Hc70a_fol_2
author: Bartolus, de Saxoferrato

N12511941463 021

UIIHIIIIAIIIIIaI —

U8 Tübingen

ner
G
enis
tdlee
at
ptis⸗
lds

non
m e
49
eſ.

000
nitur
iing
di

rSS”

S

Pelegat z.

legatis pꝛimo. Rubꝛica.

Er omnia exequata.
Dicit tex.ſideicõmiſſis..ſingularibus 7
pecuniarijs ſeu particularib.NHi.uel dic
iñcdeicõmiſſis in ꝗbus circuitus erat inuti
lis im Ne. tu dic legata ſingularia ſunt exe/
quata fideicommiſſis ſingularibus ⁊ vniuer/
„ ſalia vniuerſalibus per oĩa non autem particu
aria vniuerſalibꝰ. ¶ Op. ꝙ nõ per oĩa ſint exequata. immo

differũt in quatuoꝛ. Solue ⁊ vide glo. ¶ Pꝛeterea ſi hec le⸗

ctura eẽt uera Juſtinianus Fuiuiſſet nobis de uẽto in.l.ij. C.
coĩa de le. ubi exequat legata ⁊ ſideicõmiſſa.ppter que dicit
Ja.de are.ꝙ per hãc.l.vires legatoꝝ ſũt attribute fideicõmi⸗
ſis nõ ecõtra niſi hodie per Juſtinianũ in.d.l.ij. C.coĩa de le.
T⁊z inſti.e.S.nr̃a aũt.hec nõ placet qꝛ ↄtra hũc tex.magis enim
ſonat ꝙ vires ſideicõmiſſoꝝ ſint attribute legatis.¶ ꝛo cu
ius declaratione ſciẽdũ eſt ꝙ qñq; plura adequant᷑ ſeu exeq̃n
tur ad inuicẽ ⁊ tunc hoc impoꝛtat ꝙ illud qð vna res bʒ plus
ꝙᷓ; altera attribuatur alteri ⁊ econuerſo.ut.l.ij. C. cõmunia de
le. ⁊ dicto. S. nr̃a autem.x. S.ſiqs omiſ.cau.teſta.l.q; aũt.v.ſ
uero nõ inciderit.x.C. de ſuis ⁊ le.auc.in ſucceſſione.⁊ quod

ibi nõ.in glo.⁊ in auẽ.de here.ab inte.S.ſi vo neq; fratres.

—

qð ibi nõ. qñqʒ vna res adequat᷑ ad aliã.⁊ tũc illi rei ad quam
ſit adeq̃tio nihil adijcit. ſz rei adequate attribui qcqd ẽ plus
iuris in ea ad quã fit adequatio.exẽplũ pnceps adequat ſibi
auguſtã hoc ẽ puilegia ſua dat augnſte.ut.l.pnceps.S. de le/
gi. Itẽ oditio mulierũ eꝗparat᷑ maſculis.ut.l.maximũ.C. de

liðᷣ.pꝛe.hoc eſt iura maſculoꝝ hũt locũ in feminis. Nũc ad ꝓ

poſitũ cũ hic legata adequanĩ fideicõmiſſis nõ põt intelligi ꝙ
iura legatoꝝ ſideicõmiſſis dent᷑ ſy magis ecõtra ſonat.vñ hec
expoſitio nõ eſt bona.Et faciũt pᷣdicta ad.q. In ciuitate qua

dã fuit factũ ſtatutũ ꝙ exequata ſit cõditio nobiliũ ⁊ pplariũ
ꝗqd ipoꝛtẽt iſta vba.erte ĩſpiciẽda ſũt uerba.aut adequãtur
ad iĩnicẽ aut adequat᷑ vn alteri ut ex pᷣdictis pʒ.vñ ego dico

ꝙ eſt ĩtelligẽdũ ꝙ qcqd plus cõmodi hñt nobiles trapitur ad
pplares ⁊ ecõtra.⁊ pꝛo hoc do tex.l.ij.C. coĩa de le.⁊x.S.ſed
nõ uſq;.ĩſti.e.ti.?⁊᷑ auẽ.in ſucceſſione.C.de ſuis ⁊ legi.⁊ in auẽ.
de ſucceſ. ab ĩte.S.ſi vo neq;.⁊ in qualibet earũ nõ.⁊ hoc ſi ſta
tutũ pariter diſponit ſuꝑ utroqʒ ut poſui in.q.Si vo nõ diſpo
neret pariter ſʒ diceret uolum ꝙ nobiles eqparent᷑ pplaribꝰ
tũc ex pſona nobiliũ nihil hẽrẽt pplares ſʒ nobiles tm ex ꝑſo
na ppłariũ.er.l.pnceps.S.de leg.⁊.C. delib.pte.l.maximũ.
Mũc reintro glo.que ſoluit ſic.qꝛ circa hoc cõſiderãda ſũt

tria iura. IJus antiquũ ſᷣm qð erãt dicte differẽtie. Media iu/

ris pꝛudentia de qua loqtur hic que eſt hodie appꝛobata per
Juſtinianũ.ut..l:.ij. C. cola de le.⁊.d.S.nr̃a aũt.Nec ſoł.ſa⸗

pit vitatẽ.tu tñ clariꝰdicas ꝙ quatuoꝛ ſũt iura. Pꝛimũ eſt ius

antiqſſmmũ m qð illud uerbũ legare eſt gnãliſſimũ ⁊ cõpꝛehẽ
debat legata iſtitutiones ⁊ ſideicõ.tutele dationes ⁊ oĩa reli/
cta.ut.l.uerbis legis.ff.de ner.ſi. Scdm ſuit ius antiquuʒ ſᷣm

qð ſigniſũcatio hui uerbi eſt coartata ⁊ reſtricta. ut.ð.l.vᷣbis

legis.in fi.? ꝓpꝛie legata ĩtelligunt᷑ que reliquunt᷑ ab hẽdeĩ te
ſtamẽto.⁊ fm illud ius ſũt ille quatuoꝛ dꝛie que ponunt᷑ in gl.
Tertiũ ius ſuit ffoꝝ.ſm qð exequata ſũt legata ſideicõmiſſis
ut hic. Itẽ fideicõmiſſa legat.hoc aũt nõ hẽm bñ expᷣſſũ per
regulã.ſʒ ex multis legib ffoꝝ colligii maxime.j.de le.iij.l.ſi
res.ubi pꝛo ſideicõmiſſo dat᷑ actio ſeus Projegato. Eſ jjrtuz
ius ubi hoc eſt expᷣſſũ ⁊ declaratũ.ſ. üt Wegratn Nce⸗

cõmiſſa legaſ.⁊ legata fideicõ.per iuſtinianũ.ut.d.l.j.C.coĩa

de le. ⁊ iſti.de le.S.nt̃a aũt.alie due ſol.ponunt᷑ in gl.que nihũ
ſũt iõ nõ recito eas.¶ Op.ſcðo ꝙ adhuc hodie ſit dꝛia ĩter le
gata ⁊ fideicõmiſſa.ut pʒ in libertate directa ⁊ ſideicõmiſſa.ut
patet in libertate directa ⁊ ſideicõmiſſaria ⁊ in hẽditate.Et ſi
milit᷑ ſo.glo.ꝙ illa dꝛia eſt hodie quo ad nomẽ nõ quo ad effe
ctũ.vide glo. Iſtã ſo.tʒ glo.iſti.e.S.ſʒ nõ uſq;.⁊.C.coĩa de le.
l.ij. in gl. ſup vbo in rẽ. dũ dicit ꝙ eſt coꝝecta.l.gnãlit᷑ de ſidei
cõ.lid̊.S.fi.⁊.l.cũ vo.S.apparet.e.ti. Iſtud repꝛehẽdunt oẽs
Di. Ja.de are.⁊ ultramõ.⁊ Ci.refert in.d.l.ij.nã etiã ſᷣm tpa
iuſtiniani eſt dꝛia in effectu iuris ĩter libertatẽ directã ⁊ fideicõ
miſſariã.ut.l.fi. C.de manu.te.⁊.l.pe.C. de ſideicõ.li.⁊.l.pe.
C.q ma.nõ poſ.Itẽ ĩter fideicõmiſſariã hẽditatẽ ⁊ legata ho
die eſt dẽia.ut.l.pe.C.ad treb. Iſtud ultimũ videĩ tenẽ glo.h̊ᷣ
ut ĩfra dicã.iõ doc.moderni ut ceſſet hoc addiderũt ad iſt.l.
qð dixi legẽdo lr̃am.ſ.exeq̃ta ſũt legata ſideicõmiſſis.i.ſingu
laribꝰ ⁊ pecuniarijs ſʒ Hi. JG dicit ſingularib ut tollat ↄꝛinʒ
de ſideicõmiſſo vninerſali. Jõ aũt dic pecuniarijs ut tollat ↄꝛi
um de ſideicõmiſſaria liᷣtate.hocnõ plʒut ĩſra dica. NPe.vo
hic dixit ſideicõmiſſis.ſ.in qbus circuitus erat ĩutilis ut tollat
ↄꝛiũ de ſideicõmiſſaria libertate in qua circuit eſt utilis ppter
iuſpꝛonat.⁊ de ſideicõmiſſaria libertate in qua circuit eſt uti
lis ꝓpf retẽtionẽ q̃rte.Hoc nõ plʒ.qꝛ ſi egatar de manu hẽ
dis cape deberet poſſet eẽ utilitas hẽdis ꝓpter multa. Pꝛi/
mo ꝓpter retẽtionẽ ſeruitutis uel alteri iuris.ut.l.pap̃ᷣ.de ſer/
ui.⁊.l.ſi Fuus titij..e. Itẽ qꝛ ſoꝛte poſſet ſoluẽ alteri ad euadẽ
dũ penã ad quã ſoꝛte tenebat᷑.ut.l.imꝑatoꝛ.S.j.j.ti.j.vñ ego ĩ
diſticte dico tria.ſ.ꝙ legata particularia ſũt exequata fideicõ
miſſis particularibꝰ ⁊ ecõtra p oĩa.Scðo ꝙ ſideicõmiſſa vni

uerſalia ⁊ legata vniuerſalia ſũt exeq̃ta ĩ obꝰ⁊ ꝑpoĩa. Tertio

ꝙ ſideicõmiſ.vniuerſalia nõ ſũt exeq̃ta legaſ᷑ ſinglaribꝰ ⁊ ecõ
uerſo. Pꝛĩa regla pbat h̊ ⁊ ĩ.d.l.ij.⁊ ĩ.d.S.nr̃a aũt. Nõ ob.

qð dẽ de ſideicõmiſiqria libertate.qꝛ ꝓ bui declaratiõe debe
mꝰ ſcire ꝙ nos hẽm tria.Quedaã ⁊ uere ⁊ realiter.ut dſium

rerũ nr̃aru.⁊ in iſtis põt teſtatoꝛ diſponẽ qðᷣ vult.ſiue per lega
ta ſiue per fideicõmiſſa.⁊ trãſit recta via ⁊ actiões ſũt eedẽ ⁊ ſi
milia.Quedã nõ hẽm uere ſʒ cauſatiue qꝛ imediate a nobis

poſſumꝰ ꝓducẽ ut dñs.lʒ nõ hẽat uſuſructũ uel ſᷣuitutẽ in ſun
do ſuo tñ põt eũ imediate cõſtituẽ cui vult.⁊ in iſtis idẽ qꝛ põt
teſtatoꝛ trãſierre in aliũ ⁊ tranſterre ĩmediateſſiue per legatum
ſiue per ſideicõmiſſũ.ut.l.ſi partẽ.S.j.quẽad.ſer.amit.⁊ nõ.in
l.coꝛuptionẽ.C.de nſuſru. QAuedã ſũt que nõ hẽmus ve nec

cauſatiue ita ꝙ ĩmediate nõ poſſumꝰ ꝓducẽ niſi per media. ut
ſi uellẽ tibi darerẽ alienã nõ poſſũ niſi redimã ab illo ul ule cõ
ſentiat ⁊ in iſtis ſiue directo ſiue per ſideicõmiſſũ teſtatoꝛ reli/

quat nunq; trãſſert᷑ directo ſed per manuʒ hẽdis.ut ſilegaret

nel per ſideicõmiſſũ relinꝗret rẽ hẽdis ſᷣm uerã opi.uel rẽ alte/
rius redimẽdã.ut.l.ſi hẽdis ſeruꝰ.⁊.l.ſiqs inqlinos.S.j.j.e.⁊

l.nõ dubiũ.j.de le.iij.Et iõ dicit.l.ꝙ ſeruo alieno nõ põt dari
libertas directo.ut.l.ſeruo.C.de ma.te.⁊.l.ij.S.j.S.ti.j. NRõö
q;ꝛ nõ erat apud teſtatoꝛẽ illa ſacultas dãdi libertatẽ nec nere
nec cauſatiue.de cauſa ĩmediata loquoꝛ. Nũc ad ꝓpoſitũ qũ

teſtatoꝛ relinqt ſideicõmiſſariã libertatẽ puidet duobꝰ.ſ.ſeruo

cui relinꝗt libertatẽ. Itẽ manumittẽti cui relinqt iuſpʒonatus

ut. l.plane.el.ij.⁊.l.ſeruo.S.ſi.j.e.Sʒ illud iuſpꝛonat nõ erat

apud teſtatoꝛẽ uere nec cauſatiue cauſa ĩmediata ut ꝓbabo.

ergo merito per manũ hẽdis debebit capiilla libertas ſicut in
ualibet re alia relicta que nõ eẽt apð teſtatoꝛẽ ut dictũ ẽ. NPe
claro.nã lʒ teſtatoꝛ poſſet manumittẽ ſeruũ ⁊ hẽre iuſpꝛẽonat
tñ illud ius nõ eſt traſiniſſibile ad alios exneos hẽdes ut nõ.in

l.ſ nõ ſoꝛtẽ.S.libertus.de cõdi.inde.⁊ ideo illud ins qd uoluit

habẽ eum qui rogat eſt manmmnittere nullo modo erat apud
a ü

teſtatoꝛ?᷑. Idẽ dico in Rlio ſi rogat eẽt manumittẽ.ſlud eniʒ ?
iuſpatronatus qs hʒ a ſe. aliud qð ꝗs habet a pꝛe.ut.:.ſi ſi
lius. S. erit de fideicõ.li.Scõa regula eſt ꝙ eqparant᷑ vniuer/
ſalia vniuerſalibꝰ quã examinabo.j.e.ti.j.l.ſiqs ſeruũ.S.fi.cũ
I. ſe. Tertia regula eſt ꝙ vniuerſalia nõ eqparent particulari
bꝰ ⁊ ecõtra.illud ꝓbat᷑ hic per glo.in ſi.que ponit vnã dꝛiam
nã ab vniuerſali ſideicõmiſſario cogi hẽs adire nõ a particu/
lari. ut.l.ſiqs omiſſa.S.ſi.S.ſiqs omiſ.ca.te.cũ ſimilib.⁊ hic ĩ
glo. uera dꝛia.Rõ q; fideicõmiſſariꝰ vniuerſalis iõ cogit.qꝛ ſi
bi vniuerſalit reſtituit particularis nõ cogit.qꝛ ſibi nõ dʒ vni/
nerſaliter reſtitui ⁊ eẽt iniquũ ꝙ hẽs ppter eũ eẽt obligat hẽ/
ditati qð lex nõ vult.ut.l.a
j. ad trebel.Addit Di.alia dꝛiaʒ.qꝛ ſingulare trãſit recta via
in legatariũ.nt.l.a titio de fur. vniuerſale nõ niſi facta reſtitu/
tione.nt.l.reſtituta.j.ad treb. ſoꝛte in hoc nõ eſt dꝛia.nam in
vniuerſali nõ trãſit dñiũ rerũ.qꝛ res nõ ſũt relicte pncipalit ſʒ
per ↄñtiã. Idẽ in particulari.q; in reb relictis per ↄñtiã non
trãſit dñiũ.ut colligit in.l.ſeruũ ſilij in ſi.j.e.⁊ ibi dicam. Item
actiones nõ trãſeũt que cõpetũt ipſi hẽdi. Idẽ in ſideicoõmiſſo
ſingulari.nõ eni traãſit actio hmi legatarij ad ſcm niſi cedat.
nt.l.imꝑatoꝛ in pᷣn.j.ti.j. Itẽ addit Hi.ꝙ lʒ nõ ualeat ſingu⸗
lare cũ hẽditas nõ eſt ſoluẽdo vniuerſale ualet ſicut in teſtõ hẽ
dis.ut.l.ſi hẽs ab eo.j.ad treb.⁊ iſtud ẽnerũ. Rõ q; per illud
nõ fit deterioꝛ ↄditio gechtar ⁊ eodẽ mõ pono ꝙ ſi eẽt poſſi⸗
bile fieri aliqd legatũ particulare ꝑ qð ↄditio creditoꝝ nõ ſie/
ret deterioꝛ ꝙ ualeret etia hẽditate exñte nõ ſoluẽdo qð appa
ret maxime hodie ſi hẽs nõ ſac ĩuẽtariũ nã tenet᷑ ad itegra de/
bita ⁊ legata. Itẽ dicit Pi. differre in alio fm quoſdã.ut noõ.
.ſ. e. l. ſilio. ſʒ aliter ibi dices.iſta ſũt vba Di.⁊ ibi dicemꝰ
Alia glo. ponit aliã dẽiam.q; ſideicõmiſſũ vniuerſale nõ trÜſ-
mittit᷑ ad ſuos fideicõmiſſario decedẽte Prcete cõditione ut.l.
j. de his ꝗ añ aꝑ.tab.in glo.ſecꝰ in ſingulari relicto ut nõ.in.l.
is cui.de ac.⁊ obli.ſʒ illa glo.eſt falſa.ut.l.j.S.ſinaũt.C.de ca/⸗
du.tol.⁊ Ci.eã repꝛobat in.l.j.C.coĩa de le.Addo ad dꝛiam
nã ſʒ glo.ſingulare cedit a tpe moꝛtis.vniuerſale ab adita hẽ

ditate.nt.l.qdã ita ad treb.q dic ut ibi. ⁊ in.l.cũ ſilio.j.e. Itẽ?

particulare põt reſtitui ꝓcuratoꝛi in rẽ ſuã.ſecꝰ in vniuerſali.
nt. l. ſi mulier. S. ex aſſe. de iur. do. Itẽ ſi frib minoꝛib relinqᷓ
tur ſideicõmiſſũ vniuerſale nõ ualet qꝛ nõ ſũt capaces hẽdita/
tũ.ut in.c.exiui de paradiſo.de v.ſig.S.qꝛ igit.als eſt.S.cupiẽ
tes in clemẽ.ſec ſi relinquat᷑ particulare ſideicõmiſſũ ut plene
dixi in libꝛo minoꝛicarũ.¶ Quero video ꝙ particularia par
ticularib ſũt exeq̃ta.q̃ro in qbꝰ. Rñdeo in ꝑſonis reliquẽtiuʒ
qꝛ q põt relinqre legatũ ⁊ ſi kchmilſn deez in pſonis eoꝝꝑ ꝗ/
bus relinꝗtur.q;ꝛ en põt relinq vnũ ⁊ ali
ppñt relinq vno mõ ⁊ alio. Itẽ in mõ relinquẽdi.qꝛ per que v/
giinauun legt ⁊ fideicõmiſſa.ut.l.j.⁊.l.ij. C.coĩa de le.
Bñ gfa dicit go. frniʒãt hodie legata ⁊ ſideicõmiſſa.¶ Cir
ca iſtud ultimũ q̃da examinemꝰ.ↄſtat ꝙ ꝓ lega ⁊ ſideicõmiſ
ſis cõpetũt tres actiões.ſ.pſonalis ex teſtõ in rẽ ⁊ hypotheca
ria. ut. C. coĩa de le.l:.j.¶ QAuero ꝓ ꝗbꝰ legatis cõpetat actio
ſonalis. Rñdeo q̃dã ſũt legata ⁊ ſideicõmiſſa que alteri uti
itatẽ cõtinẽt ⁊ de iure coĩ ualẽt.⁊ ꝓ iſtis cõpetit actio ex teſtõ
ſiue in teſtõ ſiue in codiallis reliquat᷑.ut.C.coĩa de le.lł.j.⁊.eo.

ti.l. ij. ? ibi nõ.⁊.l.ſi.in vbo agnationis.C. de codicil.Quedaã

ſũt legata ꝗᷓ alteri utilitatẽ nõ ↄtinẽt ſʒ ſolũ ad ſeruãdũ hono

rẽ v auẽtẽ teſtõꝛis ꝑtinẽt.⁊ ad iſta nulla actio cõpetit ſʒ officiũ

indicis. ut.l.qnt de annu.le. QAuedaã ſũt legata qᷓ alteri utili-
tatẽ cõtinẽt tñ nõ ualeret de iure coĩ.ut qñ cõditio que nõ eſti

pleta habet᷑ ꝓ ĩpleta.⁊ dic ut dicã.j.de cõdi.⁊ de.l.in teſtõ in

nl. q. Tertio dixi ꝙ cõpetit actio in rẽ. crca qð dic aut ẽ lega
tũ vniuerſale. aut ſingulare. aut gnãle.Si vniuerſale ant ẽ vni
nerſale iõ qꝛ legat pars hẽditat᷑ defũcti ⁊ tũc eꝗparat᷑ ſideicõ/
miſſo uli.x iõ nõ cõpetit uẽdicatio niſi facta reſtõne ut dictũ ẽ
⁊ ꝓbat.j.ti.j.l.ſiqs ſuũ.S.ſi.? nõ.j.ad treb.l.mulier.S.ſi.aut
eſt als ule.nt qꝛ legat᷑ peculiũ grex ⁊ ſilia ⁊ cõpetit uẽdicatio.
nt. l. ſ peculiũ.in pn.de pecu.lega. Scdo caſu.ſ.qũ gnãle.aut
eſt legatũ oium bonoꝝ ⁊ hʒ vi fideicõmiſſi ulis.ut.:.qtiẽs..
ſi. de nſufruc. aiũcta.l.cogi.in pn.ad treb. ⁊ dicã.j.ti.j.l.ſiqs
Ffuũ.S. fi. cñ.l. ſe.⁊ iõ nõ cõpetit uẽdicatio niſi ſcã reſtõne. aut
ẽ gnãle pari bonoꝝ ⁊ dic ut.l.nõ amplũ.S.ſfi.j.e.Tertio ca⸗
ſu qñ eſt legatũ ſingulare.aut ↄſiſtit in q;titate.aut in genere.
ant in ſpe certa. Pꝛimo caſu ↄſtat ꝙ nõ competit uẽdicatio.
Scdo caſu idem ꝙ nõ cõpetit uẽdicatio niſi facta electiõe.l.
apud auſidiũ. de opti. lega.l.iij.S.ſciẽdũ.el pᷣ.ad exhibẽdum.
ertio caſu ant eſt legatũ alternatiue.aut ſimplicit.pmo caſu
nõ cõpetit uẽdicatio niſi electione facta. ut.d.i.apud auſidiũ.
j.e.l.huiuſmodi..ſtichũ.x.j.ti...l.ſtatu liberũ.S.ſtichũ. Se⸗

iul. S. antiſtia. ⁊.l.nã qð.S.fi.

ud. Itẽ in reb' qꝛ qᷓ

R—

Pe. x. d.l. t is. S.j.de dona.cau.moꝛ.per glo.

Ha. Expſſio ↄditionis per eũ modũ
AEc verbꝗx quẽ ex neceſſitate tacite ineſt
. — 6

4
—–G

tacite ĩſũt nihil opat ⁊ in idẽ recidit cũ dicto gl. ¶ Op. dictio

cũdo caſu qñ legal ſimplicit.aut legat᷑ expᷣſſe ⁊ cõpetit uẽdica
Piucckh⸗C wf de ſe lnb cgch fuẽ. . e. qð eſt ueruʒ
ſi ſegat res teſtõꝛis.aut legat᷑ res aliena ⁊ nõ cõpetit ut.l.cum
alienã. C.e.⁊.l.non dubiũ.j.ti.ij. aut legat᷑ res hẽdis.⁊ dicut
habet in.l.ſi hẽdis fuꝰ.j.e.qñq; legat᷑ res ut uẽdat.⁊ dicut.lʒ.
uxoꝛẽ.S.agriplagã.j.ti.ij.ſi vo legat᷑ res tacite ⁊ tũc nõ tranſit
dñiũ ⁊ ſic nõ cõpeteret nẽdicatio.ut.l.ſeruũ ſilij.S.ſi.j.e.quod
dic nt ibi.ſed ꝗd ſi legat expᷣſſe res pꝛo qua teſtõꝛ hʒ publicia
nã.dic ut.l.cũ ſponſus.S.j.õ.de publi.⁊ ibi nõ.Quarto dixi
ꝙꝙ pꝛo legatis cõpetit actio hypothecaria. circa qdð dic aut eſt
tale legatũ pꝛo quo nõ cõpetit uẽdicatio ſʒ actio ꝑſonalis.⁊
tũc non eſt dubiũ ꝙ cõpetit hypothecaria.ut.l.j.in fi.C.coĩa
de le.etiã de iure antiquo.ut.l.creditoꝛibꝰ.de ſepa.lʒ aliter in/
nuat gl.in.l.is cui.S.poſtq;.ut in poſ.le.⁊ ibi dicã.ſi vo nõ cõ
petit actio in rẽ tũc alias res deſuncti cõpetit hypothecaria
in illa re legata nõ q; res ſua nõ põt eẽ ſibi obligata. ut.l.neq;
ignus.j.ðe re.iur.⁊ ita intelligit glo.iſti.e.S.nr̃a aũt.uel poſ-
um dicẽ ꝙ cõpetat hypothecaria cũ ſit legatari dñs de iu⸗
re ſpãli.ergo ⁊c.ut.l.in bello.S.ſiqs ſuũ de capſ..ſi vo nõ cõ/
petit actio ꝑſonalio uel in rẽ ſʒ ſolu officiũ iudicis.⁊ tũc puto
ꝙ eadẽ rõne qua hẽs cõpelliᷣ eadẽ poſſint cõpelli res.ut.l.hẽ
ditas.de pe.hẽ.⁊ ſacit optime tex.j.de pollici.l.de pollicitatio
nib in ſi. ⁊ ſic hʒ ſaltẽ locũ utilis hypothecaria.¶ QAQũo quõ
põt cõcurrere actio ꝑſonalis ſeu hypothecaria in reʒ. Dic ut
nõ.in. S.nr̃a aũt.⁊ per Ci.C. coĩa dele.l....
iendum Dixi ſupꝛa ꝙ legata fideicõmiſ

tad ius nõ ad ptatẽ facti.ut.l. ↄciunt.S.j.e. ti. pxi. ⁊ q ſut
iſti. dicut in glo. ¶ Op.j.de do.cau.moꝛ.lł.tã is. Rñdet glo.

aliud in dona. cauſa moꝛ que nõ eſt legatũ nec fideicõmiſſuʒ

dic donatio cauſa moꝛtis eſt ultima uolũtas.ut.l.f. C.de do.
ca.moꝛ.C.l.f.C.de ↄdi.tñ ſapit etiã nãʒ ↄctuũ iter viuos.qð
apparet qᷣ ſit a pñte pñti.ut.l.illud cũ.l.ſe.j.de do.cau.moꝛ.⁊
nõ.in. l. ij. in Pn. . de do. p̃le.Et iõ põt fieri a filio uolẽte patre
qꝛ nõ eſt actꝰ qui in pura nolũtate cõſiſtat.facit qʒð dixiin.l.ꝗ
in aliena in pᷣn.õ.de acꝗ.hẽ.uerũtñ Jac.dera.dixit ꝙ hodie

filiuſta. põt cod cillari qð repꝛobãt doc.in.l.ſeniũ.C. de teſt.?

dixi in. d.l.tã is. ¶ Op.de l.j.S.j.S.ti.ij. Sol.fateoꝛ q qñq;
codicilli facili ↄfirmant᷑ ſicut in eis facilioꝛ ſolẽnitas reqri.tñ
ſemp reqrũ ꝙ hẽant ius teſtãdi tpe moꝛt. ⁊ vide circa hoc qð
nõ. Hi.in.c.nõ firmaĩ de re.iur.li.vj.¶ Op.ex gl.de auẽ.ſiq̃
mulier. C. de ſacroſã.ec. ubi monacha nõ hʒ ius teſtãdi tñ co

dicillat. So.ſᷣm diuerſas opi.ibi poſitas qdã dicũt ꝙ ula diui

ſio ẽ teſtm.⁊ ſic nõ ob.uel dic ꝙ ibi ẽ caſus ſpalis.¶ Itẽ op.

de.l. ſi arrogat.S.de adop.So.hec regula hʒ locũ ut ille ꝗ o
3

teſt teſtari ſibi põt fideicomiſſũ relinq̃re ab hẽde ſuo ſʒ non bʒ

locũ ut ule aut põt teſtari alij ut ab alio fideicõmiſſũ relinq̃t ſj
ab hẽdib ill qũq; ſicut.l.ſi ſũdũ per fideicõmiſſũ.S.fi.cnx.l.
ſe.j. e. C Qũo ſtatutũ phibet minoꝛc.xxv.annis teſtari utrũ

poterit codicilari. Dico ; nõ.qʒ eni ſtatutũ nõ debeat exten

di tñ lex antiq̃ ſe extẽdit ad ſtatutũ. Iſta enĩlex dic ꝙ quinõ
pʒ ius teſtãdi nõ hʒ ius codicillãdi ſʒ per ſtatutũ nõ hʒ ius te/
ſtãdi ergo ⁊ẽ̃.ꝓ hoc.l.j.S.ij.ad.l.fal.⁊.l.jʒ.S.j.de mu.⁊ ho.⁊
qð nõ.per gl.in.l.qð vo.õ.de legi. Sʒ qd ſi ſtatutũ diceret ꝙ
in teſtõ ſufficiãt qnq; teſtes. uel dicit ꝙ in teſtõ ruſtici ſufficiat

nq; teſtes. utrũ ⁊ per oñs in codicillis ſufficerẽt tres.Credo

nõ.qꝛ per nullã legẽ repꝑim hãc regulã ꝙ ſemp in codicillis
iſtai teſtes paucioꝛes ꝙᷓ in teſtõ.ad qð facit.l.ũlud cũ

ibi nõ.C. de ſacroſa.ec.⁊.l.in ↄctibus circa pn.C.de non nu.

nil opal. h. d. CQAño que eſt rõ daie. Dicit gl. qꝛidẽ
eẽt etiã ↄditiòe nõ appoſita.dicit Di.rõ eſt qꝛ expᷣſſio eoꝝ q̃

ſi facit ↄditionẽ ut.l.ſiqs titio qñ di.le.ce.⁊ de adi.ĩde.l.quip

miſit cũ ſi. So.qñ per dictionẽ ſi addit aliqd qð de neceſſitate
reqrit tũc poniĩ ſi ꝓ q; ita hic.ſecꝰ ſi adijceret aliqd qð habẽt

ſe ad eẽ ⁊ nõ eẽ.vide glo.⁊ hoc apparet ex regula grãmatice.

De cõditione caſuali dicà plene in.l.j.de condi.⁊ de. COp.
de. l. ſi titio in fi. qᷓ di. le. ce. So. hic in ſca parte.l.loqtur qñ

vner at ĩſtitut ⁊ ſic tacite ĩerat de neceſſitate ꝙ ipſe adiret ibi

Zſirmari aditione alioꝝ.¶ O litionib
di.⁊ de. So.dicũt qdã ꝙ ibi pmerat ppꝛiũ nomẽ ⁊ vnus tm̃

qñ plures.qꝛ neceſſitate nõ erat ꝙ vnꝰ adiret.qꝛ teſtm potat
dde.l. in cõditionibꝰ. S.j.de cõ

erat hẽs.tu dic ꝙ ibi plures fuerũt ĩſtituti ſʒ ab vno tm ſuit le/

gatũ relictũ ſub ↄditiõe ſi hẽs erit.⁊ iõnõ eſt legatũ ↄditiõale

q; dicta

EiIſà eqparant in pſonis reliquẽtiũ
qð Per bac. . pbat.C 695 ꝙ dicit ius hʒ ut ſic ſe reſfe

2 —, LCEC-C-4———+

— —.——.— —.

gri
neg
De
Ni⸗
c⸗
Dlto

t

y dicta cõditio tacite ĩeſt ad hoc ut debeat put teſtõꝛ uoluit.

ſ. ab eo a quo reliꝗt.ſile in.d.l.ſi titio in fi.qtũ ad partẽ eiꝰ hẽ
dis de cui
ſʒ qtũ ad partes alioꝝ. Mõ ob.ſi dicas ꝙ põt deberi ab alio
illo nõ adeũte.qꝛ hoc nõ erit ſᷣm ꝙ teſtõꝛ uoluit ſed ex.l.diſpo
ſitione que facit poꝛtionẽ deñciẽtẽ accreſcẽ cũ onere ſuo.⁊ ex
hoc ſeqtur ꝙ ceſſat obiectio que ſieri poſſet ad hãc.l.de titulo
ſiqs omiſſa cauſa teſti.lʒ enĩ legata poſſint debẽ ex illo titulo
hẽditate etiã repudiata ex teſtõò.tñ tũc nõ deberet ſjm ꝙ teſtoõꝛ
noluit ſʒ ex illiꝰ edicti diſpoſitione.ſecꝰ dicerẽ ſi in teſtõ eẽt illa
clauſula ſi nõ ualet iure teſtamẽti ualeat iure codicilloꝝ tñ tũc
hec vba appoſita qſꝗs mihi hẽs erit faciũt legatũ cõditionale
q ĩeſt tacite.pñt eni deberi illa legata ab ĩteſtato ex uolũtate

teſtõꝛis expᷣſſa in teſtõ. ¶ Op.õ.de libe.⁊ poſt.l.iij.S.ſi filius

ubi ſi exhedatio ſiat per hec vba ꝗſqs mihi hẽs erit tẽ.nõ ua
let lʒ oditio tacite ĩtelligi:.ut.l.ſliũ.S.cũ exhẽdatio.j.de otra
ta.Di. dixit hic duo vᷣba per que ſe vult expedire de oĩbgeijs
expᷣſſio eoꝝ que tacite ĩſũt nibil oꝑat᷑ut hic.ubicũq; repias ðꝛi
um eſt caſus ſpalis.ut.l.ſi in diẽ.S.ſeruo.de ↄdi.⁊ de.ſj̊ ꝑ hoc
nõ rñdet᷑ ad ↄꝛiũ.tu dic ſm. Ne.qꝙ ibi ex-pmũ per aliũ modũ
ꝙᷓ; per eũ qui tacite ineſt. Peclaro exhẽdatio hʒ añ aditã here
ditatẽ vnũ effectũ.qꝛ hẽs ĩſtitutꝰ nõ ĩpedit᷑ adire ꝓpter filiũ ex
heredatũ ⁊ poſt aditã hẽditatẽ cõſeqtur alios effect de qbus
logtur.d.l.filiũ.S.ſʒ cuʒ exhẽdatio deõ ta. Sʒ qñ teſtõꝛ dicit
qs mihi hẽs erit ſiliũ meũ exhẽdo.apparet ꝙ añ adita bere
itatẽ filiꝰ nõ eſt exheredat ſed repit᷑ p̃ᷣteritꝰ ⁊ ſic aditionẽ im

Nane alh ergo mõ teſtõꝛ expſſit q; ieſſet tacite. ita logtur. SF.
i filꝰ. C Op. de. l. ſi ita. S. illi ſi uolet. j. e. Rñdeo ibi nõ inerat

tacite.nã legatari poterat habẽ legatũ etiã ſi nõ uelit.utputa
ſi ignoꝛet.ut.l.cũ pꝛ.S.ſurdo.j.ti.j. Iſta ergo cõditio lego tibi
ſi uelles nõ ĩerat tacite merito aliqd opat.¶ Quero utrum te
ſtatoꝛ poſſit facẽ ꝙ talis cõditio que tacite ineſt ſit ↄditio ⁊ ſu
ſpẽdat. Rñdeo ꝙ ſic.caſus eſt in.l.in ↄditionibꝰ.S.j.j.de cõ/
ui.⁊ de. Et aduerte q; gl.hic exponit ſi ꝓ qꝛ ut dixi. S.tñ tex.
videt᷑ ibi exponere ſi pꝛo qũ.⁊ quelibet expoſitio põt tolerari.
¶Op.ꝙ tacita cõditio ſuſpẽdat ſicut pura.ut.l.iteʒ qꝛ.S.de
pac.Dic ut ibi.⁊ hec ſufficit circa expſſionẽ cõditionis que ĩ
eſt tacite. ¶¶ QAuero utrũ expᷣſſio eoꝝ que tacite ĩſũt per modũ
diſpõnis aliqd opet᷑. Tex.videt᷑ ꝙ nõ in.l.ſi arrogatoꝛ.S.de
adop.⁊ ibi e.tãgit meli iſtã mãm q; tagit᷑ alibi. Sed ad
hoc op.j.e.l.talis ſcriptura.So.ibi expmit illud qð tacite in/
eſt ex uolũtate.ſʒ in.l.ſi arrogatoꝛ.tacite inerat ex neceſſtate.
¶ QOp. de.l. fl. de iſti. ⁊ ſubſti. cõiũcta.l.p̃cibꝰ. C. de ĩpu.⁊ ali.

ſubſti. ubi expſſio pupillaris ſubſtitutionis que tacite ĩeſt ali/

quid opꝑat᷑.qm exbᷣſſa mr̃em excludit tacita nõ. Rñdeo tacita
pupillaris ĩeſt ex uolũtate deſũcti pſũpta.ut.l.iaʒ hoc iure de
vul.⁊ pup.⁊ iõ ꝓpter exp̃ſſũ ceſſat tacitũ q; iã tacite nõ ineſt

de neceſſitate ⁊ ſic aliqd oꝑat᷑.ſec ſi ieſſet tacite ex neceſſitate

ut hac.l.¶Itẽ op.j.ad.l.fal.l.titia. e.laboꝛat multum in
ſo.hui ↄꝛij.tu dic ꝙ.l.titia nihil facit ad ꝓpoſituʒ.qꝛ ſicut an

teq; expᷣmeret᷑ poterat detrahi fal. ita ⁊ poſt expſſionẽ.ſ̊ no/

lũtas expᷣſſa hoc oꝑat᷑ut ilud qð nõ erat uolũtas mõ ſit uolũ
tas ⁊ ſic añ ꝑmiſſionẽ falcidie ĩerat tacite ꝰtra uolũtatẽ nũc ex
pꝛimit᷑ per aliũ modũ.ſ.ꝙ detrahat᷑ fm uolũtatẽ defuncti ⁊ iõ
aliqd opat᷑. C Op.j.ſi pẽ. ap.moꝛs ĩterue.l.j. Rñde ut ibi.di
co publicatio bonoꝝ uenit ad ſniam capitalẽ acceſſoꝛie.⁊ iõ
ſi acceſſoꝛie expmat᷑ in ſiia nihil opat᷑.iʒ ſi in ſnia expᷣmeretur
pncipaliter tũc aliqd oꝑat qꝛ expmit aliter q; tacite iſit ita loq
tur ibi.cõdẽnauit enim capitaliter ⁊ publicauit bona ꝑ dictio
nẽ ⁊ que hʒ pᷣncipaliter ⁊ per ſe vnire.ſec ſi dixiſſet cum qꝛ di
ctio cũ hʒ acceſſoꝛie vnire ut.l.j.in ſi.cũ.l.ſe.de pecu.le.Et hec
mã põt ĩduci ad duas.q. Pꝛimo certũ ẽ ꝙ ſi dies expmit ab
arbitro expᷣſſe nõ põt purgari moꝛa.ſecꝰ ſi nõ expmat᷑ ſʒ a le/
ge ĩtelligat ut. l. ſi cũ dies. F. f. cũ. l. ſe. x. l. celſus de arbi. Mõ
pone ꝙ arbiter cõdenãdo expᷣſſit diem que tacite ĩerat a lege
utrũ poſt diẽ poterit purgari moꝛa.Quidã ꝙ ſic per.l.cũ tale
S. meuie de cõdi.⁊ de.ubi expᷣſſio tpis moꝛtis nil opat᷑ qꝛ taci
te ieſt. ⁊ hoc videt tenẽ glo.in.l.iij..ſiqs cõdẽnatꝰ de re iudi.
Pe.ʒ qꝛᷣ arbiter qñ expᷣſſit ille qui nõ paruit offẽdit legẽ t ei
miniſtrũ.ſicut qũ expᷣſſiſſet aliud tps qᷓ; qd tacite ierat.Et hoc
plʒ qꝛ tpᷣs q̃tuoꝛ mẽſiũ ĩeſt tacite nõ tanq;ᷓ pᷣſumat᷑ iudicẽ ſic uo
luiſſe ſʒ ex ĩdulgẽtia legis.ut.l.ſi cũ mult de cõpẽſa. ⁊ iõ ſi
arbiter expmit declarat uolũtatẽ ſuã nõ expmit per eũ modũ
tacite ĩerat ut.l.titia ad.l.fal.?⁊ mõ declaraui ſupꝛa.¶ MPꝛe
terea tale tps ĩerat tacite nõ de neceſſitate ſʒ de uolũtate q; at
biter poterat aliũ diẽ ſtatuẽ.ſiue eni eq̃ ſiue iniq̃ ⁊c̃.ut.l.diẽ.S.
ſtari de arbi.ergo ei expᷣſſio aliqd opat᷑ut.l.talis ſcriptura.j.
e.⁊.S.dixi. No ob.S.meuie.qꝛ tpᷣs ſlud ĩerat tacite in ↄditio

ꝑſona apponit᷑ cõditio in legato nõ eſt cõditionale

cus. ar. d.l. ſi arrogatoꝛ.

ne fepꝛobata. Et eodẽ mõ repꝛobatſi rnal ed in. q.nfa ex
.1

pꝛeſſe ⁊ tacite erat licitũ. Mõ ob.glo.S.ſiqs pdẽnat.qꝛloqui
tur in iudice ꝗ hʒ neceſſe illud tp̃s ſtatuẽ ſʒ arbit᷑ hoc facit uo/

lũtarie vñ ibi leſt ex neceſſitate. Scðo facit ad aliã.q.illa dẽ iu

ſta hẽditas q̃ obuenit ab ĩte.ut.l.iij.S.de illo ꝓ ſoc.pone ergo

wꝙfacta eſt ſocietas ſiqᷓ iuſta hẽditas obuenerit ſit coĩs.ↄtigit
ꝙ üle cui ſuccedeba ab ĩite.me iſtituit an talis hẽditas coĩcabi

tur.ꝗqdã ꝙ ſic in legitima qᷓ debebatr᷑ ex neceſſitate in alia vo ſe
.tra imo q; tota coĩcabit qꝛ ta⸗
cite tota debebaĩ ex pᷣſũpta uolũtate deſfũcti ut.l.oſiciunt᷑i pn
ci.S.ti.j.ergo ſi expmi nil opat᷑ qꝛ iter tacitũ ⁊ expᷣſſũ nõ ẽ diſ

ſerẽtia ut.l. cũ qd ſi cer. pe.qð puto uerũ ut patebit ex diſtictio
ne qu ſtati dabo. ANt de iſta mã liꝗat dic bꝛeuiter ꝙ qñ exp/

mit ulud qð tacite ĩeſt aut per modũ cõditionis aut per modũ
diſpõnis. Pꝛimo caſu aut expmit᷑ per eũ modũ per quẽ taci⸗
te ĩeſt ⁊ nil oꝑatut hac.l.cũ ſilibꝰ.Nico aũt tacite ĩeſſe qñ diſ-

poſcio nõ põt ſoꝛtiri effectũ aliter q; ex diſpõne illa etiã ſi aliũ

de poſſet ſoꝛtiri effectũ nõ tñ ex diſpõne teſtõꝛis uel alter dil⸗
ponẽtis ut ſupꝛa ꝓbatũ ẽ.ſi vo expmũ per aliũ modũ tũc ope
rat᷑ ut.j.e.l.ſi ita legat.S.illi ſi uolet.⁊.l.iij.S.ſiliꝰ.de li.⁊ poſt.
Scdo caſu qũ ieſt tacite per modũ diſpõnis. aut ĩeſt tacite ex
neceſſitate ↄtra uolũtatẽ expmẽtis.aut pᷣter uolũtatẽ. aut fm
uolũtatẽ lʒ tacitã.pmo caſu ſi expmat᷑ nil opat᷑ in pᷣiudiciũ ei ĩ
cui fauoꝛẽ tacite ierat ut.l.ſi arrogatoꝛ de adop.ſʒ in eiꝰ ſauo

rẽ ſic ut.l.titia ad.l.ſal.ſic põt ĩtelligi...iij.S.ſiqs cõdẽnat de
re iud. Scdo caſu qñ ĩeſt tacite pᷣter uolũtatẽ tũc opat᷑ ut amo

doillud tacitũ ceſſet ut.l.talis ſcriptura.j.e.⁊ qð dixi.S.in.q.
arxbitri. Tertio caſu talis expſſio ni oꝑat ut.l.cũ qd ſi cer.pe.
⁊.l.que dubitationis de reg.iur.⁊ qð dixi.õ.in.q.de heredita
te legitima.pᷣdicta uera niſi expmat᷑ per aliũ modũ q; tacite in
ſit ut ſupꝛa pꝛobatũ eſt.

Aaquis in fundi uocabulo.

8A noĩs ꝓpꝛij nõ vitiat legatũ.ſec ſi erraret ĩ coꝛ

poꝛe uel in noĩe appellatiuo.h.d.¶ Op.qꝙ erroꝛ noĩs appel/
latiui nõ vitiat ut.l.libꝛoꝝ.S.qð tñ.j.ti.i. Rũdeo tibi pꝛopter
multã ꝓximitatẽ quã hẽbat vnũ appellatiuũ cũ alio nõ nocet
ut ſigs putauerit libꝛos otineri appellatiõe chartarũ. ¶ Op.
j. de ſupel. le.l.labeo.S:nec mirũ.So.noĩa appellatiua ſũt im
mutabilia ab vno hoie ſʒ a coĩ uſu pñt mutari ut ibi nõ.⁊.d.l
libꝛoꝝ.¶ Quero q̃liter ꝓbabit ꝙ errauerit ĩ noĩe ꝓpꝛio.Re
ſpõdeo ut qꝛ ſines poſuit uel aliquã demõſtrationem q dixit
oliuetũ q̃ ↄgruũt alteri fũdo teſtõꝛis qui nõ hẽbat illud nomẽ

vigde glo. Ex qua ſingulariter nõ ꝙ ſi cõſinia cõcoꝛdãt uel qli
tas fũdi cũ re dẽ qua agit ulud magis ĩſpicimꝰ q; uocabulũ lo

ci ſeu fũdi.hoc declaro plene in.l.demõſtratio.j.de ↄdi.⁊ de.
¶ Scðo q̃ro quõ ꝓbabit ꝙ errauerit in coꝛpoꝛe.Rñdeo ſi te
ſtatoꝛ añ factũ teſtm cõſerẽs cũ alieb dixit ꝙ uolebat ⁊ iten/
debat legare ſi poſtea in teſtõ aliud ponit ꝓbat᷑ ꝙ errauit ĩ coꝛ
poꝛe ex pcedẽtibꝰvbis dictis.hoc ſẽtit glo.hic dũ dixit ꝙ intẽ

HD debat ⁊c.ꝓbaĩ̃.S.de hẽ.iſti.l.qtiẽs..j.⁊.S.ij.¶ Quero ſinõ
ualet legatũ rei noĩate ꝓpter erroꝛẽ in coꝛpoꝛe an ualeat lega

tũ ei rei quã legare ĩtẽdebat.Gl.diẽ ꝙ nõ ⁊ bñ. ¶ Qũo utrũ
erroꝛ noĩs ꝓpꝛij vitiet alios act iter viuos uel in ulti.uolũtate
Glo.hic ex ↄcoꝛdãtijs q̃s allegat ponit ꝙ nõ.nõ enĩ vitiat ſti
pulationẽ ut.l.ſi in noĩe de v.ob.nec hẽdis ĩſtitutioneʒ ut.l.ſi⸗/
gs in noĩe. C. de teſt.nec iudiciũ ut.l.põp.ſcribit ſi frumẽtũ.
pe.ð.de rei uẽdi.¶ Quero qd ſi ↄſtet de uolũtate teſtõꝛis ꝙ

in noie appellatiuo errauit. Glo. hic videt᷑ ſibidicẽ. vide eam

ut declares glo.dic.aut ↄſtat teſtõꝛẽ erraſſe in noĩe appellati/
no tacite ꝓpt aliq̃ ĩditia. puta qꝛ añ dixit ſe aliqd uelle legare.
⁊ tũc nihuũominꝰ legatũ vitiat᷑ ut in pn.glo.ita loqtur iſte tex.
rõ qꝛ noĩa appellatiua ſũt ita coĩa ꝙ lex nõ pᷣſumit aliquem er
raſſe in hoc ex aliqbiditijs.ſicuti eni ſtultũ eſt errare in nomi
ne ſuomet ꝓpꝛio.ut.l.fi.C. de hẽ.ĩſti.ita quodãmõ in noĩe ap
pellatiuo.fallit ꝓpter multã cõſoꝛmitatẽ noĩum.ut.d.l.libꝛoꝝ
V. ꝙ tñ. ſ.ti.ij. fallit ſi ex coĩ uſu aliter appellaret᷑ ut.l.labeo.v.
nec mirũ de ſupel.le.ſi vo ↄſtat expᷣſſe teſtõꝛeʒ uoluiſſe noĩare
equũ ꝓ mulo tũc legatũ ualeret.ita loqtur ſcdᷣa pars glo.ideʒ
ſi eẽt res pñs ⁊ eã teſtõꝛ digito demõſtraret ſub alio tñ noĩe ap

pellatiuo ut ſi diceret hũc equũ tibilego cũ eẽt bos.ut.l.q itri/
ſecꝰ.⁊ ibi nõ.de uer.ob. ¶ Quero ꝗd vult dicẽ tex.rerũ uoca

bula ſũt ĩmutabilia hoĩum mutabilia. Rñdeo qdã uocabula
rerũ appellat ea qᷓres hñt eo ꝙ res ex coĩ appellatione gene⸗
ris ſic noĩant. noĩa hoĩuʒ dicunĩ ea qͥ ab hoibꝰ ĩ poſita dicunt
ſingularit᷑ cer᷑ reb nõ generi.hecẽ bona expoſitio.Alijexpo

nũüt uocabula hoĩum hpoc ẽ uocabula qb hoĩes nũcupanł ut
luti titi ⁊ ſilia.qð lʒ ſit uerũ inſe tñ nõ ↄgruit huic.l.qð pʒ 5
4

Belegaß p.

pn. buũ.l. dũ dicit de nolb ppꝛijs appoſitis feb ab holbus.

¶Quero q eſt rõ dꝛie ĩter noia ꝓpꝛia ⁊ appellatiua. Dicut
in glo. ¶ Quero qd ſi erret in nomib adiectiuis.ut appello
quẽ albũ cũ eẽt niger. Olo.dicit idẽ qð in ꝓpꝛijs ⁊ bñ. Cex.

videt᷑ in.l.pe.j.de re.du.alia circa hãc mãm dic ut in.l.demõ

ſtratio de cõdi.⁊ de. iünihutini aleſoch ree
Biquis heredes. ααοQοοραv
it actũ pmi bi ita diſtribuit actũ ſcdi vbi.h.d.¶ Op.de.l.ꝗ
filiab. . .j. e. So. ibi diſtributiuũ act/ pmi vbi attribuit cuii
bet ĩſolidũ.dixit enĩ ſiqᷓ nilia mihi naſcet ⁊ natiuitas cuiuſlibet
F ſolidũ iõ actũ ſcdði vbi attribuit cuilibet iſolidũ.hic ſecus.
Erui electione. In ultimis uolũtatibꝰ

nõ poſſumꝰ in electiõi

H bus nariare.h.d. ¶ Op.j. de op.ie.l.ij. So. ſi electio

nõ ualuit põt eligẽ iterũ ut ibi hic vo ualuit. QAuot aũt reqrã

tur ad hoc nt electio ualeat.Gl.ponit.v.uel.vj.quã vide ⁊ nõ

⁊ declarat᷑ ſic.in electione reqrit pmo cauſa ualida ex 4 alicui
deſerat ius deligẽdi. ⁊ ꝓpter hoc reqrũ pᷣ ꝙ hẽditas ſit adita

ut glo. dicit. als teſtm̃ no ẽ ualidũ.ſcðo reqrũ ꝙ ꝑſona eligẽs

ſit habilis ⁊ idonea ad eligẽdũ iõ reqrit ꝙ; ſit maioꝛ ⁊ ſui iuris
als in eo nõ cadit ꝑfecta deliberatio ⁊ electio.ut.l.pupillus.S
de acg.hẽ. Tertio reqrii deliberatio.cũ eni electio hic ſit acce
tare vnã rẽ magis ꝙ; aliã hoc nõ poſſes facẽ niſi circa oẽs il/
as res deliberes ⁊ iõ reqrit ꝙ oẽs ille res exhibeant. Auar⸗/
to reqrit᷑ ꝙ eligat vna ex reb iĩ q̃s cadit deliberatio.iõ ſi elige

ret᷑ res q̃ nõẽ teſtõꝛis nõ ualet ut dic gl. Auito reqꝗrit actꝰ ele

ctionis ⁊ iõ glo.dicit opʒ ꝙ dica eligo nõ uolo eligẽ qꝛ illud v

bũ uolo eligẽ ẽ ſuſpẽſiuũ. ut.l.ſi ſtipulat de yb. ob. iõ dicit lex
ꝙ electio nõ põt ſieri ſub cõditione. ut.l.actꝰ de re.iu.rõ qꝛ cõ

ditio ſuſpẽdit actũ ⁊ electio reꝗrit actũ deliberatũ ⁊ licitũ ut ſu/
pꝛa vidiſtis.hoc aũt qð dixide vᷣbo nolo eligẽ ſtatĩ examiabo
p. de v. ob. l. eũ g. 5. f. Glo. nõ ſoluit. So. dic aliud in
ctib ubi poſt electionẽ licet uariare.aliud in nltimis nolũtati

bus ut h.rõ qʒ in ultimis nolũtatib electio trahit ſecũ execu⸗/
tionẽ. nã ſtati cũ elegeris efficieris dñs illiꝰ reiut.l.apud aufi/

diuʒ de op.le.nõ.in.l.huiuſmodi.S.ſtichum.j.e.ut ibi dicam.

¶ Quero utrũ hoc ſit uerũ q dico uolo eligẽ ꝙ nõ ſit electio

Se hoc ĩterrogaui plures magros ⁊ bachalarios in theolo/
gia. Et ʒ iſtã gl. faciebdt talẽ rõnẽ.ſi agẽs ẽ liberũ ⁊ nõ ĩpedi⸗
tũ.⁊ patiẽs ẽ diſpoſitũ ſi vult agẽ imediate agit.hoc in phᷣia ẽ
notũ. ꝓbatin.l.paulus rñdit ꝑ pcuratoꝛẽ dẽ acq.hẽ. c.l.lam
dubitari in ſi.de hẽ.ĩſti.in qbꝰ.ll.ꝓbat ꝙ ſtati ꝙ uolo eẽ hẽs
ſtati ſũ hẽs.ita h̊ cũ uolo eligẽ ſtati ſeqtur electio cũ nullũ ĩpe/
dimẽtũ ſit ⁊ uolũtas ſit libera. So.ut ex dictis eoꝝ potui cõ/

echedere dicebãt ſic.aut tu aſſumis electionẽ ꝓ toto hoc.ſ.de

iberare recte ⁊ rẽ acceptare ⁊ tũc uerũ dicit gl.ſi dico uolo eli

gere illã rẽ nõ ſeqtur ergo eligo.q;ꝛ uolũtas mea nõ ẽ libera ad

oc cũ nõ deliberaueri adbuc ⁊ ula uerba uolo eligẽ hac rẽ in
telligunt.i.pmmemotfert in hãc rẽ nõ tũ deliberate.ſi tu in
telligeres electionẽ ꝓ ultimo actu acceptatiõis ſi pceſſit decla
ratio.tũc gl.nõ diceret uerũ.q ſtatĩ cũ nolo eligẽ eligo cũ nul⸗
lũ ĩpedimẽtũ ſit. ⁊ hoc puto eẽ uerũ qꝛ ſi dat eẽt tibit᷑minꝰ ad
deliberãdũ qd uelles eligẽ ⁊ tu rũderes ꝑ hec uerba nolo elige
re hãc rẽ tũc electionẽ ĩduceret.tex.ẽ in ſili in.l.ſʒ ſi alio.ij.rñſo
j. ad tre.⁊.l.oẽs q.e.ti.dixi hoc als in.il.ſigs ſuꝰ de iure delibᷣ.
idẽ ſi ad ĩterrogationẽ altericuiintereſt rideres uolo eligere
hãc rẽ ĩduceret᷑ electio.rõ q; rñſio ꝗᷓ ſit alteri dʒ ĩtelligi certa ut
ſic ille certᷣ remaneat.ita nõ.in.l.ĩ emẽtis.C. de ↄhẽ.emp.ſʒ ſi
iſta uerba eẽnt ſimplicit᷑ ꝓlata nõ ad ĩterrogationẽ alteri nec
dato termino ad deliberãdũ tũc iſta gl.pcederet ⁊ ĩtelligerei
nt pᷣ mõ dixi.facit ad pdicta qð dixi uobis in.l.gerit de acq.
hẽ.in.q.illa.qd ſi dicã uolo adire. Itẽ hãc gl.facit.l.paphi

act' pẽdete in ſuturũ ut in ultima uolũtate tũcĩducit diſpoſi

tionẽ. ut ſi dico uolo relinq̃re ut.d.S.ꝓpoſitũ.cũ enĩ nã ultime

uolũtatis ſit pẽdẽ uſq; ad moꝛtẽ. ut.l.iiij.de adi.le.⁊.l.ↄſiciun
tur. S. fi. S. ti. j. merito iſta uerba uolo relinq̃re lʒ hẽant quãd
depẽdẽtiã cõueniũt illi actui.qũq; ẽ aligs act' ꝗ dʒ expediriĩ
cõtinẽti ⁊ de illiꝰ nã nõ dʒ pẽdẽ tũc diſtigue ut dixi ſupꝛa.aut
illa uerba fuerũt ꝓlata ad partis ĩterrogationẽ uel als delibe
rate uel ĩideliberate ut dixtſupꝛa.qũq; act depẽdet ex uolũta
te ꝓferẽtis ⁊ alteri ut in ↄctibꝰ.exẽplũ in emptione.ſi dicã uo
lo emẽ tũc aut ꝓfert ab vno tm̃ ⁊ nõ ſufficit.aut ab ambobus

⁊ tũc aut ꝑ uerba pñtis tpꝑis aut futuri.ut nõ.in.d.l.in emẽtis

¶ Vltimo Hi.ĩducit hũc.S.in argumẽtũ ad.q.de eo cuida/

ta eſt electio ſeu poteſtas eligẽdi ptãtẽ ſi eius electio nõ ualet.

an poterit eligere ſcdo.qð habetis plene ex his que dixi in.l.
ij.j.de op.le.

Eep. COp. de. l. in tin. §. vniuerſitatis. S. de re.
di. c. S. coĩ diui.l.ſabinus.⁊.l.ſed ſi hac lege. F. qmanumittit.
S.dein ius uo.Gl.ſoluit iſtud bꝛocardum duob modis.pᷣ qð
cõe ẽ meũ ẽ ubi repit᷑ expᷣſſi.in dubio ſecꝰ.ita nõ.i.lii.de odi.ĩ᷑
ſti. alibi dicit qð cõe ẽ meũ ẽ ſicte nõ uereut nõ.i.d.l.id qð nrʒ
de re.iur. dicit Di.alit᷑ ⁊ i.c.ĩ re coĩ de reg.iur.li.vj.nõ tamẽ

plene. Dic ergo aut ẽ aliqd cõe plurib ut vniuerſis.⁊ qð cöoe

ẽ meũ nõ ẽ ut.i.. tm̃.S.vmiuerſitat᷑ de rerũ diui.x.l.ſj ſi hac.S.
ꝗ manumittit de ĩ ius uo.cũ ſi.ant ẽ cõe plurib ut ſingulis.tc
aut q̃ris an ſit meũ ꝗͥᷣ ad diſpõnẽ parſᷣ mee ⁊ dico ꝙ ſicut h ⁊
l. ij.de condi.ĩſti.⁊.l.j.C. ꝗ teſ.ſa.pñt.aut quo ad diſpõnẽ par
tis ſocij ⁊ tẽ nõ ẽ meũ ut.l:.falſo.C. de co.re.ali.aut quo ad diſ
poſitionẽ ſuꝑ toto.⁊ tũc aut res erat ad hoc deſtinata ⁊ dicit

meũ ut.l.ĩ tm.S.i cõe.S.de re.diui.⁊.l.ſi edes.õ.coĩ diui.aut

nõ erat deſtinata ad hoc ⁊ nõ dẽ meũ ut.l.ſabinꝰ.S.coĩ diui.

Fallit. C.de uẽ.re.fiſ.cũ pua.coĩ.l.j.lib.x.⁊ hoc fauoꝛe ſiſei.

Fallit i.l. ſtipło.S.fi.de no.opꝑ.nũ.rõ q; ibi factũ vni pdeſt al
feri ſocioꝝ nõ nocet. Fallit i...j.S.dñi ad ſyll.rõ qꝛ ibi domus
nõ poſſet eẽ alit᷑ tuta ũt.e.l.ĩ pn. Itẽ fallit.S.de ac.emp.l..iulia
ny. S. idẽ celſus. ubi ĩſpecto futuro euẽtu qð cõe ẽ põt dici meũ
rõ ꝓpt neceſſitatẽ adiudicatiõis qᷓ fit ĩ coĩ diuidũdo.ubicũq;

aut dixi qð cõe ẽ meũ ẽ intellige ficte nõ uere ut nõ.in.l.id q

nr̃m de regu.iur.⁊ ꝓbat᷑ in.l..illud de ritu nup.

—

AW n dubio legado rẽ videt᷑ ꝗs le
(Cum fundus. partẽ qu hʒ in reb.d. Bp.⸗

lo. S. ppoſitũ.j.ti. ij.ubi ſi dico uolo relinꝗre ſtatĩ ſeqtur ergo

reliquo. Nꝛo cui declaratione dic bꝛeuiter uerbũ uolo ni
hil ĩpoꝛtat ꝑ ſe niſi rõne adiũcti. aut enĩ vbũ uolo hʒ detmina
tionem certe rei ⁊ iducit diſpõnẽ.ut ſi dicerẽ uolo illã rẽ eẽt ele
ctio ut.l.ij.de op.lega.⁊.l.huiuſmodi.S.ſi ſtichum.j.e.⁊.d.l.
apud auſidiũ.aut hʒ determinationẽ alicuiꝰ uerbi ĩñniti ⁊ tẽ
aut act ĩpoꝛtat ꝑ illud uerbũ uenit explicãdus ab alio aut a
nolẽte.ſi ab alio ⁊ iducit diſpõnẽ ut.lł.j.S.mã.⁊.C. de teſt.l.nõ
dubiũ. ⁊. C. coĩa de le.l.ij.rõ qꝛ in uolẽte nõ ẽ faciẽdũ aliud ni⸗/
ſi explicare nolũtatẽ ſuã qð facit ꝑ uerbũ uolo.⁊ ad idẽ.l.j.C.
de ſuů. tri. ⁊ qð dixi ibi in erltione quã feci.qñq; act ẽ expli⸗
cãdus a uolẽte ⁊ tũc aut ille actꝰ nõ cõſiſtit in nuda noluntate
⁊ tũc nõ ĩducit diſpõnẽ illiꝰ act.ut ſi dico uolo aſcdẽẽ arboꝛẽ
nõ ſegtur ergo aſcẽdout.l.in emẽtis.⁊ ibinõ.C.de ᷣhẽ.emp.
ant ille actꝰ põt explicari nuda uolũtate ⁊ tũc aut de nã illius

de no. op. nũ.l. ſtiplo. 5. f. Ol. nõ ſoluit. Hi. dicit ibi erãt uer /

ba ĩdeſinita h ꝓpꝛiũ ius pſone ꝓferẽtis ſigniſicatiuꝗ. Hi.q̃ſi
dicat ex eo ꝙ dixi fũdũ meũ hoc ĩpoꝛtet qð ẽ id qð ipſe ideʒ

dixit ſup hac.l. ut ſtati dicã. dic ergo ꝙ ibi diſpõ vni ꝓdeſt al

teri ⁊ nemini ipſoꝝ nocet h ſec eẽt. ¶ Op.ſi tot eẽt aliento/
tus deberet ut iſti.e.S.ſi rẽ.⁊.C. de le.l.cũ alienã.ſi ergo pars
E alter nihilominus debeat᷑ totũ.Gl.dicit hoc ibiiõ qꝛ dixit
meũ vñ ius qdð hʒ legare videt᷑ ut.j.e.l.ſi domꝰ.S.fi. Di.hoc re
ꝛehẽdit q;ꝛ nõ reſert ſi dicã meũ uel nõ.ut.l.cũ fũdus de ſun.iĩ
ſtru. ⁊.l.meui. S. pe. de le.ij. ⁊ ibi nõ. ⁊.C. e.l.uxoꝛ. Idẽ tenet
Ci. C.e.l.cũ alienã.q rephẽſio ꝓcedit referẽdo iſtã opi.ad tex.
ut ipſi ſaciũt. Sʒ gl.nõ hũit iſtũ ĩtelleetũ ſʒ opponit ad.q.quã

fecit ĩ pn.gl.ut patebit ſtatĩ recitãdo ⁊ tũc glo.dicit optime.

¶Quero ergo qd ſi poſt legatũ redimit alia partẽ. Dicit gl.
ꝙ nõ debet. ar.l. ſi ita de au.⁊ ar.le. ¶ Sʒ hãc detminatlo⸗
nẽ op.qꝛ ſi tot ſuiſſet alien tot deberet ſi ſciuiſſet. ut ĩſti.de le.
S. ſi res. ſz cõſtat ꝙ h teſtõꝛ ſciuit partẽ eẽ alienaʒ ex eo ꝙ po
ſtea redemit ergo ⁊c. Rñdet gl.hoc iõ q; dixit ſuũ vñ dẽ lega
re ius qð hʒ de pñti ut.l.ſ dom. S. fi. T.d.l.ſiita. ⁊ hoc videt
nerũ.vñ referẽdo hãc opi. ad tex.nõ ꝓcedit. reſerẽdo ad.q.opꝑ
time ꝓcedit ⁊ nõbilit.¶ Itẽ hãc det᷑minationẽ facit.j.ę.l.ſi
ex toto.i pn. ubi dĩ ꝙ debeat᷑ pars redẽpta.So.dicunt doc.
Di. ⁊ Ja.de are. h videt legare partẽ quã hẽbat ut dictũ ẽ iõ
ars redẽpta nõ cedit legato ſicut noua ueſtis redẽpta nõ ce/
dit legato ueſtis ut.d.l.ſi ita.ſʒ in.l.ſi ex toto.legauit fũdũ totũ

uere vñ qcꝗd accedit illi toto totũ accedit legato.hoc qð dicit

de parte redẽpta ĩtelligit Ja. de are.niſi ꝗs redemerit neceſſa
rio ꝑ adiudicationẽ tũc deberet᷑ tot p.l.iuł.S.idẽ celſus de ac.
emp.Itẽ q̃ro qd ſi teſtõꝛ legauit rẽ quã hẽbat coẽʒz cũ here
de ſuo. Rñdeo tota debet᷑ ſicut ſi eẽt ſua. ut.l.cũ ſili.S.dñs.j.
ti.j.qð ĩtelligo niſi teſtõꝛ dixerit fũdũ meũ ⁊c.qꝛ tũc videt᷑ lega
re ius qð hʒ ꝑ ea q dicta ſũt. ¶ Quero qd ſiteſtõꝛ legauit di/
midia fudi coꝛneliani cũ ad ipſũ ꝑtinẽt ſolũ dimidia dimidie.
igetł᷑ ꝙ hec.l.nõ hẽat locũ qꝛ logꝗt q poꝛtiõeʒ nõ noĩauit ſʒ
credo idẽ qð.S.ſ.ꝙ ſolũ dimidia dimidie debet ut ſit idẽ iuris
de parte ꝗͥ ad partẽ qð de toto q ad totũ.s.de rei uen.l.q de
tota. Aidet eni dicẽ lego ius qð hẽo in parte dimidia ſentch
egat

Qð cõe ẽ meũ ẽ qtũ ad diſpõnẽ mee parſ.h.

legat fũdũ videt᷑ legare iub qð hʒ in fũdo arguẽdo de toto ad
partẽ.⁊ ſi aliã partẽ redimerẽ nõ cederet legato ꝑ ea qᷓ dicta ſt
g hec lex ⁊ oĩa pᷣdicta locũ hñt niſi teſtõꝛ dixiſſet totũ fũduʒ
nel oẽm fudũ ⁊ ſilia vba qꝛ tũc totũ debẽt ut.l.iul.ĩ pn.j.de le.
iij.idẽ puto ſi teſtõꝛ reliqſſet ad mẽſurã.ſ.tot iugera qꝛ illa de/
bet habẽ ĩtegra ſicut ſi dixiſſet totũ.als nõ hẽret illã mẽſuram
quã teſtõꝛ dixit. Sʒ qd ſileganit fũdũ ꝗ erat tot ſuꝰ ſʒ parteʒ
debebat alteri actiõe ꝑſonali. Rñdeo illa pars quã dʒ non ce
dit legato.ut.l.qui cõcubinã.S.qui fundũ.j.de le.ij.
ic hu. Relatiuũ ꝗs uel q iũctũ vbo ſuturi tẽ/

Belega

poꝛis ĩducit cõditionẽ.iũctũ vo vbo p

ſetis tꝑis demõſtrationẽ.h.d.⁊ nõ.l.nõbilẽ ⁊ mẽti te
nẽdã a capite uſq; ad f. C Op. ꝙ etiã iuncto vbo futuri tꝑis
faciat demõſtrationẽ ut.l.ſcribit in fi.de ꝗu.⁊ ar.le.Solu.di/
ctio magis h̊ poſita tollit ↄꝛiũ ut ĩ gl. Op. de.l. ij. S. de hẽ. ĩ
ſti. So.gl.qꝙ ibi ĩſtitutio nõ ẽ ↄditiõalis ſʒ adiectio partiũ qa
als totũ teſtm ꝑiret.ĩnuit glo.ꝙ illud iõ ſit ne teſtm̃ peat q̃ſo.
tollii ꝑ ſequẽs ↄꝛiũ ſignatũ ĩ gl. ð.de hẽ.iĩſti.l.talẽ.S.j.ubi ſi iſti
tuo ſtichũ q me ꝰ erit eo alienato nõ ualet ĩſtitutio ⁊ iõ dic ut h̊
BGl. videt uoluiſſe ſẽtire ꝙ relatiuũ iũctũ uerbo futuri tpis fac
ↄditiõale ſuũ añcedẽs.ita loqtur hic.aut ergo añcedẽs ſuũ eſt
aliqd ĩ ꝗͥ oſiſtat ſudᷣa diſpõnis ⁊ tota diſpõ erit ↄditiõalis uthᷣ
qꝛ añcedẽs erat ſtichꝰ.ſ.res legata ĩ.d.l.talẽ.ibi añcedẽs erat
pſõa iſtituta ĩ q̃ oſiſtit ſa diſpõnis.ſʒi.l.ij.de hẽ.iſti.añcedẽs

erat q̃dã q̃litas.i.diſtributio partiũ.vñ iſta diſtributio erat cõ

ditionalis ĩſtitutio erat pura remanet ergo pura. ¶ Op. de.
talẽ. S.j.g. de hẽ.ĩſti. So.apparet ibi ex tex.¶ Op.de.l.ſi in
diẽ de ↄdi. ⁊ de. So. nõ ẽ 3. ¶ Op. de.l.ſi decẽ cũ petiero.de
uer. ob. x.l.ſi ita ꝗs ĩ pn.eo.ti.Rñdeo ibi nõ ẽ dictio ſi nec di/
ctio ꝗs.hec ſo.nõ ẽ ꝑfecta ſʒ dic ꝙ illð iõ qꝛ tacite ĩerat.uel fm
Pe. dic ꝙ llla Yba referunt᷑ ad executionẽ magis qᷓ ad ſᷣam
diſpõnis ut ibi dixi ⁊ plene ĩ.l.j.de ↄdi.⁊ de.( Aũo utrũ cõ
ditio ĩducta ꝑ relatiuũ ſit ↄditio tacita uel expᷣſſa. Gl. h nõbili
ter dicit ꝙ ẽ ditio tacita ut h dẽ ĩ gl.ꝗ ĩcipit tacita.Cõtra hãc
Bende tex.i.l.nupꝑ.j.de le.iij.⁊.l.ij.sS.de odi.inſti.⁊.d.l.ij.de
iſti.ubi ĩter ſi ⁊ q nõ ẽ dꝛia.ſʒ dico ꝙ iſta gl.ẽ uera.tex.ẽ ĩ.l
j.j.de odi.⁊ de.ubi hoc examiabo.CAuũo qd ſi alienaui par
tẽ ſtichi an adhibeat᷑ illa diſtictio an alienaueri ex uolũtate ul
ex neceſſitate.Gl.ul.videt᷑ dicẽ ꝙ ſie dũ ĩ pᷣn.ſui dicit dic ut.j.
ti. ij.li.xj. de adi.le.l.ſi rẽ legatã.ſʒ hoc nõ eẽt uerũ referẽdo ad
caſũ.l.qñ dixit ſtichꝰ q meerit.q; ſiue alienet ex neceſſitate ſi-
ue ex uolũtate Oditio deficit.ut.l.ſcribit de au.⁊ ar.le.i fi.qj qñ
rẽ legaſſet ſimplicit᷑ tũc ꝓcederet ita dicit Di.¶ Ex glo.op.
dẽ ꝙ dz itelligi g me erit. i.q̃ten me erit. ð ↄditio ĩpleri dʒ ĩ to
tũ nec dʒ ſcidi ut.l.cui füdus de ↄdi.⁊ de.x.C. de ↄdi. inſer.lʒ.
pe.cui iũ h d. Rũde ⁊ nõ hoc.qũq; ↄditio ↄfert ĩ e ptãtẽ
cui reliquit ⁊ tẽ ſi oſiſtit ↄditio ĩ dãdo nõ põt diuidi ut.d.l.cui
fũdus.idẽ ſiĩ faciẽdo nõ põt diuidi niſi ʒ diſtictionẽ poſitã in
d.l. pe.de ↄdi.iſer.qñq; Oditio nõ ofert ĩ ptãtẽ alicuius ſʒ ĩ ali
quẽ euẽtũ.⁊ tũc aut ↄditio ẽ ĩplẽda ĩ ipſa circa ipſa reʒ de qᷓ fit
diſpõ ⁊ tũc diuidit.ut ſi dicat ſi hoc erit.i.qtenꝰ erit eadẽ rõne
ĩdiſpõne qᷓ oferti iſti ↄditiõis deſfectũ ut ĩſfra declarabo.ſi ue
ro ↄditio cõfert ĩ aliquã aliã rẽ extriſecã ab eo de qᷣ ſit diſpõ tẽ
nõ põt ſcidi ut.d.l.pe.de ↄdi.ĩſer.⁊.l.ſi ita fuerit ſuis de ma.te
ſta. Et faciũt iſta ad.q.pᷣ ad clauſulã illã ſi non ualet iure teſti
ualeat iure codicilloꝝ.i.qᷓten iure teſti ⁊c.rõ apparet q; cõdi
tio ↄfert circa id de qͥᷣ it diſpõ ut h ⁊ dixii.l.j.in.viij.q.s.de iu
re codi.Scðo facit ad alið dicit ſtatutũ ꝙ mulier nõ poſſit ð/
hẽ ſine ↄſeſu duoꝝ oſãguineoꝝ ex parte pꝛis ſi eos hũeritſi nõ
hũerit adhibeant᷑ ex parte mris.ↄtĩgit ꝙ vna mulier habebat
vnũ ↄſãguineũ tm̃ ex parte pꝛis utrũ ille debeat adhiberi cuʒ
vno alio ex parte mr̃is.dixiilla uerba adhibeant᷑ duo ex par/
te pꝛis ſi hũerit.iĩtelligunt.i.q̃tenꝰ hũerit ut h qꝛ circa idẽ cõdi⸗
tio ⁊ diſpõ adhibet ut h vides.ſʒ huic ↄdicit diſpõ ſequẽs q̃ di
cit ſi eos nõ hũerit adhibeant duo ex parte mr̃is.hec ẽ cõditio
circa alið ⁊ diſpõ circa alið.nã ↄditio dicit ſi nõ hũerit ex par
te pꝛis adhibeant᷑ ⁊ duo ex parte mris. Sʒ rñdeo iſta ↄditio
ſi nõ hũerit appoſita ẽ iĩ defectũ pme.vñ dʒ regulari in ↄꝛiũ ca
ſuʒ ſicut pma.hoc eſt qᷓ̃ten pma deſicit iſta dicat᷑ extare.ut.l.
aliqũ de cõdi. demõ.C.l.pe.ſi cer.pe.⁊.l.legata inutiliter de
adi. le.q dies le. ce.l. q; pure.

Egatũ. Pacl cxamin ut dixi in. l.is ꝗ.S.ſi.
— acꝗ·hẽ. ¶ Op.j.ti.j.l.titia..lutio
So. ut ibißm gl. ¶Op. de. l. is q. 5. f. S. de acg. hẽ.
So. utiĩ gl.quã gl.repᷣhẽdit Rai.p.l.plʒ.s.de acq.hẽ.ubi dẽ
q; idẽ ĩ ſio ⁊ fuo.⁊ Di.j.ſi a pa.qs ſu.ma.l.j.vñ ipſe dicit ali
ud ĩ heditate ut ĩ ↄeio.aliud ĩ legatout h.rõ qꝛ legatoꝝ dies ce
dit ĩcõtinẽti ⁊ acqrit pꝛiul dño ſʒ hẽditas nõ acqrit᷑ niſi aditio

Er.
*O

ne facta. ut.j.de re.iu.l.q legata.⁊ ĩſti.de hẽ.iſti.S.alienꝰ.hec
o. ẽꝗ caſu.l.j.S.ꝑ Fuũ.j.de ſuc.edic.q̃re dic ꝙ gl.q̃ ẽ h ⁊ ĩ.l.õ
ria ẽ uera.tñ glo.nõ bñ dicit in.l.ex repudiatione.C. de fidei/
cõ.⁊ ꝓ hac ſo.facit qð nõ.in.l.j.C.qui admit.ad bo.poſ.po.
T. l.j.. ij. C. de Nepugl bert. g bari
„ i rei legate detrabat᷑legatũ mi
ex toto. nuit ſi adijciat legatũ ougs. h. d.
uł alit. Qð opat᷑ aditio qᷓ ad augmẽtum opꝑat᷑ detra
iminutionẽ. ¶ Op.S.e.l. fui electiõe.S.ſi.cũ ſua gl.

ctio ꝗa

(Siital totũ fũdũ ibi certã Ka limitatã ſuribi dixi.
C.1 1 Altnatiua poſita iter graua
—1 ita ſcriptum. tos facit eos tenẽ iſoliduʒ ut

duos reos debẽdi ⁊ ꝑ petitionẽ uel pariᷣ ꝑceptionẽ factaʒ ab
vno nõ ĩducit diuiſio.h.d.⁊ ẽ nõ.⁊ ſoꝛt.S.iſte.¶ Mõ pmam
partẽ ſũmarij ꝙ ꝑ alt᷑natiuã ĩducit oſtitutio duoꝝ reoꝝ.coꝛ.
C. de cõſti.pe.auc.ſiqñ.⁊ ad iſtã partẽ uadit ↄꝛiũ factũ ĩ pma
gl. ⁊ i. ij. gl.ĩ f. ¶ Op.j. de duo.re.l.añpe.So.ibi fuit relictũ
a płrib ↄiũctĩ ſ noĩe appellatiuo uel ꝑ copula h̊ diſiũcti ut di
cit gl.ſʒ huic ↄdicit.l.eadẽ ĩ pn:de du.re.ubietiã ꝑ copulatiuã
ĩducit ↄſtitutio duoꝝ reoꝝ ĩ teſtõ.ſj ibi hoc fuit expᷣſſum ut ibi
nõ. ¶ Op. nã ĩ ultimis uolũtatib diſiũcta poſita ĩter ꝑſonas
ſoluit ĩ ↄinctã ut.l.cũ qdã.C. de uer.ſig. So.gl.ij.ĩ fi. ꝙ ibi po
nit iter honoꝛatos h ĩter grauatos qð ẽ uerũ.ſʒ qñ ponii inter
honoꝛatos ĩducit etiã oſtitutio duoꝝ reoꝝ ſi grauato daretur
electio ut.l.ſi titio aut ſeio.j.ti.ij. DPe mõ cõſtituẽdi duos reos
dixi plene ĩ.l.j.j.de du.re.¶ Zld ſcðaʒ partẽ gl.ſignat duo ð/
ria ſimul q̃ debẽt diuidi.¶ Op. 5 ꝙ petitiõe partis ĩducat di
uiſio ut. C. de fideiuſ.l.liberũ. Ol.ponit multas ſo.ultima ẽ ue
ra.Ad aliud ↄꝛiũ videlicet ꝙ h̊ vnũ tm ꝓ parte ↄuenit ⁊ exi/
git iõ ꝓ alia parte hʒ ↄuenire eũdẽ. nt.l.reos. C. de fideiuſ.i.l.
2ia ↄuenit eos ꝓ ſuis partib merito videt diuidẽ. ⁊ iſtã tenẽt
doc. qd declarauiut.l.ex duobi.ijj.q.de duo.re.¶ Op.ſcdðo
pceptiõe pari inducat᷑ diuiſio ut.l.ſi creditoꝛes.C. de pac.
Bl dieit hẽas h ĩ lr̃a altero ⁊ nihil obſtat.ulł pone alterutrop
alto ⁊ iſtð ẽ deſtruẽ tex. ¶ Mõ tñ ex hac gl. dꝛiã ſigniñcatio/
nis ĩter alterũ ⁊ alterutrũ.qꝛ alterutrũ ĩpoꝛtat ꝙ; quẽ uolo.vñ

alij dicũt ꝙ hoc ẽ ſpaͤle fauoꝛe legati.qd gl.rephẽdit ꝑ.l.reos

C. de ſideiuſ.qrephẽſio ẽ uera q;tũ ad petitionẽ partis ſ̊ quã
tũ ad ꝑceptionẽ de q̃ loquit.l.ſi creditoꝛes.dic ꝙ illa.l.reos.ni

hil ad ꝓpoſitũ. teneas ergo hãc ſo. ut ſtati dicã.vñ alij ſoluũt

ſicut ſolutũ ẽ Zꝛiũ de dicta.l. liberũ.q ſo.ẽ ↄ tex.d.l.ſi credito/
res. Nic ergo qñqʒ creditoꝛ recipit partẽ ab vno ex plib reis
debẽdi ꝗ hñt officiũ diuiſiõis.⁊ tũc cũ creditoꝛ ex neceſſitate re
cipiat no videt᷑ diuidere ut.l.ĩter eos.S.j.de ſideiuſ.⁊ ibi dixi.
qñq; recipit partẽ ab vno ex his qꝗ nõ hñt bñſiciũ diuiſiõis ut
erant duo reiẽm iſta tꝑa ⁊ tũc videt᷑ diuidẽ.ut.l.ſi creditoꝛes.
C.de pac.Fallit ſauoꝛe legati ut hic ⁊ ſic ꝓcedit ſolutio qð ple
ne examinaui in.l.ex duob de duo.re.in pma.q.

Si in vna parte alternatiue lega
Si ita legatũ. tũ ẽ vnũlʒ 4 alia plura illud qð eſt

—

vnũ nõ recipit diuiſionẽ.h.d.¶ Op. qꝙ quot ſũt res tot dicũ/

tur eẽ legata ut.l.ſcire debem de uer.ob. So.ibi ſuerũt noĩa
tim hic uero cõiũctĩ legata ſub noĩe collectiuo octo.ſi ergo ex
utraq; parte alternatiue eẽnt plura legata diſiũcta poſſem tñ
partẽ de vno ad alterã de altero eligẽ.ita logtur pma gl.ꝗ ſa/
tis foꝛiᷣ ẽ. ¶ Mõ ex pᷣdictis ꝙ iſta noĩa numeralia.ſ.duo tria
⁊ ſilia ſũt collectiua nec dicunt᷑ diſtributiua ſeu diuiſa. ¶ Ad
pᷣdicta op.de.l.ſi ſterilis.S.fi.de ac.emp. Nicit gl.ibiĩ ↄctibꝰ
hic in ultima uolũtate.Certe q;tũ ad hoc nõ ẽ dꝛia iĩter ea ut.l
ſcire debem.uel dicit gl.ibi fuit ꝓmiſſio annua ex qᷓ reſultant
lures obligationes.hic uero legatũ fuit vnuʒ. Iſtud videtõ

l.ſtichũ.S.ſtiplo de uer.ob. Tu dic ſicĩ ſtiplone annua uenit

aliqd ĩplẽdũ ex parte ei cui ſtiplo qrit qð pſone ei cohereat
tot ſut ſtipłlones quot ſũt anni.ut.l.ſipᷣuꝰcoĩs meuij.S.ñi.de ſti
pu.ſer.ita loqtur.l.ſi ſterilis.S.ſi.⁊ glo.hic nõbilit ſic ĩtelligit.
ueniebat ibi enĩ hĩtatio ꝑſone cohẽt.dixi de hoc ꝑlene in. d.l.
fuꝰcoĩs meuij.S.fi.¶Qũo dẽ hic ꝙ altutra cauſa vnũ lega/
tũ ⁊c.qd ẽ hoc dictũ.Gl.exponit duob modis.pᷣ ut expona/
mus alterutra.i.utraq; ut ſit ſeſus in diſpõne alternatiua eſt
vnũ legatũ tmm.uel alit᷑ ut ſtet ppꝛie ⁊ erit ſẽſus ĩ diſpõne alter/
natiua i qlibet parte alternatiue ẽ vnũ legatũ ⁊ ſic ſunt duo.x
ſic iſte due expoſitiões ſibi ↄᷣdicũt ut.j.ti.j.l.ſi illud.q ſacit ꝓ pᷣ
ma expõne ſcdaʒ ⁊.j.de uer.ob.l.ſcire debemꝰ.S.ſtiplones
j. e.l.plane.S.ſi.qᷓ ſaciũt ꝓ ſcðᷣa expõne.Gl.dicit ꝙ qlibet ex/
poſitio põt eẽ bona qꝛ vnũ legatũ ẽ ppter vnã pᷣſtationeʒ.ſed
duo ꝓpter duarũ rerũ noĩationẽ.Que gl.uerũ dicit tñ quãtũ
ad iſtã.l.nõ ẽ mẽs iuriſcõſulti.Sʒ vult hoc dicẽ teſtõꝛ hiclega
uit lecticarios octo.iſta pars cõtinet vnũ legatũ ꝓpter nomẽ
½ Uui

—

collectiuũ octo.demũ ſubiũxit aut ĩ ſingulos certã. Iſta pars
tinet plra legata ppt᷑ diſtributiuũ ſingulos ⁊ tñ nõ põt diui
di q; ĩ vna parte altnatiue ẽ vnũ legatũ.hoc vult iſte tex.vide
ci. Dlnund vide gl.ſi.q nibil fac. ¶Qño utrũ iſtud ſcire an
ſit vna ſtipło uel płres ẽ utile ad aliud q; ꝓpt᷑ hũc.S. Nic ꝙ
ſic ad multa ut nõ.i.l.ſcire debem. j.de v.ob.⁊ ibi dixi.naʒ ſi
ꝓmittis mihi dare cẽtũ poſſũ ne te ↄuenire ad ꝗqngita tm̃ p/
miſſa. DNicit ibi glo.ꝙ nõ ſʒ agã tanqᷓ; debita mihi occaſione
pꝛomiſſtienis.

D quod apud hoſtes. ige

.ooſtliminij põt legari.h. d. ¶ Op. . de v. ob. l. liber
hõ ĩ fi.el hiʒolo.Gl.uariauerũt ĩ ſo.ↄꝛia.na ibi dicit aliud in le
gato q; i ſtiplone.ł

i teſtis.j.de re.iu.Rõ q; legatũ cedit a tꝑe
moꝛi.Certe hoc ẽ ↄ regulã catonianã q vult ſt nõ ualet tũc cũ
reliquit᷑ nec poſtea ↄfirmer᷑.⁊ õ.l.ultima.S.de ac.emp.ubiidẽ
ĩgctibꝰ qdð ĩ ultima uolũtate.Solue ergout hĩ gl.ſ.ꝙ h̊ loqt
ĩre q̃ ſimul fuit nr̃a ⁊ poſtea ab hoſtibꝰ occupata ĩ q ualet ſti/
pulatio ⁊ legatũ ꝓpt ſpem qua hẽmus iure poſtliminij.⁊ hoc
vult dicẽ tex.hᷣ iure poſtliminij ↄſiſtẽ ⁊c.ꝛia loquunt᷑ i reb q̃
ſempꝑ fuerũt hoſtiũ.Et iõ dico ꝙ papa q ↄceſſit regnũ hierlm
regꝗ karolo ⁊ ſucceſſoꝛib lʒ de eo nil teneat ↄceſſio ualuitq; ſe
mel fuit ecclie ⁊ ſic ↄſiſtit ppt᷑ ſpeʒ poſtliminij.ſacit ð pdicta ex
de re iudi.c.abbate ſane.li.vj.So.ibi ſuit donata res hoſtiuʒ

ſpᷣ ↄditiõe.ſ.ſi capiet qð licet. NPꝛedicta vo hñt locũ qñ ſimpli

cit ocedii.facit.l.liber hõ.j.de v.ob.⁊ qdð ibi nõ.⁊ ibi etia dixi
5 li anus Seipſa ſũmat.¶ Op.de.l.ſ. in
IEE.epn. de v. ob. Bl. H ⁊ bñ ponit plu
.iter alias dicit qð ibi deſicit ꝑ hãc.l.ſupplet᷑.⁊
hãc tʒ MDe.qꝛ ꝓmptũ leges legib cõcoꝛdare.aliã ponit ꝙ ſi
Fuꝰ uel niiꝰ qᷓſiuit ius eligẽdi ꝑ ſuã ꝓuiſionẽ hᷣ ſecꝰ.⁊ hac tenet
Hi.ꝓ q̃ ſacit.C.de odi.iſer.l.ſiuxoꝛẽ.⁊ qdð ibi nõ.⁊ ĩſti.de vᷣ.
ob. S.ex cõditionali.tu dic iñgẽdo ſimul qñq; ſiliꝰ uel fuꝰ hñt
ptãtẽ eligẽdi ex ſua opa ⁊ ꝓuiſione.⁊ tũc põt ipſe ſolus eligẽ
ut. d. l. f. de vb. ob. ⁊.l.ſi ſtipulat ſuero ill ĩ pn.e.ti.qð appa
ret qꝛ põt ſibi libẽter ſoluiut.l.qð ſᷣuꝰ.õ.depo.⁊.l.ſi vnꝰin pn.
de pac.qdð nõ eẽt ſi ipſe nõ poſſet eligẽ.qũq; hoc hʒ ex ꝓuiſiõe
alti ⁊ tũc aut ẽ optio aut electio.pᷣ caſu ĩ altnatiuis nõ põt eli
gẽ ſeu optare ſine pꝛis uel dñi iuſſu ut h.iõ optiõe legata nil ẽ
ĩ obligatiõe ⁊ ſic optio ẽ magis ius q̃rẽdi qᷓ; ius q̃ſitũ.vñ non
trãſit i dñʒ nec ꝑ ſiliũ uel ꝑ fuũ põt explicari ſine iuſſu ſicut di
xim in.l.q in aliena de acq.hẽ. Sʒ qñ eſt electio in alternati
uls tuc utrũq; eſt in obligatione ⁊ obligatio ſtatim qᷓrit dño ⁊
remanet electio qᷓ eſt meri facti ⁊ ſic dʒ explicari ꝑ filiũ uel fuũ
nec trãſiuit ad pꝛem uel dñm.ut iſti. de ſti.ſer. S.ſʒ cũ factũ.di/
xiin. l.ſi ſtipulat fuero illud udepe hsb
4 ifficilis ẽ.l.iſta. Qui capit cõ⸗
Am filio. n ꝑ mediã ꝑſonã alteri ex ul
Aima uolũtate põt onẽ ſideicõ.grauari ⁊ ſi exneo reſti
tuẽ grauat tũc ut hẽs trebellianicã qᷓrtã deducet.ſi ei ꝑx quẽ ac
quirit nõ videĩ grauat ut hẽs nec qrta deducet ⁊ ſideicõ.moꝛ
tuo añ diẽ decedẽtẽ ſideicõ.remanet penes grauatũ.h.d. Ni
uide.pᷣ ponit vnũ dictũ.ſcdðo illð declarat.ttio põitvnã illatio
nẽ iuliani.qrto ponit ali illationeʒ auctoꝛis legis.ſcdᷣa ibi ac
tũc.ttia ibi deniq;.q̃rta ibi ⁊ iõ.¶ Op.ad pma partẽ.nã nõ
poſſu grauare eũ cui nil relinq ut.C. de ſideicõ.l.ab eo.j.ti.ij. łt
j.S. ſciẽdũ. So.lʒ hic dño uel pꝛi nil reliquat tñ ex relicto ſcõ
hilio ułuo aliqd ad eos ꝑuenit ex legis diſpõne iõ ſibi videoꝛ
reliqſie ut.l.ↄficiunt᷑ĩ pn.S.ti.j.Sʒ hoc iſtat foꝛtiter.illũ ad
quẽ bona mea deuenerũt ex legis diſpõne uel ex caſu nõ poſ-/
ſi onẽ ſideicõ.grauare ut.l.ſʒ ſi ſic.S.j.j.ti.ij.⁊.l.ñ.ĩ pn.⁊ ad.l
fal.l.q fũdũ.S.q filios. So.illud qdð reliquit filio uł kuooſide
rato pñti ſtatu dʒ acqri ſtatiʒ pꝛi uel dño merito grauari põt
onẽ fideicõ. In ↄꝛijs nõ ſtati qit oſiderato pñti ſtatu.ſ ſi ad
eũ puenit ex poſtſacto fuit ex qᷓdaʒ foꝛtuna.h̊ ergo acqri pa
tri uel dño ex ptãte legis ⁊ uolũtate teſtãtis ꝗ hoc ſciebat cõſi
derata potẽtia pñs ſtatꝰ. In ↄꝛijs ex ptãte legis ⁊ ex ſoꝛtuna
nõ ex uolũtate teſtõꝛis ꝗq hoc ignoꝛabat utrũ ꝑ hos ſibi q̃ri de
bebat ul nõ. ¶ Op. ꝙ etiã eũ ad queʒ aliqd ex mea uolutate
deuenit ꝑ mediã ꝑſonã nõ poſſũ grauare ut ſᷣſtitutũ exhẽda
ti cni aliqd legaui ut.l.miles ita hẽdẽ.S.ſi miles de te.mi.x.l.
cũ qdã.C. de le. So.ille ſpalis ⁊ ſingularis caſus ẽ.⁊ nõ.in.dð
l. cũ qdã.p dictã gl.⁊ Ci.ut ergo iſte articulus circa pmã par
tẽ tibi liqat cũ q̃ri᷑ an eũ ad quẽ deuenit ꝗd ꝑ mediã ꝑſonã de
meo poſſũ grauare. ſſic diſtigue aut ad eũ deuenit ex uolũtate
teſtõꝛis aut ex legis ꝓuiſiõe uel alio ſoꝛtuito caſu. Pꝛimo ca
ſu aut ad eũ ꝑuenit aliqd nõ ↄtinẽs cõmodũ pecuniariũ ⁊ nõ
põt grauariut.j.e.l.plane.ij.S.fi.cũ.l.ſe.aut ꝑuenit ad eũ cõ:

Delegaß p.

gato libertatis qdð ſtati ualetut j. pxime dicam. ¶ Oppo.

modũ pecuniatiũ ⁊ põt grauarilʒ ꝑueniat ad eũ ꝑ mediã ꝑſo
nã dũmõ ſit ſᷣſtitut legatario uel ſideicõ.ul donatario cauſa
moꝛ uel cui dʒ dari cauſa oditiõis ĩplẽde.ut.d.l.ab eo.⁊.l.j.
C.coĩa de le.⁊.j.e.l.qdã teſtõ.S.ſi.⁊ hoc regulariter. Fallit ĩ
ſvᷣſtituto exhẽdati cui erat legatũ ut dict.ll.Scðo caſu q ali/
qd ꝑnenit ad eũ ex legis diſpõne uł ex caſu foꝛtuito.tũc qũ ad

eũ ẽ puẽturũ ĩcõtinẽti ↄſiderato pñti ſtatu ⁊ põt grauariut h̊.

ſʒ qñ ex ĩteruallo ex caſu qꝛ foꝛte erit hẽs ab ĩteſtato uł ex teſtõ
⁊ tũc aut grauat᷑ ſᷣ noĩe appellatiuo ut hẽdẽ hẽdis uel hẽdeʒ
legatarij ⁊ tũc ualet.aut ſb noĩe ꝓpꝛio ⁊ tũc nõ ualet ut.j.ti.ij.·
ſiʒ ⁊ ſi ſic.S.j.⁊ rõnẽ dic ut ibi.¶ Venio ad ſcdaʒ partẽ ⁊ op.
Fʒ Hi.ſic.qð meũ ẽ ampli meũ ſieri nõ põt.ut.l.ꝓpꝛias.C. de
le.x. l.mea.j.de odi.⁊ de.⁊.l.cetera.S.j.j.e.ſʒ iſte res iã ſũt ſilij
qꝛ ipſe ẽ iſtitut uel ſibi legatũ ergo a pꝛʒe ſibilegari nõ p̃ᷣt. So.
hociõ qꝛ momẽto nõ reſidet penes filiũ uł fuũ ſʒ trãſit ĩ pꝛeʒ uł
dñʒ. ut.l. plʒ de acq.hẽ. ¶ Sʒ op.⁊ itro gl.ſi do tibirẽ ut ſtan
ad me reuertat᷑.iſta datio ẽ iutil ⁊ ꝑ eã nõ trãſtert᷑ dñiũ.ut.l.
ſic.j.de ſo. Sʒ ĩ ꝓpoſito ſi pꝛ reſtituat ſilio ſtatĩ ꝑ filiũ qᷓrit pꝛi.
nut. d. l. Plʒ. 7.l.j. ſi a pa. ꝗs fu. ma. ergo pʒ illð nideicõ.eẽ iutile.
So.gda fatent vꝛiũ ꝙ ſideicõ.nõ tʒ niſ hoc ꝓcedat ex uolun
tate pꝛis uel dñi ꝗ manumittẽt uel emãcparet filiũ uel fuũ. ⁊
expoit pᷣ ex pſona.i.ex uolũtate.⁊ iſtð ſetit Pi gl. iij. ĩ pn. ⁊
alia gl. circa ninẽ.l.q̃ẽ ſuꝑ vbo pꝛis.Sʒ nõ ſtatĩ iſta expõne ⁊
merito.nã ẽ ʒ̊ v.deniq; ⁊c.ubiiſta vᷣba exponunt.na qñ pꝛ ul
dñs tenet ex ꝑſoa ſilij uel fui dẽ teneri ut hes.q tenet ex pſõa
ſua tenet᷑ ut ali cõmodũ capiẽs ex teſtõ nõ ut hẽs ut h.⁊ hoc
nolũt dicẽ iſta vba.vñ adhuc remanet ↄꝛiũ qꝛ reſtõ videtł inuti
lis. So. ergo gl.alio mõ.ſ.ꝙ pꝛ uel dñs ſuit rogat ſe̊ ↄditiõe
uel ĩ diẽ.vñ qꝛ pẽdẽte oditioe potit manumitti uel emacipari.
iõ ualet ſideicõ.⁊ reſtõ nõ erit ĩutilis ⁊ hec ſo.ẽ .iij.gl.vide eã
Iſtð ẽ diuinare.vñ dicũt alij ꝙ põteẽ ꝙ pꝛ recuſabit hẽditatẽ
ſibi ꝑ ſiliũ acqſitã.vñ ipſe ſili ſibi capiet totalit᷑ ad ſui cõmodũ
⁊ĩteridabit᷑ curatoꝛ ꝑ.l.ñi.S.ſinaũt.C.de bo.q li.⁊ ſic erit utile
ſideicõ. ⁊ ad illũ caſu retulit ſe iſta lex ſic ⁊c als ſiliꝰ ſẽtit cõmo/
dũ qꝛ ſibi reſtituit ⁊ ibi ſetit cõmodũ qũ pꝛ diſſipat.ut.l.imꝑa⸗
toꝛ.j.ad treb.vide gl.⁊ iſtð nõ plʒ qꝛ ſi pꝛ tenuit ſibi qri ꝑ filiã
nõ põt dici ꝙ teneat ſideicõ.ex pſona pꝛis ĩmo apð ipſũ niliuʒ

remanet ipſo iure cũ ipſe ſit hẽs.l.ſi hẽs ĩſtitut ĩ pn.ad treb.⁊

I. e.l. uũ ſilij.S.j. So.ergo gl.q̃rto mõ.ſ.ꝙ pꝛ hic fuit rogatꝰ
pure tñ ĩeſt tacita oditio de reſtituẽdo cũ erit ſui iuris ut.ſ.ad
treb. ubi pure.⁊ iſtã ſo.ſequunt᷑ doc.nr̃i DPi.⁊ MPe.tñ Old.li

mitat ut ſtati dicã ĩ ſequẽti ↄꝛio.vide gl. Op. hoc ſʒ hoc

ĩdiſticte porit a pꝛe uel a dño relinq pure ſilio uel fuo q; ſemꝑ

tacita cõditio ĩeſt.qð ẽ expᷣſſe ð tex.iſti.e.S.fuo.⁊.j.e.l.a filio.

⁊. l.q̃ſtũ ĩ pn.⁊.j.q di.le.ce.l.cũ legato ĩ ſi. So.dicebat dñs
Ol. ego ĩtelligo ꝙ bic erãt aliqᷓ uerba ĩ fideicõ.ꝗ ſapiebãt re/
ſtitutionẽ eẽ dilata ĩ tps exñtie ſui iuris ut.d.l.ubi pure.⁊ vide
tur ꝓbari ꝑ tex.i.l.ideicõ.S.ſi filio.j.de le.iij.als ab initio ſi/
deicõ.nõ ualẽt nec ↄfirmaret᷑ ex poſtfacto ĩpediẽte regula ca/
toniana ut.d.S.an ſuo.Ego credo dictũ dñi Ol.eẽ uerũ qñ
pꝛ iſtituit᷑ ⁊ ab eo reliquit legatũ nel fideicõ.filio.ita loquunt᷑ in
ra allata ꝑ eũ. Sʒ iſte caſus nõ ẽ hic.ſʒ qñ ipſe fili iſtituit hẽs

p rogat de reſtituẽdo ipſi ſilio utĩ caſu nr̃o tũc idiſticte legan

do uel ſideicõmit.ſimplicit videt᷑ legatũ eẽ dilatũ ĩtpus exñtie
ſui iuris.Et ad hoc ꝓbdũ pᷣmitto talẽ diſtictionẽ qũ aliqs ca
pit aliqd ab hẽde ⁊ eidẽ hẽdi reſtituẽ rogat᷑ il idẽ an ualeat

⁊ qñ reſtituẽ debeat diſtingue aut hẽdi dʒ ſtati reſtitui ut qꝛ te

ſtatoꝛ expᷣſſit. aut poſt certũ tpᷣs.aut dubitat᷑ qꝛ teſtõꝛ ſimplici/
ter locut ẽ.pᷣ caſu relictũ nõ ualet qꝛ nullũ cõmocqũ cõtinet er
go cẽ. ut.l.ſi creditoꝛiin ſi.cũ ſe.j.e.⁊ ar.l.ꝗ ſic de ſolu.ſcdᷣo ca
ſu ualet ⁊ poſt tp̃s a teſtõꝛe taxatũ debebit heredi reſtituiut.l
ſi a me.ad.l.fal.⁊.l.ſi heres inſtitutꝰ in pn.ad treb.tertio caſu
nalet ſideicõ.nec tenet᷑ reſtituere ſtatim ſʒ poſt moꝛtẽ ipſius ſi
deicõ.videt᷑ dilata reſtitutio uel in tpᷣs exiſtẽtie ſui iuris ſi hẽs
cui debet reſtitui eẽt in eius ptãte ut.l.epiſtolã.S.ſfi.ad trebel.
in tex.⁊ glo.alias ẽ in.l.ubi pure in pn.cũ glo.⁊ in.l.epiſtolã
G. fi. i ibi nõ.e.ti.facit.j.de au.⁊ ar.le.l.ſliã.Ad ꝓpoſitũ di⸗
co ꝙ ũlud qð pꝛ capit a ſilio hẽde ĩſtituto ⁊ ipſi filio rogat᷑ re/
ſtituere.ergo videt᷑ dũlatũ in tps exñtie ſui iuris.nec curo utrũ
fuerũt appoſita uerba q̃ ſapiãt dilationẽ uel nõ. Ex pꝛedictis
ergo habes ꝙ qñ a pꝛe relinqtur ſilio aut relinqtur ſub condi
tione ⁊ ualet.aut pure ⁊ tũc aut ſũt aliqua uerba in relicto que
ſapiat dilationẽ ⁊ ualet.aut nõ ⁊ tũc aut ipſe pꝛ ẽiſtitut ⁊ ro/
gat de reſtituẽdo ſilio ⁊ tũc nõ ualet.rõ qꝛ nõ põt confirmari
impediẽte regula catoniana ut in. S. an ſeruo.aut ſilius ipſe ẽ
inſtitutꝰ ⁊ pꝛẽ ſibi rogat᷑ de reſtituẽdo ⁊ ĩdiſtincte ualet ⁊ videt᷑
dilatũ in tẽpus exñtie ſui iuris nt hic. Pꝛedicta uera niſi in le

videt

— — — . — — — –— r„—

—. — ———

—

——2 — — - — — ☛ — —— — —q = —

1
tl
li

8
1

——, ne =

— — —

videt᷑ ꝙ dñs cogat᷑ ſſtare ſtati fuo ut.j.ti.j.l.ſiidẽ ſeruus..ſi
ſeruus.illud ponit᷑j.in pe.gl.⁊ ſoluit ꝙ ſpetialeẽ ĩrelicto lib.
tatis que ſi ſeruo pᷣſtat᷑ dño nõ acqrit.hᷣ vo in relicto alteri q̃
ſi buo pᷣſtat᷑.vñ vẽ dilatũ ĩ tps exiſtetie ſui iuris.vide illã glo.
¶ DOp. ⁊ videt᷑ ꝙ qñ legatũ relingꝗt exneo debeat᷑ er perſona
dñi.ut.l.ſi alienꝰ.j.ti.j.Iſtud ↄꝛiũ ponit hĩ up vbo ex per
ſona.ꝗqẽ ĩ v.deniq;.⁊ dicit ſolue ut ibi.Peclaro ſi iſpicimꝰri
goꝛẽ vboꝝ debet ex ꝑſona dñi q; ab ipſo ẽ noĩatiʒ relictuʒ. er
go de rigoꝛe nõ debet a ſeruo ad quẽ poſtea deuenit hẽditas
ut.l. celſus.S.j.ĩ fi.j.ti.j.⁊.l.j.in fi.j..ti.ij.⁊.lſi blee. Szoſe,
rato effectu debet᷑ ex ꝑſona ſilij uel ui ⁊ ita loqtur h. Sed cõ
tra hoc op.de.l.nẽſenłꝰ.S.ſeruo.j.ad.l.falci.ubi videt ꝙ etiã
qtũ ad effectũ debeat᷑ ex ꝑſona dñi. Sol. imo ibi deberet ex
pſona filij uel ſerui qd apparet ex eo ꝙ ꝑ patrẽ uel dñʒ dedu/
cit falcidia.⁊ ſic tenet᷑ ut hẽs ex ꝑſona ſfilij uel fui. Sʒ hᷣ ẽ dꝛia
ꝛdicta legata vidẽtur relicta ab ipſo ſilio uel ſeruo ex oꝛdine
flereſſino ut ſic pma legata ꝑ alia nõ minuant ⁊ ĩ hoc hec lex
detminat᷑ ꝑ illã.¶ Venio ad tertiã partem. Op.pᷣ ꝙ hic in/
nuiũ ꝙ ſili iſtitut ſit hẽs.Cõtra imo pꝛut.l.placet de acq.hẽ.
SL. vbo ſy ut pat.ſoluit duobꝰmodis.pᷣ qꝛ uerũ ẽ filiũ eſſe
hẽdẽ noie tñ effectu acꝗrit pꝛ ut.d.l.placet. Alij dicũt ꝙ pꝛẽ
hẽs uere ut ĩ ↄꝛio ſ̊ põt grauariut hes ⁊ tũc detrahet trebel.
tẽ põt grauari ut ali cõmodũ ſentiẽs ⁊ tunc non detrahet.
oc dictũ nõ placet gl.q; fᷣmn hoc nulla ẽ dꝛia.utrũ eẽt roga/
tus reſtituẽ ſilio uel exneo qð ẽ õ hãc.l.Tʒ ergo gl.pmã ſolu
tionẽ ꝙ fili ſit hẽs noĩe lʒ nõ effectu. qdð utrũ ſit ueru declara
bũ ĩ ſequẽti ↄꝛio.vide hac gl.¶ Op. ilud ⁊ videt᷑ ꝙ non ſit
hẽs neq; noĩe neqʒ effectu ſicut dicim de ſeruo ꝙ nullo mõ ẽ
hẽs ſʒ ſacit hẽdẽ dñʒĩ tãtũ qꝙ qñq; ẽ loc ſubſtitutioni vulgari
q̃ cõcipũ ĩ illũ caſuũ ſi hẽs nõ erit.puta ſi teſtatoꝛ ignoꝛabat eũ
Fuũ.ut.l.cũ ꝓpona⸗.C. de hẽ.iſti.⁊ iſti.de vul.ſub.S.ſi. ni
timoꝛe ut arbitroꝛ dic glo.ꝙ lʒ ĩ pn. dicat᷑ de filio ⁊ ſeruo.tñ ĩ
hoc v.deniq; dicit ſolũ de ſilio ⁊ caute tacet de ſeruo.inuit er/
go gl. ꝙ ſili ẽ hẽs noĩe ſʒ pꝛeʒ facit hẽdẽ ĩ effectu. ſeruus eniʒ
nullo mõ hẽs remanet ſ facit heredẽ dñʒ noĩe ⁊ effectu. hoc
ſegtur Ja. de are.⁊ Ci.ut dicũt ĩ.d.l.cum pꝛoponas. Nos
examinem iſtud ⁊ oñdo utrũq; mẽbꝛoꝝ nõ ꝓcedẽ.pᷣ ꝙ filius
nõ ſit hẽs noĩe ſʒ facit hẽdẽ pꝛeʒ ſicut ſeru dñʒ.videt᷑ caſus in
lI. ꝗliberis.S.hec yba de vul.⁊ pu.⁊ de acq.hẽ.l.ꝗ ĩaliena.S.
ĩterdũ.ubi dic ꝙ facit pꝛeʒ hẽdẽ.ſcðo ꝓbõ ꝑ rõnẽ.ille dẽ hẽs
noĩe apud quẽ remanẽet directe actiões.ille enĩ dꝛ hẽs effectu
ad quẽ trãſeũt utiles.ut ĩſti.de ſideicõ.hẽdi.S.reſtituta.nõ.in
l.ꝓ hẽde.S.papᷣ.de acq.hẽ.i ultia gl.ſʒ ↄſtat qcqd niliꝰ acqrit
acqrit pꝛi ſm hec iura ꝗ ad directas ⁊ utiles actiões.ut ĩſti.
ꝗs pſonas nobis acꝗ.S.j.de inuti.ſti.S.ſʒ qita.⁊.S.alti ĩ gl.
ij.⁊ nõ.i.S.ſigꝗs alij.⁊ nõ.i.l.ſtipłatio iſta..alt᷑i de uer.ob.⁊
l. ſi tibi. x.S.ſi.cũ.l.ſe.de pac.ergo ſilꝰ nõ ẽ hẽs noĩe neq; effe
ctu.nã gl.expᷣſſe i.l.ex aſſe.ad tre.dicit ꝙ qñ directe nõ rema/
nẽt apud aliquẽ nõ põt dici hẽs.Aliud mebꝛũ ꝗͥᷣ d ꝙ fu nul
lo mõ ẽ hẽs nõ videt᷑ uerũ.pᷣ q; videtõ.l.ꝗ hẽdiĩ pn.de ↄdi.⁊
de. ubi dꝛ ꝙ fuus ẽ hẽs noĩe.Scðoo tex.⁊ gl.i.l.quotiẽs.S.
ſi. uer. ſi pure.S.de hẽdi.ĩſti.ubi gl.dic ĩ ſine ſui ſuus ẽ he
res noĩe lʒ nõ effectu ꝑ.l.placet.ſicut dicimu de filio. Tertio
hoc ẽ exp̃ᷣſſũ ad trebel.l.qdã.S.ᷣuo.ubi nõ.ꝙ ſi dñs ẽ rogatꝰ
reſtituẽ ſuo ꝙ oĩa remedia trebelliani hʒ pᷣterq; deductioneʒ
q̃rte cũ nõ ut hẽs ſʒ ut dñs ſit rogatꝰ.ĩnuit igi fuũ eẽ hẽdem
noĩe q; ſi dñs eẽt hẽs hẽret etiã deductionẽ qrte ut hic.Auar
to hoc videt᷑ ↄ hãc.l.cũ eni ĩ pn.dicaĩ de ſilio ⁊ fuo lʒ poſtea
dicat᷑ de ſolo filio ĩtelligit repetitũ de utroq;.arg.C. de diuer.
reſcrip.l.j.qd dicemꝰ. Dico ꝙ aliquẽ eẽ hẽdẽ noĩe põt accipi
duobmodis. ꝛimo hoc ẽ ut hẽat directas actioes.⁊ iſto
mõ nec ſili nec ſeruus ẽ hẽs q; quo ad directas actiões ⁊ quo
ad utiles faciũt hẽdẽ patrẽ uel dñʒ.nt.d.l.ꝗ liberis.sS.hec uer
ba. ⁊.l.qĩ aliena.S.ĩterdũ.⁊ ĩ iurib pᷣallegat ꝓ hac parte ad
qð facit...ſeqtur.S.ſeruus de uſucap. Scðo mõ accipi hẽs
noĩe.i.hẽs noĩat ſeu ĩſtitut iĩ teſtõ lʒ nõ hẽat directaj neq; uti
les actiões.⁊ iſto mõ dẽ hẽs fuus ⁊ filius.ut.l.q hẽdiĩ pn.de
ↄdi.⁊ de.⁊ hoc dic gl.i.d.l.qꝗ placet ſi bñ aduertaĩ.⁊ ĩ ↄꝛio de
dicta.l.ꝗ heredi.ẽ aduertẽdũ ꝙ illud ẽ hẽs noie lʒ nullas acti
ones hẽat directas vl utiles qtũ ad ꝓpoſitũ hʒ ðuos effectꝰ.
ꝛimꝰẽ ꝙ pa uel dñs ẽ hẽs quo ad oĩa iura eo mõ quo eẽt fi
lius uel ſu ſi eẽt ſui iuris.⁊ ita actiões hʒ ac ſi ipſe filiꝰpuus eẽt
hẽs.ut.l.q hoĩeʒ.S.ꝗdã de ſol.⁊ hac.l.⁊ nõ.i gl.ij.hui.l.⁊ ĩt

galia gl. ſup uerbo.ex ꝑſona.⁊ tñ iſtud tale iu q hʒ pꝛ uel dñꝭ

nõ põt opponẽ ̊ filiũ uel puũ cũ ex eoꝝ ꝑpſona hẽat.ita loqui:
hec.l.vñ ʒ ipſũ filiũ nel fuũ nõ põt deducere ſra qꝛ Zᷓ eũ nõ
hot dicẽ ſe heredẽ ut hic nec ð fuũ ut nõ.i.d.l.qꝗdam.S.fuo.

oc ꝓcedit duplici rõne.pma q̃ poni hicĩtex.q; cũ pꝛ ſit he

De lega p.

res eo mõ quo ſil uel fu eẽt.ſli autẽ nel ſeruus ſibüpſi obli/
gat eẽ nõ põt.ergo ⁊ ĩ io.nec pꝛ ex ꝑſona ſilij obligat nõ ẽ
ſz ex ſua.Ocdo rõne gnãli eoꝝ.q; eo puilegio qð ꝗs hʒ a me
eon me nõ põt uti.ut.l.ſi iudex circũuẽto de minoꝛibuj.⁊ i.l.
amiciſſimos ĩ fi. de excu.tu.ſcõʒ effectũ hʒ.q; quo ad ea qꝗ ſũt
ſacti ipſe noĩatꝰ hẽtur ut hẽs lʒ ipſe nullas actiones hẽat dire
ctas vł utilej circa cõditiõe iplẽda.ut.d.l.q hẽdiĩ pn.de cõ
di. ⁊ demõ.ſimile ĩ.d.l.qꝗ liberis.S./ hec uerba.ubi hec uerba
age mihi heres crit reſoluũtur ĩ cõditionẽ ut ibi pʒ in pᷣn.l.q
cõditio dẽ eẽ facti.iõ quo ad ĩplemẽtũ cõditiõis pꝛ uel dñs nõ
dẽ eẽ hẽs lʒ quo ad alia ſic.dices tu ſilio uel fuo exiſtẽte ĩ po/
teſtate ad ĩplemẽtũ cõditiõis pꝛ dẽ eẽ hẽ.q; filio vł ſuo adeũ
te qrit᷑ pꝛi uel dño.ut.l.iijj.de vul.⁊ pu. Rñ.nõ dẽ eẽ heres pẽ
uel oñs ut ipſe poſſit adire ex ſubſtitutiõe.qꝛĩ ei pſona nõ ue
riſicat᷑ cõditio qſqs mihi hẽs erit.ſʒ filio uel fuo adeunte iuſſu
pais uel dñi q̃ri pꝛi uel dño.ſicut ilud qdð daret fuocauſa cõ/
ditiõis ĩplẽde acꝗreret᷑ dño lʒ fuo liberet dari ut hẽdi noĩato
ut. d. l. qhẽdi.nõ ergo videt᷑ uera dꝛia q̃ fit ĩ gl.ĩter filium ⁊ ſer
uuʒ.Ex pᷣdiciᷣ põt rũderi ad duo dubia.pmuʒ nũquid illud
qð dꝛ i.l.ſi pẽfa.de hẽ.iſti.⁊ iſti.de vul.ſub.in fi.ſ.de ſeruo ĩſti
tuto quẽ pars putabat liberũ hẽat locum ĩ filiofa.quem quis
putabat ſuiiuris. Ja.de ra.ꝙ nõ qꝛ filiuſta.quo ad aliqd ẽ he
res.puus nullo mout hic nõ.in gl. Me.õ ut refert Ci.in.d.l.
cũ ꝓponas ĩ ultia.q.cui opi.pᷣualet de iure.qꝛ quãtũ ad hoc
nulla ẽ dꝛia ĩter ſuũ ⁊ ſiliũ ut dixi.⁊ hãc opi.tenet gl.in.l.ſiqs
ſiliũ ĩ pma gl.de acꝗ.hẽ.lʒ Me.nõ alleget eã̊. Scðdo ↄſueuit
dubitari qũ ẽ ſubſtitutio pupillaris ꝑ hec uerba E gs hẽs erit
⁊ẽ̃.⁊ ſᷣuus uel fili adiuit poꝛtionẽ ſuã iuſſu pꝛij uel dñi.poſtea
tꝑe moꝛi pupilli reꝑiuni ſui iuris.utrum poterũt eẽ hẽdes ex
ſubſtitutiõe. YJa. de ra.i.l.iij.de vul.⁊ pu.dic̃ ꝙ fili potit eſſe
hẽs.q; remãſit hẽs ꝑ ea q nõ.Ego dico ꝙ ĩter ſiliũ ⁊ ſuũ qͥ
ad hoc nulla eſt dꝛia ut dixi.ð.ad hoc facit.l.ſi ſolus.5.fi.de
acgꝗ.·hẽ. ¶ Op.õ hac Rarter videt᷑ ꝙᷣ eneũ pꝛĩ vl dñs non
oſſit trebellianicã deducẽ.ſicut fideicõmiſſari pmꝰ nõ detra
it a ſco.ut.l.j.S.idẽ nerati ad trebel.Sol. ꝛiũ obtinet qũ ẽ
legatũ ex ꝑſona ſua ſed h̊ ex ꝑſona hẽdis ſcripti detrahit. fa⸗
cit.l.ſi patroni.S.ꝗ ſideicõmiſſariã ad trebel.¶ Op. ⁊ videi
ꝙ aduerſus filiuũ poſſit detrahẽ trebel.nã ſi pꝛ hʒ actiões uti/
les ⁊ ſic ẽ hẽs effectu lʒ nõ ſit hẽs noĩe põt detrahere trebel.ſi/
cut dicimꝰĩ bono.poſ.ꝗ nõ ẽ hẽs noĩe.ntiſti.de bo.poſ.S.qͥs
aũt. tñ qꝛ hʒ oĩa iura ut ibi.⁊ nõ.S.de bono.poſ.hẽ.pe.l.j.de
trahit trebellianicã. ut.l..j.S.bonoꝝ ad trebel.⁊ ſic pꝛ qͥ ad ſili
um dz poſſe detrahẽ lʒ nõ ſit hẽs noĩe.Sol.bono.poſ.hʒ il⸗
lud bññciũ a pᷣtoꝛe moꝛtuo ⁊ viuo nõ ab alio.merito õ alios
utit dicto bñſicio.ſʒ h pꝛ uel dñs hʒ hoc bñficiũ a filio vñ illo
nõ utit ipſũ ſiliũ ꝑ ea qᷓ.õ.dicta ſuũt.¶ Op.C.ad trebel.l.iu
bem. S. deniq;. So.gl.⁊ bñ ꝙ ibi pꝛ fuit ĩſtitutꝰ ⁊ rogat de
reſtituẽdo ſilio.hᷣ ipe fli fuit ĩſtitutꝰ ⁊ pꝛ rogat de reſtituẽdo
ſibi. ¶ Nenio ad qrtã partẽ ⁊ op.pᷣ rõ legis dʒ eẽ cõcludẽs ⁊
neceſſaria ita ꝙ ceſſãte rõne ceſſet lex.ut.l.adigẽ.S.qᷓui.j.de
iure pa. ⁊.l.cũ tale.S.falſa de odi.⁊ demõ.ſʒ rõ h̊ poſita nõẽ
huiuſinõi.q; idẽ eẽt ĩ qlibʒ exneo cui fideicõmiſſũ eẽt relictum
poſt moꝛtẽ pꝛis.ut.l.ſ cũ hẽs q di.le.ce.⁊x.l.hẽs me de ↄdi.
⁊ demõ.Sol.gl.duobꝰmodis.pᷣ fatet ↄꝛiũ ⁊ hic ſubaudit ma
xime.q.d.idẽ ĩ ſlio qð ĩ exneo.l.ſuꝑ uerbo retẽturũ hoc nõ
placet.nã ex illatiõe qᷓ colligit ibi ex dictiõe ⁊ ex rõne ſecũda
poſita ĩ fi.l.apparet ꝙ iuriſcõſult ꝓpt illã rõnẽ poſuit hanc
ↄcluſionẽ.q.d.als ſec eẽt. Scdo mõ ſoluit gl.videlʒ ꝙ nõ ſit
idẽ ĩ eneo cui eẽt relictũ poſt moꝛtem.in exneo dico ꝙ nõ ſit
moꝛtuus ſʒ viuit lʒ fili deceſſerit ⁊ iſta fuit opi Aʒo.ut ꝓbabi

tur i gl. ſe. Itud diſplicet plus qᷓ; pcedẽs dictũ.q; fm hoc nõ

eẽt rõ dꝛie iter filiũ ⁊ exneu.iſta qᷓ dꝛ ĩ tex.ſ.qꝛ ex pſona pꝛis vi
res accipit.Sʒ rõ dãie eẽt accidẽtia facti.qꝛ fili deceſſit exne
us nõ qð ẽõ mẽtẽ hui.l.Alij ergont Ja.de are.ĩtelligũt hãc
partẽ alio mõ penit exneo. Pꝛo cui cuidẽtia debeſ ſcire q
Äle ꝗ rogat ẽ reſtituere qcqd ad eũ ꝑuenit nõ tenet᷑ reſtituere
fruct.ut.l.qꝗd his uerbis.j.de le.iij.⁊ hoc ſiẽ rogat reſtituere
exneo. ſʒ ſi filio ſuo tũc ĩ reſtitutiõe ueniũt fructus.ut.l.ĩ fidei
cõ.S.cũ pollidi.S.de uſurij.⁊ hoc ꝓpt᷑ uotũ parẽtũ qð ẽnt ſi
lijs ſemꝑ acqrãt.ut.l.ſcripto vñ liberi.⁊.l.nihil.S.j.de bo.lidᷣ.
Hoc pᷣmiſſo ſic pone caſũ ſipẽ ẽ rogat poſt moꝛtẽ ſu reſtitue
re ſilio ſuo qð ad ſe patrẽ puenit ex hẽditate uel legato flio re
licꝭ ⁊ ſic fruct iteriʒ pꝑcepti ueniebãt ſi fil moꝛiũ viuo pꝛe oĩno
id patrẽ retẽturũ.i.cõpẽdiũ fruct.ſubaudi quia ſi ſilius viue/
ret nõ retineret.⁊ ad hunc ſubauditũ caſũ de vita filij uenit.
rõ que ſeqꝗtur ꝙ ſideicõmiſſũ vires recipit ex ꝑſona pꝛis lʒ eiꝰ
uotum eſt querere ſilijs.ita intelligit ipſe.certe licet iſte intelle/
ctus ſit in ſe verius quãtum ad.l.eſt omnino extrane cuʒ hic

de fructib nulla ſiat mẽtio. Pꝛeterea cuʒ.l. iſta tota loquat᷑
de ſilio ⁊ fuo ſm lec.quã.S.tenui.Iſta lec.non ↄgrueret niſi
iĩ filio cũ nõ ſfit uotũ dñi qᷓrere fuo ſicut pꝛis q̃rere ſilio.iõ ego
lego hãc.l.alio mõ dare ⁊ apte. ꝛo cui euidẽtia debet ſci⸗
re ꝙ qñ pᷣ teſtatoꝛ reliqt aliqd alicui ⁊ poſtea iubet tertiã ꝑſo/
nã accipe ⁊ poſt tpᷣs legatario dare ꝙ legatũ dẽ eẽ purũ ⁊ le/
gatari ante tps decedẽs trãſmitteret ad hẽdẽ. ⁊ ille tertius ꝗ
iuſſus ẽ accipe t dare legatario videt᷑ elect'ut nudus miſter.
ut. l. a filia. S. alũno ad trebel. ⁊.l. iberto.S. largi.j.de annu.
le. cũ ſimilib. Itẽ poſito ꝙ ad heredẽ nõ traãſmitteret legatari
us nõ remaneret apud illũ nudũ miſtrũ.ut.l.ſiqs titio.j.ti.j.
Hoc pᷣmiſſo caſus ẽ clarus.qꝛ ſi fuit relictũ ſilio poſtea ſuit iuſ
ſus pꝛ ipſi filio reſtituere poſt moꝛtẽ ipſi pꝛis ſi fli moꝛit inte/
riʒ. qrii an apud pꝛreʒ debeat remanẽ. Videbat ꝙ nõ qſi pat
ſit nudus miſter.tñ iuriſcõſult detminat hic Zꝛiũ.qꝛ pẽ nõ eſt
nudus miſter ſʒ ex ꝑſona ei capit vires legatũ.ſecſi aliqs eẽt
iuſſus dare exneo.q ipſi exneo eẽt relictũ ut ex pᷣdict᷑ pʒ.hũc
caſũ credo uerũ. ¶ D.. iſte v. videt deſtruere oĩa pcedẽtia
inuit enĩ ꝙ nõ videbat᷑ relictũ poſt moꝛtẽ pũs niſi expꝛimat᷑ cu
ius ðꝛiũ videt᷑ dictũ.S.So.S.dixi ꝙ videt᷑ fideicõmiſſũ dilatũ
in tpᷣs exñtie ſui iuris qð põt eẽ moꝛte uel emacipatiõe.hᷣ loq/
tur qñ expᷣſſe fuit collatũ poſt moꝛtẽ ⁊ ſicĩ vnũ caſu tm.Expe
diuide ↄꝛijs. Veniam ad.q.q̃ro pmo qꝛ regula ẽ ꝙ lij nul
la põt eẽ ĩter patrẽ ⁊ filiũ qͥ iure aget ſlius cuiẽ fideicõmiſſum
relictũ patrẽ. Rñdeo aut ẽ inſtitut pꝛ aut Rlvoine caſu
aut pꝛ nõ vult adire ⁊ nõ põt cogi ꝑ ſiliũ niſi poſtq; erit ſui in

Delegas pÿ̃.

ris ſm gl.i.l. cogi.S.ſi p? ad trebel.lʒ Ja.de areę.alit᷑ dicat qʒ

dic ut ibi.aut pꝛ adiuit ſʒ nõ vult reſtituere ⁊ tunc aut fuit reli
ctũ fideicõ.ſtati ⁊ nõ ualet.ut nõ.j.e.l.a ſilio.⁊.S.dixi.aut fuit
dilatũ ĩ tps exñtie ſui iuris ⁊ nõ ẽ dubiũ ꝙ põt hẽre actionem
ex teſtõ. Si uero ſilius ipſe fuit ĩſtitut ut ĩ caſu nf̃e.l.tunc aut
pꝛ nõ vult iubere ſiliũ adire.⁊ tũc nõ pᷣiudicat ſilio qn fact ſui
luris poſſit adire.ut.l.is q hẽs.S.ſi.de acꝗ.hẽ.Hõodie ſtatim
põt ſili adire p.l.f. C. de bo.ꝗ lib.ſi So fili iuſſu pꝛis adiuit ⁊
ſic pꝛi qſita ẽ hẽditas tũc ſideicõmiſſũ ſit dilatũ ĩ tps exñtie ſui
iuris.ut dixi.S.nõ ẽ dubiũ ꝙ fact ſui iurij agit actiõe ex teſtõ
⁊ hoc fm iſta iura.¶ Sʒ qᷣro nũquid hec.l.obtinet ſʒ iura ho
dierna.pone ꝗdã ĩſtituit filiũ ⁊ rogauit pꝛeʒ de reſtituẽdo ſilio

cũ.ſʒ ĩteriremedia trebellianica ẽ trãſlatio actionũ.nt.C. ad.lʒ.

fal.l.ĩ teſtõ.⁊ ibi nõ.ergo tc.⁊ huic cõcoꝛdat alia glo.ad tre/
bel.l. qdã.S.ſeruo.Alia gl.hic ſuꝑ uerbo nõ poſſet.dicitꝛiũ.
cũ enĩ ipſe filius ſit hẽs pat᷑ nõ traſtert in eũ actiões.ꝓ hoc vi/
deĩ caſus.j.ad trebel.l.ſi hẽs ĩſtitutus in pn.Credo pmas gl.
eẽ ueras ꝑ tex.l.j.S.ſi filio.ver.idẽ ẽ.j.ad trebel.vbi eſt caſus.
nã in tota illa.l.exponit᷑ illa pars ſenatuſconſulti qᷓ̃ tractat de
trãſſerẽdis actiõibus.⁊ iõ ponit᷑ hic caſus ꝙ filio ĩſtituto a pa
tre rogato ipſi filio reſtituere hʒ locũ illa pars ſenatuſcõſulti.
Ad.l.ſi hẽs ĩ pn.rñdeo ꝙ ibiĩ herede apud quẽ erãt actiões
directe q̃ ſibi ſufficiũt.̊ loqtur ĩ filio apud quẽ non erãt neq;
directe neqʒ utiles cũ totũ eẽt q̃ſitũ patri ᷣm iſta tẽpoꝛa meri/
to pat ei reſtituẽdo ĩ eũ trãſſert uties.¶ Quero pone ꝙ ali⸗
cuiẽ relictũ fideicõmiſſũ vniuerſale pure decedit fideicõmiſſa
rius ante reſtitutionẽ ſibi factã.q̃rit an trãſmittat illud ad hẽ/
dẽ ſuũ.Gl.hic ſuꝑ verbo retenturũ.dicit ꝙ nõ trãſmittit ꝑ.ll.
qᷓ̃s allegat. Inducit ſile de hereditate nõ adita q̃ nõ trãſmittũ
idẽ videt᷑ dicẽ gl.in.l.a teſtatoꝛe de cõdi.⁊ demon.⁊ fuit opi.
Aʒo.ĩ ſima.C. ad trebel.circa finẽ ſecũde columne.doc.oẽs
Di.⁊ alij dicũt õ.q;ꝛ hẽmus tex.expᷣſſos i.l.poſtulãte ĩ pn.ad
trebel. ⁊.l. cogi.S.idẽ metianus.e.ti.⁊.d.l.a teſtatoꝛe.⁊.C. de
ſideicõmiſ.l.iij. Ad ↄ.ſ.ad.l.apud iuł.S.utrum.⁊.S.antiſtia.
die ut ibi nõ.qꝛ ibi deceſſit fideicõmiſſarius ſine herede.Ad
hãc.l.rñde ꝙ hic erat relictũ fideicõmiſſum ſub cõditiõe.Ad
ſie de hereditate Pi.nõ rñdet h.ſʒ in.l.a teſtatoꝛe de condi.⁊
demõ.etiã Di. dicit ꝙ aliud ĩ herede ꝗ ante aditã hereditatẽ
nullũ hʒ ius merito nõ trãſmittit ſʒ id qð hʒ.ſ.ius deliberandi
trãſmittit hodie ſᷣm foꝛmã.l.cũ antiqoꝛibus.C. de iure deli.ſʒ
fideicõmiſſarius vlis hʒ actionẽ ex teſtõ quã trãſmittere põt.
facit qð dixi.S.de acqꝗ.here.in.l.is põt.¶ Auero ꝗd ſi ſidei
cõmiſſarius vlis decedit poſt moꝛtẽ teſtatoꝛis ante adita here
ditatẽ an traſmittat ad heredes. Quedã gl.tʒ ꝙ nõ per.l.qui
dã ita in pn.ad trebel.⁊ ibi nõ.in gl.parua ſuꝑ uerbo adeat᷑.
alia gl. idẽ in. l.iij. dere.cato.dicũt emi ꝙ dies ſideicõmiſſi vlis
nõ cedit niſi ab adita hereditate.idẽ tʒ Di.j.de adi.le.l.iij.S.

Li. ⁊ Ja.de are. tenet ðꝛiũ ꝙ cedit dies quo ad trãſmiſſioneʒ

uel exneo. Aidẽdũ ẽ de virib ſideicõmiſſi. DPices tu ĩ hẽdita-

te pfecticia hʒ locũ hodie ſine dubio.q; nihil ẽ hodie ĩmutatũ
qð nõ placet.iĩmo dic ꝙ pᷣma pars hui.l.put dicẽ ꝙ a pꝛe po
teſt relinqui filio ĩſtituto. ꝓcedit ſine dubio ⁊ ollʒ t hodie ĩ pfe
cticia. ſcdᷣa pars ut dicat caꝑe a ꝑſona filij q; relinqtur exneo
a ꝑſona pꝛis qñ relinqtur ipſi filio.etiã ſm iſta tpa nõ habeat
locũ ĩ hẽditate ꝓfecticia hocẽ in ea q̃ erat relicta filio cõtẽpla
tione patris tũc enĩ ſemꝑ videtñ capi a ꝑpſona pꝛis q; eiꝰ reſpe
etu ẽ relictũ.ar.S.de hẽ.iſti.l.qdam cũ filiuʒ.⁊.ẽ.de ſtip.ſer.l.
pe.Ceſſant eni ille rõnesq̃s dixi.ſ.ꝙ pꝛ habuerit a ſilio vł do
mina ſuo ĩmo hñt a ſe lʒ ꝑx mediã pſonã ſilij vlł ſerui. Si vo
loqtur de hẽditate aduẽticia hoc ẽ de relicta cõtẽplatione ſñilij
vłſerui uel ſimplicit qdð idẽ ẽut.l.aditio.S.de acꝗ.hẽ.⁊ de uſu
fru. le.l.ſi ſerui.⁊.l.ſe.tũc pncipiũ huius.l.nõ videt᷑ habere lo/
cũ qꝛ pꝛi qrit ſolus nſufructus ⁊ ſi filio reſtitueret illud idẽ ſibi
q̃ret. ⁊ hoc videt᷑ dixiſſe Rog.ĩ tertia gl.hic poſita. Tu dicas
ꝓiſeruo ſine dubio nil ẽ imutatũ. In ſilio uero tenendo opi.
uã ego teneo ꝙ ſideicõmiſſũ videt᷑ delatũ ĩ ts moꝛꝶ uel exi/
etie ſui iuris.hoc nõ videt pcedẽ qꝛ ilo tꝑe uſufructus ꝗ q̃rit
pꝛireuertũ ad ꝓpꝛietatẽ ipſo iure abſq; alia reſtitutiõe fiẽda
p patrẽ. Sʒ potes dicẽ ꝙ pat᷑ hẽbit uſuſructuʒ dũ viuit ⁊ illis
fructib utet ⁊ cõmodo fructuũ. In tp̃ᷣs aũt exiſtẽtie ſui iuris
reſtituet fructus qͥs pcepit medio tꝑe.ꝓ hoc hec.l.ĩ fi. ſᷣm lec.
Ja. de are.remanebit ergo apud patrẽſolũ cõmoditas uten
diulis fructib ex illo cõmodo medio tꝑe.ſimile ĩ.l.ſi ↄuenerit
3. de pac.do. ¶Scða pars hui.l.in qua diſtingui utrũ reli/
quat ſilio uel exneo ut pᷣmo caſu debeat᷑ ex pſona pꝛis.ſcðo
ex ꝑſona filij.hodie ſi relinqtur a pꝛe filio nihil ẽ imutatũ quã
tũ ad hoc.Sʒ ſi relingtur exneo ẽ imutatũ qꝛ oliʒ debebatur
a pꝛe ut a debitoꝛe ex ꝑpſona ſilij ut h. hodie uero debet᷑ a pꝛe

—

ut a legitimo admiſtratoꝛe.ſic dicim q relinqtur a tutoꝛe pu
pilli ſtituti.ut.l.peto.S.mẽ.j.ti.j.C.de ſideicõmiſſis.l.etit.⁊
C. de re.credi.l.cũ etiã.x.l.ciuibꝰ.jdere.du.uel dicam par
tim debet᷑ a pꝛe ut admiſtratoꝛe reſpectu/ ppꝛietaſ.partiʒ ut a
debitoꝛe reſpectu uſufructꝰ.¶ QAuero qd in filio arrogato.
Rñqdeo idẽ ꝙ ĩ nali ⁊ legitĩo.ut ĩſti.de acqſis ꝑ arroga.S.j.l.ſi
ſub ↄditiõe de libe.⁊ poſthu.⁊ ibi nõ.¶ Quero utrũ reſtitu/
tione facta a pꝛe ĩ caſu hui.l.trãſeãt actiões ĩ filiuʒ ex trebel.
Circa hoc ſũt gl.ꝛie.vna ẽ h̊ ſuꝑ uerbo nõ omiſſa.q̃ dicit q;
cia alia remedia trebellianica excepta deductiõe q̃rte hñt lo⸗

a tꝑe moꝛ teſtatoꝛis ſicut in legaſ ⁊ fſideicõmiſſis particulari
bus.pꝛo hoc in.d.l.iij.S.j.uer.idẽ dicendũ de adi.le.ubiquo
ad diei ceſſionẽ egparai vłlis particulari.facit.l.in perſonam.
C. de fideicõmiſ.Et hãc partẽ puto uerã ꝑ.l.cogi.S.idẽ me/
tianus ad tre.qꝛ videt ꝑmittere ꝙ heres ſideicõmiſſarij cogat
heredẽ inſtitutu adire.ergo ſideicõmiſſarius decedẽj ante adi
tã hereditatẽ traſmittit. ʒibi poſſet aliter intelligi. ⁊ hoc põt
itelligi ex oꝛdi
deicòmiſſis ⁊ ti.ad trebel.⁊ ſic de vlib ⁊ particularibꝰ.poſtea
Tti.de cadu. tol.S.cũ igit.⁊.S.in nouiſſimo.dicit ĩdiſtincte di

em legatoꝛũ ⁊ fideicõmiſſoꝝ relictoꝝ pure cedere a moꝛte te/

l.ſi ex toto.S.e.⁊.l.ſiqs cũ totũ de excep.reiiudi.a

ſtatoꝛi.ĩtellige hoc ĩ ſideicõmiſſi? vlibus ⁊ particularibus.ſic
ergoĩ.ff.pmo ponit de legat.poſtea ad tre.⁊ ſic de ſideicom
miſſis vlibus.poſtea ponit ti.qñ di.le.ce.ĩtelligo fideicõmiſſo
rũ particulariũ ⁊ vniuerſaliũ de qbus pᷣmiſerat.Ad.l.quidã
ita.rñde ꝙ nõ dicit illud.uel dic ꝙ cedat ab adita hereqitate
quo ad petitionẽ ⁊ ita loquit gl.ibi poſita.ſʒ quo ad trãſmiſſi
onẽ a tpe moꝛt᷑ nt dixi.vel dicas ꝙ illud ẽ uerũ quo ad ipediẽ
dã trãſiniſſionẽ fideicõmiſſi factã a teſtatoꝛe.als ſecꝰ. ¶ QAue
ro poſito ꝙ ſit uerũ ꝙ nõ traſinittat fideicõmiſſũ ante aditam

hereditatẽ an ſaltẽ trãſmittat ius deliberãdi ſicut fit per here/

dẽ. Gl.h̊ᷣ dicit ꝙ ſic.nõ ⁊ vide eã.idẽ dicit Aʒo ĩ ſũma.C.ad
trebel.qð põt tolerari q; fideicõmiſſarius vlis hʒ ius delibe/
rãdi.ut nõ.S.de iure delibe.l.j.Nico etiã ꝙ ſi fideicõmiſſariꝰ
decederet poſt petitionẽ facta lʒ ante reſtitutionẽ factã vł an
te aditã hereditatẽ trãſmitteret.ut.l.non iuſtã.C.ad trebel.
¶ NQuero an heres rogat cogatur adire ⁊ reſtituere. Glo.
hic remittit ad nõ.in.l.eã qua.C. de ſideicõ.dic ut ibi ⁊.l.ille
a quo.S.ſi de teſtõ in ſi.j.ad trebel.Pi.inducit hãc.l.in ar.ad
q.vos videꝶ hic in fi.ad duo ſingularia dari adiectiuũ plura
lis numeri.cõcoꝛ.ſunt ĩ gl.Modo pone dixit dñs naſallo cõ
cedo tibi vineas ⁊ fũdũ fructib plenũ.an per hoc videat᷑ con
ceſſiſſe vindemiã. Aidet᷑ ꝙ nõ.qꝛ nõ adiecit adiectiuũ płlale
nt hic cũ ſimilibꝰ.⁊ qꝛ ĩ dubio videt᷑ referri ad pꝛoximum.⁊ ſic
ad fundũ tm.ut.l.ſi idẽ cũ eodẽ in fi.de iur.om iudi.Econtra
ꝙ vindemia videt᷑ còceſſa qꝛ ẽ pars fũdi.ut.l.fruct pendẽtes
de rei vẽ.ſi ergo totũ cceſſit ⁊ q̃ibet ei pars videt eſcar.
hoc facit
l. iulian. .ſi ex fruciibꝰ de ac. emp.⁊...ſeie ex parte.S.gaio
de fů. iſtruc. õm Hi.iſtud credo verũ.pᷣ qꝛ illud adiectiuũ ple
nũ lʒ ſingularis numeri.tñ refert᷑ ad oĩa pᷣcedẽtia.ut.l.heres

me.S. vxoꝛi..de le.iij. Itẽ gꝗa poſito ꝙ nihi eẽt dictũ fructꝰ

erubꝛicarũ.na in.C.pᷣmiſit pᷣmo de lega ⁊ fi/

ll
ſe⸗
ii.
i⸗
.
.
de

4
.

tũ diſiũcti nel glibet admitt

videni cõceſſi.ut.l.fi.j.de iure ſiſ.x.d.l.iulianꝰ. ..ſi fructꝰ.
J mihi. Añ pluriũ iura deueniũt ad vnũ põt
eille facere qð poterãt illi plures.h. d.
Et legit duobP modis m gl.uel ꝙ plurib eadẽ res

ſuit legata ↄiũctiʒ uerbi ⁊ diſiũcti re.uel ecõuerſo diſiũctiʒ re

⁊ ↄictiʒ uerbis.¶ Op.ius accreſcẽdi nõ habet locũ poſt le
gatũ acqſitũ nt.l.j.ĩ ſ.de uſufruc.accreſ.ſed hic erat q̃ſtũ.qa
dicit die legati cedẽte. HNuitimoꝛe dicit gl. ꝙ dies ceſſerat ꝗᷣ
ad rraßniſtzon⸗ tãtũ pꝛo q̃ fecit.l.ſiqs ita.⁊ qð ibi nõ.de ↄdi.
iſti. ¶ Op.ſcdðo qꝛ videt᷑ ꝙ nil releuet ſiue habeã iure meo ſi
ue iure accreſcẽdi ⁊ ſic fruſtra fuit facta hec.l.ar.l.ſtipulatio
iſta. S. diu.j. ut le.no. ca. So. gl. imo relenat ꝓpt onera ipo
ſita cõiũcto q̃ nõ erat ĩpoſita mihi. Iſtud dictũ nõ releuat niſi
Fʒ illã lec.q diſiũctiʒ uerbis erit relictũ.vñ tu adde ꝙ aliud in
tereſt qũ ↄiũcti.lʒ eniĩ tũc accreſcat cũ onẽ ipoſito ꝑ teſtõꝛẽ tñ

itereſt ꝓpt᷑ aliud.nã ſm iſta tꝑa hẽs nõ tenei ad legata ultra

vires hẽditaria.nec hodie tenet᷑ ad debita uel legata ultra vi
res facto inuẽtario.ſi ergo repudio ex ꝑſona mea ⁊ agnoſco
ex pſona illi q me facit hẽdẽ erit pꝛimonuũ ipſi tato mai.ſire

pudio ex ꝑſona illi c agnoſco ex ꝑſona mea erit hẽditas ei/

tãto minoꝛ ⁊ ſic multũ ĩtereſt. ¶ Op. ð hoc ⁊ videt ꝙ hẽs nõ
poſſit repudiare legatũ ad ĩcõmodũ alienũ ut.l.liberto octua
ginta de bo. li. x.l. ſi füdũ ſub cocki d. titi. .e. quod ibi
nõ. Rſideo qſq; hẽs repudiat legatũ ſactũ de fudo ad icõmo
dũ alienũ nec cedit ad ĩcõmodũ ſuũ ⁊ hoc nõ põt ut.d.l.liber
to octuagĩta. aut repudiat ad icõmodũ alienũ ⁊ ad cõmoduʒ
ſuũ.⁊ tũc aut ille al in cui icõmodũ repudiat illud hiĩtur erat
ex diſpõne defũcti ex cui ꝑſõa repudiat ⁊ nõ põt repudiare
ut nõ.i.d.S.ſi titi.aut alio mõ cedit in ſuũ icõmodũ ad cõmo
dũ tñ repudiãtis ⁊ põt repudiare.ita loqui hic ⁊ qð.sS.dixi.

De legaß pᷣ

S. fi. . ti. j. Sol. ibi ſpetiale. uel dic qñ dño non poſſum legare

mere ppt᷑ cõditionẽ dñi pcedit iſta regula.ſed qñ nõ poſſumꝰ
legare mixta cõſideratioe ei c rei legate nõ pꝛocedit iſta regu
la ut in ↄꝛijs.ſed certe nec pmo caſu /ꝓcedit regula ĩdiſticte qð
dic ut.l.ſi ſeruus ei de acq.here.

. W Sequẽs volütao ſeruakniſt pcedens ſit
In le gtis. derogatoꝛia. b.d. (Querit gl. qui ſi

Op. dẽ h ꝙ ſiqs petit ex vna cauſa no põt petẽ ex alia. CcG

tra q; due cauſe lucratiue hñt oꝛiginẽ in pſonis diuerſoꝛũ licet
ad vnũ deueniat ex utraq; cauſa potit ille ſolidũ cõſequiut.l.

ſi ſeruꝰlegat. S.j.j.e.⁊.l.ſiis ꝗ de ac.⁊ ob.⁊ doc tenẽti.l. qui

pupille. C. de ne. ge. So. illud uerũ qñ ulle due cauſe diuerſoꝝ
hẽbãt effectũ ſolide exactiõis ĩ quẽlibet ſ hicnõ erat iſtud.nã
ſi ambo viuerẽt uel facerẽt ſbipalles per cõcurſu ſi eẽt lega⸗
ad partẽ ſuã qñ fuit legatũ cõ
inctũ dixiin. l. meui. S. duob.j.ti.j. ¶ Op. de.l.nõ ẽ nouũ
de ac. emp. So.ĩ eodẽ libello dʒ peti ut ibi.iñ poſſet petẽ ył iu
re meo uel hẽditario.¶ Querit gl.utrũ poſſiʒ petẽ partẽ in/

re meo partẽ iure hereditario. Quidã uariauerũt.tu dicas in

diſticte ꝙ ſic. pbat᷑ i...reos ĩ pn. de duo.re. Nec ob.d.l.nõẽ
nouũ.q; ſateoꝛ ꝙ debeat petiĩ vno libello ſʒ tic petã uel totũ

iure meo uel totũ iure hẽditario uel partem iure meo partẽ in/

re hẽditario.Quero qd ſipeto ſimplicit rẽ tota ex vna cau
ſa. Rñdeo tacite ex alia repudiare videoꝛ ut h ĩnuit tex. facit
l.n. C. de codicillis. ¶ Altio Hi.inducit hoc pn.ad.q.vtruʒ

ceſſionarius poſſit cogi eligẽ an agat directa uel utii.Et vide

tur hic tenere ꝙ nõ. ðꝛiũ videt tenere in.l.ſi duo de ſol.dic ut
ibi dixi plene.⁊ ideo hic non dico.

¶ Biqs ſeruos.nteſtſe difficultas pſtatiöis ſub

ducit ⁊ legatũ firmũ remanet.h.d
Et nõ.5.⁊ ſigna tex.ibi ⁊ anguſtias.¶ Op.qꝙ ulla ĩpoſſibili/

tas vitiet legatũ.iſti.de le.S.ñi.x. C.de his ꝗᷓ pe.no.l.j.So.ibi

fuit legatũ ab initio ĩpoſſibile hͥ nõ.nã teſtõꝛ potuit tatũ viuẽ
ꝙ ſerui potuerũt duci rome. Iſtã tʒ gl.i.d.l.j.⁊ Di.ĩ.c.nemo
for de re. iur. li. j. Sʒ hoc videt õ negli catonianã q vult
egatũ qð nõ ualeret ſi tũc moꝛiret᷑ teſtatoꝛ nec poſt cõfirmet᷑.
l. iõ trãſit ad aliã ſo.ſ.ꝙ hoc remouet᷑ qð ẽ ĩpoſſibile.ſ. feſti/
natio.⁊ hãc tʒ MPe.⁊ .debis q̃ pe.no.l:.j.⁊ ẽ uera ut.j.
dicã. Tertiã ſo.dat gl.iſti. de le. S. fi. videlicet ꝙ teſtatoꝛ dixit
ꝙ heres ſe cõſtitueret ſoluturũ ĩſra triduũ.q̃ ſo.nõ cõgruit lie
nã dicit ꝙ danauit heredẽ ad dadũ nõ ut cõſtitueret ſe ſolutu
rũ.iõ tene pᷣcedẽtẽ ſo. ¶Sʒ ad hãc op.⁊ aſſũmo bn. gl. qꝛ vi⸗
det᷑ʒᷓ tex.iſti.de v.ob.S.loca.⁊.l.ij..ſigs ita de eo qdð cer.lo.
So. ibiſĩter viuos hic ĩ ultia noltate.hãc tʒ gl.j.de ver.ob.l.
fi. S. ſi iter.⁊ de re.iur.l.ĩteſtis.q̃ ſol.ẽ uera ſicĩtelligẽdo videlʒ
aliud ſit ĩ vctib bonefidei anguſtie tẽpoꝝ ſubducũtur ſicut
Llegat vrl nſalt Sbe-Slocar- eodẽ mõ ĩ ultimis nolũtati
bus q̃ hñt ĩſtar boneſi

ſoluit. Dicas ꝙ ibi anguſtie tẽpoꝝ nocẽt.i.nõ ꝓſut ut re con
ſtituati moꝛa ut ibi nõ. ¶. Altio videj ĩ hoc. .q ipoſſibilitaꝰ
fuit adiecta grauato nõ tñ vitiat diſpoſitio qð eſt õ cõe dictuʒ
gl. noſtroꝝ. dixi glene rlelde cõdi.iĩſti.
erudicitur eẽ capax ſi capax ẽ᷑ dñs.h.d.
2 ula. EDpveltmart⸗ de ſel

ſtar boneſdeiut. I.ĩmioꝝ. C. ĩ q. ca. i te. reſti. nõ ẽ
ne.⁊ hoc tenẽt doc.i.l.j..¶ Op.gl.de.l.itẽ illa de cõſti.pe.nõ

re. ut.l. ij. de exceptio. Si impfecta reqrit exceptio iuris ut..d.

ademi tibilegatũ pure poſtea ſub cõditiõe an poſterioꝛ adem
ptio aliqd opat.Dic gl.ꝙ videoꝛ dare ſub ↄꝛia Oditiõe.nã ꝗq

diẽ diuoꝛtiũ pſupponit ſuiſſe mrimoniũ.ut ĩ auẽ.ꝗ.mo.na.ef᷑

ſi. ſui.. ꝗ aũt addo.S.de diuoꝛ.l.iulian.ſic Ipormntadept.ne
ceſſario pᷣſupponit legatum pᷣcedẽ ⁊ ſic ꝑtraſibat Hi. Aa.de
are.tʒ ↄꝛiũ ⁊ hui opi.ſũ ſecut qꝛ adẽptio fit ad diminutionẽ.
ergo nõ oꝑat augmẽtũ ſeu ĩiductionẽ legati.ut.l.legata inutili
ter.j.e.⁊.l.ex facto de hẽ.iſti.⁊.l.cũ tale.S.falſa de ↄdi.⁊ de/
mon. ⁊ nõ.i.l.ſi ita legatũ ĩ pn.j.e.Mãʒ iſta utrũ ad poſitio/
nẽ puatiõis ſequat᷑ poſitio hitᷣ examiĩaui plene ĩ.l.decem. de
uer.ob. ¶ Altio gl. qrit ſi teſtatoꝛ ĩ pᷣ teſtõ dixit ꝙ nõ liceret
ſibi penitere utrũ ualeat ſm ꝙ poſtea fec. DNicit gl. ꝙ ſic ſi po
rij uolũtat expᷣſſe peniteat.vide gl. Ja.de are.iĩtelligit ꝙ a pꝛi
ma videat᷑ recedẽ ꝑ ſecũda etiã ſi de pma expᷣſſe nõ peniteat.
⁊ nõ puto iſtã gl.uerũ dicẽ ĩ termis hic poſit ĩ gl.dicit enim ꝙ

ſivi nõ liceret penitere.hoc nõ põt facẽ teſtatoꝛ.nõ eni põt ſibi

auferre libera teſti ſactionẽ qꝛ ẽ ↄ bonos moꝛes ut ſtiplo hoc
mõ de uer. ob.⁊ iſta uerba nõ cõtinẽt ꝓteſtationẽ ꝑ quã in ſe
quẽti videat uolũtas deficẽ ſed ſolũ tẽdũt ad auferẽdu ſibi po
teſtatẽ penitẽdi qdð nõ licet.declarabo plene ĩ.l.ſiqs ĩ pn.teſti
j. de le.ij. Aluo Di.ĩducit ad.q.iĩperatoꝛ cõceſſit qbuſdã
comitib ꝙ poſſint creare tabelliones ⁊ eis ↄcedẽ ptatẽ facien

—

di ĩſtra int᷑ oẽs ꝑſonas cuiuſlibet loci nõ obſtãte aliq̃ ↄſtituti/

one vłſtatuto.poſt cõceſſionẽ factũ ẽ ſtatutũ ĩ aliq̃ ciuitate

iſtr̃a facta a nullo tabellione ualeãt niſi hẽat licẽtia a cõi.du/
biũ ẽ. an ſtatutũ Goneni⸗ pᷣiudicet tabellioni hñti puilegiuʒ
ab illis comitibꝰ. Et videt᷑ ꝙ ſic qꝛ cõceſſio bPncipis tollit eſfe/
ctũ ſtatutoꝛũ pᷣſentiũ nõ futuroꝝ.ar.l.ſi ſtipulat.S.ũcũ ſtipula
mur. ⁊.l.ſi a colono de v.ob.⁊.l.ruptilia.⁊x.l.in lege.S.de cõ
trahẽ.emp.⁊.l.ſi ita de au.⁊ ar.le.Econtra ꝙ no.qꝛ oẽs eſ

ſect cuiuſcũq; ſtatutiĩ ↄꝛiũ obuiãtis ſũt ſublati.ar.l.placetde

libe.⁊ poſthu. Pꝛetea tollere potuit effectũ hui ſtatuti futu

ri. ar. hui.S. ⁊.j.de le.iij.l.ſiqꝰ ĩ pnci.teſti.dico finalit᷑ ĩ du
bio ſuſtuliſſe videt᷑ etiã ea q̃in futurum poterat obſtare.ar.l.ſi
Euiri. deſerul ur hdl., Ncl Di.ad litterã.
y nlegato generis is vid
Am icertus. at gpoſtea legitime eſt
ſolut. h.d. ¶ Mõ ꝙ ſtichus nõ fuit legat ſʒ facta ſolutiõe de
eo fingũ legat fuiſſe ⁊ ſic ĩ obligatiõe generis ĩterim nihil ẽᷣin
obligatiõe ſʒ id videbit eẽ qd ſoluet. ¶ Op.j.ti.j.l.meui.S.
duob. So. obligatio generis oẽs ↄtinet ut glibet poſſit ſol⸗
Nui nõ ꝙ dicat eẽ in obligatiõe ut ibi plene dixi.

Jira ſit ſcriptũ. aiaaf tafge

—

legatũ pimit ipo iure ⁊ qdð minimũ eſt debet.h.d.¶ Mõ tex.
ibi ⁊ ait ⁊ẽ.x ſoꝛte rõ dubitadi fuit ĩ iſta.l.qꝛ dicta vba cui bis
legauero debeãt ĩtelligi de legato facto de eadẽ re uel de eadẽ

ſuma'qð hic remouet. Itẽ an ſit uerum ſi legat hoc mõ titio le

go fũdũ ⁊ cẽtũ.ſiue dicat titio lego fũdũ ⁊.j.dicã.itẽ titio lego

cẽtũ qdð hic remouet. ¶ Itẽ nõ ꝙ nõ refert utrũ ꝓteſtatio vłli

mitatio aliqᷓ ponaĩ ĩ pncipio vłiſñne ctfacti ſi ipo ↄctu po
nũ hoc ẽ anteq; ↄctſit ſolut a partibꝰ. ut.l.õctꝰ.C. de ſide in

ſtru. fac.l.ij.C.de edilis.ac.¶ Op.qꝙ ipſo iure nõ ꝑimat᷑ut.l.

i.F. ſy hoc ita.⁊.S.ſʒ ↄſulto de his ꝗ ꝛte.delẽ. So.l.iſtud ue/
rũ qñ ĩ eodẽ teſtõ ſit adẽptio.ſi in alia uolũtate diſtingue aut

ꝑſecta ẽ qꝛ ẽ aliud teſtm̃.⁊ idẽ ut.l.ſi iure.j.ti.ij. aut ĩperfecta

ut ĩ codicilł t tũc ope exceptiõis nt in ↄꝛijs.Certe codicilli di
cũtur ꝑfecta ⁊ ſolẽnij uolũtas qtũ ad adẽptionẽ legatoꝝ ut
iſti.de adẽ.le.in pn.x.C.de ſideicõ.l.data.⁊.lſideicõmiſſũ ⁊
ibinõ.vñ ipſo iure pimẽtur. DNe alia ergo uolũtate min perſe

cta loꝗtur.d.l.j.S.ſed hoc ita.C.S.ſʒ pſulto ut ibi patet.ĩ hoc
tñ ẽ dꝛa.qꝛ qñ adẽptio ſit ĩ ipo teſtõ nõ ẽ neceſſaria exceptio

facti neq; iuris.q;ipſi teſtõ ineſt adẽptio nec põt iudici nõ liq̃

re.Sʒ ſi adẽptio ſit ĩ alia volũtate pfecta vl iperfecta.ſiẽ per⸗

ſecta reqrit ſaltẽ exceptio facti vł ĩtẽtiõis q;ꝛ põt iudici nõ liq

5F. ſ hoc ita. ⁊. S. ſed cõſulto. Idẽ ſi tacite adimai ut.l.iij..ſi.
de adi. le. Scðo dẽ h ꝙ pᷣſtat᷑ exiguũ.¶ Op.gl.de.l.ſi fuerit

de re. du. So. utĩ gl. ibi ẽ ambiguita pſonꝗꝝ brerũ.¶ Op.

de.l.ꝗ lãcẽ.j.de au.⁊ ꝗr.le.So.ut ibi.¶ Op. de.il.ſi titia..

ſeia. eti. ſo. ut ibi. ¶ Op.j.p emp.lł.ẽptoꝛ fũdi.Gl.diẽ ſo.ut

DVelegas p.

iõůi.qꝛ ibinõ apparet ꝙ ſit minimũ.⁊ ita tz Pi. ¶ Op. de. l.
ſcribit. S. idẽ de au. ⁊ ar. le. hoc ↄꝛiũ debuit ponii pcedeẽti gl.
q; nadit ĩ pn. So.q; ademit tacite iõ nõ tollit ipſo iure h ex/
peꝛeſſe. C Op. de.l. idẽq;. J. de cõdi. ⁊ de. So. ut in gl. qꝛ ibi in
libertate in qua accipimꝰquod ẽ utilius.Di.ĩducit hanc.l.in
. ar. ad.q.quã dicã in.l.qui duos.j.e.

. ¶ANi quartã. olũtas teſtõꝛis ꝓbata p̃ua
WHEHEet ſcripture ĩ augmẽto ⁊ dimi
nntiõe legati.h.d. ¶Mõ ꝙ minoꝛ qtitas ineſt maioꝛi ſiue lo
quamur ĩ q;titate ↄtinua ſiue diſcreta ut hic ⁊.l.j..ſi ſtipulã
ti de uer. ob. ¶Circa ſcdʒ qñ uoluit legare plus ⁊ ſcripſit mi/
nus.dẽ h̊ ꝙ ualet legatũ.ſʒ nõ declarat᷑ in quo.iõ q̃ro ĩ qq uale
at. Videt᷑ ꝙ ualeat ĩ minꝰ.⁊ h inuit lr̃a ꝓut habetur ĩ lᷣa ſed ſi
plus ſine ⁊.q̃ſi illa vba ſʒ ſi aduerſent᷑ in facto ⁊ in iure uit pꝛe
naleat magis ſcriptura qᷓ; uolũtas ut.S.l.ꝓxi.in fi. In ↄꝛiuʒ
facit l̃a iſta put habe ſʒ ⁊ ſi plus.q̃ſi aduerſet᷑ in facto ⁊ non
T iure.ut nõ.in.l.ij.S.neqs eũ ꝗ in ius uo.ẽ vi.exi.⁊.l.ſqj ⁊ ſi le/
ge. ð. de pe.hẽ. Et videt᷑ tex. de hẽ.iſti.l.qtiẽs.S.ſʒ ſi nõ in coꝛ
poꝛe.gl.ſoluit ⁊ bñ recte ĩtelligẽdo.nam iſta noĩa ſignificãtia
qtitatẽ ſũt appellatiua. Si ergo appoſuit minus cũ nellet di/
cere plus errauit ĩ noĩe appellatiuo.ergo nõ debet᷑ legatũ in il
lo pluri.ut.l.ſiqs in fũdi.S.e.niſi pbet᷑ teſtatoꝛẽ aliud uoluiſſe
cxpſſe ⁊ clare ut nõ.in.d.lʒ.ſiqs ĩ fundi.⁊.d.l.quotiẽs.S.ſʒ ſi ĩ
coꝛpoꝛe. ſʒ qñ reliqt ⁊ uoluit relinquere minus nõ reꝗri pꝛo
batio in iſta parte.q; in malorl ſima nnin⸗ ſnene I
Sani 17 oĩa collectiua ſeu appellatiua re
Siquis Ung. ata ad plures üction⸗ vbalẽ ĩdu
cũt ⁊ ĩter eos ẽ ius accreſcẽdi.h.dð.¶ QAuero quõ conſtat ꝙ
de poſthuma ſenſerit. Dicit gl.ſi de ea facit mẽtionẽ.ut.l.qui
ſiliab in pn.j.e. Lu dic ꝙ ex eo ꝙ vnã ſiliã viuã habnit ſolã
⁊ legauit filiab in pluralioſtat ꝙ de vna nõ ſeſerit. als hec di
ctio plłalis numeri nõ ueriñcaretur.ar.l.fi.j.ad tre.¶ Auero
q̃ cõiũctio erit ĩter illas ex q̃ iduci᷑ ius accreſcẽdi.Rñdeo niũ
ctio vᷣbal q̃ iducit px hoc nomẽ fliab relatũ ad plures ut pbat᷑
Hbhic ⁊.l.tterdũ de heredi.inſti.
Aui nõ ẽ ſʒ eẽ ſperal fac par/
—4α— Dytẽ. h. d. Op. C. de cad. tol.
l.j.S.ĩ pmo.⁊.S.pꝛo ſcdᷣo.So.hic nõ erat in rerũ nã ſʒ eẽ ſpe
rabat.ibi nullo mõ ſperat᷑.ↄcoꝛ.j.e.l.fi. HNãc ſo.tenẽt oẽs alij
nt Aʒo ⁊ Jo.dicũt ꝙ h̊ loqtur qñ legatũ erat in cauſa cadu/
ci.q caſu m iſta tꝑa applicabi: fiſco qd hodie coꝛigi ꝑ dictũ
titulũ de cad.tol.tʒ gl. Jo.ꝙ m tpa foꝝ caduca applicabã/
tur ſiſco.ꝓ quo facit.S.de peti.hẽ...itẽ ueniũt.S.pdie.Cõiter
tenet᷑ Ziũ.na tpe ffoꝝ caduca applicabatur oiũcto ut.j.e.l.in
fi. T.j.ti.j.l.celſus.S.pe.⁊ fi.tꝑe cuiuſdã guerre fuit facta.l.pa
ia.p quã cautũ fuit ꝙ caduca applicarent᷑ fiſco.⁊ circa iſtaʒ
uit ſactũ ſenatuſcõſultũ de quo ſit mẽtio in.d.S. pdie.ſʒ ceſſã
te guerra fuit ſublata.l.ut ĩ.d.ti.de cad.tol.iĩ pn.⁊.S.ſfi.ſʒ qꝛ il.
lud ſenatuſcõſultũ de petitione hẽditat multa utilia cõtinebat
ad alia iõ ipſũ ⁊ ei ſnereationes i.ff. poſite fuerũt.uel poſſi
mus dicẽ ꝙ in. 5. pꝛidie.
ctus uel ſuccedẽs ab ĩteſt. ideo applicabãtur fiſco.
¶Beres NPẽs tenet᷑ ad totũ on iniunctũ ſibi ⁊ ei ꝗa te
1 EI E 1 ſtatoꝛe grauari nõ potuit. h. d. ¶Op. de. l. cel
ſus. S. pe.⁊ fi.j.ti.j. So.gl.pᷣ ibi repudiantẽ tm damnauit hic
utrũq;.hec ẽ vᷣa.Neclaro qñq; legatũ ẽ ſimplicit᷑ relictũ nõ no
minatiʒ ab aliquo hẽde.tũc poꝛtio deñciens accreſcit cohẽdi
cũ onẽ ſuo ſiue ſit pꝛonõſcripta ſiue caduca ſiue q̃ſi.ut.l.j.S.
his ita de cadu tol.qñqʒ legatũ relinqtur nomĩatiʒ. ⁊ tũc aut
noĩatiʒ ab eo cui accreſcit poꝛtio t ab alio cui poꝛtio ẽ ꝓnon
ſcripta uel caduca ⁊ accreicit cũ onere.hᷣẽ caſus l. S. nr̃o.ꝗ in
pᷣma parte ꝓbat de ynõſcripto. in ſcda de caduco. Si vo no
minati tm ab eo cui poꝛtio deſicit ⁊ tũc iũctꝰnõ dʒ ut. d.l. cel
ſus.S.fi..ti.j Examiabo ĩ.l.q ↄditio.j.de cõdi.⁊ de.ubi glo.
ponit. tãga i. l.ciultatib. 5. luti.j. e. Sco mõ ſo. gl. ꝙ ĩ.. cel
ſus. S. fi. rat vn ſolus iſtitut ⁊ ille omiſit. hãc tʒ de. l. d. S.
his ita de cadu.tol.lʒ non ſaciat mẽtionẽ de hac gl. Sʒ eſt õ
tex. legis ꝛie ĩ f.iõ tene pᷣcedẽtẽ. ¶ Auero ꝓ dedaratiõe lt̃e
in fi. F. Rñdeout ĩ gl.x Di. ſetit. pone caſũ ꝙ tres uel q̃tuoꝛ
iſtituti fuerũt. guo oiũcti a ꝗb noiĩati fuit relictũ legatũ. Cer/
te ſi poꝛtio vni deſicit accreſcit alti tanq; iũcto nõ alijs diſiũ
ctis.⁊ ẽ ponẽdũ ꝙ ſule cuiꝰ poꝛtio deficit nõ hẽbat ſubſtitutu
als ad ipſũ reuerteret᷑ potius qᷓ; ad cõiũctum.
Qui nõ ẽ in ferũ nã nec eẽ ſperat᷑ nõ ſac pa:
iẽ ſed totũ debet cõiũcto re tm uel re ⁊ uerbiꝭ
uel vybis tm. h. d. ⁊ hʒ tres partes. Pꝛimo loqtur ĩ cõiunctis
re tm̃. Scdo ĩ cõiũci re ⁊ vbis.Tertio in cõiũct vbis tm̃.par
tes patẽt. Dicit tex.legatũ.ſʒ iũctũ re tm̃ ut differat a ſequẽ/

ona erãt caduca ⁊ nullus erat cõiũ/

ti. Dicit tex.uẽdicabit ꝑ ius nò decreſcẽdi.Bicit tex.uoluiſſʒ
nõ expꝛimẽdo ⁊ ſic cõiũctũ re ⁊ vbis.Nicit tex.poſthumo.⁊
hoc ultio caſu ꝑ iuj accreſcẽdi.¶ Op.S.e.l.ĩ pn. So.hᷣ certũ
erat poſthumũ nõ naſciturũ ibi naſci ſperabat᷑. ¶ Op. de uſu
ſru. accre.l. pe.ſo ibi fuit relictũ a diuerſi.h ab vno. ¶ Op.
S.ti. j.l. ? ꝓculo.So.gl.⁊ nõ bñ.dic ergo ꝙ ibi nõ erat coniũ
cti aliq̃ cõiũctiõe hoĩs ſʒ piũctiõe legaliĩ q̃ nõ hʒ locũ ius ac/
creſcẽdi in legatis.ut.l.ſeruus cõis ab extero.S.de acꝗrẽ.hẽ.
diyxi.j.ti.j.l.re cõiũcti.dic ut ibi.

B A; Ezli Appellatiõe filiarum ↄtinet᷑
9Ti filliabus. poſthuma ſi de ea teſtatoꝛeʒ
aliquo inditio apparet ſẽſiſſe.h.d. ¶ MNõ ꝙ uerbũ ambiguũ

poſitũ ĩ vna parte teſti decdlarat᷑ ꝑ alia teſtatoꝛ dixitĩ eodẽ te/
ſtamẽto.Et puto ꝙ qñ legatario dat᷑ particula teſti dʒ ei dari
illa pars ĩ qᷓ ↄtiner᷑ aliqd ꝑ qð declarei uerbũ ambiguũ poſitũ
ĩlegato.¶Op.de.l.nomẽ ſiliarũ de uer.ſi.Gl.ibi dicit ĩdiſtĩ
cte ꝙ ꝗ legat fuiabꝰ videt᷑ legare poſthume.⁊ ſᷣm hoc dʒ hic
ſubaudirimaxiĩe.qð ẽ ↄ iſtũ tex.Rñdeo ergo ꝙ nomẽ ſiliarũ
poꝛꝛigit ad poſthumã ut ibi ſi apparet aliquo iditio teſtatoꝛẽ
uoluiſſe ut hic ⁊ ſic illa detminat᷑ m iſtaʒ ⁊ ꝓbat᷑ in.l.ſiqs ita.
G. fi. de teſt. tu. ¶ Op. iſti. ꝗ da. tu. poſ. ⁊ fi.⁊.l.ſiqs filiabꝰ.Sẽ.
de teſteen So goluc loqtur ĩ legato qð dat᷑ rõne affectiõis.
ibi ĩ tutela qᷓ̃ dat᷑ rõne ſiliatiõis. Iſtã tenet Di.qꝗ ſic declarat le
gatũ dat᷑ rõne affectiõis q̃ nõ cadit ĩ poſthumam. Declaro le
Satũ dat ꝓpt᷑ pcedẽs meritũ.ut.l.nec adiecit.S.pꝛo ſoc.ſed in

poſthumo nõ cadit meritũ nec demerituʒ.l. ſigs ĩ ſuo.S. legis

C. de ĩoffi.teſta.tutela dat᷑ rõne ſiliatiõis.que ſiliatio cadit in
poſthumã ſicut ĩ iã natã. Hec ſo.nõ placet.nã ſi ĩ poſthumo
cadit filiatio ergo ⁊ affectio.ſela eni filiatio ẽ cauſa affectiõis
nt. l. ſcripto in fi. vñ libe.⁊.l.iſti qdẽ ĩ fi.qdð me.ca.⁊ eoipſo ꝙẽ
ſili d mereri niſi pbet᷑ de demeri: ut.l.oĩno.S.j.C. de inoffi.
teſta.dic ergo ꝙ ſigniñcatio uocabuli extẽdii ad poſthumaʒ.
ut.l.nomẽ ſiliarũ de uer.ſigni.ſi tñ mẽs teſtatoꝛis extendat᷑ut
hic.ſʒ ſi dubital an teſtatoꝛ de ea ſenſerit.dic qñq; certũ eſt te
ſtatoꝛẽ ſenſiſſe de poſthumo ⁊ tunc admittit᷑ ſine dubio.ut.l.
utrũ de re.du.qñq; certũ ẽ teſtatoꝛẽ nõ ſenſiſſe de poſthumo.
ut q;ꝛ putabat uxoꝛẽ ſterilẽ.⁊ nõ admitti poſthumꝰ nec in tu/
tela nec in legatout.l.ſiqs ita. S. pe.de teſta.tu. Añq; ẽ dubi
um ⁊ tũc in tuteł iterpᷣtaĩ ius in dubio ꝙ teſtatoꝛ uoluerit ꝓui
dere poſthumo ut.d.l.ſiq ſiliab.⁊ ĩſti.q da.tuto.poſ.S.pe.
⁊ fi. Sʒ ĩ lega nõ ita de facili hoc ĩterpᷣtat᷑.iõ qꝛ ſi cogitaſſet

ſe plurej filioð habuiſſe nõ feciſſet tot legata ut.l.pe.i fi.S.ti.j.

q̃ rõ ĩ tutela ceſſat.iõ in legat᷑ opoꝛtet apparere aliq̃s cõiectu

ras.pmo ſi de poſthumo fecit mẽtionem in aliq̃ parte teſti ut

hic.ſcdᷣo ſᷣim Ja.de are.ſi exnei eẽnt inſtituti.alle.pꝛo hoc.C.
de inoffi. teſta. l.iij. ⁊ cõia utri.iudi.l.ſi. Itẽ qñ pꝛ hẽbat ma/
gnũ pꝛimoniũ ita ꝙ erat ueriſimile ꝙ ex pꝛimonij qtitate ha
bito reſpectu ad numerũ filioꝛũ teſtatoꝛ tãtũ poſthume reliꝗſ
ſet. ar. l. ſi filie.j.ti.ij. Itẽ q teſtatoꝛ dixit filiab in plurali cuʒ
vnã tm̃ viuã haberet.nã dictio plurałl numeri nõ ueriñcat᷑ niſi
de poſthuma ſenſiſſet.ar.l.f.ad trebel.⁊.S.e.l.q q̃rtã ĩ fi.idẽ
foꝛte ſi quocũq; modo teſtatoꝛ ſciuiſſet uxoꝛẽ pᷣenaãtem ut.l.ſi
cũ nel in utero.C. de teſ.mili.¶ Op.deli.⁊ po.l.ij. So.ut in
glo. ¶ Op. dẽ hic ꝙ legãdo ſiliabus videt legare poſthume.
lta demũ ſi ĩ aliqᷓ parte teſtĩ de poſthuma fecerit mẽtionẽ.als
nõ.Cõtra qꝛ ſi de ea nõ fecerit mẽtionẽ teſtm non ualet quia
terita. nec põt dicẽ ꝙ legata confirmẽtur ꝑ auẽ. ex cauſa.qꝛ
m uerã opi.nõ bʒ locũ in pᷣteritiõe poſthumi. So.põt dicẽ
ꝙ hic factũ fuit teſtm.⁊ adiecta clauſula ſi non ualet iure teſti
⁊c̃.⁊ ſic legata ab inteſtato debẽtur.als dic ꝙ in ſubſtituẽdo
filias videt inſtituere poſthumã ut.l.placet de libe.⁊ poſthu.
⁊.l.iij.de inoffi.teſ.⁊ ſic teſtm̃ ualebit.⁊ vide qð dixi ĩ.l.fũdus

9 inſtru.

anig ita Diſtributiuũ ſigs actũ pꝛimi uerbi at/
. iquis ita. rut plurib inſolidũ ⁊ eos inſolidũ
ad emolumẽtũ nocat.h.d.¶ Op. de.l.ſiquis titio in ſi.j.ti.j.
So.hoc facit charitas liberoꝝ.dicit glo.hoc non ẽ uerũ ꝑ.i.

utrũ de re.du.⁊. l. cũ ĩter. C. de nideicõ. liber. Mec põt dicere
ꝙ ibi ſit ſpetiale ſauoꝛe libertaſ᷑ ppt᷑ dictionẽ maxie qẽibi.qᷓ

denotat idẽ ĩ alijs caſibꝰ.¶ Vñ gl. ſo. ſcõo mõ ⁊ notabiliter
ꝙ hec ſunt uerba diſtributiua qᷓ hoc operan:᷑.vide hanc ſol.?
nõ eã. Hoc ĩtellige qñ diſtributiuũ pꝛimi uerbi attribuit cuili

bet inſolidũ actũ pmi uerbi. ſecus ſi pꝛo parte ut.l.iiij. . fi. ẽ.

e.⁊. l. ab oĩbꝰ.ĩ pn.j.e.niſi res relicta eẽt tal q̃ cullibet iſolidũ
ſui nã ↄgruẽt ut.l.cũ int. C de ſideicõ.lib.De iſtis diſtributi
nis pleniſſime dixii.l. hoc articło. de hẽ.iſti. ¶ Op. de. l. ij .
de li. æ poſthu. Sol.iodiũ exhẽdatiõis ẽ ibi ꝙ reqrit noĩatio
Vltio Di.ĩducit iſtũ.S.ad.q.de duob ingrediẽtib pmo

— - — — — – — —

nei
g
ui
le

Si uni. dut⸗ .ſe. C.

caſtrũ ita ꝙ nõ aRarer qs poꝛ nel poſterio: utrũ qlibet de/
bet hẽre pᷣmiũ iſolidũ. Dẽ quo dixiin.d.l.hoc articulo.⁊ Ja.
de are. tagit in pꝛima cõſtitutione ffoꝝ.S.diſcipuli.

. Op.j.ti.j.l.miles.S.j. So. gl. h
tur ĩ ſuo.ibiĩ exneo.q̃ ſol.ẽ ↄ.l.ſlio.j.e.vñ ſo.alit᷑ hᷣ in ipᷣo
abſtinẽte. ibi ĩ ei hẽde.hec ẽ uera.rõnẽ ibi videbi.⁊ in.l.Rlio
I.e. ¶ Op.j. de doli. exce.l.apud eain of ex vnica. c.l. f. S.
fi. So. ut in qlibet earũ nõ. ¶ Op. de. l. ſi pꝛoni. S. qd ergo.
ad fi. ibi nec pᷣtoꝛio.ad trebel.Glo.nõ ſol.dic jm doc. ibi ſo⸗
lus erat ĩſtitutꝰ.vñ repudiatiõe ei teſtm̃ irritat᷑. Materiã hu
ius.l.dicã plene in.l.ſilio.j.e.vbi gl.ponit.
Eg ata Verbũ hoc ampli inducit repetitio⸗/
BRHnẽ qu legata for ela mugiid cõ/
rmãtur. ſec ĩ adiectiõe qſit ad dilationeʒ ↄcedẽdã

hpẽdi.h. d. na loaultn qñ repetitio ſacta eſt in pᷣmo gra

du. Scðo qñ dilatio ſolutioni ẽ ↄceſſa. Tertio qñ repetitio ẽ
ſacta ĩ ſco gradu. ſcda ibi diuerſu.tertia ibiidẽ ĩ eodẽ. NPꝛi
ma gi.ponii caſu. Rõ hui pncipijẽ.qꝛ nã cõparatiuiẽ relinq̃
re ſoꝛmã poſitiuiĩ extremo.vñ cũ dico lego tibi hoc amplius.

ẽ dicẽ reliquo tibi hoc ampli illo legato.⁊ ſic illud tibi relin/ 1I

quo. ut dixii..ſ tibi pure.j.ti.ij. CQuero quõ pmũ legatuʒ

erat inutile.Gl.dicit pmo pꝛopt᷑ deſectũ ſolẽnitas.bonũ exè⸗

plũ ẽ. C Sʒ op.rupto teſtõ rũpũtur codilli.⁊ ſi non adũ ex
teſtõ nec data in codicil ualẽt.nt.l..ſiqs cũ nullũ ĩ i.⁊.l.ab ĩte
ſtato. S. ti.j.x.l.j.C. de codicl. So. ꝛia loquũtur qñ teſtm na
luit ⁊ ſic codicilli ceperũt pmo depẽdẽ a teſtõ.hᷣ qñ teſtiñ ab
initio fuit nullũ. ita dicit Di. ⁊ bñ. Facit ĩ ar. ꝙ ſi teſtis pᷣmo
ſuit examinat talit᷑ ꝙ dictũ ſuũ nõ ualebat ꝓpt ſolẽnita de⸗
fectũ. ⁊ ĩ ſcda examiatiõe diẽ.dico ꝑ oĩa pui dixi pmo ꝙ tale
dictũ naleat.dico nõ detminãdo.¶ Scdo gl.ponit exẽplum

qñ legatũ pᷣmo erat inutile ppt᷑ inepta vba.Hoc ꝗbuſdà non

placet.qꝛ cũ fit repetitio ĩtelligi facta ꝑx eũdẽ modũ.⁊ ſic vitia
tur in ſcdo ſicut ĩ pmo. ar.l.j.S.j.qᷓſ.ſine ap.reſcin. ⁊ nõ in.l.
i repetẽdis.j.ti.ij. Dic qñq; in uerbis erat qͥdã ĩeptitudo inſe/
parabilis niſide nouo reſoꝛmarei.ut qꝛ ĩ noĩe appellatiuo er/
rauit ⁊ tũc nõ videni cõfirmata. ar. d.l.j.S.j.qᷓ ſen.ſine ap.re/
ſcin. Añq; ſũt q̃dã vba inepta q pñjt ſeparari alegato.ut ſiqs
dixerit ſilio meo maledicto lego cẽtũ.nã tũc illud maledictum
nõ itelligit repetitum.nt.l.fi.de ſideicõ.li.⁊.l.ſeruo alieno.S.ſi
ab ipubere.j.e. ita logtur hex gl. Si uero ĩ pmo teſtõ ponere
mus pmũ legatũ eẽ inutile rone pſone legatarij.qꝛ nõ capax
nel rõne rei.qꝛlegari nõ poſſet tũc ſine dubio nõ cõſirmare
tur.ita dicit gl. Di.dicit ꝙ etiã tũę poſſet cõſirmari pꝑ repetiti/
onẽ ſi cauſa ſpedimẽti ceſſaret tꝑe repetitiõis facte in codicilt.
nt. l.. F.. .l.ſ depoꝛtati pn.j.ti ij ⁊ bñ dicit. Hoc idẽ dicit
gl. ĩ poſitiõe caſus.¶Venio ad ſcdaʒ partẽ. Quero que eſt
rõ hui partis. Rñdeo q; inducta ad diminutionẽ nõ debent
inducere ſeu opari augmẽtũ ut hic.⁊.l.legata de adi.le.l.cnʒ
tale.S.fi.de cõdi.⁊ demõ.Et hoc verũ qñ ĩiducit diminutionẽ
ſimpir ſine aliquo angmẽto.Si eni aliquo mõ augerei licet ĩ
alio minueret᷑iduceret repetitionẽ ⁊ cõnrmationẽ.ut.l.ſi tibi
pure.cñ gl. .j.ti.ij.Exẽplũ q̃s pecunias legaui pure eas uolo
dari ĩ diẽ ⁊ interiʒ pᷣſtariuſuras.ꝑ hoc qdð de uſuris dixi ĩdu/
cereĩ repetitio ⁊ cõſrmatio inutilium. ut.l.ij. C. de do. pꝛomiſ.
¶Venio ad tertiã partẽ.rõ eiꝰ in eadẽ q in pma.¶ Quero
utrũ habeam ponẽ iſtũ ipuberẽ exhẽdatũ vł inſtitutũ. Rog.
ponebat eũ exhẽdatũ.⁊ ſicẽ idẽ qð in ꝓxio caſu ut nõ ĩduca–
repetitio. Di.dicit ꝙ etiã ĩ filio exhẽdato põt dici ꝙ ĩducat᷑ re
petitio.ut ſi ſubſtitut exhẽdati eẽt hẽs pꝛis.tũc eni poſſẽt ab
eo legata relinqui.ut.l.ĩ rõne.la pma.S.ſi.ad.l.fal.⁊.l.ita tñ.
S. a pꝛe ad trebel. ¶ Gl. ponit ĩ ĩpubẽ iſtituto a quo fuit inuti
lit relictũ. Sʒ qᷓro exẽplum. dicit gl.dic inutilit᷑ eo mõ quo.õ.
Di. dicit p uerba inepta. Sinaũt alit᷑ dicas vide quõ ꝓcedit
Di. vnlt dicẽ ſ ponerem legata eẽ inutilia ppt᷑ defectuʒ teſti
nõ ualẽt ſubſtitutio eadẽ rõne ⁊ ſic nõ poſſet deberi ex repeti
tiõe.poſſet etiã poni ſi eẽt inutilia rõne ꝑſone legatarij vł reile
gate ſi tñ vitiũ eẽt purgatũ tꝑe repetitiõis ut.s.dixi.¶ Que
ro dẽ h̊ ꝙ ſi pii hẽs extiterit ⁊ deceſſerit.qd ſi nõ extitit hẽs.
Gl.dicit idẽ.q;ꝛ pupillaris ↄtinet ĩ ſe tacita vulgarẽ.⁊ iõ expo
nit ⁊ ꝓvł.Et aduerte qꝛ eo caſu qͥ pupillus hẽs extitit ſi lega/
ta fuiſſẽt nalida hẽs ipuberis deberet ex ꝑſona ipuberis non

ex ſua.nt.l.ſi fũdũ ſub ↄditiõe.S.ſi pꝛ.j.e.¶¶ ltio NPi.ĩducit

hãc.l.ad vnã.q.qdã comes repꝛobanit q̃dã facta ĩ caſtro.an
videal alia appꝛobare.Et viqet ꝙ nõ.qꝛ facta ad diminutio/
nẽ nõ iducũt augmẽtũ nt h cũ ſimilibꝰ. In Sꝛiũ qꝛ cũ phibe/
bat i vno ĩ alijs videt ꝑmittẽ.ut.l.cñ ptoꝛ. .de iudi.x.l.tribn/
nus. F. .ð. de teſ.mili.⁊.S.de teſta.l.ex ea. Põt dici ꝙ ſi plin

Zrk.. à. JAg . ⸗ -yAr-
3. .

pudiat hẽditatẽ ↄſeqꝗtur plegatuʒ totůã

Delegah .

5 —

—

ra capitula fuerũt coꝛã eo expoſita tũc q̃da repꝛobando alia
videt᷑ appꝛobaſſe.ita dicit DRi.Facit ex de pᷣſup.c.nõne.⁊.õ.
de mino. ſſtne Fſeg auo. papi. Oifelfirurft
Dn!l. i partes nõ adijciũtur ĩ legato ĩtelligũ
legato. tur eque.h.d. Mõ itelligas wbroptin
hoc tolliĩ coniũctio real ⁊ hoc oꝑat᷑ plus expᷣſſio teſtatoꝛis de
partib qᷓ; ſi nõ expmeret᷑.ut.S.e.l.ſiduobꝰ.S.ſi.licet Ne.cõ
tra. Dixi plene ĩ.l.re cõiũcti.j.de le.iij.

— Ti Silegat icertũ de cert legatarij
C Ei duo 8. cndd onat phr cõ

traria ⁊ ſoluit ⁊ bñ. Mãʒ videbii ĩ.l.legato gnãlit.j.
e. Di.i.l.ſi ita.S.e.foꝛmat vna. . dã dñs hñs duos equoſre
liqt vnũ hoſpitalarijs.aliuʒ frib
ctionẽ. Nidet᷑ ꝙ pᷣdicatoꝛes.qꝛ ſũt vltio noĩati.na pᷣ videt re/
lictũ mĩmũ.ut.l.ſiita.S.e. In ↄꝛiũ ꝙ ſit electio hoſpitalarioꝛũ
qꝛ pmo noĩiati.ut.l.quo.de uſufruc. Finalit᷑ DNi.det᷑miat cñ
cuiuſlibet relictꝰ ſit equus ĩcertus de cert legatis.legatarioꝛũ
ẽ electio.ut hac.l.vñ Hoſitalarti pus elegerũt ꝑ.d.l.quotiẽs.

— niuerſitati legate accedũt poſtea na-
— R Rege.niuc ſtahles non cedant niſi a tꝑe
a

moꝛꝛe. ut. . e. l. iqs bonox. ⁊.l.j.⁊.ij. C.de vſu.⁊ fruc.
eg 1. So. qñq; legat᷑ vniuerſitas q̃dã ut Fer ⁊ peculiũ ⁊ ſimi
lia.⁊ cedũt etiã oĩa q̃ accreuerũt ĩ vita teſtatoꝛis ut hic ⁊.l.pe
culiũ.j.ti.j.Qñq; legat᷑ certa ſpeties.tũc aut teſtatoꝛis erat ⁊
ueniũt fruct ⁊ acceſſiões a tpe moꝛt.vł ſaltim hẽditaſ adite.
qꝛ extũc fuit legatarij.aut nõ erat teſtatoꝛis ⁊ ueniunt uſure a
tꝑe moꝛe.ut.l.herẽni.ałs paulus de uſuris.⁊ per doc.in.l.ij.

euſu. ⁊ ue lege⸗ rſitateleg ſpeſtitp
₰ Uniuerſitate legata qð ſu e
Igr. ege. noꝛt debet. lʒ acenaleri⸗ nel ad

vnũ puenerit.h.d. ¶ Op.qꝙ ĩ vno reſideat vniuerſitas.ut.l.ſi
cut..fi.qð cuiuſq; vniuer. So.gl.ibi noĩe durat nõ re.⁊ illã
tʒ PBi.uel dic ibiloꝗtur ĩ vniuerſitate hominum ĩ qua ſũt cõ/
ſiderãda duo.ſ.ipſi hoĩies.⁊ res ⁊ iura eoꝝ.vñ ꝓpt᷑ iura ĩ vno
hoĩe dẽ remanẽ vniuerſitas ⁊ ius vniuerſitat.hic loqtur ĩ vni
uerſitate rerũ q̃ nõ hʒ bona neq; iura.iõ ſi deuenerit ad vnuʒ
nõ ẽ ppter ꝗd dicat᷑ remanẽ nomẽ vniuerſitat.Hecẽ ſcdða ſo.

qua tenet Pe.⁊ iõ nõ. Illud autẽ qð hic dĩ de area exa/

minabo.j.e.l.ſeruũ ſilij.S.ſi aree.⁊.l.ſi ita.S.ſi.Ni.ĩducit hãc
l. ad dnas.qqᷓs dicã..e.l. quod inrerũ.S.5. 5
. 7 Legatari par bono
uis bonoꝛũ.⸗ S petit fructꝰ niſi a
tpe moꝛe.h.d. Hoc uerum niſi de nolũtate teſtatoꝛij
expᷣſſe uel pſũptiue aliud appareatutĩ gl. C
traſeat dñiũ ab adita hẽditate ueniũt uſure.ut.l.herẽnius de
uſuris. So.qñ par bonoꝛũ legat nõ trãſit dñiũ recta via in le
gatariũ.ut hic.j.e.l.ampli.S.ſi.⁊ ibi videbitis rõnẽ.iõ fruct
nõ uenit niſi a tpe moꝛe.

AnA Popiz QAbsſuturnz? legaripõt. b.
¶Wod 1 rerũ. CAueri Glrd Rc le,/

gatũ ſit ↄditionale.Et dicit ꝙ nõ.qd ĩtellige uerũ quo ad trãſ

milſſionẽ quo ad alia ẽ ↄditionale.ut.l.j.ĩ fi.de cõdi.⁊ demõ.

In dubio videt᷑ ꝗqs legare ius
Gi uſufructus. bʒi re lʒ d ſit piturũ
h. d. Mota vnũ dẽ daeco uſuſruct nõ debet nin ꝓpꝛie

tas redimat᷑.Aliud diẽ a ↄꝛio ſenſu ꝙ ꝓpꝛietate redẽpta debe
tur uſuſfructꝰ. ¶ Op.ad pmũ qꝛ põt legari res aliena.ut.l.cũ
alienã. C. e. So.hic errabat credẽs poſſe trãſmittiad hẽdem
Vel alit᷑ ⁊ veri.hic hẽbat ius ĩ fũdo.ergo ĩ dubio videt᷑ lega/
re ipſi ↄtẽplatione lʒ deberet extiguimoꝛte.ut.l.uxoꝛ. C. e.⁊
l.ſticho. de uſufruc. le. ⁊ iſta faciũt ad qõnẽ ſepiſſime occurrẽ/
tẽ.qdã hẽbat fũduʒ ĩ emphiteoſim q̃ in pſona ſua finiebatur
leganit ulũ. Certe hẽs non tenet᷑ ad aliqd.ut hic ⁊.d.l.ſticho.
ad ſcoðʒ de i Dere ba. Sol itin Tegatäf greſ ſ
ires legata augeat᷑ legatũ creſcit. ſi
. Sigs poſt. nen decrelet. kdes dic ut.l. ſi
ex toto ĩ pn.õ.e.¶¶ Nõ ꝙ fũdu ↄſtituũ deſtinatiõe patriſta.
ꝓ regiones. domuero interiectiõe parietj ut dicit glo.⁊ ꝓba
tur in.l.ſigs duas.S.ſi partẽ cõia 6o.
5 Eadẽẽ nauiꝭ q̃ deſtruũ ⁊ refñcit eadẽ ca
uis. Itẽ ſcias ꝙ cũ quelibʒ nauie noĩat᷑ ſuo noĩe ꝓpꝛio.ſi na/
nis legaret᷑ ſimplicit᷑ noĩe ppꝛio nõ adiecto eẽt diſtiguẽdũ ſic ĩ
domo.ut.l.ſi dom ĩ pn.j.e.Sʒ legatũ fũdi non adiecto noĩe
nõ nalẽt. ut nõ.i.l.legato gnãlit᷑.ĩ f.j.e.⁊ ibi dicã.Sʒ ſi nauij
legat᷑ noĩe ꝓpo.aut nõ deſtruit᷑ ⁊ nullũ ẽ dubiũ.aut deſtruit ⁊

¶ Et ſi nanẽ. a manẽte.h.d.Et carina dẽ uent᷑ na

t᷑ẽ aut manẽte caria ⁊ tẽ eadẽ.aut nõ manẽte caria ⁊ tẽ diſti
gue q ppoſito ſuẽit ſoluta.ut ĩ gl.pꝓba ĩ.l.qres. .areũ deſo.

dicatoꝛibꝰ. q'o ꝗs hẽat ele

Eex gl. cum

in.l.ñ grege.S.e.ti.Omiſi duas qõnes quas NHi.foꝛmat.qri
tur ſi collegiũ in quo ſut hoĩes decẽ cõpꝛomiſit.⁊ qnq; uel ſe/
ptẽ ex eis moꝛtui ſunt.an extinguat᷑ cõpꝛomiſſu.Et videt᷑ ;
ſic. ut. l. diẽ pferre.S.j.⁊.l.ſʒ ⁊ ſi iterpellat᷑.S.ſi ab altera.de ar
bi. t hac.l.cũ ſimilibus.Còtrariũ determinat DHi.q; vnũ col/
legiũ ⁊ idẽ remanet ut.S.dictũ ẽ.fac.l.pponebat᷑.S.de iudi.
Itẽ inducit ad qõneʒ ſi excõmunicat᷑ collegiũ.an hi qui poſt
in locũ moꝛtuoꝛũ ĩterueniunt ſint excõmunicati.quod exami

naui in.l.inter ſtipulãtẽ.S.ſacrã in fi.de uerbo.ob.⁊ ibi dedi

anilſones ah ne cana ucn ipai ſſi d
Ii io heredi põt legari pꝛi.ſʒ ſi adiuerit
Filio. uſſu pʒis nõ videt᷑ legatũ.h.d.¶ ¶ Op. ꝙ
illatio qᷓ eſt ibi igit cc.nõ ſeꝗtur ex pᷣmiſſis.Huius ti

moꝛe hec lex legi duobus modis pᷣut loq̃tur ſm iura antiq̃.

Fim hoc dictio igi refert ad caſũ ſubauditũ ⁊ in tex.nõ expᷣſſũ
colligi tñ ĩ gl.j.⁊ in gl.ſuꝑ vbo pꝛis.Scð mõ legit᷑ ut loq̃tur
Fm iura noua ᷣm q̃ cũ ppꝛietas remaneat apud filiũ in aduẽti
cijs.⁊ iõ cũ q̃rat᷑ pꝛi põt a filio legari pꝛi ⁊ filius deducet a pa
tre falcidiã.tũc iſtud igit ſegꝗtur ex pᷣmiſſis ⁊ hoc tãgit᷑ ĩ pꝛima
gl. in fi. T ĩ vltia gl.Ex qua lec.nõ ꝙ filius a pꝛe detrahit fal⸗
cidiã. Iſta tñ lec.nõ placet gl.qꝛ nõ eſt ueriſile ꝙ iuriſcõſultꝰ
diuinauerit de lege futura qᷓ iſto tꝑe nõ erat.tene ergo bᷣmam
¶ MOp.ad iſtã.l.iſti.e.S.an ſuo. icit gl.bñ põt relinqui a ſi
lio hẽde pꝛi nõ aũt ecõuerſo a pꝛe hẽde ſilio ut in ↄꝛio. Rõ eſt
ĩpedimẽtũ regle catoniane.qꝛ ſi a pꝛe relinqtur ſilio pure ⁊ te
ſtatoꝛ ſtatiʒ decedẽt acqreret᷑ pꝛi ĩdubitãter.q;ꝛ quo ad acqſiti
onẽ inſpicit tẽs quo dies legati cedit.ſ.moꝛt.nt.l.q legata de
re.iur.⁊ ſic videt᷑relinq a pꝛe ipſi pꝛi.nec põt cõſirmari ſi ſilius
tpe aditiõis vł moꝛſ repiat᷑ ſui iuris ipediẽte regula cato.ſʒ qñ
a filio relinquit᷑ pꝛi ſi teſtatoꝛ ſtatiʒ decedẽt nõ eẽt legatũ nul/
lũ qꝛ poſſibile ẽ q; hereditas nõ acqrat᷑ pꝛi ſi tꝑe aditiõis ſiliꝰ
repi?᷑ ſui iuris.iõ tũc tpᷣs aditionis ĩſpici᷑ ut hic ⁊.d.S.an huo.
¶ Dp. ↄra pᷣdicta de.l.cũ filio.S.e.So.ut ibi dicã.¶ Vlti
mo dicit gl. ex hoctex.apparet ꝙ hec.l.loquit᷑ in caſtrenſi vł
quaſi. Mꝛimo qꝛ dicit de hẽditate adeũda iuſſu pꝛis. Scðo
q; dicit de detrahẽda falcidia q̃ de teſtõ milit᷑ nõ detrahit. Di
eit NPi.h qð de falcidia dẽ nihil ad ꝓpoſitũ.nã potuit eẽ caſtrẽ
ſe peculiũ ⁊ detrahet᷑ falcidia.Quid enĩ ſi puatus inſtituit ſili
um cõtẽplatiõe militie.nõ enĩ h̊ tractat᷑ de detractiõe ex teſtõ
ſilij ꝗ hʒ caſtrẽſe peculiũ.ſʒ ex teſtõ ei ꝗ ſiliũ facit heredẽY.

4.

— A Oppo.glo.ſ.ad.l.fal.l.ad ueterani.S.j.

Et ſoluit ⁊ bñ.quã ſo.nõ.Rõ ; heres nõ cõputat ſibi in ſal/
cidiã niſi quod habet iure hereditario.qð plene examinaui ĩ

l. in quartã.j. ad.l.ſal.
4 Sicertũ Spetieꝭ legata perit ꝑiculo legatarij.h.d.
Bl. ſignat ar. ↄtra ⁊ non ſoluit. Dicit gl.ð

de.l. ꝓculus. Sʒ dic ꝙ hic ĩpꝛopꝛie dẽ dãnũ.ut.l.iij.de dã. in
fec. Vłdic ꝙ leaatari patiat᷑ dãnũ cũ recta via in eũ dñiũ trã
ſit ⁊ ſic ꝑdit qð ẽ ſuũ. Ael dic ꝙ tex.nõ dic ꝙ patiat᷑ dãnum
ſʒ fit detioꝛ cõditio eiꝰ qð eſt etiã pdẽdo lucrũ.qð patet quia
ob hoc minoꝛ reſtnnk , i Fadl wmnoil cũ ſe. Z. de un.
7 — egatario par bonoꝛũ põt hẽs ſolue
bonoꝝ. eſtimationẽ uel partes rerũ uel rem
ꝓut ſibi placebit ⁊ iudici videbit hoc expedire.h.d. Pꝛimo
onit᷑qo ⁊ opinio iuriſcõſultoꝛũ. Scðo det᷑minatio auctoꝛis
egis.ſcða ibi ſ opoꝛtet. pma pars.ñ.ẽ clara.ſcdᷣa ẽ obſcura.
Rõ qꝛ qð ẽ qd ſit in obligatiõe ſeu ĩ legato. Juriſcõſultus nõ
detminat hoc ſʒ dicit quid ẽ in ſolutiõe ⁊ pꝛocedit hoc modo.
pꝛimo dicit ꝙ hẽdis electio ẽ ſoluere partẽ rerũ uel eſtimatio/

nẽ ⁊ ſiſoluẽt eſtimationẽ nulla ẽ dubitatio.ſʒ ſi uellet ſoluẽ par

tẽ rerũ tũc nõ permitteret᷑ ſibi in reb q̃ nõ recipiũt diuiſioneʒ.
uel q̃ ex diuiſione multũ ĩcõmodãtur.Ex quo ſequit᷑ q in hij
qᷓ cõmode diuidunt᷑ põt ſoluẽ partes.h.d.uſq; ad.l.põt. Ibi
dicit iuriſcõſultus ꝙ põt ſoluẽ partẽ in vna re uel rebus ſi de
hoc fuerũt in cõcoꝛdia heres ⁊ legatari.ſʒ ſi eẽnt diſcoꝛdes
iudex erit medi. hoc dicit uſq; ad vſi.nec neceſſe. Jbi querũ
Pe. debeat foꝛmari libellus ꝑ legatariũ pariᷣ bonoꝝ. Et rñ/
et᷑ ꝙ nõ hʒ neceſſe nẽdicare partẽ in q̃libet re.h.d.¶ Op.in

ſti. de ſideicõ.hẽ.S.ſiqs.⁊ ad.l.fal.l.linea margaritaruʒ in fi.

So.ibi fuit relictũ ſideicõmiſſũ vniuerſale.⁊ ſic bona trãſeũt
cũ onere ſuo.merito res reſtituit.h̊ fuit legata pars bonoꝛum
q̃ debet᷑ ſine onẽ. merito nõ reſtituit res ipſa de neceſſitate ut
hic.q̃lit᷑ enĩ cognoſcã utrũ ſit fideicõmiſſũ vniuerſale uel non.

£ Allud videt᷑ ꝗs hẽre qð
DO n ampling. ANud deducto ere alie

ntrũ trãſeat cũ onẽ vł nõ.dicã ĩ.l.ſiq ſeruũ.S.ſi.j.ti.j.¶ p.

ſcðo ĩuito creditoꝛe aliud pꝛo alio ſolui nõ põt.ut.l.ij.in pꝛin.

ſicer. pe. ſolui aliud ꝓ alio ergo ⁊c. Diẽ gl.hᷣ relinqꝗtur par

bonoꝝ in genẽ nõ pars rerũ ſingulariũ.q; tũc ſecꝰ. Nꝛimo
itelligas vba gl.⁊ differẽtiã utrũ relinquat᷑ pars bonoꝛum uel
pars rerũ ſingulariũ.ſʒ ſi dicẽt partẽ rerũ mearũ ſimplicit᷑ idẽ
eẽt ac ſi dicẽt partẽ bonoꝝ meoꝝ.q; appellatio rerũ gnãlis eſt
ſiẽ bonoꝛũ.ut.l.j.in ſi.ſi cer.pe.⁊.l.nã qð.S.ſi.ad tre. Sʒ per
hoc nõ apparet rñſũ ad ↄꝛiñ.qꝛ ſi legat᷑ pars bonoꝝ quõ ſolui
tur pecunia. Pꝛo cui declaratiõe hẽmꝰ examĩare.q.poſitã ĩ
tex.de qua ſuit ↄtẽtio ĩter iuriſcõſultos.nec ẽ detmiata.ſ.ꝗqd
ſit in obligatiõe qñ legat pars bonoꝝ.Anidã dicebãt ut tẽx.
diẽ ꝙ eſtimatio ẽ in obligatiõe.hoc ẽ falſũ.q; ſi hoc eẽt poſt
moꝛà deberẽtur uſure nõ fructꝰ.qꝛ eſtimatio nõ fac fruct qð
Eẽ 3 caſũ.l.ſiqs bonoꝝ.õ.e.Alij dicebãt rerũ partes eẽ lega⸗/
tas.ꝓ qbefac.l.ꝓxi.i fi.j.e.ubi dic nec neceſſe hẽre legatariũ
ĩ oĩbꝰ rebꝰuẽdicare poꝛtionẽ.põt ergo ſi vult. NPꝛetea videt
caſu ĩ.d.l.ſiqs bonoꝛũ.qꝛ ſi ueniũt fruct ergo ⁊ ipſe res erũt
legate ⁊ iſtud ẽ uerũ.qꝛ rerũ partes ſũt legate.tũc ob. ↄꝛiũ quõ
ſolnit aliud pꝛo alio. Rñdeo /ppt difficultatẽ pᷣſtationis ſoluit
q;titas pꝛo re.ut.l.ſi plibꝰ.j.e.⁊.l.ſi domꝰ.S.q cõſitet.j.e.⁊.j.
ti. ij.l.nõ dubiũ. Sʒ ĩ legato partis bonoꝝ iminet difficultas
pſtatiõis.cũ enim bona ĩtelligantur deducto ere alienont di/
ctũ ẽ. ⁊ es alienũ reſpiciat totũ pꝛimoniũ.ut.l.fideicõmiſſi.S.
tractatũ de iudi.nõ poſſent ſolui partes rerũ.⁊ iõ deuenit ut
der facultas hẽdi ſoluẽdi ſᷣm foꝛmã huiꝰ.l.Mãʒ aũt qñ ali/
ud pꝛo alio poſſet ſolui hẽs ĩ.l.ij.ſi cer.pe.¶ Quero qualr po
teſt agẽ ⁊ foꝛmare libellũ legatari part bonoꝛũ. Rñdeo põt

petẽ actiõe ꝑſonali partẽ bonoꝛũ ſiẽ legata eſt.nec hʒ neceſſe

uẽdicare certã poꝛtionẽ in qualibet re.ut hac.l.põt in fi. Iteʒ
põt vẽdicare poꝛtionẽ in qualibet re.Sʒ aduerte q; ſi cõſtat
ꝙ in hereditate nullũ ẽ es alienũ tũc põt uẽdicare poꝛtionem
certã ĩ qualibet re ſiqua ſibiẽ relicta.Si in hẽditate eẽt es alie
nũ ꝓpt᷑ qð dubitat᷑ quotã partẽ debeat hẽreĩ qualibet re.ſũc
poſſet uẽdicare cuʒ adiectiõe partis ĩcerte.ut.l.qᷓ de tota.S.j.
de rei uẽ. qʒ tñ uẽdicatio ꝑmittaĩ hẽdi ſuꝑeſt tñ ſacultas ſoluẽ
di res vł eſtimationẽ
uſufruc.le. ¶ Gl. ĩducit hãc.l.ad.q.utrũ falcidia poſſet dedu
ci in vna re.DPe quo in.l.ij. C. ad.l.fal.dicã in.l.in quarta.e.
ti. Scðo Di.inducit in ar.ad.q.de eo q hʒ domũ cõeʒ cũ ma

lefactoꝛe cuius domus debet deſtrui.He quo dixiin.l.athei

in. S.fi.de aqua plu. ar. Sicted bioel
JAi Si creditoꝛi debitoꝛ legat de
creditoꝛi. ita demũ ualet ſi credito

ris ĩtereſt. h. d.cũ.l.ſe. ¶ Op.ad pmũ dictũ de.l.le.

gaui. de libe. le. So. intelligas qñ legat᷑ debitum expᷣſſa certa
titate ut hic.ſi em ſimplicit᷑ relinq̃ret qð debet nõ ualeret qꝛ
nõreleuaret aliqd.ut.d.l.legaui.⁊.l.ſi poꝛ.ſol.ma.¶ Venio
ad vſi.id qð videt᷑ ꝙ nõ ualeat.qꝛ creditoꝛis nõ intereſt ergo
⁊ c.ut.j.l.pꝓxi.Rñdet gl.ĩmo ĩtereſt.qꝛ actio pᷣtoꝛia erat tꝑalł.

illa ẽ ciuilis ⁊ ppetua. ¶Ald illud op.q; actio ſurrogata de,

bet eẽ ei nãe cui ẽ aetio in cui locũ ſurrogaĩ.ut.j.ſi en.S.qui
iniuriarũ ſiqs caut. DPiẽ gl.hoc iõ.qꝛ teſtatoꝛ uoluit. Tu dic

ꝙ lex ↄꝛia loqtur qñ vna actio accedit alteri acceſſoꝛie.h vna

actio accedit alti eque pncipalr ſicut alia. ita dicit Pe. dixi
plene ĩ.l.j.S.hec actio ſiꝗs teſ.li.eẽ iuſ.ſu.hoc tñ intereſſe tpis
nõ placet.q p.l.nõ curaf.ut.l.pẽfa.de caſtrẽ.pecu.in ſi.nõ.in
l. ꝗ bis.de v.ob. Nic ergo iõ ualet.qꝛ lʒ iure pᷣtoꝛio eẽt debitũ
iure ciuili erat ĩidebitũ quo iure legata cõſiſtũt. ut iſti.de teſta.
ĩ pn.⁊.l. lege obuenire de v.ſig.iõ illo iure plene intereſſetut
gl. dicit ⁊ ẽ va. ¶ Nenio ad v.marcellus. Op.j.l.px. vna eſt
ſo. ꝙ iſta determinetur per illam.ſ.ꝙ h loquat᷑.quado debitũ
erat in diẽ uel ſub cõditione.Alij dicunt ꝙ hic loquit᷑ quãdo

debetur certa res.vnde intereſt creditoꝛis pꝛopter dñiuʒ qd

trãſit ĩcõtinẽti.ut.l.iij.S.ſi rẽ.j.ti.ij. Ol.iſti.e.S.ex contrario.
dicit ꝙ ꝓpter ĩtereſſe nõ ualet legatũ q; nõ eſt plus altero de
quatuoꝛ modis.utiſti.de acſ.S.plus.que glo.eſt cõtra.d.l.iij

S. ſi rẽ.j.ti.ij. Nec ob.ſi nõ ẽ plus alto de qᷓtuoꝛ modis.q;ꝛ eſt

qnt modus eẽndi plus q ſufficit ad legata. Ita nõbiliter diẽ
glo. ſ. ti..l. meui in pn. v. debitoꝛ aũt. ¶ Op. ꝙ falcidia rele⸗
cet illud legatũ in.l.j.S. creditoꝛi.ad.l.ſal.So.reſecat ĩ cõmo
do repñtationis.ita dicit gl. CQũo duo. pmoſi legat debitũ
in diẽ ⁊ añ moꝛtẽ teſtatoꝛis ueniet dies utrũ legatũ extiguat.
Dic ut in glo.h.⁊ ꝑ gl.i.l.vbis.ad.l.fal.⁊ ꝑ RDi.i.c.factũ legi
time de re.iur.li.vj.¶ Qũo qd ſi ei q ẽ creditoꝛ actione ſtricti

iuris legat debitũ utrũ ualeat. Aidet᷑ ꝙ ſic qꝛ itereſt creditoꝛis

habẽ actionẽ ex teſtamẽto q̃ hʒ ĩſtar boneſidei. In ↄꝛiũ ẽ tex.
i.l.aureliꝰ.S.ſi. de libe.le.nec curat᷑ de dicto ĩtereſſe qꝛ illud nõ
ꝓdeſt niſi quo ad vſurã debitoꝛe exiſtẽteĩ moꝛa.⁊ ſic debitoꝛe
delinquẽte qð pᷣſumẽ nõ debemꝰ. ʒ aũt ↄſiſtat legatũ ut ipſũ
debitũ qð ẽ purũ ⁊ ligdũ põt peti ex teſtamento.puto tñ ꝙ ſi

ſcðʒ ſoꝛmã hui.l.⁊.l.gnãliter.S.ſi.j.de

— ,—. KR--J- hvfv f f f ——— d

— — —.— — — ——

———

— — — — — — — — — T¶ʒ——

nno
vel
lde
eſt

ue
de
1

9

ereditoꝛ nõ hʒ bona hypothecata ꝙ uli debito adijciat hypo
theca ꝑ teſtm qð ſieri põt.ut.l.j.C.coia de le.⁊ ꝓbat ex gnali
tate.l.ſi debitoꝛ.j.de libe.le.

—7— YIS. ₰ Scriptura ꝑ quam le
t * lis ſcriptura.t beunli gbuʒ
Dies nõ ẽ adiecta pꝛogãtur nõ pꝑtinet ad coꝛpoꝛa nec
ad legata ꝗb dies ẽ gra deſerẽde ſolutionis vlł młtiplicãde
dei gani vlł iducẽdẽ ↄditiõis adiecta.⁊ poꝛꝛigit ad legata
edẽtia ⁊ ſequentia.etiã poſtea ĩ codicilł relicta.h.d. tota.l.
Diuide. NMꝛimo ponit vba teſtatoꝛis. Scðo exponit vbum
qᷓs pecunias.Tertio exponit vba ꝗb dies adiectꝰnõ ẽ.dicẽj
põt itelligi de die qᷓdruplicit.ut pʒ ex caſu ſimario.Quar
to exponit vᷣbũ legaui.ſcda ibi ad coꝛpoꝛa.⁊ ibi ad v.itẽ ſi le/
get. quẽ h ige.ttia ibi ⁊ ad ea.q̃rta ibi hac aũt. Legamꝰ per
partes.dic tex. dato.ſ.dubitat᷑ qlit ĩtelligit.iõ iuriſconſult ex
ponit ea.⁊ icipit exponẽ q̃s pecunia⸗ꝭ.¶¶ Nõ ꝙ vbũ pecunia

a teſtatoꝛe ꝓlatũ refert ad ea tm ꝗqᷓ ↄſiſtũt ĩ põdẽ numero vł mẽI

ſura.ſcdᷣo pꝛo pecunia ↄſignata ĩ ſacculo vłi arca nõ cõtinet
appellatiõe pecunie.ſʒ dehet᷑ ut ſpeties.ut h ⁊.j.e.l.plane.S.
mas. h̊ pecunias.qð plʒ.qꝛ ibi appellatio pecunie eſt ita lata
ſiẽ ppehaltoſuüme nel ſia doFit ac treb. So. glo. ſcdo ibi
ſuerũt vba futmi tꝑis h pᷣteriti. Nec hoc ꝑlacet.q; iſtud pᷣteri
tũ trahit᷑ ad fnturum.ut hac.l.S.ſi.cũ.l.ſe.Pic ergo ꝙ ibi tra
ctat de legato ampliãdo qð ẽ fauoꝛabile.hic de reſtringendo

Bboc r ſtzſortoes On tii aſas Bl dicia:otrxi: i

qð nõ ẽ fauoꝛabile.nec tñ odioſũ.q; ſit iin noluntatẽ defũcti.

¶ Op.ſcdo ꝙ appellatio pecunie largi ſumat.ut.l.pecunie.
j.de v.ſig. So.gl.ſateoꝛ ꝙ qũq; ſumit largius.h nõ.qꝛ facile
erat ei dicẽ q̃ legaui nõ adijcẽ pecunias.¶ Mõ ex hac glo.q;
ſi teſtatoꝛ dixit q̃ legaui nõ adijciẽdo pecunias poꝛigitur ad
coꝛpoꝛa.qð placet.ut.l.ſi mihi ⁊ tibi.S.e.S.ſi.S.e.Lg hoc ue/
rũ ſit.tñ ſo.gl.nõ mltũ placet.nã ſempꝑ poſſem dicẽ facile fuiſ⸗
ſet legi vł teſtatoꝛi hoc nõ apponẽ.Lñ dicas ſic.ſiĩ aliq̃ diſpo
ſitiõe ꝓferi vᷣbũ pecunie ⁊t dubitat ꝗd cõpꝛehẽdit. Dic aut p/
cedit aliq̃ diſpoſitio ad ni refert.tũc limitat rm iülã pᷣcedẽteʒ
nut cõtineat oĩa ſicut pᷣcedẽs ptinebat.ut.l.cum ſtipulamur de
v. ob.⁊.l.ſi creditoꝛiĩ pn.Sõ.de pecuł.iũcta.l.ij.S.ꝑueniſſe.⁊
l.ſi uẽditoꝛ ðᷣe hẽ.uel act.uẽ.Aut nõ ꝓcedit aliq̃ tał diſpoſitio
⁊ tũc aut vbũ pecunie ꝓferi ĩ caſu mere fauoꝛabili ⁊ oĩa cõpꝛe
hendit. ut.l.na qð.S.ſi.ad treb.l.ppemodũ.⁊.l.pecunie la p/
ma. c.l. pecunie la ſcda de v.ſig. Aut ĩ caſu mere odioſo ⁊ tũc
accipi ſtricte pꝛo pecunia numerata.ut.l.j.cõiũcta.l.ſʒ ⁊ iulia
nus.S.mutui.S. ad macedo. Itẽ ubicũq; tractaĩ de aliqᷣ obli

gãdo ʒ ſuã uolũtatẽ cũ de iure cõi nõ tenet.ut.l.ſi vo.S.ſfi.ſo.

ma. Aut loqꝗtur ĩ caſu nõ fauoꝛabili nec odioſo.⁊ tũc eligitur
media via nt cõpꝛehẽdat ea tm̃ q̃ cõſiſtũt ĩ pondẽ numero uel
mẽſura.nut h.⁊ qũcũq; tractat᷑ de alidq obligado de iure cõi vl
Fim ſuã uolũtatem.iut.l.ij.S.ſi cer.pe.⁊.l.ij.C. de ↄſtitu.pecu.
Nec ob.ſi dicis ꝙ ibi ola compꝛehẽdit.qꝛ ibi illud ẽ ex extẽſi
one ut ibi dꝛ ĩ tex.nõ ex ppa ſigniñcatiõe. Pꝛedicta lʒ de iu
re ſint va.tñ foꝛſã ſᷣm cõeʒ nr̃m uſũ nõ admitteret᷑ cũ appella/
tio pecunie ſtricti accipiat. Dicẽdũ ẽ ergo ſecus eẽ de uſu cõi.
qð pᷣualet oĩ oſtitutiõi.ut.l.libꝛoꝝ.S.qdð tñ caſſius.j.ti.ij.l.la⸗

beo de ſupel.le. ¶ Hi.ĩducit hãc.l.ad.q.teſtatoꝛ legauit mi/

hi cẽtũ q erãt apud cãpſoꝛẽ ⁊ ſi ea nõ pᷣſtaret uoluit ꝙ hẽs de⸗
beret mihi pᷣſtare vnã vineã.hẽs illa qᷓ erãt apud càpſoꝛẽ ex/

pẽdiderat ⁊ uolebat dare alia centũ utrũ poſſit. Aidet ꝙ ſic.
nt.l. qdã.·j.e. Di.dicit ꝙ fuit detminatũ ↄꝛiũ ꝑ iſtũ tex.ĩ vſi.itẽ
ſi legat. fuit eni legata ſpeties.⁊ ſpeties pꝛo alia ſpetie ſolui nõ

koͤka idẽ.l. plane.v.ſed hoc ita.⁊.l.q̊ ſi certos.j.e. NMõ ob.
.qdã.qꝛ ibi erat pecunia legata in genere ſeu quãtitate poti/

—

— K Eunõẽᷓ. ⁊ p dicit ꝑtinẽ ad legata pura. ſco di
cit nõ ꝑtinẽ ad legata ꝗb dies apponũ gra Peſcnareiate⸗
tio diẽ nõ ꝑtinẽ qũ dies apponi cauſa mitiplicãde obligatio
nis.qrto diẽ nõ ꝑtinẽ qñ dies adijcit gra ĩducẽde cõditionis.
ſcða ibi ꝙ ſi foꝛte.ttia ibiꝙ ſiĩ annos.q̃rta mi ſʒ ſi ſb ↄditiõe.
¶ Op. de do.ple.l.cũ vulgari.So.gl.ibi erat dies appoſitꝰ
ſaltẽ a lege.pꝛo hac ſo.fac.j.de ali.⁊ ci.le.l.lᷣt ꝗs.S.poſthu/
mus.ubi hec clauſula nõ extẽdit ad legatũ alimẽtoꝛum qð hʒ
diẽ tacitã.ut.l.pecunie.e.ti. In ↄꝛiũ ſac̃.S.hac.l.v.ꝙ ſi foꝛte.
q tacite ĩeſt ꝙ deberẽtur pñtia.⁊ tñ poꝛigit ad ea hec clauſu

la niſi expmat᷑.Ex qͥ apparet ꝙ teſtatoꝛ uoluit ſentire de lega
tis gb dies appoſitus nõ ẽ ab ipſo teſtatoꝛe.Et illud nõ pla

cet. nã in legato alimẽtoꝝ dies tacite ineſt ex uolũtate teſtato
ris ⁊ ex ſoꝛma relicti. AVñ ſo.hui gl.nõ placet. Pꝛetea licet
xctioni de dote iniit dies.tñ legato dotjʒ nõ ineſt dies. So. gl.

us ᷓ; in ene m vieblte⸗ ððð gbach' ſitn
Hic ĩcipit exponẽ vᷣba ꝗb dies appoſitus
Et ad ea.i⸗ 4

Delegatz p̃.

ſcdo mõ F ſpaͤle ẽ ĩ kesno dot 3 oↄſiſtit ſolũ ĩ cõmodo repᷣſen
tatiõis.ad illud ergo hec clauſula nõ poꝛꝛigit.q; efficeret᷑ inu/

tile. vide gl.⁊ tene eã mẽti.Ex qꝗ̃ nõ ꝙ clauſula appoſita ĩ diſ/
poſitiõe nõ refert᷑ ad ea capla q̃ ex hac relatiõe efficerẽtur inu

tilia. dicã ſtatiʒ ĩ. S.f. ¶ Op. de.l. liber hõ. S. j. de v. ob. So.
fateoꝛ ꝙ hec adiectio pñti die nõ facit legatũ i diẽ. hoc ẽ ut ſo/
lutio vł petitio differat᷑.tñ dies adiecta ẽ cauſa deſignationis
qð ſuffic ne hec clauſula poꝛꝛigat᷑ ad ulud ⁊ hoc vult ſẽtire gl.
vide eã. ¶ Sʒ ad iſtud op.ex gl.expᷣſſio eoꝝ q tacite inſũt ni
hil opat.ut.l.iij.S.e.ſj pñti die tacite ĩtelligii.ergo ⁊c. So.ibi
loꝗtur ĩ his q tacite inſũt ex neceſſitate.ᷣ in his ꝗ tacite inſunt
ex uolũtate Pea⸗ ſi expꝛimat᷑ ceſſat uolũtas pᷣſũpta.q;ꝛ ha/⸗
bem uera.¶¶ Op.j.ti. j.l. titia. So. ibi dixit q́s pecunias lega
ui heres me dato annua bina trina die.nec ibi adiecit quibꝰ
dies adiectus nõ eſt.vñ refert᷑ ad oĩa.

¶ Bac güt. NHic exponit vbũ legaui.¶ MNõ ꝙ vbũ tẽ⸗

=“l pꝛeteriti poꝛꝛigit ad pᷣterita ⁊ futura.

¶Nõ ꝓꝙ dlauſula ĩ medio poſita refert ad pᷣcedẽtia ⁊ ſequen

tia. ¶ Op.ad pmũ.j.ti.ij.l.uxoꝛi.S.uxoꝛi.So.gl.j.⁊ hac ſo.
repꝛobat ⁊ bñ.vide gl.qꝛ oẽs ille donatione moꝛte cõſirmani
ut.lan dona.C. ad.l.fal.ſʒ ð hoc facit.q;ꝛ videt᷑ ꝙ talis cõſir/
matio retrotrahat᷑.ut.l.donatiões.C.de dona. ĩter vi.⁊ uxo.
Bl. rñdet retrotrahit᷑ qͥ ad fructus nõ quãtũ ad dominiũ.qð
nõ. Itẽ nõ.in.d.l.donatiõe.⁊.l.ij. C.de inoffi.do.⁊ bñ.Qon/
trariũ noõ.⁊ male.j.ti.j.l.ſequẽ qd.⁊.l.ſub ↄditiõe de ſol.⁊ ibi
dixi. Vñ glo.ſoluit alio mõ.Et nõ ꝙ ibi nõ extenditur ad fu/
tura q̃ ſũt ʒ ius ſeu a iure cõi exoꝛbitantia.vide hanc ſo.⁊ nõ

eã.pꝛo q̃ facit ex de re.iur.c.ea qᷓ a lure.li.vj.⁊ qdð ibi nõ. per
Di. Hoc all.młltũ ĩ.l.pᷣtoꝛ.S.ij.J.vi bo.rap.ubi ego q̃ro utrũ

clauſula pᷣcedẽs ĩ ſtatus trahat᷑ ad ſequẽtia. ANidet᷑ eni ꝙ nõi
his q̃ a iure cõi exoꝛbitãt.ut hac gl.qð dic ut ibi. ¶ Op.ſe/
cũdo ꝙ vba pᷣteriti uel pñtis tꝑis nõ trahãtur ad ſutura.ut.l.
ſi. de libe. leg. T.l. ſi ita de au.⁊ ar. le.⁊.l.ꝗdã referũt de iure co
di. Rñdeo.h̊ logꝗtur qñ vbũ pᷣteriti uel pntis tꝑis ẽ ſigniñcati/
unʒ act q depẽdet ex uolũtate deſũcti. Rõ ẽ qʒꝛ in illis ſemper
hẽtur reſpect' ad ſuturũ.pẽdet enĩ uſq; ad moꝛtẽ lʒ ſit pᷣteritũ
ut.l.plociang.⁊.l.oↄſiciũtur.S.fi.⁊ ibi nõ.S.ti.j.⁊ plene dixiin
d.l. ſi ita. ¶ Op. ex gl. de ali.⁊ ci. le.l. libers. S.poſthum.ubi

nõ poꝛigit ad relicta ĩ codicilł. So.ibi dixit q legata relig in

teſtõ. vo dixitq̃ reliꝗ ſimplicit᷑. ¶ Venio ad ſcõᷣm nõ.Op.
gl. 5. ex qui.cau. ma.l.ſed ſi ꝑx ptoꝛẽ.S.de in di.adiec.⁊ de po/
Aul.l.j.S. eñ q. Glo.nõ ſol.nec alicubi hẽm clare ſolutũ.Dic

ergo bꝛeuit᷑ qñq; tractam utrũ q̃litas adiecta vni diſpoſitioni

intelligat᷑ repetita in alia.⁊ hecnõ ẽ nra materia in diſpoſitio/
ne legali. dic ut ibi dixi in.d.l.ptoꝛ.S.j.vi bo.rap. In contra/
ctib inter viuos dic plene.ut.l.ſi ita ſiulat de gfſogon de
v.ob. In vltimis uolũtatibus dabo tibi remiſſiões in.l.lʒ.j.e.
Qñq; ponit ĩ diſpoſitiõe aliq clauſula ꝑ ſe ⁊ dubitat ad ꝗqre/
fert utru ad pcedẽtia oĩa. an ad ꝓxia. an etiã ad ſutura.Auã
doq; ĩ diſpoſitiõe ſũt mlta capla ⁊ h dic.aut illa clauſula poni
tur iter vnũ caplʒ ſeu int vba ipᷣ.⁊ ad illð tm refert. Aut po
nii int ipa capła vłi pn. vłi fine.⁊ refert ad oĩa capla.ſtam
doctrunã dat tex.i.l. ij S. fll.S. de libe.⁊ poſthu.qð c uerum
qñ nõ ẽ rõ q̃re magi referar ad vnũ ꝙ; ad aliud. Iſtã rõnẽ po
nit ĩperatoꝛ i.l.j. C. de libe. pᷣte. Sʒ ſi eẽt aliq̃ rõ qre ad qdam
nõ poſſʒ referri.⁊ tũc ad illa norei Eonſ aũt pñt aſſignari
alique. Pꝛimo ſi i pcedẽtib erat ſpalit puiſũ cir.
net clauſula de q̃ tractat᷑.ut.l.ſj ⁊ ſi ꝑ ee⸗ orige ex ꝗ.cau.
ma. T.l.j.S. eũ ꝗ de poſtul.⁊. S. de vul.⁊ pu.l.cohẽdi.S.ꝗ pꝛeʒ
Sco ſi pcedẽtia eẽnt ðꝛia.ut.l.ſi idem cũ eodem. de iuriſdi.
om.iudi. Itẽ ſi ex hacrelatiõe diſpoſitio ad qu referi efficere

tur inutil.ut.l.cũ vulgari de do.plle.ut dixi.S.S.ꝓx.Spe.de

hoc ponit ſuã diſtictionẽ.in Spe de ĩſtru.edi.S.nũc aũt.v.itẽ
excipe.⁊ ĩti.de diſpu.⁊ all.S.poſt hec.v.vł qdð. Nüc hẽtj ex/
poſitũ vbũ q̃s pecuias.⁊ vbũ qb die adiecta nõ ẽ.⁊ vbũ lega
ui. Sʒ vbũ hẽs me dato hᷣ nõ exponit.¶ Qũo ergo.qd ſite
ſtatoꝛ dixit.⁊ pᷣdicta legata nolo executiõi mãdari anua bina
trina die ꝑ meos executoꝛes. Pꝛimo vidẽdũ qd ĩpoꝛtent illa
vba pᷣdicta legata vł ſupꝛaſcripta ⁊ ſilia. Rñdeo videt ꝙ reſe
rat᷑ ſolũ ad pᷣcedẽtia ut.d.l.j.S.eũ ꝗ de poſtu.hoc apparet ex
ſigniñcatiõe vboꝝ.hoc enĩ qð dico pᷣdicta legata ⁊ ſupꝛaſcri
pta ⁊ ſilia nõ hʒ tractũ ad futurũ tp̃s.ut.S.dixi de vꝓbo legaui
Itẽ vidẽdũ ẽ qd ĩpoꝛtẽt dicta vba uolo executiõi mãdari.
Rñdeo q̃dã ſũt legata igb lex ipᷣa fac executionẽ.ut ſi teſta⸗
toꝛ legat rẽ ſuã ppꝛiã ⁊ ĩ llo nõ porigit tal ſmo. In alijs vo ĩ
gbregqrit᷑ executio hoĩs illa clauſula Hal. pha a ſili lex dicit
Executionẽ ſnĩe fieri poſt qdrimeſtre tpᷣs.itelligit de executiõe
hois nõ legis.ut.l.ſurtiĩ pn.de his ꝗ nõ.iĩfa.⁊ ibiꝑ Ouil.⁊.l.

puiſũ circa id qð cõti

p.

qultio.j.de penis.Aliud ẽ ergo dicẽ. hẽs me ad diẽ dato.qꝛ
mc dies apponii datiõi.hoc ẽ traſlatiõi dñij.aliud ẽ dicẽ.ma/

detur executioni.qꝛ tũc dies apponit executiõiſiẽde ab hoie.
. uis . Repetita a ſpᷣſtituto ĩtelli
unt repetita pure niſi ali

nd cxbmal b. d. Maz buts .plcebid ꝑ gl.in.l. ſicui
.F. . j. e. Acluerte qꝛ gl. dicit ꝙ qñ dz hiſdẽ dieb dato eſt ꝗᷓ
da nugatio. HNicit Ja. de are.i. vba ſine effectu. ſed certe nõ ẽ
nugatio ſed cõditionis defectꝰ Fm eũ. ⁊ ĩnuit tã glo.q ipſe ꝙ
bec ba cũ is in ſuã tutelã puenerit ⁊c.ſaciũt aditionem.Adð
an ſit nerũ dicã in.l.ſicuilegei.S.j.j. . .
(Si uis reg Siteſtõꝛ ſeſit de certo ⁊ dubi
de ꝗ electio ẽ hẽdis.h.d.
nõ.mltũ. ¶ Op. S.e.l.ꝗ duos. So. ſeſit de certo.qð appa
ret qꝛ expᷣſſit nomẽ ꝓpꝛiũ.iõ ẽ electio hẽdis ꝗ viſiliter nouit uo
lũtatẽ defũcti. Ibi nõ ſeſit de certo.qð apparet qꝛ non expᷣſſit
nomẽ alicui iõ electio ẽ legatarij.iõ teſtoꝛ nil legaſſe videt᷑ niſi
tlectionẽ yni'de illis cerſ.ſac ad id qð dicã ĩ.l.gerit de acꝗ.he
re.qũ vbũ ul factũ teſtõꝛis ẽ ambiguũ utrũ ſit ĩterpᷣtatio hedis
ad ſeſerit. ¶ Sʒ ð hoc op.ð.de rei uẽ.l.põponi ſcribitĩ f.⁊.l
ſter ſtipulãtẽ.S.j.de v.ob.⁊ qð ibi nõ.ĩ gl.ubi ĩterpᷣtatio libelli
obſcuri poꝛecti ꝑ defũctũ nõ trãſit ad hẽdẽ. So.ᷣ ĩterpᷣtatio
nõ nocet legatario.tractat enĩ de lucro captando ⁊ qcqd ſibi
deĩ lucrat᷑.in ↄꝛijs eẽt reo piudicium. foꝛte eni declararet hẽs
aliqd ſnꝑ qre deſẽſiões nõ fac. ⁊ ad hac ſo.ſac qð nõ.hᷣ in ſe⸗
quẽtibꝰ ijs. ¶ Op. de.l.duo ſũt titij.de teſ.tu. So.gl.ibi in
tutela q certo iudicio dʒ dari.Sed adhuc ĩſtabis qᷓre nõ ſit in
legato. Rñdeo ibi electio heredis poſſet eẽ ꝑiculoſa pupillo ſi
hꝛet aliũ tutoꝛẽ qᷓ; quẽ deſũct uoluit. Itẽ poſſet eẽ danoſa tu/
toꝛi q; tutela ẽ on ſʒ h ĩ oẽʒ euẽtũ ẽ cõmodũ legatario.¶ Nõ
ergo ꝙ tũc ꝑmittũ hẽdi declaratio uolũtat deſũcti qũ nemo ꝑ
hoc poſſet dãnincarilʒ pꝑ hoc poſſet aliqd lucri ꝑdere.qꝛ foꝛte
bẽs eliget vilioꝛẽ.ſecPſi aliqs daniſcaret.ad pᷣdicta ſac ꝗð nõ.
8 Die de re. iur. c.ĩ obſcuris.li.vj.¶ Op.glo.⁊ vide ꝙ de
aratio ſit indicis. ut.l.j.ĩ ſ.S. de iure deli. Gl.nõ ſol. dic ꝙ ibi
lcertitudo erat ĩ vbis ptoꝛis.iõ declaratio ẽ iudicis.hᷣ ĩ vbis te
ſtatoꝛis iõ declaratio ẽ hẽdis.⁊ hoc q; ↄſtat teſtõꝛẽ aliqd cer/
tũ ſẽſiſſe. Si aũt hoc nõ ↄſtaret ⁊ aliqð vbũ eẽt ambiguũ.tũc
eẽt in dedarariancindtena uie Belgige⸗C. venceich⸗ 1
alet qð reliquit᷑ parti ciuitat᷑.h.d.L/
(Sit Arti. c de r pomb dieebat piſti tex. ꝙ pars
expulſa de ciuitate pᷣt ſacẽ ſindicũ ꝑ hãc.l.⁊ ſiles.Di.dicebat
ↄꝛiũ.qꝛ collegiũ ẽ repꝛobatũ eoipſo ꝙ nõ ẽ appꝛobatũ.ut.l.j.
de col. illi.C.l.j.õ.qdð cuiuſq;vni.no.Credo.d.Laber.dicẽ ue
rũ ꝙ poſſet ſacẽ ſindicũ.ar.ꝓ hoc.S.de oꝛi.iuris.l.ij..exacij.
nbipars expullſa fecit leges qᷓ appꝛobate ſuerũt.ar.ꝓhoc qꝛ
cuilibet ẽ ꝑmiſſũ facẽ collegiũ ad ſui iuſtitiã ſqads ut dicit
l.j. S.j.qdð cuiuſ.vni.no.ĩ gl.vñ ſi ſaciũt ſindicũ ad cõpꝛomittẽ/
dñ cũ ĩtriſecis ut pacẽ poſſint facẽ ualet.⁊ ita de facto ſeruat᷑.
¶Auũo qd ſi legat vni parti ciuitat ut ſecte. Rñdeo iullud nõ
nalet. q; ẽ collegiũ ĩpꝛobatũ.qm p ſectas ulas ĩ dãnũ reipubli
ce ↄtẽdit ut.l.ſiqs ĩgenuã.S.iĩ ciuib de capt. In ꝗbuſdã tñ ci
nitatib ex eoꝝ ſtatutis talia collegia appꝛobani utĩ ciuitate
iſta ubi ſunt capitanei pari guelfe. Quo vna pars ẽ expul
ſa de ciuitate.pars q̃ remanet ĩtus ſpmittit ciuitatẽ alti ⁊ etiã
pars qꝗ ẽ ex q̃libet ſeparati an ualeat. Arguẽdo dico videt ꝙ
nõ.qꝛ debẽt ↄueniri ĩſimul ĩ vnũ.nt.l.ij. C.de decur.li.x.⁊.l.⁊
ſuũ. S.fi.ð.de pac.⁊ hoc videi ſẽſiſſe Gonifaciꝰ papa in ꝗqbuiſ
dã lr̃is per eũ ad gpetua rei memoꝛiã ↄceſſis ciuibus tuderti/
nis.ubi iam ille caſus occurrit. Siphib eadẽ res legat .
— Si plrib eadẽ res legat cõ
lu ribus. iũcti cuilibet debet᷑ pars.ſi
. diſiũcti partes ſibi ſaciũt ꝑ ↄcurſũ niſi teſtõꝛ noluerit
adumẽ uel cuilibet iſolidũ ↄcedẽ.h.d.cũ pᷣn.l.ſe. ¶ Dã h
8 dẽ poccupare ꝑ lii.ↄtſ.Cõtra ĩimo reqrit᷑ ut ꝑueniat ad ſe
tetiã.ut.l.ſiqs a muli de noxa.x.l.ſi vo de pecuł. Niẽ glo.ꝙ
qñq; ad poccupãdũ ſufficit ↄteſtatio lit.qñq; reqrit ſnia.Niẽ
Di.aut loqmur de iure q̃rẽdo ⁊ ſuffic ↄteſtatio ſit ut alijs pᷣſe
rat᷑.ut.l.plib de /pcu.⁊.l.ſi titi de v.ob.aut de iure q̃ſito e
do ⁊ D ſnia. ut.l. ſiqs a mult.⁊.l.ſi vo. S.all. Iſta diſtictio
nõ videt᷑ va p.l.ex duobꝰ la pma.de du.re.⁊.l.ñdeicõmiſſa.
j.ti.ij. SF. plerũq;. ubi in iure q̃ſto pferẽdo ſufficit ↄteſtatio litis
Vnñ repio ꝙ Pe. diſtixit pleni ſic. aut q̃rim de p̃latiõe faciẽ
da rõne officij uł iuriſditiõis.aut rõne debiti pᷣncipalis. Pꝛĩo
caſu ſuffic li.ote.ut ꝗe p̃ferat᷑. ut.l.płrib de ꝓcu.⁊.l.q poꝛ de
iudi. Scdᷣo caſu aut agitã nllo iure obligatũ.ut q agit reali
actiõe.⁊ tũc reqrit ut ꝗs ꝑueniat ad ſniaʒ.ut dict.ll.ſiqs amt
tis.⁊.l vo.⁊.S.de rei uẽ.l.ſi is a qͥ. Si vo agũ ↄ obligatũ.ut

Delegatz p.

agit ꝑſonali actiõe ⁊ tũc ſvᷣdiſtĩgue. Aut id ad qdð agil per
agte vnũ debitũ numero. aut ſut płra debita. p caſu ſufficit
litis Ote. ut h ⁊.l.ſi titi de v.ob.⁊.l.ex duob la ſcda de du. re⸗
is. Si ſũt plłra debita reqrit ſnia. ut.l.ĩter duos.de re iu. Iſta
fũt vba NPe.q̃ vba nõ ſũt va.pᷣ E in iuriſditione ſufficeret pꝛe/
uenire ꝑ citationẽ. ut.l.iꝗs poſtea de iudi. Pꝛeterea nõ ẽ ue
rũ ꝙ ĩ hac.l.ſiqs a multis.⁊.i.ſi vo.agat᷑ reali.iĩmo ꝑſonali agi
tur. ꝛetea nõ ẽ uerũ ꝙ in hac.lʒ.ſit vnũ debitũ.ĩmo ſũt plłra.
⁊ vnꝰ hʒ rẽ t ali eſtimationẽ. Pꝛeterea deteri eſt ex nullo
iſtoꝝ mẽbꝛoꝝ colligit rõ dꝛie. Dico ergo ſic qñq; tractat de iu
re platiõis occaſiõẽ facte poccupatiõis. x tũc dẽ ꝗs poccupaſ
ſe qñ ꝑuenit ad aliqd qð ẽ ipſũ uel cauſa ꝓxima ipſi de quo p
occupãdo tractat ut oñdẽt mẽbꝛa ſeqntia. Diſtigue ergo ſic.
aut tractat᷑ de poccupatiõe exercitij iuriſditionis.⁊ tũc poccu
paſſe dẽ ꝑ citationẽ.qꝛ citatio de exercitio iuriſditiõis ẽ.ut.l.ſi
gꝗs poſtea.⁊.l.ubi recpt de iudi.Qñq; tractat de Foeenve
none in oꝛdine ꝓcedẽdi.x ille d poccupare ꝗ pᷣ dedit libelluʒ
qr de oꝛdine ꝓcedẽdiẽ. ut.l.in trib.x.l.ꝗ poꝛ de iudi Añq;
tractat᷑ de poccupatiõe reſpectu effect' ei de quo agit.x tunc
aut plures agũt ad idẽ. aut ad diuerſa. Si ad idẽ. aut ex eadẽ
cauſa. aut ex diuerſa. Si ex eadẽ aut nõ eſt poſſibile itas cau
ſas eẽ ſimul ueras.⁊ tũc ille d poccupaſſe qui pus puenit ad
ſniam. qꝛ de illo ſaltẽ pſũptiue ĩcepit hus coſtare ꝙ hẽbat bo/
nã cauſa.nt.l.ſi is a quo de rei udi.⁊.l.pe.de peti.hẽ. Si vo
ſit ſimul eẽ uere ille cauſe ⁊ ſũt.⁊ tũc aut habuerũt oꝛiginẽ eo
ge tpe.x uledici᷑ poccupare qui puenit pus ad litis cõteſtatio
nẽ.̊ eſt caſus h.C.l.ex duobꝰ. la ſcda.de duob reis. ⁊.l.ſidei
cõmiſſa.S.plerũq;.j.de le.iij. Rõ q; ius agẽdi añ hẽbat.e&rgo
occupaſſe videĩ ius exigẽdi ſeu eligẽdi in exactione. Si vo
nõ habuerũt oꝛiginẽ eodẽ tꝑe.tũc ille d poccupaſſe ꝗ bus hʒ
ius petẽdi.ut.l.in oꝑis.S.loca.Si vo nõ petit idẽ ſʒ diuerſum
uel ex diuerſis cauſis.tũc per litis ↄteſtationeʒ nemo põt dici
occupare.qm cuiuſlibet petitio tẽdit ad diuerſa.ſj opʒ ꝙ ueni
at ad ſnĩam qᷓ eſt cauſa imediata executionis.⁊ ule in executio
ne pᷣoccupaſſe dꝛ.ut.l.fſiqs a multis de noxa.⁊.l.ſivo.S.de pe
cul. In alijs aſt qᷓ coꝛpoꝛalia ſũt gs poccupaſſe dicat.dicã in
l.quomin in qnta qõne de fluminib.¶ Quero qñ eadẽ res
legat duob ita ꝙ cuilibet debeat᷑ ĩſolidũ anteq; lis ↄteſtet᷑ cu⸗
ius ſit dñiũ ⁊ obligatio ĩteri. Jo.rñdet ut hẽtis in gl. Nidetis
ꝙ Jo. hʒ duas opiniones. Dꝛima ꝙ ĩterim nullius ſit dñiuʒ
nel obligatio.qð nõ videi uerũ.qꝛ ſm hoc nõ poſſet agẽ ⁊ litẽ
ↄteſtari.cuius ↄꝛiũ dicit tex. Itẽ ſca opi. Jo.nõ ꝓcedit. Di
cit enĩ ꝙ pꝛo parte ꝗſitũ eſt dñiũ interi.qð nõ ẽ uerũ.q; ſi hoc
eẽt hẽs iſolidũ vni ſoluẽ nõ poſſet cũ iã ꝓ parte ſit ſom alteri⁊
nõ poſſet auferre dñũ eo ĩuito ð caſũ.l.titie in fi.j.eo.⁊.l.ſres
mihi.j.ti.ij. Dicẽdũ ẽ ergo ꝙ dñiũ ſteri nullius ẽ ex legatatijs
nec ĩ totũ nec in partẽ ſʒ ẽ hẽdis.qð pʒ q; põt trãſſerre ĩ aliũ ut
dixi. Pꝛeterea oſegꝗtur ꝑ ↄteſtationẽ legatani ins eligẽdi.ut
hac.l.N̊ ĩ relicto altnatiuo nõ hʒ ꝗs dmũ añ electiõeʒ ut.l.apð
aufidiũ.de op.leg.ſᷣ ĩteri Aber hʒ actionẽ pſonalẽ ĩſolidũ.ca
ſus ẽ ĩ.l.duos.j.de uſu ru.le.nec icõueniẽs aliqð ꝙ actio ꝑ/
ſonalis cõpetat płrib iſolidũ ad eãdẽ rẽ. ut.l.ſi is de ac.⁊ ob.
⁊.l.ſi fuꝰlegat..j.j.e.⁊ hac.l.⁊ fiet exactio a qllibet ſſolidũ ꝑ
eũ modũ ꝗ potit.nõ ꝙ ꝗlibet hẽat rẽ iſolidũ qð ẽ po ndie.
vnꝰ rẽ.aliꝰ eſtimationẽ ut h dicit tex. Opinio ergo Jo.nõ
va qcꝗd Pi.dicat ⁊ ẽlegatũ purũ.xĩ eo nulla ẽ ↄditio put vi
detis. ¶ Sʒ ꝗᷓro pꝛacticã hui.l. ille ꝗ vult poccupare ut hẽat

ius eligẽdi qd petet. Rñdeo ẽ Paus g narer 6 legatũ ẽ fa/
H

ctũ ſibi ⁊ alti ⁊ ĩ ↄcluſiõe petat hẽdẽ ↄdẽnari ad il qð relicti
ẽnõ expmẽdo ꝙ petat cõdẽnari ad rem ⁊ poſt litẽ ↄteſtatam
potit elligẽ utrum uelit rem uel eſtimationẽ. ⁊ hoc vult h tex.
Si eniʒ rẽ expᷣſſe peteret ⁊ ſuꝑ petitionereilitẽ ↄteſtaret᷑i ipſa
cõteſtatiöe eligẽt nec videret op alia electiõe. ut. l. iã dubitani
in fi. S. de hẽ. inſti.poſtq;ᷓ aũt vn eligeret uel res ſibi ſoluta fue
rit. al' neceſſe hʒ directo petẽ eſtimationem rei:ut. d.l.ſires. .
ti. ij. C Scias etiã ꝙ h eſt qᷣdã gl.ſuꝑ vbo poꝛtioni.q nõ dicit

e So. ibi iure efficacit᷑ q̃ſto qð non põt

bñ ſʒ meli dicit in. l. plane in pᷣn. ut ſtatim videbitis.
α Lane. Op. e gl. ð. ex q. ca. ma. l. nec utuẽ.

ab alid auferri niſi ĩ aliũ trãſſerat.hĩ iure qð qriſpabat᷑. Vel

alit ut dicã.j. pxi. io.¶ Op. S. de rei uẽ.l.ſiis ꝗ. So.h loq
tur ĩ his q̃ ex mera nr̃a nolũtate dependẽt merito reuocant:᷑.lʒ

tfraſferant ĩ nõ capacẽ qꝛ uolũtas reuocadi ẽ.l.ↄꝛia loqtur in

his ꝗᷓ nõ depẽdẽtex mera nolũtate nfa.ſac ad pᷣdicta qð nõ.
Di.in.c.nõ pᷣͤſtat ĩpedimẽtũ.⁊.c.utile ꝑ ĩutile dere.iur.lib.vj.
Et iſta inducit Hi.ad.q.ꝙ ſi delegatus alicui non capaci cõ

miſit vices ſuas. ꝓpter hoc nõ amiſit iuriſditionẽ qꝛ non erat

in ſus mera ptãte a ſe abdicare ut ex pꝛedictis patet.ſacit 5

2 ———,, —— =— — ——— ̃ᷓ̃ ꝝᷓ B—Ahdt———¶——

de

.e⸗
le,
ine
4
.
hlo
4 iu

ſe.

nõ.i.c.ſuꝑ qõnuʒ.l vᷣbo totã de of dele. ¶ Vltio vide gl.ſup
v̈bo ptate. Iſta gl.uerũ dicit.⁊ illa qẽ i.l.pᷣcedẽti uerũ nõ diẽ

ſuꝑ vbo poꝛtiõeʒ ſʒ Di.⁊ E T hic ſinis bo mnine.
Si icirca idẽ coꝛpꝰ multiplicit᷑ a
Si eadem TeS.eſta toꝛe legatũ non debet niſ ſe
mel. ſec'ſi a diuerſis teſtatoꝛibꝰ.ſʒ ſi crca q;titatẽ uel genꝰ plu

ries debei ſi de uolũtate teſtatoꝛis pceſſit.p.d.¶ Querit DBi⸗
circã pmã partẽ.ꝗd ſi vni legat res ⁊ eſtimatio rei.an debeat᷑

utrũq;.Et dicit ipſe argu.ꝙ nõ.j.de do.plle.l.ij.S.mela. Hñ

dixit arguẽdo nõ det᷑minãdo.q; ↄꝛiũ ẽ ueritas.caſus ẽ in.l.ſi
alij ĩ f.S.de uſufru.⁊.l.fũdũ coꝛnelianũ de noua.⁊ Di.hoc de
termĩat ĩ.c.bona ſides circa ſi.de re.iur.li.vj.ꝓbat᷑ eti i.l.nu
tu. S. j.. ti. ij. ¶ Ad vſi.ſʒ ſi duoꝝ. op.glo.de.l.nec ullã.S.pe.
de pe. hẽ. Rñdeo itelligo qñ pᷣmo hᷣ fuit ↄſecuteſtimationem
tũc potit petẽ rẽ.ſec ſi pus rẽ ut in glo.CAd v.ſʒ ſi nõ coꝛpꝰ.
op.de. l. qnq̃gĩta. S.de ꝓba. So. glo.optie ibi in diuerſis uo
lũtatibꝰ.pic in vna.nõ eã.ſacit ꝙ ſi apparet de numeratiõe ꝑ
teſtes ⁊ poſtea apparet ꝓmiſſio diuerſo tpe de eadaʒ q;titate
per ſtipulationẽ ꝙ diuerſa debita pᷣumant᷑.qꝗð dic ut.l.cũ cen
tũ de adi.le.⁊ dixi in:l.triticũ de vbo.ob. Itẽ qꝗd iuris ſi diuer
ſe eẽnt qtitat.Dic ut dictj legib dixi.tñ ad tollẽdas iſtas du/
bitatiões ↄſueuit apponi hec clauſula ĩ iſtris cõputata in hac
ꝓuiſione.que omni alia numeratione ꝓuiſione uel cõfeſſione
ue de dicto debito apparet.

uo ſi rem. Si rfolegat efficit mea eatenus

ä egatũ qᷓten ꝑ eã mihi abeſt.
h.d. ¶DOp. de. l. ad ueterani. §. . ad. l. fal. So. ut ĩ glo. ⁊ cla/
riin.l.nõ ampli.in pn. S.e. ¶ Op. ex glo. C. e.l. ppꝛias.in
ſi.⁊.j.e.l.cetera.S.j. So.res q̃ẽ mea tꝑe legati facti nõ põt mi
hi legari pure. ⁊ ſi legat᷑ nõ ualet.ſʒ ſi tpe legati facti nõ ẽ mea
legatũ ualet.⁊ tũc ſi mea poſtea efficit ex cauſa oneroſa lega⸗/
tũ nõ extingui ut h. Quũo ex glo.ſi res eſt effecta mea ꝗd
peta in libello an rẽ an eſtimatiõeʒ q mihi abeſt. Videt᷑ ꝙ eſti
mationẽ nt h dẽ in tex. Cõtrariũ ꝙ debeat peti res ſed eſtima
tio ſit in ſolutiõe pbari videt ꝑ.l.ſi Fuũ in fi.de v.ob.qð tenent
glo.iſti. e. S. ſi res.⁊ idẽ videt᷑tenẽ in.l. cũ alienaʒ. C. e. in ſcdᷣa
glo. Ego dico ꝙ legatariꝰbʒ electionẽ petẽdi rẽ uel eſtimatio
nẽ. ut.l.ſi fllio la pma.S.j.⁊.l.ilᷣ.S.j.de dona.cauſa moꝛ.que
leges hoc ꝓbãt.⁊ ꝑ hoc ↄcoꝛdãt glo.pᷣdicte cũ legibꝰ.⁊ glo.
zue innuũt pᷣciũ petẽdũ.nt hic ⁊.l.ſi res mihi.j.ti.qj.⁊.j.e.:l.ſed
res.⁊.gl.ſ.ad.l.fal.l.fũdo.Zd.l.ſi Fuũ in fi.de vbo.ob.⁊ rñ/
deo ĩ dics.ll.de dona.cauſa moꝛt᷑.Quero qd ſiqs rẽ ſibie
gatã emit magno pᷣcio. Rñdeo hẽs nõ tenebi niſi ad pciũ cõ
n. ut.l. qui cõcubinã. S.fi. ⁊.l.nõ dubiũ.j. ti. ij.

. coniunctim Qõiũctin cui pſona quodᷣ mõ
— e cõſiſtat legatũ uł ſpabat᷑ ↄſiſtẽ

ſacit partẽ niũcto.h.d.¶ Op.q nõ admittũ ad partẽ nec ad
mitti ſpat᷑ nõ facit partẽ.ut.l.ſ duob in ſi.S.e.⁊.j.ꝓxi.S. Di.
T diſtictiõe quã hic ponit dicit in ↄꝛijs legatũ ẽ iutile ex pſona
legatarij hic mixta pſideratiõe legatis ⁊ legatarij q erat ſuus
ꝓpꝛiꝰ. Iſta ſo. ponit diuerſitatẽ caſuuʒ nõ rõnis.Dic ergo ꝙ;
kegeti ibi nullo mõ ualebat in pſona legatarij.iõ nõ facit par
tẽ hic in pſona fuilʒ nõ ualeat ʒ rigoꝛeʒ nt actio det.tñ ualet
Fʒ eqꝗtatẽ ſʒ quã hẽdes debẽt dare fuo.ut.l.qdã ·S.illo.C.de
neceſ.ſer. hẽ.iſti.ita ſẽtit glo.hic ⁊ optie. Mam iſtã lʒ Dip
nat hic dicã ĩ.l.huiuſmodi.S.ſi titio.j.e.ubi gl.ponit.¶ Op.
ad ſcaʒ partẽ ex glo.ſi eadẽ res legat᷑ ĩ teſtis diuerſoꝝ legata
rij nõ dicunt᷑ piũcti nec faciũt ſibi partẽ ĩuicẽ.ut.l.ſi ſᷣ ↄditiõe
ꝗ.mo. uſu.amit.⁊ ar. S.e.l.S.j. So.h̊ nõ ſũt teſtamẽta penitꝰ
diuerſoꝝ. qꝛ q ad mita pꝛis ⁊ ſilij vnũ eſt teſtm. ut.l.pꝛis ⁊ filij
de vulg.⁊ pu.maxĩe ꝗ ad coaceruationẽ legatox. ut.l.ĩ rõne.
S. qʒ vulgo.j.ad.l.fal. ¶ Scðo op.qũ relinquit a diuerſis hẽ
dibꝰ nõ dicunt᷑ ↄiũcti nec partẽ iuicẽ faciũt.ut.l.fi.de uſufruc.
accre.⁊.l.qꝗd ergo.S.ſiꝗs duos.j.eo. Rñdeo iſllud uerũ qñũ re
linquit᷑ a dinerſis hẽdibſuccedẽtib ĩ diuerſis poꝛtiõibus.hic
qð relinquit᷑ ab ĩſtituto ⁊ ab ei ſᷣſtituto ꝗ hñtur loco vnius.
¶NMõ etiã hũc caſũ ꝙ iter legatarios eiuſdem rei a pupillo ⁊
ei ſbᷣſtituto dẽ eẽ giũctio ita g faciunt ſibi partes.¶ Quero
ntrũñ ĩteri legatari hẽat totũ uł partẽ. Jo.dicit partẽ ſuã tãtũ.
Aʒo ⁊ Hu.dicũt ꝙ totũ.vide glo.⁊ ẽ iſta diuerſitas ppt᷑ qõ/

nẽ nõtã in.l.ij.ſ pars hẽ.peta.quã ſtatĩ dicã.ĩ ꝓpoſito tñ pu⸗

—

to Jo.veri dicẽ.pᷣ ꝑ tex.hui.l.q dicit ſʒ ⁊ ſi.q inuit diuerſita⸗
tẽ in facto idẽtitateʒ in iure.ut.l.ii.⁊ ibi nõ.S.neꝗs eũ q in ius
no. T. l. ⁊ ſi lege.in pn.de peti.hẽ. Sʒ ſi hẽtis ĩ l̃a.ſʒ ſi ſine.
tũc faceret ꝓ Jo.ſʒ ꝓ eo ẽ caſus ĩ.l.ſi dño.j.eo.¶¶ Venio ad
q.nõ.in.l.ij.ſi pars hẽ.pe.ſi vnꝰ ẽ iſtitutꝰ pure ali ſbᷣ ↄditiõe.
utrũ ĩteri iſtitut pure hůet totũ uł partẽ.Glo.arguit ibi ꝓ ⁊ 3
⁊ ponit opi.⁊ detminat.aut ſũt iũctire.⁊ ſic cullibet res aſſi/

Delegatz pᷣ.

gnata ĩſolidũ ⁊ ĩteri iſtitut pure hẽbit totũ.aut ſũt ↄiũcti vbis
⁊ ſteri etiã hẽbit partẽ ita dicit ibi glo.⁊ ſic ĩtelligo ar.ꝓ ⁊ .⁊
ↄcoꝛ.opi. HNãc.q.tãgit in.l.ſiqs ita ſcripſerit.ẽ.de here.ĩſti.⁊
ibi Di. videt tenẽ opi. Jo. Tagit etiã gl.i.l.filiũ ĩ pn.j.qũ di.
le. ce. tagit eti ĩ.l.ꝗd ergo ſcdo rñſo.j.eo. Dicas ſic aut loque
ris ĩ hẽditate.aut ſideicomiſſo vniuerſali.aut ĩ legato ſingula
i caſu ſiqdẽ qris utrũ iſtitut hẽat ĩterĩ totuʒ uel partẽ.tene
diſtictionẽ glo.in.l.ij.nõ tũ dico ꝙ eo caſu q interi totũ hʒ ſit
hẽs ĩ totũ ĩteri.qꝛ ſi ſemel eẽt hẽs nõ poſſet deſinẽ eẽ hẽs.ut.l.
ei ꝗ ſoluẽdo in ñ,.de hẽ.iſti.? Di.tagit i.d.l.ſi ita ſcripſerit.ſed
dico ꝙ an ſit hẽs ĩ totũ uel nõ pẽdet ex futuro euẽtu.q; ſi deſ
ciat cõditio cohẽdis in totũ ſemꝑ fuit hẽs cũ nunqᷓ; ſibi aligd
decreuerit.ſʒ ſi exiſtat oditio nõ fuit retro hẽs niſi ꝓ parte ſua
nec mireris ſi terĩ in totũ admittit ʒ ſit dubiũ.qꝛ ⁊ alit uentre
pleno ad mitteret᷑ filiꝰ ꝓ qrta parte lʒ poſſibile ſit ſeptẽ naſci.⁊
euẽt declarabit inq;tu retro ſuit hẽs. ut.l.q antiꝗ. ⁊.l.lllud ſi
pars hẽdi.pe.⁊.l.eũ ꝗd.S.ſuũ de acq.hẽ.̊ glo.i.d.l.ij.ĩnuat
eũ in totũ hẽdẽ ſʒ ite 3 e.i.totũ retinebit tanꝙ; ſi ĩ totũ eẽt he/
res.Si vᷣo loquit in ſihercoanſſo vniuerſali ſic relicto vnipu/
re alti ſðᷣ ↄditiõe diſtigue.aut hẽs adiuit coactꝰ.⁊ diſtigue ut
colligit ex tex.⁊ glo.in.l.j.S.ſʒ ⁊ quop.j.ad trebel.aut adiuit
ſpõte.⁊ eſt idẽ qð in legato in ꝗ dic.aut loqui legato ꝓpꝛieta
tis ⁊ ĩterĩ hʒ partẽ ſuã tm̃ etiaz ſi fũt re tm̃ comiũcti ut hic ⁊.˖.ſi
dño.j.e.x.j.e.l.qd ergo ſcᷣo rñſo.⁊ ibi tangi.Rõ diuerſitat
ẽ.qꝛ in hẽditate nõ ẽ ali q ĩterim retineat ⁊ ad quẽ ꝑtineat.iõ
hẽs cuirelictũ eſt totũ ĩteri retinet totuʒ ut.sS.dixi.ſʒ ĩlegato ẽ
gĩterĩ retineat ut hẽs. Si vo loqui in legato uſuſfructus tũc
apud eũ cui relict eſt pure ĩteriĩ totũ erit. ut.l.idẽ.S.ſi mihi..
deuſufruc.acc. Rõ diuerſitatis ẽ.q; res legata ⁊ ei ꝓpꝛietas
ẽ eadẽ mõ q erit tꝑe exiſtẽtis ul denciẽtis ↄditiõis.⁊ iõ cũ ĩ ea
ſit ſpes ꝙ aliadmittat᷑ ĩteri fecit partẽ.ſʒ uſufruct'ꝗẽ illo me/
dio donec ↄditio pẽdet nõ ẽ idẽ cũ eo ꝗ erit poſt ↄditionẽ exi
ſtẽtẽ ul defectã.qꝛ uſufruct qtidie cõſtituit ⁊ finii.ut.l.j.ĩ fi.de
uſußnu. acc ſacit liſ uſufruct/ mihiĩ bienniũ de uſufruc.le.me
rito cũ ad illũ uſufructuʒ nõ ſperet᷑ 8 ali'admittat ĩteri uſufru
ctuari hʒ totũ. Idẽ ſi vni eẽt legat fũdus pure alij uſufruct
ſub oditiõe uel eccõuerſo.qꝛ ille cuilegat ẽ pure totũ hẽbit ĩte⸗
rim eadẽ rõne.ut.l.j..ſi.x.j.ut le.no.ca.¶ Contra pᷣdictã di
ſtinctionẽ facit.l.hec ſcriptura.in ſi.de ↄdi.⁊ demõ.ubi videt
igẽ in hẽditate ⁊ legato.ſed rñde ut ibi diixx.
Si duobus Hẽs idẽq; legatari ab initio nõ fac
epartẽ collegatario.ſecſi collegatari
us p ꝑſonã mediã hẽs ſiat.hoc dicit.pmũ ⁊ tertiuʒ rñſũ debẽt
iũgi ſimul ʒ glo. ¶ Hpde pn. ad v.plane.So.in pᷣn. ab ini
tio legatũ nullo mõ ↄſiſti

it in ſi. legatum ab initio oſiſtit in iure
actiõis ⁊ adhuc durat iure retentionis. DPices tu nõne in pn.
põt dicẽ hẽs ego hẽo ius retẽtiõis.Dicũt qdã ut e.iſtð iuſ
retẽtiõis nõ ẽ uetuſti legato nec vnq; hũit ius actiõis ſecũ.ſʒ
ſi eẽt uetuſtiꝰ tẽ partẽ faceret.ut.l.huluſmõi.S.ſi titio.j.e. Idẽ
ſi ab initio hũit ius actiõis.ut in v.plane.qð q̃lit ꝓcedat dicã
in. d. F. ſi titio. ¶ Aduerte tñ ꝙ iſtã.l.itelligo qñ teſtatoꝛ relin
gt eadẽ rẽ hẽdi legatario ↄiũcti re.uel re ⁊ vbis ita ꝙ ĩter eos
E loc iuri nõ decreſcẽdi.ut.l.cõiũcti.⁊ ibi nõ.j.de.le.iij.ſʒ ſi eſ⸗
ſet 2iücti vbis tm ita ꝙ teſtatoꝛ partes aſſignaſſet. tũc legata⸗
rinõ poſſet petẽ niſi hartẽ ſuã. aliã põt hẽs retinẽ. ut.j.e.l. S.
ſi. expꝛeſſius in.l.lutiꝰin pn.j.ad trebel.ius ergo hẽdis nõ fac
iggaranl⸗ decreſcat ſʒ ꝑmuttit ⁊ facit ꝙ nõ accreſcatut dict
ll.x ita ĩtelligo iſtãõ mãʒ.¶Ni.ĩducit iſta mãʒ ad qõnẽ quid ſi
erãt ꝗnq; ſilij qrũ vnus ẽ exhẽdatꝰ.utrũ alij hẽbunt legitimaã

tanq; ſi nt qtuoꝛ nõ cõputato exhẽdato.an exhẽdat cõpu

tabit ꝗ nõ facit partẽ. Iſta eẽt repetitio multũ lõga quaʒ ego
poſui l.l.j.in fi.deõ tab.in his ꝗ puant᷑ alege.⁊ ĩhis ꝗ puant
a teſtatoꝛe dixiĩ.l.j..ſi Hi-toẽ cõiun. cũ emã.li.vba Mi.exa
miĩaui ĩ repetitiõe.l.p⁊ ſiliũ.de inof.teſta.

GS diriti Sia legatario legat᷑ hẽdib here/
₰J nd Dicitun des admittunt᷑ pꝛo hẽditarijs poꝛ
tiõib. h. d. hʒ pmã lec. Ael alit.ſi hẽdes grauant᷑ iuicẽ pſta/

re coꝛp hẽditariuʒ ꝗlibet capiet p hẽditaria poꝛtiõe alti. h.
d. Fʒ aliã lec. ¶ Op.S. ꝓxi.S.ſi duobꝰ. So.hic nõ relingt ali
cui a ſeipſo ſʒ a cohẽde uel collegatario. ¶ Op.i.de ſta. li.l.

ſita..j.dic ꝙ ibi pꝓpꝛia noĩa fuerũt expᷣſſa. hic nõ. J
6 i ita In alternat ua ſi referũtur vba executiua ad le
rtgatariũ ei erit electio.h.d.hoc declarat᷑ in.l.lu⸗

tio.j.ti.j. ¶Ad illud qð hic dicit ꝙ duo legata ſunt oppono
de.l. ſi ex toto.S.ſi ita.S.e.So.ut ibi.

(Sed et ſiquis Pars fũdi dẽ fũdus ſi de mente

Aegãatis apparet.h.ð. Vides hic

ꝙ aliã partẽ retinebit hẽj.q; teſtatoꝛ partẽ expᷣſſe aſſignauir

facit qð dixi.S.e.l..ſ duobus.

icipaãt de utraq; debẽtur ſiue fſueruũt excepti obſcure

obſcure.ſcðo legauit ⁊ nil excepit.tertio legauit ⁊ excepit cla/

re.ſcdᷣa ibi hoc eniĩ.tertia ibi ꝙ ſi hoc.Et pone caſũ ꝙ teſtatoꝛ

hẽbat in pꝛimonio quoſdã ſeruos textoꝛes non uernas.quoſ
dã uernas ⁊ nõ textoꝛes.quoſdã uernas ⁊ textoꝛes. Lʒ glo.
alit᷑ legat ⁊ nõ bñ ut ſtatĩ dicaʒ. ¶¶ Mõ ex hac.l.j.ꝙ excipere
obſcure ⁊ nõ excipe paria ſunt. Añ ꝗ/ꝓponit exceptionẽ ob
ſcure ſuccũbit in ea. ut.l.ſcire opʒ de exc.tu.⁊.l.j.S.labeo.j.de
flu. dixi plene in.l.j.de excep. ¶ Scðo nõ ꝙ qñq; negatiua
põt pꝓbari ex iſpectiõe ſcripture.ſi nego alij eẽ legatũ apparet
ex ĩſpectiõe ĩſtii ut hic ⁊.l.ſ. C. de reb credit.ſacit ꝙ ꝓbeĩ ali
quẽ nõ eſſe allibꝛatũ in ciuitate ſi non repetit in libꝛo libꝛe.uel
nõ ſoluiſſe collecta ſi nõ repetit in libꝛo ſoluẽtiũ. ¶ Op.de.l.
ſeruis urbanis.S.ſi.j.ti.ij. Dicit glo.ſolue ut ibi.tu dic ꝙ ibile
gauit vni gen alteri ſpẽʒ.erãt aũt oẽs uerne ⁊ illð erat genus
iʒ quidaʒ ex his eſſent textoꝛes.vnde ſpẽs derogat generi.hic
aũt nõ erãt oẽs uerne nec oẽs textoꝛes.ſʒ ꝗdã uerne tm.qdã
textoꝛes tm̃.qdã uerne ⁊ textoꝛes ⁊ ſic habebãt ſe ut ſpẽs diſ/
ferentes merito ſit diuiſio ut ponit᷑ hic ⁊ in.d.l.ſeruis urbanis
S. fi. J0 gl. qᷓ hoc dicit ꝙ oẽo erãt textoꝛes nõ dicit bñ ſʒ DPi.
2 alioj. qꝛ ↄtra dictã.l.ſerui. ¶ Op. de.l. ſeruo manumiſſo.j.
de pecu. le. So. ut ibi cetera dic ut in glo.
C Ui Inter et ⁊ cũ nõ ẽ dꝛia qũ ponunt᷑ ĩter pſona⸗.h.
EiHII. S5. COp. de. l. . ?. ij. de pecu. le. ? de fu. iſtruc.l. ſi
cui. So. in cõiũgẽdo nõ ẽ differẽtia.qꝛ qlibet cõiũgit ut hic ⁊
l. triplici j.de vᷣbo.ſig.in mõ iũgẽdi ẽ dꝛia.qꝛ aut ponit inter

pſona qrũ nã ẽ vna alti nõ accedat.ut.l.iuſtiſſime de edi.?

tũc ĩter et ⁊ cũ nulla ẽ differẽtia ut hic. Aut apponit inter res
qᷓ̃rũ nã ẽ ꝙ vna alteri accedat.⁊ tũc ẽ differẽtia.qꝛ ⁊ niũgit pᷣn
cipalit. cuᷣ acceſſoꝛie.ut.d.lʒ.j.⁊.ij.⁊.d.l.ſicui.⁊ qdð nõ.in.l.⁊ ſi
ancilla.ĩ.de pecu.le.⁊ qð nõ.iſti.e.S.ſiqs ancillas.⁊ nõ.Ci.ĩ
l.fũdo. C. de Po.ſe⸗ p Drin:c gec ſori er e re.iur. lic.
Itov Si qtitas debet᷑reſpectu ſpẽi pempta ſpe
Si alteri. cbito⸗ liberakf. h. d. ¶ Dp.ſolunbe ſaca
vni alteri debet eſtimatio.ut.l.ſi reᷣ mihi.j.ti.ij.ergo ĩteritu nõ
lihᷣat.ut.l.ĩcẽdiũ.C.ſi cer.pe.⁊.l.in rõne.S.incertũ.j.ad.l.ſal.
So. dicit DPi. ⁊ Ja. de are.h̊ non tenebat᷑ ad ctitatẽ pᷣciſe ſʒ
ad q;titatẽ ſi ſpẽzy nõ daret.iõ ꝑempta ſpe liberat᷑.ut.l.ſi ad libꝰ
tatẽ de nox.ad idẽ.l.ſi is qui de act.⁊ obli. AVłdic ꝙ hec q;ti⸗/
tas debet᷑ reſpectu certe ſpẽi.merito ꝑempta ſpᷣe liberat.ut.l.ꝗ
dã. S.ſi tibi.j. eo. x.l.in naue ſanfelli..loca.

. NEe ali In legato ge⸗
Egato gener aliter. acſertoeſt
egatarij ut mediocrẽ eligat.ſʒ ſi teſtatoꝛ ſẽſit de certo
electio ẽ heredis.h.d.¶ ¶¶ Pꝛo declaratiõe hui.l.vidẽduʒ ẽ pᷣ
an ualeat relictũ legatũ in genẽ. ſcdo ſi ualet cuiẽ electio. ter⸗
tio an ille cuiꝰẽ electio poſſit eligẽ quẽ vult libere.¶Zd pᷣmũ
aſſumã glo. .ibi ubi icipit diſtingue aut eſt genꝰ gnãliſſimũ ⁊c.
Et ꝓ euidẽtia hui glo.hẽs ſcirẽ arboꝛẽ poꝛphirij. Pelte eni
hec glo.gen generaliſſimũ ili qð ſupꝛa ſe nõ hʒ aliqð pᷣdica/⸗
bile. ut ſubſtaͤtia ſiue res. Gen ſbalternũ appellat ea q̃ cõtinẽ
tur ſub illo tñ pᷣdicat de plurib differẽtib ſpe. ut coꝛp alal ⁊
ſilia. qdda ẽ gen iteri, c il appellat gl. d pdicat de plunibꝰ
differẽtib numero qð apð logicos dẽ ſpẽs.ut hõ equꝰ ⁊ ſilia.
Aut ergo reliqui in genẽ gnaliſſimo uel genere ſbᷣalterno.ut
aĩal ⁊ nõ ualet.q;ꝛ dãdo muſcã liberat.aut relinquit᷑i genereĩ
ſerioꝛi. ⁊ dic utĩ gl. ⁊ idẽ nõ.i.l.cũ poſt.S.gener.de iure dot.
dixi plene ĩ. l. ſi ita ſtipulatus.in pn.de vᷣbo.ob.circa ↄꝛia pꝛi⸗
me part.¶ Circa ſcðʒ ꝗs hẽat electionem fuit opi.iter Jo.⁊
Mal.poſtea Jo.diſtinguit cui diſtinctionẽ tenem hic ⁊ iſti.

eo. §. ſi gnlit. ⁊ in.l. heredes.S.ſi icerto.S.fami.her. Exami⸗
nem qñ teſtatoꝛ relinqt illð in genere qð hʒ certos fines anã.

ut hoĩem ul bonẽ. aut relinqꝗt iſta ĩ ſuo pꝛimonio ⁊ eliget lega/
tari. ut h ⁊. d.S.ſi gnãlit.⁊.d.S.ſi incerto.⁊.d.S.gener.⁊.l.ſi
ſeru. S. cñ hõ.j.e.Rõ q; legãdo genvidet᷑ trãſterre electionẽ
in legatariũ. ut.l.ſiqs a filio.S.ſiqs plures. S. eo. T ibi nõ.ĩ gl.
hec eni videt᷑uoluiſſe ut eligeret vnu ex ſeruis qs hẽbat in pꝛi
monio.⁊ ẽ ro.nã cũ pꝛo legato cõpetat plures actiões ⁊ ſit ele
ctio legatarij. ut.l.cuʒ ſiliꝰ.S.uarijs.j.ti.j.ſi auferres legatario
electionẽ rerũ auferres ei electionẽ actionũ.qð ius nõ pati᷑ ut
l. ij. S. gnãlit᷑.diffinit ſceuola.S.de eo qð cer.lo.⁊ iſtã rõnẽ po/
nit tex. in.l. ſi ſeru. S. cũ hõ.j. eo. Aut teſtatoꝛ nõ relingꝗt i pꝛi

7

Interitu ſpetiei ſine culpa heres li⸗/
4 heres. can be diſt .
Si duob diuerſe ſpeties
tie textoꝛes. legant ſerui qu par⸗

ti. h. d. Piuide. pmo legauit ⁊ legando excepit

monio ſeruos uel boues.⁊ tůc dicit glo.eſt electio hẽdis.ut.l.
iij. in pn. ⁊. l. iij. de vi. tri. ⁊ ole. le. Sʒ dicit Di. ꝙ ille.l. nõ fa⸗
ciũt.q; loquũtur in qtitatibin ꝗblʒ ſit ĩ genẽ debitũ tñ ẽ ele⸗
ctio debitoꝛis ⁊ põt minimũ ſoluc.ut.l.minimis.j.ti.ij.⁊.l.fide

iuſſoꝛẽ. S. mã. ⁊.l.q cõcubinaʒ. S.j.j.ti.ij..q̊ adquci ꝑõt.j.eo.l.

huiuſmõi. S. ſicui hõ.ita dicit DRi. ¶ ANideam rõnẽ qᷓre nunc
E electio hẽdis in pᷣcedẽti caſu legatarij. Rõ q; qñ teſtatoꝛ nõ
hʒ ſeruos ĩ pꝛimonio nõ videt᷑ reliꝗſſe legatario optionem.qꝛ

rss aliena nõ põt optari ut nõ.in.lł.ſerui in pn.j.e. Itẽ nõ bʒ

legatari electionẽ actionũ.q; nõ põt cõpetere rei uẽdicatio /ꝓ
re aliena ſʒ ſolũ actio ꝑſonalis. ⁊ ſic ceſſãt rõnes pᷣdicte. Sʒ ĩ

quo dĩ grauat hẽs.ſ.redimẽ uel dare merito ei electio.vide

tur enĩ grauatin qtitate.⁊ iõ bñ faciũt.ll.allegate ꝑ gl. Itẽ
pdicta va niſi vba executiua legati dirigerent᷑ ad aliquẽ. tunc
enĩ illi eẽt electio.qd enĩ in pmo caſu ſi dixiſſet teſtatoꝛ heres

me ato vnũ ex ſeruis meis.uel in ſcdo dixiſſet ꝙ legatari ac

cipiat ſibi vnũ bouẽ. Certe illiꝰeẽt electio. ut.l.plane.S.penł.

53. eo.⁊ qʒ nõ.i.l.lutio.j.ti.j.⁊ videt expᷣſſũ.j.ti.ij.l.q ↄcubinã

S. . Et pᷣdicta uera ubi teſtatoꝛ legauit ĩcertũ de ĩcert. Si au
tẽ legauit ĩcertũ de certis diſtigue.aut ſẽſit de certo ant nõ.ut
hic in gl.rõnẽ vidiſtis in.l.ſiꝗs a ſilio..ſiqs plures.S.e.Alia
qᷓtũ ad ppoſitũ dic ut in glo.¶ Ad tertiũ q̃ro an iũlle cui cõpe
tit electio poterit eligẽ libere quẽ vult. Dic ut in glo.hicĩ pn.
⁊ ꝑ Di.in.c.in obſcuris de re.iuris.li.vj. NPꝛedicta oĩa vidẽ/
tur deſtrui ꝑ.l.ſi ita ſit ſcriptũ.S.eo.ubi nulli dat electio.ſʒ q
minimũ eſt videt᷑ relictuʒ. Rñdeo in pᷣdici ubicũq; dat᷑ electio
heredi pᷣdicta.l.nõ ↄdicit cũ pᷣſũptio eſt ut eligat minimum.ut
j. eo.l.apud.S.ſeio. Sʒ ↄdicit caſib ubi data ẽ electio legata/
rio. Sʒ tunc rñdeo ꝙ pᷣdicta vᷣa qñ teſtatoꝛ reliꝗt vnũ de cer/
tis uel ĩcert᷑ adeo ꝙ electio põt ĩtelligi trãſlata in legatariũ.ſʒ
in.l.ſi ita ſit ſcriptũ.vba ita fuerũt cõpoſita ꝙ nullo mõ põt in
telligi relicta optio merito debet᷑ qdð eſt minimum. ¶ QAuerit
glo.qñ teſtatoꝛ de certo ſẽſit.utrũ legatuʒ ualeat de rigoꝛe uel
de equitate.Et videtur dicere ꝙ de equitate.de rigoꝛe ſecus.
nt. l. duo ſũt titij.de teſ.tu. Tu dic ut.l.ſigs a ſilio.S.ſiꝗs plu/
res.S.e.¶ ¶QAuero qd ſi teſtatoꝛ nõ hẽat aliquẽ fũdũ ⁊ legan
do ſẽſit de certo euiꝰ erit electio.DPicit glo.ꝙ erit legatarij.ut
in ſeruis dixi. Sʒ certe tũc eſt electio heredis etiã in ſeruis qñ
nullũ hʒ in pꝛimonio. Itẽ ꝓbat᷑ per ſineʒ huius.l.⁊ hoc tenet
Di. ⁊ Peg ubicũq; de certo ſẽſit electio ẽ hẽdis.nõ habetʒ
alia.ſʒ ſigna illã glo. ut magiſtrã in hoc ti.

. WW Actio ꝓ legato diuidit᷑ iter he
Egatarius. redes.⁊ St vnagnoſcere

alter repudiare lʒ defũct'nõ poſſit.h.d. p. de. l.
cui fũdus in fi.de ↄdi.⁊ demõ.So.glo.ſʒ ex ea nõ hẽs intelle
ctũ vide eã. Dic ergo ibi in eo ꝙ ẽ dadũ cauſa ↄditiõis ĩplen/
de que ↄditio ĩter hẽdes nõ diuidit ꝑ.l:xij.tab.hic vo loquiii
legato ꝓ quo cõpetebat actio q̃ ter hẽdes diuidit. ut.:.j.C.ſi
cer. pe. x. l. ꝓ hẽditarijs. de hẽ. ac. C Op. ij.. de vb. ob. l. i. F.
j. ubi ex pſona hẽdis nõ dʒ uariari ↄditio obligatiõis.Gl.ſol
uit vno mõ hic.alio mõ ibi.⁊ ibi ꝑlene declaro.dic tñ bꝛeuiter
ut glo. hic dicit ꝙ ibi in obligatioe erat aliqð idiuiduũ merito
nõ diuidit᷑ iter hedes.hic erat in obligatiõe diuiduũ.

(S leg atum. Modiruu egatũ exquo eſt repudia

G Seruũ exiſtẽtẽ in ſuga uelĩ
Am ſeruus lõginquo teſti tpe hẽs dʒ ſu
is ſũptib ꝓſeq ⁊ legatario dare.h.d. Ad acquirẽdũ
fuũ fugitiuũ uel abſẽtem duo reꝗrunt.ſ.oꝑa ⁊ ſũptus.qrit ad
quẽ ꝑtineat. ⁊ qð dico de ſeruo ĩtelligo idẽ de q̃cũq; re legata
q̃ eẽt in loco lõginquo.Glo.hic ſolennit᷑ diſtinguit qtuoꝛ tꝑa.
Aut eni ſeruus aut alia res ſolẽniter legata erat abſens tꝑe te
ſti ⁊ tũc ad hẽdeʒ ꝑtinet ſũpt ⁊ oꝑa ut hic.⁊ ſi dubitet an res
ſit cauebit hẽs fʒ ſoꝛmã hui.l.x.l.ſeruo legato.S.pe.j.e. Sʒ
ʒ hoc videt.j.e.l.cũ res.S.j.⁊ qð nõ.s.de iudi.l.qd legat᷑. ubi
hẽs dʒ darerẽ ubiẽ. So. qñ res eſt abſẽs multũ a lõgiquo uł
als ignoꝛat.vñ in ꝑquirẽdo rẽ reqrit magn ſũptꝰ.tũc ſpectat
ſũpt ad heredẽ ut hic. Rõ q ſi ſpectarent ad legatariũ nullũ
hẽret cõmodũ qð teſtatoꝛ ſenſiſſe nõ videt᷑ cũ illud eẽt tpe teſti
ut hic.ſʒ ſi res eẽt abſẽs nõ multũ a lõginquo tũc heres libera
tur dãdo eã ubi eſt. ut.l.ꝛia.Rõ qꝛ lʒ ſupt in reducendo ſiat
legatariũ adhuc legatũ ſibi manet cũ emolumẽto.hãc rõnẽ
⁊ dꝛiaʒ tex.facit ſili.l.ſ res obligata.j.e.Scðʒ tpᷣs ẽ qñ res ce
pit eẽ abſẽs poſt teſtm̃ añ moꝛtẽ tũc videt᷑ glo.dicẽ ꝙ laboꝛ ꝑ/
one ſit heredis in ꝓſequẽdo. ſũptus debeat ſieri ꝑ legatariũ.
NRõ qꝛ teſtatoꝛ nõ videt᷑ grauaſſe hẽdẽ in ſũptu cũ hoc nõ eẽt
teſtatoꝛis tpe teſtamẽti.ut.l.ſ ſeru legat in pn.j. e. Tertiũ tẽ/
pus eſt poſt moꝛtẽ ⁊ aditã hereditatẽ.⁊ hic gl. diſtinguit. aut
ſuit culpa

= - . — — — — ———U

—

—
fd———.— — — ——

ine
es

nl

ſuit culpa heredis.aut nõ ⁊ bñ. Sʒ ad vnũ aduerte ꝙ qñ he/
res eſt in culpa. Glo.magna hic videt᷑ dicere ꝙ petat eſtima/
tio.glo.j.huiꝰ.l.relata ad tex.ĩnuit ꝙ petat᷑ ipſe ſeruus.q̃libet
põt eẽ bona. Videt᷑ enĩ ꝙ qñ res nõ reperiat᷑ culpa heredis ſi

dicat ſe redditurũ rẽ dʒ ſtatui modicũ tps ad reddẽdũ.als in
eſtimatiõe ↄdẽnabii.pꝛo hoc facit.l.ſi ↄſtate.S.ſiuxoꝛ.S.ſol.

ma. Quartũ tps eſt qñ poſt moꝛtẽ añ aditã hereditatẽ.dic ut
in glo. In omnibaũt caſib in quibꝰ dixi fieri ſũptibus ⁊ ope
ra heredis põt ĩtelligi hec.l.

moꝛaz lenet de fructibꝰ ꝑceptis ⁊ ꝗ potuerũt ꝑcipi⁊
e ĩteritu ⁊ oĩ caſu.h.d. ¶ Mõ ꝙ ule ꝗ tenet᷑ de fructib pci
iẽdis tenet ad eos quos ꝑcipꝑe potuit petitoꝛ nõ poſſeſſoꝛ. ut
ſi nauij.in fi.de rei uẽdi.⁊ nõ.glo.in.l.fructꝰ.⁊.l.ex diuerſo.
co.ti.Lʒ ultramõ.ð ꝑ.l.domũ.C. de reiuẽ.⁊ male.q; caſus ẽ
hic tã in pᷣdijs ruſticis q; ẽurbanis qᷓ; in alijs qbuſcũq;. Non
ob.l.domũ.iõ enĩ ibi dixit quos pciꝑe potuit poſſeſſoꝛ.qꝛ cõit

ece ottaligſeed. Pe)
Pug iulianũ. Fructus.⸗

Aooio en Rixt quos ouie. Pollenoꝛ. q⸗
glber pot tãtũ ꝑciꝑe ex pẽnõib domoꝛũ. q nõ ẽ ita ĩ alijs re

ubi oꝑa ꝑſone magis exigit.ſʒ ſiĩ domib eẽt uarieta iſpice
ret qð ꝑcipe potuit petitoꝛ ut hic.ergo illa.l.ſe retulit ad illud

ð cõ munit᷑ euenire ſolet. H
4 ftim Res mea teſtõꝛi debita põt mihi legari.

in quo ↄſiſtat legatuʒ declarabit euentus
Idẽ in re aliena teſtatoꝛi debita.h.dð. Mꝛimo legauit rẽ meã
ſibi debitã.ſcðᷣo rẽ alienã ſibi debitã.ſcdða ibi idẽ iulianꝰ. Iteʒ
pma ſpᷣdiuidit᷑ in tres.pᷣ legauit rẽ emptã anteq; traderet ⁊ p
ciũ ſolueret.t teſtatoꝛ deceſſit poſt rẽ traditã ⁊ pᷣciũ ſolutũ.ſe⸗
cũdo poſt traditionẽ ⁊ añ pcij ſolutionẽ. tertio poſt ſolutionẽ
p̃cij ⁊ ante traditionẽ rei.ſcda ibi ſi nõ duret. tertia ibi idẽq;.
Op. ad pmã partẽ. C.e.l. ppetas.⁊.l.cetera.S.j.j.e.So.
hec re nõ erat libe legatarij.qꝛ tenebat᷑ dare deſũcto.¶ Op.
ʒ hoc.qꝛ ſʒʒ hoc videt᷑ teſtatoꝛẽ legaſſe ſe liberationem.qð lega
tnʒ extinguit᷑ ſi teſtõꝛ exegit viuẽs.ut.l.nõ ſolũ.S.liberatio.de
li.lega.⁊ ar.l.ſideicõmiſſa..ſi rẽ.j.ti.ij. So.dic ꝙ hic recepit
a ſpõte ſoluẽte ⁊ nõ exegit in iudicio. Ael dic ueri t nõbiliuj

alið eſt qñ legat᷑ liberatio expſſe uel legat᷑ nomẽ ut in ↄꝛijs.ali -

nd qũ legat᷑ res ipᷣa ſimplicit᷑.in ipſa enĩ re tũc legatũ ↄſiſtit.vi
deteniĩ grauat hẽs ut rẽ accipiat ⁊ ſibi det.ſʒ cauſa minuẽdo
rũ actuũ vn act occultat᷑ ſi res ẽ apð legatariũ.ut.l.ijj.S.fi.de
dona.ĩter vi.⁊ nxo.⁊ iõ dixi ĩ ſimario qð euẽt declarabit qd
ſit in legato.qꝛ ſi res eſt exacta ipſa res peteĩ.ut in p caſu. .⁊
etiã in ultimo.Si nõ ẽ exacta peteret᷑liberatio.ut in pmo ca/
ſu T in ultĩo peteret᷑ ceſſio. C Quero circa ultimã partẽ.dẽ q;
heres tenet᷑ cedẽ actionẽ ex empto.ſʒ s ſoluit pᷣciũ nenditoꝛi.
Ja.de are.dicit ꝙ hẽs.ut.l.qui cõcubinã.S.ꝗ hoꝛtos.j.de le/
ga.iij.pꝓ hoc qꝛ q tenet᷑ ad nomẽ dʒ dare ipſuʒ ita ꝙ nõ obſtet
exceptio.ut.l.ſi nomẽ.cũ.l.ſe.de here.uel act.uẽ.ſʒ niſi ſoluat

pᷣciũ actoꝛi ex empto obſtaret exceptio.ut.l.iulianꝰ.S.offerri

de ach.emp.ergo ⁊c̃.ꝓ hoc facit.ð.ꝓxi.rñſo.ubi ↄſequit rem
⁊ ciũ.¶ Quero qd ſi lla emptio ſit reſciſſa.⁊ res cepit ꝑtinẽ
ad teſtõꝛẽ ex alia cauſa.Dicã in.l.uũ filij..j.j.eo.

CSiani Si v̈ba legati referunt ad factuʒ
Siquis alicui. dubio cõceſſio ĩ telligi pſonal

b. d. ¶ Nõ bñ hũc caſũ qñ aũt puilegiũ uel bñfciũ debeat di
cipſonale uel in rẽ. dixi plene in.l.qꝛ pſonale.õ.ſo. matrimo.
In alijs oceſſiõib dixi in.l.pe.de ſer.lega.

¶ Beres. Onus tnibuti uectigalis ſpectat ad hẽdez ꝓ

etpe pterito. h.dð. ¶C Op.x ſo.ut in gl.¶ Que/
ro q eſt rõ ꝙ heres tenet. Rñdeo ꝙ res eſt obligata.ergo he⸗
res tenet eà luere.ut.l.ſi res.j.eo.ʒ Ja. de are.

Scio. n dubio debel qð minimũ eſt ſiheres vult. hoe

icit.

¶ Conſtat. Res ꝗᷓ nõ ẽ in cõi cõmercio nel ẽ cũ magna

è́ ðᷣ difficultate nõ põt legari.ſecus ſi ẽ in cõmer
cio cõi ſʒ nõ legatarij abſq; ei delicto.qꝛ eſtimatio tũc debet᷑.
tur furioſus.ᷣut.l.qꝗdã in ſuo de ↄdi.iſti.¶ Scðo nõ ꝙ uld qð
nõ põt expediri abſqʒ licẽtia pncipis ẽ ita difficile ꝙ reputaĩ
ipoſſibile.ut nõ.glo.in.l.continuns.S.cũ ꝗs.de vᷣbo.ob.⁊ ibi
nõ.⁊ PBi.in.c.ſemel deo dicatũ.de reg.iur.li.vj. Ex hoc dice
bã. relinquit iſtis ſmib mendicãtib podẽ cũ illo onere ꝙ debe
ant ibi oſtruere locũ ubi moꝛent᷑ certi fres. dixi pluries qꝛ il&
onꝰ adiectũ nõ ualet qꝛ ẽ ipoſſibile.hoc ẽ multũ difficile cũ nõ
docſt nouũ locuʒ aſſumere.ut in.c. ultimo dereli. do.li-vj.ni
iromano pontiſice cõſulto.ut ibi. ¶ Op. in pn. de ſi. So. in
pn. loquit de difficultate nõ magna. ſecus ſiẽ magna ut in ſi

d cEdae Höp exſennoniih; appoſi ensgoim

Op. de. l.pacta. .f. de hẽ. emp. So. ut in glo. ¶Op. .

Delegah pᷣ.

e.l.ſiqs inglinos in pᷣn.⁊.j.l.pxi.S.ſi.duobꝰ.NDi.dicit ðꝛia lo
quũtur in re eſtimabiliiõ debet᷑ eſtimatio.hoc nõ placet.quia
res ſacra ⁊ q̃libet alia hic noĩata eſt eſtimabilis nõ cõſiderata
illa qᷓlitate.qꝛ ſacra uel publica. ut. C. de ſa.ſã.l.ſãcimꝰ. ⁊ auẽ.
pᷣterea.vñ De.ſoluit alit᷑.q;ꝛ ibi loquit᷑ in re q̃ nõ in cõi cõmer/
cio ꝓpt aliquã q̃litatẽ.qꝛ: iniuncta edib uel fuꝰaſcript glebe.
hic in re que nõ eſt in cõi cõmercio ꝓpt ſe.nec hec plʒ.q; ideo
res hic nõ ẽ in cõi cõmercio ꝓpt᷑ q̃litatẽ quã hʒ.qꝛ ſacra ul pu
blica.uel quia deſeruit pꝛincipi.dic ergo ꝙ in Sꝛijs res erat in

cõi cõmercio nõ tñ ſola ſʒ cũ alio.ſ.cũ domo uel fudo.hiclog

tur in re que nullo mõ erat in cõmercio. Niſtingue ergo circa
hãc.l.ut in glo.quã diſtinctionẽ vide ⁊ ſigna.⁊ examinaui ple
ni in.l.multũ de v.ob.ubi glo.ponit. Itẽ nõ glo.q dicit hic iu
deũ eẽ.eẽ delictũ.qð puto uerũ ꝑ.l.j.E. de ſu.tri.nõ tñ eſt deli/
ctũ punibile ꝑ nos.C. de iudeis ꝑ totũ.De hẽtico nõ ẽ dubiũ
q ẽ delictũ.ſʒ dubiũ ẽ q; tpe iſtarũ legũ non erãt ille leges.ne
iude mãcipiũ xpᷣianũ ⁊c. Ponit᷑ ergo exẽplũ in foꝛẽſiꝗ ẽ 1
hibit p ſtatutũ hic emere aliqd ĩmobile.uel ẽ ꝓhibit p iudicẽ
ut. l. in quoꝛũ.cũ glo.de pig.dixifᷣm Ja.de are.in.d.l.multuʒ
Itẽ aduerte in caſu hui.l.qꝛ ꝑ hoc dicim ꝙ frib minoꝛibꝰq/
berelictꝰẽ fũdus quẽ hẽe nõ poſſũt dʒ dari eſtimatio.qdð plene
examiĩa ut tibi dixi in ſecũdo libꝛo minoꝛicarũ.¶ Quero ꝗd
ſi relinquaĩ᷑ res eccleſie. Inn.ꝙ; nõ ualet legatũ nec debet᷑ eſti/
matio.qꝛ: nõ ẽ in cõmercio niſi cũ magna difficultate.ita nõ.in
c.ſili ex de teſta.De fũdo reipublice videt᷑ mihi ꝙ dixeriin.l.
cõtinuꝰ.S.cũ ꝗs de v.ob. ¶ Quero qd ſi legat᷑ fuůdus dotalis
Glo.in.l.dotalẽ de teſta.mili.videt᷑ dicẽ ꝙ fůdus dotalis non
ſit in cõmercio.tãgit ꝑ doc.⁊ glo.in.l.ſi pdiuʒ.C.de iure doꝶj.
CAQũo ꝗd ſilegat res minoꝛis. Rñdeo certe illa bñ ẽ in com
mercio ſʒ non in pᷣiudicium minoꝛis.ut.l.⁊ ſi is.C. de pᷣdi.mi.
⁊ nõ.in.l.cũ lex.de ſideiuſ.¶ Mõ tex.iĩñ.ꝗ dicit eſtimationeʒ
deberi ⁊ ſic eſtimatio eſt in obligatiõe ⁊ poteſt peti.ut dixi in
l.plane.S. ꝙ ſi rẽ.Sõ.eo.

Omnia poſſũt legari q̃ nõ ſũt phibita
E Eier. ⁊T ĩtelligunt ĩter ꝓhibita q̃ ſũt eli

a. h.d. Illud qð dẽ ꝙ oĩa iura poſſũt legariitellige
q̃ ſũt in nro cõmercio.nõ enĩ põt legari ius agnationis ⁊ liber
tas ꝓpꝛia.ut.l.ius agnatiõis.de pac.⁊.l.iura ſãguinis.de re.

iur. ¶ Op. j. e.l. S. ſ duob?. So. glo. ꝙ nõ põt legariut ipſe

res debeant ſʒ debel eſtimatio. hoc tenet Di. ? Pe. ⁊ oẽs. x
lo. aliter dicat in. I. ꝗ dotẽ. S. ſolu.- matir.
4 Legatũ purũ ab initio ĩualidũ nõ conſir/

Tractari.⸗ ipedimẽto ceſſãte.ſecꝰ in legato con/
ditionali.h.d.¶ Op.j.de re.cato.l.iij.Do.hic in lega qᷣruʒ
dies cedit a moꝛte teſtatoꝛis.ibi in his ĩ ꝗbꝰ dies cedit ab hẽ/
ditate adita.in qbꝰ non hʒ locũ regula catoñ.hoc tñ fallit diẽ
glo.in.l.ſi optio.de op.le. Sʒ certe illð ẽ iõ qꝛ ibi tẽpꝰ moꝛtis
⁊ adite hẽdita eſt vnũ.ut.l.ſi poſt moꝛtẽ in pn.j.e. Op.ex

gl. de. l. vuũ filij in pn.j. e. So.ut ibi.¶ Op.ex glo.de.l.lega/

ta inutilit.S.eo. Rñdeo qð ab initio ẽ ĩutile nõ cõfirmat p le/
gẽ ĩpedimẽto ceſſãte ut hic.ſʒ ꝑ teſtatoꝛẽ nõ ꝓhibet᷑ cõfirma/

ri. ut.l. cõtraria. ¶ Op. ꝙ boc legatũ nõ eſt ab initio inutile.
ualet eni q ad eſtimationẽut.S.dixi.⁊ ꝓbatur ĩ.S.ſi duobꝰ.ex

go ex poſtfcõ põt ↄfirmari circa rẽ.ut.S.l.ꝓxi.S.ſi titiꝰ. So.

ibi ab initio cõſiſtit legatũ ĩ re ipᷣa.q; ſi lego liberationeʒ vide’i

mihi res tradita ⁊t a me tibi data. ut.l.lʒ de iure do.⁊.l.iij.S.
ſi.de dona.ĩter vi.⁊ uxo.(¶¶Querit glo.qd ſi talis eſt eõditio
q̃tpe moꝛtis ĩplet an habeat locũ regla catoñ. Rñdeo diẽ gl.
ꝙ ſic.qð ẽ cõtra.l.j.S.ſi.j.de re.cato.hoc etiã patebit ex rone
quã ſtatĩ dic.¶ Quero qᷓ eſt ratio ꝙ reglła cato.nõ hʒ locuʒ
in legatis cõditionalibꝰ.Mi.in.c.nõ firmat᷑ e de re.iur.li.vj.
dicit ꝙ rõ eſt.qꝛ pẽdẽte cõditiõe nõ ſũt legata.iõ nõ poſſũt cõ

firmari ꝑ regulaʒ cato.Certe nec legatũ purũ dẽ eẽ viuo teſtõ

re. Dic ergo ꝙ rõ eſt q; ex eo ꝙ teſtõꝛ apponit cõditionẽ ap/
aret ꝙ nõ vult ꝙ iſpiciat tps teſti ſʒ aliud tp̃s futurũ.⁊ iõ nõ

ʒlocũ regla cato.¶ Eltio ꝑ iſtã.l. ↄiũcto pn. repꝛobo vnaʒ

opi.poſita in.l.ñ.de regła cato.q eſt ꝙ regla illa nõ hʒ locum
in ſenatuſcõſulto. qdð eſt cõtra hãc.l.nã h ꝓhibitio fuit ĩducta
ꝑ ſenatuſcõſultũ ut.S.vidiſtis.

22 1☚ Ex vni edibꝰ oſſutres affixe ĩ alias
NS tem queri.ni vi⸗ dñs utriuſq; ĩſolidũ.

ſec' ſi vnius uel ꝓ parte.h.d.cũ.S.ſi ex duobꝰ.¶ Quero a qͥ

ſtabit eſtimatio. Rñdeo a legatario.ipſe eni erat grauat u
ic patet. ¶ Sʒ q̃ro h dẽ ꝙ eſtimatio pᷣſtat.nõ diẽ an ſitĩ obli

gatiõe.an ergo ſit in obligatiõe ut poſſit peti.Rñdeo ꝙ ſic.nt

S.l.ꝓxi.ſi eni res ipᷣa eẽt in obligatione ⁊ in legato regula co-.

toñ.nõ habet locũ cũ ab initio legatũ cõſiſteret.q tñ habet lo/
cuʒ.ut.S.ꝓxime. Manileſte cvochpertt eſtunatiocni

Ne legal ß̃

legato ⁊ in obligatione.

Sed et ſiquis ad opus. õt derah⸗

—

bꝰad utilitatẽ reipublice in cuiterritoꝛio ẽ res nõ alteri.h.d.
QOp.nulla dom dẽ ruſtica. ut.l.j.S.cõi.pᷣdi.⁊.l.urbana de
b. ſig. So. hic ĩpꝛopꝛie dãruſtica.i.in rure poſita. Itẽ nõ gl.
q̃hic diẽ ꝙ legatũ eſt quoddam cõmerciũ ſeu negotiatio dñi.
ſi ĩtelligas negotiationẽ.i.trãſlationẽ ſine dubio legatũ ẽ tran
ſlatio. Sʒ ſi itelligam negotiationeʒ qñ aliqd ſit hincinde.ut

Z ac ſi eẽt ediſcata.ut.l.ſundi.S.fi.⁊.l.granaria. de acſ.emp.
So. põt itelligi ꝙ res erat deſtinata ad ediſiciũ q nunqᷓ fuitĩ
edificio.ibi ſemel fuit lʒ depoſita.Contra hoc facit iſte tex.ibi
trãſlatur in aliã domuʒ. ⁊ ſic ĩnuit ꝙ ſemel fuit in aliquo ediſi
cio. Añ dic ibi erat deſtinata reponi in illud edificiu de quo
ſupta erat. hic uero in alið. Ael aliter ʒ Guil. de cu. nõ curo
utrũ eẽt oꝛdinata reponi in ülð edificiũ uel alið.ſʒ hoc ſolũ at/
tẽdo ſi a pncipio qũ leuat de domo habuit animũ reponẽdiin
eãdẽ domũ uel in aliã ſuã.⁊ ſic habuit pmuʒ ꝓpoſitũ licituʒ lʒ

1I . 3. glo. hic itelligit ⁊ ꝓbat in l. legat?.j.ti. ij. tic legatũ nõ ẽ nego/ ergo poſtea mutauerit ꝓpoſitũ nõ punit.⁊ ſic licuit ↄuertere ĩ
tiatio uera qð apparet. q;ꝛ exneo penituſ ignoto põt legariut aliũ uſum. hic eſt caſus nõ.hic ſᷣm eũ. Per hoc detminat qõ/
l. exneũ. C. de hẽ.inſti. Iteʒ poſthumo alieno.ut iſti.eo.S.po/ nẽ.ſtatutũ eſt hic ꝙ nullus emat frumẽtuʒ in platea niſi ꝓſuo

ſthumo. ⁊. l. pe,j. eo. qð etiã patet ex glo.ꝗq dicũt ꝙ legata nõ victu.Cõtingit ꝙ ſcholaris emit ꝓ ſuo victup toto anno.po/

q́runt nobis ex opa nra. ut. C. de ↄdi.iſer.l.ſinxoꝛẽ. ⁊ inſti. de
Sb. ob. S. ex ↄditiõali. AUñ ſi ſtatutũ dic ex qlibet negotia
tiõe ſeu mercãtia ſoluat᷑ gabella nõ debẽt ſolui de legat᷑.ut.d.
l. legat. in pn.⁊ ibi dixi.qʒ glo.hic aliter innnat. NPices tu ſile/
gatũ nõ eſt cõmerciũ qᷓre pꝛohibet᷑ legari.Rñdeo qꝛ rõ ꝓhibi
tiõis ẽ ne urbs defoꝛme?᷑ ruinij.ut.l.negotiãdi.C.de edi.pua.
qꝗq̃rõ in legato locũ hʒ. ¶ Altimo nõ hoc ar.ꝙ ſi ſtatutuʒ ꝓhi
bet frumẽtũ exhi de comitatu nõ ĩtelligit de eo qð ꝗs exhit ſui
Nuſus cauſa ut hic ⁊.S.S.itẽ qi põt. Itẽ qð hic dicit ꝙ nõ põt
poꝛtari in aliã ciuitatẽ ĩtellige ꝙ hoc põt ꝓhibere illa ciuitas
vñ exhit᷑ nõ ciuitas media ꝑ cuius territoꝛiũ trãſit ⁊ poꝛtat.ut
l.ſiqs poſt hec.de edi.pua.qdð ſacit ad.q.de eo ꝗ emit frumen
tũ in vna ciuitate poꝛtãs ad aliã trãſeũdo ꝑ territoꝛiũ alterius
cinitatis qð dic ut ibi per doe⸗. ſirl hzoeh nh
oc ſenatuſcõſultũ hʒ locũ ubiq;.
EP oc ſenatuſ.x debito publico dom nõ dz X
ſtrui. h. d. Mõ ergo ꝙ nõ dz deſtrui domnõ ſoluẽtium colle⸗
ctas uel ↄdẽnatioes. Itẽ nõ ꝙ non poſſũt accipi tegule de te/
cto uel oſtia ut uẽdtur ꝓ deto trtoden, hic a F.ler 4
. ꝛohibitio ſenat extendit᷑ ad oẽ
Hoc ſenatus. edificiũ ut ei iniũcta nõ detrahant
ſec in his q̃ nõ ſũt affixa.h.d.¶ Ner hũc tex.dicũt qdam ꝙ
appellatiõe dom cõtinet᷑ poꝛticus.⁊ ſi ſtatutuʒ dicit de domo
itelligit de poꝛticu.ſ̊ poti facit in ↄꝛiũ q; tex.dicit extẽdit.q
terpꝛetatio extẽſiua nõ hʒ locũ in ſtatut lʒ melius ꝓbat᷑in.l.q
edes.de ĩcẽ.rui.⁊ nau.ubi tex.dicit ꝙ poꝛtic cõtinet. Sʒ cer/
te ibi dẽ ꝙ ↄtinetur appellatiõe ediũ.Edes aũt dicunt᷑ ab edo
edis.qð idẽ ẽ qð ediñco ſeu cõpono.vñ edes ideʒ eſt qð edii/
ciũ.merito poꝛticus cõtinet qꝛ ediſñciũ eſt.ſq̊ cũ dico domũ nõ
cõtinet᷑ quodlibet ediſiciũ niſihẽat ſolũ ⁊ ſuperſiciẽ.hoc ẽ pa⸗/
rietes ⁊ tectũ.ut.l.ſolũ.cũ glo.de rei nẽ.ſʒ poꝛticꝰ nõ hʒ parie/
tey vndiqʒ.igit᷑ nõ ẽ realiter dom.ateoꝛ tñ ꝙ ẽ dom.hocẽ
accedit domui.⁊ dom ẽ caſus genitiui.multa enĩ ſũt ex domũ
q̃ ſũt domus iſto mõ ſumẽdo.ut.S.de ðᷣhẽ.emp.il.ſi aq̃ ductus
hoc.j.de dã.ĩſec.l.qdð cõclaue.⁊.S.cõi diui.l.arboꝛ.S.de ue
ibulo. Dico ergo ꝙ factũ in poꝛticu nõ dꝛ eẽ ſactũ in vomo
ut. l. j. S. in flumine. ſ. de flumi. Sʒ bñ dẽ factũ ad domũ.ar.l.

qdaʒ hiberus.⁊ qð ibi nõ.de ſer.ur.pᷣdi.⁊ qð nõ. Ja.de are.

in.l. itẽ labeonẽ. S. ↄuitiũ de iniur. ⁊ ibi dixi. ¶ Sʒ qro an il⸗
lud qð fit ab aliquo exiſtẽte in oſtio dicai factũ in domo. Ni⸗
xiin.l.j.de cloacis.in qð ibidẽ de tuho. ſrechib'
Ze SP zres ſit edib deſti⸗
0 Sed et ſi parauerit. nõ phibeĩr legari

ſz legatũ extinguit ſi poſtea ꝑ teſtatoꝛẽ iniũgit.ſecꝰ ſi ꝑ heredẽ
Mp.j.ti. i.l. ſideicõmiſſa.S. ſi rẽ. Gl. nõ ſoluit. dic ꝙ hic reʒ
iniũcta dẽ deſijſſe extare.q; ꝑ ſe non cẽſet.ut.l.ꝗ vniuerſas.de
acꝗ.poſ.¶QOp. ad illud qð dẽ de hẽde de.lł in ſima.S.pe.de
di. ĩide. Glo. nõ ſoluit hic ſz ſoluit in ↄꝛio. Tu dic ꝙ nã cõdi/
lõis iĩdebiti eſt ut ꝗs teneatur inq;tuʒ fact ẽ locupletioꝛ.ut.l.
nã nã. ⁊.l.ſi nõ ſoꝛtẽ. S. libert.de ↄdi.ĩde.Si vo ignoꝛãs ma/
numiſit ibi in nullo ẽ locupletioꝛ ⁊ ſic nõ tenet᷑ in aliquo.hᷣ vo
loquimur in actiõe ex teſtõ q̃ ẽ alteri nãe. Pꝛeterea ſi iniũxit
domui ſue ſatis effect ẽ locupletioꝛ. Sʒ )ᷣ ubicũqʒ res ẽ pem/
pta ſine culpa debitoꝛis debitoꝛ lipat᷑. ut.l.ſi ex legati cauſa.
de v. ob. . l.nõ ampli.S.j.S.eo. Glo. in. d.l. in ſũma. S. fi. diẽ
ullud ſtatuit ↄ hẽdẽ q cõmodũ ſẽtit ex pſona defũcti. ſubaudi
⁊ res facto hẽdis perijt. Jõ nõ ob.d.l.ampliuj.S.j.Tu decla
ta ut dixi in.l.ſi ſeruuʒ..ij.de vb.ob.¶ Op. dẽ hic ſiue ſciuit
ſiue ignoꝛauit. Cõtra hẽs ſemꝑ Fumu ſcire ſcripta in teſtõ.ut
l.cũ hẽs de lib.le. So.hoc erat ſcriptũ ĩ codicill.⁊ ſic hẽs põt
ignoꝛare.ut.l.nõ ẽ ferẽduo de trãſac. Vel dic ꝙ erat hẽs ſuuj
ꝗ etià põt ignoꝛare.ut.l.eius ꝗ in ꝓuincia.in fi. ſi cer.pe. Ael
dic ꝙ ignoꝛabat ſupine. De pᷣſũptiõe aũt ſcie heredis dixi in
l.ꝗrome.S.dno fres.de v.ob. ¶ Op.de.l.nutu.S.ſi.de le.iij.
So.ut in glo. ¶ Op.ꝙ res deſtinata poni in ediſicio ꝑinde

ſtea mutauit ꝓpoſitũ ⁊ vult recedẽ ⁊ uẽdit ſrumẽtũ. qᷓritur an
puniat᷑. Et dicit ipſe ꝙ nõ.q;ꝛ pmũ ꝓpoſitũ fuit licitũ ⁊ bonuʒ
hãc.l. facit.l.j. Ki q̃rit offuius.de exerc.⁊ ibiipſe hic ponit
oc aũt ĩtelligo ſi de pᷣ ꝓpoſito cõſtet als pᷣſumit ab initio tale
fuliſſe ꝓpoſitum ſicut poſtea fecit. ut.l. ʒ ⁊ iulianꝰ. S. pinde.S.
ad mace. Et pᷣdicta va qñ pmũ ꝓpoſitũ ẽ licitũ nõ obligatoꝛi/
uʒ. Si vo pmũ ꝓpoſitũ erat obligatoꝛiũ.aut erat obligatoꝛiũ
ſui nel alteri q ſibi mãdauerat ⁊ iſpicii pmũ ꝓpoſitũ.ut.d.S.
vñ q̃rit offllius.Aut erat obligatoꝛiũ alter⸗ ꝗ nõ mãdauerat
⁊ nõ ſufficit ꝓpoſitũ pmũ niſi ſit ſecut euẽt.ut.l.iij.de ĩ rẽ uer
ſo. S. ſi ſic. ¶ Op.⁊ videt ꝙ deſtinatiorei habeat/p ſacto.ut
i.ſiqd eoꝝ. S. itereſt. de le.iij.t.l.⁊ ſi nõ ſũt.S.qd ergo.de au.⁊
ar. leg. PHe. dicit hic tractat de legato reſtringẽdo.iõ deſtina
tio nil operaĩ.ðibi de legato ampliãdo. Sʒ hec ſo. tollit ꝑ.l.li
gni. . ſ lign.j.ti.ij. Auare dic ꝙ hic legat res ipſa vñ deſti⸗
natio nil operat᷑. Sʒ in ↄꝛis res ipſa deſtinata expiſſe nõ legat
Sed dubitat᷑ an legato alteri rei accedit ppe deſtinationem.
Dic ergo utrum deſtinatio aliqd opet̃aut legat ipſa res ⁊ nil
opatut hic.aut dubitat᷑ utrũ cedat legato alteri rei.⁊ tũc aut
fuerũt legate res deſtinate ⁊ nõ ẽ dubiũ.ð ut.l.ſigd eoꝝ.S.ĩter/
uẽtũ.j.ti.ij.aut nõ ẽ facta mẽtio de eis.⁊ tũc aut crat res deſti/
nata in antiquũ eẽ ⁊ tũc deſtinatio habet p facto. ut.l.ſũdi. in
ſi.⁊.l. & anaria de act.emp. ⁊.l.argumẽto.S.pe.j.de au.⁊ ar.
le. aut erat deſtinata in nouũ eẽ.⁊ tũc aut nõ erat ceptũ opus
fieri ⁊ deſtinatio nil oꝑat.ut.l.ligni.S.ſi lignũ.⁊.l.lana.j.ti.ij.
aut erat opus ualde remotũ ab illo in quo res erat deſtinata.
aut erat ppinquũ.pᷣ caſu deſtinatio nil operat᷑.ut.l.libꝛoꝛũ.S.
ſz neq; cepti.j.ti.ij.⁊.l.ueſtimẽta.de au.⁊ ar. le.ſcõo caſu opꝰ
ceptũ habet ꝓ ꝑfecto ⁊ deſtinatio oꝑat.ut.l.⁊ ſinõ ſũt.S.qd
ergo. de au. ⁊ ar. le.x.l.libꝛoꝛũ.S.ſʒ pſcripti.j.ti.ij.

N= . arua
☛ Enatus: Marcellus. Ratus
la ruſtica põt deſtrui. ⁊ ꝑ ↄſequẽs legari.h. d.
. atum Seipſã ſũmat.Circa hũc..diſtingue ut
5 Zegatum. in glo.aut ponit᷑ in uolũtate heredis.aut
legatarij.aut exnei.ſi hedis.aut in nolũtate libera.aut arbitri
uʒ boni viri. ſi legatarij idiſtincte ualet ut hic.ſi exnei.autĩ uo

luntate expᷣſſa.aut in uelata. Piceſingulario caſtial
(M icẽ ſingularis caſus in
= Un ab hoſtibus. põt legari liber hõ in
quo nõ eſt cõmerciũ.⁊ hoc ſit lnca ainari . noͤhy locij
— NRegula catonia. nõ hʒ locũ
☛☚ Eruum fi lii. legat̃ in qb ĩpedimẽtũ ceſ
ſat ex cauſa q retrotrahit.b.dð. ¶ Op. de.l.cũ alienã

C.e. x. S. e.l. apud iulianũ. 5. ↄſtat. So. glo. teſtatoꝛ videt hic

₰

legare ius qdð pzʒ in re de hoc miroꝛ. nã pẽ nullũ alid ius hʒ niſi
p̃occupãdi iuris peculij ſiſlius pᷣdecedat. ut. l.ij.ff. de caſtrẽ.
pecu. Quod aũt ulud cogitauerit ẽ g uotũ parẽtũ ⁊ nalẽ oꝛdi
ſiẽ. nt. l. ſcripto vñ liberi. ⁊.l.nã ⁊ ſi parẽtib de ĩoffi.teſta. Di⸗
co ergo h̊ ponẽdũ eẽ caſũ alto de trib modis.pᷣ ꝙ pꝛ in vita ſi
lij credebat ſe hẽre ius in illo ſeruo ſicut in reb ꝓfecticijs ⁊ ſic
errabat in iure. Nel ſcðᷣo ꝙ pꝛ credebat filiũ eẽ moꝛtuũ tꝑe te
ſtamẽti cũ in vitate nõ eẽt ſʒ poſtea deceſſit.⁊ iõ ſi pĩ tũc deceſ
ſiſſet legatũ erat ĩutile. Sʒ ſiñli poſtea pᷣmoꝛit legatũ ofirmat᷑
Mec ob. regula cato.ppt ſictionẽ ut dicit tex.⁊ dixiin ſüma/
rio. Al tertio poſſet poni ꝙ pẽ credebat rẽ eẽ ſuã ex alia cau/
ſa cũ non eẽt. ⁊ idẽ iuris ẽ qð.õ.¶ Sʒ qro qd ſi ſili feciſſet te
ſtamẽtũ ⁊ pꝛi reliqſſet. Rñde tũc legatũ non ualeret.q; pꝛ ca/
pit ut heres ex teſtõ ſilij qꝛ retro non trahit. ⁊ hoc ſetit glo. hic
⁊ tex.videtur uelle.Ex quo nõ ꝙ ius ſuꝑueniẽs teſtatoꝛi non
ꝓdeſt legatario. Cõtra.S.e.l. qdð in reruzʒ. S. j. So. ibi ĩlegato
uſufructin quo nõ hʒ locũ regula cato.qꝛ cedit ab adita bere
ditate. Mer p̃dicta dełminat Ja.de are.talẽ.q.Si ego lega/
ui tibi rẽ quã habebaʒ in emphiteoſim ſi poſtea ꝑuenit ad me
plenũ dñiũ certe nõ debet tibilegatario niſi eẽt ius ſupnennes
ale ꝙ

— — – — — — — — — ꝝ——. —

—.

— — —

d ,. — — 1☛n

h.
ti
b
i
no
fo
t⸗
n

ei
,
60
0/
n
l
it

tale ꝙ ius hmũ ad ſe traheret illud.ut.l.ſi tibi.S.nſufr.quẽad.
caue.facit.l.ſi tibi.ff.q.mo.uſufr.amit.ita dic ipſe.hoc viceg
l.ſi ex toto.in pn.S.e.augmẽtũ enĩ cõtingẽs in re legata nõ ſo
lũ circa ius ſ̊ etiã circa ſubᷣam rei ꝓdeſt legatario ut ibi patet.
ſz dico ſic. ſi teſtatoꝛ dixit fũdũ meu.uel alio mõ expᷣſſit ſe lega/
re ius qð hẽbat ius ſuꝑueniẽs nõ auget legatũ.ut.l.Ffui electio
ne..fi.⁊ qð ibi nõ.S.eo.ita ĩtelligo. Ja.de are.ſʒ ſi legauit ſũ/
dũ ſimpliciter nõ adijciẽdo meũ neq; reſtringẽdo ſe ad ius qð
habebat.⁊ ſic nõ limitate tũc oẽ augmẽtũ in iure uel ſubſtãtia
rei cederet legatario.ut.d.l.ſi ex toto.⁊.l.qdð in rerum. .ſiqs
poſt. S.eo. Et hoc uerũ qñ legatũ ab initio tenet.ſec ſi ab ini/
tio nõ tenet.qꝛ tũc non cõſirmat᷑ ipediẽte regula catoniana ni
ſi ſupueniẽte cauſa que retrotrahit. ut hic.

Siquis rem. Aui rẽ ſibi legatã ignoꝛãs legat ſi/

= ue acceptet ſiue repudiet ualet lega
tũ factũ a ſe.h.d.Quidã habẽt hic vnã additionẽ ꝑ quã Bi.
qrit an hẽs cogat᷑ ad rẽ redimẽdã eo caſu quo teſtatoꝛ legatũ
repudiauit.Et dicit ꝙ nõ.q;ꝛ repudiãdo videt᷑ legatũ ademiſ/
ſe ſicut qn donat.ut.l.rẽ legatã oe adi.le. Vel ueri ibi loquit
ꝙ ilð ius qð hʒ videat᷑ legare qñ illð ſe hẽre ſciebat.ut.l.ſi do/
mus in fi.j.e.cũ ſilibꝰ.Sʒ qñ nullũ ius ſe hẽre credebat.ſi po/
ſtea ſuꝑuenit ⁊ repudiat videtremãſiſſe in eadẽ uoluntate ita
loqui hic.¶ Querit Pi.utrũ confeſſio cedẽtis noceat ceſſio
nario.Qð plene examio in.l.ſacta.S.ſi hẽs ad trebel.¶¶ VIl⸗/
timo nõ tex.qui dicit retro ipſius fuiſſe.videt᷑ ꝙ a tẽpoꝛe moꝛij
res eſt legatarij ſicte a tꝑe adite hẽditatis uere. ut.l:.ſi tibi ho/
mo. S. cu leruus. j. eo.

0S1 pocula. Si ſiat mutatio de mã in ſoꝛmã uel ecõ

22 uerſo legatũ nõ mutat ſi teſtatoꝛ uolun
tatẽ nõ mutauit.h.d. ¶ Op.j.ti.ij.l.lana.⁊ de au.⁊ ar.le.l.ſe
ia in fi. So.ibi teſtatoꝛ mutauit hic hẽ.hec eſt vna ſo.glo.hic
nã tenet in.l.ſi cõuenerit.S.fi.de pigno.ac.qð videt mihiõ
tũ tex. ad ꝗd eni dubitaret hic de mutatiõe uolũtatis teſtõꝛi
nõ video.NDic ergo ꝙ hic teſtatoꝛ fecit mutationẽ de materia
in foꝛmã.uel ecõuerſo. Sʒ dic aut ↄſtat ꝙ mutauit uolũtateʒ
⁊ tũc nõ debet᷑.ð aut ↄſtat ꝙ nõ mutauit gari debet ut hic.
aut dubitat.⁊ tũc diſtingue ut tex.in.l.q̃ſitũ.S.illud foꝛtaſſe.j.
ti. ij. ſ..aut foꝛma eſt reducibiliᷣ ad materiã aut nõut ibi. Jõ h̊
in poculis ⁊ maſſa non pꝛeſumetur mutatio uoluntatis in du/
bio.in lana ſecus.

Si aree. Qð edificat in area legata debet legatario
0 Di arec. bd. & Op. de. l. choꝛ. S. areã. j. ti. i. So.

dicit glo.ibi uolũtatẽ mutauit teſtatoꝛ qð eſt diuinare. Ja.de
are.dicit ꝙ hic edincauit teſtatoꝛ cuius res erat.ibi ediãcauit
exneus cui rẽ teſtatoꝛ legauerat.iõ hẽs non tenebat᷑ ad areã.
q; nõ poterat ſeparari a domo.ſʒ tenet᷑ ad eius eſtimationem
ita loquit ibi.ar. S.e.l.cetera.S.ſiduobꝰ.⁊ iõ domo deſtructa
oterit peti area.q; legatũ nunqꝙᷓ; ſuit extinctũ ita loquit hic.⁊
oc teneo. ¶ Quero qd ecõtra qñ legat᷑ domus qͥ reduci ad
areã. Glo.hic dicit ꝙ legatũ extinguu. Illud ẽ .l. ſi grege. S.
e.Et iõ dic qũq; legai area in q̃ poſtea ediũcai. x tũc aut ediſñ
cat᷑ a teſtatoꝛe aut ab exneo cui erat res ut dixiſupꝛa.qñũqʒ; le
gat᷑ dom q poſtea ad areã reducit.⁊ tüc aut in ea iterũ ediñci
uʒ nõ reponit ⁊ debet᷑ area.ut.l.ſi grege.sõ.e.aut ĩ ea iterũ edi⸗
nicat᷑ ⁊ legatũ extinguit.ut.l.ſi ita.S.ſi domus.j.e.qdð intellige
ut ibi dicam.

Eum qui cyrographuʒ. Shiẽtac

guere de ↄctib' ad ultimas uoluntates.h.d.¶ Op.j.ti.j.l.ga
ius.So.ibinõ legauit cyrographũ ſpaliter. Dicit glo.adde
ꝙ fecit legatũ gnale in s nõ contineret cyrographuʒ.ſecꝰſi
vniuerſitatẽ iuris reliqſſet ueluti calẽdariũ.ut.l.ꝗ filiuʒ.in pn.
.ti.ij Diſtingue ergo tres caſus ut nõ.ꝑ Ci.C. loca.l.certi in
ris.in. vj.als in. v.q.¶ Vltio Di. ponit hic diſtictionẽ. utruʒ
ſit licitũ arguẽ de ↄctib ad ultimas uolũtates bonã ⁊ ꝑfectaʒ
quã ponit Guil. de ybo ad vbũ in.l.pactũ.S.de pac.
—EEHen pimit. . d. COp. ꝙ ſi fraudant᷑ credi
toꝛes nõ ualet legatũ nec libertas.So.ut in glo. ¶ Op.de.l.
iij. S. n.de fũ.ĩſtruc.lega. So. gl.ᷣtu dic ꝙ ibĩ fuit ĩ vita manu/
miſſus ꝑ qð legatũ videi reuocare. hic in ultima uolũtate in q̃
ineſt ↄditio ut nõ tollat pmũ ſoʒ ſi ſecũdũ ſit iualidũ.ut.l.ſi
iure.j.ti.ij. ¶ Op.ex glo.de.l.plane.in pn.S.e.ubilegatũ in/
ualidũ reuocat õ fauoꝛ eſt ꝙ ſiue pcedat re
lictũ libertatis ſiue ſequat᷑ ſi ẽ ualiduʒ ſemꝑ pᷣualet altilegato.
ut. l. ſi idẽ ſit ſeru. j.ti.j. Sʒ qñ legatũ libertatis eſt lualechi ſip
cedit nõ yitiat legatũ ut hic.ſʒ ſeqtur etiã ſi libertas ſit iualida
reuocat pᷣmũ.ar.d.l

0 i idem Eegatũ libertatis iualidũ ipſi ſerui legatũ

ꝓlane.in pn.⁊ glo.tenet hoc.j.ti.j.l.gte

Belegat pmo.

ſtamẽto. Sed huic videt᷑ ↄdicere tex.q dicit ſi idẽ ſeru legatꝰ
⁊ li̊ eẽ iuſſus. ⁊ ſic ĩnuit ꝙ ſuerit ſecuta libtas. Sʒ dic ꝙ hec
ſũt vᷣba iuriſcõſulti nõ denotãtia oꝛdinẽ teſtõꝛiᷣ.⁊ hoc mõ poſ
ſumus dicere foꝛte meliꝰ q; ſupꝛa.Ad dictà.l.uij.in fi.de fun.iĩ
ſtruc.lega.ſ.ꝙ ibi ſecutaeſt manumiſſio.hic vo pᷣceſſit.

CB Legato ſtatulibero expe/
Si ſtatuliberum. Ged ipſü ſoluere t

ns cᷓ eſtimationem. . d.

Si duos. Qul legatuſufructũ in fuůdo videi legare

OO aliu ſi aliũde nõ hʒ. h. d. ¶ Pꝛo de/
claratiõe littere q̃ro quo redimet hẽs. Gl.itelligit redimæ.i.re
tinere.uel ↄdicere etiã nullo dato.Cõtra ſi legatari ad hoc te
net.ergo eũ põt ꝑ uſufructuariũ agi.ut.l.j.S.j.ſi uſuiruc.pe.
Roge. fatet actiõe reali ut ibi nõ ꝑſonaliut hic.qð glo. repᷣhẽ
dit cũ hic nõ fuerit ſeruitus cõſtituta.iõ nõ põt agi actiõe reali
¶ Cõtra ꝑ ultimã uoluntatẽ ↄſtituit᷑ ſeruit ipſo iure.ut.l.j.de
ſerui. le. c.l.ſi partem.S.j.Sẽ.quẽad.ſer.amit. So.dicit Ja.de

are. illud uerũ ſi ſeruitſuerit legata exp̃ſſe.ſecꝰ ſi tacite ut hic.

qð nõ multũ.qꝛ qñ res legat᷑ tacite nõ traſit dñiũ ipſo iure.do
tex.cuʒ glo.in.l.emptoꝛ.S.ancilla de rei uẽ.dixi in diſtincnõe
quã ſupꝛa poſui in.l.j. ¶ Quero in ꝓpꝛietate legata an videa
tur legata via.Gl.tangit in.l.iij.S.loci de adi.le.dixi plene in
l.j.de ſerui.lega.

Qð cõtingit medio tẽ/
— Ja ſubſtituto. poꝛe nõ virdet legatũ. h.

d. ¶(Quero qd ſi emiſſet ſcient. Glo.dicit idẽ ⁊ ſau

dit maxime. Tu examina hoc per Di. in. l. qui rome. . duo

fratres.⁊ ibi dixi.j.de v.obli.

(E eres In legato generis heres de euictiõe tenet ſecꝰ

vin legato ſpẽi. Idẽ in ſtipulatiõe rẽ tradi.h.d.
Nõ diſtictionẽ hup.S.de quo plene in.l.ſ dom.S.de eui⸗
ctiõe.j.e.ti.¶Ad.l.que de legato.op.ubi dare ꝓmitti non li
berat᷑ ꝗs niſi accipiẽtis faciat.ut.l.ubi aũt in ſi.de v.ob.Sol.
glo.parua.expone dare.i.tradere.⁊ ceſſat ↄꝛiũ glo.j.q̃ diſtin/
guit utrũ iſta ſit alternatiua legis uel teſtõꝛis nil ad ꝓpoſitum
HNõ ergo qñ ꝓmittit dare ĩditincte dʒ fieri accipiẽtis.⁊ idem
dico ſi teſtatoꝛ expᷣſſe grauaret heredẽ ꝙ daret.Añq; ꝓmitti
tur tradere.⁊ tũc ant ꝓmittit de aliqua re in genere ⁊ dʒ tradi
talit ꝙ euelli nõ poſſit. ut hac.l.aut ꝓmitti de certa re in ſpetie
⁊ tũc ſi ꝓmittit᷑ ex titulo lucratiuo ſufficit quocũq; mõ tradat᷑
ut hac.l.ꝗᷓ de legato.ſi titulo oneroſo dʒ ita tradi ꝙ euelli non
poſſit.ut.l.iij.in pn.de aciſ.emp.⁊.l.rõ.in pn.eo.iii.
— Am res Hec eſt magiſtralis lex.Ex q̃ col/
I EBe igitur diſtinctio quã glo.ponit in
Al. qdð legat᷑ de iudi.x.l.ij. C.ubi ſdeicõ.pe.de.⁊ ponit
tot caſus ꝙ nõ recipit cõgruã ſũmationẽ.Sʒ diuidit im Hi.
pᷣ ponit᷑ in quo loco debeat ſolui res legata.ſcdᷣo ꝗd iuris ſi ſit
res legata nõ appareat.tertio qlit culpa heredis eſtimet᷑ circa
rẽ legatã.ſcða ibi itaqʒ.tertia ibi Sulp. Mam lubdiuidit᷑ in
duas.qꝛ p loquit de ſpe.ſcdo de eo qð ↄſiſtit pondere nume/
ro uel mẽſura ſcda ibi ſʒ ſi petat. ¶ Op.ſpᷣe legata nõ ueniũt
uſure.ut.l.in ſideicõmiſſi.S.ſi auro.⁊.l.cuʒ ꝗdãa in fi.de uſur.
So. hic erat legata pecunia in ſpe.ſile ĩ.l.ij.iij.⁊.iij.C.depo.
¶ Op. de. l. cũ ſeruus. S. e. So.qñ res multũ eſt a longinquo
pᷣſumit ꝙ teſtatoꝛ uoluerit ꝙ ſũptibꝰ hẽdis ꝑquirat ⁊ reducat
ut ibi dixi.iõ ĩtellige hic ꝙ res nõ erat multũ a longinquo.Et
ad iſtã giſiſitudinẽ adde glo.q̃ ponit alia vᷣiſilia q̃ẽ ſuꝑ vbo vi
ſilia. Aer.itaqʒ.hec ſcdðᷣa pars ſubdiuidit in duas.pᷣ ſoquitur
qñ legata ẽ ſpẽs.ſcdo in legato alternatiuo.ſcda ibi ſʒ ſiſtichꝰ
¶ Op. S.de rei uẽ.l.ſi a boneſidei.⁊.l.ſi vo.⁊.l.ſi culpa.Glo.
nõ ſoluit.Certe cõcoꝛdãt.qꝛ hic ⁊ ibi tenent᷑ de reſtituendo ca
nere lʒ nõ de pꝛoſequẽdo. ¶ Op.ad hoc.S.depoſi.l.qᷣ ſi ſine.
Dic qñq; qꝗs tenet᷑ ad rẽ actiõe pſonali deſcẽdẽte ex ↄctu uel
celebꝛato gr̃a utriuſqʒ uel gra debitoꝛis cõuẽti.⁊ tũc indi/

cte dʒ cauẽ de reſtituedo ut hic ⁊.l.ſi filio.S.ſiqs.S.ſo.ma.
Si vo ẽ celebꝛat gra creditoꝛis tũc nõ tenet᷑ cauẽ.ut.lʒ.ſi ſine.
ʒ.depo. Fallit ĩ ꝓcuratoꝛe ꝗ adeo grauał ꝙ teneĩ de culpa le
uiſſima.iõ grauat᷑ etiã ĩ cauẽdo.ut.l.ſi ꝓcuratoꝛ in fi.S.mã.⁊
l.ſi pecunia.S.ſi is de ↄdi.ob cau.Si vo ꝗs puenit actiõe rea
li tũc ĩdiſtincte dʒ cauere.ut.l.a boneſñidei.⁊.l.ſi vo de rei uen.
ſi vo ↄuenit᷑ actiõe ꝑſonali ĩ rẽ ſcripta ideʒ. ut.l.celſus.S.ſi.ad
exhi.Et ꝑ hoc dico ꝙ ſi ille qſi ↄct ꝗ celebꝛat aditiõe hẽditaſj
magis diceret᷑ celebꝛari gfa legatarij qᷓ; hẽdis.tũc hẽs nõ tene
tur cauere ad iſtar depoſitarij ſi ↄueniret᷑ actiõe pſonali.ut.l.
ſi ſine.S.depo.qñ aũt dicat᷑ celebꝛari gr̃a hẽdis ul legatarij di

cã ſtati ĩ . culpa. ¶ DOp. ꝙ ſeru debeat peti nõ eſtimatio. ut

l. cũ ſeru. S.e.So.hic dic eſtimationẽ acand tñ negat ꝗn
ſeru ſit in obligatione ⁊ ꝙ poſſit peti. Ael dic ꝙ eſt i ectiõe
Ej

—

. Delegat p.

legatarij ꝙ petat. ut. l. ll. F. .de do. cau.moꝛ.¶ Op.ꝙ ſtati
nò poſſit ↄueniri ad eſtimationẽ. ut.l.ſi ↄſtãte. S.ſi uxoꝛ.ſolu.
ma. So. dic ꝙ ubi hẽs ẽ in dolo ſtati poſſit ↄdẽnari ad eſtia/
tionẽ ut hic.ſi ĩ culpa puto ꝙ ſibi poſtulati debeat darimodi
cũ tpᷣs ad inueniẽdã rẽ ⁊ reſtituẽdã ut ibi.ſic põt itelligi.j.e.l.
. itẽ ſi res. ¶ Venio ad v.ſʒ ſi ſtich.ꝗ loqui de alternatiua.
QOp. de. l. ſtichũ aut pãphilũ.in pn.de ſo. So.itellige iſtaz
Fʒ illã. ¶ Op.S.de nox.l.ſi ad libertatẽ.ubi vno ꝑempto libe
rat᷑ debitoꝛ in totũ. So gl ⁊ male.hic ĩ altł᷑natiua utruq; erat
ĩobligatiõe.ibi alt tm.ſ.uꝰ.In hoc male.q; imo pecunia eſt
ĩ obligatiõe ĩ cauſa noxali.Fᷣu iĩ ſolutiõe.ut.l.miles.S.decẽ de
re iudi.ſʒ dic ꝙ ibi qᷓtitas erat in obligatione reſpectu ſpetiei
vmñ ſpetiẽ pempta liberat᷑.ſile in.l.titie.in fi.ð.e.⁊.l.qdã..ſine
j.e. x. C. de iure emphi.l.j.c.l. in naue.S. loca. ¶ Venio ad v.
ſi res. Mõ ꝙ paria ſũt rẽ nõ extare ⁊ rẽ nõ reperiri.

AAWWTINNA Ri teſtm videtĩ factũ pncipalit cauſa hedis te/
B ¶Culpa. cSdceunina culpa.h.d.¶ Op.j.e.l.ſi ſeruꝰ
legat.S.cũ qd.So.itelligas ꝙ hic nõ tenet de leuiſſima cul/
pa ſʒ glo. Hugo o.vñ dic qñ ille qſ ↄct ꝗ celebꝛat᷑ aditiõe hẽ
ditat p quã olligai hes legatarijs ⁊ fideicõmiſſarijs ſit gra le
gatarij uel fideicõmiſſarijtm.qð ẽ qũ maioꝛ pars uadit ad le/
atariũ uel fideicõ. tũc hes no tenet niſ de dolo ⁊ lata culpa
„mulier. 5. ſi bes ad tre. qñq; eſt celebꝛat get gia hẽdij.utqñ
apud hẽdẽ maioꝛ pars remanet.⁊ tunc tenei etia de leuiſſima
ut hic. Qñq; celebꝛat᷑ gra utriuſqʒ qꝛ modicũ plu uadit ad le
gatarios q; ad hẽdẽ uei ecõtra.⁊ tũc tenet de leui tm.hanc di
inctionez facit tex. in. l. ſ ſeru legat. S. cũ qd.j. e. Dices tu
nõne ſempꝑ ſuit gra hẽdis cũ apð eu remanet certa poꝛtio. Rñ
deo pnci lie Gei ſecſſe tenaro⸗ in Hu eox b pius re
linqt.ill iſpicit qð pncipalr agebat.ut.l.ſiq ĩ pn.S.ſi cer.pe.
(Até ſi facln 8 Poſt moꝛã ꝑiculu ĩteritꝰ ptinet ad
J B hedeʒ. b. d. Bl. Hitrat ila. q. utrũ
debeat adhiberi diſtinctio an res eẽt eo mõ ꝑitura pene acto
rẽ ułnõ.qdð dixi plene ĩ.l.nemo rẽ de v.ob.⁊.l.qdð te.ſi cer.pe.

beredis ſeruus. cſrr ſaagla

ci erit. xiiij. annoꝛũ. aliud qrtodecimo annout ibi. qd nõpla
cet Me.ſʒ dicit eẽ ſpale fauoꝛe libertatis.Ego puto glo.bene
dicere. Mꝛo cui declaratiõe diſtingue. aut tp̃s etat apponi

ꝑ genitiuũ ut cũ erit.xiiij. annoꝛuʒ ⁊ reqri ꝙ ultimꝰ annus ſit
cõplet ut hic.hoc enĩ ĩpoꝛtat ſigniſicatio vboꝛũ ut hic.Aut ꝑ

ablatiuũ ut habeat in. xiiij. anno.⁊ tũc ſufficit ꝙ ſit icept ulti/

mann.ut. d.l.ſi ita. x.l.j.S. qbꝰ.j.de ſucce.edic.n in q̃cũq;
parte anni fit in.xiuij. anno fit.vñ ſigniſcatio ꝓboꝛũ hoc iĩpoꝛ/
tat.¶Aduerte tñ ꝙ ſi vba executiua referunt᷑ad legatarium

dz hẽre ifra annũ q vult. ar. d.l.ſi ita. Si referunt ad heẽdẽ ul
debitoꝛẽ tũc dʒ dare ĩfra annũ qñ vult ⁊ ſic põt in fine anni da
re.ut.l.ꝗ hoc anno de v.ob.ſi vo tpᷣs etat᷑ apponit ꝑ accuſati/

—

uũ tũc annꝰultim dʒ eẽ cõplet ut hic ⁊.l.nõ putabaʒ de cõ.⁊
de. c. l. eeius ſaturnin ad tre.ita ſẽtit glo. Sʒ hic ẽ dubium qñ
termin apponiẽ?᷑ ꝑ dictionẽ ad cũ accuſatiuo.videt᷑ eni ſuffice/

re ꝙ ꝗs appꝛopinquet ad tminũ uł eũ tangat. ut.l.ſi vicẽ.S.ſi

— „

ad ianuã.qð vi aut clã.x.l.qdã hiber de ſerui.ur.pdi.⁊ dixiiĩ

L. ceta. . hoc ſenat.S.e.⁊ iõ dic ꝙ hoc nõ ẽ ex nã accuſatiui.
ßeex nà vbi ꝑuenerit uel ꝑueniſſet qð rẽ ꝑfect ſigniñcat.ut.l.
urbana. la pma. S. fi. de v.ſig. ⁊.l.ꝗ ꝓcuratoꝛ.in pn.S.de pꝛo

cu. Idẽ ſi diceret ſi uenerit ad. xiiij.annũ.q; ẽ futurũ ſbiũctiui
qð rẽ ꝑfectã ſigniſicat nõ ceptã. ut.l.j.i fi. ↄiũcto pn. eiuſdem

3.qð ꝗſqʒ iuris. Sʒ ſi diceret legatari hẽat in anno.x.etatis

. —

uel in annũ decimũ idẽ ĩpoꝛtaret. Pꝛedicta fallũt in.l.ꝗ fliuʒ
5§S.pe. ad tre. rõ ibi pʒ in tex. ⁊ i.l.ad rẽpublicã.j.de mu.⁊ ho.

¶ Quero an dies uitim ultimi anni debeat eſſe cõplet. Ai⸗
dea in.l.q̃ etate.S.de teſta.facit ad pᷣdicta qð nõ.i.l.iij.S.mi/

noꝛẽ. S.de mino. ¶ Op. ad ſcdʒ de.:.iij.de annu.le. So.itel⸗

ligit hoc ſm illã. ¶ Op.⁊ videt ꝙ debeat᷑ in pn.cuiuſlibet ter

mini. ut. l.j. qñ di. le. ce. So. glo. ibi eſt legatũ annũ ſimpliciter
hic ſecꝰ. Declaro hoc ab initio fuit legatũ vnũ ſʒ ſolutio diuiſa

ꝑ hanc adiectionẽ annua bina trina die. ⁊ ſic illud tpᷣs adijcit

cauſa differẽde ſolutiõis ⁊ fauoꝛe hẽdis merito in fine anni dʒ

ſolui ⁊ ꝓ hẽde ĩterpᷣtet᷑ ut hic.⁊.l.lecta ſi cer.pe.qũq; ſut ꝑplura

legata annua.⁊ tũc t̃s ẽ adiectũ fauoꝛe legatarij cauſa multi
plicãde obligatiõis.iõ in pn. cuiuſlibet annidʒ ſolui.ut.d.l.j.

— — —

—

— — — —— —

ni hẽdis circa rẽ legatã.b.dð. ¶Op. legatari ʒ actio
nxæfurti cũ recta via trãſeat ad eũ dñiũ.ut.l.a titio de furtis.⁊
A. legatũ ita.j.ti.j.ergo nõ hʒ actionẽ in factũ.q; cũ alia nõ con

qñ di. le. ce. T. e.ti. l. nec ſemel. Fallit ſi eſt relictũ annuuʒz roõne
certe neceſſitatis.q; tũc dʒ ſolui tꝑe neceſſitatis iminẽtis. Itẽ
fallit qñ pſtatio ẽ fẽda de certo redditu. tũc dʒ ſolui qñ reddi⸗

1 currit.ut.l.quotiẽs de p̃ſcrip. vb. Hui timoꝛe ẽ facta tota gl.

NRog. dixit ꝙ vniuerſitate iſpecta fu ẽ hẽdis.als cõditio ſur⸗/
rogat᷑ aut ipſa re ꝑ ſe iſpecta nõ bẽdis ſ legatarij fit.ſateoꝛ qꝛ
vniuerſitas rerũ põt eẽ vni⁊ in allares ſingularis nõ ẽ ey. ut
l.ij. v.iij. de rei uẽdi.⁊.l.eũ q edes.x.l.reruʒ mixtura de uſuca.
tñ hic ↄſiderat᷑ res ſingularit᷑ nõ/ꝓut ẽ in vniuerſitate.⁊ ſic nil
ad rpon:. So ceo glo. ut hic dicas in factũ.i.actio furtip
pter factũ nõ ut ſit nomẽ actiõis.ut in.ij.⁊.iij.ſolutiõe quã te/
net Pi. ⁊ oẽs cõit. Ael dic ̃m Ja.de are.legatari põt ĩtẽta/
re actionẽ pſonalẽ ſi vult. ⁊ realẽ ſi vult: ut ĩſti.e.S.nra aũt. Si
ergo uellet eligere ꝑſonalẽ ⁊ nõ realẽ tũc ageret in factũ ut hic
ſʒ ſi eligeret realẽ ꝓ fuo ꝓcedit hec ſolutio ꝙ ꝓ furto aget᷑ fur
ti. ʒo ſoluit alit᷑ ꝙ hic res legata erat heredis nõ teſtatoꝛis.

Mõ fm hãc ſo.ꝙ ſi legat᷑ res hẽdis nõ traſit dñiũ recta via in

legatariũ. Cõtrariũ noõ..l. ij. C. cõia de le.ſʒ cũ hac glo.ↄcoꝛ.
alia gl. in. l. papinian. . de ſerui. x in.l.titi. la.j.de act. emp.
⁊.l. hereditatũ.S.ſi.ad.l.fal.⁊ iſte gl.ſũt uere. ꝓbat in.l.ſi tibi
hõ.S. ſi fundus.j.e.que q̃lit ĩiducat bi videbi.⁊ iſti.e.S.ſi res
legata. v.ſi vo hẽdis.⁊.j.e.l.ſis inqlinos..cũ ſeruũ.⁊.j.q ⁊
7 ꝗb.l.hẽs ꝓpꝛiu.⁊.l.ſeruũ.S.de illo.j.de v.ob.in glo.Eſt er
gSo iſta uera ſo. i ſe. ᷓtũ ad.l.tinet aliquã diuinatiõeʒ. So.
ergo alio mõ ꝙ hic hereditas nõ erat adita.qð nõ plʒ ꝑp.l.a ti
tio de furtis. ⁊.l.huic ſcripture adliagt. Ex pᷣdictis ergo di⸗
ſtingue. aut legat᷑ res hẽdis aut res teſtatoꝛis.⁊ hoc caſu aut
legatari eligit ꝓre actionẽ pſonalẽ.⁊ ꝓ furto habebit actionẽ
i ſactũ.aut realẽ ⁊ ꝓ furto hẽbit actionẽ furti.ut ex pᷣdictis pʒ.
i vnus Heres delinquẽs tenet᷑ nõ coheredes.hoc
21X dic.¶Nõ qñ obligatio hʒ oꝛiginẽ ex ꝑſo⸗
na heredis vn nõ tenet ex facto alteri.ſile in.l.f.ad ſyl. ſec ſñ
er ꝑſona defſũcti. ut.l.i. in fi. x.l. eadẽ. . cato.j.de v.obli.

As Ioen Silegatü ofert in tps cer
cn le etur te etat ultimus ann⸗ dz

rit niñ ppt᷑ ſciaʒ teſtõꝛis aliud iducat. h. v. no. multuz. ¶ õ
ꝙ qñ adijcũ tpᷣs certe etatis dʒ eẽ cõpletultim ann?c nõ ſuf/
ſicit ꝙ ſit icept.¶ Scðᷣo nõ ꝙ qñ debet᷑ aligꝗd ãnua bina tri⸗
na die. ⁊ ſic ꝑ plures terminos dʒ ſoluiĩ fine cuiuſlibet termi⸗/
ni. ¶ ertio nõ ꝙ tpᷣj pᷣſtatiõij icipit currẽ a e teſti. ¶Op.
glo. ad bmũ de.l.ſiſta fuerit de manu.teſta. So.alið ẽ dicere

cõplet ut debeat.⁊ exinde dies pᷣſtatiõi adiectus cux

na hẽdis nõ ut hẽdis ſʒ ut ſilij.iõ teſti tps iſpici.¶ Circa hoc
ꝗro ego uẽdo vnũ libꝛũ ⁊ facio termin de pᷣcio vniꝰanni.qñi

t pcipit᷑.ut.l.nec ſemel.S.ſi in habitatiõe.j.qũ di.le.ce.⁊.l.ſir⸗

mio.S. ſi pꝛ cũ glo.eo.ti.plene dixii.l.g hoc anno de uer.ob.

Ald tertiũ dictũ op.⁊ videt᷑ ꝙ a die moꝛt᷑.ut.l.ꝗ duos.S.j.

de ma. teſ. x alibi dẽ a die adite hẽditatis. ut.l.ſi in diẽ ĩ pn.de
cõ.⁊ de. ⁊.l.iij.S.ſiqs hẽdi de ſta.li.ubi cedit a die adite hẽdi/

tatʒ.etiã ſi ſit dictũ ꝙ cederet a tꝑe moꝛtis. Dic ergo qñq; dieʒ
apponit᷑ diſpõni.qũq; apponit conditiõi.pᷣ caſu ĩtelligi᷑ a die
moꝛtis.ut.l.ꝗ duos.S.j.de ma.te. Fallit ſi ꝑ teſtõꝛẽ alio ſit ex/
pꝛeſſũ ut hic.nã hic teſtõꝛ videt uoluiſſe ꝙ a die ſinite etat cur

rat tp̃s annua bina trina die. Scdo caſu ſiqdẽ ↄditio ẽ iplen

da ĩ pſonã hẽdis ĩcipit a die adite hẽditatis.ut.l.iij.S.ſiqs hẽ/
di de ſta.li.ſi vo nõ ẽ iplẽda in ꝑſonã hẽdis tũca tꝑe teſti ꝑõtĩ

pleri in vita uel poſt moꝛtẽ fm diſtictionẽ.l.ij.de cõ. ⁊ de. Dʒ

Ʒʒ hoc facit.l.thais.S.hẽdis de fideicõ.li.ſʒ M ipleri in ꝑpſo/
k. ¶LCirca hoc

cipit currere illud tps an tꝑe celebꝛati ↄct uel libꝛi traditi uel

qqſ ſi fuit facta ſbᷣ ↄditiõe an currat a tꝑe celebꝛatict ui cõdi/

tiõis exiſtẽtis.Dic ꝙ ĩcipit currere a tꝑe ꝑfectict ultima ꝑ/

ſectiõe etiaʒ traditiois. ut.l.tali ſtipulatiõe.in pn.de iu. do.qð

F mitũ no.ſʒ õ hoc ſac.l.j.S.biduũ.q ap.ſit.ſʒ vide ꝑ teipſuʒ.

R AS LTps certe etat honoꝛati faẽ
WH oc aut legatũ. cne ſeeſ tpe ſimplici. h.
o. CQuero

q̃re vnũ tp̃s magis hẽat ↄditionẽ q; aliud. So.
dies ſimplicit ſine aliquo euẽtu ẽ dies.q; certũ ẽ euẽturũ.ſʒ cũ
aliquo euẽtu facit ↄditionẽ qꝛ ẽ dubiũ de illo euẽtu.⁊ ita ẽ hic
facit.l.iiij. in fi.S.de ↄdi.iſti. ¶Op.⁊ videt᷑ ꝙ tps certe etatis
nõ faciat ↄditionẽ ſed diẽ.ut.l.ex his qñ di.le.ce.Dicit gl.ſol
ue ut ibi. Lu dic ibi ts certe etat poſt legatũ ꝑfectũ adijci pᷣ
ſtatiõi. hic vo adijci ſpᷣe legati.¶ Sʒ op.qꝛ cũ pᷣſtat õi appo
nit fac ↄditionẽ.l.qbꝰdieb.S.qdã titio de cõ.⁊ de.So.ſihᷣ⸗

„

ſtatiõi adijcit tps ĩcertũ ſac oditionẽ ut ibi.ſec' ſi certuʒ tps.⁊
hac ſo. firmat glo.i.l. ſe ſaturnin ad tre. ⁊ ĩ.l.cũ teſtoꝛ.C. de

ma. teſt. ¶ Op. de.l. ſiita ſcriptũ.el.iij.de ma.teſt. So. ibi eſt

ſpetiale fauoꝛe libertatis. ut ibi dicit tex. ¶ Itẽ op. de.l. ſei ſa

turninus ad tre.So.ibi facit diẽ ex pᷣſũpta uolũtate defuncti

que colligit ex trib.q; fil qꝛ minoꝛ ⁊ qe pĩna hẽditas ẽ ſibi de

bita. ſʒ ſi qð iſtoꝝ dencẽt no ſufficeret.hoc dico ut eũ adapteʒ
ad iſtũ tex.ibi ꝙ ſi teſtm ⁊c̃.ubiloquit ĩ ſilio.⁊ fachoaltiz⸗

lii
i,

1
ui

ts
;

l,
l,
r
4

—*½

r csd —- =— —

¶ Itẽ op. de.il. libert.S.ab hẽdib de ali.⁊ ci.le. Ja.de are.
dicit ꝙ ibi cõſtabat ꝙ ibi uoluit facẽ diẽ. ſʒ certe ibi loquit qñ
ẽ dublũ.q̃re ego dico ꝙ hic loquit qũ tpᷣs adijci᷑ ꝑſone hono/
rati.ibi qũ adijcit tps certe etaij ꝑſone grauati.⁊ ẽ rõ.qꝛ.l.diẽ
2 teſtõꝛ pſumit magis diigere pmũ hẽdẽ qᷓ; ſcðʒ.ut.l.publiꝰ
j. de cõ.⁊ de. Noc pᷣmiſſo qñ tpᷣs etaſᷣ grauato apponit᷑ uo/

——

luit teſtatoꝛ ꝙ hẽ grauat cũ erit in illa etate p̃ſtet. ergo multo
magio uoluit ꝙ hes illi hẽdis p̃ſtaret cũ ipſu nõ tãtum dilige
bat.ſ qũ apponũ tpᷣe etaſᷣ honoꝛati.tũc cñ teſtõꝛ diligat ma/
F bmc; ecũduʒ hẽdẽ lʒ uelit dare pᷣ.tñ nõ vult dare ſcdᷣo.
Sʒ hoc videt᷑ caſũ.l.ſiita.de ma.te.ſʒ ibi fuit pboſteumn
tpᷣs etatis certe ꝑſone ⁊ ius ſpãle ĩ libtate ponit.ſʒ ſec ĩ alio le
Satagge enre cgi tẽ me facit.l.ſi ſeru lib.de ſta.li. Rñ

eo ibi fuit t̃s appoſitũ ꝑ ſi ⁊ ſic oditio nõ fauoꝛe libertatio.

Itẽ ʒ me vide: caſus i.ʒ.ideicõmiſſaria libᷣtas.s.etiã de fidei/
cõ.li.So.ibi fuit appoſitũ tpᷣs certe etat ꝑſone grauati ꝑ hãc
dictiõeʒ poſt qᷓ facit ↄditionẽ magis q; dictio cuʒ.ut.l.ĩter illa
de y. ſig. vñ ẽ idẽ qð in dictiõe ſi q facit ↄditionẽ regłarit.Fal
lit fauoꝛe ſbertel unb⸗Senn. Sʒ0 pdicta facit.l.thais..
libertatis.j.de fideicõ.li.So.ibi ↄtinet ius cõe nil ſpale fauo/
relibertat.Et id qð ibi dicit humanioꝛe ĩterpᷣtatiõe ⁊c. Intel
lige de ülla humanitate ꝗᷓ dʒ fieriĩ qlibet ultima uolũtatẽ. ut.l.
Iteſtis de re.iur.nõ aligd ſtbi ſpaͤl ſauoꝛe libertaj. Item
facit me.l. ſigs a filio in pn. S.e.Fm ĩtellectũ glo.ſʒ rñdeo ſub
ſtitut nõ pᷣſtabat.i.iccõtinẽti.ſ. adueniẽte tpe.xiii. annoꝝ ſicĩ
l. ex his. C. qñ di.le.ce.⁊ tex.in.d.l.ſigs a ſilio.hoc innuit.q̃re
dicas tria yba.qñq; tpᷣs poſt legatuʒ pfectũ adijcũ pᷣſtatiõi.x⁊
tũc aut adijcit tps certũ aut incertũ.ſi vo tpᷣs certe etasſᷣ adijcũ
ſube legati.⁊ dubitat an teſtõꝛ uoluit facere diẽ ul ↄditionem
dic aut adijcit tps certe etatis honoꝛatiuel grauati aut tertij.
Pꝛimo caſu facit oditioneʒ ut hic. Secundo caſu aut appo/

mi dies ꝑ cũ. ⁊ facitt idẽ. ut... litis. S. ab hedib de ali.⁊ ciba.

le. ⁊ non ob. l. thaij. 5. libtatẽ de ndeicõ. li. qꝛ dico ꝙ ibi ponũ
ius cõe.Alut ꝑ ſi uel ꝑ poſt. ⁊ facit ↄditionẽ. Fallit ſauoꝛe libᷣ/
taſj·ut. l ſi fu lih. de ſta.li.x.l.ſdeicõmiſſania. . etiã de fdei/
cõ.li. Tertio caſu facit ↄditionẽ niſi libertat᷑ fauoꝛe.ut.l.ſi ita
j.de manu. te. Fallit ſi apparet expᷣſſe ul tacite aliqbus cõie/
cturis teſtatoꝛẽ uoluiſſe facere diẽ.ut.l.ſeius ſaturnin ad tre.

Silegatari ſoluẽ creditoꝛi deſũcti he
Si titio. egatari grauat ſoluẽ creditoꝛi deſũ

res ⁊ fideiuſſoꝛ agẽ pñt nõ creditoꝛ.hoc dicit
p.ꝙ legatũ ualet in ꝑſona creditoꝛis.qꝛ eir ĩtereſt plurej
debitoꝛes hẽre.ut.l.iij.ĩ f.de li.le. So.gl.płribꝰmõij.tene tti/
a3 4 hic nõ reliquit contẽplatiõe creditoꝛis.qð pbat᷑ in tex.in
l.ſideicõmiſſa.S.iterdũ.j.ti.ij. ¶ Glo.ultimo tagit vnũ uerbũ
ꝙ legatũ ualet pꝛo hoc intereẽ.ſ.ꝙ hẽo actionẽ boneſidei pꝛo
actione ſtricti iuris qð repꝛobauiin.l.ſi creditoꝛiin f.S.e.q; ẽ
ʒ caſũ in.l.aureli in ſi.de libe.lega.¶ Vltimo Hi.ĩducit hũc
Sa duas.q.an fideiuſſoꝛ poſſit eẽ iudex in cauſa rei pncipa/
is. De ꝗᷓ vide ĩ Spe.dðe iudi.dele.S.ſupꝑeſt.v.ſʒ nungꝗd ſide/
inſſoꝛ. Scðo nungd fideiuſſoꝛ poſſit eẽ teſtis in cauſa iter cre/
ditoꝛẽ ⁊ debitoꝛẽ.De qua vide ĩ Spe.de teſte.S.j.v.quid de
ſideiuſſoꝛe. 2 c .
itiato exp̃ſſo nõ vitiat ta/
fideiuſſoꝛ. citũ eque pncipale.hoc diẽ.
¶ Op. ſi ualet expᷣſſũ nõ ualet tacitũ.ut.l.idẽ.S.fi.S.
de ſerui.ru. pdi.Circa hoc NPe.ſac vnã diſtinctionẽ quã Ci.
recitat ĩ auc.ĩgreſſi. Tu bꝛeui ⁊ clar dic.qũq; ẽ eadẽ rõ viti
andi tacitũ qͥ ẽ vitiãdi exp̃ſſũ.ut ſi expᷣſſũ fuit ſactũ dolo uł me
tu tũc vitiato expᷣſſo vitiat᷑ tacitũ.ut.l.debitũ.C. de remi.pig.

T.l.metũ.S.cũ aũt.⁊.S.ſi.qð me.cauſa.QAñq; nõ ẽ eadẽrõ.⁊

tũc qut aci celebꝛatẽ ſufficiẽs ad diſponendũ ſuꝑ tacito ⁊ ex
pꝛeſſo pncipalr.⁊ vitiato expᷣſſo non vitiat᷑ tacitũ.ut hic ⁊.l.j.
S.j.in ſi.qui.mo.pig.nł hypothe:ſol.NPeclaro hoc legatũ põt
relinꝗ tacite ⁊ nutu.nt.j.ti.ij.l.ſideicõmiſſa.S.iterdũ. ⁊.l.nu/
tu. qð hic fuit factũ. Si vo act celebꝛatꝰnõ eẽt ſufficiẽs ad ĩdu
cẽdũ tacitũ pᷣncipalit.ſʒ illð tacitũ uenit in quãdã ↄſequentiã.
tũc vitiato rb vitiat tacitũ. ut.l.ſi ſpõſus.S.j.de dona.ĩter

—

vi.⁊ uxo.⁊.l.itẽ.S.ſi.de ſer.ru.pᷣdi.

vix ux. §
¶MWMeminiſſe e. DHãnat uẽdere ĩtelligũ iuſto p̃cio.h.

I d. Di. qrit vnã. q.in qᷓ ↄſuluit ſi heres
damnatus ẽ nendere.⁊ emptoꝛ obtulit pꝛecium. heres noluit
accipere. an ſit perfecta uenditio.⁊ an ſit tranſlatum dñium.
Quod Ci.tãgit in.lł.j.C. communia de le.in.ix.q.quod ego
examino in.l.uxoꝛẽ.S.agriplagã.j.ti.ij. Et de p oẽs dicũt x
ſic. ut.l.labeo ſcribit ſi bibliothecã.S.de hẽ.emp.Sʒ de ſcðo
vider ꝙ nõ.nã ẽ dãnat ad factũ.ut.l.cũ ſilio in n.de cur.fu.⁊
ſic nõ ẽ trãſlatũ dñiũ. Sʒ Hi.determinat ð ꝑ.d.S.agriplagã
ubi dicit petẽ põt.ſʒ petẽ ẽ agẽ in rẽ.ergo dñiũ ẽ traſlatum.

do loquẽdi.ut h ʒ Di.

Delegaß pᷣmo.

Et hac dico uerã.q; ille q dãnat ẽ uẽdẽ nõ ẽ ſimplr dãnatus
ad factũ.ſʒ ad dãduũ ſi dñs ẽ.ut.l.ex empto.ĩ pn.sS.de ac.em.
⁊ nõ.in.l.certi ↄditio.in pn.S.ſi cer.pe.⁊.l.in cõuẽtionalibus
j. de v. ob. ergo fuit danat ad dãdũ merito traſtert᷑ dñiũ ĩcõti/
nẽti ſi dñiũ erat apð teſtõꝛẽ. Sʒ ʒ hãc ſo.ſacit qdð dixi in.l.ſer
uũ ſilij.in ᷣn. S.e.ubi nõ trãſit qñ ꝗs eſt tacite grauatꝰ. Sʒrñ
deo ꝙ ibiẽ grauat expᷣſſe cũ uerba hoc ĩpoꝛtẽt.ar.eo.q nõ.ꝑ
Di.⁊ doc.in.l.ſcienqu.j.de v.ob.¶ Quero de.q.quã habui
de facto ſacta uẽditiõe ſi res euincat᷑.utrũ poſſit agi actiõe ex
teſtõ. uel debeat agi actiõe ex empto. Al pone ĩ terminisĩ ꝗ/
bꝰ habui.arbit᷑ ↄdẽnauit partẽ ad locãdũ domũ in qnquẽniũ
parlocauit domũ nõ ſtat locatiõi.utrũ poſſit petipena com/
pꝛomiſſi.an pena pvaßit⸗ in Zctu locatiõis. Dixi ꝙ liberatꝰ
a pena cõpꝛomiſſi faciẽdo locationẽ ⁊ agẽdũ ẽ amodo exõ⸗/
ctu locatiõis.caſus ẽ in.l.ĩ numeratiõibĩ ſi.de ſo.⁊.l.ſeruu ſi
hẽdi de ſta.li.meliꝰin.l.ſtichũ.S.ſi heres.e.ti.⁊ glo.in.l.j.in ſi.

magne glo. C. de pac. Sʒ ð me videt᷑ caſus in.l.fũdi partẽ de
Shẽ.emp.So.ibi fuit cõuẽtũ ut ↄductoꝛ hẽret.qð noĩpleĩ ſo/

a locatiõe.ſʒ ꝑ patiẽtiã in toto tꝑe.ſ hic fuit ↄdẽnat ꝙ loca/
ret qð ſola locatiõe ĩplet. Itẽ g̊ me videt᷑ caſus in.l.ĩter caſtel/
lianũ de arbi.So.ibi arbit᷑ diuiſit ⁊ noluit ſic rẽ eẽ diuiſã non
aũt dãnauit eos diuidẽ.⁊ ſic nõ ĩplet᷑ niſi in diuiſiõe ꝑmãſerit.
Itẽ Ʒ me videt᷑ caſu in.l.ſihẽs de ac.emp.Rñdeo idireiuen
dite accedũt multa.⁊ ꝓillis põt agi actiõe pma.qꝛ lʒ cedãt uẽ
dicatiõi nõ tñ ſũt empta. ut.l.naue.⁊.l.uacce.S.de euic.appo
nat ergo in ſnia ꝙ locet ⁊ patiat᷑ eũ in ↄductiõe ꝑſiſtere als
ſola locatiõe ĩplet᷑.ut.d.l.in numerationibꝰ.

S ſeruus. Si hereditatis.

Sẽtẽtia lata ð hẽdẽ nõ deſẽdẽtẽ uel culpabilit᷑ nõ ap
Paar legatar nõ pᷣiudicat.⁊ ꝗs nõ põt ſuã turpitudinẽ al
egare.h.d. ¶Op.⁊ videt᷑ ꝙ pᷣiudicet qꝗ ad oẽs.ut.l.ſi ſupatꝰ
§.].de pig. So.glo.ibi nõ fuit colluſũ.¶Qũoõ quẽ agat le
gatarij.Glo.uarlãt.vna ẽi.l.qui repudiãtis in ſi.dẽ ĩoffl.teſta
mẽ.alia eſt i.l.i ꝑluſoꝛio.S.ſi.de app. Ja.de are.diſtiguit quã
doq; dat᷑ ſnĩia ð hẽdẽ nõ deſẽdẽtẽ uel colludẽtẽ.⁊ tũc nõ pᷣiudi
cat ut hic ⁊.d.l.ſi ꝑluſoꝛio..ſi.de ap.⁊.l.q repudiantis in ſi.
de ĩof. teſ. c. l. ſiõ.cũ ſi.de euic.⁊ tũc põt ouenmi ipſe hẽs ut h
⁊.j.S.penul. Item poterit ↄueniri poſſeſſoꝛ rei uẽdicatiõe nõ
actiõe ex teſtõ.ut gl.d.l.ꝗ repudiãtis ĩ ſi.⁊ tex.in.l.ſi pluſoꝛio
5§. fi. .deap.qñq; dat᷑ ſnĩa Z hẽdẽ defẽdentẽ ⁊ non colludẽteʒ

⁊ tunc aut heredi nulla poteſt imputari culpa ⁊ ipſe non tene

tur ⁊ piudicat legatarijs.ſiue fuerit actũ q̃rela de inofficioſi te

ſti. ut. l. pap̃. . ſi x cauſa de ĩof.teſta. ſiue teſtm fuit dictũ nul/

lũ uel irritũ.ut.l.fi.C.de pe.hẽdi.ſiue fuerit dictũ falſũ.ut.C.e.
l.ſi in fraudẽ.ſi vo hẽdi põt ĩputari aliq̃ culpa non pᷣiudicat le
gatarijs. Culpa aũt ẽ ſi nõ appellauit ſi iuſte potuit ut hic. Itẽ
ſi iuſtas allegationes omiſit.ut.j.S.ꝓxi. Itẽ ſi iudicẽ ↄ ſe ꝓuo
cauit.ut.l.exceptiões de ſideiuſſo.⁊ tũc ſʒ legatari poſſit agẽ
ʒ hẽdẽ nõ põt agẽ ðᷣ vincẽtẽ.qꝛ tut ẽ.ut.l.ſi ſupatꝰ.S.de pig.
cũ ſi.⁊ hoc uerum ſi ſnĩa fuit lata ad petititionem legitimi.ſʒ ſi

ad petitionẽ ſpᷣſtituti. tũc ſilegata nõ ſũt repetita a ſubſtituto

tacite uel expᷣſſe.idẽ qð in pcedẽtib eadẽ rone.ſi vo ſũt repeti
pc

ta tũc ſpᷣſtitut' dʒ pᷣ ueniri ut hic.ſi nõ eẽt ſoluẽdo tũc dʒ redi

ri ad pmũ ꝓpt᷑ dolũ ⁊ culpã ſuã.ar.pal.l.fac.l. ʒ.S.ſiqs omiſ.
cau.teſ. MDꝛedicta uera in ſnia.ĩ traſactiõe dic ut plene nõ.in
l.ↄtrouerſias.S.de trãſac. ¶ Altimo nõ bñ tex.ꝙ ſniaʒ latã
ſe ꝗs nõ põt dicẽ male latã.qð ẽ uerũ ſi p ſe ĩ totu ẽ lata.ſecꝰ
i ꝓ parte.tũc enĩ põt ð partẽ uenire.ut.l.etiã.S.j.de mino.fa/
cit.l.fi.C.qñ ꝓuo.nõ ẽ ne. QAnñ aũt liceat alicui allegare turpi
tudinẽ ſuaʒ uł nõ dixi in.l.iuſiurãdũ.S.fi.⁊.l.ſe.de iureiuran.

Sigq uis. Pẽditas trãſit ad ſiſcũ cũ onẽ legatoꝝ.h.d.

Nõ tex.ibiulł min plene deſẽdit ꝙ culpa
bilit᷑ defẽdẽs nõ excuſat᷑ dixi.S.ꝓxi.S. Inducit tex.iſte ꝑ g.
ad.q.q̃ ponit in.S.ſigꝗs aũt nõ iplẽs de hẽ.⁊ fal.⁊.l.ſi is ꝗ ſoli/
dũ.S.de hẽ.inſti.¶ Vltio nõ gl.q̃ icipit ĩ iſco.q̃ ponit ſoꝛmã
deferẽdi.ut q ꝗʒ defert in fiſcũ dʒ deferre noĩe ſiſci.dixi plene
in. l.j.j. de iure ſiſci.

Aun Legatũ obſcurũ declarat ex cõie
Bi numer audis bac.expſſio-b. d. Cp.

ꝙ ↄſuetudo teſtõꝛis nõ debeat ĩſpici.ut.l.cuʒ certũ de vi.tri.⁊

ole.le. Solu.hic inſpicitur conſuetudo loquendi non conſue/

tudo utẽdi. ut in ʒꝛijs.ᷣita dicit glo.qð nõ plʒ.ar.l.de qbꝰin fi.

S.de le. Cñ tenẽdo iſtã ſo.glo.op.de.l.danas.S.ſi.dẽ uſufru.
le.⁊ de adi.le.l.pe.ĩ gbꝰ expectatoſuetudo utẽdi.Gl.non ſol
uit. Di. diẽ cũ dubitat an ſit legatũ ⁊ q;tuʒ oſiderat᷑ oſuetudo
utẽdi ut ibi.ſʒ cũ ↄſtat legatũ eẽ ⁊ dubitat᷑ qle.tẽ iſpicit oſuetu
Aadit Peniſ. noiſpecka Ajtucke

ntẽdi legatũ redderet iutile ut.l.ex uſu.j.de vi.tri.⁊ ol. le.⁊.d.
l. dãnas.ʒ Me. Que vᷣba nullũ ſapoꝛẽ hñt.Dic ergo plene
ut dixi in. ð.l.cũ certũ. ¶ Op.dẽ hic ↄſuetudo regiõis ĩ q̃ vᷣſa/
t xcẽ.Cõtra imo cõſuetudo regiõis vñ fuit.ut.l.minimis.j.de
le.iij. So. itelligas illaʒ ſʒ iſtã vñ fnit.nõ ĩtelligo ubi nat ẽ ſed
ubi ↄuerſat ẽ. ¶ Itẽ op. ꝙ bec uolũtas debeat exꝗri ꝑ iudicẽ
ut.l.uolũtaſ.C. ðe fideicõ.Sol.fateoꝛ ꝙ recurrũ ad iudicẽ.ſʒ
iudex declarat ſʒ piectura h̊ poſitaj.Oꝛdinẽ ponit NHi.i.c.iĩ
obſcuris de rena er galaiirint eo.ti.nõ ergo glo.
q̃ ponit iſtas cõiecturas.¶ Qũo ꝗd ſi ĩ aliis legat᷑ ex ꝗb dʒ
declarare reꝑit uarietas. Rũñ.ĩſpici qð ẽ min ſʒ Ne. ut.j.ti.
.l. ſi ita legatũ ĩ fi. -.l. apð iul.S.ſcio.S. e. IJInducit iſte.S. per
Eiut ex mõ cognoſcendi cognoſcat᷑ an ꝗs cognouerit ut ar
bit an ut arbitratoꝛ. De qᷣi.l.j.S.de iudi.⁊ ĩ Spe.de arbi.S.
ſegt..ſ pone ꝙ ſic.⁊ meliꝰiĩ v.ſʒ ſi ſit cõpꝛomiſſũ.dixi ĩ repeti
tiõe. S. arbitroꝝ.l. ſi ſocietatẽ. ff. ꝓ ſo. ¶ Altimo nõ.l. ſed etſi
9. ad id qð dixiĩ. l. talis ſcriptura. S. e.

. — „ — „

Icui. le onitur augmstatiu⸗ nõ taxati

i a Nepetitio a ſſtituto ſacta ſimplr ĩtelligi
— 1 2 filio. rpure ⁊ ſpubẽ adeũte debeĩ ex pmis ta
bul niſi relictũ ſit ultra ul ↄiũctꝰ ſit datus.h.d.cum pnci.l.ſe.
¶ Op. de.l. cum pꝛ. S.a ſſtituto.j.ti.j. So.diſtigue utĩ glo.
quã vide.¶ Op.ex glo.de.l.fi.j.de fideicõ.li.ubiĩ repetitiõe
teſtõꝛis ĩtelligii repetita ↄditio niſi ſit talis qᷓ vitiet ↄditioneʒ.
So. H̊ teſtõ: repetijt legata ſimpłr ut legata pᷣdicta ułꝗq lega/
ui ⁊c. ibi magis gnalit.ſ.qcqd legauiuł caui ⁊c. Et iſta faciũt
ad.q.Quidã ſuit accuſat de adultio cõmiſſo ĩ ſeiã uxoꝛẽ titij
qrñdẽdo accuſatiõi dixit.Cõſiteoꝛ me cognouiſſe dictã ſeiaʒ
carnalr.an ꝑ hoc videat᷑ oſiteri eã uxoꝛẽ titij. Spe.tagit hicĩ
ti. depoſi.S.vij.v.xj. ⁊ nil boni dicit. Tu ex pᷣdictis dic autẽ
ↄfeſſus gnãlit oĩa ↄtẽta ĩ accuſatiõe vᷣa eẽ.x tẽ refert ad ea que
ibi ↄtinen ſpaãlit ⁊ etiã acceſſoꝛie.ſ.p modũ q̃litat.arg d.l.fi.
de ſideicõ.li. Si vo nõ gnãlit ſʒ dicit ſe cognouiſſe dictã ſeiaʒ
tũc refert ad ſubaʒ ꝑſone non ad alias q̃litates ipſi ꝑſone.ar.

hui.l.cũ ſi. ¶ Op.ad hãc.l.qꝗd ergo de.lʒ.ſi fũdũ.S.ſi pꝛ.j.e.
So.illa ↄcoꝛdant.¶ Nõ ultimo ex iſto tex. q ſi teſtõꝛ reliqt
certã titol ab iĩſtituto ⁊ poſtea aliꝗd ultra a ſᷣſtituto ĩ qti/
e

tate relicta a ſpſtituto ĩeſt qdð relictũ erat pᷣ.qð dicut.l.ſuo.S.
ſiqs a p.j.e.¶ MNõ etiã glo.q di
q dixiin.l.plane.S.ſi ↄiũctim.S.e.

W Aid ergo.Sigꝗs dnos.s

quit a diueſſis hẽdib pinde ẽ ac ſi relinqͥret iĩ diuerſo/

rũ teſtis h.d.¶MNõ tex.ibi danauerit vnũquẽq; ſolidã rẽ pꝛe
ſtare. qꝛ ſi hoc nõ exp̃ſſiſſet ſec eẽt.ut.l.ſi tibi.S.j.j.e.⁊.l.meui
us. S. eñ.j.ti.j. ¶ Mõ ex v.nã ⁊ ſi.ꝙ dne lucratiue cauſe q̃ hit

diẽ ꝙ pars debet ĩteriʒ ꝓ.q. de

oꝛiginẽ ĩ pſonã diuerſoꝝ pñt ↄcurrẽ.qʒ rededt ad ꝑſonã vniꝰ .

ut. I. ſi ſeru legat. S.j.j.e.⁊ ibi dicã.cetera dic utin glo.

— .„.₰ —2

i b Si hẽs rẽ legatã ĩterimit iuſte nõ tenel. ſe
Si heres. ſininſtendns diligent ſe habuerit. h.

d. C Mõ ar. ad.q.ꝙ ſi feci pacẽ cũ aliq q poſtea fuit exbãni/
tita ꝙ põt ĩpune occidi.ſi eũ occido nõ teneoꝛ.qꝛ occido me

rẽtẽ.ut hic ⁊.l.ꝗ fuũ de v.ob.⁊ ibi dixi. ¶ Op.ꝙ tal erat dã⸗

dus fu q̃lis erat.vñ potuit darip noxa.ut.l.ſi a ſſtituto.F.
ſ. ſ. e. So. gl. plib mõis tene illã ꝙ h magis expediebat deſen

—

dẽ qᷓ; dare ꝓnoxa. ¶ Oppo. de.l. ſi fu'. 5F. boue de di. ſur.
So.ibi agebat᷑ rei uẽdicatiõe ꝑſonali.ulł dicas ꝙ h dicit non

tenet᷑ ut pſtet cautionẽ ⁊c̃.ſubaudi tm̃ ⁊ ceſſãt ðꝛia.

¶Atẽ ſi edes ¶Op. c videt ꝙ no teneat. ut. la ſub

J tẽ ſi edes.i ſi edes. ut5. bes S e.ti. o. erat meli ca/

uẽ de dãno ĩſecto qᷓ; dimittẽ eꝗ poſſideri.¶ Oppo.⁊ videt q
nõ poſſit facẽ religioſũ cũ dñiũ ſit traſlatũ ĩ legatariũ.ut.l.a ti
tio de ſurtis. NRñdeo ut rñũdet tex.in.l.ſcript.S.de rel.⁊ ſũpti.

fune.nõ habetis hic alia. .
— Vegata facta ꝑ vᷣba diffamatoꝛia nõ

nalet. C. is. §. . de hẽ. iſti.
genẽ maledicẽdi hic deſcẽdit ad ſpẽʒ qð ẽ notãdũ. ut.j.dicaʒ.

Op. de. l. v ſi pepcerit. .j.deli. ⁊ poſt. So.ibiĩ exhẽdãdo

ↄgruũt vba maledictiõis.q; ẽ Auattots nõ vitiat ut ibi. ſʒ lega
to nõ ↄgruũt. facit.l.qᷣtiẽs.S.ſiqs ſine.⁊ qð ibi nõ.s.de hẽdi.
iti. ¶ Iſta faciũt ad. q.ſtatutũ eſt hic ꝙ ſigs diffamauerit ali

quem de alidꝗ maleficio puniat᷑ certa pena.pᷣ q̃ri᷑ ꝗd ſit hoc di
ctũ diffamauerit. Videt ꝙ ipoꝛtat.i.ĩ ſama poſuerit.Fʒ hocq
accuſat de diffamatiõe dʒ ꝓbare tm eẽ dictũ ꝑ aliquem ꝙ ex
hoc talis ĩſurrexit ſama.vitas ẽ q ifamare dẽ q ꝓnuciat aliꝰ
e: . 4

RSE . Pig. ualet. . d. CMõ ꝙ diẽ odio ſcriben .
tis. ⁊ ſic videt᷑ pena eẽ teſtõꝛis ſi ea ꝗᷓ ſcribit ĩ teſtõ nõ
de. l. his vbis. S.j. de hẽ.ĩſti. So.glo.ibi ſtetitin

vSbũ qð ſamiã alicui ↄtinet ut hic.ibi qͥ denotãdi.⁊.l.itẽ apð

labeonẽ.S.ſiqs libello de iniur. ⁊.l.lege coꝛnelia.S.fi.cũ.l.ſe.

e.ti.C. de famo.li.l.j.facit.l.diffamari de ĩge.manu.¶Scðdo
dubitat quõ ĩtelligit᷑ diffamare de maleſicio. Rñdeo nõ ſuffi⸗
ceret ſi ſtaret ĩ genẽ maledictiõij.ut dicẽdo ipſũ ĩpiũ ⁊ peſſimũ
hoĩeʒ ⁊ ſilia.nec reqrit ꝙ de aliq ꝓnũciet maleficiũ ita limita/
te ſic dẽ i.l.libelloꝛũ de accu.ſʒ ſufficit ꝙ dixerit feciſſe homici/
diũ uel furtũ ⁊ ſilia.ut hac.l.⁊ qð nõ.in.d.S.quotiẽs.⁊ ꝓbat
i.l.denũciaſſe.S.j.de adul.¶ MNõ etiã ꝙ videtur iniuria ⁊ ĩſa
mia ſi alicui dicat᷑ tu es ſpuri ⁊ ex monacho natꝰ.ut hic.

0S ititie. Deleci citiõi⸗ ĩualide nõ vitiat legatũ.h.d.

Op. C. de iſti. x ſhſti...de Odi.iſer.l.lega

*

. So. hec cõditio ab initio fuit ĩualida.qð nõ. .
QSed1 rni Si ↄditio ptatiua deficiat ꝑ caſũ

—E Lnõ punit legatũ.h. d. ¶ Op. de
ↄdi.⁊ demon.i.pe.S.j.Solu.hic deceſſit ante moꝛã ibi poſt.
COp. ad.l.agl.l.ĩde nerati.S. j. So. hic deceſſit caſu. ibi fu
it occiſus ꝑ aliuʒ viuo teſtõꝛe. Dicit glo.ĩmo vult dicere ut ibi
atet eo moꝛtuo. de iſta mã plene ꝑ doc.⁊ glo.in.l.j.C. de in/
ti. ſoſti. c.l.ĩ teſtõ. .de ↄdi.⁊ demõ. ⁊ ibiglo.⁊ ibi dicemꝰ.

(S i p ar g. Noiati p noĩa ꝓpa tenent᷑ in viriles ꝑ ap/

— pellatiua ĩ hereditarias poꝛtiones.hoc diẽ
Op. . ad trebel.l.nõnunq;. So. h dʒ itelligi ʒ diſtictionẽ
i.l.C Op.j.de duobreis.l.añpe.ubinõ ẽ dꝛia ſiue noĩent
oẽs ſiue par eoꝝ. Gl.hᷣ fatet pꝛiũ ⁊ dic ꝙ hᷣ ſit dꝛia utrũ nomi
nent᷑ꝑ noĩa ꝓpaul appellatiua ut hĩ pᷣma gl.Alibi gl.tʒ iſtã
dãiaʒ ut diſtiguat᷑ an relinquat a parte an ab oĩbꝰ.ut.i.ſiꝗs te
ſtamẽto de ſta. li. Sʒ hec bioꝛ. ꝓbat i.d.l.añpe. de duo. re.
CAQAũo ꝗd ſi teſtõ: diẽ ab hẽdib qᷓ ſupꝛa ſcripti peto dari cũ
ſupꝛa eoj noĩauerit.Gl.i.d.l.añpe.dic ꝙ vident᷑ noĩatiꝑ noĩa
appellar r iſd ẽ uerũ.caſus ẽ i.l.ſi pꝛ filio.de vul.⁊ pup.lʒ
ultramõ. ? Ci. 5 de ĩpu. x ali. ſſti. l. f. x.l. luti. S. luti.j.ti. .
ibi dicã.¶ Quo ꝗd ſi noĩo partĩ ꝑ noĩa ppa.partĩ ꝑ noĩa ap
pellatiua. Dic ꝙ noiati ꝑ noĩa ꝓpᷣa tenebunti in viriles qᷓ eos
tãgũt.Alij tenebunt᷑i heditarias poꝛtiões.ut nõ.j.de ſta.li.l.
ſi teſtõ. ʒy vnã opinionẽ.¶ Quũo qd ſi appellanit eos ꝑ noia
appellatiua nõ ſignificãtia hẽditateʒ. ſʒ dixit a filijs meis ul a
fribꝰ⁊ ſilibꝰ. Ar ꝙ teneant᷑ ĩ viriles cũ tal demr̃atio hẽat vĩ ꝓ
Pꝛij noĩs.ut.l.noĩati. de li.⁊ poſthu. ⁊.l.noĩatim deↄdi.⁊ de.
n Zꝛiũ ꝙ ꝓ hẽditarijs ẽ caſus ĩ.l.luti.S.meuia ſiliũ ad treb.
¶ Vltio aduerte ꝗd ẽ hoc dictũ relinqre noĩati.nã largo mõ
dẽ relinq noĩati qũcũqʒ apparet a qͥrelinqt.ut.l.noĩati.j.ti.ij.
ſſẽ iſta uox nomẽ ↄgruit noĩb ꝓpꝛijs ⁊ appellatiuij.ita hoc
aduerbiũ noĩati.qñq; enĩ dẽ noĩati qð elinad ꝑ noĩa appella
tiua.ut ſi dico ſilijs meis.ut.l.titi ĩ pn.õ.de li.⁊ poſthu.⁊.l.lu
t.S. meuia. Idẽ ſi dico hẽdib meis ut h.uł dñis meis.ut.l.ſi
ſeruus cõis ita de ſti.ſeruo.ſed ſolũ noĩatio qᷓ ſit ꝑ noĩa ꝓpꝛia
„N uocat aliquẽ ad rsut hic.
n HNat Bꝛeuis ẽ nec eget ſũmario ſʒ de/
mo Ot. maratioe. ponit dictũ. ſcõo illdð
ꝓbat Ptria exẽpla. ſcdᷣa ibi. qꝛ nec tꝑe.Caſus ĩ fminij appare
bit ex his ꝗ ifra dicã rñdẽdo ad ↄꝛia.¶ Op.uolũtas teſtõꝛis
ẽ fuãda ĩ ultimiꝭ uolũtatib ut.l.ĩ ↄditiõib de odi.⁊ de.h̊ dĩõ
riũ. So.q̃dã ſt q ꝑtinẽt ad ſbalia teſti ſine ꝗb teſtm̃ non ẽ.vʒ
ꝙ ſint. vij. teſtes libi rogati ⁊ ſilia ꝑtinentia ad ſolẽnitatẽ. Itẽ
ſit iſtitutio hẽdis ſine ꝗᷓ teſtm nõẽ. ral pri e his q ĩ te.de
le. ⁊ has teſtõꝛ ꝓhibẽ nõ põtut h. Rõ ꝛ h dicẽdo ↄtñᷣet repu
gnãtiã.cũ eni ſint de ſuba ſine b teſti nõ ẽ ſᷣducẽ iſta ẽ ſa⸗
cẽ ꝙ nõ ſit teſtm. ꝙ ergo diẽ ꝙ leges nõ hẽant locũ ⁊ ſit teſtm
idẽ ẽ dicẽ ac ſi dicẽt ꝙ nõ ſit teſtm ⁊ ſit teſtm.hoc eẽ nõ põt.ut
de re. iu. l. ubi repugnãtia.⁊ de uſu ⁊ ha.l.ꝑ fuũ.S.j. Quedã
ſt ꝗᷓ nõ reſpiciũt ſolẽnitatẽ teſti ſ tenoꝛẽ ipſi ⁊ ĩ illis uolũtajte
ſtõꝛis ſuat.ut.l. ꝛia.⁊ ſic ĩtelligit pᷣma 8E oſita. Sʒ õ. j.
ti.j.l. codicill.S.f. So.gl.⁊ bñ ꝙ ibi erat ſolennitas ſufficiẽs
ad codicillos iõ ualʒ iure codicilioꝑ. Cõtra hoc op.gꝗl.C. de ſi
deicõmiſ.l.fi.ubi ſufficit ꝙ ĩ ſide hẽdis ponat᷑ abſqʒ aliq̃ ſolẽni
tate ſʒ vnà lec. So.ibi ẽ caſus ſpalis. ul alit ponc iſide hẽcis
ita ꝙ hẽs pmittat hoc defũcto ſapit nãm ↄct.⁊ ita hẽs q hoc
ꝓmiſit ad hoc ↄuenit.ar.l.ꝗdã cũ ſiliũ de hẽ.ĩſti.⁊.l.ſpadonẽ
Dde excu.tu. ¶ Item ad pᷣdicta op.ex gl.S.ᷣde teſta.mi.l.j.
So.p.l.põt ſieri ⁊ remitti ſolẽnita iuris ciuilis nõ ꝑ teſtõꝛem
ut hic. ⁊ ſic vides ꝙ pᷣncipiũ hui.l.loꝗt in puato. Per ſtatu
tũ enĩ bñ poſſet ſieri ne lege locũ haberẽt ĩ teſtõ. ¶ Op.C.de
uſufr. l.j. . C.ut ĩ poſ.le.l.pe.Gl.magna hᷣi fi.h tagit dicẽſ
cautio de utẽdo fruẽdo arbitrio boni viriẽ ĩ fauoꝛẽ hẽdis.vñ
Iʒ nõ ſit de ſolẽnitatib teſtĩ ꝑ teſtõꝛẽ nõ põt tolli.ſolũ enĩ circa
ea q ipſu teſtatoꝛẽ reſpiciũt ſeu ius teſtõꝛis põt diſponẽ.ſqᷓ hec
ſo. videi ʒ. l. vnum ex familia.S.ſirẽ.j.ti.j.ubi dere Hehe s:
atoꝛ

teſtatoꝛ diſponere ut de ſuo.vnde glo.in.l.pe.ut in poſſ.le di
cit ꝙ cautio illa nõ ẽ ſolũ in ſauoꝛẽ heredis.ſʒ iõ eſtiducta ne/
gꝗs ĩuitet ad deliquẽdũ.iõ ꝑ teſtõꝛẽ nõ põt tolli ut.l.cõuenire
SD.de pac.do.⁊ iſta ẽ bona.¶ Sed ad hoc op.C.arbi.tu.l.ñi.
ubi põt remitti ↄfectio ĩuẽtarij.⁊ tñ ill ſuẽtũ ẽ ne ꝗs iuitet ad
deliquẽdũ.So.ut dicã.j.ĩ qnibꝰ. ¶ Op.C.uad.l.fal.auẽ.ſʒ
cũ teſtõꝛ.ubi teſtõꝛ põt phibẽ detrahi falcidiã reſpiciẽtem ius
publicũ.ut.l.qð de bonij.S.j.ad.l.fal.Sol.l.falcidia fuit ĩdu
cta ĩ fauoꝛẽ teſtõꝛis ut hẽat hẽdẽ. ut iſti.ad.l.fal.ĩ pn. Itẽ ĩ fa⸗
uoꝛẽ publicũ.q;ꝛ publice ĩtereſt ut teſtamẽta hoĩuʒ effectũ ha/
beant.nt.l.ul negare.S.quẽad.teſ.aperi.ſʒ ſi teſtõꝛ de iure an
tiq potuiſſet phidẽ falcidiã ueniſſet utilitatẽ publicã.q;ꝛ hẽs
repudiãdo ruperet teſtm.iõ phiberi nõ poterat.ut.d.l.qð de
bonis.ð.j.ſj hodie ſi teſtõꝛ ꝓhibet falcidiã ⁊ hẽs nõ adit here
ditatẽ.teſtm remanet ualidu.ut in auẽ.de hẽ.⁊ fal.S.ſi vo ex⸗
pſſʒ.qð ẽ notãdũ.qꝛ caſus ſinglłaris ẽ nubi ualet teſtm ſine adi
tiõe hẽditat.vñ phibẽ falcidiã hodie nõ ẽ ↄ publicã ntilitatẽ.
merito ualet.⁊ hec ẽ rõ urgẽs.Eſt alia ꝑſuadẽs.nã iuriſcõſul
ti erãt pagani ⁊ de pᷣmio vite eterne nõ cogitabãt.iõ putabãt
ꝙ ſi hẽs cõmodũ pecuniariũ nõ ↄſequeret᷑ repudiaret. Juſti
nianaũt ut catholic cogitauit ꝙ ſa habeat cõmoduʒ a deo

ex eo ꝙ uolũtatẽ defuncti exequit.ut dic tex.i.d.S.ſi expᷣſſiʒ.

¶ Sʒ iuxta hoc q̃ro an q̃rta trebellianica detrahat᷑ g uolũta
tẽ teſtõꝛis.dicũt ꝗdã ꝙ nõ ſicut ⁊ q̃rta debita iure inſtitutiõis
hodie nõ detrahit ↄ uolũtatẽ teſtõꝛis ĩ auc.de bẽ.⁊ fal.S.ſi vᷣo
exp̃ſſiʒ ĩ fi.⁊ ĩ auẽ.ſʒ cũ teſtõꝛ.C. ad.l.fal.Alij õ ꝙ detrahat
nolũtatẽ teſtõꝛi.C.ad.l..fal.l.ſiut allega.⁊.ff.ad.l.fal.l.titia.
⁊iſti.de ſideicõ.hẽdi.S.ſ̊ qꝛ ⁊ẽ̃.⁊.C. de teſta.l.ſãcimus.⁊.C.
de ap.l.pcipim.ĩfi.⁊ct hoc ueriP videt.ita tʒ Albert i marga⸗
rita in ti. an fructus cõputent᷑ in qrtã trebellianicaʒ. Cao

circa hãc partẽ ĩ ciuitate iſta ẽ ſtatutũ ꝙ teſtm iſinuet᷑ als nõ

nalet an teſtõꝛ poſſit phibẽ ĩſinuationẽ. Rñ.nõ.Caſue ẽ h qꝛ

iuxta ꝑtinẽtia ad ſolẽnitatẽ act nõ pñt phiberi ꝑ teſtãtẽ ut h.
ad idem qð nõ.Ci.i.l.f.ĩñ.C. de dona.ubi dicitur ꝙ legibuᷣ
que pꝛecipiũt donata ĩſinuari nõ põt renũciare. Pꝛetea oia

aſtatnum pyr euitãdã falſitatẽ ul ꝑicula nõ pñt remitti ꝑ te/
atoꝛẽ uel ↄhẽtẽ.ut.l.cõparatiões.C. de ſide inſtru.de hoc

Ja.de bel.i.S.q;ꝛ vo.ubiĩ auẽ.⁊ ma.debi.uel credi.ꝙ iſte ſo

ſẽnitates ſũt ĩuẽte ut falſitates ceſſent.ut.l.iubem.ĩ f. C. de te
ſta.ergo nõ pñt ꝑ teſtõꝛe phiberi an poſſit remittere hypothe
cã.¶Quero an teſtõꝛ poſſit facẽ ne bona ꝓ legas ſint tacite
ben⸗Lli ſic. C. ut in poſſ.lega.l.ij. ¶ Qhno an teſtatoꝛ
poſſit facẽ ꝙ legatari poſſit igredipoſſeſſioneʒ rei legate ſua
anẽte. Gl. ꝙ ſic. ut.j.ti. .l. titia cũ ns Filutud ne dic ut ibi
dixi.⁊ examĩaui pleni.C. de pig.l.creditoꝛes ĩ.ij.q.¶Qũo.
an renũciatio exceptiõis ſictiõis ⁊ ſimulatiõis naleat. Rñ.q;
nõ.nã ſi iter nos agi ꝙ ↄctẽſit ſimulatꝰ.⁊ ſic deficiat ĩ ſbᷣa nõ

ẽõctꝰ.ut.l.imaginaria.j.de re.iu.S.de ri.nup.l.ſimulatis de

aqua plu. ar.l.emptoꝛ.⁊ ſiĩ eodẽ ↄctu renũciauit exceptiõi ſi
mulatiõia.idẽ ẽ dicẽ ꝙ ſi ſimłat⁊ nõ ſimlłat.merito nõ ualet
ut hac.l.ĩ pn.ſim rõnẽ quã poſuiĩ pᷣ ꝛio. Pꝛetea ſicut ↄctus

ipe ſuit ſimlłat.ita renũciatio fuit ſimlata.ergo nõ ẽ renũcia⸗

tio. Opponam ergo exceptionẽ ꝙ tot ilectꝰ ⁊ qcqd cõti⸗
net᷑ ĩ illo iſtr̃o ẽ ſimłatũ nec porfit mihi replicari de renũciatiõe

eẽt
cau. ¶ Querit Hi. an teſtõ: poſſit remittẽ tutoꝛi oſectionẽ in
nẽtarij. Et dic ꝙ ſic per.l.fi.C.arbi.tu.Mar.ſyl.diſputauit
hãc qõnẽ ⁊ defmĩauit ꝙ teſtõꝛ põt remittẽ.ſi tñ apparet hãc

remiſſionẽ eẽ ð utilitatẽ pupilli.iudex nõ dʒ uolũtatẽ teſtõꝛis
ſeq ut.l.in ↄfrmãdo.ð.de ↄſir.tu.⁊.l.utilitatem.e.ti.c.S.ubi

pu.equ.de.l.j.S.j.⁊ de hoc ĩ Spe. de tutoꝛe. S. gnãalit.v.hoc
aũt nõcũ. ⁊ de ĩſtru.edi.S.dicto.v.tutoꝛ añt. MHõt eniʒ qñq;

eẽ ꝙ nõↄſcẽ iuẽtariũ ꝑtiet ad utilitatẽ pupilline ei pauꝑtas

pãdat.ut.l. ijde ali.pu.pꝛel.⁊.C. qũ ⁊ g· qr. pars de.l:.ij.pꝛo
hoc etiã tex.i.l.tutoꝛ qui repoꝛtoꝛiuʒ.in pn.S.de admi.tuto.

¶MAuerit h Di. an ꝑ pactũ poſſet ſieri ꝙ a ſnia arbiri poſſit

appellari. Et iſtã qõnẽ recitat Ci. C. de arbi.l.j.dñs Laberti.
de rãpo.diſputauit eã quã gdã hñt ꝑ Ni.i.l.x cõſenſu.j.de

ap.⁊ iclinat Di.ꝙ ualet pactum.pᷣ ꝑ caſu.l.ex ↄſenſu. Itẽ qa
nalʒ pactũ nt nõ liceat appellare.ut.j.ꝗ.ap.nõ li.l.j..j.v.C.

de tẽ. ap.l.f.ĩ f.ergo ualebit pactuʒ ꝙ liceat appellari.Ci. tʒ
ↄꝛiũ.qꝛ ꝑ hoc pactũ ueniemꝰꝰ ius publicũ. at᷑ eni iuriſditio

arbitro qð nõ põt ſieri ꝑ hãc.l.⁊.S.de pac.l.iuj publicũ.⁊.C.

de elan uii earä: idẽ tʒ Ral.ſʒ Spe.iĩti.de ap.S.ĩ
ric v. ſe. tʒ opi.Hi.p.l.ex oſẽſu.Ad hoc examinã/
ũ ſciedũ ẽ ꝙ ex ſnĩa arbitri hodie qũq; oꝛi᷑ actio.ſ.qñ cõpꝛo/

miſſũ ẽ factu ſine pena ⁊ ẽ emologatũ expſſe uł ꝑ curſi.x.die⸗
ri.ut.C. de arb.l.cũ antea.Idẽ ſi fuiſſet appoſita pena cũ ſlla

uel acto de nõ opponẽdo. q; oĩa iſta fuerũt ſimulata.ſec tñ
i ex iteruallo tale pactũ uł renũciatio ſieret.ut.l.ij.qð me.

”U

De legaß ſedo.

clauſula fato manẽte pacto.nt.l.ij.S.de arbi.⁊ ibi nõ.als ex
ſnĩa arbitri non oꝛitur actio.ut.l.j.C.de arbi. In caſu ergo in
quo hodie oꝛitur actio videamus an poſſit appellari etiã ſine
pacto.Gl.i.l.j.C. de arbi.ꝙ nõ.q;ꝛ aut emologat᷑ expᷣſſe ⁊ nõ
bõt appellari.qꝛ appꝛobauit.aut nõ emologat.⁊ tüc ante.x.
dies nõ põt appellare.q; nõ ualet ſnĩa poſt.x.dies ſero ꝓuo/
cat. iũ dico.tõ q̃re nõ poterat appellari erat qꝛ ſnia nõꝓdu
cebat actionẽ.ut.d.l.j.ᷣ cũ hodie pducat appellari põt.Et ſi
dicis nõ pducit actionẽ niſi emologet᷑ ⁊ Renologattone pdit
ius appellãdi falſũ ẽ.qꝛ ſnĩaʒ poſſũ emologare tanq latã nõ
tanq; bñ latã.ut dicim i ſnia lata cũ falſo ꝓcuratoꝛe.ut.l.iij.

S. falſus.rẽ ra.ha.fac̃ qdð nõ.de neg.ge.l.põponi.vñ ſtatĩ cũ

appello a ſnia arbitri ualet ſnĩa.⁊ appellando eam appꝛobo
tanqᷓ; latã nõ tanq; bñ latã.ſqʒ obſtat.q;ꝛ ꝑ hoc videt᷑ dari iuriſ
ditio arbitro qð nõ põt ſieri.ut.l.puatoꝛũ. Rñ.pꝑ hoc nõ daĩ
iuriſditio nec repugnat ꝙ appellet᷑ ab eo ꝗ nõ hʒ iuriſditionẽ
ſi ñ actieitʒ ⁊t hʒ effectũ iuris poſſit appellari. Appellat eniʒ
ab executoꝛe.ut.l.ab executoꝛe de ap.Cx.C.qrũ ap.nõ re.l.ab
executoꝛe.⁊ ↄſtat executoꝛẽ nullã habẽ iuriſditionẽ.ut.l.exe/
cutoꝛẽ.C.de execu.rei iudi. In ciuitatib vo italie ĩ qb ex ſoꝛ
ma ſtatutoꝝ ex ſnia arbitri oꝛit actio ĩcõtinẽti nõ video qd du
bij ſit ꝗn a tali ſnia poſſit appellari. In illis vo caſibꝰĩ qb ex
mnĩa arbitri nõ oꝛi᷑ actio.ſʒ metu pene parei nõ ẽ dubiũ ꝙ de
iure appellarinõ põt. ut.l.j.C. de arbi.Sʒ an tc ualet pactũ
ꝙ liceat appellare. Dico ꝙ ſic. nõ tñ ppe erit appellatio de q̃̊
logt ti.de ap.cũ illa ſit qͥda reſciſſio ſnie.ut.l.j.ifi.ad turpil.ſʒ
ſnĩa arbitri cũ ſit nlla nõ põt reſcidi ꝑ pactũ.ſʒ hoc pactũ ĩpoꝛ
tat hoc ꝙ te poſſit ad iudicẽ puocare ut reuideat an arbit bñ
iudicauerit. Mꝛo hoc.ð.ꝗ ſatiſda.co.l.arbitro.ſʒ vna lec.?
l.n.a q.ap.nõ li.¶ Vltio qdã circa iſtã partẽ tractãt mãʒ an

poſſit ꝗs iuri publico renũciare.De q dixi plene ĩ.l.ius publi

ci.S. ðe pac.⁊ ꝑ doc.i.l.pe.C. ðe pac.¶ Vẽio ad ſcdaʒ par
tẽ ꝓ cui declaratiõe qᷓro quõ ꝑ iſta exẽpla pbat᷑ dictũ. Rñ.de
bhes ſcire ꝙ obligatio iheret oſſibꝰnris.adeo ꝙ a nobᷣ ſepara/
ti nõ põt.ut.ð.de pecuł.l.qꝗs ergo caſuj.⁊ ĩpꝛimit ĩ no ſiẽ cha
ract᷑ ĩ aĩa.ita dic̃ Ticii p ſo. Ponam ergo exẽplũ ĩ cha
ractẽ coꝛpoꝛali ſi cũ ferro igneo ĩpꝛimat᷑ alicui charact in aliq̃
parte coꝛpoꝛis hoc ĩpꝛimit ut ꝑpetuo ſit nec ex uoluntate ĩpꝛi
men põt finiri tꝑe neq; loco neq; ↄditiõis euẽtu.hoc eni eẽt
Ʒʒ nãʒ ipſi charactis impᷣſſi. Nũc ergo dic iuriſcõſult.dictũ ẽ
ĩpma parte.l.ꝙ teſtõꝛ nõ põt facẽ ne leges q̃ reſpiciũt ſhᷣaʒ uł
ſolẽnitatẽ teſti habeãt locuʒ ĩ ſuo teſtõ.qð apparet.q; nõ põt
facẽ ꝙ obligatio finiat᷑ tꝑe loco ⁊ ↄditioe.qꝛ eẽt ð ſbaʒ ⁊ nãʒ
obligatiõis. ¶ Reaſſumo g pmũ qð diẽ chie op.j.de ac.⁊᷑

ob.l.obligationũ fere.S.placet.⁊.S.de Fui.l.iiijj. So.gl.q; nõ

ſinit᷑ tꝑe ipo iure ut h̊ ſ ope exceptiõij ut ĩ ↄꝛijj ⁊ bñ. Sʒ dicej
ergo ĩ pma parte.il.lʒnõ ualeat phibitio teſtõꝛis ipo iure ualʒ

Teffectu ope exceptiõis ulł replicatiõis ut ſit bona ſilitudo q̃ ſe
quit. Rñ.iſtð ꝙ teſtm hẽat hãc ſolẽnitatẽ ẽ ĩductũ a iure ciuiii

⁊iõ ſi illa ſolẽnitas nõ fuet᷑ ex teſtõ oꝛit obligatio naãlis m gl.
ut nõ. S.de iux. ⁊ fac.igno.l.cũ ꝗs de re.iu.l.cui p erroꝛẽ.⁊.l.
j.de ↄdi.ide. Vñ fateoꝛ ꝙ ſi aliqs poſſidẽt ſine vitio rẽ ſibi re
lictã iĩ teſtõ nõ ſolẽni eẽt tut exceptiõe.q;ꝛ poſſidet rẽ ſibi nãli:

debitã. ut. l.mili.S.uetan.S.de teſta.milit.de cõpẽ.l.etiã.ſ⸗

petẽ nõ poſſet.qꝛ nõ hʒ actionẽ.itaĩ pᷣma parte hui.l.ſi teſtõ:
uoluit obligationẽ ſiniri tpe uł loco uel ↄditiõe.h̊ nõ põt ſieri
Ppe ſtatutuũ iuris ciuił qdð ẽ ut ĩpꝛimat᷑ ĩ nos ſi charact᷑.⁊ noj
ſequiĩ ubiq; ut dic tex.l.ſ.. C. de p̃ſcrip.l.ᷣtẽ.tñ de nãli eqtate
ñnit.iõ huic ouẽto cõpetit exceptio merito cadit ſilitudo pmi
caſus.¶ Ad ſcõm op. C. de le...f.glo.dic ſo.ut ibi nil ẽ dicẽ.
Dic ꝙ h loꝗt ĩ obligatiõe ꝑſõali q̃ oſſibꝰ⁊ ꝑſone ihẽat ut cha
ract ut dixi.ibiloquit de iure realiqð ita nõ ihẽt oſſib merito
põt ad tpᷣs habẽ dñium ⁊ tpe ſiniri.ſic ſiĩ digito mittẽs vnuʒ

anulũ cũ charactẽ.q; oſſibꝰnõ er po enĩ p bepogen rtEͤ
oco nõ. ¶

poꝛe nõ ⁊ certo loco poꝛtari ⁊ certo 33 B op. ö.
de hui.l.iiij. ubi loquit de iure reali ⁊ tñ tpe non ſinit. Sol.qd
ỹ.dixit loqtur ĩ iure realimero hoc eſt de iure dñij ꝑ qð nullũ
hẽs obligatũ.ut iſti.de acſ. S. .ſʒ.l.iij. de ui.loquit ĩ iure pſo
nali ⁊ reali ſil.nã lʒ habeã ius fuitus ĩ füdo tuo.tñ tu es mihi
pſonalit obligat ꝓati me nti.nec ꝑ ↄſtõnẽ ſuitu quaʒ feciſti
es liberat a pmiſſiõe.ut nõ.i.l.plib.S.j.de v.ob.Cx.C. de uſu
fru. l. conuptionẽ. ⁊ iſta qlit obligatio tꝑe fniat᷑ plene exami/
nauii.d.l.iiij.de fui.¶ Op. de.i.ſtichũ.S.ſtiplo.de vᷣbo.ob.
So. ntĩ gl. ⁊ bñ. ¶ Querit DPi. an ualʒ pactũ ne ſuituti quã
hẽo ĩ fudo tuo pᷣſcribat᷑. Aidet ꝙ nõ nalʒ.ut hᷣ ⁊.l.plãe ĩ fi.cñ
l.ſe.j.e.⁊.l.cerdonẽ.j.de operi.li.ecõtra ꝙ ualea t. qꝛ ꝑ pactũ
põt ↄſtõ ſieri.ergo mo magis retieri.ut nõ.i.l.cũ qs.S.ſiqs
Pꝓ reo de ſol.alẽ..ſigs a reo. Itẽ ꝑ pactũ põt pᷣſcriptio ĩterrũ
pi.ut.l.cũ notiſſinu.S.ſʒ ſigs.C.de pᷣſcrip.xxx.an.ergo młto

Velegat pmo

magis ipediri ne icipiat.ut.C. de uſu.l, acceptã. ⁊.l.ſi partem
ĩpn.cũ ſi.ff.quẽadmodũ fui.amit.⁊ hãc ꝑartẽ tʒ Di.qꝛĩ pꝛe⸗
ſcribẽda fuitute reꝗrit bona ſides.ut.l.ſi pcanio.v.ceteruʒ. 5.
cõ.pᷣdi. Pꝛo hoc ĩducit ipſe.S.de pac.l.ſi vnꝰ.S.qdð in ſpᷣe.de
edi.edic.l.ꝙ ſi nolit.S.ſiqs ita. Ego dico ꝙ uſucapio ⁊ pᷣſcri
ptio ẽ ĩtroducta ꝓpt bonu publicũ hncipalit.ut.j.de uſuca.l.
I.ĩ.fi.ergo ꝑ paciũ nõ põt remitti.ut.l.ius publicũ.S.de pac.
Mõ ob.ꝙ ĩ pſcribẽda Fuitute uel libᷣtate requirit bona fides.
qꝛ q̃dã ſũt iura ð qͥ pᷣſcribi ſine bona ſide.ut.j.de uſuca.l.ſeq/
tur. S.ſi viã. In illis voĩ ꝗbꝰbona ſides requirit.ut.l.hec aũt
iura de ſer. ru.di.fateoꝛ ꝙ, nõ currit p̃ſcriptio nõ ex vtute pa
cti.ſʒ qꝛ nõ adſũt ea q̃ requirunt᷑ ad pᷣſcriptionẽ.⁊ iõ ſi res trã/
ſiretĩ aliũ ꝗ habẽt bonà ſidẽ pſcribẽt nõ obſtãte pacto. Non
ob. . de pac.l.ſi vnꝰ. S.qð in ſpe.q; ibiloquiti dilatiõe q ẽ fa⸗
uoꝛe libertaᷣ inducta merito põt ei renũciare.q.nr̃a loquit in
p̃ſcriptiõe q̃ẽ ſtroducta ĩ ſauoꝛẽ publicũ. Nõ ob.l.ꝙ ſi nolit.
5. ſigs ita de edil. edic.qꝛ illa pᷣſcriptio hʒ locũ qñ nil ẽ actũ.ſʒ
qñ ↄꝛiũ ẽ actũ in diſpoſitiõe legis ceſſat pſcriptio. Non ob.ꝙ
ꝑ pactũ põt ĩterũpi.ergo põt ĩpediine inchoet q; fateoꝛ q ꝑ
pactũ pot ĩterrũpi. hoc ẽ tolli effect pᷣſcriptiõis pᷣcedentis.qʒ
ꝓpt᷑ h̊ renũciat paciſcẽs iuri iã ſibi qᷓito.ſʒ ꝑ pactuzʒ ne currat
in futurũ renũciat iuri ob utilitatẽ publicaʒ ſtroducto qð fieri
nõ põt.¶ Quũo ſtatutũ ẽ ꝙ debito pᷣſcribat.x.annij.an huic
ſtatuto poſſit renũciari.Rñ.nõ.qꝛ hec pᷣſcriptio currit negli/
gẽtia nõ petẽtis.ut.l.fi.ĩ fi.de edi.diui hadri.tol.⁊ nõ.p Di.i
c.poſſeſſoꝛ de re.iur.li.vj.Ergo debitoꝛ nõ põt renũciare iuri
ĩtroducto in odiũ creditoꝛis ut dicimꝰin macedoniano.ut..
ad mace.l.tãetſi. Itẽ ꝓ hoc ẽ rõ pᷣcedẽs.qꝛ ꝓ bono publico ẽ
introducta p̃ſcriptio.ſʒ an eẽt aliqð remediũ ꝙ actio nõ peri
maĩ tꝑe.Rñ.ꝙ ſic.ſ.ut agat᷑ ꝙ ſiniat᷑ dicta obligatio.x.anno
⁊ iterum deberi incipiat.ut.l.ſicut in ãnos.qui.mo.uſu.amit.
Auũo an qñ obligatio finit tpe remaneat nãlis.Dixi ple/
ne in.l.fi.j.rẽ ra.ha.dic ut ibi.¶ Aenio ad ſcdõᷣm exemplũ de
eo qð dicit loco.⁊ qro exẽplũ.Rñ.dicit glo.pone ꝙ teſtõꝛ di
xit uolo cõueniri hẽdẽ ubi hʒ domiciliũ ⁊ hẽs ibi non reper
uel foꝛte domiciliũ mutauit de loco ad locũ facto ſuo ul digni
tate obueniẽte.uel pone ꝙ mutauit foꝛũ mutãdo ſtatum.ut ſi
de laico effect clericus ul de plebeio miles.nã de iure potit
alibi Ouẽiri. ut.l.j.. de eo qd cer. lo. Sʒ addit gl.ꝙ foꝛte ẽ tu
tus exceptiõe ſi alibi ↄueniat᷑ſicut.s.dictũ ẽ in tꝑe.dicit Ja.
de are.niſi dolo mutauit domiciliuʒ. Tu dic qũq; dicit teſtõꝛ
ꝙ heres pᷣſtet certo loco ⁊ ſic ꝙ poſſit in illo loco Oueniri.nec
Phibet gn alio loco ↄueniri poſſit.⁊ tũc poterit alio loco con
gruo ↄueniri. ut.d.l.j.S.de eo qð cer.lo.Añq; teſtatoꝛ iubet
pſtare hẽdẽ certo loco ⁊ iubet ꝙ alibi nõ teneat nec poſſit cõ⸗
ueniri.tũc de rigoꝛe qlibet loco ẽ obligat.qꝛ ſicut charact ita
obligatio ſequit᷑ eũ ubiq;.ut.l.fi. C.de pᷣſcrip.lon.tẽ.ſqʒ de eqta
te obſtat exceptio ꝓpter uolũtatẽ teſtõꝛis ut H.niſi dolo facit
ne ibi poſſet cõueniri.tũc eni ð eũ daret᷑ replicatio doli.ar.l.ſ
dictũ in fi. S.de euic.cũ ſi. ¶ Quũo vidimus an obligatio poſ
ſit reſtringi ne ubiq; cõueniari.ſ̊ an poſſit ampliari ut ubiq;
poſſit oↄueniri. Dicut.l.ſi ↄuenerit de iuriſdi.om.iudi.¶ VNe
nioad tertiũ exẽplũ.ſ.de 2ditiõe.qᷓro exẽplũ ponit gl.ĩ ↄditio
ne tacita ut cũ ꝓmiſi tibi cẽtũ coꝛbe frumẽti ex tali fũdo.vtſiĩ
pᷣ ułſco ãno deſic nõ iõ deſinit teneri hẽs.ut.l.iter ſtipulãtẽ
S. ſacrã de v. ob. x.l.j.de ↄdi.⁊ demõ. Iſtud exẽplũ nõ videi
bonũ.qꝛ ↄditio tacita ĩpedit natiuitatẽ actiõis ſicut expᷣſſa.ut
nõ.in.l.itẽ q;.S.de pac.ꝓbat᷑ de v.ob.l.interdũ.nõ ergo eſſet
dicẽdũ utrũ talis ↄditio extiguat actionẽ uel nõ cũ nunqᷓ fue
rit nata. MMꝛeterea ĩnuit iſta gl. ꝙ ſiin pᷣ uel ſcdᷣo anno fructꝰ
nõ naſcunt᷑ ↄditio deſiciat.⁊ ſ debitoꝛ nõ liberet ipo iure libe
rat ope exceptiõis ſicut ẽ dictũ in tꝑe ⁊ in loco qð ẽõ.l.iter ſti
pulãtẽ.S. ſacrã.de v.ob. Vñ gl. ponit exẽplũ ſcdo mõ ⁊ ipſa
met repᷣhẽdit. Añ tertio mõ põit exẽplũ ĩ cõditiõe expᷣſſa ĩ ſer
uitute pᷣdiali i.l.ij. de fui.qꝛ ĩtellige ĩ ditiõe expᷣſſa q̃ apponi
tur ad extinguẽdũ fuitutẽ pᷣdialẽ iã cõſtitutã.ut plene no.per
gl. . d.l. iij. Sʒ qro qre dicit gl. in uitute pᷣdiali poſſet ne
poniiĩ obligatiõe mere ꝑſonali.ut lego tibi cẽtũ qad ĩperatoꝛ
uenerit ad italiã. Certe nõ.nã eẽt legatũ annuũ.ut.l.legatum
de annu. le. ⁊ iõ p pᷣmo anno eẽt purũ.ꝓ ſequẽtibu oditioõale
nec ↄditiõe q apponit ad extinguẽdũ ſʒ ad inchoandũ.iõ gl.
ponit in Fuitute pdiali. In ſtipulationib vo iſtud exẽplũ ſine
dubio faceret.ut.l.ſiſtichũ.S.ſtipulatio de v.obli.
lega tipulatio erronea in effectu non
legs vobligat. h. d. uel aliter. Stipulatio
acceſſoꝛia limitat᷑ im nãm ſui pncipalis.h.d.ſ.
lec. C Op. de. l. t ſiqs. S. fi. ö. ſigs cauſ. So.h hẽs ꝑ erro
rẽ pmiſit. iſta ẽ vna lec.q apponit᷑in ſcᷣa glo.Scðo mõ legũ
idiſtincte ĩ ſequẽti.gl.⁊ tũc rñde ſic ſtipulatio ſugitiuũ nõ eſſe

RAli Rẽ legataʒ cogit hẽs
PAes obligata. :incoibd rinil

m aliã

iterponit ſup legato.⁊ ſicẽſtipulatio acceſſoꝛia. dʒ ergo ĩtelli
gi ᷣm nãm ſegatt ve .eſtihulit s de uſuris.qᷓ nã ẽ ut ſpẽs le/
gata pᷣſtet talis q̃lis ẽ.ut.

a ſoſtituto.S.j.S.e. Mõ ergo tenet᷑
niſi culpa ſua aliqd in re ↄtigerit. ut.l.cũ hẽs. F. culpa. S. e. Il
la ergo ſtipulatio ĩtelligit fugitiuũ nõ eẽ.i.culpa ſui hẽdi. ſʒ ſi
eẽt fugitiu abſq; culpa hẽdis nullũ dãnũ dicit facẽ hẽs. ⁊ ſic
ſtipulatio nõ cõmittit. hoc vult dicẽ iſte tex.⁊ glo. Ja.de are.
videĩ dicẽ ꝙ ſi iſta ſtipulatio fuerit intpoſita a ſciẽte ⁊ vba ex/
Hſſe iſtũ caſũ cõtinerẽt nõ teneret hẽs.ar.C. de pac.pi.l.j.⁊.l.
ſi edibꝰ. x.l. fluminũ.S.vitiũ.j.de dã.ife. Sed nõ placet.qꝛ ſi
berej ad hoc ſe uellet obligare poſſet ſine dubio.ut.l.dãni.S.
cũ parietẽ de dã.ĩfec.⁊ pʒiĩ donatiõe.ubiꝗs nõ tenet de eui/
ctiõe.tñ ſi ſe obligat tener.ut.l. ariſto.iĩ f.de dona. Mõob.C.
de pac. pi.l.j. qꝛ bi pactũ erat iĩpꝛobatuʒ. MNõ ob.l.ſ edibꝰ. ⁊
l. fluminũ.S. vitiũ.qꝛ ibi caſus q omittit nõ fuit in ſtipulatiõe
cõpꝛehẽſus ſic hic ſm ĩtellectũ queʒ ſupꝛa poſui. Sʒ huic ob⸗/
ſtat q; ĩ ſtipulatiõe uenit inteſſe.q̊legatarij nil inteſt.q;ꝛ dãnũ
nõ pati ergo ſtipulatio nõ cõmittit. ⁊c iſto mõ põt ĩtelligi iſta
lex in fi. q minime placet.q; ſilegatarij nõ ĩterſit q ceſſat dam
nũ tñ intereſt qꝛ lucrũ ceſſat. ⁊ iõ ad hoc poterat ſe obligare ſi
uolebat. ¶ Op. de. l. ſi ita. S. de euic. So. ut in glo.

4 lõs modis q hac:l.expmunt᷑.p.d. NMꝛimo dicitĩ gb
caſib hẽs tenet luẽ. Scdo dicit ꝑ quẽ moduʒ hẽs cogil.ſcda
ibi ꝙ ſiteſtõꝛ. ¶ Sequit ĩ tex.alieno.⁊ dic ad luẽduʒ cogit
hẽs actiõe ex teſtõ ſi teſtõꝛ hoc expᷣſſerit.ſed ſi nil dixerit hʒ lo
cũ qð ſequit᷑. ¶ Op. glibet pᷣſumũ ſcire factũ ſuũ.ut.l.;c;..
ad uell. So.itellige b qñ re erat obligata ꝑ aliũ nõ ꝑ teſtõc.
utputa ꝑ Fuũ ul ꝓcuratoꝛẽ.vñ nõ iſta diſtictionẽ. Simile nõ.
ĩ.l. ſiqs delegauerit. x.l.ſe.j.de noua. Hoc aũt qð dicit ꝙ pſu
mit᷑ ſcia ĩ fcõ ſuo ĩtellige niſi ſit factũ antiquũ.ut nõ.p Hl.i.c.
̃ſumit ex de re. iur.li.vj.ſac.l.pegre ĩ pn.de acq.poſ. Ieẽitel
ligo niſi ſit ſactũ młtũ ĩplicitũ.ar.l.emptoꝛ. S.luti.õ. de pac.

⁊.l. fideicõmiſſũ.⁊ ibi dixi de ↄfeſ.facit qð nõ.ꝑ Ci.ĩ...cũ alie

nã. C. e. CAgduerte q; ego ĩtelligo iſtã.l.qũ res erat obligata
ꝓ debito nõ hẽditario.tunc hẽs tenet᷑ luere.ut.S.e.l.apud iu
ſianũ.S.hẽs. MDꝛobo ꝑ rõnẽ ad hypothecariã nõ põt deue/
niri etiã ſm iſta tpa niſi debitoꝛ ſit in moꝛa. ut.l.debitoꝛes.C.
de pig. Sʒ H auferet᷑ res legata a legatario culpa ul dolo he/
redis.ergo tenet hẽs.ut.l.c res.S.culpa.S.e.⁊.l.qd ergo..
ſihẽs. ⁊. . ſe. Qð ergo hᷣ dicitur ꝙ teſtõꝛ iuſſit rẽ obligari itel
ligo ꝓp debito alieno. Ael ſi dicis ꝓ debito ſuo intellige iſtã.l.

ꝓzᷓ bẽdẽ poſſit agi actiõe ex teſtõ utluat pign niſiĩtrib caſi

bus h̊ expᷣſſis.ſʒ re euicta ꝑ hypothecaria aget᷑õ hẽdẽ actiõe
ex teſtõ. qᷓſ res ſit euicta ppt᷑ culpã ſuã cũ debitũ ſuũ deberet
ſoluẽ. Itẽ Ʒ pᷣdicta facit ſcda pas hui.l.q loquit᷑i ceſſiõe acti
onis.ſi enĩ debitũ nõ eẽt hẽditariũ ad qd ꝓdeſſet ceſſio actiõij

„

g hẽdes cũ nõ tenebant. Rñ.tenẽdo pᷣmũ caſuʒ ꝙ h res erat
obligata p alio. dicas ꝙ debitũ erat ipſi pẽdis ppꝛiũ nõ hẽdi
tariũ.vñ pdeſt cſſi Ʒ eũ. facit..e. l. ſi hutitij. c ibi dicã. Te/
nẽdo aũt ꝙ erat obligataꝓ debito hẽditario.⁊ tunctex.ꝓce/
dit dare. ¶ Aenio ad ſcdaʒ partẽ. op.poſt ſolonẽ factã non
põt fieri ceſſio. ut.l. modeſtinꝰ.j.de ſo. HNuitimoꝛe ſut h in gl.

trej lec. vna q; ceſſio petat poſt ſniaz añ reireſtõnẽ ul ſolonẽ

Et iſta ẽ clariſſima ꝙ exceptio ceſſiõi põt opponi poſt ſnĩaʒ.
ut.l1.ſi fideiu. i fi. . de ſideiuſ. Alij itelligũt ꝙ h petaĩ ceſſiopoſt
reſtönẽ ad ſolonẽ. ⁊ iſta ẽ nõnda.nã etiax ille q nõ poſſidet ſʒ
iſtũ caſũ petit ceſſionẽ ſibi feri qd põt. Rõẽ q; dñj rei.als nul
lus poſſet h petẽ niſi poſſeſſoꝛ.ut.S.ꝗ.mo.pi.ul hy. ſol. l. pau
lus.S.ſi.⁊.l.nulla.C. de ſol.fac.j.de nideiuſ.l.ſideiuſſoꝛibus.⁊
Qqð ibi nõ. Tertia ſol.ẽ ꝙ poſt reſtõnẽ ⁊ ſolonẽ põt hoc peti.⁊
oluẽdo nõ videt facẽ h alo tollẽdi debitũ.iſtã tenet Di. ar.l.
ap. S. mã. ⁊. de ſol.l. ſtichũ. S.ſi mãdato.⁊ ibi gl.⁊ ꝑ Di.i.d.
modeſtinꝰ. ¶ Querit gl.q iure petat᷑ ceſſio actiõis.hᷣ tex.ex
pꝛimit.ſ.ꝑ doli exceptionẽ uel officio iudicis.⁊ per DHi.i.d.l.

mogeſtinus. T ibi dixi ⁊ ꝑ Ci.i.l. cũ alter. C. de fideiuſ.

Expẽſe facte ĩ repetẽda re ſᷣ ↄditiõe
Omus. legata a legatario repetuntur iſpecto

C ualoꝛe.hoc h tex.dic̃. Extãtib ſic ĩtellige ꝙ hẽi reſ

ciẽdo expẽdit cẽtũ.poſtea ſuꝑuixit tantũ ꝙ edinciũ non põt
durare niſi qnq; annis. Certe extimat᷑ q;tũ mõ ualet ediſiciũ
nõ quãtũ expẽdit hẽs ſm Ja.de gre.¶ Op.ꝙ non poſſit de
ducẽ.ut.l.ſiqs ſciẽs. C. de rei uẽ. Sol.gl.utiĩ ea ⁊ ille animus
pᷣſumit cũ ꝗs nõ pᷣſumat᷑ donare de facilli.ut.l.cũ de indebito.

ʒ̊.de ꝓba. ¶ Op. de.l.ſiita ĩ fi.j.eo. So.ut ibi.

de. l. ſin
Vod ſi nulla. Obp de dgl ſolun

PDiut reſert Ci..l.ſiquis ſciens. C. derei uẽ. diẽ e; quicũq;

DVDelegaß

. fFiori⸗ ſoluẽs dʒ cõditionẽ ĩcertilʒ nõ ↄditionẽ ĩqebiti.gl.tñ
l.l.ꝗ exceptiõeʒ.S.ſi pars.de ↄdi.ĩde.dicit t meliꝰ q oↄditio ĩ

debiti oꝛt᷑ ex negotio geſto.ſʒ qñ in rẽ tuã ĩpẽdo ⁊ ea ſibi reſti

— — ⸗.

tuo q;q; ignoꝛant ĩter te ⁊ me nullũ negotiũ gerit q habeba⸗
dñiũ pᷣ.ſec hic ⁊ in.d.S.ſiqs inter heredẽ ⁊ legatariũ gerit.qꝛ
ab herede trãſit dñiũ ĩ legatariũ.merito oꝛit conditio incerti.
boc Pharner. i eneiſpccitix nil iin are. detia r lemmſk
18. Cotinuatur ad p̃cedẽtia ⁊ legi
. imp tus.uob mocio ß in ſumptibus fa
. ctis alegatarijs ꝙ heres non deducit.⁊ hoc ponit in
a glo.x in ſcda in n.ſcdo mõ legitur in ſumptib factis ab
le. ? hoc ponii in pn. ſcde glo. COp. ad pmũ ꝙ nõ pñt
dici expẽſe neceſſarie facte reſpectu legatarij.q; non erat dñs
tũc.ad hox ſoluẽdũ ratcknieſene glo. ſkatnd
IIꝗq Dictio cũ ⁊ dictio ⁊ appoſita in
ancilla. ſonas ſeruox le⸗ ntoltce
pᷣncipaliter. h.ð.cũ.l.ſe. Iſtas.ll.declara.ut i.S.ſiqs
anciullas.iſti.eo.facit.l.ſicui in . tnaltent⸗
egatũ qð in alteri uoluntatẽ
Aptatoꝛie. c⸗ nõ alet ved. ¶Op. de
l. ãdeicõmiſſaria.ĩ.de nideicõmiſſa liber. So.ſpale in
Btate. q dicut ibi. ¶DOp. de le. ..ti. j. So. ꝙ, ibi fuit colla⸗/
tũ ĩ arbitriũ alteri.qd ĩtelligit boni viri.h ĩ liberã uolũtatẽ al⸗
teri. Di.ĩducit ad.q.ſi teſt reliqt centũ diſtribuẽda int᷑ pau
eres a uolũtatẽ fideicõmiſſarioꝛũ an ualeat. Aideĩ ꝑ itaʒ
ꝙ nõ. Cõtrariũ dermiat.qꝛ h nõ ſpa legati ſʒ electio ꝑſona⸗

tcõmittit ĩ alteri uolũtatẽ qð ieri põt ut.l.utruʒ. 5.j.j.de re.

Du. x.l.vnũ ex familia. . de le.ij. .l.cũ pꝛ.S. hẽditatẽ. x. S. a ſi
lia. Et põt eligẽ qs nolet etiã ĩdignos.ut.j.ti.j.l.cũ qdã.ita di
cit Di. Idẽ Ci.i.l.captatoꝛia. C. de teſt. mi.⁊ ꝓ h videi caſu
l.l.ſdeicomiſſaria libtas ĩ . de fideicõ.li. Hoc ẽ uerũ ſi relictũ
etiã nõ eẽt ad pias cauſas.nã relicta ad pias cauſas ualẽt etiã
ſi ſint captatoꝛia. ut ĩ.c. cũ tibi ex de teſta.⁊ ibiꝑ glo. Inno.
. Aita. Pictio pʒet hʒ excludẽ eos ad qs reiert.
tth. d. COp. ex gl. ſi nulli iueniunt iĩ patri
monio debebunt᷑.x.ex piimomiũ.ðut.l.huiuſmodi.S.

cui hõ. .e. ⁊ no. .e. l· legato gnalit. So. dicit Ja. de are. fa⸗

teoꝛ Sꝛiũ.iõ dic ꝙ teſtõꝛ dixit.x.ex his q ſit ĩ pꝛimonio relinqꝗ
als pcedẽt dium. ¶ Op. de bemp ci cpꝛeſgenſt. Bo
ut ĩ gl. CQũo pone ꝙ titio nil erat relictũ. an p iſtavba teſta
toꝛ videat᷑ legare.Et diẽ gl. ꝙ nõ.ar.l.titie.ĩ pn.j.ti.j. Di.diẽ
ꝙ ula nil facit.qꝛ ibi erãt vba enũciatiua futuri euẽt q nõ in⸗/
ducũt diſpoſitionẽ ſʒ ↄditionẽ.h̊ erãt vba enunciatiua de pte
rito.ſʒ adducipõt.j.de ↄdi.⁊ de.l.cũ tale..fi.ita dicit Di.ſa
cit de hẽ.iſti.l.ex facto etiã agitatũ. In Zꝛiũ facit qð nõ. .l. ſi
mihi ⁊ tibi. . f. S.e.ſy illã gl. ibi rephẽdit ut ibi dixi.¶ Vltio
nõ de vᷣbo do.qʒð platũ ĩ pma pſona facit legatũ directũ.q̃ſi ꝑ
ipſũ teſtõꝛẽ det.ſec ſi apponeret ĩ ttia ꝑpſona.ut.l.fũdi trebatia
ni.de uſufru.le.¶ Mõ etiã ꝙ hoc relatiuũ quãti qð ẽ relatiuũ
Slat poniĩ /ꝓ relatiuo numeri.⁊ ſic dʒ exponi quati.i.quot
m Ja. de are. ⁊ de iſtis dictiõibus exceptiuis dixi in.l.ſi eum
§. qui õ . ſirg al
xp̃ſſo eoꝝ q̃ tacite iſũt p alii modũ
(Illi ſi volet. Selioea⸗ operal b.d. d p.r vi
dei nõ ualẽ ut. C. de Zhẽ. emp.l.ĩ ueden. Diẽ gl. Hiõ.qꝛ taci⸗
te ĩerat.tu dic ibiĩ vᷣctib de cui nã ẽ q hĩcide oꝛiat obligatio.
vñ ſi cõfert in uoluntate alterius vitiat h in ultimis noluntati/
bus.¶Mp. ꝙ nõ ſit cõditionale. ut.l. ij. 5. e. Dicit glo. ibi cõ
ditio ſuit tacite appoſita ĩ pſona hedis. legatari. Nihil ẽ di⸗
cLere. dic ergo ꝙ h expmit ꝑ aliũ modũ qᷓ; tacite ĩeſt. na legatũ
acgrit mihi eti ignoꝛanti.ut.l.cũ pꝛ.S.ſurdo.j.ti.j.ſed h exp
mitur Cditio ſi nelit expſſe ⁊ ſic alit q; inſit. ita nõ.i.l. ſis ita
3. de Sd Nt1 ikde G⸗ de. tene ment. 1
CWα☚1 i dom legata particulati reſiciat le/
Si domus. Si⸗ nõ extiguit.ſec ſi ĩ totũ deſtruat
⁊T— a teſtõꝛe reſiciat.h.d.¶ ¶Op..ẽ.liefuum filij.S.ſi aree. So.
Eii Ecaſus ecõuerſo. ¶ Op. de.l.ſi fundus.S.ſi res de pig.
o. gl.ibi agi de dãno vitãdo.h de lucro captãdo. Iſta nõ
F va p.l.dom..e.dic ergo ibi diſpõ ẽ ꝑfecta.ita ꝙ altiẽ ius
qjſitũ. q igctib ſit ĩcõtinẽtiĩ legat poſt moꝛtẽ teſtõꝛis.⁊ tũc
ſi dom legata deſtruaĩ ⁊ reſiciat.tẽ adhuc durat ius alti q̃ſtũ
ut. d. l. domꝰ. ⁊.d.S.ſi res.ſʒ H nõ erat ius iam q̃ſitũ.qꝛ adhuc
viuebat teſtõꝛ. ¶ brnalil grege ĩ ſ. . e. So. gl. ibi fuit cõ⸗
buſta ⁊ nõ refecta ⁊ ſic nihil fuit ibi ſactum a teſtatoꝛe.ſed hic
fuit deſtructa ⁊ reſecta a teſtatoꝛe. per qð videtur mutari uo/
lũtas. Pices tu quare nõ eodem modo videt mutari uolun/
tas qñ aree legate teſtõꝛ domũ iponit ut.l.Sᷣuuʒ ſilij.S. aree. ð.
e. Rñ.qñ lega: area ⁊ iponitur dom debebit legatario ſiẽ q
libet augmetũ rei legate. ut. l. q i rerũ. 5. ſigs poſt. S. e. T.l. ſi

ex toto in pn. Sʒ qñ legat dom tota q̃ poſtea deſtrui area q̃

remanet nõ debet᷑ tanq; res legata ſʒ tanq; pars rei legate.ut
nõ.ꝑ glo.in.l.ſcire debemus de v.ob.dixi ſᷣm Ja.de are.i.d.
l.uũ ſilij. S. aree. ſi ergo teſtõꝛ iterũ poſtea domuʒ ĩponit. illa
area nõ põt peti tanq; pars rei legate.qꝛ tũc cedit alti. domui.
nec tanq; pncipalit legata trahit ad ſe totũ.q;ꝛ nunq; fuit pn/
cipaliter legata ⁊ legatũ partis nõ recipit icrementũ.ut.l.Fui
electione.S.ñi.S.e.⁊ qð ibinõ.¶ Altimo iducit Di in ar. de
co qui eſt electus pꝛioꝛ a canonicis ⁊ oẽs moꝛtui ſunt ante cõ/

firmationẽ. ⁊ alii noui nolunt. dic ut ibi per eum.

—

T ſi equo Dalet legatũ de re emenda iuſto
epcio.h. d. ¶ Querit cũ rej tantũ
ualeat qtũ uẽdi põt. ut.l.ſi fuꝰ de cõdi.fur.x.l.moꝛij
cauſa de vona.cau.moꝛ. quomõ potuerit dici iuſtũ pciũ reiq
empto non reperit. Rñ.ut tex. ponit ⁊ ſepe accidit qñ quis
vult uẽdẽ ꝓpt᷑ neceſſitatẽ emptoꝛes oñdũt ſe nolle emẽ ut me/
lius emãt. emptoꝛẽ ergo iueniſſet niſi neceſſitas uẽditoꝛis ſub/
eſſet ⁊ ilo modo pᷣciũ extimabit᷑. ANel pone ꝙ erat liber iuris
qꝛ in vna ciuitate nõ emit.qꝛ ibi nõ erat ſtudiũ.als ſi nõ reperi
ret emptoꝛem ꝓpt vitiũ rei nõ ualet.qro ꝗs extimabit iuſtum
pciũ.Rñ.iudex.ar.l.hac edictali de ſecũ.nup.in.S.illud.⁊x.l.

fi. C. de iur. doti. ⁊ de fideicõ.Ii. l. ſi alid. S. ſi.

+ Erun S. Traditio rei legate defert ex cauſa le
eeagitima. h. d. Wer iſtuʒ tex. dicit Di.
ſi ꝓcuratoꝛ alicuius eſt cõdẽnatus ad moꝛtẽ ꝙ ad
petitionẽ dñi dʒ fieri executio donec reddat rõnẽ.ad idẽ.l. ſer
uo legato.S.ſi ſeru'.j.e.⁊ ꝑ Ci.in.l.j.C.de bo.dã.dixi in.l.f.
S.j.de public.ubi videt᷑ caſus.qð nõ.

. H Moĩatiꝑ noĩa ppa nocatur i vi
1 ex plurib es goixi turpi iige⸗
5 Quo ad acqſitionẽ inſpi
poſt moꝛtẽ.⸗ dies legatkcecenh.⸗ ſi

—— ↄcurrat i puncto fauem ei cuilegatũ ẽ.h.d. ¶ Op.

j.ti.j.l.peculiũ.S.ſi titio. So.utĩ gl.h.S.facit ꝙ int moꝛtẽ ⁊
adlitionẽ nõ ẽ mediũ ſuo bẽde exñte.de ꝗͥ gl.uarie ſũt.qð dico
plene ĩ.l. . de di.iſti. Hoc qð h̊ dicitur de puncto inducitĩ ꝑ
Bull.ad.q.i.l.aretuſa.S.de ſta.ho.vn dñs dixit fuo ſuo ua/
de ſupꝛa põtẽ ⁊ ſi obuiaueris libo lib̊ eſto.alidñs dixit alteri
Fuo uade ſupꝛa pontẽ ſi obuiaueris fuo libᷣ eſto. Iſti duo ĩui
cẽ ſe obuiauerũt.q̃ri ꝗs eoꝝ ſit lib. Hec.l.facit qꝛ ĩ iſtis qoni⸗
buj de pũcto debeam iterpᷣtariĩ partẽ fauoꝛabilioꝛẽ. In Sꝛiũ
vigdet caſus ĩ. d.l.aretuſa.q; ibi tti filiꝰ q naſci᷑ fac matrẽ libe
rã ĩ illo puncto ipᷣe nõ ẽ liſ̊ tanq; nat de mr̃e fua. Dic ergo qᷓ
dã oↄcurrũt ĩ puncto ſucceſſiue.poc ẽ ſtati deñciẽte yno ĩcipit
alid ⁊ ĩ iſtis iudicam de vno ꝑ pus de alio ꝑ poſteri.ita loꝗ/
tur.l.aretuſa.ubi pus naſcit puer.⁊ pfecta natiuitate ĩ illo puũ
cto mi ẽ liba q añ erat fua.vñ ve nat ẽ ex fua.ad idẽ.j.de ſoł.
l.ſi ſ̊ ↄditiõe.⁊.l.qtiẽs de noua.ubiĩ puncto gs obligat c li⸗
berat᷑ ubi pcedit obligatio ⁊ ſtati extiguit ⁊ ſuccedit liatio.
Qñq; duo ↄcurrũt ĩ pũctoparit ⁊ nõ ſucceſſiue.⁊ tẽ qñq; ad
nalidationẽ act de q loquit nõ ẽ neceſſe ꝙ vnuʒ pcedat alið.
ſz ſuffic ꝙ vnũ nõ ſequat᷑ poſt alid.⁊ tũc iudicat᷑ parit de utro/
q;. ut h v. ptercq;.⁊.j.de re.du.l.ſiint᷑ virũ. Si vo ẽ neceſſe ꝙ
vnũ pcedat aliud.tũc ſi ila duo ↄcurrũt ſimul tunc ille actꝰ vi
tiat.ut.l.ſi fuerit de re.du.ʒ qñq; ĩ dubio pſumat aliqd eoꝛuʒ
PScelſiſſe.ſ.qdð ẽ fauoꝛabili.ut.d.l.ſi fueriti f.x.l.q duob. .
ij. de re. du. T. d. l. ſi fuerit ĩ fi. ¶ Müc ad ꝓpoſitũ ille cui fuit di
ctũ ſi obuiaueris ſuo nõ ẽliᷣ.qꝛ ĩ actu ĩ q obuiauit ſlle erat ſer
nus. Ille cui fuit dictũ ſi obuiaueris libᷣo nõ erit liber.qꝛ ĩ pun
cto quo obuiauit obuiauit fuo lʒ ſucceſſiue ſtati fact ſitliber.
facit ad.q.quã diſputauit Ja. but.de capitaneo qui ꝓpoſuit
in ↄſilio de rebaniẽdo exbanituʒ cũ etiã ſtatuto caueat ꝙ ſi h
Ppboſuerit deſinat eẽ capitaneus.utrũ ppoſitio videat facta ꝗ
capitaneo.de quo dixii.l.ſiqs id qð.S.j.de iuriſ.om.iu.
St ureę. Hatio libtat directa ſbᷣ oditiõe fac legatũ
pure. videri datũ ſub ↄꝛia ↄditiõe ſʒ ſi det in dieʒ
oino extiturũ legatũ videt᷑ ſimplicit reuocatũ.h.d. ¶ Op. de
l. peculiũ..fi.j.ti.j. Gl. ſol. ⁊ bñ. ¶ Ex gl. op. tacita ↄditio nõ
ĩpedit legatũ q ad trãſmiſſionẽ. ut.l.iij..l.ↄditiões ꝗqᷓ extriſe/
cus de ↄdi.⁊ de. So.iſta oditio tacita uenit ex ipſo teſtõ.cõ/
traria loquunt᷑ in ↄditiõib tacitis qᷓ ueniũt n ecus.
W L eruo ꝓpꝛio legato põt
Eruo legato. nacphe⸗ ies Tecle b
= adita hereditate.h.d. ¶QQuid ſi ab exneo relinquat
fuo legato. Dicit gl. ꝙ ſi dies legati cedit añ aditã heditatem
ei quilegauit fuũ qret fuo.⁊ pꝑ fuũ hẽditati.¶Sʒ q̃ro utrũ
hẽjeo caſu cogat reſtituẽ legatario. l.j.ti.j.l. ; uꝰ. tʒ ꝙ ſic.
idẽ Va.de are.p.l.ſi tibi hõ.S.cũ Fu.j.e.p alias.ll. allegat.
in glo. Me.i.l. ſ. C. de uſu. ⁊ fruc. le. tz Zꝛluʒ t ibi glo. H videt᷑

ſentire.idẽ.l.herẽnius.S.de uſur. NPuto iſtà glo.uerà ut ĩteri

acqrat heredi.ſed hẽs teneat᷑ reſtituẽ.⁊ ſic ipſo iure nõ q̃ritur
legatario ꝑ dictã.l.ꝙ ſeru.j.ti.j.expᷣſſius in.l.huic ſcripture.
ʒ.ad.l.aql.x.S.e.l.apud iulianuʒ.S.j.v.ſi ſeruuj.ubi dicit ꝗc
gd per ſeruũ fuerit acqſitũ heres dʒ pꝛeſtare.
(Si ſernuũ Alienatio rei ſub oditione legate vires le
=12 IEI Hegati nõ ꝑimit. p. d. ¶ Op. j. q ta q.l. ge⸗
neralit.S.j.So.gl.ꝙ alienare põt ĩterĩ nõ manumittẽ.rõ ẽ q;
datio libtat ẽ irreuocabilis. ¶ Op.de auẽ.res ꝗq.C. cõia de
le.diẽ glo.ꝙ hodie etiã ĩteri nõ ualet alienatio. Idem nõ.C.
cõia de le.l.ñ.S.ſinguteʒ auaritia.⁊.j.de odi.⁊ de.l.ꝗ füdũ.⁊
ad trebel.l.marcel.S.res.⁊.l.plerũq; circa ſi.j.de re.iur. ↄꝛiuʒ
nõ.in.l.cũ pꝛ.S.liberꝭ.j.ti.j.⁊ auẽ.de reſti.⁊ ea q̃ pa.in pn.in
vbo alienari. ⁊ iſtã ulti.tʒ e.⁊ Ci.ĩ.d.auc.res q.⁊ Hl.h tã
git. Mõ ob. auẽ.res qᷓ.q ibi nil inouat in modum ꝓhibitiõis
alienatiõis ſʒ a ꝓhibitiõe.l.antiq̃ excipit duos caſus.⁊ ꝑ hoc
põt ſolui.q.ᷣm Me.aliqs ꝓmiſit nõ alienare ſub pena ⁊ alie/
nat rẽ q̃ ſubiacet reſtõni an incidat in penã.⁊ ſᷣm iſtã glo.non
incidit in penã qꝛ alienatio nõ ualet. facit.C.ſi man.ita fuerit
alie.l. equidem.ſed ſm alias glo.⁊ doc.incidit ĩ penaʒ.qꝛ alie
natio ualet qð notandũ ſ irereſt F adl
. e agit ex legato cui ĩtereſt lʒ ad eũ
Bi teſtatoꝛ. no dingnet bod. ¶¶ Gl. op. tribꝰ
modis ut in gl. Mer iſtã.l.? ſiles dixi pluries ĩ ſtatutis ꝙ ex
eis oꝛiat᷑ actio ill qrũ inteſt lʒ ad eoꝰ no dirigant vba diſpoſi
tiua.ut ecce dicẽ ſtatutũ ꝙ ſilia femĩa nõ ſuccedit extãtib ma
ſcułlʒ hoc ſtatuto expᷣſſe nõ diſponat᷑ ꝙ maſcli ſuccedãt.tñ q;
eoꝛũ fauoꝛe ſit.ipſi agent ex ipſo ſtatuto tanq; pꝛo eis eſſet fa/
ctũ. ut hic ⁊.l. ſideicòmiſ.S. cũ et. z. ireran.. d nd.
4 Pi Speties legata dʒ dari talis qualis e
(Si füdus. falud it xpecſſtum.b.d. 4

Seruu 8. De iſto.. dic ut.l.ſeruus vni.S.eo.

Si res. Si dubitat᷑ an res legata exiſtat heres dzʒ ca/
— euere de pꝛoſequendo ⁊ reſtituendo ſi eã iuene
rit. h. d. T hoc declara. ut nbn õ
Si resꝓ q̃ uel ĩ qͥ ius hẽo puenit
Iſeruns ad me ſub ſpe reſtituẽdi PRzp
retẽtionẽ ↄſeruare ius meũ.h.d.¶ Op.qꝙ ius meũ.i.actio fur
ti ſit ipſo iure ſalua. ut.l.legatari.S.j.S.e.⁊.l.ꝗ titio.j.de fur.
So. gl. hic fuit legatũ ſub ditiõe ulłi diẽ. ¶ Op.ex gl. de. l.
cũ alienã. C.e.⁊.S.c.l.ſi res obligata. So. intellige ꝙ hic te/
ſtatoꝛ ignoꝛauit nec ĩteruenit aliqd de his qᷓ ponuntin.:.ſi rej
obligata.S.e.ꝑ q colligit ꝙ teſtatoꝛ noluerit ꝙ ad hẽdẽ perti
neret iſtud onus.ſʒ ſi teſtõꝛ ſciuiſſet ul iterueniſſet aliqd de hiʒ
q̃ iducũt pᷣſũptionẽ ꝙꝙ hẽs debẽt luẽ reʒ legatã.tũc onus eſſet
hẽdis ut ibi.ita ſẽtit gl.i.l.qd ergo.S.ſihẽs.ĩ vna ſolutiõe.ð.
e.ti. Sʒ ð hoc op.teſtõꝛ põt legare ius ſuũ ⁊ ius hẽdis ſicut
ſuũ.nec adhibet᷑ diſtictio utrũ ſciuerit uel nõ.ut.l.vnũ ex fami
lia. S. ſi r.j.ti.j. So.aut hẽs hʒ ius ĩ re iure dñij ĩ totũ ulĩ par
tẽ.uł ius illð qd ẽ pars dñij.ut uſufructus ⁊ loquitur ptrariũ.
ſecus ſi habet alið ius pignoꝛis uel ſeruitutis.⁊ ſimile ut hic.
ita ſoluit tex.j.ti.j.l.cum ſilius.S. dñs. Fallit fauoꝛe libertaj.
ut.j. de manu. te.l. ſi uctuarieg. jiccktüreiahe ſine
egatũ ĩcertũ rei nes fa⸗
dDomus. cto hoĩs ualet ſi inpebnono re⸗
iat. als ſec. b. d. ¶ Pb eidelg electio ſit legata
ti.ut.l.legato gnãlit᷑.ð.e.So.hui timoꝛe oꝛte dicit glo. ꝙ Hh
teſtõꝛ ſẽſit de certa re lʒ nõ apparet de iſta gl. eẽt uera fru
ſtra deſtigueret ĩter füũdũ ⁊ domũ ĩ.d.l.legato gnãlit.S.e.⁊ in
l. cũñ poſt. . gener. ð. de iure do. cũ etiã legatũ fudi factuʒ ſim/
plicit ſi teſtõꝛ ſeſit de certo ualeret. ut.d.l.legato gnãlit᷑.S.j.di
cẽdũ ẽ ergo ꝙ h teſtõꝛ nõ ſẽſit de certo.⁊ ita ĩtelligit.d.glo.⁊
Di.i.c.ĩ obſcuriꝭ de re.iur.li.vj. Nõ ob. ꝛiũ qð dicit ꝙ dʒ eẽ
electio legatarij.qꝛ illud uerũ in reb ꝗᷓ hñt certos fines a nã.
ut bos uel equ ⁊ ſiles in ꝗb legatari eligẽdo nõ põt multuzʒ
grauare hẽdẽ.q; ĩ eſtimatiõe modicũ diſtat bos a boue cũ de
mediocri tractat᷑.ut.d.l.legato gnãlit᷑.uel hõ ab hoĩe.ut.d.l.
ſi. F. . C. coĩa de le. z h loqꝗtur in reb q hñt ſines ſcõ hoĩs.ꝗꝛ
dom oſtituit pariete ĩteriecto.ut.l. ꝗð in rerũ. . ſiqs poſt. s.
e.Et ĩter domũ ⁊ domũ põt eẽ maxia dꝛia.vñ ſi legatari poſ
ſet eligẽ. poſſet grauare multũ hẽdẽ. Idẽ ſi legat ſcyphꝰꝗ bʒ
ſoꝛmà facto hoĩs.ut electio ſit hẽdis.ut.d.l.legato Gnad.n.
nimis grauet hẽs.hãc rõnẽ ponit gl.in ſili in.l.hẽdes.S.ſi in
certo.S.fami.her. ¶ Op.S. de iur. do.l.cũ poſt.S.gener. Gl.
dicit aliud in kaato fũdi aliud in legato domus.rõ qꝛ fũdus
bhʒ ſines ſola di inctiõe pꝛiſſami. domus facto hoĩs iterueniẽ
te. ⁊ hãc opi.tenẽt oẽs.? Di.in. d.c.ĩ obſcuris de re.iur.li.vj.
BGlo.i.d.l. e poſt. S. gener. tãgit opi.quoꝛũdã ꝗ dicebat idẽ

De legaß pᷣ

1*

eẽ in fũdo qð in domo.quã ſequebat᷑ Ja.de are.⁊ Ne.Ego
ſuſtineo glo. qð examino in.l.ita ſtipulat in pn.de uer.ob.

αμM Relegata euicta nõ p̃ſtita cautio
(De euictione.n agit ex teſtõ.ſʒ anteq; euincaĩi

officio iudicis cautio poſtulat.h.d. NMꝛimo foꝛmat vnã.q.ſe
cũdo pᷣmittit vnã regulã.tertio ex illa regula iſert ad ſolutio⸗
nẽ qõnij.ſcða ibi ⁊ regularit᷑.ttia ibi ceterum. In pᷣma parte
caſus eſt darus.⁊ in ſcda etiã. In tertia ponit ſic caſum.ex re
a pcedẽti q; eſt ꝙ re euicta põt agi ex teſtõ ĩfert iuriſcõſult
c. ergo ſire euicta põt agi anteq;ᷓ euincat᷑ põt cautio peti offi
cio iudicis deſeruiẽte actiõt ex teſtõ ꝑ qu res legata ĩ iudicio
petit.ſʒ ſi res legata fuerit ſoluta ex iudiciũ an cautio poſſit pe
ti nõ dicit aliqd. Pꝛima pars nõ hʒ ↄꝛia neq; dubiuũ. ¶Ald
expeditionẽ ſce qᷓro ad cui detminationẽ ueniant illa vᷣba
ſine iudicio. Nicit gl.ad detminationẽ illiꝰ vbi de p̃ſtita. nõ il⸗
li vbi euĩcũ ⁊ bñ.qꝛ ſi euinceret ſine iudicio de euictiõe agi nõ
põt.ut.l.nõ tñ.⁊.l.ſi. dictũ. F. j.. de euic. c. l. utiq;. S.de rei uẽ
di. ⁊ de neg. geſ.l.at ꝗ nã in fi. ¶Circa ttia partẽ qᷓro ſires ẽ
ſtita ex iudiciũ.an poſſit peti cautio.Q· tex.nõ dicit gl.diẽ
ꝙ nõ qꝛ nõ ẽ actio cui fuiat.ẽ eni ſolutiõe ſublata. vide glo.ij.
ar. p hoc. C. depoſiti. l.iij. ¶ Cõtra hãc.ſo. videiĩ tex. in. l. iul.
S. j. de v. ob. Pe. dic ꝙ ibi fuit ſolutum adiectio.h pncipali.
Terte hec poſſet eſſe ſuga ꝙᷓtũ ad ill.l.tñ hoc ẽ . .etia de ſo
lut.q̃re Di.dicit.gl.iſtã nõ uerũ dicc.imo etia re pſtita poſſet
peti cautio. ut. d.l. iul. F. .?. d. l. eti de ſo. Hõ ob. tex. H. qelʒ
dicat ꝙ re euicta poſſet agi ex teſtõ. ⁊ ꝙ ſi petil in iudicio põt
cautio ⁊ nõ negat ꝗn re ſoluta ex iudiciũ põt cautio peti.

ipſa res ppt᷑ cautionẽ hñdaã. ut.d...iul..j.x.l.etiam. Nec

ob. l. iij. C. depoſiti. qꝛ ibi vult agẽ ꝓpt acceſſionẽ.h/ppt᷑ cau

tionẽ q reſpicit totũ iuj reilegate.iõ re ſoluta adhuc agi? actio
ne pma ppt᷑ cautionẽ. ¶ QAuo ⁊ ĩtro ttiã gl. utrũ cauttõe p̃ſti
ta remãet actio ex teſtõ. Rñ.ſic niſi fuerit ĩterpoſita aĩo nouã
di.ut.l:.iij.S.ſi ex ↄuẽtione.j.de re iudi. ¶ Quo utruz hẽs te
net᷑ de euictiõe reilegate. Gl. H diſtiguit.examinemus qdlibz
mẽbꝛũ. Pꝛimũ mẽbꝛũ ẽ qñ legaĩ res ĩ genẽ.q caſu debet eui-
ctio magis ex qlitate qᷓ; titulo.ſiue obligationis ſpe. Ro. ſilia
vba ponit in. l. ↄcubinaͤ. §. ſi hẽs. j. ti. ij. vult dicẽ q Heſt ex

Ilitate obligatiois.q; in genẽ.Et regula ẽ ꝙ ubi ꝗs tenet᷑i ge

nere tenet᷑ rẽ facẽ accipiẽtis ⁊ ꝑ ↄñs de euictione.iõ emptoꝛ
tenet᷑ ad pciũ ĩ genẽ dʒ facẽ pᷣciũ accipiẽtis.uẽditoꝛ q tenet ac
ſpẽʒ nõ.ut.l.ex empto ĩ pn. de ac.emp.⁊iõ puto ſiquis uẽdẽt
frumẽtũ ĩ genẽ facẽ dz accipient.⁊ qð Ro.dicit ꝙ hoc nõ ꝓ/
cedẽt ex titulo ſiue ex ſpe obligatiõis. vult dicẽ titulus legatiẽ
titulus lucratiucui na ẽ ut ꝗs nõ teneaĩ᷑ de euictiõe niſipmit
tat. ut.l. ariſto. in fi. de dona. ⁊ nõ.i.l.ij. C. de euic. ⁊ tex.i.l.ad
res donatas de edi. edic. Pꝛedicta va q res legat ĩ genẽ ſim
plicit. ſecꝰ ſilegaret icert' de cert.ut lego vnũ ex fuis mei.qe
tũc eqparat legato ſpẽi.ut.l.in rõne.S.diligent.⁊.S.ſe.j.ad..i.
fal. x.j. de ſolu.l.ꝗ.x. S. ſtichum ĩ fi. S. ⁊ pdicta va qñ res legaĩ
generalit.i.vna res indetminata de genc. ſecus ſi legaret vle.
ut lego peculiũ uel hẽditateʒ.tũc ſiggẽ euĩceret eẽt danũ lega
tarij.ut. C. de euic.l.j. Scom mẽbꝝ ẽ qñ legat᷑ ſpẽs certa q eſt
ipſiteſtõꝛi. tũc dicit gl. fruſtra qjrit de euictie niſi foꝛte eẽt pi
gnoꝛata.ut.l. pdia. C. de ſideicõ.⁊ iſti. e. F. ſi rẽ. vult dicẽ qñ te
ſtatoꝛ legat rẽ ppꝛiã nõ põt euici niſi ꝑ iniuriã ludicis ꝗᷓ iniu/
ria nõ dʒ nocẽ hẽdi.ut.:.ſi ꝑ ipꝛudẽtiã de euic.ĩtellige niſ hẽs
dederit cauſa donatiõis iniuſte.q; noluit exhibẽ iſtra legata/
rio. ut. C. de fideicõ.I.iſtra. ar.l.qd ergo.S.ſi hẽs.S.e. Et hoc
zuerũ q̃ aliqs euiceret rẽ ĩ totũ iure directi dñij.q ſi rẽ ĩ totuʒ
nõ euĩceret. aduerte. aut euĩcit rõne alicui iuris qð hẽbati
re ⁊ hẽs nõ tenet᷑.qꝛ teſtõꝛ nõ videt᷑ legare niſi iuj qð hẽbat ut

hac.l.ĩ fi. ſi llud ius p qð euĩci᷑ lʒ nõ eẽt ius dñij auferret rẽ

legatarioĩ totũ ꝑ hypothecariã.tũc diſtigue ut habeł i.l.ſ rej
ʒ:e.⁊ iſtud nerũ niſi teſtatoꝛ expſſe aliud dixit.ut.l.ſuo lega/
to. 5. ſi fudus. S. e. Lertiũ mẽbꝛũ ẽ q legat᷑ res aliena alicuia
ſciẽte. tũc dicit gl. tenet de euictioõe.ut.l.cũ alienã. C. e.q ĩtelli
ge qñ ſciuit alienã ſimplicit. ſecſi reſpectu alicui iunis.q; tũc
videt᷑ legare ius qð hʒ ut hac.l.in ſi.⁊.l.Fui electiõe ĩ fi.s.eo.
Quartũ membꝛũ eſt q legat rẽ alienã errans uel ignoꝛans.
utrũ ſit aliena. Hoc caſu dicit glo.ſi legat exneo nõ debet. ſi
legat cõiuncte perſone debetur niſi erroꝛ pcedẽtis cauſe nulle
uel ſinite aliud inducat. Quid vult dicere erroꝛ cauſe finite.
pone exẽplũ.ꝑS.e.l.qʒᷣ ĩ rerũ..j.. C.e.ti.l.ſiuxoꝛ.⁊.j.de uſu/
fruc. le.l. ſticho in fi. ubi legabat teſtõꝛ ius qd moꝛte finiebaf.
Quid vult dicere erroꝛ cauſe nulle. Ja. de are. dicit ꝙ teſtõꝛ
putabat rẽ eẽ ſuam ex viemptionis facte a pupillo qᷓ emptio
nulla qͥ caſu nõ ualet legatũ etiã ſi fiat viũcte ꝑſone qð nõ.qꝛ
ex hoc hẽs ꝙ.l.cñ alienã. C.e.hʒ locũ q teſtatoꝛ ſimplicit pu
tabat rẽ eẽ ſuã nõ reſpectu alicuius cauſe.ſecus ſi putabat ſuã

te

R ——— — — — — —rr—rr

—

Delegatis

ex certa cauſa ut h. facit.l.Puum ſilij.in pn.S.eo.⁊ qð ibinõ.
Sʒ õ pᷣdicta facit.l.cũ pꝛ.S.euict.j.ti.j.Gl.in.l.cum alienaʒ.
C.e.dicit ibi ſpetiale ne oꝛiat᷑ iuidia ĩter fratres. Vltramõ.di
cũt ꝙ illud eſt ſpᷣale in hẽdibꝰnõ curo ſi ſint fres ue nõ.qdð an
ſit uerũ ⁊ q̃ ſit rõ ibi videbit. ¶ Qũo ad hoc ut poſſit agẽ de
euictiõe utrũ ſit neceſſe ꝙ denũciet᷑ hẽdi ⁊ qũ. Dic ut.l.ꝗ ↄcu
binã.S.ſi hẽs.j.ti.ij.¶Qũo ag de euictiõe ꝗqd petũ. Re
ſpõdeo peter̃illa res legata q̃ſi nunqꝙ; ſoluta ut h̊ ⁊.d.l.ꝗ ↄcu
binãꝗ.S.ſiqs hẽs.ſecus qñũ agit᷑ ex empto de euic.qꝛ tũc agitur
ad ĩtereſſe ex empto.l.uẽditoꝛ hoĩs.S.de euic.qꝛ res ẽ euicta.
nã actio pma q̃ tenebat.ſ.ad tradẽduʒ ẽ ſublata traditiõe.ut
l.ab emptiõe de pac.⁊ gue Heraindia Ei aquer.uendi.
1 z õfitẽti fit pᷣceptũ ⁊ ter
n pecunia legatd. cho dat na luedi ⸗
ex cauſa ꝑmittitut ſoluat xtimatio ꝓ ſpᷣe ſine cauſa non.h.d.
CNõ p pꝛacticà qᷓ ponit in.l.ſi debitoꝛi.5õ.de iudi.ꝙ ↄſitẽti
ſit pceptũ de ſoluẽdo ĩfra tps modicũ qð tps hodie ↄſuetudo
iterpᷣtat᷑ uſq; ad.x.dies ⁊ ibi nõ.¶ Nõ ſcðo ꝙ ꝑ cõfeſſioneʒ
nõ fit ↄteſtatio lit.qð eſt uerũ qñ ꝗs ↄſitet᷑ nõ aio lit.cõ.ſʒ aĩo
fugiẽdi iudiciũ.nã ſiqs dato libello cõſteret᷑ ad iſtũ ſinẽ ut dã
naret᷑ ex ipſo libello.tũc inducit᷑ conteſtatio ut nõ.in.l.j.C.de
li.conte.facit.l.ſireus.s.de pꝛocur.

Nõ h̊ ꝙ ex cauſa ſoluit᷑ aliud
Mui confitetur. nc Scðo nõ ꝙ habet
rõ affectiõis.qdð intelligo nõ ut p hᷣ res plus extimet᷑ qꝛ eſſetꝰ
l. pcia rerũ.j.ad.l.fal.ſed ad aliũ ſinẽ.ut.l.cũ ſuuj.Sõ.mã.Ter
tio nõ ꝙ ↄ cõſitẽtẽ officiũ iudicis ẽ qũq; facẽ ſolui aliud/ꝓ alio
ſicut ð eũ quẽ GKingtn ſ.de coel inlianns⸗
☚ iꝗ hʒ dñiuʒ directũ põt legari ab eo
Si fuͤdus. Mlisidubio videt᷑ ꝗs legare ius 8
bhʒ in re.h.d.¶Mõ ꝙ q bʒ fundũ uectigalẽ põt legare dño.
qð itelligo etiã ſi illud ius ðʒ finiri moꝛte legatis.ut.l.qdð in re

ruũ.S.jj. S. e. ⁊. l. ſticho de uſufru.le.¶Qũo utrũ füdus emphi

theoticuꝰ poſſit legari ⁊ donari. Hic videt ꝙ ſic.ad idẽ.l.iĩ cõ
nẽtionibꝰ.j.de v.ſig.⁊ ibi ꝑ Ja.de are.nõ.glo.in.l.ſi.C.de iu
re emphi. ꝛiũ nõ.i.l.j.C.de fũ.pꝛi.li.xj.⁊ hoc puto uerũ ĩ alio
emphitheota qᷓ; reipublice per.l.fi.C.de iure emphi.ubi non
ſolũ uẽditio ſʒ ois alienatio ꝓhibet᷑.⁊ hoc ibitʒ Pe. Mõ ob.

iſta.l.? ſimiles qꝛ loquunt᷑ ĩemphitheota reipublice.Rõ qꝛ tẽ

ad quẽcũq; uadit res eoipo ꝙ eſt poſſeſſoꝛ tenetur ad uetigal
ut. l. fi. C. ſine cen. uel re.⁊.l.ĩperatoꝛ de pub.vñ nõ itereſt rei
publice. ſed in alio emphitheota ſecus cũ nou poſſeſſoꝛ nõ te
neret᷑ ad pẽſionẽ cũ ipᷣe nil ꝓmiſit.⁊ iõ nõ põt alienare ſine ↄſẽ
ſu dñi. In emphitheota ecclie puto ꝙ nõ ſit dubiũ.q; nec uẽ/
dendo nec donãdo nec aliqᷣ mõ põt alienare. ut. l.j.x. ij. C. ne
rei do.uel tẽplo.Et ꝑ dictã rõnẽ dicebã qñũ plłes qui cõduxe/
rit in ſimul emphitheoſim ĩuicẽ alienãt.foꝛte nõ eẽt ꝓhibitũ.
qꝛ quilibet eſt obligatus ad penſionẽ ecdeſie.dixiin.l.ſi mihi
⁊ titio de uerbo.obliga. Eraptio
. Exceptio rei qᷓ nõ
quis legauerit.vchnhhi ucpe
tat. h. d. Mõ ſimile de exceptione obſcura. dixiin.l.
etextoꝛes.S.e. ¶ Op. de.l. certo generi in pn. S. de ſer. ru.
pᷣdi.Sol.ſolũ cõtinet᷑ appellatiõe vinee ſi ibi ſũt vite ut ibi.ſe
cus ſi nõ ſũt ut h. Ja.de are.q̃rit ſi uẽdidi tibi fũdũ excepto iu
re coloni ꝗ hẽat medietatẽ fructuũ.ſi nullus reperit colonꝰan
ipſi uẽditoꝛi debeat᷑ medietas.Et dic ꝙ iſta exceptio nil oꝑat
nt h ⁊.ð.uſufruc.l.ſi ſub ↄditiõe.⁊ cõ.pᷣdi.l.ſiqs duas..ſi in
uẽditiõe de ᷣhẽ.emp.l.ñ.de ac.emp.l.ſiĩ mercedẽ ĩ ſi.de euic.
l.mĩoꝛ.ĩ fi.qð ĩtellige niſi int partes ↄſtabat nullũ eẽ colonuʒ
niſi ipſũ uẽditoꝛẽ tũc videt᷑ itelligi debẽ ꝙ ipᷣe uẽditoꝛ hẽat ius
coloni.ut.d.l.ſigs duas.S.ſiĩ uẽditiõe cõia pᷣdi.qdð nõ.
heres Quiiuſſus eſtſacẽ ut habeaʒ tene/
₰ 12E Eotur mihi dare. h. d. COp. de. l. illa
. ſtipulatio.S.eũ de v.ob. Glo.dicit h ſpale in ultimis

uolũtatib. meliu ſoluit in.l.illa.S. eũ.allegata in gl. qꝛ aut ali
ꝗs grauat᷑nt det ⁊ dʒ dare.ut.l.ubi aũti ſi.de v.ob.aut gra/
uat᷑ ad faciẽdũ aligꝗd ⁊ ſimilit᷑ dʒ dare ut h.qñq; ꝗs grauat ad
curãdũ ut ꝗs hẽat ⁊ tũc ſufficit ꝙ det rerũ locuplete.ut.l. ꝛia
⁊.l.fi.ſi cer.pe.plus ergo ĩpoꝛtat q obligat᷑ curare.iõ in ĩſtru/
mẽtis apponit᷑ hodie utrũq;.ſ.ꝙ ꝓmiſit ſe facturũ ⁊ curaturũ.
⁊iſta ſunt cõia tã in ↄctib qᷓ; in ultimis uolũtatibus.
Nicis. Hici põt legari ſic ciuitatibas.h.d.¶ QAũño q̃
A C1S.: iia iter ciuitatẽ ⁊ vicũ.Gl.hᷣ dic ꝙ ciuitas ho
noꝛat᷑ ꝗbuſd dignitatib ꝗbnõ honoꝛaĩ vic. In uſu vo cõ
muni dignitas epalis que ſit in loco facit ciuitatem.⁊ ita vide

tur ſentire YFederi.iperatoꝛ in ↄſtõne illa de pace oſtatie. In/

no.de hoc tractat in.c.q̃ in eccharũ ex de cõſti. Nicꝰ vo ⁊ vi

nec plus nec min ĩpediat peti a ſſtituto pupillarit niſi ſic ſe
e.

la dicunt᷑ q̃iſtas dignitates nõ hñt ⁊ ẽ nomẽ generis.ut.l.qui
ex vico.j.ad municipa.Caſtrũ vo diſtiguit᷑ a villa.q;ꝛ villa nõ

ẽ muris ul uallis circũdata.nt hac gl.⁊ pꝑ gl.i.l.ex hoc iure gẽ
tiũ.de iuſti.⁊ iu.⁊ p Jo.an.i.c.ſi ciuitas de ſen.excõ.li.vj.n

ducit iſte v.ꝙ par ciuitat᷑ poſſit facẽ ſindicũ qdð dixiĩ.l.ſiqs a

ſilio in fi.S.eo.Sed ꝗd dices de vno burgo. Certe videt᷑ vni
uerſitas appꝛobata. ut. C. de füdo rei pua.l. penultima. li.xj.
, J cet Relicta ab ĩſtituto vident᷑ repetita a ſubſti
tuto vulgarit᷑ niſi aliud ꝑ ↄiecturas appa
h. d. Mõ ꝙ oĩs lex q iecturat᷑ uolũtatẽ alti dʒ
itelligi niſi aliud de uolũtate diſponẽtis appareat euidenter.
Scdo nõ ꝙ euident᷑ apparere dicitur illud qdð apparet legiti
mis piecturis lʒ nõ fuerit expᷣſſum ut h̊ ſʒ Ja.de are.ubi eui/

dẽtẽ uolũtatẽ appellat q̃ per ↄiecturas pbat.facit p hoc tex.ĩ

l.ſiꝗs locuplex de ma.teſ. Tertio nõ ꝙ multa dicuntur tria.
ut pʒ h dũ dixit ex multis.⁊ ponit tria tm. ſile.S.ad ſyl.l.j.S.
hoc reſcriptũ.inſti.de libtinis.S.muli.¶ Op.S.de teſta.mi.
l.qᷓrebat.S.ſn.So.gl.ibiqꝙ ibi nõ fuit ſubſtitutꝰ.ſed ſco loco
inſtitut ut pʒ ibiin tex.¶ Op.j.ti.ij.ſi plures ĩ f. So.ibi fuit

relictũ ab iſtituto noĩati. H̊ noĩe appellatiuo nõ noĩati.⁊ ſicẽ

aliud ar.ꝙ noluerit a ſubſtituto repetere.ſile ĩ.l.j. S. id qð ex

ſtitutiõe.j.ad.l.fal.⁊ qð ibi nõ. ¶ Op.j.ti.ij.l.j.ĩ fi. So.ibi

eſt alius caſus.ſ.ſi qrat an relicta ab vno ſuccedẽte ab inteſta

to debeant in ſequẽti gradu ꝗ ſuccedit. De ꝗ in.l. ci pa. . cñ

eſtimaret.j.ti.j.¶ Op.de.l.ſub cõditiõe de hẽ.iſti. So.p de
claratiõe hui ⁊ alioꝝ dic ꝙ ſi q̃ris an relicta ab ĩſtituto videã

tur repetita a ſubſtituto.aut ſũt relicta ꝑ modũ ↄditiõis.aut ꝑ

modũ diſpoſitiõiꝭ.ſ. legati ul ſideicõmiſſi.pᷣ caſu nõ ẽnr̃a ma.
ſʒ dic ut. d. l. ſᷣ ↄditiõe.⁊ dicemi.l.q ↄditio de ↄdi.⁊ de.Se

cũdo caſu aut loꝗri de ſᷣſtituto vulgarit᷑.aut de ſpᷣſtituto pu

pillarit. Mꝛimo caſu aut fuerũt relicta noĩatĩ noĩe ꝓpo ⁊ nõ
vident repetita.ut.d.l.ſi ples.S.ſi.j.titu.ij.⁊.l.j.S.iĩ ſpᷣſtõne.j.
ad.l.fal.Aut fuerũt relicta ſub noĩe appellatiuo.⁊ tũc aut in
ſtitut a q relinqbat nõ erat in rerũ nã illo tꝑe.⁊ dicut.l.qdazx
referũt in pn.S.ti.j. Aut erat ĩ rerũ nã.⁊ tũc ĩ dubio vident re
2 tita niſi alið ꝑ piecturas appareat nt h. Cõiecturas videꝶʒ
Scdo caſu.ſ.de ſpᷣſtituto pupillarit.dic aut ſuccedit ex ta⸗/

cita vlgari ⁊ vident᷑ repetita. ut.l.q fũdũ.S.ꝗ ſiliũ.j.ad.l.fal.
Alut ſuccedit ex iſtitut
tur repetita a ſpᷣſtituto tacite ſiue ſint pura ſiue cõditiõalia.ſʒ

—

ſſa pupillari ⁊ nunqꝙᷓ; relicta ab iſtituto vidẽ

ea dz pᷣſtare ſbſtitut tanq; qlibʒ hẽs ĩpuberis.ut.l.j.S.int᷑dũ
j. ad.l.fal.⁊.l.in rõne.S.qð vulgo.eo.ti.⁊.d.l.ꝗ fũdũ.S.filiũ.
ſz ſi eẽnt repetita expᷣſſe ꝑ teſtõꝛẽ tũc ſi dies legati ceſſit ĩ vita
ipuberi repetitio nil releuat ut.j.e.l.ſi fidũ ſbᷣ ditiõe.S.ſipꝛẽ.
niſi ĩ eo qdð plus eẽt relictũ.ut.l.ꝗd ergo ĩ pn.S.e. Sʒ ſi dieʒ le
gati nõ ceſſit tũc debet a ſpſtituto.ut.d.S.ſi pꝛ. Mec ob.gio.
lbi poſita q̃ inuit ꝙ ĩ pupillari ſpſtituto ſit tacita repetitio ut
ibi videtis. Ex pᷣdicꝭ dico ꝙ iſta tria exẽpla ꝗᷓ h ponunt in ꝗ
bus nõ videi facta repetitio nullo mõ ↄgruũt ſpᷣſtituto pupu/
lari.Examinem qðlibet. Mꝛimũ ẽ ſi . legatario alið ẽ reli

ctũ a ſſtituto.certe ſi ſſtitut ſuccedẽt ex pupillari legatariꝰ

haet utrũq; ſi pmilegati dies ceſſit. qꝛ cuʒ ſᷣſtitut dẽat tanq;
heres ipuberis habet qdãmõ ut es alienũ.ðut.d.l.in rõne.S.
qdð vulgo.ad.l.fal.⁊ ꝓbat i.l.qd ergo in pn.S.e.⁊ ſic.d.S.qð
vulgo.itelligo fiue a ſſtituto pupillarit ſit relictũ diuerſi ſiue
eidẽ.nec detmiat᷑ ꝑ iſtã.l.Scom exẽplũ ẽ qñ certa cauſa fuit
reliquẽdi ab inſtituto que ceſſat a ſᷣſtituto.Exẽplũ ponebat
ODl. ſi relinꝗt ab iſtituto ut legatari adminiſtrabat bona iſti
tuti.qᷓ rõ ceſſat ĩ ſſtituto qui foꝛte ẽ diligẽs. Certe iſta cauſa
diret peti a qlibʒ hẽde exneo ſᷣm mãm..il.ſeioĩ pn.j.de anu.
Tertiũ exẽplũ ẽ qñ fideicõmiſſari ẽ ſᷣſtitut p parte.qð exẽ/
plũ Di. iĩducit ad.q.ſi teſtõꝛ ĩſtituit filiũ pupilluʒ ⁊ uxoꝛi lega
uit uſufructũ. ⁊ ſi fili deceſſit in pupillari etate ſſtituit mrem
⁊ exneũ.ꝙ ſi mat ſuccedit ex ſubſtõne ꝙ nõ debeat hẽre uſu/
ſructũ ut h ⁊.j.ti.j.l.latinus.ita dicit Pi. Qðd ĩtelligo ſi mat
ſuccedit ſilio ex tacita vulgari.ſecus ſi ex pupillari.tuc eni cuʒ
ex ꝑſona ſilij habuiſſet initiũ tanq; debitũ illud ante partẽ de
duceret. nt. d. S. quod vulgo.⁊. C. de bonis auc, iudi.poſ.l.j.
¶ Circa mãm hui.l.qro utrũ ↄditio adiecta iſtitutiõi videaĩ᷑
repetita legato ſacto idẽ. Dic ut.l.cũ vnus de condi.iſti.⁊ de
ↄdi.⁊ de.l:aui.⁊.j.e.l.ab oĩbus..cũ qdaʒ de doli excep.l.
n. S.fi. ¶ Quero utrũ cõditio appoſita in pſona vni videat᷑
appoſita in pſona ei q̃ẽ ſibi cõiũctP.⁊ eodez mõ an appoſita
in vna re ĩtelligant repetita ĩ alia re ſibi ↄiũcta ꝑ copulatiuã.
⁊: ſic de virtute repetitiõis q̃ iducit᷑ ꝑx copulatiuam dic ut.j.de
ↄdi.⁊ de.l.iulius Lauluj de fun. iſtru.l.ſeio.S.gaio.⁊ ibi dixi.
AQuero utruʒ legata in vno teſtamẽto videant᷑ repetita in

alio teſtõ poſtea facto. Dic ut.l.cũ tacitũ de pba.⁊.j.de iunre

ſiſ.l.ſtati. ¶ QAuero de repetitiõe q iducit ꝑ hãc dictionẽ am

pli. Dic ut ſcripſi in.l.ſi tibi pure.j.ti. ij. CAuo de repetitide

iſti dictiõis itẽ. Dixi i.l.ĩ repetẽdis.j.ti.ij. ¶ Quero ꝗd ĩ cõ/

tractibꝰ.pᷣ utrũ ea q̃ dicunt᷑ ĩ pfatiõib videant᷑ repetita ĩ ſequẽ

tibꝰ. De qᷣ in.l.tttia.S.idẽ rñdit.j.de v.ob.⁊ ibi dixi.⁊.l.itẽ q;
ʒ.de pac. ¶ Quero utrũ regla hui.l.hẽat locũ ĩ ↄctibꝰvʒ.ut
dicta in vno ↄctu videant᷑ repetita ĩ eo ꝗ loco ei ſpᷣſtituii.hpoc
enĩ põt ſieri duobꝰ modis.pᷣ ut vn ↄct ſpᷣſtituat loco altiuz
nouationẽ ⁊ tũc dicut dixiĩ.l.aliã.j.de noua.⁊ tãgit᷑ in.l.j.C.
etiã ob cyrograph̊.pec.Scðo mõ ſit ſpᷣſtituẽdo ppeut ſi ↄce
dit tibiĩ emphitheoſiʒ ⁊ poſt moꝛtẽ tuã filijs tuis.de ꝗͥ vide in
l.px cũ ſilio ĩ fi.ð.de pac.do.¶ Quero utrũ dies ⁊ ↄditio ap
poſita in pncipali videt᷑ appoſita ĩ acceſſoꝛio ſeu repetita ĩ ad
lecto. Tex.ẽ ꝙ ſicĩ.l.fi.S.ſ.de v.ob. ¶ Quero utrũ dicta in

pncipali videant᷑repetita in fideiuſſoꝛe. NPic ut.l.ſiut ꝓponi

j.de ſideiuſ.¶Quero utrũ ꝑſona ul q̃litas aliqᷓ adiecta ĩ vno
capitlo ſtipłatiõis ĩtelligit᷑repetita ĩ ſequẽtibꝰ. Nic ut.l.ſi ita
ſtiplatꝰ.S.griſogonꝰ.j.dðe vbo.ob.⁊ ibi dixi mita de hac mã.
¶Quero utrũ dies appoſita ĩ ↄditiõe videat᷑ repetita ĩ ſpſti/
tutiõe.HPicut.l.ĩ illa.⁊.l.hoc iure.de v.ob. ¶ Aũo qd ĩlegi/
buj ſeu ſtatuſ.utrũ dicta ĩ vno caplo ĩtelligant᷑ repetita ĩ alio.
Dic aut ẽ vna cla gnalis ꝑ ſe ⁊ dic ut dixi ĩ.l.tal ſcriptura in
fi. S.e.aut ẽ qdã qlita acceſſoꝛia vni capitło.⁊ iſlla an itelligat
repetita in alio dic ut dixi in.l.pꝛetoꝛ.j.vibo.rap. ¶ Quero

qd de reſcript.Et dic ut.l.ſi iudex.S.de iudi.⁊ ex de reſcrip.

c.cauſai q̃.⁊ etiã ꝑ glo.ibi.⁊ per Inno.circa qð vide remiſſio/

. .

nes ad ſpe.quas õ in fi. S. eo.
J ſic leg atũ Aalet legatũ ſi in arbitrium
Rhẽdis tanqᷓ; boni viri cõmit/

tit. h.d. ¶ MNõ ꝙ vᷣba hic poſita ĩpoꝛtãt arbitriũ bo
ni viri nõ liberã uolũtatẽ.¶ Op.de.l.ſenatus..legatũ.S.e.
So.ibi fuit legatũ in liberã uolutatẽ.¶ Quero ꝗd de vbo vi
er alportevarbirrii boni viri.ut.l.ſdeicõmiſſa.de ſidei/

cõ.li.¶ Quid de vbo placebit.Rñ.idẽ ut.l.thais.S.ſoꝛoꝛeʒ
de ſideicõ.li.⁊.l.lutiꝰ.la pma.iũcta.l.fdeicõ.e.ti.¶ Quid ſi
dico iudicio tuo ulł iudicio tał.Tex.videt᷑ ꝙ ĩpoꝛtat libaʒ uo/
lũtatẽ ĩ.d.l.thais.S.lutiꝰ.¶ Qũo qꝗd in ↄctibꝰ.Rñ.ſba ↄctꝰ
nõ põt ↄferriĩ arbitriũ alti vhẽtiuʒ etiã ꝑ vba ĩpoꝛtãtia arbi
triuʒ boni viri.ut.l.qdð ſepe.S.j.de ↄhẽ.emp. F allit iĩ dote.ut
l. cñ poſt. S. gener.S.de iure do.⁊.l.j.C.de do.ꝓmiſ.accidẽta
lia ↄct bñ pñt ↄferri ĩ arbitriũ alt᷑iꝰↄhẽtiũ.ut.l.hec uẽditio de
hẽ.emp. Iſta aũt vba q ſapiũt arbitriũ boni viri ſi hꝛent det
miĩationẽ ex alia dictiõe pñt ipoꝛtare liberã uoluntatẽ.ut ſi di

cat hẽat liberũ arbitriũ uł plenũ arbitriũ.ut ĩ.l.ſideicõmiſſa.

S. qᷓ;.j.ti.ij. ¶ QAuero qñ vꝛ cõmiſſũ ilibaʒ uolũtatẽ qd põt

ille facẽ. Rñ.põt arbitrari quõ vult etiã iniuſte.ut.l.cũ qda,z—

ſ. ti.j.dũ tũ dolus malus abſit.ut.l.creditoꝛ.S.lutius.s.man.

C mihbi. egat eſt iutile ſi reliqual in ttia ulł ĩ ſceda

— pſona Fne uaneltas expmat ſiue nõ. ſʒ in
bma ualet quãtitate expſſa.als iutile ↄſtituit.h.d.ᷣm Di. ul
alit. Relatiuũ iũctũ ſcðe ul ttie ꝑſone quãtitate expᷣſſa uel nõ
ↄditionẽ ĩducit.ſj iũctũ pᷣme qtitate expᷣſſa demõſtrationẽ.ſi

nõ ſit expᷣſſa ĩduẽ ↄditioneʒ.h.d.ſm Ml.tu dic defect' debiti

demõſtrati quãtitate nõ expᷣſſa fac deñcẽ ſᷣam legati. Idẽ ſi
q;titas expmat᷑ ⁊ ipᷣi debitoꝛi uel ttio reliquat᷑ſec ſi ꝑ debito⸗
rẽ creditoꝛi.h.d.Si lego tibi.x.qᷓ debeo.lʒ nõ appareat te
neat᷑ teſtõꝛ ad illa.x.tñ legatũ ualet.hᷣ dicit ſcdᷣa pars hui.S.
Sʒ in p caſu iõ nõ ualet qꝛ nõ apparet qtitas.ſʒ h apparet.

In tex.ibilego.ſ.eidem titio ut differat a caſu pꝛecedẽti ⁊ ſe.

¶ Quero qꝗrõ dꝛie int hos caſus.DPiẽ gl.iĩ vno caſu loquit
teſtõꝛ per vba pme pſone.iĩ alio per vba ſcdðe ⁊ ttie. IJdẽ NHi.⁊

Ol. ut pʒ ex ſũmario eoꝛũ qð nõ placet.q etiã ĩ p caſu poſſet

log teſtõꝛ ꝑ vᷣba ttie pſone. None ꝙ iße teſtõꝛ uocat᷑ titius.⁊
dicẽt ſic. ẽtũ q dʒ titi ſeio legat oſtat ꝙ ualẽt legatuʒ. dic er/
oin pn. S. q q;titas nõ expmit rõ ẽ enidẽs ut tex. dicit. In
cvo qñ debitoꝛ legat creditoꝛi q;titate expſſa grauat hẽdẽ in
cqtitate. v ſic ſba reilegate repit.⁊ tũc falſa demõſtratio nõ vi
tiat. In ſcdo caſu legat creditoꝛ debitoꝛi cẽtũ qᷓ dʒ tũc grauat
hẽdẽ ſolũ ĩ liberãdo.ſſi debitũ nõ apparet denicit ſbᷣa rei lega

te.iõ nõ ualet legatũ. In t᷑tio caſu ſiqs legat alicui qð dʒ ttiun/

videt᷑ legare actionẽ qᷓſi nõ ẽ defcit ſa reilegate als nil videi
legaſſe ut euident tex.diẽ. Idẽ ꝓbat᷑i.l.legaui.de nlen tex.
Tgl.¶ Op. relatiuũ iũctũ vbo pñtis tꝑis uł pᷣteriti nõ ſac cõ/
ditionẽ. ut.l.ſtichꝰ.S.e.h dicit ðↄꝛiũ.qð videbai tenẽ Ol.in ſũ⸗
mario qð trufa ẽ.ueritas ẽ ꝙ nunqꝙᷓ; de pñti ul pᷣterito ẽ cõdi/
tio ppe.ut.l.ſiita ſtipulat ſuero hac de v.ob.⁊ tex.ꝗ h̊ appel

lat ↄditionẽ.x.l.cũ ad pñs.ð.ſi cer.pe.iĩpꝛope loquunt᷑ ut b ſẽ

—

De legat 5.

tit gl. nõbilit. Logtur ergo h̊ de demõſtratiõe cui defect ex⸗
tiguit ſbᷣam rei legate.⁊ Bñs legatũ ſic defect ↄditiõis.iõ

appellat ea ↄditiõeʒ. ¶ Op. ꝙ falſa cauſa nõ vitiat legatũ ut
l. cũ tale.S.falſa.de ↄdi.⁊ de.So.h̊ erat talis cauſa ſeu demõ
ſtratio q̃ faciebat deſicẽ ſᷣam legati.ad idẽ.l.ſi Fuꝰ.S.q ꝗnq;
j. e. Di. ĩducit hũc.S.iĩ ar.qdã come ↄceſſit cuidã eccliegcꝗd
iuris hẽbat ĩ tali loco.Certe nil oꝑat᷑ niſ de iure ↄcedent ap/
pareat ut h ⁊.l.legaui.de li.le. Incertitudo eni ĩpediat acqſi
tionẽ poſſeſſiõi ⁊ ꝑ ↄnñs uſucapiõis.vt.l.ijj.S.iĩcertã.⁊.l.locꝰ.

⁊.l.ſiqs fũdũ.de acq.poſ.⁊ de uſuca.l.ſi fur..ĩcerta.cfᷣm Di.

facit qð nõ.in Spe.de inſtru.edi.S.nũc aũt.uer.ij.

(Si gs ita. In altnatiua obligatiõe ſi legat qð debef

cogit᷑ hẽs ad cedẽdũ.ſi legat᷑ vna de rebꝰ
cogit᷑ ad agẽdũ.ſilegat᷑ utraq; res diuerſis cogit hẽs utriq; ſa
tiſfacẽ ĩſolidũ.h.d. ꝛimo erat electio creditoꝛij ⁊ legauit qð
debet. In ſcðo erat electio debitoꝛis ⁊ legauit vnaʒ tm ex re/
bꝰ. In t᷑tio erat electio creditoꝛi ⁊ legauit utrãq; rẽ diuerſij.
ſcða ibi pꝛo ĩde.t᷑tia ibi ꝙ ſigs. Nõ ex pncipio ꝙ ptãs eligẽ
di trãſit ĩ ceſſionariũ.Cõtra de.l:.ſi ita ſtiplatꝰ.iĩ pn.⁊.l.f..ĩ pn.
de v. ob. gl. nec h nec ibi bñ ſoluit.Dic ptãs eligẽdi nõ trãſit ĩ

ceſſionariũ viuo creditoꝛe.ſʒ eo moꝛtuo trãſit ad hẽdẽ ꝗ p̃ᷣu,/

mit᷑ uolũtatẽ defũcti ſcire.ut.l.ſiq a ſilio.S.ſiqꝰ płes.ðS.e.⁊ ſic

poſtq; trãſiuit ad hẽdẽ cepit illa ptãs eẽ ceſſibil.iõ trãſitĩ cen

ſionariũ ut h.ar.l.pꝛ.S.qndecim.j.ti.ij. Pꝛo q̃ ſo.fac qdð nõ.
in.l.j. C. qp ſua iuriſ.⁊ ꝑ Guil.in.l.j.j.de of.eiꝰ cui mã.ẽ iuriſ.
vʒ merũ ſperiũ poſtq; ſemel ẽ delegatũ põt ſubdelegari. ꝛe
terea legatari ĩ re legata dicit hẽs.ut.l.ad tpᷣs.de uſuca.iõ ſiẽ
ĩ hẽdẽ trãſit ita ĩ legatariũ.¶ Op.ad ſcdᷣaz partẽ de.l.cũ alie
nã. C.e. x.l.apud iul.S.fi.S.e. So.h legauit reſpectu iuri qð
hẽbat ppe rẽ ulĩ re.ſac.l.Fuũ ſilij.in pn.S.e.⁊ nõ iſtud ꝙ lʒ nõ
hẽrẽ ius in re ſi tñ putabã me hꝛe actionẽ ꝑſonalẽ ꝓ re videoꝛ

legare reſpectu illi iuris. ¶ Op.ꝙ agat᷑ ex actiõe ex teſtõ. ut

l.j. C. cõia dele. So. fateoꝛ ꝙ ↄcurrit cũ ↄditiõe ĩcerti.¶ Op
po.ad t᷑tiã partẽ de pᷣcedẽti rñſo. So.h̊ hẽbat electionẽ hẽs.i

ßcedẽti debitoꝛ. Op. de. l.ſi titt. . ti. . So. iſta ĩtelligik rm

illã.¶ QAũo vides ꝙ hẽs cogit᷑ agẽ qð ẽ nouũ dicere ago enĩ

ut agas.ſile ĩ.l.cũ ples.S.meſſẽ.S.loca.⁊.S.ad.l.rho.de iga.

l.ij.S. pe.⁊ de ac.emp.l.iul.S.pe.⁊ neqd ĩ lo.pu.l.ij.S.ideʒ la
d ergo utrũ ĩ iſtis caſibille a. uenit liberet ce
dẽdo actionẽ. Gl.ꝙ ſic ĩ.d.S.idẽ labeo. Sʒ foꝛte in caſu huiꝰ
S.ſi exigẽdo.reqreret᷑ magna expẽſa ad hẽdẽ ſpectet laboꝛ ⁊
ſũptus iᷣm diſtictionẽ qua habuiſtis i.l.cũ ſuus.S.e.¶Vlti/
mo p.il.iſtã cõſului in.q.uos ſcitᷣ ſᷣm cõem opi.q; actio iudica
tur mobilis uel imobilis ſᷣm nãm rei qꝗᷓ in ea ↄtinet᷑.ut nõ.per

Di. S. de auc.tu.l.põt.⁊ ꝑ glo.C.ſi aduer.trãſac.l.j.⁊ in au.

de nõ ali. S.j.pbat᷑.C. de pᷣdi.mi.l.ſi ad rẽ ſoluẽdã. Itẽ ſci᷑ ꝙ

minoꝛ nõ põt alienare imobilia ſine decreto.mõ qdaʒ minoꝛ:
hẽbat actionẽ ad fũdũ uel ad cẽtũ alternatiue ceſſit actionem
ſuã.dixi ꝙ erat ĩ ptãte debitoꝛis ſi enĩ ſoluet fũdũ nõ ualet ceſ

ſio.ſed ſi ſolum centũ ceſſio ualet.caſus eſt hic.

gamiſſ? Qirca iſtam. l. diſtin guit
Ideicõmiſſuʒ. ꝭo are. ſic. aut Sa⸗
Atari pꝑcepit ⁊ agnouit legatũ ⁊ tenet᷑ pWſtare ut h ⁊.l.

iĩperatoꝛ.j.ti.j.aut agnouit ⁊ nõ pcepit.⁊ tenet᷑ cedere actiõej
d.l.imperatoꝛ.j.ti.j.x.l.ſi legatari.j.ti.ij.aut nõ agnouit nco
Pcepit. ⁊ nõ tenet᷑ ſed remanet apud heredẽ cuʒ onere ſuo. ut
i ab eo.j. de uſufru.le.ita dicit ipſe.adde ſi hẽs hʒ rẽ tenetur

eam dare.ſi eſſet apud legatarium dʒ heres cedere actionem.
elſſrun⸗ Fii HH hi inmns
— ſʒ. Qui reliqt.x.nõ videt᷑ relinque
J 8 teſtõ. x. h. D. nõ iſtã.l. CQAQuũo ꝗd ſi
bis noĩauit.x.an ĩtelligant᷑ eadeʒ.x.an diuerſa. Dic
aut fuit vna oꝛo. ut titio.x.⁊ ſeio.x.lego.⁊ tũcĩtelligunt eadẽ

x. ut.l.eũ q ĩ pn. x.l. ſtiplatio iſta. S. en q.de v.ob. Si vo fue⸗
rũt diuerſe oꝛones.it titio lego.x.⁊ ſeio lego.x.tũc ĩtellige de

diuerſis.x.ppt diuerſitatẽ oꝛonũ ⁊ pſonarũ ut.l.plane..ſed

ſi nõ coꝛpꝰ.S.e.dixi ĩ.l.xe ↄiũcti.j.de le.iij.¶ Queroutrũ int᷑

xx.⁊ dena ſit differentia. Dic ut.l.ubi ſideiuſſoꝛ de ſolu.

A lianun Rab falcidiã fit legato

Nun diminulio pꝛo rata. h.ð. “
J fundum: Per legatũ hẽdis nõ auferi

edñium legatario defũcti.p. ð.

—

J Debitoꝛ põt grauari one-
JIpecuniam.? ſideicömiſt b.d.

αο α&αμ Vnu ex dñis põt legatũ factũ ſer
i ſeruo cõi. cõi rendiafe⸗b.den ſter iſtos
duos ſit locus iuri accreſcẽdi. Nic ut.l.pꝛoculo.j.ti...j.

——

giöh
gtünt
den
p,
cgſi⸗

De.

ebei
reb?
igſ
it
Ne,
ſſ.
ſe
ſſti
Pſu⸗
ſ
ſe
,
ni.

ͤſe
ale
1
no⸗
cot
ne

—. „ ⸗ 92A△¾ „ . „
4 Exiſẽte ↄditiõe ſbᷣſtõnij facte legatatio
SStichum. atũ traſit i ſpſtitutũ. h. d. ¶ Op. ⁊ vi/
det᷑ꝙ ſuccedat ↄſtõ ⁊ faciat eũ liberuʒ.ut.lij. C.ſi mã.ita fue.
alie. Glo. ponit plłej ſo. dic ſm MPe. q;tũ ad ꝓpoſitũ ꝙ hic nõ
ſuccedit ↄſtõ.iõ qꝛ teſtatoꝛ diſpoſuit ꝗd futurũ eẽt de fuo poſt
tẽpus. ¶ Sed ↄtra hoc op.qꝛ teſtatoꝛ nõ põt ſacere ꝙ ↄſtitu
tio nõ habeat locſ utel ans BSe⸗ Raſpon⸗ ut ibi n67
Qui excipit ediſiciũ vdet᷑ exciꝑe ſolũ
Qui undũ. 4 aſct dubio ⁊ pꝑ rẽ legata dʒ he
redi ↄſtitui ius eũdi ſic ibat teſtõꝛ.h.d. ¶ Op.q teſtõꝛ ſenſit
de ſupfcie nõ ꝑõt deberi iter ⁊ actꝰcũ res ſua nemini fuiat.ut
l. j. ð. cõi. pdi. So. diẽ gl.tũc non eẽt ppe fuit.ut.l.olympico
de ſer. ur. pꝛe. ¶ Op. ꝓut teſtõꝛ ſeſit de ſolo. nã ſuit ipo iure
nõ ẽ ↄoſtituta. ut.l.ſuũ ſilij ĩ fi.S.e.Gl.ſatet ↄꝛiũ ⁊ tex.expone
ut ĩ gl. Mãm hui.S.dixi plene ĩ.l.j.j.de ſer.le. Gl.ĩduc ĩ ar.
eo g legauit arboꝛẽ ꝙ videat᷑ ſolũ legare cui coheret ⁊ viã.
ocẽ uerũ qũ legauit nucẽ hoc ẽ arboꝛẽ rõne fructuũ.ſecſi
legauit rõne mãe.qꝛ uolũtas teſtõꝛij nõ poꝛꝛigiẽ ad fũdũ.ut.l.
ligni.j.ti.ij. Itẽ ĩducit᷑ ad qõnẽ de eo ꝗ excepit arboꝛẽ ut fuit
iciſa ⁊ poſtea pullulauit.de q̃ i.l.obligationũ ſere.S.placet.j.
de ac.⁊ obli.⁊ ibi glo.⁊ de dam.infe.l.vamni.ðs.ſi is qui vici/
nas.⁊ ibi dixi plenius.

Si libertus. Anus ex heredibus in ſpetie here/

?ditaria grauatus pꝛo poꝛtiõe ſua tã/
tum grauatus videtur in re. eſtimatio teſtatoꝛi nihil operaf.
b.d. ¶ Oppo. de. l. ab omnibus in pꝛin.j. e. Sol. ibi fuit gra
uatiĩ ſpetie nõ hẽditaria qͥ caſu videt grauat iĩſolidũ. in ſpᷣe
hẽditaria q caſu tenet᷑ p poꝛtione tm ut h niſi eẽt aliqð indiui/
duũ legatũ ut libtas.ut.:.cũ q̃ſi.S.ſi ples.j.de fideicõ.li. Sʒ ſi
grauat᷑ in ſpe nõ hẽditaria ſʒ ipſi hẽedi uł altiꝰ.⁊ tũc ſilr tenet
ſſolidũ.ut.j.e.l.ſi tibi hõ.S.j.ſm ꝙ ibi HNi.itelligitlʒ gdẽ ut
ibi dicã.⁊ hoc ponit Guil.i.l.auus.õ.de pac. Ni.ĩqucit ſinẽ
huiꝰ.S.ad qõnẽ.teſtatoꝛ ueniẽs ad moꝛtẽ religt uxoꝛi certas

res q̃s extimauit.cc.ꝙ ſi ualẽt plus hẽs nõ põt detrahẽ.ſi ua

lẽt min nõ põt uxoꝛ petẽ ꝙ ſibi ſuppleat᷑ꝑ iſtã.l.x.l.cũ pꝛ.S.
pat qui filio.j.ti.j.qꝛ iſta eſtimatio nil operatur ̃ᷣm DNi.

. Liberatio habet᷑ pꝛo ſolutiõe etiã
Citio ndu. cõditionẽ ienanen⸗ 4

— . 37 . . .
hoc vide.l.iulianus.j.de condi.⁊ demon.⁊ qð ibi dixi.

(Si titiu 8 Dñiũ qð erat apud defũctũ trãſit ĩlegata
8 Se 2*

riũ etiã ſi defunctus ignoꝛabat ⁊ poſſeſſio
apud eñ nõ erat.h.d.¶MNõ bonũ caſũ ⁊ bñ. Nic dicit᷑ ſi hẽs
norepudiauit.inuit ergo ꝙ poſſit hẽjrepudiare. de.l.ſi par
tẽ.S.ſi fundus.quẽadmodũ ſer.amit.So.gl.pᷣ ⁊ nõ bñ.qꝛ añ
aditã hẽditatẽ nullũ ius hʒ repudiãdi.dic ergo gl.ꝙ h nõ di
cit᷑ repudiatio nõ teneat ⁊ ẽ uerũ ꝙ repudiare nõ põt. caſu
Ei.l.libᷣto octuagĩta.j.de bo.li.dixi ĩ.l.ſi mihi ⁊ tibiĩ pn.õ.e.

Si pater Pf.Repetitio fcã a ſpᷣſtituto ĩpuberis h
— paterfa. ſi legata nõ ceperũt deberi ab

ſtituto. h. d. Pꝛimo legauit hic alcui füduũ.poſtea a ſſtituto
J Pani reliqt eidẽ fũdũ qð nihil opatut in p caſu. ¶ Op.j.ad
fal.l.j. S. intdũ. ubi etia relicta ſub oditioe a pupillo debent᷑
a ſpſtituto ex pꝑſona pupuli nõ ex ꝑſona ſubſtituti. Rñ.ibi nõ
ſfuit fcã repetitio ꝑ teſtõꝛẽ expſſa.vñ nõ itelligi tacita lʒ ſecꝰſit
in ſpᷣſtituto vulgari ut dixii.l.licet.Sẽ.e. HNic vo fuit facta repe
titio expᷣſſe.⁊ hoc qð dicit hĩ gl.ſuꝑ vbo legata de tacita repe

titiõe intelligam hoc ẽ ut ſſtitut teneat᷑ tanq; hẽs pupilli nõ

ꝙ videaf repetitũ ab eo.¶ Vñ op.ſic dicit gl.exp̃ſſa.i.ex ſe/
cũdis tabul.ſʒ ex tacita.i.ut hẽj pupilli.uel dic ꝙ etiã hʒ locũ
tacita repetitio q ſuccedit᷑ ex tacita vulgari.ut.l.ꝗ fũduũ.S.ꝗ
filiũ.j.ad.ʒ.fal. ¶ Op. de.l.ſeruo.S.ſi ab ĩpubere.j.e. So.ut
in gl. uł dic ꝙ ↄcoꝛdet cũ iſto.S.m Di.¶ Op.de ↄdi.⁊ de.
l.nã ad ea. So.utĩ gl.uł dic jm Hi.q.l.ↄꝛia loquit q ab ea
dẽ ꝑſona ⁊ eodẽ gradu reliquit hᷣ a diuerſis ⁊ diuerſo gradu.

L & HBec vba uobdᷣ ul alti ueſtrũ itelligunt᷑
(B is nerbis. oẽs non ſupſũt.h.d. Effect eſt ꝙ ſi

vnꝰ ſuꝑuiuit hẽbit totũ ex diſpoſitiõe defũcti nõ ex iure accre
ſcẽdi.? ſic nõ ſuſtinẽt onera collegatarij.x vide gl.q̃ diẽ ex oꝛ
die lr̃e hoc colligit.ſacit ad qõnẽ. Napa cõmiitit qõnẽ plibꝰ
Foes nł alt ex his debeat expedire.ulł ꝑ reſoꝛmationẽ ↄce
dii poꝛib nel vni ex his ꝙ itelligit ſi oẽs heri nõ poterat. ⁊ ſic
debeat pᷣcedere õ ſi.ð. de arbi. x.l.nõ di
ſtinguemus. S. cũ in plures.e.ti. hoc ẽ ↄ caſũ ex de of. dele.

c. cũ in ples õ er
WS 6 . efectus cõditionis libertaꝶʒ ua/
CKül at liber. aiſeuu⸗ ſerui. h. d. cñ. . ſe.

4 / Si res ex cauſa lucrati-
C MW. n quocucq; ua nobis debita ad nos

Delegah p.

peruenerit ſub ſpe recedẽdi.alia actio ex cauſa lucratiua cõ/
petẽs nõ perimitnr.h.d. ¶ Op. de.l.cũ alienã.C. de le. So.
ut in gl. ¶ Quero utrũ poſſit agẽ ꝓ re legata ĩcõtinẽti an ha/
beã expectare ↄditiõis euẽtũ. Gl.ponit h duas opi.vnaʒ
agã ſtati.aliã ꝙ agã re mihi ablata. Di.tʒ ultimã ꝑ tex.hui
l. ibi exiſtẽte oditiõòe agẽ poto ⁊c. Nõ ob.l.cũ ꝗs.S.q hoĩeʒ.
de ſolu. qꝛ ibi le ꝗ ſoluit erat debitoꝛ ĩ genẽ. ita dic Hi. Ideʒ
tʒ Pe. per.l.nerati.S.de ↄdi.ĩde.ſʒ gl.in.l.int᷑ ſtipulãtẽ.S.ſi
rẽ.j.de vbo.ob.det᷑minat ꝙ ſtatiĩ poſſit agi. Ja. de are. diſtin/
guit aut uolo ſtatĩ agẽ ad eſtimationẽ illidubij euẽt ⁊ poſſũ.
ar. 3.fa. her.l. idẽ labeo ĩ fi. t.l. ſe. v. l.j.S. hẽs.j.ad tre.Aut uo
lo agẽ ad totale ĩtereſſe ⁊ nõ poſſũ niſi exñte ditiõe ut h.qð
placet.ita loquit iſte tex.ubiin pᷣ caſu inuit ꝙ ſtati poſſũ agẽ.
in ſcdo dicit exiſtente conditione.

(Si ex bonis. Regula catoniana ceſſat quando

4

. *impedimentum ſubeſt uere non ta/
men iurio ſictione.h.d.¶ Quero ſucepi rem minoꝛis quam
poſtea reſtitui.aliquis legat mihi illam rem quã uſucepi.utrũ
ualeat legatũ. Reſpõdeo ꝙ ſic. ¶ Op.de.l.mea res.j.de cõ
di.⁊ de.⁊.j.de re.cato.l.j.x.l.cetera.S.j.S.e.So.lʒ eſſet uere
mea tñ tũc fingebat᷑ nõ mea.nõ enĩ uſucepiſſe videt᷑ is a quo
auferri põt.ut.l.nemo.ð.de reſti.in ĩte.ſac.l.bᷣuũ ſilijĩ pn.S.e.
ũ IαAQuatenu;ex te ad me ex cauſa lucratiua per
enenit. eaten actio ex alia cauſa lucratiua peri

mit. h. d. C Nõ ꝙ qñ uſufruct reuertit᷑ ad ꝓpꝛietatẽ dicit dñ

pꝛopꝛietati acꝗrere ex cauſa lucratiua.mããm iſtã de duabus
cauſis lucratiuis videbit in.l.meui'.S. duob.j.ti.j. .
ulianus Qno titulo peruenit ad me ancilla eodẽ
titulo dicitur partus puenire.h.d.

Wr 1 Si duob ſeparati Z ſingulos ex duobꝰ
¶Cui gar U. reis actio leget cuilibet ſſolidũ ſatiſſacere

cõpellet lʒ ex actiõe vni facta ꝑ teſtõꝛẽ utriuſq; legatũ ꝑimat᷑
b. d.rõnẽ hui. S. habuiſtis ꝑ gl.i.l.ſiſic. F. f. ö. e. ¶ Op. .ti.
j.l.ſi tit . So. ꝙ hic hẽs hẽbat electionẽ ↄueniendi quẽ uole/
bat.ibi erat electio debitoꝛis.ut nõ.S.e.in.l.qð ſigs.ſᷣm Di.
⁊Thoc ꝓut ↄꝛiũ uadit ad Fma partẽ.S.ſed ꝓut op.ad ſi.dic
ibi in ſolutiõe debitoꝛis.hĩ libatiõe facta ꝑ teſtõꝛẽ.ꝑ quã pᷣſu/

mit mutatio uolũtat. Ja. de are.inducit hũc.S.ad qonẽ.ꝙ ſi

ceſſio facta eſt vni non põt fieri alti ut hic ⁊.j.ti.j.l.qui duos
Dic qñq; ſuꝑ actione ſit talis ↄct ex qͥ ↄfert᷑ utili ut in caſibꝰ
nõ.in.l.j.C.de ac.⁊ ob.C.e.l.ex legato noĩs.⁊ tũc nõ põt ſie/
ri ceſſio alti ut utilis traãſterat.ita loqtur hᷣ ⁊.d.l.q duos. Sʒ
in directa que remanet apud cedentẽ que nõ põt trãſſerri per
ceſſionẽ poſſet aliqꝗs oſtituipcura.in rem ſuã ⁊ hẽet effectũ.qꝛ
põt ei ſolui pᷣterq; ĩ caſibꝰnotiji.l.iij.C.de noua.utił aũt ſemel
trãſlata ĩ vnũ ĩ aliũ ampli trãſſerri non põt.ut nõ i.l.emptoꝛ.
de hẽ. ul ac.uẽ.ꝓbati.l.j.S.de illo..l.ex aſſe.j.ad tre.Si vo
nõ eẽt traſlata utił ex p ↄciu poſſet alteri cedi ſicut res nẽdita
anteq;ᷓ tradat᷑ põt alteri nendi ⁊ traſſerri dñiũ.qdð eni operaĩ᷑
traditio ĩ reb coꝛpoꝛalib illud oꝑat᷑ ceſſio in actionib utnõ.
in.l.fi. C.qñ ſiſ.uel pꝛiua.

¶ Cum mihi ſtichus. Sivna exrebus alter⸗

natiue debitis ex cauſa
lucratiua efficiatur mea aliam petere potero.h.d. ¶ Quero
utrum heres poſſet mihi ſoluere eſtimationeʒ eius qui factus
eſt meuſ. Rñdeo.ſic ſi eiuj erat electio.i.hẽdis.ut.l.ſtichuʒ in
pꝛin. ⁊ ibi nõ.j.de ſolu. L
gas- . — — —— — . ⁶
tius.n re que nõ põt ad oculũ demõſtrari

4 Itius. utege lucratiue pñt cõcurrere.h.d.
cuerũ Bauie partẽ ſimplir nõ facta aliq̃ demõ⸗

Latiõe. als ecus emaing vuob. Jtr
Ainſmadi. Legatũ ſpᷣ cõditiõe ſi cauerit de
NWiuſi Oi. cdado ul faciẽdo aſſimilat le/
ato cin in viz modiuł ſideicõmiſſi onus ĩponit.h.d. ¶ Op.
m hoc legatari grauat᷑ de cauẽdo anteq; hẽat aliqd a teſta/
toꝛe.⁊ ſic ꝗ nõ honoꝛat grauat᷑ 9̊.l.labeo.C. de ſideicõ.meliꝰ
ad ꝓpoſitu in.l.ſideicõmiſſũ.S e. So.gl.ꝙ hic pus põt petẽ
Ccætũ q; caueat.ut.l.pe.ad.l.fal.⁊.l.pe.⁊.l.mulier.S.j.de ↄdi.
ſſti.nõ bñ.inuit iſta . qn oditio eſt ĩplẽda ex re legata puj⸗
põt peti legatũ qᷓ ĩpleat oditio.⁊ ſicẽ nouus ĩtellect ad.l.pe.
C. ad.l.ſal.doc.i.d.l.pe.dicũt ꝙ imo illð pus ſoluet ⁊ ſic iple
bit ↄditio.ſʒ poſtea plujẽ datũ repetẽ potit.ſic dicũt cano
niſte de eo ꝗ iurquit ſe nõ repetiturũ uſuras iux. c. debitoꝛes.
de iureiu. ⁊ nõ.Ci.ĩ.d.l.pe. Iſtð qð gl.dic nõ placet doc.qꝛſẽ
per ditio dʒ p ipleri.ut.l.ꝗq hẽdii fi.de ↄdi.⁊ de.⁊.l.ij. C. de

is q ſõ mo. Itẽ mihi nõ placet qð doc.dicũt ĩ.d.l.pe.ꝙ pᷣus
ſoluat totũ.niã cũ.l.ſal.reſecet ipᷣo iure.ut.l.linea.⁊.l.plautiꝰ.

ad.l.lal.ſuffic ꝙ ſoluai ctũ pmittit lex fal. Remaet g adhuc.

cõtrari factũ p. Sl.ſol. ꝙ nõ grauat ſi no vlt. ſi ſpo-te vult

cauẽ põt. Tu dic meli ꝙ iſtud legatũ nõ dicit relictũ ſub ↄdi
tiõe ſʒ ſub mõ. Nã cũ ꝗs nõ admittit ad petẽdũ niſi pᷣſtet cau
tionẽ de ĩplẽdo modũ vt.l.ſitibilegatũ.j.ti.ij.ſi teſtatoꝛ h exp
mit ꝙ caueat expmit qð a iure tacite ĩerat ⁊ ꝑ eũ moduʒ quo
inerat.iõ nõ eſt relictũ ↄditiõale.hᷣ dicit tex.in.l.qb dieb. S.
fmiliꝰ.de ↄdi.⁊ de.⁊ h eſt qð dicit᷑ quadmodu qð alicuile
gat᷑ ut ex cauſa fideicõ.ᷣxreſtituat᷑ ⁊c. ¶ Op.x videt᷑ ꝙ iſta ſti⸗
płatio nõ naleat qꝛ ꝓmitti hẽdi de dãdo alti.ſʒ alti ſtipulari
⁊ẽ.ut.l.ſtiplłatio iſta.S.alti.de v.ob.Hu.dic̃ ꝙ illi alti caue/
bit qð ẽ õ tex.hui.l.ul dic dicit gl.ꝙ hẽdi dʒ caueri ita ꝙ ua
leat.ſ.ſibi ſtipulãti ꝓ illo cuiꝰinteſt. ⁊ iſta ſat ẽ bona.uł dic ᷣm

Ja. de are.nõ eſt curãdũ an ualeat uł nõ.qꝛ ↄditio dʒ iplerilʒ

effectũ nõ hẽat.ut.l.meui.de ↄdi.⁊ de.qð nõ placet.q;ꝛ nõẽ
oditio ut dixi. S. Dic ergo ꝙ ſaß eſt ſi hẽdi caueat ſimplr cuiꝰ
ltereſt ut uolũta⸗ defũcti ipleat᷑ lʒ ↄſerat᷑ ĩ aliũ.ut.l.titio cẽtũ de
odi. de. ⁊ iõ ſemp.ll.dicũt ꝙ cautio de iplẽdo modum pᷣſtaĩ
ẽdi.ut dicit.l.ſi tibi cũ ſi.j.ti.ij.dixi plene in.d.l.ꝗb diebꝰ.S.
tmili.de oↄdi.⁊ de.¶ Querit gl.qd ſi iſte legatari pᷣ nõ vult
agnoſcẽ legatũ. Rñ.ꝙ nõ cogi ſ remanet apð hẽdẽ cũ onẽ
ſuo. ut. l. ſi ab eo. de uſufru.lega. dixi.in.l.fideicõmiſſũ.S.eo.

2 I11Wει Due cauſe lucratiue ex perſona
(Si ſẽpꝛonius. uecul ue loco vni iudicã/

tur ac ſi exteſtõ vnꝰ ꝓcederẽt.h.d. ¶ Op. de.l.plane.v.ſʒ ſi
duoꝝ. S. e. So.ibi fuerũt teſtã duoꝝ penit diuerſoꝝ.h̊ duoꝝ

hñtur loco vni.ſ.deſũcti ⁊ bẽdij.¶ Op. de.l. qd ergo. F. j.

S. e. So. ibi fuit relictuʒ a diuerſis hẽdib penitꝰ ha duobus
rũ vn ſuccedit in loco altiꝰ.¶ Auero ꝗd ſilegatari a quo
res relicta eſt legat eã. ANidetur ꝙ non hẽat locũ iſte.S.qꝛ ip̃e

nõ repñtat pſonã defũcti ſicut hẽs. ꝛiũ puto.qꝛ q ad rẽlega ,/

tã loco hẽdis eſt.ut.l.ad tpᷣs.j.de uſuca. ¶ QAuero qd ſi ille
qui mihi dʒ rẽ ex ſtiplatiõe ex cauſa lucratiua mihi legat eã.
Rñdeo idẽ qꝛ utraq; cauſa lucratiua ab eadẽ ꝑſona ꝓcedit.
facit. ſ. ti. ij. l. ij. F. ſi rem. qd nõ.
lcui. ebito generis re obligata pempta liberetur
=EUleh. d. C Op. ꝙ in legato generis ſit electio lega
tarij nõ hẽdis.ut.l.legato gnãlit.S.e.So.gl.ꝙ h ſui nõ erat
in pꝛimonio.qð tʒ Di.⁊ oẽs.rõnẽ ponit gl.in.l.ſi hẽdẽ.ð.fa.
her.S.ſi icerto.Ziliã dedi in.l.legato.⁊ illũ paſſũ ꝙ qñ ᷣuinõ
ſũt in pꝛimonio electio eſt hẽdis ꝓbat iſte.S.meliꝰ q; alibi.

Actio ex teſtõ durat ad rẽ ſires
¶Egdes quibus. tradita non pfecte.h. d. NMõ

qð dixi ĩ ſimario.¶ Op.⁊ videt᷑ ꝙ edes traſeũt cuʒ iure funi

tuj.ut.l.a titio.j.de ſur. So.ĩtellige ꝙ h fuerũt legate ſub cõ
ditiõe ita ꝙ alidᷓ tpe fuerũt hẽdis. dicit glo. ¶. Op. ꝙ agatur
de dolo. ut. l. elegant. S. nõ ſolũ de dolo.Hui timoꝛe NDi.po
nit uũlã totã diſtictionẽ glo.in.S.nõ ſolũ.pᷣallegato.qð docto.
examinãt in.l.exhibitiõis.ad exhibẽ.ego pono plene in.l.in
lianus.S.i.j.de v.ob.q;tũ ad ꝓpoſitum dic ꝙ ↄꝛiũ loqtur qñ
res erat debita ex ↄctu ſtricti iuris.hic debet᷑ ex teſtõ qð hʒ in
ſtar boneſidei.ut.l.in minoꝛũ.C.ex qui.cau.in ĩte.reſti.nõ eſt
ne. ↄtra de.l.ſi hẽs gnãlit᷑ ſeruũ.j.e.So.ibi dʒ exponi de do/
lo.i.ex teſtõ noĩe doli.facit plene qð videbið in.l.meui.S.fũ/
do.j.ti.j.Et nõ ex iſta.l.ꝙ habeo rẽ ⁊ ipſã tñ peto.qꝛ eſt ple⸗/
ne tradita. qð plene dic ut dicta.l.iulianus.S.j.ðe v.ob.

rẽ ⁊ pciũ nõ ſoluẽ. ꝙ ſi ſoluerit põt repetẽ medijs cõpetentibꝰ
hic expꝛeſſis.h.d. Mꝛimo loqtur q res nõ erat tradita nec
pciũ ſolutũ.ſcᷣo qñ pᷣciũ erat ſolutũ ⁊ res non tradita.ttio qñ
pciũ erat ſolutũ ⁊ res tradita ſm Di.ſcdᷣa ibi ꝙ ſi pcio.tertia
ibi ꝙ ſi iundicio. ¶ Op. qui emit Fuũ ſibi legatũ emit rẽ ſuã er/
go nulla eſt emptio.ut.l.ſue rei.de ↄᷣhen.emp.⁊ ſic ex empto
nõ põt agi.So.dic ꝙ erat legata ſub ↄditione ułin diẽ.⁊ ſic
erat res teſtatoꝛis ᷣm vnã lec.uel dic ꝙ erat legata res hẽdis
⁊ ſic nõ trãſit dñium in legatariũ ut dixi in.l.ſihẽdi fu..e.?⁊
iſtã tʒ gl. H in pma gl. ¶ Aguerte ꝙ in hoc pncipio eſt uarie/
tas.q; qdã ĩtelligũt ꝙ hic legatari emit ab hẽde.qdã ꝙ emit
ab exneo nt dica in glo.magna.¶ Quero ſuper pma parte
ãqlit ſoꝛmat᷑ iudiciũ ntt abſolutio ſeq̃tur a pcio.Nic ut in glo.
ſuꝑ vbo ex uẽdito.ſcdᷣa pars eſt clara. ¶ Ad tertiã partẽ op.
ꝙ dʒ agi ex empto nõ ex teſtõ.nt.l.cuii res de ac.emp.⁊.l.fun
do.ſ.ad.l.ſal. Hui'timoꝛe iſte.S. legit duob modis.pᷣ ꝙ lega
tariꝰ egerat ex empto ⁊ ꝑegerat.q; ↄſecut fuitrẽ.ſco mõ ꝙ;
egerat ⁊ nõ pegerat. Iſte lec.tãgunt᷑ in glo.parua ſuper vᷣbo
actũ. ⁊ in gl.magna. Itẽ pma lec.nariat᷑ trib mõis.pᷣ ꝙ ðꝛia
loquunt᷑ qñ qꝗs emit ab hẽde.h̊ vo emit legatarius ab exneo.
Huic ʒdicit lr̃a in pncipio que dicit ab herede emit.ſʒ pũcta

He legaß ß.

oſt dictionẽ hẽde ⁊ ceſſabit Zꝛiũ. Itẽ huic ob. ꝙ ĩfi. dicit ꝙ
Poe actoꝛis nõ facit.qð tm̃ hẽdi ↄuenit. Rñ.ut in glo.tenẽ/
do iſtã lec. Itẽ huic lec.ob.S.in v.ꝙ ſi in pcio.ſi eni non emiſ
ſet ab hẽde nõ poſſet eũ ↄuenire ac ſi eẽt euictꝰ. Hui tioꝛe gl.
in.l.fũdo.j.ad.l.fal.ĩtelligit ꝙ in pma ⁊ ſtia parte h̊ ab exneo
emit ĩ medio emit ab hẽde.certe lʒi ſe ſit uerũ ꝙ qñ ab exẽneo
emo hẽdẽ ↄuẽiã ex teſtõ ut.l.plane.S.qð ſi rẽ.S.e.Lñ iſta ua
riatio hic nõ placet. q; tot iſte.S.videt᷑ loq vno caſu. uariat er
go iſta lec.alio mõ.ſ.ꝙ ĩ toto.S.emit ab hede.⁊ ꝙ h dicit agit
ex teſtõ.expone.i.ex empto occaſiõe teſti.ð etiã uerũ eſt ĩſe.
⁊ hoc tʒ Ja.dera.Lñ nõ eſt de mẽte huilre qᷓ ſacit dꝛiaʒ int

actionem ex empto ⁊ actionẽ ex teſtõ.vñ iſta lec.in fi.glo.ibi

uł dic pleni.uariat᷑ tertio mõ.ſ.ꝙ agat᷑ ex teſtõ ⁊ petit legata
ri ilð qð hʒ.q; nõ videt᷑ hꝛe ex cauſa legati niſi rehẽat pᷣciuʒ.
⁊ qð in tex.dicit hoĩeʒ actoꝛis fecit.expone.i.ſactũ ex cauſa
emptiõis ex cauſa legati ſibi dimiſit.⁊ iſta eſt va. Declaro ſi

ego hẽo rẽ ex cauſa emptiõis q mihi legata eſt ego poſſũ ↄſti

tuẽ ĩ aĩo meo me rẽ hꝛe ex cauſa legati ⁊ agẽ ↄtra te ex empto
q̃ſi mihi ipᷣi euiceri.ita loquit.l.ſũdo.j.ad.l.fal.⁊.l.cui res.de
ac. emp. Itẽ poſſũ ſicut ipſã rẽ hẽo ex cauſa emptionis uelle
me hꝛe ex cauſa emptiõis nec mutare tituluʒ in meipᷣo ⁊ tunc
ago ex teſtõ qm̃ nõ videoꝛ hꝛe rẽ mihilegata cũ nõ hẽo ex illo
ti. ita loqtur iſte finis. ¶ Scda lec.pncipał in iſto v.eſt. ꝙ le⸗
gatari egerat ex empto ⁊ nõ pegerat.qꝛ nõ erat lata ſnĩa nec
fcã ſolutio.poſta cognoſcẽs rẽ ſibi legatã ꝓponit actioneʒ ex
teſtõ lʒ de iure nõ potuerit. dicit gl.tñ nõ debebit abſolui niſi
pᷣciũ reſtituat ⁊ hoĩex actoꝛij fecerit.iſta lec.ponit ĩ gl.magna
lbi ſiue etiã pꝛie.⁊ tãgit in ſcedẽti gl.vide eã.HNoc qð gl.diẽ
ꝙ de iure nõ potuerit agi rephẽdit Hi.ut colligit per eũ in.c.
nullus plibꝰ.de re.iu.li.vj.vñ dic ꝙ q ſũt due actiões cõpetẽ
tes ad eandẽ rẽ q̃ nõ fũt ↄꝛie nec electione tollunt᷑.⁊ abſoluts
ria lata in vna parit exceptionẽ rei iudicate ĩ alia admittit cu

mulatio.⁊ allegat iſtũ.S. ⁊ ſic ĩnuit ⁊ bñ.ꝙ de iure poſſit p-o

poni utraq; actio.nã ex actiõe facta ex vna nõ ↄtingit libera
tio ex alia ut hac.l.patet.⁊ ad pꝛedicta allegat Ci.hũc.. in
l. edita. C. de eden. circa ſinem ſui.

(Kup ater. Si pz pᷣ dotat ꝓmittẽdo poſtea legat. vi/

ni ſeruũ teſtamento. utre legete

habere utrũq;. nec videt᷑ relictũ aĩo cõpẽſandi.ut.l.creditoꝛ

S.de iure do. Rñ.qũ agũt ſeparati.loꝗtur ibi qñ ſimul ↄcur/
rũt hʒ locũ iſte.S.ut gl.¶ Op.de reiux.ac.l.j..ſciẽdũ.So.
aliud in pꝛe q legat filie.aliud in viro ꝗ legat uxoꝛi.⁊ dicit gl.
ꝙ h iõ q; pꝛ ad dotãdã filiq tenet᷑ ex legali diſpoſitiõe ⁊ ſic ex
neceſſitate.vñ id qdð relinqt videt᷑ reliquẽ aĩo cõpẽſãdi.ſʒ ma/
rittene?t᷑ uxoꝛi ad dotẽ ex ꝓpꝛio ↄctu liberalit cõ.de qᷣ in ti.j.

l. creditoꝛẽ. ⁊.l.ſi eũ dotẽ.S.ſi pꝛ ſo.ma.¶ Op.ex glo.de.l.ſi

pat p ſilia.j.de colla.do. Hic tex.ſo.dũ dicit eadẽ cẽtũ.ſʒ glo.
dicit ꝙ hic in dubio pᷣſumii.vñ ↄꝛiũ remanet.Nic ergo ꝙ hic
pꝛ legauit qtitatẽ ⁊ qtitatẽ pmiſerat.ibi aliud legauit q; pꝛo
miat.puta ꝓmiat ſpetiẽ ⁊ legauit q;titatẽ uł ecõuerſo.⁊ ita
iſtã. l. intelligo. dic ergo qñ p? pmo dotat pmittẽdo.ſcdðo alle

gat ⁊ expmit ſe p dote legare ⁊ nõ tenet hẽs niſi ad altutrũ.ut

H⁊.l.titia.S.ꝗ in vita.j.ti.j.aut nõ expᷣſſit.⁊ tunc aut legauit
gliud q; pmiſit ⁊ dʒ he utrunq;.ut.l.ſi pẽ p filio.de colla.do.
aut legauit illud idẽ uł tãtũdẽ. ⁊ in dubio videt᷑ legare aĩo cõ/
pẽſãdi ⁊ dʒ eẽ ↄtẽta altutro.nt hac glo.⁊.l.ſi cũ rez. pr
ſo.ma. ¶ Quero qꝗd ſi pz p dotat tradendo ⁊ poſtea legat.
DHe hoc videt᷑ caſus.ĩ.ti.j.l.cũ pꝛ.S.pater filie. Doc.ut Ja.⁊
Old.dicũt qñq; poſtea legat ipſũ coꝛpꝰhẽditariũ als dotale
qð erat traditũ.qñq; legat dotẽ ſimplr.pᷣ caſu nalet legatũ ⁊
filie debet eſtimatio qꝛ ei videfrelicta res aliena. ut.d.S. pat᷑
ſilie. ſco caſu ualet legatũ nõ ꝙ aliqd ultra filia ↄſequat.ſed
h opat᷑.q; dos tanq; legata nõ uenit ĩ collationẽ.ita ĩtelligũt
l. titia.S.ꝗq in vita.j.ti.j.⁊ ar.l.filiã.la.ij.⁊ ar.l.a pꝛe.C. de col.
Si vo legaret aliud a dote ⁊ coꝛpoꝛe rei dotalł.tũc ualet lega
tũ ⁊ id nõ ↄferret.dotẽ vo cõferret.ut.l.ſllie.C.de col.⁊.j.de
col.do.p totũ.Ne ĩtellectu tñ.d.S.pꝛ filie.dicà ibidẽ.¶ Que
ro qd ecõtra ſi pᷣ legat poſtea dotat. Rñ.ſi pᷣlegauit noĩe doſj
⁊ poſtea dotat.videt᷑ de pᷣlegato dotata.ut.l.lutiel.j.j.ti.j.⁊
C.e.l.flia. Si vo pᷣlegauit ſimplłr.ſcðo dotat.tunc debẽt hꝛe
utrũq;.ar.l.ꝗqnq̃ginta.S.de pba.⁊ qð nõ.i.l.plane.s.j.S.eo.
AQAuero in caſu huiꝰ.S.qd ſi pꝛ nõ legauit ſilie ſʒ ipigenero
cui pmiſerat. Rñ.aut legat noĩe dotis ⁊ nõ ualet.qꝛ legat crxe
ditoꝛi ſuo niſi ↄtineat aliqd cõmodũ. ut.l.creditoꝛi.x.l.ſequẽ.
ʒ.e.Si uero nõ legat noie dotis ſed ſimpliciter.tũc gener dʒ

*

j. ti. j. . l.j.S.ſciendũ.de rei uxo.actio.

Si ita. oditio de inſtſis reddlẽdia cõtinet in ſe etiã li⸗

Meperationẽ p̃ſtari.qð ſolũ ſufficit ſi iſtra trcah ns

det᷑ ꝓ dote legare.h.ð. ¶ Op.-de.l.cũ pꝛ

— — —.— — — — — — — — — —

—

— „——

t
ene,
en
eg.
nen
mneo
aua
gle
git

t.

zine
dbi
otn
in
ur
foſi
K.
bto
de
le
mne
llo
le,
nee
x

in

pãt. h. d. ¶ Op. de.l.ab oĩbꝰ. 5. in teſtamẽto.j. e. So. ut ibi.
¶ Op. de.l. labeo. S. de pac. So. Di.ꝑ redditionẽ iſtri libe
rat᷑ ꝗs ope exceptiõis.iõ nõ ſufficit niſi liberet᷑ ꝑ acceptilatio/
nẽ iit h. Iſte.S.facit ad qõnẽ. Statutũ eſt in cuitate ꝙ debi
toꝛ nõ cogat᷑ ſoluẽ niſi creditoꝛ reddat ĩſtrm cãcellatuʒ.Certe
ſucreditoꝛ nõ hʒ qꝛ amiſit ſufficit ꝙ debitoꝛẽ liberet ut h.ꝓba
bit enĩ amiſſionẽ ꝑ ſacramẽtũ.ut.l.fi.C.de ſide iſtru.Fʒ Di.⁊
Ja. de are.hic.An aũt de iure cõi creditoꝛ teneat᷑ reddẽ debi
toꝛi iſtrm. Hic ut.l.diſſolute.de cõdi.ſine cauſa.C.C.l.plures
C.de ſide ĩſtru.⁊ dixi in.l.fullo ⁊ ſarcinatoꝛ.⁊.l.ꝗ tabulas.j.
de fur. Altio aduerte ad pncipiũ.S.ꝗa loquit᷑ qñ qꝗs iuſſit
iſtm reddiꝓ delibatiõe.ſi ergo alia fuit cauſa ceſſaret diſpoſi
tio hui.S.exẽplũ cũ ꝑueniremad pacta ĩuicẽ ⁊ tu dicẽj ꝙ pꝛ
meꝰ ꝓmiᷣat tibi.x.ex cauſa mutui.ego pmiſi tibi illa.x.ſi mihi
iſtim oñdẽs. ſi poſtea dicis te nõ hẽe ⁊ nelle me libare nõ ſuffi
cit.qꝛ ĩſtr̃m uolebã nõ ſolũ ad liberãdũ ſʒ etiã ad ſciẽdũ ſiuerũ
eſſet. uel ergo inſtẽm exhibeat uel aliter de debito faciat ſidẽ.
i titio. QAuinõ admitti: ad part iure actiois ſacit
—⸗hnRt- HtHMWv q partẽ ſi hʒ ius retẽtiõis etiã iure ſuo.h.d.
¶In tex.ibi admittar. Dic.ſ.iure legati.Glo.iſtã mãm tra⸗
dit ponẽdo caſus ſingulares in ꝗbꝰꝗs nõ admittit ad parteʒ
⁊ nõ facit partẽ.⁊ ecõtra q facit partẽ.ſcda ibi itẽ legat mihi
⁊ nõ capaci.Ex his tñ nõ habes rõnẽ legij Ni.in.l.plane. .
ſi ↄiñcti.S.eo.hoc tradit ꝑ q̃tuoꝛ regulas.q̃ regule nec rõnẽ
hñt ĩ ſe nec ve ſũt ut ſtatĩ dicq.Ego ponã duas regulas. Pꝛi
ma qui nõ admittit ad partẽ nec admitti ſpat᷑ aliq iure acuõis
retẽtiõis uel alteri eqtaſ ꝑ ſe uel per aliũ iſte nõ facit partẽ.ita
loquunt᷑ caſus poſiti in pma parte glo. Scða regula eſt.ille
aliꝗ ex pᷣdiciꝭ modis ad legatũ admittii facit partẽ.ita loqui
ſcða pars glo. Rõ eſt in euidẽti.q ex eo ꝙ aliq mõ admittii
aufert tibi partẽ cũ eadẽ res pluriũ eẽ nõ poſſit.ut.l.ſi ut certo
§. ſi duob uehiculu.ꝭ.cõmo. ¶ Declarem ergo caſus ĩ qui

bus ꝗs admittit quoqͥ mõ ita ꝙ partẽ facit.¶ Nꝛimu qñle

gatũ ualet in pſona collegatarij oĩ iure ⁊ ipᷣe petit.⁊ tũc nõ eſt
dubiũ ꝙ partẽ fac̃.ut.l.ĩpluribꝰ.S.e.j.ti.ij.l.re iũcti.¶ Se
cũdus qñ nõ admittit᷑ ſi ſppat ut in poſthumo.ut.l.duob ĩ pn.
5S.e.¶ Terti⁊ nũciĩtro gꝗlo.qñ legat᷑ mihi ⁊ nõ capacitũc fa/
cit mihi partẽ.ut.j.ti.j.l.ſ titio.la pma.ita dicit gl. Intelligo
de nõ capaci cui res aufert᷑ tanq; ab ĩdigno.merito facit par/
tẽ.qꝛ lʒ nõ admittat᷑ ipſe admitti ali.ſ.ſiſcus.ſicut eni facerej
mihi partẽ ſi mecũ comederes ita ſi aliũ ponis loco tui in mẽ/
ſa. C Quart caſus qñũ legat᷑ mihi ⁊ tibi res tua ut hic.rõ q; ꝑ
legatũ reũ aliene in me nõ traſiert᷑ dñium ipſo iure.ſʒ hẽs dʒ re
dimẽ ⁊ mihi dare uel dare eſtimationẽ.iure ergo retẽtiõis ↄſu
lit᷑ ſibi.hic eſt caſus hic. ¶ Sʒ õ hoc op.S.e.l.plane.S.ſi duo
buð.qñ legat᷑ mihi heredi.videt᷑ enĩ q hẽs poſſit ſibi ↄſulẽ iureę
retẽtiõis ibi ſicut hic. Rñ.illũ.S.intelligo qñ eſt legatũ coꝛpꝰ
hẽditariũ ↄiũcti re ułre ⁊ vbis.ſi enĩ legaret res heredis mihi
⁊ hẽdi.tũc hẽs faceret mihi partẽ.qꝛlegat᷑ mihi ⁊ dño ut hic.
Si vo legaret᷑ res aliena mihi ⁊ hẽdi tũc idẽ puto eadẽ rõne.
qꝛ cũ dñiũ nõ trãſeat in legatariũ hẽs põt ſibi ↄſulere ꝑ viã re/
tẽtiõis ꝑ hũc.S.⁊ qd.j.dicã.Si vo legat q;tita ul aliud in ge
nere ita ꝙ de manu hẽdis dʒ dari legatario.tũc idẽ ꝑ eandeʒ
rõnẽ ut hic.ſʒ q legat᷑ coꝛp hereditariũ mihi heredi herej ad
illud nõ admittit iure hereditario.qꝛ teſtatoꝛ ſpalit᷑ legauit.⁊
ſic illud ab vniuerſitate exemitnec põt uenire ut legatarius
ꝛ ſibi nõ põt legari a ſeipſo ⁊ dñiũ recta via traſit ĩ legatariũ.
vñ nõ põt retinere pᷣtextu alicuiiuriꝰ qð habuerit ul hꝛe ſꝑet᷑.
merito nõ facit partẽ.ut.d.S.ſi duob. ⁊.l.legatũ. F. j.j. e. ⁊ iõ
eſt oſiliũ legatario iſto caſu ꝙ agat ð heredẽ rei uẽ.nõ actiõe
ꝑſonali.ut.l.legatũ.S.j.j.e.Ex hoc apparet itellect.l.ſiqs ti
tio.õ.de uſufru.accre.ubi ſiqs legat titio ⁊ heredib ſuis uſu/
fructũ titi habebit dimidiã ⁊ heredes partẽ faciũt.iĩtelligo enĩ
illã lr̃as ut iacet de heredibſuis.ſ.teſtatoꝛis ꝗ ideo faciut par
tẽ.qꝛ apud eos remanet ius dñij.⁊ ſic ius uſufruct cauſal.me
rito per retẽtionẽ pñt oↄſulere ſibilʒ glo.ibi alit᷑ ĩtelligat. Item
dixiꝙ. d. 5. itelligit ꝙ reliquat᷑ piuncti re uel re ⁊ vbis ⁊ ſic iu
re ſuo leganrincſtcts admittit᷑ ⁊ heres ſecũ nõ ↄcurrit.ſi aũt
eẽt relictũ diſiuncti re iunctĩ vbis tm q; teſtatoꝛ diuiſit ⁊ tũc
legatari nõ admittit niſ ad partẽ ſuã ut.d.l.plane.i.ſ.s.eo.
⁊. j.ti.j.l.i.S.lutũ.⁊.j.ad trebel.l.lutiꝰin pn.¶ Quint caſus
eſt qũ legat᷑ mihi ⁊ uo teſtatoꝛis tũc Fuuj facit partẽ.ut.l.pla
ne lſ ↄiũcti.S.e.rõ eſtq; de eꝗtate ipſi kuo debet.ut.d.s.ſi
ↄiũcti in glo. ¶ Sext caſus eſt qũ lega᷑ mihi ⁊ fuo meo.ut.j.
ti. .l. ſi mihi pure.rõ eſt eadẽ. ¶ Septimus caſus eſt g ponũ
in tex. ⁊ in Kaln duo pꝛoni.in pᷣn.S.de iureiurã.ubi aliquis
admittit ipſo iure ſz nõ ope exceptiõis.tñ qꝛ aliqͥ iure admit
partẽ facit.ubicũq; aũt nullo iure admittũ nõ facit parteʒ ut

Pelegahß

dictũ eſt. Exẽpla ponunt᷑ in pma parte gl.ꝗᷓ eſt multũ dara.
⁊ hoc uerũ.qꝛ talis nõ facit mihi partẽ.ſʒ põt eẽ ꝙ ego repel⸗/
loꝛ a parte ꝓpt aliã cauſã.qdð dic ut.l.re Oiũcti.j.ti.ij.in t᷑tia q̃
ſtiõe pncipali. Ex pᷣdicijᷣ apparet ꝙ diſtictio Hi.nihil ualet
dicit enĩ aut legatũ eſt iutile in pſona legatarij rõne rei.q eſt
ei ꝓpꝛia ⁊ facit partẽ ut h.⁊ iſte caſus uerus eſt in ſe ſʒ nõ eſt
vlis.Quid enũ ſi ego relinꝗ fuo militia liberi cũ ignoꝛarẽ euʒ
ſeruũ.Certe legatuʒ eſt ĩutile ꝓpt᷑ pſonã legatarij ⁊ rei legate
mixti.ut nõ.in.l.ſʒ ⁊ ſi.cũ gl.⁊.l.ſideicõmiſſa.S.ſi Fuo.j.ti.ij.
⁊ tñ nemo dixerit ꝙ partẽ facit cũ tale legatũ ſit iutile ⁊ ꝓnon
ſcriptũ ergo accreſcit piuncto.ut.C. de cadu.tol.S.in pᷣ.ſcdo
dicit ipſe qñ legatũ eſt inutile ꝓpt᷑ defectũ ꝑſone legatarij tm̃.
tũc aut ꝓpt᷑ delictũ ⁊ ſac partẽ.ut.l.ſi titio ⁊ ei.j.ti.j.Et ponet
exẽplũ in oĩib caſib ꝗ nõ.iſti.de lega.S.legari in gl.hoc ẽ fal/
ſuũ.nã in dicto.S.legari in gl.noĩant᷑ pſone q ſut oino nõ capa
ces ſʒ ꝑ eas nõ acqrit᷑ ſiſco.ſʒ put nõ ſcripto ⁊/ ꝓ nõ ſcripta ac
creſcũt ↄiũcto.ut.d.S.in pᷣ.ſʒ dicta.lʒ.ſi titio ⁊ ei qui.loqtur qñ
aufert᷑ ei ut ab ĩdigno ut.S.dixi.⁊ ibi dicã. Itẽ dicit ipſe ſi le⸗
gatũ eſt ĩutile ppt᷑ deſectũ legatarij.ut qꝛ credebat᷑ viuẽ cũ eẽt
moꝛtu uel nõ nat.⁊ in hoc dicit uerũ ꝙ nõ facit partẽ ꝑ.ll.in
gl. alle. Adeʒ ſi poſt teſtin moꝛiat᷑ uel repudiat.ut in.S.ꝓ ſcðo
C. de cadu.tol.¶ Tertiũ caſũ ponit ipᷣe qũ legat hẽdi a ſeipᷣo.
tũc qꝛ legatũ eſt ĩutile mixta ↄſideratiõe legatarij ⁊ ei a ꝗᷓ reli
quit᷑nõ fac̃ partẽ.hoc itellige ut dixi.s.¶ QQuart caſus ẽ ᷣm
eũ qñ legatu ẽ ĩutile mixta ↄſideratiõe legant ⁊ ei cui reliquit
nt ſi relquit fuo ꝓpo ⁊ tũc nõ fac̃ partẽ.ut.d.l.plane. .ſi iũ
cti.iſta regula nõ ẽ va niſiĩ caſu ill.S.ſi ↄiũcti.qꝛ ſeru de eqꝗ/
tate admittit. Sʒ pone ꝙ relingt tibi ⁊ ſilio ſuo ſpurio.Certe
qꝛ ſpuri ĩ illa eqtate admittit᷑.⁊ hoc mixta rõne legãtis ⁊ lega
tarij q;ꝛ põt ſpurio legari a qcũq; alio pterq; a pꝛe ⁊ pꝛ põt le/

2*

gare cuicũq; alij q; ſpurio.ut in auẽ.qui.mo.na.effi.ſui.S.pe.

⁊ ibi nõ.⁊ Aʒo in ſũma.C. de naturali.li.Certe iſte ſpuri non
ſacit partẽ.qꝛ legatũ ẽ ꝓnõſcriptũ.ut.l.lutius.S.j.j.e.⁊ ibi di
cam. ¶ Vltimo glo.ſignat quedaʒ ↄꝛia que examino in.l.re
cõiuncti.j.de leliij.in ulti.queſtiõe.

4 Ei qui hʒ electionẽ ex ulti/
. Btichum qutem. ma noluntate non lʒ. h. d.

¶ Op. de.l.ſigs ſtipulatꝰ.de uer.ob. Ol.ponit s ſo. tene
illã aliud in ſtipulationib aliud in legat.rõ q; in legat fcã ele
ctiõe ſtatĩ ius facit executionẽ qꝛ traãſit dñiũ in legatariũ.ut.l.
apud auſidiũ.j.de opti.leg.iſta rõ eſt bona qñ legaĩ res teſta
toꝛis.ſʒ ſi legat᷑ res aliena dic rõnẽ.qꝛ ultime uolũtates nõ de/
bẽt eẽ ipendẽti.ut.l.fi.in fi.S.cõia pᷣdi.Glo.ſignat ↄꝛia ⁊ non
ſol. ibi in.l.iij.S.pe.de ſe.vio.So.qꝙ ibi nõ erat alij ius q̃ſituʒ
efficaciter qꝛ penituerat. Di.uel iſtud fauoꝛe ultime uolũtatʒ.
Sequit᷑ in glo.S.depoſi.l.pe.Solue pꝛout nõ.C.de ac.⁊ob.
l.ſicut. Di. ⁊ ibi melius Ci. Sequitur in glo.l.eum qui certa
rum ⁊c̃.So.pꝛout reſponſum ſuit ad pꝛimũ ↄtrariũ.

. Qui eſt in ſuga videt᷑ eẽ in loco a ꝗͥ receſ
0 £ egatu ſit. h. d. Facit ad qõnẽ. utrũ rep̃ſalie ↄceſ

ſe ciues ciuitaſ̃ poſſint exerceriõ exbanitos ciues illi ciuita
tis.Et hic videt ꝙ ſic.qꝛ ſi ſũt in ſuga vident eẽ in loco vñ au/

õ meo repᷣſaliarũ in.vij.q.pn.
Di titio .n ivna ex reb alt᷑natiue legatʒ a teſtoꝛe do⸗/

. at. alia in legato remanet. .d. Mõ ex pn.
5F. ſi teſtõꝛ dat illug qdð heres dando liberaret nõ cõtingit libe
ratio fm NRi. ¶ Op. Mi.j.ti..l.luti. ſo. ibi teſtatoꝛ dedit to/
tũ qð legauit hic vnam partem.

¶ Quibus ita Cõiũctio vbalis nõ ĩducit ius accre

B ſcẽdi in reb pꝛoꝛſus diuerſis.h.d.⁊
pluries vidi de facto. Teſtatoꝛ iſtituit ſilias ſuas in cẽtũ /ꝓ q̃li
bet. Certe iter eaj nõ eſt locu iuri accreſcẽdi.q; ſeparata quã
titas aſſignat᷑ cuilibet.ut.l.j.in pn.S.de uſufru.ac.⁊.l.ij.ĩ pn.

Be, in.l. re cõiuncti. j. ti. ij.

iρ&i. les ſimul ueniẽtes ad legatũ ↄcoꝛdare
11s cul. auni q̊ actiõe agãt.ſecꝰſi gemc ſepara/
tim. b. ð.cũ.l.ſe. Cex.ibi ꝑuenire ad petitionẽ reiut nõ.ꝑ Ci.
C. coĩa de le.l.ſi.in pn.¶ Op.j.l.pxi.So.ibi ueniebant ſe/
parati.hic ueniebãt ſimł. ¶ Op.S.de uſufru.l.qtiẽs.ubi dici
tur ꝙ legatũ extiguat᷑ ſi nõ ↄcoꝛdãt.Glo.nõ ſol.pᷣ ſʒ in.l.fi.in
bn. C. cola de le. diẽ ꝗ ibi al caſus ẽ.tu dic qñ plłes hñtes idẽ
ius diſcoꝛdãt ſiqdẽ aliq iure põt ꝑpẽdi ꝙ aliqpᷣferaĩ ille pᷣfer
tur. ut.C. de dona.l.ſãcimꝰ.S.ne aũt.⁊.d.l.qtiẽs.pᷣ rñſo.ſi vo
nõ põt ꝑpẽdi ⁊ tũc aut diſcoꝛdãt ĩ pᷣiudiciũ ttij.⁊ tũc cogant᷑
ↄcoꝛdare ꝑ iudicẽ ad petitionẽ Parß que ledit᷑ ut h.aut diſcoꝛ
dãt ĩ pᷣiudiciũ ipſoꝝ.⁊ tũc aut alt᷑ vult ꝙ ſoꝛte diuidat᷑ᷣ.⁊ dĩdit
ſoꝛte. ut.l.f. in pn. C. cõ.de le.Si vo neut hoc vult diſpõ effe
ctũ nõ ↄſeꝗt.ui.d.l.qᷣtiẽs.ſcðo rñũſo ꝑ doc.i.d.l.ñi.C.cõ.de le.
c

tibi Si res mea pignoꝛata mihi leget ab ex
L tranco tenet᷑ hes mihi ſoluẽdo pignuj li
Perare. h. d. C Op. res mea nõ põt mihi legari. ut.l.
vopꝛias. C. e. So.hᷓ erat meaſʒ alij obligata.¶ Op.ꝙ bẽs
nõ teneat᷑ ſoluẽ alij debitũ.ut.l.j.j.de libe.le.Gl.dicit ꝙ ibile/
gauit creditoꝛ ꝗ habẽt rẽ obligatã hᷣ aliꝰ.hoc tʒ Di.⁊ ẽ ueruʒ
rõ q aliqs hʒ rẽ obligatà.ẽ ueriſimile ꝙ nõ libaret eã niſi ſo/
lutiõe.iõ teſtõꝛ videt᷑ grauare hẽdẽ ut ſoluat ut h.Sʒ qñ ipſe
met hʒ rẽ obligatã videt᷑ grauare hẽdẽ in hẽditate ſua inquã
tũ min põt.ut ſufficiat libare pignꝰremanẽte actiõe ꝑſonali.
Pꝛo declarãda iſta lege dic qũq; teſtõ: legat reʒ ſuã obli/
gatã.⁊ tũc dicut.l.ſi res.⁊.l.ſi fuus titij. .e.Qñq; teſtõꝛ le/
gat rẽ meã obligatã alti.⁊ tũc aut ẽ ex̃ne ꝗ legat ⁊ videt᷑ gra⸗
nare hẽdẽ ut luat. ut hic ĩ eo ꝙ tex.dicit luat᷑ qdð fit ĩ eſtimatio
ne, debiti pncipalł.ut.C. de luitio.pig.ꝑ totũ.Añq; legat ipe
teſtõꝛ ꝗ hʒ rẽ obligatã.⁊ tũc ſufficit ꝙ hẽs debẽt remanẽ ꝑſo
nali obligatiõe ut.l.j.de libe.le.qdð ĩtelligo niſi res eẽt obliga/⸗
ta p taãto ꝙ ueriſimilłr eq dimittebãt.tunc eni videi reliquẽ q̃ſ
ppꝛiã.ut.l.q hẽbat.in pn.j.ti.ij.Et pᷣdicta oĩa itelligo qñ te/
ſtatoꝛ ſciebat rẽ alienã eẽ. ſi eni putaret ſuã nõ ualẽt legatũ ni
ſi factũ eẽt ↄiũcte ꝑſone.ut.l.cũ alienã.C.e.qñ legat ꝗs rẽ alie
nã ⁊ obligatã nõ legatarij.⁊ tũc ſine dubio hẽs tenetluẽ qꝛ te
net᷑ de euictiõe.ut.l.ſi domus.S.de euictiõe.⁊ qð ibi nõ.ẽ.e.⁊
d. l. cũ alienã. ¶ Op. de. l. fuũ. S. eũ ꝗ cyrographũ.S. e. So.
alið ĩ legato cyrographi.alið ĩlegato pignoꝛis.⁊ vna rõ red
ditur. S. de pac.l.iij.dic rõnẽ.q; legãdo pignꝰ qð ẽ acceſſoꝛiũ
nõ ſeqtur remiſſio debiti qð eſt pncipale.ut.l.ex pupillari..
de vul. ⁊ pu. Sʒ nunqd hoc eſt uerũ ſiue teſtatoꝛ ſciuerit ſiue
ignoꝛanerit rẽ pignoꝛatã. ⁊ dico ſiqdẽ ſciuit nõ ẽ oubiũ. Idẽ
ſi credẽt alienà.milto magis q; hẽsitenet de euictiõe.ſʒ eo ca/

ſu qͥ credidit rẽ alienã tñ ignoꝛabat pignoꝛatãeẽ.tũc credo ꝙ;

legatũ nõ valʒ qꝛ debem reſpicẽ qd teſtõꝛ cogitauit. ut.l. qlo
co.S.de hẽ.iĩſti.⁊.l.ĩ ↄditiõibꝰ.in pn.de ↄdi.⁊ de.⁊.l.ſuo ma
numiſſo. S. de ↄdi.ĩde. Op. .ti.j.l. meui. S. pe. So. ibi ple
nelʒ gl. nõ ſoluat.¶ AVltio nõ ꝙ in caſu hui.l.in libello di
recio petet heredẽ odẽnariꝙ pi
e

net᷑ iſoliduʒ ĩmo ſemel tm dʒ legatari ab oib habẽ.ſcðo ꝙ ſi
grauet vnũ in certa ſpetie ille teneat᷑in totũ.ĩnuit enĩ h̊ ꝙ ſi co
dicilli nõ eẽnt ille ſinglarit grauat ĩſolidũ tenebat. Tertio di
cit A olutiõe extimatiõis facta ab vno alijliberani ipſo iure.
¶Ad qolibet op.⁊ ad pmũ op.de.l.qd ergo.S.j.S.e. Sol.
gl. ibi a plib ſpalit.h̊ ab vno ſpalit᷑ ab alijj gnãlit. Iſta ſo.nõ

Hʒ rõnẽ ĩ ſe.iõ dic ꝙ ibi fuit ſpalit᷑ xpᷣſſũ ꝙ glibʒ tenerel ĩſoli⸗
dũ hic ſecus.vñ in dubio ad eum ſemel tm pꝑtinẽ uoluit.ut H

meu Seeh .t il⸗ l. tz iſtã ſolu. C Op. i. ti. j.l. meuiꝰ.
circa pn. So.gl.remittẽdo ſe ad ibi nö. E1d ſcðm op.⁊ vi⸗
det᷑ ꝙ grauatĩ ſpe gnalit᷑ nõ teneat᷑ ad totũ ſʒ ꝓ hẽditaria poꝛ
tiõe.vt.S.e.l.fũdũ.S.ſi libertꝰ.So.ſᷣm Ja.de are.ibi ĩ actiõe
reali h in ꝑſonali.põt eni ꝓ re aliena ꝗs actiõe ꝑſonaliteneri.
ul dic ᷣm eũdẽ.qꝛ ibi teſtõꝛ grauauit qſdã ſ̊ noibꝰ appellati/

nis. ꝓpꝛijs.tu dic ꝙ ibi fuit grauatꝰ vnꝰin ſpe hẽditaria.hic
vo in re ppa ipſi hẽdis.vñ tenet ĩſolidũ.ita diẽ Hi.h̊R ⁊ Guil.

in. l. auus de pac.⁊ gl.inuit i.d.l.meui.S.eũ.j.ti.j. Sʒ h vi
det᷑.j.e.S.ſi fudus.io dic ꝙ vna ſpeo legat ſemel tm ab oĩbus
e

hẽdibꝰ.⁊ loꝗtur.S.ſi füdus.aut legat᷑ ſemel tm ab vno hẽde.

⁊ dic ut dixiin.d.l.fundũ.S.ſi libertus.aut legat pluries a di/

uerſis hẽdibꝰ. ⁊ tũc aut ſuit dictũ ꝙ ꝗlibet ĩſolidũ teneret᷑ aut

nõ ut pʒ ex pᷣdicſ.¶Ad t᷑tiũ op.⁊ videt᷑ ꝙ lʒ vnus ſoluat re⸗

ther ignve luatnutenie gonord.
E teſte. Aui ſecut eſt eſtimationẽ toti a grauato
— * EEEEvſingularit nil dʒ ↄſeꝗ a grauato ultra. h. d.
Tria ĩnnit iſte.S.pᷣ ꝙ ſi religꝗt a plurib hedib ſeparati nõ te⸗/

NHe legaß pᷣ.

6 — 1 füdus. Actiõe pſonali ex teſtõ põt ↄuenirihẽs

gate accedũt. h. d. C Mõ tex. ibi ułhẽdis.ad id qd.j. dicaʒ.

¶ Op. ꝙ legatarij dicunt᷑ dñi a tꝑe moꝛs. ut.l.a titio.de ſur.

⁊.l.q̊ ſi dãnũ.S.j.S.de pecu.So.dic̃ gl.illud ʒ ſictionẽ iſtud

Fm vitatẽ. Dic clari ut ex hoc tex. colligit.ſiqdẽ legatari re/
pudiat nunqꝙ; videi fuiſſe ſuũ ut dicit h ⁊ in. ð.l.ſuuʒ ſilij.S.j.

5S.e. ubi vo legatari acceptat a tpe moꝛt dicit fuiſſe ſuũ fm fi⸗
ctionẽ.ut.l.a titio.j.de furſ.⁊.d.l.ſʒ ſi danuʒ.S.j.A tꝑe adite

hẽdita fuit ſuus ve ut h.tñ reuocabilit᷑.qꝛ poterat repudiare
a tpe acceptatiõis ve ut h̊ ⁊ nõ.in.l.ſiquis ita.õ.de Odi.iſti.⁊

hoc uerũ ĩ re legata pure.nã ſiẽ relicta ſub ↄditiõe.ſiqdẽ ↄdi
tio extitit añ aditã hẽditatẽ ⁊ poſt moꝛtẽ teſtatoꝛis eſt idẽ qð
ʒ.ſʒ poſt moꝛtẽ teſtõꝛis ⁊ poſt aditã hẽditatẽ tũc ẽ legatarij a
tpẽ exñtis ↄditiõis nec ſingit retro ſua a tpe moꝛtis.ut.l.j.S.
Fui.S.ad ſyll.⁊.j.e.l.legatũ. .ſi.⁊ h ſentit gl.hic ſuꝑ vboĩ ſu/
ſpẽſo. ¶ Op.j.e.l.qᷓſtũ.S.pe.So.ea q ſeru qrit an moꝛtẽ te⸗
õꝛis ſine dubio nõ ꝑtinẽt ad legatariũ ut ĩ ↄꝛio. Sʒĩ his q̃
q̃rit poſt moꝛtẽ dic aut ſuit legata res aliena ⁊ nõ debet᷑ lega⸗
tario niſi a tꝑe moꝛj. Idẽ ĩ fructib ex re aliena legata ꝑcepj.
ut. l. herẽnius. S. de uſuris. t. C. de uſu. ⁊ fru.le.l.j.c.ij. ſʒ ſi te/
ſtatoꝛ legauit rẽ pꝛopꝛiã tũc q̃ſita poſt aditã hereditatẽ ſũt le/
gatarij uere ita ꝙ ea põt uendicare ut hic. Sʒ q̃ſita ante adi⸗
tã hereditatẽ ſunt heredis ſed ea dʒ reſtituere legatario.⁊ pꝛo
iUlis nõ cõpeteret uendicatio lʒ pꝛo hi nõ cõpetat actio.ꝗdã
cõtra ut dixi in.l.ſeruo legato.in pꝛin.S.e.

— 1 HEHHIH1niſi ꝑ bẽditaria poꝛtiõe etiã ſi ſſolidũ reʒ
oſſidebat.h.d. ¶ DOp. S.e.l.S. j. So. ut ibi dixi. ¶ Op. rei
egate trãſit dñiũ ĩ legatariũ.ut.S.ꝓxi.S.ergo ſi poſſidet põt
ↄueniri inſolidũ.ut.l.ij.in.fi.de pᷣto.ſtipu.So.ſi trãſiret dñiũ
ↄꝛiũ eẽt uerũ.ſʒ h̊ legata fuit res hẽdis nõ teſtant.iõ nõ trãſit
dñiũ h.ſʒ agẽdũ eſt actiõe ꝑſonali q̃ nõ põt dari niſip hẽdita/
rijs poꝛtiõibut hic.ergo h ẽ caſus ſi legat᷑ res hẽdis nõ traſit
dñiũ in legatariũ.ut dixiĩ.l.ſi hẽdis ſuꝰ.S.e.¶ Op.ꝙ teneat᷑
ſolus ille cuiu eſt res.ut.l.fdeicõmiſſaria.S.ij.j.de fideicõ.li.
So. ibi teſtõ:ꝛ putabat rẽ eẽ hẽditariã vñ noluit cobẽdes gra
uare ut redimat.h ſciebat eẽ vni'ex heredibꝰ. ¶ Op. ꝙ etiaʒz
actiõe perſonali poſſit poſſidẽs inſolidum conueniri.ut.l.iij.
S. heres. S. cõmo. So. patet ex his que ibi dixi ⁊ in.l.iiij.S.ca
td.in.iij.oppo.de uerbo.ob. .
Aa et. Dicit idem qð.l.ſi domus in fi.Sv.e.ideo dic ut

4

ibi.
–— Suus uel emãcipatus ſi ſe ab
JIlio Pater. met pᷣlegatũ ĩ totũ ↄſequit᷑ ni⸗
A ſiteſtoõꝛ aliud uoluerit uel plegataloco hereditat po/

☛ ad.l.q̃ᷓſitũ. In.l.na nec in tex.ibi pᷣtoꝛ eni.diẽ

poſſit vẽdicari p partib alioꝝ. ut.d.l.meui.S.eũ.j.ti.j. So.il
le.S.legit duob modis.pᷣ put ĩtelligit᷑ in re q̃ erat vni ex hẽdi

bus. expone ibi tex.ab oĩb ꝗᷣrere.i.a nullis querẽ ſjm Ni.⁊
ↄcoꝛdat cũ iſta. Sʒ put ibi ĩtelligit p re hẽditaria apparet ſo.
qꝛ ibi fuit legata res vni ex hẽdibꝰ.vñ ꝓ parte alioꝛũ nõ põt
trãſire dñiũ ĩ legatariũ.vñ ſolutiõe facta de eſtimatiõe alij li/

berant᷑ut h.ſʒ ibi fuit legata res hẽditaria.vñ ſi vnPſoluit eſti

mationẽ nõ ĩpedit qn ꝓ partib alioꝝ trãſeat dñiũ. ⁊ ſiclegata
rius poterit vẽdicare.ille ergo ꝗ ſoluit poꝛtinus eſtimationeʒ

repetet partẽ ũloꝝ tanq; idebitũ ut ibi videbit.¶Quero an

hẽs ſpalit obligat ſi ſoluit habeat regreſſũ ↄ alioꝰ hẽdej.Nñ.
in caſu huius.S.qñ repiunt alij ſpaliter grauati tũc hʒ regreſ
ſum ↄtra eos.ſʒ qñ alijnõ ſunt grauati.tũc ſecus ĩmo plus.qꝛ
qñ eẽt res hẽditaria eo caſu qͥ teneret ĩiſolidũ ſolus debẽt par/

tẽ redimere a cobaeci urlech ne4 ples de ſaſticg l.
X eilegate ve dñium tranſit ab adita
Cuʒ ſernus. ciſhu ſi eodẽ mõ debent qrei le

int ſuũ ⁊ emancipatũ pꝛopter beneſiciũ abſtinẽdi.

ꝙ ſi ꝓbat recta eẽ ſimilitudinẽ ĩter filiũ emãcipatuʒ ⁊ in ptãte
pãis exñtẽ. ¶ Op. de.l.miles.S. ꝓ parte.j.ti.j. So. gl. ibipꝛi⸗
uat᷑ hereditate moꝛiẽdo hic repudiãdo.⁊ aſſignat ronẽ quaʒ

vide.qꝛ pᷣ caſu ↄditio pᷣlegati nõ extitit eo viuo.ſed ſcðo caſu

ſic. ⁊ hec ẽ va ſo.qʒ gl.ponit aliaſo.ſed iſtã tene.¶ Sʒꝰ hoc
op.ſi ĩeſt tacita ↄditio ſi repudiauerit.ergo nõ ĩpedit traſniſ⸗
ſionẽ. ut.l.ↄditiões qᷓ extriſec de ↄdi.x de. Sol.h eſt ↄditio
tacita depẽdẽs ex uolũtate legatarij. als ſecus dicã in.l.ꝛia.
¶ Op. de doli excep.l.ſ.S.f. So. ibilegatũ hẽbat in ſe aliaʒ
ↄditionẽ qᷓᷓ iſt ſi hẽs nõ erit. ꝙ ↄditio appoſita ĩiſtitutiõe vi
debat᷑ repetita in legato. ¶ Op. de.l. ſi pꝛoni.S.qd g' ad tre.
So. Di. q ibi fuit fili ſolu iſtitutꝰ.vñ repudiãdo ĩpugnat de
ſũcti udiciũ.hᷣ hẽbat cobẽdẽ vñ repudiado defũcti uolũtatẽ
nõ ĩpugnat ut hac.l.filio ĩ fi..l.qᷓſitũ.de acꝗ.hẽ. ⁊.l.ita tñ.S.
q ſuſpectã:ad tre.Ex hi diſtigue.aut hẽs cui ẽ aliqd pᷣlegatũ
ẽ excluſus moꝛte ⁊ nõ ↄſequit plegatũ p parte ſua.ut.l.miles
G. p parte.ſ.ti.j.aut ẽ excluſus ↄditiõij defectu ⁊ idẽ.ut.l.ᷣſi.in
fi. de doli ex. als.j.ti.j. Aut ẽ excluſus repudiatiõe.⁊ tũc aut

ſtat de uolũtate teſtõꝛis tacita uł expſſa ⁊ ſtamus ei.ut.d.l.

aut dubitat. ⁊ tẽ aut ſuit ſipe lad au cũ alio 8 Rera
I EAETN Op.qꝛ ĩ muls exñtia ſui hẽdið etiã
Am nec. oche dod opꝑat.ut.l.apud hoſtes
de ſuis ⁊ le.x.l.ſfilius.⁊.l.iulł.S.de acq.hẽ. So.iſta eq/

paratio ſui ⁊ emãcipati pcedit qũ ſuo.hᷣ ẽ utile ut exiſtẽtia ſui
edis nil opet. ſecus ſi eẽt dãnoſũ utĩ Sꝛijs. ꝓbatłi.l.ſiſlli qui

pꝛi.S.de vul.⁊ pn.⁊ ibi dixi.¶ Qnerit Di.an inter moꝛtẽ

aditionẽ ſit mediũ ĩ hẽde ſuo. He ꝗ ſũt gl. uarie. dixiin.l.ſ. de
ↄdi.ĩſti. Itẽ qrit an ſu x neceſſariĩ dubio pᷣmat imiſcẽ. dic
ut dicã ĩ.l.ſi fllꝰ.⁊.l.cũ bonij.de acq.here. NMõ eqparationẽ
¶ Op. .e.. fllo. x. l. q ſliab ĩ.
NVid ergo.cm ii ſut pleð gl. pma ⁊
(ca ꝗd dicat neſcit. enultia ⁊ finalis ponit vitatẽ

näaã hic

ſ

nã hic ĩ v.plane.repudiãdo excludit᷑ plegat.qꝛ diuidẽdo oia
bona uel maioꝛẽ partẽ int᷑ filios apparet uolũtas defũcti qꝛ il
la plegata ſuccedũt in locũ poꝛtiõis hẽditarie ſibi date ĩ teſtõ
vñ ſic diuiſione ſacta ꝑ teſtõꝛẽ nihil hiturus eẽt ſi repudiaret
hẽditatẽ.ita mõ.aſſumũt enĩ ſibi nãʒ hẽditat᷑ pᷣlegata ĩ cuius
locũ ſuccedũt.ut.l.iĩperatoꝛ.S.ñi.x.l.ſe.j.ti.j.⁊ de 2di.⁊ de.l.ñ
lie. S. j. ⁊ de do.inter virũ ⁊ ux.l.ſi donate.S.ſponſus.Fᷣm Di.
qð multũ nõ.naʒ per hoc puto ꝙ eo caſu quo als pᷣlegata nõ
ueniũt in fideicõmiſſo qꝛ teſtatoꝛ poꝛtionẽ noĩauit.tñ iſto ca/
ſu quo oĩa bona uel maioꝛẽ partẽ inter ſilios diuiſit ueniũt in
ſideicõmiſſum ſicut poꝛtio hereditatis.caſus eſt hic videbitis
in.l.marcellus.S.quidaʒ.j.ad trebel.qð nota.
DNeſi .A filio ĩſtituto põt legari pꝛi ul alii
. vcuicũq; ĩ eadẽ ptãte ↄſtituto.h.d.
Hec lex legũ duob modis.pᷣ ꝙ ſili ſuit ĩſtitut a pa/

tre ſuo.ſcdᷣo ꝙ fuit iſtitut ab er̃neo ut in pma gl. Op. ꝙ a

pꝛe nõ põt ſegar filio.ut ĩſti.e.S.an fuo. Scom pmã lec.oʒ
te dicẽ ꝙ iſta lex loqtur fm iura noua ᷣm q aduẽtitia nõ que/
runt ꝑ filiũ pꝛi.⁊ hoc tãgii in ſi. gl.fi.fm hoc nõ. ꝙ ea q̃ nepos
hʒ ab auo dicunt᷑ aduentitia reſpectu pꝛis ut h̊ ⁊ nõ.in.l.a fi/
lio.S.e.facit.l.qui in aliena.S.int᷑dũ.S.de acꝗ.hẽ.⁊ hoc lʒ.in
ſe ſit uerũ tñ nõ ogruit huic.l.q̃ oꝗtur ĩ filio ⁊ Fuo.ĩ fuo nihil

eſt imutatũ vñ nõ põt dici ꝙ loquat ſᷣm iura noua.Teneamꝰ
ergo ſcdᷣaʒ lec.ꝙ ſiliꝰ h fuit iſtitut ab exneo. Ad ↄꝛiũ rñdeo.

qʒ ibi ꝓhibet᷑ legari a pĩe ſilio ꝗ ẽ in ipſi ptãte. legat᷑ a pꝛe ſi
lio qẽ ĩ ptãte aui nõ pꝛij a q legat᷑.⁊ eodẽ mõ ſilegat᷑ fuo pꝛij.
qð valet ac ſilegaret ipi pꝛi.ut h dic.tex.Rõnẽ vidiſtis in.l.a
ſilio.S.e. Iſta eſt uera.Gl.dat alias ſo.q̃ ſũt diuinare. ¶Ex
hac.l.nõ ꝙ illud qð nepos cõſequit᷑ ab auo materno nõ dicũ
ꝓfectitiũ quo ad piem in cuius ptatẽ reincidit.ſacit.l.auo.de
iure do. ⁊ de col. bo.l.dedit dotẽ.qð tene mẽti.

Pꝛei enti. Si livᷣtat diej ⁊ legati cedit ſimul uel libet

. 1 taß licrale⸗ legatuz. ſec ſi pus cedit dies
legati. h. d. ⁊ nõ ꝑ ſubtilẽ. S. ¶ Op.j.ti.ij.l.q ↄcubinã.S.qui
teſtõ. So. H reliqt libertatẽ ſub ↄditiõe legatã pure h expmẽ
do.als ſi ſimplicit legaret oditio adiecta libertati videt᷑ repeti
ta in legato.ut.l. ia.¶ Op.de.lʒ.cũ fuuj.s.de ↄdi.iſti.do.
eodẽ mõ.¶ QAũo pone ꝙ ſſtitut ẽ hẽs neceſſari tñ fuus moꝛ
tuo teſtõꝛe ĩcõtinẽti ĩpleuit ↄditionẽ an ↄſequat᷑ legatũ.Gl.di
cit ꝙ ſic. idẽ ſi fuerit ipleta ↄditio teſtõꝛe viuo.ſʒ Si.repꝛehẽ⸗/
dit utrũq;. Pꝛimũ qꝛ ĩter moꝛtẽ ⁊ aditionẽ nõ ẽ mediũ.dicit
e⸗Dedaſe neceſſariĩ pũcto qͥ moꝛit effici᷑ hẽs a lege.ut.l.
poſt moꝛtẽ in pn. S.e.ſi ergo ſuus ĩpleat 2ditionẽ poſt moꝛ/
tẽ illud de neceſſitate ſit ĩ aliꝗ tpe ⁊ ſic poſtq; ibi ẽ hẽs.qũ eniʒ
factũ hoĩs reliquit᷑ reqrit aliqð ĩterualluʒ tpis.ut.l.fſoꝛamẽ..
de ſer. ur. pᷣdi.ergo anteceſſit dies legari q;ᷓ libertatis.ſecus ſi
ĩpleuit teſtõꝛe viuo. Di.repᷣhẽdit q; cõditiões ptatiue de ꝗbꝰ
H loqtur nõ pñt ĩpleri vino teſtatoꝛe.ut.l.ij.de cõdi.⁊ de. Sʒ
intelligẽdo de cõditionib cauſalibus glo.dicit uerũ. ¶C¶ Nõ
glo. que dicit ꝙ inter moꝛtẽ ⁊ aditionẽ nõ eſt mediũ.

¶ Suo us. iſeruo legato viuo teſtatoꝛe obuenitli-
HUODUs.

— rtas relictũ ei eidẽ debebitur. h. d.

X aditã hẽditatẽ.h.d.cũ.S.ſe. ¶ Op.de.l.ſi tibi hõ.S.cũ ſu

ſorer Ea que acqꝗrunt᷑ ꝑ fuũ viuo teſtõꝛe nõ
Si ſernus. Eaau⸗ leg aro Kcl q̃ſisj poſt moꝛtez

ʒ.e.So.ut ibi.¶ Op.h̊ appellat hẽditatẽ viueni ʒ.l.iõ.de

hẽ.uel ac.uendi.⁊ ↄ.l.j.j..p hẽde.So.glo.expone hẽditati.i.
bonis q ſpe ſũt futura hereditas. YFac ad.q.dixit ꝗdã dono
tibi hẽditatẽ meã.an ualeat iſta donatio. Quidã ꝙ nõ.qꝛ te/
ſtatoꝛ errauit in noĩe appellatiuo.ergo ⁊c̃.ut.l.ſiꝗs in fũdi uo
cabulo.S.e. Ja.de are.⁊ Me.dicũt ↄꝛiũ qꝛ tũc erroꝛ in noĩe
appellatiuo vitiat qñ ĩter nomẽ expᷣſſum ⁊ uerũ eſt multa dif/
ſoꝛmitas.ſecus ſi eſſet multa cõfoꝛmitas.ut.l.libꝛoꝛum..qð
tñ.j.ti.ij.p hoc ĩduco ſpaliter iſtum.S.cũ glo. Pe.ponit iſtã
q.in bꝛocardis ſuis in.d.l.j.õ.de here.uel ac.uen.

¶Cum homo.Si legatur homo alienus fructꝰ⁊ e

. n Seſſiones ueniũt a tẽpoꝛe lit. cõte. h.
d. dic ut. l.ſi tibi homo.S.cum ſeruns.õ.eo.
fũdũ.Aui ↄſẽtit alienatiõi rei a teſtõꝛe pu/

Done relict' mihi füdus ſub oditiõe hes añ aditionẽ roga/
uit me ꝙ ↄſentirẽ uẽditiõi ego ſeci.an poſſũ petẽ pᷣciũ. Rñde
ꝓᷓ ſic. Puo hẽs.pᷣ ꝙ ſülle ꝗ cõſenſit alienatiõi piudicat ſibiĩ re
nõ in pᷣcio.ſcðᷣo qñ aliꝗs tenet᷑ ad pciũ ⁊ ſic ad qtitatẽ reſpe⸗
ctu rei ſoluẽdo rẽ liberat᷑. ¶ Ad pᷣmuʒ op.j.ti.j.l.codicill.S.j.
So. dic ꝙ h ↄſenſit ſaluo iure.ita dicit gl.x h tʒ DNi.⁊ tenẽdo
hãc ĩtelligo ꝙ dixit ſaluo iure ſuo.ſ.in pcio.alo nõ pᷣiudicaret

EVr ere ſibi relicte põt adhuc petẽ pᷣciuʒ lʒ
hẽs ſoluẽdo rẽ liberare ſe poſſit. h.d.⁊ nõ.l.difficiltẽ.

Belegab pmo.

ſibi etiã in ppꝛietate. Me. dicit ꝙ ſebat uẽditio ꝓpt es alie
nũ hẽditariũ ⁊ ſic ex neceſſitate.ibi ſecus. ꝛecedens ſo.ſibi
nõ placet.qꝛ ↄtinet diuinationẽ.Certe nec iſta ſolu. Pe.plʒ.
qꝛ ſi ſit ex neceſſitate eſt maioꝛ cauſa pᷣumẽdi donationẽ.ut.:.
cũ qd.S.ſi cer. pe.⁊ ibi nõ.vñ ego dico ſic in.l. ꝛia.nõ erat le/
gata res ſʒ aliqs redditex re.vñ oſentiẽdo alenatiõirei non
põt ibi intellig remitti aliud q; ius ꝑcipiẽdi alũ redditũ. Ael
alit ibi ille ꝗ ↄſenſit erat libert defũcti.iõ facilius ꝑ ↄſenſũ pᷣſu
mit᷑ donatio. ut.l.ſi vo.S.iqẽ papᷣ.õ.manda.h̊ vo erat qdam
exneus ⁊ ſſta ſat plʒ.¶ ¶ Op.j.e.l.nihil.S.j.⁊.j.ti.j.l.cũ pꝛ.S.
libert. So. gl. eodẽ mõ qͥ pmũ ↄꝛiũ.Lu dic ꝙ ibires erat per
uentura ad me in penã hedis alienãtis g̊ uolutatẽ deſuncti.ſi
ego cõſenſi alienatiõi feci ꝙ hẽs nõ deliꝗt.ergo ĩpediui id ꝗð
erat cauſa ꝑueniẽdi ad me.hᷣ vo erat res mihi legata ſimplr.
¶QOp. ex gl. de. l.mat.C. de rei uẽdi.Sol. Ja.de are.ꝙ ibi
uẽdidit rẽ meã a me poſſeſſã.h̊ uendidit rẽ meaʒ a ſe poſſeſſã.
Hec ſo.eſtõ.l.ꝗ fuũ.S.ſi cer.pe. Vñ dicit ꝙ ibi hẽbat ratũ ĩ
ſpᷣſidiũ ſᷣm gl.uł alit᷑ ⁊ meliꝰ.ibi ꝗs uendidit rẽ me ut ſuaʒ.hᷣ
uẽdidit rẽ meã tanq; meã.vñ videt᷑ gerẽ negotiuʒ meũ ⁊ ego
ↄſentiẽdo videoꝛ uel mãdare uel ratũ hẽre ⁊ ſic hẽo ad pᷣciuʒ
actionẽ mãdati uel negotioꝝ geſtoꝛũ. Iſta ſoł. ꝓbatur i.l.ab
vno.C. de nego.geſ.⁊ fami.her.l.in familie.Qð aũt h̊ uendi
derit tanq; meã apparet.qꝛ meilegatarij ↄſẽſuʒ legredat. E

i p declaratiõe hui.l.bꝛeuit dic.ꝙ qñ qꝗs ↄſenſit alienationi
aAlicui rei aut illa res erat ſua aut erat ſibi debita aut ſibi obli · veP⸗
gata. Mꝛimo caſu aut ille qui nẽdidit rẽ eandẽ mihi donaue Se

rat ⁊ videoꝛ oſentire alo donãdi.ut.l.ſi vo.S.idẽ ꝑapᷣ.s.mã.
aut nõ donauerat ipſe ſʒ auctoꝛ ſuus donauerat ułlegauerat
qꝛ legatũ ẽ donatio ⁊ ſic donauit pᷣdeceſſoꝛ.⁊ tũc aut ilłe q cõ
ſentit erat libert ipſi legatis ⁊ 9ſẽtiẽdo videt᷑ remittẽ.ut.l.co
dicill. S. .j.ti. j. aut nõ erat libertꝰ.⁊ tũc pᷣiudicat ſibiĩ re nõ in
pcio ut h. Scðo caſu qñ res nõ erat ↄſetiẽtij.ſʒ erat debita ul
ſpe uel ve. ⁊ tũc aut ꝗs ↄſentiẽdo alienatiõt ĩpedit exiſtẽti il-
lius ↄditiõis ꝓpt᷑ qua debebat ad ſe ꝑuẽire ⁊ pᷣiudicat ſibi.ut
l.nihil. F.j3.j. e. T.l. cũ pꝛ. S.libert.j.e.ti.j.Aut hoc nõ ĩpedit.
q; ex alio euentu debebat ad eũ deuenire ⁊ ſibitunc nõ p̃iudi
cat ſiue ſciẽs ſiue ignoꝛãs fuerit ut nõ.pꝑ gl.i.l.ſi a ſſtituto.in
Pn. , e. ?⁊ P Di. in. l. ꝗq rome. S. duo fratres de v. ob. ⁊ dic ut
idixiin.xij.q.Tertio caſu qñ ꝗs ↄſentit alienationi rei ſibi
obligate.dic ut.ã.de remiſ.pig.ꝑ to.⁊ dixi anno in.l..ſicut.S.
fi.S.q.mo.pig.uel hypo.ſol.¶ Op.S.de pig.ac.l.gaiuj.⁊.j.
ti. .l. titia. S. lutia. So.ibi nõ ↄſẽtit alienatiõi ſʒ fuit pñs ut te
ſtis qð plene dico ĩ.l.q̃ doſ.ſo.ma.¶Qũo ꝓ declaratiõe pꝛe
dictoꝝ qlit iſte petet pciũ ⁊ qᷓ actiõe.Rñ.aut ille cui uendenti
ↄſẽtio alien auit illã rẽ ut meã ⁊ repetã actiõe mãdati ſi tũc in
teruenit ↄſenſus cũ uẽdebat᷑.ſi poſt actione negotio.geſto.ut
l.ab vno.C.de negotio geſtol ma k. C. de rei uẽ. uel ſi res eẽt
cõis aliqͥ iudicio diuiſoꝛio.ut dicta.l.ſamilie.s.ſami.her. Si
vo uẽdidit rẽ meꝗ ut ſuã ſiqdẽ res eẽt pempta ułpᷣſcripta hẽõo
actionẽ nego.geſ.ratũ hñdo in ſubſidiu.ut.C.de rei uẽ.l.mr᷑.
Poſſet etiã mihi oſuli ratũ hñdo eti ſi res extet ut dixi.in.l.
eu fuũ.S.ſi cer.pe.¶Quũo qd ſi ↄſẽtio alicui donãtirẽ meã.
NRñ.ut.l.codicilł.ĩ pn.j.ti.j.nã nci poſſũ petẽ.ar.l.ij. C.ſi ad
uer. dona. ⁊.l.ſi fuus cõis.S. de dona.inter vi.⁊ ux. ¶C Qũo
qd ſi cõſẽtio alicui legãti rẽ med.Nic eſt dubi caſus.nã ſi cõ/
ſentio tibi poſſidẽtinõ eſt dubiũ ꝙ datur exceptio.ut.l.gaius
5. de pig. ac. x.l. ſicut. S. ? generalit.S. qui.mo.pig.uel hypo.
ſol. ſʒ Ten legatario det᷑ ↄ ↄſetiẽtẽ videt ↄ.l.cũ qs decedẽs
j.ti. ij. Sʒ hẽs deſuncti tenet iſolidũ ⁊ hʒ actioneʒ madati uel
de dolo ð ↄſentiẽtẽ.qꝛ foꝛte als nõ eẽt legaturus.ar.l.qda cũ
filiũ..de hẽdi.iſti.dicut dicta.l.cũ gꝗs decedẽs.j.ti.ij.⁊ i.l.co
dicill.in pn.j.ti.j.¶uero qd ſi ↄſentio tibi ꝙ uendas rem
meã nõ ꝙ tradas.qua actiõe agatõ me.Rñdeo actione mã
dati ſi pceſſit mãdatũ als de dolo.ut.l.ſi mihi.Sõ.de dolo.
1 titio. modus ꝑ caſũ deſiciat debet lega⸗

otum. h. d. ¶ Op. C. de iſti. ſubſti. l. .
So. ibi in ↄditiõe mixta qᷓ ſi deficit ꝑ caſũ ſac relictũ

deſicẽ. h vo in mõ.De hoc ibi per gl.⁊.j.de ↄdi.⁊ de.l:.ĩ teſtõ.
¶ QOp.de.l.titio.v.ſ cũ ante nuptias de ↄdi.⁊ de. So.dixit
Di.ibi modus erat cauſa ſinalis relicti.hic vo ĩpulſiua.qð nõ
placet.nã qñcũq; modus reſpicit cõmoduʒ alteri ꝓut h erat
dicit cauſa ſinalis.ut.l.titio in pn.j.de ↄdi.⁊ de.dic ergo ꝙ iĩ
d. v. ſ cũ añ nuptias fuit ↄditio.⁊ tex.expone ut ibi dixi.

(Si⸗ cuti Pÿt relingꝗ ſideicõmiſſũ a ſuccedẽtibus ab in

. eteſtato pupillo.qð expirat pubertate adueniẽ
te. h. ð. uſq; ad.S.qui rogat.in.l.plane.⁊ eſt caſus ualde ſin/
gularis. ¶ Op.ꝙ pz nõ poſſit grauare ſiliũ ꝑ ſideicõmiſſuʒ.
nt. l. ex tribꝰ. C. de mnoffi. teſ. So. nõ põt grauare acͤi bonis
e ⸗

O8—– ——

Helegah

ipſi ſilij.ut. l. cohẽdi. S. cũ ſilie. S. de vul.⁊ pup.ſʒ ſuccedentes
ab iteſtato ipſi filio pòt grauare ut h. ita dicit Hi.in.l. j. S. de
vul. ⁊ pu. ⁊ Ci. in. d.l.ex tribꝰ.rõ q; cũ pꝛ poſſit filio ſubſtituẽ
exneũ nõ ſpſtituẽdo videt᷑ dare ueniẽtib ab ĩteſtato.ut.l.ofi/
ciunt. in pn. S. de iure codicil.ita dic gl.iſta ẽ bona.iſt vo

86
diẽ gl. ꝙ pꝛ põt codicillari ſilio.ĩtellige eo mõ g. S. ſ. auädo —

uenlẽtes ab ĩteſtato nõ ipſu ſiliũ ppo.Et nõ hñ ꝙ glo.diẽ ꝙ
etiã pzẽ ſi teſtm ſibi nõ facit.h pcedit. Et iſta faciũt ad.q.quã
dixi in.l.j.S.ti.j.⁊ ſiles.utrũ ula clauſula ſi non ualet iure teſti

ualeat ⁊c. utrũ poꝝigat᷑ ad pupillarẽ ſoſtitutioneʒ qð nõ bñ.

4 Aod ſideicõmiſſis.nddera

tpᷣs pubertat᷑ vidẽtur ueniẽtes ab ĩteſtato hẽe ex diſ
poſitiõe deſuncti qui aliũ potat ſpſtituẽ.poſtea vident hĩe ex
caſu ⁊ ſic non pñt ꝑ fideicõmiſſũ grauari.ut.l. ſi ſic.S.fi.j.ti.
ij. ⁊ diẽ Di. ꝙ iſta.l.nõ ẽ alibi.⁊ dic etiã ꝑ iſt.l.q ſideicõmiſ
ſũ de qͥ logf.l.ſceuola.j.ad trebe.nõ ualʒ poſt pubᷣtatẽ nt ibi.

mus in.l.q fũdũ.S.qui filios.j.ad.l.fal.

* ane Hoc examinãt doc.C.e.l.cũ qdã.dice/

facit.j.e.l.antepe.⁊ qð ibi dicemus. .

rio ſi eſt ſoluendo. als ↄtra emptoꝛẽ habet regreſſus.h. d. con
coꝛ. l.ultima. S. eo per quẽ fac. erit.

1 BGꝛauatus dare vnaã de rebus
— lc ſtichus. anann⸗ relictis tenet ad ulã

etiam ſi aliam elegerit.h.d.

2 CLuieſt puiſũ nõ pecnniariter
4 Luite O. gauarnd Potd d.C Ms

qui nõ habẽt cõmodũ pecuniarũ nõ pñt grauari onere fidei/
cõmiſſi. cõcoꝛ.j.ti.ij. l.ij. S.ſi rẽ. Moſſet etiã poni exẽplũ in.l.
ſi ceeditoꝛi..j.s.e.C Mõ libertatẽ nõ dicit locupletioꝛ.
ut.l.nemo.j.de re.iu.qdð itellige ut nõ.i.l.nalis.S.ſi.S.de pꝛe/
ſcri. v. dicã in.l.ſi vo.S.de viro.S.ſo.ma. Nõ ꝙ nõ pñt per
fideicõmiſſũ ĩponi ope fuo manumiſſo etiã ſi teſtatoꝛ uoluit.
ſimile in.l.cerdonẽ. de op.li.fallit in filio teſtatoꝛis ut in glo.
Aidã te 6 Deſignatio vñ legatũ ſoluar
q vpoſt legatuz relictũ appoſita
Nipſu ↄditionale nõ facit. h. d. ¶ Op. .e. l. ſikuus. 5.
Aer Scil ſic. S.j. So. H pmo religꝗt legatum pure.po
ea deſignauit vñ ſoluat. ibii ipſa ſpa legati appoſuit deſigna
tionẽ rei.vñ ſi nõ reperũ deſicit ſᷣa legati.aliud eniĩ eſt dicẽ le/
go tibi. x. ꝗᷓ in archa hẽo ul qᷓ titi dʒ mihi. ⁊ tũc loquunt᷑ ↄꝛia.
Aliud ẽ dicẽ lego tibi.x.qᷓ ſoluanĩ de his q titi mihidʒ.ul de
eo qð hẽo ĩ archa.ut hᷣ ⁊.j.ti.ij.l.paulo.S.j.⁊ ꝑ Ci.de iſta mã
in.l.ſigs argentũ. C. de dona. ego dixi plene in.l.inter ſtipu/
lantẽ. S. ſacrã.de uer. ob.facit.S.de ↄhen.empꝑ.l.ſi debitoꝛ.S.
ueriſimile.⁊ de annu.le.l.annua. facit.l.ſicui.S.eo.

Mnaoti- Hona uadũt ad ſiſcũ cũ onere legato
Muotiens. bid an regraturch Peaadibertl he

reditatẽ. dixi in.l. ſe’quẽs gradus. S. ad ſylł. ¶ Op. na heredi
tate nõ adita nõ debẽtur legata. ut.l.nemo..de te.tu.Nicit
Harde are.ĩtellige ꝙ fuit hẽditas adita.ſʒ ꝓpter delictũ heẽdis
fuerũt facta bona uacãtia. ut.l.ſi ßuus plurii.S.ij.ð. eo.
til i. Auf tenet᷑ ad pᷣciũ rei re perẽpta liberatur.hᷣ.
+ kbOdo.

Del ſic. Qui tenet ad qᷓtitatẽ reſpectu ſpẽi

perempta ſpe liberat.h.d. ¶ Op. de. l. incendiũ. C. ſi cer. pe.
So. ibi tenet᷑ ad qᷓtitatẽ ſimplicit.h reſpectu certe ſpẽi.vñ ſpe
perẽpta liberat. iſte caſus nõ eſt alibi. Di. dic habuiſtis idẽ

ʒnõ expſſe. S. e.l.titie textoꝛej.S.ſi.⁊ nõ.de noxa.l.ſiqs ad li

bertatẽ in pn.⁊ loca.l.in naue.⁊.C.de iure emphi l.j.dixi.S.
to.l.eum res.uer.ſed ſiſtichus.

Si ſcriptu Executoꝛ nõ dʒ añ pecuniã petẽ q;
—1E H»gitio legati extiterit. b.d. Hõ iſtũ

caſũ ꝓ executoꝛib ꝗ hñt actionẽ.ut.l.nlłi.C. de epi.x cle. Se
cũdo nõ ꝙ executoꝛ petit ſibi caueri.dicã. j.e.l.ſia pluribns.

(Mrur in.l. ſiqs titio.j.ti.j.⁊.l.diuus ſicui pluſq; ꝑ.l.fal.

. zIi Ille cui dat᷑ aliqd cauſa cõdi
Eum ſtatuliber. ddt pononereſdets
miſſi grauari. h.d. Mò iſtum caſum facit. S. de do. ca.moꝛ. l.
ð ſtatuliber. ¶ Op. de.l.ſigs ſub cõditiõe.ſiqs omiſ.ca. teſ.
Solue ut ibi. qdð eſt notabile multum.

A ideicõmiſſũ iniũctũ
mihi ſtichus. Fic⸗ legata pꝛeſtat ut

accipit. ſi de alia pſtat in itegruʒ.h. d. ¶ Op.j. ad.l.

— enals S Blvier Pibiſun el rd Gnia biper d
.An.

Pi.repꝛobat ꝑ.l.marit.S.liᷣto.j.ad.l.fal.dic ergo ꝙ hᷣ ſuit
rogat eſtituẽ totũ qð accepit. bi vo partẽ.x de hoc diſtigus

Aenditoꝛ ſerni heredis de reſti/
(Qui 1r0 atusS. uẽdo rogati tenet ſideicõmiſſa/

pleni. ut. l. plauti.]. de di.⁊ de ſectn eui el gehe.
1. AIs in q eſt ius poſtliminij põt legari
Er uus Sond dic ut. l.id qð.S.e.qð nos .
21. duo Cui optio eſt legata põt optare fuum
Wſpdalit᷑ alteri legatũ. h. d. cõcoꝛ.j.de op.
e.l.ſihẽs. ʒ gl.ſignet ꝓↄꝛia.¶ Op. de.l.fuo de pe/
cu.le.⁊ ðe oĩib legib ꝗᷓ dicũt.ꝙ generi ꝑ ſpetiẽ derogat.ut.l.
uxoꝛ. S. codicillł.⁊.l.ᷣu urbanus.. fi.j.ti.ij. So. gl. ꝙ erat
niſi duo in pꝛimonio.vñ de neceſſitate teſtatoꝛ ſenſit de his.ꝙ
ille ꝗ ſpaliter erat legat poſſet optari. Iſta lʒ ſit va in ſe tñ di⸗
uinationẽ ſapit. Alij ꝙ h loꝗtur de rigoꝛe de egtate ſec.nec
bocplacet qt hoc ẽ dicẽ ꝙ hec.l.nõ bñ dic.vñ Ja.de are. Di.
⁊ oẽs dicũt ꝙ ↄꝛia loquunt᷑ q vni legat᷑ genus altiſpẽs.hᷣ vo
legat᷑ vni ſpẽs certa alij ſpẽs ex genere ĩcerta.ſ.quã optauerit
vñ glibet eſt legatari ſpẽi. iſta eſt va. ¶ Op.de.l.cũ ita.S.j.j.
de op. le. Rñ.ibi ſpale fauoꝛe libtat.⁊ ꝑ hoc apparet ꝙ ſi pa⸗
pa cõceſſit alicui pbendã de ꝓxio uacatur ĩ tali dioceſi quã
duxerat acceptãdã poſtea alii cõceſſit ſpalit in vna ecclia uli
dioceſis ꝙ ule ſcs nõ p̃fert quaſi generib ſpẽm deroget. imo
pferi pmus.qꝛ cuilibet videt᷑ facta cõceſſio in ſpe.hᷣ declaraui
plene ĩ.l.qᷓſtũ.S.j.j.de fu.iſtru.⁊ iſtr. le.Querit gl.qd ſi teſtõꝛ
me iſtituit ⁊ fuo optionẽ legauit.an ualeat.Glo.ꝙ ſic. Di.
q legatũ optiõis hʒ in ſe ↄditionẽ tacitã nõ expᷣſſa.⁊ iõ regu/
la catoñ.hʒ locũ ĩ ea.ut.l.ſi optio.j.de op.le.¶ MNõ hic caſũ
qũ res legat᷑ duob cõiuncti re.vni pure alti ſub conditiõe.
e cui pure relinqtur interĩ habebit partẽ tm̃.dixi plene in.l.
plane.S. ſi coniunctim. S. eo. —RN
mihi Diſpoſitio hẽdis non tollit diſpoſiti
) nia beonẽ defuncti. h. ð. ¶ HNõ ꝙ dicit ex
teſtõ deſũcti nõ aũt dicit ex teſtõ hẽdis. ut nõ.in.l.iij.

Bex plurimis.j. de acꝗ.poſ.lʒ Di.ibi alit᷑ dicat ⁊ male ut ibi

dixi. Op.q legat in teſtis diuerſoꝛũ debet᷑ ex utroq; teſta
mẽto.nt.l.plane.S.ſi ſic.S.e.dixi plene ĩ.l.huiuſmõi.S.j.S.e.
— ſerno Qui repudiat ex perſona ſerui põt
L A ngſcar er ſun d.
2 Qui decedit apud hoſtes videt᷑ moꝛtuus
Si ei qui. cnguutai Areuc tu videk in er iul
Ein guitate h d. . Dp nõ poſſit poſtliminio ↄfrmariun
padizt reglła catoñ.ut.l.j.j.de re.cato.l.cetera.S.j.s.e.Sol.
hoc eſt pꝛopter fictionem poſtliminij.facit.S.e.l.ſeruuʒ ſilij.in
pꝛin.que omnia nõ multum. „ ⸗—
PS minoꝛ. egatũ pure relictũ ſeruo nõ iuſte

anumiſſo nõ ualet nec confirmat᷑

— ſi poſtea manumittat.b. d. C Op. cũ tpe moꝛt repe/

riat᷑ ſui iuris videt᷑ ſibi deberi legatum.ut.S.c.l.qſituʒ.S.ᷣuo.
So.ibi relinꝗtur ſuo legato.hᷣ relinqtur ſᷣuo ſimplici᷑. Nec
ob. ꝙ erat manumiſſus.q;ꝛ manumiſſio nõ ualebat.¶ Qũo
q̃ eſt ro. ꝙ nõ ↄfirmat legatũ. Dicit gl. qꝛ teſtatoꝛ videt ei reli
qſſe ſi ex hac manimniſſioe ad libertateʒ ꝑuenerit.ut.l.ſuo.ẽ.
de cõdi.ĩdebiti. Sʒ Hi. dicit ⁊ Ja. de are.ꝙ rõ eſt ppt᷑ regu/
lã catoñ.q ipedit ↄfirmari.dictũ gl.plus placet.na qñ legatũ
deficit mixta ↄſideratiõe legãtis T legatarij ut i ppoſuo regu/
la catoñ.hʒ locũ ſi teſtõꝛ tũc iĩpedimẽtũ poterat ꝓuidẽ ⁊ da⸗
re libertatẽ Fuo.ut iſti.eo.S.an ſᷣuo.ſʒ qũ teſtõ: ꝓuidẽ nõ ꝑoſ-
ſet regula catoñ.locũ nõ habẽt. ut.l. nõ ĩtelligit.S. qñ aũt.j.de
iure ſi.dixi. in.l.j.j.de regu. catoñ. Sʒ h ꝑ teſtantẽ non pore
rat puideri.qꝛ erat minoꝛ.xx.aãnis.ergo ⁊c.igi nota oĩa iſta.
hulc tacitis. ucirſſaude nicee ,O fidẽ aſſu

i I Letamere qñ nõ publice ſed ſecrete de
treſtituendo ꝓmittit.h.d. ¶ Scias ꝓ hui declaratio
ne. ꝙ qũ relinꝗtur nõ capaci palà nõ applicat ſiſco.ut.l.non

ſteligu. Elas palã.j. de iure fil.nõ.in.:.luti. S.j.j. eo. ſ qñ re
linquit᷑ clã.tũc aufert ei tanq; ab ĩdigno ⁊ applicat ſiſco.vñ ſi
pꝛomitterẽ teſtatoꝛi de reſtituendo per publicũ inſtrumẽtuʒ
nõ applicaret᷑ tũc iſco.ſʒ qũ pꝛomitto ſimplicit᷑ ⁊ facio ſcriptu
rã puatã manu mea. ⁊ tũc dicit fieri clã.ita loqtur h.hoc aũt
qualiter pꝛobei dixi in.l.nõ intelligit. S. tacita.j.de iure ſiſ.

Siteſtatoꝛ vnũ ex bẽdibꝰ
Bomnibus. gα ab onere. ceteri ad
Nonus itegrũ tenebunĩ.h.d.¶ Nõ hũc caſuʒ.facit ꝙ

ſi ſtatutfi dicit ꝙ comitatẽſes teneant ſoluẽ ſalariũ poteſtati.

oſtea eximit᷑ aliq̃ vula.qꝙ ceteri teneant᷑ ad ſalariũ itegrũ.ut
Fm Ja.de are. ¶ Op. de.l. ſi füdũ. S. libertuj. S. e. Do. H in
legatõ qᷓ̃titatj.ibi in legato ſpẽi.¶ Op.de.l.ſipupillus.sS.de
admi.tu. glo.nõ ſoluit. Di. dicit ꝙ ibi pupulus nõ poterat li
berare vnũ ex tutoꝛib in p̃iudiciuʒ alioꝝ.ſʒ teſtõ: poterat.
Op. de.l. cñ ab vno.j ii.j. So. illa ↄcoꝛdat.lʒ ſignet ꝓ cõ/
traria. ¶Quũo gd in zctib an liberato vnocetenſteneantur
nrolidũ.

—

mſolidũ. Glo.ĩnnit ꝙ ſic dũ ipſa allegat ꝓ cõcoꝛdãtia.l.pe.ſ.

de duo.reij.C.l.ſi ſtipulatꝰ.S.ſi.de fideiui.ſʒ ibi logtur qñ oẽs
tenebant᷑ iſolidũ.merito ſi vnus eximit remanẽt ceteri obliga
ti iſolidũ.ſed ſi oẽs tenẽtur in viriles nõ poſſet liberare vnũ in
piudiciũ alioꝛũ.ut.l.ſi vnus.S.ante oĩa.5S.de pac.⁊.l.pacto
ſucceſſoꝑ.C. de pac.⁊ hoc poſt diſpoſitionẽ factã.ſ ſi in iſtru
mẽto otinerei oẽs uos pmittit cẽtũ excepto titio.fateoꝛ ꝙ tũc
ad itegra cẽtũ ceteri tenent᷑ ꝓ hac.l. ¶ Altimo nõ hanc.l.ꝙ

exceptio ſiue fiat icõtinẽti ſiue ex ĩteruallo ẽ idẽ dũmõ fiat añ
gctũ ꝑfectũ.ut hac.l.ↄiũcta.l.anñpe.j.de duo.reis. Itẽ nõ qð

dixide diſtributiuo gꝗs ĩ.l.ſiqs fundi.x.l.ſi filiab.S.j.ö.eo.

En teſtamento eFeserarlo moꝛtuo ante ↄditi⸗

r nis exiſtẽtiã poſſibilis legatũ
extinguit.ſec ĩ ↄditiõe ĩpoſſibili.h.d.¶ Op.de.l.huiuſmodi
5F. ſi ta. S. eo. So. gl.⁊ Di. tʒ eã declarãdo ſic.ſi tabule nõ ex
tat nec debitũ.tũc ẽ ĩpoſſibilij ↄditio.ar.de dote p̃le.l.ꝗ dotẽ.

ſi tabule extat ⁊ debitũ.oditio eſt poſſbilis ⁊ dʒ ipleriut h.ſi

tabule nõ eragt extat debitũ.ᷣtũc ↄditio ẽ poſſibilis quo ad
libationeʒ ⁊ ex illa parte dʒ ipleri.ut.d.l.huiuſmodi..ſi ita.
nõ aũt dʒ ĩpleri qͥ ad reqditionẽ tabularũ.qꝛ fieri non põt.ita

dʒ intelligi iſta mã.¶¶ Op.cõditio ĩpoſſibilis tũc non reijcit᷑.

qñ teſtatoꝛ ſciebat eò ĩpoſſibilẽ.ſecus ſi teſtatoꝛ credebat eam
poſſibilẽ ut.l.ſuo manumiſſo.s.de cõdi.inde.ſed hic teſtatoꝛ
credebat poſſibilẽ cõditionẽ reddẽdarũ tabularũ.ergo debet

haberi ꝓ nõ adiecta. Rñdeo teſtatoꝛ hic nẽ credebat ea poſ⸗

ſibilẽ uel nõ poſſibilẽ. nõ enĩ erat cert' utrũ tabule extarẽt uel
nõ ſed in vio putabat eam oĩno poſſibilẽ qð nõ.

¶ Di titio ita. Dlo. . ſup vbo hecli meo. diuidit 5.

tre partes.⁊ ipſũ.S. ſũmat. Pone er
go caſũ in terminis ſic. Teſtatoꝛ iſtituit qnq; hẽdes iter qs in
ſtituit titiũ ⁊ dixit qſqs mihi hẽs erit det titio.x. Certe oẽs da
bũt.x. detracta parte titij ⁊ ſic dʒ hʒe.viij.p.d.pᷣ. ¶ Op.õ.e.
l.plane.S.ſi duobꝰ. Glo.dicit aliud ĩ ſpẽb ut ibi.aliud in qti
tatib ut h.qdð nõ placet.nã eadẽ ſpẽs hẽditaria eſſet mihi reli
cta ab oĩbꝰ.nã totũ habereʒ a cohẽdib excepta parte media
quã hẽo iure meo.ut.d.S.ſi duobꝰ.⁊.l.qui ſiliabꝰ.S.ſi.Sõ.eo.
Peꝛetea ibi vnilegal a cohẽde h̊ vni ab oibꝰhoc expᷣſſo.⁊ ſic
4 caſu dʒ habẽ totũ.ſʒ ſco caſu dʒ he deducta parte ſua.ut
deducta.S. acceptis nũmis.j.ad trebel..l.cũ pꝛ.j.ti.j. Iteʒ
iſte. S. facitad.q.Fm Di. dicit ſtatutum ꝙ ſi ruſtici nõ ceperit
malefactoꝛẽ ipſi teneant᷑ dãnũ reſtituẽ. certe ille q paſſus ẽ dã
nũ dʒ ↄtribuẽ vna cũ alijs ⁊ ſoluẽ barte ſuã. Itẽ ſi ciuitas ĩpo
nit collectã ꝓ ſoluẽdo debito ciui ſuo ꝙ etia ille ciui ↄtribuet.
Itẽ facit dicit ſtatuũ ꝙ cõdẽnatiõe facta de ↄſiliarijs q nõ ue
niũt ad cõſiliũ diuidat᷑ int eos pena.certe ule ꝗ eſt ↄdẽnat ha
bebit partẽ. Itẽ facit dicit ↄſtitutio ꝙ canonic non admittat᷑
ad pᷣbẽdã niſi det fruct pmi anni canonicis.certe qui dat ad
mittit ad partẽ per iſtũ.S. Itẽ cõmiſſa fuit electio pluribꝰ.an
poſſit eligere vnũ ex ſe.qð dic ut nõ.in.l.plane.S.qð cuiuſq;

vniuer.Ad pᷣdictas.q.ſac qð nõ. Ja.de are.i.l.amiciſſimos.

5. lutius. . de ex. tu. facit q; nõ.p Guil.in ſpe. de cẽſi. S. nüc
vicẽdũ.v.ſed quid ſi dãnũ. Itẽ nõ ſi.hpuius.S.qꝙ qñ duo ſunt
inſtituti equalit in teſtõ ⁊ eſt adiecta clauſula ꝙ ualeat iure co

dicilloꝛũ ꝙ ipſi iuicẽ aligd nõ poſſint petẽ.qꝛ tm̃ debẽt vnus

dare quãtũ reciꝑe qdð dicã inelge ſeruũ.j.de cõdi.⁊ de.

(E um ani Cõditio adiecta ĩ ĩſtitutiõe nõ vi

et repetita ĩ legato eidẽ ab alio
gradu relicto.h.d. Ael dic ꝙ cõditio tacita uel expᷣſſa q̃ taci⸗
te ĩerat traãſmiſſionẽ nõ iĩpedit.h.d.¶¶ Op.legatario moꝛtuo
ante exiſtẽtiã cõditiõis legatũ nõ trãſmittit.ut iĩ.S.ne autẽ.C.
de ca. toll. c. S.e.l.j.S.j.So.h̊ erat cõditio tacita.nã non põt

legatũ deberi a ſubſtituto niſi ſit hẽs.⁊ ſi eſt expſſa nõ releuat

qꝛ eſt expſſio eius qð tacite ĩeſt. ut.l.iij.s.e. ¶ Op.de.l.cuʒ ſi
lio cũ gl.ſua.õ.e.So.ↄditio ſi hẽs nõ erit.ibi depẽdet ex no
luntate hẽdis qꝛ erat iſtitutꝰ pure.iõ facit cõditiõale legatuʒ.
h nõ depẽdet ex uolũtate hẽdis.qꝛ erat ĩſtitut ſub ↄditiõe.ſ.
qñ mat decedit. Sʒ ʒ qꝛ tex.in fi.videt dicere ꝙ iſta ↄditio ſ
hẽs nõ erit moꝛiẽdo ĩpleat. Idẽ in.l.fi.j.qũ di.le.ce.ergo trãſ⸗
miſſionẽ nõ ĩpedit.cuius ðꝛiũ dici᷑ in glo.in.d.l.fi. So.ut di/
cã in.l.miles.s.ꝓ parte.j.ti.j.nã credo ꝙ iſta cõditio in actu
moꝛiẽdi nõ ĩplei ſʒ eo ꝑfecte moꝛtuo.ut in.d.glo.⁊ ita ĩtelligo
hũc tex.ꝑ dictà.l.milej..ꝓ parte.j.ti.j.tñ qꝛ tacita ↄditio in/
erat nõ ĩpedit trãſmiſſionẽ. ¶ Op.ↄditio adiecta in iſtõne vi
det᷑ repetita in legato.ut.l.ſ.ĩſi.de doli excep.⁊ de ↄdi.⁊ de.
l. auie.ergo h legatũ nõ ſuit purincatũ ꝑ moꝛtẽ ſi mat᷑ teſtõꝛis
viuebat.So.ibi fuit relictũ legatũ a pᷣ gradu ĩſtr̃oꝝ.h̊ ab alio
gadu qð nõ. ¶ Op.de.l.ſi nemo.5. de teſta. tu. So. H lega/

tũ nõ pẽdet ex ĩſtõne.iĩmo ex deſectu iſtõnis pẽdet ex ſpſtitu/

HBelegat pᷣmo.

tiõe. ¶ Op.j.ti.j.l.ſi pecuni.S.j.Glo.nõ ſoluit.So.ꝙ h no
erat relictu legaiũ poſt moꝛtẽ alicuius.ſʒ iſtitutio fuit collata

(☛ moꝛtẽ.qdð nõ videtur repetitũ in legato ut ſupꝛa dixi.

4 ſ. Heres reſtituit ſideicõmiſſum deducto
Si ſocero.e⸗ ſibi debek. h. d.

—

Eg atum. QAQuilegat qð ali ſibi debʒ videł᷑

legare actiones.h.d.

. muöte Mꝛatio iperſecta per/
in teſtamẽto.t erberlöpta uo⸗
luntate defũcti.hoc dicit. Laaalarii pfft cõueniie
. egatarij pñt cõu
E plmn ibus. ceeb nr hẽdita/

ria poꝛtione.uel eũ heredẽ qui factu eſt executoꝛ iſo

lidũ.h.d.NDuo habes.pᷣ ꝙ executoꝛ põt ↄueniria legatarijs

qð dicã.j.ti.j.l.ſiquis titio. Scðo Eabes P eſecula cogũ ca

Deanner lung . ſrui pluſc;. per. ſ. .
Siquis ſeruum.i ut in gloſa.

— Seru g ſugit oſt teſtm añ moꝛ
Iſernus. S dz ꝓpleqꝗ Telib legatang b. b

enſe ſint legatarij.tñ onu ⁊ ſolicitudo eſt hẽdis.

. lʒi
eIEm gl. i 5 e. Anco ergo utrũ legatarius dʒ dare

equũ hẽdi ut uadat ⁊ ꝑquirat ꝓ fuo.Rñ.hoc eſt faciẽdũ ſm
pſonã ⁊ q̃litatẽ hẽdis.ut.sõ.man.l.idẽq;.S.labeo.⁊ ibi nõ.
S1 BHue cauſe lucratiue
— B vq̃ habuerũt oꝛiginẽ in
pſonis diuerſoꝛũ pñt in eadẽ re cõcurrere.h.d. ¶ Op.iſti. e.
§. ſires. So. gl. ꝙ hoc uerũ niſi in rẽ meã ſit uerſũ uel ratũ ha
er. Mud dictũ eſt nerũ qũ fuo meo ſoluit.ut dici in fi.pu/
lus. F. Dz qñ qꝗs donat fuo meo tũc ĩdiſtĩcte poſſũ petẽ mihi
legaiũ.ut h inuit in pn.S.in eo qð dicit maxime.ꝓbat hoc ꝑ
rõnẽ.qꝛ iſte ſũt due cauſe lucratiue q̃ hñt oꝛiginẽ in ꝑſonis di⸗
uerſoꝛu.merito pñt concurrere.ut.l.ꝗd ergo. .j.S.e.x.l.ſi is
de ac. ⁊ ob.fac.S.e.l.plane.S.j.⁊ qð ibinõ.⁊ hoc tʒ NPe.i.l.
qð pupillo. C. de neg.geſ. ¶ Op.⁊ videt ꝙ fuo poſſit ſolui.
ut.l. qd fuus.S.depo.⁊. S.de pac.l.ſi vnus.in pn. Sol.ulud
qð debet᷑ dño ex facto ſui põt ſeruo ſolui.ut in ↄꝛijs.⁊.l.ſi ſer/
nus.j.de ſo.ſed qdð mihi debetur non põt ſolui ᷣuo.⁊ ſi ſolua:᷑
nõ cõtinget liberatio niſi dñs ratũ habeat uel in rẽ ſuã uertat᷑
nt h dicit tex.⁊ gl. ¶ Op.ꝙ ſtati dũ datur ſuo acꝗraĩ dño.
ut. l. acꝗrit.j.de acꝗ.re.do. So.dicit Ni.ĩtellige ꝙ ꝑuenit ad
utilitatẽ dñi uere ⁊ realiter. nõ intelliges de illa acqꝗſitiõe que
a lure fit.qð nota bene.

J n legato generali legatarij eſt ele/
Cum homo. an legato ſe gbz ections actis

nis hʒ electionẽ rei. qð dic ut dixii.llegato gnãliter. s, eo.

juſi õt legari vni ex duob ꝗ pus cõ
0 Huiuſmodi. õe Sleuent .d. C Op. ꝙ in⸗/

certitudo vitiet legatũ.ut.l.ſi domus.S.j.S.eo.x.l.cũ poſt.S.
ener. de iure do. ſed h ẽ ĩcertũ.qꝛ alternatiua ĩducit incertitu
inẽ. ut.l.ptoꝛ.S.qð ait.j.de iniur. So.iſta incertitudo uenit
certiſcanda ex ſuturo euẽtu.⁊ ſic nõ ob.ad ideʒ.l.ſi fuerit de
re.du.⁊x inſti.de le.S.incert.¶ Mp.de.l.ſeruus cõis ita.de ſti
pu.ſer. Sol.ibi ĩſtipulationibꝗᷓ nõ pñt eẽ ĩpediẽti.legata vᷣo

pñ̃t pendere anteqꝙ; dies eoꝛũ cedat.ut.l.fi.coĩa pꝛedio.
Due cauſe lucratiue nõ pñt concurrere cir

tichu. aid⸗ niſi ex altera aliquid abſit ex ipſa re
nel eius occaſione.h.d.de hoc vidiſtis in.l.non quocũq;.õ.e.
dicã.in.l.meuius.S.duobus.j.ti.j.que nõ bene.

ra Krri Pictio ampli qñ facit cõpara
Si ita ſcriptus. Dui act'ad actũ non inducit

repetitionẽ. ſed ſi rei ad rẽ.tũc repetitionẽ ĩducit.ſi repeti᷑ ꝗd
repetat.h.d.cũ..ſe. ¶ Op.ſj.ti.ij.l.ſi tibi pure.x.S.e.l.lega/
ta inutiliter. in pn. So.dictio hoc tollit ꝛiũ.ut dicit glo.⁊ bñ
diẽ. HPeclaro vbũ ampli poſitũ ſimplicit᷑ cũ ſit aduerbiũ refer
tur ad ipſũ vbũ.⁊ hoc iĩpoꝛtat ampli lego tibi cẽtũ.hoc ẽ am/
Fiurod actu legadi.ſicut ſi dicerẽ ego cucurni ampli' curro.
5 qñ apponii dictio hoc.tũc cõparatiuũ ampli facit cõparati
onẽ rei ad rẽ.⁊ hoc ĩpoꝛtat legaui titio fũdũ.hoc ampliuj ſeio
x.hoc ẽ ampli illo ſudo lego ſeio.x. Idẽ ſi dicerẽ eo ampliuj.
ut. l. lecta. S. ſi cer. pe. Idẽ ſi dicerẽ ampli ꝙ cẽtũ q tibi legaui
lego titio.x.ita loqtur.l.ꝗ ita de do.plle.vñ ibi apparet ꝙ ſac
cõparationẽ rei ad rẽ. ʒ glo.ᷣ in ſi.ad dictã.l.qita.det aliam
ſo.quã ples doc.tenẽt.ſʒ trufa ẽ 4 nõ hʒ rõnẽ in ſe. ⁊ ſo. pce/
dẽs eſt euidẽtiſſima ⁊ clara.q;ꝛ eodẽ mõ põt pᷣiudicare teſtatoꝛ
legatario ſicut hẽdi. ¶ Op.de ſe.v.nã ⁊ uſitatũ.So.ibi nihil
dicit utrũ iducat᷑ repetitio ul nõ.dic ergo utex pᷣdiciᷣ apparet.
Op. ad pᷣdicta de.S.ſi eni.qui qrũ. So.ibi nihi repetit.qꝛ
c ij

non luenit qd repetat.¶ Qũo ꝗ ſi teſtatoꝛ nõ eſt uſus uerbo
ampliꝰ.ſqʒ vbo plus. Rñi.idẽ ipoꝛtat.tex.eſt.j.ſicui pluſq;ᷓ per
llalelſi pn. Iſtud facit ad.q.ſtatutũ eſt h.ꝙ ſi ptàs ↄdẽna/
uit aliquè pluſq; debeat teneat ei reſtituẽ tꝑe ſindicat.cõtin/
git ꝙ quẽdã danauit indebite in tota ſũma.an ex illo ſtatuto
poſſit ↄdẽnari. Et videt᷑ ꝙ nõ qꝛ ſtatutũ loquit qñ in aliq ↄdẽ
nauit debite. Cõtrariũ ẽ uerũ qꝛ tũc facit cõparationẽ qñ repe
ritur aliqd ad qð cõparaĩ ut h ⁊ tex.i.l.j.S.hec uerba.j.ſicui
pluſq; P.l.ſal.ꝓ hoc facit id qð dicimus in dictione minuj.nã
etiã q nihil ẽ dicit mige ntI.lad de mibutdele⸗
ſor Ntile legatũ ꝑ inutile liberta donatio
4 SDileruus.n⸗ nõ villat dd. C. Mõ ꝙ libertas da
ta directo ſuo alieno non ualet.nec trahit ad fideicõmiſſum.
¶ Cõtra hoc op.de.l.cogi.S.ſi pꝛ.uer.ſjᷓ ſi fuo.j.ad trebeł.
So.hoc qð dicit᷑ h̊ q; pcedit regularit.fallit ĩ caſibnõ.ibi.⁊ ĩ
l.ᷣuo.C. de manu. teſta. ¶ Ppvnie quoj.Sol.ut ibi.
¶¶ Op. de.l.iij. S. f. de fu.iſtru. Gl.ſo.ut h ꝑ eã.tu dic ut dixi
S.e.l.Fuũ ſilij.S.ſi idẽ fuus.¶ Op.iſti.ꝗ.mo.te.iĩſir.S.j.⁊ iſti.
qjui. mo. tol. ob. S. p̃terea. Gl. nõ ſoluit. dic ꝙ ibi nõ erat oĩno
inutile ut ibi pʒ.⁊ ꝑ Di.in.c.utile ꝑ inutile.de re.iur.li.vj.

Defect demõſtratiõis ꝑ quẽ deficit
ni win vſubſtatia legati legatũ Rmnir⸗ſ d.u
ſie. DPemonſtratio falſa adiecta rei q nõ reperit vitiat legatuʒ
b.d. ¶ Op. S. de ac. emp.l.ſiꝗs euʒ. Dicit glo.ibi affirmauit

certa dolia eẽ.qð nõ placet q; h affirmauit certã q;titateʒ eẽ.
So.go alio modo ꝙ ibiin Zctib H in legat. Iſtaẽ va rõ.
qꝛiĩtereſt ↄheni nõ decipiĩ quãtitate eoꝛũ ꝗᷓ ꝓferunt. ¶Op.
de. l. hẽdes.S.ſi.ð. fami.her. Hicit glo. ſo.ut ibi.qꝗꝛ ibi fuit reli
cta ut q;titas. ut ſpẽs. ¶ Itẽ op. de.l.fi. in pn.j.de vino tri.
⁊ ole.le.So.ut ibi.Ad hui mãae dedarationẽ aduertẽda
ſũt vba teſtatoꝛis.aut in pᷣ religꝗt q;titatẽ poſtea ꝑ relatiuũ qs
uel q deſignat vñ debeat ſolui.x videf relictũ ut q;titas.ut.l.
qdaʒ. in pn. S. eo. ibi dixi. Idẽ ſi reliꝗt ſũmã ⁊ adijcit locuʒ
ubiðẽ ꝑ hoc nomẽ qti relatiuũ qtitat.iſtud ꝓbat tex.cũ gl.in
l. H uenditio.S. pe.S. de ↄhen. emp.¶ Op. de.l.ſi ita ſtipula/
tus ſuero hãc ſuma de vbo.ob. So.ut ibi. ¶ Vltimo Ja. de
are.inducit hũc finẽ in ar.vir legauit uxoꝛi ſue frumentuʒ qð
hʒ in domo.⁊ ſuꝑuiuẽs illud conſũpſit ⁊ aliud repoſuit.an il⸗
lud aliud qð reperit tempoꝛe moꝛtis debeat. Ja.de are.dicit
ar. ꝙ ſic ut h in v. ꝙ ſi moꝛtis. do. Ol. allegat de libe. le. l. f. fa
cit.l.lutius in pn.j.ti.j.⁊.j.de cõdi.⁊ de.l.ſlie.ꝓ hoc ſacit gi.
8.ſo. ma.l.fructus.ubi fructus ultimi anniſuccedũt in locum
fructuũ pmi.facit qdð dixiin.l.ſiita.de auro ⁊ ar.le.

ſreα¾ Poſt mozam heredis res legata eſt in
(Bi ſeruns. ericulo eius.h.dð. 8.

mniIn legatis ⁊x fideicõmiſſis dolus ⁊ cul/
¶Cum Ule pa uenit ad ſimilitudinẽ ↄctuuʒ bone ſi
dei. h. d. hoc dixiĩ.l. cũ res.5.j Fe.Gl.ai Ra a-die nricg.
8 ite ʒ uerba legati refera
QAun margaritam. debitoꝛe vacteo cõpe⸗/
tit hẽdẽ cui ĩ dubio videt᷑ onꝰ ĩpoſitũ.h. d. ¶ Hobene caſũ
5S.nõ aut iurãdũ. ¶Op. de. l. ſipecunia. 5.j,.. eo. So. a debi
toꝛe põt relinꝗ fideicõmiſſũ.ſi h agnoſcit ut ibi.als hes tenet᷑
cedere actionẽ ut h. ¶Op. de. l. eà quã. C. de ſideicõ. Gl. nõ
ſol.dic ꝙ ibi hereditas nõ ſuit adita per heredẽ.uel alic ut ibi
fm diuerſas leura da i
ATig&π Dnus de mutuando alicui iniunctum na
Auidius. bd. q̃ autẽ deberet reddi.dic ut dixi
in.l.ſi penam.j.de uer.ob.
. erba debẽt intelli⸗
quando quis. ut aligd operent.
h. 9. Facit. S. de nſur. . ſi ita ſtipulat'.æ ad municip.
L.j.in fi. C Op. de. 1. ſtipulatio iſta. S. en q. de v. ob. gl. nõ ſol.
Di. dicit ꝙ hin ultima uoluntate in q̃ fit ſterpᷣtatio fauoꝛabi/
lioꝛ.qdð ſat placet.nã vᷣba q ibi pſerũtur ſi ꝓferrent᷑ in ultima
nolũtate. üle q admittũ ad partẽ haberet totũ ꝑ ius accreſcen
di. qd ius nõ habet locũ in octibꝰ. ¶ Op. de.l. q ſic. de v. ob.

So.ibi ſequẽs ſtipulatio aliqd opatur.ſ.nouationẽ qᷓ hʒ mul

tos effectus. ¶ Quero utrũ illa ↄſirmatio qᷓſt expſſe habeat
vim legati uel ſideicõmiſſi.an vo eqparelł donatiõi int virũ ⁊
ux. ꝗᷓ moꝛte tacite ↄfirmat. Int hec eni ẽ dꝛia magna ut nõ.ĩ

l.res. C. de dona.ĩter virũ Tuxo. Rñdeo de hoc eſt tex. in. 1.
ex vbis. C. de dona.iĩter vi.uxo.tñ gl.illud iuoluit.iõ dic aut

teſtatoꝛ dicit lego uel fideicõmitto ⁊ ualet ut legatũ ⁊ ſideicõ/

miſſũ ut h. ⁊ videt᷑ recedere a donatiõe.ut.l.ill de acq.here.
aut dicit cöõſirmo uel uxoꝛ mea habeat uel ſimilia vba dubia.
⁊ tũc in eo qdð fuiſſet tacite ↄfirmatũ ꝑ moꝛtẽ ualet ut donatio

DBelegaß p.

tũ ꝑ moꝛtẽ.utſi excedebat legitimã ſũmà.tũc ualẽt utſideicõ
miſſu.ð ut.l.donationes in fi. C. de do.inter vi.⁊ ux.que ꝓbat
utrũq; mẽbꝛũ.¶¶ Vltimo nõ v.alioquĩ.in ar.ad ea q tota die
fiunt.iudex dicit cõſirmo hoc ſi ualet de iure ul admitto ĩquã
tũ de iure debeo ꝙ aliqd nõ releuet ut h.de hoc dixi aliqutu
lũ in.l.iudex.j.de re iudi. .

Meres Kareltae ſoluẽdi aliud ꝓ alio trãſit ad ſingu/

nõ ut legatũ. ut. d.l. ex vbis. In eo vo qð nõ eẽt tacite ↄfirmę

rẽ ſucceſſoꝛẽ.h.d.¶ Op.h̊ inuit tex.ꝙ ſun/
dus petebatut ibi fũdi ꝑſecutiõeʒ ⁊c.⁊ ibi ſi fundus nõ p̃ſtet.
Ʒ in obligatiõe alt᷑natiua libellus dʒ eẽ alternatiu ⁊ ſnĩa alter
natiua. ut.j. de v. ob.l.ubi aũt.S.q illud.⁊ inſti.de actio.S.
rare.So.itellige h̊ qũ fundus ſuit relict ⁊ ſi füdũ nollet dare
debẽt dare cẽtů. ita exponit Di. Ja.de are.⁊ e.⁊ ſic ſolus
fundus erat in legato pecunia erat in ſolutiõe.Ex hoc ſequũ
ꝙ gl. j. hui. S. ꝗ intelligit hͥ legatũ eſſe alt᷑natiuũ nõ bñ loquiũ
nec tex. ꝓcederet. ¶ Op.Fm hoc ſi fundus tm erat in legato
põt hẽs partẽ fũdi ſoluẽ.ut.j.de ſo.l.ſi ſtipulatus.ſʒ h dicitur

ꝛiũ. Rñ.illud uerũ qñ ſpẽs ẽ in obligatiõe ſimplicit ⁊ in ſolu/

tione nihil aliud. ſecus ſi eẽt ſpẽs in obligatiõe qᷓtitas in ſolu/

tione uel ecõtra.ut h ⁊.l.antepe.S.ſi ex nox.ca.aga.⁊ hoc ꝑ

rõnẽ ne ꝑueniat᷑ ad illud ĩcõueniẽs.ꝙ pars ſoluat iĩ re.par in
extimatiõe õ.l.executiõe.S. ꝓ parte.j.de v.ob.⁊.õ.de condi.
ide.l.ſi nõ ſoꝛtẽ.S.ſi.x.¶ Op.in legato alternatiuo nõ traſit
dñiuʒ niſi a tꝑe electiõis.ut.l.huiuſmodi.S.ſtichũ.⁊ ibinõ..
e.⁊.l.apud aunidiũ.j.de op.le.ergo h nõ õt fũdus uẽdicari
anteq;ᷓ p eũ ꝗ dʒ eligẽ eligat. Rñ. ut dixi hᷣ nõ fuit legatũ alter
natiue.ſʒ fuit legat fundus lʒ pecunia eẽt in ſolutiõe.ſi nollet
ſundũ ſoluẽ. qð nõ.trãſit eni dñiuʒ rei legate ſimplicit lʒ aliud
ſit in ſolutiõe.nec põt dici ꝙ h nõ agat᷑ rei uẽdicatiõe ſ hypo
thecaria.nã tũc nõ extimaret᷑ fũdus ut in ſi.l.dicit.ſq liberaret
ꝗs ſoluẽdo id qð petit.ut.l.paulus.in ſi.S.qꝗ.mo.pig.ulhypo
the.ſol. ¶ QAũo pꝛacticã huiuſlegis. Rñdẽt ꝗdaʒ ꝙ debent
ſerri due mnĩe.vna de pᷣſtando ſundo.alia ſi fudus nõ pᷣſtet de
pᷣſtandis cẽtũ.qdð gl.nõ tʒ ⁊ bñ.q; illud hʒ locũ in arbitrarijj.
ſed in actiõib bone ſideinõ ferunt᷑ due ſmie. ut nõ. dicit gl. i. l.
j. in pma gl.S. de ac. em. Sʒ actio ex teſtõ lʒ ſit ſtricti iuris hʒ
ſſtar bone ſidei.nt.l.in minoꝛũ.C. in ꝗ.caulſin ĩte.reſti.nõ eſt
ne. ⁊ nõ.j.l. ꝓxia.⁊ iõ dic̃ gl.ꝙ añ ſniazʒ ĩterrogabit q uelit da
re. ſi rñderit de füdo.cõdẽnabii in fũdo.als ĩ q;titate.vide gl.
⁊ nõ. Simile nõ. in gl. i. d. l.j.ĩ pn. S. de ac.emp.facit qð nõ.
in. l. ij. SF. itẽ ſi in facto.j.de vbo. ob. Sʒ hoc op.qñ vnũ ẽ

in obligatiõe aliud in ſolutiõe ꝑ li᷑ cõte.pimit facultas ſoluen
di. ut.l.ſi ita ſtipulatfuero.x.i melle.j.de ſolu. Rñ.illud uerũ

eſt qũ vnũ eſt in obligatione aliud in ſolutiõe ex diſpoſitione

hẽtis. ſecus ſi ex diſpoſitiõe legis.tũc enĩ pᷣcludit᷑ via ſoluẽdi

donec agaĩ iudicati.ut.l.itẽ ueniũt.S.ideʒ recte.de peti.here.
ſed h̊ eſt vnũ in obligatiõe.aliud in ſolutiõe ex uolũtate teſta/
toꝛis.qᷓ lex ẽ ut in auc. de nup.S.diſponat.j.ad.l.fal.l.j.ĩ Ta
¶ Sʒ ʒ hoc op.qꝛ etiã qñ ex diſpoſitie teſtatoꝛis vnũ eſt in
obligatiõe aliud ĩ ſolutiõe ꝑ lit cõte.pᷣcludit via ſoluẽdi.vt.l.
i.S. teʒ ſi ita.j.ad.l.ſal.⁊.l.j.de pe.le.⁊ qñ di. leg. ce. l. ĩ penũ.
fi.ilud uerũ qñ vnũ relinquit pncipalit aliud adijcit in ſolu
tiõe penalit. vo nõ in penâ. qi fauoꝛẽ hẽdis fuit iductũ ut ſi
fũdũ nollet ſoluẽ poſſet ſoluẽ cẽtũ. QAñ aũt cognoſcat umũ ſit
i penã ul nõ.dicut.j.de his qᷓ pene noĩe.l.fi. Vltio pꝛacti/

cò q̃b ponil ĩ gl. nõ ad ea ꝗᷓ dixii.lyeũ ꝗ certarũ ĩ f.j.de v. ob.

Aui ſoluit fuũ malũ actiõe de do/
Her. tenet᷑ ad dãnuʒ. ⁊ actiõe pma te
net᷑ ad rẽlegata h. d. ¶ Op. S. de pig. ac.l. ſi kuus pi

oꝛ. Soluit gl. pmo ꝙ hic dat de dolo. i.ex teſtõ noĩe doli.

hãc tʒ Di.⁊ e. ⁊ coiter oẽs. Scðo ſol.gl.ꝙ agi de dolo.
qʒ actio ex teſtõ ẽ ſtricti iuris in ↄꝛio erat bone ſidei.in hoc ꝙ
dicit ꝙ Hᷣ actio ẽ ſtricti iuris dicit uerũ ut habetl in.l.in actioni
bus in fi. x. l. ſe. de iureiu. Lñ qꝛ bʒ inſtar bone ſidei nõ recur
rit ad actionẽ de dolo.ut.l.huluſmodi.S. edes.S.e.ꝓpter qdð
doc. recedũt ab iſta ſolutiõe.puto ꝙ quelibet ſo.põt ſuſtineri
aut enĩ uolo agẽ ad dãnũ tm̃ ⁊ ago actiõe de dolo.ut h in pn.
l. aut uolo agẽ ad rẽ cũ non ſit liberat tradẽdo malam.⁊ ago
actione ex teſtõut hi v.ſʒ qm. Mec obſtat.l.ſi kuus pignoꝛi.
de pig.act.qꝛ ibi fuit ↄctũ ſuper illo pignoꝛe.iõ uenit actio ex
eoꝛctu. H fuit legat Puu gnalit. Af iſte ꝗ eſt tradit cũ ſit ma
luſ. nõ videt᷑legat.ut.i.legato gnãalit..e.vñ de eo qð factũ ẽ
ab eo nõ agit ex teſtõ. C Itẽ op. q; h dicit ꝗ bẽs liberat tra/
dendo /ꝓ noxa.. qꝛĩmo tenet᷑ ad ĩtegrũ dãnũ.ut hĩ pn.⁊.s.
de noxa.l.ij. Rñ. dimittitur ꝓ noxa legatario uolẽti. CAd
hoc op.gl.qꝛ idẽ eẽtĩ qlibʒ alia re.q; aliud p alio põt ſolui cre
ditoꝛe uolẽte. So.gl. ꝙ ẽ uerũ.nõ iñ ꝙ liberatio cõtigat ipſo
iure. ut.l.f. S. de vbo.ob. Hoc nõ eſt uerũ.q; imo liber atio
. ipſo iure

—. — —,. ——. — —--—

— — — —

Delega pᷣmo.

ipſo iure cõtingit ſi ſoluitur aliud ꝓ alio creditoꝛe uolẽte.ut.l.
ſolutionẽ.j.de ſolu.ſccus ſi ſoluat᷑ adiecto.ut.l.fi.S.ſi.de vᷣbo.
ob. Mec ob.l.ſi kuus pignoꝛi.qꝛ aliud in ↄctu. So.gl.⁊ alio
mõ qʒ h̊ in fi. coꝝigit᷑ qð.S.dixerat. Hoc repᷣhendit Di.p.l.ſi
fuus.S.cũ qd.õ.e.tʒ ergo pmã ſo.ſ.ꝙ dimittat pnoxa lega/
tario uolẽti.⁊ ad h/ꝓcedit hoc oꝛdine.qꝛlegatarius petet dã/
nũ actiõe de dolo.ut hac.l.in pn. Itẽ petet rẽ actione ex teſtõ
tunc dicit heres.redde mihi ßuũ quẽ tibi dedi.qð põt dicere.
ut. l. ſi cũ aurum.j. de ſolu. ⁊.l.elegãter. S. qui repꝛobos.S.de

pig.ac.tunc põt picere legatarius nõ reddo tibi reʒ niſi pꝛius

emẽdes dãnũ uel ſeruũ pꝛo noxa dimhtas⸗
B H4 Onus pꝛo parte recuſa/
Tiam ſi 918. facit legalariuz ꝑdẽ to
Ntũ.h.d. ¶ Op.pena nõ dʒ egredi delictũ.ð ut.l.reſcri/
ptũ.j.dẽ his ꝗ.ut indig.So.h̊ pᷣſumũ relictũ totũ cõtẽplatiõe
par a qua ſe excuſauit ſm Ni.uel ſm Me. hoc iõ qꝛ legata/
rio nõ ꝑmittit ſcindẽ legatũ.ut.l.legatarius in pn. .e.

Zauis inquilinos. Silegaturrej

cuiꝰ nõ ẽ com/

merciũ ſeparatĩ ab la debet extimati .b. d. Cp.

de. l. apud iulianũ.S.fi. S. e. Diẽ glo. ibi reinõ erat cõmerciuʒ

alicui. ſic. Glo. h repꝛehẽdit.qꝛ etiã hic nulli eſt cõmercium.
Pe. x Di. dicũt aliter. ut dixi in.l. ↄꝛia. Lu dic ꝙ hẽ oĩbus
Autal iſtoꝝ fuoꝝ nõ tñ ſe rali tea ulin dixi ene⸗
6 ui alienat rẽ legatã tenetur le/
Cum ſeruum. atario ad cxtimatlonem bdic,.
¶ QOp. de.l.ſeruũ manumij. So. ibi ſeru legatuj erat teſtato
ris.h heredis.x ſic habes caſũ ꝙ rei heredis legate nõ tranſit
dñiũ.dixiin.l.ſi heredis ſuus.S.e.¶ Op.de.i.ĩſũma.S.j.de
õdi.inde.So.ut dixiin.l.cetera..ſi.S.eo.
¶ Di ita. Pictio cum coniungit.h.d. quod nota bene.x

eotene menti.
QGiani Legatũ ⁊ iuramẽtum
Siquis ſcripſerit. egt moꝛes nõ t d.

ꝑ hoc dico ꝙ ſigs iurat ſe nõ reuocaturũ teſtamẽtũ. ꝙ tale iu
ramẽtũ nõ ualet.nã auferre ſibi liberã teſtamẽti factioneʒ ẽõꝗ
bonos moꝛes.ut.l.ſtipulatio hoc mõ ↄcepta.j.de vᷣbo.ob.iõ
talis obligatio per iuramẽtũ nõ obligat. ut h̊ ⁊ in. c.nõ eſt ob/
ligatoꝛiũ dere.iu.li.vj.Et ꝑ Oñs ſi facit aliud teſtamẽtũ nõ eſt
ꝑiurus.lʒ aliter videat᷑ tenere Jo.an.in quadaʒ diſputatione

quã ponit in.c.qdð ſemel. de re.iur.li.vj.ĩ mercurialibuj.

— 9. Mp. de. l1. vuus. C. e. Gl. dicit ſpaͤle
ĩ relicto alimẽtoꝛũ qᷓ petunt officio iudicis. Per hoc

Rer Alimenta pñt relinqui ſeruo pꝛopo.h.
Ero. inauta virreine pꝛopo.

dico ꝙ qñ fratrib mĩoꝛibaliquid ad alimẽta reliquit.hẽdes

ſũt cogẽdi ex officio iudicis ut dent.nõut ipſi poſſint petere.

. Siquis a pꝛimo. Ab alio ꝗ ſpᷣſtitut ẽ vulga/

Etriter intelligunt repetita reli

cta ab inſtitutij a ſubſtituto pupillarit᷑ nõ debent᷑ ex repetitio
ne que a pupillo deberi ceperũt.h. d. Hũc. S. declaraui in.l.

lʒ. S.e.⁊ dic ut in glo.

Si ab impubere. Non cenſetrepetita condi

tio q̃ repetita vitiaret.h.d.

. Inepte uoluntates defunctoꝛũ non ſunt
Sneptas. eruande.h. d. qð nõ. .

Fili pubes a pꝛe libertꝰ a patrono qui/
A lius. ibet a ſiſco ſuccedẽte põt 45 inleſtalo ſi

Aageicõmiſſũ reliquere.h.d.in pꝛin. legis cũ..ſe.

(A ud marcellũ. ncuatũ ꝗs honoꝛat᷑ in tan

aggrauat. h.d.diuide ſm

lec.clarã. NDꝛimo ponii thema ⁊.q. Scðo rñſio qũ certũ eſt
utrũq; legatũ foꝛe dilatũ in tẽpus.Certio qñ certũ eſt ſideicõ
miſſũ fũdi eẽ dilatũ ĩ tẽpus ⁊ pecuniariũ nõ.Auarto qñ ẽ du
biũ utrũ pecuniariũ ſit dilatũ uł nõ. Auito redit ad ttiũ.⁊ cir
ca illud determinat vnũ dubiũ.ſcda ibi ⁊ marcellus.ttia ibi ſʒ

ſi titij.qrta ibiſʒ vix.ꝗqnta ibi certe. Scðʒ gl.legii alio mõ.qꝛ
pᷣ poni thema ⁊ qõ.ſcdo rñſio q certũ erat utrũq; fideicom
miſſum foꝛe dilatuʒ. tertio quando dubium erat an ſideicom
miſſũ pecuniariũ eẽt dilatũ.qᷓrto ponitur repꝛehenſio iuriſcon
ſulti circa tertiũ dictũ.ſcdᷣa ibi ⁊ ait.ᷣtertia ibi ſʒ ſi titij ⁊c.qᷓrta

ibiſʒ vix.ſʒ hoc eſt uarietas ſolũ in v.ſi titij.nã ʒ gl.loquitur
in caſu dubij ⁊ rephendi ꝑ iuriſcõſultu.Fm qdð ego legiloqui

tur in caſu certi ⁊ nõ repꝛehenditur. mam iſtam plene videbi/

tis in.l.imperatoꝛ. S.ij.j.ti.j.

Siquid alicui. Legatũ reicuius ẽ cõmercũ in

cõi lʒ nõ ſit legatarij ualet ⁊ eſti

matio debet. h. d. ¶ Op.i.ti.ij.l.ãdeicõmuſũ.S.ſi kuo. Sol.

ĩtelligas ĩ teſtõꝛe ſaẽte ut h.ſecus ĩ ignoꝛate ut ibi.¶ Itẽ op.

j.ti.ꝓxi.l.moꝛtuo.S.labeo.So.itelligas ꝙ nõ erat phibitus
ꝓpt delictũ.ſʒ alia rõne.¶ Quero exẽpluʒ de q̃litate relicti.
l.exẽplũ ponit.tu dic meli exẽplũ eẽ i.l.ſigs inꝗlinos.S.e.
⁊.l.cetera.S.ſi duobꝰ.S.e.¶QAũo exẽplũ dẽ cauſa ꝓbabili.
BGl. nõ ponit. Ja.de are.ponit exẽplũ in.l.j.C.nõ licẽ metro/
comie habitatoꝛibꝰ.li.xj.ᷣm hoc ẽ caſus h.ꝙ ſilegat fundus
alicui nõ alliberato.ꝗ ſm foꝛmã ſtatuti nõ põt acqrẽ ꝙ ei de/
bet᷑ extimatio.¶ Mõ tex.q dicit q̃ten ſolet cõparari.⁊ ſic te
ſtis nõ reddẽt ſufficiẽtẽ cauſã ſi dicit rẽ tãtũ ualẽ.qꝛ ipſe tantũ
daret ſʒ q; tantũ ſolet uẽdi cõiter. de hoci.l.pcia reru.if.j.ad
l.fal.ad qð facit.S.e.l.ſi füũdũ ꝑ fideicõmiſſũ i pn.ubiex q̃lita/
te reddituuʒ ſit extimatio fundi.⁊.C. de reſcin.uen.l.ij.C.l.ſi
Fuus.S.de cõdi.ſur.⁊ de de cau nox ⸗montis wguſ in .
Horogd Berba directa trahũtur ad ſi/
t gs beredẽ. cchaſnnd iure directo nõ
põt ualere.h.d.q eſt rõ ꝙ ꝗs nõ põt rogari.ut quẽ directo he
redẽ faciat. Rñdeo qꝛ auferret liberã teſti factionẽ.ut nõ ĩ.l.
ex facto.in pn.j.ad treb.qð eſt ↄ bonos moꝛes.

5 Mon põt gꝗs grauariut ſi
WBecũdu vulgarẽ. liũ ſuũ emanciparet.h.d.

¶ QOp. de.l.ſicui.j.de cõdi.⁊ demon.Mic ꝙ iure actionis ex
teſtõ nõ põt quis cogi emancipare ut h.ſʒ ſi pater agnouit re
lictũ factuʒ ſibi põt cogi iudicis ofſicio.ut in.l. ia.⁊᷑ nõ.in.l.
cogi.S.ſi pater.j.ad tre.qð nõ ⁊ nõ.ex hoc tex.ꝙ patria po
teſtas eſt res ineſtimabiliss

dies. Mon poſſunt legari ede deſtruẽde.h.d.de hoc

8. lene l. l. cetera. S. j.S. eo.

☛
—
—¶—

S Ami Legatũ fᷣuo acqrũ ei ſi liꝰ
Si ſideicomiſſus. zat t ranode⸗ cen⸗
4139 ideicõmiſſũ vniuerſale cõdi/
Biu' ſenerus. ceeon põt ante cõditioneʒ

reſtitui ſideicõmiſſario in ptãte oſtituto etiã ſi ſũt plures ſidei-
cõmiſſarij. Itẽ ante diẽ ꝗqs nõ cogit᷑ reſtituẽ ſʒ cauere.als pa/
tit᷑ miſſionẽ.⁊ miſſio pꝛis uel dñi põt ꝓdeſſe ſᷣuo uel ſilio.h.d.
multũ nõbilit᷑ ⁊ naſralta. Renn loquit in fideicõmiſſo
cõditiõali. Scðo in ſideicõmiſſo in diẽ.ſcda ibi ideʒ pnceps.
NPꝛincipiũ.S.gl.ĩtelligit in cõditiõe emꝗncipatiõis ul in alia
2ditiõe exnea.⁊ qlibet põt eẽ bona.¶ Op.de.l.poſt moꝛtẽ.
C.de ſideicõmiſ.Glo.rñdet ꝙ h̊ dilatio erat in fauoꝛẽ ſilioꝛũ.
ibi in fauoꝛẽ hẽdis.ut ibi in.iij.gl.quã vide.Si habetꝶʒ in iſta
gl. pẽ vult dicẽ patruꝰ.ſʒ ſi hoc eẽt uerũ e non pñ̃t iſti filij re
nũciare fauoꝛi ſuo cũ tex.hic dicat ex uolũtate eoꝝ non poſſe
reſtitui. .l.nihil.S.oĩbꝰ.j.e.⁊ j.l.ſiqʒ ĩ cõſcribẽdo.C.de pac.
Vngde gl.ſoluit alit.ꝙ hᷣ erat ples fideicõmiſſarij.ibi vnus.ſʒ
certe adhuc õ oẽs vident᷑ poſſe renũciare iu
ri ſeu fauoꝛi ſuo.Quare glo.ſoluit tertio mõ dicẽs dic ꝙ ibiſi
deicõmiſſũ erat relictũ in diẽ oĩno extitura.⁊ ſic nõ erat cõdiꝛ
tionale.hic ſic. Idẽ tenet.j.ad trebel.l.ſʒ ſi alio.ſʒ hec nõ ẽ ue
ra.q;ꝛ ibi in.l.poſt moꝛtẽ.erat fideicõmiſſũ cõditionale.qꝛ po/
terat fſideicõmiſſari decedẽ anteqᷓ; decedẽt ille ꝗ arogan
de reſtituẽdo.ut ibi pʒ in qᷓdã parua gl. Nic ergo ꝙ ĩtellectꝰ
d. l. poſt moꝛtẽ.ponit᷑ in.l.ſʒ ⁊ ſi an.j.ad tre. In tex.nam ante
diẽ uel cõditionẽ bñ põt ſieri reſtitutio.ut.d.l.poſt moꝛtẽ.nõ
tfi ꝙ actiões trãſſerant᷑ ꝑ trebellianũ.qꝛ nõ ſit reſtitutio ʒ uo
luntatẽ defũcti.ut.d.l.ſj ⁊ ſi añ in tex.ſed adueniẽte die uł cõ/
ditiõe trãſferent actiõe ꝑ trebel.ut ibi.qꝛ reſtõ facta ẽ ei cui te
ſtatoꝛ uoluit.ſʒ in.S.nro ſi reſtõ fiat añ.tũc nõ trãſeũt actiões
nec traſibũt adueniẽte die uel cõditiõe qꝛ nõ eſt facta reſtõ ei
cui teſtõꝛ uoluit.nã videt᷑ reſtitui pꝛi cui qrũ ꝑ ſilios.uł reſtitui
tur ei q foꝛte nõ erit tꝑe exñtis cõditiõis ĩ reruʒ nã.h/pbat᷑ĩ.l.
mulier.S.ex aſſe.S.de iure do.ubi nõ põt ſieri reſtitutio Ptre.
ꝓcuratoꝛiĩ rẽ ſuã.⁊ iſta ꝓcedũt clare ſiĩtelligis ſilijs debẽ reſti
tui ſᷣ ↄditiõe emacipatiõis.ſʒ ſi itelligis ſᷣ alia ↄditiõe.tunc
utrũ actiões trãſeãt ꝑ trebellianũ adueniẽte ↄduiõe pẽdẽt ex
B.an ipᷣi ſint ſui iuris.⁊ oẽs illi gbefacta ẽ reſtõ viuãt. Sʒ op.
lʒ actiões nõ traſeãt ꝑ trebel. none trãſeũt ex virtute donatio
nis.ut.l.illã.⁊.l.in donationẽ.C.de dona.Rũñ.bñ trãſirẽt nõ
tñ iſte reſtituẽs hẽret bñficiũ trebel.ut eẽt tut exceptiõe õ cre
gitoꝛes ſicutiuẽdẽs hẽditatẽ. ut.S. de hẽdi.ul ac. uendi.l.ijj.
tẽ lle cui fca ẽ reſtõ nõ hʒ ita ꝑſecte ex donatiõe ſic extrebel
lano ut. l. iij. C. de dona. ↄiucta. l. fcã. S. ij. j. ad treb. ibi dicã
¶ Iteʒ op. de. lI. ? hẽdi. S. pe. S. de pac. ubi fil põt paciſci de
nõ petẽdo illud qð ẽ ſibi relictũ ſbᷣ ↄditiõe. Rũñ.fateoꝛ ſʒ H nõ
ꝑactũ de nõ petẽdo ſ̊ ẽ uoluntas ꝙ ſibiſoluat᷑ ꝑ qua ſolonẽ
hẽs nõ liberat᷑.qꝛ nõ fit ut dʒ ut h d. ¶ Ad ſi.op.de.l.acqri
tur in pn. de acq.re.do. ⁊ iſti.ꝑ qᷓs pſo.nobᷣ ac.pꝑ totũ.ubipꝑ ſi
liũ uel fuũ qrit pꝛiuel dño nõ ecõtra. So.hẽ caſus ſpalis ĩ q
ſicut ei põt qilegatũ ſi tꝑe qᷓ cedit dies legatierat ſul iuris ita
c iij

Helegat p

põt ꝑ patrẽuel dſim qri eis.qꝛ iſta ſtipulatio ul miſſio de qua
loqtur hᷣ limitat 'm nam legati.q; etiã fuus iſto caſu poſſet ſe
ipo ſibipſi ſtipulari.ſac.l.j.ij.⁊.iij.j.ut le.no. caue.¶ Vltio
pẽ qdã glo.ſuꝑ vbo deceſſerit.q inuit ꝙ fideicõmiſſario moꝛ
tuo poſtq; dies fideicõmiſſi ceſſit añ reſtõnẽ ꝙ non traſmittiĩ
ad hẽdẽ.ſimile nõ.in.l.cũ ſilio in pn.S.eo.ſed ibi repᷣhendi.

enter. Quo ad cõditiõis defe/
Cu quis r. ogatus. a ſufficit extare liberos
lʒ nõ ſint hẽdes.h.d.¶ Op.⁊ videt ꝙ ꝗ nõ ſũt hẽdes hñtur
pꝓ moꝛtuis.ut.l.j.S.ſi pꝛ.j.de cõiũ.cuʒ eman.liber. So.qñq;

decedit ꝗs cũ liberi exñtib hẽdibꝰ.⁊ nõ ẽ dubiũ ꝙ oditio de

ficit. ut.l.j. C. de cõdi. iſer. Añq; decedit ꝗs cũ liberis ĩſtitus
⁊T ſic pñt eẽ hẽdes ſi uolũt.⁊ tũcidẽ.q;ꝛ cõditio deſicit etiã foꝛte
ſi nõ adeãt hẽditatẽ. ut hic. Qñq; ꝗs decedit cũ liberis ꝗnõ
pñt hedes eẽ ſi uolũt.q;ꝛ exheredati.tũc nõ ſacit deſicẽ oditio
nẽ. ut. d.l. j. S. ſi pꝛ.j.de cõiugẽ.cũ emã.liber.ita ſentit glo. hic
quã nõ.qꝛ ſlioꝝ cauſa videt᷑ appoſita oditio.ut gl.dic. ¶ Cõ
trariũ tʒ gl.i.l.ex fcõ.S.ſñi.j.ad trebel.⁊ iſtð tʒ Ja.de are.pꝑ.ll.
hic allegatas in pn.gl. Idẽ tʒ Me. ⁊ Ci.ĩ dicta.l.j.C.de cõ.
lſer. Aſſignat ronẽ.qꝛĩ ↄditiõib iſpicimꝰ merũ factũ.ut.l.ꝗ
heredi.in pn. ⁊.l.meui de cõ. ⁊ de.⁊ ad.l.j.S.ſi pꝛ.de cõiugẽ.
cũ emã.lib.rñdet ꝙ habet exhẽdat ꝓ moꝛtuo quãtũ ad ſuuʒ
cõmodũ.nõ aũt ꝗ ad cõmodũ alteri. Oʒ certe i.d.S.ſi pꝛ.ha
bet᷑ ꝓ moꝛtuo ad cõmodũ alteri.ſ.nepotũ ꝗ admittunt᷑ in to
tũ cũ als non admitterent᷑ niſi pꝛo parte. Rñ.gl.hic ſilij facie
bãt deficẽ fideicõmiſſũ ſic defect cuiuſlibet Oditiõis adiecte.
iõ nõ attẽdit᷑ ſint hẽdes uel nõ ut dictũ ẽ.ibinilli excludebat ne

potes a medietate.qꝛ cõcurrebat cũ eis.ipᷣo ergo excluſo 1 ex
icta

hẽdationẽ nõ põt cocurrere.iõ nepotes habẽt totum.pᷣ
oĩa ſũt va qñ ſili poterat ſuccedẽ. q excludit uoluntate ſua uł
uoluntate teſtõꝛis.ſ ibi excludit᷑ a lege ex alia cauſa.ut qꝛ de/
poꝛtat.tũc nõ facẽt ↄditionẽ deſñicẽ.ut.l.ex facto.S.ex ſacto
j. ad tre. ⁊ de õ ta.l.j.in.fi.⁊᷑ de bo.liberto.l.ſi neceʒ..depoꝛ
tatꝰ.⁊ p hoc dico ꝙ ſi aligs decedit cũ ſilio ꝗ eſt de oꝛdine mi
noꝛũ qui nõ põt habẽ nec in ꝓpꝛio nec ĩ cõi.ꝙ dicit decedere

ſine en one in quarto libꝛo minoꝛicarũ.

—

¶ Biui ꝛohibitio alienatiõis facta ſine cauſa nõ reſpe/
Młᷣllhecu certe ꝑſone non ualet. als ualeret niſi in piudi
ciũ creditoꝛũ.h.d.uſq; ad.S.cum pꝛ. Dꝛimo ponit dictũ qñ
ꝓhibitio eſt facta ſine cauſa ⁊ abſq; reſpectu certe ꝑſone. Se
cũdo qñ eſt facta reſpectu certe ꝑſone.Tertio illud ſcdʒ dictũ
limitat.ſcoa ibi.ꝙ ſi liberis.tertia ibi ſʒ hoc neq;.¶ Op.ꝙ B
ſit mala grãmatica.nã accuſatiu eos poſit ĩ pncipio caret re
gimiĩe.S.l.plauti'de auro ⁊ ar.le. So.gl.⁊ fatet oppoſitũ.uł
dic alit ut in gl. C Op. x intro pm glo.magnaʒ. nã ſemp re
periũ ꝑſona cuiꝰ cõtẽplatiõe ſit facta phibitio.ſ.pſona hẽdis.
ut.l. peto.ij.rñſo.j.ti.j.Hui timoꝛe hic.S.legit in pma glo.tri
bus modis. Mꝛimo ꝙ hec ꝓhibitio fuit facta heredi ꝗ ſolus
erat. AVñ nõ eſt ali cui iterſit.ar.l.mutiane.iĩ n.de ↄdi.⁊ de.ſʒ
tũc obſtat q;ꝛ videt᷑ dictũ ↄtẽplatiõe ueniẽtiũ ab ĩteſtato.ut.j.
de ↄdi.⁊ de.l.is cui ſub cõditiõe.So.ut ibi. ſcdðo ⁊ tertio mõ
legit ꝙ iſta phibitio fuit ſcã hẽdi ꝗ habebat cohẽdeʒ.uel fuit
facta legatario.tũc ob. ꝛiũ de.d.l.peto in pn.Sol.pᷣ loqui ĩ
phibitiõe alienatiõis qᷓ ↄtinet fauoꝛẽ ꝑſone ꝓhibite cui fauo/
ri alienãdo põt renũciare.ibi diſpoſitio cõtinebat grauamen.
⁊z ſic videt᷑ factũ gratia coheredum.¶ Mõ ergo ꝙ tuc ẽ uerũ
qꝙ; ſimplex phibitio alienatiõis nõ ualet qũ continet fauoꝛẽ ꝑ
ſone phibiteſolũ qdð.j.declarabo ꝑ pla ptraria.¶ Op.ex gl.
C.de uſuca.ꝓ emp.l.ij.ubi nõ fuit reſpectu certe ꝑſone facta
pꝛohibitio ⁊ tñ ualet. So.glo.qꝙ ibi fuit facta ꝓhibitio cum
cauſa.hᷣ ſine cauſa.Que ſo.nõ ẽuera.nã ibi cauſa reſpicitſa⸗
uoꝛẽ ꝑſone phibite.vñ eſt idẽ iuris ſicut qñ ſine cauſa.ut.j.de
cõdi:⁊ de.l.titio cẽtũ in pn. Nic ergo ꝙ iſta ſimplex phibitio
nõ ualz ut phibit ĩpediat alienare cũ erit ꝑfecte etat.ſʒ bñ ĩpe
ditur alienare ꝓ ſe uel tutoꝛes uel curatoꝛes ſuos qñ non ẽ eta
tis legitime.tũc eni illi fauoꝛi inacho renũciari non põt ut in
dꝛio.¶ Op.j.de adimẽ.le.l.iij.S.ſiqs ita Solł.hic loꝗtur qũ
ꝓhibitio reſpicit fauoꝛẽ ꝓhibiti tm.ibi cõtinet etiã fauoꝛẽ alte
rius.ſ.heredis ꝗ lederet᷑ alienatiõe facta.ut ibi dicit tex.iõ nõ
põt alienare ĩ danũ alterꝰ. ¶ Et pꝑ hoc nõ.ꝙ ſemꝑ cũ ꝓhibi⸗
tio facta legatario cõtinet cõmodũ alteri ꝙ legatarij.ſ.hẽdis
uel familie.qᷓ lederet pꝑ alienationẽ in eoꝛũ ſauoꝛeʒ videt facta
phibitio lʒ nõ ſit expᷣſſum.hoc ſentit glo.C. de ſideicõ.l.quo⸗
tiẽj.ꝓut loquit᷑ de cauſa tacita.⁊ Ci.ibi clari in exẽplo qð po
nit de turri. ¶ Op.j. de ſideicõ. li.l. gnalit. S.ſi petità. Sol. H
loquit qñ eſt phibita alienari res inanimata.ibi qñ fuit phibi
tus alienari ſeruus. ⁊ ſic pſona animata. cui itereſt ne alienet
in nouũ dñm peſtilẽtioꝛe. vñ ſi g fieret fuus erit liber. ¶ Mõ

ðõ

ergo ꝙ qñ res q̃ phibet alienari ẽ talis ꝙ in ea cadit affectio.
⁊ ĩtereẽ rõne ſeu fauoꝛe ipſiᷣ rei phibite videt facta ꝓhibitio.
vñ ſi teſtatoꝛ ꝓhiberet alienari uaſallos lʒ ſimplicit ⁊ ſine cau
ſa phibitio nalet.ꝑ dictã.l.ẽ enĩ fauoꝛ uaſalloꝛuʒ.¶ Op.j.de
cõdi.⁊ de.il.titio cẽtũ in pn.dicit gl.ꝙ ibi apparet ſo. Sʒ cer/
te ibi nullã video ſolutionẽ.vñ dicũt quidã ibi ꝓhibitio fuit fa

cta cõtẽplatiõe alũni minus ĩduſtrioſi.⁊ ſic reſpectu certe ꝑſo

ne. hic ſimplicit. Hoc nõ ualet.q; tũc admitteret ad reuocan
dũ ipſe alũnus ut hẽs ut ibi dixi. NHico igit ſic.qũq; res lega/
ta trãſit directo in legatariũ.⁊ tũc ſimpꝑlex ꝓhibitio non ualet
ut h.Añq; nõ trãſit directo.ſ de manu heredis q hʒ neceſſe
emere ⁊ illi tradere.tũc qꝛ heres tradit ſub illa conditiõe non
põt alienari.ſicut ſi tale pactũ de nõ alienando apponeret in
cõtractibꝰ.ut.l.ea lege.C.de cõdi.ob cauſaʒ. ¶ Oppo.j.de
manu.te.l.ſtichu .So.dico ꝙ oẽs leges de hac ma loquẽtej
determinãtur ꝑ illã. Ma qñ teſtatoꝛ uetuit alienari ↄtẽplatio
ne certe ꝑſone.aut eſt uſus futuro ſubiunctiui.dicẽdo ⁊ ſi alie
naueris deueniat in talẽ.⁊ nõ ĩpeditur alienatio.tũc enĩ cum
ꝑfecta eſt alienatio.xre in aliũ tranſlata uocat᷑ per teſtatoꝛem
perſona cuius cõtemplatiõe eſt phibita alienatio.qdð ſieri nõ
põt.ſed ſi uteret vbo indicatiui modi.ut ſi alienabis deueniat

in talẽ.tunc alienatio ĩpeditur.ita loquit hic.⁊ glo.ita ĩtelligit

dũ glo. magna dicit.ita dixiſſet teſtõꝛ ne alienet hoc.j.dicaʒ.
Certe ad.l.ſtichus.põt dicere ꝙ ibi nõ ſuit ꝓhibita hᷣ fuit ta/
cite.q; tacita ꝓhibitio alienationẽ nõ ĩpedit.ut.l.cum pꝛ.S.li
bertis. ⁊ ibi nõ.j.de le.ij.vñ ſi teſtõ: phiberet rem alienare ex/
pꝛeſſe.⁊ ſi alienauerit deueniat ad titiũ.videt᷑ ꝙ dicta ꝓhibitio

ipedit alienationẽ. Q. S. dixi nõ ꝓhiberi alienationẽ inteili-
ge. . dñij traãſlationeʒ.ſed ipſi fideicõmiſſario cuius cõtempla

tione eſt facta phibitio debeĩ eſtimatio.ut.d.l.ea lege.cũ gl.
de cõdi.ob cauſam. Cõtra pꝛedicta facit.j.ti.j.l.codicilł.S.in
ſtituto.⁊. j.ti.ij.l.pꝛ.S.qndecim. Sʒ nõ obſtat ſi bene ĩſpiciã/
tur. C Op.ſ.ti.j.l.codicill.S.matre.So.ibi fuit certa ꝑſona
cuius cõtẽplatione ſuit facta phibitio. Vel aliter ibi phibitio
fuit facta odio certe ꝑſone.h̊ ſanoꝛe.vñ oñ ſit in odiũ admitti
tur ad reuocandũ heres defuncti ad quẽ in dubio videt᷑ rela/
ta uoluntas.ut.l.cũ ita legatum.de cõdi.⁊ de.⁊ ita intelligit.
Bull.in.l.cũ hi.S.ſi vni de trãſa.⁊ Ci.C.de ſideicõ.l.qᷣtiens.
in additiõe quã fecit ex dict Guil. ¶ Nenio ad ultima parti
culã.pꝛo cui intellectu q̃ro cuiꝰbona uendebant᷑ ⁊ per cuius
creditoꝛes. In glo.eſt triplex opinio. Pꝛimo ꝙ uendebanl
bona teſtatoꝛis per creditoꝛes hẽdis.qð repꝛobat ⁊ bñ. Alij
ecõtra ꝙ uendebant᷑ bona hẽdis ꝑ creditoꝛes teſtatoꝛis.hãc
qdã daànãt dicẽtes ꝙ iſto iure nõ tenebat hẽs ultra vires he/

reditatis.qd eſt falſu.ut glo.dicit in.l.fi.S.j.C. de iure deli.ex
ꝛeſſius de iure iſto.S.ſo.ma.l.q dotis. ANeritas ẽ ꝙ iſta ſcda

ec. nõ ẽ bona.qꝛ phibitio alienationis ſi refert ad bona here
dis nil ipoꝛtat.ut.j.qui ⁊ a gnnbes ppiig rlſde ingqlinos
E. j. S. e. . l. ſi hẽdis ſuuſ. Dic ergo ꝙ b
qũ.ſ.q̃ nũc ſunt heredũ.⁊ q̃quõdaà fuerũt teſtõꝛis ⁊ uẽdebani

p creditoꝛes teſtatoꝛis.hec eſt tertia lec.⁊ uera poſita in glo.

¶ Sʒ op. ꝙ etiã alienatio facta per ceditoꝛes reuocat᷑ poſt
moꝛtẽ hẽdo.ut.ſ.ti.j.l.peto.S.pᷣdiũ.So.ibi fuit facta uẽditio
p creditoꝛes hẽdis. ⁊ ſic ualet donec viuit heres.h p credito/
res teſtatoꝛis ſʒ lec.quã tenui.iõ ꝑpetuo ualet.ſʒ ſi tenẽs ꝙ ꝑ
creditoꝛes hẽdis ſm lec.j.S. poſita quã repꝛobaui.tũc ꝓcedẽt
ſcda ſo.poſita h in gl.ſ.ꝙ hec ĩtelligat᷑ ʒ ulã.ꝓ hoc.j.de ſidei
cõ.li.l. cã ſideicõmiſſũ.in fi.⁊ qdð ibi nõ.p gl.¶ Sumexpedi
ti de oĩb gl. Circa mãʒ qro utrũ ꝓhibitiõe facta reſpectu cer/

te pſone ſit aliqð remediũ.q; poſſit ſieri alienatio duo dantur
remedia. Mꝛimũ q; hẽs uel legatari patiat᷑ ſundũ uendicari
⁊ ſe ſuccũbere.ut.l.iij.Sitẽ q̃ri de reb eoꝝ.nõ pꝛeiudicaret ſẽ
tentia talis. Sed certe ſi illa colluſio detegeret᷑ nõ nocet ei cu/

ius cõtẽplatione facta eſt ꝓhibitio.ut.l.buus pluniü.ꝑS.j.. e.
Itẽ ſoꝛſan nõ pᷣiudicaret talis ſnia niſ ille ſuiſſet citat. ut.l. ·

cõcedẽdode aqua plu. ar. facit de re iudi.l. ſepe. Datur aliud

remediũ.i.q pᷣmo faciat vnã alienationẽ in ꝑſonã ꝑmiſſã.po
ſtea poterit alienare ſimplicit᷑. ut.j.ti. i.l.pẽ. S. quindecim.ſed

alio caſu loqtur ut ibipʒ. Mꝛeterea ſi diceret ꝙ pma aliena/
tio eẽt ſcã ficte nõ p̃iudicaret. ut.l.nuda de ↄhẽ.emp.⁊.l.em
ptoꝛ de aqua plu. ar. ¶ Quero utrũ h fudus reſpectu ꝑſone
nel canſe alienari phibit poſſit alienari ppt dotẽ uel donatio
nẽ ppt᷑ nuptias. Ja.de are.ꝙ ſic.ar.l.mulier.S.cuʒ ꝓponere

tur. T.l. a filia ĩ pn. ad trebel. ⁊ auẽ. res que. C. cõia de le. ⁊ in
coꝛpoꝛe vñ ſumit᷑.¶ Quero an per ſtatutũ ciuitat poſſit fieri

—

pꝓhibitio alienationi. pone ſtatutũ eſt hͥ ꝙ nõ ualet alienatio

A ſieret in non ſubiectum. hanc.q.dñs Ol. diſputauit ⁊ re/

uxit eã ad duo dubia. Mꝛimo utruʒ hec pꝛohibitio ualeat
P„* zpech reſpeci

— ——— —— ð

———,, —-— —— — — — ——

uẽdebant᷑ bona here

PBe legat

reſpectu nõ ſbiectoꝝ laicoꝝ ut ſoꝛẽſũ. Et detminauit ꝙ ualet

ut. C. de ᷣhẽ.emp.l.dudũ.⁊.C. non licẽ metrocomie ha.l.j.li.
xj. Do tex.quẽ ipſe nõ allegat.S.de ↄhẽ.emp.l.ſi in emptiõe
Siel mos ciuitatij ⁊c. ¶ Scðʒ dubiũ ẽ an ualet phibitio re
pectu eccleſiarũ ⁊ monaſterioꝝ.ꝗᷓ nõ ſũt ſubiecta.Et det᷑mĩa

uit ꝙ ſtatutũ nõ ualʒ.q;ꝛ ẽ õᷓ libertatẽ eccleſie.ergo nõ ualet.ut
auẽc. caſſa.C. de ſa.ſan.eccle.ꝙ aũt ſit libertatẽ eccleſie ꝓbat
Ea q̃ ſutõ uilegi ecclie ĩducta ꝑ ſũmos põtifices ⁊ impera/
toꝛes ſut oli

es bertatẽ ecclie ut nõ.p Inno.i.c. nouerint de ſen.
excõ.⁊ ꝑ Ci.ĩ.d.auc. caſſa.dixi plene.j.q̃rũ re.ac.nõ dat.l.j.

S. que onerãde. Sʒ i puilegiũ ẽ cõceſſũ eccleſie. ut poſſit eme/
re ⁊ ex ſolo ↄctu ſine traditiõe ei qrat dñiũ.ut.l.fi. C. de ſa.ſan.
cccle.ergo ſtatutũ factũ in pꝛiũ nõ ualet.⁊ puto ꝙ huic puile/

glo nõ poſſit renũciari.qꝛ ẽ factũ in fauoꝛẽ publicũ.S.de pac.

l.ius publicũ.⁊.l.nemo.S.e.⁊ ibi dixi.¶ Quid aũt opei hec
Pbhibitio legalis declaraui de vb. ob.l.ſi ita gs.S.ea lege.dic
ut ibi. ¶ Quero an ꝑpctũ poſſit ꝓhiberi alienatio.Certũ eſt
wꝙ põt quatuʒ ad hoc ꝙ ſiõ ſiat cõmittat obligatio ad ĩtereſſe

nel pena.ut.C.de odi.ob cauſã.l.ea lege.de vᷣb.ob.il.ſi ita ꝗs

S. ea lege. ſʒ an poſſit phiberi alit᷑t ꝙ dñij trãſlatio ĩpediat᷑.
ꝙ non niſi in libertate.ut nõ.i.d.S.ea lege.⁊ in.d.l.ea lege.C.

de cõ. ob cau. ⁊. C. de re.ali.nõ ali.l.. Qð dicit de libertate
iõ ẽ.q; irreuocabili. vñ idẽ puto in q̃cũq; alienatiõe irreuoca
bili eadẽ rõne.Eſt alius caſus.ſ.qñ qs pacto appoſito de nõ
alienãdo reſeruauit ſibi aliq ius reale in re ꝓhibita alienari. ℳ
tũc ĩpedit dñij traſlatio.ut.i.ſi ereditoꝛ.S.ñ.S.de diſtrac.pig.
Put eſt ibi in lra nullã eẽ uenditionẽ.qẽ uera lr̃a ꝓut videri ſe lE 1
cimcũ de facto occurreret in libꝛo pãdectaruʒ piſis.pꝛoboc· : = d.

timo hec.l.inducitur ꝙ ficut nudũ pceptũ teſtatoꝛis non nalʒ
ita nec nudũ pᷣceptũ iudicis.ita dicit Ci.in.l.quotiens.C. de ſ
deicõ.ſed hec.l.non facit qꝛ nudũ pꝛeceptũ teſtatoꝛi nõ ualet
fauoꝛe eius cui pᷣcipit. Mꝛeterea index ſi in pꝛecepto adijcit
penã ſiſcus illã penã capit. ut.l.mulctarũ.C.de mõ mulctadi.
⁊.x.colł.que ſint rega.c.j.Picendũ eſt ergo ꝙ ſut q̃dã in qui⸗/
breqrit cauſe cognitio.⁊ iſto caſu nudũ pᷣceptũ niſi cauſa co/
gnita nõ ualet. ut.C. cõmi.uł epiſ.per totũ.quedã ſũt in qbuj
ludex põt cõminari ſine cauſe cognitione.⁊ tũc nudum pꝛece
ptũ ucer Tizellie nudũ a cauſe cognitiõe.lʒ ex aliqua cauſa
appareat iudicẽ hoc ſacere.ut.l.ius alimentoꝛũ.S.pꝛius.ubi
pupil.edu.de. 24 diifadiIdeffhetinoln
33 fNe reuocandu fudu ↄ defucti uolun/
¶ Cum pater. tatẽ alienatũ viuo hẽde admittunt ſi/
lij eius emãcipati in poteſtate uero retẽti eo moꝛtuo ſi ei here/
des nõ ſũt. Itẽ nõ videt᷑ ex ſamiliã alienatũ ſi oib ineq̃lit uel
vni tm ẽ relictũ.h.d.¶ ¶Op.ꝙ emãcipati nõ poſſũt petẽ cum
deſinãt eẽ de ſamilia.ut.l.tutelas de capi.di.⁊.l.pnũciatio.S.
ſanulie. de uer.ſi. Rñdeo ſufficit ſuiſſe de familia tpe moꝛtis.
ut. j. ti. j. l. c ita. S. in ſideicõmiſſo. ¶ Quero cũ iubet reſtitui
familie de qua familia ĩtelligat. Rñdeo ĩ dubio de ſua.ut.l.cũ
acutiſſimi. C. de ſideicõ. ¶ Quo an exhẽdati in totũ reuocẽt.
Ruñqdet glo.iĩ.l.is q.j.ti.ij. Aeritas ẽ ꝙ ꝓ parte iſtituti non re
uocant.ut.l.vnum ex familia.S.ſi vno.j.ti.j.ʒ Jaco. de are.
¶ Quero qꝗd ſi filius eſt ĩſtitutus tm̃ in legitima an admittet᷑
ad reuocãdu fũdũ totũ. Rñ.ſic ut.l.j.⁊.ij.C.ſiqd i frau.pa.⁊

rl.cũ a mr̃e.C. de rei uẽ. ⁊.l.fi.S.ĩ cõputatiõe.C. de iure de.

.

ITr We Entor Per ĩiteritũ ſpetiei pluribus ĩſolidũ de
C.de iur. emphi.l.ſ.⁊ ex hoc dico ꝙ ſi tradiditibi rem ſub pac cx⸗ Enterdum. M. ge lberat ꝛb ohch. .

cto de nõ alienãdo hoc acto ꝙ ipſa res mihi obligata remane

di hoc ꝙ ipedit dñij traſlatio.ut.d.l.ſi creditoꝛ.S.fi.dixi in
d. §.

ea lege. Aliud remediũ ad ĩpediẽdã trãſlationẽ dñij po-
nit Di.in.l.qui abſeti.S.j.de acq.poſ.Aliud ponit Oldra.⁊
Ci.refert. C. de reb ali.nõ ali.l.ñ.ſ.ꝙ in pacto apponant hec
vba ꝓmittis mihi nõ alienare.⁊ ſi ↄtingeret te ad aliquẽ actũ
alienationis ⁊ uẽditiõis puenire.tũc eoipſo res reuertatur ad
me ⁊ in illũ caſũ oſtituis ie meo noĩe paae r te ĩcipiẽte alie
nare dñiũ ad me reuertii.ita ꝙ nõ poteſt traãſire ad aliũ. Dico
hoc remediũ eſſe nõ tamẽ eſt neceſſariũ ꝙ ita expꝛimitur ſi ad
aliquẽ actũ ⁊c᷑.ſed ſi dicat᷑ ſi alienabis ſatis eſt. quia te ĩcipien/
te alienare dñiũ reuertit ad me.caſus eſt nõbilis in.l.ſideicom
miſſaria.S.ſi.cũ.l.ſe.de ſideicom.li.ſed ſi diceret ſi alienaueris
ſecus eſſet.quia conſerret in tẽpus alienatiomis perſecte.ut.l.
ſtichus ſeruus de manumil.tel.⁊ hoc modo ĩtellige queſtionẽ
de ꝓpoſita ſiẽda per capitaneũ.qꝛ diſtigue aut ſiatutũ loqua
tur per uerba pꝛeſẽtis tempoꝛis.ut ſi ꝓponat.uel uerba futuri
ſubiũctiui.ut ſi ꝓpoſuerit.¶ ¶ Quero an per ſententiaʒ arbitri
ꝓhibentis alienationẽ poſſit ĩpediri dominij trãſlatio. Reſpõ
deo nõ.qꝛ arbitriuʒ ſumit vires ex pacto.iõ nõ poteſt plus qᷓ

pactuʒ. ut.l.nõ diſtinguemus.S. de officio.S. de arbi. t.l.j. C.

de arbi. hoc tenet Inno.extra de teſta.c.rainaldus.¶ Que
ro an pᷣceptũ iudicij ipediat trãſlationẽ dñij. Inno.in.d.c.rai
naldus.tenet ꝙ nõ.ſed nil allegat.Ego puto ↄꝛiũ.caſus eſt in
l. ſi ſciens de Zhen.emp.facit.l.diuus de peti.heredi.⁊ de ma⸗/
nu.l.ſeru hac lege.⁊ de iure ſiſ.l.iuł.cũ ſilibꝰ.¶ QAuero ꝓhi⸗
bita alienatiõe an videat᷑ ꝓhibita heredis iſtitutio. Glo.ꝙ ſie
Di.tractat in.l.pater.S. iuł.j.ti.ij.dixi in.l.ſi ita ꝗs.S.ea lege
de vb. ob.dic ut ibi. Quero phibita uenditiõe.utrũ videaĩ
pꝛohibita oĩs alienatio.Glo.ꝙ ſic.de uſuc.pꝛo emp.l.ij.⁊ ibi
per Ci.⁊ plenius ibidẽ per Guil.ſacit ad hoc.C. de ideicõ.l.
uolũtas.¶ Quero ꝓhibita donatione.utrũ alij ↄctus videã/
tur pꝛohibiti.nõ examino.ſed vide de hoc tex.in.l.ſicut uẽdi/
tionis.x.S.ſequen.S.qui.mo.pig.uel hypo.ſol.facit.l.ſ.⁊ qð
ibi dixi de pꝛedi.decu. C.li.x.⁊.l.fi.de iure emphi.¶ Querit
Di. pꝛohibitione facta ſilijs.an videat᷑ facta nepotibus. Ai⸗
de tex.ĩ auẽ.de reſti.ea que pa.S.nos ergo.coll.iiij. ¶ Que
ro utrũ phibitione facta hẽdi videat᷑ facta hẽdi hẽdis. Facit
bñ ad hoc tex.in.l.ſicut.S.pe.S.qui.mo.pig.ułbypo.ſol.⁊ lʒ
ibiloquat᷑in ꝑmiſſiõe.idẽ tñ puto in ꝓhibitiõe. greprio⸗
⁊.j.ti.ij.l.pꝛ.S.fũdũ.¶Qũo utrũ res ꝓhibita alienari ſi alie⸗
net poſſit uſucapi.Glo.ꝙ nõ.C. de uſuca.ꝓ emp.il.ij.ſqʒ. Guil.
ibi detminat illud eẽ uerũ.ſi ꝓhibet᷑ alienari res eius qui nõ eſt
perſecte etatis.ſecus ſi perfecte.tunc enĩ uſucapit uel pſcribit᷑.
ut. C. cõia de le.l.f. S. pe. x.l.ꝗ beredi.S.ſi pars de cõdi.⁊ de.
Itẽ qꝛ tales res poſſũt uẽdi cſeẽſu oĩum quoꝛũ ĩtereſt.ut.l.ni/
hil.S. oĩbus.j.eo.⁊.j.ti.j.l.cuʒ pr.S.libertis.ſʒ patiẽdo pᷣſcribi
vident᷑ cõſẽtire.ut.l.alienatiõis de vbo.ſig.imolõge luari

—

ti pꝛeſcribi.ut.l.longe.⁊ ibinõ.de diuer.⁊ tempo.pᷣ

hoc Iſtud ſacit ad qõnẽ de creditoꝛe ꝗ di/
—a xit debitoꝛi ego egerẽ illa pecunia uł ſi
milia vba.an ex hoc ĩducat᷑ iterpellatio. DHe q ꝑ Ci.
in.i.in minoꝛũ.C.in qui.cau.iĩ ĩte.reſti.nõ eſt ne.dixi.S.de ac/

qui. here. l.ſiqs mihi bona.S.pẽ ſilio.

WMonit hic diffinitionẽ lega
Egatum eit. ro⸗ dic. Alit᷑ diffinil ĩ. l. le⸗
— gatũ.j. ti. j. dic ut in gloſa.

Bere di. Quatenus relinquũ bẽdia ſeip̃o nõ ualet.?

ccreſcit iũcto.h.d.Mãʒ iſta dixii.l.huiuſ
mõi. §. ſi titio. S. e. vide. gl.j.ĩ f. h. ibi iure hẽditario ⁊c̃. ⁊ dixit
Vnai dixit Rog. ut iĩ Equẽ. gl. ⁊.l.plane.S.ſi duob.õ.eo.
Mec ob. l. filia. j. de aur. argẽ. lega. ut ibi patet. quod nota.
Alienus Op. S. ẽ.l. cuʒ filio. Sol.ibiloquii ĩ alie

x his que nota.i
(Füdus Seruitutes p̃dijlegati aditiõe hẽditat᷑ cõſuſe

ſi in oditiõt.S.ſi.in ſi. magne gloſe.ð.

o ſut reſtaurdde. hoc dicit.qð bñ nota.
id Qõ relinquii in honoꝛẽ ciuitatis ualʒ
₰ Uid. d. ( Mo illud qð relinquit᷑ in ali/
mẽtis pauperũ videt᷑ relinq t honoꝛeʒ ciuitatj ut h.ex
hoc dico ꝙ illud qdð relinqt frib minoꝛibꝰq ſut poſiti in altiſſi/
ma paupertate ꝓ alimẽtis videt᷑ relictũ in honoꝛẽ ciuitatis.⁊
ſic qlibet de populo admittet᷑ ad petendũ ꝓ eis.ut hic dixiĩ ſe
cũdo libꝛo minoꝛicarũ.⁊ nota iſtã legẽYẽ.
¶ſernus Remiſſio reddẽdaruʒ rõnũ nõ ſe
EL extẽdit ad reliq̃ nec ad doluʒ nec
ad peculiũ.h.d. Mõ tex.hic ẽ ut iõ ⁊c.materiã iſtam
aro in.l.aureli.S.j.de libe.le.¶ Op.qꝙ ſi relinquit iſta li
beratio fuo.aut ẽ liber.⁊ nõ tenet᷑ ex añ geſto.ut.C.an ſᷣu ex
ſuo facto ꝑ totũ.⁊.õ.de nego. geſ.l.qui utiliter. S.ſipure.aut
remanet fuꝰ.⁊ tũc legatũ factũ ꝓpꝛio ſeruo nõ ualet. ut.l.uꝰ
C.eo. NMꝛeterea dño nõ tenet culit. So.Fʒ Ja.de are.hoci
poꝛtat ſi fuo legat᷑ cũ libertate peculiũ nõ deducit᷑ de peculio
qd dño debebat᷑ rone negligẽtie. Itẽ liberal remanẽs fu ab
obligatiõe naturail.

On pſtãdop reddituũ alienationẽ ppꝛie
( Jhil. nd ipedit.h.dð.¶ Querit glo.utrũ poſ
eſſoꝛ fũdi poſſit ↄueniri ꝓ iſtis ſpoꝛtuł.Et dic ꝙ ſic.

Analit iſt on ad poſſeſſoꝛes trãſeat. Dic ut dixiĩ... gai'oe

ſanme lerdillath de alime le ntrohic glola . l
nmi H&ι. Quotiẽs ẽ ꝓhibitũ aligd oſeſu eoꝝ in
mnibus. uoꝛũ fauoꝛẽ ꝓhibitũ efficit᷑ licitum

h. d. ¶ Op. ꝙ ſolu poſſit peti eſtimatio. ut.l.ſi fũdũ p ñdeicõ/
miſſu. .eo.Soluit glo.tu dic ut ibi dixi.qꝛ hic nõ erat legata
rij.ſʒ erat futurũ ſuũ facta alienatione.

eP &ει Legatarij nõ tenent ſtare colono. pocdiẽ.
ructus. Er.n teſtatoꝛ nõ vide: grauare hẽdeʒ

zuare hic in ſeruo.⁊ ratio eſt que colligitur

De legat ſeðo.

niſi in iure qð ipſe habebat. ut.l.ſi dom. S.fi.S.e.⁊.l.ſi a ſub
ſtituto. §. hẽs. S. eo. So. glo.ibi loquit᷑ in lure reali. hic in iure
qð eſt in pſona. ¶Cotra hoc op.j.ti.ij.l. ꝗ ↄcubinã. . ſi füdũ
So. intellige glo. de eo ꝗ hẽbat ius ꝑſonale nõ ad rẽ neq; ad
partẽ ei ſʒ ad aliqd ex. facit dixiin.l. ſires obligata. S.eo.
Szʒ ſi eẽt ius ad partẽ rei.tũc ſecꝰut in ↄꝛio. .

Dictio cuʒ ſiue ꝓfe
quis legauerit.. teſtatoꝛe ſiue a
E lege cõſtitutionẽ ĩducit.h.d.Nifferẽtiã ĩter cũ ⁊ et vi
iſtis in.l. titie textoꝛes.S.j.S.eo.NDifferẽtiã ĩter cũ ⁊ ſi.dic ut
in. l. cẽteſimis.S.ſi.de vbo.ob. Nõ ꝙ licitũ eſt arguere de uer
bis legis ad uerba teſtatoꝛis. Mõ

2
—

— ZAnitati Ciuitas põt petere qð relinq
C Juitatibus. aun honoꝛẽ uel oꝛnatũ

N Vtatis. h. d. Hic videt᷑ caſus ꝙ ſi relinquit᷑ legatũ uel in
ſtituet᷑ eccleſia fratrũ minoꝛũ.ꝙ iſtitutio ualeat.ſec ſi relinqua
tur fratribus nõ eccleſie.ut in cle.exiui de paradiſo.de vbo.ſi/
gni. Et videt᷑ relictũ ad oꝛnatũ ciuitaᷣ ad cuius oꝛnatũ ⁊ utili
tatẽ ſpectat ecclia. ut.l.j.S. ius publicuʒ.de iuſti.x iure.⁊.j.de
aur. ⁊ argẽ. le.l.titia. S.fi.dixi plene in pmo libꝛo mineꝛicarũ.
¶Mõ ꝙ ciuitas põt petere relictũ qð ꝑtinet ad oꝛnatũ ciuita
tis. per hoc dico ꝙ id qð eſt relictũ ad aſtruẽdã eccleſiã uel ad
fulciẽdã ſeu oꝛnãdã iã cõſtructã.ꝙ ſindic ciuitatis hoc poteſt
petere.qꝛ ad publicaʒ utilitatẽ ꝑtinet.põt etiã hoc ſieri officio
ep̃i uel etiã officio iudicis ſecularis.ut.l.hẽditat᷑.de peti.here.
7 de annu.lega.l.qntus in fi.⁊ eſt expᷣſſũ in auẽ.de eccl.titulij
GS. ſiquis edificare. poterit etiã petere qlibet de pplo.ut.j.dicã
Et per hoc puto cõſultũ fratribꝰminoꝛibꝰ. nã lʒ ipſi hẽditatũ
ſint penitus ĩcapaces.tñ ſi hẽditas relinquit᷑ eccłie ipſoꝛũ uelĩ
fabꝛicã ecclie ipſa ciuitas põt hoc petere ⁊ etiã qlibet de pplło
ut dicã. qꝛ magis videt᷑ relictũ ciuitati q; ipſis fratrib. ut hic ⁊
l.j. S. ius publicũ. S. de iuſti.⁊ iu. ¶ Itẽ nõ ꝙ illð qð eſt relictũ
hoĩbꝰ certe conditiõis in alimẽta ptinet ad utilitatẽ ⁊ honoꝛẽ
ciuitat.⁊ ꝑx hoc dico ꝙ illud qð relingꝗt pauperib põt petere
ſindicꝰ ciuitatꝭ ⁊ etiã qlibet de ppło.tex.eſt in auẽ.de ecde. ti/
tuł.S.ſinaũt.ꝗ hoc fatet ibi ⁊ oĩ alij licentia ⁊c.Et ꝑ hoc dico
ꝙ qũ relinꝗt fratrib minoꝛib aliqd ꝗ ꝓ nulla re tepoꝛali pñt
eẽ in iudicio.cle.exiui de paradiſo.dẽ vbo.ſig.q̃liter poſſit pe
ti ẽ aduertẽdũ.nã aut eſt relictũ eis p eoꝛũ alimẽtis ſeu alijs ne

ceſſitatibu.⁊ tũc põt petere ſindiccõis ⁊ etiã gꝗlibet de pplło

ꝑ hãc legẽ ⁊.d.S.ſinaũt.põt etiã ĩploꝛare officiũ iudicis.ut di

cã in.l.ſi uos.j.de ali.⁊ ciba.lega. ¶ Sʒ q̃ro que erit foꝛma
petendi. Rñdeo qñ petit ſindicꝰ ciuitaᷣ uel al de pplo id qð
eſt relictũ pauperib petet ꝙ detr᷑ diſtributoꝛi ad hoc deputato
teſtatoꝛẽ uel ipʒʒ cũ lex dicat ꝙ ipᷣe oĩno capꝑiat. ut.l.nulli.⁊
ſiqs ad decli. C. de epi.x cle.⁊.d.S.ſinaũt.Si vo petit id qð
eſt relictũ ad fulciẽdã ſeu oꝛnãdaʒ eccleſiã. tũc cõcludet᷑ ꝙ ipſe
hẽs cogat᷑ hoc facere.ut.l.in ſideicõmiſſis.in ſi.de le.iij.⁊ ꝙ fa
ciat per ſe uel ꝑ aliũ.ut.j.de pollicita.l.de pollicitatiõibꝰ. q eſt
nõ.ad hoc.Et puto ꝙ iudex poterit aliquos pᷣponere illi ope
ri.⁊ ad hoc ei officium ĩploꝛari.l.iij.j.de alimẽti ⁊ ciba.lega.
Si vo frib eẽt aliqd indeterminate relictũ tũc videt᷑ relictũ in
dictũ uſũ p ſuis neceſſitatibus.⁊ in hoc iudex etiã ſecularis ſu
uʒ põt officiũ exhibẽ. ut in decretali Micolai.ꝗ icipit exit ꝗ ſe
miĩat.S.ad hec qꝛ frib.ꝗᷓ ẽ poſita de vbo.ſigni.libꝛo.vj.

Luti? Poꝛtio hẽditat ꝓnõſcripta accreſcit cũ onẽ co/
— —

pẽdi ſimul cũ deſñciente grauato.h. d. C Op. C.
de cadu.tollẽ.S.in pᷣ.ubi ꝓnõſcripta accreſcunt ſine onẽ.Di.
exponit hic pnõſcripta ĩpꝛopꝛie.qꝛ repudiauit cui ↄgruit gl.
cõtraria. Lu dic aliud in hereditate. aliud in legato. ut dixiĩ
l.ſi duob. S.j. S.e.dicã plene in.l.q cõditio.de cõdi.⁊ demõ.
ubi glo. hoc tãgit. S

5 Fyz, Non põt gs in plus grauari
Eum cui füdus. ; ndeil Amaneat Wcnetg
onere cõditiõis.h.d. ¶ Op. de.l. ſi ſidus.j. ad.l.fal. So. ut
nõ.in.l.nõ amplius.in pn.S.eo.¶ Op. de.l. imperatoꝛ. 5.j7.
ein. HW “ d
Atis& Sicreditoz debitoꝛi ſuccedit credituz
Atins. cunguio
— mr. er teſtatoꝛẽ cõpẽſare uoluiſſe.h.d.

eit. ¶ Op. de. l. nõ itelligit. S. j. .. de iure ſiſci

Eto. Pna cui det dz fieri reſtitutio q̃

la parte teſti expſſtt. oñ gl.crca. h. v.tria. Qñc; teſtoꝛ religt
nõ capaci palã ⁊ aꝑte. ut tali flio meo ſpunio. ⁊ tũclegatũ nõ

arte hẽditaria niſi ꝓpbe
Si ex vᷣbis teſtõꝛis nõ appareeß .
qluũ/⸗

tio aſſumit tacite fidei in fraudẽ legij aſſũpte.hoc di ⸗
ire fiſci. So. ibi nõ expſ/
ſit tũc. ſʒ in alia parte teſti expſſerat.vñ de illo videt ſeſiſſe.ſac
qð nõ.in.l.ſiqs ad exhibẽdũ.j.de execu.reiiudi.hicvo in nul

lios.j. ad.l. fal. dixi in.l. plane.el.ij. in pncipio.S. eo. facit.

ualet nec applicatł ico.ſj femanet apud eos a ꝗbrelictũ ẽ. ut
dicta.l.nõ itelligit.in pn. Añq; teſtõꝛ nullaʒ mẽtionẽ facit de
icapace.ſʒ alicui relinꝗt ⁊ in ei ſdẽ poſuit tacite ut daret non
capaci. ⁊ tũc auferi ab eo ⁊ applicat᷑ iſco. Qñq; teſtõꝛ expꝛi-
mit cui reſtituat᷑ ſ̊ nõ clare.⁊ tũc aliq̃lis pᷣſũptio fraudis ẽ.nõ
tñ tãta ꝙ ſufficiat niſi ꝓbet᷑ relictũ non capaci.ut hic in ultima
gl. dz. ʒy pma alit inuat. ⁊ hoc ẽ uerũ ſm Ja. de are.ar.l. ab ea
parte. de ꝓba. NHõ ergo iſtã diſtinctionẽ circa pmũ mẽbꝛũ ſi
aligs reliqt palã ſilio ſpurio.utrũ admittat᷑ ad reuocandũ ꝗli⸗
bet hẽs etiã exneꝰ.Tex.ꝙ nõ in.l.j.in fi. C. de nãli.li.⁊ glo.in
l. hẽditas.j.de his qbꝰut idig.dic ut dixiin.l:.fi.j.de his ꝗbus
ut ĩdig. ¶CQirca ultimũ qro teſtatoꝛ ĩſtituit uxoꝛẽ ⁊ eam roga
uit de reſtituẽdo poſt moꝛtẽ ſuã illis ꝗbſibi videbit.iſta ueni⸗

ens ad moꝛtẽ iſtituit hẽdes ſilios ſpurios teſtõꝛis.an ex hoc ᷣ
ſumat᷑ tacitũ fideicõmiſſũ.DPixi ꝙ nõ q; ex eo quxoꝛẽ ĩſtituit
nõ eſt pſũptio taciti fideicõmiſſi. ut.l.ñ.i pn.de his ꝗ.ut ĩdig.
⁊.l. penul.de bo.li. Pꝛeterea iſta.:.dicit ꝙ eſt qliſqis pᷣſum
ptio qñ teſtõꝛ ſẽſit de certa ꝑſona.ſʒ in qõne ꝓpoſita teſtõꝛ de
nullo ſeſit imo poſuit ĩ arbitriũ mulierij.dixi de hoc in.d.l.ſi.
de his qui.ut ĩdig. ti .
oĩati noĩe ꝓpꝛio tenent ĩ vi/
heredes. lesſtappellmimotenentipe⸗

— reditarias poꝛtiões.h. d. qdð dic ut plene dixiin.l. tur

pia. 5. fl. S. e. Ex iſta. I. põt ſumi rõ.l. luti. S. meuia. j. ad treb.
ubi ſi nominant᷑ noĩb appellatiuis nõ ſignificãtib hẽditatem
uoant᷑ ꝓ hẽditarij poꝛtiõibꝰ.qdð iõ ẽ.q; nõ ſuffic tm̃ noĩa ꝓpa
ponẽ. ſ̊ reqri ꝙ numerent᷑.hoc ẽ ut diſticte ponant.ut hi tex
tu.ſʒ per illa noĩa appellatiua non ſit enumeratio ꝑſonarum.
ergo c. X

— Sicut legata per õ tabulas atro⸗
heres.nnnn dts pceptiões ach.
. devehocn. . plauciuc de dci Phono,. n Sti .
Aſubſtituto ul legitimo
Ber heredati. pzqati nõ põt legatuʒ

. elinqꝗ.ſec ĩ ĩſtituto q bñficio p̃teriti ſuccedit ꝑ ẽ tab.
h. d. Pꝛincipiũ hui legis declara ut dicã in.l.ꝗ fũdũ Kac-
j. de le. ij.

SS 1. Nelicta a poſthumo ĩſtituto
WCũ a po ſthumo. debenia ubſtituto nõ nato

—

ahrin arbitrüũ

poſthumo. Poſib lieno hölece “
. — Poſthumo alieno põt legari ⁊ põt he
Eredi.⸗ ſſtitui. h.d.de hoc plene in.l.gallus
S.q ille caſus.de libe.⁊ poſthu. h.dDd.
tutoꝛ. Qui accipit uxoꝛẽ illegitime ſciẽter
EEεNsb ea nõ capit. ͤ ipſi relinquere põt.

= h.d. Hoc qð dicit de muliere itellige ſi fuit ignoꝛans

ſecſi ſciẽs.ut nõ.j.de uſufru.le.l.uxoꝛi marit.⁊.l.ꝑfectus.de
ritu nup.dixi in.l.ij.de hij qui.ut iĩdig.

Explicitliber. xxx. Incipit. xxxj de legatio ⁊ ſideicõmil
ſis ſecũdo.

Rubeꝛica. Silegatuiarbiti .
FPP5d1Sæ Silegatu i arbitriũ a
1 arbitriũ. teri'2 itionalit oferat .
ſuſpẽdit.ſiẽ ꝑ q;ᷓlibet aliã ↄditionẽ.ſʒ ſi nõↄdi/
tiõalit nõ ſuſpẽdit. h.d. Diuide ut ĩ glo. ſup uer
oſz cũ ĩ duas partes. CPꝛimo loquit᷑ qñ lega-
iũ alti oditioalit expſſa certa qtitate uel re.
cðo diẽ qñ ↄfert᷑ ĩ arbitriũ alti nõ oditiõalit.ſqʒͥ non expᷣſſs
qtitate uel re.ſcða ibi.ſed cũ ita.¶ In tex. ibi ꝗ eni.dic.q.d.
nullã. Aidet᷑ enĩ teſtõꝛ certã qtitatẽ expᷣſſiſſe.⁊ hoc ſequitur.
AQũo añ oĩa ꝗd mouet glo.ad dicẽdũ ꝙ ĩ pma parte fuiti
ſegato certa qtitaj expſſa. Rñdeo ꝙ ſi nulla fuiſſet expᷣſſa le
gatũ fuiſſet iualidũ tanq; ĩcertũ.ut.l.cũ poſt.S.gener. õ.de iu.
do. cũ enĩ dico relinds titio.ſi ſei arbitrat fuerit.hic ſuſpendit
diſpoſitio.⁊ ĩ arbitriũ ſeij ↄfert hoc utrũ ſibi placeat ꝙ ſitlega/
tũ uel nõ.non aũt qd uel qᷓtũ leget.vñ ſi arbitraret ꝙ ſibi pla
cet legatũ eẽ remaneret tñ legatũ iualidũ ꝓpt icertitudineʒ rei
legate. ut. d. S. gener. Sʒ qñ arbitriũ nõ ponit᷑ cõditionaliter.
in lego pupillo arbitrio tutoꝛũ.⁊ tũc diſpoſitio ẽ certa.q; teſta
toꝛ legarg in arbitriũ alteri cõmittit qd ⁊ qtũ leget. ¶ His
pmiſſis op.hic ĩ pn.inuit ualet legatũ relictũ ſub cõditiõe ſi
uoluerit. Cõtra.j.ti.j.l.ſideicõmiſſa. S. quanq;. x.ẽ.de here./
ſti.l.ſiqs ſempꝛoniũ.x.l.nõnunq; de ↄdi.⁊ de. So.expone ſi
uoluerit. ſcilicet arbitrari. ⁊ ſic nõ fuit collatũ in merã uolunta
tẽ. Ael dic Fʒ Ro.ut dũ dẽ ibi.qd eniitereſt exponat.i.alilq
itereft. Auelibʒ lec.ẽ va ĩ ſe. pma tñ magis ẽ dara.Ex his nõ
ꝙ ſiẽ nõ dẽ ↄferrii liberã uolũtatẽ per iſta uerba. ſi capitoliũ

aſcẽderit.ita nec per hec uerba ſi arbitratu⸗ ſuerit.ſec per iſta
ſi uoluerit. Intro glo.fi.⁊ op.ĩcertitudo vitiat legatũ.ðut.d.l.
cũ poſt.S.gener. So.hec incertitudo uenit dedarãda ꝑ arbi
triũ alteriꝰ. ¶ Op. de. l. ſi ita legatuʒ. S. illi ſi uolet. S.ti.j.⁊ de
l. ſi ita expſſũ de ↄdi.⁊ de. So.ibi ↄfert in liberã uolũtatẽ lega
tarij.qð fieri põt.¶ ¶ Op.de.l.utrũ.S.j.de re.du.So.ibi debʒ
itelligi arbitrio hẽdis.hoc eſt in libera uolũtate.qdð nõ ualet.
¶Venio ad materiã ⁊ glo.hic ſumat diſtinguẽdo tres caſus
quos examinabo.¶ NPꝛimo q̃ro an ualeat legatũ relictũ ar/
bitrio legatarij. Glo.ꝙ ſic.ſiue dicat ad arbitriũ.ſiue ſi uolue/
rit. ut.l.ſi ita de cõdi.⁊ de.Addit Di.q; nõ refert ↄferat ĩlibe
rã uolũtatẽ uel nõ.ut.j.de op.le.per totũ.⁊.l.ſenatus.S.lega⸗
tũ. S.ti.j. Tu vo dic clarius.aut teſtatoꝛ dicit ad ei arbitriũ.⁊
ſic nõ ↄditionalit᷑ c ualet ut hic.aut hoc expmit ↄditiõaliter ⁊
tũc aut qtitate nõ exp̃ſſa.⁊ nõ ualet ut in pn.hui.l.a ↄꝛio ſen
ſu Fʒ ꝙ glo. ĩtelligũt. ⁊ Di. aut teſtõꝛ expmit certã q;titatẽ uł
rẽ.⁊ tũc aut dicit ſi arbitratfuerit ⁊ ualet.tñ eſt neceſſe ꝙ arbi
tret. ut hic in pᷣn.⁊.l.is qui hẽs.Sõ.de acq.hẽ.lʒ gl.ibi nõ bene
ſentiat.aut dixit ſi noluerit ⁊ ualet ſi declaret ſe uelle.ut.l.ſi ita
§. ili ſi nolet. S. ti. j. .l.ſi ita exp̃ſſũ.de ↄdi.⁊ de.aut dixit cum
uoluerit.⁊ ualet etiã ſi nõ declaret nolũtatẽ ſuã.nã moꝛiendo
videt᷑ uelle.ut.l.ſideicommiſſa.S.ſic relictũ.j.ti.j.⁊.l.uxoꝛẽ.S.
pe.j.ti.j.¶ Scðo q̃ro qd ſipferat᷑legatũ in poteſtatẽ heredis
DHicit glo.tũc refert utrũ dicat ad arbitriũ.an ſi uoluerit. Tu
circa hoc dic latius.aut dicit ad arbitriũ hẽdis nõ ↄditionali
ter.⁊ ualet ut purũ ut hic.aut cõditionaliter re uel q;titate nõ
expᷣſſa.⁊ eſt nullũ.ut in pn.huius.l.a ↄꝛio ſẽſu.aut expᷣſſa re uł
;titate.⁊ tũc aut dixit ſi arbitrat fnerit.⁊ ualet legatũ.nt.l.ſi
ſic. in pn.S.ti.j.tanq; cõditionale per iſtã.l.in pn.iõ eſt neceſ-
ſe ꝙ hẽs arbitret᷑. ul ſit in moꝛa arbitrãdi.ut.l.thais. S.ſoꝛoꝛẽ
j.de ſideicõ.li.⁊.l.iure ciuili.de ↄdi.⁊ de.⁊ hoc vult tex.j.ti.j.
l.ñdeicõmiſſa.S.quanq;.pmo rñſo.ubi dicit legatũ debebit.i
tellige ſi ſuerit arbitrat uel per eũ ſteterit.qð inuit vbũ debebi
tur.qdð eſt futuri tpis. Moſtea in tertio rñſo dicit oiĩno debet᷑ᷣ.
⁊ ſic utũ vᷣbo pñtis tꝑis.qꝛ ibi nulla eſt ſuſpẽſio.aut dicit teſtõꝛ
ſi hẽs noluerit.⁊ nõ ualet.ut hic in glo.⁊ tex.in.d.S.quanqᷓ;.
aut dixit cũ noluerit heres ⁊ ualet ⁊ põt differre uelle uſq; ad
moꝛtẽ.ut.d.l.fideicõmiſſa.S.ſi ſideicõmiſſũ.⁊.l.uxoꝛẽ.S.pe.j.
ti.j.CQAuero utrũ legatũ poſſit cõferri in uolũtatẽ tertij. Gl.
dicit aut dixit ſi uoluerit.aut ſi arbitrabit.utĩ gl. DNeclaro qñ
teſtõꝛ dixit ſi uoluerit eẽneꝰ nõ ualet qꝛ ẽ captatoꝛia uolũtas.
ut.l.nõnunq;. de condi.⁊ demõ.qð ĩtellige uerũ pᷣterqᷓ in reli
ctis ad pia cauſa.ut in.c.cũ tibi ex de teſta.dixi in.l.captato
rie.S.ti.j. Fallit etiã in relictis libertatũ.ut.l.ſideicõmiſſaria li
bertas.j.ðe ſideicõ.li. Sʒ ſi dixit cũ uoluerit exneus puto q;
ualet ut dictũ eſt.S. de herede ⁊ legatario.nã moꝛiendo videt᷑
uelle. d.l.ſdeicõmiſſa.S.;q;. Scðo dicit glo.ſi teſtatoꝛ dixit
ad arbitriũ.⁊ tũc nalet ut purũ.ut hic.ij.rñſo.aut dixit ſi arbi/
traret᷑.⁊ tũc ualet ita demũ ſi arbitret.ut hic in pn. ⁊.j.dicã in
queſtionibꝰ. qʒ ĩtellige fuit in legato expᷣſſa certa qtitas.
alias ſecꝰ. ut in pn. hui.l. Mꝛedicta uera in ultimis uolũtati⸗
bᷣ. ſʒ in ↄctibꝰ ſiue dicat arbitrio talis ſine ſi uoluerit ſemꝑ fac
ↄditioneʒ.ut.l.fi. C.de ↄhẽ.emp.C.il.ſigs arbitratu.j.de vbo.
ob. ⁊ ibi plene dixi de ↄctibꝰ.doc.⁊ glo.in.l.in emẽtij.C.deʒ

hẽ.emp.pꝛo hoc qð habet in gl.ĩ.l.ii ꝑſonã.S.generalit.j.de

re.iur. ¶ Querit gl. an ulle in cuius arbitriũ coſeri cogat̃ arbi
trari. Rñdet glo.ꝙ nõ meminit ſe legiſſe. Di.arguit pꝛo ⁊ cõ
tra.⁊ ꝙ nõ cogai ꝓbat᷑ in.l.fi.F.̊ ⁊ ſiqj.C. cõia de le. In ↄꝛiũ

facit tex.ĩ auc.de eccle.ti.S.ſinaũt.quihoc fatet᷑.⁊ nõ.glo.C.

de epi. ⁊ cle.l.nulli licẽj. Aeri tñ eſt ꝙ nõ cogat᷑ arbitrari pᷣciſe
i cauſatiue qꝛ ꝑdit relictuʒ ſi nolũtatẽ nõ exequat᷑.ut nõ.in.l.
cuʒ ita.S.j.j.eo.⁊.l.huiuſmodi.in pn.S.ti.j.⁊.S.de uẽ.iſpi.l.j.
S. apud eũ.⁊.S. ubi pu.edu.deb.l..j.S.q;uis.⁊ hoc tenẽt doc.
in.d.l.nulli.addũt tñ doc.eẽ uerũ ſi tale officiũ nõ agnouit.ſʒ
ſi agnouit ĩdiſtincte coget̃ arbitrari.ut.l.ij.S.tametſi.C.de ar
bi. hoc ponit Ci.in.l.id qdð pauperibꝰ.C. de epi.⁊ cle.in.iij.q̃
ſtione.⁊.l.fi. C.de ↄhẽ.emp.v⁊ Spe.de ĩſtru.edic.S.nũc aliq̃.
v. hoc etiã q̃ri.ubi plene.¶ Aduertẽdũ tñ eſt ꝙ glo.ſolũ q̃rit
de eo cuius officiũ eſt arbitrari.Di.arguit de his quoꝛũ offici
uʒ eſt exequi.Lñ hoe ſatis eſt ꝓbabile.q;ꝛ eadẽ eſt rõ. DPic er/⸗
golati aut talis executoꝛ acceptauit officiũ ⁊ cogit illud face/

re.ut.d.l.iij.S.tametſi.acceptare dẽ ſiue in teſtõ ſibi aſcripſerit

uel aſcripto cõſenũt in vita ſiue poſt moꝛtẽ.ut.l.nxoꝛi.S.j.j.ad
l.coꝛnel.de fal.⁊ ibi nõ.aut nõ acceptauit.⁊ tũc aut erit ei ali⸗/
qd relictũ in teſtõ.aut nõ.pmo caſu aut negligit exequi.qꝛ nõ
põt etiam ſi uellet.ut ſũt fratres minoꝛes qui poſſunt eẽ execu
toꝛej.ut in.c.exiui.de vbo.ſig.in cle.⁊ habebũt legatũ lʒ non

adminiſtrẽt. ut. C.e.l.ab adminiſtratiõe.aut põtſz nõ vult. ⁊

U
R

8

De legab ſcðo.

tũc cogit cauſatiue.ut NHi.dic᷑. Si enĩ nõ exequit ꝑdit relictũ
ut. d. §. ſinaut. T. l. ſiqs ſepulchꝛum. S. funus de relig. ⁊ ſump.
fu.cũ alijs allegat per Hi.Aduertẽdũ tñ eſt ꝙ oli erat diſtin/
gnẽdũ an legatũ eẽt relictũ ob hocuel nõ.ut.l.nenſeni de ex/
cu.tuto.tñ hoc hodie eſt indiſtincte uerũ.ut in auc.de here.⁊
fal. S. his oĩbus.⁊ nõ.per Ja de bel.eo.ti.S.⁊ hec ꝗdẽ.in ul/
tima.q. Si vo nihil fuit relictũ tunc nõ cogi?. ut.d.S.funus.⁊
l. iij.. de arbi.⁊ de cur. bo.dã.l.ij.S.qrit.⁊.S.de ꝓcu.l.ſilius
G.iuitꝰ. Hoc aũt ĩtelligo ꝙ nõ poſſit cogi.ſ.ut executoꝛ teſta/
mnẽtarius.ſʒ q; iſta executio deuoluit ad epᷣmut.d.S.ſinaũt.⁊
d.l. nulli licere.uel etiaʒ ad pᷣſidẽ ꝓuincie. ut.l.iij.j.de ali.⁊ ci/
ba.leg.ꝗ iudices poſſunt ad hoc vnuʒ cõſtituere ut exequat᷑.
ut. d.l.iij.tũc iudex põt ex ſuo officio cogere.ſicut põt cogere
quẽlibet cui delegat.ut.l.j.C.qui ꝓ ſua iuriſdi. AVbicũq; autẽ
dixi aliquẽ cogi arbitrari ĩtellige ſi arbitriũ ↄditionaliter ſit in
ſertũ.ſi enĩ cogeret᷑ nõ eẽt cõditio qdð eſt ↄ pn.l.nr̃e.¶ Quero
quo iure coget᷑.Gl.in.l.nulli.C. de epi.⁊ cle.dicit officio iudi⸗/
cis uel actione ex teſtõ. Idẽ ſpe.in.d.vſi.hoc etiã q̃ri᷑ cũ v.ſe.
Tu dic aut executoꝛi erat aliqd relictũ ⁊ põt cogi actiõe ex te
ſtamẽto ſi agnouit relictũ.ut.lʒ.ij. C.de his que ſub mõ. als of/
ſiciũ iudicis locũ hʒ.ceſſat enĩ actio ex teſtõ cũ nullũ cõmodũ
pecuniariũ ex eo ↄſequat.ut.l.plane.el.ij.in fi.S.ti.j.¶ue/
ro poneꝙ talis nõ arbitrat᷑ an legatũ ualet.Glo.ꝙ ſic.hoc in
telligo uerũ ſi cõmittat᷑ ad arbitriũ alterius nõ cõditionaliter.
Si enĩ cõditionalit᷑.⁊ ille nollet arbitrari legatuʒ eẽt nullũ.ut
hic in pn.dicit enĩ ꝙ ĩter hãc cõditionẽ ⁊ illã ſi capitoliũ aſcẽ/
derit nõ eſt differẽtia.ſʒ capitolſiũ aſcẽdere nõ cogit.ergo ⁊c̃.⁊
hocſẽtit glo.magna hic.i.in fi.ʒ aliter dicat glo.in.l.isq hẽs
5.de acqꝗ.hẽ.tñ tex.illiꝰ.l.ꝓbat illud dico. ¶ Quero quo
mõ ſciã ꝙ dle nolit. arbitrari. Rñ.pᷣ ſi hoc expmit.ut.l.ſi..ſʒ
ſigs.C. cõia de le. Sʒ ſi hoc nõ expmit ſʒ tacet q;tũ tẽp debʒ
currere ut videat᷑ nõ arbitrari. Dic aut ꝗs debet arbitrari ad
cõmodũ ſuũ ⁊ põt arbitrari donec det᷑ ſibi termin a iudice.ut
l.mãcipioꝝ.de op.le.Aut ad cõmodũ altiꝰ.⁊ tũc aut arbitri⸗
nʒ oſiſtit circa eligẽdas ꝑſonas ⁊ põt arbitrari donec ĩterpel/
latꝰin iudicio ſit in moꝛa. ut.i.cũ quidã.j.e. Aut arbitriũ con
ſiſtit circa res.⁊ tũc debet ifra annũ arbitrari.ut.l.fi.S.ſʒ ⁊ ſi/
9s. C. cõia de le.ita ĩtelligo iſtã legeʒ. ibi ſcdo rñſo.⁊.j.ti.j.l.ſ
gleonu la ces Fali in caſu ubi põt differre arbitrari do
nec viuat.ut.l.uos.j.de ma.teſta.Rõ qꝛ ibi videt᷑ teſtatoꝛ uo
luiſſe ut ſeruus eẽt obediẽs heredi in vita eius.Et pᷣdicta in ul
tinus nolũtatibꝰ.in ↄctib dic ut dixi in.l.ſiqs arbitratu.de v.
obli.¶ Quero illo tertio nõ arbitrãte qs ðʒ arbitrari. Dicit
gl. ꝙ recurri ad aliũ.ᷣut.l.in ꝑſonã. S. generalit.j.de re.iur.tñ
nõ dicit ad quẽ. Lu dic aut arbitriũ ↄſiſtit in aliq̃ re eligenda
exx certis.⁊ tũc arbitriũ deuoluit᷑ in ipſũ legatariũ.ut.d.S.ſʒ ⁊
ſiqs. Si vo cõſiſtit in eligenda re uel qᷓtitate ĩcerta.ut in caſu
huius.l.in ſecũda parte.⁊ tũc recurrit᷑ ad iudicẽ.ar.l.cũ quidã
j.eo. Si uero arbitriũ cõſiſtit in eligẽda ꝑſona. tũc aut ꝑona
erat oĩno ĩcerta.ut relictũ pauperibꝰuel in redẽptioneʒ capti
uoꝛũ.⁊ arbitrabit iudex.ut.d.l.nulli.C. de epi.⁊ cle.aut arbi⸗
triũ erat in eligẽda ꝑſona incerta de certis.⁊ illo nõ arbitran/
te nõ recurrit ad aliu.ſʒ oẽs illi de qb debebat ſieri electio ad
mittunt᷑ in viriles.ut.l.ſiquis titio.in ſi.⁊ ar.l.cũ quidã.j.eo.?·
hoc quãdo nullo modo arbitratus eſt. ¶ Sed quero quid ſi
arbitratus eſt ⁊ male.Gl. dicit ꝙ recurrit᷑ ad aliũ.ut dicto.S.
generaliter. nõ dicit ad quẽ. dic ꝙ ĩdiſticte recurrit ad iudicẽ
nt dicta.l.in perſonã.S. generaliter. de re.iur.⁊.l.continuus.
§. cũ ita.j. de uer. ob. ⁊.l.ſi ſocietatẽ.S. arbitroꝛũ.S.pꝛo ſoc.⁊
ibi dixi.⁊ hoc in ultimis uolũtatibus. In cõtractibus uero qᷓ
liter recurrat᷑ ad arbitriũ alterius. Doc. tãgũt in.l.in ementis
C. de cõtrahen.emp.⁊ ibi glo.plenius dixiin.l.ſiquis arbitra
tu. de uer. ob. ¶ QAuero que ſunt vba que ſigniſcãt arbitriuʒ
boni viri uel liberã uolũtatẽ. Dixii.l.ſiſic.ĩ pn.S.tij.¶ Que
ro qualiter bonus vir debeat arbitrari. Glo. dicit pꝛo viribꝰ
bonoꝛũ teſtatoꝛis cõſideratis meritis legatarij. ⁊ Fʒ qualitatẽ
ſeu charitatẽ. ut in glo.quã vide.Tu dic aut relictũ ſt factuʒ
ob certã cauſã.ut cauſa dotis uel alimẽtoꝛũ uel ſtudij uel ſimi⸗
li.x tũc debet arbitrari quantũ ei ſufficeret ad illud ↄſideratis
alitatib perſonarũ.ut.l.ſi filie.j.ti.j.⁊.l.qᷓro.S.de iure do.
aluo ſi tanta eẽt quatitas ꝙ abſoꝛberet quaſi totũ patrimoni
nʒ relinquẽtis.tunc eẽt minus arbitrio iudicis.ut.l.ꝗdã teſtõ
I.e. Si vo eẽt relictũ ſimpliciter abſq; expᷣſſione cauſẽ. tũc erit
arbitriũ boni viri.ut glo.dicit.exẽplũ hic in ſi.l.ſi teſtatoꝛ lega
uit pupillo arbitrio tutoꝛis debet coſiderari quantũ eſſet equũ
relinqui ipſi pupillo cõſiderata qualitate pupilli.? cõſiderato
patrimonio teſtatoꝛis ⁊ charitate quã habebat ad pupillũ ulł
Conſideratis meritis ſi reliquiſſet maioꝛi. Poſſet etiam colligi

De legaß ſcðo

;titaꝭ ex qlitate relictoꝝ que teſtatoꝛ feciti ſimui.ut.l.cũ vnꝰ
§. ſi. de ali.⁊ ciba.le.⁊.l.ſi ſeruus pluriũ.S.ſi.S.ti.j.¶uero
ex glo.an ꝗs dʒ arbitrari pꝛeſente herede uel ſalteʒ requiſito.
Rũdeo ibĩ teſtatoꝛ nõ taxauit q;titatẽ.ut in ſcdᷣo caſu hui.l.
puto heredẽ requirẽdũ.ar.l.ſiqs arbitratu.j.de vbo.ob.⁊ qð
ibi dixi. ſʒ ſi q;titatẽ taxauit arbitrium eſt tñ circa eligẽdas pꝑ/
ſonas.uel circa diſtributionẽ faciẽdã ĩter eas tũc nõ dʒ requi⸗
ri.ut.l.nulli.S. cũ aũt.C. de epi.⁊ dle.ubi ſufficit ꝙ poſt tẽpus
maniteſtet᷑ pſidi.hoc etiã apparet.ꝛ ex hoc heres nõ lediutur.
¶Quero an oẽs ꝑſone q̃s ꝗs poſſet eligere debeant requiri.
DVidet᷑ ꝙ ſic.qꝛ reqſiti poſſent trahere electoꝛẽ in hoc ut ſe eli/
geret. Cõtrariũ puto per.l.vnũ ex familia. per totã.l.j.eo.ubi
talis electio põt ſieri in teſtõ ĩſtituẽdo uellegãdo.qð nõ poſſet
ſi requireret᷑ pꝛeſentia alterius.qꝛ tũc nõ eẽt mere ⁊ libere ulti/
ma uolũtas. Itẽ q; põt ſieri eis iuitis.ergo eis abſentib. ut.l.
iiij. S. ij.de ſideicõ.li.⁊ dixi in illa q̃ſtiõe qua diſ⸗ utaui que in
cipit ſiliũ heredẽ ĩſtituit. Mõ ob.ꝙ poſſet eũ trahere in ſuã ſen
tentiã.qꝛ tractat᷑ de lucro captaido. ltimo videtis hic ꝙ lʒ
quantitas arbitrio alterius dʒ declarari.tñ obligatio nõ dicit
hẽre cõditionẽ neqʒ diẽ.lʒ enĩ differat executio.tũ obligatio/
nũ reſpectu p̃ſens eſt. ut glo.dicit.Et per hoc apparet ſi aligs
ꝓmittit in iſtro ĩtereſſe uel aligd ĩcertũ.ꝙ ullius iſtrumẽti põt
peti executio ex ſoꝛma ſtatutoꝛũ.ſicuti ſi cõtineret certã quan
titatẽ.tũc in iudicio declarabit q;titas.ut.C. de ſen.q̃ ſine cer.
qᷓti.l.j.fac.S.de edẽ.l.j.ĩ pn. ⁊.l.defẽſiõis ſacultas de iure ſiſ.

que nõ bñ ¶ Sʒ qro eo caſu quo recurrit᷑ ad iudicẽ ſi ipſe ar/

bitrat.an ab eius abſẽtia poterit appellari.Nic ꝙ ubicũq; iu
dex aliqd ut bonus vir arbitrat᷑ nunqᷓ; appellat. Ita dicit In
no.in. c.pᷣſenti.ex de reſcriptis.

Ati Siplures res nominent᷑ plura ſt
Notiens. che ſecꝰ ſi vno uli noĩe cõpꝛe/
eẽdant. h. d. hãc.l.declara ut dicã in.l.neminẽ.j.eo.
ita VDalet legatũ etiã ſi oferat in ↄditionẽ q̃
ειnlteri poteſtate conſiſtit. b. d. C QAQuero
de quo loquit᷑ hic dũ dicit nõ aſcẽdit.Glo.ponit tres
opi.ꝙ loquat᷑ de hede ⁊ ualet legatũ.qꝛ nõ ↄſert᷑ in ei expᷣſſaʒ
uolũtatẽ ſʒ relatã.ut.l.ſiqs ſempꝛoniũ.S.dẽe here.iſti.⁊.l.non
nunqꝙ;. de ↄdi.⁊ de. ¶ Sʒ tũc qͥro qñ dicet iſta ↄditio ĩpleta.
Didet ꝙ dʒ expectari ꝙ deſinat poſſe aſcẽdere.ut.l.ita ſtipu
lat?.de v.ob. Veritas eſt ꝙ videt᷑ ipleta qñ trãſiuit tãtũ tem/
pus ꝙ cõmode aſcẽdere potuiſſet ⁊ nõ aſcedit.ut.l.hec ↄditio
de ↄdi.⁊ demõ. Alia lec.eſt ꝙ hic dicat᷑ ſi exne capitoliũ non
aſcẽderit.⁊ iſta etiã eſt bona ⁊ dʒ expectari donec deſinat poſ
ſe aſcẽdere.qdð eſt uerũ niſi eẽt perſona legatarij ↄiuncta.quia
tũc pᷣſtat᷑ cautio mutiana.ut.l.cũ tale.S.j.de ↄdi.⁊ de.Tertia
lec.eſt ſi ipſe legatariu capitoliũ nõ aſcẽderit.tũc ualet legatũ
⁊ eſt loc cautioni mutiane.ut i, glo⸗ bnmle gall
n Si vna res legat᷑ ſub noĩe collecti
Eminem. nõ põt vna acceptari alia non
ſecus ſi plures noĩati niſi illa qᷓ repudiat hẽat onus annexum
h. d. cũ duob ſequetibus p.C. de cadu.tol.l.j.S. ubi au
tẽ. Olo.ſoluit hic legat vna rej vni.ibi pluribꝰ.vnde poꝛtio ac
creſcens põt repudiari.¶In.l.ſi duobꝰ.qro quomò ĩtelligat
de duobus legatis non pòt repudiari vnũ quod onus habet
annexũ. Rñdeo ſi per hoc fieret piudiciũ hedi ut in exẽplo h
poſito. Idẽ ſi fieret pᷣiudiciũ alteri.ut.l.ſi legatario.in pn.j.de
fideicõ. Et per hoc dixiĩ qõne de facto.uo ſcitis ꝙ executoꝛ
qui ſẽtit cõmodũ dʒ ſatiſdare.ut.l.ſi a pluribꝰ.S.ti.j.⁊ nõ.in.l.

liberto.S. largius.de annu.le.als ſecꝰ.ut.l.diuꝰ.S. ſicui pluſq;

p.l.fal. Cõtingit ꝙ quidã fuit cõſtitut executoꝛ ⁊ legatuʒ ſibi

fuit relictũ iſte vult repudiare legatũ ut euitet onus ſatiſdatio/

nis ⁊ vult eẽ executoꝛ.Certe nõ põt per iſtã.l.que loquit i one
re ĩpoſito a lege.facit.d.l.ſi legatario.j.de ſideicõ.li.¶Que/
ro ſi repudiatio ualet ⁊ onus remanet. an cogat᷑ he utrunq;.

Rñdeo repudiatio ualet ĩ piudiciũ repudiant ut hic. Sʒ ẽ ad

uertẽdũ ſiquidẽ ille in cuius fauoꝛẽ legatũ repudiatũ habebat
on põt ſibi cõſulere illo nõ agnoſcẽtelegatũ.⁊ nõ cogit agno
ſcere ut hic ubi hẽs deducet falcidiã ⁊ retinebit ſeruũ legatum
cũ onere ſuo.Si vo nõ põt ſibi cõſulere niſi ille agnoſcat tunc
cogũ legatarius agnoſcere nõ obſtãte repudiatione.ut.d.l. ſi

legatario.j.deſideicõ.li.que ẽ nõ.Et eſt aduertẽdũ.ꝙ qñ vna

ars legat᷑ per agnitionẽ partis videt᷑ facta agnitio totius.ut
.ralr eeſe. Sʒ qñ facta ſũt plura legata quoꝛũ vnũ habʒ
onus agnoſcẽdo vnũ nõ videĩ agnoſcere aliud.ſʒ noua agni-
tiõe opus eſt.⁊ ſic eſt eaſus in quo legatarius particularis co/
it legatũ agnoſcere lʒ regulariter contra dictã. l. ſigs omiſſa
8.ſiqs omiſ.cau.te. ¶ Altimo qñ deferun: plłres hereditates
uel plures partes vniu hereditaſj.dixi in.l.ñ. ð. de acq.here.

Sʒ q deſerunt plura legata uel vnũ dicẽdũ eſt hic. Ergo di
cas ꝙ aut legat vna res aut plures.pmo caſu aut legat ſimul
aut per partẽ.ſi ſimul aut legat᷑ vni ⁊ durat vnius.⁊ partẽ nõ
põt tm̃ agnoſcere. ut hac.l.nemineʒ. aut deuenit ad plures. ⁊
tũc ſecꝰ. ut.l.legatarius in pn.S.ti.j.x.j.eo.l.⁊ ꝓculo.Að in/
telligo niſi onus adiectũ alið ĩiduceret. ar. huiꝰ.l. Sʒ ſi relin
tur per partes tũc põt vna pars agnoſci alia repudiari.ar.l.
j. S. ubi aũt. C. de cadu.tol.ſcdo caſu aut plures res legant᷑ ſpᷣ
noie uli ſeu collectiuo ⁊ nõ põt tm̃ vna agnoſci.ut in.l.grege.
j.eo.Aut leganĩ copulatiue.⁊ tũc tm̃ pòt vna agnoſciniſi al
tera habeat onus.ut hac.l.ſi duobꝰ.Si vo legant᷑ plures alt᷑/
natiue.dic ut.l.ſi ex toto ti mnöcahitpamt, gꝛidiam
.Y ui nõ capit partẽ.qꝛ idignꝰ
titio qui. crpante P.d. Won⸗ caſu ;
fuit legatũ titio ⁊ cuidà alij qui nõ poterat capere.qꝛ

poꝛtio ĩdigni applicat ſiſco ut in depoꝛtato.ut.j.ti.j.l.ſi depoꝛ

tati.Fm vnã opii. ut ibi dice. Ael pone exẽplũ in uxoꝛe quele
gauit viro qui eã duxit tra ĩterdicta legũ.ut.l.ſi..tl.j.xl.ij.
I.de his qui.ut ĩdig.¶ Op. C. de cadu.tol.S.in pᷣmo.⁊.S.ſe⸗
cũdo.⁊ de õ tabu.l.poſt moꝛtẽ.S.liberi.ubi poꝛtio deſñciẽ ac
creſcit ↄiũcto.So.dicit glo.ſpetiale eſt hic.⁊.l.plane.S.ſi cõ/
iũctĩ.x.l.huiuſmodi.S.ſi titio.x.l.ſi duobus.in pᷣn.õ.ti.j. Tu
dic ꝙ ↄꝛiũ loquiũ qñ ĩ perſona collegatarijlegatũ deſicit oĩno
ſʒ hbic legatũ nalebat ⁊ auſereba᷑ ab eo nainß ab idigno ⁊ ue/
niebat ad fiſcũ.alie leges in qbꝰ dicit gl. ꝙ tallit itelligunt ut i
eis dixi plene in.l.huiuſmodi.S.ſi titio.S.ti.j. ¶ Op.de ↄdi.⁊

demõ.l.mulieri.So.glo.tu dic ꝙ ibi iõ.qꝛ legatarius uenie/

bat de iure ſpetiali.vñ ſibi nõ põt accreſcẽ ut ibi dica.¶ Op.
ad id qʒdð dixi de.l.f..ſeio.j.eo. Solu.ut ibi patet.¶ Op. de
l. pap.S.qm aũt qrta.S.de ĩoffi.teſ. So.ibilʒ nõ admittebat
ſperabal aqmitti.⁊ ſic cõcoꝛdat cũ eo qð dixi. ¶ Op.de.l.ꝗ
qrtã.S.ſi. So.nõ eſt cõtra ut ibi patet.

a& f DODp. de. l. cñ ßu . S. ti. j.
— Iuis ſernũ. he⸗ ſugerat tꝑe teſta

L menti.hic poſt. ¶ Scðdo op.de.l.cuʒ res.S.j.⁊.ij.Sẽ.
ti. j. So. ĩtellige ꝙ hic auſugit culpa hẽdis.¶ Op. ad. l. agl.
l.ĩde neratius.S.ij. So.ibi aufugit poſt moꝛtẽ ⁊ aditã hẽdita
tẽ.vñ cuzʒ legatarius ſit dñs põt ſibi ꝑ actionẽ.l.aquil.conſuli.
¶ Quero de quo heres dʒ cauere qñ aufugit viuo teſtatoꝛe.
BGlo. dicit ꝙ de reſtituẽdo nõ de ꝓſequẽdo. Sʒ ↄꝛiũ dicit gl.
in. d.l.cũ ſeruus.ſ.ꝙ ipſe heres dʒ ꝓſequi ⁊ iſta uera.ꝓbatur
hic in textu dũ dicit de reducendo eo.⁊.l.ſi ſeru.in pn.S.ti.j.
materiã iſtã dixi in.d.l.cũ ſeruus.ð.ti.j.

(Sii Legatũ alternatiue cẽſei plura quo ad rerũ no

HHνminationé. vnũ quo ad p̃ſtationẽ. h. d. ¶ Op.
J. e. l. ſi llud.ij.rñſo. Da ſolni ibi dẽ vnũ quo ad vnã ſol.
ſũt tñ plura quo ad noĩationẽ ut hic.⁊ ſic cõcoꝛdat cũ fi.huũ.
S. Iſtud repedt glo. p.l.cuʒ illud qñ di.le.ce.⁊ ſoluit. Sol/
ue ꝙ aut loquimur in legato alternatiue in quo utrũqʒ eſt ab
initio in obligatiõe ⁊ loquitur.l. ꝛia.q; vnũ legatũ eſt.aut lo/
quimur in legato alternatiuo quoꝛũ vnũ ponit in defectũ alte/
rius.⁊ ſic nõ cõcurrunt in idẽ tp̃s.⁊ tũc ſũt plura legata ut hic
Iſtud dictũ glo.eſt õ.d.l.ſillud.ij.rñſo.j.eo.iõ tene pmã ſolu
ſionẽ quã tenet glo.in.l.ſi ex toto.S.ſfi.S.ti.j.⁊ Di.ibi ⁊ eodeʒ
mõ itellige.l.cũ illud.j.quãdo di.le.ce.

6S i qui 8. Silegat᷑ certũ coꝛpꝰillð debet᷑ qð ex ulo coꝛ/

.— opoꝛe reperit. h. d. ¶ Op. ꝙ debeal tota qᷓ;ti
ta ⁊ falſa demõſtratio nõ vitiet.ut.l.ſi ſic.S.j.S.ti.j.So.ibile

gata fuit ;titas. hic Ps ᷓ 4 repert in rerũ nã.ſiłe.S.ti.ij.l.
Op. de. l.

ſi ſeru. F. q qnqʒ. ¶ qdaʒ.in hn.ð.ti.j. So.ibi fuit
adiect loc vñ ſolueret poſt ꝑfectũ legatũ iõ nõ videt appoſite
cauſa taxatiõis ſʒ magis deſignatioi ⁊ cõſilij vñ ſolueret.ſile

.l.paulo.5.ſi.j.tl.j.hic vo ĩ ipſo legato ſuit ĩcertũ vñ ſolueret᷑.
(Si inter duos Siteſtatoꝛ ſeſit de certo legata

— vrio nec apparet de quo põt hẽj
eligere quẽ vnlt.h.d. ¶ Op.q hẽs nõ teneat᷑ alicui ſoluere ꝓ
pter ĩcertitudinẽ. ut.l.ſi fuerit.j.de re.du. So.expone hic dʒ
i.põt. ¶ Contra hoc op.de.l.iij.S.ſi duob.de adi.le.So.ut
ibi. ¶ Op. ꝙ legatn ualeat ⁊ hẽs cogat eligẽ. ut.l.apð iut:.S.
ſeio.ð.ti.j.So.ᷣibi erat ĩcertitudo circa res.ᷣ circa ꝑpſonas.rõ
nẽ ponit Hi.i.c.iĩ obſcuris.de re.iu.li.vj. ¶ Sʒ op.ſi ĩcertitu/
do circa ꝑpſonas fac non ualere legatũ fruſtra ẽ poſita iſta lex.
Quij eniʒ dubitat ꝙ hẽs põt ſoluẽ ⁊ donare de ſuo ꝗd vult.
Rñ̃.legatũ ẽ nullũ ĩ vitate.deſic enĩ pbatio nõ ius.ut.l.duoſt
titij. de teſta. tu. x.l.cũ ex plibꝰ.j. de ma.teſta.⁊ iõ ſi hẽs ſoluit
legatari poſſidebit ti.pſegato nõ ꝓ donato.⁊ iſtð legatũ ve/
niret in ↄtributionẽ iponẽdã rõne legis falcidie ſic ceta lega/
ta. ⁊ iõ poſit ẽ.S.iſte. ¶ Sʒ qro h dꝛ ſi ãbo ueniãt.ꝗd ſi non

He legatis ſcyo.

uenit niſi vnus.ᷣalter nil dicit uel expᷣſſe renũciat. Rñdeo ie
ꝙ hẽs nõ cogejĩ ſoluere.qm agẽs nõ oſtẽdit teſtõꝛẽ ſeſiſſe de ſe
⁊T ſic nõ fũdat ſuà intentionẽ.ut.d.l.duo.⁊.l.ſi plures.j.de uſu
fru.le.x.l.ſi fuerit de re.du.⁊.l.cũ ex pluribus.de ma.teſ.uerũ

tñ heres ad repellẽdũ agẽtẽ debebit facere ſidẽ in iudicio quõ

alius titius reperit hñs eaſdẽ demõſtratiões. ut ex hoc colliga
tur ĩcertitudo.ut.l.ita fidei.in pn.j.de iu.ſiſ.Et hoc dixiin.q.
de facto.ꝗdãa reliquerat cẽtuʒ darutie in parochia ſãcte marie
qdã noiĩe clarutia de dicta R petebat dicta centũ, hẽs
dicebat ꝙ nõ debebat ſibi ſoluere.qꝛ poterat eẽ alia clarutia ĩ
dicta parochia.certe nõ ſufficeret dicere ꝙ poterateẽ alia cla/
rutia. ut Sðõ Kaeree uue fil. ſubſtütnt ſib
Nor iin petẽdo legatarius ⁊ ſubſtitut ſibi con
Cert m. currebaãt in dutn ẽpmus legatari p̃feren/
dus.h. d. ¶ũ Op. legatario p᷑ agnoſcẽte ſſtitut repellit oĩno.
ut. l. poſt aditã. C. de ge alijs ſubſti. So.glo.itelligit ſubſti
tutũ pic per ſideicõmiſſũ qᷓre tenebat᷑ ei reſtituere legatarius.
¶Op. tũcqꝛ fideicõmiſſariuj nõ hʒ actionẽ ð̊ heredẽ niſi ſibi
cedat᷑.ut.l.iperatoꝛ in pn.j.eo.⁊.l.ſilegatarius.j.ti.j. Hui ti⸗
moꝛe Ja. de ra. itelligit hic in ſubſtituto directo ⁊ ꝙ erat ĩter
eos cõtentio.qꝛ ꝗlibet dicebat ſe pncipalẽ legatariũ. Sʒ hoc
eſt cõtra mẽtẽ littere. Lñ ſuſtinendo hãc lec. dic ꝙ ſubſtitut
dicebat legatariũ pmũ repudiaſſe.⁊ eſt bona lec.⁊ lectruã gl.
etiã puto bonãa. Ad cõtrariũ rñde ꝙ nõ habet actionẽ cõira
heredẽ niſi cedat᷑.i.directã.ſ̊ utilẽ ſic.cũ enĩ habeat actionem
cõtra legatariũ hʒ obligat illã actionẽ quã legatariꝰ hʒ con/
tra heredẽ ⁊ ſic hʒ utilẽ. ut.l.nomen.S.j.que res pig.ob.poſ.
põt eni ĩtereſſe ſideicõmiſſarij ꝙ ſibi ſoluat pus Sfegar⸗Bo⸗
foꝛte q; legatarius ſtatim eſſet ↄſũpturus ſi accepiſſet. ¶ Op.
ꝙ pᷣferat᷑ ideicõmiſſari.ut.l.is cui.S.fi.j.ut in poſ.lega.So.
hic loquit᷑ qũ nulla culpa põt legatario ĩputari.als ſec ut ibi.
QOp. S.ti..l.ſis plurib.in pn. So. dicit Di. ꝙ loquit quã
do cõcurrit legatarius pmus ⁊ ſideicõmiſſari cui dʒ reſtitui.
In cõtrario cõcurrebat merus executoꝛ ⁊ ille cui dʒ reſtitui.
quo caſu ille cui dʒ reſtitui indiſtincte pᷣfert. ¶ Altimo nõ ex
hoc.S. ⁊ pcedẽti ꝙ tertius uenit ad ĩpediẽdã iudicis exactio/
nẽ eius qð tu legatari petis a me tanq; ab herede.ſacit.S.ſo.

ma. I.titia.⁊ quod ibi nõ. ⁊ ibi dico. ⁊- Lita tamẽ.. quotiẽs.j.

ag trebel. T ibi dicam.

(Sicni certam. Silegalpars hereditatig tellgi

S=Sðͤ tur cũ honoꝛib ⁊ oneribꝰ.ſi parꝭ
bonoꝛũ ĩtelligit deductis oneribꝰ h.d. C Op. ad iſtũ.ꝑ S. de. l.
ſe. So. Ro. vtellexit ꝙ hic loquat᷑ ſʒ tẽpoꝛa antiquiſſima. uel
ꝙ gs legauit certã partẽ hereditatis.hoc eſt rẽ 8 facit partẽ
hereditatis.lex vo ſequẽs loquit᷑ in duob caſib ſpalib. quod
nihil eſt dicere.nã eſt ↄtra legẽ nõ amplius.S.cũ bonoꝛũ.S.ti.
i. c. l.generali.S.ſi.j.de uſufru.le.Hic ergo m Azʒo. ꝙ hic le⸗
gauit certã partẽ hereditati.merito onera diuidunt᷑.qꝛ nomẽ
hereditatis hoc ĩpoꝛtat.in.l.ſequẽti legauit partẽ bonoꝛũ que
ĩtelligunt᷑ deducto ere alieno.ut.l.ſubſignatũ.S. bona.x.l.bo
noꝛum.de vbo.ſigni.iſta eſt uera. ¶Sed ad iſtud opqj. ad tre
bel.l. cogi in pn.ubi ſi relinquunt᷑ bona ĩtelligit cũ oneribus ⁊
cũ honoꝛibꝰ.So.dicit Ni.aut bona reliquunt iure legati ⁊ lo
quit iſta lex. Aut iure ſdeicõmiſſi ⁊ loquit.l.ↄtraria. lta tenet
Di. in.l.pnceps bona.j.de vbo.ſig. Et glo.videt᷑idẽ tenereĩ
l. Gſignatũ. S. bona. de v. ſig. Certe ſi iſta opinio eẽt uera con

tradiceret illi regule quaʒ dediin. l.j.. ti. .ſ. ꝙ legata ulia T ſi

geicõmiſſa ulia ſint exequata.qdð dixi me exa:ninaturuʒ hic.
de Ja.de ra. Me. ⁊ Ci. qui boc referti.l.ij. C. cõia de le.

In tertio ðꝛio dicũt ſicut exequata ſũt legata particularia par

ticularib ſideicõmiſſis.ᷣita ulia vniuerſalib ſideicõmiſſis.Ad
l. cogi.rñdeo ꝙ ibi oĩa bona relinquunt᷑ hic parj bonoꝝ ⁊ ita
ptraſeũt ſba⸗ Eago opi.iſtoꝛũ teneo.p eis do caſũ in.l.quotiẽs
S. ſ. de uſufru. ubi ſi legant oĩa bona ĩtelligiũ.i.oĩs ſubſtantia
qð eſt ideʒ ꝙ hereditas. ut.j.ad trebel.l. cogi.in pn. ⁊ ꝓbat.j.
de uſuſru.le.l.uxoꝛi.ubi legato uſufru. bonoꝛũ uenit calẽdari
uʒ qð ↄtinet debita ⁊ credita.ſecus ſi certe partis bonoꝛũ lege
tur uſufructus.ut.l.generaliter..fi.de uſufru.leg. Rõ qñ te⸗/
ſtatoꝛ legat oĩa bona.ſi intelligeret deducto ere alieno.ex hoc
ſequeret ꝙ legatarius haberet totũ cõmodũ ⁊ apud heredes
Temanerẽt oĩa ĩcõmoda.qð ẽ incõueniẽs.ut.l.ſi nõ fuerit.S.j.
S. ꝓ ſocio.Et iõ ĩtelligit uliter ut trãſeãt debita ⁊ credita. 5
qñ pars bonoꝛũ reliquiũ ceſſat pdictum ĩcõueniẽs.⁊ iõ d hoc
caſu legar particulare.ſiue ergo oĩa bona relinquũtur iure le
gati uel ſdeicõmiſſi legatari uel ſideicõmiſſarius habebit bñ/
niciũ trebelliani.ut in eo actiões debeãt traãſire.ut.l.mulier.S.
Hi. ad trebel.⁊ quod ibi nõ.Idẽ ſi pars hereditatis uel tota he
reditas ut hic. ⁊ nõ.in.d....Siſipars bonoꝝ relinquũ non

Mð ita legatum. Zeante uebebaibe

habebit bñfciũ trebel.cũ ĩ eũ nõ trãſeãt actiones.ut hac.l.cũ
gũt. Sed cõtra hoc facit ad trebel.l.cogi.S. generalit᷑.in glo.
ſup vbo vniuerſitatis. que dicit tota uel pꝛo parte.ſed illud in/
telligi quado uti uerbo hereditatis.ſecus ſiuerbo bonoꝛũ ut

hic. ¶Szʒ quero qd ſi teſtatoꝛ iſtituit me heredẽ in certa par

te hereditatij.⁊ rogauit me reſtituere ilã partẽ utens uocabu
lo bonoꝛũ.Rñdeo ſideicõmiſſu dicet ule.q; totũ qdð mihirelin
quit ſuʒ rogat reſtituere.⁊ ſic hʒ locũ ratio pcedẽs.idẽ ſi roga
tus ſũ reſtituere medietatẽ vni medietatẽ alteri.ita ꝙ apð me
nihil remanet.iõ dicet᷑ fideicõmiſſũ vniuerſale per eandẽ ratio
nẽ. ʒʒ pma facie videbat᷑ relicta pars bonoꝛũ. Sʒ qro aligs te
ſtatoꝛ religt partẽ bonoꝛũ ⁊ ĩ his eũ heredẽ ĩſtituit.an deducẽ
tur debita ⁊ credita. Nidet᷑ ꝙ nõ qꝛ religt iure hereditario.cõ
trariũ eſt uerũ.nã partẽ bonoꝛũ reliquit. ergo ⁊c.⁊x illud qð ſe/
quit᷑ ⁊ in his eũ heredẽ iſtituo ſtelligt lein his que cõtinẽt lega
tũ certe parᷣ bonoꝝ ⁊ ſic hẽs ĩſtituterit in re certa.nã natura
illius dictionis in his ⁊ ſimiliũ eſt ut faciat relationẽ pᷣcedẽtiuzʒ
cũ omnibꝰ ſuis ſralltar us. ut. l. a filio. S. teſtatoꝛ. ⁊. S. ſeq̃n.
Tibi dicã.j.de ali.⁊ ciba.lega.¶ Quero qñ legaĩ pars bono
rũ es alienũ dʒ deduci ut hic.⁊ ſolutio debet ſieri Im foꝛmam
l.nõ amplius.S.fi. S.ti.j.qd dicẽdũ de legatis an deducantur
NRñqdeo aunt fuit legata ſpeties hereditarla vni ⁊ pars bonoꝛũ
alteri.tũc illa ſpẽs deducit nõ per iſta.l.ſʒ per regüla ne eſt ꝙ
generi ꝑ ſpetiẽ derogatur.ut.l.uxoꝛẽ.S.codicill.⁊ A.ſe

eruis ur/

Vanis. in ſi.j.ti.j. Secus ſi vni leget ſpẽs alteri uſufruct certe

partis bonoꝝ. ut.l.ſepꝛonio.in pn.j.de uſufru.le.qdð dic ut ibi
Si vo legat q;titas.ᷣtũc aut eſt tale legatũ ex quo nõ detrabit
falcidia ⁊ illud deduci ut hic dũ dicit de pᷣado ſeruoꝛuʒ.Et ad
uerte ꝙ gl. dicit de ſeruis quos pᷣcepit redimi ⁊ manumittiut
oſtẽdat nõ ſuiſſe depoſitũ de ſpetie hereditaria. ſʒ de q;titate.
Zd⸗ ergo in legatis ad pias cauſas de ꝗbus nõ detrahuũ falci
ia. ut in auẽ. ſimiliter. C. ad.l. fal. Si vo ſũt legata de quibus

falcidia detrahit ⁊ iſta iſto mõ nõ detrahunt qdð patet q uenit

ad cõtributionem legis falcidie.na eſtimabit᷑ quatũ ualet illa

pars bonoꝝ nõ deduc legatis ⁊ eſtimabunt᷑ legata alia ⁊ ſic

cõtribuent ⁊ videbit an ſit locus ſalcidie.ut.l.qui quadringẽ⸗
ta.⁊.l.marcellus.in pn.j.ad trebel. Pꝛedicta uera niſi de mẽ

te teſtõꝛis aliud apparet.ut ſi peſt multa legata facta dixiſſet

alioꝝ nero bonoꝛũ meoꝛũ partẽ dimidi lego tali.nã per hoc
ꝙ dicit alioꝛũ videt uelle pus legata detrahi.ut videbi in. d.
I. qui dringẽta. v.A. marcellis.“
NVm fundus. hod we legne ckedi
ad legatariuʒ ꝑtinet. h. d.
Op.ꝙ pñs tps dʒ iſpici.ut.l.ſi ita.de au.⁊ ar.leg.
So.ibixõtingit augmẽtũ in alij rebus ſeparati. hic in eadez
re.qʒð dic ut.l.Fui electiõe.S.ſi.⁊.l.ſi ex toto ĩ pn.S.ti.j.qdð nõ.

Horiy Statulibero non põt hẽs le
nliter g niſi ſub Archee liberta

tis. uel ſ moꝛiẽte herede ſeruus ſuturus ſit liber. h.d.

¶¶Moppo.in auc.ut liberti decetero.S.ſiquis.Solu.dicit gl.

fallit ibi ⁊ in alijs caſib ubi ꝗs ſeruo ꝓpꝛio legat. Dic ꝙ quis

boterue ꝓpꝛio legare quãdo legatũ eſt tante efficacie ꝙ etiã
lbertatẽ tribuat. ut in. d.S.ſiqs. Itẽ pñt legari alimenta. ut.l.
ſeruus. de ali.⁊ ciba.le.S.ti.j.l.Fuo alieno.S.j. Iteʒz põt legari
ſeruo cõmuni.ut.l.plautius.j.ad.l.fal. Itẽ ſerno ꝓpꝛio lega/

4

to. ut...ſeruo legato.in pn.⁊.l.ſi a pluribus..fi. S. tl.j.

Stichu Wer miſſu ad tẽpus poſt tẽpus videt᷑ ꝓhi/

ũ eẽ.⁊ poſt electionẽ ſola res electa videt᷑
eſſe in legato ⁊ uariare no licet.hoc dicit. Nõ ꝙ ei qui põt
aliqꝗd facere ſi ad faciẽdũ ſtatuat tẽpus ⁊ infra tẽpus nõ facit
poſt tẽpus vider eſſe ꝓhibitus.ſiue ſtatuat tempus a teſtatoꝛe
ut hic ſiue a iudice.ut.l.mãcipioꝛuʒ.j.de op.le.⁊.l.ſi ea.C.qui
accu.nõ poſ.⁊.l.. titia.j.de accu.facit.l.ĩperatoꝛej.S.de poſtu.
ubi econtra ꝓhibitũ ad tẽpus poſt tempus videtur permiſſũ.
Nota ꝙ poſt moꝛã heredis in eligẽdo trãſtert electio in le/
gatariũ. Icẽ ſi electio rei traſtert in tertiũ. ut.C. cõia de le.l.ſi.
§. H⁊ ſiquis.¶ MNota v nõ licet uariare poſt electionẽ factaʒ
cõtra.j.de vbo.obli.l.ſiquiſita ſtipulatus ſit ſtichũ aut paphi
lũ. Gl. ſo. hic. dixi in.l. huiuſmodi. . ſtichũ. . ti. .

J nia WMecunia legata etiaʒ ſi in bo/
—☚ pecunia. nõ eſſe reperit ex heredita/

te ſoluẽda eſt. hoc dicit. Iſta.l.non pꝛocederet hodie
ede faciẽte inuentariũ.nã ule tenet ſatiſfacere de rebus he/
reditarijs ſi eas non poteſt uendere.ut.l.cimus.S. ⁊ ſi pꝛefa/
tam. C. de lure deli. Et hoc in quantitatibus in ſpetiebus ſec
ut. l. cũ ita .S. ſpeties. j. eo.

.

De legat ſcdo.

EC Quando facto heredis debitoꝛ
0) Ni duos. cutur imputal beredi do⸗ diẽ
Nota ex iſta. l.ꝙ qui cedit actionẽ contra vnum ex

coꝛ:es alius liberatur a cedente ut hic ⁊.l.ſi ſic. F. fi. cũ. l. ſe. .
ti.j.multo magis per ceſſionẽ debet intelligi liberatus ille con

tra quẽ facta eſt ceſſio. Et hoc uerũ quãdo ceſſio nõ ſit ad cõ/

modũ cedẽtis ſʒ ceſſionarij. ut.l.facta.S.ſi.j.ad trebel.⁊ ibi ti/

bi dixi.p iſtã.l.dicebã ĩ qõne de ſacto.teſtõꝛ reliqt alicui actio

nẽ quã habebat ↄ titiũ quã hẽs legatario ceſſit. legatario agẽ
ti opponebat hetati ex ꝑſona hẽdis.qð ſieri põt.Fʒ ꝙ det᷑
⁹ 1

minat Hi. in. c

gs in iud. de re. iu. li. vj. ⁊ gl. in. l. ſiqs rẽ. S. de

ꝓcu.nã legatari Pabebit regreſſũ hẽdẽ. ꝛ facto elgnõ ſol

uit qdð dʒ debitoꝛ liberat ut .facit.l.ꝗ ſolidũ.S.ſi.j.e.

(Si 18 qui. idẽ legat duob inſolidũ vni debet rej

alij eſtimatio. h. d. Op. j. tl. j.l. uxoꝛem

S. j. Glo. dicit ſo. ut ibi. Di. tenet ula. ibi p le auit totũ. ſco
partẽ. iõ videt adimere a pᷣ qd legauit ſco.ut.l.cũ queſtio. C.
de lega. Pe. tenet aliã ꝙꝙ ibi fuit legata ſpẽs h qᷓtitas. qð nõ
plʒ. q; legãdo qð titi' dʒz nõ videt legata q;titas ſʒ actio. ⁊ ſic
ſpẽs. ut. l. ſi ſic. . j.s. ti. .T iõ ubi teſtatoꝛ dixiſſet expiſe iſolidũ
facerẽt ſibi partes ꝑ cõcurſũ.ðut.l.ſi a pluribꝰ. S.ti.j.

r

ti.j.⁊ auc.ſiqñ.C.de ↄſti.pecu.¶

idem ſeruus. taeono Ee

Mma ul ſaui ſlij. F. ſi ik. S. ti⸗ .

i& Vtriuſq; rei legate altnatiue non põt
quiS. ars pſtari.ſʒ vna ſolida dʒ ſolui. En.
titi Dno rei credẽdiꝑ dictionẽ altnatiua.
itio. poſſũt ↄſtitui.c ille erit potioꝛ ꝗ pus
tẽ cõteſtabit.h.d. ¶ MHõ ꝙ duo rei cedẽdi ↄnciuni
ꝑ dictionẽ altnatiuaʒ.ſilie in reis debẽdi.ut.l.ſi ex toto. S.j.S.
Op. C. de vb. ſig. l. c gdaʒ

nel alenatiua poſita iter honoꝛatos reſoluit in ↄiũctã.So.ele

ctio data hẽdi tollit Sꝛinʒ. dixi in. d.l.ſi ex toto.S.j. ¶ Op. de

l.ꝗ pecuniã. de ſta.li. Olo.non ſoluit.Hi.h dicit ꝙ hic he daã

nat ẽ dare altnatiue.ibi ſimplr. ⁊ iõ cuilibet ꝓ parte.¶ Que

rit glo.ꝗd ſi vn exigit totũ.an cogatr᷑reſtituẽ a teri. Glo. ꝙ ſic

p act. nego. geſ. ut.l.j. C. de duo. reis. q llla loquit in reis debẽ
dqiſz in reis credẽdi glo.eſt hic ⁊ in.l.fr a fre..de di. inde. in

glo. pma magna. Alibi dicit glo. ꝙ ita demũ tenel alteri con
reo ſi erãt ſocij. ut.l. ꝗ hoieʒ. S.j.de ſolu. Veritas eſt ut diſtin

guam an erãt ſocij oluʒ bonoꝝ uel ſli obligatiois ⁊ debẽt cõ

municari actiõe ꝓ ſocio.ut.d.l.ꝗ hoĩeʒ.S.j. T qd ibi nõ. aut nõ

erãt ſocij. ⁊ tũc aut debitũ erat ↄctũ de pecunia cõi.x tũc alter

ab altero põt repetẽ.t iſto caſu põt dicẽ ueruʒ iſta glo. ⁊ in. l.
frater a fre. ⁊ ſic nõ ẽ iſta glo. reierẽda ad textũ.ſi vo erant cre

ditoꝛes ex cauſa lucratiua. qꝛ aio donãdi ſuit eis ꝓmiſſũ uelle

gatũ. ut in caſu hui.l. tũc alteri alter non dz cõicare.ut.l.in le

ge falcidia. hoc obſeruandum.j. ad.l.fal.dixi in materia duo

ut ibi dicã. ¶ Op. ꝙꝓ iſtug fideicõmiſſũ debebat᷑ hẽdi ſideicõo⸗/⸗

rum reoꝛum.

zis titi Qñſideicõmiſſũ deficit lega/
quis titio. remanet penes legatarium
rniſi ſit nnduj miniſter. h. ð. ¶ Op. de.l. flio. Smater
de adi le. Gl.hic dicit ꝙ ibi mr̃ erat nuda miniſtra.Gl. eſt ʒ

tex. illi?. S. Dic hic ꝙ ibi ſideicõmiſſũ deñcit ex uolũtate defũ

cti expſſa. ⁊ iõ tũc deficit legatũ.hic vo defſicit ex caſu.ſ.moꝛte
fideicõmiſſarij.¶ ¶ Op.j.e.l.codicllis.in pn. Glo.ſoluit.iu dic

miſſarij. q; trãſmittit ad hẽdẽ poſt diẽ legati cedẽtẽ. ut.l.j.S. in

nouiſſimo.C. de cadu.tol.So.iĩtelligas hic fideicõmiſſarium
moꝛtuũ viuo teſtatoꝛe ſʒ Hi. uel pẽdẽte cõditiõe uel ſine hẽde
Fm e. ¶ Quero ꝗs dicat᷑ nudus miniſter. Olo.hic dic ille
q nullũ ſetit cõmodũ.ad hoc allegat Ja. de are.:.ſulpitiꝰ.als
ĩcipit ſi mulier.j.de dona.ĩter vi.⁊ uxo.q multũ fac. Lu tñ di
cas clari ſic. qñq; ĩ aliquẽ cõſerunt᷑ vba diſpoſitiua. ut in hoc
exẽplo lego titio.x.ꝗqᷓnolo reſtituẽ ſeto.tunc ẽ legatari ut hic.
Itẽ ſi diſpoſitio ĩ eũ ↄſeri tacite.ut q; uoluit eũ reſtituẽ poſt ali
qð tp̃s. ⁊ ſic uoluit eũ ſẽtire aliqd comodũ ex legato ⁊ enittũc
legatari.ut.d.l.ſulpiti.ſacit.l.ſiqs eũ.j.de cõdi.?⁊ demõ. Si
vo in eũ nõ cõferun:᷑ vba diſpoſitiua tacite uel expᷣſſe ſʒ ſolũ ei
cõmittiĩ executio facti.tũc ſiqdẽ dʒ hẽre cõmodũ ex diſpoſitio
ne defũcti nõ ex dicto legato ſʒ allũde.ut ſi vnũ ex hẽdib fac
executoꝛẽ. uel executoꝛi aliqd ſegau retinẽdũ ꝓ ſe. tũc dẽ exe
cutoꝛ ſ nõ mer qꝛ põt ↄueniri a legatarijj.ut.l.ſ ex pliib.5.
ti.. T dʒ ſatiſdare.ut.l. qdã. S. pe. ð.ti.j.qd nõ facit mer execu
toꝛ. ut.l.diu.j.ſicui pluſq;ᷓ p.l.ſal.⁊ ibi dixide hac ſatiſfactiõe
Zlq iſtũ tñ executoꝛẽ nõ merũ legata ⁊ ſideicõmiſſa denciẽtia

nõ redeũt. ut.l. pecunie. de alimẽ.⁊ cba.le. Si vo ĩ eũ nõ oſer D

tur diſpoſitio tacite uel expſſe.nec cõmodũ aliqd ſẽtit ex uolũ

ta qð nõ. ¶ AQueroĩ caſib

ldaã. . eo m.

tate defũcti.tcẽ merus et nudus executoꝛ. de q loquit iſta.l.
⁊ ſacit.l. diuꝰ.⁊ alie leges de ꝗbdicã. ¶Quero an executo
merus uel nõ hẽat actionẽ ↄ hẽdẽ ad petẽdũ legata quoꝝ exe
cutio ẽ ſibi cõmiſſa.Glo.dicit regula ẽ ꝙ nõ.ut.l.lutius.S.j.j.
ad trebel. fallit in caſib. ſ. ſ Velingtur ad pia cauſas.ul alimẽ

vin ꝗb diẽ ꝙ hʒ actionẽ quã actio

nẽ hẽat executoꝛ. Rñdeo nõ hʒ nouã actionẽ ſʒ exercitiũ illa/

rũ actionũ qᷓ cõpetũt legatarijs ꝗb'dʒ ſolui. ut. l.nulli.x.l.ſiq
ad declinãdã. C. de epi. t cle.ita tenet ibi Pe. ¶ Aduerte tñ

dich iſti executoꝛes ſuſtinẽt vicẽ hẽduʒ.ut ſi teſtõ iuſſit bona

ſua dari paupib ⁊ facit aliquẽ executoꝛẽ ſuuʒ. nt.d.l.ſigs ad
declinãdã.⁊ i.c.cũ tibi ex de teſta.⁊ ibi p Inno.⁊ in.c.cũ ioã

nes. ⁊ ibi ꝑ Jo.an.eo.ti.⁊ ꝑ Rof.iĩ libel.iti.de acſ.ex teſtõ.⁊

ꝑ Spe.iĩ ti. de ĩſtru.edi.S.nũc aliq̃.Circa qð vide.q.quaʒ diſ

putaui q ĩcipit ſiliũ ĩſtitui.¶ Nõ etiã illã glo.q inuit ꝙ omne
relinquit᷑ ꝓ aĩa videt relictũ ad pias cauſas. ¶Queroĩ ca
1

in gbe dicit glo. ꝙ nõ hʒ actioneʒ q̃liter executoꝛi ↄſulat.

Rñdeo offõ iudicis.ut.l.ꝗntꝰ.j.de annu.le.¶ Qũo utrũ exe

cutoꝛ poſſit ↄueniri a legatarijs. Glo.ꝙ nõ in.l.firmio.S.ñ.j.
qñ di.le.ce.dic ut ibi dixi.¶ Quero an executoꝛ poſſi cogi
acceptare officiũ executiõis. Dixi in.l.j.S.e. alia circa execu⸗
toꝛes ponit Ci.in.l.id ꝗqð pauꝑibꝰ. C. de epiſco.⁊ cle. Quali
ter aũt executoꝛes poſſint uẽdẽ bona hẽditaria de hoc fecire/
petitionẽ in.l. alio hẽde.j. de alimen. ⁊ ciba.le.

0S 1 heres. egitima eius g põt eligẽ vnũ ex cerb ſa⸗

—I LEI EBeat oẽ&s ad legatũ admitti.p.d. Mõ nonũ
caſũ. Op. de.l.ſigs ſeruum. 5. ſiſter duos. S. e. Glo. nõ ſol.
Di.dicit ꝙ ibi teſtõꝛ ſẽtit de certo.qꝛ eũ noĩauit noĩe pꝓpꝛio.hᷣ
vo reliqt ĩcerto de certis.ſacit qð no.S.ti.j.l.ſigs a ſilio..ſiꝗ⸗
Ruree Db. glibet ĩſolidũ admittat.nt. .l.ꝓxi. Glo.nõ
ſoluit. clare dic ꝙ ibi teſtõꝛ legauit duob alternatiue. vni de

cætis queʒ hẽs elegerit.vñ eo nõ eligẽte oẽs ſimul admittunt ⁊

nocant᷑.¶ Op. ꝙ ille pferat᷑ q pᷣ petijt. ut.l.cũ qdaʒ.j.e. So.

nt ibi dicã. ¶AQuero ifra q;tũ tps hes eligere debeat ne dica
tur negligens. Rñdeo cũ pmũ põt ⁊ ſi fuit negligens poterit
purgare moꝛã uſq; ad lit cõte.factã ab vno.ut dicta.l.cũ qui

. Panen mea eẽ ., pex
I Per petitionẽ uel ſolutionẽ vni
is cui. lenatiue legat ius eligẽdi ↄſu
mitur etiã ſi eã ſolã ꝗs legatã putauit.h.d. ¶ Extra
op.de.l.pe. C. de ↄdi.ĩde. Quidã dicũt ꝙ ula coꝛꝛigit iſtã.
Hoc.ibi dicũt ꝙ ibiloquit qñ utraq; res fuit ſoluta ⁊ debebã
tur alternatiue. ſed hic qñ altera tm. ¶Ad hoc op. ⁊ videt ꝙ
etiã iſto caſu poſſit repeti res ſoluta.nt.l.cũ is.S.ſ..de ↄdi.ide.
BGl. ſoluit duobꝰ modis q̃s ſo.repꝛobat in ↄꝛio ⁊ bñ.dic ergo
ꝙ ibiloquif ĩ obligatiõe gñis nõ alternatiua.⁊ tex.expone ut
ibinõ. ¶ Op. Fm Di. erras nõ trãſſert dñiũ. ut.l. cũ ĩ coꝛpus
de acq.re. do. x.l.dedi. S. ſubtilius.S.de ↄdi.ob cauſã. Di.di
cit hic eſt erroꝛ in cauſa que nõ impedit trãſlationẽ dñij. ut ĩto
to titulo de ↄdi.ĩde. Sed cõtra qꝛ imo hic errauit in dominio
Si eni puto ſtichũ tuũ tibi legatũ credo tuũ ⁊ ſictradout tu/
uʒ. vñ nõ trãſfer: dñiũ.ut.d.l.cũ ĩ coꝛpus. x. d. S. ſubtil. Di.
nõ ſoluit dic ꝙ tũc erroꝛ in dñio ĩpedit trãſlationẽ dominij cũ
dominiũ trãſiert ex uolũtate tradent. Sʒ hic dominiũ trãſfer
tur ex legis diſpõne eoipſo ꝙ elegit iſtũ dari. C Op. ſi cer. pe.
l.ſi ego. ubi erroꝛ in cauſa ĩpedit traſlationẽ dominij. Di.non
ſol. dic eodẽ mõ. qꝛ hic non traſtert ex uolũtate tradẽtis ſʒ ex
diſpõne legis. Sed ↄtra foꝛtiter facit. quia in legato alternati
no nõ trãſſeri dominiũ niſi a tẽpoꝛe electiõis. ut.l.ſtatuliberũ
S. ſtichũ. S. e. yH hic nõ fuit electio. Erroꝛ eni uel ignoꝛantia cir
ca res que debẽt eligi ĩpedit electionẽ.ut nõ.in.lꝝ.ſerui electio/
ne. S.ti:j. Reſpõdeo illud uerũ quãdo reliquit optio rerũ ſim/
plicit. hic qñ plures res relinquunt᷑ alternatiue. quo caſu queli
et ab initio eſt in obligatione.ideo erroꝛ electionẽ non impe

Eredem. Rõt mihi legari res mea ſub ↄdi/

dit quod eſt nõ. ¶ Altimo nõ ꝙ bic iõ nõ poteſt fierircuoca

tio erroꝛis.quia in pmo caſu facta eſt executio a lege.ſtati eniĩ
cũ legatarius petit trãſlatũ eſt dominiũ in eũ.l.apud auſidiuʒ
de op. le. In ſecundo caſu facta eſt executio ab homine quia
ſoluit. ⁊ per iſtã.l. Di.in.l.ſi ſeruũ.S.ſequit᷑j.de uer.obli.dicit
poſt facta executionẽ ſiue a iure ſiue ab homine nõ eſt loc?
urgationi moꝛe. pꝛo hoc allego.l. qui ob rẽ. ð.de cõdi.ĩde:⁊
dixi plene in.l.ſi inſulã.in rvener w E.
2 In legato pꝛopꝛietatis coniun
„ Zpꝛoculo. Si hohinducit ius ac,
eſcendi. hoc dicit. ¶Oppo denſalfu. accre.l
dicũt hic de rigoꝛe ibi de equitate. Lu dic hm gl. bi

*⁶ —

—
=☛

— —— — — — — ⏑ — —

——-— —

NBw — ☛ — – – ——— sS — — —

, — — — — — —

He legatis ſcdo.

in uſufructu qui ſacilius accreſcit. hic in pꝛopꝛietate. Sed cõ
tra ubi nulla eſt coniunctio etiã in uſufructu non eſt locus in/
ri accreſcendi.ut.l.j.de uſufruc.accre.So.hic nulla eſt coniũ

ctio hominis.ſed eſt ↄtũctio legalis qñ ex ꝑſona vnius deueni
tur ad plures.ut.l.ij.S.j.de uſufruc.accreſ.que cõiunctio ſuffi
lbi in hereditate. hic in legato. rõ nõ. in.l.?:ia. ¶ Op. de. l. ſi
duob. j. eo. So. ut ibi.¶ Op. de.l.filius.S.j.j.de fal. So. ut
⁊ ſic eſt cõiũctio uerbalis. Fal ſra .
Te alſa demonſtratio q;̃ti/
C Am uidam. tatis expꝛeſſa legatũ non
ann atario actio denegat niſi ꝑ euʒ de te⸗
ſtatoꝛij mẽte doceat᷑.idẽ de parte ſoluta.h.d.¶ Op.
¶ Scdo op.ꝙ eoipſo ꝙ teſtatoꝛ uẽdidit militiã ſit fudata in/
tẽtio heredis ꝙ legatũ ſit reuocatũ.ut.l.ſideicõmiſſa.S.ſi rem
¶ Tertio op.dicit hᷣ in f.pcij ſupeſſe exactionẽ.Contra imo
nõ põt peti pᷣciũ.ſʒ res ut iſti.e.S.ꝙ ſi rem. Nicit glo.ilã fate
Ego teneo etiã ꝙ qñ res ẽ legata ſimplicit põt peti eſtimatio
dixi in. l.plane.S.qð ſi rẽ emiſẽ.õ.ti.j.¶Quero quõ poterit
tit ⁊ aliã pecunid legatario ſoluerit tũc videt duplicare legatũ
ſec ſi ild idẽ teſtatoꝛ pᷣciuʒ exegit ⁊ ipſũ in ſuos uſus cõnertit
vide.Cõtra hoc videt᷑.S.ti.j.l.huiuſmodi.S.pꝛ.ubi oĩj ſolutio
in dubio videt facta ut exponeret᷑legatũ. Rñdeo ibiloquũ ꝙ
iu ſpẽi.vñ niſi ſolua? ꝙ;titas ide redacta nõ videt ſatiſſactum
Sio⸗ iſta multũ noõ ꝓ his ꝗ faciũt relicta ad pias cauſas.q

cit in uſufructu non in Sbierac⸗ ut hic. ¶ Oppo.ꝙ etiam in
i ſe
ibi. nã ibi eſt caſus ecõuerſus.qꝛ ibi loqui de duobſeruis dñi
tiat. hoc dicit.
Pwvlegatũ nõ debeat᷑ de fructib medio tꝑe ꝑceptis.ut.l.cũ pat
j.ti.j. So. dicit gl.nõ. ibi loquit᷑ qñ legauit rẽ ſimplicit.hic qũ
oꝛ ſi res erat ſimplr legata ⁊ eẽt ex neceſſitate alienata res ipᷣa
ꝓbare legatari ꝙ teſtatoꝛ habuit animũ duplicãdilegatum.
⁊ aliã pecuniã legatario ſoluerit.tũc videt repudiare legatum
legat qᷓtitas in genere.tunc ſolutio q;titatis cuiuſlibet pſumit᷑
le⸗ iſta mi
ſoluunt in vita ſua.Di.qrit hic de.q.pꝛ legauit ſilie.cc.pꝛo es

ꝓpꝛietate ſufficit. ut.l.ſi ſeruꝰ cõis ab extero de acꝗ.hẽ. So.
tius. Tega to fcõ⁊ a teſtõꝛe poſtea ſoluto le
S.filla.j.e. So. hoc iõ.q; dixit cũ commodis ſuis ut glo. dicit
legauit rẽ nel eſtimationẽ.vide glo.q ĩcipit.ſ.pcij.quaʒ nota.
peteret.ſʒ qꝛ hic fuit dictuʒ ſiue eſtimationẽ iõ petit eſtimatio.
Blo.hic dicit ſi teſtatoꝛ pꝛeciũ exegit ⁊ ipſũ in ſuos uſus ↄuer⸗/
ſecus ſ illð idẽ pᷣciũ ſoluiſſet.ut hic in glo.q̃ icipit pᷣumi.quaʒ
facta ob ullã cauſã legati.hᷣ vo fuit legata ſpẽs ul q;titas reſpe

maritaãda.poſtea eã maritauit ⁊ dedit ei.c.noĩe dot.utrũ filia

poſſit petẽ reſiduũ. Hic in fi. videtur tex.ꝙ ſic. Cõtrariũ dicit
Di. na Ricloqu qñ legatũ fuit ſimplex.ſʒ in.q.ꝓpoſita lega/
tũ fuit ob cauſã.ſ.ob eaʒ maritãdam.que cauſa cũ ſit finita q;
eſt maritata. ergo ẽ finiiũ legatum.nt.l..libert.in pn.el.ij.j. de
ali. ⁊ ciba. lega.⁊ qð nõ.in.l.qnq̃ginta.S.de pꝛoba.non dicit
plus Hi. Sʒ ꝙ ſilla poſſit petẽ reſiduũ facit optime.j.e.l.titia
S. q ĩuita.ſʒ põt rñderi.qꝛ ibi pꝛ p dotauit poſtea legauit.⁊ iõ
cũ ꝑ dotationẽ ſit ius q̃ſitũ nõ põt pꝛ ſilie ius diminnere legã
do.N hic p legauit qð põt poſtea dotando minuẽ. Sʒ Oid.
dicit ꝙ ſilla põt petẽ reſiduũ.q; q legatũ eſt factũ taxata cer⸗
ta qᷓtitate nunq; minuit p adiectionẽ cauſe.ut.lł.œeditoꝛ.S.ſi
iter. S.man. x.l.lutiꝰ. de ali.⁊ ciba.le.⁊ ita hic cũ ſit legata q;/
titas certa nõ debet ꝓpt᷑ hoc minui q; adiecit ꝓea maritãda.
Nõ ob.l.libert.q; ibi ĩ ſcdo legato ↄtinet᷑ plus qᷓ in p.⁊ hoc
puto bñ dictü . teſtatoꝛ dixit p ea maritada.q;ꝛ ea maritata
ẽ finita cauſa.
tẽ nõẽ dubiũ.q;ꝛ ea maritata cauſa legati nõ ẽ finita.cũ ↄſtãte

mfünonta lt dos augeri.ut.l.pe.⁊ auẽ.qj iaʒ.C.de dona.

añ nup. Mãʒ vo qñ pꝛ ſiliã dotat ⁊ eã dotẽ ei legat dixii.d.
l. huiuſmõi.S. cũ pr. S.ti.j.qð nõ.dixi ano ĩ.l.flie dotẽ. C.e.ti.
— tio In altnatiuis in dubio electio eſt legata
orij. h. d. In tex. ibi fundus tãtuʒ. ⁊ ſic uel

— totũ dʒ agnoſcere. uel totũ repudiare. nt. l. neminem
5.eo.Nõ ꝙ in alt᷑natiuis electio eſt legatarij.⁊ ſic ereditoꝛis.

Op. de.l. plerũq;. in f.. de iure do. So. dicũt qdã ey ibiĩ
hic in ultimis uolũtatibus.ſʒ hoc nõ videt᷑ ꝓcedere.ut

tib
Tplanc l bma. 5. pe. .ti. . Añ glo. diſtinguit aut vpa execu
tiua referunt᷑ ad legatũ ⁊ ſine dubio electio ẽ legatarij aut re

ſerunt᷑ ad hẽdẽ ⁊ ẽ electio hẽdis.aut ſũt vᷣba dubia.⁊ ĩ dubio
electio ẽ legatarij ut hic. Ideʒ tenet Di.in.c.in altnatiuis.ex
de re.iur.li.vj.? Ci.in.l.cũ qdã.C. de v.ſig.qdð nõ.ſec in ↄcti⸗
bus.ita dicit glo.in.l. ꝛia.hoc qð dicit ſec ĩtellige.i.ĩ caſu dia
bij.in quo in ↄctib alt᷑natiuis electio ẽ debẽtis.ſ̊ in duob ca⸗/
ſib pmis idẽ diſtinguũ in ↄctib⁊ ultimis uoluntatibus.ſ.ad
queʒ vyba executiua referunt.ut ꝓbat in.l.ſi ſic ſtipulat fuero

ʒƷ ſi teſtatoꝛ dixit lego ꝓ dote ſilie ſeu noĩe doß

de v. ob.⁊.l.ſiqs ſtipulatꝰ.e.ti.Et ex pᷣdici colligi põt ſo.glo/
ſarũ que vident᷑ iuicẽ ſibidicere.nã.C. de ſer. fu.l.ſi fugitiui.
glo.dic̃ ꝙ in penis alternatiuis eſt electio iudicis. in.l.qcũq;
eo.ti.dicit ꝙ eſt electio rei. Ibi tñ iſtas ↄtrarietates nõ ſoluit.
Sec qlibet glo.uerũ dicit.nã in pma glo.vba executiua refe
runt᷑ ad iudicẽ.ĩ ſcdᷣa gl.referunt ad partẽ.de quo dixi plene
in.l.j.S.j.j.de effracto. “ .
AIn ꝛio ponunt᷑ q̃tuoꝛ dicta
Em quidaʒ. Haa ſcðo.repᷣhenſio ſce/
ole circa ultimũ dictũ. tertio rep̃hẽſio vulpiani circa
idẽ. qᷓrto limitatio circa pᷣdicta.ſecũda ibi ſceuola.tertia ibi vi

dert eni.qᷓrta ibi niſi foꝛte.⁊ hoc dic. Si electio pſone cõmittũi

liberã uolũtatẽ heredis põt eligẽ idignũ.ſecꝰſi in arbitriũ.⁊ ſi
eligẽ differat᷑ oẽs uocant ⁊ ad hẽdes trãſmittunt. niſi ipſi ĩ pe
tẽdo negligẽtes fuerit.h.d.Et pᷣ dicto in quo ponitur thema
nõ ꝙ ualet relictũ lʒ electio pſonarũ cõmittat᷑ in uolũtate alti
us. Mõ eni ſpᷣa relicti cõmittit q;ꝛ tũc eẽt legatũ captatoꝛiũ.ut
l. captatoꝛie.S.ti.j.ſecꝰſi cõmittat electio pſonarũ.qð ualet ut
Hic ⁊.l.utrũ.S.cũ qdã.j.de re.du.Ex ſcdo dicto.l.ubi ponit
pmũ dictũ marcelli.nõ qñ cõmittit in liberã uoluntateʒ alti
us põt eligere ſcignd.8 itellige dũ tñ malu dolus abſit ut
l. creditoꝛ.S.lutius.S.mã. Et iſtud ĩiducit Di.ad.q.ſi ẽ cõmiſ
ſa electio pauperũ pꝛioꝛi fratrũ pᷣdicatoꝛũ.an poſſit eligẽ fres
ſuos. Et dicit ꝙ ſic.qũ cõmittit ꝑ vbuʒ uolet.ſec ſi cõmittat ei
P vbũ qð ipoꝛtat arbitriũ boni viri.qꝛ tunc dʒ eligẽ ut bonus
Vir.ſ.illos paupꝑes ꝗ ponunt in.l.ſigs ad declinadã. ⁊.l.nulli
C. de epiſ.⁊ cle.Et hoc ultimũ nõ placet.nã qñ cõmittũ ꝑ uer
ba q̃ ſapiũt arbitriũ boni viri.ſufficit ꝙ nõ eligat ĩdignuʒ nec
repꝛobat᷑ electio ſi poterat eligere dignioꝛẽ ut ſtati dicã. Con
uent ergo fratrũ nõ ẽ idign.ergo ualet electio. Aenio ad ſe
cũdũ dictũ marcelli ex quo nõ ꝙ ille ꝗ eligit ĩdignũ ſtati pua
tur electione ſeu iure eligendi nec expectat᷑ alia moꝛa.qð pʒ qꝛ
Dicit tex, cũ glo.ꝙ cũ ĩdignũ eligit ſtatiʒ oẽs alij nocant᷑ qð vi
de. et nõ.in glo.ſuꝑ vbo offẽderit.d in electionibꝰ q̃ ft ab
iſtis religioſis.ẽ det᷑minatũ ꝑ decretales.an aũt hoc ꝓcederet
in electiõib laicoꝝ ꝗ eligunt ſibi ptãtes uel rectoꝛes.uel alios
officialej.nõ dico mõ dicã alibi. ¶ Scðo nõ ꝙ qlibʒ ẽ dignꝰ
qnõ ꝓbat᷑ ĩdignꝰ.ut in tex.dicit eos ꝗ nõ offẽderũt petẽ poſ/
ſe. facit.j.de manumii.teſt.l.ᷣuos.¶¶Querit glo.qd ſi ſũt ali/
quiplus digni q alij. Rñdet glo.nõ ẽ vis.ut.l.cũ pꝛ.S.rogo

„
.

j.e.Ex hoc nõ diligent ꝙ lʒ comittat᷑ electio in aliquẽ kancl i
bonũ virũ nõ repꝛobat᷑ ei electio lʒ potuerit melioꝛẽ eligẽ.ſuſ/
ſiẽ enĩ ꝙ idignũ nõ eligat.Ex hoc pharet ꝙ male dixit Hi.
in.q.quã recitaui.S.in pcedẽti v. ¶ Nenio ad v.idẽ ait. Nõ
h ꝙ ſtati cũ negligit eligere ius petendi traſſert᷑ ad oẽs qð de/
clarat᷑ in v.videt᷑ enĩ.⁊. S.e.l.ſiqs titio in i. Scdo nõ ꝙ iſtud
videt pᷣſeti die datũ.¶Ad hoc op.j.e.l.in fi.cũ glo.ibi poſita
nbi dicit ꝙꝙ antecq; eligat dẽ legatũ ↄditiõale. So.illud ẽ uerũ
ifra illud modicũ tps qð dat hedi ad eligẽdũ ĩfra qð ẽ ↄditiõa
le. hic vo poſtꝙ; hes fuit in moꝛa. ⁊ iſtð modicũ tpᷣs pᷣterijt ab
iſta hoꝛa videt᷑ pñti die datum declarabo ĩ ↄꝛio. Venio ad
v.plane.in quo nõ eſt neceſſe ꝙ dicã aligd.qꝛ iuriſcõſult ipſe
examiĩat illð repᷣhẽdẽdo Tlimitsdo. d enio ad v.ſceuola.⁊
op.ſi defũcti petẽ noluerũt.nõ trãſmittit ad hẽde.ut.l.j.C.de
his qui añ ap.ta. HNuitimoꝛe dicit glo.noluerũt.nõ tñ expᷣſſe
repudiauerũt. ſ ſimpliciter nihil dixerũt als obſtaret ↄꝛium.
¶ Quero qd vult dicẽ tex.ibi utiq; ſi vno petẽte ⁊c. Glo.diẽ
ꝙ nõꝛe debem ex iſto tex. oꝛdineʒ ꝙ pᷣ oʒ ꝙ heres ſit in moꝛa
eligẽdi ꝑſonã.x extũc trãſtert ius petendi in legatarios.tñ he/
res põt purgare moꝛã quouſq; petat᷑ ab vno petitiõe facta p/
nat᷑ heres iuris purgãdi moꝛa ⁊ hoc vult dicẽ ille tex.Fʒ. glo.
¶ Cotra iſtðᷣ op.ius eligẽdi durat anno.ut.l.fi.S.̊⁊ ſiꝗj.C.
cõia de le. So.q electio ↄſiſtit circa res pcedit ꝛiũ.ſ qñ oſi/
ſtit circa pſonas tũc dʒ eligere ſtatim. ut hac.l.qð eſt no.dixi
in. l.j.S.e. Ratio põt eẽ qꝛ eſt ꝑiculũ ſi differat eligere qm mo/
riẽdo ad heredẽ nõ trãſinitteret. ut hac.l.in f. ¶ Item op.ad
idẽ ſi heres eſt ĩ moꝛa lex facit executionẽ ĩcõtinẽti.qꝛ oĩb cõ⸗
petit petitio.etgo hẽs nõ põt purgare moꝛã. ut.l:.ſi is cui.s.e.
Rñdeo lex nõ fac executionẽ ꝙ trãſeat dñiũ rei legate ĩ iſtos
libertos ſʒ ſolũ actio pſonalł ad petẽduʒ ut.j.dicã.Etꝑ pꝛedi
cta dixi iaʒ in.q.de facto. Conſtitutione epi cauet ꝙ executo/
res ultimarum uolũtatũ debeant exequiitra annũ.als execu
tio ad epᷣm trãſterat.mõ teſtatoꝛ relinqt mille illis pauperibus
qs talis elegerit.ille nõ elegit ifra annũ.ſʒ poſt gie fue uole
bat eligere dicẽj ad eũ eẽ ius eligẽdi deuolutũ per ↄſtitutionẽ
dixi ꝙ ille potat eligẽ non ep̃us.nã de iure cõi ꝗ hʒ ius eligen
dqi circa perſonas poteſt eligere.⁊ ſi ſuit in moꝛa poteſt eã pur
gare donec petatur legatũ ut hic: Et intelligo peti ꝑ lisj cõtel.

Pe legaj ſcðo.

nt.l. ampli. j. rẽ ra. ha. de iure ergo cõi ille cui fuit cõmiſſa ele/
ctio nõ excludit. Itẽ nec ex foꝛma ↄſtitutiõis excludit.qꝛ con
ſtitutio dicit ꝙ executoꝛes debeãt exeqꝗ ifra annũ.ſʒ iſte nõ eſt
executoꝛ ut oñdã ergo ⁊c̃.qð ꝓbo itereũ q declarat ⁊ ĩter exe
cutoꝛeʒ longa ẽ dꝛia qð pʒ.q iudex dã ille q declarat ⁊ ſniat.
Executoꝛ vo dẽ ille q hʒ nudũ miniſteriũ facti. ut.l.executoꝛẽ
C. de exec. rei indi. Iſte ergo nõ dẽ executoꝛ.nõ eni ipᷣe hʒ ſol
uere de ſacto. Officiũ ergo exequẽdi traſſerat᷑ ad ep̃m ꝑ ↄſti/
tutionẽ illã nõ ius eligẽdi. ¶ Aenio ad v. videt eni.qᷓro qð ſit
illud modicũ. Glo.dicit ꝙ ẽ arbitrio iudicis.q; nõ põt expꝛi/
mi. nt. l.. S. itẽ ſiita. j. ad.l.fal. Heinde ſubdit gl. hoc aũt con
tin git cũ ẽ in moꝛa eligẽdi uel eligit idignũ qð nõ.ſicut.S.dixi
qñ eligit ĩdignũ ſine aliquo ĩteruallo iure eligẽdi puat᷑. ¶ Ve⸗/
nio ad v.nin foꝛte.hic dicit ꝙ infra illð modicũ tp̃s qð dat ad
eligẽdũ tale legatũ ẽ ↄditiõale. iſti.e.S.ſicui.⁊.C. coia de le.
l. f..ĩ pn. ?. S. ſ ⁊ ſigs. So.illð loquit᷑ qñ electio conſiſtit circa
res.hic q circa ꝑſonas qð nõ. =èð
tamẽ Pꝛo huũ.l. declaratione qᷓro de.q.
*quã ponit glo.ꝗ ĩcipit ex ſuꝑſtitibus
an vn petẽs afferat alijs legatarijs ius. Nidet᷑ ꝙ ſic.
ut. I.ex duob de duo. reis. ⁊.l.ſi titio aut ſeio.S.e. In ↄꝛiuz vi
det᷑iſte tex. q; oẽs uocant᷑ ſimul nõ gꝗlibet ĩſolidũ. Dlo.hic nõ
bñ declarat. Niſtigue ſic qñq; relinqtur plurib alternatiue.
ita at plures rei credẽdi.⁊ tũc ille ꝗ pmo petit appꝛopꝛiat
ſibi legatũ in. d.l.ſi titio.⁊ ibi nõ.S.e.Qñq; relinqui: incerto
de cert data alicui electiõe.⁊ tũc poſt moꝛà eligentis debeĩ oĩ
b nõ ĩſolidũ ſʒ eq̃lit᷑ut hic ⁊.l.cũ pꝛ.S.rogo.j.e.⁊.l.ſigs titio
§. fi. S. e. tũc ſi vnus petat alij negligãt.ile qᷓ petit appꝛopat ſi⸗
bilegatũ. Si vo vn petit ⁊ alij nõ negligũt.tẽ petẽs alij lega
tarijs nõ pᷣindicat.ſʒ ſoli hẽdi ut ĩpediat eũ de cetero purgare
moꝛ ut hic.ita tʒ glo.j.e.l.vnũ ex familia..ſi duos in gl.ſuꝑ
vbo petẽt.⁊ hoc tʒ Me.⁊ Hi.ex hoc pʒ ꝙ ꝑ moꝛã hẽdũ non
dicũ facta executio ut in oẽs trãſeat dñiũ.n ſi hoc eẽt negligẽ
do petere nõ p̃iudicaret eis.⁊ q; vn petẽdo pᷣiudicat alijs ne/
gligẽtibiõ fuit facta iſta lex ſi tñ.q̃ ponit pꝛacticã que ẽ talis
vn ex legatarijs uenit ad petẽdũ ⁊ petit totũ cũ nõ poſſit totũ
etere niſi alijs negligẽtibus quomõ hoc ꝓbat᷑. Rñdet iuriſcõ
ſultꝰcauſa cognita hoc ſtatuẽdũ ẽ faciẽdo diſcuſſionẽ de hoc
ſtatuẽdo tpᷣs ifra qð ueniat ⁊ exploꝛando an ſint petituri .8
nõ młtũ.ſicuti enĩ fit diſcuſſio bonoꝛũ ut videat an aliꝗs ſit ſol
uẽdo ita dʒ ſieri diſcuſſio ꝑſonaruʒ an aliqꝗs reꝑiat. facit.l. ait
ptoꝛ..ſi.S.ex q.cau.ma.Etex hoc cũ de iure cõi dicat᷑.ꝙ tẽ
Pars dʒ citari ad domũ qñ nõ reperil in ꝑſona.ut.l.j.S.j.S.de
i. ag. eſt cõſili ꝙ nũcius dicat in relatione ꝙ eũ ꝑquiſiuit dili
gent. ⁊ qꝛ eũ iuenire nõ botut iõ citauit ad domũ n ki⸗
D eres nõ põt retinẽ uſuſfructũ in
i cuius. re legatnahlen ſibi debitum. h. d.
coꝛdat.].e. l. cũ lins . dñs. ⁊ ibi plene videbid.
Tillud: Legatũ altnatiue ſub diuerſis ↄditio
r enib relictũ ẽ vnũ reſpectu vnius ſolu/
tiõis.h.d. Op.S.e.l.ſiqs ſeruũ.s.ſiquis ita.Sol.
ut ibi dixi ⁊ in.l.ſi ex toto. .ſi.de le.j. Prudegiuz pional
5 ꝛiuilegiuʒ pſonale
Am P atronus. n trãſit ncl Regeb.
L Iſtã mãm Di.tractat in.c.puilegiũ pſonale ex de
reg.iur.li.vj.dixii.l.q; ꝑpſonale.s.ſo.ma.¶ Altio Ni.ĩducit
iſtã.l.ad.q.utrũ ſubſtitutio pupillaris euaneſcit iſtituto moꝛi
ente in vita teſtõꝛis.De q̃ dixi in.l.lex coꝛnelia de vul.⁊ ꝑpu.⁊
facit ad.q.quã dicã in.Ala:F.Reo. Hõ
. Legata caduca remanẽt apð hẽdẽ cũ

c ◻1 HMNonere ſuo qo nõ. COQp. ꝙ hoc itrodu/
ectũ ſit ſolũ ꝑ Juſtinianũ. ut.l.j. S. in pmo. C. de cadu.
tol. dicit glo. Juſtinian hic ĩuenit ⁊ nullus alius ĩperatoꝛ.tu

dic ꝙ legata caduca uel q̃ſ redibt ad hẽdẽ cũ onere ſuo etiã
fm iſta tpa nt hic. fac.l.ſi duob.S.j.⁊.l.ciuitatib.S.luti.ẽ.
ti. j.ſed poſtea facta fuit lex papia. de ſit mẽtio ĩ.l.j.S.cũ igi/
tur. C. de cadu. tol. que ſtatuit legata illa deuolui ad ſiſcuʒ qðᷣ
poſtea Juſtinian reuocauit in. d.S.cũ igii. ¶ Op. de.l.titia
de annu. lega. So. ut ibi. qꝛ ibi legatũ ĩcipit ualere in perſona

ſa oꝛtio cohẽdũ deficiẽj accreſcit
0 Qui alicuius. onere illi noĩati adiũcto.h.d.
. e ex ſi· ꝙ ius accreſcẽdi ĩductũ ẽ per.l.xij.tabu.
¶ Op. poꝛtio cohẽdu accreſcit cũ onere.ut.l.titio.S. iul.j.e.⁊
de his qᷣ in teſta. delẽ.l. ij. Gl. dicit ꝙ bic loqui in ꝓnõſcripto.
ↄꝛia loquũtur in caduco uel qᷓſ. Sʒ certe etiã ꝓnõſcriptũ ĩhẽ
ditate accreſcit cũ arlid ita defũct. C. de cadu. tol. ⁊
v.ii.j.ſi duob. . j. Añ alij ſoluũt ꝙ accreſcit cũ onẽ.q; adiũ⸗

ctio ẽ facta noĩb appellatiuis ut in Sꝛijs.ſecꝰſi noĩbꝰ ꝓpꝛijs ut

hic ⁊ iſta ẽ uera.Cõtra hoc tñ facit. S.ti.j.l.ſi duobꝰ.S.j.⁊.l.ci.
nitatib. S. luti. e.ti. So. ibi legauit noĩati ab oib hẽdib ic
noĩauit ſolũ eũ cui poꝛtio deſicit.iſta ẽ uera opi.lʒ 1 vaerlee.
boc dixiĩ.d.l.ſi duobꝰ.S.j.dicã in.l.q ↄditio de ↄdi.⁊ de.

44 Aidam in teſtamento. Cegã

d viã reficiẽdãualet.h.d.¶ Op. de.l.cũ poſt.S. ge⸗
ner. ð. de iure do. Dicit glo. ſpale ẽ hic in refectiõe vie. Sile iĩ
alimeni fauoꝛe alimẽtoꝝ. ut.l.ſicui de ãnu.le. Itẽ fauoꝛe doiʒ
ut. d. F. gener. iſta eſt uera ſolo lʒ Ci.alit᷑ dicat in.l.j. C.de do⸗
tis ꝓ:nilli.quã opi.repꝛobaui in.l.j.S.ſo.ma.
Iquis Si deſicit ſideicõmiſſum legatio nõ re
— Hmanet apud nudũ miniſtrũ.hoc dicit.
¶¶ Op.de.l.ſiqs eũ de ↄdi.⁊ de.q directo ẽ õ iſtaʒ.l.

So. glo. ꝙ hic relinqbat ut miniſtro ibiut legatario.⁊ ſũma/

ui tibi ſʒ iſtã ſolutionẽ hãc.l.quã ſo.tenẽt doc.tñ nõ videt va.
qꝛ hec vᷣba diſpoſitiua ſuerũt collata in ipſũ tanq; in legatariũ
ergo nõ ẽ miniſter nudus.ut.l.ſiqs titio.S.e.⁊.l.ſulpiti de do
na.ĩter vi.⁊ ux.vñ DHi.hic dicit ꝙ hic fuit rogat ut manumit
teret ⁊ ĩcõtinenti ĩ ↄꝛio ut manumitteret ex iteruallo.⁊ hãctʒ
Ci..l..S. in pmo in pma ⁊ ſca.q.C. de cadu.tol.qʒ adpucre

manet dubiũ.nã lʒ icontinenti debeat manumittere remanet

apð eũ iuſpzonatꝰ. vñ nõ ẽ nudus miſter ⁊ ſicremanet adhuc

rõ.l.ſigs eũ de ↄdi.⁊ de.nõ dico h̊ dicã.i.l.codicill.j.eo.

5 . Legata ſimplicia de⸗
) M nia nommna. ben ab dacn heredi/

tate. h. d. ¶ Op. de.l. j.ĩ fi. de ↄdi.⁊ de So. ibiĩerat
cõditio tacite.¶ Op. de.l.ſi tibi b. ci fuꝰ. j. ti. j. .l.quod
ſeruus.j.e. So. ab adita hereditate debent᷑ fructus ꝑcepti he
reditate iacẽte debẽt reſtitui legatariſss.

Eundus Pẽdẽte ↄditiõe legati põt res legata cum

HOefructibus reuocari a legatario. h. d.

Appellatione rerũ que ſũt in loco continen
(Cum ita. uguh dun nn Zolol
EE Mõ videi eẽ in loco qð dolo legata
EC Am ita.n illic illatũ eſt.h.d. ¶ Mõ iſta.l. õ

dñas quibus teſtõꝛ legat oĩa que bʒ in camera.nam

illata per eas ignoꝛãte teſtatoꝛe nõ ceduũt legato.

1 ariMoꝛte grauati nõ extigui
Un t TiO. mur fideicomiſſũ b. d. B

Mpeties. aes nõ tenet᷑ ad ſpẽʒ legatã niſi ꝓbetur

eã hꝛe uel dolo deſijſſe poſſidere.hoc dicit.
CNãõ ꝙ cõuẽt dicit rẽ nõ repiri bʒ fũdat ĩtẽtionẽ ſuã niſ
pꝛobet᷑ ↄꝛiũ. ¶ Op..locati.l.ſiqs domũ.S.iperatoꝛ. ⁊.S.de
edẽ.l.iqꝗs ex argẽtarijs. S. phibet. So. in illis ↄſtabat aliqñ
rẽ fuiſieẽ apð ↄuẽtũ.vñ ſi ipſe dicit rẽ pemptã dʒ ꝓbare.pic vo
nõ ↄſtabat aliqñ fuiſſe apð heredẽ. Mꝛobata qaũt amiſſiõe ꝗy
debeat pbare an amittẽs caſũ uel agẽs dolũ uel culpa illius ꝗ
amiſit. Oixi in. d.l.ſigs ex argẽtarijs.S.ꝓhibet de eden.

L JotAnii AZid relictũ familie pᷣ uocant᷑
¶ In fideicõmiſſo. ir poſt eos ꝗ Ptorimio⸗

res ſe ĩ gradu.h.d. ¶ p.hic dẽ ꝙ noĩatiuocant᷑ ⁊ ĩ pn.dicit
ꝙ fuit relictũ famulie ⁊ ſic nõ ſuerũt noĩati. Dicit glo. ꝙ relin⸗

gt hoc mõ relinquo ſamilie mee. ſ. Pe. ⁊ Jo. hec nõ eſt bona

poſitio.qꝛ tunc ſolus Pe. ⁊ Jo. admitterent᷑ ⁊ alij nõ.ut.lfi.
C. de v. ſig. Rõ qꝛ qñ pcedit Eener ſeculf enumeratio ſpẽrũ ꝑ
modũ taxationis tũc Fen geiirungi ad illas ſpẽs tm.ut.l.lega
ta ſupellectili.de ſupel. le. dico ergo ꝙ ibi fuit dictũ lego fami⸗
lie Me. ⁊ Jo.? ſic nõ fuerũt noĩati cauſa taxatiõis.dictio enĩ
et hʒ augere nõ reſtringere.ut.l.ea tñ.j.ti.ꝓxi.tñ uocabuntur
noĩati pmo q̃ſi plus dilecti qð pᷣumit ex eo ꝙ teſtõꝛ eos ſingu
larit᷑ noĩauit.ſicut in euãgelio dicite diſcipulis ſuis ⁊ petro.⁊
C. de ſerni,. ⁊ aqua ĩ rubꝛica. facit.:.de iniurijs.l.itẽ ap labeo
nẽ. S. hoc edictuũ. Quero dẽ hic poſt noĩatos admittuntur
alij ꝗ ſũt codẽ noĩe. quõ hic ĩtelligat. Quidã dicũt ꝙ debẽt eẽ
de eo oꝛdie ⁊ de eo gradu quo erãt noĩatilʒ alij eẽnt ꝓximio/
res.qð glo.repꝛobat ĩmo poſt noĩatos uocant᷑ ꝓximioꝛes.ut
. ñ. C. de v. ſig. . l. peto.5. fre. j. e.⁊ de ſuc. edic.l.jS. qbc h
tex. dĩ ex noie nõ ex oꝛdie. ¶ Quero utrũ cognatiueniat ad
illð legatũ. Gl. ꝙ ſic ſpalit᷑ hodie.qꝛ exeq̃tiſũt cognati ⁊ agna
ti. C Mõ ex glo. ꝙ appellatiõe familie ↄtineni cognati. ſz cer
te 'm iſta tpa tex. in 2:lũ eſt in.l. pnũciatio.?.l. appellatiõe ſa
millie de v. ſig. ubi ↄtient ſolũ g agnati ſũt. An vo hodie ↄtine
ant᷑ cognati. Peln.C.de d.i vide tenẽ iſtã gl.ſtarẽ ĩ hoc
cõi uſui loquẽdi. Appellatio enĩ familie diuerſimode accipiĩᷣ
ut dixiin. .j. in pn. e. ad ſyll. In iſtis nfis partib appellatiõe
famie nõ ↄtineni cognati. Nec ob. ꝙ ſũt exeq̃ti agnas. ui
uerũ e

!

—

Utia. Auieſtꝗ hibit ut te

uerũ ẽ q ad ſucceſſionẽ ab iteſtato. Op. gi.de.l1.ſi cognaßz.
de re.du. Nicit glo.ibi uocabantur oẽs hic oꝛdine ſucceſſiuo
qð Di.repꝛobat per.l.peto.i.fre.j.e. Vñ dicit ipſe ꝙ iſta de
bet itelligi Fʒ illã nt ĩtelligat᷑ tẽpoꝛe moꝛſ.ſ.⁊ teſtamẽti. Pe.
dicit alit in.d.l.ſ.C.de v.ſig.dixi mroelg eanes⸗ .
S- . Non tenet ꝗ ad legatũ ex ꝑſona
Gatoꝛu. die ne oin do bo⸗ dicit.
Auerit utrũ hypothecaria poſſint ↄueniri cohere
des p partib alioꝝ. Certe qð hicdẽ in ꝑſonali idẽ in hypothe
cearia.ut.l.j.in ſi.C. cõia de le.Et facit.l.iſta ð ↄſuetudinẽ ciui
ta per qu ſi vn ruſticönõ ẽ ſoluẽdo exigit ex alio.ꝓ hoc.C.
ut nul.ex vica.ꝓ alie.delic.exiga.li.xj.l.j.⁊ ibi dixi.

—2.

Mui plu es. Qauſula gnãlis reſtringit ad ſpeci/

„* EDeſiata tm̃ ſi plura fuerũt.h.d. Cõtra
iſtã.l.videt᷑ tex.j.e.l.meuius.S.eũ.So.ut ibi.¶ Op.j.l.pxi.
5S. pe. So.ibi fuit caſus econtra.qꝛ p reliqtĩ genere poſtea ab
Vno in ſpe. Glo.aſſignat ar. de.i:.ſi cũ fudus de v.ſig. Dicit
Di.ꝙ hic pcedẽtia. declart ⁊ limitãt ſequẽtia. ibi ſequẽtia de
cdarat ⁊ limitãt pᷣcedẽtia ⁊ ſic nõ ẽ j. Itẽ h̊ nõ dẽ ꝙ oẽs dãna
uerit ĩ codicill.ſʒ ꝙ ſcripſerit codicillos ad oẽs. Hi.nõ.iſtã.l.

— Verba enüciatiua de futuro
C Itia autem. iert ꝓpter aliud uel enũcia
tiua de p̃terito ſine exp̃ſſione rei diſpoſitionẽ nõ ĩdu/
cñt. . d. ¶Op. i pn. dixit tex. ꝙ, dixit teſtatoꝛ ſe legaturũ. po
ſtea dicit tex. ꝙ dicit ſe legaſſe. So. expone legaſſe.i.legaturũ
eſſe. Ael dic ⁊ melius ꝙ luriſcõſult arguit dicta vᷣ̈ba enun/
ciatiua de futuro diſpõnẽ nõ iducũt.qꝛ etiã ſi eẽnt vba enũcia
tiua de pꝛeterito ſine expꝛeſſiõe rei diſpoſitionem nõ ĩducunt.
Op.j.ti.j.l.paphilo in pn. So.ibi fuerũt vba enunciatiug
emiſſa pncipalit ꝓpr ſe. hic pe alið. ¶ Op.qꝙ icertitudo nõ
vitiet legatũ. ut.l.qdã.S. e. Glo.ſoluit ꝙ ibi ſpale. ¶ Op. de
lI.ex hac ſcriptura de dona. So.ut ibi dixi.

(Zuti us. Verba teſtoꝛis ex ppꝛiã ſigniñcationẽ vboxꝝ

itelligunt᷑ nt legatũ nõ reddat᷑ iutile.hoc dicit.
¶ Quero q̃lit iſta vpᷣa debẽt ĩtelligi.Gl. dicit hñt gnq; ex/
oſitiões. duas malas ⁊ tres bonas.due male repꝛobani hic
tex. Pꝛima expoſitio eſt a ſeipſo.i.qtũ põt iure hẽditario.
iſta eſt mala hic.qꝛ fideicõmiſſu redderet iutile ut tex. diẽ. Sʒ
ubi nõ vitiaret iſta eẽt bona ut.j.dicã. Scda expoſitio eſt a ſe
ipſo.i.ut pᷣciũ ſoluat.iſta repꝛobat᷑ in i.. Alie expoſitiões ſũt
one a ſeipᷣo.i.nõ per mediã ꝑſonã ſilij uel fui. Ael a ſeipſo.i.

de manu alteri ſʒ ꝑ ſe directo qð nõ. Mer iſtũ.S.dixi ꝙ ſub

ſtitutio cõpẽdioſa facta ꝑ vᷣba cõia ĩfra tꝑa pubᷣtatis dʒ itelli⸗
Kpircr ex pᷣſũpta uolũtate defũcti q noani vba uüla ꝙ ſbᷣ
itutus poſſit bona accipe ſua ꝓpꝛia aucte ſeu uoluntate.hoc
enĩ ona directo nõ ꝑ ſideicõmiſſũ de manu alteri.vide gl.
Et ſic tãtũ ĩpoꝛtabit a ſe.i.iure hẽditario nec tũc vitiat inſtitu/
tionẽ ſʒ facit eã ualidioꝛẽ. Tertia expoſitio ẽ ut accipiat a ſe.i.
ſua aucte igrediat᷑ poſſeſſionẽ.¶ Nõ ergo ꝙ teſtatoꝛ põt da⸗
re libertatẽ in teſtõ igrediẽdi poſſeſſiõeʒ ſua auẽte ficut dicimꝰ
in õctibꝰ.ut.l.ceditoꝛes.C. de pig. ¶ Altimo ĩqucit iſte.S.
nalet libellus ſi dico peto talẽ villa.ſecꝰ ſi dicerẽ peto qð pdiſt,
des in tali villa ut in.c.cũ ad ſedẽ ex de reſti.ſpo.⁊ ibiꝑ Inn.
ſac̃.j.de oꝑ.no.nũ.l.de pupillo.sS.qui nũciat.⁊ ibi per Ja. de
are.⁊ ibi dixi ſac qð nõ.gl.i.l.rei npbella tiõe.la ſcða de v. ſig.
Aca u ur e ii ol Faicrt W ſd⸗
d. S.de pig.l.ſideiuſſoꝛ.S.pꝛ.⁊.l.ſi fũ/
n; perſdeksmiſtn br 5 n, oluit glo. aut ſuit pñs tali
actui quẽ poterat ĩpediredicẽdo.aut nõ.⁊ idẽ nõ.in.l.gaiu

3. de pig. ac. ꝑ.l.ſepe de re iudi. q dico in. d.l.ſi fundũ ꝑ fidei

cõmiſſu.⁊ examinabo in.l.q dotis.S.ſo.ma.

(B. aius ſeius. Aerba enũciatiua nõ iducũt diſpo

ſitionẽ ultra vboꝛũ ſignificationem
h.d. ¶Op.j. de adi. x de.l. c tale. . falſã. Glo. dicit g hic v/
ba enũciatiua fuerũt plata non expᷣſſa certa re uel qtitate.iõ

ri.j.de au.⁊ ar.le.Hoc nõ placet.qꝛ h nõ ſolũ fuerũt vba enũ/
ciatiua ſed diſpoſitiua.dixit enĩ inquietari nolo. Pꝛeterea lʒ
nõ expmere certã q;titatẽ uel rẽ diſpoſitionẽ vitiet quo ad ob
ligãdũ.nõ tñ quo ad liberãdũ ut.l. emptoꝛ. S. lutiꝰ. S. de pac.
T.l.? vno.S.j.de accepſ. AVñ Pi.dic ꝙ hec ſũt vba enũciati⸗/
ua egarlue ꝓlata que diſpoſitionẽ nõ iducũt qð nõ.ſi eẽt ue/
ru.Tñ hoc videtõ caſũ.l.rõnes.⁊ auẽ.qdð obtinet.C. de pba.
vñ Ja. de are. dicit ut Ci. refert in.l.vba.C. de tel. dic ꝙ bic ſt
vᷣba enũciatiua abnegatiua dñij qᷓ diſpoſitioneʒ nõ ĩducũt.ſʒ
in. l.rõnes.⁊ auc.qd obtinet.ſut vba enũciatiua negatiua alte
rius obligatiõis.certe vba enũciatiua qtũ ad iducendũ exce⸗/
ptionẽ videni eodeʒ mõ ſufficere in actiõe reali ſicut ĩ ꝑſonali.

—

C

Mri in mita Sipelegat ſilie qᷓ iuita dotẽ exegerit
¶ QNui innita. filia bz ↄtẽta alterutro niſi plus ſitĩ

nõ ĩducũt diſpoſitione.ut.s.e.l.in pn.Eodẽ mõ ſol.in.l.uxo⸗/⸗

Belegaß ſcdo.

ut.l. emptoꝛ in ſi. de rei uẽ. NPꝛeterea eodem mõ dẽ liberatio
ab actiõe reali ſicut ꝑſonali.ut.d.l.⁊ vno.de acceptil.So.er/
go ut ſoluit hic in alia glo.ſuꝑ vbo penes.ꝙ hec vba enũciati
ua ul diſpoſitiua nõ iducũt diſpoſitiõeʒ ultra ſigniſicatũ uoca/
buli.ſʒ ſigniſicatio huius vbi penes uxoꝛẽ mea nulla pecuniã
eſſe ⁊c.nõ includit trãſlatam poſſeſſionẽ uxoꝛis per virũ.ðut.j.
de v.ſig. l. penes.ita etia ſoluit glo.in.l.j.C.de fal.ca.adiec.le.
AQuero qd ſi uxoꝛ aliq̃s res viro amouerit ⁊ vir fuerit uſuʒ
his vbis an videat᷑ relinquere liberationẽ. Glo.ꝙ ſic ubi teſta
toꝛ ſciuerit niſi per hẽdẽ ꝓbet᷑ ↄꝛiũ.ſʒ certe ſi teſtõꝛ iurauit hẽs
nõ põt Ponegeent in auẽ.qð obtinet.C. de ꝓba. .
Si ea inõ ſtat per legatariũ videtur ipleta conditio
= Eehoc dicit. H

dote. b. d. Mõ tex. ibi cum nõ ſit ueriſimile vc. Op.ꝙ ma

ritꝰ ſit liberatꝰ per ſolonem ſactã pꝛi.ut.l.dotẽ.S.ſo.ma.So.

hic mulier hẽbit cauſã ↄdicẽdi.¶¶ Op.dẽ h utiq;nõ ignoꝛãs
ↄtra qꝛ ĩmo iqẽ ſiignoꝛas.ut.l.ij.in fi.S.ſo.ma. Sol.ſubaudi
maxime. ¶ Op. dicit ꝙ dʒ eẽ cõtẽta alterutro. Cõtra ĩmo

dʒ hẽre utrũq;...j.S.ſciẽdũ de reiux.ac.So.pꝛ hic expꝛeſſe le

gauit noĩe dotis. Ael dic aliud in pꝛe.aliud in viro legate.ut
õ. in.l. ſi cũ dotẽ. S.ſi pꝛ. S.ſo.ma.¶¶ Querit glo.an ſili poſ/
ſt repudiare legatũ ⁊ agere ꝓ dote. Dicit ꝙ ſic ⁊ bñ.

4 ius Diſpoſitio ſpalis derogat gnali. Itẽ vba ge/
4

neralia obſcura declarant᷑ ꝑ pᷣcẽdẽtia clara.

Lut

h. d. C Op. ꝙ ꝓpt gnãlẽ clauſulã oẽs teneant ad legata non

ſolũ titius.ut. S.ti.j.l.ſi tibi hõ.S.j.⁊.j.eo.l.meuius.S.euʒ qui.
So. ic pceſſit gnalis ⁊ ſecuta ẽ ſpalis ibi ecõtra.¶ Ad pdi
cta op.glo.cõtra ſcðʒ dictũ hui.S.de.l.ſi ſtipulat.j.de ſol.⁊
nõ ſo. Dicit Di.ꝙ ibi ſũt vba quoꝛũ ſigniſicatio põt aliqd cer
tũ inducẽ hᷣͥ nõ.qꝛ ſimplr dixit onera.ſicut eni ĩcertitudo red/
dit legatũ iutile. ut.i.cũ poſt. S. gener. S.de iure do.ita reddit
iutile onus.ar.l.cũ pꝛ.S.ſi.j.e.ʒ Di.

Litia. ſgerb⸗ diſpoſitiua ad quẽcũq; directa fideicõmiſ

titionẽ iducũt. Itẽ ꝗ uoluit res ad aliquẽ per
tinẽ ad tps poſt illð videt᷑ uelle ad ſuũ heredẽ redire.h.d. Nõ
qð dixi ĩ ſumario ⁊ videbið in.l.vnũ ex familia in ſi.x.l.peto.
in pn.j.e.¶ Quero utrũ marit ĩteri hẽat ꝓpꝛietateʒ.qꝛ dixit
ad vite uſufructũ.Glo.ex iſto tex.arguit pꝛo ⁊ ↄtra. Verita⸗
eſt ꝙ ĩteri hʒ pꝛopꝛietatẽ. Aliud eni eſt relinq̃re uſufructum.

aliud relinquere fũdũ ad uſufructũ ſic h. quo caſu legat dñiuʒ

de quo ꝑ Ci.in.l.ſi mulier. C.de iure do.⁊ ibi glo.tangit.⁊ gl.
in.l.donatiões.S.ſpẽs de do.dixi plenius in.l.libertos quojʒ
5§.j5.j.de ali.x ciba.le.¶QQuero quid ſi tẽpoꝛe quo vir decedit
hes inſtitut deceſſerit utrũ ſideicõmiſſũ debeathẽdi heredis.
Certe in pᷣ caſu qñ dixit erũt tua ⁊ ſilioꝝ tuoꝛũ.tũc debetñlijj
ſed in alio caſu qñ teſtõꝛ reliꝗt viro q;diu vixerit ⁊ nihil ultra
dixit videtuelle ꝙ reuertat ad hẽdẽ ſuũ nõ hito reſpectu ad ꝑ
ſonã ſʒ magis ad ius hẽditariũ.ut.l.ſiita.j.de ſta.li.⁊ iõ debe
bit̃ hẽdi hẽdis.fac.l.ĩ ãnalibꝰ.C.e.¶Querit Di.gd ſi teſtõꝛ
dixit reliquo uxoꝛẽ meã dñaʒ ⁊ uſufructuariã qd ipoꝛtãat iſta
uerba. Aidet᷑ ꝙ nõ ualeat.q; continẽt repugnatiaʒ.qꝛ nõ po
teſt eẽ ꝗs dñs ⁊ uſufructuari.ut.l.uti frui.S.ſi uſuf.pe.Di.di
cit ꝙ de iure mulier poteſt eligere uel ꝓpꝛietateʒ plenã uel uſu
fructũ tantũ.⁊ ſic dictio ut ponat᷑ pꝛo uel.ut.l.ſi titio füduʒ de
uſuf. le. ⁊ ideʒ tenet Ja. de are.in.l.ſi cũ exhibuiſſent.S.qð au
tẽ.j.de publi.⁊ nõ.per Ci.in.l.j.C.ſi ſcðo nup.mul.⁊ ibi glo.
dicit. ꝙ de cõſuetudine obtẽta in curia Bul. hʒ ſoluʒ alimẽta
liberis exñtibꝰ. ſecus ſi exneis inſtitutis.⁊ curia Bulgarij eſt
cõtrata q̃daʒ in ciuitate Bono.ubi ſtetit Bul.⁊ ad fugiẽda⸗
cõtẽtiones tꝑe ipᷣius· Bul.fuerũt ibi reducta q̃dã in ſcriptis q
fuerũt bono.obtẽta ⁊ de cõſuetudine appꝛobata.iter que hoc
ſuit ſcriptũ.que cõſuetudines ſeruant per oẽs partes italie in
gbus fuit h qð q̃liter debet itelligi patet ĩfra. ¶Quero quid
ſi dixerit teſtoꝛ relinquo dñaʒ ⁊ maſſariã ul dñaʒ ⁊ dñatriceʒ.
ꝗᷓro ꝗd impꝛotẽt iſta ꝓba. Rñdeo nõ ĩpoꝛtãt dñiuzʒ ſʒ quãdã
peminẽtià in domo ſic̃ erat pᷣeminẽs an moꝛtẽ viri dñi.ut.l.j.
rerũ a mota. ⁊.l.j.S.ſi vir. S.ad ſyll.⁊.l.ſi cũ exhibuiſſet.S.j.j.

de publica. ⁊ ibi Ja. de are. ⁊.l. ꝓnũciatio. S.j.j.de v. ſig.⁊ h

tʒ Spe.iti.ꝗ fi.ſintle.S.j.v.ꝗd ſi vir. ¶ Sʒ qro qꝗd ſi dixit re
linq uxoꝛẽ dnaʒ ⁊ uſufructuaãria ſilijs iſtitut. Micit glo. ꝙ dʒ
hꝛe alimẽta tm.ſed in exneis dicit ſecꝰ.Ad qð intelligẽdũ ſciẽ
dũ ẽ ꝙ hoc vbũ dñaʒ in hac diſpõne poſitũ nõ ĩpoꝛtat ꝙ vide
atur relictũ dñiuʒ bonoꝝ ſed pᷣeminẽtia quedã ut dictuʒ eſt.⁊
p colligit ex cõi uſu loquendi.q; hoĩes uxoꝛes appellat dñas
domus.ut.l.titia.S.qui marco.als eſt in.l.ꝗ marcoĩ pn.j.de
anu.lega ⁊ lex etia appellat eas dñaſ.ut.l.j.õ.rerũ amotarũ.
De en d

De legaß ſco

2Z.l.. S. ſt vir. ð.ad ſylł.hoc etia patet.qꝛ teſtõꝛ aliũ hẽdẽ iſtitu/
it. vñ nõ eſt ueriſimile ꝙ uoluerit uxoꝛẽ hůe dñiũ rerũ ⁊ ſllũ fece
rit hẽdẽ iuanũ. Sile in.l.iij.S. ſz ſi ita de annu.le.ubi dicẽdo
trina die ĩtelligit.i. trib anmis ta ex uſu loquẽdi qᷓ; ex interpꝛe
tatiõe que cõſueuit ſieri in ſermone cõpoſito.ſ.annua bina tri
na die q;ᷓ ex ſuo q; nõ ẽ viſile teſtatoꝛẽ ita modicà dilationẽ ad
ieciſſe. ⁊ iſta detminatio ẽ cõis ⁊ bona ſiue ſint iſtituti filij ſiue
exnei. ¶ Scðdo aduerte.qꝛ in hac diſpoſitiõe ponit vbũ ⁊ uſu
fructuariã. ⁊ iſtud fauoꝛe filioꝛũ ẽ iterptãdũ.qð ad ſola alimẽ/
ta poꝛꝛigit m cõſuetudinẽ. ut nõ.in.d.l.j.C.ſi ſecũ.nup.muli.
Dʒ dic in exneo ꝙ de iure dz hꝛe uſufructum oĩunz bonoꝛũ de
ducta fal. ut.l.uxoꝛi mee de uſuf. le.x. S. de uſuf.l.oiuʒ. Eodẽ
mõ puto dicta vba debẽ ĩtelligi ſi ſimplr ꝓferant᷑.ut relinquo
uxoꝛẽ meã dñaʒ uel relinquo eã uſuſructuariã oĩuʒ bonoꝛu.ſ.
ſi relinq̃t uſufructuariã alicuifũdi tũc ceſſat dicta ↄſuetudo ⁊
dz bꝛe uſufructũ ita ſetit. Odof.¶ Quero pone ꝙ teſtõꝛ iſti⸗
tuit exneũ ⁊ filiũ ⁊ uxoꝛẽ relinꝗt dñazʒ ⁊ uſufructuariaʒ. Nixi
ꝙ ;tũ ad filiũ iſta vyba ĩpoꝛtat alimẽta tm.ſʒ ꝓ parte exneihʒ
uſufructũ ſue partij.cũ eni fauoꝛe filioꝝ ſit itrroductũ ꝙ tm̃ ha
beat alimẽta nõ extẽdet᷑ ad exneũ.p hoc.:.ſi ita ſcriptũ in pn.
j. de manu.teſ.⁊.l.hac cõſultiſſima.S.ex ĩperfecto.C. de teſ. ⁊
l.n. Oſami. her. ¶ Quero pone ꝙ nliẽ iſtitut x exne ſibiſbᷣ
ſtitut c uxoꝛẽ religꝗt dñaʒ ⁊ uſufructuariaʒ ⁊ hẽditas deuenit
ad ſubſtitutũ vulgarẽ.ꝗd debeat hie mulier. Rñdeo ſiloqui⸗/
mur in ſubſtitutioe vulgari dʒ mulier hze uſuf. cũ a ſubſtituto
cepit he vil es. ut.l.q fudũ.S.ꝗ ſiliũ ad.l.fal.⁊ĩ pſona ſpᷣſtitu/⸗
tigeſt exne ceſſat interpᷣtatio oſuetudinis. ⁊ etiã videt᷑ caſus
S..l. cuʒ Pion .T.l.⁊ ſi ꝰ.S.de vul.⁊ pu.Sʒ in ſubſtituto pu/
pullarit ad quẽ hẽditas puenit qd dʒ hẽe iſta uxoꝛ põt dubita
ri. Et videt ꝙ debeat hꝛẽe alimẽta.q; filifuit hẽs pꝛis.⁊ ſiciaʒ
legatũ ex pſona ſilij cepit vim hxe ergo ſpſtitut nõ põt teneriĩ
plus qᷓ; ſlꝰ.ut.l.q füdũ.S.q ſiliũ.j.ad.l.fal.ego dixi ꝙ debes
liſpicẽ vba relicti. Si enĩ dicis relinquo uxoꝛeʒ dñaʒ ⁊ uſufru/
ctuariã ⁊ ſic ẽ vnũ legatũ ⁊ nõ uariat.tũc pᷣcedẽs rõ ꝓcedit.ſʒ
ſi dicis relinquo dñaʒ ⁊ uſufructuariã donec caſte vixerit.tũc
ex eo ꝙ dicit donec videt᷑ eẽ legatũ annuũ.ut.j.de annu.le..
legatũ.⁊/ p pᷣ anno ẽ purũ ꝓ ſequẽtibꝰoditiõale.⁊ p pſequens
icipit deheri a pſona ſubſtituti ut.lfũdũ.S.ſ pr.S.tl.j.⁊ ſic c
ſubſtitut ſit exne uxoꝛ dʒ hie uſufructũ totũ.⁊ ita ↄſului in cõ
ſilio icipiente. Me.matioli de puſio ⁊c̃.⁊ plures ſpᷣſcripſerũt.
NMeꝛeterea cũ ſit annuuʒ legatũ in pn. cuiuſlibet anni dʒ ĩſpici
ↄditio ꝑſonarũ.ut.l. cũ in annos.j.de aãnu.le.Cõſuetudo loq/
tur qũ ꝗs reliqt uxoꝛẽ dñam ⁊ uſufructuariã. Sʒ qd ſi religt
mreʒ nouercã ⁊ ſimiles dñaʒ ⁊ uſuſructuariã.cogita. Itẽ pſue
tudo loquit qñ ſũt iſtituti filij ⁊ deſcẽdẽtes.¶Quero qd ſi ſut
iſtituti aſcẽdetes uel collaterales ⁊ ffes. Aidet᷑ ꝙ nõ.ar.l.iij.
vi p̃ſtã. cogita in hie dupb⸗ ns habe hic alia.
—= a vident᷑ ad alicu'uſu parata q̃ ad
1 Eatis. t nõ q̃ ad cõeʒ uſũ alio ſũt pa/
rata. h. ð. De hociĩ. l. hoclegatũ. j.ti.j.x.l. qnt'de au.
? ar. le. Hi. ꝑ iſta.l. repꝛobat gl.ꝗqᷓẽ.S.de ꝓcu.l.pomp.S.ſʒ ⁊
is.qᷓ dicit ꝙ ſi iudex ꝓnũciauit rẽ meã eẽ nõ ualet ſnia.q; ĩcer/
ta niſi expmat totã cũ poſſit eẽ ꝓ parte mea.ſʒ hoc nõ ẽ uerũ.
q; cũ dʒ mea ĩtelligit mea in totũ ut hic ⁊.l.legatũ.j.ti.j.ita dic
DHi. Idẽ dẽ in glo.l.ſi rem in pn. C. de rei uẽ. ⁊ illa eſt bona.⁊
Pe.idẽ tenet in.l.ſiqs cũ totũ de exec.rei iudi.⁊ ibi dixi.p qͥ
viget tex..l.de pupillo.S.q nũciat de no.opꝑ.nũ.

Egatu Aliã diffinitionẽ habuiſtis in.l.legatũ
1 Lein ultima charta. .ti. j. ¶ Op. ꝙ lega⸗
ti non ſit donatio. q; diuerſus eſt ti. de donaß.a ti.de
legad.ergo nõ idẽ.ut.l.ſi idẽ. C. de codicill. PNicit glo.triplex
eſt donatio.pᷣ iſta qᷓ d legatũ ut hic. Iteʒ donatio ĩter viuos.
Itẽ donatio cauſa moꝛ.Etẽ q̃rta donatio q̃ dẽ remuneratio.
ut. l. aqliꝰ. de dona. ⁊.l.ſi vo nõ remunerãdi.S.mã. Itẽ ẽ alia
donatio nõ ſimplex ſʒ ob cauſã.ut donatio ꝓpt᷑ nuptias que
hodie uocat᷑ ſpoſalitia largitas de quo in ti.de do.ꝓpt᷑ nup.⁊
in coꝛpoꝛe ut ſpõ.lar. ¶ Auero in quo differt iſta donatio q
eſt legatũ ab alia. Rũdeo q; in iſta donatiõe nõ ↄhit obliga/⸗
tio aliqua ĩter dontẽ ⁊ legatariũ niſi ĩcipiat a traditiõe.ut.S.
e.l. luti. ⁊.l.j. C. de iure do. CMõ iſtud qð dicit glo.niſi icipi
at a traditiõe qð nõ videt᷑ uerũ q; nõ obligat.ſʒ diſſoluit ſpẽm
obligatiõis future. Ael dic dicit R i. ſuſtinẽdo glo. qñ gs ſol⸗
nit legatũ in vita tũc talis ſolutio trãſit in ſpẽm donatiõis ĩter
viuos ⁊ eſt tuc effectꝰ.q; teſtõꝛ nõ potit ãpli reuocare ⁊ ĩ hoc
dicit᷑ obligat. ſco qꝛ ex hoc nõ deducei falcidia.ut.l.ubide
do. cau.moꝛ. Itẽ qꝛ tenebit᷑ de dolo ſi ĩterceſſerit.ut.l.ariſto.j.
de dona. c hoc ultimũ videt᷑ ſetire iſta gl. cuz allegat.·. lutius
8̊.qe.que loquũ de legato ſoluto in vita.poſtea iũgit.l.j.C. de

iure do.q dicit ꝙ qñ donatio ĩcipit a traditiõe tenet de dolo.⁊
hoc diẽ DPi.⁊ ego puto uerũ ſi aligs ſoluit id qð legauerit ſim
plicit᷑ nõ expmẽdo ſe ſoluere ex cauſa legati.tũc ꝓmittẽdo nõ
obligaret᷑ ꝗn poſſit reuocare.ut.l.cũ ꝗs.S.j.j.ti.j.nec etiã tra⸗
dẽdo.qꝛ nõ trãſit in ſpẽʒ donatiõis ĩter viuos ſʒ remanet lega
tũ. ut. l. ij. j. de libe. le. ⁊ ibi tex. ⁊ ſic poſſet reuocare. ¶ Que/
ro utrũ interim dñiũ ſit ipſi legatarij.⁊ quo titulo. Rñdeo ꝙ
ſit titulo ꝓ ſuo.ut.l.ſiqs ſub ↄditiõe.j.de ſolu.⁊.l.dotʒ fructuß;

S.fi. S. de iure doti.

. 15 1 3 Atile inutie nõ vitiat
C Di teſtamẽto. mã dic ut. S.

Vti. j.l. ſeruũ filij. S. ſi idẽ ſeruus.

— 1 L Zin aut heres debet reſti⸗
C Aogd ſeruus. tuere legatario vidiſtis in

Waree Quod ediſicatur in area legata cedit

E legato.hoc dicit. vide.S.ti.j.l. ſi ita le/
gatum. SF. i.

2 Sirelinquit duob Fuis ita hʒ
Jdnobus. de ius creſegl ſicut ſi duo
bus liberis. h. d. C Op. de. l. ? ꝓpculo. S. eo. Sol. ibi

legauit vni ſeruo duoꝛũ dñoꝝ ⁊ ſic nulla eſt ↄiunctio hoĩs.hic

legauit duob ſeruis vnius uel diuerſofin.
Euio Poꝛtio deficiẽs accreſcit coniũcto vbij
¶H IOm ↄiũcto re tm ꝓrata. h. D. ʒ uerã lec.

——

ponit gl. ſ̊ qꝛ gl. hic clare nõ dicit iõ ſupple e ibi.

ſz ſi diſũcti. dic duo pmi. i. meui x ſeõ. y titi erat tm re oiũct
¶ Op. iter eos iter quos nulla eſt cõiunctio nõ eſt loc iuri ac
creſcẽdi.ut.l.⁊ ꝓculo.S.e.x.l.j.de uſuf.accreſ.F̊ hic nõ erãt cõ
lũcti.q; lex dicit ſeparati ⁊c. Rñdeo ſeparati quo ad rẽ ſz con

— * .

iũcti erãt quo ad vba in pmis duob ut dixi.na titi erat re cõ/
iũctus cũ totus fũdus ei fuerit aſſignatꝰ. ¶ Sʒ op. ꝙ etiã titi
ſit cõiũctus re ⁊ vbis.qꝛ tota res fuit ſibi aſſignata vbis ꝓpter
copulatiuã ⁊. que cadit ĩter eos Fʒ poſit.gl. Hui'timoꝛe Di.
dicit ꝙ dictio et poſita in gl.nõ fuit ↄiũctio teſttis.qʒ glo.qð
apparet. q; tex. nõ ponit. Ego dicõ ꝙ copula ꝗ cadit iter di-
nerſas o?ꝛones nunq; iducit ↄiũctionẽ vbalẽ/ut.l.ſi cum in an
nos.S.j.qui.mo.uſuf.amit.⁊. C.de cadu.tol.S.ubi aũt.ubi di
ciũ ꝙ vnitas ſermonis ĩducit cõiũctionẽ vbalẽ. Aut ergo plu
res ponunt᷑ vna oꝛone ⁊ ſüt vbis ↄiũcti.qꝛ vnus ſermo.aut in
diuerſis o'onib ⁊ nõ ſũt 2iũcti vbis.q; ſut diuerſi moniꝭ⁊ h
optime ꝓbat iſte tex. Et iõ ut glo. pcedat oʒ ſubaudiri vnum
vbü ibi du dicit ⁊ titio eñdẽ fũdũ.ſ.lego ut tex. ponit ⁊ iſta vᷣa
Allij legũt ſcoo mõ ut in gl.ibi alij dicũt ⁊c.iſta non eſt uera.
q; ſiponeres pmis duob relictq eẽ eadẽ dimidiã eẽnt ↄiuncti
re ⁊ vbis.re q; aſſignat eadẽ dimidia.vbis q; in eadem oꝛone
ponunt ergo pᷣferunt tertio qui cõiũctus eſt re tm. Mꝛeterea
nõ põt dic ꝙ tertius ſit cõiũctus vbis cuʒ in diuerſa oꝛone ſit
poſitus ut tex.dicit. Alia lec.eſt ꝙ oẽs ſũt Oiũctire tm̃. ide
glo. ibitu dic Tẽ. Fm hoc oʒ exponere dimidiã.ſ.eandẽ. Sed
Zhoc videt᷑ tex.q dicit partes in plurali.ſʒ tenẽdo hoc glo.ex

. —

ponit partes.i.pars.tenẽdo pᷣma lec.quam tenui.tex. ꝓcedit
clare. Sʒ iſta tertia nõplacet q; ponerem pmos duos cõiun
ctos re ⁊ de neceſſitate hẽm eos ponẽ ↄiũctos uerbis cũ ſint
poſiti in eadẽ oꝛone.tene ergo bmã. ¶ Quero cũ cullibet ac/
creſcat.q̃rop q̃ parte accreſcat.Gl.dicit ſʒ duas ultimas lec.
titio accreſcit ꝓ duab partib alij in tertiã. Sʒ tenẽdo pmam
quã tenui cuilibet accreſcit in virilẽ.ar.l.cuʒ qõ.C.e.Di.dicit
imo etiã ſʒ pmã accreſcit titio in duas partes cũ pmi duo uer
bis giũcti hẽant᷑loco vntꝰ ⁊ ſic admittant᷑ ſolũ ad vnã dimidi-
aʒ totius.ut.l.ſiqs titio.S.de uſuf.accreſ.5.ti j. l. plane.ij.rñſo
Et. l. cũ qõ.nil facit.qꝛ ibi in pma parte loquũ qñ p legat totũ
ſcdo dimidiã. In ſcðᷣo loquiũ qñ ſepi vni altilegat ſemel ean/

Aẽ rẽ. ⁊ ſic aptẽ pʒ ꝙ ad caſũ nr̃z nõ ptinet. ita dicit Ni.qð eſt

.

nerũ ut pʒ ex tex. ꝗ dicit ꝓ poꝛtione legati accreſcẽ. hẽs ergo
noꝛe ex iſta.l. ꝙ poſiti in vna oꝛone ſũt ↄiũcti vbis.ſʒ poſiti in
diuerſis oꝛonib nõ ſut cõiũcti vbis ſiue ibi ponat᷑ copula ſiue
nõ. Scðo nõ ꝙ piũctus re unct eſkie parit norantu
m⸗ imarit uł aliꝰlegat mulieri do
AAR me herede. tẽ. aut dicit qcqad Lote dedero ⁊
nõ deducunt᷑ĩpenſe. aut dicit dotẽ ſimpir ⁊ ipẽſe deducunt.
h. d. ¶ Op. de. l. dotẽ. j. de do. ple. Glo. dicit ꝙ ülla ꝑ iſtaz di
ſtinguit. ⁊ ſic iſte. S. gloſat totũ ti.de dote plegata.Et aduerte
ꝙ glo.nõ curat an ſuit vir uł exne ꝗ legauit.ſed curat demõ
legãdi.qꝛ aut dixit qcqꝗd ꝑuenit.aut lego dotẽ. Ita tʒ Di. ꝓ
hoc fac. S.de iureiu.l.eũ q.S.ſi mulier. Ol.C. de ſal. cau. adie
cta. in. l. i. diſtinguit utrũ leget exne an vir. qð tex. hic pꝛima
facie ĩnuit. cõit tenet gl. hic poſita ⁊ Fʒ eã ſũmaui. M Pira
icit in

WBB—– —, — — — — — —

lo. dicit fateoꝛ ꝙ hic nedũ eſt ut

dicit in.d.l.ij. C. de fal. cau.adie.le.ſ.ꝙ aut ꝗs legat ꝑ vbũ pᷣte
niti tꝑis.ſ.gcqd ꝑuenit ⁊ tũc ĩpẽſe nõ deducutur. Aut ꝑ vbuʒ
pfñtis tꝑis.⁊ tũc ſecꝰ. hoc ipſe ꝓbat ꝑ . hi poſitã ſuꝑ vbo ꝗc
ꝗd. ⁊ ita puto ⁊ vide euʒ in.d.l.ij. ¶ vbů pue

. vich .l. ij. iRbacr
niſſe ſiue ꝓferat᷑ in ↄctibꝰſiue ĩ ultimis uolũtatib itelligit.ſ.cuʒ
effectu. ut.l.ij. S. pueniſſe. S. de heredi.ul ac.uẽ.x.l.ꝗ ↄcubinã

cũ ita.j.ti.j..j.ad tre.l.cogi.S.j.ergo hic dʒ ĩtelligi qcꝗd
Scniei effectu deductz ipẽſis. oʒ ergo dici ꝙ iſte. Lecctchenr
qᷓ;dã ſpalitatẽ fauoꝛe doj.⁊ iõ cũ ius cõe loquat᷑ ⁊ ꝓpꝛiaʒ
uerboꝝ ſigniñcationẽ nõ dʒ extẽdi ultra caſũ ſuũ.ut.l.ius ſin/
gulare. ⁊. l.qð vo.ð.de legi.nõ ergo hẽbit hic locũ niũ exneo
ſic legãte.hoc tñ ſub dubio dimitto.¶ Quero an in iſtis vbiʒ

geꝗd ad te ꝑuenit ↄtineant᷑ fructꝰ. Muto ꝙ nõ.ut.l.heredis

mei in bagztechel eg e,lluriis. E poͤt dlid
AA ipartẽ tm̃ capit ꝓpt᷑ ſe põt ſolidũ
E Am ei. ei be aliũ. h.d. De hoc.j.ad tre.l.
cogi. 5. hi ꝗ ſolidũ.⁊.l.eã quã.C. de ſideicõ.
ita. Ilta.l. bʒ diuerſas lecturas m ueraʒ. h.
e e„. Indefinita eqpollet uli. ſecus in ozone

S particulari q̃ ſiẽ dubia interpᷣtat ĩ minoꝛẽ partẽ.h.d.

Ad euidẽtiã pᷣmitte ꝙ oꝛo ulis dẽ illa cui ꝓponit᷑ ſignũ ule

dis uel nullus ⁊ ſi. Ovo particularis eſt cui ꝓponit ſignũ par

ticulare.ut qdã aliꝗs uel vnus ⁊ ſi. Oꝛzo ĩdeñnita eſt qñ poni
tur terminus cõis ſine aliqͥ ſigno.ut hõ hers ſili ⁊ ſi. Oꝛo ſin/
gularis eſt qũ ponit in oꝛone nomẽ ꝓpꝛiũ nõ termin cõis.ut
niti ſeius. His pᷣmiſſis hic ſᷣm uerã lec.dʒ eẽ lr̃a qᷓtũ hẽs.⁊ ſic
iĩdeſinita ſine aliquo ſigno, ¶ Quidã hñt in lr̃a in pn.qtũ qn
tus.t ſic iſta vba q;tü qnt hẽs meus hʒ ĩpoꝛtãt q;tu oẽs here
des meihũñt.⁊ ẽ rõ ſʒ ꝙ dicũt q; qlibet pot dici ꝗqntꝰ. Iſta nõ
eſt bona lec.qꝛ qntꝰ nõ põt dici niñ ille q ꝗnto loco nolat ẽ in
cipiẽdo a pᷣ.ut.l.quotiẽs.S.de uſufr.⁊.l.cu vo.S.gnãlit᷑ de ſi
deicõ.li.Et ſi diceres ꝗlibet põt dici qnt m ꝙ numerare ĩci⸗
piet.⁊ ego dico ꝗlibet põt dici vn ᷣm ꝙ eũ deſignauit.eadem
rõne hec dictio qntRnõ ẽ ſigniñcatiua niſi yni de pluribꝰ.vñ
iſta lra nõ plʒ. Alij bñt qtũ ꝗs.⁊ tunc ẽ ſeſus ꝙ ſi anigs reliqt
q;tũ ꝗqs hẽs meus hʒ hoc ĩtelligi q;tũ oẽs hẽdes mei hñt.⁊ ſi
opponis ꝙ dictio ꝗs ẽ ſignũ particulare. Rñdeo uerũ eſt.ſed
ẽ particulare ĩdeſinitũ qð põt cuilibet ↄgruẽ ergo ad oẽs re/
lert ita dicit glo.ſʒ nõ plʒ ꝛ etiã vnꝰ eſt ſignũ particulare ĩdeſi
nitũ.põt eni reſerri ad quẽlibet quẽ deſignas. Pꝛetcrea iſtð
ꝓnomẽ ꝗs uel q poſitũ in ſingulari nõ dʒ referri nin ad vnuʒ

tm. ut.l.ſi ita fuerit.j.de re.du. Nera ergo lr̃a ẽ q;tũ hẽs.⁊ ſic

ſine aliqͥ ſigno.de hac mã dicã.j.l.ꝓxi.

„ -— 2

N Relictũ ĩ diẽ debet᷑ ſine fructib medij tpiꝭ
(Pesaſus. ſi gra hẽdis fuit appoſit.ſec ſi gra a

tarij. h.d. ¶ Op. de. l. iſideicõmiſſaria. j. ad tre. So. illa dz i/
telligi ʒ diſtictionẽ hui.l.⁊ qð nõ.S.de uſur.l.ĩ fideicõmiſſi.
S.cũ pollidi.⁊ de annu.le.l.cu qs. als ĩcipit iabolenus.

Siita. In alternatiua ſumarũ uel tẽpoꝝ iſpicit alo qo

minus eſt in oblone.h. d. In tex. ibi eẽt ptãs.i.
ſi diceremetiã.x.⁊.xx.foꝛe legata hẽdis eẽt electio ut poſſet
eligere minimũ.tñ in vitate.x.ſolũ ſũt legata.ut.S.dixilʒ glo.
alit dicat.ſacit ad iſt legẽ.l.ſi ita ſtipulatꝰ.x.uel.v.⁊.l.ĩter ſti
pulatẽ.S.ij.de v.ob.¶ ¶ Op.in alternatiua utrũq; eſt in oblo
ne. ut. l. illud aut ill de ↄſti.pecu.⁊.l.ſi duo rei de v.ob. So.
ĩ oblone ſʒ etiã hẽs põt
eligẽ ſolũ min?. ⁊ qꝛ pſũptio ẽ minꝰeliget. iõ dẽ legata mioꝛ
qᷓtitas.Alibi dicit glo.⁊ meliꝰdicit ꝙ ſolũ minoꝛ qᷓtitas eſt in
oblone in.l.ĩter ſtipulãtẽ.S.ij.de v.ob.⁊ ita ꝓbat᷑ hic in tex.⁊
in legibꝰ.S.alle.Ad ↄꝛiũ rñdeo in alt᷑natiuis utrũq; ẽ in oblo
ne uerũ eſt qũ ponititer res ĩter qᷓs cadit affectio. Sʒ qũ poni
tur ĩter ſũmas nõ cadit affectio iõ min tm̃ eſt in oblone adeo
ꝙ ſi hẽs uellet ſoluẽ.xx.illa.x.nõ ſolueret ex cauſa legati ſʒ ex

cauſa donatiõis.⁊ hoc tenent doc.in.l.cũ gꝗdã.C.de v.ſig.iõ

ego dico ꝙ ſi in ritallb cacſeret affectio ꝓpt adiectionẽ ꝑſo
ne cui dʒ ſolui uł lociubi dʒ ſolui ꝙ tũc eti ĩ q;titatibꝰ utrũqʒ
eſt in obłone.ut.j.de ſol.l.ꝗ res.S.q mihi rome.⁊ de noua.il.ſi
5. in qlibʒ earũ dixi. ¶ Op. dẽ. l. plane.d. pe. S.ti.j. So. ibi
dabat᷑ electio creditoꝛi.iõ utrunq; eſt in oblone.q; foꝛte eliget
minꝰ. nec eſt pſũptio ſemꝑ ꝙ gꝗs eligat plus ut tota die videti
Sed qñ dat᷑ electio debitoꝛilex hʒ ꝓ certo ꝙ ſoluet minꝰ.hoc

tenẽt doc.in. d.l.cũ qdã.¶ Op.ꝙ electio dʒ eſſe legatarij.ut

l.lutio.S.eo. So.hic vba enũciatiua fuerũt directa ad bẽdem
ibi ad legatariũ uel erat dubiũ.

Indefinita e ollet uli hoe
— pluribus. adingganolerulel g

¶pollet uli. .uli diſtributiue nõ uli collectiue. nõ eni ꝗ/
libet hẽs tenet.ſʒ oẽs tenenĩ ut hic. ¶ Nꝛimoꝗro ꝗd ſiteſto⸗

gcdẽ oꝛo ĩdeſinita.

BDe lega. ſevo.

dixiſlet lher hẽs meus det qnq;. NHicit gl. ꝙ glibet tenet ad
nq; ĩſolidũ.ar.C.ſi plu.vna ſẽ..j.ubi idẽ dꝛ in ſnia.i.dicit
ic 1 de ſnia dẽ eẽ uerũ ſi talit eẽt ſoꝛmata petitio ꝙ ꝗlibet fu/
it iſolidũ ↄdẽnatꝰ.als ſi ſimpir qlibet tenet᷑ ꝓ virili.ut.d.l.j.C.

ſi plu. vna ſẽ.⁊.l.paulus de re iudi.qdð eſt uerũ ſi talit᷑ fſoꝛmata

eẽt petitio cũ ſnia debeat petitiõi ↄfoꝛmari.ut.l.ſi füdus.S.cõ
muni di. ita dicit Di. Dicit ergo ipſe ꝙ libellus poteſt ſoꝛma/
ri ᷣ plure petẽdo quẽlibet ↄdenari iſolidũ.qð ẽ uerũ ſiĩ libel/
lo iſerat.peto ↄdẽnari ĩſolidũ ita ꝙ vna ſolutio ſufficiat ut nõ.
glo.in.l.ſi mãdato titij.S. paulus rñdet.S.mã. ⁊ in auc.habi
ta.C. de duobꝰreis.⁊ vide.l.creditoꝛ.S.duobꝰ.S.mã.⁊ ĩ coꝛ⸗
poꝛe vñ ſumit.facit.l.in executiõe.S.ſſolidũ.j.de v.ob.ſʒ ſi illa
vba nõ ponerent᷑...ita ꝙ vna ſolutio ſufficiat tc libelluꝰ dʒ reij
ci. ut.l.j.C. de fideiuſ.tu.dixi ĩi.l.ij.de duo.re.¶ Quero ſcðo
q̃ eſt dꝛia ĩter oĩs ⁊ qlibet. Glo.dicit ꝙ oĩs eſt collectiuũ ⁊ at/
tribuit rẽ oĩb ſimul.ꝗlibet eſt diſtributiuũ ⁊ attribuit rẽ cuili
bet iſolidũ qð nõ. ꝓbat᷑ in.l.nõ diſtinguemꝰ.S.cum in plures
S.de arbi.⁊ de nã iſtoꝝ diſtributiuoꝝ dixii.l.hoc articulo de
here.ĩſti. ¶ Quero utrũ hoc ſit uerũ ꝙ ideſinita eqpollet uli.
Di. h ponit de re.iur.li.vj.ĩ rubꝛica. De.de hoc fac magnã
diſtinctionẽ ⁊ multa poſuit ⁊ q̃dã nõ bñ. ¶ Etiõ pꝛo eoꝝ de/
claratiõe pᷣ q̃ro utrũ idefinita eꝗpollet uli fʒ pꝛopꝛia ſignifica
tionẽ an ʒ iterpᷣtationẽ.Nicit e.ʒ ĩterpᷣtationẽ.na ꝓpꝛie
loquẽdo aliud eſt dicẽ oĩs hõ currit.qꝛ falſiſicat᷑ vno nõ currẽ
te.aliud ẽ dicẽ hõ currit.ut ꝓbat᷑ de re.du.l.ſi is q ducenta.S.
utrũ.⁊ bñ dicit.caſus eſt.S.de ſerui.ur.pdi.l.ſi ſeruit.ibi ⁊ hu
manius ⁊c.ubi declarat᷑ ꝙ ideſinita eqpollet uli ex humanita
te ⁊ iterpᷣtatiõe nõ ex Aa ſignincatioe uocabuli.¶ Quero
ide glo.ſj tu dic ut dixi.s.l.ꝓxi.nõ.iil.l.
j.in glo.magna de re.iur.⁊ ibi dixi.¶ Tertio pᷣmitto ꝙ cũ q/
rit᷑ an ĩdeſinita eꝗpollet uli dʒ itelligi de ĩideſnita ꝓlata ab ho

mine. nã ꝓlata a lege ſine dubio eqpollet uli.qꝛ etiã oꝛo ſingu

laris ⁊ lex ſcripta ad ſingularẽ ꝑſonã ulr ĩtelligi᷑ ut ĩ pma con

ſtituj. C. ut.l. iura nõ ſingulas. S. de le. T ĩtelligit uſj hoc mõ.
ut oĩs ille in cui ꝑſona emergit illð ſuꝑ quo lex diſponit lege

cõpꝛehẽdat᷑.vñ oẽ legej q̃ dicũt de uẽditoꝛe hñt locũ ĩ oĩ hoie

qẽ uẽditoꝛ.⁊ q̃ dicũt de homicida hñt locũ in oĩ hoĩe ꝗ eſt ho
micida ⁊ ſic de ſi. Reſtat ergo dubiũ qñ ꝓfert᷑ ab hoĩe.quo ca
ſu dic aut ꝓfert in mã qieſt neceſſario ⁊ eqpollet uli.ut cuʒ di⸗/
co hõ eſt aĩal eꝗpollet uli oĩs hõ ⁊c.uel cũ dico obligatio ẽ in/

ris viculũ.actiõ ẽ ius tc.eꝗpollet uli oĩs oblo ⁊c̃.uel oĩs actio

⁊c.quia cuilibet de neceſſitate congruit diffinitio. Zut pꝛofer

tur in materia contingente.⁊ tũc aut pꝛoſertur negatiue ⁊ tũc
equipollet vniuerſali.ut.l.ſi is qui ducẽta.S.utrũ de re.du. ibi

qð nõ feci.i.nihil eoꝝ feci.⁊ de v.ob.l:.ij.ĩſi.⁊.l.in illa ſtip.ubi
ſi ꝓmitto ꝑ hẽdẽ meũ nõ ſieri ĩtelligit.i.ꝑ nullũ ſieri lʒ ſm ꝓpꝛi
aʒ ⁊ logicalẽ ſigniſicatiõeʒ alið eẽt. Si uero ponit affirmatiue
⁊ tũc aut huic termino còi ĩdeſinite pꝛolato adijcit aligd qð ei

põt ↄtĩgẽter ĩeſſe ex aliq euẽtu pᷣter uolũtatẽ diſponẽtis.⁊ tũc
eꝗqpollet uli.uel nõ eꝗpollet ſʒ ꝙ caſus ↄtigẽtie dederit. AUer
bi gra ſi dico hõ currit ex uolũtate mea nõ depẽdet an oĩs hõ

currit uel nõ.ſi ergo ↄtingat ꝙ cũ hõ currat iſta idefinita equ
pollet uli.qꝛ pᷣdicat᷑ de oĩbꝰ.Si otingat ꝙ qdã hõ currit ⁊ ꝗ⸗

dã nõ currit tẽ nõ eqpollet.qꝛ nõ pᷣdicat᷑ de oibꝰ. No exẽpla

legalia.ſi dico fui mei textoꝛes ſequit ne ꝙ oẽs fui mei ſũt tex/

res.erte non.ſʒ ſi contingit ꝙ oẽs ſint textoꝛes iſta eqpollet
uli als nõ.ut.l.ſeruis urbanis.S.ti.j. Si vo ↄtigẽtia depẽdet

ex uolũtate ꝓferens.ut hẽs me dãnas eſto.dare ſiuolo ꝙ in/

telligatur de omnibus intelligitur de omnibꝰ als nõ. Aelle/
go lanaʒ. Si uolo ĩtelligẽ ꝙ ſit legata oĩs lana legata erit als
nõ. In dubio lie tellig al. Hicuii Di.⁊ bñ. Aut ẽ eadẽ rõ oĩ
uʒ ↄtẽtoꝝ ſbᷣ ĩdeſinita.aut nõ.ut ipſe dicit de reg.iur.li.vj.ſuꝑ

rubꝛica. Me. dicit lati aut ꝓfert iſta ĩdefinita circa res aut cir

ca ꝑſonas. Si circa res.aut p vba pluralia.aut ꝑ vba ſingu/
laria.Si ſingularia nõ eqpollet uli.ut ſi lego fũqũ coꝛnel.nõ
videoꝛ legare oẽʒ fũdũ coꝛ.ut.l.apud iul.S.ſeio.S.ti.j.Sʒ cet

te iſta nõ eſt ĩidennita ſʒ ſingularis.qꝛ res fuit noĩata noie pꝛo

pꝛio iõ hic poninõ debuit.Zlut ꝑ vba pluralia mea.⁊ tũc aut
E eadẽ rõ oluʒ ↄtẽtoꝝ ſub ĩdefinita ⁊ eqpollet uli.aut nõ ⁊ tũc
ſecus.ut.l.oblone gnãli de pig.C.l.j.C.q res pi.ob.poſ. Iſta

diſtinctio ĩter vba pluralia ⁊ ſingularia nõ plʒ.qꝛ ſi lego ueſtẽ

ſi lego lanã uel argẽtũ uł ſilia adhuc ĩdeſinita eqpoliet uli. ut
l.ſicui lana.j.de le.iij.⁊.l.ij.S.de li.⁊ poſthu. J0 alit᷑ eſt dicen/

dũ qũq; oꝛo ĩdefnita qᷓ ponit᷑ eſt ita ĩcerta ꝙ vitiat᷑ diſpoſitio.

ut nõ.in.l.legato gnalit᷑.S.ti.j.tũc ĩ pñti ineſtigatiõe nõ cadit.

Qñq; diſpoſitio remanet ualida.⁊ tũc diſtingue qñ cadit ĩter
res ut dicit Hi.de reg.iur.li.vj.ſuꝑ rubꝛica.Si vo cadit inter
ꝑſonas ⁊ tũc aut in caſu odioſo ⁊ nõ eqpollet uli.ut.S.de li.⁊

auoꝛabili ⁊ eqpollet uli.ut.S. de teſ. tu.l.ſiqs ita.S.j. ⁊.l.q ſi/
liabꝰ.in pn.S.ti.j. Hic eni eſt ſauoꝛ hẽdis ꝙ oẽs ſimul tenean
tur q; tenebunt᷑ i minꝰ. ¶ Sʒ ſi qris qñ ĩdeñnita eqꝗpollet uli
an eqpollet uli collectiue an uli diſtributiue.dic aut id qð im/
poꝛtat ꝑ oꝛonẽ ideſinita attribuit cuilibet iſolidũ ⁊ equipollet
oꝛoni uli diſtributiue.ar. S. ti.j.l.ꝗ iliabꝰ.S.j. aut cuilbet pꝛo
parte ut in dictiõe hẽs ⁊ tũc eqpollet ul collectiue ut hic.qð ẽ
uerũ ſi onus adiectũ põt iter eos diuidi.ſec ſi adijceret᷑ res in/
diuiſibilis.ut.l.ij.in fi.de v.ob.⁊.l.eadẽ.S.cato.e.ti.Niindu
cit hoc pn.cũ gl.in ar.ad qõnẽ ſi ↄcedo duob frib fũdũ ĩ fen
dũ ut pᷣſtẽt q̃rteriũ bouis ⁊ qtuoꝛ oꝑas ſingulis annis.aut dẽ
ut p̃ᷣſtet oẽs aut glibet aut dubiũ eſt.⁊ in dubio teneni oẽs tm̃
ad vnũ q̃rteriũ ⁊ qtuoꝛ oꝑas ſᷣm eũ qð tene mẽtti.
(S it g Si vnia diuerſis hẽdibcq̃tita relinquat in du
Mvpio ab utroqʒ debebit᷑ tota.h. d. ¶ Op. S. ꝓxi.
So.ibi dãnauit ĩdeſinite ꝗ ĩideſnita eqpollet uli.h̊ ſinguiari/
ter. C Op.qñ dãnat ſingularit gꝗlibet tenet ĩſolidũ.ſʒ vno ſol
nẽte alius liberat.ut.l.ille aut ille.j.ti.j. Sʒ dic aut danat ulit᷑
aut ĩdeſinite aut ſingularit. ꝛimo caſu tenet᷑ pꝛo hẽditarijs
poꝛtiõibꝰ.ut.l.turpia. .fi.S.ti..S.e.l.legatari ĩ pn.ſcoo caſu
idẽ.ut.S.ꝓxi.qð dic ut ibi.tertio caſu aut dãnat᷑ iĩ eadẽ oꝛone
boꝝ aut in diuerſis.p̊ caſu aut copulatiue ⁊ ulr tenen:.ut.l.
ſi hẽdes molarl S ii .Alut diſiũctiue ⁊ tũc ĩſolidũ.ſʒ vn ſoluẽ/
do alios liberat.ut.l.ille aut ille.j.ti.j.⁊.S.ti.j.l.ſi ex toto.S.j.
So in diuerſis oꝛonibꝰ tũc qlibet tenet᷑ ĩſolidũ ⁊ vni ſolutio

poſthu i t deur innoſmt li Eiten queritur. ant in caſu

nõ liberat alios.ut hic ⁊.S.ti.j.l.vᷣuo alieno.S.ſiq a pᷣ.ꝰʒ Hi.

¶¶ Op. qñ eidẽ legat᷑ ſepi qtitas nõ duplicat legatũ.ut.l.pla
ne. S.j.5S.ti.j. Solu.dicit glo.ibi ſuit legata bis qtitas vni ab
vno hic a diuerſis.i¶ Sʒ ad hoc op.j.ti.j.l.lutius..ĩpuberẽ
So.glo.pᷣdicta qñ qtitas legat. ꝛiũ q ſpẽs.Et iõꝓ declarã
da iſia ma Hi. diſtinguit pleniſſime ſic.q vnilegat᷑ ſepi.aut
legat᷑ qtitas.aut ſpẽs.ſi q;titas.aut a pluribꝰ hẽdibu aut ab

vno.ſi a plurib tũc a quolibʒ debet᷑.ut hoc.S.C.õ.ti.j.l.ſeruo

alieno. 5. ſigs a p̊. q itellige ʒ diſtictionẽ pᷣſſã. Si ab vno
⁊ tũc aut in eadẽ ſcriptura aut in diuerſis.ſi in eadeʒ in dubio

ſemel debek. qꝛ nõ ẽ viſile teſtõꝛẽ uoluiſſe duplicare niſi legata/

ri pbet pꝛiũ.ut.S.ti.j.l.plane.⁊ de adi.le.l.cũ cẽtũ.ſi in diuer/
ſis ſcripturi.⁊ tũc aut eiuſdẽ uolũta.ut qꝛ vnũ teſtm ſcriptuʒ
eſt in duab chard.aut diuerſarũ uolũtatũ ut ĩ teſtõ ⁊ codicill.
ꝛimo caſu vna debet᷑ qᷓtita.⁊ ſi ſut diuerſe debet minoꝛ.ut
I. e.l.ẽpꝛoni.ſi diuerſarũ tũc aut ſe nõ cõpatiunt.ut qꝛ vna de
rogat alti.tũc ſemel tm debet᷑ ut hicĩ fi.⁊.S.ti.j.l.ſi mibi ⁊ tibi

S. in legat̃.⁊.l.ſi ita ſit ſcriptũ.aut ſe cõpatiunt᷑ ⁊ tũc aut ẽ reli

ctũ ſimplr ⁊ debet᷑ utrũqʒ.ut.l.qnqginta de ꝓba.qut ob cau
ſa. ⁊ tũc ꝑ ſcᷣm videt a p receſſu.ut.l.libert.la.ij.in pn. de ali.
le. Scðo caſu pncipali qũ legat᷑ ſpẽs.tũc aut in eadẽ nolũtate
aut in diuerſi.ſi in eadẽ.aut ab vno hẽde ⁊ ſemel tm debet.ut

l. plane. S. ſi eadẽ. S. ti.j.ſi a plurib.tũc aut ſimpir. aut a quoli
bet iſolidũ.ſi ſimplr ſemel debet᷑.ut.l.ſi tibi hõ.S.j.S.de le.j. ?
l. lutiꝰ. S. ĩpuberẽ᷑.j.e.ſi a quolibet iſolidũ dic ideẽm ſuari qd in

teſtis diuerſoꝝ. ut.l.qd ergo.S.ſiqs duos.S.ti.j.ſi vo legat᷑in

diuerſij uolütatib tũc aut eiſclẽ aut diuerſoꝛ. ſ eiſdẽ.tũc aut
ab vno hẽde aut a pluribꝰ.⁊ idẽ ꝑ oĩa qð.S.qñ legat᷑ in aande,ʒ
uolũtate ꝑ eaſdẽ.il.facit.j.e.l.meui.S.eũ. Si vo erãt diuerſe

nolũtates diuerſoꝝ.tũc aut loco vni hẽbant᷑.ut q; legat defũ

ct'x ei beres ⁊ tũc idẽ qð ſi leget in teſtõ vni.ut.l.huiuſinodi

G. ſi ſpꝛoni. S.ti.j.qð videt᷑ uerũ ſi uolũtatẽ afſerat ut cõmo/

dũ dilatiõis.ſec ſi nullã qꝛ tũcidẽ qð in teſtis exneoꝝ.ut.l.me
nius in pn.j.e.qð dic ut ibi. Si vo diuerſoꝛũ pꝛoꝛſus.tũc aut

pᷣ ↄſequũ rẽ ex teſtõ vni c tollit petitio ex teſtõ alterius.ſʒ ſi p
us ↄſequit eſtimationẽ ex teſtõ vni põt oſeq rẽ ex teſtõ altiu

ut ĩſti. de le a. §. ires. c. 5. tl.. S. plane. cũ ibi nõ.ita dʒ ĩtelligi

dD.l. plane. S. ſi duo;. ⁊. l. ſi ſeru 9

examinabo.

Jita ſit ſcriptü. alali cipit ſe⸗

emininuz no ecõtra. h.
d. COp. de. l. j. . ſz ſilcertũ de uẽ. in poſ.mit. Sol.

bi tractal de odio.iõ maſculinũ nõ ↄcipit ſemininũ. C Op.
de.l. ſicut in pn. ⁊.S.ſi.j.de oꝑ.li.So.ibi apparet rõ dinerſita
tis. Iſtã mãʒ Ci. ponit in.l.qcũq;. C. de ſer. fug.ego dicami

S rSditi nte euẽtũ diei uel ↄditio-
ſub cõditione. eegari nõ põt repudia

–

ri.h. d.CMõ deeo ge dich delegatoin diẽ certu ꝙ añ diem
nos nõ ꝑtinet. ¶Ad qð op. de.l. cũ dies qñ di. le. ce. ⁊.l.
G.cũ igil. x. .is aũt de cadu.tol. So.añ diẽ certũ cedit dieg

ad nos nõ ꝑtinet.¶⸗

*

— — legat .S. j. S. tl. j. T. j. e0. l. me/
uius.S. duobus. Sed hũc paſſum in. d.S.duobus. plenius

Pe lega. ſedo.

legati quo ad traãſmiſſionẽ. Itẽ quo ad actionẽ ꝑſonalẽlʒ ob/

ſtet exceptio.ut.l.j. qũ di.uſuf.le.ce.⁊.l.nemo põt..ti.j.non

aũñt q;tũ ad dñiũ qꝛ nõ trãſit niſi adueniente die. Glo.allegat
l. añpe.S. fi. Lex. eſt.j. de uſuf.le.l.ſẽpꝛonius attalus.vñ af di
eʒ ad nos uere nõ ꝑtinet merito repudiare nõ poſſum?ꝰ. No/
ta ergo ꝙ illud ꝓ quo poſſum hẽe actionẽ q tñ põt eẽ iefficax
ope exceptiõis nõ põt repudiari ſicut illð ꝓqͥ ſolꝗ ſpeʒ hẽmꝰ
de futuro. Alij timẽtes hoc ↄꝛiuʒ dicũt ꝙ hic fuit certa dies ᷓ
ad noĩationẽ nõ og euẽtũ ut dies moꝛt.ita dicebat Rof.
ſzõ mentẽ huius lre eſt.tene ergo iſtam. ¶ Op.C. de pac.Di:.j.
Sol. aliud in repudiatiõe ut hic.aliud in pacto ut ibi.de hoc
S.de acꝗ.here.l.ij qui.⁊.l.is põt.⁊.l.qui ſuꝑſtiti.⁊.j.de eura.

Di pater Cõditio nuptiarũ tdlligii de ſuturij nupti

5is niſi teſtatoꝛ ignoꝛauerit pꝛeſentes.h.d.
CNõ ꝙ ꝑ aduerbiũ niſi iducit ↄditio.dixi.j.de ↄdi.⁊ de.l.j.
¶ Op. ꝙ ꝓpt ↄctas nuptias de facto nõ ĩplet᷑ conditio.ut.l.
hec ↄditio de odi.⁊ de.ſʒ nuptie facte a ſilia pꝛe ignoꝛate ſunt
nulle. ut.l. paulus de ſtatu ho.ergo nõ eſt ipleta ↄditio.Sol.
Dicit glo.ĩtelligas ꝙ hic ſilia erat emãcipata.

. Verba pfitis tpis nõ
— ita ſcripſiſſet. Porlrgunt ac debli
diẽ uel ↄditiõalia niſi alið expmat.h.d.¶ Mõ ꝙ de/

Bitũ ĩ diẽ nõ dẽ debitũ de pñti.rõ qꝛ iſta vba dare facẽ ĩtelligũ/⸗

tur.ſ.cũ effectu.ſʒ nõ dẽ debitoꝛ ꝗ non põt exigi obſtãte exce
ptiõe.ut.l. debitoꝛ de v.ſig. ¶ Querit glo.ꝗd ſi dies ueniſſet
tꝑe moꝛi q nõ uenit tꝑe teſti. Rñdeo ꝙ nõ debebii.ut.l.ſiita
de au.⁊ ar.le.¶ Ad hoc op.j.e.l.ſiq ita.So.ibippꝑt᷑ vbũ po
teſt qð eſt extẽſiuũ.¶ ¶ Op.ſ.e.l.cũ nllꝰ.S.hẽs. So.ut in glo.
Iſta.l.ĩducit Hi.ad.q.de clauſula q̃ apponi in teſtõ ſi no ua
let iure teſti ualeat iure codicilloꝝ.nãa ſi ualet inſpecto pñti tpe
lʒ aſte⸗ irritet clauſula illa locũ nõ hʒ niſi dicat ſi nõ ualet ulł
ualebit.dixi plene in.l.j.S.de iure el be
Snwgoanin iin duab ſcripturis pn/
mo ꝛonius cipalibus eiuſdẽ teſtĩ appa
rẽt diuerſe q;t tates legate minoꝛ debet᷑.h.d.¶ Op.
de ꝓba.l.ꝗqnq̃ginta. So.ibi erãt diuerſe ſcripture diuerſaruʒ
uolũtatũ.hic vni uolũtat tm dicit glo. ¶ Op. hoc ꝙ dz ſta
ri oꝛiginali.ut.l.ſiqs ex argẽtarijs..pe.⁊ ſi.S.de edẽ. So.h̊
utraq; ſcriptura erat parit᷑ pncipalis non magis vna eſt oꝛigi
nalis ꝙ alia.⁊ hoc idẽ tex.ibi cauſa exẽplari.vñ ex utraq; po
terat ſumi exẽplũ.Exẽplar enĩ dz ſcriptura pncipalis.exẽplũ
ſcriptura exẽplata.de ſi.inſtr.l.ij.. C. de edẽ.auc.ſiq in aliqͥ
⁊. l. cellus. S. de ꝓba. ⁊ iõ ſi ſpaceren due ſcripture.ſ.inſttrᷣm
publicũ ⁊ ꝓtocollũ notarij ſtarẽ poti ꝓtocollo.qꝛ iſta potiꝰẽ
oꝛiginalis ſcriptura.ut ꝓbat᷑ in. dð.l.ſigs ex argentarijs.S.pe.
⁊ ĩ auẽ.de tab.per totũ.⁊ ita h ſiↄſtaret vnã ſcriptura pᷣ facta
⁊ aliq ĩde exẽplatã pme ſtarẽ.ſʒ ſi nõ appareret obtineret hec
lex. Sʒ ʒ qñ ꝓſerunt᷑ due ſcripture ↄꝛie neutri ſtat.ut.C.de ſi.
iſtru.l.ſcripture. So.itellige ꝙ hic ꝓlerebant᷑ a diuerſis vna
ab hẽde alia a legatario.ſec ſi ab eodẽ ut in ↄꝛio. ¶ Op.glo.

ns delwatte Bo utd ancetegang 12ðð
Acinius ructꝰ partꝰ ꝑcepti ↄditiõe pẽdẽ

te ad legatariũ nõ ptinẽt. h. d. rõ hu

xr ſũmario ⁊ glo.ponit.¶ Qaäũo ꝗd ſi mari⸗

8

tus legauit macipia pure. Rñdit glo. certe tũc hñt mancipia

T eſtimat. Itẽ part editos poſt aditã hẽditatẽ qdð nõ multuʒ.
Nõ ſi vir legat uxoꝛi ſimpłi rẽ qua eſtimatã accepit in do/
tẽ uxoꝛ hẽbit rẽ actiõe ex teſtõ ⁊ actione de dote hẽbit eſtima/
tionẽ. Coõtra hoc videt᷑ caſus.j.de do.pᷣle.l.ij.S.fi.dic ut ibi di
xi. C Op./ꝗj. de pec.le.l.. Glo.nõ ſoluit. dic ꝙ in exercendo
aſuras noluerit augere legatum. ꝗa ſilij noĩe ſenus exercuit.
¶ QOp.j.e.l.cũ pꝛ.S.pꝛ filie. Dic ut ibi.

(Bonox. Luratoꝛ ꝗ bonoꝝ poſſeſſionẽ ꝓ demẽte ac/

α ²ccäpit & agnouit tenet᷑ ad legata cautiõe rece
pta. h. d. ¶ Op.de cur. ſur.l.f. S. tali. Rñdeo uere interi non
eſt qᷓſita niſi ad ſanã mẽtẽ ꝑuenerit ⁊ cõpꝛobauerit ſ habet᷑ ꝓ
qſita.iõ legata ſoluunt᷑ exacta cautiõe qð ĩtellige de ſucceſſiõe
exnei.nã hẽdi pꝛis ĩ cui ptãte erat q̃ri᷑ uere.ut.l.fi.S.j.de cur.
lur. Fʒ vnũ ⁊ uer itellectũ.
ODꝛtuo Qð ſupꝑeſt mihi ex re debita añ moꝛã
W—.W’HWopempta non debet. h. d. Op. ꝙ ex
re mea ſuꝑeſt meũ eſt. ut.l.ſolũ.S.j.de rei uen.So.itelligas ꝙ
hic res legata nõ erat effecta legatarij.qꝛ legata ſub ↄditione
uł non erat legatarij effecta.⁊ eodẽ mõ iẽ go. donio legata
⁊ poſtea deſtructa.¶ Nõ p diſtiguẽdũ aut mihi debei actio/
ne ꝑpſonali.aut qꝛ ẽ mea ⁊ ſic eã petẽ poſſũ actiõe reali. Reris

caſu re ꝑempta nõ debet mihi aliqd. qð itellige qñ ꝑit i q
pncpali

pncipalieratin fe. ut ſpuᷣs vitalis uel ala ſeſitiua in boue.ſecꝰ
ñn pncipalis pars remaneret. ut domo deſtructa ares ſupeſt.

qꝛ illa debet.nt.l.grege.õ.ti.j. Iſta rõ ꝓbat᷑ in.l.peculiũ.j.eo.

yñ id qð glo.hic dicit de domo deſtructa nõ dicit bñ.ubi uero
rẽ poſſũ petere tanq; meàò qð ſuꝑeſt meũ eſt ſiue cõpᷣetit actio
realis.ut.d.l.ſoluʒ..j.ſiue pſonalis.ut.l.ſi ſeruus.S.boue de
cõdi.ſur.⁊ ibi dehac dixip ne be “ 8
egatũ cui eſtimatio debet᷑ ita ad hẽdẽ tra
Si titio. lernn res egeen debel. h. d.
es cui cõmerciũ legatari ꝓpt᷑ ei delictum
XLabeo. e nõ debeĩ nec ei ſtunade ſecen legatari
ns hʒ ei cõmerciũ hẽs nõ.h.dð. Hũc.S.hũiſtis examinatũ in
l. apð eSr R bud Pde gerbo ob. J
oꝛtio hẽdita deficiẽs accreſcit cũ
Si teſtatoꝛ onẽ prata.h.d.¶ Op. .e.l. celſuj. §.
ſ.So.ibi noĩati fuit on vni iniũctũ. ¶ Op. ꝙ op ſieri dʒ a qͥ
wziſeligne ideicnaFd eSo n A veriitbſch.
. edibu) legatarijs ⁊ do
Theredibus. Bedhun cauſa motis põt
bſtitui.h.d. ¶ Op. ꝙ etiã ſine ꝓmiſſiõe põt ſbſtitui
donatario cauſa moꝛ.ut.j.ti.j.l.j.S.ſciẽdũ.⁊.l.iijj.v.ſi. Sol.ſi
ego nolo ſubſtituere tali ſubſtitutus donatari cauſa moꝛ/
tis opoꝛtet ꝙ ſiat ꝑ ꝓmiſſionem ut dicit tex.ſʒ ſi uolo ſubſtitu
ere ut ſtaret in pᷣ noĩe ſdeicõmiſſi poſſu eti ſine ꝓmiſione uti
Zꝛijj.hoc examiaui in.l.j.de do.cau.moꝛ.ubi Di.ponit ⁊ Ci.
de dona.cau.moꝛ.l.j.

detig euẽt ſolutiõis declarabit an lega
it naleat. h. d. ¶C Op. ꝙ hẽs utrũq; debeat. ut. l. ſiſic
.fi. i.l. ſe. . ti. j. t. l. ꝗ duos. S. e. So. ibi erat electio teſtõꝛis
debitoꝛij.vñ nil põt iputari bedi ĩ eligẽdo ibi ſec. ¶ Op.j.

li.j.l. ideicõmiſſa.S.ſi reʒ. So.h̊ ſpõte ſoluit ibi inuituʒ exegit

teſtatoꝛ. uel hic fuit nomẽ legatũ.ibi .ipſa res.

Am ita Relictũ q;titat piuctũ vbo futuritẽ
*

Ltertpoρoazbúëεê0ςε dubio oditionem nõ fac. hoc

dicit.¶ DOp.xrelatiuũ iũctũ vbo ſuturi tꝑis acit coditionẽ. ut

l. ſtichuʒ. S.ti.j. So. hic ĩ relatiuo qᷓtitat ibi i relatiuo ſbe.pꝛo

boc.l.ij.S. de hẽ.iſti.l.clemẽs ĩ f. Roõnẽ dixii.d.l.ſtichu.ſacit

ad hoc.s.de ↄhẽ.emp.l.hec uenditio.Sy.be.
it a⸗ Uis. Derbu põt eſt extẽſiuuʒ.⁊ iõ lʒ

ctiòe põt. dixii.l.gallus.i pn. delibẽ.⁊ poſthu. ⁊ de iniuſ.teſ.
l.j.iĩ pn. ¶ Quero uſq; ad qᷓtũ tp̃s extẽdatur ſigniñcatio hu

ins vbi pòt. Rñdet Pi. uſq; ad tp̃s moꝛt.ut.l.ſi.de op.le.Et

hoc iduceba in ar. ad. q.ſi dicat in teſtõ ſi nõ ualet iure teſti us
leat oĩ iure quo ualere põt.de ꝗ dixiĩ.l.ſtita de au. ⁊ ar.ie.

(Jse cui in tempus. uiles filij ↄditionẽ nõi⸗

IIN I Peplent. H. d. uel alit. Ad im
plemẽtũ Oditiõi nõ ſufficit ciuilit᷑ factũ.h.d. ¶ Op.glo.de.l.

mfr. C. de iſti.⁊ ſubſti. Sol. ut dixi in.l.gallus.S. ⁊ qd ſi tm. S.

de libe.⁊ poſthu. Hi.inducit iſtã.l. ad qõnẽ teſtõꝛ ſubſtituit ſi
lio ſi decelſerit ſine liberis ex ſe deſcẽdẽtib.demũ fili rogatus
Sredli monaſteriũ.qrit utrũ deficiat illa oditio q̃ſ üla ba ex

debeãat illud oꝑari q; eo caſu quo nõ fuiſſet appoſita. Di.di

at eẽ idẽ q expᷣſio eoꝝ qͥ tacite iſunt nil opat᷑.iʒ iſta ↄditio de
e hẽbat eudẽ itellectũ.qꝛ appellatio ſilioꝛuũ ſimpli facta intelli
gi ur de ex ſe natis. ut hic ⁊ de cõdi.⁊ de.l.ſideicomiſa.hanc
q. nõ aluor hic.ſ̊ examinabo eã in quodã cõſilio iſti teno⸗
ris videlʒ. Parmẽſis ꝗdã filiũ iſtituit c iuſſit ꝙ ſi decederet ſi
ne ſilijs ex ſuo coꝛpoꝛe nad deueniat in ioãnẽ. demũ dict nli iĩ
ſtitut igre ſus eſt monaſteri ⁊ ibi deceſſit.q̃rit utrũ dicta bo/
na ꝑueniãt in dictũ ioãnẽ an ad dictũ monaſteriu. In illa. q.
lʒ fuerũt uarie opi.doc.⁊ diuernmode ſcripta ⁊ detininata re
periat.Ego tñ hultimũ arbitroꝛ foꝛe viſſimuʒ ꝗ bona pᷣdicta

debeãt ad dictũ monaſteriũ ꝑtine.⁊ ſubſtitutiõ: pᷣdicte locus

nõ ſit. Pꝛimo eni hoc tʒ Ol.ff. de le. ij. l. ſi ita gs. S. fi. p talezʒ
rõnẽ appellatio ſilioꝝ ſimpłi facta ĩtelligit oe e ad⸗
l. n ita qs. S. ſ.·de Odi. ⁊ de.l.ñdeicomi ſa. ſ expſſio eoꝝ qᷓ taci
te iſũt nihil oꝑat.ut.l.iij.de le.j.de ndeiuſ.lnõ recte. Ergo per
inde eſt hñduʒ ac ſi nõ fuiſſet expſũ ex ſe natis.hoc aũt no ex
pꝛeſſo nõ eſt dubiũ ad monaſteriũ ꝑtinere. ut in auc. de ſanc.
hug.g hoc pñti.⁊. C. ad tre.auẽ.riſi rogati. Scdo htʒ Ri.
mat.p talẽ ronẽ uld ſideicõmiſſũ ſiue hec oditio repꝛobai ⁊ ꝓ
nõ adiecto hẽtur.nõ iõ q;ꝛ monaſteriũ heat loco flij.ſʒ q; Eipe
dimẽto vite ↄtẽplatiue.nã ꝗs timens ne bona ſua cogat reſti/
Mẽ. ſi deceſſerit ſine ſllijj ipeleret ad mrimoniũ ohẽduũ x reme

titius. Silegal vna ex reb alt᷑natiue debi

— ſit pñtis tꝑis poꝛigii ad ſutura
h. d. C Op. S. eo. l. ſi ta ſcripſiſet. So. ?ẽ ꝓpt nam
ybi põt qð c extẽſiuũ.Alſſignat glo.etiã alias rones de di

Delega. ſcdo.

nere? a noto religiõis ⁊ caſtitat.iõ ĩperatoꝛ hoc granamẽ ha/
buit ꝓ nõ adiecto.hoc eſt qð dicit tex.in.d.S.ſʒ hoc pñti.vn/
de dicit tales ↄditiões iualidas ⁊ ꝓ nõſcripi eẽ. ſʒ iſta ↄditio
ſic expᷣſſa eſt multo plus ↄꝛia vite cõtẽplatiue ⁊ caſtitati ⁊ reli/
6i c&. ita refert ? t Ci.in. d. auẽ. niſi rogati. Lertio ego p:o
o illud qð relinquit᷑ cauſa dos de neceſſitate ĩtelligitur ꝓ mñi
monio carnali.ut.ff. de iur. do.l.iij.⁊.C. de do.ante nup.l.ſ.
Pꝛo ĩtroitu vo monaſterij nõ põt dari dos ut ex de ſimo.c.
nõ ſaſ.⁊ tñ ila oditio ſeu cauſa remittii aliquo igrediente mo/
naſteriũ lʒ nõ poſſet dici ꝙ ciuilit ĩpleat.ut.d. .ſʒ hoc pñti.er
o ⁊ in caſu ꝓpoſito lʒ noõ poſſit dici ipleta oditio ciuilit ꝙ ſi/
j dicani ex ſe nati ñ monaſterio debẽt dicta bona remanere
Idẽ dʒ ⁊ põt dici de eo qð relinquit᷑ cauſa donatiõis ppt᷑ nu/
ptias.ut.d.S.ſ̊ hoc pñti. . QAuarto inter monaſteriũ ⁊ mona/
chũ nõ dã oᷣhi imrimoniũ ſpũale cũ ſolus abbas dẽ ſponſus ut
plene nõ.de elec.qꝛ ꝓpt.p Her.⁊ Inno.ſʒ ſi ſideicõmiſſu reli
quat᷑ ſᷣ oditiõe ſi nuptias nõ ↄxerit.⁊ ille grauat monaſteriũ
igrediat᷑ nõ tenet᷑ ad ſdeicõmiſſũ rn 6, . hoc pñti. apparet
ergo ꝙ hec nõ eſt rõ qꝛ videbat᷑ deſeciſſe ↄditio ſideicõmiſſi.ſʒ
iõ qꝛ talis cõditio t tale grauamẽ ꝓ nõ adiecto ⁊ ꝓ nõſcripto
hẽtur qꝛ vite ↄtẽplatiue ↄꝛiaret᷑.ſʒ in caſu ꝓpoſito eſt huiuimo
di ergo tẽ. Quinto ego video ꝙ ſi alqd relinquit mulieri ⁊ ip
ſa grauat᷑ ſideicõmiſſo ſi nupſerit ꝙ tale ſideicoõmiſſũ nõ pᷣſta/
ret᷑nõ tenet᷑ etiã ſi nupſerit.ut.l.quotiẽs.de ↄdi.⁊ de.⁊ ẽrõ qꝛ
Pꝓ hoc nuptie ĩpedirent qꝛ timoꝛe illiꝰ grauaminis nõ nuberet
ut. l. hẽs meus.S.fſi. de ↄdi.⁊ de.multomagis nõ ualet iſtud ſi
deicõmiſſũ qdð eſt ĩipeditiuũ vite ↄtẽplatiue ꝗ longe melioꝛ ẽ
ctiua.ut in auẽ.de mona.in pn.⁊ ibi nõ.coll.j.

B Nãõ dʒ de habilitate pſone
O n opoꝛtet. urzn ſeparati ab i li⸗
te. h. d. ¶. Quero quot edebeai ee capax ut le,
atũ poſſit ↄſequi. Glo.dicit trib tpibꝰ.qʒð eſt uerũ in hẽdita⸗
tib.in legat vo qñ eſt habilitas in ꝑſona quaʒ teſtatoꝛ tollere
nõ ſufficit ꝙ reꝑiat᷑ capax tꝑe moꝛt.ut.l.nõ itelligu.S.qũ aũt
de iure fiſci.⁊ de dona.cau.moꝛ.l.in moꝛt.ita dic Di.⁊ bene
¶EEx glo.op.ꝙ de habilitate ꝑſone poſſit per ſe ſeparatiʒ ab
oĩ alia cauſa q̃ri.ut.l.de etate.S.de mino.⁊ de ferijs.l.ij.ibiut
etates ꝓbeni.⁊.l.cũ te minoẽ.C.de ꝓba.So.ibi qrit᷑ de eta⸗/
te ne eſt talis qᷓlitas que reddit ꝑſonã ihabilẽ ad iudiciũ exit᷑
cẽdũ.vñ bñ põt de hoc q̃ri añ oẽ iudiciũ.hoc eſt talis Ane
tägit merita cauſe.lʒ eni eẽt nõ capax nõ/pꝓpt᷑ hoc erat ihabi
ad iudiciũ exercẽdũ.ſʒ deſicit iuſtitia ſns⸗ ſab vng heaͤe
2 Silegatũ ab vno hẽde re/
Am ab vno. ie⸗ cõpẽſidi cum debi
o deſiciat ille hẽs illi debiti onus ſuſtinet. ⁊ debitum
iſolidũ ſuſtinet in totu cõputat in ponẽda roõne falcidie.
d. ⁊ ẽ ſingularis.l.iſta quã no.⁊ nõ diligent᷑ qð i ſumario di
xi. ¶¶ Mõ h̊ caſũ ꝙ actio ꝑſonalis hẽditaria dat ↄ vnũ ex hẽ
dib iſolidũ etiã ad q;ᷓtitatẽ qdð eſt ſingulare.¶ Op.S.ti.j.l.ſer
no legato.S.ſi teſtatoꝛ.⁊ j.ti.j.l.nomẽ.S.vni.⁊ fa.her.l.filia.?⁊
C. de pac.l.pacto ſucceſſoꝛũ.So.glo.tribꝰ modis.pᷣ ꝙ ſpale
ſit fauoꝛe doſj ne mulier hẽat neceſſe agere cũ plurib pſonis.⁊
iſta eſt nera quã tʒ Hi. ⁊ Ci.in.l. ꝓ heditarijs.C. de hẽdi.ac.
Seda ſo. eſt ꝙ in eũ dat actio nõ directo ſʒ ꝑ obliquũ q;ꝛ oẽs
hẽdes puenirent᷑ actiõe de dote.iſte oueniret ab alijs actione

ex teſtõò. Cõtra hoc facit tex. ꝗ dicit eos teneri ex teſtõ.ſz rnde

i.actione ex teſtõ noĩe doſj.Hãc tʒ Guil.in.l.auus.S.de pac.
qʒ eſt ð hũctex.in fi.q nõ põt gloſari cũ dotẽ tota ſoluat ut e⸗
alienũ nõ ut legatũ.tene ergo pmã. Tertia ſo. redit in idẽ cuʒ
iſta ⁊ eodẽ moꝛbo laboꝛat.¶ Op. ad fi. S. de hẽ. inſti.l.ex ſa/
cto.t ad.l.fal.l.nẽſeniꝰ. So.reſpectu mulieris eſt es alienũ ⁊

iõ quo ad ceteros legatarios ut es alienũ hẽtur in cõputatio/

ne falcidie quo ad cohẽdes nrlegatſhetur. d
alet legatũ rei uendẽde
cui fundus * ꝓiuſta Kunatione b. d.
titio. Pabuiſtis. ẽ.t.j.l. ſimihi x tibiin pn.
doic nt ibi nõ. In tex.ibi placere videoꝛ
hoc ad itellectũ mẽti nõ ad ſẽſũ coꝛpoꝛis retert.⁊ ſᷣm
Ja.de are.ſimile in oibꝰ.ll.q ĩcipit videam .ut.l.videamus.
ʒ.de in litẽ iurã. ⁊.l.itẽ apud labeoneʒ.S.ſi ſeruo de iureiur.?⁊
l. videam de uſuris ⁊ ſimiles. ʒy Ja. de are. facit ꝙ iſtud dice⸗
re videoꝛ poſſit referri ad oẽʒ ſeſũ ꝑ quẽ repᷣſentat᷑ aliqd itelle⸗/
ctuiſᷣm Ja.de are.⁊ doc.facit.l.teſtiuʒ.S.de teſti.ſacit.l.ij..

idẽ labeo de aqua plu. ar.

—

0&ςR . Heredita repñtat pſonã defũcti
Steo herede.3 Roded en velumd⸗

l. de ſti. ſer. So. alið de nſuſructu ꝗ reqrũ factu ꝑpſone utent.
aliud in bẽditate ſeu ꝓpꝛietate ut ibipʒ. ¶ Do e hedue⸗

Delega. ſco

de acg.te.do.So.aliud ĩ hẽditate relicta Ffuo qᷓ;i legato q ĩ

ea qᷓrẽda regꝗrit dñi iuſſus.ſʒ hẽditas iacẽs nõ põt iubẽ.ut.l.

itas. x.l.ĩ mult de acq.re.do.¶ Op.j.e.l.debitoꝛ.S.ᷣno
So. Fut ibi. ¶ Op. de. l.nouatio de noua. ubi fu repñtat ꝑ-
ſons hẽdis. So.iacẽte hẽditate ꝑſonã defũcti repñtat.nt h⁊
l.moꝛtuo de ſideiuſ.⁊ ea adita retroſingit repñtaſſe ꝑſonã he/
dis. ut.l.hẽs qũq; de acꝗ.hẽ. ⁊.l.ſ ex reb ĩ n.de ſtipu.fuo.⁊
l. ois hẽditas.⁊.l.oĩa ve.j.de re.iur.q fictio nõ hʒ locũ niſi ꝓ
ta parte ꝓ q̃ ꝗs põt ſuccedẽ ut h pʒ.¶ Op. ſiiſtituit ille q
parte ẽ capax ſequii ꝙ ꝗs decedit ꝓ parte teſtatus ⁊ ꝓ par/
te iteſtatus ↄ ea que habeni in.l.ius nrjm de re.iur.dic ut nõ.iĩ
d. l. ius nim. ⁊. C. de ſecun.nup.l.j.qð nõ bene.
6

I rvi Ni Relictũ ſub noĩe dignita/
od pꝛicipi. traſt ad ſucceſot in di
gitate

Rdignitatẽ ꝗs hẽbat ꝑ ſe.ſec ſi per ↄñtiã alteri.h.d.
¶ Op.ſi legatarius decedit anteq; cedat dies legati nõ trãſ
mittit legatu.ut. C. de ca. tol.S. in nouiſſimo.Gl. diẽ ꝗꝙ aliter
cedebat᷑ dies oli alit hodie.qdð nõ ẽ uerũ.ĩmo eodẽ mõ.ut.l.j.
ij x. iij.j.qñ di.le.ce. x.l.j.C.de ca.tol. Colligiĩ qddã ius: me/
diũ.ut.l.papia.⁊ dixiĩ.l. celſus. S. ti. j. Itẽ diẽ gl. ꝙ iſtðẽ ſpã
le i pncipe.Certe ſi pncipi ẽ relictũ ſub noĩe dignitasj nulla eſt
ſpalitas.ut.l.ãnua.S.j.de ãnu.le.ſj ſi ẽ relictũ ſbᷣ noĩe ꝓpotẽ
põt pcedẽ gl. ¶ Et op.j.ti.j.l.ex ĩperfecto.x.l.cũ hẽdes.C.ꝗ
teſ.fa. poſ. l. ſol. ibi ꝗͥ ad ſolẽnitatẽ.h ꝗᷣ ad traãſmiſſionẽ.q̊ ut
dixi etiã q; ad trãſmiſſionẽ iſta lex otinet ius cõe ſi ponimreli
ctũ ſᷣ noie dignita.nt tex. inuit.. Op.j.l. pxi,nã quguſta
bʒ eadẽ puilegia q̃ pnceps hʒ.ut.l.pncep.S.de legi.Pic ꝗl.
fallit H.uel hᷣ fuit ꝓnõſcriptũ.S.l.pxi.ſuit caducũ uel qſi. Lu
dic ꝙ. z.l. pxi.ſuit relictu ei qhẽbat dignitatẽ pncipalr ⁊ ꝑ ſe
L.l. auguſte. fuit relictũ ei ꝗ hebat dignitatẽ ꝑ aliũ.ut.l.fſemiĩe.
3. de ſena. ⁊ h tʒ Me. ⁊ Ci. refert i.l. cũ hẽde). C. ꝗ teſ. fa. poſ.
Rõqꝛ ſoꝛtioꝛ ẽ dignitas quã ꝗs hʒ ꝑ ſe q; illa qᷓ; ꝗs hʒ ꝑ ali/
nʒ. ut.l.j.. ij. . de of. ꝓcon. ⁊ le. ⁊ ſic facit iſta.l.ꝙ ſi relinqui
epo ſub noĩe dignitatis traſit ad ſucceſſoꝛẽ.ſec ſi relinqet᷑ vi
cario qꝛ tuc nõ Kaſrern ſech tem wlegrlum ”
ui agnoſcit partẽ videt agno⸗
cin reS. ſeere totũ legatũ. h.d. qð n.

mi i Mõt quis ex ſua pſona repudiare ⁊
A mihi. dna fui agnoſcere.h. d.iſtã. l. de
tlara ut. l. ſi mihi ⁊ tibi in pn. S. eo.

Alianus comodũ aec uer

8
☚

titio ipoꝛtio nõ grauata accedit graua/
LMete fit otributio ⁊ legata ſolida pᷣſtãtur
2 h. d. Querit gl. qd ecõtra ſi poꝛtio grauata accreſcit
no grauate. Et dicit idẽ. gl. diẽ ẽ uerũ ꝙ ille cui accreſcit
poꝛtio grauata tener̃ ad ſlla legata.nõ tñ ſit cõtributio ut au/
geatur poꝛtio ſua nõ grauata. ut.l.j.S.ſi coheredũ.j.ad.l.ſal.
quod eſt notandum. =

1 1 oꝛtio deficiẽs accreſcit cũ onẽ
ulianus ait. uccedentibus ab inteſtato.h.d.

Op. j.ti. j.l. j. F. fi. ubi uadit ſine onẽ. So.ꝙ h aboy graua
e lii, tex. ibi cũ eẽt ab eo ſid. n ñ relictũ. vñ
alij dicũt g h eraãt ambo ĩ eodẽ gradu. vñ ambo ſuccedũt ex
pᷣſũpta uolũtate deſũcti.ibi erat vn ĩ vno gradu ali ĩ ſequẽti
lũc ſequẽs nõ ſuccedit ex tacita uolũtate defũcti cũ de eo defũ
ctus nõ cogitauit. ¶ Sʒ hoc op.S.de codicill.l.pe.⁊.l.ſiq
cũ nullũ. ubi nõ videt᷑ ſeri dꝛia ſiue ſint ĩ eodẽ gradu ſiue ĩ di/⸗
pari. vñ gl. tz pm ſo. Di. tz ſcam. Nec ob.d.l pe.x.l.ſiqs
cuũ nullũ.qꝛ ibi teſtõꝛ grauauit ſimplir uemiẽtes ab iteſtato hic
noĩati. Itẽ i.d.l. pe.ſuccedebat ꝗs pᷣter ſpeʒ deſũcti q; de eo
nõ cogitauit. h vo cogitauit de eo.ſʒ huic ſo.ob. q; iuriſcõſul/
tus ꝓbat hᷣ ꝑ exẽplũ de ſubſtituto.ſed relicta noĩatiʒ ab ĩſtitu
to debent a ſubſtituto. ut.l.ſi plures.j.ti.j.⁊.l.j.S.ĩ ſubſtõne.
.ad. I. fal. Dicẽduz ẽ ergo ꝙ ambe ſolones mixte ſint uere. ſ.
ꝙ ambo erãt ĩ eodẽ gradu ut ꝓbat lia q dicit cohẽdẽ e. Itẽ
ambos noĩatĩ grauauit vñ accreſcit alteri cũ onere ſuo.ut.l.ſi
duob;. §. j. . l. euitatib. F. lutius. S. ti. . ſecus ſi vnũ tin gra/
nauit noiati q; tũc nõ accreſcit cũ onere ut.l. celſus. S. pe. T fi
5.e. ⁊ ꝓbat᷑ ꝑ exẽplũ de iſtituto ⁊ ſubſtituto ut dixi ſupꝛa.de
boc dicemus in. d.l. cũ pater. Scũ eſtimaret..e.
alienus. Sip fuũ nõ rit hẽditas dño.
₰ lenBes ſibi manumiſſo tenet ad one⸗
ra dño impoſita.h.d. ¶ Op. ꝙ ſeruu teneĩ directo
cu pater uel dñs teneat᷑ stpärectääſ., Blo. ſol.
lnuit ꝙ nãlis oblo diuidat ĩ utiẽ ⁊ directã.q videtʒ.l.ſi eꝰ

anet penes legatariũ ⁊t ad hẽdẽ nõ redit. h. d.
CThãc.ldeclara ſicut.l.ſiqs titio in pn.S.eo.

f. ad tre. Huitimoꝛe gl. loquit dubitatiue dũ dicit utili ut ita

dixeri ⁊c̃.q.d.ĩpꝛope loquoꝛ ꝙ nãlis diuidit in directã ⁊ uti⸗

lem.ↄꝛiũ iſtð declara ut dixi in.d.l.cũ filio de le.ſ.
L heres. Sip bẽderes legata ſine dolo ſu
IEI EHomgaf legatario ꝑ ĩ factũ actionẽ ſuc
currit.h.d. ¶ DOp.S.de odi.ĩde.l.ĩſũma.S.pe.Gl.
dicit hoc iõ qꝛ cõmodũ huũit a defũcto iõ nõ diſtiguit ſciẽs uel

ignoꝛãs de quo dixiin.l.cetera. F. ſ. x.l. ſe. S. ti. . T.l. ſi ſeruũ.

S. de ülo.j.de uerbo. ob.

Ar 1 Uerba enũcia
Am ꝓponebatur. aidacltnbe
tiõeʒ eo? q̃i teſtõ ſũt geſta.h.d.¶ Op.q; nõ ĩducũt ꝓbatio

nẽ. ut.l.aureli.S.ſi.j.de li.le.⁊.l.lutiꝰ..j.j.ti... So.vba enũ

ciatiua ĩ ultis uolũtatib iducũt pbatiõeʒ eoꝝ ꝗᷓ geſta dicunt᷑

milia eo pempto nõ debeĩ qo
pit pars pᷣncipalis.ſ.ſpũs vitalis. ut ibi dixi.ita ĩ q̃driga ſi

ĩteſtõ ut h.⁊ nõ eoꝝ q dicuni geſta ex teſtm. ¶ Op. de.l. ex
fcõ etiã agitatũ.S.de hẽ.iſti.So.ut ibi.¶ Quero dẽ h ꝙ fi9/

deicõmiſſũ põt ꝓbari ex piecturis.qᷓ ſũt iſte ↄiecture.Gl. diẽ

H ꝙ teſtõꝛ pus dixit ſe uelle ſſtituẽ. poſtea dic ꝑ erroꝛẽ ſe omi
ſiſſe hoc ſufficeret. Itẽ ſuffic ad ꝓbãdũ ſʒ enũciatiue ſcripſit
ĩteſtõut hĩ tex. vide gl.x nõ eã. ¶ MNõ ꝙ ſiteſtõꝛ antec; ue⸗/
niret ad teſtm dixit ſe uelle ſpſtituẽ ⁊ poſtea ſubſtituit ꝙ nõ pᷣ
ſumit ꝙ ꝑ erroꝛẽ omiſerit niſi ip̃e poſtea dixerit ſe omiſiſſe in
teſtõ ulłi alia ultia nolũtate dixerit ſe hᷣ feciſſe. Cõtra hᷣ videt᷑

3. de hẽ. iſti. l. qtiẽs. S.j.⁊ qʒ dixii.l.ſiqs ĩ fũdi uocabło.S. ti.

j. So.ut ſtati dicã.¶ Quero ꝑ qͥt teſtes dʒ hoc pbari.Gl.di
cit h ꝙ ꝑ ſeptẽ ĩ teſtõ.p guc⸗ ĩ codicilł.Cõtra hoc videt᷑.s.de
teſ.l. hedes.S.ſʒ ſ notã. Diſtigue qũq; ꝗs vli pbare diſpõnẽ

teſtõis.qñq; diſpõ teſtõ:is ẽ certa.ſz ulłt qs/ꝓbare erratũ in
aliq q̃litate uł q;titate.pᷣ caſu ſiue qꝗs uelit ꝓbare diſpõnẽ dire

cto ſiue ꝑ piecturas reꝗruniĩ.vij.in teſtõ ⁊.v.i codicill etiã ad
ꝓbãdũ illas ↄiecturas. ut.l.fi. C. de codicill.⁊ ita loꝗt gl.ij.⁊
fi. H ſcdᷣo caſu ſuffic ꝓbatio ꝑ minoꝛẽ numerũ teſtiũ ut.dð.S.ſ,.
ſi notã.⁊ ibi nõ. Itẽ ſuffic teſtõꝛẽ ꝓbare dixiſſe anteq; ad te/

ſtm veniret. ut. d.l.qtiẽs. S.j.⁊ dixii.l.ſiqs in fũdi uocabulo.

. Eculiũ ilegat᷑ vniuerſitas augmẽtũ ⁊ dimi
„) Ehilthenutio ↄtingẽj etia viuo teſtatoꝛe ad le
garin verter l d.iſt —R b⸗ ſſtez
Aricæ Silegakres ex plib coꝛpoꝛib?oſiſtẽj
nadrige.erigai qd ibiẽ pncipale ꝑit . atũ.
b.d. ¶ Op. S.pxi. ubi qcqd ſuꝑeſt ex legato debet᷑. So. di⸗
cũt qdã ꝙ h̊ deceſſit ille equꝰq demr̃abat q̃drigã.ſʒ gl.diẽ ꝙ
nõ curat ꝗs equ de q̃tuoꝛ deceſſerit. Ad ↄꝛium dico ꝙ qeꝗd
ibi remãebat retinebat nomẽ peculij ⁊ familie.h̊ vo vno pem
pto deſinit eẽ nomẽ q̃drige.Cõtra h videt᷑.l.grege.S.ti.j.ubi
ex grege remaneret vn ille debet ſolus tñ nõ ẽ grex ſʒ põt di⸗
cilʒ vnꝰ nõ ſit grex.retinet tũ nomẽ gregis.ut.l.ſic municipiũ
ʒ.qdð cuiuſqʒ vni.no.Hoc nõ placet q;ſ legat dom T rema/
net area debet area lʒ nõ retieat nomẽ dom ut. d. l. grege. S.
ti. j. dicas ergo ꝙ in coꝛpoꝛe qð vno ſpũ ↄſiſtit ut hõ bos ⁊ ſi
upeſt. ut. l.moꝛtuo ĩ pn. S.e.rõ

* .

pit pars pncipał.ſ.ille equq demrabat qdrigã ⁊ eam dirige
at non debek qð remanet. ſec' ſi alius equus deceſſerit.⁊ ita

Alt dicẽ iſte tex.ita ĩ area.nã domo deſtructa ſupeſt area qᷓ eſt

fertl cõditio. .B
te. Còͤtra imo tale legatũ ẽ nullũ.ut.l.poſt moꝛtẽ.S.ſed ſi fuo.

potẽtiſſima pars dom.ut.l.eũ qui edes.j.de uſuc.ſed ſi ꝑiret
area caſmate foꝛte ulł ꝓpter abũdãtiã aque.tũc cemẽta que re
manerẽt foꝛte nõ deberẽt.ut ar.d.l.moꝛtuo.S.e.ar.huius.S.
Titio. Si legatũ reliqtur ab vno ſub ↄditiõe q̃ ex eius
XE— Pona depẽdet᷑ ſi legatũ trãſterat᷑ ad aliũ nõ tranſ
d. ¶ Op. H dẽ ꝙ dies legati cedit adita hẽdita

8.ti.j. So.p nõ ſuit relictũ ſuo ſʒ titio.¶ Sed ð hoc op.q; pᷣ
nalet legatuʒ liᷣtaſj ⁊ legatũ de fuo nõ ualet.d.l.poſt moꝛtẽ.
5 Dr Liht ꝙ h fuit relicta lipᷣtaꝰ ꝑ fideicõmiſſũ.⁊ hoc
iʒ Hi.ſʒ h videt ð tex.hᷣ q; dic libᷣtaj cõpetit.⁊ ibi lib eẽ iuſuj

⁊c.vñi Ja.de are.diẽ ꝙ hᷣ fuit relicta libᷣtas directe.⁊ fatet᷑ cõ

trariũ ꝙ legatũ nõ ualet. ⁊ ponit ꝙ h legatũ fuit factũ ſuo ſᷣ

eadẽ die ⁊ ↄditiõe qᷓ liᷣtas.⁊ pũctat h in pn.poſt dictiõem le

atũ. Si tenes pm expones tex. ubi dicit libertas cõpetit. ſ.
deicõmiſſaria. ⁊ ubi dicit eẽ iuſſus ẽ itellige ꝑ ſideicõmiſſuʒ.

¶ Vtio iduco iſt.l.ꝓ caſu ad.qego tenui ꝙ ꝑ auc.ex cau
ſa. ↄßuat᷑ule ſideicõ.ut.l.ita tñ. S.qtiẽ.j.ad tre.⁊.S.ſiq omiſ.
cau. teſ.l. ſi kalef

gau. tel.l. ſi fuũ. §. j. pone ergo ꝙ teſtõꝛ grauauit heẽdẽ ut reſti
tuat p fideieõmiſſũ poſt moꝛtẽ ſuã. hẽditas uenit ad ueniẽtes
ab iteſtato. Certe nõ tenet᷑ ad fideicõmiſſum niſi illo iſtituto

mõriẽte ut h.ſacit.l.iij...de noua.⁊.l.cũ pr. S.ab iſtituto.j.e.
i⸗ Euius. Oebitoꝛ partis fũdi ſi creditoꝛi ſůb ea

dẽ cõditiõe qᷓ debebat legauit.ĩtelligi
oaliam

Sa SS

—

— — ——. —

—

De legat ſcdo.

aliâ partẽ nõ illam quã debebat legare.h.ð.pᷣ ponit᷑ thema ⁊
qõ.ſcdo determinatio qõnis.tertio rñſio ad vnã obiectionem
q fieret in ↄꝛiũ.qrto rñſio q̃ fieret ad aliã.ſcda ibi nolũtatʒ.ter/
tia ibi ſane.qrta ibi debitoꝛ aũt. ¶ Op.qꝙ ĩ dubio nõ eſt ueri/
ſimile ꝙ teſtõꝛ grauauit hẽdẽ ſuũ duplici pſtatiõe.ut.l.titia.S.
qĩ nita.S.e.⁊ J.e.l.S.eũ. So.ibiĩ eodẽ teſtõ hic in diuerſis ut
tex dicit. ¶ Sʒ op. ꝙ hẽs ⁊ teſtõꝛ ꝓ eodẽ hñtur ꝙtũ ad hec.
nt. lI. huiuſmodi.S.j.S.ti.j.So. ibi hẽs expᷣſſe legauit illud qð
defũct leganerat.ſʒ hic ſignincatio legatri fact ꝑ hẽdem põt
aliud ĩpoꝛtare q; qð deſfũct legauerat.ſ.aliã partẽ q̃ ſigninca/
tio accipi ne legatũ ſit inutile. ¶ Op.de.l.ꝗ bis de v.ob. Gl.
dicit expone ut ibi. tu dic ꝙ alia res eſt ĩ ſcðo legato q; pmo.
¶ Op. ꝙ naleat legatũ factũ creditoꝛilʒ nõ ↄtineat plus.ut
l. ſi creditoꝛi.S.id qð.S.ti.j. So.fateoꝛ ꝙ ibi nõ ↄtinet plus al
tero de q̃tuoꝛ modis q ponunt᷑ ĩſti.de ac.S.pluj.ſʒ ↄtinet pluj
gnto mõ.qð declara ut ibi dixi. ¶ Vltimout iſta mã liqat h̊
Hi. ponit vnã diſtinctionẽ. Lu diſtingue alr.aut ꝗs legat in
qtitate ant ſpe.ſi qᷓtitatẽ diſtigue.aut legatũ ↄtinet aliqð cõ
modũ ant nõ.ut.l.ſi creditoꝛi.S.ti.j.ſi ſpẽʒ ⁊ tũc aut debet᷑ mi/
hi ex õctu.⁊ nalet ꝑ ulũ modũ ꝗ ponit᷑ in.i.iij.S.ſi rẽ.j.ti.j.aut
srit mihi debita ab eo q legabat ex alio teſtõ.tũc ant legat illᷣ
idẽ qð debebat᷑ ⁊ nõ ualet. ut.l.huiuſmodi.s.j.S.ti.j.aut legat
ali uere uł p̃ſuptiue.⁊ nalet legatũ ut hic.qꝛ videt᷑ legare allaʒ
partẽ. ¶ Quero qd ſihẽs nõ reigie totũ fũdũ ſʒ partẽ ſun/
di ſub eadẽ oditiõe an ualeat. Rñdeo aut dixit partẽ ſunplici
ter ⁊ ĩtelligi de alia parte ut naleat legatũ. aut expſſit partẽ ſi
bi debitã ex teſtõ manl X 5 ialer ut ꝓbat hic Fn Frunor;
e.S. ↄſueuit reputari difficiij.ꝓ cuius
uob S. aidetis Pmitto regula ẽ ꝙ due cauſe lu
cratine nõ pñt ĩ eadem re ↄcurrẽ.ut iſti.e.S.ſi res. ⁊.j.de ac.⁊
ob.l. oẽs.⁊ de ſo.l.quotiẽs.cum ſi. Scðo Fnitto genl in/
re aſſumit alto de trib mõis.pᷣ gen accipit p his q ↄſſtũt põ/
AQẽ numero ul mẽſura q̃ ĩ gñe ſuo recipiũt fũctionẽ. ut.S.ſi cer.
pe. l.ij. in pn. t. S. j. T de H genere nõ tractat hic ĩ tex. ̊ ego tã/
gã.j. pſeqndo mãʒ. Scdo mõ accipit ꝓ q;titate qᷓdã. puta ſi
mihi debetr᷑ tertia uł qrta nł dimidia alicui rei ꝓ ĩdiuiſo dẽ mi/
hi deberi gen.nt.S.ſi pars hẽ. pe.l.j.S.pe.⁊ nõ.j.ad tre.:.de//
ducta. S. nũmis. in fi.magne glo.⁊ nõ.j.e.l.vnũ ex familia.S.
ſide falcidia. Tertio mõ dẽ genꝰ qð apud dialecticos dẽ ſpẽs
ut hõ. vñ gꝗ dz hoĩeʒ ſimplicir eſt debitoꝛ generis.ut.S.ti.i.l.le
gato gnãlit.⁊ qʒð ibi nõ.cũ ſilibꝰ.⁊ de debito generis iſtis mo
dis accipiẽdo tractat iſte.S. His pᷣmiſſis omiſſa diuiſiõe Di.
⁊ alioꝛũ. iſte.S.diuidit ĩ tres partes pncipales.pma loquiũ de
legato generis.i.qtitadᷣ facto ſimpłr non adiecta certa demõ
ſtratiõe.ut qꝛ legata ẽ pars ſũdi ꝗqᷓ meuijẽ.ſcðo loꝗt᷑ de legato
gñis.i.qtitat facto ſimplr nõ adiecta certa demõſtratiõe.ttio
logt de legato generis alti puta hois ĩ genẽ.ſcða ibi ſʒ ſi pars
tertia ibi nõ idẽ.⁊ q̃tibet pars ſpᷣdiuidit᷑i alias partickas quas
pſequoꝛ ponẽdo caſũ ĩ terminis.¶ Venio ad caſũ ſumariũ ⁊
h.d. Due cauſe lucratiue ĩ eiuſdẽ pſona ⁊ ĩ eadẽ Fe ᷓ ve poſſz
ad oculũ demõſtrari nõ pñt ↄcurrẽ eodẽ tpe qᷣ ad effectũ ſoli⸗
de exactiõis.h.d.⁊ ceſſat q̃ſ oĩa ↄia.¶ Venio ad caſũ in ter
minis.⁊ pone ꝑ partes.pᷣmitte tñ ꝙ ĩ pma ⁊ ſecunda parte iſti
ODuo teſtatoꝛes legauerũt rẽ alienã ſciẽter ⁊ erat piũcta ꝑſona
adeo ꝙ legatũ ualet. ut. C. de le.l. cũ alienã. ⁊ no. S. ti.j.l non
qᷣcũq; ĩ pn.Nic ergo ꝙ pᷣma pars ſbdiuidit᷑ in duas.qꝛ p po/
nit vni qõnis detminationẽ.ſcdo ponit defminationẽ alteri
qõnis deſcẽdẽtis ex pᷣma.ſcda ibi neq; poſtea.Caſus pʒ ꝑ ſe.
⁊ rõ pmi deiẽ ne due cauſe lucratiue ↄcurrãt ĩ eadẽ re. ¶ Ad
ſcdaʒ partẽ pncipalẽ uenio ⁊ illa ſpᷣdiuidit in tres.pmo ponit
vnũ dictũ diuerſu a pᷣĩiure ⁊ ſcõ.ſcdo ponit᷑ detminatio vniujʒ
qõnis depẽdẽtij ex dicto.ttio ponit rõ utriuſq; dicti.ſecunda
ibi atq; etiã. tertia ibi neqʒ enĩ.pma ⁊ ſcda pars ẽ clara.in ttia
ibi neq; eni.qᷓẽ magis difficilis pars.S.pone caſu.Hictuʒ eſt
d.ꝙ qñ pars ẽ legata ſimpliciter ꝙ vna ſolutio nõ tollit alterã
actionẽ ſz eadẽ pars potit iterũ ſolui. Queẽ rõ ꝙ pñt hic con
currẽ plure cauſe lucratiue. Rñdet᷑ ꝙ regula.ꝙ due cauſe lu
cratiue nõ ꝑñt ĩ eadẽ re ↄcurrẽ hʒ locũ ĩ eadem re q̃ poſſit ad
oculũ demõſtrari.ergo regula nõ extẽdit ad caſũ qñn ↄcurrũt i
eadẽ re q̃ nõ poſſit demõſtrari ad oculũ. pbat iſta lr̃a neq; eni

⁊ẽ. Mã plures ĩ vno fũdo cõi pĩdiuiſo nõ obtinẽt dñiũ certe

par qᷓ poſſit ad oculũ demõſtrari ſqʒ ſolũ iuris itellectu. qð eſt
nerũ nõ facta diuiſiõe coꝛpoꝛis.n añ diuiſionẽ nõ põt demõ/
ſtrari ĩ fũdo aliq̃ pars qu poſſet dicẽ hec ẽ mea ꝙ ea etiã non
ſit ſocij.ſʒ poſt diuiſionẽ potes dicere bec ẽ mea hectua.⁊ hoc
vult dicẽ tex.iſte ſʒ Jo.⁊ Aʒo.q ad eũdẽ finẽ tẽdũt.⁊ illð qð
o. hic dicit ꝙ qdã ſbᷣaudiũt eni.ꝗdã nõ.nec leuat nec ponit
Pe.CAcd tertiã parteʒ accedo ibi nõ eidẽ. Et iſta ſpdi

uidit ĩ tres particulas.pᷣ ponit dictũ diuerſũ a ſcedẽtiĩ hole in
genere.ſcðo iullud extẽdi ad ſtipulationẽ.tertio aſſignat᷑rõ di
cti.ſcda ibi eadẽ.tertia ibi hoĩs. ¶ Et aduerte ne erres in iſto
v. hoĩs cauſã.poni rõ dicti nõ rõ ðiuerſita⸗ iter hũc caſũ ⁊ p/
cedẽtẽ.illã nõ ponit iuriſcõſult qꝛ eſt maniteſta.nã illud debi
tũ generis nõ põt ad oculũ demõſtrari.hic vo hõ ſolutꝰ bñ po
teſt ad oculũ demõſtrari.⁊ iõ nõ põt ſolui ne ↄcurrat due cau
ſe lucratiue. ⁊ iſta eſt rõ diuerſitat.ſʒ in hoc v.ponit᷑ illa rõ q̃re
nõ põt ſolui q̃ ſumi ex alia regula qᷓ dicit ꝙ ea q apponuntur
ad obligationeʒ ſi ĩ his nõ ↄſiſtit obligatio nec ſoluiio.ut.j.de
ſo.l.ꝗ.x.S.ſtichũ ĩ pn.de v.ob.l.ſiduo rei.Ad ꝓpoſitũ ĩ lega
to Kener oẽs fui ↄtinent᷑ q;tũ ad ſolutionẽ.⁊ ille ꝗ ſolueretur
videret᷑ ab initio ſuiſſe ĩ obligatiõe.ſed pone tpe legan hẽo qᷣl-
dã ſeruos.ĩ his nõ põt oſiſtẽ obligatio ab initio.qꝛ qð eſt meũ
nõ põt ſieri ampli meũ.ut.C. e.l.ꝓpꝛias ⁊c. ⁊.S.ti.j.l.cetera.
S.j.ergo nec ſolutio eadẽ rõne ĩ fuis ꝗ poſtea ceperũt eẽ mei.
nã ceperũt nõ eẽ i obligatiõe. ⁊ ſic nec ĩ ſolutiõe lʒ deſinàt eẽ.
⁊T hoc vult dicẽ iſte v.cu ſit in obligatiõe ⁊ infra pleni declara
bo.Expedita lra collige nõbilia ꝑ teipſũ.¶ Venio ad oppo
ſitiones ĩ ꝗb tenebo hũc oꝛdinẽ.q p opponã oꝛdinate ad q;
libet particul declarãdo tex.⁊ glo.poſtea opponã de aliꝗbꝰ
modis ad declarationẽ mãe q̃lit᷑ pñt ↄcurrẽ due cauſe lucrati
ue. ¶ Mꝛimo op.ad pmũ h̊ fuit legata pars ꝓiĩdiuiſo ⁊ ſic ge

nm. ut.S.dixi.ſʒ qñ gen debet᷑ a duob ex duab cauſis lucrati

uis ſolutiõe facta ab vno nõ liberat᷑ ali ſed facit ꝙ illa ſpẽs ge
neris q̃ eſt ab vno ſoluta nõ poſſit ab alio ſoluint.j.eo.v.non
idẽ.hic aũt dicit ꝙ ↄtigit liberatio. So.qñ gen debet᷑ repoſi/
tũ ſub certa demõſtratiõe.tũc ꝑinde ẽ ac ſi deberet᷑ ſpẽs.ut.S.
ti. j.l. talis.S.itẽ ſi leget.⁊.l.ſj ſi certos.facit.S.ſi cer.pe.l.certũ
ſʒ hic fuit appoſita certa demõſtratio.qꝛ dixit pars ſũdi q̃ me/
uij ẽ.iõ ẽ ꝑinde ac ſi deberet᷑ certa ſpẽs.iõ ↄtingit liberatio ne
due cauſe lucratiue Ocurrãt.¶¶ Scðo op.regla de duab cau
ſis lucratiuis nõ hʒ locũ ĩ rebꝰ q̃ nõ pñt ad oculũ demõſtrari.
ut.j.v.neq; enĩ.ſʒ h pars meuij nõ pòt ad oculũ demõſtrari.er
go ex vᷣtute dictẽ regule nõ ↄtigit liberatio. So.Hi.ſatet ↄꝛiũ
eẽ difficile.ſʒ dicit ꝙ alit᷑ nõ põt dici niſ ꝙ hoc hic operet᷑ cer/
ta demõſtratio fcã de ꝑſona titij i legandout ſit ꝑinde ac ſiad
oculũ poſſit demõſtrari.ſʒ ibi fuit legata ſimpir ſine demõſtra
tiõe.¶ Tertio ʒ iſtã iſo. 2ſi hoc eẽt ꝙ certa demõſtratio
ſaceret reʒ hii pinde ac ſi poſſet ad oculũ demõſtrari.iõ ſeqret᷑
ꝙ ĩ ſequẽti parte eadẽ parꝭ q̃ eſt ſoluta ſolui nõ poſſet.qð eſtʒ
v.atq; etiã.ꝓbo ↄſequẽtiã ĩ ſequẽti parte lʒ res ĩ legando non
fuerit demõſtrata certa demõſtratiõe. tñ in ſoluẽdo ſuit certa
demõſtratio qꝛ ſoluit partẽ qͥ fuit meuij.ergoĩ ſolutiõe põt di/
ci ad oculũ demõſtrari ꝓpt᷑ certã demõſtrationẽ.ſʒ res ꝗ in ſo
lutione põt ad oculũ demõſtrari iterũ nõ põt ſolui.ut.j.v.non
idẽ.ergo ↄcludũ ꝙ certa demõſtratio nõ facit rẽ eẽ ꝑinde ac ſi
poſſet ad oculũ demõſtraritũc cũ releuat.tñ dico Ni.bñ dice
re.nã debes ſcire ꝙ demõſtratio dʒ ↄſiderari.tũc cuʒ releuat

als nõ.vides enĩ ꝙ qñ ĩlegando deſignat᷑ certa ſpẽs de demõ

ſtratiõe nõ curat᷑.qꝛ ſiue va ſiue falſa ualʒ legatũ. Sʒ ſi nõ expᷣ
mit certa ſpẽs nec res tẽ curaĩ demõſtrari ut ꝑ eã ualidet᷑ ⁊ cer
tiſicet legatũ qð als eẽt iutile ppt᷑ ĩcertitudinẽ.⁊ tẽ falſa demõ/
ſtratio vitiat.ut.j.de ↄdi.⁊ de.l.demõſtratio.⁊ ibi nõ.i.j.⁊.iij.
lo. ⁊. j. de le. iij. l.nup.ita ĩ ꝓpoſito in pᷣ caſu qñ res ſuit demõ
ata ĩ legãdo dʒ ↄſiderari demõſtratio etiã ĩ ſoluẽdo qꝛ expe
dit. nã ſi nõ ſolueret᷑ pars ꝗᷓ meuij ẽ nõ ſolueret᷑ id qð debet᷑. ſʒ
hic fuit legata pars ꝗ meuij ẽ hoc nõ ↄſiderat᷑ qꝛ non expedit.
nã q̃cũq; pars ſoluat᷑ ſe Dluik qð debet. Rñ.ergo bꝛeuit᷑ ad ↄꝛiũ
ibi nõ curat᷑ demõſtratio qꝛ nõ expedit.⁊ iõ nõ videtur res ad
oculũ demõſtrata.hic curat᷑ demõſtratio qꝛ expedit⁊ videtur
res ad oculũ demõſtrata. ¶ Quarto iſtud op.⁊ videtꝙ ex

dlibet teſtõ ↄſeq̃r ſolidã rẽ. ut. S. ti.j.l.plane.S. ſi duobꝰ. So.

aut pᷣ er rẽ ve ⁊ hʒ locũ regla de duab cauſis lucratiuis qꝛ
ↄtĩgit libᷣatio ex alia ut hic.aut pᷣ ſeqr ſicte qꝛ p ↄſeqr eſtima
tionẽ.⁊ tũc regła nõ hʒ locũ ut ibi notat᷑.⁊/ ꝓbat᷑ iſti.eo.S.ſi rej
iõ dixii ſ mario vᷣe ⁊cc.¶ Quito op.õ hoc ⁊ videt᷑ ſ p cõſeqᷣr
eſtimationẽ ꝙ ex alia cauſa ↄtĩgat lihatio.nt.l.huinſinõi.S.ſi
ſẽpꝛoni.S.ti.j.So.ut ibi.qꝛ q̃ dixi hñt locũ ĩ teſtõ vni nl duo

rũ q hẽbani loco vni. rõ qꝛ nõ pᷣſumit᷑ teſtõꝛẽ uoluiſſe legatũ

duplicare ut ibinõ. ſec ĩ teſtis pluriũ penit diuerſoꝛum. Nec
ob. huic ſoloni.l.qð ergo.S.j.S.ti.j.ꝛ ibi teſtõ: reliꝗt diuerſis

hẽdibꝰ. ⁊ expſſit ꝙ qlibet feneret᷑ ad ſolidã rẽ. vñ hʒ locũ regu

la ꝑinde ac ſi eẽt relictũ ĩ teſtis diuerſoꝝ.hẽs ergo clarã iſtam
articuld.¶ Sexto op.ad v.nec peſt moꝛtẽ.⁊ videtꝙ actio
emel exticta reſuſcitet.ut.S.ſi ex nox.cauſa aga.lij.ĩ fi. Sol.
dicit glo.j.de ſo.l.q res.S.areã.ꝙ hec ẽ regfa.ceta ſunt ſpãlia
ubiiuſta cauſa ĩteruenit.ſʒ fʒ Dl.i.l.ðꝛia ſuit iuſta cauſa quia

res nõ videt᷑ ꝑfecte fuiſſe ei exqᷣ põt ꝑ reſtõnẽ ĩ ĩtegrũ aduoca
ri. Alij dicunt ꝙ regula iſta nunq; fallit.qꝛ actio ſemel exticta
nõ reuiuiſcit eadẽ numero.ſʒ alia util datiua nõ natiua. Iſtoꝝ
opi.recitat Ci.C.ſi aduer trãſac.l.ij.in pn. Cõtra.iſta opi.nõ

ẽ va ꝑ.l.ſi cũ ꝗsĩ ſi.j.de furt.ubi dẽ ꝙ eadẽ reuiuiſcit.An.ʒa⸗

phi.dicit ꝙ põt dici ꝙ ill ẽ ꝓpt᷑ ſictionẽ poſt iminij.vñ diſtin
guit aut reuiuiſcit ex cauſa q hʒ tractũ retro aut nõ. Iſtð non
plʒ ꝑp.l.deferre.S.ſi.j.de iu.fiſ.ubi videt᷑ reſtitui eadem directa
etiã ex cauſa ꝗᷓ hʒ tractũ retro ꝑ fictioneʒ. Ci.in. d.l.ij. C. ſi ad/

ner. trãſac.dic̃ ꝙ reuiuiſcit eadeʒ.ſʒ hoc ẽ miraculoſe ſic hõ nõ

reuiuiſcit ʒ cõeʒ curſũ nãe ſʒ miracłoſe ut ĩ laʒaro. Iſtð dictũ
oĩno diſplicet ſpaãlit᷑ ĩ mã illa.C. ſi aduer.trãſac. Na ſupponit
ꝙ actio q reſtituit᷑ ei ꝗ trãſegit cũ minoꝛe petita reſtitutione a

mioꝛe ſit eadẽ cũ pma.hoc ẽ multũ iniquũ. Nã cũ actio q̃ datẽ

ipſi reſtituto ſit utilis reſciſſoꝛia annalis.ut.C.ex ꝗq.cau.ma.
l.ab.hoſtibus.⁊.j.de ac.⁊ ob.l.in honoꝛarijs.v.ſʒ cũ reſciſſa.
⁊ iſti.de ac.S.rurſus. Iſta q dat᷑ ei aduerſus quẽ ipetrat᷑ ſiẽ ea
dẽ cuʒ pma erit directa ⁊ ꝑpetua.ergo hẽret plus q; minoꝛõ
l.ſi iudex circũuẽto.ff.de mi. MPꝛeterea ẽ ̊ caſuũ.l.naʒ actio qᷓ
reſtituet᷑ ei aduerſu quẽ minoꝛ petit reſtõnẽ ẽ utili.ut.S.de tu
telis ⁊c ra.diſ.l.altius.⁊ de euic.l.ſi cũ uẽditoꝛ.S.ſiij.ergo non

ẽ eadẽ cũ pma.qd dicemꝰ.Nico glo.in.S.areã.optime picXc.
q; regla ẽ ꝙ nõ reuiuiſcit ut h.ceta ſũt ſpalia ex cauſa. Atru,
aut ex caſibꝰĩ ꝗbreuiuiſcit ſit eadẽ cũ pma uł alia ſic diſtigue

Aut ẽ expᷣſſũ ĩ iure utrũ ſit eadẽ ul alia.tẽ ſto illi diſpõni. Aut

nõ.⁊ tũc aut reſuſcitat eã pᷣtoꝛ moꝛtu ul viuꝰ.⁊ tũc ẽ utilis.ut

d.l. ij. ſi ex nox.ca.aga.⁊ ĩ toto ti.de mio.⁊ ex ꝗ.cau.ma.⁊ de
capi.di.Cũ ſi. Aut reſuſcitat eã Oſtitutio alia ciuilis.⁊ tunc erit
eadẽ cũ pma.ut.d.l:.ſi cũ ꝗs.S.ſi.de fur.⁊ de iure ſil.l.deſerre.
S. fi.ſic itelligo.l.q;uis.ff.ad uelle.pᷣdicta va qñ eẽt actio ĩ totũ
exticta.ſec ſi eẽt eliſa ꝑ exceptionẽ qꝛ tũc etiã pᷣtoꝛ remouẽdo
obſtaculũ exceptiõis faceret pᷣma actionẽ durare.ut nõ.in.d.
l.ij.ſi aduer.traſac.¶Accedamad ſcdaʒ partẽ pncipaleʒ.⁊

ad eã pᷣ op.dẽ hic ꝙ pars fũdi fuit legata ſimplr. Sʒ iſtð lega

tũ nõ videt᷑ nalẽ qũ lego fũdũ ſimpłi nõ adiecta certa demon/
ſtratiõe.ut hẽtur.S.de iure do.l.cũ poſt.S.gener.⁊ nõ.ðS.ti.j.

i.l.legato gnãlit. So.dico ꝙ fũdus fuit demonſtrat certa de

mõſtratiõe.qꝛ dixit lego partẽ fũdi ſẽpꝛonij uł fũdi ꝗ eſt iter ta
les ſines ⁊ no fuit deſignata cui pars legat.qꝛ tũc heret locuʒ
Pn.⁊ iõ hic dẽ ꝙ pars ſuit legata ſimpłr.nõ aut fũdus fuit no
miat ſimpłr.⁊ hoc ſetit glo. parua q ĩcipit puta ⁊c ſuꝑ vbo le
gat᷑. ¶ Scðdo ad idẽ op.legatũ qtitatis nõ ualet q;titate non
adiecta. ut.d.l.cũ poſt. S. gener. ⁊.j.de v. ob.l.ita ſtiplatꝰ.nõ.
S.e.l.qdã teſtõ.ſʒ hic q pars fuit legata ſimplr lʒ ſit adiecta

certa demõſtratio fũdi.no tñ ẽ adiecta certa demõſtratio qte.

qꝛ nõ ẽ dictũ utrũ de dimidia ttia uł qrta.⁊ ſic videt᷑ ꝙ legatũ

nõ ualeat. So.ↄꝛiũ loqui: ĩ legato q;titat᷑ hicĩ legato qtitatſj.
⁊Tĩ dubio appellatiõe part᷑ ĩtelligi᷑ de dimidia.ut.j.de v.ſig.l.

nomẽ filiarũ.S.j.⁊ hoc dicit glo.Et põt eẽ rõ qꝛĩ qtitate ipſuʒ

totũ ẽ certũ qð nõ contingit ĩ qtitate ſimplłr legata.¶ Tertio

op.ad v.atq; etiã.hic dẽ hãc eãdẽ partẽ ⁊c. Sʒ ð iſtð pnomẽ
hic hec hoc ẽ demõſtratiuũ ad oculũ.ut.l.nemo dubitatĩ pn.
5.de hẽ.iſti.ſacit.l.certuʒ. S.ſi cer.pe.ſ̊ pars ꝓĩdiuiſo nõ põt
ad oculũ demõſtrari. ergo male dic hac eãdẽq; ⁊c. QAuidã fa
ten?᷑ Seiũ.q; male loquii luriſcõſultꝰ.nõ eni debuit ponẽ diſtin
ctionẽ hãc.⁊ hoc ſetit glo.ĩ pn.Tu dic ꝙ bñ loqui: iuriſcõſul/
1ꝰ q; pnomen hic hec hoc ẽ demõſtratiuum ꝓ re qẽ de pñti.⁊

hoc bñ fateoꝛ.tñ põt demonſtrare rẽ coꝛpoꝛalẽ q̃ ẽ ĩ ↄſpectuæ

certã rẽ icoꝛpoꝛalez q̃ de pñti ĩtellectu concipit.vñ dic lex hec

actio ⁊c̃.S.de edẽ.:.n.⁊ de calũ.l.hec actio.cũ muille ſi.x tñ cõ/
ſtat actiões eẽ iuiſibiles ⁊ itellectuales. Itẽ dicit fuitutes ruſti

coꝛũ pᷣdioꝝ ſũt hec ⁊c.ut.S.de Fui.ru.pdi.l.j.tñ ſũt incoꝛpoꝛa/

les ⁊ luiſibiles.ut ĩſti.de re.coꝛ.⁊ ĩcoꝛ.tñ iõ ponit᷑ ibi ſignũ de.

mõſtratiuũ.qꝛ tũc de pñti ↄcipiebat iĩ ĩtellectu.ita ĩ ꝓpoſito cũ
de illa parte ſoluta eẽt Fmo ⁊ tũc ĩĩtellectu ↄcipe᷑ merito poſu
it hac dictionẽ hãc demõſtratiuaʒ de pñti.¶ QAuarto op.ad
v.neq; enĩ.hic dẽ ꝙ nõ hʒ locũ regla qꝛ res nõ põt ad oculum
demoõſtrari. Sʒ .S.ti.j.l.nõ qᷣcũq;.S.fũdũ.ubi ſi uſuſructus
puenit ad me ex cauſa lucratiua nõ poſſu poſtea eũ petẽ.tñ cõ
ſtat ꝙ uſuſruct ẽ ius ĩcoꝛpoꝛale qð nõ põt ad oculũ demõſtra

ri. ut iſti.de re.coꝛ.⁊ incoꝛ.S.j.So.q ab initio aliqd certa de

mõſtratiõe deſignatũ ẽ ĩ obloneſiue id poſſit ad oculũ demon
ſtrari ſiue nõ ſemꝑ hʒ locũ reglaut ĩ pn.nr̃i.S. Sʒ qñ aliquid
pncipalit debet᷑ tũc hʒ locũ illa diſtictio utrũ poſſit ad oculuʒ

demõſtrari uł nõ ut hic.mõ rñdeo ꝙ i.S.fũdũ.debeat᷑ fiduj.?

ſic ꝓpꝛietas ⁊ uſufruct cauſalis illi fũdi q nõ ẽ niſi vni ſoliuj

⁊ ſic certa demõſtratiõe demõſtratꝰ. vñ ſi uſufruct ille ad me
puenit ex cauſa lucratiua extingui oblo pꝛopt᷑regula. Sʒ ſi

tũc diſtictio utrũ poſſit demõſtrari ad oculũ ul nõ bñ hʒ

poneres caſũ ꝙ duo teſtõꝛes ſimpłr legaſſẽt mibi uſufrnctum
vni fudi ꝗ ualeat cẽtũ.⁊ vn hẽs ↄſtituit mihi uſuſructũ in fũ/
do ſeiano ꝗ deſijt eẽ me, alt hes potit in eodẽ fundo ſoluẽ mi
hi uſufructu.q;ꝛ uſufruct nõ põt ad oculũ demõſtrari.⁊ ab ini

tio nõ fuit cert ĩ obłone.⁊ ſic regla nõ ĩpedit. In caſu ergo in

q̃ vna ſolo oſueuit tollẽ aliã obłonẽ ex cauſa lucratiua ꝓpt re
gulã q ẽ q res certa ab initio ẽ ĩ oblłone illa diſtictio utru res
ad oculũ poſſit demõſtrari ul nõ.nõ hʒ locũ.ſʒ in caſuĩ q uona
ſolo ipedit eãdẽ rẽ ex alia cauſa ſolui.qð ẽ qñũ debitũ ẽ in Se⸗ J
ocũ
⁊ iſtðᷣ multũ declarat iſtã mãm. ¶ Aenio ad ttiã partẽ pnci⸗
palẽ. Et ad eã p op.dẽ hic non idẽ xc.imo videt᷑ idẽ qð.S.nã
ſic ibi vna ſolło nõ tollit aliã oblonẽ ſic h. So.dic gl.⁊ bñ.idẽ
ẽꝙ. S.qᷓtũ ad effectuz tollẽde oblłonis q; nec h nec ibi ſimpł
itcligit ſ⸗ diuerſũ ẽ q ad effectũ ĩpediẽde ſolonis ĩ eadẽre.a
ibi ſimplr nõ ĩpedit.hic ſic.⁊ ẽ rõ.qꝛ hoc põt ad oculũ demr̃a/
ri. Sʒ ʒ iſtã ſolonẽ ĩſtat de.l.ſiqs duos. .j.de ſo.ubi eadẽ pe
cunia q̃ põt demr̃ari ad oculũ põt ſolui. So.qũ debet qtitas
ułild qd i ſuo genẽ recipit fũctionẽ.tũc regla de duab cauſis
lucratiuis nõ hʒ locũ ut ibi.⁊ ꝓbat᷑.j.e.l.titia ſeioĩ pn.⁊ iõ tex.
iſti. e. S. ſi rej.dic ĩ eadẽ ſpe ⁊c.x ibi.hoc nõ.ĩ glo.⁊ dixii ſůma
rio. Scðdᷣo op.ad v.eãdẽ qq;.x videt ꝙ ſi hõ deſijt eẽ meus
ꝙ ille idẽ iterũ ſolui potit.ut.j.de ſol. l. q.x.S.ſtichũ. Iſtð Zꝛiũ

⁊? foꝛte. glo.hic ⁊ ibi dat duas ſo.vna ẽ ꝗqẽ iñ.glo.ꝙ hᷣ de rigo

re ibi de eqꝗtate.Alia ẽ ſolo ꝙ hic debeat hõ ĩ genẽ ex duabuj
cauſis lucratiuis.ſi hõ ẽ ſolutꝰ ex vna cauſa lʒ deſinat eẽ meuj
nõ põt ſolui ex alia ne due cauſe lucratiue cõcurrãt cũ ſit res qᷓ
põt ad oculũ demrari.ſʒ ibi debebat᷑ mihihõ ĩ genere ex vna
cauſa tm ⁊ ſoꝛte nõ lucratiua.iõ ſi vnꝰꝗ erat me ſtiplonis tꝑe
deſinat eẽ me potit mihi ſolui.qꝛ hic nõ hʒ locũ regla de dua/
bẽcauſis lucratiuis. Iſtam ſo.tʒ Hi.⁊ De. ⁊ An. de piſis.
Iſta ſo.ẽ expᷣſſe ↄ iſtu.S.i fi.ſui ubi hẽs expᷣſſe ꝙ ĩ his fuis qu
ab initio ſuerũt legatarij Iʒ poſtea deſinat eẽ ſui nõ ↄſiſtit ſolo
etiã ex vna cauſa.⁊ eqparat iſtos duos caſu eẽ ſuos ab initio

T effici ſuos ex poſtſacto. Quid dicemꝰ. Nico doc. bñ dicere

Mãõ ob.hic ſinis.qꝛ hic loꝗt de rigoꝛe.l.q.x.S.ſtichũ.de eꝗ/
tate ut ĩ alia ſo.gl.Cõcludo ergo aut hõ debet᷑ in genẽ ex duas
bcauſis lucratiui.⁊ tũc ſi hõ mihi ſoluit᷑ ex vna cauſa lucrati
ua lʒ deſinat eẽ me non potit mihi ſolui ex alia nec de egtate
ut hic.aut debet᷑ mihihõ ĩ genẽ ex vna cauſa tm.⁊ ille q meus
erat tꝑe ſtipulatiõis deſinat eẽ meus nõ potit mihi ſolui de ri⸗
goꝛe ut hic. ſed de eqtate ſic ut in.S.ſtichum.⁊ ita credo glo.⁊
doc. ĩtellexiſſe. als dicerẽt male. Aſſigno rõnẽ in caſu iſtiꝰ.S.
due ſut regule ĩpediẽtes ſolonẽ.ſ.regula de duab cauſis luca
tiuis.⁊ regula q; ĩ eo hoĩe in quo nõ oſiſtit obligatio.ergo nec
ſolutio ut dixi.S.ponẽdo caſu.iõ tex.nõ ĩtroducit ſpalia duo
3 duas regulas.iõ etiã de eqꝗtate in eo nõ ↄſiſtit ſolutio.ar.C.
de doß. ꝓmiſ.l.j.⁊ qð ibi nõ.⁊.S.de iure do.l.cũ poſt.S.gener
ſz in. S. ſtichũ. vna regula tm ĩpedit ſolutionẽ.ſ.qꝛ in eo nõ poſ
ſit ↄſiſtere obligatio. iõ de so nõ põt ſolui ut hic.ſʒ de equi
tate ibi iſtã regulã diſpẽſat. ¶ Tertio op.videt᷑ ꝙ etia õ illã
vnã regulã nõ admittat᷑ diſpẽſatio illa nt de eqꝗtate poſſit ſolui
ut. d. . ſtichũ in pn. ⁊ de v. ob. l. ſi duo.ij.rñſo. So.qᷓdã gl.qẽ
ſ. de v. ob. in. l. ſtichũ in pn. videt᷑ dicẽ ꝙ ĩ dich legib admittat᷑

ſolutio de eꝗtate ſi ile qui erat ſtipulatoꝛ tpe ꝓmiſſionis deſi

nat eẽ ſuꝰ.ſylla glo.cõit᷑ ibi repꝛobat ⁊ ſpalit᷑ ꝑx dñʒ Rai.nam
eſt Z dictũ. . ſtichũ. ubi eſt dꝛia iter alternatiuã oblonẽ ⁊ obli
gationẽ generis.ſ dicta ſo.pᷣſupponit idẽ eſſe in utroq;. ergo
Xc. So. ergo ibi loquit in oblone altnatiua.ut ſi ꝓmittis mihi
ſtichũ aut paphilũ cũ pãphilus eẽt me ↄſtat ꝙ uterq; ab ipſiʒ

Zhẽtib adijciebat᷑ ad oblonẽ.ſʒ in pãphilo non ↄſiſtit obliga-

tio nec ſolutio nec lex diſpẽſat ʒ factũ iſtoꝝ ↄhẽtiũ.ſʒ qd. S.di/

xiloquit᷑ in oblone generis in Zhẽtibꝰ nil apponit ad oblon

ſʒ ſolutiõe poſtea facta de ſticho lex ſingit ulu ſtichũ ab initio
fuiſſe in obłone ut ſtatĩ dicã.ppt᷑ quã ſictionẽ obſtat illa regu/
la ꝙ ſi in eo nõↄſiſtit oblo nec ſolutio.ʒ iſtã ſuã fictionẽ lex de
facili diſpẽſat.ut.l.celſus.S.de arbitris.¶Quarto op.⁊ vide
tur ꝙ hoĩe legato in genere nil videat᷑ legatũ.ut.S.ti.j.l.cũ in/
certꝰ.hic aũt dĩ ꝙ ſingulos ↄtinet hoĩes ergo ⁊c. So.diẽ gl.
in pn.ꝙ ſingulos continet hoĩes ꝗͥ ad ſolutionẽ ut h. Nulluj
aũt eſt in oblone.ut in.l.ia.⁊ nõ.S.de ↄdi.ĩde.l.cũ his. .ſi.
Aliã opi.ponit glo.in.l.ſi vnꝰ.S.ſʒ ſi gnaliter.5.de pac. Iſta
opi.nõ videt᷑ va q; ſi nilẽ ĩ oblone nil poſſit peti. Pꝛetea vide
tur tex.j.de excep.l.⁊ ꝑ iuſiurandũ.S.ſi is ꝗ hoieʒ.ubidĩ ꝙ
acceptilatiõe pimit tota obligatio.ergo aliqꝗd erat in oblone.
vñ qda ſuſtinẽtes pᷣmũ dictũ dicũt ꝙ nullus hõ ſpalis eſt ĩ ob⸗
ligatiõe.ut.l.cũ ĩcert.ſʒ ẽ ĩ oblone ipſũ genus qd ↄtinet ſingu
los qᷣ ad ſol. ut hic.iſta ẽ falſa rñſio. Ma uos debet ſcire ꝙ

—— *
—

———–—–— — = 22

—

— — — — —.. —

— —. —

⁊ ſic ex cauſa lucratiua
diti extititutraq; cauſa debet᷑.⁊ ſi ſoluitur reipublice efficit ſua

put eſt gen ẽ qdã idea.ſeu qda imaginatio q̃ nõ eſt in noſtro
cõmercio nec põt ſubijci dñio nr̃o.ergo nõ cadit ĩ oblłone.ut
iſti. de ĩuti.ſtip.iĩ pn.vñ alijut Ya.de are.dixerũt ꝙ nullus ẽ ĩ
oblone pure.ut.l.cũ ĩcertꝰ.ſʒ ſub ↄdinõe ſi ſolua? ut ĩ eo q ſol/
ueret exiſtat ↄditio ĩ ceteris deſiciat.⁊ ꝓ hoc videt tex.j.q Ta
qui.l.iij. Hoc nõ ẽ uerũ.qꝛ ᷣn hoclegatari decedẽs nõ tranſ
mittẽt q; ẽõ.l.heredes.S.ſi ĩcerto.S.fami.her. Itẽ nõ poſſet
agẽ pẽdẽte ↄditiõe ſolonis.ut.l.cedẽ diẽ de v.ſ.qdð ẽ ↄ..pꝛe
terea.iſti.de ac.⁊ illa.l.ij.q ⁊ a q.loꝗt in fi.ſui ſoluʒ de legato
optiõis.qdð Fm iſta tpa erat ↄditionale lʒ hodie aliud. ut inſti.
de le. S. optiõis.⁊ lʒ illa.l.iij.ĩ pᷣn. faciat mẽtionẽ optiõis de le
gato generis.tñ ſinis dʒ reſtrigi ut.S.dixi. Vel rñde aliter ut
ſtati dicã.Quid dicemꝰ. Hic ꝙ glo.h ĩ i.ponit vitateʒ.ſ.ꝙ
nullus ẽ ĩ oblone certꝰ dermiat.ſʒ determinãdus ꝑ ſolonẽ

adeo ꝙ ille ꝗ erat ſolut ſingit ab initio fuiſſe ĩ oblone.⁊ h ẽ ca
ſus.l.cũ ĩcert.ſi bñ aduertat.dẽ h tñ h ſingulos ↄtineri.q;ꝛ ſin

guli pñt ſolui.⁊ ſic dʒ ĩtelligi.l.ſi En ⸗C. ſi gnalit.S.de pac.⁊
lta tenẽt Pe. ⁊ An.de piſis ⁊ oẽs q̃ſi. Itẽ ppt iſta icertitudi/
nẽ qẽ ante ſolonẽ põt dici ꝙ l. d.l. ij. q a ꝗ. dẽ iſtud legatuʒ
ↄditiõale qqãmõ. Hõ de vbo qdãm qð not ĩpꝛopetatẽ. ut
I.de acq.poſ.l.ſi me ĩ uacuã.⁊ ibi nõ.⁊ ſic etiã dʒ itelligi glo.q̃
F.j.de optio.le.l.ſi pãphilo.⁊.l.ſi hoĩeʒ.videlʒ ꝙ legatũ hoĩs
ĩ genẽ ſit Oditiõale.iſ.iĩpꝛope als eẽnt falſe gl.p rõne pᷣdictas.

¶Expediti de obpoſirtab direcio reſpiciũt.S.ꝓ declara

tiõe nre mãe op.ad regulã q dicit duas cauſas lucratiuas nõ
poſſe cõcurrẽ in q̃ fidat ẽ nr. S. Et op.pᷣ ꝙ male ſit foꝛmata
iſta regula.nã cauſa dẽ ↄctuel q̃ſi. Itẽ obło q inde deſcẽdit.
Itẽ actio q̃ ex oblone deſcẽdit ⁊ caulat᷑.ut.j.de excep.rei iu/

di.l.an eandẽ.S.actiões.⁊ ibi nõ.qcũq; mõ h̊ accipis canſa,

male dicit.nã cũ hec.l.⁊ ſiles dicãt vno debitoꝛe ſoluẽte alt᷑
livᷣat.ergo uterq; tenebat.⁊ ſic pceſſerat ↄct ⁊ oblo.Ex cau/
ſa ergo ↄcurrũt due cauſe lucratiue.So.fateoꝛ ðꝛiũ.nã ↄctuʒ
oblo ⁊ actio ex cauſa lucratiua ocurrũt.nõ tñ ꝗ ad effectũ ſo

lide exactiõis ex q̃libet cauſa.nã ſolone facta ex vna tollitur

alia.⁊ iſto reſpectu dẽ duas cauſas lucratiuas nõ poſſe ↄcur
rere.⁊ hoc dixiin ſũmario.¶ Scðo op.⁊ videt᷑ ꝙ poſſint cõ/
currẽ ꝗᷓ ad effectũ ſolide exactiõij.ut.j.de vbo.ob.l.exiſtimo.
v.aut ſi ualet ⁊c.ubi ſi res ẽ mihi debita ſub ↄditiõe ex cau⸗
ſa lucratiua.⁊ pẽdẽte ↄditiõe mihi ſoluat᷑ ſolida ex alia cauſa
lucratiua ſi deſinit eẽ mea.⁊ poſtea ↄditio pᷣme oblłonij extite
rit.iterũ petã eaʒ ut ſolida mihi ſoluat.⁊ ſic ↄcurrũt due cauſe

lucratiue qͥ ad efſectũ ſolide exactiõis. So.eodeʒ tpe nõ pñt
ↄcurrẽ ut h.diuerſo ſic ut ibi.nã ibi cũ fuit ſoluta ex vna oblo

ne lucratiua alia nõ erat nata.ſʒ pẽdebat ↄditio ⁊ deſinit eſſe

mea anteq; exiſtẽt oditio ⁊ ſic nõ fuit dare ꝙ eodẽ tꝑe cõcur ·

rerẽt.ita etiã eẽt in hac.l.ſi res debita ex teſtõ vnius mihi ſol⸗
uat᷑ viuo alio teſtõꝛe ⁊ deſinit eẽ mea eo viuo iterũ poto dictã

rẽ petẽ ex alio teſtõ.ut h dicit gl.huius..lʒ ponat ſub dubio
foꝛte.ſʒ nõ debuit dubitare q; due cauſe ↄcurrũt diuerſis tem

poꝛibꝰ ſᷣm Di.⁊ ẽ caſus i.d.l.exiſtimo.lʒ ipſi nõ allegarẽt eaʒ

ad h. ¶ Tertio q id op. ? videĩ ꝙ bec ſolo ẽ 5 oẽm ronẽ. nã vi
det᷑ debẽ dici totũ ꝛiũ cũ eadẽ re poſſit eẽ mea ex plurib cau

ſis ocurrẽtib eodẽ tpe.nõ aũt ex plib cauſis nõ cõcurrẽtibꝰ.
ut.l.ĩ numeratiõibꝰ.j.de ſo.⁊ nõ.j.de acꝗ.poſ.l.iij.S.ex pluri
mis.So.ſateoꝛ ꝙ vna res põt eẽ mea ex duabꝰcauſis lucrati
uis ↄcurrẽtib eodẽ tꝑe ꝑ iura pᷣdicta. Nec ꝑ hocĩtrigit᷑ regu

la q̃ hʒ locũ qᷣ ad effectũ ſolide exactiõis ex utraq; cauſa. 3

oppoſitio ↄcludit qñ eadeʒ res ſemel ſoluta efficit mea ex dua

bus cauſis qd nõ ẽ regulã nr̃am.nec dicas ꝙ iſtud nõ repi
ex duab cauſis lucratiuij.q; do tibi caſũ.j.ad.l.fal.l.vᷣbis. ſe
cũdo rñſo.ubi debebat 3 aliqd in diẽ reipu.ex pollicitatiõe.
egauit illud idẽ reipu.Certe ſi diej de

ex utraq; cauſa.nec ĩfrigit᷑ regula.q;ꝛ vna ẽ ſolutio ⁊ hñt locũ
nõ.i.S.ex plurimis.ubi Di.videt htenẽ. ¶ Quarto op.⁊ vi

det ꝙ eodẽ tꝑe q ad effectũ ſolide exactiõis ocurrãt due cau.
ſe lucratiue. ut.j. de ac. ⁊ ob.l.ſi is ꝗ ſtichũ. o. dicit gl. ibi ꝙ

ibi debei ex duabcauſi qᷓrũ vna ẽ lucratiua ut legati.alia nõ
lucratiua ut ſtipulatiõis.hoc ẽ diuinare. Mꝛetea debituʒ ex
ſtipulatiõe ſimplicit itelligit ex cauſa lucratiua.ar.l.ſi ſtipula/
tuj.S. de uſu. ⁊ de oꝑ.li.lccãpanꝰ.vñ Ne.tʒ ultimã ſolutionẽ

poſit ĩ.l. ꝛia.ſ.ꝙ regula hʒ locũ qñ due cauſe lucratiue ↄcur

rũt in eadẽ ꝑſona ab initio.ſ i.l.dꝛia ab initio habuit oꝛiginẽ
ĩ diuerſis ꝑſonijlʒ ex poſtfacto deueniat ad vna. Hac ſolonẽ

credo uerã ⁊ ꝓbaĩ ꝑ tex.l. ie. ⁊.S.ti.j...ſiFuꝰ legat.S.j.⁊c ii6

iĩperatoꝛ iſti.e.S.ſi rej.dicit ĩ eundẽ hoĩeʒ ⁊c.x iõ dixiĩ caſu ſũ
mario in eiuſdẽ ꝑſona ⁊c. Hanc opi.tʒ An. de piſis als An.

zaphil. x Ci.hoc dicit. C.de neg.ge.l. ꝗ pupille. Sʒ diſtat ſo:

õ

De lega. ſcoo

tit qꝛ hec ſo. videt ᷣ caſuʒ.l.ſ mihi ⁊ tibiin pn. ů.ti.j. So. fm
Pe.ibi ab initio habuit oꝛginẽ ex ꝑſonis duoꝛũ.nõ tñ q ad

effectũ ſolide exactiõis.nã ipediebãt ſe ↄcurſu.vñ ſi ex poſtſa

cto deueniat ad vnũ nõ uariat᷑nã duarũ oblonũ.ſʒ.l.ſiis.⁊.l.
ſi fu legatꝰ.S.j.loqt᷑ q ab initio qibet ꝑſona potat petẽ ſoli
dũ.(¶AQRuĩto op.dẽ hĩ.l.ꝙ lʒ aliqd dederit cauſa ↄditiõij im
lẽdeꝓ legato ꝙ nihilomin dẽ lucratiua cauſa.ut.j .ad. l. fal.
ad neteran, j..4 füdulegat.⁊ nõ.ꝑ Ja.de are.ã.ſiqs
omiſ.cau.te.l.ʒ. Sʒ alia.l.dicit ꝙ ſi res ſit mea ex cauſa lega
ti ⁊ dedi aliqd cauſa ↄditiõis ĩplende ꝙ ex alio teſtõ poſſũ eã
etẽ. ut. S. tl. j.l. plane.S. ꝙ ſi rẽ ultio rñſo ergo dẽ ꝙ due cauſe
ucratiue ĩ eadẽ ꝑſõa eodẽ tꝑe ↄcurrũt q adeffectu ſolide exa
ctionis. So.dico ꝙ cũ aliqd dat᷑ a legatario ꝓ legato titulus

di lucratiu ſimplicit.ſʒ ʒ qd dẽ oneroſus.ut nõ.i.d.l.ad uete

rani. S.j.. ti.j.j.nõ ampli?i pn.eo ergo reſpectu q oneroſuj
vna ſoło nõ tollit aliã oblonẽ. ⁊ ſic due cauſe Ocurrũt.ita loꝗt
S. ꝙ ſirẽ. ¶ Sexto op.ad pᷣdicta.S.ti.j.l.nõ qcũq; ĩ pn.⁊.S.
j. So. ibi res ꝗᷓ puenit ex vna cauſa lucratiua nõ puẽit pfecte
⁊ irreuocabilit᷑.nã erat diſceſſura ↄditiõe adueniẽte.Sed de
vno dubitat᷑ utrũ iteri pẽdẽte oditiõe poſſit agi an expectetur

—

ↄditiõis euẽt.⁊ ſic deſinat haberi ex pma ſolone.Gl.parua HZ

l. d.l.nõ qcũq;. ponit utrãq; opi.⁊ ſe nõ firmat. Di.tʒ ꝙ aga
tur exñte Oditiõe.ut pbat᷑ in v.nã ⁊ ſi ſtipu.eadẽ.l.idẽ tʒ De.
tñ gl. tʒ Sꝛiũ.j.de v.ob.l.iter ſtipulãtẽ.S.ſi rẽ. Cu dic fm Ja.
de are. Aut vult ꝗs agẽ ex alia cauſa ut ↄſequat᷑ totã rẽ ⁊ dʒ
expectari ↄditiõis euẽt.ut.d.l.exiſtimo.⁊ ita loquit᷑ opi.Di.
Aut vult agẽ ut ↄſequat᷑ eſtimationẽ dubij euẽtꝰ.⁊ tũc potit
agẽ ſtati.⁊ ſic ꝓcedit alia opi.ar.de hoc.S.fa.her.l.iteʒ labeo
S. ſi. cũ.l.ſe. ¶ At igit totã iſtã mãm colligas ſub q̃da diſticti
one ſcias ꝙ vna regula ẽ due cauſe lueratiue pñt ↄcurrẽ.ut
d.l. nõ ſolu. S. de ac. emp. Itẽ alia reglła ẽ ꝙ due cauſe quarũ
vna ẽ lucratiua alia onerola.etiã pñt ↄcurrẽ.ut.l.ex ꝓmiſſiõe
j.de ach. ⁊ ob. ⁊. S.ti.j.l.plane.S.ſi rẽ. ⁊ h eſt alia regla de ꝗbꝰ
nil ad pñs.Tertia regla ẽ ꝙ due cauſe lucratiue nõ pñt ſimni
ↄcurrẽ.⁊ de hoc ẽ dicẽdũ. Iſta e regla ſm diuerſos ᷑mĩos
opat᷑ diuerſu effectũ.nã qũ debet᷑ genꝰ oꝑat᷑ effectuʒ ipediẽde
ſolłlonis ĩ eadẽ re ut hac.l.v.nõ iõ.Sʒ qũ debet᷑ ſpẽs oꝑat᷑ effe
ctũ tollẽde oblłonis.nã ĩ ſolone facta ex vna cauia tollit᷑ obli⸗
gatio ex alia.ut hĩ pn.⁊.j.de ac.⁊ ob.l.oẽs.⁊ inſti.e.S.ſi res.

Aut ergo q̃ris qñ regla locũ hʒ q;tũ ad pᷣmũ effectũ ipedien —

de ſolonis ⁊ qñ debet᷑ genꝰ ⁊ dic. Aut debet᷑ tale gen qdð ĩ ſuo
genẽ recipit fũctionẽ.q; ĩ his ↄſiſtẽt mutuũ.ut.S.ſi cer.pe.l.ij.
⁊ tũc regla nõ hʒ locũ.ut.j.de ſol.l.ſigs duos.S.j.⁊.j.e.l.titio
ſeio ĩ pn.⁊ q; no.iſti.e.S.ſi rej.Aut ẽ tale genꝰqdð nõ recipitfũ
ctionẽ.⁊ tũc aut res ſoluta põt ad oculũ demr̃ari ⁊ hʒ locũ re⸗
gla ut h.v.nõ idẽ. Aut nõ põt ad oculũ demr̃ari.⁊ tẽ bʒ locũ
regła. ut h v.q ſi pars.⁊ v.neq; eni. Nec diſtiguo utrũ fuerit
adiecta certa demr̃atio uł nõ.q; tẽ habet᷑ut ꝓmiſſoꝛ ſpẽi ut.&.
dixi. ⁊ hẽbit locũ diſtictio quà facia i ꝓxio caſu.Si vo q̃ride
ſcðo effectu oblonis tollede.qũ debet᷑ ſpẽs.tunc aut ille cauſe
ↄcurrũt diuerſo tꝑe ⁊ nõ hʒ locũ regula.ut.j.de uer.ob.l.exi⸗
ſtimo.ut nõ.in hoc.S.circa pᷣn. Aut eodẽ tpꝑe.tũc aut ex vna
cauſa ſit ſolutio eiuſdẽ rei ficte.puta qꝛ ſoluit pꝛeciũ.⁊ tũc aut
ille due cauſe lucratiue deſcẽdebàt ex teſtõ vnius uel duoꝛũ 9
habebanĩ loco vm.aut ex teſtõ pꝛſus dinerſong una ca⸗
ſu hʒ locũ regula.ut.S.ti.j.l.huiuſmodi.S.j.⁊ h ſi relinꝗtur ab
eodẽ ſi a diuerſis KErue uincga. f. Fe. Scðdo caſu qñ ex
teſtõ pꝛoꝛlus diuerſoꝛũ.⁊ tũc nõ hʒ locũ regula.ut inſti.c. S. ſi
res.⁊.S.ti.j.l.plane.S.ſi duos.aut ſoluit eadẽ ſpẽs uere.⁊ tũc
aut ab initio habuit oꝛiginẽ in perſonã diuerſoꝛuʒ aut vnius.
Pꝛimo caſu aut ambo uocabãtur ad ſolidà exactionẽ ⁊ nõ
hʒ locũ regula.ut.j.de ac.⁊ ob.l..ſi is qui.⁊.sS.ti.j.l.Fuꝰ legatꝰ
S.j. aut ſibi ſaciebãt partẽ.⁊ hʒ locũ regula. ut.S.ti.j.l.ſi mihi
⁊ tibi in pn. Scðo caſu q habuerũt oꝛiginẽ in pſonã vnius.
⁊ tũc aui vna ſllarũ cauſarũ ſᷣm ꝗd ẽ oneroſa.⁊ ꝓcedit curſus
alteri. ut. S.ti.j.l.plane.S. ꝙ ſi r.ij.rñſo.aut oĩno ẽ lucratiua
⁊ tũc aut eſt res ex vna cauſa ſoluta reuocabiliter ⁊ nõ pꝛoce/
dit regula qꝛ poterit agi ex alia uel ſtati uel expectato euẽtu.
ut. l.nõ qcũq;. 5. .in Pn. S. S. ti. j. c. S. dixi. aut eſt ſoluta irre/
uocabilit᷑ ⁊ ꝓcedit regula.q; ſemꝑ liberatio fit ex aliq̃ cauſa
nõ diſticto utrũ poſſit ad oculũ demõſtrariul nõ.ut h in pn.⁊
S.ti.j.l.nõ qcũq;.S.fudu.⁊ iſti.e.S.ſires.cũ ſilibꝰ.¶ Expedi
tus de ↄꝛijs ueniã ad aliqs.q.Et pᷣ qro utrũ cauſa lucratiua ⁊
qſi lcratiua ↄcurrãt.NVeclaro qꝛ debe ſcire ꝙ nõ ſolũ ẽ cau
ſa lucratiua ⁊ oneroſa de qb dictũ ẽ.õ.ſed etia q uocat᷑ q̃ſi lu
cratiua.ut ẽ cauſa noxali ⁊ alie ſilej.ut.j.de doli excep.l.apð
celſu. S. ſigs aũt. v. ceterũ.⁊ qð ibi nõ. Itẽ cauſa dani infecti q
eꝗparai noxali.ut.j.ded.ilec.l.ptoꝛ.S.hoc edictũ ⁊ nõ. prr

De lega. ſcdo

PHi.e.ti.l.ſi finita.S.ſi ples. Mone ergo debes mihi fnũ alie⸗
nũ ex cauſa lucratiua.Fᷣu ẽ effect meus ex cauſa noxali.utrũ
ſis libat. Aidet᷑ ꝙ ſic.naʒ ſi ex cauſa lucratiua ad me ꝑueniſ
ſet eẽs libᷣatꝰ.ſʒ cauſa lucratiua ⁊ q̃ſi lucratiua eqparant᷑ ut di
ctis.ll.ergo p hoc videt᷑ caſus.S.de noxa.l.ſi alienus de ſur.l.
qð dẽ.õ videi.na qñ cauſa ſᷣm qd ẽ oneroſa nõ hʒ locũ regle
ut. S. ti. .l. plane. S. ſi reʒ.⁊.sS.ðixi.ſʒ iſta cauſa dꝛ cauſa q̃ſi lu
cratiua q; ʒ qd ẽ oneroſa.ergo ⁊c. Mꝛetea euidẽtiꝰ hͥ appa
ret ĩ alio exẽplo ſirẽ dignã magno pᷣcio emã modico.dꝛ qſi lu
cratiua ut nõ.i.d.v.ceterũ. Sʒ tũc nõ ẽ dubiũ ꝙ ĩquãtũ dedi
pciũ durat actio ex alia cauſa.ut.d.l.plane..ꝙ ſi rẽ.ergo ⁊c.
Credo ꝙ iſta ſcda pars ſit uera.nam ꝗ hoĩeʒ ex noxali cauſa
accepit min accepiſſe videt qᷓ; q hoĩeʒ hʒ noxijs ſolutũ.ᷣ vi⸗
det᷑ caſus.j.de donꝗ.cau.moꝛ.l.moꝛij cauſa capim.5.ſi.⁊ de
ſo. l. q.x.S.hoĩeʒ.Et iõ ꝗ illũ ſtichuʒ debebit nõ liabit eo re/
ſpectu.q; minꝰhʒ creditoꝛ ꝑ h iura ꝓ hac parte allegata.Sʒ
ſi poneres talẽ caſũ ꝙ ꝗs libᷣaret᷑ ſoluẽdo ſuũ obligatũ noxijs
uel domũ ruinoſã.tũc nõ eẽt dubiũ 4. ↄtigẽt libatio. Ad ↄꝛia
rñdeo.nã eqparatio ꝓcedit ꝓut ẽ eadẽ rõ ꝗ hic ceſſat. Ad.l.ſi
alienꝰ. ⁊.l.qð dẽ. ⁊ qd ibi nõ.rñ.qꝛ ibi nõ cõtingit libatio ꝓpt᷑

regulã de duab cauſis lucratiuis ſʒ ꝓpt᷑ alia cauſã qᷓ ponit in

d. l. qð dẽ. ¶ Aũo ſcðo pone ꝙ illud qð mihi debes ex cauſa
lucratiua aliꝰ erat mihi obligat nalit᷑ tatũ mihi dat.utrum
ſis libatꝰ. Rñ.ſine argumẽtis.aut ille erat obligat ex nali ob
ligatiõe q̃ bñfaciẽtibꝰ bñfacẽ debem. de qꝗᷓ logtur.S.de peti.
hẽ.l.q̊ ſilege.S. ſuluit.⁊ tũc ſolo ẽ donatio.⁊ lõ eris libatus.
ut n. O. Ftluit boe pʒ ĩ legato qð ſit ex pᷣcedẽtib meri.
ut. S. pꝓ ſoc.l.nec adiecit.tñ dẽ cauſa lucratiua.ut h ⁊.S.ſi res.
l.apud celſũ.S.ſiꝗs aũt.lʒ qdã dixerũt legatũ nõ eẽ cauſa lu/
cratiua qrũ opi.refert.gl.j.de ac.⁊ ob.l.ſii ꝗ.⁊ male qꝛ ð pᷣdi
cta iura. Si vo erat obligatus nãlit᷑ ut pupillus cni mutuata
erat pecunia ul abſolut a vo debito ꝑ ſnĩaʒ.tũc talis ſolo non
dicerer donatio.ut.l.hoc iure.S.fi.j.de do.⁊ iõ nõ eẽs libatꝰ.
¶ Tertio q̃ro ego ſũ obligat mulieri ad funduʒ ſibi dãdũ ex
cauſa lucratiua.tũc dictꝰſudus ẽ dicte mulieri a vo dño datĩ
dotẽ. demũ mr̃imoniũ ẽ ſolutũ.⁊ fũdus reuertit ad młlierẽ.q̃rit᷑
utrũ ego ſũ libᷣat. Nidet ꝙ nõ.qꝛ fudus reuertit᷑ ad muliereʒ
ex cauſa dotis q̃ reſpectu mariti dẽ oneroſa ut ſ.de ac.⁊ ob.l.

ex ꝓmiſſiõe.ergo tc.ꝓ hoc videt̃ tex. ⁊ gl.j.e.l.cũ pꝛ.S.pater
ſilie. ¶ Cõtrariu credo eẽ uerũ.uos debet ſcire ꝙ ſi aligs dat

dotẽ ꝓ muliẽ.iſta cauſa do reſpectu mariti d oneroſa.qꝛ reci
pit ꝓpt᷑ onera mrimonij ſuppoꝛtãda.Sʒ qñ uadit ad mulierẽ
uadit ex cauſa lucratiua.q;ꝛ qͥ ad eã ẽ donatio.de hoc ẽ tex.j.
de his que ĩ frau.cre.l.f.S.ſi a ſocero.v.ac ſi neut᷑.⁊ nõ.S.ſo.
ma.l.meuia.S.ſi.in ultia glo. Sihbʒ ex cauſa lucratiua.ergo
ego ero liberat.Ad ↄꝛia rũdeo 8 dico ꝙ ẽ oneroſa qͥ ad ma
ritũ tm.Ad.S.pʒꝛ filie.Rñ.qꝙ rõ ibi poſitaĩ gl.nõ ẽ bona per
pdicta iura.ſʒ rõ ẽ ibi qꝛ illa mãcipia nõ erãt ↄſtãte mr̃imõio
mulieris lʒ eẽt ſpes reuertẽdi ad eã.cũ ergo non hꝛet ve ceſſat
regula de duabcauſis lucratiuis.ſʒ ſi ↄtingẽt ꝙ mancipia re
uerterent᷑ ad ſfiliã ſoluto mrimonio anteq; hẽs pꝛis ſoluẽt eſti⸗
mationẽ mãcipioꝛũ crederẽ ipſũ hẽdẽ libatũ p ea qͥ dcã ſunt.
Sʒ dices ꝙ pᷣdicta ſũt ð caſu.C.de ĩpo.u.deſcrip.l.j.S.lucra

tiuas.li.x.ubi dicit ꝙ lʒ dos reuertat᷑ ad mulierẽ ex cauſa do

natiõi tñ nõ dẽ hꝛe effectũ lucratiuũ. Rñ.ꝙ nõ hʒ effectũ cau
ſe lucratiue q;tũ ad illã deſcriptionẽ ſeu pᷣſtationẽ q̃tuoꝛ ſiliq̃

rũ de q̃ loquit᷑ ille ti.als ſecus ut pʒ ꝑ pᷣdicta iura.⁊ iſtud ẽ utu

le ſcire ppt pẽes ꝗ dotãt ſilias ſpurias.nã videt᷑ ꝙ ueniẽte ab
Iteſtato poſſint reuocare ab ipᷣa muliẽ.qñ dos ẽ reuerſa ad eã.
cũ dos qͥ ad eã ſit donatio.⁊ ei dõari nõ põt.ut.l:.j.C.de nali.
li.⁊ de iceſ.nup.auẽc᷑.ex cõplexu.⁊ ĩ coꝛpoꝛe vñ ſumit᷑ ergo ⁊c̃.
Sʒ iſtud foꝛte non ꝓcedẽt de iure canonico qͥ iure ſpurij ſunt
alẽdi. ut e de eo ꝗ dux.in matri. quꝗ pol.ꝑ adul.c. cum hẽet.
ergo eadẽ rõne ſut dotãde.fſac qdð nõ. Ci. de admi.tu.l.nõ oĩ.
¶ NQuarto qͥro utrũ ꝗs poſſit exceptiõi q pcedit ex illa regla

renũciare.Et videt᷑ ꝙ ſic ꝑ.l.ſiqs ĩ ſcbeca de pac.cũ ſi⸗

milib. Itẽ videt᷑ tex.j.ti.j.l.nutu.S.j.ubi videt᷑ ꝙ uolũtas te.

ſtatoꝛis tollat hac exceptionẽ.⁊ ꝓ h̊ facit glo.S.de trãſac.l.de

his. Cõtrariũ dico.nã ſi bñ aduertam tex.iiti.e.S.ſi res. iſfta

exceptio nõ ẽ itroducta in fauoꝛẽ rei ſʒ ppt᷑ iuris rigoꝛẽ q ẽut
qð meũ ẽ ampli nõ põt fieri meũ.ut ꝓbat᷑i.l.qtiẽs.j.de ſol.er⸗
go nõ põt renũciari.ut.l.tetſi ad mace.⁊.S.ti.j.l.nemo põt

cũ ſimilibꝰ. Mꝛetea i.d.S.ſi res.dẽ duaj cauſas lucratiua cõ

currẽ nõ poſſe.ergo ⁊ẽ.ſʒ vbũ põt cũ aduerbio negatiuo ĩpoꝛ
tat neceſſitatẽ. ut.j.de furt.l.nõ põt.⁊ nõ.ꝑ Jo.an.ex de re.
iu. li. vj. Sʒ ſi poſſet huic regle renũciari eet in uolũtate qdð eẽ
dz de neceſſitate. Mꝛetea p hoc iduco caſũ. S. ti.j.l.qd ergo.

S.ſigs duos. ubi expſſe teſtõꝛ uoluit ꝙ utq; hẽduʒ teneret ad

ſclitari.a

ſolidã rẽ.⁊ ſic uoluit ꝙ fegła nõ hẽetlocũ.⁊ tñ nõ obſtate ſua
uolũtate hʒ locũ regla ut diſtiguam utrũ ad ſegatarii p pue/
niat eſtimatio aut res ut ibi pʒ.facit.j.de oꝑ.li.l:cerdonem.h̊
etiã videt᷑ tenẽ gl.S.ti.j.l.huiuſmodi.S.j. NMõ ob.l.nutu.S.j.
q; ibi teſtõꝛ alijs vbis uſus ẽ g. det eſtimatio.ſecſi ſimpliciter
ꝓhibuiſſet reglaʒ hie locũ. Nõ ob.gl.l.de his.q;ꝛ utruʒ ſit va
ſut opi.¶ Vltio. .iſte cũ ſua mã ĩducit᷑ ad mitas utiles ⁊ qti
dianao Di.ĩducit hũc tex.ꝗ dicit actionẽ extictã nõ reſu
q.ſi dñs poſt triẽniũ recipit pẽſionẽ ab emphitheo/
ta. utruʒ ius emphitheote reſtauret.de qͥ dicut h ꝑ eũ ⁊ hẽsĩ
l. ij. C.de iure emphi.ꝑ gl.⁊ pleniſſime ꝑ Ci.ibidẽ ĩ quarta.q.
¶Scðo ĩduci ꝑ Me. ↄſuetudo ẽ ĩ ecclia piſana ꝙ ſi vn ex
canonici moꝛiat᷑ canõicilucrent fruct pmi ãni.demũ accidit
de vna pᷣbenda ꝙ nacauit bis eodẽ ãno.utrũ debeãt hůe fru
ctꝰduoꝛũ annoꝝ.Et dicit NPe.ꝙ ultra mõtes ĩ quadã ecclia
ubi fuit hec pſuetudo fuit detminatũ ꝙ fruct vni anni tm de
berẽt hꝛe.ne due cauſe lucratiue eiuſdẽ fruct vcurrant.⁊ h tʒ
An.ʒaphi.⁊ qdã alij.¶Tertio ego ĩduco in ar.ad alias.q.
vno ſtatuto cauet᷑ ꝙ ſiq poꝛtauerit bladũ ex comitatũ ꝙ per
dat aial ſuꝑ ꝗ poꝛtaret ⁊ condẽnet᷑ i.x.alio ſtatuto cauet᷑ ꝙ in

oib malenicijs cõmiſſis de nocte pene duplicẽtur.mõ pone ꝗ

dã ſuꝑ mulo extraxit frumẽtũ de nocte utruʒ teneat᷑ ad duos
mulos. Certe nõ.ne due cauſe lucratiue cõcurrãt.nec diſtin/
go utrũ pᷣ̊ ſoluat rẽ uel eſtimationẽ cũ h̊ ſit debitũ ab eadẽ ꝑ
ona.ut.l.puiuſmodi.S.j.S.de le.j.⁊.S.dixi.ꝓ hoc do caſũ.j.
e.l.luti.S.ipuberẽ.ubi pʒ ꝙ ſtatutũ de penis duplicãdis hʒ
locũ in penis exñtib ĩ q;titate nõ in ſp̃e ul coꝛpoꝛe. Sʒ pone
ꝙ duo hoies diuerſo tpꝑe extraxerũt ſuꝑ eodẽ mulo.utruʒ qli⸗

bet debebit ꝑdẽ vnũ mulũ. Et certe ex pꝛedict pʒ ſoło.q? aut

pmſoluit eſtimationẽ. ⁊ ſcᷣus tener ad mulũ.aut pm ſoluit
mulũ ⁊ ali liberat᷑ p regulã de duab cauſi lucratiuis. Sʒ ad
iſta duo dicta videt᷑ obſtare caſu.l.qcũq;. C.de ſer.fu.ubi du

plicat᷑ ſpẽs.ſʒ riñdeo ꝙ ibi lex h̊ expᷣſſe ſtatuit als ſecus.¶ Se

cũdo videt᷑ obſtare.nã certe ſũt cauſe lucratiue qᷓ ponunt᷑.C.
de ĩpo. lu. deſcrip.l.j.S.lucratiuas.li.x.int᷑ qs nõ ẽ illð qð ac/
quiratur ex cauſa pene.ergo ⁊c.So.dico ꝙ illud quod que
ri ex cauſa pene habet᷑ titulo lucratiuo.ut.C.de mo.mul.l.
mulctarũ.ibi cõpẽdia pbat᷑ ex rõne.l.ĩ ſũma.⁊.l.qð placuit.j.
de iure ſil.⁊.C. penis fiſcalib creditoꝛes pᷣferri.l.j.li.x.⁊ ẽ tex.
T auc.de nup.S.ſi vo alta.ubi illud qð ꝑdit ule q dedit cauſaʒ
diuoꝛtio dẽ alteri lucrũ.ꝓ hoc.C. de ſacroſã.ec.l.iubemꝰ.S.
ſane. ⁊ hoc pʒ ad ſeſũ.qꝛ p hoc ſiſco nil abeſt. Nõ ob S. lucra
tiuas.qꝛ illud ẽ uerũ q;tu ad illã pᷣſtationẽ qᷓtuoꝛ ſiliquarum.
¶ Tertio dẽ obſtare qꝛ regula hʒ locũ in eo ꝗẽ debitoꝛ ſpẽi.?
ſic ſpẽs ẽ ĩ oblone ut hᷣ ⁊.l.oẽs de ac.⁊ ob.cũ ſi.ſj ille q poꝛtat
3 deuetitũ amittit ſtati.ut.l.cõmiſſa.j.de pu.⁊ ſtatiʒ hʒ ſiſcus
dñiũ.ergo delinquẽs nõ dẽ debitoꝛ cũ nõ ſit obligat.ut inſti.
de ac.S.j.ergo ĩ iſto caſu regła nõ hʒ locũ. Rñ.ꝙ nõ publica

—

tur ſtati ſ ectar ſua M debes ſcire ꝙ lex qñq; expꝛimit
ipo iure ↄſiſcet᷑.tũc hʒ locũ.l.cõmiſſa qũq; nõ expmit ⁊ tũc

aut utit pbo pᷣterititꝑi.puta ſit puatꝰ.⁊ tũc etiã ĩtelligit᷑ ipᷣo iu
re.aut utit᷑ vbo futuri tpis ut puet᷑ ul amittat.⁊ tẽ aut ẽ ibiuer
bũ mox ulſtati.⁊ idẽ qð ipᷣo iure als expectaĩ ſnia pbarc⸗
de ſacroſã.ec.l.iubemꝰ.S.economĩ gl.ſuꝑ vbo puet.⁊ĩ auẽ.
de ĩceſ.nup.S.j.ĩ gl.qʒ nunqd.coll.ij.Cũ ergo hᷣ ſtatutũ nõ ex
pmat nec utat᷑ bo pꝛeteriti tꝑis nõ ↄſiſcat᷑ ipo iure. ꝛetea
poſito ꝙ ſi eẽt ſcdᷣus poꝛtãs ſuꝑ eodẽ aiali.nõ teneret᷑ ad alið
aial p illã regulã. qꝛ res mea nõ põt fieri ampl mea. ¶ Ter/
tio ex pᷣmiſſis ĩſurgit alia.q.ſtatuto cauet᷑ ꝙ ↄſitẽti diminuaĩ
q̃rta pars pene.mõ pmus ⁊ ſcus ſũt ↄfeſſi.⁊ pim ſoluit fiſco
tres partes aĩalis nunqd ſcðus tenebitur ad ĩtegras tre par
tes. Aidet᷑ ꝙ ſic. nã ꝗlibʒ tenet᷑ ad rreo indiuiſo nõ deſigna
tas certa demõſtratioe qᷓ nõ pñt ad oculũ demõſtrari.ergo re
gula nõ hʒ locũ ut h̊. So.dico ꝙ ſcdᷣus nõ tenet᷑ niſi ad aliaʒ
qrtã partẽ quã ſiſc nõ hʒ. Nã debes ſcire ꝙ iſte.S. hʒ locum
ſ illa pars ꝓ ĩdiuiſo qᷓ debet᷑ a duob bis reꝑũ i eadẽ re. Ma
qlibʒ dẽ dimidia.q; vna res hʒ duas dimidias .ſʒ vnũ aĩal di⸗
uiſũ ĩ q̃tuoꝛ partes nõ hʒ bis tres partes.oñdo p ſile.ſi eadem
res ẽ mihi legata ĩ teſtõ diuerſoꝝ.ſiĩ qlibet ĩminet faleidia.an
qlibʒ hẽdũ tenet᷑ ad tres partej.Certe nõ.ſʒ ſolũ ad illa partẽ
q ad legatariũ nõ ꝑuenit. Iſtð videt iuriſcõſult uelle ĩ ſil ſi bñ
ltueamur.S.ti.j.l.nõ qcũq;.S.fũdũ ĩ fi.S.ubi ſi fudꝰ ẽ mihi do
nat ułlegat ⁊ partẽ emi.par mihi donata ułlegata ẽ p ĩdiui
ſo.vñ ʒʒ pars quã hẽo ex cauſa lucratiua nõ poſſit ad oculum
demrari tũ nõ petã totũ fũdũ.nã tot nõ põt bis reꝑiri ſʒ peta
id ſolũ qd mihi abeſt.ſ.id qdð hẽo ex cauſa oneroſa.ad qð fac

dq8 dixi. S.i qrta op.ſcde part hui. S. nlla g hꝰ. S. ſbᷣtilitatej

tanq; iutiles aſpnaj.videt eni hãc maãm utilẽ ⁊ dtidianã. Et

„—„ * &α F Prar, ser ſr- J.,

—

ergo ſm ↄſiliũ pauli efſicacit᷑ aduertẽdũ.ut.j.de libe.le.il.lega/
tũ in pn. Deo gras amen. NHic.S. fuit repetit p me Bar.de
ſaxoſerrato minimũ int᷑ legũ doctoꝛes nũc ĩfoꝛcilatũ legẽtẽ ĩ al
ma cuuitate piſarũ ſõᷣ anno dñi. M. ccc.lj.de mẽſe Junij ⁊c̃.
G n fũdo Si res legata tradit᷑ non pfecte actio ex te
I NRE 1ε öäſto adhbuc durat lad ip̃aʒ. . 8. nõ iſtuʒ mo
dũ eſtimandi ſeu examinãdiiſtaʒ rẽ dotalẽ.ſile. ð. fa. her.l.me
mius.S. fi. C Hõ ꝙ ſoluta re adhuc durat actio ex teſtõ. dixi
in. l.hniuſmodi.S.ſi edes.S.ti.j. ¶ Op.qꝙ det᷑ actio in factuʒ.
ut. l. ſi hẽs. S. e. So. ut in glo.

Mũu ꝗq. Dio gna is ns erogat ſyalißcegetic cadi

eint᷑ grauatos. h. ð. difficil. S. ẽ. ¶ Op. Z. ti..l. ſi ti
bi hõ. S.j. ꝓpt᷑ qð h.S.legit pncipalit᷑ duobꝰ mõis.pᷣ ꝙ h fuit
legata ſpẽ) hẽditaria.⁊ io ille hẽs pmuꝗ ſolus fuit grauatus
nõ tenet᷑ niſi ꝓ parte ſua.ut.l.ſi fuduʒ ſbᷣ ↄditiõe.S.ſi libertus
S.ti.j.⁊ nõ h̊i pma Po. Ai ergo ꝗ poſtea fuerũt grauatiiĩ co
dicilli; gnalit᷑ tenent ꝓ poꝛtiõib ſuij.Et iõ bñ dic iex.ab oibꝰ
nõ q̃rẽ.i.a gbuſdã ſic ⁊ a gbuſdã nõ.qꝛ ille ꝗ ſoluit in ttia ia ẽ
livᷣat pparte ſua.ꝓ partib vo alioꝝ ꝗqrit dtũ.ſʒ.l.ↄꝛia loqui
tur qñ erat legata res nõ hẽditaria.⁊ iõ pmꝰ grauat tenebat
iſolidũ.vñ ſoluẽdo totã eſtimationẽ liberat ſe ⁊ alios.⁊ ſic ab
alijs nil qrit. x iſtã tenuit Hi.⁊ Ja.de are.⁊ hãc ꝓſeꝗt hᷣ gl.j.
Tq gl.iij.in pn.uſq; ibi.ſʒ videi ꝙ necꝓ partib cc.ibi ĩcipit pꝛo
ſegꝗ aliã lec.ꝙ h̊ fuit legata res etid nõ hẽditaria.⁊ ſic pᷣin hẽs
nõ tenebat᷑ ſſolidũ.¶ Sʒ tüc op.de.l.ſitibi hõ.S.j.S.de le.j.
ubi alij non tenent. Timoꝛe hui iſta lec. uariat duob modis.
Vno mõ ſʒ Hi.ut loquat᷑ ante traditionẽ factã.⁊ dico ꝙ cõ
coꝛdat cũ ↄꝛio ut exponam h̊ ab oibꝰnõ qrẽ.i.a nullo q̃rẽ.qꝛ
negatio poſtpoſita fac gholle ſuo ↄꝛio. ut.l.legitimos.s.de
legi. tu. v iſta ẽ va in ſe. Ocdo mõ legit hĩ gl.ut dicam fateoꝛ
ꝙ ceterihẽdes nõ tenebant᷑ ſoluẽ nec potat ab his uendicari
ut in ↄꝛio.ſʒ h ppõte ſoluerũt.vñ ꝓ partib alioꝝ trãſit dñium

non ꝓparte ei q pᷣ ſoluit eſtiatioeʒ imo ꝗ eſtimatiõeʒ totã ſol

uit. ꝓ partib alioꝛũ repetet tanq; idebitũ. ¶Sʒ op. ꝗy etia P
parte eius ꝗ ſoluit eſtimationẽ trãſeat dñiuʒ ſi ponimeũ ↄſen
ſiſſe traditionẽ. Erroꝛ enĩ nõ iĩpedit dñij traſlationẽ ut in toto
tiulo de ↄdi.ide. Fatet gl.ꝙ trãſit.ſʒ reuocabiliter vide eam.
Op. ꝙ videat᷑ ſepi legare qñ legat ĩ teſtõ ⁊ codicillis.ut.i.
anq̃ginta. S.de pba.So.ibi q;titas legabat.hᷣ ſpẽs.¶ Op.
ꝓꝙ ſolũ Rn fingt nt⸗ granat teneat᷑ nõ ob.clauſula gnali poſi
ta ĩ codicill.ut.S.e.l.legatoꝝ.S.plłes.So.gl.ibi ſpalit᷑ fuerũt
rogati płes.vñ clauſula gnalis põt viſcari in eis.hᷣ ſpalit᷑ fuit
rogatvnꝰ.vñ clauſula gnalis nõ põt adaptari vni ſoli.q̃ ſo.ẽ
bona lʒ etiã alio mõ poſſit ſolui.ſ.qꝛ ibiĩ codicillis nõ fuerũt
grauati oẽs lʒ oẽs ſuerit ſcripti.tñ iſta q̃ ponit ẽ notabilioꝛ.
¶ QOp. x videt᷑ ꝙ ille ſolus teneat᷑ q ſpalit ẽ grauat.ut.l.titia

* . r Ur. S?
5F. luti. S. eo. C ꝛo cui veclaratiõe aduerte q diſpõ gene / .
ralis ⁊ ſpalis ꝓcedit circa pſonas grauatas ſic dic.aut pcedit/

generalis ⁊ ſeqꝗtur ſpalis.⁊ ꝑ llla recedit a gnali ⁊ ſolus ſpalit᷑
grauat tenet.vt.d.S.lutiꝰ.aut pᷣcedit ſpãlis ⁊ ſequit gnalis.⁊
tũc aut legat᷑ qtitas aut ſpẽs. Si qtitas vni ꝑ alia non dero
gabit ſʒ ſepiꝰ debet.ut.l.ſ pluribꝰ.S.j.S.e.⁊.S.ti.j.l.ſᷣuo.S.
ſiꝗs a p.v H nõ.aut legal᷑ ſpẽs.⁊ tũc aut ſpẽs hẽditaria.⁊ ſpã/
liꝑ gnalẽ nõ derogat᷑ qꝛ cũ pᷣm tenebat ꝓ poꝛtiõe hẽditaria
mn p clauſulã gnaſẽ alij tenebunt p poꝛtiõib ſuis ut h ſʒ pmꝗ
lec. aut legat ſpẽs nõ heditaria. ⁊ tũc gnãli puiſiõi ꝑ ſpalẽ de/
rogat nõ ut min debeat.q; tota res debet ſ̊ alio mõ.nã pmꝰ
ſpalit᷑ grauat nõ tenebit niſi p parte ſua heditaria.cũ ubi nõ

Ect elauſula gnãlis teneret ĩſolidũ ut h m ſcdaʒ lec. x. d.l.ſi ti
bi hõ. §. 6.S. ti.j. Fallit ſi vba gnalia poſſẽt reſtrigi ad ſpalia.
ut ſi ples eẽnt ſpalit᷑ grauati.nt.l.legatoꝝ. S.j.S, e.⁊ H no.iĩ gl.

udo Hẽs tenet᷑ ſi fũdus tradit diminut ĩ iure uſuſru/
.Dectus uel pignoꝛat uel ab alio poſſeſſus.ſecſi alti
Fuiat. Itẽ nõ ualet legatũ rei mee ꝓpt᷑ fuitutẽ alij debitã. h.d.
Prloqui⸗ qñ mihilegat᷑ res aliẽa ĩ qua denc ius.Scðo qñ
mihi legat᷑ res mea in qua ius aliqdð deñc.ſeda ibi ſinaũt. Itẽ
pmo ſᷣdiuidit in q̃tuoꝛ. Pꝛĩo qñ deſiẽ ius uſufructꝰ. Scoo
rñũdet cuidã obiectiõi. Tertio loqꝗt qñ res eſt pignoꝛata uł ab
alio poſſeſſa. QAuarto loꝗt qñ deſc ius alteri uitut.ſecũda
ibi uſufructus eni. tertia ibi fudo enĩ.quarta ibi nõ iõ.¶ Ve⸗
nio ad caſũ ĩ fmis quẽ pone ſic. HNes tradidit mihi fudũ lega-
tum tñ in eo ali hẽbat uſufructũ.q̃ri qualit᷑ mihi legatario cõ
tra hẽdẽ cõſulat.Rñ.ꝙ ille uſufruct qui deñcit petẽdus ẽ ab
herede actione ex teſtõ.h.d. In tex.ibi fundo legato.ſubau/
di ⁊ tradito ab hẽde. Sequit᷑ nibilominus petẽdus eſt.ſ.uſu⸗
fructus.nec eni põt referri ad fundũ ſalua ratione recti ſᷣmo/
nis.¶ Venio ad ſcdᷣaʒ partẽ ĩ qua ſic fſoꝛma caſũ. Hictuʒ eſt
Puſufruct ꝗ deñcit eſt petẽdu.huic videt᷑ obſtare qñ in re le

—

S S vS F rh err.

Delegaß ſcdo.

Fro ſolue⸗ deſiẽ aliqð ius tũc adhuc ipſa tes legata petit nõ il
ð qð deſic.ut.l.huiuſmõi.S.edes.ð.ti.j.x.S.e.l.S.i fudo.Ad
hoc rñdet iuriſcõſultꝰ.fateoꝛ ꝙ ↄſiſtitlegatũ ĩ iurerei nõ ĩ par.
te qta.tñ uſufruct'ẽ tale ius qdð ↄtinet emolumentũ rei.⁊x iõ dẽ
pars dñij.qꝛ ex uſufructu ⁊ ꝓpꝛietate ↄſtituii pleniũ dñiũ. ꝛia
ergo loquunt᷑ qũ deſicit aliqð ius ſᷣuitus uel alið qð rei emolu/
mẽtũ ul uſufructũ nõ ↄtineat.h.d.¶ Venio ad tertiã partẽ ⁊
foꝛmo ſic caſu.Quid ſi hẽj tradidit mihi fũdũ pignoꝛatũ uł fũ
dũ ab alio poſſeſſũ ⁊ ſic poſſeſſionẽ nõ uacuã.an legatari ob
hoc poſſit agẽ. Rñ.iuriſcõſultꝰ⁊ dicit ꝙ ſic.Et aduerte diligẽ
ter ꝙ iuriſcõſult nõ dic ꝙ agat᷑ ut luaf. ul ꝙ poſſeſſio uacuet᷑.
ſz diẽ ꝙ agit ob hoc.hoc ẽ actiõe ex teſtõ ad ipſã rẽ ut hoc cõ/
ſeq̃tur. ¶ Aenio ad q̃rtã partẽ q incipit nõ idẽ ⁊c.dic ſic.po
ne ꝙ hẽs tradidit mihi fũdũ legatũ ꝗ debebat ſuitutẽ alti fun
do an ꝓpt hoc poterit ↄueniri a legatario. Rñdet ꝙ nõ.h.d.
¶ Venio ad ſcõsʒ karte pncipaleʒ. pone teſtõꝛ legauit mihi
fũdũ meũ ꝗ ſuiebat fũdo ſuo an legatũ ualeat ⁊ videat᷑ mihi ꝑ
hoc relinqre liberatiõeʒ ab illa ſeruitute. Rſñidet ꝙ non.h.d.
¶ Ad pmã partẽ op.⁊ viqetł᷑ ꝙ lʒ uſufruct ſit alienꝰ nõ poſſit
ↄueniri hẽs.qꝛ teſtõꝛ videtlegare ius qd in re hẽbat.ut.l.ſi do
min. S. fi. S.tl.. PHoui' timoꝛe iſta.l.legit᷑ duob mõis.ᷣ qñ te/
ſtatoꝛ legauit fudũ ſuũ.ſcdo qñ legat alienũ.⁊ hoc tãgit᷑ in gl.
parua q icipit.ſ.teſtõꝛis. Si itelligis in füdo alieno.hoc ẽ non
teſtõꝛis neq; hẽdis.itelligas ĩ caſibꝰin ꝗb ualet legatũ rei alie
neut.S.ti.j.l.apud iulł.S.ſi.⁊.l.cũ alienã.C.e.vñ c hẽs tenea
tur facẽ fũdũ plene legatarij ⁊ teneat᷑ de euictiõe ut.l.ſi domuj

S.·j.S.ti.j. ꝓcedit iſte..ſine ſcrupulo. Mec obſtat ↄꝛiũ.qꝛ hic

nullũ ius hẽbat in re.ſʒlegauit rẽ alienã. Itẽ põt ĩtelligi in fũ/
do alieno.i.nõ teſtõꝛis ſʒ hẽdis.⁊ tũc pcedit ſine ſcrupulo.
hẽs dʒ dare ꝑfecte.ut.j.l.ꝓxi.S.ſi rẽ. Tertio põt intelligiĩ fũ
do teſtõꝛis ⁊ uſufruct erat alien.ſ.hẽdis.tüc etiã pcedit ſine
ſcrupulo.ut..e.l.is cuiꝰ.⁊.j.eo.l.cũ filiꝰ.S.dñs.Auarto mõ
põt intelligi ꝙ fũdus erat defũcti ⁊ uſuſructꝰ alttius nõ hẽdis.
tũc obſtat ↄꝛiũ qꝛ teſtatoꝛ videt᷑ legare ſolũ ius qð hʒ.ſʒ qdam
rñdẽt ꝙ fallit hic in uſufructu qð cõtinet emolumẽtũ rei ne als
legatũ ſit inutile.Certe nõ eſt iutile legatũ ppꝛietat.vñ iſta lec.
nõ ꝓcederet niſi poneres teſtatoꝛẽ dixiſſe expᷣſſe ꝙ fũdus ĩte/
ger pᷣſtarei. p.ꝙ nõ debeat peti uſufruct ſʒ ipe füdus.

ut.l.huiuſmõi. S. edes.S.ti.j.Ad hoc rñdet iuriſcõſultꝰhĩ tex.

ut dixi ponẽdo caſu ĩ ſecũda parte.qð tñ declarabo meli.j.ꝑ
ne VAenio ad v. ſũdo.op.ꝙ hẽs nõ teneat᷑luẽ fũdũ ꝑ.:.
ires obligata.S.ti.j. So.hoc põt ĩtelligi pᷣ ĩ fũdo alieno.⁊ tẽ
ꝓcedit ſine ſcrupulo.qꝛ tũc hẽs tenet᷑ pfecte facẽ legatarij.⁊ te
neĩ de euictiõe. Itẽ pot ĩtelligiĩ füdo hẽdis.⁊ ſilj pcedit clare
eadẽ rõne.ſʒ ſi itelligam ĩ fũdo teſtõꝛis obligato exneo.tẽ iſta

i.dʒ ĩtelligi ᷣm diſtictionẽ.d.l.ſi res obligata.S.ti.j.ut loquat᷑

HBiillis caſibꝰi ꝗbꝰluitio ſpectat ad hẽdẽ. Sʒ ſi ppnam ꝙ ſun
du teſtõꝛi erat obligat hẽdi tẽ dʒ ĩtelligi ſʒ ea q dixii.l.ſ fuꝰ
titij. S. ti.j. ¶e Op.h dẽ hbes dʒ tradẽ uacu poſſeſſiõeʒ ut gl.
inuit h̊ dũ allegat.l.ij.S.de acj.emp. Sʒ ð immo nõ tenet᷑ tra
dẽ uacuã. ut.l.ſi domꝰ.S.ſi.S.ti.j. Rñdeo ſiqdẽ teſtõꝛ legauit
rẽ alienà ſcient.tũc iſte.S.ꝓcedit ſine dubio.q hes tenetur ſa/
cere rẽperſecte legatarij. Sʒ ſi poneres ꝙ teſtatoꝛ legaret reʒ
pꝛopꝛi quã aliꝰ pPoſſideret. tüc videret legare ius qð habet in
re.ut.d.l.ſi domꝰ.S.ſi.⁊ tũc hẽs liberat cedẽdo actionẽ ſiquaʒ
habet. ut. l. apð iuł.S.ſi titiꝰ.S.ti.j.fallit in caſu ſi pꝛo recuperã
da poſſeſſione eſſet neceſſarius magnus ſumptus tunc perti⸗
neret ad heredẽ. ſicut dicimus in ſeruo legato qui erat in ſuga
ex lſongiquo.ut.l.cũ ſeruus.õ.ti.j.per rationẽ poſitã in.l.ſi rej
obligata.S.ti.j. ¶ Venio ad v.nõ ige Op c ꝓpter ceteras
ſeruitutes hẽs teneat.ut.l.ſeruo legato.S.ſi filiꝰ.S.ti.j. So. ibi
legauit fundũ uti optim maximuſq; ẽ. hic ſimplr. ⁊ iſte paſſuj
declaratur.j.e.l.cũ ſilius.S.dñs.¶ Venio ad ſcdᷣaʒ partẽ pᷣn
abet in re. ut. l. ſi tibi hò. in pn. S.ti.j. Sol.
glo.ꝙ iſtud refertur ſoluʒ ad fuitutes ⁊ ad ius uſufruct'ꝗ mo

cipaleʒ. Op. ꝙ ſpbe iſtas cauſas ualet legatũ rei mee.qꝛ videt᷑
legare ius quod

riente legatario redibat ad ꝓpꝛietatẽ abſq; legato. ſed ſi eſſet

talis uſufructus ꝙ nõ rediret tũc ualeret legatum. ut.d.l.ſi do
mus:S.ſi. S.ti.j. ¶Ad idem oppo.de.l.apud iul.S. ſi titius.
S.ti.j.Huius timoꝛe glo.hic diſtinguit plene ⁊ clare.vide eaʒ
T ſigna. ¶ Quero nEenna arte huius.S.qualiter foꝛmetur
libellus.⁊ ad quid concludit. Glo.diẽ ꝙ in p caſu petit uſufru

ctus.i ſcdᷣo ⁊ tertio petet᷑ füdus.ut pꝑ hoc aduerſar adhuc co

Fatun luẽ uel poſſeſſionẽ uacuã tradere.vide gl.ꝗ ĩcipit.ſ.uſu/
Hruct'. v iſtð ẽ uerũ. ⁊ hoc dic apꝑte tex.ut dixi ponẽdo caſũ.ꝰ
rium tenet gl. i.l. eũ ꝗ ita.S.pe.j.de v.ob.ubi dẽ ꝙ fũdu petet᷑
ut hẽat uſufructũ.⁊ ꝓ ülavidet᷑ caſus i.l.ſi ita ſtipulatꝰ. S. titiꝰ
de v. ob. ubi dicit ꝙ fũdo ſoluto ſine uſufru.in nullo contingit

livᷣatio. Hi.tʒ iſt gl.i.d.l.enʒ ꝗ ita.S.pe.repꝛobata illa. Ad
S.titi. rñidet ꝙ lʒ nõ ↄtigat libatio ĩ alid tũ illud qð defic tm
55 Reti E l.l. ſi nõ ſoꝛtẽ. S.ſi.x.de ↄdi.ĩde. Sʒ Di.⁊ glo.vi
det᷑ tex.hᷣ qꝛ diẽ ꝙ uſuſfructꝰnõ ↄſiſtit ĩ parte.ſ.qta.nõ eni ↄſi
ſtit ĩ parte ttia uel qrta.nõ eniʒ uſufruct põt dici ftia uel q̃rta
pars ſũdi.ſj Oſiſtit ĩ parte itegrali qꝛ ex ppꝛietate nuda ⁊ uſu/
fructu ↄſtituit᷑ plenũ dñiuʒ.ut.l.recte dicimꝰ.j.de v.ſi.⁊ qð ibi
nõ.meliq; alibi. Itẽ ↄ eos videt᷑ ꝙ uſufruct nõ ẽ in oblone.
ut.l.? ꝑ iuſiurãdu.S.ilð.j.de accep.ergo nꝭẽ ĩ petitiõe. Rñ.
⁊ dico ꝙ imo ẽ ĩ oblone.ut.l.ſia reo.j.de fidèiuſſo.A d.§. lll
rñde ut ibi dixi.teneo ergo X.5 poſitã.?⁊ Di.p caſũ hui.S.⁊
Otex.i.d.l.eũ ꝗ ita.S.pe.⁊ ibi dixi.¶QAũo aliꝗs tradit rẽ q̃
dʒ alti uitutẽ.utrũ videat᷑ tradẽ poſſeſſionẽ nacuã. Hic ẽ ca/
ſus ꝙ ſic.nã p dicit ꝙ hẽs tene᷑ tradẽ poſſeſſioneʒ uacuã.po
ſtea dicit ꝙ nõ tenet hẽs ſi tradit rẽ fuã.ꝓ hoc videt᷑ tex.õ.de
euic.l.q ad huitutẽ.oiũcta.l.ij.ĩ pn.sõ.de ac. emp.¶ Sed q̃ro
pone ꝙ in ĩſtro ẽ ꝓmiſſũ tradẽ poſſeſſionẽ liberã ⁊ uacuam ſi
tradit fuientẽ. Yateoꝛ ꝙ videĩ tradẽ nacuã ut dixi. Sʒ an vi
deai tradẽ liberã. Puto ꝙ nõ qꝛ ꝑ fuitutẽ aufert aliq de iu

re rei.ita ꝙ libẽ ⁊ habẽ ⁊ poſſidẽ non licet.ut.l.ſtipulatio iſta.

S. .j.de vbo.ob. Pꝛetea ʒᷣ eñ q ſibi aſſerit ſuitutẽ deberi daĩ

iterdictuʒ uti poſſidet.ut.l.ſi duo.S.ſi vicinꝰ.S.uti poſ.Si er/

go pparet hoc turbat poſſeſſionẽ ⁊ ſic nõ ẽ liba.etiã hoc
videt expᷣſſũ i.l.vi faci f.j.de vi ⁊ vi ar. Sʒ hoc ſac qð h̊ d
in ulti.gl.ſ.ꝙ ius fuitu ẽ ex rẽ.ergo ꝑ hoc poſſeſſio rei nõ dĩ
minꝰ libᷣa.ſy rñſio patebitex ſequẽti.q.¶ Qũo ergo utrũ ius
Fuitut dicat᷑ eẽ ĩ fundo.Glo.hᷣ dicit ꝙ nõ. In ↄꝛiu videt᷑.j.de
dã.ĩfec.l.eoꝝ.facit.õ.de nox.l.ĩ noxalibꝰ.⁊ hoc dicit Ja.de
gre. Lu dic ꝙ fuit'i fundo dñante ẽ ius ei cui debet᷑ iſta fuitꝰ

⁊ ĩ eo ex hoc aligꝗd plus ponii.ut.l.q in aliena.i fi.de ne.ge.ſʒ

ĩ fundo fuiẽte no ẽ aliqð ins poſitũ ſʒ puatiuũ.qꝛ p hoc illi fu/
do ⁊ iuri eius detrahit.ut.l.ſtipulatio iſta.S.j.de v.ob.⁊ ꝓba
tur in.l.arboꝛ. .fi.S. cõi di.Et iõ ſi lego tibi fũdũ tuũ fuieteʒ
nõ videoꝛ legare libationẽ fuitut.q;ꝛ ĩ eo nulluʒ iuj hẽo qð po
nat aliqd ĩ me.ſʒ in illð ẽ i fido meo dñante quẽ tibi nõ lego.

A municipibꝰ? Miuicipib põt uſufruct refua/

1 . tri.qꝛ põt extingui.h.d.¶ Qũo

bmodis poſſũ amittẽ uſuſructũ.ic ⁊ rũdeas ut hẽs ĩ gl.

Mü cx familia. Ziuidi in parte?ſex

— IAlibet pars allegat p?'o
S§. ⁊ ꝑ partes legaʒ. ſcda ibi ſi de falcidia.ttia ibi ʒ ſi
Vno.qrta ibi ſi duos.ꝗnta ibi ſʒ ſi ſunduʒ.ſexta ibi rogo.Et

E mã de eo ꝗ ẽ rogat reſtituẽ vni ex ceri.⁊ uſq; ad.S.ſi rẽ.pꝛo

ſequii vnã mãz multũ ſolẽnit᷑ ⁊ iſtud pncipiũ hoc intẽdit. Juſ
ſus reſtituẽ vni ex certis cuʒ moꝛiet ſufficit ꝙ eligat ⁊ uſq; ad
moꝛtẽ põt nartare P.D. Mud pncipiuʒ ponit tres.q.⁊ ſolu.
ipſarũ ⁊ rõnẽ ſolutionũ.ſcda ibi ⁊ ei.ttia ibi utruʒ ergo.¶ Et
ad euidẽtia toti legij gl.pᷣmittit ꝙ qꝗdã teſtõꝛ q uocat ẽ ſẽpꝛo
nius fecit hẽdẽ titiu.?⁊ eũ rogauit de reſtituẽdo fũdũ herodia/
nũ vni ex familia cuʒ moꝛiet.iſta vba colligunt.j.e.l.S.rogo.
uel poſſumus dicẽ ꝙ teſtõꝛ dixit ꝙ vniex ſuncha ſundũ relin
quat.ut colligit.j.e.l.S.ſʒ ſi fuqũ.ex eo enĩ qð dẽ relinqt ĩtelli⸗

Ve lega.ſcdo

vno electo ceteri excludunt᷑.h.dð. Nꝛimo ſol.vnã.q.⁊ ponit
duas rõnes ſolonis.ſcvo ſoluit aliã ⁊ annectit rõnẽ.ſcða ibi
itaq;.¶ Nõ ꝙ elect videt᷑ noĩat ĩ p teſtõ qð ẽ nõbile ad mul
ta. Adunantia gnãlis elegit illũ quẽ poꝛes noĩauerũt. Certe
electꝰ videt ab adunãtia ſpalit᷑ noĩat.ut h ibi ac ſi noĩatĩ ⁊c.
⁊.l.itẽ eoꝝ.S.ſi decuriões.S.qð cniuſq; vni.¶ Et NHi.iĩducit
ad.q.ſcire debet ꝙ ep̃i debẽt hꝛe q̃rtã de relictis ad pias cau
ſas.niſi ſint relicta ad certos detminatos uſus.ut ad faciẽdã
eccliaʒ uel ſilia.ut ex de teſ.c.fi. Pone mõ ꝙ teſtõꝛ religt cen
tũ diſtribuenda ad pias cauſas put executoꝛ elegerit ⁊ execu
toꝛ eligat ſabꝛic ecclie. certe eps ꝑinde nõ hẽbitqrtã ac ſit᷑ pᷣ
teſtõ eẽt illa cauſa a teſtõꝛe expᷣſſa.ut hᷣ ⁊.l.aſſe toto.õ.de hẽ.
iſti. ⁊.l.iſtitutio tał.de cõdi.inſti.⁊.l.ſanctio legũ.j.de penis.
Op. ꝙ hẽs nõ hʒ neceſſe eligẽ. ut.j.e.l.S. rogo.ſol. ut dixi
S.in pn.l.¶ ¶QOp. hinuit ꝙ iſta electio facit legatũ oditiõale.
3 de iſti. de le. S. optionis. So.ibi in optione rerũ.hᷣĩ electiõe
ꝑſonarũ.dixii.l.cũ qdã.S.ti.j.¶ Op.de qlibet legato detra
hit᷑ falcidia.ut.l.j.j.ad.l.fal.ergo ⁊ de iſto. Rñ.qtũ ad pᷣmũ
teſtõꝛẽ iſte elect capit ut legatarꝰ⁊ iõ ut ex iullo detrahet᷑ falci
dia q;tũ ad ſcᷣm capit ut creditoꝛ.ut.S.ꝓxi.⁊.C. de bo.auc.
iu.poſ.l.i.iõ ex illo non detrahi falcidia.¶ Vltio ex hoc.S.
nõ duo.pᷣ ꝙ tał electio põt ſieri ĩ ultima uolũtate ut colligi h̊ᷣ
Tĩ ſe.S.⁊ ſic pʒ ꝙ nõ requirit pñtia ꝑſone electi.ut.j.e.l.cũ pꝛ.
§S. donatiões.dixi.S.e.l.j.in.q.quã diſputaui que incipit.ſiliũ
inſtituit. ¶ Scðo nõ ꝙ nõ hʒ neceſſe eligẽ dignioꝛẽ uel pꝛoxi
mioꝛẽ ut in v.itaq;.ſic ille cui cõmittit electio pauperuʒ nõ bʒ
neceſſe e igẽ pauperioꝛẽ.dixi in.l.cũ quidã.Sꝭeeo.
5ſ vno ivnex certis ſſtituat ⁊ ſundus exneo
1 legat᷑ ab eo uendicabit deducta poꝛtiõe
hẽdis.h.d.hic iuriſcõ.det᷑minat duo dubia circa eandẽ mãm
⁊ ſic hʒ duas partes.ſcdᷣa ibi uerũ.¶ Op.h̊ dẽ ꝙ iſtituendo
hẽdẽ nõ videt eligẽ. ð. .e.l.S.ſʒ ſi fundũ.⁊.j.pꝓxi.S.ſo.ut dicã
in.d.S.ſʒ ſi fundu.¶ Op.h̊ dẽ ꝙ ſit cõpẽſatio. ð qꝛ cõpẽſatio
ẽ debiti ⁊ cediti ĩuicẽ ↄtributio.qð h̊ nõ eſt.⁊ ſic ob.l.j.S.de
cõpẽſat.Glo.fatet ꝙ hᷣ̊ nõ ẽ ꝓpꝛie cõpẽſatio iz retentio. Ael
dic ꝙ cõpẽſatio dẽ facta a teſtõꝛe q iſtituẽdo vnũ hẽdeʒ videi
uoluiſſe cõpenſare cũ eo illã partẽ iundi quã poſſet pete a le/
Sarario phr qð opponet᷑ ſibi doli exceptio ſi ipſe agit.⁊ etiaz
i legatarij ↄuẽiant᷑ ab alijs cohẽdib ex ꝑſona ipſi opponẽt
doli exceptionẽ ᷣm glo.ut.S.de pac.l.ſi tibi.S.paciũ.⁊.j.e.l.
ſi rem. ¶ Mõ ꝙ ſicut teſtatoꝛ põt legare reʒ heredis.ut.d.
ſirẽ. ita põt legare rẽ a ſe debitã ipſi heredi.ut pʒ h.

. .

(Si Duos Di ples ex cert iſtituant ⁊ pars fundiex/
HBeee

git cũ moꝛiet.q;ꝛ vbũ relinquẽdi trahit ad ultimã uolũtatẽ.ut

l. vbũ relinquẽdi de v.ſi.⁊.l.j.ĩ fi.S.de tab.exhi.(¶ Nõ ꝙ ſi te
ſtatoꝛ iuſſit bona diſtribui inter paupes ⁊ executoꝛes ſuos ꝙ;
paupes electi nulla hññt actionẽ ex electiõe ſʒ ex teſtõ pꝛimo.
Mõ ſcðo ꝙ legatarij ex pᷣ teſtõ q;tũ ad hẽdẽ habent ut cre
ditoꝛes.ut.l.j.C. de ho.au.iu.poſ.¶ Tertio nota ꝙ talis ele/
ctio põt mutari.¶ Op.ad pmũ ꝙ hẽs nõ hʒ necchſ eligẽ. ut
j.e.l.rogo. Rñ.nõ hʒ neceſſe pciſe ſ eo nõ eligente oẽs de fa/
milia admitunt.ſʒ ſi vult vnum pᷣſerre hʒ neceſſe eligere ut h.
¶Op. di h hẽdẽ debẽ eligẽ cũ moꝛiet.Cõtra imo ſtatiʒ cum
põt.ut.l. cũ ge e So.
ibi ſimplicit. Ael h fuit dictũ relinquas.qdð ĩtelligit ꝑ ultima
uoluntatẽ ut.S.dixi.¶ Op. dã h ꝙ fruſtra legat. . . e. l. . ſ
ſi ſundũ.So.põt legare ut habeat vi electiõis ut ĩ ↄꝛio nõ viʒ
legati ut h. ¶ MNõ ergo diligẽter ꝙ iſti qbus cõmittit electio
pauperũ ⁊ diſtributio ſuffic ꝙ dicat tales eligo.nec ẽ neceſſe

fuit dictũ cuʒ moꝛieris reſtituas.

ꝙ dicãt ↄcedo.tñ ſi dixerĩt non vitiat᷑. Ex hoc apparet ꝙ ex

inſtrumẽto electionis nõ dʒ ſolui gabella.cũ ex eo nulluʒ ius
queratur pauperi electo ſed ex teſtõ pᷣ. ¶ Op.ꝙ poſtq; ele/
ſi nõ poſſit mutare uolũtatẽ ut.S.e.l.ſtatuliberu.S.ſtichũ.⁊
huiuſmodi. S. ſtichũ. S. ti. j. So. Hiõ qꝛ elegit ante tpᷣs.ſecuj
ſi eẽt iuſſus reſtituẽ ſimpliciter.qꝛ tũc ſtati electo quereret ius.
nec uariari poſſet ut in ↄꝛijs.ita knctr bene.
ε falriA ꝛoſequit eandẽ mãʒ. ⁊.h.d.
Si de falcidia. ofed- capit ex teſtõ eligent
ſed eius q iuſſit reſtitui.⁊ fᷣm iũllud

falcidie rõ non minuitur et

Deneo relinquat illa uẽdicabit᷑ excepta parte
q̃ſſtitutis cõpetẽt.h.d.¶ Nõ ꝙ ule ꝗẽ iuſſus reſtituẽ vna rẽ
vni ex certis põt ex ulis cert᷑ plłes eligẽ.qdð ẽ mirãdũ.cũñ teſtõ:
dixerit vni reſtitui.ut pʒ ex gl.qẽ in pn.l.⁊ ex tex.ꝗ dicit vnũ
ex familia ⁊c.ꝓbai.j.pxi.S.¶ Scdo nõ ꝙ põt diuidẽ rẽ.⁊ ſi
in partẽ aliqua eligat ⁊ in partẽ negligat ualet electio.qð pʒ.
qꝛ hẽdes vident᷑ electi p parte ⁊ ꝓ parte legata exneo videtur
neglectũ.⁊ ſic pʒ ꝙ iſti qꝗ debẽt diſtribuẽ bona iter pauperes
pñt facere diſtributionẽ particularẽ. c ſi in parte faciũt iĩ pac-
te negligũt nalet. ¶ Nõ ꝙ iſtituẽdo quẽ hedẽ videi ꝗs eligẽ.
⁊q ãBic facit ꝙ ſigs eſt iuſſus poſt moꝛtẽ ſuaꝗʒ bona ſua diſtribuę
inter pauperes illũ quẽ iſtituit videat eligẽ in pauperẽ.qdᷣ
putarẽ uerũ ſi hoſpitale qdᷣda uel pauperẽ iſtituet.ſec ſi alin,
foꝛte ſiliũ uel ſilem hoĩeʒ inrec tuc nõ eligẽt ex his q teſta
toꝛ uoluit.¶ Querit glo.q̃lit᷑ ad partẽ relictã exneo illi de fa/
milia admittant᷑. Ol.dicit ꝙ pᷣ admittant qui ſuntĩ ꝓximioꝛi
gradu.ut.l.peto.S.fratre.j.e.⁊ ex illis pᷣfert q petẽdo pᷣoccau
at ſi alij negligẽt. ut dixiin.l.cũ qdã.S.e.¶¶ Altio gl.op.de
ſoluto. in auc. de nup. ⁊ nõ ſoluit. Dic ſo.iſtud ẽ regulare.il

—

ſ Auz Eigẽs nõ põt electũ grauare ut ali
ſi füduʒ reſtituat niſi ei tãtũdẽ relinq̃t.⁊ tune
etiã poterit ab exneo nẽdicari ſi dñs ſuerit ne exeat de famulis
h. d. NMꝛimo ſoluit vnã queſtionẽ ⁊ ponit limitationem. Se/
cundo ſoluit aliam ⁊ ponit illationẽ ex ea.ſcda ibi ꝙ ſi talia.
NHãõ ula uerba cui uoles aut quib noles.q intelligo ꝙ fuit
diſiũctiua legis non teſtantis.q.d.ſi teſtõꝛ dixerit relinqs cui
uoles ſiue quib noles,. x ſic ſi dixit quib uoles põt vnũ eligẽ.
ð eſt nõdu.ꝓbat..e.l.cũ qdã. facit qð dixi.S.pxi.S.qꝛ ſii
ſingulari dixit cui uoles ⁊ põt płes eligẽ.ergo eadem rone ſi
dixit qb uoles põt vnũ eligere. In ↄꝛiũ facit.j.de annu.le.l.
iij. F. ; ſi ita.¶ Op.h̊ dẽ ꝙ lʒ ꝗs elect ſit rogat de reſtituen
do alteri ẽ fatiſiactũ uolũtati defũcti.ð de.S.led ſi vno.S.e.l.
Hlo.ma.ſoluit plurib modis. Iſta ẽ ꝙ h ſpaliter elegit vnuʒ
ſibi funduʒ pꝛelegando.ideo ſundus uadit ad eum ad aliqð

lud ſpale ut nõ.õ.de acꝗ.hẽ.l.ſiqs mihi bona.S.iuſſum.
SS 5

——

6— — —

—.

— — — — —.— —

.6—— T T h —

lʒ ſit rogat de reſtituẽdo.ſʒ ſupꝛa quẽdaʒ vlr hẽdeʒ iſtituit ⁊
fũdũ alteri directo legauit.vñ fũdus nullo momẽto fuit hẽdiʒ
⁊Tq ſic in eo nõ põt videri electꝰ. ¶ Op.ꝙ gꝗs poſſit grauari ul
tra q; ſibi relinquat᷑.ut.j.e.l.ĩperatoꝛ.S.j.So.ut ibi.¶ Qũo
executoꝛ cui cõmiſſa ẽ electio ⁊ diſtributio bonoꝝ int᷑ pauꝑej
eligit aliquẽ ĩ pauperẽ ĩ vno fũdo hꝰpacto ꝙ poſt moꝛtẽ reſti
tuet cuid alti.ul ꝙ daret certã q̃titatẽ alteri poſt moꝛteʒ.an
iſtud onus ualeat. Hic videt᷑ c ꝙ nõ.⁊ ẽ uerũ ſi poneremꝰ
illũ aliũ cui dʒ reſtitui nõ eẽ de numero pauperũ.ſicuti h vide
bat dare ei ꝗ erat exneꝰ ⁊ nõ ei qui erat de familia.ſʒ ſi eẽt de
numero pauperũ puto ꝙ ualet.ſic eniĩ põt diuidẽ rẽ int hẽdej
ut. S. F. Pxi.ita põt diuidi int pauperes.ut.l.miles.ita.S.⁊ q
dixim. S. de te.mili.¶ Vẽio ad v.ꝙ ſi talia. Op.ꝙ hẽs he/
dis livᷣet dado fũdũ cuʒ onẽ ſuo.ut.S.ti.j.l.a ſpſtituto..hẽs.
So. h̊ teſtõꝛꝗ legauit ſciebat ↄditionẽ fũdi. Sʒ ð hoc op.

ſi teſtõꝛ hẽbat aliqdð ius ĩ re lʒ ſit tale ꝙ moꝛte debẽt extigui il/

lud iuj.tñ videt᷑ legatũ.ut.l.ſtichũ de uſuſru.le.x.l.ꝙ ĩ rerũ.S.

j.S. ti.j.⁊.l.uxoꝛ.C. de lega.Solł.Di.videt᷑ dicẽ ꝙ h̊ ↄſtat 2
ali

teſtõꝛ ſciuit ⁊ cogitauit fùdũ debẽ reſtitui vni ex familia qð
quãtulũ repugnat littere.qꝛ videt loꝗ in dubio dũ dicit onera
tũ ĩtelligi.⁊ ſic videt᷑ loq in caſu dubij.põt ergo dicẽ ꝙ h fami
lia uẽdicat pꝓpt᷑ ſactuʒ hẽdis ꝗ dat exneo.utlʒ hẽs hoc faciat
iuſſu teſtõꝛis nõ excuſat qn teneatur. ut.l.ꝗ duos.S.e.x.l.nõ
quocũq;.S.ꝗ gaiũ.ð.ti.j.¶Op.qꝙ uli de familia ſtati prit pe

tere nõ expectata moꝛte hẽdis. ut.l.cũ pꝛ. S.libert.j.e.Sol.
Di. iõ 7 heres dedit ex neceſſitate ſibi ĩpoſita a defũcto. pba

tur.j.e.l.peto.S.pꝛediũ.⁊ ibi dicã. —r
(Rogo Juſſus cũ moꝛiet᷑ eligẽ põt donec viuit eligẽ.⁊
1 vante nullus admittũ.ſʒ eo non eligẽte oẽ.h.d.
¶ Op. ꝙ nõ eſt uerũ ꝙ ſit datũ vni. ut pʒ ex pn. S. Sol. nõ ẽ
datuʒ yni certo.ſʒ vni eligẽdo.iõ ſi nullus eligit oẽs uocant᷑.
Aũo q̃lit᷑ oẽs uocãtur. Rñ.ut.S.e.l.S.ſi duos.¶QQũuũo

iuſſus ẽ aligs bona diſtribuẽ int᷑ pauꝑej decedit anteq; diſtri

buat.utrũ oẽs pauperes admittant᷑. Rñ.iſta lex loquitur qñ
ꝗs iuſſus erat reſtituẽ vni ex certis.⁊ iõ ſi aliꝗs eſſet iuſſus di
lbuere iter pauperes vnius hoſpitalis ul vnius vicinie tũc
oẽs illi admittent.ſi vo inter pauperes ſimplicit᷑.tunc epᷣs ſuc
cedit.ut.l.nulli.C. de epi.⁊ cle.⁊ in auc.de eccle.ti.S.ſinautẽ.

re. Si teſtõꝛ legat rẽ hẽdis ut ſua ualet legatũ.h.d.

— 1 1 EAuũo qd ſi teſtõꝛ legat rẽ qua hʒ cõeʒ cũ here
de. Rñ.tota debet.ut.j.e.l.cũ nll.S.dñs.¶ Quid ſi legat rẽ
quã dʒ hẽdi. Rñdeo idẽ q;ꝛ tota debetur.ut.S.e.l.S.ſʒ ſi vno.

¶ AQuid ſilegat rẽ quã dʒ hẽdi p parte⁊ ꝓ parte exneo. Rñ.

ꝓ parte hẽdis tm debeĩi legatario.ut.d.S. ſſi vno.⁊. S. ſi du⸗/
os. ¶ Altimo gl.ſignat ↄꝛiũ de.l.ſi domꝰ.S.j.So.ut ibi nõ.

Amiſſa L verba ſideicõmiſſi ſint defectiua tũ
Si omiſſa. dbeſen colligitur. . d. exepluʒ

o. multis modis.tu tene ſcom.

¶ Ites marcus. Qerba enüciatiua futuri euẽt 4d

egrauatũ directa fideicõmiſſuʒ ĩdu
cut.h.d. Supꝛa dixit de vbij defectiuiꝭ.h de vbis enũciatiuij
ſuturi euẽtꝰ.¶ Op.j.de uſufru.le.l.gnãli.So.ibi fuerũt vba
ad honoꝛatũ directa.h̊ᷣ ad grauatũ.videbid ꝑ gl.i.l.peto.j.e.

QQOp.j.e.l.cũ pꝛ.S.mãdo.Sol.ibi fuerũt vba ↄſiliatoꝛia

nõ. ¶ Op. S.e.l.titia cũ teſtõ iĩ pn. So.ibi fuerũt vba enũcia
tiua de futuro emiſſa ꝓpt alið.h pncipalit ꝓpt ſe. ¶ Op. de
l. iul. F. ex his.j.ti.j. So. ut ibi dixii ſolu.ij.l.gnãli.qð nõ.

— sSa Ea qᷓ ꝗs caperet alio
Equẽs queſtio. Addate bonter d

tima uolũtate ĩ ſideicõmiſſũ gnale nõ ueniũt.h.d.⁊ ẽ
caſus multũ ſinglaris.¶ Op.qꝙ ueniat ĩ idecõmiſſũ.ut.l.cũ

virũ.C. de fideicõmiſ. So.aliud ĩ iſtis donaſ.q lʒ moꝛte ↄmſr

ment᷑ nõ ueniũt ĩ fideicõmiſſuʒ ut h.rõ qꝛ nõ capiũtur ex teſtõ
nec ↄſirmant ex aditiõe hẽdita ſʒ ex ſola moꝛte.x iõ eſt ſpẽs
ktia differẽs a donatiõe ĩter viunos ex legato.ut nõ.i.l.res.C.
de do. ĩter vi.⁊ ux.ſʒ.l.cũ virũ.loqtur ĩ lega ⁊ ſideicõmiſſiꝭ q̃
ex teſtõ debeni.utĩ gl.ibi ⁊ ꝑ doc.dixii.l.marcel.S.ꝗdã.j.ad
tre. ¶ Op. h dicit ꝙ res donate ſũt ex cauſã bonoꝝ. Cõtra.
q dñiuʒ nõ exiuit de bonis defũcti.ergo ẽ i bonis.ut.l.reʒ in

bonis.j.de acq.re.do.So.dicũt qꝗdã h loquũ ĩ reb q̃ nõ ſũt

ꝓhibite donari.qð ẽ ꝗ iſt.l.ĩ fl.vñ alij dicũt q ſũt ex cauſam
bonoꝛũ.i.ſũt ſeparate a bonis.⁊ iõ magis pot dicinõ eſſe ex
bonis q; i bonis.ut.j.vi bo.rap.l.iij.S.i hac.iſti.vi bo.rap.S.
ſi.⁊ hoc poſſet tolerari. Alij dicũt ꝙ nõ dicũ eẽ ĩ bonis.qꝛ re

trotrahit᷑ ut gl. dicit.⁊ ſicĩnuit ꝙ ↄſñrmatio donationũ trahũ

retro ⁊ q ad dñiũ.idẽ nõ.in.l.ſ ↄdi.j.de ſolu.vitas ẽ ꝙ non
trahiĩ retro niſ q ad uſuſru.ut.l.donatiões.C. de do.int᷑ vi.⁊
nx.⁊.l.ij. C. de ĩoſ.do.vñ q;tũ ad ↄꝛũ pᷣncipale potes dicẽ ꝙ

BDe lega. ſedo

tales ſũt ex cauſã bonoꝝ.ſ.q capiunt᷑ ex ultia uolũtate.nã ex
p̃cedẽti donatiõe capit ↄfirmata moꝛte nõ aditione ut dixi.
¶ Vltio nõ ꝙ Aʒo in.l.filiũ quẽ hñtẽ.C. ſami.her.poſuit ca
ſũ Ʒ iſtã.l.ut Ni.dicit ⁊ Ci.ibi refert.Scdo nõ ꝙ glo.j.ti.j.l.
uij.ĩ pn.dicit ↄ caſũ hui.l.ĩ f.¶ Qäũo ꝗd ſihas donatiões te
ſtatoꝛ ↄfirmauit expᷣſſe an uxoꝛ capiet ut ex teſtõ.an ut ex do
natiõe moꝛte ↄfirmata.Hixi in.l.ſiqñ in pn.S.ti.j.

£R Eto. erba pipoſſtins ſeu pꝛeceptiua ad gra/

natuʒ ul honoꝛatũ directa fideicõmiſſi peti
tioneʒ inducũt.h.d. Pꝛiĩa gl.huiꝰ.l.ponit diuiſionẽ.vide eã.
CRis ex pᷣma parte ꝙ vba diſpoſitiua lʒ ſint defectiua in eo
ꝙ nõ apparet ꝑſona Kanzal iducũt ſideicõmiſſuũ ⁊ videt gra
uat hẽs. ſile.S.ti.j.l.i fuꝰ.S.ꝗ margaritã. Mõ ſcðo ꝙ ſi vba
ſũt defectiua reſpectu ꝑſone cui dʒ dari intelligi teſtõꝛ ꝓuidẽ
hẽdi ĩſtituto.ſile.j.de ſta.li.l.ſi ita.⁊ meliꝰi.l.labeo.⁊.l.q pecu
niã.e.ti. Tertio nõ ꝙ ſi nõ ẽ hẽs ex teſtõ cui poſſit irellgi
uiſũ ĩtelligi de hẽde ab ſteſtato.Et ex pᷣdict᷑ apparet P iuriſ⸗
cõſultꝰa.l.vnũ ex familia.S.ſi omiſſa.uſq; huc pſecut ẽ eãdẽ
mam.qꝛ pᷣ dixerat de vbis diſpoſitiuis defectiuis qᷓ hñt defe/⸗
ctũ ex parte vbi.ſco diẽ de vbi enũciatiuiꝭ.t᷑tio h dic̃ de uer
bis diſpoſitiuis defectiuis ex parte ꝑſone eiꝰ a qᷓrelingt ulł eiꝰ
cuirelingꝗt.¶ Op.j.de uſufru.le.l.gnãli.ĩ pn. So.dic gl.q̃dã
ſũt vba diſpoſitiua ſen pᷣceptiua ⁊ illa ad quẽcũq; referani diſ
poſitionẽ ĩiducũt ut h.q̃dã ſũt vba nõ diſpoſitiua ſʒ magijenũ
ciatiua futuri euẽt ulł depᷣcatiua.⁊ illa ſi referant᷑ ad grauatũ
iducũt diſpoſitionẽ.ut.l.vnũ.S.fi.S.e.ſi vo referant ad hono
ratũ nõ ĩducũt diſpoſitionẽ.ut.d.l.gnãli.iĩ pᷣn.vide glo.⁊ nõ.
¶ Op.ſj.e.l.cũ pꝛ.S.pꝛ q ſilio.ſo.ut ibi.¶ Op.ꝙ qũ vᷣbanõ
Otinẽt cui uoluerit Puncſeti nõ ualet diſpoſitio.ut.l.Rliuſta.S.
diui.S.ti.j.DPiẽ gl.hᷣ tacite videt᷑ puidiſſe ne videat᷑ decedẽ ꝓ
parte teſtat' ? ꝓ parte ĩteſtat?. Iſta rõ nõ eſt bona.qꝛ cũ ipᷣe
hẽſiſtitut hẽat reſtituẽ nõ põt videri decedẽ ꝓ parte teſtat ⁊

ꝓparte ĩteſtat ſiue reſtituat ſiue nõ. Nic ergo ꝙ i.S.diui.ſue

rũt vba q ↄtinẽt cõmodũ ſeu ꝓuiſionẽ ei ad quẽ dirigatur ⁊
cõſiliũ.ſ.ne alienet.vñ in dubio videt᷑ dictũ gra ei nõ alteri.h

So ſũt vba q̃ cõtinẽt grauamẽ ei ad quẽ dirigant᷑.⁊ ſic nõ pñnt

cligiplar gra ei ſʒ alti.ſ.cohẽdũ ul ueniẽtiũ ab ĩteſtato.ſa
cit.j.e.l.cũ pꝛ.S.mado.¶ ¶ Altio iſtũ tex.ĩduco ad.q.lex dic̃

ꝙ donatio fcã a ſilio ĩ pᷣmiũ emãcipatiõis nõ cõputat ſibi ĩ le

itima niſi dicat. ut.l.ſiq.S. pe. C. de ĩof.te.⁊.l.etia.j.de bo.
l. dixi i. l.iij.j.ad.l.fal.ↄtĩgit ꝙ qdã donauit ſilio ꝓ parte ſua

in legitimã. Tex. vẽ ꝙ ſic i.ij.rñſo.fac de bo.li.l.etiã.S.pe.

lSSAIIE? Res phibita põt alienari ex cauſa neceſſita
3 ꝛediũ. d b, fũdo alienato ꝓpr es alie

nũ nunq; ſiat renocatio.ut.l.ſiliuſſa.S.diui.S.ti.j.Rñ.ibi ſuit
fſcã alienatio ꝓpt᷑ es alienũ defũcti.hᷣ/ppter es alienũ hẽdum.
¶ Op. ꝙ ſtati ſcã alienatiõe reuocet.ut.j.e.l.cũ pꝛ.S.liᷣtus.
So.ibi fuit uolũtaria aliẽatio.h̊ neceſſaria.⁊ ſic hẽs diſtiguẽ
aut ẽ alienatio uolũtaria. aut neceſſaria.ſi neceſſaria aut ꝓpt᷑
es alienuʒ hẽdis aut teſtõꝛis.ut pʒ.s.Et ex hoc ſumũt qda
fraudẽ ꝙ; ſi res phibita alienari ꝙ ſupponat aliqs ꝗ ſingãat ſe
creditoꝛej ⁊ ĩigrediant᷑ poſſeſſionẽ ex pmo ⁊ ſcdo decreto neĩ
cidãt ĩ penã. ut.d.S.diui.¶ Quũo deiĩtellectu hui.S. ibi ꝙ ex
terus hes ⁊c. Gl.legit trib modis.tene ultimã quã tʒ Ni.⁊ ẽ
nõbilis lec. Ex q̃ habes ꝙ ſicut hẽde viuẽte nõ põt reuocari

ita nec eo moꝛtuo.ſi hẽdẽ fecit vnuʒ de ſamilia.⁊ ſic dʒ itelligi

qð habuiſtiji.l.vnũ.S.ſʒ ſi fundũ.v.ſʒ ſi talia. S.eo.⁊ ibi dixi.
ater. Relictaa tutoꝛe vident᷑ relicta a pupillo ⁊ iõ
W ualẽt lʒ tutoꝛis datio nõ ſoꝛtia effectum.h.d
Pꝛo ponit vnũ dictũ de mr̃e. Scdo illud ꝓbat ꝑ ſile de pꝛe
Tertio ꝙ dixerat de tutoꝛe extẽdit ad curatoꝛẽ. Quarto qð
dixerat qñ tutele datio nõ ualet ab initio extẽcdlit ad caſuʒ qũ
deſic ex poſtfacto. QAuito ex pᷣdici ponit vnã illationẽ.ſcda

ibi na ⁊ ſi.ttia ibi idẽ.q̃rta ibi nec intereſt.quinta ibi deniq;.
Nõ tex ibi ſufficit enĩ ⁊c. ¶ Op.ꝙ mi poſſit dare tutoꝛeʒ fi/

lio ut teneat ipſo iure.ut H ⁊.l.pꝛ.S.de teſt.tute.⁊.l.mr.C.de
teſta.tu. Gl. ſol.tu dic clari mr nõ põt dare tutoꝛẽ ſilio ut te/
hneat ipſo iure ut h.ſ̊ dʒ ↄfirmari.ſʒ ĩ hoc ẽ dꝛia qꝛ ſi mr iſtitu/
it filiũ ↄfirmatur cũ mioꝛi inqſitiõe qñ nõ iſtituit cũ maioꝛi.ut
dich.ll. pbat᷑.⁊ hoc tʒ Di.¶ Ad ſcdᷣam partẽ op.ſi teſtm pa

tris nõ ualuit.ergo legata exneis nõ debeni.ut.l.hac Aſultilſ ⸗

ſima. S.ex iperſecto. C. de teſ. Sol.dicũt ꝗdam hᷣ fuit iſtitutꝰ
vn ex liberis ⁊ legata fuerũt facta alicuiex liberis.⁊ hoc ſaſʒ

tutoꝛis datio ne puilegium ſilij piudicet tutoꝛi ꝗ eſt eneus.lʒ

Sꝛiũ inuat gl.i.l.ꝗ a pꝛe.S.de ↄſir.tu.tangit.in.l.ij. C. de oſir.

tu. ⁊ i. d. S. ex ĩper ſecto. Alij dieũt t iſta tenet q; h teſtm noꝝ

lg an ex hoc ꝙ diẽ p parte ſua videat᷑ uelle ꝙ ſibi cõputet᷑

põt ſuſtineri.⁊ ſm hoc hẽs h caſũ ꝙ ĩ teſtõ ĩperfecto nõ ualet

Helega. ſco

ualebat q ad teſtõꝛis dationẽ. q; dedit eũ ſilio emãcipato.uel
dedit quẽ dare nõ poterat.ſʒ qͥ ad alia teſtm erat ualiduʒ.
¶Fr. atre Res alienata ex familiã S ꝓhibitionẽ teſtõꝛis
ALI Eereuocat᷑ ꝑ oẽs de familia oꝛdine ſucceſſiuo. ſʒ
pmus cauet de reſtituẽdo ſequẽtib.⁊ ſi cautio omittat nõ cõ
dicit res ſz caſu ueniẽte nẽdicat᷑ ⁊ ſufficit quẽ fuiſſe ĩ familia tẽ/
poꝛe teſti. h. d.pᷣ ponit thema.ſcdᷣo ponuntĩ ſex.q.⁊ earũ ſolu/
tiones ꝑ oꝛdinẽ Zrtes ifra patebũt. pma pars ponit thema.
iõ nõ hʒ ↄꝛia. ¶ Sʒ q o cũ teſtõꝛ iuſſit ĩ familia relinꝗ ſimpli
cit.de q familia ĩtelligit. Rñ.de familia ipſi teſtõꝛis in dubio.

ut. l. cũ acutiſſimi. C. de fideicõ.⁊ ita tʒ Pi. Me.⁊ oẽs.¶ Ae

nio ad ſcdᷣam partẽ h hẽs ꝙ iſtituẽdo extraneũ hẽdẽ videtur
alienare. Cõtra..ti.j.l.p?.S.fundũ.Quidã dicũt ꝙ lʒ ſit alie
natio tñ dñiũ in hẽdẽ traſit.qdð ẽ falſũ ꝑ iſtã.l.q ꝑmittit uendi/
cationẽ illis de familia. Dic ergo ꝙ ibiiõ q; allenatio fuit tm̃
ꝓhibita in vita h ſimplicit. Et iõ ꝓ hui declaratiõe ⁊ alioꝛuʒ
q fiunt in gl.ſi q̃rit utruʒ hẽdis ĩſtitutio habeat ꝑ alienatione.
Dic aut lex uł teſtõꝛ alienationẽ ꝑmittit aut ꝓhibet.ſi ꝑmittit
pmiſſus ĩſtituẽdo videt alienare ĩ caſuʒ ꝑmiſſũ.ut.C. de ſcdis
nuptijj.l.ſiqs hoꝛe.S.cetuʒ.⁊.S.e.l.vnũ ex familia.S.ſi duoj
ſcðo caſu q ꝓhibet aut ẽ ſcã ꝓhibitio ſimpliciter. aut limitati
ue.pᷣ caſu nõ itelligii phibita traſmiſſio ad hẽdẽ teſtamẽtariũ
uel legitimũ. ut.l.j.S. de ſun. do. x. j. de acqꝗ.re. do.l.qdã.rõ q;
nõ põt ꝗs facẽ ꝗqn decedat ⁊ hẽdẽ babebit. Et aduerte ꝙ iſtꝭ
mẽbꝝ mõ ↄgruit ultime uolũtati.qꝛ ſiĩ ea eẽt ſcã ſimplicit ꝓhi
bitio nõ ualet. ut.l.ſiliꝰ.S.diui.S.ti.j.⁊.l.pꝛ.S.iulł.agrippa.j.
ti.j. ſzʒ ↄgruit phibitiõi legis ul ↄheni. Scdo caſu qñ ꝓhibitio
nõ ẽ fcà ſimplicit ſʒ limitatiue.PDic aut limitatio ẽ facta circa
modũ . ut qꝛ ꝓbibitũ ẽ quẽ alienare doloſe uel in fraudẽ.⁊ nõ
videt᷑ phibita traſmiſſio ad hẽdẽ.qꝛĩ ea ceſſat dolus.ut.l.ex h̊
edicto.S.ĩ hẽdẽ.S.de ali.iu.mu.cau.fac.aut /phibitio limitata
E facta reſpectu tꝑis.ut q; ꝓhibit alienare ivita ⁊ nõ ꝓhibet
ĩ moꝛte.iõ põt hẽdẽ inſtitue.ut.d.l.pꝛ.S.fundũ.j.ti.j.autꝓhi/
bitio ẽ facta limitatiue reſpectu ꝑſone ĩ quã nõ dʒ fieri aliena“/
tio ⁊ tũc videt᷑ phibita traſmiſſio iure hẽditario ĩ illã ꝑſonã.nt
j.e.l. codicilł. S. a mr̃e.⁊.l.ſiqita.S.ea lege.j.de vbo.ob.⁊ ibi
dixi. aut phibitio ẽ ſacta limitatiue reſpectu ꝑſonarũ in quas
põt alienari. ⁊ ultra eas ẽ phibitio facta gnaliꝭ ut in caſu iſti
S. ⁊ tũc aut trãſmiſſio fit ad hẽdẽ exneuʒ ex teſtõ ⁊ videt᷑ ꝓhi
bita alienatiout h.aut ad hẽdẽ legitimũ ⁊ nõ videt᷑ ꝓhibita.
nt. . e. l. eñ pz. S. cũ int. ⁊ hoc tʒ gl.j.in ſo.l.pẽ.S.qndeci.j.ti.j.
dẽ tenet᷑ cõit in.d.l.pꝛ.S.fũduʒ.ita tʒ Di.⁊ ꝗa. de are.Ex

is ſũt ſoluta.ꝛia qᷓ fiũt ĩ gl. iſta partẽ. ¶ Veio ad ftiã par

tẽ.ſ.ad v.qd ergo.hᷣ dicit᷑ ꝙ ꝓximꝰꝗſq; uocat.Contra..e.l.

cũ ita.S.ſi. So.ibi aliq fuerũt noĩati vñ pᷣferunt᷑h ſimplicit fa

milia. ¶ Venio ad q̃rt parteʒ.ſ.ad v. nec tñ. Op. ⁊ videt ꝙ
poſtq; pin uẽdicauerit res ſit ſcã alienabił ĩ quẽcũq;.ut.l.pẽ
S. qndeci.j.ti.j. Gl.ſignat iſtud ↄiũ ad ſcdᷣam partẽ.ſʒ ibi nõ
bñ cadit ſʒ h ppe.dic ergo ꝙ ibi fuit phibit alienare gꝗlibet p
parte ſua.vñ pars q ſibi obuenit a ſocio illam põt alienare.qꝛ
nõ ẽ phibit. vo facta fuit ſimplicit ⁊ in rẽ.ſ.ne dom alienet
ſz ut i familia reliquat.aliud ergo ẽ dicẽ ꝓhibeo ne alienes uel
ne titi alienet tũc cũ ſit ꝑſonalis ſi res traſiret ad aliũ ſemel.li/
cite deceto põt alienari.ſʒ qũ ꝓhibitio ẽ in rẽ.tũc phibitio ſem
per durat ut h. ¶ Venio ad ꝗntã.ſ.ad v.ꝙ ſi cautio. Op.q;
poſſit dici.ut.l.hoc ſenat.S.j.de uſufru.ea.re.ꝗᷓ uſu conſu.
Bl. ſoluit pᷣ hoterat ↄſuli alio mõ.ibi nõ.qð nomz. qꝛ etiã ibi
alio mõ ↄſulit᷑ ut ibi pʒ.ſolue ergo ſcðo mõ ꝙ h nõ intereſt q;
ſoꝛte nunqꝙᷓ; ẽ habiturus.ibi ſic qd declarat᷑.ille a q uẽdicabai

erat exne vñ in nullũ caſũ ẽ habiturus ipᷣe cũ nõ ſit de famiia

⁊ cautio q̃ debebat p̃ᷣſtari erat pᷣtãda fuo publicoĩ fauoꝛẽ ſa
milie vñ nõ põt ↄdicẽ. Illi vo de familia quoꝝ intereſt nõ pꝑñt
uẽdicare qꝛ pᷣm uẽdicauit ⁊ nõ hʒ ab his ſʒ ab alio poſſidete.
Itẽ illis de familia põt eẽ ↄſultũ alio mõ.ſ.ex titulo ut legato/
rũ noĩe caueat᷑ p officiũ iudicis.¶ Venio ad ſextã partẽ.ſ.ad
v.ſ ſi domus.Op.cautio q̃ nõ põt cõmitti nõ dʒ interponi.
ut. I. H ſtipulatio. S. diuus. ut le.no. ca. QAuidã dicunt ꝙ hicẽ
ſpale. dicũt alij ꝙ hic põt cõmitti.⁊ qð dicit q; ſũle erat ultimꝰ
intelligo alius eẽ ſperabat.uel alius erat in eq̃li gradu.uel
dic ꝙ nullus erat in vitate ſʒ dubitabat᷑ an eẽt. ¶ Circa iſtam
partẽ querit ꝗᷓ ſit iſta cautio. Glo.dicit ſuꝑ vᷣbo cautioneʒ.dic
ut in glo.¶¶Venio ad ultimã partẽ.ſ.ad v.ſiqdẽ.⁊ oppo.ꝙ
emãcipat nõ ẽ de familia. ut.l.tutela.S.de capi.di.So.ꝗdã
dicũt ĩmo ẽ hodie cũ ſbᷣlata ſit dꝛia emãcipatiõis.tu dic ꝙ nõ
erat de familia nũc ſʒ tpe teſti. ut.l.ſ cognat.j.de re.du.
”õ ℳ per atoꝛ Legatari tenet cedẽ ſideicõê/⸗
U .EEEEEιmiſſario actionẽ nel rem ſibʒ

dhH.d. hanc.l. declara ut. S. ti.j.l. ſideicõmiſſuz.

CSi er 5& Oneratus in ctitate nõ
0 Si cẽtum legatis. põt ultra grauari qᷓ ſit il⸗

la ⁊ eius uſure ſi onus ĩ titate ↄſiſtat.ſec ſi in ſpe ꝓpꝛia.h.d.
hũc. S. declarabo.j.S. ꝓxi.Hi. dicit ꝙ iſte caſus nõ ẽ alibi.

Cu quid. nerat qta no põt grauariin alia qta

ultra vires relicti. . d. reaſſume. 5. ſi cetũ
5. pxi.in pn. Diciũ ꝙ habet᷑ rõ uſurarũ.qr qꝗd erit hodie cuʒ
uſure ſint in totũ ꝓhibite. Rñ.dʒ haberi rõ ei lucri qð põt ho
neſte ⁊ licite ꝑcipi ᷣm foꝛmã.c.ꝑ vꝛa⸗.ex de do.ĩter vi.⁊ uxo.
¶ Venio ad v.nec mutãda.quẽ dicit Di.nõ eẽ alibi.⁊ uerũ
diẽita exp̃ſſe.ſʒ rõnẽ ei habem.ſi eni ex aliq negotio ↄſecut
ẽ cõmodũ ꝓpt᷑ hoc nõ põt grauari.qꝛ habuit a foꝛtuna nõ iu
dicio teſtõꝛis.ut.l.ſʒ ſi ſic.j.ti.j.l.ſociũ ꝗ ĩ eo.s.ꝓ ſo. IDẽ ſi pe⸗
nã euaſit ⁊ ſic euitauit dãnũ ꝓpt᷑ hoc nõ põt grauari.ſimile in
eo g euitauit dãnũ expẽſarũ.ut.l.iij..ſi rẽ.j.ti.j. ¶ Venio ad

S. ſi ita. ⁊ op. de iſto.S. cũ qdã. So.h fuit legata qtitas pe

cunie ⁊ grauat ĩ ſpe certa ⁊ ꝓpa.vñ tin videt extimaſſe rẽ ſuꝗ
nec põt in ignoꝛatiã ptẽdẽ. ſ in. S. cũ ꝗdã. fuit relicta qta cui
ualoꝛẽ poterat ꝓbabilit᷑ ignoꝛarẽ.iõ nõ iputat᷑ ſibi. Hui occa
ſione gb enumerat caſus ĩ ꝗbꝰpõt ꝗs ĩ plus grauari qᷓ; one
ret᷑ qua vide ⁊ ſigna. Lu tñ diſtigue.aut reliquiĩ quatitas aut
ſpẽs certa aut qta.pᷣ caſu aut grauat᷑ iĩ q̃titate ⁊ nõ põtĩ plus
grauari q; ſit illa q;titas ⁊ cõmodũ uſurarũ.ut h ⁊ i.S.ſi cctũ.
aut grauat᷑ ĩ ſpe.⁊ tũc aut ĩ ſpe ꝓpa ⁊ põt ĩ plus grauari.⁊ ſibi
iputet ſi agnouit.ut hĩ v.h ſiſta.⁊.l.ſi minoꝛ.S.de mio.aut in
pe aliena redimẽda.⁊ tũc nõ tenet᷑ expẽdẽ ultra q; ſit legatũ
etiã ſi agnouit. ut.l.q ſi nõ Fuꝰ.ĩ pn.j.ad.l.ᷣfal.ſi vo legaĩ ſpẽs.
⁊ cẽ aut legat ſimplicit aut alt᷑natiue.pᷣ̊ caſu nõ põt ĩ plus gra
uari q;ᷓ ſit pciũ illi ſpẽi cũ fructibꝰ.ut.:.ciuitatib.S.ſfi.S.ti.j.⁊
l.filiꝰ.S. apud marcellũ.ſcdo caſu qñ alt᷑natiue.tũc põt graua
ri qᷓtũ ualet illa res qᷓ pluris eſt etia ſi minoꝛẽ agnouerit.ut.:.
plane.el.ij. S. ſicui. S. ti.j.ttio caſu pncipali qñ qta reliquit ali-
cui uel aliqd vlłe qð ↄtineat debita ⁊ credita.tunc aut queris
utrũ poſſit grauari ꝑ teſtõꝛẽ ultra ualoꝛẽ ipſi qte.⁊ nõ põt.ut
B l. .ciũ Aa autits utrũ ille ꝗq reliquit᷑ poſſit grauari ex nã
ipſi rei relicte.ut ſi poꝛtio hẽditaria ẽ dãnoſa ⁊ põt grauari qꝛ
tenet᷑ oĩa debita agnoſcẽ.idẽ ſi legat᷑ calẽdariũ uł mẽſa.ut hoc

ij ariÿ Mꝛeciũ T res cõparata ex pcio ſuccedit loco
En aut. rei in vlib. h. d. ¶ Op. ꝙ pciũ loco rei nõ ſuc
cedit.ut.l.mr.C. de rei uen. So.ibiĩ iudicijs ſinglaribus.hin
vꝓlibꝰ. ita nõ.S̊. de pe.hẽ.l.ſi reʒ.ſac̃.j.de vbo.ſig.l.labeo.S.j.

(Ta auͤt. rdl filiꝰ. S. luti. ⁊.l.lutio.S.qᷓ marito.j.e.

⁊ ibi dixi. ¶ Op. de. l. ſi lege Ss de pe. hẽ. Sol. dicit gl.

h emit᷑ noĩe hẽditario.ibi ſuo.hᷣ ſo.nõ plʒ qꝛ h loqꝗt ſimplicit᷑.

Itẽ qꝛ ĩ dubio videt emẽ ꝗs ppꝛio nole.ut.l.⁊ magis.j.de ſo⸗
ſuß. Mꝛefea h tex.loqꝗt ĩ caſu dubij qd apparet q; ſuꝑ dubio

pſumit. dicit enĩ diminuiſſe nõ videt ⁊c.ſi eni emiſſet noĩe hẽdi
tario ⁊ ꝓ ↄſtãti ponẽt ꝙ nõ diminuit nõ utereĩ illo vbo videt᷑.
ꝙ refert ad caſu dubij. Pꝛetea iſta ſo. S. l.idẽ fuãdũ.j.ꝓxi.

ti. qᷓ cũ iſta ↄtinuat.ibi ſoluit creditoꝛibꝰ ꝓpis qð nõ põt fieri

noĩe hẽditario. Mꝛetea ꝙ. l. ſilege. S.j.diſtinguat᷑ aut emit

noĩe ꝓpo uł hẽditario nõ põt eẽ ueꝝ.nã ibi loquit i bone ſidei
poſſeſſoꝛe ꝗ ſe hẽdẽ putabat.vñ hẽdita i eẽt Oſuſa cũ ſuo pꝛi
monio.ut.l.ſʒ ⁊ ſi ples.S.ſfilio.de vul.⁊ pu.vñ idubitant᷑ noie

po emit. nec h cadit tal diſtictio. ¶ Vñ ꝓ declaratiõe huiꝰ
marie ꝗᷓ ſtilis ẽ ⁊ dtidiana diſtigue qñ hẽs hʒ vnã reʒ ꝓ alia
utrũ uẽiat ĩ petitiõsʒ heditatj ul reſtitut.õeʒ. dic aut loqmuri
poſſeſſoꝛe hẽditat.aut ĩ vo hẽde rogato de reſtituẽdo.pᷣ caſu
ſiqdẽ ẽ bone ſidei poſſeſſoꝛ.aut ad eũ ꝑuenit aliqd directo ex
ipo pctu habito ſuꝑ re hẽditaria. ut quẽdidit ⁊ habuit pᷣciuʒ
uł ꝑmutauit rẽ vna ꝓ alia ⁊ habuit penã ⁊ circa hoc uẽit ĩ pe/
titioneʒ ⁊ reſtitutionẽ hẽdita.ut.S.de pe.hẽ.l.ſi poſſeſſoꝛ.S.

bone fidei. . l.utrũ. x.l.ſe. e.ti. adeo ꝙ ſi uellet ipſa rẽ hẽdita/

riã reſtituẽ. ⁊ id qdð p ea habuit retinẽ poſſet. ut.l.ſi?⁊ rẽ ⁊ pꝛe⸗
ciuʒ. de pe. here.aut ad eũ ꝑuenit nõ directo ex ipſo pctu ſꝑ

circulũ.qꝛ pᷣ uendidit rẽ ⁊ habuit pᷣciũ.deinde ex pᷣcio aliã rezʒ

cõparauit.tũc qd poſtea cõparauit nõ tenet reſtituẽ ſʒ pꝛeciũ
uatenus facteſt locupletioꝛ. ut. d.l. ſed ⁊ ſi.S.j.de pe.here.
imile in eo qð emit ex re pupullari q; efficit᷑ pupuli.ſecus in eo

qʒð emit ex pecunia habita de uẽditiõe rerũ pupilli.ut.l.titiuz
S. altero. S. de admi. tu. . C. cõia utriuſq; iu.l. ſi patru. ſi vo

eẽt male ſidei poſſeſſoꝛ.tũc aut ad eũ ꝑuenit ĩmediate ex otra
ctu habito ſup re heditaria. ut q; uendidit ⁊ habuit pꝛeciũ.uł

ex pecunia heditaria cõparauit rẽ. ⁊ tũc ant hoc fecit ſponte

non ꝙ eſſet neceſſarium uel expediẽs hereditati.⁊ eſſet in ele/
ctiõe petitoꝛis.quid ueniat in petitiõe hẽdita..ut.S.de peti.
here.l.ſi a dño.S.ſi pdo.aut erat expediẽs uel neceſſariũ hẽdi

tati.⁊ tũc uenit illud ĩ petitionẽ ⁊ reſtitutionẽ qð ad eũ ꝑuenit

.

il
d
t
t
i
0o
.

d

— — —— — — — Sr

Fßggnãs. ubi part nõ vi

ex ctu habito ſuꝑ re hẽditaria. ut.l.iteʒ neniunt in pn. de pe
ti.hẽ.ſi vo ad eũ uenit ꝑ circulũ.ut qꝛ res hẽditarias uẽdidit ⁊
ex pᷣcio aliqd cõparauit.tũc qð cõparauit ĩ petitionẽ hẽditaʒ
nõ uenit.ar.d.S.altero.⁊.d.l.ſi patruꝰ.ſʒ tenebit q̃ſi dolo de/
ſierit poſſidẽ.ſcðo vᷣo caſu qñ loquir in vo hẽde rogato de re/
ſtituẽdo.tũc aut ſuit rogat ſimplicit.aut qcqd ſuperit.pᷣ caſu
aut iuſte ignoꝛabat ſe grauatũ ⁊ idẽ qð ĩ bone ſidei poſſeſſoꝛe
dictũ eſt. ut ſolũ teneat ad ilud qð ad eũ puenit.ut.l.f. S.ſ. .
e.aut ſciebat ſe grauatũ ⁊ alienauit.tũc idẽ qð.S.dixi in male
ſidei poſſeſſoꝛe in.l.hẽs ĩſtitutꝰ.S.j.j.ad tre.⁊.l.mulier.S.ſi enĩ
ad tre.⁊. S.de ſide.here.pe.l.j.?⁊ qð nõ.j.ad tre.l.marcellus.
§. res.p glo.⁊ pꝑ Hi.ſcdᷣo caſu qñ ſuit rogat reſtituẽ qcqd ſu⸗
pererit ⁊ hʒ locũ iſte.S. Nã aut ↄſtat ꝙ fecit aĩo intuentendi
ſideicõmiſſũ ⁊ de iure antiquo hʒ locũ.l.titiꝰ.⁊.l.rogat.j.ad
tre. hodie ſufficit ut fuet q̃rtã. utin auc. rogatꝰ.C. ad trebel.
aut ſtat ꝙ nõ feẽ tali aĩo.⁊ ſine dubio uenit ĩ reſtitutiõeʒ.ar.
hui.S.qut dubitat᷑ q aĩo fecit.⁊ tũc ſi ex pcio aliqd compara
nit nel aliqd utile ſibi fecit ⁊ in dubio nõ videt᷑ facere aĩo dimi
nuẽdiſideicõmiſſũ.als ſecus.h eſt caſus ⁊ ſic apparet ꝙ eſt ca
ſus pꝛſus diſtinctꝰ a.d.l.ſʒ ⁊ ſi lege.S.j.¶ Qũᷣo dicit h̊ ꝙ pꝛe
cio rerũ uẽditarũ aliqd cõparat cui ĩcũbat onus pbãdi qd ex
illo pᷣcio ſit cõparatũ.Tex.ĩ.l.fi.C. de pig.videt᷑ uelle ꝙ qñ q
cõparat ſibi videat᷑ĩ dubio cõparaſſe ex illa pecũia quã ↄſtat
ad eñ pueniſſe ꝗð ẽ nõdũ ⁊ iõ nõ bñ.¶Quũoĩ.l.idẽ fuandũ.
dicit h nõ enĩ aſſumii ĩ coꝛpoꝛe tc.qd ẽ hoc dictũ.dicit Pi.qꝙ;
tãtũ retineri videt᷑ ĩ pꝛimonio cũ tãto min dicebatur pᷣ hꝛe qʒ
erat Sedirand ab taare ervo tio cõgruit ad caſũ huius.l.
tm.Sʒ referendo ad oĩa ſupꝛadicta dic ꝙ tãtum ĩ pꝛimonio
poſuit qᷓtũ diminuit.poſuit aũt redimẽdo ul ſe liberando.
er paphila. Perii oiat
edeos habẽ ex ti
matrẽ. h.d.¶ Op.S.de euic.l.uacce.⁊.l.ſi
6 videt᷑ emptꝰ. So.partũ ve nõ emit ſʒ ma
trẽ cqrioꝛẽ ꝓpter partũ.ideo nõ videt hie ex cauſa lucratiua.
¶QOp.ſj.ad.l.fal.l.in.l.facidia placuit.ubippt᷑ partũ non di
ciĩ ancilla emi carioꝛ.So.ut ibi.¶ Quũo ꝗd ſi aligs emit ma
trẽ nõ panãtẽ. Gl.h videt᷑ dicẽ ſec.ʒ Rog.dubitet. ut pʒ ex
pma ⁊ ſcda gl.puto tñ ꝙ ſimi fuit empta nõ pᷣgnãj ꝙ debeat
aberi rõ ſũptuũ factoꝛũ ad hoc nt part haberet.ut q;ꝛ ancil
la tanq; pᷣgnãs nõ potuit operari. Nullus ẽ eni caſus in quo
hec deductio expẽſarũ factarũ cauſa acqrendoꝝ fructuũ non
ſiat. ut.l.ſi fundus.S.ſami.herc. ¶ Altio nõ ex ſi.l.ꝙ lʒ in in
dicio nõ ſit ꝓbatũ de ualoꝛe rei iudex ex officio ſuo dʒ eſtima/
re.facit.j.qd vi aut clã.l.ſemꝑ.S.in hoc ĩterdicto.⁊ qd ibinõ.
ꝑ doc.in.l.j.C. de ſen. qᷓ ꝓ eo.i.q.q̃liter ĩtereſſe ꝓbeĩ in ſi.
AAtio Pꝛolongatio dieilegatoꝛu facta ſimplici
ERoter reſert etiã ad ea q̃ diẽ hñt.h.d.¶¶ Op.
de.l. ſi talis ſcriptura..ti.j. So.ut ibiin.S.j.
es HNon retfert qͥ ꝗs loquat᷑ qñ vxba diſpoſiti
1 Eua ꝓſerani.h.d. NHic ut.õ.eę.l.peto in pn.
oparte Pꝛelegata nõ ueniũt in ſubſtitutione
PE yulgari. h. d. Et eſt bonus caſus. huic
cõcoꝛ.j.ti.j.l.ſextilia. Nõ ꝙ lʒ quis nõ ſit hẽs nõ dʒ hẽe totũ
plegatũ.¶Ad hᷣ op.S.ti.j.l.q filiab.S.fi. Ol. ⁊ l.l.filio. ẽ.
oal lurb mode Cerſde ẽꝙ p̃legata q̃tenus ẽ ĩ poꝛ
.

tione hẽditaria vident pᷣlegata ſpᷣ ↄditiõe ni hẽditatẽ nõ adie/

tnlo qbʒ

rit.⁊ iõ ſi repudiat dʒ he poꝛtionẽ in qua ab initio ↄſiſtit lega

tũ ut pꝛo parte cohẽdũ.⁊ aliã in qua ab initio non ↄſiſtit lega
tũ. q; repudiãdo extitit cõditio eo viuo.ſʒ ſi decedit anteq re
pudiet p parte hẽditaria nõ põt ad hẽdẽ traſmittẽ.qꝛ nõ exti
tit cõditio eo viuo.ita logtur h. ¶ Sʒ ð hãc opi.iſta ↄditio ſi
hẽs non erit ipler̃ eo viuo ⁊ in actu moꝛiendi exñte.vñ dʒ ad
hẽdẽ trãſmitti.ut.l.f.q di.le.ce.⁊.l.ab oĩbꝰ.S.cũ gdã.ð.ti.j.
So. Hieſt tacita oditio ſi repudiauerit.nõ ſi hẽs nõ erit.⁊ ita
nõ ĩplet᷑eo moꝛiẽte qꝛ nunq; repudiauit.⁊ ita h tʒ Di.vñ vbi
cũq; dicit ꝑ gl.ꝙ ieſt ↄditio ſi nõ adierit.itellige.i.ſi repudia/⸗
uerit. ¶Op.iſta ↄditio ẽ tacita.ergo nõ ĩpedit traſmiſſionẽ.
nt. I.ditiões qᷓ extriſecus.j.de ↄdi.⁊ de.Sol.h ĩeſt racite ex
uoluntate deſuncti. Itẽ dependet ex uoluntate legatarij.⁊ iõ
q;ꝙᷓ ſit tacita ĩpedit trãſmiſſionẽ ſicut exp̃ſſa. ut.l.ſi ita.S.illi ſi
uolet. . ti.j. ¶ Op. de.l.titia. S. j. S. e. So. ut in glo.

G L AUm filins. Si teſtm rũpit ꝓ parte lega⸗

ta nõ debent᷑ ſic nec legata ex/
traneis.libertates debent᷑ ⁊ pᷣſtant inſolidũ.ꝓ fᷣuitu⸗
te actio dar inſolidũ.ſʒ/ ꝓ parte obſtat exceptio niſi partis ex
timatio offerat᷑.h.d.m Di.¶Ad pᷣn.op.ꝙ ꝗs pot decedẽ
pꝓ parteteſtat' ⁊ ꝓ parte ĩteſtat.ut.l.ius nr̃jm.j.de re.iu.So⸗
nerũ eſt ab initio.ſ ex poſtſacto ſec.ut.l. circa. ð. de ĩoffi. tel.

De legaßj ſedo

¶ Op. ꝙ etiã rupto teſtõ p qᷓrelã legata ualet. ut in auc.ex
cauſa. C. de li. pte. So.fateoꝛ q iſta.l.hodie coꝛigit. ita gloſa

toꝛ tʒ h̊ in gl.q icipit.ſ.in totũ ⁊ . h bal Bn u nõ. Idez

nõ.in.l.papinianus.S.ſi ex cauſa.de ĩoffi.teſ.⁊.l.qnta.co.ti.

⁊.l.iure nro.S.de teſ.tu.lʒ qdã ↄ ꝑ.l.titia de inof.teſ.Ci.refert

opi.in auc.ex cauſa.ego teneo iſtꝗ glo.ꝑ tex.in coꝛpoꝛe ꝗ di
cit ne miliꝰfalſis accuſationibꝰ cõdẽnet ⁊c.⁊ ſic loqtur in caſu
q ꝗs eſt exhẽdat cauſa ĩſerta lʒ non va.¶ Venio ad ſcdam
partẽ ⁊ op.⁊ videt ꝙ libertates nõ cõpetãt ĩſolidũ niſi qs pꝛe
ſtat partẽ eſtimatiõi ᷣni.ut.l.iudicati.de excep.reiiudi.So.
gl. fatet ꝙ dz pᷣſtari pare eſtimationis Fui.Alij aliter dicũt ut
nõ.in.l.cũ duobus.C. de ĩof.te.¶ Sʒ op.qꝛ ſi eẽt uerũ h̊ nul
la eẽt differentia inter libertates ⁊ puitues.qð eſt ̊ iſtum tex.
So. Fut ſtati dicã.¶ Venio ad tertiã partẽ.ſ.ad v.qdð nõ erit
p qro de ĩtellectu eiꝰ. Glo.legi duob modis.pᷣ ꝙ referat ad
Pn.⁊ ſiceſt plana.ſcdo ꝙ referat᷑ ad pximũ.⁊ tũc ob.ↄꝛiũ qð
S.ꝓxi.feci.qꝛ nõ videt᷑ differentia inter Fuitutẽ ⁊ libertatem.
¶Nꝛo cuius declaratione ſcias ꝙ ſi totũ teſtm̃ ualeret liber
tas teſti cõpetẽt ⁊ etiã fuitPſine noua ↄſtitutiõe.ſicuti enĩ trãſ

fert dñiũ ita fuit oſtituit. ut.l.ſi partem.S.j.quemadmo.fui.

amit. T. .j. de nitle qñ⸗ teſtm rũpit ꝓ parte libertas ipo iu
re cõpetit eodẽ mõ.lʒ ſu p̃ſtare cogat᷑ eſnmatiõis partẽ ꝑ of/

ſiciũ iudicis. ut. d.l.iudicati.ſʒ ſuitutes ipſo iure nõ cõpetũt.

ſed actio ꝑſonalis ꝓ Fuitute cõpetit inſolidũ.⁊ hoc vult dicere
iſte tex. ¶ Op. fuitutes ex poſtfacto pñ̃t oↄſeruari p parte. ut

l.ꝓ parte.S. de fuit.So.poſtq; teſtm reſcindit᷑ fingit᷑ ab ini/
tio nõ ualuiſſe ⁊ ꝑ ↄñs ſeruitutẽ nullo tpe ↄſtitutaʒ. ¶ Quũo

pꝛacticà hui par. Bicit gl.ſi hẽs ↄueniret ad itegrã fuitutẽ
tũc hʒ neceſſe Ouenire cũ ſilio ut patiat iponi.qdð ſi nõ facit cõ

dẽnat᷑ ad itereẽ.hoc nõ placet Di.qꝛ ẽʒ iſtũ tex.nõ enĩ ↄdem

Differũt qꝛ ĩtereẽ poſſet mł

nat ad ĩtereẽ ſʒ libat᷑ dado partẽ eſtimatiõis.ðiſta int ſe multũ
tuũ aſcẽdẽ. pꝛacticaʒ ergo ponit tex.
clarã ⁊ bñi qꝛ hẽs ↄuẽt ad ſolidã ſuitutẽ põtſe liare dando
partẽ eſtimatiõis.uel ſi vult cõueniat cũ ſilio ⁊ det itegraʒ ſer/
uituẽ recepta parte eſtimatiõis.¶ Vltimo nõ illũ tex.qꝗ dicit

arj eſtimatio.i.pars eſtiatiõis.qꝛ fuit diuiſionẽ nõ recipit.
LZutio titio. Legatani heqitat dz ſuſtinẽ cõmoda

⁊ icomoda illi.h.d.Et ẽ bonꝰ.S.⁊ ſe/
pe de facto accidit.¶ QAũo pᷣutrũ legatuʒ hẽditat dicat vle
uel particulare.Rñ.aut ꝗs legat hẽditatẽ ipſi legant ⁊ videt

ſideicõmiſſũ vle.ut.l.mulier. S.ñ.ad tre. aut ꝗs legat hẽditatẽ
quã habuit ab alio nõ ſuã ⁊ tũc nõ ẽ ſideicõmiſſu vłe.ut.j.ad

tre.l. cogi.S.ſʒ ⁊ ſi miles.v.⁊ quis.qð ẽ ea rõne q; teſtatoꝛ uł

adiuerat uel legãdo adijt ⁊ ſic ↄfũdu cũ ſuo pꝛimonio.ut.l.ſʒ

T ſi ples..filio.S.de vul.⁊ pu.vñ amodo nõ ẽ hẽditas iſllius
pmi defũcti pꝛope loquẽdo.⁊ ſic trebel.nõ hʒlocuʒ.ut.d.v.⁊

uis. Et ex hoc ſeꝗt ꝙ dies hẽditas legate cedit a tꝑe moꝛiʒ

ſic alteri rei ſingularis legate.qð ẽ miradũ.cũ hoc ẽ tale lega
tũ qð põt hꝛe incõmodũ.vñ videret᷑ eadẽ rõ qᷓ hẽditate.ſʒ tñ
Zʒꝛiũ ẽ h ut vidiſtis. ¶ Qũo qꝗd de fructib medio tꝑe ꝑcepꝑt.
utrũ debeant huic legatario. Rñ.nõ.ut.j.l.pꝛoxi.S.filia.nifi
eo mõ qᷣ ĩſra dicã.¶Qũo ꝗd ſi defũct ſoluit debita hẽdita/

ria an ab iſto legatario debeat BeGuc⸗ P p Aten o, cuz
11

nõ. ſic itelligo.l. iſtã qᷓ dicit ad legatariũ nõ traſire onera
nõ ꝑſeuerãt uſq; ad moꝛtẽ.ſ.ſi onera ſũt extincta de fructib

ꝓcept fructib cõpẽſari.ut.l.luti.S.q marito.j.e.ſec ſi nõ poſ
ſet cõpẽſari cũ fructib.ut.j.de cõdi.⁊ de.l.ꝗb dieb.⁊ qd ibi

—

uel als nãlit. ſec ſi eẽt ſolutũ de ppo teſtõꝛis.ðut.l.ꝗ cõcubinã
S. cuʒ ita. .ti.j. ¶ Quero gd ſi teſtõꝛ exigit debita an illa pe/
cunia reſtituet huic legatario. HNic tex.videt᷑ ꝙ nõ dũ dicit ſiẽ

vice mutua pᷣſtabũtur actiões q̃ ei pᷣſtare poterũt.q.d.ſi ſunt

0S00 minus. Heres non põt retinẽ uſufructũ ulł Par

extĩicta nõ debent᷑ ei.qð puto uerũ ſi extincta ſunt.⁊ teſtõꝛ lo⸗
cupletioꝛ nõ ẽ factꝰ.ſec ſi in ſuũ pꝛimoniũ ↄuertiſſet. ut.S.e.l.
iperatoꝛ.S.ſi.cũ.ll.ſequẽ.⁊.d.l.qui cubins Fcoz ita. . ti. j.
¶Quũo utrũ debeãat inuicẽ pᷣſtare cautiões. Rñ.ꝙ ſic.ſ.p le/
atariũ ꝗ ſubiuit oĩa onera hẽdita.ut.j.l.ꝓxi.S.menſe.⁊.d.
q cõcubinãꝗ.S.cũ ita.⁊ ecõuerſo ꝑ hẽdem cauebit᷑ legatario
de dãdo ſibi ꝗcꝗd ad eum ꝑuenit ex dicta hẽditate.ut.l.ij.in
pn.⁊.S.perueniſſe.S.de heredi.uel ac.uen.

Rez rei legate. ſec' in ceteris Fuitutibꝰ. h.
d.nõ qð dixi in ſumario.¶ Op.S.ti.j.l.legatum.S.fundus.
So. diſtinctio huiꝰ.S.tollit ↄꝛiũ qꝛ aliud in uſufructu ut h.ali
nd i ceteris ſuitutib ut ibi.⁊ ſicↄcoꝛdat cũ.ij.rũſo. ¶ Op. de
l. cij.j.de uſufru.le. So.ibi legauit ꝓpꝛietateʒ qdð intelligitur
de nuda.h̊ legauit funduʒ. ¶ Op.ſi bʒ teſtatoꝛ in re partem
illã ſolũ videt legare.ut.l.fui electiõe.iĩ ñ. S.ti.j.ſo.il uerũ q’ũ
alia pars erat exnei.hᷣ alia pars erat hẽdis qdð ẽ nõ. ¶ QaRũe

Ze legaß ſedo.

qd fli pars erat hẽdi debita. Rñ.idẽ ut dixii.l.vnũ.S.ſirẽ.&.
c. ¶ Qũo h loquit᷑ in ſundo legato ſpᷣ cõditiõe qd.ſi fuerit le/
gatũ pure. Rñdeo idẽ ut.S.e.l.i cui.⁊ ibinõ.hoc enĩ pʒ ex ra
tiõe poſita ĩ fi.S.q pars erattzcie iqᷓ n ali Zino nõ.
„ NMõ videtĩ eẽ falſũ qð iuuaĩ pmoꝛ
¶Heres meus. BKatocn de Who ponlti
ctũ ſeu thema.ſcðᷣo rñdet annectẽdo rõneʒ ꝙ falſa demõſtra
tio nõ vitiet legatũ.ftio annectit aliã rõnẽ ibi nec in totuʒ ⁊c.
Pꝛo cuius declaratione debes ſcire ꝙ de nã dictiõis ex eſt
denotare cauſã ꝓximã. ut.C. de legi.l.nõ dubiũ.⁊.l.eo tꝑe.in

ſi.S.de pecu.cũ ergo teſtatoꝛ dixerit ſibi deberi ex teſtõ.nõ vi
debat᷑ poſſe referri ad id qð ex ſtiplatiõe debet᷑ occaſiõe teſti.

⁊ ſic uliꝰdebiti teſtm eſt cauſa pma ⁊ remota nec ẽ ꝓxia.qꝛ di

ctio ex põt poni ꝓ dictione ꝓpt᷑ cauſa vitãdi ↄꝛietatẽ uł abſo/
nũ itellectũ.ut.l.j.C.ſi ru extero.iuriſcõſultus dicit h ꝙ dicta
cauſa nõ eſt oino ſalſa.q; dictio ex põt ĩtelligi ut denotet cau
ſã pmariã ⁊ remotã. ¶ Op. S.ti.j.l.ſi ſic. F..C. S. e.l.ſi ita ſcri
ſiſſet. So. ibi debitũ fuit extictũ.hᷣ vo fuit trãſlatũ in aliã ob
igatiõeʒ. ¶ Op. ꝙ nõ ĩſpiciam oꝛiginẽ obloni.ut.l. j. S. ſine
S.de cõ.ſi.cau.ſo.ibi cauſa obligatioij deuenit ad nõ cauſa.h̊
uenit de vna cauſa ad aliã.¶ Op.j.de capti.l.in bello.S.co/⸗
dicilli. So.ibi nõ ĩſpicit tᷣs qͥ codicilli ſunt facti.qꝛ ꝓpe illud
nõ dicit tpe oꝛiginis codicilloꝝ.ſʒ ĩſpicit tps facti teſti a qͥ co/
dicilli ↄfirmant.ut ibi pʒ. ¶ Op. de.l.j.de herc. uel ach. uen.
HBl. nõ ſol. ſz nõ eſt ð. ¶ Op. de. l. iij. S. idẽ ſcribit. S. de pecul.
So.ibi ex mutatiõe tituli mutat rõ legis.nã ꝑ iudiciũ dicitur
q̃ſi ↄctũ cũ filio de peculio qð in oꝛigine actiõis ibi nõ erat.ſʒ
h ex mutatiõe tituli nõ cõtingit mutatio uolũtatis defunctiꝑ
rõnes h poſitas in . de oe vil inutn ide fielat.
ʃ111 i aliq caſu ſibᷣtas ĩpedit tꝑe qᷓ cedit dies
(Bei Dus. ſegati vitat legaiu md. C PpCad ſylt.
l. pe.So.fallit ibi ꝑ rõnẽ poſita in tex. ¶ Quero que ſũt iſte
cauſe que ipediunt libertatẽ fui.Nic ut in gloſa.
R ater Quilegat vni ex certis plu videt oĩb legare.
EAtEI e exceſſu in illo ĩ heredis arbitrio ponere.h.d.
¶Mõ ꝙ de nã cõparatiui ẽ relinqre foꝛmã poſitiuiĩ exneo.
⁊iſta ẽ rõ q̃re oĩb videĩ relictũ. Scðo nõ ꝙ ſi teſtõꝛ dicet ali/
cui plus dandũ nec ponit vba qꝗᷓ ſapiãt liberã uoluntatẽ uł ar
bitriũ boni viri videt᷑ in dubio ĩtelligi de arbitrio boni viriut
h in tex.dixit eni h plus tribuas.nec dixit quãtũ uolueris uł
quãtũ putaueris uel q;tũ arbitrat ſueris ui aliqd ſile.⁊x tñ re
fertur ad arbitrium boni viri ut patet ex tex.qui dicit arbitri
um filie datur. qdð eſt notanduʒ. ¶ Quero uſq; ad quaʒ quã
titatem põt arbitrari. Rñdeo modicũ.ut.l.hec adiectio.j.de
vbo.ſig. ¶ Qũo qd ſi nõ ſuit arbitratꝰ.Glo.ponit opi.vitas
eſt ꝙ ſtabit arbitrio iudicis.qð pʒ ex tex.dũ dicit arbitriũ filie
dat ⁊c. ut.l.j.S.e.(¶ AVltimo iſte.S.ĩducit᷑ ad.q.de teſte g diẽ

titiũ poſſediſſe.xij.annis ⁊ plus.de ꝑ glo.in.l.ab hoſtibus.

S. ſed qð ſimplicit.S.ex qui.ca.ma.⁊ ꝑ Guil.i.l.x ſi poſt tres
S.ſiqs cau.Vitas eſt ꝙ üla vba ⁊ plus nil releuant ĩ teſte.qꝛ iu
dicẽ incertũ teclärirl.n artiie in litẽ iurã.⁊ ibi dixi.
S 1 Ille per quẽ nõ ſtat quominus tutela ſuſci/
Ho inre. satin§ Paclegato, v⸗Einea hoc dic ut
dixi de executoꝛe qui noluit officiuʒ aſſumere ut dixi in.l.j.g.
eo.de hoc in.l.nenſenius cũ.l.ſe.S.de excuſa.tuto.

aτα Quiuenit cõtra cautionẽ mu/
Qui mutians. tianã tenet᷑ reſtituẽ rẽ cũ fructi/
bus. h. d. de hoc dic plene in.l.mutiane.de cõdi.⁊ demon.

ar ſi . Qñ ſut ples actiones q̃ electiõe tollunt᷑ non
AII H 9 qmittitur cumulatio. h. d. Ad tex. ibi ut nõ

põt dic petẽdo partẽ ꝑ vnã actionẽ.partẽ per alia.⁊ ad hoc

tendit pma rõ.uel petẽdo totũ ꝑ utrãq; actionẽ.⁊ ad hoc tẽ/
dit ſcdᷣa rõ.ibi nõ eniʒ ⁊c. ¶ Op.in auc.de ſideiuſ.S.ſʒ neq;.
So.itelligas h de pluribꝰ actionib pncipalibꝰ.ut ꝓponẽdo
actionẽ ex teſtõ ⁊ rei uendicationẽ.ſecus ſi pponẽt ꝑſonalẽ ⁊
hypothecariã qð põt ut in Sio.⁊ nõ.pꝑ NHi.in.c.nullu de re.
iur. li.vj.⁊ dixii.l.fũdi.⁊.l.ſũdũ.j.de excep:.(¶ Qũo q̃ẽ rõ
ꝙ iſte actiões nõ pñt ſimul ꝓponi. Rñdeo ꝙ partim petit᷑ ab
vna parti ab alia.⁊ rõ eſt qꝛ legatuʒ nõ põt diuidi ut in tex.⁊

„ ——

ſic videt ꝙ ſi eſſẽt plura legata legatari nõ Reihcatururrac;
1/

ꝓponẽ ꝓ diuerſis reb.ſjſi ꝓ vna re ꝓponeret᷑utraq; actio
mul.tũc cumulatio nõ admittit qꝛ electiõe tolluntur ut in tex.
¶ Sʒ qro vñ hoc ꝙ electiõe tollunt. Rñdeo tenẽdo gl.q̃ eſt
iſti. e. S.nra aũt.rõ eſt euidẽs q; eligẽdo rei nẽdicationẽ nõ hʒ
actionẽ ꝑſonalẽ cũ ꝓ re ꝓpa nõ det᷑ actio ꝑſonalis niſi ð̊ furẽ.
ut. l. f.. uſuſru. quẽadmodũ caue.ſʒ als eligẽdo pſonalẽ nõ
hʒ rei uẽdicationẽ ut nõ.in.d.S.nr̃a.q̊ ſi tenẽmus opi.qrũdã
modernoꝛũ quã QCi.refert in.l.ij. C. cõia de le.ſ.ꝙ iſte actiões

cõcurrãt oꝛiginẽ ẽ rõ.qꝛ ſi cõſtitutũ eſt ut hẽs cogat᷑ eligẽ ut h
dicit in textu. CAuũo qñ dʒ eligẽ. Rñdeo tpe datilibelli. Di
cit gl. ut. l. edita. C. de edẽ. fallit in.l.j.S. qð aũt.S.quoꝛũ lega.
pronẽ qᷓ ponit in.l. qð hẽdẽ. . elige de tribut. ¶ Qũo gd ſi
ſunt płes hẽdes vni legatarij. Rñndeo idẽ. ut.l.huiuſmodi.S.
ſi. cũ.l.ſe. S.ti.j.dic ut ibi.¶Querit glo.qꝗd ſi ſint duo hẽdes

vnius teſtõꝛis an poſſit ↄ vnũ ꝓponi vna actio. aliũ alia. Et

tʒ ꝙ ſic:qð puto uerũ.qꝛ ꝑ.l.xij.tabu.illa actio ẽ diuiſa ð uloʒ
hẽdes.ꝓ hoc Scitj udeſol tñ. S. pe.⁊ qð ibi glene dixi.
. 5Danata memoꝛia teſtõꝛis repe
¶ Repetendoꝛũ. legata ſoluta.h.d. AAncſi⸗
aũt ſiat ꝓceſſus uł ↄdẽnatio alicui cuimemoꝛia danat. Glo.
dicit in.S.per contrariũ.inſti.de here.que ab ĩite.dixi in.l.qui
a latronibus.S.j.S.de teſta. Si eni,
re Sidz retineri ſpe
Am P ater filios. 01 pecunia ſpe
eties de tota hẽditate deducĩ pecunia de parte reſti/
tuẽtis tm. h.d.pone ſic caſuʒ in tmĩs.pʒꝛ iſtituit filiũ ⁊ vxoꝛẽ ⁊
rogauit vxoꝛẽ ut reſtituẽt filijs retẽto ſibi ſundo ⁊ centũ.Cer/
te pᷣdiũ deducet᷑ de tota hereditate ⁊ pecunia deducet᷑ de par
te ſua.h. d. ¶ Quero gs ẽ effect hui inueſtigatiõis. Rñdeo
in poꝛtiõe debita iure falcidie nõ imputat᷑ niſ id qð qs habzʒ
iure hereditario. ut.l.id aũt.⁊.l.in q̃rta.⁊.l.qð aũt.j.ad.l.fal.
vñ de füdo medietatẽ quã habʒ iure hereditario ſibi ĩputabit
in quartam.de pecunia ſibi totã ĩputabit in quartã cum totã
hʒ de parte ſua ⁊ ſic iure hereditario.qð ſecus eẽt ſi eaʒ debẽt
recipere de cõi.qð dicnt dixiin.d.l.in quarta.¶ Et ſi queris
quare aliud in pecunia q; in fundo.Tex.dic in.l.deducta.S.
nũmis.j.ad trebel. ⁊ ibi videbit. ¶ Op. ⁊ videt᷑ ꝙ totã ſũmiã
capiat a coherede vicej ꝑ hec vba grauat.ut.l.poſt emã/
cipationẽ. S.j.j.ti.j. Sol.grauat videt ꝙ patiat᷑ipſuʒ de par/
te ſua deducẽ ⁊ ſic ip̃e minꝰ Veipien de Parte ſugl gl.
VS NHonatiõi cauſa moꝛt põt fideicõ
Coꝛũquibus. uz ĩponi ⁊ ex ea detrabit falci
dia q̃ detracta fideicõmiſſũ ĩtriſecũ minuet.ſecꝰ in extrinſeco
h. d. NHui.S. mãʒ expedit glo.j.deↄdi.⁊ demõ.l.plauti.ad
trebel.l.facta.S.ſi titiꝰ.⁊ ibi ſũt gl.magfre.tangit in.l.penalej.
S.fi. ſ. ad.l. fal. CQũo qd in onere extriſeco ex alia cauſa qᷓ;
alimẽtoꝛũ. Gl.dic idẽ ⁊ bñ.ut.l.ſi mihi ſtichꝰ.S.ti.j.⁊.l.plau
tius.j.de cõdi.⁊ demõ.¶ Qũo qd vult dicẽ tex. in fi.q dicit
de maioꝛi pecunia pᷣſtari nõ dubie uoluit integra ⁊c. Glo.ad
huiꝰ declarationẽ ẽ fcã tñ ẽ magis obſcura q; tex.iõ gl.ſicĩtel
lige qñ ab inito onus fuit mai q; emolumẽtũ neceſſe hʒ ſuſti/
nere. Idẽ ſi ex poſtfcõ ẽ maius.qꝛ emolumẽtũ fuit deſalcatũ
P falcidiã.tñ hoc nõ ẽ uerũ gnãlit᷑ niſi q onus ẽ extriſecũ.ita
vult dicẽ gl. nõ ẽ uerũ.nã ita demũ tenet᷑ ꝗs ad ĩtegrũ onus
ſi ll remaet qdð ſufficit ad ĩtegrũ onu ipoſitnʒ. ut.l.liᷣto.S.j.
de ãnu. le. c.l.marito.S.lidᷣto.j.ad.l.fal.Fm Hi.⁊ Ja.de are.
expone ergo tex.ſic de maioꝛi pecũia ſᷣaudi qᷓ; eẽt res legata
q; ꝓpter rẽ legatã de toto pꝛimonio legatarij uoluit pᷣſtari ali
menta nõ tm de re uel decimiq donate H Fʒ Ja. de re⸗
Nat Iiaτι Zegatario eidẽq; debitoꝛi nõ ſo/
¶ Mater filius. Setio cõpetit ſʒ exceptio.h.d.
CMNõ ꝙ mr nõ põt donare ſilijs vłgo q̃ſi.qð ĩtellige ut nõ.
C.ad oꝛñc.l.ſiq iluſtris.⁊ ĩſti.ad oꝛñ.S.nouiſſime.¶ Quero
utruʒ iſti filij legatarii ſeu donatarij poſſint dicẽ uolum acce/
ptare. Aidet᷑ ꝙ nõ q; ſemel ſtipulando videt irreuocabilit᷑ ac
ceptare. Idẽ nõ.in.l.ſicui de do.cau.moꝛ.qð ĩtellige uerũ niſi
ab initio fuerit ſtipulatꝰ ſub cõditione ſi uolet.põt enĩ cõferri
ſtipulatio in uoluntate ſtipulantis.ut.l.ſenatu.S.legatuʒ.S.
Bure fi.⁊ ibi nõ.j.de uerbo.obli.

„ Legati onus ⁊ emolumentũ q̃rit etiaʒ igno
0 Surdo. gbns b.. p. dnr ln tibl hõ. . cũ
ſeruus.ſo.ficte querit᷑ a tꝑe moꝛtis.uere a tꝑe adite hẽditatis.
ſed cõmutabiliter a tꝑe moꝛtij.incõmutabiliter a tẽpoꝛe agni
tionis. ut. l. ſigs ita. ⁊ qð ibi bs cangl iſ. diuodt
I T· Mutatiõe ſtatP nõ perdit ius eligẽ
¶ Mereditateʒ · utati ciuilis noͤach cõditionẽ
exiſtere ſʒ naturalis.h.d. ¶ Nõ ꝙ ꝑ de poꝛtationeʒ nõ ꝑdi
tur ius eligẽdi. qð facit ad.q. ꝙ excõicat qui eꝗparat᷑ depoꝛ
tato poſſit eẽ arbitratoꝛ.de dixiĩ.l.ex fcõ.S.ſqs rogat.j.
ad trebel.ubiẽ idem tex. ¶ Scðo facit ꝙ lʒ fratres minoꝛes
non poſſint eſſe executoꝛes teſtõꝛuzʒ.tñ eligere paupes poſſũt
ſicut h ille ꝗ in iudicio eẽ nõ põt ut depoꝛtat ꝗ perdit omnia
qiuris ciuilis ſunt põt paupes eligẽ.qð dixiplene ĩ libꝛo meo
minoꝛicarũ. ¶ Tertio nota ꝙ ſi aliqs ĩgredit religionẽ cũ ha
beat᷑ ꝓ moꝛtuo ciuilit ꝓpt᷑ hoc nõ cedit dies fideicomiſſi ſibiĩ/
iũcti cũ deceſſerit.ſʒ debʒ expectarimoꝛs nalis.ut hic ⁊.d.S.ſi
. qais

+f —.—

—— — — — —

—

— — — — — — —

—

ſIhheehh0ʒ́ —

De legaß.ſcðo.

quis rogatus.ᷣ⁊.l.ſtatius.de iure fi.⁊ ibi ꝑ Pi.qð lʒ ſit uerũ̃
in alijs religioſis ꝗ aliqd hꝛe in cõi tñ nõ ꝓcedit in fratri
bus minoꝛibus ꝗ nõ pñt habere in cõi.vñ quatũ ad hoc ha/
bentur ꝓ moꝛtuis.qð plene dixi in quarto libꝛo minoꝛicarũ.
¶ QNui dotale Qui legat pꝛeciũ rei videtur legare
eaĩo cõpenſandi cũ re.h.d.¶ Op. ꝙ
emptoꝛ teneat ad fideicõmiſſũ. ut.l.ſ pecuniã.ĩ i.x.l.ſi Fuꝰ.S
q margaritã. S.ti.j. So. hui timoꝛe h.S.legit᷑ duobP modis.
ꝛio ꝙ emptoꝛ nõ ſoluit totũ debitũ.⁊ tũc pcedũt due pᷣme

ſo. poſite in glo.ſcdᷣo ĩtelligit ꝙ totũ pᷣciũ ſoluit.tñ qꝛ fundus

erat uẽditꝰ min iuſto pᷣcio iõ teſtatoꝛ iuſſit emptoꝛẽ ſoluẽ reſi
duũ qð nõ põt.⁊ tũc ꝓcedit tertia ſo.glo.que ẽ uera. ¶ Op.
dẽ hic ꝙ mulier oblato pꝛecio repelli doli exceptiõe.Contra
imo debet hẽre utrũq;.ut.l.j.S.ſciẽdũ.de reiuxo.ac. Rñdeo
hoc ideo qꝛ maritus dixit amplius ei pꝛeciũ ⁊c̃.⁊ ſic videtur

reliquiſſe animo cõpenſandi.ſecus ſi ſimplicit reliqꝗſſet.
Menio Qui ſoluit contẽplatiõe mãdati reuocati ſci
N venter donare videt᷑.ſecus ſiignoꝛant᷑.h.d.uł
aliter t ſic: Mandatũ ſimplex cui effectus ↄfert poſt moꝛtẽ
reuocat᷑ moꝛte ſi madatarius ſciuerit. ſec ſi ignoꝛauerit.h.d.
⁊z eſt difficilis.S. ¶ In tex.ibi accepiſſe nõ videt᷑ cc.dic.ſ.ex
donatiõe int᷑ viuos a meuioĩ eũ collata ſcient᷑ ſoluẽdo poſtq;ᷓ
cognouit madatũ reuocatũ. ¶ Mꝛo declarãdo iſto.S.ſciẽdũ
eſt ꝙ legitur qᷓ̃tuoꝛ modis.tribus in glo.q̃rto ex glo.na põt
gs donare alteri cauſa moꝛ tribus modis. ꝛimo ſi donãs
cũñ donatario nihil facit ſed ſolũ mandat donãs debitoꝛi ſuo
ꝙ donatario ſoluat. Scðo qñ donãs ꝓmittit donatario per
ſtipulationẽ uel pacto nudo cauſa moꝛtis poſtea madat debi
toꝛi ut donatario ſoluat.Tertio qñ donãs ↄtrahit cũ dona/
tario ſed mãdat debitoꝛi ut ꝓmittat illi cui vult donare cauſa
moꝛtj.⁊ differt iſta tertia a pma.q;ꝛ mãdat ut ꝑmittat.ibi mã/
dat ut ſoluat. Itẽ differt a ſca qꝛ hic debitoꝛ ſe obligat dona
tario.ibi nõ.pme due tãgunt᷑in pma erent⸗ ponit᷑ ĩ uitima
glo.Examinem ergo iſtas lecturas.Si legi fᷣm pmũ modũ
op.ꝙ tale mandatũ nõ reuocet᷑ moꝛte.nt.l.ſi vo non remune
radi.S.fi.S.mã.⁊.j.de dona.cau.moꝛ.l.moꝛtis cauſa.S.titia
So..in ꝛijs mãdatũ nõ fuit collatũ poſt moꝛtẽ.hic vo mãda
tũ de ſoluẽdo fuit factũ ſimplr Iʒ effect ↄferet᷑ poſt moꝛtẽ. Sʒ
tũc op.qꝛ ſi hoc eẽt q debitoꝛ ſoluit ignoꝛans totum deberet
reuocari q; totũ ẽ indebitũ.cui hꝛiũ dẽ in ſi.S.vnde ꝓpt᷑ hoc
oẽs recedut a pma lec.vide glo.qꝗ lec.⁊ eius repꝛobatio colli/
git᷑ ex pn.pᷣme glo.ibi alioqn nõ video quare in ſequenti ⁊c̃.
quod ſic o alioquin ideſt ſi donatoꝛ nibil ꝓmiſiſſet do/
natario ſed ſolũ mãdaſſet debitoꝛi ꝙ legatũ ſolueret. Legit
ergo ſcðᷣo mõ.ſ.ꝙ donãs ꝓmiſit donatario ꝑ ſtipulationem
ut in pn. pꝛime glo.ſed tũc op.ꝙ nõ ſit neceſſaria ſtipulatio.
ut. l. ſigs argẽtũ.C. de do.ſo.ſateoꝛ ꝙ hodie ſufficeret pactũ
nudũ qð nõ.doc.tenẽt ĩ.l.ul.C.de dona.cau.moꝛ.hoc etiã tã
git ĩ f.gl.C Scðo op.ꝙ tale madatũ nõ reuocet᷑ moꝛte.ut.l.
ſi.vo nõ remunerãdi in fi.S.mã.⁊.l.moꝛtis cau.S.titia.de do
na.cau.moꝛ.So.dicit glo.ibi mandatum cõferebal expꝛeſſe
poſt moꝛtẽ hic ſimplicit.ſed effectus cõferebai poſt moꝛtem ꝗ
caſu media via eligit.ſ.ut ſi pueniat ad notitiã mãdatarij ma
datũ ſit reuocatũ utĩ glo.als ſecus.⁊ ſic diſtingue tres caſus
aut mandatũ ↄfert᷑ in vita aut poſt moꝛtẽ. aut cõfer: in vita.ſʒ
effectꝰ poſt moꝛtẽ.⁊ de hoc feci vnũ mẽbꝝ diſtinctiõis qualit᷑
mãdatũ reuocet᷑ moꝛte.ut.l.ij.S.pe.j.de do.cau.moꝛ.¶ Con
tra pᷣdicta op.ignoꝛantia madatarij ꝓdeſt donatario quia ſi
ignoꝛet ualet donatio.alias ſecus qd eſt ↄ.l. iniqſſimũ.S.de
iur. ⁊ fa.igno.Glo.ſatet᷑ ↄꝛũ ⁊ dicit ꝙ hoc ẽ mirabile ⁊ ſpale

hoc colligi ex glo.pe.in ſi.⁊ glo.fi.in pn.Cõcludit iſta lec.

ſi mãdatarius eſt ſciẽs reuocat mãdatũ ⁊ donatio poſt moꝛ/
tem.ſecus ſi ẽ ignoꝛãs.hoc nõ placet qꝛ moꝛs nõ eſt cauſa re
uocãdi donationẽ cauſa moꝛtis ſed ↄfirmãdi ut.l.j.⁊.l.ĩ moꝛ
tis.C.de dona.cau.moꝛ.⁊.l.nõ oẽs.S.ſi cer.peta. Nec ob.ſi
dicis ꝙ mandatũ reuocat᷑.qꝛꝑ hoc nõ ſequũ ꝙ ſit reuocata
donatio q̃ iam perfecta erat per ꝓmiſſionẽ factã a donãte do
natario.vñ iſta acceſſoꝛia reuocanĩ nõ ſeꝗtur ergo reuocatut
pncipale.ut.l.ſicui leget.S.fi.⁊.l.ſe.S.ti.. Añ huius timoꝛe
foꝛte Aʒo legit tertio mõ ꝙ meui debitoꝛ ꝓmiſit pecuniam
cauſa moꝛtis titio iuſſu creditoꝛis ꝗ etiã iuſſit ſolui. Iſta lect.
Azʒo.nõ eſt uera.qꝛ ſi ꝓmiſſio fuit facta ⁊ ſic iſte donatarius
hʒ actionẽ decetero mãdatũ nõ reuocaĩ moꝛte.ut.l:.ſi.in pᷣn
j. de ſolu. CLego ego iſtũ.S.q̃rto mõ ⁊ ↄcoꝛdat cũ ſcda lec.
in facti narratione. ſed diſcoꝛdat in iuris diſpõne.pone ergo
4 creditoꝛ donauit titio centũ ꝓmittẽdo cauſa moꝛtis.dein/
e iuſſit meuio debitoꝛi ſuo ut ipſi titio ſolueret. demũ moꝛtuꝰ
eſt creditoꝛ donãs.Certe donatio ẽ ↄfirmata ⁊ in hoc differt

ab alijs lec.ſed mandatũ eſt reuocatũ ⁊ in hoc ↄcoꝛdat. ſi er⸗
go meuius debitoꝛ ſoluit an ſit liberatus uel an poſſit repeti.
diſtingue ut in textu. Nõ q.ille qui ſoluit ſciens mandatũ re
uocatũ nõ liberat᷑. ¶ Scðo nõ ꝙ ex hoc colligit pſũptio do/
natiõis ſicut ecõtra q ſoluit ei cuius mãdatũ eſ reuocatum ⁊
ſciens videt᷑ donare.ut.l.ꝓcuratoꝛi falſo.õ.de cõdi.ob cau.⁊

ibi nõ. ⁊.l.ſi nõ ſoꝛtẽ.S.ſ ſilio.S.de cõdi.inde.¶ ¶ Op.ꝙ qui

ſoluit creditoꝛi creditoꝛis liberat.ut.l.ſi operã.j.de doli exce.
T⁊.l.ſolutuʒ.S.ſolutã.de pig.act.l.ſi lib hõ.de nego.ge.Sol.

hic ſoluit ↄtẽplatiõe mãdati qð ſciebat reuocatũ.ibi ſoluit F
4

rẽdo negotiũ creditoꝛis ſui.cu enĩ ſoluit contẽplatiõe man
ti reuocati gerit ſuũ negotiũ ⁊ nõ facit aio gerẽdi negotiũ he
redis cũ ſciat mãdatũ reuocatũ.ideo videt donare ⁊ per con

ſequẽs nõ liberat᷑. ¶ Sed op.ꝙ heres ſolutiõe facta a pꝛocu/⸗

ratoꝛe reuocato põt habere ratã.ut.l.ꝓcu.ad exhibendũ.S.
j.j.rẽ ra. ha. So.fateoꝛ ꝙ poſſet habere ratã ſi uellet quantũ

ad exceptionẽ.ut ſiule donatari uellet iterũ agere nõ poſſet
nõ.quantũ ad actionẽ ꝙ heres poſſit repetere ut hic in.ij.re/
ſponſo.⁊.l.diſpenſatoꝛem.j.de ſolu. Sed ↄ videt᷑ per.l.ſi ab
ſentj.C.ſi cer.pe.So.ut dixi hic debitoꝛ nõ ſoluit aĩio nego/
tiũ gerẽdi heredis.⁊ huic lec.videt᷑ NDi.applaudere in quadã
additione parua quã ponit ſuper glo.ſ.dũ dicit ꝙ ignoꝛan/

tia debitoꝛis nõ ꝓdeſt donatario.ſedſi ꝓdeſt qꝛ donas nõ re

uocauit. ¶ S videt ꝙ dñiuʒ per iſta ſol.nõ traſiuerit in
donatariũ.ut.l.ij.S.ſi pecuniã.j.de do. So.Ni.ibi mãdata/
rius ſoluit pecuniã aliã mãdato reuocato.hic ſoluit ꝓpꝛiam
ut.l.hoc iure.S.ſigs dederit.j.de do.¶ Querit glo.an ule ꝗ

ſoluit poſſit repete. Rñdeoc bñ ꝙ nõ qꝛ videt᷑ donare niſi ĩ

iure erraſſet qꝛ tũc poſſet repetere. ¶ Quero in qͥ eſt mutata
hodie iſta.l.per.l.ſigs argentũ.C.de dona. Rog.dicit ꝙ in
totũ q̃ſi hodie nõ reuocet᷑ moꝛte qð Hug.negat.Si habes ĩ
lo. ſciuit non debet eſſe niſi. ſi habes niſi debes habere ne/
ciuit. Elduerte ꝙ hec lex nõ eſt mutata per legẽ ſiꝗs argen
tũ.niſi in hoc ꝙ hodie ſufficeret pꝓmiſſio pacto nudo.

oꝛtio deſiciẽs defert ſubſtitutis ⁊
Cum pater. Morig d cũ onere ſuo.h.d.¶ Mõ

res q iacet reſtitutiõi põt legari ⁊ ſic põt alienari ꝑ teſtm̃
Coõtra.C.coĩa de le.auc.res q̃. Nicit glo.ꝙ hoc videt᷑ hodie
coꝛꝛigi.Ni.tenet ð ꝙ hodie nõ coꝛigat᷑.qꝛ ̊ nõ dẽ ꝙ iſta pꝛe

dia debeant᷑ filio exhẽdato ĩ vita ſilij.ſed ꝙ hẽs egai recunt

illa p̃dia ⁊ dare filio exhẽdato nõ ꝙ illa ſilia cogat᷑ dare ut pʒ
ex lra.ualet ergo ſicut legatũ rei aliene tpe teſti uel future alie

(en la ⸗ ut. l. vnũ ex nmnia E.l ag.g⸗.
ie fig. In p̃legato vni nõ debet᷑ euictio.ſecus ſi plu
Enictis. eat⸗ hoc dicit fm doc.⁊ ẽ ſingularis

caſus. ¶ Mõ ꝙ in pꝛelegato q;q; facto cõiuncte ꝑſone non

debetur euictio iure actiõis.¶ MNõ ꝙ ei a quo euincit põt ſuc
curri ope exceptiõis ſi alijs eſt ſimiliter pᷣlegatum. C Mõ ꝙ
qñ diuiſio ſit a teſtatoꝛe vn ex heredibus non tenet alteri de
euictiõe iure actiõis ſed ope exceptiõis.¶Ad pmã op.de.l.
cũ alienꝗ. C. e. So. eſt ſpale ne creſcat inuidia inter fratres.
ita ſol.glo.hic.⁊ ibi doc.oẽs dicũt.nõ video q̃ ſit differentia
int᷑ fratres ⁊ alios coheredes niũctos.vñ dicũt ꝙ h̊ loqtur qñ
ille cui relinꝗbat᷑ erat legatari ⁊ heres.ibilegatari tm.⁊ ẽrõ
q iß euĩcatlegatũ remãet hẽditas.ibi ſecꝰ. Itẽ aduerte ꝙ hᷣ
videt᷑ ſolũ loq q legat᷑ res aliena a teſtatoꝛe poſſeſſa qua cre
debat ſuã.ſecus ſi legat᷑ res aliena ab exneo poſſeſſa q; tũc dʒ
redimi de cõmuni.ut.d.l.cũ alienã.que in hoc nõ repit᷑ limita

ta. ¶Op. ö. ti..l. nõ qcũq;. S.j7.ſo. ut ibi. ¶ Op. de. l. q ↄcu⸗

bind.S.ſi heres.S.ti.j.ſo.ibi in legato generis hic ſpetiei ut di
xi.ð.ti.j.l.ſi domus.S.j.⁊ ibi plene diſtinxi.Ad ultimũ nõ
op.⁊᷑ videt᷑ iure actiõis poſſit agi de euictiõe.ut.l.ſi fratres.
C.coĩa utriuſq; iudi.So.hic q diuiſio ẽ facta a teſtatoꝛe ibi
quando a partibus uel a iudice qð nõ.⁊ eſt rõ qꝛ diuiſio teſta

toꝛis hʒ vim pᷣlegati.ſed diuiſio facta a partibus uel a iundice

hʒ vim ꝑpmutationis.qdð nõ. qꝛ. S. iſte ẽ ſingularis.

IS ater certꝗ. Si teſtõꝛ iubet heredẽ dotẽ ſilie ſti

. **¹* p:ulariitelligit ea moꝛiente in mñi/
monio nõ eo ſuꝑuiuẽte. Itẽ ſᷣmo ſimplicit ꝓlatus intelligit ꝓ
pma vice.h.d.ad pᷣn.ↄcoꝛ.S.de pac.do.l.ij.ad finẽ.cõcoꝛ.j.
de v. ſig. l.boue.S.hoc ſermõe.¶Ad ſi.op.de.l.ſi ſic.de vx.ob
li. DNicit l. ꝙ ibi ſũt vba negatiue ↄcepta que extẽdunt᷑ ad
oẽ tẽpus.hic affirmatiue cõcepta qð dic ut colligit ex his que
dixi in. d.l. ſi ſic. Quero q̃ eſt rõ in pn.S. Glo.dicẽ duplex.
pma fauoꝛe dotis.ut.l.ij.S.de pac.do.ſcda qꝛ debitã iure na
ture dʒ habere ſine onere.ut.l.qm in poꝛibꝰ.C. de ĩoffi.teſta.
ſed certe ſi iſtã ultimã rõnẽ inſpiceres iuſſus teſtatoꝛis ꝙ he/
res dotẽ ſtipularet᷑ nõ ualeret quo ad legitima. Itẽ iſte.S.nõ
e

De legaß.ſcoo.

pcederet hodie q; dʒ habere legitimã iure inſtitutiõis.ẽ ergo

attendẽda ſola rõ pma cũ hic ponaĩ ꝗꝙ ſilia erat exheredata
vnde nõ dʒ habere legitimã iure inſtitutiõis.⁊ intellige ꝙ dʒ
inſeri cauſa cxperegarionie legunno 2
A fi lie Cui cõmittii electio ꝑſone cũ moꝛiet nõ pote
(Al A.· aãtps cũ effectu eligẽ. h. d. p ponit dictů. ſco

duas rõnes.ſcða ibi ꝓpter incertũ.tertia ibi nã ĩ eũ.¶ Op.

g.e.l.vnũ ex familia in pn. So.iſta intelligi dʒ ſᷣm illã qꝛ ele/
ctio valet niſi reuocet᷑.qð ĩtellige ſi ile electus reꝑi viuus tꝑe
moꝛtis. als ſecus. ut.l. filiuſſa. . diu' ſeuerus. S. ti.j. C Op.
de.l. poſt moꝛtẽ. C. de ſideicom.ſo.ibi reſtitutio debebat ſieri
vni tm̃ vnde ei poteſt reſtitui añ. h̊ debebat ſieri reſtitutio vni
ex plłibus.vñ poſſibile ẽ ꝙ ille electus tꝑe moꝛtis nõ viuebat
nt. d. F. dinus ſeuer?. Eſt etiã aduertendũ ꝙ ſiquidẽ illa ẽ re/
reſtitutio fideicõmiſſi vniuerſalis añ tpᷣs nõ trãſferunt᷑ actiões
trebellianũ ut dixiin.d.S.diu ſeuerus.⁊.i.ſed ſi añ.j.ad

trebel.ſi vo eſt reſtitutio fideicõmiſſi particularis tũc ualet ſi ẽ

ea pſeueret᷑ uſq; ad moꝛtẽ ut dixi. Nõ bene iſtã.l.in hoc.S.x
illos qui bona que debent reſtitui poſt moꝛtẽ pauperibus ea
ante reſtituũt.quia talis reſtitutio nõ pᷣiudicat pauperibus ſu
Eicgel loepe reſtitutionẽ ut hic.quod eſt notandum.

As Manumiſſi ex cauſa fideicõmiſ-
. igei heredũ: cõtinent᷑ appellatione libertoꝛũ
teſtõꝛis. h. d. Op. de. l pz. F. ..ti. . T. l. ij. de all.le. ſol. glo.
ibi meit maunmulliudia eres hntio ſ n s,
AQAeoi n fideicõmiſſo relicta ꝑ vba gnalia ue/
(Figei tue. niũt etiam poſtea legata.h.d. ¶Op. de
l.uxoꝛi.S.uxoꝛi.j.ti.j. So.ibi in donatʒ.factis int᷑ viuos.h̊ in

plega.vidiſtis clarius in.l.ſeqᷓns qõ.S.eo.¶ Op.j.e.l.S. pe
nul.ubi oꝛdo ſcripture attẽdit. So.dicit Bi.j.de ſo.l.nec enĩ

h q uolũtas ẽ certa nõ curam de oꝛdine.certitudo aũt appa

ret ex eo ꝙ reliqt ſideicõmiſſũ ꝑ vᷣpa gnãalia.ꝛia loquunt᷑ qñ
vba ſut dubia.de hoc an oꝛdo ſcripture dʒ fuari dixi 1l.i;.

–☚R —

bus nt dde vul.rpu. --adtre uit Plih ben ibi
ilius nãlis in ſeruitute cõceptus ex
Wolo p̃dta.lie ſubſtitutũ. h. d. de hoc plene.j.
ad trebel. l. ex cro Fgeragtaoe
. ruſtra legat᷑ debitum creditoꝛi a debi
¶ Curatoꝛis. toꝛe.itẽ dilatio in tpᷣs non ꝑfecte etatis
creditoꝛis fauoꝛe pſumi:.h.d.¶ Op. ꝙ a debitoꝛe poſſit le⸗
gari.ut.l.ſi pecuniã in fi.S.ti.j. So.põt legari.i.alteri q;ᷓ futu

ro creditoꝛi.ita loquit᷑ hic. ¶ Op.qꝙ ualeat legatũ ꝓpter dila

tionem que dat᷑ debitoꝛi.ut.l.cũ in tpᷣs.de reg.iu.So.diẽ gl.
nõ.̊ dilatio nõ auſert cõmodum duplici de cauſa. pma q ſi
deicõmiſſũ nullũ.ergo dilatio nulla.quod nõ.qꝛ ſiiudex dat
dilationẽ ad aliqd faciendũ qdð ẽ nullũ üla dilatio ꝓceſſuʒ nõ
iĩpedit.ſcda rõ ẽ qꝛ cũ iſta dilatio ſit de toto tꝑe eta᷑ imꝑfecte
videt᷑ appoſita ſauoꝛe fratris heredũ.⁊ iõ põt renũciare ⁊ an
te tempus petere.facit.S.e.l.ſi ita..pegaſus.⁊.S.de uſu.l.in
ſideicõmiſſi.S.cũ pollidius.

eTr Relicta ab inſtituto vident᷑ repeti
5 in ituto. a ſubſtituto ꝑ legẽ ſub eadẽ cõdi

tiõe. . d. Op. de. l. ſub 2ditie. ö. de hedi inſti. So. cõdi
tio q̃ reſpicit inſtitutionẽ nõ videt᷑ repetita in ſubſtitutione ut

ibi.ſecus in conditiõe ahholit legato uel fideicõmiſſo ut hic
Op.ð.ti.j.l.ſiquis a ſilio.⁊.l.ſicui.S.j.ſo.in repetitiõe q̃ ſt
p teſtatoꝛẽ nõ videt᷑ repetita ↄditio utibi dixi.hᷣ in repetitiõe
q ſit ꝑx legẽ. CQũo cui moꝛs h̊ expectat. Quidã dicũt ſub
ſtituti.⁊ exponũt hic iſtituti.i.ſubſtituti.Alij. ꝙ inſtituti po

ni hic ꝓpe.glo.nõ ſirmat.ſ iſta ultia ẽ va.pᷣ ꝑ tex.iſtũ nõ ca
nillãdo eũ.ſcdᷣo p.l.peculiũ ĩ f..eo.⁊ fac ad.q.quã ibidixi.

4 . enſe. Legatũ vniuerſitat᷑ iure ualet etiã ſi incõmo
M& HHEHM α ntineat. b. d. HMõ. S. iſtũ qui hʒ ſingularẽ
materiam. Mõ qð dixi in ſũmario.vidiſtis ſile.s.e.l.cũ ſiliꝰ

G. lutio.S.eę.ubi legat᷑ hereditas qᷓ ſiſiter eſt nomẽ iuris.fac.l.

ꝗ filiũ.ꝛ ti.j.ubi legat᷑ calendariũ. Mota ꝙ ille cui legeĩ hec

vniuerſitas iuris dʒ cauere heredi de indẽnitate.dixiin.d.S.

lutio. Nota ꝙ tale legatũ equiparat emptioni vniuerſitatis

inris. Altimo nõ ꝙ legatũ poteſt habere incõmodũ.¶¶Zld

iſtud op.de.l.ĩperatoꝛ.S.pe.S.e.ſo.ut patet ex diſtinctiõe ibi

poſita. ¶ Op. ꝙ qui legat mẽſam videat legare locũ nõ vni⸗
uerſitatẽ debitoꝝ ⁊ creditoꝝ.ut.l.q tabernas.õ. de ptrahen.
emp. So.aliud eſt legare taberna qð eſt nomẽ loci.aliud le/

gare mẽſam qð eſt nomẽ vniuerſitatis iuris ut hᷣ ⁊.l.uẽtri.SF.
in bonis.j.de pᷣni.cre.⁊ in uſu dicimus talis hʒ tabernaʒ. uel
taberna ula eſt bona.nec loqmur deloco. Item puto ſi teſta/
toꝛ dicit gego mercantiã meà hanc diſtinctionẽ utrũ ponatur
igniñcet locũ uel mercantiã. ſacit iuriſcõſultꝰ.j. de

nomẽ qð

fun. inſtruc.l.taberne. ¶ Sed 5 p̃dicta op.ð.de pig.l.cuʒta
berna ĩ pn. ubi appellatiõe tabᷣne ↄtineĩ mercãtia. Neetea
I uſu videm cũ dicimtalis hʒ bonã apothecã ut intelligamꝰ
de mercãtia nõ de loco. Scðo uerbũ taberna hʒ ſe equiuoce
ad locũ qᷓ; ad mercantiã ſeu negotiationẽ ⁊ in dubio videtur
gs legare locũ.ut.d.l.ꝗ tabernas.fallit in.d.l.cũ tabernã.in
Fein. s qꝛ in pignoꝛibus nullũ vtii piudiciũ debitoꝛis ſi uer
a latius intelligant᷑.nec enim in plus uel minus tenet.ſecus
in uẽditione ⁊ legato uel ibi iõ intelligi de negotiatiõe qꝛ nul
lũ ius habebat in loco neq; dñij directi uel utilis uel ↄductio
nis ut ibi pʒ ᷣm diuerſas lec. ¶ Quero qd ſi teſtatoꝛ dixit le
o tibi apothecã meã pãnariã ſeu pannoꝝ. Rñdeo nõ videi
egata mercãtia.ſed illa vba panoꝝ ſeu pannarià vident ma
gis adiecta cauſa demõſtrationis loci.ut.d.l.qui tabernas.
¶ Quero qd ſi teſtatoꝛ dixit lego tibi apochecã me panoꝝ
cũ oĩbus que ibi ſut an videat᷑ legata ipſa mercantia. Rñdeo
ſub nomine vniuerſitatis ut debita ⁊ credita debeant᷑ legata
rio ſed vident᷑ relicte res coꝛpoꝛales que ibi ſũt.ut.l.pꝛedijs.
S. pater. . ti. j. qð nõ. debet ergo dicere cũ oĩbus q̃ ibi ſunt cũ
debitis ⁊ creditis ⁊ dʒ uti uerbis vniuerſalibus lego tibi mer
cantiã uel mẽſam meã ⁊ ſilia. C Quero utrũ legado mẽſam
videat᷑ legare locũ.Glo.dic ꝙ nõ.fac.j.ti.j...libꝛoꝝ.S.charj.
ubi ſi legaĩ bibliotheca libꝛoꝝ ita ꝗ; teſtõꝛ ſentit de libꝛis non
cedit armariũ.⁊ ille.S.ẽ multũ ntilis ad ulã mãʒ.ſ.qũ teſtatoꝛ
ntitur nole quod põt intelligi de loco ⁊ mercantia ꝙ inſpiciat
mens teſtatoꝛis.

N I5 Silegat pꝛ filie res ꝗs dedit in doteʒ
RE gter filie. ſilie der eſtimatio ipſarũ ⁊ earum qᷓ

ex his nate ſũt ſiſãt dotales.idẽ ſi res donate legent uxoꝛi.h.
d. ſᷣm glo.¶ MNõ iſtũ nouũ caſũ ⁊ bñ. Di.legit alit.ſ.q mãci/

pia ſilie nõ fuerũt data in dotẽ.ſed pẽ ei donauit qñ eã marita

uit. ⁊ ſic bñ ꝓcedit ſimilitudo de rebus donatis uxoꝛi ad res
donatas ſilie ut utroq; caſu donatio ↄfirmet᷑ ⁊c retrotrahat᷑ qͥ
ad fruct' vnde partus debenĩ dixiĩ.l.ſequẽs qõ.S.e.¶ Op.
ſm lect.glo.iſti partus ſunt viri.ut.l.fructus.sS.ſo.ma.ergo
nõ pᷣſtant᷑ uxoꝛi. So.diẽ gl.ꝙ ei pſtabit eſtimatio q; teſtatoꝛ
põt legare rem alienã. ¶ Sed ↄ hoc op.S.e.l.titia.S. quiĩ vi
ta. ub nõ ẽ viſiłe teſtatoꝛẽ voluiſſe grauare heredẽ duplici pᷣ⸗
ſtatiõe. So. ibi teſtatoꝛ legauit dotẽ tũc hoc legatũ hʒ tale cõ
modũ ꝙ filia nõ tenet᷑ ↄferre.ut.l.ea demũ.⁊.l.a patre.C.de
colł.nõ aũt a coherede ampli cõſequit᷑ ut.d.S.q in vita.ſed
hic teſtatoꝛ legauit res dotales nõ dotẽ.⁊ ideo ualet tanquaʒ
legatũ rei aliene.vñ eſtimatio debet ut h etiã qñ ſolueret᷑ mii
moniũ ſilia res recuꝑabit a viro ſm gl. hoc idẽ tʒ Ja.de are.⁊
Ol. ⁊ dixii.l.huiuſmõi.S.cũ pꝛ.S.ti.j..refert ergo an pꝛ leget
res an dotẽ.idẽ videt in quãtitate.ſ.ꝙ reſert an ꝑꝛ leget cẽtũ
q̃ dedit in dotẽ.an uero dotẽ q̃ fuerũt centũ.ſm pᷣdicta rõ di/
uerſitatis ẽ qꝛ dos ẽ nomẽ iuris vnde nõ põt reſerri ad aliud
niſi ad ulud ius.res uero ſũt a dote lʒ ſint dotales ut dixiĩru/
bꝛica ſo.ma. ¶ Op.⁊ reintro glo.ex pᷣdictis ſequũ ꝙ i eadẽ
recõcurrat due cauſe lucratiue.ſ.q; ſilia hẽbit ab herede pa/⸗
tris ⁊ eti a viro ſo.ma.Soluit glo.ꝙ ꝓut hʒ a viro nõ hʒ ex
cauſa lucratiua.vide glo. Iſta ſo.nõ euacuat ꝛiũ imo facit il
lud difliciliꝰ.nã ſilia nõ hʒ a marito ex cauſa dona..ſed videt᷑
habere a patre ex cauſa lucratiua. nt. l.. F. genero. j. de his
q̃in frau.cre.⁊ ſicin eadẽ re ab eodẽ ↄcurrũt due cauſe lucra
tiue. So.hic mulier pᷣ ↄſecuta eſt eſtimationẽ ab herede pꝛis
oſtea rẽ a viro quod nõ eſt ꝓhibitũ.uel aliter hic due cauſe

fucratiue ↄcurrũt in diuerſis tpibus quod nõ eſt ꝓhibituʒ ut

dixi in. l.meui. S. duob. S. e. ꝓbal in.l.exiſtimo.j.de v.obł.
Op. ex glo.cũ pꝛi cõpetebat actio ad res dotales videt le
gare ius qd hẽbat in re uel ꝓ re.ut..ti.j.l.ſ domus.S.ſi.⁊.l.
apud iul.S. ſi titius. So. hoc iõ qꝛ moꝛte patris ulud ius con
ſolidat᷑ in filiã.ut.l.j.S.videamus.de rei ux.act.ergo nõ videt
pr filie illud legare cũ ſibi debeat᷑.⁊ iõ puto ꝙ ſi p: ſuiſſet ſti⸗
pulatus ſibi in dotẽ ita ꝙ in ſiliã nõ deberet oſolidari.tuncle
gatũ videat᷑ ipoꝛtare ut pr videat legare ius ꝗð ꝓ ullius rebus
pʒ.ſ.ſpem actiõis de dote quꝗ hʒ ſo.ma.Op.ex glo.C. e.
l. ſilie. So.ibi prᷣ pᷣ legauit.ſcdᷣo dotauit h ecõtra ut dixiin.d.
l. huiuſmodi.S.cũ pꝛ.S.ti.j.¶ Op.ex glo.hic pater legauit
mancipia q̃ in dotẽ dedit.ergo reſerũtur iſta uerba ad tẽpus
date dotis nec in legato ueniũt que poſtea nata ſũt.ut.ðS.e.l.
meuio.S.auie. So.poſſumus dicere ꝙ iſta nõ ſunt vba teſta
toꝛis ſed legis.uel dicẽdo ꝙ ſũt uerba teſtatoꝛis obſtaret con
trariũ.ſed poſſumus legere alio mõ qᷓ; glo.Fᷣm NDi.ꝙ h̊ pater

donauit nõ aũt in dotẽ dedit.⁊ iõ continent partus q; dona/

tio talis retrotrahit q; ad fructus.⁊ hecẽ ſatis bona lec.ſed te

nẽdo opi.glo.dic hoc ideo eẽ q; partus ſũt dotales. Necob.

— — 2*

——., — —. —

—+ —

De legat. ſco.

l.meuio.S.auie.q; ibi ex relatiõe ad tẽpus date dotis legatũ
ampliatr᷑ ideo ad illud refert.hic ex talirelatiõe legatũ minue
ret. ¶ Op. de.l. uxoꝛẽ. S.ſoꝛoꝛi.j.ti.j.ſo.ut in glo. ¶ Oppo.
de.l. moꝛa.in pn. S. de uſu. ſo. ut ĩ glo.

Norodi 5 Per ſimplicẽ diuiſionẽ nõ tollit ius
Hereditatẽ. erinfit nõ tenet᷑ ꝗs de ꝑiculo

rerũ ultra q; teneret᷑ p̊.h.d.¶ Op.ꝙ ꝑ diuiſionẽ ſit renũcia/
tũ fideicõmiſſo.ut.l.ꝗ rome.S.duo fratres.j.de v.ob.So.̃ᷣ
5 legi.pᷣ ꝙ iſti erat rogati de reſtituẽdo exneo nõ inuicẽ.
⁊ ſic diuiſo eoꝛũ nõ tollit ſideicõmiſſũ relictũ exneo.⁊ dubiuzʒz
erat hic ꝙ ille cui noĩa obuenerũt in partẽ dedit alteri pꝛedia
vñ cũ pᷣdia ſuꝑſunt videbat᷑ ſtũ teneri inquaãtũ ꝓ poꝛtione he
reditaria ſua ad heredẽ traſtulerit. ⁊ illa noĩa vidẽtur habita
loco cuiuſdã pᷣcij.ſicut hic teneret᷑ ſi reʒ uẽdidiſſet.ita ⁊ modo
Ad hoc rñdet iuriſcõſult ꝙ de ꝑiculo nominũ nõ teneret᷑ nec
diuiſio ſimilis ẽ uẽditioni.ſed diuiſio ẽ qᷓdã pmutatio coĩonẽ
diſcernens. Ex hoc ſequũ ꝙ ꝗcqd habes a coherede meo ut
puta noĩa uel aliud ſuccedit in locũ partis quã habebã ꝓĩdi
uiſo ĩ toto.ut.l.impꝑatoꝛ.iĩ fi.cũ.l.ſe.S.e.⁊ iõ ſicut añ diuinonẽ
nõ tenebat᷑ de ꝑiculo.ita ⁊ poſt diuiſionẽ de eo qð ſibi obue/
nit in partẽ.⁊ hoc vult dicẽ tex. Scðo põt legi ꝙ hic erãt ro/
gati de reſtituẽdo ĩuicẽ ⁊ tũc ob.ↄꝛiũ de.S.duo frẽs.ſʒ dic ꝙ
hic fuit ſumplex diuiſio.ſed ibi fuit dictũ ſe nil facturos ↄ diui
ſionẽ ſᷣm Di.uel aliter ibi fuit male iudicatũ ut ibi dixi.
WFilia meg AQui legat legatũ hereditatẽ ſibi qſitam
IIIa Meg. n5 videtlegare fruct qs ipſe conſũpſit.
h.d. de hoc dic ut. l. cũ alin s. nrls Bee guod nõ. b
Z . ictũ reſtringit᷑ per rationem.h.d.
Bulciſſimis. D.eiinerator. 5.. K.
So. hic ꝓpt rõneʒ annexã reſtringit legatũ.facit.S.de calũ.
hec actio de ac Poſt ps is ꝗ annuo.cui adde cõcoꝛ.
ibi ⁊.c.ĩtelligẽtia ex de v.ſig. ¶ Induco hunc.S.ad.q.teſtõꝛ
hẽbat ſilios de diuerſis uxoꝛibꝰ⁊ ab utraq; dotes hũerat ⁊ in
teſtõ dixit iubeo filios meos tpe diuiſionis eq̃lit diuidere.Ex
hoc iſurgit dubiũ.qꝛ vn ex ſilijs cui mr̃ habuerat in dotẽ pᷣdi
uʒ ⁊ pecuniã uolebat ulud p̃diũ.ali dicebat ꝙ debebat eq̃li
ter diuidi.HNixi ꝙ illa vba eq̃lit᷑ diuidant nõ poꝛꝛigant᷑ ad pꝛe
diũ qð ẽ vni ꝓpꝛiũ ut hic.?⁊/ ꝓbat᷑in.l.magis puto.S.ſi.cuʒ.l.
ſe.S.de re.eoꝛũ. Sʒ hic opabit ut ſi dos erat in pecunia tꝑe di

niſionis.aliꝗs fratrũ nõ utat᷑ ꝑceptiõe ſʒ foꝛma.l.filie.S.ij.T.

fami. her. Si vo vult ꝙ diuidãt oĩa eqliter etiã ꝓpꝛia hoc de/

—„

bet chmar uel dicere ꝙ oĩa ĩuicẽ cõiceni.ut.j.e.l.fi.S.lutius

raditio clauiũ ⁊ aſſigna⸗/
Pater P bus. rerũ ĩ dubio Pmik au⸗

ſa cuſtodie ſi titulus habilis nõ pᷣcedit ad dñij trãſlationeʒ.h.
d. ¶ Op. de. l. dauibꝰ. S. de ↄhẽ.emp.⁊.l.j.C.de dona.Glo.
dicit refert qd datoꝛ dauiũ agat. In gl.ſi.parua ſuꝑ vbo foꝛ/
te. ⁊ ſic dicit Ol. Nõ ꝙ idẽ act'numero ſʒ diuerſã ttẽtionem
agẽtis opat᷑ diuerſos effectꝰ.q; ſitẽdit trãſterre dñiũ tranſſert
als ſecꝰ. ¶ Quero ꝗd in dubio alia glo. paruula ⁊ ẽ pma gl.
§. dicit ꝙ ſemp p̃ſumit in dubio cauſa cuſtodie.qð no mulenß
ſta glo.qtũ ad caſũ huius.S.placet.q; tex.ẽ hic ⁊ ẽ rõ qꝛ ſili
os in dubio eq̃lit᷑ diligit.ut.l.iſti qdẽ.s.qð me.cauſa. Item ꝙ
iſta filia erat maioꝛ.iõ apð eã dʒ eſſe cauſa cuſtodie.ut.l.ᷣfi.de
ſide iſtru.ſʒ in eo qð dicit glo.ſemꝑ ideʒ eẽ.hoc nõ placet.qꝛ ẽ

g caſus.l.dot.fructꝰ.S.fi.⁊.l.ſe.S.de iur.do.ubiĩ dubio videt

dare aio trãſferẽdi dñiũ. Sʒ dic aut pᷣcedit titulus habilis ad
traſlationẽ dñij ⁊ tũc loquit lex ia.aut nõ ⁊ ꝓcedit iſta glo.
¶UVltimo nõ.S.in eo ꝙ dicit aſſignari iuſſit.nã poſſet dubi/

tari utrũ ĩpoꝛtet trãſlationẽ dñij uel poſſeſſiõis uel qd.Et hic

tex.videt ꝙ nõ ſignificet traãſlationẽ dñij qð dixim.l.ſi oſtã⸗
te. S.ſo.ma.ĩ q̃rta.q.pncipali q̃ tractat de repetitionis effectu
m.ic O . i
. zo iperſecta pficũ ex p̃ce
Cum imperfecta.i uel ſequẽti ſiↄgrue fieri
põt.h.d.tene mẽti.qꝛ facit ad multa.

d.x ĩtelligi põt iſte tex. duplicit.ũlł ꝙ dixiteſtatoꝛ legata dari
⁊ h iurauit ꝙ darẽtur.uel dixit hẽdi ꝙ iuraret dare legata qꝛ

lʒ teſtm nõ naleat tñ iuramẽtũ iſtð hʒ viʒ repetitiõis ab ĩteſta/
to ⁊ ſic debebũtur legata a ueniẽtib ab ĩteſtato.¶ Nõ ꝙ iu/
ramẽtũ ĩpoꝛtat iſtaʒ clauſulã ꝙ illud ſuꝑ quo ĩterponit᷑ualeat

oĩ mõ quo ualere põt dixiin.l.ſiqs pꝛo eo.in pn.de ſideiuſ.

Verba que ꝓferunt᷑in modũ ↄſilij nõ ĩpoꝛ
Mando *tant neceſſitatẽ.b.d. Blo.opponi Xſe r

duobus modis.DPic ut in ea.

Ii Juramẽtũ teſtatoꝛis uel hẽdij
1 ius matrem. 2² repetitiõis ab ĩteſtato.h.

Siille quẽ deſũct putabat ab inte
Cůũ eſtimaret. t ſulceſſuni lſoliduʒ ſuccedit ꝓ

& Sinõ eligiè on ex ceriᷓ oẽs admittunt ꝗ nõ ſũt
Mogo. Zinsdigl 20 declarãdo tex ronicleiro
miſſo relicto ꝑ vba hic poſita ſimr̃ neminẽ clegerit ꝗq admittũ/
tur. Rñdeo uli q meruerũt multũ uel parũ ⁊ illi ꝗq nò demerue
rũt multũ uel parũ ut hic in tex. ¶Quero ꝗd ſi alids elegerit
an illi ceteris pferant᷑. Rñdeo aut elegit oẽs ꝗ meruerũt ⁊ alij
q nõ meruerũt neq; demeruerũt nõ admittent.ſj ſi elegit aliqᷣ
ex his ꝗq meruerũt ⁊ aliquos nõ.tũc illi q meruerũt uendicant
partes ab hẽdib ut hic in v.eos aũt a ↄꝛio ſeſu. Mec ob.l.cuʒ
dã. S.e.q; ibi teſtatoꝛ dixit quos dignos putaueris ſumplicit᷑
ic vo expᷣſſe hũit reſpectũ ad merita.¶ AQuero qñ mr nulluʒ
elegit oẽs ꝗ nõ offenderũt admittunt᷑ ut hic.ſʒ dubitat᷑ q̃lit᷑ ad
mittant᷑ an ꝗ plus meruit plus hẽat an oẽs eq̃lit᷑. Tex.hic vi⸗
det᷑ ꝙ oẽs eq̃lit ⁊ etiã glo.qð ꝓbat᷑ qꝛ etiã illi ꝗ nõ meruerunt
nec demeruerũt admittunt᷑.ſi ergo diſtributio ſieret ſʒ merita
illi nil hẽrent. Sʒ ↄ hoc facit.S.e.l.cũ filijs.S.pꝛ.ubi mr̃e non
eligẽte remanet in arbitrio iudicis. So.illa uerba ꝓut ꝗs de/
mer uit tollũt ðꝛietatẽ. Niſtingue ergo aut teſtatoꝛ iuſſit diſtri/
bui iter filios habito reſpectu ad merita teſtatoꝛis.aut habito

reſpectu ad merita eoꝝ reſpectu hẽdis aut ſimplicit᷑.pᷣ caſu hẽ

de nõ eligẽte remanet arbitrio iudicis ꝗ eligat.ut.d.S.pð.ſcdo
caſu videt teſtatoꝛ elegiſſe ꝑſona hẽdũ.⁊ io eo nõ eligẽte extin
guit᷑ arbitriũ ut hic.tertio caſu idẽ ut.l.cũ qdã.Sõ.eo.

7 τ RAñ ſüt uerba diſpoſitiua nõ refert
Gonationis: quo gꝗs loquat᷑.ſʒ in quẽ uolũtaiꝶʒ

ĩtentio dirigat᷑. h.d.cõcoꝛ.S.e.l.miles in ncipio.⁊.l.peto.in
Pnci.⁊ ibi dixi.

J.: NQuiuenit uoluntatẽ defũcti in eo qð eſt

n auſa ſideicõmiſſi ab ei petitiõe repellax
d. In pma parte alienauerũt oẽs vno excepto. in ſcda oẽs ſi
mul nullo excepto.in tertia pᷣmo vnꝰ.poſtea aliꝰ. in q̃rta nul/

lus.ſʒ deceſſit ultim exneo hẽde relicto.ſcða ibi alioqn.tertia

ibi ceterũ. q̃rta ibi ac ſi nemo.¶MQÆMπero pmo pone duos fra/
tres rogatos ĩuicẽ de reſtituẽdo ⁊ vnꝰ allenat partẽ ſuã ⁊ ali
ſimilit. moꝛit pmus uel ſcᷣus an admittet᷑ ſuꝑueniens ad peti
tionẽ ſideicõmiſſi. Gl.nõbilit dicit ꝙ ſic. Nec ob.iſte.S.quia
alienãdo fecit expſſe gͥ uolũtatẽ teſtõꝛis.ſʒ in themate ꝓpoſito
teſtatoꝛ exp̃ſſe nõ/ꝓhibuit alienationẽ ſʒ lex ꝓhibebat. ꝓ iſta
gl. lacit. j. de iurepa.l.ſi libert minoꝛẽ. Itẽ fac.S.de ĩoffi.teſ.l.
etiã.⁊.j.de his q.ut ĩdig.lʒ.pe.ubi ille q ĩpugnat teſtm ꝑdit ea
que ei ex teſtõ qᷓrunt᷑ nõ ꝗᷓ aliũde. ut donata cauſaj. Ita hicil/
le ꝗ alienat ꝑdit ea qua ſibi deberent᷑ ex alienatiõe nõ ea q̃ ſibi

debent fre moꝛiẽte.¶ Querit glo.utrũ alienatio ĩteri teneat.

Et dicit ꝙ ſic.de hoc hẽtis glo.ꝛias quas recitaui in.l.Fᷣuo le
gato.S.j.S. e.ti.j.dic ut ibi.¶Querit glo.ꝗd ſi aliqs nõ alie/
nauit ſʒ alienãti ↄſẽtit an admittat᷑ ad reuocationẽ eoꝝ q po/
ſtea alienauerũt. Et dicit ꝙ ſic.q; nõ uenit uolũtatẽ defũcti
alienãdo ſʒ ſuo fauoꝛi renuciat.¶ AVltio gl. ſignat ar. ð de. l.
codicilł.S.iſulã.j.e.⁊ nõ ſoluit dic ut dixiin.l.ſundũ ꝑ ſideicõ
miſſũ ĩ pn.S.ti.j.Di.iducit iſtũ.S.ꝙ ſi emphitheota nõ ſoluit
Ron⸗ ⁊ dñs vult eũ repellẽ ⁊ ipſe emphitheota dicit ego uo/
o ſoluẽ penã ⁊ retinẽ emphitheoſiʒ ex illa clauſula rato manẽ
te pacto ꝙ nõ audiat. Ha illa clauſula oꝑat᷑ ei ꝗ fuat ꝓmiſſa
nõ eig uenit ↄ.ut hoc.S.Glo.detmiat hoci.l.ꝗ ſidẽ.C. de trã
ſac. Ego iduco ad.q.lex dicit ꝙ ſilnõ põt agẽ ſine oſeſu pꝛis
ut. l. ců nõ ſolũ. S. neceſſitatẽ. C. de bo.que liber.qd ſi pẽ ⁊ ſll
agãt ſil.Certe videt᷑ alti ↄſẽtire.ar.huiꝰ.S.facit.l.titi in pn..
ꝗmo.pi.uel hy.ſol. Itẽ iduco ad alið.duo fecerũt pacẽ ſimul
poſtea ſe iuiceʒ offẽdũt nec apparet ꝗs pᷣ ⁊ ꝗs poſtea.q̃ri᷑ an
alt alterũ poſſit accuſare de pace rupta. Aidet᷑ ꝙ nõ q pacẽ
ſimul ĩuicẽ ceperũt.ſʒ ſi vß T ali ſcᷣo.tũc ſcdᷣus põt accuſa/
re pmũ de pace rupta.nõ pm ſcʒ. ut hac.l.in v. ceterin.

ᷓ in tor Fluliliberte onumerat᷑ in familia libᷣtoꝝ. h.
Eũ inter. ? CMlumna de familia. ut.l. ꝓnũ

ciatio.sS.ſi.de v.ſi.ergo nõ ẽ de familia teſtatoꝛis. Picũt qdã
ꝙ h ſilius liberte erat ſilr libertꝰ.ſʒ ſi ita eẽt hic nõ hꝛet dubiuʒ
vñ dicit gl. ꝙ hic loquit in filio libte nato viuo teſtatoꝛe.vnde
cũ in Fuitutẽ põt reuocari iõ cõtinet᷑ appellatiõe libertoꝛũ ⁊ ĩ
hoc reſidet glo.ſʒ certe ſi hoc eẽt uerũ iſta.l.nullũ hꝛet dubiũ.
vñ dic alr ꝙ iſte filiꝰlite ẽ exne q ad teſtõꝛẽ tñ qꝛ eſt hẽs ligiti
mlipᷣte ab iteſtato nõvidei᷑ fieri ↄ uolũtatẽ ſi ad eü uadit fũd⸗
Nec ob..e.l.peto.S.fre.q;ꝛ ibi exneũ ĩſtituit in teſtõ.h̊ exneꝰ
ab ĩteſtato ſuccedit ut ibi tagit ĩ gl.⁊ ibi dixi.Fʒ hoc dʒ iſte.S.
aliter ſũmari.ſ.ꝗ decedit aliquo ex famiſia ſuccedẽte ab ĩteſta
to nõ videt᷑ alienare.h.d.ad idẽ facit qð nõ.in.l.pꝛ.S.fundus
j.ti. j. ⁊ iſta eſt uerioꝛ lec.

e ij

Pate legata ab eo noĩatĩ relicta pſtabũ p parte lipta iſolidũ
d. ¶Op. ꝙ iſta ↄſobꝛia teneat᷑ iſolidũ.ut.l. poſt emãcipa/
tionẽ.iĩ pn.j.ti.j. Gl. dic h de eꝗtate ibi de rigoꝛe.tu dic ibiſuc
cedit ꝓ parte ſiẽ teſtatoꝛ putabat lʒ non eodẽ mõ qͥ putabat.
hic vo ſucceſſit ꝓ parte ⁊ teſtõꝛ putabat iſolidũ. ¶ Op. ꝙle

De legat ſcdo.

bendo nõ cõmittit fraudẽ.vñ ſiqs omittẽt ex teſtõ ut habeat

gata ĩdiuidua nullo mõ debeant.vt.l.pe.S.de iure codi.So.

diẽ gl. H ear ibi rigoꝛ qð declara vt nõ.iĩ ↄtrarijs ſic.legata
idiuidua qñ aligꝗs pᷣter ſpẽ teſtõꝛis aufert partẽ nllo mõ debẽ
tur reglarit᷑ vt in ↄtrarijs.fallit ĩ libtate ⁊ ĩ hoc eſt egtas hic ⁊
idẽ i.l.q graui.S.de iure codi.¶ Op.fᷣm Di. de. l. cũ fil. S.
e. T. l. ſiq fcõ teſtõ.ĩ pn.j.e.So.ibilogꝗt᷑ ĩ legat relictis a ſcri
ptis.ſʒ hic ĩ relictis a veniẽtib ab inteſtato.¶Ad hoc op.ꝙ
etiã relicta a ueniẽtibꝰ ab ĩteſtato nõ debeant᷑ alio ſuccedẽte.
nt. l.j.ĩ fi.j.ti.J. So.ibi ſucceſſit ali ĩ totũ pᷣter ſpẽ defũcti.pᷣ do
ſucceſſit p parte aliꝰ vna cũ eo quẽ teſtõꝛ ſucceſſurũ putabat
⁊ iõ q aliſuccedit pᷣter ſpẽ deſũcti.utrũ legata debeant ⁊ q̃li
ter. diſtigue aut legata ſüt relicta a ſcriptis. aut a ueniẽtibꝰ ab
ĩteſtato.ſi a ſcript aut teſtm reſcidit ĩ totũ.aut ꝓ parte. vt.l.ſi⸗
gs lcõ.j.e.⁊.l.cũ filiiĩ pn.S.e.ſcdᷣo caſu qñ ueniẽtib ab ĩteſta
to.aut ſũt relicta ſimpłr.aut noĩati ab aliꝗ.ſi ſimptr tẽ debent
a qlibet ſuccedẽte ab iteſtato.vt.l.ſiqs cũ nullũ.⁊.l.łteſtõ de
iure codicill.ſi noĩatĩ ⁊ tũc aut ſuccedit ille a qͥ teſtõꝛ reliqt no
minati tm.aut ali ꝓꝛſus.aut aliꝰ vna cũ ilo. Pꝛimo caſu de
bent᷑ legata ab eo ſine dubio.ut ĩ toto ti.de iure codi.ledo ca
ſu aut ali erat eqᷓlis gradus cũ noĩato ⁊ debent᷑legata. ut.l.
ſi titio. F. iul. S. e. ita dic DHi. LCu ĩ hoc paſſu dic vt dixiĩ.d. S.
iuł.q; nõ loꝗtĩ legatis relict᷑ noĩati.ſi go erat ĩ alio gradu ;
noĩat tũc nõ debent᷑.ut.l.j.ĩ fi.j.ti.j. Lertio caſu qñ ſuccedit
noiĩat vna cũ alio ⁊ tẽ ant ſuccedit cũ alio ſm ꝙ defũctꝰ puta
bat ⁊ tenet᷑ ad ĩtegra legata.ut.l.poſt emancipationẽ.j.ti.j.ſi
vo ſuccedit ille aliꝰpᷣter deſũcti uolutatẽ aut loqt ĩ legatis diui
duis ⁊ debent᷑ ꝓ parte qᷓ ſuccedit legatari ue T. l. penul. ⁊
l.cũ ea de iure codi.autloqmur ĩ legatis ĩidiuiduis ⁊ tũc nil de
bei. ut. d.l. pe. de iure codi. Fallit ĩ liᷣtatib ut h.⁊.l.ꝗ graui
de iure codi.⁊.l.ſi ꝑpꝛ de fideicõ.li. Iſta ẽ diſtictio DLDi.modica
mntatiõe fcã ut vidiſtis ibi.¶ Altio ſuꝑ gl.fi.ibi ſed cur nõ pᷣ
ſtat ab vtroqʒ ſicut ſideicõmiſſũ.dic immo vult dicere cur nõ
diuidit ſicut Heconiſinn T ol hoc anr rfiſio.
† i fideicõmiſſu iuicẽ datũ ↄtinet tãtũ
(Pater filio.⸗ in qtitate ⁊ qtitate nõ ualet. Item
eſtiatio teſtõꝛis nullã neceſſitatẽ iducit.p d.¶ Op. ꝙ ex iſtis
vbis ĩducat᷑ fideicõmiſſũ.ut.l.peto ĩ pn.S.e.So.hᷣ io qꝛ eẽt ri
diculũ.tãtũ enĩ daret vnꝰ q; tũ accipet. ſile. S.ti.j.l. ab oĩbꝰ.S.
ꝙ ſi titio. vltio rñſo.Et ad ſcom qð hic dicit ꝙ eſtimatio teſta
toꝛis Maoperegcor.ſgdi E lert Srle.
Atrei Si teſtatoꝛ grauat hẽdẽ in eo ꝙ ſibi
0 ratri. edi debeb. debitũ cũ ſucnb⸗ cõ
pẽſat fraudẽ facẽ nõ vẽ.ſec ſi debitũ cũ falcidia cõpẽſaret. h.
d. pmo ponit qñ teſtatoꝛ vult debitũ a ſe cõpẽſare cũ fructibꝰ.
ſcdo qñ vult cõpẽſare cũ falcidia. ſca ibi plane. Itẽ pma ſb/
diuidit᷑.q; pmo ponii thema ⁊ qõ.ſcõo rñſio.tertio ro rñſiõis
ſcða ibi cũ ex fructibꝰ.tertia ibi qm. ¶ In tex. ibi reſtituetur.
dic ſbandi ꝗqrit᷑ an taleſideicomun tu ad hẽditatẽ ſeij uale/
at. ⁊ ad h rñ det ſtati cũ ex fructibꝰ⁊c. ¶ Segt v. plane.⁊ iſta
pars diuidit᷑.nã pmo ponũ thema ⁊ qõ.ſcdᷣo rñſio.tertio põi
tur qda inigꝗtas ex rnſtõe reſultãs.q̃rto ʒ ulã iniqtatẽ ꝓuidet
gnto rñdet cuidã obiectiõi q̃ poſſet ſieri ↄꝛiũ.ſcda ibi falcidiã
tertia ibi ſi iniqtatẽ.q̃rta ibi pꝛudẽtibꝰ.ꝗnta ibi nec videbitur.
¶ Segt tex.ibi retineat. dic qrit᷑ qd dicta vba ĩpoꝛtẽt. Ad

mõ ꝗ hic dẽ. Diẽ gl.ſ aduerte qꝛ ut puto hoc remediũ hodie
nõ hꝛet locũ q; cũ teſtõꝛ põt ꝓhibẽ falcidia de iure utĩ auc. ſʒ
cũ teſtõꝛ. C. ad.l.fal.⁊ in auc.de hẽ.⁊ fal.S.ſi uero expᷣſſũ ꝓhi

ab ĩteſtato ĩcidit ĩ edictũ ſiqs omiſſa cauſa teſti.⁊ h qͥ ad falci
diã.q ad q̃rtã debitã iure nae remanẽt iura antiqua.¶Que
ro qliter iſta cõpẽſatio ſit ĩ falcidia.Rñdeo dic ꝙ ſit ꝑ cautio/

nẽ mutianã qð gl. repꝛobat q;ꝛ cautio mutiana hʒ locũ ĩ ↄdi-
tionib de nõ faciẽdo.hic aũt nõ fuit cõditio ſʒ modus qꝛ iſta
uerba ne fideicõmiſſũ retineat ĩiducũt modũ.¶ Mõ iſtã gl. ꝙ
dictiõem ne ĩducit modus.¶ In cõtrariũ ẽ.l.ꝗ abſẽti.S.j.

qñq; ĩduc̃ modũ 4
de cõ. ⁊ de. dixi p

.de acqui.poſ.⁊ ibi de hocꝑ Di.Ego aüt dico ꝙ dictio ne
Iñq; oditiõeʒ nt dic tex.i.l. cũ tale. S. titiꝰ. j.

.X de. dixi plei. l. lb dieb. 5§. termili. eo ti. ¶ Quero
bic dẽ ꝙ falcidia cõpẽſat᷑ cũ debito.de falcidia qͥrũ bonoꝛũ in

telligit. Aʒo dic de falcidia hẽditatis meuiane.qꝛ falcidia hẽ
ditatis ſeiane capit ut debitũlʒ Rof.dixerit cõtrariũ ut in gl.
aduerte tñ ꝙ falcidia hẽditatis ſeiane que debebaĩ ipi meuio

teſtatoꝛi cõputatur in hẽditatẽ menij.

*

— P„& Diſiũctio poſita iter pſonas iter qs cadit
A te PetO: acectio oꝛdiata nõ reſoluitiĩ ↄtũctã. h. d.

¶ Op. ꝙ nõ ĩſpiciamPoꝛdinẽ. ut. S.e.l.S. fidei tue. So.ibi cõ

ſtabat de mẽte teſtoõꝛis hic nõ. ¶Op. diſ iũctia poſita ĩter pſo
nas honoꝛatas reſoluit᷑ iĩ ↄictà.ut.:.ſi.C. de uer.ſig. So.hic

cackit iter pſonas lea tadt affectio oꝛdiata ibi ſecis.
WRM Dalet legatũ Iʒ nõ fuerit adiecta qlitas qu te
Zalet legatu n iᷣ Altas qu
EK 0S. ſtö: adiecturi ſe dixit. h.d. Mõ ꝙ lʒ fines
omittant᷑ a nõꝛio tñ ualet uẽditio ſi fdus ẽ cert.ut.l.demon
ſtratio.j.de Odi.⁊ de.⁊.l.cũ ſeruo.S.fi.de vᷣhẽ.emp.¶ Op.

ꝓptale legatũ nõ ualeat. ut.l.titia ĩ pn.S.e. So.hic legatũ ſu

it exp̃ſſe ⁊ pfecte relictũ lʒ ſuerit omiſſa qdã qualitas.ſed in.l.
cõtraria legatũ ab ipo initio fuit ĩperfectũ ⁊ ĩcertũ. ¶ Op. de
l. qtiẽs.S.tatũdẽ. S.de hẽ.iĩſti. So.ut ibi.¶ Vltio iſtũ tex.al/
legat impatoꝛ in.l.penul.C. de inſti.⁊ ſᷣſti.

rã ĩ alia parte.h.d.⁊ ẽ caſus no/

G DAi ſoliquũ. Juſta cauſa ĩ parte nõ tollit mo

bilis. ¶ Op. rõne par idebite ꝗs excuſaĩ a moꝛa ſu

Per toto. ut. l. ideico. i pn. de uſuris. So.duobꝰmõis.pmo

ibi hẽs opponebat falcidiã nec ꝓpter B oſitebat᷑ aliqu par
tẽ debitã ⁊ põt eẽ ꝙ ꝑ falcidiã totũ legatũ ſubuertit.ðut.l.j.S.
hec uerba.f.ſicui pluſq; p.l.falcidiã.hic uero partẽ debiti ſi
tebat᷑.uł aliter dico ꝙ ſi aliqs obijcit exceptionẽ p parte niſi di
cat petitoꝛ ſe paratũ recipẽ alià partẽ nõ vẽ re i moꝛa. ut.d.l.
ſideicõ.iĩ hn.ſecPſi actoꝛ dicat da mihi aliã partẽ q̃ nõ ẽ mihiĩ
ↄtrouerſia utĩ tex.iſto.⁊ ẽ rõ qꝛ ſi pes totũ nõ teneoꝛ tibi offer
re partẽ.q; nõẽ ueriſimile ꝙ eã uelit recipe.ut.l.tutoꝛ.S.lutiꝰ.
S.deuluris.iõ hẽs neceſſe expmẽ ꝙ deĩ᷑ nbi pars.Fac ꝙ ſi ali
s petit plus debito ſupꝑ toto hẽo iuſtã cauſa litigandi niſi di/
Ache paratũ reciꝑe partẽ q̃ nõ ẽ ĩ ↄtronerſia.⁊ ſic ĩ expẽſis li
n

8
5denaboꝛ. Et etiã facit ad multa alia.

CCum poſt moꝛtem cgelani debet eni

qʒ rñdet ſtati.qꝛ debitũ cũ falcidia cõpẽſat.¶ Nõ ꝙ debitũ
põt cũ fructibꝰ cõpẽſari nec pᷣumit fraus. fac.S.ti.j...fili.S.

apð marcellũ.⁊.S.e.l.ĩpatoꝛ.S.j.¶¶ Scðo nõ ꝙ debitũ cõpẽ
ſat᷑ cũ falcidia tñ vi fraus. ¶ Tertio nõ ꝙ ꝗ fraudẽ excludit
nõ dẽ facẽ fraudẽ.ocoꝛdatie ſũt in 9.CB.t vẽ ꝙ gs poſſit
eũ puenit.ut.S.e.l.ĩpatoꝛ.S.j.in fi.S.Glo.

grauarii plłs qᷓ; a ne
nõ ſoluit. Ni.dic ꝙ ibi qtitas legat᷑ ⁊ ĩ ꝓpa ſpe ꝗs grauatur.

ꝗ ad heredẽ loco rei ꝑuenit.h.d.qð nõ.¶¶ Nõ tex. ibiꝓmõ
eſtimationis ⁊c.⁊ hic allegat glo.in queſtione notabili in.l.ſi
ex falſis.in ultima glo.magna.C. de tranſac.
etig. Reſpublica ppter moꝛã tenei ad uſaras. ꝓpter te/
mmeritatẽ ad ipẽſas litᷣ lʒ hẽat regreſſuʒ admiſtra
toꝛẽ.idẽ ĩ pupillo ⁊ tutoꝛib.h.d.¶¶ Nõ ꝙ q hʒ iuſtã cauſã li
tigandi excuſaĩ ab expẽf̃.ſec ſi iniuſta.Et ꝑ ̊ põt rñderiad
qònẽ.Gl. ꝗᷓrit utrũ ſactʒ de calũnia excuſet ab expẽſis. Glo.
ꝙ ſicĩ auẽ.generalr.C. de epi.⁊ cle.⁊ ĩ coꝛpoꝛe de iud.S.opoꝛ

tet. ⁊ ĩ.l.ꝓpandũ.S. ſinaũt alterutra.C. de iudi.ueritas eſt ꝙ

hic aũt grauai ĩ hẽditate q loco q;titatis hx i.d.l.lꝑatoꝛ.S.cũ
gꝗdã. ¶ Op. ꝙ fruct nõ extenuet debitũ.qꝛ ſi dʒ he hedita

tẽ ſeij ita fructꝰeiꝰ.poſtq; dies fideicõmiſi ceſſit.ut.l.ĩ q̃rta.j.

ad tre. So.itellige hic de fructib ꝑceptʒ ex hẽditate meuij te
ſtatoꝛis deductis fructib de heditate ſeij.ita itelligit gl. j. po⸗

nẽdo caſũ.¶ Op.ꝙ etiã fruct hẽditatis meuij nõ cõputent᷑.
2ſut ꝑcepti indicio teſtõꝛis.ut.d.l.ĩ qrta. Solu.hoclõ q; te⸗
tatoꝛ hoc voluit.¶ AZd ſcðᷣam partẽ op.ꝙ teſtõꝛ nõ põt phi/
bere falcidiã iure iſto ut.l.qð de bonis.j.ad.l.fal.So.ſateoꝛ

niſi ꝑ iſtũ modũ iubẽdo debitũ cõpẽſari cũ falcidia lʒ etiã hoc
ſit iniquũ.¶ Cõtra hoc op.qꝛ iſta inigtas tollat.ut.l.debitoꝛ

ad.l.falci. So. ſateoꝛ ſi bes adit hẽditatẽ ⁊ nõ ꝓuidit ſibi eo

ſactr᷑̃ʒ calũnie excuſat a calũnia nõ a temeritate ſue ignauie.vt
l..i pn. S. ſi mu. uẽ.no.⁊.l.ij. S.j.s.de iureiu.⁊ ibi ꝑ Guil.⁊.j.
ad turpil.l.j.S. j. Sed expẽſe li ueniũt ꝓpter temeritatẽ etiã
ſi ceſſet calũnia uel dolus ut h ⁊.l.eũ quẽ temẽ.S.de iudi.ergo
iuramẽtũ nõ excuſat ab expẽf.¶ Quero tutoꝛ male litigauit
ꝗs ↄdẽnabit᷑ ĩ expẽf.an tutoꝛꝓpo noĩe an pupulus an tutoꝛ

tutoꝛio noĩe: Tex.dic ꝙ ↄdẽnabit᷑ pupillus uel reſp.x⁊ĩ eis ſi

et executio lʒ hẽat regreſſuʒ ↄ admiſtratoꝛẽ. In ↄꝛiũ ẽ tex.ꝙ
tutoꝛ debeat ↄdẽnarli.l.nõ ẽ ãbigẽdũ.C.de admi.tu.Credo
ꝙ utrũq; põt fieri uel hic uel aliud ꝑ iſtas.ll. Puto tñ 4
caſu q dixi executiõeʒ fieri ↄ pupillu vl rẽpublicã ꝙ libet ce
dẽdo actionẽ.ut.l.pe.õ.de admi.tu.ſac ad pᷣdcã.l.ſi dolo.ẽ.
ſiqs omiſ.cau.te.⁊ ibi dixi.¶ Quero qd de pcuratoꝛe calũ/
nioſe ul temer arie litigãte utrũ ipᷣe ↄdẽnet᷑ an pncipalis dñs ĩ
expẽſis.Nixil.l.j.S.X ꝓcu.s.ſiqs ius di.nõ obtẽ.Spe.tãgit
iſpe.de execu.ſen.S.ſeꝗt.uer.ſi ꝓcuratoꝛ.

eO
Cer.

Pꝛedia.

=

Belegat.ſcðo.

S ꝛedia Altimde familia pᷣdiũ alienari phibitei pe
CEAntioez ad exneũ hẽdẽ trãſmittit. .d. ¶Op.
S.e.l.peto.S. fre. So. duobꝰmõis.pᷣ ꝙ h̊ nulls ali de familia
remãſerat.ſile.S.l.ꝓxi.S.lid.i fi.ul dic ꝙ exne ſucceſſit huic ſi
lio ab ĩteſtato ut filimri ꝗ põt dici exne qꝛ ĩ ptãte nõ cẽ. ut.l.j.

§. exneũ.C. de rei uxo.act.x tc etiã ſi alij ſuꝑeẽnt ille exne ad

aeku.5. pri Fcum inter. fadſd rönii digal
ESS ui vocant᷑ ad fideicõmiſſũ pᷣdio ali
Sicreditoꝛ. a non reuocãt ab eo ene cre
ditoꝛe teſtõꝛis.h.d. ¶ Quero vtrũ ↄ hẽdẽ ꝗ nõ ſoluit debitũ
poſſet hi regreſſus. QAuidãa ĩ tex.hñt ð emptoꝛẽ.qdã hñt ʒ
hẽdẽ.⁊ ſᷣm hac vẽ caſus ꝙ ↄ hẽdẽ niſi poſſit dici.Gl. tñ dic h
eẽ uerũ niſi hẽdi poſſit ĩputari cur nõ ſoluit.quã gl.nõ p eo ꝙ
dixi ĩ.l.ñ res obligata.S.ti.j.NPi.tñ ſupplet h ꝙ hẽdi filij ſolũ
ĩputet᷑ ĩ illis trib caſibꝰ q ponũtur in.d.l.ſi res obligata. ego
aũt itelligo iſtã gl. ꝙ ĩ oĩ caſu qͥ füdus erat obligatꝰ ꝓ debito
defũcti poſſit ĩputari hẽdi cur nõ ſoluit qꝛ fcõ ſuo puat legata
riũ re.ar. S.e.l.ꝗq duos.⁊ ꝑ tex.i.l.apud iul..hẽs.S.ti.j.dixi
.l.ſi res. S.de le.j.⁊ hoc tenet gl.pᷣ nõ violãdo ipam qð nõ.

Ve fideicõmiſſũ. Aup inoin⸗

re ſibi debita non cadit a debito.h. d. ¶ Op. de. l. ſi

pꝛonus de his q̃ in frau.pa. Glo.ſoluit h vno mõ.Si. aliter
qð dixi in.l.elodi.õ.de acq.here.
Sgatũ. Eñiuz traſit in legatariũ recta via ſiẽ
ĩ bẽde adeũte. h. d. uel aliter. Qd opa
ur aditio qᷣ ad hẽdẽ ilud oꝑat agnitio legati ad le
tariũ.h.d. ¶ Op.ꝙ iſta nõ ſit bona eqparatio.ut.l.cũ pẽ
ſurdo..e. So.fateoꝛ ꝙ nõ ẽ ꝑ oia bona.nã hẽditas nõ q
rit regulr ſine aditiõe.legatũvo q̃ri ignoꝛãti tũ cõmutabilr qꝛ
ſi vult repudiare v nunq; qſitũ.⁊ h reſpectu eꝗparauit h iuriſ
cõſultꝰ.qꝛ ſic põt repudiari hẽditas ita legatũ ⁊ ita põt agno

ſci hẽditas ſic legatu.ſʒ ſi nõ agnoſcaĩ uł repudiet tũc differüt

Op.ꝙ dñiuʒ nõ traſeat recta via.ut.l.legatũ eni. S.fi.S.ti.
j.x.l.papinia. de ſui.So.ut in q̃libet earũ nõ. C Op. uti gl.
7 ſo.⁊ bene ut in ea. 2 4 ſeipi
J egata relicta a ſcripi a ueniẽ
qs teſtõ. ab iteſtato nõ debẽtur. h. d.
QOp. S.de iniuſ.te.l.poſthumꝰ. So.ibi teſtm̃ fuit

nruptũ ⁊ poſt oſirmatũ iure p̃toꝛio. C Op. C. de li. pte. auc.
ex cauſa. So.glo. ꝙ hodie iſta lex coꝛigatur rupto teſtõ ex

cauſa pᷣteritiõis uł exhẽdatiõis ut legata ualeãt.tenet gl.ſim/
pliciter ſiue teſtm̃ ſit ruptũ pᷣteritiõe poſthumi ſiue iã nati ſiue
ſilij emãcipati ꝙ legata debeaãtur.qd ĩtellige ut dixiin.l.po/

ſthum'. S. de iniuſ.te. x.l.filio pᷣterito.

w 5 Quñ ſupuenit cauſa tẽdene
8 Ebitoꝛ * Jeid⸗ effectũ lʒ ea exñte

diſpõ ab initio nõ ualuiſſet diſpõ nõ ure⸗
mo ponit dictũ. Scdo circa illud determĩat duo dubia.
tio dictũ ꝓbat ꝑ ſile de dote plegata.Quarto ꝓbat dictũ ꝑ re
ductiõem ad ĩcõueniẽs.ſcða ibi nec tollit.tertia ibi ſic ⁊ ĩ dote

ꝗrta ibi alioqꝗn.iſl Op.ꝙ nõ ſit ĩlegatũ miſi ſolũ iteruſuriũ me

dij tꝑis.ut.l.j.S.ſiqs creditoꝛi.j.ad.l.fal.So.qᷓ;tũ ad hoc ut
poſſit defalcari ꝓcẽdit ↄꝛiũ.qᷓtũ ad h̊ ut poſſit peti ꝓcedit lex
iſta ⁊ ita ſentit gl.q icipit.i.nſura.¶¶¶ Op.ad v.ꝙ ſi viuo.iſti.e.
S. ecõtrario. So.dic gl.h ẽ ĩutile.i.ine utilitate pecuniaria tñ

nalet ut poſſit peti acuõe ex teſtõ t iſta ẽ va. Al dicꝙ uludẽ

ius nouu iſtò uet. Diẽ gl.ẽ õ.l.uerbis.j.ad.l.fal.tene ergohß

mã.¶ Op. res vitiat ſi deuenit ad eũ caſũ a q nõ potuit ĩcho
ari. ut. l. pluribꝰ. S. ⁊ ſi plʒ.j. de v. ob. So. regula illa nõ pꝛa

cedit caſus ſupueniẽs tẽdit ad eũdẽ effectũ cũ diſpõ.ita lo

dixiĩ.l.ia ꝑ Hi. in.c.act legitimi de reg.iur.li.vj.

tur
* * Di ples ſũt ſpᷣſtituti glibet te⸗
Si pmo ſco. t legata relicta D ĩſtituß

ĩqͥrum locũ ſuccedũt.h.d. In tex.dũ dic hẽdib iſtitutis.dic
⁊ ſi hẽs nõ eẽt pmus ſuit ſoſtitutq̃rtus.⁊ ſi hẽs nõ eẽt ſeðs ſu
it ſᷣſtitutᷣ qntus.Di. dicit tex.ſGitituti.ſ.qrtus ⁊ qntus.Di
cit tex.ab utroq;.hᷣ rñdet.⁊ ibi ſſtituto.ſ.qrto ⁊ qnto.

ali Seruo ei ꝗẽ capax põt reling
4 Her no alieno. eidẽ fuoles benreinc 5

ſet. ʒ nõ eo.mõ.h.d. Nꝛio ponit vnũ dictũ. Scðo rñdet cui
dã obiectiõi. Tertio ponit vnã reglam iuliani.QAuarto õ re/
gulã foꝛmat duo argumẽta ↄꝛia ⁊ ſoluit.Quito ex pᷣdici po
nit vnã ilationẽ. Sexto ↄcludit ad pmũ caſũ.ſcða ibi cũ enĩ
dertia ibi ⁊ iõ.q̃rta ibi ealũnioſa.quinta ibi ex ullo.ſexta ibi ita
nõ mirũ. In pma parte caſus ẽ facil. In ſcda parte ſic ſoꝛma
caſũ. Cötra pᷣdicta faciũt oẽs leges qᷓ dicũt ilegato ſcõ fuo in

ſpicũ capacitas ⁊ ĩicapacitas di.Ad hᷣrñdet iuriſcõſult ꝙ ẽ

i
er
*

uerũ ĩ genẽ ⁊ opoꝛtet vdñʒ eè capacẽ nec regrũ ĩ ſpe ꝙ; res lega
ta ſᷣuo poſſit legari dño qꝛ ex ꝑſona fui 2ſiſtit legatũ adeo
ipe libᷣ factꝰ capet p ſe.h.d.Certia pars ẽ clara ꝙ iſtð demũ
põt relinꝗ ſᷣuo qð ei poſſit reliꝗ factlibᷣ.h.d. Aenio ad qrtã
partẽ.ſ.ad v.calũnioſa.ĩ qᷓ foꝛma caſu.Cõtra regula iul.vxẽ
ſi reliquunt᷑ ſuo.x.ãnua.odiu ſuiat ualet legatũ ⁊ tñ libᷣ fact
cape nõ poſſet.Ad h̊ rñdet iuriſcõſult ꝙ iſta obiectio ẽ calũ
nioſa ⁊ ↄtinet fallaciã accidẽt.qꝛ ſit mutatio de ꝗd ĩ q̃le.naʒ
iul.dixit ꝙ id demũ põt ſᷣuo reliꝗ qð ſcõ libo caꝑe poſſit.nõ
aũt dixit ꝙ taliter põt relinꝗ fuo qliter libero ⁊ ecõuerſo.Ad
qð tẽdit rõ fcã ĩ ↄꝛiũ.x.eni relicta poſſet caꝑe li̊ niſi fuiſſʒ ad
iecta illa q̃litas ĩ legato.uel poſſemꝰ alit᷑ dicẽ ⁊ ſic m glo.foꝛ
mãdo obiectionẽ ut.S.x rñſio fiat ſic. Ocqm iul.loꝗt q reliqt
aliqdð legatũ qð põt cedẽ ad vtilitatẽ Fui.ſʒ iſtð nõ ẽ huiuſmõi

qꝛ ſolũ ocernit utilitatẽ dñi.ergo nõ ẽ iul.¶ In tex. ibi na h

legatũ. dic.ſ.de qͥ locut eſt iulianꝰ.Segt᷑ ex pſona fui acci⸗
piet. Nic hoc ẽ ex ꝑſona Fui acꝗraĩ dño ⁊ ſilib ſieret acꝗrere
tur ipi Fuo.ſʒ legatũ de q obijcirſolũ ꝑſonã dñi reſpicit.⁊ iſta
lec.tãgit ĩ gl.ſuꝑ vᷣbo accipit ĩ ſi.C In v.alioqn. ponit᷑ ſcda
obiectio ð lulł.ſ.dðe ſuo quinõ põt efſici liber.ergo dño acꝗre⸗/
re nõ põt.qꝛ ſibi fuo nõ põt relinꝗ.q; lib caꝑe nõ põt ſᷣm re/
lã iul.dic iuriſcõſultꝰ ſi calũnioſeè itelligeremꝰ dictũ iuł.repᷣ
Reereme.l. dicẽtes ꝙ talẽ fuũ rar dño ſpᷣaudi.ſʒ ĩtelligẽ
do recte ille.ll.bñ dicũt.Ad ↄꝛiũ rñde.qꝛ obiectio negat Gi⸗
gẽtiã quã iul.ponit.Nixit enĩ ꝙulð põt fuo relinꝗ qð lib ca
pere poſſet ſi ↄtigat ꝙ lib fiat.iſta obiectio ponit caſu iq non
põt ↄtingẽ ꝙ ſit liᷣ ⁊ ſicnõ ſac aliquid ð iul. Seqꝗt ⁊ iõ iſta ⁊
alie partes ſũt clare. ¶ Op. ad pn.j. de regula catoñ.l.j. So.
ut ibi.nõ enĩ hʒ locũ regula catoniana qñ legatũ nõ ualẽt ab
initio ppt᷑ ꝑſonã legatarij. ¶ Op.ad regula iuliani.j.ti.j.l. f⸗
deicõmiſſa.S.ſi fuo.ubi nõ põt legari fuo illð qð poſſet caꝑe
fact liber. Gl.dic ꝙ regula iuliani nõ ẽ uera ĩ oĩ re ⁊ ĩ oĩ tꝑe
Tu dicas regulã eẽ uera ĩ oĩ re ⁊t in oĩ tpe qð apparet qꝛ dim̃
niẽdo dixit ⁊ ponẽdo regulã.ſʒ itellige eã ꝙ legatũ factũ fuo
naleat ut ſibi acꝗrat᷑ ſi ↄtigat eũ ſieri liberũ.⁊ ſi ̊ nõ ↄtingẽt
tũc nõ ualeret ſi dño acqri nõ poſſit uel ip̃i fuo.ſʒ ĩ.l. ꝛia non
ptingit ſuũ fuiſſe liberũ.iõ legatũ nõ ualet ſi ↄtigiſſet ualeret.
¶ Vp. de.l. ſi mihi ⁊ tibi.S. regła.S.ti.j.So.ut ibi.¶ Vltio
gl. allegat bonꝗ.l. ꝓ regla iul.ſ.l.⁊ ſi maxie.j.de Puitu.le.
DItinn 8 Cõditio adiecta fideicõmiſſo ĩtelligi
AlIIUS. aurrepetita ĩ ſſtitutiõe fcã circa idẽ
adẽ ꝑſona.h.d. ¶ Op.dẽ hᷣ̊ ꝙ fideicõmiſſũ non
vꝛ repetitũ a ſſſtituto.Cõtra de.l.lʒ.S.ti.j.So.h̊ iõ qꝛ eadẽ ẽ
pſona ſpſtituta ⁊ eidẽ ſideicõmiſſũ ẽ relictũ.vt.d.l:.lʒi ſi. Iteʒ
qꝛ eẽt repugnãtia ꝙ vna ⁊ eadẽ ꝑſona eẽt inſtituta ⁊ ſibimet
deberet fideicommiſſũ.⁊ iõ eligit alterum.vt.l.recuſare.S. ti
tius.j.ad trebel. Silis a
.α 1 ilibᷣtas ꝑ ſideicommiſ/
Iquis lerno. ſu debita felercſe⸗ nihilomi
Inus ip̃a ⁊ naelconiſ —– vebebien.
4 ͤ Si debitoꝛ legat creditoꝛi in du/
Reditoꝛc. nõ itelligi aĩo cõpẽſandi.h.
d.iſta materia dechats cũ dors⸗lße ſoni
La nlegato generali nõ ↄtinent nola debi
E) Aius. Salet eret no hegnl ſlij.5. eũ g
cyrographũ. Plc gl.ſol. ut ibi. Dic ꝙ ibi legauit c-
rographũ ſpalit.hᷣ generalit᷑ legauit oĩa q̃i domo ſũtĩ qlega-
to nõ uenit cyrographũ.ſec ſi vniuerſalr legaret mẽſã uel ca
lẽd ariũ ut.l.cũ pꝛ.S.mẽſe.S.e.⁊.l.cũ ſiliũ.j.ti.j.⁊ p Ci.C.lo/
Cca.l. certi iuris i.iiij.q.quod nöõ.
itius Diuiſio gratia uberioꝛis culture diuerſos ſun
RNN.gos en facit. h. d. Znöhrl
— n legato qᷓtitatj nõ hʒ locũ regla de dua
Itia. n cSuſisſnaraninlo t dzn S lec.ſ.Fʒ
lã ꝙ fuit legata teſſera frumẽtaria. hẽ frumẽtũ qð
ẽ ad mẽſurã vni teſſere.Huic lecture ↄcoꝛdat.j.de ſol.l.ſiqs
duos.S.j. Scðo mõ legit q h fuit legatũ uas cũ q mẽſurat nõ
;titas q mẽſurat᷑ ⁊ Fm iſt.h.d.Qui iubet rẽ alteri cõparari
nõ vĩ rẽ ſʒ eſtiatiõeʒ.⁊ iõ re habita ex cauſa lucratia actio nãõ
extignit.h.d. Huiclec.magis applaudetlr̃a. Mõ tñ ex iſta
diuerſitate ꝙ ſi teſtatoꝛlegat minà frumẽti itelligit de frumẽ/
to nõ de ipᷣo uaſe.Sʒ ſilegaret coꝛbã uł minã frumẽtariã.tẽ
põt eẽ dubiũ ut colligit ex lecturis h poſit.Credo tñ ꝙ tẽ ma
gis de uaſe ĩtelligereĩ m lec.illã.¶ Op.ſi iuſſit cõparari teſſe
rã factũ ẽ ĩ obligatiõe nõ qᷓtitas.ut.ʒ.ſideicõmiſſa. S.ſi.j.ti.j.
S. J lega ſpẽs.⁊ tũc ipᷣa ẽĩ obligatiõe ⁊ petitiõe.ut.S.
ti.j.l. i dom. S.cũ alicui.qd ĩtellige ut dixi.s.e.l.luti ⁊ ei.⁊
ã. ti.j.l.plane.S.qdð ſi rẽ.qũq; legat pᷣciũ rei ⁊ tũc eſtiatio tm ẽ
e ii

BDe legaß ſcðo.

i obligatiõe.ut.l.fũdũ coꝛnel.j.de noua. ⁊.l.ſi alij. in fi.S.de

uſuf.qñq; legat factũ.ſ.ꝙ teſtatoꝛ iubet rẽ cõparari.⁊ tũc ipᷣm
factũ ẽ ĩ obligatiõe ut.l.deicõmiſſa.S.ſi rẽ.j.ti.j. Sʒ eſtiatio
ſuccedit ĩ obligatiõe ĩ duob caſib ĩtelligo ĩ iſto fcõ qũ iube t
res cõparari. Mꝛimo poſt moꝛtẽ hẽdis.ut.l.pꝛon ĩ pn.j.ti.
j.Scdo qñ illud factũ deſijt poſſe iĩpleri.qꝛ illa res q̃ dʒ emi ẽ
effecta legatarij ut h. ¶ Qauero teſtatoꝛ iubet emi de cui' pe
cunia ĩtelligi᷑. Rñdeo ĩ dubio de pecunia hẽdis.ut h.⁊.l.his
yVbis. S. .j. ti.j. x. l. ſtich. e. ti. x. l. ⁊ ſi ſuſcepit. S.j.S. de iudi.
COA ſuras Finita cauſa puilegij fini᷑ puilegium ⁊ ad
vmoꝛa ſuffic vna iterpellatio.h.d. ¶ . .
uilegia debẽt eẽ ꝑpetua.ut.l.falſo.C. de diuer.reſcript. Sol.
ut nõ.ꝑ HMi.iĩ.c.decet ex de regu.iur.li.vj. Induci ꝑ Jac.de
are.ad.q.dic ſtatutũ ꝙ uxoꝛes rebelliũ nõ poſſũt ſtare ĩ ciui/
tate an ſi remãſerit vidua poſſit reuerti. Hic vẽ ꝙ ſic.qꝛ finita
cauſa odij vĩ finiri odiũ.fac.S.de poſtulãdo.l.cui eoꝝ.S.affi⸗
nitates. ¶ Altio nõ ꝙ ſuffic ꝙ ſemel gs ĩiterpellet. ut hic ⁊.l.
moꝛa.ĩ pn. S. de uſur. ⁊ ibi gl.ſuꝑ uerbo iſtãtia.⁊.j.qð vi aut
cla.l.ꝓhibẽ.S.illð.⁊ qð ibinõ.allit.S.de pig.ac.l.ſi ↄuene/
rit. ꝑ h̊ apparet ꝙ ĩ ꝓteſtatiõe ſeu ĩterpellatiòe nõ teneat qs
dicẽ ⁊ pemptoꝛie.cũ qlibet iterpellatio ſit ꝑemptoꝛia ſic̃ dici/
mus ĩ dilatiõibꝰ qᷓ dant᷑ ad ꝓbadũ.ut.l.ĩ pecuniarijs.S.de fe/
rijs. Itẽ ꝑ h̊ dixi ſtatutũ ẽ h ꝙ ĩſtãtia pereat.v.mẽſib niſi per
actoꝛẽ nõ ſteterit. actoꝛ interpellauit ſemel iudicẽ ꝙ ꝓferret ſẽ
tẽtiam.c rte ſatis eſt ut perpetuo videat᷑ ſtare ꝑ iudicẽ ut hic.
nec habet actoꝛ neceſſe ſingula die interpellare iudicẽ ut hic.
facit. l. male agitur. C. de rcran T .
„& SeEi ideicõmiſſũ relictum ab vno ex
( eia libertis hẽdibꝰ ꝗq ultimꝰ deceſſerit facit vi
deri hẽdes ĩuicẽ ſõſtitutos.h.d.⁊ ſingularis caſus ẽ.¶ Op.
de.l. uel ſingulis. S.de vul.⁊ pu.dicit gl.ꝙ hoc nõ ẽ ex vigoꝛe
illoꝛũ uerboꝝ ꝗ ultim deceſſerit.ſʒ qꝛ pcepit fũdũ nõ alienari
Di.dicit ꝙ iſta ſubſtitutio ĩtelligit ex vigoꝛe illoꝝ uerboꝛũ
ultimꝰ deceſſerit.⁊ ſᷣm iſtã ſnĩiam ꝓbat᷑ ĩ tex.ibi ĩ ſcda tñ adiec
⁊c̃.Et ad ↄꝛium rñ.DHi..l.uł ſingulis.loqꝗt᷑ ĩ ſſtõne directa
ĩqᷓ nõ ſpᷣſtituit᷑ ꝗs niſiĩ heditate ultimi decedẽtis.hic loꝗtiſᷣ
ſtitutiõe fideicomiſſaria ĩ q̃ ultio degroke Faugl W . do.
* £ Donatio ĩofficioſa collata
¶ mperatoꝛ gute. ĩ filiũ uel nepotẽ ꝑ aliũ uſq;
ad legitimã reuocat.h.d.⁊ iſte.S.⁊ ſequẽs tractãt de mã ĩoffi
cioſe donatiõis ⁊ nõ alibi pncipalit᷑ ĩ toto libꝛo pãdectarum.
¶ Op. ꝙ nõ reuocet᷑ i dimidia ſʒ uſq; ad legitimã. ut.C. deĩ
offi. dona.l.ſi totas. ⁊.l.ſi liqat.e.ti. Huiꝰ timoꝛe ſut opi. Pꝛi
ma Aʒo.q dic ꝙ reuocat᷑uſq; ad legitimã per dictas.ll.⁊.C.
de ĩoffi. teſ. auc.vñ ſi parẽs.⁊ h̊ exponit dimidiã.ſ.legitie ut h
ĩgl. Iſta opi.nõ ẽ uera.nã plus iuris hʒ ĩ bonis ſiliꝰ q; pionꝰ
ut. l.ſiqs legatũ.S.fi.j.de falſ.⁊ ibi nõ. Sʒ pꝛonꝰ reuocatĩ to
tũ.ut.l.ſi libtꝰ.S.pe.j.de iurepꝛo.ergo ⁊c.ᷣm Ne.Et iõ NHu
go diſtiguit aut donatio fuit ĩofficioſa re ⁊ cõſilio ⁊ reuocat᷑ ĩ
totũ ut h. Aut fuit ĩofficioſa re tm ⁊ reuocat᷑ uſq; ad legitimã
ut. d. l. ſi totas. ⁊ auẽ. vñ ſi parẽs. Iſta diſtictio nõ vẽ uera.qꝛ
etiã qñ ẽ iofficioſa re tm reuocat᷑ totũ.ut.l.ſi vnq. C. de reuo.
do. Vñ Di.diſtiguit aut donat᷑ añ neceſſitatẽ filioꝝ reuocare
uolẽtiũ aut poſt. Si añ ⁊ tũc donat᷑ alicui ex libis aut exneis.
Pꝛimo caſu reuocat᷑ uſq; ad legitimã.ut.l.ſi totas.Scðo ca

ſu reuocat᷑i totũ.ut.d.l.ſi vnq;. C.de reuoca.dona. Si uero

donat᷑ poſt natiuitatẽ ſilioꝝ reuocare uolẽtiũ.⁊ tẽ Di.tenet di
ſtictionẽ Hug.aut ẽ ĩofficioſa re ⁊ ↄſilio.aut re tm. Iſta diſti
ctio i. nõ plʒ. nã reuocatio qᷓ ſit ꝑ.l.ſi vnq;. C. de reuo. do.
diſtat mltũ ab illa q ſit ꝑ titulũ de ĩoſ.do.⁊ ꝑ reſcriptũ pncipis
de q h̊ loqꝗt᷑.nã illa q ſit ex.l.ſi vnqᷓ.fit ex uolũtate donãtis
ignoꝛãs ſe hzʒe liberos donauit.ꝑ qð tacite videbat ĩ uolũtate
ſua ꝙ ſi lihi ſibi naſcerent poſſet reuocare ⁊ h̊ ẽ ſaltẽ ex iuris
diſpone. Sʒ reuocatio q̃ fit ꝑ ti. de ĩoffi.dona.ſit ↄ uoluntatẽ
defũcti ꝗ uoluit filijs pᷣiudicare q;tũ potuit nec illa ſit niſi ppo
ſita q̃rela. Itẽ ĩ ſcdo mẽbꝛo qñ Hug.dic̃ aut donatio ẽ ioffi⸗
cioſa re ⁊ ↄſilio ⁊ reuocat᷑i totũ ẽ ð caſũ.l.ſi liqat.C. de ĩoffici.
donas.ubiẽ ĩofficioſa re ⁊ oſilio ⁊ nõ reuocat᷑ niſi uſq; ad de/
bitũ bonoꝝ ſbᷣſidiũ. Diſtigue ergo ſic.aut q̃ris de reuocatiõe
q̃ fit ex pſũpta uolũtate donatis ꝓpter liberos ſupueniẽtes.
aut de reuocatiõe qᷓ ſit ex titulo de ioffi.donatiõibus.pᷣ caſu
gaut collata fuit donatio ĩ liᷣtũ uel exneũ ⁊ reuocat ĩ totũ. ut
l.ſi vnq;. C. de reuoca.do. Si ueroĩ filiũ reuocat uſq; ad de/
bitũ bonoꝝ ſpᷣſidiũ.ut.l.ſi totas.C.de ĩoffi.do.lſʒ glo.ibi non
vſq;quaq; bñ itelligat. Scðo caſu aut donatio fuit collata in
vnũu ex lihis ⁊ reuocat᷑ uſq; ad debitũ bonoꝝ ſpᷣſidiũ etiã ſi fu
it iofficioſa re ⁊ ↄſilio.ut.l.ſiliqat.C.de ĩoffi.do.Aut fuit col
lata ĩ exneũ ⁊ tũc illi ſilio ꝗ vult reuocare fuit aliꝗd relictũ ?

ct'ẽ ↄſuma

agit tm ad ſupplemẽtũ legitie ut.l.oĩmodo.C. de inoffi. teſ.⁊
nõ. i. l.j. T i.l. t. C. de ĩoffi.ðo. Aut ſibi nõ fuit aliqꝗd relictũ ⁊
tiũc aut donatio fuit ĩofficioſa re ⁊ ſilio ⁊ reuocat᷑i totũ.ut.l.
ſiliᷣ. S. pe. de iure pꝛzo. Aut fuit ĩofficioſa re tm ⁊ reuocat᷑ uſq;

ad debitũ bonoꝝ ibᷣſidiũ.ita dʒ ĩtelligi.l.j.ij.⁊.iiij.⁊.l.cũ dona
tionibꝰ.C. de ĩoffi.do.¶ Querit gl.an iſta donatio reuocet
ipo iure uel qᷓrela ꝓpoſita. Et remittit ad notata ĩ.l.ſi totas.
C. de ĩoffi.do.Tu dic ꝙ reuocatio q̃ fit ex pᷣſũpta uoluntate
donãtis ꝑ.l.ſi vnq;.fit ipᷣo iure adeo ꝙ res põt uẽdicari ⁊ poſ
ſeſſio ↄdici.ut ibi nõ. Sʒ reuocatio ꝗᷓ ſit ꝑ titulũ de ĩoffi.do.
nõ fit niſi ꝓpoſita q̃rela.ut.d.l.j.⁊ qð ibi nõ.C. de ĩoffi.dona.
Querit gl.ꝗd ſi diuerſis tꝑibꝰ donaui ⁊ ultia tm ẽ ĩofficio
ſa an oẽs reuocãtur. Dic ntĩ gl.h̊ ⁊ i.d.l.j.C.de ĩoffi.do.⁊ ibi
ꝑ doc.⁊ alia circa mãʒ ĩofficioſe do.dicut ibi ꝑ glo.⁊ docto.

AUlitra eã tñ ⁊ ea q tãguntur ꝑ eos q̃ro qꝗd ſi h ſili cupoꝛtio

ẽ extenuata ꝑ donationẽ fuit hẽs iſtitut ⁊ hẽditatẽ agnouit
an poſſit agẽ ex titulo de ĩoffi.do. Rñdeo agẽ põt ad ſupple

mẽtũ. ut no.i.d.l.j.C.de ĩoffi.do.ꝓ h.C.ſiqd ĩ frau.pꝛo.l.j.⁊

ij. ubi hẽs Iʒ ſit hes põt reuocare ĩ fraudẽ alienata.ꝓ hoc.C.
de rei uẽ. l. cũ a mr̃e.⁊.l.ſcimꝰ.S.iĩ cõputatiõeĩ gl.magna.C.
de iure deli.¶ Quero mr̃ ⁊ pꝛ q donauit ĩofficioſe iurauit nõ

uenire an fil põt agẽ qela. Rñdeo qñ ↄct iſirmaf rone al
teri nunq; iuramento ↄhẽtiũ ofirmat᷑ qꝛ eẽt in alteri diſpen/

diñ. ut ex de pac.c.quis.⁊ de iureiu.c. ʒ.li.vj.qʒ h donatio ĩ
officioſa ĩſrmat᷑ fauoꝛe filioꝝ.ergo ⁊c.¶ Quero dixi ꝙ do⸗/

natio fcã vni ex liberis nõ reuocatĩ niſi uſq; ad legitim. ut.d.
l.ſi totas.qd ſi donatio ẽ fcã vni monaſterio an ꝓpt᷑ libos ſu/

pueniẽtes reuocet᷑ ĩ totũ uł uſq; ad legitimã. Necretũ dicit
nõ hʒ neceſſe rñdẽ niſi legitiaʒx.ſʒ ſi vłt põt reddẽ totũ.ut.xvij.
q.iiij.c.ult.⁊ illud alłat gl.C. de epi.⁊ cle.l.ſiqs ad declinãdaʒ
¶AQuero utrũ.i.ſi vnq;.C.de reuo.do.poſſit renũciari.utpu
ta dono bona mea ⁊ uolo ꝙ ꝓpt᷑ ſuꝑueniẽtes libos nõ poſſit
reuocari. Rñ.põt q;tũ ad illã reuocationẽ ꝗᷓ dʒ fieriipᷣo iure

P.d.l.ſi vnq;. ſʒ nõ q;tũ ad reuocationẽ ſiẽdã ꝑ ti.de ĩoffi.do.

qꝛ fit donatio ĩ fraudẽ ſilioꝝ.pmũ ꝓbo.reuocatio q̃ fit ꝑ.lʒ.ſi
vnqᷓ;.fit ex pᷣſũpta uolũtate donãtis ꝓpf liberos.⁊.c.S.allega
tũ dic de muliere q̃ ſlios nõ hẽbat nec hʒe ſperabat.vñ ſi expᷣſ
ſe uoluit ꝙ ĩ caſu exiſtẽtiũ filioꝝ non poſſit reuocari ille leges
nõ hñt locñũ. Quero qd ſiĩ dubio ꝗs donauit ſimplr po/

ſtea hũit libos.an ille q donauit hẽat neceſſe ꝓbare ꝙ nõ co/

gitabat ſe hꝛe filios.an aliꝰ cui donauit hẽat neceſſe ꝓbare ꝙ

unoluit iſt donationẽ ualẽ etiã exñtib libᷣis. Iſtð ultimũ di

bari qꝛ maſculũ ⁊ feminã nã ꝓduxit ut liberos ꝓcrearet.ut

maximũ. C. de libe.pᷣte. ⁊.l.j.ſo.ma. Dixit cũ de facto hẽeʒ ꝙꝙg

tres ſũt caſus.qñq; ꝗs cogitat expᷣſſe ſe habiturũ filios ⁊ non
Hʒ locũ.d.l.ſi vnq;.fac.l.tale pactũ ĩ fi.S.de pac.qñq; ꝗs do/
nat nec cogitat de hᷣ utrũ ſit habitur ſilios uel nõ.tũcſi lidi ſu
pueniãt hʒ locũ.l.ſi vnq;.⁊ dictũ.c.ultimũ.S.allegatũ.qdð dic̃
nec putabat ſe hʒe filios.ſʒ ille q nõ cogitat ſic uel nõ putat ſe

Hhabiturũ filios cũ hũit aiuʒ idifferẽtẽ nec ad aliquã partiũ co/

gitauit. ꝓ h.j.de fur.l.falſus.S.ſi iactũ.¶ Quero.l:.ſi vnq;

logtur de eo ꝗ donauit oĩa bona uel partẽ bonoꝝ. qd ſi do/

nauit vnã rẽ.an hẽat locũ.d.l.ſi vnq;. Rñ.ſic.nã.l.ſi vnq;.lo

gr᷑i oib bonis nel parte bonoꝝ.ſz pars bonoꝝ ẽ idẽ ꝗð cer

ta res.qꝛ nõ ↄtinet debita ulł credita. ut.l.nõ ampli.S.fi.S.ti.
j.maxie ĩ Zctib iter viuos.ut.l.mulier ĩ pn.sS.de iure do.⁊ h
qñ donatio ẽ ſcã exneo.ſecꝰ ſi vni filio uel loco pio.q; nõ reuo
caret᷑ niſi excederet debitum bonoꝝ ſpᷣſidium ꝑ ea q dixi.Sẽ.
¶ Quero pone filij ſũt nati.⁊ ſic donatio ẽ reuocata ipᷣo iure
demũ ĩcõtinẽti ſũt moꝛtui.an iſta donatio recõſfirmet᷑. Iſtum
paſſũ reꝑio tactũ ꝑ Mar.de fano.⁊ vð ꝙ confirmet.ut.l.po/
ſthum de iniuſ.te. ⁊.l.femiĩe ĩ fi. C. de ſcdis nup.ꝓ hoc oẽs le
ges qᷓ diet ceſſate cauſa ceſſat effectꝰ. In ↄꝛiũ ꝙ nõ ↄfirmet᷑.
e ſic actio ſemel exticta nõ reſuſcitat.ita donatio ſemel extin

cta nõ recõualidat᷑.ut.l.meui.S.duobꝰ.S. e.⁊.l.q res..are/

am.ſ.de ſo.ꝓ h̊ v caſus.j.ad trebel.l.hẽdibꝰ.ĩ pn.de oꝑ. lib/
toꝛũ.l.ꝗ libertinꝰ.S.amiſſi.x.l.iiij.ñ C.qũñ dies lega.cedat.Nõ
ob. l.poſthum.q; ibi ↄfrrmat᷑ teſtm de eqꝗtate pᷣtoꝛia ꝗᷓ egtas
H nõ reꝑit᷑ ſcripta. Nec ob.regla ceſſate cauſa ⁊c.qꝛ illa loqt
qñ cauſa ceſſat añ effectũ ↄſumatũ.ſecꝰ ſi effectꝰ ẽ ↄſũmat.ut
l. f. j. vñ vi.ſ filio nato ipᷣo iure ẽ reuocata donatio.⁊ ſic effe/
4 t.ꝓ hoc tex.i.d.l.ſi vnqᷓ;.ubi dic mãſurũ q̃ſ dicat
nõ receſſurũ dñiuz eti filis moꝛientibꝰ. Non ob.l.femĩe. qꝛ
lex ibi ultra pcedit. ¶ Quero młier donauit ſimpir ⁊ iurauit
ſe nõ reuocatur illã donatiõeʒ.nati ſũt filij poſtea an iuramẽ
tũ reuocationẽ fiẽdã impediet ꝑ.d.l.ſi vnq;. In hoc puncto
dñs Recu.de ſcõ miniato.⁊ YFrã.de pi.⁊ ego pſuluimꝰꝙ per

tale iuramẽtũ nõ ĩpedit reuocatio.nã illa reuocatio.l.ſi vnq;.

fit ex

ſe
1
11.
0
n
ce
l.
dte
dol
do.
e.
cio
bi
to,
o
Dult
ple
1.
(.
“

al
J
ol
..
ſ⸗

ſit ex pᷣſũpta uolũtate qᷓẽut ſi de libis cogitaſſet nõ donaſſet.
ſʒ iſta eadẽ ↄditio ĩeſt ĩ iuramẽto.ergo nò iĩpedit reuocatiõem
ĩſilii.l.ñ. C. de nõ nu.pe.l.fi.S.ꝗ ſatiſdare cog.⁊.j.ad munici.
l.f.ĩ pn. ⁊.l.fi.ꝗ ⁊⁊ a qbꝰ.⁊ illð ꝙ doc.dicũt qñ ꝗs iurat nõ pe
tituru reduci arbitramẽtũ ad arbitriũ boni viri. qꝛ intelligitur
iuſte arbitratus ſuerit ut.l.ſi libertus iurauerit de oꝑ.li.⁊ in.c.
gyntmellts exn⸗ de turriar ieol ſ IR
111 s cui donat᷑ inofficioſe põt onẽ fideicõmiſſi
¶ Lutius. rauari. Itẽ qᷓrela põt ĩ o replicatiõis ꝓ
poni.h. d. C Mo ꝙ ulud qð ꝑmitti ↄ uolũtatẽ defũcti multo
magis dʒ ꝑmitti ſm uolũtatẽ. ¶ Op.ꝙ iſta donatio nõ reuo
cat᷑ niſi ppoſita qrela.ut.S.ꝓxi.S.⁊. C. de ĩoffi.do.ꝑ totũ. er/
g o nõ põt ꝑ modũ replicatiõis ꝓponi.ut.l.exceptiois ĩ i.j.de
excep.So.põt diciiſtð uerũ.niſi teſtõꝛ reuocauerit. Sed tẽ
op.qꝛ nõ põt uenire ↄ factũ ſuũ.ut.l.poſt moꝛtẽ.õ.de adop.⁊
l.poſt ꝑfectã. C. de do.q̃ ſb mõ. Rñ.illð uerũ qñ donatio nalʒ
oino.ʒ h poterat alid modo reuocari. Fateoꝛ tñ ꝙ ſola reuõ
catio defũcti nõ ſufficet ut ĩ ↄꝛio.ſʒ uolũtas defũcti mixta cuʒ
uolũtate legis bñ ĩduẽ reuocationẽ ut h.uł dic ꝙ ĩ ip̃a reuoca
tiõe pponet᷑ q̃rela.ſile ĩ q̃rela ĩofficioſi reſti ut paß . ſi fili?.
3. de ĩoffi. te. Idẽ ĩ petitiõe reſtitutiõis ĩ itegrũ.ut.l.niã ⁊ po/
ſtea.S.ſi mĩoꝛ.S.de iureiu.ut ibi dixi.fac.l.ſi pterit.j.de ta.
C ibi dicã.Ex his apparet ſoluta qõ an iſta reuocatio pꝛis ir/
ritet dona.qꝗ tangit hicĩ gl.q ĩcipit uenit ⁊c̃.nã ſola reuoca/
tio nõ ſuffic.ſʒ illa mrtae Erite ↄceſſa il lege ut e
2 Pi n legato vniuerſitat᷑ cedit qð ex ea
1 Atius. 5ans ſi ĩ eã poſtea recFai . d.
p. S.ti. j.l. ſi ita.S. f.ubi domo deſtructa poſtea
Oteſtatoꝛẽ refecta nõ debet᷑. So. ibiloꝗt ĩ legato ſingulari h
Tlegato uli. ¶ Altio nõ tex.in pn. ad vba ſmie q dicũt nõ de
beriid qð teſtõꝛ ĩuſus ſuos ↄuertiſſet qꝛ intelligunt᷑ ita ꝙ con
uerſũ duraret tꝑe moꝛtis qð põt facere ad multa.
M te peto MNudus miſter nullũ cõmodũ ſentire dʒ
h. d. Op. ꝙ illð qð nõ ẽ expẽſũ cedat
cõmodo lutij nõ Pedd ngt echlot F. int.S.mãda.Diẽ gl.
ꝙ nõ fuit nudus miſter.i ↄꝛio ſecꝰ q;ꝛ potat ſuſtinẽ cõmodũ ⁊
icõmodũ.hec nõ vx va.qꝛ H vba diſpoſitiua fuerũt ĩ ipᷣm titiũ
collata ⁊ ſic nõ ẽ nudus miſter.ut.l.ſiqs titio.S.eo.⁊ ibi dixi.
⁊.l.ſulpiti de dona.int᷑ vi.⁊ uxo. Pic ergo ꝙ h rõẽ q; actp
pt᷑ quẽ legabat᷑ pecũia nõ hʒ expẽſã limitatã.põt enĩ plus uel
min extẽdi ᷣm uolũtatẽ faciẽſ.qꝛ poſſet ſepelire defũctũ cuʒ
vna cãdela ⁊ etiã põt hꝛe płes cereos. Siigit min expẽdaĩ
vẽ ꝑ eũ ſtetiſſe ⁊ reſiduũ nõ lucrat᷑ĩ ↄꝛio act q iniũgebat᷑ habe

bat limitatas expẽſas. Di.ĩduẽ iſtũ.S.ad.q.teſtõꝛ religt ali,

cui.x.ꝓ eũdo ĩ paſſagio terre ſãcte.ille ſtatĩ petit legatũ.hẽs
nõ ult dare ſʒ ult expectare tps qñ fiet trãſit general.q̃rit᷑ ꝗd
iuris. AUr̃᷑ ꝙ ĩcõtinẽti dʒ hẽe pᷣſtita cautiõe de ĩplendo modu.
qꝛ dictio ꝓ fac modũ.ut h̊ fac.l.ſiqs ꝓ redẽptioe.C.de dona.
ꝓ h̊ fac̃.l.ſi tibi.j.ti.j.⁊ de cõ.⁊ de.l.qbꝰdiebꝰ.S.ſi. In ↄꝛiũ ꝙ;
dʒ expectari qñ ſiet traſit general ex pᷣſũpta uolutate defũcti
fac ĩ arg.l.nec ſel.S.ſi ĩ hĩtatiõe.j.q di.le.ce.⁊ ĩ reſidet Ni.
de hac dictiõe pꝛo an faciat modũ dixii.l.ꝗbus diebus in ſi.
de condi. ⁊ de. rSi .
Cũ iniũgunt᷑ onera pᷣterita ⁊ futu/
Que martito.⸗ itelligit de pᷣterit pendẽtibꝰ non
dũ fini.h.d.¶¶ Nõ qð dixi ĩ ſimario qð ẽ nobileꝓ determi⸗
natiõe quã pono ĩ.l.oẽs ppli de iuſti.⁊ iu.ut ſi dicat ſſtatuto
ꝙ hẽat locũ ĩ pᷣterit ⁊ ſuturis ꝙ ꝑ h̊ nõ trahit᷑ ad pᷣterita finita
ut h. Et ĩtelligo finita.ſ.p ſnĩam uel trãſactionẽ. ut.l.cauſas.
C.de trãſac.ubi vẽ caſus ⁊ vẽ tex.in.l.ij.in fi.C.de uete.iure
enunc. Idẽ ſi eẽt ſolutiõe ſinita uel acceptilatiõe.ut.l.cũ q̃re/
bat.j.iudi.ſol. ¶ Nõ ꝙ creditoꝛes dimiſſi de fructibꝰ nõ ue
niũt ĩ cõputatiõe cũ legat hẽditas dixi ut.l.filꝰ.S.lutiꝰ:õ.eo.
Op.j.ðe cõdi.⁊ de.l.qꝗb diebus.S.j.So.hic fuerũt dimiſ

ſi creditoꝛes de fructib ibi aliũde ut ibinõ.

——

d. ¶ Quero cũ iſte paphilus admittat᷑ ad partẽ q;tũ hẽbit.
Gl.dic pᷣ hẽbit ſuã dimidiã ⁊ dimidiã alteriꝰ dimidie. Illa enĩ
uã ille hẽs defũcti hiturꝰ erat iure hẽditario accreſcit hẽdi.
u dicas ꝙ cohẽs defũct nõ erat hĩtur illã partẽ qᷓ ſibi iu/
re hẽditario ueniebat ſʒ accreuiſſet collegatario.ut.l.legatum
§. hẽdis. S. de le. .z. l. plane. 5. ſi duob'. e. ti. In caſu vo hui⸗
pãphilus.hĩtur ẽ totã medietatẽ iure ſuo alteri medietaiꝶʒ
medietatẽ hẽbit iure accreſcẽdi q̃ ſibi accreuiſſet etiã ſi collega
tari idẽq; hẽs vixiſſet.ſ.ꝓut eũ tãgebat iure hẽditario.aliaʒ
dimidi illi medietat quã ille hẽs hĩturus erat iure pᷣlegati
bẽbit iure accreſcẽdi.iõ qꝛ hẽs deceſſit añ diẽ legati cedẽtẽ ⁊

A« MWniſza Legatari' p quẽ nõ ſtat qͥ min ipleat mo
MAniſqs. . etiã ſi ſicky cauſã admittit ad legatũ.h.

De legat.ſcðo.

ſic llle hẽbit totũ. Ellij dicũt ꝙ cohẽs ſupuiuẽs q̃ſi piũct re ⁊
vbij hẽat totã dimidiã lutij deſucti qð Ni.repꝛobat.qꝛ iſte pã
philuj erat re ⁊ vbis piũct ꝑ wietee hrurr vlia⸗depe Brtt
(S . ui fcm̃ hẽdi ĩpugnatnõ teſtm nõ
Sempzoma.⸗ Tisn egalo bd. d. Op.j. de his
gbe ut ĩdi.l.poſt legatũ.S.j.So.ibiipugnauit teſtm vñ ẽ indi
gn legato qð depẽdet ex teſtõ.̊ vo ĩpugnat ſem hẽdis a qᷣ le
gatũ nõ depẽdet ſm gl.⁊ bñ.¶ Quero ꝗᷓ actiõe ⁊ inq;tũ ↄue
niri põt ille ꝗ ĩpedit teſtõꝛẽ iſtituẽ iſt in pᷣgradu. Glo.dic de
actiòe de dolo ułiſcm ad itereſſe.hodie ↄditiõe ex.l.ad duplũ
ut ĩ auẽ.ut nulli iudi.S.h̊ ꝑuenit. Itẽ h ĩtellige qũ ꝗs hoc fec
malitioſe.ſecꝰ ſi blãdo ſmone teſtõꝛẽ ĩduxerit ad h̊ faciẽduʒ.
nt.l. fi. S.ſiqꝗs ali.te.ꝓhi.⁊ ibi dixi de hoc.Et fac̃.S.iſte ad.q.

—

nõ. . gl.j.ad municip̃.l.titio.⁊ ꝑ gl.⁊ doc.C. arbi.tu.l.ꝗcqd.
XRe. Aoliti ab hede plus debito nõ cedit adĩ

eſtatoꝛ. Solunl alioꝛũ legatoꝛũ.h.d.Fſʒ pᷣmã lec. ul
aliter. Solutio aliqrũ legatoꝛũ fſcã añ diẽ nõ pᷣiudicat hẽdi ut
alia legata añ diẽ ſoluẽ teneat.h.d.¶ Ad ſcõᷣm caſum op.de
auc.ſʒ cũ teſtõꝛ.C.ad.l.fal.ubi ſiſoluit vni plus debito nõ de
trahẽdo falcidiã dʒ ſolui alteri.Gl.dic ibi ſoluit plus re h̊ tꝑe.
Lu dic qð ibi ſoluit erat ĩdebitũ iure ciuili ꝑ falcidiã.ſʒ nalit
erat debitũ ᷣm defũcti uolũtatem.ut.l.j.C.ad.l.fal. Vñ ſol/⸗
uẽdo vni v oĩa ĩtegre ſoluẽ uelle ⁊ defũctiuolũtatẽ agnoſcẽ.
B vo iuitpiuate ʒ deſũcti uolũtatẽ. ¶ Op.de.l.j.C. de ſi
deicõmilſ.Solu.ibi ſpale fauoꝛe alimẽtoꝛũ.

¶ Lutius. lures cõiũcti admittunt᷑ ad viriles poꝛtio

vnes ſi res ꝓhibet᷑ alienari e familiam. h.d.
Op. õ.de vul.⁊ pu.l.ſi pr. x.l.ſiqs titio.S.de uſufru.accre.
T.l.ĩterdũ.S.de hẽ.iſti.⁊.C.de ipu.⁊ ali.ſpſti.l.ñ. So.dicũt
dã ꝙ liᷣti admittunt᷑ in viriles.i.medietatis ſue.⁊ ſic inter oẽs
hẽbãt dimidiã ⁊ ſeia aliã dimidiã qð ẽ ↄ hũc tex. Uñ Ja. de
are. dic ꝙ H ẽ ppt illa vba qs q̃ſq; teſtõ manumiſſi.ꝑ q v idẽ
ꝗac ſi oẽs ĩ teſtõ noĩaſſet.⁊ h reſert Ci.in.l.fi.C.de ĩpu.⁊ ali.ſbᷣ
ſti.ĩ q̃rta oppoſitiõe. Iſta ſo.ẽ p.l. ſi P S. de vul.⁊ pu.⁊ õ.l.ſi
ue a ceteris eũ gl.j.de duo.re.vñ gl.ſoluit h̊ alit᷑ qꝛ hoc iõ.ꝗa
netuit alienari ex familiã ꝑ qð pᷣſumit uoluiſſe cuiq; dari viri
lẽ cũ magis uoluẽit puidẽ familie q ſeie qᷓ erat exnea.⁊ iſtã te/
net Di. ¶ Op.qꝙ iſta ſeia pᷣferat oibꝰalijs tãq; noĩata.ut.l.cũ
ita.S.fi.S.e. So.̊ ſeia nõ erat de familia als pᷣferret ut ĩ ↄꝛio.

„ 22*

Rop Duplicatio legatoꝝ trabit᷑ ad legata
Smpuberẽ. ↄſiſtũtĩ q;titate nõ ad ea ꝗ ↄſiſtũt in

ſpe. h. d. C O. de.l. plane.S.ſ ſi no coꝛpus.S.ti.j.So.h̊ dos
ↄſiſtebat ĩ ſpe nõ ĩ q;ᷓtitate m gl. Ael alit᷑ h mulier ĩuitat ad
dotẽ ut ad es alienũ.Fm aliã ſo.gl.tu dic aut dos ↄſiſtebat in
ſpᷣe ⁊ ſine dubio nõ dʒ duplicariut h ĩ pma ſo.Aut ↄſiſtebat
Lqtitate ⁊ tẽ aut teſtõꝛ legauit dotẽ aut q;titatẽ certã ꝓ dote.
pmo caſu dos nõ duplicat᷑.qꝛ ẽ quoddaã ius ſic hẽditas ⁊ pe/
culiũ ⁊ ſilia.ut.l.qð dꝛ.S.de ipẽſis.dixi.S.e.l.cũ pꝛ.S.pꝛ ſilie.
Si vo legauit q;titatẽ p dote tẽ duplicaret᷑ ꝑ iſtũ.S. Nec ob.
ꝙ admittit᷑ ut ad es alienũ.qꝛ i toto ↄſiſtit legatũ.ut.l.debitoꝛ
S.eo.in pn. ¶ Vltio nõ ꝓ ſtatut q loquunt᷑ de penis duplicã
dis qdð nõ intelligi᷑ de penis pſiſtẽtib i ſpᷣe ſʒ in qtitate.⁊ ſic
ſi ſtatutũ dic ſiqs ſurat fuerit ĩ feſto ſci herculani amputet᷑ ei
manꝰ.⁊ ſi ſuerit de nocte pena duplicet᷑ ꝙ ei nõ dʒ amputari
alia man ſʒ vna tm. ſecꝰ ſi ĩ qtitatibꝰ penarũ qð dixii.l.me⸗/
uius. S.duobꝰ.ĩ ultia.q.S.e.(¶ Quero qditꝑe.dic ſtatutũ ꝙ
ꝗq hcuſſit aliũ ĩ platea ſtet ad ↄfinia ꝑ duos annos.aliꝗs per
cuſſit ĩ platea de nocte adeo ꝙ pena dʒ duplicari an duplicet᷑
tps.dixi i.l.ĩſenat.S.fi.j.ad turpi.ubi vide.

— —

¶Ciuibꝰ Silegat nomẽ debitoꝛis hẽs liberat᷑ cedendo

Lactiõeʒ. h. d. C Op. gl. de. lI. paulo calimacho.
aerSo ue ĩgl. ¶ Op. de.l. qda teſtõ ĩ pn. S.ti.j. So. H
ſuit legatũ nomẽ ibi poſt legatũ ꝑfectũ fuit adiectũvñ ſolueret᷑

(Filiz ex aſſe. Relictũ deſectu iſtitutoꝝ vẽ relinq a

E Se ueniẽtib ab ĩteſtato. Itẽ vbũ ꝑtinẽ
trahit ad fideicõmiſſũ.h.d.vñ lſ vbo part dimidie. q̃ ex
ponit.i. dimidia pars ⁊ eã nõ.ſi enĩ Ego dimidiã fũdi uel par
tẽ fũdi videoꝛ legare dimidiã.ut.l.nomẽ.S.poꝛtiõis.j.de v.ſi
gni.eadẽ rõne ſilego dimidiã poꝛtiõis videoꝛ legare dimidiã
dimidie fᷣm ꝓpꝛiã uocabuloꝛũ ſigniſicationẽ.qd iſta gl.remo
uet.̊ examina ĩ.l.plures.j.de da.ĩfec.¶¶ Nõ ꝙ vbũ ꝑtineat
ẽ obliquũ. In ↄꝛiũ ꝙ ſit directũ ꝓbat ĩ.l.lʒ.C.de pac.⁊ ex de
teſta.c.rainutiꝰ.⁊ qdð ibi nõ.ꝑ Inno.ſuꝑ vbo ꝑtinere.teneo
ꝙ ſit vbũ cõe.qð dixi in.l.centurio de vul.⁊ pu.

3 1 Coſeſſio debiti fcã a teſtõꝛe nõ pi
Muiſa 8 mihi. a debitũ ſʒ fideicõ:niſſi petitiõeʒ

—

iĩduẽ.h.d. ¶ Op.ꝙ ĩduẽ ꝓbationẽ. ut.l.cũ qs.S. codicilli.j.
ti.j. So.ibi iurauit.⁊ iõ ꝓbationẽ ĩduẽ.als ſec ut hᷣ c.l.lut.ꝰ.
c uuij

S. j. .ti. j. per h̊ͥ repꝛobo opi. Me.quã Ci.refert in.l.generalłr
C. de nõ nu.pe.ſ.ſi teſtõꝛ ĩ teſtõ ↄfitet᷑ debitũ ⁊ poſtea ſuꝑui/
nat ꝙ ꝑ ipᷣ̃am ↄſeſſiõem ʒ ipᷣm ĩducit pbatio debiti jm eũ qð
E5ᷣ iſtũ.S.⁊ õ.l.lutiꝰ.S.j.j.ti.j.⁊ j.l.aurelius.S.fi.j.de libe.le.
Hoc etiã ponit Ja.de bel.ĩ auc.de iureiur.a moꝛiente pᷣſtito
⁊ iſta uera niſi ponerẽ partẽ pñtem tpe cõſeſſiõis uel ĩteruenii
ſe nũciũ uel epiſtolã.tũc enim ĩduceretur pꝛobatio.ut.l.j.C.
de cõfeſ.⁊ ibi nõ.⁊.l.publia n Poevoſ. j beneft,
ti fina& Berba generalia etiã in benefi⸗
Lntius titius. reſtrengaln ut odioſa nõ cõ/

—.—

pꝛehẽdant᷑. h. d. 'ʒ Ja. de are. uel aliter. Offẽdẽtibus nõ pꝛo

antibꝰ ſequẽs meritũ legatũ nõ debet᷑.h.d.ſᷣm Di.

,S◻ ame Si bẽs in ſuo teſtõ reliqt qdð teſtõ: legauerat

REedebet ex pmo teſtõ nõ ex ſcdᷣo. Itẽ appellatio
ne filioꝛũ otinẽtur naãles in fuitute cõcepti.h.d.

. „— —

Aſdeicmiſſarij legatũ efficii iutile q ad donationẽ nõ
qͥ ad retètiõem.h.d.⁊ eſt ſinglis caſus.¶ Op.ꝙ a legatario

poſſit legari fuo teſtõꝛis cũ poſſit etiã hedi.ut.j.ad.l.ſal.l.ſi a
me.So.ibi qñ legat hẽdi poſt tpᷣs ſec ſi icõtinẽti.tũc enĩ non
ualet.q;ꝛ legatũ nullũ hꝛet cõmodũ ut h. Ita dʒ itelligi.d.l.ſia
me.⁊ qð nõ.S.de le.j.l.plane.S.ſi duob ¶ Op. ⁊ vẽ qʒ vitia/
to onere vitiet legatũ etiã ꝗͥ ad retẽtiõeʒ.ut.l.ſiqꝗs qͥs.S.e.ubi
idiſticte dẽ nullũ legatũ.Gl.dic ĩtelligo illã ſᷣm iſtã. Mihi vꝛ
Fla e; itelligi nbl ⁊ ſoluo ſic.hᷣ onus ẽ nullũ mixta ↄſi/
eratiõe teſtõꝛis ⁊ ſi
iõ nõ ẽ nullũ ipo iure.qꝛ de eꝗtate dʒ dari ipi ſᷣ uo.ut.l.pe.C.

de necel.ſer.hẽdi.ĩſti.⁊ qdð nõ.i.l.ſi titio ⁊ ei.sS.e.⁊.l.plane.SO.

ſi niũcti.S.ti.j.ſiẽ ergo onus nõ ẽ oĩno nullũ ita nec legatũ.ſʒ
adhibet᷑ q̃da media via q̃ ponit.i.ꝙ ſit nullũ qͥ ad petitiõem

nõ ꝗ ad retẽtionẽ.ſʒ i.l.ſiqs qs.erat on totalłr iutile ⁊ ꝑ conſe

quẽs legatũ.¶ Op.de.il. A eü.j.de 2di.⁊ de.Gl. dic ĩtelli⸗
go ula m iſtã.ſ.ꝙ ibi ſit ualidũ qͥ ad retẽtionẽ nõ qᷣ ad actiõeʒ
Iſta vẽ ʒ iſtũ tex.ubi dic ⁊ ſi a legato nõ repellat᷑ ⁊c̃.⁊ ſic ĩnu
lt ꝙ nec exceptiõe repellit ⁊ ſic ualet etiã qͥ ad actiõeʒ. dic er/⸗

go ꝙ ibi onꝰ fuit iniũctũ poſt aliqð tpᷣs.⁊ iõ uoluit teſtõꝛ ꝙ ali

qð cõmodũ remaneret penes legatariũ.vñ lʒ fideicõmiſſũ ſit
nullũ legatũ tñ ẽ ualidũ qꝛ uoluit teſtõꝛ apð eũ cõmodũ rema
nere.ſʒ ſta ſo. v j.d.l.ſiqs qs.S.e.ubi penes legatariũ nolu

it teſtòꝛ remanẽ cõmodũ lurepꝛonat.So.illð tale comoduʒ
nõ attẽdit᷑.ut.l.nemo ẽ pᷣdo.S.locupletioꝛ.j.de reg.iur.⁊ qð

nõ ĩ.l.plane el.ij.S.ſi.S.ti.j.¶Mp.de.l.pꝛ tuſculanus.j.ti.j.
So.h̊ onꝰ ab ipᷣo initio deſic ibi ex poſtſacto.de ĩtellectu iſta
rũ.ll.nõ gl.C.de cadu.tollẽ.S.iĩ nouiſſimo ĩ fi.magne gl.⁊ etiã
i.S.j.¶ MOp. ĩpoſſibilitas remouet᷑ de legato ſegari rema
net ualidũ.ut.l.ſi mihi ⁊ tibi.S.ſiq fuo.S.ti.j.⁊ de cõ.⁊ de.il.

obtinuit.⁊ I ibi loquat᷑ de ĩpoſſibilitate adiecta ĩ modũ cõdi-/
cac legaiñ nõ vitiat multo magis nõ dʒ vitiare ipoſſibili/

tas adiecta ꝑ moqũ mõi ul ſideicõmiſſi.qꝛ minſuſpẽdit.vnde
Pe. dic qñq; onꝰ iniũctũ legatario ẽ nullũ rõne ipoſſibilitatʒ

de nã q; ẽ turpe ul de iure ul õ bonos moꝛes.⁊ tũc tal ĩpoſſibi
litas reijcit ut ĩ ↄꝛijs.ſʒ h onꝰ adiectũ nõ ẽ nullũ rõne turpitu⸗

dinis.uł q; ↄ bonoj moꝛes.ſʒ q; lex ſibi nõ aſſiſtit.ſilia vpa po
nit Hi.ĩ.l.qdã cũ ſiliũ de v.ob.⁊ iſta ſo.recitat᷑ ꝑ Ci.de cadu.

tol.S.ĩ nouiſſimo.als ẽ i.S. ꝓ ſcðᷣo ĩ ulti.q.Ego dixi latiꝰ i.l.

j.S.de cõdi.ĩſti. At iſta ma liqat.ſ.qũ onꝰ ĩpoſitum ẽ nulluʒ
ntrũ annullet legatũ.Gl.diſtiguit h. Tu dic latiꝰ. aut on ĩpo

ſitũ legatario ẽ ab initio nullu.aut ãnullat ex poſtſacto. ꝛi

mo caſu aut teſtõꝛ uoluit ad legatariũ aliqð cõmodũ ptinere
puta intuſuriũ medij tꝑis.⁊ tũc lʒ ãnullet᷑ onꝰnõ nullal lega
tũ.ut.l.ſiqs eũ.j.de ↄdi.⁊ de.Aut uoluit ad eũ cõmodũ ꝑtine
re.⁊ tũc aut on ãnullat᷑ rõne ipoſſibilitaſ᷑ de nã ulł de iure.ut

2turpe.⁊ nõ annullat᷑ legatũ.qꝛ ipoſſibilitas dʒ remoueri.ut

l. obtinuit.de odi.⁊ de.⁊.C.de iſti.⁊ ſſti.l.rephẽdẽda. ⁊.l.j.
5.de ↄdi.ĩſti.⁊.S.ti.j.l.ab oĩbꝰ.S.j.ſʒ ſi odus ĩpoſſibilis nõ

ↄtinẽt turpe ſʒ reſpiceret aliquẽ actũ piũ.tẽ debet ĩ illũ tranſ/

mutari.ut.l.legatu.j.de uſufr.le.Si vo onẽ nullũ.qꝛ lex ſibi

nõ aſſiſtit tũc aut onꝰ ẽ iplẽdũ de ipo legato aut extriſecus de
alio. NPꝛimo caſu aut on ẽ nullũ mixta ↄſideratiõe legãt ?
ſideicòmiſſarij.⁊ hʒ locũ iſta.l.qꝛ legatũ ẽ nullũ ꝗͥ ad petitiõeʒ

nõ qͥ ad retẽtionẽ. Si vo onꝰẽ nullu alia rõne.tẽ legatũ ẽ nul/
lũ ĩ totũ.ut.l.ſiqs ꝗs.S.e.Si vo on dʒ ĩpleri aliũde.tẽ lʒ onꝰ
ſit ĩpoſſibile legatũ nõ vitiat᷑ nt.l.cũ ſiliꝰ.S.nõ iure.S.e.⁊.C. e.
l.ab admiſtratiõe. Scðo caſu pncipali q; on anullat ex poſt
fcõ teſtõꝛis aut alio accidẽti. pmo caſu anullat᷑ etiã legatũ.ut
l.fllio.S.mri.j.de adimẽ.le.ſcdᷣo caſu nõ qnullat legatũ iʒ an/

unllet on. vt. l. pꝛ. . tuſculan.j. ti..x.l.ſigs titio. S. e. fallit ſi

illiæ Si onus iniũctũ legatario ẽ luti
Oaicillis.⸗ mixta oſideratiõe teſtatoꝛis ⁊

eicõmiſſarij. qꝛ fuo ꝓpꝛio relinqbat.?

De legaß ſcðo.

eſt elect' vt miſter. ut. d. l. ſiqs titio. ð.e.¶QAuero gꝗd ecõtra
pone ꝙ legatũ eſt nullũ.an ex hᷣ erit nullũ onus legato adie-/
ctum. Blo. diſtinguit ⁊ bene.Ex pᷣdictis apparet ꝙ Ro.nõ
perfecte intellexit iſtã materiã ut in glo.

I& Siliti ſentüt hẽdi pzoni alienãti rẽ eis reli
nſula. tã pᷣſumit᷑ aio donãdi niſi alið appareat.h.d:

Op.j.de ꝗnu.le.l.lito ĩ pn. ſo.ibi libᷣti nõ ↄſẽſerũt aliena/
tiõi ᷣ ſc. ¶Op. ꝙ oſeſus nõ p̃iudicet ut.l.ſi fũdũ ꝑ fideicom
miſſũ.ut..ti.j.ĩ pn.mlte ſo.dant᷑ qs ibi examiaui. dic ut ibi.
tñ qͥ ad nũc dic ꝙ h loꝗt ĩlibᷣtis ꝗ ↄſẽtiũt pꝛono uł hẽdi pꝛoni
T qb faciliꝰ pᷣſumit animꝰ donãdi ꝓpt᷑ pᷣcedẽs meritũ.ut.l.ſi
vo nõ remũerãdi.S.papᷣ.S.mã.i.l.ia erãtexnei qð dic ut ibi

õ ma. .1.. icu
nſtituto.hibi nẽdere ul obligare nõ vꝛ phi

bitus locare.h.d.uel dic. Qui obligat
nomẽ ↄductoꝛis dom alienari ꝓhibite nõ vr alienare domũ
ul obligare.h. d. NMõ qð dixiĩſumario. Hõ ꝙ iſta vba mu/
tua mihᷣi cẽtũ ſuꝑ hᷣ libꝛo h ĩpoꝛtãt ut iſte libᷣ ſit li obligat pi
gnoꝛi iſtis cẽtũ ut h ĩ tex.¶ Querit gl.qd ſilocauit iſtã do
mũ ad cẽtũ ãnos.Et dicẽ ꝙ vx alienari.Pi.⁊ oẽs ꝑ locatio

nẽ ĩ lõgũ uł lõgiſſimũ tpᷣs conſtituit᷑ ius ĩ re.ut.ð.ſi ager uecti/

gal.ul emphi.peta.l.j.⁊.l.ij.⁊.j.de ſuꝑſi.l.j.S.qð ait.⁊ ſic ẽ ali
enatio. Iſtã ergo.i:.referas ad locationẽ ad modicũ tempus.
CAueriũ ꝗd ſi uẽdit fructꝰdomꝰꝓ cẽtũ ãnis.Rñ.aut uẽdi
dit fruct ↄſtituẽdo emẽtiius uſufruct in re ⁊ eẽt alienatio.ut
l.ſ. C. de re. alie. nõ alie. Aut nõ ↄſtituendo ſed obligando ſe
actiõe ꝑſonali ad dãdos fructP⁊ nõ eẽt alienatio.ut.l.fi.S.de
ↄtrahẽ.emp.fac.l..liᷣto ĩ pn.j.de an.le.Aualr aũt h ppẽdat
utrũ oſtituerit uſufructũ uł nõ nõ.i.l.ſi ita. S. de uſufr. ſac̃.l. fũ
di trebatiani de uſuſr. le. ¶ QAuero qd ſi iſte fili obligauit ułr
oĩa bona ſua an videat᷑ feciſſe ↄ uolũtatẽ ſeu ꝓhibitioeʒ teſta/⸗
toꝛis. Rñ.i obligatiõe iſta gnãali nõ uenit iſta domꝰquã viſimi
liter nõ eẽt ſpalit᷑ obligatur ppt᷑ penã adiectã a teſtõꝛe.ut.l.
obligatione gnali.S.de pig. ¶ QAuero hᷣ teſtatoꝛ dixit ꝙ ſi
uolebat uẽdere uẽderet l s ul fenerari ſuꝑ ea facẽt cũ fra/
tre ſuo.ꝗd ſi fr nõ vult emẽ uł mutuare cũ iſte pecunia ĩdigeat
Certe poteſt alteri uẽdere facta reꝗſitiõe ⁊ expectatiõe ſʒ foꝛ
mã.l.q rome.S.coheres.j.de uer.ob.⁊ ibi dixi. .
Pꝛohibitꝰ alienare ĩ pſonas certas phibet᷑ ĩ

A atre. ab iĩteſtato legitĩo iure trãſſerre.h.d. coꝛ

dat.ſ. de v. ob. l. ſiita gs. 5. ea lege. ⁊ ibi dixi. ¶ Op. S.e.l. cũ
pꝛ.S.cũ int.⁊ qð nõ.i.l.peto.S.fre.S.e.So.ibi fuit phibitꝰgs
alienare ſimplr. ĩ certas ꝑſonas.vñ dʒ curare ne etiã ab ĩte
ſtato ad illas ꝑſonas ꝑueniat.¶Quero aliꝗs occidit filium
fris ul ſoꝛoꝛis.utrũ ꝓhibeat᷑ ſuccedẽ ab ĩteſtato. HNic v caſus
ꝙ nõ.ſʒ poteſt rũderi ꝙ iſte fr ꝗ ſuccedit ab ĩteſtato nõ erat il/
le ꝗ ſiliũ occidit cũ ĩ tex.ponant᷑ ples fres fuiſſe.uł põt dicẽ ꝙ
ſucceſſit ſʒ ab illo aufertur tanq; ab ĩdigno.ut.l.cũ ratio.j.de
bo.dã. dic ut ibi dixi.

¶ Lutiꝰ. Hec vba ꝙ ualeat oĩ mõqͥ meli de iure pht ĩtelli

hRogunt etiã ab iteſtato. h. d. C Op. de. l. nemo põt
ʒ.ti.j.So.ↄcedo ꝙ nõ põt ſacẽ teſtõ: ꝙ.ll.nõ hñt locũ ĩ ſuo
teſtõ.ſʒ h iſta uolũtas q;tũcũq; ĩpedit facta er at tal ꝙ ſufficie
bat ad codicilloj.iõ ualet ut codicilli.¶ Op.ꝙ nõ põt ualẽ iu
re codicilloꝝ.qm h heres iſtituit.ut.l.nõ codicillũ.C. de teſta.
So. h ſuerũt dcã q̃dã vba q idẽ ipoꝛtat ac ſi dixiſſẽt ſi nõ ua/
let iure teſti ualeat iure codicilloꝛũ.⁊ circa iſtKã mãm Di. foꝛ/
nmat vnã.q.quã dixi ĩ.l.j.S.de iure codicll.
CE Eſtato 2 AYolütas teſtõꝛis tacita a ↄꝛio ſẽſu
= ũpta ꝑ tacitã uolũtatẽ reuocat.h.d.
QOop. ſcdᷣaʒ uolũtatẽ ſimplicẽ nõ recedit᷑ a pma derogato
ria.qꝛ opʒ ꝙ de ea ſiat mẽtio ſpalis.ut.l.ſiqs ĩ pn.j.ti.j.⁊.l.ſi
mihi ⁊ tibi.S.ĩ legat.ð.ti.j.ubi uolũtas derogatoꝛia faẽ ceſſa
re uolũtatẽ ſequẽtẽ. Huiꝰtimoꝛe dic gl.ꝙ h̊ duplex ẽ la.vna
ẽ recepiſti.ʒ iſtã nõ ob.qꝛ ẽ derogatoꝛia ad uolũtatẽ futurã.
Alia ẽ recepiſſʒ.⁊ tẽ ſolue duobP mõis. MDꝛĩo ꝙ illa vba refe
runt᷑ tm ad teſtm ⁊ teſtõꝛ expᷣſſit.Scðo ꝙ referant᷑ ad futura
Fʒ ꝙ ſüt vba derogatoꝛia tacite ſũpto argumẽto a ðꝛio ſenſu.
iõ ꝑ ſimplicẽ uolũtatẽ ↄꝛia reuocat᷑ i.l.ſiqs ĩ pn.fuerũt vᷣba de
rogatoꝛia expᷣſſe. h fac.S.ti.ij.l.oſiciunt᷑.S.ſi.ſo.ibi intuene
rũt duo.ſ.pᷣma ꝓhibitio tacita ⁊ ultia codicilli fci ppt᷑ q receſſũ
ẽa codicilłłimedio facs.h intuenit vnũ tm.ſ.pma ꝓhibitio ta
cita.dixiĩ.d.l.ſiꝗs ĩ pn.¶ Qũo dẽ hſi de ſide eple oſtabit.qᷓ
ro ꝑ qᷣt teſtes dʒ ↄſtare.Rñ.ꝑ ꝗnq;.ut.C. de codicill.l.f.ĩſi.

i ie Aerba gnäalia debent ad tp̃s
¶ Qui indiniſam. reien o. daiſte Fs nalcke

nõbilis. ¶ Op. ꝙ iſta vba debeãt referri ad oẽs res qreperi
untur tpe moꝛt.ut.l.peculium ĩ pn. S. e. ⁊. S. ti.j.l.grege. F. ſi
grege. Glo.⁊ Di.dicũt ꝙ h oꝑatur vbũ pñiſj tꝑis.qꝛ d c0
ut.

+☛ =

— B— —— — — —— —.—

Be legatis tertio

ſũt. Pe. vo dic qdda ẽ legatũ ule qð relingꝗꝛ ſpᷣ aliq noĩe ap/
pellatiuo de ſui nã collectiuo.ut peculium grex ⁊ ſimilia.⁊
tũc iſta recipiũt augmẽtũ ⁊ diminutionẽ ⁊ inſpicii tpᷣs moꝛtis
nõ teſti ut.ð.l.peculiũ.S.e.⁊.l.grege.S.ti.j.qddã ẽ legatũ ge/
nerale ꝓpt᷑ aliqð ſignũ qð ibi apponit᷑ ut lego oẽs res ⁊ ſilla.
⁊ʒ tũc reſert᷑ ad tpᷣs teſti ut h nõ aũt ĩſpicit tps moꝛd.ſallitĩ.l.ſi.
65 res pig.ob.poſ.ꝓpt᷑ modicũ pᷣiudiciũ qð ẽ ibiĩ pignoꝛe.
qðdd ẽ legatũ particulare de qͥ dic ut.l.ſi ex toto in pn.S.ti.j.
qðdã ẽ legatũ ĩdeſinite relictũ ⁊ dic ut.l.ſiita.j.de au.⁊ ar.le.
⁊ ex hoc gl.q̃ ĩcipit.i.res płes.nõ bñ dic ꝓut dicit hẽditas.ꝗa
cũ hẽditas ſit nomẽ collectiuũ de ſui nã reciꝑet augmẽtũ ⁊ di
minutionẽ ſicut peculiũ ut vidiſtis.S.e.l.peculiũ.⁊ nõ.hᷣ ⁊᷑ de
hoc ꝑ doc.C. de fui.l.nõ modũ.⁊.d.l.fi.q res pi.ob.poſ.Ad
pᷣdicta facit qð nõ.in.l.j.in pn.S.de edẽ.ubi gl.diſtiguit ꝙ q̃
dã ẽ actio ulis q̃dã gnãlis qdã particularis.¶ Quero utruʒ
eſtiatiõi facte ꝑ teſtõꝛẽ in caſu iſto debeat ſtari.Gl.videt᷑ uelle
4. nõ niſi teſtatoꝛ iuraſſet ſʒ nõ bñ declarat.⁊ iõ eã vide ⁊ ad/
e ad eã q ĩcipit als obligatiõe ibi.ſʒ in caſu huius.S.videt᷑ſe
cus. Dic.ſ.ꝙ nõ ſtet eſtimationi teſtatoꝛis qꝛ teſtatoꝛ nõ iura
nit ⁊ B colligit ex iſto tex.facit.S.e.l.cũ pꝛ.S.p⁊ ꝗ ſilio. Aolu
it ergo pꝛ h dari res pᷣcio iuſto.Effecttñ pᷣdictoꝝ ẽ ꝙ tm̃ res
que erat tpe moꝛtis debeãt daripᷣcio iuſto nõ res que poſtea
obuenerũt.Licet gl.alit᷑ videat ſentire ĩ ila gl.que ĩcipit q̃ſi di
cat. Itẽ res q erãt tpe moꝛtis dant iuſta eſtimatione non illa
quã teſtatoꝛ taxauit.¶ Quero ꝗdã teſtes dicũt rẽ ualere cẽ/
tuʒ.alij dicũt rẽ ualere cẽtũ Qnqusgentn utrũ iſti teſtes ſint Z/
rij. Iſta gl. facit ꝙ ſic. quaſi itelligat᷑ dũ dico ualet centũ.ſ.tm̃
in ↄꝛium facit.l.cũ furti.S.de in litẽ iurã.

. — .

*bi ↄiũcti nõ videt᷑ repetita.h.d.¶ ¶Op.j.de ↄdi.

¶ Seio Coditio appoſita in ꝑſonã vni in ꝑſonã alteriſi

⁊ de.l.mulieri ⁊ titio. So.diẽ gl.ibi teſtõꝛ uoluit repetẽ h̊ nõ
vitas ẽ ꝙ ibiↄditio apponit᷑ poſt utrũq; legatariũ noĩatũ iõ
ad utrũq; refert.̊ poſt vnũ noiatũ tm iõ ad illud tm̃ refer:.de
hoc dixiin.l.mulieri de cõdi.⁊ de.⁊ in.l.iul.S.ti.j.¶ Quero
hic poꝛtio dat᷑ marcelle ꝗd de alia poꝛtiõe. Rñdeo illã hẽbit
iure accreſcẽdi ut.l.planẽ.S.ſi duobus.ð.ti.j. .
utius Dalet ſideicõmiſſũ iniunctũ de bonis cõicã
RrsO s Ld f .ad tre.l.lutius in bn.
ui ratione ↄiunctionis nõ admittitur
¶ Quatuoꝛ. ipſe admitti tanq; alius ꝓhibet᷑.h.d.
dic ut nõ.per Ci.in.l.j.C. de dolo.

—— 2 o

la põt grauari ĩ dotẽ qten dos ẽ ultra legitimã
4 ilie. lia voͤtgr q̃ten dos ẽ ultra leg

lſm Hi. ⁊ Mar. ſyll. C Op. ꝙ mulier nõ poſ/

ſit grauariĩ dote ut.l.mulier.S.cũ ꝓponeret.x.l.a ſilio in pn.
j. ad tre.⁊.j.ad.l.ſal.l.pẽ filia. So.in ſideicõmiſſo uli nõ uenit
dos ut i Zꝛijj.ſz ſpaͤliter põt ſilia grauariut h qð itellige qᷓtenꝰ

dos eẽt ultra legitimã qꝛ in legitia nullũ ↄſiſtit grauamẽ ut.l.

qm ĩ poꝛibꝰ. C. de ĩoſ.te.ita tʒ Di.⁊ Mar.ſyl.t.q.quã diſpu
tauit.⁊ Ci.C. de rei ux.ac.S.videamꝰ. Itẽ hitellige qũ actio
de dote nõ erat q̃ſita ſilie.ſi eni q̃ſita eẽt nõ poſſet grauari niſi

ei ultra relinꝗret ⁊ legatũ agnoſceret᷑ ut.l.litia.S.q ĩ vita.S.e.

ſac.l. pz filiu.j.ad.l.fal. COp.ꝙ iſtð grauamẽ fr ſtipulet
dotẽ nõ poꝛꝛigit ad tpᷣimr̃imonij ſcdði ut.l.cũ pꝛ.S.pꝛ certã.Sẽ.

e. So.h ↄtigit ꝓpt᷑ moꝛã filie q nunq; uoluit reuocare ſtipko

nẽ ut h̊ ĩ tex.uel alit᷑ h̊ pĩ uoluit ſtipulari dotẽ ea dẽcedente in
mr̃imonio ſine liberis ꝓpt᷑ qð videt᷑uelle ꝙ frater hẽat doteʒ
qñcũq; ſine liberis deceſſit ſʒ ĩ ↄꝛijs uoluit fratrẽ ſtipulari do/
tẽ fimplicit.⁊ iõ nõ eſt ueriſimile uoluiſſe mrimonio ſoluto ⁊ ſi
lia viuẽte fratrẽ ad dotẽ admitti ne als ſilia idotata remane⸗
at. Itẽ ſufficit ꝙ ſilia ſemel paruiſſet uoluntati deſũcti ut ibi.
Plurib poſt eoꝝ moꝛtẽ ſimul roga/

Filiũ filiã. vno moꝛtno alijs ſuꝑſtitibꝰ ſtatim

cõpetit ſideicõmiſſi petitio.h.d. Iſtã mãm examino ĩ.l.here/
des mei.S.cũ ita.j.ad tre.ſacit.l.lutius.S.gaio.e.ti.
aritus. Juſta heredum ignoꝛãtia alienationem
WEEWrei ꝑ ſideicõmiſſũ relicte inbigee reſti⸗
tutioni ↄfirmat.b.d. ¶ Op. res q̃ ſubiacẽt reſtitutiõi nõ pñt
alienari.C. cõia de le.l.fi.S. ſinaũt auaritie.⁊ auẽ.res qͥ. So.
nõ põt alienari nt ibi.niſi fat ignoꝛãti ⁊ ab ignoꝛate iuſte ut hᷣ
nõ.p gl.in.l.ꝗdã ita.S.ſigs ſiliũ in pn.magne glo.j.ad treb.
⁊ per doc.in.d.l.ſi.S.ſinautẽ au aritie.C. cõia dele.
¶Be legat is ⁊ ſideicõmiſſis.iij. Rubꝛica.

CAQuerit glo.q̃re hũc tractatũ de legat᷑ diuiſit in tres libꝛos

Dic ut in gl.⁊ bñ dic.ſed Ja.de are.dicit ſic in pᷣ tractauit de
legatis iniũctis hẽdi.in ſedo de iniunctis legatario.hic de in⸗
iunctis utriq; ⁊ de ſigniſicatiõe uerboꝝ que etiã ſatis placet.
alij dicunt ꝙ hic fuit factũ ꝓpt plixitatẽ mãe.qð gl.repꝛobat
qe cũ ſint libꝛi diſtincti debẽt habere diſtinctas materias.

ſone qð dic ut ibidixi. ¶ Itẽ op. de. l. ꝙ ſi dubitet de acg. bH.

JYincertus. Dubi⸗ de ſtatu ſuo per

Xerroꝛẽ factiuł iuris non
põt teſtari. h. d. ¶ Op. de. l. ex militari. . j. .
e teſ.mili.⁊.l.ariſto..de codicil.Rñ.qdð h̊ di
H Cceit fallit in milite ⁊ ueterano ut ĩ ↄꝛijs.¶ Op.
ʒ.de acꝗ.hẽ.l.ſʒ ⁊ ſi de ſua.S.cũ aũt.So.ibiĩ aditiõe hẽdita
tis h in teſtõ ↄdẽdo ubi reqriĩ maioꝛ certitudo de ↄditione ꝑ

So.ibi nulla pars dubij hẽbat ipedire factionẽ teſti h ſic.qd
dic ut nõ. S. de teſta.l.q a latronibus.⁊.l.de ſtatu. et ibi dixi.
¶Vltimo iſtud pncipiũ facit ad.q. aliꝗs ẽ ĩcertus an ſit iu ½
dex uel eẽ poſſit.an ualeat ſnia lata per eu. Dixi in.l.ſʒ ⁊ ſi de
ſua de acqui.here.⁊ in.l.multũ.j.de cõdi.X¶ de.

(Gi ilius. Picẽ difcil. . x. . d. Siteſtm̃ ab initio

ELeficit ꝓpter defectũ teſtan᷑ ex noua nolũ
tate nõ oualeſcit ĩpedimẽto ceſſante.ſecus in codicillis.h.d.
¶ Op. dẽ h ꝙ teſtm iualidũ nõ ↄfirmat᷑.Cõtra ĩ.l.ꝗ ex libis
F. teſtõ de ſecu. tab. ⁊ iſtt.q.mo.te.iſr.S.nõ tm. So.hic teſta
inẽtũ ab initio fuit nullũ.ſʒ ibi ab initio fuit aliqð ⁊ ĩ medio tẽ
poꝛij deſic.⁊ ultio põt reaſſumere vires de iure pᷣtoꝛio qm res
de facili ad ſuã nãʒ redit.¶Ad hãc ſo.op.ꝙ teſtm̃ nullũ ab
initio qñq; ↄnrmat᷑ ut.l.ñlio.s.de iniu.teſ.Hui timoꝛe dic ꝙ
qñq; teſtm deſicit ex ꝑſona teſtãtis.qñũqʒ denc rõne ſolẽnitaiʒ
qñq; deſic rõne hẽdis ſcripti.pᷣ caſu ſiqdẽ deſic rõne teſtant
q; ẽ iteſtabil poſtea nõ recõualeſcit ut h. Si vo nõ ẽ ĩteſtabũʒꝭ
ſʒ qa onerat creditoꝛibP nõ põt iſtituẽ fuos uel uſurari ẽ ⁊ ſic
nõ põt teſtari niſi pᷣſtita cautiõe.tẽ ceſſãte ĩpedimẽto uolũtate
teſtaniᷣ põt ↄfirmari ut.S.de hẽ.iſti.l.eiꝗ ſoluẽdo.ut dixii.l.
filio de iniuſ.te. ubi de uſurario dixi. Scdo caſu dic q̃d ẽ ſo/
lẽnitas ꝗ reſpicit fauoꝛẽ publicũ ut ꝙ ſint ibi.vij.teſtes rogati
⁊ ſilia.tũc ſi denc̃ teſtm̃ ab initio nõ põt poſtea ↄfirmari. Ita
nõ.i.l.nõ dubiũ.C.de teſta. Si uero ſolẽnitas reſpicit fauo/
reʒ certe ꝑſone ut ꝙ filius nõ pᷣtereat᷑ ſed ſit inſtitut uel exhẽ
datus tũc põt ↄſirmari ut.l.ſlio.S.de iniuſ.teſ.⁊.l.ſi ipubes.
in fi.j.de car.edic.⁊ id qð dixiĩ ſerachernt caſu ſi ſolẽnitas deñ
cit q̃ reſpicit ſauoꝛẽ publicũ.fallit qũqʒ; in alimeni q cõfirmã/
tur cũ ſolutiõe ꝑ curſũ triẽnij.ut.l.j.C.de ſideicõmiſ. Itẽ fallit
i.l.in teſtõ.j.de ſideicõmil.li. Certio caſu nõ põt ↄfirmari ꝗa
in ſona hẽdis tria tpa ĩſpiciunt᷑ ut.l.ſi alienũ.S.iĩ exneis.S.
de hẽ. inſti. iſti.de hẽ.qᷓ.⁊ dif.S.in exneis. allit ſi iſtitutus
eẽt cõditiõalit᷑ ut.l.in tpᷣs.sð.de hẽ.inſti. Itẽ h̊ dicit ſi non ua
let teſtm nõ debent legata. Cõtra de.l. ea quã. C. de ſideicõ.
Dicit gl.fallit in caſib ut ibi nõ.Picit h̊ ſi durauerit uolũta
poſt manumiſſionẽ qd in dubio.Rñ.non pᷣſumi durare niſi
appareat aliqð inditiũ ex ꝗ pᷣumatut.l.ꝗ ex libis.S.teſtõ.j.
de ſe. tab. ⁊.S.nõ tm.inſti.ꝗ.mo.te.ĩſir.⁊ ita dicit gl.⁊ Hi.⁊
oẽs doc. Hoc qð hic dẽ videt ↄtra tex.x gl.õ.de adop.l.ſi ar
rogatoꝛ.in pn.pme glo.ubi ĩpubes ẽ adoptatus ⁊ poſtea fa
ctus ſui iuris recõualeſcit teſtm ſuũ.i.ſubſtitutio pupillaris ⁊
tñ ipubes nõ põt appꝛobare.qd dicemꝰ. Me.⁊ Mar. ſyl. ⁊
Ja.bu. in.l.ð.tenẽt ꝙ h̊ qð dicit h̊ ꝙ dʒ apparẽ noue uolũta
tis inditiũ uerũ ẽ ĩ eo ꝗ uolũtatẽ hẽe põt.ſecꝰ ſi uolũtatẽ habe/
re nõ põt ut ibi.QAuid eni ſi ſuiiuris efficeret᷑ tꝑe qͥ eẽt furio/
ſus.Qerte ſʒ pᷣdicta videt ꝙ pᷣſumat᷑ durare ĩ eadẽ uoluntate
nt ↄfirmarent legata⸗ An ↄꝛiũ facit iſte tex.ꝗ dicit q̃ſi nũc da/
tũ ſʒ nũc nõ poſſet facẽ teſtm.ergo ⁊c.dic ſi teſtm ab initio fu/
it aliqð ⁊ poſtea ſuit ruptum ⁊ tũc loquunt᷑ doc.qꝛ ↄfrmatio
trahit ad tps teſti qͥ erat habilis ad teſtãdũ. dixi in.l.qui exli
his.S.teſtõ pᷣallato. Sʒ ſi ab initio fuit ualidũ tũc regri ꝙ ſit
habilis tpe qᷓ decedit ⁊ ad ũllud tp̃ᷣs trahit cõſfirmatio ut hic.
Auũo qt teſtes reqrant᷑ ad pbãdũ ĩditiũ noue uoluntatis.
Hl.i.d.l.q ex livis..teſtõ.dicit qnqʒ. ⁊ idẽ gl.i.l.j.C. de co
dicilł.Cõtrariũ nõ.in.l.hẽdes cd ſi notã. ð.de teſta.
dic ut ibi dixi ⁊ ibiꝑ Di.in.d.S.teſtõ.Sʒ ſi regrunt gnq; te
ſtes certe tunc videtur codicillari.qd eniʒ mirũ ſi ſit coſirmna/
tum ⁊ eadẽ rõne ſi diceret ꝙ ſeptẽ teſtes cõfrmarẽt teſtm ſeu
eſſet de nono teſtm̃ facere.ut.l.hac cõſultiſſima.C. de teſta/
mẽtis.quid eni impedit ⁊ ſic in hac lege nõ videt᷑ differentia ĩ
ter teſtm ⁊ codicillũ ſed eſt differẽtia in facto qꝛ ad conſirma/
tionẽ codicilli requirit ſolẽnitas teſtiũ.ſed ad cõſirmationem
teſtamenti nõ.Aduerte ſi ponerem iſtã nouã uolũtatẽ eẽ to/
taliter declaratã qꝛ totã pmã uoluntatẽ legeret coꝛà teſtibu⸗
tũc eẽt teſtm de nouo facere ſi eſſent teſtes ſufficientes ⁊ eſſet

facẽ codicillos de nouo ⁊ hoc caſu nõ loquit᷑ h. Sed ſi appa/

ret inditiũ nolũtatis nõ declarate dicẽs ego feci teſtm̃ q̃ uer/
ba nõ ſũt diſpoſitiua noue uoluntatis ſed inducũt ĩditium qð
durat in pᷣma uolũtate quo caſu codilli cõfſirmant᷑ ſed non
ↄſirmat teſtm ⁊ ĩ eo relicta.rõ qꝛ ĩ teſtõ debet expmi nomen

= Ve legat tertio. —

hẽdis Fʒ.l.iubem de teſ.G̊ aũt nõ expmũu nec diẽvba diſpoſiti
ua. Si eni vba diſpoſitiua ꝓferret pꝛius teſtm ↄfirmaret ꝑ.l.
Bol zum §.f. demincteſe ſebaine ena mlet.
„EW epoꝛtat a pᷣſide põt teſtari anteqᷓ; eius
Hi ꝗbus. p pᷣncipẽ rmel ſec depoꝛtato a p̃/
ſfecto p̃toꝛio uel eo ꝗ ei vice cognoſcit. h.d. ¶ Op.j. de inter
di.⁊ rele.l.relegatoꝝ in pn.So.aliud in relegat ut ibi.aliud ĩ

— ρ Ab eo cui moꝛt᷑ caula donat᷑ nel
Amuolier. itn põt fideicõmiſſũ relinqui
12 h. d. ¶ Querit gl. d h ſi donauit cauſa moꝛtis.ꝗd ſi
donauit iter viuos. Pic gl. aut donauit iter viuos ita ꝙ ſtati
ualuit donatio ⁊ tũc nõ põt grauari iure ſideicõmiſſi ul vi pa
cti.aut nõ ualuit ſtati ut iter vi.⁊ ux.tẽ qdã dicũt ꝙ põt gra/
uari ſʒ egoõ ita diẽ gl. Certe iſta gl.rephẽdit ꝑ NPi.q; ẽõ caſũ
depoꝛtatis ut h. ¶ Op.dẽ h ꝙ pᷣſes ꝓuincie nõ põt depoꝛta l. ſe. S. ti. j.? p Me.i.l.ĩ dona.C. ad.l.fal. CQäuero mõ qd ſi
re. Cõtra qꝛ põt aĩaduertẽ ĩ coꝛpus ut.l.illicitas.S.ꝗ vniuer/ dos ad uxoꝛeʒ ul maritũ rediuit cauſa mo:tis. Pic ut in glo.
ſoos de of.pᷣſi. ergo ꝑ ↄñs põt depoꝛtare cũ poſſit aiaduertere (S 1 rẽ Lʒ legatũ certe rei pure debite ualeat nõ tñ po
g9 maius. Dlic gl.dic ut ibi ⁊ bñ.⁊ ꝑ NPi.i.c.cui licet de re. I E tterit legatarius onere fideicõmiſſi grauari. h. d.
iuiuir. li. vj. dicã i.l. relegatoꝝ. S.j.de ĩterdic.⁊ reł. Nic innuit ꝙ Op.qñ qꝗs legat creditoꝛi qð dʒ reciꝑe pure nõ ualet lega
Agerit vicẽ alti põt de poꝛtare. Cõtra de.l.j.de offi. eius cui tũ ut.l.creditoꝛiĩ ſi.cũ.l.ſe.S.de le.j.So.ibii debitoꝛe q;titatʒ
ma. ẽ iur. ⁊ i auẽ.de colł.S.ꝓhibemꝰ.So.qñq; ꝗs gerit viceʒ ſeu gñis h̊ certe ſpẽi ubi hʒ cõmodũ traſlatiõis dñij.lʒ gl. alit
alrtius ex mãdato eiuſdẽ tanq; delegat ei uel vicari ei⁊ tũc nõ. iſti. de legat.S. ex ↄꝛio.dixi i.l.ſi creditoꝛi.¶Op.⁊ videt᷑
nõ trãſeũt ea ꝗᷓ ſũt meri ⁊ mixti iperij ut.ll.ꝛijs. Qñq; pars ꝙ iſte nõ hẽat cõmodũ i expẽſis victvictoꝛi dʒ odẽnariin
gerit vicẽ alt' ex mãdato iperatoꝛis uel vniuerſitaſj.ut q; e expẽſis ut.l.pperãdũ.S.ſinaũt.C. de iudi. So.dic gl.põt eẽ
ieſtas ẽ moꝛtu cõe ꝓuidit ꝙ ille gerat eiꝰ vices ⁊ tũc oĩa qᷓ hẽ ꝙ hẽs hẽret iuſtã cauſa litigãdi.ſʒ tũc nõ hũit iuſtã cauſa liti

—

bat ille cui vicẽ gerit ĩ eũ trãſeũt ut h.⁊ ita loquit titulus de oſ
ficio e q vicẽ alteriiudi. gerit.Et per hoc alio ãno ĩ ciuitate
ſita erat dubiũ deceſſit h qdã capitane ⁊ cõe puidit ꝙ ei ſili/
us debẽt cõplẽ eius offm. dubitat᷑ qꝛ h ẽ ſtatutũ ꝙ capitaneꝰ
nõ poſſit cognoſcẽ de maleſicio cõmiſſo añ tpᷣs ſiniti officij ſui
Ptres mẽſes.q̃rebat᷑ an illi tres mẽſes cõputarent᷑ a die q iſte
ꝗ vicẽ illi moꝛtui gerit cepit gerẽ.uel a tꝑe qᷣ ĩcepit ille cui vi/
cẽ gerit cõputarent ut ſic uel nüc de nouo ĩcipiat ⁊ ſit offm̃ ꝑ
ſe uel ſit vnũ officiũ vna cũ officio ei cuiꝰvicẽ gerit. Et dixi qᷣ
vicẽ illi gerit eẽ vnũ officiũ cũ pꝛno. ⁊ ſic tpᷣs triũ mẽſiũ ĩcipit
currẽ a tpe ei cuius vicẽ gerit ut hic. Sʒ cũ fũt ĩſpiciẽda vᷣba
ſtatuti utrũ de nouo dent officiũ illius uel ꝓꝛogẽt officiũ pᷣmi
ut dicitur in ſimili in.l.ſi vnus.S.pactus de ꝑac.dixi in.l.iiij.
circa pꝛincipiũ de dam. infec.

¶ Sciendum.enc g decara ut in glo.

ud Relictũ noĩati ab eo qẽ ipᷣ gradu nõ debe ab
eo τſcS̈oο ſi ad eũ heditas ptiet. h. d. COp.
de. l ſiqs cũ nullũ ſcõo rũſo.S.de codicilł. Glo.rñdet ⁊ bene.
¶ Op.de.l.ſi titio.S.in legatis.ð.ti.j. So.ut ibi ⁊ plene diſti

xi in.l.cũ pater.S.cũ eſtimaret.ð.ti.j.
EX ſilio Mõ ualet ſideicõmiſſũ qð relinquii a
Rkᷣeepterito. h. d. Glo. legit iſta. l. plib mõiʒ
pᷣ ĩ mre q̃ pᷣterijt filiũ ⁊ exneũ iſtituit dẽ ꝙ legata nõ debentur.
¶ Op. ⁊ videt᷑ ꝙ relicta debeant a dlibet veniẽte ab inteſta/
to ut.S.l.ꝓxi.S.ſciendũ.⁊.l.ſigs cũ nullũ.S.de codi.ergo a pᷣ
terito filio legata pñt deberi.So.tenẽdo ꝙ ſili ſuit a mre pᷣte
ritꝰ p̃teritio habet p exhẽdatiõe ⁊ ſic ꝑ qrelã teſtmreſcindit᷑.q
caſu legata repetita ab ĩteſtato nõ debent᷑ ut.l.titia.S.de ĩof.
te. Iſta lec.nõvidet᷑ bona q; tex.dic lʒ ſu hẽs erit ⁊ tñ vir nõ
hʒ hẽdẽ ergo ⁊c.¶ꝛetea ĩnuit ꝙ ſideicõmiſſũ relictũ a p/
terito ałs ualet qñ teſtm̃ ꝑ q̃relã nõ rũpere qð ẽ falſũ ut infra
dicã.vñ gl.legit i filio emãcipato pᷣterito a pꝛe q nõ põt gra/
uariĩ lega ⁊ ſideicõ.ut.l.pe.C.de ſideicõ.⁊ iõ nõ debent le/
gata ab iteſtato repetita. Iſta lec.nõ ẽ va.q; h dicit ſuꝰ hẽs.
Pꝛetea emãcipat pᷣterit hẽret neceſſe uenire ꝑp tab.⁊ p̃
ſtare legata libis ⁊ parẽtibꝰ.nõ aũt ab ĩteſtato ſimplicit᷑ ſucce
deret.qre gl.dicit . pꝛ iſtituit nepotẽ ⁊ filiũ pᷣterijt ⁊ legata a
nepotibreliqt iſta legata nõ ualẽt q; nõ ualet teſtm. Iſta lec.
nõ ẽ va qꝛ nepos nõ ẽ ſuꝰquẽ ꝑꝛ pcedit.Niẽ glitelligo ſuꝰnõ
ꝙ denotet ſuitatẽ ſʒ ſufficit ꝙ ſit hẽeü. ſz iſta nõ ẽ va qʒ ſi lega
ta eſſẽt ab iĩteſtato repetita deberent᷑. q̃re gl.dicit ꝙ pꝛ ſiliũ in
ptãte p̃terijt ⁊ exneũ iſtituit ⁊ a pᷣterito legata religꝗt ſi pᷣteritꝰ
tanq; ſu dic nullũ nõ debent᷑ legata.ſʒ qlit᷑ rũdet᷑ ad ↄꝛiũ.Rñ
deo legata debent a qᷣlibet ſncceſſoꝛe ſi ſut relicta ab ĩteſtato.
Hicut qdã ſideicõmiſſũ nõ põt relinꝗ.ſ.ut ualeat ex teſtõ ſed
ab iteſtato põt. Alij dicũt ⁊ bñ legata debent ſi ſũt relicta ab
eo quẽ grauare põt ut ĩ io. Sʒ ſi religt ab eo ꝗ nõ põt gra
uari ut a ſilio pᷣterito ⁊ tũc nõ debent a uenientib ab iteſtato
ut h. Ex hoc qrit DPi. an auẽ.ex cauſa.hẽat locũ ĩ lega reli/
cti a p̃terito ut debeant᷑.Et dic ꝙ nõ.q; dnrerenuſcloqui
qñ legata ſũt relicta ſimplr qͥ caſu fuant ꝑ ilã auc.Rõ qꝛ hẽj
potuit grauari.ſʒ qñ ſũt relicta a filio pᷣterito ꝗ grauari nõ po
teſt tũc ẽ ꝓnõſcriptũ ⁊ nõ debent ut h. ¶ Altimo ſcias ꝙ qui
dã doc.ſ.Rai.de foꝛ.uoluit dicẽ ꝗ; illa clauſula ſi nõ ualet in
re teſti ⁊c̃.nõ ꝑtineat qñ teſtm nõ ualet rõne pᷣteritionis.de qͥ
nõ.ĩ auẽ.ex cauſa.⁊ dicit eẽ caſũ h ſʒ nil facit qꝛ nisloui
legata noĩatiʒ ſũt relicta a filio pᷣterito qͥ caſu nõ nalẽt.iʒ ſi ſut
relicta ſimplicit᷑ tũc bñ ualebũt ⁊ iã debent᷑ a filio pᷣteruo qui
ſuccedit ab ĩteſtato ut hic dicit tex.⁊ glo.

gãdi. Itẽ qũ petii res actiõe ex ſtipulatu tũc dʒ iudex eodeʒ
die iudicare ſuꝑ expẽſis ut.l.paulus de re iudi.⁊.l.t᷑minato.
C.de fruc.⁊ lii.expẽ.C.l.iii.C.depo.ſʒ ꝑ actionẽ ex teſtõ poſ

ſüt peti expẽſe qñcũq;.ita nõ.hᷣ ĩ auc̃.de iudi.S.opoꝛtet.⁊ de

rei uẽ.l.nõ ſolũ :ſ.? Spe.iĩti.de expẽ.x doc.i.l.ſacimꝰ.C. de
iudi.⁊ h ẽ utile ꝓpt ſtatutũ qð dic vict victoꝛiↄdẽnetĩ expẽ/

ſis.qdð itellige ↄditiõe ex illa.l.ut hẽat plus qᷓ ſit de iure cõi ⁊

hẽat cõmodũ qð gl.dicit. ¶ Vltimo dicit De. ꝙ legatũ nõ
ualet ĩ cõmodo ſũptuũ ut poſſint peti actiõe ex teſtõ.allegat
l.petitoꝛ de li̊.le.Glo.dicit uerũ.nã qñ legatũ nõ haberet ali
ud cõmodũ qᷓ; cõmodũ ſũptuũ nõ ualeret.ſecu ſi haberet ali
ud cõmodũ tũc etiã ualebit ĩ cõmodo ſũptuũ ut ibi dĩ. Mõ
hic ualet pꝛopter repꝛeſentationẽ dñij.iõ ualebit in ſũptibu ⁊

oterunt peti actione ex venan ou 0⸗ iatur s benke
( ſi h 6 caſũ ſi cõcedo tibi habẽ
Sech ſi habenti. ꝛietatẽ uſufructuũ cauſa

P
moꝛtis poſſũ te grauare ſdeicmio ĩ eo ꝙ ĩteriʒ a me viuo ꝑ
cipij.ſecus ſi pignlibero.h.d.¶ Op.qꝙ a legatario poſſit re
linqui legatũ ut.S.l.j.S.ſciẽdũ.So.illud qñ legatũ ntinet cõ/
modum pecuniarium.ſed remiſſio pignoꝛis no continet com
moduʒ pecuniarium.ut.l.ſi pignus de his ꝗᷓ in frau.credito.
¶ Op. de.l.poſtq;. S.de pac.Glo.nõ ſoluit.ſʒ dic ꝙ concoꝛ
dat qꝛ nec h̊ nec ibi liberãdo pignus videt debitũ remittẽ.ut
l. j. S. iul. j. de li.le.rõ cũ nõ ↄtineat cõmodũ pecuniariuʒ non

.ci lo.S. de⸗ le. j. dic ueibi nil
o†+ Süe põt dari ſeu reling ſideicõmi
fuerit. a tore pupũlli ĩſtituti ut.l.peto.
S.ti.j.ſile ſi monaſteriũ ĩſtituit hẽs põt ſideicõmiſſũ
relinꝗ ab abbate.idẽ in qualibet vniuerſitate.
— Ed et ſi ſic Hẽs hẽdis põt onẽ ſideicõmiſ
4 —=— Ek lt Ieſ grauari ſb noie appellatiuo
nõ ſub noĩe ꝓpꝛio.h.d.⁊ ẽ magral caſus. Mõ tex.ibi ꝗnq;
⁊c̃. C Op. C. de le.l.antepe.ubi ab hẽde legatarij nõ potre/
linꝗ.So.ibi ſpale dic ut ibi.¶Op.de pᷣn.iſto ad v.ſic autẽ.
Rñ.pn.loquit᷑ qñ hẽs hẽdis grauat᷑ſub noĩe appellatiuo ⁊
ſic ſimplicit.ſed v.ſic aũt.loqui qũ grauat᷑ noie ꝓpo. Rñ.qꝛ
qñ aliqs grauat᷑ ſub noĩe appellatiuo tũc certũ ẽ ꝙ hẽbit he⸗
dẽ ille pm hẽs cuiꝰ hẽs ẽ grauat uel aliquẽ loco hẽdũ.ſʒ qñ

. põt ab eo ſideicõmiſſũ relinqui. .
* atre De mã hui.. hẽs ĩ.l.ſi alienꝰ Fuꝰ.S.

hẽs hẽdis grauaĩ noĩe ꝓpꝛio tunc noĩat Pʒ ex foꝛtuna nõ ex

uolũtate teſtãtis ſeu iudicio defũcti iõ nõ põt grauari.Et hẽ

utile. dicit teſtõꝛ filiũ meũ hẽdẽ ĩſtituo.⁊ ſi deceſſerit ſine ſilijs

uel filij eius ſine ſiliss bona mea deueniat in talẽ. ↄtingit ꝙ te/⸗

ſtatoꝛ deceſſit cũ ſilijs. ſz filij eius ſine filijs an ualet fideicõmiſ

ſũ. Hic videt᷑ caſus in v.ſic aũt.q; nõ.nã ſi teſtatoꝛ dic ſi filiꝰ
meus deceſſerit ſine filijs ꝑ hᷣ mihil videi relinquẽ filijs ut.l. lu
tius.S.de hẽ.iſti.⁊ ibi nõ.⁊ ſic iſti ilij ſi hñt hẽditatẽ hñt a foꝛ

tuna nõ iudicio deſũcti ⁊ ſic videt᷑ ꝙ nõ pñt grauariut h.⁊ ita

magni qdã doc.ſuluerunt. Aduerte vba iſtius ſideicõmiſſi
pfit eẽ ita ↄcepta ꝙ ſolus ſilius hẽs ĩſtitut eſt grauat ſub du
iu cõditione alternatiua ſi deceſſerit ſine ſilijs uel ſilij ſine ſi
ijs ⁊ ſolus ipſe ẽ grauat ⁊ ſilij ſũt poſiti ſolũ in ↄditiõe.vnde
ualet ſideicõmiſſũ cũ hẽs ĩſtitutus grauet lʒ conditio ſit exti
tura poſt moꝛtẽ hẽdis q; nil ad ꝓpoſitũ.ut.llegato ſub ↄdi
tione de condi.⁊ demõ. Sʒ ſi uerba fideicõmiſſi eſſent ſic ꝓ/

lata ꝙ ſilij eſſẽt grauati tũc eſt dubiũ ⁊ foꝛte nõ ualeret ſidei⸗/
cõmiſſũ qꝛ nihil eſt eis datũ niſi foꝛte dicerem ꝙ grauãdo eoʒ

per ſideicõmiſſũ ex h ĩducat᷑ pꝛ ſit rogat de reſtituẽdo eiuj
ſilijs. ut. l.deniqʒ. . interdum. j. de penu le. x.l. pꝛoculus. de

inef

De legatis tertio

id uſufr. c qð nõ. in. l. alia. .de ali. ? ci.le. in f.. glo.mag. Relinq; 3 des ⁊ iquãtũ ⁊ ad ꝗd.x.h.d.p totã.l..iſtã Fʒ Di. ¶ Nota er
. i ſub dubio declarabo in mã endloſe. Sed quid in dubio go nõ eẽ curãdũ ꝗb vbi utat᷑ teſtõꝛ.⁊ idẽ ſi vba ſʒ alicui ciui
ſn a quo videtur relictum legatũ. Hic ut.l.codicilł. de uſufr.le. tatj moꝛẽ aliqd ĩpoꝛtãat illa attẽdẽda ſũt ut illo vpo teſtõꝛ uſus
tati ¶Quero utrũ ſit differẽtia an pᷣcedat heredis inſtitutio uel videat᷑ ut.S.de ↄhẽ.emp.l.imꝑatoꝛes.⁊.l.mcui cũ ſi.ſ.e.
ſideicõmiſſũ. Rog.ꝙ ſic.Aʒo ⁊ Hug.ꝙ nõ ⁊ bñ ut in gl.ha Muotiẽs Hic ẽ caſus nõbil cũ ſua gl. Fac ad hoh
4 bes ⁊ in.l.pꝛecedenti quod nõ. CD gvidekcydz inſbiei ddret⸗ 1 beri l.l.ſi is oe kei luid. 5. deie
—4 . ¶Op. c videl ꝙ dʒ inſpici mi.ꝑ hoc apparet ſi ĩ liꝛo nõꝛij reꝑit cedula teſti ſi nõ repitur
Nii —der oꝛtati. oditio fm tꝑa teſti. ut. l.j.j. ſcriptũ ĩ cedula ꝙ teſtm fuit legatũ coꝛã teſtib ꝙ ex illo teſtõ
go, de re. ca. Rñdeo ibi loquit qñ relictũ ab initio dencit nil debeĩ nec põt publicariut h. Sʒ vnũ dico ꝙ lʒiſto teſtm
bo Alia rõne q réne pſone legatarij. Pꝛetea h legatũ nõ erat ĩ nõ ualeat ut debeat᷑ ex eo hẽditas tñ pbat uolũtatẽ teſtant ⁊
d. utile lʒ alij acqreret᷑ ⁊ ĩ acqſitiõe iſpicik tps dies legati cedit ſufficẽt ad mita ut.l.ĩ teſtõ.j.de fideicõ.li.⁊ foꝛte ſufficẽt iter li
ega ut. l. qlegata de re. iur. Ite videt ꝙ fu nõ ſit depoꝛtati ſʒ ſiſci beros lʒ gl. teneat Zꝛiũ ĩ.l.ſt is. ð.de teſta.ſj ibi dicã tñ ad mul
iu ut.I. depoꝛtatoꝝ. C. de penis. Gl. ſoluit ⁊ bñ. Hoc pᷣmiſſo ſci ta fufficeret ut.d.l.in teſtõ.⁊ de re.eoꝝ.l.fi.qð nuo.
tis ꝙ gl. l. . . C. de hẽ. iſti. dicit ꝙ ſi depoꝛtathẽs iſtituat nſcꝰ 0S iCꝗa. Verbum cõmendo ſideicõmiſſum nõ inducit
4 ſecee it ⁊ enlgekah eo tac bidiGn ge. zcg I de — telekeonen Paberis hic . a .
nin e.S. legari. . S. de acq.hẽ.l.ſiqꝗs mihi bona.S. ſiquis plane. AWI Ablatiui abſoluti nõ ſolũ ↄditionẽ ſʒ etiã diſ
te⸗ Abidiẽ ꝙ ẽ oĩno nõ capax ⁊ ſic ẽ loc ueniẽtib ab iteſtato. üůeſſet. e⸗ iducũt qñ referunt᷑ ad eos qs teſtatoꝛ
l⸗ pꝓ hoc e tex. in.l..F. pe. ſ. de Stab. c.l.inecẽ. . ſi depoꝛtatuj. põt grauare.h.d.¶ Op.ꝙ iſta vba nõ ĩducũt ſideicõmilſuʒ
e de bo. li. ego tenebã ⁊ doc.ꝙ depoꝛtat ſit oiĩno nõ capax.ſʒ ut.l. in rõne. S. tãetſi.j. ad.l.fal. x.l. facta.S. reſcripto.j.ad tre.
to. ad hãc.l.rñde hᷣ nõ ſuit relictũ depoꝛtato y ſeruo depoꝛtati. So.glo. H fideicõmiſſũ quãtita ualet ſi vult ſideicõmiſſariꝰ.
do Cotra iſtam ſo. videt tex.exp̃ſſe l.l.nõ min de hẽ. iſtl. S. ti.j. VDel meli H vba fuerũt relata ad pſonã qua teſtõ: pot᷑ aggra
de l.ſi mihi ⁊ titio.S. regula.x.l.ſ debitoꝛ.S.uo.ubi qtũ ad ca uare iõ ſideicõmiſſu ĩducit als ſec ut ihi ⁊ no. i. d.l. trõne. S. taã
de pacitatẽ uel ĩcapacitatẽ iſpici perſona vñinõ perſona ſerui. etſi..ad.l. fal. ¶ Op. ꝙ ablatiui abſoluti nõ iducãt diſponẽ
e⸗ Quid dicem. Rñdeo ſic lʒ ðꝛlũ ſit difficile ⁊ dico ꝙ iſpiciat᷑ ſʒ ↄditionẽ ut.l.a teſtõꝛe.j.de ↄdi.⁊ de.So.ĩducũt diſpõneʒ
t pſona dñi q;tũ ad capacitatẽ uerũ ẽ de eo dño q retinet ciuita quo ad ſe ſz ↄditionẽ q ad alid ut ibi dixi ⁊ dicut ibi. ¶ Op.
n t᷑ᷣẽ.ſi eni ciuitatẽ ꝑdit ut depoꝛtat habeł p moꝛtuo iõ ei pſona glo. de.l. f. F. j.S. ti. j. Rñdet gl. ibi fuit taxata certa quatitas
G nõ iſpicit ⁊ ex ꝑſona fui ↄſiſtit legatũ ⁊ acqrit ſſco ut h.ſec' ſi ut pᷣciũ aio limitãdi fideicõmiſſũ. Simile in.l.ſi füdã ſub ↄdi
alt depoꝛtato legareĩ directo q; oĩno nõ ualet.iĩ fuo enĩ nõ capa tlõe.S.ſi libertas.S. de le.j.hic uero fuit taxata quãtitas utn/
ti ce ſine dubio aliqᷓ capacitas ẽ plus qᷓ; ĩ ipſo nõ capace ut pʒ aeicomiſſũ eſſet in reſiduo. Mßo
63 ex his qͥ dixi ĩ.l.ſi fuus ei.õ.de aeg Pehh dinbe . 3 1s A. Auera q̃ẽ 5 dupbich Püht oci
ſe 1* LOp. de. I. iperatoꝛ. 8. Eſſfftta uerba nõ vident apta ad fideicomiſſũ
e. . legatarius. ti. . So. H agnouit lega/ q; neminẽ videt᷑ grauare teſtõꝛ tñ iuriſcõſult detmiĩat ꝙ ſit ſi⸗
be iũ petẽdo ibi nõ. ¶ Op. nõ poſſit petẽ ut.l. ſiquis eicõmiſſi. ¶ Op. gl. ð. de of. pſi.l. ſepe. So. hic ſunt uerba
titio. 3. ti. J. So. ibi erat nudus miniſter h erat legatari.⁊ de diſpoſitiua ibiuero ſut uerba ptãtiua ꝗᷓ ꝓferebant᷑ iĩ fauoꝛẽ eiꝰ
hoc pn.dic ut ibi dixi.S.ti.ij.l.ddeicõmiſſũ. Os h ſi nõ culpa ciũ q ꝗs loquebat nec ꝑ hoc ĩtendit ꝓferẽs aliũ grauare ſed hᷣ
garani 7 ſic ĩnuit 4 le⸗ keer gar de letueds tene hoc ĩtẽdit grauare heredeʒ. ¶ QAuero ſi teſar Viri titio
;, de culpa. Cõtra. S. tl.ij.l.ſi Fu. S. cũ qd. Gl. ſubaudit maxie eſto otentillo fũdo.iſta vba ĩducũt ſideicõmiſſũ fũdi.ſqʒ an re
. Vel itelligo h ꝙ ad legatariũ ptinebat aliqð cõmodũ ⁊ ſic le pellat a petitione eoꝝ que ſũt relictaiin teſto. Certe nõ niſi ſit
, gatũ erat factũ gra ſua ⁊ fideicõmiſſarij iõ tenet᷑ de culpa. ita dictũ ꝓ oĩbꝗᷓ tibi relicta ſũt eſto ↄtentillo fũdo. ut.l.peto in
dicit gl. ⁊ bñ.7m hoc dʒ exponilis pit.i.cauſa qꝛ hẽs fuit ab/ Pn. ⁊. S. j.S.de le.ij. ꝓ hoc facit.l.trſlatio.j.de adi.le. ¶ Sʒ
ſolut . Sʒ alij ut Di.exponũt lis pit.i.iſtatia liſ.tũc eni lʒ iſtã qd ſi teſtõꝛ dixit ſis ↄtẽt tali re tm uel dũtaxat.uel ſi dixit
ia ꝑierit tũ adhuc remanet ius qð poterit cedi nõ curo. plus petẽ nõ poſſit utrũ alia relicta in teſtõ poſſit petẽ uel vide
t Añ duo mahi vnã det᷑minationẽ ĩtelli/ Vn d e per iſta uerba. Put or ſic Oerduc oĩa
¶(Tun tvna d E ite ant᷑ ola adempta per iſta uerba. Puto foꝛe ꝙ oĩa
. Sumitagn eã vniſoꝛmiter reciꝑe.h.d. Rõ huius relicta in eodẽ teſtõ vnifoꝛmiter videant᷑ adẽpta. utputa ſi illð
S.ẽ q; debẽt vniſoꝛmiter intelligi ut dixiĩ ſumario ⁊ hocfm legatũ fuit factũ pure o'a alia legata facta pure viden:᷑ adem
NPe. Et hoc ſacit ad. q.vir reliqtuxoꝛioĩ ano ex tali fundo Pta ut.l.titia. . cũ titio.j.de adi.le.ſed ſi eſſẽt legata facta dif
. x.coꝛbes frumẽti T.x.libꝛas.Scitis ꝙ frumẽtũ nõ dʒ ſoluiĩ ſoꝛmit᷑ q; erat legata relicta poſt moꝛtẽ alicuius uel relicta ſpᷣ
initio anni ſz eo tꝑe qrecolligit ut.l.firmio. S. pi.⁊ ibi nõ.j.qũ ↄditiõe ⁊ iſta uerba fuerũt adiecta legato pure relicto uel ecõ
di. le. ce. v ſic videt illa decẽ debeãt ſolui odẽ tpe ꝓpter cõ nerſo tũc talia legata diffoꝛmia nõ vident᷑ adempta ut.i.pau⸗
iunctionẽ quã hñt ſimul ⁊ ꝙ iſta debeãt ſolui eodẽ tꝑe ⁊ vni/ lo calimacho. S.j.j.e.qð nõ pꝛo teſtis que dicunt t plus petẽ

foꝛmiter ĩtelligi facit.l.iã hoc iure.S.de vul.⁊ pu.l.heditatẽ.⁊

l. q;uis. C. de ipu. ⁊ ali. ſubſti. x.l.in teſtõ. C. de teſ.mili. Poſ

ſumus etiã dicẽ ꝙ hic ſit alia rõ q; a pꝛe nõ põt relinq pure ſi-
lio exiſtẽti in ptate iõ videat᷑ dilatũ in tps quo erit ſuĩ iuris ut
ädeicõmiſſa..ſ ſilio.j.e.
ita Verba gnãlit plata referunt᷑ ad oẽs ⁊ ad
0 voẽ tpᷣs.h.d. Facit iſta.l.ad ſigniſicationẽ

huiꝰuerbi pueniat᷑ q; itelligit etiã qñ directo puenit. dicã in.l.
P 8

centurio.de vul.⁊ pu.⁊.l.ideicõmiſſa.S.hec vba.j.eo.
tibi Auũo utrũ iſte egatariꝰ heẽbit qnq̃gi
ta ul cẽtũ. QAuidã ꝙ qnqgĩta tm alij ꝙ;
Etũ ĩtegra. Gl. tua videt᷑ reducẽ ad ↄcoꝛdiã ⁊ ſic.aut

fuit legatũ diſiũctiʒ vbis ſʒ piũcti re ⁊ tũc ſolida centũ hẽbit ⁊

hoc vult dicẽ tex.ibinõ minuet᷑ cẽ. ſi eẽt oiũcti etiã vbis tẽ
ſolũ ginta hẽbit. Niẽ ne uerũ iſta gl. Aidete ne ponere/
mus hoc
ta iure ſuo ⁊ alia qnq̃gita iure accreſcẽdi.ut ſi dixit lego tibi ⁊
illi q uenerit ad fun cetũ p eq̃tib poꝛtiõib t tũc nõ ẽ dubiuʒ
ut dixi. ꝓbafi.l.j. S.ita. C. de ca. tol. ⁊ dicã ĩ.l.re iũcti.j.eo.
ſy ſi eẽt relictũ legatũ ↄiũcti re ⁊ bis tũc legatũ nõ minuit ⁊ tẽ
hẽret ĩtegra cẽtũ ꝑ ius nõ decreſcẽdi nt h ⁊.l.triplici.de v. ſi.
dicã ĩ.d.l.re piũcti.j.e.⁊ ſic qlibet hẽret totũ iure ſuo ſʒ faciũt
ſibi partes per ↄcurſũ ſi cõcurrerẽt. ſi uero legatũ eẽt relictuʒ
diſiunctim vbis giũctim renõ dubiũ ut diẽ S⸗,
A Dupꝑ pncipio hui.l. Di.
. Aaeicönnſla. ekincnia ⁊ aqͥ Bᷣq
bus vbis ⁊ q̃lit᷑ ⁊ qͥᷣ tpe debeat᷑ ⁊ qũ ↄtigat ⁊ qũ debeaĩ lega/

tũ ⁊ qñ eſtiatio ⁊ qtiẽs debeat᷑ ⁊ cui deĩ ſdeicõmiſſi petitio ⁊

egatũ eẽ ↄiũctiʒ vbis ita ꝙ nõ re tũc hẽret qnq̃gi

nõ poſſit. ⁊ ad declarationẽ huius clauſule facit qð dixi.j.de

op.le.l.ut iuriſiurandi.S.ſi liberi.

(Si ſic Wiopi uit qdruplicẽ ↄceptioneʒ.pᷣ legauit te/

. toꝛ niſi hẽs uoluerit. In ſcða legauit cuʒ hẽs
uoluerit. In ttia legauit ſihẽs uoluerit. In q̃rta legauit nõ ꝑ

uerbũ uoluerit ſed ꝑ uerbũ eſtimauerit uel putauerit uel per

aliud qð ĩpoꝛtet arbitriũ boni viri. Oe pᷣma uſq; ad v.h autẽ
legatũ.de ſcða uſq; ad chc. de ttia ⁊ q̃rta ↄceptiõe a uer.
o

q;ꝗqᷓ;ᷓ. uſq; ad. S. hec uerba. Hota tex. ibi nõ enĩ plenum ⁊c̃.

¶Ad pmã partẽ op.qꝙ iſtud legatũ nõ ſit ↄditionale ſʒ purũ

adẽptũ ſub ↄditione ut.:.ij.de in diẽ adie.AQAuidã fatent ↄꝛiũ

Ziõ hic tex.dicit q̃ſ pditionale. uel aliter aliud ĩ legat aliud
gctib ut nõ.in.d.l.ij. ꝓbat.in.l.qbus diebꝰ.S.qdaã titio.j.

de ndi. ⁊ de.⁊ ibi dixi.⁊ hoc facit ad.q.nõ.p gl.in.l. obligati
onũ fere.S. ↄdit.j.de acᷣ.⁊ ob.ibi fac dꝛiam inter vba ſi lece

ris dic ut ibi. Item dẽ h ſemel ſufficit uelle. Cõtra in.l.ſigs ſti
pulatus de v. ob. So.illa ↄcoꝛdat qꝛ eſt uerbũ ſubiunctiui

futuri tꝑis.uel hin ultimis uolũtatib ibi in ↄᷣctibus. Rõnem

habuiſtis in.l.apud auſidiũ.j.de opt.le.C.l.ſtatuliberũ. .ſi.
S.ti.j.¶ Venio ad ſcdaʒ partẽ op.iĩter ſi ⁊ nõẽ dꝛia ut.l.q/

miſit de ↄdi.⁊ demon.⁊.l.qdcũq; in f.. de v.ob. So. ut plene

dixi in. l. centeſimis de v. ob. Itẽ dicit hic 8 decedẽdo videĩ᷑
uelle. ↄtra in.d.l.centeſimis in fi. Due ſũt ſo.vna ꝙ aliud ĩ le/

gatis ut hic aliud ĩ Zctibꝰut ibi ⁊ placet mihi multũ ut dicam

infra. Alij dicũt ꝙ hic deceſſit anteq; daret ſʒ expᷣſſit ꝙ uole
bat dare uel de eius uolũtate.alio mõ ↄſtabat ⁊ ſi ↄcoꝛdat cũ
illa. Hanc videt᷑ tenere e.ſed pꝛecedens opinio videt᷑ ueri

O. ⁊ videtur caſus.j.e.l.uxoꝛẽ.S.penul.¶Qaäuero videtis hie

De legat tertio.

differẽtiã ĩter iſta uerba ſi uoluerit ⁊ cũ uoluerit uel niſi uolue
rit. dixii.l.j.5. de le. ij. ſcripſi i. d.l. cẽteſimis ĩ ſ. CAgd tertiaʒ
partẽ uenio ⁊ de iſtis uerbis ⁊ ſilib dixii.il.ſi ſicĩ pn.. ti.ij.
¶ Ultimo nõ ꝙ qñ uerbũ plenũ ⁊ vbũ liberũ adijcit cũ vbo
arbitriũ ꝙ iſta vba reſoluunt᷑ in liberã uolũtatẽ regulis iuris
nõ ſubmiſſam ut h̊ nõ eni plenũ ⁊c.dixi de hoc in.l.alio.j.de
ali. ? ciba. le. ⁊ ibi qſiui de vbo licẽtiã ⁊ ſimilib. Semꝑ auteʒ
intelligas ꝙ qñ cõmittit in liberã uolũtatẽ ꝙ itelligit ꝙꝙ abſit
dolus malus ut.l.creditoꝝ. S. lutius. S. m. ⁊ nõ.ꝑ Buil. in. l.
pe.de arbi. ¶QQuero qñ cõmittit ĩ arbitriũ heredis uel boni
viri utrũ ſit neceſſe ꝙ heres arbitret᷑ uel eo nõ arbitrãte an le/
gatum ualeat. Lex. eſt in. l.j. . tl.. J
Hec uerba: erbi uenire ĩducit ſideicõmiſſuʒ.
2E d. ⁊ h ſine dubio bñ adijct᷑ rei ſingu
lari uel põt trahi ad directã ĩſtitutionẽ ut.l.ſi ita.S.e.⁊ ſic eſt
uerbũ cõe dicã in.l.centurio. ¶ Mota ꝙ uerbũ põt trabit ad
neceſſitatẽ ut hic.nõ eni ucriſicat in ſola potẽtia ut ſufficiat ꝙ
poſſit puenire ſed requirit᷑ actꝰ ut ꝑueniat ut hic ⁊.l.iij..ſiꝗs
accepit.j.de ſta.li.dixi in.l.j.S.de iniuſ.teſ.
(Sif lic. A pꝛe põt relinq ſilio ſiuerba ſapiãt quoqᷣ
ta Em ut fideicõmiſſũ in tp̃s exñtie ſui iuris vi
deat᷑ dilatũ.h.d. Op.⁊ videt ꝙ a pꝛe nõ poſſet ſilio relin
ut iſti. de le. S. an fuo. So.nõ põt relinq a pꝛe filio pure ſed
ſut vba q̃ ſapiãt ꝙ extẽdat᷑ ad ip̃ᷣs ſui iuris ualet ut h.⁊ ita dʒ ĩ
telligi.l.ubi pure.j.ad tre.dixi in.l.cũ filio.S.de le.j. ¶ Nota
ꝙ uerbũ hꝛe ⁊ ptinere trahit ad ſideicõmiſſũ ut hic.q uerbuʒ
ꝑtinẽ trahat᷑ ad directã hẽs in.l:.licet.C.de pac.⁊ ſic eſt vbuʒ
cõe. De uerbo hẽe dicã in.l.cẽturio de vul.⁊ pu.ſubſti.
Mõ refert ꝗd ex eꝗpollẽtibſfiat. h. d. C Hõ ⁊?
(Sicui. Noert ddtre .fiat. b. d. C. Hõ ?
Nop.dẽ h ꝙ tatũ ĩpoꝛtat factũ ciuilit᷑ qtũ fcm nã
lit. Cõtra ĩ.l.ſi. C.de his ꝗ ue.eta.ĩpe.Gl.nõ ſoluit.ſʒ NDi.⁊
Re ſoiua ꝙ hic ſũt act repñtãtes eũdẽ effectũ ibi ſecꝰ. Sʒ
iſtud bꝛocardũ expediui in. . gallus. 5. ⁊ qd ſit tatũ. s. de lib.
⁊ poſth. ¶ Op.dẽ h ꝙ legatũ debet᷑ cũ pꝛ deceſſerit. Cõtra ĩ
mo ſtati cũ effect ẽ ſui iuris ut.l.mulier ĩ pn.j.ad tre..l.ſi ita
qñ di.le.ce.⁊.l.iij. C.de iſti.⁊ ſubſti. Pꝛima glo.ſignat ↄꝛiũ ⁊
nõ ſoluit ſʒ ſoluit gl.ꝗẽ ſuꝑ vbo admittent᷑.ꝙ añ ⁊ poſt moꝛ/
tẽ pꝛis admittet᷑ tñ poſt moꝛtẽ pꝛis admittet᷑ ſine dubio lʒ ante
moꝛtẽ pꝛis poſſit eẽ dubiũ. Ja.de are.ſoluit alit᷑ ⁊ dic ipe ſate
oꝛ ꝙ ſtatĩ admittit ad petitionẽ legati ꝑ utilẽ actionẽ ex teſtõ
ex pſũpta uolũtate defũcti nõ aũt ꝑ directã niſi poſt moꝛtem.
Rõ qꝛ donec pꝛ viuit nõ ẽ ꝑfecte livᷣat pPemãcipationẽ qꝛ ad
huc dʒ ei reuerẽtiã ꝑ ti.j.de obſeqis.x.C. de ĩgra.li.l.j. e.
dic ꝙ iſta lex ſtat ꝓpe ⁊ oẽs alie leges ↄꝛie detminant᷑ ꝑx iſtã.⁊
ale dicithlege ↄꝛias que dicũt ꝙ ſtatĩ dat petitio.
1ré iuidii duas partes.pᷣ loquii ĩ alienatiõe rei le
Eeogate. Scðo ĩ actiõe debitilegati.ſcdᷣa ibi ergo ⁊
ſi nomẽ ⁊ccẽ̃. Nota tex.ꝙ offerẽte ⁊c. ¶ Op.qꝙ ĩmo legatari
us dʒ ꝓbare teſtõꝛẽ nõ mutaſſe uolũtatẽ ut.l.rẽ legatã.⁊.l.cũ
Fuꝰde ali.le. So.ibi allenauit ex uoluntate hic ex neceſſitate.
Dic ut ibi dixi. qd ſi obligauit.⁊ dic ut ibi. ¶ Qũo q̃ ſit dꝛia
iter alienationẽ rei coꝛpoꝛalis ⁊ noĩs exactionẽ.Rũñ.ĩ aliena/
tiõe rei coꝛpoꝛalis diſtiguit᷑ an alienauerit ſpõte an ex neceſſi
tate ut ſupꝛa dixi.ſʒ ĩ exactiõe noĩs nõ adhibet᷑ ſlla diſtinetio
alienauerit ex uolũtate uel neceſſitate ſz ſemꝑ ĩcũbit legatario
ꝓbatio ꝙ teſtõꝛ uoluerit durare ĩ eadẽ uolũtate.⁊ h vult dicẽ
tex. ꝙ ſba legati extiguit. Sʒ qlit pbaĩ ꝙ teſtõꝛ uoluerit ſta/
re ĩ eadẽ volũtate.Rñ. ꝓbabit aliqb iditijs ut q;ꝛ in depoſit

hũit pecuniã quã exigit ulł aliq̃ vba ꝓtulit ꝑ q̃ h pᷣumi ut hic

dicit ibi ꝓ depoſii cc.⁊ ex hoc pᷣſumit᷑ ai ꝑſeuerantia.
NHic eſt bonus.S.ad multa ut ſi aliqs

(Si 8 licite. ediſicauit eccleſiam illicite ita ꝙ dʒ de

ſtrui ꝙ poſſit eã legare er n nõe ret⸗
Si ber e eſt nõ.S. QAuãdo aũt repetere poſ-
Si heres . um ab eo cui ſum rogatus mutuare. vi⸗
de glo.in.l.ſi penũ.j.de uer.ob.⁊ ibi dixi.

. ſe Sirẽ legatã legatariꝰ hẽe non põt abſ.
(Si eruo.ſi delicto p̃ſta anattnteltcw l;

h. d. Nota tex. ibi ex bis apparet ⁊cẽ. ¶ Op. ꝙ hec militiag

poſſit relinꝗ ſuo ⁊ ei ſacto libero poſſit relinqui ergo ⁊c.ut.l.
debitoꝛ. S. Fuo.ð.ti.j.E
oẽ id nec ſemꝑ ut ibi nõ.⁊ gl.h.ð.⁊ iſta limitatio ꝓcedit potiſ
ſime in his ꝗᷓ in ſe aliqd facti hñt ut uit aliq uel militia de q̃
loquit hic.Aut hʒ exercitiũ ꝑſone ita ꝙ directe in dñm traãſi⸗
re nõ põt qð dic ut.i.debitoꝛ.S.ſeruo. Dici hic eſtimatio de
bet. Coõtra in.l.apud iul.S.ſi.S.ti.ij.So.ibi qũ legatũ nõ ua/

let rõne perſone legatarij abſq; ſui delicto qð dic ut ibi plene
erebe quo relinquii fratribus minoꝛibue

nõ.⁊ iſta faciũt ut

ti. j. So. illa regula recipit limitationẽ qꝛ nõ

qui nõ poſſunt aliquid habere in ꝓpꝛio uel in cõmuni teneat
ad eius eſtimationẽ qð dixi in libꝛo minoꝛicarum qð no.

2 Dictio rurſus uerincat᷑ ĩ duab vicibꝰ
SGigs DecE. m h. d. Dicit h iſta uox rurſus pꝛo

una vice tm̃ viſicat᷑ nõ ſepiꝰ. ĩ.l.ſic.S.ꝗ.mo.uſu.amit.Dicit
gl. ibi diẽ qtiẽs.h̊ᷣ rurſus. Videt iſtã ſolonẽ nõ.tñ q;tũ ad ꝓ/
poſitũ credo ꝙ nõ ſit vᷣa ppt᷑ rõnẽ poſita ĩ tex.ibi nõ enĩ ẽ one
rãdus ⁊c.qꝛ ĩ caſu ꝓpoſito ſi teſtõꝛ dixiſſet qͥtiẽs.uel iterũ hẽ/
rẽt eãdẽ ſigniſicationẽ quã hʒ dictio rurſus ne hẽs in iñnituʒ
grauet᷑. Itẽ ſi dictio rurſus poneret᷑ ĩ alia mã ĩtelligeret᷑ qtiẽs
opꝰfuerit ut.l.ueluti ĩ fi..de edẽ. Dic ergo ſic i.l.ſc.qtiẽs ad
mittebat᷑ ad hẽdẽ reuertebat tanq; ad dñzʒ iõ nõ grauat pᷣſta
tiõe noue rei.iõ ĩtelligit qtiẽ.i.ĩ ĩiñnitũ lʒ poſſit dici ſemꝑ nouꝰ
uſufructqꝛ ẽ noui tꝑis tñ dico eũdẽ uſuſructũ eẽ ꝗ eẽt ſi nõ eſ/
ſet extictꝰ.ſic h loquit᷑ qñ grauat᷑ ĩ pᷣſtatiõe noue reiꝙ ſemꝑ no
uã titatẽ diſtictã a pma pᷣ̃ſtaret.iõ ſi illa quatitas quã lega
tari pdidit ꝑueniſſet ad hẽdẽ ⁊ plies pueniſſet plies pᷣſtaret
hẽs ut.d.l.ſicut.qꝛ in pᷣſtatiõe noue rei nõ grauat᷑.Eodẽ mõ
rñdeo ad.l.ueluti.i fi.qꝛ ibi nõ grauat hẽs lʒ iterũ ⁊ iterũ edat
q apð eũ remanet ſemꝑ tantũdẽ,ſ.oꝛiginalẽ iõ ĩ ĩñnitũ ĩtelligi
tur.G aũt grauat᷑ iõ nõ dʒ ĩ iinitũ grauari.Eodẽ mõ rñde ad
I. ſi ita a at'i f.j. de fideiuſ.ibi eni nõ grauat ſideiuſſoꝛ ſi ſe⸗
piibi obligat qꝛ ſepi mutuat ⁊ iõ nõ grauat ⁊ iſtð ẽ ex pᷣſum-
pta mẽte ᷣhẽtiũ ut hͥ nõ enĩ oneradus ⁊c̃.Als aũt ex ꝓpꝛia ſi
gniſñicatiõe uocabuli puto bñ dictũ ꝙ ſit dꝛia ĩter dictionẽ q̃
tiẽs ⁊ qtiẽſcũq; ex vna Ne- dictionẽ rurſus ⁊ dictionẽ ite
rũ ex alia parte ut dic gl. Altio fac iſte.S.ĩ ar.ad.q.ſi ſtatuto
huiciuitatᷣ caueat᷑ ꝙ pene ĩ platea dupiernt. A⸗ duplicent
ſi fiat malenciũ de nocte. Itẽ duplicent ſi fiat ĩ feſto ſci hercu/
lani. Itẽ duplicent᷑ ſi at a nobili.Cõtingit ꝙ vnus nobil cõ
miſit maleſiciũ ĩ platea de nocte ⁊ ĩ feſto ſcĩ herculani anex oĩ
bus illis cauſis debeat pena duplicari. Ego vidi det᷑minatũ
ꝙ nõ debeat duplicari niſi ſemel tm ꝑ rõnẽ qꝛ ex eodẽ delicto
nõ dʒ ꝗs plib legib neri re p.l.ſenat.de accu.ſi ergo punũ
vna E nõ dʒ alia puniri.iſta detminatio placet ſʒ rõ diſpli
cet. Aidete iſte.ll.q iducũt q̃litates iſtas nõ ſunt noue leges.
Itẽ nõ ĩducũt nouã actionẽ ſj qliſcãt antiquã ſic dicimi.l.
aut facta de pe.⁊ ſic iſta rõ nõ ẽ bona.Sʒ detminatio placet
duplicatio nõ dʒ fieri niſi bis tm ita ꝙ qdruplũ nõ trãſcen
at ut inſti. de acſ. S. oẽs. ubi nulla pena põt trãſcẽdẽ qᷓdru-
plũ ⁊ ſic uſq; ad q̃druplũ augebal pena.⁊ ſic ſi diceret ſtatu/
tuʒ ꝙ pena qdruplicaret᷑ tũc ſemel im qᷓdruplicaret᷑.pꝛo hoc
iſta lex ne ĩ initũ ſit oneratꝰ. Dices tu nõne hoc ẽ.l. aut fa
cta de pe.ubi oẽs iſte q̃litates ↄſiderant᷑. So. ſi iſte qlitates
uenirẽt oſiderande per noĩa multiplicatiua.ſ.dupli tripli ⁊c.
tẽ hñt locũ pᷣdicta.Sʒ ſi ↄſiderant alio mõ.ut ſi dꝛ in ſtatuto
ꝙ iudex arbitriũ hʒ ↄſidera qlitatib delicti tũc oẽs qlitates
ↄſiderant᷑ ut ibi.⁊ circa pᷣdicta vide qð dixii.l.ſãctio leguʒ de
ani Dſn. lagnat Ʒꝛia de innitate vitãda.qð dic ut
qui bona. S. . T.l. ſi finita in pn. de dã.infec. ⁊ ibi dixi.
Fideicõmiſſũ relictũ aĩo cõpẽſãdi petitio⸗

¶Itẽ ſiqs. nõ ĩduc.h.d. Facit ad ſtatuta. ſcã ẽ re⸗

ſoꝛmatio ꝙ q ſoluit pſtãtias poſſit xcõputare ĩ ↄdẽnatione
an potuerũt petẽ pᷣdictas pᷣſtatias. ANidet᷑ nõ q; ſtatutũ di

cit ꝙ poſſit cõpẽſare pſtãtias vĩ ergo ꝓhibᷣi ne poſſint peti.
ESleruc Vſq; ad.S.ſiĩ ope.diuidit᷑ tres partes.pᷣ
loquit᷑ qñ teſtõꝛ noĩat vnũ cui vult ꝓuidere

⁊ plurium ĩtereſt. Scðo q; vult ꝓuidẽ plibc plures noĩat.
ertio qñ vult puidẽ vni ⁊ noiat aliũ. ſcda ibiſic euenit. ttia
ibi ĩterdũ. ¶ Nõ hãc.l.ſcitis ꝙ vnus ex reis credẽdi p̃occu/
pat ſibi debitũ ꝑ lit.ↄte.an hoc ẽ uerũ ſi nõ ſint ſocij. Gl. in. l.
ex duobꝰ. S.ij.ſ.de duo.re.videĩ dicẽ nõ.ſʒ h dicit ſiue ſint
ſocij uel nõ ut hic. Scðo hẽtis gl.i. l.ij. ſo. ma. ꝙ re credẽdi
nõ tenet᷑ cauẽ coꝛeũñ ratũ hituru ut. d.i.iij.qᷓ teneĩ cauẽ de de
fẽdẽdo ſoluẽtẽ aduerſus coꝛꝛeũ ſi a coꝛeo ſoluẽs ↄuẽiat ut h.

Interdũ. Not tex.ibi plerũqʒ ⁊c̃. Mota.Ja.de

1 e. mirabilẽ pſũptionẽ ꝙ in dubio videĩ
nelle ꝓuidẽ ei cuius plus itereſt. Item nõ h ꝙ dicit pꝛo titio
q; tãtũ eſt dicẽ facio ꝓ titio qtũ noĩe titij. ¶ Op.j.de cõ.?
de.l. titio. S. titio.per quã.l.videt᷑ ꝙ etiã publican hẽat actio
nẽ ut.l.ᷣuo legato.S.ſi teſtatoꝛ.sS.de le.j.So.̊ publicaninõ
ĩtererat qꝛ erat nudus executoꝛ iõ ſibi nõ videt᷑ uelle pſpicere
ſecus ſi ſua ĩtereſſet reliqͥ mõ qꝛ tũc haberet actionẽ ut in.l./
ria.⁊ per iſtã.l.⁊ ſimiles dico in ſtatutis ⁊ legibus ꝙ ex eis de
tur actio his in quoꝝ fauoꝛẽ ſũt facta.facit.l.ſtatuas.j.de ac/

edo⸗ ne⸗dga C Haduer henle D
Si RRore In idiuiduis ꝗlibet hẽdũ teneĩ ĩſo/
. in opere.dum bv. C Mo pꝛacticã bonaʒ

ledk

hv

.,
4
lt

— — —

Belegatis tertio.

q hic videt uelle ꝙ debeat pᷣcegere moꝛa oĩum hẽdũ ⁊ tẽ qli

bet poterat iſolidu ↄueniri.¶ Op.ꝙ glibet ↄueniat ꝓ parte
ut. l.moꝛtuo.S. fi. S.ti.j.⁊.l.legatoꝝ. Rñdeo. ibi reliqt centũ
q darent ciuitati ꝓ oꝑe.vñ nullũ factũ hereduʒ uerſabat᷑.ſʒ h
fuit relictũ in oꝑe ciuitatis extruẽdo ꝑ hẽdes vñ hẽdes erant
obligati ad factũ ⁊ ſſtructionẽ nõ ad dationẽ ſimplicit.tẽ enĩ
ſi ad ſimplicẽ dationẽ tenẽnt᷑ eẽt ſec' ut ibi dixiʒ Ja.de are.

Mõ ad duo.pᷣ ſʒ Di.ꝙ ĩ dubio videt electa ĩdu

Sigs. n⸗ pſone ita dẽ ꝑ iſtũ. S.i.l.ſtipło.S.ſiue aũt.j.

7

ne ⁊ ingenij ⁊ etat.facit ad id qð di

de oꝑ.no.nũ.¶ ¶Scðo nõ ꝙ obligat ad factũ ĩ ultia uolũta/

te pciſe tenet ad id ut h.ita ĩtelligit Ja. de are. ⁊ ita ego iĩtelli⸗

go ĩ.l.ſtipulationes nõ diuidunt.j.de v.ob.⁊ ibi pono rõnẽ.

gatũ nõ ualet ꝓpter incertitudinẽ ut.l. cũ poſt. S. ge
ner de iur. do. So. hoc eſt fauoꝛe alimẽtoꝝ ut.l.ſicui annuu.
j.ti.. facit. . ti..l. qdã. Itẽ tene mẽti ꝙ hᷣ dicit ſʒ qlitatẽ ꝑſo/
xiI. ſ. ad carbo. l. de bonis.
§. nõ ſolũ. ubi dicit ꝙ ꝗs dʒ alteri tradere inſtra uel inſtruere
aliũ qð intellige ᷣm quglitatẽ ꝑpſone ut hic. H
ſic ¶Op. S.tl.ij.l. ſi buus legat.S. ſi ta. Di
ecit hoc ꝓnomẽ H̊ tollit ↄꝛiũ qð declara ut
ibi plenius dixi ⁊.j.e.l.ſi tibi ge. Lan .
PF 1 MDp. de. l. quotiẽs. ⁊.
On dubmum. . tale.j.de ↄdi.⁊ demon.
BGBlo. ſoluit trib modis.pᷣ̊ ꝙ habuit reſpectũ ad iura
noua fʒ q iſta cõditio põt adijci.ſ.ſi nõ nupſerit ⁊ põt graua/
riſi nupſerit. Mõ placet qꝛ nõ eſt ueriſiłe ꝙ iſta.l.cogitauerit
de.l. noua. Quare gl. dicit ꝙ h dictio ꝗn põt accipi.i.ꝙ non

Legatũ ĩcertũ relictũ in his q̃ alimẽ
B ichus. ta reſpiciũt ualet.h.d.¶ Op. ꝙ le/

Tſic ↄcoꝛdat cũ Sꝛijs. Iſta ſo.nõ placet qꝛ ↄtra mẽtẽ huius.l.

Scvo mõ accipit ꝗn pꝛo ꝙ ⁊ ſic affirmatiue.⁊ tũc ad ium
rũdeo ꝙ hᷣ teſtoꝛ expꝛeſſit ſiue nupſerit ſiue nõ reſtituat lega⸗
tũ ſed diuinare ẽ. Ael meliꝰ h ſimpliciter reliqt fideicõmiſſũ.
nõ ĩ penã ſi nupſerit.de iſta dictiõe ꝗn ꝙ põt accipinegatiue
T affirmatiue hẽs in.l.ubi.S.j.S.de tu.⁊ cu.da.ab his.

„. 6 paria ſũt nolle uẽdẽ ⁊ nõ iuſto
¶ Sed et ſicu 1. 5io uẽdẽ. ¶Quũo gd ſi eſt du

biũ ĩter emẽtẽ ⁊ nẽdẽtẽ qð ſit iuſtũ pᷣciũ. Rñdeo iudex adhi/
betur ut.l.alino.S.ſiquis ex lege de ſideicõmiſ.li. Sʒ quid ſi
dñs nõ vult uẽdere.Certe tunc iudex coget eũ uẽdere ut.d.l.
alũno. qð nõ. 1 l ſütateſol l
egatũ relictũ ĩ uolũtate ſolẽni ꝑ uolũ
iure. g min ſolẽnẽ nõ ĩtelligũ aeltoroud⸗
catũ.h.d. Aix.i.nullo modo ᷣm NHi.¶ Op.vʒʒ Di.
ꝙ ſideicõmiſſũ relictũ ĩ p teſtõ nõ debeat lʒ ſequẽs uolũtas ſit
iualida ut.l.⁊ ſi trãſfera.j.de adi.le.⁊.l.fideicomiſſũ.C. de fi⸗
deicõ.⁊.l.plane.iĩ pn.S.de le.j.Rñdeo.ll. ꝛie loquunt᷑ qñ le/
Panu expᷣſſe adimit.vñ lʒ adimat ĩ uolũtate iutili nõ tñ debet ſʒ
qñ tacite adimit ↄdẽdo alia nolũtatẽ.tũc ita demũ videt᷑ uel
le reuocare ſi ſequẽs uolũtas ualuerit. Cõtra h̊ dictũ videt᷑ gl.
hq̃ icipit qð ſemꝑ pᷣſumit.ꝗ dicit ꝙ in dubio ſemp videt uelle
reuocare niſi ↄꝛiu ſit liqdũ.ſʒ debes ĩtelligẽ qñũ ſcom teſtm eſt
ualidũ als eẽt ↄ iſtũ tex.⁊ hoc tʒ Qi.i.l.noꝛmã.ĩ fi. C.de teſ.⁊
iſta ẽ ueritas. ¶ Op. de.l. iij. S. i. T. l. ij.j. de adi. leg. ubi taci
te reuocãt legata ex uolũtate minus ſolẽni. So.ibi pᷣumit uo
lũtas adimẽdiex alio q; ex nono teſtõ.ſ.ex inimicitijs.ĩ teſtõ
eni põt ĩeſſe illa ↄditio ꝙ ita demũ ĩtelligat᷑ reuocatũ pmũ te/
ſtamẽtũ ſi ſcm ualet q ↄditio ceſſat in inimicitijs.¶NMꝛo de
claratiõe mae pñtis qᷓro poſito ꝙ pᷣmũ teſtm̃ fuerit ualiduʒ ⁊
ſcpᷣm fuit iualidũ ex cauſa pᷣteritiõis uel exhẽdatiõis vñ lega
ta remanẽt ſirma ex ſcdo teſtõ ꝑ auc.ex cauſa.utrũ relicta ĩ pᷣ
ſint nulla. Rñde ⁊ dic pmũ teſim remanẽ ualidũ qͥ ad inſtitu
tionẽ hẽdũ ⁊ ſic qͥ ad hec iura antiq̃ nõ coꝛigunt ut.lʒ.ſi filius
ꝗptãte de li.⁊ poſthu.⁊ iſti.de exhẽ.li.ĩ pn.ſʒ ꝗq ad legata pᷣ
mũ teſtm tolli᷑ ꝑ ſcom.caſus ẽ q̃ſ de hoc ĩ.l.fi.õ.de hẽ.iſti.⁊
fm hoc erit dare caſũ ꝙ ꝗs decedit qdãmõ cũ duobꝰteſtis qꝛ
pmũ ualet q ad iſtonẽ heredũ. Itẽ petunt legata ex ſcdo teſtõ
tanq; ex teſtõ ⁊ actiõe ex teſtõ q; ĩ coꝛpoꝛe dic tanq; nõ reſciſ
ſuʒ teneat teſtm. ¶ Qũo pceſſit pmũ teſtm ſolẽne demũ teſta
toꝛ adhibit.vij. teſtib dixit nolo pmũ teſtmualẽ an ex hoc pᷣ
mũ teſtm̃ ſit ſublatũ. Tex.ꝙ nõ ĩſti.q.mo.te.iſir. .pe.Ego
dicerẽ ſic ſalua neritate.tu debes ſcire ꝙ ſicut legata ⁊ cetera
alia qᷓ i teſtõ ſeribunt reqrunt ↄſirmationẽ ꝑ hẽditatis aditio
nẽ. ita adẽptio ſiqᷓ ſit reqrit ꝙ ↄſirmet Perecttate adita ⁊ iõ dẽ
hẽditas a ſeipſo adimi aõ põt qꝛ nõ ẽ cuius aditiõe adem/
ptio ↄfirmet ut.l.q ⁊ ſ ſub oditiõt.de hẽ.iſti. Mõ ad ꝓpoſi⸗/
tũ ſi teſtõꝛ coꝛã ſeptẽ teſtib dixiſſet ſic uolo pmũ teſtm nõ ualẽ
q uolo decedẽ ĩteſtat tẽ videt reſtituẽ uenlẽtes ab ĩteſtato ⁊

p aditionẽ ueniẽtiũ ab ĩteſtato adẽptio ↄfrmabit ut.l.ſiquis
ſta.S. de hẽ.iſti.⁊ ſic ademptio ualet. Sed ſi ſunplicit᷑ dixiſſet

uolo teſtm nõ ualẽ nõ eẽt reuocatũ niſi curſu.x.annoꝝ ut.l. ſã
cimꝰ. C. de teſta.⁊ ĩſti.q.mo.te.ifir.S.pe.Facit ad pᷣdicta q8
videbitis ĩ.l.ſi certarũ..ſi eodẽ.de teſ.mi.⁊ qð ibi dicet᷑.C¶õ⸗/
tra hoc fac.l.cãcellauerat.S.de his ꝗ ĩ teſta.delẽ. t.l.pxi.eo.
ti. Gl. ſoluit ibi puenit ad actũ facti.ſ.cacellãdo.ſʒ.q.nr̃a loq/
tur qñ ſtetit ſolũ i vbis ita nõ.d.l.cacellauerat.x.d.l.noꝛma.
C. de teſt. ⁊.d.S.pe.Cõtra hoc młtũ foꝛtit᷑ facit.l.nihil itereſt.

ſj. de adi. le. Sl. dic ꝙ id qð dicit tex. nil itereſt iducat᷑ an adi⸗
Mat.i.ſolẽnit᷑.ſʒ iſta adẽptio nõ ẽ ſolẽnis ut dixi.¶ Qüũo dicit

teſtõꝛ ĩ ſco teſtõ ĩualido caſſãs ⁊ irritãs oẽm aliaã uolũtatẽ ⁊
teſtm̃ qdð feci uolẽs iſtud teſtm oĩb pᷣnalẽ.qro an vigoꝛe oĩu
hoꝝ uerboꝝ pmũ teſtm ſit caſſũ lʒ ſcoʒ ſit nullũ. Rñdeo caſſa
tio ⁊ cãcellatio reſtrigit᷑ Fʒ cauſã caſſatiõis uel cacellationis
ut. l. caãcellauerat. S. de his qͥ tel.delẽ. ⁊.l.q ex libis.S.teſtõ.
j.de bo.poſ.ᷣm tab. M5 ad ꝓpoſitũ iſta caſſatio uel cãcella
tio videt facta reſpectu ſcuteſti qꝛ vult iſtud vltimũ pᷣualere
⁊Z iõ ſi iſta ultĩa uolũtas nõ valeret nõ ualerent iſta uerba caſ
ſas ⁊c.⁊ nil oparent.hoc ꝓbat᷑ in.d.S.teſtõ.⁊ ĩ.d.l.cãcellaue
rat.ubi ↄtẽplatiõe eoꝝ ꝗ ſũt ſcriptiĩ pᷣ teſtõ ſuit facta cãcella/
tio ſcᷣi teſti.iõ nulli alij ꝓdeſt ⁊ ita erat ĩ caſu nro.⁊ idẽ ſi in ſe⸗

cuũdo teſtõ iualido eſſẽt appoſita yba. Si nõ ualet iure teſti ua

leat iure codicilloꝝ. qᷓsba opani ut debeant᷑ legata a ueniẽti
bus ab iteſtato ⁊ iõ ſcõm teſtm ↄfirmat ꝑ aditionẽ ueniẽtium

ab iteſtato tẽ pmũ ẽ iualidũ q; ula clauſula caſſãs ⁊ irritãs cõ

ſirmat᷑ ꝑ aditionẽ ueniẽtiũ ab iteſtato. Mꝛedicta ſũt va qñ p̃/
ceſſit uolũtas ſolẽnis nõ hñs clauſulã derogatoꝛiã.tũc eni ꝗd
opꝑent᷑iſta ba caſſas ⁊ irritãs dicq i.l.ſiqs ĩ pn. teſti.j..o.
Atibi. Mõ põt petilegatu niſi cauea᷑ de mõĩ
plẽdo. h. ð. Mp. ꝙ legat ari 'nõ debe

at cauẽ ut.l.lito. S. largi. .ti. j. So. ibi fuit elect'ut
nudu miniſter ⁊c executoꝛ. de executoꝛe aũt ⁊ nudo miniſtro

an ⁊ qñ debeat cauẽ videbitis ĩ.l.diu ſicui pluſq; ꝑ.l.fal.qð
nõ. de legatario an ⁊ qñ debeat cauẽ de mo ĩplẽdidixi plene
in. l. b' diebꝰ. S. termilius deↄdi. ⁊ de. .
ATres Hõ tex.ibiſed actionẽ de pcio ⁊c.ex qͥ
thẽs ꝓ qñ nõ põt pᷣſtari res ad pᷣciũ cõpe
actio lʒ ᷣdicat gl.iſti.de le.S.ſi res aliena.dixi plene ĩ.l.pla
ne. F. ſi rẽ. S. de le.j.⁊ ẽ gl.i.l. fũdo. ad.i.faKal.
n Atu. C Op. ad pᷣn. ⁊ videt᷑ nutu nõ poſſit re
Riinq ut.i.diſcret.C.qui teſta.fa.poſ. So.
ſſta eſt ueritas.qñq; aliqs ẽ mut' oĩno.qñq; aliqs nõ eſt oino
mut tñ ꝓpt aliqð accides ppt᷑ moꝛbũ foꝛte nõ põt loq. Mꝛi
mo caſii diſtingue ut.l.diſcreſ.qꝛ aut mut'a nã fuit aut uon
ut ibi. Scðdo caſu põt relinꝗ nutu ut hic. Qũño qliter ĩtelli⸗
giĩ nutu. Rñdeo qñ ad iterrogata ↄſentit uel facit aliq̃ ſigna
P q̃ uolũtas ei ꝓpẽdit᷑ut.l.iuito.S.ſi pupillo.j.ad tre.vᷣm Ja.
De are.iõ notari ʒ ſic ſcribẽ cũ talis ꝓpter accidẽs loqui nõ
poſſit interrogat aſſenſit humeris ⁊ annuit capite ut gl.dic.
Pꝛedicta intelligo de eo qui nõ põt loqui nõ tñ ꝑdidit ĩtelle
ctũ als nõ iubemn. C de teſta. I metud⸗ b
romiſſi. Ego quero in. l. meui. S. duobus
Vic eicõmiſſũ. .an teſtõꝛ poſſit Sbeobe 3

e.q ij

regulã ꝙ due cauſe lucratiue nõ pñt ↄcurrẽ circa eãdẽ rẽ ĩ eũ

dẽ. Hic videt᷑ tex.ꝙ ſic niſi defũctꝰ ⁊c.tñ iſta.l.non facit qꝛ H
uoluit teſtõ: ꝙ aliud p̃ſtarei.ſ.eſtimatio płs aũt nõ poſſet di⸗
ſpẽſare ʒ illã regulã ut.l.huiuſmodi.S.ſi ſepꝛonius.S.de leg.
j.dixi plene in.d.S.duobus.

¶ Columnis. Ex boc. 5. habes officiales qui faci⸗

u’üuruuulunt excoopiri domuz ꝓpter pignoꝛa
male faciunt ut hic ⁊.l.cetera.S.de le.j.

Igs in pꝛincipio teſtamẽti.

Diuidit᷑ ĩ tres partes.pmo ponit dictũ.ſcdᷣo rõ deĩ.

Fertio limitatio. ſcda ibi nemo eni. ttia ibiita H hoc dic. Si b

ma uolũtas ẽ derogatoꝛia ultie p:ma ualet niſi pᷣma ꝑ ultimã
ſpaliter reuocet.p.dð.¶ MHõ tex. ibi nemo enĩ ⁊c.¶ Mõ ex
iſta ..pᷣ ꝙ ſlle cni bis legat᷑ bis dʒ he. ¶ Secũdo nõ Fuolu⸗
taj pᷣma derogatoꝛia dʒ reuocari ſpaliter ꝑ ſcdam. ¶ Tertio
nõ ibinemo põt ⁊c̃. ¶ Op.ex glo.⁊ videt ꝙ ille cui bis lega
tur ſemel tim̃ hẽe dʒ etiã ſi nõ ſint uerba derogatoꝛia ut.l.pla/
ne. 5. j. . de le. j.x.l. cũ centũ.j.de adi.le. So.itellige hic q le
gant᷑ eideʒ res diuerſe. Vel qñ legat᷑ eadẽ q;titas a diuerſis
heredib. ut.S.ti.j.l.ſi plurib.S.j.⁊.S.ti.ij.l.ſeruo alieno.S.
ſiquis. Vel poteſt dici ꝙ legatur eadem qᷓtitas in diuerſis
uoluntatib ut.l. quinquaginta.S. de pꝛoba. Ael poteſt dici
hic loquit qũ vnũ legatũ ↄtinet plus alio qᷓ̃titate uel cauſa

De legaß tertio.

hm ea que dixi in. l. cũ centũ.de adi.le.in olbus iſtis caſib ille
cui eſſet bis relictũ bis caperet niſi eſſet lauſula derogatoꝛia
tunc enĩ capit ſemel tm̃ ut hic.⁊.l.ſi ita.S.ti.ij. Contraria nõ
ob. q loquunt᷑ alijs caſib. ¶ Op.ſʒ gl. de. l. ſi mihi ⁊ tibi.
fi. S. ti.ij. So. iſta dʒ ĩtelligi ſʒ illã qꝛ potioꝛ habet᷑ ultia uolũ⸗
tas uerũ ẽ ſi pe expᷣſſe poꝛis uolũtatᷣ peniteat als ſec' ut ibi.
Op. ꝙ no ſit neceſſe ꝙ expᷣſſe peniteat eũ poꝛis uolũtatis
ut.l. f.ĩ Pn. S. ti. j. Dicit gl. dic ut ibi ⁊ ibi ſoluit qm ibi eſt qdã
clauſula derogatoꝛia tacite ſũpta a ꝛio ſenſu ⁊ tũc nõ ẽ neceſ
ſe ꝙ illa clauſula expᷣſſe tollat ſʒ ſufficit tacite tolli.Sicut eniʒ
ĩqucit᷑ tacite ita tacite tollit.h fuit expᷣſſa clauſula iõ expᷣſſe dʒ
tolli. Di.tʒ iſtã ⁊ cõit oẽs moderni doc. Contra iſtã ſo.videĩ
3. de iure codi. l.ↄfciunt. S. fi. So. ibi ĩteruenerũt duo.ſ.pma
uolũtas derogatoꝛia tacite. Itẽ codicilli poſterioꝛes ꝑ qᷓ̃ duo
ſimul ↄiũcta videt codicilli medio tꝑe facti nõ ualẽt qſi in/
teriʒ ſuerũt ĩpẽdẽti. Idẽ dicerẽ ĩ caſu.ð.l.fi.v.ti.j.qꝛ ſi feciſſet
epłaʒ nõ obſignatã ⁊ ultio aliã obſignatã ꝙ ꝑ ultimã ↄiũcta
nuolũtate pma ſcda nõ ſignata nõ ualeret. ar. d. l. ↄficiunĩ. F.
fi. Al ad ſo.d.l.fi.in hn.dic ſʒ NMe.ibi dauſula derogatoꝛia
nõ erat tacite uel exp̃ſſe qꝛ ibi fuerũt vᷣba adiecta ad augmen
tũ ut ĩducãt fideicõmiſſũ iõ nõ iducũt diminutionẽ ⁊ etia iſta
ſatis placet. ¶ Op.de.l.diui.S.licet.s.de codi.Nic glo.j.ꝙ

ſequẽs uolũtas emanãs ſimplicit ualet ipſo iure ſed tollit ope

exceptiõis ut H. Iſta nõ placet qꝛ in.l.ꝛia inuit ſequẽtẽ uolũ
tatẽ hzie plenũ effectũ. Alia ſo.ẽ ꝙ aut iſta vba ponunt᷑ ĩ eodẽ
teſtõ qͥ legat ⁊ ẽ neceſſaria ſpãlis reuocatio ut h. Aut ponunt᷑
T alio teſtõ ⁊ tũc nõ ẽ neceſſaria ſpalis reuocatio ita dicũt qdã
Iſta ſo. ẽ 5 iſtũ tex. q; h dicit ĩ eodẽ teſtõ ul codicill. vñ ſiue le
ſet ĩ teſtõ ĩ qͥ fuerũt uerba derogatoꝛia ſiue ĩ codicillis poſtea
acꝭ requirit ſpalitat᷑ reuocatio qre alij dicũt dẽia eſt utrũ iſta
clauſula derogatoꝛia ponat᷑ anteq;ᷓ leget uel poſtea. Iſta ſo.
repꝛobat᷑ ꝑ gl.⁊ bñ.q; i.l.ꝛia fuerũt appoſita vᷣba derogato
ria ad finẽ ſic h.qre gl.ĩ.l.ñ:-ia.dicit ꝙ ualet poſterioꝛ uolũtaj
ut ibi uerũ ẽ ſi ſpalit pma reuocetut h.⁊ hac tʒ Di.ꝗdam ut
Ol. ⁊ An.de piſis ꝗ repetijt iſtã.l.ſoluit alit ⁊ hoc videt᷑ ſẽti
re Ja. de are. ut dicam ꝙ ĩ.l. ꝛia fuerũt vba derogatoꝛia ſo/
lẽnitat q ſolẽnitas ẽ iuris publici iõ reuocat ꝑ ſinplicẽ laʒ
uolũtatẽ qꝛ de facili resredit ad ſuã nãʒ ut.l.ſi vnꝰ.S.pactus
S. de pae. Poi vo ſuerũt vᷣba derogatoꝛia circa legatũ ſeu uo
lũtatẽ legãdi qꝛ teſtõꝛ põt tollẽ ſicut vult cũ a ſua uolũtate de
pẽdet iõ reqrũ ſpalis reuocatio ut h. Aidete ſi teſtõꝛ ibi dixiſ
ſet ſic uolo ꝙ ĩ codicill meis reqratiſta ſolẽnitas ꝙ ego me ſb
ſcribã ⁊ mea manu ſignẽ nec dixiſſet plus tũc ſo.eoꝝ cõtinet
ueritatẽ. eſſẽt eni vba derogatoꝛia ſolẽnitat tm̃ nõ uolũtati⸗j ⁊
p aliã uolũtatẽ ſimpir emanãtẽ ſine alia ſolẽnitate tollerent᷑.
Hoc hẽsi ſili i.l.humanũ cũ gl.C. de legi.ſʒ ĩ caſu.S.licet te
ſtatoꝛ pceſſit ultra.dixit enĩ no alit᷑ codicilliualeãt niſ fuerint
mea manu ſubſcripti ⁊ ſic fuerũt derogatoꝛia uolũta ſic hic
qꝛ uoluit alit᷑ ualẽ.⁊ qʒ ibi dẽde ſolẽnitate ponit ↄditionaliter
ſz diſpoſitiue poni tm de uolũtate vñ iſti male dicũt.Quare
dic ut dicit Slr Di. ꝙ illa lex itelligat᷑ ſʒ iſtã ⁊ hoc tenuit Ci.
diſputãdo b̊ me audiẽte. ¶ Op.de.l.ubiita.j.de dona.cau.
moꝛ. Rñdeo ibi traſiuit in ſpẽʒ ↄct iter viuos iõ nõ lʒ penitẽ
ut. l. ſic. C. de ac. ⁊ ob.⁊.S.cõmo.l.iĩ comodato.S. ſicut.̊ vo
ſtetit ĩ ſinib ultime uoluntas.¶ Op..de uſu ⁊ ha.l.plenuʒ
S. eqtij.x.l.ſicut.C. de teſ.mili.ubi teſtõꝛ ſciẽs hʒe ſe filiũ vidẽt᷑
eũ exhẽdare. Aidet᷑ eni loꝗ ʒ ↄditionẽ ei de q loquit᷑i.d.S.
egꝗtij. So.ibi nulla pᷣceſſit xpꝛeſſa clauſula derogatoꝛia h ſe
cus. ¶ Expedit ↄꝛijs uenio ad qõne ⁊ gl. h qrit lex iſta loqt
qñ pᷣceſſeruũt vba derogatoꝛia legati.ꝗd ſi pceſſerũt vba dero
gatoꝛia teſti utputa dixit ſi aliqð teſtm fecero nolo ualẽ. ułdi
xit nolo ualẽ alið teſtm niſi ſit tibi aſcripta tal oꝛo ułtale ꝗd.
Piẽ gl. ꝙ ſcᷣm teſtm nõ ualet niſi expᷣſſe peniteat poꝛis teſtĩ
Iſta. q.põit Di.i.c.qð ſemel placuit de re.iu.li.vj.⁊ qdã hñt
ic T ibi arguit pꝛo ⁊ ꝗq omitto cauſa bꝛeuita ipſe determi/
nauit ⁊ derminat gl. ʒ Ja. de are. determĩat ) ⁊ dicit ꝙ ſcoʒ
teſtm ſimplicit emanas ualet ipſo iure ⁊ pmũ tollet᷑.qꝛ nemoõ
põt ſibi auſerre liberã teſti factionẽ.l.ſtiplo hoc mõ de v.ob.
ſʒ ꝑ iſta aufert᷑ libera teſti factio ergo nõ ualet.ꝓ hoc.l.diui.
§. licet. S. de codicl. Mõ ob.iſta. l. c.l.ſi mihi ⁊ tibi. . in lega
iis. S. de le.j.qꝛ Hͥ fuerũt uerba derogatoꝛia act teſtãdi.vnde
clari diſtinguẽdo dicit ꝙ qñq; uerba ſũt derogatoꝛia actus
teſtãdi.qñq; ſũt uerba derogatoꝛia cuiuſdã ſolẽnitat teſtamẽ
ti.qũq; uolũtatis. Pꝛimo caſu nõ ualet qꝛ nõ põt ſe facẽinte
ſtabilẽ ⁊ eẽt ↄ̊ bonos moꝛes ut.d.l.ſtipulatio. Scðo caſu nõ
ualet qꝛ nõ põt mutare ſolẽnitatẽ ꝗᷓ eſt iuris publiciut.d.S.li
cet.Tertio caſu ualet ſi expᷣſſe de pᷣma peniteat qꝛ expᷣſſa re/
uocatio reꝗritur ut.l.ſi mihi ⁊ tibi.S.ſi.ð.de le.j.⁊ h ita dicit

Ja.de are.⁊ An.de pi.ſequẽdo euᷣ.Ci.in.l.ſancimꝰ.C. de te
ſta. recitãdo hãc opi.dicit ꝙ hec opinio ſaltẽ ĩ cathedra eſſet
pulchꝛa opi. Poſtea Ci.me audiète hoc diſputãdo determi
nauit ↄꝛiũ dicẽs ſic. Non eẽt uerũ ꝙ ꝑ hoc ipſe efficit᷑ ĩteſtabi
lis imo põt ſacẽ aliud teſti qñũcũq; vult ſʒ opʒ ꝙ nos ſimus
certi ꝙ ipſe uelit.Cũ enĩ iſta vba hẽant vum cuiuſdã ꝓteſtatio
nis pambule talis ꝓteſtatio declarat in ſequẽti teſtõ deeſſe. ut
l. at ſiqs.S.pleriq;.S.de religi.⁊.l.ꝗ in aliena ĩ fi.s.de acqui.
hẽ. Sequẽs ergo teſtm̃ nõ ẽ teſtm qꝛ lex pᷣſumit ĩ eo uolũtatẽ
deeſſe niſi i ã reuocationẽ faciat de pmo. Vſñ nõ eſt uerũ
ſit ĩteſtabil.idẽ tenebat NRai.de foꝛ.⁊ ego idẽ puto.declara
o tñ latiꝰ. Et aduerte ſi teſtõꝛ dixiſſet tm nolo me poſſe facẽ
aliud teſtm̃ ⁊ nolo me poſſe mutare tale teſtm ulł nolo me poſ
ſe penitẽ ⁊ nõ dixiſſet ultra tũc fateoꝛ uerũ dictũ Ja.de are.⁊
ſeqtiũ qꝛ teſtõꝛ ſolũ diſpoſuit circa ipſã poſſibilitatẽ teſtãdi ⁊
nõ circa uolũtatẽ qᷓ debeat ĩ futurũ deeſſe ⁊ h nõ põt facẽ ꝗa
nõ põt ſibi auferre liberã teſti factionẽ ut.l.ſtiplo hoc mõ de
v. ob. ⁊ iõ gl.i.l. i mihi ⁊ tibi.S.i legat.S.de le.j.male loquit ⁊
bñ eßbe ił ꝑ Ja. de are.ſʒ ſi dixillet ſi fecero alidð teſtm̃ nolo
nalẽ.hoc nõ diſpõit circa poſſibilitatẽ teſtãdi ſʒ diſponit circa
uolũtatẽ quã dicit deeſſe in futuro iõ regrũ ꝙ expᷣſſe reuocet
ut appareat uolũtatẽ deeſſe ĩ ſequẽti teſtõ quã lex pᷣſumit deeſ
ſe ꝓpt vba pᷣambula derogatoꝛia. ¶ Nꝛo declaratione nfe
mae ex gl.⁊ doc.q̃ro h fit mẽtio de dupliciuolũtateĩ vna fue
rũt vba derogatoꝛia ⁊ poſtea ẽ ſecuta alia uolũtas.q̃ro de p/
ma uolũtate ꝗd ſi iſta uerba derogatoꝛia ſũt appoſita ĩ uolũ/
tate min ſolẽni. Rñdeo nerba derogatoꝛia hñt vim cuiuſdã
adẽptionis ut hic nõ.ĩ gl.magna.⁊ lõ ad hoc ut adimat hẽdi
tas dʒ fieriĩ uolũtate ſolẽni qꝛ i codicillis dari uel minui hẽdi

tas nõ põt nt.l.ij. C. de codicil.⁊ opʒ ꝙ adimat᷑ ĩ tali uolũtate

ex qua poſſet adiri hẽditas ut dixii.l.ſi iure.ð.e.Sʒ in adem

ptiõe legati nõ reqrit tãta ſolẽnitas ut.l.ſi ita.S.de leg.j.⁊ ibi

nõ.x.l.ſideicõmiſ. C.e.ti.x.l.hẽdes palaʒ.S.j.õ.de teſta. T.l.
datũ. C. de le.⁊ vide Aʒo.iĩſũma ĩſti.de teſta.oꝛ.S.illud etiã.

CAQuero qd ſiiſta vba derogatoꝛia ↄtineant᷑ in teſtõ rupto
ey cauſa pᷣteritiõis uel exhẽdationis an oſeruent᷑ talia uerba

derogatoꝛia ꝑ auẽ.ex cauſa. Putarẽ ꝙ inquãtũ iſta vba cõ
tinẽt adẽptionẽ hẽditatis ⁊ ſic reſpicerẽt inſtõnẽ tũc nihbil ua/
lent.ſʒ in;ᷓtũ reſpiciũt legata ⁊ ſideicõmiſſa tũc ualẽt ꝑ dictaʒ

auc᷑.ex cauſa. ¶ Venio ad ſcdᷣm teſtm̃ dixi ꝙ ẽ neceſſe ꝙ per

ſcðm teſtm ſpãliter peniteat de pᷣ.qd ſi teſtõ:ĩ ſcdᷣo dixit ſic ⁊
hãc meã ultimã uolũtatẽ eẽ uolo ⁊ oĩib pᷣualẽ caſſas ⁊ vrritãs
teſtm factũ manu cuiuſdã noꝛij talis uel alteri cuiuſcũqʒ an
ſufficiat.queſtio eſt an in eo ſufſiciat ꝙ ſiat mentio de teſtame
to ſimpliciter in quo ſũt uerba derogatoꝛia.an eſt neceſſe
ſiat metio de uerbis derogatoꝛijs. Ol. hic videtur uelle ꝗ ſut
ſiciat ꝙ ſiat mentio tm̃ de pᷣmo teſtamẽto nec dicit aligd de
uerbij derogatoꝛijs. ⁊ vba Hi. h videni ſonare.j.e.qd ſemel.
ex de re.iur.li.vj.Alibi gl.dicit ꝙ nõ ſufficit mẽtionẽ ſieri de
uerbis teſti ſʒ dʒ fieri mẽtio qlitatis teſti ut dicat nõ oſtãte ta
li teſtõ ⁊ uerbis derogatoꝛijs ĩ eo ĩſertis.ita nõ.i.l.ſi mihi ⁊ ti

bi. S. in lega.S.ti.ij. Quid dicem?*. Pꝛeuit ſi bñ põderatis

tex. hᷣ poſitũ ĩ fi.pncipij videt regrere duo. Pꝛi:no ꝙ ſpaliter
peniteat poꝛis uolũtatis.ſco ꝙ ↄꝛiũ aſſerat eius qð pᷣ dixe⸗
rat ut h.ibi ſʒ h italocũ ⁊c. Dico ergo ꝙ debem iĩſpicẽ uerba
derogatoꝛia q̃liter ſint ocepta.ſi eni ſũt ↄcepta ſᷣm eũ moduʒ
9 pmo ĩ gl.ponitut ſi aliud teſtm̃ fecero nolo ualẽ tũc reuocã
do pmũ teſtm noĩatiz ⁊ dicẽdo h ultimũ uolo ualẽ videt ſatiſ
factũ huic.l.qꝛ ſpaliter pᷣmi teſti facit mẽtionẽ ⁊ dixit ultimuʒ
ſe uelle ualẽ ⁊ ſic aſſeruit ↄꝛiũ ei qð pus dixerat. Sed ſi poni
mus vba derogatoꝛta eẽ ↄcepta ſᷣm alios modos poſitos in
gl.qꝛ dixit ſiqð alið teſtm̃ ſecero nolo ualẽ niſi ſit talis ſolẽni⸗

tas tũc opʒ ꝙ dicat caſſãs ⁊ irritãs aliud teſtm ⁊ uerba dero

gatoꝛia ibi poſita als nõ videt᷑ aſſerere ↄꝛiũ ei qð p dixit.⁊ ſic
ſtelligo gl. in. d. S. in legatis. ¶ Sʒ q̃ro ſi eẽt ponẽ caſũ ĩ quo
ſufficeret reuocatio gnãliter facta dicẽs caſſas oẽ aliud teſta/
mẽtũ meũ in q ſut uerba derogatoꝛia ⁊ h uoluit pᷣualẽ. Rñ/
deo ſic ſi vnũ tm̃ ſceſſit teſtm̃ ĩ quo ſũt uerba derogatoꝛia ut

l.ij. S. de li.⁊ poſthu. ¶ Quero qd ſi teſtõꝛ dixit ſic caſſans ⁊

irritãs oẽ illud teſtamentũ qð ſeciſſet. ⁊ ſi in eo eſſẽt vba dero
gatoꝛia ſub qᷓcũqʒ ↄceptione uerboꝝ an ſufficit. HNic videt ꝙ
nõ qꝛ tex. reqrit ꝙ ſpalit reuocet. ⁊ ilud dẽ ſpaliter ſeri qð
eſt a gnãlitate exẽptũ ut.l.itẽ apud Lbeone , hedictũ.j. de
iniur. ⁊.l.j.F. ſi dixerit aliqs.j.de publica. ⁊.l.fuis urbanis ĩ
ſi..e. Sx iſtud nõ eſt exẽptũ a gnalitate ergo nõ eſt factũ ſpe
tialiter. Ego dico ſic ꝓut dixiin materia ſubſtitutiõis vulga/
ris.in.l.j.in fi.s.de vulga.⁊ pu.aliqd põt expmi tribus mo/
dis.qũq; gnãliter qñq; ſingulariter quãdoqʒ particulariter

dete

en
ſabi
mnus
eto
ſeu
dci.
tati
neni
lan
ſact
epof
rer
ir
de
tr
olo
rc
cet
des
enie
h
dep/
6
ci
hii
tete
bbi
l.

o
be

1/
1

— —☛ —— — S=. — 2

ſicuti eſt dare genus ⁊ ſpẽs in diniduuʒ.Alliquis ergo poteſt
noĩari ſub noĩe generis ſpẽi ⁊ ĩidiuidui.Dic ergo ꝙ ultia uo/
luntas ſeu teſtm̃ qð ẽ teſt atio mẽtis ẽ nomẽ genenis ⁊ iõ dicẽ
do caſſãs ⁊ irritã oẽ aliud teſtm ⁊c.nõ ſufficet niſi qũ; vnũ tm
pceſſit ut dixi ſupꝛa.⁊ hoc tʒ gl.? Pi.Sʒ ego dico ꝙ dicen/
do etiã ſi eſſẽt vba derogatoꝛia videt᷑ expmi ſpaliter ꝙ teſtã q
dã hñt vba derogatoꝛia qdã nõ.⁊ iõ ſufficit ꝙ ſpaliter fiat no
na reuocatio ⁊ ſb noie ſpẽi ut h dũ dic ſpãlit. Mꝛet᷑ea ꝓbo ꝑ

tex.ſiliꝰ iter cetos nõ dʒ exhẽdari ſʒ noĩatiʒ.⁊ itelligiᷣ noĩati

2—

nõ dicẽdo exhẽdo libos nomẽ gñis qꝛ cõpꝛehẽdit nepo

tes ⁊ ultioꝛes ſʒ dʒ fieri exhẽdatio noĩe ſpẽi ut exhẽdo ſilios

uel ſub noie ſingulari ut titiũ ⁊ dẽ ſieri noĩatiʒ.ut.l.titiꝰ in pn.

S.de lib.⁊ poſthu.⁊ ita dicit in ppoſito qꝛ ſuſſiceret ꝙ reuoca
tio fieret ſub noĩe ſpẽi ⁊ at mẽtio teſti ⁊ qlitat teſti. ¶ Qũo
gd ſi vba derogatoꝛia ſũt ita ↄcepta ꝑ hec vba ꝙ ſi alid teſta
mẽtũ fecero nolo ualẽ niſi ſit obyuata talis ſolẽnitas ⁊ ſi in eo
ſuerũt poſita vba reuocatiua iſtius clauſule nolo reuocatio/
nẽ ualẽ ꝗd iuris. Puto idẽ qꝛ qcũq; mõ ſint facta uerba de
rogatoꝛia ſi poꝛis uolũta faciũt mẽtionẽ ⁊ etiã q̃litatis teſtiĩ

tñ nõ eſt neceſſe ꝙ uerba ſingularit᷑ expmat.ſufficit eniĩ ad re

uocationem ꝙ ſit reuocata ulla clauſula derogatoꝛia ut hic.
CAQuero an ſit aliqð remediũ ꝙ pmũ teſtm nõ poſſit reuo/
cari.Quidã ꝙ ſic dicẽdo ſic volo hoc teſtm ualẽ ⁊ cnnget
me mutare ⁊ aliud teſtm̃ facẽ nolo ualẽ qꝛ illud erit ſunulatũ

ſictũ ⁊ ꝑ metũ factũ õ uolũtatẽ meã ne ĩcurrã idignationẽ cõ
ſanguineoꝝ ⁊ ſic pteſtoꝛ ꝙ ꝑ ulud nõ ĩtẽdo alicui aliqd dare

tũc ſcdᷣm nihil ualet etiã ſi expᷣſſe poꝛis peniteat teſti ſj pᷣmuʒ
qꝛ plus ualet tc̃.ut.C.plus ualere 5 agit ꝑ totũ. Itẽ ipſa p
teſtatio declarat aium nõ eẽ nec uolũtatẽ ĩ ſcðo ut.l.ſiq ĩ alie
na..ſi.S.de acꝗ.hẽ.facit.l.in ↄcubinatu.S.de ↄcu. Hoc nõ
placet.nã ꝑ pmũ teſtm nõ pbatr᷑ ſcᷣm ſimulatũ nec factũ ↄtra
nolũtatẽ.nã ſufficit pᷣmã uolũtatẽ reuocatoꝛiã eẽ reuocatam

ut dixiſupꝑꝛa.nã ſicut tũc uolebã pmũ teſtm ualẽ ⁊ ſcõᷣm eẽ ſi

ctũ ita mõ pᷣme nolũtatis penitet ? nolo ſcdm ualere. Itez ꝑ
pmũ teſtm non ꝓbat met nec dolus ut.l.metũ.C.qdð metus
cau.C. de trãſac.l.ſi maioꝛ.⁊ de dolo.l.dolũ.nec etia inducit
aliqꝗd ueriſile ſufficiẽs ad arguẽdũ dolũ uel metũ.ut. C. de trã
ſac.l.ĩiterpoſitas. Remanet ergo ſolũ nuda uolũtas ꝓhibito
ria qᷓ põt reuocari ut dictũ eſt. ꝛeterea ſi teſtm ẽ factũ pñti/
bus vicinis ⁊ ↄſãguineis pᷣſumit ceſſare metP⁊ dolus ut.l.trã
ſactionẽ.C.de traſac.Alij dicũt ꝙ fiat ſic.ſ.ꝙ ĩ pmo teſtõ di/
cat ſi ↄtingat me facẽ aliud teſtm tũc oia ꝗ ſcripta ſunt in iſto
in illo ĩtelligant᷑ repetita.ar.l.poſthumꝰ.S.ſi.S.de iniul.teſta.
ſ hoc nõ placet q; ſicut pᷣcedẽtes codicilli pñũt reuocari ita x

iſta uolũtas. Añ puto ꝙ hoc caſu ſufſicẽt gnãlis caſſatio ois
pᷣcedẽtis uolũtat. Añ alij dicũt ꝙ ſtãdo ĩ ſnib ultie nolũta᷑

nullũ eſt dare remediũ. Memo eni põt ſibi legẽ iponẽ a q̃re/

cedere nõ põt ut hic niſi traſeat ĩ ſomã ↄctut dicit Di.in.c.
ꝙỹ ſemel. de reg. iur.li.vj.⁊ ita Ci.?⁊ An.de piſis ⁊ q̃ſi oẽs. Pi

cat ergo ſic teſtõ: uolo hãc eẽ meã ultimã uolũtatẽ quã ꝓmit
to nõ reuocare.Sʒ ſi ↄtingat me reuocare uel aliud teſtm fa

. . — „— .

cere exnũc dono ⁊ do oĩa bona mea tibi hẽdiĩſtituto uel tibi
notario recipiẽti ꝓ hẽde iſtituto ⁊ ꝓ legatarijs eo mõ ⁊ ea fſoꝛ
ma quã ego teſtõꝛ ſupꝛa dixi.Et ꝙ ultima uolũtas poſſit trã

ſire ad ↄctũ nõ.p glo.in.l.hẽdes palã.l fi.S.de teſta.NHoc nõ

eſt uerũ ⁊ ↄſulerẽ ↄꝛiũ ſalua reuerẽtia Pi. Nã ↄct ĩter xiuos
facti ſub ↄditiõe ĩpoſſibili de iure uel ſub oditioe turpi ſũt niui
liipſo iure ut.l.ipoſſidilis.⁊.l.gnalit.de v.ob.ſʒ iſta donatio
eſt facta ſub ↄditiõe turpi ⁊ ↄ bonos moꝛes qꝛ apponi: ſi ↄti

at me mutare teſtm ⁊ ſic aufert liberã teſti factionẽ ⁊ nõ ua/
etut. l. ſtipulatio hoc mõ de y. ob. ⁊ ſic reperi Di. cõſuluiſſe
antecq; ſcriberet in.c.qð ſemel placuit extra de regu.iur.li.vj.
CAQAño a4 ſi fieret ꝑ. modũ uẽditiõis dicẽs uolo iſtud teſtm
oĩbꝰ p̃uale ⁊ uolo nõ reuocare ⁊ exnũc uẽdo ⁊ trado /ꝓ tãto
pꝛecio qð pfiteoꝛ me hũiſſe. Aidet᷑ ꝙ ualeat.hᷣ eni nõ videoꝛ

gr auari metu pene ne faciã teſtm̃ q; ſi in nditiõis euẽtũ ꝑfici᷑

uẽditio ergo alteri eſt res ⁊ meñ ẽ pciũ. Dꝛeuit puto nõ ualẽ

—

ſiue enĩ ego hẽrẽ plus de pᷣcio qᷓ res ualeret ſpe lucri iuitarer

—

ad mutãdũ teſtm ut hẽrẽ illud pciũ ſiue hẽrẽ minP nõ reuoca

re metu pene ſiue hẽrẽ tãtũdẽ ⁊ hẽrẽ maioꝛẽ affectionẽ ad rezʒ
qᷓ; ad pᷣci nel ecõtra. Et ſic ſemꝑ ĩuitarer ad mutandũ teſtm
uł nõ ſpe pᷣmij q̃ ditiões a iure repꝛobant᷑ ut.l.ille aũt ĩ fi. de

hẽ. iſti.⁊ ibi nõ. An aũt poſſit repeti pᷣciũ qð ẽ ↄfeſſus hũiſſe
teſtõꝛ nõ eſt meũ tractare nũc.tñ dico ꝙ apud me illa ↄfeſſio

pᷣcij fraude uel fraudis ſuſpitiõe nõ caret.Qũo ꝗd ſi teſta

toꝛ dicit ſe nõ mutare teſtm ⁊ iurat nõ uenire ↄtra an põt po/
ſtea facere aliud teſtm. Spe.tãgit in ti.de ĩſtru.edi.S.cõpen

dioſe..qꝗd ſiꝗſ iurauit.⁊ gloſatoꝛ decretoꝝ ponit. xlij.q.lj. .

De legatis tertio.

ultima uolũtas.⁊ multi doc.iuris canonici diſputauerũt eã.

Vltimo Jo.an.diſputauit eã quã ponit ĩ mercurialib in.c.
qð ſemel.de re.iur.li.vj.⁊ determinauit ꝙ ultimũ teſtm̃ ualet

nõ obſtate iuramẽtotñ g ſacit ſcõm teſtm̃ ẽ piurus pbaĩ Hee.
ſ.ex de ſpõ.du.Et ad argumẽta ↄꝛia rñdeo iurametũ eſt kuã
qũ ut in.c.cũ ↄtingat ex de iureiu.c.quis de pac.li.vj.nã q̃

dã ſüt ꝗᷓ depẽdẽt ex mera uolũtate iurãtis nec hʒ neceſſe pprt

hoc adire ptoꝛẽ tũc nõ obſtãte iuramẽto potit ð uenire ſʒ erit
piurus.ſʒ ſinõ depẽdet ex mera uolũtate iurãtis ſʒ hʒ neceſſe
adire pᷣtoꝛem tũc pᷣtoꝛ nõ dʒ eẽ auctoꝛ ꝑiurij iõ ueniẽtẽ ↄ iura
mẽtũ nõ audiet pᷣtoꝛ.ita loquit.d.c.cũ ptingat.⁊.c.q;uis de
pac.li.vj.⁊ ita loquit᷑ auẽ.ſacr̃a. Lex eni tibi ſuũ nõ tuũ dene
gat auxiliũ.ut.l.ij.⁊ ibi nõ.C.ſi aduer.uẽ. Sʒ ego dico ꝙ nõ
erit ꝑiurus qꝛ iuramẽtũ qð ẽ ĩterpoſitũ ſuꝑ eo qð eſt ↄð bonos
moꝛe qꝛ aufert liberã teſti factionẽ ut.l.ſiiplo hoc mõ.j.de v.
ob. ergo ⁊c.⁊ hoc tʒ Ci.⁊ Me.in.l.j.C.de ſacroſã.ec.⁊ An.
de piſis hic. CQũo utrũ iuramẽtũ hẽat ſaltẽ vim vboꝝ dero
Zara⸗lor ut ſcᷣm teſtm nõ ualeat niſ pmũ ſpalit᷑ tollat. Ai⸗
et mihi ꝙ Jo. an. determinet ꝙ ſic in.q.pᷣdicta ⁊ hoc puto
uerũ.nã iuramẽtũ ĩterpoſitũ in teſtõ hẽret vim ut ĩpoꝛtet ꝑin/
de ac ſi diceret ualeat oĩ iure quo ualẽ põt.ut.l.cũ pꝛ.S.filius
mjĩ eʒ. S.de le.ij.iõ puto ꝙ hẽat viʒ vboꝝ derogatoꝛioꝝ ⁊ reꝗ
rat ſpalis reuocatio ꝑ illu.S.¶ ¶uero qd in ſtatut in vno p
cedut uerba derogatoꝛia ⁊ aliud ſimplicit loquit an ualeat.
tex.ẽ ⁊ gl.in.l.humanũ.C. de legi.dixi plene in.l.oẽs populi
ð. de iuſti. x iur. Quero qꝗd in ↄctibꝰ. Dic per Ci. in.l. pa/
cta nouiſſima.C.de pac.⁊ per eũdẽ Ci.in.q.quã diſputauit
que incipit pceſſit pna uolũtas ſequẽtib derogãs ⁊c.
iles Mota iudex põt refuare factionẽ teſti dã/
ed onato qð Eg regulà iuris cõis qꝛ ſi nõ refuaret
dãnat ad moꝛtẽ nõ poſſet teſtari ut.l.ei q.s.de teſ.⁊ de hoc
q̃lit᷑ militi poſſit reruari ſactio teſti nõ.i.l.⁊ militibꝰ.C. de teſ.
mili.ꝑ gl.⁊ ꝑ Ci.⁊ Di.ĩducit iſta lex ĩ argumẽtũ cũ alijs legi
bus alk.i Slc iuger poſſit reßuare factionẽ ĩſtri nõꝛio ↄdẽna
to de falſo ut h. In Zꝛiñ videt᷑ i.l.nõ põt.j.de ſur. Sʒ dic aut
iudex fac cauſa cognita ⁊ põt. aut ſine cauſe cognitione ⁊ nõ
põt ut.l.diu.j.de iniur. ⁊.l.qd ergo. F.pe⸗ grauioꝛ. S.de hij
Qno.ifa.ita tʒ Di.⁊ Ci.refertĩ.l.⁊ militibꝰ..de teſta.muij.

X im erfecto. Not textũ ibi decet
editoꝛi. TQAuerit glo.ſ eſt creditoꝛ quõ

WeNIO0Rl cadtt bſtindebitn. Dicti glo.
intellige de creditoꝛe putatiuo uel de creditoꝛe ↄtra
quem debitoꝛ eſt tutus exeetlione Duonahii. t dr
VIle aſit. Zides ergo ꝙ diſiũctiua ponit pꝛo
Me auũt. es qꝛ dixit ille aut ille ⁊ põt ab

—– utroq; petẽ. qz male diẽ gl.⁊ rephẽdit᷑ ꝑ doc.qꝛ h nõ
poni aut ꝓ et ſz ſtat ꝓpe Thẽdes tenent tanq; duo rei ut.l.

ſi ex toto.S.j.S.de le.j.⁊ nõ.i.l.ſiue a cert.j.de du.re.⁊ ẽ tex.

Iauc.ſiqñ.C. de ↄſti.pe.⁊ qð dẽ ĩ.l.pe.C.de v.ſi.ꝙ diſiũctius

1 2

ꝓↄiũcta poniũ ẽ uerũ qñ cadit ĩter ꝑſona grauataꝭ ⁊ ſt tanq;
duo rei debẽdi ⁊ ꝗlibet ĩſolidũ tenet ſʒ Di.⁊ oẽs ⁊ bene.

P i ραDicit Jac. de are. ſacit iſta. l.
Cum in nerbis. ſ. q.nõ hʒ dubiũ ꝙ iudex

nõ dʒz cõmittere cõſilio ſapienſ. ad ideʒ facit.l. pedicuł. 5. la⸗

o. de au. t ar. le. ⁊ videt expᷣſſũ in auc.de rce ⸗

., Dꝛ bic p̃ſtare dʒ oẽ dãnũ. Cõtra in
—— A— . qui. terlig 5eci e uẽditoꝛẽ.S.de act.
emp.So.tenet᷑ ad oẽ dãnũ qð ↄtingit circa rẽ ſed ad dãnũ
extrinſecũ ⁊ qʒ nõ ↄtingit circa rẽ ſed ↄtingit extra rẽ tũc ſe/
cus ⁊ ita itelligit iſta gl.que ĩcipit ⁊ qꝛ.ᷣm Di.⁊ bñ.
5p)

CLegatũ ſilie in teſtõ non reuocat ꝑer le
Aulo. ag factũ patri in codiclllis.h..d.
õoponius. Elerba gnãalia pᷣterita nõ futura cõ/

teſtõꝛ iubet aliquẽ eẽ ↄtẽtũ aliqua re certa pꝛo his qꝗ in teſtõ re
linq̃rat intelligit᷑ de relictis pure nõ ſub ↄditiõe.hoc dicit iſte

nõbilis.S. ¶ Op.de.l.ꝗ rome.S.duo fres.de v.ob.ubi vide

tur Sueft ſideicõmiſſũ futurũ.Dicũt qdã ibi rigoꝛ h̊ equi/
tas. Ael alit H fuerũt vyba pꝛis ĩter ſilios cuius uotu eſt ut ſilij

hẽant hẽditatẽ.ſʒ ibi fuerũt vba ſtiplłonis ĩter ſres ⁊ ita videt᷑

gl. ſetire. Ael meliibi fuit male iudicatũ ⁊ debuit iudicari ut
hdã ⁊ hãc opi.teneo p vᷣa ⁊ tenui ſemꝑ. ¶ Altimo facit iſte
G. ad iſtã clauſulã uolo talẽ tali re eẽ ↄtẽtũ ⁊ ꝙ plus petẽ nõ
poſſit.de quo dixi.S.e.l.ſideicõmiſſa. S.ſiqs ita ſcripſerit.
(Juli Sidebitũ demõſtrat vñ ſoluat ſeu ut ex eo ſ⸗
U 1 US. ſolutio nõ videt᷑ grauat debitoꝛ R hẽs. h.
d. Op.õ. ti.j.l.antepe.. ciuibus. So.ut ibi. ¶ Alterius

pꝛehẽdũt.h.d.ſᷣm NHi. uel aliter. Si

Be legatʒ tertio.

op. ⁊ videtur eſſe grauatus debitoꝛ qꝛ debitoꝛ poteſt grauari

ut. l. ſ Fuus. S. pe. S. ti. ij. x.l. ſi pecuniã.ſed h̊ dẽ ↄꝛiũ ergo ⁊c̃.

So. ᷓ ꝑ iudicẽ alij coactſuit ſoluere uel nõ agnouit relictũ.

Tu dic ꝙ põt grauari debitoꝛ uerũ eſt ſi teſtatoꝛ uoluit.ſed hᷣ
apparet ꝙ teſtatoꝛ noluit grauare qꝛ vba legati nõ fuerũt di/
recta ad legatariũ.ſʒ yba executiua legati tm. vñ debitoꝛ ad

ſolutionẽ fuit adhibit. Itẽ facit iſta lex utrũ ciuitas poſſit co
gere debitoꝛes alicuius exulis ſoluere ⁊ ſi ſoluũt utrũ liberen/

tur.dę quo plene in.l.creditoꝛ.de ſolu.per PRii.
NJ fidei De hoc utrũ fideicõmiſſũ relictũ a nõ
Wꝑ becapace ualet. hẽs glo.in.l. eã quã. C.

ode ſideicõ. ⁊ videbitis in.l.cogi..hi 9. ad trebel.
.

Ai Duo adiectiua pꝛola/
. NDi concubu 92 ta reſpectu vni gene

——.,.

ris ueriſicãt diſpoſitionẽ in altero lʒ utriuſq; ueritas nõ ↄcur

rat. h. d. Tex.ibi cauſa parata ⁊c̃.⁊ ſcdᷣo ad uſuʒ tradita.ſᷣm

Ja.de are.vides hic ꝙ nõ eſt dꝛia iter uxoꝛẽ ⁊ ↄcubinã ut h
⁊ videbitis in.l.itẽ legato.S.parui.j.e. Scðo vide hic ꝙ lʒ
duo adiectiua ꝓferant reſpectu vnius ſubſtãtiui copulatiue
nõ requirit᷑ de neceſſitate ↄcurſus utriuſq; ut hic.dicit enĩ em
pta parata ⁊ ſuffic eẽ parata lʒ nõ empta qð nõ.q; videl mirã

dũ. Sʒ poſſim dicẽ ꝙ hic nõ eſt oꝛo niũcta ſʒ ẽ magis oꝛo ſo
luta nec copulatiua nec diſiũctiua. Iſta ſo.nõ ẽ bona qʒ ſi eſt

reſoluta dʒ reſolui in ↄiũctiuã uel diſiũctiuã.ut.l.ſepe de v. ſi.
⁊.l.alienatiõi.S.ſi.e.ti.ſi ergo h reſolueret᷑ ĩ diſiũctiu male di
ceremqꝛ tũc dʒ vnũ eligẽ tm.Si vo reſoluit in copulatiuã tẽ
requirit᷑ ↄeurſus utriuſq; ut.l.ſi hẽdi plłes de con.iſti. So.id

qdʒð dẽ qñ duo adiectiua copulant᷑ reſpectu vnius ſubſtatiui re

grit᷑ ↄcurſus utriuſq; ẽ uerũ ſi copulant reſpectu vni ſubſtati/
ui certi ⁊ limitati.ſecꝰ ſi reſpectu vni generi.NPic enĩ h̊ ueſtẽ.
ita declaraui in.l.ſi is ꝗ ducẽta.S.utrũ.j.de re.du.qð nõ.
Cũ ita. In dubio aſſ umim qð eſt min?. h. d. tu hẽs hic
HHHνε „;no. vnũ ꝙ vbũ hẽat adiectũ poꝛtioni hẽditat

trahu ad ſideicõmil.nõ ad iſtitutionẽ. Secudo nõ ꝙ vᷣbũ hẽ

at ĩtelligit hoc ẽ manu hẽdis accipiat ⁊ ab hẽde dãte ut h. qꝛ

dicit pᷣ hẽat ⁊ poſtea dicit cũ hẽs dare dãnat eẽt cẽ. Scoʒ
in dubio uerba executiua legati vident᷑ ad hẽdẽ referri.Con

tra hoc videt᷑ tex.cũ glo.in.l.lutius.ðS.ti.j.⁊ ibi ſolui.

Verbũ pueniſſe ſeu ꝑuenerit ĩtelligit cũ effectu
¶ LCu ita. 5C Mõ ex iſto.S.qꝙ actoꝛi edit reus ad intẽ

4—4⸗lA. In legato generis ab herede debet eui /
(Si heres. Ne⸗ gqex cauſa lucratiua eſt hiturus
regreſſũ de euictiõe dʒ añ iudiciũ acceptũ denũciationẽ facẽ.

tionẽ iuuandã.Cõtra hoc.C. de edẽ.l.qꝗ accuſare.⁊.l.ñ.So.
ad iĩtẽtionẽ fudãdã nõ edit hoc ẽ ad ꝓbadũ id qð ẽ füdamen
tũ intẽtiõis ut in ↄꝛio ut pʒ i.d.lłf.dũ dicit oꝛiginẽ ⁊c.ſʒ ad in
uãda ĩtẽtionẽ iã fũdatã bñ edit ut h.Aliud exẽplũ.j.e.l.pſidi

is. 5. titio.Fʒy Guil. de cu. Mec põt dicẽ ꝙ hic loquit ĩ rõnib
qꝛ h nõ ſut facte mãdãte actoꝛe ergo ẽ eadẽ rõ q̃ in inſtris.ſac

j.ad.l.fal.l.pe.S.ſi.⁊ quod ibi dixi quod nõ.

h. d. iſte ẽ bon caſus tenẽdu mẽti.¶ Op.⁊ videt ꝙ legata
rius nõ hẽat regreſſũ otra hẽdẽ de euictiõe.ut.l.ſi a ſubſtitu/
to. S.j. S. ti.ij. So. aut eſt hõ legat in ſpe ⁊ nõ debet᷑ euictio

ut ibi. Aut in gũe ⁊ debet᷑ut hic ⁊ ibi nõ.⁊ pleni in.l.ſidomꝰ

S. de euictiõe. S. ti. ij. ⁊ dicit Ro. hoc magi ex q̃litate obloni⸗
q; in gñe q; ex ti.pcedit.ita dicit Ro. Aiduerte iſta ẽ va rõ q̃
re emptoꝛ tenet᷑ facẽ pᷣciũ uẽditoꝛis q; eidẽ tenet᷑ in gũñe ſʒ uen

ditoꝛ nõ tenet᷑ facẽ rẽ emꝑtoꝛis ut.l.ex empto.in pn.S.ðe ac.

emp. Mõ eſt qꝛ tenet᷑ in ſpe iõ ſi aligs emit aliqd in gñe tũc uẽ
ditoꝛ tenet᷑ facere rẽ accipiẽtis qꝛ hoc eſt ex qlitate obligatio/
nis magis q; titulo ut hic ⁊ nõ.in.d.l.ſi dom.S.de euictiõe.
ỹ.ti. ij. Itẽ ſcias ꝙ in actiõe ex empto de euictiõe ↄcludit in li
bello ſic qꝛ dico te emiſſe rẽ ⁊ eẽ euictã ppter qð tm tua ĩtereſt
⁊c̃. Sʒ in hoc titulo ubi ꝗs tenei ad dandũ dʒ dici alit.nã di
ces ſic tu teneris ad dãdũ talẽ rẽ ⁊ eſt euicta ⁊ ſic nunq dedi
ſti cũ rẽ meã ꝑfecte nõ feceris ⁊ ſic nõ agit noua actiõe de eui
ctiõe.ſʒ agit actiõe neic nõ pꝑfecte feciſti rẽ meã nunq; fui
ſti libatꝰ.dixi plene in.l.iul. S.j.de v.ob.⁊ eſt tex.in. d.l. dor
mus.S.de euictiõe. ¶ Op.de.l.cũ pꝛ.S.euict.S.ti.j. So.ut
ibi. ¶ Itẽ op.ꝙ denũciatio ſufficiat fieri qñcũq; añ ſnĩiam ut
l. ſi rẽ.S. fi.S.de euic. Sʒ hic dẽ añ iudiciũ.Gl.exponit iudici
um. i:ſnĩam.uel dicit glo.dic ut ibi.Quare dic aut ille qui eſt
habiturus regreſſũ de euictiõe hʒ titulũ lucratiuũ ⁊ dʒ denun
ciare añ litẽ ↄteſ.aut hʒ titulũ oneroſũ ⁊ põt qũcũ; añ ſnĩiam

denüciare duʒ tamẽ defenſiões ſint ſalue.ita ponit DNi.hic ⁊

J uralitas geminat dnas ſingulari⸗
B 1 tichuS. teg. b. d. Ocoꝛ.l. alla. in f. de cõdi.⁊

—

de. C Op. de. l. tale. F. ſigs de bere. inſti. So. ut ibi.

Quero de rõne hui tex. Aos
Cui uatuoꝛ. bet ſcire ꝙ hoc nomẽ paria põt

accipi adiectiue ⁊ ſubſtãtiue. Adiectiue declinaĩ ſic h̊ ⁊ hec

⁊ hoc par in plurali hi ⁊ he pares ⁊ hec paria ⁊ accipit.i.eq̃

lia ſic ponit. C. de ſer.fu.l.quecũq;. Subſtatiue accipii h par
⁊ in plurali hec paria ⁊ ſigniñcat vnũ totũ cõpoſitũ ex duobꝰ
qð uocat᷑ par ui dicam vnũ par decretaliũ ⁊ ſilia. Ad ꝓpoſi
tũ ſi dicis lego pocula olearia paria duo. Iſtud paria iã non
põt accipi ſubſtãtiue qꝛ iã duo ſubſtãtiua uenirẽt ad determi
nationẽ eiuſdẽ uerbi ſine copula iõ adiectiue ĩtelligit ut ĩtelli/
gamus paria.i.equalia. Sed cũ dico poculoꝝ paria duo dʒ
intelligi de neceſſitate ſpᷣſtantiue ⁊ ſic ſigniſicat q̃tuoꝛ.i.duo

Ganidatos vuobo⸗ eſ gon hoſtum
Zeres dãnat ſinere aliquẽ uti frui re
un oꝛtos. czancta tenet᷑ pᷣſtare mercedẽ reipubli

ce.ↄtra ĩmo legatariu ut.l.hactenus.⁊.l.ſi pẽdẽtes.s.ſiquis

cdoacã. ð. de uſufruc. Olo. ſoluit duobus modis. pmout di⸗/

camus ⁊c.ut in ea hẽtis.tu dic ut dicã.j.e.l.his uerbis.

A ste Conditio appoſita libertati vide
¶ Cü teſtamẽto. noponi⸗ egato. h. d. COp.
— — „ — „ „% 2 92 P
glo. de. l. qſitũ. S. j. S. ti. j. So. ut in glo.
B Nui fundũu Hic eſt nõbilis.S.⁊ bonus.Legato
U. fudinõ cedit pars quã defũctus alij

actione perſonali dare debeat.h. d.
AA xoOꝛi. Ex iſto. S. feci pluries magnũ fũdamẽtũ ad ſu

L ſtinẽdũ opinionẽ glo.ↄtra dictũ Ni.⁊ Ne.⁊
hoc dicit. Legatũ qad ꝗs cũ filio moꝛaret᷑ debet ſemꝑ ſiꝑ ſili
um ſtat.ſʒ ſi per caſũ debet̃ pꝛo eo annuo tm̃ quo moꝛariince

.

R nõ pꝛo futuris.h.d. In tex. ibi tpe.iũge h v.ſinaũt.⁊ po/

ea redeas ad v. trebatianꝰ.¶ Quũo ſi lego alicui ſi cuʒ ſilio
meo moꝛaret᷑ an dʒ ĩtelligi in eadẽ terra uel in eadẽ domo an

nõ.Nic videt᷑ itelligi ꝙ ſufficiat ſi moꝛet in eadẽ terra ⁊ dẽ c
eo moꝛari ut hic ibiſi ambo capue ⁊c̃. In ↄꝛiũ videt᷑ tex.j.de

ↄodi.⁊ de.l.ſigs ita legauerit.ubi videt᷑uelle ꝙ iſta vba ĩpoꝛ/

tent. i. ꝙ ſimul educent. Hec glo.hoc videt ſẽtire ⁊ nitit rñdẽ
ad hũc tex. Nicit enĩ ꝙ ſi moꝛent capue debet᷑ legatuʒ matri
;uis vna inſimul nõ habitaſſẽt qꝛ ſtetit per ſiliũ.ałs ſecus qꝛ

tũc nõ debet᷑. Hoc nõ placet qꝛ pᷣmũ loquit᷑ qᷓ ꝑ niliũ nõ ſtat

3 caſũ.ſʒ qñ ſtat ꝑ niliũ dẽ in n.SF. Quid ergo dicem. Rñ/
deo debemus inſpicẽ uerba teſtatoꝛis. Aut enĩ dixit ſimplici
ter quoad cũ ſilio meo moꝛabit᷑ uel erit ⁊ tũc ĩtelligit ꝙ cuʒ eo

educet᷑ut.l.ſiqs ita.de ↄdi.⁊ de. Aut dicis qͥad cũ ſſlio meo

moꝛet᷑ uel erit capue ⁊ ſic expmit locũ ⁊ tũc ſufficit ſi ſtãt in ea

dẽ ciuitate lʒ ſimul nõ habitẽt ut loquit᷑ hic. ¶ Dꝛ hic quãto/

libet tpe q̃ro qtũ tps dʒ eẽ iſtud.Quidã dicũt arbitrio boni
viri.uel alit᷑ ſufficit ſi minima parte anni hĩtauerunt ſimul ca/
pue cũ eni ſit legatũ annuũ in initio cedit ut.l.a nobis.j.ti.j.⁊
l. in ſingulos. Dices tu nõ eſt uerũ ꝙ hic ſit annuũ legatũ ſʒ
dic ꝙ gl. ſubaudit.ſed certe nõ eſt neceſſe ꝙ ſubaudiat᷑ qꝛ iſta
vba qad uel donec erit cũ ſilio ſaciũt annuũ legatũ.ut.l.lega/
tũ.j.ti.j. ¶ Vlteri pcedo debeꝶ ſcire ꝙ per iſtũ.S.ego teneo
opi.glo.nr̃arũ repꝛobata opi.Di.⁊ Pens dicũůt go. ꝙ eſt
ſpãle fauoꝛe alimẽtoꝝ ꝙ ↄditio mixta pẽdẽs ex facto meo ⁊
alterius deſiciẽs per caſũ nõ extiguit legatũ.ita nõ.in.l.in te/
ſtamẽto.j.de ↄdi.⁊ de.⁊.l.illis libertis.e.ti.⁊.l.j.C.de inſti.⁊
ſubſti. Di. dicit aliter ex de re.iur.c.iĩputari.li.vj. MPe.aliter
in. l.. C. de leg.⁊ ibi per Ci.Ego dico ꝙ glo.dicit uerũ ⁊ ipſi
dicũt ↄtra caſũ huius.S.qꝛ hic in pnci.mulier fuit ĩpedita ha
bitare cuʒ filio caſu iõ dʒ hĩe pꝛo illo pe quo hitauit tm̃ non
plus. Szʒ ſi per ſiliũ ſtaret tũc eſt aliu
eſt ſecus ut in legib ſupꝛa allegats.ut dixi in.l.illis libertis.de
ↄdi.⁊ de. ¶ Op.⁊ videt ꝙ paulus male dicat ⁊ trebati bñ

qꝛ ſtare in certo loco eſt ſpes fuitutis qð repꝛobat ſempꝑ niſiĩ

liberto rlaltie gitlto de ↄdi.⁊ de. Rſideo ꝙ aliꝗs obli⸗
get ad demõſtrãdũ in certo loco eſt ſpes ſeruitutis ut ibi. Sʒ
ꝙ hoc ueniat in ↄditione ꝙ habeat tantũ ſi in tali loco moꝛe
tur tunc nõ eſt pꝛohibitum ut hic.

e

¶OSi edes. Auinon põt emere qʒ teſtatoꝛ iuſſt tenet

ad eſtimationẽ.h.d.¶ Op.⁊ videt ꝙ quã
do potuit emere ⁊ nõ emit ꝙ tenet etiã ad itereſſe ut.l.cũ pat᷑

G. fi. T. l. ſeq. j. ad.l. fal. So. glo.dicit hic dʒ intelligi qũ potuit

emere pᷣcio iniuſto ſecus ſi pcio iuſto emere potuiſſet ut.l.con
traria.x.l.is qui.C.de in li.iur. ANide glo.q incipit emere pꝛe
cio.iĩnuit iſta gl.ꝙ in actiõe ex teſtõ iuret᷑ in litẽ qð eſt falſuʒ

ut. l. in actiõib. S. f. x. l. ſe. . de in li.iurã. Mõ ob.l.cũ pat᷑.i

fi. ad.l.fal.qꝛ ibi agebat᷑ actione in rẽ que eſt arbitraria ⁊ĩ ea

in litẽ iural ⁊ ita dicebat hic Ja. de are. ſupꝑ bac glo. Sʒ certe
glo. pᷣdicta

ut in fl. S. ſy in alimentʒ

— 55F — =-=---- —G—

f ——M

glo. pᷣdicta nõ habuit feſpectũ ad iuramẽtũ in litẽ.ſed vult di
cere ꝙ hẽs poſt moꝛã cõdẽnatur ad ĩtereſſe ꝓbatũ per aliuʒ
modu ꝙᷓ per iuramentũ in litẽ qð eſt uerũ.ut.l. is qui fideicõ
miſſũ.S.e.l.patronus.in pn.j.eo.quod nõ.
Cui. Rone aditus iudicat de cenaculo cui ce
₰Euᷣn ʒᷣ qat. h. ð. mãm huius legis dicas ut.l. qð
rnue ſpede mſecrt. D ſubſt
I¾. Pꝛelegata nõ ueniũt in ſubſtitutiõe
Stilid. aar ho⸗de mã legis dicatis ut.l.
miles. S§. pꝛo parte. S. ti.j. ?.l. qui filiabus. S. fi. T.l. ſe.

„

Sitii C. l.ſllio.e.ti.?᷑ per doc.in.l.cũ virũ.C. de ſideicõ.dixiĩ
l. marcellus. 5§. qda. . ad tre. ? nõ ẽ alibi jm .
2 Xoꝛi Domus ꝓ parte lezat rõne ĩcertitudini)

*dpebel tota. D. ð. 'm DHi. uel alit. Ibi dẽ ꝗqs
moꝛari ubi cũ familia ſua moꝛat.h.d. ¶ Quũo utrũ cedat pe
nus legato ⁊ granaria ubi ponunt᷑ res nec ibi ꝗs moꝛat᷑.Et
dieit gl. ꝙ nõ cedũt. Ya. de are. rephẽdit iſtꝗ gl.⁊ diẽ ꝙ penꝰ
⁊ loca ubi tales res ↄſueuerũt reponi cedũt legato niñ ſit locꝰ
multũ ſeparat uel ↄſueuit locari.nã tm̃ ea q̃ ↄꝓſueuerũt locari
videni exẽpta ut h.ꝓ hoc facj.e.l.pᷣdijs.. pe.x.l.f. ¶ Que
ro ꝗd ſi nulla particula dom ẽ qua ↄſueuerit locari ſed tota
hitabat᷑. Dicit gl.ꝙ tota dom debebit qꝛ appellatiõe partis
totũ otinet. p h facit.l.ĩ virili.j.de v.ſi.ʒʒ glo. ipſa nõ allegat.
02 Ea q poſt teſtm ſũt donata nõ otinent etia ĩ le
e begato. H. d. 'm Di. uel alr. Verbũ pᷣteritũ licet
als poꝛꝛigit᷑ ad futurũ nõ tñ poꝛꝛigi ad ea qᷓ a iure cõi exoꝛbi/
tant. h.d.⁊ iſte videt᷑ magis de ĩtellectu glo.nr̃e.¶ Op. de. l.
cũ pꝛ.S.fidei.S.ti.j. So.ut ibi.¶ Scðo op.S.ti.ij.l.talis ſcri
ptura.S.fi. cũ.l.ſe.ubi talia vba tꝑis pᷣteriti poꝛigunt᷑ ad fu/
tura. Dicit gl.ibi poꝛꝛigunt᷑ ad futura legata q̃ poterãt fieri
de iure cõi ſʒ nõ poꝛꝛigunt ad ſuturas donatiões qꝗᷓ nõ pñt fie
ri ĩter virũ ⁊ uxoꝛẽ ⁊ ſic exoꝛbitãt a iure cõi. ¶ Op.j.de ali.
T ci.le.l.mela.S.j.Nicit gl.h̊ loqui ĩ pᷣterito ibi nõ.Tu dic ut
ibi dixi. vide gl.ꝗᷓ ĩcipit a gbibi ſidei. So. ut ibi. Itẽ ibiĩ. .
lʒ.dic ĩmo icipit diuꝰ.⁊ nõ ẽↄtra ſi in gl.hẽtis ↄtra.
¶Cu ſeins Si dubiü erat q mete ꝗs faceret aliqꝗd ĩter
rvviuos põt declarari ex vbis ĩ ultima uolũ/
tate platis. h. ð.⁊ ẽ nouP caſus.Hi ꝙ ĩ dubio pᷣſumi donatio
ex iſtis vbis.Cõtra.C. de dona.l.ſi donatio. So.dicit gl.iõ
donatio pᷣſumit᷑ q; vir erat diues ⁊ nobilis ⁊ quãtitas nõ ma/
gna ut.l.utrũ.S.de dona.ĩter vi.⁊ uxo.Alij d icũt ꝙ pᷣſumũ
donatio ſimplicit᷑ ut.l.ſi filij tui. C. de do.ĩter vir. ⁊ uxo.ſ ibi
p gl.repꝛobat q̃re tu dic ꝙ ex vbis ꝓla ex teſtõ põt declara
ri id qð depẽdet ex mera uolũtate teſtõꝛis lʒ ptineat ad õctuʒ
nel q̃ſi.ut.l.ſi auia. C.de iure deli.mõ ad ꝓpoſñitũ ſiqdẽ nullus
actus teſtõꝛis pᷣceſſit iter virũ ⁊ uxoꝛẽ ei uel aliã ꝑſonã tũc lʒ
teſtõꝛ in teſtõ dicat ſe donaſſe illa vba nõ ĩducũt donationeʒ
ſ ſideicõmiſſũ.ut.l.ſi donatio.C.de dona.rõ q; ad ꝑficiẽdaʒ
donationẽ reqrebat alið qᷓ; uolũta defũcti.ſed ſi pceſſit aligs
actꝰut traditio uel ſolutio ꝓ alio ⁊ dubitat᷑ an fecit aĩo donã/
diuel nõ ex vbis teſti hͥ pſumunt᷑.Ex eo eni qð dixit ↄceſſit pᷣ
ſumit ꝙ fecit aio donãdiut h.Ex iſto tex.⁊ gl.nõ ꝙ vbũ ↄce
do idẽ eſt dicẽ ꝙ dono.ſi nõ apparet alia cauſa ex qua conce
dat.vide glo.que ĩcipit.i.ut ſit donatio.⁊ de hoc in.l.pe.ĩ pn.

j.de vona.
n In legato nominis continet᷑ debituʒ
Dmen. Zalegtononn 5
Filio. Verba futuri tꝑis ꝓpt᷑ fraudẽ hẽdis trahunt᷑ ad

vtps teſti. h. ð. Ded ↄ.j. de op.le.l.fi.ubi videt᷑ ꝙ
hanfrelig de futuris. Rñ.dicit gl.iſtð fuit h ꝓpt᷑ trãſcurſum
.

pi.c qe ↄ ↄſuetudinẽ pꝛij fili noia apliauit. Itẽ ↄ.j. de ali.?
ci.leg.l.mela.S.j.So.eodẽ mõ.Alij uolẽtes h̊ ↄꝛiũ euadẽ ex

ponut illos tex.alio mõ.¶ Quũo qd ſi hoc fecit alius q; filiuj

⁊T ſine ſilij fraude ampliauerit noĩa an poſſit eligẽ. Nidet᷑ ꝙ
ſic ut h a ↄꝛio ſenſu.⁊.l.cũ ita..j.S.ti.j.Cõtrariũ puto ꝙ qui
cunq; hoc fecerit ſine uolũtate teſtõꝛis nõ ꝓderit ſilio nt.l.pe
nul.in fi.de au.⁊ ar.le.ſʒ dices tu qlit pbabit uolũtas teſtato/
ris. Rñ.inqᷓtũ ꝗs facit ſʒ oſuetudinẽ teſtõꝛis videt᷑ facẽ ʒ eiꝰ
nolũtatẽ.x ſi fac ↄ ei ↄſuetudinẽ videt᷑ facẽ ↄtra ei uolũtateʒ
ut.l. ul vniuerſoꝝ. S. de pig. ac. x.l. f. S. qð cũ eo. C Mõ tex.
cũ glo.nos hẽtis in.l.oẽs.ꝭ.lutius.j.de his q̃i frau.cre.q eo

—

qꝙ; oĩa bona donant᷑ uel uẽdunt᷑ Baemirur factuʒ in fraudem.
d ſi nõ oĩa bona Ʒq̃ſi totũ pꝛimoniuʒ donauit
nt talẽ rẽ ⁊ talẽ. Hic ẽ ar.ꝙ pꝛeſumit fraus ac ſi tibi oia bona
donaſſet. ⁊ hoc videt᷑ ſentire gl.q icipit ex hoc oĩs ſubſtãtia.
¶ Ani ex. Zegatan hẽditat nõ tenet ad onera niſi in/
qtu res fuerint oneri ꝑ teſtõꝛẽ deſtinate.h.d.
COp.ꝙ legatari' hẽditat teneat ſubire onera.ut.l.cũ fitus

Quid ſi nõ oĩa bona donauit

BDelegaß tertio,

F. . S. ti.j. . l. ſtatuliberũ. F. f. ⁊.l. fe. eo. ti. DPicit Ja. de are.
⁊ oẽs ꝙ hic teſtõꝛ deſignauit vñ onera ſoluant᷑.ex quo videt
nelle ꝙ ultra illud nõ teneat᷑ ipſe ſed hẽdes.iõ ipſe legatarius
ad onera hereditatis nõ tenetur.

e Verba ad decdlarationẽ appoſita nõ
¶ Pater filio. ert diminutionẽ luguck Ho dicit.

— O

¶Auero de quo erat dubiũ. Rñ.dubiũ erat q;ꝛ fecit mẽtio/
nẽ de mutuo.vñ cũ vnã cauſã expᷣſſiſſet ad ilam videbarĩ᷑ ſe re
ſtringẽ.ſʒ ðꝛiũ eſt qꝛ h expᷣſſit cauſa declaratiõis nõ reſtrictio
ms. pꝛo hoc i.l.q̃ſitũ.S.pe.j.de fũ.ĩſtru.⁊ qð ibi dixi.

9 Siheres ẽ iuſſus rẽ alti comparare
Atron?. poſt moꝛã põt ad eſtiationẽ ↄueniri

d. ¶ Op. ꝙ nõ petat eſtiatio ſʒ ipa res ut.l.ſi domꝰ.S. cũ
alicui. S. de le.j.DHic gl.hoc iõ qꝛ teſtõꝛ uoluit pᷣſtari tribũ cer⸗/
te ꝑſone qa pempta nõ põt deberi.Quidã tenẽt iſtã ſo. dicẽ
tes ꝙ ꝑſona liberti pꝑempta nõ põt hẽdi pᷣſtari cũ eadẽ cõmo
ditate ⁊ erit alia tribus ſicut dicim ĩ uſufru.ut.l.ſi uſufructuʒ
mihi in biẽniũ.j.de uſufru.le. Sʒ certe h fuit legata ppꝛietas
nõ nſufructꝰ? eadẽ ꝓpetas põt hẽdi pᷣſtari ⁊ cũ ea cõmodita
te 4 põt pᷣſtari defũcto. q̃re dic ꝙ hᷣ̊ nõ fuit tribꝰ legata ſʒ fuit
iuſſus emere tribũ ⁊ ſic tenet᷑ ad factũ ⁊ poſt moꝛã tenet᷑ ad in
tereſſe ſeu eſtimationẽ.quod dic plene ut.. de le.ij.l.titio.S.
ſeia.⁊ ibi dixi.

¶ Sẽpꝛonio. Pictio uſq; q poni ad detminandũ

ep̃dia diſcõtinua ponit icluſiue.h.d.ul
alit᷑ dictio uſqʒ ex piecturata uolütate defücti ponit᷑ ĩcluſiue
etiã ſi adijciat termio qð de neceſſitate ẽ ſeparatũ a termino.
h. d. ſz pcedẽs ſũmariũ plus placet. Hota ꝙ dictio uſqʒ po/
nit icluſiue. Sile. S. ti.j.l.ſiliꝰ.S.ſi.lʒ qdã S.S.de dolo.i.ideſt
uſqʒ.⁊ qꝗð me.cau.l.ſi cũ exceptiõe.S.q̃tenꝰ.⁊.l.ſ.de exerci.
⁊.l.a caligato.C. de nup.⁊ auc.q;ᷓuis de ꝓcur.⁊ de do.cau.
nõ nu.in auẽ.ibi poſita que ĩcipit qð locuũ.⁊.S.illud quoqʒ.
ĩ auẽ.de appel.⁊ itra q tpa. ¶ Cõtra hoc tñ op.ꝙ iſta dictio
uſq; ponat᷑ excluſiue.ut.l.ſlliꝰ.S.j.S.ti.ij.So. ihi ſi alt᷑ accipe
tur reſultaret pꝛau itellect 3 legẽ.h ſecꝰ ⁊ hoc ꝓbat᷑ etiã i.l.
j. S.j. q ꝑ aliũ cau. ap.ubi iſta diſtictio ꝓbat᷑. ¶ Op. de.l.fi.
13..ir flumiĩe.j.de flumi.ubi dictio lapoei excluſiue.ſi
enĩ flumẽ durat uſq; ad ripa nõ cõpꝛehẽdiripa.Sol.duobꝰ
modis.pᷣ ꝙ h̊ ex pᷣſupta uolũtate defũcti qꝛ erat ſub cura eiuſ
dẽ villici.ut.j.e.l.pᷣdijs.S.titio.⁊.S.ſe.⁊.l.ſeie.S.tyrãne.j.de
fũ.ĩſtruc. Iſtã ſo.videt᷑ tenẽ Guil.de cu.in.l.meminiſſe.S.de
of.ꝓcõ.⁊ le.ubi tractat iſtã mãʒ. uł alr ⁊ meli pᷣ loquit qñ dꝛ
ctio uſq; ponit᷑ ad determinaãdu loca diſcõtinua.Erãat enipᷣ/
dia diuerſa ⁊ diſcõtinua ut h apparet ĩ tex.tũc pᷣdiũ illud qð
ponit᷑ ĩ termino icdudat᷑ ſub illa vniuerſitate termiata.rõnẽ vi
debisᷣ ĩfra. Sʒ ĩ.l. ꝛia ponit᷑ dictio uſqʒ ad determinãda reʒ
ptinuã ⁊ locũ otinuũ ⁊ ponit᷑ excluſiue.rõnẽ videbit ĩcõtinẽ/
ti. At ergo liqat iſta ma debeꝶ ſcire ꝙ iſta mã ẽ gl.in.l.ideſt
nſqʒ.ð.de dolo.⁊ dicit ꝙ aut tractamꝰ de odio ⁊ poni exclu
ſiue.aut de fauoꝛe ⁊ ponit᷑ icluſiue.⁊ hoc videt᷑ tenẽ Ci.in.l.a
caligato.C.de nup. Iſta ſol.nõ videt᷑ vᷣa ꝑ.l.ſaccnlarij.S.ſũt
ꝗqà.j.de exoꝛ.crimi.ubitractat᷑ de penis ꝗᷓ ſut odioſe ⁊ iñ di
ctio uſq; ponit᷑ icluſiue.Silłe i.l.ſi cũ exceptione.S.q̃tenꝰ qð
me.cau. Sʒ iſtis poteſtis rũdẽ qꝛ ibi fuit certũ de mẽte.l.ſʒ tã
tũ dico ꝙ iſta diſtinctio nõẽ bona ꝑ vnã decre.quã hẽm di/
cẽtẽ .c.qcũqʒ.ex de hẽti.li.vj.q hẽtici ⁊ eoꝝ ſilij uſq; ĩ ſcdaʒ
gnãtionẽ ſütßuati oĩ officio publico nec dicebat plus iſta de
cre.iõ ibi hoc nõ ẽ certũ.vñ facta ẽ ſcðᷣa decre.declarãs illam
⁊ dlcit ꝙ ĩtelligat᷑ de ſcda gnãtiõe ut poꝛigat᷑ ad nepotes.ut
c.ſtatutu.e.ti.łi.vj.⁊ tñ tractam de odio irrõnabili.Quid di
cemꝰ.Guil.tractat i.l.meminiſſe.⁊ multa dicit nõ tñ hẽtis in
tellectũ. Sʒ aduerte ſcire debe ꝙ dictio uſq; qũq; nõ poni
reſpectiue ⁊ tũc ĩcludit᷑ de neceſſitate.ut.l.na fui.j.de lega.pᷣ
ſtã. c.l.j.ĩ f.j.ſi ta.te.nul.ex. iũcta.l.cũ ĩ adoptiuis.S.ſo nec

articulu. C. de adop.qd hᷣ ſit dictũ nõ ponit᷑ reſpectiue ui ĩ ex

emplis illarũ legũ declarat᷑.Et qũq; dictio nſq; ponit᷑ reſpecti
ne ab vno termio uſqʒ ad aliũ terminũ.⁊ h ↄtingit q̃tuoꝛ mo

—

dis. qñq; poni ſup loco. ñig ſu tpe.qñq; ſuꝑ nũero.qiqʒ

ſuꝑ gradu.de qllibet videam. Si apponit ſuꝑ loco qũq; po
nit᷑ ad detminadũ vnũ locũ otinuũ.qñq ad deminadũ plła
loca diſcõtinua. Mꝛio caſu aut p iſtã dictionẽ uſqʒ apponit᷑

terminillud qdð põt cõpꝛehẽdi ⁊ eẽ vnũ cũ terminato.quaãẽ

oqʒ apponit ut terminid qð de neceſſitate ẽ ſeparatũ ab ip
ſo terminato.pᷣ caſu ut ſi lego fũdũ uſqʒ ad ulã arboꝛẽ uł a
ad illũ lapidẽ.põt eni eẽ ꝙ lapis ⁊ arboꝛuel fouea ẽ de fũdo
ut. S. cõi. diui.l.arboꝛ. ⁊.l.ꝓ regiõe.j.de acꝗ.re.do.⁊ ĩ iſto ca
ſu in dubio ponit᷑ incluſiue.ar.ad hoc.l.j.S.j.de offi.pſfec.ur.
ibi uſqʒ ad cẽteſimũ lapidẽ.⁊ cõtinet᷑ lapis cẽteſim.ar.iũlius

912

—
2 „
B D

legis. ? at. huius. 5. ut ſtati incã. Fallit ſi ex cotiectutis alid
apparet.exẽplũ ĩ ↄctib ultro citroqʒ obligatoꝛijs.ut uẽdidi ti
bi fũdũ uſq; ad domũ.põt dom eẽ de fũdo.Certe ex quãtita
te pcij pſumimutrũ dom iĩcdludat᷑ uel nõ ut Di.dic h ẽ tex.cũ
gl. i. l. e ĩ ſtiplonib.j. de re. iur. Itẽ qñqʒ apparet ↄꝛia mẽs
ↄhẽtiũ ex qlitate rei uendite.ut ſi dicerẽ uendo uſq; ad ſepul⸗
chꝛũ.nã lʒ ſepulchꝛũ põt eẽ de ſũdo tñ q; ſepulchꝛũ nõ põt uẽ
di nõ ↄtinet᷑ qꝛ reſultaret pꝛauus itellectꝰ. ut.l. filiuſfa.S.j.Sẽ.
de le. j. ⁊ iſtis caſibꝰ ponitexcluſiue.ſco caſu qñ apponiĩ ut
termin illud qð de neceſſitate ẽ alið a termiato.ut uendo tibi
fuũdũ ſẽpꝛonianũ uſqʒ ad titianũ.nã de neceſſitate fũdus titia
nus nõ ↄtiet i ſẽpꝛoniano tẽ ponit᷑ excluſiue.ut.l.j.S.ĩ flumie

⁊.l.fi.de flumini. Fallitfauoꝛe vie ĩſtruẽde.ut.l.qdã teſtõ.õ.

ti.j. Itẽ fallit ſi de uolutate teſtõꝛis aliud apparet.utputa qa
totũ erat ſub cura eiuſdẽ villici ut Hᷣᷣm Guil.de cu.quod nõ
placet.q; h ẽ alia rõ ut ſtati dicã.Si vo ponit᷑ ad determinan
dũ certa loca diſcõtinua tũc ĩ dubio ponit ccluſiue ut h eſt ca
ſus ĩ. S.nro.rõ q; tũc ponit᷑ ad determinationẽ cuinſdam vni/
nerſitaᷣ ſeu gnalitatis.dixit enĩ lego oĩa pᷣdia mea uſq; ad ta
le pᷣdiũ ſub iſta gnalitate põt cõpꝛehẽdi locꝰ ille qꝗ ponit᷑ ut ter

minlʒ nõ poſſit cõpꝛehẽdi ſub gnãlitate qũ vnũ pᷣdiũ ſingi

legat. Eſt ergo eadẽ rõ h q ẽ cũ dico lego pᷣdiũ uſqʒ ad arbo/
rem cũ arboꝛ poſſit eſſe de pᷣdio ſicut ille locꝰſub hac gnãlita/
te. Añq; dictio uſq; ponit ſuꝑ tꝑe.⁊ tũc aduerte.aut iüllud tẽ/
pus qð apponit ut termin ſub tpe termiato põt ↄtineri.ut/
puta ꝓmitto dare cẽtũ uſqʒ ad calẽdas iunij ⁊ tũc ĩponi idu
ſiue ut. l. eũ gs. Nita. . de v. ob. ⁊.l.ad diẽ. ⁊.l.ꝗ añ calẽdas.
eo.ti. Fallit ſi reſultaret pꝛau ĩtellectꝰ.utputa ſtatuo ᷑minuʒ
ad cõparẽdũ uſqʒ ad diem dominicã illa dies ponit᷑ excluſiue
q; ula dies nõ pot cõparẽ.ita dʒ itelligi.l.ij. C.de tẽp.ap.⁊ ex
de dila. c.ſ.ad qʒ facit qð ſupꝛa dixi.⁊ dʒ poni excluſiue qa
als reſultat pꝛauitellectꝰ. Itẽ ex viſilitudie ut ꝓmitto tibi da
re vna libꝛã carniũ uſq; ad diẽ ueneris ponit excluſiue q; die
ueneris carnes nõ comedunt.ut.l.ſemꝑ.j.de re.iur.⁊ ibinõ.
Añq; tpᷣs appoſitũ ut termin ꝑ dictionẽ uſqʒ de neceſſitate
ſeparatũ ẽ a termĩato.vbi gr̃a do titiũ adiutoꝛẽ tutoꝛiuſqʒ ad
pubertatẽ pupullo ⁊ uolo termiare pupillarẽ etatẽ.⁊ ſic pub/
tas de neceſſitate nõ ĩcludit᷑ qꝛ ẽ de neceſſitate ſeparara a fᷣmi
nato.ſ.a pnupillari etate ⁊ tũc ponii excluſiue.ut.l.qſitũ.S.de
tutelis. Fallit ſi de mẽte teſtãtis ul ↄhẽtiũ alit᷑ apparet qꝛ tũc
iſta vba alit᷑ t ipꝛope aſſumẽnt.ut.l.cũ ſilio.j.eo.⁊.l.pꝛ ſeueri
nã.S.ↄditionũ.j.de Odi.⁊ de.C.l.mela.in pn.ff.de ali.⁊ ci.le
ga. ¶Dꝛedicta va qñ iſta dictio uſqʒ apponit᷑ ad determinan/
dũ tpa ↄtinua. Sʒ ſi 3ronere ad detmiatiõeʒ pluriũ sdo⸗
rũ diſcõtinuoꝝ ꝓut ab iſto feſto natiuitaᷣ uſqʒ ad tale feſtuʒ
qlibet anno tũc idiſticte ponit᷑ icluſiue.ar.iſtiꝰ.S.⁊ ꝑ ea q di
cta ſũt ſupꝛa ꝓxime circa locũ.qꝛ idẽ ẽ iudiciũ de loco ⁊ tꝑe ut
l.vnũ.S.ſi cer.pe.⁊.l.fi.de triti. Añq; apponũ ſuꝑ numero
tũc ponit᷑ icluſiue nec adhibeo diſtictionẽ odij uel fauoꝛis.ut
l. iqeſt uſqʒ. S. de dona. ⁊ ĩ auc.de ap.⁊.j.q̃ tpa.S.illud qqʒ
colł.iiij. Hoc etiã apparet qñ numerus apponit circa tpᷣs ut
uſqʒ; ad.x. nel.xx. dies.ut.C. de do.cau.auc.ibi poſita.quod
enĩ ſupꝛa dixi de tꝑe loquit᷑ qñ tpᷣs ꝑ numerũ det᷑minat ut ſu/
pꝛa pʒ.rõ hiiꝰẽ qꝛ numerPꝗ ponit circa tpᷣs ad determiatio/
nẽ numeri de neceſſitate ĩcludit totũ ĩ ſe iõ ponii icluſiue.exem
plũ pmitto dare tibi.x.ab hodierna die uſqʒ ad.xxx.dies.qꝛ
illud qð apponit ut fminẽ.xxx.iſtud.xxx.cõpꝛehẽdit ĩ ſe to
tũ ex ſigniñcatiõe uocabuli nec ĩ numero põt alit᷑ poni ꝙ totũ
cõpꝛehẽdat.Si enĩ diceret ſic ꝓmitto tibi dare uſqʒ ad diem
xxx.Hice tu dies trigeſima ↄtinet ſolũ diẽ ultima nõ alios pᷣ

cedẽtes. Pico ꝙ eẽt uerũ ſi nõ cadẽt ſub iſto mẽbꝛo q; tũc po

neret᷑ ad limitationẽ ⁊ determiationẽ graduũ ⁊ q;titatũ de qͥ
dicã ĩſfra ꝓxi. Itẽ poſſes dicere vnũ ut iponam pᷣ denario no

mẽ.a.nltio denario nomẽ.b.⁊ dices ſic ab.a.uſq; ad.b. non

ẽ dubiũ ꝙ lr̃a.b.nõotinet oĩa pcedẽtia.vñ videt᷑ ꝙ iſta diſtin
ctio nõ ſufficiat. Rñ.ſi ſllo mõ loq̃remur nõ cadẽt ſbõ hoc mẽ
bꝛo qꝛ nõ ponet᷑ ad detmiationẽ numeri.ſʒ ad det᷑minationẽ

płiũ rerũ ſub vniuerſitate comphẽſarũ.iõ eẽt dicẽdũ ut ſupꝛa

dixi circa locũ. QAuarto ponii dictio uſqʒ ad detminationẽ
graduũ ⁊ hoc põt eſſeul ad determiationẽ graduũ ꝗ diuerſi

ſcant᷑ ꝑ qtitates. ut pm ſcdᷣus. Ael ad determinationẽ gra

duũ ꝗ diuerſincant ꝑ dignitates.uł ꝑ noĩa ſucceſſiua.ut ſiliꝰ
nepos ⁊c.⁊ tũc ſine dubio dictio uſq; ponit iduſiue.ut.l.fi.de
ſenato.⁊.l.a diuo.C. de qõ.⁊.c.ꝗqcũqʒ.⁊.c.ſtatutũ.de hẽticis
li.vj.⁊.l.a caligato.C. de nup.x.l. cũ exceptiõe.S.ꝗntꝰ.&.
qð me.can. Fallit ſi reſultaret pꝛauĩtellect uel ð legẽ ꝑ ea q̃

dicta ſũt. Mꝛedicta q̃ dixi de dictiõe uſqʒ a⸗ ſigniſicanua ex

tremi ultimi.itelliges eodẽ mõ i dictiõe a uel ab ꝗqẽ ſignincati

S

De legatß tertio.

na pmi extremi a qut ponar icluſiue uel excluſiue fm pcedẽtẽ
diſtinctionẽ.ita ĩtelligit in.l.a caligato.C.de nup.⁊.l.ratio.
ſ. de ach. emph⸗

Ro Erroꝛ regiõis nõ nocet ſi de coꝛpoꝛe cõ
¶Zibertus. ced⸗ot no uerbis. S.fi.S.de hẽ. ĩ

ſti. C Quero q́liter ↄſtabat ꝙ de iſto ſundo ſenſerit teſtatoꝛ.
Itẽ qd reſcriptis.ſi papa noĩauit titiũ de ꝑuſio cũ eẽt de aſſi
ſio. hec oĩa dixi pleniſſime in.l.demõſtratio.in pn.j.de cõdi.
T de.tetigi in.l.ſiqs in fundi nocabulo.S.de le.j.

Moglicilli. cgat alabaluei ldei legata oia neei

ſaria ad balneũ.h. d. ¶QAuero utrũ expẽ/
ſe refectiõis ꝑtineãt ad hẽdẽ. Rñdeo aut põt imputari culpa
heredi cur nõ refecit ⁊ pertinet ad heredẽ. als ſecus.ut.l.ſũdi
trebatiani in fi.j.de uſufruc.le.⁊ ibi de hoc.

Als icipit apud ſceuolaʒ. ⁊ hoc
Laudius. ĩtẽdit Buplo teſtõ ꝑ q̃relã nõ pᷣ

ſtani legata.nec ſi ab ĩteſtato ſuerãt repetita.h.d.ↄcoꝛ.l.titia
S. de iof.teſ. Aduerte ⁊ als dixi Ja.de are.videt dicẽ ꝙ ho/
die iſta lex ſoꝛte eſt coꝛecta qꝛ hodie nõ irritat teſtm per q̃re
lã tanqᷓ; furioſi ſed tanq; cauſa nõ ſit uera. ita tʒ Ja. ⁊ Ci. re/
fert in auẽ.ex cauſa.dixi 5.decolellis⸗ .
C. Aoα Si nö tz legatum
6 Am 98 decedẽs. onus eic,
miſſi adiectũ.h.d.nullũ dubiũ ẽ ꝙ legatũ ⁊ ſideicõmiſſũ non
ualet. ʒy dubiñ ẽ qꝛ illa ẽ ꝓſeſſa fuare uolũtatẽ de fũcti.qᷓre er/
go ex ſua ꝓfeſſiõe nõ tenet᷑. Rñ.qꝛ cõditio ſub ꝗᷓ pfeſſa fuit nõ
fuit Fuata.¶Quũo ꝗd ſi illa cõditio buata ſuiſſet an iſta mat
tenet. Rñ.ſi qrim an mi teneat᷑ ex teſtõ. Rñ.nõ.q; nõ potuit
grauari cñ no eẽt honoꝛata.⁊ hoc diẽ tex.h. Sʒ bñ credo ꝙ
teneret᷑ ex ꝓfeſſiõe quã fecit coꝛã iudice qᷓ hʒ vim ſtipłonis.ut
l. cũ oñdimꝰ. S. ſi. de fideiuſ. tu. Idẽ puto ſi alibi q;ᷓ in iudicio
mr eẽt ofeſſa talit ⁊ tali mõ ꝗ actiõi pareret. Alt᷑ loꝗt h qñ
ille ꝗnõ ẽ honoꝛat ẽ grauat appꝛobauit poſt moꝛtẽ teſtan
tij. qd ſi teſtõ: legauit rẽ meã me expᷣſſe ↄſetiẽte. Videt ꝙ ego
teneoꝛ ex teſtõ.ut.l.gai de pig.aci.qꝛ ibi nõ piudicat ſibi qa
ſubſeripſit ut teſtis ĩ teſtõ.ſec ergo ſi alit᷑ ſubſcripſulet nt ↄſen
tiẽs.ꝓ hoc.S.de teſta.tu.l.ex ſnia.⁊.l.uxoꝛi.S.j.j.de fal.⁊.l.
nõ putauit.S.ſiqs ſua manu.j.de õ ta.iſte.ll.lʒ multũ faciunt
tñ nõ aſtringũt.nã.l.gaius.dicit ꝙ ↄ ↄſẽtiẽtẽ ſi agat hypothe
caria ĩducit᷑ exceptio.ʒ.q.nr̃a loqt ut ↄ ↄſetientẽ poſſit iduci
actoꝛ. ⁊ idẽ alie.ll.q nõ faciũt qꝛ ibi grauabat ullũ ĩ eo ꝗq pote/
rat illũ initũ grauare.ut dãdo eũ tutoꝛẽ uł exhẽdãdo.⁊ ↄſen/
ſus opat᷑ ut remoneat᷑ ab accnſatiõe uel qrela.facit ꝓ iſta par
te.l. ſc. S. vẽditiõis.S.ꝗ.mo.pig.uel hypo. ſol.Certe nec illa
l.fac qꝛ ibi mihi piudicat ↄſenſus.ut exceptiõe repellat ſen ut
pignꝰ videat᷑ liatũ.qð põt fieri nudo pacto.ſj ꝙ õ me tał cõ
ſenſus ve pᷣiudicet ut poſſit agi me actiõe ꝑſonali adbucnõ
Ephatũ.qd dicem.Mꝛeuit᷑ nõ puto ꝙ actiõe ex teſtõ tal gra
uat poſſit ↄueniri qꝛ cũ nõ ſit honoꝛatus nõ ualet ut h.⁊.l.la
beo. C. de ſideicõ.C. C. cõia de le.l.j.cũ ſilibꝰ. Itẽ ab ullo lega
tario cni iuſſus ẽ dare nõ video ꝙ aliq actiõe poſſit oↄſentiẽs
ↄueniri.q; cũ eo nil ẽ geſtũ lʒ ſit geſtũ cũ teſtõꝛe.nõ ẽ ergo ma
ex qᷓ oꝛiat actio uel oblo.ut.l.qᷣcũqʒ de act.⁊ ob. Sʒ qd erit
gut0 ꝙ ſiↄſentio teſtatoꝛi legãti rẽ meã talis ↄſeſus madatũ iĩ
ucit. ut. l..c. ij. S. man. cũ als teſtõ pcipue relicturus nõ fuiſ
ſet niſi conſenſi ſet. iõ puto ꝙ hẽs teſtõꝛis teneat ad legatũ. ut
l.ſ duob. 5. j.. de le.j. q hebit actionẽ mãdati ↄ ↄſentiẽtem

“ quã potit cedẽ legatario.ut.l.qdã cũ ſiliũ.ẽ.de here.inſti.

NPꝛomiſſio fcã otemplatiõe certi emolu
Aui teſtõ. R ipo caſſo 5 tʒ. h. d. Op. ꝙ iuito
teſtõꝛe poſt moꝛtẽ e debeat᷑ ex ꝓmiſſiõe.ut.l.f.in pn.de ſo.
So.ibi fuit facta ꝓmiſſio ĩter viuos nõ ↄtẽplatione alicuius
legati uel ultime uolũta.ſecPſi ↄtẽplatiõe legati qꝛ tũclimitat᷑
ſm nãm legati.ut.l.j.S. ſi ſub cõditione.ut le.no.ca. ¶ Op.

Dde. l.ſtatius.de iure ſiſci. So. ibi eſt ſpale in odio hẽdis ſuſci

pientis in ſe tacitũ ſideicõmiſſunm.
ſe eiam Verba ditecta ĩ codicillis plata trahunt᷑ ad
— *fideicõmiſſũ.h.d. Idẽĩ.l.ſceuola.j.ad treb.⁊
nõ.i.l.vbis.S.de vul.⁊ pu. Sʒ Ja.de are.dicit ꝙ h non fue
rũt vᷣba directa ſʒ obliq̃ qꝛ dixit uolo.ſʒ dixi als ꝙ vbũ volo
nõ ẽ directũ nec obliquũ niſi rm nãʒ ei cui adijcit.qꝛ ſi adijce
ret᷑ vbo directo eẽt uerbũ directũ.ſi vo obliqͥ eẽt obliquũ.vidi
ſtis ĩ.l.apð auſidiũ de opti.le. C Itẽ op.ꝗbuſdã modis ĩ gl.
¶ Vltimo nõ.ſo.gl.q ĩcipit patronũ.facit ad.q.de quodam
abbate qui vendicabat quẽdã in hominẽ monaſterij.⁊ inter
alia dice arc ille nocabat eum dñm.certe ſibi hoc nõ ꝓdeſt
q; debet intelligi dominus quo ad honoꝛem ut hac gl.quod

nota.
Pater

— — — -

,,,— —. — — — —. —.

com. tanqᷓ; debitoꝛi.h.d.

(Pater Donatario oblato poteſt imponi onus ſidei/
Muptu ra Qui ſtipulat᷑ dotem ſibi reddi mandato

mulieris in dubio pꝛeſumitur ut miniſter
adhibitus.h.d.¶ Op.glo.de.l.j.C.de iure do. Dic ut ibi di
xi in.l.que dotis.S.ſo.ma.

(LCoeo icilli Coõfeſſio debiti ſacta ĩ teſtõ ſi teſtatoꝛ iura

t uel iuraſſe ſe dicit ꝓbationẽ ĩducit. h. d.
Op.ſi teſtm̃ facit mẽtionẽ de aliq ĩſtro nõ ꝓbat niñ alid oñ
darut ĩ auc.ſiqs ĩ ali.docu.C.de edẽ.Rñ.uerũ ẽ ꝙ nõ ꝓbat
ʒ aliũ ſʒo ipſũ teſtõꝛẽ ul ei hẽdẽ bñ ꝓbat.(¶ Op. de.l. rõneſ
C. de ꝓba.So.ibi nõ faciũt ſidẽ rõnes ᷣ aliũ ſʒ ð ſcribẽtẽ ſic.
CQOp.j.pxi.S.So.ut ibi videbit.¶ Op.ꝙ iſta vba nõ fa
ciãt ꝓbationẽ ſj iducãt petitionẽ fideicõmiſſi. ut.j.e.l.luti.S.
ſẽpꝛonie.C.j.de au.⁊ ar.le.l.q uxoꝛi.x.S.de le.j.l.ſi creditoꝛi.
⁊T. S.ti.j.l.lutiꝰ.S.ꝗſqs.¶ ¶ Videte dicũt ꝗdã ꝙ h̊ dicit credẽ/
da eſt uerũ ut tñ nõ iducat cauſã depoſiti.ſʒ ui ĩiducat᷑ ſdeicõ/
miſſi petitio.⁊ ſic ↄcoꝛdat cũ legibus ↄꝛijs.Alij dicũt ⁊ h̊ vide
tur verioꝛ opi.hᷣ iõ ĩducit pbatio q; teſtõꝛ iurauit ⁊ h jm vnã
iterpᷣtationẽ quã ſacit Ro. uel dixit ſe iuraſſe ſm aliã ĩterpta
tionẽ quã cõit hẽm in tex.qð ẽ nõ.ad qð fac.C. de ꝓba.auẽc̃.
qð obtinet.⁊ ĩ coꝛpoꝛe vñ ſumit. Hec ſaciũt ad.q.no teſtatoꝛ
ↄfitet ſe hũiſſe de bonis tãtũ ul de uſuristãtũ.poſtea oualeſcit
an põt ad illud ↄueniri. Pe.ſoꝛmat iſtaʒ.q.⁊ Ci.refert in.l.

gn aliter. C. de nõ nu. pe. ⁊ ibi videt᷑ tenẽ ꝙ ex hoc poſſit ↄue/

niri.⁊ ð eũ ĩducat᷑ ꝓbatio.nã ĩ ultimis uolũtatibꝰ põt ohi. ut
l. hẽdes palã.S.fi.⁊ ibi nõ.S.de teſta. Itẽ i ↄctib nõ ẽ loc pe
nitẽtie. C. de act.⁊ ob.l.ſicut.⁊.S.cõ.l.in cõmodato.. ſicut.
Iſta ergo ofeſſio hʒ viʒ ↄfeſſiõis facte ĩter viuos nec poterit
fenocan i⸗ ob. ꝙ ultia uolũta ẽ ambulatoꝛia uſq; ad moꝛ
tẽ.q; illð ẽ uerũ ĩ ultimis uolũtatib diſpoſitiuis ⁊ q̃ſtãt mereĩ
ultie uolũtat ſinibꝰ.ſ̊ iſta ↄfeſſio hʒ viʒ ↄfeſſiõis emiſſe ĩter vi
uos. Ja.de bel.ĩ coꝛpoꝛe de iureiur.a moꝛiẽte pᷣſti.determina
nit Zeiũ.⁊ de hoc videt᷑ caſus h ⁊c ibi.nã oↄſeſſio nõ ĩducit pba
tionẽ niſ iurata ut H. Pꝛeterea teſtõꝛ ſin hoc poſſet puare ſi
liũ legitĩa ofitẽdo alij ſe debẽ qð ſufficẽt.⁊ ſic apꝑiret᷑ via maliti
is. arirs ſi hoc eẽt uerũ oẽs.ll.que dicũt ꝙ ex tali ↄfeſſio
ne ĩducat᷑ fideicõmiſſũ male dicerẽt.q; tũc demũ poſſet ĩduci
ſideicõmiſſũ qñ de debito nõ oſtat.ſʒ ſʒ hoc ↄſtaret de debi/
to g nõ dʒ iduci ſideicõmiſſũ qð tñ ẽ falſn.ut.l.ſi creditoꝛi.
5.de le.j.x.l.lutiꝰ.S.j.j.e.⁊.l.luti.S.ꝗſqs.S.ti.j.x.l.aureliu⸗.
de liðᷣ.le. ꝓ hoc faẽ ex de ſuc.ab ĩte.c.fi. Mꝛedicta vᷣa ni
i fuiſſet ofeſſus nõꝛio recipiẽti ⁊ ſtipulãti ꝓ alio uł ↄfiteretur
Farti pñti.tũc enĩ hʒ viʒ cofeſſiõis ĩter viuos ⁊ piudicat.⁊ ſᷣm
oc bñ loqui/ Pe. ⁊ Ci. ſec ſi fieret parte abñte. ut. l. certuʒ.
S. ſig abſete. . de ofel. x.l.fi.s.de ĩterro.actj. Pꝛedicta vᷣa ni
ſi in his ofeſſiõib ꝗ depẽdẽt ex mera uolũtate ↄfiten.ut adi/
tio hẽdita᷑ᷣ uel declaratio aĩ qm pᷣceſſit act ambignus.ut.l.ſi
auia. C. de iure.deli.⁊.l.uxoꝛi.S.ſi.S.e.⁊ ibi dixi.¶ Sʒ ʒ pꝛe
dicta op.cũ liber rõnũ ĩ q teſtõꝛ aliqd ↄfſitei ipſuʒ pbet ut.l.

rõnes.C. de ꝓba.q̃re nõ ꝓbat ↄfeſſio iſta facta ĩ ultia nolũta

te.Qnidã dicũt ꝙ iõ pbat ↄ ipſũ.ſʒ nõ ſic nuda a par pᷣſen/
tia. ut.l.nuda.j.de dona. Nel dic alið ẽ ĩ rõne llle act ha
bet᷑ tm ad ꝓbationẽ. Aliud ẽ ĩ teſtõ qdð ſit ad diſpõnẽ pncipa

liter. iõ teſtõꝛ videt᷑ illa vba dixiſſe magis ut diſponat ⁊ leget

qᷓ; ut pbationẽ ĩducat. Fallit ſi iteruenit iuramẽtũ ut dixi.Et
eſt rõ qñ iuramẽtũ apponit ꝑinde ẽ ac ſi diceret uolo iſta vba
hie effectũ oĩ mõ ꝗᷣ pnt.ut.l.cũ pꝛ.S.ſiliꝰ.S.ti.j.⁊ rõ ꝓpter reli
gionẽ ꝗ ĩ iuramẽto.¶Et circa iſtã.l.qᷓro utrũ ĩ illis caſibus
in ꝗbꝰiſta ofeſſio nõ iqucit pbationẽ ſʒ ſideicõmiſſi petitionẽ.
iſte tali ſideicõmiſſarialijs ſferat cũ teſtõꝛ ei legauit ut credi
toꝛi.De hoc hũiſtij tex.ꝙ nõ.ut.l.quxoꝛi.de au.⁊ ar.le.lʒ in

ↄꝛiũ faciat.j.de his ꝗ.ut idig.l.eũ q tacitũ.S.pe.ſed rñdeõ ut

ibi dixi. ¶ Altimo nõ ex iſto.S.duo.pᷣmuʒ ꝙ hẽs dʒ Fnare
iuramẽtũ defũcti.ut h ⁊ ĩ coꝛpoꝛe de iureiu.a mo.pᷣſti. Nõiĩ
telligas ꝙ ꝑ iuramẽtũ defũcti hẽs ſit ꝑiurꝰ.ſʒ dʒ id fuare ꝗa
ꝓbationẽ ĩducit.ſʒ q̃liter keelligat dica als. ¶ Scðdo nõ ꝙ cũ
dico virũ itelligo de adulto ut h cũ ſua gl.alibi videt ꝙ vir di
cat marit alicui mulieris. ut.l.j.⁊ ibi gl.C. de dignita.li.xij.
AQuero ergo ſi iſta appellatio vir apponit ĩ ſtatuto uel di/
ctis teſtiũ uel alia diſpõne q̃liter accipit. Rñ.qñq; iſta appel/
latio vir ponit ſimplr ſine aliqua determinatione. tũc ĩtelligo
vir.i.adultus ut hic.Qſñq; apponit iſta appellatio vir cũ de
terminatione q; dico vir alicuius mulieris tũc intelligitur de
marito.ut.d.l.j.C. de dignita.li.xij.
itia Siteſtõꝛ Ofitel ſe debẽ nõ capaci nõ oꝑat᷑ talł cõ/
r biß efeſſio. h.d. Nõ ꝙ ofeſſio in ultima nolutate facta
ad fauoꝛẽ nõ capacis ĩtelligii actaĩ fraudẽ ut h.⁊x gl.dicit ꝙ

ria betis in.
Buobus.“ bert ins gunt⸗ pellatõe libtoꝝ
D.

Eůudu. Alienatiop

De legas tertio.

hocĩdubio ſemꝑ pᷣmmi:.ad idẽ fac.l.q teſtm̃..de ꝓba.x in
telligo etiã ſi talis ofeſſio erat iuramento firmata. als ſine du
bio nõ ĩducit ꝓbationẽ ut poſſit exigi cauſa mercedis.ut dixi
ſupꝛa ꝓxi.S.als aũt ĩcapacitas iſtiꝰnil oꝑat᷑ ⁊ lex dʒ eẽ de ca
ſu dubio.ut.l.qð labeo ad carboñ.Et hoc ẽ ntile ad multas
teſtõ? hʒ uxoꝛẽ ſuã ſcdᷣam cui plus vult relinꝗre q poſſit ſʒ
Tuerkl,or edictali.C.de ſecũ.nup. ↄfſitet ſe huiſſe ab uxoꝛe
mille. ⁊ ſic iurauit. Certe nihil ualet.qꝛ ofeſſio iurata facta ad
utilitatẽ nõ capacis nõ ualet ⁊ ſic vidi de ſacto.ꝓbat̃ h eo mõ
q ſupꝛa ĩtellexi. Itẽ facit alið.teſtõꝛ ↄſitet in teſtõ ſe hũiſſe ab
uxoꝛe ſua mille.⁊ ſic iurauit.poſtea viuẽs vult illã ↄſeſſioneʒ
reuocare. Nos habuiſtis ſubꝛaprl ↄfeſſio facta ꝑ iura
mentũ inducit pbationẽ.⁊ ſic nõ poſſit reuocari qꝛ tranſit in
ↄctũ ĩter viuos.ſʒ An⸗ dico pꝛiũ qꝛ uxoꝛ nõ ẽ capax do/
nationis ĩter viuos ↄſtãte matrimonio ⁊ ſic vir viuens ſemg
poſſet reuocare.⁊ iõ ↄfeſſio videt᷑ facta in fraudẽ.ſʒ ſi marit
eẽt moꝛtuus tũc cũ donatio poſſit ꝑ moꝛtẽ conſirmari heres
nõ poſſet reuocare ⁊ haberet locũ pcedẽs.S.Ex his apparet
ꝙ pꝛecedens.S.⁊ iſte nõ contradicunt.

P his Verba gnãlia ꝓpter adiectionẽ ſpaliũ factã
Ex bis. dictionẽ ſiue nõ Tämnngunt ped nel aliter.

Dictio ſiue nõ iducit reſtrictionẽ.ſile de dictiõe ſeu habuiſtis
in.l.ſigꝗs ita de au.⁊ ar.le.⁊ ibiiſtã.l.nõ allego.

Iuolũtariã. h. d. ¶Qñno qᷓrei pma parte nõ dic ſi nõ erat
alið qd potat pignoꝛariſicut di ĩ ſca. Rñ. ꝛ i caſu. l. hẽs
nihil qdãmõ noui fac.ſʒ vnũ creditoꝛẽ loco alti ponit.⁊ vnã

P Pꝛohibitio aliẽatiõis ad allẽa
) C Ater filiũ. ⸗ necefſariã nõ ſe extẽdit ſʒ
n
li

rẽ ꝓ alia obligat.ĩ ſcðᷣa parte.l.fac aliqd noui qꝛ trãſſert ĩ ali

uʒ dñiũ rei qð ꝑ defũctũ factũ nõ erat.¶ Circa ſcdᷣam parteʒ
l.qᷓro an hodie iſta.l.hẽat locũ ĩ hẽde nõ faciẽte inẽtariũ.Cer
te ſalua melioꝛi delidatione puto ꝙ nõ.qꝛ cũ teneat᷑ ad legata
⁊ ſideicõmiſ.⁊ debita ĩtegra.ut ſne dixii.l.ĩ rõne.S.qð vul
go.j.ad.l.fal.non põt dicẽ ꝙ noẽ aliud in hẽditate qð ſolui
poſſit cum de ſuo ſoluere teneat.de hac alienatione neceſſa/

38. Vben Ban ul vbeleneli⸗
*

I Op.⁊ videt ꝙ libert libᷣti ↄtines
tur.ut.l.cũ pꝛ.S.cũ ĩter.S.ti.j.So.ibi filio livti.ᷣ ĩlibᷣto livᷣti.
Item õↄ.l.in alimẽta.S. fi.j.de ali.⁊ ci.le.Dicit glo.ibi pʒ ſo.
q; ibi nõ ↄtinet᷑libᷣt libᷣti appellatiõe libᷣtoꝝ lʒ admittat᷑ ad le
gatũ ex uſu teſtõꝛis.¶ Op.de.l.cũ pꝛ.S.fideicõ.s.ti.j.So.

— —=

toꝛis h ſecꝰ. ANel dic ꝙ ibi ſcdᷣs fuit manumiſſus uolũtate pꝛi
mi teſtõꝛis h ſecus ut ꝓbat᷑ in.l.ij.j.de ali.⁊ ci.le.⁊ ibi dixi.

Filiam Res ↄtẽplatiõe pluriũ ꝓhibita alienari ad eũ

ex plurib ptinet ꝗ ſuꝑeſt tꝑe alienatiõis.h.d.
Nota ꝓꝙ iſtud ſideicõmiſſũ ẽ ↄditionale.ueto uenire ſeu uen
di.⁊ uolo ꝑtinẽ ad tales qꝛ ĩtelligit Pirgſ uẽdet᷑.iõ inſpicit
gꝗ ſupeſt tpe uẽditiõis. Scðo nõ vides hic ꝙ ſi ſßeedir diſpoſi
tio ꝓhibitiua.⁊ alia ſimpliciter ſequit intelligit ſequẽs diſpoſi/
tio ſub cõditione ſi cõtra Pionione factũ fuerit qð nõ.
1 ibita ad tpᷣs videt᷑ eſſe ꝑmiſſa poſt
kbxerp̃s. h. d. ¶. Op. de. l. peto. S. fre. S. ti.j. So. ibi
ꝓhibitio alienatiõis fuit facta ſimpłr h ĩ vita. C Contra hoc
op.⁊ videt᷑ꝙ ʒ vba phibitiõis vident᷑ collata ĩ vita.tñ rõ pꝛo
hibitiõis videt᷑ gnãlis oẽ tpᷣs cõpꝛehẽdẽs.Piẽ enĩ de nomĩe
ur̃o nõ exeat.ſʒ dictũ limitat᷑ ʒ rõnẽ.ut.l.cũ pꝛ.S.dulciſſimij
S.ti.j. Aduerte hẽo iſto ↄꝛiuʒ ꝓ difficili ⁊ dico ꝙ iſta vba ita
enĩ ſiat ⁊c.nõ ſuerũt ꝓlata p modũ rõnis ſʒ fuerũt vba enun
ciatiua cuiuſdã futuri euẽt quẽ teſtõꝛ ſpabat uenire ꝓpt ſuã
diſpõnẽ ꝗᷓ ꝓpa nullo mõ diſpõnẽ ĩducũt.ut hᷣ t.l.iuł.S.ex hiꝰ
I.e.q ſi eſſẽt iſta vba plata ꝑ modũ rõnis qꝛ dixit.iõ feci.ga
uolo hoc.tũc dicerẽ ꝙ iſta rõ qꝛ gnãlioꝛ eſt qᷓ; dictũ declarat
dictũ. ut.S.dulciſſimis.⁊.l.hec actio.de calũ.⁊ qdð ibi nõ.

lius Nudũ pceptũ uel ꝓhibitio
Ju us agrippa. ienaubnis ine cae alie/

nationẽ nõ ipedit.h.d. Idẽ. S.ti.ij.l.liꝰ.S.diui.⁊ ẽrõ qꝛ pᷣce
ptũ de nõ alienãdo factũ in ſauoꝛẽ ipſius hẽdis ipemet ſuo ſa
noꝛi põt renũciare fauoꝛi altius nõ.ut.ð.S.diui.⁊ ꝑ totũ iſtũ
5§. Ex hoc dicit Mar.ſyll.ꝙ nudũ pceptũ iudicis nõ ligat.

ð refert Ci.i.l.qtiẽs.C. de ſideicõ.⁊ hoc ĩtellige uerũ ſiẽ nn/

qʒ eſt factũ ĩ fauoꝛẽ pꝛis tm.ſʒ ſi eẽt factũ ĩ fauoꝛẽ alterius
nel ꝗquo mõ altius itereſſet tũc et ſec'.q; tunc nõ eẽt nudũ.
¶Op. de. l.peto.S.fre.S.ti.j.Quida dicũt ſateoꝛ ꝙ tranſit
ad hẽdẽ exneũ.ſʒ agit ad itereſſe.ſʒ trufa eſt.qre dic ꝙ h̊ fuit
nudũ pᷣceptũ ibi nõ. De mã alienatiõis ꝓhibite Ni.ponit hᷣ
vnã pulchꝛã diſtictionẽ.Ci.tractat in.l.ea lege.C. de cõ. ob
.ſ. ij.

ut ibi Pʒ q; uterq; fuit ibi manumiſſus ex uolũtate pmi teſta/

cauſam. ⁊.l.ſi. C. de re.alie.ego tractaui ꝓfunde in.l.ſiliuſta.
S. diui. S. ti. ij.

redemit.h.dð. Nõ pᷣ ꝙ iſtud vbũ alij ĩtelligũ de alijs ex piun/
ctos.nã ad ↄiũctos in eodẽ legato nõ refert ⁊ iuicẽ videt per
miſſa alienatio qð nõ.⁊ hoc facit ad.q.ples recepunt fũdũ in
emphitheoſim an poſſint ĩuicẽ alienare. Hic ⁊ i.l.uolũtas.C.
de ſideicõ.videt᷑ tex.ꝙ ſic. In ↄꝛiũ videt i.l.cũ hi.S.ſi vni.de
trãſac.⁊ ibi hoc tetigit Guil. Quid dicemꝰ nõ iſto nec ſoluo
nũc. Mõ ſcðo ꝙ poſtqꝙ; poꝛtio ẽ alienata h ſemel legitime.de
cetero põt alienari ĩ aliũ.fſac ad.q.ſi merũ ĩperiũ ẽ delegatũ a
pncipe. an deceto põt alienari.de ᷣ nõ.ĩgl.⁊ ꝑ doc.i.l.j.C.
9 ꝓ ſua iuriſdi.⁊ ꝑ Guil.i.l.j.S.de offi.ei cui mã.ẽ iuriſdi.ꝗ
allegat hũc tex. ¶ Op. de. l. peto. 5. fre. S. ti. j. c. I. vnũ ex fa/
milia ꝑ totũ.So.h̊phibuit alienare partẽ vñ merito põt alie

nare partẽ redẽptã.vbi vo phibitio alienatiõis fuit facta ſim/

pliciter. Iſta lex fac ad.q. Tres fr̃es fuerũt iſtituti ⁊ inuicem
grauati de reſtituẽdo deceſſit vnꝰc iure fideicõmiſſi bona eiꝰ
Puereßt ad alios duos.demũ deceſſit ſcs.q̃ri᷑ an qð ſcdᷣus
ſiit a pᷣ iure fideicõmiſſi ueniat ĩ ſideicõmiſſũ qdð debet᷑ ab ip/⸗
ſo ſcðo illi tertio. Hic tex.fac̃ ꝙ ſic.ſʒ certe h diẽ partẽ ſuã.vi
diſtis aliquãtulũ in.l.liᷣto.S.ſiliũ.j.ti.j.⁊.l.titi.j.e.⁊ dicã in
rcellus.S.qdã.⁊ plenius.l.ſceuola.j.ad trebel.

nIanna Fideicõmiſſũ qð tenuit a pnci i
Tuſcu anus. de⸗ ex poſti⸗ cto remanet 453

legatariũ.h.d. ¶Et op.utĩ gl.⁊ mãʒ bul ec. examinaui.S.
ti.j.l. coqicillis in pn. ¶Quero an relicta ad pias cauſas. ut
pauꝑibuel ꝓ aĩa efficiant᷑ caduca ita ꝙ remaneãt apud gra

uatũ. NHic videt᷑ ꝙ ſic. In ↄꝛiũ facit q; debeãt ↄuerti in alias

cauſas pias.ut.l.legatũ.j.de uſufru.le.⁊ ex deteſta.c.nos
dẽ.⁊ ibi videt᷑ gl.nõ. Rñ.qñq; teſtõ: pncipalit᷑ reſpexit cauſa
qð ẽ qñ nulli certe ꝑſone religꝗt ſʒ religꝗt in aliquẽ pium uſũ.⁊
tũc talia legata nunqᷓ; efficiunt caduca ſʒ in aliũ uſũ reuertun

tur ſi ille ĩplẽ nõ põt ut.d.l.legatũ.⁊.c.nos quidẽ.⁊ idẽ ſi reli

quit certe ꝑſone ꝓ aĩa relictur alij ſi ille nõ eẽt.⁊ tũc illa ꝑſona
defũcta dabit alijs paupib pꝑ dictas.ll. Qñqʒ religt viʒ ꝑſo
ne uel collegio magis ↄtẽplatiõe pſone qᷓ; cauſe ⁊ tunc effi
caducũ ⁊ remanet penes grauatũ ut h.aut dubitat᷑ an reſpe/
xit magis cauſã q; pſonã.⁊ tũc ſi cauſa nõ ẽ expᷣſſa videt ma⸗/
gis ↄtẽplatione ꝑſone ut h.ſʒ ſi eſt cauſa expᷣſia ⁊ ꝑſona tũciĩ
dubio magis puto hoc caſu reſpexiſſe cauſã ſauoꝛe religiõis
ut. l. ſunt perſone in fi. de religi.
6 MWM ater Nõ ſolũ ex vbis ſed ex mẽte teſtõꝛis ſideicõ/
e E *miſſu ĩducit. h. d. uel alit. Mο aibitio aliena

tionis facta ↄtẽplatiõe hẽdũ nel ſucceſſoꝝ ipſius alienationẽ

nõ ĩpedlt.b.d.(¶Op.ꝙ tale fideicõmiſſũ ualet cũ ſit pꝛohibi
tio ptẽplatiõe alterius.ut.S.ti.ij.l.filꝰ.S.diui.⁊.S.e.l.q̃ſi per
totũ. Nicit gl.⁊ Di.nõ ẽ fideicõmiſſũ ſʒ xba ſed ᷣm mẽtẽ ſic.

Alij dicũt ꝙ uerũ ẽ ꝙ ſideicõmiſſũ nõ ẽ ter ipſos hẽdes ſʒ eſt
fſideicõmiſſu ĩter eoꝝ ſucceſſoꝛes quoꝝ cauſa alienatio fuit p

hibita.ego puto ꝙ nullo mõ ſit fideicõmiſſũ.nã iſta uerba ꝙ
ſucceſſoꝛib oſeruet.itelligunt᷑ de ſucceſſoꝛe vniuerſali.ut.l.ſci

endũ.S.pe.S.de edi.edic.⁊.l.ſciẽdũ in.ſi.de v.ſig. Tota ergo

iſta ꝓhibitio videt facta ĩ fauoꝛẽ hẽdũ ⁊ eoꝝ ſucceſſoꝝ.vnde
iſti hẽdes alienado pñt ſuos hẽdes grauare ſicut ſeipos. ut.l.
vnũ ex familia.S.ſi reʒ.S.ti.j.iõ alienatio nõ ipedit imo plus
ꝙ fideicõmiſſũ nõ videt relictũ ut ſtatiʒ dicã.(¶Mp.S.e.l.in
n. Sorhi teſtõꝛ iuſſit pᷣdia reſeruari ſilijs ⁊ ſic certis ꝑſonis
heredibꝰ quos hẽdes iſte hẽs ſibi eligẽ poterat quos uole/
bat. ⁊ ſic ĩcertis perſonis iuſſit reſeruari.

AE Verba ĩſtõnis trabunt᷑ ad fideicõmiſſus
0 Erx barte. d ẽnõ.S.⁊ alibi foꝛte ita non reper

¶QOp. ꝙ imo nõ ex cauſa ſideicõ.de manu alti.ſʒ tanq;ᷓ in
ſtitut' ex re certa dʒ hꝛe ulũ füdũ. ꝛeuit᷑ puto ꝙ vba ĩſtoniʒ

ex re certa faciũt quẽ hẽdẽ ĩſtitutũ qñ vba inſtõnis ſũt relata
ad eũ.ut.l.j..ſi ex fido.⁊.l.ex facto.S.de hẽ.inſti.ſʒ ſi nõ ſůt
relata ad eũ ſʒ ad aliũ.tẽ nõ ĩducũt ĩſtõnẽ ſ̊ fideicõmiſſũ ut h

qð nõ ꝓpter teſtã ĩ qb hodie nilij debẽt aliqd hʒe iure iſtõnij
nã ſi bñt eo mõ q dixi ſupꝛa dicunt hꝛe ĩſtõnis iure.

Op.⁊ videt᷑ ꝙ iſta vᷣba enũciatiua no ĩducũt diſpõnẽ cuʒ
ſint enũciatiua futuri euẽt.ut.S.l.ꝓxi.S.ſũqũ. ⁊.j.e.l.iulia.
S.ex his. So.ibi fuerũt vᷣba enũciatiua cmuſſa ppter alid.h/p
pter ſe.uł ibi vba enüciatiua fuerũt directa ad honoꝛatũ.hic
ad grauatũ.ꝓ h.l.gnali i pn.j.de vſufr.le.⁊ de iſtis vbis enũ

ciatiuis videbit plene ut dixii.l.ex hac ſcriptura.j.de dona.

41 Qui ꝓhibeĩ᷑ alienare partẽ ſuã non
Muindecim. et ꝓhibitus alienare parteʒ quã

. NDerba enüciatiua ad grauatũ
ENmphilo oirecta diſpõnẽ incuecnkeho de

De legat tertio.

NSARXRERARAIISE Verbũ uolo ſeu uellẽ iducit diſpõnẽ
0 20 boſitũ. a teſtõꝛe ꝓfert. h. d. videt hᷣ r
uolo ſeu uellẽ ĩducit diſpõnẽ.ↄꝛiũ nõ.iĩ.l.Fui electiõe.S.de leg.
j.⁊ qð nõ.in.l.ĩ ement᷑.C.de ↄhẽ.emp.So.i ultimis uolũtati
bus ⁊ alijs actibꝰ habẽtib depẽdẽtiã de futuro vbũ uolo in-
ducit diſpõnẽ.ſecꝰĩ his qᷓ ĩcõtinẽti debẽt ꝑfici.tũc enĩ nõ ĩdu/
cũt diſpõnẽ.ut.l.ſui electiõe.⁊ nõ.in.d.l.ĩ ement.C.de phẽ.
emp.niſi vbũ nolo hẽat talẽ determinationẽ ex qua poſſet col
ligi uolũtatẽ illã ꝑfectã.ut.l.apud auſidiũ de op.le.⁊ dixiin
d.l.ſerui electione.⁊ ĩ repetitione plene dixi quã feci in.l.cun/
ctos populos. C. de ſũ.tri. ⁊ ſide catho. —
ugqS. Reuocato legato videt᷑ reuocatũ onus legato
appoſitũ.h.d.uos hẽtis caſũ expꝛeſſũ ĩ.l.alteri
j. de adi. le. Ex hoc tex.colligebat Ro.vnũ nobile ꝙ ſi teſtõꝛ
vni ex hẽdib pᷣlegat ⁊ eũ grauat ultra ualoꝛẽ plegati factiſibi
ꝙ; grauamẽ nõ ualet ĩ eo qꝗð ẽ ultra pᷣlegatũ.iſtð dcm nõ ẽue/
rũ q; põt grauari tanqᷓ; hẽs ĩ eo qð hʒ iure hẽditario.ꝓbat᷑ in
l.nẽſenius.j.ad.l.fal. Mec ob.hec.l.qꝛ h̊ fuit grauat gra p̃al
legati.⁊ hoc ↄſtat.ut.l.alteri de adi.le.uel dubitat ⁊ ĩ dubio
umit᷑ gra plegati grauatu.ita põt ĩtelligi hec.l.qð intelligo
ſi onus adiectum pᷣlegato equalebat.ſecus ſi excedebat.tunc
enĩ nõ ĩtelligi grauatus gra pᷣlegati ſʒ oĩ mõ quo melius põt.
ut. l. lutius.S. ſempꝛonie.j.e.⁊.l.Rliuſſa.S.apud marcellum.
S.ti.ij.ita intelligitur hec lex. 5 at Sſn,
Pri Sδ Bꝛauat“ p̃ſta⸗
Oſt emãcipationẽ.· aaan Pite
tenet᷑ ad illð iſolidũ.lʒ tã ipe q; ali cũ eo ſuccedat de
ũcto alio iure ꝙ; defũct crederet.ſed in eadeʒ poꝛtione.h.d.
¶Op.⁊ videt᷑ ꝙ ꝑ emãcipationẽ nõ tollat ius legitimũ.utĩ⸗/
ſti de legi.ag.ſuc.S.ſi.⁊.l.lege.de legi.hẽ.So.illð de iure no
uo ſec de iure antiqͥ ut h. Itẽ dẽ h ꝙ legatũ ĩſolidũ pᷣſtat᷑ nec
dicit a ꝗᷓ. qᷓo ꝗs p̃ſtabit.Et videt᷑ ꝙ patrutm̃.qꝛ ipe fuit gra
uat ut h innuit᷑ in pn. In ↄꝛiũ ꝙ patruꝰ nõ teneat᷑ niſi ad di
midiã tm̃ ut.l.cũ pꝛ.S.cũ eſtimaret.S.ii.j.⁊.l.is q.S.de codi/
allis. Quidãa dicũt h̊ de rigoꝛe ibi de eqtate. ANeritas ẽ ꝙ h
auũculus ſucceſſit in tãtã poꝛtionẽ in quãtã teſtõꝛ uoluit ⁊ co
gitauit.ſ.dimidiã lʒ alio iure ſucceſſerat.ſucceſſit enĩ de iure
toꝛio ꝑ bonoꝝ poſſeſſionẽ.de iure ſuo cũ teſtatoꝛ ſibi reſtituẽ
credebat iure fideicõmiſſi.ſʒ ibi in totũ ſucceſſit pᷣter ſpeʒ ⁊ uo
luntatẽ defuncti.vnde legata minuunt.de hoc plene ꝑ DHi.in
l. cũ pꝛ. S.cũ eſtimaret.S.ti.j.⁊ ibi vobis plene dixgi.
0(0S cia Juſſus aliquod coꝛpus hereditarium retin ere p
Meparte ſua retentionem. pꝛo parte cohereduʒ etiã
petitionem hahehbe⸗ . b .
iuerba legati ſunt ambigua cauſa
Xoꝛem. ci⸗ eſt inſvictencha -.
5 Nõ ẽ ueriſile teſtõꝛẽ uoluiſſe grauare here
ZIr elege duplici ſtatiõe. h.d. ¶ QAuerit gl. cuʒ
in dubio pᷣſumat᷑ onerat.qd erit de iſtis legatis.Rñ.inquan
tũ legauit.ſcdðo ĩ tãtũ videt a pmo adimẽ.ut.l.cũ qõ.C. de le.
Cõtra de eo qdð hẽtis.S.de le.j...ſipluribꝰ. So.ibi apparet
teſtatoꝛẽ uoluiſſe ꝙ cuilibet deberet᷑ iſolidũ. ¶ Itẽ op. S.ti.j.
l.qui duos.S.j.⁊.l.plane.S.j.S.ti.ij.So.ibi loquit in qtitati
bus que poſſunt bis legari.hic non ſed in ſpetiebus.
Co illis. MNõ eſt ueriſile teſtõꝛeʒ uoluiſſe durã ſe/
: parationẽ iniũgẽ.h.d. uel alit. Legato
gnãli ꝑ min gnãle derogat.h.d. ¶ Qũo q ẽrõ q̃re ad pꝛeʒ
nãlẽ ptinet magis q; ad uxoꝛẽ. Gl.ponit tres rõnes.pma ne
ſiat dura ſeparatio. ut.l.poſſeſſionũ.C. cõia utri. iudi.⁊.j.e.l.
S.ↄcubine.Scðo qꝛ legatũ uxoꝛis ẽ magis ale q; legatuʒ
libertoꝛũ.⁊ ideo generi per ſpẽm derogat᷑. Tertia ẽ qꝛ uxoꝛi
nõ religꝗt noiatiʒ ſʒ gnãliter.ſʒ pcedẽtes rõnes plus placent.
¶ Feliciſſimo BGeneriꝑ ſpẽʒ derogatur.h.d.de hoc
—☛ plene in.l.q̃ſtũ.S.pe.de ſun.inſtruc.
¶Teſtõ Verba pñtis tpis reſtringunt᷑ ad tpᷣs teſti.h.d.
elil e vide gl.ꝗᷓ icipit imo moꝛi.ibi ſo. ut ibi.nã ibi ꝓpt᷑
ſactũ defũcti augent᷑ uel minuent relictũ ĩſpicit᷑ tᷣs moꝛt ſᷣm
Di. Item ibiin..l.ſilie.S.fi.ſed ibi contingit pꝛopter muta/
tionẽ? noui nominis impoſitionẽ.⁊ q; ſunt uerba futuritem
poꝛis. Di. Itẽ ib-benul 5 ibi in accceſſoꝛijs.Di. Iſtã maʒ
plene⸗ examino in.l. dearr ar e. .
Wea 1NÆ Mꝛopter durã ſeparationẽ vitadã uer
0 Cocu Dine. bem filij poꝛigit nepotes.h.d.mãm
iſtã utrũ appellatione ſilioꝛum ↄtineant᷑ nepotes.dicã in.l.ꝙ
ſi nepotes.S.de teſta.tu.

rorat Appellatione patrie etiã ſuburbia cõ
Cesauerat le gn calendaria ⁊ pecuinia
ad calẽdariũ deſtinata nõ cedũt legato eoꝝ que ſuot in loco.
Hoc diclt.

bio⸗
o

d.

.

— —2—

ſicut calẽdariũ nõ uenit ĩ legato ita nec pecunia
ad calẽdariũ. ut.l.nomẽ. S.j.S.e.⁊ hec eſt va ſo. Hic foꝛmat

hoc dicit. Nos ſcitis ꝙ cinitas muro ſinit ut floꝛẽtia ⁊ ſiles.
peruſiũ ↄtinet ſuburbia ⁊ ptinẽtia edincia.nt.l.nã ſi qð liqui

. de.S.pe.de pe.le.⁊.l.ij.j.de v.ſi. ¶ Mõ q̃ro ſi utrũq; dico ut

lego ea q hẽo in ciuitate ꝑuſij. HNic videt᷑ caſus ꝙ ↄtineant᷑ q̃

in ſuburbijs hẽo. Dicit eni hic ĩ patria.⁊ idẽ ẽ dicẽ patria ⁊ ci

uitas nt.C. ſi curia. relic. ciuis.l.j.li.xij.⁊ de diuerſis pᷣdijs ur.

x ru.l.fi.li.xj.ita dicit Ol. Ego aũt examinaui in.l.ij.j.de v.
lig. Et dico ꝙ abem diſtincnt ꝙ; pᷣcedat utrũ dixerit in ꝑu
1

ſina ciuitate uel ĩ ciuitate ꝑuſina ⁊ ibi gl.tãgit. Dã h ſupꝛa rũ
ſũ eẽ qᷓro quõ ẽ rñũ. Rñ.ſupꝛa rñdit ꝙ ſicut calẽdariũ nõ de/
ei.ita pecunia ad tp̃s repoſita.ſec ſi ꝑx petuo.ut.l.ſi choꝛꝰ.S.
j.⁊.l.fũdũ.j.e.l.uxoꝛi.S.ſi ita.S.de au.⁊ ar.le. Ja.de are.nõ

placet iſta eqparatio.diẽ̃ enĩ ꝙ ſi noĩa debitoꝝ eſſẽt ſcripta ĩ

muro ita ꝙ non poſſint ſeparari. Certe fm hũc.S.cedent le
gato qð ẽ mentẽ iuriſcõſulti.vñ dicamꝰ ſic ſupꝛa rũſũ eſt ut
et parata

vna qõ quã foꝛmat Ci.C. de cõpẽ.l.ſi. Ruſticus uẽdit poſſeſ

ſiones ſuas.an videat᷑ uẽdẽ pecuniã ⁊ alia mobilia. DPe pecu
nia videt ꝙ nõ neniatut h. nec noĩa debitoꝝ. Tñ dẽ ꝙ ultra
mMõtes fuit determinatũ ↄꝛiũ qꝛ res mobiles poſſident᷑ ſicutĩ/

mobiles. ita ꝙ dat᷑ ĩterdictũ utrobi.⁊ nõ.Ci.uti poſſide.l.j.
⁊.j.de acꝗ.poſ.l.j.in pn.tñ NPe. ⁊ oẽs doc.dicũt ꝙ debemꝰ
inſpicere cõſuetudinẽ loquẽdi.que eſt ut ĩtelligamus de ĩmo/
bilibus tm̃.que cõſuetudo loquẽdi pᷣualet.ut.l.cũ delaniõis.

CS. aſinam.j. de fundo inſttu
e Ex legato reuocato uel cui renũciatũ ẽ nil petũ

EeltO. m DHi. ¶ Qũo q̃ eſt rõ ꝙ nõ teneat᷑: Dic
qꝙ ẽ triplex ut in gl. Qũo qñ aliqs dat dotẽ ꝓ muliere.⁊x ſti
pulat᷑ eã alternatiue ſibi aut mulieri iſta actio q̃liter cõpetat.

NRñ.ꝙ ſiqdẽ ẽ exne ille q dat dotẽ uel aſcẽdẽs ꝑ lineã ſmnat᷑nã

dico ꝙ actio ĩtegra mulieri q̃rat ut.l.gaius.S.ſo.ma.Si vo ẽ
pẽ q dat dotẽ.tũc puto ꝙ debeãt ĩtelligi iſta vba oꝛdinatiʒ ſi
cut a iure ponit᷑ ut cõpetat ſibi in vita ſua.⁊ mulieri poſt moꝛ
tẽ pꝛis cõpetat.uel ſi alit᷑ fiat ſui iuris.hic eniĩ ẽ oꝛdo iurij.ut.l.
ij. S. ꝙ ſi ĩ p?ij.S.ſo.ma.⁊.l.j.S.videamꝰ.C. de reiuxo.act.ſʒ
quem oꝛdinẽ debeãt pᷣdicta vba ĩtelligi.ut.l.cũ pꝛ.S.pe.d. ti.
idẽ putarẽ ſi pat᷑ ſtipularet᷑ copulatiue ſibi ⁊ ſilie.ut.l.gal/
lus.S.j.S.de libe.⁊ poſthu.¶ Vltimo iſta vba ↄſentientibꝰ
ſratribꝰ ⁊c. faciũt ad.q.nõ.per Qi.in.l.j.C.de bo.ma.
eres Onus de aliꝗ adoptãdo ⁊ ſideicõmiſſũ in de
D'fectũ adoptiõis iniũctũ nõ tʒ.h.d. ⁊ ẽ ſingula

ris caſus. C Op. videt᷑ ꝙ tale ſideicõmiſſũ de aliqꝗᷓ adoptã

do uel emãcipãdo teneat.ut.l.ſicui.de ↄdi.⁊ de. DPicũt qdazʒ
ꝙ nõ ualet grauamẽ ut ꝑ hoc ille qdʒ adoptariſinõ adopte
tur hʒ petitiõeʒ ſideicõ.valet tñĩ ſe iſtð grauamẽ q̃ ſo.ẽ menti

teunẽda. ⁊ ſʒ hac ſo.h ẽ caſus nõbilis.q.Teſtatoꝛ legat uxoꝛi

ſue victũ ⁊ ueſtimẽta ĩ domo ⁊ iuſſit teſtõꝛ ſi hẽs moleſtauerit
eã ꝑdat dictã hẽditatẽ.nec dicit ad quẽ deueniat.an dʒ deue
nire ad uxoꝛẽ ſi fuerit moleſtata ab hẽde viri.Et videi ꝙ ſic.
qꝛ gr̃a uxoꝛis iceiud ur. poſt legatũ. S. amittere. S. de
his q.ut ĩdig.⁊ hũiſtis in.l.ij. F.duo fres.de col.bo. In ↄꝛiuʒ
eſt caſus ĩ hoc.S.qꝛ dʒ ꝑuenire ad cohẽdes uel ſpᷣſtitutos nõ
ad uxoꝛẽ.⁊ Hoen Ja.de bel.ĩ auẽ.de nup.S.nũc yo.Rñ.ad
iac ibi aligs ſuit puata lege ha teſtõ:e. Rõnẽ collige ex
tex.iſto.tñ lʒ iſta ſo.ſit nõbilis gl.nõ ſtat ĩ ipſa ſo.ſʒ dicit ꝙ h̊

nullo mõ ualet grauamẽ de aliqᷓ adoptãdo uel fideicõmiſſuʒ

iniũctũ ĩ defectũ illi grauaminis.rõ q; ẽ ð bonos moꝛes.Ad
l. ſicui..de oↄdi.⁊ de.rñ.qꝛ ibiloquit᷑ in emancipato.hᷣ in ado
ptiuo.Cõtra hc ſo.facit.Sõ.de ↄdi.iſti.l.ſiqs teſtõ.So.ſᷣau
di ibi maxie ut ibi dicẽ gl. Itẽ fac ̊ hãc ſo.:..ſiliuſta.S.Fm vul/
garẽ.S.de le.j.dic ut ibi.⁊᷑ ſʒ hoc fac ad alid.q.relinqᷣ tali mo
naſterio cẽtũ ⁊ nao ꝙ recipiat talẽ in monachũ ⁊ ſi nõ recipi
at Raat legatũ. Et certe videt᷑ ꝙ grauamẽ de recipiẽdo non
ualet ſiẽ de adoptãdo ut h.ꝓ hoc q; ↄtinet ſpẽʒ ſimonie.dixi
i.l. j.T.ij. C. de his q̃ pe.no.dicã ĩ.l.ille aut ille.S.de hẽ.inſti.

L Vnd ex his cui hẽs iuſſus ẽ uen/
¶ Agriplagam. parato emere cõpetit uẽdica/

tio partis.h.d.Fm itellectũ Di. ¶ Quero ꝗd hʒ facẽ legata

rius ꝗ vult petẽ fũdũ. Rñ.dʒ offerre pcũ ⁊ emptio habet ꝓ

ꝑfecta.ut.l.labeo ſcribit ſi mihi.Sõ.de gõhẽ.emp.¶ Quero an

oblato pᷣcio hẽat vindicationẽ fũdi q dʒ ſibi uendi.uel an ha
beat neceſſe ĩtẽtare actionẽ ꝑſonalẽ ex teſtõ. Dic̃ Di.ꝙ ha/
bet reiuẽdicationẽ.ut h dũ dicit partẽ dimidiã ei agri q lega
tus ẽ petẽ.⁊ petitio ẽ ĩ rẽ.actio in ꝑſonã gra ꝓſequẽdi rẽ.ut.l.
actio.j.de aci.⁊ ob. Itẽ ꝓ hoc qꝛ dicit legat. ⁊ ſic ſle fũdus
dẽ legatꝰ. Alij dicũt Rtũ 4 ille qẽ danat ad uẽdẽdũ ẽ dãna
tus ad factũ.at.l.ↄſiliũ in f.de cur. fur. vñ nõ traſferi dñiuz lzʒ

emptio hẽat ꝓpfecta. Mꝛeterea ltberat actiõe ex tenõ. er,
go alit tenet᷑.ut.l.ſi ſideiuſſoꝛ in fi. S.ti.ij.⁊ hac partẽ videt᷑ te/⸗

nere QCi.i. l. j.in. viij.q.C. cõia de le.Ego ſũ cũ Ri.⁊ eius opi.

emp.

mipiplaret hũc tex.ꝗ dicit petẽ.ergo ait rei uẽdicatione
cũ petitio dicaii rẽ ut ſupꝛa dixi.Scðo ꝑ rõnẽ ille eſt iuſſus
uẽdẽ nõ tenet᷑ ad nudũ factũ.ita nõ.p gl.magn ĩi.l.certi ↄdi
tio.S.ſi cer.pe.ĩmo tenet᷑ ad tradẽdũ ⁊ dñiũ traſferẽdũ ſi dñs
ẽ.ut.l.ĩ ↄuẽtiõalibiĩ fi.j.de v.ob.⁊.l.ex emptoĩ pn.S.de act᷑.
ũc ad ꝓpoſitũ ꝑfecta emptiõe tenebat᷑ tranſterre dñ̃i

um. ergo ex teſto tenet trãſferre dñiuʒ cũ per ſimplicem uẽdi
tionẽ nõ ſit ſublata actio ex teſtõ. ut.l.ſi hes de act.emp.qð
tfP̃ ſtellige ut dixi in.l.ſi fideiuſſoꝛ in fi.S.de le.j.Cõtra hoc fa/

cit qꝛ fudus nõ ẽ ſimplicit legat nec dñũ fũdi ⁊ in legato ta/

cito nõ trãſfert᷑ dñiũ.ita tʒ Ja.de are.i.l.Fuũ ſilij.S.fi.S.de le.

j. Oiũcta.l.j.de fui.le.Rñ.ĩmo expᷣſſe videt legatũ.qꝛ nã vbo
rũ hoc ĩpoꝛtat.ar.eiꝰ qð nõ.ꝑ Ni.de v.ob.l.ſciẽdũ.⁊.lł.fi.S.

qð cũ eo. ¶ Cirea hoc qᷓro dꝭ h̊ ꝙ põt partẽ uẽdicare.quid
Rvult totũ uẽdicare. Rñdet glo.ꝙ poteſt ꝑ ius accreſcendi.

¶ Altimo q̃ro qð ẽ arbitriũ boni viri utru eſtimabil tãtũ di/

midia reſpectu dimidie q;tũ totũ reſpectu totiꝰ. Rñ.nõ.quia
aliud ẽ eſtiatio dimidie reſpectu totiꝰ qᷓ; reſpectu dimidie. ut
l. ſigs aliã.j.de ſo.l.ſiqs id qð in fi.sõ.deĩ diẽ adiec.⁊ iõ ſi eſſet

8.

hẽes danat' uẽdẽ ꝓ.x. ⁊ legatari uelit emẽ medietatẽ ꝓ qnq;
nõ poſſet q; intereſt hẽdũ inſolidũ uẽdere ꝑ dicta iura.

. Appellatione mãcipioꝝ nõ ↄtinent᷑ poſtea
(Soꝛoꝛi. bbalne n⸗ de.l.cũ pꝛ.S.pꝛ ſilie.

S. ti. .ubi partus Debe Sie Renkds GEN naz
for Rat . ater nãlis dotãdo fili/
Pater naturalis. Rtonbio videt᷑ hꝛe aluʒ

donãdi ſ magis aiuz cõpẽſãdi cũ eo qð ſilie dʒ.h.d. ¶ Op.

ꝙ pꝛ in dubio videat᷑ dotare ſiliã de ſuo ꝓpꝛio pꝛis.ut.l.ſ.C.

de do.ꝓmiſ.So.dicit gl.illud uerũ in pꝛe legitimo ⁊ nali cu/
ius ofſiciũ ẽ dotare ſilia.ſec ĩ pꝛe nali tm ꝗ dotare nõ tenet᷑ ut

B. a ſo.nõ. ¶ Cõtra hoc op.ꝙ iſtð nõ debuerit dici.nã eti
am

B pz nalis a fideicõmiſſo nõ liberat᷑ niſi filia ratũ habeat.
Dicũt gl.ſequẽtes fateoꝛ tñ ꝙ iſta filia ratũ hꝛe cogit cũ ene

gotiũ utiliter geſtũ ſit dotãdo eã. Iſta lex ĩducit ꝑ glo.nram
ad. q.que ponit in.l.fi. C. de do.ꝓmiſ.de exneo ⁊ alio dotãte

mulierè an ĩ dubio videt᷑ dotare de ꝓpꝛio uel de bonis mulie/
ris. Et videt᷑ de bonis mulieris lneſent 8. deneg. ge. T.l.
cũ poſt. S.j.de iure do.⁊ ꝑ hũc.S. Ja.de are.⁊ Ci.referendo
tibi eũ tenẽt ↄꝛiũ ꝙ in dubio videt dotare exne aio donãdi.
ut. l. e is. S.j.S. de ↄdi.ĩde. Mõ ob.l.cũ poſt.S.j.⁊.l.nẽſeniꝰ.
gꝛ iblloa ĩ adminiſtratoꝛe mulieris ꝗĩ dubio videt᷑ feciſſe
aio gerẽdi negotiũ. Sʒ ad iſtũ.S.nõ rñdet᷑.⁊ h̊ videt᷑ caſus in

ZSaiũ.qd dicemꝰ. Iſte paſſus videt᷑ mihi dubi.tñ huic.S.põt

rñderi ꝙ hᷣ pat᷑ dedit dotẽ noĩe ſilie.⁊ ʒ ſtipulatſit dotẽ red/
di ſibi.iñ noĩe ſilie dedit.qð apparet q; dicit de ratihabitione
ſilie.ratũ enĩ he nõ poſſet nõ ſuo noĩe geſtũ.ut.l.ſi pupilli..
ſz ſi.S.de neg. ge. Vel dic ꝙ mulier erat obligata ad dotẽ vñ
pater dãdo dotẽ gerit negotiũ ſilie liberãdo ab üla oblo⸗
ne.ſoluit eni creditoꝛi ſuo.⁊ hoc innuit hic glo.dũ allegat.l.ſi
oꝑa de doli excep.Sʒ opi. Ja.de are.loquit q exne ab ini
tio ꝓmittit dotẽ ꝓ muliẽ nõ obligata. Ael dic aut ille q pmit/
tit dotẽ ẽ debitoꝛ mulieris.⁊ videt pmittẽ aĩo cõpẽſadi nõ do
nãdi ut hic.aut nõ ẽ debitoꝛ ⁊ pᷣſumit᷑ aio donadi.ita loqui
opi: Ja.de are.⁊ ſic qñ ẽ debitoꝛ in dubio videt᷑ magis adhe/
rendũ opi.glo.ꝙ videat᷑ dotare de ꝓpꝛio mulieris ꝑ hũc.S.
⁊ qꝛ ꝓmittẽdo dotẽ ꝓ muliere in illo actu videĩ gerere negoti/
um mulieris. ⁊ iõ de ppꝛio mulieris videt dotare.ut.d.l.nẽſe
nius de neg.geſ.⁊ facit optime.l.fi.de pe.here.qð nõ.

„* eia. Reſtitutio ſideicõmiſſi ſacta ante diẽ alij nõ p̃iu

deicõmiſſo.v. hoc autẽ. S. eo. Item dubitatur quid ſi in ſnia
dixit iudex condẽno aliquẽ ui ſtet ad conſinia uſq; ad uolun

in.l.fi. . de cõtraben.emp. ego examinaui in.l. centeſimis. in
5§. ſ. de v. ob. facit ad pdicta qð nõ.in.l.poſt dotẽ S.ſo.ma⸗

dicat.h.d.ſimile in.l.cũ pater.S.a ſilia.S.ti.ꝓxi/
mo. de hoc habuiſtis plene in.l.ſʒ ſi alio.S.ſi.cũ.l.ſe.j.ad tre
bel. ⁊. l. poſt moꝛtem. C. de faecnt. tmonsnone
Bees ogat reſtituẽ cũ uolet poſt moꝛtẽ roga
ceuo Ans videt᷑.h.dð. uel aliter in vltimis uolun

S. ;qᷓ;. S. e. So. aliud ſi dicit cũ uellet ⁊ aliud ſi dicit ſi uellet
ut ibi pʒ. ¶ Op. ꝙ moꝛiẽdo videat uelle.ut.l. cẽteſimis. S. ſi.
j.de v.ob. Rñ.aliud ĩ ↄctib ut ibi.aliud in ultimis uolũtati/
bᷣut hic.lʒ qdã alit ſeſerint. ut nõ.·in.l.ñdeicõmiſſa.S.ſicĩ ſi

tatẽ meãꝗ ſiniet᷑ ne uolũtas moꝛte iudicis.Ci.foꝛmat iſtã qõnẽ

in.v.lec.⁊ ibi plene examinaui. S

tatibꝰ moꝛẽdo qs uelle videt. h.d. ¶ Op. de.l. ſdeicõmiſſũ

. Pe legaß tertio.

S= eredis. Fideicõmiſſũ pure relictũ põt peti ĩcõtinẽ
Ee EEv„ρα1τ quetat ſatiſdationẽ exigi non videt᷑ ſ
deicõmiſſi diẽ diffenedh dein ſũma. CAd PatſeF,ohe⸗deil,
eplam. S. ſfi.j. ad tre. Sed ibi aliter de uolũtate deſũcti appa/
ret.ad idẽ facit qð habuiſtis in.l.ſiliã.j.de au.⁊ ar.le.⁊ in.l.ſi
deicõmiſſa.S. ſilio. S. e. qð ev.
. tiu 8. cui nre monuunker cmiten 6 ex/
pẽſas iſolidũ non tener.h.d. ¶ Op. ⁊
videt᷑ ꝙ teſtõꝛ vnũ ex hẽdib poſſit grauare ita ꝙ ali

ns nõ teneat.ut.l.cũ ab vno.S.ti.j.So.hicĩdubio ẽ pᷣuumen
dũ ſolũ cura monumẽti videat eiiſelidũ ĩpoſita.⁊ h pᷣſumit

ex qtitate relicti ⁊ ex qtitate ſue poꝛtiõis.als iſolidũ teneret᷑
ſi vires hẽditarie ſufficerẽt.¶ Querit gl.quo iure cõpellant

Rinſtituti ad ediſcãdũ. Hic ut in glo.⁊ bene.
fili Arbitrio boni viri dos pſtituit dignita
— J Abkote ⁊ facultatib teſtõꝛis ⁊ numero libe/

ronꝝ pẽſati.h. d. Mota tex. ibi ⁊ ait nõ eẽ difficle ⁊c. ¶ Op.
gl. C. de do. ꝓmiſ.l. j. So. ut ibi. in. l. c poſt. S. gener. S. de
iure do.⁊ mãʒ hui.l.videbit᷑ plene in.l.j.S.de le.ij. ¶ Altio

iſta.l.fac ad.q.ᷣſũt ſtatuta ĩ italia ꝙ filie femie nõ ſuccedũt cũ

maſculł.ſʒ maſculi teneant᷑ dotare q;ta erit dos femine.Certe

erit arbitrio boni viri iſpectis dignitatibꝰ ⁊ facultatib teſta/
toꝛis ⁊ numero lbero utorer Leo ,de urs do. K
Ir õ vident᷑ eẽ ĩ loco qꝗ̃ ibi ſũt
Ifundus. denke lecn beſpt⸗

. e D eoꝛcaie ſut glo.
Z Ea videant᷑ alicui cauſa pa
S Oc legatus. e q̃ ad eiꝰuſũ ppꝛiũ ſũt de
4 Magnata. ſecſſ ad uſũ cõeʒ ei ⁊ altiꝰ.h.d.uel alr. Ver
bũ qð ſe hʒ ꝑ pus ⁊ poſteri ſimpłr ſũptũ accipit ꝑ pꝛiꝰ.h.d.
Fʒ Me.¶In tex. ibi ad tributũ ẽ id qð deſinat eẽ in uſu ma/
riti ym Hi. ¶ Op. de.l.cũ q̃rit.S.lana.j.eo.So.ut ibi. Iſta
lex dicit idẽ qð.l.qntꝰ de au.⁊ ar.le.⁊ ibi declarant᷑ q̃dã circa
iſtã mam. dic nt ibi. Iſta.l:allegat᷑ ad qõnẽ.ꝗdã fſoꝛmauit li/
bellũ ſimplr qᷓro utrũ videat᷑ ꝓpoſita in dubio actio gñalis
ut certi ↄditio an actio ſplis cõpetẽs ꝓ eo qð petitur. Dicũt
gliqꝗ doc.iĩ.l.edita.C.de edẽ.ſiqdẽ ex vbis põt colligi qᷓ actio
videar ppoſita ⁊ ſtam vbis. ſz ſi nõ apparet videtur ꝓpoſita
cctio ſpetialiter deſtinata ꝑpꝛo eo qð petiĩ nõ actio generalis
pꝛo pluri cõpetẽs.⁊ hoc dicũt per iſtaʒ.l.cũ ſimilibus.⁊ hoc
ſatis placcet. Redl zuelc Noſiäfif
— A ꝓꝝ Relatiuũ ꝗs uel ꝗ poſitũ ſine co
A tamen. ula bcr clin ſ icattonenm re
D rigit. ſed ſi copnla apponat augebit. h. d. C Op. g,
relatiuũ ꝗs uel ꝗ appoſitũ ſine copula nõ reſtringat.ut.l.oẽs
ppli. S. de iuſti.⁊ iu.⁊.l.cũctos ppłos.C. de ſũ.tri.⁊ fi.ca.⁊.l.
oĩbꝰciuitatibꝰ.j.ad tre. Rñ.qñq; ꝓ relatiuũ adijcit aliqd qð
cõpetit cuilibet de pᷣcedẽti gñe ⁊ tũc non poni reſtrictiue ſed
magis declaratiue ſeu demõſtratiue.ut in ↄꝛijs.ſecꝰ qñ ꝗs ul
qui reſert᷑ ad cert ſpẽm.ut cũ dico ſtichꝰꝗq me eſt.q;ꝛ tuc po/
nit᷑ magis demõſtr atiue qᷓ;ᷓ reſtrictiue.ut.l.ſtichuʒ ꝗ me erit.
3.Ki.ij. Sʒ ſi ꝑ relatiuũ adijcit᷑ aliqd qð nõ cõpetit cuilibet de
gñe pᷣcedẽti diſtinguit᷑ an ponat᷑ cũ copula ut hic di.CMnũo
aliqs legauit uxoꝛi empta ⁊ q̃ eius cauſa parata ſũt an deben
tur parata tm ita ꝙ nõ empta. Videt᷑ ꝙ nõ.qꝛ nã copulatiue
ẽ ut cõpꝛehẽdat utrũq;.ut.l.ſi hẽdi plures de ↄdi.inſti. In /
riuʒ videt᷑ caſus h̊ dico ꝙ utraq; debent.ſ.empta tm ⁊ para/
ta tm.Ad ↄꝛia rũdet᷑ ut colligi videt᷑ ex diſtinctiõe quã dedii
l.ſi is ꝗ ducẽta.S. utrũ.ff.de re.du.ibi tractaui mãz copulati/
ue. ⁊ ꝙ utraq; debeant᷑ ꝓbat etiã in.l.ꝗnt de au. ⁊ ar. le.⁊.S.

A. qaui concubinã in hn.
◻☛ Jqd earũ. Aide : ſup vbo empta ubit

—

Mooʒia iter emẽ ⁊ cõparare. Ad
oc gl. allat.l.j.de hẽ.emp.fac.l.j.? qð ibi nõ.C. de re.pmu.
Rᷓ iſta dala ĩter emẽ ⁊ cõparare ĩ vulgarilocutiõe nõ cadit.nã
emẽ nõ vulgariʒat᷑ alio mõ q; cõparare.⁊ iõ ĩ dic&ᷣ teſtiũ ⁊ di/
etis vulgariũ nõ admitterẽ iſtã diſtictionẽ ſʒ ĩ legibꝰ ⁊ ſtatui
dit ⁊ pitis iſta diſtictionẽ admittimꝰ.ſile dicã ĩ dꝛia q̃ ſit iter
appellationẽ ſilioꝛũ ⁊ liberoꝛũ.ut.l.qdð ſi nepotes.õ.de teſta.
tu.n ĩ ulgari illa dꝛia nõ ganithn ibi 31 Die:e ibi dicemꝰ.
1 tII Ad poſitionẽ ſpetiei ſequũ poſitio
Inter emptu. fienon ccſoin.d E. S..

de.l. pxi. . iteʒ ĩtereſt. ubi ille ꝗ legat empta nõ videt᷑ legare

parata.ergo in empto nõ ieſt paratũ.Rñ. ille glegat empta

nõvidet᷑ legare parata.ſ.alio mõ qᷓ; ꝑ emptionè ut in Sꝛio.qꝙ;
ergo dẽ in empto nõ ĩeſt paratũ.falſu cẽ.ĩmo ĩeſt paratũ ut ge

—

nus ĩ ſpe ſua.nõ tñ tancgencſinvi legatũ ſit.ᷣ ẽ oĩa parata
pẽi.

ſz tanc; gen qd ineſt illi ſpẽi.ſ.oĩa parata ꝑ emptionẽ nõ alio

em legato. Itẽ intereſt.
Aeo egato gñis otinent᷑ oẽs ſpẽs.ſʒ legato ſpẽi nõ ↄti
neĩ alia ſpis genere enta.b. d. 5 . pri aterem
ptũ. So.ut ibi dixi. ¶ Op.ꝙ res ꝗẽ deſtinata ad uſũ nõ ha
beai p tradita. ut.l.ceta.S.ñi.cũ.l.ſe. S.de le.j. So.ut ibi dixi.
G arni Nõ tex.ibi ſane ⁊c. ¶ Qũo ꝗd ẽ dictũ niſiĩ
AF ERN HM tepignitate. Dicut ĩ gl. Rai.ĩ qᷓdã ſua diſputa
tiõe alit᷑ dixit.dicit enĩ nõ ẽ dꝛia ĩter uxoꝛẽ ⁊ ↄcubinã ĩſpecto
lure nãli fʒ qð ius nõ eſt dignitas.ut i auc. de monachis..
hĩc nobis.qꝛ ſʒ ius nale oĩs coit erat eqlis.ut ĩ auẽ.qui.mo.
na. effi. le. S. liceat. tñ ĩſpecto iure ciuili ʒ qð ẽ dignitas ⁊ di/
ſtictio ꝑſonarũ.ut.S.de poſtu.l.j.ẽ dẽia ĩter uxoꝛẽ ⁊ ↄcubinã
cũ mr̃imoniũ ſit ſolẽniʒatũ iure ciuili.qʒ ↄcubinat nõ.ſʒ nõẽ ĩ
poꝛbat.ut.l.ĩ ↄcubinatu.S.de Ocubi.ubi aliq̃ dixi que vide.
(Si uxoꝛi Op. de. l. i. ⁊. ii.j.de au.⁊ ar. leg. So.
EAAE kyſtellige iſta Fʒ illas ut ibi dixi. ¶ Op. de. l.
ij.5. rectiſſime de uen. in poſ.mit. So. ut ibi dixi.
Am filio Iſta eſt bona.l.⁊ ſinglłris.h vba
IIRRWæciä in ſuã tutelã ꝑuenerint diuerſi
mode ĩtelligunt iſpecta ↄditiõe ꝓferent ⁊ eius de quo ꝓferũ/
tur.idẽ in vbis ſilibus.h.d. Mõ tex.in ſi. ibi iuſte etat᷑ cc.Ex

. ponit.i.ꝑſecte etatis.hac.l.ĩduco.S.de teſta.l.j.⁊ expone ibi

luſta ſnia.i.ꝑfecta ſnĩa ꝓut hic dicit.
7 Vy Appellatiõe libꝛoꝝ ↄtinent᷑ oĩa uolu
Ibꝛoꝝ. Appellatien Stſ .
A1 mina ĩ quacũq; mã ſcripta. hoc dic.
AQQño ꝗdã legauit oẽs libꝛos legales an ĩ legato ueniãt ſũ/
ma Aʒo.⁊ liber Rof.⁊ ſilia.⁊ ſic iſta ſcripta dicant libꝛi lega
les. QAuidã ut Ya.de are.dicũt ꝙ nõ qꝛ nõ ſũt libꝛi legales.ſʒ
rõnes doc.ut.l.a diuo marco.C.de PBꝛeuiter dico eẽ re⸗
currẽdũ ad cõem nſũ loquẽdi.ut.j.e.l.S.qð tñ caſſius. Sʒ cõ
munis uſus loquẽdi ẽ ut tales libꝛi appellent᷑ libꝛilegales.Er
go lʒ qdã libꝛi dicant᷑ libꝛi oꝛdinarij qda exoꝛdinarij.iõ puto
ꝙ ueniat ĩ legato.tñ qdã aduocatus ut tolleret itã dubitatio
nẽ legado libeos legales ipſos ſpetialiter nominauit.

Stcni. n oubio appelltio baiintellgil oe vnoua⸗

E tt umine nõ de libꝛis numeralibus per qs uolu
men diniditur. h. d.

¶ Si homeri. Peres libꝛũ legatũ nõ tenel facere cõ

2 pleri.h.d. ¶C Op.j. e.l.uer.neq; cepti
So.uut ibi dicam.

¶ Libꝛis. Libꝛis legatis nõ cõtineni ea in quibus libꝛi

reperiuntur. h.d.

—

¶ Quod tamen caſſius. td legalcher

tinent ⁊ chartis legat nõ ↄtinent᷑ libꝛi niſi aliter uolũtas eẽt
inefficax. Itẽ legato chartarũ nõ ↄtinent mẽbꝛane nec ecõ/
uerſo.h. d. videt h ꝙ ſigs legat chartas neniant mẽbꝛane ex
uolũtate defũcti.Cõtra.nã appellatiua ſũt ĩmutabilia.ut.õ.
ti.ij. l.iij. Dicit glo.illud qũ noĩa appellatiua ſũt ꝓꝛſus diuer
ſa nulla ↄſtatiã in iure hñtia.ſʒ h loquit qũ noĩa appellatiua
poſſut adaptari ad id qð teſtõꝛ ſenſit ʒ ↄſuetudinẽ loquẽdi.
Itẽ op.iſta dẽia nõ videt᷑ uera qm etiã mẽbꝛanas appella
mus chartas cui uſui dʒ ſtari. ut.l.cũ delaniõis.S.aſina.j.de
fũ.inſtruc.Ro.ſatet᷑ꝛiũ ⁊ bñ.vide gl.q ĩcipit qꝛ appellatiõe
chartarũ ⁊c̃.quã nõ ad iterp̃tationeʒ ſtatutoꝑ.qꝛ ſi eſt aliqdð

Vbũ ambiguũ qð hẽat aliud ſigniñcatũ dʒ itelligi ſ ʒ cõmunẽ

geto. tu uero dic ut dixi in.l. ↄꝛia.

—

uſũ loquẽdi.dicut dixi plene in.l.labeo.j.de ſupel.le.
(S ed nec Libꝛi cepti ſcribi nõ ptinent᷑ aoppellatione
EE EEelbꝛox. ſec ſi ſũt bñ cõplete ſcripti nõ tamẽ
coꝛꝛecti ul miniati. h. d. ¶ Op. S. e. l. S. ſi homeri. ubi lid non
cõplet debeł. Nicũt aliꝗ ibinõ legauit ſub noĩe libꝛi.ſed ſub
noie coꝛpoꝛis. Ael ibi lʒ liber nõ erat cõplet ẽ tñ ĩ uolumĩe re
dact. ⁊ ſic erit liber exꝗ faciebat uolumẽ.ſed erat alio modo
cept ſcribi. ¶ Op.dẽ h ꝙ mẽbꝛane ↄtinent᷑. j. S. ꝓxio.S. ubi
libꝛis legatis mẽbꝛane nõ ↄtinent᷑. CQuidã dicũt h loquit de

mẽbꝛanis ſcrips.ul dic etiã de nõ aie apparerbe uolũta/

te deſucti ꝙ illas mẽbꝛanas ad illũ libꝛũ deſtinauerat.

WWD artis. esato materiato nõ intelligiĩ legata mã.

Reh. d. Cotra imo videt ſufficẽ ſola deſtinatio
ut. l. R nõ ſut. S. qd ergo.j.de au.⁊ ar.le. Dicit gl. ſecus in ar/
Mãm uero utrũ deſtinatio

Aliqꝗd oꝑel in legato. dixi in.l.cetera.S.fi.cũ.l.ſe. ẽ.ti.ij.

Seg ⁊ ſi bibliothecò. coin auhin⸗

( ſeu bibliothecã ſuã qd legare videat᷑. Dico ꝙ ex vbis re/

linquẽtis ⁊ eius cui relinquit dʒ h̊ pᷣſumi. Ex uerbis enĩ dat
doctrina ĩ hoc tex. Sigs tñ diceret lego bibliothecã in .D 1n
“ be

d
i

o,

Se

libꝛi pʒ manifeſte ꝙ ſẽſit de loco nõ de libꝛis. Itẽ ſi dico lego
bibliothecã uł armariũ de Se q; apparet ꝙ ſẽſit magij de
edificio qᷓ; de libꝛis. Sʒ ſiqs legat armariũ ſimplr.tex.videt᷑
nelle ꝙ cedãt libꝛi.ſqʒ puto ex diuerſitate pſonarũ debẽ ĩtelligi
qꝛ ſi cholaris ſcholarilegauit puto ꝙ ĩtelligat de libꝛis.ut.&.
e. l. F. ꝗð tñ caſſi ĩ f.ad h. lpieni Feegrl de uſu ⁊ ha. ⁊.l.ſed
⁊ ſi ſuſcepꝑit.S.j.S.de iudi.Sed ſi vnus ſtationarius legat ar
mariũ alteri.tũc videtur magis ſẽtire de armario qᷓ; de libꝛis
⁊ ex q̃litate ꝑſone legãtis dʒ e ut Selecd filio. .
QOS 5 Vigde gl. qᷓ icipit oꝛnamẽta le/
Sũt tamẽ ꝗdã cti rtenne na qꝛ pliej hoc de
facto vidi.Qũo qꝗd ſi aliq legat lectũ uxoꝛi ſue.utrũ ↄtineat
cultra de ſirico quã ꝗqs ↄſueuit ponẽ ĩ lecto dieb feſtiuis ⁊ tẽ
poꝛe ſolẽnitats.Picũt qdã doc.ꝙ nõ.q; cũ legat uxoꝛi ſue vi/
deklegee ea qᷓ ſibi ↄgruũt ſm qlitatẽ ſue ꝑſone.ar.l.pe.iĩpn.
j. de ali. ⁊ ci.le.ſed nõ cõpetit vidue hoc ꝙ hẽat cultra de ſiri
co.Et ſi d ꝙ poſſit nube.rñdet᷑ ꝙ nõ ẽ ueriſile ꝙ teſtõꝛ h̊ co/
gitauerit.ſ̊ qeqd dicãt dico ꝙ cultra de ſirico ⁊ oĩa oꝛnamẽ/
ta ueniũt.caſus ẽ h̊ ⁊.l.fi.S.uxoꝛi.j.de au.⁊ arg.le.⁊ ibi dẽ.⁊
in ſtratu. . de uer. ſig. HM h H .
. Dictio hoc am ẽtiũ
J tibi pure. ctinond indueit. oc diẽ.
p. ꝙ dictio hoc'ampli'nõ ĩducit rep etitionẽ. ut.l.ſi fuꝰ
legat.S.ſi ita.S.ti.ij.p Ro.ſoluit h ⁊ nõ bñi.dicut ibi.Lu tñ p
declaratiõe pñtij.l.⁊ mãe.dic qñq; pleri vbũ ampliſimplr.⁊
tũc nullã repetitionẽ ĩduc.ut.l.ſ fu.S.ſi ita.ibi enĩ dictio am
pliꝰ refert ſolũ ad actũ vbi nõ ad rẽ legatã.cũ eni dico ampli/
ns lego videoꝛ dicẽ.i.ampliPutoꝛ iſto actu legãdi.⁊ ſic videĩ᷑
dictio ↄtinuatiua.vñ foꝛte eãdẽ repetitionẽ iĩduceret quã di/
ctio itẽ.ut.j.e.l.ĩ repetẽdis.dic qñq; dictio amplirefert ad rẽ
detminatã ꝑ nomẽ ut lego ampli dote.⁊ tũc ponit᷑ cõparati⸗
ue ⁊ ĩducit repetitionẽ.ut.l.ꝗ ita.j.de do.pᷣle.q.d.lego doteʒ
⁊ ampliea tm cũ nã cõparatiui ſit ꝙ relinq̃t foꝛmã poſitiui ĩ
extremo ut ibipʒ.Añq; dictio ampli refert ad aliqð detmi⸗
natũ ꝑ ꝓnomẽ ut hoc apli'uel eo ampli.tũc ſinõ pᷣcedit ꝗd
repetat nõ repetit.ut.l.ſi fuꝰ.S.ſi ei.S.de le.j.Si vo iuenit qd
repetat ⁊ repetit ꝓximũ pᷣcedẽs legatũ ſiue ſit factũ eidẽ ut hᷣ
ſiue diuerſe ꝑſone.ut.S.e.l.ſi ſic.⁊.S.de le.j.l.ſi Fuꝰ.S.ſi ita in
ſi. S. ſy ſi dixiſet his ampli ul eis ampli.tũcĩduceret repeti/

tionẽ oiuʒ pᷣcedẽtiũ.oꝛ nã plural numeri nõ viñcat᷑ in vno.ut

l.ubi numerꝰ. S.de teſti.⁊.l.meui.S.eũ.S.ti.j.x.l.f.j.ad tre.
Nec ẽ rõ q̃re magis referat ad vnũ qᷓ; ad aliud. ar.l.j.C.de
libe.pte.⁊ hec va ſi qram an ĩducat repetitionẽ ipſi reilega
te. ¶ Sʒ c ro an ĩducat repetitionẽ q̃litas.ut ſi pcedat legatũ
ↄditiõale videat᷑ repetijſſe ↄditionalit᷑ eo ꝙ ĩ ſequẽtiĩſit cõdi/
tio. glo.j.e.l.ĩ repetẽdis.tʒ ꝙ ſic.⁊ ita ĩtelligit.l.ila. ¶ Sʒ q̃
ro qꝗd ſilegatũ pcedat purũ ⁊ ꝑ dictionẽ hoc ãpliꝰĩducit ↄdi/
tionale. an ꝓ pᷣ legato puro videat᷑ adijci ↄditio. Gl.nõ bene
ſirmat. Di.ꝙ ſic.q; ſcðʒ reliqui ſub cõmemoꝛatiõe pᷣmi ⁊ ſic
ualet ſcðʒ. ut.l.nã ad ea de ↄdi.⁊ de.⁊ h placet.caſus c.j. de
libe. le.l. aureli. S. teſtõ. el. ij. Sʒ qro ſi hec dictio hoc apli p/
fert᷑ ĩ codicill ad qd refert. Rñ.ſiqdẽ ĩ codicillis pᷣcedit aligd
ad qð poſſit referri.⁊ ad illud reſeri fm ea q dicta ſunt ſupꝛa
qꝛ dicta iura ſimplicit loquunt᷑.Si vo nil pcedit tũc refert ad

id qð eidẽ ꝑſone relictũ ẽ teſtõ nõ ad id 1e relictũ ẽ alijs ꝑpſo

nis.ut.d.l.aureliꝰ.S.teſtõ.⁊.l.legata ĩutilit᷑ ĩ pn.S.ti.ij. IJdeʒ
ſi relinquit p ab vno poſtea ab eo cũ adiectiõe hoc ampliꝰad
aliũ relinquat᷑.tũc eni refert ad ꝓxia relicta alijs ꝑſonis ſʒ ad
ea ꝗᷓ ſit relicta eidẽ ꝑſone.ut.l.legata ĩutilr.S.de le.j.ſed ſi nil
eidẽ eẽt relictũ tẽ illa adiectio hoc ampliꝰnil oꝑaret qꝛ nõ eẽt
ad qd referat.ut.l.ſi fuus..ſi ita..de le.j.rõnẽ cogitabitis.

Igẽ dico de dictiõe plus eadẽ rõne. fac.j.ti.j.l.cũ ſiliꝰ. S. pẽ.

. Appellatione ligni legati ↄtinet᷑ lignũ cõ
1T Jont. NEi cauſa bebati 5 terra ſeparatũ ſpe

lali noĩe nõ ſubmiſſũ niſi uolũtas teſtõꝛis uel eie
ditio aliud ĩduceret.h.d.tota.l.ᷣm Ja.de are. ¶ Op. ad. S.
offilius. el. j.j.e. l. de. S. offili. el. ij.j. e.l.ubi ea qᷓ habẽt nomen
ſpetiale nõ ↄtinent᷑ appellatiõe lignoꝝ.So.iſte.S.loqui fʒ/p
pꝛiã ſignificationẽ. ſʒ i.S. offlli. el.ij.loquit qñ ʒ ↄſuetudinẽ
regionis aliud ĩducii.ſʒ qꝗd dicemꝰ ᷣm cõſuetudinẽ huius ci/
uitatis mihi videt ꝙ cõtinean ſarmenta ⁊ ſilia.
Eruus: Cuiẽ legata mã nõ ẽ legatũ mãtũ.h.
. HN „. ſic ecotra. Cui ẽ legatũ materiatũ
nõ videt᷑ legata materia.ut.l.libꝛoꝛũ.S.qð tñ caſſius..e.qdð
nota ⁊ bene.

MRi cyrographum. gatonſtru

tur noĩa debitox. h. d. de hoc in.l. fuũ filij. . eñ qui cyrogra/

De legat tertio.

RpaSde le.j. C Auero anlegere noie videat legata actio
1

ypothecaria uel eius ſideiuiſſio. Dic ut dixi in.l.ſi heres pe
cuniã.j.ad tre.⁊.l.hẽs a debitoꝛe.j.de ſideiuſ.

Am gqueritur ſeru. ara ter
eni ⁊ẽ. ¶ Op.de.l.Fis urbanis.j.e.ubi aliud ↄtinet᷑ qᷓ h di/
cal. So.iſta referunt᷑ tm̃ ad pᷣdicta qꝛ agazʒo uel mulio ꝗ ſunt
circa cultũ pꝛiſſa.otinent᷑ appellatiõe fuoꝝ urbanoꝝ.als ſim
pliciter dicẽdo ſui urbani multi alij ↄtinent ut ibi.

„

In his qꝗᷓ qs pmiſcue utit il videt᷑ uxoꝛis cau⸗
¶Zana.

aratũ qð ad ei uſũ annuũ ẽ neceſſariũ.h.d.
Nõ tex.ibinõ enĩ deducto ⁊c̃.¶ Qũo dẽ h̊ ꝙ debet᷑ qð ad
5% — —— .— .- — —
ei vſũ ãnuũ ẽ neceſſariũ.¶ QAũo qto tꝑe debei anꝓ vno an
no an ꝓ plibꝰ. Ja.de are.dic ꝙ ꝓ vno ano.⁊ h inuit tex.ꝗ di
cit ad vſũ ãnuũ.ut.l.naã qð liqde.S.idẽ ſiqs.j.de pe.le.ubiĩeſt
ſilis tex. Hec.l.fac ad.q.Cauet᷑ ſtatuto ꝙ dos q̃ẽ recepta in
roba eſtiata debeat reddi ſcã detractiõe medietai pᷣcij.reꝑie/
bat᷑ ĩ qdã ĩſtro ꝙ mlier dedit dotẽ ĩ pecunia ⁊ ĩ reb ſeu roba
appᷣciata nec apparet qᷓ;tũ ſit datũ in rebꝰ.¶ Qũo q;tũ pᷣſu
met datũ in rebꝰ. Hic videt᷑ poſſe dici ꝑ hãc.l.tãtũ eẽ datũ in
roba ſeu ĩ reb qtũ eẽt ↄueniẽs mlieri vʒʒ q̃litatẽ ſue ꝑſone ut

5. oboc 'go.lalie Feita deireno.. ſca⸗
S ue ptinẽt ad oꝛnamẽtũ uel cuſtodiã fun
ꝛediis. nõ ꝑtinẽt ad culturã.h.d.⁊ nõ ẽ aligs ꝗ

neſciret iſtã determinationẽ ꝗ nõ rñderet ↄꝛiũ. ANel dic oꝛna/
tus ⁊ cuſtodia fũdi nõ dẽ cultura.h.d.h ẽ utile ſcire ꝓpter ꝑ/
ſonas q̃ caſtra ⁊ foꝛtilitias pignoꝛi recipiũt ⁊ in faciẽdo cuſto
diri caſtra faciũt expẽſas ⁊ qdã hoĩes tenẽt ĩ caſtro ad cuſto
diã.nã expẽſe q̃ fũt cauſa cuſtodiẽdi nõ dicunt᷑ ſieri cauſa cul

ture. qð nõ ppt id qð dꝛĩ.l.fñdũ.S.fa.her.nã gꝗlibet poſſeſſoꝛ

etiã maleñdei expẽias factas cauſa culture ⁊ qᷓrẽdoꝛũ fructu

um cõpẽſat cũ fructibus ut ibi dẽ.⁊ ſic erit ſecus in expẽſis q̃

ſfiunt cauſa cuſtociendinehabeanie dcij ad offf,
2 4 utatio artiñcij ad offm
5 Extoꝛibus. nõ mutat ſubaʒ legati.h.d.

Mõ tex. ibi nõ en ⁊c. ¶ Op. ꝙ legatũ ſit extictũ qꝛ tꝑe moꝛ

tis nõ reꝑit ꝙ ſit teſtõꝛis.l.ſtich ꝗ meerit.S.ti.ij.Do.gl.h̊ re
latiuũ ꝗ refert ad vbũ ſui.⁊ ad illð fac ↄditiõeʒ nõ ad vbũ tex
toꝛibꝰ. Ael dicit gl. ᷣ dixit oibꝰ.pᷣcedẽs ſo.nõ videt᷑ va ꝑ.l.ij.
de au. ⁊ ar. le. x.l.ſtẽ legato.S. pe.S.e.ubi opʒ ꝙ uxoꝛ ſit tpꝑe
moꝛ ad h ut legatũ ualeat.ita h̊ videt ꝙ h̊ textoꝛ debeat eſſe
tꝑe moꝛi.So.ſateoꝛ Sꝛiũ.ſq̊ h tꝑe moꝛð deſinit eẽ textoꝛ.licet
enĩ exerceat aliud offm nõ tñ ꝑ boc deſinit eẽ artifex.ſecus ſi
trãſiuit ad alið offm.ut.j.e.l.lega.S.ex offõ.⁊ h vult dicere
tex.hic.nõ enĩ ad aliud ⁊c̃.rõnẽ videbi ĩ.d.S.ex officio.

⁊.· j.de v. ſig.l.j.⁊ ibi dixi. Ubipi lreruta
RNop; iꝑſonarũ uł rerũ idẽti
rep etẽdis. Reno itẽ ĩducit repe/
ionẽ pcedẽtis qᷓlitat.h.d. ¶ Op. ⁊ videt ꝙ ↄdutio

— Maſculinũ cõcipit femininũ.h.
(MMR i duos. de boc. 5.ti .liſita ſeripfület.

adliecta n Mne nõ ĩtelligat᷑ ĩ pſona alti ĩ alio legato repeti
ta. ut. l. qᷓ ↄdi

t.l.q oditio.j. de ↄdi. ⁊ de.l.ñi.S.ſeio.ti.j. Huitioꝛe dicit
gl. nõ. itelligo H̊ ꝙ fuerũt appoſita vba repetitiua ut vbũ hoc
ampli uel eo ampli. ut.l.ſi tibi.⁊.l.ſi ſic.S.e.cũ ſilibus. Iſta

lec. Ix ſit va ĩſe nõ ↄgruit huiclf̃e.q; h loquii de dictione cõti/
nuatiua itẽ.nõ aũt de dictiõe repetitiua.qd dicemꝰ. Mꝛeuit
oẽs doc. cõiter ĩtelligũt iſtã.l.ꝙ h ẽ ꝑſonarũ uel rerũ idẽtitas
ꝗqꝛ eidẽ ꝑſone legat᷑ ſub ↄditiõẽ ⁊ ſubdit teſtõꝛ. Itẽ lego idẽ fũ

ũ qꝛ ĩtelligit ſub eadẽ ↄditiõe. Idẽ dico ſi eẽt idẽtitas rerũ q;

diuerſis pſonis legaref eadẽ res. ʒ ſi ẽt diuerſitas pſonarũ ⁊
rerũ tũc ſec.ita diẽ glo. ¶ Cõtra iſtã ſo. op.⁊ videĩ ꝙ dictio

itẽ ĩducit repetitionẽ.ut.l.j.ĩ pn.Sẽ.de publi. So. ut ibi.dicã

D Aaebe de iſta dictiõe itẽ.⁊ de virtute ei repetitiõis dic per

a. de bel. ĩ ſua diſputatiõe quã ponit ĩ coꝛpoꝛe auẽ.i ti.ut cũ
de ap.cog.circa pn.collł.viij. LCñ no circa pᷣdicta aliq ꝑtiga
m. Et ad declarationẽ hui dic. qũq; ẽ ꝑſonarũ ⁊ rerũ idẽti-
tas ꝑ oĩa qꝛ eadẽ re eidẽ ab eodẽ hẽde legat.⁊ tẽ ſiqdẽ hoc ſit
tinuata ſcriptura.ut lego titio fũdũ ſeianũ. Itẽ lego titio fũ/
dũ ſeianũ ⁊ nulla ĩducit repetitio.ſʒ ꝗd iuris ſit hẽs i.l.nã ad
ca.v.q ſi pure de ↄdi.⁊ de.⁊ iſto caſu nõ loqt h. Si vo iſtud
fiat ex iteruallo hocẽ mediãtib alijs lega.ut lego titio fũdũ
Kianũ ſub ↄditiõe. Itẽ lego ſeio domũ.itẽ lego titio fũdũ ſeia
nũ.Certe hᷣ nulla ĩducit repetitio quãtũ ad ↄditionẽ appoſi/
tã ĩ legato facto de eodẽ.ĩmo ĩducit᷑ coꝛectio.ut.d.l.na ad ea
ſz an iducat᷑ repetitio de ↄditiõe adiecta ĩ ꝓximo pᷣcedẽti lege
to dicã ĩfra.ñq; ẽ idẽtitas ex parte pſone ei cui reliquit ⁊
rei relicte.ſʒ ẽ diuerſitas ꝑſonarũ a ꝗbreliquit. tEidtguls

Belegat tertio.

iducat᷑ repetitio ſ̊ ꝑpinde ẽ aeſiiĩ duobꝰteſtis eẽt legatuʒ. ut.l.
qd ergo.S.ſiqs duos.S.de le.j.⁊ ĩtelligo ſi reliquit᷑ a diuerſis
cohẽdibꝰ ſeu legatarijs. ſecꝰ ſi ᷣ ab ĩſtituto.ſcdo a ſubſtituto
qꝛ tũc dic ut.l.licet.S.de le.j.⁊ iſto caſu etiã nõ loquit B.Quã
doq; ẽ idẽtitas pſone a q̃ relinquit᷑.ut lego titio füdũ ſub con
ditione. Atẽ ſeio lego domũ an tũc intelligat᷑ repetita ↄditio.
Hoc. cõiter dicunt ꝙ nõ.ꝓ ꝗb' facit.d.l.q̃ ↄditio.j.de di.⁊
de. ⁊ hoc caſu ſimilit᷑ nõ loquit᷑ iſta lex. Mthi aũt videt lʒ pᷣdi
cta ſint va ꝙ qlibet caſu hẽat locũ iſta lex.pᷣ̊ eni caſu qũ ẽ oĩs
idẽtitas teſtatoꝛ dixit lego titio fũdũ ſeianũ ſub ↄditione.po/
ſtea dixit. Itẽ titio füdũ ſeianũ hẽs dãnas dare eſto. Certe ĩ⸗
telligit illis dieb' ⁊ oditiõibus caſus ẽ h. Mõ ob.j.de ↄdi.⁊

de.l.naʒ ad ea.⁊ quod ſupꝛa dixi qꝛ ibi loquit᷑ qũ uerba pmi

⁊ ſcdðᷣi legati ad eundem referunt᷑.vñ niſi intelligeret coꝛectio
uel duplicatio legati nil oparet᷑.ſʒ in caſu nro vba pmi legati
fuerũt relata ad legatariũ uel ſimplr ꝓlata.in ſcdo fuerunt re
lata ad hẽdẽ. qꝛ dixit dare dãnas eſto.vñ videt᷑ facere cauſa
dubitatiõis tollecke. dd. d pus legaui hẽs dz. merito dico ꝗꝙ
dies ⁊ ↄditio vident᷑ repetita.caſuẽ h.ſimilit in eo q ĩterroga

tuu ſi ꝓmittit ſub oditione ⁊ rñdet ſimplicit᷑.nã videt᷑ ſub ↄdi

tione rñdere.ut ĩſti. de inuti.ſtipu.S.ẽ p̃terea.niſi aliud expᷣſſe
appareret.ut.l.j.S.ſiqs ſimplicit᷑.j.de v.ob. ⁊ hic ẽ uerus ĩtel
lectꝰ huius.l. Scðo caſu qñ ẽ idẽtitas pſonarũ ꝗbus relinꝗ/
tur ⁊ rerũ q relinquunt᷑tũc nõ iducit repetitio põnẽdo exem/
plũ ut ſupꝛa dictũ eſt. ſed ſi ponas ut tex.ponit ſecꝰ ſit exem/
plũ titius hẽs meus det ſeio fũdũ ſub cõditiõe ſi nauis ex aſia
uenerit. itẽ ſa ꝛoni hẽs dãnas eſto dare. Certe ĩtelligit ſẽpꝛo/
nius grauat ſub ↄditiõe eadẽ.qꝛ ſcdᷣa oꝛo ꝗᷓ adijci᷑ ꝑ hãc di/
ctionẽ itẽ ẽ defectiua ⁊ ĩtelligit repetita res pcedẽs legata cuʒ
ꝗlitatibus ſuis.ut.l.j.in pn.j.de publi.⁊ ibi dixi.⁊.j.ad.l.iuł.
de vi pu.l.iij.⁊ h põt eẽ uerus caſus huius.l.Tertio caſu qũ
eſt idẽtitas pſone a qua relinquit᷑ ⁊ rei relicte.⁊ tũc nõ inducũ

repetitio vt in exẽplo ſupꝛa poſito qñ ꝑ dictionẽ itẽ adijcit oꝛa
tio Hlreta ſi adijcit oꝛo impfecta rõne vbi ut in exẽplo gl.le/
go titio füdũ ſub cõditiõe.itẽ ſeio fundu.certe cũ in hoc ſcðo
deficiat vbũ lego ĩtelligit repetitũ pᷣcedẽs cũ qualitatibꝰ ⁊ ad/
iectiõibus ꝑ ea que dicta ſũt.⁊ hec uera nõ tñ ꝑ iſtã.l.qꝛ h ſu/
it repetitũ vbũ.tñ fuit defectiua oꝛo ex parte rei legate.tñ hec
lex facit in argumẽtũ ꝓpter idẽtitatẽ rõnis..Añq; eſt identi⸗
tas ꝑſonarũ ⁊ rerũ diuerſitas.exẽplũ lego titio fundũ ſub cõ/
qitione.itẽ eidẽ lego domũ tũc vident᷑ dicere doc.ꝙ ĩtelligat
facta repetitio.ut.i.ſeio.S.gaio.j.de fun.inſtruc.⁊ ita tʒ Di.
⁊ Rai.qð puto uerũ ſi ſequẽs oꝛo q̃ adijcit ꝑ dictionẽ itẽ.ſitĩ/
perfecta.exẽplũ lego tibi fundũ ſub cõditione.itẽ eidẽ domũ.
ſecus ſi dicerẽ eidẽ lego domũ.nã tũc nullã ĩducit repetitionẽ
ut.l.qui fũqũ.S.de õhen.emp.facit.l.ij.S.j.jʒ.vibo.rap.⁊ qð
dica in. d. S. gaio.qũq; eſt idẽtitas rerũ ſed diuerſitas ꝑpſona/
ruʒ.ut lego titio fundũ ſub cõditione. Itẽ ſeio eundẽ ſundu.
certe ſi nõ repetit᷑ vbũ lego intelligit ſub eadẽ conditione.ſecꝰ
ſi repetat᷑ per ea ꝗᷓ dicta ſũt ſupꝛa. Mec ob.il.legatũ.j.de adi.
lega.qꝛ ibi ſit tranſlatio hic nõ. Itẽ aduerte q;ꝛ ubicunq; dico
ſieri repetitionẽ pᷣcedeni diei uel ↄditionis.intellige ſi repeti/

tio cõgruit als ſecꝰ. exemplũ legaui uxoꝛi mee annuũ legatuʒ

donec honeſte ⁊ caſte vixerit. Itẽ eidẽ domũ.nõ põt intelli⸗/
gi repetita conditio donec caſte ⁊c.ratio qꝛ in pᷣcedenti lega/
to dicta cõditio nõ eſt e xtinctiua alicuius legati ſed ipediret
oꝛiginẽ pꝛo ſequentibꝰ annis.ut.l.qui cõcubinã.S.uxoꝛi.S.e.

iſtũ autẽ effectũ nõ poteſt opari in ſequentilegato q;ꝛ nõ eſt ni

ſi vnũ.vnde iſta repetitio ſequẽtibus per eundẽ modũ nõ con

gruit ⁊cc.ut.S.de le.ij.l.cũ pater.S.cũ impfecta.¶ Auero vi

dimus an per dictionẽ itẽ inducat᷑ repetitio pᷣcedentis condi/
tionis ſeu lraris an qualitas adiecta ſequẽti legato ad/
dat pmo.Exemplũ lego titio fundũ. Itẽ eidẽ domũ ſub odi/
tione an iſta ↄditio inſit pmo legato. Nidet᷑ ꝙ ſic ut dixi in di
ctione hoc amplius.S.e.l.ſi tibi pure.Cõtrariũ puto qꝛ illud
ideo q; dictio hoc amplius repetit rẽ pᷣmo legatã merito ſibi
adijcit᷑ ↄditio.ſʒ dictio itẽ in exẽplo Faicto nõ repetit rẽ ſed ſo
lũ actuʒ uerbi.⁊ iõ ipſas q̃litates ſol⸗
ctione ⁊ dicemus in.d.l.ſeio..gaio.¶ QAuero pone teſtõꝛ
plura legata fecit in oĩbus ſuis bonis ſiliũ ſuũ heredẽ iſtituit ⁊
adiecit ꝙ ſi filius meus deceſſerit ſine ſilijs relinquo titio cẽtũ.
Itẽ relinquo ſeio fũdũ. Itẽ ſempꝛonio domũ.an in ſequẽtibꝰ
legatis poſt pmũ itelligatↄditio ſi filius decedat ⁊c.Et videt

ꝙ nõ ꝑ ea q̃ ſupꝛa dicta ſũt.Cõtrariũ credo.nã iſta aduerſati

ua ꝙ ſi ſinautẽ ⁊ ſimiles aduerſant᷑ pᷣcedẽtibꝰ.⁊ ſic impoꝛtãt

in ſe quãdã oꝛonẽ.q.d.filiũ nõ grauo pluj ſi vixerit qᷓ; ſ deceſ

ſerit ⁊c.hoc/ꝓbat᷑ in.l.ſi ita ſcriptũ..de lib.⁊ poſthu.in pᷣn.
ubiilla yba ſi uero filia mea naſcet ipoꝛtt hoc.ſ.ita ꝙ nõ ſili/

—
—

as repetit.ut hac.l.de di/

ſuſpe. tu.

(Gii unus. Seruns cedit legato eius artiñcij in quo

us. facit.j.de dã. infec.l.hoc ampli.S.ðde his aũt.⁊ qð ibinõ.

in gl.parua. In ꝓpoſito ergo illa oꝛo ſubitellecta ſiliũ viuen/
tẽ nõ grauo reſert᷑ ad oĩa ſequẽtia.ut.l.talis ſcriptura.S. ſi. ẽ.
de le. j. x. l. ſi ita.e.ti.ſecꝰſi dictio aduerſatiua apponeret᷑ ad ali
ud legatũ.exẽplũ lego titio fũdũ ꝙ ſi deceſſerit ſine liberis de
ueniat ĩ ſeiũ. Itẽ lego ſẽpꝛonio domũ ⁊c.nã ĩ alijs legat q̃ ſũt
relicta ab ülo legatario illa clauſula nil põt opari.nà clauſula

iülla ſubĩtellecta dic̃ ꝙ ille legatari viuẽs hẽat qð ſibi ẽ relictũ.

inſpiciendũ eſt ergo ad ꝗd dicta dauſula aduerſat.
Calẽdarium continet noĩa debi
deſtinatam ſiue calendariũ legetur ſiue a legato exci
piatur.h.d. Nota bᷣ qd ſit calẽdariũ.qꝛ h hẽs expᷣſſius q;ᷓ ali
bi. ⁊ hoc vidimultotiẽs in teſtis iudeoꝝ uel ipſoꝝ uẽditionibꝰ
qui uẽdunt ⁊ legãt camerã eoꝝ ubiſũt.qð nota.

IYDeaa tig. Megotiatoꝛes dicuntur qui cũ alijs
1. E atis. 5pa ſecus in eis qui aliqð egercen
Jofffubt gctus non ĩmineret.h.d.¶ Nõ ar.ex hac
llocatoꝛes roncinoꝛuʒ pñt dici mercatoꝛes ſeu negotiatoꝛes
Fm Ja. de are.qð ſac ad ſtatuta que dicũt ꝙ libus mercato
rũ credat᷑ in certa quãtitate. ¶ Circa iſtã.l.qro tres.q. ꝛi
mo quero ſi aliqs eſt mutuatoꝛ utrũ dicat mercatoꝛ uel nego/
tiatoꝛ. Hic videt tex.ꝙ ſic.qꝛ h ĩteruenit ↄctꝰergo dẽ negotia
toꝛ. In ↄꝛiũ eſt caſu in.l.in eũ in pn.S.de ĩſtitoꝛia.Ad hãc.l.
rñdeo qꝛ dʒ ĩtelligi qñ ĩteruenit ↄct'ultro citroq; obligatoꝛi
⁊ illa ẽ ppꝛie negotiatio uel mercatura.¶ Quero aliqs nõ

Elom. toꝝ ⁊ pecuniam ad calendariũ

facit alios ↄctꝰ niſi ꝙ locat poſſeſſiones ſuas ⁊ alioꝛũ poſſeſſi

ones ↄducit.an dẽ negotiatoꝛ ſeu mercatoꝛ. Rñdeo nõ.tex.
videt᷑ in.i.ſi cũ villico.S.de ĩſto. Opoꝛtet eni ut dicat ꝗs mer
catoꝛ uel negotiatoꝛ ꝙ faciat negotiationẽ q̃ſtuariã ex q̃ ali/
ꝗd qrat᷑. ſʒ pciꝑe fruct'de ſua poſſeſſiõe nõ dẽ aliqd de nouo
qrẽ. ¶ Tertio qᷓro mercatoꝛ ſeu negotiatoꝛ dẽ ut vidiſtis.qd
ſi ſemel emit pãnos ⁊ uẽdidit pãnos utrũ dicet᷑ mercatoꝛ pan
noxꝝ. Et videt᷑ ꝙ ſic. q; pcuratoꝛ dẽ q ſemel eſt pcuratoꝛ ↄſtitu
tꝰ. ⁊ iperatoꝛ dẽ qui ſemel imꝑat. ut nõ.ĩ pᷣma ↄſtitutiõe.ff. ue/
teris.⁊ tutoꝛ dẽ ille qui ſemel tuet᷑.ut.l.j.S.j.S.de tute.itẽ expi/

latoꝛ dẽ qui ſemel expilat hẽditatẽ.j.de effrac.l.j.S. expilato/

res. Sic ergo ꝗ ſemel mercat᷑ mercatoꝛ dẽ. ⁊ ſic noĩa uerbalia
neriſicant᷑ in vno actu. In ↄꝛiũ eſt caſus in.l.j.in pᷣn.⁊ ibi glo.
B3.de tribu.ubi ſepius dʒ facẽ.Ad ↄꝛia rñde qꝛ loquunt᷑ĩ offi
cijs qᷓ ꝗs aſſumit ab alio nõ a ſeipſo.ut dico de imperatoꝛe ⁊
de ꝓcu.⁊ ſimilib.uel qñ aſſumeret a ſeipſo ſi aſſumeret cũ de/
licto ut expilatoꝛes effractoꝛes ⁊ ſiles.ſʒ in alijs officijs q̃ qs
aſſumit licite a ſeipſo regꝗrit᷑ exercitiũ qð ſepi ꝗs fecerit.⁊ hoc
dixiin pᷣma lectione.ff. ueteris.Facit ad.q.quã vidide facto.
dicit ſtatutũ ꝙ mercatoꝛes in mercãtijs accipiãt floꝛenos pꝛo
tãta quãatitate.qᷓro ꝗd in dote utrũ dos dicaĩ mercantia.

det᷑ ꝙ ſic q; h eſt ↄct ultro citroq; obligatoꝛius.Cõtrariuʒ di
co quia nõ eſt actus queſtuarius. Item quia iſte ↄctus nõ rei
cCipit reiterationẽ continuã que requirit᷑ ut dicat ꝗs mercato/

ut. D. l. j. in pn. de tribu. 17

(Sie ex officio. Artifciũ extinguit nomen officij

—REEEEEEHnõ ecõuerſo. b. d. eſt pulcher. S.
Ad declarationẽ ſcias qd ſit offm quid artiſciũ. ¶ Contra
iſtũ. S.op.qꝛ iſta mutatio qᷓlitatis non extinguit ſubam lega
ti. vt.l. tutelas.S. de capi.di. Dicit glo. hic fuerunt legati ſer
ui fub noĩe officij nõ ſub noĩe pꝛopꝛio.¶ Iteʒ op.j.pꝛoximo
§S. So. ut ibi videbitis. ¶ Op.de.l. ſicui.S.qui.mo.uſufruc.
amit. So. ut in gl.⁊ bñ. ¶ Qũo q ſit differẽtia ĩter artiſiciũ ⁊
officiũ. DHic officiũ ẽ qð habet᷑ a na ſine doctrina. ſʒ artiſciuʒ
eſt qð nõ põt haberi ſine doctrina.¶ Qũo qꝗᷓẽ rõ ꝙ artinciũ
extinguit nomẽ officij ⁊ nõ ecõtra.Nic ut in gl.⁊ bñ. ¶ Que

ro ultimo qd ſi mutauit ſtatuʒ de officio vno ad alið offm. gl.
dicit ⁊ bene ꝙ legatũ extinguit.ſicut enĩ extinguii ſi mutatur
de vno artincio ad aliud artiſiciũ ut hic t.l.textoꝛibus.S.eo.

ita quando mutatur de vno officio ad aliud officiuʒ. Hic.S.
inducit ad.queſtionẽ de ludo ſcacoꝛũ aligs pmiſit dare ſcacũ
mattũ cuʒ pedite demũ dedit cũ pedite facta regina uel ferſa

an videatur obſeruaſſe pꝛomiſſa. Quidã ꝙ ſic qꝛ per augmẽ

tum dignitatis nõ ſit mutatio.ut.l.pe.S.de ſena.Alij contra
qꝛ qũ ſit regina ſit mutatio de officio ad artifciuzʒ.ideo ⁊c̃.q;
deſinit habere virtutem ᷣm Ri.mal.ut refert Ci.in.l.ij. C.de

plus uerſatur. h. d. facit.l. pediculis.S. ar/
gento.de au.⁊ ar.lega.⁊ qð ibi dixi qð facit ad multa.

ManatriciDana. Zegatis oꝛnatricib cedũt ſcho
Mꝛnatricibus. cdonannab e⸗ lota
tex. vbi

.

1
.

one caſũ p.l.libꝛoꝛuʒ.S.qð
( Dn aliter. nnus e pe Bek

De legatis tertio

tex.ibi oẽ artiñciũ ⁊c. Nõ ꝙ appellatiòe artiñcij otinẽtur ad
diſcẽte g ea qᷓ dixiĩ.l.j.S.nec caſtrẽſe.j.de colla.bo.ubi dixi
ꝓſcholares nõ dicunt᷑ hꝛe quaſi caſtrẽſe peculiũ.lʒ doc.⁊ ad
uocati ſic.qð videt᷑ ↄ hãc.l. MHꝛeuit puto h̊ debere ĩtelligiĩ ca
ſu ſuo fauoꝛe legati ubi ſit latioꝛ ĩterpᷣtatio.ut.l.in teſtis.j.de
re.iur. Idẽ in beneñcijs ubi ſit latiſlima iterpᷣtatio eadẽ rõne.
ſec' ĩ puilegijs q;ꝛ tũc appellatiõe artiſicij nõ cõtinent addiſcẽ
tes.ut.l.j.⁊ ibi nõ.⁊.l.fi.C.de excu.artiñ.li.x. Et hoc cẽ utile
ad ſtatuta que loquũtur de artiſicibus q; eſt recurr ẽdũ ad di
ſtinctionẽ utrũ cõtineat᷑ bñficiũ uel puilegiũ.ðut.S.dixi ut ſic
addiſcẽtes cõtineant᷑ el nö.

(Muibus. Aliter habuiſtis.S.e.l.cũ qͥreret.ſʒ puto hᷣ

eẽ ᷣm cõſuetudinẽ q̃rũdã ↄtarũ.na ᷣm con

—

tfratas iſtas eſſet cõtrarium. qꝛ uendita oue videtur uenditus

agnus. ⁊ eadem rõne in legato.pꝛo hoc qð habuiſtis in.l.vi/
num.j.de vi.tri.⁊ dlele..
— 1Ai hic ꝙ appellatiõe anium conti/
AX Dib US. nentur pulli ⁊ galline.qð fac ad mul
neſcio tñ ſi cõſuetudo obſeruat.

Ai ſaltum. Aerbum ſolet denotat perpe/

Hõ
— IiA9 Qui oẽ diẽ nil excipit. h. d. vide qð
IDlian dixi. S. dele ſellul lectlone F.f.
¶Er his Verba enũciatiua futuri euentus nõ inducũt
iI. Daooiſpoſitionẽ. h. d.vidiſtis ſie in.l.pater filium
.ſundũ. ⁊ qdð ibi dixi ⁊ in.l.pamphilo in pn.S. eo.
ęruoc. Hecↄditio ſ meerit ĩtelli ĩſolidũ ſi teſtõꝛ H
Beruos ſẽſerit. h. d. al enĩ niſi teſtõꝛ h ſeſit ſec eẽt ut
l. ij.S. de cõ.ĩſti.⁊ de le.j.l.ſtichũ q meꝰ erit.⁊.l.ſiqs Fuoj.j.e.

pectat ad iudicẽ ĩterpᷣtatio uolũtaj.ut.C. de ſideiui.
l. uolũtatis. So. debem recurrere ad iudicẽ ut ibi.ſed iudex
dz kuare hũc dnie p̃ dzʒ videre qd ſenſit teſtõ ut h. ⁊ ĩ.l.
coditiõe ĩ pn.j.de cõdi.⁊ de.⁊.l.pat᷑ ſeuerinã.S.cõditionẽ.e.
ti. Sʒ ſi H nõ apparet debem iſpicẽ qð ẽ viſimile qͥ viſilitudo
attẽdit ex multis.S.de le.j.l.ſ ſu pliuʒ.S.fi.⁊ clar ꝑ Hi.i.c.
iſpicimꝰ de re.iu.li.vj.⁊ ſi il viſiłe nõ apparet recurrit ad ꝓ
pꝛiã ſigniſcationẽ vboꝛũ ut h.ſʒ ſi eent ples ſigniſcatiões q̃

rũ vna eẽt ppꝛia alia ĩpꝛopꝛia ſtaremꝰ ꝓpꝛie ſigniſficatiõi.ut.l.

j.S.ſi is q nauẽ.S.de exer.ſʒ ſi eẽnt płes ſigniſi catiões ꝓpꝛie.
tũc debem iſpicẽ qð ẽ minimũ.ut.l.apð iul.S.ſeia.S.de le.j.⁊
3. e.l.q cõcubinã. S. cũ ita.⁊ ĩ ultimis uolũtatibꝰ. In ſtatut
aũt q̃liter debeãt vba ĩterpᷣtari nõ dico h.dixi plene ĩ.l.oẽ po
puli de iuſti. ⁊ iu. C Altio ð iſtã.l.videt᷑.S.de le.j.l.iiij.ubi nõ
ſtat᷑ uolũtati defũctilʒ de ea ↄſtet. So.ibiiõ q; teſtõꝛ errauit ĩ
nolie appellatio. cetera dic utĩ gl. q; ſũt explanata ꝑ pcedẽtia.
¶ Titius Quilibet iuuenis dicit ꝗ iter ſenioꝛes nõ nume
ElHByrgr. ſz H dʒ inteſlsi SOnernain cinrard.
a Appellone lane ↄtineĩ lana etiã
cui lana. pellibꝰaĩaliũ moꝛtuoꝝ nõ ſepa
35 rata ſuccida ul purgata ⁊ filata uel nõ.dũmodo non
ſit ticta nec ad foꝛmã tele redacta uł ad aliũ ſpalẽ uſũ deputa/
ta.h.d.¶ ¶MNõ ꝙ ealana qᷓ nõẽ ſeparata a pellibꝰ ↄtinet᷑ ap/

pellatiõe lane ⁊ etiam ipᷣa pellis. qdð intelligo de aĩalibꝰ moꝛ⸗/
tuis nõ de viuis.qꝛ tũc ſec ut.l.ligni.S.ꝓinde ſi ſiuam.S.eo.

Item qð diẽ de pellibꝰ ĩtelligo de illis q habent᷑ ſolũ ꝓpt᷑ la/
nã ut ille queniũt de ſardinia qᷓ appellãtur buldrones. ſec ſi
pncipalr habeant᷑ ꝓpt pelles ſcdario/ppꝑt lanã nõ ergo hẽret᷑
a pꝛeſa.ut lana.ar.j.de vi.tri.⁊ ole.le.l.ſiqs vinũ. Iteʒ qð dẽ
de lana anſerina ꝙ appellatione lane otineat᷑ uſus noſtre re/
giõis nõ admittit. ¶ Acd pmuʒ qð dicit ꝙ lana ticta nõ cõti
neatr appellatiõe lane. Op.de.l.pediculis.S.labeo.j.de au.⁊
ar. le. Do. ut ĩ gl.ſʒ Mar.dic ibi dixit oẽʒ.h indeſinite dic la
nã. ⁊ ſicẽ h caſus quo indeſinita nõ equipollet vniuerſali.qð
examina per Di.in rubꝛica ex de reg.iur.li.vj.dicã latius in
l.ſi pluribus.S.de le.ij.
Vm ſue. Eec lex cũ ſequẽtibus tractat bo-
nã mãm.ſui dicunt᷑ fui ꝗ ad aliquẽ
ptinẽt iure dñij ul qſi.ſec ſi iure uſufruct ulł pignoꝛi
tẽ ſecꝰĩ his ꝗ ad uẽdẽdũ habent᷑ ul ſũt vicarij uoꝛũ.cões vo
ui dicunt. h. d. eum tribus. l. ſe. videtis h ſignincationẽ uerbi
ſuꝰ.¶ Op. ꝙ ille demuʒ dicat᷑ fu' quem ꝗs põt uẽdicare.ut
l. ꝗnt. S. argẽto.j. de au. ⁊ ar. le. qz fuũ bona ñide poſſeſſũ nõ
põt ꝗs uẽdicare. Rñ.certe ĩmo p̃t uẽdicare ꝑ publicianã. ita
Hhitelligo.x plen e expediuii.l.ꝛia. ¶ Itẽ op.de.l.j.S.j.S.ad
ſyk. ſo. ut ibi dixi. Itẽ dici ꝙ fui qͥs hʒ pignoꝛi nõ ↄtinẽtur.
Qõtra.j.de ſupel.le.l.legata.S.ñi.ſo.ut ibi pʒ qꝛ ibi hẽbat pi

gnoꝛi ꝓ tanta quatitate ꝙ qᷓſi hẽbat᷑ ꝓ derelicto a dño. ſile in
l.añpe.ĩ pn.j.e.Itẽ dicit hic ꝙ ſerui cões ↄtinẽtur appellatio
ne ſuoꝛũ.ʒ i.l.iul.S.ſeruos.S.e.Sol.illð ẽ uerũ ſi pbet ↄꝛiũ.ſʒ
in dubio obtinet hoc. ¶ Quero vtrũ ſᷣui vicarij ſuoꝝ appel/
latione cõtineant᷑. Rñ.hic ẽ opinio inter Ro.⁊ Ja. ⁊ hoc ex
duplici littera qᷓ cõtinet.ſnq qdã habẽt litterã affirmatiuam
galij negatiuã nõ cõtineri. Quit dicemus. ꝛeuiter in caſu le
gis nr̃e puto opi. Ro.eẽ uerã qꝛ hec dictio ſuus ĩtelligũ ſᷣm ꝓ
ferentis uolũtatẽ.ſed ſi vbũ ſuus ſua ſuuʒ ꝓfert᷑ ab alio ſcilicet
a ſtatuto uel a lege que diceret publicent᷑ bona ſua.uel ĩvctu
vt h. Ex iſto tex.⁊ gl.nõ.qꝙ vbũ ↄcedo idẽ ẽ dicẽ qð dono ſi
nõ apparet alia cauſa ex q̃ ↄcedat.vide glo.que ĩcipit.l.qꝙ ſit
donatio.⁊ de hoc in.l.pe.in pn.j.de dona.

V In legato nominij continet᷑ debitum
En Dmen. Sagado
EFi O. Verba ſuturi tꝑis ꝓpt fraudẽ hedis trapuntur
2 er? tps teſti. h. d. C Sed ↄtra.j. de op.le.l.fi. ubi
videt᷑ ꝙ poſſit eligẽ de futuris. Rñ.dicit gl.iſtð fuit hꝓpt᷑ trãſ
curſũ tꝑis.⁊ qꝛ ↄ ↄſuetudinẽ pꝛis ſili noĩa ampliauit. Itẽ ↄ.j.
de ali.⁊ ci.le.l.mela.S.j.ſo.eodẽ mõ.Alij uolẽte h ꝛiũ euadẽ
exponũt illo tex.alio mõ.¶ Quero qd ſi h̊ feẽ ali q; filꝰ⁊ ſi
ne ſilij rraude ampliauerit noia an poſſit eligẽ. Nidet᷑ ꝙ ſic ut
a ꝛio ſẽſu. t.l. cũ ita.S.j.S.ti.j. Cõtrariũ puto ꝙ qcũq; h
fecerit ſine uolũtate teſtõꝛis.nõ ꝓderit filio.ut.l.pe.ĩ fi.de au.
⁊⁊ ar.le.ſ dices tu q̃lit pbabit᷑ uolũtas teſtõꝛis.Rñ.inqtũ ꝗs
ſac ſʒ ↄſuetudinẽ teſtõꝛij videt᷑ facẽ ſʒ ei uolũtatẽ ⁊ ſi ſac q̊ ei
ↄſuetudinẽ vꝛ facẽ ð e uolũtatẽ ut.l.ulł vniuerſoꝝ.S.de pig.
ac.l.fi.S.qð cũ eo. ¶ Mõ tex.cũ gl.uos hẽtis ĩ.l.oẽs. .lutiꝰ
de his q̃ i frau.cre. ꝙ eo ꝙ oĩa bona donant᷑ uł uẽdunt pᷣſu/
mit᷑ factũ iĩ fraudẽ.Quid ſi nõ oĩa bona donauit ſʒ q̃ſi totũ pꝛi
moniũ donauit ut talẽ rẽ ⁊ talẽ. Hic ẽ ar.ꝙ pᷣſumii fra ac fi ti
bioĩa bõa donaſſʒ.⁊ h videt ſetire gl.q ĩcipit ex ̊ oi ſpᷣſtãtia.
ni ex. Eega tariꝰ hẽditatis nõ tenet᷑ ad onera niſi in

1 qtũ rej ſuerit oneri ꝑ teſtatoꝛẽ deſtinate.h.d.
Op. ꝙ legatarius hẽditatis rence ſubire onera ut.l.cũ ſili
us. §.j7.S. ti. j. . l. ſtatuliberũ. S. fi. ?. l. e. ſe. eo. ti. Hicit Ja. de
are. ⁊ oẽs ꝙ h̊ teſtõꝛ deſignauit vñ onera ſoluant᷑.ex qꝗ videt᷑
velle ꝙ ultra illud nõ teneatur ipᷣe ſʒ hẽdes.ideo ipᷣe legatari
ad onera hereditatis nouneär⸗ gel
†6 erba ad declarationẽ appoſita nõ
Parer filio. cberdannunoey avec in d.0. QAue
ro de quo erat dubiũ. Rñ. dubiũ erat qꝛ ſec mẽtionẽ de mu/
tuo.vnde cũ vnã cauſa expᷣſſiſſet ad illã videbat᷑ ſe reſtringere

Soↄtrariũ ẽ qꝛ h expᷣſſit cauſa declaratiõis nõ reſtrictiõis.ꝓ h

.i.l. qſitũ.S.pe.j.de fũ.iſtru.⁊ qʒ ibi dixi.

DSi hẽs ẽ iuſſus rẽ alti cõparare
☚ Atronus. emori põt ad Ktatione oue

niri. h. d. Op ꝙ nõ petat᷑ eſtiatio ſʒ ipᷣa res.ut.l.ſi
domꝰ. S. cũ alicui. S. de le.j.. DPic gl. h iõ qꝛ teſtõꝛ uoluit pᷣſtari
tribũ certe pſone.q̃ pẽpta nõ põt debẽi. Quidã tenẽt iſtã ſo.
dicẽtes ꝙ pſona libᷣti pempta nõ põt hẽdi pᷣſtari cũ eadẽ com
moditate ⁊ erit alia tribꝰ.ſic dicimꝰ ĩ uſufr.ut.l.ſi uſufructum
mihi ĩ biẽniũ.j.de uſufr.le. Sʒ certe h̊ fuit legata ppꝛietas nõ
uſufruct.⁊ eadẽ ꝓpetas p̃t hẽdi pᷣſtari ⁊ cũ ea cõmoditate qᷓ
t p̃ſtari defũcto. q̃re dic ꝙ h nõ fuit tribꝰlegata ſʒ fuit iuſ/
us emẽ tribũ. ⁊ ſic tenet᷑ ad fem̃ ⁊ poſt moꝛà tenet᷑ ad inteſſe
ſeu eſtiationẽ.qð dic plene ut.S.de le.ij.l.titio.S.ſeia.⁊ ibi dixi

ôWrRRi/XRXn Bictio uſq; qñ ponit ad determiandũ

—EE pᷣdia diſcõtinua ponit ĩcluſiue.h.d.uł
aliter dictio uſq; ex piecturata uolũtate defuncti ponũ indlu/
ſiue etiazx ſi adijciatur termino.qdð de neceſſitate eſt ſeparatuʒ

a termino.hoc dicit.ſed pᷣcedens ſũmariũ plus placet.¶ Nõ

ꝙ dictio uſqʒ ponit᷑ incluſiue.Simile.S.ti.j.l.filius.S.ſi.lʒ q
dã cõtra.S.de dolo.l.ideſt uſqʒ.⁊ qð me.cau.l.ſi cũ exceptio
ne. F. quatenus. ?. Il. f. de exercito. ⁊.l.a caligato.C. de nup.?
Aauc.q;uis.de pꝛocu.⁊ de do.cau.nõ nu.in auẽ.ibi poſita.qᷓ
incipit. q; locum. x. S. illud quoqʒ. ĩ auẽ. de appel. ⁊ intra ꝗ
tẽpoꝛa. ¶ Cõtra hoc tñ op.ꝙ iſta dictio uſqʒ ponat᷑ excluſi/
ue.ut.l. ſlius.S.j.S.ti.ij. Oo.ibi ſi aliter acciperetur reſultaret

pꝛauus intellectus ⁊ cõtra.l.G ſecꝰ.⁊ h pꝛobat etiã in.l.j.S.j.

q per aliũ cau. ap.ubi iſta diſtictio ꝓbatur. Op.-de.l. ſ.
. l.j.S.in flumine.j.de flumi.ubi dictio uſqʒ ponitur excluſi/
ne.ſi eniʒ flumẽ durat uſqʒ ad ripam nõ compꝛehendit᷑ npa.
Sol. duobus modis.pmo ꝙ hᷣ eſt ex pꝛeſumpta uolũtate de
fũcti.qꝛ erat ſub cura eiuſdẽ villici.ut.j.e.l.pᷣdijs.S.titio.⁊.S.
ſe. T. l. ſeie. . tirãne. . de fun. inſtru. Iſtã ſo. videt tenẽ. Gui.
Illud.ppellanone mãe nõ cõtinet᷑ materiatuʒ qð ad
reeſui mam reuerti nõ põt. h. d. Facit ad ſtatutum

ðõ

Pe legat tertio.

qʒ diẽ ꝙ ſiqs poꝛtauerit frumẽtũ ex ciuitatẽ ĩ tãtũ puniat᷑.qd

ſi poꝛtat farina. Certe ſʒ ppꝛiã ſigniſicationẽ nõ tenet qꝛ non
pot redigi ad ſuã mãm ut h.ita dicit Di. In ↄꝛiũ ẽ rõ jm ꝙ vi
diſtis in.l.ſicui lana.S.e.ꝙ lana ſiue ſit filata ſiue nõ donec po
nat in tela ↄtinet᷑ appellatiõe lane.⁊ ſic donec ꝑueniat iuxta ſi
nẽ ꝓximũ ad quẽ deſtinat᷑.ſic in ꝓpoſito appellatiõe frumenti
cõtinet farina donec ex ea fiat panis.ar.d.l.ſicui lana.

Nini Reʒ eſtiate ĩ dotẽ date nõ ptinent ĩlegato em
Cuz nir pti uel parati ſi nõ fuerũt ad uſũ tradite.h.d.

R b Que caſualr᷑ abſt abeẽ nõvident.⁊ q̃ caſualr
Kebus adſũt adeſſe non videntur. h. d. facit.j.e.l. ſi
ita legatũ.

— choꝛus. 25 opat᷑ genus quo ad oẽs.idẽ

₰ opꝑat᷑ particulare quo ad particu
laria. h. d. uel aliter. Hon refert vtru vniuerſalit uel
particularit ul ſingularit᷑ rej diſtiguant᷑.¶ Op.S.ti.j.l.iiij.v.
⁊.vj. So.ſfateoꝛ ꝙ oĩa vident legata tñ qͥ ad ſeparationẽ lega
gatoꝝ eſt dꝛia ut ibi. Itẽ q ac actiõem de euictiõe.ut.l.ſi do/
mus.S.j.S.ti.ij. ⁊.l.vui uẽditio de euic. Itẽ eſt dꝛia q ad peti.
foꝛmãda.⁊ h colligit ex gl.quã hẽs ĩ.l.ſcire debemꝰ.de v.ob.

¶ His uerbi Nũmi repoſiti ut mutuo dent᷑ nõ vi
His Uer 18. gentur eẽ in loco.ſecuj ſi ut ibi perpe

tuo ſint. h. d. ⁊ eſt. S. nõ.facit pꝛo his qui uolũt pꝛobare cõem

uſum loquẽdi ut ſufficiat dicere ſe H audiuiſſe a ſenibus.quod
Naſarauͤtel aleg de ſapal lega⸗ lj5 Sol
Are. de. l. ſeruum ſilij. . ſi aree. S. ti. ij. Sol. ut
Area. Anginnſio hic.

Wor& Op. de. l. qui res. §. areã. j. de ſol. ⁊ de
Seruus. HN fuꝰ. So. h̊ ex uoluntate noua

ad legatariũ pertinet. als ſecus.x ſic cõcoꝛdat cũ ↄꝛijs.

— 11. DPicit ꝙ h faciũt partẽ ſibi ꝑ
bctnn Lemſäm qn bueru. Dich
iuncti.

Aglo. ſiue re tm ſiue re ⁊ uerbis ſiue uerbis tm ſint con
lo. bene dicit pterq; ĩtertio caſu.q; qñ uerbis tm ſũt
cõiunctitũc ab initio nõ uocant᷑ niſi ad partẽlʒ pars alterius

poſſit ſibi accreſcere. ⁊ ſic ſibi partes nõ faciunt ꝑ cõcurſum.

ut. l. ſi duobus. S. fi. . ti. ij. C.l.re cõiuncti.j. .co.
–Eruus Maſculinũ gen cõcipit femininum
— 2nõ ecõtra. h. ð. Qualit maſculinum
coõcipiat femininum. dic ut in.l.j.j. de uer.ſig. Item
dicit hic ꝙ viris legatis pueri ⁊ puelle cõtinent᷑. Cõtra puer ⁊
puella dicunt minoꝛes.xiiij.annis.ut.l.mela ĩ pn.de ali.⁊ ci.
le. ⁊.l.pueri.j.de uer.ſig.ſʒ vir ĩtelligit cũ ꝑuenerit ad adultaʒ
etatẽ.ut.l.cũ quis.S.codicillis.S.e.⁊ ibi nõ.ergo appellatiõe
viri nõ cõtinet puer. So.poſſum dicẽ ꝙ nomẽ viri qũq; ſu/
mitur large qñq; ſtricte ꝓut gl.h̊ dicit de noĩe mulierij ⁊c hoc
placet. Sʒ qd ĩ dubio qmodo cognoſcã an hoc nomẽ vir uel
mulier ponat large ulł ſtricte. Rñdeo qñq; hoc nomẽ mulier
uł vir adijcit alicui ĩdiuiduo. ut berta ẽ mulier ⁊ titi eſt vir.⁊
tũc accipit᷑ mulier.i. coꝛupta ⁊ vir maioꝛ.xiiij. annis ita loq/
tur.S.codicillis.Añq; ꝓfert᷑ ſimplłr nõ relatũ ad aliqð idiui/
duũ.⁊ tũc large ſumit ut nomẽ mulier cõtineat oẽs que ſũt in
ſexu feminino ⁊ vir oẽs qui ſũt in ſexu maſculino ut hic.
Eruus Qui ſugit dicit eſſe in loco a quo fu

o Dis &. Spij ad te., baliſa. 3
α p.j.ad tre.l.baliſta. Bꝛe/
Aod his. dic ut ibi dixi q;tũcũq;. H vo
Ngedd. ⁊ eſt uera ſo. ¶ Item op.de.:.in ſideicommiſ.
S. nunqꝙᷓ;. S. de uſuris. So.ibi dies fuit adiecta gra ſideicom
miſſi. ̊ gra hẽdis.de hᷣ pleneĩ.l.ideicõmiſ.j.ad trebel.C Itẽ
op. de.l. ij. F. . j. de do. pꝛele. So. ut ibi. H

Aqgom toſtate Abpellatione poſterioꝛum con
Idem teſtaton. telberbe⸗ li
C ranergakiee efee

So. diẽ Ro. debent. . o mõ ᷓ debereni ſi eẽnt in ci
uitate ⁊ ſatis bñ dicit. Ael aliter dic ꝙ ea q̃ erãt e urbẽ cau
ſa cuſtodie erãt deputata ut ꝑpetuo eẽnt in urbe. vũ in urbe
eẽ vident ⁊ cedũt legato ut.S.e.l.qſitũ.in ſi. .“
. er Pꝛonomẽ meũ adiectũ certo coꝛpoꝛi
Aper. uerbo pñtis tpis facit demõſtratiõeʒ
incerto coꝛpoꝛi taxationẽ. ſi vo uerbo ſuturi tꝑis
aditionẽ. h. d.de h plene dixi. S.ti.ij.l. ſtichũ qui meus erit.

α Inſpici dʒ ubi res eſſe ſolent ꝑpetuo nõ
ita. Abie deſunt uel abſuntchd.

T fideicommiſſis. teci beedi
legati tinek. ut. l. obuenire. de v. ig. ⁊ dixi l.l. fliũ.

§. ſi legata.j.de le.pᷣſtan.

— t LTex iſta diuiditur in par⸗
K Eco miuncti. tes duas Prürctpalev⸗tano

qtur de coniunctis.ſecundo de effectu cõiũctiõis

ſcilicet de iure accreſcẽdi.ſecũda ibi pꝛefertur ergo. Item pꝛi⸗

ma ſubdiuidit in tres partes.quia pᷣmo loqtur de cõiunctis
re tm. Scðo de coniunctis uerbis tm.Tertio ponit rationẽ
pᷣcedentiuʒ.ſcda ibi item vbis.tertia ibi qm ſemꝑ. Item ſcða
parꝰ pncipal ſpᷣdiuidit ĩ dua.qꝛ pᷣ ponit dictũ.ſcðo illð pbat
ꝑ argumẽtũ a ſufficiẽti diuiſiõe.ſcda ibi ꝙ ſi re tm.Et qꝛler ẽ
bꝛeuis ⁊ hʒ multos v.iõ nõ pono ſũmariũ.¶ Venio ad caſũ
ĩ terminis quẽ pono ꝑ partes.pᷣ q̃ro ꝗ legatarij ſũt re iũcti.
NRñſio pʒ.Scðo q̃rit᷑ ꝗ dicant᷑ vbis cõiũcti.⁊ ſilr patet rũſo.
Tertio qro q̃re iſti ultimi dicant᷑ iũcti vbio nõ aũt re. Rñdet

iuriſcõſultꝰ illi ꝗ ſũt ↄiũcti re uocant᷑ ab initio ad ſolidũ legatũ

⁊ faciũt ſibi partes ꝑ cõcurſũ.ſʒ ĩ caſu.S.ꝓxi.ĩ tex.poſito ſem
per uocant᷑ ad viriles partes ta ab initio qꝙ; ex poſtfacto.me/
rito nõ pñt dici re piũcti ſʒ vbis tm̃ ut h dicii ibi qm ſemꝑ ⁊c̃.
In ſcda parte ꝗ ĩcipit ibi pfert.ſic pone caſũ. Aidi ꝗ ſũt cõiũ
cti re uł uerbis.ſʒ q̃ro de effectu cõiũctiõis.pone vn legatari
us cuiꝰ poꝛtio deſic hʒ aliũ ſibi cõiũctũ re ⁊ vbis.aliũ cõiũctuʒ
vbis tm ul re tm.qrit cui accreſcit poꝛtio defecta ⁊ ſic ꝗs pᷣfert
T iure accreſcẽdi.Rñdet᷑ ꝙ ille ꝗ re ⁊ vbis cõiũct ẽ Blr⸗ oĩb⸗
h. d.pᷣ.Et ſm hoc dictio igi ponit ĩceptiue. Sʒ ꝙ
ꝓbat a ſufficiẽti diuiſõe ⁊ ſic.Aut tu dicis ꝙ piũctre tm̃ pᷣſe
rat᷑ ul etiã cõcurrat cũ ↄiũcto re ul vbis ⁊ certũ ẽ h̊ nõ eẽ uerũ
Aut dicis de piũcto uerbis tm̃ ⁊ nõre ⁊ tũc de hoc poſſet eẽ
6.qꝛ ẽ ↄiũct ex uerbis teſtõꝛis.tñ finalr vitas ẽ ↄiũct re ⁊
bis pᷣferet piũcto vbis tm̃.h.d.Fm lec.Jo.⁊ Aʒo.uer quã
ſequũtur oẽs citramõ.ſm h ibi ꝙ ſirẽ cc.expone ꝙ.i.qꝛ ⁊ oĩa
erũt plana ʒ Di. Ma ibi ponit rõ ſeu ꝓbatio pᷣcedẽtiũ.Mõ/
bilia collige ꝑ te. ¶ Aeniamad ↄꝛia.pᷣ op.⁊ videt᷑ cũ duo
bus ſeparati eedẽ res legant᷑ ſint legatarij oĩno ſeparati nõ cõ
iũcti.ut.l.pe.S.de uſufru.accreſ.So.l.iſta loqtur cũ idẽ teſta
toꝛ religt ab eodẽ hẽde diuerſis legatarijs.lex ↄꝛia loquit qñ
ſt diuerſi teſtõꝛe ulidẽ.tñ a diuerſ hẽdibreliꝗt eãdẽ rẽ. Al
poſſes dicẽ ꝙ ibi eti ſũt cõiũcti re.tñ qꝛ nõ hñt ius accreſcẽdi
dicunt᷑ diſiũcti.⁊ iõ ĩ iure diſiũcti cõit appellãtur. hma tñ ueri

oꝛ. C Scdo op. ⁊ videt᷑ legado ſcdᷣo ꝙ videat᷑ adimẽ a pᷣ.ut

l.ſic. j.de adi.le. So. ut ibi m gl. Alł meli ſʒ Di.nã aut reli
gt ſcðo ſpᷣ cõmemoꝛatiõe pmi legati.puta fũdũ quẽ titio lega
ni lego ſẽpꝛonio ⁊ tũc videt᷑ adimẽ a pᷣ.ałs videt᷑ uoluiſſe ꝙ ſił
currerẽt. ut.l.ſi plibꝰ.S.de le.j.⁊ h.qdð dicut ꝑ Ci.i.l.ſi foꝛti
dianũ.ĩ pn. C.de lega.ſʒ h videt᷑ falſũ.nã video ĩ hẽditate ꝙ ſi
dat᷑ ſcdᷣo ſᷣ cõmemoꝛatiõe pme iſtitutiõis tñ nõ videt᷑ adimẽ
ſʒ videt᷑ uelle eos ſil cõcurrere.ut.S.de hẽ.ĩſti.l.iuł.quoq;.⁊.j.
de vb. ſig.l. tripliciĩ ſ. Dicũt qdã ali ĩ hẽditate q; ĩ legato.x
ſit rõ.qꝛ nõ ita de facili adimit hẽdita ſic legatũ.ut.l.ex parte
ſ. de adi.leg. Sʒ iſta rõ nõ videt᷑ bona.qꝛ ĩ uolũtate ſolẽni de
q̃ loꝗt᷑ ita de facili adimi hereditas ſic legatũ.ut.l.ij.de iniuſ.
teſ. Cene ergo gl.q ẽi.d.l.ſic. Nec aliqd oꝑat cõmemoꝛatio
pmi legati:Ad.l.nã ad ea.de cõ.⁊ de.quam allegat Hi.ubi
videt᷑ caſus.rñdeo ꝙ in eadẽ ꝑſona cõmemoꝛatio pᷣmilegati
opat᷑ adẽptionem ⁊ trãſlationem pmi vt ibi.ſecus in diuerſis
pſonis vt hic.hoc ꝓbat in.l.j.S.fi.Cũ gl.j.de ſtipu.ſer. ¶ Ter⸗
tio op.ꝙ iſti non ſolũ re ſʒ vbis ſũt cõiũcti.nã ſi dico titio lego
fundũ.eũdẽ fũdũ lego ſẽpꝛonio. Iſte oꝛones ſolute reſoluunt
in ↄiũctam ut.l.triplici..videamus.j.de v.ſig.⁊ ſic erũt con/
iũcti verbij. So.ꝗdam dicũt ꝙ Ja.de ra dixit ꝙ iſtud intelli
git in diuerſis partib teſti fint iſta legata.hoc eſt diuinare
TDreſtrigere iſtã mãm ⁊ eſt cõtra tex.inſti.e.S.ſi eadẽ.v.cõgru
it. Alij dicunt ꝙ in.l.triplici.voluta ponit᷑ pꝛo niũcta ad
partes pncipałr acꝗrẽdas nõ quo ad ius accreſcẽdi. Nolẽ/
tes dicẽ ꝙ ſi aliqbus legat᷑ ſolute ꝙ ſʒ qlibet admittat᷑ ad par/
tẽ ſuã ĩ hoc vident᷑ cõiũcti.tamẽ ius accreſcendi nõ hñt ⁊ hoc
dicũt quida moderni.qð oĩno mihi diſplicet.pᷣ per dictã.l.tri
plici.que dicit eos cõiũctos uerbis licet oꝛo ſit ſoluta.ſed effe-⸗
etus cõiũctiõis eſt ius accreſcẽdi vt hac.l.ergo ⁊c. Nꝛeterea
ſi teſtatoꝛ plłres inſtituit partiʒ ſolute partim cõiũctun omnes
videntur coniũcti. Verbi gr̃a publius meuius ⁊ gaius ſint
hẽdes peride eſt ac ſi dixiſſet publi ⁊ meui ⁊ gai. vt.S.de he
re.inſti.l.cuz in teſtõ.S.hec uerba.Tãtũ ergõ hñt ſoluti quã
tum coniũcti. nec ibi diſtinguitur quãtuzʒ 83 partes nec quã
tũ ad ius accreſcẽdi.ergo nec nos debem diſtinguẽ. ut.:.j.S.
gnãllit. de le. pſtã. Ad ↄꝛiũ dic ſic qñq; ſũt poſite ples ꝑſone ĩ
cadẽ oꝛĩone ſolute.⁊ tũc hebent ĩ uerbis coniũcti quo ad oẽm
effectũ ut lutius titius heres ſũto. Ael lutio titio publio lego
fundũ.⁊ tũc ſunt eti vbis coniuncti. Qñq; plures perſone

ſit ueruʒ

—

ergo ⁊c̃. Pꝛeterea vn

pouun?᷑ in diuerſis o?onibus.uerbi gratia lutiũ heredẽ ĩſtituo

BDe legalis tertio

ſempꝛoniũ heredẽ iſtituo. Ael titio lego fůdũ.ſepꝛonio eũdẽ

fundã lego.tũc lʒ dicte oꝛones ſint ſolute tñ nõ ĩiduci piũctio

vbalis.ſic loqtur hoc pn.Fm exẽplũ gl.hoc etiã expᷣſſe pbati

d. l. triplici.ſiqs bñ ĩtueat. Plus dico ꝙ ſi due oꝛones pone⸗/

rent copulatiue nõ iduceret᷑ cõiũctio vᷣbalis.qð foꝛte tibi vide

—

tur mirabile ut.j.dicã ĩ qõnibꝰ. Hꝛeuiter ergo ſi ples perſone
ponunt᷑ĩ eadẽ oꝛone ſolute ĩducit cõiũctio vbalis.ſecꝰñ ponũ
tur in diuerſis oꝛonib ſolute poſitis.¶¶ Quarto op. ⁊ videt

Til ꝗbꝰ eadẽ res legat᷑ ſeparati ſint diſiũctiut.C. de cad.tol.

. ſinaũt diſiũcti. So.iĩ tota illa oſtitutiõe accipiunt᷑ ꝓ iunci
illi ꝗ ſũt cõiũcti re ⁊ xbis uł vbis tm. illi ꝗ nõ ſũt cõiũcti vbis
uocant᷑ diſũcti ut nõ. gl.e.l.S.is ita.⁊ i.O. ne aũt.Ergo dic ꝙ
diſiũcti ſut.ſ. vbis ut ibi.re cõiũcti ut h. ¶ Quito op.ad v.itẽ

vbis. dicit᷑ ꝙ ſi dico titio ⁊ ſeio lego füdũ eq̃lib poꝛtionibus

⁊ tũc ſũt vbis cõiũcti.Cõtra expᷣſſio eoꝝ q tacite lſũt nil oꝑat
ut. l. hec vba.S.dele.j.x.l.nõ recte.C. de ſideiuſ.ſʒj ſi nõ eẽt di/
ctũ eq̃libꝰ poꝛtiõibus tñ ĩtelligebar᷑.ut.S.de le.j.l.legata inuti

liter. S. fi. ergo ⁊c. So. Me. fatet ↄꝛiũ.qꝛ etiã hoc nõ adiecto

eẽnt cõiũcti uerbis tm.Gl.tñ eſt in ↄꝛia opi.ut dicã in qõnibꝰ
⁊ iõ dicas ꝙ expᷣſſio eoꝝ que tacite inſũt ex neceſſitate nil oꝑa
tur. ut dicta.l.hec uerba.ſʒ expᷣſſio eoꝛũ que tacite ĩſũt de uo/
lũtate bñ oꝑatur.ut.l.tal ſcriptura.S.de le.j.in eo qdð ibi dicit
tex.pñti ⁊c.in legato aũt iſũt partes eque uel ieque ud ſolide
utriq; ex uolũtate.ergo ⁊c̃. Poſes etiã aliter dicere ut colli/
git ex his que dicã in qõnibus.Et dicta ſo.ponit e.in.l.ſi
arrogatoꝛ. S. de adop.ĩul.q.¶ Sexto op.ad ſcdam parteʒ ĩ
iure nro nõ dʒ aliꝗd eſſe ſuꝑfluũ ut in pma ↄſtitutiõe.C.circa
mediũ.ſ im lec. Jo.⁊ Aʒo.quãa tenui huicidẽ bis repetitur
ergo ⁊cẽ̃. So.timoꝛe huius ↄꝛij Ro.legit iſtã.l.alio mo. Ter⸗/
tij alio.qua opi.repꝛobat gl.ut habetis ĩ ea.ſʒ nõ examino h
ſz dice. .in. q. Ad gꝛiũ rñdeo.qꝙ nõ eſt ſupfluũ enʒ pmo po/
nit dictũ.ſcðo ratiõem dicti.ut.S.dixi in caſu ʒ Jaco.dera.
nut euitet iſtas ſuꝑfluitates legit aliter illũ v.ſi vo.⁊ hoc modo
q̃rit an ↄiũctus uerbis tm ſit Ponor eo a qẽ relictũ.Certe ſic
⁊ pma poſitio ẽ clarioꝛ.qꝛ hic loꝗtur de p̃latiõe ĩter iſtos cõiũ
ctos.¶Septimo op.⁊ videt᷑ ꝙ iter cõiũctos nõ ſit ius accre
ſcẽdi. ut.S.ti.j.l.? ꝓculo. So.h̊ ſut cõiũcti cõiũctiõe hoĩs.ibi
cõiũctiõe legis.De cõiũctiõe legis ⁊ hoĩs ponit gl.S.de uſu/
fru. accreſcẽ.l.ij.S.idẽ ait.in gl.ſuꝑ uerbo ſociũ.Hoc aũt q̃lit
itelligat᷑.j.dicet. ¶ Nüc accedamꝰ ad maãm iſtã tractãdã pꝑ q̃
ſtiões ⁊ tractem pmo mãm cõiũctoꝛũ.Scðo de effectu cõiũ
ctiõis.ſ.iure accreſcẽdi.⁊ ex pᷣdictis patet ꝙ cõiũctio alia ẽ ho
minis alia legis. Itẽ cõiũcti cõiũctioe hoĩs alij ſũt cõiuncti re
tm.x alij cõiuncti vbis tm̃.⁊ alij re ⁊ uerbis.iõ de ſinguł eſt vi
dẽdũ. Pꝛimo de cõiũctis re tm. Iſti nõ fũt qbus eadẽ res ſe

paratim legat᷑ ut h. Circa h iſurgũt dubia. pmo dubitat᷑ qdi

quãtitate lego titio.x.ſeio lego.x. utrũ ſint re coniuncti ut ad

vyna. x. uocẽtur.an qlibet habeat ſua.x. Et videt᷑ ꝙ ſint re cõ

iſñctiut uocẽtur ad vna.x. nt.l.ſtipulatio iſta. S.eũ qui.j.de v.
ob. C.l.eũ ꝗ ita in pn.ubi h̊ tenet glo.⁊ in.l.ſi mihi ⁊ titio in

pn. eo.ti. Contrarium eſt uerũ ꝙ quilibet habeat ſua.x. ⁊ ſic

nõ ſunt re cõiuncti ſm Pe. ð ſi ꝓbat.magis pꝛeſumũ mul
tiplicatio legati ĩ ꝑſona diuerſoꝝ q; ꝑſona vni.ut.l.oẽs. ⁊.l.
ſi is.j.de ac.⁊ ob.⁊.l.ꝗd ergo.S.ſiqs duos.ð.ti.ij.⁊c qdð nõ.in
l.huiuſmodi.S.j.e.ti.Sʒ ſiqs relinqret eidẽ ꝑſone.x.i diuerſij

nolũtatibꝰ p̃ſumit multiplicatio legati.ut.l.ꝗnquaginta.S.de

ꝓba.ergo multo magis h faciat diuerſita pſonaru.Ad ↄtra
ria rñ. ꝙ aut ꝗs relinqt plłib ſub eadẽ cõceptiõe uerboꝛũ.ut
titio ⁊ ſeio lego.x.⁊ tũc ĩtelligi de hiſdẽ.x.ut.S. de le.j.l.ſiqs

teſtõ.in pn.⁊ ita loquũtur ↄꝛia.ant ſub diuerſis cõceptiõibus

ut titio. x. lego ſẽpꝛonio.x.lego.tẽ hʒ locũ qõ nr̃a. Sʒ pᷣdicta
ſo.videt ð pᷣdicta.l.ſtipulatio iſta.S.eũ q.ubi fuit ſub diuerſis

coõceptioibus. Sʒ rñdeo ⁊ cõſidero vba eiꝰ qui pmittit ſeu le

gat.nã ſi ego ſtipulatoꝛ ĩterrogo te ꝓmitti mihi.x. ⁊ titio.x.

Rũñqdes ꝓmittolʒ diuerſe cõceptiões ſint in mea nengenge L

tñ ſub vna cõceptiõe rñdes ꝓmitto.ita logꝗtur ibi ⁊ i.d.S.eũ gꝗ
H ſi ꝓmitteret ſub diuerſis cõceptiõibus ut ꝓmitto tibi.x.⁊ ꝓ
mitto titio.x.tũc qlibet uocaret᷑ ĩ ſua.x.⁊ ita in.q.nta ⁊ ita vi/

et ĩtelligere Pe. iſtã mãʒ qð ſatis mihi videt de mẽte iuris.

Scðo dubitat᷑ qd ſi eadẽ res legat plib ſeparatĩ h acto ut
glibet hẽat ĩſolidũ utrũ ſint re cõiũcti.adeo ꝙ vno repudiate
alter habeat rẽ ⁊ eſtimationẽ. Aidet ꝙ ſic. ut hac.l.Cõtrariũ
credo.⁊ tunc dicunt᷑ re ↄiũcti q legat᷑ eadẽ res ſeparatiʒ ut h
⁊ ſibi faciunt parte ꝑ ↄcurſũ.ut.S.e.l.iũcti.Et iſta duo re
runtur. tex.ẽ in.l.iĩde nerati.in pn.S.de uſufr. accreſ. Sʒ in
qõne iſta nõ faciũt ſibi hartes ꝑ ncurſũ ergo nõ ſũt re cõicti.
uocal ad rẽ al ad eſtimatiouẽ. ut.l.

—

ſi plurib.ð.de le.j.ergo ⁊c.lʒ ergo pᷣmũ adſit qꝛ ſeparati ſuit
res legata.tñ ultinũ deſñcit.q; nõ faciũt partes p cõcurſum.
Itẽ ecõtra ſi pmũ denciat lʒ ultimũ adſit nõ erũt re cõiuncti.
hoc patet i.l.ltẽ ꝙ ſabinꝰ.S.idẽ iuris.S.de here.iſti.nã illiiſti/
tuti ſine partibꝰnõ fuerũt uocati ad eãdẽ rẽ expᷣſſa uoluntate
deſuncti.vñ ibi deficit pmũ. Nñ nõ habent ut re cõiũcti quůa⸗
tũ ad ius accreſcẽdilʒ ſcõm adſit.qꝛ faciũt ſibi partes ꝑ cõcur
ſũ. Nec ob.ꝙ ex tacita uolũtate defũcti uocant᷑ ad eãdẽ poꝛ
tionẽ qꝛ h nõ ſufficit.ut.S.de uſufr.accreſ.l.iij.⁊ ibinõ.⁊ illa ẽ

rũõ ibi qre poꝛtio deſiciẽs accreſcit oĩbus.qꝛ nullo mõ ſũt cõiũ

cti.QAuicqd gl.male dicat.¶ Tertio dubitat᷑ titiũ iſtituo ĩ di

migdia. ſẽpꝛomiũ iĩ eadẽ dimidia ĩſtituo ĩ q̃ titiũ ĩſtitui.utruʒ iſti

ſint re cõiũcti.NDubiũ ẽ utrũ iſtud relatiuũ q̃ faciat ſimplicẽ re

lationẽ ſic facit i.l.iij.de neg. geſt. ⁊ ibi nõ.⁊.j.de iniur.l.dñm
⁊ tũc nõ eẽnt re cõiũcti.qꝛ nõ ueniũt iſtitutiĩ eagdem dimidia.
Arn faciat ppꝛiã relationẽ ⁊ ſũt re cõiũcti. Iſto ẽ uerũ ĩ dubio

ut. l. triplici. fi.de v.ſig.⁊.l.iuł.qq; ĩ pn.ðe hẽ.iſti.¶Quar/

to dubitaui ꝗd ſi vni legaui totũ alteri partẽ an illi ſint re cõiũ

ctii illa parte.Qð videt᷑ q; eadẽ parẽ duobſeparatĩ legata
Aduertaj qꝛ iſtð ẽ ſotile. Lotũ ⁊ pars quãtũ ad ꝓpoſitũ po
teſt accipi tribꝰ mõis.vno mõ totũ ule ⁊ pars ſbiectiua ſeu pᷣ
dicamẽtal.ut genꝰ ⁊ ſpes.Scðo mõ dicit totũ itegrale ⁊ par
itegral.ut fũdus ꝗ ẽ totũ itegrale diuidi ĩ partes ſtegrales.ſ.
ĩ uſufructũ ⁊ ꝓpꝛietatẽ.⁊/ ꝓpterea ſiqð eoꝛu remoues nõ ẽᷣple
nus fũdus.Lertio mõ accipit᷑ ꝓ toto itegrali ⁊ partibꝰ quoti
tatis.ĩ ꝗbꝰ vna remota nihilomin ĩ alijs partib cõſiſteret fũ
dus ut totfũdus.tertia q̃rta ⁊c. Aut ergo totum legat᷑ vni⁊
pars alteri.pᷣ mõut genꝰ⁊ ſpẽs tũc nõ ſut re ↄiũcti.qꝛ ila ſpẽ⸗
nõ cõtinet᷑ ĩ legato generis cui generi ꝑ ſpẽʒ derogat᷑.ut.l.uxo
rẽ.S.ſeliciſſimo.S.e.⁊.j.e.l.Fuis ĩ ſi.cũ ſiibus. Scðo caſu q
vni legat᷑ füdus alij uſufructus.ĩ uſufructu vident᷑ re cõiũcti ⁊
faciũt ſibi parteꝰ ꝑ ↄcurſũ.ut.j.de uſufr.le.l.ſi alij.⁊.S.de uſu/⸗

fru. accreſ.l. ĩde nerati. S. f.· x. l. i tibi. Tertio caſu qñ vnile/
gat tot fundus. alij tertia uł q̃rta.tc ẽ recurrẽdũ ad diſtinctio

nẽ qẽ i.l.cũ qdð.C. de lega.Aut pᷣ totũ poſtea partẽ.⁊ tẽ videt
adimẽ a p qð dedit ſcdo ⁊ ſic nõ erũt re cõiũcti. Aut pᷣ partẽ
ſcðo totũ.⁊ tũc ĩ illa parte vident᷑ re cõiũcti ⁊ fiat diuiſio ut ibi
nõ.C.l.meuio.i.pn.S.ti.j.⁊ h niſi alidð appareat de mẽte teſta
toꝛis.⁊ iſti ultimirõ ẽ euidẽs.¶ Sʒ videam rõnẽ ĩter pmũ ⁊

ſcðʒ caſũ q̃re ĩ ſco nõ derogat᷑ generi ꝑ ſpẽm ſici pmo. Rũñ.

totũ ule ueriñcat᷑ i q̃libet ſui parte.ut.l.iqd earũ..ĩterẽptum
S.e.⁊.j.vñ cog.l.iter agnatos.vũñ ſi a genẽ adimat᷑ qda ſpẽs
nõ vitiat᷑ legatũ.qꝛ viſicat gen ĩ alij ſpẽbu remanẽtibꝰ.ſecu⸗

iiſcdo caſu.q; remota parte itegralinõ ẽ füdus ſʒ ẽ nuda pꝛo
pꝛietas.⁊ hac rõnẽ tãgit Ol.i.d.l.ſi alij.j.de uſu fr. le.¶ Sʒ

gpᷣdictã op.⁊ videt iĩ toto vlłi ꝙ ſi vnilegat genus ⁊ alij ſpẽs
ſint re cõiuncti ⁊ faciãt partes ↄcurſu.ut.S.de le.j.l.ſi dño ſti

chus. So.lʒ gl.ibi ponat ples ſo.vitas ẽ ꝙ ibi nõ ẽ legatũ ge
nus ⁊ ſpẽs ĩmo eadẽ ſpẽs bis.nã dño fuit legat ſtich fuo le

gata fuit optio fui.h ẽ ille fuquẽ eliget ⁊ ſic ſpẽs eligẽda.me
rito ergo ſi eligi ſtich vident re iũcii ⁊ ita ibitʒ Me. ſic ĩtelli
gil. j.de op.le.l.ſ hẽs.¶Scðo loco pncipalr ẽ vidẽdũ de cõ
iunctis uerbis tm.Et cõiuncti vbis ſüt.ſi dico titio ⁊ ſeio lego
fũdũ eqs poꝛtiõibus ut h. ⁊ qð dicoĩ h̊ articlo idẽ ĩtelligas in
articlo cũ.ut.d.l.triplici. Idẽ ſi due ꝑſone ponanĩ ſolute ĩ ea
deʒ oꝛone.ut titio ⁊ ſeio lego fũdũ eqs poꝛtionibꝰ. ut.d.l.tri

plici. ſec ſi ĩ diuerſis oꝛonib ut dixi.S̊.ĩ tertio ↄꝛio. (Oe.tñ di
cit ꝙ qñ ĩ eadẽ ozone ponuni ſolute ſũt oĩno diſiũcti ut refert

Qi.i.l.j.S.ubi aũt.C.de cadu.tol.qð ẽ ʒ caſu.d.l.triplici.Ter

tio mõ ſit vbałↄiũctio ꝑ nomẽ collectiuũ.ut lego ſilijs fri mei
uel ſpᷣſtituo hẽdes meos. oẽs enĩ ꝗ continẽtur ſbᷣ h̊ noĩe filiss

uł ſᷣ h noĩe hẽdes vident᷑ vbis cõiũcti.ut.l.ĩterdũ.in pᷣn.S.de
hẽ.iſti.⁊ de vul.⁊ pu.l.ſi pꝛ filio.x.S.de le.j.l.ꝗ q̃rtã.S.ſi. Idẽ
i alijs noib collectiuis ut libᷣtis meið cog.⁊ ſilib.lʒ ſit ar. ⸗.S.
de le.ij.l.lutiꝰ. S. lutiꝰ. Sʒ ſoluã.j.i tractatu iuri accreſcẽdi.⁊

ſiſta ſũt clara. ¶ Sʒ circa h iſurgũt dubia. qd ſi copula cadat

ĩter diuerſas oꝛones utrũ ĩducat᷑ cõiũctio vbalis.ut ecce titio
lego fundũ ⁊ ſẽpꝛonio lego fũdũ eꝗs poꝛtionibus.an iſti ſint
vbis cõiũcti.Et videt᷑ ꝙ ſic.q;ꝛ iter eos cadit copula ⁊ q iducit
cõiũctionẽ vbalẽ ut hᷣ ⁊.d.l.triplici.Ego auſus ſũ dicẽ ꝛiũ qð

pᷣ ꝓbo ꝑ caſũ ꝗ.mo.uſu.amit.i.ſic.S.j. Scdo ꝓbo ſic certũ eſt

ꝙ due oꝛones ſolute nõ ĩducũt ↄiũctionẽ vbalẽ.ut hac.l.ĩ pn.

T. d.l.triplici.x ĩſti.e.S.ↄiũcti.ſʒ int duaꝰ oꝛones ſoluta ponit

pict loco copule.ut nõ..l.pcis rerũ.j.ad.l.fal.ĩ gl.adde bãc
T. l.ij. S.due ad carb.i gl.ſup uerbo moliti.x.S.ꝓ ſo.l.cũ duo
bus. S.iĩ coeũda ĩ ulti.gl.illiꝰ.S. Sic ergo tacita copula inter

ioej nõĩduẽ piũctionẽ vbalẽ ergo nec expᷣſſa copula.qꝛ expᷣi.
ſo eoꝝ qᷣ tacite ĩſt nil oꝑat᷑ cũ tacite ĩſit copula de neceſſitate At

De legatß tertio.

nõ eẽt bona gramatica qð facẽnõ debem. ut.l. plauti de au.
⁊ ar.le. Itẽ hoc pꝛobo nõ eſt virtus copule que piũctionẽ uer
palẽ inducit.ſed vnitas ſermonis teſtatoꝛis. qð patet in eo qð
ſupꝛa dixi de duobus ſolute poſitis in eadẽ oꝛatione.⁊ per id
qð dixi de nomine collectiuo.na lʒ ibi nulla ſit copula ſunt tñ
ↄiũcti vbis ꝓpter vnitatẽ monis.⁊ ẽ tex. C. de cadu. tol.S.
ſinaũt ex his.v.hoc ita.Mõ ad ꝓpoſitũ qñ ſũt due oꝛones łʒ
ibi ſit copula tñ ibi ẽ fmõis duplicitas nõ vnitas.vt.S.de vul.
⁊ pupil.l.j.ergo nõ ẽ ↄiũctio vᷣbal.¶ Tertio ĩduco gl.S.ti.j.l.
meuio.in pmo exẽplo.vbi gl.ſẽtit ꝙ piũctio poſita ĩter oꝛone⸗
nõ ĩducit cõiũctionẽ vbalẽ ſiqs eã bñ itueat ⁊ nõ trãſcurſoꝛie.
Lʒ qdã hoc uolentes effugere dicãt ꝙ ülla ẽ ↄpiũctio glo.non
teſtatoꝛis qdð nõ eſt de mẽte gloſatoꝛis. ¶ Quarto ad hoc in
duco dictũ dñi Ja. bu.i qõne quã diſputauit de eo quilega
nit mercatoꝛib ⁊ artiſicib artis lane.ubidicit ꝙ qñq; copu-
la cadit inter duas oꝛones pariter pncipales.⁊ tũc ꝓpꝛie nõ
habet vim copule nec reꝗri concurſus copulatoꝝ. ut.l.j.de
his ꝗ no.ifa.de teſti.l.lege iulia.cum ſilibus.Sʒ qñ copulat
duas oꝛatiões acceſſoꝛie tũc yheie copula.ut.l.ſi hẽdi plu/
rej de cõ.ĩſti. ⁊ ita dico ĩ ꝓpoſito ſi dico titio lego fũdũ ⁊ ſepꝛo
nio lego fũdũ eqꝗs poꝛtiõihꝰ.iſte ſũt due oꝛatioes pariter pnci
pales ⁊ ſeparatus eſt actꝰ legãdi vni ab actu legãdi alteri.⁊
1õ non ſüt cõiũcti uerbaliter. Sʒ ſi dicerẽ dño colle de piſis ⁊
dño ſẽpꝛonio de floꝛẽtia lego fũdũ eqs poꝛtionibꝰ. tũc eſſent
cõiuncti vbis.tex.? in.l.meuio.in pn.S.ti.j.nã ille duo oꝛatio
nes cõiungunt᷑ acceſſoꝛie ⁊ vnus ẽ ſolus actꝰ legadi.nã vbuʒ
lego ſemel fuit poſitũ in oꝛatiõe nõ plies.Si ergo vi agnoſce
re cõiũctos vᷣbis ſempꝑ ĩſpicias vnitatẽ ſᷣmonis utrũ vnus fuit
act' legãdi uel płes.⁊ hoc decidit multa dubia. ut.j.videbi.
¶ Scꝰdo q̃ro dixi ꝙ ꝑ noĩa collectiua ĩducit piũctio uerbali⸗
nungd idẽ ſi ꝑ nola diſtributiua. ut qſꝗs qlibet?⁊ ſilia. Videt
ꝙ noͤ nt. C. de ĩpu. ⁊ ali.pſti.l.ulti.ubi cõpꝛehẽdũt ille dictio
nes ꝗſqs qlibet ⁊ ſiles.tñ qlibet uocat᷑ ad virilẽ.ſʒ ſi eẽnt iũ/
cti tũc uocarent in vnã poꝛtionẽ. ut.d.l.ĩterdũ.de here.inſti.

ꝓhoc facit gl. S. de le. j.l.ꝗq ſiliab. S. j. Dic ꝙ habem iſpicere

vVnitatẽ pᷣmonis ut iã dixi.ut ſi vn fuit act legãdi uel ſubſtitu
endi ſũt uerbis oiũcti. qʒ ibi ſit appoſitũ vbuʒ diſtributiuum.
Vñ dico ꝙ i.l. a. C. de ĩpu. ⁊ all.ſpſti.ibi ſũt vpis piũcti. MNõ
ob. ꝙ glibet nocat᷑ in virilẽ qð ſec eẽt in noĩe collectiuo.qꝛ fa
teoꝛ ꝙ potioꝛ ẽ piũctio ꝑ nomẽ collectiuũ adeo ꝙ uocant in
vnã poꝛtionẽ ⁊ pᷣferi ceteris in iure accreſcẽdi.ut.j.dicaʒ.Si
ſũt ↄiũcti ꝑ nomẽ diſtributiuũ ꝑinde ẽ ac ſi glibet cẽt noĩat ⁊
uocat nec ꝑ noĩationẽ ipediret᷑ uerbalis ↄiũctio.¶ Tertio qꝗᷓ
ro nunqd ꝑ ↄiũctionẽ aduerſatiuã ut aũt uero ⁊ ſiles.ĩducai
iunctio uerbalis. Aidet᷑ ꝙ nõ ut.j.ad tre.:.lutiꝰ.S.ꝗq hẽbat
ubi teſtatoꝛ grauauit hẽdeʒ ut reſtituat hẽditatẽ eo mõ.ut.x.
vncias habeat gaiu duas aũt hẽat ſei.⁊ dicit ibi ꝙ ſi poꝛtio
ſei ultiĩa deſicit nõ accreſcit gaio.ſʒ remanet apud hedẽ. Ergo
patet ; nõ ſũt ↄiũcti ꝑ illa cõiũctionẽ aũt.Cotrariũ dico.non
enĩ facio differẽtiã ĩter ptũctionẽ copulatiuã ⁊ aduerſatiuã utł
aliã. nã ſemp vna ↄiũctio põt poni ꝓ alia qñ opus ẽ.ut nõ.j.
de cõdi. ⁊ de.l. eas cauſas.ſʒ ſolũ ĩſpicio utrũ fuerit unꝰ actus
uł vnꝰ ſermo legãdiuł nõ ut.S.dixi. Nõ ob. ꝛiũ qꝛ ſi ibi ĩſpi
cimꝰ duo fuerũt fmones.iõ nõ ſũt iũcti.¶ QAuarto q̃ro qd
de piũctiõe alternatiua NRũñ.ſi ponit᷑ ĩter ꝑſonas reſoluitur in
diũctiu. ut.l.cũ qdã de v.ſig. ergo ĩducit cõtũctionẽ vybalẽ ſi
vnus ẽ ſmo uel vna oꝛo.¶ Tertio loco pncipaliter q̃rit ꝗ di
cãtur cõiũcti re ⁊ uerbis.Lex.nõ ponit exẽplũ h.ſʒ gl.in.l.j.
5S. fi. de uſufru.accreſ. ponit tale exeplũ titio ⁊ meuio ſtichũ le
go. utriq; eni videt᷑ legatũ iſolidũ.ſʒ cõcurſu faciũt partej per
l. ↄiũctim. S.e.iſta ſũt uerba gl.ibi. Pe.iſtð exẽplũ repꝛobat
tali rõne.ili dicunt᷑ re cõiũcti qb cuilibet ĩſolidũ res aſſignat
ut hac.l. . S. e. l. cõiũcti. Sʒ H̊ videt᷑ cuilibet aſſignata p par/
te. ut. C. ſi plu. vna ſẽ.l.j.x.S.de le.j.l.legata ĩutiliter.i fi.ergo
iſti nõ ſũt re cõiũcti.ſz uerbis tm̃.⁊ hoc ſeqtur Ci. C. de cadu.
tol. S. ubi aũt. Dico gl. optie dicere. qe ꝓ ea ẽ caſus iſti. eo. F.
ſi eadẽ res.v.cõiũcti.ubi ẽ tex.ſi lego titio ⁊ ſeio ſtichũ ſunt cõ
iũctire ⁊ uerbis ⁊ faciũt partes ꝑ cõcurſũ.ꝓ hoc ẽ tex.in.d.l.
triplici de vᷣbo.ſig. cũ Rein uerbo ueluti.q tex.ibi nõ bñ aꝑit
ubi ponii exẽplũ ĩ gl.thẽditate. Pꝛeterea rõ illi.lhoc ꝓbat
nã eos cõiũgit cõplexus noĩs x rei.Et ad rõnem e.rñdeo
q; videtur dare partes.uerũ ẽlegatarijs ↄcurrẽtibꝰ.ſʒ ſermo
teſtatoꝛis cuilibet rẽ aſſignat ĩſolidũ ⁊ hoctʒ Rai. ⁊ citramõ.
e. vo q exẽplũ gl.repꝛobat ponit exemplũ ſi titio lego do/

mũ ſeiana.⁊ ſilr ſẽpꝛonio. Hic ſut cõiũctire ⁊ uerbis ꝓpter co

pulã ⁊.q; utriq; attribuiũ res ĩſolidũ.ſed iſtud exemplũ põtꝓ
cedere.q; vnus ẽ ſermo cũ uerbñ lego ſit poſituʒ in oꝛone.tñ
ab exẽplo gl.nõ diſcedas.qꝛ uerba ſũt tex.ut dixi. Poſffent

mü. iſti ſůt Oiũcti re ⁊ uerbis.nã ut er

poni alia exẽpla.ut filijs titij lego ſũdũ ul ᷣuis meis lego do⸗
cõplexus cõiũgit ergo ⁊c. ut.ð.l.trip ici. Cuarto pncipa
liter eſt vidẽdũ de coiũctiõe legali.⁊ quot modis contingit.
Ad qð dico ꝙ cõiũctio legalis habet locũ qñq; in acqſitiõi⸗/

bus q fiũt ex teſtõ.⁊ iſto caſu cõiũctio legalis ↄtingit vno mõ

ſcilicet qñ ex ꝑſona ei cui relinqtur ꝑpuenit᷑ ad ples. ut ſi vnꝰ
ſeruus pluriũ dñoꝛũ ĩſtituit uel ei legat᷑.ut.l.⁊ ꝓculo.S.ti.j.⁊

de acq.here.l. ſeruus cõis ab extero.⁊. S. de uſufru. accreſ.l.

j. F. j. Eadẽ rõne ſi vni eẽt legatũ aliqd q poſt diẽ cedẽtẽ ante
agnitiõem decederet ꝑluribus hẽdibus relictis oẽs illi hẽdes
dicenĩ in illo legato coiũcti cõiũctiõe legali.q; ex ꝑſona vni
ꝓnenit ad płes.⁊ hoc ẽ utile ꝓpter ius accreſcẽdiut ibi dicaʒ.
Nñq; hʒ locũ cõiũctio legalł in acqſitiõibus ab ĩteſtato ⁊ iſta

ↄtigit duobꝰ mõis.qũq; ex ſimulatiõe ⁊ ſingularitate uoca/

tiõis.qũq; ex idẽtitate rõnis.Et ex ſingularitate uocationis
idẽ.qꝛ ſimul uocatur ad eadẽ bona ad eãdẽ hẽditatem ut ꝓ/
bat.j.ad tertulia.l.j.S.nemo.⁊ de ſuis ⁊ legiti.l.ſi ex plibus.

⁊ de bo.polſ.l.iij.iſi.C.qñ nõ pe.partes.l.j.cũ ſiibus. Scðo
nut dixi ↄtingit ex idẽtitate rõnis.ut qꝛ ꝑ eãdẽ rõnẽ uocantur.

exẽplũ pꝛ decedit relictis duob ſilijs ⁊ duobꝰ nepotibus ex
Rilio pᷣmoꝛtuo oẽs uocant᷑ ad ſucceſſionẽ ſimul.ſʒ nõ eadẽ ra/
tiõe. Maã filij uocant᷑ qꝛ ilij.nepotes uocant᷑ ĩ vnã poꝛtion
qꝛ vnã pſonã.iſ.pꝛis repñtat.⁊ iõ ĩter ſe plus ſũt cõmũcti.⁊ he
utile ꝓpter defectũ iuris accreſcẽdiut.j.dicã.h ꝓbat᷑ inſti.de
3 . duobin pn.de cõiũ.cũ ema.li.⁊.l.j.S.ſiqs ex nepoti
bus. Moſſet etiã diuidi iſta ↄiũctio in cõiũctionẽ iuris ciuilis
⁊ ptoꝛij.q̊ hᷣ nõ ꝓſequoꝛ.q; eq̃liter ꝓcedũt. Sʒ iuxta pᷣdicta

poſſet dubitari utrũ dicant cõiũctire uł uerbis ułre ⁊ uerbis.

Ag ð dico ꝙ iura iſto mõ loquẽdi nõ utunt᷑ ĩ cõiüctiõe lega
li.Si tñ expediret dicẽ dicerẽ eos cõiũctos uerbis tm.ſj glo.
tenet ꝙ dicant᷑ cõiũcti re ⁊ uerbis in.l.j.S.idẽ.ff.de uſuir.ac.
nã uocant᷑ noĩe collectiuo libi agnati cognati ⁊ ſilia noĩa. tẽ
noeant᷑ in partes ſeparatas uel iĩ viriles uel ĩ ſtirpes.ut.C. de
ſuis ⁊ le.auẽ.in ſucceſſiõe.⁊ ad tre.auc.ceſſate.⁊ auc.poſt fra
tres cũ ſilibus. Hoc etiã apparebit ex effectu iuris accreſcen
di.qꝛ accreſcit cũ onere.ut dicã h de piũctis ſufficiãt.¶ Nũc
de effectu iũctiõis ẽ traſcurrẽdũ ⁊ eſt ſciẽdũ ꝙ cõiunctio hʒ
multos effectꝰ.pmo qñ cõiũctus uocat in vnà poꝛtionẽ.ut.:.
lane.ſcdo rñſo. S.de le.ij.⁊ de hẽ.ĩſti.l.titiꝰ.⁊.l.ĩterdũ.cũ ſiſli
bus. Itẽ hʒ aliũ effectũ q; ſubſtitutio recipꝛoca ĩuicẽ videĩ ſa/
cta fm oꝛdinẽ coniunctionis.ut.l.coheredi.S.ꝗ diſcretas.S.
de vul. ⁊ pu.⁊ de his nil ad pñs. Habet ⁊ tertiũ effectũ.ſ.iure
accreſcẽdi ⁊ de hoc agẽdũ ẽ in quo ꝓcedã h oꝛdine.qꝛ qᷓram
pncipalr de.v goniue. Pealntl. hñt ius accreſcẽdi. Se
cũdo ꝗ p̃ferat in lure accreſcẽdi.Certio qñ locũ habeat iuꝰ ac
creſcẽdi.Quarto q̃liter ⁊ ad ꝗd locũ hʒ.Quinto de iure ac/
creſcendi ex cõiũctiõe legali.Sexto utrũ ius accreſcẽdihabe
at locum in diſpoſitiõibus iter viuos. Inter pꝛedictas ſoꝛma
bimus.q.acceſſoꝛias.¶Mꝛimo igit᷑ qro nungꝗd inter coniũ
ctos re tm ſit ius accreſcẽdi.Et videt ꝙ nõ ſed ſolum ius non
decreſcendi.ut.C. de cadu.tol.S.ſinaũt a deſiciẽtis. In ↄꝛinʒ
ꝙ ſit ius accreſcẽdi.ut.j.de cõdi.⁊ demon.l..h ſcriptura.C.l:.ſi
ſeparatiʒ. Sol.dicamaut ples ſũt re piũcti ut ĩ uſufructu. aut
Tppꝛietate. Mꝛimo caſu aut poꝛtio vni deficit añ acqſitũ nſu
fructũ ⁊ hʒ locũ ius nõ decreſcẽdi.Aut deſicit poſtq; ſemel ſu
it acqſitũ ⁊ tũc hʒ locũ ius accreſcẽdi. Na ſemel decreuit ut/p
batur.S. de uſufru.accreſ.l.j.S.ĩterdũ. Scdo caſu hʒ locũ ius
non decreſcẽdi ut.d.S. ſinaũt a dencient. Nec ob.l. hec ſcri
ptura. ⁊. l.ſi ſeparatiʒ. q; expone accreſcit ideſt nõ decreſcit ut
ibi nõ.⁊ idẽ de oĩbꝰ.ll.ſimilibꝰ qdð dixi in uſufructu.idẽ dicas
in oĩbus caſib ubi poſt acqſitiõeʒ hʒ locũ ius accreſcẽdi qð.j.
dicã. ¶ Scðdo q̃ro nunqd int ↄiũctos vbis tm ſit ius accreſcẽ
di.Et bꝛeuiter dico aut ſunt cõiuncti uerbis.ſed in re eſt oĩno
diſiũctio.ut titio ⁊ meuio lego ſinguł ſingulos fuos ⁊ nõ ha/
bet locũ ius accreſcẽdi.ut.S. de le.j.l.huiuſmodi.S.quibus.
Vel lego titio ⁊ ſeio ſundũ factis poꝛtionibus pꝛo diuiſo.tũc
eni quelibet pars diuiſa eſt ſeparatus fundus.ut.j.de vbo.
ſigni.l.recte dicimꝰ.S.ſi.⁊ etiã tũc nõ habet locuʒ ius accreſcẽ
di. ut.l.j. ſecũdo rñſo.S.de uſufru. accrel.ᷣm uerũ intellectuzʒ.
Alið exẽpiũ.s.ꝗ.mo.uſufru.amit.l.ij.in pn. Aut in re non
eſt oĩno diſiunctio.ut lego fundũ equis poꝛtionibus pꝛo indi
uiſo. ⁊ nn partes tunc nõ poſſunt ad oculum oſtendi.ut.l.
meui.S. duobus.S.ti.j.⁊ habet locũ ius accreſcẽdi ut hic ⁊ ĩ
tota mà. ¶ Tertio qᷓro nundd iter cõiũctos re ⁊ uerbis ſit iuj
accreſcendi.Quidam ꝙ ſic.nam tenetur ſubire onus partis
deficient.ut nõ.in.S.ſinautẽ a deficientis iam dicto.ſj ulli qui
ueniunt ꝑ ius nõ decreſcẽdi nõ tenent᷑ ſubire tale onus.ergo

dictis patet. noĩs ⁊ rei

lol,

— — — — — —

7

reſtat ꝙ ↄiũcti re ⁊ uerbis ueniãt ꝑ ius accreſcẽdi. Pico ðꝛiũ
qꝙ ueniũt ꝑ ius nõ decreſcẽdi cũ faciãt ſibi partes ꝑ ↄcurſũ.ut
iſti.eo.S.ſi eadẽ res.⁊ gl.in.l.j.S.fi.de uſuſru.accreſ.⁊.s.dixi
Hoc etiã nõ.S.e.l.cõiũcti.lʒ ibi in tertio dicto gl.nõ bene di/
cat.ut ibi ꝑ Di. Niſtigue ergo ut.S.dixii cõiũctis re tm.Ad
nõnem pᷣdictã rñũde ꝙ ulð qð ſubit onus alia rõne cõtigitut.j.
dicã in.iiij.q.pncipali. ¶Quero q̃rto nunqd iter oĩno diſiũ
ctos ſit ius accreſcẽdi. Rñ.aut loqris ĩter legatario.⁊ cõſtat
ꝙ; nõut.ð.de uſufru.accrei.l.j.ĩ pn.⁊.S.ti.j.l.⁊/ ꝓculo cũ ſimi
libꝰ. Aut ĩter hẽdes.⁊ tũc aut defũct ẽ puat aut miles. Pꝛi
mo caſu ẽ locꝰ iuri accreſ.ut.S.de here.iſti.l.hẽdes.ſʒ nõ i par
tibus.ut.C. de cadu.tol.S.is ita.⁊.j.de ſuis ⁊ le.l.ſi ex pluri/
bus. ⁊c. S. de here.iĩſti.l.j.S.ſi ex füdo.Rõ ne decedat ꝗs pꝛo
parte teſtat' ⁊ ꝓ parte ĩteſtatus. Al dic alit rõnẽ ut hẽs per
Ci.i.d.S.is ita circa pncipiũ.Scðo caſu aut ẽ miles ꝗ põt de
cedere ꝓ parte teſtatꝰ ⁊ ꝓ parte ĩteſtatus.dic ut nõ plene.C.
de teſta. mili.l.ij.p gl. ¶ QRTuinto qᷓro an ius accreſcẽdi tran/
ſeat ĩ ſucceſſoꝛẽ.⁊ tũc dic.Aut q̃ris ĩ uſufructu ⁊ nõ trãſit ĩ he
redẽ vniuerſalẽ.q; ꝑ moꝛtẽ extinguit uſuf.nec in ſucceſſoꝛẽ ſin
gularẽ.qꝛ uſufruct accreſcit ꝑſone nõ poꝛtiõi.ut.l.lſterdũ. S.
de uſufr. accreſ.⁊.j.de exce.”rei iudi.l.⁊ an eãdẽ.S.qꝗ cũ partẽ
Aut q̃ris ĩ ꝓpꝛietate.⁊ tũc aut in hẽditate aut ĩ legato. Si in

hẽditate.aut q̃ris de ſucceſſoꝛe uli ⁊ trãſit iuꝰ accreſcẽdi.ut.C.

de cadu. tollẽ.S.is ita.⁊ de ſuis ⁊ le.l.ſi ex pluribus.Zlut de
ſucceſſoꝛe ſingulari ut de emptoꝛe.⁊ tũc cũ ille q uẽdit nihilo/
minꝰ remanet hẽs ⁊ apud eũ ẽ ius accreſcẽdi hm Ne.ar.j.de
vul.ſub.l.ex facto.S.iuł. Iſtud dictum e.videt tolli. .de
acg.here.l.ſi totã. AVñ tuti eſt dicere idẽ in hẽditate qdð in le
gato.Si uero q̃ris de legato tũc ĩdiſtincte trãſit ius accreſcẽ
di in ſucceſſoꝛẽ vniuerſalẽ ⁊ fingularẽ.qꝛ accreſcit poꝛtioni nõ
pſone.ut.j.de odi. ⁊ de.lʒ.hec ſcriptura.S.ſfi.de uſufr.l.ſi titio
S.j7. c. d.l. iterdũ de uſufr. accre. ¶ Scðo pᷣncipał ẽ videndũ
qs cõiũct pᷣferat᷑ ⁊ cui.Quero p ſi ſũt cõiũcti eadẽ cõiũctiõe
utrũ alter alteri p̃ferat᷑. Ad qð dico ꝙ cõiũctire tm neuter al
teri pᷣferat᷑.ſiue enĩ utriq; ẽ aſſignata eadẽ res ⁊ nõ ẽ rõ q̃re in
nicẽ pᷣferant᷑ ſiue vni ſit aſſignata pars alteri tota.⁊ ſimiliter
nterq; admittit ad ius accreſcẽdi.ut.l.meuio.S.ti.j.m tertiã
lec.qꝗᷓ cõiter tenet.Cõiũcti vo uerbis tm pñt eſſe diuerſimode.
⁊ iõ iuicẽ pñt pᷣferri.DPico enĩ ꝙ ↄiuncti ꝑ nomẽ collectiuũ pᷣ
ferunt᷑ iũci ꝑ copulatiuã.ut ĩ hoc exẽplo titi ĩ dimidia tifra
tris mei filij in alia dimidia hẽdes ſint. Oẽs eni iſti ſũt ↄiũcti
uerbis.tñ ſi vnus ex filijs fris repudiat accreſcit fratrib ſuis
nõ titio. Liti enĩ eſt minus cõiunctus ⁊ quodãmodo reſpe/
ctu filioꝛũ fratris ſeparat᷑ ut.S.de bere iſtiſ iterdi in pn.⁊ qð
ibi nõ.ꝓ hoc.S.de uſuſr. accreſcẽ.l.ſiꝗs titio.ad ꝗd enĩ pone

ret᷑ lex ula ĩ illo titulo ubi tractat᷑ de iure accreſcẽ.niſi ut oſtẽde

ret üctos ꝑ nomẽ collectiuũ reuocariĩ vnã poꝛtionẽ ⁊ pᷣfer/
ri alijs ĩ iure accreſcẽ.inter ſe. Mꝛeterea hoc patet ex.l.ſcire
debem·. j. de vbo.ob.vñ maioꝛ vnitas ĩducit᷑ per nomẽ colle
ctiuũ qᷓ; ſi reʒj copulatiue ⁊ ſimul nominareni.ſecſi eẽnt nomi
nate ꝑ nomẽ diſtributiuũ. q; tũc ꝑinde ceſſat ac ſi eẽnt ſingu⸗
lariter noĩate ut.S.dixi.Cõiũcti vo re ⁊ uerbis ex eo ꝙ re nul
lus alteri pᷣfert᷑ ut patet ex pᷣdictis ex eo ꝙ uerbis poſſet indu
ci ius pᷣlatiõis.ut ĩ hoc exẽplo.Titi⁊ fratris meis ſilij hẽdes

ſuto.iſti ſũt ↄiunctire ⁊ bis ⁊ ſi deſicit vna poꝛtio accreſcit

alijs filijs antecq; titio.ar.d.l.ĩterdũ. cũ ſimilib ⁊ rõnibꝰ.S.al
legatis.Huic opiniõi accedat.j.de ↄ tab.l.ſi duobꝰ.in pn.⁊
de viũgẽ. cũ engl l. ſa⸗ ex nepo.ex mẽte quoꝛũ iuriũ vi
deti pbari dicta opio. Sʒ pᷣdicta videt.lʒ.lutiꝰ.S.ti.j.ubi no/
mẽ collectiuũ nõ oꝑat᷑ plus qᷓ; ſpãlis enũeratio. So.dic̃ Ja.

de are.ꝙ ꝑilla vba quos teſtamẽto manumiſi ⁊ẽ.videt᷑ eo ſpe

tialiter notare.qð tenet.Ci.C. de impu.⁊ ali.ſubſti.l.fi. Iſta
ſol. eſt Z caſũ.l.ſi pater.S.de vul.⁊ pu.ubi iſta pba quos mihi
iſtitui nõ mutant ſigniſicationẽ nominis collectiui. Dic ergo
ad.S.luti.ut ibi ꝑ gl.qꝛ ulud ex eo ꝙ uetuit alienari ex famili
am. quÄ ſolu.ibi tenet Hi. Itẽ cõtra pᷣdicta videt᷑.j.de re.du.
l.utrũ in pn.ubi pmo legauit ⁊ ſic ſub noĩe collectiuo.ſi tamẽ

plure naſcũtur ꝗlibet nocat᷑ in virilẽ. So.ut ibi ꝑ Di.qꝛ ibiẽ

ueriſimile ſi teſtatoꝛ plures naſcituros eſtimaſſet ꝙ oĩbus le/
gaſſet. ¶ Scðo qꝗro qnõ plures hñtes ius accreſcẽdi.ſi ſũt di

uer ſe cõditiõis ĩnicẽ pferant.Et cõſtat cõiũctos pᷣferri diſiun
ctis.ut.l.hẽdes.s.dẽ hẽ.iſti.⁊.l.ſi liber hõ.S.cũ ꝗs.cũ ſimili⸗

bus. Itẽ oſtat ↄiũctum re ⁊ vbis pᷣferri ↄiũcto vbis tm̃.Sed
pone ꝙ ille cuiꝰ poꝛtio deficit hʒ ꝓnũ cᷣiictũ re tm̃ aliũ ↄiũctũ
vbis tm.ꝗs pᷣfert. In h̊ ſũt opi.Quidã ut Ro.dicũt ↄiũctuʒ
re tm p̃ferri.⁊ ita legũt iſta.l.in ſi.ꝓ hoc facit qꝛ ↄiuncti re tin
ueniũt ꝑ ius nõ decreſcẽdi.⁊ ſic euitãt dãnũ. ↄiũctus vbis tm̃
uenit ꝑ ius accreſcẽdi ⁊ ſic q̃rit lucrũ ergo ⁊c̃.ut.C.de iure de

De legatis tertio

li.l. f.. S. licẽtia.de codicil.l.ñ.cũ ſi. Alij ut Hu.dicũt ð.ſ.con

iunctũ vbis pᷣferri. ⁊ ſic legũt iſtã.l.⁊ iſtã opi.ſeqt Ne.Ad h

adducit rõnes.Cõiũctio ꝗᷓ ſit uerbis ꝓcedit ex uolutate teſtã/
tis.cõiũctio realis inducit ex vnitate rei.ergo cõiunctio vba/
lis dʒ eẽ potioꝛ.ar.j.de cõdi.⁊ de.l.in ↄditiõe.in pn. Sʒ iſta
rõ nõ placet.qꝛ etiã ↄiunctio realis ꝓcedit ex uoluùtate teſtan
tis aſſignãtis rẽ ſeparatĩ utriq;. Nꝛeterea piũcti uerbis repu
tant᷑ vnũ coꝛpꝰ.ut.C. de ca.tollen.S.ubi aũt.ergo debẽt repu
tari magis ↄiuncti. Sʒ certe nõ video rõnẽ quare vnitas ex
parte ꝑſone operet᷑ plus qᷓ; vnitas ex parte rei. Tertio ꝑbat
qꝛ ꝗ in vno grauat in alio releuat.ut.l.eũ q de iureiurã. Sed
ↄiunctio uerbalis accreſcit cũ onere ⁊ in h̊ grauaf. ergo rele/
uet᷑ alio ꝙ p̃ferat. Sed certe uolũtas teſtatis tollit cotrariũ.
Quarto ꝓbat.uolũtas defuncti dʒ iterpᷣtari ut ualeat.ſʒ ſi p/
ferat᷑ ↄiunctꝰ uerbis ualet onus legato adiectũ. ſi Pferakron⸗
iunctusre vitiat.ergo ⁊c.ar.S.de his que ĩ teſta.delẽ.l.ꝓxĩe.
S. in re dubia. Sed rñdeo ꝙ ꝓcedit ex tacita uolũtate defun
cti ꝗ rem vnicuiq; totã aſſignauit.ar.C. de ca.tol.S.ſʒ ne ua/
rietaſ.x ita dic.ð. Rai.Tertia fuit opi. Jo.⁊ Aʒo.quã.S.te
nui ponẽdo caſũ ꝙ ↄcurrat equatłr.⁊ hpbat᷑ ex iſta.l.legẽdo
ut.S.dixi. Itẽ ꝓ hoc ẽ caſus.S.de here.iſti.l.ſi ita quis heres
l.deſtruit oẽs pᷣdictas opi. e. aũt ut.d.l.effugiat dicit q;
ibi oẽs ſũt oiuncti uerbis ⁊ ĩter pmã ĩſtitutiõem ⁊ ſecundã dʒ
eſſe pũctus ꝓ copula.ſed hoc eſt falſu. ꝛimo qꝛ ibi ſũt due

oꝛatiões ſolute.ergo non ſũt cõiũctiuerbis ut hac.l.⁊.S.dixi.

Hꝛeterea ſi ibi pᷣm eẽt ↄiũct vbis eẽt etiã ↄiunctus re cum
pmo aſſignauit totũ ſecũdo totuʒ per partej.⁊ ſic pꝛimꝰ tanqᷓ;
re ⁊ uerbis cõiunctus pᷣfertur qð eſt cõtra illam.l.Tene ergo
opinio. Jo.⁊ Aʒo.in hac.l.ut.S.dixi.⁊ hoc tenẽt gl.⁊ ultra
mon.Siquis tamẽ diceret cõiunctũ uerbis tm ꝑ nomẽ colle
ctiuuʒ pᷣferri cõiũcto re tm foꝛte nõ eſſet male dictũ per ratio/
nes poſitas.ð.pꝛoxi.queſtio. LTertio quero utrũ cõiunctus pᷣ
feratur ſubſtituto uel ecõuerſo. Rñdeo regula eſt ꝙ ſubſtitu/

tus p̃ferat iuncto.ut.õ.de bo.poſ.Fm tab.l:.ij.S.ſi duo.⁊.C.

de fideicõmiſ.auc̃.h̊ amplius.⁊ in auẽ.de here.⁊ fal.S.ſiquis
autẽ nõ implens.⁊.C. de cadu.tollen.S.in pmo.⁊.S.pꝛo ſecũ
do.⁊ nõ.de acqui.here.l.qui patri.Hoc autẽ fallit ſ ex men/
te teſtatoꝛis apparet aliud tacite uel per cõiecturas.ut pꝛoba
tur.S. de vulga.⁊ pupilla.l.ꝗdam teſtamento. ubi ex conie/
cturata uolũtate defuncti qui erat coniunctus p̃fert᷑ ſubſtitu/
to.⁊ illam.l.ad h̊ nõ.dominꝰ Oldra.Sed circa hoc moue
tale dubiũ pone ꝙ ſubſtitutio nõ habet effectũ uel ꝓpter re⸗

pudiationẽ ſubſtituti uel ꝓpter aliũ caſum. utrum reuerteĩ ad
cõiunctum uel ad euʒ a quo relictũ eſt legatũ in teſtamẽto ul

ad ueniente ab inteſtato in hereditate.Et videt ꝙ nõ ueniat
ad cõiunctum. Mam teſtatoꝛ ſua uolũtate poteſt tollere ius
accreſcẽdi.ar.de cõdi.⁊ de.l.in cõditiõe.⁊ eſt caſus ſᷣm vna
lec.S.de uſufruc.l.dñs.S.j.ſed in tollendo eadem uolũtas
in ſubſtitutiõe inutili ſicut in ea que eſt utilis ergo ⁊cc.ar.S.de
le.j.l.plane in pn.⁊ de adi.le.l.⁊ ſi tranſſerat᷑. Econtra quia
ita demũ videt᷑ uoluiſſe ceſſare ius accreſcẽdi inter cõiunctos
ſi ſubſtitutio ualeret.ar.S.eo.l.ſi iure.erte dubius paſſus ẽ
apud me.tamẽ dico ſic.Aut eadeʒ perſona eſt ſubſtitutus ⁊
coiunctꝰ.⁊ tũc ſi ſubſtitutio eſt nulla uel repudiat ex ſubſtitu

tiõe ⁊ tũc poteſt habere ex iure accreſcẽdi ut pꝛobat᷑ de iniuſ.

teſt. l. pe.ſecũdo reſpõſo.⁊ de hoc eſt tex.Sõ.de acqui.here.l.
nec is.S.heres.⁊.l.ſiquis heres in pn.in ſecũda glo.⁊ in qua
libet ꝑ Di. Aut ſũt diuerſi.qꝛ alius eſt cõiunctus alius ſubſti
tutus.⁊ tũc aut ſubſtitutio deſicit ex cauſa ad hoc deſtinata.
ut rẽ ad cauſam inteſtati deducat.aut quocũq; alio modo.pᷣ
mo caſu nõ r euertit ad ius accreſcẽdi.ſed potius deuenitur

ad ueniẽtes ab inteſtato.ut.S.de iniuſ.teſt.l.pe.ſecũdo reſpõ

ſo.⁊.S.de libe.⁊ poſthu.l.ſi poſthumus.uer.nam cuʒ duobꝰ
Si ſubſtitutio deſicit alio modo tũc reuertit ad coniunctũ.ca
ſus eſt in. ð.l.quidã teſtamẽto.de vulga.⁊ pupil.ſi bene ĩſpici
atur de bo.poſ.m tab.l.ij.S.ſi duo. Ratiões pᷣdictoꝛuʒ ſunt
iſte. in pᷣmo ꝗñ cõiunctũ ſubſtituit uoluit ius eius augere non
minuere.⁊ iõ habet utrunq; ne operet᷑ diminutionẽ id qð fuit
appoſitũ ad augmẽtuʒ. In ſecũdo caſu uoluit ius accreſcen/
di deſicere ita demũ ſi ſubſtitutio haberet effectũ. Sed eo ca
ſu quo rumpii ex cauſa deſtinata ad reʒ ad cauſa inteſtati de
ductã ceſſat ius accreſcẽdi ne operet᷑ contra effectuʒ eius ad
quẽ dictus modus repudiãdi inductus eſt. Sed qñ rumpii
alio modo redit ad coniunctum.⁊ iſta ſunt utilia ⁊ notanda.
AQuarto querũ nũquid cõiũctus pferat᷑ eia quo relictũ eſt
legatũ. Rñ. iũctũ pᷣſerri.ut.d.S.in pmo.x.S.pꝛo ſcdᷣo.⁊..

ubi aũt. Fallit in caſibꝰ quos collige ex his que dicꝗ.j.l ꝓxi.

q.¶ Tertio pncipaliter qᷓro qñ hẽat ius accreſcendi.Qirea

DPe legatß tertio.

hoc ſũt qᷓtuo: vidẽda.pᷣ circa ꝑſonà e cui poꝛtio deſtẽ ne ſit
de caſibꝰ in ꝗbus facit partẽ q nõ admittit᷑ ad partẽ cũ ceſſa/
ret ius accreſcẽdi.qð dicut.s.de leg.j.l.huiuſmodi..ſi titio.
p Die in l plante, d ↄiuncti.lʒ ego ibi aliter dixeriĩ qð omit
io cauſa bꝛeuitatis.de hoc.C. de cadu.tol.S.in pᷣ.⁊ ibi ꝑ glo.
? Ci.Scdo circa legatũ ipᷣm ẽ ↄſiderãdũ utrũ ſit relictuʒ ob

cauſa reitcrabilẽ uel nõ.na ſi relictũ ſit plurib ob cauſa alimẽ
toꝝ q cauſa ẽ reiterabilis.ut.l.alimẽta.S.baſilice.j.de ali.⁊ ci.

le.⁊ nõ.ꝑ Ci.C.de lega.l.cũ q̃ſtio.in ſi.tũc nõ eſt locꝰ iuri ac/
creſcẽdi ut.S.de uſufru.l.dñs.S.j.⁊ ibi nõ..l.pe.S.j.j.ad le/
gẽ fal. Tertio ẽ ↄſiderãdũ circa ꝑſonã eius ꝗ vult ꝑ ius accre
ſcẽdi partẽ deſiciẽtẽ utrũ ipᷣe admittat ad partẽ ſua de iure cõi
an de iure ſpali. Na ſi de iure ſpali nõ hʒ locũ ius accreſcẽdi
ut. .. de cõdi.⁊ de.l.mulieri.⁊ ibi nõ.Certe ĩ hoc ſemꝑ dubita
ui nec ↄcedo ſimplr uerũ eẽ.vñ ſic dico aut ꝗs admittit᷑ de iu
re ſpãliõ uolũtatẽ teſtatoꝛis ⁊ nõ hʒ locũ ius accreſcẽdi.ut.d.

l.mulieri.aut admittit᷑ de iure ſpali ᷣm uolũtatẽ teſtõꝛis.tunc

aut ſlle a d petit legatũ ſuccedit uolũtatẽ teſtoꝛis iure pmittẽ
te.puta ꝑ ↄtra ta.⁊ tũc etiã ceſſat iuꝰ accreſcẽdi.ut.j.de le.pꝛe

ſta.l.iij.S.ſʒ ſi iũcti.⁊.l.ſiliũ.S.ſi legata.e.ti.Aut ille a qͥ peti

tur ſuccedit ſᷣm uolũtatẽ defũcti ⁊ tc eſt locꝰiuri accreſcẽdilʒ
legatari petat de iure ſpali.ut.d.l.ſflliũ.S.fi. AJbi enĩ petit le/
gatũ ab eo ꝗ hʒ poꝛtionẽ hẽditat̃ ex diſpoſitiõe defũcti.⁊ ita
lbi ſentit Hi.lʒ gl.ibi aliter dicat ĩ ſolutiõe ↄꝛij.⁊ idẽ dicerẽ in
minoꝛe in ſtegrũ reſtituto ad legatũ. Mã credo hꝛe ius accre
ſcẽdi lʒ uẽiat de iure ſpali ut.j.de col.bo.l.j.S.j.qdð etiã pʒ eui
dẽti rõne.nã poꝛtio accreſcit poꝛtiõi etiã ſi ſt penes exneũ pꝛe
ter defũcti uolũtatẽ ut.S.dixi.multo magi qñ ẽ apud aliũ ex
uolũtate defũcti. Idẽ dicerẽ in his q petũt vigoꝛe edicti ſigꝗs
omiſſa cauſa teſti. Nã credo eos hẽe ius accreſcẽdi.cũ ꝑinde
teneant᷑ ac ſi adijſſẽt ex teſtõ.ut.l.j.ĩ pn.ſiq omiſſa cau.teſ.q;
lʒz ſuccedat ↄ deſũcti uolũtatẽ tñ h fac iurẽ ꝑmittẽte.ꝓ h.j.ad
l.fal. l.j. S. lex fal.ubi in uolũtate defũcti opuata de iure ſpali
hñt locũ oẽs leges teſtamẽtarie.¶ Sʒ pᷣdicta poſſet ꝗs di
cere illi ꝗ ſuccedũt ꝑ ↄtra ta.ueniũt de iure ſpali ↄtra ius cõe.
ut. . de ↄtra ta.l.qð vulgo. Itẽ ↄtra uolũtatẽ defũcti iure 8
mittẽte tñ ĩter eo eſt ius accreſcẽdi.ut.j.de ↄtra ta.l.ſ duob
in pn.⁊ de ↄiungẽ.cũ emã.li.l.j.S.ſigs ex nepotibꝰ.ergo pᷣdi

cta nõ ſũt va. So.dico p̃dicta va inter legatarios.ſʒ inter hẽ

des qualitercũq; ſuccedãt eſt locus iuri accreſcẽdi ut in ꝛijs
ne ꝗs pꝛo parte hẽat hẽdẽ ꝓ parte non. Fateoꝛ tñ ꝙ ſi qdam
ſuccederent de iure cõi ⁊ Fm uolũtatem ðefuncti.quidam cõ/
tra.qꝙ illi qui ſuccedũt ſᷣm uolũtatẽ eſſent potioꝛes in iure ac/
creſcẽdi ⁊ ultio deueniret᷑ ad eũ ꝗ ſuccedit ↄtra uolũtatẽ defũ
cti.h colligit.j.de bo.pol.l.ſi cũ patrono.in pn.in ultio exem
plo gl. Itẽ pᷣdicta va in iure accreſcẽdi.ſʒ ius nõ decreſcẽdii
diſtincte hʒ locũ.lʒ quis ueniat de iure ſpali ut colligiũ ex glo.
in. d. l.iij. S.ſi ↄiũctiʒ.⁊.l.fliũ.S.ſi.de le.pᷣſtan.diſtingue ergo
plene.aut qris de iure nõ decreſcẽdi.aut de iure accreſcẽdi.⁊
tũc aut ĩiter hẽdes.aut ĩter legatarios.Et ꝑ h determinaĩ que
ſtio ſtatuta ſũt ꝑ italiã ꝙ ſilie ſemie nõ ſuccedãt pꝛi.mõ pone
ꝙ; qdam deceſſit relictis duobſilijs a duab ſiliabꝰ.vnus ex
ſilijs repudiauit uel aliter ẽ excdluſus. cui accreſcit poꝛtio ſua.
Quidã doc.qui diſputauit ſimilẽ q̃ſtionẽ dixit ꝙ ille frater ꝗ
adiuit in eo qð hʒ ultra virilẽ cõputatis ſoꝛoꝛibus hʒ de iure
ſpali ex foꝛma ſtatuti.⁊ iõ pꝛo ea parte nõ hʒ ius accreſcendi
ſ ueniret ad ſoꝛoꝛes.ar.d.l.mulieri.⁊.l.iij.S.ſi iũcti.de le.p̃ᷣ
ſtan. Iſtã determĩationẽ puto falſã.nam cũ poꝛtio deñciens
accreſcit poꝛtiõi nõ ꝑſoneut dictũ eſt.ergo ille ſoꝛoꝛes q nullã
poꝛtionẽ hñt nõ pñt habere ius accreſcẽdi. ꝛeterea in hẽdi
tatibus ſuccedẽtes de iure ſpali cõtra ius cõe hñt ius accreſcẽ
diut mõ dixi.Cõcludo ergo ꝙ ad ſolum fratrem pertinebit.
AQuarto eſt cõſiderãdũ utrũ poꝛtio cõiũcti deſiciat poſtqᷓ
fuit acqſita an ante.q; ſi deſicit poſtq; fuit acquiſita regula ẽ
ꝙ deſficiat ius accreſcẽdi.ut.õ.quẽadmodũ ſer.amit.l.aquaʒ
5§.ſi. ⁊ de uſufru. accreſ.l.j.S. pe. YVallitĩ multis caſbus quos
plene dic. pmo in uſuſru.ut.d.l.j.S.pe.Secũdo in aſſignatio
ne libertoꝛũ.ut.j.de aſſig.li.l.utrũ.in pn.⁊ ibinõ. Tertio.C.
ſi ab imperi.li.ſo.l.j.li.x.QAuarto qñ deſicit ex poſtfacto per
in integrũ reſtitutionẽ qꝛ tũc accreſcit uolẽtiut.S.de acqui.he
re.l.ſi minoꝛ. Quinto qñ ius accreſcẽdi habet vnionẽ in ſub/
ſtitutiõe pupillari.ut.õ.de acq.here.l.qui patri.de quo dicazʒ
j.pꝛoxi.q.circa finẽ. Mõ ob.ad pꝛedicta.S.ſiquis autẽ non

implens in auẽ. de here.⁊ fal.qꝛ rñde ut nõ.in.d.l.j.S.pe.de

uſuſru. accreſ. CQAQuarto pncipaliter qᷓri qualiter ⁊ ad quid
hʒ locũ ius accreſcẽdi. Iſtð qlit᷑ dʒ ĩtelligi qtuoꝛ mõis. Pꝛi
mo qliter.i.utrũ inuitis uel uolẽtibꝰ.Ad qð ſic dic.Aut qrio
de iure nõ decreſcẽdi ⁊ tũc inuiG.q; nõ põt ſcindere legatuʒ.

nt. S. ti. j.l. ij. x.l.ſe. Aut de iure accreſcẽdi ⁊ tc aut ĩter lega/

tarios.aut ĩter hẽdes. Nꝛimo caſu accreſcit uolẽtib tmm. ut
C.de cadu.tol.S.ubi aut.aut ĩter hẽdes.⁊ tũc aut adiuit
poſt poꝛtionẽ defectã.puta repudiatiõe cohẽdis ⁊ accreſcit
oꝛti inuito.S.de acqui.here.l.ſiduo.aut pmo adiuit ⁊ po
ea poꝛtio deſicit.⁊ tũc aut poꝛtio defecta erat ei deſtinata ex
pſſa uoluntate teſtatoꝛis.puta per ſubſtitutũ ⁊ tunc accreſcit
luito.ut.Sõ.de acꝗ.here.l.ſiquis heres.⁊.l.ſi tu ex parte.Aut
nõ erat expꝛeſſe deſtinata. ⁊ tũc aut deficit per reſtitutiõeʒ in
iĩtegrũ ⁊ accreſcit uolenti tm.ut.l.ſi minoꝛ.S.de acqui.here.
Abt alio modo deſicit ⁊ tũc habet locũ.l.cũ hereditate.eo.ti.
Et hoc modo debet ĩtelligi.C. de cadu.tol.l.j.S.is ita.ubi vi
det᷑ dicere ꝙ accreſcit heredibꝰ inuitis.¶ Secũdo dubitat q̃
liter.i.utrũ cuʒ onere uel ſine. Ad hoc dicas aut q̃ris de iure

accreſcẽdi.aut de iure nõ decreſcẽdi.pᷣ caſu aut accreſcit poꝛ/

tio ꝓnõſcripta.aut caduca uł q̃ſi. Si ꝓnõſcripta ⁊ tuc aut ẽ
ꝓnõſcripta delicto 4. n põt cape ⁊ accreſcit cũ onẽ.ut.j.
de his q ꝓnõſcrip.l.ñf.Aut eſt ꝓnõſcripta alio mõ.⁊ tũc auti
legato ⁊ accreſcit ſine onere.ut.l.j.S.in pmo.C. de cadu.tol.
EZiut ĩ hẽditate ⁊ ẽ opi.ut nõ.i.l.qᷓ cõditio.j.de cõdi.⁊ de.⁊ ꝑ
Ci.plene.C.de cadu.tol.S.is ita. Tu tñ dicas ſic in hẽditate
aut eſt on impoſitũ ſimplr ⁊ accreſcit cũ onere.ut.d.S.ſi ijita

Aut nolati ⁊ tũc aut noĩatĩ ab oĩbus ⁊ accreſcit cũ onere.ut

l.qᷓ cõditio.ij.rñſo.j.de cõdi.⁊ de.⁊.l.ciuitatibꝰ.S.lutius.&.
ti.ij. Aut noĩatiʒ ab vno ⁊ accreſcit ſine onere.ut.l.celſus.S.
hi.⁊.l.fi.de le.ij.rõneʒ inter hẽditateʒ ⁊ legatũ ponit Ci.in.ð.
is ita. Rõnẽ inter noĩati ⁊ ſimpliciter collige ex.l.j.S. in ſbᷣ
tutione ad.I.fal. lʒ Ci. aliter dicat in. d.S. is ita. Secundo
caſu qñ accreſcit poꝛtio caduca uł q̃ſ ⁊ tũc cũ onere.ut.C.de
cadu, tol.S. ꝓſcdo.⁊.S.in nouiſſimo.habita diſtinctiõe q ibi
ponit in tex.in.S.ſʒ ut manifeſtet.x.S.ſequẽtibꝰ.Si uero q̃ri
tur de iure nõ decreſcẽdi.tũc aut pcedit ex ↄiunctiõe reali tm
⁊ accreſcit ſine onere.ut.C.de cadu.tol.S.ſinaũt ad deſicien/
tis.⁊ in.l.ſeparatim.de cõdi.⁊ de.Aut ꝓcedit ex cõiũctiõe re
⁊ uerbis ⁊ iũc gl.C.de cadu.tol.S.ſinaut ad deñiciẽtis.dic cũ
onere. Me.dicit ꝙ ſine onere.nã cũ ueniat ꝑ ius nõ decreſcẽ
di eſt eadẽ rõꝗ in cõiũcto re tm. ut refert Ci.in. S. ubi aũt. C.
de cadu.tol. Ja.de are.tenet glo.qð credo uerũ.na ppter cõ
iunctionẽ uerbalẽ videt᷑ onus adiectũ vni repetere in ꝑſonaʒ
alterius.ſi ad eũ totũ legatũ ꝑueuiat.ar.j.de fundo inſtruc.l.
ſeie. S. gaio. Nec ob.huic dicto. S. ti.j.l. f. S. ſeio. q; ibi condi
tio adiecta adherebat perſone.uel dic ut ibi. ¶ Tertio dubi⸗
tat᷑ qualiter.i.utrũ accreſcat pꝛo virili an pꝛo poꝛtionib here
ditarijs uel legatis. Rñdeo pꝛo poꝛtiõibus hereditarijs uel
legatis.ut.S.ti.j.l.meuio in pn.⁊ de here. inſti.l.liber hõ.S.
cũ quis.¶Quarto utrũ accreſcit taliter ꝙ poꝛtio accreſcens
petat᷑ eadeʒ actiõe qua pᷣma an alia. Rñdeo eadẽ actiõe qua
pma ut.S.de uſufruc.lʒ.ſi titio.S.j.⁊ de uſufruc.l.interdum.⁊x
de execu.rei iudi.l.⁊ an eandẽ.ðS.ſi cũ partẽ.¶ Quinto utrũ
ius accreſcendi trahat ad bona impuberis cui quis erat cõiũ
ctus uel nõ.Ad qð ſine argumentis ſic dico.aut quis habet
ius accreſcẽdi ex eo ꝙ cõiũctus tm.⁊ tunc nõ trahit᷑ ad bona
impuberis.qꝛ ſunt diuerſe hereditates ⁊ in diuerſis heredita/
tibu nõ habet locũ iu accreſcẽdi.ut.S.qui.mo.uſufru.amit.
l. ſi ſub cõditione. Aut ius accreſcẽdi eſt vnitũ cum ſubſtitu/
tione pupillari.puta qꝛ idẽ eſt coheres ⁊ ſubſtitutus.⁊ tũc iuj
accreſcẽdi trahit etiam ad bona impuberis.ut.l.qui patri.de
acꝗ.hẽ.⁊ ꝙ ibi loquat᷑ de iure accreſcẽdi patet ex tex. Itẽ pa
tet rõne.ibi enim loꝗtur de herede ſubſtituti ad quẽ nõ tran/
ſiret ſpes pupillaris ſubſtitutiõis.ut.S.de vul.ſubſti.l.qui ha
bebat. c. l.qui liberis.S.hec uerba.ſed ius accreſcendi bene
trãſit ad hẽdes.ut.S.dictũ eſt. Reſtat ergo ꝙ hẽs ibi admit/
tat᷑ iure accreſcẽdi.tñ qꝛ illð ius accreſcendi fuit vnitum cum
abſtimtione pupilan trahit ab ea duo.ſcilicet ꝙ habeat lo⸗/
cũ poſt aditam hereditatẽ.⁊ ꝙ trahatur ad bona ĩpuberis.
⁊ hoc eſt nerum alijs ſubſtitutis deſicientibus.quia als ipſi
ſubſtituti pꝛeferunt᷑ ut ibi notatur.nũc ergo vides intellectuʒ
huius ſingularis ⁊ notabilis caſus.l.qui patri.¶ Quĩto pᷣn
cipaliter queri de iure accreſcendi ex coniunctione legali.⁊
pᷣmo videamus utrũ inter cõiunctos coniunctione legali in
acgſitiõe ex teſtamẽto habeat locum ius accreſcẽdi. Ad qð
ſic dico. Aut loqueris in uſufructu.⁊ habet locum ius accre/
ſcendi. ut.l.j.S.j.sẽ.de uſufruc.accreſcen.ratio qꝛ ipſius ſerui
perſona inſpicitur.ut ibi patet in textu.lʒ quidam de ratione
multum vᷣubitent. Aut loqueris in pꝛopꝛietate.⁊ tunc aut in

hereditate ⁊ habet locum ius accreſcendi.ut.S.de acqui.he/

re.l.ſi ſeruus cõmunis ab extero. ratio ne quis decedat pꝛo
parte teſtatus ⁊ pꝛo parte inteſtatus.aut in legatis.⁊ tũc aut

ſi
,5.

.5.

ld.

Nc⸗
d
ſbi

S. = = S.

——

r— —

—

— — — — — —

De legatis tertio

legatũ ĩ pſona vni ex dñis eſt ab initid pnõſcciptũ c accreſcit
alteri. qꝛ ei v legatũ ꝗ cape põt.ut.l.uerũ.S.ſi Fuo..ꝓ ſocio
de acꝗ.here.l.ſi Fuus cõis.hoeuerũ niſi eẽt ꝓnõſcriptũ ex de
licto vni ex dñis aſcribent᷑ ſᷣuo cõiut.j. de fal.l.ſili.S.ſequẽs
aut legatũ deſicit ex poſtfacto ꝑ repudiationẽ ul alio mõ.⁊x tẽ
nõ eſt loc' iuri accreſcẽdi.ut.l.⁊ ꝓculo.s.ti.j.Et idẽ dicerẽ in
pluribꝰ hẽdibꝰ vni legatarij.ſũt enĩ ↄiũcti ↄiũctiõe legali cuʒ
ex ꝑſona vni' puenit ad plures.vñ dicerẽ ꝙ in.l. legatari. .
de le. j. ſi vnus ex hẽdibꝰ legatarij partẽ ſuà repudiat alijs nõ
accreſcit. hoc tenet Me.lʒ qdam õ. ¶ Scdo qrit de iure ac/
creſcẽdi ex ↄiũctiõe legali in acqſitionib ab ĩteſtato.pone er/
go quẽdã deceſſiſſe relictis ſilijs pluribꝰ. Atẽ relictis pluribus
nepotib ex altero ſilio pᷣmoꝛtuo.vnꝰ ex iſtis repudiat. q̃liter
iter eos eſt ius accreſcẽdi.Rñ.iſti oẽs ſũt ↄiũeti iũctiõe lega
li ex eo ꝙ ſimł nocant᷑. Itẽ nepotes ſũt ĩter ſe iũcti alia rõne
ſ.qꝛ vna rõne nocant᷑ in locũ pꝛis eoꝛũ.aut ergo repudiat vnꝰ
ex nepotib ⁊ accreſcit fratri ſuo tm.qꝛ eſt duplici iure niũctꝰ.
qꝛ ſimul nocãtur. ⁊ qꝛ eadẽ rõne.Aut repudiat vn ex ſilijs.⁊
tuc oẽs uocãtur tã alij filij q; nepotes.q; oẽs ſũt eq̃liter ↄiũcti
ſ. ea niũctiõe.qꝛ ſimul uocãtur. ⁊ h ꝓbat.j.de cõtrata.lł.ſi duo
bus ĩ pn.⁊ de ↄiungẽ.cũ emã.li.l.j.S.ſiꝗs ex nepotibꝰ. h aũt
fallit in caſu ubi vn ex fratrib in poꝛtioe deñciẽte alijs pᷣfert
nt. . de colla. bo. l. ij. S. ſi duo fres. ⁊ rõ ibi patet ĩ tex. ¶ Ter
tio q̃ro iuxta hoc.pone ꝙ pater deceſſit relicꝭ duob filijs ex
vna uxoꝛe.duob ex alia.ſi vn repudiat. utrũ in iure accre/
ſcẽdi pᷣferat᷑ frater utrinq; ↄiũctꝰ.an oẽs pariter admittãtur.
Et videĩ ꝙ frater utrinq; ↄiũct pᷣferat᷑.qꝛ duplici iure piũctꝰ
ergo ⁊c.ut.S.dixi.fac ad hoc.C.de legi.here.auẽ.ceſſante.⁊
auc. poſt fres.⁊ huic dicto videt᷑ accedẽ Hi.S.de vul. ⁊ pu.iĩ
l. coheredi.S.q diſcretas.in.q.quã ibi poſuit.alij habẽt dictã
q̃ſtionẽ in.l.iã hoc inre.e.ti.Ego dico ꝙ oẽs pariter admittũ
tur.nã ↄiũctio legalis de q̃ loqmur nõ ↄtingit ex eo ꝙ plu ⁊
plibꝰmõis ſt ↄſãguinei ⁊ ſibiĩuicẽſucceſſoꝛej.ſʒ ↄtigit ex eo ꝙ
ſimł uocant᷑.ul eadẽ rõne uocant.h̊ patet ex dcã.l.j.S.ſiq ex
nepotibꝰ.j.de iũgẽ.cũ emã.nã ibi ↄſtat patrẽ plus iũctũ ſi
lio.q in p gradu qᷓ; rratrẽ fratri.qꝛ in ſcðo gradu.⁊ tñ ibi pᷣ/
fert frater patri in iure accreſcẽdi qꝛ eadẽ rõne uocatur. at iſti
filij ʒ ex diuerſis matrib oẽs ſimul uocant᷑ ⁊ oẽs eadẽ rõne.ſ.
qꝛ ſilij ʒ ex diuerſis matribꝰ.ergo neuter alteri pᷣfert᷑.⁊ ſi dicte
rõne inſpiciant᷑ oẽs qſtiões occurrẽtes circa iſtos ſucceſſoꝛes
in mã iuris accreſcẽdi poterũt decidi. Nõ obſtat auẽ.ceſſan/
te.qꝛ ibiloꝗtur in ſucceſſiõe quã qꝗs ſibi uẽdicat in bonis fris
moꝛtui qꝛ tũc pᷣfert᷑ pluribꝰ ↄlũctis.ſʒ h tractat de iure accre/
ſcẽdi in bonis patris q̃ adhuc nõ fuerũt qſita fratri.⁊ iõ oẽs
pariter uocant᷑.⁊ pꝛo hoc fac.j.ad trebel.l.ſi. Nec ob.qð diẽ
DNHi. qꝛ illud dictũ repꝛobat᷑ ꝑ doc.ĩter quos eſt dñs Rai.ĩ trs
ctatu ſuo ſſtitutionũ in ma recipꝛoce.uł ſi vis ſuſtinere Di.

potes dicẽ ꝙ queſtio Di.loquat᷑ in ſſtitutiõe pupillari ubi

ſuccedit pupillo ĩ cui ſucceſſiõe frater utrinq; ↄiũct ẽ plus cõ
iũctꝰ.Sʒ ſi loq̃ret᷑ in ſᷣſtitutiõe vulgari ꝑ quã ſuccedit᷑ patri
male diceret ut patet ex p̃dicꝭ. ¶ Auarto qro utrũ accreſcat
ipo iure.an ſit opus noua agnitiõe.Rñ.ut nõ.j.de bo.poſ.l.
ſ cũ pꝛonoĩ pᷣn..C.qũ nõ pe.parte.l.j. ¶ Auĩto ꝗ̃ro utrũ
accreſcat cũ onere uł ſine. Rñ.ꝙ cũ onere.ut.S.ti.j.l.ſi titio ⁊
meuio.S.iulł.⁊ hoc apparet ex eo qð.S.dixi. iũctos ↄiũctiõe
legali hꝛe ꝓ oiũctis vbis.¶Sexto pncipaliter q̃rit nũꝗd in
dilpoſitiõib ĩter viuos ſit locꝰiuri accreſcẽdi. Hꝛeuiter dic ſic
aut q̃ris de iure accreſcẽdi qð pcedit ex oiũctiõe hoĩs.aut de
co qdð pcedit ex piũctiõe legis.pᷣ caſu diſtigue.aut ĩ uſufructu
⁊ hʒ locũ ius accreſcẽdi.ut.s.de uſufru.accreſ.l..j..f. aut in
ꝓpꝛietate uł alio iure.⁊ tũc aut in ĩdiuiduis.⁊ hʒ locũ ius ac/
creſcẽdi.ut.l.ꝓpꝛiũ.S.cõia pᷣdi.qð ĩtellige ut ibi notat.uel po
tius ius nõ decreſcẽdi. Aut induniduis.⁊ tũc aut loqmur in
diſpoſitiõe pncipis.aut inferioꝛis a pncipe.pᷣ caſu hʒ locũ ius

accreſcẽdi.ut.C.ſi ĩpe.li.ſo.li.x.l.j.ſcdo caſu aut ĩtereſt ↄcedẽ

tis ꝙ habeat locũ ius accreſcẽdi.⁊ hʒ locũ ut.S.de otrahen.
emp.l.fundus ille.⁊ qʒ ibi nõ.⁊.j.de vbo.ob.i:.ſi mihi ⁊ titio
in pn.aut ↄcedẽtis nõ ĩtereſt.⁊ nõ hʒ locũ ius accreſcendi.ut
d. l. ſi mihi ⁊ titio.j.de vb.ob.⁊.l.ſi duo patroni in pn.S.de iu
reiur.ſallit in aſſignatiõe liᷣtoꝛũ.ꝙ lʒ nõ ſit legatũ ul ſideicõ/
miſſũ.ut.l.aſſignare.j.de aſſi.liber.tñ hʒ locũ ius accreſcendi
nt.l.utrũ eo.ti.Et iſta ĩducũtur in ar.ad qõnem qũñ duob cõ
cedit feudũ uel emphitheoſis.utrũ ĩter eos ſit ius accreſcendi
De quo ꝑ Ci.in.l.j.C.qũ nõ pe.pari᷑.ꝑ Hi.j.de uſufru.le.l.
codicilł.in dn.⁊ ꝑ eũdem Hi.i.l.ſi mihi ⁊ titio.j.de vb.ob.⁊
ibi dixi.⁊ in Spe.de loca.S.nũc aliqua.v.lxxiij.⁊ v.ſe. Se/⸗
cũdo caſu qũ queri: de iure accreſcẽdi ⁊ ex ↄiũctiõe legali.pu
ta qñ ex ꝑſona vnius ꝑuenit ad plures.puta ſi ßuus plurium

ſtipulat᷑ aut ↄiunctio ab initio eſt ualida in ꝑpſona oium dñoꝝ
ſe⸗ in ꝑpſona vni efficit inualida ꝑ repudiationẽ. aut alio mõ
ex poſtſcõ.⁊ tũc ceſſat iuꝰ accreſcẽdi.ar.S.ti.j.l.⁊ ꝓculo. qꝛ ſi
ſit in ultimis uolũtatibꝰ.multo magis in ↄctibꝰ.Si vo ab ini⸗
tio eſt inualida ⁊ ſic quodãmodo ꝓnõſcripta.tũc aut in ꝑſo⸗
na vni' ex dñis ex cui ꝑſona dicit iualida põt eẽ ſaltẽ ualida
ꝑ viã retẽtiõis.q;ꝛ ꝓmiſit uel donauit nõ ꝓcedẽdo ad traditio
nẽ.⁊ tũc nõ hʒ locũ ius accreſcẽdi.ut.l.ꝓinde.S.ſi Fßuus cõis
j. de ſtip. ſer. aut nõ põt eẽ ualida per viam retentiõi.puta q
eneus ꝓmiſit uel qꝛ ip̃e dñs ꝓmiſit ad traditionẽ ⁊ tũc hʒ lo⸗
cũ ius accreſcẽdi ut.j.de ſtip.ſer.l.j.S.ſi cõis Fuꝰ.⁊.S.de auẽ.
tu.l.ſi ßuus cõis.cũ ſimilibus. ſic itelligo.l.p fuũ.S.j.de acꝗ.
re.do.ſ.ꝙ ibi dñs ꝓceſſit ad traditionẽ.⁊ acqritur alijs ſocijs
tm.⁊ hoc credo uerũ lʒ glo.in.l.uerũ.S.fuo.S.ꝓ ſocio.⁊.d.l.
ꝓinde.S.j.diſtinguat.utrũ ex cauſa liberalitatj uł nõ qð nilẽ
¶ Sʒ iuxta pᷣdicta qᷓro quid ſi ↄcurrit ↄiunctio legis ⁊ hoĩs
uta q; fuus ſtipulatur titio ⁊ ſeio dñis ſuis.ſtipulatio nõ ua/
et in ꝑſona vnius an habeat locũ ius accreſcẽdi inſpecta con
iunctiõe legali uel nõ habeat inſpecta ↄiunctiõe hois.Et cer/
te hʒ locũ.caſus eſt.j.de ſtip.ſer.l.item ſi cõis ſeruus.ſcdorñ/
ſo. ¶ Altimo poſſet queri ꝗd in donatiõe cauſa moꝛtis.utrũ
in ea habeat locũ ius accreſcẽdi.Et videt᷑ ꝙ ſit idem qð i alijs
ↄtractibus.q; accedit ↄtractui magis qᷓ legato. ut nõ..l. qj.
in pn. de do.pꝛe.in ↄtrariũ.j.de dona.cauſa moꝛtis.l.omni-
bus.⁊.l.marcellus.S.j.⁊.l.illud generaliter.pꝛo hoc.q; calu⸗
nõ eſt inter enumeratos in ꝗbus eſt differẽtia inter donatiõeꝭ
cauſa moꝛtis ⁊ legata. ut inſti.de dona.S.j.ſuꝑ uerbo ĩere.ꝓ
hoc qð dictũ eſt de aſſigna.libertoꝛũ que nõ eſt legatũ uel ſi
deicõmiſſu.tñ eſt locu iuri accreſcẽdi.hoc eſt uerũ.caſuj ẽ.C.
de cadu.tollẽ. S.hᷣ oĩa.ubi dicit ꝙ dicta in illa ↄſtitutiõe locũ
habeant etiã in dona. cauſa moꝛtis.ſed in dicta ↄſtitutiõe bᷣn
cipaliter dictũ erat de iure accreſcendi.ergo patet ꝙ babet lo
cũ in donas.cauſa moꝛtis.

Ht⁊. l.noĩatim de condi.⁊ demõ/
in.l.turpia.S.fi.ff. de lega.j. ,B
ediis Verba generalia acceſſoꝛie appoſi
) 1EEtGetg ad ſuum pncipale reſtringuntur
bh. d.⁊ eſt ſatis notabilis caſus.

inſiſto.

Er bis. do, oe din pluribus legibus ideo nõ

WNator Op. de. l. c pater. 5. menſe. . ti. . ubi üle
4 agter. egat mẽſam ernn legare debita ⁊ oĩa

Sol. aliud eſt legare mẽſam ſeu tabulam.ut dici᷑ in vulgari.
iſtud ẽ nomẽ negotiationũ.⁊ ideo ſicut legato calendario ce
dunt nomina debitoꝛum.uut.l.qui filiũ.S.eo.ita erit ſi legetur
menſa ſeu tabula. ſecus ſi leget taberna que eſt nomen loci.
ideo nõ cedũt nomia ut h.idẽ habuiſtis declaratũ ꝑ iuriſcõ.
in.l.taberne.j.de fun.inſtruc.

Titio. Oes iſti caſus ꝗ ſequũtur uſq; ad fineʒ ſunt pul-

chꝛi caſus.Ex ulu teſtatoꝛis magis q; ex inſtru/
mentis emptiõis uolũtas eius ꝑpendi.p.d.¶ Mõ ex.l. iſta
fm glo.ꝙ iſtrumẽta emptiõis nõ ꝓbant ſinẽ ꝑplebanatus.de
quo dic ꝑ Ci.in.l.cũ aliqs.C. de iure de li.⁊ ex de cẽſi.c.cum

olim.⁊ de ꝓba.c.cũ cauſam.⁊ de offi.dele.c.cũ in iure.⁊ ibi

de hoc plene ꝑ Rnno. Re nota ꝙ reus edit actoꝛi ad intẽtio/
nẽ iuuãd.ut dixi.S.e.l.qui cõcubinã.S.cumita.

Ex aditu iudicatur an balnee uł hoꝛt ce
WBalneas. domni. h. d.

Qni; nIgem dicit qð pꝛecedens ⁊ eſt
Qui domum. bonus aawaclierte⸗QeAuer
in. S. balneas.an omnia iſta requirãtur ut balnea cedant do
mui. Rñ.nõ eſt neceſſe ut ꝓbat in iſto.S.qui domũ.puto aũt
ſoluꝰ aditus ſufficiat.ut.l.qð ↄclaue.j.de dã.infec.⁊ faciũt
iſti. S. ad önen de ſcõ fᷣm glo.foꝛmo duas qõnes.vnam ſᷣm
Ja. de raf. Cõſuetudo eſt ꝙ maioꝛ natus hẽat domũ pncipa
lioꝛem ꝑ hunc.S.hẽbit oĩa appẽdẽtia domus quatenus teſta
toꝛ in uſu habuit.ita dicit Ja.de raf.vide.l.ſi.in pn.S.de ſer.
urba. Pdio. Itẽ facit ad aliã qõnẽ.dom eſt poſita in duabꝰ
parochijs. Certe cedat iüli ꝑx quã hʒ aditũ.ut in.S.balneas.⁊
õ edes.⁊.l.qð oclaue.j.de dã.infec.ſed
i hꝛet aditũ per utrãq; parochiã cedet ulli parochi ꝑ quam
hʒ aditũ magis frequẽtatuʒ. ut.l.lega.S.ſi vnus.⁊.l.pedicu
lis. S. argẽto.j. de au.⁊ ar.le.¶ Vltuno vide glo.que incipit
§. ſi partẽ. Iſte due ultime. ll. ſunt ↄꝛie.iõ dic ad.l.ñi.S.de ſer.
ru.pdi.q; ibi nõ erat hoꝛtꝰ domui iniũct nec ad uſũ domus
deputatus. ut ibi nõ. Ad.l.ſi parj.dic ꝙ ex uſu deſtinatoꝛis
pᷣſumũ uoluntas.ut hic ⁊.j.de uſufruc.le.l.dãnas.⁊ h in his

Ominatis. Deſ imn. j.. delib. t poſthu.

Pe legat tertio.

q̃ depẽdẽt ex uolũtate vniꝰ.ut legatũ qð ex uolũtate teſtato-
ris depẽdet.ſ ĩhis q depẽdent ex nolũtate duoꝛũ ut ĩ emptio
ne ⁊ ĩ uẽditiõe nõ ſuat᷑ dcã pᷣſũpta uolũtas.ſʒ diſpõ iuris cõis
q̃ẽ ĩ ſingul partib ſũdi puit debeat᷑ ⁊ cuiuſlibet part aliena/
tionẽ ir u. ia. Arne eott diri Did. ⁊ bene.
A In legato generali non cõtinentur ĩ
Amihi. un uahe .
MD½ VNota ꝙ diẽ cũ inſtro.qꝛ ĩtelli
₰8 verbis. code⸗ debitoꝛũ nec pe/
cunia numerata k ltunüitelligent..4 chame er.
. AAri Mudũ pᷣceptũ teſtõas nõ ualet. hoc
Won 7 lfert᷑ abſolutoꝛiaĩ vna cauſa non
Sempꝛonie. nen ob ſolue rei iudicate in alia

agẽti. h. ð. habuiſti.i.l. aureliꝰ.S.ſi.de libe.le. In pn. hui.l.dẽ

ꝙ; hẽdis hẽs põt alienare.qꝛ nudum pᷣceptũ ẽ.Ex iſto tex.di

cũt doc.ꝙ ꝓhibitio fcã hẽdi ne alienet extẽdit᷑ ad hẽdẽ hẽdis
ſi eẽt ſcã cũ cauſa legitia ita ꝙ nõ eẽt nudũ pᷣceptũ ut hac.l.a
vio ſẽſu. In ꝛiũ facĩ auẽ.de reſti.ſideicõ.S.ij. Pꝛeuit᷑ Ja.
de are. dic debem aduertẽ vba phibitiõis.aut enĩ diẽ teſtõꝛ
noĩando hẽdẽ. ꝓhibeo te ne alienes.⁊ tũc nõ poꝛꝛigit ad hẽ/
des hẽdis.aut ꝓhibuit ĩdiffinite.ut phibeo hẽdẽ ne alienet.⁊
tũc poꝛꝛigit ad oẽs ſucceſſoꝛes.ut hac.l.ĩ ppn. x.j.e.l.i ples.⁊
ĩ auẽ.de reſti.ſdeicõ.S.ij. C Sʒ ꝗd ſi phibuit ꝑ hoc nomẽ ſi
lij ut uolo ne ſilij mei alienẽt.an poꝛꝛigitur ad nepotes. Certe
nõ.ut in auc.de reſti.ſdeicõ.S.ij.⁊ .nd. in.l. olutao. C. de
ſideicõ. ⁊ Ja. de belinane de⸗ reſi ſdeies⸗ in ultn Rione
Appellatiõe fratrũ ↄtinent᷑ ſoꝛoꝛes.al
Ze tum. ege gl. l. res fres. S. de pac.¶ Que/
ro de ꝗb fratrib itelligat. Mꝛeuiter ĩtelligo de frib Pmis tm
ſoſanguineis ul uterinis q ſũt ĩſco gra du.ut.l.iuriſcõſultꝰ.
S.ſcdᷣo gradu.j.de gradibꝰ. als eni nõ appellant᷑ ꝓpꝛie fres
niſi cñ aliq̃ adiectiõe.ut fr patruelł ul ſiles.ut.l.iuriſcõ.S.qrto
gradu. Sed cõtra in.c.adã.in decretis.ubi ſilia fratris ꝗp/
pellatur ſoꝛoꝛ.⁊ ſic appellatio fratris poꝛꝛigitur ad alium qᷓ;
ad filium ꝗẽ ĩ ſco gradu. Rñdeo cauſa euſtãde ↄꝛietat poſ/
ſet fieri illa tal interp̃tatio.vñ ſi eẽnt teſtes q ſic deponerẽt poſ
ſẽt excuſari dicẽdo de ulterioꝛi ꝙ ẽ frat᷑ uł ſoꝛoꝛ.ut.d.c.adã.
als frat᷑ ⁊ ſoꝛoꝛ ꝓpꝛie dicunt᷑ ꝗ ſut in p gradu.ut.S.dixi.

WAIEIGR Ad qſtionẽ facta in tex. gl. rñdet ⁊ dicit
Collegio. ut habes in ea quã vide.videt᷑ dicẽ rn
caſũ.l.fundo.in pn.j.de fun. inſtru. ubi dicẽdo uti optimꝰma
ximuſq; ẽ ut fuit dictũ hic ueniũt etia iſtrumẽta. Rñdeo ſi gl.
nellet ĩtelligẽ de oĩbus pᷣdictis male diceret.qꝛ cõtra caſũ ul
l.ſʒ ſi gl.uoluit ſe referre ad fenũ ⁊ ad paleas ⁊ alia que ſũt ſu/
pꝛa noĩata que nõ ſũt in inſtrumẽto.⁊ tunc bene dicit.

—, Ppρ Hãc. I. hũiſtis de vbo ad vbũ in. l.
W◻ Arte. ater ſiliũ in fi. S.e. Verba iſtõnis
NDirecta ad aliũ nõ ad eũ ꝗ iſtitui᷑ habẽt vim fideicõ/
miſſi. h. d. ⁊ dixi inl paier n Een co vie ut i.
AN. 2£ tiõe familie Otinent᷑ etiã ꝗ a te
— qui. ahe nõ ſũt noĩati.h.d.Ad mdcf
oß nõ oẽs de familia admittãtur. ut.l.peto. S. fe.
g.ti...ſo. ĩtellige h erãt oẽs eq̃les ĩ gradu. als ſecꝰ. ¶ Op.
ꝙ noĩati pferant᷑ ut.l.cũ ita.S.fi.S.ti.j.So.ibi fuerũt noĩatiĩ
ipᷣo ſideicõmiſſo qͥ iubet᷑ a teſtõꝛe rẽ deuenire ad familiã.hᷣ vo
lʒ fuiſſẽt noĩati in pᷣ legato.tñ cũ dixit peto ne exeat de nomĩe
meo.ꝑ hoc videt᷑ relinqre familie cũ neminẽ noĩauit.vñ oẽs
de familia ſimul admittent᷑.¶ Itẽ op.ꝙ nõ oẽ admittant᷑ eqᷓ
liter. ut.l.vnũ ex familia. S.ſi duos.⁊ ibi nõ.S.ti.j.⁊.l.cũ qda
in ſi.e.ti.Rñ.hanc legẽ q̃ dicit oẽs uocari. intellige.ſ.ſi nulla
—erSigien⸗ põt Putsrll Keus utct.
gq WWiiſe erbũ quãta ⁊ uerbũ ſũma refe/
Niſquis. an cis coꝛpoꝛa.h.d.idẽ ꝓbat᷑
in. l.j.em pmã lec.C. de acſ.⁊ ob. ¶ Op.qꝙ hic ſcriptura ad
coꝛpoꝛa nõ poꝛigatur ut.l.talis ſcriptura in ſi. ̊.de le.j. Gl.
ſol. H notabilit ꝙ h̊ appoſuit iſtã ſcripturã in pn. ⁊ poſtea le/
gauit. ibi ecõtra.ita dicit gl.⁊ bñ ⁊ ꝓbat᷑ ꝑ ſineʒ huius.l.dicit
enĩ uolũtatẽ defuncti ſuffragari.vnde glo.que ĩcipit.ſ.in futu
ro.vide ⁊ nõ ex ea ꝙ pᷣcedẽs clauſula eſt maioꝛis efficatie ad
determĩatiõem ſequẽtiũ q; ſequẽs ad determinatiõem pᷣcedẽ/
tium.pꝛo hoc fac qð nõ.in.l.filiũ.j.q di.le.ce.lʒiſtud nõbile
in ſe ſit uerũ.potiſſime in caſu hui.l.ubi clauſula fuit ꝓlata ꝑ
uerbũ de ſuturo.tñ ꝗ ad ↄꝛiũ iſta ſo.nõ placet.qꝛ ĩ.l.talis ſcri/
ptura in ſi.dicit q; illa vba reſpiciunt pᷣterita legata ⁊ futura.
quare dic ꝙ ibi eſt uſus uocabulo pecunie.hic uocabulo ſũ/
me. ul aliter ibi tractat de legato reſtringendo.hic de legato
ampliãdo.iõ appellatiõe pecunie ſeu ſũme cõtinent᷑ oĩa. ut.l.

na qð.S. f. c. l. fe. j. ad trebel. C Altimo nõ ſigniñcationem

vbi quata.de qᷓ etiã tex.in.l.j.Fᷣm pma lec. C.de actio.⁊ obli.
Nota etiã hic ſignincatiõem uerbiſuma.

pe de cõ occurrit. ¶ Op. de.l.cũ virũ.C. de fideicõ
iſ. ueritas ẽ ꝙ h̊ rogauit hereditatẽ ſeu partẽ ſuã heditatis.
ſed in ↄꝛijs rogauit ulł ſimptr uel ulr.qcqd ⁊c. ⁊ ſic in hoc ſi/
deicõ.adhibet᷑ illa diſtinctio que adhibet in legatout h.⁊ gl.
innuit.tetigi in.l.liberto.S.ſiliũ.j.ti.j.⁊.l.pater.S.qndecim.
S.eo.dicã in.l.marcellus.S.quidam.j.ad trebel.

Appellatiõe hẽditat nõ cötineni le
ng e T ſideicõmiſſa.h.d.qð nõ ⁊ ſe/
m

Sdi Iſta ẽ difficilis.l.i tex. Appellatio/
¶Fſid us. ne reliquoꝛũ non cSanetur Petannie

. 8

iam exacta uel q uſibꝰ pꝛiſtamilias eſt depoſita.h.d.

Diuidit in qnq; partes.pᷣ ponũtur uerba teſti.ſcoo ponũtur

uerba libelli ⁊ legatarij ⁊ qualis eſt ſecuta ſmĩa.tertio ponun/
tur uerba eiꝰ ꝗ ſuccũbit ⁊ appellauit.quarto ponunt᷑ ba im
atoꝛis iudicatis.quinto foꝛmat᷑ noua qõ ⁊ ei determiatio.
ſcðᷣa ibi legatari pferebat.tertia ibi ex diuerſo.qrta ibi imꝑa
toꝛ.quinta ibi a pꝛe legatarij. In tex.ibi reliqᷓrum ⁊c.dic.i.rõ
nẽ poſitã ꝙ reliqua erãt reſtituta tam ſua q; colonoꝛuũ. DPi.⁊
ſic petabat pecunià iam exactaʒ.Fſᷣm Hi.iſta.l.hʒ aliq̃s gl. q̃
legũt hũc tex.diuerſis mõis.¶Quero pꝛo declaratione illa
vba in ſcða Harte Poſtee ibi itẽ eoꝛũ quoꝛũ rõnem ⁊c.utrũ ſint
uerba libelli uł teſti. QAuidã ꝙ ſut uerba teſti.alij ꝙ ſũt uerba
libelli.ſi vis ponẽ ꝙ ſint vba libelli ⁊ tex. ꝓcedit magis clare.
uel dic ꝙ ſũt uerba teſti relata in libello. ¶Scðo quero dicit
hic in cõdito als in credito.quero apud quẽ. uidã dicunt
condito apud antiochũ.alij apud ipᷣm pꝛem teſtatoꝛeʒ.⁊ iſta
nõ hʒ dubiũ.ſed pmã tenet gl.ſuꝑ vbo ĩ credito.als in ↄdito.
el. ij. Nõ ergo qð eſt in cõdito ſeu depoſito apud tutoꝛẽ uſibꝰ
pupilli nõ cõtinet᷑ appellatiõe reliquoꝛũ. ¶ Itẽ dẽ in v. ex di⸗
uerſo.reliqua nõ peti qd eſt dicere hoc. Quid dicuũt reliqua
nõ pñt peti.multo minus iſta q nõ ſũt reliq̃. qð nõ placet.q̃re
lege ut dicit gl.nõ petis reliq̃.qꝛ tibi nõ cõtradicet.ſed pet ea
que nõ ſũt reliqᷓ SS iam exactã uel repoſitã in hoꝛeo
ad uſũ pꝛiſta. ¶ Alteri qdã dicũt ꝑ iſtaʒ.l.ꝙ poſitiones fue
rũt introducte per iura ffoꝝ.ut in v.pone.qð nõ placet.quia
h impꝑatoꝛ nõ ĩterrogauit de fcõ ſʒ magis de iure ut hic vides
Interrogatiões aũt que fiũt añ liᷣ conteſ.bene fuerunt ĩtro
ducte per titulũ de interrogatoꝛijs actiõibꝰ.ſed interrogatio
nes que ſiũt poſt lis.oteſ.nõ fuerũt deiſto iure.de hoc ꝑ Ci.ĩ
l. ij. S. ̊ qꝛ. C.de iura.calũ.⁊ ꝑ Jo.an.i.c.j.ex de ↄſeſ.Al.
teriꝰ habes ꝙ; iudex põt h ſupplere pari defectũ de iure t de
facto.hoc examinaui in.l.iiij.S. hoc auteʒ de d.inſec.¶ Vl
timo inducit iſta.l.ꝙ ſufficit iudicẽ in ſentẽtia appellationis
dicere bene iudicatũ uł male.de quo nõ. plene in.l.eos.C.de
appel.⁊ dixi in.l.cũ apud ſempꝛoniũ.j.iudi.ſol.
— J lures Indeſinita equipollet uli. h. ð.
Plures. n hic duo.pᷣ qð dixi in caſu
B ſũmario.de quo in.l.ſi pluribꝰ.S.de le.ij. ¶ Secũdo
nõ ꝙ ſi legatũ eſt relictũ nomiatim ab vnoa ſequentibus in
gradu nõ debetur.ſile in.l.j.S.in ſubſtitutiõe.j.ad.l.fal.⁊.l.j.
in fl. S.e.dixi in.l.lʒ.S.de le.j.¶ Vltimo iſta.l.iducit ad que/
ſtionẽ. dic ſtatutũ ꝗ occidit occidat᷑ niſ habuerit pacẽ ab he/⸗
rede.mõ ꝗda ples hẽdes hʒ.an dʒ habere pacẽ ab oĩbus uel
ſufficit ꝙ ab vno. Iſta.l.facit ꝙ ab oĩbus. Iſtaʒ q̃ſtionẽ exa
minauiin.l.eadẽ.S.cato.de vb.ob.in ultima qöone.

— W In ultimis uolũtati⸗
Er s urbanis. dus illi dicunt ſerui
urbani quos teſtõ urbanoꝛũ numero hũit. h. d. de ᷣ
in.l.urbana ſamilia de vbo. ſig.⁊.l.quẽadmodũ de ſupel.le.

; jij& COp. ꝙ debemus inſpicere id in q;
Lecticariis.¶ nf ur.leegat S. ſi vno. S.

e. Dic ꝙ hic erat cocus viliũ ciboꝛum.⁊ ſic erat officiũ.ut.l.
legatis. .ſi ex offico.S.ðeo.ſecus ſi erat uerſatus circa utrũq;
artiſicium.quia tũc debet inſpici illud in quo magis uerſatur

ut ibi. ita tenet glo. ⁊c bene.

Si alii. Beneri p ſpᷣem derogat᷑.⁊ qdð in duab ſpẽbꝰ

— reperit ĩter legatarios diuerſarũ ſpetierũ cõica
tur. h.d. Mõ tex.ibi ſemꝑ enim ſpes cc̃. Tex.ibi ſi in ſpe.dic
ſ. eadẽ.ibi aut genere.dic.ſ.eodem. ¶ Op.de pꝛincipio ad ſi
nem.nam in pncipio dici ꝙ vnũ eſt genꝰ alidð eſt ſpẽs.in ſine
dicit ꝙ ſüt eiuſdẽ generis ⁊ ſpẽi. Rñdeo ſᷣm ueritatẽ facti h cõ
tingit.nã in pncipio honu ꝙ oẽs erant uerne ⁊ ſic h accipie/
batur ꝓ genere.⁊ ꝗdã textoꝛes.⁊ iſtud accipiebatur pꝛo ſpe.
ſed in ſine quidam erant uerne tm̃.quidam textoꝛes tm̃.qui
dam uerne ⁊ textoꝛes. C Secundo op. iſta talia accidentia
nõ inducũt

. 4

XXa — ———— ——– ———☛ —☛— O.—☛ n ☛ – ——

N

De annu. legaß.

nõ inducũt diuerſitatẽ ſpecincã. ut nõ.iſti. de iure perſo.S.ſi.
Rñdeo ꝙ ꝓpꝛie loquẽdo nõ differũt in ſpetie ̊ largo modo
pñt dici ſpetie differre ⁊ ita loꝗtur hic ⁊ in tota mã ubi generi
p ſpetiẽ derogat᷑ ut dixi inel. ti, epede fu.ĩſtruc. ¶ Op.
dẽ hic ꝙ hi q ſũt in eodẽ genẽ uel ſpetie cõicabũtur. in.l3.titie
textoꝛes.ð.ðde le.j.So.ibi legãdo excipit.hᷣ nõ.ſʒ uere lega/
uit ut ꝓbat iſta diſtictio in tex. ¶ Sʒ hoc op.de.l. legaj.S.
ſi vnꝰ.S.e.ubi dʒ tradi illi artiñcio in quout plurimũ vſabafr᷑.
So.ſfateoꝛ ↄꝛiũ.nã hic dicit plerũq; cõicabũtur.q.d.nõ ſem/
per.ut ſi magis curſoꝛibꝰq; uerni accõmodabat.hoc nõ pla
cet.q; in.l. ia.loqtur in duob artiſicijs.iõ iſpicim in q ma/
gis uerſabat᷑.ſʒ hic ẽ vnũ artiñciũ.aliud ẽ q̃litas ĩſita a na que
qlitas uſũ nõ hʒ.vñ tũc cõicabũtur. ¶ Sʒ ð hoc op.⁊ videĩ
ꝙ artificiũ ſupet officiũ ⁊ ſolũ artifici inſpiciam.ut.S. ꝓxi.
ſz eẽ uernꝗ nõ ẽ officiũ uel artiſiciũ ſed ẽ q̃dã q̃litas inſita a
nã.iõ ab alidq artificio uel officio nõ vinci. Jõ reaſſume duo
uerba.qñq; vnus fuus hʒ vnũ officiũ uel vnũ artiſciũ ⁊ tunc
artinciũ attendit ut.S. pxi.S.⁊.l.textoꝛibꝰ.S.e.⁊.l.lega..ſi
ex officio.qũq; hʒ plura artiſicia ſeu officia ⁊ tũc attẽdit id in
quo magis nerſat.ut.d.l.lega.s.ſi vn.ſʒ ſi in utroq; eq̃liter
nerſaret᷑ tal fuus eẽt cõis eoꝛũ qb Fui dictoꝛũ artiſicioꝛũ eẽnt
legati.ar.puiꝰ.S.⁊ dicte.l.titie textoꝛes.ſi uero ſeruihabeant
vnũ officiũ nel artiñciũ uel vnã aliã q̃litatẽ inſitã a nã tunc ha
beret locũ.S.noſter. ¶ Altio dicit h plerũq;.q̃ro quare dicit
plerũq;. Glo.dat duas ſo.tene ultimã.

di.h.d.ſile in.l.uerbũ reddẽdi de v.ſig.⁊.l.cũ qda.S.

— Bꝛeuit.h.d. Verbũ reddẽ/
FRren meus.. hʒ ſigniſicationẽ ꝑ ſe dan/

di.j.cũ ſinulibus.utrũ hoc ſit ex ppꝛia ſigniſcatione uel ex in/

terpꝛetatione dixi in rubꝛica.S.ſo.ma.

¶ Bue. Si noĩantur aliq̃ idiuidua ſpetiei ↄtẽta ſub genẽ

§. De.

alia ĩ eadẽ ſpetie cõtẽta nõ poꝛꝛigit ulud genuʒ
h. d. ſimile in. l. j.de au. ⁊ ar.le.qð examina ut dixiin.l.q̃ſtuʒ
.pe. J. de fun. inſtruc. lega. . ;—2
xoꝛi Singlarẽ vniuerſale poſitũ neutralit᷑ põt refer
bvri ad oĩa pᷣcedẽtia cuiuſcũq; generis uel numeri
exiſtũt.h.d.Fm nerũ ĩtellectũ. ¶ Op.imo nõ refert᷑ ad oĩa qꝛ
nõ põt fieri ſalua rõne recti rmonis ut.l.plauti de au.⁊ ar.le.
Rñdeo hoc oꝑaĩ ſignũ vłe adiectũ h.ſ.cetera.dic ut.d.l.plau
tius. Et facit iſte.S.ad qõnẽ nõtã ꝑ PBi.in.l.cũ ſilio.S.de le.j.

11W Legat vaſis nõ cedũt alia uaſa in ꝗqbus repo/

ũtur niſi ſint vilis matie.h.d.⁊ eſt bonꝰ caſus.

Cui. Weincihale trahit ad ſe acceſſoꝛiũ q;qᷓ; ſit pꝛecioſiuj

—

2 Aih- Legatis pᷣdijs teſtatoꝛ nõ
c Di habebat. eiis hain ſibi ſũt obli⸗
ata niſi ex ceſſatiõe debitoꝛis ea habeat ut ꝓpꝛia.h.
d. C Mõ tex. ꝙ fere ceſſãte debitoꝛe ⁊c. ¶ Circa hoc glo. ſoꝛ
mat duas ganes ꝗqro ꝗd ſi dixit oĩa pᷣdia.an ueniat pꝛedia
pignoꝛi obligata.Auidã ꝙ ſic. Gl.dicit ðꝛiũ.q; dixit oĩa.
ut patet ĩ greci trãſlatiõe.Cõtra iſtã gl.facit.l.iul.in pn.S.eo.
Rñdeo dictio oẽs facit ꝙ cõpꝛehẽdatur oĩa q̃ pñt cõpꝛehẽdi
ex nã fmonis.ſʒ pdia obligata nõ pñt cõpꝛehẽdi ex nã fmo/
nis.ut.S.e.l.ſuos ergo ⁊c.¶ Itẽ dẽ hic nõ ſũt redacta.q̃ro q̃
liter redigãtur. Dicit gl.ꝙ tatus erat cumulus uſurarum ꝙ
p̃dia nõ ualebãt tãtũ.per hoc põt detminari qõ quã doc.ſoꝛ⸗
mãt in.l.ſfi.C. de re.ali.nõ ali.an ſi ẽ ꝓhibita alienatio ſit ꝓhi/
bita pignoꝛis obligatio diſtĩguit᷑ aut ſut pignoꝛa obligata pꝛo
taãta pecunia ꝙ nõ ẽ ſpes luitiõis ⁊ videt ꝓhibita obligatio.
als nõ.ita dʒ itelligi.l.ĩ quoꝝ.S. de pig.⁊ facit.l.legata in ſi.j.
de bbelle Fin feudis ẽ expᷣſſũ ꝙ nullo mõ lʒ obligare.ut.x.
col. de phi. g erialem. S.rl.
Q. Fundo legatouti ẽ nõ cedunt reliqᷓ colonoꝝ.h.
eto. ¶ Quero q̃re nõ cedũt in kegats reliqᷓ colono
rũ. Rñdeo q; reliq̃ nõ ſũt in fũdo ſʒ vniſoꝛmiter reſpiciũt totũ
pꝛimoniũ.ut.l.deicõmiſ.S.tractatũ.S.de udild.

ra declarat᷑ ad qð ſe habeat. Item p̃ſentis uel pᷣteriti
vba reſtringuntur ad ea ꝗ ſũttꝑe teſti.h.d.¶ NPꝛimo quero
q̃ ſuit rõ q̃re iſta nõ cõtinẽtur. Dicit gl.rõ ẽ qꝛ uerba pᷣſent᷑ tẽ/
poꝛis reſerũtur ad tpᷣs teſti.alia ẽ qꝛ fuerunt repoſita ad tpᷣs.
Cõtra pmãrõnẽ videt tex.iſte.dicit enĩ ⁊ Acad cõditũ ſuerit.
itẽ dicit cõtinebũtur ꝗᷓ ſũt tꝑis ſuturi.iõ ad ſuiurũ debẽt poꝛꝛi/
gi. dic ꝙ ẽ hoc uerbũ pᷣteriti tꝑis ⁊ ſuturi.qꝛ cõditũ ẽ participi
um ſteriti tpis ⁊ ẽ uerbũ erit qð ẽ ſuturi tpis vñ inſpicim tpᷣs
pᷣteritũ.Sed hoc ẽ p caſu.l.cũ tale.S.ſalſã.õ.de odi.⁊ de.ubi
futurũ iſpicim.q̃re dic ꝙ hiciſta ſcriptura põt eẽ ambigua.⁊

—— Siuerbũ põt ſe habere ad pte
XWe s uerbis. tu hotle haber bubte

s.1. ? ſingularis ⁊ ꝑ hac.l. di

põt pꝛimo intelligi ꝙ totũ ſit vns pars ⁊ erit ſuturũ.Alio mõ
ut ſint due partes ut dicamus cõditũ.ſ.de pᷣſenti erit.i.exiſtet
⁊ hic ẽ itellectꝰhuius.l.pꝛopt᷑ uerba q; ſunt hic trãſlata ſint ⁊
trãſtulerint.als iſpicim tpᷣs futurũ ut dixi.¶ Vltio nõ iſtam
l.ad qõnẽ.utrũ cedula manu teſtatoꝛis ſcripta facit ſidẽ. dicit
enim mẽbꝛanis manu mea ſcriptis.de quo dicemus in.l. ſi ita
de con. v de. liveniiſ
R r In legato gener ali veniũt ea qᷓ in in/
dẽ queſut. egen cõtinẽtur.h.d.

Pater Falſa demonſtratio non vitiat legatum.hoc
Aleleddt.

Aluno. Si legatari qdð ſibi dʒ emi ab hẽde emat acti

vonẽ hʒ ad pᷣciu.h.d.ſimile habuiſtis ꝙ poteſt
agi ad pci.ut.l.patronꝰin pn.⁊.l.titia ſeio ĩ pn.S.ti.j.

gi ad ßa
teſt Si legat᷑ res empta pᷣciũ rei dʒ ſolui
¶ aé te atoꝛ. herede nõ a legatario.hoc dicit.

—— —
¶ QOp. de.l.qro.j.ti.ij.ubi hẽs talia nõ pᷣſtat.Gl.ſoluit quã/
doq; ſoluit aliqd pꝛo re habẽda ⁊ tunc re legata a legatario
nõ repeti ut hic.qũq; re habita ſoluiĩ aligd ꝓpt᷑ aliud ut colle
cta tributa ⁊ ſimilia ⁊ tũc dʒ ea ſoluẽ poſſeſſoꝛ.ut.l.ↄꝛia.vide
gl. qᷓ incipit ſʒ p.j.ti.ij.l.qro.⁊ iſtã gl.ppetuo tene mẽti.Ni.de
terminat ſſtã qõnẽ duob modis.pᷣ id qð hic eo habito pᷣ̃ſtat
legatari ẽ uerũ niſi ĩpẽſe equalerẽt fructibꝰ.ut nõ.S.eo.l.qui
cõcubinã.S.qui hoꝛtos.ſecũdo debetis hoc ĩtelligere qñ lega
tur res. utputa lego talẽ rẽ uel lego uſufructũ uel redditus ta/
lis fidi.ſʒ ſi legaret ipſũ incertũ ut q; cõduxit a cõi ꝑuſij certa⸗
poſſeſſiones ⁊ legaui tibi ipſaʒ conductionẽ tũc eẽt ſecus ut in
telligat legatũ qcqd põt eẽ lucri ſeu qcꝗd ꝑ cõductoꝛem ſolui
dʒ.ar.ei qð no.in.l.ſi pꝛioꝛ.S.ſo.ma.⁊. S.ti.j.l.meuio..aree.
n ob. dictus. S.ꝗ hoꝛtos ip.l.qui cõcubinã.S.eo.q; ibiil
lud ꝓpt alia nerba expᷣſſa in legãdo.ſecus ſi ſimpliciter talem
cõductionẽ legaſſet ut.õ.dixi. Yacit ꝙ ſi aliquis legat alicui
expẽſas ſtudij ꝙ eidebet᷑ id qð ſolui pꝛo introitu matricule.
LA p ater. egata ab exhẽd ati ſubſtituto nõ

E ualẽt etiã ſi ad eũ bona defũcti ꝑue
niãt ꝑ mediã ꝑſonꝗ.h.d.¶ Hõ ꝙ dicit nõ pꝛincipa

liter ſz p ſucceſſonẽ ⁊c.¶ Op.ꝙ ſubſtitut exheredati poſſit
auari. ut.l. in rone. S. fi.j. ad. l. fal. So. ibi põt grauari ſi ſo/
itutus ẽ heres defunctiut ibi. als ſec' ut hic. ⁊ plene nõ. in.l.
pe. C. de lega.⁊ dixi in.l.qui fundum.S.qui filios.j.ad.ʒ.fal.
dic ut ibi dixi.

4 Qð operatur ppoſitũ in pꝛopoſito ohere
Gifilius. tur oppoſitũ in oppoſito.h. d. materiã hu

ius. 5. habuiſtis in.l ſiliũ in pn. de le. pſtan.
De annuis legatis. Rubꝛica.
¶¶ Bictũ eſt ſupꝛa de legat in genere.nũc eſt vidẽdũ in ſpetie.
ſed qꝛ circa legata annua occurrũt multa dubia.iõ poſita eſt
bic rubꝛica de annuis legatis.
VAm in ſingulos. Quauglo.
debetur ⁊ per conſequẽs videamus ubi poſſit
ſolui.Picit glo.in tribP locis ⁊ in eiſdẽ pòt ſol/
ui qð examina.S.de iudi.l.quod legatur.⁊ per
⁊ Ci.C.ubi de ſideicõ.agi opoꝛtet.l.j.⁊.Sẽ.
de le.j.l. cũ res in tex. Si ticularis air
i moꝛa particularis a
i e 1ſingulos. fert nlh toti tꝑis obli
gatio ſtatiʒ ad dotale intereſſe cõmitti. h.d. ¶ Op.
ꝙ nõ cõmittat᷑ ſtatiʒ ſtipulatio ad dotale ĩtereſſe imo ad par/
ticulare.ut.l.ſtipulationes nõ diuiduntur.S.plane.j.de uer.
ob. So. dic ideo qꝛ moꝛa particularis aufert cõmodũ totitẽ
poꝛis.als ſecus.quod examina ut dixi plene in repetitione.l.
ſtipulationes nõ diuiduntur.j. de uer ob.in.q.v.⁊ facit.l.ſi in
lege. 5§. colonus. S. loca. .
– legat Legatũ annua bina trina die dz
Eep̃ſtari ꝑ annuas pᷣſtatiões eq̃le ni
ſi alia mẽs teſtatoꝛis appareat.h.d.⁊ ẽ multũ notabi
cit gl. exponũtur oẽs.ll.qᷓ dicũt
annua bina trina die.⁊ ẽ nõ.hec.l.ad mlta.dicit ſtatutũ ꝙ re
us in ꝑſona citatus habeat dilationẽ.x.dierũ ⁊ ſi nõ cõparue
rit tũc etiã bis citet ⁊ nõ repetit de dilatiõe.Certe ꝑ iſtũ tex.vi.
detur dicendũ ꝙ oẽs dilatiões ſunt edlet l Gechd⸗ nõ ar.
ꝙ ſi cõmittit᷑ alicui ꝙ certã qtitatẽ diſtribuat ĩter plures eq̃li
ier nel ineqlit ĩtelligi᷑ arbitrio boni viri. ¶ Tertio nõ ꝙ ſi pꝛo
mitto tibi in illis terminis quos titius declarabit dʒ ĩtelligi ꝙ

in vno termino non declaret. ¶ Quarto nõ ſi pꝛomitto tibi

x.dare in tribus terminis nec dico quibus.Certe iſti tres ter
mini debẽt intelligi in tribus annis. ut hac.l.n ſi.

De annu. legaß

Sjente AVſura etia ĩultima nolũtate nõ põt
Sient certa. cnimi modũ excedẽ.h.d. de .
dixi in. l. ij.j. de his q̃ pene noĩe.⁊ ibi allegaui iſtũ tex.hodie
autẽ de iure canonico putarẽ ꝙ nullo mõ poſſit ĩponiuſura ĩ
ultimis uolũtatibꝰ.q;ꝛ qcqd ẽ ultra modũ ꝓbabile ẽ uſura.ſed
in pena dic ut dixi in.i.ij.j.de his q pene noĩe.

⸗ Legatũ annuũ
JYin ſingulos. angot purũ.pꝛo ſequen
tibus ẽ cõditiõale.h.d. ¶ Op. de. l. poſt duos. C. de
aduo.diuer. iudi. So.illa ↄcoꝛdat.¶ Op.j.qñ di.le.ce.l.nee

ſemel circa pn. ⁊.l.ſi cũ pſinitiõe.⁊x.l.ſirmio.S.ñi.Gl. ſoluit tri

bus modis.pᷣ mõ ꝙ ibi fuit vnũ legatũ ſʒ pᷣſtatio ſuit diuiſa fa

uoꝛe hẽdis. uel hoc cauſa alimẽtoꝛũ uel ibi certũ tps ſuit qdie
ctũ hic nõ.ita dicit gl.pma ſo.ẽ uera.tñ dic nõ.qũq; ſum cer

ti utrũ teſtatoꝛ diuiſerit pꝛeſtationẽ cauſa multiplicadi legatũ

uel cauſa diuidẽdi pꝛeſtatiões ⁊ exonerãdi heredes ⁊ ſtamus
certo.ſ in dubio aut ſuit adiectũ certũ tps aut non. Maimo
caſu loꝗtur hic cũ ſimilibꝰ.ſcdᷣo caſu diſtigue.aut ex cauſa ali
mẽtoꝝ aut ex alia ut pꝛobat tex.in.l.ſi c pfinit. CMp. de.l
ſtichũ.S.ſtipulatio.j.de uer.ob.⁊.l.ſenat
ſa moꝛ.So.aliud in ↄctibus in ꝗbꝰẽ vnũ.aliud in legat ĩqui
bus ſũt plura.qð dic ut.l.ſtichũ KeAaloer pleni dixiĩ.l.
Fuus cõis meꝰ.S.fi.j.de ſtipu.ſer.¶
ad qõnẽ qñ ẽ pᷣtatio annua utrũ ſufficiat vna pᷣſcriptio uelre
quirant᷑ plures. ⁊ dic ut nõ.ꝑ gl.in.l.cũ notiſſimi.S.pe.C. de

pſcrip. xxx. an. ? dixi in.l.ðe pupillo.S.ſi pluribus.j.de ope.

no.nũ.⁊ ibi gl.⁊ Hi. Suſtelknl . nt
7 ufficit ultimũ annũ eẽ ceptũ ut le/
— X No 18. atũ annuũ pꝛo illo anno traſmittat.

d. COp. de. l. ſi opas. 5. de uſufruc. t.l. ⁊T ſiqins

S. ſi oꝑas.eo.ti. So.gl.duob modis.tu dic bꝛeuit.hic loqui

in legato annuo facto ſimplicit᷑ nõ reſpectu alicuifacti expli⸗
candi a legatario.ibi uero erat ſtipulatio annua reſpectu alte

rius facti explicãdi a ſtipulatoꝛe.⁊ iõ pꝛo quota parte anniil

lud factũ ĩpleuit ex illa parte cõmittij ſtipulatio ut ibi.⁊ ibi di
xi plene in.l.ſeruus cõis me .S.ſi.j.de ſtipu.ſer.ſed tetigi in.l.
ſi ex toto.S.ñi.S.de le.j.¶ Itẽ op. de.l.petitiõi.C.de aduo.di
uer. iu. So. expone ut ibi gl. dicit q; nil ad hẽdẽ trãſit ſubau
di niſi ſalariũ illiꝰ anni.⁊ no. in.l.poſt duos eo.ti.

UAnn 4 Pꝛopt᷑ moꝛtẽ executoꝛis legatum an

l
n enuũ nõ extinguit. p.d. ¶ Op. de. l. le⸗
„ WEgatũ.j.de admi.re.ad ciui.pti.So.gl.q; h̊ cũ religt

ad ludos honeſtos. ibi ad inboneſtos. ¶ Op. ꝙ non in per/
petuũ ſed uſq; ad certos annos debeat᷑ ut.l.ſi uſufructus.S.
qui.mo.uſuf.amit.Glo.ſoluit ibi in uſufructu.hic ĩlegato an
nuo. In contrariũ videt᷑ tenere glo.j.e.l.pe.⁊.j.ti.j.l.ſi uſufr.
⁊T ibi dicom.g Di ſir reſpie eo ſoli 1
S1 iſpoſitio reſpiciẽs ſolã auctoꝛita
WQWintng deſũcti nõ cõmodũ alteri nõ iu/
L re actiõis ſed pꝑ officiũ iudicis effectui demãdat.h.d.
uſq; ad finem. Mõ notabilẽ tex. in ſine ibi neq; oĩno ſeruada
neq; cẽ. Mõ officiũ iudicis nõ ẽ actio qð plene ſolet diciin
ſti. de actionibin pꝛincipio. Scðᷣo nõ pꝛo fratribus minoꝛi/
bus q nõ pñt petere iure actiõis id qð eis ẽ relictũ.Certe com
ellũtur heredes dare officio iudicis ut . ¶ Altio foꝛmo ta
ẽ qõnẽ. teſtatoꝛ iuſſit heredes uſq; ad decẽ annos deberi mo

rari cõiter. quero an iſta diſpoſitio aliqd ualeat. Aideĩ ꝙ nõ

q; lʒ teſtatoꝛ iubeat pupillũ apud aliquẽ moꝛari hoc oĩno ſer/
uari nõ debet ſi ſibi nõ expedit.ut hic ⁊.l.j.S.ubi pu.edu.de

be. ꝛiũ puto ꝙ ualeat ſi alicui eoꝝ ĩtereſt ut hac.l.ibi alit᷑ at

⁊c. Mꝛo cuius declarationeẽ vidẽdũ qꝗd ipoꝛtẽt iſta uerba
debeãt ſtare ⁊ moꝛari cõiter. Aidet᷑ ꝙ ipoꝛtẽt ꝗ oĩa bona e

cõia.ut.l.lutius.⁊.l.fi.S.luti.S.de le.ij.⁊.l.lutiin pn.j. ad tre

bel. Sʒ ego cõſulẽdo dixi alit.qꝛ quãdoq; iſtuq uerbũ cõiter

refert᷑ ad res ⁊ tũc ĩpoꝛtat ꝙ ipſu pꝛimoniũ ſit cõe.ut in.ll.S.al

legat.qũq; refert ad actũ ſtãdi ſeu moꝛãdi cõiter ut in thema/
te ꝓpoſito.⁊ tũc qũqʒ iſta uerba referũtur ad aliquo q habẽt
pꝛimoniũ diſtinctũ ⁊ ſeparatũ.ut lego vniſcholari cẽtũ ſi ſte⸗

terit ⁊ moꝛat ſuerit cõiter cũ ſẽpꝛomio.tũc dʒ ĩtelligi cõiter.i.

expẽſe vict' fiant cõiter ⁊ eq̃liter cõferãtur. ut.l.j.circa pᷣn/
P 1 P

cipiñ.⁊.l.iij.in fi.j.de colle.ilici.qũq; iſta uerba referũtur ad
habẽtes pꝛimoniũ cõe.ut q teſtatoꝛ iubet plures fratres mo
rari cõiter tũc dʒ intelligi ꝙ eqliter fructꝰ colligant ⁊ eq̃lit ex·

pendant e13 vn haberet maioꝛẽ familiã qᷓ; alius nõ —
l

oc teneat᷑ plus cõferre.hoc ꝓbat᷑ qꝛ uerbũ cõiter dʒ intelli

i. equalit᷑ ut.d.l..ſi.S.luti.S.de le.ij.hic videt᷑ dicere Er. r.ecl. 5

de duobus fra.de no.inue.c.duo fratres.pꝛo hoc facit.l.cuʒ
duobus.S.idẽ papᷣ.als incipit ſi fratres.S.pꝛo ſocio.pꝛo h vi

pꝛo pmo

in fi.j.de dona.cau

ltio gl. inducit hanc.l.

„

det᷑ quaſi tex.j.de doli.excep.lʒ.ſi.S.ſi.ubi iſta uerba parẽ ra/⸗

tionẽ fecerit exponuntur.i.eo noĩe nil exegerit.ita hic cõiter
vixerunt debet itelligi.i.eq̃lit.i.ꝙ eo noĩe neuter ab altero ali
quid exigat. „öMẽũỹ
Nſingulos annos. ganb in en
ſimile legato uſufruct niſi in tribꝰ ꝗqᷓ hac.l.ponuntf
h. d. tex. ibi fratrẽ ⁊c.q repetitio ĩ legato annuo nil operat᷑ cũ
capit᷑ diminutiõe nõ finiat t ſicẽ h ſecunda dꝛia. ¶ Vltio gl.
q̃ẽ hic ponit caſũ in.l.iſta. Dicit᷑ hic ꝙ uſuſructꝰ fini capitis
diminutiõe. Cõtra. C. de uſuſfruc.l.coꝛuptionẽ. So.minima
capitis diminutiõe nõ perit ut ibi.ſecus ĩ magna uel media ut
hic. ¶ Querit gl.qd ſi ſit relictũ ciuitati eo mõ qͥ dẽ in ver.ſſõ
in uſuſructu.ſ.ꝑ receptionẽ.Picũt ꝗdã ꝙ tũc legatũ ẽ ꝑpetu
um niſi ciuitas patiat aratrũ.ut ſi hoĩes inde diſcedãt aio deſe
rendi ciuitatẽ.ut.l.ſi uſufructꝰ.o.qbus modis uſufruc.amit.

Amnua ſuꝑ illo ſũdo.utrũ ex hoc videat illi fũdũ expᷣſſe

Onaus quem. uelo al Kteſta⸗

obligare. ⁊ idẽ dico in ↄctu ſocietatis dico ꝙ ſic.q; tatũ ẽ dice

re lego ſuꝑ illo fudo q;tũ obligo illũ fundũ.hoc ꝓbat᷑ in rubꝛi
ca.S. de reb eoꝝ ꝗ ſub tute.uel cura.ſũt nõ alie.uel ſupponẽ
dis.⁊ videt tex.i.l.codicili.S.ᷣiſtituto.s.de le.cj.
ſEi Legatü relictũ ob cauſa detminai ſm cau⸗
210· ſa ſibi annexam.h. ð. Hõ tex.ibi cũ taʒ la
baoꝛ cẽ. ¶ Op.C. de ĩſti.⁊ ſubſti.l.j.⁊.j.de odi.⁊ de.

l.in teſtõ. So. h legatuũ fuit factũ in fauoꝛẽ heredij ut apparet

ex vbis teſtatoꝛis ſi ibi in fauoꝛẽ legatarij.Alij dicut diſtignẽ
dũ eẽ an iſte amicus ceperit moꝛari cũ heredib uel nõ.q diſti
ctio nõ ẽ uera ut pbat.S.ti.j.l.q cõcubinã.S.uxoꝛ.quare tene
pm ſo.⁊ eodẽ mõ rñde ad.l.j.C.deleg. ¶ Op.de.l.meuia
j. e. So. ibi ſtetit ꝑ eũ cũ quo moꝛari debebat.hic per caſum.
CHanc materiam dixi plene.j.de condi.⁊ de.lł.ũlis libertis
ubi teneo opinionem gio.repꝛobata opinione We. ⁊? Di.
¶ Quero qd ſi ili qui deceſſerũt inſtituerũt heredẽ iſtũ ſuper
uenientẽ. Certe cũ laboꝛ nõ eẽt minutus cũ patrimomiũ eetin
tegrũ apud eũ nõ minuet iſta pſtatio ut hic patet. Itẽ ſi teſta⸗/
toꝛ iniunxit aliqð on alicui ꝙ ita facllit᷑ expediat ꝑpꝛo tribus
ſicut pꝛo vno.tũc qꝛ vnus nõ minuit᷑ nõ dʒ minui pſtatio ut h
ibi cũ tã laboꝛ ⁊ẽ. Et h ẽ argumẽtũ pꝛo famulo ſcholariũ ſi ſa
mulus cepit ſtare cũ duobus uel tribus ⁊ duo receſſerut. utrũ
debeat habere tãtũ ab vno remanẽte quãtü ab oĩbus. Certe
eaten quatenus laboꝛ diminuit dz diminui pᷣſtatio pẽſionis

ut hic. vñ cũ tãtus laboꝛ ſit in ſeruiẽdo vni quãtũ eſt in fuiẽdo

trib nõ deberet minui pꝛeſtatio ſeu penſio.vñ arbitrio boni
viri hoc ſtatuetur.

—

oJira Pictu generale ad exoꝛdiaria nõ refertur
Medico. h. d. Mõ caſũ. Hi.iĩtelligit erogationis an

nue ex ſoꝛma ↄuẽtiõis.⁊ ꝑ hoc dicit ſiruſtic legat oño quãtũ
p̃ſtabat dʒ itelligi pᷣtabat ex ſoꝛma obligatiõis.ego puto ↄi
um titelligo erogatiõis annue ex ſoꝛma pᷣſtatiois q; pluribꝰ
vicib hoc ſolitfuit pſtare.hoc pbatur.j.e.l.S.ſi.¶ Op.j. de
ali. ⁊ ci. le.l.mela. S. j. ubi intelligi dʒ de eo qð pᷣſtabat ultima
vice hoc ẽ tꝑe mong. So bi lhanto ſemp ſiebat reſpectu vniꝰ
cauſe.ſ. ppt᷑ alimenta. vñ videbat vna p̃ſtatio qᷓrõ h ceſſat ut
ibi notat. ¶ Altio nõ tex.iſtũ ad mita.ꝓcuratoꝛ gnalis põt
facẽ ea ꝗ̃ dñs ſolit ẽ facẽut.l.vl vniuerſoꝝ de pignoꝛa.aciio
nã dʒ itelligi de his ꝗᷓ ſolit' ẽ facẽ oꝛdiarie.ſec in his q ſolit
ẽ facẽ eoꝛdiarie. Itẽ tene mẽti ad aliud.aliꝗs renũciauit ge/
neralit caſibus foꝛtuitis. Dicit gl.ꝙ tenet de caſu foꝛtuito ut
l. ſy cſiqs.S.qſtũ.S.ſiq caus.qð ĩtelligo de caſu foꝛtuito cõ/

tingẽte coĩter.ſec ſi eẽt inuſitat ꝗ ueniret de mulle annis vna
vice.ar.hui.l.⁊ videt᷑ tex.i.l.ſiſtulas ĩ ſi.de ↄhẽ.emp.

¶Arxoꝛi. Dieno pᷣter ponit incluſiue qũ cadit iter res

* paratas q̃rũ vna nõ compꝛehẽdit aliam. h.d.
COp.j.de pe.le.l.nã qð liqde.S.ſi. Rũdeo h̊ dictio pᷣter po
nit ĩter res ſeparatas qᷓrũ vna alidã nõ cõpꝛehendit ut hic.ibi
So ponit᷑ ĩter res q̃rũ vna aliã cõpꝛehẽdit.qꝛ iter gen ⁊ ſpetiẽ
ita nõ.doc.in.l.actione.C. de tranſac.⁊ ibi gl.cõſuenit dici in
l. j.in fi.ð.de pigno.ac.¶ Gl.op.ↄ hoc de.c.dudũ.el.ij.x de
elec. ubi papa dixit ſic.diſpẽſo tecũ ut talia bñſicia pᷣter obten
ta poſſi licite obtinẽ. Certe ſuꝑ obtẽt᷑ nõ videtur diſpenſatũ.
Picit Inno.ibi hloquitur in legato qð ẽ ſauoꝛabile.iõ eſt fa
ciẽda benigna interpꝛetatio.ut.j.de reg.iur.l.in teſtamentis.
ſed ibiloquitur in diſpenſatione q̃ ẽ odioſa.ita dicit Inno.in
d. c. dudum im ulti ⸗ n
V iherri i teſtatoꝛ legat ꝙ vnus pᷣ̃ſtabat ea ſola
Libertis.cegen e rand ſaſtah ani d.
. Notabilis

—

n,
e
oal

nag
los

lunt

g
ini
Alt
ß

.
le,

e
dice
Me,
/
e.
ti
ene

n.

ie .

/

—— ——,,, W( —

„ .

Notabilis caſus ẽ ⁊ menti penitus tenendus. V
— Aius Annua pſtatio fẽda ex redditu certe rei
5) Voſinii moꝛte legatarij. h. d. Et h.l.fm glo.
legitur duobP modis. AUno mõ ᷣm Ja.de q̃ opinio/
ne ſit mẽtio ĩ gl.ij. Alia ẽ opinio Rog.ſᷣm quam alio mõ legũ
iſte tex. ⁊ ei'opinio ponit in gl.qᷓicipit. ſ. annue. ? etiã ĩ gl. pe.
Et ibilec. Jo.repꝛobat᷑iõ nò recito eã qꝛ ẽõ tex.ſʒ foꝛte aliter
habebat iſte tex. q; habeamcõiter.nã foꝛte in fi.pabebat nõ

videri ut qdã hñt.pone ergo caſũ fm Rog.¶ Op.ꝙ iſtud

ſit legatũ uſufruct. ut.l.ſq ita.S.de vſuſru. So.ibi debebat
Pcipe oẽs fructus a ſeipſo.̊ debebat dari de manu alterius.
ut patet ex vbis tex. ¶ Op.ð. de ſer. ruſtico.pᷣdio.l.itẽ.⁊.l.ue
luti. ubi dẽ ꝙ iſta ſit ſeruit realis. Gl. ſoluit ꝙꝙ nõ ẽ fuit qd ap
paret.qꝛ in ſuitutib dʒ ꝗs pati.ut.l.quotiẽs.s.de ſᷣuitutibus
i h dz dare vn alij. ergo nõ ẽ fuitꝰ. Mꝛeterea hoc apparet.
qꝛ fuitutes debẽt cõſtitui cũ Pä ppetuitate ut.l.iiij.S.de fᷣui/
tutibꝰ.ſʒ hic legauit annna.Tertio apparet ꝛſeruitꝰ dʒ con
ſtitui fm neceſſitatẽ fũdi. ut.l. attilicin.ẽ. de fuitutib ruſtico
rũ pᷣdiox.hic vo nõ fuerunt relicte harundines ⁊ ſalices ſʒ ne
ceſſitatẽ fũdi.ſʒ nominatiʒ ad pondus uel mẽſurã. ¶ Itẽ qrit
gl. an iſta pᷣdia ſint obligata pꝛo tali pſtatiõe.Gl.vidẽt tenere
ꝙ nõ pꝛo alimẽtis. ut.l.luti.j.de ali. ? ci.le.⁊ ibi dixi. qdð intel
lige nerũ ꝙ nõ ſint obligata obligatiõe — bñ ſũt obli⸗
ata obligatiõe generali. q oĩa bona deiũcti ſunt obligata. ut
I. C. cõia de le. ⁊.l. creditoꝛib.j. de ſeparati. ¶ Altio nõ q;
ſicut q legat᷑ ſeruo meo acqrit᷑ mihi.ita qñ legat᷑ rei mee videi᷑
mihi relinqui ut hic.quod tene mẽti.

65 Coõditio q̃ pendet ex
* Enia nep otem ptãte legnaci T alteri

1= us ſi ex facto alteri ĩpediat ſine legatarij culpa habe
tur pꝛo ĩpleta.h.d.¶ Op.⁊ videi ꝙ etiã qũ ſine fraude remo
uet᷑ nõ cõſeq̃tur legatũ ꝑ.l.ſeio in pn. S.e. So.ibi ſuit remotꝰ
ꝓpter caſũ hic facto alteri ĩ cui pſona debebat ipleri cõditio
Mꝛicipiũ huij.l.facit ad qõnẽ de acceſſoꝛe q ꝓpt ſuũ delictũ
uel baratariã remot eſt ab officio an dʒ habere ſalariũ. Hic
videt᷑tex.ꝙ nõ. Ja.de are.allegat etiã.l.qui autẽ in pn.S.de
excuſa.tuto.Gl.tãgit in.l.diẽ functoĩ ñ.ẽ.de officio aſſeſſoꝝ,
Sed in vno circa hoc dubito.pone aſſeſſoꝛĩ ſui culpa in me/
dio officij ſui remouet. an debeat habere aliꝗd de ſalario pꝛo
eo tꝑe quonõ cõmiſit culpã. Aidet᷑ ꝙ nõ.argu.l.eti ſi part.
ð.de le.j.In ↄꝛiũ videt᷑ ⁊ hoc puto uerũ.q; ipfe dʒ habere ſala
riũ pꝛo ulo tꝑeꝗᷣ nõ cõmiſit culpã.ſʒ pol tpe ſuturo qͥ cul/
pã cõmiſit tenebit ei Acdurit eũ ad ĩtereſſe.ut.l.ſi fundũ.v.
ſimilit.S.loca.⁊ ſic ĩtelligo hãc.l.ꝙ hic nõ poterit petere ſidei
cõmiſſũ.ſ.pꝛo futuro tꝑe quo ẽ ꝓpt᷑ culpã remotus. Mõ ob.
l. etiã ſi partẽ. .dele.j.q; ibi excuſabat ſe a parte reſpectu re/
rũ.vñ nullo tꝑe ⁊ nullo mõ fecerat quod debebat.hicuero re
mouei a tꝑe reſpectu tꝑis ⁊ ſic in parte tꝑis fecit totũ qd ſace/
re debebat.fallit in calu.l.iudices.C.de anno.⁊ tribu.li.x.vł
dic ut ibi dixi.

CQA xoꝛe. Aui tenet᷑ cũ alio moꝛari nõ tenet eũ ſimplicit

alio ſeg ſʒ hoc declarabit boni viri arbitrio. h.
d. CIn tex. ibi dirimẽda ẽ. dic eo mõ quẽ in ſequẽti qõne po
net. ¶In tex. ibi ⁊ modo.i.utrũ qualitas legati ad expenſas
ſufficiat uel nõ. Ita exponebat Ja. dera.? Pe. Mõ ergo
caſu iſtũ ut dixi in ſummario. ¶ Hec.l.facit ad multa.pᷣ aliqa

dʒ cũ aliquo moꝛari ⁊ ſub hac cõditiõe fuit ſibi relictũ annuũ

legatũ uxoꝛ ſua nõ vult ut ſtet mecũ ſed ſecũ an debeat habe⸗
re ullud legatũ.Et pᷣ videt ꝙ ſic cũ nõ ſtet ꝑ eu ut.õ.in pn.huiꝰ
l. c. l.labeo ſcripſit. S. de õhẽ. emp.x.l.ſi titi ſtatuas.j.de con
di.⁊ demõ.q̃.ll.dicũt ꝙ ſiꝗs per tertiũ iuſte ĩpedit᷑ cõditio ha
bel pꝛo ĩpleta.Põc.nr̃i dicũt ꝙ in die moꝛet cũ eo cũ quo dʒ
⁊ de nocte cũ uxoꝛe ſua ⁊ ei debitũ reddat.ar.j.de ope.libᷣto.
l.medicus.x.l.ſi cũ patronin ſi. x.l.pe.in fi.e.ti. Sʒ ſi eſſet ca
ſus in ꝗ cũ ea in die haberet moꝛari.puta in caſu infirmitatis
⁊ ſic heret neceſſe moꝛari cũ ea.ut.l.ſi cũ dotẽ.s.ſinautẽ in ſe/
niſſimo. S. ſo. ma. tũc putarẽ ꝙ deberet hẽe legatũ ⁊ ꝙ cõditio
hẽtur. pꝛo ĩpleta. ut in.l.õ. allegat.¶ Scdo qᷓro an uxoꝛ te/
nealſeq virũ ꝑegrinatẽ. Hac qonẽ foꝛmat Ci. C. de oꝑ. li.l.li
bert.? Dui.de cu. ſoꝛmat.ff. de offi. ꝓcõſu.l.obſuare. S. ꝓſ
ciſci.⁊ ipi detminãt ꝙ ſi vir ĩcipiat ꝑegrinari ꝑx mũdu nõ teneĩ
virũ ſeq.ar. huiꝰ. l.x.l.ꝙ niſi.5.j.j. de op.lib.niſi tpe q ipſa du
xit eũ in virũ cõditionẽ ſuã ſciebat.tũc enĩ videi in eũ cum illis
õditionibus cõſenſiſſe cõſiderata q̃litate ꝑſone.ut.l.plenum
5S. eqtij.õ.de uſu ⁊ ha.⁊.C. de ſpõ.l.ſ.circa mediũ.x l. pmit⸗
tẽdõ.S.penul.de iure doꝶ. S eẽt qᷓdã pegrinatio modica
⁊T honeſta tũc tenet ipſa virũ ſeg.argu.hui.l.⁊ gl.ẽ ex de con
iug.lepꝛo.c.j.¶Lertio ĩduci in argu.an aduocat teneaĩ ſe⸗

De annu. legaß.⸗

foꝛũ ſi alibi cauſa mutata . De quo ?t gl.in.l.ſʒ ⁊ he.S.nõ

olũ.S. de pcu. ¶Quarto inducit i. hũc finẽ ꝙ ſideles ĩpe

rij nõ tenentur ſeq imperatoꝛem ſi fructus feudlad impẽſas
itineris nõ ſufficiũt ut hicĩ f. Et pꝛo hoc qð nõ.x. coll. de pa.
iu.ſfir.c.fi. ¶ Vltĩo tex.iſte ſacit ad aliud ſi aligs dʒ moꝛari cũ
aliq qd dʒ facere in domo dʒ ne oꝑari.Pe quo dixi.j.de ali.
⁊ ci.le.l.gaio.S.ñ.tene mẽtiiſta. l
auoꝛe alimentoꝛũ va/
Icui annnuum. et legatũ incertũ. h. d.
— ¶ Op. de.l. cñ poſt. S. gener de iure dot. So. ſpale
ẽ fauoꝛe alimẽtoꝝ.ſimile ĩ cetis pijs cauſis.ut dicà in.d.S.ge
ner. el in legato ad viã reſiciend.ut.l.ꝗqdã.S.de le.ij.Zilij
dicunt ſpetiale ẽ in legato annuo.ſecin legato ſimplici.lacc
ſo.nõ hʒ rõnẽ ĩ ſe niſ poneres ꝙ annuũ legatũ ſemp eẽt factũ
in cauſa alimẽtoꝛũ qdð nõ ẽ uerũ.ut nõ.j.e.l.codicillł.imo dʒ di
ſtingui.an relinqtur ꝑſone pauꝑi aut diuiti.ut nõ.in.i.cũ hi.
S. ſi in annos.S.de tranſac.q̃re teneas pmã ſolutionẽ ꝙ ſue/
rit legatũ in cauſa alimẽtoꝛũ qꝛ exp̃ſſe dixit uel ex ꝑſona lega/
tarii tacite pᷣuumat.¶ Quero qd iↄctibꝰ.an ualeat pꝛomiſſio
icerta. Gl. diẽ ⁊ bene ꝙ nõ. ut.d.S.gener. ⁊.l.triticu.⁊.l.ſi ſti
pulatus.j.de uerbo.obliga.qð ĩtellige niſi ex aliq declaretur.
ut. d. l1. triticũ. uel niſi fiat ex cauſis fauoꝛabilibꝰ.ut in dote ⁊ ĩ
via reſiciẽda ⁊ ſimilibꝰ.ut.l.j.t ibi nõ.C.de doj.ꝓmil.⁊ in.d.
l. cũ poſt. §. gener. — .
Am ui. Si dilatio ponit gratia legatarij

dis.hoc dicit iſta.l.Piſtigui ergo cui gratia tẽpus
ſit appoſñtũ. Hic dẽ qñ ſoluii cne ad ſi nõ ꝑdidit.Di
cit gl.ꝙ ſolutiõe liberat᷑ ⁊ bene ut in gl.patet.¶ Itẽ qro ꝗd in
dubio. Nicit gl. ꝙ in dubio pᷣſumit tpᷣs appoſitũ gratia debi
toꝛis ut nõ.j.ðe vbo.obliga.l.ꝗ rome in ñ.gl.magne.¶ Vl/⸗
timo Di. ĩqucit ad.q.an emphitheota poſſit ſoluere pẽſioneʒ
pꝛo plurib annis futuris. Nidet᷑ ꝙ ſic ꝑ.l.ſtatuliberis.S. ſil/
chus de ſtatulibe.ᷣſed ibi eſt ſpetiale fauoꝛe libertatis.ita dicit
ai cer. pe.l.qdã eſtimauerũt. Sed Ci.C. de iure emphi.
ij. in fi. dicit ꝙ dñs pꝛo futuro tꝑe nõ cogi recipe. Rõe ꝗa
articularis ſolutio affert dño plus de cõmodo.q; ꝑ particu/
arẽ ſolutionẽ ius dñi facilius ꝓbabit. ut.l.ſi certis annis.C.
de pac.ubinõ.ꝑ Ci.qꝛ lʒ ex ſolutione annua debitũ p:eſuma
tur nõ eẽt idẽ ſi ſeret vna ſolutio pꝛo decẽ annis uei pluribus.
Et iſtud videtur eẽ uerius.Lamẽ poſſumus dicẽ ⁊ determia
re iſtã qõnẽ ꝑ ea q̃ notãtur in.l.quirome.in pnci.j.de uerbo.
obli.na cũ hic tẽpus apponat᷑ gratia creditoꝛis.i.dñi ut facili
us pbet ius ſuũ.⁊ gratia rei ut habeat dilationẽ.tũc ſi vult ſol
uere pꝛo futuro tꝑe cũ omniiĩtereſſe creditoꝛis.i.domini bene
audit.ut.l.ꝗ rome in pn.nõ.nã poterit ſoluere faciẽdo domi/
no inſtrumẽtũ in quo ipſũ in dñm recognoſcat pꝛo tãto tẽpo/
re.¶ Quero ꝗd ecõtra ſi emphitheota nõ vult ſoluere totaʒ
pẽſionẽ ſimul ſʒ particularit᷑ an poſſit. Nidet᷑ ꝙ nõ ut.l.tutoꝛ
§. lutiꝰ. S. de uſuris.⁊.l.plane.S.ſami.her.ſed in ↄꝛiũ eſt.l.pla
cuit. C. de colla.fũ.pa.li.xj.ubi põt ſoluẽ particulariter.dum
tamẽ in trib ſolutionib cõpleat ſolutioneʒ vnius anni. Nel
potes dicẽ ꝙ ille caſus ẽ ſpetialis.ut nõ.ꝑ gl.s.ſi cer.pe.l.qui
dã eſtimauerũt.⁊ ſic particulariter nõ pot Auckt. .
YV egatũ annu
Eruns poſt vecem n aleti ſe
uo a dño debei tꝑe ſeruitutis ⁊ libertatis.h.d. Nicit
hie ꝙ interim cogii pꝛeſtare alimenta. Cõtra.C. de leg.l.ᷣuꝰ.
Gl.buius timoꝛe itelligit duobus modis.pᷣ ꝙ cogũ officio iu⸗
dicis qdð eſt ſpetiale fauoꝛe alimẽtoꝛũ ut.l.ſeruos.j.de alimen.
⁊ ciba.lega.⁊.l.ſi in metallũ de his q pꝛo nõ ſcript.Et hec eſt
ueriſſima lec. Alio mõ intelligit.j.de uerbo.obliga.l.huiuſmo
di.c.l.lecta in i. S.ſi cer. peta. Ault dicere ꝙ ſeruus exiſtens

ſeruus nõ aget ð dñʒ ut in ↄꝛijs. Sʒ poſtea factus liber agit

etiã pꝛo pꝛeterito tꝑe.ut.l.huiuſmodi de uer.obli.⁊.l.lecta ſi

cer.peta. Hec ſo.non placet qꝛ tex.dicit interim ⁊ ſic agit dũ

ẽ ſeruus.q̃re teneo pmã ſol.Ded ſcða lec.eẽt uera inſe ponẽ/
do legatũ annuũ eẽ factũ in cauſa alimẽtoꝛũ qð in dubio pꝛe
ſumit cum ſeruus nil habet. Sed ſi poneremus legatũ eſſe fa
ctum in aliam cauſam qᷓ in cauſam alimentoꝛũ tũc cũ legatũ
annuũ quolibet anno cedat ⁊ tempoꝛe quo eẽt ſeruus reperi/
retur non capax nõ ualeret.ut..e.l.cum in annos.niſi pone
remus ſic legatum eẽ factũ ꝙ uoluerit teſtatoꝛ differre in tem
pus libertatis.ut.d.l.huiuſmodi.⁊.l.lecta in ſi.S.ſi cer.peta.
AQuero an ſeruus poſſit conſtituere pꝛocuratoꝛem ad pe/
tendum iſtud legatũ. Oixi.j.de alimẽ. ⁊ ci.le.l.ſeruos.⁊ ẽ ca/⸗
ſus.ð.de pꝛocura.l.ſeruũ quoq; in pꝛin.⁊ hanc queſtionẽ vi⸗
di de facto in quodã monacho. 4

nõ põt ſolui ante.ſec ſi gra here⸗

,R

De annu. legaj

N ta Legatum donee nu⸗
Egatum eſt ita. elligi annuum
hoc dicit iſta. l. COp. ꝙ debeatitelligi in dubio qo
ẽ minimũ.ut.l.apud iul.S.ſeio.S.de le.j.⁊.l.ſi ita.e.ti.⁊ ſic ſit
vnũ legatũ nõ p ura. Huius timoꝛe dicũt qdã ꝙ vnũ legatũ

. ⁊ qð diẽ ꝙ debet ſingul annij exponit.i.aliqd qtitat. Iſta

opi. z iſtũ tex. dicit eni id legatũ ⁊c.nõ dicit aliqd ulli legati

nec dic ſolui ſz deberi. Quare dic ꝙ boc eſt ſpale fauoꝛe dot
idẽ eẽt fauoꝛe alimẽtoꝛũ uel in aliãſcauſã ſimilẽ ut dixi.S.eo.
l. ſicui annuũ.⁊ ꝑ hoc habeat pꝑinguioꝛẽ dotẽ ⁊ faciliuj nubet
p.l.j.sẽ.ſolu.ma.¶ Quero ꝗd in ↄctibus ⁊ in alijs diſpoſitio
nibus. Nidet᷑ ꝙ idẽ. vnde no ſit hoc ſpetiale.ut.l.ſi cũ in an/
nos..qui.mo.uſuſruc.amit.⁊ videt᷑ tex.in.l.pe.s.de excu.
tu. c.l.eũ q.S.ꝗ ita.j.de uer.obli. NPe.videtur dicere ꝙ aliud

ſit in Zctibus ⁊ ita pertranſit. Ego dicerẽ ſic quãdoq; in obli

gatie uenit aliqd qð habet cauſaʒ ſucceſſius ut uſuſruct tu
tela ⁊ ſimilia. ? iſto caſu fateoꝛ ꝙ dictio qad donec ⁊ ſimilia
hʒ vim cuiuſdã repetitionis.ut.l.ſicui annuũ in pn.⁊.l.pe.S.
de excu.tu. Si nero uenit in obligatiõe illud quod habet cau
ſam momẽtaneã.tũc ĩtelligo Fneglicke⸗ ꝙ nõ videtur facta re
Petitio de annna pꝛeſtatione ſʒ ulius quatitatis quolibet an/
no aliqd ſoluet ui hicſʒ ynã lec.x hoc ꝑ rõnẽ.q; in dubio tpᷣʒ
debem intelligere appoſitũ gratia dehitoꝛis.ui.l.eũ qui.S.e.
Pn aSarige debem inſpicere qð ẽ minimum ut. S.dixi.
on ob. l. eũ qui ita. S.qui ita.qꝛ debemus intelligere ꝙ fuit
expꝛeſſũ in ſtipulatiõc aliquod annuũ uel mẽſtruũ ut ibi no.
als ſecus ut ibi dixi. —

materiã pleniſſime examinaui in.l.inter ſtipulantẽ. S. ſacram
I. de uer. ob. v Ci. ponit in.l.ſiqs argẽtũ.C. de dona. Tetigi
I. de ali. ⁊ ci. le.l.lutius.

IIi& Petitio legati diuiſi ꝑ tempoꝛa
c dicillis. ner ation⸗ gratia tranſmitti

Atur ad heredẽ. ⁊ adiectio tẽpoꝛis in dubio non refert

ad tempus etatis.h.d.¶ Op.annuũ legatum finitur moꝛte

legatarij ut.S.e.l.in ſanguos Sorbl loquitur de legato an /
uero de legato relicto cũ pꝛefinitiõe

nuo relicto ſimpliciter. 1
certi tẽpoꝛis.vnde non ſunt plura legata ſeq vnũ diuiſuʒ per
tempoꝛa. ¶ Scðdo op.legatũ annuũ in dubio videi intelligi
in cauſa alimentoꝛũ ut.l.ſicui annuũ.S.e.ergo moꝛte ſinitur.
ut. l. ſi cum pꝛeñnitione in pꝛin.j.quado dirce läcio⸗,
fi. e. ti. t. l.iij.j.de cõ.⁊ de.⁊.l.cũ hi.S.modũ.S.de trãſac.Gl.
ſol. optime illud eſt uerũ qñ relinquit᷑ panperi.ſʒ hic relinqbat
a paupꝑe diuiti. quo caſu nõ pᷣſumit᷑ in cauſa alimẽtoꝛũ.ut nõ.
in.l.cũ hi. S.ſi in annos.S.de tranſac.

*

Sticho MNudo miniſtro recuſante legatũ recipere le⸗-

νtarius pöt petere ante diẽ. h. d. T eſt bonꝰ
caſus. ¶ Op.⁊ videtur ꝙ nõ cõpetit cũ effectu ante diẽ.ut.j.
de cõdi.⁊ de.l.j. So.hᷣ dies fuit appoſita fauoꝛe legatarij.in
contrarijs ſecus. ¶ Op. de.l.firmio.S.ſfi.j.quando di.le.ce.
So. intellige ꝙ hic debebat tenere ĩ depoſito ita ꝙ inde nul

lum cõmodũ ſentiret.¶ Vltimo op.quo ad pꝛopoſitũ lʒ iſta

ſempꝛonia repudiet ⁊ hereditatẽ nõ adijt poteſt retinere pecu
niã tanq; miniſter.quoniã ille ꝗ nõ eſt heres poteſt eſſe mini/

„☚

ſter. ut.l. alimenta in pn. . de ali. ⁊ ci.le. cũ ſi. So.quãdocũq

heres inſtitutus efficitur miniſter vł executoꝛ teſtamenti. ſi re
udiat hereditatẽ nõ põt retinere officiũ executiõis.caſus eſt
ic T. ..de deics.1.uctus⸗ uoctene mẽti. .
4 Legato incepto per moꝛtẽ
tia herede.cSeriho li⸗ ſibi in⸗
Aiunctũ extinguitur quo ad oẽs. h. d.⁊ cõcoꝛdat.j.de
ali. ⁊ ci. le.l.ſtichus. S.j. ¶ Op.imo vigerur clegatt deficiẽs
remaneat apud heredẽ cũ ſuo onere.ut.C.de cadu.tol.S.pꝛo
ſcðᷣo..S.in nouiſſimo.x.j.ti.j.⁊.l.ſi ab eo. So.h̊ legatũ cepit
in perſonã legatarij ⁊ finitũ eſt 'm legati naturã ⁊ uolũtatem
defuncti.ſed in cõtrarijs nunꝙ; legatũ cepit uere ⁊ eſt ſinitum
circa cogitationẽ ⁊ uoluntatẽ eſmctt. maralt he ſel
5 Legato generali per ſpetia/
Cimarco. e derggal qñ 1 ſimplicit
non ob eãdẽ cauſam.h.d.tex.ibi neqd hij deſijt. per
hec uerba videt᷑ legari quod pᷣſtabat in vita.ar.j.ti.j.l.ſẽpꝛo/
nio.S.fi. ¶ Op.j.de adi.le.l.alimẽta.S.baſilice.⁊.l.ſtichu in
Sn. So. illud apparet eẽ ex expꝛeſſa uoluntate deſũcti.ita di
cit gl. ſed ueritatẽ nõ continet.q; ibi uoluntas deſũcti nõ erat
expꝛeſſa. Quare dic ſm DHi. ꝙ ibirelinquebat ob eãdẽ cau/
ſan unge enaiti etiẽ derogat. hic uero relinquebat ſim

(Aini Quod deficit in fructu vnius anni ſupplet᷑ ex ſru
— II. ibus ſequẽtiũ annoꝛũ in annuo legato. h. d. häc

Jel m Pe Ploquiturin legato reiterabili.ibiloq/

tur in legato alimentoꝛũ qdð nõ ẽ reiterabile ⁊ ſatis in idẽ reci
dit cũ dicto Di.⁊ placet dicta ſo.pꝛo qua ẽ.l.dñs.S.ſfi.de vſu
fru. ¶ Op. de.l. doli clauſula. x.l.ſtipulatiões cõmodiſſimũ.
j. de uer. obli. ubi clauſula generali ad ſpeciñcata nõ refertur
So. dicit Me.in.l.doli clauſula.⁊ Ci.refert in.l.cuʒ queſtio

in fi. C. de lega.qꝛ ibiloqtur qñ pᷣceſſit diſpoſitio general ⁊ ſeg
tur ſpetialis.ſecus ecõtra.ſi pꝛecedit diſpoſitio ſpetialis ⁊ ſeq/
tur generalis.⁊ ꝑ hoc ſoluit.q.illã.Si teſtatoꝛ legat cappam
fratribus ⁊ pꝛioꝛi bibliã.Cõtra hoc videtur tex.j.de pec.le.l.

ſeruo. Dicã de hoc ĩ.l.qſitũ.S.pe.de fun.ĩſtruc.

* titie Siteſtatoꝛ religt ad pondus qð p̃ſtat
utio titi numerũ ad põdus tñ ualet legatuzʒ
h. d. Rõ dubitadi colligit ex ſũmario ut.S.vidiſtis.facit ad

hoc.l.que extrinſec in ſi.j.de uer.ob.

—☛

ctũ fauoꝛe nilioꝛũ. pic uero nõ fuit factũ ꝓpter matris utilita
tẽ ⁊ hec uera. C Op.quãdo cõditio mixta deſicit.deſicit reli

ctũ.ut.l.j. C. de inſti.⁊ ſubſti.x.l.in teſtõ.j.de con.⁊ de. So.
hoc ſpetiale fauoꝛe alimentoꝝ.ita dicit gl.⁊ bene.ꝗcqd dicat

Pe. ⁊ dic ut dixiin.l.illis libertis.j.de cõ.⁊ de.

— titi 4 elictũ ſacerdoti uel miniſtris eccleſie ipſi ec/

R*cleſie videt᷑ eẽ relictũ.h.d. Nicitur hic ꝙ legan

do ſacerdoti videt᷑ legare eccleſie an ſit ueruʒ indiſtincte. DPic

ut dixi.j.de re.du.l.ciuibꝰ.¶ Quero quid ſi aliꝗs reliqt fuo
uel filio alieno.an videt᷑ relictũ cõtẽplatione patris uel domi⸗
ni. Hic videt᷑ ꝙ ſic.qdð dic ut dixiĩ.l.lio.j.de dona.cau.moꝛ.
⁊T hoc nõ.in.l..C.de uſufru.¶ Quero cũ decretaliᷣ dicat ꝙ
fratres minoꝛes hereditati totaliter ſint incapaces ⁊ ipſi faci
unt inſtitui guardianũ ſeu cuſtodẽ eccleſie uel altare an uale/
at. Nicit h ꝙ miniſteriũ ẽ deſignatũ tẽplo ſʒ tẽplũ iſtoꝝ non ẽ

capax.ergo ⁊c̃. In ↄꝛiũ q; iſta ĩterpᷣtatio ꝙ videat᷑ relictũ tem

plo ẽ iõ q; ẽ fauoꝛabilis.ſ̊ ſi ex iſta ĩterpꝛetatiõe diſpoſitio ſie
ret nulla nõ eſt flenda.iĩmo videt᷑ relictũ ipſi nõ tẽplo.ut.l.quo
tiens.j.de re.du.de hoc dixi in pᷣmo libꝛo minoꝛicarũ.¶
timo iſte tex. videt᷑ eẽ Z ea qᷓ dixi in.l.legatũ.S.e.ubi videt᷑ ꝙ
nõ debeat ĩtelligi annuũ niñ in certis caſibꝰ.ſʒ rñde ꝙ h̊ dʒ in

telligi annuũ.qꝛ ẽ caſus fauoꝛabilis.q;ꝛ ad pias cauſas. Item

d hic perpetuo an debeatitelligi in ſecula ſeculoꝛum uel uſq;
ad centũ annos.Gl.videt᷑ uelle ꝙ perpetuo.⁊ poſtea allegat
ll. que faciunt ꝙ uſq; ad centũ annos duret ſicut in uſufructu.
dicã.j.e.l.pe.pleni ui anſnhuet terig⸗Seſtormm⸗
— Alienatio hereditatis nõ ex
5 berto ſuo.ieloa pꝛeſtãdum ex

A⸗ ditu certe rei.h.d.
liberto: Legatarius onere extrinſeco grauatus

?nõ defalcat ð̊ legatariũ lʒ ſibi ſuerit defal

catũ.h.d. ¶ Op.ergo ⁊ videt᷑ ꝙ legatari detrahat ſalcidiazx
ʒ ſideicõmiſſariũ ut.l.penales in fi.j.ad.l.fal. So. hic legata/
riꝰ fuit grauat dare aliqd extrinſecũ.q;ꝛ füdus cũ fuit legatus

fuit grauat in. x. ſz in vꝛijs fuit grauat onere itrinſeco. q; de

bet dare partẽ ei qð ſibi fuit relictũ.de quo plene dic per glo.

j. de cõdi.⁊ de.l.plautiꝰ.⁊.l.facta..titius.j.ad tre. ⁊ in. l. cʒ

er AAYA xuoluntate deſfuncti
. ilium cx dodrate. cnoᷓ iure fideicom/
miſſi ꝑcipitur ex uolũtate defũcti in ſideicõmiſſũ deducitur ⁊
fruct pcepti iudicio teſtatoꝛis.h.d.⁊ ẽ notabil caſus. Nota
wꝓillud qdð ꝗs hʒ iure fideicõmiſſi uenit in reſtitutionẽ trebel.
Dedo nõ q illud qð ꝗs ſibi deducit iure falcidie cõputat᷑ in
farta ſibi debet reſtitui. Lertio nõ ꝙ fruct pcepti iudicio te
atoꝛis ueniũt in reſtitutionẽ qñ dilatio fuit appoſita fauoꝛe
fideicõmiſſarij. ¶ Op.⁊ videt ꝙ fideicõmiſſũ vniuerſale non
neniat in reſtitutionẽ. ut.S.ti.j.l.ſi titius. So.ibi pᷣ rogauit ⁊
poſtea ſideicõmiſſũ reliqt.h̊ͥ econuerſo.ut nõ.in.l.marcellus.
S. qdã ·j. ad tre.⁊.l.cũ viru. C. de fideicõ. ¶ Scðo op. h fuit
rogat reſtituere poꝛtionẽ hẽdita.ergo id qð hʒ a iure ſidei/
cõmiſſi nõ uenit in ſideicõmiſſũ.ut.l.marcellus.S. qdam.j.ad
tre. NPoſſem dicẽ ꝙ ibiloꝗtur in pᷣlega particularib qᷓ non

veniũt ĩ fideicõmiſſi reſtitutionẽ. ut.j.ad trebel.l.poſtulate.

vo logqtur ĩ ſideicõmiſſo vniuerſali qð hʒ viʒ hẽditaſ..ut.l.ſi ſi
li.S.qdð cũ eo.⁊ iõ uenit ĩ reſtitutionẽ. Hec ſo.ẽ ð caſũ.d.l.ſi ti
ti in fi.S.ti.jiubi appellatiõe hẽdita᷑ nõ cõtinet ſideicõmiſſũ
vle. dic ꝙ h ẽ iſtud ꝓpt pſũpt uolũtatẽ defũctiꝗ rogabat no
uer cã de reſtituẽdo milio ſuo.vñ vᷣbũ hẽdita ſimplicit platũ in
talee tota hẽditate.⁊ ſic de eo qð uxoꝛ cepitiure ſideicõ/
lcũ als totã hereditatem nõ hẽret.Als aũt aphenztiolte
editatis

. Si conditio deſiciat per moꝛtẽ eius in
a Nnua. t erſonã confertur non extinguii
N — be
Wlegatũ.h.d. ¶ Op.S.e.l. ſeio. So.ibilegatũ fuit fa-

—

0.

— — — —

bẽditatis nõ ↄtinet᷑ tale fideicõmiſſũ.ut.ðS.ti.j.l.ſi titius in ſi.
Intellige ergo.l.noſtrã tm h̊ caſu qñ exne rogatuos reſtituẽ
partẽ hẽditai filio qᷓ caſu itelligo partẽ hereditatis id qð capi
tur iure ſideicõmiſſi.ſʒ ſi eẽnt duo ſilij inuicẽ rogati tũc app
latiõe hẽditat᷑ nõ cõtinet᷑ ſdeicõmiſſũ q; ẽ par fauoꝛ utriuſq;
ut. S.ti.j.l.ſutitiꝰ.Sʒ ẽ recurrẽdũ ad diſtinctionẽ.l.cũ virũ.C.
de ſideicõ.x.l.marcellus.S.qdã.j.ad trebel.ubi plene dicam
¶ Quero rogat ẽ ſiliꝰ ꝙ ſi deceſſerit ſine liberis medietateʒ
hẽditat reſtituat ſilie ſue.aliã medietatẽ pauꝑib.iſta ſilia egit
ad ſupplemẽtũ.utrũ id qdð aduocauit agẽdo ad ſupplementũ
ↄtra uolũtatẽ deſũcti cõputet᷑ ĩ eã partẽ q ſibi dʒ reſtitui. Di/
co ꝙ caſus ẽ h ꝙ ſic ⁊ ẽualde notadũ. Nec ob.ſi dicis ꝙ loꝗ
tur in falcidia.qꝛ ↄ uolũtatẽ defũcti aduocat.ſec putarẽ ſi fm
uoluntatẽ deſuncti aduocaret. qꝛ ceſſat rõ hui.l.
¶ Lutins Silegatari'nõ ĩplet modũ a teſtatoꝛe adie/
ctũ legatũ ſibi ſolutũ reuocat.h.d.¶ p.⁊
videt᷑ ꝙ lʒ nõ fiãt certamiĩa in ciuitate ꝙ pecunia debeat ↄuer
ti in alios uſus ciuitatij ut.l.j.⁊.l.iiij...de admi.re.ad ciui.ꝑti.
⁊.·j.ti.j.l.legatũ.Ro.⁊ Hu.fatẽtur ↄꝛiũ.Hec gl.dicit ⁊ ẽ opi.
Aʒo.qꝙ ille.ll.loquũtur q;ũ teſtatoꝛ ſimpliciter dixit.ſʒ h teſta/
toꝛ ꝓuidit expꝛeſſe ꝙ ſi hoc nõ ſieret ad ſuos hẽdes reuertere
tur qð tene mẽti.Ex q̃ ſolutiõe habes ꝙ oẽs.ll.q̃ dicũt ꝙ pe/
cunia ad vnũ uſũ relicta poſſit cõuerti in aliũ uſũ ex auctoꝛita
te ſuꝑioꝛis ſũt uere niſi teſtatoꝛ ꝓuideat ꝙ debeat fieri ⁊ il⸗
lo nõ facto ꝑueniat ad hẽdes qꝛ tũc nõ põt ſieri trãſmutatioĩ
aliũ uſũ.¶ Altio inducit᷑ iſta.l.in ar.ad.q.ſi ciuitas exegit de
bitoꝛes alicuiꝰexpulſi de ciuitate an ſint liberati. HNic videtur
tex.ꝙ ſic qð dic ut nõ.ꝑ Di.in.l.creditoꝛ in pn.j.de ſol.⁊ ibi

plene dixi

Miniſter elect ad diſtribuẽduʒ ſatiſdare
Largius. dʒ niſi pauꝑ ſiat teſtatoꝛe ignoꝛãte.h.
d. ⁊ ẽ ſingularis caſus. Mõ tex.in ſi.ibi niſi viuente teſtatoꝛe.
Pꝛimo nõ ꝙ executoꝛ teſtamẽtarius nõ dʒ ſatiſdare.qð
dic plene.ut.l.diuꝰ.j.ſicui pluſq; per.l.fal.¶ Secũdo nõ di/
ſtinctionẽ q ſit hic.q diſtinctio facit ad.q.de pcuratoꝛe ꝗ poſt
mãdatũ ẽ effectꝰ pauꝑ ꝙ eoipſo eſt reuocatꝰ ut nõ.ꝑ RBi.j.de
ſol.l.ſ’ cũ coꝛneliꝰ in ſi.¶ AQuerit gl. h loqtur qñ viuẽte teſta/
toꝛe ẽ effectꝰnõ ſoluendo.ſed quid ſi poſt moꝛtẽ.Nicit gl.idẽ
7 multo magis.

„ inita cauſa dilationis dʒ ceſſare
Hater duos. Finita cauſa di Dl,uel alirer. Diſ

poſitio collata ĩ tps q tutela finit pubertate ſoꝛtit effectũ etiã
ſi tutela ſiniat moꝛte.h.d.⁊ ẽ ſubtil caſus.¶ Op.ex gl.dẽ h ꝙ
videt q̃ſ cũ tutoꝛe locutꝰ. Cõtra in dubio nõ pꝛeſumit ꝑſona
extriniecꝰ.ut.l.ſi ita ſtipulat.S.griſogonꝰ.j.de v.ob. Iteʒ in
dubio id qð agit videt agi noĩe ꝓpꝛio.ut.l.⁊ magis.j.de ſol.ſʒ
H dẽ ↄꝛiũ ergo male.dicit eni ꝙ in dubio q̃ſi cũ tutoꝛe v agi.
Pꝛedicta ſũt uera niſi ex q̃litate rei ſuꝑ q̃ it diſpoſitio ſeu ex
diſpoſitionis q̃litate aliud ꝑpẽdat.hoc ꝓbat᷑ in.l.poſt moꝛtẽ.
S.qñ ex fac.tu.⁊ de admi.iu.l.cũ poſt.s.j.ita in ꝓpoſito teſta
toꝛ loq̃bat᷑ ſuꝑ reb pupilli ⁊ diſpoſñitionẽ ſuã retulit tm ĩfra tẽ
poꝛa pupillaris etat ⁊ loqᷓbat᷑ c ſucceſſoꝛe ſeu fratre gerat tu
toꝛ ſiduciari.nã ex his patet ꝙ cũ q̃n tutoꝛe eſt locut. Nicii
h ꝙ ptinꝰ dʒ reſtitui.Cotra imo dʒ expectari tantũ tp̃s ꝙ ad
pubertatem ꝑueniat.ut.l.ex his.C.q di.le.ce.⁊ qdð nõ.j.ad
tre.l. ſe ſaturninꝰ. So.dñi ↄꝛia loquũtur qñ tpᷣs eẽt adiectũ
fa grauati.hᷣ vo tpᷣs erat adiectũ gra honoꝛati.hoc ẽ in ius

ratris minoꝛis.hec ſol.nõ ẽ uera.qꝛ eti hic gra fratris maio

ris.q; ĩteriʒ debebat ꝑciꝑe fruct.iõ dʒ expectari tp̃s pubtaiʒ
⁊ ꝓ hoc videt᷑ tex.in.l.ſrmio.S.j.j.q di.le.ce.So.h teſtatoꝛ
videi ſe retuliſſe ad tps ꝗᷣ tutela ſiniet.iõ nõ refert ſiniaĩ moꝛte
nel tpis curſu. ſile i. l.mulier.j. ad tre. x.l.iij.in pn. C. de iſti.⁊
ſubſti. Ael alit lõga dꝛia ẽ an pᷣ legatũ relinqᷓtur alicui ⁊ po/

ſtea ali aſſumat᷑ executoꝛ.tũc eni uere executoꝛ ẽ.lʒ aliqð com

modũ eiuſdẽ remuneratiõis ſentire debeat.iõ ad hẽdẽ nõ trã
ſit. caſus ẽ h x.l.a filia.S.fi.j.ad tre.Si vo legatũ cõfert in ali⸗
quẽ pncipalr ⁊ ẽ rogai de reſtituẽdo alteri in tẽpus certe eta
tis cui illud idẽ pᷣ nõ legauerat.tũc loqtur.l.ex his.j.q di.le.
ce.⁊ qd nõ.i...ſeius ſaturninꝰ.x.d.l.firmio.S.j.j.q di.le.ce.⁊
iſta ſo.ẽ magis general ꝙ; pcedẽs. ¶ Op.dẽ hᷣꝙ frater ma⸗
ioꝛ interiʒ lucrat᷑ fruct.Cotra de.l.ſiita. S. pegaſus.S.de le.
ij. x. l.ĩ fideicõmiſſo.. npollidi S. veuſr. So hor iõ. quia
teſtatoꝛ expᷣſſe uoluit ipſu lucrari redditꝰ.¶ Querit gl.quid
ſi frat iſte nõ eẽt tutoꝛ.an iſta.l.pẽret locũ. Rog.per elegãtia
ba dicit ꝙ ſic.qʒ puto uerũ.⁊ hoc mõ.:.iſta pot itelligi ⁊ qd
dicit in tex.q̃ſi cũ tutoꝛe.expone.i.q̃ tutoꝛe ſeu defenſoꝛe.nõ
ꝙ eẽt tutoꝛ.⁊ hoc innuitlĩ̃a qſ h poſita qᷓẽ nõ ipꝛopꝛietatis.
Altio nõ iſtũ tex.Fm intellectũ ꝙ ſinita cauſa dilatiõis ſini

bis Fuitutes in pᷣdio alieno.ut.l.uti frui.in ſi.S.

De uſuſfru. legs.

tur dilatio. .Facit ad id qð dixi in.l.a filia.S.ñi.j.ad tre.⁊ in.l.
ſiꝗs ita.S.de acꝗ.here. S MGU
2I; ufficit anni initiũ eẽ ceptum.
D Ilie mee. hoc dicit. Habes ſimile. S. e.l.a

2 Legatũ relictũ in diẽ rei/
im quidam.c Pu⸗ intelligit᷑ eẽ annu
m ⁊ ppetuũ.h.ð.⁊ ẽ mirabił.l.¶ QAuero deq̃ die
itelligat᷑. Gl.itelligit de die natali.i.natiuitaſ.vl de die natali
i.die moꝛꝭ.q; tũc naſcuntur ad gliaʒ.Sʒ Fᷣm hoc qꝗᷓro de tali
qõne qda iuſſit ꝙ die moꝛtis ſue debeat ſieri vna ſeptima ban
dita.debebit ne ſieri quolibet anno. Hic videt᷑ caſus ꝙ ſic ĩtel
ligẽdo de die moꝛiſ. De.tñ dicit Zꝛiũ.qꝛ ĩtelligit hãc.l.qũ eſt
dies reiterabilis ppꝛie.ſʒ in qõne ꝓpoſita nõ ẽ ꝓpꝛie dies reite
rabił.qꝛ dies moꝛt ꝓpꝛie ẽ vna tm ⁊ illa dies q ẽ reuoluto an/
no nõ ẽ illa ꝓpꝛie.ſʒ ẽ tota quota ſuit dies moꝛb.⁊ in dubio de
bemſtare ppꝛie ſignificatiõi.ut.l.nõ alit.S.de le.iij.⁊c B puto
uerũ.¶ Itẽ qro teſtatoꝛ reliꝗt fratrib minoꝛib in feſto ſãcti
frãciſei vnã pietãtiã. Nidet᷑ ꝙ oĩ anno debeat fieri iſta pietan
tia p iſtũ tex.lʒ nõ dicat᷑ qlibet anno.⁊ Gui.de ſuʒa.tenebat
iſtud. Ego vo ſalua ueritate ĩtelligerẽ ꝙ deberet pᷣſtari tm̃ ſe⸗/
mel. caſus ẽ in.l.eũ ꝗ calẽ.j.de vbo.ob.⁊.l.boue.S.hoc ſᷣmo/
ne.j.de v. ſig. facit. S.de le.ij.l.cũ pater.S.pẽ circa fi.F. Ad.l.
iſtã rñdeo ꝙ iperatoꝛ iſtã interpᷣtationẽ fecit ex qlitate ꝑſone
relinquẽtis ⁊ ei cui relinqbat.iuſſit enĩ dari decurionibꝰ ⁊ ſic
ex q̃litate pꝑſone pᷣumit ꝙ noluerit dari ſemel tm̃.ar.l.ſʒ ⁊ ſi ſu
ſcepit.S.j.S.de iudi.ſʒ in qõne ppoſita qñ relingꝗtur fratribus
minoꝛibꝰ uel alijs religioſis pcipue mẽdicãtibꝰ.certe pꝛo ſatiſ
datiõe habebũt vnã pietãtiã ⁊ ita intelligem hic.ſi decurioni
bus eẽt relicta magna quãtitas.qꝛ ſemel tm debetur qꝛ ceſſat
illudviſimile exquo ĩperatoꝛ reſcripſit. ita intalig hãac.l.
. ãtũ ẽ dicẽ ꝑ q̃drienniũ q;tum
Am erat. ingulis arngocade rõne tan
tũ ẽ dicẽ ꝑ annũ quãtũ ſingulis annis.h.d.⁊ ẽ mira/
bilis.l. Dẽ ꝙ perꝑetuã pẽſitationẽ.q̃ro utrũ ſiniat cẽtũ an/
nis ſicut uſuſfruct. QAuida dicũt ꝙ ſic.Alij ꝙ nõ.ut in gl.pa
tet.Quid ſit notũ ſeu notoꝛiũ dica.j.ti.j.l.ſi uſufructus.
BDeuſufructu legato. NRubꝛica.

¶ Mictũ eſt. S. ti. ꝓximo.l.in ſingulos.ꝙ legatum uſufructꝰ

eſt ſimile legato annuo.iõ poſt pᷣcedẽtẽ titulum ponitur iſte ti
tulus.Querit glo.in quo differt iſte titulus a ti.de uſufructu.
Ruñde ut in glo. patet.
Ec uſus VAſufruct ſeruitutis real nõ
— R HOvpõt legari ut pꝛopꝛie p̃ſtet. ſz
pᷣſtabit᷑ pꝛout põt.h.d.⁊ diuidi in tres partes.
Pꝛimo ponit vnũ dictum. Scdo rñdet tacite
obiectioni.Tertio ponit᷑ qdã ꝓuiſio circa pᷣdi
a. ſcda ibi nec erit. tertia ibi ſʒ ĩcerti.⁊ gl.nr̃a
⁊ doc.qui ſcribunt hᷣ legũt.l.noſtrã in eo ꝗ hʒ buitutẽ realem
in fudo alterius ⁊ legat uſufructũ illius ſuitutis. Nõ tex.ibi
8 ſeruit ⁊c. Itẽ nõ.tex.ibi q; id neq; in bonis.¶ Op.⁊ vi⸗
etꝙ Fuit uitu poſſit oſtitui.ut.s.de ſer.ru. pdi.l.iij.⁊.l.p
quẽ locũ.S.cõia pᷣdi.l.ꝗ ꝑ certã.So.ille ꝗ hʒ ſuitutẽ nõ pot
ↄſtituẽ uſufructũ uel aliã vᷣuitutẽ.ſʒ ꝗ hʒ fuduũ fuiẽtẽ põt cõce
dere fuitutẽ tibi.nõ tñ ꝙ illa fuit ſit uitꝰ Fuitui ſʒ ẽ alia kuitꝰ
habita a füdo nõ ab illa Fuitute. ¶ Op. dẽ H ꝙ fuitꝰ nõẽ ex
bonis nec ex bona.Cõtra imo ſemꝑ ẽ ex bona-Rdehklur no
i uſufruc. pe.
So.expone nõ ẽ ex bona nia hoc ẽ ꝙ ipſa fuit ſit ꝓꝑꝛietas
aliena. ʒ in re aliena füdet᷑ tñ nõ ẽ ppꝛietas alteriꝰ.¶ Op. ꝙ
ſit in bonis.qꝛ id eſt in bonis cui habem actionẽ ⁊ exceptio/
nẽ.ut.l.rem in bonis.j.de acq.re.do.Hicit gl.nõ dẽ eẽ in bo
nis duplici de cauſa.pᷣ qꝛ non põt alienariꝑ ſe ſine fundo nec
poſſet alienari ei qno hẽret fũdu.ut iſti.de uitu.S.iõ aũt. ⁊.l.
ſi in aliena.S.j.j.de uſuca. Itẽ alia rõne nõ dẽ eẽ in bonis.ꝗa
ſicut manica ꝗ accedit ueſti dẽ nõ eẽ.qꝛ effecta ẽ acceſſio alteri
us.ita fuit nõ dã eẽ in bonis.q; dĩ eẽ acceſſio alter. accedit
eni pᷣdio.ut.l.eũ ꝗ.j.de uſuca.⁊.l.reruʒ mixtura.e.ti.tñ largo
mõ ſumẽdo put ſumit in.lerẽ in bonis.bñ dẽ eẽ in bonis.NVi
citur h ꝙ ᷣuitus fuitutis eẽ nõ põt.mõ q̃ro quõ ꝓbetur iſtud.
Dicit gl. ꝙ ꝓbat argumẽtãdo a toto.ſic qꝛ fuit P ſe intellecta
ĩ abſtracto nil ẽ nec hʒ aliquẽ fructũ ut.l.videam .8. de uſur.
Itẽ ↄſiderãdo eã ꝓui ẽ in cõcreto.hoc ẽ in loco fuiẽtinõ põt
cõſtitui fuitꝰ.qꝛ locus ſeruiẽs nõ ẽ in dñio ei ꝗ cõſtituit ſuitu
tẽ. ita dicit gl. ¶ Querit Hi.ꝗd vult dicẽ AS dicit argumẽ
tãdo a toto. Dicit Pi. argumẽtat᷑ a toto.ſ.integrali. NPe.ʒ.
imo dʒ dicẽ argumẽtãdo a toto uli.ꝓbo hͥ argumẽtat᷑ negati
ne. ſz c arguil a toto itegrali nõ ſegtur argunetum negatiue
a

èM

Heuſuſru. lega

fm logicos ergo ⁊ẽ.exẽplũ ſi dico nõẽ dom nõ ſequeretur er
go nõ eſt paries lIzʒ ſeq̃tur affirmatiue.qꝛ ſi dico dom eſt bene
Tacur ergo paries ẽ. Sʒ argumẽtũ a toto vniuerſali ſequitur
nẽgatiuèe Iʒ nõ affirmatiue.exẽplũ ſi dico nõ ẽ animal.ſeqtur
ergo nõ eſt hõ.ſʒ affirmatiue nõ ſeqtur.animal ẽ.ergo hõ eſt.
Digete dñi nõ ẽ uerũ qð h̊ dicit He.qꝙ argumẽtatur a toto
vli.qꝛ nullũ ẽ totũ vle.ĩmo ponimꝰ quada fuitutẽ indiuiduã
quã ſiꝗs hbʒ nõ põt legare eiuſdẽ uitutis ſuitutẽ.ſicloqmur ĩ
particulari accipiẽdo ſuitutẽ ꝓut ẽ in abſtracto uel ꝓut eſt in
cõcreto.Quare dic ꝙ gl. vult dicẽ argumẽtatur a toto.i.a to
to nel ab oĩbus partib ſufficiẽter enumeratis ⁊ ſic a ſufficiẽti
diuiſione ⁊ H ẽ ueritas. Sum expediti de lec.gl.⁊ doc. Iſta

lec.ſalua reuerẽtia gl.⁊ doc.nõ ꝓcedit in.li.iſta.nã ſi nos legi

mus iſtã.l.ꝙ ille legat ſeruitutẽ cui puit debet᷑.tũc remedium
poſitũ ꝑ iuriſcõſultũ in fi.l.erit falſũ.qꝛ ille q hʒ ſeruitutẽ non
põt ſeruitutẽ alij cõcedẽ aliqͥ mõ.caſus eſt in...ex vico de ſer.
ru. pꝛedi.niſi hoc facẽt ꝑmittẽte dño fũdi uiẽtis.ut.l.cũ eẽnt
in fi. T ibi nõ. gl. S.de ſer.ru. pᷣdi. Vñ lec.iſta nõ videt᷑ pcedẽ
niſi ſuſtinẽdo gl.dicam⁊ ſoꝛte non male.ꝙ iſtud qð dẽ ꝙ he

res dʒ dare facultatẽ agẽdi uel ſeruitutẽ cõſtituere.ſaciat hoc

redimẽdo hoc a dño fũdi ſeruiẽtis.als iſta lec.nõ põt ſuſtine
ri.Sʒ certe etiã iſtud dictũ nõ ẽ tutũ.nã cũ legauerit nſufru/

ctũ reſpectu illius iuris qð habebat ſi de illo iure nõ põt dari

hẽs nõ cogit redimere.ut.l.qð ĩ rerũ.S.j.S.de le.j.⁊.:.ſinxoꝛ.
C.de lega.iõ iſta lec.nõ placet. Legam ergo alio mõ.ut tota
iſta.l. loq̃tur in dño alicui fundi qꝛ legat uſufructũ iure eũdi
ſuũ ꝓpꝛiũ fundũ.dicit iuriſcõſultus ꝙ nõ põt ſieri.qꝛ ſeruitꝰ
Fuitutis ⁊c.⁊ hoc dicit in pma parte.in ſcdᷣa parte pone caſũ
ſic.Cõtra cũ fuitutes ſint in bonis ergo ⁊c̃. Rñdet iuriſcõſul
tus ꝙ iſta ſeruitus nõ eſt in bonis necex bonaimo nõẽ in re
rũ na.q;ꝛ q hʒ fũdũ ppꝛiũ nullã ibi fuitutẽ hʒ.Tertia pars eſt
clara ⁊ ſine ſcrupulo ꝓcedit ⁊ de neceſſitate ſic debet itelligi.
¶Et pꝛo declaratiõe.l.op.ꝙ etiã ille cui debet fuit poſſit eã
legare.q; põt eã pignoꝛi dare.ut.l.ſi annue.S.de pigno.Gl.
pma illius.l.ponit duas lec.p̊ põt pignoꝛi dari via a dño uel
ab eo cui debet via in eo ꝙ dicit a dño bñ dicit. ſ in eo ꝙ diẽ
nel ab eo cui debet᷑ via male dicit.⁊ hoc tenebat Ci.me audi
ente. His pᷣmiſſis qᷓro qᷓẽ rõ ꝙ ſeruit fuitu᷑ eẽ non põt.Rñ/
deo ſm caſũ quẽ poſui fuit fuitutis nõ põt eẽ qꝛ fuitus non
eſt firmata. Item Fm caſũ gl.nõ põt eẽ ᷣuit ſeruitutis ⁊ ẽ ue/
rũ p.l.cũ eẽnt in deſru i. ⁊ tũc ſũt due rõnes.vna ẽ
r

ſruc. ubi dẽ ꝙ petit uſufruct:. So. expone uſufruct.i.eſtima
tio ei ut ibi no. ¶ Itẽ op.ꝙ uſufruct poſſit peti q; poſſũ pete
re fructũ ut cõſequar itereſſe.ut nõ.in.l.j.in pꝛin.S.de act.em

pti. t. l. ij. S. itẽ ſi in ſacto.j.de uer. ob. Ego dico in.l. ſtipulati

ones nõ diuidũtur. cũ tracto qualiter petatur intereſſe.q ex
ipſa ſacti narratiõe nõ eſt notoꝛiũ factũ nõ poſſe ſieri de cete
ro.tũc pcedit illud qð dẽ. ꝙꝙ poſſũ petere factũ ut cõſequar in/

tereſſe. ut ſi ei ꝗ mihi debebat ſcribere libꝛũ eſt amputata ma/

nus. ſi enĩ peto ſcribi libꝛũ ex ſerie libelli nõ apparet ꝙ ſit am
putata manus.ſʒ q ex üla narratione ẽ notoꝛiũ nõ poſſe fie/
ri poſtea ut h.q; dico ꝙ tali biẽnio debebat dare uſufructum
de neceſſitate petet intereſſe ut h. Et ſi dicis iſta lex nõ facit
ad mãz illã.nã ille q tenet ad uſuſfructũ tenet ad dãqũ.ut.l.iij.
S. dare. . de uſufru. ergo hic logtur in obligatioõib dãdi non
faciẽdi.So.hic loquit in uſufructu ĩ quo anteq gꝗs det ſeu cõ
ſtituat tenet ad dagih eo cõſtituto tenet ad ꝑatiẽdũ ut plene
dixi in. l. ij. S. j. . de uer. ob. Sʒ in ultimis uolũtatibꝰ adita he

regditate ẽ cõſtitutus uſufructus.ſola ergo remanet obligatio

ad patiẽtiã ut nõ. C. de uſuſruc.l.coꝛuptionẽ.ergo ⁊c.¶ Vl
timo nõ ſi aliqs ẽ elect poteſtas pꝛo.vj. mẽſib incipiendis a
pꝓximis calẽdis.⁊ ſic ꝑ cõe ſtet quomin ille exerceat officium

fex mẽſib nõ põt petere ꝙ exerceat officiũ ſex mẽſib. nã põt

petẽ ĩtereſſe ut h.qꝛ aliud ẽ officiũ iſtoꝛũ ſex mẽſiũ aliud alioꝝ.
dixi anno.in.l.ſi ita ſtipulat eſſem abs te.j.de uer. obli.

) Pere teſtamento. ſal. gegeu

hic ꝙ ope cedũt a die petitiõis.ð.j.de op.li.l.ſiquis
hac lege. . iudiciũ. ⁊l:cũ patron in pn. Dicit gl.ibide opis
certis. B de incerſ.¶ Scdo op.ꝙ opꝑe cedũt a die moꝛtis te/
ſtatoꝛis ſicut cetera legata exceptis ꝗbuſdam. ut.C. de cadu.
tol. S. in nouiſſimo. So.ope intereſſe dicũtur cedere quaãtum
ad hocut ſint in obligatiõe a die petitiõis ut h.⁊.l.iterdũ.j.de
uer. ob. in Pn. ſ quãtũ ad trãſmiſſionẽ cedũt a tpe moꝛt. ꝓba
tur in.l.ij. S.e.ubi oꝑe trãſierũt ad heredẽ.ſʒ regula ẽ.ꝙ etiam
legatũ purũ qð traſmmittit ad heredes cedit a die moꝛtis.ut.d.

S..in nouiſſimo. ¶ Altimo iſta.l. ſacit ad.q.qñ ſamulus inſir

mat᷑ an debeat habere ſalariũ. Nidet᷑ ꝙ ſic qſi dño ꝑeant oꝑe
de hoc ? gl. in. l. arboꝛib. S. de lllo. ð. de uſufruc. ueritas ẽ in
Sꝛiũ.ut.l.ſi vno. itẽ cũ qdã.S.loca.⁊ ibi nõ. Non ob.h.l.qꝛ

iſte tractabat de lucro merito ꝓpter infrmitatẽ ꝑdit lucrum.
nõ aũt debet pati dãnũ.i.dare ſalariũ tẽpoꝛe infirmitatis ut

in gl.q; aut ↄſiderameã in abſtracto aut in cõcreto.ut.S.di Dicit. . item cum quidam.
xi.alia rõnẽ aſſignat Ol.uſufruct puitutis eẽ nõ põt qꝛ ſunt uſufructus ¶ Querit gl. utrum ali⸗
ſub diuerſis generib buitutũ ↄꝛijs ĩſpecta tã oꝛigie q; effectu. 9 Ui! hethumiig modis finiatur ꝙ; cur
ꝛigĩe qꝛ fuit real nõ põt ↄſtitui non hñti p̃diu.ut.l.pᷣdij.S. — ſu tis cẽtũ annoꝝ. Gl.ꝙ ſic videlicet non utẽdo vł

coĩa pᷣdi.ſ̊ uſufruct ſic. Itẽ effectu qꝛ pᷣdialis eſt indiuidua ſʒ

l. uſuirt 4 ſiciuitas aratrũ patiat. ut.l. meui. S. fi. S. de le.ij.x.l. ſi uſuſru
ꝑſonał nõ ẽ idiuidua.ut.l..j.S.ſi uſufructꝰ.j.ad.l.fal.ergo iſta

ctus. ¶Querit gl. an idẽ ſit in annuo relicto ciuitati ꝙ in uſu
talia ↄꝛia nõ pñt eẽ circa idẽ.ita dic Ol.⁊ bñ.tñ iſta rõ nõ cõ ſfructu ut finiat᷑ cẽtũ annij. Rog.ꝙ nõ nt nõ.in.l.annuã.⁊.l.
cludit niſi ꝙ uſufruct'ſeruitutis eẽ nõ poſſit. Sʒ nõẽ gnãlis annua in fi. ⁊.l. antepe. S. ti.j. Hu.dicit idẽ qð in uſuſfructu.al
ad id qð dꝛ ſeruit Puitutis eẽ nõ põt.Auare dat aliã ronẽ.qꝛ legat.l.in ſingulos.S.ti.j.ubi ſicut moꝛte ſinit uſufruct. ita ⁊
Fuit ẽ quedã q̃litas nõ aũt ſubſtatia.ut.l.qd aliud.j.de uer. gnnuũ relictũ. Hãc.q.habes ĩ.l.pe.S.ti.j.⁊.l.annua.e.ti.Sʒ
ſig.cũ ergo q̃litas nõ poſſit eẽ ſine ſubiecto.ut.l.j.s.de uſufru. puto opi. Hu. uerã pho inter uſufructũ ⁊ annuũ relictũ ẽ ſimi
de neceſſitate cõcludit ꝙ ſeruit ſeruitutis eẽ nõ põt ſicut non kundo niſi in his ĩ qb expᷣſſa diſſimilitudo apparet. ergo ⁊c̃.
põt eẽ q̃litas q̃litaſ.qꝛ reqrit ſubſtãtiã aliquã in q̃ ſit.de quo Mõ ob.l.annuã. ⁊.l.annua in fi.⁊.l.antepe.⁊.l.pe.ð.ti.j.que
dixi plene in.l.meuius.S.de lega.ij. Dicxũt ppetuo deberi. qꝛ telligo deberi ꝑpetuo.i.uſq; ad cetũ

dic ibi. S
Legatum caducum uel q̃ſiremanet
J ab eO. a hẽdẽ cũ onẽ ſuo.h.d.¶ Op.

— 111 Iſta. l. ponit tres differen gnnos qð ẽ longiſſimũ vite tẽpus. ut.l.fi. C. de ſa.ſan.ec. Sʒ
P Om mis 0 tias inter legatũ oꝑparũ ⁊ an idẽ c vecleſts Rfidet gl. ꝙ ſic. Idẽ nõ.in.l.an uſufructus
mnm.· Alegati uſuſfructꝰ. ¶ Op. gl. iſti. de acqſi. p arro. cir/ 3. de uſufruc. ¶ Altimo gl. op. de. l. hereditatum.j. ad. l. fal.

ca pn. So.ibi loqtur de opis liberti. hᷣ uero de operis ſerui.
¶QOp. hoc.S.de opis ſer.l.v.Gl.rñdet ꝙ ibi d legat uſu
fructus ſubaudi ⁊ plus.¶Querit gl.quot ſunt differẽtie ĩter

legatũ operaruʒ ⁊ uſuſructus. Vos habetis hic tres.als dic C.de cadu.tol.S.in pᷣ. So.ibi in pꝛonõſcripto.hᷣ ĩ caduco vł
nt. l. ij.S.de oper.ſer. ¶ Quero que eſt ratio dictarũ differen/ quaſi. ¶ Op. S. ti.j.l. titia in pn. ⁊ de ali. le. l. ſtichus. S. j. So.
tiaruʒ. Vide vnã rationem in.l.locus.S.pꝛopꝛietarius.S.de be legatũ incepit in pſona legatarij ⁊ ſinitũ ẽ ſm eius diſpoſi/
uſuſructu. tionẽ ⁊ legati nãm.h uero in perſona legatarij nunq; incepit.

: Pixiin. d.l.tttiiil.
Jtitio. gbiri poſita inter ĩcõpaſſibilia re/
ſoluit᷑ in diſiũctã.h.d.⁊ ẽ nõ.caſus tene
— bene mẽti.Et ꝑ hãc.l.dicũt doc.ꝙ ſi teſtatoꝛ dicitua
feat iure teſti ⁊ codicilloꝝ üla copula ⁊ reſoluii in diſiunctã ut

— zc AQuerit gl. utrum
FODminis quoqd oerpoſſtlocare
IVoperas ſuas in ppetuũ.Et remittit ad notata in.:.iij.
G. ne tñ. Z. de uſufructu. c.l.antiqtas.C. de uſufru.⁊ ibi ꝑ Ci.

nõ. inſti. de uſufructu. S. ne ſi.
Sufructu Mõ põt ꝗs ab eo caſu inci⸗
II. G. pgre quo debet extingui. h.
d. cõcoꝛdat.l.titia cũ moꝛiei..de ucneen Mall
mihi uſufructus: anon
bus faciẽdi qñ deſijt poſſe fieri petit intereſſe. h.d.iſta
.de qᷓ.l. facio feſtũ.j.de ner.ob.l.ſtipulationes nõ diuiduntur

n. ix.q.nõ. tex. ibi peti ꝗqdem ⁊c. ¶ Op. de. l. qſitũ. . de uſu⸗

dicamus uel iure codicilloꝝ. ut.l. fi. ⁊ ibi nõ. C. de codicillis.ſi

mile ſi teſtatoꝛ dicit ſubſtituo vulgarit᷑ ⁊ pupillariter ⁊ ꝑ ſidei

cõmiſſũ.nã nõ põt eẽ ſimul ⁊ ſemel directa ⁊ ſideicõmiſſaria.
iõ6 erit electio ſubſtituti quã uelit eligere directa uel fideicõmiſ
ſariã. ar. bui.l. ? ẽtex.j. ad treb.l. recuſare. 5. titius. ⁊ ibi dixi.
Itẽ dic iſtrumẽtũ ꝓcuratiõis cõſtituit ꝓcuratoꝛẽ ⁊ ſactoꝛẽ

nũciũ ſpetialẽ nõ põt eẽ nũcius ⁊ ꝓcuratoꝛ ſimul.qꝛ ꝓcuratoꝛ

⁊cipit uerba in ꝑſonã dñi nũci iĩ ꝑſona ſua.x ſic erit pcuratoꝛ

uel nücius

“

nu
e

gli
x
te
in⸗
na,

ſe⸗
In
t
lon
c
ene
he
to
4
Um
pot
.

r

4
pi

l.
mn

— — — — *

uel nuncius ꝓut ſibi placebitut h̊. Item facit ad.q.quando
teſtatoꝛ reliqt uxoꝛẽ dñaʒ ⁊ uſufructuariꝗ ut debeat ĩtelligi ꝙ
hẽat dñium plenũ uel uſufructũ ut hic. Sed de cõſuetudine
aliud in uxoꝛe ſeruat᷑.ut.l.j.⁊ ibi nõ.C.ſi ſcdo nup.mulier.⁊
plene dixiin.l.titia in ſi. S.de le.ij.

Abitationis queſtio. on

A hitatio debeat in pncipio anni. nõne hʒ cauſaʒ cõ

tinuã ⁊ ſucceſſiuã ꝑ totũ annũ.ergo in initio nõ põt dari. ut.l.

itẽ ꝗᷓrf. S. q pleto.S. loca. Huius timoꝛe dicit gl. ꝙ iſta.l. põt
loq qñ ipſa habitatio eſt relicta.alio mõ qũ pecunia pꝛo habi

tatiõe relinꝗtur ſ̃m pmã lec.rñdeo ad ↄꝛiũ ꝙ dehet᷑in initio

qᷓtũ ad hᷣ ut iſpiciat᷑ ſi legatarius ẽ capax.ut.l.in ſingulos.⁊
l.cũ in annos.S.ti.j.nõ aut ut poſſit pᷣſtariĩ initio anni. Sʒ Fʒ
ſcdam lec.ẽ clarũ.tñ videt᷑ ꝙ debeat᷑ qtitas eo tpe quo ſoluii᷑
pẽſio nõ iĩ initio.ut.l.nec ſemel.S.ſiĩ hitatiõe q; di.le.ce.ui
timoꝛe ꝗdã dicũt hãc lec.nõ eẽ uerã.ſ ego dico eã uerã.quia
initiũ cuiuſlibet anniĩſpicit.q ad ceſſionẽ diei nõ aũt qtũ ad
ſolutionẽ ut ĩ ↄꝛio.ſile.j.e.l.ſẽpꝛoniꝰ.¶ Quero ſᷣm pmã lec.
d ſilegatari decedat ifra annũ.an trãſmittat ad hitationeʒ
llianmi ad hẽdes. Aidet᷑ ꝙ ſic qꝛ iã ceſſit dies. Cõtrariũ pu/
to q; hĩtatio moꝛte extinguũ ſicut uſufructꝰ.ut.l.cũ antigtas.
C.de uſufru.ſ uſufructꝰ relictꝰĩ ſingulos annos moꝛte extin
guit.ut.l.ſiĩ cũ annos ĩ pn.⁊ in ſi.õ.ꝗ.mo.uſufruc.amit.ſicut
ergo ſi eẽt hĩtatio relicta pꝛo toto tpe moꝛte extingueret.ita ſi
ſit relicta in ſingulos annos. Mõ ob.qð h̊ dẽ ꝙ cedit dies le/
gati.q;ꝛ ẽ uerũ quãtũ ad hoc ꝙ capacitas ⁊ incapacitas inſpi

citur in initio nõ quo ad trãſmiſſionẽ.

NWEres Nõ põt heres tollere edinciũ poſitũ ĩ re
N —Eecuius ẽ alteriꝰuſuſfruct eo inuito.h.d.

—— Tr1r AQueroq̃ eſt ra
z ouenkae

legatũ nſufruct ⁊ vie. Rñdeo ꝙ legatũ vie dʒ eẽ per
petuũ.nt.i..iiij.S.de ui.iõ nõ recipit intermiſſionẽ.ſecꝰ in uſu/
fructu. ¶ Itẽ op.de.il.ſi Fuus.S.de aq̃ plu.ar. So. ibi facta
fuit cõceſſio ſeparatiʒ.ſj h ſiml ⁊ ſemel ſuit facta cõceſſio alt/

gtun. iõ ibi Itplurto uſiree oemen. W
5 ihẽs non pꝛeſta
*8) os ſeparatim. oug onam

Fm deſunctiuolũtatẽ cuilibet tenetur ad id quod ſu

bi deſicit. h. d.

QOp. S.ti.j.l.legatũ.ubi vba quo
Amnas. conee manie atũ rquclin
So. dicit Di. ibi logtur ĩlegato diuiduo hᷣĩ legato
iĩdiuiduo.ut.ð.e.l.cũ uſufruct.⁊ iõ aliud eẽt in uſufructu.ſi le
go uſufructũ qad viues.nã ĩtelligit relictũ ſinguł annij.ut nõ.
i.d.l.legatũ.⁊ iõ ſirelinqtur uxoꝛi donec honeſte vixẽit videĩ
relictũ qꝗd annuum. ⁊ hoc ĩduxi ad.q.iĩ.l.titia.S.ſi.S.de le.ij.

Aui Duos.Ei cuilegat᷑ fructꝰfudi dẽbet᷑ via ꝑ aliũ

fũdũ teſtatoꝛis etiã alteri legatuʒ.h.d.
tene?᷑ ergo hẽs cõſtituere viã legatario uſufruct ꝑ retẽtionẽ.
Op.õ hãc.l.de.l.Fuũ ſilij.S.fi.S.de le.j.ubi hes cogũ eme
renõ a legatario gratis exigẽ. So.va ẽ ꝙ illã itelligamus Fʒ
iſtã ut dicamꝰredimere.ſ.ꝑ retẽtionẽ uel icerti conditionem.
¶ Quero ſilegat ppꝛietas an dʒ pᷣſtari via. DNe hoc ĩi.l.iij.S.
ſi loci.j.de adi.le.examĩabo.j.ti.j.l.j.ubi ẽ ſua matia.

WwWrati eini NRelictũ ad opus illici
Egatũ ciuitati.. dʒz puerti ad opus li
citũ de cõſẽſu partiũ.ſecꝰ ſi ad opus licitũ fuerit reli/

cũ.h. d. cñ.l. ſe. ¶ Op. videt᷑ ꝙ ciuita) debeat hẽre libe nec

debeat ↄuerti in aliũ uſũ.ut.õ.de cõ.iſti.l.j.⁊.l.cõditio.⁊.l.ſi
ſiliꝰ. DPicũt qdã pᷣdicte.ll.loquũtur ĩ ↄditioe ĩpoſſibili.hᷣ ĩ mõ
ĩpoſſibili.ꝗ orhne vitiaret legatũ totalłr.ſʒ fauoꝛe reipublice
ualet ⁊ ĩ aliud opuj ↄuertii.⁊ i h vtit fauoꝛ reipu.⁊ iõ repᷣhen
dut gl.iſtã q̃ dicit ꝙ reſpublica nullo fauoꝛe utii. Aidet id qð
dicũt qũ modus appoſit ab initio ẽ ĩpoſſibil legatũ ẽ ipo iure
nulli.nõ ẽ uerũ ſimplr.ſʒ regꝗrit magnã diſtictionẽ qua ponit
gl.. l. odicil ĩ pn.S.de le.ij.Auid ergo dicemꝰ. Rñndeo ꝙ hᷣ
reſpublica nullo utit puilegio ut dic gl. Nec ob.l.j.⁊.l.oditio
pꝑ ꝗs.ll.videt᷑ q reſpublica hᷣ ſit detioꝛis ↄditiõis q; ali.nam
qñq; teſtatoꝛ adijcit modũ vłↄditionẽ ipoſſibilẽ ob aliquẽ ſ/
nẽ licitũ ⁊ honeſtũ.⁊ tũc ſi nõ põt ĩpleri eo mõ qͥ dixit ↄuertiũ
ĩ aliũ uſũ licitũ ut h dẽ ĩtex.Si vo ad nullũ honeſtũ ſinẽ ↄditi/
onẽ appoſuit nlło mõ dʒ ĩpleri uti.l. ꝛijs.⁊ ſic reſpublica nõ
utit alic puilegio. ita dixii.l.j. S. .. de odi. iſti. Et ꝑ hoc dixi
ꝓꝙ ſi teſtatoꝛ reliꝗt cẽtũ pꝛo miſſis canẽdis q̃ miſſe nõ pñt cãta
ri ꝓpt intdictũ ulud relictũ dʒ puertiĩ aliũ uſũ.ut ẽ caſus h̊ ⁊
idẽ ĩ ſiibꝰ.teſtatoꝛ reliqt vnũ podere ut ibi vnũ monaſterium

N

Beuſuſru. lega.

ↄſtruat᷑.qð tñ de iure ibi ↄſtrui nõ licet.tũc dʒ ↄuerti ĩ aliũ uſũ
piũ ut h. ¶ Queroꝑ qᷣs debeat ſieri cõuerſio iſta ĩ aliũ uſum.
Et videĩ ꝙ ad uolutatẽ coꝝ.ꝗbrelinqtur ⁊ hẽdũ a ꝗb de/
bel ut hĩ eo qdð dic.ꝙ ſiat a pinatibciuitat.hoc ẽ ab eis ꝗ re
gũt ciuitatẽ cui ẽ relictũ adhibit᷑ hẽdibꝰ. In ↄꝛiũ videt ꝙ de⸗
beat ſieri auctoꝛitate pncipis. ut.l.legatu.j.de admini.re.ad
ciui.perti. Rñdeo qũq; relinqtur ciuitati ad uſũ illicitũ ꝗ non
põt celebꝛari.⁊ tũc ipſe part pñt ouertẽ ĩ aliũ uſũ ut h. Auã
doq; erur ad aliquẽ uſũ q põt celebꝛariibi.ſed illa pecu⸗
nia nõ ſufficit ⁊ idẽ ꝙ põt cõuerti ĩ aliũ uſũ ꝑ eoſdẽ. ut.d.l..le
gatũ poſt pnci.Añq; pecunia ẽ ſufficiẽs ad illũ uſu licitũ.tũc
in aliũ cõuertinõ põt ſine auctoꝛitate pᷣncipis.ut.d.l.legatuʒ
in pn.⁊ ex de reli.do.c.j.circa pᷣn.i et eer⸗ va niſi teſtatoꝛ
expᷣſſe dixit ꝙ illo nõ facto rcuertat᷑ ad hẽdẽ.ut.j.l.ꝓxi.⁊.Sõ.
ti.j.l.liberto..lutiꝰ.⁊ ibi nõ.⁊ hoc tene bñ mẽti.q; qtidiana
ſũt.nã qtidie relinqꝗtur frib aliqd pꝛo vno calice uel capella.
Ex pᷣdictis habet an poſſit cõuertẽ in aliũ uſũ ⁊ ſi uſus eẽt illi
cit' an poſſet ↄuerti de cõſenſu partiũ.als regrit licentia ſũmi
põtiñcis.ut.S.dixi.¶ Quero ꝗd ſipartes nõ pñt eẽ ↄcoꝛdes
ĩ hac trãſmutatiõe. Rñdeo iudex erit medi cuiꝰ auctoꝛitate
trãſmutabit.ut.C.de nup.l.j.⁊.l.in cõuẽtiõe.q magis fauebit
uolũtati ei cuirelinqtur.ut.l.legatũ.v.ſi nero plres de admi.
re.ad ciui.perti.⁊ ar.ꝗ ſatiſ.co.l.de dieĩ pᷣn. Itẽ.l.iſtã allego
ꝙ arbitratoꝛ tꝑe arbitramẽti dʒ partes reqrere.dixiĩi.l.ſiqs
arbitratu.j.de v.ob. ¶ Quero an qñ executoꝛes ultimarum
uolũtatũ uẽdũt bona ſua ex diſpoſitione defũcti debeat reqri

. N hẽs. Hec.l. fac ꝙ ſic.dicã in.l.alio de ali.⁊ ci.le.

Nidã pꝛedia rei. acleraminaui

A &Dω Si nõ apparet ꝑſona legata/
Di plures. legatũ ediknullit o dewt,
Vge tex.ibinõ exñte ⁊c̃. ¶ Op. de.l.cuʒ pꝛ.S.fi.S.de
le.ij.⁊.l.ſi teſtm. C.de ĩſti.⁊ ſubſti.Hiẽ gl.ſol.ut ibi.bꝛeuit᷑ ibi
erat certa pſona.lʒ fines erãt ĩcerti.hic vo erat incerta pſona.
¶Op. ð hãc ſo.de.l.ſiqs titio.S.ſi..l.cũ qdã.S.de le.ij.ubi
ẽ ꝑſona ĩcerta ⁊ ualet legatũ. So.ibi teſtatoꝛ nõ ſenſit de aliq̃
certa ꝑſona qð apparet.qꝛ cõmiſit electionẽ hẽdi ſuo.iõ hẽde
nõ eligẽte debet᷑ oibꝰ.qꝛ de oĩbus ſenſit eq̃lit᷑ niſi hẽs pᷣtulerit
aliquẽ. vo ſenſit de certa ꝑſona qð apparet.qꝛ nominationẽ
ſibirefuauit.vñ illa ꝑſona nõ apparet nõ ualet legatuʒ. facit
ð dixi in. l.ꝗdã relegatus.j.de re.du. .
J alii In dubio dʒ ſtari ſcripture etiã ſi aliud
actũ ſit.dummodo de illo nõ ↄſtet.h.d.
p.C.plus ualẽ qð agi.l.j.ubi plus ualet qð agit q;ᷓ qð ſi
mulate cõcipit. So.diẽ̃ Rog.h̊ actũ dicebat ſʒ de uoluntate
nõ ↄſtabat.ſec ſi de uolũtate oſtaret.Hu.Aʒo.⁊ Jo.dicunt
ↄꝛiũ eti ſi de uolũtate oſtet.Opi.Rog.tenet Niĩ.h̊ ⁊ e.
Ci.⁊ oẽs ĩ.l.cũ virũ.C. de fideicõ.p tex.illiꝰ.l.⁊.l.i odit.j.de
cõ.⁊ demõ.⁊.l.qtiẽs ĩ młii caſibꝰ.5ẽ.de hẽ.iſti. ¶ Op.de.l.⁊
puto.S.iulianꝰ.S.fa.her. So.ut ibi.¶ Op. ſoꝛtiſſime ex gl.
nõne generi ꝑ ſpetiẽ derogat᷑.q;ꝛ genꝰ ꝑ ſpetiẽ videt exẽptũ.ut
l. iux. S. codicil.⁊.S.teſtõ.S.ti.ij. Itẽ p legatũ partis eatenus
videt᷑ recedẽ a legato toti.ut.l.cũ qõ.C. de leg.ergo cũ pᷣlega
nit fũdũ ⁊ ſic totũ PBoſten uſufructũ ⁊ ſic partẽ videt᷑ receſſũ in
eo a legato toti. So.qũq; vni legat᷑ totu vle.ut gen.alijlega
tur pars ut ſpetieꝭ.tũc generi ꝑ ſpetiẽ derogat᷑.rò qꝛ illud lega
tũ generis viñcat᷑ in q̃libet ſui ſpetie.qꝛ iſtud genꝰanimal cõpe
tit cuilibet ĩdiuiduo.Añq; vnilegat᷑ totũ integrale.alij legaĩ᷑
pars qta nõ ſubſtãtial.x tũc idẽ q; i parte videt receſſũ a lega
to toti.ut.l.cũ qõ.C.de leg.rõ q; ĩ partib ꝰremanẽtibꝰ nomẽ
fũdi põt remanẽ ex diſpoſitiõe defũctint ibi.Qñq; legat᷑ vni
totũ negraleraiipar⸗ ſubſtatial.ut ĩ caſu.l.nr̃e.nã uſufructuj
ẽ pars ſubſttial fũdi ⁊ tũc ĩ illa parte concurrũt.rõ q;ꝛ uſuſru
ctu deducto pmũ legatũ nõ remanẽt vᷣiicatũ qꝛ nõ remaneret
nomẽ fũdi.ꝓbat᷑.j.de v.ob.l.ꝗ uſufruc.⁊ hãc rõnẽ ponit glo.
S.de uſufuc.accre.l.ĩde neratiꝰ.S.nõ ſolũ.⁊ ita diẽ Ol.Ego
dixi aliquãtulũ lati.S.ti.ij.l.re cõiũcti.in.iiij.cołl.⁊ ꝑ hoc ſoꝛ
te eẽt dicẽdũ ſi teſtatoꝛ legat vni domũ ⁊ alij legaret aliquam
partẽ ſubſtãtialẽ domus qꝗ detracta nomẽ domus nõ remane
ret ꝙ in illa parte ambo legatarij deberẽt ocurrere.
J titio Iſta.l.ĩnuit hic ꝙ in alt᷑natiuis electio
N4 ₰ EEHEeſit hẽdi). Cõtra ĩ. l. luti. S. de le. ij. So.
lvellige ꝙ h̊ ba executiua fuerũt ad hẽdẽ directa ut ibi nõ.

L MHõ ꝙiidẽ ẽ dicere lego oĩbꝰ
p Atrimonm. n⸗ qð ẽ dicẽ rnozhngut.

——— —

CAuerit gl. an hoc ſit legatũ uſufructꝰ. Nic glo.
nõ ⁊ bñ ꝑ ea q̃ nõ.i.l.ſiquis ita.S.de uſufru. dicaʒ.j.e.l.ſundi

trebatiani.
f uij

—

Ne uſuſru. lega.

. B Hec.l.diuidit pnci
es. Mꝛimo loꝗtur in pecunia fenerata ꝑ deſunctũ.
Scdᷣo ĩ fenerata ꝑ hẽdẽ.ſcda ibi nõ idẽ ſeruat. Itẽ pma diui
dit ĩ duas.⁊ ſca in alias duas ut patebit in littera.⁊ hec diui
ſio ſufficit pꝛo ſumario.uel dicas. Aſure pecunie fenerate per
deſũctũ qñcũq; currẽtes debẽtur fructuario cauẽti.ſʒſi p hẽ/
dẽ fuerit ſenerata a tpe moꝛe debẽtur. h. d. ¶ In v. nõ idem
⁊cẽ̃. Iſte v.legiũ duobus modis.pᷣ mõ ꝙ ponat᷑ vnũ caſũ.alio
mõ ꝙ ponat duos caſus.⁊iſta ẽ ueralec.⁊ ipſa ꝓſequoꝛ.uos
babet hic gl.duas magnas que tẽdũt ad poſitionem caſus.
Quero an fructuarius faciat fructus ſuos ante ſatiſdatio
nẽ p̃ſtitã. Quidã nt Ol. ꝙ nõ ꝑ hũc tex. Alij ꝙ ſic. v iſta ſuit
opi. Aʒo.Ci.tãgit.C. de uſufruc.l.uſufructu.⁊ pꝛo opi. Ol.
ẽgl. ð.de uſufruc.l.ſi fur.⁊.j.de uſucapi.l.ſ hõ.⁊.C.de ſcðis
nup.l.hac edictali.S.is illud ĩ gl.ſuꝑ vbo ſatiſdatiõe.⁊.C.de
uſufruc.l. uſufructꝰ. ⁊. S. de uſufruc.l.ſi titi in pma gl.⁊.l.uti
frui. 5. fi. als.l. fructuario. S.fi. S. ſi uſufruc. pe. x. ö. de rei uẽ.l.

—

ex diuerſo ĩ pn.gl.ma. In il ꝑ Aʒo. allego tex. in. d. l. hac

edictali.S. ſinautẽ utraq;. So.qñq; uſufructuari ipſe nõ ꝑci
pit fructꝰ.ſ̊ ppꝛietariu uel ali ⁊ tuc fructuario nõ dz reſtitui
ante pſtitã cautionẽ pꝑcepti ut h.qñq; ꝑcipiũtur fruct ab ipo
fructuario.⁊ tũc aut hẽdib ſeu ꝓpꝛietario ſciẽte ⁊ patiente.⁊
tũc facit fruct ſuos.ita ĩtelligo opi.Aʒo. poſitã.⁊ ẽ caſus in

.

d. 5. ſinautẽ utraq;. ſi uero ipſi ignoꝛãt nec patiũtur tũc fructꝰ
ſuos nõ ſacit.ita ĩtelligo hunc tex.⁊ gl.in ↄꝛiũ allegatã ⁊ tene
mẽti ⁊ ſic de ſacto citluiplae, . be D The
Si hoꝛtum. al Sa rin ſo ene
— Wi f* ualet relictum quo fru/
Uctus. uar de re cũ fructib reſti
Wtuẽda ꝓpꝛietario poſt moꝛtẽ ſuã grauat.h.d. Nota
tex.ibi etenĩ ccẽ.¶ Op.⁊ videt ꝙ fruct pteriti nõ ueniãt ĩre
ſtitutionẽ quoquo mõ.ut.l.fideicõmiſſaria.j.ad tre.So.non
neniũt in reſtitutionẽ ſʒ in qᷓrta cõputãtur nt bilene diſtin/
gue ut ibi. ¶ Op. c videt ꝙ in dubio debeãt ĩtelligi de fructi
bus pᷣteritis ut legatũ ualeat.So.tex.hᷣ ſoluit ꝗ dic imꝑitia
lapſuj.⁊ ſic nõ credebat fũdũ redire cũ fructib ad hẽdẽ.⁊x iſtõ
ĩperitiã pᷣſumit hic iuriſcõſult dũ dicit redditus futuri cc. uel
alit iõ nõ itelligit de pterit.q; ſi hoc eẽt legatũ eẽt nullũ. uel qſi

— —

modicũ cõmodũ hẽret ut.l.ſi res.S.de le.j.⁊.l.q cõcubinã.S.

—

q hoꝛtos. 5. de le. iij. Sʒ ſi aſſumem 'llla interptationẽ ut itelli
erem de fructib p̃teriᷣ pmũ legatũ eẽt qſi nullieffect.ſi aſ
ſümin⸗ ſcdaʒ ĩterpᷣtationẽ ⁊ ĩtelligam de futuris legatũ ſcʒ
erit nulliꝰeffect?.⁊ iõ in dubio pᷣualet pmũ legatũ ⁊ illa uerba

vidẽtur adiecta gra dubitatiõis togsc orl mun 8. m⸗
—2 icut moꝛte funi ſpes uſu/
mpzꝛomus. Hucus iã cõſtituti ita finii

ſpes uſufructus cõſtituẽdi.h.d.¶ Mõ ꝙ legatuz in
diẽ ſtatiʒ cedit a die moꝛtis quo ad traſmiſſionẽ. ſʒ gni⸗ ad do
minij acqſitionẽ nõ cedit niſi adueniẽte die.¶ Nõ ulud qð in
l. antiqtas. C. de uſufr. dẽ ſi reliquit uſuſruct hẽdiĩtelligit de
pᷣ bẽde.Idẽ ſi ſimplicit᷑ dĩ deducto uſufruc.nõ facta mẽtiõe
hẽdis.q; de p hẽde ĩtelligit.caſus ẽ h ⁊.l.ꝗ uſufructuʒ.S.j.v.
bias ve uinſum. C Anero ego dixi q; h̊ uſufructꝰ perit
moꝛte. ſz an capitis diminutioe ſpes uſufruct' ꝑit. Hic videt
ꝙ ſic. q cõiũgit moꝛtẽ ⁊ capitis diminutionẽ.Cõtrariũ puto
ſi adueniẽte die ſit capax ſm diſtictionẽ.l.intercidit.j.de di.
Bde. ⁊.l. ſed ⁊ ſi in äs
. ures cõiũcti ad vnã poꝛtionẽ uo/
Si fundus. aurciidi gicans
— . uod poſtea apparet ?
CE Xoꝛi maritus.cdite olutuʒ enlt,

d. C Mõ ꝙ illi cũ q̃ ꝗqs hʒ mr̃imoniũ nõ illicitũ nõpo

teſt legari.ut.l.ij.j.de his q.ut icig. ¶ Op. de.l. pfectꝰ.õ. de

ritu nup. ⁊.l.ij.j.de his ꝗ.ut ĩdi.So.hᷣuxoꝛ erat ſciẽs ibi igno
rans. ¶ Quero a quo repetet uſufructꝰ. Tex. hoc nõ aperit
hic. ſʒ puto q; repetat a ſiſco.ut.l.ij...de his q.ut ĩdi

Aſufructuari tenet᷑ ad Pluedom colle

4q Aero.ci c alias pꝛeſtationes.h.d.ſimile in.l.
pacten. S. de uſufruc. ¶ Op. gl. de. l. q cõcubinam
S. q hoꝛtos. S. de le.iij. Bicit gl. So. ut ibi. Ael dieut dicam
ʒ. pxio ꝛio.¶ Itẽ op.de.l.pe..ſi..de le.üj. Dic glo. ſo. ut
ib ⁊ bñ. Diẽ em illa gl.qdã ſũt onera qᷓ debẽtur pꝛo habẽdo
ipo iure fructuũ ꝑcipiẽdoꝝ. ⁊ iſtud onunõ ptinet ad fructua
riũ ut in Zꝛijs. Auedã ſunt onera q habito illo iure ĩponunt
pꝛo fructibus vel pdio nel ꝑſone pꝛo pꝛedio ⁊ iſta onera perti
nent ad fructuariũ ut h. ⁊ iſta ẽ ueriſſima ſolutio.

—

cCuratoꝛ teneret cedẽ dño.tñ ex pſona dñi ſiniret ꝑ hãc.l.cũſi.
Quero aligꝗs recipit fũdũ ĩ emphitheoſim pꝛo ſe ⁊ noĩe fra
tris ſui.mõ ille frat᷑ deceſſit ante ceſſionẽ ſibi factã de emphi/

ſũ relicto inſpicit poti pſona ſideicõmiſſarij q; legata
Op. de.l. ſiqs titio ĩ pn. ð. de le.ij. So.illud qð dẽ ĩ
ſine.⁊ ꝑinde ẽ ⁊c.itellige eẽ uerũ ſi ſdeicõmiſſario ẽ facta reſti
tutio.ſecꝰſi ante ſideicòmiſſũ deſiceret. ⁊ cõcoꝛdãtie ſũt iga.
¶ Itẽ op.j.de noua.l.ſi uſufruct.⁊ ſo.ma.l.uſufructu. So.
uſufruct reſtituit᷑ alti de uolũtate pmi defũcti ꝗ cõſtituit uſu/
fructũ ut h.ĩ ↄꝛijs uero nõ reſtituit alteri ex uolũtate domini.

Zauug umuguan. e
. 4
rj. H. D.

¶ Auero aliꝗs recepit uſuſructũ ꝓcur atoꝛio noĩe titij.utruʒ
iſte uſufruct còſtituat᷑ ex pꝑſona ꝓcuratoꝛi uel dñi. So.in uſu

fructu ꝗ nõ põt cedi ⁊ ĩ cctis q̃ nõ ꝑñt cedi.ſi aliq ſtipulet᷑ pcu

ratoꝛio noĩe directo qrit dño nõ ex ceſſione.caſus ẽ in gl.i.l.q

ita. S. vir. ad tre.⁊ iõ cũ incipiat uſufruct/ ex ꝑſona dñi cũ ꝑſo
na ðñi finiret. Itẽ ſi diceret ꝙ inciꝑet a ꝑſona pcuratoꝛis ⁊ ꝓ/

theoſi ⁊ ante ratihabitionẽ.qᷓritur an ex perſona illius fratris

finiat᷑ ſicuti ſi ipſe pꝛopꝛie recepiſſet. Dixi ꝙ ſic.caſus ẽ in ſimi

liin.l. fundũ cũ mihi uenderes.de ac.emp.⁊ ita de facto ꝑ i/
lã.l.determinaui. J

— MWin Coditieſub ᷓ lega⸗
Ni uſufructus. ti dy leſcai

—

ſpleta pꝛo parte legatuzʒ pꝛo parte reſoluit.h.d. nõ. l.
¶ Op. b dẽ donec ſatiſñẽt ⁊ iſtud vbuʒ viſicat᷑ p̃ſtãdo ſatiſſa

ctionẽ ſiue ſatiſdationem. Cõtra h videt᷑ ꝙ reqrat ꝑfectà ſolu/

tionẽ.ut ĩ auẽ. ſiqũ. C. de ↄſti.pe.⁊.l.ſi rẽ.S.ſatiſſactum.ð.de

pig.ac. Jõ gl.exponit bᷣ ſatiſeret.i.ſatiſdaret.q; cõſtabat de
nolũtate defũcti ꝙ de ſatiſdatiõe ĩtelligeret. Iẽ videt ꝙꝙ pꝛo
dote nõ ſatiſder᷑. ut.l.j. C.ne fideiu. do.dẽ. So. ſoluto matri
monio.ibi eo ↄſtte de q plene dixi ĩ.l.ſi cõſtate.S.qtiens.g.
ſo. ma. Itẽ op.S.ſa.her.l.iter cohẽdes.S.de uſufr. Diẽ gl. h
de egtate ibide rigoꝛe.vłſolue ut ibi ⁊ mel. ¶ Vltio op.ꝙ

no ſufficiat vnũ ſoluẽ. ut.C. de diſtra.pig.l.vnꝰ.S.de pig.ac.

l. ſ neceſſarias.S.ſi vnꝰ. Rñdeo ſʒ ꝙ dicũt doc.ꝙ ibl obliga⸗

tio ĩcipit a defũcto cui nõ ꝓderat ſolutio particulatis.h vo ſa/

tiſtactio doſ erat ĩ oditiõe q;tũ ad legatũ uſufruct ĩceꝑpat ab

ißis hẽdib. ⁊ iõ põt diuidi ſic ĩ alijs ↄditiõibꝰ diuiduis que a

płib admittãtur.ut.l.pe.j.de con.⁊ de.ĩp.ſcdo ⁊ tertio caſu.
Hicet uos imo nõ ſuffiẽ ĩpleri pꝛo parte.qꝛ teſtatoꝛ uoluit im
pleri totã.qꝛ dicit toti doꝶ ſatiſſacẽt. Rñdeo dʒ ſic ĩtelligi ꝙ

hẽat uſuſructũ totũ donec eiſatiſnat toti do.⁊ ſi ſatiſſt p par

te nõ hẽat totũ ſz hẽat partẽ. ita videt ĩtelligẽ iuriſcõſult/ H qð
tene mẽti ad.q. Dicit ſtatutũ ꝙ cui nõ ẽ ſolutũ pciũ eg debe⸗
at dare totũ ſtipẽdiũ quolibet mẽſe donec ſibi ſatiſſat. Certe ſi

pꝛo parte ẽ ſolutũ p̃ciũ eq p parte hẽre dʒ de caualcata.caſn,;

ẽh. Vltio ſacit ad.q.t q̃ ↄſului ĩ ciuitate ſpoleti.qdaʒ emit
fũdũ a duob h̊ acto ꝙ teneat eis fũdũ reuẽdẽ ĩfra menſẽ ſire/
emere uoluerit. mõ vn ex ilł vult reemẽ partẽ ſuã ali nõ.q̃o
an teneat᷑ reuẽdẽ. Detmiaui ꝙ nõ.cũ enĩ emptio fuerit facta

vno pcio nõ tenet᷑ reuẽdẽ niſi totũ reuẽdat.ut.l.qð aũt..fi. ?X

l.ſe. ⁊.l. ꝙ ſi vno.S. de ĩ diẽ adie.nõ enĩ ẽ viſile ꝙ ille vna par/
tẽ rei uellet ſi aliã nõ hẽret.ut.l.ſi aliã.j.de ſo. Non ob.hᷣ.l.qꝛ
hec.l.loqꝗtur qñ ↄditio ẽ diuidua ⁊ apponit ad reſolonẽ alicu
ins ĩdiuidui.ſᷣ i.q.ꝓpoſita reuẽdẽ nõ ẽ qꝗd diuiduũ ſ ĩdiuidu
um. qd a – q; uẽdi ↄtinet rẽ tradi qð ẽ qd ĩdiuiquũ.nt.j.
de v. ob. l. ſtiplones nõ diuidũtur. Pꝛetea res nũ affert tãtã
utilitatẽ ĩ parte reſpectu pars q;tũ ĩ toto reſpectu toti. Pꝛe/
terea ſi h eẽt uerũ icidẽt iuit ĩ cõionẽ qð nõ ẽ ↄueniẽs.ut nõ.i
ſili.S. de hẽ.emp.l.ſũduj.expone.ut...i aliã.j.de ſoł.i.nõ eſt
qd diuiduũ ſʒ ĩdiuiduũ.ꝓ hoc etiã qð nõ.i.l.certi oditio.ð.ſi
cer.pe.ĩ gl.ma.ubi dẽ ꝙ uẽdẽ ẽ factũ lʒ nõ merũ.⁊ ꝑ h dico in
.l. nra ſi ſatiſſactio otinẽt aliqd ĩdiuiduũ. ut q; dos ↄtinet reſti
tutionẽ pᷣdij nõ hẽret locũ iſta.l.q̊ hʒ locuʒ tm qñ dos ↄtinet

certã ꝙᷓtitatẽ pecunie. p B.l.pe.j.de cõ.⁊ de.¶ ¶ Altio iſta.l.

facit gl.qẽ ĩ.l.cõi diuidũdo iudiciũ.S.cõi diuidũdo.q̃ ponit

de hẽdib vni'em Hubecte ve wirile fiaudarii depuhli
W. lone ene mẽtiꝙ qñ legat fũdus a teſtatoꝛe ei
(Co ono.„ fũdi detẽtio

nẽ nõ agit ut ſibi tradat᷑.qꝛ illa

detẽtio hʒ vim traditionis. ut.l.nõ ſolũ. . j.j.de uſuca. ſ agit

chercttg . ſ .
. fi; Aſz. iniſio facta cũ ppetario nõ pᷣ/
— 5 g füdu. a fructuario.h.d. ¶ Op.
de. l. iul. S. idẽ celſus. S. de ac. emp. ubi ius qð ꝗs hʒ remanet
tm ĩilla parte ꝗqᷓ debitoꝛi uenit ĩ partẽ.iõ huic mulieridʒ rema
nẽ ĩ ea parte qᷓ hẽdi obuenitĩ partẽ. DPiẽ̃ NPe.ibi creditoꝛ hʒ
iuj pſoale ĩ füdo. h vo iujreale ⁊ ſic reſpicit totũ fũdũ p

Nh,
ig
ſi

—— — „% U—

— — — —

— — —

De uſuſru. lega.

iõ factũ hẽdis nõ põt pᷣiudicare.Cõtra hoc dictum Pe. op.
de.l. cõi diuidũdo.S.ſi debitoꝛ.S.coĩ diui.⁊.l.cũ in fudo..ſi
ſũdus.S.de iure do.So.ibi ille q diuiſit hʒ ius diuidẽdi ab eo
ꝗ hẽbat ius in re.utputa creditoꝛ cui videt᷑ dñs ↄcedẽut alie/
net alienatione neceſſaria ⁊ etiã uolũtaria ꝓ ſuo debito. ut.l.
nõ eſt nouũ de acq.re.do.⁊ ita loqtur.S.ſi debitoꝛ.ul erat ma
ritus cui mulier videt᷑ ↄceſſiſſe oẽm adminiſtrationẽ ⁊ ita loq/
tur. S. ſi fidus. ⁊ idẽ dicerẽ in.l.nr̃a.q; ſi diuiſio fieret cum fru
ctuario pᷣiudicaret dño qꝛ fructuarius hʒ plenã adminiſtratio
nẽ in re in q̃ hʒ uſufructũ videt pcuratoꝛ in rẽ ſuã.nt.l.j.in fi.⁊
l. ſe.j.de oꝑ.no.nũ.⁊.l.j.in fi.⁊.l.ſe.S.uſufr.quẽad.ca. Dꝛedi
cta ĩtelligo ſi ſit actũ noĩe ſuo ⁊ dũi.als ĩtelligo in dubio ꝙ no/
mine ſuo ut.l.⁊ magis.j.de ſo.Ex pᷣdictis diſtingue utrum re
diuiſa remanet ius tertij in parte que debitoꝛi obuenit uel ĩ to
to.aut ius erat pſonale aut reale.⁊ ſi reale aut ille cũ quo eſt ſa
cta diuiſio hẽbat plenã adminiſtrationẽ aut non. ut dixi.S.⁊
eſt nõ.materia.

—, „*π Verba adulatoꝛia ad honoꝛatum
G) Enerali. directa nõ ĩducũt diſpõnẽ.h.d.de
niſſime

mã huius.l.gl.tãgit in.l.petoĩ pn.õ.de le.ij.ego ple/
expediui.j.de dona.l.ex hac ſcniptura cc.
Verba a teſtõꝛe ꝓlata debẽt itelligi ut aliqd ope/

Eilia rent᷑.ut als diſpoſitio reddat᷑ inutilis.h.d.

EE Tegatũ gnãliter merces ⁊ uenalia nõ cõpꝛehẽ
Drxoꝛi. dit ⁊ ꝑ ↄns ꝑ ſpale gnale reſtrigit.h.d.¶¶ Nẽõ
ex iſto.S.qð dixiĩ ſumario.⁊ pꝑ hoc dicit Ja.de are.qꝙ ille qui
obligat oĩa bona ſua nõ videt᷑ obligare q̃ hʒ uenalia ut hic cũ

ſilibꝰ. z iſte. S. nõ facit ut dicã. ⁊ facit.l. c taberna ĩ pn. S. de
pigno.¶Itẽ nõ lʒ exceptio ſirmet regulã in nõ exceptuatis

nõ tñ eã dilatat ut faciat ſub ea cõpꝛehẽdiq̃ de ſuinã nõ com/
pꝛehẽdunt.ita videt᷑ h.legauit enĩ uſufructũ oĩum q̃ ſũt in do/
mo excepto argẽto. Iſta exceptio nõ facit ut illud legatũ cõ/
ꝛehẽdat merces ⁊ uenalia. Itẽ nõ ſi teſtõꝛ reliqt uxoꝛi oĩa q̃
Ʒ in domo nõ venit frumẽtũ qð erat ibi cauſa uẽdẽdiut hᷣ in
v.itẽ q̃ſijt cũ ⁊c̃.qð tene menti.Sed ) pᷣdicta op.ꝙ in legato
apponit᷑ ſignũ vle oẽ.tũc tale legatũ nõ recipit reſtrictionẽ.l.
pediculis.S.labeo de au.⁊ ar.le.⁊.l.iulian in pn.S.de le.iij.
So. fateoꝛ ꝙ nõ recipit limitationẽ niſi eã quã teſtõꝛ facit.vñ
ſi teſtõꝛ ſimpliciter reliqſſet uſufructũ oĩum rerũ ſuaruʒ ſateoꝛ
ꝙ oĩa cederẽt uenalia ⁊ nõ uenalia ut dictis.ll.ſj h teſtõꝛ reli/
quit uſufructũ rerũ ſuarũ ⁊ adiecit q̃ domi erãt.qꝛ vba limitãt
pmũ legatũ gnãle.ut.l.ea tñ.S.de le.iij.vñ h q̃ri de ſigniñca/
tione iſtiꝰlimitationis qᷓ domi erãt.⁊ rñdet ꝙ ea q̃ ſũt uenalia
nõ vident᷑ eẽ in domo.iſta enĩ limitatio fuit ĩdeſinita nec habu
it ſignũ vniuerſale.ſecꝰ ſi habẽt. ut ſi dixiſſet q̃ domi quoquo
mõ ge tũc iſta limitatio nõ reſtringeret.⁊ ſic pʒ ꝙ iſte..
nõ ſacit ad ea que dixit Ja.de are.nt ſupꝛa dixi.

utius. Ad expẽſas ſactas ꝓp fructib colligẽdis fru

*
—

1 Autnen ſenet goita bed. ukt
⸗ inita cauſa finali in legato extiguũ legatũ.ſe
(Buas. cus ſi aliud ↄſtat de mẽte teſtöns dv.E Op.
g.ti.j.l.liberto.S.ſi.⁊ glo.op.de.S.ſiliũ.S.e. Dicit gl.pbabit᷑
eoipſo ꝙ nõ ꝓbat᷑ ↄꝛiu. Iſta ſo.videt᷑ ð mẽtẽ hui tex. Rñdeo
ergo ad ↄꝛiũ qꝛ ibi fuit nudus miniſter. vo fuit legatarius ut
expᷣſſe dicũt vᷣba legauit ⁊c.ſʒ in ↄꝛio erat dubiũ. vñ in dubio
pᷣſumit᷑ ut miniſter. Cñ in ſolutione huius ↄꝛij multũ dubitopᷣ

cipue in ſolutione illius.S.fi.
(Meredis. Aſufruct ſurrogat in locũ annui legati

dz ſeq nam ipſi. h. d. hm DNDi. ¶ Op. ꝙ ĩ
mo ad heredẽ ꝑtineat.ut.l.defũcti in pn.S.de uſufru.⁊.l.uſu
fruct.S.q.mo.uſuſr.amit. So.potes ĩtelligẽ de reliqs añce⸗
dẽtis tpis añ moꝛtẽ legatarij ⁊ tũc nõ ẽ õ.ſʒ ſi telligis de reli
quis tꝑis pᷣteriti poſt moꝛtẽ legatarij tũc ẽ ↄ. Quare diẽ Bi.
huſutruct erat ſurrogatus in locũ legati annui certe qtita.
ſicuti ergo ſi ibi deceſſiſſet in pn.anni totum haberet ita hic in
uſufructu totum habebit.

CQui relinqtur uſufruct partis bo
Aſufructum. noꝝ põt Saen ſoluere Sinatwo,

nẽ uel rẽ ⁊ onus tributoꝝ ptinet ad legatariũ uſufr.h.d.uſq;

ad fi. Op. de.l. nõ amplius.S. fi. .l. ſe. S de le. j. Sol. hec

fm ulam debet ĩtelligi.

mbaomn ea gue eKaan

Op. ex gl. generi ꝑ ſpẽʒ ðerogat᷑.ut.l.uxoꝛ.S.codicillis.
5§. leliciſſimos.S. de le.iij.P vo nõ derogatĩ q̃re onl.
gen⁊ ſpẽs ꝓpꝛie.qꝛ utrũq; legatũ ꝓpꝛietaſj.h vo in vno erat

bili. Legato gnũli hĩtatiõis ueluſufruct nõ derogal
Plegatũ ꝓpꝛietatis. h. d. iſt pncipiũ notabilè ẽ meo iudicio.

legatũ hitatiõis in alio legatũ fũdi ſimplicit᷑ vñ videntquodã/
mõ ſpẽs differẽtes ⁊ ſʒ hoc ꝓcedit gl.cũ dic qꝛ ꝑinde erit ac ſi
habitatio ⁊ dom eẽnt ſpaliter legate.qꝛ in legato habitatiõis
ↄcurrẽt ambo.ut.l.ſi alij.S.e.qð tene mẽti qꝛ quotidie reliquũ
tur pᷣdia pluribꝰ.⁊ poſtea dicit teſtatoꝛ uxoꝛilego uſufructuʒ
bonoꝝꝑ q; in uſufructu oẽs cõcurrẽt qð tene menti.

(R ia CAQuũo qꝗð porat eẽ dubiũ in. l
Ex his uer bis. nr̃a. Rñdeo qꝛ liberti hitabant

cũ pꝛono iure familiarita tanq; cliẽtes.ut.l.ij.S.de uſu ⁊ ha.
cũ.l.ſe.quõ ergo debet᷑ eis hĩtatio cũ teſtõꝛ hitationẽ nõ pᷣſta⸗
bat. Hacdubitationẽ remouet iuriſcõſultus ut illa hĩtatio q̃ pᷣ
ſtabat᷑ tanqᷓ;ᷓ cliẽti ⁊ fuitoꝛi nũc pᷣſtei iure hiratiõis ⁊ ſeruitut.

Wo ſicikl 8 ,Bi heres grauat᷑ aliqd pati ĩtelligit gra/

uatus.ut patiat᷑ eo mõ quo patiebat᷑ de
functus.h.d.

c riIIia Fideicõmiſſũ relictũ poſt moꝛtẽ
CE O dicillis: ab ultimo decegente vide

eẽ relictũ.h.d.⁊ ẽ no abilis caſus. Mõ qð dixiiĩ ſumario.Se

cũdo nõ ꝙ vbũ accreſcat ĩducit ſideicõmiſſũ.de hoc dic ut in

d.l. cẽturio.ð.de vul.⁊ pup.Tertio nõ ꝙ qñ relinquitur poſt
moxẽ aliquoꝝ ſimpliciter itelligũ poſt moꝛtẽ oĩum.qdð q̃liter ĩ

telligat dicã ĩfra. ¶ Itẽ op. de.l. f. S. ſi filũ. . de le. ij. . ..luti
§S.gqio.j.ad tre.ubi dẽ ꝙ ex parte vni decedẽtis ſtati fideicõ

miſſũ iduci. Rñdet gl.ꝙ h iduci ex vi repetitiõis pᷣcedẽtis le
gati ubi ſuit dictũ ꝙ deueniat de vno ĩ aliũ. Itẽ ẽ vbũ hoc am
pli qdð ceſſat in.l. ꝛia. Sʒ iſta repetitio nõ põt ĩtelligi repeti/
ta q; in ſcdᷣo caſu legata ẽ hitatio.vñ nõ põt itelligi ꝙ vno de/
cedẽte deueniat in aliũ ꝓpꝛietas. Itẽ nõ põt itelligi ꝙ ab ulti/
mo decedẽte videat᷑ relictũ ſideicõmiſſũ ꝓpꝛietat cũ eis ꝓpꝛie
tas relicta nõ eẽt.dico aßo Pin. l. vꝛijs illa vba poſt moꝛtem
coꝝ reſpiciũt diuerſos effectꝰ qꝛ a quolibet ẽ relictũ fideicõmiſ
ſũ ꝑ ſe.iõ nõ reſoluit in ſingularitates.ſʒh reſpicit vnũ effectũ
2ſideicõmiſſũ ꝓpꝛietatis ẽ relictũ poſt moꝛtẽ eoꝝ ab hẽde.⁊
ſevnd ſideicõmiſſũ ẽ.ſ.ab hẽde nõ ab ipſis moꝛiẽtibꝰ.uel ſo.

aliter ibi loqtur qñ p̃ceſſerat relictũ ꝓpꝛietatis quo caſu poſt

emolumẽtũ q̃ſitũ nõ ẽ locꝰ iuri accre.merito vno decedente in
ei ꝑſona ẽ locꝰ fideicõmiſſo.qꝛ alter hẽs uel legatari nõ põt
de hoc conqꝗri qꝛ ſua ĩtereſt ⁊ ſic nõ ſuꝑeſt ꝑſona q̃ ex pᷣſũpta
uolũtate defũcti ſpᷣſtitutũ excludat Pvoloqitirekcto biranio
nis ĩ qͥter eos ẽ lociuri accreſcẽdi.ſicĩ uſurructu.ut.l.j.ĩ f.de
uſufru.accre.iõ regrũ moꝛs utriuſq; qꝛ ſupuiuẽtis ĩtereſt ſicut
ſi teſtõꝛ expᷣſſe reruauit ius accreſcẽdi utĩ pᷣ caſu hui.l.⁊ ſic ĩ

2

ſpſtitutiõe vulgari.ut.l.q;uis.C.de ĩpu.⁊ ali.ſub.⁊ det᷑mina/

ni pleniſſime ĩ.l. hẽdes mei.S.cũ ita.j.ad tre. Itẽ hec.l.videĩ᷑

facẽ ʒ me ĩ eo qð dixi. S.de le.iij.l.ſi ſic.dic̃ teſtoꝛ ſi fli meꝰ de/
ceſſerit ſine lipᷣis uł eoꝝ lii ſine liberis deueniat ĩ ſepꝛoniũ.an
videat᷑ fideicõmiſſũ datũ a liberis.an vᷣo ab hẽdib pꝑ iſtitu.ut
ibi det᷑minaui qð videt᷑ relictũ ab hẽdib iĩſtitut.Ad hãc.l.rñ⸗
deo ⁊ dico ꝙ ibi fideicõmiſſũ alit᷑ ualẽ nõ potat.vñ ĩtelligit᷑ eo
mõ qͥ ualẽ põt.h̊ vo põt ualẽ fideicõmiſſu ſiue ſit relictũ a pᷣ ſi
ue a ſco. Itẽ õ.l.nraʒ fac.l.ſi fuus.S.ſi margaritã.ð.de le.j.
ubi fideicõmiſſũ ĩ dubio ĩtelligit᷑ datũ ab hẽdibꝰ.Sol.illð ue/
rũ ubi teſtõꝛ legat rẽ legatã qꝛ tẽ legatũ videt᷑ a legatario ut hᷣ.
¶ Vltio hec.l.ĩduci ꝑ NDi.ad.q.ſi duob ẽ ↄoceſſa emphithe/⸗
oſis ⁊ vnus moꝛiat᷑ an accreſcat alij uł redeat ad eccłiam. DPi/

xi plene.j.de uer.ob.l.ſi mihi ⁊ titio.⁊ ibi per DPi.⁊ per Ci.C.

quãdo nõ pe.par.l..j. Fid u meliet
U ideicõmiſſũ relictũ a curatoꝛe
unui ſepꝛonia. quẽ ꝗs putabat legitie datuʒ ab
hẽde ſcripto debeĩ.h.d.¶ QAũo q;tu hẽbit meuia ⁊ q;tũ ſem
pꝛõia ex iſta hẽditate.⁊ q̃lit ĩtelligi bũ decia. Nidete q̃dã ſe
noĩa nũeralia ut due partes tres partes q̃tuoꝛ partes ⁊c̃.⁊ tẽ ĩ

dubio ĩtelligunt due partes de.xij.⁊ tres partes de.xij.ut.l.in
terdũ.S.j.S.de hẽ.iſti.l.cũ qõ.C. de le.⁊ iſti.de hẽ.iſti.S.hẽdi

tas. niſi alit᷑ appareat de uolũtate diſponẽtiũ ut ibi dixi.⁊ pba

tur in.l.ꝗ nõ militabat.S.j.de hẽ.iſti.q̃dã ſũt noĩa qte.ut ſcða
ktia q̃rta.⁊ tẽ dʒ ĩtelligi decia.ſ.toti hẽditat faciẽdo.x.parte ⸗
hẽditat.⁊ f᷑tia dʒ ĩtelligi de tota hẽditate faciẽdo tres partes
totiꝰhẽdita.ut.:.ĩterqũ ĩ fi.S.de hẽ.iſti.⁊ ita hic q̃ibet hẽbit
decimã toti hẽditatis ſaciẽdo decẽ partes toti hẽditatj.⁊ ex
hoc apparet utilitas ſideicõmiſſi.qꝛ q̃tibet hʒ uſuſructũ pꝛo vi
tili cũ nõ habeat niſi decimam totius bereditatis.

da eſt dies que ſupereſt. h. d. ¶ Op. de. l. aliqñ. . ad
fundus.S.de uſufruc. Me.ſoluit ibi eſt tiñ conditio
hic vo dies eſt ⁊ cõditio.vñ dʒ expectari dies.ut.l.in illa.j.de
vbo. obli. uel dic ꝙ h oꝑaĩ dictio tunc que extremitatem tꝑis

E uſufructus. crttent condl
gelle. 7.

H

ſignificat ut.l.iiij.j.de cõdi.? demõ. Itẽ op.ut glo.⁊ ſo.ibi
erat q̃dã oditio neceſſaria quo ad acqſitionẽ.ilõ quocũq; mõ
exiſtat nõ itereſt. plene dicut dixi in.l.gallus.S.⁊ qd ſi tm̃.s.
de libe. ⁊ poſthu.ſ hic fuit uolũtaria q; ſtatĩ potuit teſtõ lega
re pure.¶ Itẽ op.de.l.liberto.S.fi.5.ti.j.Do.ibi ad finiẽduʒ
cauſã finalem pubertatis aduẽtus erat neceſſarius ideo nõ in
tereſt quomo ceriſat . b idett
. i ui hʒ ius in re in dubio videt legare
Ticho. nõ reſ Terminns ð hʒ lʒ moꝛte finiat.

h. d.⁊ ẽ aliquãtulũ plchꝛa.l.¶ Op.⁊ videt᷑ ꝙ iſtinõ
potuerũt pᷣſcribẽ qꝛ ſine poſſeſſione ciuili pᷣſcriptio nõ ꝓcedit.
ut. l.j. S. per ſeruũ de acꝗ.poſ.⁊ pleni dixi in.l.iij.S.ex ↄꝛio.
e.ti. ⁊ eſt caſus in.l.acqrit᷑ in ſi.de acq.re.do.⁊ per HNi.in.c.ſi
ne poſſeſſione de re.iur.li.vj.ſʒ hẽdes ſtichi nõ poterũt trade/
re poſſeſſionẽ ciuilẽ cũ nõ habeãt qꝛ uſufructũ hñt ſolũ naliter
nã fructuari ſolũ nãliter poſſidet.ut.l.naãlẽ de acq.re.do.er/
go ⁊c̃. Pꝛeterea traditio facta per uſufructuariũ nõ puat do
minũ poſſeſſione ciuili.ut nõ.j.de vi ⁊ vi armata.il.j.S.iterdũ
⁊T.l.j.S.pe.S.uſufr.quẽadmo.ca. Rñdeo debes ĩtelligẽ hunc
tex.qꝛ ciuilis poſſeſſio uacat ita ꝙ appᷣhẽdẽtem nãlem ſeqtur
ut. l. dam poſſidẽ. S. f.⁊.l.ſe.j.de acq.poſ.als iſte tex.nõ pce/
deret.¶ Quero ꝗd acqrit per pᷣſcriptionẽ. Nicit glo.q̃ſi dñi
nm.ſimile nõ.in.l.cũ poſtulaſſẽ.S.j.de dã.infec.⁊.l.ſi finita.S

ſinaũt.e.ti.d.S.de ſũ.do.l.j.⁊.C.ſi aduer.uſu.l.j.in pn.mag.

gl. ſed vitas eſt ꝙ acqrit᷑utile dñiũ ut nõ.in auẽ.ubi.C. de bo.

m.⁊ ꝓbat᷑ in.l.j.in fi.j.de aqᷓ plu.ar. Dicit hic in ſeo caſu
legatari nõ teneat᷑ ſi res euinceret᷑. Cõtra qꝛ legatũ cõiunctis

ꝑſonis debet᷑ etiã ſi ſit aliena.ut.l.cũ alienã.C. de leg.dicẽ̃ Ro⸗/
ge. ꝙ teſtõꝛ errauit credẽs poſt moꝛtẽ legatarij phꝛieta teʒ ad
uſufructuariũ ꝑtinẽ. ⁊ ſic als legatari nõ eẽt.ſec ſi legatariꝰ
nõ eẽt moꝛtuꝰqꝛ tũc nõ eẽt aliq̃ cauſa ꝓpter quã crederet pꝛo

pꝛietatẽ ad ſe ꝑtinẽ. ¶ Itẽ op.ꝙ etiazʒ legatarius ille ſi nunq;
moꝛtu fuiſſet ſemꝑ eẽt idẽ qꝛ reſpectu illiꝰ iuris videret lega/

re.ut.l.uxoꝛ.C. de le.⁊.l.qdð in rerũ.s.j.S.de le.j. Rñdeo quã
doq; ille ꝗ hʒ uſufructũ legat nſufructũ ⁊ tũc videt᷑ indiſtincte
legare reſpectu iuris qʒð hʒ qð credit durare poſt moꝛtẽ ſuim
ut. l. qð in rerũ.S.j.S.aile.qnq; ille qui hʒ uſufructũ legat ſim/
pliciter rẽ ⁊ tũc idẽ ⁊ iõ legatũ nõ ualet nõ admiſſa diſtinctiõe
ſit cõiũcta ꝑſona uel nõ.ut.l.uxoꝛ.C. de le.qũq; ille qui habʒ
uſufructũ legat ꝓpꝛietatẽ expᷣſſe.⁊ tũc eſt recurrẽdũ an ſit aliq̃

cauſa ꝓpter qua debeat credere ꝓpꝛietatẽ ad ſe ꝑtinẽ aut nõ.

Fm diſtinctionem huius.l.

„☛M Quilegat uſufructũ oĩum bono/
CE mee. n ſuop Ttelligiive mobilib im/

mobilibus. h. d. ¶ Mõ h caſũ ꝙ qñ dico lego bona
mea ueniũt noĩa debitoꝝ.nã hᷣ dici ꝙ debet᷑ uſufruct calẽda
rij qð cõtinet noĩa debitoꝝ. dixi in.l.qnt.S. argẽto de aur. ⁊
ar.le. C Itẽ op.de.l.oĩum.S.de uſufru.So.oĩum dʒ habere
uſufructuʒ deducta tñ falcidia.¶ Itẽ op.C. de ĩof.teſta.auẽ.
nouiſſma.NHue ſũt ſol.⁊ ultima ẽ ꝙ hec.l.coꝛigat qꝛ fli non
dz habere legitimã ſuã in ꝓpꝛietate tm̃ ſʒ in ꝓpꝛietate cuʒ uſu
fructu.hãc opi.tenẽt coĩter doc.oẽs ⁊ nõ.in dicta auẽ.nouiſſi
ma.⁊.l.oĩum.S.de uſuſruc.⁊ ꝓbat᷑ exp̃ᷣſſe in auc.de triẽ.⁊ ſe.
§. ꝓhibemus. colla.i.
Vndi trebatiani. ſendinnai
tos caſus iõ nõ ſumo eã.⁊ ultima qõ poſita in ſi.cla/
uis ẽ totius.l.¶Pꝛo declaratione hui.l.op.⁊ videt᷑ ꝙ nſu/
fructuari põt habitare in fũdo vñ vider᷑ obſtare.S.de uſufr.l.
vi. c. l. ̊ ⁊ ſiqs.⁊.l.hactenꝰ.cũ multis ſilibꝰ.So.ibiloqtur in
legato uſufruct.hᷣ̊ vo nõ ſuit legat uſufructꝰ.¶ Sʒ q̃ro cir/

E

ca hoc ex quo colligit ꝙ hnõ ſuit legat uſuſruct. Rñdeo noᷣ

ĩtelligat ꝙ boc ſit ꝓpter vbũ reddit h poſitũ qꝛ idẽ eſt legare

redditũ ⁊ legare fructũ.ſʒ ẽiõ q; dixit dari uolo ⁊ ſic innuit q;
uoluit eũ cape de manu heredis ſz uſufructuari capit iure ſuo
ergo ⁊c̃.x⁊ hoc ẽ qð ſacit dꝛiaʒ.ſ.iſtud vᷣbũ dariuolo h̊ poſitũ.

¶ Coõtra hoc op.de.l.cũ ita.j.e.⁊.l.ſiqs ita.S.de uſufruci.ſo.

gl. remittit ad nõ. in. d.l.ſiqs ita. S.de uſufr. Ego dicã lati ali
bi dixi latiſſime.Añq; vᷣba teſtõꝛis ſũt lata ⁊ apta qꝛ fmoneʒ
ſuũ dirigit ad legatariũ ꝙ de manu ſua ꝑcipiat.Añq; dirigit
ad hẽdẽ ꝙ deſ de manu hẽdis ⁊ iſti ſũt caſus ĩidubitabiles.q;
in pmo ẽ legat uſufruct hoc cilli iuris.in ſcdᷣo nõ eſt legat
uſufruct ſʒ videt legata illa qtitas que ex illo fũdo redigetur
ut h ⁊.l.pꝛimonij mei.S.e.⁊.d.l.ſiqs ita.S.alleg.⁊ qð ibi nõ.
Añq; illa vba ſut ambigua qꝛ ad neminẽ dirigunĩ.ut dicẽdo
lego fructũ fũdi.h̊ aduerte tres caſus.qñũq; legat fructꝰ ſundi
ſimpliciter.qũq; legat certã partẽ fũdi ſimpłr.qñq; legat par
tẽ fructuũ.qñq; certã qᷓtitatẽ puta.x.coꝛbes. ꝛimo caſu vi

De uſufra. lega.

det᷑ in dubio legatuʒ ius uſufruct ⁊ ſic vba vident᷑ directa ad
legatariũ.ut.l.cum ĩta.j.e.⁊.l.ſiqs ita.S.de uſuſr. Scðdo caſu
ius uſufructꝰ nõ videt᷑ relictũ.ut.l.deſũcta.S.ſi.S.de uſufru.⁊
oẽs iſti caſus nõ.in.d.l.ſiqs ita.Tertio caſu idẽ qꝛ ius uſufru
ct' nõ videt᷑ relictũ.ut.l.ſi debitoꝛ.S.viſimile.õj.de cõtrahen.
emp.C.l.ĩter ſtipulaãtẽ.S.ſacr.j.de v.ob.cũ ſilibus.iſta ſũt ne
ceſſaria ad multa iõ mẽti tenẽda.⁊ de his latiſſime dixiĩ.l.co/
tẽ.S.maximos.j.de publi.Juxta pᷣdicta q̃ro qd ſi teſtõꝛ di
ceret ſic.relĩquo titio fructus q ꝑcipient᷑ ⁊ ꝑcipi poterũt ex ta
li fũdo an videt᷑ relinqre ius uſufructus. Nidet᷑ ꝙ nõ.qa iſta
vba magis vident᷑ referri ad ipſu coꝛpus fructuũ qᷓ ad ius uſu
fructus.qð apparet ex eo ꝙ dixi ꝗ ꝑcipient ergo ⁊cẽ. Et hoc
ẽſm ꝓpꝛiã ſigniſicationẽ vᷣboꝝ.ſj ſᷣm mẽteʒ teſtõꝛis puto ius
uſufruct relictũ.ut.l.cogi.S.j.j.ad tre.ubi idẽ eſt relinq̃re he/
reditatẽ ⁊ ipſũ ius qð ex hẽditate ꝑcipiet.⁊ ſic idẽ erit relinq̃re
uſufructũ ⁊ id qð ex uſufructu ꝑcipit᷑. ¶AQuero ſi alicui ẽreli
ctus fructꝰ fũdi ita ꝙ nõ eſt cõſtitutꝰ uſufructꝰ an poſſit ſolui
eſtimatio fructuuʒ ꝓ ipſis fructibꝰ. Nic videt᷑ tex.ꝙ ſic ut hic
qtitatẽ ⁊c.⁊ hoc ſeſit gl.q dicit ꝙ aliud ꝓ alio ſoluũ tñ ĩtelli
o aliter q; ſi füdus oſueuerat locari ad q;titatẽ fructuũ tũc il
5 q;ᷓtitas ẽ in petitione ⁊ ſolone qm iüllud ẽ redditus fũdi ſicut
dicimus in.l.vinũ.s.ſi cer.pe.Si vo cõſueuerãt locari ad pe/
cuniã tũc pecunia eſt in petitione ⁊ ſolone ut h.⁊ ita nõ ẽ uerũ
q aliud ꝓ alio ſolua? nec ſolui᷑ pecunia ꝓ fructib ut poſt cõ/
ſuptionẽ deueniat᷑ ad eſtimationẽ ut dixi in.l.cum tacitũ.j.de
his q/ut indig. ¶ Quero qñ relinꝗtur fruct fũdi an ĩtelligã
tur oẽs deducta poꝛtione coloni.Et hic ẽ tex.ꝙ deducta poꝛ
tione coloni.¶Altimo iſta.l.facit ad.q.dicit teſtõꝛ ſi ſili me/⸗
us deceſſerit in pupillari etate uel poſtea qñcũq; uolo ꝙ bona
mea uẽdent᷑ per meos fideicõmiſſarios ⁊ dent paupibus.an
illa vↄba faciat directã ſubſtitutionẽ an ndeicõmiſſariã. Hic vi
det᷑ tex.cũ gl.⁊ cũ eo qʒ nõ.S.de uſufr.l.ſiqs ita.qꝙ faciãt ſidei
cõmiſſariã.Sʒ ego coſului pꝛiũ q̃tuoꝛ vicibus q;ꝛ lõga ẽ diffe/
rẽtia ntrũ dixit teſtõꝛ uẽdant᷑ ⁊ den pauꝑibus ſimpliciter qa
eſt fideicõmiſſaria. Aut dixit uẽdant᷑ ⁊ dent᷑ paupibus pꝑ ſidei
cõmiſſarios meos.⁊ tũc eſt directa ſubſtitutio qꝛ uũli ſdeicõmiſ
ſarij ſuſtinẽt vicẽ hẽdũ ⁊ a ſeipſis accipe debẽt bona ſideicom
miſſarij ⁊ dare pauꝑibus nõ aũt acciꝑe de manu alterius.di/
cam latius in.l.cẽturio.de vul.⁊ pu. ro .⸗
N Akßisae Pꝛopetas reuertẽda
1 Jlios heredes. lortuo legatario ad
Abẽdẽ tanqᷓ; ipſi relicta ſit declarat.h.d.¶ Mõ qñ le⸗/
o fũdũ ſimpliciter nec expmo quo ad ꝓpꝛietatẽ uel uſufructũ
videt legata ꝓpꝛietas. Idẽ dixi anno ſi ꝓmittis ſundũ ſim
pliciter.ita dixi in.l.ſi fũdũ tradi.j.de v.ob. ¶ Scðo nõ ꝙ qñ
dico uolo ꝙ ꝓpꝛietas reuertat ad hẽdes in dubio ĩtelligi᷑ poſt

moꝛtẽ legatarij.vide lo ur incipit poſt moꝛtẽ.ſi enĩ intellige

ret᷑ incõtinẽtinullũ cõmodum haberet. L

Amm it Legatũ annuũ ꝓpꝛia manu percipi
Amita. dzadſſtarnſaſtetuoſi vba ↄgruũt

cotẽ.in.S.ꝗ maximos.j.de publica.Et aduerte ſi aligs emit
fructus qd videt᷑ emẽ.ſi enĩ emit ipſũ coꝛpus fructuũ fru/
ctibus nõ natis nõ ualet emptio.ut.l.nec emptio.S.de vᷣhen.
emp. Aut emit ius ipoꝝ fructuũ ⁊ tũc ſtatim ualet emptio ip/
ſo iure.⁊ iõ ẽ recurrẽdũ ad diſtictionẽ anndir;el ſundua.
ecẽ multũ magfa/⸗
en Altum intereſt. e⸗ habz vnas ec,
Enna dicit multũ ĩtereſt. alia nihil ĩtereſt. ⁊ qlibʒ iſtarũ
lec. diuidit ĩ duas qᷓs vide in gl.⁊ ſca lec.gl.ẽ nõ. Itẽ ultima
lec.ẽ nalde ſingularis ⁊ neſcio alibi.Sumẽdo iſtas lec.debes
colligẽ tria v̈ba.Qñq; legat᷑ uſufructus rerũ certarũ ⁊ tunc ſi
ne dubio onus eris alieni nõ reſpicit legatariũ qꝛ nõ ſeqtur fũ
dũ.ut.l.j.S.ſi hẽs ad treb. ⁊ hac.l.in ſ. Qñq; legat uſufructꝰ
quote partis bonoꝝ. ⁊ tũc aduerte aut ſub appellatiõe hẽdita
tis ⁊ ille tenet ad pſtãda onera ꝓ rata ut h ſʒ vnã lec.⁊.l.ſiqs
fuũ.S.fi.cũ.l.ſe. S.de le.ij. LCñ utpputo cũ uſufructꝰ finiet illud
ð eſt ſolutum de hereditate deducet᷑ put dicimus in boneſi

ei poſſeſſoꝛe hereditatis in.l.ꝙ ſi poſ.cũ ſimilibus.S.de peti.

here.aut legat᷑ ſub noĩe bonoꝝ ⁊ tũc onus eris alieni non ſeq/
tur legatariũ ut hic ⁊.S.e.ti.l.generali.S.ſi.q; bona intelligu/
tur ere alieno deducto.aut relinqtur ſub appellatione rerum.
⁊ tũc idem qʒð dixi.ſ.quãdo ſub appellatiõe bonoꝝ.hẽ caſus
ſingularis ⁊ hãc.l.allego nõ.in.l.nõ amplius.S.ſi.S.de le.ij.
¶ Quero qd ſi legat tertia bonoꝝ mobiliũ ⁊ imobiliuʒ. Rñ/
deo videt legat uſufructus tertie partis certarũ rerũ qꝛ iura ⁊

I. T Ii De hoc plene in.l.titie tex/
N. AIi cum illo.e es de le.j.

—

b. d. De hoc dixi plene.S.e.l.fũdi.⁊ pleniſſime in.l.

a

18
fe

„ —.—

— — ——

. - ——

tur ꝓpꝛietas.ſed ſi relinq̃rent᷑ oĩa bona u

cCũ ſeruo.q.de cõdi.iĩſti.⁊.l.f.S.fi.j.de v.ob.Ego itelligo ꝙ h
fuit exp̃ſſu q; relinqᷓbat᷑ via pure.ſj ſi ſimpliciter relinqbat wia
ſateoꝛ Saiũ ꝙ cõditio videt᷑ repetita. ¶ Scðᷣo op.⁊ videĩ ꝙ in

actiones nõ ↄtinenĩ cũ ſit tertia ſpẽs ut.l.mouẽtiũ de v.ſig. ut

ibi dixi.¶MQäuero ꝗd ſi alicui legat᷑ uſufruct' oĩum bonoꝝ uł
rerũ nõ dico certe partis.utrũ oneris alieni ſpectet ad uſuſfru
ctuariũ.Credo ꝙ ſic.pmo uos vidiſtis hic ꝙ eadeʒ diſtinctio
adhibet᷑ q legat᷑ uſufruct' quote bonoꝝ i⸗ adhibet qñ lega
oẽs res ſine dubio
eũ ſeqᷓret᷑ onꝰ eris alieni ut.l.nã qdð.S.ſi.cũ.l.ſe.j.ad treb.ergo
⁊ẽ.ꝓ hoc videlł caſus in.l.uxoꝛi mec.S.e.ubi dicit ꝙ uenit uſu
fruct calẽdarij.qdð calẽdariũ cõtinet debita ⁊ credita.l.qui ſili
um de le.iij.⁊ videt᷑ caſus.C.de pac.l.lʒ.¶ Altimo q̃ro quid
de onere legatoꝝ an ſequat᷑ uſuſructũ oĩum bonoꝝ uel quote
partis bonoꝝ. Rñdeo ꝙ nõ.qð apparet qꝛ talis uſufructua/
rius in uſuſructu cõcurrit cũ legatario particulari.ut.S.e.l. ſ/
pꝛonio.dixi in.l.ſiꝗs ſeruũ in fi.ð.de le.ij.
¶¶ De ſeruitute legata. Rubꝛica.
Bictum eſt ſupꝛa de ſeruitute perſonali legata.nunc ſequũ
de ſeruitute reali. Gidom vna ſuſ
— +☛☚11 idomvna ſuſtineat actũ
Ni duas Pſeruitutis hñtis cauſã conti
nuã ⁊ ꝑmanẽtẽ ⁊ alienet᷑ in dubio ſeruit videt᷑
iĩpoſita. h. d.iſta lex. ¶ Op. dicit hic ꝙ ſeruitus
videt᷑ ĩpoſita.cõtra ĩmo dʒ iponi per heredẽ ut

—

S.ti.j.l.dnas. ⁊.l.ſeruũ ſilij.S.ſt. S. de le.j.cũ/ſimilibꝰ. ⁊.l.teſta

trix in pn.S.ſi ſerui.uẽ. So.ibiloqtur in ſeruitute vie uel itine
ris que cauſã cõtinuã nõ hẽbat.iõ nõ videt᷑ ipoſita per teſtato
rem lʒ poſſet agi ut iponat.hic vo loꝗtur de domo ſuſtinente
onus ſeruitutis hñtis cauſã cõtinuã.vñ teſtõꝛ videt ĩponẽ q;
hẽat cauſã pꝑmanẽtẽ.⁊ idẽ crederẽ in uẽditione domꝰ ut videa

tur ĩpoſita ſeruit ut ſuſtineat onera ꝑmanentia que ipſo actu

ſuſtinebat maxime ſi ↄᷣhẽtes hoc ſciebãt ut.l.j.in fi.de ac.em.
⁊.l.qdð cõclaue.j.de dã.inſec. Nõ ob.l.in uẽdẽdo.õ.deõhẽ.
emp.qꝛ loꝗtur in ſeruitute q̃ nõ hẽbat cauſã cõtinuã.¶ Que
ro q legat᷑ ſũdus uel uſufructꝰ fũdi utrũ ſlli füdo debeat᷑ ſerui/
tus vie uel itineris uel alia ſeruit ſicut uẽdens ⁊ legãs utebat᷑.
BGlo. que eſt in.l.iij.S.ſi loci.j.de adi.le.determinat ꝙ ſeruitꝰ
nõ debet᷑ legata ꝓpꝛietate. Tu aũt clarius dic cuʒ q̃ri᷑ an rei
uẽdite uel legate debeat᷑ ſeruit illius actus qui erat apud alie
nãtẽ ex alia re alienãtis.ſic diſtingue.Aut ille erat act ſeruitu
tis habẽtis cauſa ↄtinnã pꝑmanẽtẽ ⁊ ſeruit videt᷑ impoſita. ca
ſus eſt hic. ita ĩtelligo.l.ꝙ cõclaue.j.de ðã.infec ⁊ ſupꝛa dixi.
Aut hẽbat cauſã diſcõtinuã ⁊ nõ pꝑmanẽtẽ ⁊ tũc ſeruitus non
videt᷑ impoſita ſed poterit agi ut imponat᷑ f̃m diſtinctionẽ in
fra ſcriptã ut.ll.infra allegate ꝓbabũt.An aũt poſſit agi ntĩ/

ponai ſic dic. aut fuit legatus nſufruct' aut ꝓpꝛietas.pᷣmo ca

dãͤnas. 5F. fi. S. ti. j. v.l. binas. S.ſi. . de ſer. ur. pdi.x.l.j.S. j.⁊. ij

ſu poõt 3 ut ĩponat illa ſeruit ſi als uſufruct eet inutilis ut.l.
S.ſi uſufruc.pe.aut legat᷑ ppꝛietas.⁊ tũc aut qᷓris utrũ a lega/

tario debeat pᷣſtari ſeruitꝰ heredi ⁊ ſine dubio dʒ pſtari.ut.l.te

ſtatrix in pn.S.ſi ſer. uẽ. ⁊.l.ſi fidũ ſub cõditione.S.qui füduʒ
g. de le.j.⁊.l.fi.S.de ſer.ru.pꝛedi. Si vo q̃ris an ðʒ pſtari ab

herede ipſi legatario ul ab vno legatario alij legatario.tũc gl.
Diſputat in.l.lij. S.ſi loci.j.de ali.le.tñ qcꝗd üla gl.dicat credo

ꝙ dz pᷣſtari ut.l.binas.S.de F.ur.pᷣdi.ubi dẽ ꝙ nõ põt hẽs lu/

mina obſcurare in totũ rei cui ppꝛietas eſt legata. Eadeʒ rõ⸗
ne dz iter pᷣſtare qꝛ min male poſſet habitare luminib offuſca

tis edib q; uti ſine itinere ⁊ cetera.ut.l.j.S.ſi uſufru.pe. ⁊ ita
dz ĩtelligi.d.l.binas.que eſt clauis huius mãe. Pꝛedicta ſũt
nuera qñ ꝓpꝛietas legat.ſecus ſi iter viuos cõſtituat᷑ qꝛ hec ᷣui⸗
tus que hʒ cauſa momẽtaneã nõ dʒ cõſtitui niſi exſſe hngaĩ

ut.l. in nẽdẽdo. S. de ohẽ. emp. Yallit in via ad ſepulchꝛũ de qᷓ

dic ut.l.qui ſepulchꝛũ.S.de reli.⁊ ſũp.ſu.

21 fundum. t ualeat legatũ vieregritur

ut legatarius tpe moꝛtis teſtõ

— ris repiat dñs pᷣdij dñantis in totũ uere uel ficte als le

gatũ extinguit.h.d.tota iſta.l.⁊ ẽ multũ nõ.Et diuidii in q̃tu
oꝛ partes pncipales.pᷣ loqꝗtur q teſtõꝛ legauit fũdũ duob ⁊
via vni ⁊ uterq; legatũ agnonit.ſcdo qñ vni tm̃ leganit an
i

pure ⁊ viã ſub cõditione.tertio qñ vni legauit fũdũ ſub con

tione ⁊ viã pure.qrto qũ ex duobus dñisvni via legauit pure
alij ſub cõditione.ſcdᷣa ibi ⁊ ſi pus.tertia ibi q;ꝗꝙ;. rta in.l.nt
rñſum. Rõnẽ iſtius.l.ponit tex.in pn.qm ſeruitus pꝛo parte
acqꝗri nõ põt.¶ Op.ex gl.dici hic ꝙ vnilegat᷑ füdus pure ⁊

visa ſub cõditione nel ecõuerſo.ĩmo videt ꝙ ſemꝑ cõditio adie

cta in fũdo videat᷑ repetita in via tanq; in eius acceſſoꝛio ut.i.

ſpiciai tẽpus moꝛtis teſtõꝛis utrũ ꝗo ſit dñs inſolidũ ut ibi de⸗/

ceſſiſſet ⁊c.Cõtra imo dʒ ĩſpici tpᷣs adite hereditatis.ut.C. de
cadu.tol.S.in nouiſſimo. So.ꝗcqd gl.ibi dicat ⁊ in.l.ij.j.qñ

di. le. ce. que gl.male dicũt.vitas eſt ꝙ in ſeruitutibꝰ realibꝰ ce

dit dies a tꝑe moꝛtis.caſus eſt hic. MNon ob.S.in nouiſſimo.
qꝛ loqꝗtur in ſuitute ꝑſonali.⁊ ita videt᷑ uelle gl.h̊ ⁊ bñ. ¶ Iteʒ
op.qꝙ in ſeruitutibꝰ realib iſpiciat tps adite hereditatis ut.l.
i. S.coĩa pᷣdi.x.l.ſi partẽ.S.ſi.S.quẽadmo.ſer.amit. Iſtudʒ
riũ glo.nõ ſoluit.ſʒ tu ſolue ſic.dicũt qda ille.ll.habuerũt reſpe
ctũ ad petitionẽ᷑.hic vo reſpicit ceſſionẽ diei qtũ ad traſmiſſio
nẽ. Iſta ſo.nõ ualet aliqd q; iſpicit᷑ tᷣs moꝛtis an legatũ ualet
uel nõ.ſʒ in. ll.ꝛijs tpᷣs adite hereditatis iſpicit ⁊ ſic remanet
ʒꝛiũ cũ de ualoꝛe legati loqtur utraq;.l.nõ de petitiõe. QAua/⸗
re dic ibi erat defect ex parte legdtis q nõ erat dñs niſi ꝓ par
te fũdi cni puit legat.iõ nõ ẽ defectꝰ ex parte legãtis uel ꝓmit
tẽtis viã.qꝛ nõ eſt dñs niſi ꝓ parte nõ ipedit ↄhi obligatio per
ſonalis ad viã lʒ ius reale nõ poſſet ↄſtitui.ut.l.per ſudũ.S.de

ſer. ru. p̃di.⁊ iõ q ẽ deſect ex parte legãtis nõ iſpici᷑ ts moꝛ

tis q; ſlo tꝑe ſubeſt habilitas ad ↄhẽdũ obligationẽ ꝑſonaleʒ
⁊Tillo tũc ius reale nõ dʒ ↄſtitui.ut.l.ſi tibi hõ.S.cũ ſeruꝰ.õ.de
le. j.⁊.j.e.l.ſ. Inſpicit ergo tpᷣs adite hẽditaſ cũ illo tpe cedat
dies q;tũ ad iuris realis ↄſtitutionẽ ut ſui oſtituta dicat᷑.ſed
qñ ẽ deſect ex parte legatarij uel er q ſtipulat᷑ viaʒ ĩpedi phi
obligatio ꝑſonalis ⁊ realis.ut.l.ſi ſub vna.S.fi.j.de v.ob.⁊.l.
ſtiplones nõ diuidunt.⁊ iõ cũ talis defect ipediat oblonẽ ꝑſo
nalẽ ⁊ realẽ merito tpᷣs moꝛtis iſpicit᷑ ut h. Certe q̃ dicta ſũt in
hac.l.hñt locũ q vba legati referunt ad ꝑſonã legatarij. Sʒ
ſi vba legati referant᷑ ad rẽ nõ facta mẽtione pſonẽ tũc ualet ⁊
ambob dñis q̃reret᷑.ar.l.ꝓxi.⁊.S.ti.j.l.gaius.facit ad pᷣdicta
qð dixiin.l.j.j.de reg.ca.¶ Vltimo in hac.l.habuimꝰcaſum
q.gl.i.l.ñ płribꝰ.S.de le.ij.videlicet qũ füdus relinquit᷑ duobꝰ
⁊ cuilibet totꝰ.utrũ ab initio ſit qlibet dñs in totũ uel ꝓ parte.
Hic eſt tex.qꝙ ab initio eſt glibet dñs pꝛo parte.ex quo appa
ret ꝙ legatũ hic nõ ualet. ¶ Vltimo nõ caſũ ꝙ dies ſeruitus
realis cedit a tꝑe moꝛtis.

7 Nic eſt bon caſus ⁊ ex
is qui duas. hẽs ꝙ ſi ego uendo
. tibi domũ q̃ ab alia diſtiguũ pariete cõi tm medieta/

ctẽ parietis videt᷑ nẽdere. ¶ Qũuo an paries coĩs iter duas do

mos ſit coĩs ꝓ ĩdiuiſo uel ꝓ diuiſo. Nic tex.videt nelle p ĩdiui
ſo. Lu aũt dic latiſſime ut diricnter quoaidn ne da. ife.
6 o hic ꝙ reqrunt᷑ duo ut
Lſi maxime. egai ſan do ualeat ga
reqrit᷑ ꝙ dñs ſit capax. Itẽ ꝗ; tale qð leget ꝙ eo fcõ
libero poſſit legari nt h.⁊ plene habuiſtis.S.de le.ij.l.debitoꝛ
. §. ſeruo.ubi iuriſcõſultus hãc materiã examinauit.

b5) Ex qlitate rei legate ⁊ ꝑſone legatarij pᷣ/
ſE Ater. ſumii legatũ ſuituſ magis factũ cõtẽpla/
tiõe pſone qᷓ; rei.h.d.⁊ ẽ mã hui.l.multum pulchꝛa ⁊ ſhᷣtilis.

¶ Op.⁊ videt᷑ ꝙ legatari debeat hẽre viã ꝑ aliũ füdũ teſtõ/
ris.nt.l.dãnas.S.j.S.ti.j.⁊ dixi plene.S.e.l.j.⁊ ſic ad quẽlibʒ
ſucceſſoꝛẽ traſit. DNicit gl.h loqtur qũ dom hẽbat iter ꝑ aliuzʒ
locũ.ibi qũ ꝑ aliũ locũ iter nõ poſſet hẽre.¶ Cõtra hoc op.ꝙ;
qñ via ſin gulariter relinqtur ſit fuit realis.nec debem diſtin
guẽ ſit iter ꝑ aliũ locũ uel nõ.ut.s.e.l.ſi fũdũ.⁊.j.l.pꝓxi.So.ſa
teoꝛ ꝙ in dubio videt᷑ relinq ſuit realis ꝓut vba ſonãat.ut.l.ſi

fũdũ.S. e. Fallit ſi ex q̃litate Dignelegarani Tex q̃litate rei ali

ud pᷣſumat᷑ ut h.h̊ enĩ elinqᷓbat᷑ via ſilie ſue ⁊ px domos hẽdita
rias ⁊ ſic nõ erat ihoneſtũ ꝙ ſilia ĩcederet ꝑx domos pꝛis.ſʒ ꝙ
ene iret ꝑx domos hẽdis ⁊ vidẽ ei ſecreta nõ eẽt ↄueniẽs.ut
l.ij. C.qũ ⁊ q.qr.pars de.⁊ ſic videt hoc magis relinqꝗre cõtẽ/
platiõe pſone q; ↄſtituẽ ius reale.¶ Qũño utrũ cõceſſio in du

bio videat facta in rẽ uel in ꝑ onã. Rñdeo qñq; talis cõceſſio

ↄtinet bñfciũ pncipis.⁊ tũcin dubio dʒ ĩtelligi ↄceſſio realis
qm bñficia pncipũ ⁊c.ut.l.ſ.S.de cõſti.pn.de hoc in Spec.
de inſtr. edic.S.nũc aũt.v.ſi aũt dubiũ.qñq; cõceſſio ↄtinet p
uilegiũ.hoc ẽ aliqd ius ſcriptũ ⁊ iſto caſu ſiqdẽ dat᷑ ciuitati

nel alicui vniuerſitati ĩ dubio videt᷑ cõceſſio realis.ut.l.fſfoꝛma.

cc;. de cẽſib?.qñq; dai pſone certe ſinglari. ⁊ iſto caſu gt:.
5 ẽin. S. q;qᷓ;.videt᷑ dicẽ ꝙ in dubio videat᷑ realis cõceſſio niſi

alið appareat. Dñs Ol.rep̃hẽdit ibi illã gl. tu dic de hoc ple

ne ut dixi in.l.pſonale.S.ſo.ma.qñq; talis ↄceſſio non ↄtinet

bñ̃ſficiũ uel puilegiũ pncipis ſʒ ẽ iſia ↄceſſio puatiuel alicui in

ferioꝛis.⁊ tũc qñq; cõcedit mera facultas facti.ut ſi dico cõce/
do tibi ſacultatẽ eũdi uel ꝙ poſſis ire ⁊ ſilia vba que reſerũtur

ad factũ magis ꝙ; ad ius.⁊ tunc ↄceſſio pᷣumii pſonalis ut.l.

iul. S. ſiqs alicui.S.de le.j.facit iſti.de ſtip.ſer.S.ſʒ cũ facij

Si vo conceſſio reſert ad ius tũc aut fit ideterminate reſpectu

fũdi dñantis ⁊ pꝛeſumũ conceſſio ꝑſonalis.ut.l.pe.ð.de ſer.

ru. pꝛe. aut determinate ⁊ tũc in dubio ſſumit ↄceſſio realis ut

c. cũ ueniſſẽt e de ↄſti.x.S.de ſer. ru.pꝛe.l.añpe.⁊ per totũ.⁊
ʒ̊.e.l.ſi fudũ. niſi ex qlitate pſone ⁊ relicti aliud pᷣſumat᷑. Hicẽ
caſus in hac.l.⁊ per hoc ſi inꝑatoꝛ cedit iuriſditionẽ ĩ quodã
caſtro ⁊ dubitat᷑ utrũ cõceſſio ſit facta comiti illi caſtri uel ſit
facta territoꝛio. Ego in dubio pᷣſumo eẽ factã cõceſſionẽ terri
toꝛio niſi ex uerbis cõceſſionis aliud appareat ut ſupꝛa dixi.
Auero utrũ iſta facultas eũdi ſit ſeruit realis uel ꝑſonalis
HBe boc plene dixi.j.de ali.⁊ ci.le.l.mela. .ſi. V
¶ .tnDe dote pꝛelegata. Rubꝛica.
CAQuero ꝗd impoꝛtat dictio de⸗ Dic u in glo. da
—— otis legatũ cotinet id qð
Am dos. cto de dote oꝛiginalit oti
neret ⁊ exceptio que ex pacto oꝛiret tollit etiam
dilationẽ legalẽ. exceptionẽ vo ꝑemptoꝛiã que
Nalege ĩduci᷑ tale legatũ nõ ꝑimit.h.d.x nil aliᷣ
Nãõ tex.ibi nã ꝙ admiſſum eſt ⁊c. ¶ Op.ſm gl.x videt ꝙ pᷣ
legatũ dotis cõtineat plus qᷓ actio de doteut hac. l.. ueru eſt
So. cõtinet plus.i.in tꝑe ſʒ nõ in q;titate.¶ Op.iſti.de legi.
G. ſ ſiuxoꝛi. So. ibilegauit certa titatẽ pꝛo dote. hic vo do
fẽ ſimplicit᷑ legauit FKnate nõ expᷣſia.¶ Itẽ op.⁊ videt ꝙ ta/
le pactũ ꝙ vir lucra

dotẽ ppter liberos ðʒ ualere ut.l.i.S.de
pac.do. ⁊.l.ĩter ſocerũ.p totã.. So. ille. l. itelligunt hm iſtam
q; hñt locũ ſi pdeceſſit mulier. ſec ſi vir ut h. ⁊ io dʒ ſcire ꝙ cõ/
ſuetudo ẽ poſita in.l.dos a patre. ꝙ dos retineat ꝓpter libe/
ros dʒ itelligi qñ p̃cedit mulier. Sʒ ſi pcederet vir nulla reten
tio ppter ſilios fieret qð examinaui plene in.l.poſt dotẽ.S. ſo.
ma.¶ Quarto op.⁊ videt᷑ ꝙ iſtud pactũ qð dẽ de dinooc
ſit iniquũ uel ſupuacuũ.nã iniquũ eſt ſimiimoniũ ſolueret cul⸗
pa viri.ſuꝑuacuũ ẽ ſi ſoluereĩ culpa mulieris qm ipſo iure dʒ ꝑ
dere dotẽ ut.l.ij. C. de rep. Gl.ſatet ↄꝛiũ ⁊ dicit ꝙ iſtud pactũ
hʒ locũ q ſit diuoꝛtiũ caſu uel ex culpa coĩ. ¶ Quinto op.qꝙ
hodie pactũ de lucrãdo dotẽ in caſu diuoꝛtij nõ hẽat locũ cuʒ
diuoꝛtiũ nõ poſſit fieri de iure canonico ut nõ.in.l.rerũ..re/
rũ amo. ⁊.l.diuoꝛtio.ð. de neg.geſ.glo.ſatei ↄꝛiũ. Dicit hic in
v.ĩpẽſe. exceptio pemptoꝛia q a lege iducit᷑ nõ tollii per legatũ
dotis. Cõtra q; imo legatũ dot tollit exceptionẽ copẽſatiõis
q̃ eſt ꝑemptoꝛia ut.j.e.l.dote.So.⁊ aduerte q̃dã ẽ exceptio ꝑ
emptoꝛia que anteq; in indiciũ deducat dotẽ minuit ipſo iure
⁊ iſta nõ tollii per legatũ dotis.ita loqꝗtur hic in v.ĩpẽſe.q̃daʒ
ẽ exceptio ꝑemptoꝛia que dotẽ nõ minuit ipſo iure lʒ actionẽ
poſſit elidere. ⁊ iſta tollit per dotis legatũ ut hac.l.S.j.⁊.l.do/
tẽ. j.e.rõ apparet exp̃ſſa ex ipſa vboꝝ ſignifcatiõe qʒ ſi teſtõꝛ
legat dotẽ ſi dos eſt i minuta ſolũ id qð remanet eſt dos. ſed
q exceptio nõ minnit dotẽ ipſo iure tũc totum eſt dos ⁊ exce
ptio per legatũ tollii ⁊ boc vult dicẽ iuriſcõſultus. ¶ Vltimo
op.⁊ videt q; etiã iſta exceptio ĩpẽſarũ neceſſariarũ tollat᷑. ut
j. e. l.ij. in pn.⁊.l.meuio.S.j.j.de le.ij. Rñdeo hic logtur quã/
go dos legaĩ ſimplicit q; tic nõ põt deberi niſi qten erat dos
ſz in ↄꝛijs fuit nõ legata dos ſimpliciter ſʒ gcqꝗd occaſione do
tis ꝑuenit.vñ inſpicit id qð occaſiõe dotis ꝑuenit nõ id quod
erat in pñti videbitis.j.e... dotẽ. x.l.ij.in pn.

in Pn e Dotis legatuzʒ extinguit ſi poſtea
Adeo autem. dos mulient redte ſoln les do

tales ĩtereãt uel ſi ab initio dos pꝑfecte cõſtituta nõ ſuit ſieu cũ
legal coꝛpꝰ qð in rerũ nã eſt.h.d.¶ Op.ꝙ dos nõ poſſit ſol⸗
ui cõſtãte mrimonio.ut.l.j.C. ſi cõſtãꝗ.ma.dos ſol.So.iĩtellige
ꝙ hic fuit ſoluta in caſibꝰ p̃miſſis in.l.mutꝰ.S.manẽte.ð.de iu
re do. ⁊.l.quis..ſo.ma.¶ Itẽ op. lʒ extinguat᷑ dos nõ ex
tinguit legatũ ut. S. de le.ij.l. c ſiliũ. S. hẽs. Ol. nõ ſoluit qua/
re Pi. dicit ꝙ ibi debitũ nõ erat extinctũ ſʒ erat in alia ſpetieʒ
obligationis traſlatũ.hic vo erat omnino extinctũ.idẽ nõ.ibi
DHicit hic ꝙ ille qui legat cẽtũ que in archa hʒ nel apð ſe depo
ſita hʒ ſi nõ repiunt᷑ nõ ualet.Cõtra hoc videt᷑ caſus in.l.ſinõ
deſignata. C. de fal. ca. adiec. v... cũ tale. S. falſa. . de cõ. ⁊ de.
In glo. ſũt due ſo. vna eſt ꝙ ibilegauit cert ſpẽm quãatitatis
dotis in genẽ. utputa cẽtũ que in dotẽ habui.p vo ſe retulit ad
certũ coꝛpꝰ ut decẽ q̃ in archa hẽo.iõ ſinõ repit legatũ vitiat
ut.l. ſi fuus. S. ꝗq qnq;. ð. de le.j.x eſt uera ſo. Alij ut· Rog. di⸗
cũt ꝙ id qð dẽ in fi.eſt uerũ ſi ꝓbei teſtatoꝛẽ erraſſe.ſec ſi ſcien
ter. h.d.ut ꝓbat᷑ in.ll. ꝛijs. VHideamus an iſta ſo.ſit uera.Et

videt᷑ dicẽ Ro.qꝙ eoipſo ꝙ ꝓbat᷑ erroꝛ falſa cauſa vitiat lega⸗

tũ.Cõtra ĩmo dʒ ꝓbare teſtõꝛẽ aliter legaturuʒ nõ fuiſſe. ut.l.
cũ tale.S.falſã.j.de cõ.⁊ de.So.qñ cauſa legadinõ ẽ obliga⸗/
toꝛia tũc illa cauſa nõ dicii coherẽ legato nec legatũ vitiat᷑ niſi
bane teſtõꝛẽ aliter legaturũ nõ ſuiſſe.ut.S.ſalſã.qũq; cauſa
l

egãdi erat obligatoꝛia tũc talis cauſa legadi dicii iherere le/
gato ⁊ vitiał legatũ eoipſo ꝙ erroꝛ/ꝓbal.ita logtur dictũ Re

De dote pꝛele.

e.chic T. l... C. de fal. cauſa adiec.le.Scðo videt᷑ Rog.ma
e dixerit in alio.dicit enim ꝙ qñ lego cẽtũ queĩ archa habeo
in dubio videoꝛ magis deſignare certà qtitatẽ nõ coꝛpcertũ
Cõtra hoc videt᷑.l.ſ ſeruus.S.qui quinq;.S.de le.j. S; ſi bñ
reſpicias vba Rog.nõ retulit ſe ad iegatũ cẽtũ que ĩ archa ha
beo.ſed ad legatũ cẽtũ que apud me depoſita hẽout ex vᷣbis
eius euidẽter apparet ⁊ ꝓbat. ¶ Quero qñ teſtatoꝛ dicit le/
So cẽtum que apud me depoſita ſũt utrũ in dubio videat᷑ ſere
erre ad qᷓtitatẽ uel ad coꝛpus. Rog.dicit ad ꝙ;ᷓtitatẽ. Ja. de
are. dicit ad coꝛpꝰ.qꝛ de na depoſiti eſt ut certũ coꝛpꝰ tradat.
ut. l. lutius. S. depoſi.iõ ad coꝛp ſe reſerat. Old. dicit h in du
bio videt ſe referre ad qᷓtitatẽ niſi deſignet loc ubi ſũt ut.d.l.
lutius. F. qſqs.el ſcðo.s.de le.ij.qð ſatis placet mihi.

Ai Mãõ tex. ibinã ꝗcꝗd demõſtrat
(Siquis Uxo. nõ totũ tex. de S feci magnuʒ

feſtũ in.l.demõſtratio in pᷣn.j.de cõdi.⁊ demo. None aliꝗs
dicit lego dño bartolo petri de ſaxoferrato legũ doctoꝛi.mõ ẽ
uerũ ꝙ ſum de ſaxoſerrato ⁊ legũ doctoꝛ nõ iñ ſum bartolus
petri. certe ſi due demõſtrationes ſũt uere illa falſa demõſtra/
tia nõ vitiat ut hic pleniſſime dixiin dicta.l.demõſtratio.S.j.
de cõdi. ⁊ venstchement Tpomnit mhito eaſoid
–—-,1 ½ Iſta.l.ponit multos caſus.ideo ea
Iſocer. ðiuido uobis.pmo loqtur qũ reſt⸗
B legat dotẽ nuruiuſq; ad.S.pꝑ pꝛiũ.ſcðo qñ legat dotẽ

vrO uſq; ad. S. id qᷓrit. tertio qñ legat dotẽ exneo uſq; ad.S.iu

lianꝰ.q̃rto ponit caſus cões ad oĩa pᷣcedẽtia dicta uſq; ad ſinẽ
l. Et qibet particula diuidii in alias ꝑarticulas iõ gra bꝛeuita
tis omitto. Mõ tex.ibi quippe ⁊c.añ omnia expediam glo.
Op. de.l. moꝛtis ſue cauſa in pn.S. de dona.inter vi.⁊ ux.
Bio.ſoluit aliud in legato ut hic.aliud in donatiõe cauſa moꝛ
tis ut ibi. Rationẽ no.aſſignat glo.qꝛ donatio cauſa moꝛiᷣ ac
cedit cõtractui.ſed legatũ eſt mere ultima uolũtas ideo ibi nõ
nalet inter vi.⁊ uxo. Aide glo. que incipit ⁊ ideo contra ma/
ritũ.ex hoc reddit rõ quare ſiliuſta.põt donare cauſa moꝛtis ⁊
nõ teſtari.ut plene nõ.in.l.tã is.S.j.j.de donaj.cauſa moꝛtis.
Itẽ op. glo. de.l. ⁊ ſi nurus..de le. pᷣſtã. So. gl. Mõ ob.
ut patet ex ſequẽtibꝰ.S.illius.l. ¶ Querit glo.ꝗd ſi nlius nõ
hʒ coheredes ⁊ hereditas pais nõ eſt adita. Actionẽ ꝑſonalẽ
cOſtat ꝙ nõ põt intẽtare qꝛ nõ hʒ cõtra quẽ intentet.ſ an po/
terit intẽtare actionẽ hypothecariam uel qualiter ſibi ſubueni
etur. NDicit gl.ſibi ſubueniet᷑ ex equitate.l.ſiis.S.j.de iure do.
quã gl.ſigna. Aidete regula ꝗᷓ poniti.l.ſ is.S.j.ẽ ꝙ ibi debe
at eẽ dos ubi onera mr̃imonij ſuſtinent.ſed regula illa nõ vide
tur ſubuenire mulieri ſʒ magis qui ſuſtinet onera mrimonij.x
ita debet intelligi hic glo.ſubueniet᷑ ei.ſ.marito referẽdoſe ad
regulã. ita dicit Jꝗa. de are.An aũt uxoꝛ poſſit agere ex vigo
re.l.ſi cõſtante.S.ſo.ma.Hic ut ibi plene examinaui in mate/
ria de repetẽtibus dotẽ ⁊ ibiin.viij.q.ſcdᷣe partis pncipalis al
legaui haãc glo. Pꝛo declaratione induco in ar.hãc.l.q pᷣmo
hic videt caſus ꝙ ꝗs nõ põt pati ſe cõueniri actione que non
cõpetebat ut hic in pn.na video teſtatoꝛ nõ põt grauare here
dem ut ipſe cõueniat actione que nõ eſt. In cõtr ariũ videt ca-
ſus in. l. iulia. S.quãtũ vo.S.ad exhi.So.quedã eſt actio que
ſemel fuit nata lʒ ſit exticta ⁊ iſta actiõe bñ põt pati ꝗs ſe coue
niri ⁊ ꝓcedit iudiciũ lʒ appareat actio extincta. ita loqꝗtur.S.
Sᷓtũ vo. Si vo actio nunꝙ; ſuit nata.tũc qs nõ põt patiſe cõ/
ueniri.⁊ ſi appareat nõ eẽ natã iudiciũ nõ ꝓceditut hic in pn.
niſi actio pẽdente iudicio debeat oꝛiri.ut.i.ſi titius.j.de v.ob.
⁊ ibilatius dixi. Scdo ſcitis ꝙ qdaʒ glo.dicũt ꝙ actio de do
te oꝛitur conſtãte matrimonio.Alij dicũt tm ſoluto matrimo/⸗
nio.ut nõ.in.i.iure gentium.S.utputa poſt diuoꝛtium. s.de
pac.⁊ nõ.j.e.l.pater. Hic tamẽ eſt caſus ꝙ non oꝛiũ conſtan/
ie mr̃imonio. ibi quippe nupta eſt. dixi plene in.l.ſ cõſtante.
§F. j.. ſo. ma. C Quero ꝗd in dubio. Rñdeo in dubio uerba
ieſtatoꝛis ſunt inſpiciẽda.aut legauit doteʒ ſimpliciter ⁊ videt᷑
legare ius actionis de dote ut.j.l.ꝓxima in ſi. aut leganit ꝗc
puenit ex dote ⁊ videt legare q;titatem ut.l.meuio.S. auie
S. de le.ij. ⁊. j.l. ꝓxi.in pn.¶ Quero dicit hic ꝙ mulier dz ca⸗
uere qꝗd ſi cautio iſta fuiſſet omiſſa. Rñdeo põt mulier ↄueni/
ri actione incertiut caueat uel ſepetet qð datũ eſt. ut.l. ꝙ ſi nul
la. ð. de le.j.⁊.l.qui exceptionẽ..ſi pars.s.de cõdi.ide.tene
menti que ſupꝛa dixi.

(Ver contrarium. aaalileel

berto ⁊ dotẽ legatam marito. Rñdeo actio de dote pcedit ex
cõtractu ⁊ ideo lʒ hẽdes ſoceri deſierint habere obligatio ex
ↄtractu remanet.ſ obligatio de peculio hʒ inſtar realis actio

nis ut.l.qſitũ in pn. S.de pecu. Si ergo deſijt habere peculiũ

SE &

le⸗
re
de
.

l.

deſinit teneri illa actione de peculio ſicut in pupillo ꝗ ſine ſui
culpa deſijt rẽ poſſidere.ut.l.ſi a boneñdei.S.de rei uẽdi.Pi
cũ hic ꝙ cõuenit ſeruus nõ hẽs.Cõtra ĩmo heres. ut.l.ij. .
an ſeruus ex ſuo facto.Tres ſo.ſũt in glo. Ana eſt ꝙ libertꝰ
ↄuenii.ſ.in effectu.ſʒ hẽs pncipaliter. Iſta ſo.repꝛobat᷑ in ſi.
gl. qe m hoc nõ eẽt daia ĩter peculiũ ⁊ dotẽ. Soluit glo. ſcdo
mõ ⁊ nil ualet. Altimo ſoluit ⁊ bñ nt in ea pʒ.⁊ rõnẽ hui ſol.
gl. ponit in.l. ia.q; qñ libertas directo dat heredi culpa non
potuit ĩputari q; nullo tꝑe potuit retinẽ peculiũ.ſq̊ qñ ꝑ ſidei/
cõmiſſũ põt ĩputari culpa q; nõ debuit manumittẽ nec peculi
nʒ dare donec creditoꝛibus ſatiſſeret. ¶ Altimo dẽ hic ꝙ lʒ
dos ſit ſoluta viro adhuc actio de dote ſupeſt.iſtud dictuʒ de

bes ĩtelligẽ ꝙ matrimoniũ fuit poſtea ſolutũ ĩter uxoꝛẽ ⁊ virã

eius.als non peteret ut in pn. puius.l.uel ſ ponis conſtante
matrimonio debes exponere actio de dote.i.ſpes actiõis de
dote als non pꝛocederet.

JNom inli QOp.ꝙ ſolone facta alteri
Idem inlianns. Ch lol marito piminõ

poterat ut.l.ſtichũ. S.ñ.j.de noua. Mꝛeuiter ego dico ꝙ h ſol
uiũ alteri qui ab ipſo marito dotẽ repetere poſſet ſicut ſi credi/
toꝛi mariti ſolueret.uel dic ꝙ hᷣ fuit legata dos marito pꝛo mu
liẽ vñ merito põt mlieri ſolui. C Vlumo nõ ex iſto.S.ꝙ ſi de
bitoꝛ ſoluat creditoꝛi ſui creditoꝛis extinguii liberatio.cõtrari
um nõ.in.l.ſolutionẽ.S.ſolutã.j.de pigno.acſ.pꝛo hocẽ glo.
in. l.ſ cum militi de compẽſa.⁊ in.l.ſi opera de doli excep.⁊ ĩ
ſti.ꝗbus mo.tol.obli.in pn.

dotẽ. ubi eſt tex. in Zꝛiũ. Sol.

ſalcidia nõ detrahit᷑ reſpectu ſinalis effect ſed ab initio ſic. vñ
illa fʒ iſtã dʒ ĩtelligi. ¶ Quero dã hic cõmoda repñtationis ĩ
hoc legato ſic obuen.q̃ro qꝗd ſi nõ ſit dictũ an ſi dos ipimu/
lieri plegareĩ deſalcaret cõmodũ repñtationis. Quida dicũt
ꝙ nõ ut.l. ſi uſufruct. S. .j. ad.l. fal.⁊. d.l.cũ dotẽ. Cõtrarinzʒ
determinat gl. ⁊ bñ per. .j.S.ſiqs creditoꝛi.j.ad.l.ſal.exẽplũ
ponit glo. ¶ Altimo iſta.l.eſt bona ad vna qõnẽ que fuit de

ſacto. doctoꝛes fuerũt Oqucti ab iſto coĩ ꝓ certo ſalario abſqq

deductione alicui' gabelle.demũ erat aliud ſtatutũ maſſa/
rij coĩs nullã pecuniã poſſint ſoluẽ niſi detraxerint.vj. denari

os pꝛo libꝛa.qrebat᷑ an a doctoꝛib debeat detrabi. Determi

natũ ſuit ꝙ maſſarij debeãt detrahere.ſʒ doctoꝛes cõtra com

mune in eo qð eis detrahet hñt actionẽ. ⁊ hoc ꝓbaĩ per hbune

tex.lʒ nõ ſuerit allegat. ⁊ per.S.ſʒ ⁊ marito.j.eo.lvñ deuen

tũ fuit.ꝙ illud qð ꝓ gabella deducebat᷑ iterũ ſoluebat᷑ cũ dedu

ctione gabelle donec gabella ad nihilũ deueniebat.

G ulianus querit. tud qð in hoc. S. dẽ ſicut

——

patit falcidiã ĩtelligo qñ ſoluto mrimonio fuit legata qe erat ſi

hi debita. ſecus ſi adhuc debita nõ eẽt ut.j. pxi.S.

Sec et marito. ectidlideeis pri S.

in. S. idem querit.

Mela ſcribit. Piceſt nouus Fr ſibineſcirẽda/

re cõcoꝛdatiã aliquã iõ tene menti
Quero hic utrũ fũdus fuerit dat in dotẽ eſtimat uel ĩeſti/
mat.Auiqã ĩtelligũt de fũdo dato in dotẽ ĩeſtimato.ſʒ hoc
nõ placet gl.qꝛ ſm hoc nullü eẽt legatũ qꝛ fudus ineſtimatus
dʒ reddi incõtinẽtiut in.S. exach.C. de rei ux.ac ⁊ ſic nullum

coõmodũ cõtineret Iʒ aliter glo.in.l diuoꝛtio.S.ĩterdum.S.ſo.

ma. ⁊ ibirepꝛobaui.vñ 3 dicit ꝙ fuit dat eſtimat an ſit uerũ
ifra dicã. ¶ Sʒ retẽta iſta lec.qro que eſt rõ huiꝰ.S. HNicit gl.
ne eirca eadẽ rẽ cõcurrat due cauſe lucratine.x iſta rõ colligũ
ex.ll. allegatis in ſe. gl. l. in. l. meuius in pn. S.de le.ij.⁊.l.pla/
ne. §.j.c. i. ð. de le. j. Sʒ hoc nõ videt᷑ aliqd dem.nã qñ fũdus
datin dotẽ eſtimat nõ eſt in dote fdus ſed pecunia. ut.l.quo
tiẽs. S. de iure do.x.l.iter virũ.C. de iure do. Sʒ qñ vni ⁊ eidẽ
legat᷑ fũdus ⁊ eſtimatio fũdiutrũq; legatũ põt cõcurrere.nt.l.
fũdus.j.de noua.nõ.per Hi.i.c.bona ſides in ſi.ex de re.iur.
li. vj.⁊ ſic mulier hẽret utrũq; qð puto ueriſſimũ.de hoc eſt gl.
nõ.in.l.luciniꝰ locuſta in pn.S.de le.ij. ⁊ ibi dixi me dicturum
hic.quõ ergorũdem ad hãc.l.Rñdeo duob modis.pmo ꝙ
dicamus hũc fũdũ datũ in dotẽ ineſtimatũ.vñ fũdus eratĩ do
te nõ qtitas.⁊ hoc apparet ex tex. qui dicit nõ bis ſʒ ſemel de
beri ſudũ nõ dicit eſtimationẽ fudi. Si tu dicis ſcvm legatum
nõ ualebat cũ nõ hẽret cõmoduʒ. Rñdeo pone tali mõ ꝙ ua

let qꝛ ex pacto fũdus nõ debebat incõtinẽti reſtitui. Secũdo

mõ rñdeo etiã ſuſtinẽdo gl.ꝙ hic ſuit datus eſtimatꝰ.Lertio

eſt dicẽdũ ꝙ pmũ legatũ fuit factũ exp̃ſſe cõtẽplatione dotis

⁊ pꝛo dote ⁊ poſtea dos ſuitlegata ſimpliciter. vñ cũ ob eãdeʒ

Quſã ſit ſem nõ debet niſ ſemel. ut.l.luti. S. puberẽ. ð. de le. RD

ulier cui legata ẽ dos nõ

De dote pꝛele.

ij. x.l. alimẽta. S. baſilice de ali.x ci.le. tene mẽti qꝛ utilia ſunt.

Ibidem mela. ¶Op. ⁊ videt᷑ ꝙ non tenet᷑ ſtare

colono ut.l.nihil. S. fi. S. de le. j. ců

ſimilibꝰ. Dicunt ꝗdam ſpetiale in dote. dic ut plene dixiin. ·
ſi fllio.S.fi.S.ſo.ma.

„ è
Am quis. Supꝛa locutẽ iuriſcõſult de pᷣ

c S legato dotis. hic vo loqtur de ſi
Aeicõmiſio quo grauar mulier cui dos ẽ plegata ſiue
leget doð mulieri ſiue aliud ꝓ ea.Eaten põt onẽ fideicõmiiſſi

rauari q̃tenꝰ relictũ dotis q;titatẽ excedit.h.d.ſᷣm Hi.Nõöõ
98 PB

qð dixii ſũmario.Scðo nõ ꝙ ſideicõmiſſo uli nõ uenit id qð
gs ex iudicio deſũcti nõ ꝑcepit ut h in v.nã ⁊ ſiqs.dẽ h ꝙ fuit
plegata dos.vñ videt legatũ id in quo erat minuta dos ꝓpter
ipẽſas.Cõtra de.l.j.S.e.v.impẽſe ⁊c. So.ibi fuit legata dos

ſimplicit.hic vo fuit legata qtitas.uel fuit dictũ qcqd ad me
puenerit ut.l.meuia.S.a te.de le.ij. Dicit hic ſi ſ̃ hoc animo
⁊c̃.q̃ro ꝗd in dubio an videt᷑ relictũ aio compẽſãdi cũ uxoꝛe.
Caſus eſt ꝙ nõ niſi expmat᷑ in.l.j.S.ſciẽdũ.C. de reiuxo.act.

⁊.l.ceditoꝛẽ.S.de le.ij.facit id qdð dixi in.l.ſi cum dotem.S.ſi
pater.S.ſo.ma.

Mulier. Mõ ſũmat qꝛ ſte.5. cõpꝛehẽdi ſub bced ti

fũmario.⁊ v.ꝑinde.⁊ eſt nõ.⁊ iõ mẽti tenen

us l Doac iſtum ſinẽ de.l. ꝙ his vbis. S. de le.iij. Rñdet
gl. hic eſt ſpale ex piecturata uolũtate defũcti qꝛ reliqt ꝓ debi

to vñ videt᷑ noluiſſe ꝙ ꝗcꝗd hũit ultra debitũ reſtituat cũ fru/

ctib qdð tene mẽti.¶ Op.oↄtra hac.l.ꝙ ꝗs poſſit grauari ul⸗
tra qᷓ eſt ſibi relictũ ut.l.imꝑatoꝛ.S.j.s.de le.ij.o.diſtingue
aut legat᷑ q;titas a legatario q;titatis.aut qᷓtitas a legatario
ſpetiel.aut ſpẽs a legatario q;titatis ul ſpẽs a legatario ſpetiei
ut colligit ex tex.in dicta.l.imꝑatoꝛ.

ampli uel eo ampliꝰ nõ inducatre/
ſi teſtõꝛ dicat lego uxoꝛi centũ pᷣter dotẽ an videt᷑ legata dos.

Certe ſicut.l.ſeio.S.uxoꝛis.S.de annu. le. Sʒ ad ſi dixit le
go cẽtũ ſupꝛa dotẽ an videat dos legata. Nicit Ja.de are.qꝙ

videt᷑ legata dos q; vbũ ſupꝛa ĩdudit dotẽ ſicut ypũ amplius.
glle. S. ſo.ma.l. diuoꝛtio.v.itẽ ſi locatio.⁊.l.ſi vnꝰ.S.pe.S.loc.
⁊ ẽ caſus cũ gl.j.e.ti.l.ſeia.¶ Sʒ qd ſi dixit lego cẽtũ ultra do
tẽ an videat legare dotẽ. Dicit Ja.de are.ꝙ ſic. ut.l.ſi ultra.
C. de ſideiuſ.hoc ponit Ja. de are.hic ⁊.l.qui bona.S.ſiquis

edes.j.de dam.inſec. (. 5 delle l tali
eE . ¶ Op. S. de le. j. l. talis in
c Am vulgari. pn. So.ſpãle eſt in legato
Adotis. x eſt rõ qꝛlegatũ ad dotẽ refert.als legatũ effi/
eret intile. ita dicit glo. ⁊ bene.
ſed ibi ſ. bemitelligẽ qñ l
ſed ibi apparetſo.q;ꝛ debem itelligẽ qñ legauit doteʒ
ſimpliciter.ſec' ſilegauit qcqd ad eũ ꝑueniet etcen dedu/
ceret ĩpẽſas neceſſarias ut ibi dicit in o e Feo ..
S 4 ilegat᷑ aliqd ꝓ dote
Am ſcriptum. adiecta certa qᷓtitate ſi

ue dos fuerit nulla ſiue minoꝛ tʒ legatũ.h.d. ¶ NMõ
tex.in fi.qñ legat᷑ coꝛpꝰqð nõ ẽ in rerũ nã ⁊ pecunia alternati
ue ualet legatũ in pecunia. ¶ Op. -de.l. j. S. adeo. S. e. So. ibi
ſuit relicta dos non adiecta certa quãtitate.hic vo fuit expᷣ̃ſſa

certa quãtitas.

—

te ut.l. .poſt pn. 5. . So. ſateoꝛ igẽ eſt ꝓmittere de defedẽ
do ⁊ ꝓmittere de ĩdẽnitate.iĩmo quiĩdẽnitatẽ ꝓmittit cogit ſu

Ater Iſta.l. videt aliquãtulũ ĩtricata ſʒ in vita
tee nõẽc̃.pᷣ ponit vnũ dictũ vulgarẽ.ſecũdo
circa illud foꝛmat ſeptẽ.q.p oꝛdine.ſcda ibi ſ ſi puſq;
ktia ibi ꝙ ſtratũ.q̃rta ibi ꝙ ſi totã.qnta ibi ꝙ ſi puſq;. ſexta ibi
ſi foꝛte.ſeptima ibi ꝗd ergo.¶ Op.per oꝛdinẽ ad quamlibet
partẽ.⁊ pmno ad pmã partẽ.dẽ hic ꝙ heres dʒ cauere de indẽ
nitate.Cõtra imo dʒ cauere ꝙ heredẽ deſẽdet nõ de indẽnita

ſcipe iudiciũ nt hac.l.in pn.cõiũcto v.ꝙ ſi ratuũ.⁊ cõiũcta.lʒ.ij.

poſt pn. S. e. ⁊ hoc ſetit ꝗa. de are.ſacit ad hoc.l.ij.C. de in li

dã. tu. facit.l.ſiqs hoꝛ in pn. S.de peti.hẽ.⁊ hoc tene menti qa
nõ repies alibiita bñ. ¶Ad ſcdam partẽ op.dicit hic ꝙ muli
er dotẽ recuꝑauit.Cõtra mulier cõſtãte mrimonio nõ põt do
tẽ recuꝑare ut.l..in rẽ.S.oĩs de iure do.Quare Rog.dicit
hG mrimoniũ ẽ ſolutũ ſʒ iſtud ẽ diuinare ↄtra mẽtẽ.l.nr̃e.uel di/

cit Rog. dic ꝙ vir uergebat ad inopiã. Hãc ſo.glo.repꝛobat
in.l.ſi cõſtãte in pn.S.ſo.ma.Lamẽ iſtã ſuſtinui dic ut ibi di

xi. Alij ut Ja. de are.dicũt ꝙ hic mrimoniũ videt᷑ eẽ ſolutum

Am ita. Bp.c ampliniſi dicat hoc

Apetitionẽ. ut.l.ſi Fu. 5. ſi ta ſcriptũ. . de le.j. Due ſũůt
opi.in glł.ultima ẽ uera ⁊ examina ut dixiin ↄio.¶ Qũo qd

Otepꝛelegata.¶Oh delega il

De dote pꝛele.

reſpectu ſoceri deſũctint.l.cũ hic ſtat. .ſi ſocer.õ.de dona.i
ter vi.⁊ uxo. Sʒ hoc eſt ↄtra.l.ij.S.idem iul.ð.e.ibi ꝗppe nu

pta eſt. Alij ut Aʒo dicũt ꝙ hec mulier de ſacto dotẽ recupa

uit que ſibi fuit per hẽdes ſoluta q; de iure recuꝑare nõ pote/
rat.hãc ſolutionẽ Aʒo.puto uera ⁊ itelligo ꝙ uxoꝛi fuit ſolu
ta in caſib in qbpotuitat.l.mut.S.manẽte.ð.de iure do.⁊
l. q;uis.S.ſo.ma.Alij ut Jo.dicũt ꝙ actio de dote cõmittitur
mr̃imonio cõſtãte.ut.l.ſi cõſtãte.S.j.S.ſo.ma.Ad illũ.S.glo.
rñdet dupliciter. ⁊ ſic hẽs duas lec.in illo.S.q̃s ibi examinaui
Purũ eſt oĩno cõtra ſtimulũ calcitrare q; actione de dote cõ/
ſtante mr̃imonio nõ aget ut.l.ij.poſt pn.S.e.ibi ꝗppe nupta
⁊cẽ.q̃re tene lec.Aʒo.⁊ lec. NRo.itelligẽdo ꝙ uergat ad iopiã
Iᷓs lec. examinaui plene in.l.ſi cõſtate.S.j.S.ſo.ma.¶Itẽ op
po.ꝙ ſolutio facta mulieri nõ dʒ nocẽ viro ut.l. ſtichũ. S. fi. ]
de noua. ⁊.l. fi. F. f. in pn.S. de v.ob. So.hic nõ ſoluit pꝛſus
alij ꝑſone ſʒ magis videt᷑ ſolutũ creditoꝛi creditoꝛis ut dictũ ſu
it in.l.ij.S. idẽ iulia.q̃rit.S.eo.¶¶ Nenio ad v.ſed ſi lege fal.?
op.ꝙ non debeat detrabi filio q;ꝛ per famil.her.act.hᷣ ſeqtur
ut debitũ. ut. l. ij. F. ſi fllia. S. ſam. her. Rog.dicit ꝙ mrimoniũ
erat ſolutũ.ſolue ueriꝰ. Idẽ ſi cõſtãte mr̃imonio tñ hic agebat
actione ex teſtõ.ut.l.ij.S.idẽ iul.S.e.¶ Op.ad v.ſʒ ſi ratum.
⁊ videt᷑ ꝙ nõ debeat deſẽdere ĩmo ſuffſicit ꝙ pᷣſtet ĩdẽnitatem
ex ſoꝛma ſtipłonis ut.S.e.l.in pn.So.iſte ſtiplones idẽ ĩpoꝛ/
tãt ut dixi.An aũt poſſit pᷣciſe cogi agere ad deſendẽdũ.Nic
ut. l. ſed t he. S. ptoꝛ.S.de ꝓcu.vitas tñ eſt ꝙ lʒ ad defenden/
dũ teneat᷑ ⁊ ad ſuſcipiẽdũ iudiciũ in ſe tñ nõ pᷣciſe cogaĩ dic ut
ibi. ¶ Aenio ad v.ꝙ ſi totũ.dicit hic ꝙ actio iudicati dat᷑ cõ/
tra hẽdẽ in eo qð retinuit iure fal.cõtra imo dat᷑ ĩſolidũ ut.l.ſi
actoꝛ. ⁊.l.ſi ꝓcur.S.de ꝓcur. Nicit glo.⁊ bñ hic reſpicit ſineʒ
q ſ ſolueret inſolidũ hes reuerteret᷑ cõtra maritũ in ea parte q̃
fuit ſibi ſoluta. ¶Querit glo.ꝗd ſi fuit cautũ.Nicit glo.tunc
marit poſſet cõueniri iſolidũ. uel aliter ſi eẽt cautũ ſi fuit pſens
tꝑe ſtiplłonis.ſed hoc nõ plʒ gl.p.l.ſi/ ꝓcura.in ſi.S.de pcura.
3 Di. ibi negat dari actionẽ in dñʒ ex ſtiplone ĩterpoſita ꝑ
ꝓcuratoꝛẽ ſed ex ſtipłone ĩterpoſita per ſeipſũ nõ negat quin
actio det. Alij ut Ja.de ra.rñdẽt ad.q.ꝙ ſi eẽt cautũ aĩo no/
uãdi nõ poſſet poſtea ↄueniriut.l.delegare.j.e noua.¶ Ve
nio ad v.ſʒ ſi pus.hic dicit᷑ ꝙ qñ ipſe uellet agẽ fa.her.l.ſi filia
S. j. Glo. dicit iĩtellige e hic mrimoniũ erat ſolutũ uel ſi cõſta/
ret.ita ꝙ vir ſuſtineret onera mrimonij tũc incõtinẽti dotẽ re/
cuperabit.¶ Quero qꝗd ad ꝓpoſitũ nonne ſoluto mr̃imonio
vir uxoꝛẽ deberet alere ifra annum. ut nõ.in.S.exactio.C. de
rei uxo.ac. Dicũt doc.itellige ꝙ hic erat caſus in quo non de
bebat alere.⁊ iõ ſi aliqð lucrũ erat mec Ps; eẽ hẽdis ſicut
qð lucrat᷑ ex pacto ut.l.j.C. famil.her. Ai
ges hodie ſint coꝝecte qꝛ oẽ lucrũ qð uenit ex dote uel ei oc/
caſione eſt aduẽtitiũ ⁊ dʒ reddi filie nõ aũt dʒ eẽ heredũ pꝛis.

ut. l.j. C. de bo. que li. Sʒ de iure antiquo eẽt diſtinguẽdum.

aut marit ab hẽdibꝰpꝛis petit actione ex teſtõ ⁊ incõtinenti

põt nt hic.aut actione fa. her.⁊ idẽ ſi mfimoniũ ↄſtabat.ut.õö

e.l. ij. S. idẽ qᷓrit. ⁊.l.ſi filia.S.j.S.ſami.her.aut mrimoniũ erat
ſolutũ ⁊ tũc aut vi alimẽtabat uxoꝛẽ ſjn ꝙ nõ.in.S.exactio.
⁊ idẽ ut hic.x.l.ij.S.idẽ iuł.&.e.aut eã nõ alimẽtabat ⁊ tũc nõ
põt ĩcõtinẽti age ut hic in i. ſy hodie ſec' ut dixi. ¶ Venio ad
v. ſi foꝛte.dicit hic ꝙ dʒ ſubueniri hẽdi.q̃ro qua actiõe ↄuenie
tur. Rñdeo cõditione ĩcertiut in gl.¶ Aenio ad v.qd ergo.
dẽ h ꝙ ſi hẽs ſoceri nõ erat ſoluẽdo põt agẽ ↄtra maritũ.qro
q̃ actione.Tex.hᷣ dicit utili actione ⁊ ſatis hoc plʒ mihi.⁊ hʒ
multa remedia. Dꝛimo habẽdo ratũ in ſubſiqiũ ⁊ agẽt actio

ne mãdati uel neg.gel.ei qð nõ. S.e.l.ij.:idẽ iul.qrit. Ittem .
cũ mulier hẽat obligata oĩa bona ſoceri ⁊ ſocer hẽat ↄditionẽ

lĩcerti cõtra hẽdes ſoceri ſlã cõditionẽ ĩcertiutilẽ poſſet ĩtẽta/
re uxoꝛ.ut.l.nomen.C. qres pi.obli.poſ.Tñ poſſe dubitari

qꝛ gl.videt᷑ dubitare an ueniãt noĩa ncalan Po tpeca ut. l. he

dẽ. C. de hẽ.ac.tñ vitas ẽ ꝙ ueniũt.poſſet etiã hẽre actionẽ de
dote ex eꝗtate huius.l.⁊.l.ſi.S.de eo per quẽ factũ erit.
2 Ir uxoꝛi Lʒ mãcipia moꝛiant᷑ eſtimatio eo
I „ certa legata deber. h. d. COp.
ĩmo videt᷑ ꝙ moꝛtuis mãcipijs eſtimatio nõ debeaĩ.
ut. l. qdã. . ſi tibi. S.de le.j. ad idẽ.l.titie.S. fi.e. ti. So. hic loq
tur qñ legat᷑ certa qtitas ꝓ pᷣcio ſerui.ſecPſ fui pᷣciũ legaretur
ꝙtitate nõ expᷣſſa ut ibi.⁊ hoc ſoꝛte noluit dicẽ Roge. dicit
certã. C Itẽ op.⁊ videt᷑ ꝙ teneant hẽdes in q;̃titate nõ expᷣſ⸗
ſa. ut.l.pleriq;.⁊x.l.res.S.de iure do. So.itellige ꝙ deceſſerũt
ſine culpa heredis ſeu mariti.

„

Xoꝛi mee.¶ Qcroar ſitdubtiq e

põdeo rõ poterat eẽ q; ũlud adie

ctiuũ eſtimata referat᷑ ad oiĩa pcedẽtia qð luriſcõſultꝰ

dete credo ꝙ iſte le

remouit qꝛ per hoc legatum ſundi coꝛneliani efficeret inutile.
AQuero de utilitate huius.l. Rũdeut in glo.
—— ſeie ¶Nõỹ ex hac.l.ſi vni legaĩ fundus ſim
IEIE? pſiciter. alij vo aĩo cõpẽſadi cũ debito ni
hilominus ſaciũt ſibi partes per cõcurſum. ¶ Scðo
nõ ꝙ in eo qð detrahitur per falcidiaʒ nõ faciũt ſibi partes ꝑ
orſcurſun enemene h 3 ſtulah tota doté in dub
WWα Achibit ad poſtulâdũ totà dotẽ in dubio
— Eiga. nõ videt᷑ adhibitꝰ aio donadi. Itẽ adhibi/
dtus aio donãdi ĩtelligi cauſa moꝛtis ſi moꝛtis cauſa ẽ

mẽtio facta.h.d. ¶ Mõ ex hac.l.tria.pᷣ ꝙ dicit. ſ.dotẽ qꝛ per

hoc videĩ legare dotẽ.dixi.S.e.l.q ita.¶ Scdo nõ ꝙ adhibi
tus ad ſtipulãdũ in dubio nõ videt adhibit' cauſa donandi.
¶ Tertio nõ ꝙ adhibit ad ſtipulãdũ aĩo donãdi intelligitur
cauſa moꝛtis ſi fiat mẽtio moꝛtis.iſtos duos paſſus examina
ni in. l.q dotis.ð.ſo.ma.¶ Vltimo ſigna gl.ultimã q̃ eſt hic.

A Di cõditio pꝛo parte eſt poſſi/
DAi dotem. ii ſufficit Repareaties qð
oſſibile ẽ. h.d. ⁊ eſt nõ.caſus ⁊ hũc paſſuʒ examina
ni in.l.j..S.de condi.inſti. 3 I ponitoni
C H copompus.si⸗ caſu ⁊ multi credunt
cire ⁊ eã ignoꝛãt ⁊ bꝛeuiter. h.d. Dicto vniteſtis ſta
tur ex uolũtate ⁊ diſpõne deſũcti cui ſoli diſpõni ſtaret.h.d.
coĩter. ¶Gl.nra colligit duo nõbilia.pᷣ ꝙ ſtat dicto vnius te
ſtis. ⁊ hoc iõ qꝛ teſtõꝛ ſic uoluit.⁊ ſic nõ ob.l.iuriſiurãdi.C.de
teſti. qð an ſit uerũ ifra dicã. ¶Scðᷣo nõ ꝙ vn teſtis ſacit ſe⸗
miplenã ꝓbationẽ. Nec ob.l.marit.j.de qõnib q̃re dic ut
ibi nõ. Doc.ut Oldr.inducũt haãc.l.ad qõnem reꝑit in aci.
teſtis iurat c.an ex hoc pᷣumit᷑ iurametũ ĩterceſſiſe. Aidei
ꝙ ſicut hac.l.cũ ſua gl.Lñ dicit ipſe tutius eſt ꝙ ſiat ſcriptura
per ſeipſũ de iuramẽto teſtis. Examinem an ſit ueruʒz ⁊ dico
ꝙ iſta ſcriptura ꝓbat iuramẽtũ.qñcũq; eni in inſtro ſit mẽtio
de aliquo qð ẽ poſſibile Weclil lo tũc cũ inſtrʒʒ cõficiebatur
inſtr̃m ꝓbat hoc ĩterceſſiſſe.ut nõ.in.l.j.C.de ſide ĩſtru.⁊ iur.
haſte.til.li.x.⁊.l.optimã.C.de ↄhẽ.⁊ cõmit.ſtipu.ſʒ nõ ꝓbat
partis pñtiã. iõ ↄſulo ꝙ facias ſcripturà de iuramẽto ⁊ ꝙ par
te pñte.q̊ ſi ſcriptura diceret teſtis iurat parte pñte tc.ſuſice
ret.¶ QAuero dixit teſtõꝛ ſic uolo ſolui oibus debentibꝰ a me
aliqd recipe ⁊ de hoc ſtet᷑ ſinplici vbo titij fris mei an ualeat
iſtud relictũ.Et hic videt᷑ r. ſic ꝙ naleat. VNidete ĩ hac qõ
ne cõſului ⁊ dixi ſic pus eſt vidẽdũ qd ipoꝛtet ſtet᷑ dicto eius.
Rñdeo hoc ẽ aſſertioni ei ut.l.ſciẽdũ.S.dictũ.S.de edi.edic.
⁊ iõ dico ꝙ iſta uolitas ẽ captatoꝛia qꝛ in ſecretũ alteri uolũ
taſ ofert tota iſta diſpoſitio ⁊ iõ ĩualida.ut.l.captatoꝛie.S.de
le.j.⁊.l.captatoꝛias de hẽ.ĩſti.⁊ iõ eiꝰ dictũ nõ ualet niſi aliq/

bus legitimis pᷣſũptionib hoc pᷣumeret eẽ uerũ ut.l.qð hẽdi.
j. de re. dub. Mõ ob. hec.l.qꝛ loqtur in dote cui fauoꝛe lega/

tũ ualet lʒ ĩcertũ.ut.l.cũ poſt.S.gener.S.de iure do. Pꝛet᷑ea
h cõſtat eũ uerũ dixiſſe legitimis pſũptionmibꝰ.qꝛ teſtõꝛ dixit le
gitimis poꝛtionib gb alia ⁊c. ⁊ ipſe declarauit poſtea ꝙ ipe

hẽret tãtũ q;tũ alia.ꝭFallũt pdicta in relictis ad pias cauſas x

ſtat᷑ nolũtati captatoꝛie ut in.c.cũ tibi ex de teſta. ¶ Quero
cũ teſtõꝛ dixit ꝙ ſtet dicto alicuiꝰ utrũ ille qui dicit debeat iura
re uel nõ. Et hic videt᷑ tex.ꝙ ſic.dixit eni iuratſcripſit.vñ ego
dico ſic. qñq; teſtõꝛ dicit ſtãdũ eẽ dicto alicude eo qð ipſe te/
ſtatoꝛ ſibi dixit ⁊ tũc q; dictũ illius eſt quodãmõ teſtimonium
Gitatis deſũcti magis q; iudiciũ deponẽtis tũc dʒ exponẽ per
iuramẽtũ ut teſtis ut hic ⁊.l.iuriſiurãdi.C. de teſti.qnq; teſtõꝛ
dicit ſtãdũ eẽ dicto alicui hoc ẽ uoluntati alicui de eo qð ſibi
deponẽti videbit tũc in iſto caſu eſt teſtis iſte ſʒy magis ꝗqdam
arbitratoꝛ ideo nõ dʒ iurare.ar.auc̃.decernimus.C. de arbi/
tris.⁊.l.nõ ex oĩbus.S.de arbi.hoc eſt uerũ quãdo aliꝗs ẽ aſ/
ſũptus a teſtatoꝛe uel a parte ſimpliciter.ſed ſi aſſumeret᷑ a iu/
dice dicẽte uade ibi ⁊ referas mihi quid tibi videt᷑ de tali re ut
medici cũ aſſumunt᷑ ad vidẽdũ tale vulnus tũc debet iurarent
l. cõparationes.C. de fide inſtrumẽtoꝝ.lʒ cõtrariũ nõ.in.l.iu/
riſiurãdi.C. de teſti.⁊.l.j.poſt pn.S.de uẽ.inſpi.Cõtra pᷣdicta
facit.l.hac edictali.S.is illud.C. de ſecũdis nuptüs.ubi videt᷑
dici ꝙ qñ a partib aſſumit debeat iurare.So.iĩtellige ꝙ aſſu
mit᷑ a partibus de mãdato iudicis uel aſſumit᷑ a partibus hoc
agẽtibus ut iuret als ſecus ut hic. ¶ Itẽ quero quado aliqs
cuius dicto ſtat declarat dictũ ſuũ an partes debeãt eẽ pꝛeſen
tes. HNic videt᷑ tex.ꝙ nõ. Aidete qñ e cuius dicto ſtat dʒ ſo⸗
lũ ferre teſtimoniũ de uolũtate deſuncti tũc iſtius uolũtate de
darata nõ reqrit pñtia partis ut hic. Nec b. ꝙ pars dz eſſe
pus teſtis iurat ut.l.ſiq.C. de teſti.q; ilud uerũ oñ perſo/
na teſtis nõ ẽ appꝛobata qꝛ de ſacto ↄtra ꝑſonaʒ teſtis poſſet

in
ni
50

bio
bi⸗
ge
er
bi
d.
tur
n
ic

—

opponere. ſed hic ꝑſona teſtis eſt appꝛobata vnde nõ poteſt
opponere nec cõtra dictuʒ nec ↄtra iuramẽtũ.nã nõ poſſet ei
pñtia trahere in ↄꝛiã ſnĩiam.nil enĩ de ꝓpꝛio ſeſu iudicat ſʒ ſolũ
uolũtatẽ teſtõꝛis deelararcfic; ſtat eiꝰ declarationi ⁊ dẽ pꝛo/
pꝛio ſeſu iudicat ⁊ tũc reꝗri

ꝙ ſinolit. .ſigs ita.S.de edi.edic.iõ q; ei pntia poſſet trahe⸗
re in ↄꝛiã ſmĩaʒ.ut.S.de arbi.l.ſicuti.Et per hochẽs deciſionẽ
ad multa an qũ nũci reſert debeat eẽ pars pñs.Certe nõ cuʒ

ſolũ reſerat qd factũ fuit ⁊ ei pſona appꝛobata eſt.Ad idẽ iꝝ
dex cõmittit alicui ut uadat ⁊ mẽſuret illũ agrum ⁊ referat.dʒ

ne eẽ pars pñs. Rñdeo in cõmiſſione dʒ eẽ pñs qꝛ poſſet op/
ponere cõtra ꝑſonã qꝛ eẽt ſuſpecta ⁊ dʒ dari terminꝰ ut unca
tali die ⁊ tali hoꝛa ad agrũ ut.l.iij.ſni.regũ. ⁊.l.gnãlit.S.pe.
C. de re.cre.ſʒ relationi nõ dʒ eẽ pñs.ſacit qdð dẽ ꝙ diſpoſitiõi
pars nõ dʒ eẽ pñs ſj iuramẽto ſic.ut.C. de teſti.l.ſiqũ.¶ ue
ro an teſtis poſſit deponẽ dictũ ſuũ in ſcriptis. Puto ꝙ ſic ſi
tñ iudex uellet eũ vidẽ ⁊ audire loq bñ poſſet hoc facẽ q; vide
bit qua trepidatione diceret ut.l.de minoꝛe.S.toꝛmenta.j.de
qõnl.ſʒ ſi dictũ ſuũ uellet redigẽ in ſcriptis poſſet ut h.facit.l.
diſcret. C. qui teſta.ſa.pñt. ¶ Vltimo iſta.l.facit ad.q.de eo
qð quotidie ſit ut ꝓmitto titio reſtituẽ dãna ⁊ expẽſas q̃ fient
in tali lite de ꝗb ſtet ei ſimplici dicto nunqd ualet. Me.ꝙ nõ
ut reſert Ci. C. de pac.l.ſiqs in cõſcribẽdo.Ni.qꝙ ſic ut.l.fi..

—

de pᷣto. ſtipu dic ut ibidem. .
Wicet pl aceat. Die ut. l. ſi res. S. de legatis pꝛi

Vi dotem. Mõneriſleteſiö uellegra

ʒaare heredẽ duplici p̃ſtatione
Xoꝛi CNõ ex pn. ꝙ ſi pmitto tibireddere ꝗc-

qd mchi dediſti ꝙ uenit id qð dediſti ob
E Namaſiz obligat ad reddẽdũ.ſed ſecꝰ ſi nõ ſum

obligat ad reddẽdũ.ut ſi dediſti ex cauſa emptionis uel alia.

¶¶ De optione legata. Rubꝛica.
Auus. HPec.l. legit in glo.duob mocdis
r cqlbet lec. eſt nõ. qð dicut in gl.
¶ Op.ꝙ vn tm poſſit eligi ut oib legib huiꝰ
ti. Rñdeo loꝗtur qñ relinqtur optio fui in ſin/
lari.hic vo loꝗtur qñ legat᷑ optio in plurali.

H

⁊ ſic nõ ſi tedo⸗ iubet ſua bona diſtribui inter paupes eligẽ

dos p talẽ ꝙ ille nõ põt vnũ eligẽ ⁊ dare ei oĩa.ar.õ.de annu.

le.l.ij.ar.hui.l.Scðo modo legit᷑ ut in glo.

. 10 In hac.l.ponit qliter reli uitur
Ootiens. tio uel electio. Itẽ ꝗs elcnirach W
Eeligat᷑ qd ſi electio nõ ualet ⁊ q̃liter debeat electio ſie/

ri⁊ hoc uſq; ad.l.mãcipioꝝ. hoc ſit p ſũmario. ¶ Ad pma
duo dicta qᷓro utrũ hodie in genẽ legato ſit legatarij electio.
In hoc ſuerũt opi.ĩter gl.q recitant hic ⁊.l.hẽs..ſi ĩcerto.5S.
fami.herciſ.⁊.S.de lega.j.l.legato gnaliter. dic ut ibi qꝛ vitas
eſt ꝙ e ectio eſt legatarij ſi teſtõꝛ de certo nõ ſeſt. edo q́⸗
ro utrũ legatari poſſit eligẽ optimũ. Rñdet Rog. ꝙ ſic qũ ex
pꝛeſſe eſt relicta optio.ſecꝰ ſi fuꝰ eſt relictꝰ gnãliter ⁊ ſic optio
eſt relicta tacite ut.l.legato gnãliter.S.de le.j.⁊ hoc tʒ .j. ꝗ

i Coõtrariũ tʒ glo.hᷣ ⁊ bñ ꝑ hãc.l.q eqparat iſta lega
ta. ſ.

ſ.xlegatũ optionis ⁊ legatũ ſerui generaliter ⁊ allegat.l. fi. in
.j. C. cõmunia de le. 15
ara ici No ꝙ dʒz eligi de rebus hereditari
gta Egitur. is. Itẽ opʒ ꝙ ſit de eo genẽ de quo

——

data eſt electio ⁊ ſi electio nõ ualet põt iterũ eligẽ ⁊ hoc ſi fecit

ignoꝛãter.ſec ſi ſciẽter. ¶ Op. de.l. titia. S. j.j. de au. T ar. le.
ubi etiã res hẽditarie nõ pñt eligi. So.iſlud uerũ qñ in hẽdita

te de ilo genẽ nõ repit.hic vo loqtur q ſub ſlo genẽ in hẽdi ,⸗

E

tate reꝑit᷑ ⁊ ſufficeret reꝑire vnũ uel duo de illo genẽ ut. ſ. e.l. ſi
tibi.S.j.x.l.ſi optio.¶ Scdo ꝓ declaratione.l.dẽ hic ſi nõ ua
luit electio põt iterũ eligẽ ſi ignoꝛãter eligit ſec ſi ſcienter.⁊ ſic
loqtur q electio nõ ualuit rõneęrei electe. ¶ Quero qd ſi ele

ctio nõ ualuit rone electionis nõ cõgrue facte. Rñdeo ideʒ q;

electio nõ cõſumit᷑ ut.j.e.l.ſ tibi.S.vni.ſm lec.gl.¶ Anero
ad in electione pſonarũ iuſſit teſtõꝛ bona diſtribuiĩter paupe
res eligẽdos per ſuos ſideicõmiſſarios ⁊ ſideicõmiſſarij eligãt
aupes ĩcapaces an eſt cõſũpta electio. Rñdeo aut elegerũt
eter aut ignoꝛãter ut hic dẽ. ꝓ hoc ex de elec.c. cũ in cũctis.
⁊z in auẽ.de ſã.epiſ.S.ſiqs aũt cõtra pᷣſatam.colla.ix.in pma
charta.¶ Poſſtet qri q eſt peceatũ in electionis foꝛma ut di
xi.ð.pxi.l.qtiẽs.ntrũ debeat diſtingui ſciẽter uel ignoꝛanter
male elegeri. Aidet ꝙ ſicut in. c. qꝛ ꝓppter ex de ele. Sʒ Zꝛiũ

crederẽ q; qñ eſt peccatũ in foꝛma electionis pinde eſt ac ſiele

cio nõ eẽt facta it in. l ꝗd tñ.õ.de arbi. Nẽò ob.c.q; ꝓpter⸗

cat ⁊ pñitia partis ut.l.ſiqs arbitratu.
j.de v. ob. ⁊ ibi dixi ꝑleniſſime ⁊.l.multa.j.de cõdi.⁊ de.⁊.l.

Bee optio. ega.

„

q; hʒ locũ in ſua mã nõ in iſta.¶ Vltimo doc.ĩducũt ad qõ/
nẽ ↄceſſa eſt ꝗbuſdã ptãs eligẽdi mõ illi elegerũt ⁊ non ualuit
electio an poterũt iterũ eligẽ. Hi.⁊ Ja.de are ponũt iſtaʒ.q.
in.l.Fui electione.S.de le.j.⁊ Ci.C. de ↄhẽ.emp.lʒ.ſi.in.vij.q.
Bull.ponit in.l.qui per ſalutẽ.S.de iureiu.⁊ in hac.q.placet
opi. De.qui cõcoꝛ.cũ Ja.de are.in.d.l.ſerui electione.ut di⸗
ſtinguamꝰ aut electio tenet ⁊ tũc ſut fucti officio ſuo ⁊ iterũ nõ
poterũt eligẽ ut.l.iudex de re iu.aut electio nõ tʒ ⁊ tũc aut hñt

electionẽ iure ſuo ⁊ iterũ poterũt eligẽ ut hic. aut hñt electionẽ

iure alieno ⁊ tũc aut fuit pctm in foꝛma electiõis ⁊ iterũ pote⸗/
rũt eligẽ ꝑinde ac ſi nõ elegiſſet. ut.l.qd tñ.S.de arbi.aut ſuit
pctm̃ alit ⁊ tũc lʒ electio nõ ualeat iterũ eligẽ nõ pñt ut.l.pᷣſes
7.l.ſi ut ꝓponis.C.quõ ⁊ qũ iudex. ubi iudex delegatii fert
ſnĩaʒ nulla nõ potit iteꝝ iudicare. Pꝛedicta vba debẽt ĩitelli⸗
gi ĩ eo ꝗ hũit electionẽ iure ſuo ⁊ electio nõ ualuit ſine ſui cłpa
qꝛ ignoꝛãter elegit nõ capacẽ ut dixi. Itẽ pᷣdicta uera ſũt ſi eſt
data ptãs eligẽdi ptãtẽ ſecPſi dixit ꝓuidẽdi qꝛ tüc videt᷑ nõ ꝓ
uiſũ donec ptatẽ hẽamꝰ.⁊ ita dixit Inno.ex de offi.dele.c.in
lris.¶ ¶ Sʒ iuxta pᷣdicta q̃ro dixi aut hẽbat electionẽ ſuo iure
aut alieno.qᷓro ꝗd eſt hoc dictũ. Nic iſta vba debẽt itelligi ſic
ſuo iure qñ ius eligẽdi in eoꝝ ꝑſona reſideat.iure alieno qñ fa
ciũt ex vigoꝛe iuriidi.alteri tanq; miniſtri uel alteriꝰ tanq; de
legati. Ael ut ueri loq̃r alij eligut ꝑ eos ut.l.j.S.q mãdatum
8.de offi.eiꝰ cui mãdata eſt iuriſditio. ¶ Quero qᷓliter cogno
ſcet an ꝗqs habuit ius eligẽdi iure ſuo an ſit miniſter alteriuis.
Rũdeo aduertẽda ſũt vba ſtatuti uel reſoꝛmationis dãtis po
teſtatẽ. qũq; ſũt vba expᷣſſa q dicũt cõcedimꝰ talibꝰ ius eligẽ/
di nec ulteri limitãt ⁊ tuc traſieri in eũ ius eligẽdi ⁊ hʒ iure ꝓ
pꝛio.ſʒ ſi dicũt eligim illũ quẽ noĩauerit talis tũc uli ſunt nudi
miniſtri. ut.l.utrũ.S.j.j.de re.du.⁊ ponit Inno.ex de elec.c.
ne ꝓ defectu in.ij. gl. Itẽ debetis aduertere yba.ſiqdeʒ reſoꝛ
matio diceret ⁊ illud qð fecerit ualeat ⁊ teneat auctoꝛitate p/
ſentis cõcilij ⁊ tũc apparet ꝙ illi nõ hñt auctoꝛitatẽ a ſe qʒ con
ciliũ facit ꝑ eos ut in pemioĩſti.circa mediũ ibi auctoꝛitate no
ſtra eges cõponerẽt pꝛo hoc magis expꝛeſſu ex de cle.egro.
c.j.li.vj.⁊ de ſupplẽ. negli.pla.c.j.in cle. Si vo eſſent v̈ba du/⸗
bia ⁊ ambigua utputa dicit ꝙ tales eligat ptatẽ. hic eſt aduer
tẽdũ ſiqdẽ cõmittit᷑ ũlis pſonis vn act tm.utputa electio pñi/
tis ptãtis in dubio debet itelligi ꝙ ſacit auctoꝛitate coĩs ſed
ipſi ſũt tanq; miniſtri.ſʒ ſ cõmitteret vniuerſali.utputa ꝙ po
res ſemꝑ poſſint eligẽ ptãtẽ tũc in dubio videt᷑ eis concedi ius
eligẽdi iure ꝓpꝛio.rõ q; iuriſditio ꝓpꝛia ⁊ oꝛdinaria nõ cõſue
uit cõcedi in vna re particulari ſy in qᷓda uli adminiſſtratione.
ut ꝓbat᷑ in.l.f. C.ubi ⁊ apud quẽ. ⁊ de offi.pᷣfec.ur.l.j.in pn.
⁊.l.j.C.ne ſilꝰ pꝛo pa.⁊ in pma cõſtitutione ffoꝝ.S.pe.ubi fa
cit doctoꝛes iudices in ſcholarib ⁊ ĩtelligunt iudices oꝛdina/
rij qꝛ vniuerſaliter eis ↄcedit.ſec ſi particulariter ut dixi ⁊ per
hoc videt᷑ caſus in.c.cũ aliqbꝰ de reſcrip.in.vj.Et pᷣdicta ſunt
multũ nõbilia nõ ſolũ ad ea que dicta ſũt ſʒ etiã ad alia. pone
boꝛes hñtes arbitriũ ſecerũt vnũ ſtatutũ an ſequẽtes poſſint il
ð reuocare. Rñdeo ſiqdẽ poꝛes fecerũt ex eoꝝ officio tanqᷓ;
poꝛes qʒꝛ erat eis cõceſſu tũc ſequẽtes poꝛes pñt reuocare.ſi ue
ro fecerũt ex auctoꝛitate adunatie ⁊ ſic nõ fecerũt tanq; pꝛio/
res imo adunatia dẽ feciſſe magis ꝑ poꝛes ⁊ tũc ſequẽtes non
pñt reuocare ſine auctoꝛitate adunatie.¶ Vltimo vide glo.
que ĩcipit que nõ tenuit ipſo iure ibi.ar.j.de re.du.Glo.rñdet
ibi tenuit ſnia ipſo iure alo eẽt idẽ qð hic ut.l.ſiut ꝓponis.C.
quõ ⁊ qñ iudex. Ni.nõ.tex. ibi ſi an.qꝛ eſt notädus.
NN bi Ante exhibitionem rerum electio nõ
Eybhi. t niſi legatarius fuerit ſciens.hoc
Ndicit. Nõ ꝙ oẽs debẽt exhiberi als eligẽti non pꝛeiu
icat. ¶C Querit glo.qua actione põt cõueniri heres ut exhi/

beat. Micit glo. actione ad exhibẽdũ uel actione ex teſtamen

4 eſt bona lex ⁊ mẽti tenẽda. C.

to ut.j.e.l.ſi tibi.S.ſi.¶ QQuero quot requirant᷑ ut electio ua/
leat. Nic ut nõ.in.l.ſerui electione.s.de le.j.¶ Auero utruʒ
heres debeat eẽ pꝛeſens uel ſaltẽ monitus.cogitabitis.¶¶ Vl
timo iſta lex facit in ar.ad.q.dicit in.l.de his.S.de trãſac.⁊x.l.
Ij. S.j.S.quẽadmo.teſ.aꝑi.ꝙ de his controuerſijs que ex teſta
mẽto dependẽt nõ põt trãſigi niſi inſpectis ⁊ cognitis uerbis
teſtamẽti.quero ꝗd ſi nõ inſpexit adhuc tamẽ bene ſciebat qð
in teſtamẽto cõtinebat᷑. Hic videt᷑ tex.ꝙ ſufficiat ut hic in iFK.
ibi cum ſciret.ad hoc facit.l.ſcire de legi.ubi ſcire eſt tenere viʒ
⁊ mẽtem non uerba tenere.dixi in.l.quirome.S.duo fratres.

ſ. de uer. ob. tene menti.

zni Legatario optionis ter/
Ancipioꝛum. mrael dig am ſtatud⸗ L

quo elapſo eligere nõ põt ſires nõ eſt itegra. h. d.
rm — hãc.l.⁊ crca

He optio. lega.

eam pmo op. C. ut nemi. age.l.j. So. illud qdð ibi dẽ fallit ex
cauſa que ponit bic in tex. QAuero quo iure petat᷑ a pꝛetoꝛe
nt iſtud decernat. Rñdeo iudicis officiũ imploꝛat᷑ qꝛ vba diri
gunt ad iudicẽ. ergo iudicis officiũ ĩploꝛat.ut.l.ꝙ ſiminoꝛ.S.
fi. S. de mino.dicã in.l.iij.j.de ali.le.Auero utrũ iſtud offi
ciũ ĩploꝛei datolibello oꝛdinario. Puto ꝙ nõ imo ſit ſumma
rie ⁊ de plano q; cũ ſtatuit᷑ termin actoꝛi ad eligẽdũ tʒ DPi.qꝙ;
ſfiat ſine cauſe cognitiõe.ita tʒ i.l.titia.j.de accuſa. ⁊ in.c.ĩdul
tũ e de re.iur.li.vj.lʒ qdã moderni aliter dicãt ut refert Ci.in
l. ſ ita. C.ꝗq accu. nõ poſ. Sʒ ꝓpoſita opinio Di.plus placet.
H qꝛ textꝰ ſimplicit᷑ loqtur nec dicit de cauſe cognitiõe

cðo qʒ eſt cauſa maniſeſta qꝛ hẽs durãte electione nõ pote

rit de ſamilia diſponẽ iõ nõ ĩdiget ꝓbatione ut.l.j.cũ ſilibꝰ de
exercito. ¶ Scðo ꝗᷓ̃ro pone ꝙ in decreto ſuit appoſita cauſa
ne uẽditio ĩpediat᷑ poſt tᷣs.mõ hẽs nõ uẽdit poſt tpᷣs ſʒ pigne
rauit.an ꝓpter hoc electio ſit ↄſũpta. Hic videt᷑ tex.qꝙ ſic.Cõ
trariũ videt᷑ dicẽdũ ut.õ.de reb⸗ eoꝝ.l.ſi pupillus.S.ſi pꝛetoꝛ.
Rñdeo ad hũc tex.qꝛ hic in decreto nõ ſuit cauſa limitata ut
hoc ſieret ꝓpter uẽditionẽ tm ſʒ ſimplicit᷑ fuit datũ ⁊ illa vba ĩ
pn. nõ ſũt decreti ſʒ ẽ qdã rõ iuriſcõſulti.¶¶ Vltimo iſta.l.fac
ad.q.iudex ſtatuit parti terminũ ad ꝓducendũ teſtes an põt
Pad terminũ ꝓducẽ. Et Ja.de are.dicit aut parti aduerſe ni⸗
dil depijt q; p aduerſa hʒ ꝓbatiões inſtra ⁊ teſtes elapſo ter
mio ſicut eo pẽdẽte ⁊ admittit᷑ als nõ ut h̊ ⁊ refert Ci.i.l.ſi ea
in fi. C. q accu.nõ polſ.⁊ ibi tãgit ꝑ gl.⁊.l.iudices.C. de iudi.⁊
Pi.in.c.ĩqultũ ex de re.iur.li.vj. Sʒ nos hẽm tex.in ſimi/
iex de excep.c.paſtoꝛalis.ubi nõ põt ꝓducẽ niſi iuret ad ſe
de nouo pueniſſe. ⁊ facit.c.cũ dilect ex de ſide iſtru. Pꝛet᷑ea
diſinctio Ja. nõ ꝓbatur hic qꝛ qcꝗd aduerſa pars ĩcipit ſacẽ
⁊ alidq mõ de bonis ſuis diſponẽ nõ admittit iſte ad eligẽdum
poſt terminũ.ita in iudicio quocũq; mõ pars aduerſa icipit li
tẽ agẽ nõ audiet᷑ iſte poſt terminũ niſi iuret iſte ad ſe de nouo
pueniſſe ut ſupꝛa dixi. ¶ Altimo nõ ꝙ iſte termin data iu⸗
dice in dubio ĩtelligũ pemptoꝛilʒ nõ ſit dictũ ut hic. Ael ue/
rũ eoipſo ꝙ iudex in termino ponit cõminationẽ ut q; dic als
poſt terminũ te nõ audiem hʒ vim pemptoꝛij ut hic ⁊.l.ad pe
remptoꝛiũ cũ.l.ſe. pcipue in.l.nõnunq;. S.de iudi.dixi plene ĩ
l. ſi finita. S. inl. j. de dã.ĩſec. ¶ Quero ad cui petitioneʒ põt

exerceri iſtud officiũ iudicis. Rñdeo ad petitionẽ hẽdis ut h.

Itẽ ad petitionẽ alteri legatarij ut.l.ſi tibi.j.e. Itẽ ad petitio
nem emptoꝛis hereditatis uel alterius cuius intereſt ut.j.eo.i.
ſi optio.S.ſñ.
tibi. C AQuero utrũ elapſo termino poſſit le⸗
łbe gatari eligẽ.Certe nõ q; ſtati alij fui ter
= mino elapſo ſut effecti legatarij ⁊ ſic res nõ eſt itegra
⁊ appellatione ceteroꝝ oẽs neit ut. .e. l. cñ rao.
r ¶NMõ ꝙꝙ qñ in heditate nõ re/
(S lexr quatuoz. periunt᷑ niſi tot quot debẽt eligi
legatũ habetu purũ.ſile.j.e.l.ſi optio.Et hoc ĩducit Jac.de
re ad⸗ geei extrahunt᷑ bꝛiſali de ſacculo in fine ſacculi reꝑit᷑
vna tm̃ cedula ſcripta. Itẽ repi vnꝰ tm capax in concilio ad
eligẽdũ qꝛ alij capaces ſuas cedulas habuerũt. Certe ad eum
ſpectabit electio pure nec erit neceſſe ꝙ de ſacculo extrahatur
cum vnus tantũ conſiliarius capax reperiatur per hãc.l.⁊.l.
ſi operis.j.e.tene menti. . .
¶ Anius. CHõ tex.ibi q;ꝛ nõ videoꝛ. dẽ hic ſi nõ mutaſ
ElInu v/ſet uolũtatẽ qᷓro ex qua cauſa põt mutare.Gl.
aſſignat plures cauſas qs vide ⁊ gl.ſigna ⁊ nõ.in.l.Fui electio
ne. S. de le.j.Itẽ ẽ alia.ſ.ſi electio feret ſub cõditione ut.l.actꝰ
legitimi.j.de re.iur. Et ex iſta gl.nõ ꝙ qñ electio peccauit in
ſoꝛma põt mutare uolũtatẽ.dixi.S.e.l.ij. F. j. Ja. de are. ⁊ Ol
dra.ĩtelligũt ꝙ hic põt mutare uolũtatẽ q; cũ electio erit ↄceſ⸗
ſa duob debuerũt eligẽ vnũ ⁊ eligẽdo ſeparatim nõ ualet ſed
per electionẽ factã poſtea ab altero cõfirmat. ut.l.p fundũ. ẽ.
de ſerui. ru. p. ⁊ ar.j.e.l.vuo gnaliter.⁊ ꝑ hoc hẽs ſi eſt cõmil/
ſũ duob ſideicõmiſſarijs ꝙ eligãt paupes debẽt ſimul eligere
als pmꝰ põt mutare uolũtatẽ donec fu eligat ⁊ ꝓ hoc.j.e.l.ſ
uo gnãliter. ¶ Altimo vide gl. que ĩcipit ut.l.ij.S. fi. cc. So.
ut ibi ⁊.i.de re.iu.l.in negotijs.uel hic nõ recitat᷑ de nouo con

ſenſu adhibẽdo ſʒ de ueteri cõſeruãdo fm Old.⁊ de hoc dixi

uobis. . e.l. ſcyphi.
Vm ita. Queſitum. ual uen⸗
Apõt eligẽ ſeruũ pure uel ſub cõditioue manumiſſũ niſi
cõditio deſecerit. h.d. ¶ Op. de. l. ſi dño. S. de lega. . T. . e.l.
ſihẽs. So.aliud ẽ uus alterins eẽ legatũ ut in ↄꝛijs. aliud li⸗
bertatẽ ſeruo legata ut hic.rõ eſt fauoꝛ libertatis.plenius dixi
in.l.ſi dño. S.de le.j. W .

—

. Aides hic q; añ hereditatẽ non bo
) . dtione. teſt feri optio.⁊ plura alia reqruni

miſſionẽ ſi vult.ſi nollet tunc ipſi manumiſſo licet pe/
tere. h. d. Op. ex gl. dẽ hic ꝙ fuo manumiſſo eligit dñs.cõ
tra ĩmo iſta electio adheret fuo ita ꝙ; nõ traſit ad dñʒ. ut.j.de
v. ob.l. ſiſtipulat ſueri ill. So.illud nerũ ſuo exñte fuo.ſecꝰ
eo manumiſſo ut hic rõnẽ ibi dixi.CItẽ op.iſti.de hẽ.iĩſti.S.
alienꝰ. So. ibi in hẽditate in qua tps aditiois ĩſpicit. hic vo in
legato optionis in quo ĩſpicit tpᷣs quo dies legati cedit.¶ Itẽ
op.foꝛtiter aut tu dicis legatũ optionis eẽ purũ ⁊ tũc ĩdiſticte
q̃rit dño a ꝙ nullo mõ ſuo qꝛ in ꝑpſona dñi cedit dies legati.
aut dicis eẽ cõditionaliter ⁊ tũc ĩdiſtincte qri fuo ita ꝙ nõ do
mino.nt.l.que legata.j.de eeiur⸗ ⁊T.l.ſ poſt.S.ſi.j.qñ di.le.
ce. Nicit gl.legatũ optiõis uel in genẽ eſt cõditionale quo ad
optionem.ſʒ purũ quo ad fuũ ut.j.qui ⁊ a q.l.ij. Iſta gl.erra/
uit qꝛ uoluit dicẽ totũ ecõtra qꝛ legatũ optioõis q;tũ ad ius eli/
gẽdi eſt purũ iõ cedit a die moꝛtis. Ʒ qtũ ad rẽ iſtã eſt cõditio/
nale ut.i.ij.qui ⁊ a ꝗ.⁊ io qꝛ nõ eſt oĩno purũ nec oĩno ↄditio/
nale eligit᷑ media via ut electio cõpetat dño ſi vult.als cõpetat
eruo manumiſſo.ita dicit gl.? Di.⁊ bene.

—— us electionis relictũ fuo
pamphilo. bee eiꝰ dño poſt manu
ere.

De legato facto ſᷣuo alij legato ad
— . J beres.atcdi optionis nil Pticet . d.

Auero de rõne Nur e nõ q̃rit fundus duobꝰ. Rñdeo
ex illa rone que eſt dicta in.l.pcedẽti colligt eẽ hic qꝛ legatuʒ
optionis eſt purũ iõ meuio ĩcotinẽti eſt q̃ſitũ ius eligediſed ex
vigoꝛe illiꝰ iuris eligẽdi nõ põt ĩcipe habẽ dñiũ ſʒ quo ad fuũ

eſt ↄditionale ⁊ nõ ĩcipit habẽ dñiũ niſi cũ optauit nec retro

trahii ut.l.. S. j.. ad ſyl. ⁊ iõ cũ tpe quo ceſſit dies legati ſacti
fuo nõ repiat᷑ dñs uere uel ſcte iõ ſibi qᷓi non potuit.¶ Op.
de.l. cũ ita.S.j.S.e.Gl.ſoluit pluribꝰ.ſʒ uera ſo.eſt ila ꝙ hoc ẽ
ſpale fauoꝛe libertatis.¶Itẽ op.⁊ videt᷑ ꝙ generi per ſpetieʒ
deroget᷑ ut.l.iuxta.S.feliciſſimo.ð.de le.iij.So.hoc legatum
optionis nõ eſt legatũ generis.ſ.totius.qʒ eſt legatũ vni idiui/
dui generis.⁊ ſic illa regula generi per ſpẽm ⁊c.nõ hʒ locũ.di⸗
xi plene in.i.ſi dño.S.de le.j.¶ Op.gl.de.l.per fuuʒ de acꝗ.
re.do. So.ut plene dixiin.l.pinde. ve nige er. ſubal
J & ſorui Lex iſta eſt ſatis ſubtilis
optio ſerui. 7 diuidi iu duas partes.
pma loqtur in iſtituto hẽde uolũtario.ſcðᷣa in ĩſtituto
hede neceſſario. ſcða ibi ꝙ ſi neceſſarius. Itẽ pma ſubdiuidi
tur in dnas.pmo ponit dictũ.ſcdo rñdet tacite obiectioni. ſe-/
cũda ibi nec aduerſat᷑. ¶ Nõ ꝙ qñ familia redit in vnũ legatũ
optionis dẽ puru.⁊ ſimile.S.e.l.ſitibi. S..⁊ facit ad id qð ibi
dixi. ¶ Scdo nõ qñ nõ eſt dare mediũ ſter moꝛtẽ ⁊ aditioneʒ
tunc regula cato.hʒ locũ qꝛ hʒ locũ in legatis quoꝝ dies cedit
ab adita hẽditate ut dixi in.l.j.de re.cato.¶ QOp. de.l.j.l.ſer⸗
uus. So. ibi teſtõꝛ legauit ſuo altilegato.¶ Op. hoc de.l.
Fuo.j.e. So.ibiremaſerũt plures in familia vñ ille ſeruus pu/
re legat nõ videbat᷑.hic vo on ſolus remàſit ĩ ſamilia.¶ Itẽ
op.qꝙ iuriſcõſult nõ rñdeat ad regul cato.qꝛ poſt moꝛtẽ nõ
põt ↄſfirmari ĩpediẽte regula cato.ut.l.j.j.de re.ca.qð hic iunil
cõſultꝰ negat.So.ibi loqtur in legatis quoꝝ dies cedit a die
moꝛ teſtõꝛis.hic vᷣo loꝗtur in legat quoꝝ dies cedit a die adi
te hẽditatis nt.S.in nouiſſimo.C. de cadu.tol.quo caſu regu/
la nõ hʒ locũ ſᷣm Rog.¶ Cõtra hoc op.de tex.l.nre.qꝛ ſiiſt
legatũ cedit ab adita hẽditate ergo male dicit ſinis ꝙ illud le
gatũ per regulã cato.iĩſrmat.So.ibiloqtur qñ ĩter moꝛteʒ ⁊
aditionẽ nò ẽ mediũ quo caſu regula hʒ locũ in legatis quoꝛñ
dies cedit ab adita hẽditate.iõ q; dies moꝛtis ⁊ aditionis hẽ/
ditat᷑ idẽ ẽ. ¶ Itẽ op.qꝙ regula cato.non hẽbat locũ hic q; le/
atũ optionis eſt ↄditionale.ut.l.iij.j.qui ⁊ a q.⁊.l.ſi pãphilo

S. c.⁊.l.hoĩem.j.e.ſʒ ad legata ↄditionalia non pꝑtinet regula

cato.ut.l.j.j.de re.ca.⁊.l.cetera.S.ij.õ.de le.j.So.hic loqnit

in ↄditione tacita que nõ ĩpedit trãſmiſſionẽ ⁊ diẽ legati cedẽ.

—

ſʒ ↄꝛia loquunt᷑ in ↄditione e a ut nõ.in.l.j.j.de regu.cato.

r,V ides ergo ꝙ officium iudicis
(Pomp onius. quo url maͦcipioꝛum na

ſit ad emptoꝛem.

— 4 Feacit qð habuiſtis plene
◻☛ Icum optio. Gce obnitiehlene

31S Dp. S. e.l. ſ optio. So. B re
9 Eruo ſiue. maſerũt plures ln beitate. idi
yvnrn tm.⁊ ĩtelligatis plures in.l.nf̃a ultra tres.cũ enizʒ
relicta fuit optio ſeruoꝝ in plurali numero ſiuſq; ad tres tm̃
enbin oecltattpoſttt dici ꝙ eẽnt legatipure.ar.ð.?.l.j.⁊
l. ni tibi. S. j.

que

n,

,.
oci
tq;
um
i⸗

De yi.tri.⁊ ole. lega.

de habuiſtis.S.e.l.ſi tibi.S.vniꝰ.⁊.l.Fui electiõe.ð.de lega.j.

Auerit gl. qũ cedit dies optiõis. Dicit gl. oliz ab adita hẽ
ditate ut hic.hodie vo a die moꝛtis.ut ĩſti.de le..optionis.uł
dic ꝙ ibi loõbat᷑ de iure antiquo ante tꝑa ffoꝝ.

XT6 SFacit. l. ceterũ.j. de vb. ſi. ⁊ fa⸗
ZAm optio clit qð dixi.S.e.l.ſi tibi optio in

mine COp repudiatio pãphiliuale/

EDm EEè at ita ꝙ pãphilus eliginõ poſſit.ut
rDdõꝗ.de pac.l.ſi vnꝰ.S.ſi gnalit. Quidã dicunt ꝙ h erat

clectio hèdis.vñ legatariꝰhẽdi pᷣiudicare nõ põt.Alij dicunt
ꝙ ab initio ẽ electio hẽdis.ſcðo legatarij.ſʒ hec electio nõ erat
trãſlata in legatariũ. Iſte opi.repꝛobant᷑ qꝛ ſine dubio eſt ele/
ctio legatarij.ut.l.ij.S.e.⁊ plene nõ.in.l.legato gnãliter.S.de
le.j.qᷓre dic ꝙ. l.ꝛia. loꝗtur in pacto.ſʒ hec.l.loqtur in repu/
diatione.q̃ repudiatio nil opat᷑ in pãphilo ꝗ erat ſub cõditiõe
in legato ſi eligeret. ut.l.ſi pãphilo.S.e.⁊.l.ijj.q ⁊ a q.iõ repu/
diari nõ põt.ut.l.ſiita.S.j.S.de le.ij.iõ ĩter pactũ ⁊ repudiatio
nẽ ẽ dꝛia.q;ꝛ repudiatio ſit ↄſẽſu vni ſʒ pactũ cõſẽſu duoꝝ.ita
nõ.h.⁊.l.j.S.de pac.¶ Cõtra iſtã ſo.op.q immo repudiatio
nalet.lʒ enĩ paãphilus debeat᷑ ſub cõditione tñ ẽ ↄditio ptãtiua
ſiuoluit legatari.ſʒ iſta cõditio repudiationẽ nõ ĩpedit.ut.l.
ſi.S.de di.ĩſti.⁊.l.vba.j.e.⁊ nõ.in.l.is ꝗ hẽs.poſt pn.de ac/
qui.hẽ.So.ſuſtinẽdo ꝓ mõ dico ſic ꝙ iſta cõditio in mera no
lũtate nõ cõſiſtit.qꝛ debuerũt ſibi pus oẽs Fui exhiberi.ut.S.
e.l.ſcyphi.⁊ ſic ĩtelligo ꝙ hic fuit facta repudiatio añ exhibi⸗
tionẽ.ſi enĩ poſt exhibitionẽ repudiaret pãphilũ tũc videretur
eligẽ pãphilũ ⁊ ipſũ repudiare.ar.pᷣdictoꝝ iuriũ.⁊ ar.l.illð de
acꝗ.hẽ.ſalua melioꝛi deliberatione ſic ĩtelligo. ¶ Vlterius ꝓ
cedo pᷣdicta q̃ dixi ꝙ repudiatio iuris futuri nõ põt fieri niſi ꝑ
pactũ nõ ꝑ repudiationẽ ſũt nera ex iudiciũ.ſec in iudicio.l.j
j.de cur.bo.dã.uel niſi repudiet᷑ pñte parte ita hẽat vim pa
cti. ut nõ.in.d.l.j.j.de cur.bo.da.dica in.l.anti lde acg. hẽ.
¶ Op.cõtra hac.l.j.de adi.le.l.q hoĩem.So.ibi adẽptio ſu
it facta per quã videt᷑ paphilus adimi.hᷣ vo fuit repudiatio le
atarij. C Op. jj. de accep.l.⁊ per iuſiurãdũ.S.ſi hoĩem. Rñ/
eo ibi loqtur in acceptilatione ꝗᷓ hʒ vim ſolonis.iõ totã obli
gationẽ ꝑimit. ⁊ ſic hẽs qᷓ̃tuoꝛ caſus. Nꝛimo qũñ ꝗs repudiat
vnũ.tũc in nullo pᷣiudicat ut h.Scðs ẽ acceptilatio ⁊ iſta ĩ to
tũ pᷣiudicat ut.d.l.⁊ ꝑ iuſiurãdũ.S.ſi hoĩem. Terti eſt pactũ.
Quart teſtõꝛis adẽptio ⁊ tũc illi piudicat in eo hoĩe de quo ẽ
ſacta adẽptio ul pactũ.ut h̊ nõ.⁊.l.q hoĩem.j.de adi.le. ꝛe
dicta q̃ dixiĩtelligunt᷑ qñ repudiaret᷑ paphilus tm.ſ̊ ſi repudi
atur legatũ optionis ſimpliciter ſine dubio ualet.rõ qꝛ ius eli/
gẽdi ẽ pure legatũ.ut.l.ſipãphilo.S.e.⁊ iõ põt iure repudiari
ſʒ pãphilus eſt in cõditione.iõ repudiari nõ põt.hoc ſetit Di.
⁊ etiã Gull.in.l.ſi vnꝰ.S.ſi Ge eralucr⸗d Hae⸗ digen
— . acultas eligẽdi que
Alud aut illud. dn aliculiare no
M traſmitti ad hẽdes. h. d. C Op. ꝙ legatũ optiõis Fʒ
hec tpa ad hẽdẽ nõ trãſeat.ut ĩſti.e.S.optimũ.Hiẽ gl. ꝙ hoc
fuit additũ a cõpoſitoꝛib nouiiuris. Scdo mõ ſoluit ui in gl.
Ne dic ꝙ pmo logꝗtur ſm iura antiq̃ añ iura ffoꝝ.⁊ ſic idem
erit ſm ius ffoꝝ qð ẽ hodie.Itẽ videt᷑ ꝙ iſtð ius eligẽdi ad be
redẽ nõ trãſeat qꝛ a pſona nõ recedit.ut.l.ſiqs arbitratu de v.
ob. DNicũt doc.aut ius eligẽdi cõpetit iure ſuo ⁊ tũc trãſit ut h
aut cõpetit iure alieno ⁊ nõ trãſit ut in ↄꝛijs.hec ſũt vba Me.
recitata ꝑ Guil.in.l.ſ.C.de phẽ.emp.certe hec diſtinctio nõ
ꝓcedit in iure eligẽdi ſeu arbitrãdi qʒ cõpetit alicui qd iuris ẽ
qꝛ tũc nõ recedit a ꝑſona.uel ſi recedit itur ad iudicẽ etiã ſi iure
ſuo ⁊ ꝓſe arbitrat᷑.ut.l.hecuẽditio de ↄhẽ.emp.⁊.l.cũ ſtipu/
latꝰ ſim.j.de v.ob.ſʒ in facultate eligẽdi q̃ factiẽ ꝓcedit diſtin
ctio.qꝛ ſi iure ſuo cõpetittrãſit ad hẽdes ut h̊ cũ ſilibꝰ.als ſecꝰ
ut. C. coĩa de le.l. ſi. S. H ⁊ ſiqs.dixi.j.de v.ob.l.ſi ſtipłat ſue
rim. ¶ Sʒ q̃ro ꝗd vult dicẽ aut hʒ electionẽ iure ſuo aut alie/
no. Rñdeo lure ſuo hʒ ꝗs electionẽ q ꝗs eligit ad ſui cõmo/
dũ.ut h.Rõ qꝛ ſicuti obligatio ipſa mniſtad hẽdẽ.eadẽ ratio/
ne facultas eligẽdi que eſt ei acceſſoꝛia. Sʒ q ꝗs ad electiõeʒ
ad utilitatẽ alteri nõ dẽ hẽre iure ſuo. Añ ſi e, reliqt cẽtuz
paupib eligẽdis per ſuos hẽdes illis hẽqib nõ eligẽtibꝰnon
trãſmitti ad hẽdes ſuos.ſʒ paupes ſimpliciter uentent.uut.l.ſi
quis titio.S.fi.S.de le.ij.⁊.l.cũ qdã.e.ti.C.coĩa de le.l.fi..ſʒ
T ſigs.ꝓbat etiã in.l.vnũ ex familia. .rogo..de le.ij.ita deẽ/
betis intelligere.

R Pud aufidium Anñ electio trahit ſe/

* cũ executionẽ nõ ad

mittil uariatio. h. d.iſta.l.nõ.ibi qm̃ res. Iſta ratio ẽ ſubnillis

ſz nõ eſt gnãlis. Quid eni ſi de reb alienis eſſet legata optio.

Certe nõ trahit ſecũ executionẽ.⁊ tñ idẽ erit ibi.iõ dic q; tunc
rõ erit fauoꝛ ultime uolũtatis ne ſit in peẽdẽti.ut nõ.in.l.huiuſ/
modi.s.ſtichũ.S.de le.j.⁊ ibi dixi.⁊.l.ſi ita ſtipulatꝰ.j.de uer.
ob. ⁊ ibi nõ.⁊ ibi dixi.¶ Op.õ hanc.l.diciĩ hic ſi is dixiſſet q
uellet videt ꝙ vbũ uolo nõ facit electionẽ.ut nõ.in.l.ſerui ele/
ctione.s.de le.j.Rñdeo vᷣbũ uolo vis vult nihil ĩpoꝛtat niſi rõ
ne adiũcti vbi.ſi enĩ dico uolo eligẽ certe nõ eligo tũc.ſjʒ ſi dico
uolo rẽ iſtã tũc eligo.dixi pleniſſime in repetitiõe.l.cũctos po
pulos.C. de ſũ.tri.⁊ fide ca.⁊ in.d.lʒ.ſerui electione.S.de leg.j.
J lium Fruct pẽdẽte cõditione ex re legata ꝑ
1 Lh kIIEA eptilegatario nõ debent᷑ nec nudo mi
ANnſſtro. h. d. Quida in ſi.l. hũt lram cur nõ ad matreʒ
⁊ ſic inuit ꝙ mr̃ hẽbat fruct inſolidũ qð nõ plʒ.qꝛ cũ ſit heres
iĩſtituta pꝛo parte nõ video ꝙ mr̃ habebat fruct iſolidũ cuʒ in
alia parte in qua nõ eſt inſtituta ſit ut nuda miniſtra. Alij hñt
cur ad mr̃em. ⁊ iſta ẽ bona.q̃ſi dicat ꝓ ea parte ꝓ qua eſt hẽs
hẽbat fruct ꝓ alia nõ.ſʒ hʒ cohẽs.¶ Op.de.i.ſi ita relictum
S. pe. S.de le.ij.⁊ in.l.in ſideicõmiſſis.S.cũ pollidiꝰ.S.de uſu⸗/
ris. Rñcdeo hec dilatio fuit adiecta tm fauoꝛe ſilij. ¶ Vltimo
nõ iſtꝗ.l.ꝓ legatis que filiabus fiũt ut nubãt.qꝛ nõ pñt petere
fructus medio tpe Percepto⸗ odelnom 5 .
. ¶ Op. glo.ðe.l.nomẽ.S.j.S.de le.
Aritus. Pl Ar ba ſoutbi . lien⸗
„ op. de.l.ſi ita.de au.⁊ ar.le.So.hᷣ teſtõꝛ eſt uſus vbo
futuri tpis.nec appoſuit aliqd per qð tpᷣs ſigniſceĩ pñs.dixit
enĩ lãces q̃s elegerit.nõ dixit laces meas.ſʒ certe ſoꝛte pꝛiũ eſt
Ze.l.nomẽ.S.j.S.de le.ij.ſʒ ibi videbitis.tene menti.
¶ ¶De vino tritico ⁊ oleo legato. Rubꝛica.
6* Continuatio rubꝛice per ſe patet.

C Ino.¶Vy o. de.l. ij. in Pn. .. eo. So. ut

ibi.¶ Scdo op.⁊ videt᷑ ꝙ uſus teſtõ
c

ris nõ inſpiciat᷑.ut.l.cũ certũ.j.e.So.ut ibiſta/
mvicen. . Aſpeind bocdi
. j Beneriꝑ ſpẽm derogat. hoc dicit.
Am alii. Dp.Belnd 8. ende pecu.
So. ibi alia vba reſtrictiua fuerut qᷓ; hic. De mate
ria huius pncipij videbiti umn 5.Pejeli. derbi
5 h̊ ꝙ põt agere ex teſtõ ⁊ ad ex
Bicentum. bidi. Dneto gs ſit effect actiõis
ex teſtõ ⁊ actionis ad exhibẽdũ.Dic ꝙ eſt effectꝰ actionis ex
teſtõ ꝓut ꝗs pᷣciſe cogat᷑ ad patiẽdũ deuaſtari.ut.l.ſideicõmiſ
ſa. S. fi. S. de le.iij. Sʒ effect actionis ad exhibẽdũ ẽ.qꝛ eſt ar/⸗
bitraria ut ferant᷑ due ſnie.vna ſuꝑ exhibitione.alia ſuꝑ ĩtereſ
le ſi nõ exhibet. ut. l.i cũ exceptione.ð.qð me.ca.⁊.l.in actio/
nibus.S.de in litem iuran.qð nõ.in.S.in arbitrarijs.inſti.de
actionibus. .1 Soibil
1 ¶ Op. S. e.l.j. So. ibiloe
Icni ninum. tur qn vinũ erat in Paunst⸗
– defũcti.qʒ h nõ erat ſ emebat.ij nõ põt colligi ex uo
tate defũcti ꝙ ülud det.Ex pᷣdictis nõ ꝙ qñ relinqtur vinũ
dari de eo qð eſt in pꝛimonio.als dʒ emiut h.ſimile in.l.titia.
F. .. de au. ? ar. le. Vinol 5 ad ra
11111* ino legato nõ cedũt naſa magna nec
(Si ummum. arna in ꝗbvinũ poꝛtat del ead lo⸗
cũ.ſʒ uaſa parn⸗ in ꝗbvinũ cõſeruat᷑ ⁊ cũ vino uẽdunt᷑ cedũt
h. ð.Et ad euidẽtiã ſcias ꝙ q̃dã uaſa ſũt apta ad vina conſer/
nãda. ut uegetes magne.qꝗᷓda ſũt apta ad poꝛtãdũ nõ ad con
ſeruãdũ ⁊ cu vino nẽduni.⁊ ſic ſit in poꝛtub maris.¶ Op.j.
e.l.vinũ.So.itellige iſtã fm illã.q; ĩtellige de uaſis q̃ cõſueue
rũt uẽdi cũ vino ex Zuetudinercgionie⸗ .
W uãtitate legata ſunplici
( Am certum. electio eſt Sdi⸗ q̃le ſol⸗
Auat. nec cõſuetudo teſtõꝛis ĩſpicii.h.d.iſta.l.de cuius
materia dicã latius ⁊ melius qᷓ; ſit dictũ per aliquẽ.duo habe
tis hic.ᷣ ꝙ cõſuetudo teſtõꝛis nõ ĩſpicit.ſcõo ꝙ eſt in arbitrio
heredis qd ſoluat. ¶ Op.ad pmũ ⁊ videt᷑ ꝙ cõſuetudo teſtõ
ris ĩſpiciat.ut.l.minim is.S.de le.iij.⁊.l.ſi kuus pluriuʒ.S.ſi.S.
de le.j. So.ibi in minimis ppter magna eoꝝ uarietatẽ que eſt
in foꝛma materia.⁊ in põdere inſpicimꝰ cõſuetudinẽ deſuncti
⁊regionis ut ibi.ſecꝰ in alijs quãtitatibꝰ legatis ut hic in glo.
⁊ bñ. ¶ Itẽ op.de.l.cũ alimẽta.j.de ali.⁊ ci.le.ubi inſpiciũ cõ/
ſuetudo patriſia.quid dicemus. Hic in glo.dat᷑ vna ſo.cõſue
tudo utẽdi nõ inſpicit ut hic.ſed cõſuetudo loquendli ſic ut ibi.
hec ſo.eſt cõtra dictã.l.cũ alimẽta.⁊ cõtra.l.ex uſu.j.e. Qua
re Pi.dicit in.l.cũ alimẽta.erat incerta quãtitas.hic vo erat ĩ
certa qualitas.¶Qotra iſtam ſo. op.j.e.l.ex uſu. So.Ni.ibi
erat incertũ genus reilegate ⁊ etiã qlitas.hic vo qualitas tm.
Iſta dicta nul ũ ſapoꝛẽ hñt. ¶ Aduertaſj qñq; teſtõꝛlegãdo

De ſun. inſtru.⁊ inſtru.lega.

ſacit tiñ mẽtionẽ de ſuba nõ de q̃litate.⁊ tũc ſi dubiũ emanat

circa ſubam pᷣſumet᷑ ex uſu defũcti utẽdi ⁊ loquẽdi.nã non fa⸗/

cio dꝛiam iĩter uſũ loquẽdi ⁊ utẽdi.ut.l.j.S.e.legauit enĩ vinuʒ
⁊ dubitat᷑ qd ſit vinũ.⁊ videt ꝙ acetũ ſit vinũ ⁊ ſic de ſubſtãtia
⁊ iõ recurrit᷑ ad nſũ deſũcti.Si vᷣo dubitat᷑nõ de ſpᷣſtatia quaʒ

Dolia q;tũcũq; magna. Mõ ob.hec.l.qꝛ còſuetudoloquendt

tũc repugnabit.iõ cõſulet᷑ ꝙ de hoc facias poſitiones.ꝙ ſic ſe
hʒ cõmunis uſus loquẽdi.An aũt qñ legat᷑ vinum ſimpliciter
nõ dicẽdo aliqꝗd de uaſis.an cõtineant᷑ uaſa.Pic ut.l.ſicui..
fi.ö. eo.

noĩauit ſʒ de aliq̃ qlitate.⁊ tũc q̃dã eſt qlitas intrinſeca rei.ut
bonitas dulcedo aſpitas ⁊ ſilia.⁊ in iſtis nõ inſpicimus deſũ/
cti cõſuetudinẽ.q; ab ipſa rei nã ineſt nõ ex deſũcti cõſuetudi 7

WWi nin Iſta eſt bona.l.in ſui pn.dẽ H
)Diuinumn.⸗ legauit vinũ oẽ in inanlind
7„

⁊ uenit vinũ eſt in amphoꝛis.Cõtra de.l.ſi Fuꝰ.S.

ne. caſus eſt hic.q̃dã eſt q̃litas extrinſeca que a rei nã nõ ineſt
ntputa q̃litas alimẽtoꝝ.⁊ in iſta inſpicimus cõſuetudinẽ defũ
cti.ut.l.cũ alimẽta.j.de ali.x ci.le.⁊.l.ſi dñs ſtichuzʒ.S.pe.j.de
pec.le.⁊.l.ſicui annuũ.in pn.S.de an.le.Et pᷣdicta uera qũ te
ſtatoꝛ nullã q̃litatẽ expᷣſſit.ſʒ ſi teſtõꝛ expᷣſſiſſet q̃litatẽ.tũc ſiqð
dubiũ emanat circa illã qlitatẽ expꝛeſſa recurrimus ad uſum
teſtõꝛis.ut.l.ſiqs vinũ.S.ſi.⁊.l.ſe.⁊ hoc vult dicẽ iuriſcõſultꝰ
hic dũ dicit nõ adiecta qlitate.qꝛ tũc eẽt ſeeno. Wone ꝙ teſta
toꝛ relinqꝗt cẽtũ libꝛas olei dulcis intelligũ de oleo qð appella
tione dulcis teſtõꝛ hʒ.⁊ ſi legauit cẽtũ libꝛas olei . cõburen/
dũ.intelligit᷑ de oleo qð teſtatoꝛ hʒ ad cõburẽdũ.ut.l.ſiqs vi/
nũ.5.ſi.⁊.l.ſe.j.e.¶ Vltimo ad fi.op.S.de le.j.l.legato gnãli
ter. ubi dẽ dari mediocre.So.gl.dicũt qdã hoc nerũ dum tñ
det mediocre. Hec ſo.eſt ↄtra caſũ.l.fideiuſſoꝛem. S.mã. ⁊.l.
minimis.S.de le.iij.iõ gl.remittit ad nõ.in.l.legato.s.de le.j.
⁊ĩſti.de lega.S.ſi gnaliter. Sʒ hic loqtur qñ in tali genẽ lega/

to nullũ eſt repire ita viliſſimũ ꝙ nõ ſit alicui utilitatis.ſʒ ſi eẽt

legatũ tale gen in quo repiret aliqd qð nõ eẽt alicui utilitaſj.
ut in hoĩe nel aĩalib.tũc ðʒ dari mediocre.ita ĩtelligit DNi.i.c.
in obſcuris.ex de re.iur.li.vj.⁊ eſt gi.nõ.⁊ mẽti tenẽda in.l:.le
gato. in pn. magne gꝗl..de le.j.¶Itẽ op.qꝙ nõ ſit electio he/
redis ſʒ legatarij.ut.S.ti.j.l.i. Rñdeo ea gl. dicat dic m
Di.h̊ logꝗtur in q;titatib legatis.ibi in alijs generibꝰ. ut ipſe
notat in..l.legato generaliter.⁊ õ ſch
Ar tũ eſt dicẽ qð natũ eſſet.
CE ZDm certus. qᷓtũ dicẽ qð natũ erit.h.d.
Agsð tene mẽti. ¶ Op. de.l.ex eo.j.e.So.ibi erat reli/
ctũ annuu.hic nõ.de mã hui.l.plene dixi in.l.ĩter ſtipulãtem
G. ſacrã. de v. ob. Ci. in. l. ſiqs aigel Cede Pone⸗
Z. Vigdes h ſi teſtõꝛ legat vinũ
Vm uvinum. ſumpliciter , nalet. Cötra

de. l. cñ poſt. S. gener. ff. de iure do.ubilegatũ ĩdeter/

minatũ nõ ualet. So.ut dicã.j.l.ꝓxi.

ad oĩa.¶ Op.ꝙ nõ ualeat legatũ ita factũ.ut.j.de vᷣ

Aidam heredem. dten

bo.ob.l.triticũ.So.aliud in ſtipłone cõcepta hoc mõ.aliud

in legato. ¶ Cõtra iſtã ſo.op.de.l.cũ poſt.S.gener.de iu.do.

So.h̊ loqtur q; legat᷑ aliqd ꝑtinẽs ad alimẽta.vñ ſauoꝛe ali⸗/
mẽtoꝝ ĩterpᷣtamur oĩa viderilegata.ut ſic ĩidefinita eqꝗpolleat
vli.ſecꝰ in his que ad alimẽta pncipaliter nõ ptinẽt.ut ibi fac

l.ſicui annuũ.⁊ qð ibi dixi.S.de annu.le.¶ Vltimo nõ h̊B co⸗

ſũ ꝙ ſi teſtõꝛ legat frumẽtũ uxoꝛiĩtelligi de eo qð eſt tempoꝛe
moꝛtis cũ frumẽtũ ſit renouabile.q; cõſumit ⁊ coꝛuptionẽ re/
cipit.ut.l.q̃ſtũ.circa pᷣn.de fũ.inſtruc.dixi pleni.j.de auro ⁊

ar. le. l. ſi ita. ⁊ ibi hãc.l.nõ allegaui.¶ Quero utrũ legumina

ↄtineant᷑ appellatione frumenti.Lex.videt᷑ ꝙ nõ.in.l..iij.S.ſi
ue aũt.j.de penu le.⁊.l.frugẽ.de v.ſig. ößeainh
—E. Mõ h caſũ in q; hẽs
amnatus ſit. nõ põt vinũ legatuʒ
. effũdere per coꝛbes. ¶ Op. S̊. de ꝑi. ⁊ cõmo. rei uen.
l.j. F. j. So. aliud in reb uẽditis.aliud in reb legatis.rõ quia
qñ uẽdo tibi vinũ videoꝛ cõuenire ut poꝛtes.que cõuẽtio nõ ẽ
in legatario.quã gl.tene mẽti. Nidete lʒ iſta cõuẽtio nõ ſit cũ
legatario ut poꝛtet.Certe nec etiã ut hẽs poꝛtet legatario.vn/⸗
de remanet in diſpõne iuris cois nrlecgrart bi poꝛtet. ut h.
is liquoꝛ ex vinea ꝓ/

de.niſi cõſuetudo ntẽtiũ aliter ſe habeat.h.d.cũ.l.ex

QRdae uinum. cedẽs eſt vinũ.ſec ſi alũ

u. 7. l. nõ aliter. „ . .
EEvne dixi. j. de v. ob. l. iter ſtipulãtẽ. F. ſacrã.
nO. ebac. vidiſtis. .el.ſicui.

num. Hanc.l.vidiſtis.S.e.l.cum vinum.

ctũ hul.

Illud. ide gl. que ĩcipit iõq; eſt cũ eis.q; ponit ĩtelle

S. ego puto ꝙ in nris eloqis Fʒ tpa ho

dierna ſeu moderna uaſoꝝ appellatiõe ↄtineant᷑ oĩa uaſa ap
ta ad potãdũ.ut.l.x ſi nõ ſint.S.ij..de aur. ⁊ ar. le.iõ uenirẽt

nũ in amphoꝛis u

⸗ nilcbine . pri d.

cuicũq;. S.de le.j.⁊.l.ſʒ ⁊ ſi certis.S.e.⁊.l.j.S.pe.de dote pᷣle.
ubi ſilego aliqd qð eſt in aliquo loco ⁊ nõ repiat ꝙ non ualet
legatũ.qſñ legarẽ coꝛpꝰqð nõ ẽ in rerũ nã.h̊ vo d ↄꝛiũ.So.di
cit gl. ualde nõ.ꝙ lõga daia eſt qñ dico lego vinũ in urnalibꝰ.
an dico lego vinũ qð eſt in urnalibꝰ.nã iſto ſcdᷣo caſu loquun
tur ↄꝛia.nã videoꝛ legare coꝛpꝰ qð nõ eſt in rerũ nã.⁊ non ua
let legatũ ſi nõ reꝑiat.⁊ qdãin pᷣn.gl.hñt qð ẽ in amphoꝛis ⁊
male.qꝛ nõ dʒ eẽ qdð ẽ̃.ut pʒ in ſolone ↄꝛij.¶Sʒ qro qũ lego
vinũ in urnalibus oẽ uel in amphoꝛis oẽ ⁊ nuᷣ reꝑi in ampho
ris uel in urnalibꝰ 65 erit effectꝰ hui legati. Rñdeo ſi reꝑit vi
el in urnalibꝰ ut teſtõꝛ dixit effect eſt ut am/
phoꝛe cũ vino ueniãt.⁊ hoc ſetit gl.in pn.ut pʒ ex legib alle/
gatis in ea.Sʒ ſi nõ reꝑit᷑in amphoꝛis ut dixit teſtõꝛ.tũc effe
ct eſt ut hẽs mittat vinũ in ampheꝛis ita ꝙ legatũ aliqd ope⸗/
reĩ.ut.l.ſiqũ.S.de le.j.⁊.l.ꝗnãliter in pn.S.de uſufru.le.⁊ hoc
appꝛobat cõſuetudo.q; ſi emi vinũ a te in uegete tua intelligit
ꝙ debes ponẽ in uegete mea. AVel aliter dic ꝙ qñ teſtõꝛ legat
vinũ in amphoꝛis uel in urnalibꝰ ⁊ nõ reꝑii.ĩtelligi᷑ ꝙ hẽs de

beat dare vinum ⁊ urnalia ⁊ amphoꝛas.⁊ hoc videt eẽ de mẽ

te glo.

— ——

¶Kui dulcia. Adiectiua idefinita gnaliter neutralit᷑

4 bᷣe‘poſita reſferunt᷑ ad oẽs res ad q̃s poſ-

—

ſut adaptari rõne adiũcti cuiꝰ ſigniſcatio reſtringit.h.d.⁊ eſt

maledictꝰ. S. Dicit hic ꝙ enumeratio ſpẽi h̊ poſita reſtringit

ſigniſicationẽ generis.Cõtra de.l.q̃ſtũ.S.pe.j.ti.j. Glo.non
ſol. Di. ex de re. iur.li.vj.c.generi.dicit ꝙ hoc ẽ ꝓpter naturã

iſtiꝰ copule et.que qᷓlitatẽ p̃cedẽtis legati in ſequẽs legatum vi

det᷑ repetẽ.arg.j.ti.j.l.ſeie.S.gaio.neſcio qd hoc ſit dictũ.⁊ q;

ſit uerũ dictũ NDi. videt᷑ ſetire gl.h. VNidete dñi iſta ſo. DPi.non

placet mihi.nõ eni ſoluit ꝛiũ de dicta.l.q̃ſtũ.S.pe.j.ti.j. Si
enĩ hec eſt dictio et.ibiẽ dictio cũ que magis cõiũgit ⁊ magis
repetitionẽ ĩducit.ut.j.de cõ.⁊ de.l iuł.paulus.⁊ ibi dixi.Nõ
ob.l. ſeie. S. gaio.q; rñde ut ibi videbitis. Qualiter ergo ſolue
mus. Dico ſic.l.nra loqꝗtur qñ genus ꝓfert per aliqð adiecti-
uũ neutraliter poſitũ.tũc q; tale adiectiuũ reqrit ſubſtãtiuũdʒ
ĩtelligi de ſubſtatiuo q̃litat “ teſtõꝛ expᷣſſerat in alia par
te ipſi teſti illi iũcta.ut pʒ h. Si igit expmat᷑ gen ꝑ noĩa ſub
ſtãtiua ſili mõ.tũc enumeratio ſpẽrũ nõ reſtrigit ſigniſcatiõex
generis ſᷣm diſtictionẽ quã videbitis in.l.qſitum.S.pe.j.ti.j.
AQuũo circa iſtũ.S.ðẽ h̊ ꝙ oĩa dulcia ueniũt cauſa potionis

parata. an ueniat aliud vinũ q; gen a teſtõꝛe expᷣſſũ. Rñdeo

nullũ aliud vinũ uenit niſi illud ſingulariter qð a teſtõꝛe eſt ex
pꝛeſſũ. ut.l.hẽs me.S.j.S.de le.iij.⁊.l.cũ delanionis..cui fũ

dus nie ergo hic dicit ꝙ ueniũt oĩa dulcia cauſa potiõis

parata.ĩtellige excepto vino qꝛ nõ uenit niſi vinũ qð eſt noĩa/
tũ.⁊ hec ſut utilia ꝓpter ſtatuta uepoſt ſpãles clauſulas po⸗
t gener Aes dahecdeuii gi
Ccũ ſpetialibus.dicã in.l.queſitũ.S.pe.j.ti.j.
¶ De ſundo inſtructo ⁊ inſtro legato. NRubꝛica.

NIJue cum inſtrumento.

* EOp. de.l. ccui . e. So. ſt duo legata. ſzin pů
caſu vnũ eſt pncipale aliud acceſſoꝛiuʒ.in ſcðo

uterq; eſt pncipale. ut ibi videbitis. t an ſit uerũ

Enn Aigdes ergo inſtim nõ uẽdicat. Cõtra. .e.
Eundo. 7an ade es ĩtelligere H ꝙ fũdus ſuit uo
lũtarxie alienat.⁊ ſic eſt reuocatũ legatũ fũdi.iõ nõ põt ſtare le
atũ inſtii cum dixit fũdus cũ inſtro.qꝛ inſtim eſt acceſſoꝛium

ecus ſi dixit fũdũ ⁊ inſtim uel fundũ inſtructũ. ut videbitis in
l.ſicui.j. eo. B

l

matiuã.aliã negatiuã.⁊ iſta negatiua eſt magis nõbi
is.iõ fm eã pono caſu.Ex q̃ hẽs ꝙ legata ppꝛietate iſtrm nõ
videt᷑ eẽ legatũ.¶ Op.cõtra iſtũ tex.de.l.ſed ⁊ ades.S.illud.
S.· loca. So.aliud in fũdo locato.q; tũc uenit inſtrm.aliud in
fũdo ↄceſſo ĩter viuos uel legato ut h.x.S.de ac.emp.l.fũdus
lʒ gl.videai dicẽ cõtrariũ in.l.ij. C.de v.ſig. Sʒ põt illa intelli⸗
gi ꝙ hẽat aliũ intellectũ. als male diceret. ¶ Op. de.l. locuʒ.
§. ꝓpꝛietarius.

es intelligant de eodẽ genẽ

ter

§.

in
8
let

m/
le⸗

d

——-

en

De fun. inſtru. ⁊ inſtru.lega.

S. ꝓpꝛletarius.S.de uſuſfr. So.aliud qñ legat᷑ uſuſruetꝰ qꝛ ce/

dut inſtra.aliud qñ legat᷑ ꝓpꝛietas ut h.⁊ que ſit rõ glo.notat
ibi multũ late.⁊ intellige ꝙ cedũt inſtr̃a ut habeat uſufructum
inſtroꝝ. ut.l. itẽ ſi fundi.S.ſi nuda.S.de uſuſr.que tene mẽti qᷣ
ſit quotidiana.¶ Vltimo gl.op.ad hãc.l.de.l.ſeie.S.tyrane
ſed ibi apparet ſo.qꝛ ibi pꝛatũ erat pars fũdi.Alia littera ẽ aſ/
ſirmatiua.⁊ iſta eſt clara.ut Pare in glo.

in ſubſtitutione cũ q̃litate illa res uenit tanq; pmitus
fuit relicta.h.d.¶ Zd v.ſʒ ⁊ medij tpis.op.glo.j.ad treb.l.in
ſideicõmiſſo.ubi fruct medij tꝑis nõ uemiuũt in reſtitutiõe.Gl.
ſol.pluribꝰmodis.ſʒ tene vnã de duabus.nã hoc legatũ inſtii
eſt legatũ vniuerſale ſub quodam noie collectiuo.ſicut grex ⁊
peculiũ.vñ recipit augmẽtũ.uel dic ꝙ iſta talia nõ cedũt lega/
to tanq; fructus.ſed tanq; inſtra ſimul in iſtis fructibus reno
uata.⁊ iſta ſo.plus placet.
Minoꝛ anumiſſio lʒ ĩualida extinguit ſerui lega
e fũ. h. d. Sile. j. de cõdi. le.l.? io.⁊.l.ſi legatũ
⁊. S.de le.j.l.legatũ in pn.¶ Op.S.de le.j.l.ſeruũ filij.S.ſi idẽ
⁊.l.ſi ſeruꝰlegat.S.ſi ſeruus. So.dicit gl.ibi loꝗtur in ſeruo
quẽ expᷣſſe legauit hᷣ ſub q̃dã vniuerſitate.iſta ſo.nõ videt᷑ bo/
na.imo videt᷑ totũ ecõtra.qꝛ legatũ generis nõ videt᷑ ꝙ reuoce
tur per ſequẽtẽ actũ inutilẽ.ut.i.fi.in ſi.j.de au.⁊ ar.le.iõ glo.
dicit hic manumiſit iter viuos.ibi in eodẽ teſtõ.iõ nõ videt ha/
buiſſe aium reuocãdi niſi manumiſſio ualeret.pꝛo hoc optime
tex.in.l.cũ ita.S.ſñ.S.de opꝑ.le. d agis diſpieilſdus h
agis inſpicit ſudus in
c Am quidam. uo S opꝑaĩ q; ũduo in
moꝛat. p. d. C Op. de. .. §. .deli. agno. ubi dʒ
fieri citatio ad locũ ubi moꝛat᷑ cũ familia.nõ ad locũ ubi oꝑat᷑.
hoc eſt ad ſtationẽ.So.alia materia eſt ibi ⁊ diuerſã habʒ ra
tionẽ ab iſta.ut patet cuilibet ſane intuẽti.Aduerte ꝙ ualeat

citatio facta ad ſtationem videt hoc ꝓbari ⁊ in.l.ex ſacto.S.
oẽs ſerui.S.de here.inſti.⁊ in.l.itẽ apud labeonem.S.cõuitiũ

ff. de iniur. Ataeſt diffcllisl
a eſt difficilis.l.⁊ an/
cui fundu m. teqᷓ;ᷓ intrẽ gl.opponoõ.
nõ eſt dubiũ ꝙ alienato ſũdo nõ cedit inſtrm. ut.l.ij.
.j. 8. e.ſi inſtr̃m nõ cedit.ergo apparet ꝙ illius fudi deſijt eſſe
inſtr̃m. ⁊ ſic videt᷑ ꝙ inſtr̃m legato nõ cedat quocunq; vboſit
uſus.q̃ſi per teſtõꝛc fuerit traſſatũ in aliũ.⁊ ſic alienato ſundo
nõ remanet inſtrm fũdi.nt.j.de au.⁊ ar.le.l.iij.S.ſeio. Reſpõ
deo debes ſic ĩtelligere hãc.l.ꝙ teſtõꝛ legauit ſudũ.⁊ iõ inſtrm
nõ aduocat a fũdo.⁊ ſic remanet inſttm fũdi ⁊ ceditlegato.⁊
hoc vult dicẽ tex.hic qui ponit inſtim eſſe legatu.nõ ꝙ hoc ſit
ſempꝑ.ſed põt.ſ.in caſibus eſſe legatum. ſecus ſi eẽt traſlatum
in aliũ uſũ ut ſupꝛa dixi.¶ QAuero que ſit dꝛia qñ dico lego ſũ
dũ cum inſtro.uel lego fũdũ ⁊ inſtrm. Nñdeo dꝛia eſt in duo/
bus.pmo eſt in plenitudine legati.qꝛ ſi lego fũdũ ⁊ inſtrm ce/
dit inſtrm ſũdi ⁊ inſtr̃m pꝛiſta.ut.j.e.l.qſitũ.S.ſʒ ſi fidus. Sʒ
ſi lego fũdũ cũ inſtro.tũc nõ cedit niſi inſtr̃m fũdi.ut ibi patet.
Sca dãia eſt in mõ extinguẽdi legatũ.na ſi lego fũdũ ⁊ iſttʒ
extincto legato fũdi nõ extinguit legatũ inſtri. Rõ qꝛ utrũq;
videĩ̃ pncipaliter legari.ut hᷣ ⁊.l.j.in pn.⁊.S.j.õ.e.Sed qñie
gai fũdus cũ inſtro alienato fũdo extinguit᷑ legatũ inſtri.rõ ẽ
qꝛ eſt acceſſoꝛiũ ut hᷣ t.S.e.l:j.⁊ facit.j.de pec.le.l.j.⁊.ij.⁊ ſᷣm
hoc ẽ dãia ĩter cũ ⁊ et qð eſt cõtra.l.illi cũ ulo.s.de uſuſruc.le.
⁊.l.titie textoꝛes.S.j.S.de le.ij.Sed gl.tãgit iſtud ↄꝛiũ tñ non
bñ declarat.iõ dic ſic.iter et ⁊ cũ nulla eſt dꝛia tuũ ad cõiun/
ctionẽ.qꝛ qlibet iſtarũ dictionũ ↄiũgit.ut legibꝰ ↄꝛijs.⁊.l.ſiqs
titio.de uſufruc.accre.⁊.l.triplici.de v.ſig. Sed q;tũ ad mo/
dũ cõiũgẽdi aduerte.nã aut cadit inter res ĩter qᷓs ↄꝛiũ nõ eſt.
ut vna alij nõ cedat ut eſt ĩter hoĩes.quoꝝ vn alteri accreſce/
re nõ ſolet.ut.l. iuſtiſſime.de edi. edicſ.uel inter res diſtinctas
ꝓꝛſus.x tũc eodẽ mõ cõiũgũt.ut ĩſti.de le.S.ſiqs ancillas.⁊.l.
ſi ancilla cũ liberis.S.ðde le.j.aut cadit ĩter res qrũ vna ſolet ac
cedere alteri.ut inſtrm fũdo.peculiũ ſeruo.⁊ tũc eſt dꝛia.q; cũ
cõiũgit acceſſoꝛie ut hᷣ ⁊.l.ij.de pecu.leg.⁊ hoc ꝓbat᷑ in.l.ij.C.
de v.ſig. t ibi per glo.¶ Scðdo qꝗro ſi aligs legat fũdũ iſtructũ
an eꝗparabii pᷣdictis. Rñdeo q;tũ ad legati plenitudinẽ equi

7 . alia ſut ſubiecta q̃lia pᷣdicata de
/N Ndum. mõſtrãt ⁊ ecõtra.h.d. Ved aliter

—
— —ꝑ

tẽ q;tũ ad extinguẽdũ modũ eqparai etiã illi legato lego fũ
ũ t inſtrm.ut hic dicit MPaulus iuriſcõſult.tñ videt᷑ eẽ ↄtra
tex.inſti.e.S.ſiq ancillas.in fi.dicũt qdã ꝙ ibi impatoꝛ locu
tus eſt ſic ꝓpter rudes. Alij dicũt ꝙ illa conigit Naulũ.Ler
tij dicũt ut Aʒo.q; q;tũ ad extinguẽdi modũ iſtud legatũ ſun
di inſtructi hʒ nãz ſeparata per ſe. nã alienato fũdo extingnũ

P illilegato lego füdũ ⁊ inſtr̃m. ut.j. e. l. qſitũ.S.ſi füduæ?

legatũ inſtri fũdi.ita loqꝗtur cõtrariũ iſtud.ſed nõ extinguii le/
gatũ inſtri pꝛiſſa.ut hic.⁊ iſta eſt opi.Aʒo.⁊ bona. Ex q̃ͥ nõ
ꝙ iſtud adiectiuũ inſtructũ ⁊ ſilia videt᷑ adijcere acceſſoꝛie illa
que cõſueuerũt accedere legato fũdi.ila vo que nõ conſueue
rũt accedere videi pncipaliter adijcere. Sʒ ↄtra.S.depo.l.j.
que depoſit.ut ſi depono ſeruũ ueſtitum.uenit ueſtis acceſſo/
rie. So.ut ibi in gl.qꝛ ibi de ueſte nihil fuit dictũ.ſecus ſi eſſet
dictũ de ueſtimẽtis.q; tũc recurrem ad diſtinctionẽ huius.l.
qꝛ aut dixit depono ſeruũ ueſtitũ.⁊ tũc ueſtis uenit acceſſoꝛie.
ſecus ſi dixit depono ſeruũ ſic oꝛnatũ ꝙ tũc ille merces nõ ſũt
acceſſoꝛie.ſʒ utrũq; erit depoſitũ pncipaliter. Et aduerte ſi le/
go fũdũ inſtructũ alienato füdo nõ extinguit legatũ inſtrumẽ
ti. Sʒ quõ potero petere iſtud inſtrjm cũ ſit qᷓ̃dã q̃litas que nõ
põt eẽ ſine ſubiecto.ut.l.j.õ.de uſufr.le. Rñdeo iſtud adiecti⸗
uũ inſtructũ nõ eſt nomẽ rerũ.ſed magis eſt nomẽ cuiuſdã re/
lationis.ſicut vbi gra pꝛ ⁊ filius ſũt noĩa cuiuſda relatiõis.nõ
ꝙ ſint ꝓpꝛia noĩa.mõ cũ iſta relatio ſit accidẽs nõ peta inſtiʒ
ſed petã rem ex qua ſiebat relatio ad aliã rẽ.utputa ad fũduʒ
2petã inſtrm ⁊ hoc videt hic dicere iuriſcõſultꝰ.⁊ iõ ſi q̃dam
qlitas relata ad ipſãmet rem nõ ad aliã rem.utputa ſi lego ſer
uũ totũ extincto legato ſerui nõ poſſũ petere ipſã q̃litatẽ totaʒ
⁊ per hoc iſta.l.videt᷑ ſacẽ cõtra mãm que determinat᷑ in.l.di/
uus.ſj.de re iudi.in qua dico lõga dꝛiam eſſe an dicã teſtes coꝛ
rupti falſũ dixerũt ⁊ fuerũt õ caſu debeat ꝓp

bariutrũq;.als nil ꝓbat. Scdo caſu ſufficit ſi ꝓbet vnũ qð vi

det᷑otra hãc.l.qꝛ nõ eſt dꝛia inter fũdũ inſtructũ ⁊ ſũdum ⁊ in
ſtrumẽtũ. So.pʒ ex pᷣdictis.qꝛ h reſpectu rei ad quaʒ fit rela
tio nõ fit differẽtia.ſed reſpectu rei ad ſeipſã bñ ſit dꝛia.ut ex pᷣ

dictis ſatis plene patet.

EpO Per ſolã ſuĩam nõ ſit renouatio utle/
¶() OII gat extingnat h.d. Dicll legatü

oĩs cõtinet᷑ appellatione legati generalis.Cõtra in
l. gaius.in pn. S. dele.ij. So.hoc iõ q; calẽdariũ legauit. ut.S
dẽ le.iij.l. qui filũ. Itẽ videĩ ꝙ per ſiiam extinguit. ut.l.fñdei/
cõmiſſa.S.ſi rẽ.S.de le.iij. Rñdeo ibi plus ſuit.q; ibi exegit te
ſtatoꝛ.hᷣ nõ.¶ Itẽ op.ꝙ legatũ ſit extinctũ qꝛ per ſnĩiam fit no
natio.ut.l.f.C.de excep.rei iudi.ergo ⁊c̃. Nicit glo.certe per
ſniam nõ ſit nouatio.ſ.talis ꝙ poꝛẽ actũ tollat.ſʒ adijcit noua
foꝛma.ut nõ.in.l.j.C.de iudi.⁊ ſic ĩnuit iſta gl.q ſi nouatio eſ
ſet facta uere extingnit iſtud legatũ.¶ Quero an hoc ſit uerũ
Et hic videt᷑tex.qꝙ ſic.j.e.l.ſeie.S.pᷣdia.In ꝛiũ videt caſus in
l. cũ ſilius.S. heres.S.de le.ij.⁊.j.de libe.le.l.fi.S.ſi. So.aut ẽ
legatũ liberationis ⁊ per nouationẽ nõ extinguit.ut.d.l.fi.S.
j. de libe. le.aut eſt legatũ ipſius noĩs.⁊ tũc aut legat᷑ ſpetialiter
⁊ per nouationem nõ extinguſt.ut.d.S.heres.aut legatur ſeᷣ
quadam vniuerſitate.⁊ tunc nouatione extinguitur.ut hic ⁊
j. e. l. ſeie.S. pꝛedia. Ieot ⸗
c In eo in quo apparet eẽ muta
t Abernam.⸗ nolkne teſtcel videt᷑ eẽ re/
ocatũ legatũ nõ in alio.h.d.¶ Quero que ſũt iſta ĩ
qbꝰ apparet mutata nolũtas.Gl.rñdet multũ bñ. ¶ Sʒ ↄtra
hoc op.hᷣ fuit legata taberna cũ mercibus ⁊ hoꝛꝛeuʒ cũ vino.

ergo extincto legato pncipali.ſ.de taberna merces nõ deben
tur.nt.ł.ſicui ſũ

.S.e.So.ibi dictio cũ cadit iter res q̃tũ vna
alteri cõſueuit accedere.pᷣ vo cadit ĩter res q̃rũ utraq; eſt pnci
palis qꝛ vinũ nõ eſt cauſa beel nee vini gleriviqe; eere
S ec.l.diuidi ĩ partes tres. Pꝛ
Neſitum. ponit qd ſtinſtim eri
ad. S. ſi domꝰ. Scðdo qꝗ ſit inſĩm domꝰ. uſq; ad. .
ſy ſi ſadus. Lertio que ſit dꝛia ĩter legatũ fũdi ſimul inſtructi.⁊
ſimul cum inſtro.⁊ circa hoc multa dicta ĩterſerit uſq; ad ſi.l.
¶Nõ tex. ibi ꝗppe ⁊c̃.dici hic q; ſrumẽtũ ↄtinet᷑ appellatio
ne inſtrumẽti.none hoc eſt ↄtra difſinitionẽ inſtri hic poſitam
Rñdeo ut pʒ ex ſequẽti tex.ꝙ inſtrumẽtũ diutiꝰ manet per re
nouationẽ.qꝛ cõſumit ⁊ renouat᷑ ut in tex.ſequẽti.¶ In uer.
uxoꝛes. Mõ tex. neq; eſt dura cc̃. ¶ In v.ea vo que ſolo ⁊c̃.
NHõ tex.ibi q; füdus fũdi ⁊c. ¶ In.S.ſiqs ⁊c. Mõ iſtũ caſuʒ
¶ In v. item ſere ⁊ claues ⁊c. Nõ ꝙ ſere ⁊ daues ſunt poꝛ
tio domus.

Mapinianus quoc;. Hiein ſaueti .

NMõ in ſecundo caſu ꝙ quis videt᷑ eſſe in ſundo ſi habʒ ani
mum redeundi.

Nõ iſtũ tex. ⁊ bẽs h ꝙ ex
Deniaʒ neratins. pei⸗ Därmalregula z

an ſacit cõpꝛehẽdi ea que als nõ cõpꝛehẽderen:. Hic videt eẽ
tex. ꝙ ſic. pabuiſtis caſũ in Sꝛiũ in.l.gnãlit.S.uxoꝛi.õ.deuſu/

fruc.le.Ad hãc.l.rñũde ꝙ hic dicit maxime.

De ſun. inſtru. inſtru. lega.

Sed ⁊ ipſe papinianus.?ttiſt

tex. ad ea que dixi.j.de dona.l.antepe.

—

Ni 2 Mõ tex. ibi niſi in/
¶Mapinianus quoqʒ. cs r dinnie⸗
H videt᷑ caſus ꝙ ſi teſtõꝛ legat mihi ſũdũ ꝙ bẽs mihi teneat da
re inſtm emptionis ſundi. Contra hoc videt᷑ tex.in.l.inſtrᷣa.
C. de ſideicõ. DNicit MPla.ꝙ ibi fuerũt legate res ꝓ parte h in
ſolidũ.⁊ hoc tʒ Spe.in ti.de inſtru.edic.S.nũc vo.v.ſʒ q̃ritur
Hoc.determinãt ↄꝛiũ ꝙ nõ teneat᷑ pᷣſtare inſtr̃a ſicut nec uen
ditoꝛ. ſʒ dʒ cauẽ de pᷣſtãdo qñ opus fuerit. ut.l.titi de ac.em.
⁊.l.inſtr̃a.ne ſi hereditas euinceret᷑ teneret.qꝛ alij tradidit ĩſtra
hec rõ nõ placet.qꝛ ſibona fide tradidit nõ teneret boneſñdei
poſſeſſoꝛ.ut.l.ꝙ ſi poſſeſſoꝛ.S.de peti.hẽ. ⁊.l.hoc auteʒ.j.ad
l. fal. ſed intereſt heredis retinere ꝓpter aliud. qꝛ poſſet tene/
ri de euictione ſilegatũ fuiſſet cõiũcte ꝑſone.uel ſciẽs alienum
legaſſet.uel in alijs caſib ꝗbus de euictione teneret᷑ut.lſi do
mus.S.de euictione.sð.de le.j. Mõ ob.hec.l.qꝛ ꝙ dicit ꝙ de/
bẽt pᷣſtari emptiones dʒ exponi.i.cõmodũ qð ex emptione ꝓ
cedit.nõ autem inſtr̃a emptionis.ita intelligũt doc.in.l.inſtra
C. de fideicõmiſ.

anie Iſte. S. hʒ mãm ꝓſundiſſi
(Siqui fundum. mã ⁊ multũ inuolutã ⁊ xra
ctatã a glo.⁊ doc.mei iudicio multũ imꝑfecte ⁊ per oẽs. Sʒ
ego tractabo magis late.⁊ bꝛeniter.h.ð.Enumeratio ſpetie/

reſpicit vbũ legauenit. Szſieẽtdubii ad qð reſeri. utrum ad
actũ legãdi. uel ad vbũ ſignincatiuũ ſpẽi.iſto caſu intelligo ad
ſprina fieri relationẽ,ſʒ qñ nõ apparet ꝙ ad ꝓxima hẽret fie/
ri relatio.tũc ſtarẽ diéto Doctoꝝ ꝙ ex abũdãti videt᷑ appoſita
⁊ ita põt loꝗ hic.S. ¶ Sed cõtra hoc op.de.l.q̃ſtũ. .j.S.de
le.iij. Rñdeo ibi enumeratio ſpẽrũ pᷣcedit gen ⁊ etia ſequitur
poſt gen ⁊ ſic gen ponit in medio iõ in dubio videt᷑ appoſita
ſgi⸗ reſtringẽdi nõ diſtincto ad qð vbũ uel ad quẽ actũ referat
enumeratio ſpẽrũ. h vo lagen qñ tm p̃cedit uel tm ſeqtur.Ex
Hdictis apparet ſo.⁊ intellect duarũ.ll. Pꝛimo apparet ſo.
GSſi adijcit.S.ꝓ ſocio.ubi dicit lucrũ ⁊ queſtum.lucru eſt gen
⁊ q̃ſtus eſt ſpẽs.⁊ reſtringit ſigniſicatio lucri ut intelligat᷑ qſtꝰ
⁊ eſt rõ ibi.q; ſtatim poſt genus apponii ſpẽs ipſi generi.x iõ
ponit᷑ expoſitiue nel determinatiue. Ael dic ꝙ ibi intellectus
ille aſſumit᷑ q; ſic coĩter ſieri ſolet.ut pʒ in.l.coheredi.⁊.l.ſeie.e
ti. Itẽ apparet ſo.ad.l.qui fũdũ.j.de v.ſig.ubi dicit pmitto fũ
dũ uti optim maximuſq; eſt ⁊ ius diminutũ per dñm non eſſe
Iſta vba ⁊ ius diminutũ ⁊c.reſtringũt ſigniñcationẽ pᷣcedẽti
um vᷣboꝝ ⁊ ſic ſit expoſitio ſeu determinatio pᷣcedẽtiũ. Ratio
qꝛ illud gnãle dictũ reſpicit.ſec ſi diceret ꝓmitto ſũdũ uti opti
mus maximuſq; eſt.⁊ ꝓmitto ius per dñm diminutũ nõ eſſe ⁊
ſic reſpiceret actũ ꝓmittẽdi.q; tũc poneret᷑ ex abũdãti.ut hic.
¶Op.ad ſcdᷣam partẽ.j.de pecu.leg.l.ſeruo manumiſſo.ubi
dicit ꝙ argẽtũ muliebꝛe qð eſt in inſtro debet ei cui eſt legatuʒ
inſtrjm. So.ut ibi dicã.¶ His expeditis uenio ad mãʒ.l.nr̃e

rũ reſpiciẽs actũ legãdi nõ reſtringit gen pᷣcedẽs.hoc pᷣ. Iteʒ &. pꝛo declarãda iſta mã vidẽdũ eſt pmo qliter hic aſſumãtur

qñ vni legat᷑ gen alteri ſpẽs a legato Salerie ſpẽs videt exem
ta. h. d. c. . ſe. ¶ Op. j. de ſupel.le. l. legata ſupellectili.ij.re
põſo.ubi per enumerationẽ ſperũ minuit᷑ generis legatũ.Gl.
ſol. H nõ minuit᷑ pſone legatũ.ibi legatũ agri minui᷑ Iſta ſol.
nõ eſt hona Pler Zꝛia loqtur tã de legato qð reſpicit agrum
q; fuit legat fũdus iſtruct qᷓ; de legato qð reſpicit ꝑſonã.qꝛ
logtur de legato ſupellectiliũ. Alij dicũt ꝙ hic legauit aliquas
ſpẽs cõtẽtas ſub genẽ.in ↄꝛijs numerauit aliqð idiuiduum qð
cõtinebat in aliqᷓ ecie nõ exp̃ſſa.ſed que cõtinebat᷑ ſub gene/
re. Iſta ſo.lʒ in ſe ſit uera tñ ad.l.ꝛiã nõ eſt bona.q; tex.ibi di
cit ſpẽs.⁊ ſic nõ loꝗtur de indiuiduo.qre gl.indiſtincte ſoluit
in.l.ↄꝛia in.ij.rñſo.fuit facta enumeratio ſpẽrũ cauſa limita
tionis ⁊ ut genlimitaret. vo fuit facta ex abũdãti gra dubi/
tationis tollẽde. ¶ Aduertatis dñi op. ad hãc.l.de.l.cũ dela/
nionis.S. cui füdũ.j.e.Gl.ſoluit duob modis.pmo mõ ꝙ in/
diſtincte ibi fuit ſacta enumeratio per modũ limitationis ⁊ de
terminationis.ſed ꝗs reuelauit hoc glo.certe tex.ibi nõ aꝑit.
qliter ergo ſoluemꝰ.dic ꝙ ſo.quã gl.ponit ſupꝛa eſt uera.quia
ibi fuerũt enumerate res q̃dã indiuidue que ↄtinebant᷑ ſub q̃/ .
dã ſpetie nõ noĩata ſʒ ſub genẽ cõtẽta. HNec ſo. pbat᷑ in. d.S.ſi
cui fũdũ. ⁊. l. heres. S.j.S. de le. ij. x.l.j.S. itẽ ſi duo.j.de au.⁊ ar
gẽ. le. tũc eni videt᷑ noluiſſe ꝙ de illa ſpe nõ cõpꝛehẽdant᷑ niſi in
diuidua noĩata.rõ q; ipſe ſpẽm nõ expᷣſſit.ſecꝰ ſi ſpẽm exp̃ᷣſſiſ⸗
ſet. ut. l. a.j. de ali.⁊ ci.le.ſed qñ legat genꝰ ⁊ noĩat ſpẽm cõ/
tẽtã ſub genẽ ſpẽs uenit.q;ꝛ noĩatut h.¶ Itẽ op.de.l.cũ dela⸗
nionis.S.qdã.j.e.So.dicit glo.ibi fuit noĩata ſpẽs cauſa de/
terminatiõis.ita dicit gl.hᷣ indiſticte.ita etia dicit DPi.in.c.ge/
neri.de re.iur.li.vj.⁊ Ja.de are.inter alias ſuas ſo.Sʒ ꝗs re
nelauit glo.ꝙ hᷣ fuit adiectũ cauſa determinationis. Jõ ſoꝛſã

— „. — — „ — 7 . J. —
Ja. de are. de hoc dubitãs dedit aliã ſolonẽ dicẽs ꝙ in.qui JIa &Xnõ. in dicto. §. eñ g.
dã.nõ fuit legatũ genꝰ ⁊ numerata poſtea ſpẽs ſicut h.ſed ſuit 7

adiecta legato q̃dã q̃litas ſeu modifcatio.dico enĩ uti ego poſ
ſedi.⁊ iõ ila talis modiñcatio declarat᷑ per ſpẽs poſtea enume
ratas.hec ſo.nõ placet.q; tãtũ eſt dicẽ lego fũdum uti poſſedi
tũ eſt dicere lego fũdũ inſtructũ.uel ſũdũ ⁊ inſtrẽm.⁊ ita genꝰ
caſus eſt.j.e.l.pᷣdia.S.ita legatũ.hec ſo.nõ plʒ.qd dicemꝰ.bꝛe
niter dico ꝙ ta iſte. S. q;. S. ↄꝛiꝰ loqtur in caſu dubij.ſʒ h pꝛeſu
mit᷑ facta enumeratio ex cauſa determinationis.rõnẽ dicaʒ v
cõtinẽti.¶ Sʒ circa hoc q̃rovnã.q.nã glo.ponit duos caſus
pꝛo cõſtãti.aut adiectio fuit facta ex abũdãti aut ex cauſa de
terminationis.qd in dubio.gl.nõ dicit.ſed Ja.de are.? Di.
dicũt ꝙ in dubio ſtem huic. S. ꝙ ex abũdãati videat facta.ar.
l.qtiẽs.j.de re.du.⁊.l.eũ qui.S.de pba.ita dicit Ni.in.c.gene
ri. dere. iur. li.vj. Sʒ hoc videt᷑ ↄtra dictũ. S. qdã.x.lꝑſeie.t. bn
ci j.e.ubi in dubiovidet᷑ facta adiectio cauſe determinationis V
NMAugre dic qñq; adiectio ſpẽrũ refert ad vbũ ſeu participium
ſigniñcatiuũ generis.tũc in dubio videt᷑ facta enumeratio caun
ſa determinationis.ᷣ ita loqtur. S.qdã. ⁊.d.l.ſeie.in hn quan/⸗
doq; enumeratio ſpẽrũ reſpicit vᷣbũ qð ſignincat actũ legandi
⁊ tũc qꝛ actꝰ legãdi nõ põt intelligi reſtrictꝰ.genus nõ pot in/⸗
telligi reſtrictũ per enumerationẽ ſpẽrũ.qꝛ ad genꝰnõ refertur
iõ ex abũdãti pſumii adiectũ ut h.nã hoc vbũ cum mancipijs

— —

—
Weiat „ àν rrNs 6. 5e Ee Goensen⸗

dut iter ꝑſonas granatas. qꝛ aliqs hẽs graua

gen ⁊ ſpẽs ⁊ indiuiduũ.Rũñdeo q;tũ eſt in ꝓpoſito aſſumimꝰ
hoc gen qcꝗd pᷣdicat de pli rib Bifſertib Pe. uel qcqd cõti
net in ſe plura que ſpe differãt ſiue hoc ſit per dictũ vle. ut pe/
culiũ inſtrm ⁊ ſilia. ſiue ſit per adiectionem alicui ſigniulis.
ut oẽs res meas uel ſeruos meos ⁊ ſilia.ut ꝓbat in hac.l.⁊.:.
Fuis urbanis.S.ſfi.S.de le.iij.⁊ qð ibi nõ.ſacit qʒ nõ.in.l.lega
to gnãliter. S. de le. j. c. l. cuʒ oies gener. S. de iure do. ⁊ qðᷣ
nõ.in.l.ij.S.ſi cer.pe. Spẽs vo aſſumit᷑ id q pᷣdicat᷑ de pluri/
bus differẽtib numero.ſeu iq qð cõtinet in ſe plura differẽtia
numerout h.⁊ hoc apparet.j.e.l.cũ delanionis.S.cũ fundus
Lʒ iſtã ſpẽm uocemꝰ gen in iſta mã quia ea abutimur.
Indiuiduũ vo eſt qð de ſe ſolo pᷣdicat᷑ ⁊ ut declarẽ iſtã mãm
Ppẽo tractare q̃tuoꝛ qõ es, NMꝛimo qñ genP⁊ ſpẽs cadũt ĩter
pſonas grauatas. Scðo qñ genꝰ ⁊ ſpẽs cadũt ĩter perſonas
honoꝛatas. Tertio q genꝰ ⁊ ſpẽs cadũt iter res legatas ſeu
de gb' fit diſpoſitio. QAuarto qñ gen ⁊ ſpẽs cadũt iter caſus
in qb diſpoſitio cõſert/Pꝛima igil gõ eſt qñ Sen e bes ca⸗
ſpaliter ⁊ po/
ſtea oẽs gnãliter. an deroget᷑ generi per ſpẽm. Nidet᷑ ꝙ dero
get. ut. l. legatoꝝ. §. .S. de le. ij An Zꝛiũ ꝙ nõ in.l.ſi tibihõ.S.
ſ. S. de le..t. l. meuius. S. eũ qui.s.de leg.ij. Oꝛeuiter dico ſic.
Aut pcedit diſpoſitio ſpalis ⁊ ſeqtur gnalis, aut ecõtra/pᷣ caſu
Aaut diſpõ ſpalis refert ad plures.⁊ tũc generiꝑ ſpẽʒ dẽrogat.
qꝛ gnãlis diſpoſitio ſequẽs tm ad illos noĩatos reſtringit.ut
l. legatoꝝ. S.j.S. de le.ij. m ĩtellectũ gl.nõ.in.l.meui..eũ..
de le.ij. T ibi dixi aut illa diſpõ ſpalis refer tm ad vnũ.⁊ tunc
generi ꝑ ſpẽʒ nõ derogat᷑.iĩmo ſequẽs diſpõ ualet ⁊ tʒ in oibꝰ
ut. ð. l. ſi tibi hõ. S.j.c.l.meui.S. eũ q. ⁊ pᷣdicta uera qũ eadeʒ
res eſt illa in qᷓ oẽ grauant.ſecꝰſi eẽt q;titas uel res diuerſe.ut
cdo caſu pncipali generi per ſpẽʒ dero
at᷑ in totũ ut videat a gnali diſpõne receſſũ.hᷣ eſt caſus in.l.ti
tia cũ teſtõ.S.luti.⁊.l.ij.circa pn.S.de le.ij.⁊ ex narratiõe fa/
cta in tex. ⁊ gl.colligit h Hoc induco ad.q.de facto duo ſũt
ſtatuta in ciuitate iſta. dicit vnũ ꝙ; s comitatenſes de qlibʒ
poꝛta teneant᷑ appoꝛtare coĩ frumẽtũ qdð cõe hʒ in illa poꝛta.
aliud erat ſtatutũ ſpale q comitatẽſes de caſtro ſoſſati tenean
tur poꝛtare frumẽtũ qð cõe habet in caſtro foſſati ſeu in poꝛta
ſolis.qᷓrit᷑ an de illa poꝛta teneant᷑ adiuuare ad poꝛtãdũ vigo/
re pmi ſtatuti. Rñdeo ꝙ nõ.qꝛ ſiue illud ſtatutũ ſpãle ſequat
⁊ videt᷑ a gnãli receſſũ ut dictũ eſt. ſine pcedat ſpale ſtatutuʒ ⁊
gnãle ſequẽs refert᷑ ad ꝑſonas expᷣſſas in ſpali qñ illa ſpẽs ad
plures reſert.ut.l.legatox.S.j.s. de le.ij.⁊ ſupꝛa dixi. C Ve⸗
nio ad ſcdam.q.qñ gen ⁊ ſpẽs cadũt iter ꝑſonas honoꝛatas
ſen ĩter pſonas ꝗb aliqd cõcedit᷑ uel relinqtur. exẽplũ ponas
in legibꝰ inſra allegatis. ¶ Anero ergo utrũ generi per ſpẽz
deroger. Hãc mãm babuiſtis qſ expeditã in.l. liberis quos.
in hn. . de ali. ⁊ c. e Sʒ repeto gr̃a euidẽtioꝛis ĩtellectꝰ.⁊ di-
co ſic, aut cõceſſio ſeu legatu reſpicit certã ſeu limitatã cauſam
aut fit ſimpliciter ⁊ ĩdeterminate,pmo caſu aut illi qui enume
rTant᷑ ⁊ noĩant᷑ in diſpõne nõ oẽs Rebe t admitti pariter ſʒ oꝛdi
ne ſucceſſiuo, aut debẽt oẽs pariter admitti pmo caſu enume
ratio ſpẽrũ derogat generi in hoc ꝙ noĩati debẽt pus admitti

ele

X R&

. IL. ,6t 1 P Mr

= —

De fun. inſtru. ⁊ inſtru. lega.,

4
6 ut.l. cñ ita. §. f. . de lega. ij ſcvo caſu diſtingue ut ſegtur aut videi adiectũ caufa determinationis. ut.j.e.l.cũ delanionis.
fe diſpõ ſpalis pᷣcedit ⁊ ſe tur gnalis in eadẽ uolũtate.aut in di⸗ S. ꝗdã.⁊.d.l.ſeie.in pn.idẽ in.l.qui fũdũ.j.de v.ſi.facit.d.l.ſʒ
iin uerſis uolũtatibꝰ,ſi ĩ eadẽ uolũtate generi per ſpẽm derogat᷑. ⁊ ſi adijciat.S.ꝓ ſo,. Zſut reſpicit vbũ ſigniñcatiuũ act legãdi
de nt. l. alimẽta. S. baſilice.j. de ali.⁊ ci.le ⁊ hoc ueruʒ ſi relinqui ⁊ tũc in dubio ex abdaãti cauſa tollẽde dubitationis videtur
dur ab eadẽ ꝑpſona.ſi vo a diuerſis tũc per ultimã ſcripturã videt᷑ adiectũ ut h. S, aut põt eẽ dubiũ ad qð refert ⁊ tũc in dubio re
ſtu receſſũ a pma nec eſt cõcurſus generis ⁊ ſpẽi.ut.l.ſtichꝰ nutri⸗ feri ad vbũ ſigniſcatinũ actꝰ legãdiut h ⁊.j.e.l.ſi macipia. in
fal cis. ij.rñſo.j.de ali.⁊ ci.leſi vo in diuerſis uolũtatib tũc idem pn, niſi rõ ꝓximitatis aliud ĩduceret. Mꝛedicta uera qñ ſequi
qꝛ per ſequẽtẽ diſpõnẽ a pᷣma videt in totũ receſſũ.ut.l:.libertis tur enumeratio ſpẽrũ poſt poſitionẽ generis Si vo ſequitur
o in pn.j.de ali.le.⁊ iõ nõ eſt cõcurſus generis vſheiecunde , enumeratio ĩdiuiduoꝝ cõtẽtoꝝ ſub aliq ſe nõ expᷣſſa que in
9 caſu qñ ſit cõceſſio ſimpliciter ⁊ indeterminate, aut ꝓcedit diſ cõtinet ſub illo genẽ.tũc ſigniñcatũ generis reſtringit᷑ ut illam
poſitio ſpalis ⁊ ſeqtur gnalis.⁊ tũc generi er ſpem derogat. ſpẽm nõ cõpꝛehẽdat.ſed ſolũ idiuidua numerata.ut.l.cũ dela
ut Frais ꝓuiſio nõ referat ad ꝑſonas ꝗbꝰeſt ſpaliter ꝓuiſum miouis.S.cui fũdũ.j.e.⁊.l.meuiꝰ.S.j.S.de le.ij.x.l.j.S.item ſi
us ar.l. cohẽdi. . qui pꝛi. de vul. ⁊ pu. x.l. doli clauſula.j.de uer. S EajiIe due ſtatue.j.de aur. ar. leg. Dʒ ſi enumerant᷑ indiuidua eiuſ
e ob:aut Rcechi gnãalis ⁊ ſeqtur ſpalis.⁊ tũc generi per ſpẽʒ nõ⸗ D.pr.,A dẽ ſpẽi.tũc enumeratio idiuiduoꝝ nõ reſtringet ſigniſicationẽ
ſ derogat.imo gnãlis ꝓuiſio refert᷑ ad eũ cui eſt ſpaliter puiſum s / lüli generis uel ſpẽi in duhio.ut.l.vba.j.de ali.⁊ ci.le.Sʒ ibi
e ut. l. titia. S. qui marco. als eſt. l. ꝗ marco. S. de annu. le. x. . de logqtur in ꝑſonis.tũ in reb eſt eadẽ rõ q;tũ ad hoc. Ste pꝛedi/
ſi ſti.ſer. l. i. ſacit ad hoc qð nõ.ꝑ Ci.in.l.cñ qõ. C. de le. in ultia cta uera qñ genꝰ ⁊ ſpẽs ponii utrũq; diſpoſitiue. Si vo vnuʒ
to qõne.Et per hoc põt determinariilla qõ de eo qui poꝛi lega/ ponerei diſpoſitiue aliud enũciatiue.tũc ſtam el qdð diſpoſiti
ti uit bibliã ⁊ cuilibet fri cappã.dixi in. S.qui marco. Mꝛedcã ue ponit. c illud enuciatiue poſitũ ad illud refert.⁊ ſcom intel/
er uera niſi fieret enumeratio ſpẽrũ cauſa determinationis ⁊ limi , ligit ut. l.titia. S. luti.in roõne quã ibi facit iuriſcõſult. S. dele.
. tationis generis pcedẽtis uelſequẽtis. ar. eoꝝ que ĩfra dicam. Gy ij. ¶ Alteni hẽo vidẽ qũ vni legat genus ⁊ alteri ſpẽs.⁊ h di
bi fac.l.ba.⁊ qdð ihi dixi.j.de ali.⁊ ci.le.¶Lertia qõ ẽ qũ ꝓui/ cit Di. ⁊ Ja.dẽ qre.⁊ gl. ꝙ ſemp generiper ſpẽm derogatur
. ſio gnãlis ⁊ ſpalis cadit iter res de ꝗbꝰ ſit diſpoſitio.⁊ iſta eſt ⁊idẽ nõ.p DHi, in.c.generi.ex de re. iur. li. vj. Mihi videt alit
. mã nii.S.ad quã mãm declaradã debes ſcire ꝙ qũq; diſpoſi- dicẽdũ ⁊ pleni.nã qñ vni legat᷑ gen alteri ſpẽs, aut vni legat
tio gnãlis ⁊ ſpalis uel gen ⁊ ſpẽs ponunt alternatiue, quan/ gen hoc eſt vnũ de genẽ, aut vnilegai totũ ⁊ alteri ſpẽs,.pmo
. doq; copulatiue, pmo caſu dic ut dixiin.l.j.in fi.j.de re. dub. caſu generi per ſpẽm nõ derogat.ſj in eodẽ pñt ↄcurrẽ. ut.l.ſi
copiilarine tũc iſte tractat diuidit ĩ duꝗs partes.qñq; vni hẽs de optio.le.x.l.ſ Dño..de le.j.allit qñ ſpalis diſpõ ati⸗
⁊ eidẽ legat genꝰ⁊ ſpẽs.qũ; legat᷑ vni gen ⁊ alteriſpes. Nꝛi net libertatẽ. ul.l. c ita.S.j.de op.le Di vo legat totũ gen.⁊
. mo caſu qñ vni ⁊ eidẽ legat᷑ gen ⁊ ſpẽs. Ja.de are.dicit ſic ⁊ B aduerte, aut legai diuerſis reſpeccibꝰ ut vni genus reſpectu
. Ol.ſequẽdo eũ.aut pceſſit poſitio ſpẽi ⁊ ſeqtur poſitio gene/ uſuſructꝰ. alteri ſpẽs reſpectu ꝓpꝛietatis.⁊ tũc generi ꝑ ſpim
4 ris.aut ecõuerſo.pᷣ caſu adiectio generis ampliat ⁊ dilatat odogacseilt iu:l.ſeionr i pn.⁊ ar.l.ſi alij.S.de
. mũ legatũ.nt.l.f.S.cui dulcia.S.de vi.tri.⁊ ole.le.C.l.poc ſe⸗ nſufruc. le, Si vo legat᷑ eodẽ reſpectu, qut utraq; diſpõ eſt uti⸗
gatũ.S. fi. cũ. l. ſe. Z.de le.iij. Si aũt ecõuerſo tũc ſubdiſtingue lis, aut altera iutilis, pᷣ caſu generi per ſpẽm derogat.ita loqui
nõ curo.iſte modus diſtinguẽdi nõ plʒ.qꝛ lʒ iter pſonas adhi tur hoc mẽbꝛũ poſitũ in gl.ut.l.uxoꝛ.S.feliciſſimos.⁊.l.ſeruis
beat illa diſtinctio aut pᷣcedit ſpẽs ⁊c.iñ iter res iſta diſtinctio urbanis in ſi.S.de le.iij.⁊.l.ij.in pn.S.ti.j.⁊.j.de au.⁊ ar.le.l.

repꝛobat᷑ per tex.in.l.ſeruo manumiſſo.j.ti.j.⁊ Di.videt᷑ hoc
nelle in. c. generi. de re.iur. li.vj. Aualiter ergo dicem ſuſtinẽ
do Ja. de are. Dico rñdẽdo ad.l.ſeruo manumiſſo.ꝙ qñ vni
legat᷑ ſpẽs ⁊ alteri genꝰ ꝙ illa diſtinctio qð pᷣcedat nõ hʒlocuʒ

ſigq qñ vni ⁊ eidẽ legat gen ⁊ ſpẽs illa diſtinctio bñ hʒ locum ut

Pʒʒ ex.ll.qᷓs ĩfra allegabo. Quare pꝛo declaratione intro iſtã

mãm aliter q; Ja. xc qᷓ; Diiqq; vni legat᷑ gen .alci ſpeties. ⁊
tũc aut legat , bor eſt vnũ de enelt qñ legat hõ ſimplici
ter. ⁊ tũc regulariter per ſpẽm nõ derogat generi.imo pñt con
currẽ in vno hoĩe legatũ generis ⁊ legatũ ſpẽi.ut.l.ſi hes.S.de
op.le.⁊.l.ſi dño.S.de le.j.allit ſi diſpõ ſpalis cõtinẽt liberta
tẽ. ut.l.cũ ita.S.j.S.de op.le Oi vo legat gen hoc eſt totũ ge
nus.⁊ poſtea enumerat᷑ ſpẽs.tũc aduerte ⁊ intro glo, Qñq;
ſpẽs enumerat᷑ ab errãte ⁊ hoc cõſtat.⁊ tunc nõminut ſigniñ
catio generis.ut.l.legata ĩ pn.j.de õ
tũc diſtinguit ut ſtati dicã. Qñq; dubitat utrũ ſuerit errãs ulł
ſciẽs.⁊ tũcm q̃litatẽ pſonarũ pᷣſumit habita diſtinctiõe ntruʒ
ſit mulier uel minoꝛ uel ruſticꝰ.ut.l.cũ de ĩidebito de eba.⁊.l.ſi.

aculteriũ cũ inceſtu.j.de adul, Si vo ꝓfert a ſciẽte.pᷣ aduerte

t enumeratio ſpẽrũ ſuit facta ex abudati gra dubitationis

au —— „
ollede. t h cõſtat. ? nõ eſt dubiũ q; ſigniſicatio generis nõ mi

nuit, Aut ſuit ſacta enumeratio cauſa taxationis ſeu limitatio
nis. ⁊ hoc cõſtat.⁊ tẽ ſi ſine dubio minuit ſigniſñcatio generis.
ut. l.legata.ſcdo rñſo.j.ðe ſupel.le, hoc aũt cõſtat qn appoſuit

vbü ideſt uel vbũ ſcilicet. uel vbũ videlicet hoc mõlego ſupel

lectilẽ.ſ.lectũ ⁊ ſilia.ita dʒ ĩtelligi.l.legata.ſcdo rñſo.lʒ glo.ali
ter ſetiat ⁊ male in.l.cũ ita..fi.s.de le.ij Si vo dubitai utrũ
cauſa determinationis uel gra dubitationis tollẽde fuerit fa
cta enumeratio ſpẽrũ.tũc aduerte aut pcedit lehat ſpẽi ⁊ ſeg
tur legatũ generis aut ecõtra,pᷣ caſu ſiqdẽ illud genꝰ appoſi
tũ per aliqð adiectiuũ neutraliter poſitũ tũc generi per ſpetieʒ
derogat in aliq.viqelicet dʒ reſtringi illud genꝰad res que ſũt
eiuſdẽ qlitatis cui ſũt ſpẽs expſſe.ut.l..S.fi.ti.j. Rõnẽ dixi ti
biqꝛ in his reb que ſut eiuſdẽ qlitatis adiectio generis ampli
at legatũ ut ibi.Si vo pᷣcederet legatũ generis per tale adiecti
num ⁊ ſeq̃reĩ enumeratio ſpẽrũ. tuc generi per ſpẽm derogat
totũ.⁊ poneret᷑ et ꝓ ideſt.⁊ ſic cauſa limitationis totalis.ut.l.
ſz ⁊ ſi adijciat᷑.S.ꝓ ſoc.x ar.eoꝝ que ĩſra dicã Si vᷣo adijcitur
gen per aliqð nomẽ ſubſtãtiuũ determinatũ.tũc aduerte, aut
enumeratio ſpẽrũ pcedit legatũ ⁊ ſeqtur.⁊ tũc ĩ dubio gra de/
terminationis videt᷑ apponi.ut.l.q̃ſtũ.S.j.S.de le.iij. Aut pᷣ/
cedit tm uel ſeqtur tm.⁊x tũc aut enumeratio ſpẽrũ reſpicit t de
terminat vbũ uel participiũ ſigniñcatiuũ generis.⁊ in dubio

P

em derogat.adeo ꝙ gnãlis diſpõ nõ refert ad caſũ ſpeciñca

caupone ſimpliciter. ſʒ fuit adiectũ plus.ſ.exercen

eſt tra caſu.S. idẽ rñ

j.⁊ in multis caſibꝰ Si vo altera diſpõ eſt iutilis ⁊ tũc aut eſt
iutilis diſpõ generis ⁊ tũc nerl per ſpẽm nõ derogat. qꝛ dil-
poſitio eſt nulla.ergo ampli annullari nõ põt. ut.l.nazʒ ⁊ ſi.de
imiuſto teſta, Si vo eſt nulla diſpoſitio ſpẽi.⁊ tũc aut illa diſpo
ſitio fuit facta in ultima uolũtate, aut ĩter viuos,pᷣ caſu generi
per diſpõnẽ ſpale iutllẽ no derogal uti Fen de au. danie⸗
Scdo caſu generi per diſpõnẽ ſpalẽ iutilẽ derogat.ut.l.lega⸗/

tu. S.j.de adi.le.⁊. S.e.l.iij.S.minoꝛ.⁊ ibi eſt gl.q; videt ponẽ? ⸗
iſtã diſtictionẽ.ita debet itelligẽ iſtã qõnẽ.¶ Quarta ⁊ ulti.ĩ3⁰r

ma qõ eſt qũ gen ⁊ ſpẽs cadiũt iter caſus in qbꝰ diſpoſitio cõ
ſeri. utputa ſit diſpoſitio in vnũ caſũ alia eſt in oẽs caſus.⁊ tũc
aut diſpoſitio ſpalis ⁊ gnalis ſit in eadẽ uolũtate ⁊ generi per

tiuũ.ut.l.ſactio leguʒ.j.de pe.facit.l.cum ex nilio.S.ſillo.S.de
vul.⁊ pu.⁊.j.de vᷣ.ob.l.doli clauſula.⁊.l.ſtiplones cõmodiſſi
me, Di vo fit in diuerſis uolũtatib.tũc generi per ſpẽm nõ de
rogat.imo ex utraq; poterit agilʒ nõ ſemꝑ exigi cũ effectu.ut
l. .S.j.j.de no.ope.nũ.⁊ ibi dixi.C.d.l.doli clauſula.j.de uer.
ob. dic ut ibi dixi. 2
Aberne. Taberne nomẽ eſt iuris loci. Cau
pona nomẽ eſt negotiationis.h. d.
qð dicit de inſtitoꝛibus quomodo ueniant in legato.

xii.
J ita Dꝛ h̊ ꝙ legato inſtro caupone ⁊c̃. Con/

tra imo neniũt res parate ppter merces

ut. .e. l. cũ delanionis in pn. So.nõ fuit ggals iſtrʒ
arũ taber
narũ. Hicit hic ꝙ ueniũt piſtoꝛes ⁊ iſtitoꝛes.⁊ ſupꝛa dictũ eſt
i lre gi Wie⸗ hoc uerũ eſt qñ dñs per ſe exercet ⁊ impo
nit illos iſtitoꝛes.ſecus ſi ipſis pncipaliter hoc comittit. ut.j.e.
l. c delanionis.S.j.⁊. S.cũ de villico.x.S.e.l.queſitum. S.al⸗
phenus in ſi. S. T. j. e.l. ſeie. S. liberto.

Somo. ¶Dbde v.ſ .l.j.c. 5. .l. ſitu. 5. ſi fun

8.T. F. nerati. x. S. idẽrñdet iſtructis hoꝛ/
reis.Glo.ſol.pᷣ ibi logtur qũ legat fudus inſtructꝰ.h q legat
domus ĩſtructa.Rõ qꝛ vinũ ex fũdo nõ de domo ꝑcipit.hoc
6e ſi hoꝛeis.ibi ex hoꝛeis non percipũ
vinũ.Quare glo.ſol.ſcðᷣo mõ ut in ea habes et bñ.

l⸗ . nſtr̃o fũdi cedit mulier que in villa cuſto/
Mulier * A ſicut et ſaltuariũ.h.d.¶¶ Mõ tex.ibi ne

—

qd vicini ⁊c. ¶ Ex hoc tex.nõ ar.m Ja.de are.ꝙ daͤnũ qdð
dat in agris potius dẽ dari a vicinis q ab alijs. Itẽ furta pꝛe
ſumunt᷑ potius ſieri a vicinis q; ab alijs. ar. S. loca. l. domin?
votus ſien⸗ g u

De ſun. inſtru. inſtru.lega.

doxꝛeoꝛi. x.l.. C. e. x.l.na ſalutẽ. F. i. . de ol. ple. vi.
72 lle ille inſtĩo non continetur ſupellex. hoc
Ille⸗

1–Nos hẽm expeditos in tex. tres modos legã
(Ainea. di. Amoiegolud cainſtio. Scholego in
ſtrumẽtũ fũdi ſeu ville. Iſtis duobꝰmodis nõ uenit inſtrm pa
triſta. ut.l.qſitũ per totã.l.uſq; ad. S. ſ ſi ſidũ.⁊ hac.lein pꝛin.
Tertio mõ lego fũdũ inſtructũ uel domũ iſtructã. ⁊ hoc caſu
nenit inſtrjm pꝛiſſa. ut.l.q̃ſtũ.S.ſqʒ ſi fũdũ nſq; ad fi.l. Quarto
mõ lego villa ⁊ inſtrjm. ⁊ tũc an ueniat inſtrjm pꝛiſſa.nõ hẽmꝰ
expᷣſſu.ſ̊ dixi in.l.ſicui ſũdus.ꝙ cõtinet᷑.ar.S.ſʒ ſi fũdũ in.l.q̃
ſitũ. S. e. Sʒ hoc videt᷑õ caſũ hui.S.⁊ hoc videt᷑ tenẽ gl.in.l.
ij. C. de v. ſig. ⁊ idẽ videt ſẽtire.j.e.l.ſeie.S.gaio.v.at ſi habita
tionis.in gl.q icipit.i.domũ.cõiũcta gl.q icipit ꝗ.ſ.nõ ſũt iſtra
dom' ſʒ pſone. Sʒ mihi videi ꝙ debeam ſic dicẽ. ſigdẽ teſta
toꝛlegat fũdũ ⁊ inſtr̃m ſuũ.⁊ tũc ꝓpter adiectionẽ dictiõis ei
nel ſun videt᷑ reſtrigi ad inſtim fudi ut h. Sʒ ſi dico lego fũdũ

⁊ inſt̃m nõ adiecto ei uel ſuũ.puto ꝙ uenit ꝑ eqparationem
q; tantũ ĩpoꝛtat fũdũ inſtructũ qtũ fudũ ⁊ inſtrim.ut.l.ſi is cui

Z.e.⁊ ita intelligo.

ceſſaria ad ſuũ miniſteriũ cõtineni.h.d.iĩtellige qũ ex/

4 MPictoꝛis uel habitatoꝛis. piſtoꝛis
C ctoꝛs. uel delanionis inſtro legato oĩa ne/

ccet per iĩſtitoꝛẽ. ſec' ſi exercet data pecunia. ut.j.l.pxi..j.

vidiſtis.S.ę.l.ſi ita in pn.

2“ Aniε b & inſto de⸗
Am delanionis. la miorts nõ cotinẽ

tur carnes. Cõtra ĩmo debẽt ↄtineri ſicnt merces.ut
. e.l. ſi ita. cũ carnes ſint merces delanionis. So.ibiplus di/
xit qꝛ dixi exercẽdoꝝ.h̊ vo tm dixit inſtim delanionis.Itẽ vi
de gl.q̃ icipit.i.macellarij.ibi duʒ dicit a coꝛijs beſtiarum ⁊c̃.
AQAuero utrũ beſtia poſtqᷓ; ẽ moꝛtua poſſit dici beſtia.quod
erit utile ꝓpter ſtatutũ qdð dicit ꝓ q̃libet beſtia groſſa tãtũ ſol/
uat᷑ ꝓ gabella. Aidet᷑ ꝙ beſtia moꝛtua non ſit beſtia. ut.l.j.S.
beſtias.S.de poſt.⁊.l.eſt q̃. Gñ facit.j.de cadaue.pu.l.pe.ulł
fi. In ↄtrariũ facit hec gl.nõ dico plus nũc. .
nam Möõ tex. ibi ac deiceps in ĩſinitũ ⁊cc. Nideij
mam.

ↄtinent inſtr̃o.⁊ hocẽ qð dixiin.l.uxoꝛi.j.de au.⁊ ar.le.q; pa
rata dicunt cauſa uxoꝛis ꝗ reſpiciũt cauſã ꝓximã uel mediatã
nõ multũ remotã ut H. ¶ Item nõ tex.ibi optimum ergo ⁊c̃.
¶Mõ ex iſto tex.ꝙ coĩs uſus loquẽdi nõ ẽ ppꝛia ſignincatio

ut h.Et hoc ſacit ad ſtatuta q̃ ſut in hoc uolumine ĩtelligätur
Fm ꝓpꝛiã ſigniſcationẽ ꝙ nõ debeamꝰ recurrẽ ad cõem uſuꝝ,ʒ
loquẽdi.ut h ⁊.l.labeo.j.de ſupel.le.⁊ ibi dicã latꝰ. ¶ Op. j.
e.S.idẽ cõſultꝰ. So.̊ nõ erat parata ad pᷣdiũ ruſticũ.als ſe
ut ibi. ¶ Pꝛ h in qᷓ pᷣſptione.q̃ro qꝗd ẽ hoc dictũ. Nicit gltei.
ↄſuetudine ex q̃ colligit᷑uolũtas.¶ Nõ ergo ꝙ teſtis videtur

; ꝓbet. ſi dicit ſic dico ꝙ teſtõꝛ ꝓferẽdo talia vba ſic uoluit.in

terrogat de cauſa dicit q; ſic eſt coĩs cõſuetudo intelligẽdi.de

hoc dicã latius in.l. labeo.j. de ſupel.le.

Enumeratio quoꝛũdã ĩdiuiduoꝛũ
(Cui fundum. legato generis eximit ſpẽʒ ſub qᷓ
indiuidua enumerata cõpꝛehedunt᷑.h.d.ſm oẽs.cõcoꝛ.l.hẽs
meꝰ. S. j. S. de le.iij. .l.j.v.itẽ ſi duo.j.de aur.⁊ ar.leg.Contra
hoc videĩ. S. e.l. qſitũ. ve So utibi. kek inffico fmalooi
11111 n dubio ea vident᷑ eẽ in füdo q̃ maioꝛi
¶ Sabinus. ue anmibiſteb.d. Motex ibiaſcg
maioꝛis partis anni ⁊c. C Mõ iſtũ.S.dicit ſtatutũ hui ciuita
tis.qcũq; habitauerit per tot annos ſit ciuis.ꝙ videt᷑ habita⸗/
re qui maioꝛe parte anni ibi habitat ⁊ cauſa manẽdi ibi habi/
tat.ita videtis h.qð tene menti.

bipꝑ qg

Fm opi.quã teneo. Bar. ¶ Op. de.l. qſitũ. S. pe. ð.e. Dic gl.

⁊ doc.ꝙ h̊ fuit adiecta enumeratio ſpẽrũ cauſalimitationis.⁊

hoc eſt certũ. Sʒ ꝗs reuelauit gl.h. Quare dieo ꝙ h erat du,/ .
biũ.ſq̊ qꝛ enumeratio ſpẽrũ uenit ad determinationẽ vbi ꝑx q

gen ſignificat᷑.nõ enĩ ad vbũ lego ſʒ ad ybuʒ poſſedi referi.pᷣ

ideo cauſa limitationis non determinationis videtur ſacta.x·

hec eſt ueritas.

ce m viti& Legatũ iſtfi ule iõ recipr
4J manci A. augmẽtu ſgaamortemie

ſtatoꝛis. Itẽ enumeratio ſperũ in dubio ſit cauſa au/

geẽdilegatu.h.d. ¶ Mõ tex. ibi ſz augẽdi ⁊c. vide glo.q icipit

ergo ꝙ ea q de ꝓximo reſpiciũt aliqð ĩſtrm

= ꝙ go dical bubulcus qe ẽ lle
Se bubulco: qui eun bobue laboꝛat. 4

1ita. Si enumeratio ſpẽrũ ue⸗
uidam cum ita. nit ad determinationẽ vᷣ/
enꝰ ſigniſicat᷑ videt᷑ facta cauſa determinatiõis.h.d.

teſtõꝛ. ſm caſũ gl.videt᷑ ꝙ ſi teſtõꝛ dicit.lego mancipia que ibi
erãt ꝙ iſtud vbũ nõ ſignificat futurũ ſicut alia vba optatiui ⁊
ſubiũctiui modi.⁊ ſic eſt õ.ar.l.cũ certꝰ.S.de vi.triti.⁊ ole.le.⁊
j. de au. ⁊ ar. le.l.cũ qdã.S.pe.j.e.ubiẽ vbũ erat.⁊ trahitur ad
futurũ. Rñ. debes ĩtelligẽ ꝙ h dixit q ibi erat.ſ.teſti facti tꝑe.
qꝛ dicit hic tex.als traheret ad futurũ.ut.ll.S.allegat᷑.¶ Op
po.dẽ h̊ ꝙ adiectio mãcipioꝝ videt facta cauſa augẽdi.Con/⸗

.&. pri s cui idi. So⸗ enumerat mãcipia ſimpliciter.

⁊ ſic ſpẽi.ibi vo noĩati ⁊ ſingularit᷑.⁊ ſic q̃dã idiuidua.Rõneʒ

vidiſtis.S.e.l.q̃ſitũ.S.pe. Itẽ videt᷑ ꝙ iſta.l.Fm lec.gl.ſit cõtra

opi.meã.q; enumer atio ſpẽrũ reſpicit vbũ ꝑ qð genſigniſicat
ergo dz ĩtelligi. ut. ð.l.pxi.S.qdã.Rñdeo imo reſpicit ꝓbũ ſi⸗
gniſicatiuũ act legãdi ᷣm lec.gl.q dixit ſic lego fudũ cũ ĩſtto

⁊ cũ macipijs.⁊ ſic de neceſſitate regit a vbo legauit ꝓpter p.

poſitionẽ cũ.cuiꝰ nã ẽ ut actũ vbi ſignificet non aũt ueniat a
determinationẽ noĩs.Cõtra hoc qð dico videt qꝛ eti ſi detra
hiũ dictio cũ.ut lego fũdũ cũ inſtr̃o ⁊ mãcipijs videt ꝙ ſit ideʒ
ꝙ cauſa augmẽtationis ſit ſacta adiectio macipioꝝ.ut.S.e.l.
cũ delanionis.S.cui fũdũ.ſi reſpicis ſolonẽ qua dedi in.l.q̃ſitũ
S. pe.S.e.Ego dixi qũq; enumeratio ſpẽrũ uenit ad determĩa
tionẽ vᷣbi ſeu participij ꝑ qð genſigniſcat.nã enumeratio ſpẽ
rũ nõ põt uenire ad determinationẽ vniꝰnoĩs ſeu vbi uel par/
ticipij.ita loqtur. S.qdã. S.l.pꝓxi.⁊.j.l.ꝓxi.in pn. Cõtra hanc
ſo.facit.l.ſed ⁊ ſi adijciat.S.ꝓ ſo.Ego ſolui ꝙ ibiiõ.q ſic ſieri
ſolet. Et ulã ohi ten9 nõ ab edt i⸗ aliã ſo. ut diri.
1ρα D 5 ꝙ ſupellex cedit legato. COp. de. l.
daulus. en⸗ Pn . e. Sl.ol pfunid moch. te/
ne menti ulti.ſo.que eſt uera. Z
Eie Quñ enumeratio ſpẽrũ uenit ad determina/⸗
tionẽ participij ꝑ qð gen ſignificat videt᷑ fa

— cta cauſa limitationis ⁊ determinationis.h.d.ulł alit᷑.

Per enumerationẽ ſpẽrũ ſactã in codicillis reſtringi legatũ
generis factũ in HS nihil ggiud 5 “
5 orPf egato fũdi ĩſtructi nõ cedit fuus
⸗ erto ſuo. ioltt data mercede.h.d.
BGaio Virt copulatiue q̃litatẽ pᷣcedẽtis legati repetitĩ
(OaN *ſequẽti.h.d.⁊ ẽ nõ.caſus ⁊ mẽti tenẽdus.¶ Op
po.⁊ videt ꝙ qlitas adiecta in vno legato nõ ĩtelligit repetita
in legato alteri rei niſi ibi ſit dictio ampli uel alia repetitiua.
ut.l. in repetẽdis.⁊ ibi nõ.S.de le.iij.Oo.h̊ logtur qñ due res
copulant᷑ in eadẽ oꝛone.⁊ tũc q̃litas adiecta vni videt in alia
repetita.ſec' in diuerſis oꝛonibꝰ. ut.d.l.in repetẽdis.⁊ ꝓbatiĩ
l. qui fũdũ.S.de ↄhẽ.emp. Sʒõ iſtã ſo.ſoꝛtiter facit.S.de le.ij.
l.fi. . ſeio. ubi etiã in eadẽ oꝛone copula nõ ĩducit repetitionẽ

oditionis. So.ibi qũ copula cadit ĩter pſonas.h̊ vo ĩter res

legatas. Mꝛeterea ibi ex repetitiõe pᷣdicebat diminutio lega/
ti b augebat.⁊ de hoc qñ dicta in vna pſona in alia videantur
repetita. dic ut dixiin.l.mulieri ⁊ titio.j.de cõ.⁊ de.⁊.l.publi
⁊.Dl.iuli paulus.e.ti.¶Mꝛo euidẽtia ⁊ maioꝛi dedlaratiõe an
copulatiuã ĩducat᷑ repetitio dicas ſic.qũq; copula inter res
cadit q̃ ponunt᷑ in vna oꝛone.qũq; ĩter plures oꝛones.pᷣ caſu

aut q̃litas qͥ pſone rei adijci᷑ põt ↄgruẽ alterirei.⁊ in ſequẽti ĩ

telligit repetita ſiue tẽdat ad augmnẽtũ legati.ut hoc.S.ſiue ad
diminutionẽ. ut.l. f. S. cui dulcia de vi.tri.⁊ol. le.Et aduerte.
qꝛ iſta q̃litas qͥ H ĩtelligit repetita nõ ẽ eadẽ numero cũ ea ꝗ eſt

in p̃cedẽtire.nã aliud ẽ inſir̃m fũdi.aliud ẽ inſtm dom.ſed ẽ

idẽ in genẽ.qꝛ qdlibet ẽ inſttʒ. Sʒ ſi eẽt aliqᷓ qllitas q vnifoꝛmi
ter reſpicẽ poſſet utrãq; rẽ multomagis ĩtelligeret repetita.ex

emplũ in ↄditiõe dic.lego titio fũdũ ſi nauis ex aſia uenerit ?

domũ. Certe illa oditio vna ⁊ eadẽ numero põt utrũq; legatũ
reſpicẽ.ar. ꝓ hoc.S. de le.iijj.x.l.in repetẽdis.⁊ ggibi dixi. nã
idẽ ẽ in dictione et.⁊ in dictione itẽ.ut ĩfra dicã.Si vo illa q̃li⸗/
tas ſequẽti rei nõ ↄgruat.exẽplũ lego titio fũdũ ĩſtructũ ⁊ cẽtũ
Certe nõ poſſum repetẽ iſtructos.ut.ð.de le.ij.l.cũ pꝛ.S.cuʒ
impꝑſecta.facit qð dicã.j.qũ ponit iter pſonas.Scdo caſu qñ
ponit᷑ ĩiter diuerſas oꝛones.tũc nõ iducit repetitio ex vᷣtute ſer
monis. ut. d.l.ꝗ fũdũ.de pᷣhẽ.emp.ſʒ ex pᷣſũpta uoluntate diſ

ponẽtis ĩqucent qñ als ſequẽs diſpõ ẽ iutilis.ut.j.de cõ.?⁊ de.
l.iuli paulus.⁊.l.cũ ᷣuꝰ.⁊.l.iulbi noſter.q̃.ll.pbãt utrũq; put

dicit ↄditionẽ adiectã libertatiĩtelligi in legato ſibi copulati
ue annexo ne peat legatũ.⁊ ſic als nõ ĩtelligeret᷑.ſ hoc ueruʒ
qũñ p dictionẽ et adijceret᷑ oꝛo ꝑſecta.nã ſi eẽt imꝑſecta tũc ſi
plet᷑ ex pᷣcedẽti cũ q̃litatibꝰ ſuis ꝓut dixi de dictione itẽ in.d.l.
in repetẽdis.⁊ in.l.j.in pn.de publi. Rõ pdictoꝝ ẽ.q; q co/
pula cadit ĩter oꝛones ꝑ ſe pncipalit copulatas nõ hʒ vim eo/⸗
pule ſʒ magis dictionis otinuatiue.ut dicã.j.de re.du.l.ſiis ꝗ
ducẽta. S. utrũ.Añq; copula cadit ĩter ꝑſonas.⁊ tũc ſi dicte
ꝑſone ſũt poſiteĩ eadẽ oꝛone ẽ aduertẽduũ.autꝑ diction⸗ a q
ſimilia

2. .

——. — — —

—

bi
it
1
d

e,

N,
er.
ſ;
a
gi
1
io

N/

Ef.

So —*

—— —, —

⁊ ſimilia ſit dicta copla.aut ꝑ dictionẽ cũ.Scðo caſu ĩtelligit
repetita de vtute ſᷣmonis ⁊ rigoꝛe iuris. Fallit ſauoꝛe libertaiʒ
T illud de eꝗtate.ut.l:iuli paulus.⁊.l.cũ ſᷣuꝰ.de ↄdi.⁊ de.⁊ de
ſtatuli.l.ſi fuo.Rõ qꝛ dictio cũ copulat acceſſoꝛie.vñ ſi dico ti
tio ſi nauis ex aſia uenerit cũ ſeio lego cẽtũ.videoꝛ legare ſeio
cũ ea cõditiõe q̃ titio q ẽ pncipalis in oꝛone. Pꝛimo caſu qñ
fit ꝑ et q; ⁊ ſilia tũc ſiqdẽ cõditio ſeu q̃litas adiecta pᷣ põt vni/
foꝛmit᷑ cadẽ.in ſcðo ĩtelligi repetita.ar.huiꝰ.S.Exẽplũ titio ſi
nauis ex aſia uenerit ⁊ ſeio lego fũdũ.itelligo legatũ ſeio ſpᷣ ea
dẽ cõditione.ar.huiꝰ.S. ⁊. S. de le.iij.l.in repetẽdis. Si vo nõ
põt vniſoꝛmiter cadẽ nõ ĩtelligii repetita.ut.S.de leg.ij.l.ᷣfi.S.

ſeio.nã ibi ſei hẽdẽ iſtituerat.vñ illa oditio ſi hẽs nò eritẽ ĩ ei

pſona /ꝓpꝛia ptãtiua.⁊ in ꝑſona uxoꝛis q nõ fuit hẽs inſtituta

dicta ↄditio nõ cadit.Et ſi dicẽs ĩmo.lʒ eni cõditio ſi hẽs ipſa

uxoꝛ nõ erit nõ cadit in eã qꝛ nõ fuit iſtituta.tñ ĩtelligũ ſub ↄdi
tone legatũ ſi ſeͦ hẽs nõ erit. Rñdeo tũc nõ cadẽt vnifoꝛmit.
q in ſeio ẽ ptaãtiua ↄditio.in uxoꝛe eẽt caſualis. Sed ſi ↄditio
apponeret᷑ poſt utrãq; ꝑſonã noĩatã itelligeret in ꝑſona utri
uſq;. ut.l.mulieri de co.⁊ de.⁊ ibi nõ. Sinaũt dicte ꝑſone no⸗
minarent ĩ diuerſis oꝛonib dico idẽ qð ſupꝛa.Sʒ qro qd ſi
cũ dictione et poneret᷑ dictio etiã.exẽplũ.lego titio fũdũ ſbᷣ cõ/
Aitione ⁊ etiam lego ei domũ.an per dictionẽ etiam magis in/
ducatur repetitio. cogitabitis.
¶Pꝛect g. Debita in nouationẽ deducta legato inſtru⸗
P2Er mẽtinõ cedũt. h. d. ¶ Op. de. l. cu flli. §. be
res me .5. de le. ij. So. dicũt gdla ꝙ ibi nouatio pcedit legatũ
h ſecuta ẽ.uel ibi fuit legatũ ſpaliter. gnaliter. t iſta plus plʒ
¶Sʒptra hoc op.de.i.nepoti.õ.e.So.ibi loꝗtur de noua/

—

tione q ſit ꝑ ſniam qͥ nõ nouat obligationẽ. vo de nouatiõe

qnue fit per ſtipulationẽ. ⁊ Pigt⸗ die uihi⸗ dixi tene men. .
G deme ſit lij uxoꝛ ſerui noiati legati nõ
dem queſit. cedunt.h. d.

—

¶ Pamphile. no videt᷑ abſes a fundo ꝗ alibi cauſa

diſcipline eſt miſſus.h.d.de hoc.ð.de

aneh Weunnn ar. ut ibi HMZ SS
5Paſcua deputata ad uſũ füdi ⁊ cum eo
ranne. noĩe nũcupata legato fudi cedunt.h.
d. tene mẽti. Mõ ꝙ nõ obſtãte ꝙ ſit aliq̃ ſeparatio bñ uenit
qd vno noĩe nũcupat. ſacit ad doc l.dge H balneaseenx.g.
ſequẽtib.S.de le.ij.Et hoc facit ad.q.qñ legat᷑ podere.ut ĩtel

ligat᷑ podere ꝗcꝗd vno noĩe nũcupat.lʒ ſimul nõ ſtet.dixiin.l
ſiita. de aur. T ar. le. T.l.j.. de re. du.

AU õ
¶ QDuodae jiri z qd in dubio.Certe in dubio
— u0 adiücit. videt᷑ legatus fũdus inſtructꝰ. ut
l. pᷣdia.S.ita legatum.j.t. eo.

SS m fundus. De iſta maã utrũ qũ legat᷑

E n faͤdus ſine inſtro an cedat
inſtrm. habuiſtis. S. e.l. ij. . dotes.

— A— Coõtra hoc videt̃caſus.ð. de le. ijl. lu
4 Ando. c&aρhene dele iiu

A telligẽdo ut ibi dicit dicat male ⁊ ↄtra caſu huũ.S.⁊
ſic cõcoꝛdat illũ.S. cũ iſto. uel foꝛte aliter ut ibi dicemus.
Fundo ¶ Vp. gl. de.l.j.⁊.ij.j.ti.j.ubi moꝛtuo fuo ex
RN/tinguit legatũ peculij. So. dicit gl. H nõ ſuit le
gatũ peculiũ cũ fuo pncipaliter.vñ nõ eſt acceſſio fui ſed ĩſtri.
Ex hoc apparet ſo.ad.l.q̃ſtũ.S.papinianꝰ.ubi legato inſtri
nõ cedũt noĩa debitoꝝ nec pecdlig, Sz rñdeo intelligo ꝙ hic
erat aliqd in peculio qð erat inſtr̃m.⁊ hoc apparet ex ſolone
pᷣcedẽtis ðꝛij.qꝛ hᷣ cedit peculiũ tanq; inſtr̃m.nõ aũt cedit ſuo
als legato inſtri nõ uenirẽt noĩa debitoꝝ.ut ibi.

Am queritur. Pic de hocut.S.e.l.ta/

berne.

—

—— —
. Hic.S.hʒ duplicẽ lr̃am. ⁊ ſᷣm diuerſitatẽ
Qnidam. lr̃e diuerſiñcant᷑ lec. Et jm pmã.h.d.Foꝛ
nace iſtructa legata nõ cedũt foꝛnaciarij q maioꝛi parte anni
alibi oꝑant. h. ð.⁊ Fm iſtã debeſ᷑ hẽre fligrimos. Ael alit᷑ ̃m
aliã lr̃am. Qui legat inſtim fũdi ubiẽ foꝛnax nõ videĩ legare
ſoꝛnacẽ. Itẽ a quò remouei gen ⁊ qlibet ei ſpẽs.h.d.⁊ ꝓba
tur in.l.in ſuis.j.de ſuis ⁊ legi. Ael aliter. A quo remouet pn

ſXWindi Atudinſtm q eſtin ſõdo ſpicit. non
R ndi. nduo ſaſtinaepotnt v

cipale ⁊ eius acceſſoꝛiũ.h.d.

Olia. Vicdiſtis. S.e.l. cum ſundus.
las Ergo mole ſut iſtrʒ. Cõtra..e.l.cũ delanio
te kA7n?s. §. aſina. So. tellige qñ iſte mole erãt pa

nſtructis. As alibi cauſa cuſtodie eſt repoſituʒ

De pecn. lega.

rate ad uſũ pᷣdijruſtici.ſecus ſi ad uſũ quotidianũ.ut mole in ꝗ
bus ſit ſalſa.q;ꝛ tuc magis putarẽ ꝙ cõtinent᷑ appellatione ſu/
pellectilis qꝙ; appellatione inſtti.
Redia nſtro fũdi maritimi nõ cedũt fui pi
Kanen Han ſeurten . S
AQui pegrinat᷑ ad tp̃s cedit iſtro ſũdi. Iteʒ iru/
A. Affini. ctꝰ nõ expᷣſſi nõ cedũt.h.d.¶¶MNõ tex.in v.q̃ſi/
tũ.ibi cũ q̃dã ⁊c.⁊ ibi relicꝭ pſeruabis ⁊c.Pẽ h̊ ꝙ uolũtas de

fũcti uat.ſʒ qd in dubio. Nicit glo.ꝙ nõ vident᷑ ſrnct tegati

niſi manifeſte ꝓbet᷑. Aduerte ad vnũ nos hẽm in.l.domiciliũ
⁊.l.fi.S.pe.j.de ali.le.ꝙ domiciliũ traſtert re ⁊ vbo.. Mõ q̃
rit q̃lit᷑ domiciliũ traſfert re. Rñqeo h̊ hẽtis tex.ꝙ qñ ꝗs rece/
dit relicta familia ⁊ rebꝰnõ videt᷑ habẽ aium domiciliu traſte/
rẽdi.ſecus ſi recederet cũ rebꝰ ⁊ familia.ut h in v.q̃ſitũ.ꝓ hoc
facit.S.qui.mo.uſufr.amit.l.ſi mulieri.⁊ hoc tʒ Inno.⁊ nõ al
legat iſtu.S.in.c.ex trãſmiſſa ex de reun.
¶ Liberto BGnãlilegato eoꝝ q in fudo erãt cedũt oĩa
niſi aliud de mẽte teſtatoꝛis appareat.h.d.
Vos hẽtis h̊ gl. Ro.magna factã ꝑ elegãtia vba.¶ Op.dẽ
h ꝙ vinũ uẽditũ cedit.Coõtra in.l.rẽ legatam.j.de adi.le.Rñ

—

qd vult dicẽ tex.ut ſupꝛa rñſũ.Rñdeo refert᷑ ad oĩa ſupꝛadcã
niſi aliud ꝓbet᷑. In ↄꝛiũ ꝓbat᷑ ex his q̃ nõ.hᷣ in gl.quãa vide.qꝗ ĩ
cipit q ſane liq̃t.⁊ expone anguſtiaq;.i.tenoꝛ vboꝝ ſtricte ſu⸗
pr.ut pʒ in iſto.S. Itẽ ei q́litas.utputa qꝛ legatariꝰ nõ eſt ca/
pax huius rei in re pũti.i.in pñti.S.nõ habetis alia.

deo h̊ pbat᷑ꝛia uolũtas eoſi qꝙ; uolũtarie uẽdi.¶ QAuero
i

6Legare fudũ ſicut ẽ uel ſicut erit eqpa/
¶ Ita legatũ. ? ſegato fũdiiſtructi.h.d.¶¶ Quero
qd ſit ager. Nic ut in gl.q icipit.i.iſtra.Ex qua hẽs ꝙ legato

ſudo foſſata cedũt dʒ mẽſurari cũ fudo.ſecꝰ in via.¶ Sʒ qro
an colonꝰq ſimplicit᷑ ↄduxit fũdũ debeat ſacẽ foſſata ⁊ ea pur
gare. Nide qð dixiin.l.ĩpẽſis.ð.de ĩpẽ.in re.do.fac.x ibi di/
xi.ſiqdẽ ſũt foſſata ad ꝑpetuã rei memoꝛiã non teneret facẽ.ſi
FSo ſut tm ad utilitatẽ pntis anniĩ ꝗq ↄduxit ⁊ illa tenet facere.

L Quid vult dicẽ tex.in ſi.ibi qð vᷣbis cõpꝛe
Eundos. a al sl

WwWtinda. Inlegato fuͦdiiſtructi iſpicit tẽpus
Atins. moꝛtis.h.d. ¶ Op. de.l.ſi ita.j.de

u. ⁊ ar. le. So.hic loꝗtur in legato uli.ibi in ideſini/

to uel ſingulari.facit ad hãc.l.S.e.l.mancipia.

HS Di.in.c.moꝛa.de re.iur.li.vj. Itẽ q̃ differũt ſᷣm plus

2min nõ differũt genẽ ſy ſpe. h. d. ⁊ ? lex multũ philoſophica

¶QOp. de. l. cũ delanionis.S.j.⁊.l.qᷓſitũ.S.ſqʒ ſi fudus.S.e.ubi
dicit ẽ inſtrm hoĩs. Micit gl.ſpãle in hoĩe.uel ibiloꝗtur de in/
ſtrumẽto inſtri.h̊ de inſtro pᷣncipali.nõ plʒ.q̃re dic ibi accipiũ
tur hoĩes tanqᷓ; res diuerſe ⁊ ſeparate.⁊ iõ nõ vident᷑ eẽ ſᷣ ge

nere uel ſpe.q; tanqꝙᷓ res nõ tanq; hoĩes aſſumuni.¶ Itẽ op.
nõne teſtm diſponit de teſtõ.ut.l.poſthum.in ſi.de iniuſ.teſt.
Itẽ nõne ſnĩa diſponit de ſnĩa cõſrmando eã.ut.l.eos.C. de

ap. ⁊ ſic diſponẽs ⁊ diſpoſitũ ſub eodẽ genẽ compatiunt᷑. Rñ
deo hic loqꝗtur ꝗñ diſponẽs ⁊ diſpoſitũ durat.ibi qñ vnũ alte/
rat᷑.qꝛ deſinit eſſe teſtm uel ſententia.
¶De peculio legato. Nubꝛica.

Exxtincto pᷣncipali
Eruo le to ertigulearkaſtonntg
hoc pᷣ.⁊ dictio cũ piũgit acceſſoꝛie in his quoꝝ
nã ẽ ut vna res alteri accedat. in alijs cõiungit
pncipaliter. h.d.cũ trib ſequẽtibꝰ.¶ Nõ tex.ĩ
l.nãq; ⁊c. DPẽ h ꝙ extincto fuo extinguit legatũ peculij.Con
tra.j.e.l.tũc ĩutile cũ.l.ſe. So.ibi fuus ẽ extinct poſt moꝛteʒ
dñi. ⁊ ſic poſtq; legati dies ceſſit. aũt eo viuo.¶ Itẽ op.S.ti
tu..l.ſfũdus.S.ſi. So.ibi peculiũ nõ erat acceſſio fui ſʒ inſtri.
qð inſtr̃m nõ eſt extinctũ.¶ Itẽ op.ꝙ extincto pncipali non
extĩguat᷑ acceſſoꝛiũ.ut.l.ĩtelligẽ.C.de luit.pig.So.ibi pleniſ/
ſime tractauit Me.iſtã mãm.dicut ibi.⁊ canoniſte in.c.inter
dilectos de fi. iſtr. C Itẽ op.de.l. ꝗd tñ in pn.S.ꝗ.mo.uſuſr.
amit. ubi dẽ ꝙ extincto pncipali nò extinguit acceſſoꝛiũ.DPic
glo. hoc uerũ qũ pncipale ẽ pcioſi acceſſoꝛio.ſecꝰ ſi ecõtra ut

ibiẽ. Iſta ſo. ẽ multũ nõ.ſi ect uera.ſed mihi videt ꝙ ſit ð tex.
l.⁊ ſi nõ ſint.S.ꝑueniamꝰ.quẽ gl.allegat.ubi nõ ĩſpicit pcioſi
tas q ẽ certũ q; ſit acceſſoꝛiũ.iõ eſt aliter rndẽdũ ad.l.qꝗd tñ.
Sʒ anteqᷓ; rñdeã qro.pone ꝙ teſtõꝛ legauit fuũ ⁊ peculiũ.an

extincto fuo legatũ peculij extinguat᷑. Pe.ꝙ nõ.ſ.ſicui.õ.ti.

j. ⁊ Ci. refert in.l.ĩtelligẽ. C. de lutio.pig. Rõ qꝛ tũc peculium
eſt legatũ pncipaliter nõ acceſſoꝛie. Per hoc rñde ad.l.quid
tñ. ꝙ ibi nõ fuit legat fũdus acceſſoꝛie ꝑ cõiũctionẽ cum. ſed

g iit

7 & PZiſponẽs ⁊ diſpoſitũ nõ cõpatiunt
naue. e ſub eodẽ gene,d. Etdientne .

hnahalte cipiũt. ? iõ extincto legato ville nõ extiguit legatũ

di. ¶Op. ad. I. ? ſi ancilla. de teſta. S.l. ꝓxi. So. ibi dietio

cũ cadit ĩter res quarũ vna alteri cõſueuit accedẽ.iõ cõiungit
acceſſoꝛie. P vo cadit iter pſonas qrũ vna nõ accedit alteri.ut
l. iuſtiſſime.S.de edi.edic.iõ ↄiũgit pncipalit.⁊ ſic legato vni
rei extincto nõ extinguit alterius.¶ Quero qñ teſtõꝛ legauit
Fuũ cũ peculio ⁊ in peculio erat vicari.an alienato ſuo extin/
uaĩ legatũ vicarij. Jo. ꝙ ſic ut hic nõ. in.l.j. Sʒ iſta gl. videi
FleiiiPai⸗ tituli. Oʒ ſuſtinẽdo Yo.dic ꝙ ibi legauit vicarios
noĩatim m gl. Jo.loqꝗtur qñ nõ fuerũt noĩati vicarij ſʒ erant

cũ peculio.de hoc utrũ extincto pncipali extinguat acceſſoꝛiũ

dixi.S.ti.j.l.ſicui.

☛ 3381 Vides hic ꝙ ſiin vniuerſi⸗
* J peculium. caespecuick ut nõ. in. l. q

dz. S. de ipẽ. in re. do. ſac.tñ ſingule res debẽt uẽdica
mnm ut hic hẽs. Cõtra imo ſufficit agi uniuerſaliter.ſicut qñ peti

tur hereditas vniuerſaliter petit.ut nõ.in.l.j.S.de edẽ.in pma

magna. So. ſi petui actione ꝑſonali põt ulłr peti. ut in ↄꝛijs
ĩpetit rei uẽdicatione ſingule res debẽt peti ut hic.hoc decla

raui.S. ſo.ma.ſuꝑ rubꝛica.

¶ Di uero ſic. ¶ Op. e l ſticho. Sol hic loatur.

— 1 Ee de coꝛpoꝛib ꝗᷓ debẽt remanẽ ĩ peculio
ſecꝰ ſi alia coꝛpoꝛa eẽnt legata.¶Itẽ op.j.e.l.ſi dñs fuo.So

lu.ibiloqtur qũ legatari ſoluit hedi.¶ Itẽ op. dẽ hic ꝙ ſin
gula coꝛpoꝛa minuunt.Cõtra imo in vnare dʒ ſieri ſolo.ut.l.
nõ ampli in fi. S. de le.j. T. C. qñ ⁊ g.q̃r. pars debet.l.ij. Sol.
ipſo iure ſit ꝓrata diminutio ꝓ quolibet coꝛpoꝛe.ſ̊ ſi puenire

tur ad diuiſionẽ qᷓ eſt facti.ut qlibet pꝛo diuiſo poſſideret de/

bẽt aſſignari in vna re uel pluribꝰ.ita ꝙ pꝛimoniũ per particu

larẽ aſſignationẽ nõ deuaſtaret.ut.ll.ↄꝛijs.⁊ inſti.de offi.iudi.
G. cõmode.ita eſt in.l.ſalcidia.na lʒ falcidia diminuat᷑ oĩa le/
gata ipſo iure.ut.l.plautiꝰ.⁊.l.linea.j.ad.l.fal.⁊ ibi gl.⁊ dixi
pleniſſime.j. ad.lI. fal.l.ĩ q̃rta. S.et ſi fuerit. ¶ Mõ tex. ibi nec

eni põt creſcere uẽdicatio ⁊c. ¶ Op.qꝙ per hãc adiectionem

vitiet legatũ.ut.l.per fuũ.S.j.S.de uſu ⁊ ha. NRñdeo ibiilla ad
iectio erat ad diminuẽdũ.iõ legatũ vitiat.h̊ vo ad augẽdũ iõ
nõ vitiat. Itẽ dẽ h ꝙ ex iſtis vᷣbis nõ põt hẽre actionẽ ſ exce/
ptionẽ. Cõtra ex iſtis ablatiuis abſolutis deducto ere alieno
⁊ẽ̃.videt᷑ ꝙ cũ actio petitionis ſideicõmiſſi reſpicit pꝑſonã quã.
teſtõꝛ põt grauare.ut.l.ſdeicõmiſſa.S.cũ eẽt.S.de le.iij.⁊ nõ.
in.l.in rõne.S.tãetſi.j.ad.l.fal.ſʒ h heredẽ reſpiciũt.ergo vide
tur ꝙ hẽs poſſit ꝰↄueniri ſcðʒ teſtm̃ h̊ d ↄꝛiũ.Hui ↄꝛij timoꝛe
ſoꝛte dicit Ro. ꝙ tex. logtur de rigoꝛe.ſ de egtate ſecꝰ. DNoc.
coĩter tenẽt ↄꝛiũ qꝛ ̊ nõ hʒ locũ actio ſʒ exceptio. Pꝛeuit᷑ pu/

to utriuſq; opi.eẽ ueram. Mꝛo cuius euidentia debes ſcire
qñq; liberatio legat᷑ exneo.⁊ tũc nõ refert utrum teſtõꝛ ipſũ li
beret uel iubeat hẽdẽ liberare.ut.l.iij.S.nũc de effectu de libe.

le.x.l.nihilominꝰ.e.ti.Sʒ qñ relinqtur liberatio ſuo eſt dꝛẽia.

q aut dñs liberat nuda uolũtate.⁊ ſeru ſtati eſt liberatꝰa de

bito ut h in v.ſi dñs ⁊c.ſʒ in libero hoĩe nõ eẽt ſic.qꝛ lʒ teſtatoꝛ
remitteret debitũ nõ eẽt liberat incõtinẽti ſed põt agẽ ut libe

ret᷑. ut.d.S.nũc de effectu.⁊.l.nihilominꝰ.Sʒ qñ teſtõ: nõ re·
mittit ipſi fuo ſed iubet hẽdẽ remittẽ.tũc ſuus nõ ẽ liberat in

cõtinẽti.ſʒ põt agẽ ut liberet᷑. Mũc ad ꝓpoſitũ qñ teſtõꝛ dicit
iſta vba peculio nõ deducto videt̃ grauatꝰ hẽs ut liberet.ideo
Fuus põt agẽ ↄ hẽdẽ actione ꝑſonali ut eũ liberet.ita loquitur
opi. Ro.Sʒ ſi nellet peculiũ ſtati uẽdicare nõ põt ĩcõtinenti.
q; nõ eſt ĩcõtinẽti liberat a debito.⁊ ita loqꝗtur tex.̊ enim nõ
põt creſcẽ uẽdicatio peculij.x ſicloqtur h de rei nẽdicatione.
ſed bñ põt agẽ actione ꝑſonaliut liberei ut dixi. Aide glo.q̃ĩ

cipit coꝛpoꝝ in fi. S. uolutate. So.ut ibiq; nõ hẽbat uolũtatẽ
defücti nec hẽdis. h ſic. C Itẽ op.ad ſi.S.de.l.peculiũ ſuo.ſ.
e.ti. So.ibi legauit res ſingulares.h̊ vo peculiũ ſub noĩe uli.

Et hoc inducit glo.ad qõnẽ. Aide gl.que incipit nõ expecta
ta ibi.⁊ ſm hoc facit ad qõnem ⁊ nõ ipſa ⁊ adde ꝙ aliter dicit
glo.in auc.ingreſſi.⁊ ibi vide Ci.in pe..

¶ LNicario. Suob modis legit in glo. clare.

——,, „ß—

Wi té—S Biget ergoqꝙ id qꝗð dñs dʒ ſe .
¶ Sicut autem ns rgoq id qð dñs dʒ ſeruo

— Inõ põt peti niſi dñs expſſe dixerit
Rõẽ qñ legat peculiũ videt᷑ legari qcꝗd eſt in peculio ⁊ actio
nes peculiares ↄ debitoꝛes.qʒʒ dñm nõ erit actio.iõ non pot
peti niſi ↄ debitoꝛẽ peculiarẽ. Itẽ actione ex teſtõ nõ põt peti
qꝛ dñs expᷣſſit aliquã q;titatẽ quã tanq; debita legaret ſʒ com
eſari põt.q; ins cõpẽſãdi bñ ẽ qſitũ ad id qʒ dʒ in peculio.
oc uoluit dicẽ Ro.qtũ ad cõpẽſationẽ ſufficii dñm nolle.

An a quando dominus. isdd?

C.

declara ut in glo.⁊ bene.

lio ſuo ſe debẽ ſeu dñs fuo.nõ ꝓpter hoc efficiũ debitoꝛ.cõcoꝛ

dat.l.nõ ſolũ.S.f.S. de pecul.le.ꝓ hoc facit qð dicit nuda rõ
non conſtituit debitoꝛẽ. ut.l.nuda ratio.j.de dona.⁊ ibi dixi.

tene ment. Fonn
()Eniqz. Qm ſtichum. gu⸗

. ꝙ dñs ) ſᷣuũ ſuũ nõ hẽbit actionẽ. ⁊ ſic videt ꝙ non
poſſit repetẽ id qð fuus debebat.⁊ ea qᷓ vidiſtis.S.e.l.ſipecu/
liũ.S.ſicut autem. Rñdeo ſeruus hic nõ aget cõtra ſeruũ cum
actio deficiat. ſed heres ipſo deſiciẽte dabit cuilibet peculium

ſuũ.ita dicit glo.⁊ bñ que glo.incipit ⁊ ſic apud heredẽ rema⸗/

nere. Iſta glo. eſt poſita in ſequenti.S.⁊ hoc ſi heres vult.als
ſeruus non poſſet agere contra heredem pꝛo eo qð ſeruus de

bebat. ſicut non poſſet pꝛo eo quod dñs deberet ut vidiſtis in

S. ſicut autem.

Interdum . Que inducunt᷑ ad diminutionẽ operã

SNitEe OIur augmẽtũ qñ als diſpoſitio nõ poſ/
ſet habere effectum. h. ð. Cõcoꝛdat.l.ꝓculus in pn.S.de uſu/
fruc.Cõtra hoc videt᷑ tex.expᷣſſus in.i.cũ tale.S.falſã.j.de cõ/
di.⁊ de.Ego rñdi ibiſic.q; illa diſpoſitio põt habere effectum
per ſe. grauauit eni ibi heredẽ ꝙ daret.iõ lłʒ titio nil ſit legatuʒ

tñ heres dare põt.h̊ vo nõ hʒ effectum illa diſpoſitio niſi pecu

liũ ſit legatũ.grauauit enim ſeruum ꝙ daret cẽtum ex peculio
quem grauare nõ põt niſi peculiũ legauerit.q; nil hʒ ſeruus.
Iſta ratio nõ videtur cõcludere.qꝛ lʒ dñs nõ legetpenlion

ſeruo tñ nõ põt eum grauare eo modo quo hic dicii legãdo ei

libertatẽ.ſi heredi uel alij cẽtũ dederit ⁊ põt ei ꝓmiſſũ de pecu
lio dare.nec tñ lex dicit ꝙ videat᷑ ei legatum peculium.ut.l.iij

S. fi. S. de cõdi.ob ca. ⁊.l.iij.S.⁊ parui.j.de ſta.lib.Sol.ex eo

qᷓ teſtõꝛ hic dixit ꝙ cẽtũ daret herediuel alij vult ꝙ libere poſ

ſit dare de peculio.⁊ ſic ſibi videt legare qꝛ als dare nõ poſſet

inuito herede.ut.d.l.ij.S.fi.S.de cõdi.ob cau. Sequẽtem.S.

S quod ſe eruo; Hic eſt bonus caſus

*⁊ menti tenendus.

CAi anſ MNõ in hoc.S.uos ſcitis ꝙ in
(Si conſeruum. actione.l.aqꝗł.fit cõdẽnatio in

Trãſpoſitio nerbop legatum non
(N Didam. vitiat. h.d. Nõ tex.ibi nec gcq;ᷓ

duplũ 5 negãtẽ. illud eſt uerũ in ↄdẽnatione que fit ꝑ iudicem
iʒ qñ ipſa lex cõdẽnat videt᷑ fieri ↄdẽnatio ð ↄñtẽtẽ.uel uerius

ʒnõ negãtẽ. ⁊ ſic in ſimplũ ut h ⁊.l.ſʒ ſi danũ.S.ſʒẽ qõnis.õj.

de pecul.⁊ hoc tene mẽti ꝓpter ſtatuta qᷓ imponũt penã ipſo

iure qꝛ nunq; auget pena negãtẽ.q; ↄdẽnatio videtur ſieri
tanq cõtra nõnegtẽ.⁊ ideo pena in negatione nunqᷓ; auget

peculium In terra ña eſt ſtatutũ ꝙ

debitũ ⁊ creditũ teneat.eſt ne aliqð remediuʒ ne em/
ptoꝛ teneat᷑ ad debita. Certe ſic ꝙ emat oẽs res ſingulariter.
caſus eſt hie nõ.⁊ mẽti tenendus.
. Moõne hoc eſt ↄtra regulam cato

uodʒ. nianã. Rñdeo hic loqtur de lega

o facto ſeruo. quo caſu cedit ab adita hereditate. q
caſu regula catoniana nõ hʒ locũ.ſecus putarẽ ſi eſſet legatuʒ
factũ extraneo.

. Fese ſta. l. eſt glo. legis.j. S. o.
AVnc inutile. t Aorlea eo.

Igð ibi nõ. intelligas.l. iſtã qñ fuit legat ſeruus cũ pe/
culio. u uel fuus? c
latiue.ut.l.cũ dñs.S.j.j.e.⁊.S.e.l.j.dixi in.l.aliter atq;.S.eo.
AQuero q legat᷑ ſeruus ueſtit in quo differat a legato ſer/
ui cũ peculio. DPicit glo.q; poſt moꝛtẽ dñi moꝛtuo ſeruo ueſtis
nõ põt peti lʒ poſſit peti peculiũ. Itẽ ueſtes habent loco rerũ

coherẽtiũ.nõ dico acceſſoꝛiarũ.ſicut claues uł clauſtra dom2

Ego nõ video ꝙ iſta lex poſſit aliter intelligi ſuſtinẽdo iſtam
glo.qᷓ; iſto mõ.ſcllicet ꝙ ueſtimẽta nõ poſſint peti actione ꝑſo
nali. qꝛ nõ vident᷑ legata ueſtimẽta qꝛ accedũt fuo tanqᷓ; pars
ei.ſʒ rei uẽdicatione bñ pñt peti ut coꝛiuʒ ⁊ coꝛnua.ut.l.moꝛ/

tuo.S.ᷣde le.ij.⁊ in hoc differt legatũ ſerui ueſtiti ⁊ legatũ ſerui

cũ peculio.Et ſic nõ qñ legat᷑ fuus ĩtelligit legat ueſtitꝰtanq;ᷓ
neſtis ſit coherẽs ipſi ſeruo.Et ſᷣm hoc facit ad.q.an ille q ta/
git ueſtimẽta dicat᷑ offẽdere in ꝑſona.Et dixiin.l.j.S.in hociĩ
terdicto.ff.de no.ope.nũ.⁊ eſt tex.in.l.j.de his qui deie.uel ef
ſu. ¶ Itẽ nõ ꝙ participiũ ueſtitus cõiũgit acceſſoꝛie in his re

bus que cõſueuerũt accedere.dixi.S.ti.j.l.ſicui.facit ad.l.iſtã

5.depo.l..j.F. que depoſit.

Ntc. ¶ Op.õ.de uſuſruc.l.quotiẽs.pmo rũſo.Solu.

ibilogꝗtur in uolũtate dubia ubiinſpicit᷑ oꝛdo.hic in uolũtate

certa

— — —— — — — — —8—

EH I eęmerit oĩa bona alicuius ad

ſee ſuiſſet legatũ peculiũ tm.uel fuus ⁊ peculiũ copu-

R

0
rö

n

6
de

ni
,

B Pe peeu. legs.

certa. ¶ Item op. dele. ij 5. igs. . de vulga. ? pupil. So. ne

ibi. ¶ Quero dicit aduocatin libello. peto talẽ ad ſatiſtaciẽ
dũ cõpelli ⁊ cogi ⁊ ad pᷣdicta cõdẽnari.¶ Op.ꝙ libellus nõ

nalet. qꝛ pꝛius petit executionẽ q ſniaʒ. Contra.l.j. C. de ex.

re.iudi.x.l.ſi cũ nulla de re iudi.tñ iſte tex. pꝛobat ꝙ ualet ibi
dũ dicit rñdi in coniũctis.⁊ pꝛo hoc.õ.de here.inſti.l.talẽ. S.j.
t. l. ij.S. ſed ⁊ ſiqs.ð. de vulga.⁊ pupll.
— Eruo Beneriꝑ ſpetiẽ in aliã traſlatã deroga
= etur. h. d. ¶. Mota tex. ibi neq; referre.

- ¶ Op. ꝙ ancilla q erat in peculio debeat cõicari vl
eẽ nentriꝰ.ut.l.titie textoꝛes in pn.S.de le.j.x.l.ſeruus urba⸗/

nus. 5. f. S. de le. iij. Dicit gl. H generi ꝑ ſpetiẽ derogat qſi le⸗
gatũ peculij ſit ſpeties. ſ legatũ ancillarũ ſit genꝰ.ſed in ↄꝛijs
utrũq; erat gen. At iſta ſolutio pcedat opoꝛtet te ponere ꝙ

in peculio erat tm̃ vna ancilla ⁊ nihil aliud. ⁊ ſic peculiũ erat

ſpeties quo ad legatũ oĩum ancillaru.ſʒ ſi in peculio eẽnt plu
ra alia.tuc legatũ peculij eẽt vnũ gen ꝑſe.⁊ legatũ ancillarũ
eẽt aliud gen. Sʒ itelligẽdo ꝙ, utrucq; eẽt gen. dic ad ðꝛiaj
ll. ꝙ H dicit ancilas ſuas.vñ no viderlegare illas ꝗqᷓ ſuti pecu

lio. ut.l.ßuos.S.fi.S.de le.iij.⁊ ſic vbũ ſuas tollit ꝛiuũ.¶ Op.

de. l. qſitũ. S. fi. . de fu.inſtruc.ubi videt ꝙ ancilla debeatur
ei cui ẽ legatũ peculiũ. Rñdeo uerbũ ſuas poſitũ in tex. tollit
ↄꝛiũ.q; in peculio videt eẽ vicarius ꝗ nõ dicit eẽ ſuus.ut.d.l.
fuos..j.¶¶ Vltimo nõ ꝙ qñ vnilegatur genus alteri ſpeti/
es non diſtinguii qð pꝛecedat.

FSii QAuod dñ̃s ſoluit pꝛo vicario quem
TLichus. cauſa noxali defendit de ipi vi/

carij peculio totũ deducit.⁊ de peculio oꝛdiarij uſq;

ad eſtimationẽ vicarij.qð vo alius pꝛo vicario ſoluit de ipſiꝰ

vicarij peculio tm̃ deducit.de peculio oꝛdinarij nullo modo.

Itẽ nemo ẽ in peculio ſuupſius.h.d.l.młtũ notabil ⁊ ſubtilis.

HMNõ tex.ibi quicꝗd enĩ ⁊c. Iteʒ nõ tex.in fi.vbi videt᷑ ꝙ cer/

te ipſe ⁊c. ¶ Op.ad pn.x videt ꝙ nõ poſſit repeti niſi ea qus

titas qᷓ expediebat ſolui pꝛo illo pãphilo defeſo.ut.l.utiles.s.

de petitiõe hereditatis.ubi dʒ fieri qð ẽutili. Dicit gl. ibi co
nenit ali.Hipemet pꝛo ꝗẽ ſolutũ. AVñ nõ põt dicẽ no eſt utili
ter geſtũ cũ ſit defeſus. hoc colligit ex duab gl. poſitis. vna
ĩcipit ⁊ ſi plus.ᷣalia ĩcipit ipſi oꝛdinario.q̃s gl.ſigna q ſunt ual
de notabiles ⁊ mẽti tenẽde. er hãc.l.dico ꝙ ſi ſuit ↄ dẽ=na

tus aliꝗs ad mille ⁊ ſi nõ ſolueret amputetĩ ſibi pes uel manuj

uel aliud dʒ fieri in ꝑpſona. mõ aliqs amic'ſoluit ↄdẽnationeʒ

aĩo repetẽdi.iſte dicit ꝙ nõ vult reddẽ. qꝛ dicit melierat mihi
pes amputareĩ qᷓ; ꝙ tata pecunia ſolueret.Certe nõ põt di
cere utẽ tex.hᷣ ⁊ gl.notabilis. Itẽ ſi aligs fuit cõdẽnatin cen

tũ.⁊ ſi nõ ſolueret eẽt exbãnit.ſi aliqs ſoluit pꝛo eo nõ põt di/

cere ꝙ nõ expediebat ſoluere.q; poti expediebat eẽ exbãni ⸗
tuʒ. ut h. Jã vides qñ fit tranſmutatio de vno dñio ad aliud
nõ põt dicẽ nõ debuiſti pꝛo me ſoluẽ.ſſic ⁊ ubi fit trãſlatio de
vna ciuitate in aliã.ille pꝛo qͥ ſt ſolutio ne fiat trãſinutatio de
vna ciuitate in aliã nõ põt dicere non potuiſti ſoluẽ pꝛo me.?
hoc nõ. generalit pꝛo oĩ eo qdð tãgit pſonã uel libertatẽ nel vi

tã uel ciuitatẽ ꝙ ille pꝛo qᷓ ſoluit nõ pot dicẽ nõ eẽ utilit geſtuzʒ

ut h. qdð tene mẽti. Ya. de are.iduciti ar. ad.q.de ſilio pꝛo quo

—

pẽ viuẽs ſoluit cõdẽnationẽ.an dʒ cõputari de parte ſua. Et

dic hᷣ ẽ ar. ꝙ ſic.⁊ nõ dic plus.nec alij doc.aliqd dicũt.videt

tñ ꝙ Gull.de cu. ponat hãc õnẽ. S.de ↄdi.ĩde.l.frat᷑ a fre in
Hi.ſy alio caſu loqtur videte. Ad euidẽtiã ſciat qp.l. cũ duob?.

⸗ 71— — .

S. idẽ rñdit.S.pꝛo ſocio.loꝗtur qñ ſili ſoluit poſt moꝛtẽ pẽigs.
ſ nra.q.loqtur qñũ pv viuens ſoluit pꝛo eo. MDꝛo cui declara
tione pmitte tria.qũq; fili cõmiſit maleficiũ viuo pꝛe.⁊ tñ nõ
ẽ cõdẽnat nec ſoluta cõdẽnatio.qũq; viuo pẽe comiſit maleñ

— —

ciũ ⁊ ẽ cõdẽnat.tñ nõ ẽ ſoluta cõdẽnatio.qũq; viuo pꝛe ↄdẽ
natſuit ⁊ odẽnatio ſoluta ꝑ patrẽ. ꝛimo caſu nec fil nec

pꝛ tenet. Scðo caſu ſine dubio ipſe Hn tenen⸗ parte ſua ex
cõputare ut illa talis obligatio ex delicto deſcẽdẽs nõ dʒ ullo

mò pꝛcʒ uel ei pʒimoniũ reſpicẽ cui cõditionẽ nõ põt facẽ de

terioꝛẽ. ut.l.ſifliꝰ.C. de pac.x.l. ð iuril.in fi.cũ.l.ſe.ö. de pac.
actio ex maleſicio nõ dat᷑ de peculio.ut.l.ij..ſi ex cauſa.

ʒ.de pecul.iõ ſi fili hẽbat peculiũ ꝓfecticiũ bona pꝛis nõ po⸗
terũt exigi.q ſi fli hẽbat peculiũ bñ poſſet in peculio fieri exe
cutio.Rõ qꝛ actiones deſcẽdũt ex malefcio dãtur õ patrem
B ʒ.de pecul.facit.l.⁊ ſi ↄdẽnatꝰ
S.dðe noxa. Tertio caſu aut fili hẽbat peculiũ pſecticium aut
aduẽticiũ aut nullũ. Si pfecticiũ de illo videt eẽ ſolutũ.x de i
lo ſit deductio ut h. Si aduẽticiũ.tũcidẽ.qꝛ de ũlo videt facta

de peculio.ut.:.ijj.S.idẽ ſcribit.

ſolutio. ut. l.nẽſeni. S. de nego. geſt. Cũ eni pẽ ſit legitimꝰ ad/

miniſtratoꝛ. ut.l.j. C. de bo. ma. ⁊.l.j. C. de bo. qlib. in dubio

adminiſtratoꝛio noiĩe videt ſoluere.ut.l.poſt moꝛtem. S. qñ ex

ſac. tn. T.l. cñ vnꝰ. 5.j.õ.de admi.tu. Et ſi pꝛedicta peculia nõ
ſufficerent idem ẽ quod dicet᷑ ſtatim qñ nullũ habet peculiuʒ.
HNã qñ nullũ peculiũ hẽbat.tũc dic ꝙ aut pẽ ſoluit ex neceſſ⸗
tate qꝛ ſideiuſſit pꝛo ſilio.vñ ex neceſſitate ſoluet.⁊ tũc cõputa
bit in partẽ ipſius ſilij.ar.S.fami.her.l.pẽdes.S.ſiliꝰ. Natio
qꝛ in neceſſitatibꝰ nemo videt᷑ eẽ libalis.ut.l.rẽ legatã.j.de adi
men. leg. ⁊.l. cũ qõ. S. ſi..ad.l. fal. Aut ſoluit ex voluntate. qa
pꝛo eo nõ ſideiuſſerat.nec ꝑ ſtatutũ ciuitatis cogebat.⁊ tũc vi
det᷑ cauſa pietaᷣ cõcedẽ nec a filio potit repeti.ar.l.j. C. de ne/
go. geſt. c.l.is q.S.de nego.geſt. Et facit ad Ipdicta. l. ſi fil?.
qð ibi notat.C. de nego.gel.Et pᷣdicta va qñ ſili delinqt. ⁊ ſic
ex ſuo delicto opoꝛtuit patrẽ ſoluẽ. Si vo ponam eũ captũ
a latrũculis ⁊ ab hoſtib X pa redimeret eu.tũc videt᷑ facẽ off
Qo pietaſ.nec ex hoc fili tenerer.ut.l.liber capt. C. de capti.
⁊ poſtli.reuer.x ita loq̃tur ꝗcqd dicat Guil.i.d.l.frata frfre.
122 ſeruo . de.l. ij. F. contrarium. õ. de
dvo. ple. So. ibi manumiſit directo.
Hh per ſdeicõmiſſu. x iſta ẽ uera ſſo.
eE mi Facit.õ de pac.l.tres
Em dominus r waure
Itoe CDOp. ꝙ manunuſſione fuoꝝ exti
i imento. ifc peculij.ut.s.e.l.j.Glo.
ſol. notabiliter. ¶ Sed tuc op. quõ põt actione ex teſtõ. quia
manumittẽdo ĩter viuos vider peculiuʒ cõcedere. ut.l.j. C. de
pe.ei ꝗqli. Rñdeo duob modij.pᷣ h iõ pt agi actiõe ex teſtõ
otinet plu qᷓ; actio ĩter viuo.ut.l.iij.S.ſi rẽ.S.de le.ij. Al
dic ꝙ id qð dicit manumittẽdo iter viuos peculiũ videi cõce
dere. uerũ ẽ niſi alit de peculio diſpoſuerit ſʒ h alit᷑ diſpoſuit in
teſtõ. vnde manumittendo nõ videt peculiũ cõcedere.
ilin Inutilis diſpoſitio circa ſpetiẽ ſa cta inter viuop/
2 der ogat generi.h.d.Cõtrariũ eẽt ſi in vltia vo
lutate diſpoſitio ſpetiei eẽt inutilis. ut.l.fi.S.f.de au.⁊ ar.le. ?
nõ. in. l. ij. F. n. . de le. j. ? dixi i. l. qſitũ. S. pe. x ſi. S. ti.j. ¶ Vl
timo iſte tex. ſacit ad.q.utrũ ſiliuſſamil.poſſit debitoꝛes pꝛiis
liberare.⁊ ſic eo facto pꝛefami.pᷣiudicat ſibi. Et videi ꝙ ſic.ut
hix.l.i cũ optio.. de op.le.x.l. iij. S.idẽ qri᷑ ut ait ſabinu.Sõ.

c. In Zↄꝛiũ facit. l.j. S. qd ait p̃toꝛ uolũtate.j.quoꝝ lega.⁊.l.cuũ

ita. S. fi. S. de le.ij. x no.gl.in.l.nec nos.C. de capti. Ita dicit
Di. de iſta qõne videt᷑ caſus in.l.⁊ ſuũ.S.ſed ⁊ ſiqs.⁊.S.ſeq̃n/
ti.ð.de pac. Oꝛeuiter puto ſiqgẽ ſil hʒ aliqu ſpetiẽ de pꝛe/
ſenti ↄtra debitoꝛes pꝛnos.qꝛ ſibi ſũt obligai ſub cõditione.
tũc põt ſacẽ liberationẽ q̃ eo facto pꝛeſa.ſibi piudicat.ut.l.⁊
ſuũ.S.ſed ⁊ ſiqs.S.de pac.⁊.l.ij.S.qð ſi in pꝛis in ſi.s.ſo.ma.
Si uero nulla ſpem bʒ niſi ſuccedẽditũc iſta ſpes nõ attẽdit.
⁊ ab iſta ſpe nõ põt liberare qꝛ nõ attẽdit talis ſpes.ut.l.poſt
emãcipationẽ deli.le.ad idẽ.l.j.S.qð ait p̃toꝛ uolũtate.j.quo
rũ le.ᷓpõt ſe obligare.ut ſi hes erit ꝙ nõ petet lʒ hoc faciẽdo
ſoꝛte eẽt indignꝰ heditate pꝛis.ð ut.l.fi. C. de pac.x.l.qdã in ſi.
⁊.l.ſe.j.de do.C.j.de his q.ut indignis.l.ij.in ſi. bde.
J9 ſticho. Iſtam.l. declara ut dicit glo. x.

mi ¶ Op. de.l. cũ qõ. C. de le. So.
O mus. Kibi oqtur qñ legauiteãdẽ rem
pluries ſub eadẽ appellatiõẽ h ſub diuerſis. qꝛ pᷣ ſub
noie peculij.ſcdo ſub noĩe vicarij ſpetialit ⁊ iſta ẽ bona ſo.pꝛo
q̃ facit qð nõ.j.de ſti.ſer.l.ij. Dices tu.nõne cũ legat vicariuʒ
iſtud ẽᷓ nomẽ peculij. Rñdeo illud nõ ẽ pꝛopꝛie peculiũ ſ q̃dã

— —

demöſtratio q reſpicit ſeruũ. Alij alit dicũt ⁊ legũt hãc.i. alio

mõ de q̃ lec nõ curo qꝛ nõ cõtinet utilitatẽ.

Dminus ſticho. Pumno lus geſſt

libertus decedit ⁊ inſtituit patronum pꝛo dimidia. tertio dece
dit patronus ⁊ libertatẽ dedit fuo ſub cõditiõe ſi rõnes reddi
genit de his que geſſit in bonis liberti.q̃rto deceſſit ſeruusred
d itis ronib ⁊ reliqs ſoluj ⁊ ad libertatẽ pꝛoductis. Queſtio
c an heres pꝛoni teneat cedere actionẽ hẽdib agẽtib otra de
ditores pꝛo quibus ſoluit.Et dicit ꝙ tenet᷑.ita ponit caſũ Di.
⁊ bene nö.

Teſtamento codicillis. ois dztvo

lio ſi talis erat dñi conſuetudo.h.d. ¶ Op. ꝙ talis ſcriptura
ſeu conſuetudo nõ dʒ inſpici.ut.l.cũ certũ.S. de vi.tri. ⁊ oleo
lega. So. ut ibi. ¶ Itẽ op.de.l.peculiũ.S.ſicut.S.eo.So. 5

ꝓpter conſuetudinẽ. 2 82 —
Cornig Serui;q teſtatoꝛ iubet nõ debẽ ſcrutari ⁊ ſ
Serui 4

ene inquiſitione eẽ eis nõ videt᷑ legare peculii
nec reliqua.h.d.¶ Nõ mirabilem tex.ad ſtatutum quod di/
cit qꝛ talis officialis nõ debeat ſindicari nec ſuper eum inquiri

„

quia nerum eſt niſi pꝛo reliquis ex eo quod remanſiſſet penes
eũ de bonis cõis.ut hᷣ qdð tene menti.facit.l.ſi ſeruus uetit.S.

dele.j.l. ſigs rõnes. .de li. le. t. l. aurelius. 5. j3.e. ti. T.l. quidaʒ

decedens.S.de admini.tu.

. Ii QAuod 5 ꝛo fllio ſtipulat in pꝛoſecti
De fili. 1o pecu dubio ei cõcedere videt᷑

. bona lex ⁊ mẽti tenẽda. Ad hoc ſacit.l.qð ſru
ctuarius de acqrẽ.re.do.vbidñs dãdo fᷣuo videĩ in dubio ſi/
bi cõcedere in peculiũ.⁊ hocẽ uerũ qñ pꝛ ipſe ſtipulat pꝛo ſilio
tũc enĩ cũ nulla traditio uel aliqd qð pꝛo traditione ſit interue
nerit videt᷑ in peculiũ ꝓfectitiũ cõcedere.facit.l.j.C.de caſtrẽ.
pecu. Sed ſi pater faceret ſili ſtipulari.an tũc videreĩ potiuj
donatio q; peculiũ pfectitiũ. Dic ut dixi in.l.ſi pater in pꝛin.

j. de dona. Ja. de are. dicit ꝙ ſi pater aſſignat nilijs ſuis pecu
liũ nec dicii iure inſtitutionis ꝙ teſtamẽtũ ualet. Sed quid ſi

reliquit iure falcidie filio.Certe ualet ac ſi diceret iure iſtitutio
nis.gl.ẽ in.l.ſ patronus.S.j.j.de donas.
(¶(¶ Depenu legata. Rubꝛica.
—R XOzZi dilegatũ penale incipit a pꝛeceden/
Laoti diſpoſitione ipſũ legatũ eſt in p̃ſta/
tione non in petitione quo ad executionis effe
ctũ ⁊ moꝛa põt purgariuſq; ad lit cõteſta.uel
diẽ a teſtatoꝛe ſtatutũ ſiue legatũ ſit vnũ ſiue in

annos ſingu

nmnos ſingulds. h. d. Diuiditur. pmo ponit thema ⁊. q. Se/
cũdo rñdet qñ legatũ ẽ vnũ.Lertio quado legatũ ⁊ pen ſũt

in annos ſingulos.Quarto qñ legatũ ẽ in annos ſingulos pe
nus ẽ vna.ſcda ibi ſiquidẽ.tertia ibi ꝙ ſiin annos.q̃rta ibiꝗd
ergo uſq; ad f. ¶ Auero q legat᷑ penꝰ⁊ ſi nõ fuerit datũ ali

uid nole pene an ſint plura legata uel vnũ.Gl.dic h ⁊ vitas

c. aut incipit a pcedẽti cõditione ⁊ ẽ vnũ legatũ.h̊ ẽ caſus i.l.ſi

ne p̃ſinitione.j.q di.le.ce.⁊ ita debet ĩtelligi...j.S.itẽ ſi ita in
fſi. S.j.ad.I.falcidiã. ¶ DHicit h ꝙ ſola pecunia ẽ in obligatiõe.
q̃ro utrũ penꝰ ante moꝛã ſit in obligatione ciuili ⁊ nali.Gl.q

penũ in fi.j.q di.le.ce.⁊.l.ita ſtipulat.j.de v.ob. Siuero in

cipit a pꝛecedẽti diſpoſitione duo ſunt legata. ut.d.l.ſi penũ ĩ

pn.ſed q; vna p̃ſtatio ſufficit qũq; videt vnũ legatũ.ut.l.cũ ſi/

ſic in.l.ſi penũ.j.qñ di.le.ce.lʒ aliter qdã dicãt.j.ad.l.fal.l.j.S

ſitẽ ſi ita ⁊ male. ¶ Quero utruʒ ipſa pen poſſit peti. Lex.h

videt dicẽ ꝙ nõ. ⁊ habes gl.in.l.j.S.itẽ ſi ita. j.ad.l.fal. tãgit in
l.ſi duo ſocietatẽ.S.pꝛo ſo. ¶ Cõtrariũ.j.de actio.⁊ ob.in.l.

obligationũ fere.S. f. So. aut 35 vult petẽ penũ quo ad effe

ctũ.ut ipſ inuito hẽde cõſequa

pmü legatũ nouet?᷑ per penalẽ ſtipulationẽ ⁊ in illa trãſtunda

tur ut h ⁊.d.l.ſi penũ.⁊.l.j.S.itẽ ſi ita.j.ad.l.fal.patet qꝛ non

õt neri cõdẽnatio.⁊ ita dʒ itelligi h.ſed quatũ ad effectũ in/
ucẽde moꝛe uel nouationis põt peti.ut.l.obligationũ ſere in

fi. j. de acti. ⁊ ob. ⁊ quod ibi nõ. ⁊ ita diẽ Oldra. ⁊ ita ſcripſi

in.l. ita ſtipulat in ſi.j.de uer.ob. ¶ Itẽ dꝛ h ꝙ gqs põt ſolue
re penũ donec lis cõteſtet.qᷓro utrũ poſt litẽ cõteſtata ꝗs offe
rendo penũ liberet᷑a pena pecuniaria. Reſpõdeo aut lis ẽ cõ
teſtata ſuꝑ pecunia.⁊ tũc poſt li.ↄte.amplius nõ admittitur
purgatio moꝛe ut h.ibi cũ eo lis de pecunia cõſtet᷑.ita dʒ ĩtelli
gi. l. ſi inſulaʒ.j.de v. ob. ⁊.l.ſi ita ꝗs.S.ſeia de vbo.obli.⁊ qð
ibi notatur. Sʒ ſi lis nõ eẽt cõteſtata ſuꝑ pecunia tũc admitte
ret᷑ purgatio moꝛe etiã poſt li conteſtationẽ.qꝛ reus qñcũq;
offerẽdo id qð petii liberat.ut ĩſti.de perpe.⁊ tẽp.act.in fi.⁊
l. interdũ.j.de vbo.ob.qʒ gl.aliter ibi dicat.⁊ nõ bene.ſj ĩ hoc
ẽ dꝛia.qꝛ lite cõteſtata ſup pecunia nõ ſufficeret ſola oblatio.
ut. l. ſed ⁊ ſi alia die.S. de cõſti.pe. Sʒ reqret᷑ oblatio ⁊ ↄſigna
tio qᷓ haberet viʒ ſolutionis.ut iſti.de ꝑpe.⁊ temp.act.S.ſ.⁊
de hoc dixiin. l. ſi inſulã. j. de vbo. ob. ¶ Quero dã h ꝙ põt
purgari moꝛa donec lis ↄteſtet niſi aliud tp̃ᷣs ⁊c.q̃ro exẽpluʒ
qñ ẽ ſtatutũ tpᷣs ex mente teſtatoꝛis diẽ gl.qũ iuſſit aliqd dari
de fructib futuri anni. Iſta glo.videt expᷣſie ð opi.oĩuʒ doc.
dicẽtiũ ꝙ euẽtus oditionis quẽ ĩ moꝛa nõ cõſtituit.ita tenent

Ddoc. in.l.in minoꝛũ.C. in ꝗ.cau.in inte.re.nõ ẽ ne.⁊ Guil.de

cu.in.l.qdð te.ð.ſi cer.pe.dixi in.l.quotiẽs in diẽ.j.de vᷣbo.ob.
⁊.l.ita ſtipulat.e.ti.ſed cõſtat ꝙ qñ legatur fruct futuri an/
ni obligatio ẽ cõditionalis.ᷣut.l.j.in fi.j.de cõdi.⁊ demõ.male
ergo dicit iſta gl. DHꝛeuiter uel dicam ꝙ iſta gl.nõ poſuit bo⸗
nũ exẽplũ ſʒ ẽ ponẽdũ ꝑ.l.nec ſel.S.ſi in habitatione.j.qũ di.
le.ce.uel ſuſtinẽdo gl.dicẽ̃ ꝙ h fructus ſuturi nõ fuerunt adie/
cti obligationi ſʒ executioni.⁊ ſic natiuita obligatiõis nõ diſ
ſert. ut.l.qda teſtõ.S.de le.j.⁊.l.luti de ali.⁊ ci.le.dixi plene ĩ
l.ĩter ſtipulãtẽ.S.ſacrꝗ.j.de vᷣbo.ob.⁊ tũc iſta gl.ſine ſcrupu/
lo ꝓcedat.¶ Itẽ dꝛ h ꝙ poſt lit ↄteſtationem purget᷑ moꝛa.
ꝗro utrũ ante euentũ diei expᷣſſe uel tacite uel antelitᷣ ↄte.poſ/
ſit purgari moꝛa. Aidet ꝙ nõ q; eſt adiecta pena ergo ⁊cut

Depe legs.

⁊ nõ põt.qꝛ cũ poſt litẽ cõte.

l. magna. C. de vhen. ? cõmit ſtip. Cõtrariũ dieo ꝙ admittũ

—

pur gatio qñ ẽ adiecta pena tm. ſec ſi eẽt adiecta dies ⁊ pena

ut ibi. Fallit in iudicijs ſm maãm.i.⁊ ſi poſt tres. Secũdu hoc
habetʒ hic qũ pncipis diſpoſitio ẽ nouata ꝑ penalẽ admittitur
purgatio moꝛe ante litis cõte.caſus ẽ hic.⁊ nõ ꝙ ſi ſit adiecta
pena ⁊ dies expꝛeſſa uel tacita non amig hur gti ut hic.

uero utrũ ſit diffe⸗

¶Muod ſi in annos. Cnd ãdo pena uel

penus debei ſingulis annis vl qñ ſemeltm. Blo. videt dicere

ꝓnõ in gl. qͥ incipit. ſed certe ⁊c. poſita in pcedenti uer. Illud

nõ videt᷑ uerũ.nã qũ ẽ vnicũ tm legatũ admitti purgatio uſq;
ad lit᷑ cõteſtationẽ.ſed qñ ẽ in ſingulos annos cũ habeat dieʒ

nõ videt᷑ ꝙ admittat᷑ purgatio pꝓpter diẽ. ut qꝗdã habẽt h ad/
ditionẽ Hi.ſed nõ credo Hi. dixiſſe.q; puto ꝙ admittaĩ pur
gatio ante litᷣ cõte.nã qð dẽ qñ dies apponit᷑ euẽtus diei oſti⸗

tuit quẽ in moꝛa intellige de die appoſita cauſa differẽde ſolu

tionis. ſecus ſi cauſa multiplicãde obligationis. ut in legato iĩ
ſingulos annos. nã nõ ẽ cõgruũ q; eodẽ tꝑe oꝛiaĩ actio ⁊ mo
ra cõſtituat.ut.l.quod dicim.j.de ſolu.⁊ iõ admittit purga/

tio nſq; ad lit cõte. ut h. niſi poneres appoſit eẽ ali dlẽ cau/
ſa differende ſolutionis. ut ſi dico in annos ſingulos ĩ paſcha
te. q; poſt euẽtũ diei appoſiti cauſa differẽde ſolutionis nõ ad

mittit purgatio. ¶ Venio ad quartã partẽ ⁊ quero utrũ quã
do ſũt plures pꝛeſtationes ſtatim cũ eſt ceſſatũ in vna cõmit/

tatur ſtipulatio penalis in oĩb. Hꝛeuit dic qñq; diſponẽtes
ut teſtatoꝛ uel alij ↄhẽtes apponũt diſpoſitionẽ per noĩs colle
ctiua.utputa ſi oĩs pecunia data nõ erit tũc cẽtũ dabis nomi
ne pene.uel ſi ſua quaq; die pecunia ſoluta nõ erit tãtũ dabis
que dictio ẽ nomẽ collectiuũ.ut.l.hoc articulo de here iſti. tũc
nõ cõmittit ſtipulatio niſi elapſo toto tpe.ut.l.ſi neceſſariaꝭ S.
ſi annua in pn.S.S.de pig.act. QAuãdoq; apponũ diſpoſitio
ſtipulationis penalis ꝑ uerba diſtributiua ut ſic.ſi aliqua pe/

cunia nõ fuerit ſoluta termino ſuo tãtũ dabis noie pene. tunc
ſtatim cũ eſt ceſſatũ in vna cõmittit ſtipulatio ꝓpenalis in totũ

ut dicto. . ſi annua in fi. Quãdoq; ẽ dubiũ q uti uerbið ſim
plicibus.ut ſi ſolutũ nõ ſuerit tãtũ dabis noĩe pene.⁊ tunc vi/

dei mẽs diſponẽtis ut ſtatim cõmittatur ſtipulatio penalis in
totũ.h ẽ caſus nõ. ⁊ mẽti tenẽdus.hic ẽ quartus caſus indubi

tabilis qñ pena particulariter adijcit cuilibet particulariſolu/
tioni de quo ſequit. S. ꝙ ſiin annos.S. ꝓxi.⁊.l.lecta.S.ſi cer.

pe. ¶ Altimo nõ. ꝙ ex h repꝛobaĩ᷑ opi. Ni.⁊ Frã.accur.⁊

Buil.in.l. pdia. S. de act. emp. ubi dicit ꝙ pctu bonefidei nõ
nouat᷑ ꝑ ſequẽtẽ ſtipulationẽ penalẽ. ſecus in pctibꝰ ſtricti in⸗/
ris. hoc non videt᷑ uerũ ut hic ⁊.l.j.S.itẽ ſi ita.j.ad.l.ſal.⁊.l.ſi
penã.j.qñ di.le.ce.nã ſcitis ꝙ legata habent naturã ↄctuum

bonefidei.ut.l.in minoꝛũ.C. in qui.ca.in inte.re.nõ ẽ neceſſa⸗

ria. ⁊.l. ſeia in fi. S. de do. cauſa moꝛ.⁊ tamẽ videtis ꝙ ꝑ ſequẽ
tẽ ſtipulationẽ nouantur.qð plene examinaui in.l.ita ſtipula
tus in ultimis Sꝛijs.j.de uer.ob.dic ut ibi dixi.¶ Quero ſta/
tutũ dicit ꝙ ſi aliquis extrax erit ſanguinẽ in platea amputeĩi᷑
ſibi manus niſi ſoluerit cẽtũ.uſq; ad quatũ tẽpus poterit ſolue
re iſta centũ. Pic ut.l.itẽ ueniũt.S.j.S.de peti.here.ubi inuit
ꝙuſq; ad ſententim. ⸗
Di enum Eſculenta ⁊ poculẽta ad uſuʒ
gq. Mpe. opʒiſfami.⁊ amicoꝛũ ipſius in/
gAQAeſinite legato penoꝝ cõtinẽtur.ſpale vo legatuʒ ad
ipſiꝰ uſu reſtringi.⁊ ſi anida pen leget nulla uaſa cõpꝛehẽdit.
liꝗda vo vilia tmn uaſa cõpꝛehẽdit.⁊ ſi legatũ penoꝛuũ extiguii
1gati uaſoꝝ. h. d. ¶C Mõ tex.ibi eſculẽta utrũ ea qᷓ ⁊c. Fa/
ctũ ẽ ſtatutũ tꝑe guerre ꝙ nõ pñt exhi ſagittamẽta de ciuitate
utrũ baliſte poſſint exhi. Aidet ꝙ ſic.qꝛ nõ ſũt ſagittamenta.
Szʒ vꝛiũ eſt ueritas q; pariter diſponit᷑ de ſagittamẽtis ⁊ iſtru
mento cũ quo ſagittamentuʒ emittit.tex.eſt h.⁊ vide qð per
iſtũ tex.in hac materia dixi in.l.ita ſtipulatus in.xij.coł.j.de
uerbo. obli.

. „
Am qð liquide. Itẽ ſigꝗs.
¶ NMãõ tex. ibiuaſa autẽ capit ſecum ubi penoꝛis le/
gatum uenalia nõ cõpꝛehẽdit.⁊ ſi pꝛomiſcue utebat᷑tunc ad
uſum annuũ uenalia cõtinet.de hoc an ea ꝗᷓ ſũt cauſa venden
di veniãt. habuiſtis in.l.codicillis. S. uxoꝛi.S. de uſuſruc.le.⁊
l.pᷣdia. ð. de fun.iſtru.⁊.l.pediculis.S.itẽ cũ q̃reret.j.de auro
⁊ ar.le.⁊ iõ ſi aliqs vult legare apothecã ſua cũ oibus paãnis.
dicat lego apothecã cũ panis ſiue ſint uenales ſiue non.⁊ ita
de facto cõſuluiſſe recoꝛdoꝛ.

(Si ita. Vrbis ſeu ciuitatis appellatio muris finik. No
= i

etema ⁊ peruſium ⁊ ſimilia continentibus ediſcijj
⁊ hec adiectio urhana magis q̃litatẽ q; locum ſigniſcat.h.d.

=– – — — — —er — —

E

—

Se ſupel. lega.

de hoc dixi in.l.ij.j.de vbo.ſig.? ibi pleniſſime dixi ꝑ hũc..
ẽ factũ.c.ſi ciuitas ex de ſen.excõ.li.vj.ubi dicit᷑ ꝙ ſi interdi/
cta ſit ciuitas utrũ ſint interdicta ſuburbia. DPicaj ut ibi.⁊ di
xi pleniſſme in.d.l.ij.j.de vᷣbo.ſig. Aide gl.q incipit idẽ er/
go dico ⁊ ſilegaui.iſta gl.videt᷑ ↄtra iſtũ tex.qꝛ ſilego ea que
ſũt rome ſigniſñicai locus ut ea tm q ſũt rome ueniat.ſj ſi lego
penũ urbanã videoꝛ ſigniñcare q̃litatẽ.ut oĩs q̃ vbicũq; ẽ ue/
niat.ſi tñ ſit urbico uſui deſtinata.ut h ⁊.j.ti.j.l.antepe.

¶ Sicni. Ite ẽ ualde notabilis v ſin laris.S.hẽs ergo

L pꝙ relatiuũ ꝗs ⁊ ꝗrefert ad gen ⁊ ad ſpetiem
exceptã.vel potes dicere hic dubio relatiuũ referi magij
ad gen legatũ q; ad ſpetiẽ exceptã.ut reſerat᷑ ad penũ magiʒ
qꝙᷓ; ad vinũ. ¶ Op.relatiuũ dʒ reſtrigere id tm ad qð refertur
ut. l. a filio.S.fi.j.de ali.⁊ ci.le.ſʒ hic ad vnũ ſolũ referi.ideo i
lud tm̃ reſtringit. Sʒ ↄtra imo ad penũ non põt referri ſalua
rõne recti ſmonis.qꝛ pen eſt generis feminini.⁊ relatiuũ eſt
generis neutri. ¶ Cõtra de.l.plauti.j.de au.⁊ ar.le.So.di/

ctio pen eſt oĩs generis. ut. S.l.ꝓxi.S.nomẽ. ⁊ ideo debetis
habere in tex.oẽ penũ ut ſit generis neutri.ſj ſihabeſ᷑ oẽm pe

nũ dicat᷑ ꝙ dictio penũ aſſumat᷑ diuerſis modis.vno mõ ꝙ ſit
generis maſculini ⁊ referat ad dictionẽ oẽʒ.alio mõ ꝙ ſit ge⸗/
neris neutri et reſerat ad relatiuũ qð.¶ Quero que eſt rõ
iſtud relatiuũ qð rome erit referat magis ad penũ q; ad vinu.

Dicit gl.q;ꝛ in dubio debem iſpicere qð ẽ minus ut.l.ĩ obſcu

ris.j.dẽ re.iur.Cõtra iſtã rõnẽ facit.l.in teſtamẽtis.j.de regu.
iur. Gl.nõ rñdet.alij doc.dicũt rõ ẽ iſta ꝙ qñ excipit vinũ qð

rome erit.iſtud vinũ qð rome ẽ.ẽ quoddã indiuiduũ reſpectu

penus.⁊ qñ ſeqꝗtur enumeratio indiuiduoꝛũ reſtringit ſigniſi/
cationẽ generis.ut.l.cũ delanionis.S.cui fũdũ.S.ti.j.ſʒ nihil
ẽ dicere.qꝛ enumeratio indiuiduoꝛũ reſtringit ſigniſcationeʒ
ſpetiei nõ noĩate cõtẽte ſub genere nõ aũt reſtringit genꝰ. als

plene dixi in.l.queſitũ.S.pe.S.ti.j.iõ legatũ vini nõ uenit qũ

reſtringit legatũ penꝰ. videtis hic põt eẽ iſta rõ qꝛ in eadẽ oꝛa
tione ponit aliqd diſpoſitiue ⁊ aliquid exceptiue.diſpoſitiue
oẽʒ penũ.exceptiue pꝛeter vinũ.vnde in dubio relatiuũ dʒ re
ferri ad id qð poni diſpoſitiue non ad id qð ponit exceptiue
ita loquitur hic. Cõtra hoc facit.l.ñ.S.titia.j.de libe.le.ubi in

dubio uerba debent intelligi eẽ poſita demõſtratiue nõ diſpo

ſitiue.dubito circa hoc. —H

ricamerã ſuaʒ.q̃ro qd contineat iſtolegato. Pꝛeui⸗
ter nõ puto ꝙ ĩtelligat᷑ camera.i.locꝰ.ſ̊ intelligo.i.res ad ca/
merã paratas.vñ ubicũq; ſint res ſi tñ ad camerã ſint parate
ueniũt in legato.ar.huiusll. J
¶ De ſupellectili legata. Rubꝛica.

— Secũdũ cõeʒ uſuʒ in vulga/
— † Ap ellex. oe ſupeilectilẽ nõ ncſa,

mus ſʒ appellam maſſaricias in vulgari.uel ſu

acit iſta. l. ad id qð qᷣti-
M E num meam. ſ. fit. legat teſtatol a
—

9

appellatione ſupellectilis cõtineãtur maſſaricie. videbitis
I.l.pꝛoxima.

ſariciarũ nõ cõpꝛehendũtur. Itẽ de reb aptis ad re/

i pn.habet ꝙ culcitra cõtinet appellatioe ſupellectilis.Cõ/
trariũ habuiſtis.j.de au.⁊ ar.legato.l.argẽto.S.j.culcitra po

teſt eẽ de his rebꝰ de ꝗbus põt dubitari an ſit ueſtis ut ibi. x
an ſupellex ut hic.ſʒ cõis uſus loquẽdi nõ hʒ ſe ut cõtineatnrr

appellatione ſupellectilis ut hic.

— 4

nõ dʒ inſpici mã. Secundo dicit ꝙ

¶ Segd de his. ¶ DOp. deſeipſo ag ſeipſ hů dicitc 4

cõgruũ nõ ẽ in ſupellectili. Sʒ diſtiguam tꝑa ut hic dꝛ. Itey
dẽ hic ꝙ erroꝛ iperatoꝛis facit ius.Cõtra ius nõ põt ꝑ erroꝛẽ

cõſtitui.ut.l.qð nõ rõne.S.de legi. So.Ci.variat in ſo.in.l.j.
C.q̃ ſit lõga cõſue.in q̃rto ↄꝛio.⁊ in.l.cõſuetudini eo.ti.?Fina
liter Ja.de are.⁊ idẽ ſegtur Oldra.dicit multũ bene iudicio
meo.Auãdoq; pnceps uel alius q hʒ ius condẽdilegeʒ er/
rat in ipſa legis cõſtitutiõe qꝛ in ueritate nõ intẽdit legẽ cõſti/
tuere.̊ utit tanqᷓ ſit iã cõſtitutũ.tũc nõ ſacit iuj talis erroꝛ.q;
deficit cõſenſus.nt.l.qdð nõ rõne.ſᷣm vnã lec.ð.de legi.Auã
doq; nõ errat in cõſtitutione legis ſʒ in modo cõdẽdi ſeu con
ſtituẽdilegẽ. c hic dic.aut errat in cauſa de pᷣterito qꝛ dicit im
peratoꝛ ꝙ ſic fuit iã cõſtitutũ.ſed erat per deſuetudinẽ ſublatũ

pellectilia in litterali.nã iſta noĩa pñt ex uſu mu
.⸗ tari. ut.j.e.l.labeo.iõ qᷓ̃cũq; reperis cõtineri ap
pellatione ſupellectiliũ continẽtur appellatione maſſariciaru.
vñ ſi aliqlegat maſſaricia nõ cõtinẽtur aſinꝰ⁊ equut h. Itẽ

AAnoIι.aſI Tex. biſüt g recte. C Moõqg
Apellectili.ce. dema Appellanſs mak HM

ponẽdũ ſũt arma uel libꝛi tene mẽti q; ſũt qtidiana. Itẽ in hac

ideo ſtatuim tc.⁊ tũc etroꝛ ſacit ius.tñ talimõ nõẽ trahendũ
ad cõſequẽs.ut.l.qð uero.S.de legi.Fm aliã lec.ita poſſumus
intelligere hũc tex.ꝙ iperatoꝛ ſtatuit argẽtũ eẽ in lipelleetiſ
credẽs ſic.als ẽ ſtatutũ cũ nõ eẽt.ſi uero errat in cauſa de pꝛe/
ſenti ſiqdẽ eẽt erroꝛ talis ꝗ faceret legis eqtatẽ ceſſare ceſſaret
lex. qꝛ ceſſaret cauſa finalis. Si uero erroꝛ talis cauſe nõ face
ret eqtatẽ legis ceſſare tũc ualet lex ⁊ erroꝛ ius facit.hoc ꝓba
tur in.l.qui in aliena.S.ubi.⁊.l.is qui putat.5S.de acq.bere.?
iſta ẽ materia pꝛopꝛie an erroꝛ cõis facit ius. Itẽ ẽ alia mã an
erroꝛ cõis habeat᷑ pꝛo ueritate.de qua tractatur in.l.barbari
S.de offt.pto.x.l.ſi arbiter. C. de ſen.ſ̊ videt ꝙ erroꝛ vni'non
ſacit ius ſʒ erroꝛ cõis ſic. ut legib ↄꝛijs. So.ic ẽ erroꝛ pnci
pis quẽ oẽs debẽt ſequi. Sʒ quõ pnceps errat.ut.l.oĩuʒ. C.
de teſta. Rñdeo nõ ẽ ueriſimile ꝙ erret ſed errare põt. Vide
gl. ꝗᷓ incipit utebãtur ⁊c.ibi de iuriſdi.om.iu.l.ſi ꝑ erroꝛẽ.ſeld
ibiẽ erroꝛ pꝛiuati. Itẽ ibi.l.oꝛnamẽtoꝛũ.So. dic ut ibi q; ibi
etiã eſt erroꝛ pꝛiuati.nõ bene.

—

Rſupellex.ut.l.labeo.S.j.j.e.
Bo.id quod hic dicit iſtrumẽti ⁊ẽ.itellige.iſ.patriſta.

rõ domus uel fundi. ut. S. e.l..

Abeo Inſtrumẽta domeſtica ad uſũ paiſta. de
DBDButata ſupellectilis legatũ cõpꝛehendit
ꝛia ſignincatiõe uocabuli ⁊ ea qᷓ pñt ex diuerſis

generib cötineri ex uſu teſtãtis cõplectũtur legato.ſʒ in his

cõſtat aliã ſpetiẽ cõtinere teſtãtis uſus nõ inſpicit.h.d.Diui
e hãc.l.ponit enĩ pmo qd ſit ſupellex fm labeonẽ. Scdðo ꝗd
ſit ſupellex ſm tuberonẽ. Tertio ponit dictũ ſeruij in his que
pñt diuerſis generib cõtineri.Quarto ponit dictũ tuberonij
odicẽtis ſeruio in vno mẽbꝛo ſui dicti. Quinto ponit dictum
iuriſcõſulti auctoꝛis huius.l.in quo tubero repꝛehendit.⁊ di/
cto ſeruij ſtatur.ſcðᷣa ibi tubero.tertia ibi ſʒ de his.quarta ibi
idẽ tubero.ꝗnta ibiſʒ ⁊ ſi magno.¶ In tex.ibiq̃re ſpetiẽ ⁊c.
ad quẽ uſũ deputate ſint im Hi.¶ Nõ tex.ibi nõ eni ex uſu
ꝙ cõis uſus loquẽdi dat ſignifcationẽ rei.¶ Mõ etia ibi cete
rũ eſtimãdus ẽ dixiſſe qd nõ etiã mẽte cogitauerit.DNic ſʒ per
uſuʒ patriſta.etiã in rebq̃s cõſtat alteri generis eẽ cuiꝰ men
tẽ habem.ergo de uerbis nõ ẽ curãdũ m tuberonẽ.¶ Op.
dẽ h ꝙ argẽtu eſcariũ ẽ alter generis q; ſupellectilis.Cõtra.
j.l.ꝓxi. So.uere eſcariũ nõ ẽ alterius generis.imo de his de
bus dubitat.⁊ hoc uoluit iuriſcõſultᷣdũ ponit exẽplũ de ar
Eto eſcario. ¶ Itẽ Aed⸗ h ꝙ de cõiuſu nõ ex opinionibus
inguloꝛũ dʒ inſpici.Cõtra opi.cuiuſq; inſpicit.ut.l.legato.j.
e.⁊.l.gaius.S.argẽto.j.de au.⁊ ar.le. HNuius timoꝛe gl.ma⸗
gna loquitur h multũ bene ⁊ q̃ſi nõ ĩdiget additiõe aliq. vide
ipſã q̃ ĩcipit.ſ.ꝓpꝛie ⁊c̃.⁊ ibi aliter.dic nt ibi ⁊ bene.⁊ ibi nõ.
¶ Quero qẽ ro dꝛie qñ vult minuere ſtat᷑ uolũtati defuncti.
ſecus qñ vult augere. Rñdeo ꝙ diminutio legati ſit nuda no
lũtate defũctietiã tacita.ut.l.qrta.j.de adi.le.Sed dari nu
da uolũtate nõ poſſet.q;ꝛ qñ incognita uerba expꝛimit rema,/
net nuda uolũtas.ut.d.l:.iiij. So.ut.S.e.gl.¶Itẽ ibi.l.ſiqs
in pn. So. ut. S. q; ibi ſigniſcatio uerbi aliquo modo pote,
rat extendi ad id de quo ſenſit. C Quero ꝗſũt illa de quibus
põt dubitari an ſunt alterius generis uel nõ. Vnũ exemplũ
ponit h de argento eſcario.aliud eſt in culcitra.ut.S.c.l.ũij.in
pꝛin. cõiũcta.l.argento.S.j.j.de au.⁊ ar.legato. Itẽ in trape
tis. ut.S.e.l.de trapeᷣ cõiuncta.l.argẽto.S.j.j.de au.⁊ ar.le.
¶ Dicit h nõ enim ex opinionibus ⁊c.qro utrũ cõis uſus ſit
ꝓpꝛia ſignificatio uel iĩpꝛopꝛia. Reſpondeo cõis uſus poteſt
eẽ idẽ cũ pꝛopꝛia ſignincatione ⁊ ni repugnat.⁊ põt eẽ ꝙ ali⸗
ud ẽ pꝛopꝛia ſigniſicatio ⁊ aliud cõis uſus loquẽdi.⁊ tũc non
erit ꝓpꝛia ſed figurata.ut.l.cũ delanionis.S.aſinã.S.de ſun.
inſtruc. ⁊. h.d.gl.h qᷓ incipit.ſ.pꝛopꝛio ⁊c.Ex hoc ꝙ dicit ſi/
gurata cõcludit ꝙ nõ ẽ pꝛopꝛia.na ſigura ⁊ imago nõ ẽ pꝛo
pꝛie id qð figurat᷑.ut.l.ij.j.de iure annul.aur.⁊.l.imaginaria.
j. de re.iuris. MPꝛeterea populus nõ poſſet facere ꝙ uere alte
retur pꝛopꝛia ſigniñcatio rei.ut.:.ij.S.de uſuſruc.eatũ rerum
quſu conſu.vnde cõcludo ꝙ cõis uſus loquẽdinõ ẽ pꝛopꝛia
ſignificatio ſed figurata.⁊ iſta ſunt uerba Ja. bu. mn quadam
ſua diſputatione. et hoc eſt vtile ad ſtatuta que dicunt ꝙ de⸗
beant intelligi. Fm pꝛopꝛiã ſigniſcationẽ.als ſi tale ſtatutũ nõ
repi ſtarem cõiuſui loquẽdi ⁊ recedereiĩ a ppꝛia ſignincatiõe
nt. l. lbꝛoꝝ. S. qð tñ caſſius.S.de le.iij. Et pꝛo hui declaratio
ne habem videre tria.pꝛimo cõeʒ uſũ loquendi.ſcdᷣo cõeʒ uſũ
utendi.tertio cõem uſum intelligendi.⁊ videntur idem pꝛima
facie. ⁊ ſunt multum diuerſa. ui.j.patebit. ¶ Quero ergo
dum dico cõeʒ uſũ loquendi ſeu utendi ſeu intelligẽdiquanti
tꝑis uſus reqritur. Gl.h multũ nõ.videt dicẽ ꝙ requiru uſus

De ali. cci. le.

lõgitpis ibi dũ dicit. ⁊ ſic uſitata ⁊c.quſus fit p cmſu lõgitẽ/
poꝛis.ut.l.de ꝗbus.S.de legi.⁊.l.cõſuetudinij.C.q ſit lõ.con
ſue. Circa cõez uſũ loquẽdi pone exẽplũ.Teſtatoꝛ habẽs mil/
tos equos legauit alicui palafrenos ſuos.dubitat᷑ qꝗd intelli/
gat᷑ appellatione palafrenoꝝ ſuoꝝ. Certe dʒ declarari excõi
uſu loquẽdi. Ad declarãdũ aũt cõeʒ uſũ loqndi foꝛmabiꝭ arti
culũ ꝙ a.x.annis citra ⁊ ꝑ ipſũ tpᷣs cõis uſus loquendi fuit in
hac ciuitate vñ ẽ teſtatoꝛ vł vbi teſtatoꝛ ↄuerſabat᷑ ꝙ equꝰtal
ↄditiõis appellaret palafrenꝰ.ꝙ aũt dixi a.x.annis citra ⁊ ꝑ
ipſuʒ tps dixi ꝓpt᷑ ea ꝗ.S.dixi.q; ad h̊ ut cõis uſus cõſtituat
reqrũ uſus lõgi tꝑis qð dixi vñ teſtatoꝛ eſt uel ubi cõuerſabat᷑
ꝓbat᷑ in.l.nũmis.S.de le.iij.⁊.l.ſi ſeruus pluriũ.S.fi.S.de le.j.
Dʒ gd dicet teſtis ſuꝑ h̊ articulo. Rñdeo dicet cõtẽta in arti/
culo uera eẽ. Interrogat quõ ſcit.NPicet qꝛ ꝑ dictũ tpᷣs in di
cto loco audiuit equũ talis cõditionis ab oĩbus tractãtib de
hoc palafrenũ vocari.qᷓre dico audiuit. Rñdeo qꝛ rõ teſtis dʒ
cõcludẽ id qdð ꝑ ſenſuʒ coꝛpoꝛeũ cõpꝛehẽdii.ut.l.q teſtõ.S.ſi.
S.de teſta. ⁊ de his qᷓ in teſta. delẽ.l.j.in pn.⁊ iõ ſi teſtis ĩterro

gatus quõ ſcit.rñderet ⁊ diceret.qꝛ ſi cõit᷑ d.nec qpponeret ſe

audiuiſſe nihil cõcludẽt.qꝛ nõ teſtiñcat᷑ aliqd qð ſuo ſenſu ꝑci
peret.ſacit qd nõ. Inno.in.c.cũ cauſaʒ.ex de teſtibꝰ.¶ Sed
q̃ro qd ſi teſtis iterrogatꝰquõ ſcit. Rñdet qʒ ſic cõiter audiuit
dicere ⁊ nõ repetit dicto tꝑe uel in dicta ciuitate.ꝓbat ne. Vi
det᷑ non.lʒ eni pᷣmo dixerit articulũ uerũ eẽ.tñ ĩ rõne tẽpus
⁊ loc nõ videtur repetitus.ar.l.ꝗ fũdũ.S.de phẽ.emp. Cre/
derẽ ↄꝛiũ ſalua melioꝛi deliberatione.q; ſi rõnẽ dicti itelligimꝰ
de alio loco uel tꝑe qᷓ in dicto dixerit reperiĩ ꝙ dixerit diuer/
ſa ⁊ uaria Pioe ? tẽpus diuerſitatẽ ĩducit.⁊ iõ dʒ puniri pe/
na falſi.ut.l.eos.j.de fal.⁊.l.qui falſã.C. de falſis.iõ ne ĩcidat
falſtatẽ debemꝰ rõnẽ ſupplere inquãtũ poſſumꝰ. ut in.c.cuʒ
tu.ex de teſti.⁊ in pma ciſtentione, C. Fin qbus. ¶ Scðo

q̃ro de cõi uſu utẽdi quati tꝑis dʒ eẽ.S.dictũ ẽ.⁊ pone exẽplũ

i.l. qð ſi nolit.S.ꝗa aſſidua.S.de edili.edic.⁊.l.excepto.C.lo
ca.⁊ ibi ponũtur plura exẽpla.⁊.C. de agri.⁊ cenſi.l.dñs pꝛe

dioꝝ.li.xj.⁊.l.ſi pꝛiꝰ.S.j.j.de aq̃ plu.ar. Articulus foꝛmabit

ſic. ꝙ a.x.annis citra.⁊ per ipſuʒ tpᷣs cõis uſus fuit in ciuitate
iſta ꝙ ille q emeret panũ de lino haberet ad mẽſuram bꝛachij

maioꝛis.qualit deponet teſtis. Rñdeo dicet cõtenta in articu

lo uera eẽ.interrogat quõ ſcit.dicet q; ſic vidit nti ementes ⁊
uẽdẽte in dicta ciuitate a.x.annis citra.⁊ per ipʒʒ tpᷣs.hic poſ
ſent foꝛmari.q.ſupꝛadicte qᷓs omitto dic ut.sꝭ.¶ Sʒ q̃ro ſi in
terrogat᷑ quot ꝑſonas vidit uti.qᷓro de quot debeat deponere
NRñdeo ſtat᷑ in arbitrio iudicis.nã ſiquidẽ eſt factũ quotidia/
nũ reꝗrit ꝙ talis uſus ſit factus a multis ꝑſonis.ſin uero non
eſt factũ ita quotidianũ nõ reqrit᷑ factuʒ a multis pſonis.ut.l.
cũ qda.S.qdð dꝛ.S.de acq.here.cũ gl.q incipit multoꝛum opi
nio.⁊ ibidixi.Et aduertẽ q; opoꝛtet ꝙ dictũ teſtis concludat
ꝙ a pma die q̃ vidit cucunerunt iſti.x.anni.x etiã ſi poneret
in articulo eẽt cõſulte factũ.ut dicimin materia q̃ ſit loga con

ſuetudo.Sed qd ſi teſtis dicit ſe ͥ vidiſſe a mille perſonis.ſec

de noĩbus nõ rẽcoꝛdat᷑. Rñdeo ſufficit.ut.lteſtiuʒ.S.de teſti.
¶¶ Tertio qro de cõi uſu intelligẽdi.de quo pone exẽpluʒ ꝑ.l.
in uſu.j.de uer.ſig.ubi plurale ponii pꝛo ſingulari. Iteʒ pone
exẽpluʒ in vulgari ſermone.ſi el ſigliolo mio ſe moꝛeſſe bona

—

mea deueniant in talẽ. hec uerba ſm cõeʒ uſum intelligendi in
telligunt.i.ſi fllius me deceſſerit ſine liberis.Articulus dʒ fſoꝛ
mari ꝙ a.x.annis citra.⁊ ꝑ ipſum tpᷣs cõis uſus intelligendi
ſuit ꝙ talia uerba ſi el ſigliolo mio ſe moꝛeſſe.intelligantur.i.ſi
ſine liberis deceſſerit. Sʒ qd dicet teſtis. Rñdeo dicet contẽ
ta in articulo eſſe uera.⁊ interrogatus quõ ſcit. dicet qꝛ per di
ctũ totũ tpᷣs in dicta ciuitate audiuit ab oibus hoĩibꝰ loquen/

tib de hoc ꝙ iſta uerba ſic ĩtelligebatur.ex hoc ꝙ dicti hoĩes

dicebat ſic ſe intelligere ſtatiz ſeqtur ꝙ ſic itelligebat q nemo
dicit qdð mẽte nõ agitauit ut h.⁊ ſic de intellectu teſtificantur
ex ſenſu coꝛpoꝛeo.Ex iſtis tribus qñq; pꝛobatur deſuncti vo

luntas.ut.l.cũ delanionis.S.aſinã.S.de ſun.inſtru. Itẽ cum
lex dicat ꝙ opinio omniũ ſic eſt ꝙ debet pbari.ut.lſi arbiter
ỹ.de pꝛoba.quõ ꝓbatur. Rñdeo pꝛobãdo aliqd ex ſupꝛadi⸗
ctis pꝛobat᷑ cõis opinio.

. 2 Hec.l.tractat aliquãtulũ
c AUm quidam. ma.. qſtti. §. pe. 5. de

Aſun. inſtruc.⁊ bene ſoꝛte ↄꝛiũ ⁊ bꝛeuiter hoc intendit.

Argentũ eſcariũ ⁊ potoꝛiũ in appellatione ſupellectilis nõ cõ
tinentur niſi ex uſu pꝛiſfa.illud gce bv.d. Cotra hãc.l.
op.qñ fũdus ⁊ inſtrumẽtũ legai m opi.quam tenui uobis ce/
dit inſtrumẽtũ fũdi ⁊ patriſfa.⁊ ſic oẽz argentũ eſcariũ ⁊ poto
riũ.ut.õ.de fun.inſtru.l.qᷓſitũ.S.ſed ſi füdus.Nicit gl.ꝙ h cõ

tinet inſtrumentũ patriſſa.ſʒ qꝛ adiecit ⁊ ſupellectili.videt uel

,
.

le ꝙ non cõtineat᷑ aliud qðd ſit in ſupellectili.iſtud nõ videt be
ne dictũ.ðq;ꝛ cũ enumeratio ſpetierũ adijcũ nomini non uerbo
uel participio ſigniſicatiuo tꝑis.⁊ iõ reſtringit genꝰ.ut.l.ſi mã
cipia.ᷓ. de ſun.iſtru. autẽ adijcit nomini.vnde nõ reſtringit
gen?. Sʒ credo ꝙ gl. bene dicat.⁊ rñdeo ad Sꝛiũ q; h legauit
domũ cũ oĩ iure ſuo.i.domũ cũ oĩ iſtrumento ſuo.ſ.domꝰ.vxn/
de in genere pꝛecedẽti inſtrumẽta pꝛaiſta.nõ cõtinebant ſed ſo
lũ inſtrumẽta domus. Itẽ in ſpetie.i.in ſupellectili non conti
netur iſtud argentũ eſcariũ ⁊ potoꝛiũ merito nõ debet.ar.ad
hoc. S.de fu.inſtruc.l.ville.S.j.uel dic tenẽdo glo.q̃ eſt.C.de
uer.ſig.l.j.q dicit legãdo fũdũ ⁊ inſtrumẽtũ non continet᷑ niſi
iſtrumẽtũ fudi.ſub genere pᷣcedẽti nõ cõtinet᷑ merito nõ debe/
tur. ¶ Quero teſtatoꝛ legauit vxoꝛi oẽ aurũ ⁊ argẽtũ qð ipſe
habet. utrũ debeatur pecunia.Tex.ẽ in.l.cũ auruʒ in pn. de
au. ar. le. cõcoꝛ.l.quintus. .j.e.ti. ””ÿ”Mẽ
Egata De his pleniſſime dixi uobis in.l.q̃ſ/
ByeWtt. §. penul. S. de ſun. inſtru. Que⸗

I utrũ ſcripture auctoꝛũ pꝛobant. Dic q̃da ſũt ſcri/

pture ⁊ auẽte appꝛobate ab imperatoꝛe uel ſummo põtiſice.
Tiſtis ẽ credẽdũ ut auctenticis.ut.l.j.S.ſi cer.pe.⁊.l.leges.C.
de legi. Quedã ſũt q̃ nec ĩpꝛobate ſunt nec repꝛobate.⁊ tunc
ſubdiſtingue.aut pꝛocedũt enũciatiue ⁊ ſtatur eis ſi reperitur
ꝙ antiqui ſteterũt ut pbat᷑ in.l.celſus emolumẽta.S.de pba.⁊
c.cũ cauſam.ex de ꝓba.qdã ſũt qᷓ ꝓcedũt determinãdo ⁊ de/
cidẽdo.⁊ tũc vidẽdũ qd ſtudia teneant.⁊ tunc eis credit.ut.l.
ſeptimo.S.de ſta.ho.qdã ſunt q̃ nõ appꝛobantur a ſtudijs ni
ſi inquãtũ ratione pꝛobentur.ut ſunt dicta magiſtralia.ut.l.j.
Supelle⸗ iceſtbonus caſus. Cſa
ic eſt bonus caſus. C Nota
Bupel ectili. quando res eſt pignoꝛata Peotch
to pꝛecio ꝙ; debitoꝛ nõ vult eã habere pꝛeſumit᷑ creditoꝛis.ut
l.antepe.in pꝛin.S.de le.iij.Et ꝑ hoc dicim pꝛohibitus ẽ ali/
quis alienare quibuſdà pſonis ſi nõ alienat ſed pignoꝛat pꝛo
tãta pecunia.ꝙ nõ eſt ueriſimile ipſum luiturũ videtur aliena
re.de hoc ẽ in uſibus feudoꝛũ in.c.j.S.ut libellario.quẽadmo.
feudum amit. Ze boci. .
E ÿEDe hocĩ.l.urbana fa/
Aemadmodũ., de uer. ſig. ⁊.S. de
il Euurhenig dolſtruc lij5
— Z Didiſtis. S. de fundo iſtruc.l.ij.S. do⸗
N Ando. c; ꝙ ſi debet publicari domꝰ
MY tamẽ debẽt publicari maſſaricie.

—

De ali.x ci.legatis. NRubꝛica.

¶ WMictũ ẽ. ð. de legatis in genere. Itẽ in ſpetie a titulo de an.

le.uſq; huc.Sʒ qꝛ circa legata alimentoꝛũ occurrunt dubia.
ideo ponitur hec rubꝛica. 2 .
ali egato alimentoꝛũ ce/
Jalimenta dit aqua que eſt venalis
h. d. ¶C Querit gl. ubi ſunt regiones ubi aqua

uenungdari ſolet.Nic ut in gl. Quero utruʒ

DdDebeat aqua uel eſtimatio ei. ⁊ idẽ qro in oĩbꝰ
alimẽtis.Et videt ꝙ eſtimatio.ut.l.mela.S.ꝗdã.j.e. In ↄꝛiũ
ꝙ debeakt ſpeties nin ecunl ſpalit ſit legata.ut.l.cuʒ hi.S.ſi
cui.S.de trãſac.⁊ videt᷑ tex. C.de ero.mili.anno.il.j.li.xij.⁊.l.
nulli.eo.ti. Rñdeo uos ſciſ 3 alimẽta debẽt pᷣſtari mẽſtrua.
ut.l. f.S.de libe.agno.⁊.j.e.l.pecunieĩ fi.⁊ ibidicã.¶ Mõ
ad ꝓpoſitũ q̃dà ſũt qͥ ſ pꝛo toto mẽſe pᷣſtarent᷑ coꝛũperent᷑.ut
aqua carnes ⁊ ſilia.⁊ ĩ iſtis debet᷑ eſtimatio nõ ſpeties.ut.d.l.
mela.S.ꝗdã.j.eo.Quedã ſũt q̃ ſi ſoluerẽtur pꝛo toto mẽſe nõ
coꝛꝛũperẽtur.ut frumẽtũ.⁊ tũc nõ debet᷑ eſtimatio ̊ ipſa ſpe/
ties.ut.l.cũ hi.S.ſicui.sõ.de trãſac.ſʒ dʒ ſolui pꝛo toto mẽſe.ut
d. l. nulli. Et ex hoc habej qd ꝑetẽ debeas q petij alimẽta fu
tura.ꝗd aũt qñũ pe pᷣterita dicã ĩ.l.libᷣti.qs.S.j.j.ti.j.¶ Que
ro video ꝙ debet᷑ eſtimatio aque.ꝗd de pᷣcio poꝛtature an ue
niat ĩ legato alimẽtoꝝ.⁊ idẽ de pᷣcio hauſtus. Rñdeo ĩſpiciẽ/
da ẽ ↄditio ꝑſonarũ ꝗblegai.nã ſi legat᷑ nobili ꝑpſone uenit.ſʒ
ſilegat᷑ vni famule qᷓ ipᷣemet põt poꝛtare tũc nõ debet᷑ pciũ poꝛ
tature.ut.l.pe.S.ſi.j.de ↄdi.⁊ demõ.⁊.l.meuia.S.ſi.S.de an/
nu.le.¶ Queroubi debẽtp̃ſtari alimẽta. Iſta qõ põt ĩtelligi
duobmodis.p̊ an debeãtpᷣſtari ĩ loco ubĩeſt hẽs.an vbiẽ le⸗
gatari.De qẽ gl.in.l.cũ hi.S.in cauſa.S.de trãſac.ubi dicit

ꝓ dz pᷣſtariubihẽs hʒ domiciliũ.niſi aliud appareat ex uolũ⸗

tate teſtatoꝛis pꝛo quo.l.ſ etſi ſuſceperit in pn.S.de iudi.⁊.j.
e.l.iij. ⁊.l. titia ſeio.in pn.S.de le.ij.facit.l.cũ res.S.j.S.de le.j.
⁊.l.quod legatũ.cũ ſua glo.de iudi. Scðo põt intelligi an he
res debeat poꝛtare ad domũ legatarij uel legatarius debeat

ire ad domum heredis. Rñdeo qũq; pꝛo alimentis pᷣſtatur
pecunia.vl aliud in quo in poꝛtatiõe nulla ẽ expenſa.⁊ tunc

J

— — —. —,,—

— — — —

heres poꝛtabit ad domũ legatarlj.ut.l.ttẽ illa. ;. de conſti. pe.
Jec ſunt in quoꝛũ poꝛtatione venit ſumptus ut frumẽtuʒ ⁊
iſta dʒ heres dare in domo ſua.⁊ legatarius poſtea poꝛtabit
ut.l. ꝓuincialiũ ĩ fi. de ero.mili.anno. C. li.xij.⁊.l.j.S.pe.ð.de
eri.⁊ cõ.reiuen.ubi emptoꝛ dʒ poꝛtare.t.S.de vi.iri.⁊ oleo
leg.l.ſi dãnatus.⁊ quod ibi dixi.¶ Quero qd de gabella an

dz ſoluere heres. Rñdeo.qdã ſũt gabelle qᷓ iponũtur pꝛo re/
bus q̊s heres hʒ neceſſe pᷣſtare.⁊ tũc hẽs dʒ ſoluere gabellam

ut. l. cñ plures.S.pe.õ.loca.⁊ ibi ẽ tex.q̃dã Fanele ſĩponũtur
perſone nõ contẽplatione rei ⁊ tũc cũ gabella nõ ſit de his qᷓ
ꝑtinẽt ad alimẽta nõ dʒ heres pᷣſtare.ut.j.e.l.legatj.⁊ ibi di/
cam qð nõ.⁊.l.uerbo victus.j.de v.ſiig.
uis Appellatione libertoꝛũ ſuoꝛũ cõtinen
otur ſerui legati ut manumittãtur. Iteʒ
bona trãſeũt ad quẽlibet cũ onere alimẽtoꝛum.h.d.
p. ex gl.dẽ h̊ ꝙ appellatione libertoꝛũ ſuoꝛũ continẽtur
fuilegati.ut manumittaãtur. Cõtra de.l.ſi ita.j.ti.j. So. vba
qᷓ;uis ſint pᷣteriti uel pñtis tpis referũtur ad futura in his qᷓ ex

mera uolũtate teſtãtis depẽdẽt.ut.l. talis ſcriptura. in fi.ð.de
le.j. c ibidixi.Cũ ergo relinquere libertatẽ directo ⁊ ꝑ ſideicõ

miſſũ ſit ĩ ptãte teſtatis.ergo ⁊c. Ael aliter dico ꝙ hoc ꝓno/
men ſuus ueriñcat᷑ in eo qẽ poſtea libertus ſi tpe teſti erat ſer/
nus ꝙ tũc ſeruus erat licet nõ libert.poc pꝛobat in tex.l.talẽ
5F. fi. 3. de here. inſti. ¶Scdo op.⁊ nũc ĩtro glo.x videt ꝙ ſui
poſtea manumiſſi nõ ueniãt.ut.S.de le.iij.l.pẽ.S.duobꝰ. So.
gl. ꝗ incipit iſtiliberti cẽ. hoc uerũ ẽ in his ꝗ ſũt poſtea manu/

miſſi ex uoluntate teſtatoꝛis.als ſecus.nt dẽ h lʒ bona ſint ad

fiſcuʒ deuoluta.tñ debẽtur alimẽta.¶ Op. de. l. n. . de hẽ.
emp.So.gl.ᷣ in ſucceſſoꝛe vniuerſaliibi in ſingulari.ita dicit
gl. uel aliter põt dici. ut nõ.in.l.hactenꝰ.õ.de uſufru.⁊.l.luti

ſ.eo. Sed aduerte qꝛ in alimẽtis ſũt due obligatiões.vna per

ſonalis.x illa nõ trãſt ↄtra ſingulares ſucceſſoꝛes ut.d.l.fi.S.
ſi. de hẽ.emp.⁊ ita loꝗtur pma ſo. Alia ẽ obligatio realis ⁊
hypothecaria ⁊ illa traſit ↄtra quẽcũq; ſucceſſoꝛẽ.ut nõ.in.l.
lutiꝰ.j.e.⁊.l.gaius de annu.le.⁊.d.l.ſi.de ↄhẽ.emp.⁊ ita loq/
tur ſcda ſo. ¶Quero utrũ uerbũ deuolui ſit obliquũ uel dire
ctũ nel cõe.ꝙ ſit directũ ꝓbat᷑ in.l.ſi infati.C. de iure deli.ibi
denolutas ⁊c.⁊ in.l.de emãcipas.C. de legit.here. In ↄꝛiuʒ
ꝙ ſit cõe pbat᷑ꝙ ſi teſtatoꝛ dicit ſi talis heres me moꝛiat bona
mea deuoluãtur in talẽ.tũc videt᷑ ꝑ regulã ꝙ illud vbũ qð eſt
aptũ eẽ directũ ⁊ obliquũ ẽ cõe ut dicit gl.in vᷣbo ſubſtituto in
l. pᷣcibus.C. de ĩpu.⁊ alijs ſubſti. ⁊ tex.in.l.iam hoc iure.S.de
vul.⁊ pu.⁊ expꝛeſſius inſti.de pupil.ſubſti. S.fi.ſed iſtud vbũ
ẽ huiuſmodi.ergo ⁊c.ut h patet in gl.q̃ nõ curat utrũ ſiſcuj ſit
ſucceſſoꝛ ſingularis uel vniuerſalis.tene mẽti.

D lent. Siplurib a plurib alimẽta debẽtur

ſiet diuiſio pᷣſtationis.uel vnꝰ ꝗ pꝛeſtet

eligit. Iteʒ executoꝛ datiuus cogit᷑ ſatiſdare.h.d.lex

mirabilis ⁊ ſingularis. ʒ t alibi de h fiat mẽtio. ⁊ diuidit i tre

partes. Pꝛimo ponit duo dicta. Scdo ꝓbat ülla ꝑ vnum re
ſcriptũ.Tertio pbat ꝑ aliud reſcriptũ.ſcda ibi exẽpluʒ. tertia
ibi dñis.¶ Aquertad nõ ꝙ diuiſio teſtatoꝛis ⁊ iudicis eqpa
rant᷑.ocoꝛ.l.ij.S.de admi.tu.⁊.l.ſi fuus.õ.de manumiſ. ⁊.S.
de pig.ac.l.nõ ẽ. ¶ Scðo nõ ꝙnubi nemo ẽ executoꝛ datus a
teſtatoꝛe iugex põt ipſũ dare.¶ Tertio nõ ꝙ executoꝛ dʒ ſa⸗
tiſdare. ¶Op. ? videt libert nõ ueniat in diuiſionẽ. vñ ob.
l.carmelia pia.j.de iurepꝛo.⁊.l.q̃dã.S.fa.her.Gl.dic̃ nõ ue/

nit in diuiſionẽ iuſpatronat uel libertoꝛũ.ut.ll.ꝛijs.ſed pᷣſta ,./

tio alimẽtoꝛũ ſic ut . ¶ Itẽ op.ex gl.h̊ dẽ ꝙ dʒ dari pecunia
ex cuius uſuris liberti ie Wora uſure ſut ꝓhibite ut. l. cun
ctos.C. de ſũ.tri.⁊ anc̃.ad hec.C.de uſuris.iõ nullũ dz cõſiliũ
hui legis. So.ſfateoꝛ ꝙ quo ad uſuras iſta lex coꝛigit᷑ ſʒ eate
nus q̃tenꝰ uſure ꝑmittũtur remanet ĩcoꝛꝛecta.nã põt herej pe
cunià mercatoꝛib dare ut cũ ea lucrent᷑.⁊ cuʒ eo lucro liberti
alant᷑.uel iudex põt aſſignare podere ut ex eĩ fructibꝰ alãtur
licite.ut.c.ꝑ veſtras.ex de dona.ĩter vi.⁊ ux. ¶ Op.h̊ dẽ
executoꝛ dʒ ſatiſdare.Cõtra de.l.diuus.j.ſicui pluſq; p.Ltel.
BGlo.ſol. in Sꝛio.tu dic ſic.qdã ſũt executoꝛes legitimi.⁊ iſti nõ
debẽt ſatiſcare. ut epi.ut.l.nulli.C. de epi.⁊ cle.qdã ſũt datiui
T⁊z ſlli ſatiſdãt ut h.qdã ſũt executoꝛes teſtamẽtarij ⁊ iſti non ſa
tiſdãt.ut.d.l.diuus.ſallit in caſibꝰ.pmo ſi executoꝛ cepit eſſe
nõ ſoluẽdo.ut.lliberto.S.largius.5.de annu.le. Itẽ ſallit ſi
a teſtatoꝛe aliqð cõmodũ ſentit. ut.l.ſi a pluribꝰ. S. de le.j.⁊.l.
Pecunte in ſcðo caſu.j.eo.nã ibi ſentit cõmodũ a defũcto.qꝛ ẽ
heres pꝛo parte. ⁊ ibip HBi. in. d.l. ſi a pluribꝰ. . de le. j. t. l. q
dã. S. pe.e.ti. C Itẽ op. dẽ h ꝙ cauet de reddẽdo poꝛtionẽ de
cedẽtiũ ⁊ depoꝛtatoꝛũ.⁊ ſic innuit ꝙ ꝑ depoꝛtationẽ ꝑdantur
alimẽta. Añ ob.l.is cui...e.x.l. eos. -.l.legatũ.S. de capi. di⸗

NPe ali. ci. le.

mi. So. gl. H nõ dẽ ꝙ legata deſinãt deberi. ſz diẽ ꝙ ꝑ depoꝛ⸗
tationẽ deſinãt poſſe pᷣſtari.ita dicit gl.ꝗ moßite p depoꝛta
tionẽ tc.Ex q̃ ſo.hẽs ꝙ alimẽta nõ debẽt pᷣſtari ubiẽ alimen
tarius. Item nõ. ex iſta gl.ꝙ ſiue legatũ deſiciat de iure ſiue
de facto nõ remanet apud nudũ executoꝛẽ.qdð tene mẽti.Se
cũdo mõ ſoluit gl.ꝙ h fuerũt alimẽta relicta ſub cõditiõe.mõ
deſinit eẽ in ciuitate nõ curo. Dicitur hic in fi ꝙ onus cetero/
rũ ꝗ nõ ſunt ſoluẽdo nõ pertinet ad alios.Cõtra.nã bona de
funcniſunt tacite obligata pꝛo alimentis. ut.j.e.l. luti'. ⁊ dixi
ð.e.l.j.ergo heredes incipiẽt teneri per hypothecariã pꝛo le/
gatis. Rndeo bypothecaria pꝛolegatis nõ cõcernit bona he
redis niſi q̃tenus eẽt actio pſonalis. ut.l.j. in fi. C. cõia de le.
ſic vn pꝛo alio nõ tenet. ¶ Quero dẽ h ꝙ iudices ſolent hoc
facere.qro quo iure hoc petat᷑ a iudice. Rñdeo ꝙ iudicis offi
cio petitur.q; ubicũq; uerba legis dirigũtur ad iudicẽ cõpetit
officiũ iudicis.ut.l.quod ſi minoꝛ. in fi.S. de minoꝛibꝰ. cõlun/
cta.l.j. eo.ci. ſed h vba dirigũtur ad iudicẽ.ut h ibi ſolẽt ccẽ.⁊
ibi puto ⁊c.iõ iploꝛat officiũ iudicis nõ cõdit᷑.ex lege.qdð no⸗
ta ꝓpter ſtatutũ qð dicit poteſtas ⁊ capitaneus ſic faciãt ⁊c̃.
nã ex iſto ſtatuto oꝛit officiũ iudici.Si uero uerba nõ referũ
tur ad iudicẽ tũc oꝛit᷑ cõditio ex lege.ut.l.j.S.de cõdi.ex lege.
¶Auero cui cõpetit iſtud officin iudicis. Rñdeo cõpetit li⸗
bertis ſeu his ꝗ debẽt recipere alimẽta.ꝙ libertis cõpetat “
tet ex iſto tex.q alijs cõpetat patet ex hoc dũ dicit ꝙ iſta lex
eſt facta ad exẽplũ ut ĩ pma coſtitutiõe. C. in fi.x.l.iura nõ in
ſingulas.S. de legi.⁊ copetit ↄtra heredes ⁊ j oẽs ꝗ alimẽta
debet ut h in fi. put loꝗtur de ſiſco. ¶ Sʒ qro ſi liberti nõ pe
tunt.an ipſi heredes pñt petere. Puto ꝙ ſic. lʒ enim diſpoſi⸗/
tio directo ſiat ad cõmodũ alterius.tñ alius põt agere ad quẽ
Ptinet ꝑ cõſequẽtiã.ut.l.ſeruo legato.S.j.S.de le. I..l. ſdeicõ
miſſa. S. interdũ. S. de le.iij. T.j.ti.ij.l.ſiqs reũ.in pn.⁊ ita erit
B cũ ad cõmodũ heredũ conſequẽter reſpiciat.¶ Quero ꝗd
ſi vnus ex libertis vult hoc petẽ alius nõ. Rñdeo põt nec ali
is pᷣiudicabit. ut.l.ij. S. dubitãdũ.ſami.her.⁊.l.coheredibꝰ. C.
fami.her. ¶ Quero iſtud officiũ ad ꝗd cõpetat. Reſpõdeo
iſtud officium põt iploꝛari ſimpliciter petẽdo vnũ ex bis que
ponũtur hac.l.petẽdo alternatiue iſtud aut illud. pꝛobaĩ hoc
ex reſponſis poſitis in hac.l.ex pn.l.noſtre. ¶ Auero an iu/
dex põt alio mõ puidẽ.ſ.faciẽdo diuiſionẽ per tꝑa. Reſpon/
deo ſic ꝑ uerba ſcdi rñſi hui legis qᷓ generalia ſũt.ergo põt di
uidere ꝑ tpa. ut.l.cũ cõſtet. de aq̃ quoti. ⁊ eſti. pꝛo hoc.l.itẽ la/
beo.ð.j.ð.ſami.her. ¶ Quero coꝛã ꝗbus iudicib hoc petat᷑.

Ruiñqdeo ſiqdẽ alimẽta ſut relicta non ob piã cauſam ut uxoꝛi

ſue ⁊ nõ paupi.⁊ tũc iudices ſeculares hñt facẽ hoc ut hic ⁊
in Spe.de ſide iſtru..nũc aliqᷓ. uer.ſed nunqd iudex. Si ue
ro alimẽta ſunt relicta paupꝑibꝰ tũc nõ ſolũ iudex laicus ſʒ epi
ſcopus põt cognoſcẽ.ut in.c.ſignificãtibus ex de offi.deleg.
⁊z ſic iudex laic exeqtur relicta ad pias cauſas.ut h̊ ⁊.l.liber/
to.S.largius de annu.le.facit.l.heredita.S.j.de beti herege.
Auero qd ſi hẽdes ſũt diuerſi foꝛi.qꝛ vn eſt clericus alter
laicus.Quia iſta diuiſio nõ põt ſfieri niſi cõuocatis oib here
dibus ut hic.aut ergo nocabis heredes coꝛam iudice laico ⁊
clericus dicet nõ debeo uenire ⁊ ecõuerſo. Idẽ in laico coꝛaʒ
epᷣo. Si dices deleget iudex ſecularis epo uel econuerſo non
põt.qꝛ mixti ĩperij ẽ iſta cauſa ergo ⁊c̃.ut.l.j.S.de offi.eiꝰ cui
mã.ẽ iuriſ. Sed ſi dices qlibet ꝑ ſe cognoſcat.nõ põt ſieri ne
cauſe continẽtia diuidat᷑ ut.l.j.⁊.ij.S.de ꝗbꝰreb ad eundẽ iu
di. ea. Rñdeo ſi eẽt relictũ ad pias cauſas.⁊ nõ ẽ dubiũ ꝙ tã
ipſius laici qᷓ clerici tũc ep̃s ẽ iundex. Sʒ ponẽdo caſũ dubiũ
puto ꝙ ſimul ambo cognoſcãt ſicut als ſaciunt in auẽ.ſi uero
contigerit.C. de iundi. Vnde iudex ſecularis coꝛã iudice epi/
ſcopo coget laicũ ire ⁊ eius iuriſditionem pꝛorogari.ar.l.j.S.
de quibus rebus ad eũ.iudi.eatur. ¶ Item quero an iſtã di/
niſionẽ poſſint facere coheredes ſine iudicis auctoꝛitate. Re
ſpondeo non quia eſt cauſa alimẽtoꝛum.ergo de ea non põt
paciſci ſine iudice.ut.l.cum hi.in pꝛin.⁊.S.cum non minus.
ubiẽ expꝛeſſum.S.de tranſac. Sed dices tu iſta non videtur
cauſa alimentoꝛum quia non paciſcitur utrũ alimenta debed
tur uel nõ ſed de pꝛeſtatione. Aeritas ẽ ꝙꝙ vba.l.cũ hi. dicũt
alimentoꝛũ ⁊c.vnde qcqq de alimẽtis tãgit cauſa alimẽtoꝛuʒ
dicit ut ibi ꝓbat᷑in pluribꝰ.S.⁊ ſic cauſa alimẽtoꝛũ ẽ puilegia
ta in dilatione.ut.l. ij.j.de re.iur. ⁊ in appellatiõe.ut.l.ᷣfi.j.de
ap.reci. Itẽ in ferijs ut.l.ij.ð.de ſeri.vnde dico ꝙ oẽs iſte cau
ſe hñt iſtud puilegiũ.qꝛ ſũt cauſe alimẽtoꝛũ. Ex hoc aduerte
in diſpoſitionib ſtatutoꝛũ dicit ſtatutũ in cauſis danoꝛũ da/
toꝛũ ſufficiat pbatio per ſacramẽtũ.tũc dico qcqd illã cauſã
quocũq; mõ ĩcidenter tãgit põt per iuramẽtũ pꝛobari ut ꝓba
tur in dicta.l.cum hi.Sed ſi ſtatutũ diceret in cauſa danoꝛũ

De alixc cile. ⸗lr Cjet l qrl.·s ſre⸗

datoꝛũ ſufficiat pꝛobatio dani per iuramentũ.tunc ſi incidẽt
alia queſtio nõ poſſet pꝛobari ꝑ iuramentum.ut.l.ſiquando
C.vnde vi.⁊ in.c.vlti.ex qð me.cau.¶ Vltimo nõ ꝙ h vide
tur dici ꝙ ſufficiat ſi citetur pꝛocur.cõcoꝛdat.l.meminerit.C.
vnde vi.⁊ Ci.in.l.iij. C. de pcur.⁊.l.j.S.de li.agn.Gl.iuris ca
noniciin.c.cauſam.ex de dolo ⁊ cõtu.dicit ꝙ tm eſt citadus
pncipalis.⁊ ipſo nõ reperto citet᷑ pꝛocuratoꝛ.⁊ ſin hoc expo/
nitur hic pꝛocuratoꝛibuſue eoꝛũ.l.pncipalibus non repertis.
Sed puto ꝙ ad hoc ut deueniatur ad pꝛimũ decretũ ſufficiat
citatio pꝛocuratoꝛis quo ad effectũ pmi decreti.nõ quo ad eſ
fectũ ſci.dixi in.l.hoc amplius.⁊.l.ſe.j.de dã.ĩſe.¶¶ Vltimo
Di.ĩducit ꝙ vniuerſitas poſſit iponere collectã pꝛo debito.
Pꝛo hoc nõ.in.l.j.S.ꝗbus.S.qð cuiuſq; vniuer.no.⁊ Ja.

de are.in.ll.iiij. S.actoꝛ municipu.j.de re iudi. ANide Spe.in

ti. de execu. ſnie. S.ſeqtur.v.ſed quid ſi vniuerſitaj.Qualr au

tẽ collecta debet ĩponi dixiin.d.S.actoꝛ municipũ. Itẽ facit

vniuerſitas poſſit cogi creare ſindicũ de quo ẽ tex.in.l.iiij.
F. credtoꝛlbud de fideicõ.li.? Spe.in ti.de ſnĩa..nunc vi
dẽdũ.ver.qd ſi vniuerſitas.
— 3 bertis. Si fundus relinꝗtur ꝓlurib ut ali

*

8 e relicta q̃ trãſmittit ad heredes ⁊ etiã ad coniũ/
ctos. b. d. non artat
legatũ.h.d.Et diuide.pᷣ ponit thema ⁊ qõnes deſcẽdẽtes ex
themate.ſcdo ponit determinatiões.ſcdᷣa ibi modeſtin reſpõ
det. ¶ Op. ⁊ videt᷑ ꝙ liberti debeant habere pᷣdia ⁊ alimẽta
qð ꝓbat᷑ pꝑ dictionẽ appoſit in vbis teſtatoꝛis que ſignificat

utruq; deberi ut ibi du dicit ut qcũq;.ut qdã hñt.vnde videi
obſtare.l. ea tñ. S.de le.iij. Picit gl.q nõ fuit legatũ ꝑ iſta uer
ba.ſʒ per uerba greca q̃ ſigniſcant iſta vba pᷣdia dart uolo ut

inde ſe alat.nõ autẽ erat in uerbis grecis dictio et.alij nõ ha/
bent et. ⁊ ſic nõ obſtat. C Op.⁊ videt᷑ ꝙ alimẽta tm ſint reli/
cta ꝑ iſta nerba.ut.S.e.l.ij.in fi.⁊.j.e.l.lutius.So.longa eſt
differẽtia dicere relinquo pᷣdia ut habeãt alimẽta.aliud ẽ di/
cere relinquo alimẽta ex pᷣdijs.⁊ aliud ẽ dicere relinquo alimẽ
ta.⁊ pꝛo alimẽtis obligo pᷣdia. NPꝛimo caſu ꝓpꝛietas relicta

videt᷑ ut hic. Scdo caſu ſolũ alimẽta vidẽtur relicta ex fructi

bus pᷣdioꝛũ ut in cõtrarijs. Tertio caſu ẽ aliud.ut.l.luti.j.e.
Op. foꝛtiter hic dẽ ꝙ iſta pꝛedia traſeũt ad heredes. Con/
tra de.l.titia.S.fi.S.de le.ij.nbi nõ trãſeũt ad hẽdes. In hoc
ſũt opi.inter Ja.de are.⁊ Oldra. Picit Ya. ibi fuit plus di/

ctũ.qꝛ fuit adiectũ uerbũ vite.per qð ſigniñcatur ꝙ in vita tã⸗

tũ habeat. hic ſecus. Et per hoc dicit ſi teſtatoꝛ reliquit uxoꝛi
domũ ad habitãdũ uel fundũ ad uſufructũ ꝙ plena ꝓpꝛietas
videt relicta ⁊ trãſit ad heredes. Oldra.dicit ↄtra.tam cõtra
ſolutionẽ qᷓ; cõtra queſtionẽ. Dicit enĩ differẽtia ẽ vtrũ uerba
apponãtur ꝑ modu cuiuſdã determinatiõis in eadẽ oꝛatione

ut in exẽplo ꝓpoſito relinquo fũdũ ad uſufructũ ⁊ domuʒ ad
habitãdũ ⁊ ſimilia.tũc nõ tranſit ad heredes ut.l.titia.S.fi.S.

de le.ij. Si uero apponãtur in alia oꝛatione per viã modi.ut
relinquo fũdũ ut habeat alimẽta.tũc qꝛ modus reſpicit fauo/
rẽ legatarij nõ coartat legatũ.ut hac.l.ita dicit Ol. Videa/
mus ergo an iſta uerba ſint uera. Mꝛimo arguo pꝛo Ol.⁊
pꝛo eo videtur tex.i.l.titia.S.ñi.S.de le.ij.⁊ gl.in.lʒ.cũ hi.S.ſi
vVni. S. de trãſac.in gl. Itẽ pbat᷑ iſta yba adiecta determinant
pꝛecedẽs legatũ ut illo mõ ĩtelligat.ut.l.ſi habitatio in fi.s.de
uſu ⁊ Pa Deekea cauſa legati limitat legatũ.ut.l.cũ pater.S.
dulciſſimis.S.de le.ij.⁊.l.epiſtola in pn.ſ.ad treb. In cõtrari
um pꝛo Ja.cõtra Ol.pꝛobatur per caſũ in hac.l.⁊ ꝑ.l.pe.S.
fi.j.e.inducẽdo ſic. Aſta uerba ad alimẽta vł ad uſufructũ ſa
ciunt modũ.ut.l.qbus diebꝰ.S.termilius.ſ.de cõdi.⁊ demõ.
ſed quando ſub tali modo relinquitur trãſmittitur ad hẽdes
ut hic ergo ⁊c̃. NMꝛeterea videt᷑ caſus expꝛeſſus in.l.donatio/
nes.S.ſpeties.j.de dona.ubi fuit data res ad uſum mulieris.
⁊ ſic fuit vna oꝛatio. Mꝛeterea videtur caſus in.l.cum hi.S.ſi
Vni.S.de trãſac.quicqd gl.ibi dicat.nã ibi pꝛopꝛietaꝭ videtur
relicta ut trãſeat ad heredes.qdð patet qꝛ ibi tractatur de alie/
natione fundi.at ſi fundus ſubiaceret reſtitutioni nunqᷓ; p̃toꝛ
cõſentiret alienationi.ut in auẽ.re que.C. cõia de le. Dꝛete/
rea cauſa de ſuturo ſeu modis ꝗ apponit᷑ in fauoꝛeʒ legatarij
nunqᷓ; legatũ coartat ut.l.titio.S.j.j.de cõdi.⁊ demõ.⁊ de do
na.l.j.in f. ⁊.l.ij. Sed iſte modus uel cauſa reſpicit fauoꝛeʒ le
gatarij. ergo legatũ nõ coartat ut hac.l. Rñdeo ad.l. Ol.⁊ pᷣ
ad. l. titia. S. fi. q; ibi teſtatoꝛ plus dixit.ex quo apparet ꝙ te⸗
ſtatoꝛ vult ꝙ legatũ tranſeat ad heredes. ſile in.l.ſpeties.ſ.de
au. ⁊ ar. le. Itẽ rñ̃deo ad gl.S.ſi vni.ꝙ nõ bene dicit. ⁊ ẽ ð illũ
tex.⁊ ↄtra iſtũ tex.nt dixi.Ad tex.l.ſi hĩtatio.S.j.S.de uſu ⁊
ha.rñdeo q; ibi illa adiectio operatur in fauoꝛem legatarij ut

dde uluſru. earu re.qᷓ uſu cõſu. ¶ Ex pᷣdict diſti

mẽta ꝑcipiant videtur plena ꝓpꝛie

&ſic. Cauſa q̃ reſpicit fauoꝛẽ legatarij non artat

XT. Rer wo e ſ Sh
ampliet legatũ nõ modũ ut ipſũ reſtringat.q; ei ſauoꝛe eſt a
poſita ut h.qð patet q; ibi relict ſuit uſufructus ad habitadũ
⁊T habitatio ẽ melioꝛ ulſu uel uſufru.qꝛnõ perit capitis diminu
tione.vnde cauſa ampliãdi videt᷑ appoſitũ.iõ ampliat ut de/
beat᷑ habitatio. Rñdeo ad.l.cũ pꝛ.S.dulciſſimi.⁊ ad.l.epłaʒ
in pn.qꝛ ibi fuit appoſita ulla cauſa ꝗᷓ fauoꝛẽ legatarij nõ reſpi
cit ſi illa cauſa ꝑ ſe ſimpliciter aſſumat᷑. h uero in cauſa que me
ro fauoꝛe legatarij apponit vñ in ei odiũ nõ retoꝛquet.ut.l.qð

fauoꝛe.C. de legi.vñ ꝗa.de are.dicit uerũ.pꝛo eo facit.l.fi.S.
no ſic cũ qᷓri

tur an ex adiectiõe cauſe legatũ debeat limitari. Dic ant loq
mur in cauſa de pꝛeterito que ẽ pꝛopꝛie cauſa.⁊ de iſta non di
co h qꝛ nõ vitiat.ut.l.cũ tale.S.falſa.j.de condi.⁊ de.⁊.l.de/⸗
mõſtratio.S.j.e.ti.⁊ ibi dixi.Si nero logmur de cauſa de ſu/⸗
turo q̃ pꝛopꝛie nõ dicit cauſa. ſed ſic eã ſumo tũc dic ſic aut ex
uerbis teſtatoꝛis colligit᷑ ꝙ uoluit ex adiectione cauſe legatuʒ
limitari ⁊ limitat.ut.l.titia.S.fi.S.de lega. ij. ⁊. l. ſ eties . ki.
Aut nõ apparet.⁊ tũc aut talis cauſaꝑ ſe ⁊ ſimpliciter cõſide
rata nõ cotinet fauoꝛẽ legatarij ſibi exhibitũ a teſtatoꝛe ⁊ talij
cauſa limitat legatum.ut.l.cũ pꝛ.S.dulciſſimis.de le.ij.⁊.d.l.
epiſtola.j.ad tre. Si uero cõtinet fanoꝛẽ legatarij.tũc aut talł
adiectio põt opari augmẽtuʒ legati ⁊ opat.ut.l.ſicui hitatio.
we uſu ⁊ ha. aut nõ põt opari augmẽtũ ⁊ nõ oꝑatur re
rictionẽ legati ut h.ita dʒ ĩtelligi.l.cũ hi.S.ſi vni.S.de tran/
ſac.ſac.l.ſinal.S.de uſufru.earũ re.q uſu.Oſu.⁊.l.donatiõej.
S. ſpeties. S.de dona.¶ Quero qdi ctib ſi aligs dat fũdũ
ad uſuſructũ. PDuto idẽ qdð in contractibus qð.S.dixi in le/
gatis.pꝛobatur in.l.donatiões.S.ſpeties.ſ.de dona.⁊.C. de

iure doti.l.ſi mulier.⁊ ibi per gl.⁊ doc. Sic debet intelligi q

nõ. in. l.j. SF. j.ð.de ſuꝑſi. als de uſufruc.qð tene mẽti.

. Legatũ alimẽtoꝛũ relictũ a qbuſdam heredi/
Utins. b⸗ noĩatiʒ debet᷑ a ſubſtitutis ⁊ coniũctij.h.

d. m gl. ¶ Cõtra hoc op.ſoꝛtiter legatũ relictũ noĩatiʒ ab in
ſtituto nõ videĩ relictũ a ſubſt tuto.nt.l.ſi plures.S. de le.iij.⁊
l.j.S.in ſubſtitutione.j.ad.l.fal. Tenẽdo gl.habes caſũ ꝙ ſpe
tiale eſt alimẽtoꝛũ fauoꝛe.vide gl.qꝗᷓ incipit.i.petant.¶ Op.⁊
videtur ꝙ appellatione heredũ nõ cõtineantur extranei.ut.l.
ex facto.S.ſiqs ita.j.ad treb. So.ibi appellatio hereduʒ ſuit
appoſita in cõditione que conditio nõ poterat deſicere ſiſim/
pliciter appellatio heredũ intelligatur.ᷣ fuit appoſita ĩ diſpo
ſitione m gꝗl.vñ nil ad pꝛopoſitũ.ſed ſm NDi.⁊ Ja.de are.h.
d. Hi quib ſimpliciter alimẽta relinquũtur nõ tenẽtur in he/
redis domo moꝛari.h.d.⁊ ſᷣm hoc expone ibi dum dicit adie
ctio.i.de moꝛãdo in domo heredũ agat᷑. Itẽ dũ dicit agũt.i.

ſiſtent uel nõ moꝛentur im Di. Ja.de are. ⁊ oẽs Iʒ glo. aliter

intelligat.⁊ ſic nõ hanc lec.⁊ per hanc.l.dicunt ꝙ ſi teſtatoꝛ
reliquit uxoꝛi victũ ⁊ ueſtitũ nõ adiecto ꝙ ſtaret in domo ſua
ꝙ põt ſtare ubi vult ⁊ habere alimẽta ſm Ja.de are.de quo
Spe.in ti. filij ſint le.v.ſiqsiia.
= Er b 4 Enumeratio quoꝛũdà indiuiduoꝛum le
C tgatũ generale nõ vitiat.h. d. ¶ Op. de
eo quod dixiteſtatoꝛ libertis noſtris ⁊c.qʒ iſti liberti
nõ ſunt ſilioꝛũ in vita teſtatoꝛis.So.gl.in vita patris filij fin/
gũtur dñi.ut.l.in ſuis de libᷣ.⁊ poſthu.¶ Scðo op.ꝙ enume
ratio ſpetierũ reſtringit legatũ.ut.l.ꝗqᷓſitũ.S.pe.⁊.l.cũ delanio
nis. S. cũ ſundus.⁊.S.qdã.S.de fun.inſtruc.Gl.nõ ſoluit ſed
remittit ibi ad nõ.in.d.l.queſitũ.S.pe.⁊ ibi tractabo plene.tu
dic ꝙ h pᷣceſſit gen cũ ſigno vniuerſali.ſ.oĩs. ibi ſecus.vlł alit
l. ↄꝛia loqtur qñ genus ⁊ ſpeties cadũt inter res.hic vero quã
do cadunt inter pſonas ꝗbus relinquit᷑ vł dic ꝙ bic poſt reli
ctũ generi ſeqtur enumeratio pluriũ ĩdiuiduoꝝ.ibi ſpetierũ.
¶Mõ ꝙ bec uerba arbitrio nro intelliguntur arbitrio boni
viri. Cõtra de.l.thais.S.lutiꝰ.j.de ſideicõmiſ.lib.ubi ĩpoꝛtãt
iſta uerba liberaʒ uoluntatẽ.So.h̊ dixit arbitrio nr̃o.ibi di⸗
xit iudicio nr̃o.¶ Quero iſta uerba uolo ꝙ ſint uobiſcuʒ nel
in domo ueſtra.qd ĩpoꝛtãt an debeant eẽ in domo ⁊ ibi ope/
rari.Nicã in.l.gaio.j.eo.
gatis Mota tex.ibi ⁊c̃. ¶ Op. de.l. cũ hi.
/966§. qui tranſigit. S. de traſa. So. glo.
i appellatio alimentoꝛũ ſtricte ſumitur ut in con
trario.rõ qꝛ ibi tractatur de materia odioſa.hic uero accipi⸗
tur large qꝛ tractat᷑ de materia fauoꝛabili im Ja.bu. ¶ Op.
extra glo.dicitur hic ꝙ nõ ueniunt in legato ea que ꝑtinẽt ad
diſciplinã. Cõtra de.l.ꝗ ſiliũ.S. ubi pu. edu.de. So.ſiqdẽ ali
mẽta debẽtur ex teſtõ.tũc nõ veniũt ut H. Si vo debẽtur iu/

re ſaguĩs vl officio iudicis.tũc debent᷑ expẽſe ad diſciplinã ut·

ibi. ¶Queroutrũ medicine ↄtinẽtur appellatiõe alimẽtoꝛũ
Tex.i.l.vbo vict.j.de v.ſig.diẽ ſic.⁊l.ſi cũ dotẽ.S.ſinaũt in

—2 2 —2 . – ͦ—☚ d☛☚ n — — — — — — ——

I.

ſeuiſſimo.S.ſo.ma.qd netũ in eo qꝗ dʒ alimẽta ſimpłr.ſed in

eo qui dʒ alimenta aliui ꝗ oꝑat᷑.tũc expone mechicine parue

neniñt. ut. l.diuoꝛtio.S.ĩpedia. S. ſo.ma.ſec' ſi ſunt magne.ut

l.i. .l. oĩno. ů. de ipẽ.in re. do.fa. ¶ Quero an debeant ſol/

ui iudici medicine. Rñdeo cõiter rectoꝛes non tenent᷑ officia/
libus ad alimẽta.qdð patet.qꝛ nõ pᷣſtãt ueſtimẽta ſʒ ſoluʒ ciba
ria.qrũ alia ẽ ſignincatio.ut.j.e.l.diarijs.x iõ dicõ ꝙ ptãs te/
net eis ſolũ ad ea q; ꝑtinẽt ad cibũ ĩſrmoꝛũ.ut ad puꝑulos ⁊ fi

milia. q̊ ad medicinas ⁊ ſyrupos q fiũt ad euacuadu poti q;

—w

ad nutriẽdũ nel ad ſuſtẽtãqũ.⁊ ad ſalariũ medicoꝝ puto non

teneri.ut.d.l.diarijs.j.e.qð nõ.¶ ¶ Itẽ qro an ueniat lect' ap/

pellatiõe alimẽtoꝛũ. Tex. eſt ⁊ S ſic qꝛ uenit lect ſine ꝗq hõ
nõ põt viuere nõ alius.ut.l.in ſtratũ.⁊.l.quos nos..vbũ vi/
uere. de uer. ſig. ⁊ ibi nõ. L

udus miniſter. h. d.p̊ ponit vnũ dictũ.ꝑ ſcdo ponit aliud di
ctũ diuerſũ ab illo.tertio rõnẽ diuerſitat aſſignat. ſcda ibi di⸗
nerſa canſa. tertia ibi nã ea res. ¶ Op. de pmo caſu ad ſcdm

So.in pmo caſu fuit electus ut legatarius ⁊ onus ſibi iniun-/

ctũ.iõ dʒ apud ipſũ remanẽ cõmodũ.in ſcdo fuit electꝰ ut nu

dus miniſter apud quẽ nullũ cõmodũ dʒ remanẽ.⁊ hoc vult

dicere tex.in ſi.l. ¶ Sʒ dices quõ cognoſcã utrũ fuerit electꝰ
nt nudus miniſter vł ut legatari. Gl. in. l. ſiqs titio. S. de le.ij.
diẽ ꝙ ille dꝛ nudus miniſter apud quẽ nullũ cõmodum dʒ re
manẽ.dico ꝙ dʒ aduerti an vᷣba cõfſerãtur in aliqueʒ. ut ſi di/
co lego titio.x.ut pᷣſtet alimẽta ⁊ tũc eſt elect ut legatari.lʒ
onẽ ſideicõmiſſi ſit grauat.ſi vo vba legati nõ cõſerũtur ĩ eũ
ſed vba executionis.ut ſi dico relinquo alimẽta liberiꝭ meis q̃

uolo eis dariꝑ taleʒ de tali pecunia ⁊ ẽ elect ut nudus mini·
ſter. ⁊ B vult dicẽ iſte tex. pꝛo ꝗ.l.ſupplici.als ĩcipitſi mulier

5ỹ. de dona.inter vi.⁊ vx.dixi ati in.d.l.ſiqs tiio.¶ Op.h
dẽ ꝙ nudus miniſter dʒ cauẽ. Cõtra de.l.diuus.j.ſicui pluſq;

P.l.fal. So.h̊ nõ erat nudus miniſter.q; ſcit cõomodũ a teſta/

te. qꝛ fuit hẽs ĩſtitut pꝛo parte a teſtãte.Similr in.:.ſi a plibꝰ
S.de le.j.⁊ ibi dixi.⁊ dixi.S.e.l.iij.¶ Op.dẽ h̊ iuſſus dare ali
mẽta ſoluit.Cõtra in.l.ſi filia.S.papᷣ.S.ſami.her.Sol.expo
ne üllũ textũ nt ibi dẽ ĩ gl. Op.de.l.ſlio.S. mat᷑.de adimẽ.
lega. ubi deſiciẽte onere deſicit legatũ. DNiẽ gl.dic ut nõ.in.l.
ſiqs titio.S.de le.ij.tu dic ꝙ in.S.mat.deſicit on iniũctũ lega
tario ex nolũtate defũcti.hᷣ uero deſicit caſu.ſ.libertoꝝ moꝛte
Dꝛ in fi.l.alimẽtoꝛũ ⁊c.ubi ĩnuit ꝙ ille q tenet᷑ ad alimenta

dz dare annna ⁊ mẽſtrua.q̃ro qlit hocĩtelligat. Ja. de are.ein

l.ſ.S.de li.agno.dicit ſic.qdã ſut alimẽta q̃ debẽtur ꝑpetuo.⁊
tũc debẽtur annuatiʒ.ut.l.ſiqs ad declinãdã.C. de epiſ.⁊ cle.
⁊ita põt itelligi h dũ dicit annuis.ſi vo debẽtur ꝑſonið moꝛitu
ris tũc debẽtur mẽſtrua.ut.l.f.S.de libe.agno.⁊ ita põt ĩtelli
iᷣ dũ dicit mẽſtruis. Ego ĩtelligo dũ dic annuis atq; men/
is ꝙ relerat᷑ ad legatũ libertoꝛũ.qᷓre dico ſic.qũ relinꝗtur
pſonis nõ moꝛituris ut pauꝑibꝰ. uerũ dic Ja.de are.p.l.ſiqs
ad declinãdã. Sʒ qñ relinqtur pſonis moꝛituris tũc aduerte
q;ꝛ in alimẽtis ueniũt qᷓdã q nõ pñt diuidi ꝑ mẽſem ut ueſtimẽ/
ta.nã ſi hẽs facẽt ueſtimẽta oĩ mẽſe nimiũ grauaret᷑. Idẽ de le
cto.⁊ de his q̃ nõ recipiũt mẽſtruã ſolutionẽ.qꝛ tũc debẽt ſol/
ni annua ut h dũ dicit annuis.⁊ ita itelligit.l.ſirmio. fi.⁊ qð
ibi nõ.j.qũ di.le.ce.QAuedã ſũt q recipiũt mẽſtruã ſolutionẽ
ſen diuiſionẽ ⁊ tũc debẽt ſolui mẽſtrua ut h dũ dicit mẽſtruis.
T. d.l.f.S. de li.agno. ¶ Sed ↄ pꝛedicta videt᷑ tex.i.l.j. C. de
ero.mili.anno.li.xij.ubi alimẽta debẽt ſolui de die ĩ diẽ vl de
duobdieb in duos dies. So. dico ꝙ ibiſpaͤle ĩ militib fauo
re reipublice.qꝛ ſi ſtipẽdiarijs ſolueret᷑ totũ ꝓ vno mẽſe citi cõ
ſumerẽt. vñ nõ hẽrẽt poſtea vñ viuerẽt. ¶ Quero qñ debent
peti alimẽta.q̃lit᷑ dʒ ſoꝛmari libellus. Rñdeo pᷣ vniuerſalit.ut
peto titiũ cõdẽnari ad pᷣſtãdũ alimẽta ĩ pñti ⁊ ĩ futurũ.ut.l.j.
C. de ſideicõmiſ.vñ ſic foꝛmato libello ⁊ ſnĩa gnaliter iudex in
executiõe ꝓcedet ſᷣm foꝛmã hui.l.ſile ĩ gnãli petitiõe.ut nõ.
g.de edẽ.l.j.in gl.magna. Ael dic ꝙ petã mihi dari alimẽta
⁊pdẽnari ad dadũ oĩ qno tãtũ pꝛo ueſtiario ⁊ tãtũ ĩ mẽſe pꝛo
victu. ¶ Scdo qro qñũ ꝗs petit alimẽta pᷣterita qd dʒ petẽ.
Dicã.j.e.l.liber.S.j.¶ Altio nõ qð h dẽ ĩ fi.ibi neceſſitatis
⁊c.ꝙ nõ ſolũ aſtrĩgit nos obligatio ciuilis ⁊ nãlis.ſʒ etiã uere
cũdia.iõ dico ꝙ ita excuſat᷑ aliqꝗs ſi facit uel omittit aliqd ꝓpt᷑
nerecũdiã ſicut ſi teneret᷑.pꝛo hoc.l.quintus.S.mã.⁊ tex.in.l.
Hi. F. de illo. C. de neceſ.ſer. here.iſti.ſacit gl. in.l.eãdẽ. s. ex q.
cau.ma.nota iſtd.l.

ſ . Iſta.l. ſatis ſubtilis. Mu⸗
MLio herege. Matenle e,

o Peres cui ẽ aliquid legatũ cũ one⸗/
Ecunie.leagui⸗ nõ tenet᷑ cauere nel red/
dere cõhẽdib deſñiciẽtiũ poꝛtionẽ.ſecſi ẽ electus ut

De ali.⁊ ci.le.

ſuncti diſtrahere ſed actionem habet pꝛo relictis in cauſa ali⸗
mẽtoꝛũ uſq; ad falcidiã. Itẽ libertꝰq aliquid mẽſtruũ uel an/
nuũ ꝑcipiebat.in dubio videt᷑ alimẽta ꝑciꝑe.h.d.Piuide.pꝛi

mo ponit thema.ſcdo ponit rũſio ad tres.qdeſcendentes ex
themate.tertio ponũ nouũ thema ⁊ noua qõ ⁊ ei deciſio.ſecũ

da ibirñdi.tertia ibi eũ quoq;. legit in gl.duob modis. Ego
lego im pmũ modũ.q; magis alplaudeet littere ut dicam ꝙ
h grauauerat gaiũ ſeiũ cul nihi
ex eo qð ex hẽditate ꝑcepit.Querit᷑ pmo utruʒ iſte executoꝛ
poſſit diſtrahẽ bona hereditad pꝛo illo legato.Et rñdet ꝙ nõ
Scdo qri ntrũ poſſit agẽ ↄ heredes pꝛo illolegato ad pecu/
niã ſeruãdã. Rñdet᷑ ꝙ ſic. Tertio qᷓri᷑ utrũ iſtud legatũ patia
tur falcidiam. Reſpõdet᷑ ꝙ ſic. Nõ tex..ibi ⁊c. Scdo nõꝙ
relictũ ab eo cui teſtatoꝛ nihil reliquit ualet. Lertio nõ ꝙ nu
dus executoꝛ ultime uolũtatis nõ põt bona deſũcti uẽdẽ pꝛo
legato. Quarto nõ ꝙ executoꝛ hʒ actionem heredem pꝛo
cõſeruãdo legato. Quinto nõ ꝙ legatum alimẽtoꝛũ patitur
ſalcidiã.ſile i l. bereditati⸗,acll. fal C. Alrio nõ. ꝙ recipe/
re annua ⁊ mẽſtrua eſt idẽ qð recipere alimẽta. ¶ Op.⁊ vide
tur ꝙ relictũ ab eo cuiteſtatoꝛ nil religt non ualet. ut.l.plane
el. ij. ð. de lega.j.x.l.ſi fuẽit ĩ fi.ð.de le.ũiij.⁊.l.ab eo.C. de fidei/
cõ. c. C. cõia de le. l. f. in fi. ſic ergo iſtud legatũ videt pꝛonon
ſcriptũ.iõ nõ debeĩ᷑ ab aliquo.ut.l.j.S.in pꝛimo.S.de ca. tol.
oſſumus dicẽ eꝙ ſit ſpaſle in relicto alimẽtoꝛũ.qdð reſpicit pi
aʒ cauſa.pꝛo quo facit.S.e.l.libertj.S.fi.⁊ in.l.j.C. de fideicõ.
T jm hoc nota ꝙ relictũ ad pias cauſas lʒ ſit pꝛonõſcriptũ tñ
debet ab hẽde.uel alit ⁊ melius daia ẽ an aliqs relinq̃t ab iſllo
ſimplicit cui nihil reliqt.x tũc loquũtur ↄꝛia.aut reliqt ab ali/
quo cui nihil pecuniariũ reliquit tñ fecit eũ executoꝛẽ.⁊ tũc po
teſt ab eo relinq ⁊ videt᷑ relictũ ab hẽde.ſile in tutoꝛe.qꝛ qð re/
linqtur a tutoꝛe.videt relictuʒ a pupillo. ut.l. peto.S. mi. . de
le. ij. v.l.etiã. C. de fideicõ.ꝙ aũt hic fecerit teſtatoꝛ gaium exe
autoꝛẽ patet hic ĩ tex.ibi eadẽ vo ſniaʒ tc.qð ẽ nõ.Alij timen
tes hoc Sꝛiũ dicũt gaiũ ſeiũ vna cũ alio fuiſſe ĩſtitutũ.iõ relictũ
ab eo ualet. Iſta ſo. in ſe va ẽ tñ ſacit violẽtiam littere.vñ tene
pmã lec.Et nõ gl.qᷓ dicit h ꝙ qñ teſtatoꝛ dicit executoꝛi.uolo
ꝙᷓ des tãtũ tali.pinde ẽ ac ſi diceret. uolo ꝙ accipias tantũ de

hẽditate mea ⁊ des tali.qdð ẽ notãdũ.facit qdð habuiſtis in.l.

deniq;.S.ĩterdũ.S.de pe.le.qdð puto uerũ qñ talia vba ad exe
cutoꝛẽ dirigunt᷑. ¶ Venio 94 ſcõᷣm ↄꝛiũ.dẽ h̊ ꝙ executoꝛ non
põt diſtrahẽ..de.l.ſiqs ad declinãdã.C. de epiſ.⁊ ce. So.
gl.l. ꝛia erat executoꝛi pmiſſu.hᷣ nõ. Iſta gl.in ſe dicit uerũ
ꝙ qñ executoꝛi ẽ ꝑmiſſa alienatio põt alienare.ut nõ.in.l.pe.
C.qñ decre.opus nõ c.⁊ in.l.j.in pn.S.de re.eoꝝ. Sʒ ad.l.ſi
quis ad declinãdã.nõ ẽ bona ſo.qꝛ nõ fuit ꝑmiſſũ a teſtatoꝛe
ſz a lege.q̃re h nõ ꝑmittit a lege ſicut ibi.Spe.in ti.de inſtru.
edi.S.nũc aliq.v.nũquid executoꝛ.dic aut vult uẽqẽ utĩ cau/
ſam alimẽtoꝛũ cõuertat.⁊ põtut ibi.als nõ ut h. Iſtud nõ vi
det᷑ bñ dictũ qꝛ ⁊ hicuolebat uẽdere ut cõuerteret in cauſã ali
mẽtoꝝ qð nõ põt.Quare tu dic qdã ſũt executoꝛes vniuerſa

les.⁊ iſti pñt uẽdẽ ſicut heredes ut ibi. Quidã ſũt executoꝛes

particulares ad legata ſoluẽda alio herede inſtituto.⁊ iſti nõ
pñt uendere niſi teſtatoꝛ hoc ꝑmittat ut hic. ¶ Itẽ op.ꝙ nu⸗/
dus miniſter nõ habeat actionẽ g̊ heredẽ. ut.l.luti.S.meuia.
j. ad treb. x.l.ſiqs titio.S.de le.ij. So.gl.h ſpale ĩ cauſa alimẽ
toꝛũ ſicut ad pias cauſas.ut.l.nulli.C.de epiſ.⁊ cle.⁊ nõ.i.ðd.
l. ſigs titio.S. de le.ij. ¶ Op.dicit h̊ ꝙ in legato alimẽtoꝛũ hʒ
locũ fal.Contra in relictis ad pias cauſas qs nõ patit falcidi⸗

am. ut in auẽ.ſir. C. ad.l.fal. Sʒ relictũ alimẽtoꝛũ reſpicit piã

cauſq. ut in pcedẽtiðꝛio.ergo tc. So.qcꝗd pꝛo aia relinquii
videt relictum ad pias cauſas.ut nõ.in.l.ſiqs titio. S. de le.ij.
qre dic ut alimẽta relinquũtur cõtẽplatione amicitie tm ⁊ de/
trahitur falcidia. ut h ⁊.l.hereditatũ.j.ad.l.fal.Aut reliquũ/
tur cõtẽplatione paupertatis.⁊ ſic pꝛo anima ad pias cauſa⸗
⁊ tũc nõ detrahitur.ut in.l.ↄꝛia.⁊ in hoc ſũt ſoꝛte coecte iſte.
ut. l. ſigs ad declinãdꝗ. C. de epiſ.⁊ cle. Pominus Frã.de pi
ſis dicit ꝙ hoc pꝛobat᷑ in coꝛpoꝛe.ut cũ de ap.cog.in.S.aliud

quoq; capitulũ.dũ dicit alimenta pncer Goirt pium ⁊.
1 elibertu admittitur ad per
cipiendũ legatũ.Contra hoc fuit relictum illiꝰ quibu cibaria

¶Vltimo op.ad ſi.dicit hic ꝙ iſt

T ueſtiaria pᷣſtabat.ſed annua pꝛeſtatio cauſa alimẽtoꝛũ non
dicit cbaria ⁊ ueſtiaria. nt.l.codicillis.S.de ann.le.ergo ⁊c̃.
So.ſiquidẽ pꝛeſtabãtur diuiti vidẽtur pꝛeſtari non in cauſa
alimẽtoꝛũ.ut ibi. Sed ſi annna Peſtatofepanpen ut liber/
to.in dubio videt᷑ fieri canſa alimẽtoꝝ.ut h pbat᷑ in.lʒ.ſicui an/

nui.S. de an. le. ⁊ nõ.in.l.cum hi.S.ſi ĩ annos.S.de tranſac.

¶ Veniam ad.q.⁊ videam qliter iſti executoꝛes uẽdẽ pꝑñt.

Vos habuiſtis ſupꝛa duo. Pꝛimo g executoꝛ vniuerſalie

reliqrat ut det illis libert.x.

põt uendere. Scdᷣo ꝙ executoꝛ particularis alio hẽde iſtitu
to nõ põt uẽdere niſi teſtatoꝛe ꝑmittẽte.¶ Quero igiĩ pᷣ gsẽ
executoꝛ vlis. Rñdeo qũ paupes xp̃i ſũt inſtituti.executoꝛ ẽ
tũc vlis. ⁊ hʒ viʒ bẽdis. ut.l.ſiqs ad declinãdam. C. de epiſ.⁊
cle. Itẽ cũ nemo ẽ inſtitutus.ſed iuſſit teſtatoꝛ bona ſua diſtri
bui ĩter paupes pꝑ ſuos executoꝛes.iſti tũc habẽt vim hẽdis.
ut hic a vꝛio ſenſu.ibi alio hẽde ĩſtituto ⁊c.quaſi dicat ſi alius

nõ eẽt heres inſtitut hẽret vim ⁊ nomen heredis.ut ſi diceret

nolo ꝙ accipias de hereditate mea ⁊ des pauꝑibus.ut dicit
gl. pic ⁊ facit.l.deniq;. S. interdũ.S. de pecu.le. ⁊ idẽ tenet In
no.in.c.cũ tibi.ex de teſta. ubi videt᷑ caſuj.? Rof.ĩti.de actio
ne ex teſtõ ĩ gl.quã dedit. ¶ Scðo q̃ro qd de executoꝛe par
ticulari relicto ꝑ iſta uerba.talis fecit tales ſuos ſideicõmiſſa⸗
rios ⁊ executoꝛes qbus dedit licẽtiã ⁊ poteſtatẽ uẽdẽdide bo
nis ſuis cũ bãnimẽto ⁊ ſine uſqʒ ad ſatiſtactionẽ integrã ꝓmiſ
ſoꝛũ.qᷓro ergo utrũ ad hoc ut iſta cõceſſio alienãdi ualeat reꝗ
rat hereditatis aditio. Spe.in ſili tãgit iſtã.q.in.d.S.nũc alł
qua.v.ſed pone.⁊ nil ibi determĩat. Pꝛeuit᷑ dico ſic.ſiue po/
nam iſta legata relicta eẽ ex teſtõ executoꝛes nõ pñt vẽdere
nec alienare niſi adita hereditate ex teſtõ.ut.l.ſi nemo.S.de
teſta.tu.⁊.l.nemo.j.de re iudi. Siue ponam eẽ executoꝛes
ab inteſtato nõ pñt exequi niſi adita hẽditate ab inteſtato ut
l. ij.j.de ſideicõ.li.x.l.ñ.in pn. de manu.te.⁊.l.q ſilio.S.j.⁊ ibi
nõ. de here. iſti. ⁊ iſti.de eo cui bo.liber. cõſer. ca.adi.S.j.⁊.l.
qð pure ĩ ſi.j.q di.le.ce.Opoꝛtet ergo ꝙ hereditas ſit adita
ſicuti enĩ datio tutele q̃ẽ ſauoꝛabilis.⁊ relictũ libertat᷑ que eſt
ita fauoꝛabilis nõ põt ualere niſi ſecuta aditione.ita ptas da/
ta executoꝛibus nõ ualebit niſi aditiõe ſecuta. ¶ Sʒ q̃ro ꝗd
ſi nemo vult eẽ hẽs ex teſtõ vel ab ĩteſtato.nec etiã ſiſcu.Dl/
cit ipſe cogita ꝑ te. Hꝛocedo ulteri poſito ꝙ ptãs alienandi
ſit cõſirmata aditione hẽditat᷑ examinem uerba ꝓmiſſiõis qᷓ
dicũt ꝗbus dedit licẽtiã utrũ ĩpoꝛtet liberã uolũtatẽ an arbi/
triũ boni viri. Inno.ponit hoc trãſitoꝛle ex de ſta.mo.c.cum
ad monaſteriũ circa finẽ in gl.ſuꝑ vbo licẽtiã. ⁊ ibi videt tene
re ꝙ licẽtia ĩtelligat libera uolãtas ſine aliqᷓ cauſa.tñ hoc non
ꝓbat.crederẽ Stiũ q; uerbũ licẽtia ĩpoꝛtat arbitriũ boni viri.
qð pbo.nã nomẽ licẽtia deſcẽdit a vbolicet qʒ tantũ ẽ dicere
tuũ licitũ ſit. q̊ nõ ẽ dubiũ ꝗ iſta vba ſi tibi videt uſtũ uel lici
tu ĩpoꝛtãt arbitriũ boni viri.ut.l.fdeicõmiſſa.S.qᷓq;.S.de le.
iij. T. l. ſi ſic. S. j. S. de le. j. ⁊. I. ideicõmiſſaria.j.de ſideicom. li.
Itẽ pbat ex.l.j.C. de ſacroſã.ec.ibi habeat vnuſqſq; licẽtiaʒ
⁊cẽ.q; licẽtia ĩtelligit de arbitrio boni viri.neq; enĩ põt ſiliũ ex/
heredare ⁊ deũ inſtituere.ut nõ.in.l.ſiqs ad declinãdã.C.de
epi.⁊ cle.als ſi hẽret liberã ptatẽ poſſet ſilii exheredare ⁊ pᷣte
rire.ſicut miles cui ẽ cõceſſũ liberũ arbitriũ teſtãdiut.l.j.s.de
teſt. mili. Itẽ dicit teſtatoꝛ ⁊ do liberã ptãtẽ.qro ꝗd ſit hoc di
ctũ liberã ptãteʒ. Certe ſi dicẽt ptãteʒ ſimpli referret᷑ ad arbi/
triũ boni viri.ut.l.nepos pꝛoculo.de v.ſig.l.ꝗ explicandi.C.
de accuſa. Sʒ ex eo ꝙ dicit liberã itelligo ꝙ itelligat in ei li⸗
berã uolũtatẽ collatũ.qð pbo qꝛ vbũ libera deſcẽdit a vbo li⸗
bet qdð ĩpoꝛtat liberã uolũtatẽ.ut.l.ſideicõmiſſaria libertas.j.
de ſideicõ.li.ibi dũ dicit libuerit ⁊c.pꝛo h etiã videt᷑ tex.S.de
teſta.mili.l.j.in pᷣn.⁊.l.etiã.S.j.j.de bo.li.facit.l.ꝓcur.cui li/
bera.S.de pꝛocur. Idẽ ſi dixerit plenꝗ ptãtẽ ⁊ licẽtiã.ut ꝓbaĩ
in. l.j.S.deteſ.mili.ĩ duob rñſis ibi poſit.⁊ nõ.in.l.ſi ꝓcur.ad
vnã.C. de ꝓcur.⁊.l.fideicõmiſſa. S. q;q;ᷓ.S. de le.iij.ibinõ eniĩ
plenũ cc. ¶Ex p̃dictis nõ. ꝙ iſta uerba plenũ ⁊ liberũ ſi adij
ciant᷑ vbo qdð als de ſui nã ĩpoꝛtat arbitriũ boni viri facit ipʒ
ſigniſicatiun libere nolũta ſicut uerbũ uolo.ad qð facit.l.j.S
de teſta.mili.¶Segqtur ĩ uerbis uẽdẽdi ⁊ alienãdi.qᷓro utruʒ
iſti executoꝛes ꝗ hñt ptãtẽ uẽdẽdi pñt ꝑmutare uel ĩſolutũ da
re uel obligare.Et videt᷑ ꝙ nõ e. ſi pupilloꝝ. S. ſi ptoꝛ.S. de
re.eoꝝ. In ↄꝛiũ videt᷑ ꝙ ſic ꝑ.l.ſi nẽditionis.S.q.mo.pig.uel
hypo.ſol.So.qñũq; iſta ꝑmiſſio ſit a pᷣtoꝛe uel iudice.⁊ dʒ ſtri⸗/
cte ĩtelligi.ita loqtur.S.ſi ptoꝛ. Qſiq; fit ab alio puato ⁊ tunc
appellatio uẽditiõis cõtinet omnẽ alienationẽ ꝑ quã ipletur
cauſa ob quã fuit ꝑmiſſa nẽditio.vñ cũ ſit ꝑmiſſa uẽditio pꝛo
ſatiſfaciẽdis legatᷣ qcqd faciat uel legata ſoluat appellatione
alienatiõis cõtinet pꝛo hoc facit uerbũ h̊ poſitũ.ſ.uẽdẽdi alie
naãdi ⁊c̃.qð vᷣbũ alienare generale ẽ.gl.ẽ in.l.ſtatuliberi a cete
ris.S.ꝗqntus muti.j.de ſtatuliber.¶ Quarto ſegtur de bo/
nis ſuis.q̃ro utrũ executoꝛ poſſit agẽ ↄ hẽdes ut exhibeãt rej
hereditarias.ut videat q expediatuẽdẽ. Puto ꝙ ſic ꝑ.l.ſi ti
bi optio.S.ſi.S.de op.le.¶¶ Quũo an exhibit oĩb rebꝰ vłnõ
exhibit poſſint executoꝛes iſti uẽdẽ rẽ quã ſolẽt. Gl...l.pe.C.
qñ decre.opus nõ ẽ.tenet ꝙ ſic. iũ tenet gl.in.l.q;diu.C.de
diſtrac.pig. Rñdeo ſiqdẽ iſti executoꝛes nõ hũñt liberã ptãteʒ
ſz ſolũ ẽ eis cõmiſſũ ꝑ vba ĩpoꝛtãtia arbitriũ boni viri.nõ eſſet

dubiũ ꝙ nõ poſſit ponere man ad res q̃s uolũt.ſʒ dʒ facẽ ar/
bitrio boni viri ſicut pᷣtoꝛ in.l.magis puto.S.ne paſſim.ð.de
re.eoꝝ.⁊.l.a diuo pio.S.in uẽditioe.j.de re iudi. Sʒ ſipone/
res ipſos hẽre plenã ⁊ ſiber uolũtatẽ in caſu pᷣmiſſo tunc de⸗/
bes ſcire ꝙ libera uolũtas dʒ itelligi dũ tñ bona ſide faciat.ut
l. creditoꝛ.S.luti.s.mã.Sʒ ille q rẽ magni pcijuellet uẽdere
pꝛo modico nõ faceret bona ſide.ut nõ. in. ð.S.ne paſſim. v.
necnõ.iõ nõ ualet eoꝝ uẽditio ⁊ poterit reuocari.ita dʒ ĩtelli⸗/
gi gl. in. l. pe. C. qũ de.opus nõ ẽ.qꝛ ita dʒ ĩtelligi dũmõ faciat
bona ſide.ita dʒ ĩtelligi.l.creditoꝛij.s.de diſtra.pig.¶ Aue
ro an iſti executoꝛes poſſint uẽdẽ pꝛo quãto pᷣcio uolũt.Nixi
S. ꝙ ſi ipſi nõ hñt liberã ptãtẽ nõ poſſent.ſʒ deberẽt uẽdere ar
bitrio boni viri. Sʒ ſi haberẽt liberã ptatẽ dixi ꝙ deberẽt fa⸗
cere bona ſide.Si ergo rẽ magni pᷣcij dederĩt pꝛo modico bo
na ſides nõ videt᷑ ueriari.ut.l.j.C. ſi pigno.uẽ.aga.iõ poterũt
reuocare iüllã uẽditionẽ. Sʒ dubitat᷑ de mõ reuocãdi.nã in.l.
pe.C.ſi pigno.uẽ.aga.videt᷑ uelle pᷣ hẽs dʒ agere õ executo
rẽ ⁊ eo exiſtẽte nõ ſoluẽdo ueniat ↄ emptoꝛẽ.ſic ⁊ alibi in.l.q
fũdũ.S.ꝓcuratoꝛ.j.ꝓ emp.videt᷑ uelle tex.ꝙ ĩdiſticte dñs poſ
ſit agere ↄ emptoꝛẽ.⁊ hãc partẽ teneo.qꝛ alienatio facta non
fuit iuridice. Nõ ob.l.j.C.ſi pig.uẽ.aga.q;ꝛ ibi creditoꝛ uẽde/

bat iure ſuo ⁊ ad ſui utilitatẽ.iõ eius gr̃a colluſio nõ tm̃ attẽdi

tur ad annullãdã uẽditionẽ.ſ ĩ caſu nro ⁊ in.S.ꝓcur.execu
toꝛ uẽdit ad utilitatẽ alteri ⁊ noie alteriꝰ.iõ indiſtincte annul
lat uẽditio ſᷣm diſtinctionẽ.S.ꝓcur.¶ Quero an heres ſit re
quirẽdus qũ executoꝛ uẽdit.pᷣ qũ eligit rẽ quã vult uendẽ. ſe/
cũdo qñ limitat pᷣciũ pꝛo qͥ vult rem uendere.an iſtis duobus
caſibu heres dʒ requiri. Aidet᷑ ꝙ nõ.q; per regulã cũ iſti exe
cutoꝛes poſſint ſacere inuitis hẽdib.ergo ipſis ignoꝛãtibus.

R„,*

nt. l.ij.j.de ſideicõmiſ.li.⁊.l.qui põt.de regu.iur. Pꝛeterea

qñ aliqs facit ꝓcuratoꝛẽ ad uẽdendũ nõ reqrit ꝙ pcuratoꝛ te

neat dñʒ reqrere qñ uẽdit.q̊ dñs põt ꝓhibere ſi vult. ut.l. mã
dati.S.mã.⁊.l.ſi tibi mãdauero e.ti. In ↄꝛiũ videt᷑ caſus in.l.

iüiij. C. de diſtra. pigno. ⁊ in. l. legatũ. S. de uſufru. le. ⁊.l.j. F. qð

dẽ. j. ſicui pluſq;. per.l.fal.⁊.l. hac edictali.S.oĩbꝰ.C. de ſecũ.
nup. Vnde credo ſic dicendũ ſi iſti executoꝛes eẽnt aſſumpti
tanq; boni viri.tũc ſine dubio eẽt reqrẽdus heres.ut.l.ſiquis
arbitratu.de uer.ob.⁊.l.theopõpus.S.de dote pᷣle. Sʒ ſi hʒ

liberã ptãtẽ ut pꝛoponitur.puto idẽ ꝙ heres debeat reqri ꝑ

l. creditoꝛ. C. de diſtrac.pigno.⁊ ꝑ.l.j.S.qð dicit.j.ſicui pluſq;
P.l.fal. Itẽ ꝑ rõnẽ.nã eoꝝ pᷣſentia poſſet trahere executoꝛes
ad ali rẽ uendẽdã nel ad uẽdẽdã eã alio pᷣcio.ergo debẽt re/
quiri.ut.l.ſj ſi in trej.⁊.l.ſicuti.S.de arbi. Mꝛetea iſta liᷣa po
teſtas ĩpoꝛtat ut bona ſides adſit. Sʒ ille ꝗ facit clã qð ẽ facẽ
nõ reqſito eo ꝗ põt õdicẽ videt᷑ facẽ clã ⁊ mala ſide.ut.l.clam
poſſidẽ ĩ pn.j.de acq.poſ.x.l.phibẽ.S.clã.j.qd vi aut claʒ.⁊
ſic videt᷑ mala ſide facẽ ⁊ ſic nõ ualet.Ad ↄꝛiũ rñdeo ſic ⁊ di/
cas qdã ſũt executoꝛes ꝗ hñt ptãtẽ uẽdẽdi a lege ⁊ iſti debẽt
regrere partẽ.ut.l.a diuo.S.in nẽditiõe.j.de re iudi.⁊ nõ.per
Qli.i.l.ab executoꝛe.C.quo.ap.nõ reci.Quidã ſũt hñtes po
teſtatẽ ab hoĩe.⁊ tũc aut iſta poteſtas fuit uolũtaria.ut ptãs

uẽdẽdi quã dñs dat pcuratoꝛi q̃ ſemꝑ ẽ nolũtaria.cũ dñs poſ

ſit eã reuocare q uoluerit.tũc dñs nõ eſt reqrẽduj imo debet
ipſe phibere ſi vult. ut.l. ſi tibi mãdauero. 5. mã. cũ ſilibꝰ. Si
vo ab initio fuit uolũtaria.poſtea incipit eẽ nõ uolũtaria ſʒ ne
ceſſaria ut ptãs quã debitoꝛ dat creditoꝛi alienandi.⁊ tũc ſiq/
dẽ illa ptãs fuit limitata. ut qꝛ dixit do tibi ptãtẽ uendẽdi a ta
li die in antea pꝛo tanto pꝛecio.⁊ tũc nõ requirit citatio dñivł
admonitio. ita põt intelligi.l.ñ. S. fi. C. de iure do.impe.Sed
ſi nõ eẽt ſic limitata tunc dñs dʒ citari.ut.l.creditoꝛ.⁊ ibi nõ.
C.de diſtrac.pig. Nũc ad pꝛopoſitũ mandatũ datũ executo
ri fuit uoluntariũ reſpectu teſtatoꝛis.neceſſariũ reſpectu here/

dis nec eſt limitatũ.ideo heres debet requiri.ut.d.l.creditoꝛ.

niſi teſtatoꝛ aliter diſpoſuiſſet. ¶Quero heres reꝗſitus vult
ĩpedire iſtã venditionẽ.qd hʒ facere utuenditionem ĩpediat.
Nñdeo ſiqdẽ vult ĩpedire totaliter ne ſiat.tũc nõ põt alio mõ
niſi offerendo pecuniã neceſſariã pꝛo ſoluẽdis legatis.ut.l.ſi.
G. üj. C. de iure do. ĩpe. Itẽ põt dicẽ offero me paratũ uende/
re ⁊ de pᷣcio ſatiſſacere legatarijs ⁊ alijs pꝛo ꝗbus executoꝛej
uẽdere uolũt infra terminum cõpetẽtẽ ⁊ de hoc dare ſideiuſſo
res.quo facto heres in uendendo pꝛefert᷑.ut.C. de litig.ĩ auẽ.
ad hec.⁊.C. de pigno.auc.hoc ſi debitoꝛ.Sed ſi non vultim
pedire uenditionẽ totaliter. ſed illius rei tm̃.tũc dʒ oſtendẽ ꝙ

alia res ẽ que magis expedit uendiuel magis cõmode uendi
põt ut ſic eos in mala ſide cõſtituat. Itẽ ſi xecutoꝛes uolunt

uẽdere modico pꝛecio oſtẽdat heres ꝙ alius vult emere maio
ripcio. ut ſic ſi aliter faciãt ↄſtituat eos ĩ mala fide.C Quero
utrum iſti executoꝛes poſſint tranſterre poſſeſſionem. Huto

— —

—

ſic.ut.l.ſiqs phibuerit.õ.de publi.ꝓ h facit ꝙ teſtatoꝛ ↄceſ
ſit eis licẽtiã alienadi.ſʒ alienatio ⁊ dñij trãſlatio nõ põt ſieri ſi
ne traditiõe.igi videt pꝑmittẽ. ¶ Deide q̃ro qꝛ ſequit᷑in vbis
cũ bãnimẽto ⁊ ſine ꝗd impoꝛtent iſta vba.Rñ.in executoꝛibꝰ
ultimarũ uolũtatũ nõ habemus expᷣſſũ.ſʒ poſſumus dicẽ ꝙ te
neat᷑ facere baãnimẽtum ſicut executoꝛes ſnĩe.ut.l.oꝛdo.C. de
execu. rei iu. t.l. edicto.S. ſi aduerſus ſiſ. x.l.ij. . l. f. C. de fide
inſtru. ⁊ iure haſte fil.li.x.⁊ hoc ẽ uerũ qñ nõ hñt liberã ptãtẽ.
H qũñ hñt liberã ptatẽ tũc foꝛte idẽ ꝙ deberẽt facẽ banimẽta ſi
cut tutoꝛe quos oſtat habẽ liberã.ut nõ.i.l.mandato gnãli.

5.de pcu.⁊ tñ tutoꝛes in uẽditiõe rerũ pupilli deberẽt iſta bã/

—

nimẽta facẽ fieri. ut.l.ſi ſine.S.j.S.de mino.iõiſta vᷣba cũ ban
nimẽtis ⁊ ſine apponunt. ut ea nõ habeat neceſſe facẽ. ¶ Ge

gtur in vbis vſq; ad ſatiſtactionẽ oĩuʒ pᷣmiſſoꝝ. QAuero utrũ
talis executoꝛ poſſit rẽ uẽdẽ nõ pñti pecunia.ſʒ habita ſide de
pcio. Videt᷑ ꝙ nõ in relictis ad pias cauſas maxime per.l. ſi
pꝓcur. ⁊ qð ibi nõ.j.de iure fiſ.⁊ ad ſimilitudinẽ executiõis ſen
tẽtie.ut.l.a diuo pio.S.emptoꝛ.j.de re iudi.⁊ hoc puto ueruʒ
ſi nõ hñt liberã. Sʒ ſi ponam eos habẽ liberaʒ in hoc credo
ꝓꝙ poſſintuẽdẽ dũ tñ habeãt ſidẽ de pᷣcio ⁊ bona ſide faciant.
ar.l.ꝗ rome.S.calimachꝰ.j. de vbo.ob. ¶Qaũo qd ſiin iſtro
dicit ſic. tales executoꝛes talẽ rẽ uẽdiderũt ꝓ tãto pᷣcio qð pᷣciũ
2ↄfeſſi fuerunt ſe habuiſſe.nõ aũt dici ꝙ receꝑint.an ſufficiat.
Puto ꝙ nõ q ꝑ h iplet᷑ cauſa.q̃re ẽ mãdata uẽditio.eis eni
mãdat᷑ ꝑ ſatiſtactionẽ oĩum pᷣmiſſoꝛũ.Sʒ ſi cõſiteni ſe uẽdidiſ
ſe ⁊ habuiſſe nõ videt facta uẽditio ſatiſtactiõe legatoꝛũ niſi
. Eoſten apparet facta ſatiſfactio legatoꝛũ.hoc ultimũ ꝓbat᷑ in
ſz Tiulianus.S. ꝓinde.S.ad macedo.pmũ ꝙ cõſitẽdo ſe ha/
buiſſe nõ ſufficit ꝓbat᷑ in.l.ſi ex cautiõe.⁊ ibino.C.de nõ nu.
pe.⁊.j.ſiquid in frau.pꝛo.l.j.S.ꝙ ſi in liteʒ.⁊.S.ꝙ ſi mutuaui.
Qũo qd ſi dicit in iſtro quã pecuniã recepit ĩ mei pñtia no
tarij.qʒ nõ apparet ꝙ legatarijs ſit ſoluta an ſufficiat emptoꝛi
bus. Rñdeo ſic q; cũ ob iſtã cauſa habuerũt mãdatũ executo
res a teſtatoꝛe ſufficit ꝙ emptoꝛes ob iſtã cauſam ſoluerint.lʒ
executoꝛes in iſtã cauſã nõ cõuertant. ut.l.j. S. nõ auteʒ. S. de
exercito. ¶ Quo an,/pmiſſio de euictiõe quꝗ faciunt executo

res obliget hẽdes. Puto ꝙ ſic ſi faciũt ꝓmiſſionẽ jm ↄſuetu/

dinẽ ciultatis. ut.l.ſi pignus.S.ñ. S. de pig.ac.x.l. iutł..ſi pꝛo
cur. S. de acſ.emp.⁊. C. cre.euic.pig.non de.per totũ qð no.
Ttex.dicit ꝙ qñ aliqs uẽdit ex officio ſibi iniuncto nunqᷓ; te/
netur de euic.l.ſi pignoꝛa.⁊.l.ſi heres.S.fam.her.¶¶ Vltimo
q̃ro an executoꝛ teſti poſſit cõueniri a legatarijs. Gl. tenet ꝙ;
nõ in.l.ſrmio.S.j.j.qñ di.le.ce.

R Peꝛelegatũ cũ onẽ alimentoꝝ
Am unus. traſit ad hẽdes heredis lʒ ſint
plres.h.d.pᷣ ponit dictũ.ſcðo foꝛmat vnã obiectiõeʒ
⁊ ad eã tñdet.ſcda ibi ſi tñ. ¶ Op. dices tu iſte tex.lʒ ex pᷣſũ⸗
ptione ꝓcedit nõ tñ ſeqtur ex neceſſitate.qd eni ſi hẽdes here⸗
dis ſint diſcoꝛdes.haberet ne tũc locũ iſta lex. Rñ.ſic ⁊ recur/
retur ad remediũ.l.iij.S.e.¶ QAuerit Hi.utrũ hẽs feudatari
us debeat iurare oib hẽdibus dñi uel vni tm Et dicit ꝙ oĩbꝰ
ar. huiꝰ.l. qð tãgit gl.in.l.is cui.S. de uſufru.⁊ Ja.de are.in
l. de pupillo.S.ſi pluriũ.j.de no.oper.nũ.⁊ gl.dicit in.c.ſi plu
res ſi de feu.fu. cõtrouer.x. coll. Mõ glo.ꝗd cõtineaĩ appel⸗
latiõe domꝰ.habuim in.l.j.S.hoc aũt.S.ad ſylł.

¶ Nerbis ſideicõmiſſi.lmera debent eriẽ

*p eo tꝑe qᷣ fuit retar
data libtas abſq; moe healard. CMo – Erpoliali
AIlimentfia, Bir bonus dʒ arbitrari alimẽta p ꝗli/
Alimentis. tate relicte dotis qᷓ alimẽta tieſenar ere
ſcẽte etate.h.d. Idẽ dicit tex.in viro ⁊ uxoꝛe in.l.ſi cũ dotem
5S.ſinautẽ in ſeuiſſimo.S.ſo.ma.qð ĩtelligo qñ vires dotis ſuf/
Acerẽt. alit᷑ frat tenet alere ſoꝛoꝛẽ.ut.l.qui ſiliũ.S. ubi pu.edu.
de. ⁊ vir uxoꝛẽ.ut nõ.p Hi.in.d.S.ſinautẽ. ¶ Op.⁊ videtur
ꝓꝙ imo arbitrio boni viri km quãtitatẽ hẽditatis debent ſolui
alimẽta.ut.l. alimẽta.j.e. Dic ut in glo.⁊ tene opi. Hu.qꝛ ma
glis eſt uera. Itẽ facit iſta lex ꝙ legatũ pꝛo dotenõ ſit purum
ed ↄditionale ſoluẽdũ tẽpoꝛe matrimonij.qð an ſit uerũ dicã
uncltitio.. ante. . de condi. ⁊ demoni.

nat in metallũ poſt reſtõnẽ p̃ᷣteriti tẽ
ret etn alimenta petere põt. h. d.
— p. ⁊ videt ꝙ poſt reſtitutionẽ petit alimẽta p̃te/
ritꝗ. ut.l. in inſula. C. de ſen. paſ. Aeritas eſt h loquit᷑ ĩ lega

to alimẽtoꝛũ qð p danationè in metallũ nõ perit.qꝛ etiã dãna

to põt relinq.ut.l.in metallũ.j.de hi.
op.de.l.ſi in metallũ.j.de iure.fiſ. S

pꝓnõſcrip. C Item
o. B ſpetiale in alimentis.

Eodẽ mõ ſolue contrarium de.lij. C.de bo. ꝛeſcrip. ¶ Itez

oppo.S.e.l.ij.So.ut ibi.¶ Oppo. glo. de. cum allegatur.

De ali.⁊ cl. lega.

C. de re mili. So.ſpetiale eſt in alimentis.pꝛo h.j.e.l.ſeruos.
⁊c ibi aliqua dicam. Sis lunstiorelietis ohli
DSi pᷣdia pꝛo alimẽtis relictis obligan
VAtius. kpob 5

Detur ex hoc legatũ alimẽtoꝛũ nõ auger

M miuel minuu. b. d. ¶ Op. modus adiect'legato habet᷑
pↄditiõe.ut.l.j.C.de his q̃ ſub mõ.vñ ſicut ↄditiois adiectio
minuit legatũ.ita ⁊ adiectio modi.So.gl.hoc uerum niſimo
dus ſit adiectin fauoꝛẽ legatarij. ꝓbat᷑ in.l.titio in pn.j.de cõ
di.⁊ de. Sʒ ponamus ꝙ teſtõꝛ nibil dicat de bypotheca.ſed
dixit ꝙ uolebat alimẽta ꝑcipi ex illo fundo.an fudus ſit obli⸗
gat..Auidã ꝙ nõ.Aʒo dicit h ↄꝛiũ ⁊ in.l.gaius.S.de an.le.
qð hodie ẽ determinatũ cũ oĩa bona hẽditaria ſint obligata
ꝓle.ut.l.j.C. cõia de lega.¶Quũo pone ꝙ teſtõꝛ nil dixit de
obligatiõe.⁊ nõ ꝑcipiunt᷑ tot fructquot ſufficiũt ad alimenta
an debeant ſuppleri uel expectari fructPſequentis anni. Hoc
tãgit Qi. inlac argẽtũ.C.de dona.dixi in.l.ĩter ſtipulãteʒ.
5§. ſacrã.j.de vbo.ob.⁊ eſt multũ longa mã.So.dicit nunc ꝙ
debẽt dariitegra alimẽta.qꝛ locus nõ gra taxatiõis ſuit adie/
ctus ſʒ gra demõſtratiõis q; poſt ꝑfectuũ legatũ fuit dictuʒ ex
tali pdio ut eſt tex.in.l.qda in pn.S.de le.j.Et ꝑ hoc ſoluit᷑ cõ
trariũ qð foꝛmat gl.de.l.cũ certꝰ.S.de vi.tri.⁊ oleo leg.qꝛ ibi
fuit adiect cert locus gra taxatiõis. gra demõſtrationis ⁊
poſt pfectũ legatũ.¶Itẽ iſta lex allegatad.q.utrũ bona viri
ſint obligata uxoꝛi p alimẽtis. Quã foꝛmat Spe.in ti.de do
na. inter vi.⁊ uxo.S.foꝛma.v.ſed nũquid.⁊ ibi dic ꝙ ſunt ob
ligata.nã cũ alimẽta debeant᷑ ex bonis mariti.⁊ bona ſut ob/
ligata ꝓ eis ut h ⁊.S.e.l.ij.ergo ⁊c.⁊ Ci.⁊ Ja.de are.dicunt
ck l.l.rẽ in pñti.S. exactio.C. de reiux.ac.QAuidã doctoꝛ I6
bardus diſputauit ↄꝛiũ tali rõne.qꝛ certi ſunt caſus in ꝗbꝰ bo
na ſunt obligata.ut in ti.q.in ca.pi.uel hypo.ta.ↄ.Sʒ iſte ca
ſus nõ eſt de illis ergo te elcnente ad...iſtã ⁊.l.ij.S.e. Rñ.q;
h loquit᷑ qũ bona ſut deſignata ut alimẽta pᷣſtent᷑.ſʒ vir nõ hʒ
bona deſignata ad hoc ⁊ lʒ bona ſint obligata p dote.ſecuj ẽ
in alimentis.qð videt᷑ uerũ tñ ſi ſundus eẽt dat ꝓp ineſtimato.
⁊ ſi eẽt res deſtinata ꝓ onerib miimonij.puto ꝙ ülabona eſ⸗
ſent cgara cũ fuerint data pꝛo onerib mr̃imoni.
Nio Legatũ in dubio ĩtelligit traſlatũ in aliũ cũ
g oonere ſuo. h. d. ↄcoꝛdat.l.legatũ.j.de adi.
lleg. (Op. de. l. i tibi j. de adi. leg. So. ibi legatũ ſu
it traſlatũ in eundẽ.h ĩ aliũ. Mer iſtã.l.dixi in.q.de ſfacto pẽ
habuit ſil quẽ pmo ſtudere fecit ſibilibꝛos emit. ⁊ in teſtõ
uoluit ꝙ ſilius libꝛos cõferret.cõtingit ꝙ pꝛẽ ſuꝑuixit ⁊ fili de
ceſſit.pꝛ dedit poſtea alij ſilio illos libꝛos q ꝑfecit ſtudiũ ſunʒ.
deinde pꝛ deceſſit cũ eodẽ teſtõ.querebati an fili deberet ofer
re.Nixi ꝙ ſic.qꝛ iſti libꝛi vident᷑ tranſlati cũ ſuo onere.ut h ⁊

l. legatum. . de adi.le.qdð nõ. J

2 2 Legatũ alimẽtoꝛũ factuʒ alicui quo
Imperatoꝛ. cũ aliquo moꝛaret᷑ durat etiã moꝛ

tuo eo cũ quo dʒ moꝛari. Itẽ eo viuo ex iuſta cauſa põt ab eo
diſcedẽ. h. d. cõcoꝛ. l. j. C. de. le. vides ergo in pn. ꝙ poſt moꝛ/
tẽ debẽtur alimẽta. Cõtra de.l:.ſeio.in pn.s.de an.le. So.ibi
legatũ relictũ fuit ſauoꝛe ei cũ quo dʒ moꝛari h nõ.¶ Ntẽ op.
qñ cõditio mixta q pendet ex uoluntate legatarij ⁊ alteri de/
ficit ꝓpt caſuʒ deñcit legatũ.ut.l.legatũ. C. de co. inſer. ⁊.l.in
teſtõ.j].de cõdi.⁊ de. So.dicũt ꝗda ꝙ dictio quoad nõ facit
cõditionẽ.ut noõ.in.l.j.C.de lega.h̊ no eſt uerũ ut dixiin.l.j.j.
de ↄdi.⁊ de.iõ gl.alibi dicit ꝙ eſt ſpale fauoꝛe alimẽtoꝛuʒ.ut
nõ.in.l.j.C.de iſti.⁊ ſub.⁊.l.in teſto.j.de ↄdi.⁊ de.qᷓ gl.dicũt
vVitatẽ.lʒ Di.alit᷑ dicat in.c.ĩputari de re.iur.li.vj.⁊ MDe.in.l.
I. C.de lega.quoꝛuʒ opi.repꝛobo in.l.illis libertis.j.de odi.⁊
de. ⁊ ibi dicã. Nõ ultimo v.huił.S.qꝙ ille q dʒ moꝛari cũ aliq
ſi nõ põt ex iuſta cauſa nõ ꝑdit legatu.⁊ dic nt.l.meuia ĩ fi.S.
de an. leg. vñ ſi teſtõ relinquit alimenta uxoꝛiin domo ipſius
teſtõꝛis.ſi nõ põtibi cõmode moꝛari.q; eſt iuuenis.⁊ aliꝗ ſũt
ibi q vſimilit᷑ luxuriareni cũ ea põt habẽ ⁊ petẽ alimẽta ⁊ rece
dere de domo.pꝛo hoc.l.pe.S.ubi pupillus educari debeat.
¶ Qũo qd ipoꝛtat dicere donec ſtabit in domo cuʒ hẽdibꝰ.
NRñdeo ipoꝛtat fauoꝛẽ hẽdis.qꝛ ibi ſtãdo dicii minus grauis
alimẽtatio. Scdo continet aliud cõmodũ.qꝛ iſte q dʒ ſtare ᷑
domo dʒ pſtare aliq fuitia ſm qlitatẽ pſone.naʒ ſi eſt famula
dʒ pᷣſtare uitia fm qꝗlitatẽ ſue pſone no tñ iure fuitu. DPices
tu imo oĩa dʒ facẽ.ut.l.ſicut pꝛonus.j.de op.li. Rũ.illud eſt
uerũ qñ mulier pcepit alimẽta nõ iure legati.ſʒ q; eſt uxoꝛ que
hʒ alimẽta ex eo ꝙ opat in domo.hic aut hʒ iure legati. .·
Ela Adiectiuũ ſignincatiuũ etat adiectũ ꝑſone
legatarij nõ reſtringit legatũ. Itẽ alimenta

Wrelicta ſumpliciter debent in vita. Itẽ alimẽtoꝛũ fauo

re pubertas in maſculis intelligitur uſq; ad decimiidetatmimn
J5

4 2XAE )
, *. 6

VDe ali.⁊ ci. lega.

annů.in feminis uſq; quartũdecimũ annuʒ.h.d. ¶. Mõ tex.
ibi aut ſi nõ apparet ⁊c. Iteʒ nõ ꝙ puer ⁊ puella intelligitur
donec durat pubertas.¶ Op.ad pn.ex gl.⁊ Viace adiecti
uũ ſigniſicatiuũ ꝑſone reſtringit etiã ut poꝛigat ad alias ꝑſo/
nas q; q ſint eiuſdẽ etatis.ut.l.nõ alit.S.ſi.S.de le.iij.So.hᷣ il
lud adiectiuũ adijcit certe ꝑſone.qꝛ dicit titie puelle.vñ cauſa
demõſtrationis magis qᷓ reſtrictiõis videt appoſitum. ſʒ ibi
ponit adiectiuũ ſimplicit ⁊ ideſinite tm. vñ dʒ reſerri ad illas
pſonas ꝗbcõuenit illa etas.¶ Itẽ dicit h ꝙ alimẽta debent
Tvita tm.Cõtra.S.e.l.iijj. So.ibi fuit legat fundus ad alimẽ/
ta ⁊ ſic ꝓpetas.h̊ vo ſimplicit᷑ alimẽta. ⁊ ſic cũ vita finiũt.ſimi⸗
le in. l. cũ hi.S. Oſtat.S.de tràſac.C.j.ad.l.fal.l.hereditatum.
¶ Lertio op.dicit᷑ h ꝙ pubertas durat in alimentis uſq; ad
xiij.annũ als õ.Cõtra iſtud op.de.l.ſi arrogata.S.nõ tãtum

S. de adop. So.ibi eodẽ mõ quo h accipit ut ibi nõ.¶ Alti -

mo q ponit vnũ ſpale fauoꝛe alimẽtoꝝ.qro de alijs qð ſpetia
lia hʒ. Rñ.hʒ fauoꝛẽ.pmo qꝛ ex minus utili uolũtate debent
cũ triẽnij pᷣſtatiõe.ut.l.j.C.de ſideicõ. Itẽ 4 põt relinꝗ nõ ca
pacibꝰ. ut.S.ł.l.is cui.⁊.l.fuos.j.e.Itẽ ꝑ clauſulã gnalẽ que
minuit legata legatũ alimentoꝝ minuit ut.j.e.l.libertis.S.po
ſthumus. Itẽ ꝙ relictũ noĩatim ĩtelligit repetitũ a ſubſtituto.
ut. S. e. l. iij. S. luti. Itẽ hʒ huilegiũ in mõ exigẽdi qꝛ emptoꝛ
hpʒ aetionẽ.ut.S.e.l.alio. Itẽ bꝛeuioꝛes dant᷑ dilatiões.nt.l.ij.
de re iudi. Itẽ nõ admitti᷑ appellatio.ut.l.ñ.j.de ap.re.Iteʒ
qñq; nõ admittit cõpẽſatio.ut.l.iiij.de cõpẽſa. Item hʒ puile
giu in mõ duradi.na pubertas ĩtelligi longioꝛitꝑe ut h. Iteʒ
nõ põt pacto pᷣhentiũ ſine auctoꝛitate iudicis remitti.ut.l.cuʒ
hi.ꝑ totã.l.S.de traſac. Iteʒ põt agi pꝛo his tpꝑe feriato.ut.l.
ijj. de ſerijs. pñt ⁊ alia ſpalia reperiri qð laboꝛioſuʒ eẽt poti qᷓ;
ſubtile. ut dicit glo.in ſimſi uele.. w. ng

Ro aliméta Bliud dicit quẽ ſolitũ e& facere
Sed ſi alimẽta. ultima Pie fac. h. d. habes

wdictio ſolit vficaĩ in vna vice.aliud ergo ẽ dicẽ. ita ſolitũ fie
ri.alid ita ſacẽ ↄſueuit.qꝛ ↄſuetudo reqrit binuʒ actu.C¶Nõ
ꝙ vᷣbũ pñtis ul pᷣteriti tꝑis poꝝigit᷑ ad tp̃s pñs. CCõtra qð
op. ⁊ videt᷑ ꝙ poꝛigat᷑ ad futuru ꝑ.l.ſi ita.j.ti.j.l.aureliꝰ.S.in
teſtamẽto.j.de li.le.Gl.ſol.h ⁊ dicit ꝙ h̊ uariatio teſtõꝛij tin
git circa idẽ qð relinꝗtur. in ↄꝛijs cõtingit circa diuerſa.vide
glo. q icipit ſic. C. ne de ſta. defun. ⁊c.ibi ſol.ꝰm Ro. ¶ Iteʒ
op.de.l.nomẽ.S.ſilio.S.de le.iij.So.utibi videbitis.
¶QMuid am. Aui relinꝗt aquã videt᷑relinquere pᷣciuʒ
SenEREYaque ⁊? tale legatũ nõ ↄtinet Fuitutẽ ſzʒ de
bitũ ꝑſonale.h.dð.pᷣmo ponit dictu.ſcdo obiectionẽ.tertio re/⸗
ſponſionẽ.ſcda ibi nec videri.t᷑tia ibi nec enim. ¶ Mõ tex.ibi
dicebã ⁊c. ⁊ feci ipſũ notari.S.e.l.j.⁊ ibi reliquerit ut ſit qðdã
debitũ ꝑſonale nõ aũt ſuitꝰ.⁊ ſic rñdet᷑ obiectioni ſupꝛa facte.
¶ Op.ꝙ nõ debeat᷑ eſtimatio ſʒ ipſa ſpẽs.ut.l.cũ hi.S.ſi non
minꝰ.S.de traſac.⁊.l.j.⁊.l.nulli.C.de ero.mi.ãno.li.xij.So.
ut dixi. S.l.j..CAQũo qñ reliquit alicui ius aque ducẽde q bʒ
vicinũ pᷣdiũ.⁊ reliquit ut nõ ſiniat᷑ cũ ꝑſona nõẽ dubiũ ꝙ trã
ſit cum pᷣdio.ſʒ ſi reliquit hñti pᷣdiũ vicinũ ut finiat᷑ cũ ꝑſona ẽ
dubiũ an ſit fuit pſonalis.Aʒo ⁊ Jo.dicũt ꝙ ẽ ſuit realij q̃
tñ ꝑ exceptionẽ finit cũ ꝑſona pempta ꝑſona.ita nõ.h ⁊.l.ut
pomũ.S.de Fui.⁊.l.pecoꝛij.S.de ſer.ru.pdi.⁊.l.q bina⸗.s.de
uſufru. ꝓbat᷑ ĩ. l.iij. S.de ſerui. Sʒ poſito ꝙ relingtur eiq nõ
hʒ vicinũ pᷣdiũ an eſt ſeruitꝰ 8
coͤfeſſoꝛiã rra gurcii; poſſeſſoꝛẽ. Si nõ ẽ fuit poſſu agẽ tmᷣ
ↄtra ũüllũ ꝗ ↄceſſit nõ ↄtra aliũ. Rog.h ⁊.l.ut pomũ.S.de ſui.

dicit ꝙ ẽ uie l tenet h irari Poiut Etreſat. de

uſufru.ſup rubꝛica tenet opi. Ro.per hãc.l.Ego teneo gl. ꝙ
nõ ſit ſeruit ⁊ ꝙ nõ poſſit agi niſi ↄtra ↄcedẽtem nõ cõtra ter
tiũ. Mꝛo hoc tex.in.l.gaius.S.de annu.leg.x in.l.ſfi.S.fi.Sẽ.
de Zhen. emp.⁊ hoc uoluit dicere iuriſcõſultus ibi dũ dic hoc

—

eniʒ ⁊c.q̃n dicat nõ eſt ſeruit ſʒ qdᷣdã ius debitũ perſone.

EVili Mulier pot eſſe executrix i teſtamẽto ⁊
Filio ⸗ illud officiũ acceptare ſi achnouul le
Agatũ a defũcto ſibi relictũ. Itẽ hoc officiũ ſi hʒ onus
purſale annexũ traſit ad hẽdes.h.ð.¶ Nõ ꝙ mulier execu⸗
trix põt eẽ in teſtõ.idẽ eſt in.l.ſlio.S.mr.j.de adi.le.idẽ tenet
Spe.in ti. de inſtrumẽ. edi.S.nũc vo x.ſʒ qd in mulie.dixi in
l. femine.j.de re.iur.¶ Quero marit ſecit uxoꝛẽ executriceʒ
ſui teſti. illa poſtea traſiuit ad ſcdᷣa nota. qᷓrit an officiũ execu⸗

tionis finiaĩ. Aidet ꝙ ſic ſicut tutela.ut.l.tutela plerũq;.̊. de

tute.Cõtrariũ puto uerũ ꝑ.l.cũ pꝛ.S.hereditatẽ.S.de le.ij.cõ
iuncta.l. ſi arrogati. S. de tute. ubi tutela finii depoꝛtatione.ſe
cus ĩ officio executiõis uel electiõis ut.d.S.hẽditatẽ.¶ Aue
ro an religioſus poſſit executoꝛ teſti. De quo ẽ caſus ĩ.c.fi.
eẽ de teſta. li.vj. ubi dicũ ꝙ ſic cũ ſupioꝛis licentia.qð ĩtellige

uel nõ utilitas c. qꝛ ſi ẽ fuit habeo

Ralijs religioſis qᷓ; in fratrib minoꝛibꝰ.nã uli nõ pũt eẽ execu

toꝛes.ut ĩ.c.exiui de ꝑaradiſo ex de vbo.ſig.in clemẽ.¶ Itẽ

nõ ꝙ gs cogit᷑ aſſumẽ officiũ executiõis poſtq; agnouit lega
tũ ſibi relictuʒ.ſimile in arbitrio.ut.l.iij.S.de arbi.¶ Quero
utrũ officiũ executiõis trãſeat ad hẽdes.Di.tãgit i.l.ꝓxima
in pn. Mihi videt᷑ ꝙ melius cadat hic ⁊ videt᷑ ꝙ ad hedẽ trã
ſeat.ꝓ quo videt᷑tex.h ⁊ j.l.ꝓxi.in pn.ſʒ illa nipoil facit.qꝛ illa
erat legataria nõ executrix. Itẽ ꝓ hoc.S.e.l.cũ vnu.in pn.ſʒ
llla nõ facit.qꝛ ibi erat legatari nõ executoꝛ.ſʒ ſolũ Pec. .ſas
An Zↄꝛiũ videt᷑ tex.cũ gl.l.añpe.S.de tute.Di.dicit ꝙ nõ tran
it ad hẽdes niſi iure cuiuſda obligatiõis ita loquitur h. qð tʒ
Ja.de are.⁊ Spe.in ti.de ĩſtru.edi.S.nunc aliqͥ.v.ſed ꝗd in
mMuliere. ⁊ v.ſe. ? Ja.de bel.in auẽ.de ec.ti.S.ſiqs aũt.ſʒ gl.in
d. c. f. de teſta. li.vj.dicit ad hẽdes nõ traſit niſi ſit dictũ ſiẽ di
cimus in arbitrio.ut.l.j.S.diẽ.S.de arbi.⁊ in mãdato qð moꝛ
te finit ⁊ ſimilibꝰ.⁊ ſic ĩtelligo ⁊ bñ dicũt doc.q;ꝛ qð Di.dic ꝙ
trãſit ad hẽdes iure cuiuſda obligatiõis eſt uerũ qũ obligatio
qua tenebat᷑ defunctꝰ cõtinebat onus burſale nõ aũt ꝑſonale
⁊ ita loquit᷑ h.ſʒ ſi eẽt onus ꝑſonale tm̃ nõ trãſiret.ut..l.ante
pe.S.de tute.ꝓ hoc ẽ tex.i.l.is cui.S.de cur.ſur. ¶Qũo an
iſt officiũ traſeat ad ſucceſſoꝛẽ pᷣlati. Qð tãgit Spe.i.d.S.
nũc aliqua.in.d.v.quid in muliere.⁊ ſe.⁊ dicit aut fuit expꝛeſ
ſum ꝓpꝛiũ nomen.aut appellatiuũ.qð dic ut ibi per eum.que
tñ diſtinctio videt᷑ ↄdicere his que cõſueui dicere in.l.qui libe
rij.S.hec vba.S.de vulga.⁊ pupil.⁊ ibi dixi.

C Teſtatoꝛ. Relatiuũ gs uel qui limitat ſuñ antecedẽs

enõ ſolũ in quatitate ſʒ etiã ĩ tempoꝛe.h.d.
¶Mõ tex. ibi in urbanũ.i.ꝓpter negotia dñi urbana.nõ tñ
ad hocut alerẽt ſe ſuis operibꝰ. ut.j.e.l.teſtamẽettto.
¶ Litia. Ralatiuñ gs uel ꝗlimitat ſuũ antecedẽs ad qð re
u eᷣfert nõ alia.h.dð. ¶ Op.dicit ꝙ relatiuũ qð ſequi
tur nõ reſtringit pcedẽtia. Cõtra de.l.nã qð.S.ſi.s.de pe.le.
T⁊.l.ꝗ̃ſitũ.S.j.S.de.le.iij.⁊x.l.hẽs..uxoꝛi.e.ti. So.relatiuũ re
ſtringit ancedẽs ad qð refert᷑ nõ alia.⁊ ſic nõ obſtat ↄꝛiu.Cõ⸗/
tra hoc videt᷑ ꝙ reſtringat aliud.ut.l.hẽs.S.uxoꝛ.⁊.l.naʒ qð
ſi.S de penu le. So. vitas ẽ ꝙ nõ reſtringit aliud ut h.q in
egib ↄꝛijs totũ erat ſuũ añcedẽs. Et ſi dicatur quõ relictũ nu
meri ſingularis ⁊ generis neutri referi ad id qð è numeri plu/
ralis ⁊ generis feminini.uł quõ referat᷑ ad ꝑlura. Dicã.j.ti.j
l.plauti.ubi iuriſcõſultꝰ tãgi hec.¶ Op.c videt ꝙ relatiuũ
8 ul qui nõ reſtrigat ſy augeat.ut.l.ea tñ adiectio.S.de le.iij.
So.ibiponitur cũ copula h̊ ſine copula ⁊ ſic non ob.C HNõ
tex.ibi ſicut rationibꝰ ⁊c.ad qdð dica.j.l.ꝓxima.S.j.

— TrATY1 Legata relicta ab hede debẽtur
Zumenta. Sede hedis. Itẽ appellatiöeli

bertoꝛũ hẽdis libert liberti ↄtinet queʒ teſtõꝛ tracta/

batut ſuũ.p.d.ſacit iſtud pn.ad id ᷣm Di.ꝙ officiũ executo

ris traſeat ad hẽdeʒ.ſʒ h erat legatari.ut.S.l.ꝓxi.dixi. Iteʒ
dicit h ꝙ libert liberti admitti? ad ſideicomiſſuʒ.ð.q; fſideicõ
miſſuũ fuit relictũ libert manumiſſis ab eo in teſtõ ulł codicillij.

GBiibi nõ fuit manumiſſus. So.admittit᷑ idiſtincte ad ideico/
miſſuz futuroꝛũ relictũ libertis. Hõ ꝙ qñ dubitat᷑ de uolũta⸗/
te deſuncti põt ex ſua ſcriptura ꝓbari.ut h dũ dicit ſuis libertꝭ

⁊c̃. ⁊ in.l.nenſenius.S.de neg.geſ.⁊.5.l.ꝓxi.in ſi.ibi rõnibuj
⁊c.⁊ glo.eſt in.l.qui concubinaʒ. S. ij. ð. de le. iij. Mõ ꝙ illud
qð dicit ꝙ appellatioe filioꝛũ nõ cõtinet nepos c uerũ niſi eẽt
nepos quẽ teſtatoꝛ cõſueuerat nominare ⁊ tractare ut ſiliũ ſic
dicimus hᷣ in liberto liberti. Z

—

H aH Hine Iunle ato nõ reiterabii diſpoſitio genera/
(B ſilice. nSaclertur ad ea de gbſpaliter ẽ ꝓuiſũ.

h. d.¶ Op. de.l. titia. S. ꝗ marco. S. de an. le. ubi admittit ad
utrũq;. So. Me.ibi loquii in legato reiterabili.hloquit inle
gato alimẽtoꝛũ qð n eſt reiterabile.ſta.q.ponit Ci.in.l.cũ
qſtio.C. de lega.ubi ſoluit hm Di.ꝙ ibi loquit᷑ qũ legatũ reſpi
cit diuerſas cauſas.hᷣ q vna ⁊ eandẽ.uthᷣ ⁊ i.c.generi.ex de

re.iu.li.vj. ¶ Itẽ op.j.e.l.libertis.ubi per generalẽ clauſulaʒ

receditur a ſpali. So.ut ibi dici.

1 ¾ HS A ellatione libertoꝛu ſuo
Qui ſocietatem.ceinioeobor ea Parte

qjuã ꝗs habebit in eis.h.d. ↄcoꝛdat.l.ſiqs ſuos.S.de le iij.

— αν Seruis ppꝛij põt relinꝗ legatũ ĩ cau
Eruos. alimẽtoꝛũ itẽ põt relinꝗ templo qð
nÿeſt ſʒ eẽ ſeperat.h.d. ¶ Mõ ꝙ bui lʒ als ſint inca/

paoces. tñ in cauſa alimẽtoꝛũ admittũtur. allegat᷑ ſimile in.l.is

cui.S. e. ¶ Itẽ p iſtã.l.dicimus ꝙ lʒ als fratrib minoꝛib nõ
oſſit relinq tñ in cauſa alimẽtoꝛũ ⁊ ꝓ neceſſarijs ſuis põt re⸗

ſinq ut h. ⁊ itelligo de fan ingularch ⸗ conuẽtui põt re

linq.ut in.c.exiui de paradiſo in cle.de v.ſig.idẽ dico ĩ qlibet
religioſo

— — — —

——

— — — —- — — = = = ——0

— —-

ſ

— – —. —

— —— —

— — — — —.

WMM 18 er dauſulã gnãlẽ ap
1Ae rti quos. R in nlnudtrmar⸗

=W
gctate 1

Be ali. ⁊ ci.lega.

religioſo.qꝛ ipſemet poterit iudicie officiũ iploꝛare ꝑ iſtã.l.cũ
ſimilibꝰ.¶ ¶ Itẽ alij religioſi qᷓ fratres minoꝛej pñt ↄſtituẽ pꝛo
curatoꝛẽ ⁊ tñ nõ pũt agẽ ꝓ ſe.ut.l.ſᷣuũ quoq; ĩ pn.S.de ꝓcu.
T.l.diuꝰ.⁊ ibi nõ.õ.qꝗ pe.tu.⁊ in.c.ex parte.ex de reſti.ſpo.ſʒ

ſoꝛte religioſus cui relinquunt᷑ alimẽta nõ põt ipſe petẽ ſʒ mo/

naſteriũ.ut.l.ſilio.j.de cõ.⁊ de.ſʒ ſi eẽt religioſus nõ aſtrictus
alicui monaſterio ſ obligat religioni in genẽ uel tẽplo nõdũ
cõſtructo tũc ipſemet põt petẽ ꝑ ſtaʒ.l.⁊ ſimiles.¶ Qũo an
poſſit relinꝗ tẽplo nõdũ oſtructo.⁊ h videt ꝙ ſic.¶ In vꝛiuʒ

videt᷑ caſus in.c.abbate ex de re iudi.li.vj.vbi tẽplo qð nõ ẽ
nõ põt donari.ſa legatũ ẽ donatio.ergo ⁊c. Itẽ videt᷑ tex.i.c.
ſi. ex de oech. o⸗ dioc doͤelegan tẽplo nõdũ ↄſtructo.ut
l. ſi

B ⁊.l.Puos.ſj.de li.ca.ꝓ h.l.ſi fuitꝰ.S.futuro.S.de fui.ur.pᷣdi.
Ad ↄꝛia rñdeo ꝙ nõ põt donari.cõcedo qꝛ donatio ẽ ↄct ꝗ
gct reqꝗrit ꝑſonà uera uel ſictã cũ qua ↄᷣhat᷑.vñ ſi feret dona/⸗
tio alij ꝗ pmittet reſtituẽ tẽplo edincãdo nil repugnat.ſʒ h lo/
quit in legato qdð reꝗrit ꝑſonã cũ q̃ ꝗs loquat. Non ob.c.ad
audiẽtiã ex de ec.edi.qꝛ fateoꝛ ꝙ nõ põt ↄcedi puilegiũ ecclie
que nõ eſt.ut ſtati ſit bñſiciũ.ſʒ bene põt cõcedi ut incipiat ha
bere vire cũ incipiat eẽ capłin.⁊ ita videt᷑ dicẽ ibi gl. p hoc di
co ꝙ ecclia ↄſtruẽda põt inſtitui hẽs.ſicut poſthumꝰ alienꝰ.
ut.l. gallus. . ille caſus.S.de li.⁊ poſthhun.

kreceſſum a ſpãli.h.d. ¶ Oppo.qꝙ admittat ad
utrũq;.ut.l.titia.S.ꝗ marco.S.de an.le.Hic ut dixi.ð.e.l.ali
mẽta.S.baſilice.¶Mp.qꝙ ꝑ gnalẽ clauſulã nõ recedat᷑a ſpe/
tiali.iĩmo ipſũ cõpꝛehẽdat.ut.d.S.baſilice. So. Ja.de are.h̊
iõ q;ꝛ uſus eſt vbo vłi qꝛ dixit oibꝰ.ĩ ↄꝛio fuit uſus vbo ĩdeſini
to.tñ iſta ſo.videt᷑ .l.ſtichꝰ.j.e.vñ Ni.ſoluit ꝙ hec clauſula
gnãlis apponit᷑ in diuerſis uoluntatib ibi in eadem.idẽ dicit
Di.i.c.generi.ex de re.iur.li.vj.⁊ ĩ.l.doli clauſula.j.de v.ob.
¶Itẽ ad hãc ſo.op.de.l..ſtichꝰ.v.itẽ cũ alimenta.j.e. So.ibi
loꝗt᷑ qũ ĩ eadẽ uolũtate appoſuit clauſulã gnalẽ ⁊ ſpalẽ reſpe/
ctu diuerſarũ ꝑſonarũ.hᷣ reſpectu earũdẽ, Et diſtingue qũ ap
ponit᷑ cauſula gnalis ⁊ ſpalis reſpectu eiuſdẽ cauſe.ſiqdeʒ in
diuerſis uolũtatib p ſcdaʒ recedi a pma.ut h.ſi ĩ eadẽ.⁊ tũc
aut ĩ eadẽ clauſula grauat eadẽ pſona. ⁊ tẽ cauſula gnalis nõ
referi ad ſpeciñcata.ut i.d.S.baſilice. Si vo diuerſe ꝑpſone vi
det᷑ receſſu a pᷣma.ut.j.e.l.ſtichꝰ.v.idẽ cũ alimẽta.¶ Itẽ op.
⁊ videtur ꝙ i diuerſis diſpoſitiõibus clauſula gnãli nõ tollat
ſpalem.ut.j.de no.oꝑ.nũ.l.j.S.j. So.aliud ĩ diſpoſitiõible⸗/
galibus aliud in diſpoſitionib hominis.qꝛ eſt euitanda legũ
coꝝectio qð no. A ſol
Bannmiſſz. imẽta debita nõ ſoluta pñt pe/
Manumiſſis. tam pᷣterita q;ᷓ futura.hoc din⸗
¶QOp. dici h ꝙ ſtetittato tpe ꝙ nõ petijt.⁊ poſtea petẽ põt.
Cõtra imo videt᷑ tacite remittẽ.ut.lꝓcula.S.de ꝓba.So.gl.
ibi iducit tacitã remiſſionẽ ſolus tꝑis curſus.ſʒ charitas ⁊ ↄſã
guinitas ⁊ redditio rõnis ſepiꝰfacta quã nõ.⁊ eã allegoĩ.l.
dotis. S.ſo.ma.vide gl.q icipit qꝛ ſteterũt ⁊c. ¶ Itẽ op.dici
hic ꝙ iterpellatio nõ ẽ neceſſaria.Cõtra ĩmo eſt neceſſaria.qꝛ
iſta obligatio nõ hʒ dieʒ. ut.l.ſi ex legati cauſa.j. de uer. ob. ⁊
l.moꝛa in pn. S. de uſuri. So. hic ĩterpellatio nõ ẽ neceſſaria.
tractam de ſoꝛte nõ de uſurij.ut.l.cũ vnꝰ. S.j.S.e.¶Qũo
ĩpetunt alimẽta pterita qd peti dʒ. Rñ. alimenta ipſa uel eſti
matio. Scitis ꝙ ĩ alimẽtis ueniũt qᷓdazʒ q curſu tpis peunt ut
habitatio.x tũc dʒ deueniri ad eſtimationẽ in petitiõe ↄdem/
natiõe uel executiõe.ut.l.ſi uſufruct mihi in biẽniũ.S. de uſu/
fruc.le.q̃dã ſũt qlʒ nõ ꝑeant.tñ nõ expediũt.ut medicine que
neniũt ĩ cauſa alimẽtoꝛũ ut dixi in.l.legatũ.S.e.⁊ tũc dʒ deue
miri ad eſtimationẽ. ut.l.ſi libert artẽ.⁊.l.pꝛonꝰ g· t. j. de op.
li. Quedaã ſũt q hodie habẽ expedit.ut frumentũ vinũ t ſimi/
lia. tũc ipſa des dz petinõ eius eſtimatio.ut.l.nulli.C.de ero.
mili.anno.li.xij.niſ ꝓpt᷑ moꝛã deueniret ad eſtimationẽ iux
mãm. l. vinũ..ſi cer. pe.⁊ hec lex loqtur in alimẽtis debit ex
teſtõ. ¶Auũo ꝗd i alimẽtis debitis iudicis offõ. ut a pꝛe filio
Nñ.ſiqdẽ ſil alimẽtauit ſe ſuis opis uel fuit ſibi donatũ non
pot repete.qꝛ tůc põt repetẽ alimeta a pꝛe ꝗ nõ hʒ vñ ſe alat.
ut.l. ſiqs a liberis.. ſi uel parens. S. de li. agno. Sʒ ſi accipit
mutuo ut ſe alat competit actio mutuãti.ut.l.ñ.S. de ĩ rẽ vſo.
Et hoc in alimẽtis debitis iure ſaguinis.Sʒ ĩ alimẽtis debitj
iure fuitij ⁊ oꝑarũ ut in uxoꝛe ẽ vidẽdũ an uxoꝛ ſtetit ĩ fuitiuʒ
viri uel nõ. ⁊ ſi nõ ſtetit. an ſtetit ꝑ ipſa uel ꝑ virũ Fʒ nõ.ꝑ Di.
in.l.ſ cũ dotẽ. S.ſinautẽ in ſeuiſſimo..ſo.ma. de quo ꝑ Ci.in
l. q in uxo⸗ẽ. C. de neg.ge.¶ Nõ ex iſto.S.ꝙ poſſum petẽ
in vno libello alimẽta pᷣterita ⁊ ſutura.pꝛo hoc.l.j.C. de ſidei/
cõ.⁊.l.nõ quẽadmodũ.S.de iudi. ?JMVMB

–— —puiſuʒ. ⁊ legatoꝛũ

AA ReP „Ai Teẽpus etas grauati adiectuʒ
¶Ab heredib Ug. g nato in osbio cõditionẽ ſa

e
cit.h.dð. ¶ Op.qꝙ tps certe etatis faciat oditioneʒ.ut.l.ſi ita
ſcriptũ.de manu.te.Gl.remittit ad.l.j.C.cõmunia de le.⁊ ibi
ſol. Ja.de are.ꝙ ibi erat certũ ꝙ teſtatoꝛ uolebat facẽ diẽ.di⸗
uinare eſt q̃re dic ꝙ h̊ apponi tẽpus grauato ibi honoꝛato.

rationẽ huius vide ut dixiin.l.ſicui leget.S.de le.j.

Poſthumns. Himinutio legatoꝝ relictoꝛum in

vteſtõ nõ ꝑtiet ad legata nec ad ali
mẽta relicta in codicillis uli tabulis pupularib.h.d. ¶ Op.
iſta claſula referat᷑ ad oĩa relicta.S.ut.l.talis ſcriptura.i ſi.
cũ ſe.S.de le.j.So.hᷣ ſpale fauoꝛe alimẽtoꝛũ.¶ Op.ꝙ refera
tur ad ea q̃ ſunt relicta in codicillis.ut.ltalis in ſi.S.allegata.
So.ibi ſimplicit᷑ dixit q legauit.h dixit q legauit ĩ codicillis.
¶Vltimo nõ ibiidẽ aſit ⁊c.ad.q.dicit ſtatutũ ꝙ dans opeʒ
uel auxiliũ in maleficio cõdẽnet᷑ iquãtũ pncipalis delinquẽs.
mõ pncipalis delinquẽs dʒ cõdẽnari in cẽtũ.ſʒ ppter ofeſſio/
nẽ ſit diminutio t᷑tie partis.mõ q̃rit ĩquantũ dʒ codẽnari dãs
opẽ uel auxiliũ.Et videt᷑ ꝙ in centuʒ.q; in eo rõ ceſſat quare
pncipalis cõdẽnat in minus.⁊ idẽ dico in augmẽto ſi ppt ali/

ꝗd dʒ pena pncipalis duplicari ꝙ nõ duplicabitur in dante

opem uel auxiliũ.q;ꝛ cauſa pꝛopter quã pᷣncipaliter dʒ dupli/
cari ceſſat in dante opẽ uel auxiliũ.ut.l.is cui opẽ.j.de ſurij.

WiRarPi&α M6 ipleto onere de moꝛãdo in certo loco
(Cibaria. Mo ltto⸗ puat.h.d. Rõ dubitãdi ĩ iſto

5S. fuit ꝙ onus moꝛãdi ĩ certo loco videt᷑ cõtinere ſpẽʒ ſᷣuitut.
vVñ in alio q; ĩ liberto nõ ualebit ut.l.titio.S.j.de ↄdi.⁊ demõ.

— Abſens pꝛopter negotia te/
t Eſtamento.thanabo⸗ aliete pci

e.h. d. Moſſumus in iſta.l. dicẽ in tali qõne cano
nicus nò reſidẽs in ecclia nõ põt habẽ fruct.qd ſi eſt abſens
ꝓpter negotia ecclie. Aidet᷑ ẽ pñs ꝑ iſtũ tex.⁊ ex̃ de cle.nõ
reſi.c.ex parte.¶ Sʒ qd ſi eſt abſen nõ ppter negotia ecclie
ſed Pperlon uel pᷣſidis.uel clericus ꝓpter negotia pape.Cer
te videtur idẽ.qꝛ pᷣſens videtur.ut.c.ad audientiã.⁊.c.ouʒ di
lectus.ex de cle.non n P I H
iſpoſitio gnãlis nõ refertur ad ea
chus. .gnlerin eandẽ cauſã ſpalit eſt
pſtatione grauari põt legatarius
ingularis. b. ö. ¶ Op. de. .titia.S.ꝗ marco.S. de an.le.ubi
dz habẽ utrũq;. Di.in.c.generi deè re.iu.li.vj.ſol.ꝙ illud loqꝗ

tur qñ legatũ reſpicit diuerſa cauſas h reſpicit eãdẽ. ita etiam

dixi. ð.e.l.alimẽta.S.baſilice. Sʒ iſta ſo.videt᷑ õ iſtũ tex.qꝛ h
x.aurei ſimpliciter legati fuerũt.iõ/.Ro.ſubaudit h.ſ.ꝓ alumẽ
tis.ſʒ certe idẽ ſi nõ dicat p alimẽtis.qꝛ tacite ĩtelligit qũ legaĩ
pauperi. ut...cũ hi. S. cũ in annos.ð. de tranſac. ⁊ gl. S. e. l. l
dert. S. poſthumus.x ſic habes ꝙ clauſula gnaãlis non reſer
tur ad ea de ꝗb ſpalit eſt puiſũ ⁊ tacite.¶ Qũo in quo cõſi/
ſtit iſta benignitas. Nicit glo.de iure antiquo nõ poterat a le
gatario legari.qð nõ vide bene dicendũ per.l.j.de leg.j.vbi
per oĩa exequata ſunt legata ſideicõmiſſis. Ja.de are.dicit q;
benignitas cõtingit in hoc qꝛ cõtubernali ⁊ libertis de qbus
ſupꝛa dixerat nõ reliquerat libertatẽ expᷣſſe.⁊ tñ cõtinet᷑ ap.
pellatione libertoꝛũ ut in tex.ibi ꝗ deinde ⁊c̃.x ibi.iteʒ cũ ⁊c.
Itẽ ĩ pn.l.eſt vna gl.que incipit ſi legauit eadẽ ſticho. Ol. di⸗
cit ĩmo cõtubernali ⁊ liberis.als idẽ cõtineret ſequẽs legatuʒ
qð pꝛecedẽs ſpetiale qð nõ.
itia. ſinit legatũ.tũc finit onus legato adiectuʒ niſi
behogliud de uolũtate teſtatoꝛis appareat. h.d.

—

NAAEP Legatũ alimẽtoꝛu nõ perit cõditiõe
¶Mater filio. e⸗ er caſum etngenten perſo

Biariis Glo. dicit q bic eſt duplex lutera. x tene ut

nam eius in quem ſpetialiter e
gaio.S.imperatoꝛ.

collata.h.d.dic ut dixi.S.e.l.

—

glo. dicit ⁊ tenet. Sialimẽta ſimplicit
Si alimẽta ſimplicit᷑ re
Am alimenta.Scnnt eenn⸗ arbi⸗
trio boni viri ĩſpectis cõditionibus hᷣ inſertis.h.d.de
vna ex bis circũſtãtijs habuiſtis.S.e.l.cũ vnus.S.ſi.ſ.de cha
ritate.¶ Dicit h ex facultatibꝰ pereditatecluer quõ hoc dz
intelligi an heres debeat nẽdere ꝓpꝛietatẽ ſrfructus nõ ſuffi/
ciũt. Rñdeo nõ dʒ uendi ꝓpꝛietas.ſʒ ſᷣi quantitatẽ fructuuʒ
debẽt alimẽta pꝛeſtari.ut.l.ĩperatoꝛ.j.ad trebel.

Cui relictũ eſt aio cõpẽſandi
WMui fratris ſui. põt petẽ legatũ i here

7

dẽ liberet.quo omiſſo doli exceptione repellitur.h.d.
O atu De ultimo caſu dic ut dixi.ð.e.l.
—= 2 AUS. . gdeʒ eſt alimenta relinquere ⁊
— .— h ij

2

BVe au. 7 af. lega.

grauare heredem aliquem educare. b.d.
¶ (De auro ⁊ argẽto legato. Rubꝛica.

j „νRi Legato ge⸗
Jalii neſtimenta.egto ge⸗
gatr ꝑ legatuʒ generis ſubalterni ul ſpetiei.⁊ ge
nus reſtringit ut nõ cõtineat ſpẽm de qua ſunt
I— alia indiuidua noĩata.h.d.Ocoꝛdat cũ i. huius
legis.l. heres meus.S. j.S. de le.iij. ⁊ ꝓ Hi. in. c. generi de re.
iur. li. vj. per lo reth. Pe de fun. inſtruc. 4
i 1. Qui dʒz pondus argenti in genere li⸗
¶ Cui certum. berat M aimattoneſec⸗ ſi debes
tur certa ſpẽs.h.d.cõcoꝛ.j.e.l.cũ certũ.⁊.l.cũ auruʒ.¶ Op.
de.l.paulus.j.de ſo.HNue ſo.ſunt in glo.vna ꝙ eſt Tal fauo/
re ultime uoluntatis.Alia ſo.eſt ⁊ uera ꝙ hoc eſt uerũ ſi ſolui
tur pecunia ere nõ ↄtaminata.qꝛ ſi debes mihi certũ pondus
argeti ad ligã peruſinã ſi vis ſoluẽ pecuniã argẽteã eluſdeʒ li/
e certe admitteris.ſʒ ſi vis ſoluẽ pecuniã ere cõtaminatã.ut
ſextinos tũc nõ admitteris. ⁊ hoc placet per tex.i.l.j. C. de fa/
bꝛi. li. xj.⁊ de can.fru.ur. ro.l.ñ.e.li. Itẽ placet iſta ſo.ꝑ rõnẽ.
uos ſcitis ꝗ; qñ ſit pecunia de argento dʒ ſieriut ſit eiuſdẽ eſti
matiõis in ſoma cuiẽ ĩ mã.vñ expẽſa cudendi dʒ ſieri de pu
blico. ut dicit i.l.j.S.de ↄhen.emp.Lg Inno.dicat ðꝛiũ ⁊ nõ

bñin.: quãto.ex de iureiu.cũ ergo ſũ eiuſdẽ eſtimatiõis ĩ foꝛ/
ma cui ẽ in mã nihil tibi nocet.ergo admittit᷑ ſolutio ut h. ibi

ſi eadẽ ⁊c. Et ꝑ hoc dico ꝙ ſlle qui dʒ cẽtũ floꝛenos non põt
ſoluẽ pecuniã ere cõtaminatã.ut ſextinos.⁊ ille qui dʒ centuʒ
libꝛas ad pecuniã minutã nõ põt ſoluere in auro.ut groſſis ⁊
hoc eſt de iure.ſʒ de cõſuetudine ꝓ pecunia minuta ſoluit au⸗
rũ ⁊ argentũ ⁊ ecõuerſo.que ↄſuetudo in hoc eſt fuada.ut.l.
iĩperatoꝛe.S.de õhen.emp.⁊ glo.in.l.ſigs argentũ.C.de do.
dixi ĩ.l.paulus.S.de ſo.¶ Vltimo gl.h̊ᷣ tãgit an aliud ꝓ alio
ſolui põt. Dic ut in.l.ij.S.ſi certum petatur.
AAi tibi. Yerba ſuturitpis reſtringunt ad tẽ/
EEus moꝛtis. ut ultra nõ extendant. ?
oꝛo reſpectiua deſicit defñciẽte ꝑſona ulł qualitate eiꝰ.
cui reſpectu ꝓfert.h.d.uſq; ad.l.ſeia.¶ Oppo.ad ſi.ꝙ iſtud
vbũ ſigniſicatiuũ qlitatis nõ attẽdit᷑.ut.l.mela in pn.j:eo.ubi
poſtq; ſbeſt ſpᷣa nõ videt᷑reqri ꝙ ſit uxoꝛ.So.ibi vbũ puero
fuit adiectuʒ ꝑ modũ demõſtratiõi cui deſectꝰnõ vitiat lega
tũ.hᷣ vo ꝑ modũ cuiuſdã ↄditiõis.dixi eniʒ q uxoꝛis ei cauſa
parata erãt ⁊c.⁊ ſic ẽ relatiuũ.qdð facit cõditionẽ.ut.l.ſtichuʒ
S. de le.j.que cõditio dʒ ĩpleri in foꝛma.ut.l.ꝗ hẽdi.in pn.⁊.l.
meui.j. de ↄdi.⁊ de. ¶ Itẽ op.de.l.ſi.ancille.j.de cõdi.⁊ de.
So.illa qualitas nõ põt ibi videri repetita in cõditione qꝛ an
cilla nõ põt nubẽ. vñ ſola ſbᷣa videt᷑ repetita nõ q̃litas. ¶ Fa/
cit iſta.l.ad qᷓſtionem dicit ſtatutũ ꝙ ſi nobilis intrauerit pa/
latiũ capitanei ſoluat tantũ.pone ꝙ ibi non eſt capitaneus ⁊
nobilis intrauit an teneatur. Aidetur ꝙ nõ.qꝛ ubi nõ ẽ capi⸗
taneus nõ dicitur palatiũ capitanei.ar.huius.l.tñ hoc nõ ſir/

mo pꝛo uero.qꝛ illa yba ponuntur in ſtatuto ꝑ modũ demon

ationis. h vo per modũ cõditionis. .
XXoꝛ Hac legẽ ſũma cũ pcedẽti.¶ Op.S.l.ꝓxi.
Rcibi eoipſo ꝙ diuertit nõ videt᷑ eius cauſa pa
atũ. Glo. Di. ⁊ omnes dicũt ꝙ. l. pꝛecedẽs intelligit
Fm iſtã. videte ſi teſtatoꝛ legauit ꝓ vba futuri tẽpoꝛis.que eiꝰ
cauſa parata erũt.tũc ĩſpici tpᷣs moꝛtis.vñ tẽpoꝛe moꝛtij opʒ
ꝙ ipſa ſit uxoꝛ.vñ ſi diuertit bona gr̃a nel nõ deſinat conditio

reęlicti.qꝛ nõ eſt eicauſa paratũ ut dici᷑ ĩ fi.l. Sʒ ĩ hac.l.teſta

toꝛ legauit per vba pᷣſentis tẽpoꝛis.ut lego que eius cauſa pa
rata ſunt.tuũc ſi eſt uxoꝛ tꝑe teſtamẽti ſufficit.vñ poſtea diuer⸗
tit.diſtinguimus utrũ diuertat bona gra uel non ut ſciamus
utrũ uoluntas ſit mutata uel nõ.⁊ ita loquit h ⁊ iſta eſt vitas.

= Dic ponit᷑uerbũ legaſſet
Am quidam. ckonkurba egaſſet
erſecti vñ excedit tpᷣs teſti.ut.j.e.il.ſtita.¶ Vñ q̃ro

quomõ põꝛꝛigit ad tpᷣs moꝛtis. Rñdeo iſta vba q̃ſunt modi
optatiui ⁊ ſpiũctiui ut eẽʒ ⁊ fuiſſeʒ ⁊ ſimilia lʒ ſint tꝑis pᷣteriti.
tñi trahũtur ad tẽpꝰ futurũ. Ita nõ.ĩ.l.quirome.j.de vbo.ob
li.ꝓbatur ĩ.l.ſi debitoe uerlſtterd. de be. emp. eaect cert.
S.de vi.tri.⁊ oleo lega. —.—
Sia Solutio legati ⁊ trdflatio ĩ aliã ſpetiẽ facta
—1 ta teſtõꝛe legatũ extinguit. h. . ¶ Hota ꝙ

dü ſpẽs traſit ĩ ſuũ materiatum cẽſet eſſe alia 10,C . po.
Cotra de. l.

dẽ h ꝙ trãſlatio ĩ aliã ſpetiẽ extiguit legatũ de. l. kuñ ſi
lij. S.ij.S.de le.j.So.ut ibi. ¶ Iteʒ op.de.l.ſdeicõmiſſa.S.ſi
reʒ.S.de le.iij. Gl.nõ ſoluit.tu dic ꝙ ibires legata extabat.ᷣ
vo deſijt extare.quia facta ẽ alterius acceſſio.ut patet ĩ ſil.

(AHWHAIt Legatũ ꝑ quod ciuitati q̃ri᷑ aliquod
Atius. nane auernd⸗ “
4 Legatũ ſimplłr ⁊ indeſinite ꝓla/
ita eſſet. ad tẽpus teſtamẽti refert. h.
d. uel ſic. Nomia poſſeſſiua meũ tuũ ſuuʒ pꝛeſens tẽ
pus ſigniſcãt.h.d. ¶ Mota tex.ibi hac demonſtratiõe ⁊c̃.
Op. C. que res pi. ob. poſ...f. ubi ueniunt ſutura. Diẽ gl.
ſo.ut ibi.Lu dic ꝙ ibi tractat de modicoul nullo pꝛeiudicio.
8 ſemp tantũdẽ ſoluẽdo debitoꝛ liberar᷑.⁊ creditoꝛi pdeſt.hic
vo eẽt magnũ pꝛeiudiciũ.¶ Op.j.e.l.ſliã. So.ibi erat vbuʒ
ſuturi tẽpoꝛis.ſ.reſeruent᷑ ut ibi patet.¶ Op.-e.l.uxoꝛi.S.te

„

ſtamẽto.S.de le.iij.⁊.l.his vbis.eo.ti.So.ĩmo cõcoꝛdat cuʒ

iſta ut ibi pʒ. ¶ Op.de libe.le.l. aut facta. S. ex teſtõ. Rñ.cõ

coꝛdat.¶ p. de.l.j.in ſi.x.l.ſigs ſocietatẽ.S.pꝛo ſocio.ubi
ꝗs facit ſocietatẽ oĩuʒ bonoꝝ. ⁊ intelligit de futuris.Sol.ibi
ab initio nõ incũbebat magnũ pᷣiudiciũ.q;ꝛ ꝗs poterat tantuʒ
lucrari ⁊ tatũ ꝑdere.ſecus ſi poſſet alterũ eoꝝ.ſ.ꝑdere ⁊ nõ lu
crari. ¶ Op.de.l.tiẽs.S.ſi.S.de uſufru.Gl.non ſoluit.dic

ibi extabat area que eſt maxima pars domꝰ. ¶ Op. de. l.

pꝛ.S.ſidei hẽduʒ.S.de le.ij. So.ut ibi. ¶ Op.de.l.ex hoc
edicto.S.j. S. de alie.iu.mu.ca. fac. So. glo.iſllud uerũ q adi᷑
lud edictũ.tu dic ꝙ ibi fuit uſus vᷣbo futuri tpis.hic vo pᷣſentʒ

tẽpoꝛis.¶OOp.de...placet.de li.⁊ poſ.So.ibi fuerũt vba in

—

deſinita ꝗ cõpꝛehẽdũt futurũ tẽpus alias diſpoſitio eẽt nulla.
hicvo ceſſat iſta rõ. ¶ Op. de. l. mela. . ſz ſi alunenta. S. ti. .
So. uut ibi.q; cõtingit nariatio circa idẽ uel circa id qð habeĩ᷑

loco eiuſdẽ. ¶ Op.de.l.tutoꝛib.S.de teſta.tu.Sol.ibi fallit
ꝓpr dictionẽ tũc qᷓ extremitateʒ tẽpoꝛis ſigniſicat. ¶ Op. de

l. ſ ita gs. ð. de le. ij. So. ibi eſt vbũ põt qd eſt extenſiuum ut
ibi.¶ Et pꝛo declaranda.l.iſta ⁊ glo.⁊ ꝓ declarãdis occurrẽ
tib quotidie de duob eſt vidẽdũ.pᷣ q ꝓferunt᷑ vba pꝛeſentis

tẽpoꝛis nel pᷣteriti an poꝛigant᷑ ad futura. Scðo qñ ꝓferunt᷑
vba ĩdeſinita ſine tꝑis expᷣſſione ad ꝗd debent referri.Circa

bmũ dic ſic. aut vbũ pꝛeſent tꝑis pfert a lege aut ab homine.
Pꝛimo caſu vbũ pñtis tpis refert᷑ ad futura.ut.l.j.S.de ↄdi.
cx.l.qꝛ.l.ſemꝑ loqtur.ut.l.arriani.C. de hẽticis.⁊ in oĩbꝰ au⸗

ctẽticis qᷓ incipiũt.ſʒ hodie. Fallit ſi lex otineret remiſſonẽ de
lictoꝝ.tũc enĩ ad futura nõ trahi:. ut.l.cũ lex.S.de legibꝰ. Si

vo ꝓfert᷑ ab hoĩe.aut eſt uerbũ põt ⁊ cõpꝛehẽdit futura qꝛ eſt

extenſiuũ.ut.l.ſi ita qꝗs in pn.S.de le.ij. Aut eſt aliud vbuʒ.?⁊

tũc aut còtinet illud qdð dependet ex mera uoluntate defuncti

⁊ trapit ad ſutura.ut.l.talis ſcriptura.in pᷣn.cõiuncto.S.ſ. ?
l. ſe.S.de le.j. Si vo nõ depẽdet ex mera uolũtate deſuncti.⁊

tũc aut uariatio in futuro cõſiſtit circa eandẽ rem uel q̃ habea

tur loco eiuſdẽ ex diſpoſitione defuncti ⁊ poꝝigit᷑ ad futura.

ut. S.ti.j.l.mela.S.j.⁊.j.ti.j.l.ſ.in fi.aut ↄtingit circa res ſepa

ratas.⁊ tunc aut tractat᷑ de modico pᷣiudicio ⁊ poꝛigit ad fu-

tura.ut.l.fi.C.q̃ res pi.ob.poſ.aut tractat᷑ de magno pꝛeiudi
cio.⁊ tũc ad futura nõ poꝛꝛigii.ita loquit᷑ hic ⁊.l.ſi ſtipulatus.
S. cũ ſtipulamur. ⁊.l.ſi a colono.S. de vᷣbo.ob.⁊.l.ſiita ſtipu/
laſſet. S. de le.ij. cũ ſnnn bug dali⸗ pter dictionẽ tũc. ut.l.tu
toꝛibꝰ.ᷓ.de teſta.tuto. Itẽ fallit ſi la res eẽt de acceſſonibuj
pꝛimarũ rerũ.ut.l.ſi.S.fi.j.ti.j. ¶ Scðdo eſt vidẽdũ qñ oꝛatio

ꝓfert ſine tẽpoꝛe.ad qð tẽpus reſerat.Et tũc dic aut ẽ oꝛatio

vniuerſalis aut generalis aut particlłari) aut ĩideñnita. MPꝛio

caſu qñ eſt vniuerſalis.ut q ponit᷑ nomẽ collectiuũ de ſuinã.

nt grex peculiũ ⁊ fimilia.⁊ tũc poꝛigit ad futura.ut.l. grege.
5& Frei pecmlib.s de le.ij. Rõ qꝛ futura vident᷑ de actet
ſionib pme.Si vo oꝛo ẽ gnãlis ut qũ apponii aliqð ſignũ.ut
oẽs res meas.uel vniuerſas res meas q ſut in tali villa.ſimileʒ
diſtinctionẽ facit gl.iter gnãle ⁊ vle in.l.j.S.de edẽ.⁊ iſto ca⸗
ſx ad pᷣſens tẽpus reſtringit᷑ut.l.fi.S.j.S.de le.ij.x.l.ſi tibi mã

dauero.S.is cuius bona.S.mã. Fallit ſi de modico piudicio

tractat᷑.nt.l.ñ.in fi. C.q res pi.ob.poſ.⁊ ibi glo.hoc dicit.⁊.l.

j.in fi. .l.ſiqs ſocietatẽ.Sõ.ꝓ ſocio.Si vo eſt oꝛo particularis

nl negalg Eparticłare.ut qꝛ legat᷑ aliq res ſeu ſpẽo.⁊ tũc ſiqdẽ
legat᷑ tot fundus ueniũt futura q̃ ipſi fundo accedũt.ut ſi ali/

qd adiungaĩ.ut.l.qð in rerũ.S.j.S.de le.j. Sʒ ð pdicta vide’᷑

glo. de uſufru. l. qties. F. ſi. So. gl. dicit illã male dicc. ⁊ nõ al
legat bonas leges. ¶ Ael ueri dic ꝙ bñ dicit.qꝛ refert an ex
ctu uẽdant᷑uel ex delicto publicẽtur oĩa bona.qꝛ ĩtelligũtur
pᷣſentia tm.ut.d.S.is cui bonis.⁊ nõ.i.d.l.fi. C.q̃ res pig.ob.
poſ.aut in teſtõ.⁊ tũc aut ꝗs legat oĩa bona ſimplicit uel uſu/
ſructũ oĩum bonoꝝ.⁊ tũcueniũt futura.ut.d.l.quotiẽs. .ſi.
rõ ꝗꝛ tũc videtur legare ſubſtantiã ſeu hereditatèut ibi pʒ.⁊
l. nã qð.S.fi. cũ.l.ſe.j.ad trebel.⁊ ſic magis videt oꝛo vniuerſa
lis qᷓ; generalis. Idẽ ſi dicẽt ſimplicit oẽs res meas ⁊c.ut.d.
l.na qð.S.ſi. Si vo oẽs res q̃ ſunt in tali villa uel omnes s
meas

ne⸗

gdi
jdel
futl
tral

——

—— —— — — —

—— S– — —--—

De Aur. ,† Ar. lege.

meas mobiles. ⁊ ſic nõ intelliget de tota hereditate. tũc reſeri
ſoluʒ ad pꝛeſens tẽpꝰ. ut. d.l.f. S. j.S. de le.ij.?⁊ qdð nõ.in. ð.l.ſfi.
C. q̃ res pig.ob.po. Si vo legat᷑ pars tũc nõ uenit qð poſtea
adiũgi.ut.l.Fui electiõe.S.ſi.S.de le.j.⁊ ibi nõ.Si vo eẽt oꝛo
ideſinita.tũc ſde tractat de modico p̃iudicio cõpꝛehenduni
futura, ut.l.fi.C. que rej pi.ob.po.Si vo de magno pᷣiudicio
tractat.tũc aut ꝑ diſponẽteʒ q ĩdeſinite locutPẽ potuerũt pᷣui
deri omnia futura ⁊ ad futura extẽdit.ð ut.l.ſi Fuit. de ſer. ru.
pꝛe.nam ibi potuit ab initio pꝛeuideri ꝙ lumina domuj pote
rat habẽ.ſi vo nõ potuerũt puideri q̃ futura erant.tũc futura
nõ ueniũt.ut hic cuʒ ſilibꝰ.qð ĩtelligo ſi aligs reliqt bona que
habet ĩ tali loco.ſecꝰ ſi bona ſimplr.ita ꝙ poſſet intelligi de to
ta hẽditate.ut.S.ꝓxi.dixi. Itẽ hec va niſi in caſu.l.ſi cognaſj.
j.de re.du.qð dic ut ibi dixi.¶Nꝛo decdlaratiõe eoꝝ ꝗᷓ dicta
ſt q̃ro qð dixi ꝙ vᷣbũ põt lʒ ſit pntis tpis trabiũ ad ſutura.po/
ne teſtõꝛ dixit lego oẽs reꝰ mea⸗ q ſũt ⁊ reꝑiri poſſunt ꝑuſij.
deide teſtõꝛ ſupuixit ⁊ mlłta alia acqſiuit.qritur an futura ue/
niant. Et videt᷑ non ꝑ iſtã.l.cõtrariũ videt᷑ pꝛopter uerbuʒ
pñt quod ẽ extẽſiuũ.tñ de facto rñdi ꝙ futura nõ ueniant.q
ulud qð dẽ ꝙ uerbuʒ põt ẽ extenſiuũ ẽ uerũ eius ad qð refert.

hic uero referi ad uerbuʒ reperiri non ad uerbuʒ res. vñ ẽ ſen

ſus lego omnes res meas que ſut in pñti uel pñt reperiri nunc
ſiue in futurũ.nõ aũt reſeri ad exñtiã reruʒ ⁊ ſic extẽdit actuʒ
reperiẽdi nõ actũ habẽdi. Idẽ dicit glo.in ſili in.l.f.S.j.S.de
le.ij. in glo. ſuꝑ uerbo cões. ꝓ hoc facit Furrh debʒ declara
re illud ad qð reſertur ⁊ nõ aliud. ut.l. o. 5. f. . ti. j. T. . e.l.
ſiquis kganenl. Quero ſcitis ꝙ doc. dicut ꝙ ad hoc util
la clauſula ſi non ualet iure teſti c.poꝛꝛigitur ad ulum caſum
quo teſtm rumpit poſthumi natiuitate debʒ dici ſi nõ ualet u
ualebit. ut dicit Ci.in auc. ex cauſa. dixi in.l.ſiita ſcripſiſet. ẽ.
de le. ij. mõ dẽ in teſtamẽto ſi nõ ualʒz iure teſti ualeat iure codi
cilloꝝ ⁊ omni iure qͥ meliualẽ põt.an iſta clauſula poꝛꝛigatur
ad caſũ qͥ teſtm rũpũ poſthumi natiuitate ꝓpt᷑ dictionẽ põt.
Et puto ꝙ nõ.q; uerbũ põt ẽ extẽſiuũ ei ad qð refert.ſ̊ſinõ
refert ad ula vba.ſi nõ ualet.ſʒ ponit ĩ diſpõne q ſeꝗł deñciẽte
cõditiõe.nõ autẽ refert ad illa cõditionẽ ſi nõ ualet ⁊c.vñ illa
cõditio ad futura nõ extẽdit. ſi dicẽt ſi nõ põt ualere iure teſti
⁊ẽ. tũc refert᷑ ad futura. ¶ Sʒ quid ſi dixiuolo ꝙ ualeat iure
teſti uł ſaltẽ iure codiciloꝝ. Rñ.videt hoc dicẽ ſi nõ põt ualẽ
iure teſti. naʒ hec dictio ſalteʒ hoc ĩpoꝛtat.ut.C. de co.re.l. ij.
Itẽ habes h tex. ꝙ ſilego tibi ueſtẽ meã ꝙ iſpicit pꝛeſẽs tẽpꝰ.
Pone ꝙ vir legat uxoꝛi oẽs ueſtes ſua.ille ueſtes ſunt coꝛꝛn
pte ⁊ alie facte de nouo utruʒ extendant ad futuras. Et vide

tur ꝙ nõ ut h.⁊ idem põt queri de frumẽto cõſũpto ⁊ alio re

collecto.ſʒ dico ꝙ ſi teſtõꝛ addidiſſet aliã ueſteʒ ⁊ pꝛina ſuper
eẽt illa addita non eẽt in legato.ſʒ ſi pꝛima eẽt conſupta ⁊ alia
facta loco pme.ut ſi hẽat panos dqtidianos ⁊ ſũt cõſũpti ⁊ ali
os fecit loco kaon tde tali ueſtis de nouo facta legato cedit
2pma videt᷑. Pꝛimo pꝛobal ex theoꝛica ſupꝛadicta.cũ dixi
1uariatio cõtingit circa idẽ uel circa id qð habet᷑ loco einſdẽ.
hoc pꝛobat.j.ti.j.l.f.S.fi.⁊.l.ſliio.S.j.j.de odi.x de.x.l.luti
in pn. S.de le.ij.videt᷑ glo.in furmẽto in.l.fruct. in ſi. ultĩe gl.
ſo.ma.ꝓ hoc facit.l.iteʒ ſi fũdi.S.ſeminarios.S.de uſufru.qð
tʒ Ja. de.are.in.l.ſi Fu.S.ꝗ qnq;.ð.dele.j.¶ Quero teſtõ⸗
legauit alicui podere ſuũ qd habʒ in tali villa.poſtea emit ibi
aliq̃s poſſeſſiõe.an ule poſſeſſões de nouo empte cedãt lega
to. Iſta q̃ſtio reſidet ĩ hoc an legatũ poderis ſit vniuerſale ul
gnale uel nõ.⁊ iſtud uocabulũ podere non reperio in iure no
ſtro.ſed reperio ſignincationẽ uerbi manſus.nã dicit manſus
quãtũ quis cũ vno pari boũ laboꝛare põt.ut ĩ.c.j.ex de cenſi.
⁊.x.colla.ſi de feu.fuerit cõtrouer.c.j.modo ſiẽ aliqð additũ
vna cũ eo qdð pꝛius erat.ita ꝙ cũ illo põt laboꝛari uenit ĩ lega

to alias nõ. dic tñ ut dicã infra de reb du.l.j.

VAerba teſtõꝛis ĩ dubio debẽt ĩtel
Lautius. igen ꝙ nõ ſit in cõſtructiõe pec
catũ. h. d. C Hõ ꝙ nõ debet peccari in gramatica.
Op. de.l. herej me. S. .S. de le. iij. Huiu timoꝛe dic Ro.
ꝓiſta.l.loquit᷑ m rigoꝛ?᷑.ſed de equitate referi ad oia.⁊ ꝓbat᷑
in ꝗbuſdã adiectionibꝰ.ꝙ Di.tʒ iſtã opi.ꝓ quo facit tex.dũ
diclt fm vba teſti ⁊cc. Mihi videt᷑ iſta nõ ſit bona ſolo.pꝛi/

mo qꝛ eẽt coꝛꝛigere iſtã legẽ.ſcdo qꝛ eſt õ tex.dũ dicit m ueri

ſimilitudinẽ tc.⁊ iõ dic ꝙ in.i.cõtraria eſt ppt᷑ ſignũ vle oẽ qð
ſignũ vle eſt collectiuũ. ⁊ lʒ ſit ſingularis numeripõt plura cõ
pᷣhẽdẽ.ut.l.uxoꝛ.j.eo.¶Itẽ oppo.⁊x videt᷑ ꝙ referatur ad ea

ad que nõẽ põt referri ſalua rõne recti monis.ut.lL.naʒ ꝗ. F.

ſ. ð. de penu le.qð ſic ꝓbat᷑.qñ pᷣcedũt duo ſubſtatiua dʒ eis
dari adiectiuũ pluralis numeri.ut.l.cũ filio.S.de le.j.ĩ gl.ſuꝑ

vbo relictij. ſy in. d.l.na qð.ſunt duo ſubſtãtiua pcedẽtia que

referunt ad relatinũ ſingularis numeri.So.lʒ ad ðᷣno ſubſta⸗/
tiua poſſit vari adiectiuũ pluralis numeri.tñ bene ſtat etiã ad
iectiuũ ſingularis numeri.⁊ ita ẽ i.D.l.nã qð liqde in fi.¶Vl
terius op.ego video qñ pᷣcedit maſculinũ ⁊ femininũ põt da
ri adiectiuũ maſclini generis ⁊ refert᷑ ad utrũq;. ut.i.f ita ſcri
pfiſſet. S.de le.ij.⁊.S.de teſta.tu.⁊.l.ſiqs ita.⁊ oẽs.ll.q dicunt

ꝙ maſculinũ cocipit femininũ. Mꝛeterea vna dictio neutrali

ter poſita põt referri ad omne gen.ut.l.ea tamen.S. de le.iij.

Auare ergo hic iſtud nomen muliebꝛia nõ põt referri ad oẽ

genus. VFinalit᷑ dicemu ſic ꝙ hoc cõtingit ꝓpt᷑ duo.pᷣ qꝛ adie
ctiuũ muliebꝛia hʒ ſubſtantiuũ ſibi per oĩa cõfoꝛme.ꝓpt᷑ hoc
videt᷑ teſtõ: uoluiſſe ꝙ referat᷑ ad Kogeria Waetat cõtinet
ſauoꝛẽ ut nõ extẽdat᷑ ad alia.qꝛ fauoꝛ dʒ adhiberi in teſtis.ut
l. in teſtis.j.de re.iu.⁊ ſi qð iſtoꝛũ deñceret putareʒ debẽ refer
ri ad oĩa. ut ſi dico lego oꝛnamẽta ⁊ mũdum muliebꝛia qð nõ
põt ſieri ſalua rõne recti Fmonis.eſt uerũ ſᷣm regulas gramati
cales.ſʒ põt fieri ꝑ quãda ſigurã.ſ.pꝛolepſim numeroꝝ.quaʒ
ſigur iuriſcõſultꝰuoluit ponẽ.iõ cauti notarij dicunt talis ce
dit oĩa iura ſua ⁊ actiones qꝗᷓ uel quas ⁊c. ut tollat iſtã dubita
tionẽ.ſimile videbidᷣ in.l.f.j.ad trebel.qð tene mẽti. NPꝛet᷑ea
hic ſũt due ſigure.ſ.ꝓlepſis nũeroꝝ.⁊ alia figura generoꝛum.

qꝛ ueſteʒ ẽ generis feminini ⁊ nũeri ſinglaris.muliebꝛia gene

rij neutri ⁊ nũeri pluralij.¶ Op. de.l.talij ſcriptura..de le.
j. Sol. hic nõ poterat referri ad oĩa ſalua rõne recti fmonis.

ibi ſic. ¶ Itẽ habes hᷣ qꝛ ula debẽt intelligi ſic ut ſit bona grã

matica.ꝗd ſi non poſſum ita intelligi.qꝛ notarius in grãma/
tica errauit.Rñ nõ vitiat inſtrumẽtuũ.ut.l.iperatoꝛ.S.de ſta.
ho.niſi ſit reſcriptũ pncipis.qꝛ tũc vitiat ꝓpter vitiũ euidens.
ſʒ ſi eſſet vitiũ nõ euidẽs i̊ ſʒ quãdã ſubtilitatẽ nõ vitiat.ut in
c.ad audiẽtiã.ex de reſcrip. HD ieeſentl,
TEEAA L ota tex.ibi pꝛeſenti ⁊c̃.
c Am certum. nã poſito kcr conſuetu

Adinẽé ſi debeo tibi quatuoꝛ libꝛas denarioꝝ poſſem ti

bi ſoluẽ vnũ floꝛenũ ⁊ ecõtra.pone ꝙ ꝓmiſi tibi quinquagita
ducatos iã ſunt duo anni.mõ uolo ibi dare ſᷣm eſtimationeʒ
pᷣſentẽ.creditoꝛ vult fm eſtimationẽ quã ualebat floꝛenus tũc
tẽpoꝛe pꝛomiſſionis.certe dʒ debitoꝛ ſoluere fm eſtimationeʒ
uã ualet nunc ut h.niſi ſuiſſet in moꝛa ſᷣm foꝛmam.l.vinũ.s.
cer.pe.dixi.S.e.l.j.in ſi. Non iuelligfkcaus
Non intelligi? cauſa uxoꝛis para/
intusn qð ipſius ⁊ alterius cauſa parat᷑.
AItẽ falſa demonſtratio legatuʒ generis reſtringit. ſe
cus in legato certe ſpetiei. Itẽ qñ diſiunctiua cadit ĩter genus
⁊ ſpetiẽ accipũ pꝛo cõiuncta.h.d.¶ Nõ tex.ibi qꝛ certo coꝛ
poꝛe ⁊c.cõcoꝛdat.l.demõſtratio.de condi.⁊ de.¶ Op. de.l.
alimẽta. S. f. S. ti.j. t. l. ſqs Fuos.S. de le.iij.ubi ſi aligs legat
ſeruos ſuos videt legare cõmunes.ita hic videat᷑ legare ea qᷓ
nſus coĩs cauſa parata ſunt. So.in legib cõtrarijs uerbum
ſuoꝛũ refertur ad dñiuʒ uel quaſi qd recipit diuiſionẽ.iõ cedit
legato pꝛo ea parte pꝛo qua ſuus eſt.hic vo referi ad uſuʒ qui
non recipit diuiſione. ut.l. uſus pars.S.de uſu ⁊ ha.⁊ iõ non
poſſunt ei accõmodari iſta vba que eius cauſa parata ſunt qꝛ
nõ babet uſum ĩſolidũ cũ iñ alijs habeat nec ꝓ parte.qꝛ diui/
ſionẽ nõ recipit. Ael dic ꝙ ula q̃litas ſu ſua ſuũ recipit quoti
tatẽ rei ſeu dnij.hic vo ſecuj.nã nõ põt dici ꝙ dimidia uel tᷣtia
ſit parata cauſa vni alia cauſa alterius.ſʒ tota cauſa utriuſq;.
ſed ſi hoc dici poſſet puta habebat lanã euius dimidiaʒ para
uerat cauſa uxoꝛis dimidia cauſa ſui.certe illud dimidium ce/

dit in legato.ut.S.de le.iij.l.cũ qrii.S.lana.⁊ hoc plu placet.

¶Itẽ ) hoc oc iura libertoꝛũ nõ ſunt diuidua.ut.l.q̃dam
S.fa. herciſc. ⁊.
ſuos ĩtelligit etiã de cõmunibꝰ.ut. S.ti.j.l.alimẽta.S.ſi. So.l
iuſpatronat nõ ſit diuiduũ.tñ quo ad pᷣſtationẽ alimẽtoꝛũ e
diuidũ.ut. S.ti.j.l.iij.⁊ iõ illo reſpectu legatũ alimẽtoꝛũ factuʒ

libertis cõpꝛehendit oẽs libertos.ſʒ ſilegarẽ oẽs res meas nõ

neniũt iura libertoꝛi. ut.l.qui pꝛoinde.j:ad treb. cuʒ eo qð ibi
nõ. Sʒ cõtra hanc.l.videt᷑ id qdð habetis de leifl fans..
ubi ſi alicui legant᷑ ſerui uerne ⁊ alicui textoꝛes ueniunt.Sol.

iſta accidentia de qua loquit hec.l.reſpicit diuerſitatẽ ꝑſona/

rũ.de iſta dicet᷑.j.eo.l.pedicuł.S.argeto.¶ PBicit h ꝙ aut po
nit᷑ pꝛo t. Ʒ imo dʒ ſtare ppꝛie qñ cadit ĩter ꝑſona.ut.l.cũ qui

dã. de vbo.ſig. ⁊.l.ſi is qui nceta. Siutfke de re. du. So. qũ
diſiũcta cadit int genus ⁊ ſpẽm reſoluit in cõiuncta. ut h ⁊.l.

ſepe. j. de vbo.ſig.dũ diẽ dari ſeu donari. AVel alit ut dica i.d.

F. utrũ ĩ glo. ibi in. S. ⁊ ſiqs.⁊ ibi.l.legatũ.Sol.ibi dubitat

ðe qualitate legati.ibi de ſubſtantia.iõ dicut.d.l.j.SF..
D Relatiuũ quis uel quireſtringit

— J quis ite vantecedens ad Brefggtur. ..

carmelia.j.de iurepatro. ⁊ tñ ſi legat liberto,

r

“

r Be au. v at. lega.

Aide gl.que incipit ulud ibi.l.nã qdð. dic ut ibi ⁊.S.ti.j.l.a ſt
io. F. ſi. T qð dixi. S. c. l. lautius.

₰

02 Cauſa intelligi de pꝛoxima ⁊ ĩmediata.x?
V inare de remota ⁊ mediata.h.d.Ego intelli

o iſtud uerũ de cauſa mediata nõ multuʒ. ſed ſi eſſet
cauſa mltuũ remota tũc legato nõ cederet.ut.l.⁊ ſi nõ ſint.S.
ſicui argẽtũ.j.e.cauſa enĩ multũ remota eſt magis occaſio qᷓ;
cauſa.ut pꝛobat tex.in.l.cũ delanionij.S.aſina.ibi pꝛoxi.⁊c.
— Ps. de fundo inſtruc.
Jſtatuã Additum foꝛme pꝛime legatũ non

4 mtnult⸗hd. ackt
— Soeties Quilegat reʒ videt᷑ legare
. Peties auri. igdalemr cclecicut
habeat uſufructũ nõ facit ilum legatum videri.h.d.
qð nota.de hoc habuiſtis ĩ.l.iiij.S.ti.j. Facit iſta.l.ad.q.ꝙ ſi
marit relinqt uxoꝛẽ ſuã dñam uſufructuariã.⁊ per hoc ꝙ di⸗
cit uſufructuariã nõ ipediat᷑ dñiuʒ habere. de quo dic ut dixi
in. l. titia. S. fi. S. de le.ij.⁊ ibi Di. tangit qð nota.

M f AIiAτ. Apatre põt legari ſilio ſi legatũ in tẽpu⸗
— lias alen ſil iuris cõfert.h.d.¶ Op.in

Vſti. dele. S. ex contrario. So.a patre nõ põt relinqui
ilio pure.ſed ſi còferatur in tempus exiſtentie ſui iuris poteſt
relinꝗ.⁊ ꝙ cõſerat᷑ in tpᷣs exiſtẽtie ſui iuris debet colligi ex ali
quib uerbis teſtõꝛis ut hic ⁊.l.ubipure.j.ad trebel.⁊.l.ſidei
cõmiſ. .ſi filio.S. de le.iij.dic ut.l.cũ ſilio.S.de le.j.⁊ ibi dixi.
Nõ h̊ ꝙ uerbũ reſeruent᷑ ipoꝛtat ſideicõmiſſũ ut hic.

¶ Qüũo q̃lit ſiet iſta ſeparatio
J eimma. DPicit “ actionem ad exhi⸗
bendũ ut.l.gẽma.S.ad exhi.¶ Sed õ boc op. de. l.
celera. S. de le.j. Sol.illud qð bic dẽ fallit in tigno iniucto. ut
d.l. cetera. t. d. l. gẽma. QAalicul ſ
— 142 d alicui legat᷑ ut pꝛopꝛiũ ſi pꝛo
6 .— Vi uxoꝛi. a non eſt ad oĩa iure legati
N capii.x ex ſideicõmiſſo uli reſtituit.h.d. ¶ Mõ iſtaʒ
aſe uenit ꝙ teſtatoꝛ reliqt uxcai dotes ſua ⁊ poſtea fac
eã hẽdẽ rogat eã alij reſtituẽ. mõ hẽdes uxoꝛis uolũt ante de
ducẽ doteʒ certe nõ pñt.niſi ꝓbẽt dotẽ datã eẽ per iſt̃m. tex.
ẽ H. ¶ Itez pone teſtõꝛ religꝗt alicui tanq; debitũ ⁊ iminet fal
cidia.certe bene deducet᷑ de illo legatũ niſi pꝛobet᷑ debitũ ꝑ te
ſtis nel per iſtrumẽta ut hic.⁊ idẽ dicereʒ ꝙ fieret diminutio
per falcidiã de relictis pꝛo nſuris ⁊ male ablatis niſi pbentur
debita ut h.⁊ in hoc iſta.l.eſt mirabilis.q;ꝛ hoc videt᷑ cõtra uo
luntatem deſuncti eo ꝙ reliquit tanq; debitum. ideo nõ. Sʒ
contra hoc facit tex.in.l.eũ qui tacituʒ.S.pꝛo patre.j.de his
qui.ut indig.dic ut d⸗ ;⸗ Pnf ſe
EWBuHer CAñuo ꝗ̃eſt ratio hui. S. ꝙ nõ ueniũt in le
WHulier gato niſi reperiant. Rñ.q Niccklegare cer⸗
tũ coꝛpus qð nõ eſt in rerũ natura.ut.l.ſi ſeruꝰ. S. qui qnq;. S.
de le.j.dʒ tñ cauere de dado ſi Zcrlanel⸗ Ao dlet
RWE mH AUAPeEXαν1 Auri appellatio factũ ↄtinet ?
C Am qurul.niectũ Sio ſignatã pecuniaʒ
16 cõpꝛehẽdat nec deaurata tm uel ſupellex argenti
Rendus tatẽ cõtinet nõ ſpẽʒ niſi argẽti ſacti mẽtio habita
nerit in legado.x ſi pondus auri legat plumbea mã ſeparat.
⁊ oꝛnamẽtũ ſequit᷑rẽ oꝛnataʒ.h.d. Mꝛimo loquitur qũ legat
aurũ uel argentũ ſimplicit᷑ nõ expꝛeſſa quãtitate ponderis uł
mã. Scdo expꝛeſſa quatitate ponderis non ma. Tertio qũ
utrunq; expꝛimit. QAuarto q̃liter ponderari dʒ. Quinto cui
cedũt res auro ⁊ argẽto legato annexe.ſcda ibi pinde ſi cer/
tũ cõiuncto.S.idẽ ccns Fil prr tertia ibi ſi argẽti.quarta ibi
idẽ celſu. quinta ibi plane. ⁊ durat uſq; ad.S.idẽ celſus.ĩ pn.
l. ſe. In tex. ibi non contineri ⁊c.necid qð eſt alteriu acceſſio
nel HS ſupellectili. ut.j.l.ꝓxi.S.j.qua huic ↄiũge.¶ Op.
⁊ videt᷑ ꝙ iſtð legatũ argẽti ſic ſimplicit᷑ factũ nõ ualeat.ut.l.
cũ poſt.S.gener.S.de iu.do. So.aliud in fundo.aliud in cete
ris rebꝰ ut ibi.⁊.l.legato gnãliter.S.de le.j. ¶ Oppo.dẽ hic
ꝙ auri appellatiõe cõtinet᷑ annulus aureus. Contra. qꝛ ſi eſt
ſignatoꝛi cõtinẽs aliquẽ lapidẽ ſignatoꝛiũ nõ cedit legato au
riſed legato gẽme tanq; acceſſoꝛi.ut.l.⁊ ſi non ſint.S.ſi.⁊.l.
ſe.j. eo. aut eſt annulus nõ ſignatoꝛi. ⁊ tũc cõtinet᷑ appellatio
ne oꝛnamẽti ⁊ legato auri nõ cedit.ut.l.argumẽto.S.oꝛnamẽę
ta.j.eo.Sol.ſi intelligis hic in annulo ſignatoꝛio.dico ꝙ ibi
nõ erat gẽma ſʒ ſigna erãt ĩpꝛeſſa in auro.Si uero nõ eratan
nulus ſignatoꝛi intelligo ꝙ nõ erat parat cauſa uſus mulie-
ris ſed ipſius patriſta. ⁊ erat magis gẽma cauſa auri q; aurã
cauſa gẽme.¶ Quũo qd ſi legat oẽ aurũ uel oẽ argentũ ſuuʒ.
an ueniat pecumia ſignata. Rñ.nõ ut.l.qntꝰ.S.j.j.eo.⁊ ſic in
deſinita ⁊ vylis hic equiparant.qꝛ eſt eadẽ rõ oluʒ ſub indeſini

e

4

ta coͤpꝛehẽſoꝝ.¶ Aũño in v. pinde.de u liga ltelligi. Re/
ſpondeo ſm ↄſuetudinẽ ciuitatis vñ deſunct eſt oꝛtꝰ.ut.l.nũ
mis.S.de le.iij.facit.l.iĩperatoꝛes.S.de pᷣhen.emp.Nicitur in
v. ſed ſi argenti.ꝙ ſuit legata optio.⁊ ſic nõ põt optare.cõtra
de optiõe lega.l.j.⁊c.ij.⁊c per totũ. So.gl.ꝙ hic optio nil ope/
rat᷑ qdð itelligo etiã ſi uaſa erãt eiuſdẽ lige ⁊ ſic optio nihil ope/
rabat.ſed ſieſſent diuerſe lige tũc poſſet optare ⁊ operaretur
optio.¶Venio ad v.idẽ celſus.facit ꝙ ſi aliqs emit caldariã
de ranie ⁊ ibi eſt manica de ferro dʒ in ponderatione manica
eleuari.qꝛ nõ eſt tanti ualoꝛis libꝛa ferri quatilibꝛa ramis.
(Plane Nigdes hic ꝙ appellatiõe argẽti legati ad põ/
4 dus nõ uenit auratura.⁊ hoc qñ põdus argẽ/
ti legat᷑ ſimpliciter.ſecus ſilegatur pondus argenti inaurati.
C Pe⸗ vides in fi.l.ꝙ daui ueſtis nõ cõſuti ueniũt. Cõtra de
l.argumẽto.S.j.j.eo.So.intelligo de clauis paratis cauſa oꝛ
namẽti ueſtis pꝛincipaliter.ſecus ſi eſſent parati gratia mulie/
ris pncipaliter.ut.d.l.argumẽto. Aide glo.q̃ incipit facit ibi
dũ dicit in.l.qui fundũ.S.j.dic ꝙ ibi in acqſitione q̃ ſit ex em/
ptiõe.hic ĩ ea que ſit per ſpeciñcationẽ.⁊ idẽ erit dñs utriuſq;.
tex.in fi. facit ꝙ ſi teſtatoꝛ legat uxoꝛi ueſtimẽta ꝙ hẽs nõ põt
ſeparare maſpilloð auri⁊ oꝛnamẽta ibi poſita.⁊ pꝛo hoc facit
lI.? ſi non ſit.S.perueniamus.j.eo.ſed in cõtrariũ facit.l.q;uiʒ
J.eo So.q; ibi loquit in maſpillis ſeparaꝶ a ueſtibus.hic non
eeg Al geti ſactüomng hedit. n.
rS rgẽtũ factũ omnẽ ſpetiẽ cõpꝛehẽdit.lʒ nõ
¶Argéto. q ſupellectilis loco ſint.⁊ uaſoꝛuʒ appellatio

——

generalis toedecr tu 5 uenti. 4 bed
„W forti Infecti appellatio rudẽ materiã cõpꝛehẽdit
((Int fecti. tã non ſieri paratã.h.d.¶ Op.dẽ hic ꝙ
argentũ ceptũ fabiicari ↄtinet appellatiõe argẽti ſacti.cõtra
illud dicit᷑ argentũ factũ quo poſſumus uti.ut.j.e.l.quintꝰ.S.
cuilegatũ.iõ Ro.dicit ꝙ hic iuriſcõſult nimis large locutus
eſt.vñ coꝛꝛigit᷑ per tex.ſequẽtẽ. Sed ad cõtraria dicutĩ ea gi.
que ĩcipit magis facti.certe glo.nõ reſpondet ad.l.cõtrariaʒ.
argentũ factũ ſit id quo uti poſſumus tm.⁊ hoc erat in caſu
m deſtinationẽ teſtatoꝛis ut.j.eo.l.ueſtimẽtũ.ſʒ ſi erat ceptũ
ſabꝛicari ⁊ dimiſſuʒ.qꝛ teſtatoꝛultra nolebat pcedere nõ cõti⸗
neret appellatione argenti facti.q;ꝛ nõ poſſuʒ uti nec ᷣm vita/
tẽ nec ᷣm deſtinationẽ. ¶ Itẽ op.ꝙ deſtiatio teſtõꝛis nil ope/
ret.ut.l. cetera.S.ſi.S.de le.j. Pic ꝙ hic loqui qñ vniuerſalit
legatũ eſt factũ.⁊ dubitatur an ꝓpter deſtinationẽ aliqua res
illo legato cõtineatur uel nõ.qdð dicut ibi dixi.

Cũ quid eſt pꝛopter aliud cõſi
erueniamus. kEid ppter as eſtib. d. Bi⸗

Eitur hic ꝙ gẽma cedit auro.ↄtra.j.dðe uſuca.l.rerũ mixtura.

ubi gẽma nõ cedit auro nec aurũ gẽme. Rñdeo hic loquit qñ

Aurũ eſt appoſitũ cauſa gẽme uel gẽma cauſa auri.ſed ibi loq

tur in annulo qui fit cauſa oꝛnãdi mulierẽ.ut.j.e.l.argumẽto

S.oꝛnamẽta.⁊ ſic nõ ponit vnũ cauſa alterius.ſed ſi eẽt annu-

lus ſignatoꝛius.tũc argẽtuʒ poneret᷑ cauſa gẽme. Itẽ dicitur
hic ꝙ non iſpicitur pꝛecioſitas.cõtra de.l.quicqd ĩfecto.j.de
acqui.re.do.So.hic loquitur qñ eſt certum utrum vnum p

natur cauſa altertne iſeſt put i. .
i W arpeo Appellatione p̃parati pꝛepa
I n argento. eye rinet o. ſna
g? & Anguẽti appellatio cõtinet neceſſa
Enguentis. negenſ- 1
CAρ Nota ꝙ acceſſoꝛiũ ſequitur genus ⁊ nõ ſpe
— ed de. ac piobo iſto modo.naʒ ſcitis ꝙ appellatio
ne eſce cõtinentur omnia.appellatione potoꝛij continet᷑ ſoluʒ
potoꝛium.certe iſtud qð hic legatur cedit legato eſce qð eſt ge
Rerale ⁊ tene menti.naʒ hic intelligitur de uaſe aquinario qðᷣ
dat᷑ ad abluendũ manus ⁊ qd aqua recolligẽdaʒ.ſʒ ſi eẽt uas
quo aqua retinet ad potãdũ.tũc cederet legato uaſis potoꝛij.

— —

ir Intellige iſtam legẽ de pã
1 Eſtimentum. aigt auin faciẽdi ⸗
ſtem. ſʒ ſi fieret cauſa uendẽdi nõ ad ipſum uſum tũc
appellatiõe neftimentoꝛuʒ nõ cõtinetur.ut.l.ſiquis ſeruos.S.
de le. iij. Facit ꝙ ſi teſtatoꝛ legat uxoꝛi pannos lini ⁊ lane ꝙ
neniũt pãni lini ⁊ lane cõtexti ⁊ incepti ad hoc ut inde ſiãt ue
ſtimenta continẽtur. bunel dit⸗ ſas
e ontra hanc.l.videt caſus
Ragumento. an auruʒz in n. Dicit
gie ſunt parata iſta talia magis cauſa oꝛnadi per/
rie p. ꝙ trapeta ſunt
Siauns addiderit. h ra ſu⸗
pele. le.l. de trapeſj. x nõ cSrinctuf:aͤppalakiseneſte nehe

* „△

onam

ᷓ—— —ru – – – — – 20

de
ni

be/
tur
ni
ſcu

e,
i.
de
30
lie⸗
tbbi
en,
.
L
iſ

6

S

—C. S.

—

—— — — —

De au. ? ar. lego:

ſpel. le.l. ..x. l. labeo. Rñdeo ꝙ iſta ſunt de qbus põt dubi⸗

tari an appellatione ueſtis ſupellectilis contineatur. ut dici/
tur in. d.l.. labeo.ideo dic ꝙ ibi teſtatoꝛ appellabat appellati/
one ueſtis.in dubio fm cõſuetudineʒ appellatione ſupellecti/
lis cõtinetur.ut.l.iij.s.de ſupelle.le.

— Tanni llud debet attendi ad qð res pn
Eanuis. lude aratur. non ad qð ſecũ/

dario. b. d. CO po.⁊ videtur ꝙ iſta oꝛnamẽta nõ
poſſunt haberi in ueſtibus.ut.C. nemini licere ĩ frenis ⁊ ſellis
equeſtribus.l.j.li.xj. So.itellige iſtam.l.in ueſtibus mulierũ
quibus licet apponere talia oꝛnamẽta.ſed in neſtibus virilibꝰ
puto ꝙ nõ cedant.qꝛ nõ poteſt eẽ acceſſio eius qð lex nõ per/
mittit.ſicat quãdo natura nõ permittit.ut.S.e.l.ij.⁊ hoc de iu
re.tamẽ uſus illam cõſuetudinẽ non admittit.ut eſt glo.in.c.
j. x.ij.extra de treu.⁊ pace.uerũtamẽ hodie cuʒ per ſtatuta ci

uitatũ mulieribus ſint interdicta oꝛnamenta nõ cederent lega

to lege uetante.¶ ¶Itẽ videtur ꝙ aliquas ueſtes quas mulie/
res habẽt nõ poſſint habere.ut ſcarlata ⁊ purpuree.ut.l.j.C.
que res uen.non poſ.⁊.C. de ueſtibus oloberijs ⁊ auratij per

totũ li.xj. Rñdeo de iure cõi ille ueſtes nõ continentur appel
latione neſti gſun repꝛobate.ſicut pecunia repꝛobata non
cõtinetur appe 5
S.de pigno.acti.ideʒ ergo erit in ueſtibus repꝛobatis. Sʒ cõ
ſuetudo aliud ſuat qꝛ bene poſſunt poꝛtari tales ueſtes.ideo

tione pecunie.ut.l.elegãter.S.qui repꝛoboj

pnto ꝙ ſi ꝑ ſtatutũ ꝓhibẽtur poꝛtari aliq ueſtes ꝙ ille neſtes

nõ cederẽt legato neſtimẽtoꝝ.Sʒ an debet᷑ eſtimatio cogita.

DAintus. An cut argentuz.

Alli cui debei omne argentũ non debetur pecunia ſi
gnata. h. d. Qſäuero de ratiõe huius.S. ⁊.l. cuʒ aurũ in pn.
S8.eo. Juriſcõſultus dicit hic qꝛ non facile ⁊c. Sʒ dic ꝙ ratio
poteſt eẽ iſta.quia pecunia ſignata ſemper habetur ut expen/
datur. ut.l.j.S. de contrahẽ.emp.iõ q;ꝛ habeĩ tanq; uenalis id:
qð ẽ nenale legato etia vniuerſali nõ cedit.ut.l.pediculis.S.
iteʒ cũ q̃reref᷑.j.eo.Ex hoc ſequit ꝙ ſi aliquis habet monetaʒ
antiqua q̃ hodie nõ eſt in curſu ꝙ tũc neniret in legato argen/
ſic ceſſat ratio ſupꝛadicta cum non habeat᷑ ut uenalis.ut.l.
ſi choꝛꝰ.S.j.ẽ.de le.iij. Ex hoc etiã ſequũ ꝙ ſilego alicui om/
ne argentũ meuʒ ⁊ nõ habeo aliud argẽtũ niſi pecuniã ſigna
tam ꝙ tũc videoꝛ de pecunia ſentire.pꝛo quo ſacit ideʒ. .itẽ
cñ rgef T: hoc vult tex.hic ibi niſi cõtrariũ ſenſiſſet ⁊c.nã
pꝛeſum

to.l.quintus.¶ Oppo.extra glo.de.l.ſeruos.ðS.de le.iij.nbi
ſerui bona ſide poſſeſſi ueniũt in legato iſto. So.ↄcedo iſtud
q; qdð dicit ꝙ requiritur ꝙ poſſit nẽdicari intelligo rei nendi.
uel per publicianã.qꝛ cũ titulo ⁊ bona fide poſſidet. C QAue/
ro obligo omnia bona mea.utrũ in iſta obligatione ueniant
iura ⁊ actiones.Glo.in.l.heredeʒ.C.de here.acti.m quoſdã
dicit ꝙ nõ. Idẽ in Spe.in ti.de fruc.⁊ intereſſe.S.j.uer.ſcðo
quero.Contrariũ eſt ueritas.qꝛ cũ dico omnia bona mea in/
telligit᷑ etiã de actionibus.ut.l.nã qð. .ſi.cũ.l.ſe.j..ad trebel.
T⁊.l.ſi legatus.S.j.eo.ti.⁊.l.meoꝛũ.j.de uerbo.ſi.⁊ hoc firmat
glo. in. d.l.heredem. Mon ob.iſta lex que dicit ex eo ꝙ dico
meũ debeam habere ius uẽdicãdi.ut.j.dicã.¶ Quero aligs
donauit omnes res ſuas.an videat᷑ donare nomina debitoꝝ.
Pi.in.l.nominis ⁊ rei de uerbo.ſig.videt᷑ dicere ꝙ non.qꝛ di
cendo res ſuas ĩtelligitur de rebus quas poſſit uendicare.ut

hic X.I. quintus. . e. Ickẽ tenet Huil.de cu.in.l.j.S.de ſta.ho.

per illã.l.⁊ per iſtam mihi videt ꝙ DNi.⁊ Guil.dicunt contra
caſuz.l.nã qð.S.ſfi.cũ.l.ſe.j.ad treb. Mon ob.iſta.l. Quare

ꝓ hui declaratiõe aduertas ꝙ ill qdð dico de dictiõe ſuũ.ide

dico de dictiõe tuũ ⁊ meum. ut.l.ſi legat.S.j.j.ad trebel.⁊.l.
meoꝝ.j.de vᷣbo.ſi.Hoc pᷣmiſſo dico ſic.qũq; iſta pnomĩa poſ
ſeſſiua ponunt᷑ neutralit᷑ ſine aliq ſõſtãtiuo.ut cõcedo tibi oĩia
mea ⁊ nõ diẽ bona tua uł ſua.⁊ tẽ cõpꝛehẽdit iura t actiões.
ut. l. ſi legatus. ⁊. l.naʒ qð.S. fi. v...ſe.ſ.ad trebel.⁊.l.meoꝝ.j.
de uerbo.ſig.cũ glo.ſua. Quãdoq; iſta pꝛonomina habent
ſubſtantiuũ generis generaliſſimi.ut omnia bona ſua ul oẽs
res ſuas.ſcitis enĩ ꝙ appellatio rei generalis eſt.ut.l.rei.j.de
nerbo. ſig. T.l.jein ni.ſi cer.pe.¶Itẽ appellatio bonoꝛũ gene/
ralis eſt.ut.l.bonoꝛũ.⁊.l.pꝛinceps bona.j.de uerbo.ſg.⁊ tũc
cõtinet iura ⁊ actiones ſicut ſubſtãtiuum ad qð refer.ut.d.l.

nam qð.5.ſi. T. d.l.ſi legatus.S.j.qudtdoq; habet ſubſtãtiuu,z

alterius generis ſubalterni. ut argetum meũ. ueſtes meas ⁊ ſi
milia. ⁊ tũc regula eſt ꝙ iſta pꝛonomina poſſeſſiua ſigniſicant
duium uel quaſi.ut hac.l.⁊.l.quiĩtus.j.eo.⁊.l.ſeruos.õ.de le.

miüt ſenſiſſe ↄtrariũ ex eo ꝙ aliud aani non habebat.
¶Argento Blnd dicitur ſuuʒ eſſe q põt uendicari.
h. d. C Mõ tex. ibi qꝛ nõ videtur ſimũe.j.

iij. Fallit pmo ex natura eius cũ quo quis loquitur.ut ſi dic⸗
lego ſeruo omnẽ pecuniã ſuò.qꝛ intelligitur tũc de uero domi
nio.ſed ipꝛopꝛie ut habere põt.ut.l.iiij.in pꝛin.j.de manumiſ.
Idẽ in monacho ⁊ ſimilibus. Itẽ fallit ratiõe perſone loquẽ/

nis.utputa colonus dicit meũ campũ.uel regatius dicit equũ

meũ.nam iĩtelligitur quãtum ad curã ⁊ ſolicitudinẽ.ut nõ.in
l.ij.in pn.de oꝛi.iu.facit.l.ſi pupilli.S.iteʒ queritur.S.de neg.
ge.Terxtio fallit ratione de qua quisloquitur.ut ſi legat aliqs
oĩbus famulis ſuis.certe nõ ĩtelligitur ꝙ eos habeat in domi
nio. ut.l.ð ſi nõ exhibuiſſent.S.j.j.de publica.Qudoq; iſta
ꝓnomina poſſeſſiua habẽt ſubſtãtiuu ſpetiale ⁊ particulare.
ut lego talẽ meum libꝛum.⁊ tunc ſi adijci nerbo pꝛeſentꝭ tem/
poꝛij facit demõſtrationẽ. Si nero uerbo ſuturi tẽpoꝛis ſacit
conditionẽ.ut.l.ſtichuʒ qui meus erit.S.de.le.j.⁊.l.nuper.õ.
de le.iij. Eſſet querendũ quid de genitiuo.ut ſi dico lego rem
illius ntrũ intelligatur ꝙ ſit illius quo ad dominiũ. Dixi.j.de
oper.no.nũ.ſuper rubꝛica. W

Nõ tex.ibi ſeru ⁊c̃.tene menti qꝛ
¶ Cum aurum. ρααd Lerſin

ſint. F. infecti. ubi angetuz inceptu neri habet᷑ pꝛo facto. So.
ut ibi dixi.qꝛ lʒ nõ eſſet perfectu ad aliquẽ uſuʒ.tamẽ teſtatoꝛ
deſtinauerat perſicere.¶ Itẽ dicit tex.in uer.cui legatũ.ibiſʒ
ſiqua diſtributio.quero qualiter intelligat.dicit glo.duobus
modis tene alung . Pinvein factũ.qꝙ aurũ muliebꝛe
cedit legato auri facti. Cõtra. C.e...j.G.f. Do.itelligimus de
auro muliebꝛi qð nõ eſt cauſa oꝛnamẽti mulieris uel nõ conti
netur in mundo muliebꝛi. als cõtra.. c. l. F. ſi.

Si anrum. Niota tex inſi humns. .xtene memti

atũ qð cauſa cõmodãaãdi habetur. P. d. ¶ Mõ ar. ad
octoꝛ habebat libꝛos ſuos ad uſũ ſuũ.⁊ aliqs cau⸗

Aligs

2 cõmodaàdi ſcholaribus qð ſi legat libꝛos ad uſum ſuũ para

tos.nõ ueniũt libꝛi parati cauſa cõmodãdi ſcholaribus nt h.
Itẽ eſt argumẽtum ad.q.ſcitis ꝙ teſtamẽta cõmuniter ſcribũ
tur in tertia perſona.quero ergo ꝗdã aduocatus inſtituit quẽ
dã aduocatũ heredẽ ⁊ rogauit eum nt daret titio ſuos libꝛos

utrũ intelligat᷑ de libꝛis heredis uel teſtatoꝛis.Certe intelligũ

de libꝛis teſtatoꝛis.ut h. Itẽ ſi teſtatoꝛ dixit ſi heres ſu deceſ
ſerit ſine liberis ꝙ bona ſua deueniãt ad talẽ.ꝙ ĩtelligi de bo
nis teſtatoꝛis.pꝛo quo glo.in.l.ex facto in pꝛin.j.ad trebel.ſu
per uerbo ſuũ.ſ ſi notarius ſcripſiſſet teſtamẽtũ per uerba pꝛi
ma pmone viczdo So- talis teſtatoꝛ relinquo ⁊c.deĩde dicet
ona ſua

L atorec ſrmonis tl plautlieiif. gteo M
AALRanando Acceſſoꝛü cedit pꝛincipali. h.
J quando.: as; tex.ibi iura aũt ⁊c.ĩ eo
dicit viſu ꝙ ſuffieiẽs teſtimoniũ eſt. vidi ilud argẽtũ purũ.
Jdẽ ſi dico libꝛũ coꝛuptũ.qꝛ vidi. ꝓbat᷑ in.l.pediculis.S. ne/
ratiu.j.e.⁊ in.l.j.C.de can.fru.ur.rome.li.xj.qð nõ.ubi tex.

ꝓbat

Wanig ira Dictio ſeu eſt ampliatius. h. d.
quis ita. s tex.ibihoc enĩ nerbuʒ ſeu

duobus modis.pᷣ ꝙ h in dictione ſeu.ibi in alijs dictionibus
diſiunctiuis. Ro.dicit ꝙ hic alternatiua cadit inter genus ⁊
ſpetiẽ.ideo reſoluit in cõiunctã.iſta vba nõ cõgruũt huic.l.q;

urbs ⁊ poꝛtus nõ differũt ſicut genus ⁊ ſpeties ſʒ ſunt ſpeties
ſeparate.Ci. dicit ꝙ dictio ſeu uel dictio uel nõ eſt diſiunctiua⸗
ſimpliciter.ideo requirit᷑ utrũq;. ↄtraria loquũtur in diſiunciᷣ

ſimplicibus.hoc ipᷣe ponit in.l.cuʒ quidã. C. de vbo.ſig.illud

qð ipſe dicit ꝙ idẽ eſt in dictione ſeu qð eſt in dictione uel ẽ cõ
tra caſum.l.plane..ſi.S.de le.j.⁊.l.pedicul.S.argẽto.j.eo.⁊

l. cum quidam in pn. C. de vbo.ſig. Ad id qð dicit de dictiõe
ſeu ꝙ nõ eſt diſiunctiua ſimpliciter põt bene dicere.¶Ad eu
in declarationẽ oppo.ꝙ dictio ſeu ſit etiã alternatiua ſicut di
ctio aut.l.j.S.ſublata.j.ad trebel.⁊.l.generali.C. de ſacroſan.
ec.⁊.l.cum quidã.circa mediuʒ.C. de vbo.ſig.quare dico ſic.

quedã eſt diſiunctiua pꝛopꝛia ⁊ ſimplex.i.que ta ſenſũ q; uer

ba diſiungit.ut dictio aut ⁊ dictio ul. Quedaã eſt dictio diſiũ

ctiua nõ ſimplex ſʒ habet aliquã natur copulatiue.ut dictio
ſeu ⁊ dictio ſiue que lʒ diſungat vba ſenſum tũ cõiungit. ut cũ
dicitur alexãder ſiue paris ut pꝛobat textus cũ gl.in.l.ad pꝛo
tegẽdum.C. de in litẽ dan.tu.⁊ iſto modo accipitur dictio ſeꝝ

h uij

nõ põt tunc referri ad teſtatoꝛẽ.qꝛ repugnaret ſigni

de negatiua. ut ſi dicit talis res nõ hʒ vitium qꝛ vidi ⁊c.

4 ?. ¶ Op.dã h ꝙ dictio ſeu ponitur ampliatiue.Cõ
tra imo vnũ tm̃ debet᷑ nõ utrũq;. ut.l.plerũq; i fi.S.de iu.do.
⁊. C.de vbo.ſig.l.cũ quidã.⁊.l.fi.ĩ.c.in alternatiuis.de cæ.iu.
li.vj.ſʒ iſta rõ eſt alternatiua ergo ⁊c. Huius timoꝛe gl.ſoluit

—

j.de mn. ⁊ ho.l.f.S.ſunt munera.ibi dũ dicit ciuilia ſeu publi⸗
ca.ita põt ĩtelligi.l.j.j.de his qui.ut indi.ihilegato ſeu ſideicõ
miſſo.qð hodie idẽ ẽ.⁊ iſta ẽ diſiũctiua nõ ſimplex ꝗᷓ fauoꝛe le/
gati accipit pꝛo ↄiũcta.⁊ auget ut h.⁊ ita uoluit dicẽ hic Ci.?

ꝙ idẽ ſit de dictiõe ſiue qñ tractat de ampliãdo legato ẽ caſus

in.l. cũ gs. .fi.S.de le.iij. In alijs vo diſpoſitiõib dicereʒ ꝙ
dictio ſiue nel dictio ſeu accipiat᷑ diſiũctiue ſicut dictio aut.ut

„

dictis.ll.⁊ pꝛobat᷑ ĩ dictiõe ſiue in.l.ſiqs ita ſtipu.de vbo.ob.

de quo dicã in.l.ſi N.õ . .
. WAAi Iaunerez Minoꝛ intelligitur media. h. d.
CN ZAi lancẽ.o⸗ intelligatur de mi⸗

. nima p. l.ſiita ſcriptũ.S.de le.j. HNuius timoꝛe glo.in
S telligit plurib modis.ultimus itellectus eſt nerus.

P Ediculis. Nota iſtam legem. .

¶ Nuro.

Zim non cedũt gẽme auro.ut.l.rernʒ mixtura.j.de nſuris.
So. dic ꝙ hic gẽme erant cauſa annuloꝛũ.in dubio auteʒ nõ

urtganscnroutilc dela J l
IOppo. ⁊? videl ꝙ appellatione argen/
¶Argento. ti eſcarij ↄtineat argẽtuʒ quo ꝗs potat.ut
l.x ſinõ ſint.S.ſicui.S.eo. So.hoc ideo q; teſtõꝛ noluit poto/
riũ habere ut ſpetiẽ ſeparatã ꝑ ſe.Ex quo nõ ꝙ illud qð dicit
qñ alternatiua cadit inter genus ⁊ ſpetiẽ accipũ ꝓ cõiũcta eſt
nerum. niſi illud gen poſſit aſſumi ut ſpeties ſeparata ab alia
ſpetie. Nam adoptio eſt genu.⁊ arrogatio eſt ſpeties.⁊ tñ ſi
dico adoptio ul arrogatio.accipit adoptio nõ ꝓut ẽ genus ſʒ
ꝓutẽ ſpeties.¶ Itẽ facit iſta lex ſtatutũ ĩponit penã cuicũq;
poꝛtanti arma offendibilia.modo quidaʒ poꝛtauit arma que
offendibilia ſunt ⁊ defendibilia eſſe poſſunt ut tabulariũ.utrũ
debeat puniri. Certe debet inſpici cõſuetudo ad queʒ uſuʒ ta/
bAariumn pontalur. ae duind . ub =SðèðMU
OniIa ide glo.que incipit in dubio:ar.cõtra
Muidam. ideo ue neht in du accotr⸗
q; eſcariũ eſt genus cõpꝛehẽdẽs etiã potoꝛiũ niſ aliud de mẽ/
te teſtatoꝛis appareat ut.S.pꝛoximo.S. n
SrF. õ uilegat oꝛna
¶ Iem cum quereretur. itesnonn
detur legare ea que habet cauſa uendendi.h. d. ¶ Oppo. ꝙ
cedãt legato oĩa oꝛnamẽta que nẽdicari poſſunt.ut.l.quintꝰ
S. ij. S. e. So. illam intellige m iſtã.qꝛ eſt uerum niſi habuerit
ipſum uenale ut h. ¶ Quero qꝗd ſi nullum argentuʒ ad uſum

ꝓpꝛiũ habebãt. Dicit glo.ꝙ tũc cedit legato aliud qð habet

uenale. Aide glo.que incipit nã videt ibi.ſʒ qd cc.quã ſigna
⁊ tene mẽti qꝛ iſte tex.⁊ glo.ſunt due limitatione.S.argento.
Coõtra hac glo.oppo.ꝙ nõ cedit legato omne aliud argentũ.
ſed tatũ quatũ ſufficeret ad uſuʒ eius.ut.l.cũ quereret.s.lana
S.de le.iij. So.ibi loquitur qũ eius cauſa parata erant.vnde
nõ debetur niſi id qð eiuj cauſa eſt paratũ.hic vo fuit ſimplici
terſega um omnc ar geruiſt ea “æ
. Ex aſpectu declaratur que materia alte
Heratius. non accedet.⁊ ſi duhcn eſt conſuetu

do teſtatoꝛis inſpicitur. h. d.
¶ Labeo Enumerotio ſpetierũ nõ reſtringit genus pꝛe⸗
Ae EEecedẽs. h. d. C Op. de. l. ſicui. S. de. le. iij. So.
glo. duobus modis. Pꝛimo ꝙ teſtatoꝛ hoc uoluit qð ẽ diui
nare. Scðda ſo.eſt qꝛ hic ꝓpter ſignũ vniuerſale omne quã te⸗
net Di. extra de re.iur.li.vj.ĩ rubꝛica.⁊ ſic eſt hic vnns de ca
ſibꝰ in quo ĩdeſinita nõ eqpollet vniuerſali ſ̃m ipſum. Sʒ cer
te nõ ſuit appoſitũ ſignũ vniuerſale ĩ v̈bo lana vniuoce.⁊ oia

q̃ ſunt ĩ vbis teſtamẽti referunt᷑ ad lanã qð ſa placet. Alijut

Ro ponũt aliã ſolutionẽ ⁊ ſᷣm ipſam coiĩter allegat.h.d.

Liti. betur b.d.

Vintus mutius. ailegar aur ſig

poteſt uendicari. h. d. He materia hui.l.vidiſtis in

l.qnt.S. argento.ð eo.¶ Dici hic ꝙ gant mutius dixit pꝛo
parte uerum pꝛo parte falſum. qð facit ad dictũ teſtis qui pꝛo

parte dixit uerum pꝛo parte falſum. Item facit pꝛo inſtrumẽ/
to qdð in vno eſt uerũ in alio falſum.de quo in.l.ex falſis.C.de
tranſac.⁊ in Spe.de teſte.S.j.⁊ vide per Inno.in.c.fraterni

tatis.ex de here.x in.c.in nrᷣa.ex de teſtibus.⁊ vide in.l.pedi

ueniũt gẽme. ? oĩa qteſta/
ctoꝛ auri numero habuit.h.d. ¶ Oppo. ? videl

Mungdo muliebꝛi legato argentum balneare de
4 Acceſſoꝛio extincto non extinguũ . n.
Item cum. pate bv. Actele Snan,
. Beſte legata iſpicitur cõ/
ter neſtem ſuetudo Biecen.

culis.S.fi. S. eo.in glo.que incipit videbat᷑in ſi. Gl.ſoluit hic
uut ue ba poſia r abundatmihinon. . . . —
Atrom ſurei Hit Legatu factũ cuʒ demõſtratiõe pꝛe
¶ Item ſcrib t. nds tẽpoꝛis alienatione rei nõ ⸗
tinguitur ipſo iure ſed ope exceꝑtionis ſi alienatio eſt uolũta/
ria.ſecus ſi neceſſaria. Iteʒ ſecus ſi legatũ eſt factũ cũ demon
ſtratione futuri tẽpoꝛis.h.d. Ad tex.ibi diminuere ⁊c̃.dic
pꝛeſumitur in alienatiõe uolũtaria.C MHõ diſtinctioneʒ hui
S. an teſtatoꝛ utatur uerbis ſuturi tempoꝛis in legãdo.q;ꝛ tũc

non aſpicit alienet ex neceſſitate uel ex uoluntate.ſecus ſi uta

tur uerbis pꝛeſentis tẽpoꝛis.Et per hoc DNi.repꝛehendit glo.
in.l.ſtichum qui meus erit.S.de le.j.que dicit cõtrariuʒ.dum

Alegat.l.ſideicõmiſſa.S.ſi rem.S.de le.iij.contra imo videtur

adẽptum ipſo iure.ut.l.ſi ita ſcriptum.S.de le.j. Sol.hic ade

mit expꝛeſſe.ibi tacite.¶In tex.ibi qm articulus ⁊ccẽ.ↄtra im
mo cũ ſit modi ſubiũctiui reſertur ad futurũ tempus.ut.l.cuʒ
quidaʒ.S.e.⁊ ibi dixi.Sol.ſiquidem in pꝛin.habetis eſt tunc

nõ habet dubiũ.ſi habej eẽt tũc dic ꝙ uerbũ eẽt ⁊ ſimilia ſunt

pꝛeteriti ĩperſecti ſubiũctiui.⁊ ideo cõtinet in ſe demonſtratio
nem pꝛeſentis tẽpoꝛis ⁊ futuri.perĩde ac ſi diceret lego gea⸗

ratum eſt ⁊ erit in futuro.vnde illud qð eſt paratuʒ in pꝛ

gex.quoniam articulus v7.

tione ⁊ obligatione.h.d.¶Auero utrũ poſt cõdẽnationem

Poſſit ſolui eſtimatio auri.Glo.ꝙ ſic ⁊ bene.qð pꝛobatur.qꝛ
cũ vnũ eſt in obligatione ⁊ aliud in facultate ſoluẽdi ex diſpo
ſitione legis cõpetit illa facultas donec quis conuenitur iudi
cati.ut.l.item ueniunt.S.idẽ recte.s.de peti.here.⁊.S.cũ pꝛe⸗
diximus.⁊.l.miles eo.ii.patet ergo ꝙ non eſt leſus.quia po/⸗/

teſt ſoluere eſtimationem.

1

habet reſtringere ſuũ ſubſtantiuuʒ. ut.l.plautius.S.eo.⁊.l.ea
tamẽ.S.de le.iij.nechic dicit ꝙ iſte phiale ⁊ cyphi fuerunt au
rei.quare dic ꝙ illa uaſa que fuerũt reperta erant aurea.

ibi errauit in iure.ſecus ſi extra ius. Aduerte iſtam gl. debeo

intelligẽ quãdo heres errauit in iure.tamẽ cõfeſſio nõ cõtinet
erroꝛem iuris.ſed ſi cõfeſſio haberet in ſe expꝛeſſum erroꝛeʒ iu
ris non ualet.ut.l.j.C.de ↄſeſſ.ibi cuiius ⁊ natura repugnat
⁊c.⁊.l.conſeſ.S.de interroga.acti.⁊ idem putarem ſi aliquis
in allegationibus erraret.qꝛ erroꝛ aduocati non nocet parti.

AQuero quid ſi fiat poſitio iuris municipalis alicui ciuita
tis an ſit reſpondendum. Reſpondeo cum iſta ſint pꝛobabi/
ſia ſunt ponibilia. ut.l.ij.S.quod obſeruari.C.de iuramen.ca
lum. Idẽ ſi fieret poſitio alicuius extrauagantis.ut.l.cũ pꝛo/
latis.j.de re iudi.
Itia. ro qualiter intelligãtur inuẽte.DPi

*

Sempꝛonie.

ue uenduntur. H. d.

Optio legata ĩtelligitur de his que·
ſüt in hereditate ſi reperiũtur. alias

EAHMmaius. b. d. C Oppo. ꝙ iſpicimus ꝗðᷣ eſt minuj.

ut.l. ſiita in fi. . de ſeg.j.⁊.l.numis.S.de leg.iij. So.glo.ꝙ h
ſpetiale religionis ſauoꝛe.⁊ ita cõmuniter ĩtelligitur. Ex hac

l. poteſt dic ꝙ ſi aliquis legat calicẽ in eccleſia yin dubio ĩtel

ligitur de argeto. Item ſi iubet fieri vna planetaz intelligitur

eſt.
cleſia figurã chꝛiſti cũ apoſtoli.certe debet itelligi cuʒ duode

cim apoſtolis ut hic. Ael poteſt aliter ĩtelligi ꝙ bᷣ tex.hoc nõ

dicat.dicit eni ex libꝛis centum in illa ⁊c.⁊ ſic erat taxata quã

titas.vnde nõ eſt plus uel minus qð iſpiciatur.Et ſʒ hoc no

ta ꝙ in dubio debemus ĩſpicere illud qð eſt magis.⁊ ſic in du
bio debemus inſpicere illud quod eſt pꝛecioſius in qualitate

illud qð eſt maius in quantitate.

0*

ves q utẽdi cauſa nxoꝛi vatti ihee⸗

i uenit iure legati.x etiazx id quod in ſuturo.⁊ hoc vuli dicere

NAAri i Auando legatur certum pon
H tie Amice. das auri liberatur debitoꝛ eſti
Mmationẽ ſoluendo.tamẽ ipſum auruʒ eſt in condẽna

glo. enullũ oculũ aureum reperitur. ⁊ tamẽ dictio
Ahreũ non reſtringit.hoc nõ videtur bene dictũ.qꝛ adiectiuũ

— gar MNota ex iſta.l. ca/
Rnamentoꝛum. ſuz ꝙ poſitiõi iuris
nnon eſt reſpondenduʒ. x ſic ſi fieret poſitio ꝙ nullus
potuit alienare non eſt reſpondendũ.⁊ ſi aliquis reſpõdet ali/
ter q; ius dictat nõ pꝛeiudicat ſibi ut h. cõcoꝛdat.l.nõ fatetur
ſ. de confeſ. ¶ Oppo.glo.de.e.l.nõ fatetur.Sol.intellige ꝓ

MHeit gl. duobus modis ⁊ bene. dic ut in ea.

Seia In fauoꝛẽ religionij in dubio ĩtelligitur quod eſt

co. Itẽ vidi de facto quidã reliquit fieri in quadam ec/

₰J uxoꝛi Mundo muliebꝛilegato cedũt ſol

he

— —

;]A —

— —— —.

Pone pater legauit filio ſuo canoniſte libꝛos legales.quero
de quibus ĩtelligi. Rñdeo foꝛte de libꝛis quiſũt ad uſum eius
parati per iſtã. boedialk ſidehoſitßgeleh 1 iang
ita. Argentũ quod eſt depoſitũ uel cõmodatuʒ
um ita. u obeatur ve pꝛoximo in domo eſſe vide/
tur.hoc dic̃. Per iſtũ.S.dicit Ja.de are.ꝙ fuit determinata
talis queſtio tẽpoꝛe guerre multis hominibus de ciuitate ſue/
rũt impoſiti equi.deinde ſuit factũ pꝛeceptum ꝙ quicunq; ha
bet equũ debeat equitare.modo vnus nõ equitauit quia non
babuit equũ.an incidat in penã.Et quia fuit factũ pꝛeceptuʒ
illis qui habent equum videtur ꝙ non incidat in penaʒ. Con
trariũ fuit detenninath ui debet exponi habet. ideſt habe/
edeber ut bae . . ſn —
m ꝛatio ĩdennita reſtringitur ad pᷣſens
Edico.inthol dicit. „
Arxoꝛ Dictio hoc amplius legati dationem inducit.
Ewhoc dicit. Per hunc.S.põt dici ꝙ ſi teſtatoꝛ le
gat uxoꝛi ſue ueſtimenta ꝙ ueniant feſtiua ⁊ non feſtiua.ut h̊
T. S.eo.l.ueſtimenta. Itẽ ſi legat uxoꝛilectũ ueniat etiã lectus
feſtiuus.pꝛo quo.l.libꝛoꝛũ.S.ſi.S.de le.iij.

MWHulier. Eegato generis non derogatur per legatuz

etiei inualidũ.hoc dicit.hᷣ eſt ſingularis ca/
ſus ⁊ menti tenendus.¶ Oppo.⁊x videt᷑ ꝙ quando legatũ eſt
inutile a pꝛimo legatario videatur ademptũ ⁊ ſic ei pꝛeiudice/⸗
tur.ut.l.plane in pꝛinci.õ.de ſega Soll lud uerũ quando
adimitur legatuʒ certe ſpetiei que ſpeties erat legata.hic uero
adimitur aliqua ſpeties de legato generis.⁊ ideo cum legatũ
remanet in genere illud legatum pꝛononſcriptũ quod ac m/
ptionẽ continebat magis ad legatarium q; ad heredẽ reuerti
tur. ſed in.l.contraria apud legatariũ nibil remanebat.ad qð
poſſet reuerti.hic uero remanebat legatum generis.ideo ⁊c.
Oppo.extra glo.de.l.legatum..j.j.de adimen.lega.ubi
er inutilem ademptionem ſpetiei derogatur legato generis.
olu.ibi in ademptione inter viuos.hic in ultimis uoluntati
bus.quod nota.

MSäeliberatione legata. RKubꝛica.
CNPoſtqᷓ; iuriſcõſultus eſt ꝓſecutus tractatũ pluriũ legata/
rũ.nũc ponit tractatũ de legato liberacnte. 2ðððU
—— nihuga NRota duo. Pꝛimo no
G Mnibus. ta ꝙ alicui en ſua le
gari quaʒ alteri debet actione perſonali.uł ſi
eſt alteri obligata. Secũdo nõ dũ diẽ puſcq;ᷓ
qꝛ ex eo ſequitur ꝙ iaʒ debebat ſoluere debi
tum. quod facit ad multa.¶ Oppo. ꝙ res
mea mihi legari non poteſt.ut.l.res pꝛopꝛias.C.de le.Solu.
ſallit ratione iuris quod teſtatoꝛ habet in re uel in rem. ut hic.
Oppo.ꝙ pꝛopter obligationeʒ pignoꝛis legatũ non uale/
at.ut.l.meuius.S.fundo.S.de leg.ij.Solu.uerba poſita in fi.
huius.S.non referunt᷑ ad hypothecã.ut ibi nõ.¶ Itẽ op.hic
innuitur ꝙ quãdo legatur pignus nõ videatur remitti debitũ
Contra.j.eo.l.iij.Solu.reſpondeo ꝙ in dubio pꝛeſumiũ debi
tũ remiſſũ. Glo.dicit contrariũ per.l.poſtq;. ⁊.l.labeo.Sð.de
pac.non ob.l.iij.j.eo.quia ibi loquitur de legato inſtrumenti
Oppo. extra glo. de.l.ſi tibihomo.in pꝛinci.S.de le.j.nbi

relinquendo pignus videtur relictuʒ debitũ. So.ibi loquitur

ec pignus legatur ab extraneo.hic quando legatur a cre
litoꝛe. de quo diſtingue ut ibi per Di. ⁊ ibi dixi. Aut relingꝗt
pignus a creditoꝛe.⁊ tũc aut animo reliquẽdi liberatiõeʒ a to
to aut nõ. aut dubitatur ut hic.aut ab exneo.⁊x tũc eſt caſusĩ
—VV In pꝛimis duobus dictis declara
Eredem. dicã in.l.ſiquis reum.j.eo.in ter/
tio dicto.dic ut dicaʒ in.l.nõ Cam jeo⸗
e S A. NMNQui dat uel dari man/
Iberationem. rachunen; videt li/
erationeʒ relinꝗ̃re.h.d.cũ pᷣn.l.ſe.als.l.ſequẽs ẽ.S.

⁊ ſic ego habeo.¶ Nota quatuoꝛ modos relinquẽdi libera/

tioneʒ.pꝛimo relinquo quod tibi debeo.ut.l.j.in pꝛinci.õ.eo.
Secundo damno heredẽ meũ non petere.ut.l.ij.in pꝛin.Tex
tio ſi lego libertatem. ut habetur in hac.lein pꝛinci.Auartoſi
lego cyrographuʒ.ut hac.l.iij.S.j.⁊ omnia iſta legata impoꝛ/
tant legatũ liberatiõis.hoc etiã videbitis ſtatim.j.e.l.S.nunc
de effectu. ⁊. l.non ſolum. in pn. ⁊ in alia.l.non ſoluʒ. ¶ Op.
dicitur hic ꝙ ille qui dat inſtrumentũ videtur dare remiſſionẽ
T liberationẽ.cõtra immo donatio inter viuos videtur ut.l.j.
C.de dona.coniuncta.liſeia.in ſi.j.de dona.cau.moꝛ.Solu.

BDelibe. lega.

hic fuit dictũ expꝛeſie do inſtrumentũ cauſa moꝛtis mee.alias
eſſet donatio inter viuo ut in contrarijs.¶ Oppo.⁊ videtur
ꝙ etiã hoc acto non ſit fideicõmiſſum ſed donatio cauſa moꝛ/
tis.ut.l.iij.de dona.cau.moꝛtis.Solu.quidaʒ.expone ꝙ hic

dicitur dedit ideſt dando reliquit.ſed hoc eſt contra mentẽ hu

ius littere.quia fᷣm hoc idem impoꝛtaret ſequens.S. Ad con
trariũ reſpondeo ꝙ hic erat donatio cauſa moꝛtis que habet
eundem effectum quẽ haberet fideicommiſſuũ nellegatũ libera
tionis.⁊ hoc apparet ex textu dum dicit quaſi pꝛo fideicom/
miſſo ⁊c̃.que dictio quaſi deſignat impꝛopꝛietatem.quia non
eſt uere fideicommiſſum. ¶ Quero quid ſi ille cui datuʒ eſt in
ſtrumentum ut alij det non vult dare.quo iure cogitur dare.
Reſpondeo per actionẽ neg.geſ.ut.l.ſi pupilli.S.ſiquis pecu
niã.S.de neg.geſ.dic utctihh.

11 1 Legatum liberationis ĩpoꝛ
Munc de effectu. drge debitoꝛ acceptilatiõe

liberetur ſi eſt ſolus ⁊ habet coꝛeum ſocium.ſihabet coꝛeum
non ſocium pacto liberari debebit.hoc dicit. ¶ Ad textũ ibi
uoluit.dic quia mei ſolius contemplatione liberationeʒ reliꝗt
Di. ¶ Oppo.x videtur ꝙ ego non poſſum liberari quin pꝛo
ſit alteri ſaltem pꝛo dimidia pꝛo qua debet habere regreſium
contra me.ut.l.j. C. de duo.re. Glo.non ſoluit.tu conſñitearis
contrarium.quia pꝛo illa parte pꝛo qua quis habet regreſſuʒ
contra me legatariuʒ pꝛoſicit ei liberatio.ut.j.in gloſa magna
¶ Oppo. dicitur hic ꝙ habeo actionem ut liberer pacto uel
acceptilatione.iſtud videtur ſuperuacuum cum habeam exce
ptionem.ergo nõ debet interponi.ut.l.hec ſtipulatio.S.diuuj
.ut lega.no.ca. Solu.glo ꝙ hoc ſit gratia dubitationis tol/
lende. ¶ Contra hoc oppo. de.l.penultima.S.de pe.heredi.
nbi cauſa dubitationis tollende non poteſt interponi cautio.
Solu.aliud in cautiõe ut ibi.aliud in pacto ut hic.ita dic glo.
e incipit.ſed nonne ibi.alij dicunt contra cc̃. Innuit ergo
ſta ſolutio ꝙ ex abundanti non poſſim Netere cautionem ad
obligandum.ſed pactum quod non tendit ad liberandum.ſʒ
ad obligandum bene poſſum petere ex ſuperabundanti.vide
amus an hoc ſit ueruʒ.⁊ pmo videamus de pacto. ¶ Et pꝛo
declaranda iſta glo.pꝛimo quero ſi habeo exceptioneʒ cotra
te poſſum ne petere ut me liberes per pactum uel per accepti
lationem. Videte quando quis habet exceptionem vigoꝛe le
gati uel ſideicommiſſi.tunc ipſe pꝛimo habet exceptionem.ſe/
cundo habet actionẽ ut liberetur pacto uel acceptilatione ut
hic.tertio poteſt imploꝛare officium iudicis.ut pꝛonuncietur
eum non debere uel ꝙ imponatur ſilentium actoꝛi.ut.l.aure/
lius.S.centũ.j.eo. Nec attendo que uerba fuerint ſiue fuerit
legata liberatio uel damnat ſit heres nõ petere uel pꝛohibitꝰ
agere.ut dixi.S.pꝛoxi.⁊ hoc in ultima uoluntate ubi latioꝛ ſit
iiiterpꝛetatio. Si uero alias quis habet exceptioneʒ alit᷑ qᷓ in
ultima noluntate.puta ex contractu inter viuos uel a lege.ſig
dem uellet agere ut liberer per acceptilationem uel ut mibi ca
neatur de non petẽdo.⁊x non poſſum.ut.l.dedi in pꝛinci.S.de
condi.ob.cau.ratio quia plus peto q; mihi debeatur.nam ex
pacto nudo habeo exceptionem.vnde ſi peto me liberari per
acceptilationem peto plus ſcilicet actionem tuam tolli ipſo iu
re.cum non ſit ſublata. Item ſi peto caueri de non petendo.
iam peto ut obligeris non petere.cum antea nõ tenebaris ni/
ſi naturaliter non petere.⁊ ſic plus peto.ut dicta.l.dedi. Sed
ſi ſimpliciter peterem ut faceres inſtrumentuʒ de illa exceptio
ne.tunc admittoꝛ.quia non peto plus.ut.l.ſicut datam.deli⸗

—

bericus.⁊ in.c.ſigniſicauit.extra de teſtibuj. Idẽ ſi peterẽ per
iudicẽ hoc ꝓnunciari.ſ.me habere exceptionẽ qꝛ admittoꝛ.ut
l.ſi cõtendat.j.de ſideiuſ.cum ſua glo. Sꝛedicta uera niſi uer
ba diſpoſitionis cõtrahentiũ uel legis ſonarent ꝙ eſſet obliga
tus quis ad liberãdũ.tũc enim poſſet agi ut liberet. ut in auc.
habita.C.ne ſi.pꝛo patre.⁊.l.in criminali.de iuriſditi.om.iu/
di.pꝛo quo notatur in.l.ſiue apud acta. C. de tranſacti.⁊.l.j.ĩ·
n.glo.C.de pac. ¶ Quero de eo qui habet actionem. ⁊ que/
ro utrũ ille qui habet actioneʒ poſiit agere ut ſibi cauealł. Gl.
hic dicit ꝙ hic ſuperabundat petit.quod ſic declara.ſiquideʒ
habeo actionem per quam poſſũ aliquid exigere incõtinenti.
tune nõ admittoꝛ ſi peto mihi caueri. ut.l.hoc ſenatus.S.j.de
uſufru.earũ re.que uſu.conſu.⁊.l.ſi mulier.de condi.ob cau.
⁊.l.licet.in pᷣn.S.de iure do.Si uero non poſſũ petere incon/
tinenti.tũc in iſto caſu poſſet petere cautionẽ. ratio eſt q; non
eſt ex ſuperabundanti cũ poſſint moꝛi teſtes.ut.l.in oibus.ð.
de iudi.pꝛout loquitur de nuda cautione ʒ quoſdaʒ.⁊ nota.
in.l.ij.S.j.S.ſolu.ma. ꝛedicta uera niſi aliud debituʒ debe/
ref quodaʒ iure exoꝛdinario.ut.l.ſi inita. S. clegant.de dam.

be. cau. c.l.ſi plures. de fide iaſirumetaum. Erno. in gal-

De libe. lega.

inſec.⁊ ibi dixi. Quero differẽtiã iter ꝑactũ ⁊ acceptilatio
nẽ. Rñdeo acceptilatio habet vim ſolutiois.pactũ noutigl.
¶Auero dicit hic ſi ſũt ſocij quõ itelliguni ſocij. Picit glo.ol
uʒ bonoꝛũ uel in illo debito.hoc ĩtelligo ſilucrum ⁊ danũ erat
cõmune ĩter eos in illo debito.ut.l.eadeʒ.S.j.j.de duo.reis.⁊·
ibi dixi.¶ Quero pone ꝙ non ſut ſocij. an vno liberato alter
poſſit inſolidũ cõueniri.Glo.aſſignat rõnẽ pꝛo ⁊ cõtra.ſinalit
determinat ꝗy alteri coꝛeo pꝛodeſt pꝛo parte ne alias ſi inſoli⸗
dũ cõueniret᷑ cõtra aliũ haberet regreſſu.hoc dicit glo.vide eã
que icipit oĩuʒ bonoꝝ ⁊c.Ad iſtud qð dicit ꝙ de rigoꝛe iuris
tenet᷑ iſolidũ.ſed de equitate nõ eſt uerũ qñ debitũ eſt cõuerſuʒ
in cõmunẽ cauſã.q; pariter ad utrũq; ꝑuenit pecunia.alias ſi
nõ pariter pꝛo ea parte pꝛo qua ad liberatũ ꝑuenit idẽ ius eẽt
ſʒ ſi ponerem duos reos eẽ obligatos ex cauſa lucratiua.aut

uolẽtes donare ꝓmiſerũt. tũc alter ĩiſolidũ teneret.qꝛ cõtra ali

uʒ nõ poſſet habere regreſſũ.ut in.l.in lege falcidia hoc obſer/
nãdũ.j.ad.l.falcidiã.⁊ plene dixi in materia de duobus reis.
AQAuerit glo.an in materia de duob reis ſit aliqd imutatũ.
⁊ dic ꝙ ſic.q;ꝛ hodie nõ tenet᷑ iſolidũ ſed nõ exigi poſſũt ĩſolidũ
ut in auc.hoc ita.C.de duobre.⁊ in coꝛpoꝛe vñ ſumit. ⁊ in.l.
reos.S.cũ in tabulis.j.de duo e. ibi dixi. Nt b
ſea Etiã nõ noĩat in teſtamẽto ha/
(Conſequenter. & pꝛo legatario ſi teſtatoꝛ ſli
ſicere uoluit ⁊ ĩtereſt noſtra plure reos habẽ.hoc dicit 2
¶ Nõ tex.ibi intereſſe creditoꝛibꝰ.¶ Op. de.l.ſicui.S.j.⁊ ſi.
S.de le.j.ubi creditoꝛ nõ habet᷑ ut legatariꝰ.So.ita demũ cre
ditoꝛ habet᷑ ut legatarius ſi teſtatoꝛ ei ꝓficere uoluit.in dubio
eniʒ fauoꝛe debitoꝛis pᷣiumit᷑ pficere cui plus ꝓdeſt.ut.l.ſidei/
cõmiſſa.S.iĩterdũ.S.de le.iij. ¶ Op.ex glo.hic dicit᷑ e ĩtereſt
noſtra plure debitoꝛes habere etia ſi ſoluẽdo ſint.Cõtra hoc
eſt tex.in.l ſiquis ſtipulatus ſit ſtichũ.S.ſi.j.de uerbo.ob.ubi
ſireus eſt ſoluẽdo nõ intereſt noſtra habere aliũ.So.ſiquiceʒ

actio iã eſt mihi queſita cõtra plures ob idẽ debitũ.tũc mea in

tereſt plures reos habere.ut ſic illas actiones retinere poſſim
ut hic. Si uero uelim agere ut alius reus mihi ↄſtituat.tũc in
ultimis uolũtatib putarẽ obligatũ eſſe cogẽdũ.argu. hui.l. ĩ
ſi. qꝛ põt quis cogi pciſe ad ſactũ. ut. . de le.iij.l.ĩdeicõmuſſa.
G. fl. T.l. in execu.S. ſecũda ſpẽs.j.de uerbo.obli.Sed in con/
iractibus ubi quis nõ põt cogi pꝛeciſe ad factum tũc intereſſe
eſtimat᷑ eaten quatenus pmus reus ſoluẽdo non eſt.ut.d.l.ſi
quis ſtipulatu ſit ſtichũ.S.ſi.nec põt habere eſtimationẽ ꝙ p
mus reus poſſit effici nõ ſoluendo ut ibi.niſi foꝛte haberet res
ſuas in loco periculoſo.vñ eẽt pᷣſũptio ꝙ de ꝓximo ſieret non
ſoluẽdo.ut nõ.glo.magna in.l.ij.S.ſo.ma. Idẽ putarem ꝙ ſi
aliꝗs cõueniret ex delicto ꝓpꝛio.q; tũc õ eũ fieret eſtimatio ꝙ
poſſet effici nõ ſoluẽdo.ut.l.eũ qui.S.papi.j.de fur.qð nõ.

1 Iſta lex cõtinuat᷑ ad cedentia
ich ergo.; non ſũmo ſʒ pono caſũ in ter

— -

inis. Nides hic in pn. modũ agendi creditoꝛis. In
fſine modũ agendi debitoꝛis. ¶ Cõtra iſtaʒ partẽ oppo.ꝙ de
bitoꝛ debet agere ut heres pꝛeſtet quantũ ipſe pᷣſtaret credito/
ri.ut.l.poſt emãcipationẽ.ſ.eo.Dicit gl hoc ueruʒ ſi hẽs vult
eũ defendere.als condẽnet᷑ ad intereſſe ut in cõtrario.Ex hoc
nota foꝛmã libelli ꝙ poſſu petere ↄditionalit.ſ.heredẽ cõpel/
li ꝙ me defendat contra creditoꝛẽ.uel ſi hoc nõ faciat ↄdẽnet
mihi ad itereſſe.ſile in.l.j.in pn.S.de act.emp.⁊.l.ij.S.itẽ ſi in
ſacto.j.de uerbo.ob.

niſi erat talis ꝙ ↄ reũ nõ haberet regreſſũ ſi relinquit
iberatio fideiuſſoꝛi dʒ liberari pacto ⁊ reo nõ pꝛodeſt niſi eẽt
talis reus qui a fideiuſſoꝛe repeteret.h.d.¶ Oppo.ſ̊ dicit ꝙ
actũ nõ tranſit ad ſideiuſſoꝛẽ ſi hoc eſt actũ.als ſecꝰ. Contra
S.ad nellei.l.ſi mulier. S.ſi ab ea. So.ut ibi patet in tex.ubilo
quit᷑ ĩ exceptiõe q̃dã coherẽte perſone. ¶ Op.ex gl.ꝙ pactũ
factũ fideiuſſoꝛi ꝓſit reo.ut.j.de accepti.l.⁊ per iuſiuraduʒ.S.
fideiuſſoꝛi.ibi eni nõ pot ualere ut acceptilatio ſed ut pactum
qꝛ nõ pꝛecedebat obligatio vᷣbis cõtracta.ut eo.ti.l.ſi accepti
latũ.⁊ tamen ibi dicũ ꝙ ꝓdeſt reo. So.qð hic dicii de pacto
ĩtellige de nudo.ſecus in pacto qð reſultat ex acceptilatiõe iu/
tili ut ibi.⁊ ſᷣm hoc reaſſume duo uerba.qꝛ ſi pactũ eſt factum
reo.aut eſt actũ ꝙ trãſeat ad ſideiuſſoꝛẽ.aut nõ.aut dubitatĩ.ſi
pactũ eſt factũ ſideiuſſoꝛi.aut eſt pactuʒ uere nudũ.aut eſt pa/

ctũ qð reſultat ex acceptilatione inutili.ut.S.dictũ eſt. ¶ Dici

tur h ꝙ acceptilatio vni facta alteri ꝓdeſt. ↄtra de acceptila.

l.⁊ per iuſiurandũ.S.ſilegatoꝝ.So.ibi fuit actũ ꝙ acceptila/
tio ad aliũ nõ poꝝigeret᷑.pꝛo hoc ſacit heęc.l.v.alioqn.⁊.l.mo
deſtin.j.de ſol.ubi etiã vᷣa ſolutio aliũ nõ liberat ſi hoc ẽ actũ.

j&ι Sirelinquit liberatio reo dʒ liberariꝑ
Iquis. rcdnd were ſideiuſſoꝛi pficiat

CT ſm hoc ubicũq; in hoc ti.dẽ aliquẽ pacto liberandũ itellige
uel acceptilatiõe hoc acto ut ad aliũ nõ poꝛꝛigat᷑. Iſta ſo.lʒ ſit
uera in ſe tñ cõtinet diuinationẽ. ideo gl.in.l. ꝛia aliter ſoluit
⁊ bñ.qꝛ ibi loquit qũ reus pᷣncipalis erat obligat ſub condi⸗
tione qua exiſtẽte obligatio retro nõ trahit.ut in legat ⁊ ↄcti⸗
bᷣ.q ↄditio eſt poteſtatiua.ut.l.j.S.j.S.ad ſyll.⁊.l.potioꝛ.⁊
l.qui balneuʒ ꝗ po.in P barr iſto caſu liberato fideiuſſoꝛe
acceptilationẽ nõ liberał reus.ut.d.S.ſi legatoꝛũ.⁊.S.ſe.ſec
ſi eſſet in ↄctu cõditio cauſalis.ut.l.pe.de ſideiuſ. Ita debetis
ltelligẽ hãc materiaʒ.Quare dic cũ qᷓrit an acceptilatio ſacta
ſideiuſſoꝛi pꝛoſit reo.aut eſt actũ ꝙ nõ ꝓſit ⁊ nõ ꝓdeſt.aut ni/
hil eſt actũ.⁊ tũc aut reus erat iò obligat ve.aut obligatio pẽ/
debat ſub ↄditiõe.⁊ ſi ſub ↄditiõe.aut cauſali.aut poteſtatina
ut ex pᷣdict patet. C Op. ad ñ.⁊ videĩ ꝙ dʒ ĩſpici ſolũ ſoꝛma
vctus niſi q creditoꝛ participauerit fraudeʒ.ut.l.ſʒ ⁊ iul.S.j.
S. ad macedo. So.iſtud uerũ reſpectu ipſi creditoꝛis.q̊ reſpe
ctu ipſoꝛũ cõtrahẽtiũ uel reſpectu tertij iſpicit id qð eſt in ueri/
tate ut hic.uel aliter ⁊ melius illud uerũ qñ ageret actiõe ex eo
gctu quo pᷣncipalij ⁊ fideiuſſoꝛ ſe obligauerit.ſec ſi agat actio
ne ex teſtõ uel alia.qð nõ ꝓpt᷑ ſtatuta que loquunĩ᷑ de fideiuſ/
ſoꝛe ⁊ pncipali.qꝛ ſtat ueritati nõ uerbis iſtrumẽti. ¶ Pꝛoce
do ulter us.pone ꝙ debitoꝛ cui eſt relicta liberatio agit cõtra
heredẽ ut eũ liberet per acceptilationẽ dicit reus tu in ueritate
es fideiuſſoꝛ.⁊ fideiuſſoꝛ eſt reꝰ.vñ debeo te liberare pacto.x
peto ut mihi edas ĩſtrumẽtũ ↄſeruationis indẽnitat᷑ tibi factũ
a reo pncipali.Conſueui dicere ꝙ actoꝛ dʒ edere reo ad exce/
ptionẽ fũdãdã.ut.l.pe.in ſi.j.ad.l.ſalci.lʒ de hoc fuit opi.C.
de edẽ.l.n.⁊ ibi per doc.⁊.l.j.S.editiões.s.de edẽ. .

Aomi Vater cui ẽ liberatio relicta
Edem iulianus. debet liberari pacto etiã ſi ni/

hil eſt in peculio.ſed ſi filio liberatio relinquitur acceptilatione
liberabit.hoc dicit.quod nota.

cẽ inlianus ſi pꝛo filio pater:

Siliheratio relinqui iqui duob iuribus teneł ab utroqʒ li
berãdus eſt in dubio niſi alit ſit actũ.h.d.tex.⁊ glo.¶ Noõ ꝙ
ſi pꝛi relinquũ liberatio debet liberari pacto.Cõtra ĩmo videt᷑
ꝙ acceptilatiõe ſicut q relinquit liberatio reo.ut.S.l.ꝓxi.in
a So relgge qñ ſiliu erat pncipalis debitoꝛ.⁊ pẽ de pecu
io tenebat᷑ ut ſideiuſſoꝛ.ſecus ſi pẽ eſt ut pncipalis.nlli ut ſide
iuſſoꝛ.¶ Itẽ dicit hic maritũ nõ poſſe repetere.Cõtra qñẽ re/
licta liberatio hʒ exceptionẽ ſauoꝛabilẽ. ⁊ ſic repetere põt ſoln

tũ̃.ut.l.qui ex fratribꝰ.de cõdi.iſti. So.ꝙ hic dicit maritũre⸗
petere nõ poſſe ĩtellige qñ liberatio nõ eſt relicta ei.¶ Dici Hᷣ
ꝙ ſi liberatio eſt relicta filio dʒ liberari per acceptilationẽ.Cõ

tra ſi pater ſoluit nõ repetit a ſilio. ut.l.ij. S.ſed utrũ de mino.
erao liberatio relicta filio nõ debet ꝓdeſſe pꝛi. ut in pn. huius
l. So.debes ĩtelligere pncipiũ.l.qñ eſt ſideiuſſoꝛ.⁊ reus quili/
bet ex diſpoſitione hominis.vñ ſi legatur liberatio vni non vi
det᷑ nelle ꝙ ponigat᷑ ad aliũ niſi qten illius ĩtereſt. Sed hic lo
quit q ſideiuſſoꝛ eſt ex diſpoſitiõe legis.quo caſu ſi relinquit li.

beratio pᷣncipali videt nelle totã obligationẽ tollẽ. ut ſi cũ vno

ʒxit.ita vnũ libando videt᷑ uelle ꝙ a tota oblone recedat.

Oſt emancipationem.C O:

*) nõ debeat agẽ. ſʒ ut eũ aduerſus creditoꝛẽ deſẽdat.ut

BZ. e.l.qd ergo. So.ut ibi t hic in glo.ſuꝑ vbo pᷣ̃ſtaturus.
llu 5 nod vn põt ad ſucceſſionẽ alteriP uenire ĩ eſti
ma

do ĩtereẽ nõ debet iſpici.h.d.¶ Nõ ꝙ nõ dʒ
hẽri eſtimatio illiꝰ ſpei.q; ꝗs põt alteri ſuccedẽ.x licet appellet
ſpes. ut.l.fi.in pn. C. de pac.iñ nõ eſt legitima.rõ eſt qꝛ nulluʒ
ius eſt fũdatũ in me nec filius hʒ ius in hẽditate pꝛis pꝛe viuẽ/
te. ut.l.pᷣcia rerũ ad.l.fal.ſʒ ſi haberẽ aliquã ſpem de iure dep̃
ſeẽti ex ↄctu cõditiõali tunc dico ꝙ iſta ſpes iſpicit.⁊ ideo dico
ꝙ ſii Zctu apponunt᷑ iſta vba remittit oẽ in qð hʒ ⁊ hẽre ſpat
Ttali re tũc videt remittẽ oẽ ius qdð hʒ de pñti ulł hꝛe ſpat ĩ futu/
rũ ex cauſa de pñti.als nõ dẽ ſpes illa qᷓ nõ eſt ſũdata de pñti.
Idẽ dicim ĩ ſtatulibero ꝗ hʒ ſpeʒ in libertate ſi hʒ ius fũdatũ
de pñti qꝛ bẽditas ẽ adita.als nõ dẽ ſtatuliber.ut.l.ij...de ſta.
li.ĩ caſu tñ repio ꝙ hẽtur rõ illi ſpei.q non hʒ ius de pñti.ut.l.
iij.S.q utrũ.S.de mino. Quid aũt ſi diceret᷑ remittit oẽ ius qd
hbʒ ul hie dʒul põt qd ipoꝛtẽt hec vba.cogita bene.

NBn ſoli Siis quTereek,

4 Areb altnatiue debit᷑ ꝑ acceptilationeʒ liberatio Oſegꝗ

tur ab altera. h. d. ¶ Mp. ſ.ti.j.l. qui hoieʒ. So. hic in obliga
tiõe alternatiua ibi in obligatione gñis. ¶ Quero qdſipone
remus hic caſũ in quo nõ deberet liberari ꝑ acceptilationeʒ.

ker✕vGꝗ⸗D

puta per coꝛꝛeum.ut.S.eo.l.iij. Si libereł᷑ pacto an remaneat
obligatio in alia parte alternatiue. Puto ꝗ; nõ.qꝛ lex pꝛeſu/
mit uoluiſſe teſtatoꝛẽ liberare a toto.⁊ iõ ĩ caſu pᷣdicto dʒ libe/
rare ꝑ acceptilationẽ h̊ acto ut ad coꝛꝛeũ nõ poꝛꝛigat᷑.ut dixi
5S. e. l.ſiqs reũ.in pᷣn. Tecatülib beef
gtt Legatũ liberatiõis hʒ effe/
¶ Liberatio autem. ctü u a teſtoꝛe vo debitũ
ſit exactũ.ſecſi a teſtõꝛe ficto uel ab hẽde exigat.h.d.¶ Nõ
tex.ibi cũ cõſtet pupillũ ⁊c.nõ ꝙ illud qð eſt relictũ a ſubſtitu/

——

to viget᷑ relictũ Oditiõaliter ab ipſo pupillo.ut hic ⁊.l.in rõůne

5§.qð vulgo.ad.l.fal.⁊.l.q fũdũ.S.q ſiliu.e.ti.¶¶ Scðo nõ h
glo. ſuꝑ vbo remittat.q ſet ꝙ ule ꝗ petit añ euẽtũ ↄditiõis ca
dit a iure ſuo.qð an ſit uerũ dci LYxima F le⸗ B
ARI ebitoꝛi cuiuſcũq; põt libera
C On ſolum. relinqui ⁊ danar ud tp̃s nõ
petẽ ĩteri liberare nõ cogit.nec illi tꝑis pena uel uſu/
ta petet.h.d.Hẽ hic ꝙ ifra tp̃s uſure nõ pñt peti. de.il.itẽ qꝛ
5§.j.S.de pac. Huitioꝛe ſoluũt qdã ꝙ nò pñt peti uſure uemiẽ
tes ex moꝛa.ſʒ ueniẽte ex ſtiplatiõe ſic.Gl.hoc repꝛehẽdit qꝛ
tex. hic dicit uel penas q ꝑ ſtiploneʒ ꝓmittunt᷑ vñ nulla uſura
õt peti.Ad.l.iteʒ qꝛ.rũde q; ibi duatio ↄcedebat eo ꝙ uſure
oluebant.hic uero ↄcedebat᷑ dilatio ex mero iudicio teſtõꝛis.
ale Legatũ liberatiõis ꝑſonale nõ trãſit ad hẽdeʒ niſi
p hẽdẽ teſtatoꝛis petẽdo õ ſiat.h.d. ¶ Mõ tex. ibi
a ſolo ⁊c.⁊ ſic fuit appoſita dictio taxatiua.als ſinõ apponũ
pᷣſumit᷑ liberatio relicta in reʒ.ut.j.l.ꝓxima.S.i.x.j.e.l.ſiqs in
teſtõ.dixi anno.j.de v.ob.l.qui ſic.¶ Auero dẽ hic ſi nihil a
lutio titio ⁊c.qro qd hẽs petijt a lutio titio. Dicit glo.ꝙ ceci⸗
dit a iure ſuo.qdð eſt ualde notãduʒ. Iſta glo.nõ videt᷑ dicẽ ue
rũ.qꝛ ille qui petit añ ↄditionẽ hodie nõ cadit a iure ſuo.ut in/
ſti. de excep.S.tpales. Sʒ ſuſtinẽdo glo.põt dicẽ ꝙ. S.tꝑales
loquiũ de die certa uel de ↄditiõe.ſ de die incerta nihil ibi diẽ
⁊ ſic iſte.S.remaneat incoꝛꝛectus.nt q añ diẽ icertã agit cadit
a iure ſuo.uel ſi dicas ꝙ dies ĩcert habeat᷑ ꝓ ↄditiõe.ut.l.diej
de 2di.⁊ demõ.dic hũc.S.hodie eẽ coꝛectũ.⁊ in hãc opi.vide
tur ĩclinare Di.tene mẽti.¶ Vltimo vide gl.que ĩcipit ut uſu
ftructꝰ.ibi in.l.petit.So.dic ut ibi ⁊.s.de ſeruitu.l.oẽs.⁊.l.pẽ
⁊ plene dixi. S.de une-e mga fi. i Knu
τ In tex. ibi ualitura. ideſt n
lber. Ationis. opaĩ. ſʒ eſt q̃dã gl.de qᷓ doc.
faciũt magnũ feſtũ.¶ Op.ꝙ tale relictũ liberatiomis nihil p/

deſt.q; pactũ nõ põt ualẽ ſine conſẽſu duoꝝ.ut.l.j.sõ.de pac.

Huitimoꝛe glo.ponit duo vᷣba multũ nobilia.Aut liberatio
ſit ĩter Zhẽtes ⁊ tũc reqrũ oſẽſuꝭ duoꝝ ⁊ pari pñtia ad hoc ut
hẽat locũ exceptio pacti.ſʒ ad hoc ui hẽat tim locuʒ exceptio
doli ſufficit ꝙ fiat in abſẽtia partis.ut.l.poſtᷓ.C. de pac.ſed
ſi fit in ultima uolũtate põt ſieri in abſetia. ut hic ⁊.l.cuʒ pꝛ. S.
ſurdo.S.de le.ij.c.l.cũ aliꝰ.S.donatiõis.e.ti.cũ ſilibuj. Aide
glo.qꝗᷓ ĩcipit ut ſi dixiſſet.⁊ nota eã ibi dũ dic ꝙ ſi abſit debitoꝛ
⁊c. Aduertat᷑ ſi dico ſic. ꝓſiteoꝛ te nõ teneri.iſta vba hñt vim

pacti.ut.l.tale pactũ ĩ pn.S.de pact.q̃rit an ex tali ↄſeſſiõe pa

ret᷑ tibi exceptio. Nic videt᷑ ꝙ ſic.ſ.exceptio doli ut hac gl.ꝓp
q̃ fac.l.poſtq;. C. de pac. Itẽ vide tex.ĩ auc.de teſte.S.x lʒ.⁊
nõ. C. de ↄfeſſi.l.j.ubi ad liberãdũ ualʒ ↄfeſſioſcã coꝛã viciniʒ
pꝓhoc videt᷑ tex.in.l.labeo.ð.de iureiu.⁊ videt dictũ Inno.iĩ

c.ueniẽs ex de renũcia. Itẽ ꝓ hoc videt᷑ eqtas.nã doli exce/

ptio nitit eqtate.ut.l.ꝗ egtate. de doli excep.merito dʒ dari
exceptio dolilʒ nõ pacti.ſimile in.l.⁊ hẽdi.S.ſi ſuus.⁊.S.noj
aũt. S. de pac.hoc etiã tʒ Guil.de cu.i.l.põpo.S.de neg.gej.
Anteq; ueniam ad alia deſtruam oia iſta füdamẽta. Et
pmo ad.l..poſtqᷓ. rñdeo ꝙ ibiloꝗt in renũciatiõe q ſt in iudi/
cio ubi eſt iudex ꝗ repñtat ꝑſonã pari. Pꝛetea in mult par/
tibꝰ renũciatio facta in iudicio ualet que als nõ ualeret.ut.l.j.
⁊ ibi nõ.de curatoꝛe boni dã. Pꝛeterea ibi loquit in iure rea
li.dicit em poſtꝙ;ᷓ liti de pᷣdio mote.ſed iuri reali põt renũciari
etiã parte abſẽte.q;ꝛ põt ꝗs habere fũdũ ſuũ ꝓ derelicto.nt.j.
pꝛo derelic.p totũ.⁊ ſic.l.pᷣdicta nõ ob.⁊ glo.iſta nõ bñ dicit
cũ dʒ ĩtelligi Fʒ.l.quã allegat.Nõ ob.auc.de teſtibꝰ.S.⁊ lʒ.⁊
qð nõ.in.l.j.de oſeſſis.qꝛ qdð dicit ualet coꝛam vicmno leege
parte pñte.nã illi tex.ſolũ uoluũt ↄcludere ꝙ nõ ſit neceſſaria
pñtia iudicis.ſʒ partis pᷣſentiã nõ excludũt qð patet in.S.⁊ lzʒ
dũ dicit ꝙ teſtes debẽt eſſe rogati.⁊ ſic partes erãt pñtes que
teſtes rogabãt. Hõ ob.l.labeo.qꝛ uerũ eſt ꝙ iu rat abſẽtes ꝑ
nũciũ uel epiſtolã ut ibi patet. Nõ ob.dictũ Inno.q; ibiloꝗ
tur in renũciatiõe iuris realis. Itẽ illud qð dicit᷑ aliud in exce⸗
ptione doli.quia nitit equitate nil ad ꝓpoſitũ.quia omnis ex/
ceptio nitit equitate.ut.l.j.in pnci.de uaca.mu.⁊.l.qui equita
te de doli excep. Mõ ob.dictũ Gull.qꝛ male dicit ⁊ ꝑmalas

è

De libe. lega.

ll.ſe fũdat.⁊ ſic iſta opi.in iure pſonali nullũ fũdamẽtũ hʒ. An
pꝛiũ ꝙ nõ cõpetat doli exceptio eſt glo.in.l.idẽ ſi duobus..
de pac. Itẽ hoc tenet glo.in.l.pompo.de neg.ge.in glo.ma⸗
gna.⁊ in his duob locis firmat hoc pꝛo quo videi tex. in.l.ſi
tibi. S. ſi pact.S. de pac. Pꝛeterea queda ſunt perſone ſpetia
liter enumerate ex quarũ pacto nobis querũ doli exceptio.ut
l. reſcriptũ.S.ñ.S.de pac.uſq; ad ſi.l.⁊ heredi.ergo apparet
ꝙ in quolibet extraneo hoc nõ eſſet.pꝛo hoc etiã eſt tex.in.l.
⁊ heredi.S.nos autẽ.uer.ceterũ.S.de pac. licet gl.ibi dicat ꝙ;
loquatur in filio.⁊ glo.dicit expꝛeſſe in.ea.l.S.idẽ iul. in glo.
an idẽ in extraneo.quod etiã pꝛobo per rationẽ incõuincibilẽ
ſi iſta opi.eſſet uera Taceret ꝙ; ſi teſtatoꝛ in teſtamẽto cõſitere
tur ſibi eſſe ſolutũ nunq; iſta cõſeſſio haberet viʒ ſideicommiſ⸗
ſi quod cõſequẽs eſt falſũ.ut.l.j.C.de fal.ca.adiec.le.⁊c.ꝓbo
cõſequẽtiã. ſta cõſeſſio ſm hanc glo.parit exceptionẽ doli.
ſ liberatio relicta ei qui eſt tutus exceptione nihil ualet.ut.j.
e.l.ſi ceditoꝛ.Cũ ergo lex dicat ꝙ talis cofeſſio a teſtatoꝛe ſa
cta inducat fideicõmiſſu.ergo nõ oꝛitur exceptio doli. Puta

rẽ tamẽ vnũ ꝙ ſi adhibito aliquo dicerẽ ſacio pactũ de nõ pe-

tẽdo tibi recipiẽti p illo.ul ↄſiteoꝛ mihi ſolutũ eẽ tibi recipiẽti
illo.tũc daret᷑ exceptio doli.ut.l.reſcriptũ.S.ſi.S.de pac.q̃ vlt
ꝙ eo caſu quo pacto adhibito ad obligatiõeʒ ꝗs tenet cedere
eo caſu pacto adhibito ad liberationẽ competat exceptio do/
li.uel utilis pacti ſine ceſſiõe.ut dicta.l.reſcriptũ.S.ſi.ſed ſi ali/
quis reciperet pꝛomiſſionẽ pꝛo me tenet᷑ cedere.ut.l.pe.de ne.
geſt. ⁊.l.huiuſmodiin hnci.S.de le.j.ergo ⁊c̃.Aut ergo intelli
gamꝰhac glo.in renũciatiõe iuris realis.aut qñ ſit pactũ.ut lo
co ultimo dixi.als iſta glo.male diceret.
Si heres Auãuis hẽs dãnct᷑ nõ petere a geſtoꝛe.
. etñ ꝓpt ea que doloſe geſta erãt agere põt
¶MNõ ꝙ ſi teſtatoꝛ iubet heredi ne agat ltelligitur pᷣterq; de
Dolo. dica in. l. aurelio.S.j.j.eo. „ ——
4 Et ei. Dicit hic ꝙ poſſũ relinquere liberationẽ ei cui cõ/
—Cbvmodaui. ¶Sed quero an poſſit conueniri ut rem

reſtituat iſte cõmodatarius.Et Guil.de cu. foꝛmat hanc.q.in
l.ſi vnus.S.illud.S.de pac.⁊ dicit aut dicit libero te ab actiõe
depoſiti uel cõmodati.⁊ tunc poteſt conueniri pꝛo re reſtituẽ/
da actione in rẽ.qꝛ ſolũ ab illa actione fuit liberatus.aut dicit
ꝓmitto te nõ conueniri depoſiti uel ex cauſa depoſiti.⁊ tũc qꝛ
magis generalit᷑ loquit᷑ nõ poterit conueniri actoõe in rẽ.ideo
quia habet ex cauſa depoſiti.Sumile in iuramẽto.quia ſi eſt i
rẽ poꝛigi ad omnes actiones. ſecus ſi iuret ſuper vna actiõe
ut.l.ſi duobus.S.j. ⁊. S. ſiquis iurauerit.S.de iureiur. ⁊.l.j.S.
ð aut. S. de aleato. Mꝛeuiter teneo cõtrariũ.quia quaãdo reli
quitur liberatio illis perſonis que hac lege ponunt videt᷑ reli/
cta liberatio doli ⁊ culpe ⁊ omnis pᷣſtationis ad quaʒ tenebat᷑
vigoꝛe illius cõtractus.nõ autẽ videt᷑ remiſſa actio in rẽ.qꝛ illa
actione conuenit᷑ut quilibet extraneus nõ ut depoſitarius.ut
nneſen fiml . re iudi.⁊.l.reo.in ſi.S.ad exhi.pꝛo hoc
eſt tex.in.l.ſi in lege.S.fi.S.loca.⁊.l.ſi ei cui.j.eo.⁊ glo.in.l.au
relius.S.meuia.j.eo.nõ autẽ videt᷑ relicta ipſa res niſi expꝛeſſe
ſit dictũ. hoc itelligo uerũ quãdo depoſitũ eſt factũ ĩ certa ſpe/
tie.ſed ſi eſſet factũ in pecunia numerata tũc eſſet idẽ qð in libe
ratiõe relicta cuilibet debitoꝛi qð vidiſtis.S.in pluribꝰ.ll.⁊ di
ca.j.e.l.aurelio.S.gaius.
uis Intellige hãc.l. quãdo relinqui? libera
*tio a geſtione iã facta.⁊ qñ aliquis reli/
quit liberationẽ olim tutoꝛi ſuo.ſed quado relinquit li
atione ꝓ geſtione ſutura.nunquid videt᷑ remiſſus dolus uł
redaditio reliquoꝛũ.dicã in am ſo. F.e.
— »i voc qð intereſt mea potius
debitoꝛ. ſoluerech ſolutü ekrr di⸗
— cit legatũ nalere.h.d. Iſtã.l.ĩtelligo q ſideiuſſoꝛ nõ
proterat petere ut liberet᷑ ꝗꝛ nõ erat de caſibus poñitis in.l.luti
us.5 manda t.Cema 1 ſoper ea. als ſi iure ſuo poſſet petere
legatũ nõ ualeret.qꝛ ſna⸗ no intereſt. Gdedarigron
Ati Liberatio ab onere reddẽdarũ rõnuʒ
Atius. reliq̃ nõ poꝛꝛigit mi expmat.h.d.
In tex. ibi ſubſcriptioneʒ.ꝑ qð videtur poꝛis tẽpoꝛiʒ
liberationẽ reliqſſe. de hac mã girs⸗dee auretio⸗ beratz
— 6 on ualet legatũ liberationis
3 cr. editoꝛ. relictũ qui 5 poteſt ex ceptio/
ne tueri. hoc dicit. ¶ Oppo. ꝙ legatuʒ liberationis
Pariat etiã actionẽ ut quis liberet᷑ per acceptilationẽ. ut.l.iiij.
S.j.S.eo.ergo videt᷑ iſtud legatũ ualere.quia cõtinet emolumẽ
tũ.So.legatũ liberationis ſit pncipaliter ad exceptionẽ.vñ ſi
iſtud nõ ualet qꝛ i hebat eã no ualebit in alis remedijs de ꝗ/
hus ibi dixi. ’r

„₰

AY qui⸗ In dubio relictũ libatiõis intelligitur
— — UIB.in rẽ. ut ſic ꝑſonã hẽdis comp̃hẽdat. b.
Aei. Silegatur liberatio oductoil oẽ id videt re
emiſſu ad qð p̃ſtãduʒ actiõe ꝑſonali tenet.h.
d. C Mõ ꝙ ſi teſtoꝛ relinqt libationẽ ſimpli videt᷑ re
miſiſſe debita. Itẽ videt᷑ remiſſa tota locatio.x ſicid ad qdð te⸗/
net᷑ rõne doliuel culpe ułreliqrũ.qd qliter intelligat dicaʒ.j.e.
l. aurelio.S.j. ¶ Itẽ nõ ꝙ nõ videt relicta ipſa res. ſʒ ut heres
teneat᷑ pati uti frui. æ det gratuitã habitationẽ ut h C.j.e.l. caſ
ſius. dic ut dixi in.l.nõ ſolũ in ſi.S.eo.

— 1 MHõ caſũ hui.l.legatuʒ liberatiõis
Am ita. xingail ſolutioe. P. d. ¶Op. dẽ H
Awlegatũ liberatiõis ↄtineat reliq. cõtra.S.eo.l.nõ ſo
lũ. S. pe. T.j.l. ꝓxima.S.j. So.ibi ĩcõtinẽti videbit. .
4/ Arelio Legatũ libatiõis eſt ꝑſonale ⁊ ad hẽ
X E ELbO2εgeοςο n6 traſit. b. d. hanc. I. declara ut
. i 5g1.10 inz Seieratto⸗ ko loſtoalb
☚1ε Iſte. §. hy mäaz ꝓfudiſſimꝗ a nis gloſatoꝛib
¶ GBaius. cc ma⸗ examinatã.ſi teſtatoꝛ r curatoꝛe⸗
nõ videt᷑ relicta livᷣatio doli ul relidrũ.h.d.¶¶ MNõ ꝙ adultuj
lʒ hẽat curatoꝛẽ põt facẽ teſtm.de ꝑ glo.in.l.j.S.fuit q̃ſituʒ.
j. ad tre.⁊ nõ ꝙ legatũ liatiõis nõ poꝛigit᷑ ad dolũ uel ad re/
liqᷓ. CAodo ueniam ad glo. x ui eã ĩtelligat debet ſcire. ꝙ
in hac glo. ponunt᷑ due glo.antiq.ſicut Accur.eas reperijt.⁊
iõ ſi repetit biᷣ idẽ ułloqtur pluries in eodẽ caſu nõ miremini.
Scda pars glo. incipit ibi.iteʒ nõ ꝙ libᷣatio. ¶ Op. ꝙ vide
ant᷑ oĩa remiſſa ut.j.e.l.aureli.S.titi. So.ibi ſpale ĩ pꝛe.Itẽ
cõtra.S. de pac.l.ſi vnꝰ.S.illud.x inſti.de le.S.ſigs debitoꝛi.
ubi nullo mõ põt ↄueniri etiã de dolo.QAuare glo.diſtinguit
tres caſus.Añq; ꝗs eſt debitoꝛ pecunie tm. qñq; ꝗs eſt debi
toꝛ doli ⁊ culpe.qñq; ꝗs eſt debitoꝛ doli tm. Mꝛimo caſu loꝗ
tur. S. ſigs debitoꝛi. Scoo loqtur hic. Tertio loꝗtur. S. illu

Delibe. lega.

Nide glo.q incipit ĩmo videt᷑ remiſſũ.ibi ſʒ hic refert ⁊c. IRtẽ

vide glo. ibi itẽ nõ. c refert ſe ad pᷣdictos caſus.ſ.ad pmũ x ad
ſcoᷣm. ¶ Nꝛo declarada igit hac mã hẽm vidẽ qd ĩpoꝛtet le
gatũ libatiõis.pᷣ qñ relinqtur debitoꝛi ꝗ tenet ad pecuniã uel
ad rẽ in genẽ foꝛſa ul in ſpetie.ita ꝙ nõ eſt habẽda rõ doli uel
culpe.⁊ ꝓpter hoc teneat ad aliquã qᷓtitatẽ. Sco qũ relingꝗ
tur ei qui tenet᷑ ex aliq ↄtractu in quo uenit dolus ⁊ culpa ⁊ in
telligas de actiõe ſpetiali. Tertio qũ relind eiꝗ tenetex cõtra
ctu in quo uenit dolu tm. ⁊ actiõe ſpali. Quarto qñ relingt ei
ꝗ tenet actiõe uli ſeu generali.Quinto qñ relinqt ei ꝗ tenetur
pluribꝰ actiõibus particularibꝰ. Sexto qñ relinqtur eiꝗ tene

tur vna actiõe particulari pncipalit᷑ in qᷓ ueniunt qdã acceſſo⸗

rie. ¶ Redeo igit ad pmũ.⁊ quero qñ liberatio relinquit ei ꝗ
tenet ad pecunià uel ad rẽ in qua nõ habet rõ doli ⁊ culpe.ut
p hoc ad plus teneatur quid impoꝛtet iſta liberatio. Rñdeo ĩ
poꝛtat actiõeʒ ut liberet᷑ t exceptionẽ. x alia que dixiĩ.l.iij.S.
nũc de effectu.S.e.⁊ hoc ſi debitũ erat uere.ſec ſi debitũ non
erat in effectu. S.e.l.ſi creditoꝛ. ⁊.j.e.l.ſi petitur.⁊ de hac loqꝗ/
tur inſti. de le.S.ſiqs debitoꝛi.quid aũt impoꝛtet liberatio fa/
cta iter viuos.dixi in dicto.S.nuc de effectu. ¶ Scdo q̃ro qñ
relinquitur liberatio ei qui tenet᷑ ex ↄctu in quo uenit dolus ⁊
culpa leuis et leuiſſima ułleuis tm ⁊ ĩ actiõe ſpali.in hoc caſu
videniĩ relicta oĩa ad q ie tenet rõne doli uel culpe.vłrelidrũ
ad rẽ tñ teſtõꝛis reſtituẽdã tenet᷑ ut.S.e.l.ei cui fũdũ.cũ.:.ſe.di
xi. S. e.l.nõ ſolũ.S.ſi.HNoc intelligo uerũ.niſi dolus eẽt cõmiſ
ſus ↄtẽplatiõe iuli liᷣatiõij.qꝛ foꝛte dixit uolo aliqd ſubtrahẽ.
2 hẽo libertatẽ. ar.l.tres frej.S.de pac. Idẽ dicerẽ eadẽ rõne
in liatiõe facta int viuos ſimplłr. ¶ Tertio qᷓro qñ libatio re
lingtur ei q tenet᷑ ex cõtractu ubi uenit dolus tm ut in depoſi
to. Et p̊ videam qd impoꝛtet talis liberatio facta iter viuos.
Tex. in. l.ſi vn.S. illud debae dlcie doluð videt eẽ remiſſu⸗
Blo. aſſignat rõnẽ. q; nõ põt videri aliud eẽ remiſſu.Et ſi dice
res ĩmo põt videri remiſſa lata culpa quenit in depoſiti actiõe
ut.l.j. . vepo. c.I. q; neruaꝗ. Rñdeo lata culpa dolo cõpara⸗
tur ⁊ uenit in ↄñtiaʒ.ut d de vno itelligat dictũ de alio cũ
pẽat᷑ loco eiuſdẽ. ¶ Sed tũc qᷓro ꝗd ĩpoꝛtat talis liberatio in
ultimis uolũtatib. Glo. in dicto.S.illud dic ꝙ nõ videt remiſ
ſus dolus ⁊ fũdat ſe ꝑ hũc tex.rõnẽ diuerſitat inter Sct' T ul/
timas uolũtates aſſignat ſi tex.in ſili in...j. C. de pe.eius ꝗ li.
mer. quã opi.firmat gl.in.l. ſub pᷣtextu. C. de trãſac. dũ remit/
tit ad lä Puto Zꝛiũ ꝙ videat᷑ remiſſus dolus ⁊ in ultima
nolũtate. p hoc tex.in ſili. S. e.ti.l. ei cui.⁊ dixi.S.ꝓxima.q.ꝓ
hoc qꝛ nõ põt oꝑarilegatũ in alio ſicut dixi in Ictib ergo ⁊c.
ut. l. ſiqñ. S. de le.j. c iſtud puto uerũ. CQAQuarto qro qñ relin
quit liberatio in ultima uolũtate uel ĩter viuos ei ꝗ tenel actio/

ne nli uł gnãli t hec ẽ nra materia.⁊ videam pmo ĩter viuo⸗
Pone ꝙ aliꝗs liberat tutoꝛẽ uel negoti.geſto.gnãlit᷑ ꝗd un
poꝛtat hec liberatio.an videat᷑ remiſſus dolus. Hlo. in 1ecio
ne. C. de trdſac.in gl.ſi.in fi.tʒ ꝙ ſic.ar.dicti.S.illud. Ad hac
l.rñdeo ꝙ aliud in libera.ĩter viuos.aliud i ultima uolutate.
hoc tʒ MDe. C. de tràſac.l.ſub pᷣtextu.in ni.hoc etiã tʒ Guil.in
l.põponi.S. de negger Eir opi.iſtoꝛũ videt᷑ tex.in.l.lutiꝰ
5.e. In eo qð ibi dicit ꝙ teſtatoꝛ viuen ſubſcripſit rõnes ⁊ tñ
vigoꝛe ulius ſubſcriptiois nõ hʒ liberationẽ a reliꝗs niſi ſpalit
ſit expᷣſſũ. Picerẽ ſic in ↄctibꝰliberatiõe facta ĩter viuos ſiqdẽ
dolus fuit adihibit ex quo illi q cõmiſit aliqd adeſt. ut qꝛ ſub
traxit uel reliqua retinet.tũc nõ uenit ĩ gnãli remiſſione.ut.õ.
e.v l. lutius. x. l. tres fres. S. de pac. Si vo fuit dolus adpibituj
Sil uipi adeſt ei ꝗ dolũ cõmiſit.tũc videt dolus remiſſus.ita
ltelligo glo.i.l.actiõe.C.de trãſac.⁊ q dcã ſt.s̊.ꝑ dictoj doc.
Piꝛedcã va niſi ꝑ expſſa ſit fcã mẽtio doli ⁊ reliqrũ.tũc ĩ dolo
pᷣterito ⁊ reliqs pᷣterit ſufficeret.ut.S.ę.lʒ.luti.⁊.d.l.actiõe.⁊
iita mã ẽ qñ fit libatio gratuita. In traſactione vᷣo hẽmus ali⸗
aʒ mãzʒ ut pʒ i.l.age.C. de trãſac.⁊.l.ſi de certa.e.ti.⁊.S.de iu
di.l.ðe rebꝰ. ⁊. C. de iudi.l.licet.tñ in ↄctibiter viuos eſt q̃dã
glo. in. l.põponi.de neg.geſt.que in dolo videt᷑ ſic diſtingue⸗
re. Aut remittẽs ſciebat doluʒ ⁊ videt᷑ remittẽ als nõ. Sʒ ſlla
Ro deber intelligi in eo qui gratiſicat ⁊ appꝛobat negotia ge
qꝛ etiã ad ꝓbationem tendit nõ pncipalit ad liberationeʒ
⁊ ideo in illo actu illa diſtinctio põt pcede.ſʒ qñ ꝗs ſimplr libe
rat ꝓcedũt ea que dixi.S.¶ Quero qñ fit liberatio in ultima
uoluntate qd impoꝛtet hoc legatũ. Et certe ſi fit patri ſine du/
bio iſtud legatũ ipoꝛtat liberationẽ a toto.ut.j.eo.l.aurelius.
S. titius. Si uero fit extraneo. tunc aduerte diligent᷑ ⁊ credo
ꝙ nuc ĩtelliges.qñq; teſtatoꝛ ipſe diſponit ⁊ ipſe liberat ⁊ libe/
rationẽ relinqt nõ aũt grauat heredẽ ſuũ ꝙ liberet. tunc nõ vi
det᷑ remiſſus dolus neq; reliqua.hic eſt caſus in.S.noſtro cuʒ
omnibus ſimilibꝰ. Idẽ ſi grauat hẽdẽ ſuũ nõ agere nõ autem
grauat ut liberet.ut.l.nõ ſolũ.S.pe.S.e. Sʒ ſi teſtatoꝛ grauat

heredẽ ut liberet uel ut quid ſimile faciat.tũc videtur remiſſus
dolus ⁊ obligatio reliquoꝛũ ⁊ oĩa ſicut in ↄtractibus.ut S.di/
xi. Hic eſt tex.in.l.ſiqs rationes.in fi.S.eo.⁊.S.l.ꝓxima.Ra

tio hoꝛũ videt eẽ.qꝛ vnuʒ legatũ dẽ pleni alto ut dẽ in glo.S.l.
ꝓxi. Ael dic rõnẽ clari in teſtõ qñ teſtõꝛ relingt nõ viqent re/
miſſa reliqua.q;ꝛ moꝛt᷑ cogitatiõe turbat non eſt ueriſile ꝙ de

hoc cogitet. Sʒ qñ teſtõꝛ grauat hẽdeʒ ut libet videt grauare

ut liberet ĩter viuos. ſz liberatio ĩter viuos ullud iĩpoꝛtat. vnde
virtꝰilloꝛũ hoc hʒ. Et ſi diceres heres tenet ad liberãdũ etiam
quãdo teſtatoꝛ reliquit liberationẽ ſimpkr.ut.l.iij.S.nũc de ef

fectu.S.e.eſt uerũ.qꝛ lex hoc vult non qð teſtatoꝛ dixerit ⁊ ſic

nõ apparet de uolũtate ei.ita ĩtelligo hanc materiã. Contra
G

facit.l.aurelius.S.filias.j.e.ſed ibi dicã.Sed qd ſi relinquit li

beratio alicui pꝛo adminiſtratiõe futura.an heant locũ pꝛedi⸗
cta. DHico ꝙ ꝓ adminiſtratiõe futura nunq; põt viden remil⸗
ſus dolus etia ſi teſtatoꝛ uel ↄhẽtes expᷣſſerit ꝙ non teneat de
dolo. ut.l.ſi vnꝰ.S.illud.S.de pac.C.l.qdã deceden.de admi
tu. ⁊ ibi glo.⁊ iõ.l.ſiqs rõnes.S.e.debet ĩtelligi qũ relinquit li
beratio ꝓ adminiſtratiõe iã facta.⁊ ita ĩtelligit Mi. illã.l.in.l.
qdã decedenj.qð eſt ualde nonduʒ. ¶ Auinto qro pncipali
ter q; relinquit liberatio ſimplr ei qui tenei pluribus actioibꝰ
particularibꝰ. Olo. in.I. emptoꝛ. 5. lutius. . de pac. videt itel.
ligere ꝙ gnãlis liberatio ad oĩa poꝛigat᷑ niſ appareat teſtõꝛẽ
ſenſiſſe de certo. Guil. ibi dicit ꝙ de certo tm videt᷑ intellexiſſe

ſi de aliquo ſpalit᷑ mentio fuit habita ⁊ ſic claſula gnãlis reſtri

gat ad illud expſũ p quo dict. F. lutius. ⁊. j. e.l. aurelius.S. ſti
cho.qð ſi eẽt uerũ eẽt ualde nõndũ.q; qtidie ſic dicim facio ti

bi inſtrm getatiõis de cẽtuʒ ⁊ poſtea dico ⁊ gnaliter cc.ut illa
clauſula gnalit᷑ reſerat tm ad ſpeciſcata. hoc videt g caſum.l.

plrib de accep. C J0o ꝓ declaratiõe hui paſſus debes aduer
P

tẽ qꝛ qũq; clauſula gnali põt referri ad ſpeciñcata ſalua rõne
recti ſermõis.⁊ tũc ad ula tm reſtrigit. ut.l.ſi ex plurtꝰ.de ſo
lu. ⁊.l.ſi de certa. C.ſi ð ius.⁊ in.l.ij.in ſi. C.de peti.hẽ. Si vo
nõ põt referri ad ſpeciſicata ſalua rõne recti fmonis.tũc refer
tur ad oẽs cauſas q̊s remittẽs ſciebat.ut.l.pluribꝰ.s.de acce/
ptil. ⁊ cũ hac diſtinctiõe dʒ ĩtelligi.l.emptoꝛ.S. lutius.⁊ gi.ibi
poſita. S. de pac. Ad cauſas aũt qᷓs ignoꝛabat non põt refer/
ri. qꝛ nõ põt videri de eis cogitatũ.ut.l.cũ aquiliana.S.de tra⸗

ſac. Itẽ quia remittere eſt donare. ut.l. contra iuril.in fi.S. de

pac.lſed ignoꝛãs nõ donat.ut.C. de trãſac.l.nec ignoꝛã⸗.ergo
⁊c̃. Pꝛedicta uera niſi apparet remittẽtem uoluiſſe remittere
etiaʒ qui ignoꝛabat.ut.l.cum aquiliana de tranſac.ut quia di
xit uolo ꝙ oĩs cauſa que eſſe poſſit ſit remiſſa ut ibi dicit. qua
do aũt eſſet facta liberatio generalis nõ facta expſſiõe alicui

—— —— — — —.—

—

Ze lbe. lega.

cauſe.tunc ſine dubio refert᷑ ad oĩa de ꝗbꝰ ẽ cogitatũ.ut.l.plu
rib de acceptila. Sꝛedicta uera in liberatiõe que ſit ex mera
uolütate. Sʒ gꝗd ſi dẽ in ĩſtro pᷣdicta iõ fecit qꝛ fuit ↄfeſſus ſibi
plene ſatiſfactũ de oĩbꝰ.aduerte qꝛ iſta vba pfiteoꝛ mihi plena
rie ſatiſtactũ ſi apponant᷑ in ultimis uolũtatib nil operani niſi
Pꝓbei. ut. l.j. C. de fal. cauſa adie.lega. ⁊.l.aureliꝰ.S.ñi.j.e. Idẽ
puto ꝙ ſi apponat᷑ in iſtro in q ↄtinet᷑ liberatio ꝑ acceptuatio
nẽ. Rõ eſt qꝛ cũ de nã acceptilatiõis ſit ut cũ ꝗs ↄſiteat᷑ ſibi ſo/
lutum illud quod ſibi ſoluʒ non eſt. illa uerba videntur appo
ſita magis ad ſolenniʒandum acceptilationem q; ꝙ hoc ſit ue
rum. ut.l.iiij. SF. nunc de effectu. S.e. ⁊.l.moꝛtis cauſa capimꝰ
5S. fi. S. de dona. cauſa moꝛtis. Sed ſi non continetur in inſtro
acceptilatio.ſed ſimplex Auietatio videtur magis dubiũ.nam
ille ꝗ dicit ſibi de oĩbꝰ ſatiſfactuʒ oĩa ſcire videt᷑. vñ dubitatiue
dico ꝙ refert ad oĩa niſi ꝓbet ſe ignoꝛaſſe.qð ꝓbare ẽ diffici
le. qꝛ pſũptio eſt ʒ 6. ecexio q̃ro qũ eſt vna cauſa particula
ris in q̃ tñ ſunt alique cauſe acceſſoꝛie ꝗd iuris.tunc rñdeo ab
oĩb videt᷑ liberat lʒ de acceſſoꝛijs nihil ſit dictũ.ut.l.ſi tibi. C.
de iudi. Poſſem etiã qd ſi vna cauſa eſt tm̃ ⁊ facio tibi
liberationẽ gnãleʒ ⁊ aſſero mihi ſolutã partẽ.ut ſi debes mihi
cæẽtũ ⁊ facio refutationẽ ꝓ ꝗnq̃ginta mihi ſolutis.de hoc ẽ ca
ſus. C. de trãſac.l.ſiqdẽ. ⁊ iõ hodie hñtur ſoꝛme liberatiõis ita
gnãles ꝙ oĩa cõpꝛehẽdũt. .
— id qu LTegatuʒ liberatiõis uel nomi·
nis extiguit ſolutiõe uel alia li/
dber atj. viuo teſtatoꝛe ↄtingẽte.ſec'ſi eo moꝛtuo facto
hyẽdis ↄtigat.h.d.l.hẽs declaratã. S. e.l.nõ ſoluʒ. S.ſ.

od mibi gidrthi erre

É́ NVidet᷑ ͥ hanc.l.lex ſi ita
K(DB Rocuratoꝛeʒ. Eide qð dixi. S. e. l. au
91*⁸ relio.S.gaius. Itẽ eſt õ.l.ſiqs rõnes in ni.S.e.So.h̊
pPmo ñuetuit rõnes exigere.poſtea dixit ea q̃ nomino.⁊ ſic gra
namẽ deliberãdo ꝓcuratoꝛes fuit limitat eo noĩe.hoc eſt ea/
tenus qᷓtenꝰvires pcedẽtis legati excedũt.ſec ſi ſimplicit᷑ iuſſiſ⸗
ſet hẽdẽ liberari.ut.ll.cõtrarijs 8 fuat bin H
W ilegal libᷣatio debitoꝛi hẽ/
K—c Zm heir EG.egs rchriod ad debitũ tpe aꝑ⸗
rũ tabularuũ.p.d. ¶ Op. S. e.l.ſi id q. So. Hic qñ
legat liberatio debitoꝛi hẽdis.ibi qñ teſtatoꝛis.rõ eſt.qꝛ qñ le/
gat᷑ debitoꝛi teſtatoꝛiꝰ nõ põt ſoluihẽdi niſi dicat ſe heredẽ.ſʒ
qñ legat᷑ debitoꝛi hẽdis pot ſibi ſolui ut heredi.⁊ iõ diſtingua

tis ut hic videſ.¶ Quero quid ſi ſoluit añ apertas tabulas ?
ſic añ hẽditatẽ aditã ⁊ heres hoc ſciebat. Glo.dicit ꝙ tunere

peteret.q; tũc dolo ꝓximuʒ eſt. ſʒ iõ hic dicit ꝓpt᷑ aptas tabu⸗
las.qꝛ tunc pᷣſumit᷑ ſcire q̃ in teſtõ ↄtinent᷑.qdð nõ bñ. Itẽ videt᷑

ꝙ hec lex nõ ꝓcedat nec hẽat᷑ diſtinctio ſciẽtie uel ignoꝛãtie.

ut ĩſti. de le.S.ſi vo.⁊. S̊.de le.j.l.cetere.S.ñ. So.glo.q ill ue
rũ poſt aditã heditatẽ.hic uero añ adita hẽditateʒ. ⁊ ſic nõ ꝙ
poſt aditã hẽditatẽ hẽs pᷣſumit᷑ ſcire q̃ in teſtõ ↄtinent᷑. cõcoꝛ.

glo.l. qdã.S.ſiqs ſiliũ.in glo.magna.qʒð dictuʒ limita.qꝛ hoc

uerũ in hẽdibꝰ uolũtarijs q nõ pñt eẽ hẽdes niñ vires teſti co/
goſcãt.ut.l.j.S.ſʒ ⁊ ſi de ſua.de acq.hẽ.ſec in hẽdib neceſſa
rijs q ignoꝛare pᷣſumunt.ut.l.ei q ĩ ꝓuinciã in ſi.ſi certũ pe.fac̃
de acq.re.do.l.qſtũ.⁊.l.ſi fuin teſtõ.j.de ſtipn.ſer. Itẽ ſec in

his qꝗ ſ relicta ĩ codicillis.q; illa põt hẽs ꝓbabilit ignoꝛare.p/
bat᷑ i.l.iij.⁊.l.nõ eſt ferẽdũ.S.de trãſac.plene dixi ĩ.d.l.cetere.

— Eg aui Defect/ debiti demrati ĩpedit ſbſtatiã
1 legati relicti a creditoꝛe debitoꝛi.ſj nõ
ipedit ſpᷣam legati relicti a debitoꝛe creditoꝛi ſi certa
qᷓ;titas expmaĩ.h.d.pᷣ ponunt᷑ due.q.ſcdo ponit᷑ rñſio ad pꝛi⸗
mã.ttio ad ſcaʒ.ſcdða ibi tenẽdi.ttia ibi aũt. DNẽ h ſiue hẽs
uetet exigẽ. ſiue iubeat libare nihil inteſt. Cõtra. ð.e.l.ſiqs rõ⸗
nes ↄiũcto pn.cũ fi. So.h̊ loqtur qñ relinꝗt᷑ certa qtitas pe/
cunie.ᷣſec q relingꝗt᷑ livbᷣatio gnaãlis.q; tũc eſt dꝛia.ut dicã in.l.
aureli.S. gaius.j.e.¶ Quero dꝛiã iter pmũ caſũ ⁊ ſcdʒ.Rñ
deo ĩ pᷣ caſu qñ relinquunt᷑ tibi cẽtũ qᷓ debej.ſi nõ debes deſicit
ſba relicti.qm liberatio eſt relicta q̃ nõ põt pᷣſtari debito nõ ſſᷣ
ſiſtẽte. ergo ⁊c. Sʒ ſcdo caſu q; dico relinquo tibi cẽtũ q̃ tibi
debeo relinquit᷑ certa qᷓtitas.⁊ iõlʒ nihil debeã debet᷑ legatũ.
nec falſa demõſtratio ipſuʒ vitiat.hec dꝛia ponit in.l.ſiſic.. j.
ʒ.de lega.j.¶ Quero lego titio cẽtũ qᷓ mibi debes.⁊ nihil de⸗/
bes.an ualet legatũ.Rñdeo had deficit ſba relicti.nã videoꝛ
legare nomẽ nõ ipſã q;titatẽ.ſ iſtud nomẽ ſeu actio repit.er⸗/
9o ⁊c.ut ꝓbał in.l.ſi ſic..j.s.de le.j.¶ Altimo nõ poneq ĩ

teſtõ dẽ uolo ꝙ ſatiſſat oibꝰꝗ aliqd a me recipꝑe debẽt.mõ vnꝰ

uenit cũ inſtro debiti. ti illud inſtrm porat elidi ꝑ exceptionẽ.
qʒ fote traſcurſũ erat decẽuũ ſm foꝛmã ſtatuti hui ciuitatio.

an iſte admitte? ad petitionẽ. Et dico ; nõ.ꝑ hũc tex. ibinul/
ia utilitatẽ ⁊c. Pꝛeterea qñ teſtatoꝛ dicit ſatiſiat oĩbcredito
ribꝗ aliꝗd a me reciꝑe debẽt.dʒ itelligi ciullitt ⁊ nalit ſine ex-
ceptionis obſtacnlo.ut.l.ſi is cui.S.fi.j.de ſolu. In ↄꝛiuʒ facit
l.ꝗbdiebꝰ. S. dñ.j. de ↄdi.⁊ de. ubiitelliguũ de nalib tm debi
to.ſʒ rñde ꝙ ſic. ibi de neceſſitate dʒ itelligi ex qlitate ꝑſone le
AVto. Alegatario põt relinq liberatio hẽdibꝰ
4 X Atoꝛ. agnito legato pelkexcchtio niſi be
— — coeratiguner .. JMUv eſß
— Aliqñ dẽ ꝗs legatarius ppt ſpe
C Idgeamus tiẽ lʒ nSrhe reoe diẽ iſta lex.
E relius: Effect liberatiõis relicte pupillis
N ei1nõ extẽdit᷑ ad tutoꝛẽ.hoc dic. Ael
lc. EffectPliᷣatiõis nõ poꝛꝛigit ad creditũ ab herede
Scen oedick. N D gt
ꝭLegatüu liberatiõis ad debitũ tpe teſti reſtrin
Teſto. Lege poſt Zctũ extẽdit.h.d. 1

itius. aſus hulus. 5. a caſu in pcedenti. · in aliquo

owicretor⸗ ſis i 4 B
eneralis liatio pai relicta cõtinet
Titius teſtõ. Benralis reliquoꝛũ.ſecus in exneo
h. d. declara ut dixi in. l. aurelio. S. gaius. S. e. l
MD euia. In gnaliliberatione non vident remiſſa ea 4
epſi uendicari. h. d. ¶ Mõ glo. q eſt hic ad ie
dixi in. l. nõ ſolũ. S. fi. S. e. T iõ iuriſcõſultus in.l.⁊ vno.S.j.
j.de acceptil.qũ dat ſoꝛmã generalis liberationis inter cetera
facit mentioneʒ de actione in rem qð nõ.glo.¶ Oppo.de.l.
ſub pᷣtextu. So.patet ex pdictis. “ð”èẽGꝗ
¶ Leſtõ. Verba reſtrictiua adiecta legato in codicilis fa
cto reſtringũt legatũ factũ in teſtõ cũ ipſo legato
codicilloꝑ tacite repetitũ. h. d. Glo.ſignat ↄꝛiũ.j.de re.du.l.ꝗᷓ
tiens. So. hic nullũ erat bũ ambiguũ.cũ enĩ pmũ legatuʒz ſit
repetitũ tacite ꝑ vbũ hoc amplius vba reſtrictiua reſtringunt
boelegatũ ⁊ pmũ tacite repetitũ ut hic.
eRatũ. Eegat liberationis extẽdit ad debitũ acceſ
EEHvſoꝛin poſt teſtm ↄctum. h. d. ¶ Mõ ꝙ teſta/
toꝛremittẽdo ſoꝛtẽ videt remittẽ uſuras poſt teſtm cõtractas.
cõcoꝛdat.l.nõ ſolũ.in pn.S.e.x.l.n. S. fi.j.«.⸗oo.
4 cho. Yegatũ reſtringit p ronẽ. Itẽ per rũſionem
rEI.E qpp aret q̃lit᷑ ꝗs ĩterrogationẽ itellexit. h. d.
cõcoꝛdat.l.cũ pidedeleiſianis F. dele N. rc cpkaz. n pn. ad
tre. Itẽ nõ qdð dixi ꝙ ex rñſione apparet q̃liter ꝗs ĩterogatio
nẽ ĩtellexerit.pᷣ facit ad diſpõnẽ qꝛ ſ eſt dubia intelligit ex rñſio
ne qliter reus intelligit. Itẽ facit ꝙ ex cõcluſione libelli appa/
ret qlit᷑ pcedẽtia ĩtelligani.⁊ ſic ſiin ↄcluſiõe peto aliquẽ cõdẽ/
nari de furto ⁊ in narratione dixi ꝙ amouit.debet intelligi ſci
licet doloſe ex eo ꝙ petij eũ furti condẽnari.de quo per Ci.in
l.nec exemplis. C. de fal.

E TI Cui relinquit liberatio ad tps põt petere ut inte
6 entu. rim berech ſileẽtiũ ĩponat. lke⸗ a p ſũ cũ intel⸗
lectu glo. Cõtra hanc.l.videt᷑ caſus in.l.nõ ſolũ.ꝭ.põt.õ.eo.
So.A nõ põt petere ut liberet᷑ ut in ↄꝛio.ſed põt petere ut
intra illud tẽp Peredi ſilentiũ ĩponat᷑ ne nõ petat ut hic. coꝛ⸗/
dat tex.⁊ glo.in.l.ſi ↄtẽdat.j.de ndeiuſ.¶Itẽ op.de.l.iij.F.
riũ.ð.de Otra.iudi.tu.So. ꝛia actio nõ cõpetit ut ibi.ſʒ offici
nʒ iudicis cõpetere põt ut hic. ¶ Quero q̃ fuit rõ dubitandi.
lo.ponit.ſj dic ꝙ nõ eſt bona dubitatio.ut.l.ſiſeruus.S.g
mar garitã.⁊.l.pecuniã.S.de le.j.ubi a debitoꝛe poteſt ſideicõ
nnnnrum. H anlnhoctat chüteſtate
Ià& πι. Legatü ne rõnes exigant᷑ impoꝛtat q;tũ teſtato
Eilias. uiſepbabit g.0 Amero gd in dubio ſi
nõ ꝓbat qd teſtatoꝛ ſeſit. Dic ut in glilo.
i qui. ualet legatũ factũ creditoꝛi ad eiu utilita
EEr berc, ſz ad utilitatẽ vetiweblonnalg pos di
dem aneſiit ſ ot vni ſcri
dem queſiit ſi tutoꝛ. ae beo parte ſta⸗
epꝛo parte non pꝛobando contrariuʒ. hoc dicit. ¶ Oppo.
videtur ꝙ non poſſim vnam ſcripturam pꝛo parte appꝛoba/
re ⁊ pꝛo parte impꝛobare.ut.l.in cauſe.j.de pꝛocur. Glo.nõ
ſol. q;tum ad ꝓpoſitũ dic ꝙ circa eãdẽ reʒ repꝛobat uariatio
ut ibi. ĩ diuerſis ⁊ ſeparaᷣ admittit.ita loqt h.ita ſol. Pi. Nec
ſo.nõẽ va.qꝛ hͥ erat vnũ debitũ ⁊ vna admiſtratio ſic i.l. ꝛia.
ol. ergo ꝙ ibi uariatio ẽ alti nociua. hic ᷣo nemini nocebat
qm ↄꝛiũ ꝓbare dʒ ⁊ ſic vttati ſtabil.de qͥᷓ nõ. Di.in.l.de rebus
ʒ.rerũ amotarũ.¶ QAQuero ꝓducto vno inſtro utrũ ꝗs poſſit
pꝛo parte ei ſtare ⁊ ꝓ parte nõ.Tex.videti.l.publia.S.depo
fl. ? Ni.ĩ.l. j. C.de oſe * .l. ij. C. de do. añ nup „T ON aut eFnuz

negotiũ aut plura nihil concludẽdo.Quare diclatius aut ea
dem ſcriptura cont net plura capitula ſeparata ⁊ poſſum pꝛo
parte appꝛobare ⁊ ꝓ parte nõ.ut.l.publia.in fi.õ.depoſi.aut
cõtinet vnũ capitulũ tm ſeu plura ↄnexa.⁊ hic aduerie.q; aut
ille ꝗ vnũ capitulũ repꝛobat hʒ ʒ ſe nupriane iuri aut hʒ p ſe
aut ius nõ pᷣſumit nec ꝓ nec õð.pᷣ caſu nõ admittũ tal repꝛoba/
tio.vñ ſi tu ↄſitearij te occidiſſe hoĩeʒ p tui defẽſiõe poſſũ ſtare
ↄfeſſiõiĩquatũ dicis te occidiſſe.ſʒ nõ cogoꝛ ſtare ĩquatũ dicis
ad tui defẽſionẽ qꝛ ius pᷣſumit ʒ te.ut ĩ.l.j.C. de ſicar. ⁊.l.ſi nõ
cõuitij.C. de iniur. Scðo ⁊ tertio caſu.aut ille ꝗ particulã re/⸗
pꝛobat vult hoc ꝓbare ⁊ admittit.hic ẽ caſus ĩ.S.nro.aut nõ
vult ꝓbare ⁊ non admittit. ut.l.etiã.S.j.Sõ.de mino. Iſta mã
hʒ locũ qñ appꝛobatio uel repꝛobatio mea nihil diſponit niſi
circa declarationẽ eiꝰqð eſt.qꝛ ↄſiteoꝛ uerũ eẽ ꝓ parte.ꝓp par/
te non.Sʒ qñ mea appꝛobatio uel repꝛobatio aliqd diſppone
ret.ut q; ratihabitiõe negotiũ efſicerel⸗ meuz. uel ſi agnoſcereʒ
legatũ ꝓ parte ꝓ parte nõ.uel ſi peterẽ reſtitutionẽ p parte p
parte nõ.nõ ẽ nra mã hic.ſʒ in.l.etiã.S.j.S.de mino.⁊ Mi.i.i.

de rebꝰ. S.rerũ amo.⁊ i.c.mutare ↄſiliũ de re.iu.li.vj.¶ Que

ro q̃lit ĩtelligat vnũ capitulũ uel diuerſa.⁊ q̃lit᷑ itelligant diuer
ſa capitula ↄnexa ul nõ. Rñ.ĩtelligo vnũ capitulũ.hoc ẽ vnũ
ſactũ cũ qlitatibſuis ſeu plura cõnexa.Exẽplũ dico ꝙ ꝓmiſi
tibi decẽ ſõ ↄditiõe.hoc ẽ vnũ capitulũ.hocẽ vna ↄfeſſio ſit q
liñcata. Itẽ ſi ꝓmitto tibi cẽtũ pacto ĩcõtinẽti appoſito ꝙ ua/
das ꝓ me romꝗ.iſta ſũt plura capitula cõnexa. Sʒ diuerſa ca
pitula ſuũt plura diuerſij tpib facta. ut pbat glo.in.l.ſigdẽ. C.
de excepti. Itẽ ſi icõtinẽti ſũt plura fcã quoꝝ vnũ nõ uenit ad

alti detminationẽ.ſʒ qdlibet ẽ ꝑ ſe. tũc ſut diuerſa capitula.ut

l. etiã. S. j.ð.de mino.⁊.l.ſcire debemꝰ.j.de v.ob.

¶ Muidam. Si debitũ legat creditoꝛi nõ ualetlegatuʒ

⁊ ĩ diuerſis iſtãtijs admittii nariatio.h.d.
Aateriã hui.S. ponit Ci.in.l.i.C. de fur. ¶ Op. C. de codi
cill.l.fi. So.ibi erat ſibi ꝛius.⁊ illa ↄꝛietas ex eadẽ ſcriptura

pẽdebat.hic vo ex diuerſis ſcripturis ⁊ ex diuerſis diſpoſitio

nibꝰ. Sʒ ꝗd ſi teſtatoꝛ iuraret in teſtõ ſe ab uxoꝛe tãtũ recepiſ

ſe mutuo. Nidet᷑ ꝙ ꝓbet debituʒ. ut.l.cũ ꝗs.S.codicillł..de
le.iij. Sʒ iſtud eẽt uerũ als idiſtincte pᷣterq; in uxoꝛe de q̃ hic

loquit᷑.nã in uxoꝛe nõ ſtat iuramẽto viri debito.ſi ꝓ hoc uxoꝛ

hʒ aliqd plus q; aligꝗs ex filijs pmi matrimonij.ᷣut.l.hac edi⸗/

ctali.de ſecun.nup.
1 Inter duos reo ꝗbeſt relicta liberatio eſt
— 18. ſociuri accreſcẽdi. Itẽ ſoci non capax ca
pit ꝑ ſociũ capacẽ.h.d.nõbilit᷑. ¶ Op.obligationes
oꝝ reoꝝ ſũt ſeparate ⁊ diuerſe.ut.l.eadẽ in fij.de duobus
reis. ⁊.l.ſi reꝰ.j.de ſideiuſ.ergo ꝑ ↄñs ſũt diuerſe lihatiões.ut
l. de pupillo. S. ſigs. j. de no. op. nu. Dʒ qũñ plurib legant res
penit diuerſe ĩter eos nõ ẽ loc' iuri accreſcẽdi.ut.l.huiuſmõi.
§. pe. S. de le.j.⁊. l.j.de nſuf.accre. So.hic nõ ſũt res penitus
diuerle.qꝛ obłones duoꝝ reoꝛuʒ aliquo reſpectu dicunt᷑ vna
ut. l.iij.ĩ .j.de duo.reis. Atem dã hic ꝙ dʒ cedi actio. Cõtra
ꝙ nõ dʒ cedi qſi nõ ſit loc iuri accreſcẽdi.ut.l.ſi titio ⁊ ei.s.de
le.ij. Glo. ſol. ⁊ nõ bñ. Tu dic ꝙ hᷣ loqꝗt᷑ qñ coneus oĩno eratiĩ
capax.ſʒ lex ↄꝛia loꝗtur qñ capiebat.ſʒ ei auferebat᷑ tanq;ᷓ ab
ĩdigno ⁊ dʒ Prien fiſco.merito tũc nõ eſt locꝰ iuri accreſcẽ
di cũ ſiſc' ad illa poꝛtionẽ uocet᷑. ¶ Quero an ceſſio ſiat ĩſoli⸗
dũ. Glo.hᷣ dic ꝙ nõ.ut nõ.in.l.modeſtinꝰ. dic ut ibi ⁊ tãget᷑iĩ
l.ĩ lege fal. H obſeruãdũ.j.ad.l.fal. C Itẽ h dẽ in ſi.ſi ſolũ copa
cẽ ⁊c.qᷓro qd ecõuerſo ſi ſoli nõ capaci eſt relicta liatio. Rñ
deo tũc nõ ualebit in pſona eius nec altius.ut.l.ſi ſpõſus.S.j.
de dona.ĩter vi.⁊ ux. Si ergo liberatio vitiat in ꝑſona eiꝰ cui
pncipalit᷑ relinqtur nõ ualet in ꝑſona alicui.ſecꝰ ſi vitiat in ꝑ
ſona eius ꝗ acceſſoꝛie liberat᷑.ut.d.l.ſi ſpõſus.S.j.¶ Quero
qd ſi liberatio nõ vitiat ab initio ſʒ ex poſtfacto.ut ꝑ in ĩtegrũ

reſtitutionẽ uel alio mõ ſili.utrũ vitiet᷑ tũc liberatio quã ↄſeca
tyeſt coneP p qᷓ;dã ↄñtiã. Rñdeo ſic.ut.l.fi.ĩ pn.q̃ in frau.cxe.

⁊.l.ſi pꝛo vno.S.ad uellei.pᷣdicta uera miſi liᷣatio eẽt facta do

lo creditoꝛis.ut.l.ſi titi.j.de ſideiuſ. ¶ Vltimo Ni.p hanc.l.

dat vnũ ↄſiliũ.ꝗqdã hʒ filiũ ſpuriũ cui nil relinquere põt utruʒ
ſit aliqd remediũ ut poſſit ei relinqᷓre bona ſua. Dic ipſe ꝙ ſic
p hãc.l.videlʒ ꝙ faciat ſpuriũ ↄhẽ ſocietatẽ cũ aliquo.deinde
iſtituat ſociũ hẽdẽ. ⁊ trãſibit medietas bonoꝝ ad filiũ ꝑ hanc
l.in fi. qð niſi apparet de fraude ꝑ aliq̃s piecturas puto ueruʒ
de gbdixii.l.poſtq; ↄctũ.j.de ðona.tunc eni filio aufert per
l.j. C. de natura.li. Sinsnmalet .
— Mri Si noͤ nalet pncipale nec acceſſoꝛum
p Etitoꝛ. ind alit᷑. Si legatũ nõ nalet ꝓpt᷑
rẽ pncipalẽ nõ ualet ꝓpt ſuptliſ.h.d.Et facit ad.q.
lo. in. l.j. C. de euic. an ſi emptoꝛ vicit in cauſa euictiõis poſſit

repetere ſũptlit᷑ a uẽditoꝛe.Et.l.iſta facit ꝙ nõ. Cõtrariũ de
terminaui im. I.uẽditoꝛes.j.de v.ob.p.l.ſiplus uł minꝰ.S.mo⸗/
ta.S. de euic.Ad hac.l.rñdeo hic nò ualet legatũ ꝓpt᷑ reũ pᷣn/

cipalẽ. ergo nec ꝓpt᷑ ſũptlit᷑ ꝗ ueniũt iure acceſſiõis.ſʒ i.q. ꝓ

poſita nõ ſolũ teneĩ uẽditoꝛ de euictione re euicta.ſʒ etiã teneĩ᷑
deſẽdẽ ꝑ.d.l.ſi plus.qð tene meiii.ꝰ
editoꝛ Legatũ libatiõis nõ extẽdii ad de
E EUIIOE: bitu poſt teſim teſtõꝛi ſolutũ. ſz ad
debitũ pᷣ ſolutũ extẽdit ſi ꝑ vbũ pᷣteriti tpis legatũ ſuit
⁊ teſtõ:ꝛ hoc ignoꝛauit.h.d.¶¶ No iſtud pncipiũ ad limitatio/
nẽ.l.ſi ſic.S.j.S.de le.iij.⁊.l.legaui.S.e.na ſi teſtõꝛ ſciebat eũ te
neri videt᷑ ei relinqre liberationẽ ſi ſciebat ipſũ non teneri.⁊ le
auit ꝑ vba p̃teriti tpis videt᷑ relinq̃re ipſã pecuniã ut hic.
Enter Legatũ liberatiõis nõ facit queʒ deſineri teneri
ktE »d reddẽdos libꝛos rõnũ.ſec ĩ his q̃ i rẽ dñi uer
ſa ſũt. C Mõ ꝙ g gerit negotia altiu tenet᷑ reddere libꝛoꝑ ra
nẽ ut hic.⁊.l.cũ ſeruus.j.de cõdi.⁊ demõ.

¶Citi 4 In gnãlilegato liberatiõis nõ uenit id qð põt uẽ/

H qicari. Itẽ ĩ dubio relatio ſit ad id qꝗdð pncipaliter
in oꝛone ponit.h.ð. Op.de uſuf.acre.l.j.ubi dictio cuʒ.⁊
dictio ⁊ appoſita ĩter ꝑſonas equiparat᷑.So.hic nõ cadit co/
pula ĩter duos in actu legandi ſʒ in actu demoſtratiõis rei uel
adminiſtrationis a qᷓ liberat᷑. ¶ Itẽ op.ꝙ iſta cdauſula referat
ad oĩa.ut.l.alimẽta de ali.⁊ ci.le.So.reſertur ad oia q fuerũt
pncipalit᷑ in oꝛone poſita ut ibi.ſʒ hic nõ fuit pncipalr in oꝛo/
ne poſitũ.ſʒ cauſa demõſtratiõis ut.ð.dixi.

—
.

4 Saio Legatũ liberatiõis poꝛigit ad debitũ acceſſoꝛie
2

opoſt teſtĩ ↄctũ. ⁊ etiã ad nouũ debitũ qð pmilo⸗/
co ſuccedit.h.d.¶¶ Op.qꝙ legatũ liberatiõis extinguii ꝑ ſolu⸗
tionẽ.ut.l.qð mihi.⁊.l.no ſolũ. S.liberatio.sS.e.ſʒ h nõ durat

debitũ.ſʒ eſt extinctũ ꝑ nouationẽ.So.aliud in ſolutiõe uera

ut ibi.⁊ aliud in ſicta ut hic.
De adimendis legatis. NRubꝛica.

Atitulo de le.j.fuit dictũ de legaſ.ſj qꝛ legata aliqñ adimũ
tur ĩ totũ.aliqñ ĩ aliũ traſferunt᷑.io ponit iſtã rubꝛicã.⁊ de mã
totius tituli vide Aʒo.in ſũma ĩ eaahatatstechug⸗ .
SE ẽptio part ſbſtãtialis nõ
Di actu. Alehe d. C Op. ꝙ act poſ-
ſit eẽ ſine itinẽ.q ſũt ſpẽs ſeparate ⁊ differentes
ut. l. j. F. iter. . S. act?. S. de Fui.ur.pꝛe.So.ut ĩ
. glo.C. Quero qd ſinõ adimat iter. q act ſine
itinere pncipalr leget. Nidet᷑ ꝙ legatũ ualʒ.ut.l.j.S.j.. ſi uſu
fru.pe. In Sↄꝛiũ videt᷑ tex.in.l.ꝑ ſeruũ.S.j.⁊.ij.S.de uſu ⁊ ha.⁊

hec eſt uenitas ꝙ non ualet.Ad.l.j.S.j.S.ſi uſuf.pe.rũdeo q;

ibi reliqt uſufructũ ſine itinere.qꝛ iter nõ eſt pars uſuſruc.ſed
eſt q̃da q̃litas ſʒ iter ad actuʒ ẽ pars ſpᷣalis ſumẽdo ſic hic lex

ſumit. ſicut uſus ad uſufructũ ẽ pars ſbᷣalis.ſine quo uſuſructꝰ

eẽ nõ põt.¶ Itẽ op.j.l.ꝓxi.So.iut ihi dicã.

.

A hb. d. C Op. S.l. pxi. ubi vna pars tm nõ põt adimi.

6 . i pꝛecedit oꝛo negatiua dictio ßter
1 XAVndo epori illud de quo pus erat diſpoſitũ.

So. hic ſunt tales partes qᷓrũ vna remota remanet alia cũ cõ
moditate.ſʒ ibiſũt tales qᷓru vna remota alia ſine cõmoditate
remanet.iõ in caſu.l.pᷣcedẽtis ſi diceret actũ adimo pᷣter ſter.
Iſta adẽptio ualeret q; iter ꝑ ſe põt cõmoditatẽ afferre.Sed

pone ꝙ nõ pſceſſit legatũ fũdi.ſj teſtõꝛ dixit ſic.fũdũ pᷣter uſu/
fruc.neq; do neq; lego.an ex hoc videat᷑legare uſufru. Hec
l. videiĩ facere ꝙ ſic.ſʒ non facit.q; hic pᷣceſſit legatũ fũdi.⁊ ſic
diſpoſitio.pꝛo hoc facit.l.actiões.C. de trãſac.q; dictio exce⸗/
ptiua ponit q oꝛo negatiua pᷣcedit.⁊ nõ.ꝑ Dikucchorern
de re.iur. li.vj.ſacit.l.j.in fi.S.de pig.ac. ſacit.l.ſeia.S.uxoꝛe.
g. de an. le. Glo.eſt. S.de le.j.l.ſi ita legatũ.qð no.
–Aagquis In cõditiõibus que pñt ſemel tãtũ exi
uis. gre. oh qð põt ſe habere ad plura tẽ
. oꝛa ĩtelligitur ſm ꝙ pus euenerit.h.d. ¶ Oppo.ꝙ
ultimis uolũtatibus ſemper itelligat᷑ de futuro.ut.j.de con
di.⁊ de.l.ᷣſi ita legatũ.⁊.l.ſolemus.e.ti.Rñdeo ↄditiones que
potuerunt exiſtere añ ⁊ pñt exiſtere poſt.x ſic poſſunt plurie⸗
exiſtere.tũc uerbum teſtatoꝛis ſemꝑ ĩtelligit᷑ de futuro ut in o/
rio.ſ hic loquii ĩ ↄditiõe q̃ tm̃ vna vice exiſtere põt ut moꝛt.
ꝓbat᷑ hec ſo.in.l.hec oditio.S.ſfi.j.de cõdi.⁊ de.qdð tene mẽti.
¶AQuero hᷣ dẽ ſi titi' deceſſerit quõ hoc ĩtelligat.utrũ anteq;ᷓ
accipiat legatũ uel anteq; dies legati cedat. Glo. dicit ꝙ an/
tec; accipiat legatũ.qð an ſit uerũ dica.j.pꝓxi.Fõ.

Cianig titi Si vba executtua ad legatariũ ſũt
(Siquis titio. relata uel ſimplłi ꝓlata non dicunt

—

— —⏑(

odú ——

r., —⏑ à –- —ͤ ‚ͤ

ide
n
Upen,
4
enet

Ade
Gac
lſuit
Ulio⸗
üte
le
aie
lner
Vre

i,
ter
g
lco/
uel
ui
ait
Hio

di
lo
l
rt

a rer r

exiſtere nec effectũ hze niſi moꝛa hẽdis pᷣceſſerit cõis uel ſpalij
ſec ſi vba ad hẽdẽ ſũt directa.h.d.pᷣ loquit qũ vba executiua
dirigant ad legatariũ.ſcðᷣo qñ ſimpłi ꝓferunt.tertio qñ dirigã
tur ad hẽdẽ.ſca ibi idẽ dicẽdũ.ᷣtertia ibi ſʒ ⁊ cũ ꝗs.¶¶ Mõcæ
vbũ accipiẽdiueriñcat᷑ ſiue accipiat.ſiue ꝑ eũ nõ ſtet.ſiue ꝑ en
ſtare nõ ſingat᷑.ut qñ moꝛa cõmittit iure ſpali.¶ Scðo nõ qñ
vba ſimpłi ꝓferunt᷑ iudicat᷑ ꝑinde ac ſi eẽnt ad legatariũ dire/
cta.pꝛo hoc tex.⁊ gl.in pn.hui.l.¶Tertio nõ ꝙ iſta vba ſi
nõ dederit ĩtelligunt.i.dare nõ debuerit.¶ Op.hic dẽ ꝙ reꝗ
rit ꝙ accipiat uel moꝛa pceſſerit. Cõtra.j.e.S.fi. Glo.huius ti
moꝛe dicit. Tu dic pleni ꝙ hic ĩtelligat᷑ accipiat.i.accipe poſ
ſit.⁊ ſic ↄcoꝛdat cũ n. Hec ſo.nõ eſt uera.q; ↄtra tex.huiꝰ.S.
Quare dic ꝙ ibi executiua vba fuerũt relata ad heredẽ.̊ͥ ad
legatariũ.vñ factũ legatarij regrit ut accipiat.i.accepiſſe fingi
tur. ¶ Dã in v.itẽ dicẽdũ.ꝙ vba ꝓlata ſinplir magis ad ſidei
cõmiſſariuʒ videni relata q;ᷓ ad hedẽ. hoc videt᷑ glo.in.l. pci
bᷣ. C. de ĩpu. ⁊ ali.ſſti. ubi vbũ ſpſtituo qð eſt cõe ĩ dubio ꝑ
ſideicõmiſſũ ĩtelligit ut ſic ab hẽde accipiat ut ſic hẽs det.non
ꝙ accipiat ſua manu. So. ibi eſt iõ.q oĩ tpꝑe iure directo ualẽ
nõ põt. Ael alit.hic quo ad alid accipit q;ᷓ quo ad directã uel

ſideicõmiſ.ſubſti.nã hic ↄſtat oĩno ſideicõ.eẽ ſubſti. ¶Ad ul/
timã partẽ op.de.l.ꝗda ita in pn.ad tre.ubi videt᷑ nõ ſufficere
diẽ legati cedẽ niſi fiatreſtitutio cuʒ ba ad heredẽ dirigunt.
So.ibi loquii in fideicõmiſ.uli.hic in fi.loquit᷑ in legato partri
culari.Rõ eſt.na iſta vyba ſi nõ dederititelligunt᷑.i.dare nõ de
buerit.qʒ in legatᷣ particularibſtatim cedit dies legati.⁊ dñiũ

traſit in legatariũ recta via.ſi nã reilegate nõ repugnat.meri⸗

to iſta oditio uerincat᷑ ſtatim.ſʒ in fideicõmiſ.uli nõ trãſit dniũ

niſi facta reſtitutiõe quã ꝗs nõ tenet᷑ facẽ niſi petat.iõ alit iſta

vba itelligunt in uli legato q;ᷓ; in particulari.¶ Sʒ ð hoc op.
S.v.itẽ dicẽdũ.So.ibi in maioꝛe.hic in minoꝛe. Ja.de are.di

cit in.d.l.qꝗdã ita. u diſtingue.aut executiua referunt᷑ ad le/
gatariũ.⁊ tunc regꝗrit ꝙ hẽdis moꝛa va uel ſicta pᷣcedat.ut.S.
iſto in pn. ⁊ v.itẽ dicẽqũ. ⁊ referunt᷑ ad heredẽ ⁊ tũc in legato
particulari ⁊ ſufficit diẽ legati cedẽ. ut in v.itẽ cũ ꝗs.x in lega
to uli.⁊ tũc requiri reſtitutio.ut.l.qdã ita ad tre.uel hẽdiꝰ mo
ra uera uel ficta.ut in v.itẽ dicẽdũ.⁊ dubitat᷑ ad quẽ ſũt vᷣa re
lata. ut in v. itẽ dicẽdũ.x in glo.ipſius in on.

——A res cogii legatari ei cauẽ de illo nõ fa
cẽdo. h. d. ſile vidiſtis. S. de le.j.l. i.in ſ. cũ. l. ſe. x. l. ideicõmiſ
ſa. S. iter dũ.c.ti. ¶ Op. ad iſtu.S. S. de le. iij.l. ſideicõmiſ. S. ſi⸗
gs decẽ. ⁊.l. j.S.ſicui ita.j.ut kgd norca⸗Logril dãnificat he
res ex facto legatarij.iñ hoc legatario ꝓdeſt pncipalit.hic ue
ro ſecus.vñ non dʒ cauere ibi.ſed h ſi. .

(Si duobus Incertitudo ꝑſonaruʒ vitiat adem

ptionẽ ſicut vitiat legatũ.h.d. ꝓuti

lr̃a hẽtur neutri.ſi ẽ uterq; dicit ecõuerſo vitiat exceptionẽ. uł

alr. Illud qð facit actoꝛẽ in petitiõe ſuccũbẽ. facit ſuccũbẽ re

uʒ in exceptione.nã ſi peto titiũ legatũ mihi ⁊ nõ poſſũ ꝓbare
quẽ teſtatoꝛ ſeſerit.ut.l.duo ſũt titij.õ.de teſt.tu.idẽ in reo ſi he
re dicit legatũ adẽptũ titio.⁊ nõ põt pbare de qᷣ titio ſẽſerit te
ſtatoꝛ ſuccũbet.facit.l.j.S.labeo de fluminibꝰ.⁊ qð dixi anno
in.l.j.de excep. ¶ Op.nã h̊ aliqua lr̃a dicit neut᷑ ⁊ ↄtradiẽ lr̃e

v.uterq;. ⁊ utraq; eſt va. nã ſi dicit neut᷑ uerũ eſt in Kcen ge
A/

neut᷑ exigẽ põt.ſi dicit uterq; uerũ eſt ſi hẽs vult.q; hẽs hʒ
cultatẽ ſoluẽdi cui vult debitũ ⁊c. ¶ Dici hic iſta adẽptio nõ
ualet. Cõtra in.l.ſi fuerit.de re.du. So.ibi ſuerunt legate due
res.hic vna.⁊ ibi plene dꝛ. ¶ Itẽ op.de.l.ſiqs fui.ↄ.de le.ij.
So.neut᷑ debeĩ hẽde uolẽte ſoluẽ.ſʒ eo nolẽte ſoluẽ ntriq; de/
bel. hoc eſt ei quẽ eliget. ⁊ ſic ĩtelligij.diuerſitas iſtius habei in
g. magna ibi ar. ð in rẽ nerſo.ſʒ ibi erat certũ de iure utriuſq;
ſʒ erat de p̃latiõe qõ. hic vo erat duhi 8e iplolure. . 4
zi titi e iadẽptio referat ad rẽ vi
Si titio fundus.ctat diſpoſitio facta

circa illã rem. h.d. Et eſt nõ.tex.ibi ſuvir adẽptio re
ſert ad rẽ nõ ad ius legati ↄditionalis. Dic ſi teſiatoꝛ diceret
ſic legatũ factũ ſub oditiõe adimo.tũc referi ad ipſã diſpoſitio
nẽ.i.ad actuʒ legãdi nõ ad ius.⁊ ſic ex p legato debet᷑.hoc eſt
bonũ ꝓ ſtatuj in ꝗbeſt clauſula derogatoꝛia.nã reſpice an re
ferat ad rẽ nel ad ius qð diſponit.

Wonditie. Ho ſol ꝗ8 legat ſy etiã q̈ ad qiſcãdu,z
Conditio. gole aih nu gg ad alt ius

llegatũ expmi põt adimi.9.d. ¶ In glo.
ibi ar. 7.l.Ralij. DPic ut ibi jm Ro. ¶In eadẽ glo.in ſi. q ibi
adimebat qð nõ legabat nec aſcripſerat.
Cum Nictio taxatiua in reſiduo adẽptionem
eſcribit. h. d. Idez hẽm in. l.rõnes in ſi.?
binõ.C. de ꝓba.Fʒ opi.Aʒo.q eſt ueriſima ꝑ hũc tex.idẽ in

iar Anñ ex cõ legatarij põt dãniſcari be

Be adi. lega.

dictiõe taxatiua ſolũ.ut.l.ſi cᷣ dos.s.re.amo. An ex dictiõe
taxatiua tm ĩducat.l.coꝝꝛectio. Tex.videĩ cũ glo.ꝙ nõ.ut.l.
ob ej.C. de pᷣdi.mi.l.ctꝰ.j.de re.iur.cũ gl.x.l.ſerui noie.j.de
uſuca. cũ gl.iſtarũ legũ. 2 L
MNuda uolũtate uel tacita ⁊ grauiſſimis

Mon ſolu. ucan legata ⁊ fideicõmiſſa reuocant᷑

q his ceſſatib reſtaurant.h.dð. Hẽ hic nuda ⁊c. declara nuda
ut in glo. ¶ Tüc op. C. de teſta.l. hac oſultiſſima. S.ſiqs autẽ.
T⁊.l.ij.ð.de iniuſ.teſ. Dic ut in glo. ¶ Sʒ hoc op.de.l.cũ qui
dã.j.de his ꝗ.ut ĩdig.⁊.l.nr̃aʒ.C. de teſta.Glo.q hic dicit le
gata ⁊ ſideicõmiſſa reuocant᷑ ſine ſolẽnitate ⁊ ſine facto.ſʒ ĩ hẽ
dis ĩſtitutiõe reuocãda regꝗrit᷑ ſactũ qdð deleat uel cãcellet uel li
nũ ↄcidat.⁊ tũc reuocatur ipſo iure.Ad iſtud qð glo.dicit ꝙ
qñ linũ ↄcidit teſtm rũpit ipſo iure. nõ.in.l.nraʒ.C. de teſta.
dicit ꝙ ope exceptiois. Idẽ nõ.in.l.hẽdes.C.de his q.ut ĩ
dig. Alibi habe glo. qᷓ diſtinguit ⁊ meliꝰ. aut icidit añ teſtm̃
ꝑfectũ.⁊ reuocat ipſo iure.aut poſt teſtm ꝑfectũ.⁊ tũc ope ex/
ceptiõis.ita nõ.glo.C. de te.l.ad teſtm.S.ſi ſigna.⁊ ꝑ Ci.ĩ.d.
l.nraʒ. ¶ Itẽ d in glo. ꝙ reqrit᷑ factũ uel ſolẽnitas. Cõtra im
mo ubi factũ deſũcti ĩteruenit nõ ſufficit. ut.j.e.l.ex parte.Gl.
dicit ĩteruenit factũ.qꝛ ĩcipit aliã uolũtatẽ facẽ.ſʒ pdicta loqu
unt᷑ oñ factũ ĩteruenit circa ipſũ coꝛpteſti ⁊ bñ dic Ci.de hoc
ponit glo.lõgiſſima diſtinctioneʒ in.l.nraʒ. C. de teſ.⁊.l.hẽdi
tas.C. de his q.ut ĩdig.dicã in.l.j.S.de his q̃ in teſtõ. ¶ Dici
tur hic.capitales inimicitie ⁊c.q̃ro q̃ dicani Sapitales inimici/
tie. Aidete ĩtelligo capitalẽ inimicitiaʒ q;tũ eſt ĩ ꝓpoſito ſiqs
ĩterſecit meũ guinen uel affinẽ. ut. l. lege coꝛ.in pn.j.de in-
iur. adeo ꝙ repellat᷑ a teſtimonio ⁊ a ſilibꝰ. idẽ ſi nõ occidit ſʒ
de capitali crimine accuſauit.ut.l.qui cũ minoꝛ.pꝑ totã.l.idem
ſi nõ accuſauit ſ minat eſt ſe iterſicere.ut᷑ nõ.in.l..lʒ.S.de arbi
tris.ſec tñ videret ſi auxiliũ p̃ſtiterit õ eũ in cauſa capitali ar.
l.q cũ maioꝛ.S.pe. Sʒ q dicant inimicitie grauiſſime videte.
Inimicitie grauiſſime ſũt cauſe ciuiles oium bonoꝝ. utĩſti.de
excu. tu. 5. lt ꝓpt litẽ.l. ppt litẽ. õ. de excu. tu. Idẽ uto in oĩ
becaſib in quib dẽ fieri atrox iniuria. quos hẽs ut. litẽ apð.
§S.atroci tũc cũ ſe.j.de iniur. ⁊ iſti.de iniu.S.atrox. Sʒ q̃ dicit

Atrox iniuria hicẽ oñſũ.qualit intelligat᷑ ⁊ quõ.dixi in.l.licita

tio. S. qð ulicite.j.de pub. ¶ Altio iſta.l. ꝙ ſi ceterũ. facit ad
multa ꝙ poſtqᷓ; facta eſt pax nõ põt opponi exceptio illi ini
micitie. ⁊ itelligo hic paceʒ eẽ factã tacite uel expᷣſſe. ¶ Item
nõ an ſi p? exheredauit ſiliũ ex iuſta cauſa. ſi poſt recõciliauit
ſe cũ eo ula exheredatio videt᷑ adẽpta.
☛ Icut Dẽ h ꝙ iducit tacitã adẽptionẽ. Cõtra.ĩ
Rmo utrũq; ↄtinet. ut iſti.de le.S.ſi eadem
– res.⁊.S.de le.iij.l.re ↄiũcti.cũ glo.q̃ eſt h.l.ſi plibꝰ.
3. de le. j. Oñs Ci. dicit ꝙ hoc nõ ẽ uerũ.ĩmo ↄtinet adẽptio/
nẽ in totũ ut h in tex.⁊.j.l.ꝓxi.Ad ↄaꝛũ rñdeo ꝙ ibi legatur
ſcdo ſine cõmemoꝛatiõe pmi legati.pᷣ vo ſcdʒ legatũ ſit ſub cõ
memoꝛatiõe pmi.hoc ꝓbatur.j.de còdi.⁊ de.l.nã ad ea. Iſto
dictu Di.eſt cõtra caſu.l.pme.in Pasde hẽ. inſti. x.l.triplici
de v.ſig. Dicũt qdã ibi loꝗtur in hẽditate qᷓ difficili admitti
Hh vo in legato.ar. S.l.ij.in n. Aidete iſtð nõ eſt uerum. nã qñ
adẽptio ſit cũ uolũtate ſolũ eodẽ mõ ualʒ ĩ hẽditate ſic in lega
to ut.l.ſi hẽdes.S.ſʒ ſi moꝛaʒ.S.de teſt.⁊ qð nõ. S.e.l.iij.S.ſi.
q̃re teneam ꝙ glo. dicat bene niſi alidappareret ſʒ diſticnõeʒ
l.ſi plibꝰ. S. de le.j. Mõ ob.l. nã ad ea. alle. ꝑ Di. qꝛ ibi fiebat
traͤſlatio ndi Pnd. in alia ſacili pᷣſumit.ut nõ.in ſimi
Raäſſatie Möé tex. bi nã cũ dico. Item nõ
RR MKaſlatio tex. ibi itẽ ſi p Käree en qð
tene mẽti. qꝛ ualebit ad mita. ¶Op. ? vider᷑ e iſti ſint duo rei
debẽdi. ut.l. iijj. S. de du reisipn. Kiitbilon lgctib'q depẽäé
dẽt ex uolũtate duoꝝ debitoꝝ ⁊ creditoꝝ. vñ nõ ẽ viſile ꝙ cre
ditoꝛ uoluerit a pᷣ debitoꝛe recedẽ niſi aliꝰ ppareat nũc noĩatʒ
ſz hic logt ĩ ultimis uolũtatibus q depẽdẽt ex uolũtate vm te
ſtõꝛij vñ nõ ẽ viſile ꝙ uoluerit duoj grauare.hec ſo.pʒ hĩtex.
ĩ diſũctionibꝰ.magijſtarẽ ei qð dẽ in ultimij uolũtaiibꝰ q; q

diꝛ in cõtractibus. ateliiannth . dec
c TA rö;ti; Sichtitas bis relinquat᷑ bis debe
Dʒ ceẽtũ. Sicettae bien ſola uolũta fuit ex
a. h. d. T aliquãtulũ ſptilis. ¶ Quero dẽ hic ſi teſtatoꝛ uo
erit duplicare legatũ erit duplicatũ.als nõ.qd ĩ dubio. Gl.
diſtiguit an legatũ q;titatᷣ duplicet ĩ eodẽ teſtò. ⁊ tũc nõ ĩtelli/
gas duplicatũ.ſec ſiĩ diuerſis Enpnrm tũc videt᷑ duplica⸗
ta qᷓtitas.Ho. Ja.de are.videt᷑ ſẽtire ↄ iſtam glo.pᷣ ⁊ ei opi.
hlu plʒ.nã h ĩ fi.l.dẽ idẽ ẽ ſiĩ codicill fuerit h̊ factũ.⁊ ſic nõ vi
lei curare an ĩ eadẽ uolũtate ul diuerſis ſat.q̃re dicẽ Ja. opi.

gl. hʒ locũ qñ relinꝗt bis eadẽ qtitas.ſec' ſi diuerſe.q; in vna

uiolutate ẽ legatũù plus in alia min. qre tũc videt᷑ duplicare le
gatũ niſi aliud appareat.⁊ hic eſt caſus hui.l.x.l.ſi ta ſcriptũ
S. de le. j. Fy Ja.de are.⁊. S. e.l.iij.S.ſiqs titio.Cũ ergo ſit alia
cauſa in pᷣ caſu q; in ſecũdolegata differũt fm plus ⁊ minꝰ. in
vno enĩ.ſ.in pᷣ caſu ẽ plus qᷓ;i alio.ĩ (coo ẽ plus in vno legato
ᷓᷓ in alio in q;titate videt᷑ duplicatũ legatũ etiã in eadẽ uolun
tate. Iſtud videt᷑ eẽ magis ↄſonũ iuri ⁊ ueritati.Et ſi intelliga
mus legatũ factũ ſimplr eẽ. ſec ſi ſcõʒ ſieret ꝑ relationẽ ad pꝛi
mũ.nt ſi dico cẽtũ qᷓ pure legaui lego ſub ↄditiõe.nã tunc lIʒ di
ctio ꝗᷓ poſſit facẽ ſimplr relationẽ ⁊ poſſit facẽ ꝓpꝛiã.ut nõ.hᷣ
in pma glo.in dubio ĩitelligi de ꝓpꝛia ⁊ va relatiõe.hoc ꝓbat᷑
in.l.iuł.S.de hẽ.iſti.⁊.l.triplici.S.j.j.de v.ſig.vñ ĩtelligẽdo ꝙ
hic fuit relictũ ſcðʒ legatũ ꝑ relationẽ ad pᷣmũ uerũ diceret iſta
glo. ꝙ tũc in hac.l.nõ videt᷑ duplicatũ legatũ.tñõ Ja.de are.
facit.l.ſepꝛoni. S. de le.ij. So.ibi ſũt due uolũtates q hñtur lo
co vniꝰ.⁊ iõ nõ apparet q̃ uolũtas fuerit pma ⁊ qꝗ poſterioꝛ.⁊
ↄſtat teſtatoꝛẽ tm ſemel reliqſſe iõ in dubio eligam qð ẽ minꝰ
ut ibi. hic vo pſtat teſtatoꝛẽ pluries legaſſe.Et iõ ꝓ declaratio
ne huimãe qdã hñt hic diſtinctionẽ ꝑ Di.q̃re pleni diſtigue
ſic.Añnqʒ alicui pluries relinquit᷑ q;ttas.aut a diuerſis hedi/
bus. aut diuerſis ab eiſdẽ. Si a diuerſis a qlibet debet᷑ inſoli/
duũi.ut.l.Fᷣuo alieno.S.ſiqs a pꝛimo.S.de le.j.niñ illi diuerſi hẽ
des hẽrent᷑ loco vni ut inſti. ⁊ ſubſtitut.ut ibi nõ. Si uero ab
eodẽ. ⁊ tũc aut in diuerſis uolũtatibꝰ.aut in eadẽ. Siin diuer

ſis.aut legatũ eſt ſimplex ⁊ ĩ dubio videt uelle duplicare lega,

ti. ut.l. qnquagita de pba.niſi ſint due uolũtates q loco vni
hr'ſiur. ut.l. pculus. S. de le.ij. Aut legatũ eſt ob vndã ⁊ eãdem
cauſã. ⁊ tũc ſtatñ ultimo legato.ut.l.libert qͥs.in pn.de ali.⁊ ci.
le. Si vo relingꝗtur in eadẽ uolũtate.tũc aut utrũ legatũ conti
net tatũdeʒ aut nõ.pᷣ caſu nõ p̃ſumit ꝙ uoluerit duplicare niſi
Pbel. ut. l. plane.S.ſʒ ſi nõ coꝛpꝰ.S. de le.j.Si vo nõ continet
tãtũdeʒ.tũc aut ſcðʒ legatũ eſt factũ ꝑ relationẽ ad pmũ.⁊ tũc
ſtabit ultimo tm.ita põt intelligi h̊ ⁊ glo.hic poſita.Aut ſcõm
legatũ ẽ ſactũ ſimplicit᷑ ⁊ pᷣumit teſtoꝛẽ uoluiſſe duplicare niſi
aliud appareat ꝑ vba exp̃ſſe uł ꝑ dictionẽ taxatiuã. ut.l.ſi ita
S. de le. j. . l.ij. S. cũ titi.S. e.ita debes ĩtelligere iſtã mãʒ. Et
iſta mã põt iduci ad qõnes.apparet ꝙ mutuaui tibi cẽtũ. Itẽ
apparet ꝙ poſtea ꝓmiſiſti cẽtũ ex cauſa mutui.an ĩtelligi de
illis cẽtũ mutua.an de alijs cẽtũ.Et ꝙ de eiſdẽ cẽtuʒ ĩtelligat
vigdet᷑ glo.i.l. triplici.j.de uer.ſig. ⁊ dixiĩi.l.plane.S.pe.S.de le.
j.⁊ hoc qñ pluries reliquit᷑ qᷓtita⸗.ſqʒ ſi ſpẽs pluries reliquat᷑ nõ
dico hic. ʒ dicã in.l.meui.S.eũ.S.de le.ij.

4 „* ¶¶ Ad hãc.l.op.ꝙ adẽptio cõ
— J legatum. nalgns ĩpediat traſmiſſio

nẽ. ut.l. ſi penu.j.qũ dies le.ce. So. ut ibi ꝑ Di. ⁊ ibi
pleni dixi.qꝛ ibi loquit̃ de ↄditiõe ꝗᷓ extitit in ipſo actu moꝛien
di. hic ſec?. ¶ Itẽ op. tacita oditio nõ ĩpedit traſmiſſioneʒ. ut
l.ↄditiões q extrinſecꝰ.j.de ↄdi.⁊ demõ.ſʒ hic ẽ nditio tacita.
ergo ⁊c.q̊ ↄditio tacita nõ ĩpedit trãſmiſſonẽ. Nerũ eſt de ea
ↄditiõe q venit ex neceſũitate.ſec ſi uenit ex diſpoſitiõe teſtato
ris.ut hic ⁊.l.qð pure.j.qñ di.le.ce.¶Itẽ op.S.ꝓ emptoꝛe.l.
ij. S. ſi in diẽ. Mꝛeuit ſolue.alið in ↄctibꝰ.alið in ultimis uolun
tatibꝰ.nã in ↄctib reſolutio ↄditiõalis nõ fac ↄditionalẽ pmũ
gctũ.ſʒin ultimi uolũtatib ſic.ut nõ.in.l.cõtraria.ſed pleniꝰ
in.l.ij. S. j.de in diẽ adiec.in glo.magna.habet in.l.qbꝰdiebꝰ
S. qdã titio de ↄdi.⁊ de.

¶ Qnod ita legatum. bltalegaſ dim

—

nũclego. DHe mã huius.S.hHũiſtis.S.e.l.iij.S.j. NHic dẽ ſi dece⸗

dit anteq; dies legati cedat. Cõtra imo debeat itelligi ſi deceſ
ſerit anteq; accipiat.ſicut ĩ fideicõmiſſo ułi.ut.l.ꝗdaʒ ita.j.ad
tre. ſʒ h ẽ legatũ q;titat ĩ ꝗᷓ nõ trãſit dñiũ recta via ſic ĩ ſideicõ
miſſo uli. Rñ. lʒ dñiũ nõ trãſeat recta via.tñ ſtati icipit deberi
ſi ĩ ſdeicõmiſſo uliẽ pluj.qꝛ reqrit᷑ acceptatio fideicõmiſſarij ⁊
elꝰfactũ.iõ qꝛ illð nõ põt ↄtinẽ dãnũ ſʒ agünoco lkri 1
,R— Wi Raminonm ODOp. S.e. l. nõ ſolũ. .
Di hominem. de⸗ ibi in
ternatiuo hic in legato generis. Inducit gl.hac.l.ad
qõnẽ ꝙ in legato generis eſt electio legatarij. de qua hẽtis.s.
e le.j.l. legato gnalit.⁊.l.hẽdes.S.icerto.S.fa.her. J
J uus. In adimẽdo id qð a teſtõꝛe ↄcedii vᷣbiʒ
IH.ſtatozi; ſtat. h. d. Op. de leg. iij. F. j.
ꝗ3. ad ſyll. ubi dicto teſtatoꝛis nõ ſtat᷑. So. hic teſtato:
uolebat ſolũ auferre bñnciũ a ſe cõceſſũ.ibi vo uolebat penaʒ
iponere.¶ Itẽ op.in auc.vt cũ de appel.co.S.cauſas.ubinõ
3 dicto teſtatoꝛis ĩſerẽtis cauſaʒ exheredatiõis niſi ꝓbetur.
So.ibi teſtatoꝛ uolebat auferre ſilio qð hẽbat a lege.i.ꝙ ſibi
pꝛi ſuccedat.hᷣ vo uolebat auferre qð a ſeipſo teſtatoꝛe hẽbat

ra.di. ⁊.l.cũ plures.S.in

De adi.lega.

ut hic. Alterius qᷓro qd ſilibert vult ꝓbare ↄꝛium eius qdð
dixit teſtatoꝛ.an dʒ ſibipꝓdeſſe.redereʒ ꝙ ſic.qꝛ ſi teſtatoꝛ er
tãs hoc dixit ita ꝙ appareat teſtatoꝛeʒ erroꝛe dixiſſe. puto ꝙ
ꝓderit ſibi.ar.l.ultime.S.de here.iſti.facit.l.eplłaʒ in pn.j.ad
tre. Et iſta teneatis mẽti.q; facit ad multa.pᷣcipue ad ſtatuta
auferũt bñſñicia alteri ↄceſſa. AVtrũ ſtet cauſe appoſite in ſta
tuto ſine alia ꝓbatione.ſolutionem habeꝶ ex pꝛedictis.quod
Egata. Que inducunt᷑ ad diminutionẽ nõ im

poꝛtãt augmẽtũ.h.d.de hoc.S. de le.

—

L.r iutiliter.⁊ ibi ꝑ Di.ĩducit ad plures queſti

ones. Et qda ponũt hic duas. Mꝛima ſi hñs fũdũ in emphi⸗
theoſiʒ ab eccłia mõ etiã agit rei uẽdi.an ex hoc pbet᷑ cõpeteè/
re rei uẽdicatio ecclie. QNidet ꝙ nõ.qꝛ iſtʒ emphitheoſisĩdu/
cit ut ius ecclie diminuat᷑ nõ ut augeaf. VNidete iſta qõ recteiĩ

telligẽti hʒ modicũ dubij.nã ſiqdẽ ecclia agit actione pſonali

deſcẽdẽte ex ↄctu empitheotico tũc põt ſibi reſerri qõ dñij.ut

l.ſigs ↄductoꝛ. C. loca. c.l.ne creditoꝛej. C. de pig. ac. q ſi age

ret rei uẽdi. tũc ex ĩſt̃o emphitheotico nõ pbaret dñiũ regula
rit᷑.ut.l.ad ꝓbationẽ.C. loca.⁊ nõ.ꝑ glo.in ſili .l.ita ut ſi fur.
GS.cõmo.hec ſũt va niſi dñs emphitheoſim eo aĩo recepiſſet ut
trãſferret dñiũ in ecclia ſʒ ea q pleniſſime dixi in.l.ſi rẽ aliquã
j. de acq.poſ.¶ Scdo Di.ĩducit iſtã.l.ad alid.facta eſt treu⸗
ga ĩter aliquos.utrũ ex iſtro treuge ꝓbet᷑ guerra pᷣceſſiſſe et ſic
ſinita treuga remanet guerra. Hec.l.facit ꝙ nõ.q; treuga ſit
ad diminutionẽ nõ ad augmẽtũ guerre. Videte nõ eſt dubiũ
ꝙ ex ſſtro treuge nõ ĩduci᷑ guerra.ſʒ ꝓbat᷑ guerrã pᷣceſſiſſe.ſic
dicimuð de diuoꝛtio. ut.l.iuł.S. de diuoꝛ.⁊ in auc.qui.mo.na.
effi. legi.S.quoniã.⁊ facit qð nõ.in.l.ſi mihi ⁊ tibi.S.in legatiꝰ
S.de le.j.de hoe facit qð dixi in.l.decẽ.j.de vᷣb.ob.ſʒ utruʒ ad
poſitionẽ puatiõis ſequit᷑ poſitio habitus habuiſtis.in.l.iij.F.
n. S.ce.ti.nõ habetis hic alia. 2. 7
S 134 egatũ extinctũ alienatione
q Ni ſeruus. nõ ſtaural niſi de nouo ꝓbe
VWVtur. ¶ Op. de. l. rẽ. j. e. So. fateoꝛ ꝙ dʒ diſtingui alie
nauerit ſpõte aut neceſſario.ut ibi dʒ. ¶ Scðo op.de manu⸗
milſ.teſtõ.l.uerũ ẽ. Sol.alid ĩ relicto libᷣtat᷑ ut ibi.alidð ĩ rdlicto
pꝛopꝛietat᷑ ut hic. Iſtud videt᷑ ð tex.l.iiij.S.e.ubi ceſſãte cauſa
adẽptiõis ceſſat adẽptio.puto ꝙ debeamſic dicere.inimicitie
de ꝗqb ihbi loꝗt fuerũt cauſa uolũta teſtõꝛis.vñ ceſſãtib inimi
citijs pᷣſumit ceſſare uolũtas adimẽdi.ſʒ h̊ alienatio nõ ẽ cauſa
uolũtatis adẽptiõis.ſʒ uolũtas pᷣcedit que oſtendit᷑ ꝑ actũ alie
nationis.vñ ſecuta redẽptiõe noõ ſequit᷑ ꝙ remaneat uoluntas
legãdi.qꝛ nõ eſt eius cauſa.

2IA Hec.l.facit ad.q.de ſtatuto
(* J bil ltereſt ecampſoꝝ q hñt ſat ꝓip/

ſi tenent᷑ cãcellare rõne de ꝗbꝰfuit plenarie ſatiſtactũ

Mogo quidã nõ cãcellauit. ſy dicit ſatiſfactũ ẽ mihi de oĩbĩ
tegre. Certe idẽ eſt hoc dicere ſeu ſcribere qð cacellare.ar. hu/
ius.l.nõ ſũt hic alia.

— ZAAR WS& RiReot Blo. op. de. l. ubi repu⸗
Jhil pꝛo hibet „guatla oe re.iur.⁊ go⸗
ſoluit optime vc. Zlieſtatto gallkaria a
2 11 T Alienatio uolũtaria oĩno
»Em leg qtam. ciinguit legatum p̃cedẽs
h. dð. ¶ Mõ tex. ibi hec eni diſtictio ⁊c. Oẽ hic nemo
Tneceſſitatib liberal exiſtit.⁊ glo.exponit nemo ꝗ dat ex ne⸗
ceſſitate dĩ donare.Contra imo qñũq; ꝗs donat ex neceſſitate
ut. S. de tu. c ra. di.l.j. S.j.⁊.l.cũ plures.S.j.S. de admi.tu.⁊.l.
ſi fuus Fuũ.S.ſi oliuã.S.ad.l.ſal.Nicit glo.ibi nõ dẽ donatio
ꝓpꝛie ſʒ ipꝛope.⁊ bñ dicit ut plene dixiin.l.j.de dona.¶ Sʒ
q̃ro utrũ ꝑ iſtã donationẽ ipꝛopꝛiã de q̃ loquunt.ll.ↄꝛie reuo/
ceĩ legatuũ. Rñdeo nõ.qꝛ ex neceſſitate ſit.ergo nõ reuocat᷑.ut

hac.l.cñ ſili. Cñ aduerte tres caſus. Qñq; donatio ſit ex pce
dti liberalitate. ⁊ tũc loquit.l.iſta. Qñq; donationeʒ pᷣcedit

neceſſitas.tũc.l.iſta non ꝓcederet.⁊ eſt caſus in.l.j.SO.de tu.⁊
Pelsede admi.tu.Añq; non pcedit
neceſſitas neq; liberalitas ſzʒ qdã malitia. ut in caſu.l.ſi ſeruu⸗
Fuũ.S.ſi oliuã.tũc putarẽ ꝙ hec.l.hẽat locũ.qꝛ ſufficit ꝙ ex ne
ceſſitate nõ ſiat. ¶ Scðo mõ ĩtelligunt᷑ iſta uerba poſita in ſi.
Nemo eniʒ ĩ neceſſitatib liberalis ⁊c.i.nemo q ẽ ĩ neceſſitate
liberalis exiſtit. Cõtra iſtã expoſitionẽ videt᷑.l.ſi ego.S.ſi cer.
pe.iſta expoſitio nõ ẽ uera.qꝛ etiã idigens põt liberal cxiſtẽ.
Tertio mõ exponit᷑ utĩ glo.ſʒ tene pmam. HPẽ hic ſi ex ne/
ceſſitate alienat ꝙ legatuʒ nõ reuocat᷑.ſʒ qd ſi aliꝗs alienat ti.
nõ lucratiuo de uolũtate tamen. ut cauſa fenerandi.an vide
nendere ex uolũtate uel neceſſitate. Gl. q; ex neceſſitate.ut.l.
ſeruũ quoq;.S.ſi.S.de ꝓcu.ubi uerbum ex neceſſitate accipit
i. ti. nõ

a

r — —— — — — — —. — ⏑☛. —— 2 L-ee b—

Ner

Ute
dol
in
le.
l
I
n⸗
gei
eli
Ut

ge

le
.
tat

h⸗
ſe

1I. E atuũ. Eegatum filio ul uo nõ põt adimi 4

i.ti.j.nõ lucratiuo.puto ↄꝛiũ qꝛ h accipiũ ex neceſſitate.ſ.rei fa/
miliaris ut h ⁊.S.de le.iij.l.deicõmiſſa.S.ſi rẽ.⁊ ĩſti.de le.S.ſi
rẽ.ſʒ ĩ.l. ꝛia alit᷑ umi.¶ Op.j.e.l.pꝛ iter ſilios. So. iibi ſuit
relictũ certe qtitat.ᷣ ſpẽi.⁊ iõ ut liqat iſta mã ſic diſtigue.aut
legat᷑ qtitas.aut ſpẽs.aut ſpẽs ⁊ qᷓtitas.hoc ẽ pᷣciumilli ſpẽi
aut legat᷑ aliqð ius. Pꝛiĩo caſu dic ut dicã.j.e.l.pꝛ. Scðo ca
ſu aut iſta ſpes alienat᷑ ab hẽde ⁊ legatũ nõ extĩguit.ut.l.Fᷣuũ
ſilij. S.ſi pocula.S.dele.j.ʒ ĩtellectũ gl.Aut alienat᷑ a teſtõꝛe.
⁊ tũc aut fuit legatũ ſõᷣ cõditiõe ꝗ meꝰerit ulł ſi me erit.⁊ tunc
reuocat᷑ ĩdiſticte.ut.l.qntus ĩ .S.de au.⁊ ar.le.niſi alið loco
ei redimat.ut.l.ñilie.S.j.j.de cõdi.⁊ de.Ant legatũ fuit factũ
ſimplr.⁊ tũc aut alienatio nt ꝑ diſſolutionẽ ſpẽi.ul trãſlatiõeʒ
ad aliã ſpẽm ⁊ reuocat᷑ idiſticte.ut.l.ſeia.de au.⁊ ar.le.q̃ſ re⸗
deſinat extare ut ibi.aut alienatio ſit re remanẽte ĩ eẽ ſuo.⁊ tẽ
aut fit ex uolũtate aut ex neceſſitate.ut h ⁊.l.fideicõmiſſa. S.ſi
rẽ.⁊ iſti.de le.S.ſirẽ. Si vo legat ſpẽs ⁊ qtitas hoc ẽ pciũ rei
tũc nõ reuocat᷑ uẽditiõe legatũ.ut.l.lutius.S.de le.ij.ſʒ ſi alie
natio fieret alio mõ.puta ꝑ dationẽ ĩ ſolutũ nel ꝑ mutatiõem
tũc ẽ mai/ dubiũ.ᷣtñ dicerẽ idẽ ex illo capite qͥ pciũ ẽ relictũ qꝛ
ſemꝑ pᷣciũ peti poſſet ſicut ſi relinqret᷑ rer aliena uł pᷣciũ rei alie
ne. ut. l. nõ dubiũ. S. de le.iij. Si vo relingꝗt ius.i.nomẽ dic ut
iĩ tex.l.fideicõmiſſa.S.ſi rẽ.S.de le.iij.¶ Quero h dicit de alie
natiõe totiꝰ.ſq̊ ꝗd ſi alienauẽit uſufructũ tm.an reuocaſſe vide

tur. Gl. ꝙ no i.l.ij. C. de lega. pbat᷑ i...ij.de ↄdi.ĩſti. Sʒ ꝗd ſi

alienauit partẽ rei.Certe pilla parte extiguit legatũ ſm pce/
dẽtẽ diſtinctionẽ. ut.l.ſi ex toto.S.de le.j.⁊ iſti.de le.S.ſi rem.
Sʒ qd ſi pignoꝛauit. Rñ.nõ videt᷑ reuocari.ut ĩſti.de le.S. ſi
rẽ circa mediũ.x.l.iij. C.de le.ſecꝰ in donatiõe facta uxoꝛiq̃ ꝑ
pignoꝛatiõeʒ videĩ reuocariut nõ. C. de le.l.iij. x.l.. S.fi.j.dẽ
dona.qð nõ.qꝛ ſi reuocat᷑ ergo nõ ↄfirmat᷑ moꝛte. Sed an h̊
hẽat locũ ĩ obligatione gnãliſi aligs donat uxoꝛi aligd ⁊ po/
ſtea obligat oĩa bona ſua.an p iſta gnalẽ obligationẽ videt᷑ re
uocata donatio. Puto ꝙ nõ.qꝛ nõ videt᷑ ea mente obligatũ
ut reuoceĩ donatio.ut.l.cũ h ſtat.S.ſi marit.de do.ĩter vi.⁊
uxo.⁊ qꝛ obligatio gnãlis nõ afficit ita reʒ ſicut ſpalis q ad hᷣ
ar.l.ẽ dꝛia.S.q.ex cau.pig.ta. .Et pᷣdicta oĩa intelligo uera
niſi res eẽt obligata pꝛo tato qð nõ ẽ ueriſile debitoꝛẽ debere
luẽ.tũc eni hẽretloco alienatioi.ut.l.antepe.i pn.S.de le.iij.
i,l.legata in fi. S. de ſpeliel ga 1
m egatũ adẽptũ ſimpłr rema
Jadimẽdo. egan⸗ ad. cũ dobne h.
icũ B ſi reuocare uoluit quid in dubio. Rñ. videt᷑ nolle reuo
care.⁊ ſic qñ legatũ trãſfert ĩ aliũ trãſtert cũ ſuo onere.ita quã
do ſimpłr adimit᷑ remanet apð hẽdẽ cũ onere ſuo.ut h ⁊.l.ga
io.S.de ali.⁊ ci.le. ¶ Op.j.e.l.ſi tibi. So.ibiĩ eadẽ ꝑſona hĩ
diuerſis. ¶ Op. S. de ali.le.l.ſtichus. S. titia. So. ut ibi ſidei
cõmiſſũ ab ipᷣo pncipio videt᷑ limitatũ ſᷣm qualitatẽ pᷣcedentis
legati.hic vo fuit ſimplr relictũ qd nö.
fi Inutil traſactio ꝑimit legatũ.h.d.¶ Op.
etoe.c.nõ pᷣſtat de re.iur.li.vj. Nic ut ibi per
Di. ¶ Op. de. l. j.j. de dona. ⁊.l.id qð de rei uẽ. ubi
pꝓ ſequẽtẽ ↄctũ ĩutilẽ a nõ recedit. So.alið in ↄctibꝰ.qꝛ pen/
det ex uoluntate duoꝛum. aliud in ultimis uolũtatibus ut h ⁊
l.plane.iĩ pn.S.de le.j.¶ Op.de.l.legata.ĩ fi.S.e.ubi adem/
ptio ĩutilis nõ vitiat legatũ. So.l.nia logꝗtur de traſlatiõe in
utili qᷓ in ſe hʒ utilẽ adẽptionẽ.vñ nõ ẽ uerũ ꝙ adẽptio ſit iuti
lis imo ẽ utilis.ſed ibi adẽptio in ſeipᷣa ĩutilis erat rone rei adẽ
pte uel icertitudinis perſonarꝗ.

ze ul dño.h.d.¶ ¶ Op. de.il.legatũ in
pma parte.S.de le.j.S.ꝑ ſuũ.de ſucceſſo.edi.Rñ.h loqtur ĩ
ademptiõe. otraria loquũtur in repudiatiõe. Rõ q;ꝛ repudia/
tio fit poſtq; ceſſit dies legati.iã enĩ pꝛi ulł dño q̃ſitũ erat.⁊ iõ
repudiare põt.ſʒ adẽptio ſit viuo teſtõꝛe.⁊ ſic ante diẽ legati
cedentem.⁊ iõ nõ põt adimi a pꝛe ul dño.q; eis nõ erat datũ.

. nimicitie ſupueniẽtes ⁊ teſtm̃ ĩper
W p⸗s rte. d hẽdis ĩſtõnẽ nõ vitiãt ſʒ legatũ
P. d. COp. C. de his q. ut idig.l. hẽditas. ⁊.j. de his
q. ut ĩdig.l.cũ qdã.So.dicũt qdã ꝙ actiões hẽditarie nõ de
negantur ei ipᷣo iure.ſʒ ꝑ ſniam ſic.ut h.vitas ẽ ꝙ ibi teſtõ: ap
pellauit hẽdes ĩdigno ſõ applicat᷑ fiſco.ſʒ hidigno nõ appe
lauit ſʒ cepit facẽ alið teſtm qð nõ ꝑfec̃. ¶ Querit gl.q̃ ſit rõ
diuerſitat intt hẽdẽ ⁊ legatariũ.NPic ut ĩ ea.quã nõ..¶ Que
ro utrũ ꝓpt᷑ cauſas inimicitie tm poſſit ꝗð ab ĩſtõne repelli.Et
videt᷑ ꝙ nõ ꝑ hãc.l.h nõ videt᷑ uerũ ſi hes ĩſtitut pᷣbuerit cau⸗
ſas inimicitie.ut qꝛ occidit filiũ teſtõꝛij ul fecit ſibi aliqð grauiſ
ſimũ.utĩ auc̃.ſi captiui.C. de epi.⁊ cle.⁊ auc.liberi furioſi.C.
de epi. audi.ſʒ ſi teſtõꝛ uł eneus dedit cauſas inimicitie non

De adi.lega.

&

ipe iſtitut tũc hʒ locũ iſta.l.qꝛ nõ fepellit ab hẽditate.
Aliter Si ex pecunia legata ꝑ teſtõꝛem aliqd
b ) tE ? enicit᷑ legatũ nõ extiguũ.ſʒ ex re emßee
pſtat᷑.h.d.¶ ¶ Op.ꝙ alienatiõe extiguat᷑.ut.S.e.i.rẽ
legatã.So.Iʒ alienauit pecuniã tñ rẽ emptaã retinuit in pꝛi/
monio. ¶ Op. h. õ. de au.⁊ ar.le.l.ſeia.ubi extiguit legatũ
lIʒ res retineat᷑ ĩ pꝛimonio.So.ibi fuit legata ſpẽs h q;titas in
genẽ.qð legatũ q;tita lʒ nõ fuerit genꝰ gnãliſſimũ.tñ nõ ita
de facili extiguit ſc legatũ ſpetiei.¶In gl. d dicit dic ut ibi
ibi dicit ꝙ ibi pceſſit ĩſtitutio eq̃tis uel ex certis rebus qð idẽ
eſt. ut. l. x facto de bereqi iſti. t. .
Egat 6Legatũ videt᷑ trãſferri cũ ↄditiõ
Ehoſuis niſi cõditio pſone cohereat. h. d.

ibus

oꝛdat.l.gaio in pᷣn. .de ali.le.
ter Per donatiõem ĩutilẽ ĩducit᷑ legati ademptio

(Pater. Bert Op. qñ pꝛecedit legatũ generis tẽ lega

tũ inutile ſpẽi nõ derogat generi.ut.l.fi.S.fi.S.de au.⁊ arg.le.
So.ibi fuit legatũ adiecto ſigno uli.ſʒ h̊ fuit ĩdefinituʒ.dixit
enĩ hoꝛtos iſtructos.ulł dic alið ĩ donatiõe ĩutili.alidð ĩ legato.
NRõẽ qꝛ ᷣm ppoſitũ teſtõꝛis ĩ vita ei res exit de bonis.ut.S.
de le.ij.l.ſequẽs qõ.⁊ ſic ĩ aliq ẽ maioꝛis potẽtie q; legatũ.ut
ibi euident᷑ apparet. dicã i.l.qſtũ.S. pe.de fũ. inſtrun.
Lt eri Per adẽptionẽ pꝛelegati vni ex hẽdi/
X erl.s bus facti cauſa adẽptiõis plegatũ alteri
factũ ĩtelligi reuocatũ.h.d.¶ Nõ qꝙ ſi teſtõꝛ vni hẽ
dã aliqd plegat ⁊ p illã cauſã alij copẽdi plegat aliquid ſi adi
mit pꝛelegatũ vni intelligitur ademptũ pꝛelegatũ alteri.lʒ ex/
pꝛeſſe nõ ſit dictum. H “W
ſeruo Alienato ſuo expᷣſſa livᷣtatis adem/
E Hootio legati ſibi iniũcti tacitã reuoca/
tionẽ ĩducit.ſecus ſi adimat᷑ ifßo manumiſſo.h.d. In
tex.ibi ĩutilit᷑ adimat᷑.dic.i.adimi videat᷑ iſpecto pñti tpe. Ibi
puẽturũ.dic ĩmo vitiat᷑ cũ reꝑiat᷑ relicta fuo ꝓpꝛio ſine libᷣtate
ut.l.uus, C. de le. Mõ ob.qꝙ; diẽ adẽptionẽ nõ ualuiſſe.ĩmo
ualet ut ſeqtur ⁊ merito ⁊c. Jbi adẽptio.dic.i.lidtat.⁊ ꝑ ↄnj
legatilibᷣta dicit᷑ qꝑ adẽptioeʒ poſtea ſcãʒ ↄfirmaĩ.nt.l.uerũ
domann teſte CAAnero de rõne dubitãdiĩ hac.l.Gl.ij.ma
gna dic qꝛ alienatiõe extĩctũ erat legatũ libᷣtat ⁊ altius rei.vñ
qꝛ adimit poſtea libᷣtatẽ tm. videt᷑ ↄſirmaſſe legatũ alteri rei.
ita dic gl. ꝗᷓĩcipit.:.libᷣtatis.⁊ dic ᷣm NPe. R.⁊c.⁊ ſic hec gl.
hũit ꝓ ↄſtati ꝙ fui alienatiõe extĩguat᷑ legatũ libᷣtatis ſibi fa/
ctũ ⁊ legatũ alteri rei.x h etiã expᷣſſiuj dic gl.j.ibi tacite reuo
cata. In eo ꝙ gl.dic ꝙ alienatiõe reuocat᷑ liᷣtas.dicit uerũ ꝑ
S.ꝙ ſi alienatiõe.quẽ allegat.ſʒ ĩ eo ꝙ dic̃ ꝙ reuocat᷑ legatuʒ
dicit male ⁊ j.l.ꝙ ſiĩ diẽ.S.ſi.j.de cõdi.⁊ demõ.⁊.l.iuł.ueſter
e.ti.ita dic̃ Ja.de are.i.l.ꝗ ſilio.S.ſigs ſuũ.S.de hẽ.ĩiſti. Rõ
ergo dubitãadi fuit h̊ cũ libtas videat᷑ adẽpta alienatiõe.ergo
noua adẽptio nil hab . Aid qð iuriſcõſultꝰrñdʒ qꝛ adẽptio
ualet cũ redimi poſſit ⁊ ꝑ ↄñs reꝑii legatũ factũ ᷣuo ꝓpo ſine
liᷣtate.⁊ ſic nõ ualet rᷣm ꝗa. de are.x⁊ oẽs. ¶ Op.S.e.l.cum
Fuꝰ.ubi redẽptiõe nõ ↄfirmat᷑ legatũ. So.alið ĩ alijs legatis
alið ĩ libtatib ut ibi no.⁊.l.uerũ.de manu teſta. ¶ Itẽ op.⁊
vider᷑ ꝙ ſinis hui.l.pncipio odicat.q; ĩ f.adẽptio nil oꝑat᷑.in
pncipio ſic. Quida dicũt ꝙ ſinis eoꝛꝝigat pncipiũ.hoc nõ eſt
uerũ.qꝛ ĩ fi.nullo mõ ualet ademptio.q; liber erat. Et ſi dicis
põt iterũ effici fuus ⁊ ſic põt iterũ redimi.nõ ẽ bñ dictũ.qꝛ ca
ſũ aduerſãq; foꝛtunã ⁊c.ut.l.int᷑ ſtipulãtẽ.S.ſacrã.j.de v.ob.
Sʒ õz hoc dictũ i liᷣtate ſpectet᷑ aduerſa foꝛtuna libi.
hoĩs.ut.l.gnãliter.S.ſi libero hoĩ.de fideicõ.liber.So.in fa
uoꝛẽ libertatᷣ ut naleat datio bñ ſpectam caſũ.ſʒ ĩ odiũ liber
taᷣ ut ualeat adẽptio nõ.⁊ ſic loꝗt h.⁊ ſicẽ darẽ caſũ ĩ ꝗqualʒ
datio.⁊ nõ ualeret adẽptio. ¶ Op. de.l.ſi ita.S.regulã.de li.
⁊ poſthu.ubi nõ põt adimi hẽditas ſine libtate.⁊ ecõuerſo.hH
nõ põt adimilihᷣtas ſine legato.ergo ⁊c̃. So.aliud ĩ libᷣtate.
ut ibi q fuus ẽ ſolus heres iſtitutꝰ. Rõ ẽ.qꝛ nõ ẽ heres cuiuj
aditiõe adẽptio ↄfirmari poſſit. ⁊ aſeip̃o adimi nõ põt.hic vo
loqtur ĩ legato ⁊ libertate.⁊ ſic vnius aditiõe põt legatũ ↄfir/
mari.ar.l.ſʒ ſi eaalde Fi. vepere alt. zua
Aſor Op.ꝙ iſta adẽptio nil ualeat
Iſeruus. aſancto fuo ẽ extictũ.ut.S.l.
ꝓxima.ergo nõ dʒ adimi.So.ſi hẽtis ĩlr̃a ſi reddide
rit. Juriſcõſultꝰ rñdet ſic.legatũ extinguit᷑ ope exceptiõis.⁊
iõ hẽde ſoluẽte nõ haberet repetitionẽ.põt ergo legatũ nalere
illo reſpectu ſi hẽs ſoluerit.⁊ iõ illo reſpectu põt ualẽ adẽptio
q reſpectn põt ualẽ legatũ. Iſtð dictũ gl.nõ videt᷑ uerũ.q; tu
tus exceptiõe doli põt repetẽ qũ dolus nõ fuit adhibit in ip̃a
obligatiõe hẽda.ut nõ.i.l.ꝗ exceptionẽ.de odi.ĩde.⁊.l.q ſe
debẽ ĩ pn. de ↄdi.ob cauſã.Et iõ idẽ iuris ẽ ĩi adẽptiõe facta
i

ei adẽptiõe nõ facta nõ? bona iſta lec. Alij exponũt ſi re
it Ffu ad dñʒ redit ꝑ redẽptionẽ.⁊ ꝙ dicit᷑ ꝙ legatũ põt/ꝓ

Defe. du.

cedere.uerũ ẽ niſi noua oñdat᷑ nolũtas per.l.cuʒ fuus.⁊ ideo

põt ualere ex noua nolũtate. Alij hñt ĩ lra ſi redimat᷑.⁊ tũc dic
ut dixi qꝛ ſi noua nolũtas ꝓpter illã nouã uolũtatẽ eẽt receſſũ
ab adẽptiõe pᷣma.ut.S.e.:l.iiij.⁊ ſic iſta lec.ni ad ꝓpoſitum.
Quare dic ꝙ alienato ſeruo legato legatũ nõ ẽ extinctũ ꝑ.l.
iul.noſter.j.dðe cõdi.⁊ demon.⁊.l.ꝗ ſilio.S.ſigꝗs ſuũ.de here.
iſti. Et ꝙ h dicit legatũ põt miere rechnat⸗ ubaudi maxie.
q; etiã ſi nõ redimat᷑ legatũ nõ põt ualere adẽptio.⁊ h ẽ uera
lec.⁊ ita ĩtelligit Ja.de are.

Hõ tex. ibi. Nouns enihõ tẽ.
Seruo legato Cõtra hãc op.de.l.ſi choꝛus.F.

ſi.de le.iij. Pꝛeuit ibi ꝓferebai nona uolũtas.h̊ ſecus.
e tibi rãſlatio legati ſacta de vno ĩ eũdẽ nõ
h'ideĩ ieri c onere. b. d. CMp. 5. e.l. le
gatũ.⁊.l.gaio.iĩ pn.de ali.le.So.ibi fuit facta trãſla
tio ĩ aliã pſonaʒ.hᷣ in eãdẽ.⁊ iõ nil poſſet opari niñ oꝑat᷑ ſidei
cõmiſſi adẽptionẽ. ꝓ quo facit...ſf..de vul.⁊ pu. ¶ Op.ᷓ.
de cõdi.iſti.l.cũ ſuus.j.de cõdi.⁊ de.l.annua circa pn. So.
h loqtur de onẽ ipoſito ĩ eodẽ legato.ibi uero loꝗt de onere ĩ
poſito inſtõni an videat᷑ repetitũ in legato.

a ſcᷣiĩ quẽ traſter: ĩ onẽ ſpali nõ videt᷑ repetitũ.h.d.
Op.ꝙ legatũ videat trãſlatũ cũ onẽ ſuo.ut.l.legatũ. S.e.
⁊.l.gaio ĩ pn.de ali.le.So.illud uerũ niſi nouũ on ſit appoſi
tũ ĩ pſona ei ꝰĩ quẽ ſit traſlatio.ꝓ qͥ fac̃.l.lʒ.S.de le.j. At ergo
iſt liqat bꝛeuit᷑ diſtigue. aut traſiatio legatiẽ fcã ĩ eũdẽ aut ĩ
aliũ.ᷣ caſu nõ videt᷑ repetitũ onꝰ.ut.l.ſi tibi.ſcdo caſu qñ ĩ ali
um.tũc aut eſt nouũ onus ei iniũctũ.⁊ nõ videt᷑ repetitũ onꝰp
mi ut h.aut ſibi nõ ẽnouũ on iniũctũ.⁊ tẽ aut onꝰ iniũctum
pmo coherebat perſone aut nõ.ut.l.legatũ.in pn.S.e.⁊.l.ga
lo. S.de ali.⁊ ci.le. ”M
¶ Litig. Side rebſpaliter legat ⁊ ſub gnãlinoĩe ofirma
ttis vna alti leget ĩ totᷣ videt eẽ legata ⁊ a legata/
vobagfia DDp ambo debeãt Ocurrere ĩ iſto fun
do niſi alið apparet.ut.l.ſ plibusĩ pn.S.de le.j.⁊ no.in.l.ſiẽ
S.e.So.ſi tenemꝰ opi.DHi.ibi poſitã ꝙ ibi legatũ fui fuerit fa
ctũ cũ cõmemoꝛatiõe pᷣmi tũc ꝓcedẽt clare.ſed ibi iſtã opi.re
ꝛobaui. qᷓre dico ꝙ. l.ſi plibꝰ. logꝗt qñ duob legat᷑ eadẽ ſpẽs
qñ vni gen alij ſpẽs.⁊ ſic ꝑ ſpẽʒ derogat generi.Et ſi oppo
nis ꝙ h̊ ſpes fuerũt ſpãlit legate.ut pʒi pn.S. Rñdeo ꝙ ſue

P Si ſideicòmiſſũ ab vno ĩ aliũ trẽſſet
A N Lumnne. Sict onẽ ſpali onꝰ pᷣ iniunctũ ĩ ꝑſo

rũt generalr ↄfirmate.vnde illud genus inſpicitur. cum gene/

ri per ſpetiem Derogzinr. gietiäle
— — . „„ . .— . 8 * tia
ei 4 Per adẽptionẽ oneris adiecti ĩ vim modie

ℳ—

(Seo tũ videt᷑ adẽptũ.h.d.¶ Op.j.de cõdi.⁊ de.l.

ſigꝗs Fu.ſo.dicũt qdã ꝙ ibi ſpale libᷣtatj ſauoꝛe.ul alit᷑ ibi onꝰ
iniũctũ ſuo ipᷣi fuo fut adẽptũ.h aũt fnit alti ipoſitũ.iſta ſo.

nõ ẽ va ꝑ.l.j.pximã.S.mri.ubi ſi on ſimplr adimit videtf adẽ

ptũ legatũ.Auare gl.ĩ.l. ꝛia ſoluit nõ.ꝙ ibi fuit onꝰ adiectũ

Lvi ↄſtitutiõis.ᷣ ĩ vi mõi.qð nõ.Rõ ẽ qñ onꝰ ẽ ĩpoſitũ ĩ vi mo

diſũt due obligatiõe coꝛelatiue.q;ꝛ hẽs obligat᷑ ad dadũ ⁊ le
gatari obligat᷑ ad iplẽdum moduʒ ut.l.pe.de his qͥ ſub mõ
⁊ nã obłonũ coꝛꝛelatiuarũ ẽ ut vna ſublata videat᷑ ſbᷣlata alia

nt.l. f.de acceptil.⁊.l.cũ emptoꝛ de rei uẽ.ſj̊ qũ on apponiti
vi ↄditiõis nõ pñt dici oblones gerelaeiuc c id qð ẽ ↄditio
1

ne nõ põt dici eẽ ĩ oblone.ut.l.ſi ſð ↄditiõe.ſiqð omiſ.cau.te.

nec legatũ ẽ ĩ obłone ante ↄditiõis euẽtũ.ut.l.cedẽ diẽ de vᷣ.

ſig. ⁊ hec ẽ uera ſo.quã tenet Pe.C. de condi.iſer.l.pe.i ſi.q.

¶ Quero qd ſi onus ſit adiectũ 3 modũ ſideicõmiſſi. Rñ.idẽ
ultat coꝛꝛelatiua obligatio.ut

ꝙ qñ ẽ adiectũ in vi modi.qꝛ reſi
videbitis.j.l.pꝛoxima.S.matri.
Qui filias. Quãtũ ad res refoꝛmatas videt᷑ teſtõ:
☛◻t HMAHD 2golütaté mutare. nõ q; tũ ad alias. h. d.
¶ In gl. ſic.C. ⁊c.ĩ fi.tu dic ꝙ ill iõ q; ultunũ legatũ nil opa

tur niſi pmũ ĩtelligat᷑ reuocatu.¶Itẽ op.gl.de.l.hẽdes.S.ſi/
qd. S.de teſt. Gl.ſol.⁊ nõ bñ q;ꝛ ponit ſolũ diuerſitatẽ caſuum

ꝗre dicẽ DNi.hᷣ res aſſignata ex cauſa diuiſiõij videt᷑ capi tanqᷓ;
plegata.⁊ plegata pòt ĩ codicill mutari merito ⁊c.i.l. ꝛia uo
kebe ſine ſolẽnitate mutare. ¶ Itẽ op.extra gl. S. ꝓxi.S.ubi
ↄtingit mutatio circa aliud qᷓ; circa res refoꝛmatas.qꝛ refoꝛ/
matio fuit facta circa on ⁊ ↄtingit refoꝛmatio circa legatuʒ.
So.id oꝑ at᷑ ibi nã obligationũ reſpectiuarũ ſeu coꝛelatiua⸗/

rũ ut ibi dixi.ita etiã dices in Apoſto. Si eniz ea tm que vni
emit ⁊ de alijs nil dixit.videtur

ex cauſa pꝛelegati dederat ademit ⁊ de alijs:
a toto receſſum. ſed h refoꝛmauit diuiſionẽ ĩ qbuſdã rebus i
utriuſq perſona ĩ quibuſdã omiſit ⁊c.

5

tů. ꝗꝛ ceſſante cau

Cũuů poſt Trãſlatio legati facta occaſiõe moꝛ᷑ ſepara

*te exñite infirmitate.ita demũ hʒ effectũ ſi es
dẽ ĩſrmitate legatariꝰ moꝛiat᷑ nõ ſi ex alia.h.d.¶ Nõ ꝙ ſiſ/
at ſubſtitutio ĩlegato ul hẽditate Aartplange certe inſirmitalj
ꝙ eo liberato ex illa ⁊ moꝛtuo ex alia legatum uel hereditas
nõ debeẽ ſubſtituto. qd eſt nõ.
N Alio i uus legat trãſterat᷑i fũdũ ut lbipße
. J vtuo ſit legatũ de eo factũ videt extinctu.h.
Nd. COp. filio fuit relictũ legatum generis ⁊ uxoꝛi
ſpẽi. ergo generi ꝑ ſpetiẽ derogat᷑.ut.l.uxoꝛẽ.S.codicill.x.S.
teſtõ. Z. de le.iij. So. h iſtũ ſuũ poſt legatũ factũ trãſtulitĩ fa/
dũ ⁊ fecit eſſe de illo genẽ.per qð a legato ſpẽi videt᷑ recedẽ.
CMõ ꝙ gs ſunni memoꝛ eoꝝ que iã ſciuit.ↄcoꝛdat gl.in
l.qui fũdũ.S.ſeruus.j.pꝛo emp. Gl. dic ↄꝛiũ in.l.ex ↄſenſu.
F-degeplil.
atri Siſideicõmiſſũ ẽ adẽptũ ex diſpoſitiõe teſtõ/
ER Herig expſſa legatũ nõ remanet penes grauatũ.
ſʒ videt adẽptũ.h.d.¶ Op.de.l.pecunie.ð.de ali.⁊ ci.le.⁊
l. j. §. ꝓ ſeruo.C. de cadu.tol.So.i ↄꝛijs ſit legatũ ĩutile moꝛ/
te fſideicõmiſſarij.ulł alio caſu.hᷣ vo penitẽtia teſtõꝛis.vñ ſic eũ
enitet de onẽ. ita videt᷑ penitẽ de legato.ut.S.l. ꝓxi. S. ſeia.
baeſot Pe. ⁊ Ci.in.d.S.ꝓ ſᷣuo.ĩ ſca oppoſitiõe.Alij ſol/

uunt ꝙ h̊ mr̃ erat electa ut miniſtra.iõ apð eã nõ dʒ manẽ cõ

modũ.ſᷓ ĩ cõtrarijs fuit electa ut legataria ſeu ſideicõmiſſaria

hſo.nõ ẽ va.qꝛ h nõ fuit electa nt nuda miſtra.cũ vba diſpo/

ſitiõis fuerit ad matrẽ directa ut dixii.d.l.pecunie.tñ ex hac

ſo.nõ.ꝙ mulier nõ põt eẽ executrix teſti.dixii.l.a ſilio.de ali.

le. ¶Quero utrũ alij duo fũdiĩ ꝗbus nõ ſuit onꝰ iniũctũ de/

beãt apð matrẽ remanẽ. Gl. videt᷑ uelle ꝙ ſic. In Zꝛiũ videt᷑
S.l.ꝓxia.S.ſeia.ſg ſolue ꝙ ibiĩ mẽte teſtõꝛis erat dubiũ utruʒ
onꝰ adiectũ occuparet totũ legatũ uł nõ.vñ adimẽdo onꝰ vi⸗
det᷑ a toto recedẽ.̊ vo noluit expᷣſſe ꝙ onꝰ nõ occuparet totũ
relictũ. ¶Itẽ op.de.l.ſiĩ adimẽdo.S.e.ubi adẽpto legato nõ
videt᷑ adimi onꝰ.So.ibi ẽ caſus ecõuerſo.vñ adẽpto legato
nõ videt᷑ adimi on legato iniũctũ.ſʒ adẽpto onere videt᷑ adẽ
ptũ legatũ.Rõ diuerſitat ẽ.qꝛ ſideicõmiſſũ ẽ cauſa ſinalis ꝗᷓ
re legatũ fuerat relictũ.ut.l.titio circa pn.de condi.⁊ de.⁊.S.
de dona.l.ij.in fi.xñ adẽpto ſideicõmiſſo videt adẽptũ lega⸗
Analt ⁊c̃.ſ legatũ nõ eſt cauſa ſinalis reliĩ
quẽdi fideicõmiſſũ.ſed eſt magis cauſa impulſiua. vñ adem/
tolegato nõ videt ademptum ſideicõmiſſſun.
S eia Qui accuſat teſtõꝛẽ de crimie capitali videt᷑ ſibi
Ecapital inimicꝰ.vñ legatũ videt᷑ ſibi adẽptũ.h.d.
CNãõ ꝙ z faciat codicillos ⁊ expꝛeſſe nõ adimat.tñ tacita
adẽptio durat.habuiſtis.S.e.l.iij.S.ſ.cũ.l.ſe. .—
ilie. Ner exactiõeʒ debitois legatũ de eo factũ videt᷑
Eextictũ niſi alið re eädel H
Auero qꝗ erit ſi de legato fũdi
d Etrahere.ame ete rraſon ualeat
.gñ.ſi ;titas ẽ ita minima ꝙ eẽt ridiculũ ut ynꝰ nũ/
mus uł duo.tũc nõ ualeret.ut.l.legato Kneran g-de le.j. ſyſi
eẽt magna qᷓtitas.tũc ualeret ⁊ fieret eſtiatio fũdi.q eſtiatiõe
ſciret q;ta pars fũdi fuit detracta. pꝛo hoc.l.pẽ. S.e.x.l.ſanci⸗
mus.C. de dona. ⁊.l.j.S.⁊ ſi is qui quadrigenta.j.ad tre.

CDe rebus dubijs. Rubꝛica.

Supꝛa dictũ ẽ de legat.uerũ q; circa legata occurunt du/
bia.iõ h̊ ponit de reb du.¶ Sʒ qro nõne ꝗcꝗd dictuʒ ẽ.S.ẽ
dictũ circa dubia cũ lex ſemꝑ dʒ eẽ de caſu dubio.ut.l.ꝙ la/
beo.j.de carbo.edicto. Rñdeo q̃dã ſũt dubia circa factũ ⁊ de
his tractat h pncipalr lʒ etiã qũq; inferat de dubijs iuris.ſʒ ti
tuli pᷣcedẽtes loquũtur de dubijs iurij.fſacto poſito ꝓ cõſtati.
“ Andũ NHec.l.hʒ duas lec.⁊ q̃libet
WINKLepoôt diuidi i duas ex diuerſita
tibꝰlre.q; ĩ fine qꝗdã hñt lr̃aʒ affirmatiuã alij
B negatiua.ſʒ ſm pm.h.d. Sii aliq̃ parte al
ternatiue eſt aliq res dubia declarat hito re/
ſpectu ad eſtiatiõem rei. q̃ ĩ alia parte alt᷑na/
tiue poſita ? certa.h.d.¶ ¶ In tex.iĩ fi.ibi meuia.dic.ſ.minoꝛis
⁊ rõ ẽ fm Aʒo.qꝛ eatenꝰ qtenꝰĩ vno dilexit pᷣiumit ĩ alio dile/
xiſſe. ut ĩſti.de vul.ſpſti.S.ſj ſi ex diſparibꝰ.⁊.j.e.l.utrũ.in ſi.
Itẽ ẽrõ qꝛ nõẽ viſile ꝙ teſtõꝛ poſuerit alt᷑natiuã iter res q̃rũ
vna eſt longe melioꝛ alia.ut ſi dicit lego fundum ualentẽ cen/
tum uel lego fundũ ualentẽ.x.ideo hᷣ pꝛeſumimus ex uolũta
te deſfuncti. ¶ Op. ꝙ in alternatiuis utrũqʒ ſit in obligatio⸗
ne. ut.l. lð aut il. S. de oſti. pe. x.l.ſi duo.j.de duo.re. So.
illud uerũ q in utraqʒ parte alternatiue cõtinet certa res.ſed

qñ in

ſi
iu
tis

No

in.

tü,
1
N/

n.

ni

e
4d.
e
n;

9
l,

40

t
i⸗
1

— — — ——

De re. du.

qñ in vna parte alenatiue ↄtineł res dubia puj oʒ ꝙ dubietas

declare?᷑ ꝗᷓ declarat eo mõ ꝗ h dicit. ⁊ illa res ita declarata di⸗/

cet eẽ ĩ oblone.ut.l. ꝛa.¶ Quero ꝗd ſiẽ duhiũ cui füdo ma
gis equalet. an totali ul particulari.Gl.dic qð tũc ẽ minus ue
nit in legato. ut.l. ſiita ſcriptũ in fi. ð. de le.j.c. l. apud iul.. ſe
io.e.ti.⁊ hec lec.ꝓcedit ſʒ lr'am negatiuã.ſcdo mõ legit reten
ta eadẽ lec.Fʒ lr̃am affirmatiuã.⁊ 'm hoc videt᷑ ĩ totũ pᷣceden
ti lec.ꝛiari.qre debes ſic ĩtelligere.nã qʒdð dicit in tex.fũdi me
uiani.dic.ſ.maioꝛis uł totalis.⁊ ſic ↄcoꝛdat cũ pᷣcedenti.⁊ ita
videbat᷑ dicẽ Di.uł poſſumus ĩtelligẽ alit m ꝙ gl.poſuit ca/
ſũ qñ totꝰ erat vnꝰfũdus diuiſus. tñ gra uberioꝛis culture.qͥ
caſu pcedit lec.ꝓut ẽ h lra negatiua.ſʒ ſi ppnerem ꝙ eẽnt plu
res fudi ⁊ ſeparati cuʒ muls itermedijs.ꝗ oẽs vno noĩe uoca
bãtur.tẽ ſi legauit meuianũ uł ſeianũ fũdũ nõ ĩtellexit de dota
li ſʒ ſolũ de vno meuiano.ſiue magna pecunia ſeu parua diſti
at.hoc ꝓbat᷑.j.de v.ſig.l.ꝗ ex plibꝰ.vñ id qð dicitãi.l.gaiuj
titiꝰ. S. de le.ij. hʒ locũ qñ tot fũdus ↄtigu erat.tñ gra ube
rioꝛis culture diuiſus.ſʒ qñ fũdi erãt ſeparati nunq; appella/
tiõe fũdi meniani ↄtinerent᷑ oẽs fũdi meuiani ſʒ ſolũ vnus fũ/
us. ut.d.l.ſi ex plibꝰ.⁊ hãc lec.tene mẽti.¶ Venio ad ſcdaʒ
lec.⁊ legi ſcðo mõ fm. R.ſᷣm quẽ.h.d. Añ diſiũcta cadit in
ter totũ ⁊ partẽ totũ partẽ nõ compꝛehẽdit.h.d.⁊ eſt nõ.lec.
Op.ꝙ qñ eidẽ legat᷑ genꝰ⁊ ſpẽs generi ꝑ ſpẽm nõ deroget
ut. l. legata 1 pn. S. de ſupel.le.⁊ de fu.iſtruc.l. cũ delaniõis.S.
cui fũdi.⁊.S.qdã.⁊.l.qſitũ.S.pe.eo.ti.So.gl. ꝛie loquũtur
qñ genꝰ ⁊ ſpeties legant᷑ copulatiue.hᷣ qũ legatur alternatiue.
Qõtra h̊ op.qñ eernaktan cadit ĩter totũ ⁊ partẽ videt /
reſoluat ĩ iũctã.ut.l.qntus ĩ fi.de au.⁊ ar.le.⁊.l.ſemꝑ.S.cuʒ “
o dicim. j. de v. ſig. So. ;tũ ẽ ppoſito dic ſic.qũq; alterna ⸗
tiua cadit ĩter totũ ⁊ partẽ ĩtegralẽ qtitatiuã nõ ſbalẽ.tũcĩ to⸗
to nõ ↄtinet᷑ pars.caſus ẽ hic.NRõ qꝛ fũdus recipit limitatiõeʒ

/

deſtinatiõe priſfa. ut.l.qd ĩ rerũ.S.ij.S.de le.j.Qñqʒ alt᷑nati/

—— „

na cadit ĩter totũ ⁊ partẽ ſbalẽ ut fudus aut fructu uł dom
aut paries ul ſupficie aut dom.tẽ ĩ toto ↄtinet᷑ par ut.l.pla
ne. . pe. S. de le. j.x.l. ſi titio fũdus.S.de uſuf.le. QAñq; alter/
natiua cadit ĩter totũ ⁊ partẽ p̃dicamẽtalẽ aut ĩter gen ⁊ ſpe
tiẽ. ⁊ tũc diſũcta ponit᷑ p iũcta.ut.l.qntuj.j.de au.x ar.x.⁊
l. ſemꝑ.S.cũ vo de v.ſig. Rõ qꝛ ĩ iſtis duob ultimis caſib to
tũ ⁊ parj nõ decernunt᷑ diſpõne pꝛiſſa.ſ̊ a nã ipᷣa.⁊ a cõi uſu
loquẽdi diſcernim ſic dicim ĩ noie ꝓpo ⁊ appellatiuo.ut.l.ſi/
qi fũdi noraulo.Ydeſe , ſ ĩtellige ut ſtati dicã. Iſtð ulti
mũ mẽbꝛũ videt᷑ hãc.l. intelligẽdo ꝙ iſta pła pᷣdia nõ erant
vnũ totũ ĩtegrale.ſʒ erãt pla pᷣdia diuiſa multis intermedijs.
tẽ ſi legaui meuianum aut ſeianũ videoꝛ legare totũ aut partẽ
p̃dicamẽtalẽ.⁊ ſic dʒ accipi copulatiue. Rñ.iſtð ultimũ mẽ/
bꝛũ dz diſtigui ꝑ hãc.l.ſic.qũ alternatiua cadit ĩiter genus ?
ſpẽm reſoluit ĩ cõiũctã.hoc ẽ uerũ qũ gen differt a ſpetie ĩ ma
gna pecunia.qꝛ tũc illa adiectio videt᷑ ſacta magis cauſa aug/
mentãdi qᷓ; diminuẽd.nõ enĩ ẽ uerſile ꝙ al᷑natiuã poſueriti⸗
ter rej ita diſpare. ut. S. dixi Fʒaliã lec.ſj qũ genx ſpẽj nõ diſ
ſerũt magna pecunia.tũc ſumit alternatiue.ut ẽ tex.ᷣ in fi. ꝓ
ut habetis lr̃am negatiuã.ſi vo hẽtis lr̃aʒ affirmatiuã ĩtelligo
fm aliã lec. ¶ Alteri eẽt vidẽdũ qñ genus ⁊ ſpẽs loquũtur
copulatiue.an ſpẽs addat ul detrabat generi. Tãgit gl.hic
dixii.l.q̃ſtũ.S.pe.de fũ.ĩſtru.⁊ nõ.p Hi.in.c.generi.de reg.
iur. li. vj. ¶ Vltio iſta.l. põt ĩduci ad. q.quã tetigii.l.ſiita de
au. ⁊ ar. lega.ſi lego tibi podẽ meũ qð hẽo in taliloco.⁊ dixi
ſignificatio iſtius uocabuli podere pẽdet etiã ex uſu loquẽ
i. qꝛ qdã ĩtelligũt idẽ qð de manſo.i.q;tũ vnũ par boũ labo
rare poſſet in anno. ut dixi in.l. ſ ita. qdã intelligũt podere.i.
plura pᷣdia cõtẽta ſub vna appellatiõe ſeu noĩatiõe.⁊ iõ foꝛte
eẽt dicẽdũ ꝙ cũ iſtud nomẽ podẽ nõ ſit nom? iuris ſed ſit no
men qð recipit limitatiõem 'm diſpõneʒ pꝛiſſa.ꝙ idẽ eẽt qd i
legato fundi.ꝙ inſpiciatur tẽpus pñs.i.teſtamẽti ut dixii.ð.
l. ſi ita de aur. ⁊ ar. le.

— .

ti relictũ.h.d. ¶ Op.imo id qð relinqt mihi eſt meũ

—

QAuod reli uit admiſtratoꝛib ali
C Jutbus. Vainerſhias videt᷑ ipi vniuerſita
i

tꝑ totũ ti.de lega.hᷣ dic ↄꝛiũ q̃re male.hui timoꝛe dic gl.ci
uib foꝛte admiſtratoꝛib.⁊ ꝑ hoc dic NMe. in.l. j. C. de ſa. ſi.
eccł. ſi relingt᷑ plato ecclie videt᷑ relictũ eccłie.ſʒ ſi relinqt vni
canonico ułpſbytero nõ habẽti dignitatẽ ul admiſtratiöem
ibi. tũc nõ videĩ relictũ ecclie.t hoc diẽ ꝑ hãc.l.¶ Circa pmũ
qð ipᷣe dic qũ reliqtur admiſtratoꝛib videt᷑ relictũ ecclie.vide
tur debẽ diſtigui an reliquat᷑ ſub noĩe ppo an ſbᷣ appellatiuo
ſm diſtictiõeʒ.l.ſi ßuus cõis de ſtipu.ſer.qð ꝗdã dicũt.vitas
ẽꝙ ĩmo dʒ diſtigui an reliquat᷑ a ↄicto.⁊ tc ituitu ꝑſone. an
ab exneo ⁊ tũc ĩtuitu eccłie videt relictũ.Lex.ẽi.c.reꝗſiſti ex

7 „ le ſe A r /

de teſt. fac anẽ.licẽtia. C. de ſa.ſa.eccł.addo.l.tutoꝛ petitꝰ..
pe.ð.pe excu.tuto.ſʒ q̃re hͥ nõ exhibet illa diſtictio pᷣcedat no
mẽ ꝓpuʒ uł appellatiuũ.circa h̊ cogitabit.¶ Circa ſcom qñ
relinqtur pᷣſbytero nõ hñti admiſtratiõem ꝙ videat᷑ relictum
cõtẽplatioe ꝑſone.hoc videt tex.i.l.ãnua.S.j.S.de an.lłe.ꝓ
ut ibi loqtur de libᷣtis. Sʒ põt rñderi.aut relinqtur vni libero
uł canonico tũc ꝓcedũt ꝗ̃ dicũt dicti doc.caſus ẽ ĩ dicto.c.reꝗ
ſiſti circa fi.ſ ſi relingꝗtur olbus canonicis ulłr ul canonicis in
deſinite videt᷑ relictũ cõtẽplatiõe ecclie. ut.d.l.ꝗnua. ⁊ ita põt
itelligi h ꝙ diẽ ciuib ĩdennite.⁊ ita videt᷑ itelligẽ gl.i.l.luti..
ciuib. S. de le.ij.⁊ hoc videt᷑ uelle MPe.i.d.l.j.C. de ſa.ſã.ecc.
lʒ iſtas.ll.nõ alleget. Cõtra iſtð videt᷑ gl.i.l.nõ ple i pe.gl.C.
de ſa.ſan.eccł.ubi puilegiũ cõceſſũ clerico videt᷑ ↄceſſũ ↄtẽpla
tiõe eccłie qð ad alias acqſitiões trahi põt.ita nõ.ibi gl.ſʒ ſu
ſtinẽdo illã gl.debem eã ĩtelligẽ qñ pᷣuilegiũ ul cõceſſio ↄtinet
id qð alij foꝛet iutile.eccłie utie.exẽplũ ĩ puilegio de facili po
ni põt.ſʒ ĩ ↄceſſiõe põt poni ſic.cõcedo ſeu lego clerico iter ꝑ
fũdũ meũ ad fũdũ ecclie.tũc videt᷑ cõceſſũ ſoꝛte ecclie.ita dʒ in
telligi illa gl.al diceret male.pᷣdicta oĩa itelliga ĩ platis ⁊ cle/
ricis ſeclaribus ꝗ pñt habẽ ꝓpꝛiũ.iĩ his uero qui ſũt reglares
⁊ nõ pñt habẽ ꝓpꝛiũ illi ĩidiſtincte acꝗrunt ecclie.ut in auẽ.in
greſſi.⁊.l.deo nobis.S.j.C. de pe⸗ cie⸗
—, — . ene lec. q̃ hʒ ꝙ in pꝛima
i Mambigno. Een fuit Graiit no ppo
Mafcdᷣa appellatino.ſcdᷣa ibi itaq;.Circa pᷣma parteʒ
ponit exẽplũ duob mõis.tene pmũ qð ꝓbaĩ ꝑ caſũ ĩ.l.ubi.j.
e. ¶ Cotra pm partẽ op.ꝙ ubi ẽ uerbu ambiguũ nõ ſtem
uolũtati deiũcti.ut.l.ſi alij.S.de uſuf.le.ſo.qdã ꝙ ibi fuit am/
biguitas rei h vbi. Cu dic ꝙ ibinõ cõſtabat de uolũtate deſũ
ctiiõ ſtat᷑ ppe ſignificatiõi uocabuli ut ibi dicũ ſ̃ʒ Ro. C Itẽ
hec.l.facit oẽs ⁊õ me.ꝗq eñ hẽmus.ll.ponẽtes plłes lec.dici
mus utraq; lec.põt eẽ bona.videte qñ vna.l.hʒ plłes lec.q̃li/
bet põt eẽ bona.ↄcedo ſi pbat᷑ ꝑ alias.ll.uł rõne aliarũ leguʒ
i p certo iuriſcõſultꝰ de vna tm ĩtellexit lʒ de q̃ uoluerit ĩtelli/
gere ĩcertũ ſit apud nos. ¶ Itẽ op.ad ſcðm dictũ.s. de le.iij.
l. nõ aliter. ubi recedit a vbi ppter uolũtatẽ teſtatoꝛis.So.in
ↄꝛio uocabulũ hẽbat ples ſigniſicatiões.vnde accipit illa que
ↄgruit nolũtati deſũcti.hᷣ vo habebat vnã ſignificatiõem tm̃.
¶Vltĩo gl.op.j.de ap.l.j.S.ſiqs.So.h̊ ẽ erroꝛ in vbi platio
ne ibi in facti executiõe circa quẽ erroꝛem eſt iuris diſpoſitio
ut ibi patet.

gatũ incerte ꝑſone nõ ualet.So.alið ĩ legato.aliud ĩ
ado cauſa ↄditiõis plẽde. Rõ ẽ qꝛlegatũ dʒ cõtinẽ oblo/
nẽ. vñ ẽ neceſſe ꝙ ſit ꝑſona ĩ q̃ oblo ſuſtentet᷑.ſed conditio nõ
ↄtinet oblłlonẽ ſʒ euẽtũ ſacti.ideo in certã perſonã poteſt con
lerri ita loqtur hic. Sipf .
iꝑſona legatarij nõ apparet lega-
Aulus. nõ ualet. . d. ¶ So'E videtĩ ꝙ ſi
K nõ adijci ꝑſona ualet diſpoſitio.ut.l.qui pecunia.j.
de ſta. li. ſo. ibi grauategatari uł ſideicõmiſſari.vñ iĩ dubio
videĩ grauat dare hẽdi a ꝗᷣ ſẽſit cõmodũ.h̊ vo grauat hẽs ꝗ
cõmodũ ſẽſit a ſeipo nõ alio.¶ Itẽ op.j.l.ꝓxima.ubi ualet
relictũ icerte ꝑſone.Sol. ibi icertitudo uenit certiſicanda ex
aliq futuro euẽtu.hᷣ ſec ut ibi plene ſtati dicam qð tene mẽti.
NLidã. Valet legatum factum incerte ꝑſone
Eoove cerᷣ ul deĩcert᷑ ſiĩcertitudo uenit de
garãda ex aliqᷣ futuro euẽtu. h. d.h.l. ¶ Op. ꝙlega
tũ ſactũ ĩcerte ꝑſone nõ ualʒ.ut iſti. de le.S.icert.So.qdã di
cũt ꝙ h legauit iĩcerte ꝑſone de certis ut vni ex hẽdibꝰ.uł vni
ex amicis meis.¶ Sʒ hãc ſo.videt᷑ tex.h.ibi ſi vo ꝗs alius
Tq ſic videt icerta ꝑſona de ĩcert. So.ꝗdã dicũt ꝙ dictio ali
iplicat.ſ.aliꝰ ex amicis.⁊ hoc videt᷑ pbari ꝑ finẽ hui.l.dũ diẽ
aliꝰ ex amicis.lʒ hec ſo.in ſe ſit vᷣa tñ doc.dicũt ſic. Si legat᷑ in
certo de ĩcertis.ſʒ tñ ĩcertitudo uenit certificãda ex aliq futu/
ro euẽtu legatũ ualet ⁊ ſic itelligũt h ſimpłr ali.ſiue ſit ex ami
cis ſiue exneus.ſac.l.exneũ.C.de hẽ.ĩſti. Mõ ob.S.ĩcertij.q
qð ibi dicit coꝛigiti.S.ſʒ nec.eo.ti.⁊ hoc tenẽt doc.i.l.id qð
pauꝑibuj.C. de epi.⁊ cle. ¶ Itẽ op.de.d.l.id qð pauꝑibus.
So.gl.ꝙ ibi ſpale ẽ fauoe pauperũ.Gl.diẽ uerũ qũ nõ hñt
paupes certũ collegiũ.ut hoſpitale.qꝛ tũc nõ eẽt ſpale qꝛ cuili
et collegio appꝛobato legari põt. ut.C. de ſa. ſ. eccł.l. j. T. .
ij. S. e. . l. cᷓ ſenat.j.e. ¶ Op. g. e.l. paulus. So. ut ibi dii
¶ Et ad declarationẽ hui mãe diſtigue ſic cũ q̃rit᷑ an ĩcertitu
do vitiet legatũ.aut ẽ icertitudo rerũ ⁊ dicut.l.legato gnãlit.
5§. .. de le. . T inſti. dele.S. ſi gnaliter. ⁊.l.cũ poſt. . gener. de
iure do. Aut ẽ incertitudo ꝑſonarũ.⁊ tũc qñq; aſſumi ꝑſone

Coditio ddi põt oferri ĩ ꝑſonã cert
C Aulus. Cĩcertà.h.d.¶ .fl. Pria. ubi le/

—. -
——

*

prebꝰ. nt lego dnos fuos ſtichũ ? paphil. x tũc dic ut.l. ſig

a filio.S.ſiꝗs ples.S.de le.j.qñqʒ aſſumit ppe ⁊ iſta eſt ꝓpꝛie

mã nra.q caſu dic aut ẽ icertitudo circa ꝑſonã eiua qᷣ relinꝗ
tur ⁊ tũc videt relictũ ab hẽqe.ut.l.ſi fuus.S.ꝗ margaritã.S.
de le. j.⁊.l.f. C. ad tre. niſi alið apparet ut ibi nõ.aut ẽ incerti

tudo circa ꝑſonã eiuj cui relinqt᷑ nulla expᷣſſa ꝑſona cui relin/

qtur.aut relinqtur expᷣſſa pſona q̃ tñ ſit dubitat᷑.aut relinquit
nulla expᷣſſa ꝑſona ſpalit᷑ ſed vłr uł idefnite de vniuerſis.uel
vno de plbus. Mꝛimo caſu ſi legatũ relinqtur ab hẽde alij
nõ ualet.ut.S.l.ꝓxi.ſi vo a legatario uł ſideicõmiſſario ualet
⁊ itelligit ꝙ dʒ dari hẽdi.ut.l.q pecuniã.j.de ſta.li.rõnem di/
xi.S.l.ꝓxi.Scðo caſulegatũ ualet ſed non in effectu.qꝛ hẽs
nõ cogit᷑ ſoluẽ niſi apparet de ꝗ teſtatoꝛ ſenſerit.põt tñ ſoluere
ſi vult. ut. S. ti. .l.iij.S. ſi duobꝰ. ⁊. S. de le.ij.l.ſiqs ſuum.S.ſi ĩ
ter. ⁊ de teſta.tu.l.duo ſut titij. Fallit ſi reſultat pariter ĩcertitu
do ꝑſonarũ ⁊ rerũ.q; tẽ nõ ualet ipo iure ut.j.e.l.ſigs plibꝰ.x
de manu. te. l.nõ ex plibus.⁊ h ultimũ nõ.ꝑ Hi.i.c.in obſcu
ris.de re.iu.li.vj.Lertio caſu aut ĩcertitudo uenit certiñcada
ex aliq futuro euẽtu. ⁊ ualet legatũ ut h.aut nõ uenit certiſicã
da nec certincat᷑. ⁊ tũc aut relinꝗtur icerte ꝑſone de cert.⁊ ua
letlegatũ.ut iſti.de le.Siĩcer.x.S.de le.j.l.ſi Fuus legatus.S.
huiuſmõi.aut relinquit᷑ ĩcerto de ĩcertis ⁊ nõ nalet. ut ſi dico
lego vni hoĩ.ut.d.S.icer.ſallit fauoꝛe pauperũ.ut.l.id quod

paupibus. ⁊. l. nulli. C. de epi. ⁊ cle. Iʒ ſecus ſit ĩ eo qð reliquit

caulſa cõditiõis ĩplẽde.ut.S.e.l.paulus.⁊ ibi vidiſtis rõnẽ.ha
betis mõ hãc mam plenius declaratã quã Ci.ponit ĩ.l.id qð
pauꝑibus.¶ Quero aliꝗd ẽ relictũ ĩcertũ ĩ v mõi an ſit ideʒ
ĩ dãda cauſa oditiõis iplẽde.Qdð videt᷑ cũ modus ſit con/
cditio.ut.l.j.C.de his q̃ ſᷣ mõ. In ↄꝛiũ ẽ ueritas.qꝛ id qdð relin
quit in vi mõi hʒ actionẽ ⁊ obloneʒ ꝓducẽ.ut.l.ſ.C. de his q̃
ſub mõ. ⁊ ſic reqri᷑ ꝑſona ĩ quã ſubſtãtiet oblo.ſicut ĩ legato.
ut dixiĩ.l.paulus.S.e.¶ Quero ꝗd in hẽdis inſtõne ſi cõti/
net pſonã icerta an ualet.tex. iſti.de le. S. ſy nec hec ſpẽs. ⁊. d.
l.ſi u. S.huiuſmodi.S.de.le.j.dicit idẽ i hẽdis inſtõne qð i le
gato.tu tñ ad hocut hẽas.ll.magis ꝓpas dic ſic. Aut hẽdis
iſtõ cõtinet ꝑſonã penit ĩcertã nullo mõ declarãdaʒ ⁊ nõ ua/
let. ut. l. qtiẽ.S.hẽ de hẽ.iſti.Aut ↄtinet ꝑſonã ceriã.ſʒ dubi
tatur q ſit.⁊ tũc videt᷑ ꝙ nõ ualeat niſi apparet de qͥ teſtatoꝛ ſẽ
ſerit.ut.l.ĩ tẽpꝰ.S.j.S.de here.inſti. Aut otinet vnũ de plibꝰ.
aut de diuerſis.⁊ tẽ aut uenit certiſicãdũ ex aliq futuro euẽtu
Tualet.ar.huiꝰ.l. iũcta.l.ſi Fuꝰ.S.huiuſmodi.Alut pſona nõ
uenit certiſcãda nec certificat᷑.tũc aut iſtituit ꝑſonã icertã de
cerſᷣ ⁊ ualet.ut.l.uter ex fribus de ↄdi.iſti.⁊ de hẽ.iſti.l.qtiẽs
S. ſiqs tñ.⁊ de bo.poſ.ſm ta.l.ij.S.ſiqs ita.Zut ĩſtituit icertũ
de icert ⁊ nõ ualet. ut.d.S.ĩcerij. iũcto.S.ſʒ nec ſpẽs. ĩſti.de
le. ¶ Tertio qᷓro qd i tutele datiõe.Rñ.i hoc ẽ plus.qꝛ tutele
datio ĩcerta etiã ſi iĩ aliq futuro euẽtu ueniat certincãda nõ ua

let. ut.l.tutoꝛ icert de teſta.tu. ⁊ ĩſti. de le.S.tutoꝛ. Roõnẽ iter

tutela ⁊ legata ponit gl.i.l.ſiqs a filio.S. ſigs plures.. dele.
j.Pdicta va qñ teſtõ⸗ reliꝗt ĩcertũ.ſece ſi icertũ.qʒ de quo teſtõꝛ
ſeſerit dubitat᷑. q; tũc ualet ſi ↄſtaret de qᷓ teſtõꝛ ſenſerit. ut.l.
duo ſut titij de teſta.tu. Itẽ pᷣdicta va qñ icertitudo ẽ circa ꝑ/
ſonã ei ꝗ datur tutoꝛ. ſed ſi eẽt circa ꝑſonã eius cui dat.dic ut
l. tutoꝛ ita de teſta.tu.¶ Auero ꝗd ĩ executoꝛib ultimarũ uo
lũtatũ.Et videt᷑ idẽ.q; ĩcertitudo hʒ uariare iſto.ſic officiũ tu/
tele cuieqparat.ar. ei qð nõ.i.l. ãtepe. S. de tutel.ſziſta egpa⸗/
ratio nõe ꝑ vi nepaecbi ꝛetea videt᷑ eadẽ rõ qꝗᷓ ĩ tutoꝛe
ſi bñ neſpicis gl. ꝗỹ i.l.ſiqs a filio.S.ſiqs ples.S.de le.j.⁊ per
h videt᷑ ꝙ illð qð teſtõꝛes ſepe ſaciũt.q; dicũt facio talẽ fidei/
cõmiſſariũ.⁊ ſi nolit ul nõ poſſit do ſibi ptãteʒ aliũ faciẽdinõ
ualet. q captatoꝛia. ut.l. captatoꝛie.S. de le.j.⁊.l. fi.j.e. ſʒ vide
tui ꝙ nõ ualet alia rõne.q; executoꝛ icertus nõ põt dari.ſicut
nec tutoꝛ. ⁊ hoc videt᷑ uerũ etia ĩ executoꝛib ad pias cauſas.
nã ſcitis ꝙ datio tutoꝛũ ẽ fauoꝛabil ⁊ tñ nõ ualet.qꝛ poſſet re
dũdare ĩ eoꝛũ leſiõeʒ.⁊ ſic hoc ẽ uerũ quõ ualet iſtð relictũ reli
quo executoꝛẽ miſtrũ fratrũ de penitẽtia qꝓ tꝑe ſuerit.nã tu/
tele datio hoc mõ facta nõ ualet ut.l.tutoꝛ icertu de teſta.tu.
toꝛ ĩcertus.ut ex de pcu.c.j.i.vj.? nõ.p Ci.i.l.ſiqs.C. de pcu.
ĩ pma.q.lʒ ↄꝛiũ õõ hoc apparet ꝑrõ
nem.nã ꝑ dationẽ tutoꝛis qs ꝓuidet alij.ſ.pupillo. q; ius ad
miſtrãdi ponigit ad oĩia hona pupilli etiã aliũde qſta. x ideo

lex nõ pmittit hoc niſi pꝛinõ alij.merito ipe nõ pot cõmittere
ſub ĩcerto.qꝛ ſm hoc ↄcedẽt ptatẽ alteri qð lex noluit.ſed faci

endo ꝓcuratoꝛẽ puidet ſihi ita ſaciẽdo executoꝛẽ.q; eius offi/
ciũ ſolũ ad relicta a ſe poꝛigit.⁊ ſicẽ eadẽ rõ q in legato certi⸗
ſicãdo ex aliquo futuro euẽtu ut hac.l.dieit. Sʒ puto aduer/

tendũ:q; aut teſtatoꝛ dicit ꝙ aliud hẽat ptatẽ facẽdi executo

quõ ergo põt ualẽ tutoꝛis datio.Rñ.ualet ſic põt dari pcura

Bere. du.

rẽ ⁊ nõ ualet.q; ẽ captatoꝛia uolũta ut dem ẽ. ſallit ſi eẽnt cer
ta relicta ad pia cauſa ut ex de teſta.cũ tibi. Si vo diẽ facio
executoꝛẽ ill quẽ talis noĩabit ualet q; nõ ſᷣa ſʒ noĩatio ꝑſo
ne ẽ ſibi cõmiſſa.ut.j.e.l.utrũ.S.cũ quidã.¶ Quero circa ele
ctiões factaꝰ ad ſeculare admiſtratiões an ualeat electio fcã
de pſona ĩcerta. Muto ſic dicẽdũ ciuitas ꝑ legẽ ſuã põt facẽ
electionẽ de icertis ut ille ĩtelligat᷑ electus p qͥᷣ ſoꝛs ceciderit.ꝓ
q facitĩ auẽ.de defẽ.ciui.S.ſʒ teri.in eo ꝙ dicit de electiõe 4
ſit ꝑ circulũ.ſʒ vnus hõ puatus cuiↄcedit ius eligẽdi nõ poſ⸗
ſet facẽ electiõem ĩcertã eadẽ rõne q ẽ ĩ tutoꝛe ut nõ.i.d.S.ſiq⸗
plures. S. de le.j. maxiĩe cuʒ reſpublica minoꝛib equiparetĩ.ut
l.reſpublica ex qui.cau.ma.⁊.l.rempu.C. de iure reipu.li.x.
¶ Vltĩo qro illi ꝗ hẽbãt ptãteʒ eligedi elegerũt aliquẽ certuʒ
tñ dubitat᷑ cũ eſſent duo eiuſdẽ noĩs ꝗd iuris. Rũñ.niſi appa/
ret de ꝗᷓ ſenſerit nõ ualet ut.l.duo ſunt titij de teſta.tu.ſʒ puto
ꝙ ſi ſũt duo electoꝛes ex dicto eoꝛũ legitie depoſito declarabi
tur de quo ſenſerint.ut.c.cũ dilectus.ex de elec.

Si tibi et poſthumo. Ho hummus aui

partẽ.ſi vo naſcũtur płes ꝗlibet cũ ſibi iũcto admittit in viri
ẽ.h. d. ¶ Op. ꝙ poſthumus alienus nõ poſſit iſtitui nec ei
legari.ut ĩſti.de le.S.poſthumo.⁊ iſti.de bo.poſ.in pn.So.il
lud ſm legẽ antiquãa.xij.ta.hodie ſecus ᷣm iſta tpa.ut.l.hẽdi
poſthumo.S.de le.j.⁊.l.gallus.S.ille caſus.S.de li.⁊ poſthu.
Op.ꝙ etiã poſthumus ſi nõ naſcit facit partẽ.ut.l.plane.
S.ſi ↄiuncti.S.de le.j.So.ibiiõ qꝛlegatũ quodã reſpectu ua
let.q;ꝛ ſuo ppꝛio hẽs ex curialitate dare tenet.ut.l.fi.S.illo.C.
de ne. ſer. here.ĩſti. ¶ Op.ꝙ oẽs poſthumi admittãtur ĩ vnã
poꝛtionẽ qꝛ oẽs ſunt cõiuncti vno noie collectiuo.ut.S.de hẽ.
iſti.l.ſi titius.⁊.l.ſi ĩterdũ ĩ pn.e.ti.gl.nõ ſoluit.ſʒ Hi.dicit ꝙ
ibi oẽs erãt nati.iõ ſſimul oẽs noĩati uocant᷑ĩ vnã poꝛtiõeʒ.hᷣ
vo nõ erãt nati.⁊ iõ ẽ ueriſiłe ꝙ ſi teſtatoꝛ naſcituros tot eſti/
maſſet oĩbus utiliter legaſſet.qð puto ſatij bñ dictũ.nõ eni eſt

qd iputet᷑ teſtõꝛi cũ eo ſegregati noĩare nõ poterat cũ nõ eẽnt
nati.⁊ hoc cogitare nõ debebat cũ viſil nõ eueniat.alle.Di.
ad hoc.l.ꝗ filiabus.S.j.S.de le.j.Ex his põt ĩferri ad.q.dicit
teſtõꝛ ſi talis deceſſerit ſine liberis ueniat hẽditas mea in gaiũ
ſempꝛoniũ uel eoꝝ filios.nõ dixit in ſtirpẽ.decedit vnus ex

his relici płibus ſilijs.utrũ oẽs iſti filij admittãtur in vnã poꝛ

tionẽ cũ ſuꝑueniẽte.an qlibet hẽbit tatũ q;tũ ſupuiuẽs. Et h
videĩ tex.ꝙ ſic.ſ.q quilibet dʒ hꝛe tãtũ.ſʒ tñ de lure videt᷑ cõ/
tra.nã videſj ꝙ teſtõꝛ uoluit pꝛem viuẽteʒ pᷣferri ſilijs etiam ſi
multo hꝛet.ſʒ pꝛ ſine dubio nõ uocaret niſiĩ dimidia ſilij ergo
qui debẽt uenue poſt pꝛem quẽ teſtõꝛ plus dilexit nõ debent
hĩe plus eoꝛũ pꝛe.ut.j.de cõdi.⁊ de.l.publius in fi.vñ cõſiliũ

ſt ꝙ ſemꝑ ponat in teſtamẽto deueniat in ſilios ⁊ in ſtirpeʒ.

2„ . . — ——

uolũtatem cõmitti nõ põt.ſed electio ꝑſone bñ cõmit
tit.h.dð. E Mõ tex. ibi pluriũ intereſt ⁊c.cõcoꝛdat cũ eo qð h
dici qð nõ.HPi.i.l.captatoꝛie.S.de le.j.eandẽ diſtinctiõez fa
cit tex.in.l.deicõmiſſaria.j.de nideicõ.li. Itẽ hoc qð h dicit᷑
ꝙ ſbᷣa legati nõ põt ↄferri in uolũtatẽ alterius in legat ad pi
as cauſas.nt.c.cñ tibi extra de teſtt.

Mueſitũ. n idetcomiſſo heix relictoitelligit poꝛtio

⸗ ,p mõ oneris.hẽdidu p fideicõmiſſo iniun
cti.als debet p hẽditarijs poꝛtiõibꝰ.h.d.mãʒ hui.l.habej ĩ
l. qtiẽs.⁊.l.nonunq;.j.ad tre.dixii.l.turpia..ſi.S.de le.j.

h. ;d. COp. . e.l. pxi. §. ſi marit?. Gl. ſoluit vno mõ

17 Ad ↄfirmatiõem donatiõis ſuffic cõ
— inter. uge donate vonatario nõ ſuꝑuixiſſe
uti ea pʒ qð nõ curo. So.alio mõ.quã ſolu.doc.declarat.di/⸗
co ꝙ vᷣba legi ↄfirmani donationẽ ueriſicant᷑ ambobꝰſimul

decedẽtib qꝛ donatoꝛ nõ ſuꝑuiuit.ita loqtur hᷣ in.l.õꝛia.vba

ſtipulatiõis ueriſicant᷑ ambobſimul decedẽtibꝰ.qꝛĩ matrimo

nio decedit iõ nõ diſcoꝛdat ſʒ potius ↄcoꝛdãt.¶ QOp.qð ab

initio nõ ualet tractu tꝑis nõ ↄſirmat.ut.l.qð ab initio.q; do/
natoꝛ nõ ſupuiuit. ita loꝗtur h i.l.ia.ba ſtipulatiõis vifcã

tur ambobꝰdecedẽtibꝰ.j.de re.iu.Gl.ſoluit ꝙ etiã nõ pfirma

tur ut donatio ſʒ ut legatũ.ſʒ nõ ẽ uerũ ꝙ donatio ofirmetur
tanq; relictũ qꝛ ĩ legat ⁊ ſideicõmiſſi reqri legatariũ ſuꝑuiuẽ
nec ualẽt ſi teſtatoꝛ ⁊ legatari ſimul decederẽt.ut.l.qð de pa/
riter in ſi. cñ.l.ſe.j.e. ¶ Cõtra hoc op.ꝙ habeat vim legati.
ut.l.ſequens qõ.S. de le.ij.⁊.l.cum h̊ ſtatus.S.ſi maritus.⁊
nõ.in.l.res.C.de dona.inter vi.⁊ uxo.So.gl.ꝙ ↄfirmat᷑.qꝛ
eeſſant rõnes phibẽtes.ſed dic ꝙ iõ ↄfirmat᷑ qꝛ ueriñcant uer
ba legis 2ↄfirmãtis.⁊ deſiciũt uerba legis ꝓhibẽtis qᷓ ponuni

in. l. cum b ſtatus.S.ſi ambo de dona.iter vi.⁊ uxo.⁊ ſic per

hanc. l.

1 „7 5 Subſtantia legati uel
Tru. Cu ꝗqdã. Sobnantial Aeriu

— — — e— — — –— —

— = -

DS

.
nni

9
.

eſt
int
ct
iü

S=— ,☛⁊. — —– —

—0 ☛ — = S

–☛

hanc.l.hẽs deciſos tres caſuꝭ.i.qñ pᷣcedit donãs qũ legatariꝰ
⁊ qn oẽs ſimul.¶ Sʒ qro qd ſi nõ apparet ꝙ ſimł ul ſepara
tim aliquo oꝛdine deceſſerint.puta qꝛ vnus in fracia alter h.
⁊ ſic nõ apparet quis pus deceſſeu: Muto iſto caſu melioꝛẽ
eẽ ↄditiõem poſſident.nã ſiquidẽ hẽdes viri uẽdicant ipᷣi de
bent ꝓbare uxoꝛẽ pꝛedeceſſiſſe.ſi vo hẽdes uxoꝛis ipi debẽt p

bare virũ pᷣdeceſſiſſe.qð cũ nõ faciãt cadũt abitentiõe ſua.iõ ĩ

ari cauſa melioꝛ erit oditio poſſidẽtis.ut.l.ñ.C. de rei uen.⁊
in pari cauſa de re.iu.⁊.c.ĩ pari cauſa de re.iu.li.vj.nec ẽ ali
qua pᷣſũptio ꝓ actoꝛe.ut qui ſemel vixit uſq; ad certum tpᷣs vi
xit.ut.l.ſpadonẽ.S.qui abſongn de excn u tene menti.
S timus ſeu ſupᷣmus dicit queʒ
. Ni duos. ud ſequit etiã ſi nullus pᷣcedat
pꝓximus ſeu pmus dici quẽ nemo pᷣcedit etiã ſi nul/
lus ſequat᷑.⁊ ſic idẽ põt eẽ pᷣmuj ⁊ ultimus.h.d. ¶ Op.õ.de
te.tu.l.duo ſunt titij.⁊ de hẽ.iſti.l.ĩ tẽpoꝛe.S.j.⁊.j.e.l.ſi ſuerit.

So. ⁊ anteq; ueni ad ſo.gl.dic ꝙ ↄꝛia loquunt᷑ qñ ẽ ĩcertitu
do circas perſonas eoꝝ qui ad hẽditatẽ uł legatũ uocant᷑ ſeu

ĩ qs diſpõ ↄſert.h̊ vo loꝗtur pſona q̃ ad diſpõneʒ uocat ẽ
certa. q; cert ẽ ſubſtitut.ſe

erat dubitatio circa res hẽdita
rias ad quas uocabant.⁊ ſic ſũt lõge diuerſa ut dixi.S.e.l.ꝗ/
dꝗ ita.na ibi circa ꝑſonã erat obſcurita.hᷣ circa re.ad qð fac
qð nõ. Pi.i.c.ĩ obſcuris de re.iu.li.vj. ¶ Op. relatiuũ q ul
qui q ponit diſtributiue dʒ ueriſicari in vna ꝑſona nõ ĩ plibꝰ

ut. . e.l. iqs de plibꝰ. B aũt ueriſicat ĩ plurib qui plłes ſut ulti

mi qre male.So.⁊ nũc ſequit᷑ bñ.ſo.gl.iſtð ppter pᷣſũptã uolũ

tatẽ defũcti.qui ſubſtituẽdo ultio videt tm uoluiſſe ꝙ ĩ hẽdita
te ultimi hꝛet hẽditatẽ utriuſqʒ.dixi plene ĩ.l.hoc articulo de
hẽ. iſti. ubi tractaui mãm diſtributiuoꝛũ. ¶ Op.j.ad treb.l.
eũ qui.ubi nõ ualet ſideicõmiſſũ niſi aliquẽ ultio deceſſiſſe ꝓ⸗
bet. So. poſſum dicẽ aliter ꝙᷓ gl.nã ibi dicit ei ꝙ nouiſſimuʒ
qð ẽ ſuꝑlatiuũ.cui nã ẽ ꝙ relinqt foꝛmã poſitiuii exneo.⁊ ſic
reꝗrit ꝙ ali decedat.hᷣ vo dixit ultim ſeu ſumus qð nõ eſt
ſuꝑlatiuũ.ſʒ hoc nõ multũ placet qꝛ nouiſſim dicit qui tʒ ulti
mũ gradũ nouitat.ſic optim qui tʒ ultimũ gradũ bonitas.ut
l.ubi aũt nõ apparet de v.ob.vñ idẽ ẽ dicẽ nouiſſimꝰ ⁊ ultimꝰ
q̃ᷓre dic ſᷣm gl.alið in ſubſtitutiõe ſideicõmiſſaria ut ibi.alið in
directa ut h.⁊ h placet.rõ qꝛ in ſubſtõne ſideicõmiſſaria ĩ he/
ditate ultimi hẽditatẽ pmi nõ hẽet.vñ nõ ẽ pᷣſüptio ꝙ teſtatoꝛ
uoluerit ambobꝰſubſtituẽ.⁊ iõ nõ admittit ad fideicõmiſſũ ni
ſi ꝓbet ambos ſeparati deceſſiſſeut ibi.pᷣ vo loquit᷑ ĩ ſubſtitu
tioe directa.ut.l.ꝗ duos de vul.⁊ pu.iĩ pn.⁊ ad.i.fal.l.pꝛ ſiliã
Ih.⁊.l.q ex liberis in pn. de bo.poſ.ʒ ta.vel dic ꝙ ibiloquii
qñ mi crat in medio. Rõ q; in heditate ultimi ſubſtitut non
reperiſſet totã hẽditatẽ pmi qñ pᷣ ſucceſſiſſet tã frat᷑ q;ᷓ mat ꝑ
auẽ̃.deſũcto.C.ad tertu.x iõ ceſſat rõ huiꝰ pᷣſũptiõis de q̃.O.
dictũ ẽ. Idẽ putarẽ ſi ſuꝑeẽt aliqs agnat ⁊ cognat qui vna
cũ fratre pᷣ decedẽte ſuccederet.ita ĩtelligit gl.dũ dicit.ſj quid
ſi mr eẽt in medio ⁊c̃.quã nõ.Ex q̃ hẽs nõꝛe ſᷣm DNi.ꝙ qñ te⸗
ſtatoꝛ ſubſtituit ultio moꝛiẽti nõ ẽ dubiũ ꝙ ius legitimarũ hẽ
dita.oſeruat᷑ ĩter filios pᷣ decedẽtes.ut.l.uel ſingul de vut.⁊
pu.⁊ iſto caſu admitteret᷑ mr̃ ul ali vna cũ ſilio ad hẽditatẽ le
gitimã. ¶ Op. ex gl. ʒ Ja. de are. dick h ꝙ ĩ hedlitate ultimi
decedentʒ reperi heditaj pmi.Cõtra hẽdita friꝰ nõ adita nõ
trãſmitti? ut.l.qm̃.C.de iure deli.ſʒ h frat nõ adiuit hẽditateʒ
fratris ergo ⁊c. Huius timoꝛe dicit Ja.de are.ꝙ hoc erit per
bñſiciũ reſtitutiõis in ſtegrũ ꝑ.l.pãtonius de acq.hẽ.qð ẽ no
tãdũ.nã.l.pãtonius.loꝗtur in abñte tm nõ in minoꝛe. n

itelligit H in minoꝛe ⁊c.Et ẽ nõndũ ꝙ pupillus quinõ adiuit

hẽditatẽ donec vixit nõ ſuit deceptꝰ.q; adire poterat poſtqᷓ;

moꝛtuus nõ põt decipi.Ex quo videt᷑ . Hus eius ex ſui ꝑſo
lt. ſed de egtate im/

na in iĩtegrũ reſtitutiõem ĩpetrare nõ poſiit.ſed de .
peratoꝛ in.l.pãtonius.determinat ↄtrariũ.⁊ idẽ dicit Ja.de

are.in minoꝛe eadẽ rõne. Idẽ dico in quocunq; ipeduo iuſta
caulſa.q; hẽs poterit ipetrare reſtõnẽ ex clauſula.ſiqua mihi
iuſta canſa videbit ⁊c.ar.l.pãtonius.nã bñſiciũ reſtonis trãſ-

mittit ad hẽdem.ut.5.de in ĩteg.reſti.l.non ſoluʒ.⁊ hoc tene

bat Old.⁊ idẽ Ci.ſuꝑ hac.l.ſ reperio ꝙ Ja.de bel.i anẽ.de

tri. ⁊ ſe.ĩ f.qõnis diſputate ꝑ eũ tenet ↄꝛiũ ꝑ.l.ij.S.ſiqs ex libe
ris.j.ad tertul.⁊.l.ſiĩfati.S.ſi vo.C.de iure deli.ubi dicũ ꝙ ꝑ

inde eſt ac ſi nõ fuerit delata. Mihi vo videt᷑ ſic dicendũ. aut

pupillus ſeu ifans deceſſit ita repẽte ꝙ eius tutoꝛibus ul ↄſan

guineis ſi tutoꝛes nõ habebat nõ põt iputari negligentia cur
nõ adiuerũt.tẽ puto hẽdibꝰdãdũ bñnciũ reſtõni ut H. qꝛ B. l.

nõpᷣt alit ĩtelligi.repẽte aũt dico moꝛi ſi deceſſit ĩrra cẽtu dies

nã minoꝛi tpe nõ põt pfecte deliberare de hẽditate adeũda ut
l.. in n. cũ. l. ſe.ð.de iure deli.Aut nõ deceſſit ita repẽte.⁊ tũc
ſi nõ hẽbat tutoꝛẽ ẽ quid iputel hẽdi eius ſi tutoꝛẽ nõ petijt ut

Pere. du.

de le. hẽ. l. ciãt.uł ſi habebat tutoꝛẽ põt habẽ regreſſũ 9ᷣ tuto/
rẽ ut nõ in.l.ſi ifanti.S.ſi vo. ⁊ ſic ceſſat eqtas dadi reſtitutio/
nẽ.ſʒ ſi tutoꝛ nõ eẽt ſoluẽdo nõ eẽt iniquũ hẽdi ſubueniri ꝑ re
ſtitutiõem. ar.l.n. de eo ꝑ quẽ fac.erit.⁊.l.plane.el.ij.S.j.S.de
le.j.ſʒ poſſumu hodie dicẽ ꝙ in hẽditate ultumi reperiat here
ditatẽ pmi hoc ẽ ius deliberãdi adeũdo hẽditatẽ pᷣmi fm foꝛ
mã.l.cũ antiquioꝛibus.C. de iure deli.¶ Tñ ꝓ declara tione
huiꝰmãe iuris deliberãdi qᷓro aliq̃.q.x pᷣ q̃ requirãtur ut trãſ
mittat᷑ iuj delibᷣandi.Rñ.q ille ꝗ decedit ſciat hẽditatẽ ſibi de
latã.tex.ẽ i.l.cũ antiquioꝛibus. Itẽ ꝙ annus nõ trãſiuerit. tñ

illð de ſcia oino reqri ut ibi dici ĩ tex.⁊ clari ibiĩ gl.magna

ſʒ ſi ignoꝛaret hẽditatẽ ſibi delatà.tũc nõ põt traſmittere ius
deliberãdi.ſʒ de neceſſitate recurrit᷑ ad bñſciũ reſtõnis de q
ð.dixi. Rõ qꝛ ille qui ignoꝛat nõ põt delihare.⁊ ideo nõ põt
trãſmnittẽ ius deliberãdi ad aliũ qð ipe nõ pʒ. ¶ His pmiſſis
qro ſi ẽ pupillus an ſcia tutoꝛis ſufficiat. Rñ.qꝙ ſic.ut.l.nõ ſo
luũ ĩ fi.j.de li.cauſa.⁊.l.ſi ex legati cauſa cũ ſe.j.de vb.ob.⁊ de
uſucap.l.ſeqtur.S.ſi Pupuli. Ite tutoꝛ ſolus petit tpᷣs ad deli
berãdũ.ut.l.ait pᷣtoꝛ de iure deli.ad qð facit qꝛ tutoꝛ ſoluꝰ põt
adire.ut.C. de iure deli.l.ſiĩfanti.⁊ bonoꝛũ poſſeſſiõeʒ petere
ut.l.bonoꝛũ.C. de bo.poſ.Fſʒ tab. Sʒ ð hoc foꝛtit᷑ fac qð nõ.

i. d. l. ſi ifanti. qꝛ ſi tutoꝛ nõ adit tenet hẽdib infantis.vñ ſi ad

hẽdes ĩfantis traſiret ius deliberãdi eis tutoꝛ nõ tenet᷑ cũ non
eẽnt leſi.qꝛ adhuc adire poſſet.Rñ.l.ſi infãti.cũ.q.gl.ibi poſi
ta loqtur ante tpᷣs.l.cũ antiqoꝛibꝰ.qꝛ trãſmiſſio iuris delibe/
rãdi nõ erat cognita. ul põt ĩtelligi ꝙ tutoꝛes ſciuerit ⁊ negle/
xerit adire.poſtea deceſſit pupillus.⁊ annus iuris deliberan
di trãſiuit hẽdib ignoꝛatibꝰ ⁊ nõ certiſcai.vñ nõ pñt habẽ
regreſſũ õᷣ tutoꝛẽ. Itẽ ̊ pᷣdicta facit tex.lł.ſi infanti.ĩ eo ꝙ diẽ
pinde hẽri ac ſi heditas nõ eẽt deuoluta.ſ ſolue h eodẽ modo
¶ Quero gꝗd ſi tutoꝛ ſciuit ⁊ deceſſit ipᷣe anteq; ifans.poſtea
deceſſit ĩfans ſine tutoꝛe.an trãſmittat ius deliberã ute

ꝙ nõ.nã cũ tex.i.l.cũ antiqoꝛibꝰ.reqrat ꝙ ſciẽs deceſſerit.

ſic ſcia e moꝛi reqrit.ut.i delictis.S.ſi exneus.S.de noxa.
⁊ de mili.te.l.ſi tit.iſte aũt ĩſans lʒ ꝑ tutoꝛẽ fingat᷑ ſcire viuen
te tutoꝛe.tñ eo tꝑe quo tutoꝛ deceſſerit nõ põt ſingi eũ ſciuiſſe
⁊ in vitate ignoꝛabat.q;ꝛ qð ei etas videt ignoꝛat.⁊ ſic dʒ re/
curri ad bññciũ reſtõnis de quo.S.dixi.¶Quero ꝗd ſi erat
pupillus maioꝛ in fante.an ſufficiat ſcia tutoꝛis tm uł pupilli
tm̃. Aidet᷑ ꝙ nõ.q; neuter ſine altero adire põt.ut.C. de iure
deli. l. potuit.⁊ ſic videt᷑ ꝙ riarar ſcia utriuſq;. In Zꝛüũ videt
⁊T hoc puto ueri ꝙ ſcia pupũlli ſola ſufficiat.q in acqrkan Pe
ſoluꝭ ſibi ſufficit. ut. S.de auc.tu.l.obligari in pn.⁊ ſſti.e.ĩpn.
P iſtã ſciam acqrit ſolũ ſibi ius deliberadi ut poſſit trãſmittẽ
in nullo aũt ſibi pᷣiudicat. Itẽ puto ꝙ ſola tutoꝛis ſcia ſuffici/
at.nã lʒ tutoꝛ ſolus nõ poſſit adire.in tutoꝛ ſolus põt delibe/
rare. ? ſaluſpo⸗ tp̃ᷣs ad ðeliberãdũ petẽ.ut de iure deli.l.ait pᷣ
toꝛ in Bnr ic aliud ẽ ipᷣm adire.aliud ẽ ius adeũdi.aliud eſt
ius deliberadi.⁊ eadẽ poſſent dici de ſcia ſoliꝰ pꝛis uel foliꝰ ſi
lij. ¶ Sed ꝗd de tutoꝛe q nõ ſatiſdedit ul iuẽtariũ nõ fecit.an
eũ ſcia ſufſiciat. Rñ.ꝙ ſic.qꝛ hoc ius deliberandi tꝑe coartaĩ
⁊ in eo nõ põt eẽ niſ cõmodũ.ergo ⁊c.ut.l.ñ.C.de tu.⁊ cu.ꝗ
ſatis nõ de.ubi videt᷑ caſus.fac.l.tutoꝛ q repoꝛtoꝛiũ de admi.

tu. ¶ Quero hẽs pmus ſciuit vñ trãmiſit ius deliberandi ad

hẽdẽ ſuũ.hẽs ſuus bñ ſciuit hẽditatẽ huiꝰ ꝓximi decedẽtis ſi⸗
bi delatã.ſʒ de hẽditate pmi decedẽtis ignoꝛauit ⁊ ſic deceſſit
qꝗro an ius deliberãdi trãmiſerit ad ſuũ hẽdẽ. Dico ꝙ ſic.naʒ
ex eo ꝙ pᷣmus hẽs deceſſit ſciẽs illud ius deliberãdi ẽ effectuʒ
hẽditariũ.qð apparet qꝛ ad hẽdes trãſmittii.ut.l.itẽ vidẽduʒ
in fi.de peti.hẽ.ergo ſi ẽ hẽditariũ eodẽ mõ quo traſmittũ he/
ditas traſmittit illud ius.de hoc eſt caſus.S.qð metus cau.l.
videamꝰ. Mꝛerea annus ꝗ dat᷑ ad deliberãdũ ẽ utilis ab ini
tio. qꝛ a e ſcie ĩcipit currere.poſtea ẽ ↄtinuus.ut.l.cũ antiꝗ
oꝛibus.Ex hoc apparet ꝙ lʒ deueniat ad ignoꝛãtem adhuc

durat ius deliberadi ⁊ ſic merito trãſibit ad quẽcũq; trãſibit

hẽditas.¶ Cõtra h multũ ob.j.ad.l.fal.l.pᷣcia reru.ubi ante
aditã hẽditatẽ nõ dicit eẽ aligd in bonis niis de illa hẽditate
So.duobꝰmõis.ul dicamꝰꝙ illa.l.loq̃tur ante.l.cũ antigoꝛi
bus.ſm qð tpᷣs tramiſſio iuris deliberadi nõ erat cognita.uł
glit dico ꝙ dicit᷑ nõ eẽ in bonis nĩis ante aditã hẽditatẽ.uerũ
ẽ taliter ꝙ eſtiatiõem recipiat.Rõ q; adhuc poſſũ hẽditateʒ
nõ acqrẽ.tñũ alio reſpectu dicit eẽ ĩ bonis nr̃is.qꝛ ad hẽdẽ traſ
mittit. ¶Quero dixi ꝙ oʒ ꝙ ſciat. ꝗd oʒ ipᷣm ſcire. Bꝛeuiter
ſiqdẽ hẽditas ẽ delata ab ĩteſtato ſufficit ꝙ ſciat aliquẽ eẽ de/
fũctũ.⁊ hoc ꝓbare dʒ ꝙ ſciat ſe eẽ pximioꝛẽ ↄſanguineũ.⁊ foꝛ
te ſi eẽnt moꝛtui ĩ eadẽ ciuitate pᷣſumeret᷑ ſcire rõne cõſangui/
nitatis.ut.j.vñ cog.l.octaui.⁊.C. de in ĩteg.reſti.l.de tutela.
ex hoc cõcluditur ꝙ ſciuerit hẽditatẽ ſibi eẽ delatã.nã nemo
iiij

„

pᷣſumit᷑ ius ignoꝛare.ut.C. de legi.l.lege .ↄſulo tũ ut de h̊ faci
at articulũ. Si vo hẽditas defert ex teſtõ ẽ neceſſe ꝙ ſciat de
fũctũ eẽ teſtõꝛẽ ⁊ ſe hẽdẽ iſtitutũ.Ei enĩ ꝗ ignoꝛat vires teſta/
mẽti non põt dici eẽ delata.ut.l.ſed ⁊ ſi de ſua.de acꝗ.here.
¶ Quero an iſte hẽs ad quẽ trãſit ius deliberãdi poſſit hanc
hẽditatẽ repudiare. Aidet ꝙ nõ ut.j.de bo.li.l.liᷣtus ⁊ dele.
j.l.ſi ſundũ ſub ↄditiõe.S.ſi titiꝰ.⁊ ibi nõ. In ↄꝛiũ videt ⁊ iſta
eſt ueritas ꝙ repudiare poſſit.ut.l.ſiqs filiũ.S.j.de acꝗ.here.
ꝓ hoc.l.cũ antiqoꝛib.q; põt repudiare ſaltẽ tacite patiendo
labi tps anni.ergo eadẽ rõne expᷣſſe. NMõ ob. ꝛia.q; loquun
tur de legat᷑ q̃ nõ pñt repudiari ad ineõmodũ alienũ ut ibi.ſʒ
ad icõmodũ hẽdis nõ pñt repudiari.ut.S.de le.j.l.ſi mihi ⁊ ti
bi hn.¶ Quero aliꝗs ad ples hẽde trãmiſit ius deliberadi
⁊ adeũdi hẽditatẽ ſibi delatã.an ſi vn repudiat alti accreſcat.
Et videt᷑ ꝙ nõ.ut.lł.legatari in pn.S.de le.j.cõiũcta.l.⁊/ ꝓcu/⸗
lo. S.de le.ij.⁊ dixiĩi.l.re cõiũcti.S.de le.iij.ontrariũ puto ꝑ
l.ſi fuꝰcõiꝭ ab extero.⁊ qð ibinõ.de acꝗ.hẽ.qꝛ aliud in hẽd⸗
tate aliud in legato. ¶ AQuero pone ꝙ vnus hẽdũ ex virtute
iuris deliberãdi adiuit ĩfra anũ aliꝰ nõ.ſʒ hẽditatẽ iſtiu pꝛoxi
mi adiuit ul adire ult.qꝛ ad ipam adeũdã tpᷣs nõ currit.utruʒ
lle ꝗ adiuit hẽat totã illã heditatẽ virtute iuris deliberandi.
NQd videt᷑ ꝑ ti.C.qñ nõ pe.partes.⁊ ꝑ.d.l.ſi fuus cõis ab ex
tero.ſʒ dico ſic aut ille adiuit virtute illius iuris deliberãdi to/
tã hẽditatẽ. ⁊ tũc ꝓderit cohẽdib adeũtibus hereditatẽ pnci
palẽ.aut adiuit ſolũ ꝓ parte ſua ⁊ tũc ſecꝰ.ſʒ ei accreſcet.ar.l.
cogi. S. itẽ metianꝰ.j.ad tre.ubi coactio ſcã ab vno ſuꝑ toto
ꝓdeſt alijs. Hõ ob.ti.qũ nõ pe.par.q;ꝛ ilud uerum qñ ꝗs ex
cludit tꝑe ab heditate. q; defert pncipalit᷑ ubi vnius agnitio
alijs nõ ꝓdeſt. ſ vna heditas defert pncipalit᷑ alia in ↄntiam
Vñ ſi durat tpᷣs adeũdi pncipale factũ vni ex cohẽdibus pꝛo⸗
derit alti.nt.d.S.itẽ metianus.¶Vltio dicit hĩ fi.ꝙ ſpᷣſtitutꝰ

admittit q̃ſi utriq; ſpſtitutꝰ.qd ſi mr ẽ ĩ medio.Quidã dicunt

mrem repellẽda . qꝛ utriq; ſuccedit ex pupillariexpᷣſſa qð nõ
Z nerũ.q iſto caſu biitun⸗ nilło mõ admittet.qꝛ iſt diltribu/
tiuũ ðʒ ueriſñcar i ĩ vno tm ut.j.l.ꝓxi.⁊ matre ſbᷣſiſtente in me
dio ceſſat rõ pᷣſũpte uolũta defũcti.¶Itẽ h̊ dꝛ ꝙ in hẽditate
ſcði reperũ llas un qliter nẽdicabit iſtas hereditates.an
Dicet ſe heredẽ ex teſtõ uł abteſtato.gl.dicit ꝙ utrãq; uẽdica
bit ex teſtõ. qd Rieutnslz Se R bert 8.
AS Si vno caſu decedit pꝛ ⁊ filiu.pẽeʒ pᷣ de
(Kü 1 bello. ceſſiſſe Blumik .o. C enan 14.
cũ pube cũ.l.ſe.So.iĩtellige hĩ ſilio pube.ſec ſi eẽt ipubes.ut
i 3io.¶ Op.j. ad tre.l.ex ſcõ.S.ſiꝗs aũt.ubi pᷣſumit ſiliũ puj
deceſſiſſe.So.gl.ꝙ ſpale ẽ ibi fauoꝛe teſti ↄſeruãdi ut pᷣuuma
tur ſiliũ deceſſiſſe pus.hᷣ vo pᷣſumii fauoꝛe matris ꝙ pꝛ puj de
ceſſerit. pmũ qdð gl.diẽ ꝙ ibiẽ ſpãle fauoꝛe teſti oſeruãdi ẽ ſal
ſu. ut. .e. l. de parit᷑ cũ.l.ſe. ⁊ ſe. Itẽ iſt qð gl. dic fauoꝛe mrij
nõ ẽ uerũ.pᷣſumeret᷑ eni pꝛeʒ deceſſiſſe puj ut.j.e.l.fi.⁊.j.e.l.cũ
ĩpube. Ad. l. Ria aefſten pꝛ ⁊ fili ſimul perierint vt hic dã
extat Oditio fideicõm
intelligit de liberis poſt eũ ſupuiuetib vt ibi pʒ in pn. S.oſtat
aũt nõ ſuꝑuixiſſe ſi iml deceſſerũt ergo ⁊c. 5ẽ.l.ꝓxi.ſed ſi po/
neres ꝙ nõ appareret eos ſimul deceſſiſſe.⁊ ignoꝛaret ꝗs puj
⁊ ꝗs poſterius deceſſiſſet.tũc ille ꝗ dic aliquẽ deceſſuſe ſine li
beris hʒ ĩtẽtionẽ ſuã fũdatã de iure cõi.lʒ eni hũerit filiꝰ ante

Dere. du.

ique eſt ſi pꝛ deceſſerit ſine liberis.qð

nõ tñ pſumi: he tpe moꝛt.ut.i.ppadonẽ..ꝗ abſolutus de ex

cu.tu.⁊ iſte ẽ caſus ĩ.d.S.ſigs aut. Idẽ dicerẽ in.S.noſtro.ſi

nõ ↄſtaret pꝛem ⁊ ſiliũ deceſſiſſe vno caſu uł vno bello ułlvna

ruina.qꝛ tũc eẽt fũdata ĩtẽtio ei ꝗ diceret pꝛeʒ deceſſiſſe ſine li
beris ꝑ iura pᷣdicta.fauoꝛ enĩ matris nil opat.ſi enĩ fauoꝛ ma
tris aliqd oꝑari deberet multo magi⸗ oꝑaret᷑ fauoꝛ fratris
ẽ alt᷑ ſilius teſtõis.qð tñ ẽ falſũ.ut.l.ſʒ ⁊ ĩ llo.j.e.¶ Op.j. .
pꝓxi.So.ibi ſpale ꝓpter reuerẽtiã pꝛoniut ibi videbit.Iaec
i..iducit an hereditas pais nõ adita traſmittat.qdð tãgaʒ aliqli

ter. j. e.l. cũ ipubere. ¶ Altio mãm de parit decedẽtibus exa
minaboi.l.qð de pariter.j.e. Itẽ iſta.l.inducitur ad.q.ꝙ be⸗/

reditas patris nõ adita tranſmittat. tangã aliqualiter.i.e.l.ſi
cum pubere.S. ſi cum flio.

C fi li & COp. S. S. pximo. Sol. ſpale ſanoꝛe
Bi cũ filio. d uero ꝗd ſiiſta ebſs ne agi

tal cũ panono ſz c hẽde patroni ulł retẽta gl. pᷣcedentj. . dð
ibi fit ſauoꝛe matris.qd ſi nõ agat cũ matre led cũ hẽdibꝰ ma

tris an habeai illa benigna ĩterpᷣtatio. ANidet ꝙ nõ qꝛ eſt be

neſñiciũ perſonale. ergo ⁊c.ut.l.qꝛ perſonale. .ſo.ma. NMꝛete
rea tex.loꝗtur qñ mater uel patronus agit. .

—

Pi ¶ Mõ hũc caſ ad. ſtatut diẽ gy
(Si ritus. liere derordete u afünomo ſine li

beris vir lucrei certã partẽ dotis.Certe ſi ſimul decedunt dici

tnr mulieſ in mrimonio deceſſiſſe. caſus ẽ h. ¶ Op.j.eo.l. ꝙ
de parit᷑. So. ibi fuit ſtipulata mat ſi ſuꝑuixiſſet.h ſi in mfimo
nio deceſſiſſet. ¶ Op.j.de adul.l.nec in ea. So.Ni.ꝙ ibide
notat᷑ accidentia facti noõ iuris miniſteriũ.

(Si lutins.Si ſilius pubes cũ pꝛe moꝛũ pᷣſumiĩ pi

uiuere.ĩpubes nõ.ſʒ pꝛ ei.h.d.

vn g i Incertitudo pſone legatarij pꝛoce
fuerit. ex euẽtu alos in quẽ legatũ cõ
ffert. uł ex platiõe deſũcti vitiat legatũ.ademptio aũt
nõ vitiat. h. d. ⁊ ponunt᷑ .vj. caſuj ꝑ oꝛdinẽ. ¶ Mõ de ſigniñ
catiõe huiꝰ ꝓnois ꝗ qñ diſtributiue ponũ q;ꝛ viñcat᷑i vno tm̃
ut h. ſec' ſi diceret gias ut dixii. l. H articulo de hẽ. iſti.fac ad
q.de duobꝰ itrãtib caſtrũ ſimul quã ponit Hi.i.l:q fliabus
3.de le.j.? Ja. de are.ĩ ↄſtis.ff. ¶ Op. S. de le.ij.I.ſiqs fuuʒ.
5§.ſi lter. So. gl. optie. ¶ Op. ⁊ videt ꝙ ntriq; debeat ꝓpter
eqlẽ charitatẽ q ẽ ĩ utroq;.ut.l.ſi ſuus pliũ.S.ſi.S.de le.j.x.l.
cũ alimẽtis ĩ pn.S.de ali.⁊ ee Soga Hẽ ſpale ꝓpter icer
titudinẽ qð declara.qꝛ h̊ erat ĩcertitudo ꝑſonarũ ibi rerũ.dixi
S.e.l.ꝗda.nõ.i.c.ĩ obſcuris de re.iu.li.vj.ꝑ Ni.¶ Op.de te/
ſta. tu.l.duo ſũt titij.⁊.l.in tpᷣs.S.j.de hẽ.iſti.⁊.l.ſi duo ut le.
no.ca.So.nõ ualet niſi ꝓbet᷑ dẽ q teſtõꝛ ſenſerit utĩ ↄꝛio. Itẽ
videt᷑ ꝙ in iſto dubio lex debeat pᷣſumẽ vnũ poꝛẽ alio.ſic fa/
cit.S.l.ꝓxi.So.gl.illi gnalitati derogat᷑ qñ lex alit᷑ diſponit.
h in libertate q̃ faciliꝰ dat᷑.iõ difficiliꝰ reuocat.hec ſo.nõ plʒ.
q hec.l.loqꝗtur etiã ĩ alijs caſibus qᷓ i liᷣtate.iõ alij ſoluunt ꝙ
H loꝗtur qñẽ ĩcertitudo circa ꝑſonas ꝗbus relinqtur.ʒ.l. p/
xi.S.e.loꝗtur qñ eſt incertitudo circa factũ ꝑſone a qua relin
quit.vide glo.q ĩcipit.j.e.l.ſiqs ĩ f.ibi ꝙ nõ põt ſtare.dic ĩmo
põt ſtare ⁊ ẽ va.nã qñ ẽ ĩicertitudo circa ꝑſonas ꝗbus reliqui
tur vitiał᷑ legatũ ut h ⁊.l.ſiꝗs de plibus.j.e:ſed ſi pſone ꝗbus
relinꝗtur ſũt certe.ſed dubitat᷑ de aliquo caſu ↄtingente ꝑſo
na relinqueni fit ĩterpᷣtatio.ut.s.l.ꝓxi. Itẽ dicit᷑ hic adẽptio/
nẽ ualere. . S.e.l.iij.S.ſi duobus.Ol.timoꝛe huiↄꝛij diſtiĩguit
nõ. vide eam ⁊ ſigna.

4 lane. Si de natiuitaſᷣ oꝛdine nõ apparet pujnat pᷣ

umit᷑ ille ex qͥ mr libertates conſeqtur.h. d. nõ
tex.ibiĩ ambiguis ⁊c. ¶ Quero q ẽ rõ pᷣſũptiõis. NHicũt qui
dã maſculus ? foꝛtioꝛ iõ pᷣſumit pus Naſetket haͤc rõnẽ ſeq̃ret
pone libertatẽ relictà ſi pus peperit ſeminã.⁊ eẽt dubiũ ꝙ pꝛi
us eẽt nat maſculus qð ẽ ↄ iſtũ tex.qĩ dubio ꝓ libertate iudi
cat.q̃re dic ꝙ ille pus natus pᷣſumit ꝑ quẽ magis libertati ſa/
uetur ſiue maſculus ſiue femia.ſ̊ poſſumus dicẽ co caſu q mu
lier pus nata pᷣſumit᷑ eẽt iõ nõ q; citius eã expulerit.ſʒ qꝛ hic
fauoꝛ libertatis.ſʒ ĩ alijs caſibus ĩ gbus nõ ẽ fauoꝛ libᷣiatis tẽ
pꝛeſumerẽ pus natũ maſculũ.⁊ ſic ſepe de ſcõ accidit.

3 5 iẽ dictio ⁊ ita dictio cũ ĩ
J 1 Ouceta. gabio dẽ cadẽ iter diuerſa
h. d. C Op. ꝙ exq ambiguũ ſeqᷓmur id qð minmũ

c.nt. l. ſi ita ſcriptũ. S. de le.j. So.illud uerũ niſi ali ſit ex ppa

ſigniſicatiõe uocabuli ut h̊ ẽ.Ex hoc repꝛobat᷑ ar.illoꝛũ ꝗ di
cunt tria ⁊ duo ſũt qnq;.qꝛ uerũ ẽ.ſ.tria ⁊ duo ſeparata. ſed
tria ⁊ duo qᷓ ſut in tribus nõ faciũt quinq;.
S Si ſᷣn noĩat põt accipiut res tibilegata ⁊ utꝑ
ſona legatarij ĩ dubio accipiũ ut res legata.h.ð.

1

¶Cu ita. iuide.pᷣ icipit ſtipulatio a pcedẽti ↄditiõe diſ
eiũctiue ⁊ negatiue cõcepta.ſcdo ĩcipit ſtipulatio

a pᷣcedẽti diſpoſitiõe affirmatiue ⁊ xohilatine cõcepta.ĩ tertia
parte icipit a pꝛecedẽti cõditiõe coplatiue ⁊ negatiue ↄcepta
ſcda ibi deniq; ttia ibi ul ut ꝓpus.¶ Op.⁊ videi ꝙ ad h ut
ſtipłatio nõ cõmittar᷑ alterũ neri ſufficiat ut.j.e.l.S.ſiqs. So.
Fʒ Ro.⁊ bñ h̊ loquit᷑ qũ pᷣcedit diſpõ copulatiue ↄcepta.ul qũ
nila diſpõ pᷣcedit.ſʒ ĩcipit a pcedẽti ↄditiõe diſiũctiue uł nega
tiue ↄcepta.qꝛ utrũq; reqrii ſieri ne ſtipłatio cõmittat᷑.ſʒ ſi ĩci
pit a pᷣcedẽti diſpõne ↄcepta diſiũctiue tũc ſufficeret vnũ ſieri
ut ĩ Zio.vide gl.j.ibi ʒ Ro.dic ut.j.e.l.S.ſiꝗs aũt.ſʒ h ergo
limitat᷑ penal ſtipłatio ʒ mam pᷣcedẽtis ↄuẽtiõis.¶ Sʒ ʒ iſte
5. videt᷑ ſibi dicere.nã utrũq; reꝗrit ſieriſi oditio copulatiue
ↄcipit᷑ utĩ ſi.⁊ utrũq; fieri dʒ ſi incipit a cõditiõe diſinctiue cõ
cepta ut ĩ pn. hnius.S.ergo ſeꝗtur ꝙ ĩ diſiũctiua reqrit᷑ ↄſẽſus
duoꝛũ ſicut ĩ copulatiua.gl.ſentit h ↄiũ.⁊ ipᷣm fatet.iõ expo
nit h aut ꝓ ⁊.certe hoc nõ ẽ uerũ ĩmo utrũqʒ ex ꝓpꝛia ſigniñ⸗
catiõe reſultat.ſi eni copulatiue cõcipit nõ eſt dubiũ ꝙ utrũqʒ
regrit feri ut hĩf.S. Idẽ ſi cõcipit alternatiue ⁊ negatiue ut

ſtiplłatio nõ cõmittat᷑.als ſemꝑ erit uerũ hoc aut ill factũ nõ

eẽ ex ꝓpꝛia ſigniſcatiõeut ꝓbat᷑ in.l.ſi ita quis ſtipulatus fue
rit. x.j.de v. ob. fac.l.ſquis ita ſtipulet.e.ti. ¶ Itẽ op. ꝙ iſte
facit ad ti.⁊ ſic ob.in pᷣma cõſtitutiõe.C.S.quibus.Gl.
foluit ꝙ hic tractatur ut in ea habes. ””
Vtrum.

di
Ne
ne

4/
4

N
in

O

13
0
e

* Iſte. §. ↄfueuit reputari multũ difficilis ? p cer/
Eitl Hetoéë. ?7 hẽtis h duas gl. magnas. vna ẽ gl. noua
que ponit caſuz lʒ non bene dedaret. alia eſt antiqua ⁊ ponit
caſum magis ſuccicte.⁊ neuter tñ eſt bene clarus.¶ Antec;
ueniã ad pmã pᷣmitto pmo ꝓ euidẽtia ꝙ ꝓpoſitionũ q̃dã ẽ ca
thegoꝛica. qᷓdã hypothetica. cathegoꝛica ẽ q̃ ſʒ ⁊ pᷣdicatũ hʒ
pncipale parte ſui ut per ſcumnit vppothaclica eſt hʒ duaʒ
cathegoꝛicas pncipales partes ſui.⁊ hec ſit ꝑ ſiulłꝑ aut uel ſi/
milia. ut nõ.j.de acq.re.do.l.q̃ſtũ ĩ ultia gl. Itẽ iſta hypothe

tica qñq; fit ꝑ ⁊ qñqʒ ꝑ aut ᷣm dialecticos.⁊ de q̃libet tractat

hic. S. Itẽ pmitto ꝙ ad ueritatẽ diſtũctiue ſuſſicit alterã partẽ

eæẽ uera.ſz ad vitatẽ copulatiue reqrit utrãq; partẽ eẽ ueram.

Itẽ pᷣmitto ꝙ oꝛõnũ alia ulis in q ſubijci᷑ terminus cõis det/
miatus ſigno uli. ut oĩs hõ currit. nulls hõ currit. ⁊ hõ ditmi
nus cõis.Alia particlaris.ut qñ fminꝰ cõis detminat ſigno

partickari. ut qdã hõ currit ⁊ ꝗda hõ nõ currit. Alia ĩdeſini/

ta ut . i oꝛone termin cõis poniũ ſine ſigno.Alia ſingularij
ut qñ ſbijcit termin diſcret ut petrus currit. Itẽ q; alternati
na reqrit alterũ nõ eqparat᷑ uli.ſj copulatiua eqparat uli. 6
reꝗrit utrũqʒ. Itẽ pᷣmitto ꝙ oꝛonũ qdã ſũt ↄꝛie directe nt ulij
affirmatiua ⁊ ulis negatiua. Alie ſubcõtrarie. ut particlaris
affirmatiua ⁊ particlaris negatiua. Alie pdictoꝛie. Alie ſbal

terne. ⁊ de his duabus ultis nil ad pñs. Item pᷣmitto ꝙ qdã

bñt ir̃am affirmatiuã.qdã negatiua. Deide diuide in qtuoꝛ

partes.pᷣ ponit᷑ ↄceptio duarũ ſtipulationũ.⁊ de dꝛia int eas
dubitat. ſca ibi ꝙ q;uis.ĩ q poni q̃dã ↄfirmatio ſeu euidens
ſolonis rõĩ q pcedit ꝑ modũ expõnis.ttia ibi aduertẽdũ in qᷓ
ponit ſolonẽ.⁊ ponit dꝛiaʒ iter pdcãs.qrta ibi ꝑinde ſiqs.ĩ q̃
Di.⁊ Rai.dicũt ꝙ oñdit ideſinitꝭ eqpollẽ uli.ſʒ male dicunt
q; ibiẽ oꝛo particłaris.q; ibi poni ſignũ particlare ꝗd.h ẽ ali
qd.ergo no ẽ idefinita.dic ergo ꝙ ibi oñdit hãc oꝛonẽ qd nõ
feci ⁊ ſilia.qũqʒ aſſumit ulłi qnqʒ i ꝓpa ſigniñcatiõe particlari
ter ſm diuerſas mãs.ut.j. ꝓxie oñdã ĩ ſumario.Si pcedit ſti/
pulatio negatie ⁊ coplatie ocepta penal ſtiplłatio diliũctie ſbie
cta neutrũ fieri exigit. ſi vo p̃cedit ↄuẽtio affirmatie ⁊ copula
tĩe ↄcepta penal ſtiplatio ſibi ſhiecta reꝗrit utrũq; ſieri ut pe
nał ſtipłatio nõ cõmittat.h.d.Caſũ ĩ termis poneꝑ te ⁊ expo
ne lr̃am nt h̊ hẽs ꝑ gl.⁊ doc.ut pʒ ex.S.dicẽdis ⁊ collige nõbi
lia. ¶Ad pmã ſtiplationẽ oceptã alternatie pᷣ op.de.i.cũ qd

I. de v. ob. x. l.otinu.S.pe.e.ti. So.nõ fem uocat ſcm.⁊ ſic iu

ſte ſhijcit negatia ut h̊ hẽs ĩ q̃rto ↄꝛio.⁊ita ſetit glo.hᷣ patua.
Alij dicũt ꝙ H deſic nõ ut ſit penal affirmatia alternatia 'm
gl. magnã hĩ fi. ſui.hec ẽ mala lec.⁊ S.S.aĩaduertẽdũ.Alij di
cũt ꝙ Pceſſit ſtipłatio affirmatia ſʒ ẽ falſũ ⁊ ꝗ v. aladuertẽdũ.

ibi ut nemini fiat cẽ.dic ergo ut in pma.¶ Scðdo op.dẽ hp

neutrũ dʒ fieri imo ꝙ dẽat utrũqʒ neri.ut.l.ſi hedi płes.S.de
ↄdi.ĩſti.ſo.illð uerũ i affirmatia ut tãgit hĩ.viij. ꝛio.ſi vo cõci/
piat᷑ copłatie ⁊ negatie dʒ ſieri neutr ut hĩ v.aladuertẽdum.
¶ Lertio op.ꝙ ſufficiat alterũ tm ſieri.ut.S.l.ꝓxi.S.cum ita
So. ne ſtiplatio penal cõmittai ſufficit alterũ fieri ut ibi.⁊ hᷣ
tãgit iĩ p vꝛio ʒ nõ clare. ¶ Quarto op. ꝙ ſufliciat alteruʒ ex
nã alternatie ut nõ:j.l. pxi.S.ſiqs aũt. So.h pceſſit coplatia
coiũctio qᷓlimitat penalẽ. ibi pceſſit alternatia ĩ dubio qñ nul
la pᷣceſſit hʒ locũ qð nõ.ð i.ꝓxi.S.cũ ita.⁊ ẽ h exẽ̃plũ alterna
tiue ⁊ negatie.⁊ tagit ĩ ſco ↄꝛio.¶ Quinto op.de.lł.qnt ĩſi.
de au. ⁊ ar. le. So. ibi diſiũctiua ponit iter gen ⁊ ſpẽm.uł alr
ut diẽ Ci. i.l. qdã. C. de v. ſig. ibi i alternatia. 1.q ſemꝑ habet.
S ne als ars ſit ĩcerta.⁊ ſic hẽret ꝓ coplatiua.hoc e
falſũ.q;ꝛ ʒ hoc.j.de ſica.l.j.⁊ de parrici.l.j.reqreret ꝙ oĩa illa

fecerĩ ut tenerer illa.l.qd ridiculũ ẽ cũ alterũ ſufficiat. Nic er·

go ꝙ qñqʒ lex ſtatuit pła alternatiue circa idẽ fcm.x tũc poni
tur p ↄiũcta ne als ignoꝛem q ſtatutũ ẽ.x niſi vni parti diſ
iũctiue alia pars repugnat.qꝛ tũc illa pars ẽ va q̃ nõ hʒ repu/
nãtiã. ut.j.de fideiuſ.l.ubicũqʒ.⁊.j.de ↄta.l.ſqj ⁊ ſi deceſſerit
ki. fac. C. de cõdi.ob cauſã.l.tal.⁊ qð ibi no.⁊ hoc q;tum ad
ipᷣm ius.ſʒ q;tũ ad executionẽ fcĩ hʒ viʒ alternatiĩe.q;ꝛ vna exe
cutio ſuffiẽ ut.j.de effrac.⁊ expi.l.j.S.expilatoꝛes.⁊.C. de ſer.
ſug.l. ſi fugitiui.x.l.qcũqʒ.niñ alia.l.repugnet q; tũc q ad exe
cutionẽ poneret᷑ ꝓ ↄlũcta ut.C. de epi.⁊ cle.auc.ſʒ nouo iure
⁊ qð ibi 15 Zdq; lex ſtatuit vnũ circa pla fcã alternatĩe no
minata. ⁊ tũc qᷓ ad ꝗd ſtat ppe.qꝛ etiã ĩ vno ſcõ viñcat᷑ vna diſ
põ.ſʒ qͥ ad qꝗd bʒ viʒ coplłatie.qꝛ etiã qñ utraqʒ ↄcurrit hʒ lo/
cũ diſpõ.ita loqꝛ.d.l.ꝗnt.⁊.l.j.de ſica.⁊.l.j.de parri.cum ſi.
Sexto op.de.l.ſiqs ita de au.x ar.le.ubi diſiũctiua ponii
pꝓꝛↄiũctiua.So.dicũt qdaã ibiĩ dictiõe ſeu q̃ ẽ diſiũctĩa ſepara
ta ſeu duplex. ut dic Ci.i.d.l.cũ qdã. Itẽ dicit de dictiõe uel
qð ẽ falſã imo ſalſiſſimũ.ut.l.plane.S.pe.S.de le.j.x.C. de ſer.

fu. l. quicũqʒ.qꝛ bʒ illã ſigniſcationẽ quã hʒ dictio aut.ᷣ colli

De rE. dus.

⁊. C. de ĩ litẽ dã.tu.l.ad/ꝓtegẽdũ.ubi nõ idẽ in dictione ſeu.qᷓ

gi ex. d. l. cu gdã i pn. Itẽ videt᷑ ſalſũ qð dicit de dictiõe ſeu.

nãvidetidẽ qd aut ut.j.ad tre.l.j.S.ſblata. ⁊ iſti.q da.tu. poſ.
S. ad certũ tpj.ſo.potej ſuſtinẽ q; qdã ẽ diſiũctiua ꝗᷓ ta ſeſu q;
ba diſiũgit. ut aut dies ẽ aut nox. Idẽ i dictiõe ul.Queda ẽ

diſiũctia ꝗᷓ vba diſiũgit. ſeſũi tñ ↄiũgit ut alexander ſiue paris.

Idẽ eni fuit ſic noĩat.⁊ de hoc hẽs expᷣſſa regulã ĩ donatello
eãdẽ hʒ pham ſignifñcatiõem m pᷣſcianũ.⁊ ſic ponit de mu.⁊
ho.l.fl.S.hec munera.⁊.j.de hi.ꝗ.ut ĩdig.l.ij.vñ cũ lego mu
lieri oꝛnamẽta.ſeu q ei cauſa parauiẽ ↄiucta ꝗ ad vba ⁊ utrũ

qᷓ; debet᷑. Nec ob.S. Pᷣlata.nec.S.ad certũ tps.q;ꝛ ibi ponit᷑ i

ꝛope.qꝛ nã oꝛatiõis h nõ patit. Sʒ h videt.l.ſi ſta ꝗs ſtipu

let. . de v. ob. dic ergo ſic ꝙ ꝓppa ſignificatio iſti dictiõi ſeu ul

ſiue ẽ pᷣma.⁊ fauoꝛ legatoꝝ h̊ oꝑat᷑.als cũ iſtis ↄiũctiõib eq̃li
ter abutimur iõ ſit ĩ vna qdð ĩ alia. C Septiĩo op.de.lʒ.ſepe.v.

at cũ dicim de v.ſi.ſo.dic Rai. ibi cadit int᷑ gen t ſpẽm.⁊ iõ

ponit᷑ ꝓ piũcta.ſʒ h videt᷑ ↄ caſu.lij.S.e.Fm ſcdõᷣam diſpõnẽ ca

ſus ⁊ ibi gl.niſi ſuſtinẽdo dicas ꝙ ibi cadit ĩter totũ ⁊ partẽ qᷓ

titatiuã. ſec' ſi ĩter genꝰ ⁊ ſpẽm ⁊ ſit r diuerſitat.qꝛ nuda uo/
lũtate fũdus oſtituit᷑. ¶ Octauo op.de.s itẽ ſi BSo⸗
ut ibi. ⁊ qð nõo.pꝑ Ci.C. de ĩſti.⁊ ſubſti.l.generałr.qꝛ ibi uolun

tas teſtõꝛij viñcat viſili ĩ qlibʒ parte diſiuctie. ¶ Altio op.de
l.cũ ꝗdã. C. de v.ſi. So.ibi iter ꝑſonas diſiũcta ponit ꝓ ↄiun
cta hiter res ſeu diſpõnej. At erc liqat iſta ma diſtigue.aut

q̃ris de diſiũctia legis aut hoi
diſpõne acceſſoꝛia.ut ĩ penali ſtipłatiõe acceſſoꝛia.⁊ illa limi/
tat᷑ ̃m pᷣcedẽtẽ ſtipłatioem ut h ⁊ 5: Pxi Eiut diſpõne pnci
pali.⁊ tũc aut qᷓris de ea ꝗ̃ ſeſũ ↄiũgit lʒ vba diſiungat. ut ſeu
⁊q fiue.x dic ut.l.ſiqs ita. S.de au.⁊ ar.le.Aut de ea q ſenſũ diſ
iũgit.⁊ iſto caſu aut cadit ĩter gen ⁊ ſpẽʒ.⁊ dic ut.S.e.l.j.aut

inter alia ⁊ tũc aut uolũtas diſponent nõ põt vincari viſilr in

q́libet parte altnatiue ⁊ ponit p ↄiũcta ut hac.l.v.itẽ ſi pꝛ.aut
põt vᷣincari ⁊ tũc aut cadit ĩter res aut ĩter pſonas. ut pleni p
ſequit᷑.Ci.in.d.l.cũ qdã.qĩ alijs mẽbꝛis diẽ plene pꝛeterq; ĩ

5p̃ᷣdici ĩ ꝗab dicas ut ex pᷣdici apparet. ¶ Aeniam ad ſcdaʒ

ſtipulationẽ coplatie ⁊ affirmatie ↄceptã. ⁊ videt ꝙ ſufficit al
cdᷣo op.x videt᷑ ꝙ pena nõ cõmittat ni
ſppart p.l. ſi Fu. S. ſi pliuz. S. ſiqs cau. ꝛo ſo. iſti ij ſũt
multe opi.i gl.nã gl.i.l.ꝛia.dicit ꝙ etiã ẽ ſpale ĩ iudicijs ꝙ cõ
mittii iſolidu.ſʒ ꝓ parte obſtat exceptio.ĩ ↄctibus vo ſemꝑ cõ
mitti p parte.uti.d. S. cato. Iſta ſo.gl.ẽ g.S.ſi ita.S.ꝓxie.⁊
ʒ iſtũ.S. utrũ.Alij ut Mar. dicunt ꝙ ibi de equitate h de ri⸗
goꝛe h̊ falſũ.q;ꝛ Fm hᷣ iſta.l.coꝛꝛigit.vñ gl.dicit ſpale ĩ iudicijtñ
alia ſpalitate q; ea qᷓ ibi nõ. na i ↄctibus cõmittit inſolidũ ſine
obſtaculo exceptiõis.ĩ iudicijs vo cõmittit inſolidum.ſed ob
ſtat exceptio p parte ut.l.ↄtraria.Sed e.dicit aliter.ſ.ꝙ
ibi fuerũt ples ſtipulatiões qꝛ fuit copulatie ↄcepta.ut.l.ſcire
debemus de uer. ob. x iõ ſi pareret in parte ⁊ ſicĩ vna ſtipula
tiõe ĩ alia obſtaret exceptio.⁊ ſic idẽ in ↄctibꝰ ⁊ iudicijs. Iſtð
dictũ Me ẽ dictũ iſtiꝰ.S.⁊.S.cũ ita.S.l.ꝓxi.ubi cauſa ẽ etiã
copulatiue cõcepta.dic ergo gl.uerũ dicẽ ⁊ ſpale ĩ iudicijs.⁊
HhB tʒ Hi.ĩ his ꝗᷓ ꝑtinẽt ad oꝛdinatiõem iudicioꝛũ. ſec in his qᷓ
kacna deciſionẽ.ut.j.dðe uer.ob.l.ꝗnta.S.ſi.⁊ plene dixi in
l.iiij. S.cato.e.ti.in.x.op.¶ Tertio op.⁊ videt ꝙ ad ueritatẽ
copulatiue reqratur utrũq;. Sʒ ↄtra qꝛ ſufficit vnũ ut.S.de
uſuf. le.l.ſi titio ſundus.So.ibi cadit ĩter ĩcõpaſſibilia.⁊ ideo
reſoluii ĩ diſiũctiuã.fac qð nõ.C. de codicill.l.f.¶¶ Quarto
op.⁊ videĩ ꝙ inter ea q ſe compatiunt᷑ ſi cadat ſufficiat vnum
tm. vt.S.de le.iij.l.ea tñ.vbiſi lego ẽpta ⁊ parata hẽbit legata
ri ẽpta tm̃. Sol.ibi cadit int᷑ duo adiectia neutraliter poſita
nõ reſpcũ alicui ſſtãtiui.illð vo qð alibi dicit ꝙ ad vitatẽ
coptatie reꝗrit᷑ utrũq; ẽ uerũ qũ coplant᷑ reſpectu eiuſdẽ.vñ
ſi copulet duerſas oꝛonej.vbi gra ſi dico lego empta ⁊ parata
ꝑinde ẽ ac ſi dicerẽ lego ẽpta ⁊ lego parata.vñ lo ↄcurſu pati/
ant᷑ ſe tñ nõ reqꝗrunt᷑ de neceſſitate vt ſtatiʒ dicam.¶ At ergo
de coplatia liqat ſic diſtigue.aut coplatia poni int ↄꝛia ⁊ in
icõpaſſibilia. aut ĩter ea qᷓ HHõ ſtidẽ. aut ĩter diuerſa.ᷣ
caſu reſoluit ĩ diſiũctiuã.vt.d.l.ſi titio fũdũ.⁊x.l.vlt.⁊ qð ibi nõ.
C.de codicill.ſcdo caſu aut illa duo ſic ſut idẽ ut vnum neceſſa
rio ĩſit alti.⁊ tẽ abijcit᷑ copula ⁊ vnũ reſoluit᷑ ĩ adiectiuũ alteriꝰ
vt.l.j.S.de pac.ibi placit ⁊ ↄſenſus ⁊c.⁊ ibi nõ.glo.aut uero
iõ ſũt vnũ qꝛ vnũ gen alið ſpẽs ↄtẽta ſub genere.uł vnũ ſpẽs
alið illius ſpẽi ĩdiuiduũ.⁊ tũc qñq; genuj reſtrĩgit ꝑ ſpẽʒ qñ
nõ.qð dic ut ꝑ Di.i.c.generi ꝑ ſpẽm de re.iur.li.vj.⁊ ꝑ gl.ĩ.l.
q̃ſitũ.S.pe.de fũ.iſtru.le.Tertio caſu.ſ.qũ cadit int᷑ diuerſa.
T tũc aut ſũt duo ſpſtãtiua.aut duo adiectiua.aut due oꝛone⸗
pmo caſu puta lego titio ⁊ ſempꝛonio ſtat pꝛope ⁊ nelut ples
i iüj

terũ fieri i5 vrl g⸗ aũt. So.ibi pᷣceſſit ſtiplłatio alterna

tiua h̊ coplłlatiua.¶

is. ſi hoĩs.⁊ tũc aut illa ẽ poſita ĩ/⸗

/
7

ad vnã diſon reducũtur ⁊ patiun: eadẽ.ut.:.huiuſmõi.S.ſi
titio. ů. de le.j.⁊.l.ſi duobus.e.ti.⁊ oĩibus.ll.tractãtibꝰ de mã
cõiũctoꝛũ. Scdo caſu aut illa adiectiua copulant᷑ reſpectu ali
cuins ſubſtãtiui ⁊ tũc ſtãt ꝓpꝛie ⁊ re qrũt utrũq; utĩ h exẽplo
titi ẽ albꝰ? magn.⁊ lego fuos texioꝛes ⁊ vnas.tuc reqrũ
cõcurſus utriuſq;.ut.l.ſᷣuuis urbanis.in ſi.de le.iij.⁊.l.titie tex
toꝛes.S. de le.j. Aut illa adiectiua copulantur neutraliter ⁊

vno reſpectu alicuiꝰ ſubſtãtie.ut lego empta ⁊ parata ⁊ tun

ꝑinde ẽ ac ſi copulatiua cadẽt ĩter diuerſas oꝛone qſi legaret

empta ⁊ legaret parata per.d.l.ea tñ. Tertio caſu.ſ.qñ copu

lat oꝛones. ⁊ tũc aut reſpectiue ꝑ modũ accidẽtis.⁊ tũc ſtat ꝓ
Hie reai cõcurſus utriuſq;.ut.l.ſi heredi plłes.S.de cõdi.

ſti. . l.ſi ita ꝗs ꝓmiſerit.x.de vb.ob.⁊ h.ſi vo due oones co

pulãtur pꝑ ſe pncipalr nõ reſpectiue ad vnã ſpẽm tũc ocurſus
nõ ẽ neceſſarius ſʒ ĩ quolibet pcedit diſpõ.ut.l.j.S.deĩſa.⁊.ẽ.
de teſti. l. lege iul.⁊ de ſica.l.j.cũ ſimilibus.⁊ h colligii ex dicij

dñi Ja. bu. in.q.de mercatoꝛib ⁊ artiñcibꝰ art lane qð tene
menti. ¶ Venio ad particularẽ ⁊ ad v.q;uis.Et pmo op.ꝙꝓ

/

lra ſibi ꝛiat.So.ut h in qnto ↄꝛio.¶ Scðo op.ꝙ rõ ſit ↄtra .

ria dicto. So.ut ĩ.vj.otrario.¶Tertio op.qꝙ duo ↄꝛia non

pñt ſimł eẽ pa. ut.l.hᷣ vba.de vb.ſig.⁊ ibi pʒ in tex.¶ Nenio

ad vlem. ⁊ pmo videt᷑ ꝙ copulatiua ⁊ vlis nõ ↄueniant.ut.l.
ſcire debem de v. ob. ſo. ut h ĩ ultio ↄꝛio.¶ Scdo op.ꝙ vbiʒ
nõ compꝛehẽdat. ut.S.de le.j.⁊.l.fi.S.j. So.ulis dꝛ duplex
vnomõ ſbᷣ noĩe collectiuo płraↄtinet.ut peculium hereditas
grex.⁊ iſta ↄtinet oĩa cũ tꝑe ut.l.grege.⁊.l.ſi grege.õ.de le.ij.
⁊.l.peculiũ.e.ti.cũ ſi.Itẽ aſſumit ule cui appoit ſignũ.ut h..

ex ꝗ doc.nr̃i notãt gnãle ut pʒĩ gl.⁊.S.de edẽ.l.j.circa pnci.

Iſtð viſicat ex his ꝗ ſũt tpe diſponis.nõ aũt cõpꝛehẽdit ea q̃

poſtea accidũt. ut.ð.l.fi.S.j.qd plene ꝓſeq̃re ꝑ Ci.C.que res

ig. ob. poſ.l.j.C.l.nõ modꝰ.C. de ſer.⁊ aq. ¶ Tertio op.de
e. j. C. de ſac.ſã.ecc.⁊ de mu.⁊ ho.l.ut gradati.S.⁊ ſi lege.ſo.
mã nr̃a loqtur ĩ diſpõne.l.i q̃ oꝛo gnãlis reſtrigitur ad habili
tatẽ.tñ ⁊ iſtud nõ ẽ idiſticte ueru. Vt liqat iſta mã potes dicẽ
vno vbo ꝙ ĩ gnali nõ ueniũt ea q̃ ꝗs ⁊c̃.ut hẽs ꝑ Di.i.c.gnã
li.de re.iur.li.vj.uł plenius.aut oꝛo ꝓfert᷑ ab hoie ⁊ dicut nõ.
ꝑ QCi.i.d.l.fi.aut a lege.⁊ tũc dic.aut illa ulłis reſtringũ per ali
am legẽ ⁊ hʒ locũ.l.j.de eo qdð cer.lo.aut nõ.⁊ tũc aut ſignuʒ
ule ĩducit᷑ vbo pᷣteriti tꝑis.aut bo futuri tꝑis.ut hẽs per Ja.
de are.?⁊ Old.j. de no.opꝑ.nũ.l.j.S.nũciatio.¶ Venio ad v.

ꝓinde ſiꝗs.⁊ op.h̊ d ꝙ qd nõ ſeci eꝗpollet ad nil feci. Con /

tra negatio poſtpoſita ſac eꝗpollẽ ſuo ↄtrario.S.de legi.tu.
l. legitios. S. an ergo.⁊.l.obligari.de auc.tu.ſʒ ꝗd ⁊ nihil ſũt
ↄtradictoꝛia.q̃re male.So.ſateoꝛ ꝙ negatio poſtpoſita facit
eꝗqpollere ſuo Sꝛio.ſʒ oꝛo particlaris non hʒ ↄtrariã.vñ qdã

ſic ⁊ qdã nõ.nõ ſũt directo cõtraria ut.S.dixi.cũ ergonõ ha
beat cõtrariã negatio poſtpoſita ſigno particulari nõ hʒ eq/

pollẽtiã.⁊ ſic reperies ĩ tractatib logice.¶ Sʒ op. ꝙ h̊ v. vi⸗
det᷑ cõtra p̃cedẽtia dicta ĩ ſca ↄceptiõe ſtipulatiois ut ꝓmiſi
penã 694 factũ nõ erit.nã ibi nõ eqpollet ad nihil qð pʒ.qꝛ
ſi ẽ aligd obſuatũ ⁊ aliqd nõ.cõmittit pena.⁊ tñ nõ ẽ uerũ ni/
hil eẽ obſeruatũ. Sol.dico ꝙ ex mẽte ꝓferẽtiũ aliter ⁊ aliter
accipit᷑.nã ibi beeqlta ũctio copulatiua.nã ſiqd eoꝝ factum
nõ erit ſtat ꝓpꝛie.qꝛ ſi aliq d particulati ſit factũ cõmitti᷑ pena

ĩB v.ꝗs aliũ iterroget ut certincat.⁊ ꝗs iterrogãs ex rñſione

nõ eẽt certus. ¶ Op.ultio ad iſtũ.S.⁊ videt᷑ ꝙ inter iſtas du/
as cõceptiões ſtipulationũ nõ ſit dꝛia. So.ut h per gl.Hi.⁊
Rai. ¶ Altio ĩducit in ar.de eo ꝗ rñdet poſitiõibus.qð hic
ponit Pe.⁊ Rai.in.l.ſi vnus.S.li cum dicerẽ.õ.de pac.⁊.j.
de excep.rei iudi.l.ſiquis cũ totu.in pn.tene opi.
batur in hoc uer.ſi bene aduertiſti.

S iqs J guit. Enugtur ad pᷣcedẽtia.vñ pone caſuʒ

e ? DNidi plures cõceptiões ſtipulationum

de quibus dubitat.¶ Quero aliquis ſtipulatur plura ⁊ vult
vnũ fieri.qualit᷑ debet concipi ſtipulatio ut ſit clara. Rñde ut

in tex. ⁊ manbuiua Fevice7 Prine.
„ i ſubſtitutio directa fit alijs diſiũ
¶ Itez ſi p Ater. ue diſicta accipit pꝛo piũcta.h.
d. ¶ Op.ꝙ iſta diſiũctiua ueriſicet᷑ aliq nõ exiſtente hẽde.ut

S.S.utrũ.⁊.l.ſi hedi plures.de cõdi.iſti. So.gl.ſpale h ꝓpter
uotũ parẽtũ.qꝛ nõ ẽ ueriſile ꝙ uoluerit exneũ hẽdẽ habere ali

e. que p/

quo de filijj exñte.ut.l.cũ acutiſſimi.C.de ſideicõ.⁊.l.lutiꝰ.de

hẽ. iſti. ʒ gl. dicat ueritatẽ.tñ ĩ caſu hui.l.ᷣ nõ ẽ neceſſariũ.qꝛ
h lʒ exnei eẽnt eodẽ mõ iſtituti eẽt idẽ ius.qð pbo.s.e.S.cum
ita.⁊.S.utrũ.ubi dẽ ꝙ qñ pᷣcedit diſpoſitio alt᷑natiua ⁊ ſequit
ſtipulatio penal ſub ↄditiòe alt᷑natiua vno exiſtente ſtipłatio
penalis nõ cõmittit lʒ aliud deſiciat.Rõ qꝛ talis ſtipulatio li/
mitat᷑ ſm mãm pᷣcedent ſtipulatiõis.ita in ꝓpoſito ſi pcedit iĩ

ſtitutio alt᷑natia ⁊ ſeꝗtur ſubſtitutio ſᷣ ↄditiõe alt᷑natiua iſta
ſubſtitutio deſñicit alto exiſtẽte hẽde.qꝛ ex ipᷣa ĩſtitutiõe appa
ret teſtõꝛẽ uoluiſſe vnũ ſolũ hie totã hẽditatẽ.⁊ ſic ſubſtitutio
dʒ limitari m iſtitutionẽ ſiẽ penal ſtiplłatio limitat᷑ ſm pᷣcedẽ
tẽ ſtipulationẽ.ſʒ gl.dicẽt uerũ ꝙ eẽt ſpale fauoꝛe filioꝛũ qñ ſi⸗
lij eẽnt ĩſtituti ſumpłr nõ alternatiue per iura allegata in glo.

Poõt gs legare ei gẽ teſtis ĩ teſtõ ⁊ in
Iquis. Irtudo Senit certincãda legatum

nõ vitiat.¶ Op.qꝙ teſtib legari nõ poſſit.ut.l.j.⁊.l.

ſenat.de his ꝗ ĩ teſtõ ſe aſcri. So. ibi de eo qui ſcribit teſtm̃ hᷣ

de eo qui ſubſcribit ſe ut teſtis.Et ẽ rõ.qꝛ nõ teſtiñcaĩ ꝑpꝛicipa
liter in cauſa ſua.ut.l.qdã.s.de teſta. Et per h iducit Ni.ꝙ
coꝛꝛeus põt teſtiñcari ꝓ coꝛꝛeo.⁊ fideiuſſoꝛ pꝛo ſideiuſſoꝛe qꝛ

pncipaliter ĩ cauſa ſua nõ teſtiñcãtur de qͥ ꝑx Ci.i.l.dictãtibuj

C. de teſta.⁊ ꝑ Hi.in.l.ᷣ ſicui ita legati.ẽ.de le.j.⁊ ĩ Spe.de,te
ſte. S.j. in v.ꝗd ĩ ſideiuſſoꝛe.¶ Op.q legatü non ualet tanqᷓ;
factũ incerte ꝑſone.nt iſti.de le.S.icer.So.ille.S.coꝛꝛigitur

ſe. ſufficit enĩ ꝙ icertitudo certiñcãda veniat ex aliq euentu

uturo ut dilelamda. diäteſt gi
WMWoA& Legatario repudiãte fingi res nunqᷓ;
Neda. fuiſſe legatarij ſed ſemꝑ heredis.h.d.
N¶Op. glo. ꝙ ſit certũ. nã interim eſt legatarij res ut
l.cũ pater.S.ſurdo.S.de le.ij.So.glo.ꝙ ẽ uerũ.ſj hoc dẽ re/
ſpeciu ſuturi euẽtus.qꝛ põt ↄtigere ꝙ ſingeret᷑ nunq; fuiſſe le
gatarij.⁊ de hac facio feſtũ i ma fictionũ.nam ſuꝑ re que non
ẽ nõ poteſt ſingi.ut.l.huic ſcripture.ad.l.aq.ſʒ h ſingitur ſuxꝑ
re que nõ ẽ.ergo ⁊c.ut h̊ in ſi.pʒ.Sed rñdeo ſic ſuꝑ eo qð nõ
eſt nõ poteſt fingi aliquid retro eẽ ul fuiſſe.ut.l.traria.ſʒ ali
quid retro nõ eẽ bñ pot fingi.⁊ ita loquit h.nã h res in uerita
te fuit legatarij.vñ ſi legatarius agnoſcit nulla ẽ ſictio.ſʒ ſi re/
pudiat ſingii retro nunq; e fuiſſe.⁊ ſic per ↄſequẽs fingit re
tro fuiſſe hedis ut latius poſui in mã fictiõis.de iſtis duobus
dubijs huius.l.poſuit iuriſcõſultus i.l.qui res.j.de ſo.

¶Vog de pariter. fammae

Wciuos nel ex ultia uolũtate vnus de pariter moꝛienti

bus nunq; ſuꝑuixiſſe pᷣſumit.h.d.cũ.l.ſe.⁊ ſe.¶ Op.ad pn.
q; videtur ſtipulationẽ de dote eẽ cõmiſſam cum uxoꝛ deceſſe
rit matrimonio cõſtante.ut.S.e.l.qui duos.S.ſi marit.So.
h ĩ ſtipulatiõe fuit appoſitũ plus.ſ.ſi mater ſuperuixit.q nõ ſu
peruixit. C Op.qꝙ ſpes cõditionalis ſtipulationis traſmittaĩ
ad heredẽ. ut inſti.de vbo.ob. S. ex conditionali. So.ſi ſtipu
latio eſt cõmiſſa uel eius ſpes pendet ſine dubio trãſmittitur
ad heredes ut in cõtrario.⁊.l.j.ut actio ab here.⁊ cõtra here.
ſed ſi per moꝛtẽ ſtipulatoꝛis deſicit conditio ſtipulatiõis.per
cõſequens deſict ſpes.⁊ per cõſequens nõ eſt quid tranſmit-
tatur. CDp. 5.e, ui duos.S.cumi bello.⁊.S.ſe.⁊.j.e.l.cũ
puhᷣe.⁊.l.ſe.glo.nõ ſignat illud cõtrariũ. Huius timoꝛe Hi.

in.l.hi qui.j.de do.cau.moꝛ.⁊ idẽ Old.dicit ꝙ de pluribus

ſimul moꝛiẽtibus nunq; pᷣumitur alter alteri ſuperuiuere uel
eecere niſi etatis ĩbecillitas aut parẽtum charitas aut pꝛna
lis reuerẽtia aut donatiõis fauoꝛ aliud ĩducat.ut ꝓbatur h ⁊
S.l.ꝓxi.⁊.l.ſi inter.⁊.l.qui duos.per totã.l.Sʒ mihi videl ꝙ-
Di.⁊ Ol.nõ bñ dicũt.pmo in eꝓp dicunt niſi etatis ĩbecilli⸗
tas.qꝛ ẽ cõtra caſũ hui.l.ſed in ilo ubi nõ pᷣſumit᷑ pupillus pᷣ
us deceſſiſſe. Itẽ id qð dicũt aut parẽtũ charitas nõ eſt uerũ.
ꝛad hoc parẽtũ charitas nil facit.ut dixi in.S.cum in bello.
qð dicũt aut paternalis reuerẽtia.in hoc bñ dicũt itelligẽ
out.j.dicã.ꝓbatur in.l.qui duos.S.ſicum ſilio.S.eo. Item
qð dicũt aut donatiõis ſauoꝛ.per.l.ſi inter.S.eo.nõ eſt ueruʒ
qꝛ i.l.ſiſter.⁊.l.cum h̊ ſtatꝰ.S.ſi ambo de dona.iter vi.⁊ uxo.

nõ pᷣſumit aliquẽ ſuꝑuixiſſe.ſʒ ſufficit ꝙ ſiml deceſſerint ut ibi

pʒ.vñ dicit Ja.de are.qñ plures ſimul moꝛiũtur aut lucrum
ſeu diſpoſitio dʒ reſolui alto ſuꝑuiuẽte ⁊ tũc nõ reſolueret᷑.qꝛ
uerũ ẽ neminẽ ſuperuixiſſe.ut.l.ſi iter. S.e.x.l.hi qui.de dona.
cau.moꝛ. ⁊.l.cũ h ſtatꝰ.S.ſi ambo.Aut lucrũ ſeu diſpoſitio dʒ

cõmitti aliq ſuperuiuẽte.⁊ tũc cõmittit.qꝛ uerũ eſt neminẽ ſu/

peruixiſſe.ut.d.l.qui duos.S.ſi maritus. Aut debet cõmitti
aliquo ſuperuiuẽte ⁊ nõ cõmittitur. qꝛ nullus ſuperuixit.hic ẽ
caſus h.⁊ hoc ſi q̃ritur de lucro ipoꝛũ inuicẽ moꝛiẽtiũ.Sed ſi
qꝗᷓ̃ritur de lucro tertij debet diſtingui eodẽ modo.aut debet cõ
mitti liu ſuperuiuẽte ⁊ nõ cõmittit.caſus eſt ̊. aut debet
cõmitti aliquo nõ ſuperuiuẽte.⁊ tũc cõmittit.qꝛ nullus ſuper/
uiuit.ut.d.l.qui duos.S.ſi maritus. Itẽ aut deceſſerunt ſimul
pubes c impubes.x tunc pᷣumeret impubes pꝛius deceſſiſſe.
ut. l. cum pube. cñ. l. ſe.j. eo. ⁊.l. qui duos.S.fi. S.e. S.ſfi. aut am
bo puberes.⁊ tũc ꝓcedit pᷣdicta diſtinctio.hec ſunt uerba do/
mini Jaco.de are. clarius recitata q; ponat. Iſta uerba ut
diſtinguamus

— —=S — — — — — — — —

—

.. —— — — — . —

ſumit ali

diſtinguamus deceſſerint ſimul pubes ⁊ ipubes. an ſimł piu

res puberes repꝛobant᷑ꝑ.l.ſ̊ ⁊ ĩ illo.S.eo.ubi deceſſit pupil/
lus ⁊ ſibi ſubſtitutꝰ pubes nec pᷣſumit pupillũ pus deceſſiſſe
niſi dicas ſuſtinẽdo Ja.ꝙ h̊ etiã ſubſtitut erat impubes.qð
diuinare ẽ ⁊ mẽtẽ huiꝰ.l.q nõ dicit. nec alia.l.colligit ad
boc dicẽdũ.NDico ergo ſic.iſtð dubiũ cũ plurib moꝛiẽtibns.
qñq; emanat aliq agete ex diſpõne hois iter viuos uel ultia

uolutate. ? tũc nunq; alter alteri ſuꝑuixiſſe pſumit. nec adhi/

bet illa diſtictio deceſſerit ipubes cũ pubhe.ut hac.l.ſed nec in

galio fauoꝛ mris aligd oꝑat.ut hac.l.qð de parit᷑.ſed recurra⸗

mus ad ꝓpꝛiã ſignincationẽ. an diſpoſitio hoĩs uel legis circa

illud reqrit aliquẽ ſuꝑuiuẽ uel nõ ſuꝑuiuẽ ſm pᷣcedẽtẽ diſtin⸗

ctionẽ Ya. de are. nõ ob. buic mẽbꝛo. S. e.l.ꝗ duos. ĩ pn. qꝛĩ

l.illa nõ pᷣſumit aliquẽ ſuꝑuixiſſe.ſʒ Fm ppꝛia ſigniñcationẽ ꝗ

libet deceſſit ultimꝰ. Mõ ob.S.eo.l.ꝗ duos.S.ſi.ubi agit ex
teſtõ. ⁊ tñ pᷣſumit᷑ aliquẽ ſupuiuere q; ibi diſpoſitio teſti ↄtine
bat illud idẽ qð diſpoſitio.l.qdð apparet ex tex.cũ dicit cũ ſi/
lio pube quẽ ſolo teſtõ ⁊c.nã iſtituit illũ ꝗ ab iteſtato erat ſuc
ceſſurus ⁊ nõ aliũ.merito ẽidẽ dicẽdũ qd d qñ agit ex diſpo

ſitiõe legis.ſ ĩ hac.l.ſʒ ⁊ in illo.poſito ꝙ ſuccedẽt ab ĩteſtato

ſimplr.tñ nõ ſuccedẽt ut neceſſarius hes. ⁊ ſic teſtm alit diſpo
nit q; ius.vñ illa pᷣſũptio h̊ locũ nõ hʒ.Si vo aliq agẽte ex diſ
Poutie legis occurrit dubietas de parit᷑ moniẽtib ruͤclerp
mit aliquẽ ſuꝑuiuẽ cũ diſtictiõe aut pubes cũ ipuhe.⁊ pꝛeſu
mit ipubes pus deceſſiſſe.ut.l.ſi mulier.j.e.⁊.l.q duos.S. ſi-
aut pubes cũ pubᷣe.⁊ tũc aut ꝑſona pꝛoni ẽ ĩ mẽdio.⁊ ille pꝛe

ſumii deceſſiſſe ꝗ magis ſpectat ad fauoꝛẽ pꝛoni. ut.l.q duoʒ
S.ſi cũ ſilio. Aut ꝑſõa pꝛoni nõ ẽ ĩ medio ⁊ tẽ aut ĩter ſimł de

cedẽtes ẽ uotũ traſinittẽde bẽdita ut qꝛ aſcẽdẽs ſimul cuʒ de
ſcẽdẽte decedit.⁊ pſumi aſcẽdẽo pᷣus moꝛtu.ut.l.q duos..
ſi. S.e.⁊.l.cũ puhᷣe.j.e.aut tale uotũ nõ ẽ ⁊ tũc ille ſuccũbit cui
icũbit on ꝓbãdi aliquẽ ſupuixiſſe.ut.l.ex facto.S. ſigs autẽ

j. ad tre.ĩtelligẽdo put dixi.S.e.l.q duos.S.cũ ĩ bello.t ꝓbat

in pn. huiꝰ.l. Aut alt ex frib pdeceſſit ⁊ nõ p̃ſumit᷑ ſuꝑuixii/
ſe quatũ ad ſucceſſionẽ ab iteſtato ⁊ tñ ſuccũbit ille cui icũbit
on ꝓbãdi aliquẽ ſuꝑuixiſſe.ita loqt.l.ꝗ duos ĩ fi.S.e.⁊ ĩ his
legib ſauoꝛ miis uel teſti nullo mõ attẽdit.ut dixiĩ. S.cũ ĩ bel
lo. x. S.ſi. Rõẽ᷑.q; q qs agit ex diſpõne hoĩs ſi nõ hʒ effectũ

remanet diſpoſitio iuris ſᷣm quẽ res hʒ exitũ ſuũ.iõ lex nõ cu

rat aliqd pᷣſumẽ.ſʒ qñ agit ex diſpõne legis.ſi lex ĩ iſto dubio
nil pᷣſumẽt caſus remanẽt ideciſus.qð eẽ nõ dʒ.tñ pↄ hãc diſti

ctionẽ facit multũ.l.ĩter ſocerũ.in pn.S.de pac.do. Sed rñ/

deo ibi nã Sboꝝ platoꝝ reqrebat ſfilios ſupuiuẽ. vñ illud qð
ibi e q̃ſ poꝛe ĩpubẽ moꝛtuo dʒ itelligi ſic ut dicamꝰfᷣm ꝓpꝛi
am ſigniſnicationẽ ſtipulatio nõ cõmitit.ʒ ſi ad ĩterpᷣtationẽ
ueniem debem dice ſpuberẽ pus deſũctũ. ⁊ ſic terpꝛetatio le

gis ↄgruit cũ Wai ſigniſcatiõe uocabuli.uel dic ꝙ ibi ſtiba
i

latio ptinebat idẽ qð lus cõe.¶ Altimo di in v.ſʒ ⁊ circa le/
gẽ fal. ꝙ ſi fuiſmul cũ dño deceſſerint nõ cõputani in bonis
eius tꝑe mo:i. Coõtra h videt ſigniſcatio uocabuli q;ꝛ tꝑe moꝛ
tis ſerui erãt defũcti.qꝛ ſimul cũ dño deceſſerũt. Rſideo aliud
eſt dicẽ tpe quo moꝛit uel ꝗ decedit.⁊ tũc ſigniñcat tp̃s vite.
cũ tñ ẽ in actu moꝛiẽdi.ut.l.ſi.de ↄdi.inſti.ar.l.q duos.S.j.de
manu.teſ. Aliud ẽ dicẽ t̃s moꝛi.⁊ tũc ſigniſcat poſtq; moꝛ
tuus ẽ perfecte.ita dicit tex.h ibi moꝛtis elus tpᷣs ⁊c.⁊ glo.eſt
in. l.peculiũ.S.ſi.S.de le.ij. . . d
Prganati ui legat cognatis videt᷑ le
N= C0 natis. are his qui ſũt cognati tꝑe
teſti uel tpe moꝛt.h.d. ¶Quero exẽpla hui.l.in p

ma parte de eo ꝗ fuit cognat tpe teſti ⁊ poſtea deſijt. Ro.po

nit exẽplũ de eo q deſijt ꝑx depoꝛtationẽ.⁊ ꝙ dicit maneat.ſ.
tpe moꝛꝭ qe reſtitut fuit.¶Ad hũc itellectũ op. C. de hẽ. in/

ſti.l.. Glo.dicit ꝙ ibi nõ fuit reſtitutꝰ. ¶ Itẽ op.iſti. de capi.

di. F. q autẽ. So. gl. ꝙ h ꝑdit ciuitatẽ ibi etiã libertatẽ.lʒ
poſtea fuerit maumiſſus.hec ſo.pbat᷑ in.l.ĩterdicit.j.de ↄdi.
⁊ de. Contra iſta ſo. videt᷑ caſus in.l.ex fcõ.S.ſi.S.de vul.⁊
pu.ubi ſact ſeruꝰ poſtea manumiſſus admittit᷑. So.qñq; ꝗ⸗
efficit ſeruus pene.⁊ tũc reſtitut' ad legatũ nõ admittitut p.
qñq; efficii ſeruus hoĩs.⁊ tũc reſtitut ad hẽditatẽ ⁊ legatum
admittit ut ibi. Rõ ẽ qꝛ fuus pene efficũ oĩno ĩcapax.ut.j.ti.
ij.l. ꝗ in metallũ.qʒ iſlle qui efficit ſuus hoĩs nõ effici capax qꝛ
dño nõ ſibi acquirit.ut.l.ſi pꝛfa.S.de here.inſti.¶ Cõtra hoc
op.ð.de adi.le.l.ſ ſuus.in ſi.ubi ꝑ manumiſſionẽ efficit᷑ no/
uus homo. Rñ.qñ Fuus accipit ut res legata eundẽ bʒ effe/
ctũ reductio in ſeruituteʒ facta ab hoĩe q; ſi efficiaĩ fuus pe/
ne.qꝛ utrũq; legatũ extinguit.ſ̊ qũ accipit᷑ ut pſona legatarij
tũc ſec ẽ. ⁊ lʒ hec lec.in ſe ſit va.iñ quãtũ ad hac.l.nõ pcedit ꝑ
tex.qui dicit hic facili ⁊c̃.nõ eni eſt ↄgruũ ꝙ facilius admit⸗

tatur qui vno tẽpoꝛe ẽ cognat ꝙᷓ; in utroq;. ¶ Venio ad ſe/

cũdaã lec.⁊ legit in glo.duob modis ut pʒ in ea. Iſta lec.in pᷣ
ma parte.l.ↄtinet ueritatẽ.q; illa demõſtratio fratris titij ſuſ
nicit ꝙ adſit tẽpoꝛe teſti.ſimile in.l.mela.in pn.de ali.⁊ ci.leg.

ſ quãtũ ad ſcoaʒ partẽ legis nõ dalerochuacecn itelligit totã

legẽ in cognat nalib ⁊ tex.dicit de adoptionibꝰ. Pꝛeterea
in cognatiõe nãli ſi uelles itelligere ſcdᷣam partẽ ⁊ nõ ↄdicẽt.
tex.nõ põt ſtare.nã legare fratri titij idẽ ẽ q;ð legare certe per
ſone ⁊ noĩate ꝑſone.ut.l.nemo.de hẽ.inſti.⁊.l.⁊ ſi peꝑceriti
pn. de li.?⁊ poſthu.ſicut ergo ſi ꝑſona legatarij tẽpoꝛe moꝛiʒ
decederet legatũ euaneſceretᷣ ita in ꝓpoſito niſi dicam ꝙ le
gatũ fuit fratrittitij qui nullũ fratrẽ hẽbat tẽpoꝛe teſti.tũc enĩ
intelligit de eo qui ſibi naſcitur eſt. ar.l.ei quoq;. S.de pecuł.
lega. ? tũc ↄtineret uerũ iſta lec. ¶ Venio ad terti lec.ðut ĩtel
ligam totã.l.in cognatiõe ciuili.q; in pma parte erat cogna
tus ſed deſijt eẽ per emãcipationẽ.in ſcða ĩcipit eẽ ꝑ adoptio
nẽ.⁊ hec lex hʒ multa ↄꝛia lʒ glo.dicat ꝙ ei nil obſtat.¶Ad
hac lec.op.ꝙ nõ ſufficiat quẽ eẽ capacẽ tpe moꝛtis ſi tꝑe teſti
nõ ẽ.ut.ð.ti.ij.l.j. Sol.glo.ꝙ ibi legatũ erat iutile ex ꝑſona
relinquẽtis uel rei legate.h̊ ex ꝑſona legatarij. ¶ Cõtra hoc
op.inſti. de le.S.an fuo.Sol.glo.q legatũ erat ibi iutile mi
xta oſideratione legani ⁊ legatarij.hec lex nil facit ad mate
riã regule cato.q hic legatũ ab initio nõ fuit inutile.iĩmo ſẽ/
per utile.licet q̃da ꝑſona ab initio nõ admittat᷑ que poſtea in
cipit admittiita dicit Ol.¶ Op.inſti. de here. qli. ⁊ dif. S. j.
⁊. S. de here.inſti...ſi alienũ..j.So.glo.dicitut ibi.ueritas ẽ
qꝛ ula ↄcoꝛdat.Contra hac.l.facit.l.cũ ita.S.ſi.S.de lega.ij.
ueritas eſt ꝙ ibi dicit ꝙ dʒ inſpici qui eſt in familia tpe moꝛiʒ
ſubandi ⁊ teſti.⁊ ſic ↄcoꝛdat cuʒ iſta.⁊ ita ſubaudit Di.⁊ bñ.
¶ Op. pꝛout hec.l.intelligi in cognato ciuili videĩ nõ pꝛoce
dere.nã cognatus ciuilis nõ dʒ intelligi in uerbis platis a te-
ſtatoꝛe.ut.:.ſi ita quis.in ſi.S.de le.ij.x.l.ſi ſideicõnuſſũ.de cõ
di.⁊ de. So.quidã ꝙ h debet intelligi ꝙ in legato fuit facta
mẽtio de cognato ciuili.als ſecus.ut dictis.ll.ſſtud ẽ ̊ hãc.l.
que dicit ſimpłi legatũ eẽ cognatis relictũ.quare dico ſic.ſi ali
quis efficit cognat poſtea facto teſtatoꝛis.ut qꝛ ipſe aliquẽ ar
rogat in filium nel nepotẽ.x tunc ꝓcedit lex iſta. Siuero ali
gs effici cognatus tertij cognati.tũc nõ admitteret.ut.l.con
traria.ile in ipſius ptãte ſit aliũ facere admitti ad legatuʒ.qð
nõ. ¶ Op. ſoꝛtiſſime ⁊ videt ꝙ in his ybis indeſinite platis
tpᷣs teſti iſpicit᷑ nõ moꝛtis.ergo ⁊c.poſſumus dicere ꝙ ↄꝛiũ lo
uit in reb relictis.ſed hec lex loquit in ꝑſonis ꝗb relinquit.
ec ſo.nõ placet per ea que nõ.in. d.l.ſi ita.⁊.i.placet.de li.
⁊ po.ubi dicit ꝙ ibiẽ ſpale fauoꝛe teſti ꝙ alius poſthum ad
mittat᷑ q; ille qui erat pᷣſens tꝑe teſti.qre dico ſic ꝙ hic fuit reli
Cctũ vniuerſitati qꝛ cognatis. ⁊ ſic iſpicimus tps moꝛtis ſicut ĩ
legato vniuerſali.ut.l.grege.ð.de le.ij.⁊.l.peculiũ.ꝓ hoc hec
l.in fi. ubi idẽ ẽ relinqᷓre cognatis ⁊ cognationi. Hec ſo.non
placet.nã cognatio nõ eſt vniuerſitas que vnã perſonã repꝛe
ſentat ꝓut dicimus in alijs vniuerſitatibus.ut.l. moꝛtuo.de
ſideiuſio.⁊ iõ nõ põt eis ut vniuerſis relictuʒ ſed eis ut parti
cularib.qð apparet ex eo qdð incõtinẽti dicã.qꝛ nõ oẽs ad le
gatũ admittant᷑.dico ergo ꝙ regula poſita in.l.ſi ita.fallit hic
ratione cõiunctionis.ut ſic ſufficiat illis tpe teſti uel moꝛtis eẽ
cognatũ.qð intelligo uerũ ſi teſtõ: hoc ſciuit.ſecus ſi ignoꝛa⸗
uit. ut.l. ſiquis ita..ſiquis ignoꝛaret. de teſta.tu. ¶ uero
hic dicũ ꝙ legauit cognatis de ꝗbus cognas intelligi. Rñ.
in dubio ĩtelligi de cognatis teikolo⸗ u .cũ acutiſſimi. C. de
hdeicom.⁊.l.peto.S.fratre.S.de le.ij.¶ uero quo oꝛdnie
admittunt᷑ h cognati. Rñdeo pus noĩati ⁊ his deficiẽtibus ꝗ
pꝛoximioꝛes ſũt in gradu.ut.d.l.peto.S.fratre.x.d.l. cũ ita.
S.de lega.ij. ita intelligit DHi. dũ dicit ꝙ h lex debet intelligi
Fm illas. ¶ Quero quid ſi ſit legatũ cognatis cuiuſdã tertij.
NRñ.puto ↄꝛiũ eius qð hic dẽ.pmo qꝛ nõ debemus itelligere
niſi de cognap ꝗ erãt tꝑe teſti.niſi alij cognati eſſẽt ſine facto
teſtõꝛis ꝑ regula qẽ in.l.ſi ita de au. ⁊ ar.leg.cũ eni h nõ loqi
niſi de legato facto cognat teſtõꝛis nõ debem trahi ad alias
Zñtias otra alias leges.pꝑ.l.qð uero.S.de legi.¶ Auero qd
ſi relinquit familie nel cognationi cuiuſdã tertij qui iã erat de
ſunctus tpe teſti. an ualeat legatũ. Et videt᷑ ꝙ no.qꝛ non põt
dici familia titij ꝗ iã erat defũct.ut.l.qui uxoꝛi.als ẽi.l.ij.S.

de au. x ar. le.Cotrariũ dico ꝙ ualet ⁊ videt᷑ relictũ oĩb deſcẽ
dentib ex cognatiõe titij.ut.l.pnunciatio.S.familie.de uer.

ℳ

ſig. t ita ſe habet cõis uſus loqutdtn idẽ eſt dicere relinquo

familie tał uel domui talis.ut.i.j.S.ad ſylł.⁊ ibiꝑ Ja.de are.
T hoc caſu foꝛte nõ admittent᷑ oẽs qui ſũt ꝓximioꝛes illi titio.
ſed omnes equaliter.quia ceſſat ratio coniunctionis perſone
deſuncti. M

DBe his q̃ pe.telin.⁊ Nere.cato.

EA ollegio licito legari põt
Vm ſenatus.Nαhnto de tali

collegio licite relinquit hoc dicit. ¶ Oppo. ꝙ ſi nõ

poteſt re

repꝛobatũ nõ rõne ſecte.ſed iõ qꝛ nõ appꝛobatũ. ſi en rõne ſe
cte eẽt repꝛobatũ.ut collegiũ heticoꝝ.tuc ſinguliꝭ de collegio
nõ põt relinqꝗ.ut.l. ia.¶ Quũo ꝗd ſireliquat᷑ collegio iudeo
rũ.Certũ ẽ ꝙ; nõ ualet.ut.l.j.C.de iude.ſʒ dubiũ ẽ an ſit repꝛo
batũ rõne ſecte. Gl.ꝙ nõ i.d.l.j. Ol. tex.ẽ ꝙ nõ ẽ repꝛoba/
tũ rõne ſecte.⁊ ſic põt legari cuilibet iudeo.ut.l.ſpadonẽ.S.iã
aũt iudei.de excu. tu. ¶ Sʒ qro ꝗd ſi reliquii iudeis de peru
ſio utrũ videt᷑ ut collegio relinqui uel ut ſingulis. Nidet᷑ ꝙ ut
collegio. ut. S.l. Pxi.ĩ f. dixii. l. ciuib. dꝛiũ puto ; illa ĩterpta

tio relinqre ciuib idẽ ẽ ꝙ reliquẽ ciuitati ẽ uerũ qñ ex ea ni re
ſultat ) legẽ ⁊ ex eo legatũ nõ efficit iutile.ſʒ qũ reſultat alincd

3 legẽ uel ſegatũ efficereł iutile.⁊ tũc nõ dʒ ſieri.ut.S.e.l.quo/
tiens. CQuo ꝗꝗ ſi reliquii collegio fruſtatoꝝ. an illud colle/
giũ ſit repꝛobatu. Rñ.oẽ collegiu qð ſit ad piñ actũ ẽ appꝛo/
atũ a lege.ut.l.j.circa pn.⁊ ibi nõ.s.qð cuiuſq; vni.⁊ ut pu/
to iſte friutates debẽt Oueniri coꝛa iudice ſeculari qũ frnitates
ſeculariũ ſũt.ſʒ ſi eſſẽt frnitates ſeclariũ ⁊ clericoꝝ.tũc deberẽt
ↄueniri coꝛã iudice eccliaſtico.⁊ idẽ dico ĩ vniuerſitate ſchola
riũ qrũ rectoꝛ eẽ nõ põt niſi elericꝰſit. ¶ QQauid ſi reliquit᷑ arti
mercatoꝝ uel cãcellarioꝝ.tũc ẽ aliud qꝛ talia collegia exceptẽ
gbuſdã ſut repꝛobata. ut.l.j.S.qdð cuiuſq; vni.no.vñ eis non
põt legari.ſʒ ſi talia collegia eſſẽt appꝛobata ꝑ pncipẽ uła ſu
perioꝛe uel a ciuitatib q ſuperioꝛẽ nõ recognoſcũt.tũc potit
eis legari. ut. l. hoſtes.j.de capti.⁊ boſlererer
W ¶AQAuũo gs hẽbit hẽditatẽ
. Em pubere. Q gab ꝙ ſucceſſo⸗
res ſilij ⁊ P ↄñs hẽant hẽditatẽ. als iſta.l.fruſtra poſita eſſet.
¶ Sʒ tüc op.quõ iſte filius trãſmittit hẽditatẽ mris nõ aditã
ad exneos.icit Mar.ſylł.ꝙ h ẽ rõ qꝛ nlli ſuit ĩpedit adire
hẽditatẽ.ar.l.ſiqs i Graul. elegster a ſyll. ⁊ Ci.refert in.l.
apud hoſtes.C. de ſu.⁊ le.ego ĩtelligo hoc uerũ ꝙ ad hẽdes
filij traſinittit mris heditas ſi ſũt hẽdes ſui p.l.j.C. de his qui
añ ap.tab.als nõ trãſinitteret᷑ niſi ꝑ bñnñciũ reſtõnis ĩ itegrũ.
ut dixiin.l.ꝗ duos.ĩ pn.S.e.pꝑ.l.paãtonius.S.de acq.hẽ.Nõ
ob.l. ſiquis ĩ graui.S.elegãter.qꝛibi fuit ipeditus ipedimẽto
iuris.hic inpedimẽto facti.dixi lenore daacgiil re
in toeſ BDeboc dicut nõ. ꝑ Di.i. c.
CE Z n teſtõ. n nn -di feiur ol
WemR. Hac. l. allego ad. q. de eo
4 S em heredi. reliꝗt ut Sbli, ſatiſtiat
BV gdſut ſipti ĩ cedula quã dedi guardiano fratrũ mio
rũ.an ualeat. Ja.det᷑minat ꝙ nõ. Ego determĩo Sꝛiũ ſi appa
ret ꝙ illa cedula ſit illa quã teſtõꝛ guardiano dimiſẽrit ex com
paratiõe lr̃arũ uel alio mõ.ut dixi in.l.ſi ita ſcripſero de ↄdi.⁊
de. Itẽ nõ hãc.l.na vidi teſtm ĩ q teſtõꝛ ſic dixit.lego titio milł
le qᷓ det illi ꝑſone quã declaraui ſibi ⁊ hẽdi meo.decedit teſtõꝛ
ↄt etio ẽ iter hẽdẽ ⁊ legatariũ.qꝛ hẽs dic de vno.legatari diẽ
de alio. ꝗd iuris. Hico ꝙ dʒ ĩſpici qð ẽ ueriſili rõne affectiõi)
teſtõꝛis.als fideicõmiſſu eẽt iutile rõne ĩcertitudini.ut.:.ſi ſue
rit. in pn. S. e.iõ remanet penes legatarih ſt Altio nõ ꝙ ſire
linq tibi centũ ⁊ dico uolo ꝙ dent ei quẽ dixi tibi.ꝙ in dubio
nõ videt᷑ ſactũ illud relictũ in fraudeʒ.vt hic.⁊ nõ.in.l.lutius.
Fiſi. S. de le.j.⁊. l.nõ intelligit circa fi. de iure fiſci.

* .— „ 5
Am queritur. ieutn l. uetenb.
jig Beclara ut nõ. Di.in.c. in obſcuris.
Uis. curts

☛ de re iur l vr. .
A1 N An ꝓpꝛiũ nomẽ uel demõſtra⸗
Di hẽbat. n iſpicere debeam ex q̃litate
notitiẽ diſponẽtis ĩſpicit.h.d.DPixiꝑ hãc.l.ꝙ ſi dux ducatuj
ſac ĩquiſitionẽ ↄ titiũ ptãtẽ aſſiſij cũ ĩ ueritate uocet ſepꝛonius
ꝙ magis ĩſpicim hac dignitatẽ q; nomẽ ꝓpꝛiũ.qꝛ nomẽ ꝓp/
um nõ habet᷑ mẽti vt h.⁊ ſic magis accipit᷑ demõſtratio q; no
mẽ ꝓpꝛiũ.dixi i.l.demõſtratio.de ↄdi.⁊ de. Sco nõ ꝙ hẽ
vnus de caſib in quo doctrina que ſumit ex.l.ſi fuus còmu/
nis ita. de ſtipu.ſer.nõ hbʒ locũ ut h.x dixi in.d.:.ſiſeruus.
Iures. Aauſula in f.poſita nõ referk ſolũ ad
—I ED7„ pxima ſʒ ad oia cedẽtia continuata
ſcriptura plata.p.d. ¶Qũo ꝗrõ huũ.l. ꝙ clauſu
la ĩ fi. poſita ad oĩa pᷣcedẽtia refert. Rñ.pᷣ ꝓpt᷑ dictionẽ repeti

tiuã hoc ampli.ut.il.aureli.S.teſtõ.ð.de li.le.¶ Scda ro eſt

qꝛ clauſula ultio poſita fuit ꝑ ſe pncipalit poſita. vñ ad oĩa pᷣ/
cedẽtia refert.ut.l.ii.. S.ſili.S.de li.⁊ poſth.⁊.l.talł ſcriptura.

linqui collegio non poteſt relinqui ſingulari perſone
nut. l. iiij. de here. inſti. So. hic debet itelligi qua do collegiũ ẽ

5.de le.j.⁊.l.j.de li.pte.ſi eni la clauſula nõ eẽt ꝑ ſe pncipalr

poſita ſʒ ad aliã diſpõnẽ q̃li cãdã. utputa ſi ↄditionalis mo

dus ĩfert legato ultio loco appoſito.tũc ad aliud nõ referi ni
ſi ad illud ultimũ.ut.l.filii.⁊ ibi nõ.qñ di.leg.ce.¶ Quũo q̃re
dixit iuriſcõſult iũcta ſcriptura. PDicit gl.ſecꝰ ſi ex iterualio

ut. l. lecta. S. dicebã. S. ſi cer. pe. vide gl.ꝗ icipit nũc re niũgit.
ibi ⁊ fac vim.⁊ dic hoc nõ ẽ uerũ qꝛ nõẽ ĩteruallũ ĩ eodẽ teſtõ

nõ diuertẽdo ad alios act.nã teſtm dʒ ſieri vno cõtextu. ut
l. hẽdes in fi. S. de teſta.ſed ueritas ẽ ut itelligamꝰ ↄiũcta ſcri⸗
ptura.i.cõtinuato ſmone.ſecꝰ ſi ĩ medio plura dixiſſetq; tũc

ad oia pcedẽtia nõ refert.ut nõ.gl.in ſili.iſti. de re.di.S. itẽ la
puli. An autẽ clauſula in pcedẽtib legib appoſita intelligai
repetita in ſequẽtibus.dixiin.l.pᷣtoꝛ.ĩ pꝛin.vi bo.rap.

¶ De his qᷓ pene cauſa relinquunt. Rubꝛica.

N lio Si pꝛecedit diſpoſitio ullicita ⁊ repꝛo
. bata relictũ noĩe pene a qcũq; nõ ua
let. h. ð. Prelieel⸗ noĩe pene a qcũq; ua
let. ut. C. e.l. j. T iſti. de le. S. f. So. gl. ⁊. l. mul
ta.de ↄdi.⁊ de.⁊.l.ſiqs hẽs.de vul.⁊ pu.ꝙ iſte
ge hodie ſũt coꝛꝛecte. Di.i.l.multa.hoc repᷣhẽdit qꝛ etiã de
iure antiq pofat relinꝗ noĩe pene.ut.l.j. S.itẽ ſi ita.ad.l.fal.⁊
l.ſi penũ.qñ di.le.ce.⁊.S.de pe.le.l.ſi penũ. Nõ ob.h.l.q logꝗ
tur qñ p̃cedit aliq̃ temeraria uł ullicita diſpõ. qð tʒ Ci. C. e.l. .

¶ Qũo q̃ſſt iſte diſpõnes ꝓbꝛoſe. Rñ.qñũcũq; ĩ diſpõne ue/

nit aligd qdð ſit repꝛobatũ moꝛib iure ciuili uel ptoꝛio.ut.l.j.?
l. filius.de ↄdi.ĩſti. Idẽ puto ꝙ ſi dꝛ in teſtõ lego ſilie mee cen

tũ.⁊ uolo ꝙ nõ poſſit ſe maritare ſine ↄſẽſu tali.alias cadata

dicto legato. certe iſtud nõ ualet. ut.l. cũ tale. . ſi arbitrio.j.
de ↄdi.⁊ de.Idẽ puto qñ aliqd relinquit ſilio ĩſra legitimã.⁊
adijcitur ꝙ ſi plus petat cadat a dicto legato. Certe iſta adie
ctio nõ ualeret.qꝛ grauamẽ nõ põt poni in legitima.ut.l.qm

C.de ĩof.teſ.¶ Vltimo nõ hãc.l.õ ſtatuta ciuitatũ q dicũt.

clerici aliqd faciãt.⁊ ſi nõ faciunt eoꝝ ↄſanguinei teneant a

tantã penã. Certe iſta adiectio pene non ualet ut B. ⁊ de iſto
grauamine qð iponit᷑ cõſanguineis dixi in.l.de pupillo.S.ſi

quis ipſi pᷣtoꝛi.de ope.no.nũ.in.ix.q.

“ CAũo ps reliquit flie ſue ſi nupſerit
( Enam. le rſiigreſte fuerit monaſteriũ.hẽ

at ducẽta tm̃ nõ ultra.an iſtð videat᷑ detractũ de illa
;titate maioꝛi noĩe pene.an ſit cauſa.Et vꝛ ꝙ ſit cauſa qa ex
cauſa videt᷑ dixiſſe.qꝛ ſi monaſteriũ ĩgredirei potit ĩgredi cuʒ
minoꝛi pecunia qᷓ; ſi nuberet. ſʒ certe ſiue ſit cauſa ſiue pena le
gatũ nalet. q iſta pena ſiue cauſa reijcit.utĩ auẽ.de ſan.epi.S.
ſʒ h de pñti.Rõ ẽ q; talis cauſa ĩpediret vitã ptẽplatiu.naʒ
fioꝛe ducta ne ꝑderet illud legatũ citi nuberet q; monaſteriũ
igrederet᷑.qð lex reſpuit. ꝗs ergo erit modus ut teſtõ: poſſit
ſic grauare. Rũdeo ꝙ dʒ dicẽ ſic.relinqᷣ ſilie mee centũ ⁊ eiꝗ
cã duxerit in uxoꝛẽ relinq qnqginta. poc mõ ualet illud reli-
ctũ.x monaſteriũ nõ poſſet cape.q; nõ ẽ relictũ uxoꝛi ſ ei qui
ducet in uxoꝛẽ.hoc pbat᷑ in.l.titio.S.j.de ↄdi.⁊ de.Còſulo tñ
ꝙ addat vnũ.ſ.id qð marito reliquii debeat eẽ pᷣeſpue dotis.
als ipe ſibi hẽret. ¶ Qũo an teſtoõꝛ poſſit iducẽ uſuras ĩ teſtõ
ut ſi hẽs meus nõ ſoluit irra menſẽ uolo ꝙ ſoluat tm noĩe uſu
rarũ. NRñ.nõ.ſicut enĩ de iure ciuili uſure ſũt ꝓhibite ultra cer
tã quãtitatẽ.ita hodie de iure canonico ſũt ꝓhibite ĩ totũ.pꝛo
hocẽ tex.i.l.ij.S.fi.de an.le. Ex hoc ↄcludo aliud qũ pena
adijcit᷑ dationi q;titatis ultra legitimũ modũ uſurarũ de iure
ciuili nõ ualet. ut.l. iulianus.S.ibidẽ de acs.empj.⁊.l.cũ alle
gas de uſuris.cõiuncta.l.iij.in ſi. de an. le. .

De regula catoniana. Rubꝛica.
4 Tegata ura teſti tem/
Atoniang. 6à lre ſi teſtatoꝛ

R
tüc decederet nõ 2ſirmant ipedimẽto ceſſante
ſecus in legatis ↄditionalib uel in diẽ ĩcertaʒ.
Xbh. d. Cꝛimo ponit regulã cato. Scdo eã de⸗
darat.ſcdabi ꝗᷓ diffinitio. In tex.ibi nõ ualere. dic etiam ſi
cauſa ĩpedimenti inueniat᷑ amota.Di. NPici hic ꝙ regula ca
toniana diffinitur. ⁊ infra dicitur ꝗᷓ diffinitio ⁊c. Cõtra ĩmo
nõ ẽ diffinitio.q; diffinitio dʒ ponẽ ſubſtãtiã alicuius rei.ut.l.
oĩs diffinitio.de re.iur. So. Ni. hic ponit diffinitio ipꝛopᷣe.
HBꝛeuiter dic ꝙ nõ ẽ diffinitio. ut.l.ia. ¶ Op. ꝙ iſta regla
ſit ſuꝑflua ꝑ.l.qdð ab initio.j.de re.iur.So.ll. ꝛie loquunt in
his ꝗ;ſtatiʒ debet valẽ ⁊ nullã ſuſpenſionẽ habẽt. ut ↄct⁊c alij

actĩter viuoj.ſz legata habẽt aliqu ſuſpẽſionẽ. ↄfirmant eni

no
fni
ihe
o
etö

.

.

44
0).

4
de

r —‿ ☛ 2=. =—

BZDee reg. canaaz.

moꝛte.ut...j.C. de ſa.ſan.ec.iõ videbat ꝙ deberet inſpictpᷣe
moꝛi ⁊ nõ teſti.⁊ ppt᷑ hoc fuit iducta reg.cato.¶ Op.h̊ dẽ ĩ
v. itẽ ſi tibi.ꝙ ſi ẽ fudus legat tibi dño ſi poſtea alienas ualet
legatũ.Lõtra iſti. de le.S.ſi rẽ. HNui tioꝛe h.l.legit duobꝰmo
dis.vno mõ ſʒ Rog.ut illa vba ſi alienaueris legant᷑ cũ ſeq̃n/
tibx ſint vba.l.Ad ↄꝛiũ rñdet ꝙ ibi alienauerit moꝛtuo teſta
toꝛe.h̊ eo viuo.h̊ ſo.videt õ.l.cera.S.j.S.de le.j.qre Jo.legit
alio mõ.ꝙ illa vba ſi cũ viuo teſtõꝛe tc.legant᷑ cũ pᷣcedẽtib c
ſic ſint vba teſtõꝛis non lecis.¶ Venio ad.l..ſʒ ſi ſic.op.ꝙ ſi
poſt moꝛtẽ nubit hẽat legatũ.ut.l.ſi ita de ↄdi.⁊ de.So.itelli
ge ꝙ teſtõꝛ dixit ſi nupta erit.ſ.me viuo⸗Ex oibus his hẽs ex

poſita vba regle q dicũt ꝙ ſi teſti tpe deceſſiſſet iutile fieret.q?·

itelligunt᷑ de his ꝗ ſic reriquunt᷑.⁊ tuc ĩutilia eſſẽt ſi teſtõꝛ deceſ
ſiſſet. als ſec. ut ĩlegat ↄditiõalibꝰ ⁊ ĩ diẽ ĩcertũ.¶His pᷣmiſ
ſis uenio ad qõnẽ.pᷣ q̃ro an regla cato.ſit regula iuris. Nicit
Di. de re.iu.li.vj.ſuꝑ rubꝛica ꝙ ſic.qꝛ ius de nouo ĩducit.nã

añ iſtã.l.nõ erat ĩiductũ. Mõ ob.l.j.de re.iur.q̃ diẽ ꝙ regula

nõ fac ius.q; uerũ c q regla ſit ſuꝑ eo qð c iã ↄſtitutu. als ſe/
cus ut h. Jo.an.tʒ ↄꝛiũ ibidẽ ꝙ regla cato.nõ ſit reglła iuris.
ill rõnẽ qꝛ fac ius de nouo.Cõtra Jo.an.ẽ tex.expᷣſſus in
cũ legato uo.j.qũ di.le.ce.ꝗq appellat regulã cato.regulaʒ
iuris. Noſſum dicẽ ꝙ glibet bñ dixit.ſi eniĩ appellas regula
iuris traſũptine.hoc ẽ regulã factà de eo qd ẽ ius.tũc uerũ di
cit Jo.an. Alio mõ põt itelligi regla iuris ĩtraſũptiue.hoc ẽ
regla q̃ẽ ins.⁊ tẽ uerũ diẽ Di.⁊ hoc mõ dʒ ĩtelligi.l.cũ lega/⸗
to fuo.ſile de genitiuo ꝗ ponit᷑ traſũptiue ⁊ ĩtrãſuptiue.ut.l.

j.C. de ↄdi.ob cau.⁊.l.j.C.de ↄdi.ĩide.¶ Qũo a qͥ fuit indu

cta hec regla. Rñ.a catone. ſic publiciana a publicio:⁊ falci
dia a falcidio. ut.l.j.j. ad.l.fal. ¶ Quũoiĩ ꝗb legat hẽat locũ
hec regula.Gl.magna tota facta ẽ ſuꝑ hoc. Jõ q̃ro pᷣ an hẽ/
at locũ ĩ legatᷣ Oditiõalibꝰ.Et videt ꝙ nõ ut h. In ↄꝛiũ videt
S.de op.le.l.optio.ij.rñſo.So.aut ↄditio ẽ expᷣſſa ⁊ nõ hʒ lo/
cũ reglła ut h.aut tacita.⁊ tũc hʒ locũ lex ↄꝛia.Rõ ẽ qꝛ ↄditio
tacita nõ ſuſpẽdit legati ceſſonẽ. ut.l.q extriſecꝰ.de ↄdi.⁊ de.
H ſi ponẽs ꝙ eẽt tal ↄditio tacita q legati ceſſionẽ ĩpediret.ut
ꝓbati.l.ſilegatũ pure.s.de adi.le.eẽt idẽ qð ĩ expiſa ↄditiõe
eãdem rõnẽ. Cõtra hoc ob.ſoꝛtit᷑.l.pe.j.e.ſʒ ibi dicã.⁊ qð
dixi de odis.⁊ de die ĩcerta qð idẽ ẽ.ut.l.dies ĩcertꝰ.de ↄdi.⁊K

de. CQuo utrü regula cato.hẽat locũ ĩ legat᷑ puris uel reli/

ctis in diẽ certũ. Rñ.ſiqdẽ ſunt talia legata qᷣrũ dies cedit ab
adita hẽditate nõ a tpe moꝛtis regula cato.nõ hʒ locũ.ut.j.e.
l. iij.x.l.cũ legato.j.qũ di.le.ce.⁊.SD.de le.j.l.qð i rerũ.S.j.⁊x.l.
ſi optio.i pn.S.de op.le.Que autẽ ſũt ſlla legata quoꝝ dies
cedit ab adita hẽditate nõ.in.l.vnica.S.ĩ nouiſſimo.C.de ca
du.tol. ¶ Juxta h̊ quero quid ſi eſt certum ꝙ dies moꝛtis ⁊
aditiõis ſit vnus ⁊ idẽ.vtputa qꝛ inſtitutus ſit heẽs neceſſariꝰ.
NRñ.regula cato.tũc habet locũ.ut eſt caſus in.l.ſicui optio.
ij.rñſo.S.de op.lega.Rõ apparet.qꝛ tũc eſt datũ ſic ut ſtatim
ualeat ſi ſtatim decederet.¶MQnuero utrũ hẽat locũ ĩ legat qꝗᷣ
rũ dies decederet a tpe moꝛtis. Tex.videi h̊ ꝙ ſic. ꝛiũ videt᷑
P.l.ſi depoꝛtati.iĩ pᷣn.S.de le.iij.⁊.l.iteruenit.j.de le.pᷣſtã.⁊.il.
ſi cognatis.S.de reb du.C.j.de iure ſil.l.iij.S.quando auteʒ.
Pꝛo ſo. huius ↄᷣꝛij gl.facit tres caſus.ut ĩ ea hẽtis.Ni. facit

ſex caſus. Mꝛio qñ legatũ deſicit rõne ꝑſone leganſ.tunc hʒ

locũ regula.ut i.l.iij.S. j.ð.de le.iij. Scdo qñ deñcit rõne rei
legate.ut ĩ re ſacra uel tigno edib iniũcto.⁊ tũc hʒ locũ regu/

la. ut.l.ceta.S.j.S.de le.j.Tertio qñ deſicit mixta ↄſideratiõe

rei ⁊ ꝑſone legatarij.ut ſi lego tibi rẽ tuã.⁊ tũc hʒ locũ regula
ut.l. ceta..quẽadmodũ.⁊ iſti.de le.S.ſi rẽ. JCõ dixi mixta cõ

ſideratiõe.qꝛ res ꝑ ſe erat legabilis ⁊ legatari erat capax ſim

plicit loquẽdo.ſʒ res illa ſibi legari non põt.Quarto q lega
tũ deſic mixta ↄſideratiõe legani ⁊ legatarij ut qꝛ teſtõꝛ legat
Fuo ſuo ꝓpꝛio.x tũc hʒ locũ regula.ut.l.Fuꝰ.C.de le. Quito
qñ legatũ ẽ iutile mixta oſideratiõe legatarij ⁊ ei a qͥ reliquũ.
ut qñ legat᷑ fuo hẽdij ab hẽde.⁊ tẽ hʒ locũ regla.ntiſti.de le.⸗
S.an fuo.Sexto qñ legatũ ẽ iutile rõne ꝑſõe legatarij.qꝛnõ
eſt capax.tc iſta regla nõ hʒ locũ.⁊ ſic loquunt᷑ iura ĩ Hꝛiũ alle
gata. ⁊ hec ſũt yba DHi. Examinemqdlibet mẽbꝛũ ꝑ ſe. Pꝛi
mũ ẽ qn legatũ ẽ iutile rõne ꝑſone legani.tũc hʒ locũ regula.
iſtud nõ ẽ uerũ ſimpł ſʒ ẽ uerũ ĩ eo ꝗ erat ĩteſtabilis ſimpłr lo
quẽdo. ſec iĩ eo ꝗ potat ſe habilitare ad teſtm. ut ĩ uſurariopu
blico.nã uſurari public põt ſe habilitare ad teſtm pᷣſtãdo cau
tionẽ de reddẽdis uſuris.⁊ iõ legatũ factũ ꝑ eũ ab initio iutile
conſirmaretur pꝛeſtita cautione. ut nõ. Jo.an.in.c.qqᷓ;. de
uſu. li. vj. licet ipſee poſtea timens notat contrarium in.c.j.er
de ſepl.ĩ ce.tñ qð pᷣ nõt ẽ ueri ut plene dixii.l.ſllio pᷣterito.de
iniuſto teſ. kʒ n .ſz foꝛte regla cato.ĩ uſurario alia rõne
nõ hiet locũ.qꝛ.c.q;ᷓ qᷓ.ẽ noua lex.⁊ regla cato.ad nouas le/

ges nõ ptinet. ut.j.e.l.f. debem ergo ponẽ alið exẽplũ de in/
re ciuili.ꝗs nõ põt ſibi facẽ duos fuos neceſſarios heredes ſi
nõ ẽ ſoluẽdo.certe iſte nõ ẽ ĩteſtabilis ſimpir gꝗa ſatiſtaciendo
creditoꝛib efficũ teſtabilł.⁊ iõ hui teſtm põt ↄnrmari.ut.l.ꝗ
ſoluẽdo nõ erit.de hẽ.iſti.⁊ iſte ẽ uer itellect Pui.l.¶ Venio
ad ſcðʒ mẽbꝛũ qð ẽ qñ legatũ deſicit rõne rei.tc hʒ locũ regła
cato. ¶ Op. de. l. fun.ĩ pn. S. de le. j. ubi ceſſãte cauſa impedi
menti legatũ recõualeſcit. So.gl.ꝙ ibi ĩ initio legatũ ualebat
ꝓpt ius qð hẽbat pꝛ ſi ſili deceſſiſſet.iſtud nõ ẽ uerũ.q; iſtud
ius qdð pꝛ hʒ ut poſſit ſuccedẽ nullo mõ attẽdit.ut.lł poſt emꝗ
cipationẽ. de li.le.ẽ ergo dicẽdũ ꝙ ibi ceſſauit cauſa ĩpedimẽ
ti ex cauſa q̃ retrotrahit.vñ fingit ab initio nõ fuiſſe.idẽ ꝓbaĩ᷑
in.l.ᷣu ab hoſtibꝰ.⁊.l.nõ qcũq;.S.ſi ex bonis.sõ.de lega.j.
CItẽ ʒ dictũ Hi.⁊ gl.op.de.l.ẽ receptũ.iĩ fi.SD.cõi.pᷣdi.So.
ibiualuit legatũ ab initio q;tũ ad pſonalẽ obłonẽ nõ qtũ ad
ↄpſtituẽdũ ius ĩ re.ut nõ.i.l.per fũdũ.de ſer.ru.pᷣdi.¶ Aenio
ad ttiũ mẽbꝛũ qñ legatũ deſicit mixta oſideratiõe rei ⁊ ꝑſone
legatarij.Et iſto caſu dico ꝙ hʒ locũ regula. ut.l.cetera.S.j.
8.de leg.j.h̊ videt õ̊.l.debitoꝛ.S.ſi.S.de le.ij.Sol.qdð ibi deñ
ciebat rõne legatarij nõ rei.qꝛ legabat᷑ fuo res dñi.iõ iſtð mẽ
bꝛũ dʒ ſic itelligi.illud qð dẽ ꝙ regula cato.hʒ locũ ĩ ttio mẽ/
bꝛoẽ uerũ.qñ teſtõꝛ tale ĩpedimẽtũ potuit ꝓuidẽ.utputa le
gãdo eſtiationẽ rei uel ali rẽ eq̃lẽ.ſʒ ĩ caſu dicti.S.Fuo.nõ po
tuit ꝓuidẽ.qm ſi ſic legaſſet fuiſſet dño q̃ſitũ.⁊ ipᷣe uolebat ſer
uo q̃ri.rõnẽ hui diſtictiõis ĩfra videbit.¶ Venio ad q̃rtum
mẽbꝛũ qñ legatũ deſicit mixta oſideratiõe legant ⁊ legatarij
hʒ locũ regla. Pꝛo declaratiõe pone ꝙ teſtoꝛ legat ſilio ſuo
ſpurio tꝑe teſtĩ nõ ualet ſi tꝑe moꝛiᷣ reꝑit᷑ capax.qꝛ legitimatꝰ
ualebit ne legatũ.ʒ Di.nõ.q; deſiciebat legatũ mixta ↄſide/
ratiõe legani ⁊ legatarij.hoc aũt videt tex.i.l.iijj.S.qũ autẽ
De iure ſil.⁊ iõ ĩtelligaꝰ illð mẽbꝛũ ſic.ſigdẽ teſtõꝛ potuit ꝓuidẽ
ʒ tale ĩpedimẽtũ ut manumittẽdo fuũ.tc hʒ locũ regla.qꝛ eſt
qd ſibi iputet᷑.qʒ ſi nõ potuit ꝓuidẽ.qꝛ nõ ẽ ĩ ſua ptate legitia/
re.tnõ hʒ locũ regła.hec diſtictio ꝓbat ad tex.in.l.q;ꝛ rõ.de
feel rdera iſt mẽbꝛũ dictũ videt᷑ caſus ĩ.l.ſi minoꝛ.S.
jj.ubi mioꝛ nõ poterat ꝓuidẽ dãdo libᷣtatẽ.⁊ tñ ibi hʒ locũ re
gula. So. ʒ ĩtellectũ gl. ibi oſitũ nõ obſtat.ſʒ ſm ĩtellectum
HMi.obſtat.ſʒ poſſum dicẽ ſuſtinẽdo ipſũ ꝙ illud ẽ uerũ qñ te
ſtatoꝛ nõ põt ꝓuidẽ ppter itellect ĩibecillitatẽ.tũc eni eadẽ rõ
ne ĩfrigit legatũ q̃ litas.ſec ſi alia rõne. Itẽ pᷣdicta fac.l.cõ
ſiciunt᷑.S.ſi ei fuo.S.de codicil.Sol.ille.S.nõbilis determiat
hoc mẽbꝛũ ⁊ alia hul regle.l. qe legatũ ab initio ĩualidũ nõ cõ
firmat.itellige niſi defect purget᷑ ꝑ ultimã uolũtatẽ teſtõꝛis ut
ibi. ⁊ rõ nõ.ibiĩ gl. ¶ Venio ad ꝗntũ mẽbꝛũ qũ legatũ deſic
mixta oſideratioõe legatarij ⁊ eius a qᷣ reliqui.ↄʒ locũ regła.
Hic Di.puto ꝙ uerũ dicat ĩ hoc ꝑ rõnẽ pᷣdictã.qꝛ teſtõ: po/
tuit ꝓuidẽe circa iſtð ĩpedimẽtũ dãdo libᷣtatẽ fuo hẽdi qð po/
teſt. ſi eẽt caſujĩ ꝗteſtõ: nõ poſſet puidẽ t eẽt idẽ qð iupꝛa.
¶Venio ad ſextũ mẽbꝛũ qñ legatũ deſc ex ꝑſona legatarij
nõ hʒ locũ regula.Et ẽ rõ qꝛ teſtõꝛ circa illud iĩpedimẽetũ ꝓui
dere nõ poterat.ita loquunt᷑ oẽs.ll.allate ĩ gl.excepta.l.ſi co
gna.ꝗᷓ nõ fac ad reglaʒ ut ibi dixi.¶QQüo an regla hẽat lo
cũ ĩ hẽditate.Dic ut dicã.j.e.l.iij.⁊ ibi dicã etiã an hẽat locũ
ã ſidecõmiſſis ułibꝰ.¶Itẽ q̃ro an hẽat locũ ĩ donatiõe cauſa
moi. Dicut i.l.ĩ moꝛi.j.de dona.cau.moꝛ.¶ Qũo q̃ eſt rõ
ꝙi legaj oditiõalib nõ hʒ locũ regła cato.Di.dici.c.nõ ſir
mat. de re.iur.li.vj.ꝙ iteri nullũ ẽ legatũ.dic ꝙ rõẽ.qꝛlegata
cõditionalia teſtõꝛ nõ ſic dedit ut ſtati ualerẽt ſi moꝛiret.lecꝰ ĩ

. , — —

legad puris ſic.⁊ ſic ẽ rõ qꝛ teſtõꝛ uoluit.iſtã rõnẽ ponit gl.i.l.

in ts.ĩ Pn. ⁊.l.põt qꝗs. de hẽ.iſti. Iſta ergo vba q dicũt ꝙ ſi

ceſtoõꝛ nõò decederet iutile foꝛet. ĩtelligunt᷑ de eo qð ẽ ſic datũ.
ut tũc utile eẽt ut h d in tex.⁊ iõ ſtatutũ qð dic ſiqs nõ ſolue/
rit pẽſionẽ ĩſra mẽſẽ ⁊cẽ.dʒ ĩtelligi qñ eſt facta locatio ut infra
mẽſẽ ſoluat. ¶ Vltimo eẽt qᷓrẽdũ qd ſi teſtm rõne ſolẽnitatis
deſicit.an hẽat locũ regla cato. Pico ꝙ ſic.q; nullo mõ põt
Pannari ut extũc. cũ ſolẽnitas dʒ adhiberi vno cõtextu.ut.l.
heẽdes palã. in ſi. de teſta. ſile dic gl.q legatũ deſicit rõne per
ſone legant qꝛ põt ↄfirmari nõ ut extũc.ſ̊ ut ex noua noluta
te.ſec ſi legatũ eẽt iutile rõne alicui idubieta uel obſcuritatij
qꝛ poſſet ↄfirmari ut extũc.ut.d.l.hẽdes.S.ſʒ ſi notã. ¶ Vl⸗

timo gl. qrit qẽ rõ q legatũ deſicit. Mixta cõſideratione le/
3 Sanes ⁊ legatarij inſpicim id qð nocet nõ id qð ꝓdeſt.⁊ nõ

bene rũdet. Lu dic ꝙ ẽ rõ qꝛ teſtõꝛ potuit ꝓuidere circa tale ĩ
pedimentũ.ut ſupꝛa dixi.mãm uero qñ cõcurrũt due cauſe q̃
rũ vna /ꝓdeſt alia nocet quã debeam inſpicere.dixiin.l.ſi vir.
Ij.pꝛo dona.⁊.l.ſigs ingraul Ses aa ſell.
Atonian g. Supꝛa ꝓxime iuriſconſult ex
AN. SEEeponit uerba regule ſi teſtatoꝛ

—

.

Be his q̃ ꝓnõſcri.ha.⁊ De his g.utĩdig.

decedẽt legatũ qð inutile ſoꝛet cc. Hic auteʒ exponit iſta vba
ad legatũ ⁊c. ¶ Op.⁊ videt᷑ ꝙ in ĩſtoõne hedis hẽat locũ regu
la. ut iſti. de hẽ. qli.⁊ dif.S.ĩ erneis.⁊.l.ſi alienũ.S.j.de hẽ. in/
ſti. So.ꝗdã dicut ꝙ nõ hẽat locũ ĩ hẽditatib ſideicõmiſſari/
is.ſʒ ĩ pure relictis ſic. Alij ꝙ in hẽditate nõ hʒ locũ q ad vba
ſz quo ad mẽtẽ ſieĩ qbuſda caſib hoc Fai1. Prr nh exci/
pit ↄditiõales inſtõnes. ergo ꝑtinet ad puras. Certe hẽmus
Alo.i.l.ꝗ ſoluẽdo.⁊.l.qð ꝗs.de hẽ.inſti.q ſimplłr dicũt ꝙ ĩ hẽ
de nõ hʒ locũ.ſʒ glo.i.l.qdð ab initio.de re.iur.tʒ ꝙ ĩ.l.q ſoluẽ
do.ſit ſpãle ſauoꝛe liᷣtat.vitas ẽ ꝙ in hẽditate nõ hʒ lõcuʒ.⁊
id qð dẽ i.S.in exneis.ꝙ requirunt᷑ tria tꝑa.nõ ẽ ex vigoꝛe re
gu. cato.ſ illarũ oſtõnũ.q; regla cato.tm in lega loquitur.
Pꝛeterea ꝙ in iſtõne nõ hẽat locũ apparet q; ſi teſtm deficit
rõne ꝑſone teſtant ẽ idẽ in ĩſtõne qð in legato nõ tñ ꝑ oĩa. ut
l. j. S. ſi filiꝰ.S. de le.iij.⁊ ſic nõ ex vigoꝛe regule cato.ut.l.ĩ bel/
lo.S. de captiuis.de cap.⁊ poſtli.reuer.ſi vo deſicit inſtitutio
ex pſona ĩſtituti nõ hʒ locũ reglła cato.⁊ tñ iſtitutio vitiat.ut
§.ĩ exneis.⁊ ſic manifeſte ↄcludit ꝙ nõ ex vigoꝛe regule ſʒ ex
vigoꝛe illarũ oſtõnũ.alia vo mẽbꝛa ĩ ꝗbregula cato.hʒ locũ
in legatis in ĩſtõne adaptari nõ pñt ſi bñ iſpicies. ¶ Qũo an
regula cato.hẽat locũ in fideicõmiſſo uli.Gl.ꝙ nõ.ut.l.qdã
ita.j. ad tre.quã vide ⁊ ſigna eo ꝙ ↄſueui dicẽ ↄꝛiũ ꝙ dies ſ⸗
deicõmiſſi vli cedat a tꝑe moꝛtis.ut plene dixiin.l.cũ filio.S.
de le.j. ad fi.⁊ ſm eã opi.tũc hẽret regula cato.locũ. ¶C Op.
— a Puede ac Apere, Eicu in con.
1 ¶ Dp.ꝙ ↄditio q̃ eſt in ĩſtõne nõ ĩpe/
NEacct. Wodicaicee te mort are ſi,
es. S.ſi.qñ di.le.ce. So.debes ĩtelligẽ hãc lec.ſᷣm caſũ.l.auia.
qua gl.allegat qꝛ ibi fuit ꝓ parte iſtitut ſua ↄditiõe ⁊ eideʒ le

atũ. vñ iĩpedit diẽ legati cedẽ talis ↄditio. ⁊ hoc qñ pᷣceſſit in/

titutlo T legatũ ſequit. als ſecus. ut.l.ſliũ.in pn. ibinõ.j. qñ
di. le. ce. ſec ſi ↄditio eẽt adiecta totali inſtõni.tũc eni talis cõ
ditio nõ ĩpediret q̃ regula oato oeſ, Hrer d drrF
2 o.legit hac.l.multis modis.pma ⁊
7 Egula. & lecelanang glo. ea repꝛobet qꝛ
LA nõ eſt ueriſile iuriſcõſultũ de his.ll.cogitaſſe.iſta repᷣ
hẽſio nõ placet.qꝛ uerũ ẽ ꝙ iuriſcõſultꝰ nõ cogitauit de theo⸗/
doſio noĩatiʒ ⁊ ſpãlit.ſʒ cogitauit de oĩ.l.uliter q fieri poſſet.ſi
mile ĩ.l..S. de ↄdi.ex lege.tñ hec ſo.nõ placet alia rõne.nã re
gula catoniana nõ ꝑtinet ad nouas leges.tñ ĩ ti.iſti.de hẽ.q/
li. ⁊ diffe. S. ĩ exneis. ⁊.l.ſi alienũ.S.in exneis.de hẽ.iſti.habẽ
tur leges noue.vñ ille leges pñt ꝑtinẽ ad iſt ⁊ iſta ad illas.ut

l.nõ ẽ nouu.x.l.ſᷓ ⁊ poſterioꝛes.S.de legi. ¶ Scðda lec.põt
eẽ va inſenenigedoch it leguin n fuit ſeaa ſ fuit inſtitu
tus in re certa tm.cũ ergoinſtitutio ſilij nãlis ĩ aliquo ualuerit
moꝛtuo legitimo accreſcit ſibi totũ ꝑ ius accreſcẽdi.nõ tñ eſt
hoc ppr᷑ effectũ regule cgroe nipil facẽ põt.¶ Tertio mõ
legit᷑ ut hẽs ĩ glo.⁊ ſic tʒ hic glo.expſſe ꝙ filio iã nato pᷣterito
moꝛtuo in vita patris teſtm̃ ↄfirmet. ꝛiu tʒ glo.i.l.ſi hẽditas.
Sijs de teſta. tu. ⁊.l.pe.S.ſi.de dona.⁊ videt᷑ tex.inſti.de ex/
bẽæ. li. in pn. 5 iſtã gl. Sʒ ꝓiſta gl.fac.l.poſthumꝰ.v.iccirco.
de iniuſto teſtõ.vñ poſſum dicẽ hãc glo.uerã qñ iſtitutꝰ ẽ ne/
pos nel alij neniẽtes ab ĩteſtato.ut.d.l.poſthum.ſed gl. ðꝛie
ſũt ve qñ eẽt ĩſtitut erneuj.⁊ lʒ hec lec.ſit va tñ nihil ad ꝓpo/
ſitũ qꝛ teſim̃ iſtius cõfirmat᷑ de iure pᷣtoꝛio.ut.d.l.poſthumuj.
nõ ex eo ꝙ regni cato.ceſſet. Itẽ ʒ pᷣdicta ſo.ſit va tñ nõ ꝓ/
cedit quãtũ ad.l.ſi hẽditas.S.ꝗ filiũ.q; ibi mMiue nehd.
¶ Quarto mõ legit ut hẽs ĩ glo.q nõ placet qꝛ in ſucceſſione
ab iteſtato ĩſpicit᷑ ꝗẽ pximioꝛ ⁊ q ẽ capax tꝑe moꝛtis.ut inſti.
de here.q̃ ab ĩteſta.defe.S.ita demũ.vñ ſi mr tꝑe moꝛ nõ eſt
capax poſtea nõ admitteret niſi poneres ſiliũ deceſſiſſe teſta/
tũ ⁊ iſtituiſſe exneũ ⁊ exneo deliberãte matrẽ ſuiſſe effectã ca/
pacẽ. ar.l.ſ⁊ qð ibi nõ. de ↄdi.inſti.in gl.q ĩcipit quãdiu ⁊c̃.
Tiſti.de legi.agna.ſuc.S.poſthumꝰ. Mꝛetea hec lec.nõ pla
cet. q; ſenatuſcòſulta nõ appellant noue leges. c regula cato.
Eene adſenatuſeoſolthut cctera Fi,& dek Quinta
legit᷑ ⁊ noue ESre appellant noue uolũtates in ꝗgb pma ↄfir
a ĩ ſe. iñ huic legi ↄgruit qꝛ uerũẽ 3 legata de
ni

mat. iſta lec. ẽ t
bent᷑.ut ex nouo teſtõ pfirmãte nõ ut ex pᷣmo qð fuit ĩutile.⁊
ſic regula cato.h nõ ceſſat ĩmo hʒ locũ.¶Sexto legi ut hẽs
1gl.hec lec.i ſe ẽ uera.qꝛ regula cato.nõ hʒ locũ qñ ſegatũ de
ficit ex pſona legatarij tm. ¶Legit ergo ſeptimo mõut hẽs ĩ
l. ꝗᷓ lec. Iʒ in ſe ſit va.tñ nõ ex eo ꝙ regula cato.ceſſet cũ non
bpʒ locũ ĩ iſtõnib.ut.S.e.l.iij.q̊ poſſum ponẽ caſũ ut dicamꝰ
ꝙ regula cato.nõ ꝑtinet ad nouas leges.hoc ẽ nõ ẽ noua lex
ſed antiq̃. Alio mò ſic ut ius nouũ appellet ius iniquuʒ.nt..
qð ꝗſq; iur.l.j.ut am nsPiine, ad nouas leges.i.ad legej

iniquas. uel alit ĩtelligo hãc.lI. ꝓut iacet ⁊ pono exẽpluʒ ꝑ.’

hac edictali.C.de ſecũ.nup.nã teſtõꝛ nõ põt relinquere uxo/
ri ſue plus ꝙᷓ; vni filio ex mrimonio.pone ergo ꝙ teſtõꝛ reliꝗt
tãtũ uxoꝛi ſue ꝙ nõ porat caꝑe totũ tpꝑe teſti.ſʒ tꝑe moꝛtis ca
pax erat.certe capiet totuʒ.qꝛ regula cato.non ꝑtinet ad no
uas leges.Eodẽ mõ pone ĩ ſtatuto qð dicit ꝙ legatũ factũ fo
renſi nõ ualet.legatariuj erat foꝛenſis tꝑe teſti.poſta effectuj
eſt ciuis. Certe capiet nõ obſtàte regula cato.nec obſtat ſi di
cis vulpianꝰ non cogitauit de his legibꝰ.q; uerũ eſt ſpaliter lʒ
vniuerſaliter bñ cogitauit.appellemꝰ ergo legẽ noua q̃ indu/
cit ĩpedimẽtũ circa legatũ.qꝗᷓ tñ lex ſit facta poſt regulaʒ cato.
CQοRuero ꝗᷓ ſuit rõ huius.l. Foꝛte uoluit dicere ꝙ regula ca
to.fuit facta ꝑ uerba pᷣteriti tpis uel pᷣteriti iĩperfecti.vñ nõ tra
hi ad futura qꝛ dicit ſi deceſſiſſet ĩutile foꝛet.hoc nõ placet ꝗa
lex ſemꝑ loquit.ut.l.j.S.de ↄdi.ex.l.⁊.l.arriani.C. de hẽ.qre

dic ꝙ ĩ regula cato.erãt plura vᷣba ex ꝗb vulpian h̊ collegit

ꝙ regla illa nõ ꝑtieat ad poſterioꝛes leges.als poꝛes ad po
ſterioꝛes trahunt᷑ ⁊ ecõtra.ut.l.nõ ẽ nouũ.⁊.l.ſʒ ⁊ poſterioꝛej
S.de legi.¶Rũo ꝗd ſiignoꝛam q̃ ſint leges facte poſt regu
lã cato.ꝗd ĩ dubio pᷣſumemu.Qerte oẽs ↄſtõnes q̃ lunt in co
dice uel in iſtitu.qᷓ ↄtinẽt aliqd noui iuris appellabunt᷑ noue
leges cũ fuerint facte poſt iſtã.ſʒ i.ll.poſit in ſſto libꝛo dicemꝰ
regu.cate.hẽre locũ niſi aliud appareat.ut.l.ceta.õ.de leg.j.

BDe his q̃ ꝓnõſcriptis habenĩ. NRubꝛica.
Licet inſtitutio ⁊ legatũ ſit pnõ/

Iguis. ſcriptũ facto hẽdi.ſubſtitutio tñ
8 ⁊ ſideicõmiſſũ remanet in ſuo roboꝛe.hoc dicit.
Nãõ tex. ibi na ſenat.ex q hẽs ꝙ ſi lex ĩponit
penã ſtatim annullat ⁊ ĩfringit actũ.⁊ iſtud mẽ
bꝛuʒz omiſit Di. in. c.qᷓ ↄtra ius.de re.iur.li.vj.Iʒ in ↄuũ vide
atur caſus.S.de diuoꝛ.l.ſ.qð examĩiaui in.l.ptoꝛ..j.de oꝑ.
no.nũ.¶ Op.⁊ videt᷑ ꝓ hec ĩſtitutio q̃ ex parte ⁊c̃.ualeat.ut
l. articulo.de hẽ.inſti.So.ĩtellige recitauerit i tabulis quaj⸗
faciet in ſuturũ.⁊ ſic uerbũ recitauerit intellige in futurum.ut
dixi in.l.h̊ articulo. Altimo nõ hãc.l.ad id qð dicet.j.e.l.ſi.
ſequit.l.que in teſtõ.in qua nihil eſt.

A . Quod relinquit penitus ĩ
in metallu.ae non ceriu fiſco.

— Ite glibet eſt capax legati alimentoꝝ.b. d. ¶ Op.

id qð aufert ab indigno applicat᷑ſſco.ut.j.ti.j.ꝑ totũ.x.l.pa
pinianus.S.meminiſſe. de inoffi.teſ. So.aliud eſt quẽ eẽ inca
pacẽ.aliud quẽ eẽ indignũ.ut ꝓbat᷑ hic.Et per hoc cõſului ꝙ
ſi fratres mmoꝛes inſtituant᷑ heredes hereditas eſt pꝛonõſcri
pta ⁊ remanet apud heredes ab inteſtato.qꝛ.c.exiui.de v.ſi
gni.in cle.dicit ꝙ totaliter ſint omnis hereditatis incapaces.
¶Op. inſti. de le.S.ecõtrario.Glo.ſol.⁊ nõ bene.Tu dic ꝙ
ibi caſus ſuꝑueniẽs tẽdit ad eũdeʒ effectũ cũ ipſo lega to.hic
ad aliũ effectũ.de quo per Ni.in.c.actũ legitime.de re.iur.li.
vj.ut dixiin.l.pluribus.S.ſi placet.de v.ob.¶ Vltio nõ hac
l. ſcitis enĩ ꝙ dãnatus ad moꝛtẽ ſit ſeruus pene.ut.l.qdð ad ſta
tũ.C.l.qui ultimo.de pe.C.l.eius qui.S.pe.de teſta.⁊ ſic oia le
gata ſibi facta irritant.⁊ ſũt pꝛonõſcripta ut hic.qd tene men
ti. Idem ſi aliquis ẽ dnatus ad ꝑpetuũ carcerẽ.nã qcꝗd eſ
ſet ei relictũ eẽt pꝛonõſcriptũ niſi cauſa alimentoꝝ.ut hic ⁊.l.
ſeruos ad cuſtodiã.de ali.x ci.le.

AARA& COp. C. de cadu. tol. §. 1̊. ubi
GC. Dod qs. moͤſenpta remanent ſine ere⸗

So. ᷣm Di.⁊ oẽs hoc nerũ qñ culpa legatarij ẽ ꝓnõſcriptũ.
ibi vᷣo ẽ ꝓnõſcriptũ ꝓpt᷑ defectũ ſubſtatie ꝑſone.q; ꝑſona nõ
ſuberat.dico ꝙ ille.S.ſtat ĩ terminis ſuis.na hʒ locũ qñ eſt ꝓ
nõſcriptũ qꝛ perſona legatarij deſiciebat ut ioi.ſecus ſi ex alia
cauſa.ut qꝛ ſibi aſcripſit in teſtõ ut hic.uel quia pma uolũtas
fuit captatoꝛia.nã ex his caſibus remanet cũ onere.ut h̊ ⁊.S.
c.l.j.in ſi. Heinde aduerte ſcitis ꝙ legata ad pias cauſas
ualent cũ duobus teſtibus.ut in.c.relatũ.extra de teſta.ſed
quãtuʒ ad alia ſtatur iuri noſtro.quia requiruntur.vij.uel.v.
modo teſtatoꝛ legauit vni coꝛam duobus teſtibus ⁊ euʒ gra
uauit de reſtituendo eccleſie uel pauperibus.certe iſtud lega
tum eſt pꝛonoſcriptũ.ſed remanet apud heredẽ cũ onere ſuo.
caſus eſt hie qui eſt optima limitatio ad.l.j.S.in pꝛimo.C.de
cadu.tol. Item illud qdð aufertur in penã alicuius nunqᷓ trã
ſit cũ onere.ut.l.recuſare.S.ſi uacantiũ.ad trebel.

Ne his quibus ut indignis. KRubꝛica.

—

gratitudinis cauſa cõmittit.

Juus QAui poſt moꝛtẽ defunctii·

no
uſo
u⸗
ſio
elt
⸗
ſo.
e
ige
gre
g
do
e
Nn
0
e
n
8,
e.
no⸗
ct.
i

mè
lde

= ☛Mf S.

pdit legatũ.h.ð.¶¶ Op.q; nõ aufera᷑ ab eo tanq; idigno.ſʒ
debeat remanẽ penes hẽdẽ.ut.S.de adi.le.l.iij. So.ibi quan
do cauſa ĩgratitudinis cõmittit viuo teſtõꝛe.vñ deſũct videt᷑
eũ reuocare.h̊ poſt moꝛtẽ fuit ĩigrat.vñ applicat᷑ fiſco. ¶ Itẽ
op.ex eodẽ facto ꝗs nõ dʒ ↄſequi penã ⁊ pᷣmiũ.Sol.utĩgl.
⁊ ultima ſo.eſt uera.de quo ꝑ MHi.in.l.de certo de ſuſpec.tu.⁊
4; ob gram. de re.iur.li.vj.Ex hac.l. ſingulariter nõ ꝙ il/
lud qð nõ meret᷑ penã dꝛ offenſa ut hic. ſufficit eni ꝙ iuſte ad
iracũdiã eũ ꝓuoces.utputa qꝛ hoc facẽ põt licite lʒ nõ hone/
ſte ut hic vides.⁊ ſic.l.in teſtò de manu.teſtõ.q dicit ꝙ offeẽſa
eſt qeqd meret᷑ penã dicit uerũ.tñ nõ excludit ꝙ offenſa non
poſſit eẽlʒ ꝗs penã nõ mereat᷑.dixiin.l.licitatio.S. qð illicite
de publi. ¶ Alterinõ ꝙ moꝛtu põt offẽdi adeo qð ꝗs puat
relicto.⁊ ꝑ hoc potes dicẽ uerã eẽ glo.l.ſoꝛoꝛẽ.i.ſi.C. e.qꝙ ille
q ↄcubuit cũ uxoꝛe defũcti poſt moꝛtẽ eiꝰidignus ẽ legato.⁊
ſic applicat᷑ ſſco.rõ qꝛ ſi viuo defũcto hoc feciſſet ipſũ ad ira/
cũdiã ꝓuocaſſet.ergo idẽ poſt moꝛtẽ. ¶ Quero qd in igno/
rante cõmiſit aliqs culpa ↄ ignoꝛatẽ ⁊ ſi ille ſciuiſſet eſſet ↄcta
inimicitia qd iuris.an reuocet᷑ legatũ.Certe ſi hoc ẽ ĩ moꝛtuo
multo foꝛtius hoc ẽ in ignoꝛãte.ſ̊ tũc nõ auſert tanqꝙᷓ; ab ĩdi/
gno.ſʒ videt᷑ reuocatũ legatũ tanq; ſi teſtõꝛ ſciuiſſet.gl.ẽ in.lł.
ſideicõmiſſũ.C. de nideicõ.rõ ẽ qꝛ legatũ ibi nõ erat adhuc le/
gatario q̃ſitũ nec teſtm erat moꝛte ↄnrmatũ hic ſecꝰ.⁊ hec nõ.
ad limitationẽ eoꝝ qꝗᷓ dixii.l.iij.in fi. de adi.le. Iteʒ nõ ꝓpter
teſtes ꝙ ad hoc ut dicamus aliquẽ teſtẽ eẽ inimicũ alteri ſuffi
Qt offenſã eius factã iter eos lʒ alter ignoꝛet.
A AVfertur Qui ↄ tabulas petijt idign eſt oĩ
e ocõmodo ex eodẽ teſtõ. Itẽ qui Z
mãdatũ pncipũ nel ſenatuſcõſultũ uxoꝛẽ duxit ĩdign ẽ oĩ cõ/
modo ex ei teſtõ.ſecus in uxoꝛe ducta.h.d.¶ Auero qð re
mediũ poſſet eẽ ut ſili pᷣterit hẽat hẽditatẽ fris ĩpuberis.Rñ
deo ut repudiet ex ſubſtõne ⁊ adeat ab ĩteſtato. ut.l.iulianꝰ.
de acg.hẽ. ⁊. S.de le.ij.l.cũ pꝛ.S.titio.¶Qũo qd ſi dña ſcie/
bat nuptias nõ ualẽ. Rñ.tũc nõ poterit caꝑe.ut.l.uxoꝛi ma/⸗
„) ritũ.S.de uſufruc.le.⁊.l.pᷣfectus.de ritu nup.
p

. Abpinian 8. ns delictũ no egreditp/

ſonã eius õ quã cõmittit᷑. qdð ĩtelligo uerũ ĩ inimicitijs qhunt᷑

faciẽdo iniuriã in ꝑſonã. ut.l.lege coꝛnel.de iniur.⁊.l.iij.in fi.

de adi.le.
J P Bꝛimo ponit an uüle ꝗ ↄſecu
*„ M ſt legatũ. no pa poſſit teſtm in fri/

aere. Scdo an ille ꝗ uoluit teſtm ifringẽ poſſit legatũ ↄſequi

uel retinere. Tertio iuriſcõſultus ponit modũ dicendi nullũ.
Quarto ponit qd habeat facere iudex ĩ cognoſcẽdo ⁊ ꝓnũ
ciãdo.ſcda ibi ille aũt.tertia ibi de eo vo.quarta ibi ꝓhibẽde.
Qirca pmã partẽ videam poſitionẽ caſuũ qñ ẽ teſtm falſũ

uel nõ ſolẽne nõ poſſum appꝛobare ipſũ.iõ accipiẽdo iegatũ

nõ ꝓhibeoꝛ dicẽ falſũ uel nullũ.ſʒ teſtm qdð ẽ iofficioſũ fil põt
legatũ ipſũ accipiẽdo cõſirmare.qꝛ in ſui fauoꝛẽ eſt itroductũ.
Xx hoc ſequit᷑ ꝙ ille ꝗ accipit legatũ ex cauſa p̃teritiõis de ſe
facte nõ poſſet dicere nulluʒ quia accipiendo legatum conſir
mare videtur.ut nõ.in.l.ſilio.de iniuſto teſtamento. ¶ Que
rit glo.utrum iſtud pncipiuʒ debeat intelligi ſiue ſcienter ſiue
ignoꝛãter ꝗs acceꝑit legatũ.⁊ videt᷑ ꝙ dʒ ĩtelligi qũ ignoꝛan/
ter. Mec ob.l.licet.C.de fal.⁊.j.de fal.l.ſ ignoꝛã⸗. In ↄꝛiũ vi
det᷑ rõ.q; ſi ſic itelligeret᷑ nõ eẽt falſũ ex vna parte ⁊ lofficioſuʒ
ex alia.qꝛ idẽ eẽt in ĩofficioſo.ut.l.mr᷑.de ĩof.teſ.j.Gl.in.l.li⸗
cet.tʒ ꝙ debeam diſtiguẽ ſciẽtẽ ab ignoꝛate.Ci.ibi nõ exami⸗
nat.Ego dicerẽ ſic ſi aligs uellet ↄtẽdẽ teſtm̃ falſũ excipiẽdo
ꝙ ipᷣe hẽditatẽ poſſideat põt etiã ſi ſcient᷑ accepit le gatũ quia

teſtm nõ oſirmauit nec ↄſirmare potuit.ut dictũ ẽ.ſʒ ſi uellet

—

ↄtẽdẽ teſtm̃ nullũ uel falſ agẽdo tũc nõ poſſet ſi ſciẽter acce/
pit.qꝛ accipiẽdo legatũ ſciẽter ex teſtõ videi repudiare hẽdita
tẽ ab inteſtato.vt.l.dodiꝰ.S.de acꝗ.here.ergo teſtm nõ ↄfir/
mauit qꝛ nõ potnit.ſed hẽditatẽ repudiauit.Et ſi dicis tũc nõ
eſt dꝛia inter falſũ ⁊ inofficioſũ. Rñ. differẽtia eſt in hoc ꝙ in
pmis caſib hui.l.ſi ipe errauit in facto uel iure nõ pᷣiudicat ſi
bi. ſʒ in. ij. rñſo.ſ:.inofficioſo ſi acceptaret legatũ ꝑ erroꝛẽ iuris
pᷣiudicat ſibi.ut.l.ſi pꝛonꝰ.j.ſiqd ĩ frau.pa. Sʒ illi.l.põt rñde
ri qꝛ ibi ĩ pꝛono cui nõ ẽ ita debita hẽditas liberti ſicut pꝛis ſi/
lio.ut ꝓba i.l.ſ pꝛonus ex parte.j.de bo.li.⁊.l.eũ q.C.de in⸗
ofſi. teſ. x.l.etiã de bo.li.ſʒ ſi erraret ĩ facto ibi nõ pᷣiudicaret.
ut.S.de ĩoffi.teſ.l.mr̃.⁊ nõ.in.l.ꝗ ſideicõmiſſũ.ð.de le.ij.⁊ qð
dicã in.d.l.claudius. ¶ Auero vide h ꝙ ille qui accepit le/
gatũ põt dicẽ teſtm falſũ. Itẽ nõ iure factũ.pone ꝙ aliqs pꝛo
quxit inſtrm in iudicio.an poſſit dicere illud inſtrm nõ nalẽ.
Nic videi tex.ꝙ ſic.nã ex teſtõ ↄſecut ẽ legatũ ⁊ ſic teſtin p/

De his g. ut idig.

duxit. ⁊ tñ põt dicẽ nullũ uel falſũ.qʒ põt rñderi ꝙ hic ſuit ↄſe/
cutus ex iudiciũ ſine aliq ꝓductiõe.qᷓre dic.Qñq; uolo dicẽ
inſtrm nullũ ꝓpter defectu mei ↄſenſus.ut erat uenditio facta
ab aliq meo ꝓcuratoꝛe ꝓcuratoꝛio noĩe mei ⁊ ego non habui
ratũ ⁊ nõ poſſũ dicẽ nullũ.qꝛ ꝓducẽdo inſtim apbaobau. ut
l.iij.S. falſus rẽ ra.ha.⁊ qdð dixi in.l.ᷣſilio pᷣterito.ſi uero uolo
dicẽ nullũ ex alia cauſa cuius appꝛobatio nõ ſtet ĩ ptãte mea.
tũc poſſũ.caſus ẽ hic quãtũ ad exceptioneʒ ſine dubio. Item
qudatũ ad actionẽ.qꝛ als actiões cõpetẽtes alicui ita non põt
ꝗs de facili repudiare ſicut hẽdis.ut.l.ꝗs ergo.S.de pecu.⁊
l.iij.S. ꝓ ſo.⁊.l.ſiqs vi.S.dꝛia.de acqui.poſ.nec ꝓductio illa
facta in iudicio põt hꝛe vim pacti de nõ petẽdo.qm ſit ad di/
minuẽdũ ius aduerſe partis nõ ad augẽdũ.ergo ⁊c.ut.l.lega
ta ĩutiliter.de adi.le.⁊.l.legata.ð.dele.j. ¶ Sʒ ʒ pᷣdicta ob.
C. de teſti.l.ſiqs teſtibꝰ. Rñ.aliud i teſte cui pſone appꝛoba/
tio põt ſtare ĩ ptate mea me.aliud in ĩſtris.ut ſupꝛa vidiſtis.
hee ʒ hoc op.qꝛ ſi ego ꝓduco iſtr᷑ʒ videoꝛ oĩa ꝗ ſũt in ĩſtt̃o
ↄfiteri.ut.l.j.S.edẽ.S.de edẽ.ergo lʒ ĩſtrʒ ĩ ſe ſit iualidũ tñ ðↄ me
ſber rõne ↄfeſſiõis. Rñ.ille q pduc iſtiʒ nõ ↄfitet᷑ oĩa ſimplr.
ed eatenꝰqten iſtr̃ʒ ꝓbat.hoc ꝓbat᷑ hac.l.qꝛ l ↄfiteat᷑ teſtm
eẽ. tũ ẽ uerũ q̃ten ꝓbat.qꝛ poſtea poſſũ ipſũ falſu dicẽ.ſʒ ſi po
nẽmↄfeſſionẽ eẽ factã nõ reſpectu inſtri ſʒ ſimplr.tũc lx iſtim
apparet poſtea nullũ.nõ tñ ꝓpter hoc a ↄfeſſione recedit.ðita
tʒ Inno.in.c.cũ uenerabilis.ex de excep. Iſtð ultimũ dictũ
puto uerũ ſiqꝗs diceret inſtrm nullũ ſimpłr.ſ̊ ſigs allegat erro
rẽ ⁊ ad pbationẽ erroꝛis ĩduceret inſtr̃i nullitatẽ tũc ſufficeret
⁊ videt᷑ erronea ↄfeſſio.ut.l.cũ poſt.de iu.⁊ fac.ig.¶ Quero
ſi ꝓduxi inſtr̃m an poſſum poſtea dicere falſu. Tex.ẽ h ꝙ ſic
ſz dixi ſi pduxi ignoꝛãter poſſũ poſtea dicẽ falſũ ut h.ſec ſi ſci
enter.rõ ẽ qꝛ tũc poſſũ de falſo accuſari.ut.l.ſigs falſũ.C. de
fal.x.l.ſi uteris.C. de fide inſtru.⁊ eiuſdẽ rei noĩe cuius poſſũ
accuſari de falſo aliũ accuſare nõ poſſũ.iux regulã poſitã i.l.
ꝗpud antiqs. C. de fur. C Veniamꝰ ad ſcdaʒ partẽ.op. ad
v. ille.⁊ videt᷑ ꝙ ſupfluat ꝑ pᷣcedẽtia. So.gl.ꝙ h tractat eadẽ
mãʒ quã ſupꝛa.ſj ĩ hoc differt.q; ſupꝛa accepit legatũ poſtea
tractat de virib teſti. ecõtra.ponit ⁊ aliã dẽiaʒ ut in glo.pʒ
ſz pma dꝛia nõ ẽ va.qꝛ h loquit etiã qñ pᷣ acceptauit legatuʒ.
⁊ poſtea tractat de virib teſti.qᷓre collige dꝛiaʒ ex diuiſione
quã dedi in tex.¶ Op.qꝙ ille ꝗ nõ obtinuit repellat᷑ a legato
t. Ce. ala. Dol. aga ꝙ h̊ ſu ccubuit ibi deſtitit.hec nõ ẽ ue
ra qꝗᷣ fm hoc nõ eẽt dꝛia ĩter eũ q dicit nõ iure factũ ⁊ qui dicit
falſu.quã differentia tex. vult facere.dic ergo ꝙ ↄꝛiũ loquit᷑ in
eo Aui dicit falſũ ⁊ inofficioſũ.hic vo in eo qui dicit nõ ſolẽne.
¶ Szʒ q̃ro de rõne diuerſitatis quã ponit Di. in.c.ex eo.de
re.iu.li.vj. Lu dic ꝙ rõ ille qui dicit teſtm nõ iure ſactũ
nõ impugnat iudiciũ uel uolũtatẽ defuncti nec eã negat.ille
nero qui dicit falſũ uel inofſicioſũ directo negat.ipſã ronẽ po/
nunt doc.in.l.polla.C.eo.⁊ tex.j.ꝓxi.S.⁊ facit.j.eo.l.penul.
¶Itẽ hediol hic nec obtinuit.innuit ergo ſi obtinuiſſet di/
cẽdo nullũ poſſet petere legatũ.cõtra.C. de fideicõ.l.fi.GOlo.
ſoluit duobꝰ modis iulla uera. ꝗa illud ibi eſt in odiũ mẽtiẽtis.
ul dic ꝙ ibiĩ eo qui ſolẽniter teſtart uoluit ut ibi pʒ.¶ Itẽop.
S.de peti.hẽ.l.lutius.ubi ille qui dicit falſũ põt petere heredi/
tatẽ. So.ibi nõ petit hereditatẽ ex eodẽ teſtõ.quia oẽ cõmo/
dum ex illo teſtõ ꝑdere dʒ.ſed petit ab inteſtato.⁊ ſic alio iure
qʒð ex teſtõ nõ depẽdet qð põt.ut.j.e.l.ſi. ¶ Itẽ op.õ.de leg.
ij.l. lutius.S. ſempꝛonia.So.ibi nõ dixit teſtm falſũ.ſed tm di
xit ↄtra ꝑſonas heredũ. ¶Extra glo.quero.dicit hic ꝙ ille ꝗ
dicit teſtamẽtũ nullũ ⁊ nõ obtinet nõ repellit a legato. ¶ Sʒ
ueroamucanſa nulltati pẽdente poſſũ petere legatũ. Rñ/
deo nõ.quia per petitionẽ legati fieret p̃iudiciũ cauſe nullita/

tis.ergo ⁊c.ut de peti.here.l.ſiquis.⁊.l.diſtinguemꝰ.S.ſigs.

g. de arbi.dixi in.l.ſirem.de excep.reiiudi.¶ Sed queroſi
dixi nullũ uel iĩpugnaui ĩſtrumẽtũ ꝓductũ an poſſũ ex eo ſun

dare intentionẽ meã. Dic qñq; quis ĩpugnat inſtrumẽtuʒ ex

cauſa que cõtinet manifeſtu erroꝛeʒ iuris ⁊ hoc nullo mõ ſibi
hiudicat.ut.l.oꝛnamẽtoꝝ.de au. ⁊ ar.le.Qñq; impugnat ex
cauſa que iuris erroꝛẽ nõ ↄtinet.⁊ h̊ aduerte ſiquidẽ ĩpugnat

ex cauſa que ſtat in uolũtate ipſius ut inſtrumento facto a p/

curatoꝛe qdð ipſe dicit nõ habere effectũ qꝛ ipſe nõ appꝛobat.

hoc eaſu nõ põt ſe fundare poſtea ex illo inſtrumẽto ad actio

nem ſed ad exceptioneʒ ſic.ut.l.diſpẽſatoꝛem.in ſi.j.de ſolu.

Niñq; ꝗs impugnat inſtrʒ ex cauſa que ad eius uolũtate nõ

depẽdet. ut q; dicit inſtr̃m ſactũ dolo uel metu uel ficticiũ ⁊ ſi/
milia.hoc caſu ſiquideʒ ipſe deſtitit ab ipſa ĩpugnatione ſine

dubio poterit ex eo fundare intentionem ſua. ut.l. alia. C. eo.
⁊.il.papinianus.S.meminiſſe.de inoffi.teſta.ſiuero non deſti
tit ſed illas exceptiones oppoſuit nec eis renunciauit. tunc

.
2
—

bus
n pn. ſolũ enĩ poſitionẽ tuã negaui.no aũt ipugnauip/
batiões tuas.ſi eni pbatiões tuas ipugnaſſẽ hẽrent locũ q ſu

Dt his g. ut idig.

ex uᷣlo inſtro ſe fũdare nõ poſſet qꝛ eẽt ſibi Zꝛie ut. l . C de fur.
vſi oſiliũ ẽ ꝙ añ cauſe expeditionẽ illis exceptiõibꝰ⁊ ĩpugna/
tiõibꝰ renũciet ſi vult ex eo ſe iuuare.Ad vnũ tñ aduerte ꝙ lʒ
ex illo ſe fundare nõ poſſit.tñ iudex iuuabit qũqʒ eũ ex officio
ſuo ex illo inſtro. vñ ſi ile q ꝓduxit inſtrm hʒ ſua ĩtẽtionẽ ſun
datã ex alijs ꝓbatiõibꝰ.tũc iudex nõ inuabit eũ ex illo inſtr̃o
qð nixus ẽ ĩpugnare.hᷣ ẽ tex.⁊ i.c.cũ oliʒ.ex de teſti.⁊ ibi per
Inno.ſʒ ſi pars q illud inſttʒ pducit fũdaret ĩtẽtionẽ ſu illiuj
inſtri vigoꝛe ⁊ ſnĩaʒ obtineret.tũc iudex ex vigoꝛe ullius inſtii
iuuabit partẽ ĩpugnãatẽ eaten qᷓtenꝰ apparet iudici partẽ vi⸗
ctricẽ nõ ſouere iuſtitiã.põt enĩ iudex hoc facẽ lʒ pars hoc nõ
poſſit allegare.ut.l.ubi pactũ.C. de traãſac.⁊ ibinõ.ſᷣm ueraʒ
fſec.Aʒo.qð etiã tʒ Inno.i.d.c.cũ oliʒ.¶Nꝛocedo ulfiuꝰ ⁊

⁊ videam de falſo.aliqs dixit ĩſtrʒ falſũ.utrũ poſſit poſtea di

cẽ uerũ ⁊ ex eo fũdare ĩtẽtionẽ ſuã. Certe ĩ eodẽ iudicio ſi de/

ſtitit põt. ut.l.alia. C.e.⁊.d.l.papinianꝰ.S.meminiſſe.alias ſe

cus ut h̊ pʒ.ſʒ ĩ alio iudicio ẽ aduertẽdũ.ſiqdẽ ſuꝑ falſo fuit/p

— „ —2 1712

nũciatũ ĩcidẽter uel pncipalit puta q; pncipalis qõnõ pote/
rat termiari niſi tacite pnũciaret᷑ ſupꝑ falſo.⁊ hoc caſu ĩ alio iu/
dicio pars nõ poterit ſe fũdare ex illo ĩſtro ſiue obtinuit qꝛ eſt

falſũ.ſiue ſuccubuit q; ĩdignꝰ.ſʒ ſi ſuꝑ illa falſitate nihi ẽ pnũ
ciatũ.q;ꝛ pncipalis qp poterat terminari illa omiſſa.tũcĩ alio
iudicio ex illo ĩſtr̃o poterit ſe fundare.ut nõ. Inno.i.c.mulie/
res. ex de iureiu.⁊ doc.in.c.cũ uenerabil.ex de excep. Certe
ultimũ dictũ puto uerũ qꝛ cũ nõ ſit pnũciatũ põt deſiſtẽ.ut ſu/
pꝛa dixi.ſ̊ pmũ dictũ eius qð ſi eſt ꝓnũciatũ nõ poſſit nõ pla
cet. nã iſtud tm reꝑim in ĩſtris ptinẽtib ad ultias uolũtates
ꝙ ille q dicit falſũ nec obtinuit idignẽ.vñ nõ puat᷑ ꝓpter hoc

debito.ĩmo debitũ remanet ⁊ applicat᷑ ſiſco. cũ ergo in alijs
P G

ĩſtfis hoc nõ reꝑis ꝗ fũt ĩter viuos ergo fiſco nõ applicat᷑.nõ
enĩ eſt de cauſis qᷓ ponunt᷑ in.l.j.de iure ſiſ.⁊ hoc titulo.cũ er/
go nõ applicet᷑ fico ⁊ nõ deperit parti puto ꝙ in alio iudicio
poterit agẽ lʒ ſuccubuerit in illo.ar.l.aurelius.S.fi. S. de libe.
le. CQſäuero qꝗd ſi nõ ipugnauit teſtm ſed negauit id ſunpir
eẽ factũ uł octũ eẽ celebꝛatũ.utrũ poſſit poſtea ex illo ſe fũda/
re. Et videt᷑ nõ.q; ĩpugnauit iudiciũ defũcti.cũ dixit teſtm
nõ eẽ factũ ⁊cc. eadẽ rõne qᷓ ſi diẽ falſũ.ↄꝛiũ credo ꝑ.l.ſiqs inſi
ciat in pn.S. depo. Mec ob.ſi dicis ꝙ iudiciũ defuctiĩpugna
uit Oꝛ ille leges loquunt᷑ qũ ipugnauit aliqð iudiciũ qð limita
te ꝓducebat᷑ ſec ſi ſimplr dicit teſtm nõ eẽ factũ.ut.d.l.ſiqs ĩ⸗

ficiatꝰ.¶ Quñũo aduerſari fecit vnã poſitionẽ quã ego nega/

ui ⁊ ſic ĩpugnaui eã. utrũ ex illa poſitiõe ego ⁊ ipſe poſſumus

nos fũdare. Spe.i ti.de poſitiõibꝰ.S.viij.v.j.dicit ꝙ nõ ⁊ bñ

rõne ↄꝛietaſ.qꝛ ſi nego eò nõ poſſũ dicẽ ueraʒ ut ibi ipᷣe dicit.
Quid ergo ſit faciẽdũ.Certe erit faciẽdũ ꝙ ule qui negauit ſi
vl ex illa poſitiõe ſe füdare reuocet negatioõeʒ ſua ⁊ dicat ſe er
raſſe ⁊ aſſertiõi illiſe uelle credẽ. qð ſibi ſufficiet. qm̃ aduerſa
parꝰ ↄfitet illũ erraſſe ⁊ uerũ nõ dixiſſe.⁊ aſſertiõi aduerſe par

tis ꝗs credẽ põt. ut.l.j.S.ſi.als ẽ.l.ij.ð.qũ ac.de pecu.ẽ an.⁊

l.j. . ceterũ.ĩ gl. ſuꝑ vbo illuſerit.S.de uẽ.iſpici.uel ecõuerſo il
le ꝗq poſuit reuocet poſitionẽ ſuã dicẽs ſe erraſſe credẽs aſſer/
tioni aduerſarij eadẽ rõne. ¶ Sʒ circa pᷣdicta iſurgũt duo du
bia. pone ꝙ ego ꝗ meã negationẽ uel poſitionẽ reuocaui uo/

lo iterũ iſt reuocationẽ reuocare an poſſũ.Dico ꝙ nõ ꝑ.l.ſi
gs iuſiurãdũ. C. de re.cre. Itẽ pone ꝙ reuocaſti poſitionẽ tu

am aſſẽtiẽs mee poſitiõi qð potuiſti.ut ſupꝛa dixi.an ego po/
tero reuocare meã poſitionẽ poſitã poſt tuã reuocationẽ.Hi
co ꝙ ſic tã allegãdo erroꝛẽ quẽ als debeo ꝓbare qᷓ; ex rñſiõe
aduerſarij.qꝛ illa rũſio reuocata fuit.ðʒ ergo ꝓbari erroꝛ ſicut

qñ qs reuocat ↄſeſſionẽ ſuã.ut dixii.l.nõ fatet.j.de ↄfeſ.fᷣm

mãm. l. erroꝛ. C. de iur. ⁊ fac.ig. ⁊c. qro ego negaui poſitionẽ
tuãꝗ quã poſtea tuꝓbaſtiꝑ teſtes uel iſtra.an ex illis ꝓpbationi
oſſũ reuocare pbationẽ meã. NPuto ꝙ ſic ꝑ.d.l.ſiqs ĩn

ciat

pꝛa dixi. ¶ Aenio ad ttiã partẽ.dẽ hᷣ ꝙ teſtm dẽ nullũ peten

do hẽditatẽ nõ pncipalit᷑ dicẽdo nullũ.qro utrũ poſſũ petere
pncipalit ĩteriʒ teſtm ꝓnũciari nullũ. Oicã ĩ.l.q ſub ↄditiõe.ĩ

fi.de ↄdi.iſti. ¶ Venio ad qrtã partẽ.qᷓro q̃tit᷑ debẽt intelligi
iſta vba ex pſona ⁊c̃. Ol.ponit młtũ clare.dic utĩ ea. Lñ iſte

tex. poteſt alit ĩtelligi ⁊ ſoꝛte meliꝰ.dictũ ẽ ſupꝛa ꝙ ille g accu/
ſauit teſtm de falſo ⁊ ſuccubuit puat᷑ oĩ cõmodo ex teſtõ.an.
hoc ſit ſimpłr uerũ.Ad qdð rñdet iuriſcõſultꝰ ꝓhibẽdiſũt.ſ. as⸗
cõmodo teſti orert falſũ ex pſona ⁊c.ↄſtituẽdũ ẽ. ⁊ hec
ꝑ totã.l:.iſtã.⁊ id qð dic ex ꝑſona.hoc ẽ an de
beat᷑ ſibi noĩe ſuo uel alter.ut.j.e.l.ſipꝛ.id qð dic ex ↄditiõe

Fba exponun

ſan ſit pꝛfa.uel ſlius.ut.j.e.l.S.filius. Itẽ an fecerit ĩuit uel

uolẽs. ut. .e.l. F. ſt q putat. ?. S.aduocatũ. Itẽ qdð dicit etati

ſubaudi ſit maioꝛ uel nõ. Itẽ qð diẽ cauſa cognita.ſubaud
an tale lucrũ depẽdeat ex teſtõ qð ipugnare uoluit uel nõ.ut
j.e. l.. pncipali uſqʒ ad fi. ⁊ ſic iſta vba gloſant h ꝑ iuriſcõſul
tũ pauluʒ ꝑ totã hac.l.uſq; ad ſi. ⁊ ita ſentit gl.hic in ſi.

Ami ere Qui ſe excuſat a tutela teſtamẽtaria idi⸗
Antte nusoĩ cõmodo teſtamẽtario.ſecſi ex

cuſat a datiua.⁊ q agnouit legatũ ĩ teſtõ a tutela ſe excuſare
nõ põt.h.d. Mõ tex.ibi nihil enĩ ⁊c.ↄcoꝛdat .l. ex his.õ.de
excu.tu. ¶ Sʒ q̃ro an ille q ſe excuſat a teſtamẽtaria tutela re
ellat᷑ a ſubſtõne pupillari.Caſus nõ.i.l. acutiſſimos.in
pn. S. de excu. tu. ¶Op. de. l. ab a
So.ibiĩ milite.rõ ẽ qꝛ tutoꝛ eẽ nõ pot.¶Itẽ op.de.l.ſillꝰ.S.
nõ videt᷑.S.de le.ij.o.ibiꝑ tutoꝛẽ nõ ſtetit.⁊ ſic ad legatum
admittit. ¶ Itẽ op.j.de iurepa.l.iiij.So.qꝙ ibi ſpale ĩ ulo cõê/

modo.Tu dic meli ut ibinõ. ¶ Beinde dẽ hic ꝙ nõ ptinet
ad ſiſcũ ⁊ẽ.Cõtra id qð auſert᷑ ab ĩdigno ſiſco applicat.ut.l.

papinian. S. meminiſſe. de ĩof.teſ. Gl. ſol. ꝙ hſit ſpaͤle. ſH hoc
nõ ẽ uerũ.ſʒ ẽ regula ꝙ ubicũq; cauſa q̃re ꝗs ẽ idign reſpicit
utilitatẽ certe pſone id qð aufert᷑ ab ĩdigno applicat illi.caſus
eſt Hᷣ c. C.e.l.pe. ¶ Circa hoc qᷓro p̊utrũ hoc ſic hodie coꝝe-
ctũ ꝑ auẽ. minoꝛis debitoꝛ.nã ſi teſtõꝛ religt tutoꝛi ipſe eſt cre
ditoꝛ pupilli. ⁊ ſic videt ꝙ nõ poſſit eẽ tutoꝛ. Certe ſʒ opi.quã
ibi teneo qñ teſtõꝛ ſcit eũ quẽ dat tutoꝛẽ eẽ creditoꝛẽ.tũc nõ re
pellit.q; teſtõꝛ eũ appꝛobauit.hoc mõ ĩtelligo opi.iloꝝ ꝗ di/
cũt ꝙ uůla auc.nõ hʒ locũ ĩ tutela teſtamẽtaria aut ignoꝛauit
ipſũ eẽ creditoꝛẽ. ⁊ tũc nõ videt᷑ appꝛobare ↄditionẽ eius quã
ignoꝛauit. ut.l.ĩ ↄfrmado. x. l. utilitatẽ. de Ofir. tu. v ita intelli
gSo opi.illoꝝ ꝗ dicũt ĩ tutela teſtamẽtania illa auc.hie locũ.mõ
ad ꝓpoſitũ cũ teſtõꝛ ſciuerit ſllũ futurũ eẽ creditoꝛẽ dico ꝙ nõ
reꝑi.⁊ ita de facto ↄſului.⁊ ita etiã cõſuluit DPi. Mõ deinde
h ar. ad executoꝛes ultimarũ uolũtatũ.ut ſi acceperint legatũ
eis relictũ nõ pñt renũciare officio executiõis. Itẽ ſirenũciat
repellit a legato ut h. Itẽ ſi repelli lud legatũ nõ applicat᷑ſi
ſco uel legatario in quoꝝ fauoꝛẽ illud offiaũ ſibi fuit iniũctũ.

ut hic ⁊.l.ij. C. de le. Altimo nõ hic ꝙ aut ĩpugnauit iudi

ciũ defũcti aut nõ.ut dixi ſupꝛa in pn.huius legis.

S ĩpater. Qut in accuſatione falſi ſuccũbit ꝑdit oẽ

cõmodũ qð ſibi debet᷑ ex teſtõ ex perſona
ſua uel alteri.ſecꝰĩ eo qð alteri debet᷑ etiã ſiĩ eius ſit poſitum

poteſtate. h. d. ¶ Oppo. . e. l. . q accuſauit. So. ut ibi dicã.

Op. S. ſigs ali. te. Phi. l..S. j. So. glo. dic ut ibidicã. Tu
dic ꝙ aliud hic.aliud ibi.Rõqꝛ ibi fu uel ſilius nõ habebat

uolũtatẽ defuncti cũ teſtõꝛ in eadẽ uoluntate deceſſerit lʒ pat

uel dñs nixus ſit impugnare.

(Si filinſfamilias. CQ7οunαosruen

cto facto ſibi ; ꝓrelicto facto filio. Hl.ꝙ ſic ⁊ bñ ſʒ iſta tpa

Fʒ q̃ iliꝰ oĩa qᷓrebat.ſecus in his ꝗᷓ patri nõ acquirent.de quo

per doc.in.l:.iij.S.ſi filius.S.qdð qſq; iuris. ¶ Vltimo nõ hic

caſũ q; in publicis iudicijs filius põt acculare ĩuito pꝛe.Ocoꝛ.

tex.l.lter liberos.S.ſilius de adul. gl.l.nõ ſolũ.. neceſſita⸗

—

te de bo.qꝗᷓ li.de quo dixi plene in.d.S.ſilius.

. r In iure qſito oſt accuſationẽ
Mni accuſauit. dz geclsn bd⸗ COp. ?

videt᷑ ꝙ etiã ſi alis agit ex ꝑſona alteri dicat᷑iqignꝰ. ut.S.e.

l. S. p?. So. ibi ius ex ꝑſona alteri ĩcepat cõpetẽ iꝑe accuſa/

tiõis ppoſite hic poſtea.Ex q̃ ſo.nõ ꝙ illi ꝗ agit iure hẽdita/
rio nõ põt opponi exceptio rei iudicate dñij uel ſilis ex ꝑpſona
ſua. de hoc ẽ gl. in. l. modeſtin.j.de excep.qð ẽ nõ. ¶ Qũo
ꝗqd ecõtra aliqs ſuccedit ei q accepit legatũ uel hẽditatẽ defũ
cti poſtea vlt dicẽ teſtm falſũ.qᷓrii an poſſit.dico ꝙ ſic.aut ſuc
ceſñit ex titulo oneroſo.qꝛ emit ⁊ tũc repellit᷑. caſus ẽ i.l.pe.S.
j.de inof, teſ. ʒ vn lec.ibi poſitã.aut ſucceſſit titulo lucratiuo

T tũc aut ſucceſſit in illã rẽ quã teſtõꝛ reliq̃rat pncipaliter.⁊ tẽ
repellit ab accuſado.ut.d.i.pe.S.j.put ibi loquiĩ de legato.
ut. l. ſi filius patroni.j.de bo.li.ſi vo nõ ſucceſſit in illã rẽ pnci

paliter ſz px quãdã oñtiã tũc ab accuſãdo nõ repellit. ut.d.l.

pe.5S. j. ꝓut ibi loquit ĩ hẽditate.hec diſtinctio ꝓbat.j.e.l.q ti

tij. ¶ Vltimo eẽt qᷓrẽdũ qd ecõtra.hic loquit᷑ qñ ſucceſſit in le

gato.quid ſi ſucceſſit in iure dicendi nullũ uel falſũ uel iofficio

ſum. Hicaã in.l.tutoꝛi.j.e.

¶Etati. ¶Plo op C eo polla. dat multas ſo. dic ut

icam.j.e.l.tutoꝛem.

(Mis uero. De dicẽ teſtioniũ cogige iuit Iʒ fal

gqbuſda caſibꝰ. ut.l.lege iulia.x.l.ĩ⸗

nitus. S. de teſti. ſed ille qui aliqd ↄ teſtm facit inuit nõ dicit in

dignus. ut. c.l. S. aduocatũ. ergo ⁊c. So. glo. ꝙ h loquii in

eo ꝗ dicit teſtimoniũ ſpõte. ð̊ hoc videi tex.in auẽ.de teſti.S.i

miniſtratiõe. C. de lega.

— —.— — ——

—
— — ——— —

lure

c/
het
.

ſis
H
e

dre
uut
gi
cl
no
pn
nde
ni
at
U

ti.
udi

— — — SalN—– — —

ees 71 Otduiſx ei eſt delatuʒ.
0

uero ignoti.ibi feſtinàtes ⁊c.x ibi tʒ Ja.de bel.ꝙ teſtes de/
bẽt eẽ citati nõ ſua ſpõte teſtiñcari.ꝓ hoc qꝛ ꝗ ſe ingerit videt᷑
ſuſpect.ut.S.de ꝓcu.l.q oĩa. Hui tioꝛe dic Ja.de bel.ꝙ ſẽ⸗
per teſtes debẽt eẽ citati.als eoꝝ teſtimoniũ nõ ualet.tñ huic
gl. nõ rñdet.ſʒ ad.l.lege iuł.q̃ diẽ ꝙ admittunt᷑ ſpõte.i.nõ co
acti pignoꝛibꝰ uł milcta.citati tñ debẽt eẽ.ꝓ hoc optime facit
tex. ex de teſti.co.c.j.ubi ꝓpe appellat coactionẽ aggrauati
onẽ q̃ ſit poſt pmã citationẽ.ſʒ mihi videt ꝙ dictũ Ja.ſit ð di
ctã.l.lege iulia ubi dic lege iulia cauet᷑ ne inuit denũciet.⁊ ſic
nõ debẽt citari.⁊ hoc etia videt᷑ uelle.l. ĩuiti.e.ti.⁊ ſic reſpicit
citationẽ ybalẽ. Pꝛetea ſi iſta opi. Ja. eẽt va ſeq̃ret᷑ abſurdũ
ſ. ꝙ gs deliquere deberet.q enĩ ĩ pma citatiõe ẽ ↄtumax deli/
quit.ut.l.oẽ delictũ.de re mi.⁊ ſic ſeq̃ret ꝙ ꝗs debẽt pati ſe in
ↄtumatia poni qð ẽ delictũ.dic ergo ſic.qñũq; ꝗs ſe ĩgerit ſpõ
te ad teſtincãdũ nõ citat a iudice nec ꝓduct a parte. ⁊ iſto ca
ſu ei teſtioniũ nõ ualet.ar.l.q oĩa.S.de pcu.qũq; ꝗs a iudice
nõ citat ſʒ a parte reqſitꝰ ꝓducit.⁊ tũc ualet teſtioniũ ei'tñ a
uolẽte dẽ teſtioniũ platũ ſpõte.⁊ de hoc h gl.loquii.⁊ gl.l.qui
cũ maioꝛ.S.ſi falſũ accuſauit.de bo.lib.⁊.d.l.lege iulia.qũ q;
8 depõit citatPa iudice.⁊ tũc etiã ualet teſtioniũ eiꝰ.ut.l.ſiqñ
de teſti. facit. l. cũ ab initio quẽadmo.teſta. ape.tñ ſi tal te/
ſtis potat recuſare ne cogeret᷑ dicet᷑ teſtioniũ ſpote platũ. ⁊ ſic
ualet.⁊ hoc mõ põt ĩtelligi.d.l.lege iulia.CQũo lʒ iſta ſunt
va ĩſe an ſint neceſſaria quãtũ ad hũc tex. Rñ.iſte tex.loquit᷑
ſimpir nõ diſtiguẽdo ſpote uel coacte.vñ ipᷣm ſimplr itelligo.
MNõ ob.S.aduocatũ.quẽ gl.allegat.nã lʒ ꝗqs cogat᷑ ferre teſti
moniũ ſic uel alr.⁊ iõ tulit malũ teſtioniũ merito dẽ idign qa
lIʒ coacte dixerit nõ tñ fuit coact ad ſic dicẽdũ.ſileĩ pᷣſide iudi
cãte.j.e.l.v.qdã.(¶¶Qũo utrũ ꝗ fert teſtioniũ ĩ caula capita/
li ſit me inimicꝰ.NDicit gl.ꝙ ſic ĩ.c.cũ.p.mãconella.⁊ i.c.me
minimꝰ.ex de accu.als de teſti. Iſte.S.facit.dicit ſtatutũ ꝙ ꝗ
cunq; pᷣſtiterit auxiliũ exbãnito puniat᷑i cẽtũ.mõ aligꝗs pᷣſti/
tit teſtioniũ ꝓ exbanito.qrit an puniat᷑ pena ſtatuti. Hic tex.

facit ꝙ ſic.tñ diſtinguẽdũ videt᷑ ut ĩ glo.hic dicit.qꝛ ẽ uerũ ſi p

ſtitit teſtimoniũ ſpõte.ſecus ſi coacte.ſacit ad.S.iſtũ.j.de bo.
li.l.qui cũ maioꝛ.S.is demũ.v.ſʒ ⁊ ſi nõ accuſauit.

Oßüt e 5 Gp. de. l. q cũ maioꝛ. S. ſi pioni
Süt ꝗ putãt. ccb l S3 itpontie geoi⸗

pꝛono q̃ nõ ita de facili ꝑdit ſicut illð legatũ cũ ſit mere lucrũ.
ar.l. f. de codicill. ¶Cotra hãc ſo.op.de.l:.ſi.in pn.õ.deĩ/
of. teſ. So. gl. ꝙ iõ ibi qꝛ qᷓrela ẽ magis odioſa q; bonoꝝ poſ
ſeſſio tab. Mõ hũc. S. 4 ſtatuta q dicũt ſiqs pᷣſtiterit auxili

um uel fauoꝛẽ exbãnito.ꝙ eẽ aduocatũ eius eſt pᷣſtare ei auxi

lium ⁊ fauoꝛẽ.⁊ iõ ſis cautus ne ſis ꝓ eo nec ꝓ eo ſideiubeas.
niſi mãdato iudicis.ałs ĩ penã icideres.ar.huius.l.

(Mnida et Pfidez. Eio al anaid t,

dicãdi.j.de mu.⁊ ho.vñ nõ dʒ repelli ut ĩdign. ar.j.ꝓxi.S.

Huitioꝛe dicũt qdã ꝙ h̊ iſti male putauerũt.Hec ſo.non eſt
va.qꝛ iuriſcõſultꝰnõ poſuiſſet h iſta vba.q̃re gl.dic ꝙ hᷣͥ nõ dẽ
coactꝰ qꝛ ſpõte ſuſcepit officiũ qdð nõ placet.q;ꝛ ⁊ aduocat ſu⸗
ſcepit officiũ ſpõte.ut.j.pxi.S.q̃re tu dic ꝙ lʒ cogat᷑ iudicare
nõ tñ cogit ſic iudicare.vñ cũ apparet ꝑ ſnĩam appellatiõi ꝙ;
male iudicauerit cẽſet idignꝰ.ita loqui hic. ¶Coõtra hoc op.
q; ſnĩa ĩ cauſa appellatiõis qñq; pmã ſniam ĩ penis reſoꝛmat
ut.j .de ap.l.j. So.̊ denotat facti ↄtigẽtiã qð tñ regularit nõ
pᷣſumitur ita loquit h.⁊ pᷣdicta ĩtelligo q ex eiſdẽ actis pma
ſnĩa eſt retractata.ſecus ſi ex nouis ꝓbatiõibus. ar.l.eos.C.
de appel.tunc enĩ nõ erit quid ei ĩputari poſſit.
zuocati Nõ ꝙ qui facit ex neceſſitate nõ repel
EBEEEEELMiturut indignus. nam aduocatus ſiſci
de neceſſitate facit ⁊ de neceſſitate ſic facit.cogitur enĩ ſuſciꝑe

Hyi Qui pᷣncipale teſtin accuſat
Qui p unci ale. alta oĩ cõmodo qð ſibi
debet ex eo uel ex eius acceſſoꝛio.ſecus ſi ex alia uolũtate ꝑ ſe
pᷣncipalit ſubſiſtẽte.ſʒ ꝗ accuſauit acceſſoꝛiũ nõ repellit ab eo
B ſbidebei er hncidall d. C n gl. ibi dũ diẽ g titij. So.
ibi neutrũ ẽ acceſſoꝛiũ alterius ſed utruũq; pncipale.uel ibi in.
pugnat acceſſoꝛiũ.⁊ ſic nõ ob.in glo.dic ꝙ ibĩ nõ dixit teſti⸗
moniũ lʒ ꝓfeſſus ſit ſe uelle dicere. ”M
(Ei Ui. Rõ bui. S E. qꝛ tutela ẽ on. vñ ſuũ delictũ no
n t anouer ipſũ ab onẽ ſʒ a lucro ut h̊ videbitis.
Op.j.de ʒ tab.l.ſub aditiõe..ſi.x.l.ĩ uitutẽ.s.ſʒ ⁊ ſiqs.
de bo.li. So.gl.ꝙ alidð ĩ ᷣ tab.ut ĩ io.aliud ĩ q̃rela uel accu/
ſatiõe ſalſi.ut h.ſʒ qͥẽ rõ gl.nõ põit.q̃re tu dic ꝙ rõ ẽ.nã in ac/
cuſatiõe falſi uel qᷓrelaĩofſicioſi diſputat ſolũ de virib teſti.⁊
iõ nõ repellił niſi ab eo qð debeĩ ex teſtõ uel uolũtate depẽdẽ

te ab eo. qm pena delictũ egredinõ dz. ut..l. px. l z tab. di
putat᷑ de iure pꝛis ⁊ ſilij ⁊ pꝛoni ⁊ libti.ut.l.ſllio.S.j.S.de ĩof.

teſ.⁊ nõ.i.l.ex duobꝰ.S.ſi.de vul.⁊ pu.merito dʒ repelli ab oi

cõmodo qð hẽret a pꝛe ul a lito. Gl.ſol.alit i.l.etia.de ĩof.te
ſta.ꝙ h loquiũ i donatiõe cauſa moꝛtis nõ ↄfirmata teſtõ.ſed
lex ðꝛia loquit᷑ ĩ donatiõe teſtõ ↄſrmata.¶ Cõtrã hãc ſo.op.

ꝙ ↄnirmatio nõ releuet aligd cũ donatio cauſa moꝛs ꝑ ſe ſub
ſiſtat.ſic qñ debitoꝛ legat creditoꝛi qð ſibi pure dʒ.ut.l.credi⸗/

toꝛi.s.de le.j. So.ↄſirmare id qð ẽ per ſe ualidũ nihil releuat
qñ ĩ ptãte ↄnrmãatis nõ eſt illi actus anullatio.ut ĩ exẽplo ꝓ/

Poſio de debitoꝛe legãte creditoꝛi.qꝛ nõ ẽ ĩ ptate debitoꝛis i/

ud debitũ ãnullare.ſʒ qñ ptaãte ↄfirmãtis ẽ illũ actũ nõ anul
lare.tũc releuat ↄfirmatio ut debeat ex ↄfirmãate nõ ex cõſir/
mato.ut.l.j.⁊.l.ſiq.S.de le.j.iõ ſi donatio fuerit ↄfirmata in
cipit debẽ ex teſtõ.merito ꝗ teſtm ipugnat ab ea repellitur.⁊
hec ẽ va ſo.quã etiã tʒ Ja.bu.i.d.l.etiã.Alij dicũt ꝙ hic logꝗ
tur ĩ dõatiõe cauſa moꝛiᷣ quã ꝓmiſit nõ reuocare.de q̃ loquit

l. ubi aũt.de dona.cau.moꝛ.hec ſo.lʒ in ſe ſit va tñ nõ placet.

qꝛ illa donatio dẽ iter viuos nõ cauſa moꝛſ.ut.l.ubi.¶ Op.
. de iure fiſ. l. edicto.S.nihil.ubi nihil ĩtereſt ex q̃ cauſa qs nõ
capiat.So.illa detminaĩ ꝑ iſtã.⁊ ꝑ.S.eos.ĩ eadẽ.l.qꝛ nihil ĩ/

Ntij Mena nõ dʒ egredi delictũ. hoc
N E ſcri oolc. ſile betio bode oficiẽdo in
uentariũ aligꝗd omittit ut ꝑdat bñficiũ falcidie ſolũ ĩ eo quod
omittit.ut.l.ſcimꝰ.S.illo.E.de iure deli.tñ iſta lex videt hodie

tereſt dũmõ ut ĩidignus no repellat ut hic.

coꝛecta ꝑ tex.i auc.de hẽ.⁊ falci.S.ſcimꝰ. ubidi ſi vnaʒ rem
omittit ponẽ doloſe ĩ ĩuẽtario puat᷑ bñſicio legis falci.iĩ totũ.⁊
glit etia bñſiciũ iuẽtarij.qdð tʒ ibi Ja. de bel.⁊ idẽ tʒ Di.ſᷣm

Ci.ĩ auẽ.ſʒ cũ teſtõꝛ. C.ad.l.fal.i.x.q.videt tenẽ op.dicẽs ꝙ
ſolũ ĩ ila re puat᷑ ſal.qð mihi nõ placet.qꝛ ꝑ auẽ. pena omittẽ
tis facẽ iuẽtariũ uł malign anj circa ipſã ẽ aucta ut teneat᷑ le/
atarijs iſolidũ. qð de iure antiq nõ erat. Itẽ ẽ aucta ꝙ omiſ
ſio vni rei puet eu ĩ toto ut ibi dꝛ. Itẽ putõ ꝙ hec lex ſit coꝛꝛe/
cta ĩ alio.qꝛ h illud qð aufert hẽdiꝑ ſubtractionẽ rerũ appli/
cat᷑ ſiſco.hodie videt ꝙ applicet᷑ legatarijs.nã tex.diẽ q lega
tarijs dʒ plene dare etiã de ſuo.ut ĩ auc.ſʒ cũ teſtõꝛ.⁊ ĩ coꝛ po/
re vñ ſumit.¶ Vltio nõ ex iſta.l.nã cũ ꝗdã fideicõmiſſarius
vłis petẽt ſideicõmiſſũ fecit poſitionẽ ꝙ talis res erat ĩ bonis
defũcti.ille hito termino ad deliberãdũ rñdit ꝙ non credit.⁊
oſte⸗ fuit ꝓbatũ.Certe ĩ illis legatũ nõ potit detrahẽ trebel
ianicã ut h ⁊.l.paulus.⁊.l.bñſicio.ad.l.fal.⁊ ad treb.l.pau
lus.ubi dẽ ꝙ ẽ ĩdignus falcidia ꝗ aliqd egit ut ſideicõmiſium
periret.ſ ille ꝗ cõſulte negat aligd eẽ in bonis facit ut fideicõ
miſſũ ĩtercidat.ergo ⁊c. PDꝛetea dẽ in coꝛpoꝛe de hẽ.⁊ fal.ꝙ
ꝗcunq; malignat᷑ circa falcidiã eſt idignus falcidia.ergo ⁊c.
Idẽ puto in eo qui ſcienter negat ſideicõmiſſũ eſſe relictũ.ꝗa
eirca ſideicõmiſſũ dicitur malignari.

JJ inimicitie. Rꝛopt inimicitias legatuʒ

videt᷑ tacite reuocatũ.⁊ qui

xauſã ſtat mouet legato ẽ idignus ⁊ ſiſco applicabit.hoc di/

cit. Mõ hãc gl.qꝛ ꝓpt iſtas cauſas reuocaret᷑ feudũ.ut.x.col
la.q̃lit feu. amit.i pn. CQQũo q ẽ rõ hui.l.ꝙ ĩpᷣ ⁊ ſcdo caſu
legatũ reuocatũ nõ applicat᷑ ſſco ſʒ remanet apð hẽedẽ.ut.l.
ij. SF. fi. de adi.le.ſʒ in tertio caſu applicat ſiſco. Rñ.rõ eẽ põt
qꝛ ĩ pmis caſibꝰlegatarius facit aliqd illicitũ nõ ꝑmittẽte iu/
re.vñ videt᷑ mutata uolũtas defũcti.ſʒ ĩ ultimo caiu iuridice fe
cit petẽdo teſtõꝛẽ in ſuitutẽ reuocari.vñ nõ ita de facili pᷣumi
tur mutatio uolũtatis.¶ Tamẽ hoc op.de.l.filio.S.ſeia.S.
de adi.le.ubi accuſabat de falſo.⁊ ſic iuridice faciebat.⁊ tñ vi
detur mutata uolũtas. So. ibi iuridice accuſabat. tñ ſuã pꝛo
pꝛiã utilitatẽ uel ĩtereſſe nõ pᷣtendebat.hic vo p̃ tendebat inte
pꝛopꝛiũ ⁊ cõmodũ Pamdiano 4
fra a h ſiue cyrographũ dede
– fraudes. r Lötra e, iure fiſ.l.nõ
itelligi. S.ſiquis palã.nã ille qui fac iſttʒ publicũ facit palã.⁊
ſicĩ pena nõ ĩcidit. Hui tioꝛe gl. in.l.aufert.S.tacita.eo.ti.in
telligit de cautiõe uel cyrographo.ſ.puato.⁊ ſic puto h̊ debe
re intelligi. Idẽ dicerẽ ſi feret inſttʒ publicũ adhibit teſtib⁊
notario ĩ quoꝝ ſide poſuit ꝙ hoc ſecretũ tenerẽt.tũc enĩ ſatis
eſt tacitũ ſideicõmiſſũ ⁊ habet locũ qð hicdicitur.
(Sig⸗ 8 Rogatus reſtituere capaci lʒ tꝑe moꝛtis ſit ĩca
A = egatũ retinet niñ tꝑe moꝛtis ſit boc expᷣſſe
actů.h.d.¶Mp.de.l.iij.dic ut in glo.

Am qda. , teſtm̃ ſcðᷣm nõ nalet. iñ aſcri⸗

— btis in pꝛimo aufertur hereditas tanq; ab indignis
nõ aũt pᷣlegata niſi aliud teſtõꝛẽ ſenſiſſe appareat.hoc dicit.

He his q ut laig.

¶ Dicit h ꝙ teſtm̃ ſcᷣʒ nõ ualet.ↄtra imo ualet ⁊ ĩſtitutiĩ ſe
cũdo ſũt hẽdes lʒidigni ut.lex facto.S.iul.de vul.⁊ pu.So.
gl. qꝛ nõ ualet quatũ ad cõmodũ iſtituti.ſed ipᷣo iure bñ ualet
nt ĩ ↄio. ¶ Cõtra hoc op.qꝛ ſi hoc eẽt uerũ.ergo pmũ teſtm̃

rũpit᷑ q ẽ ̊ hũc tex.Sol.gl.ꝙ rũpit.⁊ qð tex.dic ꝙ nõ rũpi

tur ẽ uerũ.ſ.ĩ effectu. hoc etiã tʒ Ja.de are.hec lec.lʒĩſe ſit va
nõ tñ quãtũ ad hãc legẽ.nã ſi hoc eẽt uerũ hẽdita auferetab
idigni ĩſtitu ĩ ſcðo teſtõ nõ ĩ pᷣ.ſʒ lex loquit de pmis hẽdibꝰ.
ergo ⁊c̃.qre tu legas hac.l.ut lec.iacet qꝛi ſcdᷣo teſtõ ſuerũt oĩ
no nõ capaces.ſʒ dices ergo pmũ teſtm̃ manẽt totalit ĩ iuribꝰ

ſuis.ut ĩſti.q.mo.le.ĩfir.S.poſterioꝛe.⁊.S.de iniuſ.teſta.l.j.x
ij. So. ĩtelligo dictũ iuriſcõſulti hie ſʒ legẽ quã ipſe allegat qꝛ

h uerũ qñ teſtõꝛ fecit ſcðʒ teſtm̃ iualidũ qꝛ ſuos hẽdes reputa

—2

uit ĩdignos.ſufſiẽ enĩ ꝙ reputent᷑ idigni etiã ĩ nõ ſolẽni uolũ/

tate. ut.l. hẽditas.C. e.ſec ſiĩ ſco teſtõ hẽdes ſimplłr ĩſtituiſ/

ſet. ⁊ ꝙ hec lec.ſit va pbal ex.l.quã iuriſcõſult allegat ibi dü
dic ĩ eo cui pſona ⁊c.nã ĩ eo cui noie cacellat ſit hec diſtictio
an cãcellauit qꝛ hẽdes reputat ĩidignos uł nõ.ut.S.de his qĩ

teſ.delẽ.l.cãcellauerat.¶ VAltio vide gl.ibi dũ dic̃.C.e.de rei

uxo.ac.in pn.ubi dẽ ꝙ ſit idẽ effectus uolũtatis facte nõ ſo/
lẽnit᷑ ⁊ facte cũ ſolẽnitate.ſʒ illud ſpale fauoꝛe dot᷑.ut.l.j.S.ſo.
ma. Itẽ ibi dũ dic gl.S.ſed ſi parit᷑.dic ut ibi. Itẽ ibiꝑ ſcðam
emptionẽ inualidã recedit a pma.So. ibi ſecũda uẽditio nõ
erat oĩno Maddida:ai iſ no taebgieeren.
Ji& Mopõt qs iuſte ducẽ ĩ uxoꝛẽ
Laudius. eãdẽ gus Pollunt p adulteriũ.⁊
a tali uxòꝛe tanq; ab idigno auſert qð eia viro relinquit᷑.h.d.
Mõ ꝙ mr̃imoniũ nõ ualet qñ ducit ꝗs in uxoꝛcʒ eã quã pol/
luit ꝑ adulteriũ.qð canoniſte ĩtelligũt q polluit eã data ſide
ꝙ ſi vir deceſſerit eã ĩ nxoꝛẽ deducet.ut.c.ſi.de eo q du.ĩ ma.
quã po.ꝑ adult᷑.¶ Op.dẽ h̊ dãnat de adultio duxit uxoꝛẽ.
Cõtra ſi fuit dãnatus ergo decapitatꝰ.ut.l.q;uij.C.de adul.
So.gl.ꝙ illa pẽa nõ hʒ oẽ p iſta iura.ſile hẽ ĩ. l. ij.SF. milej.
8. ex ꝗ.cau.ĩfa.irro.⁊.lI.q cũ vno.S.adultiũ.j.de re mi. Alia
gl. qẽ foꝛte melioꝛ dicit ut illð qð dicit tex.in.l.q;uij.ꝙ dʒ gla
dio puniriẽ uerũ gladio mãli uel ciuili ʒ gradũ ꝑſonarũ. ita
nõ.in.l.ſigs vidua.j.de qõ.uel dic ꝙ h ex cauſa fuit minoꝛ pe
na ĩpoſita.ut.l.ꝗd ergo.S.pena grauioꝛ de his qui no.infa.
¶ Itẽ op.ꝙ nõ applicat᷑ fiſco ſed cer pſonis.ut.l.ꝗ ↄ.de in
ceſ.nup.So.puto ꝙ hec lex hodie coꝛigat᷑ qꝛ aufert ut ab ⸗
digno nec ſiſco applicat᷑.ſʒ pſonis q̃ enumerant᷑ i.l.qui ↄtra.
¶ QAuero in iſto caſu quando agitur de bonis auferendis
mulieri que ad eam peruenerunt a viro. utrum ad ꝓbationeʒ
adulterij ſufficiat pꝛobatio condẽnationis facte de viro. Et
videt᷑ ꝙ nõ.ut.j.de adul.l.denunciaſſe. In ↄꝛiũ facit hec lex.
credo ꝙ quãtũ ad cauſa bonoꝝ ſit uerũ qð h dꝛ. Itẽ quantũ
ad diſſolutionẽ mr̃imonij idẽ videt᷑ ᷣm hec iura.ſʒ hodie ſᷣm
moderna tꝑa fm q̃ mrimonij diſſolutio nullo mõ ſieri põt.ut
nõ.in.l.rerũ amotarũ.S.re.amo.foꝛte nõ ſufficeret ſicut ĩ cau
ſa adulterij. ut nõ.in.d.l.denũciaſſe.S.fi.

Alieré. Auod reliquit᷑ a milite ei quã ſtupꝛo

cognouit a fiſco uẽdicat.h.d.¶ Op.

j.de dona.l.affectiõis.So.aliud ĩ puato ut ibi.aliud in mili⸗
te nt hic.ita nõ.in.l.ij. C.de dona.iter vi.⁊ uxo. ⁊.l.miles.S.
j.ð.ſo.ma.¶ Quero qd in ſacerdote uel clerico relinquente
ↄcubine.Hico idẽ qð in milite armate militie.dic ut nð.in ſi/

–— mili.j]. de re iudi.l.miles. L
Eredi. Aui impugnat acceſſoꝛiũ non pꝛiuat᷑
NEi leeo

quod ſequitur a pncipali.ſed eo ſolo
quo conſequitur in gereſſoe li⸗ ul
ui dicit pupillum fuiſſe
Am tabulis. bond videt᷑ ſcdas ta/
bulas ipugnare.⁊ iõ ei qð ĩ illis reliquit᷑ auferet᷑ ut ab idigno
h. d. Auidã hñt hic dicta ſnĩa in ablatiuo.⁊ tũc ſtat ppꝛie.ſʒ
ſi hẽs dictã ſnĩam ĩ accuſatiuo.tũc ſubaudi aliud ſcðʒ.qꝛ ſᷣm
ſniaʒ ſm ſe datã nõ hẽret ex teſtõ. ¶ Op.ꝙ iſte nõ ſit ĩidignꝰ
qꝛ iudiciũ nõ ĩpugnauit.ut.l.poſt legatũ.S.amittẽ.S.e.⁊.j.l.
pe.So.dicit h ꝑſonã pupilli cuiuꝰ teſtm̃ ẽ pupillaris ſubſtitu
tio talẽ cui pꝛ nõ potuit facere teſtm ⁊ ſic pupillarẽ ſubſtitutio

nẽ impugnat. ſicut ſi aliquis dixiſſet teſtatoꝛeʒ eſſe ſuũ ſeruuʒ

ut.l. inimicitie.Sð.eo.

(Muoniã. Inimiciteiter legatũ t teſtõꝛẽ puenientes

WHHHRabſq; legatarij culpa eũ legato nõ puant.
h. d. Et ad euidẽtiã ſcias ꝙ cũ illa ↄcubina quã ꝗs hʒ nõ dici
tur ꝗs ſtupꝛũ cõmiſiſſe. Itẽ ꝙ liberta dʒ pꝛono in cõcubina/
tu oſentire.als videt᷑ delinq̃re. Nõ hũc caſũ ad limitationem
l. ii. S.f. S.de adi.le.ut qð ibi dẽ ꝙ ꝓpt inimicitias reuocat le
gatũ eſt uerũ ſi inimicitie teruenerũt culpa legatarij.ſecus ſi ſt

neculpautie quog tenemeut ti5.
Op. de.l. j. . ſi heres ſi tab. te.
Cum bh eredis.ll exta.So.ut.l.cãcellauerat
de his que in teſtõ delentſſr.
redé Qui nõ uẽdicat moꝛtẽ defũcti ĩdignꝰ
—EEeEShẽditate. ⁊ actiões ↄſuſe non reſtau⸗
rant᷑ niſ ignoꝛãtia fuerit deceptꝰ.h.d. Mota diſtincciõeʒ quã
fac̃ h̊ tex.utrũ actio reſtituat᷑ uł nõ.⁊ q reſtituit reſtituũ dire⸗
cta ut.l.deferre.S.fi.j.de iure fi. ¶ Op.ille q ignoꝛat nõ tenet᷑
accuſare.ut.l.ſi iõ.C.e.So.ibiignoꝛauit nec potat certiſũcari
hita diligẽti idagatiõe, vo ignoꝛauit ignoꝛatia facti ſupina
qð facit ad.q.Sindic tenet᷑ denũciare malefactoꝛẽ ſub certa

pena.qd ſi nõ denũciauit qꝛ ignoꝛauit.Certe ſi ignoꝛauit tali
ter ꝙ nõ potuit certiſñcari tũc nõ tenet᷑.als ſecꝰ ut h. C Que/
ro qd ſi iſte de quo hic loqui fuit decept ignoꝛãtia iuris.gl.
dicit ſecꝰ. ut.l.ſj ſilege.S.ſeire.S.de peti.hẽ.quã ſigna.tu dic
1 iõ qꝛ ignoꝛãtia iuris quo ad fructus nõ ↄſtituit quẽ in ma/
la fide. ut. l. ſi fur. S.i.J.de uſucap.⁊ ibi dixi.⁊ huic habes gl.

Zↄꝛiã in.l.ij.ſiqs eſt ignoꝛãs.⁊.l.j.C.eo.

ſo. videt .i.j.C.eo.ubi etiã q fiſcus aufert ab ĩdigno habet
rõ fructuũ. So.ilud uerũ de rigoꝛe gnãalit.qʒ de eqtate aliud
ſtatuit᷑ in hoc caſu tm qñ ꝓpter ſideicõmiſſuʒ tacitũ aufert᷑ ut

hB.ſec ſi auferet᷑ ꝓpt᷑ aliã cauſã ut ĩ ꝛio.facit.l.cũ qdã.S.taci

to.j.de uſuris.¶ Cõtra hac ſo.videt᷑j.ꝓxi.S.ubiidẽ iuris vi

det᷑ tacito ſideicõmiſſo qð in alijs. So.q;tũ ad uſuras diſfert

tacitũ fideicõmiſſũ ab alijs.ʒʒ ĩ mult cũ alijs ↄcoꝛdat.¶ Que
ro ꝑcepiſti fructꝰ ex Pal meo.an teneris ad fructus uel ad
eſtimationẽ. Hic vide

ach.l. j. T. gl. in.l.diuoꝛtio.S.ob donatiõe.ſo.ma.⁊ ibi dixi.⁊

ibiꝑ Ja.de are.h etiã ꝓbãt oẽs leges ꝗᷓ dicũt ꝙ debent uſure
fructuũ.⁊ ſic deuenit᷑ ad eſtimationẽ.hoc ẽ uerũ qñũ fructꝰ de/

bent in ſpetie ut qꝛ ex fũdo ꝑcepiſti fructus:ſecus ſi debes fru
etus in genere ut qꝛ ꝓmiſiti decẽ coꝛbes frumẽti per ſtipula
tionẽ.qꝛ tũc nõ deuenit᷑ ad eſtimationẽ niſi ꝓpter moꝛã ſʒ ma
teriaʒ.l.vinũ.S.ſi cer.pe.

(Bonis. 2 quo vniuerſa bona auferuntur apud eum

—— onera eris alieni non remanent.tñ iura cõfu/
ſa nõ reſtaurantur.h.d. S

Pꝛo parte. bonis qᷓ auferunt᷑ex cauſa taciti ſi

deicommiſſi pꝛelegata non ueniunt.
⁊ pꝛelegata intelligunt᷑ pꝛout teſtatoꝛ reliquit.non pꝛout de
iuris ſubtilitate debet.h.d.nõ.¶ Op.j.ad tre.l.ſideicõmiſſa
ria.S.fi. Certe nõ põt dari alia ſo. niſi ꝙ ſit ſpãle qñ aufert᷑
hẽditas ut ab ĩdigno.cũ enĩ ſit penale.iõ reſtringẽdũ.ſed ibi

qñ aufert᷑ ab eo ad quẽ uadit ex uolũtate defũctiut ad ſidei/

cõmiſſariũ. ¶ Cõtra hãc ſo.facit h tex.ꝗ dicit ꝙ rõ iuris nõ
ĩducit diuiſionẽ qẽ rõ cõis.⁊ qͥ ad fideicõmiſſariũ ⁊ oẽm a qͥ
aufert hereditas.q̃re dic ꝙ iſta uolũtas teſtõꝛis videt᷑ eẽ ſolũ
ñ grauat de reſtituẽdo nõ capaci.ſecus ſi grauat de reſtituẽ
do capaci ut in ↄꝛio.rõ q; teſtõꝛ libẽter uoluiſſet facere here/
dem nõ capacẽ.⁊ q; nõ poterat fecerat heredẽ hũc pꝛo illo ⁊
ad eius utilitatẽ.vñ pinde habet᷑ ac ſi in nulla parte eũ inſtitu
iſſet ⁊ legatũ ſolũ reliquiſſet. OW
J qui ¶ Op. de.l. ꝗ ab hoſtibꝰ. S. ſo.ma. ubi
Mbenõ applicat᷑ fũco ſz uadit ad hẽdes mu/
.ibi vir occidit uxoꝛẽ.iõ dotẽ nõ fuit vnq; lucratꝰ.

ſed h uxoꝛ fuit iterfecta ab alio vñ vir dotẽ lucrat᷑ quà poſtea

Pdit qꝛ moꝛtẽ nõ vindicauit. ita dieit ibi Ja.de are.qð tene
menti ad ſtatuta q̃ dicũt ꝙ muliere decedẽte in matrimonio
ſine liberis vir lucrat certà partẽ dotis ut eã ꝑdat ſiuxoꝛẽ oe
gcidat uel eius moe non winalei. ſn .
t , Qui ex neceſſitate officij teſtmi ac/
¶Atoꝛes. u ab eo qð ꝓpo noie meruit nõ
repellif. Itẽ qũ plura iura ↄcurrũt ĩ ꝑlona vni. ꝑinde acſi
Pourrat ĩꝑſona diuerſoꝝ.itẽ pupillus ex facto tutoꝛis pdit.
Ʒ reſtituit.h.dð. Mõ tex. ibi diſticta ſũt iura.⁊ vide ultramõ.
in. l. j. C. de ſa.ſã. ec. ¶ Op. dẽ h tutoꝛẽ ꝗ pupilli noĩe cc. Cõ
tra tutoꝛej nõ pñt accuſare pupilli noĩe ſ ſuo tm. So.expo⸗/
nit gl.ꝙ pupilli noĩe.i.ad pupuliutilitatẽ ſuo tñ noĩe euct
etz

. AQui tacitã fidẽ accõmodauit de
RR Am ul.reſtituẽdo ſideicommiſſũ tenet ad
fruct.⁊ poſtli ↄte.ad uſuras iſtoꝝ fructuũ de rigoꝛe.ſec' de
benignitate.h.d.¶ Op.⁊ videt᷑ ꝙ uſure iſtoꝝ fructuũ perce
ptoꝝ añ lii. teſ.ueniãt.ut.S.de peti.hẽ.l.heres furioſi.S.ſfi.
So.ibi loꝗt᷑ in petitiõe hẽditat alia qᷓ; iſta qᷓ cõpetit fiſco.hec

tex. ꝙ de iure cõi ꝗs teneat᷑ tm ad pᷣci
um lʒ de benignitate aliud ſtatuat᷑ĩ fideicõmiſſo tacito.qð in
tellige ĩ fructib cõſũptis ut hic.qꝛ fruct pᷣſumunt᷑ ↄſumptiex
curſu tpis.⁊ ita ad eſtimationẽ deuenit.ita nõ.Ci.C.de pig.

== — — O. ◻. —.2 — —,, —ͥ-ʒ—

—

ſe

t
igt

g
kan

le,
nek
i
nn

di
ne⸗

dic

tac
yl

de
d

in
jer

☛, —— —

De his qui. ut indig.

Igeʒ tenet gl. in. l. tia. x i.l. polla. C.e. hec lec nõ placet.quia
imo tutoꝛ tutoꝛo noĩe accuſare põt.ut h̊ ⁊.d.l.polla. Mõ ob.
l.ijiꝗ accu.nõ poſ.qꝛ uerũ ẽ ꝙ nõ põt ſe ſubſcribere noĩe pu
pilli ſ noĩe ſuo.tñ bñn põt accuſare noie pupuli.ſimile.C. de iu
reiu.l.ſ.ubi ali accuſat alius iſcribit.⁊ hãc opi.tenet Ri.mat.
Dẽ h ꝙ accuſat noie alieno ⁊ nõ puat᷑ legato. .S.eo.l.poſt
legatũ. S. ſũt ꝗ putat.⁊.l.fi.in pn.S.de inoffi.teſ. So.ibi uo/
lũtarie accuſauit.qꝛ officiũ erat uolũtariuʒ.hic de neceſſitate.
qꝛ officiũ erat neceſſariũ. ¶ Cõtra hoc op.ð.de inofft. teſt. l.ſ.
lius in pn. ubi logtur in patre quẽ cõſtat non teneri accuſare
cũ nõ teneat ꝑi? ronẽ reddere.ut.C. de bo.qli.l.cum opoꝛtet.
So. eodẽ mõ.qꝛ lʒ uolũtarie accuſet.tñ ẽ officiũ neceſſarium
magis q; uolũtari. ¶ Sed h̊ op.S.eo.⁊.l.poſt legatũ. S. ſũt
putãt.ubi neceſſitas officij nõ excuſat niſi ad h̊ cogat. So.
aliud in accuſatoꝛe ĩ cui' ptate nõ ẽ qᷓſnia ferat.aliud in iudi/

ceĩ cui ptãte ẽ quã ſniaʒ ferat. ¶Ex pᷣdici diſtigue ſic.qñq;

quis accuſat noie ⁊ cõmodo alieno ⁊ ad cõmoduʒ ſuũ. ꝛni

mo caſu aut uolũtarie ſuſcepit officiũ ⁊ uolũtarie accuſat ⁊ pꝛi
uatrelicto. ut.l.poſt legatu.S.ſũt ꝗ putaãt. ⁊.l.fi.in pn. de ĩoſ.
te. Aut neceſſario aſſumit officiũ t neceſſario accuſat.⁊ tunc
relicto non pꝛiuat. ut hᷣ ⁊.l.poſt legatum.S.aduocatum.S.
eo.Aut neceſſario aſſumit omciũ t uoluntarie accuſat ⁊ tũc
idẽ qꝛ relicto nõ puat.ut.S.de inoffi.tel.l.ſili in pn.ſec in eo
quolũtarie fert ſniaʒ vl uolũtarie fert teſtimomiu.lʒ de neceſſi
tate aſſupſerit officiũ iudicaãdi uel teſtiſñcãdi.ut.S.e.l.poſt.S.
his vo. ⁊.S.ꝗdã.Scdo caſu qñ accuſat noĩe alieno ad ſuũ iñ
cõmodũ.ut in accuſante hereditario noiĩe.⁊ tunc aut accuſat
ſponte ⁊ pꝛiuat᷑ relicto.ut.l.f.in pn.S.de inof.teſ.tᷣm neram
lec.quã tenui in.l.poſt legatũ.S.ꝗ accuſauit.S.e.Si vo de ne
ceſſitate accuſat ut q; accuſationẽ inſtituta pꝛoſequit.tũc reli/
cto nõ pꝛiuaf.ut.l.nli.S.j.õ.de inof.teſ. tẽ dẽ h ꝙ qñ diuer
ſo iure ⁊c.Cõtra.S.de pac.l.ſi plures.So.qñq; habei reſpe/
ctus ad ſubſtatiã ꝑſone.⁊ tũc vna ꝑſona non pot haberiloco
pluriũ.ut in ↄꝛio.qñq; habei reſpect ad officia.⁊ tüc officia
ſüt inter ſe cõpaſſibilia vn põt ſuſtinere ꝑſonã pluriũ ut hᷣ ⁊.l.

iij.ð.de adop.⁊ ibiꝑ Guil. Si uero ſũt officia repugnantia

tũc ſec.ut.l.qſqs.S.de poſtu. x.l.ſi.de offi.pto.⁊.lłille a quo
Zreveeru trebel. Itẽ di H ꝙ legata ꝑ pupillũ ꝑdent᷑ ni
ꝑ reſtitutionẽ. de.l.polla.C.e.Hlo.ſo.pluribus modis.tu
dic ꝙ pupillus hʒ duplicẽ viã uel petẽdi reſtitutionẽ in ĩtegrũ
ut H ⁊.l.poſt legatũ.S.etati.S.e.uel agẽdiꝰ tutoꝛẽ.ut.l.Sꝛia.

⁊ hẽ uera ſo.Alia ſo ẽ ꝙ pupillus puat legato.uerũ ẽ ſi pðt

reuerti tutoꝛẽ.ut.l. lia.ſecPſi nõ põt.ut h ⁊.l.poſt legatu.S.
etati.S.eo.⁊ ꝙ nõ põt reuerti tutoꝛẽ contingit trib modis.
vłq; tutoꝛ nõ ẽ ſoluẽdo.uel qꝛ facto coact' a mre uel libert.vł
q; ꝓbationes erãt deperdite ine culpa tutoꝛis.ita logꝗtur tota

gl. in. l. polla. ſz h ſo. non placet.q; etiã q tutoꝛ põt cõueniri

pupulus dʒ hẽre duplex remediũ.ut.l.etiã.⁊.l.etiã. C.ſi tu.vx.·

cura.iĩterue. Itẽ dẽ hic ꝙ pupillus puat niſi a pncipe ⁊c. qõun

mo põt petere reſtitutionẽ ſuo iure.ut..e.l.poſt..etati. So.
ꝙ tex. dicit cõſeruata ſũt.nõ ĩtelliga ꝙ in qlbet pupillo ſit ne
ceſſariũ vnũ reſcriptũ.ſʒ intelligas ꝙ ſut cõſeruata ꝑ reſcriptũ
de quo dꝛ in. S. etati. Itẽ dẽ h in ſi. ꝙ tutoꝛ ẽ qſi pꝛonus pupil
li.⁊ ſic inuit ꝙ pꝛon pupuli nõ ꝑderet ius ſuu. Contra.s.de
inof.te.l.ñ.in pn.x.l.poſt legatum.S.ſũt ꝗ putãt.So.dic pa
tronꝰ.ſ.neceſſarius.⁊ ſic nõ obſtat ↄꝛia.ut.il.poſt.S.aduoca/

tum. S. eo. Solaröo 5
ola rõ cõiũctiõis nõ inducit pᷣſũ/
gener. aons fraudis.hoc pᷣ.ſcdᷣo ut locuj
ſit ſiſco opoꝛtet ĩ ꝑſonam ĩcapacis diem cedere.h.d.
QOp.qꝙ rõtalis affectionis iducit pſũptioneʒ fraudis.ut.l.
B N bo.li. So.rõ cõſãguinitat᷑ ſola nõ ſufficit ad hoc pban
ut h.ſʒ mixta cũ alij) rõnib ſufficit ut ĩ ↄꝛio.utdixii.l.poſt
gctũ. ¶ Op. dr h̃ ſi viuo teſtatoꝛe ⁊c. imo nõ videt ꝙ regꝗra
tur ꝙ dies cedit ĩ ꝑpſonã incapacis.ſicut dicim in hẽditate ubi
nõ reqni aditio hẽdis.ut.l.eã quaã.C. de fideicõ. So.i hẽdita
te nõ regꝗrit aditio ſʒ ſuffic ꝙ ꝑ hẽdẽ lʒidignũ adire poſſit.ita
h ſufficit q; dies legati cedat.ita ꝙ potuerit acꝗri legatario.

Hoc pᷣmiſſo.qꝛ de tacito fideicõmiſſo ut plurimũ ponii exem

ĩ ſpurio. ut nõ. in.l.j.j.de iure fiſ.⁊.l.c tacitũ.S. de ꝓba. ⁊
cũ ꝗdã. ꝭ. tacitũ.S.de uſuris.iõ videam pᷣ q ſũt ſpurij.⁊ de
hoc ẽ gl.iuris canonici q ponit ſignincationẽ ipſius in.c.niſ
cũ pdẽ.ex de renũ.⁊ ibi ꝑ Inno.ſ̊ tñ nõ ob.qdð ibi nõ.dic .
imã nrᷣa accipim ſpuriũ oẽʒ natũ ex coitu nõ appꝛobato a le/
ge.ſeu ꝙ a lege nomẽ nõ ſumit.ut nat ex coitu adulterino vł
meretricali uel ex cõcubina cũ plures hẽret vl ex aliq̃ quã nõ
hẽret ex ĩidubitato affectu.ut nõ.ꝑ Hi.ĩrubꝛica.j.de concu.
Itẽ de nato ex ſacerdote.nt.l.vulgo.õ.de ſta. ho.⁊ ĩ anẽ.g.

mo.na.effi.ſui circa fi.⁊ ibi gl.etiã ſi ex cõcubina ſacerdoſ na

tus ſit. cũ eis nõ liceat cõcubinà hẽre.C. de epi.⁊ cle.l.euʒ qui

pꝛobabilẽ.⁊ ex de coha.cle.⁊ mulierũ ꝑ totu.⁊ hoc tenuit Ri
car. ma.in qᷓdam ſua diſputatione. ¶ Quero an iſtis ſpurijs
poſſit relinꝗ a pꝛe. Tex.ẽ ꝙ nõ.in.S.pe.iĩ auẽ.ꝗ.mo.na.eſſi.
ſui.⁊ auẽ.lʒ ĩ f.C.de nali.li.⁊ auẽ. ex cõplexu.C. de ĩceſ.nup.

An ait ipſe poſſit tales ſpurios ſpᷣſtituere filijs legitinis.Pic

ut.l. ſiis ꝗ.ð.de vul.⁊ pu. dixi in.l.qð cõditioij.S.de do.cau.
moꝛ.¶ Quero an ſuccedat mii tal ſpuriꝰ. Rñdeo qñ qs eſt
nat ex coitu nõ dãnato.hoc ẽ alege nõ puto.ut ex coitu me/
retricali uel ex alio.ut ex cõcubinatu cũ hꝛet plures.uel ex cõ
cubina quam non habuit ex ĩidubitato affectu.ꝗ coit nõ pu/

nit᷑ a lege.⁊ iſtis caſib talis ſpuri ſuccedit mri niſi ſit uluſtris.

ut.l.hac parte.⁊.l.ſpuri.j.vñ cog.⁊.C.ad oꝛñi.l.ſiq̃ illuſtris.
P P

Siuero eẽt natus ex daãnato coitu ex quo mr dʒ puniri tunc
nõ ſuccederet.ut in auẽ.q.mo.na.ef.le.S.pe.ita tʒ gl.in.l.ſiqᷓ

illuſtris. C. ad oꝛfi. ⁊ inſti. ad oꝛſi.S. legitie. ¶ Quero ꝗd eco/
tra.an parẽtes ſuccedat iſtis ſpurijs. Oꝛeuit Zlʒo. C. de legt.

hẽ.circa ſinẽ ĩ ſima dic eodẽ mõ q iſti ſilij ſuccedut paretibꝰs

eodẽ mõ parẽtes iſtis filijs. ¶ Quero utrũ ſit aligs modus ꝑ
quẽ pꝛ poſſit relinqre ſilio ſuo ſpurio.Ni.ponit vnũ modum

in.l.ita fidei ĩ ſi.de iu.ſiſ.⁊ dicit ꝙ ĩſtituat quẽda exneũ ⁊ gra

uet eũ ꝙ tatũ det ſilio de ſuo ꝓpꝛio.ut ibi dꝛ in textu.certe hec

cautela ẽ tex.l.qdð cõditionis de do.cau.moꝛ.Ad.l.ita ſicdei
rñdeo ut ibi dixi.⁊.d.l.qð oditiõis.aliũ modũ dedit in.l.ſi is
duos.de li.le.quẽ modũ ibi repꝛobaui.ꝗda dat alii modũ

ut relinquat exneo ⁊ roget eũ ut reſtituat uli ꝑſone quã ipſe

teſtatoꝛ dixit hẽdi uel legatario ꝑ.l.q heredi.S.de re.du.iſte
modus nõ ẽ tutus.qꝛ ſi ille talis reſtitueret ſpurio ex poſtſacto

apparet tacit ſidẽ eẽ adhibitã. ar.l. ſed ⁊ iul.S. ꝑinde ad ma
cedo.Quis erit ergo modus. Rñdeo duplex.vnus darus

lucidus.nã de iure canonio tał ñliꝰoʒ ali a pꝛe.ut ex de eo qui
dux.in ma.quãa pol.ꝑ adul.c.cũ hꝛet.dixiin.l.ſiqs a liberis.

S. j.de li.agno. Vñ modus ẽ ꝙ relinq̃t ſibi tatũ ꝙ ſufſiciat ad

alimẽta.hoc mõ.relinꝗᷓ ſilio ſpurio meo ĩ vita ſua fſuidum ꝑꝛo

alimẽtis.⁊ poſt moꝛtẽ ſit ſuoꝝ ſilioꝛũ ꝗbus põt reling.ut.i.n.

C.de na.li. IJdẽ dico in dote eodẽ fauoꝛe ⁊ eadẽ rõne.qꝛ ſpu⸗/

ne gꝗs põt legare dotẽ ⁊ alimẽta.ar.l.j.S.ſo.ma.⁊.i.cuʒ ꝑoſt.

gnã quãatitatẽ.als foꝛte pᷣumei raus.ut.l.j.C. de na.ii.Ailiꝰ
modus ẽ ⁊ iſte Otinetĩ ſe aliqd fraudis.ſi teſtatoꝛ rogat heẽdẽ

exp̃ſſe ut reſtituat cui uelit ex hoc.qꝛ nõ ẽ tacitũ ndeicomiſſuʒ

imo palã relictũ.ut.l.nõ inteiligil.S.ſiqs de iu.ni.ſʒ tn hoc ca
ſu nõ põt hẽs ſpuriũ eligẽ.q; tuc videret caꝑe a teſtatoꝛe.ut.l.
vnũ ex familia ĩ pn.õ.de le.ij.iõ ẽ ↄſiliũ ꝙ hes eligat ternũ.⁊

poſtea ille fti eligat ſpuriũ. alig tñ fraudis hẽei ſe.¶ Æτ

ro ⁊ reuoco in dubiũ.ponam ꝙ aliꝗs reliqt ſilio ſpurio pala
an dʒ eẽ fiſci.an dʒ remanẽ apud hẽdes ſcriptos vi apud qs.

Et videt ꝙ ꝑtineat ad fiſcũ.ut ĩ oib legib loquẽtib de tacito

ſideicõmiſſo.ut.l.ſi ꝗqlibet.⁊.l.ĩ fraudem.S.e.⁊.j.de iu.ſil.l.j.

In hꝛiũ videi ꝙ ceri ꝑſonis noĩatut.l.j.C.de na.li.⁊.l.ſigs

lceſti. C. de ĩceſ.nup. ⁊ ita tʒ Aʒoĩ ſũma de na.li.circa pn.⁊

gl. in. l. hẽditas.C. eo.ti.in pn.Ego reꝑio ꝙ Ri.mal.detmi/

nauit ↄꝛiũ.q; dʒ remanẽ apud hẽdẽ ſcriptũ.uel apud venien/
tes ab inteſtato.qð ſic ꝓbauit.aut dices iſtos nilios totalit in/
capaces.⁊ habeo ꝓpoſitũ.ut.l.ſi in metallũ.S.ti.j.Aut dices
eos idignos.⁊ tũc qꝛ ſũt indigni ſine culpa ſui.qꝛ alieno vitio
laboꝛat.ſilr nõ applicai ſſco ſ remanet apud hẽdes ſcriptoj
nel ueniẽtes ab ĩteſt. ita nõ.i.l.auſeri circa pn.de iure ſiſ. Dꝛe
terea de hoc ẽ tex.i.l.nõ ĩtelligit.S.ſigs palã.j.de iure ni.ubi
qñ relinqtur palã hẽs nullã pena patit.iʒ ſi cert ꝑſonis debe/
ret hẽj pateret penã.ergo ⁊c.⁊ nõ.i.l.lutꝰ.S.j.S.de le.j.⁊ hoc
puto nerũ. Mo ob.l.j.C. de na.li.x.l.ſiqs ĩceſ.C.de ĩceſ.nup.
qꝛ loquũtur ĩ ſpurijs nat ex ulo coitu ſic ipꝛobato. als rema/
nẽt iura cõia ꝙ remanet apud hẽdes ſcriptos vl veniẽtes ab
iteſtato.⁊ ita reꝑi ↄſultũ ꝑ dñʒ Ol. MNõ.ob leges ꝗ loquũtur
de tacito fideicomiſſo.qꝛ ĩ eo auferũtur bona ipſi hedi ꝗ accõ
modauit tacitã ſidẽ ppt ei delictũ cõmiſſũ ĩ accõmodado ſi/
dẽ.ꝗ aũt palã rogat᷑ nulli delictũ cõmiſit.fac.l.ĩ fraudẽ i ſi.ẽ.
eo.¶ Quero qd dʒ facẽ ſᷣm cõſciẽtiã ille 5 tacite rogat de
Sco. Pv to ſalua rõne theologoꝝ legalit loquẽdo ꝙ dʒ da
re ſiſco rʒ oſciẽtiã.nec põt dare ſpurio vl retinẽ.qð patet qꝛ te
nẽdo dicũtur male ſidei poſſeſſoꝛes.ut.l.eũ ꝗ.S.t.ſimalefidei

c̃.⁊ oẽ qʒ nõẽ ex fide ẽ peccatũ.ut.c.qm oẽ.ex de pᷣſcri.exnea
aũt pſona indubitãter põt relinqre ſpurio.ut nõ.i aucẽ.ꝗ.mo.

na. effi. ſui.in fi. pbat᷑ i...ſtis q.de vul.⁊ pu. ¶ Auero utrum
hẽs teneat huic poſitiõi rñdere.an fuerit rogat tacite de reſti/
mẽdo vłnõ. Noc habui cõſulẽ de lacto.dubiũ facit. iura

SF. gener. de iu. do. T ita de facto dixi.⁊ hoc niſi excedat ma/

X

De 2dl.⁊ demo.

canonica dicũt ꝙ qꝗs nõ dʒ ſe ꝓdere.⁊ iura nr̃a dicũt ꝙ iſtij in
terrogationib ꝑ qs aliqs detegit nõ dʒ rũderi.ut.l.q iuraſſe
G. ſi p?. de iureiu. ⁊.l.ſi a te. ö. de excep.rei iudi. In ↄꝛiuʒ dixi
ꝙ teneat᷑ rñdẽ.ᷣ ꝑ iura ciuilia ubi ꝗs tenet ꝑ iuramẽtũ rñdere
an reliq̃rit vł nõ. ut.l.marcellus.S.j.S.re.amo. ⁊ ibi de hij di
xi. x.l. lex coꝛnelia.S. hac lege.de iniuri.⁊ de iureiu.l:.iij.S.j.⁊
ibi nõ.⁊ de h hẽm i caſu nr̃e qõnis.j.de iu.fil.l.nõ ĩtelligit.S.
tacitã. ⁊ ibi gl.parua q̃ diẽ ꝙ ꝑ ↄfeſſionẽ tc.vnꝰergo modus
ꝓbãdi ĩ crimĩe ſideicõmiſſi ẽ ꝑ ↄſeſſionẽ.ille ſat inuit debẽ ſie/
ri de hoc iterrogationẽ 4 ꝑ iuramẽtũ cogat᷑ ꝗ rñdẽ.an poſſi
deat vl dolo deſijt poſſidẽ. ut.l.qtiẽs.S.ptoꝛ.S.de noxa.⁊ de
rei uẽ. l.ꝗ petitoꝛio.iĩ pn. ad h̊ fac gl. S. de offi. aſſe.l.j.ſuꝑ vbo
poſtulationib. ubi aliqs iterrogaĩ de ſua turpitudine. Nec
ob. qdð canoniſte dicũt ꝙ ꝗs nõ dʒ ſe ꝓdẽ.q; etiã ſᷣm eos ĩ cri
minib igeci tretẽtionẽ bñſicij tenet ꝗs rñdẽ.ita tʒ Spe.in
ti. depoſi. S. vij.v.xiij. Jo.an.ex de elec.c.dudũ.el.ij.?⁊ de
accuſa.c.inqſitiõis.ſʒ ppoſito tale crimẽ ĩpedit retẽtionẽ be/
neſicij.qꝛ tal hẽs ẽ ĩdign retinẽ hẽditatẽ ⁊ poſſidet mala ſide
T tenei de fructib ut.C.e.l.j.⁊.l.eũ q tacitũ.s.e. Ergo mani/
feſte cõcludũ ꝙ põt cogirñdẽ. Mõ ob.l.ꝗ iuraſſe.S.ſi pr.⁊.l.
ſia te.S.de excep.rei iudi.qꝛ ibi iõ q ꝑ alas ĩterrogatiõej exa
minareĩ qð pus deciſu ẽ ꝑ ſniaʒ vłiuramẽtũ.qð iudex patinõ
dʒ. ut. l. ſi duo pzoni.S.idẽ iuł.i fi.S.de iureiurã.⁊ quãtum ad
mãʒ de ſpurijs iſta ſufficiãt. Aerũ q; ĩ iſto titulo ⁊ alijs locis
ſit mẽtio q aliqd aufert᷑ alicui an debeat᷑ ſiſco.vł ꝗbus.Glo.
vult ſũmare in.l.hẽdes.C. e. ⁊ ibi ꝑ Ci.⁊ ĩ vitate ĩperſectiſſime
loꝗtur.iõ ꝓ declarãda iſta mã ſũt q̃tuoꝛ vidẽda ꝑ oꝛdinẽ.pꝛi⸗
mo qñ defectꝰ obuenit ex ꝑſona defũcti.ſcdo qñ venit ĩ perſo
na illiöcui aliqd reliquit.tertio qñ teſtm deficit ſine deſũcti uo
lũtate.q̃rto qũ deficit ꝓpt᷑ uolũtatẽ defũcti expᷣſſe mutatam.
Pꝛimo caſu dic aut teſtatoꝛ cũ nullo poſſet teſtari ⁊ veniunt
neniẽtes ab ĩte. ut.l.j.S.plane.j.de ſuis ⁊ le.niſiꝓpt᷑ ſuũ deli/
ctũ bona eẽnt publicata.ut.l.ei..j.S.de teſt.qð m hodie eſt
mutatũ ꝑ auc. bona dãnatoꝝ.qð dicut dixiibi.aut põt cum
ꝗbuſda teſtari.cũ ꝗbuſdã nõ.qꝛ nõ cũ ſilijs ſpurijs uel ĩceſtuo
ſis. Et dic aut eis reliqt palã.⁊ regla ẽ ꝙ uenit ad ulos ad qͥs
neniret ab ĩteſtato ⁊ ſic relictũ nõ eẽt. ut.l.nõ ĩtelligit in pn.de
iure fiſ. x.l.lutiꝰ.S.teſtõ.S.de le.j.fallit.C.de nli ſ.C de in/
ceſ. nup.l.ſiqs ĩceſtis. ⁊ ibi defert cers pſonis eis ceſſãtib locꝰ
& ſiſco ut ibipʒ.⁊ hoc qñ ſine delicto hedis.als ſi delictũ hẽdiꝭ
eẽt iĩ aliq dicã.j. Secũdus caſus pncipalẽ qñ deficit ꝑ defectũ
illi'cui relinꝗtur. t iſte eſt magis difficil caſus q;ᷓ aliqs.qᷣ caſu
dic ꝙ circa ſttũ caſũ hẽs cõſiderare qᷓtuoꝛ tꝑa uel qnq;.nam
qñq; cauſa q̃re aliꝗs repellit a relicto cõtigit ante teſtm.qñq;
ĩipſo tꝑe qñ teſtm ſit.qũq; poſt teſtm ante moꝛtẽ.qñ; in ipſo
actu moꝛt.qñq; poſt moꝛtẽ.Si iſta otigũt ante teſtm̃ dic quã
doq; iſta cauſa totalr ſtatũ ꝑſone annihilat.ut qꝛ efficit fu pe
ne.⁊ iſte dẽ oĩno icapax ⁊ remanet apud hẽdẽ ab iteſtato.ut
ỹ.ti.j.l.ſi ĩ metallũ.qũq; ſtat ei nõ annihilat᷑ ſʒ minuit. ut quia
ꝓdit ciuitatẽ.ut.l.cognitionũ ĩ fi.j.de oꝛdi.cog.tũc an tatł ſit in
capax vł idign ſũt opi.iter doc.in.l.j.C. de here.iſti.⁊ ↄſueui
tenẽ ꝙ ſit oĩno nõ capax.ut.l.j.S.pe.i.de õ ta.⁊.l.ſi neceſſe.
ſi depoꝛtat.j.de bo.li.qñq; ſtat ei nõ minuit᷑.ſʒ ꝓpt᷑ aliã can
ſaʒ ius eũ caꝑe nõ ꝑmittit.c iſto caſu aut hoc cõtingit ſine ſui
culpa ⁊ nõ applicał ſiſco.ut.d.l.auſert ĩ pn.⁊ ibi n.j.de iure
ſiſ. ⁊ dixi. S. de ſilio ſpurio. aut hoc cõtigit ſui culpa.⁊ tũc ẽ idi
gnx applicat fiſco regłarit᷑.ut.S.e.l.claudius. ⁊.:.ſe.fallit.C.
de ſecũ. nup.l.j.ubi applicat cert ꝑſonis ut ibid. Scðʒ tp̃s ẽ
qñ cauſa q̃re nõ põt capꝑe cõtigit ipſo actu teſtadi.⁊ B ↄtigit
duobmodis.aut cauſa ẽ iõ qꝛ ſe aſcribit ĩ teſtõ ⁊ hẽtur ꝓ non
ſcripto cũ lex pᷣſumat illã uolũtatẽ nõ eẽ uerã ut.S.ti.j.l.j.⁊. C.
de his q ſe aſcri.p totũ.uel cõtĩgit qꝛ cogit teſtatoꝛẽ ad teſtan
dũ uel nõ.⁊ h caſu cui applicet dic ut.l.j.S.j.S.ſiqs ali.te.pꝛo

hi. Rõ hui põt eẽ qꝛ cũ coacta ſit uolũtas hẽs ĩſtitutus hane

nolũtatẽ deſũcti hʒ ut ſdignemarito ab eo põt auferri ⁊ appli
cari ſiſco.ut.l.i fraudẽ. x.l.ſe.⁊ B.ſi fñ iſte cui debebat reſtituẽ
tpe moꝛs ſuꝑuixeritut h dẽ. Tertiũ ts ẽ poſt factũ teſtm qñ
cauſa ſupuenit poſt factũ teſtm añ moꝛtẽ.q caſu dic aut ſupue
nit. cauſa in illo cömiſſo teſtatoꝛ? ⁊ tũcidẽ qd.ð. dixi qñ cau
ſa añ teſtm ſberat ut.d.lʒ.ſiĩ metallũ.Zlut aliò cõmiſſo ʒ teſta/

toꝛẽ. ⁊ tũc aut h ſuit cõmiſſũ ð eũ de facto abſqʒ aliq iuris colo

re ⁊ legatũ vr tacite reuocatũ nec applicat ſiſco. ut.l.iij.S. ſi.

5.de adi. le. ⁊.l.ſi inimicitie.S.e.aut adhibito aliꝗᷓ iuris coloꝛe

⁊ tũc aut h ſaciẽs nõ ꝓſeqᷓbat᷑ cõmodũ ꝓpꝛie rei familiaris.ſʒ
magis vidictã ⁊ legatũ videi᷑ reuocatũ.ut.l.q filiꝰ.S. ſeia. S. de
adi.le. aut ꝓſeqbat᷑ cõmodũ rei familiaris.⁊ tũcẽ idignꝰ ⁊ ap
licat fiſco.ut. S. e.l.ſi inimicitie ĩ fi.⁊ ſi legatarij culpa depꝛe
edat. ut.I. cñ tabuł. 5. .S. e. T pdicta va reglarit.ſallit in auc.

Tipſiexiſtetia alia diſpoſitio ſuſpẽqit. Euẽt

ſi captiui. C. de epi. ? cle.ubi nõ applicqꝗt ſico ſ eccleſe. Ite

fallit in auẽ. libi ⁊ furioſi.C. de epi.au.Quartũ tpᷣs ẽ qũ cauſa
ſupuenit ipſo tꝑe moꝛs.⁊ hͥ aduerte.aut tal cauſa fuit ex cau/
ſa ſue negligẽtie. aut ex dolo.utputa qꝛ teſtatoꝛrẽ interemit.
pᷣ caſu ẽ idignus.ut.S.e.l.indignũ.ſcdᷣo caſu ſiqdẽ ipſe capie⸗/
bat ex legis diſpoſitioe ab ĩteſtato ſilit ẽ idign ⁊ applicatur ſi
ſco.ut.S.e.l.ſi mnimicitie in ſi.⁊ h ſi legatarij culpa dephẽditur
ut. l. rõ ĩ fi.j.de bo.dã. Si vo capiebat ex diſpoſitiõe hoĩs
tũc nõ capit ſz remanet apud eos a ꝗbẽ relict.ut.l.ſ ab ho
ſtibꝰ. 5. .S. ſo. ma. AVltimũ tpᷣj quãdo tal cauſa ſupuenit poſt
moꝛtẽ. ⁊ iſto caſu ſemꝑ tał cauſa facit quẽ indignũ ⁊ oino nõ
capacẽ.⁊ ſac.l.locũ iĩ pn. ⁊.l.hẽdi.x.l.ei.S.e.ſallit qñ tal cau/
ſa reſpiciebat cõmoditatẽ certe ꝑſone.ut.S.e.l.poſt legatũ.S.
amittẽ. ⁊. C. de le. l. pe. tũc enĩ illi pſone applicat᷑ nõ alij pꝛout
lex diſpoſuerit.ut dict.ll.hoc mõ põt ĩtelligi.l.hoc ampli de
fideicò. Ne tertio caſu ⁊ q̃rto non dico nüc.
N¶ De conditionibus ⁊ demõſtrationibY*. NRubꝛica.
¶ Quid ſit conditio dicã in.l.j.qd ſit demonſtratio dicã.j.e.
l.demõſtratio.S.j.ꝗd ſit modus dicã in.l.ꝗbus diebꝰ.S.h.j.
eo. De nã ↄditiõis caſual uel mixte dicã.j.e.l.in teſtamento.
De nã ↄditiõis ĩpoſſibilis dicã.j.de pdi.iſti.l.j. Re nã demõ
ſtrationis cauſe ⁊ modi dicã ĩ dict.ll.
Egatis que reliquũtur.
G Pꝛimo ponit vnã diuiſionẽ trimẽbꝛẽ cuʒ vna
exceptione uſq; ibi cũ dies.ibi ponit vnũ dictũ
. a ſcdði mẽbꝛi uſq; ibi dies aũt.ibi ponit vnũ
q̃rtũ mẽb:ũ ſm gl. vl dic ibi declarat ſcõm mẽbꝛũ debẽ ĩtelligi
pe die certa an.ſʒ icerta qñ.uſq; ibi ẽ aũt.ibi pomi declaratio
exceptionis.¶ Op.de.l.ubi. S.fi.cũ ſi.tene mẽti ſcoaʒ ſo. ut ĩ
ꝗlibet earuʒ nõ.¶ Sðo op.dẽ.l.ſiita.S.pegaſus.¶¶ Tertio
op. de.l.ſtipla io iſta..ĩter cetera cũ ſili. So.gl.aliud ĩ die in
certa. Cõtra h facit. C. de fideicõ.l.poſt moꝛtẽ.dic ut ibi ⁊ dẽ
j. ad trebel.l. ſᷓ ſi añ. ¶ Quarto op.j.e.l.hẽs me.ĩ pn.ſ h in
telligi m ulã.ut ibiĩ pᷣma gl.nõ.⁊ illa q expediunt oicẽ circa
Diẽ certã vlł ĩcertã dicem i.l.ꝛia.gl.h tagit.¶ Expediamali
qua vtilia circa ↄditionẽ.pᷣ qᷓro qd ſit cõqitio. Rñdeo ↄditio
C q̃dã legati ſuſpẽſio cui de ſuturo deſect uel cõnrmatio depẽ
det ſʒ gl. õ.ĩ rubꝛica.⁊ Aʒo ĩ ſuma de pdi.ĩſer.qð nõ placet ĩ
eo ꝙ diẽ legatũ Eſpeln etiã alie diſpoſitiõe ſuſpẽdunt ꝑ cõ
ditionẽ. ut ↄct ⁊ ſnie ⁊ ſilia. Itẽ ꝙ dic ſuſpẽſio nõ ẽ uerũ.naʒ
ſuſpẽſio ẽ effect pẽdẽtis ↄditiõis ⁊ non ẽ cõditio.ut.S.ſi cer.

pe.l. pecuniã. t. l.taq;. ⁊ pʒ ꝑ oẽs.l.huiti.q pſu actũ q xꝑen

det ex futuro euẽtu uocãt oↄditionẽ. Itẽ ĩ eo qd dic cuius ⁊c.
aut eniĩ ĩtelligas cui.ſ.ↄditiõis.⁊ tũc male ſeqtur deſect ſen
firmatio pẽdet ex futuro euẽtu.nõ eni ipᷣa pditio ↄfirmat. ſʒ
dico gnaͤlis ſiue
coòſiſtat ĩ ſacto ſiue ĩ iure.ut.j.e.l.młtũ. Itẽ ſiue affirmatiue ſi/

ne negatiue nt. j.e.l.ĩ facto. YFutur dico ad dꝛiaʒ ↄditionũ de

teriio vl pñti qᷓ nõ ſũt ꝓpe 2ditiões.ᷣut.l.iſtitutio tal in ſi. de
adi.iſti.⁊.j.e.l.eas ĩ pn.x.l.ſi ita ſtipulat ſuero hac ſũmã de
v. ob. ⁊.S.ſi cer.pe.l.itaq;.⁊ ibi nõ.ubicũq; eni lex reꝑit᷑ cõdi

tionẽ appellare q ẽ de pᷣterito ipꝛopꝛie loqtur lex. ut nõ.S. de

le. j.l.ſi ſic. S. .i gl. ſup vbo demõſtratio. ? nõ.j.e.l.ĩ oditiõtbꝰ
Fizißpd hẽ. iſti. l.i.ĩ gl. ſup vbo ĩeſſe. In quẽ diſpoſitio ſu/
ſpẽdit. dico ad dꝛiaʒ diei certe.ꝗᷓ diſpoſitionẽ nõ ſuſpẽdit ut

B. ⁊.j. de v. ob. l. cedẽ diẽ. 8 dic ut dicã ĩ.l. hẽs me. Itemad
dẽiaʒ ↄditiõis neceſſarie qᷓ nõẽ ↄditio.nt.l.ĩ illa.S.ſi.j.de vb.

ob. T de noua.ſ.ſi pupillus.S. ſub oditiõe.itẽ ad dẽiaʒ ↄditiõij
ĩpoſſibil q̃ nõ ſuſpẽdit.iõ nõ ẽ ↄditio.ut.j.e.l.iij.dicã plene in
D.l.j.de ↄdi.iſti.¶ Nidẽdũ ẽ ergo ꝑ q̃ vba ſtroducat᷑ ↄditio.
⁊j ſic videam tã de niũctiõib qᷓ; de ppoſitiõib aduerbijs ⁊ ce

teris partibꝰoꝛonis.¶ Pꝛimo ergo qꝗro de nã hui dictiõis

ſi. utru ĩiducat ſemꝑ ↄditionẽ. Gl. videt dicẽ ꝙ ſic. fallit qñq; ĩ
l.muto.S.j.S.de tutetł.et qdð ibi nõ.Lu diclati qñq; h dictio

ſireſpicit vbũ pñftis vl p̃teriti tpis.tũc nõ fac oditionẽ. ut..l.
fſiita ſtipulat ſuero hãc ſũmã.j.de vᷣbo.ob.et.õ.dixi.et dicazx

ſ.e.l.demõſtratio.S.j.⁊ oĩa iura ꝗᷓ ↄditiões ĩ pteritũ appellat
ↄditiões loquũtur ipꝛope. Aliqñ reſpicit vbũ ſuturi tꝑis.⁊ h
aduerte.qũq; ille ſutur euẽt ẽ cert oĩ certitudie.qũq; ẽ certꝰ

an. ſʒ icert qñ.ut moꝛs.aliqñ ẽ oĩno ĩcertꝰ.ut ſũt coit᷑ oẽs ↄdi/

tiones. NPꝛimo caſu nõ facit ↄditionẽ.ut.S.dixi.Scðo caſu

ſut gl.ðꝛle.nã qda dicũt ꝙ h adiectio ſi moꝛiar nõ facit ↄditio

nẽ.ut nõ.i.d.l.ſ pupillus..ſub ↄditiõe de noua.in pn.gl.⁊

Ci. tʒ ibi. t. C. de hẽ.ĩſti.l.neñ.Cõtrariũ tʒz gl.in.l.ĩ oibꝰ.j.
de re. iu. Di.in. d. S. ſub ↄditiõe.⁊ iſta ẽ vitas.caſus c.j.e.l.
ꝗbdieb. S. qdã titio.⁊ de vbo.obli.l.quodcũq;..j. Tertio
cxaſu regla ẽ ꝙ dicho ſi facit ↄditionẽ.ut h̊ ⁊ nõ.C.de his que

ub

— — —— — — — — — — —

—

—— —

+ —SðG

= — —

=

— — —

— — — =— —g =

— —☛ —

De condi.⁊ demõ.

ſub mõ.l.j.⁊ q di.le.ce.⁊.l.ſi titio.⁊ q̃i ĩ oib legibq tractãt
de cõdit.hoc aũt ſallit ĩ caſibꝰ ꝗ patebũt ex rũſionib ad ĩfe/
rioꝛa ꝛia. Inſtat᷑ ergo ð pᷣdicta de.l.muto.S.j.de tuteł. fallit
qñq; niſi ꝑ dictionẽ ſi apponat cõditio tacite inerat.q; tunc
nõ facit ↄditionẽ.hoc falſũ qꝛ ĩ tacita ↄditiõe ẽ cõditio ⁊ ſuſpẽ
dit.ut h.⁊ nõ.de pac.l.itẽ q;.dic ergo ꝙ ibi nõ facit ↄditionẽ
q̃ tutoꝛis dationẽ ſuſpẽdat.ſj̊ bñ fac oditionẽ qᷓ ſuſpẽdit admi
niſtrationẽ. ⁊ tal expᷣſſio facta a iudice ĩtelligit facta ſm ꝙ ta/
cite inerat. als tutoꝛis datio vitiaret ut ibipʒ. facit ad p̃dicta
qð nõ.ꝑ Inno.ex de pᷣſu.c.fi.ĩ pn.mag.gꝗl.⁊ ꝑ Jo.an.de otł/
ſi. dele.c.j.ĩ cle. Itẽ iſtabit õ pᷣdicta.qꝛ dictio ſiĩterdũ ponitur
pꝛo q;uis.ut.l.fi.C. de li.⁊ eoꝝ li.de aq̃ plu.ar.l.j.S.apud fuũ
⁊Z ibinõ.⁊ de vᷣbo.ob.l:.ĩter ſtipulãtẽ.s.ſacrã.Rñndeo ibi aſſu
mit ipꝛope ne reſultet pꝛanꝰiĩtellectꝰ.nã nã ↄditiõis ẽ ut ex ea
reſultet ualidũ.ar.a Sↄꝛio ſeſu.ut.l.j.S.huirei.s.de offi.ei cui
mã.ẽ iuriſdi.⁊ nõ.ꝑ doc.C. de epi.⁊ cle.l.ouẽticulã.ſʒ ĩ caſibꝰ
dictarũ legũ ↄai ſeſus ẽ pꝛauus.iõ ponit ſi pꝛo quis.⁊ ſic po/
nit ĩplicatiue ſiẽ̃ etiã.vlł aduerſatiue ad id qð pma ſacie vide/
bat ſoꝛe eẽ.hoc expᷣſſe pbat᷑.C.e.l.ij.c ibi tex.⁊ gl. Itẽ iſtat qꝛ
reꝑit ĩterdũ ſi pꝛo qꝛ.ut.l.videami pn.de ĩ liteʒ iur.⁊ de a
mi. tu.l.titiũ ⁊ meuiũ.S.a mre de dã.iſec.l.his.⁊.l.a qͥ füdus.
e.ti.So.nã ↄditiõis ẽ ut ſigniñcet rẽ dubiã q̃ hẽbat ſe ad eẽ ⁊
nõ eẽ.ut dictũ ẽ.iõ q adijcit dictio ſi alicui oꝛoni q̃ ẽ certa uel
pꝛo certa dʒ poni.tũc accipit᷑ ſi pꝛo qꝛ.ut ſit rõ potius q; cõdi
tio.ut.d.ll.⁊ nõ.S.de le.j.l.ij.⁊ hoc etiã tãget i.l.demõſtratio
.j.j.eo. Itẽ ĩſtat.qꝛ dictio ſi vnita cũ copula et accipitur pꝛo
q;uis.vñ iĩ plurib partib iuris inuenit etſi pꝛo quis.ut.l.j..
nũciatio.de oꝑ.no.nũ.de aq̃ plu.ar.l.ĩ diẽ.cũ inniij ſi.Rñdeo
ſcire debes ꝙ iſte cõiũctiones reꝗrũt duas oꝛones cathegoꝛi
cas ſiue vnã hypotheticã qð ẽ idẽ dicẽ.ut nõ.i.l.qſitũ de acꝗ.
re.do. Noc pᷣmiſſo ſcias ꝙ qñq; h̊ dictio et dictio ſi ponuntur
reſpectu earũdẽ diſpoſitionũ.⁊ tũc iũctiua etſi ẽ vna pars et
ponit etſi.i.q;ᷓuis.ut ĩ ↄꝛijs.Añq; ponũtur reſpectu diuerſa/⸗
rũ oꝛonũ.⁊ tũc dictio ſi ſtat ppꝛie ⁊ ſacit ↄditioneʒ.⁊ dictio et
copulat ⁊ etiã ſtat ppꝛie.ut.l.j.S.de vul.⁊ pu.⁊ iſti.de vul.ſb/
ſti.ĩ pᷣn.iſte.ll.tibi declarãt hoc ſi diligẽter iſpexeris. Item cir
ca pᷣdicta dubitat᷑ q dictio ſi fac cõditionẽ an faciat cõditio/
nẽ exp̃ſſã. Certe ſic.ut.d.l.ſi titio.q;ũ di.le.ce.¶ Scðo q̃ro de
dictiõe cũ.an faciat ↄditionẽ.Circa qð ſciẽdũ ẽ ꝙ h dictio cũ
qñq; ẽ pᷣpoſitio ⁊ tũc hʒ viʒ cople ntll cũ illo.de uſuſru.le.
T⁊.S.de le.j.l.titie.S.nihil.⁊ tũc cõditionẽ nõ fac niſi añ appa
reat uolũtas diſponeni.ut.l.ſi fuẽit.S.fi.de ma.teſ.⁊ ibi bonꝰ
tex.⁊.S.de le.j.l.ſi ancilla.⁊ ĩſti.de le.S.ſʒ ſigs ancillas.qñq;
dictio cũ ẽ cõiũctio qð ẽ ſemꝑ cũ apponuũ ybo pᷣteriti tꝑis uel
pñtis.⁊ tũc nõ fac ↄditionẽ.qꝛ ↄditio nõ ẽ de pterito.iʒ ponũ
cauſatiue cũ pꝛo qꝛ.vł aduerſatiue pꝛo q;uis.ut dicem.j.e.l.
ſi demõſtratio.S.j.qũq; dictio cũ repit aduerbiũ.ſ.cũ pꝛo qñ.
qð ẽ qñ apponũ vbo futuri tꝑis.tũc lex videt᷑ ponẽ regulã ꝙ

iter ſi ⁊ cũ nõ ſit dꝛia.⁊ utrũq; cõditionẽ ĩducat.ut.l.q pmiſit.

de õü H nõ.i gl. tñ qꝛ
mlte.ll.vident᷑ ↄdicẽ.iõ circa hoc poſuerũt diſtictiones.⁊ no.
Guil.i.d.l.q pmiſit. Pe.in.d.l.qᷓcũq;. Tu tñ ut aꝑti itelli/

gas ſcias ꝙ ꝓpꝛia ⁊ pncipal dꝛia ĩter ſi ⁊ c ẽ q; ſi denotat pjn
cipalłr ↄditionẽ ſecũdario tp̃s.qꝛ nulla ↄditio ẽ q̃iſe nõ hẽat

s futurũ ut ia dixi. dictio cũ denõt pncipałr tpᷣj.ẽ enĩ aduer
biũ tꝑij.ſecũdario ↄditionẽ. ꝓbat.j.qñ dies le.ce.l.ſi titio.⁊.j.
e.l. ſiqs legati.iĩ pn. ¶ Ex hoc ĩſurgũt plures alie dꝛie.pma ẽ
qñ iſta vba apponũtur circa ſubſtatia obligatiõis.vlł circa uo
lũtatẽ q expmit ꝑ vbũ futuri ſubiũctiui.nã illa ſtipulatio pꝛo/
mitti) ſi uoluero nõ ualet.ſecꝰſi cũ uoluero.ut.l.cẽteſimi.S.ſi.
j.de vbo.ob. Rõ ſᷣm Pe.q ĩp ẽ aditio expᷣſſa ꝑ ſi.ĩ ſcðo eſt
ttio tacita ꝑ cũ. ⁊ exp̃ſſa nocẽt ⁊c.ut.j.e.l.nõnunq;.lʒ gl.in
d. l. cẽteſimij.mitü laboꝛet. ¶ Scða dꝛia ẽ.qꝛ ſi pmitt mihi vł
legas.x.cũ petiero nõ fac̃ cõditionẽ.ut.l.ſi.x.cũ petiero.j.de
Fbo.ob.C.j.e.l.titia.ſec ſi pmittis vyłlegas.x.ſi petiero.ut nõ.
l. d.l.ſi decẽ cũ petiero. Rõ ſimilit ẽ.q; ꝑ ſiẽ ↄditio expᷣſſa.per
cũ tpᷣs pncipalr.⁊ iõ cũ tal tꝑis expᷣſſio ſapiat exactioneʒ ſiue
executionẽ de pᷣſeti nullã ſuſpẽſionẽ iducit. ut.l.liber hõ.S.de
cem.de v.ob. ¶ Tertia dʒia ẽ.q; dictio ſi ſiue apponitur circa
diſpoſitionẽ ſiue circa executionẽ fac diſpoſitionẽ cõditiona⸗/
lẽ. ut.j.e.l.ꝗb diebꝰ.S.qdã titio.ſʒ dictio cũ facit diſpoſitionẽ
ↄditionalẽ ſi apponit circa diſpoſitionẽ. ſecP ſi circa executio/
nẽ. ut. S. de le.j.l.ſicui.⁊.C.q di.le.ce.l.ex his.ita dicũt doc.
iz certe qð dẽ de dictide ſi ẽ uerũ ĩ ultimis nolũtatibꝰ.nt.d.S.
dã titio.⁊ ibi nõ.ſec ĩ ↄctibꝰ.q; tũc nõ ſac diſpoſitionẽ con⸗
itionalẽ. ſz reſoluẽdã ſub ↄditioe.nt.S.deĩ diẽ adie.l.ij.⁊ ibi
bo. gl. Itẽ qð dẽ de dictiõe cũ ẽ uerũ.ſi ꝑ cũ adijciat circa exe/
cutionẽ tpᷣs certũ ut euẽtu certe etaſ..ſec ſi incertũ.ut nõ.j.ad

trebel.l.ſeius ſaturninꝰ.dixii.d.lʒ.ſicui.remanet ergo dꝛia ĩter

ſi ⁊ ci.tũc cũ ĩultimis uolũtatibꝰ circa executionẽ adijcii quã

docũqʒ futurus euẽtus collatꝰ ĩ tpᷣs certũ.puta certe etaſj vlłſi
mile. roõ tũc ẽ.q; ex eo ꝙ diſpoſitio pceſſit pura.⁊ poſtea adie/
cit ꝑ dictionẽ cũ q̃ pncipalit᷑ ſignincat tpᷣs.pᷣſumit᷑ teſtatoꝛẽ uo
luiſſe adijcẽ cõditionẽ.Ex pᷣdictis colligi ꝑ dictionẽ cũ ĩducit

cõditio tacita nõ expᷣſſa.hoc tãgi.j.e.l. ditiões q̃ extrĩſecus

¶ Tertio q̃ro de hac dictiõe niſ.an faciat ↄditionẽ. Nic ꝙ
qñq; dictio niſi apponit᷑ vbo pᷣteriti uel pꝛeſetis tꝑis.⁊ tũc ẽ di
ctio mere exceptiua.de cuiꝰnã ſolet diciin.l.actiõe.C.de tra/

ſac. pleniſſime .l.ſ. eũ.S. ꝗ iniuriã.S.ſiq cau.ut qñ adijcii ner

bo futuri tꝑis.⁊ tũc ẽ q̃dã gl.q videt᷑ dicere aut dictio niſi pᷣce
dit diſpoſitionẽ. aut ſeqtur. ut nõ. de ac. ⁊ obli.l.obligationũ
fere.S. ↄditio.ſʒ illud ẽ falſũ.qꝛ qcqd pᷣcedit ĩ oꝛdie locutiois.
tñ ĩ oꝛdie ĩtellectꝰ ſemꝑ pᷣcedit diſpoſitio.⁊ ſeqtur illa exceptio
Pp niſi. Pic ergo aut loqmur ĩ ultimis uolũtatib ⁊ totã diſpo
ſitionẽ facit oditionalẽ. nt.j.e.l.ꝗb diebꝰ.S.qdã titio. ⁊.l.fi/⸗
deicõmiſſa..q;qᷓ;.ẽ.de le.iij.aut loqmur in ctibꝰ.⁊ tũc aut
diſpoſitio ſuit cta ꝑ vba futuri tꝑis.⁊ tũcidẽ.aut ꝑvba pñtij
uel pᷣteriti tꝑis.⁊ tũc dictio niſi facit reſolutionẽ ↄditionalẽ.lʒ
diſpoſitio ſit pura.ut nõ.de ĩ diẽ adiec.lʒ.ij.ʒʒ gl.de ↄhẽ emp.lj.
iij. alit ſonet.⁊ nõ bñ. ¶ Quarto qᷓro de dictiõe alioqn. Iſta
dictio mirabił ẽ ⁊ nõ ſolũ facit rõnẽ cõditionalẽ.ſʒ i ſeipſa oꝛa
tionẽ otinet.⁊ ĩducit ↄditionẽ pꝛiã pᷣcedẽti diſpoſitiõi.exponi
tur eni alioqn.i.ſi nõ ſuerit pᷣdicta.ut.l.ſi finita.S.ex hoc edi⸗
cto.j.de dã.iĩfec.⁊ ibi nõ.⁊.S.de dolo.l.elegãter.S.pe.⁊.j.de
fideicõ.li.l.ſicui legata.⁊.S.de le.ij.l.lutiꝰ.S.lutiꝰ.⁊.S.de le.j.
l.ſi ſeruus legat.S.ſi bpuus.⁊.S.de ĩpen.iĩreb do. fac.l.oĩno.
hoc idẽ pnũciauit papa ut refert Spe. de citatiõe.S.j.v.ſʒ po
ne papa.vñ iuriſcõſultꝰ q laboꝛauit in ↄceptiõe penal ſtipula
tiõis.de vᷣbo.ob.l.cũ qd.⁊.l.cõtinuus..pe.vno vbo potuiſ/

ſet ſe expedire.ſiue pᷣcedit diſpoſitio affirmatiua ſiue negatiua

põt ſubijcẽ ſtipulationẽ penalẽ hͥ mõ.alioꝗn tãtũ dabis.x h ẽ
uerũ ꝓpꝛie ſumẽdo lʒ qñq; ĩ alia ſignificatioe reperiat.ut.l.dã
ni. .pe.de dã.ĩfec.⁊.l.fluminũ.s.idẽ fuus.e.ti.ſji pma iſta
cõiũctio cũ alia cõiũctiõe cõiũgit. ſic ſuã nãʒ imitat᷑ĩ ſcda in
vna ⁊ eadẽ oꝛone ponit.⁊ ſic nõ põt ĩducẽ cõditionẽ cum tũc
ſemp reꝗrũtur due oꝛones diſpoſitio ⁊ ↄditio.¶ Quiĩto qro

de dictiõe als.q qñq; facit ↄditionẽ ſicut dictio alioqn.ut.l.di

uoꝛtio circa pn. de neg.ge.⁊ tũc reſoluit ĩ ſi nõ.ut nõ.in..l.di
uoꝛtio.de iureiu.l.als.qñq; alias ſigniñcatiões hʒ.nã qũq; ẽ
aduerbiũ loci.⁊ ponit pꝛo loco alio.ut.l.adeo.S.ſi toto.j.
de acq.re.do.qñq; ẽ aduerbiũ tꝑis.⁊ ponit᷑ als.i.aliqñ vlł alio

tꝑe.ut.i.diẽ ꝓferre.de arbi.⁊ de ↄdi.ſine cauſa.l.iijj.qũq; ẽ ad

uerbiũ q̃litat.⁊ ponit als.i.alit.vł alio mõ.ut.S.de pec.l.de/
niq;.S.utrum.⁊ de aqᷓ qti.x eſti.l.j.S.illud.qñq; ponit᷑ als.i.
alio caſu.ut.l.qꝗ ĩ teſtõ.S.mulier.de teſta.⁊ ̊ ex nã oꝛonis in

q̃ h dictio ponit poſſʒ q facilit᷑ cõpꝛehẽdẽ. ¶ Sexto qro de
dictiõe ſiue.Et dico ꝙ ꝓpa nã hui dictiõis ẽ ut ſit diſiũctina

qᷓ vba diſiũgit.ſẽſũ tñ coiũgit.ut alexãder ſiue paris.ut.C.de

. ,„ —

Ilitẽ dã.tu.l.ad ꝓtegẽdã.⁊ ibi nõ.tñ qñ hec dictio cadit inter

duas oꝛones ſuturi tꝑis reſpectu vni diſpoſitiõis.tũc ↄditio

nẽ ſeu oditiões ĩducit diſiũctiue.ut.j.q di.le.ce.l.huius.⁊ de

vbo.ob.l.ſi ita ꝗs ſtipulet. ¶ Quero ꝗd de cõiũctiõe copula

tiua. Rñdeo qñq; cõditionẽ iducit ſi denõt oꝛdinẽ.ut vnũ de

neceſſitate pᷣcedat aliud ſeq̃tur.ut.l.mulier.S.pe.de ↄdi.iſti.j.

de ſtatuli.l.ſ peculiũ.iĩ pn.⁊.S.is cui.Idẽ puto de piũctione
alt᷑natiua qñ ẽ ſignincatiua oꝛdis.ut.l.cuʒ pꝛ.S.pe.S.de le.ij.

ex ꝗbꝰↄcludo ꝙ oĩs ↄiũctio q̃ diſpoſitionẽ ſuſpẽdit i aliquẽ ſu

turũ euẽtũ iducit ↄditionẽ.ut ex pᷣdici pʒ.hoc dico q; iſte con
iũctiões ſepe ponunt᷑ ipꝛope ⁊ vna pꝛo alia.ut.j.e.l.eas cau/⸗
ſas.⁊ ibi nõ.¶ Scðo pncipalit᷑ q̃ro de nã aduerbioꝝ.⁊ pᷣ de
aquerbijs tꝑis.de illiẽ aduerbijs loquoꝛ q̃ futurũ tpᷣs reſpiciũt
als nõ eẽt ↄditio.ut pluries dixi.¶ Et q̃ro de dictiõe qad do
nec qᷓ;diu.ꝗd ſigniſcãt.ut ecce lego vł ꝓmitto tibi centũ qad
fueris ĩ ſtudio ⁊ q;diu fueris ĩ ſtudio vl donec fueris in ſtudio

qð idẽ ẽ.iõ iura ꝓmiſcue allegabo.Et videt᷑ ꝙ iſta vba faciät

ↄditionẽ.ut.j.e.l.pꝛ.S.fi.⁊.S.de an.lʒe.l.legatuʒ.⁊ de ali.le.l.
gaio.S.iĩperatoꝛ.S. de fui.l.iiij.ĩ pn.Ecõtra ꝙ nõ faciat ↄditi
onẽ ſʒ modũ.nõ.C. de le.l.j.⁊ ĩ.d.l.iij.de fui.p glo. AZllibi vi/
det᷑ ꝙ iſta aduerbia ſolũ tpᷣj ſeu dilationẽ quãda iducãt.ut.S.
de excu. tu.l.pe.i pn.⁊ młta alia iura diuerſimode loquũtur iĩ
hac mã.iõ ad oẽʒ declarationẽ dic.qñq; iſte dictiões apponũ
tur ad ichoationẽ alicui bñſicij.⁊ tẽ faciũt ↄditionẽ. ut.j.e.l.
z. S. fi.de an.le.l.legatuʒ de ali.le.l.gaio.S.iĩperatoꝛ.⁊.C.de

eg.l.j.ĩ oĩb illis legibꝰ iducii legatũ annuũ mẽſtruũ vł diur ,·

nũ ut in alimẽtis.⁊ iõ ad ichoationẽ cuiuſlibet legati apponũ
Hh ſentit Ci.C.de ĩdi.vidu.l.ſ.Aliqñ iſte dictiões apponunt᷑
kwi1j

ad ſuſpẽſionẽ alicuiuj bñſicij ſeu diſpoſitiõis p̃ambule ut illa
talis diſpoſitio differat in euẽtũ alicuiꝰ caſus.⁊ tũc aut ſuſpẽ/
dit᷑ in euẽtũ certo tꝑe limitatũ ⁊ ſacit diẽ.ut.l.ſcimꝰ.S.donec.
C.de iure deli.aut ſuſpẽdit in aliquẽ euẽtũ icertũ ⁊ ſacit cõdi/
tionẽ.ut.S.de cõdi.ĩde.l.ſufficit.q lex eſt ſaj nõ.ad hoc.qñq;
iſte dictiões apponũtur ad limitationẽ bñſicij iam cõceſſi ſeu
diſpoſitiõis pᷣambule.ſ.ut id duret in euẽtu ſeu ĩ effectu alicu/
ius caſus.⁊ dico ꝙ ĩduci ↄditio q̃dã extictiua diſpoſitionis
pcedẽtis niſi ĩ caſu ꝗ.j.dicetur.ut...iiij.in pn.S.de Fni.ubi eſt
expᷣſſe tex.¶Acduertẽdũ ẽ tñ ꝙ iſte ↄditioes extictiue q̃ per
has dictiões ſigniñcãtur qũq; extiguũt ipſo iure.qũq; ope ex
ceptiõis.nã aut apponit a lege.⁊ tũc ei euẽt' extiguit ipo iure
ut. S.de condi.fur.l.ſine.S.q;diu.⁊ de noxa.l.ĩ delicij.S.ſi de
tracta.rõ qꝛ.l.hʒ hoc facẽ.Aut apponũ ab hoĩe.⁊ tũc aut cir
ca obligatiões mere ꝑſonales.aut circa realia iura.pᷣ caſu nõ
extiguit ipſo iure ſiue ꝛ ↄctib ſiue in ultimis uoluntatib. ut.j.
de v. ob. l.q eũ g. S. gita. ⁊ ibi expᷣſſe de dictione donec.⁊.S.de
le.j.l.nemo pot.⁊ ibi rõ pʒ.aut circa iura realia.⁊ tũc aut cir/
ca ius dñij. aut circa alias pᷣuitutej.pᷣ caſu puto eẽ dꝛiaʒ.aut lo
quimur ĩ vltimis uolũtatib ⁊ extiguit ipſo iure.ut.C. de le.l.
ſi.ʒ pmã ſo.ibi poſitã q̃ẽ va. Rõ q; teſtatoꝛ põt rei trãſferre
dñiũ ipſo iure.aut logqmur ĩctib.⁊ tũcnõ extiguit ipo iure.
rõ q; ꝑ ↄctũ nõ põt h reglarit᷑ fieri.ut nõ.de di.ob cau.l.ea
lege.⁊.l.ſ.C. de re.ali.nõ alie.cũ ſi.Scðo caſu q circa alias
fuitutes.tũc aut circa fuitutes ꝑſonales ut uſuructꝰ.⁊ extin/
guit ipſo iure.ut.C. de uſuf.l.ambiguitatem.⁊ ibi expᷣſſe de di
ctiõe donec. Rõ qꝛ uſufruct põt nmiritꝑe.ut.l.ũiij.de uſuſ.aut
circa alias ſuitutes reales ⁊ nõ extiguit ipſo iure. ut.l.iiij.Sẽ.
de bui.ubi exp̃ſſe ponũ de dictiõe q;diu.ro q;ꝛ ſᷣuitutes reales
nõ pñt cõſtitui ad tp̃s ut ibi.Hlʒ ſint de ma.d.l.iiij.⁊.l.nemo
põt.ðS.de le.j.tñ h̊ uoluit dicẽ qtũ ꝑtinet ad ĩtellectũ harũ di⸗/
ctionũ. Sed pᷣdicta iſtat᷑ de.l.pe.de excu.tu.⁊ de ſuſpe.tu.
l.iij. S. ꝙ ſigs. vbi iſte dictiones nõ iducũt ↄditionẽ extictiuã
nec extiguũt ipſo iure lʒ hoc poſſit ſieri.qꝛ tutoꝛ nõ pᷣt dari ad
tp̃s.ut.d.l.pe.ſʒ magis ĩducit diẽ.So.dñi iſte.ll.ĩ hac mã tur
bauerũt aiuʒ meũ.ſinali dico ꝙ qñ ꝑ has dictiões tpales diſ
poſitio ↄfert ĩ aliquẽ euẽtũ limitatũ certo tpe tũc ſaciũt diẽ.ſj
qñ tꝑe ĩcerto.tũc faciũt Oditionẽ.ut.S.ꝓxi.dixi.⁊ dixi etiã.S.
cũ tractaui de dictiõe cũ.Mõ ad ꝓpontũ ĩ illis.ll.diſpoſitio ẽ
circa tutelã limitata certo tꝑe qm ſini pubertate. ꝗllud er
go qð adijcũ ꝑ dictionẽ qad ẽ limitatũ certo tꝑe.ſ.qad rei pu
blice cauſa nõ abierit illud tp̃s qͥ nõ abierit reipublice cauſa
adijcit circa tutelã qͥ ſinit ꝑ tps certũ.ſ.pubertad.merito facit
diẽ ſeu dilationẽ nõ ↄditionẽ extictiua.⁊ ſic apparet ꝙ glo.q̃
dicñt ꝙ dicta aduerbia faciũt modũ nõ bñ dicunt.ut.:.ut viʒ.
vbi nõ.de nã iſtarũ ↄditionum.q; lʒ qũq; extiguat ipſo iure.

qñqʒ; ope exceptiõis.qñũq; diſferat ut.S.dictũ ẽ.tñ üle dictiõe ⸗

hẽrẽt q;dã virtutẽ repetitiuã ut diſpoſitio ſuũ reaſſumat effe/

ctũ ĩpedimẽto ceſſãte.ut.d.l.pe.⁊.d.l.iij.S.ꝙ ſiqs barane

l.l.i cũ ĩ ãnos ĩ pn.ꝗ.mo.uſuf.amit.qð ẽ nondũ.Quid de di
ctiõe dũ. Rñdeo idẽ qð ĩ pdicſ.ut.l.q ↄcubinã.S.uxoꝛi.õ.de
le.iij. facit qð nõ.i.d.l.iij.de ſerui.⁊.j.e.l.ſiquis ita legauerit.
NQuid de dictiõe quſq;.Credo idẽ qð ĩ dici dictiõibꝰ.qꝛeadẽ
ẽrõ qm idẽ ſigniñcãt.ut de manu.teſ.l.ĩperatoꝛes.⁊.d.l.ſi cũ
Iannoſiĩpn. Idẽ etiã de dictiõe uſq;. ¶ Aũo de dictiõe qñq;
NRñdeo idẽ.ut.j.e.l.cũ vir.¶ Quero de dictiõe qñ. Rñdeo
ut.j.q di.le.ce.l.ſi pupille.Et aduerte ꝙ oĩa pꝛedicta aduer/
bia tꝑis de ꝗbꝰ.S.dixi regrũt duo vᷣba.ſ.vbũ diſpoſitionis ⁊
vbũ ↄditiõis. Idẽ go iinib aduerbijs tpis. Idẽ credo ꝙ
ybicũq; dixi dicta aduerbia facẽ ↄditionẽ.qꝛ ĩtelligo ſcdario
pncipali ts ut dixi.õ.de dictiõe cum.⁊ vide qð de aduerbio
oſtq; dicã.j.e.l.gb diebꝰ.S.ſi. ¶ Alteri qᷓro de aduerbio
ociut de dictiõe vbi. DLico ꝙ qñq; ipꝛope ponũ ⁊ faẽ ↄditio
nẽ. ut.l.ſi ita ſcriptũ.S.ſ.s.de le.ij.¶ Qũo de aduerbij q;ti
ta ut de dictiõe q̃tenꝰ.Pico ꝙ ſac aliqũ ↄditionẽ.ut.l.ſtichũ
ꝗ me erit.S.de le.j.lʒ qũq; alit᷑ ponar᷑.ut.i.j.j.de oꝑ.no.nun.
Vltiq̃ro ꝗd de aduerbijj negãdint de dictiõe ne. Rñdeo
de hac ẽ dubũ an faciat ↄditionẽ vł modũ.⁊ iõ de ea dicemꝰ
j. e.ĩ. l. qb dieb. S.ñi.vbi dicem de mõ ⁊ ibi dicem de ꝗbuſdã
alijs dictiõibꝰ. ut de dictiõib uti dũmõ ⁊ ſilibꝰ. Subijcio tñ h
reglłaʒ ꝙ oẽ aduerbiũ qð diſpoſitionẽ ſuſpẽdit ĩ aliquẽ futurũ
euẽtũ fac ↄditionẽ. ¶ Tertio pncipalłr qro de pᷣpoſitiõibꝰan
p eas ĩducat᷑ ↄditio.Et dico ꝙ ↄditio ĩduci qñq; ꝑ pᷣpoſitio⸗
nes defuiẽtes accuſatiuo caſui.ut ꝑ acl. . e.l. lvir. ñiq; iſta
eadẽ pᷣpoſitio reꝑiat ĩducẽ modũ.ut.j.e.l.ꝗb diebꝰ.S.fi.⁊ ibi
de hoc dicã. INẽ ꝑ pᷣpoſitionẽ defuiẽtẽ ablatiuo caſui.utĩ pꝛe
poſitiõe cũ ſi volutas defũcti appareat.ut.:.ſiita fuerit.S.j.j.
de manu. teſtõ. Itẽ ꝑ pꝛepoſitionẽ deſeruiẽtẽ utriq; caſui.ut .

diuerſitas. ut. l. ſi ita

De cõdi.⁊ demõ.

ſ di. le. ce. Et bꝛeuit h ẽ regla qñ ſit ꝑ ppoſitionẽ diſpoſitio

ppoſitionẽ in. ut.j.e.l.ſolemꝰ.⁊.l.nec ſemel.S.ſi ĩ hitatione.j.
ſuſpẽdit ĩ aliquẽ ĩcertũ futurũ euẽtũ.tũc iĩducit ↄditio.iſta ĩtel

liget᷑ meliꝰ cuʒ tractabit᷑ de mã modi.j.e.l.ꝗbus diebus.S.ſi.

¶ Quarto pᷣncipali q̃ro de noĩe.utrũ ex vi nomis ĩducat᷑ cõ
ditio. Rñdeo ĩter dhoſtione ⁊ cõditionẽ de neceſſitate dʒ eẽ
ipulat. de v. ob.⁊ ꝑ oẽs.ll.huius ti.mõ
noĩa q ſũt de ſubſtãtia diſpõnis ut nomẽ ꝑſone diſponentis ⁊

ꝑſone in quã ↄferĩ diſpoſitio ⁊ rei de qᷓ ſit diſpoſitio.iſta noĩa

ut ſũt ſigniſicatiua alicuiſube exñt nõ ĩducũt ↄditionẽ.als

ſeq̃ret ꝙ idẽ eẽt ↄditio ⁊ diſpoſitio qᷓ ſit repugnatia.ſʒ ſi ſũt ſi/

gniſicatiua alicui qᷓitat ſubſtatie nõ exñtis.ſj q depẽdent ex
futuro euẽtu.tũc ĩducũt ↄditionẽ.ut lego partũ aretuſe fructꝰ
fũdi ⁊ ſilia.ſᷣ eni nomẽpartnõ ſigniñcat ſupaʒ ſʒ quãdã q̃lita
tẽ qᷓ ineſſe ſperat᷑ rei future.q̃ſi dic lego illũ hoĩeʒ ꝗ erit partꝰ

gretuſe. vl quẽ aretuſa pareret. ⁊ ſic de ſilib. ut hac.l.ĩ fi.x.l..

terdũ.de v.ob. ulł ſi dices ꝙ illa noĩa eẽnt ſigniſicatiua ſube ſu
ture idẽ ẽ qʒ tacitã ↄditionẽ ↄtinẽt ſi naſcet.ſi ineſſe pduceret᷑.
Itẽ qñ ĩ diſpoſitiõe apponũtur q̃dã q nõ ſũt de ſuba diſpoſiti
onis ſʒ apponũtur tanq; cauſa de futuro.ut ꝓmitto cẽtũ noĩe
dotis. iſtud nomẽ dotis ẽ cauſa pẽdẽs de futuro ⁊ facit cõditi
onẽ tacitã ſi mrimoniũ ſeq̃tur.ut.S.de iure do.l.ſiſtipulationẽ

cũ ſi. Idẽ ĩ legato dotis noĩe.ut dicã.j.e.l.titio cẽtũ..titio.lʒ

gl. P dicat ðꝛiñ.idẽ ĩ donatiõe cauſa moꝛtis.nã h dictuʒ cauſa
moꝛtis fac̃ ↄditionẽ.ut.S.ſi cer.pe.l.nã oĩs.⁊ de do.cau.moꝛ.

l.ſi moꝛtis.qñq; tñ cũ iſta appoſita ſũt ꝑ modũ cauſe future ſa

ciũt modũ.de q dabim doctrinã i.l.qbdiebꝰ.ĩ fi..e.qe ergo
qñq; noĩa ſuſpedũt diſpoſitionẽ in aliquẽ futurũ euẽtũ.iõ di/

cuũtur facẽ ↄditionẽ. ¶ Quiĩto pncipalr q̃ro de ꝓnoĩe anↄdi

tionẽ ĩducat.Circa qð ſciẽdũ ẽ ꝙ q̃dã ſũt ꝓnoia qreqrũt vnũ

vbũ tm.q̃dã ſũt qᷓ de ſui nã regrũt duo.de pᷣmis dicõ ꝙ qdazʒ

ſũt ſignincatiua ſube. ut ego tu ⁊ ille qlibʒ uterq; ⁊ ſilia.⁊ iſta

ditionẽ nõ faciũt ꝑ ſe de ſui nã niſi ex na ↄiũctiõis yl aduer⸗/
d vł alteri partis oꝛonis.ut.S.dixi de noĩe.q; eadẽ ẽrõ.qdã
ſignincant qlitatẽ.ut meũ tuũ ⁊ ſuũ.⁊ iſta ſiqdẽ adijciant ᷣbo
futuri tꝑis faciũt ↄditionẽ vł demõſtrationem.ut.l.nuꝑ.ð.de
le.üj. de alijs vo ꝓnoĩbꝰq̃ reqrũt duo vᷣba dico ꝙ qdã ſunt di/
ſtributiua.q̃dã relatiua.diſtributiua ſi adijciãtur vbo ſuturitẽ
Torie ſemꝑ faciũt ↄditionẽ.hpbat pᷣi diſtributiuo ſiqs.s.de
e.j.l. q filiab. §. . ?. S. de pig. ac.l. ſi neceſſarias. . ſ annua i
fi. S. cũ ſi. Itẽ ĩ diſtributiuo qſqꝗs cũ ſuis obliꝗs.ut.S.de vul.⁊
pu.l.q liberis.S.hᷣ vba.⁊.S.de le.j...iij.S.ſ.⁊.C.de ĩpu.⁊ ali
is ſpſti.l.ſi.cñ ſi.lʒ ſit ar. .j.e.l.ĩ ditiõe..j.dic ut ibi. Itẽ ĩ di
ſtributiuo qcũq;. ut.j.de iu.ſiſ.l.edicto circa pn. Itẽ de diſtri
butiuo ut. nt. S. de Odi.ĩſti.l.uter.⁊ idẽ ĩ oib ſlib q̃ duo vba
reꝗrũt de ſui nã.ſʒ ſi adijcerẽtur vbo pᷣteriti tꝑis vł pñtis eſſet

Dejmoöſtratio. ut. ].x. l. demõſtratio. ⁊ ibi dẽ. ¶ De relatiuis vi⸗

deam.⁊ p de relatiuo ſubſtãtie ⁊ de relatiuo ꝗs vłꝗ.qð ẽre/
latiuũ ſubſtãtie.ut no.C. de ſen.qᷓ pꝛo eo qð ĩtereſt.l.j.i añpe/
nul. gl. x iſti. de inutil.ſtipuł. S. alti. de h dico ꝙ qñq; poni: di
ſtributiue nõ relatiue.qd ẽ q refert ad aliquã gnaãlitatẽ.vl ad
tminũ cõeʒ ⁊ tũc ſac ditionẽ ſicut alia diſtributiua.⁊ ꝓbatur

de re. du. l. ſi fuerit. qñq; ponũ relatiue.qð ẽ q refert ad rẽ cer

tã uel limitatã. ⁊ tũc ſiqdẽ iſgit vybo pñtis vlł p̃teriti tꝑij nunq;
facit ↄditionẽ ſʒ demõſtrationẽ lʒ qqã iura videant᷑ ↄꝛiũ dicẽ.
qð examiabim. j.e.l.demõſtratio.iĩ pn.qũq; iũgit vbo futuri

tpis.⁊ tũc facit cõditionẽ ut.l:.ſtichũ ꝗ meerit.S.de le.j.⁊.Sẽ.
de le. iij. l. nuꝑ ĩ fi. Sʒ ð B videt᷑ ſoꝛtit.S.de hẽ.iſti.l.ij.vbi dicit

teſtatoꝛ ex partib qs aſcripſero.x tñ Parrib noerpe Ehẽs
Ad hoc rũdeo ⁊ bñ notãdũ ẽ.ꝙ iſtud relatiuũ iũctũ vbo ſutu
ri tpis ĩducit cõditionẽ ad ſuũ añcedẽs.ut dictis.ll.pʒ. HNoc

ÿDmiſſo qñq; iſtud relatiuũ refert ad aliqð ſubſtãtiale ipſius diſ

poſitiõis. utputa ad rẽ legatã.⁊ tũc totã diſpoſitionẽ facit cõ

ditionalẽ. ut.l.ſtichũ.⁊.l.nuꝑ pᷣalle.qũq; reſert᷑ ad aliqð acci/

dẽtale ipſi cõditiõis.tũc ipſu accñs ſacit cõditiõale.⁊ ſic deſi/
ciẽte cõditiõe remanebit diſpoſitio iuris ſine illo accñti.ut h ⁊
i. d. l. i.. na ibi dicit. iſtituo te ex partib qᷓs aſcripſero.añs illi

relatiui qᷓs ẽ illa dictio partib.pars aũt iſtitutiois nõ ẽ de ſub
ſtãtia. q ẽ qddã accñe.x iõ cõditiõe deſiciẽte deficitillð accñs
⁊ remanet ſine partib iſtitutis.⁊ hoc vult ſetire gl.S.de le.j.l.

ſtichũ g me erit. Ex h cõcludo ad alið de quo poſſes qrere.
vtrũ relatiua accñtis ut q̃litatis qtitati vł quotitativł nume
ri.ut q̃lis quãt quot ⁊ qðcũq; faciãt cõditionẽ ſi iſgãtur vbo
ſuiuri tꝑis.Et dico ꝙ faciãt cõditionalẽ illã qlitatẽ nõ totalẽ
diſpoſitionẽ. ar. d.l.ij.⁊ videt caſus de hẽ.iſti.i.clemẽs..fi. qʒ

vni itellectũ gl. CSʒ qro iux dicta an iſta cõditio qᷓ ĩduci᷑
iſta relariua dicat᷑ cõditio tacita vł expᷣſſa. Et gl.que i.d.l.

ſtichũ. dicit ꝙ ẽ cõditio tacita.idẽ ſetit hĩ f.tex.⁊ glo.ſi bene
inſpiciat.

1

i,

— ☚ —

*

De condi.⁊ demõ.

inſpiciat. Cõtra h̊ videt᷑ tex.q; ſiue còditio apponat᷑ ꝑ ſi.ſiueꝑ

relatiuũ iũctũ vᷣbo futuri tꝑis nihil ĩtereſt. ut.d.l.ij.de hẽ.iſti.⁊
5ỹ. de le. iij.l.nuꝑ ĩ fi.c ibi tex.videt᷑. Auid dicẽdũ.dico ꝙ ẽ cõ
ditio tacita ꝑ tex.x gl.hui.l.ĩf.rõ hui ẽ.qꝛ nã cõditiõis vult
ut ipſã diſpoſitionẽ reſpiciat ⁊ ipſa ſuſpẽdat. ut.j.e.l.legata.⁊
l. cũ ad p̃ſes.cũ.l.ſe. . S.ſi cer.pe.l.cede diẽ.ſʒ iſtud non refert
ſe ad dipoſitionẽ vł actũ vbi diſponẽt pncipalr. ſʒ ſoluʒ refert
ſe ad ſuũ añcedẽs als accñs ſecudario ꝑ illud añcedẽs uel ac/
cidẽs ſic q̃iñcatũ poꝛꝛigũ ad actũ vbi diſponẽtis.⁊ iõ dẽ fieri
cõqitio tacita.qꝛ hoc cotigit ex nã reiĩ diſpoſiõe appoſite ſic
qtia cate ꝑ relatiuũ.ᷣſic dẽ tacita qũ legãtur fruct fũdi vł partꝰ
ancille.⁊ iõ dẽ tacita q; ſecũdario hoc facit.ſic dicim de dictio
ne cũ.x alijs aduerbijs tꝑis.ut.S. dixi.⁊ hoc ẽ mitũ utile ꝓpt
illas dꝛias qs. S. poſui inter ſi ⁊ cũ. Mõ obſtãt iura iſta. qꝛ ue/
rũ ẽ ꝙ nil ĩtereſt.nõ tñ ꝑ oĩa nil.at ĩ mitis ſilib hẽm.ut in.l.ſa
crilegij. S. ſiqs.j.ad.l.iuliam pecu. Ex his ergo ↄclude ꝙ cõ/
ditio dẽ tacita qtuoꝛ modis.p qñ nil expmit.nec id qð ſuſpen
dij. nec euẽt in quẽ ſuſpẽdit᷑ ut in illis cõditiõibꝰ q tacite ſub/
itelligũtur a lege. ut. 5. de le.j.l.ij.vl q ex vi noĩs inſũt ut.S. di
ſcdo qñ act ſuſpẽdẽs expmu.ſj no expmit euẽt in queʒ ſuſ
pẽdit᷑. ut in cõditiõe q iducit ꝑ dictionẽ als ⁊ alioqn.ut.S.di/
xi.nã cõditio ẽ q ſuſpẽdit ⁊ ula expmit.⁊ ipſe cõtiunet in ſe taci
te euẽtũ ĩ quẽ ſuſpẽdit.tertio qũ utrũq; expmit᷑ ſʒ pᷣncipaliter

donat tp̃s.ſecũdario cõditionẽ.qrto ſilr qn utrũq; expmitur

ſz nõ poꝛꝛigit pncipalr ad actũ vpiut iĩ cõditiõe q ĩducii ꝑ ꝗs
uel g. ut. S. dixi.Ex his habes ꝙ ↄditio q iducit ꝑ cõiũciiões
ẽ ↄditio expᷣſſa.qꝛ actũ vbi reſpicit. Itẽ q iduci ꝑ aduerbia
ut ſit aduerbiũ tꝑis.q; etiã aduerbiũ tꝑis reſpicit actum vbi ⁊
ipſi ſuſpẽdit.idẽ dico de ea qĩduci᷑ ꝑ ppoſitiões.q; etiã ppoſi
ſitio circa actũ vbi diſponit t eũ ſuſpẽdit in aliquẽ euẽtũ.idem
dico de his cõditiõib q iducũtur ꝑ noĩia diſtreputiua.q; ſem/
per diſtribuũt circa actũ vbi ⁊ ipſu ſuſpẽdut.⁊ hoc ẽ uerũ cuʒ
ſit act als euẽt ĩ quẽ ſuſpẽdaĩ expm.⁊ de effectu iſtarũ con
ditionũ ꝗᷓ tacite ĩtelligũtur dicem .j.e.l.cõditiões ꝗᷓ extriſecꝰ.
¶ Sexto pncipali qro de vbo.an cõditionẽ iducat. Mꝛeuit
dico ꝙ nõ.nꝗ aut dicis ꝙ vbũ iducat cõditionem reſpectu ſui

ipſi.c hoc ẽ ipoſſibile qꝛ diſpoſitio ⁊ cõditio eẽt idẽ. aut reſpe

ctu alteri vbi poſiti in alia dupoſitiõe ⁊ videt᷑ etiam ipoſſibiule.
nã vnũ vbũ nõ cõiũgi vbo alteri nec diſponit in illo niſi medi
ante aliqᷓ cõiũctiõe aduerbio uel aliquo alio diſtributiuo vł re
latiuo qd hẽret hoc ĩducere.⁊ ſic nõ iduceret᷑ ex nã ſuiſʒ ex nã
alteri ut dictũ ẽ. als faceremꝰ malã grãmatica. 3.l. plautiꝰ de
au.x ar.le.pᷣdicta fallũt ĩ ybo ĩnnitiui modi qð põt coiũgi al/
teri vbo ſine cõiũctiõe.⁊ tũc ſicut nomẽ poſſet iducẽ cõiũctio/
nẽ.ut vᷣbi gra.pꝛomitto te dotare.ar.l.ſi pupillus de iure do.
¶ Septimo pueial⸗ vidẽdũ ẽ de participio.an inducat ↄdi
tionẽ. Circa qð ẽ ſciẽdũ ꝙ qñq; participia ponũtur abſolute.
⁊ tũc ẽ mirabile.q; lʒ fuerit pᷣteriti tꝑis tñ ĩiducit cõditionẽ.rõ
futurũ tps ſigniñcat cũ qdã pᷣteritiõe ut dicamus in futuro
ubictiui.hoc pbatur.j.e.l. ꝗ teſtatoꝛe.x.j.ti.j.l.acceph.S.de
euic.l.ꝗ libertat.S.Fᷣuuj de uſur.l.euic.de ſta.li.l.ſtichus i pn.
⁊. F.j.c iſtã cõditionẽ reputo expſſa.qꝛ actus vbi diſponẽtis
has cõditiões directo ſuſpẽdit ⁊ euẽtus in quẽ ſuſpedit exp
mitur. qñq; participia nõ ponũtur abſolute ſed regutur ſicut
alij caſus.⁊ tũc participia pñtis vl p̃teriti tꝑis nõ faciũt cõdi/
tionẽ q; nõ ſũt de ſuturo.participia vo futuri tꝑis poſiet dubi
tari.an faciãt cõditionẽ ut ĩ h exẽplo lego tibi ſtichũ futuruʒ

meñ cũ moꝛiar. Et videt᷑ ꝙ nõ facit cõditionẽ. ut.l.ſigs vina ĩ

pn.S.de peri.⁊ cõmo.rei uẽ.Cõtrariũ credo ꝙ faciat cõditio
nẽ tacitã.ſicut cũ dicoſtichũ q me erit cum moꝛiar.ut.d.l.ſti⸗
chũ ꝗ me erit.na ẽ eadẽ rõ.q talia participia magis adijciũt
qu ãdã qualitatẽ ſuturã rei legate q; actui vbi ut.S.dixi.MNõ
ob.l.ſiqs vina.q; illud participiũ deguſtãda fuit adiectũ exe/
cutioni nõ diſpoſitioi. Itẽ hũit limitationem certi tꝑis.merito
nõ facit diſpoſt onẽ ↄditionalẽ. facit.l.ex his.C. q diej le.ce.
dixi.S.circa dictionẽ cũ.fac qð dixi.S.circa aduerbiuʒ tꝑis.
Octauo qro pncipalit de geruũdijs. Rñdeo de hoc dixi.
de acqꝗ.hẽ.l.ſi tu ex parte.ſcias tñ ꝙ ſᷣm gramaticos gerũdiũ
nõ differt ab ĩinitiuo.niſi qꝛ bʒ caſu.⁊ iõ dic aut gerũdiũ poni
tur ĩ cõſtructiõe mediãte aliq̃ ppoſitiõe.⁊ tũc dic ut.s.dixi in
vj.q.pncipali.qũq; ſine ppoſitiõe.⁊ tũc dic ut.sS.dixi in. vj. q.
de vbo iſinitiuo.qð noĩalłr ponit.Declaraui latiĩ.d.l.ſi tu ex
parte.iõ nõ curaui perfectã dare doctrinã.ſʒ ſi utrũq; repetu
ex iã dictis põt ſumi qd iuris ſit. ¶ Nono qro de ſupino.Cir
ca qdð ſciẽdũ ẽ ut dixide gerũdio.nã ſupinũ nõ differt ab infi/
nitiuo niſi qꝛ hʒ caſũ.iõ aduertẽdũ ẽ.q; ſupinũ nõ hʒ niſi duoʒ
caſus.ſ.ablatiuũ ⁊ accuſatiuũ.rõ ẽ q; nã ſupini eſt deſignare
ſeu reſpicẽ ſolũ terminũ alicui act' termin ẽ duplex.ſ.termi

nus a q.⁊ ꝑ hoc habemablatiuũ. ut. . de mino.l.iij.S. mino
rem.vbi h ſupinũ natũ intelligit a momẽto natiuitat.uel ẽ ter/
min ad quẽ.⁊ ꝑ hoc habem accuſatiuum.uut.l.q..fi. ut le.
no.ca. iſtud qð hʒ ſe ꝑ modũ termini nõ ſuſpẽdit diſpoſitio/
nẽ.ſʒ magis tminat.iõ puto ꝙ ꝑ ſupinũ nõ ĩducat᷑ cõditio niſi
rõne alteri vbi cui adiũgit.⁊ hec dicta ſufficiãt.

rieni Qoditioões caſuales pñt viuo
O itionũ. oteiplent ſc n fuerint

ptãtiue ⁊ faciles.q;ꝛ tũc debẽt ipleri poſt moꝛtẽ ⁊ ſciẽ
ter non fato.h.d. In tex. ibi viuo teſtatoꝛe.dic ut ſi fuerit ca/

ſual ut oñdẽt exẽpla. Ibi teſtatoꝛis. dic ut ſi fuerit ptãtiua x

facił ut oñdũt exepla.¶ Op. ꝙ ↄditio Ptatlua poſſit ĩpleri vi
uo teſtatoꝛe. ut. .e.l. H ↄditio. x.l. mſtu. So. ibi loqtur de ptã/
tiua difficili.ut de ↄtrabẽdo mrimonio.hᷣ de ptatiua facili.Ex
his diſtigue nõ. ut ĩ gl. qua ſigna.¶ Quero qñ dʒ ipleri poſt
moꝛtẽ utrũ ante aditã heditatẽ uel poſt. Gl. dic q; aut ẽ iplen/
da ĩ pſona hẽdis.⁊ tũc poſt aditã hẽditatẽ.als añ ut dic gl. ⁊
bñ̃.¶ Quero quomõ pbabit ꝙ gꝗs aſcẽderit capitoliũ aio im
plẽdi ↄditionẽ. ⁊ ſicnõ ſrto⸗ Knicheo eoipſo ⁊ ꝓbal ipſũ ſciuiſ-
ſe ↄditionẽ inſertã videt᷑ aſcẽdiſſe cauſa iplẽdi ↄditionẽ ut tex.
Hh expſſe dic. dic eni ꝙ ex hoc videt paruiſſe conditiõti.⁊ ſiclex
ſingit ſen pſumit eo aio feciſſe. ¶ Quero qd ĩ ctibꝰ. Rñdeo
idẽ.nã ſi ẽ oditio caſual ſufficit iĩpletã eẽ anteq; õctꝰ celebꝛaret᷑
lʒ ᷣhẽtes ignoꝛarẽt.ut.j.e.l.hec ↄditio.S.ſi.⁊.liſe.ſi eſt ↄditio
ptatiua ⁊ facil dʒ ĩpleri poſt ctũ pfectũ.itẽ dʒ iĩpleri a ſciente
nõ fato. Ex hoc i.in.J. cũ ſnus.j. de v. ob. dic ꝙ quãtũ ad
obligationẽ acꝗrẽdã nõ ſufficit fieri ſato.ĩmo opoꝛtet ꝓbari
factũ eẽ ꝑ ↄhẽtẽ vł aliũ noĩe ei.ſec q;tũ ad pena euitandã. ut
l. ea qdẽ. C. ſi mãci.ita ſue. alie. qdð plene dic ut dixi ĩ. d.l. cum
fuus.¶Quero ꝗd in diſpoſitiõe legali. Rñdeo idẽ eadẽra⸗
tiõe.⁊ ꝑ hoc ſi ſtatutũ diceret ꝙ ſiꝗs ſolueret.x.eximaĩ de bã
no nõ ſufficeret ei ꝗ ſoluiſſet ante ſtatutũ.

R—WPi Coõditio ĩpoſſibilis ĩ vltis uolũtati⸗/
Btinnit. bus Padetur. 20 nõ appoſita. h. d.
¶ Op. C. ve his qᷓ pe. no.l.j. So. gl. ꝙ h apponit in
pſona honoꝛati.ſec ſi in pſona onerati.ut Pcipio hẽdi ꝙ faci
at ipoſſibile.als det decẽ.ſʒ certe tũc nõ eẽt cõditio ſpoſſibilis
ſz neceſſaria.ſi enĩ facẽ ẽ ĩpoſſibile ergo relictũ ſab ceditione ſi
nõ ſecerit ẽ relictũ ſub ↄditiõe neceſſaria. dic ergo ꝙ ĩ ↄio illð
iõ ẽ.q; hʒ pcedẽtẽ diſpoſitionẽ turpẽ jm e.⁊ alios.lʒ Di.
tenet gl. in. c. nemo põt ex de re.in.⁊ hoc plene explicauiin.l.

j.ð.de cõdi.iſti.¶ Op.j.ad tre.l.facta.S.ſi ſub cõditiõe.So.

gl. c ibi plene dii.
His Sicut ſcindit legati pſtatio.ita conditio
mnis ĩplemẽtũ.h.dð.¶ NDp.gl.iſti.de ſuc⸗
ceſ.li. S. nos aũt. So. utĩ ea.nã cũ heres ſolueret ho/
le totũ deberet heredi ſolui cauſa cõditiõis iĩplẽde. uel dic ꝙ

pꝛĩon nihi pᷣſtat ⁊ ſic heres nõ tenet᷑ niſi pꝛo duab partibus.

merito ſibi nõ dar᷑ cauſa cõditiõis ĩplẽde niſi pꝛo duabus par
tibus.ut.j.e.l.plautius. H
1 ita Si cõditio deficit ante diẽ expectat᷑ dies ꝓpter
dictionẽ tũc q̃ tpis extremitatẽ ſigniñcat.h.ð.
ↄcoꝛdãtie ſũt in gl. tñ allegat duas.ll.q̃ vidẽtur 2ↄꝛie.ut.l.ſi eũ.
S.j.S.ſiqs cau.C.l.ĩ illa de v.ob.q dicũt expectari diẽ cõditio
ne ipleta etiã ſine dictiõe tũc.ſʒ dic qũqʒ; cõditio dependet ex
ptãte debitoꝛis.⁊ tũ c vltimũ tpᷣs ĩſpicit etiã ſine dictiõe tũc.ut
d. l.ĩ ila. Aut nõ pẽdet ex ptãte debitoꝛis ⁊ nõ expectat᷑ vlti⸗
mn tpᷣs.ut.l.hoc iure de v.ob.fſallit ſi eẽt appoſita dictio tunc
ut hic. J
ℳ . .
Fi Si Puplllus ßuus ⁊ ſilius
nditiõibus. iplere ↄditionẽ.h.d.
Op. pupillus nõ põt ſine tutoꝛe dñiuʒ traſſerre. er
go nõ põt ↄditionẽ ĩplere.ut.l.ꝙ ſi fote.S.ſi.de ſolu. So. gl.
hloqtur ĩ cõditiõe q cõſiſtit ĩ faciẽdo.ſecus ſiĩ dãdo utĩ cõ
trario.ꝓbat᷑i.l.ſi fuus decẽ de ſolu.⁊ idẽ ſiĩ pſona pupilli eẽt
iplẽda oditio.ut.d.:.ſi fuus.hocẽ ſa bñ dictũ.tñ ſubtiliꝰ ĩtuẽ
o nõ eẽt diſtiguẽdũ ↄſiſtat ĩ dãdo uel faciẽdo.nã poſſet cõſi/

ſtere ĩ dãdo.⁊ tũc nõ reęqreret᷑ tutoꝛis auctoꝛitas ut ſi H

—

daret᷑ ad alteri utilitatẽ. ut.i..ſi ſtipulatꝰſuero de ſo. Idẽ ſi de/
beret dare rẽ alteri tanq; miniſter eadẽ rõne.tẽ ſi conditio
ↄſiſteret iĩ ſaciẽdo poſſet otinẽ alienationẽ. ut ſi ediſcauerit in
meo domũ ex ſuis cemẽtis.dʒ ergo diſtiĩgui.aut cõditio conti
net alienationẽ rerũ pupilli aut nõ. ¶ Quero de adulto. Rñ
deo videt aliud.tex.ẽ in.l.lutiꝰ.j.de manu.te.¶ Quero ſi dʒ
dari fuo cauſa oditiõis iplẽde.utrũ ei poſſit dari ſine iuſſu do
mini. Rñdeo ſic.ut.j.e.l.quiheredi.in pn.¶ Vltio iſtud pᷣn.
nota diligent᷑.aut act ꝗ celebꝛat ꝑ pupillũ eſt canſa imediata
obligãdiipſũ ⁊ nõ obligat᷑.aut nõ eſt cauſa imediata 1 poteſt
iij

De cõdi.⁊ demõ.

obligati. Et hec faciunt ad.q.an fes minoꝛis poſſit obligari
ꝓ dote ſine decreto.qdð dixi :.l.ſi cõſtãte.i pn.S.ſo.ma.⁊ h.l.
ſac ꝙ ſic.qꝛ nõ obligat minoꝛ ſʒ lex.ſʒ dicut ibi dixi.¶ Sʒʒ
boc op. teſtatoꝛ apponẽdo ↄditioneʒ ptãtiuã videt feciſſe
de neceſſario uolũtariũ.ut.sS.de here.iſti.l.coꝛnelius.So.ibi
expᷣſſe cõ:ert in uolũtatẽ inſtituti ut ſi uoluerit.h tacite condi/
tione uelata.puta ſi capitoliũ aſcenderit.a ſimili ſicut dico ꝙ
expᷣſſa vulgaris facit de neceſſario uolũtariũ.ſec in tacita.ut
dixiin.l.ſi nli' q pai de vulga.⁊ pu. ¶ Op.ad ſi.s.de condi.
lſti.l.ſi ſub cõditiõe.So.gꝗl.duobꝰmodis.tene ſecũd.
Alcta QAuãtũ ad pene cõmiſſionẽ etiã in vlti
m *mis uolũtatibꝰ a ꝑſona nõ receditur.
C Dp. ltimi uolũtatib recedi a ꝑſona ⁊
aliꝰ loco ei ꝰarbitrat᷑.ut.l.ſi.S.ſʒ ⁊ ſiqs.C. cõia de le.So.ſate/
oꝛ ꝙ recedit᷑ quãtũ ad diſpoſitionẽ.ſ.ut grauat facere teneat᷑
ut ibi nõ quãtũ ad pene cõmiſſionẽ ut h ⁊ dixiin.l.ſiqs arbi/
tratu de v.ob. Per hᷣ dico ꝓꝙ ſi ego ſui cõdẽnat in quinqua/
inta ⁊ ꝑ iudicẽ reducẽtẽ ad arbitriũ boni viri fui cõdẽnatus
S teneoꝛ.tñ ſi ea nõ ſoluo nõ ĩcido in penã cõpꝛomiſſi niſi
pꝛo eo quod iudicauit arbiter pꝛimus.non pꝛo eo quod iudi
cauit iudex reducens ut h.pꝛo hoc.l.cum apud ſempꝛonium
iudi.ſol. Item ꝑ h̊ dicitur ꝙ ſi heres ẽ iuſſus aliq̃ facere arbi/
trio executoꝛis ⁊ ſi nõ ſecerit punit᷑ certa pena ꝙ ſi executoꝛej
nolũt arbitrari ꝓpt᷑ qð ad epᷣm deuenit.ꝙ hẽs ſi non pareat
epᷣo nõ ĩcidit ĩ penã appoſitã a teſtatoꝛe cũ quo ad ꝑene com/
miſſionẽ in vltis uolũtatib non recedat᷑ a ꝑſona ut h. C Op.
C. de his q̃ pe.no.l.j. So.dicit gl.fateoꝛ ꝙ iſta diſpoſitio ĩquã
tũ cõtinet penã nõ ualuit.ſ̊ h eẽt de iure antiꝗſſimo ante iura
ffoꝝ. de qͥ ſit mẽtio in.d.l.j.C.de his q̃ pe.no.S.pe.⁊ inſti.de
le. S. pe.ſʒ im hec tꝑa bñ poterat apponi pena in teſtõ.ut.l.j.
S. itẽ ſi ita.j.ti.j.⁊ de penu le.l.j.⁊.l.ſi penũ qñ dies le.ce.⁊ ſic
H vna tm rõne pena nõ cõmittit. Mõ ob.il.j.S.de his que pe.
no. q;ꝛ ibi loꝗtur qñ p̃ceſſerat diſpoſitio turpis lʒ glo.ibi aliter
ſentiat ⁊ nõ bñ.⁊ ita ſentit Pi.⁊ Ci.i.l.j.C.de his que pe.no.
AQAuero ĩſfra quãtũ tpᷣs tali arbitratoꝛe differẽte arbitrari di
cat᷑ nolle arbitrari.Nic ut dixiin.l.ſigs arbitratu.j.de v.ob.
qð tene menti.

Si ſeruo 9. Ero ea parte q̃ ↄditio ẽ ĩpoſſibil remo

uet᷑ pꝛo alia firma lenangr⸗.d 5
Nrig a eſt no. lex
4D Atiane cautionis.niz crogt
nariã a libꝛis oꝛdinarijs ⁊ nõ tracta᷑ tantũ quatuʒ in
iſta.l. ?. l.j. C. de his ꝗ pe.no.⁊.h.d. In oĩb cõditioibus de

nõ faciẽdo q̃ nõ pñt ĩpleri ante vltimũ vite ſpm ſine expectati/

one triſtis euẽt cautio de nõ faciẽdo pꝛo ĩplemẽto habeĩ.idẽ
ſi nõ ſit cui caueat᷑.h.d. iuidi in tres partes.pᷣ ponit ꝓuiſio
mutij uſq; ibi nec ſolũ.ſcdᷣo ponũ puiſionis extẽſio uſq; ibi vñ
ſi uxoꝛ.ibi tertia ĩ qᷓ foꝛmat᷑ vnũ dubiũ circa pᷣmiſſa uſq; ad v.
ſed etſi.⁊ ibi ſoꝛmat aliud dubium uſq; ad ſi. In tex.ibi face/
re.quãdo teſtatoꝛ ſenſit de petitione de iure. Itẽ ibi uel cauere

ſi teſtatoꝛ ſenſit de petitiõe de facto.ut nõ.in.l.ſi mulier ĩ pn.

ʒ.de cõdi.ĩſti.¶ Op. ꝓut habet᷑ in tex.neceſſitas.de.l.ſi ſub
ↄditiõe.S.ſiqs omil.cau.te.⁊.l.cũ ab eo.S.de ðhẽ.emp.So.
ut ĩ gl. h ẽ neceſſitas cauſatiua nõ pᷣciſa. ¶ AVlteri op.ꝓut in
tex. hẽtis utilitas.nã videt᷑ ꝙ nõ ſit vtile cũ hẽtur pꝛo ipleta lʒ
cautio nõ ĩterponat.ut.l.libertas.S.j.j.de manu.te. 8
ſpale fauoꝛe libertatis ut hẽat libertatẽ icõtinẽti nec pᷣſtet cau
tionẽ mutianã.ut nõ.in.l.titio fũdũ.j.e.Et rõ ſpãlitat cẽ. nam
cautio mutiana ẽ de nõ faciẽdo.⁊ ſi ſecit ꝙ reddat id qdð acce⸗/
erat.ſʒ libertas pᷣſtita nõ põt reuocari.ut.C.ſi aduer.li.l.j.x
hj. ⁊ Guil.tãgit in.l.dediĩ pn.S.de cõdi.ob cau. Iſta rõ non
placet.q;ꝛ eodẽ mõ ꝗ ẽ hẽs nõ deſinit eẽ hẽs.ut.l.ei ꝗ ſoluẽdo
pn.s.de here.iſti.⁊ tñ hʒ locũ cautio. Pꝛetea ꝗs cauet non
ſolũ de reſtituẽdo ipſa rẽ quã accepit.ſ̊j quãti ea res c᷑.ut.j.ad
tre.l. fuo inuito.S.j.⁊.l.cCũ ſiliꝰ.S.qui mutiana.ð.de le.ij.⁊ ſic
reddet eſtimationẽ ſui.So.gl.qꝙ ẽ ſpale ĩ mutiana fauoꝛe libᷣ
taſ.nt nõ.ĩ gl. i.l. titio fũdũ.j.e.¶ Op. 8.de adi.le.l.iij.S.ſiqs
ita. Aidete dñi gl.videt᷑ dicẽ ꝙ tex.ibi loqtur de cautiõe mu
tiana h̊ nõ.⁊ hoc ſentit gl.ſuꝑ vbo in legat.ſʒ nec illa nec iſta
dicit bñ.qꝛ cautio mutiana fuit ĩtroducta ut eẽt loco iplemẽti
cõditiõis.⁊ ſic nõ hʒ actionẽ tm añ eã pᷣſtitã ut h. ſʒ ibi ſic.qꝛ
hʒ exceptionẽ.⁊ ope exceptiõis cõpellit᷑ cauere.ẽ ergo ſimił
mutiane cautioni.videbit᷑ in.l.ꝗbdiebꝰ.S.ſi.j.eo.¶ Op.C.
ad tre.auẽ. rogatos.So.ibi ẽ cautio de nõ alienãdo.nõ tñ
mutiana ſʒ ẽ qͥdq ei ſimił. ¶ Op.ꝙ habeat locũ ĩ cõditiõibꝰ
affirmatiuis.ut.l.pẽ. S. ſocrus a ↄꝛio ſenſu.j.e. Rñdeo ibi ẽ cõ
ditio affirmatiua ꝗᷓ hʒ negatiuã ĩplicitã. ut reliquo tibi cẽtum
donec ꝑmãſeris cũ filio.i.nõ receſſeris.vł alit᷑ dico ꝙ etiã ĩ cõ/

o. ibi

ditionib affirmatiuis qᷓ nõ pft ipleri vltimo vite ſpũ ibiloqui

tur ⁊ hʒ locũ cautio mutiana.ut.l.titio füdũ in pn.j.e.⁊.l.ſuo
munoFi13 tre. Sʒ ʒ iſtud ĩſtat᷑ adhuc ex ꝗji.ſi relinquitur
aliqd alicui ſub cõditiõe uel die cũ moꝛiei.viget ꝙ pᷣſtita cauti
onẽe ſtatiʒ poſſit petẽ.qð ẽ ↄ.l.hẽs me .j.e. Oꝛ guarda a me.

dico ꝙ in cõditiõib affirmatiuis hʒ locũ iſta cautio niſi repu/

gnet uolũtas teſtatoꝛis.nã nõ pᷣſtita cautione mutiana nõ po
teſt dicẽ teſtatoꝛ ꝙ vult ꝙ ipleat.ut.l.vlti.s.deimanu.te.mõ
qñ teſtatoꝛ expᷣſſe dic cũ moꝛiet.videt᷑ uelle ꝙ ex iſta cõditione
moꝛte eiꝰ nõ pereãt.ſec' ĩ iſta qᷓ nõ põt ĩpleri vltimo vite ſpiri/
tu cũ nõ ſit mẽtio moꝛt᷑.ut.l.he⸗.S.quij.j.e. Op.de.l.auia
S. mutiana.j.e.So.ibi erat cõditio alia mixta cũ hac negati/
ua cõditiõe que ſuſpẽdebat cõditionẽ. ¶ Op. de.l.ita ſtipula
tus.j.de v.ob.⁊ de.l.dedi.S.de cõdi.ob cauſã.So.aliud ĩ vl
timis uolũtatibꝰ.aliud in ↄctibꝰ.hẽs ergo gl.ꝙ ĩ ↄctib nõ hʒ
locũ cautio mutiana.ſiłeʒ gl.hẽs in.l.j.in fi. C.de pac.C.l.de/
dii pn.de ↄdi.ob cauſã.⁊ tãgit in.l.ita ſtipulat ve v.ob.Cõ/
traria gl.ẽ in.l.ſiue apud acta.C. de trãſac.Guil.de cu.in.d.
l. dediĩ ſi.tenet ꝙ ĩ ↄctibꝰhʒ locũ cautio mutiana.allegat.l.fi/
deiuſſoꝛ in fi.S.ꝗ ſatiſda.co.⁊.l.iĩperatoꝛes.j.de appel.⁊.l.ni.ĩ᷑.
ſi.C.de his ꝗ ad eccle.ↄſu.⁊ in coꝛpoꝛe de moñ.S.ſi vo int᷑.⁊
gS.ſi ſer.uẽ.l.egi.⁊.l.harũ. ⁊.S.loca.l.iſulã in ſi.cũ ſi.? Ci.ĩ.d.
l.ſiue apud acta.in additionib ſuis ponit iſta vba Guil.Bꝛe
uiter Guil.põt dicẽ qcꝗd vult ueritas ẽ ] cautio mutiana nõ
hʒ locũ ĩ ↄctib ut gl.dicit.⁊ ꝓbo ꝑ rõnẽ.i.ita ſtipulatꝰ.j.de vᷣ.
ob.⁊.l.dedi de cõdi.ob cauſã.q̃ logꝗtur in cõditiõe appoſita
grauato.⁊ cautio mutiana hʒ locũ in honoꝛato.⁊ ſic.ll.alle.p
BGuil.nõ faciũt.pᷣ.l.fideiuſſoꝛ.⁊.l.ĩperatoꝛ.nihil ſaciũt qꝛ lʒ ibi
cauet᷑ de nõ baratãdo.tñ nõ cõſeqtur actionẽ ꝑ illã cautionẽ
nec iſta cautiõis p̃ſtatio hʒ viʒ alicui ipedimẽti cõditiõij. Itẽ
l.f. T. S.ſi vo int᷑ certũ.nihil faciũt q; iuuãt dñʒ nõ tñ aligd cõ
ſeqtur ꝓpr illud.ſile i.l.egi.⁊.l.harũ.vbi cauet.nõ tñ hʒ viʒ im
edimẽti cõditiõis.ſʒ cauet de iſto ad ꝗð añ tenebat᷑. Item in
l.iſulã.ubi erat iã nata actio ſʒ nõ cũ effectu.⁊ cautio hʒ vim
iplemẽti ex parte.vñ nõ dat actionẽ ſʒ tollit obſtaculuʒ exce/
ptiõis ſicut cautio de ĩplẽdo.mõ nõ ob.gl.qꝗẽ in.l.ſiue apud
acta.qꝛ male dicit.ſed ſi viᷣ ſuſtinẽ dic ÿ ibi hʒ locuʒ cautio ⁊
hʒ vim iplemẽti cõditiõis.qꝛ aduerſari uoluit.⁊ iſta opi.tenet

Rai. alij moderni. ¶ Op. de. l. ſ penuʒ qñ dies le. ce. x. l. j.

de pe.le.So.ibiloqtur qñ apponit ↄditio ptãtiua in perſona
grauati nõ in ꝑſona honoꝛati.iſtã ſol.ponit gl.nõ.i.l.ſi ita ſti/
Pulat.ſde v. ob. Np. de. l. j. §. ne autem. C. de cadu. tol.
So. ibi loꝗtur in caſualib ↄditionibq ſiue ſint in faciẽdo ſi/
ne ĩ nõ faciẽdo expectat.hic uero loqtur ĩ poteſta iuis.⁊ iſtaʒ
ſol.ponit Guil.de cu.i.d.l.dediĩ pn.¶ p.ulterius dẽ hc
habeat locũ in cõditionib negatiuis.Cõtra ĩ.l.cũ tale.S.j.j.
e.x.l. hoc genꝰ. ⁊.l. auia.S.titio.j.e. Rñdet gl.⁊ ſoluit multuʒ
notabilit᷑ in cõditionib negatiuis ꝗᷓ nõ pñt iĩpleri vltimo vite
ſpũ hʒ locũ cautio mutiana.als ſec ut in ↄio.⁊.l.cũ taleĩ pn.
T. S.j.j.eo.¶¶ Sed tũc op.de iſto ſecũdo exẽplo hui.l.ſtichũ
nõ manumiſerit.nã tũc põt iſta cõditio ĩpleri añ vltimum vite
ſpũʒ.q; añ ſtichus põt morl. Do qchi ꝙ iſte ſtichus erat con/
ſanguine legatarij.iõ erat triſte ſibi illud expectare.⁊ iõ hʒ lo
cum cautio mutiana ut hic ⁊ ꝓbat᷑i.l.cũ tale in pᷣn.j.e.⁊ iſtud

Z uerũ in ſe.ſʒ ſtichus fuerit cõiũct legatario iſtud ẽ diuina/

re qꝛ loqtur ĩdiſticte ut hic. T.l. cũ ſub hac. ſ. e. . l. ij. i f. . de
ↄdi.iſti.ꝗd dicemꝰ. Nico ꝙ in quocũq; ſene ⁊ domeſtico ex/
ectare moꝛtẽ ei triſte.⁊ hʒ locũ cautio mutiana ⁊ iura pᷣal
Ie.ſec ſi non ẽ domeſticus.iſta ſo.videt.l.pi.S.ſocrus.j.eo.
vbiuxoꝛ expectat moꝛtẽ mariti ⁊ nõ hʒlocuʒ cautio. Rñdeo
cp iſtud qð dẽ 2 qũ expectat moꝛs ẽ triſte.credo ꝙ debet ĩtel⸗
ligi niſi naturalis ſtatus rei tendat ad hoc.qꝛ ſi relingtur ſilio
ſub conditione ſi non dederit patri decẽ.qꝛ moꝛs patris ẽ na/
turalis anteq; moꝛs ſilij.⁊ iõ expectatur.ſʒ ꝙ pater expecta/
ret moꝛtẽ filioꝛũ eſt triſte.ut.l.cũ tale in pn.j.eo.mõ põt eſſe ꝙ;
mulier erat iuuenis ⁊ hʒ maritum ſeneʒ.⁊ tũc nõ eſt ſibi triſte.
nec ↄᷣ nãm ei moꝛtẽ expectare.ut.d.S.ſocrus.vlł aliter ut ibi
dicet. Aenio ad v.vñ ſi uxoꝛ ⁊c̃.⁊ videt᷑ ꝙ deſtruat qð.sõ.
dixi.quia iſta conditio põt ipleri in vita liberãdo ꝑ acceptila/
tionẽ ⁊ tamẽ hʒ locũ cautio mutiana.So.l.q eſt in.l.ſi muli
er in pn.ſ dic ſi iſta.l.ĩtellexiſſet ꝑ iſtũ modu ſi nõ petijſſet de
iure.tũc nõ hʒ locũ cautio ſi poſſet ꝑ acceptilationeʒ liberare.
ut in hn.S.ibi accepto ⁊c̃.⁊ nõ.in.d.l.ſi mulier.ſed ſi teſtatoꝛ

ſenſiſſet ne de facto peteret hʒlocuʒ cautio mutiana ut in ſcda

parte huius uer.ibi uel cauere.⁊ glo.in.d.l.ſi mulier.¶ Sed
q̃ro ꝗd in dubio de ꝗ ſenſit.an ĩtelligit de petitione de iure uel
de facto. Et dico ꝙ in dubio ſenſit de petitiõe qẽ iuris.⁊ petẽ
do de ſacto nõ facẽ cõditionẽ. ut.j.ut le.no.ca.l.qʒ.⁊.l.auia.

oelbepe

—

r

PDe condi.⁊ demõ.

5S. fi.. e.vbi teſtatoꝛ intelligit de nõ petẽdo.ſ.de iure.ſed ſi de
cto peteret non faceret ↄ uolũtate.⁊ pᷣdicta uera in vltimis
uolũtatibꝰ.ſʒ in ↄᷣctibꝰ non itelligi petere.ut dicit gl.in.l.ſiue
apud acta. C. de tranſac. ⁊.l.j. C.de pac.⁊ nõ.ll.q inuenies
dicẽ ꝙ non liberat᷑ liberãdo ꝑ acceptilationẽ ĩtellige in ↄctib
⁊ ideo ꝙ liberãdo ꝑ acceptilationẽ iplet᷑ conditio hʒ locũ ĩ ul/
timis uolũtatibꝰ.¶ Alteriꝰ op.⁊ ꝓcedo ad pᷣncipiũ.l.de.l.cũ
tale.S.meuie.j.e.So.ſpãle ẽ in conditione q̃ a iure ẽ repꝛoba
ta. ¶ Alteri'op.qꝙ dʒ cauere ueniẽtib ab ĩte.ut.l.is cui.So.
ut ibi dicã.Ex his collige diſtictionẽ ꝑ te.¶ Quero q̃re dica
tur cautio mutiana. Rñdeo qꝛ fuit ĩtroducta a mutio ut glo.
dicit. ¶ Quero q̃liter ĩterponit iſta cautio.Dic ut in gl.⁊ al
legat. l. hẽs. F. qui poſt. ſ. e. ⁊.l.cũ filio.S.ꝗq mutiana.S. de le.
ij. foꝛmꝗ hui
ſancimꝰ.vñ ſumi? auc.cui relictũ. ¶ Quero an cuʒ ſideiuſſoꝛe
uel ſine. Rai.dicit cũ ſideiuſſoꝛe.ut.l.cũ ſub hac.j.e.vbi tex.di
cit ſatiſdedit. ut.l.j.S.ꝗ ſatiſda cog.ſed dico ꝙ ẽ tex.in auc.de
nup.S.qꝛ uero.⁊ in auc.cui relictu.C.de ĩdi.vidui.¶¶ Vlteri
q̃ro ꝗd ſi ipᷣe uenit ð cautionẽ ꝗd ab eo aduocãdũ ẽ.Nico ꝙ
hẽditas.ſʒ an aduocat tanq; ſi nunqᷓ; fuiſſet hẽs.aut tanqᷓ ſi
fuiſſet heres ⁊ effect ſit idignꝰ.qꝛ ſi nõ videbat᷑ fuiſſe hẽs lega

ta nõ ualebũt.⁊ textus hic videt dicẽ tanq; fuiſſet hẽs dũ eq/

parat iſtitutos ⁊ legata.ſile in.l.iij.in fi.Sv.de cõdi.iĩde. In con
trariũ videt᷑ in.d.auẽ.cui relictũ.⁊ ĩ coꝛpoꝛe vñ ſumit᷑.⁊ effectꝰ
ẽ magn.qꝛ pᷣ caſu nõ ualẽt legata.ſcdo ſic.cogitabitis. De.
tenet ꝙ aduocat᷑ tanq; ab hẽde.⁊ ſic debeantur ſideicõmiſſa.
ar.iĩſti.de fideicõ.here.S.reſtituta. Mõ ob.auc.cui relictum.
qꝛ qð ibi dẽ ꝑinde ẽ ac ſi nunq; fuit relictũ itellige in effectu.ſe
cus ſi non licet.

d.¶ Mõ ꝙ dictio dũ facit cõditionẽ. dixi.S.e.l.j.
CMõ ꝙ nõẽ neceſſẽ ꝙ oĩ momẽto gꝗs ſtet cũ aliquo cũ quo
ſtare iuſſus ẽ.qdð facit ad.q.nõ.ꝑ Di.S.ſo.ma.l.j.vbi teſtis ꝗ
dicit ꝙ vidit titiũ ꝑ decẽ annos cõtinue poſſidẽ ſuſtinei.non
enĩ reqrit ꝙ eũ viderit qlibet momẽto ĩ poſſeſſione ſed ſufficit
ꝙ viderit eũ recolligere fruct ut ibi dixi. Facit etiã pꝛo recto/
ribꝰciuitatũ q debẽt ſecũ ducẽ ⁊ tenere certũ numerũ famulo/
rũ.nõ enĩ reqrit ꝙ qlibet momẽto ſtent ĩ domo.qd eniĩ ſi alids
miſit ĩ comitatũ.vł qd ſi pꝛo aliq̃ neceſſitate aliqueʒ remiſit ad
domũ.Certe videt᷑ continue tenuiſſe ut h. Juxta iſtud vidi ſe/
mel de facto cũ qdãa rectoꝛ ſeu officialis uellet pbare ſe familiã
cõtinue tenuiſſe ꝓduxit teſtes q dixerũt ꝙ dictos familiares
viderũt ſecũ ĩ pꝛãdio ⁊ in cena.dixi teſtes ꝓbare.nõ eni debẽt
dicẽ de quolibet momẽto ut h.ſed ſa ẽ ꝙ ꝓbẽt ꝙ apud recto
rẽ ſeu officialẽ alãtur ut tex.dicit h. ¶ Vltimo nõ ꝙ ſiplures
iubẽtur ſtare ſimul ul vn cũ alio.iſta vba vidẽtur ĩpoꝛtare ꝙ
ſimul viut ut hĩ fi.⁊ tũc dẽ uxoꝛ moꝛari cũ ſilio qũ ꝑ eam non
ſtat quo minus per eũ lgr. locb .—
. uãdo vbũ reꝑitur ĩ pᷣterito ⁊ in
Dlemnus *futuro in ueinne nolätatmeintel⸗
ligit ĩ futuro.h.d.Ad hoc allegaui ego hanc.l.nam
bic teſtatoꝛ reliqꝗt uxoꝛi cũ liberos habuerit ſᷣm ꝙ gl.qꝑitelligit.
ꝙ; lʒ uerbũ habuerit reperit ĩ pᷣterito ⁊ in futuro ſubiũctiui.iñ
itelligit ĩ futuro.ſimile.j.e.l.ſi ita legatũ.¶ Op.S.de pac.do.
l.ſi inter virũ. So. ibiĩ gctibꝰ hĩ nltimis uolũtatib q̃rũ nã eſt
ſuꝑ futuris diſponere. Idẽ dicerẽ in.ll.que ſuturis dant foꝛ/
mam nego tijs.ut.l.leges.C. de legi.dixii.l.omnes populi.S.
de iuſti. Tiure. „ Cöa 4 .
2 zPi õditio nõ facilis põt qñcũ
Ec coditio vipleri dũmodo iĩplemẽtũ de
re conſiſtat.h. ð. ¶ Op. ꝙ de facto ſufficiat ĩpleri. ut

J & ira Quidebet cũ aliquo eẽ nõ tene
Iuis ita tur cũ eo omni momẽto moꝛari.
P

.e.l. meui. x. S. de cõdi.ſti.l. mulier. S. ſiqs. Glo. non ſoluit.

dic ꝙ ibi nõ poterat ĩpleri de iure.vñ ſufficit ꝙ ipleat de ſacto
Tita videi teſtatoꝛ ſenſiſſe jmn Pi.¶ Op.dẽ hic ꝙ ꝑ ſecũdam
cõiũctionẽ implet᷑ cõditio.Cõtra.S.de iure do.l.dotis ꝓmiſ⸗
ſio.⁊ de.l.boue.S.hoc pmone.j.de vbo.ſig. Gl.dicit ꝙ de ri⸗
P pꝛiũ ꝓcedit.de eqꝗtate loqtur hic dũ dicit benigne tñ ⁊c̃.
0c q̈ gl. dicit de eqtate ĩtelligo qñ ignoꝛãter fuit ↄctũ ma/⸗
trimoniũ illicitũ.ſec ſi ſciẽter ut.l.matrimonij q⁊ a ꝗb. ſacit
l.ꝗ cõtra.C. deĩceſ.nup.⁊ qð nõ.ibi. Itẽ pᷣdicta ſũt uera quã
do cũ noua ꝑſona matrimoniũ vhit.na ſi cũ eadẽ cũquapmo
illicite xit poſtea matrimoniũ cõſirmat᷑ dẽ eẽ idẽ matrimoniũ
ut. d.l. dot ꝓmiſſio de iure do.fac.l.iter ſocerũ.S.ñi. . de pac.

(Si ſic ECoditio caſualis ſi tꝑe teſtamẽti extiterat teſtato

rtre ignoꝛãte facit diſpoſitionẽ hẽri pꝛo pura.h.d.
facit.S.de leg.j.l.ſicui.⁊ quod ibi nõ.⁊ vide quod dicam.j.l.
ꝓxima.

.

cautionis tex. ponitĩ auc.de nup.S.qm vo.⁊.S.

—

ut.l.inde neratiꝰ.S.j.j.ad.l.aqui.So.ibiipedi ꝑ tertiũ nõ le

z4 Quando rfelingꝗtur aliqꝗd alicui
J 19 facta. dnone gt * an ſuffi
ciat cõditionẽ extitiſſe ante teſtm.aut poſt teſtm ante
moꝛtẽ. aut poſt teſtm ⁊ poſt moꝛtẽ.pᷣ caſu aut teſtatoꝛ ignoꝛa
bat cõditionẽ extitiſſe.⁊ hẽtur pꝛo ĩpleta.ut.S.l.ꝓxima in fi.⁊
B.aut ſciebat.⁊ tũc aut erat talis cõditio q̃ iterũ poterat ipleri
Titerũ expectat᷑ ut ipleat᷑.ut hac.l.ĩ pn.aut nõ poterat.⁊ tunc
habet᷑ pꝛo ĩpleta.ut.S.l.ꝓxiĩa.⁊ h̊ a Sio ſeſu.ſecundo ⁊ tertio
caſu vſſtigue. ut. . .. H in v. itẽ enabh⸗ . . G
—LWi Falſa cauſa nõ vitiat legatũ
Yita legatü. d. ¶ Nõ cauſãa eẽ becee⸗
terito.cõditionem de futuro.Et illud qdð tex.dicit pe
na in futurũ cõfert.iõ dicit qꝛ pena ſemꝑ apponit.ſi aliqd per
eũ cui pena iponitur factũ fuerit uel nõ ſuerit.de quo dic ut.j.
e.l.demõſtratio.S.quod autẽ.
—J füdus Cõditio de dãdo pupillo vł ſurio/
Ee HMeſo impler᷑ dàdo tutoꝛ uel curatoꝛi.
h. d. ¶ Op.j. de ſo.l.ſtichũ.S. uſufruc. So.iĩtelligas
ꝙ uert at ĩ utilitatẽ pupilli uel ſurioſi ut in gl.cetera dic ut dixi

in.l. conditionibus. S. eo.

Arfiti Cõditio ipedita ꝑ tertiũ legitime ha
₰ titius. bei pꝛo ĩpleta.h.d. ¶ Op. ꝙ nõ ha
beat᷑ pꝛo ĩpleta ſʒ pꝛo defecta ⁊ debeat agiõ ſpediẽtẽ

gitime h̊ legitime.ita dicũt doc.in.l.j.de inſti.⁊ ſubſti.ubi glo.
tãgit.dicã.j.e.l.in teſtamẽto. Coöch B Riammminlel
? Cõditio nuptiarum iplet᷑ cum
Am fuerit. r⸗ ehſn Bmainup h.
¶Quero utrũ ad nuptias reqrat᷑ ductio ad domũ.
dicitꝙ nõ ſi ↄſtat añ pctũ fuiſſe matrimoniũ ſʒ ſinõ ↄſtat
ductio fac pᷣumi matrimoniũ.pꝛo hoc ẽ tex.j.ad municipat.
l. ea q̃.facit de ritu nup.l.deniq;.⁊ de do.inter vi.⁊ uxo.l.ſeia
⁊Z nõ.j.de re.iuris.l.nuptias.⁊.C.de pᷣſcrip.xxx.an.l.cum no
tiſſimi in pꝛin.

U bis. Quãdoc vba teſti ſũt certa.ſed ſuper

his occurrit dubitatio.tũc qꝛ hec dubi

ttio dã ex teſtm detmiat ex bono ⁊ equo.qñq; dubi
tat de vbis teſti. tũc qꝛ dubiũ ẽ in ipſo teſtõ dʒ expedirifʒ ſcri

ptiiuris rõnẽ.hoc ẽ ꝙ habeãtur ꝓbatiões ꝗᷓ requiruntur ad
bãdũ teſtamẽtũ.h.d. ſRud pncipiſi diuiqili te,
2ASA&H† 6& Iſtud pncipiu diuidit iĩ
Emõſt atiO. ates uſq; ad.S. qð auteʒ.
pᷣ loqꝗtur de demõſtratiõe qᷓ adijcit crca rẽ legatã per
relatiuũ.ſcdo de ea qᷓ adijcit reilegate ꝑ adiectiuũ.tertio de ea
q̃ adijcit pſone legatarij.ſcdᷣa ibi ergo ⁊ ſi ita.tertia ibi na etſi.
⁊ bꝛeuit ae erau. Fall demõſtratio nõ vitiat legatum ſide
coꝛpoꝛe ↄſtat.h.d. Anteq; intrem gl.pꝛo declarado mãʒ de/
mõſtrationis.qᷓro p̊ qd ſit demõſtratio.Gl.rñdet in gl.rubꝛi/
ce ⁊ dicit ꝙ demõſtratio ẽ qᷓdã ex iſtatib ſeu pᷣteritis accidẽti⸗
bus notitia q magis legatũ ſit liqdũ adhibita. Videamꝰ an
iſta diffinitio ſit bona. Et videt qꝙ; nõ ĩ eo ꝙ reſpicit legatũ tĩ
cũ in alijs diſpoſitionib poſſit demõſtratio apponi.ut.j.vide
bitis. Itẽ iſta diffinitio nõ cõuertit cũ ſuo diffinito. Mone ꝙ
teſtatoꝛ legauit ſuo ſuo directo libertatem.iſtud qð dico dire
cto ẽ accidẽs adhibitũ ut legatũ ſit magis ligdũ.⁊ tñ cõſtat ꝙ
n edemdranlo e magi diſpoſitio. ut.l.ſiquis ſeruo.j.de
manu.te. Itẽ qñ dico ĩſtituo hẽdes equalit nõ ẽ demõſtratio
ſz diſpoſitio. ut.l.iterdũ.S.de here.iſti. Itẽ iubeo ꝙ buus red
dat rõnes diligẽter.iſtud diligent᷑ ẽ accns adhibitu ut diſpoſi/
tio ſit magis liqda ⁊ tñ nõ ẽ demõſtratio ſʒ diſpoſitio.ut.:.qui
ſiliũ. S. f. Cõiũcta.l.ſi ita ſitſcriptũ.j.de manu.te. ⁊ de ſta.li.l.
labeo. Itẽ iubet teſtatoꝛ rẽ uel fidũ nõ alienari ex familiam.
hoc qdð dico ex familiã ẽ qddam accñs reſpectu alienatiõis ⁊
adhibet diſtictio.ut diſpoſitio ſit magis ligda ⁊ tñ ẽ diſpoſitio
nõ demõſtratio.ut.l.uolũtas.C. de fideicõ.cũ ſi.⁊ ſic no viſica
tur iſta diffinitio ĩ oĩbꝰ. At ergo intelligas qd ſit demõſtratio
debes ſeire ꝙ ĩ diſpoſitiõe ↄueniũt q̃tuoꝛ.ſ.perſona diſponẽs
⁊ ꝑpſona ĩ quã cõfert diſpoſitio ⁊ ꝑſona grauati uel pſona ho/
noꝛati.ut legatari vl hẽs. Itẽ res ipſa de qᷓ ſit diſpoſitio. Itẽ
vbũ diſponens.ut pꝓmitto dono lecn ⁊ ſi.¶Hoc pᷣmiſſo qᷓro
qd ẽ demõſtratio.⁊ demõſtratioẽ ’llud qð reſpicit aliqð iſtoꝝ
triũ vlł ꝑſonã diſponẽtẽ vł pſonã ĩ qᷓ ↄleri diſpoſitio vł rẽ de qᷓ
ſit diſpoſitio. illud aũt accidẽs qð reſpicit vbũ ĩ diſpoſitiõe po

ſitũ ẽ qᷓdã qlitas. Queda igit qlitates adijciũtur ꝗᷓ reſpiciunt

onas p̃dictas vłres ⁊ ille qlitates iducũt demõſtrauonẽ. ⁊
oc declarat pncipiũ huũ.l.⁊ iſti.e.S.huic.x etiã oẽs.ll.loq̃n
tes de demõſtratioe. Queda q̃litates adiijciũtur ꝗᷓ reſpiciunt
vbũ ſeu actũ vᷣbi poſitũ in diſpoſitiõe.ut ĩ exẽplij ſirapoſtls

⁊T iſte nõ iducũt demõſtrationẽ ſed diſpoſitionẽ. Rõqꝛ nã de
mõſtratiõis ẽ ut ſigniſcet rẽ factã ⁊ ꝑfectꝗ.ut.j.e.l.nominatiĩ
Ifi.cũ ergo reſpiciut pſonas vł res q̃ res ſũt ĩ ſuo eẽ ꝑfecto uel
eẽ ſperãtur merito dẽ demõſtratio.ſʒ qñ reſpiciũt accidẽtiam
vbi nõ reſpiciũt rẽ ꝑfectã ſʒ rẽ qẽ ĩ fieri.⁊ hoc nieri ſic teſtatoꝛ
diſponit.iõ ẽ diſpoſitio poti qᷓ; demõſtratio.Sʒ dices tu bꝛe
uſter. iſta vba vidẽtur p.l.ſcribit.S.ſi.Sð.de au.⁊ ar.le.vbi de/⸗

mõſtratio ẽ de futuro.vidiſtis qdð nõ.in.l.ſtichũ q meerit.S.

de le.j. Rſñideo fateoꝛ ꝙ adijcitur rei future ⁊ iſto reſpectu do/

nec pẽdet ex futuro euẽtu ẽ ↄditio.ſʒ poſtq; euenit ⁊ iſtud erit

ſactũ tũc erit demõſtratio.ſemꝑ ergo demõſtratio ẽ de re fa/
cta.id enĩ qð nõ ẽ nõ põt demòſtrari.qð ergo dẽ i.d.l.ſcribit ĩ
ſi. hec ſcriptura hʒ i ſe demõſtrationẽ ⁊c.expone.i.ꝙ erit de/
mõſtratio adueniẽte cõditiõe.Credo ergo diffiniẽdum ſic m
mãʒ nf̃azʒ.demõſtratio ẽ qdã ex inſtãtib vl pᷣterij accñtibP no

titia.qᷓ magis diſpoſitio ſit liqda adhibita reiꝗẽ in fſacto ⁊ nõ

q̃ẽ fieri.ꝙ dico iſtãtib ul pᷣterit ⁊c.iõ dico q; ſide ſuturij tũc
iduceret ↄditionẽ.ut.l.ſtichũ q me erit.S.de le.j.⁊.S.eo.l.j.di
xi.j.e.l.noĩatiʒ ĩ fi.cetera q̃ ſũt in diffinitiõe ꝓbatur ex.S.dicʒ
¶ Seg cõtra iſtam diffinitionẽ videt᷑ tex.ĩſti.de le.S.incertis
v.ſub certa. Bꝛeuit᷑ rũde ꝙ põt referri ad aliqð tpᷣe pñs vlpᷣ/
teritũ ⁊ tũc ẽ demõſtratio ⁊ põt referri ad futurũ ⁊ tũc ẽ condi
tio.ita loqtur ibi put dixi in.d.l.ſcribit ĩ fi. ¶ Secũdo qro ꝑ
q̃ vba ĩducat᷑ demõſtratio. Rñdeo iducit ꝑ relatiuũ iũctũ uer
bo pᷣteriti uel pñ̃tis tꝑis.ut h ⁊ iſti.de le.S.hiuc.⁊.S.de lęe.j.l.
ſtichũ ꝗ me erit. Itẽ iducit p adiectiua ſignincãtia officiũ uel

artificiũ uel ↄſãguinitatẽ ulł aligd aliud ꝓpt᷑ qo res magis cer

ta demõſtret.ut.j.e.l.noĩatiʒ. T ⁊.d.S.huic. Itẽ ꝑ genitiuũ
ſigniſicãs patrẽ uł ꝑ alia noĩa ſigniſicatia patriã. ut.S. de hẽ.
iſti.l.his vᷣbis ĩ fi. Itẽ puto ꝙ noia cognomia ⁊ ꝓnoĩa demõ⸗/
ſtrationẽ ĩducãt.ut ĩſti.eo.S.ſigs ĩ nole.x.S.ſe.⁊.S.de le.j.l.ſi
quij nfũdi uocabulo.pꝑ piũctiões vᷣo ⁊ aduerbia nõ credo nec
ſcirẽ ponere caſũ ꝗ ĩducat demõſtrationẽ.Rõ q; cõiũctiõej ⁊
aduerbia de ſui nã reſpiciũt actũ vᷣbi ⁊ iõ nõ ĩduci᷑ demõſtra
tioſz ↄditio cauſa uł modus. ut ex.ll4oquẽtib de hac mã ma

nifeſte colligit.qʒ ꝑ ppoſitiões qũq; iducit demõſtratio.ut per

Spoſitionẽ ex.ut.i.cũ tale ĩ pn.⁊.S.ñi.j.e.¶Tertio qro de eſ/
fectu demõſtratiõis. Pꝛeuit᷑ ſumas ſic.qꝛ qñq; demõſtratio ẽ
Ga.⁊ tũc effect ei ẽ facilł.qꝛ reddit diſpoſitionẽ liqda ut ĩ diffi/
nitiõe dixi. ⁊ dat notitiã rei demõſtrate ut ex pᷣdict apparet.
qñq; demõſtratio ẽ falſa ⁊ tũc ẽ vidẽdũ de effectu demoſtrati/
onis falſe circa ſeipſã.an ex ipa demõſtratione iducat diſpoſi
tio ut ex ↄctu ⁊c̃.Hixi de hoc i.l.cũ tale.S.fi.j.e.¶¶ Scdo eſt
vidẽdũ de effectu ſalſe demõſtratiõis adiecte circa rẽ.Ex his
hẽs ꝙ iſta demõſtratio falſa vitiat legatũ ul iſtitutionem ſi de

coꝛpoꝛe ↄſtat. ut hᷣ ⁊.j.e.l.falſa ĩ pn.⁊ iſti.e.S.huic ꝓxi.ſtud

ergo examinem ↄꝛia que mouẽtur ad hãc.l.ꝑoꝛdineʒ. In
pmo dicto dẽ de demõſtratiõe q ſit ꝑ ꝗs ul ꝗ.¶ Sʒ op.⁊ vi/
det᷑ demoſtratio falſa vitiet diſpoſitionc᷑.ut.S.de do.plle.l.j.
G. ſz ſi dotẽ. Sol. bꝛeuit᷑ ibi demoſtratio adijcit ſpetiei ſeu coꝛ/
poꝛi.qð nõ repi ĩ rerũ nã.⁊ iõ nõ põt dici ꝙ cõſtet de coꝛpoꝛe
hic ↄſtabat.iſta ſo.hũiſtis ĩ tex.in.l.ſi fuus legat.S.q ꝗnq;.
3.de le.j. ¶ Sʒ ʒ iſtã opi.videt ꝙ nõ ſit neceſſe ꝙ repiat coꝛ/
pus cui adijcit.ut.l.iij.c.l.pe.C. de fal.cauſa adiec.le.⁊.llega
ui. S. de ltbe. le. c. l. ſi ſic. S. de le.j.ubi demõſtratio nõ referi ad

certũ coꝛpus.ſʒ ad quãtitatẽ ĩ genere.⁊ tñ falſa demonſtratio

nõ vitiat. So. qñ legat᷑ certa ſes ſeu certa qᷓ;titas tunc debet
ↄſtare de coꝛpoꝛe certo.ſʒ qũ legato generis adijcit demõſtra
tio tũc ſufficit illud eẽ ĩ genere ⁊ dʒ eẽ certũ ⁊ limitatũ ĩ genere
ſeu quãtitate.als falſa demõſtratio nõ vitiaret ut ĩ ↄꝛio.¶ Sʒ
Ʒ iſta op.de.l.ſi ſic.x.l.legaui.S.alle.i eodẽ exẽplo qñ legant
alicui decẽ qᷓ ipſe legatan dʒ ubi demõſtratio referi ad q;tita
tẽ in ſuo genere certã ⁊ limitatã.⁊ tñ illa falſa demõſtratio viti
at. So. ʒz iſpecto ſono vboꝝ referat᷑ ad certã q;̃titatẽ.tñ iſpe
cto ĩtellectu teſtatoꝛ videt reliꝗſſe liberationẽ ab illis.x.q̃ ſibi
dʒ legatari.cũ ergo ipoſſibile ẽ eẽ liberationẽ ei qð nõ debeĩ᷑
videt᷑ reliqſſe rẽ ꝗnõ ẽ nec eẽ põt ĩrerũ nã.⁊ ſicĩ effectu ↄcoꝛ/

dat cũ pdicſ. Si vo aliud diceres ſeqret ꝙ plus oꝑaret᷑ falſſa

demõſtratio qᷓ va. .l.cũ tale.S.fi.j.e. Idẽ ſi lego tibi ꝙ titi
mihi dʒ.qꝛ videoꝛ legare tibi actionẽ quã habeo ʒ titiũ. ⁊ iõ ſi
titi nil dʒ legatũ nõ ualet.qꝛ falſa demõſtratio adijcit rei qnõ
Fĩ rerũ nã.ut dictis.ll.nõ ẽ ergo uerũ ꝙ qdã dicũt in.d.l.ſi ſic.
5.de le.j.qꝛ relatiuũ qs uł q iũctũ vbo pñᷣtis tꝑis faciat condi
tionẽ.qꝛ nunq; cõditio ẽ de pñti ut dixi.⁊ tũc ĩpꝛopꝛie loquii⸗
ut ibi gl. dicit. qꝛ uera demõſtratio ẽ.ſed appellat᷑ ibi conditio.
qꝛ perimit diſpoſitionẽ ſicut cõditio deſiciẽs. ¶ Op.de.l.talij
ſcriptura.in pn.S.de le.j.⁊.l.liberᷣ quos ĩ pn.õ.de ali.⁊x ci.le.
ubi diſpoſitio nõ tenet niſi in his ĩ ꝗbreperii uera demonſtra

De cõdi.⁊ demõ.

tio.ſ.in pecunia quibns dies nõ ẽ appoſita.ut.d.l.talis.⁊.d.
l. libertis quos. So.ibi demõſtratio adijcit alicui q̃litati.⁊ iõ
quaten eſt uera demõſtratio eaten tenet diſpoſitio.⁊ quate/
nus ẽ falſa demõſtratio eatenus nõ tenet diſpoſitio. Rõẽ q;
quãdo relatiuũ ꝗs uel ꝗ refert ad aliqð genustũc nõ ponitur
relatiue ſʒ diſtributiue.qð patet qꝛ nõ trahit ad ſe oẽs de ge/
nere ſed aliquo. ut.l.ſi fuerit. S. de re.du. ⁊ dicſ.ll.ꝛijs.⁊ etiã
grãmatici dicũt ꝙ natura diſtributiui ẽ ut reſpiciat actuʒ vbi
directo ſicut piũctio ſi.ut dixi.S.eo.l.j.in.vj.pncipali.q.circa
fi. cum ergo dicit libert᷑ quos teſtamẽto manumiſi ĩtellige.i.ſ
eos manumiſi. merito deſicit diſpoſitio in his in quibꝰ hoc nõ
reperitur uerũ.ut.j.ꝓximo.S.¶ ¶ Venio ad ſcdᷣam partẽ.ſ.ad
demõſtrationẽ qᷓ apponitur per adiectiuum. ¶ Op. de.l. qn
tus.S.j. S. de au.⁊ ar.le.So.iſta.l.loqtur quando rem expᷣ-/
ſe ⁊ determinate deſigno.ſecus quãdo alicui generi apponit
demonſtratio.ut in contrario.⁊ vide gl.que ĩcipit habita ⁊c.
hec ẽ uera ſo.qꝛ cum dico lego argentu meũ perinde ẽ ac ſi di
cerẽ lego argẽtum quod meũ c.ut.l.ſi ita.S.de au.⁊ ar.le.po/
nitur ergo diſtributiue.ut.S.pꝛoxime dixi.¶ Venio ad terti
am particulã ĩ v.nã ⁊ ſi.dici᷑ h ꝙ qñ adijcitur perſone legata
rij falſa demõſtratio nõ vitiat.Cõtra.C. de hẽ.iſti.l.ſi pꝛ.⁊.l.
nec apud.ubi falſa demõſtratio vitiat. Rñdeo iſte demõſtra/
tiones ꝗqᷓ apponũtur in ꝑſona honoꝛati q ſut ſigniſicatiue ali⸗

cui cõſanguinitatis uel affinitatis ut reliquo tali filio meo tůũc
ſi reperũ falſa vitiat vñ in dich.ll.vitiat.ſac qð nõ.in l.quotiẽs

S. de here.iſti. x.l.nemo.S.j.e.ti.⁊ vidiſtis nõ.in.l.fallſa i pn.
j.e. ſed qñ ſũt alie q̃litates ꝗᷓ nõ ſigniſicat cõſanguinitatẽ uel af
Kinitatem tunc nõ vitiat ut hic.Et rõ ẽ.qꝛ hec adiectio tali ſlio

⁊ ſimilis inducit quãdã cauſam finalẽ qꝛ niſi fuiſſet filiènon re

liquiſſet. ⁊ iõ vitiat ſi reperit falſa.ſʒ ſi ſunt alia adiectiua ſecꝰ.
ut lego titio albo ⁊c̃.qꝛ tũc nõ pᷣſumit teſtatoꝛẽ non reliqſſe ſi
ſciuiſſet eũ nõ fuiſſe albũ.Et bꝛeuiter cõcludo ꝙ ſi appꝑaret te
ſtatoꝛem nõ legaſſe ſi demõſtrationẽ falſam ſciuiſſet.tũc vitia/

tur diſpoſitio ex falſa demonſtratiõe.ut.l.ſi ita ſtipulatfuero
hãc ſumã cũ gl.j.de v.ob. ¶ Vt ergo iſta m liqat diſtingue.

aut loqmur ĩ demõſtratiõe q̃ ſit ꝑ noĩa ſeu ꝓnoĩa ⁊ dic ut dixi

S.de le.j.l.ſiqs ĩ ſũdi uocabulo.Aut loqmur i demõſtratione

ꝗ̃ alijs modis ſit.⁊ tũc aut demonſtratio adijcit alicui generi.
aut certe ſpẽi. p caſu aut illud gen erat in diſpoſitiõe limitatũ
⁊ falſa demõſtratio nõ vitiat.ut.C.de fal.cau.adiec.l.iij.⁊.l.

hi. Aut nõ erat limitatũ.ſʒ ſic ſimplicitĩ diſpoſitiõe ponit.⁊ tũc
q̃ten demõſtratio falſa ẽ.eaten vitiat diſpoſitionẽ.ut.d.l:.iij.·

fi. C. de fal. cau. adiec. x.l.libert qs. S. de alimẽ. ⁊ ci. le.x.l.ꝗqn
tus. S. j.S. de au. ⁊ ar.le. cũ ſilibꝰ. Scðo caſu qũ demõſtratio

adijcit certe ſpẽi.⁊ tũc aut demõſtratio adijcit rei aut perſone

honoꝛate.pᷣ̊ caſu aut illa ſpẽs nõ reꝑit ĩ rerũ nã ⁊ vitiat diſpoſi
tio. ut. S. de vo. le.i.
S gnq;. Aut repit in rer nã ⁊ nõ vitiat diſpoſitio ut hic cũ
libꝰ. Fallit ſi de a uolũtate teſtatoꝛis appareatut.j.de v.
ob.l.ſiita ſtipulat fuero hãc ſumã.⁊ ibinõ.Secũdo caſu qñ
demõſtratio adijcũ ꝑſone honoꝛate ⁊ tũc aut demõſtratio eſt

deſignatiua affinitatis uel conſanguinitaſj.⁊ diſtingueutnõ.

7

in.l. quotiẽs in pn. ⁊.l.nemo.S.j.S.de here.inſti. ?. . e.l. falſa.
Aut ẽ deſignatiua alteri accftis ⁊ nõ vitiat ut h.iij.rñſo.⁊c.l.
his vbis.S.fi.de hẽ.iſti. Rõ p̃dictoꝛũ pʒ ex añ dici.¶ Quar

poſitionẽ. Et videt ꝙ nõ.ut.l.ꝗ diuoꝛtio.j.de v.ob.in iũ vi
detr᷑ caſus.S.de ↄhẽ.emp.l.ſigs fũdũ.⁊ hoc tenet gl.inſti.e.S.
huic. MPꝛeuit᷑ tu diſtigue aut ſogꝗtur in ↄctibꝰ ex alta parte tm̃
obligatoꝛijs vt in donatione ⁊ ſtipulatione facta ex mera libe
ralitate.⁊ tũc per oĩia debem eodẽ mõ diſtinguere.ut.S.dictũ

ẽ in ultimis uolũtatibꝰ.ut.d.l.diuoꝛtio.⁊.d.l.ſi ita ſtipulatus

ſuero hãc ſũmã.Aut loqmur in ↄctib ultro citro; obligato
rijs.⁊ tũc aut ſalſa demonſtratio facit deſicere õct ſubſtatiaʒ
ut rẽ uel pciũ ⁊ tũc ↄct vitiat᷑.ut.l.in cẽ.⁊.d.l.ſigs fundum.de
vhẽ.emp. ⁊ iõ dẽ ibi ꝙ hʒ viʒ cõditiõis.qꝛ ſtatim ꝑimit ↄctuʒ

ſicut delect Cõditionis de pñti.uere tñ demõſtratio ẽ. Aut ue
re ſubſtàtiã ↄctꝰnõ perimit.⁊ tũc aut res cui adijci᷑ demõſtra

tio nõ reperit in rerũ nã ⁊ tũc ille qui demõſtrationẽ adiecit te
net᷑.ut.l.ſiqs cũ fũdũ.S.de ac.emp. Aut rei ſubſtãtia reperit.
ſ nõ cũ illa q̃litate cũ q̃ fuit demõſtrata ⁊ ſiᷣ ↄctus nõ vitiat᷑.
ſʒ üle ꝗ demoſtrationẽ adiecit tenet ᷣm diſtinctionẽ.l:.ea q cõ/
mẽdadi.S.de vhẽ.emp.¶ Quinto quero quid in reſcriptis.
an falſa demonſtratio vitiat reſcriptũ. Di.dicit ꝙ non niſi do
ceat᷑ de ↄꝛia uoluntate pape uel imperatoꝛis nt nõ.per eiũ.C.
de legi.l.ſi foꝛtidianũ.⁊ h videt᷑ cõtra caſum ex de reſcrip.c.ſi
gnificauit.⁊ ibi hoc tenet gl.ſ.ꝙ reſcriptũ vitietur.ſed Inno.

diẽ ꝙ illud ideo.q; nõ poteſt ↄſtare papã de alio ſenſiſſe quia
de nullo

ſi dotẽ. T. S. de le. .l. ſ fuus legat?

to o qd iↄctibꝰ inter viuos.an falſa demõſtratio vitiat diſ⸗
1

ððð

rõ

—

—

ut gallopᷣſſus.ut nõ.in.d.l.hac cõſultiſſima.cũ eni vn ꝰtm hʒ

Deodi. demõ.

de nullo alio ſeſit F de eo qui demonſtrat eſt. ſecus ſi de alio
poſſet oſtare per iſta iura.qð puto uerũ.⁊ de hoc in Spe.de
reſcrip.pᷣſẽ.S.rõne cauſe.v.ꝗd ſi idubitatũ.¶ Sexto q̃ro qd

in iudicijs.pone aliꝗs citat eſt tanq; petr ioanis cũ ipſe ſit pe

trus martiniꝗd iuris. Iſta.q.tagit ꝗa.bu.iſti.de ac.circa pn
ci.⁊ finaliter ii modicu uel nil dicit. Tu dic aut ille citatꝰ ſub
illo noĩe petrꝰ ioanis cõparuit in iudicio ⁊ ſub illo noĩelitiga/
uit. ⁊ tũc talis falſa demoſtratio nõ vitiat iudiciũ.imo ualet.qꝛ
cõſtat de coꝛpoꝛe.q; tã iudex qᷓ; partes hũc hoĩem hẽbũt p pe
tro ioãnis.ut..de iudi.l.ſiqs in noĩe.als icipit ſiqs in iudici⸗/
is. Aut nõ cõparuit in iudicio ſed fuit cõtumax ⁊ ↄtra eũ ha/⸗
bit ꝓceſſus tanq; cõtra ↄtumacẽ ⁊ eſt poſit in bano ſub de⸗
mõſtratione noĩs que nõ eſt va.⁊ tũc ſigdẽ cõſtat ꝙ ille hõ il⸗
lud idẽ coꝛpꝰ ſuit ſub hoc noĩe.⁊ ꝙ ille ẽ ile hõ ꝗ de hoc male
ſicio iculpabai ⁊ diffamabatlʒ ſuerit in noĩe erratũ.tñ ualet p
ceſſus.qꝛ aius iudicis referebat ſupꝛa illũ hoĩem ſic diffamatũ

ar.l.cõgruit.S. de of pto.⁊ de bo.eoꝝ ꝗ moꝛ.ſibi cõſci.l.f. in

pn.q ſaltẽ debuit cõparẽ coꝛã iudice ⁊ oñdẽ ꝙ ipſe ꝗ citabat
ſub hoc noĩe nõ erat ule qui ſic uocabat.ar.S.de iudi.i.ſiqs ex
aliena.⁊ iõ ptãtes ⁊ boni aſſeſſoꝛes qũ capiũt aliquẽ exbanitũ
anteqᷓ; faciũt executionẽ faciũt captu cõſiteri ꝙ ipſe eſt idẽ hõ
⁊ idẽ coꝛpꝰ qui ſie uocabat᷑ ⁊ ſub hoc noie ſuit citat ⁊ cõdẽna
tus ſeu exbanitꝰ.ſed pone ꝙ cõſtat hũc hoĩem ſuiſſe citatũ ſeu
ↄuẽtũ ſub hoc noĩe petr ioanis ⁊ cõſtat ꝙ ipſe nõ eſt petr io
annis.ſed petrꝰ martini.tüc talis demõſtratio vitiat.qꝛ lʒ nũci
us ſetiat de certo.tñ iudex nõ ſẽſit de illo.ut ſupꝛa dixiĩ reſcri⸗
pto.⁊ ſic citatio nõ artat eũ.ut.l.pe.j.de req.re.ſʒ in gbuſdam
ciuitatib in cauſis ciuilib põt ꝗs citari ſine cõſenſu iudicis.⁊
tũc eo caſu ſi cõſtat taliter fuiſſe citatũ cõſtat de coꝛpoꝛe.q; ani
mus iudicis reſert cõtra eũ quẽ citauit nũciꝰ.ſʒ ſi no cõſtat euʒ
ſuiſſe citatũ ⁊ cõſtat ꝓnomẽ eẽ diuerſu ꝓceſſus vitiat᷑.qꝛ nõ cõ
ſtat de coꝛpoꝛe etiã ſi lud coꝛp reꝑiat in rerũ nã. ut.l.ſi ſeruꝰ.
§.qui qnq;. S.de le.j.⁊.l.j.S.pe.ð.de dote pᷣle.⁊ de rei uẽ.l.põ
poni ſcribit ſi frumetũ in fi. x.j.e.l.in teſtõ ꝗdã.pᷣdicta vᷣa miſt

aliq̃ demõſtratio eẽt ita uera ꝙ ſufficeret ut ſtatim dicã. ¶ Se

ptimo qro quõ ꝓbabit ꝙ de coꝛpoꝛe cõſtet ut ſic falſa demon
ſtratio nõ vitiet. Rñdeo debetis ſcire ꝙ ad demõſtradũ per/
ſonã ꝑfecte dʒ expmi nomẽ cũ duob alijs accidẽtib uel indi

tijs.ut.l.hac cõſultiſſima.circa pn.C.ꝗ te.fa.poſ.ut petrimar

tini de ꝑuſio.⁊ tũc reddũt ꝑſona certa. Itẽ ad demõſtrãdũ fũ
dũ dʒ expmi nomẽ loci cu duob cõſnibꝰ.ut.il.ſoꝛma.in pn.
.de cẽſi. NHoc pᷣmiſſo ille qui vult ꝓbare ꝙ de coꝛpoꝛe cõſtat.
ut ſic falſa demoſtratio nõ vitiet ſi oſtẽdit nomen cũ duab de/
mõſtrationib ſeu duabꝰ accidẽtijs ↄgruẽ huic pſone ul nomẽ
loci cũ duob ↄñinib cõgruẽ hinc fudo ipſe hʒ fũdatã itentio
nẽ ſuã q; de coꝛpoꝛe cõſtat.⁊ lʒ aliq̃ alia demõſtratio fniſſet ad
iecta que reꝑiat᷑ falſa h nõ nocet.ꝗcꝗd eni ultra illas demon/
ſtrationes neceſſarias adijcit᷑ fruſtra eſt ⁊ nõ vitiat.ut.l.j.S.ſi.

5. de do.ple.ſi enĩ omiſſio nõ vitiaret multo min erronea expᷣſ

ſio.ut.l.j.circa pn.C.de rei ux.ac.⁊ hoc tʒ gl. in. l. igs in fũdi

uocabulo in gl.ij.S.de le.j.ſacit.l.pãtoniꝰ.S.j.⁊.ij.S.de le.iij.

⁊ hoc caſu aduerſari qui vult diſpõnẽ infringẽ reſpectu talis
falſe demõſtrationis hʒ neceſſe ꝓbare ꝙ de alio ſuit ſeſũ. ul ꝙ
aliꝰ eſt qui hʒ eãdẽ demõſtrationẽ ut ſic res ponat᷑ in obſcuro
Fm ſoꝛmꝗ.l.duo ſũt titij.S.de teſta.tu. Itẽ ille qui vult diſpoſi/
tionẽ deſẽdẽ ad vnũ aduertat ꝙ poſſet eẽ vna demõſtratio tm̃
clara ꝙ faceret cõſtare de coꝛpoꝛe.⁊ plures alie falſe nõ vitia⸗
rẽt. ut ecce erat qddã nomẽ ꝓpꝛiũ ſingulare ⁊ ſingulariſſimu⸗
lud nomẽ ſatis eſt clara demõſtratio.ar.S.de li.⁊ po.l..ij.⁊ ſic
hoc ſolũ ſufficeret ⁊ ꝗcqd ultra adijcit fruſtra eſt ut dixi. Ideʒ
dico in noiĩe fũdi.q; ſi nomẽ eſt ſingulare adeo ꝙ res redditur
certa ʒ ↄinib ⁊ alijs demõſtratiõib erret uellʒ nõ ponãtur

diſpõ nõ vitiat.ut.S.de ↄhẽ.em.l.cũ ſuo.S.ſi.q ẽ nõ.ad hoc ?

j. e.l. ꝗbꝰ diebꝰ. S.ꝗ dotalẽ.⁊ ſic dʒ ĩtelligi.S.de le.iij.l.pꝛonꝰ.
5F. ſilidt cũ ſi. Et ꝑ hec dicebã ꝙ ſi aliqo accuſa de malefcio
cõmiſſo in palatio ptãtis ꝑuſij ꝙ nõ ẽ neceſſe ꝙ ĩſerant oſinia
cũ ſatis ille locꝰ ſit demõſtrat.ut.d.l.cũ ſuo.S.ſi. Itẽ ẽ aduer
tẽdũ ꝙ qũq;ʒ ſtaĩ demõſtrationi poti q; noĩ ppꝛio.pone in ex
emplo ↄtigẽte de facto.dux ducat ꝓceſſit ↄ ioãnẽ ptãtẽ aſſiſij
occaſione alicui delicti cõmiſſi in officio.⁊ tũc ſi nõ uocat᷑ illo
noĩe ioãnes certe cõſtat de coꝛpoꝛe ex illa demõſtratione offi⸗
cij.⁊c hoc eſt iſpiciẽdũ.q;ꝛ magis ſtat illi accidenti q; ꝓpꝛio noĩ.
cũ ꝑ illud accidẽs magis ꝙ; ꝑ ꝓpꝛiũ nomẽ haberet᷑ not.ut.l.
hẽbat. de ĩſti.⁊ caſus ẽ.S.de re.du.l.pe.q̃ eſt multum nõ.ad
ſta. ex his ſciret aduocat ꝗd hʒ ꝓbare. Si vo ꝓbatiões oẽs
ponam falſas ⁊ nullã remanẽ ita certã ꝙ ſufficiat tũc res dẽ
eẽ in obſcuro.ſolũ eniĩ nomẽ ꝓpꝛiũ nõ re it rẽ certam.q tale

nomẽ regulariter plurib cõpetit.ut.d.l.hac cõſultiſſima ĩ pn.
expᷣſſius.j.de iure ſil.l.ita ſidei in pn.tũc eniʒ illi q vult ſuſtinẽ
diſpoſitionẽ incũbit onus ꝓbadi de tali coꝛpoꝛe fuiſſe cogita/⸗
tũ.qd ꝓbabit ex his demõſtrationibꝰ.ſoꝛte ſi eſt aliq demon/
ſtratio q vni tm de ulla ciuitate cõgruat.qꝛ eſt nomẽ ſingulare
ut in illa ciuitate eſt imn vnꝰ doctoꝛ.⁊ tũc de illo de neceſſitate
cõcludit.ut ar.l.ij.s.deli.⁊ po.⁊ põt ꝓbare per ea q dicta ſũt
in pᷣſationibꝰ.ut.l.itẽ qꝛ.S.de pac.⁊.l.titia.S.idẽ rñdit.j.de vᷣ.
ob. ⁊.l.quotiẽs.S.j.S.de hẽ.ĩſti. Itẽ põt ꝓbare ex affectione
T charitate uel delicto cõtutoꝛis.ut.l.duo ſunt titij.S.de teſta.
tu. ⁊.l.ſiqs fuũ.S.ſiĩter duos.õ.de le.iij. Itẽ ex maioꝛi notitia
ut. d. l. pe. S. de re. du. uel alijs modis legitimis. Sʒ aduocatꝰ
q dixit ꝙ nõ cõſtat de coꝛpoꝛe dʒ ponẽ ꝙ falſa nola ſũt.⁊ plu
res demõſtrationes circa illud cècurrẽtes ⁊ tũc vitiat᷑ effectus
diſpõnis. ut.l.duo ſũt titij. S. de teſt. tu.iſta ſũt utilia ⁊ ĩ his oſi
ſtit tota utilitas hui mãe.¶ Vltimo qro pone aliquã demon
ſtrationẽ uariatã ex tpe.ut ille qui pus uocabat᷑ vno noie nũc
uocat᷑ alio noĩe.ut faciũt multi cũ doctoꝛant᷑.uel militiam aſſu
mũt.⁊ ſic alio noĩe uocat᷑ in inſtro tꝑe ↄctus alio noĩe mõ tꝑe

quo agit uel cõueni qd eſt faciẽdũ. Rñdeo ſiqdẽ eſt modica

dꝛia ut ĩter nomẽ ſtegrũ ⁊ nomẽ diminutũ.ut ſi alis uocabat
berudus mõ uocat᷑ petrus.uel eſt aliena dꝛia ſyllabalis.tunc
poc nõ nocet nec dz diuerſitatẽ inducere.ut.S. de manu.teſ.l.
qui habebat in pn. Si vo ſũt noĩa pꝛoꝛſus ſeparata.tunc ſiat
vnus articulus.qꝙ ille qui olim uocabat᷑ ſic.⁊ hodie nocat᷑ ſicẽ
vna ⁊ eadẽ pſona ⁊ idẽ coꝛpus.ad qð facit.j.de ſideicõ.li.l.lu
tius titius teſtõ.⁊ idẽ eẽt faciẽdũ qñũ cõnnia alicuiꝰ poſſeſſiõis
ſeu fũdi ſũt mutata q; ad duos alios ꝑtinẽt p̃dia vicinia. nam
tunc ſiat vna poſitio ꝙ fũdus olim poſitus iuxta cõſines tales
⁊ fundus qui hodie eſt poſitus iuxta tales eſt idem fundus.⁊
tũc hoc ꝓbato habes intẽtũ.als nõ obtineres ⁊ de facili poſ
ſet periclitari totus ꝓceſſus.ut.l.põponi.S.ſi frumẽtũ.ð.de
reiuen.

. alſa cauſa nõ vitiat legatũ niſt
Quod autem. allen el ſrexßiſtun.b.de

— —

onit qñ cauſa expmit᷑ ſimpliciter. ſecũdo quãdo conditiona/
iter. ſecunda ibi at ſi conditionaliter. ¶ Pꝛimo qro quid ſit
cauſa.Glo.S.e.ſuꝑ rubꝛica dicit.Cauſa eſt q̃dã de p̃teritis pᷣ
cedẽs ſuaſio quo teſtõ nr̃o magis eſt quẽ oneremus.¶ Secũ
do modo diffinit bꝛenius.Cauſa eſt animi ipulſio a nobis ex/
pꝛeſſa. Iſte diffinitiones nõ ſũt uere in hac mã.qꝛ in hac.l.⁊ in
ſimilibꝰ appellat᷑ cauſa ille actus.vñ ꝓcedit ſuaſio ſiue ĩpulſio.

qð apparet qꝛ nõ eſt reꝑire caſũ in quo ſulla impulſio ſeu ſuaſio

nõ fuerit uera ſiue actus ex quo ꝓcedit ſuerit uerus ſiue ſalſus
nt in exẽplis legis nre euidẽter apparet.deſiciunt ergo iſte diſ
ſinitiones in multis.ſi enim reſpicis id qð iuriſcõſultus appel⸗
lat cauſam nõ appellat eã ꝓpꝛie impulſionẽ ſeu ſuaſionem.ſʒ
appellat cauſam id ꝓpter qð inducit᷑ impulſio ſeu ſuaſio.diffi
nias ergo ꝓpꝛie ſic ⁊ dic.Cauſa eſt qd p̃terituʒ uel inſtãs quo
i mplemur ut aliqd diſponamus. Quare dico cauſa eſt qd p/
teritũ uel inſtãs.hoc dico ad dꝛiam cõditionis que eſt de ſutu
ro.cauſa ſemꝑ eſt de pᷣterito.ut.l.ſi ita in fi.S.e.ſacit.l.damus
j. de cõiũgen. cum emã.li. Item ut differat a cautione.ut.l.ꝗ/
bus diebus.S.termilius.j.e. Itẽ ad dꝛiam modi qui ſimiliter ẽ

de futuro. ut.j. ꝓxi.S. Sʒ hoc videt᷑ cõtra exẽpla hui.l.q̃ diẽ

ſi negotia mea curauerit ſi cẽtũ ex archa ſũpſerit.iſta eni vidẽ/
tur futuri tpis.nã cũ repiant᷑ in pᷣterito ⁊ in ſuturo ſubiunctiui
debet intelligiin futuro. ut. . e.l.ſolemus. ⁊ ibi dixi ⁊.j.e.l.ſi
ita legatũ.⁊ ſic videt cauſa de futuro.So.in iſlo exemplo ſi cẽ
tũ ex archa ſũpſerit.ſi intelligeret᷑ de futuro eẽt cõditio quedã

turxrpis expectare ꝙ alius ſuret᷑.⁊ ſic eſſet interp̃tatio vitioſa.iõ

itelligit de pᷣterito.ut.S.de legi.l.ĩ ambigua.⁊ de re.iur.l.quo
tiẽs ideʒ ſermo. In alio exemplo ſi negotia mea curauerit dic
ꝙ conſtabat ꝙ teſtatoꝛ ſeſit de pᷣterito expꝛeſſe uel per piectu
ras.puta q; tpe teſtamẽti credebat ſe moꝛi.vnde ex eo ꝙ dixit
negotia mea ĩtelligit de pterito.nã poſt moꝛtẽ nõ poſſunt dici
negotia ſua.ut.S.de ne.ge.l.iij. circa pn.als faceret cõtra hoc
qð dixiin.l.hoc articulo.S.de here.inſti.in dubio autem iĩtelli
geremus de futuro ut in ↄtrarijs. ¶ Segtur quo impellimur
qð dico ad differẽtiam impulſionis ut õõ diſ
ponamꝰ.iſtud pono ad dꝛiaʒ demõſtrationis q nõ reſpicit ip
fũ actũ diſponẽdi.ſʒ magis ipſã rẽ.nt dixi in tractatu de demõ
ſtratione. ? ſtatim dicã. ⁊ ſcias vnũ ꝙ hic diffinit cauſa ſtricte
ꝓut ↄgruit pñti materie.nã als cauſa large ſũpta eſt omne id
ex quo aliqd ſeqtur. ut.l.⁊ an eãdem.S.hec actio.⁊.l.cum de
hoc.j.de excep.rei iudi.⁊.l.j.C.ꝑ 8 pſo.no.acꝗ.ſʒ hic ſtricte
accipit. Item cauſa qñq; ponit ꝓ lite.ut.l.cauſas. C. de tran/
ſac, T etiã hʒ alias ſignircatiões de ꝗbꝰ h̊ nõ curo ĩ diffinitiõe

De ↄdi.⁊ demõ.

nt ſupꝛa dixi. Segtur ut aliqd diſponam per hoc differt a
demõſtratione que reſpicit ſolu pſonas uel res qᷓ ueniũt in diſ/
poſitione nõ actũ vbi diſponẽtis.qʒ cauſa reſpicit actũ vbi oñ⸗
dẽtis vñ cauſet᷑. Iteʒ aduerte h aſſumiĩ cauſa large quo ad
dut etiã occaſionẽ cõpꝛehẽdat lʒ alo ĩter cauſa ⁊ occaſioneʒ
It dzia. ut e de ma. ⁊ obe.c.ſolite.x de homi.c. petrꝰ.⁊. C.de
legi.l.nõ dubiũ.¶ Scðo q̃ro qe hᷣ tex.facit dꝛiam an cauſa/p
ferat᷑ cauſaliter an cõditionaliter quõ hoc cognoſcet. Rñdeo
ſiq; ꝓfert per ſi.⁊ tũc ꝓfer: ↄditiõalit.qñq; per q;.⁊ tũc cau
alit ut h ⁊ iſti.e.S.longe.⁊ no. C. de fal.cau.adie.le.ſuꝑ rubꝛi
ca. Rõ huiꝰ eſt qꝛ dictio ſilʒ adijciat᷑ vbo pᷣteriti uel pñtis tꝑis
ponit aligd dubitatiue ⁊ ſub dubio ⁊ icertitudine.⁊ hocẽ qð
dicit tex. qᷓuis ↄhẽtes ignoꝛẽt.S.ſi cer.pe.l.cuʒ ad tp̃s.⁊.j.de
v. ob.ll. ſi ita ſtipulat fuero hac ſuma.⁊ boc ẽ qð h dꝛ ↄditiõa
liter poni hoc eſt ſub dubio ſicut cõditio ſub dubio ẽ cauſa.na
ꝓpꝛie loquẽdo cõditio eſt de pñti uel de pᷣterito ut dixi.S.e.l.j.
iſta eſt ergo cauſa cõditionaliter poſita ut expᷣſſe h dicit tex.⁊
iſti. e. F. loge. ſic ergo iſta cauſa ponũ dubitatiue. ita diſpõ ẽ in
hoc dubio.ſi cauſa ẽ va tʒ.als nõ.ſʒ iſta iũctio qꝛ ponit aligd
certe.⁊ iõ diſpõ ſtati certa eſt ⁊ ualida lʒ cauſa ſit fal a.Nic ex
go ꝙ de nã dictionis ſi eſt ut faciat rẽ dubiã.ita dicit tex.in.l.
cũ ad tp̃s.⁊.l.itaq;.S.ſi cer.pe.⁊.d.l.ſi ſtipulat ſuero hac ſũ/
mam.j.de v.ob.⁊ lõ qui ponit rẽ ſub cõditione apparet ꝙ ſir
mã nõ ponit uolũtatẽ ſua ſed ſub dubio.Sed na dictionis qe
eſt ꝙ ponat rẽ ꝓ certo ⁊ cõſtãti.ut q; fᷣ tuus ſupſit iõ tibi lego
cẽtũ ⁊ ſic puto eẽ uerũ ⁊ mẽs mea ad id eſt ꝓlata.¶Qũo ꝗd
de dictione qm. Rñdeo cauſaliter ponu.ut.S.e.l.ſi ta.⁊.j.e

dona.l.agliꝰ. Idẽ de cõiũctione ꝙ. ſ. p qꝛ.ut.l. ſiita ꝗs. 5. ſeia

j. de v. ob. ⁊ dẽ fideiul.l.ſi ita ſideiuſſoꝛẽ.dẽ de cõiuũctione cũ
ut lego tibi cẽtũ cũ fruct ſupſerim.certe idẽ eſt qð de dictiõe qꝛ
ut. l. cũ gs.S.codicill.S.de le.iij. IJdẽ de dictiõe na.ut.j.de do
li excep.l.ſi.S.pe.oẽs eni iſte cõiũctiones ponunt᷑ cauſaliter ut
dictis. ll. Idẽ puto de oiũctionib illatiuis.iõ iccirco ⁊ ſilibus
qð de dictione qꝛ.ut ſi dico titius negotia mea geſſit iõ lego ſi⸗
bi cẽtũ.nã cũ nõ ponat rẽ ſub dubio cauſaliter nõ ↄditionalit
erit cauſa expᷣſſa.ut.l.cacellauerat.S.de his que in teſta.pelẽ.
Sʒ qro ꝗd de dictione cũ iũcta vbo pᷣteriti uel ꝑntis tꝑis.
ut ſi dicã cũ ir tuꝰ ex archa ſupſerit cẽtũ tibilego.Et gl.iſti.eo.
S. lõge. videt᷑ dicẽ ꝙ oꝑat᷑ idẽ ꝙ cõiũctio ſi.⁊ ſic ponat ↄditio/
naliter. Cõtrariũ credo.nã nõ ponit rẽ dubitatiue imo ꝓ ↄſtã
ti.qð apparet ex vulgari expõne cũ dẽ in vulgari cõcioſiaco/⸗
ſa.pomit᷑ ergo cu hoc ſit. nt. C. de epi.⁊ de.l.cu clericis in pn.⁊
in oĩb q̃ſi legib in qb ĩuenies dictionẽ cũ iũcta vbo pᷣteriti tẽ
poꝛis.ſed ſi dictio cu adijciat᷑ futuro.tũc idẽ qð de dictione ſi.
ut ponat cõditionaliter. Eſt ergo regula ꝙ oĩs cõiũctio qᷓ cau
ſã ponit cũ dubitatione ponit ↄditionalit᷑ ut ꝑ ſi. Idẽ credo ꝑ

ſiue.ut ſi dicã ſiue negotia mea geſſit ſiue titi ↄſul ẽ factꝰ.lego

tibi cẽtũ.ar.eoꝝ que ſupꝛa dixiin.l.j.S.de dictione ſiue.ſec ñ
cauſa ponit᷑ ſine dubitatione qꝛ tũc ponit᷑ cauſaliter. Itẽ ꝗd ſi
teſtõꝛ dicit q; dubito ne ſr tu hoc ſecerit lego tibi cẽtu. Reſpõ
deo tũc dictio qꝛ ponit᷑ cõditionaliter qꝛ ponit ſub dubio.ſecꝰ
ſi ſub certo qꝛ tuc cauſaliter. Item adijci᷑ cauſa ꝑ pᷣpoſitiones
nut qñ mediãte ppoſitione adijcit alicui vbo aliꝗd cauſatiue.ut
l.cũ alimẽta.S.j.S.de ali.⁊ ci.le. Itẽ cauſa adijcit᷑ per siũctio/⸗
nẽ ſubitellectã.ut.l.codicill.S.in rebꝰ.⁊.l.cũ qdã uxoꝛi.S.de
le.ij. ʒ gl.ibi dicat ꝙ eſt demõſtratio ſj nõ ẽ uerũ.qꝛ hoc qð di
co noĩe dotis reſpicit actũ vbi poti ꝙ rẽ legatã ad dieʒ.ut.&.
de le.iij.l. cñ ꝗs.S. pe.⁊ tũc ponit cauſaliter qꝛ nõ ponit᷑ dubi/
tatiue. Item eſt ſciẽdũ ꝙ qũq; adijci cauſa ꝑ noĩa diſtributi
ua.pone exẽplũ.S. de le.ij...luti.in pn.l.ſiqd dedi.aut dona/
ui illud lego.iſta eſt qda cauſa poſita cõditionaliter. hʒ enĩ in

ſe vbũ ſi. Idẽ in oib diſtributiuis.ut dixi.S.circa ↄꝛia.⁊ hoc

eſt qð gl.hᷣ dicit ꝙ qñ in cauſa nõ expmii pſona falſa cauſa vi
tiat. illud aũt eſt San qñ diſtribntine nek qtur ut lego ex G
gnatis meis ei ꝗ maioꝛ eſt natu.ut..de re.du.l.ſi fuerit.uel le
go liber quos manumiſi ⁊ ſilia. ¶ Tertio mõ de effectu cau⸗
ſe q cauſa repit falſa.qꝛ qũ reꝑit cauſa vᷣa ualet diſpõ ⁊ de ea
nõ dubitat. Mꝛeuit ſi cauſa ẽ aPoſi ↄditionaliter falſa cau
ſa vitiat diſpõnẽ ut hᷣ ⁊ iſti.e.S.lõge.Si ẽ cauſa appoſita cau⸗
ſaliter tũc nõ vitiat diſpõnẽ ut h niſi aliter relicturꝰ nõ erat. ut
l.cũ tale.S.ſalſã.j.e.Alibi lex videt᷑ dicẽ ꝙ ꝓbato erroꝛe deſũ
cti ſalſa cauſa vitiat diſpõnẽ.ut.C. de fal.cau.adiec.le.l.j.⁊ ſic
iſte leges vident᷑ ↄꝛie.qm aliud eſt ꝓbare erroꝛẽ qð ſit de facili
aliud eſt pbare teſtõꝛẽ aliter legaturũ nõ fuiſſe.poſſet enim eẽ
Farauk 2 tñ ſi ſciuiſſet legatur ſuiſſet ut.C. de le.l.cũ aliena
o.q̃dã ẽ cauſa q̃ legato coheret.ut q cauſa nõ erat obliga/
toꝛia tũc nõ dẽ coherẽ legato.ᷓ eſt nunq; d cauſa ꝓxima ⁊ ſi
nalis.qꝛ cauſa ꝓxima ⁊ ſinalis eſt mera liberalitas.legatũ eni

z donatio.ut.l.legatũ..de le.ij.⁊ in donatiõe cauſa ꝓxima ?
liberalitas.ut.l.j.j.de dona.ergo illa ĩſerta ẽ remota nõ cohe/
rẽs legato.⁊ dẽ ipulſiua ⁊illa ſi eſt falſa nõ vitiat legatũ niſi ꝓ
bet ꝙ teſtõꝛ aliter relicturꝰnõ ſuiſſet. ut.d.S.ſalſã.qʒ tũc vitiat
ope exceptionis.Quedã ẽ cauſa ꝓxima ⁊ obligatoꝛia cohe/
rẽs legato ſi cauſa eẽt uera.ut qꝛ dico qꝛ cẽtũ mihi mutuaſtile
go tibi cẽtũ lʒ nõ ſit liberalitatis cauſa ipſa.ſed id qð expmit ẽ
obligatoꝛiũ ⁊ iõ cohẽt legato ipſũ dubiũ.⁊ tũc vitiat᷑ dipõ.ſuſ
ſicit ꝙ ꝓbet teſtõꝛẽ emiſſe.ut.d.l.j.C. de fal. cau.adiec.le.illa
eni erit cauſa finalis ⁊ ꝓxima legãdi ⁊ nulla alia.⁊ hᷣ eſt uerꝰ
ĩtellectᷣ huiꝰ mãe a gl.⁊ doc.ĩtactꝰ.¶ Quarto qᷓro qñ dz
ꝓbare ꝙ teſtõꝛ als relicturꝰ non ſuiſſet quõ hoc ꝓbabit᷑. Rñ

deo ſi teſtõꝛ hoc expᷣſſiſſet coꝛã teſtibꝰ nuliũ eẽt dubiũ. Si aũt

hoc nõ exp̃ſſit tũc eſt h vidẽdũ.nã ſi illa cauſa reſpiceret cõſan
guinitatẽ uel affinitatẽ ſi cauſa repit falſa.tũc pᷣſumii teſtõꝛem
atls legaturũ nõ fuiſſe.ut.l.ſi pꝛ.⁊.l.nec apud.C. de hẽ.iſti.di/
xi.S.ꝓxime in mã demõſtratiõis.⁊ ex hoc ſegtur ꝙ falſa cau
ſa circa filiationẽ adiecta exhẽdationi.ut qꝛ fil me nõ eſt na
tus uel nõ eſt ſil.iõ exhẽdo eũ.ſacit exhẽdationẽ nullã ipᷣo iu

re. ut. l. poſthum. §. f. S. de li.? po. falſa cauſa alia adiecta
exhẽdationi nõ vitiat teſtm niſi intentata qrela.ut nõ.in auc.

ex cauſa.⁊ dixi.S. de te.l.j. Si vᷣo nulla cauſa exhẽdationis ẽ
falſa ⁊ tũc uadit gl.uariado.dixiin.d.l.j.de teſta.⁊ nõ.ĩ auc.

ex cauſa. C. de li.pte. Si vo cauſa nõ reſpicit cõſãguinitatem

ul affinitatẽ.tũc recurrẽdũ ẽ ad niecturas.pone exẽplũ ĩ caſu
hui.S.qꝛ fr tuꝰ cẽtũ ex archa ſupſerit.iõ centũ tibi lego lʒiſta
cauſa ſit ſalſa ⁊ teſtõꝛ errauerit.tñ põt eẽ ꝙ teſtõꝛ relicturꝰ fuiſ
ſet. Quid enim ſi q;titas eſt modica ⁊ pꝛimoniũ magnũ.Ta/
lis iliꝰ cui eſt relictũ erat poſit in dignitate uel multu deſũcto
Fuiuerat ualebit legatũ. Sʒ ecõuerſo ſi q;titas ẽ magna ⁊ pꝛi
moniũ paruũ numer liberoꝝ eſt magn. Certe pᷣſumẽdũ eſt ſi

teſtõꝛ ſciuiſſet relicturꝰ nõ fuiſſet.ar.l.nilie.S.de le.iij.l.uxoꝛem

de dona.iter vi.⁊ uxo.⁊.C. de le.l.cũ alienã cũ ſi.⁊ hoc appa
ret ex.l.ultima de hẽ. iſti.⁊ ſic nõ ualet legatũ. Rõ q; ibi in hẽ
ditate ꝗᷓ eſt magna falſa cauſa ꝓbato erroꝛe vitiat. q; pᷣumii
ꝙ teſtõꝛ relicturꝰ nõ fuiſſet.nã ibiloꝗtur in cauſa nõ coherẽte
legato. In legatj vo qꝗ ſũt modica falſa cauſa nõ vitiat lʒ erroꝛ
ꝓbet. vñ ſi legata eẽnt ita magna ꝙ exhaurirẽt q̃ſi tota hẽdi⸗
tatẽ putarẽ idẽ iuris eẽ.q; tũc falſa cauſa vitiaret.q;ꝛ pſumẽdũ
ẽꝙ ſi ſciuiſſet teſtõꝛ nõ legaſſet. ¶ Quito pone ꝙ teſtõꝛ ĩ mo/
dũ cauſe aliq̃ expᷣſſit q ipſe poterat diſponẽ.an iſta vba enun/
ciatiua in modũ cauſe ꝓlata ĩducãt diſpõnẽ. Rñdeo lʒ als re
gula ſit ꝙ vba enũciatiua emiſſa ꝓpter aliud nõ iducat diſpõ
nẽ.tñ in caſu nr̃o ĩducũt exceptionẽ doli.tex.⁊ gl.eſt.S.de rei
uẽ.l.emptoꝛ.S.fi.aliꝰ tex.nõ.ẽ in.l.ſ.S.j.de doli excep.⁊ ibi
gl. ⁊ tãgit gl. in. l.ſi ſocer. S. luti.S.ſo.ma.in glo.magna.⁊ qd
lbi dixi.⁊ dixi in.l.ex hac ſciptura de dona.¶ Sexto quero
gqd in ↄctibꝰ. an falſa cauſa vitiet ᷣctũ. Pꝛeuiter dic aut nõẽ
ꝓxima ⁊ coherẽs qꝛ nõ erat obligatoꝛia ⁊ tũc nõ vitiat ſicuti
ultimis uolũtatibꝰ.ut.l.dam.S.de cõdi.ĩde.ſᷣm vnũ ĩtellectũ
NAñq; cauſa ẽ coherẽs ꝓxima ⁊ finalis ⁊ obligatoꝛia. ut qñ
p̃cedit cauſa.⁊ tũc lʒ falla cauſa nõ vitiet ipſo iure tñ panit re/
petitionẽ cũ diſtinctione.aut ſciẽter aut ignoꝛaãter. ut ſupꝛa di⸗
xi. ⁊ nõ.in.d.l.damꝰ.⁊ in toto ti.de cõdi.ĩde.¶ Septimo qᷓ/
ro qꝗd in ſnijs.an falſa cauſa vitiet ſnĩiam. Gl.tagit.S.de acqꝗ.
hẽ. l.ſiis ad quẽ. dic ut ibi dixi.¶ Octauo qᷓro qd de cauſa le
gis. nã intatũ cohẽt legi ut eo ceſſate ceſſet lex.ut.l. adigere.S.
Guis.j. de iurepa. ⁊ gl. ꝗᷓ ẽ..e.l.cũ tale. S. ſalſa. dicit alið rõne
legis.aliud in rone legati/ppt᷑ quã gl.cõit᷑ dꝛ.aliud eſt cauſa le
gati. aliud ẽ cauſa legis.ſʒ certe hoc nõ dicit.ſy dicit aliud ĩrõ

nelegis ⁊c.⁊ loga dꝛia ẽ ter cauſã ꝓut h ſumii ⁊ rénẽ.q; cau
ſa eſt de pterito ⁊ rõ de futuro.dico ergo idẽ in cauſa legati ⁊

cauſa legis ponẽdo cauſã ꝓ aliquo pᷣterito uel iſtãti quo ꝗs ĩ/
palli ue faciat. Mone enĩ ꝙ falſũ fuerit ꝙ illa catrn in.⸗
quietaret pᷣtoꝛẽ.· de qua.s.de poſtu.in.l.j.S.ſextũ.uel pone
falſũ fuit qð legit᷑ de illa gregoꝛia.ĩ auc.de nõ alie.ſcdᷣo nubẽ.
in pn. certe nihilominlex ualeret.nã tales cauſe ſemꝑ ſũt ĩpul
ſiue. ⁊ ea ceſſate nõ ceſſat lex. ut nõ.in.d.S.ſextũ. Idẽ etiã di/
co in ſtatut ⁊ ſic idẽ qð ĩ legaſ.ſj rõlegis nõ ẽ de pᷣteritoſʒ de

—

futuro ut tũc vigeat legis obuatia cũ viget rõ.ut dicit.d. gl. ⁊

8.ſo.ma.l.cũ mulier.dẽ dico de rõne legati.nã nbi bʒ locuʒ
rõ habet locũ legatũ.⁊ ubi ceſſat rõ ceſſat legatum.ut.i.cũ ps
ter. S. ðulciſſimis.S.de leg.ij.facit.S.de calũ.l.hec actio.⁊ qð

ibi nõ. ¶ Mono q̃ro qd in reſcriptis. Dic idẽ qð in legatis.

aut als cõceſſurſuiſſet poſito ꝙ ſciuiſſet falſã cauſa aut nõ.ut
C.ſi ↄtra ius uel uti.pu.l.pᷣſcriptiõe.⁊ ex dereſcrip.c.ſuꝑ lñis

¶ Hecimo ⁊ ultimo q̃ro an cauſa in dubio pᷣumai finalis un

ipulſiua. NDic ut dixi in.l.ij.in f.j.de dona.⁊ doc.tractãt cõi᷑

.

— JJJJrrrrr———— — —

—.öã—bð

64

N

BB— — — – — 2, — – —

— — — — — ☚⏑ —SA — —–— — —

—

— = Re 22 — —

—

—

— —2 —

— —— — — ——— — — —.

—

H 3

in. l. generalitef. C. de nõ nu. pe. . .
cui. Cautio mutiana pſſtat his quop itereſt
Ehh b. b. Op. S. e.l. mutiane in fi. ubi nõ
auet᷑ niſi hẽat cohẽdẽ. naʒ ſᷣm hoc videt᷑ . dʒ caueri
ueniẽtibꝰ ab ĩteſtato.So.ibi nõ cauet᷑.qꝛ iplet᷑ cõditiõ adeun
do.nt ibi dẽ als ſecꝰut h.¶ Op.S.de cõdi.iſti.l.iiij.in fi.So.
dicũt ꝗdã ꝙ h̊ nõ pᷣſtat ueniẽtib ab ĩteſtato.qð nõ plʒ.q; hic
tex.loqtur gnãliter. Itẽ hẽm tex.in auc̃.de nup.S.pᷣfate aũt

HBeↄdi.⁊ demõ.

poſita.C. dẽ nup.auc.cui relictũ.ubi cauet ueniẽtib ab ĩteſta
to.dic ergo ꝙ ubi nõ erãt ueniẽtes ab ĩteſtato.uel dic ꝙ ibi ſu

it cõditio ſi nõ alienauerit que de facili ſpni ſi nõ apparet ꝑſo

na cui ↄtẽplatione ſit facta ꝓhibitio.ut.l.ſiliꝰ.S. diui.S.de le.

j.x. S. de le.iij.l.pꝛ..iulianus agrippa.

ſtatoꝛis uolũtatẽ que dñat᷑ in teſtamẽtis.h.d.

Tſ conditionibus. catues de

Cõditio que tacite ĩeſt ſi expꝛi/
¶ Hec ſcriptura. mat᷑ legatu cõditionale nõ ſe

niſi teſtõꝛ aliter uoluerit. Itẽ ↄditio de pñti nõ ſuſpendit.h.d.
¶Nõ ꝙ põt teſtõꝛ ſacẽ ꝙ ↄditio que tacite ĩeſt nõ ſuſpendat
legatũ.dixi. S.de le.j.l.iijj.¶¶ Op.q dies le.ce.l.ſi titio. Sol.
aa dicũt ꝙ H fuit ſolus vn hẽs tu dic idẽ ſi ſuerint plures tñ
ab yno ſuit noĩati relictũ.ut dixiin.l.iij.s.de le.j.¶ Op.ꝙ cõ
ditio de pãti ſuſpẽdat.ut..de le.j.l.ſi ſic.S.j.So.dicit glo.qꝙ
nõ eſt cõditio ppꝛie nec ſuſpẽdit ex vi cõditionis.ſed qꝛ deſicit
ſubſtãtia rei relicte ut ibi plene dixi.uel dic ꝙ nõ ſuſpẽdit qͥ ad
trãſmniſſionẽ. ¶QQuerit glo.ꝗd ſi poſt teſtamẽtũ cepit deberi.
Dic ut in ea.

Cõditio ſi hẽs nõ erit deſicit eo/
(Si patronus. iure pᷣtoꝛio amiſſo per bonoꝝ

0
poſſ Ront b.d.n. Facktac ilitutoadmiſoper bono
rũ poſſeſſionẽ Fm ta.nõ ſit locꝰ ſubſtitutioni vulgari que ſit ꝑ
hec vᷣba ſi heres nõ erit.dixi.S.de vul.⁊ pu.l.j.¶Op.vbum
bheres ꝓlatũ in cõditione dʒ ĩtelligi de herede vo non de here/
de in effectu.ut.j.e.l.qui hẽdi in pn.Sol.appellatiõe heredis
ↄtinet᷑ etiam bonoꝝ poſſeſſoꝛut h ⁊.j.ad tre.il.j.S.bonoꝝ.⁊.j.
de v. ſig. l. hereditatis. Mõ ob.l.qui heredi.qꝛ dñs nõ ẽ hẽs.
dixiin. 1. cñ ſlio. 5. delel6.
ia pꝛimo Coõditio ſi aliqs hẽs nõ erit deſic ilo
i exiſtete hẽde p parte. h.d. ¶ Op. ꝗ
legatũ debeal 1 hec vba ſi hẽs nõ erit debẽt ĩtelligi q̃ten hẽs
nõ erit.ut.S.de le.j.l.ſtichũ. So.gꝗdã dicũt ꝙ ibi dixit g meus

erit. H dixit ſi.ſqʒ hoc eſt ↄtra.l.ij.S.de cõdi.iſti.q̃re dic ꝙ ibilo

qquit qñ cõditio reſpicit ipſã rẽ legatã ⁊ eſt de ipſa re legata.ſe/

cus ſi ↄditio reſpicit alia rẽ ⁊ eſt de illa re uel pſona ut hic.quo
caſu cõditio nõ ſcindit ſi ẽ caſualis.ut.j.e.l.qui duobꝰ. Note/
ſtatiua vo qñq; ſcindit᷑ nt dicã foꝛte in.l.plautius.j.e.uel ſoꝛte
in.l.que conditio.j.e.qð nõ. Cödlitͤ .
õditio turpis ha
NOn dubitamus. c&αahele
.d. de hoc plene in.l.j.C.l.que ↄditio.S.de cõdi.iĩſti.
A ltum. Ad boc ut poſſit adiriheditas req-
.1 IIrv rit᷑ ↄditio adiecta in ĩſtitutione exi
. at t eã extitiſſe hẽs ſciat. In cõditionibꝰ iuris ſuffi⸗
cit ſolũmõ ꝙ exiſtãt. h. d.⁊ eſt nõ.l. ¶ Op.ad pmũ dictũ.5S.e
l.ij. So.ad purincãdã inſtitutionẽ in cõditionibcaſualibꝰnõ
reqrit ſcia hẽdis ut ibi.ſed ad adeũdam hẽditatẽ reqrit ſciẽtia
cõditionis iĩplete ut h. ¶ Op.õ. de acgꝗ.hẽ.l.ſigs exneus.S.
ſi. Gl.ſol.ibi multis modis.Hi.dicit ꝙ ibi putabat ſe inſtituiũ
pure cũ eẽt iſtitut ſub oↄditione ⁊ cõditio extiterit ⁊ ſic cõditio
erat puriſicata.hᷣ ſciebat ĩſtitutũ ſub cõditione ⁊ ignoꝛabat eã
extitiſſe dic ut ibi. ¶Ad ſcdᷣm dictũ op.de acq.hẽ.l.qui i alie
na.S.j. So.ignoꝛtia iuris ſui nõ ipedit aditionẽ q nõ impe
dit cõſẽſum ut h.uolebat enĩ in oẽm euẽtũ eẽ hẽs.ſed ſi ignoꝛã
tia ĩpediret cõſẽſum. puto qꝛ uolebat facẽ hẽdẽ pꝛem ⁊ ipᷣeuo
lebat eẽ hẽs ſi ſui iuris erit tũc ĩpediret aditionẽ ut ibi. ¶ Op.
de acꝗ.hẽ.l.is qui putat.So.eodẽ mõ.ibi ignoꝛãtia iuris ſui
iĩpedit cõſẽſuʒ ut ibi dixi.¶ Op.de acqꝗ.hẽ.l..hẽs ĩſtitutin ſi.
ibi ignoꝛãtia iuris ꝑſone ĩpedit aditionẽ. So.qũq; per igno/
rãtiã iuris ꝑpſone ignoꝛat᷑ ualoꝛ teſtamẽti ex quo pncipalit᷑ de/
feri ius aditionis hẽgitat.ut ſiqs ignoꝛat an teſtõꝛ fuerit liber
unel ſuus ſiliuſta.uel ſui iuris.⁊ tũc ſipedit ius adeũdi hẽditateʒ
nt in io.Añq; ꝓpter ignoꝛãtiã iuris ꝑſone non ignoꝛat᷑ua
loꝛ teſtamẽti ut in exẽplis hic poſiſ.nà ſiue hẽs ĩſtitutꝰ ſit ſiliuſ
fa. uel ſui iuris liber uel ſuus teſtm ualet.vñ circa pncipale ius
adeũdi nõ dubitat᷑.qꝛ certũ eſt ꝙ ſilio cõpetit.ſed dubitaĩ de ꝗ
buſdã adminiculis.ſ.an cũ iuſſu uel ſine iuſſu poſſit adire ⁊ /
pter hoc nõ ĩpedit᷑ ut h.⁊ hoc dicit tex.in.l.ſed ⁊ ſi de ſua.S.j.

de acq.here. Ethec ſunt utilia ad.q.aliqs in Sitate eſt index.
ſed ignoꝛat ſe iudicẽ.an ualet ei ſnia. Rũñdeo ſi ignoꝛat ill ex
quo ſibi pncipaliter iuriſditio cõpetit nõ ualet qdð facit.ar.l. q
ro.õ.de eo qui pꝛo tuto.qð tʒ Guil.in.l.obſeruare.S.de of. ꝓp
cõ.x le.ſed ſi ſcit ilud ꝓpter qdð pncipaliter eſt iudex ignoꝛat
tñ aliqð adminiculi. utputa iuriſditionẽ eiꝰ pꝛogatã eẽ ꝑ par
tes.tũc nõ vitiat᷑ qd agit.ut.l.ij.S.j.S.de iudi. Idẽ in ſimilibꝰ.
ſi tutoꝛ ignoꝛat ſe tutoꝛẽ nõ ualet qð facit.ut.ð.l.q̃ro.ſed ſi ſcit
ſe tutoꝛẽ. ꝓutabat aũt ſe adminiſtrare nõ poſſe cuʒ de iure poſ
ſet tũc nõ eanela agit.ar.hui.l.in fi..l.ſed ⁊ ſi de ſua.S.
j.de acq.here. ẽ facit pone ꝙ iudex ꝓnüciauit cõtra aliquẽ
tanqᷓ; ↄtra cõtumacẽ cũ ipſi cõtumatia nõ eẽt iudici notalʒ ĩ
vitate eẽt cõtumax nõ ualebit pceſſus.q; illud pncipale ppter

qðᷣ ꝓnüũciat ⁊ ꝙ ius ꝓnũciãdi hẽbat ignoꝛabat.ita tʒ Inn. ex

de offi. dele. e. cũ cõtingat in gl. ſuꝑ vbo iuſte. dico ꝙ eſt caſus
in.l.hoc aũt.S.j.j.ex ꝗ.cau.in poſ.eat.⁊ iõ cautela eſt ꝙ in ſen
tentijs que ꝓſerunt᷑ cõtra cõtumaces ĩſerat᷑ in ſmia viſis citatio
nib de eo factis ⁊ ei cõtumatia ut pʒ ex actis ⁊c.ſed ſi index
ſciebat cõtumatiã credebat aũt diẽ feriatã cũ nõ eſſet talis er
roꝛ nõ vitiaret ꝓceſſũ.nõ eniĩ errat ſuꝑ pᷣncipaliſʒ ſuꝑ quodaʒ
adminiculo.ar.eoꝝ que dicta ſũt.Sʒ ↄtra Pp̃dicta facit.c. pꝛu
dẽtiã. ex de offi.dele.ubi ſi cõmittit᷑ cauſa pſurib ꝙ ſiqs eoꝛũ
ĩtereſſe nõ poſſit ꝙ ali ſaciat oẽs hñt iuriſditionẽ inſolidũ. tñ
vnꝰ nõ poſſet ꝓcedẽ niſi ſibi cõſtet de ĩpedimẽto alter.Sol.
ibi loqtur in cõditione appoſita ab hoĩe nõ a iure.iõ indiſticte
debet ſciri ut in pn. huius.l.

AAti Fideicõmiſſũ relictũ in defectum
4 5 Ao tiens. attioni⸗ que a iure remittit᷑ non

debek. h. d. Dp. C. de indi. vidui. auẽ. cui relictuʒ.
So.hec cõditio hodie a iure nõ remitti in vidua ſed in vgine
nil eſt imutatũ.¶ Op.S.de le.iij.l.nõ dubiũ.So.ibi fuit reli/
ctũ ſimpliciter.hᷣ in deſectũ cõditionis que a iure remitti:.

Ai Cõditio nõ põt ſcindi ſi ꝓ
W Di duobus. a põt impleri.hoc MD

¶ Op. S. ſigs cau.l.ſi ſeruus.S. ſi pluriũ. So. ibi ſcin
di? qꝛ nõ põt habere effectũ ꝓ ſolido.ut plene dicã.j.e.l.plauti
us.nel foꝛte in.l.que cõditio.j.eo.

Are ciuili. Siper grauatũ ĩpedit᷑ iplemen

ENNνε* coôditionis p impleta habet᷑.
ltimis uolũtatib q;ᷓ in ↄctibus.h. d. ¶ Op.j.

e.l.qui heredi.S.ſi. So.ibi nõ impediebat᷑ per grauatũ.ſʒ als

cõditio nõ impleat.¶ Op. C. de cõdi.inſer.l.legatũ. So.ibi

conditio deſicit per caſũ.pic per factuʒ grauati.de quo plene

—

diſtinguã.j.e.l.in teſtamẽtota.
Am uir. Siiter virũ ⁊ uxoꝛẽ ſit mẽtio de li⸗
DVeeris. itelligi de natis ex eis.h. diẽ
¶Nõ ad id qð dixi in.l.poſt dotẽ.õ.ſo.ma.ſ.ꝙ cõe
ſuetudo que dicit dotẽ remanẽ apud virũ ſi mulier deceſſerit ĩ
mir̃imonio cũ liberis.intelligit de liberis ex eis natis.ut h ⁊.l.
ſiinter. S.de pac.dota.

ED Cõditio alternatiua dã il⸗
1 Ec ſcriptura. la q põt duob modis im

Mpleni. ⁊ ſiin ↄditione ẽ aliqd turpe ſllud reijci ⁊ aliud

E iplẽdũ.h.d.DPi.fſoꝛmat h̊ vnã qonẽ.dedi bouẽ ut capuã ua

das ⁊ hoiem occidas neutrũ feciſti.an poſſit repeti qd eſt da/
tũ.Quã.q.foꝛmat gl.in.l.ijj.s.de cõdi.ob tur.cauſa.

Cum eadem. us accreſcẽdi traſmittit ad hẽdes

8 7

——

—–

Si deſẽ exẽ̃plar deſẽ̃ exẽplãdũ.h.
i ſ⸗ Ateſtõ. s Saiiſimaio. Mõ
— acn diſpõ teſtõꝛis ex aliq cauſa cõmutat᷑ in aliũ mo/
dũ ꝙ in illa diſpone cõmutata nõ itelligit repetita pena q̃ in ᷣ
ma erat adiecta.facit.S.e.l.mulcta. Facit ad qõneʒ ſi ille qui
nocaĩ petr martini ſuit citat ſub hoc noĩe petr ioãnis ꝙ ex
hoc nè incidit in penã cõtumatie.qdð dic ut dixi.S.e.l.demõ/
ſtratio ĩ pn.Op.ꝙ nõ poſſit relinꝗ noĩe pene.ut.l.j.de his
qᷓ pe.no. So. gl.tu dicut dixi in.l.mulcta.8.e.¶ Op. de cõ/
ſti. pec.l.j.S.en. So.h̊ ſupplet᷑ officio iudicis lʒ obligatio deſi
ciat. ¶ Quero an in dubio ex iſtis vbis pᷣſumat᷑ teſtõꝛẽ ſeſiſſe
de illo monumẽto qð reꝑit᷑ nõ obſtãte uariatione demonſtra/
tionũ. Nic ut dixi.S.e.l.demonſtratio. H
XNJ li Conditio de nubẽdo arbitrio alteri reijci
LC e igeo non nocet ſiille qui dʒ añ arbitrarimo
riat.h.d. ¶ Op. . e.l. in teſtamẽto. So. hocideo.ꝗa
ditio reijcit. ut.l. cũ tale.S. meuie.j.e.ᷣm Hi.
itig. Vna ſpeties loco alterius ſuccedit ex noluntate
defſuncti.h. d. Concoꝛ.S.de dona.inter vi.⁊ uxo.

l. ſ donate.S.ſi ſponſus.¶ Oppo.õ.de adi.le.ił.cum ſeruus.

De ↄdi.⁊ demõ.

Bl. nõ ſoluit. Di. dicit ꝙ ibilegatů oſiſtebat in fe certa ⁊ de pᷣ
ſenti.ideo ili alienatione extinguit.⁊ redẽptione nõ integra
tur. hic cõſiſtebat in re certa inſpecto pñti tpe.ſed dirigebatur
ſuba legati in diẽ moꝛtis. Iſtud nõ videt᷑ ſoluẽ ↄꝛiũ.nam aga/
thea que fuit legata tꝑe moꝛtis nõ reꝑit teſtõꝛis.ergo legatuʒ

dʒ extingui.ut. S. de le.j.l.ſtichũ qui me erit.⁊ ſicut per aliena

tionẽ extinguiti legatũ factũ pure.ita factũ ſub iſta cõditione.

ui me erat imo citi. q; ibi nõ diſtingui uolũtarie uel neceſſa

rie alienet. ut.l.ſcribit. de au. ⁊ ar. le. vñ dic ut Di. dicit in ſo. al
teri' Sij.de quo ĩfra dicã.ſ.ꝙ vᷣba teſtõꝛis h poſita pñt ĩtelligi

duob modis.pᷣ ꝙ teſtõꝛ habuit reſpectũ ad certas ⁊ determi/
natas ꝑſonas Fuoꝝ. ⁊ ſic hoc cõſtaret per alienationẽ ſeruoꝛũ

extingueret legatũ nec reitegraret per redẽptionẽ ut in ↄtrari

is. Scdᷣo mõ põt ĩtelligi ꝙ nõ habuit reſpectũ ad certas ꝑſo/
nas.ſed ꝙ illa ancilla que uocabat᷑ agathea.⁊ ille fuus quiuo

cabat᷑ phylar ni ſui erũt cũ . ſien
ſit magis de illo qᷓ; de iſto. ed ſolũ reſpexit ad nomẽ. Sʒ ĩ du/
bio qliter debeat ĩtelligi determinat hec lex.nã ex eo ꝙ illire/
dẽpte ĩponit nomẽ agathea nõ videt᷑ ſe retuliſſe ad certas ꝑſo
nas ſed magis ad eos quos ilud nomẽ habẽ ↄtigerit.¶ Op
po.per impoſitionẽ iſti noĩs nõ pot iducilegatũ cũ his que ſi
unt poſt teſtm̃ oia debẽt ex ĩtegro fieri ut.l.hedes.S.ſigs poſt
de teſta. Bl. nõ ſoluit dic per ĩpoſitionẽ iſti noĩs de nouo nõ
diſpoſuit. ſed declarat᷑ teſtõꝛẽ ab initio ſic ſeñſſe. ut ſupꝛa dixi.
que declaratio põt fieri cũ minoꝛi ſolẽnitate.ut.l.hẽdes.S.ſj ſi
notã. S.de teſta. C Op. S. de pig.l.fideiuſſoꝛ.S.lutiꝰ. Glo.nõ
ſoluit. dicit Di.ꝙ ibi fuerũt obligata mãc pia certa.iõ obliga
tio nõ extẽdi᷑ ad redẽpta poſtea.h̊ aũt nõ legabant certa de
ſti. Ex iſtis vbis apparet Hi.iĩtellexiſſe eo modo quo ſupꝛa
olui pmũ ↄꝛiũ. ¶ Op.S.de le.j.l.ſtichuũ. So.ut ibi pʒ ex pᷣdi/
ctis. hec yba aliter Nalignnfhic. alſeer Mi. . ſeus
2 1 õditio ptãtiua facilis dʒ ĩ
Ec conditio. pleri cũ põt.h. d. ¶ Pp.
iſta cõditio ĩpleri põt qũñcũq; uſq; ad ultimũ vite ſpiri
tũ. ut de bẽ.ĩſti.l.ſuus quoq;. t.l.fi de 2di.iſti. Oo. Pe. ut re
fert Ci. C. de cõdi.inſer.l.pe.in.v.q.? Guil.de cu.in.l.dedi.in
pn. de cõdi.ob cauſã.dicut ꝙ ↄꝛia loquunt in cõditionib po/
teſtatiuis que ↄſiſtũt in dãdo.hic in his que cõſiſtũt in faciedo
que ſo.eſt cõtra.l.j.S.itẽ ſi ita.j.ti.j.ubi etiã ſi cõſiſtit in dando
dʒ ſtatim ipleri.vñ dicas ꝙ aliud in hereditate ut in Sꝛijs.alið
ſi apponũ in legatis ut h.ita dicit gl.in.l.ſiqʒ iſtituat de hẽ.in
ſti. ⁊ hoc alibi tʒ Me.ſ.in.l.j.de condi.iſti. Rõ qꝛ in heredita
te vᷣtit magis ꝑiculũ q; in legato.¶ Cõtra hoc videt᷑.j.ti.j.l.j.
S. itẽ ſi ita.ubi in hẽde idẽ dẽ qð hic in legatario.So.qñq; cõ/
ditio apponi hẽdi ⁊ hẽditati qꝛ niſi e ipleat ꝑdit hẽditateʒ.⁊
tũc loqtur qð dixi.qñq; apponit᷑ hẽdi nõ hẽditati.ſʒ reſpectu
alteri grauaminis.q; niſi ipleuerit cogit aliud legatũ dare.tũc
idẽ in legato.ut.l.itẽ ſi ita.¶ Op.ꝙ ſufficiat cautio mutiana.
nt. S.e.l.mutiane.So.ibi in cõditionib que cõſitũt in nõ fa/
ciẽdo. ¶ Op. de v.ob.l.ita ſtipulat. So.ibi in ↄctib in ꝗbꝰ
põt cõditio qñcũq; ipleri.hᷣ in ultimis uolũtatib in ꝗbdiſtin
guit ut ex pᷣdict hque diligẽter nõ. ¶ Quero ſi nõ impleuit
cũ potuit.an poſſit moꝛa purgari. Rñdeo nõ quo ad actionẽ
cõſequẽdã. ut.l.thais.S.itra.e fideicõ.li.qʒ quo ad exceptio/
nẽ ſic. ut. l.j.S. itẽ ſi ita.j.ti.j.⁊.l.j.S.de penu le.

7 ſep aratim Coiunctis re hortio accre

ſcit ne e⸗ 5.5.
t Mta eſt bona lex. ?. h.
M teſtamento. .ααtαα,
caſu deñicit relictũ. ſec ſi per aliũ in cuiꝰ pſona còſer?
ſit ipedita..d.Oꝛ tractabo mam de effectu cõditionis. Gl.
tãgit. S. e. l. ei Ar vide cũ illa gl.l.j. C. de inſti. ⁊ ſub. ¶ Op.
de cõdi.ĩſti.l.ſed ⁊ ſi ſub cõditione.S.quotiẽs.Sol.ut in glo.
ꝙ ibi in cõditione ptãtiua que cõſiſtit in ptate honoꝛati.hic in
mixta que cõſiſtit in ptãte honoꝛati ⁊ alierius.⁊ vide gl.que ĩ
cipit ĩmo videt᷑ ibi. Itẽ ad idẽ uſq; ibi niſi.eſt ne uera iſta.Cer
te qꝛ manumittẽ fuũ depẽdet ex ptãte mea ⁊ ſerui mei videtur
ꝙ ſic.ſj nõ eſt uerũ.q; ipſe no põt niſi eẽt ciuis roman. qꝛ eſt
mera ptãtiua.ut.l.fi.S.cũ qda.als incipit ſi vo qdã.C.de ma/
nu. te. ¶ Ad iſtud op.de.l.ide nerati. S. pinde. S. ad.l. aql.
So.ut in glo.ibiĩpedioꝛ per tertiũ iõ ille tertius mihi tenetur.
Sʒ op.de.l. ſi titius. S.e. So.ibi ĩpedit᷑ per tertiũ tc. Gl.in
l.j.de ĩſti.⁊ ſubſti. facit iſtud ↄꝛiũ ⁊ nõ ſoluit.dic ꝙ in.l.ſi titius
ipedit per tertiũ iuſte ⁊ ↄ eũ actionẽ nõ hẽo ſʒ peto legatuʒ.x
l.ide neratiꝰ.loqtur qñ iniuſte ĩpedioꝛ per tertiũ.iõ hẽo actio/
nẽ ↄtra tertiũ ⁊ nõ cõſequoꝛ legatũ.⁊ lõ in cõditione ptatiua
diſtigue ut hac gl.adiecto mẽbꝛo de.l.ſi titi ſtatuas.S.e.vide
gl.ibeſed ipedid c ſicſec ſiiuſte.ut. 5. e.l. ſititi. Op. t aſſix

cus qui ſui erũt cũ moꝛieni debeant᷑.⁊ ſic nõ ſẽ

gat
—

mo oppoſitionẽ que eſt in pᷣn.gl.ꝙ in ↄditione mixta cõſequi

tur legatũ.ut.i.ſi annua.S.de annu.le.x.l.gaius.in pn.de ali.

⁊ ci.le. So.glo.ꝙ eſt ſpetiale in alimẽtis ⁊ ſic glo.ſoluit in.l.j.
C. de inſti.⁊ ſubſti.⁊ de hoc nõ.C. de lega.l.j.? Di.in.c.impu
tari.ex de re.iuris.li.vj.nõ tenet iſtam ſo.ſed dicit ꝙ debet di⸗
ſtingui.aut apponũ in perſona honoꝛati aut grauati.ſʒ dictũ
Di.non examino hic.ſed examinabo in.l.illis.j.e.Sʒ ad cõ/
traria reſpondeo.qꝛ ibiloqtur in ↄditione ſucceſſiua ⁊ que ha
bet tractum ſucceſſiuũ.hic in momẽtanea cauſa.de qua ꝗd iu
ris ſit dicã.j.e.l.illis.⁊ doc.tangũt in.l.j.C.de lega.¶ Op.de
l.ſi fundũ per fideicõmiſſum.S.de le.j.Glo.in.l.j.de inſti.⁊ ſ/
ſti. ſol. ꝙ ibi in modo.hic in cõditione ⁊ eſt bona ſo. ¶ Sʒ cõ

tra hoc op.ꝙ in modo ſit idẽ qð in cõditione.ut.l.titio centuʒ

S.ante nupti.j.e. Bꝛeuiter quicꝗd dicat NHi.rñũdeo ꝙ ibi nõ
eſt modus.ſed cõditio nup.ut ibi dicã ⁊ qdð ibi nõ.in cõditio/
ne in glo.ibi niſi in caſibus dum allegat.l.titio.S.ante.⁊ ibi di
cam. ¶ Op. de. l. cũ ita dat libertis.j.e. So.glo.qꝙ ibi ſpetia⸗/
le fauoꝛe libertatis ⁊ bñ.⁊.l.cum ita.ſi bene reſpicias loquitur
in cõditione ſi decem dederis titio.ſed iſta cõditio nõ videtur
ꝙ ſit mixta ſed mere poteſtatiua.⁊ illa lex nõ debuit cadẽ ſub
hoc membꝛo.ut.l.ſuus quoq; in pn.Sõ.de here.inſti.⁊ Ne.⁊
Ci.hoc dicunt in.l.j.C.de his que ſub modo. ⁊.l.pe.circa ſi.
C.de cõdi.inſti.⁊ ſic videt᷑ ꝙ ſit mere poteſtatiua.⁊ hoc dicaʒ
in.l.j. C.de his que ſub modo.⁊.l.pe.C.de condi.inſti. ANide
te dñi iſtud nõ eſt uerũ.q eſt cõtra.l.cum ita.j.e.nã ſi eẽt mere
poteſtatiua deſficiẽs per caſum nõ deſiceret legatũ qð eſt ſalſũ
ut ibi niſi fauoꝛe libertatis.¶Ad.l.ſuus quoq;.circa ſi.reſpõ
deo ꝙ excludit caſualẽ cõditionẽ nõ mixta.ergo nõ eſt condi
tio mixta.videt diſtinguere tria vba pꝛo declaratione glo.aut
loqueris in modo aut in cõditione. ⁊ tũc aut in ſucceſſiua.⁊ di
cam.j.e.l.illis.aut habet tractů momẽtaneũ. ⁊ tũc aut deſicit
facto eius in cuius ꝑſona dʒ cõferri. aut caſu ut ex pᷣdictis ap/
paret.⁊ ſi caſu aut in libertate.aut in alijs ut ex pᷣdictis patet.
¶Sed còtia iſtud op.de.l.ſi pater. C.de inſti.⁊ ſubſti.⁊.l.j.
S. ineſt aũt.S.e.ubi dicit ꝙ euẽtus expectet᷑ indiſtincte. Sol.
ibi in mera caſuali.hic in mixta.ſed qdð hic dici de mixta põtĩ
telligi duobus modis.vno modo de ea que pẽdet ex uolũtate
mea ⁊ alterius ut hic.Alio modo dico mixta hoc eſt ex pote/

ſtate mea ⁊ viribus ſoꝛtune.ideo eſt idẽ qð in caſuali.⁊ ita ſen
tit hic glo. Rationẽ dꝛie inter cõditionẽ poteſtatiuã caſualem

⁊ mixtã.Cli.tãgit in gl.dicte.l.ſi pater. C. de inſti.⁊ ſubſti.Ol
dra. aſſignat ibidem ſic.qñ eſt còditio caſualis teſtatoꝛ uoluit
multuũ grauare legatariũ ⁊ ideo expectat dubius euẽtus.nec
curat᷑ qliter deficiat niſi denciat per grauatum. ut.l.j.S. e.⁊.l.
iure ciuili.e.ti.⁊.l.in executione.S.ſi.j.de uer.ob. Sed ubiuo
luit modicũ legatarium grauare ⁊ ponit᷑ in ptaãtiua. Ratio qꝛ
ſatis eſt ſi per te nõ ſtet.ſed in cõditione mixta uoluit grauare
plus q; in poteſtatiua minus q; in caſuali.⁊ ideo eligi media
via ut diſtinguat.an deſiciat ex caſu uei facto alterius in cuius

pſona cõſert.dñi habetis tex. diſtinguẽtes aut per tertium im

pedioꝛ hoc directo agentẽ ut impediat exiſtẽtiã conditionis.
T habet᷑ pꝛo impleta.ut.l.ij.⁊.l.dedi.S.de cõdi.ob can. Aut
impedioꝛ per tertiũ hoc nõ agẽtem directo.ſed per quadã cõ/
ſequẽtiam.⁊ tũc cõditio nõ habet᷑ pꝛo impleta. ut.l.iij.S.ſiqs
ſeruuʒ.j.de ſtatulibe.⁊.l.nõ omne.e.ti.Aut dubitat᷑ quo iure
impediat ⁊ in dubio videt p̃ſtari impedimẽtũ directo ut nõ im
pleat᷑ cõditio.ut.l.iij.S.j.⁊ de ſtatuli.qꝛ tex.oẽs caſus iſtos vi⸗/
det᷑ ꝓbare.¶ Vlterius quero de ſolẽni dubio in iſtis caſibus
in ꝗbus cõditio habet᷑ pꝛo impleta aget᷑ ne ex teſtamẽto uel q̃ᷓ
liter. Oꝛ guarda hic glo.in.l.ij. C. de inſti.⁊ ſubſti.videt᷑ dice/
re ꝙ agit᷑ extraoꝛdinario iure.ſed rñſio uera eſt illa de qua di/
cit tex.in his caſibus in ꝗbus cõditio habet᷑ pꝛo impleta de iu
re cõi agit ex teſtamento.⁊ in illis caſibus in ꝗbus habetĩ᷑ iure
ſeu fauoꝛe ſpali pꝛo impleta. ut in libertate nõ aget ex teſtõ.ſʒ
iure oꝛdinario.i.actione in factũ uel cõditione ex lege.ut.l.ſ
peculiũ.S.cũ ſeruũ.⁊..is cui.j.de ſta.li.¶Qucro qꝗd uolue
rit dicẽ tex.in.d.l.ij. C.de inſti.⁊ ſub.qũ dicit exoꝛdinario iu/
re. Meſcio ꝗd uoluerit imꝑatoꝛ. dic.i.iudicis officio.qꝛ ẽ ma

is ex interpᷣtatione qᷓ; ex ꝓpꝛia ſigniñcatione.⁊ videt᷑ tex.in

l.pe.in pn.⁊.S.j.j.eo.

AAIig. Erros calculi in reddẽda rõne ⁊ reli-
WN Z gulS. auoy⸗ reſtitutione nõ facit cõditioneʒ

deſicere. h. d. ¶ Mõ diligẽter pꝛo officialibus qui de
bent reſtituere reliqua inra certũ tẽpus ſub certa pena. ⁊ ſire

ſtituãt ⁊ in cõputatione ſuit erratũ ⁊ aligd apud eos remane/
Wbeh non incidant.

Alla. pe hoc dic. ð. eo.l. demonſtratio falſa.

„·

Augmẽłtũ dignitatis nõ extinguit legatũ.h.d.
Sicnl. Au⸗ aer qui ꝓmiſit dare ſcachũ mattũ
cũ pedite ⁊ poſtea dedit cũ pedite facta regina.de qua dixi in
l.le Bii. SRexocgelo, oe ieid lesſingul
ma pluralitas geminat plures ſingularita
Siquis. bi Op. S.de pig.ac.l.ſi neceſſarias
5S.ſi annua. So.ibi fuit appoſitũ ꝓnomẽ ꝗſq; qð eſt collecti/
uũ ſicut collectiuũ oẽs.ut.l.hoc articulo.de hẽ.iſti.¶ Op.de
ipu.⁊ alijs ſub.l.cũ qdã.So.ibi eſt dictio utriq; q̃ ſiliter ẽ col/
lectiua.lʒ gl.aliter ſoluat in.l.hoc articulo.¶ Gp.de impu. ⁊
ali.ſub. l. ;uis. Gl.in.l.hoc articulo.ſoluit. Tu dic meli.quã
doq; vna pluralitas reſpicit plures ⁊ diuerſos effect'. tũc re/
ſoluit in ſuas ſingularitates ut h.qñũqʒ reſpicit vnuʒ cõem effe/
ctũ tũc nõ reſoluii.ut.l. ꝛia.ibi eni lurib erar ſubſtitutũ vul/
gariter.⁊ ſic reſpectu vnius hereditatis.⁊ ſic nõ reſoluit in ſin/
gularitates.ita tenebat Ja.bu. Demöſ in
emõſtratio fit per expᷣſſio
n O minatim. nẽ q̃litatũ rei chonſnale⸗
tẽ ſalſa demõſtratio nõ vitiat.h.d.pᷣ dicit ꝙ demõ/
ſtratio per noĩa ꝓpꝛia fit. ⁊ hoc eſt cõe.ſcdᷣo ꝙ ſit per demon/
ſtrationẽ coꝛpoꝛis.ut talis cec talis claudus ⁊ ſilia.tertio per
demõſtrationẽ officij uel artiñcij ⁊ hoc eſt clarũ.q̃rto per de/
mõſtrationẽ neceſſitudinis uel affinitatis.nõ ergo eſt neceſſe
ꝙ nomẽ pꝛis alicniꝰ apponat᷑ per noĩationẽt᷑ Zrrbi fris uel af/
ſinis.⁊ ſic ſufficit ꝙ dicat᷑ talis uxoꝛ talis.¶ Vltimo nõ diligẽ
ter ꝙ lʒ demõſtratio ſit ſalſa ſi ↄſtat de quo ſeſit teſtõꝛ.tñ noĩa
tim dẽ relictũ.⁊ ſic plus eſt demõſtrationẽ falſaʒ apponere qᷓ;
nullã apponẽ. ⁊ ſic videt caſus ꝓ opi.Di.quã tenuit in ſuo cõ
ſilio ꝙ liʒ ĩdictio omiſſa vitiet inſtrʒ.tñ appoſita lʒ coꝛupte nõ
vitiat. Cõſtat enĩ ꝙ notari ſẽſit de ĩdictione que currebat illo
anno quẽ aſcripſit lʒ in denoĩatione ĩdictionis erraret.vñ pꝛo
noĩata habet᷑ ut h.de quo dixi plene in ſi.l.libꝛariꝰ.de reg.iur.
lʒ Jo.an.aliter dicat ſuꝑ data in ſi.libꝛi ſexti.
Ablius Cõditio caſualis põt qũq; ĩpleri.h.
*p. ¶ Mõ ergo tria.ſ.electionẽ acce

—
.

ptationẽ ⁊ geſtionẽ officij. ¶Quero ergo a quo tꝑe
as dicat hẽre dignitatẽ. Hec lex facit ꝙ a tꝑe acceptationis.
ut ibi munus edidit ⁊c̃.ut in gl.qð dic plene ut dixiin.l.ex eo
de teſtamento militis. .
¶ Titia. R eſt viſimile ꝙ teſtõꝛ plus diligat ſubſtitutum
qᷓ; p loco poſitũ.⁊ nõ põt pᷣus ↄueniri hẽs q; deſũ
ctus poterat.h..ſed nõ eſt viſimile ⁊c. Facit ad.q.qua dixi ĩ
l. gallus.S. ⁊ qd ſi tm.S.de li.⁊ poſthu.
& L deſiciat on legato iniũctũ nõ deſi
quis. nolütatidefücti
cit.h.d.¶ Nõ ꝙ uolũtati defũcti non
paret᷑ qũ eſt ↄtra.l.¶ Op.ꝙ a legato repellaĩ.ut.l.ſ
quis quos.S.de le.ij. Plures ſo.dant h̊ ⁊ in ↄꝛio.vitas ẽ que
hin ſi.ponit᷑.na ibi fuit nudus miniſter h̊ legatariꝰ.qð appa/
ret.qꝛ teſtõꝛ uoluit eũ ſẽtire cõmodũ.ut tex.dicit in f. COp.
de.l. j. F. codicill. in pn. So. ut ibi plene dixi.
„ ita Ex teſtõ debet᷑ qð ibi expᷣſſe relingtur uł
per relationẽ ad aliud.h.d.¶ Nõ hãc. l.
— ⁊ facit ad.q.teſtõꝛ dixit uolo ꝙ hẽs me det illud qð
ſcriptũ eſt in cedula quã reliq apud guardianũ fratrũ minoꝛũ
ardian oñdit cedulã an ualet. Et videt᷑ ꝙ nõ.qꝛ id qð in te
amẽto nũcupatiuo relingꝗtur dʒ a teſtib exaudiri. ut.l.here/
des palã.in pn. S. de teſta. ſed h nõ fuit exauditũ a teſtibus er
go e Prlere iſta uolũtas eſt captatoꝛia ⁊ cõſer in uolũta
tẽ guardiani.vñ ſcribit qcqd uellet.ut.l.captatoꝛias.S.de le.j.
Weterea iſta cedula nõ eſt ſolẽnis cũ nõ ſit legitimũ teſtm̃.⁊
ſic nõ ualet.nut.l.ultima. C. de fideicõ.⁊ ita determinauit Jac.
de bel. Ego dico hoc eẽ uerũ qñ nõ aPparer cedulã eẽ teſtõꝛis
ex legitima lr̃arũ cõparatione uel alijs legitimis ĩditijs.als pu
to ꝙ ualeat ut h.ibi qtũ ei ⁊c.⁊ ꝓ hoc.l.quẽ hẽdi in pn.S.de
re. du. ⁊.l. his vbis.in pn.S.de le.iij.ſacit ad pᷣdicta.l.theopõ
pus.õ.de do.pᷣle.⁊.l.qõnẽ.C.de fideicõ.ſm ill lec.ſᷣm quam
teſtõꝛ poſuit in ſide hẽdis ⁊ nõ ſcripſit.⁊ ꝓ h.l.hoc articulo.S.

de hẽ. iſti. x.l.poſthumũ.S.ſi agan. de iniuſ. teſtõ. ad idẽ de · e⸗ 3
ali. T ci. le. l.a filio.S.ſ. ¶Ad ar. ↄꝛiũ ꝙ ea que relinquunt᷑ in 2 / g =h. Per hãc. l. determinat᷑ queſtio ſi teſtatoꝛ dixit relinquo cẽtuʒ

teſtõ cc.rñdeo ꝙ ſufficit ꝙ audiat᷑ a teſtib iĩplicite.ut.ill.S.alle.
Itẽ nõ ob.qð dꝛ ꝙ eſt uolũtas captatoꝛia qm nõ eſt captato
ria qũ refert ad ſcripturã de p̃terito. ut.l.hoc articulo.S.de he
re.inſti. Nõ ob.qdð ig nõ eſt ſolẽnis imo ẽ ſolẽnis.qꝛ gcqd
relingtur in teſtõ refert ad giclaſpiran. r⸗
W ri a. l. ponit duas reglas
e conditio. multũ bꝛeues ⁊ eſt diffici/
. lis. I. C Op. ad ſcdam ubidi hoc ꝙ on iniũctũ plu/
fih de gradu ĩtelligił iniũctũ gradui.Cõtra poꝛtio ꝓnonſcri

— ◻ — — —G
Sz „₰ 712 B. —, „5 t-pir S-A „S ₰
8. 1.ſ.. 2 „r 1. 7 — L. Heze n & ,
Wr rc — — p,. r V Yc -.
Ai , Pnn. ACE— 1. r, .
. = -A. 7 r-Pt 2— 2 .

.

Deↄdi.⁊ demõ.

pta accreſcit ſine onẽ.ut.C. de cadu.tol.S.in bmo. So. dicůt
qdã ibi in ꝓnoſcripto.h̊ in caduco uel q̃ñſ. Còtra iſtã ſo.videt᷑
e.l.S. his ita.ubi dẽ ꝙ quocũq; modo deſignat poꝛtio heredi⸗/
tatis deſiciẽti accreſcit cũ onere.q̃re alijut Aʒo dicũt ibi alið
in herede ut h̊ nõ.in glo.⁊ etia notat gl.in.S.is ita.tñ ſe nõ ſir/
mat.⁊ pꝛo hac opi.Aʒo.ſacit.S.de le.j.l.ciuitatibꝰ.S.j.qjj. DLDi.
ibi rũdet ꝙ ibi ꝓnõſeriptũ accepit ipꝛope ut ibi dixi. Alij rñ/
dẽt alio mõ ut ibi videbitis.vitas ẽ ꝙ ibihẽditat poꝛtio ꝓnõ/
ſcripta accreſcit cũ onẽ.ut eſt caſus in.l.ſi duobꝰ.S.j.S.de le.j.
⁊ ibidixi. Sʒ ↄtra hoc videt᷑ caſus in.l.celſus.S.ſfi.S.de le.ij.
Pe.in. l.j.S.is ita.C. de cad.tol.ſe multũ ĩuoluit ĩ ſo.hui ꝛij
⁊Z nõ bñ ſoluit.vitas ẽ iſta q̃ ponitiĩ gl.ſ.qñq; on ĩponit᷑ gnalit
gradui.⁊ tũc accreſcit cũ onere ut h in pn.qñq; onus iniungũᷣ
ꝗqbuſdã noĩatim de gradu.⁊ tũc qũq; iũgũ noiati oĩb pſonis
eiuſqẽ gradus.⁊ tũc idẽ qꝛ accreſcit cũ onẽ oĩb pſonis eiuſdẽ
gradus ut hoc ſcðo v.⁊.l.ciuitatibꝰ.S.j.⁊.l.ſi duobus..j.S.
de le.j. qñq; iniũgit noĩatĩ vni tm.⁊ tũc accreſcit ſine onere.ut
l. celſus.in ſi. S.de le.ij.ubicũq; aũt dixi accreſcere cũ onere in
telligas qñ ab initio fuit ĩſtitutio ꝓnõſcripta reſpectu ꝑſone a
qua relinꝗtur.ſed ſi ab initio tenuit ĩſtitutio poſtea in codicil/
lis legata ſut relicta iã iſtituto moꝛtuo ⁊ ſic ſũt ꝓnõſcripta re/⸗
ſpectu ꝑſone a qua relinꝗtur tũc accreſcit ſine onere.ut.l.qui
dã referũt.cũ.l.ſe.S.de iure codi.rõ patebit ĩfra.¶ Sʒ q̃ro q̃
eſt rõ dꝛie inter hereditatẽ ⁊ legatũ.Nicit NPe.in.S.is ita.q;
hereditas repñtat ꝑſonã deſũcti. ut.l.hereditas.j.de acq.re.
do. T.l.moꝛtuo de ſideiuſ.⁊.l.nõ minꝰ.S.de here.inſti.⁊ iõ ab
ipſo initio cõſiſtit legatũ cũ onere.vñ cũ ſuo onere acc eſcit. ſʒ
legatũ nõ repñtat ꝑſonã.⁊ iõ nõ accreſcit cũ onere cum ab ini
tio nõ cõſiſtit ſi ꝑſona nõ reꝑiat᷑.⁊ iõ ſi ab initio fuit ꝑſona he/
redis illã videt᷑ reſpexiſſe adeo ꝙ legata poſtea in codiculis re
licta eo moꝛtuo nõ ualẽt ut dixi. ¶ Secd q̃ro que eſt rõ utrum
relinq̃t noĩatim uel nõ. Dicut.l.j.S.ſi ſub cõditione.j.ti.j.⁊.l.
j.in fi. S. de le.iij. Itẽ que eſt rõ utrũ relinq̃tur noĩatiʒ ab oĩbꝰ
de gradu uel ab vno tm. Rõ eſt qꝛ pmo caſu videt relinquere
magis a gradu q; a pſona.nt hac.l.ij.v. ¶ Quero utruʒ hoc
ʒð dictũ eſt ꝙ accreſcit cũ onere ſit uerũ.ſiue erãt cõiũcti vbis
tm uel re tm uel re ⁊ bis.Gl.dicit ꝙ eſt uerũ ſi erãt cõũcti re
⁊ vbis uel vᷣbis tm.ſecꝰſi re tij.ut.C.de cadu.tol.S.ſi vo. Itẽ
vide gl.magnã ibi deſiciẽs.⁊ dic ut h.j.rñſo.Seqtur ſibiimi/
ſerat. ⁊ dic ut hic.ij.rñſo. Seqtur in.d.S.in pᷣ.qd eſt ueri iſto
caſu. ut.l.celſus.in ſi.e.ti.⁊ ſic tʒ glo.ꝙ qñ ſunt iũctire ⁊ uer/
bis uel vᷣbis tm̃ accreſcit poꝛtio deficiẽs cũ onẽ.x ita nõ.in.l.j.
S.ſinaũt a deficiẽte. Ne.tʒ ↄꝛiũ.q; eadẽ rõ eſt in ↄiũctis re ⁊
vbis que eſt in ↄiũctis re tm.q; ꝗlibet hʒ iure ſuo per ius etiaʒ
nõ decreſcẽdi fm Ja. de are. Ego teneo opi.glo.ꝙ lʒ ĩter ↄiũ
ctos re ⁊ vbis ſit locꝰ iuri nõ decreſcẽdi tñ pꝛo parte per cõiũ/
ctionẽ vᷣbalẽ on iniũctũ vni videt᷑ alteri repetituʒ.ut.i.ſeia.S.
aio. S. de fü. iſtruc. Quero utrũ onꝰ iniũctũ per modũ cõ
itionis in pſona iſtitutoꝝ traſeat ad ſubſtitutos. Nidet h ca
ſus ĩ.ij.rñſo ꝙ nõ.ibi ad eũ dũtaxat gradũ ⁊c.⁊ videt᷑ exßſiuz
8.de hẽ.iſti.in.l.ſi ſub cõditione. In ↄꝛiũ videt caſus in.l.j.in
S. ꝓ ſcdo. C. de cadu.tol. ⁊ ꝓ hoc.l.licet. .de le.j.Quid dice
mus. Gl.tãgit in.d.S.ꝓ ſcðo.⁊ dicit vnũ mirabile vbũ ꝙ odi
tiones caſuales nõ trãſeũt ad ſubſtitutos ſed ↄditiones ptati/
ue ſic. ut. d. S. ꝓ ſcᷣo.⁊ ita tʒ ibi Ci.hoc videt᷑ cõtra.l.iſta ꝓut
go. ponit caſũ in ↄditiõe ſi det decẽ ⁊ tñ nõ traſit ad ſubſtitutũ
q in legatis on in modũ ↄditionis iniũctũ trãſit ad ſubſtitu/
tũ. ut.ð. S. ꝓ ſcdo.⁊ eiꝰ Paſpt diſtinguam ſicut illa glo. ſed in
hereditate nõ trãſit ad ſubſtitutũ niſi expᷣſſe a teſtõꝛe ſit repeti
ta ut eſt caſus h.⁊ eſt caſus in.l.ſi ſub cõditione.S.de hẽ.inſti.
⁊ ibi glo.⁊ Di.in.c.nõ ↄgruit.de re.iur.li.vj. Nõ ob.i lʒ.s.
b. . dele. . ꝛ illud eſt uerũ in legatis. ſec' in caſuali onere. ⁊ eſt rõ
Piü=n.. Ut nõ. in. d. l. ſi ſub cõditione. tñ in legats diſtinguit an on ſit
S p noiati iniũctũ uel nõ videbitis.j.ti. .l.j. S. ſi ſub ↄditione. ut di
xiin pallegata.l.licet. HZ Sil ai
2. SS) 1 ilocus loci in te/
3½ Kum ita teſtamento. Silene oint

*

—
₰ℳ

—

Litur ſubintelligi locus ubi teſtatoꝛ domicilium habuit.hoc diẽ

IPrecchie nec declarat de qua intelligi de ecdlia cuius eſt parro⸗
½ chianus. per hãc.l.nõ. . Ci. C. de ſacroſa. eccl.l.j.in. v. q.⁊ in

22 2—— . — — c . —
Spe. de inſtru. edic. F. nñc vo. v. qd ſiteſtõꝛ vult feri ptatem
E. (. i ⁊Tc.fſac.C. de epi.⁊ cle.il.nulli.⁊.l.ſi sD ad declinãda.⁊ i auc.de
221 pe Eccle. ti. 5. ſi in noĩe. nõ. ꝑ Cl. C. de ſacroſan. eccle.1.j. CQQue-
s S&. we ro quidam peruſinus accuſauit aliquẽ in curia iſtius ciuitatis
.·7 vixit maleſicium eſſe factum in villa ſancti martini nec adie
— .. „ cit comitatus peruſij.Contra accuſationem obijcitur cũ mul
14* te ſüt ville que nominant ville ſãcti martini ꝑ diuerſas partes
— . 9.· Der I ſae »r S —
P. --Ly fr. 1,= õ 3— Bar. — „ —4 P-rr „ pL ðð
n.- n en F , e , reh . ⸗ B. ,
r⸗ . . . 1L Per ſrrfet ; I r „ 21— — . . NTE * Z A 7e 1.- yiE.
m. /1 7 „ — — 7 vyI-— P T ,
H-ier —— ——-5. J / —2 4 F.r —B.. . .

WDG

Deↄdi.⁊ demõ.

mũdi.etgo videt obſtare.ut.l.ita ſidei.j.de iure ſiſci. In ↄꝛiuʒ
videt᷑ caſus h.qꝛ videi ꝙ dʒ telligi.ſ.de villa ſci martini comi/
tat ciuitatis ꝑuſij.Cõtrariũ puto q; in accuſatione nõ ſubiĩtel
ligiũ ciuitas qdð apparet.qꝛ lex iubet expᷣſſe apponi.ut.l.libel/
loꝝ.·j. de accu.nec ob. hec.l.qꝛ loꝗtur in ultimis uolũtatib in
gb ſit benignioꝛ iterpᷣtatio ſm uolũtatẽ defũcti.

Dies ĩpedimẽti nõ cõputat᷑ in ᷑mino
(. NAibus. . Op. qñ ꝗs ĩpedit ꝑ tertiũ ↄdi
WVtio deſicitlʒ hẽat actionẽ ʒ illu ĩpediẽtẽ.ut.l.ĩde nera
tius. F. j.S. ad.l.agl.x nõ.S.e.l.ĩ teſtõ. So.gl.ꝙ h nõ totalit᷑
ipediuit ſed dilationẽ dedit. Sʒ ↄtra videt:.S.ſi tabu.te.nulle
ex.l.ij.in fi.⁊ de eo per quẽ factũ eſt per totũ.vñ puto ꝙ hic de
beat itelligi qũ impediẽs nõ erat ſoluẽdo als daret actio ↄtra
eũ.ut.l.ñ.S.de eo per quẽ factũ eſt.¶ Altimo nõ ꝙ ei qui al/
legat ſe impeditũ põt apponi ſi cõtra ĩpedimẽtũ potuit recla/
mare ⁊ nõ Ter utibl pecpeet ſtaret 1 .
ppellatione expẽſarũ rei pᷣciũ nõ ↄtine
CQAuidam. tur. h. d. Et dicit Di.ꝙ nõ eſt alibi.⁊ no/
tabilis caſus eſt. ¶ Op.S.de peti.here.lłſi a dño in fi. Glo.di
cit hoc eẽ Spte pᷣſũptã uolũtatẽ deſũcti certe illa lex nõ facit
cõtra. ¶ Op. S. de le.ij.l. lutiꝰ. S. que marito. Glo.ſoluit nec
eſt ↄtra ſi bñ aduerta. ¶ Op.S.ſo.ma.l.fruct.ſed hᷣ dʒ ĩtelli
gide expẽſis factis ad ꝑpetuã rei utilitatẽ nõ gr̃a ſructuum.
AVltimo Pi. dicit no.ar. ꝙ ſi teſtõꝛ legat ſilio expẽſas ſcãs
in ſtudio nõ videt᷑ legare pᷣciũ libꝛoꝝ ut . Pe. dicit Zꝛiũ.als
nihil oparet᷑ legatũ.q; alie expẽſe de iure cõi non pñt repeti.ut
fa.her.l.que pꝛ.Ego dico aliud eſt dicẽ lego expẽſas ſtudij.
aliud lego expẽſas libꝛoꝛũ.nã expẽſa ſtudij eſt qeꝗd occaſiõe
ſtudij eſt ipẽſum uel in libꝛis uel in quocũq; alio.a ſili ſicut dici
mus expẽſa ſuneris.ut.l.funeris ĩpẽſa.x.il.ac ſiqs.s.ſuneris.
de religi.ſed qũ dico expẽſas libꝛoꝝ poſſet ꝓcedẽ dictũ Ni.ꝙ
nõ ĩtelligat de pᷣcio libꝛoꝝ.ſed de alijs expẽſis ſactis poſt eos
emptos ut h.qm pᷣci rei nõ eſt ĩpẽſa rei eiuſdẽ.ſed pᷣciũ vnius
rei põt eẽ ĩpẽſa alterius rei.ut ſi emerẽ ligna uel ferrũ cauſa ſul
ciẽdi ſeu ſabꝛicãdi domũ.iſtud eſt expẽſa domꝰ. ſed nõ eſt ex/
pẽſa vni ligni uel ferri.ita logtur h.pdicta ſũt uera ſi poſt em
ptionẽ libꝛoꝝ in eis fecit expẽſas faciẽdo eos miniare coꝛigẽ
T ſilia.ſʒ ſi nullã ſeciſſet tũc deberet ĩtelligi expẽſa libꝛoꝝ.i.pᷣci
um libꝛoꝝ cũ nulla alia ſit.ut ar.j.e.l.S.dñs.qð nõ.

Cõditio appoſita in q̃cũq; parte teſtamẽ
Qnidam. reddit oditionale legatuʒ. h.d. ¶ Op.
ex gl.ꝙ ſit dꝛia.utrũ cõditio apponat in ipſa diſpõne nel poſt

ut.l.imꝑatoꝛes.de manu.te.So.ibi in modo nõ in ↄditione.

¶OOp. q dies le.ce.l.ex his. So.dicũt ꝗdã hᷣ ꝑ ſi.ibi per cũ

Tu dic q poſt legatũ pure relictũ adijcit ei tps certe etatis uł
alteri euẽt in tps certũ ⁊ tũc facit diẽ.ut.l.ex his.ſi vo adijcii

tpᷣs ĩcertũ.tũc facit ↄditionẽ ut h.⁊ notat gl.j.ad treb.l.ſeius.
¶Op.ad iſtud ꝙ etiã in ↄditione uel die tccerta ſit dꝛia.an ap

ponat᷑ in ipſa diſpõne uel poſt.ut.l.obligationũ fere.S.ↄditio
de ac.⁊ ob. Glo.dicit ibi in ↄctibꝰ.h̊ in ultimis uolũtatibus ?

bñ.nã in ↄctibus ſi in ipſa diſpõne apponit᷑ ſacit ↄctũ ↄditiõa
lẽ.ſi ex poſtfacto apponit facit ipſũ purũ reſoluẽdũ ſub ↄditio
ne.ut.l. ij. de in diẽ adiec.⁊ ibi gl.que melius declarat ſo.quaʒ
nõ.⁊ collige diſtinctionẽ per te.¶ Altimo nõ.ꝙ dictio niſi fa
cit ↄditionẽ.dixi.S.e.l.j.qð nõ.

¶CG Sominus ſe eruo. Appellatione debiti ↄtinet

nãle tm.ſi aliud reꝑiri non

—

õt.h.d. ¶Quero teſtõ: religt in teſtõ oĩbꝰ debẽ ſatiſſieri ꝗ/
us aliqd debebat.utrũ ex hoc illi ꝗbꝰ debebat quoꝝ debito

cerat pᷣcriptũ poſſẽt petere. Et hic videt᷑ caſus ꝙ ptineat᷑ debi
tũ nale. In ↄꝛiũ eſt tex.in.l.ſi is.S.ſi.de . Se glase eſt relin

quere ſpãliter cẽtũ que debeo.⁊ loꝗtur hic. aliud relinq̃re ſim/
pliciter ꝗcꝗd debeo qtitate nõ expᷣſſa.quo caſu nil releuat ni
ſi debitũ ꝓbet.ut.l.legaui.in ſi.de libe.lega.

Falſa demoſtratio rei certe lega
¶ Qui dotalem. e nõ vitiat.h. d. 5

. Legatũ ſub mõ nõ põt effectualiter pe
ermilt S. tini ſtita chulont, de mõ Renclech.

d. ¶ Op.ſ.e.l.titio.j.rñſo.So.ibi modus ĩponit᷑ in fauoꝛẽ le
gatarij. c iõ videl magis ĩpulſiuꝰ modus q; finalis. ¶ Secun
do op.de.l.dedi in pn.de cõdi.ob cauſã. Dicit glo.aliud in ʒ
ctibꝰ ut ibi.aliud in ultimis uolũtatib ut h.de hoc dicemus in
fra. ¶C Quero pᷣ qd eſt modus.Glo.dicit. Moqdus eſt de fu⸗
turo.⁊ q̃ſi cuiuſda remunerationis a legatario petita exhoꝛta
tio.quo nõ ĩpleto ita pᷣnat᷑ relicto ſicut deſiciẽte cõditione ab
initio nõ capi.hec diffinitio nõ plʒ.qꝛ ſᷣm hoc etiã ſideicõmiſ-

ſũ relictũ a legatario eẽt modus qꝛ eſt exhoꝛtatio fauoꝛe cuiuſ/

dã remunerationis. Itẽ eo nõ ĩpleto relicto puat᷑ ſicut deſiciẽ

te cõditione ab initio nõ capit. ut in auẽ. de hẽ. ⁊ fal. S. his oĩ/
bus.cũ onꝰ relictũ in vi modi.⁊ relictum in vi ideicõmiſſi ſint
ſpẽs diuerſe.ut nõ.C. de his que ſub mõ.l.ij. Dic ergo ſic mo/
us eſt moderatio qᷓdã diſpõni adiecta eũ qui honoꝛat᷑ aggra
uãs in tp̃s diſpõnis ꝑſecte.qdð dico moderatio q̃dã diſpoſitio
ni adiecta.dico ad dꝛiam demõſtratiõis que pncipaliter adhi
bet᷑ ad declarãdã ⁊ limitãdã rem legatã uel ꝑſona ut dixiin.l.
demõſtratio.modus enĩ moderat᷑ ipſũ actũ diſpõnis. Iteʒ ad
dꝛiam legati t fideicõmiſſi.qꝛ illud nõ moderat᷑ pncipaliter ip
ſã diſpõnẽ.ſed eſt q̃dã diſpoſitio per ſe.Eũ qui honoꝛat᷑ aggra
uãs.poc dico ad dꝛiaʒ modi largo mõ ſũpti.nã tũc q̃litas diſ
poſitioni adiecta dĩ modus.ut.l.obligationum.S.modus.j.
de ac. ⁊ obli.C.l.iij.S.modus.de ſeruitu. Picit enim modus

a moderãdo.ut.j.de dona.cau.moꝛ.l.qð conditionis.S.j.⁊

ibi nõ.ſic etiam accipit.j.ti.j.l.j.S.j.hic uero accipitur modus
ſtricte pꝛo onere appoſito in vi modi eius in quẽ diſpoſitio cõ/
fertur. In tempus diſpoſitionis pfecte.hoc dico ad dꝛiam cõ
ditionis que dʒ ĩpleri anteq;ᷓ diſpoſitio ſoꝛtiat᷑ effectũ.ut.j.l.ꝓ
xi.⁊ ſequẽti.S.ſi.at modus dʒ ĩpleri poſt ut hic.⁊.l.demõſtra
tio.S.fi.S.e.¶Quero ſcdo per que vᷣba inducatmodus.Gl.
dicit per ut.ut nõ.C. de his que ſub mo.l.j.⁊ inſti.de le.s.lon/
ge. c. S. de cõtrahẽ.emp.l.cũ ab eo.⁊ ibi nõ.Sed cõtra.q; cõ
qitio ĩduci per ut.ut.j.e.l.a teſtatoꝛe.⁊ nõ.in.d.l.cum ab eo.
Sed potes dicere ꝙ illud nõ operat᷑ dictio ut ſʒ natura abla
tiuoꝝ abſolutoꝝ ut ibi patet ⁊ dixi.S.e.l.j.⁊ ego puto uerum.
Mam dictio ut qñq; inſinitat oꝛonẽ ⁊ facit eꝭ depẽdẽtem eſſe
ad actũ vᷣbi pcedẽtis.⁊ tũc nõ ſacit modũ ſed perficit oꝛonem
⁊ ponitur ut pꝛo ꝙ. ut ecce exemplũ rogo te ut reſtituas here⸗
ditatẽ. ⁊ ita fuit in.l.a teſtatoꝛe.ablatiui ergo abſolutiibipoſi
ti faciũt ↄditionẽ.ſimile in.l.ſticho.in pn.j.de ſtatuli.Auan/

doq; dictio ut aliqꝗd adiũgit ad diſpoſitionẽ ꝑfectam.⁊ tũc fa
cit modũ.uel ſi vij ſuſtinere gl.ꝙ hoc operet᷑ dictio ut.dic quã

doq; per dictionẽ ut adijcii diſpoſitioni aliqd qʒð eſt explican
dũ per honoꝛatũ tũc facit moduʒ.ita loquunt᷑ oẽs.ll.que tra/
ctãt de mõ.qñũq; per dictionẽ ut adijcit aliqd qð eſt explicãdũ

per grauatũ uel per aliũ uel pẽdet ex virib foꝛtune.tunc facit

cõditionẽ. ita loqtur.l.a teſtõꝛe.põt eẽ ratio.qꝛ pmo caſu no/
luit teſtatoꝛ minus grauare.ſcðo plus ut dixiin ſimili.S.e.l.in
teſtamẽto.ad qð facit qð dicaz ſtatim de dictione ad.pꝛo hoc
optime de dona.cau.moꝛ.l.ſenatus.S.j.in fi.S.ubi aliter acci

pitur dictio ut qñ reſpicit actuʒ honoꝛati.alit᷑ qñ reſpicit alios

actus. Et ſi queris que eſt rõ differẽtie inter ſi ⁊ ut. Reſpõdeo
hec eſt ex ipſarũ natura.ut.j.e.l.has cauſas.in fi.⁊ hoc cũ hec
dictio adijcit aliqd futuritꝑis.als nõ faceret modũ ꝓut hic ſu
mit ſed eſſet quedã modificatio.ut.S.de fũ.inſtruc.l.ſeie in hn
ci.t.S. j. Quid de dictione ita. Rñdeo idẽ. ut.j.de ma.teſ.l.li

bertas.S.j.Quid de dictione uti. Rñdeo idẽ.ut.l.ſi tibi.j.de

lega.iij. Quid de dictione dũmodo.Rñdeo idẽ.ut.l.cum ab
eo.de cõtrahẽ.emp.Quid ſi teſtatoꝛ dicat lego tibi cẽtũ ea cõ
ditione ut aliqd facias. Certe hoc nõ obſtãte erit modus.ut.l
meuia.de ma.teſ.⁊ de dona.l.ij.in ſi.⁊ illa uerba ea cõditione
nõ accipiunt᷑ ppꝛie cũ coĩter teſtatoꝛes ignoꝛẽt ꝗd ſit.⁊ ideo ſi

gnificatio alioꝝ uerboꝝ magis inſpicit. Auid ſi teſtatoꝛ expſjſ

fe uoluit ante impleri illud qð per iſtas dictiones expꝛeſſuʒ eſt
q; emolumẽtũ cõſequat᷑. Rñdeo ſiue expꝛeſſe ſiue tacite h ap⸗
pareat ſacit ↄditionẽ cuius natura eſt ut pus exiſtat.j.de ſidei
cõ.li.l.thais ancilla.S.ſtichus.⁊ ſtatim dicã de dictione ad.ſa
cit qð dixi.S.lł.j.de cõiunctione copulatiua.Quid de dictio⸗
ne poſtq;. Oidet ꝙ faciat modum.ita dicit glo.in.l.ſiflius.
j. de dona.⁊ ita intelligit illa.l.Cõtrarium puto uerum cuʒ de
natura modi ſit ut poſt emolumẽtuʒ q̃ſitũ impleat᷑ ut hic in ſi.
⁊. S.e.l.demõſtratio.in fi.⁊ illa dictio poſtq; hoc expmit ꝙ ei

fect diſpoſitionis ſequat.pꝛo hoc ꝙ faciat cõditionẽ eſt caſus

in.l.ĩter illa.j.de uer.ſig.⁊.S.de le.ij.l.ſiita..fi.Fm gl.que ex

ponit ibi ubi.i.poſtq;ᷓ. Quid de dictione que eſt aduerbium

ut de aduerbio ne.Glo.⁊ Di.in.l.qui abſenti.S.j.j.de acqui.
poſ.dicũt ꝙ facit modum per.l.cum pꝛ.S.titio.S.de le.ij.⁊ ibi
etiã glo. dicit. In Zꝛiũ videt caſus.j.e.l.cũ tale.S.titius.Sol.
fateoꝛ de dictione ne.que exponit.i.ut nõ.ut.d.l.cuʒ pꝛ.⁊ ibi
nõ.S.titio.tñ ut dixi dictio ut facit ditionẽ qñ illud qdð adijci
uenit iplẽdũ ante emolumẽtũ qſitũ ſeu cõſecutuʒ.ita in dictiõe
ne.Cautio cõſueuit peti anteq; emolumẽtũ cõſequat᷑.pꝛohibi

tio ergo ne petat᷑ reſpicit illud tẽpus iõ facit cõditionẽ ałs fa⸗

ceret modũ ut ille tex.nõ.dicit qdð eſt nõ.ppter id qð ſupꝛa di⸗
xi de alijs dictionibus.¶ Nũc q̃ro de pᷣpoſitionibus qd de
pᷣpoſitione ad. NHic videt᷑ tex.ꝙ faciat modũ.ſʒ.j.e.l.ſi vir.fa/
cit ↄditionẽ.dic ꝙ aut ꝑ hãc dictionẽ adijcit᷑ aliqd explican/
dũ per honoꝛatũ ⁊ facit modũ ut hic.aut aliqd explicadũ per

dl

us
N
us

nn
cſ⸗
i
n

ct

— — — ⏑ ⏑ — —

—

De condi.⁊ demõ.

alium uel pendet ex viribus foꝛtune ⁊ facit cöditionẽ ut in cõ
tario.⁊ hoc etiã nõ. ꝓpter id qð dixi.õ.de dictiõe ut. Auid
de dictione pꝛo.Credo idem ꝙ ſaciat modũ cũ per talẽ pᷣpoſi
tionem adijcit᷑ aliqd futuruʒ.ut.l.antepe.S.j.S.de lega.ij.ad
idẽ facit.C.de dona.l.ſigqs ꝓ redẽptione.Quid de dictiõe in
NRũdeo idẽ qʒð dixi de dictione adut ꝓbat.s.e.l.ſolem cõiũ/
cta.l.pe.in pn.j.de ope.li.hoc aũt ĩtellige ut ſtati dica.Quid
ſi per noĩa.ut ecce reliquo cẽtũ ꝓ redẽptione captiuoꝝ.uel reli
quo cẽtũ noiĩe dotis puellarũ.an faciat cõditionẽ uel modum
Videt᷑ ꝙ faciat cõditionẽ.ut.l.ſtipula.de iure do.⁊.j.e.l.titio

S. titio.⁊ ibi dicã ⁊ dixi.S.e.l.j.Ecõuerſo ꝙ faciat moduʒ.ut

C. de epi. ⁊ cle.l.nulli.in pn.dico aut relinqtur noie dot pau/
perũ puellarũ uel in redẽptionẽ captiuoꝝ in genẽ. ⁊ tũc qꝛ ſẽ
per paupes ſũt ⁊ ſemꝑ captiui ſũt.⁊ nõ dẽ hoc pẽdere ex futu/
ro euẽtu ĩcerto.ſolũ eni eſt erogatio faciẽda iõ ſacit modũ.ita
itelligo.l.nulli.aut relinquunt᷑ noĩe dotis certe ꝑſone.aut in re
dẽptionẽ captiuitatis certe ꝑſone que ſoꝛte nõdqũ capta eſt.⁊

tunc qꝛ pẽdet ex viribus foꝛtune an illa maritet᷑ ud ile capiaĩ
T redimat.⁊ tũc facit ↄditionẽ.⁊ ita intelligo ↄꝛiũ.⁊ cũ hac de
terminatione debẽt ĩtelligi multa que ſupꝛa dixi. ¶ Secundo
pncipaliter qᷓro de effectu modi.⁊ pᷣ qro an iĩpediat trãſmiſſio
nẽ legatario defũcto añ modũ iĩpletũ uel añ cautionẽ pᷣſtitam.
Et h̊ videt᷑ caſus ꝙ ipediat.qꝛ modus reſoluit in hãc ↄditionẽ

ſi ſatiſdederit.⁊ videt caſus.j.e.l.titio.S.añ nuptias.ſʒ opi.iloo
rũ qui dicũt q illud eſt legatũ eſt falſa.mõ in Sꝛiuʒ eſt caſus ⁊
gl. j. e. l. a teſtoꝛe.j.qñ i.le.ce.l.poſt diẽ.S.eiuſdẽ.⁊ hec eſt vi/

tas niſi modus eſſet talis qui nõ poſſit ſpleri ꝑ hẽdẽ qꝛ tũc hẽs

excluderet᷑.qꝛ modũ nõ iplet ſicut defũct uoluit. Nõ ob.hec
l.q; ſicut fcis ↄditio que tacite ĩeſt ex legis diſpõne nõ impedit
traſmiſſionẽ.ut.j.e.l.cõditiones que extrinſecꝰ. ⁊.Sõ.de le.j.l.
iij. Iſta eſt huiuſmodi ergo ⁊c̃. Ex hoc etiã hẽs tenẽ menti
iſti duo modi legãdi per oĩa hñt eũdẽ effectũ.ut lego tibilut ali

quid facias uel ſi ſatiſdederis de hoc faciẽdo.hẽs me det tibi

cẽtũ.utrũq; dẽ legatũ ſub mõ.caſus eſt hic ⁊ in.l.huiuſmodi.ĩ
pn. S.de le.jlʒ gl.ibi ⁊ doc.nõ ĩtellexerint.ſed per hanc.l.de
clarat᷑ ut vides. ¶ Quero utrũ ſit nerũ idiſtincte ꝙ de implen
do debeat caueri. Bꝛeuiter dic aut modus reſpicit ſolũ fauo/
rẽ legatarij ⁊ nõ dʒ caueri.ut.j.e.l.titio.in hn. Aut reſpicit fa
noꝛẽ hẽdis uel alteriꝰ.⁊ tũc aut modus adijcit libertatis lega/
to.⁊ tũc nõ dʒ caueri ſʒ officio iudicis dʒ fuus liber ſact iplẽ
modũ.ut.l.meuia. ⁊.l.libertas.S.ij.j.de manu.te.Aut loqui
mur de alijs relictis.⁊ tũc aut modus fuit additut legatariœ,

⁊ tenet᷑ cauẽ ut h̊ ⁊.l.ſi tibi.S.de le.iij.cũ ſinibꝰ.Aut fuit additꝰ

modus ut miniſtro ⁊ nõ dʒ cauẽ.ut.l.diuus.j.ſicui pluſqᷓ; ꝑ.l.
fal. ¶Itẽ qro qd in õctibꝰ.Glo.tʒ h ꝙ nõ dʒ ſatiſdre.⁊ alle
gat. l.dedi.S.de cõdi.ob cau.ſed certe ibi dẽ poſtq; ille qui dʒ
iplere modũ ꝑcepit illud qð dʒ nõ põt peti ab eo cautio ut im
pleat᷑ſed nos q̃rim utrũ anteq; ipſe ꝑcipiat repellat᷑ exceptio
ne niſi caueat ⁊ cauẽdo hẽat actionẽ ſine obſtaculo exceptio/
nis.⁊ dico ꝙ; ſi uere ↄct eſt celebꝛat ſub mõ eſt idẽ qð in ulti/
mis uolũtanibꝰ. caſus eſt in.l.inſulã.in fi. S.loca.poſito hoc ꝙ
nulla lex diceret.tñ hoc dicat urgẽs rõ.nã eni modli eſt ut iple

atur poſt emolumẽtũ ſecutũ ut h ⁊ ſupꝛa dictũ eſt. niſi eni pus
cõſequat᷑ nõ poſſet modus ipleri. Pone ꝓmitto tibi cẽtuʒ nt

fũdũ emas titio.ut.l.j.in fi.S.de dona.uel emtito tibi cẽtũ nt

domũ reſicias.certe de neceſſitate ages pus ad cẽtũ pᷣſtita cau

tione de mõ ĩplẽdo.ar.huiꝰ... ⁊ dicte.l.inſulã.in fi.S.oca.ſac̃
S.mã.l.ſi vo nõ remuneraãdi.S.ſi.⁊.l.ſe.que optime ꝓbat.⁊ pᷣ

icta itellige etiã in ↄctib ſtricti iuris. Item id qð ſupꝛa dixiſi

uere Zct eſt celebꝛat ſub mõ.iõ dixi qꝛ ſi eẽt al ↄctꝰ ultro ci⸗

troq; obligatoꝛi. ut locatio emptio ⁊ ſilia. tũc deberet ꝗs iple

re ↄctũ ex pſona ſua.als repelleret exceptiõe.ut.l.iul.S.offer/
ri. S. de ac. emp.nec ſufficeret p̃ſtare cautionẽ de implẽdo.fal-

lit qũq; ut tagit per gl.in.l.ij. C. loca.⁊ ibi pleni p doc.¶ AIl

teri qro an debeat pꝛeſtari illa cautio q;ᷓ iſta. Rñdeo ſic de re
cũ fructib reſtituẽda ſi modus nõ fuerit ĩplet. ut.C. de ĩdi.vi
dui.auc.cui relictũ.⁊ in coꝛpoꝛe vñ ſumit.illa tñ eſt cautio ſim/

plex regulariter ut ibi. iſta vo eſt ſatiſdatio ut hic pʒ.¶ Que⸗/

ro ntrũ añ p̃ſtitã cautionẽ ſit nata actio ꝓ legato petẽdo.NDi⸗
co ꝙ ſic ſed repellit doli exceptione.ut.l.ſi is cui.x.l.cũ ĩ teſtõ.
j. de fideicõ.li. ¶ QAnero qd ſilegatariꝰ nõ iplet modum ⁊ lo⸗
quoꝛ de mõ poſſibili ab initio. Rñdeo aut nõ iplet modum qꝛ
nõ põt ⁊ retinet legatũ.ut.l.ſi fidũ per ſideicomiſſu.S.j.S.de

le.j. nõ. etiã. S. e. l. in teſtõ. ⁊. C. de iſti. x ſoſti.l. j. Fallit 'ʒ quoſ

qã.ᷣj.e.l.titio.S.añ nuptias.ſqʒ ibi eſt tacita cõditio.ut ibi dixi.
Aut nõ ĩplet qe nõ vult.x hec tria remedia ſũt ꝓdita.pmũ †
legatari puat legato ⁊ hẽs recipit.ut.C. de his que ſub mõ.i.
i· T. ð. de cõdi.ob cau.l.ſi hẽs.s.de an.le.l.liberto.S.luti. Et

7

è

‚
.

gl. dicit hoc eẽ uerũ.ðS.in diſtinctione modi.ſed hoc ſallit in le/
ato libertatis qð eſt irreuocabile.ᷣut.l.impꝑatoꝛ.j.de ma.teſt.
dẽ puto ſi aliꝗs liberat᷑ aliq̃ actione que nõ poſſet renaſci.ut
8. de pac.l.ſi vn. ¶ Scuᷣm remediũ eſt ut hẽs agat ex ſtiplo/
ne ut modus ipleat᷑ ut h ⁊.l.ſicui.S.de le.iij.nõ eni interponeĩ᷑
hec cautio niſi ex ea poſſet agi.ut.l.hec ſtiplo.S.diuꝰ.ut lega.
no.ca.ſed certe iſtud ꝓcedit ſine dubio qñ hẽdis ĩtereſt.ſʒ po
namꝰꝙ modus cõtinet aliqꝗd explicandũ in pſona tertij.quõ
cõpetet hẽdi actio ex ſtipłlone cũ ſua nõ interſit. ut.l.ſtiplo.S.
alteri. j. de v. ob. Rñdeo dicit glo.in.l.huiuſmodi.in pn.S.de

le.j. ꝙ tũc hẽs dʒ ſtipulari noĩe alteriꝰ ⁊ alij cedere. Lu dic

ſtipulet᷑ noĩe ſuo.qꝛ ſemꝑ ſua ĩtereſt ꝙ uolũtas defũcti ſeruet᷑.
ut. .e.l.titio.j.rñſo.ubi eſt ca ue.¶ Tertiũ remediũ eſt ut ille ĩ
cuiꝰcõmodũ dʒ ĩpleri modus agat actione ex teſtõ. ut. C. de
his que ſub mõ.l.ij. Oʒ aduerte qꝛ ut ibi dicit gl.iſlud uerũ ni
ſi in libertate. qð ĩtellige in dãda libertate ut ibi nõ. Lu dic ꝙ

Iʒ de iure antiq nõ daret᷑ actio.tñ iudicis officio cõpelli porat

ad modũ iplẽ dũ.ut.l.libertatis.S.j.⁊.l.meuia.de manu.teſt.
ar. S. de an. le. l. qntꝰ. ⁊ hec nera in ultimis nolũtatibꝰ. In Zcti
bus dic aut eſt ↄctPbone ſidei ⁊ nõ hʒ locũ cõditio ob cauſam
aut ſtricti iurie ⁊c.ut nõ.S.de oↄdi.ob cauſã.l.ij.⁊ ibi per doc.
¶ AQuero de mõ ĩpoſſibili.Glo.tãgit. C.de cadu.tol.S.ꝓ ſe/
cũdo.in ſi.gl.magne.⁊ ibi per Ci.in ultima.ql tetigi uobis.s.
e.l. ſigs eũ.dixi plene.ð.de le.ij.l.codicillis.in pn.ubiglo.hoc
tangit ſatis plene. J

ie ptãtis. ⁊ in id tẽpus ↄfert pꝛi videtur
legatum. h. d.

NN J li O. Sirelinqtur ſlio ſab cõmemoꝛatione pa

di on per modũ cõditiõis iniũctü.ſecſi per falcidia
inuat. Itẽ ſec in onẽ in vi modi adiecto.h.d. NDiuiditur in
tres paries.pᷣ ponũ de onẽ adiecto in vi cõditionis.ſcðoĩ onẽ
adiecto in vi modi. ſcdᷣa ibi nerati. Itẽ pma ſubdiuidit ĩ tres.
p ponit q; legatũ ſcidit per õ tab.ſcdo per falcidiã. tertio quã
do alio mõ.ſcða ibi diuerſũ.tertia ibiitẽ ſcidit.⁊ iſta eſt lex dit⸗/

. Als incipit claudius.Si legatuʒ
G Lautius. cindit e ʒ tabu.uel alia lec ſcin

ñclis. Tex. ibi utat᷑ ⁊ relictum tibi remaneat minus onere.
Op. ⁊ videt᷑ ꝙ lʒ pꝛon aduocet per ↄtab.tñ hẽs tenet᷑ ad

legata. ut.l.j. C. de bo.poſ.per ᷣ tab. So.glo.ſatet ↄꝛiũ ꝙ pa
tron p̃ᷣſtat ↄiũctis ꝑſonis.Hi.dicit ꝙ hẽs teneat᷑ cõiũctis p/
ſonis ꝓ ea parte quã aduocat.ut.S.e.l.ſi is.ſʒ hodie nec ipſe
nec patron pſtat per. S. ſi vo teſtm.iſti.de ſuc.li.¶ Op.de vᷣ.
diuerſũ.ad pn. ⁊ aq v..itẽ ſcindit. So.aliud qñ ſcindit per fal/
cidiã.aliud qũſcindit alio mõ. ⁊ aſſignat glo.rõnẽ. v incipit. S

de dãdo.ſʒ nõ video qliter poſſet ſuſtineri iſta rõ.qꝛ bñ ẽ uerũ

totũ dẽ legatum lʒ detrahat᷑ falcidia.tñ qð detrahuũ dẽ ĩdebi
tu. ut.l. linea. . ad. l. fal. z.l. ſ p'on. S.j.j. de dona. q̃re dic rõ/
nẽ ut colligii ex diſtinctione quã infra ponaʒ. ¶ Op. de v. di
uerſũ.ad v.neratiꝰ.So.ibi in v.neratiꝰ.eſt in vi cõditionis h̊
eſt in vi modi. ⁊ eſt rõ.q; qð datin vi modi dẽ qdã remunera/
tio ei qð recipi.ut nõ.S.e.in rubꝛica.⁊.j.e.ſigs fuũ.⁊ iõ ſicut
ſires uẽdita minuit ⁊ pᷣaũ minuit᷑.⁊x ita ſi minuct᷑ relictũ minuit
on in vi modi iniũctũ. ¶ Op. de.l. liberto. §. j.. de an. lega.
Timoꝛe hui ↄꝛij gl.diſtinguit multũ clare.ita nõ.j.ad treb.l.
facta. . titi.ſed Mi.ibi ⁊. j.de do.cau.moꝛ.l.ei qui nõ ampliꝰ
dicit ſi relictũ eſt inutile ab initio ex q̃cũq; cauſa ſiue relictum
erat in vi modi ſiue in vi cõditionis diminuto relicto minuitur
on.ut. S. de le.j.l.ab oĩbus.S.titio.⁊.j.l.pxi.S.ſi pars. Si ue

ro minuit ex poſtfacto tũc tʒ diſtinctionẽ hic poſitã.qdð nõ plzʒ

q; ſiponis ꝙ legatũ minuebat᷑ ab initio per falcidiã eẽt cõtra
hãc.l.v.itẽ ſcindit. Et diſtingno late. aut onus eſt ipoſitũ in vi

cõditionis ant in vi modi. pmo caſu aut heres ſuit obligatus
ab initio ad legatũ integru.ſed ex poſtſacto liberat᷑ a parte ut
ꝓpter õ tabu.uel ꝓpter uſucapi.rei legate ⁊ minuit᷑ onus lega

cario iniũctũ.ut hic in pn.⁊.j.l.ꝓxi.S.ſi pars. Ratio qꝛ ſicut

ipſe exonerat ita dʒ pati aliũ exonerariut hic dicit tex. Idem

rge iuris eſſet ſi quacũq; alia rõne ex poſtfacto heres exone
ret᷑. Si uero ab initio heres nõ ſuit obligatus ad totũ legatuʒ
⁊ tunc aut hoc cõtingit in ꝑſonam legatarij cui nõ poterat to
tum relinqui ⁊ onus iniũctum minuũ ut hic in uer.itẽ ſcindit᷑.

j.de dona.cau.moꝛ.l.ei qui nõ amplius.Ratio qꝛ cum heres

ꝓpter legatariũ exoneret᷑ debet pati ⁊ ipſũ in onere exonera/

ri.qut hoc cõtingit ppter bñfcium ipſius heredis quem teſta

toꝛ nõ pot grauare.⁊ tũc lʒ minuat legatum nõ minui onus

cauſa cõditionis iniunctũ ut hic patet in ſalcidia in v.diuerſũ.
Ratio qꝛ puilegiũ qð hʒ heres nõ debet reuerti in eius leſio/

nem.nec alius põt uti cotra eũ puilegio ſuo eo inuito.ut.õ.de
en ergo ſi minuit cocditio per treb.uel ꝓpier

Ze cõdi.⁊ demõ.

debitũ iuris nae uel ppter aliã q̃rtã debita hẽdi eadẽ rõne per
hũc v.diuerſu.lʒ gl.in.l.ei qui nõ amplius.aliter dicat in falci⸗/
dia ⁊ male ⁊ ibirephẽdi ꝑ Oi.aut minuũ legatũ facto teſtõ/
ris.ut qꝛ alienat ul ademit ⁊ minui᷑ onꝰ.ut.j.l.ꝓxi.S.ſi pars.
¶¶AQuero qd ſi teſtõꝛ ſub cõditione ſi decẽ darẽ legauit mihi
fudũ quẽ habebã cõem cũ alio.⁊ ſic nõ debet᷑ mihi niſi medie/
tas.ut.l.ſerui electione.sS.de le.j.Rñdeo nõ minuit᷑ onꝰqꝛ nõ
videt᷑ ꝙ teſtõꝛ ab initio plus reliqſſet ⁊ ſic nõ põt dici relictum
minutu. ¶ Quero ꝗd ſi legatũ minuat ꝓpter deſectũ pꝛimo/
nij teſtõꝛis. Rñdeo per.l.falcidiã iniũciu.ut.l.in qtitate.S.j.
⁊ illis minui᷑ onus.Scðo caſu qñ on iponit in vimodi.dico

ꝙ in oib in ꝗbus dixi minui on iĩpoſitu in vi ↄditionis ⁊ onꝰ

minuit᷑ ipoſitũ in vi modiꝑ eãdẽ.l.q; eſt eadeʒ rõ imo maioꝛ.

ut ſupꝛa pʒ.⁊ ſic loꝗtur.l.ab oĩbꝰ.S.ſi titio.S.de le.j.qꝛ ibi fuit

relict fudus vni ex hẽdib' ⁊ grauat decẽ dare certe ſundus
legatꝰ ꝓ parte q̃ legatari eſt hẽs nõ ualet.⁊ ſi ex ꝑſona lega/

tarij h̊ uenit merito minui onus iniũctũ in vi modi ſeu per mo

qu legati uel ſdeicõmiſſi.qð idẽ eſt. ut.l...C.de his q̃ ſub mõ.
Sʒ ulis caſib in ꝗbꝰ iniũctũ onus in vi ↄditionis nõ minuit.
puta per ſalcidiã uel aliã qᷓrt dʒ adipleri diſtinctio. Aut onꝰ

ſuit ĩtrinſecũ aut extrinſecu ⁊ iſtos caſus ꝓſeq̃re ut in gl.Alut
ſfuit onꝰ appoſitũ alternatiue intrinſecũ ⁊ xxtrinſecũ.⁊ dic ut
8.de le.j.l.ſi mihi ſtichꝰ.¶ QAuero ꝗd ſi ab initio onꝰeſt plus

q; illud qdð per teſtõꝛẽ relinqꝗtur legatario nulla ſacta diminu/
tione relicti. Dic ut.l.imꝑatoꝛ.de le.ij.ita dicit glo.⁊ bñ.Zin
aũt ſcindit cõditio alijs caſib dicet᷑ in ꝓſecutione ti.¶ Quero
ad in ↄctu ſires eſt diminuta.an pᷣciũ minuu.Caſus eſt hic in
pn. ꝓut hẽs reuẽderet.⁊ expᷣſſius ĩ.l.ſue rei.cũ.l.ſe.S.de phẽ.
emp. Itẽ hic logtur cũ diminutio ſiet pꝛo parte certa.q̃ro ꝗd
ſi diminui? pꝛo parte ĩcerta.utputa minuct uſufruct fudi /p q̃

parte minuii onꝰ ⁊ quo iure.Cex.eſt ꝙ officio iudicis.ut.d.l.

ſe rei cũ.l.ſe.S.de ↄhẽ.emp.¶ Quero q̃ actione ageretur in

pn.l.Dic ꝙ cõditione ſine cauſa uel actione ex uẽdito ſiinter

nenit uẽditio ut glo.dicit. Quiümſus ſtdake
5 ↄri⸗ Qui iuſſus eſt dare ſeruo cau
J Di heredi. ſa cõditionis ĩplẽde ſub noĩeꝓ

pꝛio uel ſub noĩe hẽdis dãdo dño nõ iplet cõditioneʒ

Itẽ iuſſus dare dño nõ implet cõditioneʒ ſi dat ſuo.h.d.MNMo
ꝗᷓ facti ſut nõ trãſeũt ad dñm. ¶ Sed q̃ro ꝗd ad ꝓpoſitu. Re

ſpõdeo id qð eſt in cõditione nõ eſt in obligatione.ut.l.ſiquis
omilſ.cau.te.iõ ſᷣuo nõ cõpetit aliqð ius merito per eũ nõ acꝗ
rit᷑ aligd dño.ſed ipſi Fuo dat ex mera uolũtate dãtis ⁊ ſic dici
tur facti merito ad dñm nõ traſit.ſʒ poſtq; ꝑuenũ ad datonẽ
T ſic ad dñij trãſlationẽ illa acꝗſitio dñij erit iuris.merito dño

acꝗreret᷑.ut.j.de acq.re.do.l.acqriũ.¶ Op.ꝙ h ſuꝑfluatꝰ.
ſz cu hẽdi. Sʒ rñdeo itellige ꝙ in pncipio iuſſit dare fuo expᷣſ

ſo ꝓpꝛio noĩe. In v.ſed cũ hedi.expᷣſſo noĩe hẽdis tm.¶ Op
po.ꝙ debeat dari dño cũ ad eũ trãſeat ius ⁊ nomen hẽdis.ut
S. de acꝗ.hẽ.l.plʒ. Gl.vult ſoluẽ ⁊ nihil declarat.dic ꝙ ſeruꝰ
remanet hẽs noie lʒ totũ ius remaneat apud dñm.ut plene de

clarauii.l.cũ ſilio.S.de le.j.ꝙ eẽ hẽs noĩe ualet ad duo.ſ.quo

ad hoc ut in eũ ipleat cõditiont h̊ ⁊.j.ꝓxi.S. Itẽ ut ab eo non
detrahat᷑ qᷓrta treb.ut.d.l.cũ ſilio.⁊ ibi dixi.¶Quero que eſt
rõ dꝛie inter ſtatuliberos ⁊ alios. Rñdeo rõnem ponit tex.de
ſta.li.l.ſeruus ſi heredi.qꝛ ſtatuliber magis dat iure dñij q iu⸗

re hereditario.⁊ ideo in quẽcũq; traſit dominiũ in illũ implei

conditio. Cad
õditio de dãdo hẽdi in ipſi
WCum bereditas. pſonã iĩplet᷑ nõ in ſcheno,⸗
miſſarij.⁊ datũ cauſa cõditionis ĩplẽde nõ uenit in reſtõne.h.
d. Nictũ eſt ſupꝛa de ↄditione qꝗ dʒ ipleri in eo qui ẽ hẽs noĩe.
nõ in eo qui eſt hẽs effectu.⁊ idẽ tractat hᷣ ſʒ differt ibi.qꝛ fuus
Ehẽs nole tm̃ t apud eũ nõ remanẽt directe nec utiles.hᷣloqꝗ/
tur de hẽde reſtituẽte ꝗ eſt hẽs noĩe ⁊ apud eu remanẽt dire/
cte. ¶ Op.datũ cauſa oditionis ĩplẽde cõputat᷑ in qrtã treb.
ut. l. in qrta. ſ.ti.j. So. ſateoꝛ ſʒ reſiduũ iĩ reſtõne nõ uenit ut
¶¶Op. de cõdi.ĩqe.l.is cui.difficile eſt ↄiũ.Glo.ſoluũt pluri
b' modlis. dic . ibi fuit iuſſus dare cauſa oditionis ĩplẽde pꝛo
legato fũdi qð legatũ euanuerat h ꝓ alio legato qð legatũ na
lidũ remanebat.vñ datũ cauſa cõditionis ĩplẽde nõ põt diciĩ
debitũ.⁊ eodẽ mõ.d.l.non obſtat.¶ Ad fi.hui.l.op.de do.
cau.moꝛ.l.qdð ſtatuliber. So.ibi ſuit datũ a ſtatulibero de pe/
culio ſuo ⁊ ſic qdð dabaĩ pecunia hẽditaria erat.merito uenit ĩ
reſtõne.hic dabat᷑ ab exneo de pecunia nõ hẽditaria. ¶ Que
ro qd de eo a quo auferi hẽditas tanq; ab ĩdigno.an in ei ꝑ/
ſona dʒ ipleri ↄditio. Qðᷣ videt᷑ qꝛ bẽs remanet. nt.l.ex facto
5§. iul. de vul. pu. ergo ⁊c̃.ut ibi pʒ. ⁊ h. S.v. ſ cũ ſuſpecta.ſa/
Cit de vul.⁊ pu.l.ſ is qui.x.l.in ſubſtitutioe.¶ Quero gd de

-Nðõ

eo qui nẽdidit hẽditatẽ an in eũ debeat ĩpleri cõditio.certũ eſt
ſic qꝛ hẽs ẽ. Sʒ an illud qð ſibi dat debeat reſtituẽ emptoꝛi
ic. S. facit ꝙ nõ. In ↄꝛiũ.S.de hẽ.uẽ.l.uẽditoꝛ.ubi qcqd ꝑ
uenit ad eũ tanq; ad heredẽ dʒ reſtituẽ.ſed hic dat᷑ ſibiut hẽdi
⁊c. ¶ Quero ꝗd de minoꝛe reſtituto in integruʒ qui remanet
heres noiĩe.ut.l.ſed ⁊ ſi ſine.S.ſʒ qð pampᷣ.de mino.dubito.

SS Ex plralitate dñoꝝ ſcidũ ↄditio.h.
Si duoꝛum. . hoc dicã plene.j.e.l.cui fudus.
Si p ar 8. Diminuto legato ꝑ uſucap.diminuit᷑ ↄdi

ne nertal tt prima.
r uſſus dare hẽdibſi tꝑe quo dat repit
(Plautius. ſe hẽdẽ.deducit partẽ äc rataſci ſ
nõ ſit hẽs ſʒ eẽ ſpat᷑.qꝛ tũc nihil deducit ſicut legatarius.h.d.
CMNõ ꝙ nõ ſeꝗtur effectũ diſpoſitio ante imꝑleta cõditionẽ.
¶ UVltimo pncipiũ huius.S.põt induci ad qõnes q̃s dixi in
l.ab oĩbus..ſi nuio ·deſe ntenofid
I are ⁊ remittẽ nõ ẽ idem ꝓpꝛie
E lianus. hb. d. Mõ diligenter Paneſte fa/
. tit ad multa. C Sʒ qro pone ꝙ heres nõ vult recipe
liberationẽ ꝓ ĩplemẽto oditionis.nec vult ſoluẽ.ꝗd hʒ ſacẽ le
gatariꝰ. Rñdeo duo. ꝛimo ꝙ ꝓteſtet heẽdi ꝙ ſibi ſoluat ut
poſſit iplẽ ↄditionẽ.qð ſi nõ ſacit ꝑ hẽdem videt ſtare.ut.j.de
ſta. li.l.iij.F.j. Aliud remediũ eſt ꝙ cõpẽſet id qð ſibi debetur
cũ eo qð dʒ dare cauſa cõditionis iplẽde lʒ nõ ſit ꝓpꝛie cõpẽſa
tio.qꝛ nõ eſt debitũ hincinde.qð eni cauſa ↄditiois iplẽde da/
ri dʒ nõ dẽ debitũ.ut.l.ſiqs ſub ↄditione.ſiqs omil.cau.teſt.⁊
hãc doctrinã cõpẽſãdo ponit tex.in.l.ſi peculiũ.de ſta.ibᷣ.Et
aduertẽdũ eſt ꝙ dicit tex. ditionẽ hẽri ꝓ ĩpleta qſ ꝑ bẽdeʒ
ſteterit. ex hoc arguit ꝙ ſi aliqd dʒ ſolui pupulo cauſa cõditio
nis ĩplẽde uel cõi ⁊ per tutoꝛẽ uel ꝓ adminiſtratoꝛes reipu.nõ
ſoluat illud qdð uli debẽti ↄditionẽ debet᷑ cõditio ꝓ ipleta
nõ põt hẽri.nõ eni uere eſt ipleta ut tex.ꝓbat h. Itẽ nõ poteſt
hẽri ꝓ ipleta ex facto tutoꝛis uel adminiſtratoꝛis in pupulli uł
reipu.pᷣiudiciũ ut de re.iur.l.neq; ĩterdicto.⁊.S.qũ ex fac.tu.
per to.ſed ipſe tutoꝛ uel adminiſtratoꝛ tenebat ſicut tertius im
pediẽs iniuſte.ut.l.ĩde nerati.S.j.adl.agl.⁊ dixi in.l.in teſtõ
S.e. Itẽ facit hec.l.ad.q.ꝙ ſi in eodẽ laudo vna pars eſt ↄdẽ

nata alteri in mille.⁊ alia alteri in qngẽtis ⁊ iuſſi ſut ſoluẽ in di

em ſub pena in cõpꝛomiſſo cõtẽta.Qerte ille q cõdẽnatꝰ ẽ mi⸗
noꝛi ꝙtitate dʒ cõpẽſare ⁊ liberare aduerſariũ uſq; ad cõcur/
rẽtẽ q;titatẽ ⁊ habet᷑ ↄditio ꝓ ipleta ne ĩcidat in penã ut hie.
Sʒ gd dices ſi ↄdẽnat in maton rieare petijt laudũ reduci
ad arbitriũ boni viri.an ĩterim poſſit ſieri executio ↄ ↄdẽnatũ
in minoꝛi qᷓtitate qui nõ petijt reduci. Aidet᷑ ꝙ ſic ſm ea que
notãt doc.in.l.per hãc circa fi. C.de tẽ.ap.ſʒ dubito. Itẽ ſac

hec.l.ad.q.ſi iuraui tibi dare cẽtũ utrũ copẽſãdo qð mihi de/

bes liberer a iuramẽto de quo ex de iureiur.c.ad nram.

—LE6 iom. Dies appoſita ad iplẽdã ↄditio
— Din Diem. nẽ in ꝑſona hẽdis T che 4

— die adite hẽditatis.h.d.¶ Auero ꝗd ſi dixiſſet infra

cẽtũ dies a tꝑe moꝛtis. Rñdeo idẽ q; ĩtelligit.ſ.tpe moꝛs ⁊ adi
te heredita.ut.j,de ſtatuli.l.iij.S.ru ſi hedi.⁊ qð h dẽ niñ ali
ud tps initij ſit appoſitũ.ĩtelligas ita expᷣſſe ꝙ talis ſubauditio
nõ cadat.⁊ ꝑ h pot ſuſtineri gl.C. de iure deli.l.ſcimꝰ. . ⁊ ſi p
fatũ.ubi dicit tex.ꝙ hẽs dʒ facẽ ĩuẽtariũ infra tres dies a tꝑe
moꝛtis. ſupplet gl.⁊ adite hẽditatis.nã ex eo ꝙ on iniũgi he
redi videt᷑ ꝙ illa ſuppletio debet ſieri ab adita hereditate inci/

Se hic ⁊ ſupꝛa dixi.

1Sicõditio exp̃ſſa nihil opat in pncipali nec
Serno. in eo opabit ad qð ꝑ. repenttonsposncht .h.
d. ¶ In tex.ibi eti ſi nõ eẽt.⁊ ſic illa cõditio nil oꝑat᷑.ut.l.iij.
S.de le·j.lʒ caſualiter fallat.⁊ h ſegtur ſepenumero ⁊c̃.ſi ergo
nõ opꝑat᷑ in pncipali.ſ.in libertate igitur nec in eo ad qð tacite
oꝛigit.ſ.in hereditate ułlegato.⁊ hãc mãʒ explicaui in.l.iij.

S. de le.j.⁊ nõ bñ hunc caſum.

„N On putabam. Annuscept nõ hahe

Ulit. 7. ad tre.l.ꝗ ſiliũ. F. ſabinus. de mu. ⁊ ho.l.ad rẽ
publicã.dixi plene in.l..ſicui.in pn.S.de le.j.⁊ ibi videbitis.

Icui libertas. uſioreddererenẽ

teſt petẽ ut ponant calcu

latoꝛes ꝗ iudicabũt de reliqs ⁊ libꝛis rõnũ.h.d. Nõ

bñ facit. C. de uſuf.le.l.ij.nõ ꝙ dicit de reddẽdis libꝛis rõnum
facit. .e.ti. l. c fuus.⁊ de ma.teſ.l.ſi ita fuerit.S.qð.⁊ dixi in
Z in n libertatib leuiſſima ĩ
= b diuerſis. lie nouiſſima ſpectat᷑
cõdkitio.h. d. C Op. ꝙ in ↄditionibus düſfcc Poriz
uffici

rr h v f f ff . —“ðʒ

tur ꝓ cõpleto.h.d.ſal/

ich
btor

E
lno
t
vteſt
liel
tn.
bſn
ſtö

o

Z ſiffcit alterũ impleri nec curat de qua. ut.s. de cõdi.ſſti...ſ bẽ

di plures. Sol. itellige h diſiũctim.i. alternatiue.

EP eredi. Cõditio põt ĩpleri in hẽde hẽdis nõ in hẽde

atarij.. d. m vn lec. pma pars hui. 5.

nõ narial. ſcda in v. ꝙ nõ ſiłter. tres bʒ lec. pma eſt quã poſui
in ſumario ⁊ iſta eſt va in ſe.ut.j.e.l.cũ ita.tñ ſi uus hẽbat pe/

cuniã paratã ad ſoluẽdũ erit liber de iure ſpãli.ut.j. de ſta.li.l.

ſi peculiũ.S.is cui.Scðo mõ legit ut mutet caſũ ſeauoꝛe li
bertatis põt cõditio ĩpleri in hẽde hẽdis.ſec in alio legatario

h. x. Jo. negat hc lec. ecuerã. ſed ꝓ ipſa videi caſus in.l.ſi pe
culiu.sS.ſi hedi.de ſta.li. In Sꝛiũ.j.eo.l.cũ ita in fi.Et iõ diſtin

gue utrũ cõditio poſſit ipleri in ꝑſonã hẽdis illiꝰ in cuius pſo/
naʒ debebat ĩpleri.aut teſtõꝛ iuſſit ipleri ſub noĩe appellatiuo
nt hẽdi. aut ſub noĩe ppꝛio.aut ſub utroq;. Dꝛimo caſu põtiĩ
pleri in ꝑpſona hẽdis.ut hicin pᷣn.⁊.l.cũ ita.j.e. Nec ob.l..ſi pe
culiũ.S.ſi hẽdi.j.de ſta.li.nã teſtõꝛ videt᷑ uelle dare bẽdi hẽdis
eoipſo ꝙ iubet dari ſub noĩe appellatiuo. Scdo caſu qñ ſub
noĩe ꝓpꝛio nõ põt ĩpleri in ꝑſona hẽdis uliꝰ.ut.j.e.l.cum ita.
F allit fauoꝛe libertatis ſi fuus hẽbat pecuniã parataʒ.ut.l.ſi
peculiũ.S.is cui.j.de ſta.li. ertio caſu qñ apponit᷑ nomen
pꝛiũ ⁊ appellatiuũ inſpicit qð pᷣcedit.ut.l.cũ iia.j.e.Et eſt a
nertẽdũ.nã dicta diſtinctio an aliꝗs ſit iuſſus dare ſub noĩe p
pꝛio uel appellatiuo lʒ cadat in hede nõ cadit in legatario.nã
iuſſus dare legatario noĩatim videt᷑ dare iuſſus.ut.ð.c.l.noĩa
tim. ⁊ hoc videt pbare tex.hᷣ in ſi. ¶Sed q̃ro qꝗd ſi conditio
hʒ pᷣcedẽtẽ diſpõnẽ.utrũ ius implẽdi trãſeat ad heredẽ.Ci.in
l. pe.C.e.dicit ꝙ nõ trãſit ĩ pſonã hẽdis.ꝓ quo videtĩ᷑ tex.in.l.
ſi penũ.j.qñ di.le.ce.⁊ ibi dixi.ertio modo legit h..ſic.Ex
parte e in quẽ dʒ impleri cõditio trãſit in heredẽ nõ ex parte
eius a quo dʒ impleri.h.d.iſtũ paſſũ examinabo.j.e.l.cui ſun
dus.quod nõ. 7 Leaatd 6 51
atu põt cõferri in alterius
Onnunq;. lgen dach nõ explicatam
hH. d. gl.ſignat multa ↄꝛia ⁊ nõ ſoluit. ¶ Op. de le. ij.
l.ſenatꝰ S. pe.⁊.l.fdeicõmiſ.S.ſi fidei.s.de le.iij. So.gl. fate
oꝛ ꝙ nõ põt cõſerri in uolũtatẽ enei ſed hẽdis ⁊ legatarij ſic.
ſed inquatũ dicit de hẽde male dicit. ut. S. de le.j.l.ſenat. ⁊.l.
in fideicõmiſſaria. de fideicõmiſ.li. ¶ Op. S. de le.ij.l.j. Sol.
ibi nõ fuit collatũ in uolũtatẽ ſed in arbitriũ. ¶ Op. expꝛeſſio
Sr ue tacite inſũt nil oꝑat.ut.l.iij.S.de le.
j.

j. ⁊. S. e. l. ſi in diez

o. ꝗdã ꝙ ulla eſt regula que qñq; fallit ut tex. dicit in.l.

ſi in diẽ.S.e. Ja.de ra.dicit ꝙ h nõ ieſt tacite per eũ modũ per
quẽ ineſt qñ expmit.nã ſi relinquo ſi titius aſcẽderet capitoliũ
poterit eẽ ꝙ hʒ neceſſe aſcẽdere ⁊ ſic nõ eſt in ei libera uolũta
te. C Quero ꝗd ecõuerſo utrũ expᷣſſa ꝓſint que nõ expᷣſſa nõ
pſint Iʒ tacite iſint. Dicit So⸗g regulariter expᷣſſio nil operat
fallit qũq;.pᷣ in caſu. S. de uſuf.l.uet .ſed certe ibi id qð expmi
tur tacite nõ ſubintelligebat. Scðo dicit glo.fallit in pupillari
ſubſtitutione tacita que nõ admittũ cõtra mr̃em.ſecP ſi expma
tur. ſed certe Ne.tʒ ꝙ qñ mĩ ẽ in medio tacita ſubſtitutio nõ
ſubintelligit.ſed ego teneo ↄꝛiũ in.l.cẽturio.S.de vul.⁊ pu.di/
co ergo ꝙ regula que dicit expſſio eoꝝ que tacite inſũt nil ope
rat᷑ intelligit de his que tacite inſũt de neceſſitate.ſec ſi ex uolũ
tate.ut.l. falis ſcriptura.S. de le.j.dixi in. d.l.iij. ſed tacita pu⸗
pillaris intelligit ex uolutate p̃ſũpta.iõ circa ea nõ hʒ locuʒz re
gula. Itẽ dicit glo.fallit in caſib ubi exigit ſpale madatnʒ. ut
l.põp.de ꝓcu. Itẽ in nouatione.ut.l.f.de noua.ſʒ certeĩ illis
nil inerat tacite ideo expꝛeſſio operat᷑. Aa
Adẽpto onẽ in vi ↄdi
quis ſerunm. tionis appoſito eoln

tũ nõ videt᷑ adẽptũ.h.d. In tex.ibi qſi purũ factu

mrs. dic in dubio pſumit. ¶ Op. de adi. leg.l. alune. S. ſeia.

So. glo.q adimit onꝰ in vi modi adiectũ videt᷑ adẽptũ lega/
tũ ut i. ſec in vi cõditionis ut h. Rõ dta onus adijcit᷑ in vi
modi videt legatũ relictũ ꝓpter illũ modũ.ſecꝰ qñ in vi cõditio

nis. Declaro roõnẽ glo. modus eſt remuneratio qdaã m gl. ᷓ.

eo.ſuꝑ rubꝛica.vñ legatũ relinqtur ꝓpter on implẽdũ ⁊ obli
gat᷑ ꝗs ad implẽdũ modũ.ut.l.qbus.S.ſi.s.e.⁊ ſi nõ canet᷑ te⸗
nei ex teſtõ.ut.l.ſ.C. de his que ſub mõ.ſed in caſib ubi binc

inde oꝛitur obligatio de iure eſt ꝙ obligatiõe ſublata ex vna

parte tollat altera. ut.l.ſ. de accep. ⁊.l. cum emptoꝛ. de reſcin.
uẽ.merito ſublato mõ cũ tollaĩ obligatio qua debebat teneri
legatarius tollat obligatio qua alij debebat teneri legatario.
ſed in cõditione hoc nõ eſt. Mõ eni eſt in obligatione ꝙ dʒ da
ri cauſa cõditionis implẽde.⁊ hac.q.ponit Ci. C.e.l.ſt plures
in ulti.q.ſacit ad.q.que mihi de facto occurrit.teſtõꝛ duos ſili
os iſtituit ⁊ eos grauauit ꝙ ſigs deceſſerit ſine liberis deueni/
at in ſuꝑuiuẽtẽ.DHemũ fecit codicillos per hec yba. Conditio

nem qua appoſui in teſtõ ſilijs meis.ſ.ꝙ ſi . eoꝝ deceſſerit ſi⸗

ne liberis ⁊c. adimo ⁊ reuoco.q̃ri utrũ ſideicõmiſſũ eẽt ſubla/
tũ. Et videt᷑ ꝙ nõ qꝛ ſolũ cõditionẽ ademit ergo fideicõmiſſuʒ

remanetut dixi.Cotrariũ dixi q; in nro uſu loquẽdi ↄditio ap

pellat᷑ totũ ſideicõmiſſũ cõditionale.vñ illa vba adimo ↄditio
nẽ intelligit in totũ ſideicõmiſſũ cõditionale. Iſto mõ loquẽdi
utit imꝑatoꝛ in.l.j.C. de pac. DHeberet tñ fieri ꝓbatio de iſto
cõi uſu loquẽdi.ſed in qone pᷣmiſſa ꝓpter aliud pncipaliter cõ

ſului.nꝗ duo fres erãt eq̃liter iſtituti ⁊ iuicẽ rogati de reſttuẽ

do ſub cõditione ſi intelligeret adẽpta cõditio tm ſideicommiſ
ſum remanet purũ.⁊ ſic hincinde tãtum vnus debet dare quã
tũ recipe.ergo ſideicõmiſſũ eſſet nullũ.ut.S.de le.j.l.ab oĩbus
5§. ſi titio. ultimo reſponſo. MVM
uis Culpa relata ad legata ꝗbus dies nõ
tν⅜¹deſt appoſita nõ refert ad legatũ in tp̃s
certe etatis collatum.h.d.de quo plene in.l.talis ſcri
tura. S. de le.j.

Buobus. Cõditio dãdi plurib adiecta diuidii ter

tos b. d puä ſelui Aunduor .
Szzig õditio deſignat nudũ miniſteriuz ſa
Enius. cti ⁊ dʒ ĩpleri in foꝛma ſpeciſica.h ie⸗
= iſta cõditio ſi in mari ꝓiecerit nõ dʒ fuari.
ut. S. de cõdi.iſti.l. ꝗdã. So.ibi ſpale fauoꝛe humane religio/
nis.ſec' in pecunia ut B. ¶ Oppo.j.de ſolu.l.ſi fuus.x.Hl.
dicit ibi fauoꝛe furioſi ⁊ pupilli ne perdat. Zu dic ꝙ iuſſus

cauſa cõditionis dare debet facere accipiẽtis ſi põt ut in ↄtra

rio.ſec ſi nõ põt ut h.¶ Op..de cõdi.inſti.l.cCõditiões.ubi
cõditio deriſoꝛia reijcit. So.ſi cõditio deriſoꝛia continet turpi
tudinẽ.illa nõ dʒ fuariut ibi. Sʒ ſiẽ deriſoꝛia hocẽ nõ eſt uti
le ⁊ tũc loqtur hic.¶ Op.S.de le.j.l.Fuo alieno.S.ſi. Sol.ut
ibi.qꝛ ibi in modũ diſpõmis h ↄditionis.¶ Op.j.de do.cau.
moꝛ.l.ĩ oĩbꝰ.So.qꝙ hic in fi.dicit capit.i.accipit nõ cũ effectu

„*

ita intelligit gl. in. d.l.in oĩbus.⁊.l.qdð cõditionis in pn.de do

„

na.cau.moꝛ.⁊ ideo ſiſcus ab iſto indigno auſeer.·
Ni fundus HPãdi conditio adiecta vni
*nõ ſcinduũ.ſecus ſi plib adij
cial. h.d. Pꝛimo laan qũñ cõditio adijcit vni ⁊ du/
rat vn. Scðo qñ pluribꝰ.Lertio qñ vni ⁊ deuenit aapue⸗
ſeda ibi diſſimilis. tertia ibi in eo. pma pars ẽ clara. ¶ Mõ di⸗
ligẽter ꝙ cõditio appoſita plurib diuidi ex pmo teſtõ.q̃ſ di
cat nõ per legẽ.Et nõ ꝙ łʒ vna ſũma adijciat plurib uel ꝓpt᷑
enumerationẽ ꝑſonarũ videt᷑ eẽ diuiſa ab ipſo teſtõ nõ tñ ex vᷣ/
bis teſtamẽti ſicut dicim in.l.noĩs ⁊ rei.S.vbũ ex legibꝰ.j.de

S.ſig. ⁊ hoc dico ne obſtet his que dixi in.l.re cõiũcti.S.de le.

iij. ¶ Scðo nõ ex tertia parte ꝙ cõditio nõ diuidir iter here/
des. Rõ qꝛ ex ipſo teſtõ nõ diuidit per.l.xij.tab.ſimiliter non

dDiuidi? ut infra dicã. ¶ Op. ad ſcdam partẽ ⁊ nigek Pachtti

adiecta pluribꝰ nõ poſſit ſcindi. ut.C.e.l.ſi plures.⁊.l.ſi ita ſu
it.de manu.te.So.ibi loqtur in cõditione indiuidua que cõſi
ſtit in dãdo. ¶ Itẽ op.ad ſi.ex gl.de.l.eadẽ.S.cato.j.de uer.
ob. ubi cõditio que cõſiſtit in facto diuidit inter hẽdes.So.h̊
logꝗtur in cõditione que ↄſiſtit in dado.ibi in ea que ↄſiſtitĩ fa
cto diuiduo ⁊ diuidũ inter hẽdes. Nec dicas ibi factũ cõſiſtit
in obligatione nõ in cõditione.qꝛ factũ qð ↄſiſtit in obligatio
ne reſpectu ſtipulationis penalis eſt in cõditione.Ex his diſti
gue an cõditio ptatiua poſſit diuidi ⁊ per partes ipleri.aut eſt
cõditio indiuidua ⁊ nõ ſcindit.aut diuidua ⁊ tũc aut eſt iplen
ga ab vno aut a plurib.ſi ab vno nõ ſcindit ut h niſi q deſijt
pꝛo ſolido poſſe impleri.ut.j.e.l.pe.in pn.⁊ niſi qũ legatũ ſcin
ditinter hedes.ut.l.plauti.S.e.ti.Si vo a pluribus aut oĩbꝰ
iniũgit ab initio ut hic in ſcdᷣo rñſo.aut peruenit ad plures ex
poſtſacto ⁊ tũc aut cõſiſtit in dãdo ⁊ tũc aut deuenit ad płres
ex diſpõne teſtõꝛis ⁊ ſcindit᷑.ut.S.eo.l.qui hẽs.S.ſi duoꝝ.aut
ex accidẽti ⁊ nõ ſcindit ut h.aut cõſiſtitin faciẽdo tũc ſcindit.

ut in. d. S. cato. ⁊ nõ.hocꝑ doc.in.l.pe. C. e.⁊ ibi vide.¶ Op
po. d h ꝙ ex pſona hẽdis nõ ſcindit᷑ ius iplẽde cõditionis.cõ

tra. 5. de le.j.l.legatan.dicit glo.ibi.Lu dic ꝙ nõ fallit qꝛ il⸗
la que ſũt in obligatione diuidunt᷑ iter heredes per.l.xij.tab.

ſũt iura hereditaria. ut.S.ſi cer. pe.l.j.⁊ fami.her.l.ea que.ſed

id qð eſt in cõditione nõ eſt in obligatione nec eſt pẽditarium
ideo nõ ſcindit per.l.⁊ hic eſt caſus qð tene mẽti. Sʒ.l.ſilega/
tarius.loqꝗtur in eo qð eſt in obligaiiõe.iõ diuidit᷑ ut ex pdici
patet.Cõtra heres tenet 4 parte hereditaria ⁊ non in plus tñ
niſi totã ſoluat non liberat a pena.ut.l.v.in ſi.j.de v.ob.⁊.l.in
executione.e.ti. Rñdeo qtu ad pncipalẽ obligationẽ il de
bitũ diuidit per.l.xij.tab. Sed q;tũ ad penalẽ ſtipulationẽ eſt
in cõditione. ¶ Op.hic dicil ꝙ trãſmittit ad heredes legata/
rij hui cauſa conditionis implẽde.Contra moꝛtuo legataſto

Pe cõdi.⁊ demon.

pẽdente conditione legatũ extinguit. ut.ſ.e.l. intercidit. ⁊. S.

c.l. ſub diuerſis.⁊.l.j.S.ſinaũt.C. de cad.tol.So. Ja. de are.
dicit ꝙ ex ꝑpſona vni videl traſmitti ad plures ſibi cõiũctos in
re cõſũctionis nel ad alios ſubſtitutos iure ſubſtitutiõis.⁊ hoc
innit tex.ibi ⁊ oẽs xc.nã in pſona hẽdũ nõ videi ꝙ poſſit ꝓce
dere niſi ſit relictũ ſibi ⁊ ſuis hẽdibꝰ.ego dico ꝙ qñ legatũ reli/
un ex diſpõne teſtõꝛis tacita uel expᷣſſa deuenit ad plures ⁊

cindit. nt. S. e.l. qui hẽdi.S.ſi duoꝝ.Si ergo h̊ ſubſtituit ⁊ re/

liqt ſibi ſuiſq; hẽdib nõ eſt ꝗd ipediat ꝗn ſcindat᷑. Pe.dicit

—

ego itelligo qñ heres in cui pſona debẽbat ĩpleri cõditio eſt
moꝛa recipiẽdi.nã tũc trãſit legatũ ad heredes nõ impleta cõ/
ditione tũ dʒ adhuc impleri.ita ĩtelligit Pe. C. e.l.penl.in.iij.
ſeu.iiij.q. Rai.trãſibat ſicco pede.ſed iſtud videt male dictuʒ.
pſupponit iſta ſo.ꝙ hẽdes debẽt implere cõditionẽ.qð nõ vi-
det᷑ uerũ.q; ſi ſemel obtuli tibi ⁊ noluiſtireciꝑe ampli nõ tene
oꝛ tibi dare cũ per te ſtet.nt.l.ulti.C. e. Nec dicat ꝗs ibi ẽ ſpa/
le ſauoꝛe libertatis.q;ꝛ ibidẽ Ne.tʒ ↄꝛiũ.i.cõtra gl. Pꝛeterea

iſllud qdð eſt in ↄctn eſt in obligatione.vñ ſtati facta obligatiõe

herede exiſtẽte in moꝛa legatũ eſt puriſicatũ. Dñi ego reſpõ

geo qꝛ r Cde ſo. l. q; qs.in ſcdᷣa glo.dicit ꝙ. l.ulti.C.e.eſt c⸗

ſus ſpãlis ꝙ facta obligatione liberat. Sed puto uerius dietũ
MPe.qꝛ.l.ultima.C. e.loqtur in relicto libertatis directe meri/

to ille ſernus liber ſact ab hẽde nihii petit ⁊ heres nihil põt pe

tere ab eo cũ ꝓ eo qð erat in cõditione nõ cõpetat actio. Sed

in legato alteriꝰ rei uel libertatis ſideicõmiſſarie ſi offero lʒ ha
beat᷑ cõditio ꝓ ſpleta ⁊ lʒ dñiũ ſit apud me.tũ res eſt apud hẽ/
des.vñ ſi peto illã rẽ per retẽtionẽ cõſegtur hẽs nt impleati cõ/
ditio. ⁊ ita dʒ ĩtelligi . Fateoꝛ ergo ꝙ heres nõ poterit petẽ ſi
bi reſtitnẽ donec iſti impleãt cõditionẽ.ſic põt ĩtelligi duobus
modis.pᷣ qñ trãſit ad plures cõiũctos.alio mõ qñ ad ptres hẽ
des qð eſt qñ eſt in moꝛa recipiẽdi.vñ utrũ ius implẽdi ↄditio
nẽ traſeat ad hẽdẽ debẽtis implere. dico ſic in ultimis nolũtati
bus. aut ſülle in cuius ꝑſona dʒ ſpleri ſuit in moꝛa ⁊ traſiret hie.

aut nõ ⁊ n trãſit. ⁊ hoc niſi cõditio habeat pᷣcedẽteʒ diſpõnẽ
ut dicã incõtinẽti in ↄctibꝰ.¶ Quero nutrũ in ↄditionib ius ĩ

plẽdi cõditionẽ trãſeat in hẽdes.Et ſuꝑ h Darſer cõſului. die

plene ut dixi in.l.ſi.x.cũ petiero.de v.ob.

dixiin ũ petiero. de v. Fants zaße
dic aut cõditio habuit pᷣcedẽtẽ diſpõnẽ in pſo

na eiuſdẽ ⁊ tran

ſit ad hẽdẽ. ut.l.diẽ ꝓferre. . j:. ðe arbi. x.l.qui rome.S. falſẽ
j. de v. ob. aut in pſonis dinerſore tũc eſt ꝑinde ac ſinõ habe
0

—

ret pᷣcedẽtẽ diſpõnẽ.ut.l.ſideiuſſoꝛ obligari.S.fi.j.de fideiuſ.lʒ

aliter ibi dicat. Si vo nõ hʒ pcedẽtem diſpõnẽ nõ traſit.ut

.. e. l. a teſtõꝛe. ita Pe. ⁊ Ci.poſt eũ in.l.iij.in pe.q.C.e. Guil.
in.l. ſi neceſſarias. . de uẽdẽdo.S. de pig. act.x allegat.l.üj.in
Hn. . de coll. bo. x.l.qui rome.S. augeri.j.de v. ob. Ego poſt
cos allego ꝓ caſu.l.ſi decẽ cũ petiero.in ſi.j.de v.ob.⁊ ibi dixi
⁊ h uera niſi ille ꝗ futur ẽ obligari ex ĩplemẽto cõditionis ali/
qd ꝓpter h̊ ꝑcepit.⁊ eſt caſus in.l.ij. C.de pac.ĩter emp.⁊ uẽ.
Ag. que dicit ꝙ ſuꝑpuacuũ eſt de herede dictũ.⁊ gl.in.l.ſi pꝛe
dio.in pn.S.de in diẽ adiec. L

A egatario moꝛtuo uel libertate
tercidit. g cõditione pẽdẽte legatuʒ
extinguit.ſecꝰ ſi ſola ciuitate puet᷑.h.d.¶ Op.media

3 ſti Seruiuſſus pſtare opas põt per ſe
elitu. opꝑari niſi ab Peae Lneclal tii enim

nat in metallũ reſtituat videt nou/hõ merito nõ cõſeqtur le/
Pi,ide ſol.l. ſires.S.ared. ⁊.l.ſi fuus.de adi.le.⁊ per h vi
et ꝙ ſi egatari ſuerit moꝛtu ⁊ muraculoſe ſuerit reſuſcitatus

nõ cõſequat᷑ legatũ. ¶ Op.ꝙ depoꝛtatꝰ habeat᷑ ꝓ moꝛtuo
cd. JS.depoꝛtat.j. de bo. li. ? de Ztab.l. j. . ſigs filiũ
BGl.ſoluit ⁊ nil eſt dicẽ. Dic jm Pi.⁊ Ja.de are.ꝙ in his quo

nt.l. ſi ne

rũ dies cedit ipſo manẽte in depoꝛtatione habei ꝓ moꝛtuo ut
in ↄꝛio.ſecus in his quoꝝ dies cederet ipſo reſtituto ita loqꝗtur
bic.¶ Quero ꝗd ſi ſuerit ſact monachus uel cõuerſus. Rñ/

deo tũc remanet capax.iõ legatũ nõ extinguiſ.ut.l.deo nobis

C.de epi. T cle.

ir ny Relictũ in tps liberoꝝ ĩtelligi
Juir uxoꝛi. de pcreidis pot teſtm it
aliud teſtõ expꝛeſſerit.h.d.

—2

1r e- Sũm aui cũ pcedẽti.¶ Nõ qã
Te C modo. Rabitereicſt acti aten

—

tpa nõ nocẽt. ut.l.q̊ t ſi in cõditione.S.ſolem.s.de hẽdiĩſti.
So. hec lex gl.ill regulã q;ᷣ caſus cõtingẽs medio tꝑenõ no/
cet niſi ſit talis per quẽ uere adimat uel tollat libertas.vñ ſi dãẽõ

i I an farte. Eie iuriſcõſult ponit diſtinctionẽ
3 atis clarã. ¶ Nõ ꝙ idẽ eſt cõditio
doãdi ↄditioĩ fcõ exiſtẽs qꝛ facẽ largo mõ copꝛehẽdit dare.

* Ed ſi hec cnidam. a ſaie

manet dedlucto eo W ſolnerit eauſa cõditionis implende.
h. d. ¶ Oppo. S. e. ꝓplauti. S. itẽ ſcidit. So. itellige ilu. S. ʒ
iſtu. facit ad.q.dicit ſtatutũ de pcio rei uendite ſoluaiĩ gabella
ſex deñ. ꝓ libꝛa.cõtigit ꝙ aliꝗs rẽ uẽdit ꝓ cẽtũ.ſed in ꝓxeneiꝶʒ
⁊in faciẽdis ſubaſtationib expẽdit.xx.hᷣ eſt tex.ꝙ ſoluʒ pꝛo
lxxx.dʒ ſolui gabella.nã pᷣciũ dʒ intelligi nõ qtũ emptoꝛ dat.
ſz tũ apud uẽditoꝛẽ remanet ut dicit tex.ſoꝛte deberet ſic di⸗
ci.aut ſtatutũ dicit ꝙ dʒ ſolui gabella ꝓ pᷣcio qð uẽditoꝛ rece/
piſſet. ⁊ uerũ eſt qð dixi ſupꝛa.q; uerũ eſt nõ recipit niſi qtũ
apud eũ remanet ut h. Aut dicit ꝙ ſoluat gabella ꝓpᷣcio quo
uẽdidiſſet.⁊ tũc pꝛo toto pcio ſoluat qꝛ ueru eſt pꝛo tato uedi⸗
diſſe. ar.j.ti.j.l.in qᷓrta.S.fi.⁊ qð nõ.in.l.ꝗ fũdu.e.ti.aut dicit
ꝙ ſoluaĩ gabella ꝓ pcio rei ſimpliciter ⁊ no adijcit ꝙ recepiſſet

nel quõ uẽdidiſſet.⁊ tũc pciũ intelligit deducto oĩ eo qð expẽ-

dit᷑ cauſa expediẽde uẽditionis.ut.C. de iure deli.l.ſcim. . ſʒ
ſi in cẽputatione. ⁊..ti.j.l.q;titas.ꝓ hoc ſacit gnalitas hui.i
ue dicit ſemꝑ cõputationẽ in pſonã uẽditoꝛis ĩtroducẽda re/
ſectu ei qð remanet apud uẽditoꝛẽ cauſa cõditionis ĩplẽde.
tñ in caſib in ꝗb minuit onus in vi cõditionis nõ minuii per
falcidiã uel aliaã q̃rtã heredi debitã. Et diſtingue aut on fuitĩ
triſecũ aut extrinſecũ.⁊ iſtos duos caſus ꝓſeqre ut in gl.Aut
ſuit onus ĩpoſitũ alternatiue intrinſecũ ⁊ extrinſecuʒ.⁊ dic ut
ſupꝛa de le.j.l.i mihi ſtich. ¶ Qüo gd ſi onab initio ẽ plus
qᷓ; ſlud qdð per teſtõꝛẽ relinꝗtur nulla diminutione facta. Nic
nt in.l.imꝑatoꝛ.S.ſi cẽtũ.S.de le.ij.ita dicit glo.⁊ bñ.an aut
ex his cauſis ſcindii cõditio.dicà in ꝓſecutione ti.

—

nt ir CLoͤditio que inducit viduitatẽ in oẽ tsre⸗
Cum vir ſpectu oid pſone ⁊ oĩs loci ſpnit.ſec' ſiidu/

cit viduitatẽ reſpectu certe ꝑſone uel certi loci uel tpꝑis.h.d. cũ
duab ſo. In tex. ibi ſi a liberis ne nupſerit.i.nubẽdo nõ dec
ſerit. Itẽ ibi in ſi. iniigeret.dic.ſ.pꝑpetuo.ſʒ ad tps bñ inducit.
¶ Op. C. de indic.vi.auc.cui relictũ. So.hodie coꝛigil in vi
dua cui põt relinꝗ ſub cõditione ſi nõ nupſerit. ſec ſi nõ eet vi
dua.nã iſta remanẽt incoꝛꝛecta.

EAAm ita Sümauiin pcedẽti. C Nõ qð vni
3 — . — —,* ..
N Tezee oibꝰalijs remo
uet.

⁊ iſtud hñt inducẽ dictiones excluſiue.ut tm̃ ſolũ

⁊ dũta xat.dixi in.l.j.S.ſiqs ius di.nõ obtẽ.¶ Qũo gs dicat᷑

idignꝰ nuptijs alicuiꝰ.Lex.j.de manu.vin.l.inrimonij c gi.
videt dicẽ ꝙ üle cũ H nõ põt hi mr̃imoniũ videt idignP mñi
monio.vitas eſt ꝙ ille cui nõ põt ꝗs ſine dedecoꝛe nube ſʒ mo
res ciuitatis cõſiderata q̃litate nataliũ dẽ idign mr̃imonio.ut
ſ. de Ztab. l.iij. F. ſ emacipat filius.

—

erto loco videt᷑ iterdicẽ actũ ſmpliciter ſi act iũlle cõ/

2

—

ſi.hui.i.legẽ utilẽ reipublice ad coadiuuãda iterpᷣtationẽ.
Moꝛte grauati nõ extingui legatuʒ

I 1 SGatO. dtnons .ch. d. Del aliter. in legatis
ↄditionalis obligatiõis paſſiue ad hẽdẽ traſmit

lk. h. d. C cadu. tol.l.vnica. 5. ſinaüt alie
ditione.So.legatario decedẽte nõ traſit ad hedẽ ⁊ ſic actue.

p. C. de cadu. tol.l.vnica. . ſinaũt aliqd ſub cõ

ſecus decegente grauato ut hic.

— Lʒlibertas repñtet cõditio fideicõmiſſ
— Eres. cbectar g,d. p. C. de bis qui a
Anö do.ma.l.ſi.ubi qui in vno eſt negligens in alijs vi

det᷑ negligẽs.ita h qui in vno fuit liberalis puemiẽdo in alio dʒ
ęæẽ liberalis. So.ut dicit gl.in.l.iij.in pn.als.l.iij.S.de ali.iue
di.mu. cquſa ſac.⁊ ibi dixi.¶Ad idẽ op.j.e.l.ouos. Sol. ut
ibi. ¶ Ex gl.op.ꝙ dʒ repñtari legatũ.ut.l.ꝗ filiũ.S.ſigs funʒ

de hẽ.ĩſti. So. poſſes dicẽ ꝙ h libertas fuit repñtata ab hede

ibia teſtõꝛe.qð nõ plʒ per.l.ſi ṽuus coĩs.de he.iſti.qre dic ꝙ
Blogtur q ↄditio adiecta libertati fuit expᷣſſe repetita in lega

to. ut pʒ in pn.l.ſuit eni rogat reſtituẽ in euẽtũ cõditionis.ſʒ
lex vꝛia loqtur q; cõditio adiecta libertati tacite poꝛigi ad le

—

gatũ.⁊ ſic vides magnũ
mat᷑.dixi in.l.cõtraria.

— Sideſicit cõditio /p qua
E Am ſub hac. ſuit ĩterpoſita cautio mu/
d. C Mõ ꝙ cautio mutiana reqꝗnit ſatiſdationẽ ⁊ ſic cũ fideiuſ
ſoꝛe. dixi. S.e.l. mutiane. ¶ Op. ⁊ videt᷑ ꝙ dʒ caueri ſco lega

effectũ an ↄditio inſit tacite an expꝛi/

ſult iuſſus dare ſcdᷣo legatario.ar.l.iij. S. ſigs ita S. de adi. le.
qð nõ plʒ. qre tex. p ſimpliciter dicit eẽ legatũ in ſcdm legata/
rũ quo caſu in vubio videi eẽ grauat ipſe legatari .ut de nſu

ſru.e.l. codicil.logtur qñ ĩ pmilegatarij ꝑſona legatũ nn

mode alibi exerceri nõ põt qð ẽ utile ad multa. ¶ Scdðo nõi

lana legatũ debet᷑ ei in quẽ in eũ caſũ fuit traſlatũ.h.

tario cui ĩtereſt nõ hẽdi.ut.l.ſi is cui.s.e.Sol.ꝗd ꝙ h̊hẽs

De condi.⁊ demõ.

ſed h̊ deſiciẽte cõditione apparet ꝙ legatů nunq extitit. ut in
auẽ̃.cui relictũ. C. de indic.vidui.tol.vñ h̊ in dubio videt᷑ reli
ctũ ab hẽde. ¶ Op. j. e.l. titio ſudus. So. fateoꝛ ꝙ, hẽs libera
tur cedẽdo actionẽ ſi vult. ¶ Altimo Di. ⁊ Ja. de are. foꝛ⸗
mãt vnã.q.duo ſut electi ptàtes vnꝰ pᷣ ali ſcdo.pmaccepta/
uit nõ tñ nenit qꝛ ſoꝛte moꝛtu ẽ.utrũ ſtati pᷣmo acceptãte eua/
nuerit electio ſcði. Hec.l.eſt ar. ꝙ nõ.facit.l.ᷣſi titio fũdus.j.e.
Di. tʒ ↄꝛiũ.ar.l.poſt aditã.C. de ĩpu.⁊ ali.ſbᷣſti.⁊.C. de le.l.ſi

legata. c. S. de adi. le.l.iij. S. ſiqs titio. Mõ ob.h.l. x.j.e.l.titio

fũdus.q; hec cõditio nõ extitit in ꝑſona pᷣmi nec deñicit in ꝑſo
na ſcdi. qd pʒ ꝓpter effectũ cautionis mutiane.facit.s.de tu/⸗
tel.l. tutoꝛib.ita dicit DHi. Sed Ja.dejare.diſtinguit. aut fuit
facta electio ſcði ſub cõditione ſi pmꝰ nõ acceptauerit ⁊ eo ac
ceptãte deñicit electio ſcdi. aut fuit facta electio ſci ſi pm non
nenerit ⁊ pmo acceptãte nõ deficit electio ſcdᷣi ⁊ in dubio vide
tur facta ſub cõditione ſi nõ uenerit.ut h̊ ⁊.l.titio.j.e.⁊.l.tuto
ribꝰ. de tuteł. Mõ ob.l.poſt aditã.cũ ſilibꝰ.q; ibi per accepta/
tionẽ plenũ ius qrit acceptãti.qð notadũ eſt in iſtis officijs ut
plene dixi in.l.ex eo.S.de teſ.mi.de hoc per Ci.in.l.poſt adi⸗
tã. C. de impu.⁊ ali.ſubſtt.
ita Nerbũ qð repꝑii in ſuturo ⁊ in pᷣterito in
EHvuſtimis uolũtatib intelligit in ſuturo. hoc
dicit.de hoc dixi.S.e.l.ſolemus.

. Coõditio ſi uoluerit le
ita expꝛ um. gatari facit ↄditiõa
Ale legatũ.h.d.de hoc dixi in.l.ſi ita legatuʒ.S.illi ſi uo
de le. j. . ..e.l.aliquando.

.

Cõditio tacita ex teſtõ ꝓueniẽs ĩpedit di
Aos.·è legati cedere quo ad Acuiſcn dicit.
Op. S.e.l. bẽs ſtatuliberũ. Ol. nõ ſoluit. So. pate
bit ex ſolone ſequẽtis ↄꝛij. ¶ Op. cõditio tacita nõ ĩpedit diẽ
cedẽ quo ad acqſitionẽ.ut.l.poſt diẽ.S.ſi.q di.le.ce.de re.iu.
l.q̃ legata. So.h̊ dies nõ cedit niſi a tꝑe emãcipationis. Nec
ob. ꝙ eſt cõditio tacita qꝛ ꝓuenit ex ipſo teſtõ nõ extrinſecus.
ut. .e. l. cõditiones que extrinſecꝰ. ⁊ ibi dixi.⁊ per hoc appa/
ret reſpõſũ ad pᷣcedẽs ↄꝛiũ.q; hic extitit cõditio legati per ma/
numiſſionẽ.ſed in.l.heres ſtatuliberũ.nõ extitit per emãcipa/
tionem m Di.

Mogus reſpiciẽs utilita/
tio centum. tẽ legatarij intelligit ipulſi

nus.ſi utilitatẽ tertij dẽ eẽ finalis.h.ð.⁊ ẽ mirabilis lex ſicut vi/
diſtis hoc anno. Jbi emat ſibi ⁊ ꝓſe.x cõcoꝛ.cũ hac.l.l.ij.ĩſi.
j. de ena C It nõ ꝙ ulud qð teſtõꝛ iubet ĩtereſt hẽdis ut im
pleat᷑ ⁊ expediaĩ.nt h dẽ ⁊ tetigi in.l.huiuſmodi.in pn.S.de le
ga.j.⁊ in.l.ꝗbus diebꝰ.S.ſi.S.eo.¶¶Op.⁊ videt ꝙ ule cui eſt
relictũ ſub mõ debeat cauẽ de mõ iplẽdo.ut.S.e.l.ꝗbꝰdiebus
S. fi. T.l. ſi tibi.̊.de le.iij. Rñdeo illud uerũ niſi ſuũ cõmodum
reſpiciat.¶Itẽ op.ꝙ nõ dʒ cauẽ cũ dictũ pᷣceptũ ſit nudũ.ut
ſitipſſa.,dinl⸗Se e.j. Timoꝛe hui ꝛij iſte tex.itelligit duo
bus modis.pᷣ ꝙ emat᷑ illi alino ⁊ ꝙ nõ alienet per iſtũ empto
rẽ.nõ aũt alunus caneat de nõ alienãdo.ſed hũc intellectũ nõ
vult gl.paruula. Mã hicitellect eẽt ſupuacuꝰ q; eoipſo ꝙ di⸗
cit ꝙ emat᷑ alũno dʒ itelligi ꝙ ſiat ſuũ.ut.l.huiuſmodi.in pn.q̃
re intelligo ꝙ alünus caueat.Zd pꝛiũ rũdeo ꝙ dʒ cauẽ ꝙ te/
ſtatoꝛ uoluit ꝙ nõ alienaret ꝓpter affectionẽ quã teſtõꝛ hʒ ad
eũ. ita dicit gl. Sʒ lʒ teſtõꝛ habuerit affectionẽ q; ꝓpter h ꝓhi
bet᷑ alienare.illud itelligo ſic ꝙ dicit nudũ pᷣceptũ de nõ alienã
do nõ ualet eſt uerũ ubi legatũ trãſit ad legatariũ ipſo iure.⁊
ita loꝗtur.l:.ñliuſta.S.j.S.de le.j.⁊x.i.pꝛ.S.iul.agrippa.S.dele.
uj.ſed ubi nõ traſiret ipſo iure ſed dʒ pᷣſtari de manu hẽdis.tũc
legatari nõ dʒ habẽ niſi caueat de nõ alienãdo ut h. Et vide/
tur caſus in.l.iiij.S.fi.de cõdi.inſti.

Titio centum. Mꝛimonia debẽt eẽ libera a pe/

— 1na dãni nõ a pena amiſſionis lu/
cri.h. d. COp. 5. e.l. ci ita. So. itellige potat meuiã uxo/
rẽ honeſte ducẽ.¶ In gl. que incipit 5 tibi de pᷣcio ibi merito.
So.ibilucrũ ꝑcipiebat᷑ ex publico qð nõ dʒ auſerre puatus.
H ꝑcipiebat a puato teſtõꝛe.merito põt auſerre ei uoluntate.
Et hec lex facit in ar.ad.q.teſtõꝛ reliqt monaſterio monialiũ
cẽtũ ſi ilã in ſoꝛoꝛẽ reciperẽt. Moniales uolebat cẽtũ ſed nole
bãt in ſoꝛoꝛẽ accipe.Et videt h ꝙ nõ poſſint habẽ.Auidam
magnꝰ doctoꝛ cõſuluit ↄꝛiũ q; iuitare moniales ad lucrũ ut re
cipiãt illã in ſoꝛoꝛẽ eſt ſimonia. ut in. c. nõ ſatis.ex de ſimo.⁊ iõ
Ee legatũ ⁊ reijcit illa cõditio tanq; turpis. Nõ ob.hᷣ lex.
qꝛlʒ mrimoniũ ſit res ſpũalis tñ ſit ſub ſpelucri.qdð nõ reperit
in alijs ſpũalibꝰ.ſed iſtud nõ eſt uerũ qñ ↄditio de ſe eſt turpis
ut. S. e. l.obtinuit.⁊ de cõdi.iſti.l.j.⁊.l.cõditionũ.ſed qñ cõdi/
tio eſt de ſe honeſta ut eſt aliquam reciꝑe in monialẽ.ſed ꝙ ad

hoc ĩuitet ſpe lucri eſt turpe ⁊ ihoneſtũ.tũc iſtitutio ſeu legatũ
qð ad hoc ĩuitaret eſt nullũ.caſus eſt.S.de hẽ.inſti.l ille autẽ.
⁊q ibi nõ.in gl.ſic in ſili legatũ nõ ualet.qdð dic ut dixiin.d.l.
ille aũt. ſed cautela eſt quã ponit gl.in. c.nõ ſatis.S. allegato.
ꝙ teſtõꝛ dicat ſi tales moniales receperint taleʒ in ſoꝛoꝛem eis
relinquo cẽtum in alimẽtis.⁊ tunc nõ vident᷑ inuitari ad lucrũ
nec eſt ſimonia.

¶ Litio centum relicta. cocuioul modus

fringik nõ ſerual pterq; in libertis. h. d. . Op. C. de op. lib. l.
pe.in fi. Gl. ſol. in trib' modis. pma ſo.eſt diuinatio.ſcda ẽ vᷣa

tertia eſt falſa. NPer ſcm exẽplũ poſitũ in hoc.S. Di.dicit ꝙ;

hic.S. facit ꝓ eo qui locauit oꝑas ſuas in ꝑpetuu. Itẽ/ eo ꝗ
ꝓmiſit ſtare certo tꝑe in ciuitate aliq. Itẽ ꝙ nõ ualeãt ſtatuta
de hoĩe carcerãdo ꝓ debito. Hi.nõ dicit plus.ſʒ pma.q.tãgi
tur per gl. in.l.ij.de uſuſru.le.⁊.l.ambiguitatẽ.C.de uſuſruc.

⁊ tractaui in.l.ſtiplones nõ diuidunt᷑.de v.ob.in ſcdða.q.ſʒ vi

det᷑ ꝙ nõ per hãc.l.q̊ nõ video qre nõ ualeat ſi recſpiat coõmo⸗/
dũ alicuiꝰ.ut pʒ in toto ti.locati.Ad id qð dẽ ꝙ infringit liber

tas.rñdeo ꝙ ſoluẽdo ĩtereſſe liberat. In tertia.q.reꝑio Hi.al

legãdo ſatis extẽſe dixiſſe.⁊ ego dico ꝙ ſtatutũ ualet ſi ẽ factũ
a ciuitate qᷓ hẽat merũ uel mixtũ impiu.Et ꝓbo de iure cõi po
teſt qs pꝛo debito carcerari.ut.l.j.C.q bo.ce.poſ.ergo põt ꝑ
ſtatuta que ſũt de iure ciuili.Ad ar. Dl.rũdeo.na dicit ipſe dᷣ

lud qð nõ põt fieri per pactũ nõ põt ſieri per legẽ. ut nõ. C. de
decre. decu. ſup rubꝛica. t. l. nõ ĩpoſſibile. de pac.ſʒ per pactũ

nõ põt ĩfrigi libertas alicui. ut.i.nec ſi uolẽs.⁊c.l.interrogati.
C. de li.ca.ergo nec ꝑer legẽ. Rñdeo dico q; hoc.ſ.ꝙ nõ põt
ſieri per pactũ nec põt per ſtatutũ nõ eſt ueru niſi in his que ſt
ↄtra bonos moꝛes.als ſecꝰ.ut nõ.in.l.nec ex p̃toꝛio.⁊.l.neq;
pign. S. puatoꝝ. de re. iur. Scdᷣa rõ eſt iſta. hoĩem carcerari
eſt cõtra bonos moꝛes ⁊ cõtra ius.ut.l.ſuccurrit.⁊.l.ſe.S.ex
ꝗ.cau.ma.C.l.q in carcerẽ.qʒ me.ca.⁊.l.j.⁊.l.ij.de lib.ho.ex

Hhi. x. l. ob es. C. de ac. ⁊ ob. Sʒ rñdeo aliquẽ carcerari a pua/

to eſt ↄtra bonos moꝛes. ſed auctoꝛitate publica non eſt con
tra bonos moꝛes.ut.l.j.C.qui bo.ce.poſ.Tertia ratio ẽ nõẽ
dubiũ ꝙ ſtatutũ hʒ auctoꝛitateʒ ab oĩbus.ſ nullus hõ eſt do
minus mẽbꝛoꝝ ſuoꝝ. ut.l. liber hõ. S. ad.l. aq.ergo hoĩes hoc
facẽ nõ pñt. Sʒ dic ꝙ pplłs hʒ iuriſditionẽ in quelibet hoĩem
lIʒ puat ſimpir nõ. Itẽ qrta erat rõ oips teſtõꝛis eſt lex. ut
in auẽ.de nup.S.diſponat.ſʒ per teſtõꝛẽ nõ ꝑõt ſieri ergo ⁊c.
NRñdeo per teſtõꝛẽ nõ põt fieri in eo in quo nõ hʒ ius.ſj in per
ſonis in q̊s hʒ ius põt ut h.ergo ⁊ ppls põt in ſuos ſubditos ĩ
alios nõ ut h.⁊ ſic hũc.S.retoꝛqo cõtra Hi.qui allegat ipſũ p
ſe. C Altimo nõ ꝙ nõ põt alicui cõſtitui domiciliũ ut in certo

loco bitet. ⁊ hoc uerũ niſi ſit icomodũ alicui. ſicut ſi dico relin

—

AA Pi DHiuidit in ſex partes.pᷣ ponit᷑ cui
Titio generO. cetitpetitio ſcdo hond uel

quo uxoꝛi mee qᷣad ſteterit cuʒ filijs ſuis.ſic h hoſſet legari do⸗
nec hĩtauerit in tali loco cũ tali.nã ĩ fauoꝛẽ illiꝰ videi hoc dem̃
ut.l.q cõcubinaʒ. S. uxoꝛi.S.de le.iij. Ael dic ut ibi plene nõ.

poſſit feri ſolo. tertio ꝗd ſimrimoniũ nõ hit.qrto an qñ ſolui
tur cõſtãte mrimonio debeat aliq̃ cautio recipi.ꝗnto ꝗd ſi añ
mr̃imoniũ dos ſoluat᷑.ſexto ꝗd ſi maritꝰa cauſa ceciderit.ſcða
ibi ſi poſt. ttia ibi añ nup. qrta ibi ſabin.qnta ibi ſʒ cuʒ añ nu
ppᷣ.ſexta ibi qd ſi marit.⁊ hẽo hũc tex.ſat ꝓ difficli.¶ Op.
⁊ videt ꝙ ſola mulier poſſit petẽ.ut.l.vuo legato.sS.ſi teſtoꝛ.S.

dele. j. . l. fideicõmiſſa. S. iterdũ. S. de le.iij. So. de ſtricto iu/

re ſola mulier petit ut ibi.ſ de eqtate nterq;. Atriq; eni pficit
ut h. ¶Ad v.ſʒ cũ añ nup.op.nã legatũ dotis nõ eſt purũ im

mno cõditionale. ut.l. ſtiplones. ⁊. l. ꝓmittẽdo.de iu.do.⁊.l.in

reb. e.ti. . l.itẽ qꝛ de pac. Gl.dicit aliud in legato.aliud in ſti

neo ꝓmittẽte ſeu legãte ut hic.

pulatione. Ael aliud in muliẽ Punurcie ut in ðꝛio. aliud in ex/
zhec ſo. eſt Otra caſũ.l. ꝓmittẽ
do.in pn. ⁊.l.ſi ego.in pn.de iure doſj.⁊.l.ſi exneꝰ.s.de ↄdi.
ob cau. ⁊ ſic remanet pma ſo.qꝛ aliud in legato aliud in ſtipu/
latione. Sʒ ꝓbo ꝙ legatũ ſit conditionale.ut hac.l.q; aut di
ces ꝙ relictũ ſit ſub mõ ⁊ ſic legatuʒ purũ ſitlʒ ſub mõ ⁊ videt᷑
dicẽ hic v.ſʒ cũ añ nup.⁊ eſt ſalſũ.q; quocũq; mõ deſicit mo/
dus etiã per caſũ facit legatariũ admitti.ut.l.ſi fndũ per fidei/
cõ. §. . S. de le. . t. l. pz. S. tuſculan. S. de le. iij. hic dicit re

manet penes hẽdẽ altero deſiciẽte añ nup.ergo eſt cõditio fm

ꝙ nõ. S.e.l in teſtõ.ſʒ ſi dicis ꝙ eſt cõditio dicis tex.qꝛ dicit

ꝙ eſt purũ. Di. dicit ꝙ ẽ uerũ ꝙ eſt purũ ſʒ relictũ ptẽplatiõe
certe cauſe finalis.⁊ eciet cauſa deficit relictũ.ut.l.alũne
. ſeia liberta ab hẽdibꝰ. . de adi. le. ita diẽ Di. poc ẽ falſu. q⸗
in.l.ſi fũdũ ꝑ ſideicõmiſſũ.S.j.S.de le.j.ubi dicit ꝙ reſpiciebat
cõmodũ alteri ⁊ ſic ẽ cauſa finalis.ut.S.ea.l.in pn.⁊ tamẽ ibi

.

l ij

Be cõdi.? demon.

admittillegatari. Ne. dicit eẽ idẽ in mõ qð in cõditione.ſed
ipſe dicit ð.l.ſi fũdũ pᷣallegata. ⁊.l.pr.S.tuſculanꝰ.S.de le.iij.
SDicit Rai.qꝙ hloꝗtur in mõ ꝗ cohẽt legato de neceſſitate ut
mr̃imonij.ſed in ↄio nõ cohẽbat de neceſſitate.hoc eſt falſum
ꝙ; ̊ nõ cohẽt de neceſſitate ipſi legato ſʒ ipſi mõ ſic.nã ſateoꝛ
ꝙ dos cõcludat mrimoniũ de neceſſitate.ſed ſi legata ſũt cẽtũ
mrimoniũ nõ cohẽt legato ſed ipſi mõ.Quare credo ꝙ iſtud
legatũ ſit cõditionale.⁊ pᷣ pbo per oẽs.ll.que dicũt ꝙ ſtipuło
dotis eſt cõditionalis.ar.de ↄctibꝰ ad ultimas uolũtates.S.eę.
l.in re.ſcðo ꝓbo ꝑ hũc tex.qui cõcludit de neceſſitate.dic enĩ
añ nup.titio uel muliere defuctis legatũ apud hẽdeʒ remanet
Ccc.qꝛ ſi ẽẽt modus nõ remaneret apud hẽdes.Tertio ꝓbo ꝑ
caſu auc.niſi rogati. C. ad tre.⁊ in coꝛpoꝛe vñ ſumit.de ſã.epi.
5S. ſz h in pñti.ubi eſt tex. expᷣſſus.lʒ gl.ibi aliter ſẽtiat ⁊ male.
Eifl ict ꝙ eſt modus qñ relingtur cauſa dotis nõ cõditio.
Hʒ illa gl.ibi rephẽdit ꝑ Ja.de beſl.⁊ de neceſſitate male dic.nã
tex. dicit donũ ſeu relictũ.ſʒ in donatione cũ ſit ↄctꝰ nõ ẽ dubi
um ꝗy eſt cõditio.ergo ⁊ in legato ut utrũq; pariter determiet
ut.l.iã hoc iure.S.dẽ vul.⁊ pu.⁊ ꝙ h ſit ↄditionale videt tenẽ
glo. S.e.l.in teſtõ.Et ad hũc v.ſʒ cũ añ nup.rñdeo ꝙ ꝑmutat
caſu ⁊ dʒ exponi ſʒ cũ ꝓ qñ h.ſ.qũ añ nup.qꝛ purũ legatũ c.pe
ti põt * eſt qũ expſſe ꝑ ↄiecturas teſtõꝛ uoluit.⁊ ad h dicẽdũ
cogit iſte ti.ex eo ꝙ dicit de pecunia reddẽda mulieri.ſed ſi ca
ſus nõ mutaret dare hẽdiſi mrimoniũ nõ ↄᷣheret᷑ moꝛte mu/
lieris ul alio mõ ipſi mulieri reddet.ut ĩ v.ſʒ cũ añ nup.⁊ ſihe
ret᷑ nõ eẽt neceſſaria cautio.ut in v.ſabinꝰ.⁊ ex h ĩſurgit effectꝰ
ſi eſt cõditionale nõ trãſmittit ad hẽdes uec ĩteri põt peti.⁊
pdicta va q relinqtur ꝓ dote reſpectu mrimonij ↄhendi cuʒ
certa ꝑſona.ita loqtur h. ¶ Sʒ qro ꝗd ſi ſimplicit reliꝗt ꝓ do
te an ſit purũ.Auidã diſputãdo tenuerũt ꝙ ſic. q; iſta cauſa
reſpicit ſauoꝛẽ ipſi legatarij ergo ⁊c.ut.S.e.l.in pn. ꝛetea
nõ repit ꝙ dictio ꝓ faciat cõditionẽ. Pꝛetea ego video ꝙ lʒ
ſit cauſa fauoꝛabilis ⁊ pia legatũ eſt purũ qñ reſpicit cõmodũ
legatarij.ut ſi leget᷑ fũdus ad alimẽta.ut.S.de ali.⁊ ci.leg.l.iiij
Dʒ ↄꝛiũ puto.ſ.ꝙ ſit relictũ ↄditionale.pᷣ ꝑ caſu.l.a titio.de v
bo.ob. ⁊.l.ſi ego.in pn.S.de iure do.lʒ glo.ibi videai dicẽ.q;

als ibi donatur nõ erat.Sʒ iſtud ẽ diuinare. Pꝛetea in du,

bio pᷣſumii als uelle donare niſi mulier H ꝓbet.ut.l.ſi exneus.

de cõdi.ob cau. Pꝛerea ꝙ ſit ↄditionale ꝓbat᷑ in anc.de ſan.

epiſ.S.ſʒ hᷣ de pñti.ubi ſuit datũ uel relictũ cauſa doꝶ munplici
ter. lʒ gl.ibi aliter ĩtelligit ſʒ nõ bñ ut.S.dixi. Dꝛeterea iſta x/
ba ꝓ dote uel cauſa doꝶ nõ iducũt cauſã legati ꝓut cauſa aſſu
mi in iſta mã. nã cauſa ẽ de pᷣterito.iſta vo eſt de futuro.ut di
xi.S.e.l.demõſtratio.S.qdð aũt. Itẽ nõ ĩducũt modũ.naʒ per
modũ aggrauat ille cui ſub mõ relinqtur. ut dixi.S.e.l.ꝗb die
bus. S. termili. ſed 0 nõ aggrauat᷑ mulier cui relinꝗtur i
mo honoꝛat᷑ q; iuitat ad nup.S.e.l.S.j.⁊ lʒ ibi dicat ꝙ ſit mo/
dus ⁊ ſit grauamẽ illud ẽ iõ q; graual de era Pſen⸗ qð ẽ onꝰ
ſec' ſi de ĩcerta.q; tũc eſt bonoꝛ.qð pʒ qꝛ ↄꝛũ eſt turpe.ut.S.e.

l.cũ ita. Pꝛetea ꝓ hoc videt᷑ caſus..e.l.publiꝰ.in pn.ubi qñ

aliꝗd relinqtur in honoꝛẽ eſt cõditionale lʒ cõmodu ei cui re/
linqtur cõtineat. Mõ ob.auẽ. de ſa.epi.S.ſʒ h de pñti.ubi diei
tur ꝙ talis oditio remittit tanq; grauoſa.qꝛ illud uerũ qñ vult

trãſire ad vitã artioꝛẽ ⁊ ꝓñiteri cõtinẽtiã.ſʒ remanẽ in ſclo ⁊ nu

bere ẽ honoꝛ.ut.j.ad tre.l.mulier.S.cũ ꝓponeret᷑.Cõcludit er
go ꝙ relictũ ꝓ dote uel doſ̃ noĩe ẽ ↄditionale ⁊ reqrit ꝙ mri/
moniũ gᷣhat᷑ cũ dos ſine mrimonio eẽ nõ põt.ut dictũ eſt in p̃/
cedẽtibꝰ. MNõ ob.qð dẽ ꝙ h reſpicit ſauoꝛẽ legatarij tm.qꝛ im
mo ⁊ fauoꝛẽ alteri icerte pſone.ſ.viri futuri ⁊ etiã reipublice.
ut. S. ſo.ma.l.j.Ex pᷣdicꝭ apparet rñſũ ad alia ↄꝛia.pᷣdicta ue/
ra niſi expᷣſſe apparet uel ꝑ ↄꝑcturas ꝙ ille ꝗ reliꝗt ꝓ dote uł
dotis nole uoluit legatũ eẽ purũ ut h in v.ſ cũ añ nup.exẽplũ
qñ ↄſtat ꝙ als datur erat.ut.l.j.S.ſi exneꝰ.de iu.doſj. Yteʒ ſi
põam q; cõis uſus loqndi iĩ ciuitate ſit ꝙ dos itelligat pꝛimo
niũ młieris etiã nõ nupte.dicũt enĩ ꝗdam de pꝛimonio puelle
vidue uel als ↄtinẽtis iſta hʒ bonã dotẽ.uel iſta ẽ dos talis.tẽ
enĩ tale vbũ ꝓlatũ a teſtõꝛe itelligeret᷑ ſm cõem uſũ loquẽdi.ut
l. cũ delanionis.S.aſinã.ðõ.de fũ.iſtru.ſic ecouerſo dẽ dos iſttʒ

fũdi.ut.S.de fũ.iſtru.l.ij. x.j.de ſideiuſ.i.amiſi.S.pe. Itẽ p̃ᷣdcã

va in exneo legãte ꝓ dote uel dotis noĩe. Sʒ ĩ pꝛe ſigc legat

noiĩe dotis ↄtẽplatione certi mrimonij idẽ qꝛ facit cõditionẽ ut

hoc.S. Si vo legat ſimpliciter ꝓ dote ſiqdẽ als ſilie relinqret
legitima.⁊æ tũc idẽ qð in exneo.q;ꝛ eadẽ eſt rõ ꝑ ea q dicta ſunt
ſupꝛa. Sʒ ſi als legitimã nõ relinqret tũc de iure dico legatuʒ
ſactũ ꝓ dote purũ eẽ.nã cõſtat ꝙ pꝛ erat als relictur qꝛ ad h
tenebat᷑ cũ als teſtm̃ nõ ualeret.⁊ ſic ẽ magis q̃dã monitio ut
ſilia ĩde ſe nubat q ſit grauamẽ.ut.l.muto.S.hãc aũt.ð.de tu
tel. facit.d.l.ſ exneꝰ.in pn.de cõduob cau.⁊ iõ puto ꝙ nõ re⸗

maonenfidegrota ne perlai in poꝛib. C. de lof. teſ. ſy ma/⸗
gis ab initio nõ ĩtelligat ex pᷣſũpta uolũtate deſũcti.⁊ ĩtelligũ
H ta in ea q̃titate q̃ eſt uſq; ad legitimã in ea que excedit ne
idẽ legatũ diuerſimode ĩtelligat᷑.ut.l.iã h iure.de vul.⁊ pu.⁊.l
eũ qui edes.de uſuca.⁊ pᷣdicta vᷣa ſᷣm ius cõe.¶ Quero ſtatu
tũ ẽ h in pluribꝰ ciuitatibꝰ italie ꝙ filia dotata a pꝛe nõ ſucce/
dat nec poſſit aliqd dicẽ ᷣ teſtm̃ pꝛis.mõ cuidã filie pupille pꝛ
legauit cẽtũ ꝓ dote ſua.q̃rit an ea poſſit petẽ ſtati an expecta/
to tpe lerio. Rñdeo anteq; ad ſolonẽ hui dubij neniaʒ mł
ta ſũt vidẽda. Pꝛimo qñ dicat᷑ ſilia dotata ſi pꝛ eaʒ maritaſſet
T ei dotẽ dediſſet ſine dubio eẽt dotata.Sʒ qũ pꝛ ei aſſignauit
dotẽ in teſtõ tũc videt᷑ ꝙ non ſit dotata.q; dos ſine mrimonio
eẽ nõ põt.ut.C.de do.añ nup.l.fi. Pꝛeterea ſicut nõ põt dici
nupta añ mr̃imoniũ.ut.j.q di.le.ce.l.qð pupille.ita non põt
dici dotata. In ↄꝛiũ ꝙ iſta dicat᷑ dotata ſi pꝛ ei in teſtõ aſſigna
uit dotẽ.ar.S.de ritu nup.l.nõ ẽ mrimoniũ.⁊.j.de adul.l.qui
pupilla.in pn.⁊ hoc videt᷑ tenẽ gl.S.de admi.tu.l.cũ plures.
S. pe. Mꝛeterea illa vba ſtatuti ſilia dotata a pꝛe ⁊c.itelligun
tur hᷣ eſt ſilia in qua pꝛ actũ dotãdi exercuit qtũ in eo fuit.ut
l. mulier.S.j.S. de cõdi.iſti.⁊.l.ſtich ſi hẽdi.de ſta.li.Sʒ h fe
cit in ꝓpoſito aſſignãdo dotẽ in teſtõ.ergo ⁊c.⁊ ꝑ hoc pʒrñ/
ſio ad ↄꝛia. ¶ Scdo eſt vidẽdũ an dos ſuccedat mn locũ legiti
me ita ꝙ ab ea remoueat᷑ oĩs dilatio. Rñdeo.d. Ric.diſputa.
uit ⁊ Q.reſert. C.de nup.lʒ.ſcimꝰ.⁊ dicit ꝙ legitima ꝑ ſtatutũ
põt minui nõ tñ põt in totũ tolli cũ legitima ſuccedat in locum
alimẽtoꝝ.⁊ iõ hac dotẽ dixit ſuccedẽ in locũ legitime.⁊ ꝙ ſta/
tim poſſit peti cũ inde dʒ alimẽtari ita ꝙ ab ea dʒ ſubduci oĩs
dilatio. Oʒ hec oĩa repꝛobat Ci.in. .lł.ſcimꝰ.⁊ puto ꝙ bñ di⸗
cat.Hoc nõ examino.dico tñ ꝙ poſito ꝙ ſit va opi.Ri.ꝙ le/
gitima poſſet minui ⁊ nõ tolli tñ adbuc idẽ eẽt.ſi ergo põt mi/
nui in qtitate ergo ⁊ in tꝑe ut añ tpᷣs legitimũ nõ pot peti.utiĩ
ſti.de aci.S.plures.Ad.q.ꝓpoſitaʒ dico ꝙ ex foꝛma ſtatuti

pꝛ nõ teneat᷑ oare legitimà pure ꝙ tale relictũ p dote ſit ↄditio

nale ꝓut ſupꝛa dictu eſt in EEneg. Predicr va niſi ex cõi uſu
loquẽdi uel alijs pᷣſũptionib aliud appareat.¶ Quero an tẽ
pus petẽdi ſit dies nuptiarũ nel dies etatis nubilis. Rñdeo ſt
quidẽ tale relictũ ſub tali cõditione ſit ſactũ maioꝛi.ĩtelligo de
die feſtiuitatis nuptiarũ.ut.l.ſcimꝰ. C.de nuptijs.⁊ ĩtelligo fe/⸗
ſtiuitatẽ nuptiaruʒ qñ mrimoniũ phiĩ per vba de pñti.poſito
ꝙ ad domũ viri nõ ſit trãſducta.ut.S. e.l.cũ fuerit.⁊ ibinõ.?
ibi dixi. Si vᷣo relinꝗtur minoꝛi tũc reqrunt᷑ duo.ſ.ꝙ ꝑueniat
ad adultã etatẽ ⁊ ꝙ nuptie ↄhant.ut.S.e.l.hec cõditio.⁊.j.qñ
di. le. ce.l. q pupille.Et pᷣdicta va qñ relingtur ꝓ dote uel in
tpᷣs nuptiarũ ut dictũ ẽ. Sʒ ſi relinꝗtur mulieri ꝓſe maritada
uel ad maritãdũ tũc ſi relinꝗret pupille.idẽ qꝛ non poſſet peti
aſi tpᷣs legitime etatis.nã reqrit ꝙ cauſa ꝓpter quã relinatur
ſſtet. ut.l.nec amnd F.ſ in habitatione.j.qñ di.le.ce.dixi.S.de
le. ij. l. añpe.S.j.ſed ſi ad etatẽ nubilẽ mulier ꝑpuenerit tũc pote
rit petẽ pᷣſtita cautione de nubẽdo. Nõ enum hic regrit ꝙ nu
ptie pᷣhan᷑.nã añ õctũ nup.multe expẽſe neceſſarie pñt fierip
ea maritãda ut in nup.⁊ ſilibꝰ.⁊ ſic nõ hʒ iſtud legatũ in ſe cõ
ditionẽ mr̃imonij. Sufficit enĩ ꝙ expẽdat᷑ ꝓ ea maritandalʒ
nõ maritet᷑. ⁊ hoc vboꝝ ſigniũcatio demõſtrat.ſacit qð dixi.S
de le. ij. l.lutititi. S.j.in fi. ¶ Quero ꝗd ſipẽ ꝓ ſilia ꝗᷓ itrauit
monaſteriũ aliqd obtulit monaſterio. an videat᷑ mulier dota/
ta. Muto q; ſic.nã in vulgari illud qð offert uocaĩ dos mulie
ris ergo ⁊c.ut.l.ut n.n uſgen de v. ſi.
Am: itio negatiua qᷓ nõ põt ĩpleri
Em tale. legatanio ſine erßectantonne
riſtis euẽtus ĩplet᷑ p̃ſtita cautiõe mutiana.h.d. Hoc
declaraui in.l.mutiane.S.e. Op.ꝙ h cõditio reijciat᷑ q idu
Cit viduitatẽ.ut.S.e.l.qʒ ſi hoc.S.ſi

p.
ate. u A. bmo fateĩ ↄꝛiũ qdð non
plʒ qꝛ eſt Z iſtũ tex. Scðo dicit glo.ibi expᷣſſit ne nubẽt.hᷣ nõ
Mõ itelligas hãc ſo.qꝙ tacite poſſet iduci viduitas expᷣſſe nõ
q; eſt ð.l.hoc mõ.S.e.ſʒ ĩtelligas ꝙ h̊ fuit ſimpliciter relictũ ſi
a liberis nõ diſceſſit ⁊ ſic viduitatẽ nõ iducit. Mõ ergo ꝙ nõ

eoipſo ꝙ nubit videt a liberis diſcedere.
Ei

11Wαι Koditio negatiua ꝗᷓ põt ĩpleri viuo legatario
itius.; iplet᷑ ꝑ cautionẽ mutianã. Item diclio ne ſi
adijcit᷑ actui explicãdo añ emolumẽtũ qſitũ facit cõditionem.
als facit modũ.h.d.¶ Quero utrũ dictio ne facit modũ uel
cõditionẽ᷑.Gl.in.l.cũ pꝛ.S.titio.de le.ij.dcit ꝙ ſacit modum.
Idẽ Di.in.l.abſẽti.de acq.poſ.lʒ gl.ibi aliter dicat.Tu diſti
gue aut dictio ne negat actũ explicãdi añ emolumẽtũ qſitu ⁊
liducit cõditiouẽ ⁊ reſoluit ne.i.ſi nõ.ut hic ꝓut dicit ne ſatiſda
tio petat.Aut adijci᷑ actui explicãdo poſt emolumẽtũ qſitum
⁊ iducit modũ.⁊ ſic reſolui᷑ ne.i.ut no.ut hic ꝓut dicit ne ſati
datio ⁊ẽ.qð diligẽter nð.¶ Quero utrũ hes ſideicõmiſſario
vniuer ſali

h
tne
1.

e
lle,
zm
er
ut
io
did
do
M
ui
eg.
n

ſe

i
ta⸗
1
,
6
Ni
e
nl⸗
i
i

De condi.⁊ demò.

vniuerſali teneat᷑ reddẽ rõnem. eſt tex. ꝙ ſic. ⁊ glo. H nõ. Ex
hoc dicũt ꝗdã doc.ꝙ hẽs ꝗ nõ facit ĩnuẽtariũ puat᷑ trebelliani⸗
ca.q; iuẽtariũ eſt caput rõnis. Ita dicit Ja.de are.⁊ Ri.ma.
⁊ C..refert in auc.ſʒ cũ teſtõꝛ.ad.l.fal. Lu dic ut dixiĩ.l.mar/
cellus.ad tre.¶ ¶Querit glo.utrũ hodie hẽs cogat᷑ cauẽ de ſi/
deicõmiſſo reſtituẽdo.Et inuit ꝙ nõ niſi in caſu.C. ad trebel.
auc. ↄtra roga.Alibi dicit gl.ꝙ non iuenii iure nouo.Certe
lʒ nõ lueniat᷑ tñ nõ reꝑit phibitũ niſi qñ fr fri ⁊ pꝛ filijs reſtituẽ
rogat.ut.C.ad treb.l.inbemꝰ.x iõ in ceteris iura antiq̃ rema⸗
nẽt icoꝛꝛecta ſᷣm Di.⁊ alios.

¶ Reſcriptum. Coõditio deſiciẽs nõ extinguit q pẽ

ñ dẽs nõ ſuſpẽdit.h.d. Mõ diligeter
ꝙ iſta cõditio ſi alteriꝰ arbitrio nupſerit a iure reſpui᷑.¶ Op.
debeat iſtoꝝ ſeq ↄſiliũ.ut.l.titiñ ⁊ meuiũ.in pn.de admi.tu.
So.ſallit h̊ fanoꝛe libertat᷑ mrimonij.¶ Quero qd ſilegauit
pure ſilie ⁊ rogauit de reſtituẽdo ei cui arbitrio debeat nubẽ.
Si el arbitrio nubẽt dicit Aʒo ꝙ tũc foꝛte ualẽt.Di.contra
q; nõ reſert q adijcit᷑ ↄditio.ut.S.e.l.qbꝰ diebꝰ.S.qdã titio.

Peꝛeterea ſub cõditione adẽptũ videt᷑ ſub cõditione datũ.ut

j.e.l.aliqũ. Itẽ per obliquũ ſaltẽ feret ↄtra mẽtẽ legis ⁊ iõ nõ
ualet ac ſi directo ſieret.ut.j.e.l.hẽs in ni.ita dicit Ri.ꝓ quo vi

det᷑ caſus.S.e.l.quotiẽs.

4 Heuie. Cõditio de nõ nubẽdo ſi adijciat cũ tpꝑe mo⸗

tis utrũq; reijcit ſi cũ alio reijcit pditio ⁊ tẽpꝰ

temanet.h.d.¶ Op.qꝙ ulud qð ẽ ipoſſibile dʒ reijci.illud qð

ẽ honeſtũ ⁊ poſſibile dʒ fuari.ut.S.e.l.ᷣ ſcriptura.⁊.l.ij. S.ſi/
quis.de cõdi.iſti.ergo tpᷣs dʒ remanẽlʒ ↄditio reijciat. Sol.
gl.⁊ bñ. aliud cũ adijcit tᷣs moꝛtis qꝛ tũc videt᷑ teſtõꝛ relinq̃re
in tp̃s cõditionis explete qdð eſt demũ cũ moꝛit.q̃ſ dicat q; tẽ
cũ moꝛit᷑ iſta cõditio ĩplet᷑.iõ tũc nolo habẽ vñ totũ eſt vnum,.
merito totũ adijcit᷑. Sʒ in alijs dieb nõ eſt ſic.iõ nõ reijcitur ⁊
nõ obſtat ↄꝛiũ.¶ Op.ꝙ tpᷣs nõ dʒ expectari cõditiõe remo/
ta hm diſtinctionẽ...in illa.c.l.hociure.de v.ob. So.ll. ꝛie lo
quunt qñ dies adijcil cõditioni tũc diſtingue ut ibi.h̊ q adij/
ait diſponi quo caſu remota cõditione ĩdiſtincte remanet dies
ſacit. .e.l. ſi ita legatũ.quã o. nõ.

„ alſa cauſa nõ vitiat legatuʒ
¶ Legato falſam. F de uolũtate teſtõꝛis docea

tur. h. d.qd hᷣ ſit dictũ.rõ legãdi legato nõ cohẽt. dixi in.l. de
mõſtratio.S.qð aũt.S.e.ubi declaraui hoc.

Gall am conditionem. Fon⸗ de futuro

1 iplicat aliqð pᷣte/
ritũ uel pñs ſi eſt ĩpoſſibile nõ vitiat.ſecꝰſi eẽt poſſibilis ⁊ deſi/
ciat hoc.¶Quero utrũ iſta cõditio vitiet legatũ qñ nil debet.
Digdet᷑ ꝙ ſic q; eſt de pᷣterito uel de pñti ꝓpter id qdð dicit de/
beo. In Sꝛiũ qʒ eſt de futuro lʒ aliter iplicet de pñti.illud enim
eſt in cõditione ſi ſolueris titio qð debeo. Actus ergo ſoluẽdi

in cõditiõe ponit.ita tʒ gl.hic ⁊ in.l.cũ in ſcdo.õ.de iniuſ.te.te

ne menti hunc. S.

F alſe m legati. Que adijciunt᷑ ad diminutionẽ

1221114 nõ oꝑant᷑ augmẽtũ.h.d.ſac.S.de
le.j.l.legata gnãliter. ¶ Op.S. de pecu. e. l. deniq;. S. iterdũ.
So.qñq; vᷣba q̃ apponunt ad diminutiouẽ ſũt mere puatiua
⁊ nihil ĩducũt de neceſſitate.tũc ex illis nõ iduci diſpo.ut.l.le/
gata ĩutiliter. S.de le.j.⁊.l.ſi mihi ⁊ tibi.S.in legatis.in glo.S.
de le.j. ⁊ ibi dixi.qũq; vba lʒ ſint puatiua tñ aliqd ponũt.ut in
caſu nr̃i.S.nã ex cẽtũ relictis ecce poſitio diminuit certã q;tita
tẽ. Ecce puatio ⁊ tũc ſiqdẽ iſtud relingtur aio puãdia pᷣ põt
ſtare etiã pᷣ nõ poſito.⁊ tũc nõ ĩducit poſitio pmi ut h. Hic eni
nõ grauauit illũ legatariũ cui dixit ſe legaſſe ſʒ hẽdẽ ſuũ quem
poterat grauare etiã ſine hac demõſtratione.ſʒ ſi dixit ex cen
tũ que titio legaui uolo ꝙ ipſe titius det ſeio.x.qꝛ tũc titius nõ
põt grauari niſi ila demoſtratione pſᷣſuppoſita ex ullo ĩiducitur
legatũ.ut.d.l.deniq;.S.iĩterdũ.¶ Op.S.de leg.iij.l.⁊ ꝓculo.
So.eodẽ mõ qꝛ ibi ad ſequẽtẽ poſitionẽ de rasſſurate ſegtur.
poſitio pmi.uel aliter dicit gl.ꝙ ibi appellatione uſufruct ti
net᷑ dñiũ. ita ſẽtit Bnnloonano esdeeteeve dona⸗
1A31 eficiente conditione
tio fundus. qua fuit pᷣſtita cautio de⸗
et legatũ ei in quẽ fuit trãſlatũ in eũ caſũ ⁊ liberatur
hẽs actiònẽ cedẽdo etiaʒ ſi cautio ſit deſecta.h.d.⁊ iſta.l.⁊.l.
cũ ſub hac.S.eo.dicit tex.ibi defecerit qꝛ titiꝰ ⁊ ei ideiuſſoꝛes
ſut effecti nõ ſoluẽdo.⁊ ſic eſt ſuꝑſlua tota gl.magna.¶ Op.
de.l. libertas.S.j.j.de manu.teſ.ubi cautio mutiana nõp̃ſtat.
So.ſpdle eſt fauoꝛe libertatis.ut dixi.S.e.l.mutiane.¶ Op.
Pnl debeat p̃ſtari ſco legatario nõ hẽdi.ut. S.e.l.is cui
So. ut dixi in. l. c ſub hac. ¶ Op. ꝙ ſi deſicit obligatio non
põt cedi actio cũ nõ ſit nata.ut.S.de /ꝓcur.:.lʒ.S.ea.in gl.dic

eni ꝙ deſicit qꝛ nõ fuit pſtita ab initio.Ad ↄꝛiũ rñdeo.ſ.ꝙ ce/
dat actio cõditione indebiti nõ ob cauſã.nõ aũt act.ex ſtipu/
latu.⁊ ita loqtur hͥ v.ſed qꝛ ⁊c.uel cedũ h actio q ſuit ꝓmiſſio
ſacta de ſatiſdãdo nõ tñ ſatiſdedit.⁊ ſic iſte v.ſed qꝛ.hʒ duas le
ctu. ¶ Ad pma lec.op.ꝙ ſi i nõ exegit cautionẽ fnit in do
lo.ut.l.in dolo.j.ti.j.ergo nõ liberat᷑ actionẽ cedẽdo.So.hẽs
nõ tradidit ſ legatari ea accepit ſm foꝛmãa.l.pe.j.pꝛo legato
Op.ad ſcdᷣam lec.⁊ videĩ ꝙ nõ ꝓcedat.na ſcðs legatariꝰ
petit legatũ tũ ſibi cedit actio.q; eſt ꝓmiſſũ ſatiſdare nihil pꝛo
deſt legatario. Rñdet gl.ꝙ ĩmo ꝓdeſt.qꝛ in ea uentt ĩtereſſe i᷑
quo ẽ eſtimatio fũdi.¶¶Itẽ op.⁊ videt᷑ ꝙ ſit in dolo ⁊ ſic actio
nẽ cedẽdo nõ liberat᷑.ut.j.ti.j.l.dolo. Sol.hᷣ erat talis pſona
cui debebat credi.⁊ ſic tene mẽti gl.inquãtũ dicit ꝙ erat talis
cui debebat credi.⁊ ꝓ hoc facit qð nõ.in.l.iiij.circa ſi.s.de in

diẽ adiec. Sʒ lʒ hoc ſit uerũ nõ tñ eſt de mẽte ire.⁊ iõ pone co,

ſũ plane exponẽdo cautio deſicit.qꝛ re pncipalis ⁊ ſideiuſſoꝛ
ſüt effecti nõ oncdo. U. Querit glo.magna de vna queſtio/
ne ⁊ ſoluit.

GAH S lieri. Qui admittũ ad legatuʒ de iure ſpali

cõtra uolũtatẽ deſfũcti nõ hʒ ius accre
ſcẽdi.h.dD.⁊ eſt iſta ſolẽnis lex ⁊ ſingularis.⁊ de iſta facio ma/
gnũ feſtũ in.l.re cõiũcti.S.de le.iij.¶ Op.⁊ videt ꝙ in ꝑpſona
titij legatũ ſit purũ.vñ videt᷑ ꝙ in ꝑſona titij admittat᷑.ut.l.ſi.
S. ſeio. S. de le.ij. So.gl.ꝙ h cõduio ſuit adiecta utriq; ut hic.
ibi alteri tm. Dicit Ni.nõ fuit appoſita poſt noĩationẽ oĩium
legatarioꝝ qð tene mẽti.⁊ vult dicẽ ꝙ tunc videt᷑ adiecta in ꝑ
ſona oium qñ poſt noiationẽ oĩium fuit enoſta z ſi poſt no
munationẽ pmi tm. in pmi tm pſona videt᷑ appoſita. ut.l.ↄtra
ria. Sʒ cõtra hoc facit.S.de uſufruc.l.titio uſufructꝰ.de quo

dicã. 5.e.leiulius paulus. ¶ Op. c videt mulier hẽat totu ꝑ
ius accreſcẽdi.ut.l.j.in pn.de uſufru.accre.Gl.dicit ꝙ hoc ẽ

iõ qꝛ de iure ſpali admittit᷑ mulier.qð tene mẽti.⁊ ſic nõ ꝙ ille
ꝗ admitti de iure ſpali ad legatũ nõ hʒ ius accreſcẽdi.⁊ hocꝓ
bo per.l.iij.S.ſi cõiũctim.de le.pᷣſtã.⁊.l.filiũ.S.ſigs legata.e.
ti. ¶ Sʒ ad hoc op.ꝙ hẽat ius accreſcendi.ut.d.l.ſiliu.in ſi.
de le. pᷣſtã. So.ibi admittit᷑ de iure ſpãli ex uolũtate deſuncti.
iõ hʒ ius accreſcẽdi.ſʒ h admittit de iure ſpàli cõtra uolũtatem
deſũcti. ⁊ h ſetit gl. Sʒ ſi videt᷑ ↄtra.d.l.ij.S.ſi cõiũctim.⁊.l.f
liũ. F. ſigs legata. j. de i ubi lʒ ueniat fm uolũtatẽ deſun
cti nõ tñ bʒ ius accreſcẽdi.So.ꝙ hʒ ius accreſcẽdi eſt uerum
qñ petit legata ab eo ꝗq hʒ ↄtra uolũtatẽ defũcti.qʒ ſi hʒ Fʒ uo/
lutatẽ defũcti tũcnõ hʒ ius accreſcẽdi.ut in ↄꝛijs.Et rònes ſũt
faciles. Aidete ꝑ h̊ ſoluit᷑ q minoꝛ.xxv.annis reſtituit ad le
gatũ repudiatũ hẽbit ne locũ ius accreſcẽdi. Aidet᷑ ꝙ non ut
h. Nuto ↄꝛiũ q; reſtitutio reponit eũ in legato cuʒ iure accre
ſcẽdi.ut.l.j.S.j.de coll.bo. Pꝛeterea iſte minoꝛhʒ legatuʒ de
uolũtate defũcti ⁊ petit ab eo ꝗ hʒ ex uolũtate deſũcti.C Itẽ
op.tra hᷣ de.l.ſi duob in pn.de ↄtra ta.⁊ de cõiũ.cũ eman.
li.l.j.S.ſiqs ex nepotibꝰ.ubi iter plures uenientes per õ ta.h
locũ ius accreſcẽdi.So.qð dixi nõ habẽ locũ ius accreſcẽdiẽ
ueruz in legato.ſʒ in hẽdit.hʒ locũ ĩdiſtincte ius accreſcẽdi ne
gs decedat parte teſtat ꝓ parte iteſtat.⁊ ne ꝗs decedat p
parte cũ hẽde ꝓ parte ſine hẽde. Sʒ fateoꝛ ꝙ ſi ẽnt quiueni
rẽt otra uolũtatẽ defũcti de iure ſpali ꝙ bus eẽt ius accreſcen
di ĩter eos qui uemũt de iure cõi q; inter illos Auennt de iure
ſpãli. ut.l.q̊ cũ pꝛono.de bo.poſ.Et per hãc.l.cũ gl.determi⸗
nauit do. Rai.talẽ.q.ᷣdicit ſtatutũ ꝙ extãtibꝰſlijs maſculis i
lie femine nõ ſuccedant ⁊ ſint tres maſculi ⁊ vna ſemina.⁊ mõ
ex illis maſculis duo repudiarũt an hẽat ius accreſcẽdi maſcu
lus uel femina.Neterminauit ꝙ inq;tũ illi fres hñt ultra virilẽ
hñt de iure ſpali.⁊ iõ nõ hñt ius accreſcẽdi ⁊ ſic deuenit ad ſili
am per.l.iſtã. ⁊ iſta vba ſüt ſua. Sʒ hoc nõ eſt uerũ qꝛ illð ha/⸗

bet locũ in legatis nõ in hẽditatibꝰ. Pꝛeterea ius accreſcẽdi

cõpetit poꝛtioni nõ ꝑſone.nt.l.hec ſcriptura.S.e.⁊.l.ſigs titio
de uſuſfruc.⁊ dixi in repetitione.l.re cõiũcti.in.iij.q.pꝛincipali
Dicit hic ꝙ iſta cõditio facit deſicẽ legatũ.cõtra ĩmo videtur
reſpui.S.e.l.cũ tale.S.vicino.⁊.l.ſj ſi hec.S.ñ. Nicit gl.qũq;
ditio apponit mlierix tũc reijci᷑.ut.ð.e.l.ſjſi h.⁊ tũc ẽ uerũſi
iducit᷑ viduitas ꝑpetua.ſecꝰ ſi ad tps.ut.d.S.ſi.Itẽ ſi iducitur
reſpectu di e ſee ſi vni tm.ut.S.eo.l.cũ ita. Itẽ ſireſpʒe
ctu oĩs loci.ſec ſi vni tm.nt.S.e.l.poc mõ.in fi. Itẽ hʒ locnʒ
in vgine.ſec in vidua.hodie in auẽ.cui relictũ de ĩdic.vidui.
⁊ nõ.S.e.l.cũ tale.S.meuie.Aut apponit᷑ ↄditio alij pſone de
viduitate vni mulieris ⁊ nõ remittit.ut.l.auia.S.titia.j.e.⁊.l.
j.C. de indic.vidui.⁊ hoc eſt uerũ ſaluo eo qdðdẽ in pma Ne .
ius.l:.ſi ila ꝑſona eẽt multũ cõiũcta ꝑſona mulieri.ut.j.e.l.hẽs
in fi. Itẽ ubi als niſi ille ẽne ſit rogat de reſtituẽdo mulieri.
ut.l. auia.S. titio. ſi o ꝓditio qᷓiducit viduitatẽ ſimul inchnek

G

De cõdi.⁊ demon.

ulieri ⁊ alij. tũc bñ dicit gl.cũ pᷣcedẽtib limitationibus.
Jes Dies ĩcerta ꝓ aditione habet.h.d.¶ Op
De po. .. e.l. hẽs meꝰ. So.ibi dicem.¶ Op.
iſti. de v. ob. S. ex cõditionali. So.aliud in ſtipulatio
ne aliud in legato.⁊ ponit rõ ibi.⁊.l.ſiuxoꝛẽ.C.de ↄdi.inſer.
Alia iura dixi in.l.ſi filia.j.de v.ob.

—— . * acit h ad.q.de ĩ/
XIgdeicommiſſum. adead et,

XN ria. an per igreſſũ monaſterij cõditio fideicõmiſſi ex⸗
piret.quã ponit Ni.in.l.ſi ita.S.de le.ij.⁊ ibi plene dixiĩ auẽ.
niſ rogati.C.ad trebel.

Wi CLoõditio appoſita in inſtitutione in legat
N Nia. g facto ĩt

elligit repetita.h.d.nõ iſtam.I.
ODp. videt uelle tex. cũ gl.ꝙ h iducat᷑ repetitio ꝓ
pter vbũ hoc ampliꝰ.ſʒ mõ ĩdiſtincte videt᷑ facta repetitio.ut
d.l. duos. S. e. T.l.fi.S.f.j.de doli excep.So.potes dicẽ ꝙ h
Sbũ hoc ampliꝰ denotet facti accidẽtiã nõ iuris miniſterium.
Vel dic ⁊ meli.ll.ꝛie loquunĩ qñ in eodẽ teſtõ aſcribit ĩſtitu
tio ⁊ legatũ. Nic qñ in teſtõ iſtitutio.ĩ codicillis legatũ.ꝓ hoc

facit qd nõ.in.l.plane.S.ſi ↄiũctim.S.de le.j.⁊.l.qnq̃ginta.S.

de ꝓba.ſz multũ facit ð.l.nẽſeni in fi.S.de excu.tu.¶¶ Sʒ op
po.S.de le.j.l.ab oibꝰ.S.cũ qdã.ubi cõditio appoſita in inſti
tutione nõ videt᷑ repetita in legato.So.h̊ qũ legatũ ſit ab eo/
dẽ gradu ut hᷣ ⁊. S.e.l.duos. ⁊.l.fi. S. f..de doli exce. Sʒ qñ
ab alio gradu tũc cõditio nõ ĩtelligũ repetita.ut in.S.cũ qdaʒ
⁊ rõ pʒ per ſe.¶ Itẽ op.qñ di.le.ce.l.filiũ. So.h.l.loqtur qũ
pᷣcedit iſtitutio gnãlis ⁊ ſeqtur legatũ.ſᷣ g legatũ pᷣcedit ſim
plex ⁊ ſeꝗtur ĩſtitutio cõditionalis tũc ſecꝰ.ut.l. ꝛia.⁊ ibi glo.
T eſt rõ.q; maioꝛis efficatie eſt pᷣcedẽs clauſula ad ſequẽtia qᷓ;
ſequẽs ad p̃cedentia. hẽs de hoc tex.in.l.ꝗſqꝗs.circa pn.S.de
le.iij.⁊ ibi glo. Ex pᷣdictis diſtingue aut legatũ ⁊ ĩſtitutio ſit eo

dQẽ teſtõ.aut vnũ in teſtõ aliud in codicillis. Mꝛimo caſu aut

pcedit legatũ ⁊ ſeqtur ĩſtitutio aut econtra.Et hoc ſcdo caſu
aut legatũ relinꝗtur ab eodẽ graqu aut de diuerſis.ut ex pᷣdi
ctis pʒ. ⁊ tãgã h in.l.Fuus.S.de cõdi.inſti. Hic tex.in ſi.videt᷑
ↄtra diſtinctionẽ qua feci. aut relinqtur ab eodẽ gradu aut a
diuerſis. So. h tex.hʒ locũ in libertate ſine qua legatũ nõ põt
ualere.ſed in diſtinctione quã feci dixi ꝙ hʒ locũ in cõditione
ſine qua legatũ ualet.
CTitio Coõditio ſi nõ nupſerit in exneo de reſtituẽdo mu
tlvᷣ ieri rogato ſpnit.h.d.¶ Querit glo.a quo petit
legatũ mulier. Et ſut due opi.in glo. De.tenet pmã.ſʒ tu po/
tes tenere quã vis.qꝛ ⁊ iſta cõditio in exneo reſpuit ubi tracta
tur de cõmodo mulieris.ut.j.e.l.heres meus.

—
——

PSater. Cõditio appoſita adminiſtrationi nõ ſuſpen/
dit dationẽ tutele.h.d.ᷣ. Itẽ cõditio limitatur

ex p̃ſũpta uolũtate defũcti. Itẽ cõditio cautionis nõ petende
remiſſa ĩtelligi. h.d.⁊ hʒ tres partes.ſcdᷣa ibi nec ſiqdẽ. tertia
ibi nec ſibi. Aidete ibi filie cõl.⁊ dic uxoꝛi ei mr̃e ĩſtituta here

de Fᷣm Hi. h ⁊ in.l.ʒ.j.ut le.no.ca.¶ Op.ꝙ petẽdo de facto

cõmittit ſtipło ⁊ pena.ut.C.de trãſac.l.ubi pactũ.⁊ nõ.C.eo.
ti. l. ſiue apud acta. ⁊.l.j. in fi. C. de pac. So.in ↄctib intellige
de facto ⁊ Fm diſtinctionẽ quã ponũt doc.i.l.ei qdẽ.C.ſi maã.
ita fu.ali.⁊ dixi in.l.cõtinuus.S.cũ ꝗs.j.de v.ob.tñ in ultimis

uolütatib ſecꝰ. ut h ⁊.S.e.l.mutiane.⁊.l.mulier in pnci.S.de

cõdi.ĩſti.⁊.d.l.lʒ.j.ut le.no.ca.⁊ ibi dixi.¶ Quero h dẽ one/
re cautionis ⁊c.qᷓro ꝗd ſi petit ⁊ ille cauit.Et videt᷑ ꝙ cõditio
nõ ſit defecta q; pſtat uolẽs ⁊ ſic ſibi ĩputet. In ↄꝛiuzʒ videt ꝙ
ſolutio hʒ vim caut.legitime facte.ut.j.rẽ ra.ha.l.ainpliꝰ.ſʒ il
lud hʒ locũ qñ de iure põt nieri.qð glu .
„ 2 4 upillus põt impedi
¶(NEm pupillus. re tiond Pien,
MMãõ h̊ ꝙ dicit de iure cõi ꝓ eo qð dixi in.l.in teſtõ
j.e. Item nõ de eo qð dicit de tutoꝛe.facit ad ea que dixi.õ.e.
l. iulianus.

Biit unctio. On alltmariu ſufficit alterũ impleri

Z .*5 Dies ĩcert nõ apt ſuſpẽdẽ
Eres meus. legatũ poſt legatari mbaez
nõ ĩpedit traſmiſſionẽ. als ſec'.h.d.¶ Quero circa
ac.l. in Zctibꝰ in gb ſpes cõditionis traſmittit. Item in ulti
mis uolũtatiꝰꝰ in pn.nre.l.utrum obligatio ĩcõtinẽtiſit nata.
BGBl. videt᷑ tenẽ ꝙ ſic.C.ut ach.ab hẽ.⁊ slra hẽ.l.j.x.l.ſ pupil,
lus.S.ſub cõditione de noua. In ↄꝛiũ videt᷑ ꝙ non naſcal niſi
ueniẽte moꝛte.ut.l.in oĩbꝰ.j.de re.iur.⁊ Hi.in.d.S.ſi ſub odi
tione. Et h ultimũ puto uerũ.qꝛ eſt in ti.C. ut act.ab hẽ. ⁊ cõ/
tra hẽ. ſacit iſti.de ĩuti.ſtip.S.poſt moꝛtẽ.lʒ ibiglo.ↄtra.Rñ/⸗
deo ad hãc.l.q dicit purũ eſt legatũ ut dicit gl.qꝛ purũ eſt quo

ad traſmiſſionẽ. Rñdeo ad.l.nà ⁊ ſi cĩmo:iaf.S.de cõdi.ide.
wꝙ ibi purũ eſt ad impediẽdũ cõditionẽ debiti.¶ Quero q̃re
dies certa oĩ certitudine nõ ĩpedit neceſſitatẽ obligationis tol
lẽde ſʒ dies incerta ſic. Rñdeo qñ eſt dies ĩcerta nõ eſt certum
adhuc ꝗd ſit in obligatione ꝓpter interuſuriũ medij tꝑis.naʒ
põt eẽ ꝙ. x. annis uel vno uel cẽtũ.ſed in die certa interuſuriũ
medij tpis eſt certũ.adeo ꝙ aliqũ incõtinẽti ſit cõdẽnatio de/
ducto illo ĩteruſurio medij tꝑis.ut.l.ſi cõſtãte.S.quotiens.S.
ſo.ma. Motes tu dicẽ ꝙ in die ĩcerta eſt certũ iteruſuriuʒ me/
dij tꝑis.ut.l.hẽditatũ.j.ad.l.fal.ſʒ reſpiciẽdo gl.ibi ceſſat ꝛiũ
¶ QAuero quõ poſſũ cognoſcere diẽ certum a cõditione.Rñ
deo dies eſt qñ ſimpliciter ponit᷑ et ſine expectatione alicuius
euẽtus.ſed ſi expectaret᷑ euẽtus tũc eſt cõditio niſi appareret
de noluntate teſtõꝛis.ut dixi in.l.ſicui.S.de le.j.⁊.l.iuj.de con
di.inſtitu.

(Qni po ſt. De iſto. S. dixi plene.S.e.l.mutiane.
QMuod in ft audem. utri in eneo nner

quã viſiliter ceſſaret mulier nubẽ.h.d.¶¶ Nõ ſingularẽ caſuʒ
Per hũc.S.determinat᷑ vna.q.in.lꝝ.titia.j.de v.ob.ubi pena
ꝓmiſſa vni ex aiũctis reaccipe ĩ modũ nõ ualet.vide ꝑ Ci.C.
de ſpõ.l.fi. ¶ Quid ſi p? ꝓmittit.Certe nõ ualet in cauſa niũ
cte pſone ⁊ eſt rõ.qꝛ nõ ẽ viſimile ꝙ ſilia relinret pꝛem illaqa
tũ uel faceret pꝛem ꝑdere legatũ.ut nõ.in gl.l.j.S.in ius uo.ut
ea. Sed ꝗd in pꝛe uel patruo uel auo quem ſoꝛoꝛ timet.Certe

erit idẽ. ut.l.iij.in ius uo.ut ea.

e⸗ A Facit ad.q.in marchia ⁊ ĩ du
As cauſas. n eſt ꝓhibitum ſieri iniuria
de appellatione a cõi.cõe coegit cõiũctos appellates
at ab appellatione. Certe cõe dʒ puniri per hac.l.

2p h de

P ⸗
gl. ifraſcat hãc.l.iõ tu pone caſũ ſᷣm Hi.pᷣ loqtur in tꝑe de ꝑpñ

ti uel pterito. Scdo loqtur in mõ.Tertio facit dꝛiam iter mo

dũ ⁊ cõditionẽ.ſcða ibi eas vo.tertia ibi nec eni. In tex.ibire

pellũt. ut qũ relictũ eſt ſub cõditione de p̃terito uel pñti.que ẽ
alſa im Di. In tex. ibi cõſũpta.ſi hẽs cõſũptaʒ exponeut in
go.n hẽs cõſũptũ dic ut legatũ ſub mõ in cui cautione pᷣſtan
a ⁊ mõ implẽdo vſat᷑ſũptꝰ.¶ MNõ h̊ glo.ſuꝑ vbo vo.ꝙ vna

cõditio ponit᷑ ꝓ alia qñ expedit.qð tene mẽti.ad idẽ tex.⁊ ibi
Diyxi in.l. gallus. S. foꝛſitã. S. de libe.⁊ poſthu.

. Cõditio appoſita vni
Alins paulus. in Ponaalent. ſibi cõ

tcti per hãc dictionẽ cũ de eqtate nõ ĩtelligi repeti/

ta. h. d. x eſt nõ.l. ¶ Op. ⁊ videt᷑ ꝙ iſta repetitio fiat.ut.S.e.l.
auia. Gl. ſoluit ibi.ſed ponit᷑ vitas.S. ꝙ ibi in ꝑſona eiuſdeʒ.h

diuerſoꝝ. ¶ Op. de.l.luli ueſter.j.e.⁊ de cõdi.iĩſti.l.cũ ſeruus
T.l.pxi.So.ibi in eadẽ ꝑſona.hᷣ in diuerſis. ¶ Op.cõtra h
in diuerſis ꝑſonis ĩtelligat᷑ repetita.ut.l.ſi uus.de ſta.libe.
So.,illa..loqtur de rigoꝛe.h̊ de eqtate.¶ Op.cõtra h̊ foꝛtit
⁊ videt᷑ ꝙ ubiq; ſit de rigoꝛe.ut...f.S.ſeio..de leg.ij.So.qñ
fit cõiũctio per dictionẽ cũ.tũcitelligi᷑ repetita de figc ut B.
ſz de egtate ſec'fauoꝛe libertatis.⁊ ſõ tex.dicit hic ſolum in li⸗
bertatè eẽ iſtã eꝗtatẽ.ſecꝰ in legato.⁊ hoc ſẽtit gl.in.l.ſi ſeruo.
j. de ſta.li.ubi dicit ꝙ iſta egtas nõ hʒ locũ in legato. Sed ſi
ↄditio fit per et tũc nõ ĩduci repetitio.ut.l. ꝛia.⁊ hoc ſetit gl.
j. hic ⁊ tex.in fi.hᷣ videt᷑ inuẽ. ¶ Sʒ op.cõtra hoc ſoꝛti de.l.
mulieri ⁊ titio.j.e.So.va eſt iſta.qcqd dicat gl.in.l.ſi.S.ſeio.
S.de le.ij.aut cõditio apponit᷑ poſt noĩationẽ utriuſq; aut alte
rius tmm. Et hoc ſcdᷣo caſu aut cõditio adijcit per copulã et aut
per cũ.⁊ aut loꝗtur in relicto libertatis aut in alijs.ut ex ſupꝛa
dictis apparet. Et pᷣdicta ĩter perſonas.ut.l.ſeio.S.gaio.de
fun.inſtruc. Cödtio adiectali
rE õditio adiecta libertati vi
ZAm ſeruus. repetita in legato.⁊ ↄdi
io rõnũ reddẽdarũ eſt mixta dãdi ⁊ faciẽdi.hoc dic̃.
CNõ ꝙ ille qui tenet reddere rõnes tenet᷑ etiã ad reddenda
inſtra ut h ⁊.S.e.l.ſicui.⁊ ibi dixi in.l.j.S.officio.õ.de tu.⁊ ra.
diſ. ¶ Op.⁊ videt ꝙ ſufficiat reliq addẽ ⁊ nõ ſit neceſſaria cõ
putatio.qð pʒ ubi ſüt nulla reliqᷓ nõ eſt neceſſaria cõputa/
cio. ut..l. ꝓxi.Gl.ſoluit reliq̃ pncipalit᷑ reſtituẽda ſũt ⁊ cõpu
catio ẽ facieda.als ſi nõ ſũt nõ ſit coõputatio. ¶Et ex h Di.in
aucit in ar. ad.q.uſurari mutuauit titio cẽtuʒ pacto appoſito
ꝙ ueniat ad audiẽqũ pᷣceptũ.alo ĩcidat in penã mille libꝛaruʒ
dẽ pena adiecta in fraudẽ uſuraruʒ. Rñdet ꝙ nõ ẽ nerũ q;ꝛ ad
iecta facto. ut.l.iul.S.ibidẽ.S.de act.emp.⁊.l.cũ allegas.C.
de uſur. NHi.dicit ꝙ videt᷑ adiecta in fraudẽ uſurarũ cũ pncipa
liter ſit adiecta dationi pecunie. ⁊ ideʒ tʒ Ci. C. de uſur.l.cum
allegas. Cotra hoc dictũ Ci.⁊ Di.ẽ gl.oꝛdinaria in.l.ſj ſigs

Fene

e
fl

6

⸗
8.
ne,
i

s
e

DBe condi.⁊ demò.

gaean die qõ DPi.? Ci loqtur qñ ꝗs tpe mutui cõue
nit de ſtado in iudicio ſub pena.ſʒ.l.ſj ſiqs in ſi.loꝗtur qñ exi
teruallo poſt ↄctũ mutuũñ cõuenit in iudicio ⁊ ibi cauel de ſta/
do in iudicio.q caſu nõ pᷣſumii i fraudẽ uſurarũ.ut ꝓbati.l.ij.
C.de pac.pi.x.lʒ.ſititiꝰ.S.de pig.ac.⁊ dixi i.l.q;uis.als icipit
cealipodi.j.de ſo.x facit ꝓ hoc qdð nõ.in.l.rogaſti.i.pe.S.ſi
cer.pe.¶ Quero an ſufficiat offerre marſupiũ in iudicio.Et
vider tex.ꝙ ſic.⁊ gl.ẽ in auc.ut exa.do.S.ij.ubi dẽ ꝙ dʒ offer
re in marſupio uel in folle.qð ĩtellige ita ꝙ teſtes ⁊ notari co
Foſcat qᷓta ẽ pecunia q̃ eſt ibi.q; viderũt numerari.ſi enĩ po
ea diceret ꝙ vidit offerri marſupiũ cuʒ pecunia ſʒ ignoꝛaret
qᷓta eẽt nõ ꝓbaret.uut.l.j.S.ſi ciſta.S.depo.⁊ iõ tuti credo ali
quẽ offerre pecuniã numeratã coꝛã teſte ⁊ poni in burſa.⁊ ſic

*

puto ĩtelli gi.l.acceptã.C.de uſur. Fi⸗ ötlehe pb
ð ri latio nõ põt plene ꝓba
tius titius. ri.h.d.¶ MOp.⁊ videi ꝙ
poſſit ꝓbari.ut. l.fliũ. S. de his ꝗ ſũt ſui uel ali.iu. Ol.
dicit ꝙ põt ꝓbari ficte nõ ve. Ad quã ſo.facit qð no.in.l.j. C.
quoꝝ bo.⁊ ſic nõ ꝙ ꝓbatio ſimpliciter ꝓlata ĩtelligi de uera.
qð tene mẽti. facit qð nõ.in.l.j.S. de ꝓba.de hoc ꝑ Inno.ex
de ſi. pᷣſby. c. michael. ⁊ .. eanuleneuo. cie
— m— Y Ilia Ili W Sicoõditio mixta ð
i A lis libertis. caſũ nõ deſicit relictum 4
nmnẽtoꝝ niſi fauoꝛe ei in cui pſona deñcit alimẽta ſuiſ
ſet relicta.h.d.¶ Op. de.l.ſeio in pn..de an.le.So.ibi fuit
relictũ fauoꝛe filioꝝ.⁊ iõ ↄcoꝛ.cũ pn.illiꝰ.l.¶ Op.de.l.meuia
in pᷣn.⁊ meliin.l.annuũ.S.de an.le. So.ibi ſtabat ꝑ ſili.hᷣ
ꝑ caſũ.¶ Op.de.l.in teſtõ.S.e.ubi ſi cõditio deſicit ꝑ caſũ de
ſicit legatũ.ut.l.legatũ.de cõdi.iſer.⁊.l.j.C. de iſti.⁊ ſpᷣſti.Gl.
ſol. ꝙ ſolũ h ſit ſpale fauoꝛe alimẽtoꝝ.ut dixi in.l.in teſtõ.S.e.
⁊ Di.in.c.iĩputari.de re.iur.li.vj.dicit aut cõditio apponit ſa/
uoꝛe legatarij. aut ei in cui pſona dʒ ipleri cõditio. aut ſauo/
re utriuſq;.aut dubitat᷑.⁊ ſic itelligit.l.in teſtõ.Fm diſtinctionẽ
huiꝰ.l. ⁊ Ci.in.l.j.C. de leg.h ponit gl.⁊ Di.⁊ Me.nõ tñ ſir/
mãat. Sʒ parcat mipi Hi.ipſe loqtur male.qꝛ nec hec lex nec
aliq̃ hoc ꝓbat.q; nunq; cõditio apponit in fauoꝛeʒ legatarij.
D Nã ꝙ moꝛet̃ cũ alio hoc nõ ẽ fauoꝛe legatarij ſed alteri.ut.i.
libertas.ᷣin ſi.de ali.łe.ſed hẽs ſacli pſtat alimẽta ĩ domo ſua
qᷓ alibi.ut.l.iiij.in fi.S.de in diẽ adiec. Sʒ iſte.ll.dicũt alid.ſ.
ntrũ legatũ pncipale ſit factũ in ſauoꝛẽ legatarij uel hẽdis.nõ
. auũt utrũ cõditio deſicit. Pe. vo dicit ꝙ no eſt ſpãle ſauoꝛe ali
mẽtoꝝ.ĩmo dicit aut ẽ cõditio ſucceſſiua ⁊ tũc ſufficit ſi inchoa
nit ⁊ nõ deficit lʒ ꝑ caſũ nõ iplet᷑ut h cũ ſilibꝰ.aut cõditio mo/
mẽtanea ⁊ hʒ locu.l.in teſto.S.e. Sʒ nec h dictũ Me.plʒ mi⸗/
hi.q; etiã in his q hñt cauſã ſucceſſiuã nõ ſufficit ĩcipe.ut.l.qui
ↄcubinã.S.uxoꝛi.ẽ.de le.iij.vñ puto gl.dicẽ vitatẽ.qʒ ſi iſt le/
gatũ eẽt factũ in aliã cauſã qᷓ; alimẽtoꝝ defciẽte cõditiõe lega
tũ nõ ualeret.ut.d.l.ꝗ ↄcubinã.S.uxoꝛi.de le.iij.

tierit nõ ẽ cõditionale.h.
Ad. C Nõ ꝙ vᷣbũ cũ petiero ẽ ↄditiõale ⁊ videtpletũ
quocũq; mõ petit etiã ex iudiciũ.nt.l.ampli nõ peti.j.rem ra.
ha.facit qdð nõ.gl.in.l.ꝗ rome. S. cohẽs.j.de v.ᷣ ob. C.l.fideiuſ
ſoꝛ obligariĩ fi.j.de fideiuſ. Op.ad h ⁊ videt ꝙ reqrat᷑ litis
20.ut.l.ampliꝰ.j.rẽ ra.ha.So.qñ vbũ peto refert ad eũ ꝗ ex
petitione dʒ acꝗrẽ.tũc nõ reqri lis ↄtj.ſed ſufficit ſola petitio

2s. ut. d. l. ampli. Sʒ qd ſi dixiſſet ſi petiero. Rñdeo ſaclega
tũ cõditionale.ut nõ.in gl.l.x.ſi petiero.j.de v.obli. QAuid ſi
nõ dixit cũ nec ſi.ſj dixit ꝗ.x.petiero. Tex.ẽ in.l.ſiita gs pꝛo
miſit. crrca pn.j de v.ob.ſ.ꝙ eqparat᷑ dictioni cũ.facit qʒð dixi
Fino q̃ iducit ꝑ relatiuũ ꝗs uel ꝗ eſt tacita ut dixi.S.eo.i.j
Vlumo nõ hec vba q ponunt᷑ in ↄctib do ſine ulla cauil/
latione q dicat cauillatio m cagilagotua de
I TAIi eru manumiſſus uel alienat
. Alianus. legatũ no ſeꝗtur niſi ĩpleat cõdi/
ionẽ in cui euẽtũ legatũ ẽ expᷣſſe Lollari. 9t regula
catoñ.nõ ĩpedit legata quoꝝ dies cedit ab adita heditate niſi
hẽs neceſſari exiſtat.h.d. Diuidii in duas partes.ſcda ibi cũ
bo. ¶ HNõ tex.ibi t ita ꝙ ꝑ et iducũ cõditio.¶ Nõ tex. ibiuiĩ

5

tũ als inb itiõe liberta᷑ videt relictũ.ita dicit Di.ĩ.l.cñ ſᷣuꝰ
5.e.x ſinẽ hui legis hũiſtis plene i.l.qſitũ.S. pñti.S.de lega.j.
Op. x videi ꝙ dictio et nõ ſac ↄditionẽ. ut.l.ſi hẽdi plures
S. de cõdi.iſti.c.l.ſi ita qs hẽs.õ.de hẽ.iſti.x.l.triplici.j.de v.
ſig. Dicit gl. ꝙ h iducit dictio ita.Ego nõ curo utrũ ſit dictio
ita uel dictio ſi.ut.l.ſi peculiũ.in pn.S.de ſta.li. Abicũq; enix
dictio cũ facit oꝛdinẽ iducit ↄditionẽ. ut.l.mulier. de cõdi.iſti.

tia heredis. egatũ ſacti alicui cũ pe

ecx iudiciũ ut h. Si vo refert ad eũ ꝗ dʒ obligani tũc reqrit litis

ueluti cũ in tps ⁊c.nã ſi fuiſſẽt H vba nõ ꝓcedẽt hᷣ lex ⁊ibida,

4

T. l. ſ Peenil i chi. de ſta. li. p. de l. filiũ. F. ſigs Fuũ

5. de hẽ.iſti. So. h loꝗtur in duob caſib cers.pᷣ qñ expſſe in
tps libertatis legatũ ſuit collatũ. Scdo qñ legatũ fuit relictuʒ
pure h̊ expᷣſſo.ſʒ lex ↄꝛia loqtur qñ fuit ſimplicit relictũ nõ ad
lecto ꝙ deberet pure uel in tpᷣs libertat.ſacit ꝓ hoc qð dixi in
l. hẽs.S.e.¶ Op.de.l.ſiĩ diẽ.S.ſiruo.S.e.So.ibi erat ↄditio
expᷣſſa q̃ tacite ĩerat.¶ Op.adẽpta libertate videt᷑ adẽptũ le/
gatũ.ᷣut.l.ſi Fuo.s.de adi.le.So.ibi ſuit adẽpta libertas expᷣi
ſe.hᷣ tacite ꝑ alienationẽ lʒ qda ibi aliter dicàt ⁊ male q;ꝛ ꝓpter
alienationẽ nõ extinguii legatu. ut.l.ꝗ filio.S.ſigs fuuʒ. S. de
hẽ.iſti.¶ Vltumo nõ ꝙ iter moꝛtẽ ⁊ aditionẽ nò ẽ dare medi
uʒ ut h.¶ Quero qꝗd in ſilio ſuo.Dicit gl.ꝙ ẽ dare mediũ cũ
hẽat bñficiũ abſtinẽdi.Qõtrariũ tʒ gl.in.l.ſi alienũ.S.in exne.
is.S.de hẽ.iſti.⁊ Di.tãgit in.l.nã nec emãcipat.S.de le.j.vi⸗
tas ẽ ꝙ de iure ciuili ĩter moꝛtẽ ⁊ cõditionẽ nõ ẽ dare medium
ut h̊ T.l.ſi poſt moꝛtẽ.S.de le.j.⁊.l.q̃ſitũ.S.pñti.e.ti.⁊ h iniſti/
tuto pure.ſʒ in ĩſtituto ſub cõditione ſecꝰ.ut.l.cõditiõe.S.eo.
circa pn.ſʒ de iure pᷣtoꝛio dico ꝙ eſt dare mediuʒ ut h nõ.⁊.l.
na nec emãcipatꝰ.S.de le.j.dixi plene in.l.t.S.de cõdi.inſtit.

Sed ꝗd opet᷑ exiſtẽtia ſui hẽdis de iure ciuili. Dic ut in.l.fili

qui patri.de vul.⁊ pu. Jnlib laniſt
P1 In libertatib leuiſſima
C Dod tradituũ.ecn cõditio.in legaꝶʒ
ultimo loco ſcripta ſi ex iteruallo ſuit appoſita.ſʒ ſi in

cõtineti legatarij eẽt electio niſ ſcda ſub cõmemoꝛatione pme
ſcribat.h.d.cũ duabꝰ.ll.ſe.⁊ nõ bñ hunc tex.¶ Op.j.l.pxi.

So. H loqtur in libertate data directo in.l.ſe.per ſideicõmiſſũ

Op. x videt ꝙ i ſeparatis cõditionib ſufficiat alterã exiſtẽ
nõ curo quã.ut.l.ſi hedi plures.de odi.iſti. So.ibi logtur qñ
ſeparati.i.diſiũcſ.i.d iuerſis partib teſti.ut.l.ſub diuerſis. .
e. ¶ Op. de v. ꝙ ſi pure. So.in pn.logꝗtur q ex ĩteruallo.in
v. ꝙ ſi pure.loꝗtur qñ icõtineti.¶ Op. tu dicis ꝙ ex ĩteruallo
⁊c̃. q; imo teſtm qð ſit ex ĩteruallo nõ ualet.ut.l.hẽdes palã
in pn. S. de teſ. So. itelligas ex ĩteruallo q; iteruenit act'q ꝑti
net tm ad teſtm ipſũ nõ aũt alij. ¶ Op. de.l.ſi te ſolũ.de hẽ.in
ſti. So. gl.nõ. ibi ⁊ dicit ꝙ hᷣ loqtur in legatis.ibi in ĩſtitutiõi/
by.qð tene mẽti.¶ Op.ad fi.l.⁊ videt ꝙ iſta.l.deſtruat totaʒ
mãʒ oiũctoꝝ re.ut.l.ſi pluribꝰ.5.de le.j.x.l.re cõiũcti.S.de le.
iij.c.S.ſi cõiũcti.iſti.e.ti.S.ſi eadẽ.ibiin dubio videoꝛ adimẽ.
pᷣ qʒ lego ſcdo.h dĩ iũ. Hi.in.l.ſicut.S.de adi.lłe.videt᷑ dicẽ
ꝙ ũle leges itelligant Fm iſtã. videlicet ꝙ ibi legat ſcdᷣo ſine cõ
memoꝛatione pmi.als ſecꝰ.ſʒ gl.in.l.ſicut.dicit ↄꝛiũ.Quid di
cemꝰ. Caſus ẽ ↄ DHi.in.l.iulianꝰ.S.de hẽ.iſti.c.l.triplici.j.de
v. ſi.qre ꝗdã dicũt ꝙ ille.ll.hñt locũ in hẽditatib.dictũ Di.in
legatis.Ego credo idẽ in hẽditatib ⁊ legatis.ar.ad hoc.l.ti:
tiꝰ ſeiꝰ. cũ.l.ſe.S.de hẽ.iſti.Ad hãc.l.rñdeo ꝙ bʒ locũ qñ eidẽ
ſone relinꝗtur. pᷣ yno mõ.ſcdo alio ſub cõmemoꝛatione bmi
ſ.l. ꝛia qñ diuerſis ꝑſonis.Rõ q; in eadẽ pſona facilius pᷣſu
mit nouatio ꝙᷓ in diuerſis.ut.l.j.in ſi.j.de ſtip.ſer.dices tu h ẽ
ʒ caſũ.l.qtiẽs.j.de noua.⁊ iſti.q.mo.tol.ob.S.pterea.⁊.C.de
noua.l.fi.ubi ĩteruẽtu noue ꝑſone iducit᷑ nouatio.So.ibiẽ in
teruẽt noue pſone ex parte ei ꝗ obligat.ſʒ h loqꝗtur ex parte
ei cui obligat᷑ cui acꝗrit᷑ obligatio.⁊ iõ nõ pᷣſumi nouatio.ut
l. j. in ſi. de ſtipu. ſer. ¶ Quero ad ꝗd ꝓdeſt electio legatario.
NRñdet gl.pꝓdeſt ſibi ſi vno tpe eſt capax ⁊ alio nõ. Item foꝛte
ſũt publicata bona ſua.nã tuc nõ ueniũt legata cõditionalia.
qð tene mẽti.¶ Quero q eſtrõ diie qñ incõtinẽti ⁊ qñ ex ĩter/
uallo. DNicit glo.ꝙ qñ incõtinẽti nõ videt᷑ uelle ſe coꝛigere.qð
tene menti. B D Pamalare ilios n .
6 Lo. Rogatemacipare filios nõ
— Icni legatũ. põt cogi iure actiõis ſʒ offi/
44cio iudicis. Itẽ ꝗ vult añcedẽs vult oſequẽs ſine qᷣſ/
lud qð q̃rit᷑ nulli ẽ momẽti.h.d.cũ.l.ſe.⁊ diuidit᷑ in duas par
tes.ſcda ibi cũ rei. ¶ Mõ tex.ibi eũ ꝗq agnouit ⁊c. ibi fuiſſet
legatũ ⁊c.q caſu emacipatio agnitionẽ dʒ pᷣcedẽ ve.⁊ ibi emã
cipariꝗ caſu ſtati põt peti legatũ pᷣſtita cautiõe de emãcipan
do. Rõ q; fm p̃cedẽtẽ ↄceꝑtionẽ relictũ ſub conditiõe h ſub
mõ.¶Nõ ꝙ ubi.l.dicit exoꝛdinarie ſubueniri ĩtelligit officio
iudicis. ut ſtati dicã. ¶ Op. de.l.fill. S. 'm vulgareʒ. S. de le.
j. So. ibi de rigoꝛe h de eqtate.⁊ iõ actiõe ex teſtõ nõ petii.ſʒ
exoꝛdlinario iudicio.i.officio iudicis.alle.gl.l.cũ fil.S.ſi cer.
pe.¶ Op.ꝙ pater nõ cogii. ut iſti.ꝗ.mo.ius pa.po.ſol.S.fi.
So. llud regulare.iſtud ſpale.q; pꝛ agnouit legatũ. ut.l.co/⸗
gi. §. ſi pz. v ibi nõ.j. ad treb⸗⁊ ibiẽ bon tex.⁊ gl. melioꝛ qᷓ fit
in.l. qᷓuis.C. de fideicõ.¶ Op.de.l.uxoꝛẽ.S.ſi hẽs.S.de le.
iij. So.cogii emaãcipare ut h ⁊ nõ adoptare ut ibi.¶ Quero
utrũ pĩ emaãcipat teneat᷑ reſtituẽ relictũ ipſi filio tm. an etiam
relictũ ſibi.Gl.dic ꝙ utrũq; ⁊ male.vide ſuꝑ vᷣbo ſdeießimſ
ii

Hipup

ſub cõdi.s. de ↄdi.iſtt.
de iuramẽto futuro.h de pᷣterito.

ſtamẽto traſm

Ve cõdi.⁊ demon.

? male dicit q;ꝛ nõ dʒ eſtituẽ niſi qdð fuit relictũ ipſi filio ⁊ px ipʒ
ñliũ pii annexũ.ut.j.ꝓxi.S.ſed illud qð eſt relictuʒ ſibi retinet
ſibi. ut. l. cogi. F. ſi pz.j. ad treb. Sʒ id qð dixi facit.l.iiij.in ſi
fj.e. Rũdeo quocũq; iure q̃rit ſufficit ꝙ teſtõꝛ ſilio relinq̃t. Nã
videt᷑ uoluiſſe ꝙ filio reſtituet.ſecꝰ nõ ſi relinqt. ¶ Quero an

rogd ꝙ reſtituat videat᷑ rogare ꝙ emãcipet.Gl.ꝙ nõ. vi
6

dilatu ſideicõmiſſũ in tp̃s emancipationis.⁊ allegat.l.ubi
pure.j.ad treb.ſeripſi in.l. cũ nilio. ð. de le.j.in.iij. op.
AUAm ita Hãc.l.declaraui in.l.ſub diuerſis.ĩ
III HX⁹ K. 5. e. Quid ſi dicit titio hédi. Rñ/
eo ſec.qꝛ debem iſpicẽ qdð pceſſit.ut dixi in.l.ſbᷣ di/
uerſis.in E inteſto Se. “ . ae
PVaarnm Legati trâſlatio in dubio videtur
Egatum. ſub eadẽ oditiõe.h.d.niſi foꝛ/
c. ſile hẽs in.l.leg atũ.S.de adi.le.¶ Op.de.l.ſbᷣ

—

adi.ů. de hẽ.iſti. So.gl.aliud in legatis.alið in hẽditate.non
credo hᷣ uerũ.qꝛ ibiloqtur qũ hẽditas de vno ad aliũ trãſſert᷑

in modis ſubſtitutionis.⁊ tñ idẽ puto in legato.ut.l.titiꝰ.cum

l.ſe. S. de here.inſti. ſʒ ſi per modũ trãſlationis ut ſic ſigqd titio
legaui ita adimo ⁊ ſẽpꝛonio lego.⁊ tũc idẽ in hereditate qð in

legato.ita dicit Rai.

Itio nſufructus. Manivelne

¶ Vp. de. l. ij. 5. deſinẽ. 5. uſufru. quẽadmo. ca. Gl. ſol. h ri⸗

goꝛ ibi eqtas.uel dic ut ibi dicit gl.que ĩcipit ſaltẽ de facto. h
nõ potuit incipꝑe de iure nec de facto.
bde nõ bñ ꝑ hãc.l.dicit Guil.ꝙ ſi alicuiĩdicii vidui
tas uel apponii cõditio ꝙ nubat de pↄſeſu ttij.⁊ ſi ſec· fecerit ꝙ
bona uadãt in aliquẽ piũ locũ ꝙ iſto caſu no reijci cõditio.qꝛ
cauſa in .Rũq traſfert eſt puilegiata ut h.ita dꝛ. S.de ĩſtitoꝛia.lł.
illus. S. ↄditio.qð an ſit uerũ ad pᷣſens nõ firmo.

E nirinihuag Municipes pñt iurare ꝑ
N Anicipibus. untahen dnetlpin
. CMõ ꝙ ppls põt iurare per ali. ¶ QOp. de. l. ̃
ↄdi.iſti.⁊.l.hec ſcriptura.S.e.Solu.ibiloqtur

(GSerui. Vauoꝛlibertat fanorinuptiarum fer,. h. d.

₰Mõ hãac. l. ſolẽnis ⁊ nõ
Onditiones. iĩdiget ſũmario.glo.hᷣ nihil
. dicũt. ¶ Op.⁊ videt᷑ ꝙ tacita ↄditio ĩpediat trãſmiſ⸗
ſionẽ.ut.j.e.l.aliqũ. So.tacita cõditio põt eẽ duobꝰ modis.
vno mõ q nenerit ex teſtm nel ex rei legate nã uel ex legis diſ/
poſitione.nã uoluit lex ualere legatũ alit᷑ niſi adeat hẽditas.⁊
talis cõditio nõ ĩpedit ut h.q̃daã ſũt cõditiones tacite q ueniũt
ex ipſo teſtõ.qꝛ teſtõꝛ ſic uoluit ⁊ tũc ĩpedit traſmiſſio.ut.l.ali⸗/
qñ.⁊ B. d.tex.in.l.qð pure.j.qñ di.le.ce.⁊ Aʒo ĩſũma.C.quã

o di. le. ce.Ex his dico ꝙ pditio qᷓ iducit᷑ ex tacita repetitiõe

in legato ĩpedit trãſmiſſionẽ.ut.S.e.l.duos. Idẽ dico in cõdi

tionè qᷓ iducit ꝑ eũ.qꝛ hec cõditio pncipaliter denotat tps. ſe/

cũdario cõditionẽ.⁊ tũc ipedit traſmiſſonẽ.ut.l.hẽs meꝰ.S.e.
⁊.·l.ſicui.S.j.S.de le.j. Itẽ cõditio qᷓ apponiĩ ꝑ relatiuũ ꝗs uel
q eſt tacita ⁊ illa ĩpedit traſmiſſionẽ.niii eẽt talis cõditio qᷓ eẽt
apta ſuſpẽdere poſt moꝛtẽ teſtõꝛis.nã oĩs cõditio q uenit ex te
iſſionẽ ipedit. ⁊ ita loqꝗtur h tex. ¶ Itẽ op. ⁊ vi⸗
det᷑ ꝙ cõditio q̃ uenit ex teſtõ nõ impedit traſmiſſionem.ut.l.
aliqñ.j.e.⁊.l.iij.S.de le.j.So.ibi erat tacita ⁊ illa in dubio vi/
det᷑ uenire extriſecꝰ.⁊ iõ dico in dubio.qꝛ ſi teſtõ: uellet iĩpedi/

re trãſmiſſionẽ poſſet.ut ẽ caſus ĩ.l.Oditiõibꝰ.S.j.SO.e.¶ Op.

⁊ videt ꝙ cõditiones extriſece ĩpediãt trãſmiſſionẽ. ut.l.miles
S. ꝓ parte.cũ gl.. dele.ij. So.debes limitare h dictũ cõditio
tacita q̃ uenit ex teſtm̃ nõ ĩpedit tràſmiſſionẽ niſi ueniat in ptã
te legatarij.tũc eni ipedit.ut.d.l.miles.S.ꝓ parte.⁊ nõ.in.l.fi⸗

lio. S. de le.j. tetigi in.l.ꝗ filiabus.S.ſi.⁊.l.ſe.eo.ti.

— Iti E. Allegas oꝛia nõ auchi. b. d. ¶ Op. vide
C ½.⅛ tur ciſta ueniat tm ut nupta. na pmũ lega
Atũ petet ut nupta ↄditiõe habita ꝓ nulla. Itẽ ſcðʒ pe
tit adhuẽ ut nupta ⁊ ſic nõ ẽ ſibi ↄꝛia. Rñdeo ꝑ.l.mulieri ⁊ ti/
tio.S.e.ubi dicit ꝙ mulier admittiĩ ꝑinde ac ſi cõditio eẽt iple/
ta ⁊ ſic hʒ ut nupta in dubio.⁊ ſcðʒ petit ut nupta ⁊ iõẽ ſibiõ
ria. C Op.de.l:põpo.S.ſʒ nec ĩpuberis.j.de ĩoffi.teſ. Solu.
ibi excipiẽdo.h̊ agẽdo.uel ibi diuerſos.hᷣð eũdẽ.de ꝗ dic ꝑ
Pi.in.c.nullus pluribꝰ. de re.iur.li.vj.⁊ ꝑ Ci.i.l.j.C.de ſẽtẽ.

Op. gl. de.l. q uas. S. uetare.j. de ſfurh. So. ibilo/
quit in phibẽte petẽ ⁊ ibi erat pſona in quã cadbat nolũtas
⁊ uolũtas.uos videtis ꝙ h cõditio ſi uoluerit nõ viſicat᷑ ꝑ euẽ/

e Debee ſeuerimam. Wraece gt a

tũ ſi nõ potuerit.imo deñicit cõditio oĩno ut videtis hb. Hoc vi

†*

det᷑ id qð dixi uobis ꝙ vulgaris ſubſtitutio fcà ĩ vnũ caſuʒ ſi
uoluerit poꝛigit in aliu ſi nõ potuerit.ut plene dixi in.l.ul.C.
de iſti. ⁊ ſubſti. t i.l. gallus. S. ⁊ qd ſi tm.S.de li.⁊ poſthu.⁊ vi
diſtis nõ.in.l.ex fcõ.S.de hẽ.iſti.⁊ ibi dixi me dicturũ H. Rai.
in tractatu ſubſtitutionũ dicit ꝙ illa.l. ulti. loqtur in iſtitutiõe
⁊ ſubſtitutione.hᷣ̊ loqtur in legatis ſicut in hẽditatibꝰ.ut.l.titi
us ⁊ ſeius.cũ duabꝰ.ll.ſeq̃n.S.de hẽ.ĩſti.DPic ergo ꝙ h̊ fuit fa
cta ſubſtitutio in pena ſi nollet nubẽ.ſed ubi oĩno nõẽ dedu/
ctũ nõ eſt pena.ut.l.aliud eſt fraus.j.de vb.ſig.iſta ergo muli
er que nõ potuit eẽ ſi uellet nõ dʒ puarilegato.

(Stan deicõ miſſo. Mõ videt᷑ ſine liberis dece

dẽ qĩcertũ filiũ relingꝗt.h.dð

¶ Conditionum. AYerba uſq; ad tpe pñſt ſtarein

ſtitutiõis cõpẽdioſe.¶

n Arer II ho ꝓpꝛia ſigniñcatiõe.⁊ poſt tẽpus
traſire ad ĩpꝛopa.h.d.⁊ ẽ nõ.caſus ⁊ facit multũ ad mãʒ ſub/
p.gl.multũ foꝛtit᷑ de.l.vbis ciuilibꝰ
T.l.ĩ vulgari.S.de vul.x pu. ubi vba directa nunq; obliquani
Gl.nõ ſol. Rai.dic̃ ꝙ h̊ iõ.qꝛ ĩteruenerat noua cõfirmatio iu

dicis.q cõſirmatio ĩ ſubſtitutiõe ĩteruenire nõ põt.Sʒ ꝗd ad

factũ.Ego nõ recoꝛdoꝛ qd dixi in.l.pcibꝰ.C. de ipubh.nũc di

co ſic ꝙ iſta.l.m coꝛticẽ vboꝝ ſacit multũ ↄ.Sʒ bñ reſpicien

dao nil facit. Dico ergo diſpõ de qᷓ h loqꝗtur hʒ cauſã otinuam
⁊ ſucceſſiuã partẽ tꝑis.oĩ enĩ parte tpis gerit tutelã vñ merito

de neceſſitate debem itelligẽ teſtoꝛẽ ſic itellexiſſe. Sʒ ſubſtitu
tio cõpẽdioſa nõ hʒ cauſã otinuã ⁊ ſucceſſiuã qꝛ nõ põt moꝛi

tota illo tpe.ſ in vno pũcto tm̃.⁊ iõ teſtõꝛ vnifoꝛmiter intelle/⸗
xit ⁊ i ſi fueruũt ſemel directa nunqꝙ; obliquant. ¶ Itẽ op. gl.
Ddea. . . S. ma. So. illa cõcoꝛdat nõ diſcoꝛdat.

G&. Roditio ꝗᷓ põt ipleri in vita legatarij expe/
2 OCTrUS. tat nec ẽlocꝰmutiane cautiõi.h.d.¶ Op

po.ꝙ expectare illã ↄditionẽ ſit triſte. ut.l.cũ tale.in pn.S.e.

So.ꝙ nõ ẽ aliq mulieri triſte. Hec rõ nõ videt᷑ bona qꝛimo

triſtant᷑ bone mulieres. ut.l..ĩ fi. pmi rñſi. C. de iure do. Rai.

dicebat ꝙ muliẽs male gaudẽt bone triſtanĩ.ſʒ regula eſt ꝙ
oẽs mulies ſũt male.ut in aucẽ.ut ma.debi.aut credi.S.qꝛ voꝛ

ergo ĩſpicit qð cõiter accidit. Iſta rõ nõ ẽbona.q; muliẽs dili

ita. S.e.l.mutiane.⁊ dixi.S. eo.

guũt virũ eti ultra filios. Quare dico põt eẽ talis ↄditiõis

vir t uxoꝛ ꝙ expectare moꝛtẽ viri nõ eẽt triſte.ut ſi virẽ ſenex
uxoꝛ iuuenis.ut dixi in.l.mutiane.S.eo.¶ Vltimo nõ ꝙ ↄdᷣ
tio affirmatiua reſoluit in tacitã negatiu ut h.cui cõcoꝛ.l.cũ

Timiſſa Dictio iu facit cõditionẽ b. d.
Eie eicomiſſ. gliwedciie
lu. Fut in glo.

ſc NA1 In ſideicõmiſſo uli relicto afi
C Sm auus. poſt montẽ ſabitelligi ſide⸗
celſerit ſi

lijs. h. d. mſtũ admirat᷑ imꝑatoꝛ de h̊ caſu i.l.cũ
acutiſſimi. C. de ſideicõ.⁊ h qũñ rogat poſt moꝛtẽ.ſec ſ in vita.
qð dic ut ibi.⁊ etiã põt eẽ rõ q; ſic teſtõꝛ pᷣtulit ſubſtitutũ ſilio
eadẽ rõne nepoti.¶Qũo ꝗꝗ ſi talis ſubſtitutio fit a mre uła
decedẽte ꝑ lineã mr̃nã. Rũñdeo idẽ ⁊ eadẽ ẽ rõ.q; hʒ locũ ĩ fili
is nalibꝰ. ut.l.gnãlit᷑.S.cũ aũt.S.de iſti.⁊ ſub.⁊ no.ibi idẽ er/
go ſi fiat nlio nepoti emãcipato.ſec'ſi exneo.ut nõ.i.d.l.cum
acutiſſimi.¶ Aũo qd ſi deſcẽdẽs rogat aſcẽdẽtẽ. Rñdeo pu
to ꝙ nõ ſit idẽ qꝛ nõẽ rõ eadẽ.⁊ h.l.⁊ ſiles loquunt᷑ ſolũ de de
ſcẽdẽtibꝰ rogat.ſecĩ aſcẽdẽtib uł exneis.⁊ ita videt᷑ tenẽ gl. .
agd tre.l. ex Hõ rogatꝰ.¶ Quũo aligꝗs rogat ẽ reſtituẽ
ſi deceſſerit ſine libis ul cũ libis decedẽtibꝰifra.xx.annos.ani
telligat ꝙ dci libi decedãt ſine filiis. NPuto ꝙ ſic ꝑ hãc.l.⁊.l.
cũ acutũſimi. C. de fideicõ.etiã ſi dci lidi ſũt ↄcepti ⁊ nati poſt

moꝛtẽ teſtõꝛis.ar.j.de bo.q li.l.paulus.S.paulus.¶ Quũo di
cit teſtõꝛ rogo ſiliũ ꝙ reſtituat ſi deceſſerit ſine filijs maſclis an

ſubitelligat ul femis. Videt q ſic ꝑ hãc.l.⁊ ſiles.Cõtrariũ pu
to ꝙ ex eo ꝙ uoluit maſculos excludẽ ſpᷣſtitutũ videt᷑ uoluiſſe
ꝙ femine nõ excluderẽt.ar.S.e.l.cũ ita.puto tñ filias debẽ cõ

petẽter dotari ab ipo filio ꝑ auc.res qᷓ. C. cõia de le.⁊ qð dixi

ſ. ad tre.l.a ſilia. uel ſi ipſe li nõ fac dotabit᷑ a iudice.ar. de iu.
doðd.l. ꝓfectitia.circa pn. ¶ Quũo qd ſi dixit ſiſii me deceſſe
rit ſine filijs maſculis.⁊ ſi hũerit ſeminas reſtituat tm.ↄtigit ꝙ;

deceſſit cũ filijs maſculis ⁊ feminis. an debeat᷑ legatũ.Et vide
tur ꝙ ſic. ut. S.de li.⁊ poſt.l.ſi ita. Cõtrariũ dico qꝛ illud de eꝗ

tate fauoꝛe teſti ⁊ iſtitutionis ↄſeruãde.de rigoꝛe ſec ut ibi dẽ

in h ergo ſideicõmiſſo qꝗð eſt onꝰh nõ erat.q̊ videt defecta cõ/

⸗dQitio.ut.ð.e.l.in cõditionibus.S.ſ.

ita leg arij H caſi eqteci magnũ ſe
Jitalegatũ. Mocede Hiure. de v.
ob. ¶Querit gl. utrũ hẽs illititij ĩcõtinẽti petat legatũ ul de
heat expectare. Rñdeo diẽ ꝙ dʒ expectare diẽ. Bul. ð gl. tʒ

tſ
do⸗

Lin

.

Addlegẽ ſal.

opi. Rog. qꝛ fuit dies appoſita diſpõni.⁊ iõ qũ appõit diſpõ/
ni nõ curo qñ ueniat ↄditio qꝛ ſemꝑ expectaĩ dies.ſ̊ qũ appo
nit᷑ dies oditiõi ut ſi nauis ex aſia uenerit ifra.x.annos tũc hʒ
locũ diſtictio fſcã ꝑ me ĩ.l.h iure.⁊.l.i illa.j.de v.ob. tetigiin.l.
uij. S. e.l. cũ tale. S. meuie. S. e. quã diſtictionẽ didici ex hac.l.
Am Nõ nocet medio tꝑe quẽ ex iuxta cau
Im ꝗq:aai exiſtẽtiã Oditiõis pdẽ ciuitatẽ.h.
. vidiſtii.l.itercidit. S. eo. x.l. ſi in cõdit.S.ſolemꝰ
5. de hẽ iſti. ¶ Op. de hẽ. iſti..ſi alienũ. S.i exneis.x inſti.de
hẽ.q̃.⁊ diffe.S.iĩ exneis.Diẽ gl.aliud ĩ hẽditate aliud ĩ legas

dicã de hĩ.d.l.ſi alienũ.S.i exneis.¶ QAuero q̃re dẽ ante ap

tas tabulas. Pic glge Fʒ hec iura cedebat dies ab aptura ta
bularũ.h ẽ falſũ qꝛ cedebat a die moꝛs oli ſiẽ hodie.ut.l.ſi poſt
diẽ. S.j. q di.le.ce.⁊.l.j.S.j.C.de cadu.tol.loꝗtur de.l.papᷣ.qᷓ
fuit poſt tpa.ff. añ tꝑa codicis.dixi de hi.l.ſi duobꝰ.S.de le.j.
Anen gl. qd ſi legatũ ẽ purũ ⁊ fuit ſactũ ĩ diẽ certũ nõ ca

asa PütenisliteſiurlSilion1 delcd.

nõẽ uerũ ut no.i.l.ſ cognat.õ.de reb dubip.⁊. S.de re.ca.
l.ij. T ibi plene dicã.tãgit Di.i.l.moꝛi.j.de dona.cau.moꝛt.

.— füdũ. Allienatio rei legate ſub cõditiõe uel
* hſpoſitio Fuitus irritat᷑ ↄditiõe adueni/
Qente. h. d. ¶ Qnerit gl. utrum iteriʒ ualeat alienatio
2 ſeruitutis ipoſitio. Dicit gl. olim ſic hodie nõ. vide gl. fuper
ibi. coll.iiij. S. j.⁊ dic ↄꝛiũ ibi nõ. Alias gl. ꝛias di/

Eii euo legalo svele ei mhle

tario nõ iplet᷑ pſtita cautione
b. d. CQäüo an debem expectare moꝛtẽ titij. Blo.

mutigꝗ

diẽ ꝙ ſic. Sʒ qre nõ ſic ĩ phibitiõe itelligit de pmnis nupſ.ſic ĩ

—

pmiſſione. Ol. rñdet multũ bñ. ⁊ iõ nõ. gl. ⁊ tene eã mẽti.

ecEEs= iaunas dε Expſſio eon ꝗᷓ tacite ĩſut nil ope
L XN Li uado. ? is adit tacita ex teſtõ ꝓ/

ueniẽs ĩpedit trãſmiſſionẽ.h.d.¶ Op.x videt᷑ꝙ ex/
pꝛeſſio eoꝝ q̃ tacite ĩſũt aliqd oper᷑.ut...ſi ita.S.illi ſi nollet..
de le. j. x.l. ſiita. S. eo. So. gl. ꝙ cõditio illa nõ ẽ tacita imo ſta
tim ibi acqrit ſibi etiã ⁊ ignoꝛati lʒ poſſit poſtea repudiare.de
q repudiatione dicurig seG. èM
Abertis. Pictio h ampli nõ ſol eſt repetiti
E Keng legati. z etia ↄditiõis pꝛeambu/

.hoc dicit. ”MD .
„RNata„ Ad bedẽ ius iplẽdi ↄditionẽ nõ
Eetrãſit ut ſideicomiſſuʒ ꝑſiciat.h.
d. ⁊ nõ.l. C Nõ ꝙ ablatiui abſoluti faciũt cõditionem ut h
ibi accep cẽ.ita nõ.gl.ĩ.l.cũ ab eo.S.de ↄhẽ.emp.lʒ gl.aliter
dicat. dic ut ſtati dica. C Scdo no qð dixiĩ ſũmario. ¶Ter
tio nõ.h̊ a ↄꝛio ſenſu ꝙ modus q;ꝙqᷓ; de futuro nõ ĩpedit trani
miſſionẽ.videbi tex.in.l.poſt diẽ.S.his qdem.j.qñ di.le.ce.

¶QOp. ⁊ videt᷑ ꝙ ĩ dubio pᷣumiũ modus nõ cõditio.ut.l.cum

ab eo. S. de hẽ.emp.Gl.rũdet ꝙ ibi nõ dic ꝙ in dubio non
pᷣſumat ſz diẽ ꝙ dʒ iſpici qð ẽ actũ.¶ Sʒ op.ꝑ dictionẽ ut in
ducit᷑ modus.p ſi cõditio.ſʒ h nõ ẽ ſic. ergo videt obſtare.l.ea⸗
S.eo.dic gl.ex pone ut pꝛo ſi.ſʒ certe tũc eẽt mala grãmatica.
AQuare gl.cũ ab eo.dic ꝙ aliqñ inducit᷑ cõditio ꝑ ut ſicutẽ h.

Tu dic ꝙ h iducũ ↄditio ex virtute ablatiuoꝛũ poſitoꝝ abſo/
lute.dic ut dixii.l.qb diebꝰ. S.ſi.S.e.Mõ uenio ex gl.⁊ h̊ di

miſi dicẽ. S.ðe.l.j.⁊ ſũt młtũ dubia.¶ Op.na iſta vba acceps
nũmij iducũt fideicõmiſſũ purũ.nt.l.ſideicõmiſſa.S.cũ eẽt.g.
de le. iij. ⁊ B idubitter ẽ uerũ iter hẽdes.ut nõ.i.l.ĩrõne.S.tã
etfſi.j.ti.ꝓxi.⁊ ͥ erãt cohẽdes.Quid dicemꝰ.dico ꝙ iſti abla

tiui abſoluti faciũt ↄditionẽ qñ nõ pñt iducẽ ſideicõmiſſu ulłex
naã pſone cui adijcit q; nõ põt grauari ul ex nã rei.ar.ei quod
nõ.i.l.ĩ rne.S.taetſiX.ti.].⁊ ita dʒ itelligi qdð dixi.S.eo.lʒ.j.ſed

qñ referũtur ad ꝑſonã ⁊ ad rẽĩ q põt cadẽ ſideicõmiſſũ ĩducũt

AKgdeicõmiſſũ quatũ ad ſe ut h. ⁊ ẽ caſus i.:.ſdeicõmiſſa.S.cuʒ
eẽt. S.de le.iij.x.l.ſiuus.S.q margarita.S.de le.j. Sed q ad

aliud hẽant vĩ cõditiõis ut h ⁊ uolo dicẽ ſic. Titie hẽs mi.ac/
q cẽtũ a titio reſtituas hẽditatẽ titie cohẽdi.illa cẽtũ ſunt in

ge ac ſi dicẽt titia det cẽtũ.⁊ ſi cẽtũ dederit hẽditatẽ accipiat.hᷣ
ẽ caſus nõ.⁊ iõ nõ poterit hẽre hẽditatẽ niſi illa cẽtũ det. Di/
ces tu ꝙ illa ſo. ẽ ð ea q̃ dicta ſũt.S.e.l.eui fũdus.qñ ↄditio hʒ
diſpoſitionẽ pᷣcedẽtẽ ius adiplẽdi cõditionẽ traſit ad hẽdẽ.ut
l.dlẽ. S. j.S. de arbi.⁊ dixii.l.cui fũdus.⁊ doc.i.l.pe.C. e.ti. ſʒ
h bʒ pᷣcedẽtẽ diſpõnẽ.ergo ⁊c̃.So.illud ẽ uerũ q hʒ pcedẽ/
tẽ diſpoſitionẽ ꝗ ad hoc ut danũ euitet ut ibi.nõ ut lucrũ ↄſeq̃

tur ut h. ¶ Iẽ op. de.l.ſi p̃dio ĩ pn. S. de in diẽ adiec.?⁊᷑ foꝛtin
co ↄꝛiũ ꝑ id qdð dixii.l.cui füdus.Qñ ille ꝗ dʒ obligari ex im

plemẽto conditiõis aliqd accipit ius ĩplẽdi cditionẽ tranſit

eicõmiſſo qͥ ad illã titiã ⁊ ſeĩ ↄditiõe q ad hẽditatẽ ut ſit ꝑin

ad hẽdẽ. utẽ caſus i.l ij. C. de pac.iter emp.⁊ uẽ. Sʒ h aliqd
accepit.ergo ius ĩplẽdi ↄditionẽ dʒ trãſire ad hẽdẽ. So.illud

cẽ uerũ ĩ ↄctibꝰ.in ultimis uolũtatibꝰ nõ pcedit ut nõ.ibi. Ael

dic ꝙ ille q iplet ↄditionẽ ↄſeꝗtur aliqd ex cauſa oneroſa. nt
ibi.ſec'ſi ex cauſa lucratiua ut h.¶ Op.ad ultimũ nõbile qð
dixi ꝙ modus qqᷓ; de futuro nõ ĩpedit traſmiſſionẽ ut h a cõ
trario ſẽſu.nã ĩmo videt᷑ ꝙ hẽditas nõ poſſit reſtitui niſi ei cui
teſtatoꝛ iuſſerit reſtitui.ut.l.młier.S.ex aſſe.de iu.do. Rñdeo
nõ põt reſtitui alij ſʒ ẽĩ rẽ ſuã ꝓcu.ut ibi.ſʒ hẽdi ꝗ repñtat pſo
nã defũcti ut B. ¶Sʒ op. hẽditas nõ adita nõ traſmittit ut.l.
j. S.ĩ nouiſſimo. C. de cadu.tol. eadẽ rone nec ſideicõmiſſũ dʒ
traſire cuʒ ſideicõmiſſari quodamõ ſit hẽ. ut.l.ſi filiꝰ.S. j.qð
cũ eo.⁊.j.ad treb.l.poſtulate.S.j.Gl.fatet᷑ ↄꝛiũ.⁊ h nõ dʒ ex/
poni ſic.qꝛ ſi ſic exponeret᷑ eẽt male poſitũ.⁊ ita tenet gl.i.l.cũ

Klio. S. de le. j. Ita tenet Aʒo ĩ ſũma.C. de ſideicõ.circa ſineʒ

ſcòde colũne. Cõtrariũ ẽ vitas ⁊ ita tenẽt oẽs doc.ut pʒ in.l.co

gi. S.idẽ metianꝰ. ⁊.l.poſtulãte.⁊.l.puilegia ad tre.⁊.l.apud

iul.S. antiſtia. eo.ti.? ibi nõ.⁊ ꝓbat᷑ ꝑ hac.l.⁊ ẽ caſus in.l.iij.⁊

l.ſi in ꝑſond. C. de fideicõ. ⁊.l.ſi imperatoꝛ.ad oꝛſcia.⁊ Hi.⁊

alij moderni h̊ tenẽt in.l.Cũ ſilio.S.de le.j.Ad rõnẽ quã dicit

ſicut hẽditas nõ trãſmittũ añ aditionẽ. ſic nec fideicõmiſſum.

Di. rñdet ꝙ hẽditas añ aditionẽ nõ trãſmitti᷑ qꝛ hẽs nullum

ius hʒ. Sʒ ſi decedat ifra ãnũ ꝗ dat᷑ ad delibandũ ifra illũ an
nũü trãſmittit.ut.l.cũ antigoꝛib.C. de iu.deli.Sʒ fideicõmiſ⸗/
ſarius hʒ actionẽ ex teſtõ.⁊ iõ illa actio traſmitti ut dicit Di.
B. ⁊ ego ſcribo in.l.cũ nilio.S.de le....æ.).

Pew innitig DOp. videi ꝙ hẽdes inuiti nõ
muitis poſſũt reuocare cũ teneàtur actio

Nne in factũ.ut.l.iij.S.fi.S. de condi.ob cau.So.de ri/

Soꝛe polſunt de equitate repellũtur m gl.

NVi ſub conditione. antia n.
l.cuʒ fuus. ⁊.l. ſicui.S.e. Hic dẽ ꝙ dz ꝓbare ꝙ muhil
ſubtra xit qlit pꝛobei. Rñdeo pbat eoipſo ꝙ nõ ꝓbat ↄaiũ. ut

l.ſupꝑ fuis.C.q militare nõ poi.li.xij.¶ Quero qlit᷑ potit pꝛo
bare ꝙ iſtud qd ſcripſit ẽ uerũ. Dic qda ſut ꝑſone q nõ tenent
⁊ earũ ſtat᷑ iuramẽto.ut.l.ſiqs pꝛo redẽptiõe.C.de do.⁊ nõ.ĩ
l.j.j.ſicui pluꝭ qᷓ; ꝑ.l.ſal. Sʒ ĩ caſu legij nr̃e dico ꝙ ꝓbat᷑ eoipᷣo

ꝙ ꝓbat ꝙ bon vir tm̃ expẽdiſſet ĩ h.hẽ caſus i...ñ.C.de ali.
pu.pꝛe.⁊ tũc credo ꝙ nõ ſufficeret dicẽ expẽditãtum ĩ illa do/

mo ⁊ tantũ expendiſſet bonus vir. ut pꝛobat᷑ in.l.j.C. de ero.

mili. an.li.xij.qdð tene mẽti q; notable.
t Ales Coditio ĩdiuidua plurib appoſita nõ po
XEBateſt niſi ab oib ipleri. diuidua vo ex cau/
ſa diuidit tã ex parte iplẽtiũ q;ᷓ ex parte eoꝝ i qrũ ꝑſonis dʒi ⸗/

pleri. h. d. uſq; ad. S. pꝛiſc?. ¶ Op. dz ꝙ ↄditio idiuidua nõ

põt ĩpleri ꝑ vnũ.õ. C.e.l.pe.So.ſfateoꝛ ꝙ põt ĩpleri ꝑ vnũ ut
pſit ſibi tm ut ibi.nõ aũt ut ꝓſit oibus niſ contraria ſit uolun/
tas defuncti.ita pbatur ibi.⁊ in eo quod dicit gl.ꝙ ꝓdeſt oibꝰ
male dicit.⁊ de hac materia qliter ſcindat ius iplendi.dixi.S.
e.l. cui füus.

¶Pꝛiſſcus reſpondet.el er ozroͤnen

bit. h. d. C Mõ hãc.l.x facit ad mãm. liteʒ illa. ð. de ↄſti pe.
ſacit etiã ad totũ ti.C. ubi de cri.agi.opoꝛtet.

11 EFlii. 18 dz quis poſſe adminiſtra⸗
AUm filius. res ſuas ante viceſimũꝗntũ
Aannũ.h. d.⁊ eſt notabilister.
Ad legem falcidiam. NRubꝛica.

HZ ¶ Dictũ F.S.de legat.uerũ q; de legatis detrabü falcidia. igi

tur ſeꝗtur videre de lege falcidia.

Er falcidia lata é. Biudlun
Pꝛio ponit᷑ oꝛdo ꝗlex falcidia fuit ĩtroducta.
kH RRuſq; ibi q̃ p capite. ibi poniũ mẽs ⁊ vba pmi ca
pitis.uſq; ibi ſecudo.ibi ponit mens ⁊ vᷣha ſcdi capit uſq; ad
Eria⸗ Quero q̃re iſta lex appellat.l.fal.Gl.dicit ꝙ appel
at᷑ a falcidio ↄſule ſicut publiciana.Sʒ iſte ſalcidiꝰnon dʒ
oſſe tollẽ legẽ.xij.tab.ipſo iure ſic nec ptoꝛ põt ius ciuile tol
ere. ut. . quos aut. iſti. de bo. poſ. ? pbat᷑ i.l.ſll.S. ſy quẽad
modũ.j.de bo.poſ.õ tabu.⁊.l.ex duobꝰ.S.de vul.⁊ pu.So.
fateoꝛ ꝙ pᷣtoꝛ ipſo iure nõ põt tollẽ ius ciuile.ſʒ ꝑ exceptionẽ
ſic. ſed iſte falcidius fuit cõſul ꝗ põt ipſo iure ius ciuile tollere.
Allij dicũt ꝙ iſte falcidius fuit tribun. Ita habet ĩ decreto.ij.
di. c.qdã. Alij dicũt ꝙ. l.fal.dẽ a ſalce.q ſic falx reſecat gra⸗
nũ ita lex falcidia reſecat legatũ. Quidãa dãnat iſtã opi.qꝛ in
mo capite iſti.l.nõ reſecãtur legata ⁊ tũ lex falcidia appel/

. —

latur. Oʒ rũdeo lʒ nõ reſecet tamen animuʒ reſecadi habuit.

Itẽ qꝛ pꝛincipałr ad h induciẽut reſecaret iõ ab eo nomine
tur. argu.l.queritur hermafroditum. õ.de ſta.ho. h plus pla
cet qᷓ; pma.q;ꝛ video ꝙ trebell.appellat falcidia.ut.l.pater ſi/
liũ ĩ pn.j.e.C.l.titia.vbi appellat᷑ lex falcidia trebellianica.ut
l. iubemꝰ. C. ad trebel.⁊ ſic dico ꝙ largo ſupto uocabulo ꝗc/
ꝗd reſecat põt dici falci.qð facit pꝛo ſtatus qᷓ ſũt in alib par
iibꝰ. dic ſtatutũ ꝙ ſilia ſemina ſit otẽta dote pꝛo falcidia debi
ta ĩ bonis pꝛis.diẽ ſilia ego uolo legitim me qꝛ nõ ẽ fal.Sʒ
gqda doc.hene determinat ꝙ ꝓpt᷑ cõeʒ uſũ loquẽdi intelligaĩi
falcidia.i.legitima.iõ de legituma ĩtelligat᷑.ar.l.cũ delanionis
Saan e fũ.itru. Pꝛetea vba debẽt ĩtelligi Fʒ q̃litatẽ ꝑ/
ſone ad quã referãtur. ut.l.plenũ.S. eqtij de uſu ⁊ ha. ⁊.l.ſiꝗ⸗
exhẽdato.S. irritũ. S. de iniuſ. te i h ego do gl.in.l. ſi pa⸗
tronꝰ.j.de do.⁊ Aʒo videt᷑ ponẽ ĩ ſuma ĩ auẽ.de here.⁊ fal.v.
qᷓ p capite.¶ Op.⁊ videi ꝙ bʒ facultatem legãdi a lege.xij.
tab.ut.j.de v.ſig.l.obuenire.⁊ iſti.e.iĩ pn.Gl.ſo.dedit.i.datã
affirmauit.hʒ ergo ꝗs ptãtẽ ↄdẽdi teſtm ex.l.xij.tab. ut ex.l.
fal.¶ Alteriꝰop.⁊ videt᷑ ꝙ ꝗlibet ciuis non põt h̊ facẽ.ut.l.ſi
ꝗqramꝰ. C. de teſ.ſo. ut ĩ gl. ¶ Op. iſti. de le. 5. legari. Sol. ut ĩ

gl.¶ Quero ſi ſtatutũ diſponit illud qð plus erat diſpoſitum

de iure cõi.an ſit ſtatutũ an lex.hoc ẽ utile ſcire ppt᷑ młta q pñt
occurrere. Jo.an.in.c.j.ex de cõſti.li.vj.tʒ q; Tumum ſit ius
cõe.⁊ ꝙ ſit uerũ ꝓbatur ꝑ.l.ius ciuile.S.de iuſti.⁊ iure.⁊ p.l.ſi
creditoꝛi.S.de le.j.q̃re ius gẽtiũ alterat᷑ cũ aliqd adijci᷑ uł de
trahii.ita ⁊ ius ciuile niſi aliqd addat᷑ ul detrabat᷑ ꝑ ius muni/
cipale remanet iuj ciuile.⁊ pꝛo h iſta lex ſʒʒ expoſitionẽ gl. In
pꝛiũ qꝛ ſi teſtõꝛ diſponit ſʒ ius cõe ut qꝛ ueniẽtes ab ĩteſtato in
ſtituit ualet ut ultia uolũtas.ut.l. ij. S. de iniuſ.te. x. l.gallus.ꝑ
totã.l.S.de libe.⁊ poſt. Pꝛetea nil ꝓhibet deduci ſtatutũ ciui
tatis.iſtud qdð ẽ de iure coi.ſicut nõ ꝓhibel deduci ĩ ſtipulatio⸗/
nẽ ul in aliã cõuẽtionẽ.ut ĩ.l.ij.circa pn.j.de noua.⁊.l.ſtipula
tio.S.ſfacta.j.de v.ob.p iſtas ultimas rõnes ꝓbo ꝙ ſtatutum
ſit municipale a ſili.⁊ addat nouã foꝛmã agẽdiut ↄditione
ex

ex ſtatuto agat ꝗ pꝛi terat elure folage⸗ ꝓ h iſta. I. -'m
iſtã expoſitionẽ quà fecit. Itẽ ſuꝑ eodẽ hʒ

ex 1 ocũ ius ciuile ⁊ pᷣ⸗
toꝛiü.ut ĩ bo. poſ.Fm tab.⁊ gl.dni Jo.an.puto uer in caſu in
quo loꝗtur ꝓut ad ſuperioꝛa refert. ¶ Altio vide h̊ dictionẽ

uſq; de cuius ſigniſcatu ponit Ja. de are.h ⁊ Ci.etiam in.l.a

calli⸗ 1o..denuir goele . ſenmd.
Se J DHitæg COp. ĩ auẽ. de trien. ? ſemiſ.
Secudo cab ite. oſ pn. ⁊.C. de ĩoffi.te.ĩ auc̃.

nouiſſima. So. h loqtur ĩ qrta debita iure inſtitutiõis ut glo.
¶Scðo op.ꝙ nõ liceat caꝑe.ut.l.nõ dubiũ.C. de le. So.in
tellige hac 'ᷣm illã ꝙ debeat cape de uolũtate hẽdis ſcriptinel
rẽ uacãtẽ.ut.l.pe.j.de le.uł qꝛ teſtatoꝛ ꝓmiſit.ut.l.titia cũ teſtõ
GS. .S. de le.ij.als ſi ex iſtos caſus caꝑet pderet legatuʒ. ut.d.l.
nõ dubiũ.¶ Quero an iſtud qð reſecat᷑ ꝑ falcidiã ſit nalit᷑ de

bitũ. Et gl.tenet ꝙ ſic.ut.l.cũ ꝗs.C.de iur.⁊ fa.ig.⁊.l.cui per

erroꝛẽ.j.de re.iur.⁊.l.j.S.de cõ.ĩde.doc.ultramo.tenẽt ↄꝛiũ ꝑ

ſſtd.l.qm nõ ꝑmittit diſponẽ niſi uſq; ad dodratẽ. ⁊ qñ res re

ſiſtit obligationi nãlis obligatio ĩpedit᷑.ut.l.ſi nõ ſoꝛtẽ i pn.S.
de cõdi.lde.ſʒ h reſiſtit.ergo ⁊c. MPꝛetea iſtud ꝓbat᷑i.l.linea
margaritarũ.j.eo.⁊ Ci.tagit in.l.cũ ꝗs.ſʒ ſemꝑ repꝛobaui.⁊
dico ꝙ nõ ẽ dubiũ nãle ut tex. C.e.l.j.ubi dicit ſi hes dat ſcien
ter ultra tũc nõ videt᷑ donare.ergo aliq iure ẽ debitũ als dona
tio ẽ.dixi uobis ĩ.l.pꝛonꝰ.S.j.j.de do.Ald rõnẽ ultramon.dic
G.l. fal. nõ reſiſtit obligationi ſʒ aſſiſtit.qꝛ dic ita tũ pꝛo quar/
ta ⁊c. Sʒ ʒ iſtã ſo.ſac iſti.e.S.j.ubi dicẽ text ꝙ lex.fal.ꝓhibet
i.nõ ꝑmittit.ſicut dicimin.l.ſtipulatio.S.alt᷑i.j.de v.ob. Ad
l. linea. rñdeo ꝙ dñiũ reſcinditſʒ nõ obligationẽ nalẽ qꝛ rema
net nalis obligatio put erat pꝛimo.

ex fal.? d teſtm ꝑ ſictionẽ legis coꝛnelie cõſrmatuʒ

tinet lex fal. p. d. ¶ Op. ⁊ videĩ ꝙ oẽs legeʒ
teſtamẽtarie nõ pñt hẽre locũ.ut.l.ſigs exhẽdato.S.irritũ.S.
de iniuſte. ⁊. l. ij. de v. ſig. So. ut iĩ Jar llle reſpiciũt vitatẽ ⁊ h
lex reſpicit fictioneʒ.iſta pbãtur ꝑ.l.ſiqs exheredato.S.qᷣtiẽs
S.de iniu.te.⁊ h̊ nõ. Mar.ad h̊ qð tota die ſit ĩ ciuitate iſta ſu
it ſtatutũ factũ ꝙ ſtatutuʒ qð loqtur de iũct hẽat locũ ĩ oĩbꝰ
⁊ ꝑ oĩa ĩ exneis itelligi ĩ caſibꝰĩꝗb põt hẽre locũ.qꝛ ſi eẽt in
ſtatuto pᷣ ꝙ ĩ cõſãguineis pꝛopꝛijs cõpꝛomittat᷑ non põt hẽre
locũ ĩ exneis.⁊ pꝛo h.l.ſta.¶ Op.qdð ẽ fʒ ſictionẽ dʒ ſtricte
accipi ⁊ nõ recipit extẽſionẽ.ut.l.mulieri ⁊ titio.S. ti.j.facit.l.
urãni.⁊ qdð ibi dixi.j.de ſideiuſſo.hᷣ dꝛ ↄꝛiũ. So.non recipit
extẽſionẽ.ſ.actiue.hᷣ ẽ ut ipſa fictio extẽdat᷑ ad alia ut in ↄꝛijs.

Sʒ extẽdit paſſiue.h̊ ẽ ut alie leges teſtamẽtarie ad ipſa extẽ/

dãtur. H tetigi in.l.ij.S. de le.j.⁊ ponoĩ.l.oẽs populi.circa ma
teriã ĩterpᷣtatiõis. None filiuſta.põt facere teſtm ꝑ foꝛmã ſta

luti.habebũt ne locũ ĩ eo leges q loquũtur de teſtõ. Certe ſic.

Adlege fal.

Ad eos qui omiſſa. acarzlocn tleg.

debẽtur ĩ his qrũ diej cedit ab adita hẽditate ⁊ ĩ his q ex poſt
ſacto an debent apparet.h.d. ¶ Op.ꝙ nõ ualʒ legatũ ſactũ
ei ꝗ ẽ apud hoſtes qꝛ nõ ẽ capax.vñ videlĩ obſtare qð habui/
ſtis in.S.iĩ exneis.ðiſti.de here.q̃li.⁊ diſ. So.oſirmaĩ ꝑ ſictio/
nẽ poſtliminij ut vidiſtis ĩ.l.nulla.S.j.s.de he.inſti.

IAL miiEee, Dp. de. §. ſinaut hẽs. in auẽ.
¶Ad muonicipu. ecc * ſumit᷑ auc.ſi mulier.

*

C.eo.Glo.ſol. ꝙ h loqꝗtur qñ relinꝗtur deo.ibi ad pias cau/
ſas. Iſtã ſo.repꝛobat gl.ꝑ.l.ſigs ad declinãdam.S.pe.C. de
epi.⁊ cle.Alij dicũt ꝙ ẽ dꝛia an relinq̃tur deo uł eccleſe.Sed
iſta nõ ẽ va.qꝛ qñ reliqui deo videt relictũ eccleſie.ut Sſiae
ĩnoĩe.ĩ auc.de eccle.ti.Alij dicũt ⁊ tenẽt ꝙ iſta coꝛigit ꝑ illaʒ
Tiſtã tenet gl. H. Alij ut Ol. dicũt ꝙ ille. . ſinaũt. loqtur ĩ hẽ/
dib ꝗ ſuerũt ĩ moꝛa ſoluẽdi.x vidi mitoj doc.h dicẽtes.⁊ glo.
recitat i.l.ſiqs ad declinandã. C.de epi.⁊ de.⁊ docto.ut Ja.
bu.dicũt iſta eẽ uerã de iure.ſʒ q; Ci.dixit ↄꝛiũ ĩ auc.ſilr.ideo
ego nõ audeo dicẽ ↄꝛiũ.Sʒ mihi videt᷑ ꝙ ĩ coꝛpoꝛe non dica
ꝙ ſit in moꝛa.ſʒ ꝙ ꝑ ſalcidiã recuſabat ſoluere.⁊ ſi eẽt in moꝛa
aliq mõ punii ut ꝓbai ex eo qð ſeꝗturĩ illo.S. ⁊ ex.S.ꝗ eũ pꝛe
cedit.ego credo ꝙ iſta lex ſit coꝛecta ⁊ ita cõit᷑ teneł. ¶ Que
ro ꝗd de q̃rta debita iure nature.Et dicut ĩ gl.⁊ ſile in.d.l.ſi⸗
quis ad declinãdã.¶ Quero utrũ trebellianica ceſſet ĩ relicꝭ⸗
ad pias cauſas.dicꝗ in.l.marcellus.S.qð aũt.j.ad trebel.

Sſoiñ ODia legata ꝗᷓ debẽt de ſᷣſtantia teſtatoꝛis
(MH6 ſoli.“

ſiciſci ꝑtinẽt ad.l.fal.h.d.

—

AIt; H ira Silegatü ſoluat anteq; aliud trãſfũdatur
Utẽé ſi ita. falcdia locũ hʒ.ſec ſi poſtea. tem qð

moꝛi cauſa dat᷑ ad euitãdũ alteri legati pꝛeſtationẽ ad.l.fal.

2

nõ pꝑtinet.h.d. Diuidit᷑ ĩ duas partes.pᷣ loꝗt qñ legatũ ĩcipit

a pcedẽti diſpoſtiõe.ſcoo qñ incipit a pcedẽti cõditiõe.ſcða
ibi. Idẽq; erit.¶ Moõ vnũ hic videt᷑ uelle ꝙ ex moꝛi cauſa ca

pione nõ detrahaĩ fal.¶ꝛimo op. ꝙ relictũ nõ ualet.quia
videt᷑ ꝙ ſit relictũ noie pene ut.l.j.de his q pe.no.So.fm tꝑa

—

antiꝗſſima nõ ualet. ſʒ Fm tpa ffoꝛũ ſic. ut h nliheede diſpoſi

tio obpꝛobꝛioſa.ut no.S.ti.j.l.mlcta.ꝑ Hi.¶ Op.dꝛipᷣ caſu
penũ eẽ in legato.Cõtra ĩ.l.j.S.de penu le.So.ibia conditi⸗
one.h a diſpoſitiõe nõ ẽ uerũ qꝛ ibi a diſpoſitione. Piẽ gl.nõ
E3 diẽ nõ põt peti ergo nõẽ in legato.ſʒ ſtati dicã.¶ Op.
ꝓu
3 penũ.j.qñ di.le.ce.So.gl.⁊ fatet ↄꝛiũ ⁊ ſic gl.videt᷑ dicere ꝙ
tex.nõ bñ dicat. Sʒ certe iuriſcõſult bñ dicit.⁊ dico ꝙ dʒ in

telligi ꝙ põt ſoluẽ uſq; ad interpellationẽ.ut.l.ſipenũ.Sʒ in

cerpellari nõ dʒ ĩcõtinẽti ſʒ aliq ſpatio pᷣmiſſo.ut.i.qð dicimꝰ
j. de ſolu. Itẽ uſq;ʒ ad lit ↄteſ.ſi alia ĩterpellatio non pᷣcederet.
CVenio ad alia gl.x⁊ glanuit ꝙ duo ſũt legata.Cõtra de.l.
cũ pᷣfinitiõe.j.qũ di.le.ce. So.duo ſut legata uere ſʒ in effectu
vnũ ẽ.⁊ iſta ẽ ueritas.¶ Vltimo op.de.i.ſi penuʒ.j.q di.le.
ce.Gl.ſo.ꝙ lʒ h nunq; potuit peti tñ fuit in obligatioe ciuili
Tz nali.Alijſũt in alia opinione ꝙ nunqꝙ; fuit ĩ obligatiõe. Sʒ
E5. d. l. ſipenũ.⁊ vide iſtã gl. tʒ ergo gl.ꝙ qñ incipit a pcedẽii
diſpoſitiõe nunq; ẽ ĩ petitioe ſʒ in obligatiõe ciuili ⁊ nali.⁊ iſts
videt pbari ꝑ.d.iſi penũ.qñ di.le.ce.Cõtra iſtã ſo.ẽ glo.in.l.
obligationũ fere.i fl.j.de ac.⁊ ob.ꝙ ĩteriʒ ẽ ĩ petitiõe.Alia gl.
ẽĩ.l.ſi duo.S.ꝓ ſocio.Hi.⁊ Ja.de are.i.l.ita ſtipulat.j.de v.
ob. vidẽtur iſtaj gl.tenere.do. Ol. in. d.l.ita ſtipulatꝰ.reducit
iſtas gl.ad ↄcoꝛ.⁊ dic qñq; uolo petẽ q ad effectũ cõſecutiõij
⁊ tũc nõ põt fieri ut oſeq̃tur.⁊ rõ ẽ q; lite conteſtata ſuꝑ penu
ſtatiʒ nouaĩ pma obligatio ⁊ ĩcipit deberi quãtitas.nõ ergo ĩ
ſnia poterit amodo deduci qð deſinit eẽ in obligatiõe.ita logꝗ

tur h ⁊.l.j.S.de pe.le.QAñq; peto qͥ ad effectũ inducende no

uationis ſeu traſactiõis ⁊ tũc iſtud bñ poſſũ facere.⁊ ſic loquit

gl. ↄia.⁊ pꝛo h iſte tex.⁊ h appꝛoboiĩ.d.l.ita ſtipulatꝰ.¶ Sʒ
ʒ iſtud op.foꝛtiter.lex dicit ꝙ ſilego penũ ⁊ ſi penũ nõ dede⸗/

rit hẽs cẽtũ dato ꝙ pꝛimũ legatũ videt᷑ adẽptũ ſub ↄtraria cõ
ditiõe.ut.l.aliq.S.ti.j.p ↄſequẽs videt᷑ datũ ſub ↄditiõe ꝛia.
ut. l. ſi penũ de pe.le.⁊ pẽdẽte ↄditiõe datũ nõ ẽ ĩ petitiõe necĩ
obligatiõe.ut.l.cedẽ diẽ.j.de v.ſi.Quid dicemꝰ.ꝗdã hñt ĩ ad
ditione Hi. ⁊ videi dicẽ ꝙ iõ h q; talł ↄditio poſt moꝛtẽ legata
rij legatũ nõ ſuſpẽdit qꝛ legatario moꝛiẽte certũ ẽ ꝙ eipen nõ
ſoluet. Sʒ certe lʒ h ſit uerũ tñ ſeqtur ꝑ hoc ꝙ nõ ĩpedit tranſ
miſſio.nõ aũt ſeqtur ꝙ det᷑ petitio.ut dixi.S.ti.j.l.hes meꝰ.dic
ergo ꝙ tex.dic legatum ẽ quod tranſtulerit.Ad contrarium
reſpõdeo ꝙ videt᷑ ſub conditione ademptum.ſ.tunc cũ extite
rit cõditio.⁊ videtur uelle tex.in.l. contraria.ibi eo caſu quo
centũ ⁊c̃.⁊ ſic ẽ aliud iſto caſu quando in penã hẽdis nõ ſoluẽ
tis fit tranſmiſſio quo caſu pᷣmu legatũ no deſinit eſſe purum

q; ad iterpellationẽ poſſit ſoluẽ. Itẽ uſq; ad lit oteſ.ut.l.

— — , — — —

N –—

S= - SD.

S=

,
.
,

4

6
0
1

— — f

— — G —

—e

⁊ lic põt peni.hᷣ ſecꝰ ſi legatũ ex alia cauſa ſub conditione acdi
mat ſen trãſſerat᷑. ¶ Quero vtrum de moꝛt cauſa capione de
trahat᷑ falcidia. Nidet᷑ ꝙ nõ ut h ⁊.j.e.l.accept.Cõtrariũ vi
det᷑.C.e.l.pe.Et h determiĩauit gl.Ad iſtã.l.rñdet ꝙ h ẽ ꝓpt
moꝛã hẽdis.Ad.l.accep.rñdet gl.ꝙ hec ibi q̃ hẽs accepit nõ
dat. Tãgil lati in.l.q pcio.S.dẽ do.cau.moꝛi.⁊ iſti.e. S.j.⁊
Ci.ĩ.l.gꝗ moꝛt.C.e.NDe reaſſumẽdo oiĩa dicta gl.dicit ſic.qñq;
hẽs accipit moꝛ:j cauſa ⁊ nõ cõputat᷑ i falci.ut.l.accep. ⁊.l.in
ꝗ̃rta.j.e.Añq; bẽs dat ⁊ tũc ant hẽs dat ð deſũcti uolũtateʒ
nel pter ⁊ nõ detrahit᷑ ſal.ut.l.ꝗ pᷣcio.de do.cau.moꝛ.Qñq;
dat ſʒʒ uolũtatẽ defũcti.⁊ tũc aut fuit in moꝛa ⁊ nõ detrahitur

ſal.aut ĩ moꝛa nõ fuit ⁊ detrahit᷑. Sʒ iſta vᷣba vidẽtur ↄtra v.

ſalcidiã. ⁊ ſic nõ ẽ uera diſtictio Ri.

idẽq; crit. Gl.uoluit ad ↄꝛiũ rñdẽ idẽq;.ſ.ſi tñ moꝛa iã facta ſit
Szʒ certe vide᷑ ꝙ tractat iuriſcõſultꝰ. Idẽq;.ſ.ad detrahẽdũ
ꝛetea falcidia reſecat
legatũ ipſo iure.ut.l.plautiꝰ.⁊.l.linea margaritarũ.j.eo.ſʒ tũc

pẽs nõ põt eẽ ĩ moꝛa.qꝛ nulla ẽ petitio.ut.l.ſi pupillus.j.de v.

ob. Pꝛetea ꝙ moꝛa nõ pꝛiuet falcidiã ẽ expᷣſſũ in.l.cũ pat᷑.S.

j.j.eo. Quid dicem'. Ja.de are.i. d.l.ꝗ p̃cio.dicit qñq; moꝛiʒ

cauſa ⁊ tũc nunqꝙᷓ; detrahit ſalci.ut hic. Añq; dat᷑ ob aliã cau
ſaʒ.⁊ tũc bñ detrahit᷑ ſal. ut.l.pe.C. eo.⁊ iſta ẽ uera ⁊ eã tenea
tis quã Ol.tenebat.⁊ h dixii.d.l.q p̃cio.¶ Quero q̃lit dici
tur iputari. Rñdeo dẽ ĩputari qñ falcidia detrahit.nõ iputari
itelligit q falcidia nõ detrahit᷑.⁊ iſtud colligi ex duabus gl.
vna ẽ ſuꝑ nerbo ĩputari.alia ſuꝑ vᷣbo nec in falci.

Siuſufructus legatus ſit. Sials

ſit legatũ de ipſo detrahit fal. nõ de eſtimatiõe ipſius.ſʒ ĩ ĩdiui

duo utrũq; eſtimat᷑ ut ſciat᷑ an falcidia locũ hẽat.h.d.¶C Mõ

pᷣ ꝙ uſuſfruct'ẽ diuiduus ⁊ alie fuitutes indiuidue.Itẽ nõ
de indiuiduis de ipſa re detrahit falcidia. de indiuiduis de eſti
matione detrahit᷑ falcidia. Itẽ nõ ꝙ oĩa eſtimãtur ut ſciat᷑ an

falci. debeat detrabi. ¶ Ep. de.l. ſtipulationes nõ diuidutur

j.de vbo.ob. So.oẽs fuitutes ſũt idiuidue excepto uſuſructu

nt h.⁊ rõ ẽ q; uſufructtãtã utilitatẽ affert ĩ parte reſpectu par

ns quãtã ĩ toto reſpectu totiꝰ.iĩ alijs puitutib nõ ẽ ſic.ut ꝓbaĩ
in. l.in executione.S. ſecũda ſpẽs.j.de v.ob. ¶ Op.de uſu ⁊

dabi. l. uſus Bareu o gnKne digerkl opis.ſʒ indi

nidua habẽtur ut oꝑe.(¶ Op.õ.de ope.fuoꝛũ.l.pe.So.ut ĩ
gl. ⁊ b. ¶ Op. de ope. li.l ſi añ. So. ut ĩ gl. C Op. de. l.ĩ ſti/
pulatiõib.S.oꝑarũ.j.de v.ob. So.ntĩ gl. ¶C DP? h̊ ꝙ nuſuir.
dz eſtimari.qᷓro q̃lit᷑ et eſtimatio.Et diẽ gl.ꝙ ex q̃litate rerũ

⁊c.ut ĩ gl.Simulẽ gl.hẽs ĩ.l.vnũ.s.de uſufru. Sʒ ſi h ẽ ꝙ eſti

matio dʒ fieri Hᷣ mõ erit dare ꝙ ſi pꝓpꝛietas ualet qᷓrtã ꝙ tunc

nõ detrahit falcidia. Et gl. dic fateoꝛ Zꝛiũ.⁊ ẽ tex.in.l.oĩuʒ. S.

de uſufru.accreſ.¶AVlteri Di. ĩtelligit iſtã gl. qñ ſolus uſufr.
ẽ relict ⁊ nulla alia res.Sʒ ſi poneremꝰ uſuſructũ ⁊ alia lega
ta eẽ relicta tũc eẽ põt ꝙ; detrahẽtur fal.lʒ ualet ppꝛietas q̃rtã
¶ Sʒ op.ꝙ id qd ẽ ſine utũitate nõ cõputat᷑ in qrtã.ut.j.e.l.ĩ
ꝗrta. So. nt gl. q; illud qð ẽ ſine utilitate nel ſpe illud ĩ quartã
nõ cõputaĩ.ut.l.ĩ qᷓrta.j.e.ſj h ẽ certũ ꝙ extinguũ uſuſructꝰlʒ
de ſe nõ ſit. ¶ Bã h̊ ꝙ debẽt oĩa legata eſtiari.q̃ro ꝗd ad ꝓpo

ſitũ poſito ꝙ ſciat᷑ qᷓtũ c ĩ legat quo potit ſciri q ſũti hẽditate

H q̃ ſit in legato. Mõ ergo ſeꝗtur ſi tãtum ẽ ⁊ nõ plus.
ic ꝙ de h ẽ gl. l.l. c de lege. S.de ꝓba.Et iſta lex põt indu
c an ex legato ope cõſtituat᷑ ius ĩre.Et h tex.videtur ꝙ non.
Vtrũ opa ſit idẽ qð ius.Gl.tangit in.l.ij.S.de uſufru.le.⁊ de
op.Fᷣuo.l.ij.vide? ↄdicẽ ꝙ ſit ingien inaiide luguJega⸗
, p ½ Si debitoꝛ legat creditoꝛi repᷣ
igs creditoꝛi. né Smoe defalcal b.

WQ Herxes errã repetit a legatario
— 1 legatarius. q; hʒ Fᷣm.l.ſalci.qro que
actio ẽ iſta.Et dic̃ gl.ꝙ ẽ cõditio ĩdebiti.⁊ iſtud ẽ ueru qñ he/

res tradidit ut ſuã.ſ.herediꝭ.ſecſi ut ſuã.ſ.legatarij qꝛ tũc non

trãſtulit dñiũ.ut...iij..ſubtilius.S.de cõ.ob cau. tẽ tũc per
rei nẽ.poſſũ petẽ.hoc mõ ĩtelłligit Ja.de are ¶ Op.C.de iu.
⁊ fac.ignoꝛa.l.cuʒ teſtm.⁊.s.de iurii.om.iudi.l.ſiꝑ erroꝛem.
So.ntĩ gl.⁊ bñ tene mẽti.

. nterci oin o. Qf alia legata debeãtur ex ſb/

vſtitutione cõditionis euẽtu lega/

ta pᷣma p̃ſtatur cautione recepta.h.d. Wona
HBtitnuti ona q̊
Za uod ex ſub ne. Mona

eniũt ex ſubſtitutione vuigari contribuunt᷑ cũ hẽde ex in
itutione. Idẽ in legatis niſi ſint nominatim relicta. ¶ Op⸗
5S.de le.j.l.qʒʒ. So.h̊ dixit tantũ uel equiualẽs.ideo ab alio nõ
debentur. ⁊ vide glo.que incipit ut ipſe. Sed intelligo ꝙ ſtati
quando euʒ nominauit ab eo tãtũ videtur relinqre. ut.l.ſi pli

0

Id quod Op. ⁊ videtur ꝙ iſtud quod heredi de

Ad legẽ fal.

res. S. de le. iij.

Si coheredis mei. Shoꝛno grauera ac⸗

accreſcẽdi nõ ẽ loc contributioni.h.d.¶ Op. de.l.ſi alteru/⸗
tro.j.eo.So.itellige ̊ tex.Fᷣm ulũ ꝗ ſuppleat᷑ ex iſta diſtictiõe
ſʒ agi⸗ H.j.eo.l.ꝙ ſi alterutro.⁊ ibi dicã.¶ Op.C.-dele.l.
j. So.id qð facit pnceps hʒ viʒ legis.ſʒ ali.ſ.iuſtinian reſcri⸗
pſit )ᷣ eũ qꝛ iſti iuriſcõſulti mãdato iuſtimani fecerũt.ut.l.ij.F.
merito. C. de ueteri iu.enucl.

MRir 5 Morsz Si poꝛtio accedit poꝛti/
Si coheredẽ meu.ni boſtch legata epe,
runt deberi ab utroq; cohẽde non ẽ loc' contributioni.h.d.
Op. de eo qð vidiſtis nõ.S.S.pꝛoxi.⁊.S.id quod ex ſubſti
tutione.So.h̊ ceperũt a coherede deberi.⁊ iõ nõ fit cõputa/
tio.ĩ.S.ꝓxi.nõ ceperũt deberi.Sati cogitaui ſi poſſem iſtoj
caſus aptare ad aliã materiã ⁊ nõ potui.Sʒ foꝛmo vnã.q.Ci
uitas puſina vniuit duas vulas ſimul ⁊ vna erat multũ graua
ta debitis.alia erat multũ pinguis.q̃ro an creditoꝛes pñt ueni
re cõtra bona oĩuʒ. Mõ dices ꝙ iſta vnio põt fieri trib mo/
dis. Ano mõ pone noĩa ꝙ vna uocet᷑.a.⁊ alia.b.⁊ tũc põt in
telligi ꝙ. a.viat᷑ cũ.b.⁊.b.cũ.a.uel utraq; ſimł.⁊ ẽ dꝛia ĩ hoc
⁊ iſti modi ꝓbãtur ĩ coꝛpoꝛe ut iudi.ſine duorj ſuffra.S. illud. ⁊
§. H auũt.⁊ plene.C.de metropol.l.j.li.xj.⁊ pleni ex ne ſe. ua.
c.j. Moſſes tu dicẽ.caſus ẽ h cũ accedat grauata nõ grauate
int in.S.ſi cohẽdis.Aliꝰdicet ꝙ nõ hʒ locũ cõtributio qꝛ iã in/
cepit deberi.ut in.S.ſi coperedeʒ.Sed nullus bñ dicit qꝛ illa
iura habẽt locũ in legaᷣ ⁊ ultimis uoluntatibꝰ.qꝛ in alijs ſem
per ſit ↄtributio ommiũ ſi ad pauperẽ uadat diuitie vndecũq;
ut.l.ꝗqᷓ dot.S.ſo.ma.C.l.ſi.S.ſinautem dubius.C. de iure deli.
Sed ad ꝓpoſitũ qñ vnit grauata non grauate.qꝛ iſta vnio ſit
a ſupioꝛi de neceſſitate crederẽ ꝙ nõ grauata poſſet ĩpetrare
ſeparationẽ. ut.l.j.ĩ f.j.de ſepara.ĩ alijs oĩib credo ꝙ villa lo/
cuplex nõ teneat᷑ ad debita antiqᷓ.q; villa repñtat vicẽ pſone.
ut.l.moꝛtuo.j.de fideiul.⁊.l.ꝓponebat᷑.õ.de iudicijj.⁊ ſic ẽ ac
ſi vnꝰhõ uemiret ad iſtã ciuitatẽ.q;ꝛ ad debita antiqua nõ tene
ret.ut.l.pꝛouidẽdũ.C.de decu.⁊.l.j.C.ut nuilus ex vicarijs
Pio alienis vicarioꝛũ debitis moleſtet.li.xj.⁊ hoc tenet Hi.in
l. incola. j. ad municipa.

Si ĩ anno 8. Piccmus plene de iſta mã in.l. titio

.j. eo.

5 opetur detrahatur. ut.l.ſtichũ.S. in alieno.
j.de ſo. So.ſi heres hereditati ſtat pꝛopꝛie ſi heres heredi.ſ.
iure hereditario. . L ſirme aſſnis
It mpẽſa monumẽti ⁊ funeris neceſſaria f.-
e ipẽſa. ang

(Be *cta ab herede detrahit ut es alienũ. Item

pecunia legata ad monumẽtũ deſalcat᷑ niſ q̃ten ſit neceſſariũ
.dD. Niuidi ĩ duas partes. Mꝛimo loꝗtur de ipẽſa facta ab
hẽde.Scðo de pecunia legata alteri ad faciẽdů monumẽtũ,
ſcða ibi iccirco. Itẽ pma ſubdiuidit᷑ in duas ꝑartes.q;ꝛ pꝛimo
ponit dictũ ſabini.ſcdᷣo dictum marcelli.¶ Op.⁊ videtur ꝙ
marcellus coꝛꝛigit ſabinũ.ſʒ dic ꝙ ſabinꝰloꝗtur ĩi monumẽto
neceſſario.marcellus ĩ nõ neceſſario.ut apparet ꝑ.l.nec am/
pli.¶ Op.de.l.cũ teſtõ.j.de v.ſig.Gl.dic h expẽdit minus.
ibiplus. Sʒ ꝗd ad factũ an hẽs poſſit plus expedẽ q; teſtõꝛ
iuſſerit.Et dic ꝙ põt iĩ piudiciũ ipſius heredis nõ legatarioꝝ.

de hoc h logꝗtur. ¶ Viteri op.de.l. hẽditas.S.j.de peti.here.

BGl. ibi ⁊ h ſe inuoluit.ſed truſa ẽ.q; h qri᷑ an deducatur ut es
alienũ ⁊ an detrahat᷑ fal.ibi q̃rit utrũ ali impediens poſſet ab

hẽde repetẽ.nil ergo ilud cũ iſto.Zd ꝓpoſitũ bꝛeuit nõ iſiſtẽ

do declaro iſtã maʒ ꝑ.q.⁊ pᷣ qro qtũ hẽs põt ſoluere ĩ monu
mẽto ĩ pᷣiudiciũ ſui.Et dic quatũ vult teſtatoꝛ.vñ min ⁊ non
plus põt.ut.l.cũ teſtõ.j.de v.ſig.ſʒ ſi min dixit qᷓ; deberet tũc
equũ expẽdat.nt.l.at ſiqs.S.equũ.S.de religi.¶ Quero an
qð aliꝰ expẽdet ĩ monumento Hoſe. et ab hẽde repetẽ. Et dic
aut expẽdit plus qᷓ; teſtatoꝛ uoluit ⁊ nõ repetit.nt.i.ꝗ alienazʒ
§. j. S. de neg.geſ.aut tãtũ q;tũ dixit teſtõꝛ expẽdit.⁊ tunc aut
vult repetẽ ac.neg.geſ.⁊ põt.ut.l.hẽditas.S.j.S.de peti.hẽ.
Aut vult ac.ſuneraria repetẽ ⁊ tẽ nõ.nec uls qð ẽ equũ nõ tã
tũ qð teſtatoꝛ iuſſit.ut.l.at ſiqs.S.equũ.S.de reli.⁊ eo caſu qͥ
totu repetit ẽ uerũ.niſi hẽs potuiſſet ſalcidiã detrahẽ.q; tatuʒ
Aere ( no an expẽſa monumẽti detrahit᷑ ut es alienum.
t dic aut ẽ neceſſaria reſpectu ſuneris ⁊ ut es alienũ detrahit
ut.S.ĩ pn. AZut nõ ẽ neceſſaria.⁊ tũc nõ detrahit᷑ ut es alienũ.
ut in v.marcellu.¶ Quero an falcidia detrahat᷑ de ĩpẽſa mo
numẽti.Et dic aut ſunt legata ad monumẽtũ neceſſariũ ⁊ nõ
detrahüũ.ut in pn.S.Si ſint legata ad monumẽtũ nolũtariu⸗ʒ
deſalcabit ut alia legata ut h.

—

ſſti ð hẽs acgrit
A beres iſtitutus. beaegii
Auel alteriſtultitia nõ cõputat ĩ bonis.h.d.tene menti

re.uel ac.uẽ.

¶ Itẽ ſi reipublice.iet riſte naͤrepe
nd38 . dñij non
N Ando legato. deanousermi

AV ſecꝰ ſupueniẽte.h.d. Op.⁊ videt ꝙ imo ꝗs dicat
dñs ex utraq; cauſa. ut.l.i.. S.ex plurimis.j.de acꝗ.poſ. So.

ibi poſſeſſio põt hẽri ex plurib cauſis dñiũ nõ.¶¶ Op. ve.l. in

numerationib.j. de ſo. So. ibl loꝗtur ĩ plurib cauſis ↄcurrẽ
tibꝰ ĩ idẽ tᷣs.hᷣ in diuerſis tꝑibus.ut nõ.in.d.S.ex plurimis.

Op. de acq.poſ.l.qð meo. So.pbt ex cauſa extriſec ueniẽ/

te. ut h. ¶ Op.de.l.cũ res.S.de ac.emp.So.ut glo.⁊ bene.
¶QOp. de.l.huiuſmodi.S.ſtichũ circa n.S.dele.j.So.ibimu

Adlegẽ fal.

iſtã legẽ pꝛo ea fac.l. uẽditoꝛ ex hẽditate circa mediũ.s.de he

tat caſũ ĩ fi.⁊ iſtã opi.tibi repꝛobaui ibi.dic bꝛeuiter ut ibi digi

iſta lex logtur qñ debet᷑ mihi res ex vltima uolutate. ¶Que/

ro qd ſi debet᷑ mihi res ex ↄctu an exiſtẽte cõditiõe mutet cau
ſa pꝛioꝛis dñij.Et videi ꝙ nõ.q ex ultia uolũtate traſit dñiuʒ
ipſo iure.ſʒ ĩ ↄctibꝰnõ ſine traditiõe.i ↄꝛiũ ẽ vitas.q;ꝛ ueniente

cõditiõe muto dñiũ ⁊ ex noua cauſa habeo ut ĩ gl.i.l.ij. F. x

lurimis.j.de acq poſ.⁊ caſus ẽ in.l.ſub conditioe.j.de ſo.ple
ne diſtigue. ut in. d.S. ex plurimlis.
Erbis Mõ vitiat reꝰ ſi uenit ĩ eũ caſũ ĩ quẽ nõ

dit ad eucẽ effectũ cũ pᷣ.h.d.¶ Op.de.l.iter ſtipulatem.S.ſa
crã. j. de v. ob. t.l.vꝛãniꝰ.j.de fideuuſ. Mꝛeuit caſus ſuꝑueniẽj
tẽdit ad eũdẽ effectũ cũ pᷣ.hᷣ detminat Di.i.c.act leguimi.ex
de re.iu.li.vj. ¶ Quero an rei dñiũ habeat᷑ ex cauſis diuerſis

potuit inchoari ſi caſus ſupꝑueniẽs ten

Et videt᷑ ꝙ ſic qꝛ cõcurrũt ĩ idẽ tp̃ᷣs.ut.l.in numerationibuj.ſj.

de ſo. Bl. dekminat cõtrariũ ⁊ male i.l.ij.S.ex plurimis.j.de
–xI acq.poſ.⁊ ibi ꝑ Hi.repꝛehẽdit.

☛R¶AQuero qd vult dicẽ lex.
M.l. fal. eris. Hlic Gaipe ſolus ⁊c. iſtam

l. rep̃hẽdit alio mõ ſolus.ſ.deducit᷑ cc.ut gl.q eã repᷣhendit.
Terlo mõ legꝗꝗ ut ipſe ſolus deducet quẽ teſtoꝛ danat ⁊ lʒ alij
teneãtur hñt regreſſũ.¶ Op.de.l.cũ ab vno.ð.de le.ij.o.
ibi ſpale fauoꝛe doſ.¶ Op.⁊ videt ꝙ detrahat᷑ de alijs cohẽ/
dibꝰ. ut.l.ſi filia.S. pap.S.ſami.her. Gl.dicit ſateoꝛ ꝙ ipſe de/⸗
trahat a cohẽdib q; videt eẽ grauatus liberare eos.Ded alij
cohẽdes nõ faciũt mẽtionẽ de ere alieno.qꝛ nõ ipſi ſʒ alij ſunt
grauati.idẽ nõ.i.d.l.cũ ab vno.¶¶ Sʒ op.certũ ẽ ꝙ oẽs cohe
redes tenẽtur pꝛo hereditarijs poꝛtionib ⁊ liberatio videt eis
legata a cohẽde.ergo apparet ꝙ cohẽdes capiũt liberationẽ
iure plegati. Sʒ tũc arguo.qð iure pᷣlegati capit᷑ nõ cõputati
q̃rtã.ut.l.id aũt.⁊.l.qð aũt.⁊.l.in q̃rtam.j.eo. Videt᷑ ergo ꝙ

oẽs debẽt hẽre rõnẽ eris alieni.nec legatarij pñt dicẽ alius ẽ

grauat. Quid dicemꝰ. Meſcio ꝗd dicamniſireducã me ad
cautionẽ ꝙ ĩ caſu q teſtatoꝛ grauat vnũ ut ſoluat es alienum
ex mẽte teſtoꝛis ꝙ alij nõ hñt rõnẽ eris alſenl 2 jislcd.
i Iſta ẽ ſingularis lex.
1 .I. fal. placuit. 2b. der⸗ pẽden

icũtur pars rei ⁊ rẽ faciũt pᷣcioſioꝛẽ.ſecꝰ in partu

cexiſtẽte ĩ uẽtre.h.d.¶¶ Mõ ꝙ fruct dicũtur pars rei.habe in

l. fruct pẽdẽtes..de rei uẽ. t.l.. S. pe.j.q ĩ rau.credi.¶Itẽ
nõ ꝙ nõ dẽ part parꝰ rei.ut hᷣ ⁊.l.partũ.j.de v.ſig.⁊.l.rej alie
n.F. ſcenola. de uſuc. ¶ Op.⁊ videt ꝙ part pars rei dicat

nt. l.j. .ex hoc reſcripto.S.de uẽ.iſpi. So.illud ẽ uerũ quãtũ

ad illud edictũ.ſecꝰqͥ ad alia.¶ Op.S.de.le.ij.l.qð ex pãphi
la. DPic gl.aliud ĩ emptione ⁊ aliud ĩ hẽde. Mil eſt dicẽ.dic ꝙ
ibinõ ẽ pcioſioꝛ ancilla ꝓpt᷑ partũ lʒ carioꝛ emat᷑.nil eni aaſt
ei ꝓpt᷑ ꝙ ipſa ſit magis pcioſa qꝛ part nõ ẽ e pars.x iõ nõ ẽ
aliqᷓ pars qꝗᷓ facit eã pcioſioꝛẽ.nec dẽ pcioſioꝛ ʒ pꝛopt᷑ aliquam
qlitatẽ eã emat carioꝛẽ.ſj füdus ẽ pcioſioꝛ ĩ ſe. ¶ Op.de.l.qĩ
utero.S.de ſta.ho. So.ut gl.qð tene mẽti.
Aod ſi Blo. ponit caſu dupliciter.
õü de pmo ſũ cõtẽtus ⁊ ẽ iſte ca
emã.S.quod vulgo.j.l.ꝓxima.

M rõne. Si ſern ſub ↄdi.

Iſtud qð ſi extaret nõ eſtimaret᷑ hẽdi nõ Puc k. als ſec etiã ſi
0

ẽꝑemptũ.h.D.¶ Op. ð. de nox.l.ſi hẽj.ſo.il otigit ppt᷑ do
lũ hẽdis.¶¶ Op.j.e.l.ſi Fuꝰ. So.ut ibi qꝛ ↄcoꝛdat non diſcoꝛ
dat. ¶ Vltio iſte. S. videt ſacẽ ↄ duo mea dicta ĩ mã de ſictio
nibꝰ. Hico ꝙ ĩ ultimis uolũtatibꝰ ĩ legat ꝑ aduẽtũ ↄditionis
nõ ſingit retro. ut.l.ſi mri.S. quẽadmodũ.j. de ex. rei iudi.x.l.

=ð

K

j. F. j.ð.ad ſylł.̊ videt ↄ. Itẽ dico re perẽpta nõ hʒ locũ fictio
ut retro fingat.ut.l.hac ſcriptura.S.ad.l.aquili.⁊.l.ulti.C.de
ſen. paſ.⁊ idi doc.nõ.hᷣ dꝛ ↄꝛiũ.Sʒ ad ↄꝛia rũdeo ꝙ h nõ ſin/
Jtrero. Sʒ rõ ẽ qꝛ ſires eẽt hodie nõ eſtimaret.ut.j.e.l.S.ſ
eruus.

Imper atoꝛ marcus.cia ſmtare n

uẽte nõ cõputatur ĩ quartã.h.d.cũ.S.ſequẽti.

Si ſerun 8 teſtõ. 3ſtud perẽptũ nõ eſtimatur

— 6 qð ſi extaret nõ eſtimaret᷑.h.
d. In tex. ibi necaret᷑.q poſt aditã hẽditatẽ ultio ſupplicio ſbiij
ciũtur. ¶ Op.ꝗcꝗd perit moꝛte ꝑit hẽdi.ut.l.ĩrõne ĩ pn.j.e.

Bl. bui ꝛij timoꝛe vult dicẽ ꝙ ↄcoꝛdat cũ illa.x iõ lege ĩterro

gatiue iſtũ tex. ⁊ vide iſtã gl.ꝗq ĩicipit cũ adi᷑ hẽditas ⁊c. Di.re
pꝛehẽdit iſtã gl.⁊ dic ꝙ iſtud ẽ caſũ.l.eris alieni.j.e.Itẽ ĩ. F.
j. S.e.l.loꝗtur cũ Oditio extiterit ⁊ tũc nullo mõ eſtimat᷑.ſqʒ quiöu
do deficit oditio tũc eſtimatio ſieret ſi viueret.⁊ h vult tex.⁊ iõ

uto uerũ dicere Di. “MD “
(⁵ uulgo dicitur i tab. ſ edi

E☛. E ersen ficił ⁊ iuueni
bus hoꝛꝛibilł ⁊ ſequẽs videt᷑ hoꝛꝛibilioꝛ.⁊ bꝛeuit᷑.h.d. In teſtõ
pꝛis ⁊ filij vna falcidia locũ hʒ ⁊ legatoꝝ ⁊ bonoꝝ ſit ↄtribu/
tio ⁊ ĩ detrahẽda falcidia tpᷣs moꝛt pꝛis iſpici ⁊ bonoꝝ aug/
mẽtũ ul diminutio poſt ↄtigẽs nõ ꝓdeſt nec nocet legatarijs.
h. d. DPiuidi ĩ qtuoꝛ parteꝭ ʒ NHi.p̊ ponii vulgarij regla uſq
ibi q;uis. Abi ponit᷑ bpm effect regle uſq; ibi m q̃. Ibi poniẽ
ſcðs effect reglłe ⁊ eiexẽplũ uſq; ibi nec adire. Ibirñdet᷑taci

te obiectioni uſq; ad.S.ſi nilio. ꝓbiĩ textu pᷣſtat noĩe legati bi

pꝛimonij.qꝛ i lð hʒ locũ iſpecto tꝑe pñti nõ augmẽto ul dimi/
nutiõe poſt cõtigẽte. Itẽ ibi ſub oditiõe ſi caſus pupillaris ſb/
ſtitutiõis euenerit. Itẽ biĩtelligutur.⁊ iõ cũ videant᷑ vno teſtõ
relicta ts moꝛij pais iſpicit nõ augmẽtũ ul diminutio poſtaa
ↄtigẽs.¶ Mõ ꝙ iſte ſbſtitut dʒ legata q̃ a pupullo ceperunt
deberi ut es alienũ. Item nõ ꝙ ĩſpici tpᷣs moꝛt pꝛis nõ aug/
mẽtũ ↄtigẽs ul duninutio.¶Op.ad pmã partẽ.qꝛ pꝛis ⁊ ſti-·
lij diuerſe ſut hẽditates.ut iſti.de vul.ſubſti.S.igit.⁊.S.de vul.
⁊ pu.l.ij.S.ſi pus.ſʒ ſi plres ſũt hẽditates ergo plres falcidie.
ut. l.ĩ ſingul.j.e. Gl. rñdet ĩ poſitiõe caſus.qꝛ lʒ płres ſint hẽdi
tates vnũ ẽ teſtm ut.l.pais ⁊ ſilij.S.de vul.⁊ pu.Sʒ ĩſtar quia
iſtud nõ videt bñ dictũ cũ debem iſpicẽ magis vitatẽ hẽditaʒ
qᷓ; vnũ teſtm ut.d.l.ĩ ſingul.Rñdeo iõ hecro plłralitaſj hẽdita
tis nõ ĩſpicit. q; teſtatoꝛ oẽs iſtos mixti ĩ vnũ teſtĩ ↄſiderauit
cũ mixtio ſit ſecuta hʒ locũ ↄtributio. Sʒ ſiqdð iſtoꝛũ deficeret
q; mixtiĩ nõ cõſideranit uł qꝛ nõ ſit facta mixtio tũc inſpiciũtur
plres hẽditates ut ĩ ſeq̃nti ↄꝛio videbitis.¶ Op.S.l.ꝓxi.ubi

nõ fit ↄtributio bonoꝝ pais ⁊ filij. Rñdeo ibi teſtatoꝛ ſubſttiia

it exhẽdato. ſilio iſtituto.vide rõnẽ.qꝛ qñ ſilio exhẽdato ſb/
ſtituit nõ vult ꝙ miſceãtur bona filij cũ bonis pꝛis.iõ ſũt due
hẽditates cũ h̊ pꝛ nõ ↄſiderauit ꝙ mixtio fieret. Sʒ iſtud vi
debit᷑j.e.l.ĩ fi. Rñdeo ⁊ dico ꝙ hac.l.S.ſi.teſtatoꝛ uoluit reli
quere legata ab iſtituto ⁊ ſubſtituto.⁊ iõ apparet ꝙ ↄſidera/
uit de ↄtributiõe ⁊ reſpexit iſtud ꝗᷣ erit hẽs ſilij ſui.ſj.S.l.ꝓxi.
nõ relingꝗt legata ĩ ſcdðis tabul.⁊ iõ teſtõꝛ nõ habuit reſpectuʒ
ad tpᷣs bona cõmiſcẽtur.iĩ duob ergo caſib teſtõꝛ 2ſidera⸗

— — — . .

uit. MDꝛim caſus ẽ qñ ĩſtituit niliũ.ſcos ẽ qñ nõ iſtituit.ſʒ in ſb/

ſtitutiõe relinqt legata. ut hac.l.ĩ f. ¶ Op. de.l. ſi fll q pꝛi. ẽ.

de vul.⁊ pu. So.ibi nõ adiuit ſili pꝛis hẽditatẽ. Rõ qꝛ nõ eſt
facta ↄtributio.qꝛ bona nõ ſũt mixta ſeu vnita iõ ibiſunt due
hẽditates.hᷣ vo ſili extitit hẽs pꝛi ⁊ adiuit ⁊ bona ſũt cõmixta
¶¶ Venio ad ſcdaʒ partẽ ⁊ op.gl.ꝙ text ſibimet ↄdicat.diẽ
lex ꝙ ẽ ut es alienũ ⁊ poſtea ſit ↄtributio. Cõtra qꝛ es alienũ

aß oia deducit.ut.l.irritũ.x.l.ĩ ĩponẽda.C. e.ti.⁊.S.e.l.j.in ſi.

So. gl.duplicit ⁊ vide iſtã gl.qicipit. Sʒ videt᷑ lr̃a.⁊ pᷣma
ſo. gl. . ⁊ di ꝙ tũc hẽtur loco eris alieni qñ legata oĩa pñt ſol
ni. bona ſo. ẽ. ſz videt modicieffect.q; Fʒ h ẽ idẽ qð ĩ oĩbꝰalijs
legat᷑ qe legata reſpectu ipius hẽdis debẽtur ut es alienuʒ.ut
l.j. C.de bo.auc.iudi.poſ.Di.videt᷑ alit᷑ ſol.⁊ fatet q ab ipſo
iſtituto debet᷑ ut es alienũ.ſʒ a filio debet᷑ ut legatũ. Sed q; ex
pꝑſona ſilij detrahit falcidia.iõ ſit ↄtributio ⁊ ex eo detrabil fal
cidia. Sʒ h nõ ẽ uerũ.q ſi ex ꝑſona ſilij detraheret falcidia de
tineret ui ipᷣe filꝰ.qð nõ ẽ uerũ nt h.itẽ ſili nõ ↄtribuẽt cũ lega
tis ſpſtituti ⁊ ſic nec ſpſtitut qdð ẽ falſũ ut h d. ¶ Op.j.pxi.
S. videbit.j.ĩ v.itaq; vitas.⁊ ꝙ ſõᷣſtitut ex ꝑſona ſua detrahit
aduerte ⁊ dic ꝙ Di. bñ dic̃ ꝙ ex ꝑſona pupilli dẽ hẽs detra/
here fal.qꝛ pupillo erat ↄditional.ꝙ ſi veniret ↄditio pupilla/
ris ſubſtitutiõis debẽt poſſe diminui.ut.l.j.S.intdũ.S.de vul.
⁊ pu.x Iʒiſta conditio poſſet in pupillo exiſtere.tñ ẽ ex pſons
pupilli.ſic dicim in.l.heredita.j.ꝗ.ex cau.i poſ.ea.⁊.l.j.C.

vnli
kacl

ibi

ini,

— — — — ——

ut ac. ab hẽ. Mõ tex.q ẽ.j.S.pxi.qui dicit ꝙ ex perſona ſua
detrahit ẽ uerũ niſi ĩ legat relictis a pupillo.q;ꝛ tunc ex ꝑſona
pupilli.⁊ ſic mixtiʒ ut ibi dic ſtatiʒ.¶ Op. de.l. qimperatoꝛ
5.de le.j.ubi dicit ꝙ qñ ſũt relicta alia legata a ſubſtituto ea qᷓ
ſũt relicta ab ĩſtituto nõ vident᷑ deberia ſubſtituto.̊ᷣ autẽ dici
tur ↄꝛiũ. So. Pi.duobꝰmodis ⁊ qlibet ẽ uera.ibiloquit᷑ quã
do relinqtur eidẽ.ᷣ qũ diuerſis ꝑſonis. Nel alit᷑ ibi in vulga/
ri ſubſtitutiõe logꝗtur iĩ ꝗ caſu nõ ceperũt deberi ab iſtituto.hᷣ
vo loꝗtur ĩ pupillari ſubſtitutiõe q caſu ceperũt deberi ab iſti
tuto.iõ ſubſtitut dʒ. ¶ Op. de.l.ſi fudus ſub cõditiõe.S.ſi pẽ
S.de le.j.ubi nõ ĩcipiũt deberi a ſubſtituto. So.Hi.ꝙ nõ ĩce
perũt deberi a ſubſtituto pupillarit᷑ poſtq; ceperũt ab inſtitu/
to. So. Di.itelligũ ꝙ nõ ceperũt deberia ſubſtituto tanq;ᷓ a
ſe. ſy tanq; a pſona iſtituti ſic. ¶ Op.j.ꝓxi.S.ubi nõ ſit ↄtri⸗
bntio.So.ibi erãt plures ſubſtituti.hᷣ vnus. ⁊ ibi videbitis.
¶ Op. j.e.l. S. queſitũ. So. h loqtur de cõtributione fienda
de relictis a ſubſtituto ĩ pmis tabu.⁊ de relict ab ĩſtituto in ſe/
cundis.S.qᷓſitũ.loquit de cõtributiõe non fienda de relictis a
ſubſtituio ĩ pmis tabu.⁊ de relici ab eodẽ in ſcdis tabul.⁊ ibi
videbit rõnẽ.¶ Venio ad tertiã partẽĩ v.Fm q̃.oppo.⁊ vide
tur ꝙ noceat diminutio poſtea cõtigẽs.ut.l.ĩrone.S.diligent
J.e.Hhꝛeuit᷑ ibi cõtingit diminutio circa rẽ legatã. circa aliaʒ
res hẽditarias.ulł ſi uelis h non ſit diminutio reſpectu
quote ſʒ reſpectu q;titatis ut iſte fũdus ẽ mihi legatus ⁊ tres
partes ſũt diminute tũc de alia q̃remãſit tãtã habebũt legata
rij mõ q;tã p habuiſſent. ¶ Vlteri op.S.e.l.S.ĩperatoꝛ.⁊.S.
cũ ꝗdã.So.hᷣ loꝗtur de diminutiõe ꝗ cõtingit poſt moꝛtem
deſucti nec habuit oꝛiginẽ in vita defũcti utĩ ↄꝛo.¶ Circa h
op.de.l.⁊ ſiõ.S.de vul.⁊ pu.⁊.l.ab exheredati.õ.de le.j.⁊.l.
plauti.S.ti.j. So.ibi diminutio ſit ꝑ legis diſpoſitioneʒ q di
poſitio legis emanauit ꝓpter factũ deſucti ꝗ exhẽdauit queʒ
nõ debuit unrenſ h poſt moꝛtẽ cõtĩgit diminutio.¶ Vlte
ri op.⁊ videt ꝙ augmẽtũ poſt cõtingẽs pſit legatarijs.ut.l.in
lege fal.placuit.S.eo.So.ibilʒ nõ habuerit oꝛiginẽ in vita de
fũcti.hic nõ. ¶ Sed h̊ op.de.l.ᷣui q apud hoſtes.j.e.So.
lIʒ nõ habuerit ibi oꝛiginẽ ĩ vita defũcti tñ ſingi hẽre poſt ſicti⸗-
Snepoſtliming pdeſtlegatan g. C. Op. S. e.ĩ pn. ⁊. 7.e.l.nõ
ẽnonũ.⁊.l.ex aſſe.ubi ſi legatariꝰrepudiat pdeſt alijj legatari
is. Rñdeo pᷣ ꝙ legatario repudiãte niliaccreſcit hẽditati.ſʒ de
clarat᷑ nil diminutũ eẽ.ulł alit legatario repudiãte fingit retro.
ut. l.Fuum ſilij.S.j.S. de le.j.⁊.l.ꝗda.S.de re.du.merito cũ ſin
git retro ⁊c.ut dixi.S.ipxio ↄꝛio.¶CQCoõtra iſtð op.ulti de.l.
qð de bonis.S.ſruct.j.e.⁊.l.in lege falcidia nõ habetur. ⁊.·.
paulus.ij.rñſo ubi fruct poſtea ꝑcepti ꝓſunt legatarijs. So.
ibi loꝗtur de augmẽto qd obuenerit ex ipſa re legata.hᷣ loqui
tur de augmẽto extriſecus obueniẽte.¶ Altimo op.de.il.cũ
qͥ ĩ pn.j.e.Dꝛenit᷑ rñdeo ibi nõ cõtingit augmẽtũ circa res he
reditarias.̊ᷣ̊ circa bona debitoꝝ hẽditarioꝛũ.rõnẽ ibi videbi
tis. ¶ Venio ad ultimã partẽ qẽ ſubtilis ⁊ utił.dic ꝙ pᷣſtãtur
ultra qᷓdrãtẽ ⁊ ultra pꝛimonij vires. Cõtra.ſ.ad trebel.l.j.S.is
geud etiã in teſtõ miliᷣ nõ debẽtur ultra vires pꝛimonij. Rñ⸗
et gl. ꝙ debẽtur ultra vires patrimonij ⁊ ultra dodrantẽ.⁊
vide gl.qᷓ icipit bñ dixit ⁊c. Ego ĩtelligo iſtã glo.ſic ꝙ non de
betultra pꝛimoniũ qð teſtatoꝛ religt tpe moꝛi ſue.naʒ licet ſit
ultra patrimoniũ reliꝗt pupillis non curo.qꝛ tanqᷓ; es alie
nũ ſoluit ⁊ ſic pupillus tenebat᷑ ad ſolida legata ⁊ iſte ſubſtitu

tus tenel excepta ſalci.ad tp̃s moꝛt relata.¶ Op. de.l. qᷓ doſᷣ
S.ſo.ma.⁊.l.ſt teſtõ.C.de iu.deli.So.aliud ẽ ĩ ceditoꝛib qui

bus ꝗs tenet᷑ inſolidũ.ſʒ legatarijs ultra vires pꝛimonij non.
Sʒõ h op.iĩ auc.de hẽ.⁊ fal.S.ſ uero nõ fecerit.poſito.C.
e.auc.̊ᷣ cũ teſtatoꝛ. So.illud ẽ uerũ hodie qñ hẽs nõ ſecit in/
nẽtarium.q; tũc ad ſolida legata tenet.h.d.gl.⁊ bñ. Sʒ Rai.
ſcribit h vnã mirabilẽ opi.⁊ diẽ ꝙ fuit opi.Guil.de cu.⁊ dicit
ꝙꝙ hẽs ꝑ nõ ſactã cõfectionẽ ĩuẽtarij ꝑdit falci.non ꝙ ultra vi
res pꝛimonij tenea᷑ ut ꝓbat tex.nã ſuit ĩductũ inuẽtariũ vt he
res poſſet fal.detrahẽ ut ĩ coꝛpoꝛe de hẽ.⁊ ſal.ſuꝑ rubꝛica.Si
igit nõ facit huet E Wereren q nõ iĩplet uolũtatẽ defũcti nõ
puat᷑ bonis ſuis ſʒ hẽditate ſic.ut ĩ coꝛpo.de hẽ.⁊ fal.S.ſiquiʒ
aũt nõ ĩplẽs.młto magis iſte ꝗ nõ ſacit inuẽtariũ nõ puat᷑ ſuij
bonis.ſʒj falci. Iſtud dictũ Rai.legẽdo piſis tenebat.Ego di
co ꝛiũ qꝛ.S.ſi uero nõ ſecerit.dic cõplebit legata ⁊ ſideicom/
miſſa. c tex.ĩ auc.ſ cũ teſtatoꝛ. diẽ ꝙ ſolida legata p̃ſtabit.ipt
rñdet uſq; ad vires pꝛimonij. Sʒ pbo ꝑ rõnẽ urgẽtẽ.Tex.in
auc. de hẽ.⁊ fal.S.ſancimꝰ.pᷣſumit hẽdeʒ ſubtrahẽ bona.⁊ iõ
nõ hʒ falcidiã.q; bona ſũt ſufficiẽtia legat.ergo ex delicto ſuo

4

hẽs ex pᷣſũptiõe iuris tene: ad ſolida legata. Ad pᷣmã rõnẽ re
lalcich

ſpõdeo uerũ ẽ ꝙ inuẽtariũ ẽ ĩductũ ut ſẽat ia. tñ ſi nõ ſe
at inuẽtariũ ꝓpter hoc nõ tenet ad ſolida legata imo h ẽ ꝓpt᷑

Adlegẽ ſal.

id qꝛ eni⸗ ꝙ ſubtraxit. Ad auc.hoc amplius.⁊. S.ſiqs aũt
nõ iplẽs.rũdeo q; nõ ẽ illa pᷣſuptio ꝙ ſubtraxit.⁊ iõ ſolũ ſalci.
ꝛiuat᷑. ¶ Alteri'op.C. de iure deli.l.ſi.S.ĩ cõputatione.⁊x. S.
inautẽ legatarij.⁊ ibi de bonis hereditarijs.hᷣ de bonis ſuis.
So.ibi hẽs fecit inuẽtariũ.hᷣ loqꝗtur de eo q inuẽtariũ nõ fec̃.
⁊iõ ibi ad ſolida legata nõ tenet᷑. ¶ Nenio ad.q.⁊ p qro cir/
caiſtũ.S.ꝗd ſi pupulus fecit inuẽtariũ an ſubſtituto h̊ ſufficiat
ſi ipſe inuẽtariũ nõ fec. Mꝛeuiter non inſiſto credo ꝙ debeat
aliud inuẽtariũ ſubſtitutꝰ facẽ.als teneret᷑ ad ſolida legata.⁊
rõ q̃re ſit inuẽtariũ ẽ ne hẽs ſubtrahat bona de qbdʒ ſolui le
gatarijs.ut in.S.ſancimꝰ.ĩ coꝛpo.e.mõ pupillus poſuit bona
patris ⁊ teſtatoꝛis nõ bona ſua.ſʒ q;ꝛ ſubſtitutus tenet᷑ ſoluẽ de
bonis ipſiꝰ pupilli ſi bona teſtatoꝛis nõ ſufficiũt.iõ qꝛ nõ poſſʒ
ſubtrabẽ he.de bonis pupilli eget nouo inuẽtario.¶ Auero
qd ſi pupillus nõ fecit inuẽtariũ ſubſtitut ſecit.an detrahat in
tegra falci.Et bꝛeuiter rũdeo ſi pupillus nõ fecit ieuetarißo
terit petẽ reſtitutionẽ.ut in auc.e.S.pupillus.eodẽ mõ ſubſti/
tutꝰ ex ꝑſona pupilli põt petere reſtitutionẽ ut inuẽtariũ ſaci/
at. ut.l.nõ ſolũ.S.de ĩ ite.reſti. Sʒ ſi omitteret ex ꝑſõa pupilli
⁊ faceret ex ꝑſona ſua tũc legata relicta a pupillo ĩtegra debẽ
tur qꝛ nõ ẽ factũ inuentariu.tñ ex ꝑſona ſua qꝛ fecit inuẽtariũ
detrahet falci.⁊ iſtud qð ſoluit pᷣ legatarijs pupilli nõ nocet le
gatarijs ꝗbꝰ dʒ ex ſubſtitutione.qꝛ ꝓpter delictũ ſuũ cõtĩgit ⁊
poſt moꝛtẽ teſtatoꝝ.ut in.S.⁊ hoc dicimꝰĩ coꝛpo.e.⁊.j.e.l.in
rõne. pn.⁊.l.q rõne.S.ĩterdũ.¶ Quero qñ ſubſtitutus facit
inuẽtariũ q bona ponet.uł q erãt tpe moꝛt teſtatoꝛis ul pupil
li.Et videt᷑ ꝙ tpᷣs moꝛi teſtatoꝛis iſpicitur ꝑ hũc.S.Sʒ credo
q;tũ ad legatarios pupulli ſufficeret.ſʒ nõ quãtũ ad creditoꝛe.
pupilli.Et iõ dico ꝙ oĩa bona dʒ ponere.qꝛ ſi vnuʒ relinqret
qð nõ poneret tota falcidia puaret᷑ fm qſda.ut ĩ auẽ.e.S.ſãci /
mu.ergo ⁊c.Iʒ de iure.C. aliud eẽt.nt.l.fi.S.illo.C.de iure de
li.qð q̃liter ſit dicemꝰ.j.e.l.paulus i pn. ¶ Vlteri q̃ro ĩſtitu-
tus ĩ pᷣ gradu fecitinuẽtariu.poſtea ꝑ reſtitutionẽ abſtinuit uł
repudiauit an illud inuẽtarin ꝓficiat ſubſtituto vulgarit᷑. Et
videt᷑ ꝙ ſic.qꝛ gcꝗd ĩteri ſecit hʒ ratũ.ut.l.interdũ.C.de ĩ ite.
reſti.x.l.quotiẽs.C. de acq.here. Hꝛeuiter dubito ĩ iſto paſſu
qꝛ oĩa q̃ ſũt facta ab iſtituto ſũt rata uerũ ẽ facta circa hẽdita/
tẽ nõ circa ſe.l.ꝑſonã ſuã.qꝛ iſtud bñniciũ reſcidi:.ſed ille.ll.lo/
quũtur qñ ſũt inualida ea qͥ fac circa alios non circa ſe.⁊ iõ qꝛ
nõ ſũ bñ clarus ſub dubio relinquo.¶Quero aligs iſtitut
ſub ↄditiõe pᷣcedẽte cõditiõe petit bonoꝝ pol.ſʒ tab.⁊ fac in/
uẽtariũ an ſibi ſufficiat ſi poſtea extat ↄditio.Et dico ꝙ ſic.qꝛ
illa bonoꝛũ poſſeſſio quã petit im ta.cõuertit in legitimã adie
etionẽ exiſtẽte cõditiõe.ut.l.ij.S.ſi ſub cõditiõe.j.de bo.poſ.
Fʒ ta.¶ Quero tutoꝛ fecit inuẽtariũ ꝓ pupillo ul cura.datus
bonis Fʒ ꝙ tenet ex ſoꝛma.l.ij...de cur.bo.dã.utrũ ꝓſit pupil
lo ut videat᷑ hẽs cũ bñſcio inuẽtarij.Credo ꝙ nõ.⁊ rõ ẽ ppter
ſolẽnitatẽ q; alia ſolẽnitas reqreret᷑ ĩ ↄfectiõe inuẽtarij ab hẽ/
de q illa q reqꝗrit ĩ cõfectiõe inuẽtarij a tutoꝛe.Solẽnitas in/
uẽtarij ab hẽde poni ĩ.l.ſãcimꝰ.C. de iu.deli.cõiũcta auẽ.ſed
cũ teſtatoꝛ.C.e.merito ſibi nõ ꝓdeſt inuẽtariũ tutoꝛið cũ nõ ha
beat illas ſolẽnitates. ¶ Quero hẽs fac inuẽtariũ ⁊ poſtea re
ſtituit vli ſideicõmiſſario hẽditatẽ. Et iſta.q.fuit tacta per do.
Laͤberti. de raponib J-de bel. ponit iſtã.q.ĩ auẽ̃.e.S.ſi vo
nõ fecerit. Rai.ponit iſtã h lʒ nõ faciat mẽtionẽ de ilł. Bꝛeuit
bñſiciũ inuẽtarij hʒ hẽs ut hẽs.⁊ hʒ illud bñſiciũ ex ſua puiſio
ne ⁊ nõ uenit in ſua hereditate.ſʒ illa q hẽs hʒ ex ſua pꝛouiſio
ne nõ trãſeũt ĩ ſideicõmiſſariũ ſacta rckitunio. . trebel.ſed eſt
opus noua ceſſione.ut.l.ſi hẽs pecuniã.j.ad trebel.l.hẽs a de
bitoꝛe.iĩ pn.j.de fideicõ.⁊ ſic bñficiũ inuẽtarij nõ trãſit ĩ fidei⸗
cõmifſariũ niſi cedai ab hẽde fideicõmiſſario. Hoc etiã ponü
¶ Spe. de ĩſtru.edi.S.dicto.v.ꝗd ſihẽs.Sʒ dices tu ad quid
ꝓdeſt iſtud ſi cedat. Dico ꝙ ſi cedat᷑ iſtud ius ꝓdeſt ſibi ppter
creditoꝛes ne iſolidũ creditoꝛib teneat.⁊ etiã pꝛopter fal.i qui
bus caſibus poteſt detrabi.ut.l.lex falcidia.S.nunq;.j.eo.ti.
¶ Muero ſi heres nõ fecit inuentariũ an vniuerſalis ſideicõ/
miſſarius poſſit ex ſua perſona ſacere. HNoc.dicũt ꝙ ſic ex e
tate qꝛ hẽtur loco hẽdis.ut.l.filius.S.j.S.qð cũ eo.⁊.j.ti.ij.l.ſ
poſtulãte.h.d. Ja de bel.in coꝛpo.e.S.ſancimꝰ.⁊ tãgit Spe.
i.d.ti.de iſtru.edi.S.dicto.v.quid ſi heres non fecit.Sed ego
dico ſic ꝙ hereditatis reſtitutio põt ſeri incontinẽti.⁊ tunc fa/
teoꝛ ꝙ fideicõmiſſarius põt ſacere inuẽtariũ.qꝛ heres poterat
iure hereditario facere.ergo in fideicomiſſariũ per treb.tranſi
bit ut.l.j.poſt hn. ad treb. Si uero hereditas nõ ẽ reſtitutaĩ
cõtinẽti.ſʒ tᷣs faciẽdi inuẽtariũ tranſibat ⁊ tũc ex ꝑſona here
dis nõ põt.Sʒ puto ꝙ ex ꝑſona ſua poſſit facere ſideicõmiſ-
ſarius per rõnẽ datã ꝑ alios doc.⁊ ꝑ ali rõnẽ qꝛ inuẽtariũ ẽ
inductuũ ut ſiat ne hẽs hẽat neceſſe petere tẽpus deliberandi.

nt. l. ſancim. S. ſinaũt dubi. C. de iu. deli. ſ iſta delibatio ita
ca dit in fideicõmiſſariũ pꝛout in heredes.q; põt pati dãnũ.ut
l. j. F.j. de iu. deli. cũ ſua glo. ergo apparet ꝙ iſtud bñfciũ ↄſu
lit fideicõmiſſario ut heredi.x eſt expꝛeſſũ iſti.de ſideicõ.li.S.
ſiquis vna. ⁊ nõ.j. ad treb.l.j.S. ſi is ĩ gl.ĩ vbo ꝑuenit.ſec'i he
rede.legatari' aũt bʒ neceſſe ſacẽ q; ſentit cõmodũ. Sʒ vnum
fateoꝛ.q lʒ fideicõmiſſari nõ teneat᷑ iſolidũ q; inuẽtariũ fec he
res ꝗ no fecit iſolidũ teneat᷑ ꝓpt debitũ ſuũ.ut h ⁊ dicimĩ coꝛ
po.de hẽ.⁊ fal.¶ Altio moueo vnũ dubiũ.dẽ ĩiſto.S.ꝙ bo/
na ii ⁊ filij ꝗᷓ erãt tꝑe moꝛt cõtribuũtur. Sʒ quõ ẽ poſſibile
ꝙ iſte ſil hẽret aliq̃ bona cũ ꝗcqꝗd hʒ pꝛi qri. Mꝛeuit᷑ potes
ſtelligere ꝙ iſte tex. põt ĩtelligi ꝙ Pſilius erat miles ⁊ pupilluj
qð eẽ põt. ut.l.vl.C. de teſ.mi.⁊.l.q ⁊ ſimilites.S.ſinauteʒ.s.
de excu.tu.⁊ iõ põt hẽre peculia caſtrẽſia.hodie cõſtat ꝙ põt

habere aduẽtitia. Ad euicktia na
Et euidẽtiã ſcias ꝙ ĩ toto iſto libꝛo
Si filio ec foꝛte ĩ toto or ore luris ẽ difficili
oꝛ tex. x iõ legã tex.hui.S. ꝑ particulas apoſti lãdo ⁊ bꝛeuit᷑
h. d. pꝛo parte ĩſtitut in ſcdᷣis tab. ſolus grauat᷑ ex ſua ꝑſona
dũtaxat.cohẽs vo ꝗ cõtributiõe facta reꝑit eẽ grauat ex ſua
ac pupilli ꝑſona fal. ↄſeqtur.p.d.Niuidi ĩ duas partej. Pꝛi
mo logꝗtur de eo ꝗẽ grauat ex ſua ꝑſona tm. Scdo loqtur
de eo ꝗẽ grauat mixti ex ꝑſona ſua ⁊ ꝑſona pupulli.ſcda ibi
d tñ dicemꝰ. Itẽ ſubdiuidi pma ĩ q̃tuoꝛ.q;ꝛ p ponũ qõ.ſcðo
allego /ꝓ vna parte.ttio ſolutio qõnis.q̃rto rõ ſolutiõis.ſcdða
ibi ⁊ facile.tertia ibi ſʒ vioꝛ.qrta ibi ut eni. Itẽ ſcda pars ſpᷣdi
uidit ĩ qnq; particłlas. Mꝛĩo ponit qõ.ſcdo allegatio õ ſubſti
tutũ.t᷑tio allegatio ꝓ ſpſtituto.q̃rto ſolutio qõnis.ꝗnto detᷣmi
nat vnã qõnẽ circa pᷣdicta.ſcoa ibi at ꝗn.ttia ibi rurſus.q̃rta
ibi itaq;. ꝗnta ibi huic ↄſequẽs.Et otmuat iſte.S.ad ſuꝑioꝛẽ.
q.S.loqtur qñ vn ẽ iſtitut ⁊ vn ſbſſtitutꝰ.h qũ pupillus ẽ iſti/
tutꝰ ⁊ plurej ſunt ſubſtituti. In tex.ibi onerauit ultra dodrã/
tẽ poꝛt᷑ionis ſibi cõtigẽtis.Di.⁊ ibi ⁊ facle allegatio pꝛo vna
parte. In tex. ibi fal.loc.qꝛ contributiõe facta legata nõ ex/
cedũt qᷓdratẽ toti aſſis. Itẽ ibi alterũ ſubſtitutũ.ſ.grauatum
ibi ſ̊ vioꝛ ſolutio qõnis. Itẽ ibi pꝛis extitiſſet ab initio ⁊ iure
directo. ibi ut eni rõ ſolutiõis. Itẽ ibi viʒ capiũt. dic ꝗᷓ ad ſolẽ/
nitatẽ. Itẽ ibi ſoꝛma q ad oꝛdinẽ. Itẽ ibi ⁊ oꝛigieq ad vba
uł qͥ ad ſubſtitutũ. Itẽ ibi onerat ⁊ Oſiderat᷑ relict legaſ a ſe
Ttabu.pupillaribꝰ. Itẽ ibi oĩbꝰ.ſ.legat relicꝭᷣ a pupillo ⁊ ſub/
ſtituto ⁊ mixi. Itẽ ibi at qn allegatio ↄ ſubſtitutũ. Ibi rurſuj
allegatio pꝛo ſubſtituto. tẽ tbi itaq; ſolutio qõnis. Item ibi
onerat ut ĩ pᷣ caſu. Itẽ ibi q̃rtã ex ſua ꝑſona. Itẽ ibinõ ẽ one
ratꝰ.ut ĩ ſcdo caſu. Itẽ ſi ſubſtitutꝰ ut deſideret q̃rtã. Iteʒ ibi
cõſuſionẽ.i.ꝓpt᷑ cõtributionẽ legatoꝝ relictoꝝ a pupillo ⁊ a ſe
⁊ ſic ex utraq; pſona ſimłiũcta Sl retinebit. Di ꝙ licetĩ ꝑ
ſona iſtituti nõ habeat locũ falcidia.tñ hʒ locũ ĩ ꝑpſona ſubſti/
tuti.ð.S.e.l.S.qð vulgo.So.ibi ſuit vnus ſubſtitutus.h̊ duo
Sʒ õ h fac.j.co.l.pꝛ ſiliam.S.ſi.Sol.ibi qñ plures ſubſtituũ/
tur.iura pꝛia loquũtur vn plurib ſubſtituit. Dẽ h ut enim
opes ⁊c.¶ Op.x videt᷑ ꝙ pupillaris ſubſtitutio poſſit hẽe ef/
fectũ iure pꝛno.ut.l.x ſið.S.de vul.⁊ pu. So.ibi nõ tollit᷑ pa/
terna de iure ciuili ſʒ de iure pᷣtoꝛio.iõ põt tm pupillaris rema
nere. ¶ Op. ꝙ uarieta euiter. ut.l.titie ſi nupſerit. . ti. j. So.
ibi ex uarietate reſultat ietas ſe ĩpediẽs.hᷣ nõ ſe ipedit.quia
circa diuerſas ꝑſonas.pꝛo h.l.papi.S.ſjʒ nec ĩpuberis.S.de in
offi.te.de hac mã ꝑ DNi.in.c.mutare ex de re.iu.li.vj.¶ Op.
aq ſinẽ de. l.ſti ulatio iſta. S. fi. j. de v. ob. So. H nõ ẽ exneus
R hẽs ei. ¶ Altio “ nõ ut hẽs pupilli.ſʒ ut ſubſtitut ut ĩ
pᷣ caſu. ⁊ ſic videt iſta ſtipulatio ꝓſit alti q; hedi. So.ta ĩ pᷣ
q; ĩ ſcdo caſu.S.iſte ut hẽs pupilli detrabit lal als ad eum nõ
trãſiret iſta ſtiplatio. Sʒ ꝗd ẽ ĩpᷣ caſu dẽ detrahẽ ex ſua ꝑpſona
hoc ẽ ꝙ ↄditio ſeu grauamẽ ẽ iniũctũ ex ꝑſona qd ĩ pſona pu
pillinõ ſuit nec potuit cõmitti tñ ſpe reſpiciebat pupillũ pꝛout
ſubſtitutũ. ut dicim in ſtipulatiõe qᷓ incipit ab hẽde.ut.l.hẽdi
tariũ.j.ex ꝗ. cau. poſ.⁊.l.j.C. ut geri ab hẽ. L. l. repit.j.eo.
s. ſinauidg Legata a pupulo ĩ pmita
Qneſitü e ſiquis.⸗ Ta cohẽde ſibi Rbiutu
toĩ ſcdᷣis debẽt ↄtribui.ſec ſi ab utraqʒ ĩ pmis tabul fuit reli/
cta ⁊ eadẽ in diuerſis partib ĩſtituto ↄtributio ſemꝑ ſiet.h.d.
diuidit ĩ q̃tuoꝛ.pᷣ ponii.q.ſcðᷣovna detmiĩatio ĩ q̃ dʒ fieri ↄtri/
butio.tertio alia ĩ qᷓ ceſſat otributio.qrto ponit vnũ caſũ ꝗ pꝛe
dici videbat᷑ ſilis nõ tñ ẽ.ſcdða ibi dixi.tertia ibi ſʒ legata.qrta
ibi ⁊ aliã. Ad euidẽtiam tu hẽs duas reglas vulgares.vna ẽ
ꝙ ĩ tabuł pꝛis ⁊ ſilij vna falcidia hʒ locum.ut.l.ĩ ſingulis.j.e.
¶ Hoc pᷣmiſſo uenias ad tex.ibi vulgo.j.e.l.in ſingul.x.S.S.
pꝓxi. Itẽ ibi a ſubſtituto ĩ ſcdᷣis tabul. Itẽ ibi ad cõtributionẽ
Thoc ꝑ regulã poſitã in.S.qð vulgo. Itẽ ibi extero.a pupillo

Adlegẽ fal.

felict.ſj ĩ pmis tabu. Itẽ ibi hẽat.ſubaudi ĩtegrã. Itẽ ibilega
toꝝ ab eodẽ relictoꝝ.⁊ ſic ceſſat ↄꝛiũ. ¶ Op.p dẽ vulgaris re
Al⸗ diẽ legatoꝝ rõnẽ ſeparãdã.Cõtra.S.e.l.S.quod vulgo.
o. H logꝗtur de vulgari regla ꝗᷓ ponit i.l.ĩ ſingul.j.e. ¶ Op.
de.l. ꝗ fũdũ.j. e. So.ibilegata ĩ ſcdis tabu.nõ fuerunt relicta
de cõtributiõe merito nõ iractat.¶ Alteri dr hĩ tertia parte
ꝙ nõ dz fieri ↄtributio.ð.S.e.l.S.qdð vulgo. So.gl.duobus
modis.vno mõ ſʒ Hu.x illa ẽ va ꝙ relicta ab ĩſtituto ĩ pmis
⁊ ab eodẽ ĩ ſcdis nõ ↄtribuũtur ut h. Jo.alit᷑ ꝑ.l.cohẽdi.S.co
heres.S.de vul.⁊ pupil.¶ Op.de.ð.l.ꝗ fũdũ.S.ꝗ ſiliuʒ.j.e.
ubi dẽ ꝙ fiat ↄtributio etiã ĩ caſu iſti tertie particule. Mꝛeuit
iſte. S. dʒ itelligi m diſtictionẽ illiꝰ. S. aut poꝛtio grauata acce
dit nõ grauate ⁊ ita loꝗtur h.aut ecõuerſo nõ grauata graua
te ⁊ fit ↄtributio uti ↄꝛio.¶ Op.de.l.cohẽdi..cohẽs. ð. de
vul. ⁊ pu. Ol.ſol.⁊ bñ.dico ꝙ ibi it ↄtributio bonoꝝut per h
legata ĩ ſcdis tabu.poſſint augeri ꝓpter bona qᷓ ſubſtitutꝰ ha
buit ex pma iſtitutiõe ſeu ex ꝑſoa iſtituti.⁊ legata data ĩ pmij
tabu.ꝓpt᷑ bona aduẽtitia ex ſubſtitutiõe ſimir pñt augerinõ
minui.⁊ iõ dic gl.nõ tres caſus.pmꝰẽ legata relicta a pupuũlo
⁊c̃.ut ĩ gl.¶Op.ʒ Hi.oĩs ſubſtitut ẽ ↄditionattr ĩſtitutꝰ.ut
5.e.l.S. qd vnlgo.⁊ clari in. S. ſi fllꝰ. ⁊.l.cohẽdi.S. cohẽs.s.
de vul. ⁊ pu. Sʒ qñ idẽ ẽ ĩſtitut pure ⁊ pꝛo parte ſub cõditiõe
ĩdiſticte ſit cõtributio nt h.ergo ⁊c. Rndeo dic NPi.ꝙ hoc eſt

uerũ ꝙ fit cõtributio legatoꝛũ relictoꝛũ a ſe.ſʒ legatoꝛũ relicto

rũ ab alio nõ ſit cõtributio.⁊ mãm cõtributionis dabo plene
in. l.qui fundũ.S.qui filiũ.j.eo.

(Sigs erheredato. ataan aabuoee⸗

ĩ ſcdðᷣis ſacta ſilio exhẽdato debẽt ↄtribui.h.d.¶ Op.S.l.pꝛo
xi.PBꝛeuiter rñdeo ego dixi r.End vulgo. ibi logꝗtur qñ in
coi tabu. legata nõ ſei alcra. i ſic. Talciaiäi
2 ρ9 Pöõt hẽs grauariut falcidiã ſi
J Debitoꝛ.a cõpẽſet ĩdebito.h.d. ¶ Op.
.c.l. qð de bonis. S. .t. S. f. So. dico ꝙ fallit ĩ caſu hui. l. qñ
debitoꝛ grauat creditoꝛẽ.⁊ rõ põt eẽ ꝙ h fallit q; ꝑ additonẽ
debitũ ẽ extĩctũ iõ de facili põt phiberi ut h deductio fiat.Oʒ

3 hop.de.l.cũ pꝛ.S.titia.S.de le.ij.ubi dic ꝙ reſultat iniqtas

Sʒ vitas ẽ iſta ꝙ ibi reſultat iniqtas iſpecto iure cõi nõ iũſpe
cta uolũtate defucti qᷓ fuat.ut pbat᷑ in.l.lutiꝰ.S. maritus.j.eo.
¶ Vlteri op.j.e.l.pꝛ ſiliã ĩ pn. Mꝛeuit᷑ ibi gl.tagit ⁊ ſolue ut
ibi videbit. ¶ Op. de. l. qd de bonis.S. ſideicõmiſſũ.m vnã
lec.j.e. So. ibi loqtur ĩ filijs.h in exneis.¶ VAlteri op.j.e.l.
qð de bonis.S.qð auus.So.qð dixiloqꝗtur in nilijs pmi gra
dus. ſʒ. S. qd auus. loqꝗtur ĩ filijs ſcdi gradus. utẽ ĩ nepotibꝰ.
Aui ẽ ĩ ptãte alterius excuſal ſi ab eo ta/

¶Si tacitũ. ſideicõmiſſũ ſuſcepit.h.d.

in trebellianica uel falcidiam no iputantur. b. d. In

8 2 Ii& Iſta pulcherrima lex ⁊ ſubtilis
= QOeer filia. QAueer cauistenicopiinn

le eſt ĩ filia ne oncret᷑ in fal.ut.j.l.ꝓxi.S.cũ ſideicõm

ex. ibiĩ fal.l..ĩ tre. Itẽ ibi nõr erijſſet. gꝛ in nullo reperijt ꝙ
dos nõ eſt ĩ bonis pꝛis. Mõ qd dixiin ſumario.Anteq; ue/
niã ad ↄꝛia iſtud pn.legiiĩ duob modis.vno mõ ꝙ pꝛ no peti

it nec exegit dotẽ ↄſetiẽte filia ſͥ exegit ea nõ ↄſẽtiẽte ⁊ iſta ꝑo

nit᷑ ĩ pn. gl.⁊ iſtã appꝛobat gl.in.l.ſi cũ dotẽ.S.ſi pꝛ.S.ſo.ma.

Hiſta rephẽdit gl.ᷣ ⁊ bñ q; ſi p? exegit tenet ↄditiõe ĩdebiti.x
Pp cõſequẽs filia tenet q; ẽ hẽs pꝛi.ergo ut es alienũ eẽt deducẽ
dũ. ut.l. irritũ.?.l.ĩ iponẽda. C. eo. ponit ſco mõ caſus ⁊ ſllã
poſitionẽ tene. ¶Op. de. l. qm nouella. C. de inoffi. te. So.
ibi cõputat᷑ĩ debita iure nature.h cõputat᷑ in fal.⁊ vide glo.ꝗᷓ
iĩcipit loqtur h de q̃rta.⁊ Di.dicit gl.iĩ ſe eẽ uerã. Sʒ nõ qtũ
ad iſtã.l.qꝛ h nõ loqtur de fal.iure iſti.ſy de trebellianica quia
rogata fult de reſtitutione vniuerſitaj ⁊ in trebellianica uenit
qð capit ex teſtõ uł iure hẽditario uel alio titulo.ut.l.a filio in
pn.j. ad treb. ⁊ qd ueniat ĩ treb. ⁊ qdi fal. dicã in.l.t qrta.j.e.
QOp. de.l. ſi debitoꝛ. S. e. So.gl.duplicit.vno mõ bece
u. ⁊ ibi
examinabo.Sʒ quantũ ẽ in pꝛopoſito glo.dat aliã =
alio

tene pꝛo uera q ad ↄꝛiũ.q;ꝛ ibi loquit᷑ in debito heredi ab

—

qᷓ; a defũcto.⁊ rõẽ quã dixiuobis in.l.ſidebitoꝛ.q; ibi ꝑ con

ſfuſionẽ extinguit.iõ de facili pꝛomittitur ſed hͥ nõ cõſunditur
cũ ab alio debeatur. ¶ Querit glo.pone ꝙ pater petijt dotẽ

quero quid iuris. SGlo.que ẽ h l inani aueetcliten con/

teſtando.⁊ tunc ſm iura antiqua ẽ effecta actio ꝓpꝛia patris
⁊ tunc in bonis patris reperitur ⁊c̃.ut glo.quã vide ibi.quid

ergo ſi petijt ſed non exegit cc. x ſic tenet glo.ꝙ per ſolam cõ
teſtationẽ ſiat actio tranſitoꝛia ad heredes.⁊ iſtud debet intel

ligi de actione que erat ſᷣm antiꝗſſima tꝑa non ſᷣm tempoꝛa

ffoꝛũ.qꝛ Fmiſta tꝑa actio ex ſtipulatu per li.conte.non ſiebat

de
go

e
darte
N
dibn
be
llizſe,
Beuit
Uggece
agen
Sde
Nberh
tur he
Uipni,
genino⸗
Nplo
tute
bisz.
citöe
docch
Uelcco
ene

hutoer
boote
öͤlt
uqiin

Niif

alg
u
a
higs
oſipe
6ℳo.
lve ut
nena
ſel.
g
otb.
eota⸗

ſubti
ppionf
15.
dſt
que,
böpen
npo
mma.
,
0.
5
n
gi
Uenit
lonn
et
,
,s
4
1
1
1
ſ
4
t

trãſitoꝛia. nt. l.ſi matito.S.ſi uolũtate.S.ſo.ma.¶ Queritgt:.
gd ſi ſilia cõſentiẽte.Et dicut in gl.⁊ adde ibi petijt.ſ.⁊ exe/
git. ſecus ſi non exegit quia non facit actionem ſuã pꝛopꝛiam
ut. l. ſi marito. 5. ſi uolũtate. ö. ſo. ma. Dʒ qñ nõ exegit ſec. ut
l. . C. cõia utriuſq; iudi.x itellige ut ibi.⁊ de ea ſeci magnũ fe
ſtũ in.l.poſt dotẽ. ¶ Quero an mulier ſit dña rei votał. Dic
ut.1. in reb. C. de iu. do. ¶QQu an mulier poſſit inſtitui in
dotẽ. Bic ut. l. deniq;. S.ſʒ utrũ in fi.ð.de mino.

TI riE Dn'nõ deducẽde falcidie ex
(£ nia nep otib alio teſtõ debite cũ alijs legatij

V

⁊ alijs onerib cõmiſcei.h.dð.¶ Nõ ꝙ ex teſtõ ſuo teſtatoꝛ de
trabi falcidiã nõ põt pꝛohibere.nõ.j.l.pꝛoxi.S.j.ſed in teſta/
mento alterius ſic ut hic.
Suobꝰ. Iſte. Fẽ vifficllis iuuenib. ⁊. h. d. Si vnus
HEeplurib ſubſtitut utriq; directo ſuccedit ↄtri.
butio hʒ locũ.ſec ſi vni directo alti ꝑ ↄſequẽtiã.h.d. Niuidũ
in duas partes. pꝛimo quando utriq; directo ſuccedit. ſcoo
quando vni directo alij per cõſequẽtiaʒ. ſcda ibi ꝙ ſi. C Hõ
ꝓ. quando pater ſubſtituit duob iĩpuberib itelligi ꝙ debẽt
ambo ipuberes decedẽ. ut hĩ fi. C Op. S. e.l.in rone. S. filio.
So. ibi ſuerũt ſpᷣſtituti plures vni.pic vn pluribꝰ. ¶ Op. de
l.ĩ rõne.S.q̃ſtũ.S.e. Rñideo hic fuit cõmixtio oĩuʒ bonoꝝ in
Rons vnit eodẽ iure.x iõ ſit cõtributio.ibi po ſec?. ¶ Nicii
hic ꝙ utriq; hẽs extitit. Cõtra qꝛ ultio decedẽti ẽ hẽs.ut hoc
G.in ſi. Rñdeo pn. iſtud põt itelligi duob modis.vno mõ ꝙ
Ipn.ſacta ſuit bſtitunio ſeparatim. ut.·. pe. ð. de iniuſ. teſta.
Alio mõ põt iĩtelligi ꝙ niũcti fuit facta ſubſtitutio.⁊ tũc opoꝛ
tet te ponẽ ꝙ ambo ſim decederent.¶ Nꝛocedo ⁊ op.ad ſi
nẽ. dẽ h ꝙ ultio tm ſucceſſerit.Cõtra.l.pe..de iniuſ.teſ. So.
ibi ſũt ſeparati ſubſtituti.hic cõiũctiʒ. ¶ O de. l. cuʒ hẽs. F.
cũ ita.j.ad treb. So.gl.ꝙ ibii ſtiplatiõe ſideicõmiſſaris.hic ĩ
directa.⁊ ſigna bñ iſtã gl.maxie ĩ n.⁊ ĩcipit ꝗl.ſi ponas ſepara
tiʒ. ⁊ qd di& iſta gl.ĩ f.nõne tota die ſit teſtm ſi deceſſerint ſilij
mei ſubſtituo talẽ.qꝛ tũc ſi vn de ſilijs decedit pus ſideicom
miſſari admittũ q; ali cohẽs.Pixi plene i.l.pe.C.de impu.
= alijs ſubſti.dicã plene ĩ.l.heredes. .cuũ ita ad treb.⁊ iſt gl.
tenẽt Di.⁊ Ci. C. de ĩpu.⁊ alijs bn henil:
Ini õtra debitoꝛẽ cauſa
Aod de nis. moꝛt liberatũ oppoſi
ta replicat.qs ſalcidiã cõſeꝗtur.h.d. ¶ Quero ꝗd ſiꝑ acce/
ptilationẽ fuerit liberatꝰ. Oic nt in gl. ⁊ bene.

Ir Re actũ factũ ĩ vita defũ/
0 rater c er c. Rerti e nõ repeten/

da nõ nalet.h. d. C Op. de. l. ſtipnlatio iſta. S. alti. de v. obli.
So gloilt. it uthic di ĩ ea. C Op.de auc.ſʒ cũ teſtatoꝛ.C.
eo. So. iſta.l. eſt hodie coꝝecta. C Dp. ſ. eo. .iteſtõ. So. ut
ibi. Induco ad.q.uos ſcit ꝙ ex compꝛomiſſo emoldgato oꝛi᷑
actio.ꝗᷓro ꝗd ſi partes ꝓmutũt parere ⁊ ꝙ actio ex eo naſcaĩ
⁊ nõ ſit emologatũ an poſſit fieri ut nõ reducai ad arbitriũ bo
ni viri boc mõ.⁊ Ni cõſuluit ꝙ nõ ꝑ rõnes q̃s ponit i.c.ſciẽti

ex de re. iur. li. vj. ⁊ ẽ alia gl. ꝗᷓ dicit in.l.cnʒ antea.circa pn. C.

de arbi. t illa allegat Di.caſus eſt h ꝙ in vita non ualei pactũ
BNctſcn dnah. ölrat s imerit tc yumn n
W Lʒ vnũ legatũ ꝗs ſoluerit ĩtegrum nõ
Mõ iccirco. de de io Raag falcidiã detrabẽ.

h. d. ¶ Op. de. l. ulti. C. e. Rñdeo h itellige vp erroꝛẽ ſoluit.

⁊ hoc ẽ uerũ de his q̃ ſcient ſoluit nõ ꝑõt detrahẽ.ſed de aliſ?,

ſoluẽdis põt ut hic t.lirritũ.C. e. Sʒ hoc op.de auẽ.ſed

cũ teſtatoꝛ.C. eo. Rñdeo ꝑ ullã iſta coꝛigii.h.d.iſta gl.oꝛdina
K.a ex plib.j.e. ¶ Alti op.C.de

ria. de iſta conectiõe dicai.l.ñ. .j.e
ſdeicõ.l. j. So.illa ẽ va qꝛ ibi ẽ fauoꝛ alimẽtoꝝ ⁊ curſus tꝑis.

Að defũct dz hẽdi ut es alienũ de
Quod auus. cini teſtatoꝛ ꝓhibuerit.nec vi

det᷑ phibẽ ſi eũ grauat ut ppꝛia bona ſua reſtituat ⁊ fruct pꝑce
pti iudicio teſtatoꝛis ĩ debitũ iputanit.h.d. In tex.ibi pari pe/
cunia.i. uſq; ad cõcurtẽtẽ qᷓtitatẽ. ¶ Op. Pinuit iuriſcõſultꝰ
F teſtatoꝛ expſſe phibẽt ſal.poſſet.Còtra.j.S.ꝓxi.So.ibi
Iliberis pmi gradus. hic in liberis ſcdᷣi Kague⸗d D.c ad
treb. l.iubem ĩ fi. Ol. rñdet ſolẽnit᷑ illa.l.hʒ locum ĩ ſilijs pmi
gradus ꝗ lucranĩ ſruct intiʒ.hĩ nepotib. ⁊ hoc tʒi.l.ĩ ſidei/
cõmiſſaria.j.ad tre.⁊ hoc ẽ cõe dictũ tene mẽti qñ fiũt reſtituti
ones ſideicõmiſſi.⁊ dicũt aduocati ꝙ medietas retinet. Ad⸗/
nerte an ſint liberi pᷣmi gradus ꝗb fit ſubſtitutio qꝛ ſi ẽ ſilius
fructus lucrat.ſiẽ nepos tũc fructus ĩteriʒ pcepti cõputaãtur ĩ
tre.⁊ iõ ſempꝑ ſis cautus ut aduertas gꝗs ſit ule cui facta ẽ ſubſti
tutio qꝛ vnũ magnũ aduocatũ vidi errare.

Euü ſideicõmiſſũ. c i,dran 5

rð

Zdlegẽ ſal.

In ſilijs pmi gradus debitũ cũ fal.nõ cõpẽſat eti ſi hoc teſta
ioꝛ expſſit.h.d. In tex.ibi qð ſilio debet᷑i.do dꝛias hẽditatis
mr̃is Itẽ ibi poni cepit iter hẽdes ⁊ legatarios ꝗqbus legata
p' rmint dee ibi dodrtis hẽditat mine debite iirgt;
pmũ caſu.ul dic pine debite filio ꝑ ſal.ᷣm ſcdʒ caſuʒ.¶Op.
de.l. ſi debitoꝛ. S. eo. So.ſpale ĩ nlijs pᷣmi gradus ut h.fac.l.
pꝛ ſiliã ĩ e Fe D 5. Pri . Sor ĩſilijs vlterioꝛis gra/
dus h ĩ ſilis pmi gradus. Sʒ hoc nõ vide:᷑ uerũ q; qdratẽ de
bonis mr̃nis nõ recepit ſeparati a bonis pꝛis cũ pus adiuit
hẽditatẽ nunq; cepit hẽditas eẽ vnica.ut.l.ſʒ ſi plures.S.ſi fili
us. 5. de vul.⁊ pu. ¶ Quare gl. legit alr Fʒ iſt lec. dic ĩ ſũma
etiã ĩ ſilijs pmi gradue falcidia cũ debito cõpẽſat teſtatoꝛe iu/
bẽte. h. ð. ¶ Cotra iſta kerah el p⸗ ĩpn. S.e. So. ibi uole/
bat ꝙ cõpẽſareĩ debitũ ab alio.hᷣ a ſeipſo fᷣm ſllã lec.ibi poſitã
nõ ſm iſtã lec.quã tʒ Hi.hic.⁊ hãc tenebat Rai.⁊ ex ea nõꝙ
ſiteſtatoꝛ iubet deliciũ cũ hẽditate cõpẽſari ĩtelligit etiaʒ qͥ ad
ea q̃ debẽtur hẽdi iure nãe.⁊ hẽ nõ. Itẽ fm hanc lec.nõ ꝙ. l.
iſta nõ ↄdicit.l.ſi nõ cõpẽſadi.C. de hẽ ĩſti.cum Ocoꝛ.lʒ gl.ibi
iſta ſignet pꝛo ↄꝛia.ẽ hᷣ tertia lec.quã repꝛobo ut pmã.

¶ Ex donationibus.5 ab hẽde uxoꝛis ex

donationib viro dz red
diut es alienũ detrahũ.h.d. In tex.ibi nõ erit.iõ detrahi ut
es alienũ. ¶ Op.⁊ videĩ ſibimet ↄdicẽ.qꝛ dic ꝙ intatũ ẽ pau⸗
ka inq;tũ locupletioꝛ.⁊ ſic ob. S.ti.j..l.titie ſi nõ nupſerit.⁊
ubi repugnãatia.i.de re.iur. So.diuerſis reſpectib iſta cõ

i Lasertel tiſe
PAi ð ex re legata pcipit᷑ ĩ fal/
Fructus lon. cidia Deutst eb here

q̃rtã ⁊ fruct q̃rte a tpe moꝛt.h.d.¶ Op.S.ec.l.in rõne ĩ pn.
RBñqdeo h̊ loꝗtur ĩ fructib ꝗ erãt ĩ terra.ut.S.e.l.in lege falci/
dia Rlacui Xc. ut ĩ gl. Sʒ iſta gl.dicit uerũ ĩ ſe nõ ĩ caſu hui.l.
qꝛ h loꝗtur ĩ fructib ꝑcept ex ipſa re legata ꝗ falcidiã minuũt
etiã poſt ꝑcepti.ut.l.paulus ſcdo rñſo.j.eo.⁊ h nõ.in.l.ĩ ſidei
cõmiſſaria.j.ti.ij. ¶ Op.⁊ videi ꝙ fruct integros debeat re
ſtituere.ut.d.l.in fideicomiſſaria. So. ꝓut hẽtis relictoꝝ ↄꝛiũ
nõ ob.qꝛ h fuerũt relicti fruct.ſʒ ſudus put hẽtis ĩ lra relictos
expone ut gl.dic ꝙ ꝑ oñtiã fuerũt relicti nõ pncipalłr qꝛ legã
do fũdũ videoꝛ fruct legare a tꝑe q cedit dies legati.¶ Op.
de.l. ſancimus. S. repletionẽ. C. de inoffi. te. So. ibi in debita
iure nature ⁊ qui fructus cõputẽtur in iſtà ſal.dica in.l.ĩ fidei

cõmiſſaria.j.ad trebel.

AQuarta que ꝑ.l.fal. ter timm vin

ſ.ĩ totũ. ¶ Nõ ꝙ eſtimatio deſũcti nõ ciell ullſ fundũ ſub

ditiõe.S.ſi libert de le.j. Itẽ videt᷑ ꝙ fal.põt minui.Cõtra in

coꝛpoꝛe.c.S.ſi vo expᷣſſiʒ.Ol.dic fateoꝛ ꝙ hodie nõ potit ꝓhi
beri. iſta gl.dic uerũ ſʒ nõ ꝙ iſte.S.ſit coꝛect.na in.S. ſi vo
expᷣſſʒ.⁊ i.S.pᷣcedẽti.dicit ꝙ teſtatoꝛ ꝓhibẽdo fal.põt eẽ non
ignarus viriũ ſui pꝛumonij.ſʒ qñ errat eſtimãs plus eẽ ĩ pꝛimo/
mo remanerẽt iura antiq̃ incoꝝecta.⁊ iſto caſu loqtur h̊ qũ ex
rauit.ergo non eſt coꝛectus iſte.S. 4
2ð Fal.nõ deducta ex vna
AJer plur lbus Furparteſoluta õt de

4½. dduci ex alia re uel parte eidẽ ſoluẽda. h. d. ¶ Op. C.
e.quẽc᷑.ſʒ cũ teſtatoꝛ.⁊ ĩ coꝛpoꝛe vñ ſumũ.Gl.qẽ h dic q iſta ꝑp

ſllã coꝛigit. Alij dicũt ꝙ ibi ſoluit itegre.⁊ vide iſtã gl. qicipit
Lvni pſone ⁊c.videte iſta ſo.iſe ẽ uera. Sʒ videam an ſit va
quãtũ ad.l:.iſta qꝛ nos poſſum intelligẽ pmũ caſũ legis in plu
ribus reb legat ꝑ nomẽ collectiuũ ⁊ tũc ẽ vnũ legatuʒ.ut.l.ſi
ex toto.S.ſi.S.de le.j.⁊ tũc ꝓcedit iſta glo.quo ad oẽs partes
bgi. Ve⸗ põt ĩtelligi ꝙ res plures legate ſut ſeparatim ⁊ tunc
plura ſũt legata.⁊ in h gl.no bene dicit.ſed dic ꝙ pᷣn.ᷣm hoc
coꝛꝛigit᷑ ⁊ ſini hui.l.remanet ĩcoꝛectus.

niſ Legata relicta ĩ mili
AYpoſt miſſionẽ. cñ legas otribuũ/
tur q;tũ ad diminutionẽ ꝓpt᷑ defectũ patrimonij faciẽdã.non

aũt quo ad diminutionẽ p fal.introductã.h.d.alios caſus in
Abu) nõ detrahit falcidia vigebetd s ſenetadnari
. lin zIi Iſta ẽ notabilis.l.⁊ diẽ
Iliuſfa.ꝗ mili. Ma narle⸗ põt gra/
Auare patrem ab inteſtato ut peculiũ reſtituat ⁊ per re
ſtitutionẽ Peaänü efficit hereditariũ.⁊ ſruct medio tꝑe ꝑcepti
patri in fal.cõputant.h.d. ¶ MNõ ꝙ ſiliuſfa. poteſt in codicil/
is grauare patrẽ. ¶ Mõ q ula q̃ nõ ẽ hẽditas pꝛo tre.reſtitu
ta fit hereditas. ¶ Item noõ ꝙ fal. habet locum ab inteſtato.
Op. ĩ coꝛpoꝛe de hẽdi. qᷓ ab ĩte. .j. So. iſta coꝛꝛigitur per
illã qꝛ ſiliꝰ hx hodie hẽditatẽ ⁊ partialis eſt.ut.l.qd ſcit.C.de
bo. li. ¶ Op. de.l. iubem. C. ad tre. So. ibi in liberis pm

iſitit. i. ntr

Allege ſal.

gradus q nõ cõputt fructi fal.ẽnerũ. in parẽtibus pꝛimi
gradus utbqricnrar ent: v beh
17 Oꝛeciũ rei dẽ capi iure hẽdita
ꝗ dignum. Pr iõ cõputat in q̃rta.h.d.⁊

ehoc videbitis i.l. ad uetani. ⁊ dica plene i.l.ĩ q̃ta.j.eo.

316 Legatum inutile falci/
J a ſeruo meo .da8 iducit.h.d.

In curſu duarũ canſarũ iſpi
– pupillus. llla qᷓ falcidiã minuit ⁊ l
q repetitionẽ ipedit.h.d. Nebes ſcire ad euidẽtiã ꝙ;

ud qð bes hʒ cauſa cõditiõis iplede nõ cõputati falcidiam
niſi qdð de iure hẽditario capi.¶ “ minoꝛ nalit debituʒ
poſſit repetẽ.ut.l.ĩterdũ.S.de cõdi.i Bo denrecosinope
teſt ut h.de iure ſpãli ſicut ibi.¶ Op.ꝙ vna ſolutio nõ parit
obligationẽ ⁊ liberationẽ.ut.l.ꝗ hoieʒ.S.ſi.j.de ſo.⁊.l.cuʒ is
e ve cõdi.ĩde.So.diuerſis reſpectib põt.⁊ fac.l.ex tri
us. S. de uſufr. ea. re.qᷓuſu. x.l.in numerationib.j. de ſo. In
duco ad.q.dꝛ ĩ ſtatuto ꝙ ex qͥᷣlibet ↄctu ex quo alicui acquirũ
ius dʒ ſolui gabella pᷣterq; de iſtrumẽto ſolutionij.mõ era tibi

. — — —

obligat ad uẽdẽdũ.pᷣ tibi fũdũ nũc uẽdo.q̃rit an ex iſto ĩſtru·
mẽto uẽditiõis debeat gabella ſolui ul detrahi. Hic videt ca

ſus ꝙ nõ. q⸗ hH ↄcurrũt due cauſe.ſ.ſolutio antique obligatiõis
⁊ nou ct.⁊ ĩ ↄcurſu iſtarũ duarũ cauſarũ iſpicimꝰ qdð minu
it falcidiã ut h. ⁊ Eenul Hebeh ut in caſu nſo.
––—, BSiſure ptas uł dnij poꝛtio nõ grauata accre/
— 1ego. Naeſcht auate ſttributo ſee n econ/
uerſo. h. d. C Op. j. e. l. cũ ꝗ. . pe. So. ibi ſpale fauoꝛe liberta
tis.⁊ dʒ poni caſus qñ ſno meo legat᷑ fuus ⁊ mihi.x.ꝙ ſi ẽlo/

cus detrahẽ.ſal.de utroq; lʒ fuo falcidia nõ poſſet detrahi de

fuo ſibi legato nõ ꝓpterea detraherei de meis.x. ſz ſi mihi ſoli
eẽnt legata ſimul.de.x.detrahereĩi falcidia pꝛo ſeruo.⁊ pꝛo.x.
dicit Hi.⁊ lec.Ni.pᷣſupponit vnũ.ſ.ꝙ de plurib rebus legaꝶʒ
vni Poſſet Reeh de vna re ex uoluntate heredis.dicã.j.e.l.ſi
I A Enſenius apollinaris. nrr⸗
otius qð a coheredib pꝛeſtitũ ẽ detractiõe facta nõ
hita rõne ei qð a cohẽde ꝑcipit.an hiĩta rõne ut legatarijs ꝓſi
ciat. Ja.de are. Item ibi ⁊ qdẽ ⁊c. ⁊ gl.diẽ ꝙ h ponit ſo.ſcde
q.hoc nõ dico.ſʒ dico ꝙ h ponit ꝙ cõſerat ad ſo.q.⁊ ibi ſʒ an
hẽs. h dico ꝙ rndet pme.q. Item ibi plane ſo.ſcde.q. Hẽs ex

iſta.l. qð iure legati ꝑcipii i ꝗrtã nõ coputai niſi reſpectu eius
a daceipit.x qdð ex hac cauſa nõ detrahit q ad alioꝭ pꝛo detra
cto hẽtur.h.d.¶ Op.x videt᷑ ꝙ plegata cõputẽtur i ſalcidiã.
ut.l. deducta. S. nümis.j. ti.ij. x.l.cũ pz? ĩ pn. S. de le.ij. So illð
ẽ uerũ qũ pecunia capit.ſec ĩ alia re.iſtã ſo.nõ teneo ſʒ dico ali
ter qᷓ; gl.dicat.ut dica in.l.ĩ qͥrta.j.e.¶Itẽ euidẽter op.j.e.l.
titia.⁊.d.l.deducta.S.nũmis.So.ibi qũ coꝛpus hẽditarium
Hlegat.hoc dicã plene ĩ.l.iĩ q̃rta.j.e.ac adcde gabella. Cõ
mune hui ciuitatis ſtatuit ꝙ ꝗcũq; daret mule cõi hĩc ad tres
annos dʒ hůe.xv.cẽtenaria.antiquũ ſtatutũ erat ꝙ pꝛo quali
bet pecunia ꝗᷓ ſoluii in camera cõis detrabit gabella.xij. dena
rioꝝ pꝛo libꝛa.mõ in iſto caſu qñ ex ꝓuiſiõe illi ſtatuti ſacio vi/
dẽ ꝙ gabella debeat minuiut falcidia.hoc nõ dico pꝛo ↄſtã/
ti.ſ ꝙ pꝛo hoc Rca iſt Bentuius. foiſolih .
Ppp ia fuo ⁊ a dño ĩſolidũ ĩſtitu
0 — eruo erede. legat᷑ pus legata a fuo ſoluũ
tur. Itẽ ſi dñs ĩſtitut' repudiat ⁊ ꝑ fuũ ſubſtitutũ acqrat pus
legatũ i inſtitutiõe ſoluij.h.d.¶
uis omiſ.can. te. DHicũt qdã ꝙ ibi recitat iul.opinionẽ ꝗ nõ
E va iſta ẽ trufa.Alij dicũt ꝙ relicta i iſtitutiõe repu diata pus
ſoluũtur ꝙ; ĩ ſubſtitutiõe relicta.ut hĩ p rſo.ſʒ relicta ĩ ſubſti⸗
tutione ab utroq; pus ſoluũtur relicta a fuo.ut hĩ pᷣ rñſo.⁊ vi
de iſt gl.q icipit imo pus ⁊c.Et aliud vult dicẽ ĩ relictis ĩ ſub
ſtitutiõe hoc ẽ qñ ĩ ſubſtitutiõe grauauit fuũ ⁊ dñm.iõ pus a
Fuo relicta ſoluũtur. ⁊ hec ſo.ẽ va ĩ ſe.ẽ tñ ↄ̊ mẽtẽ illiꝰ. l.⁊ illa ẽ

Ga q poni ꝙ pus ſoluũtur relicta a dñjo ut h.ibi qͥ ad falcidiã
detrahẽdã pꝛi de legatis a fuis.¶ Op.de.l.ĩrõne.S.qdð vul
go. t. l. . F. ſubſtitutus. S. e. So. fallit h ⁊. l.ſi poſt miſtonẽ. S.
Lc.1 BiantinDns:igeoenkcau e ured k. in
4 i lihe . Diliberatio relin⸗
B d el oꝛi liberatio quuũ debitoꝛi in rõ/
ne..l.fal. pꝛo locupletioꝛe hẽtur. als an ſit ſoluẽdo inſpicit:.h.d.
de mã huł.S.videbitis rckepallterr gl. j. e.
5 Ne legatuʒ pereat vna
J füdus mih l.res pꝛo alia Veſalcatur.
. 3 Di.iſta ẽ pulchꝛa...⁊ ſubtil. In tex. ibi deſiderat ul tã
tũdẽ.ut ĩ pn.l. C Op.⁊ videt ꝙ debeat detrahi fal. de ipo coꝛ

de. l. iulian. ſcdo rñſo ſi

poꝛe nõ de eſtimatiõe.ut.l.j.S.ſiuſufruct.S.e. So.h ẽlegatũ
coꝛpus ĩdiuiduũ ⁊ res ĩdiuidua uti via.⁊ iõ.l.detrahit de eſti⸗
matiõe als perit via.⁊ rõẽ vꝛgẽs qꝛſcitis ꝙ ſuit nõ põt debe/

ri fudo pꝛo diuiſo.nt.l.pꝛo parte.ð.de fui.Sed ſi tu dicẽs mi/

nuat᷑ füdus uel fũdi legatũ.tũc pꝛo parte debet᷑ ſeruitus qð eẽ
non põtut h̊ ⁊.d.l.pꝛo parte.

Quirẽ ſubtrahit ĩ
. Aulus reſpodet.⸗ falcidie rõ nõ ha
beĩ.⁊ qʒ ex re legata ꝑcipiti q̃rtã nõ iputat᷑ ſi res erat teſtõꝛis
ols ſec . h. d. Dẽ h ꝙ falcidia ⁊c̃.Cõtra ĩmo videt ꝙ ꝑdat fal.
de oib rebꝰ. ut ĩ auc.e.S.ſancim.⁊ gl.ibiualde nõ.dic ꝙ iſta
l. ⁊. C. de iure deli. l. i. . llo. coꝛigit H q; h puat falcidia ĩ illa
re tin hodie puat᷑ ĩ oib reb.⁊ gl.ibi dic.⁊ Ja.de bel.ibi hoc

tz. Sʒz Ci. C. e.ĩ auc. ſ cũ teſtatoꝛ in. ix.q.iʒ ↄꝛiũ.Ex qͥ nõ

qõ erat qdã tuderti.ꝙ ꝗda fecerat inuẽtariũ ⁊ dicebat ſe here
dẽ cũ bññcio inuẽtarij.qdã dixit ꝙ ipſe nõ poſuit q̃ſdã res in

inuẽtario ⁊ ipſe rñdit ⁊ dixit ꝙ nõ erãt tꝑe moꝛtis.ſuit ꝓbatũ

wtpe moꝛtis erat.Ego dixiꝑ iſtã.l.ꝙ poſtq; ipe celauit vide

iur ꝙ ſubtraheret ⁊ ſic ꝑdit bñnciũ inuẽtarij i oibꝰ.lʒ Ci. tene

—ð

gerl.⁊ iõ pñt exhẽdari.i
S

reijcit. B. . uł alr. Cõditio ĩ fraudẽ adiecta

at ꝙ perdat in vna re tm. Si 4
ri i ſ ᷓ Si poꝛtio non grauata accedit
D Ar itu ſuũ. giber iure petẽtis ſit cõtribu
.. als ſecus. h.d.

—

P3 Ir Ziminuto legato nor
QAliber fũdũ.o eeronen

a legato relictũ ſi legatũ remaſit ad on ſufficiẽs. b. d.

1. Inea margaritarũ. ße

ecatur. Idẽ hẽtis in.l.j.S.ſʒ moꝛtis.j.quoꝝ le.
iſte tex. inuit ꝙ hʒ duo remedia. ¶ Sʒ qro ĩ pᷣ caſu legij qð re
medliũ hʒ. Et dic gl. parua ꝙ hʒ iterdictũ qrũ legatoꝝ.ſʒ dñni
int᷑dictũ qrũ legatoꝝ hʒ locũ q legatari occupauit poſt moꝛ
tẽ ſua auctoꝛitate.hᷣ vo nõ occupauit poſt moꝛtẽ ſʒ penes euz
erat. So.dic ꝙ nõ hʒ locũ directũ ſʒ utile interdictũ quoꝛum
legatoꝝ. ut.l.j.S. ̊ ⁊ ſi moꝛtis.j.quoꝛũ legatoꝛũ.

NQueſitũ ẽ. ¶ QAuero qd ſi aliqs reliqt ut ft picrtu

re ſcõzũ ut dicat᷑ ad pias cauſas legatuʒ.
Credo ꝙ ſic ut.l.titia ĩ fi.S.de au.⁊ ar.le.⁊ ſic non detrahere⸗/
tur falcidia. 2„ s .
Z/ ngerinz. ð non ualet ꝑ
Eins 7 augerius. ai dabaſnsd,
nõ adiecta hẽtur
1. S de vohb. gcach ſiliũ. So. erãt ſilij ſei ⁊ au/
a gl. diẽ uerũ. Sʒ q;tũ ad.l.iſtã nõ

E neceſſe qꝛ ĩ exneo ẽ licita exhẽdatio ſi de hi fiat ĩſtitutio.ut.i.

ſicertarũ. S. ſz eodẽ. S. de te. mili. ¶ Alti 'nõ iſtꝗ.l. p quã det᷑
P4

minaui uobis ꝙ ſtatutũ nõ põt diſponẽ ut ſpuri ſuccedat.di⸗
xii.l.ij. de teſta. Mõ ſi ſtatutũ dicẽt h mõ ꝙ gcũq; opponẽt
ꝙ tałẽ ſpuri punit᷑ ĩ tãtũ an ualet ſtatutũ.Certeno ⁊ pot op/
poni nõ obſtate ſtatuto ꝑ iſtã.l. Itẽ pone exẽplũ ĩ alio.ſcis ꝙ
Ppactũ nõ põt ꝓꝛogariĩſtatia.ut.l.ꝓperãdũ.S.⁊ ſigdẽ.C. de
iudi.mõ ꝗd faciũt litigãtes pmittũt vn alti ꝙ ſ opponẽt dei
ſtãtia ꝑempta ꝙ ſoluat tatũ.Certe nõ ualet ꝑ iſta.l. Sʒ q̃re fa
cis tu mihi iſtð nõꝛe q; q ꝓcedit turpis diſpoſitio ⁊ ſeqtur pe
na non ualet. ut.j.l.j.C. de his qᷓ pe.no. Certe iõ ſacio te noꝛe
iſta.l. q lʒ nõ pcedat turpis diſpõ ⁊ ſeꝗtur pena no ualet ut hᷣ
¶ Quo an iſta talia pacta firmantur luramẽto. Oꝛ aduerte
bñ qdã ſũt ↄuẽtiões ĩpꝛobate rõne turpitudis.⁊ iſta iuramen
to nõ ↄfirmatur.ut ĩ.c.nõ ẽ obligatoꝛiũ ex de re.iur.li.vj.⁊ di
xiplene i.l.ſtiplo hoc mõ.j.de v.ob.q̃dã ſũt ouẽtiões ꝗ ſũt im
pꝛobate rõne pub.utilitat pncipalr.⁊ iſta iuramẽto nò ſirmã

tur. nt. S. de pac.l.iur. gẽ. . ſi paciſcar. x. S. gnãlit.⁊ ex de fo.

cõpe.c.ſi diligẽti. ubi ẽ caſus.qͥdã ſũt pacta q repꝛobant̃rõne

prub. utilitati) ſcdario. ut alienatio fũdi dotal.⁊ iſta ↄfrmãtur

iuramẽto.ut.c.cũ ↄtigat ex de iureiu.q̃dã ſũt pacta qᷓ ſpꝛobõ
tur ĩ odiũ creditoꝛis ut pactũ.l.cõmiſſoꝛie ĩ pignoꝛib. Itẽ in
mutuo ĩ filiofa.ut.l.j.ad mace.⁊ iſta iuramento pñt ↄfirmari.
nti.c.ſigniſcãte ex de pig.ubi gl.tãgit ⁊ Inno.nõt ibidẽ. q̃

dã ſũt pacta q̃ ipꝛobãturrõne modicitat ul ibecillitat pſone

ut ĩ minoꝛe.xxv.annis.⁊ iſta iuramẽto firmãtur.ut in auc.ſa/

cramẽta. C. ſ aduer. uẽ. Anũ nolo omittẽ ꝙ qũ ĩ odi credi
toꝛis tm ualidai iuramẽto ⁊ hoc ẽ uerũ.ſʒ poſtq; ẽ fuatũ iura

“ ut. c. j. . c. ſi creditoꝛes

mẽtũ põt repeti inqtũ eugletalcredisi cuʒ aliena iactura.
B redito e iureiu. C Sʒ q̃ro an ct ꝗq ꝓbai
ſimulat ulł a iure pſumũ firmet᷑ iuramẽto.Gl.ꝙ nõ in. L.iij. C.
plus na ẽ qð agi.¶ Quero an iſtud pactũ ꝙ non poſſit pꝛo

fogariĩſtãtia poſſit frmari iuramẽto. Et h cogitabitis an ſit

pꝛincipaliter ĩ pub.utilitatẽ inductũ.tamen vnũ nolo ꝙ ſcias
ꝓ iudex

n
dii
o
;

E

.

.õ . E

Alllegẽ ſal.

ꝙ iudex ex offõ ſuo põt ꝑnenire ad ſniaʒ ſi videt ĩſtãtiã ꝑire
ut.l.vbi pactũ.ſᷣm vnã lec.C. de traſac.⁊ ſac.l.filiuſfa.S.ue/
terani.S.de ꝓcu.⁊ tũc pars ſit cauta ꝙ indiciꝓteſtet ꝙ iſtan
tia perijt. ¶ Quero quid in donatione ĩter vi.⁊ uxo.an iura

mento ſirmei. Et Guil.de cu. tãgit in.l.̊ ⁊ ſi poſſeſſoꝛi.. itẽ
ſi iurauero.S.de iureiu.⁊ videt᷑ dicere ꝙ ualeat ſicut qñ dona
uerat in fauoꝛẽ religiõis.ut.l.cũ hᷣ ſtatꝰ.S.circa.S.de dona.iĩ

ter vi.⁊ uxo.ſed iuramẽtũ eſt magna religio.ut.l:.j.S.de iure/

iur. Itẽ hoc apparet ex his que dixi qꝛ no eſt ipꝛobata dona

tio rõne publice utilitatis pꝛincipaliter. nec alio mõ de dictis

ſupꝛa.⁊ ideo donatio põt iuramẽto conſirmari.

&a meæ tibhi bes hiturus ẽ nõ iure hẽ
5 9 me tibi. nõ ĩputat᷑ in ſalci.h.d.
horns Poſitlegare hedi ur lplane ,
b'. eip̃o nõ põt ſʒ hẽdi a lega
tario põt.¶ Vlteri'op.ꝙ ſi do tibi ut des mihi nõ ualeat.ut
l. ſi ſic.j.de ſo. Rñ.ſi do tibi ut des mihi ſi nullũ ẽ cõmodũ nõ

Op. ⁊ videt ꝙ te
duob. S. de le.j. So.uerũ ẽ hẽdia

ualet ut ibi. ſʒ ſi aligs cõmodũ ẽ ualet ut hic.ſacit ad h.l.fᷣuus
dotalis. ð.ſo.ma.
reemit an ipſe poſſideat eo iure q antigt hẽbat. Nictex.ſacit
ꝙ non ibi quia incipio poſtea ⁊c.de hac habes caſum nõ.x.

col.quid iuris ſit ſi uaſal.feu.uel ali.re.c.i.facit.s.depoſi.l.j.

A ñſi rẽ.nõ. ꝑ Di. in.l. ſequit. S.j.. de uſucapi.

— IRr ne. l. Hãna poſt moꝛtẽ teſtõꝛis tingẽ

—A e hetia ſine culpa legatarijiputant hẽ
di ⁊ cõomodũ ſeu lucrũ legatarijs nõ pſut. h.d. ¶ Oppo. de.l.
paulus.S.j.S.e.So.ibi de fructib obueniẽtib ex ipſa re lega

ta hic ex alia. ¶ Op.ſ.e.l.S. diligent.ſed iſtud pncipiũ intel/
ligit ſʒ illũ.S.diligent.¶ Altimo credo ꝙ iſtud pncipiuʒ ſit

hodie coꝝectũ in inuẽtario ſacto.dicã in.S.diligenter.

¶ LAengere. Quiiuſſit uendere uel emere eatenus cõ
*putat in legato quatenus eſt exceſſus in

re uel in pꝛecio.hoc dicit. „
Caſus. Mõ liberat debitoꝛẽ gñis ge/

WBiligenter. crauimiebitont ſpetic Ite lbe

rat debitoꝛẽ gũis ſubaleniillo gñe dempto.h.d.uſq; ad.S.tã
etſi. ¶Op. S. e. l. in pn. T. S. e.l.ĩ rõne. S. qd vulgo. So. intel
lige illas ᷣm diſtinctionẽ hui.S. dñi ego credo ꝓut tetigiĩ.S.
qð vulgo.ꝙ iſta.l.⁊ iſte.S.diligent᷑.hodie ſit coꝛect ſacto iuẽ
tario.⁊ ad hoc me mouet rõ icime §.4 Fiara F. ubi
dẽ ꝙ creditoꝛib ⁊ legatarijs de ipſis reb ſoluere poſſit hẽs ſi
nõ reꝑiret᷑ pecunia ĩ hẽditate de ipſis rebuj dʒ ſatiſſacẽ hodie
ita ꝙ nullũ dãnũ patiat᷑. Sʒ ſi iſta.i..ſtaret hodie ꝙ reb pem/
ptis tenereĩ᷑ ard dãnũ qð ẽ ʒ tex. illũ. Pꝛerea qñ qs ẽ de/
bitoꝛ ;tita
S. ſi tibi. x. l.titie textoꝛes.S.ſi.S.de le.j.x.l.ſ is q.s.de noxa.

T.l.ĩ naue.S.loca.x.C.de iu.emphi.l.j.mõ hẽs hodie tenetur
ad qᷓtitatẽ reſpectu illarũ rerũ de ꝗbus põt ſolui facto inuen/

tario ſi res pereat ergo liberat᷑. ⁊ pꝛo certo iſtud habeo ꝓue/
ro.⁊ nõ habeo doc.nec gl.q̃ dicat rõnẽ quã dixi.

amoftſi L datũ cauſa ↄditiõis i lẽde nõ iputet᷑i fal
¶ Tametſi. tñ datũ ut pciũ ĩ falcidia ĩputat.h.d.⁊·

ẽnõ.S.i v.ibi quẽadmodũ.lege tex.ᷣm Nhi.ꝙ loquit exẽpliſi
catiue t ſilitudiarie. ¶ Op.ꝙ h̊ de neceſſitate loꝗt᷑ de trebelli
anica nõ de falcidia cũ iuſſuẽ reſtituẽ hẽditatẽ. ĩ trebelliani
ca iputat᷑ ꝙ cauſa ↄditiõis ĩplẽde accipit.ut.l.in qᷓrta.j.eo.er⸗/
go glo.uolẽs ſoluẽ ↄꝛiũ dic ꝙ dʒ reſtituẽ ꝑ uẽditionẽ nõ ꝑ tre
bellia.⁊ vide gl.que ĩcipit ꝑ uẽditionẽ tc̃.⁊ iſta gl.optime di

cit ꝑ rõnẽ.qꝛ ſi ẽ inſſus reſtituẽ hẽditatẽ ꝑ uẽditionẽ nõ traſſer
tur actio ꝑ treb.ſʒ hʒ locũ titulus de hẽ.uẽ. ¶ Sʒ ʒ hocop.

iſta videt᷑ mala expoſitio ꝙ hͥ p modũ uẽditiõis ſit rogat re⸗
ſtituẽ qꝛſʒ hoc v.quẽadmodũ ſuꝑfluẽt ⁊ nil addẽt ad pᷣcedẽ/
tia. So.iſtud quẽadmodũ ponit exẽpliſcatiue ⁊ nõ ſilitudi⸗
narie ʒ Di.ĩ apoſtilla. ¶ Sʒ op.ꝙ ĩ pn.fuit iuſſus fideicom
miſſari dare pᷣciũ ſʒ ut ĩ vi modi ut gl.itelligit. Pꝛeuit tu poſ/
ſes ſuſtinẽ iſtã gl.duob modis.vno mõ ut illud qð dicit in vi
modi accipit large ꝙ uẽditio ſit qdã modus accipiẽdi nõ ſtri

cte ꝓ mõ ꝗ aſſumi᷑ ĩ mã de ↄdi.⁊ de.uel alr dico ꝙ qñq; qs

rogat᷑ pᷣci dare ĩ vi modi ꝙ iſta ſũt paria ut des ꝓ cẽtũ qꝛ mo

dus ẽ qdã remuneratio.ut gl.in.l.ſiqs fuũ.ð.ti.j.⁊ ſic ui q̃dã

nẽditio qꝛ dat onus ꝓ re q accipit ꝓut Faix. E Pꝛocedo ulte
rius ⁊ op.de.l.xj.S.cũ eẽt.S.de le.iij. Glo.q ẽ h dat duas ſo.
tene ſcdᷣaʒ ⁊ illa ẽ bona de q̃ fecmẽtionẽ in.l.a teſtõꝛe.ð. ti.j.

AJiqa Legata qᷓ nõ nalẽt nõ ueniunt
¶Cum l.f. lcidia. cSourskonen iat⸗ MUMVU

naloag artiadog Actiones iherede;
P Enales actides. aſttoꝛe uel nõ etiazʒ
ſia ꝑſona hẽdis ĩcipiũt ex parte actoꝛis augmẽtũ ex

uid ſi emphitheota fũdũ uẽdit ⁊ poſtea

reſpectu certe ſpẽi ula ſpe pempta libat᷑.ut.l.ꝗdã

ibi ẽ darioꝛ tex.¶M

parte rei diminutionẽ piimonijĩducũt.ſecus ſi ad hẽdẽ uelꝰ

hẽdẽ nõ traſeũt.h.d.iuidit ĩ tres partes.pᷣ loquii de actiõi/

bus penalib nõ cõpetẽtib ad vidictã.ſcdo de his qᷓ cõpetũt

ad vidictã ⁊ cauſa ſiłitudinis addit de actiõib ex ↄctu ꝗͥ non
trãſeũt ad hẽdes uel incipiũt ab hẽdibus.tertio de actiõibus
ptoꝛijs.ſcda ibi ſʒ nec in actoꝛis.tertia ibi onerarie quoq;.

Iulianus ſcribit.palogo aſtavni

rigit. Itẽ ſi pena cõmitti? ex ſtiplone p̃toꝛia facto vni hedis

ipe ſolus no alij tenebunt.h.d.¶ ¶ Op. ⁊ videt᷑ cviſt⸗ ſtiplo in
terpoſita ab vno ad oẽs poꝛꝛigil.ut.:.ij. S.ſfi.⁊.l.eadẽ.S.cato.
ſ. de v. ob. So. gl. h loquit in ſtiplonib diuiduis ibiin indiui
duis.¶ Op. de.l. qnta. S.ſi. eo.ti. So. diſtictio diuidui ⁊ in/
diuidui nõ ꝑtinet ad actionẽ ſʒ ad factũ.ut.d.l.in executiõe.
S.pe.e.ti.⁊ gl. uerũ dicit in ſe.ſʒ nõ opʒ h dicẽ qͥ ad.l.iſtam.qꝛ
ll. ꝛie loquunt᷑ in oblonibq icipiũt a defũcto ⁊ ad płes here/
des extẽdunt.ſʒ i.S.nr̃o loquit᷑ qñ ſtiplo hũit oꝛiginẽ ex facto
hẽdis.⁊ iõ gꝗlibet ex facto ꝓpꝛio hʒ.ut ar.l.fi.S.ad ſyll.¶ Sʒ
op.de.l.ſtiplo in fi.de no.op.nũ.. Hꝛeuit᷑ gl.itelligit ꝙ ibi ſuit
ſtipulat noiĩe ſuo ⁊ alioꝝ.h tm noĩe ſuo.¶ VNenio ad ſcdam
partẽ ⁊ op.qꝛ iſte.S.videt᷑ õ.S.cato.⁊ ↄ.l.v.S.fi.de v.ob.⁊ in
ducas p iĩ eo ꝙ dicit ex clauſula iudicatũ ſolui.pone ꝙ ĩ iudi⸗
cato uenit dari fuit ↄdẽnat ad aliquã q;titatẽ qñ q;titas eſt ĩ
oblone uel dari ⁊ oblo cepit a defũcto vno nõ ſoluẽte oẽs te/

neni. ut. d.l. v. in fi. ⁊.l.in executiõe.S.pe.e.ti.HNic aũt dẽ ↄꝛiũ

ꝙ ex dauſula iudicatũ ſolui ille q vincit tenet᷑ ⁊c. Sed ego di

co ꝙ ſtiplo iudicatũ ſolui cõmittit ei ꝗ vincit ⁊ õ eũ tm̃ ꝗ ꝑdit
ut h.⁊ facit.l.ij.in fi.j.de pꝛeto.ſtip. Sʒ ſi uli ſtipłoni adiecta

ſit pena ſi nõ ſolueret oẽs tenent᷑ ut in ꝛijs.Sed adhuc inſta

mus ↄ.nã ſtiplo rẽ deſẽdi uel ob rẽ nõ defenſã ↄtinet ĩdiuidu
um qꝛ nõ põt ꝓ parte deſendi.ut.l.ex clauſula.j.iudi.ſol.⁊.l.
añpe.S.ſiex noxa. ca.aga.Sʒ in ĩdiuiduis vno ex hẽdibus

Slſaciẽte ĩſolidũ ↄ oẽs cõmittit.ut.l.eadẽ.S.cato.j.de v.ob.er

go iſte. S. male dic. Quid dicemꝰ. Nic videte.poſt młta dico
in.S.cato.i.ij.q.ꝙ.S.cato.hʒ locũ tm̃ in ſtiplonib ⁊ ↄuẽtioni
bus ſtricti iuris nõ pᷣtoꝛijs.ſʒ ĩ his q̃ ſᷣt boneſidei ⁊ in pᷣtoꝛijs
vno pſaciẽte ð illũ ſolũ cõmittit᷑.ut h̊ ⁊ in.l.ĩ depoſiti.sð.depo.
⁊.l.iij.S.ſi hẽs.s.cõmo.⁊ ſic ẽ ſpale ĩ pᷣtoꝛijs ̊. Sed dices tu
iſtud ẽ ʒ caſũ.l.cũ ex cauſa.j.de v.ob.ubi ſtiplło duple q̃ ẽ pᷣto
ria vno nõ deſfendẽte cõmittũ ↄ oẽs. MPꝛeuit᷑ rũdeo ibi ꝙ ſtipu
latio illa duple nõ ẽ pᷣtoꝛia qꝛ põt eẽ ptoꝛia ⁊ ciuilis.ut dixi in
l. v. S. fi. j.de v. ob. ⁊.d.l.cũ ex cauſa.⁊ plene in.S.cato.⁊ vide
ꝙ circa illud gl.mil dicit h̊ ſ in pma parte.S.ubi nõ erat neceſ
le glo.fecit mẽtionẽ de.S.cato.ſed ad ſinẽ.S.illa gl.nõ poteſt
adaptari.⁊ iõ glo.nil dicit hic nec põt dici ꝙ per erroꝛeʒ glo.

ſuerit poſita cũ adaptari nõ poſſet. 55
Si titio Hars legata legatario eatenus minuit᷑ q̃te
rd enn

onus ſibi minutũ ? legatũ.ſecus ſi in totũ roga
tus ſit reſtituẽ uel fuũ manumittẽ.h.d.S.ni legit mul modis

Fm diuerſas lr̃as.tñ ĩ effectu parũ differt vna ab alia.¶ Op.
⁊ videt᷑ ꝙ diminuto legato nõ diminuat᷑ onus.ut.l.maritũ.S.

j.S. e. ⁊.I. liberto.S.j.S.de adi.lega.So.glo.⁊ bñ ꝙ h̊ de par
te legati ſuit rogatus.q̃ten ſibi minuit eatenus minuit legata
rio ſuo.ibinõ ex ipſa re legata ſed aliũde.de hoc vidiſtis in.l.
plauti. S.ti.j.?⁊ videbi in.l.facta.S.ſi titiꝰ.j.ad tre. ¶ Que⸗/
rit glo. an legatarius poſſit detrahere fal.de legatis aĩe.Et vi
det᷑ ꝙ ſic per.l.iſt.⁊ p.l.j.C.cõia de le.dicit glo. ꝑ.l.lex fal.
GS. nunq;.j.e.⁊ ibi videbitis. Mõ ob.iſta.l.q;ꝛ detrahit ex pꝛe/
umpta uolũtate deſuncti nõ ex vigoꝛe legis fal.
us Legatũ liberta uel fui nt manu
*mittat᷑ nõ defalcat᷑ niſi cũ hoc alia
fes deſalcabilis ſit legata.legatũ vo pecunie ut fuꝰ manumit
tat᷑ nõ defalcat ſi ꝑ hoc manumiſſio ĩpedit᷑ als ſecus.h.d.cuzʒ
trib ſe.uſq; ad.S.ſi ĩcertũ.⁊ pᷣ ponit legẽ gaij.ſcdðo legeʒ iulł.

tertio legẽ vulpiani.q̃rto poni᷑ determinatio iuliani.in pn.l.

ſed ſi nõ fuus.quinto ponit᷑ determinatio ad.l..iul.ibi ſolus.
¶ DOp. de.l. x. j.de fideicõmiſſa.li.So.itellige hãc ſᷣm illã.⁊
¶ Op. de. l. gnaliter. S. ſigs alienũ.j. de ſidei
cõmiſſa.li.So.iſta itelligit᷑ ſm illã. Itẽ no qñ vni legant᷑ due
res qꝛ ſi vna ẽ defalcabilis alia nõ.tũc de ea q̃ ẽ defalcabilis
detrahit falcidia pꝛo utraq; dicemus.j.e.l.in quarta.

(Si incertũ ſit: Iſte eſt difficilis.S.⁊.h.d.Si ſer

anus legai pure ut manumittat᷑ in
diẽ uel ſub ↄditiõe hoc legatũ interim deſalcat᷑.ſʒ q ad alios le
gatarios tal yu exẽplo ſtatuliberi eſtimatf.h.d.cũ.l.ſe. In tex.
ibi pᷣſtari debeat fuo legato pure.ihi detraxit ĩterrogatiue le
ge. ¶ Op. dz h ꝙ interiz legatũ ſui ꝑ falcidiã minuat. Cõtra
? videt᷑ ꝙ interiʒ nõ minuai ſʒ dʒ eſtimari ut ſtatuli.ut.j.eo.l.
m

Adlegẽ fal.

eiꝰ ßui.x.l.in rõne.el.j.S.j.S.e.Gl.fatet ꝙ celſus conigil.⁊ vi
de glo.q icipit in legato ⁊c.⁊ ſic iſta gl.videt᷑ uelle ꝙ h iuriſcõ⸗/
ſultus male dixeritſʒ neſcio q̃re gl.hoc dixit.ĩmo bñ dixit cel
ſus.⁊.l.ſequẽs nõ coꝝigił.q; lex eius loqui: ꝙ eſtimatio fit nt
ſciaman falcidia locũ hẽat uel ne.⁊ tũc detrahet᷑ ſᷣm legẽ iſtã
Ifi.⁊ ſile in.l.j.S.ſi uſufructꝰ.S.e. ¶ Op.j.e.l.in qtitate.S.j.
v. eius.⁊.l.j.S.hec vba.j.ti.j.ubi dẽ ꝙ nõ defalcat fuꝰ ſʒ alia
legata pᷣſtant᷑ recepta cautiõe.So.ibiloquit᷑ qñ ipſi ſeruo eſt
relicta libertas in diẽ uel ſub ↄditiõe.hᷣ loquit᷑ qñ ipſe fuus al-
teri eſt legatus in diẽ.nã interim deſalcal Se op.de. l. in
rõne.S. j. S. e. So. ibi nemini erat legatũ hic ſic.

Zatuliber heredis. bieire

auget familiã hẽdis.Cõtra de.l.ſtatuli.a cetis in pn.

.de ſtatuli. So. qᷓtũ ad falcidiã nõ iputaĩ ut hic.q;tũ ad alia

ſic ut ibi. ¶C Op. S.e.l.ſ ſi nõ fuꝰ in fi. So.ibi cõputat᷑ cõmo
dũ medij tꝑis nõ ipſe fuus.⁊ iſtð ibi nõ dixiqꝛ tʒ glo.hᷣ iõ ad
lde ibi.ĩtellige ergo ꝙ nõ auget falcidiã nõ pᷣciſe ſʒ in deſectuʒ
ↄditiõis remanet ĩ falcidia ĩ euẽtu detrabibeſtiati de legaß.
⁊ lõ ĩteri pᷣſtant᷑ legata exacta cautiõe.ut.j.e.l.in qtitate.S.
j. v. eius. ⁊.l.j.S. hec vba.j.ti.j.Hoc mõ ĩtelligo ĩſti.de act.in
vn. qꝛ hic nõ fuit legat fuus alteri. ipſi fuit legata libertas.
R i.l. ſi nõ ſuꝰin ſi. alteri fuit legat. D⁊ in v.ſʒ ſi nſuſructu.
q; ↄnumerai ĩ pꝛimonio ꝓpꝛietas.ſi ponis defuctũ fuiſſe ꝓpe
tariũ nõ recipit dubitationẽ.ſʒ ſi ponẽs deſũctũ fructuarin ſu
iſſe.⁊ tũc nõ itelligeret nſufruct ĩ pꝛimonio eius eo deſũcto ut
l.penales in pn.S.e.ſj ſi tu ponẽs ꝙ fuit ſtipulat ſibi ⁊ in per⸗
ſonã hẽdis.tũc ĩ pſona hẽdis ĩcipit nonus uſufruct eſſe.ut.l.
ſtiplo iſta.S.ſiqs ita.j.de v.ob.iñ defalcabit q;ꝛ cepit a deſun/
cto. Pẽ h ꝙ pign ẽ in bonis debitoꝛis.⁊ iſtud ẽ uerũ niſi fuꝰ
ſit piancar tãta pecunia uel ſit tãta uſura ꝙ dñs hẽat euʒ
ꝓ pdito ſeu ꝓ derelicto qꝛ ueriſiir nõ credit᷑ eũ debere recuꝑa/
re tũc in pꝛimonio debitoꝛis nõ cõputabit.ut.l.ꝗ habebat᷑.õ.
de le.iij. DO⁊= h de.l.cõmiſſoꝛia ⁊ pacto adiectiõis in diẽ ⁊c̃.in/
tellige qñ uẽditio ſuit oditionalis nõ pura reſoluẽda ſub cõdi
tione ut glo.dicit. CS .Cincl ci ſ 5
p. C. in qꝗ.cau. ſer. ꝓ. p̃.
ERis aliemi. Cer aſſſco ccpg pci⸗
um.Hicũt gꝗdã ſpale ẽ ibi.Alij dicũt ꝙ fiſcus ſoluit tñ de hẽ/
itate repetit. hoc tenẽt doc.⁊ Di.⁊ dis Rai. ¶Altimo gl.
que ẽ in.l.in rõne.S.ſi fuus.dãnaui uobis ꝑ iſtũ tex.⁊ ibi dã/

— nat Di.⁊ Ja.de are. CBp de Ln amplß if
. p. de. l. nõ ampli ĩpn.
R D Ueterani.*² le.j. So.nõ ẽ Egarer
ut poſſit grauari onẽ fideicõmiſſi niſi ĩ eo qd ẽ ultra.ſʒ ↄ vnuʒ
ad falci.è ĩ totũ legatũ. ¶ Op. de.l.ſi dignũ..e.So.ibi ut pᷣ
ciũ h ut cauſa ↄditiõis iplẽde.⁊ vide gl.q icipit õ.õ.de lega.j.
⁊Tc.Cõtra hoc videt᷑.l.nẽſeni.ubi qð dat᷑ cauſa ↄditiõis iplẽ⸗/
de ĩputat᷑ ĩ falcidiã.So.uerũ ẽ q ad ipſũ ꝗ dat qͥ ad alios nõ.
uit. d.l.nẽſeniꝰ.¶ Qũo gꝗd ſi fuit rogat dare ſb mõnt des. ⁊
tũc ut pᷣciũ videt᷑ datũ.ut.l.ĩ rõne.S.tametſi.sO.e.⁊ ibi dixi.

RRA lcidia ĩterueniente. ce peit

dupliciter in glo. CAd ſcdᷣam lec. op.de.l.ſtatuliber

e dona.cau.moꝛ.So.ibi dedit eo abñte.hic eo pñte.uel ibi

Nde trebellianica. hic de falcidia.⁊ ↄcludo ut ibi nõ.
n lege falcidia non betur.
¶ Op. j. e. l. cũ titio. So. ut ibi dici. Mõ iſtã.l.pꝛo ſacto ga
belle qñ dicit ſtatutũ ꝓ q̃libet libꝛa ſoluat tãtũ ꝓ gabella.mõ
ꝓmitto tibi.x.ſoluẽ oĩ anno tãtũ.⁊ tũc nõ dʒ ſolui gahella p
tota qtitate.ſʒ deducit iteruſuriũ medij gi, q;ꝛ minoꝛ ẽ illa q;
titas ꝓ oĩ ãno decẽ ꝓ cẽtenario.⁊ iõ iſtud mineſtiat᷑ qͥ ad ga
bellã ſoluẽdã.ꝓut h q ad falcidiã. facit.l.id qd.õ.de in diem

g̈ legat fuo cõi eis acqri ꝗbus põt.

tur ſtiplo ad d

pſona ſua ? nunch de legat a ſe. De lega ab hẽdibrelict de

trahit niſi ĩ duob caſib qñ hẽs nõ detraxit ſibi qꝛ feẽ ſibi gra

tiã uel qꝛ adijt coact. Glo.eſt ibi melioꝛ q; h.⁊ Ci.ponit in.l.
j. C. cõia de le. t ibi glo. ⁊ nil pluj dicit in effectu. Ci.ibi quam

. Ao.n. 0. in deneratiue. iend. 1oebae obre-
c EE o dupli ter hẽdem
ECENAm emptoꝛe.ccNéd alſtes bel co⸗
tra hẽdẽ reuat᷑ in ſimplũ ad iducẽdã ⁊ excludẽdã falcidi.h.
d. ⁊ ẽ ſingularis lex. ¶ Op. de. l. i. F. ſi titi. . de here. uel ac.
uẽ.Glo.dicit ſolue ut ibi. Bꝛeuit᷑ q; ibi uẽdit hẽs hẽditatẽ.vñ
;tũ ad emptionẽ habet᷑ ꝑinde ac ſi nõ eẽt hẽs. ¶ Op.ð.e.l.

ſia me. Gl. nec ibi nec hic ſoluit.ſʒ illa nõ ↄdicit ſi bñ iſpicias

uel potes dicẽ ꝙ iſtud ĩ odiũ pene. ¶ Æ'uo ꝓ dedaratione

legis qd ſi hẽs fac ĩuẽtariũ.an tẽ totũ duplũ detrahit.Et gl.ẽ
oꝛdinaria q̃ ſðᷣ dubio ſoꝛte diẽ ꝙ ſic.ut.l.ſcimꝰ.S.ĩ cõputatiõe
C. de iu. deli.ĩ pn.gl.mag.⁊ ibi Ci. dicit ſiue foꝛte.⁊ ſic iſta.l.
noõ hʒ locũ hodie facto ĩuẽtario. Nõ recoꝛdoꝛ qd ibi dixeriʒ

⁊ qᷓtũ ẽ ꝓ mõ dico ꝙ ſiue fecerit iuẽtariũ uel nõ.nõ põt detra
here niſ ſi ge ſiue fuit emptoꝛ ſiue uẽditoꝛ hẽj nõ cõmitti
uplũ re euieta.ut.l.ſi eiĩ pn.⁊.S.j.õ.de euic.ᷣm
diſtinctionẽ illius.l.iſta.l.dʒ ĩtelligi.cũ ergo nõ cõmittai ſtipu
latio nõ põt ad duplũ deducẽ. ꝛeterea.l.ſãcimꝰ.S.⁊ ſi pfa
tam. ⁊. S.ſe.nõ ꝓuidit de hoc ut hẽs ꝑ bñſiciũ ĩuẽtarij lucreĩ᷑
ſed ſolũ ne daãnũ patiat.nõ eſgoneucunll nplb.
es delalcãdi cõis
Lantius ſeruo.bere ⁊ legatarij
q leg h. d. ¶Op. de. . ſer
uũ.S.j.j.de acꝗ.re.do.So.l.itelligo illã.m iſta. ¶ Op.de
l. ꝓinde.S. Fuus cõis.j.de ſtip.ſer. So.ibi ĩ ſtipłone ꝗᷓ ſimplłr
ſuit facta ex cauſa lucratiua.⁊ vide gl.q icipit nõ ſolũ ⁊c.Cit
ca finẽ vides ꝙ gl.diſtinguit an ſiat ex cauſa lucratiua uel nõ
dixiuobis als in.l.pinde.S.j.j.de ſtipu.uo.expᷣſſus ĩ repeti
tione.l.re niuncti.S.de le.iij.circa ſinẽ.ubi q̃ro an in ↄctib in
ter viuos hẽat locũ ius accreſcẽdi.Et dic ꝙ etiã ĩ ↄctib diſti/
guii. aut q donabat ꝑuenit ad traditionẽ. ⁊ tũc alijs acquirit
nõ Gbiutl pinde⸗ 5 qñ pꝓmiſit tm̃ tũc qꝛ retẽtiõe põt ſibi
ꝓuidẽ.iõ ꝓ parte ſua alijs nõ qrunt᷑ut.l.pide.S.j.j.de ſti.ſer.

S nterdũ. In ſi. S.dici ne legatu percat recurſuʒ eſt

d anedi Halir. B:e ſanu mihi.
Legatü ĩutile ꝓpter capacitatẽ legatarij
* aſſe. 6 ceteris ratariho c dicit m gl.
NRCꝛo declaratiõe qro ĩ ꝗͥ ꝓdeſt ſilio ſi ẽ iutile lega
tũ alij. Gl. dicũt ꝙ legatũ illi'nõ defalcat᷑ ꝙ illi exneo ĩſolidũ
pſtaret.tũc de legato ſilij ſolida falcidia detrabetł.⁊ viqe gl. 7
icipit ſut teſtõꝛis ⁊c̃.⁊ ſic vides gl.ꝙ ubilegatũ non põt deſal
cari cedit ad icõmodũ alioꝛũ. Idẽ tʒ.j.e.l.ĩteſtõ.⁊ h ẽ bonuʒ
ſcire.qꝛ ſcit᷑ ꝙ ubi legatũ nõ pot defalcari cedit ad ĩcõmoduʒ
alioꝝ qꝛ ſcitᷣ ꝙ de relicꝭ ad piaj cauſaꝭ nõ detrahit᷑ falcidia.tẽ
De alijs legat᷑ hẽs detrahẽt.⁊ ſic ad icõmodũ alioꝝ nõ hẽdis.
Sʒ ʒꝛia gl.ẽ ĩ auẽ.ſilr. C.e.⁊ illa ẽ va ⁊ ꝓbo ꝑ.:.ſipoſt miſſio
nẽ. S.e.h vidiſtis in.l.ſʒ ⁊ ſi nõ ſuus.circa fi.⁊ i.l.eius fui.ſecũ
cũdo rñſo.x.l.eris alieni.S.e.ubi ut es alienũ detrahiĩ legatũ
qð nõ defalcat.⁊ ſic hẽdi t legatario nocet. Nõ ob.l.plane.
C.e.qꝛ ibi eidẽ fuit factũ legatũ h diuerſis.⁊ pᷣdicta va qñ fal/
cidia ceſſat ex di põne legis. Sʒ ſi ceſſaret ex diſpõne teſtato
ris tũc fieret cõputatio eo mõ ꝗ nõ.in.:.ſiĩ teſtõ.j.e.Lego er/
go glo.ſcðᷣo mõ ĩ filio nali.Et iſta ẽ va ꝙ nõ poterat relinqui
q; erat ſpuri. Alij legũt ut Ja. de are.⁊ ĩtelligũt lr̃am ꝓut la/
cet ꝙ relinꝗt.cxx.hRlio ⁊ reliq exneo ita ꝙ pꝛono nõ remanet
debita poꝛtio q erat dimidia ᷣm iſta tꝑa ⁊ ꝓpter ulã poꝛtionẽ
debitã pꝛono minuii da dio exnei cũ ſilio pᷣſtat ĩtegra cũ pꝛo/
nus ↄiuctis ꝑſonis pᷣ̃ſtet legata itegra.ut.i.iuj.S.ti.j.⁊ ſʒ hoc
v.qᷓcunq; ex cauſa eſt.S.

———

adie.ubi nõ tatũ eſtimat.ſʒ dʒ ſolui ad teminũ ꝓut ſi ĩcõtinẽti.

]) Vi quod per fal. e bel cgde
μieo viuo h poſt moꝛtem. facit ad.q.de arbitro de
qua dixi.

Erfal. Siiterueniat. hr⸗

e. Sʒ gl. ſoluit hic ego ſolu ibi ⁊ ibi videbitis.

— —— 2

Munq; legatarius. ugmd na ſee Nii
5S. ſi titio.S. e. So. dicebat qdã legatari nò detrahit ex ſua ꝑ
ona niſi ſit ſibi detractũ.ſʒ uerius ẽ ꝙ nunq; detrahit ex ꝑſo/
na ſua ſʒ ex pᷣſũpta uolũtate defũcti ſic utĩ ↄio. ¶Op. de.l.

I.S.iĩde nerati ad tre. So.ſideicõmiſſarius nunqᷓ; detrahit ex

qᷓ Fideicõmiſſũ a defũcto hẽdibꝰ
☚π CE Ater filiũ. e ut es alienũ detrahit. hoc
Dicit. ¶ Op. in ſill de. l. ſ ſüdusn ſideicõmiſſũ. S. fi. cũ glo. .
de le.j.So.ibi potuit relinq̃re uel ibi ex uolũtate h ex neceſſi
tate.¶Ad hoc op.ꝙ ſaltẽ reſpectu vni nõ erat coact.So.
ex ꝑſona debitoꝛis ſufficit ꝙ debeat᷑ lʒ nõ reſpectu meiut hᷣin
ſi. Ael aliter ꝗlibet ex ſilijs dẽ creditoꝛ ut nulla facta electiõe
ut. l. vnũ ex ſmia. Hl delei.

— —

c 6⸗ egatũ annuũ pᷣcedente dubio
Am titio. i⸗ inq;tũ debeẽ. h.d. Op.
S. e.:. in lege falcidia nõ habet᷑. So.dicũt ꝗdã ꝙ dʒ eẽ electio
legatarij an iterim hẽat totũ pᷣſtita cautiõe.ſʒ iſta nõẽ bona ⁊
g me ⁊ tex.l. ꝛie. Itẽ iſta inuit ꝙ cautio fauoꝛe legatarij in/
terponat᷑ qð ẽ falſũ.ut.l.j.S.j.j.ti.j.. Ael aliter ⁊ eſt diuinare.
Alij ꝙ ibide legato oditioali h de annuo.⁊ itakuera inz
ad ulam

= ——

=ͤ g

2

ad illam. l. Nerũtñ ĩ hoc legato ↄditionali fuerũt opi.lter glo
ſatoꝛes antiqs.ut.l.ꝓpterea.S.e.ſʒ ille opi.ſũt trufe qꝛ ĩ cõdi/
tionali loquit ibi. Que ſit rõ ĩter ↄditionale ⁊ ãnuũ cogitabi/
tis. Alij ſoluũt ꝙ ibi qñ cũ eo.h̊ qñ cũ ceteris legatarijs ſit cõ/
putatio.ſʒ iſta nõ ẽ va ꝑ dictã.l.ſi ppterea.⁊ fac.l.j.S.iterdũ.
5. e. ¶ Op. de.l.lex fal.ſiiterueniat. S. e. Rñ.qꝙ ibi loquit qñ
ſit cõputatio rõnis ĩter hẽdẽ ⁊ ipſũ legatariũ cuiẽ annuũ reli
ctũ h̊ q cũ ceteris ⁊ iſta ẽ va.⁊ ibi glo.tʒ ⁊ Di.? Ol.⁊ Rai.
Op. de.l.iij.in f.S.e.ubi fit cõputatio alio mõo. So.ibi qũ
relinquit᷑ ciuitati aliq annnũ qð eſtimat᷑ ꝑpetuũ ac ſi relinq
ret᷑ eccleſie uel monaſterio.hᷣ loquit q puato relinquũ qꝛ ẽ in

certũ quato tpe viuat. ¶ Op. de.l. penalis. S. nua. S. .

h nõ ſoluit.ſʒ ĩ.l.lex falcidia ſ iterueniat.videt ſoluẽ ĩ gl.ꝙ lo

quit h qñ ꝓpter ceteros ſit cõputatio uł q cũ eo cuiẽ relictũ.
Szʒ qtu ad illu. S. ãnua. iſta ſo nõ eſt bona. ⁊ vide. S. annua.

nã hic loquit quando legatũ eſt icertũ qꝛ ꝓ pᷣ anno purũ ꝓ ſe
quẽti Oditiõale.ĩ.S.ãnua.ẽ icertũ q;tũ duret ⁊ trãſit ad hedẽ.

ut.l.ſi cũ ſfinitiõe.j.q di.le.ce.⁊ iõ dʒ fieri eſtiatio ut de lega

to in diẽ m.l.ĩlege fal.nõ habet᷑.S.e.¶ Op.de.l.hẽditatuʒ
j.e. Olo.ſol.i.l.lex fal.ſi iterueniat.dicit ibi quo ad ipſuʒ lega

tariũ h q ad ceteros. Iſta ſo.nõ ẽ va ⁊ q ſllã gl.i.l. heditatuʒ.

So. gl.alr hic.ꝙ ibi ut ſciat ꝑ qͥt ãnos ſiat eſtiatio hic ut ſcia/
tur q;tũ ualeat.Et iſtã ſo.ſeqbat dñs Rai.⁊ dñs Ol.iſta ſo.
nõ placet mihi qꝛ tex.dicit ĩ icerto poſito q;diu victur ſit ⁊c.
Sʒ Fm iſtã ſo. ponerem p certo qð eẽt õ tex. Hat gl.alia ſo.

ꝙibi ĩ legato uſufruct nel alimẽtoꝝ.hic ĩ alio ãnuo. Iſtã ſo.

teneo.ꝓbo ꝑ rõnẽ.lex nr̃a dicit ꝙ dʒ eſtimari q;tũ uenire ĩ le⸗
gatũ põt. Iſte modus nõ cadit ĩ legato alimẽtoꝝ ⁊ in legato
uſufruct'nõ põt ĩ aliũ uẽdẽdo traſſerri. ut.l.uſufruct de iure
do. Nec ius alimẽtoꝝ põt uẽdi cũ cohereat ꝑſone ⁊ alia ſunt
alimẽta in pſona vni⁊ alia ĩ ꝑpſona alteri.⁊ ſic ĩtelligo iſtam
ſo. Ex his ergo ꝗd colligis. Dic qñq; loquimur de legato ſbᷣ
aↄditiõe. ⁊ dic ut.S.e.l.ĩ lege fal.nõ habet᷑.x.l.j.S.ĩterdu.⁊.j.e.
l. — legato.Et repꝛobata diſtictiõe Hu.q̃ ſit.s.
e.l.ſi ꝑpetua.Si vo loꝗmur ĩ ſegat᷑ ãnuis.⁊ tũc aut relinquũ
ciuitati uel alti publico loco.⁊ dic ut.l.iij.in fi.S.e.Aut relin/
quit᷑ ſingulari pſone.⁊ tũc aut legatũ ãnuũ limitatũ ẽ certo tẽ
poꝛe ⁊ ſit eſtiatio ſicut ðe alio legato ĩ diẽ.ut.S.e.l.penales.S.
anua.⁊.l.in lege fal.nõ habet᷑.oiũcta.l.ſi cũ pnitiõe.j.qñũ di.
le.ce.ſi vo ãnuũ legatũ ẽ ſimpłr.⁊ tunc aut ſit cõputatio ꝗͥ ad
alios legatarios ⁊ ſtam huic legi.ant q ad ipſũ legatariũ.x re
currim ad. ˖. lex fal. ſiiterueniat. S. e. .l.j. S. cũ ĩ anos. S. e. cũ

ſiibꝰ.Et hec faciũt ad.q.ſactũ ẽ ſtatutũ ꝙ de q̃libet re q̃ ſue/

rit alicui relicta ſoluat᷑ gabella. ↄtingit ꝙ alicui fuit relictu ali/
qð anuũ. Nic ꝙ ꝓ pmo ãno tm dʒ ſolui gabella nõ ꝓ alijs an

nis.ſʒ ꝓ eis ſoluet in futurũ ꝓut dies ceſſerit.ut.dð.l.lex.fal.ſiĩ

terueniat.qꝛ B nõ fuit cõputatio reſpectu alioꝝ.ſʒ tm reſpectu
ipſius legatari.ſʒ ſi eẽt relictũ in diẽ.tũc dic ut dixi in.l.in lege
fal.nõ habet.S.eo. ¶ Quero q̃ eſt rõ q ſit cõputatio ipſius
reſpectu nel reſpectu alioꝝ.Et rõ ẽ q; qñ ſit computatio circa
totũ dʒ pᷣſtari cautio ſolida qꝛ de alijs pᷣſtatiõibus poterit fal.
retineri.ſi ab alijs legatarijs ꝗqbus nil ultra debet᷑ tũc ſit eſtia/
tio. Si vo loqmur de legato uſufructꝰ.dic ut.j.e.l.hẽditatũ.

— 5 Augmẽtũ facultatũ hẽditarij de
Cc Am quo. pitois ſicũq; eſt

tũ qĩũcũq; ↄtigẽs ꝓdeſt legatan Op. 5.e.l. in rõneĩ pn.
Hꝛeuit dʒ iſpici tᷣs moꝛt circa augmẽtũ ⁊ diminutioneʒ rei

hẽditarie.h̊ circa bona debitoꝛi heditarij.Cõtra in.d.l.in rõ

ne ĩ pn.ubi loquit ĩ debitoꝛib hẽditarijs.ubi dicit debitoꝛuʒ
ſacta poꝛa noia.Rñ.i augmẽto ĩſpicim augmẽtũ qũcũq; cõ
tingẽs ut hic. ſʒ ĩ diminutiõe ĩſpici tps moꝛi ut ibi. Sʒ vnde
hoc qð gl.dic. Et aduerte qũq; eſtimat᷑ res.⁊ tũc ſemp ĩſpicii
tpᷣs moꝛi.ut.l.ĩ rõne ĩ pn.ſʒ q nõ res eſtiat᷑ ſʒ ẽ dubi euẽtus
⁊ tũc iſto caſu pẽdẽte dubio eſtiat᷑ q;tũ ualet dubiũ dubio ſmi
to eſtiat q;tũ ẽ.ut..l.pxi.Añ debitoꝛ ẽ ſoluẽdo eſtimal ipᷣa
res.⁊ iõ qcqd poſtea ↄtingit nõ curat᷑.ut.d.l.ĩ rõne.in pᷣn.ſʒ
ſñi debitoꝛ nõ ẽ ſoluẽdo ꝗd eſtimat᷑.Certe dubi euẽtꝰ.ut.l.nẽ
eni. S. fi. S. e. T videbiti l.l. qrebatĩ.j.e.mõ cũ eſtiat᷑ dubi euẽ
tus ſi iſte euẽtus ↄtigat anteq; ponat᷑ rõ.l.fal.eſtimet᷑. ¶ Sʒ
op.j.e.l.qᷓrebat.⁊.SD.e.l.j.S.ſi debitoꝛi.ubi nõ dʒ curari an ſit
ſoluẽdo.So.ibiloquit q hẽs ẽ debitoꝛ uel ſlle cuiẽ liberatio
legata q; q ad ſe ſemꝑ ẽ diues ⁊ ſoluendo. ¶ Op. de.l.eo tʒe
S.. S. de pecu. So. itelligo is, n Ga⸗ lbetiſt
. i reliqſſet.nã in quolibet iſto
38 gin bonis. caſuide cmoac medij tꝑis
detrahit ſal. Di.⁊ de hoc dixiin.l.ſed ⁊ ſi nõ ſeruus.S.ſi. ⁊.l.
ſequenti.S. eo. M

itbi ribi ego dixi.

qñcũq; ↄtingẽs ꝓdeſt le
Autarijs in falcidia detrahẽda.h.d.vides ꝙ augmẽ/

Ad legẽ fal.

¶ Stichũ. Me ẽbbon S. t.h. d. Si legatu dfiino ſit

opefalcabile de legato fui detrahit falcidia p
utroqʒ.⁊ idẽ ecotra.h.d. ꝓ hac.I.ſacit.l.plane.⁊.l.ſʒ ⁊ ſi non
ſernus. S. e. ¶ Op. S. c.l. pupillus.S.ſi.m vnã lec. Di. ſol.

3 0 ius Iſte ẽ bonus caſus ⁊.h.d. Quarta ĩ hẽde
— epius. tore viuo collata facit ceſſare falcidisʒ. h.
d. ¶ Op. de. l. ſiqñ. F. j. C. de inof.teſ. So. ut ibi. ¶ Secũdo
op. de.l. is aũt. ⁊.l.qdð aũt.j.e.C.S.eo.l.pater ſiliã in pn.So.
hic loquit qñ teſtõꝛ hac mẽte dedit ut in falcidia iputaret᷑ als
ſecus. ¶ Qäuero ꝗd in dubio. Credo ꝙ videt᷑ dediſſe ut ĩ fal
cidi ĩputet.caſus eſt hic ibi qꝛ minus videĩ cc.tãgã de hocĩ
ll.in quartã.j.e.⁊ nõ que dixi.

C) Am dotẽ MNõ dʒ iſpici pſona pmi legata

vrijſʒ pſona fideicõ.in quẽ lega/

tũ dz ulno reſidẽ. h. d. In tex.ibi ĩterpoſiti.i.legatarij pmi de

eſtituẽdo grauati ibi capiẽtis.ſ.ſideicõmiſſarij.

. Egis falcidie. erldel g bein⸗

tnm.nt.l. c notiſſimi. xc. l. oẽs. C. de pſcrip. xxx. an. So. bñſi

ciu.l.fal.qñq; põt intẽtari excipiẽdo ⁊ tũc ꝑpetuo põtut hic.
7 ar.l.pure.j.de doli excep.Añqʒ; põt intetari fal.per actio/
nẽ ueil per ĩterdictũ.ut.l.linea margaritarũ.õ.e.⁊ t ſnit tẽpo
ſe in ↄꝛio compꝛehenſo. M
Eneficio. Aui agit ut legatũ itercidat buaĩ
—E kelefal. Ide ĩ eo ꝗ tacita ĩ ſe ſidẽ aſſũ/
pfit de pᷣſtado nõ capaci.h.d.¶ Qũo circa.l.nr̃am quõ hoc
egit. Et gl.ponit delẽdo uel caãcellãdo teſtm. uel alr.ſ.ſubtra/
hẽdo rẽ hẽditariã. ut.j.e.l.hẽditatũ.¶ Qũo an puet᷑ falcidia
in illa re tm.Et glo.i.S.ſãcimꝰ i coꝛpoꝛe.e.videt᷑ dicẽ ꝙ nõ to

ta falcidia puabit᷑ m iſta tꝑa.nt.l.paulus.S.eo.⁊.l.ſ.S.illo.

C. de iure deli.⁊.l.reſcriptũ.S.de his ꝗ.ut idig.⁊.j.e.l.hedita

tũ.hodie tota puabif. ut.d.S.ſãcimiĩ coꝛpoꝛe.auẽ.e.ti.Iʒ qui/

dã dicãt ð nt dixiin.l.paulus.S.e. Allegabã iſtã.l.ad.q.piſij
dũ ibi legebã qꝛ ibi erat qdã nobiles imunes a collectis.⁊ ꝙ
nõ debẽt hẽre aliqð bñnciũ ĩ ciuitate ⁊ ſi acceptarẽt tũc puen:᷑
imunitate.erat aliud ſtatutũ ꝙ aduocat?ꝗ ad ↄdẽnationem
erat poſit dʒ hẽe.xij.deñ.ꝓ libꝛa.mõ qda aduocatus de illis
nobilib acceptanit ill officiũ an pꝛiuet illa imunitate.Et di
cebaʒ ꝙ ſic.qꝛ iſtud qð detrabit.ſ.xij.deñ.pꝛo libꝛa eſt beneñ
cium.ut hic dũ dicit falcidiã benenciunqʒ detrahit.⁊ hoc per
iſtã. l. facit. c. j.x. col. que fuit cauſa amit. benefi. .l.beneſciũ.

ato Legata relicta imt aberinon
Em pater. ahnunn ſan vupilantten

ſtinto. hoc dicit.

RK Að hẽes plu ſoluit legatarijs ĩ
¶ Legato petito *penaà Aunani nõ naet Ps.

¶ Op. ⁊ videĩ ꝙ ĩ actiõe ex teſtõ nò iureti litẽ. ut. l. alias. S.

õ P hic fuit iuratũ ſuꝑ actiõe in rẽ q̃ ẽ arbi
traria ⁊ iſta ẽ va. e ut ĩ glo.⁊ nõ ẽ va.qꝛ v.plane.nõ loꝗ
tur de iuramẽto in litẽ ſʒ de iuramẽto ueritatis qð ẽ affectioõis
¶Op. S. e.l.j. S.itẽ ſi ita. So. ibi nõ ẽ rõ va qꝛ illud fit ꝓpter
mnmoꝛa hẽdis nõ ẽ uerũ qð ẽ ꝗ iſtã.l.dic ut ibi dixi.

—

uit legatarijs nõ nocet. h. d. ⁊ eſt notabilis. —
M.l.fal. hoc eſſe ſeruãduz.

Iſa ẽ bona.l. de qᷓ feci magnũ feſtũ ĩ mã de duobu⸗

reis. x. h. d. In duob reis ſocijs debitũ utriqʒ ꝓ parte videt᷑

actiue ⁊ paſſiue.⁊ ĩ nõ ſocijs eius videt᷑ debituũ q debitũ occu
pauerit.h.d.p iſtã.l.tollunt᷑ vꝛietates.l.ſi vnus.in pn.de pac.
T. ·l.rẽ.S.ſi duo.j.de noua.qꝛ ſi ſũt duo rei ſocij factũ vni nõ
nocet alteri.qꝛ ꝑinde ẽ ac ſi ſinguli ſtipulati eſſet. ⁊ iõ factum

vni nõ nocet alij.ſʒ ſi nõ ſũt ſocij.tũc vni factũ põt alijs noce

re.q; vnus põt totũ occupare ut h. Itẽ aliud i.l.j.C.de duo.
re.ubi dẽ ꝙ ſi vnus ex duob reis exigit ſolidũ dʒ alteri redde
re als põt alter partẽ ſuã ab executoꝛe petẽ.eſt ne iſtud ueruzʒ
Certe pꝑ iſtꝗ.l.dʒ diſtigui ꝙ ſi ſũt ſocij uel ex cauſa oneroſa ſũt

duo rei.ſʒ ſi nõ ſũt ſocij ⁊ ex cauſa liberali.tũc totũ ẽ eius ꝗ oc

eupat ut hic.Et p iſtã.l.determinabi᷑ illud qð dixi de ceſſiõe
an ſi vnus ſoluit lſſolidũ an teneat.ſ.creditoꝛ cedere actionẽ g
aliũ.ẽ ne uerũ ꝙ dʒ cedẽ qñ ſunt ſocij uel duo rei ex cauſa one
roſa.ſec ſ ex cauſa lucratiua ꝓmiſerũt.qꝛ tũc ꝓ ſe ſolũ ꝙ ei in
ſolidum ſoluit ei cedi nõ debet actio ut hic.

Roeria ropi; Iſta clara lex ? deberet to/
N Recia reru:ia rtiaureis litenis t ho⸗

Zienus fundus. heres Phier ſa

44

*

Aldlegẽ fal.

dieit. RRes debet eſtimari cõi eſtimatione non ex affectione.
Itẽ qui habet ius adeundi hẽditatẽ nõ dẽ locupletio.hoc di
cit ⁊ iſta eſt bonaler. . 35 h Sr “
NAIEUAII& Iſteé nõo. §. ?. h. d. Ex loco ⁊ tꝑe reruʒ
WMom ulla. e uariant?᷑ ⁊ cariſtia qᷓ modico ibe
erit nõ iſpicit.h.d. Lu vis ꝓbare ualoꝛẽ rei.q̃li pbabis. Ai/
de gl.⁊ gl.melioꝛ ẽ in.l.ij. C. dereſcin. uẽ.iſta glo.nõ bñ te de
clarat.tñ ex illa gl. ſüpta occaſione debeꝶ ſcire ꝙ qñq; tracta
tur de eſtimatiõe vni fundi ⁊ rei imobilis.⁊ tũc dʒ fieri poſi/
tio ex tali fudo cõiter tot fruct recolligunt. Itẽ ꝙ in dicta Z/
ta fũdus tati reddit tatiualoꝛis eſt. Iſtud pbat᷑ in.l.ſi ſundus
p ſideicõ.in pn.S.de le.j.⁊.l.pe.S.de re.eoꝝꝑ. Notes etiã fa⸗

8.2 578,
5lz bo. ,. s cere articulũ magis gnàlẽ ꝙ talis füdus cõi eſtimatiõe tantũ
7 -. S y. , ualet X tat coiter nedacke tractat de eſtimanda re ex q̃
m &= .1 fruct'non peipiu nt. ut de aliq̃ ſpe.ut de libꝛo nel cypho.⁊ de
iſtis nõ ẽ dubiũ ꝙ dʒ ſieri poſitio ⁊ eſtimatio hoc mõ ꝙ tantũ
ualet q;tũ uẽdi põt ⁊ tatũ uẽdi potuiſſet in taliloco dicto tꝑe.
⁊: hoc dico ꝑ iſtũ tex.q; ex tꝑe ⁊ loco pcia rerũ uariant. De/⸗
bes ergo limitare dictũ tnũ in taliloco ⁊ tali tpe ꝑ iſtã.l.⁊ per
l.ſi kuus.S.de cõ.fur.Hoc ẽ uerũ ꝙ res tãtũ ualet q;tũ nendi
, põt hoi ſcienti qlitatẽ rei.ut.l.moꝛtis cauſa capim.in fi.j.de
v&αερ. dona. cau. moꝛ. facit.I. ſi qs. C. de reſcin. uẽ. Etiõ tu aduoca
te alti pariꝭ q ſiũt poſitioes ꝙ tal res ualet tãtũ.facias poſi/
tiões de qlitatibꝰ latẽtibꝰ iĩ ipᷣa re.ut qꝛ ẽſteril uel emphitheo/
tica.q; ſi ſciret minus emeret.uel debes te reſerre ad tpᷣs.⁊ ſic
dices tali die ualuit tãtũ ⁊ añ ⁊ poſt ꝑ multos annos.qꝛ ſi tm̃
poneres tali die tũc eẽt paruũ tpᷣs cui eſtimatio nõ attendit᷑.
¶ Quero qliter ꝓpbat᷑ eſtimatio frumenti pᷣteriti. Et gl.in.l.
ij. C. de reſcin. uẽ.dicit ꝙ ẽ darũ q;tũ potat nẽdi illo tpe ⁊ añ
⁊ poſt nõ reſtrigas te ad modicũ tpᷣs.ſ.ad vnũ diẽ.ſed dic an/
te ⁊ poſt. C ꝛocedo ⁊ qro de loco in foꝛo publico nõ põt
uẽdi niſi duabus libꝛis coꝛbis ĩ domibꝰ ꝓpꝛijs ꝗlibet põt uen
v = Fn.n l: ſ. buy . * ere ctuͦ vlt. tu facia poſitionẽ ꝙ in ciuitate ꝑuſij potat tãtũ
fn. uẽdi ⁊ ↄſtat qtũ domi ⁊ qᷓtum in foꝛo publico.ut.C. de ero.
mi. an.l.vij.diebus.⁊.l.ſpẽbus.de coharta.li.xij.Et ideo do
. tibi cõſilium ꝙ in ſpẽbus facias mẽtionem ꝙ tantũ uendi po
terat in ſoꝛo Prlico. . “ . . .
SMin to&π Qö ſalci. diminuũ ðʒ legata/
in teſtõ. Pkaniſ teſtõꝛ hoc moluisoc
dicit. ⁊ ſic.l.ſeius ⁊ augeri.q dicit ꝙ nõ põt ꝓhiberi falci.eſt
uerũ ſi expᷣſſe ꝓhibet.ſec ſi ꝑmittit.⁊ illð qð detrahiũ nõ rema
net penes hẽdẽ ex uolũtate teſtõꝛis. ¶ Op. S. eo.l. q de bo
nis in pn.⁊.S.j.Gl.ſol.pmo ⁊ nõ bñ.⁊ ſile nõ.i.l.ex aſſe.S.e.
⁊ ibi repꝛobaui uobis ſo.gl.Scdo ſoluit gl.⁊ bñ ⁊ illã tene.⁊
illud qð glo.dicit in ſi.⁊ itellige ꝙ oneraret alios pꝛo ↄotributi
— Tne facta nõ nlcl rangel ciral
1AU oteſt eẽ rõ q; in fũdo cadit affe
— 2 J füdus.Matlq; ſibqno. Feve le.j. ſed
in nũmis nõ cadit affectio.ut.l.nũmis.S.de in li.iur. DPicit H
3 iſte patit᷑ falcidiã.ð de.l.nẽſenius in pn.S.e.Rñ.ꝙ h dicit
ſi hẽdi dediſſet põt ĩtelligi aliter.ſ.hẽdi nõ ei a quo legatus eſt
fundus.uel aliter dico ꝙ patit fal. ipſo iure. ſed tuetur ſe exce

ptione doli ut dicta.l.nẽſenius.S.e.

ARtigα Iſte nõ. caſus iduco ad.q. uos ſci
4 1 Aoti S.as ꝙ de iure cõi donatio endit
ultra qngẽtos aureos nil ualet ſine iſinuatiõe.ſed uſq; ad ꝗn
gẽtos aureos ualet.ut.l.ſãcim.C. de dona.mõ tu donas mi
hi ultra ꝗqngẽtos aureos.ſʒ detracta gabella nõ reſtat qangen
ti aurei.qro an ualeat donatio ſine inſinuatione. Hic ẽ ar. ꝙ
ſic q; debet detrahi ⁊ videri illud quod remanet.

*” Aſta eſt ſingularis lex ⁊? nõ hʒ
1 Ereditatũ. parẽ. ¶ Op. pmo deſeißa
Mad ſeipſã de pn. ad. S. e. So. aliud ĩ alimẽtis ⁊ aliud
in uſuf.⁊ rõnẽ diuerſitat᷑ ponit glo. ¶ Op.ulti de eo qð hũi
ſtis i.l.cũ titio.S.e.So.dicũt ꝗdã ibiloquit᷑ in cõputationeſ
enda qᷣ ad cetos legatarios h ꝗ ad ipſu legatariũ cui ſut alimẽ
ta relicta uel uſufructꝰ.⁊ hãc tʒ gl.i.l.lex fal.S.ſi iterueniat.õ.
e. Gl. H tʒ ↄꝛiũ ⁊ vide gl.q icipit ſi qrat q;tũ ⁊c.idẽ tʒ h alia gl.
ſupꝑ vbo vulpi. ait. ⁊ ĩcipit male.⁊ ibi ⁊ ̃m hoc ſibi ⁊ alijs ⁊c.
xiſtã puto uerà. Ad.l.cũ titio.rſideo ꝙ h ĩ legato alimẽtoꝛuʒ
ibi in uſuf. q coheret ꝑſone. ⁊ iõ nõ põt ſieriilla eſtiatio q ibi
rei⸗ lʒ cõmoditas poſſit uẽdi. Recurrat ergo ad diſtinctio
nẽ huius.l.¶ Op.de.l:.in lege fal.nõ habet᷑.S.e.So.glo.ibi
in legato ſimplici ⁊ b. ¶ Op.ð.e.l.iij.in f. So. ibi in legato
annuo facto reipublice.hᷣ iĩ legato uſufruct.⁊ qñ requiri uſu
fructcerte rei nõ põt deueniri ad rẽ de ꝗᷓ ibi loquit᷑.iò deuenũ
ad eſtimationẽ. ¶ Op.de.l.nã ⁊ ſi parẽtibꝰ.õ.de inof.teſta.
So. ibi plus viuit ſenex q; iuuenis.⁊ euenit ꝓpter oꝛdinẽ na

riter ſubſtitutus grauatus põt ſal.retinere licet alius ſubſtitu

ture turbatũ. ¶ Op.de.l.an uſufruct.S. de uſuſ. ubi cẽtũ an
nis durat. Rñ.fateoꝛ ꝙ cẽtũ annis durat niſi patiat aratruʒ.
ſʒ ifra.xxx.põt pati capit diminutionẽ ut fuit tpe Henricii-
eratoꝛis ꝗq dãnauit oẽs ciuitates tuſcie ita ꝙ uſufructũ ami/
erunt licet executio nõ poſſit ſieri.quia ſunt capite minute.
Idẽ videm i terris eccleſie.q; ſepe ⁊ ſepius puant᷑ a marchio
ne ⁊ duce. C Op. C. de dona.l.ſigs argẽtũ. So. gl. tu dic ali
ter aliud ĩ donat.ut ibi.alið ĩ legato ut h.⁊ rõ nõ põt reddini
ſi qꝛ ſic placuit.ut.l.nõ oĩuʒ.S.delegi. Hi h a pma etate uſq;
ad ãnos.xx.qro qᷣt ſut etates.Et gl.hui.l.videt ponẽ pleniꝰ
ꝓ Ci.in.l.ſi ĩfati.C. de iure deli. ¶C QAũo ꝗd ſi plus uel minus
vixerit qᷓ; dicat hec lex. ⁊ ſic ſi vixerit plus dabũ ei plus.ſed ſi
min tũc reddet. Aide gl.q̃ icipit ꝙ tatũ ibi ꝗd ſi optime di/

cit.Ex hac.l.apparet ꝙ ſi fiat cõputatio ſᷣm hanc.l.nihilomi

nus uterq; dʒ cautiões pᷣſtare ꝙ ſi legatarij hñt plus hehibuj
reddẽt.ſi min hẽdes ſupplebũt.ar.in.l.in quatitate.S.magis

Auero an ĩteriʒ ſoluent iſta alimẽta ꝓ toto tꝑe.Et gl. diẽ

nõ ⁊ vide gl.q icipit ⁊ male ibi an ꝓ oibus.⁊ iſta gl.ẽ notã
a. ⁊ alibi gl.videt᷑ dicẽ ↄꝛiũ deducto iteruſurio medij tꝑis.ut
l.ſig argẽtu. C. de dona. Sʒ fateoꝛ ꝙ ſi uterqʒ vult põt.ſed ſi
nodit ↄcoꝛdes cuius erit electio. DNic ut dixi in ſili in.l. ſi ↄſta
te. S. qtiẽs.S.ſo.ma. Innuit aliud iſta gl.⁊ gl.j.in caſus poſiti
one ꝙ alimẽta debẽt pᷣſtariĩ ſingulis ãnis. ANidete iſt ꝙ diẽ
ꝑ ſingulos ãnos nõ ĩtelligas vna pᷣſtatiõe.ſʒ debes itelligẽ Fʒ
diſtinctionẽ quã dedii.l.pe.S.deli.agno.⁊ nõ iſtã.l.qliter ſit
eſtimatio uſutruetus uel ſi uendii 53 glui gabella⸗ D.
Xi Aſte ẽ nõ.caſus.¶ Op.⁊
(Sigs heredibus. datn legatario nõ pᷣiu/
Qicet. ut.l.cũ alienâ. C. dele. So.h̊ legatari agebat rei uendi
catiõe iõ negauit eà eẽ ppꝛia uel repellẽ eã a rei uẽ.⁊ vide glo.
q̃ ĩcipit hẽdẽ ⁊c.Et ſic nõ gl.ꝙ rei ꝓpꝛie hẽdis nõ trãſit dñiũ
⁊ bene dicit. NPotes tu tñ circa iſtã.l.aliũ intellectũ magi no
tabilẽ dare.⁊ ideo ↄtendebat heres ut oſtẽderet patrimoniũ

eſſe ſuum. ⁊ ſic ut detraheret fal.pꝛiuat ergo illa re ut dixiin.l.
praulus. ⁊.l.beneſicio.S.e.

¶ Atitas patrimonii. la?ns
ſui iterrogat de vna.q.iã ſũt duo ani.q̃dam res ſuit uẽdita ⁊
ginta =

0.

emptoꝛi ſuerũt date vices ut ſigs acceꝑit ꝓ qnqginta
x.a cõi an iſtud debeat detrahi ⁊ tãtũ minus dẽ pᷣciũ q;tũ id

qð hʒ emptoꝛ.Et bꝛeuiter ꝗcqd ſolui᷑ cauſa emptionis uel ꝓ

xenete uel alij tãtũ minus ualet patrimoniũ.
uꝗ˖ QOp.ſ. ti.j.S. fi. Oꝛeuit᷑

— Ehe ant icit gl. fateoꝛ teneri ad ſoli

da legata nõ deducta falcidia nõ tñ ultra vires tenei ſi adiuit
4 icipit eẽ debitoꝛ gñis.⁊ iõ tenet᷑.ut.l.ĩ rõnę.⁊.l.ij.S.eo.ho/⸗
ie nõ credo uerũ ut ibi dixi in.l.in rõne.¶

vo ex re legata. ut.l.paulus.⁊.il.qð de boms.S. fruct.S.eo.

Magna dubitatio. pro Siitan

nõ pꝑ eſtimationẽ. ut.l.in lege fal. nõ habei. S. e. So. ibi lega
to oditionali ubi ꝑ cautionẽ tm ſit explicatio.ᷣ qñ eſt debituʒ
uel creditũ ↄditionale tunc põt utroq; mõ fieri.ut.j. ꝓxi.S.vi

debitis.qᷓ ſit r neſcio placuit ſic facere. ¶ Nenio ad v. cuius

generis ⁊c. Oppo.de.l.eius ſui.o.e. Rñ.⁊ dico ꝙ põt expli

cari utroq; mò ⁊ ꝑ eſtimationẽ ut ibi.uel per cautionẽ ut hic.

⁊ eſt rõ ꝛ relictũ libertatis habet᷑ loco eris alieni.ut.l.ſʒ ſinõ
fuus. C.l.eris alieni.S.e.ergo utroq; mõ explicatio fieri põt.
ut. S. S. ꝓxi.ſʒ ſi in legato ſimplici ſemꝑ ſit explicatio ꝑ cautio
nem. ut. S. l. Pxi. x. l. in lege fal.nõ habet. ⁊.l.in ſingulis.

. eſua parte. ⁊ iſtã glo.nõ teneo ĩdi
ſtincte, dicam in. l. in quarta. .⸗oeoßl»P».
Aogd ſi alterutro ⁊.eaian
hic explicabo.j.e.l. qui ſundus. . ſi. .
Jis qui quadringenta.

tus grauatus nõ ſit. h. d. Legata Idiullug defal
rodâ le egata idiuidua defalcantur
Muecdã legata. ⸗ parte eſtimationis.h.d.
OOp. di h ꝙ ex ↄſumatione accepit ſoꝛmã oꝑis.õ.j.de oꝑ.
no.nũ.l.ſtipulatio.S.opus.So.hic dʒ fieri opus ex diſpõne
teſtantis. ſecus ſi exctu. Pꝛeuiter hic loquit de oꝑe foꝛmiut
teatrũ ſtudiũ. ibi loqui de ope ĩfoꝛmi nõ dicit de dlibet ope
⁊ iõ de imperſecto põt itelligi.¶ Op.de.l.⁊ ſinõ ſũt.S.quid
ergo.

de. l. q qnq̃/
ginta. j.e. So. ibi ĩ fructu ꝗ ꝑcipi ex re uel q;titate legata.hic

autem. Oide glo.que eſt ſup uerbo Pis

ergo.S. de au.⁊ ar.le. So.ut in glo.ut.l.v. S. opere.j.de uer.
C Auero an hẽs dʒ pmo ſoluẽ poſtea eſtimationẽ petẽ,
Slo. dicit ꝙ ſic. doc. dicũt . qꝛ põt opponẽ exceptionẽ doli
ſed ſi eẽtuerũ qdð dicit glo.conſequit iure actionis.

Ed 7 uſi nfruct. Dos legata

Tene mẽti glo. qᷓ incipit iõ nd us feci in pe 5.5.
⸗ma. qs dʒ habere ueſtes emptas mulieri nel ipſa uel herej.
Et certè pꝛecioſas hẽs qꝛ nõ tenuit ab initio donatio.ſʒ viles

debet habere mulier qꝛ tenuit donatio ut glo.

Aor Debitoꝛ ſibüpſi in totuʒ dʒ
G Nerebatur.? ſoluẽdo ac allos tan

Vti eſtimat?᷑ qtũ põt exigi ⁊ qᷓtũ reſiduũ põt nẽdi.h.
d. Diuidit in qnq; partes.Et aduerte qꝛ pᷣmo ponit thema ⁊
qõnẽ uſq; ibi dicebã. Ibii ſcða ĩ q̃ põit q̃dã euidẽtialia ad ſo
lutionẽ.q.nſq; ibi qᷓrit. Ibi ttia in q̃ ponit vnã aliã.q.qñ no
mẽ tm fuit legatũ uſqʒ ibi ſʒ cũ debitoꝛ. Ibi q̃rta in q̃ põit alia
qõ qñ liberatio tm ſuit legata debitoꝛi uſq; ibi cũ igi᷑. Ibi ꝗn
ta ⁊ ultima in q̃ redit ad ſolutionẽ pme.q. ꝓpoſite uſqʒ ad ñ.
In tex.ibi cũ nomẽ.qdð ſolũ alij eſt relictũ nõ aũt liberatio eſt
relicta ut differat a caſu pᷣcedẽti ⁊ ſequenti Di. Ibip rata ut
q̃rtã hẽat hẽs.reſiduũ legatarius. Nõ ꝙ debitoꝛ ſibiipſi ſem
per eſt diues ⁊ ſoluẽdo.¶¶ Scðo nõ ꝙ tãtũ dẽ eẽ in bonis al
terius q;tũ a debitoꝛe exigi põt.hoc ĩtellige deductis expen/
ſis q ferẽt in exigẽdo.ut.l.q;titas.S.e.C.h.d.gl.in.l.ꝑ diuer/
ſas. C.man.in gl.magna.¶ Op. de.l.ſic ꝓrata.S.ſfi.S. de re/
lig. So. hic agit de aliq liberãdo ibide aliq exigẽdo.¶ Op.
ex glo.dẽ hic ꝙ acceptilatio ẽ ĩpẽdẽti.ð.l.uſufructũ.j.de ſtipᷣ.
ſer. ⁊.l.cõis ſeruus.e.ti.So.ibiloqui de acceptilatiõe q̃ ſit
ter viuos.ſʒ de acceptilatione q̃ñt cauſa moꝛt iõ põt eẽ ĩpẽ

dẽti.ut.l.ſ.S.cõia pdi.¶ Pẽ hic i v.ſʒ cũ debitoꝛi ibi ſi ei ſoli

uero qᷓre dicat ſi ei ſoli. Et gl. ꝗᷓẽ h dicit iõ dicit ſoli.qꝛ ſecus
tutriq; ⁊c.⁊ iſta gl.credo ꝙ nõ hũerit uerũ ĩtellectũ.ſʒ credo
p dicat ſoli ſibi. qꝛ ſec ſi ſbi liberatio ⁊ alteri qᷓdringẽta eſſẽt
legata.ut ſupꝛaĩ pn.l.⁊ in ſi huiꝰ.l.¶ Sʒ ꝓ declaratiõe glo.
q̃ᷓro qꝗ ſi ſũt duo rei debẽdiĩſolidũ ⁊ utriqʒ ẽ liberatio relicta
vnus ẽ ſoluedo ali nõ q̃tenus qſqʒ videt liberari. Et iſta gl.
ſentit pꝛo parte uterq; videt᷑ capere liberationẽ qð puto nerũ
Vltimo gl.j.huius.l.uoluit iſtd.l.diuidere ⁊ nõ perfecit.⁊·

vide eã que incipit duos caſus ibi ſoli debitoꝛi.ĩmo /pſequitur

tres caſus ut ibi dixi uobis in diuiſione.

. D telligi ꝙ inſpicit᷑ tempus adite hereditatis.ſi plus tũe
nit in peculio ut ibinõ. J

. -Qoncoꝛdat cũ.l.ſi per ĩpꝛudenti
. Eperitur.cdar & de euic. ⁊T. C. ſi ut
ſe ab here.l. . c. . eo.l.penales.in pn. x.l.heredita/

Fun. .de bouc lucl poſ. en inſolͤich .
i filius ẽ hẽs inſoliduʒ
S J dos ſocero vtotã dotem uxoꝛis ſue ut

es alienũ deducit.ſi pꝛo parte ẽ hẽs pꝛo parte deducit.hoc di

cit. In tex.ibi coheres eius pꝛo ſua parte deducit.querit glo.
ntrũ eo caſu qſilius ꝑcipie dotẽ totà a cohẽde an ſit cohẽs ip/
ſo iure libat. Et gl.videt᷑ dicẽ ꝙ ſic. Di.dicit ꝙ videt᷑libᷣatus

.

pſo iure a ſilio nõ ab uxoꝛe.iõ eſt loc cautioni.ut.l.ſi ilia.S.

hoc AWhllus 5.a- ber r.Si-s-e do. reles. 5hro
WZ Itia teſtõ. Iſta ẽ ſingularis lex ⁊ nõ hʒ pa

erẽ nec ↄcoꝛdãtiã.⁊.h.d. Mꝛele/

ta nõ ueniũt in ſideicõ.qũ ꝗs pmo rogat ſcdo p̃le/
gat. Itẽ q̃rtã detrahit de nolũtate defũcti q̃rtà hẽditaj ſibi
cõpntat als totã hẽditariã partẽ.h.d.¶ Op.⁊ videĩ ꝙ pꝛele
gatũ ueniat in ſideicõmiſſo.ut.l.marcelluj.S.qdã.j.ti.ij.So.
glo.ᷣ facit mẽtionẽ hẽditatis.iõ pᷣlegata nõ ueniũt ĩ ſideicom
miſſo. ⁊ iſta ſo.ẽ va in ſe.ſʒ ad hãc.l.nõ ẽ neceſſaria.qꝛ .ibi p p⸗
legauit poſtea rogauit de reſtituẽdo uel ecõtra. ¶ Alterius

op.de.l.in ſideicmiſſaria.S.fi.j.ti.ij. So.dicit gl.ſatis reſti -

tuit eo ꝙ ſibi in q̃rtã cõputat.ſic ſoluit glo. Sʒ nihil ẽ dic ꝙ H
qñ pmo rogauit ⁊ poſtea plegauit ibi ecõtra. ¶ Op. C. deſi/
eicõ. l. cũ virũ. So.ibi ꝑ vba gnãlia h̊ ſimplr.⁊ diſtigue ple/
ne ut ꝑ doc.in.d.l.cũ virũ.dicà in.l.marcellus.S.cũ qdã.ubi
glo. diſtinguit. P h ꝙ cõputat in q̃rtã duodecimã partem.
Cõtra.j.e.l.in q̃rtã pᷣ rñſo.So.glo.iſtud eſt uerũ qñ detrahi/
tur fal.uel trebellianica pᷣter ul ↄ uolũtatẽ deſũcti qð eſt eoip/
ſo ꝙ nõ pcipit detrahi ut hic in fi.ſed h loquit qñ ſᷣm uolũtatẽ
deirahit. ⁊ rõ ẽ qꝛ debemus fauere.ut.l.in teſtis.j.de reg.iur.
iſta eſt rõ ſigniſicatio vboꝝ q dixit retẽta q̃rta.ſ.hẽdita.er⸗
go quartã hereditarie poꝛtionis dʒ ſibi cõputare. ¶ Op.de

Aereciitoꝛi filii. Sea wlen d.

Aclegẽ fal.

lüij. .ð de le. j. So. ut ibi dixi.

de : Qupeijnoie capiknoͤ videfle
(a DAi fundu. atũ ſʒ iure hẽditario capi.h

dicit ſtud pn. ¶DOp. de. l. in q̃rtã in. fi.j. e. So. gl.
eſt hic ⁊ dat duas ſo. Ana aliud ẽ qñ capit ut pᷣciũ alið ẽ cau
ſa Oditiõis iplẽde.ut.l.ſidignũ.S.e.⁊.l.ſi fũdus.C.l.ĩrõne. :
uẽdẽ. ⁊c.S. taetſi.⁊ iſta ẽ va. Dat gl.alia ſo.ꝙ cõputat᷑i falcidi
am ei a quo capit.⁊ vide gl.qicipit imo totã cc̃. ibi uel eia qͥ
22. Seg in dato cauſa ↄditionis implẽde lʒ poſſet ꝓcedẽ qdð
examinabo in.l.in quartã.j.e.tñ id qdð pꝛecij noĩe dat in q̃rt
cõpntatur quo ad oẽs ut dictis.ll.

P1; ſte eſt bonus.“ cx. h. ð. Con
Bi tu er parte. itio cuiu) ne uel defectus

legata ⁊ libertates nõ vitiat eoꝝ petitionẽ nõ differt. Itẽ oẽs
partes vni.l.falcidie rõne ↄtribuunt.h.d.ſʒ NHi.¶ Auero
a ꝗ petent᷑ interi iſta legata. Et gl. rñdet ualde ſingulariter. ?
dicit ꝙ ſi fuit ſpẽs hẽditaria legata ꝓullo fũdo cõpetit rei uen
dicatio ⁊ ſic ipſã ĩſolidũ poſſũ ĩtẽtare nõ expᷣſſa parte.⁊ vide
gl. ꝗ ĩicipit de libertatib planũ ẽ ⁊c.⁊ ſic duo dicit ꝙ reiuẽdi⸗
catione agat nõ expſſa parte.x ſic nõ qñ ĩcertitudo cauſat ex
parte aduerſarij admittũᷣ libellus ĩcert.ut nõ.in.l.j.S.qt aũt
I.qrũ le.⁊ qð nõ.in.l.qð in hẽdẽ..eligẽ.ð.de tributoꝛia.ſʒ in
ꝓpoſito qñ agit rei uẽdicatiõe hoc nõẽ neceſſe qꝛ rei uendica
tio dat᷑ ð poſſidẽtẽ ꝓ parte quã poſſidet.ut.l.ij.in ñi.j.de pᷣto.
ſtipu.ſed in actiõe ex teſtõ nõ qð dicit glo.¶ Alteri dꝛ H in
glo.ꝙ agit actiõe ex teſtõ put tʒ ibi.⁊ idẽ ſi agat actione
pſonali ex teſtõ ⁊c.eſt ne uerũ iſtud. Nide: ꝙ nõ.qꝛ actio per
ſonalis cõpetit ꝑſone hẽdis in vna poꝛtiõe nõ ꝓut qſq; poſſi

det. ut.l. ſi tibi hõ. S. ſi fũdũ. S. de le.j. So. Di.pic loquit᷑ quã⸗

do fuit legata ſpẽs hẽditaria ꝓ qᷓ põt cõpetẽ actio ex teſtõ ⁊
rei uẽdicatio.⁊ iõ ꝓpter cõcomitãtiã qua hʒ cũ rei uẽdicatiõe
dat poſſidẽtẽ ꝓnt ꝗſq; poſſidet.⁊ pbat Hi.⁊ ar.l.ſi plures.
ſ. de vi ⁊ vi ar.⁊.l.iij..ſi heres.õ.cõmo.C.l.ſi duo.S.depoſi.
Dñs Ci.in.l.ꝓ hẽditarijs.C. de here.ac.alit dicit qð plene
examinaui in repetitione quã feci de.S.cato.⁊ ibi plene nõ.æ
tñ iſtud dictũ Di.h hẽbat hoc pᷣſuppoſito qð dicit Di.qð te
neo ibi nõ ẽ neceſſe ꝙ in actione ꝑpſonali pona petitio icer/
ta. petis eũ ↄdẽnari ꝓ parte qu poſſidet.¶ Qũo gd ſi q;
titas fuit legata.Gl.dicit ꝙ ↄuenũ ꝓ ea parte ꝓ q̃ eſt hẽs nõĩ
plus exñte ↄditione ⁊c.ut in glo.⁊ vide eã ibi ſi aũt eſt q;titaꝰ
⁊ẽ.⁊ gl.dicit qꝗlibet ꝓ ea parte q eſt hẽs iſtitutus oditionalit
ꝓ ea ẽ hẽs.⁊ hẽs caſu in.i.liber hõ.S.ſi ita ſcriptũ.s.de hẽ.in
ſti. ⁊ glo.qᷓ aliter dicit qᷓ dʒ ĩtelligi m iſt glo.⁊ fᷣm iſtã gi.
qñ ꝙᷓtitas eſt relicta ab vno petã medietatẽ.i.ab eo ꝗ eſt ſub
ↄditiõe ĩſtitut ab alio q̃rtã. ¶ Sʒ ꝗro q̃liter mihi de reſiduo
ſuccurreret᷑. Rñ.ꝙ ab eo q erit dat curatoꝛ illi poꝛtioni iacẽ/
ti uel ab eo ꝗ eſt ſub ↄditione inſtitut ſi agnouit bonoꝛũpoſ.
Fm tab.ut.l.ſiqs inſtituat᷑ in pn.S.de here.inſti.

än

(Mni filiũ. Si cohẽs partẽ coheredis hẽat ex ſubſti⸗

. netutione vulgari locus ẽ ↄtributioni. ſed ſi
ex pupullari ſi poꝛtio grauata accreſcit nõ grauate nõ ẽ locus
tributioni. als ſecus. h. d. uſq; ad. . q filios. ¶ Op. ad J.
ſi nero pus.ubi dẽ q; ſubſtitut pupillariter ⁊c. .l.in rõne.S.
qſitũ.S.e. So. Di.ibi ꝙ h̊ teſtõꝛ ab iſto coherede ſubſtituio
nulla legata religꝗt.iõ nõ curatur de ↄtributione.¶Op.⁊ vi
detur indiſtincte debere ſieri cõtributionẽ.ut.j.e.l.S.ſ. So.
ut ibi videbitis nõ.

¶ Qui filios. Si exhẽdatus ſuccedit fratri ex ſubſti

Etntione. ⁊ ſic ex uolũtate expꝛeſſe ualẽt
legata ab exhẽdati ſubſtituto.ſʒ ſi ſuccedit ex ptate legis nõ
ualet.h.d. Diuiditur in tres parteſ.pmo ponit vnã qonem ⁊
eius determinationẽ uſq; ibi nec huic ↄꝛiũ.ibi rñdet vni obie/⸗
ctioni qᷓ poſſet fieri in ↄiũ uſq; ibi dicet aliqs.ibi foꝛmat vnã
aliã queſtionẽ ⁊ eius reſpõſionẽ ⁊ rñſionis rationẽ uſqʒ ad ſi.
Nõ qũ põt a ſubſtituto exhẽdatilegari uel nõ.¶ Op.⁊ inci
pio ab ultima glo.ab exhẽdato cui eſt legatũ relietũ põt lega
K ar l peredt gech ſilie in fi. S. S. de vul. ⁊ pu.ſi põt ab ipſo ex
hẽdato ergo eadẽ rõne a ſubſtituto eius ut hoc.S.in fi. Piẽ
glo. certe hoc fallit.qꝛ hʒ minus iuris in ſubſtituto q; ĩ inſtitu
to.ut hic ⁊.l.cũ qdã.C.de lega.⁊ gl.q incipit imo nõ tatũ ⁊c.
vide h̊ ꝙ ab exneo cui legaui poſſu legare a ſubſtituto nõ.Et
dñs Ci. in.l.cũ qdã.dicit ꝙ ſm Me.nõ põt reddi certa rõ.ſʒ
rõnẽ puto iſtã a legatario põt legari.ut.l.j.C. cõia de lega.⁊
l. ab eo. C. de ſideicõmiſ.ſj exhẽdatus ẽ legatariꝰ merito põt
ab eo legari.ſ ſubſtitut exhẽdati nõ ẽ legatari defũcti ſ he
res exhedati. NDices tu iſta rõ nõ ↄcludit qꝛ ab hẽde heredis
uel ab hẽde legatarij poſſũ legare.ut.l.ſi fuerit.S.ſi.S.de leg.
iij.x eſt in pcedẽti glo.iſta oppoſitio. So.illa regula fallit hie
m iij

Ad legẽ fal.

uel uerius hic lega ur ab hefede legatarij nolatim qð fterinõ
põt ut hic.ſecus ſi vniuerſaliter ab herede legatarij legaretur
non nominatim quod nõ. HM S 5. rzvna .
P Iſte no. §. ⁊ Fʒ vn opi.
Cohe es pupillo.?e poꝛtio minus
uata accreſcit poꝛtioni magis grauate ex ſubſtitutiõe pupula
ri locus ẽ ↄtributioni.ſicut ſi accederet ex vulgari.hoc dicit.
Op. qñ poꝛtio grauata accreſcit alteri poꝛtioni nõ ẽ locu⸗ʒ
otributioni.ut.l.ꝙ ſi alterutro.⁊.l.j.S.ſi coheredis.S.eo.Rñ
det Aʒo.ꝙ illa opi.q ibi ponit ẽ va ⁊ ẽ ueriſſima illa diſtictio
⁊ ibi accreſcit ꝑx modũ iuris accreſcẽdi hoc ẽ iure ſubſtitutio/
nis pupillaris.Sʒ tũc inſtat.S.e.l.S.qui ſiliũ. Rñ.ꝙ iſte ẽ ue
ru itellectꝰ.ibi loquit᷑ qñ vna poꝛtio erat grauata ⁊ alia nõ.ᷣ
loquit qũ utraq; erat grauata vna minus alia uero plus.tũe

ſit ↄtributio ſicut q poꝛtio non grauata accedit grauate.⁊ vi

ge iſtã gl.qᷓ icipit nõ adeo ut fuus ⁊c̃.uſq; ibi uel Im Hu.⁊c̃.
Hug.recedit a lec.dñi Aʒo.⁊ legit iſtã.l.nobilit ſi uera eẽt ⁊
dieit itelligo ꝙ H̊ cohẽs ſuccedit pilo ex vulgari tacita ꝗa
deceſſit pupillu añ aditã hẽditatẽ.Ad ↄꝛia dicit ꝙ loquũ qñ

accreſcit ꝑ ius accreſcẽdi uel p npilart vice gl. ibi uel fʒ H⸗u.
u

¶ Sʒ op.ex ſubſtõne vulgari ſuccedi deſũcto nõ pupillo.ut
inſti.de pup.ſubſti.S.j.⁊.C. de iſti.⁊ ſubſti.l.ſ.⁊ h dicit ꝙ pu
piullo exiſtit hẽs ⁊c.⁊ ſic nõ ex ſubſtõne vulgari.Hi.dicit fate
oꝛ q; ex ſubſtõne vulgari expᷣſia ſimplici ſuccedũ ipſi defũcto
ſz ex ſubſtone vulgari tacita qi expᷣſſa pupilari otinei trabii
ad bona ĩpuberis ⁊ ſic ſuccedii pupilo.caſus ẽ h. Et an hoc
ſit uerũ examinaui in mã vulgaris ſubſtõnis.S.de vul.ſubſti.
⁊ q; iſta lec.ſuit viſa ↄ tex.ipſi Hu. dicit ipſe dico ꝙ ſuccedit
ex ſubſtone upüllari ⁊ fit ↄtributio ⁊c.ut glo.ibi.uel dic ꝙ
moꝛtuẽ ⁊ iſta lec.ẽ q̊ tex.iltũ ꝗ tex.loquii de lega relictis ab
ipſo cohẽde in ĩſtõne.Tene ergo pma opi.Aʒo.tanq; uera.
eẽt vidẽ h̊ͥ mãm ↄtributiõis dabo eã iĩſcriptis. Anduco ad. q.
ſtatutũ ẽ ĩ ciuitate ꝑuſij ꝙ qcũq; ẽ alibꝛat a qngent libꝛis ſu/
pꝛa teneat᷑ cõi mutuare qnq; floꝛenos.iſurgit dubiũ.ꝗdã hʒ

minoꝛẽ libꝛã ſʒ ſuccedit cuidã ſuo pſãguineo nõ eſt ſacta imi/
ſio an teneat᷑ mutuare.quia multum vidim de contributione

in hoc ti.iõ nõ placuit mãm ↄtributiõis ſũmare ꝑ ples.q.⁊ di
ſtictiões. ¶ Et pᷣ qro circa pmũ gradũ tm.pone teſtõ: vnũ ſe
cit hẽdẽ ſolũ utrũ h ſit loc ↄtributiõi.Rñ.ſiue eũ ĩſtituit ſemel
tm̃ ſiue ex diuerſis partib ſiue vna parte pure alia ſub ↄditio
ne. Itẽ ſiue dedit legata eodẽ teſtõ ſiue in teſtõ ⁊ codicillis re/
larit fit otributio legatoꝝ etiã bonoꝝ. ut.l.in rõne.S.q̃ſitũ
in fi. F. S. e. Yallit in.l.ſi poſt miſſionẽ. ⁊.l.ſi miles. ⁊.l.ſ.j.eo.
Itẽ ſallit. S.ſiqs omiſ.cau.te.l.qꝗ aũt.iĩ pn.⁊ in qlibet apparet
rõ. Itẽ fallit.S.e.l.nẽſeni.S.j.⁊ ibi nõ. ¶ Scðo qro ꝗq ſiin
eodẽ gradu ples ſũt iſtituti ⁊ gꝗlibet partẽ ſuã retinet. Rñ.in
ꝗqlibet hẽde ꝑ ſe ſeparatim ponet᷑ rõ.l.fal.ſic ſupꝛa dixiĩ vno.
T⁊. S.e.l.ĩ ſin gulis.⁊ ĩſti.e.S.j. ¶ TLertio qro q ſi poꝛtio vniꝰ
ex cohẽdibdeueniat ad aliũ nõ ex ſubſtone ſʒ als ex leg dii
poſitiõe ul ex ſua ꝓpa. Rñ.aut deuenit ad aliũ ex ſua diſpo⸗
ſitione ppꝛia.aut ex diſpõne cohẽdis. aut ex iure acereſcedi.
qaut ex iure nõ decreſcẽdi.aut iure ptãtis ⁊ dñij. Mꝛuũmo ⁊ ſecũ
do caſu non ſñit contributio bonoꝝ nec relegatoꝛum.ut. S. e. l.
j. S. ſi coberedẽ. Certio caſu qñ ex iure accreſcẽdi aut accreſcit
nõ granata grauate ⁊ fit Dirthntio bonoꝛum ⁊ legatoꝛuʒ.aut
ecõtra ⁊ nõ ſit ↄtributio.ut.S.eo.l.j.S.ſi coheredis.x.l.ꝙ ſi
altutro.aut accreſcit grauata grauate.foꝛte q:ꝛ vtraq; graua
ta erat.⁊ tc accreſcit minꝰ grauata eiq̃ ẽ magis grauata ⁊ ſit
otributio als ſecꝰ.ar.huiꝰ.S.aut utraq; erat eq̃liter grauata
⁊ fruſtra qᷓrit᷑ de ↄtributiõe.qꝛ ſiue fiat ſiue nõ nullus ẽ effectꝰ.
Abicũq; aũt dixi ↄtributionẽ legatoꝝ ſfieri ĩtellige qũ poꝛtio
deſñciẽs accreſcat cũ onẽ als fieret ↄtributio bonoꝝ nõ lega⸗/
toꝝ ſm ea q̃ dixi uobis ĩ.l.q ↄditio.s.ti.j. Quarto caſu qũ ꝑ
ius nõ decreſcẽdi.tũc fit ↄtributio bonoꝝ.ut.ð.nõ legatoꝛuʒ
qꝛ nõ debẽtur cũ nõ trãſeãt.ut.C.de cadu.tol.S.ſinaũt a deſ

cien.ð.ti..l.qᷓ ſeparatiʒ. Quinto caſu qñ iure ptãtis uel dñij

diſtingue eodẽ mõ qͥ ſupꝛa.aut accreſcit nõ grauata grauate
aut ecõtra.ut.S.e.l.pupillus.S.j.⁊.l.maritũ in pn.¶ Auar⸗/
to q̃ro qd qñ teſtõ: fecit duos gradus.ſ.iſtitutũ ⁊ ſubſtitutu
vulgarit᷑ ad quẽ ueniũt bona ex ſubſtõne vulgari.Et dic ꝙ ſi
erat ſubſtitut in ptãte inſtituti.⁊ tũc ſi inſtitutꝰomiſit uolũta⸗
rie ut deueniret ad ſubſtitutũ nõ ẽ locus ↄtributiõi als ſecꝰ ut
colligi.S.ſiqs omiſ.ca.teſ.l.iuł.⁊.S.e.l.nẽſenius.S.j.Si uero
eẽt vnus tm̃ eneus ſubſtitut.⁊ tunc ſine dubio ſit ↄtributio
qꝛab vni pſona ĩcipit.nt.S.e.l.S.qui ſiliũ.ſi vo cohẽs fuit ſub
ſtitut cohedi tẽ dic ut.S.e.l.j.S.id qð ex ſpſtõne.x.S.e.l.S.ꝗ
ſiliũ. Mꝛedicta uera ſine ſit vulgaris expᷣſſa ſiue tacita ut hoc
SFm vnã lec. Si vo vni ſint ſubſtituti plłes tuncĩ ſingulis po

net r5.l. fal ut. .e. l in ſingulis. ? afgu. S. e.l. in rõne. F. ſi fllie
Auito qꝗro qd ſi aliꝗs ſpᷣſtituit pupillarit ſilio exhẽdato.
Rñ.aut ſᷣſtituit filio illũ quẽ ſibi iſtituerat.aut exneũ.pᷣ caſu

aut reliꝗt ĩ iſtõne legata ab ĩſtituto ⁊ ſpᷣſtituto ⁊ ſit vtributio

bonoꝝ ⁊ legatoꝝ. ut. S.e. l. in rõne.S.ſi:aut reliqꝗt ab ĩſtituto
tm ⁊ tũc nõ fit ↄtributio bonoꝝ. ut.S.e.l.qdð ſi exnei.aut ſub/

ſtituit exneũ ⁊ eo caſu ꝗ legata ualẽt ſit ↄtributio.ut.õ.pꝛoxi.

5S. ¶ Sexto q̃ro ꝗd ſi ſubſtituit pupillarit filio inſtituto. Rñ.

aut ſubſtituit cohedẽ aut exneũ. Mꝛimo caſu aut a pſona ſbᷣ
ſtituti nulla fuerũt relicta legata ⁊ tũc nõ ſit ↄtributio bonoꝝ

nec legatoꝝ.q; teſtõꝛ nõ videt᷑ de otributiõe cogitaſſe.ut.õ.e.

l. S. ꝗ ñliũ. ⁊ nõ.ꝑ Hi.i.l.in rõne.S.q̃ſtũ.S.e.aut ab illo ſbᷣſti
tuto reliqt legata.⁊ tũc aut hẽditatẽ pꝛis nõ adiuit ſʒ pupilla/
rem ⁊ nõon ſit ↄtributio.ut.l.ſi filius in fi.sð.de vul.⁊ pu. Aut
hẽditatẽ pꝛis adiuit.⁊ tũc aut q̃ri de legaꝶ relictis a pupilloĩ
inſtitutiõe ⁊ a ſubſtituto in ſubſtõne ⁊ ſit ↄtributio.ut in.S.qᷓ
ſitũ.aut q̃ris de relictis ab utroq;.⁊ tũc aut accedit poꝛtio nõ
grauata grauate ⁊ nõ ſit ↄtributio.ut in.S.q̃ſitũ.aut graua⸗
ta grauate ⁊ fit ↄtributio.ut.l.cohẽdi.S.ſi cohes.S.de vul.⁊
pu.ſub.qð ĩtelligo q;tũ ad hoc opus iii altera legata ꝑ adie/
ctionẽ alioꝝ bonoꝝ augeant ⁊ nõ minuani.ut nõ.in.S.q̃ſitũ.
¶Scdo caſu qñ ſubſtituit exneuʒ aut ſubſtituit vnũ vni.aut
vnũ pluribꝰ. ant ples vni. aut plures plib. Pꝛimo caſu lo⸗
cus ẽ ↄtributiõi bonoꝝ ⁊ legatoꝝ.ut in.S.qð vulgo.⁊.l.ĩ du/
ʒinſpiciant᷑ ſola bona q̃ pꝛ .ipᷣ
Pir Guolieib d.ö1n.8 ie
Kilij ſit ↄtributio.ut.d.l.ſi ſilius ĩ fi.S.de vul.⁊ pu.⁊.l.in rõne.
S. qd vulgo.Et illas.ll.q̃ dicũt de bonis Sdiſeliat tꝑe moꝛi
ſitelligo reliꝗt.ſ.de bonis ſuis uel pupilli.&

Bicus-S⸗Pices tu certe nõ videt᷑ ꝙ fiat ↄtributio bonoꝝn

tuit vnũ plłibꝰ.⁊ tũc aut ſeparatiʒ. aut ſimul.ſi ſeparatiʒ ⁊ tüc

aut ſaccedit vni tm ⁊ tũc hʒ locũ.S.dð vulgo. ſicut qñ ſubſti
euit vnũ vni.aut ſuccedit ambobꝰ ⁊ ſit ↄtributio.ut.l.ſi pĩ fili-
am.S.fi. rſiſo.Fʒ vnũ ĩtellectũ.ſi ſubſtituit ſimul aut oẽs ſimł
deceſſerũt ⁊ ſic ambob ſuccederet᷑ iure directo ⁊ fit ↄtributio
lt. d. S. fi.j.rñſo. ʒ aliũ ĩtellectũ.aut deceſſerũt ſeparatiʒ ⁊ ſic
Vni ſuccedit directo alti ꝑ ĩdirectũ ⁊ nõ fit ↄtributio.ut.d.S.

ſi. ij. rñſo. Lertio caſu qñ ſubſtituit płes vni tũc in cuiuſlibetꝑ

Vna habet p ſe ro.l.fal.uel ex ꝑpſona ſua uel ſacta ntributione
relictoꝝ a ſe ⁊ relictoꝛũ a pupulo ꝓut tãgũt eũ.ut.S.e.l.ĩrõne
GS. ſi lio.⁊.l.ſi is qui q̃dringẽta in pn.Quarto caſu qñ ſubſti

fuit ples plib.⁊ tũc in ſingulis habet᷑ rõ.l.fal.ut.S.e.l.in ſin-

gulis.⁊.l.in rõne.S. ſi filio. ¶ Septimo q̃ro ꝗd de ſubſtõne

exẽplaria.Rñ. idẽ qdð in pupillari.qꝛ modicũ differt ab ea.nt
l. humanitatis.C. de ĩpu. ⁊ ali.ſubſti. ¶ Octauo qro qd de
bꝛeuiloq̃ ⁊ cõpẽdioſa.Hꝛeuiter ſiue euenit caſus pupularis

ſiue vulgaris.rñſionẽ hẽs ex pᷣdictis ut ꝓbat᷑.S.e.l.ꝗ ſiliũ cir/
ca fi.S. ¶ Nono q̃ro ꝗd de ſubſtõne ſideicõmiſſaria ubi lega
ta ſũt relicta ab iſtituto. Itẽ a ſideicõmiſſario an ſit locus ↄtri
bationi.Certe ſideicõmiſſarij ex ſua pſona ſalcidiã nõ detra/
Hẽt. ut.v.e.l.lex fal.S.nunq;.⁊ nõ ẽ locus ↄtributiõi.caſus ẽ
f.ad tre.l.facta. S. ſ cũ ſuſpecta. Fiet ergo mõ q pus ſoluent᷑
legata relicta ab iſtituto.tũc de reſiduo qð ꝑuenit ad fideicõ/
miſſariũ ſieret ſolo alioꝝ legatoꝝ ꝓnt poterit.ar. S.e.l.nẽſeni
us. S. j. Altimo hec mã põt ĩduci in ar. ad.q.factuʒ ẽ ſtatu

fũnup hᷣ q; ꝗcũq; ẽ alibꝛat in ꝗngentis libꝛis uel ab inde ſu

pꝛa teneat᷑ mutare cõi cẽtũ floꝛenos pꝛo emẽdo frumẽto.Ex
hoc ĩſurgũt duo dubia.pmũ ẽ aliqs ſuccedit cuidã ſuo ↄſan/
gnineo in libꝛo cõis reꝑiunt᷑ libꝛe diuiſe nec aſcẽdũt ſeparatiʒ
dictã ſũmã ſʒ ſi ſinul miſceant᷑ aſcẽdũt.qᷓro an debeat fieri cõ
tributio ſiue cõmixtio. Scom dubiũ ẽ ples filij ſuccedunt vni
patri cuius libꝛa aſcẽdit dictã ſũmã nec eſt facta diuiſio libꝛe

an debeat dicta libꝛa ↄſiderari in ſingulis ꝓ rata.an in oibu;/

ſimul. CAd pmũ videt᷑ ꝙ ſeparatiʒ debeat ↄſiderari.ut.S.ę.

l.j.S. ſi cohẽdẽ. facit.S. de iur.o. iu.l.ſi idẽ cũ eodem. ad idẽ.S.

qui.mo.pig.uel hy.ſol.l.ſi. In hꝛiũ facit.õ.de pac.l.ſi ples.⁊
oẽs leges ſupꝛa alle.qͥ dicũt ↄtributionẽ fiendã.Sol.dico ꝙ

ſiqdẽ oꝛdinamẽtũ fuit factũ anteq; ille ſuus pſãguineus dece

deret ⁊ ſic onꝰ cepit eo viuo ⁊ ſic cenſebunt᷑ duo pꝛimonia. ut
d. S.ſi cohẽdẽ. ⁊.d.l.fi.S.q.mo.pi.uel hypo.ſol.aut fuit factũ
oꝛdinamẽtũ poſtqꝙ; ille ſucceſſerat ⁊ tũc totũ dicatvna libꝛa.
iã enĩ patrimonia ceperãt eẽ iũcta.ut.l.ſ ⁊ ſi plures.S.ſi filio.
S.de vul.⁊ pu.⁊ totũ onus cepat ĩ ꝑſona hẽdis ſuccedent er/
go ⁊c̃. ut.ð.e.l.S.qui ſiliũ.ubi pbaĩ hec diſtinctio. Nõ ob.l.
ſi idẽ cũ eodẽ. q; ibi quelibet cauſa fecit ſeparatũ iudiciũ.ſʒ hᷣ
q̃libet libꝛa nõ facit ſeparatũ pꝛimoniũ ſed vnũ pꝛimoniũ ce
pit eẽ. ¶ Ad ſcᷣm rñdeo ⁊ videt ꝙ oẽs dicant᷑ habere vns li
bꝛo. ut. S. de excu.tu.l.tria onera. In ↄꝛiũ videl ꝙ in ſingulis
ponat᷑ rõ

e religt nõ qᷓ hũit pupillus. ut. d.
ũ ĩ fl. S. certe imo dico ꝙ bonon

o caſu qñ ſubſti

.

ce —— — — D —

ponat᷑ rõ ꝑ ſe. ut.S.eo.l.in ſingulis.⁊ qꝛ hoc onus ſicut cetera
alia onera diuidit ꝑ.l.xij.tab. ⁊ iſtud videt᷑ ut.l.ſi.S.pe.de bo.
dã.ubi videt᷑ caſus ⁊ ibi DHi.tangit. Nõ ob.l.tria onera.quia
ibi ↄſiderat᷑ laboꝛ ex parte tutoꝛis.qꝛ nõ multiplicat᷑ ex plura
litate pſonarũ ⁊ pꝛimonio exñte indluſſo⸗ vo iſpicit onus re
ſpectu ipᷣoꝛũ filioꝛũ ſuccedẽtiũ ⁊ qlibet tãtũ põt pꝛimonio exñ
te indiuiſo ſicut diuiſo ⁊c. .
¶)Vi quadringenta. ghicrie
—— r ene A gat ex ac/
Vageti pᷣter teſtõꝛis ppoſitũ ſm mẽtẽ teſtõꝛis dirimit.
b. ð. C Op. pᷣ de pPn. ad v. qd dicem. So.hoc ↄtingit ex pᷣ
ſupta uolũtate defũcti.¶ Op.de.il.ſi titiꝰ.S.de ↄdi.iſti. So.
h pplexitas ↄtiĩgit pᷣter uolũtatẽ defũcti.in.l.ↄꝛia teſtõꝛ uolu/
it pplexitatẽ facẽ iõ nõ ualet. ¶ Op. S.ti.j.l. fi. So. ↄditio re

„ 5

gulariter nõ põt diuidi.fallit qũqʒ; ut ibi dixi ⁊ in.l.cui fũdus.

⁊ plene ĩ.l.pe.C. de cõ.iſer. ¶ Altimo ſcias ꝙ ꝑ hac.l.dixi ꝙ
cũ teſtõꝛ in vno legato adieciſſet ſic videlicet hoc aũt legatuùʒz

uolo pᷣſtari itegrum ſine diminutiõe in alijs hoc nõ adiecit.ꝙ
iſta vba hoc ĩpoꝛtẽt ꝙ illud qð deberet minui de dicto legato
hẽs ſuppleat de legatis alijs ut hᷣ pʒ.q caſu rõ ineũda erit per
eñ modũ ꝗ nõ.i.l.ſi ex teſtõ.S.e.⁊ hoc ĩtelligo ſiue legatũ mi
nuat᷑ ꝑ falcidiã ſiue ꝓpter facultatũ defectũ.ut.l.in q;titate.S
fqꝛe eadẽ rõ. Et nõ bñ ex hac.l.ꝙ qñ falcidia ceſſat ĩ vnole

gato ex diſpoſitione defuncti nõ onerat heres ſed ceteri lega/

„ W☚,

tarij.dixi in.l.ex aſſe.S.eo. Ictes dedifſclior b 5.
ArZSE eẽ ðe difficilioꝛibꝰ.S.ĩfoꝛciati
D Ducenta:a clarus in tex.ſʒ glo.facit euʒ
diffieilẽ recitãdo opi.t.h.ð. Aſure q pẽdẽte ↄditiõe ꝑcipiun
tur de q;titate legata in.l.fal.iĩputant᷑.⁊ qð deeſt oib legatari
is ꝓ rata ſupplet᷑.h.d. Diaidit᷑ iĩ tres partes Fʒ verũ ĩtellectũ
NPꝛimo ponũ thema ⁊ qõ uſq; ibi legis fal.rõ.ibi ſecũda reci
tat opi.qrũdã uſq; ibi qð minime. Ibi tertia ubi ponit de rep
bẽdẽdo opiniones illoꝛũ ⁊ ſo.q. Pone caſũ ſᷣm DBi.ĩ tex.ibi
recipet ſubaudi qrit᷑ qliter ponẽda ſit rõ.l.fal.¶ In v.il.falci/
die rõ. Vera lec.huiꝰ v.eſt lec. Aʒo.⁊ illã tʒ Di.in v.ꝙ mini
me. hic tʒ Bi.ꝙ eſt va opi. Joãnis.¶ Di h ꝙ fructꝰ ꝑcepti
⁊ iſte uſure cõputãtur in qrta.cõtra.S.e.l.in rõne ĩ pn. NHui
ʒꝛij timoꝛe ꝗdã recedũt ab opi.quà tenui ⁊ vide gl.i icipit in

cuiuſq;. ibi dic ergo ⁊ ſic antiq fatent᷑ ↄꝛiũ.⁊ ꝙ tex.dic hic ab

utroq;.i.ab utrolibet.ſʒ iſta ẽ ↄ tex.iſtũ ibi ãbobꝰ.⁊ ibi.xxxv.
ↄferre debeamꝰ.⁊ ibi ab utroq;.⁊ hoc Hi.collectiue accepit
nõ ergo a dlibet.Legit ergo alit Jo.vide fʒ Jo. ⁊ ibi tũ hoc
coꝛigit᷑ ⁊c.ẽ opi.iuriſcõſulti ⁊ qð ſupꝛa dixit. Jo.nõ videt bũñ
dicere inq;tũ recitat opi.antiqrũ qꝛ nõ dicit tex.ꝙ ꝓſit vni tm
imo ambob ⁊ ꝙ ambo debent pſerre ĩſcda. Ibihoc tñ coꝛ⸗
rigit.ẽ ᷓ dictã.l.in qtitate.S.magnã.⁊.l.in rone in pn. ⁊ ſic
remanet ↄꝛiũ. Ideo vide opi.Aʒo.⁊ gl.q ĩcipit ꝙ ego ibi.tu
dic ʒ Aʒo.ibi qð falſũ ẽ uſq; h. Di.ꝰ ⁊ bñ in alijs nõ.Et lec.
Aʒo.eſt va dũ recitat pmã opi.antiquoꝝ ſʒ opi.ſua ĩ ſcdᷣa re/⸗

citatiõe nõ ẽ va qꝛ tex.dicit ꝓ rata ⁊ nõ equatłr.⁊ ſic ĩ hoc ſecũ

do coꝛꝛigit pmã. In tex.nõ ĩ alio.ĩultimo ergo ẽ va opi.Jo.
Ad ↄꝛiũ rñde ut ad.l.in qᷓtitate.⁊ ad.l.in rõne.qꝛ aliud in fru
ctib ut ibi.aliud ut in vſuris ut hic.vide in glo.iſta ibi. IJtem
nõ aliud ⁊c̃. Sed ſo. Jo.nõ ẽ valʒ opi. ſic. Solue ergo fru
ctus ⁊ uſure ꝑcepte ex re ulł q;titate legata iudicio teſtoꝛs pẽ
dente ↄditiõe in fal.iĩputat. Ael dic in uſuris h̊ ⁊.l.in qtita/
te. S. e. ⁊ in fructib.ut.l.qð de bonis.S.fruct.C.l.paulus.S.

j. S. e. Cõtraria ergo loquunt᷑ de fructibꝰ ꝑceptis aliũde qᷓ; ex

re legata. Hic ẽ alia gl.ſuꝑ vbo partib qĩcipit Jo. diẽ t iſta

nõ fuit opi. Jo.an.q h in glo.ponit᷑ ut pʒ ex pma gl.magna.
Tiõ iſta ſũt erronee ſcripta.uel dic ꝙ Jo.·legit utroq; mo.Tu

tene opi.quã dixi in poſitiõe caſus.¶Op.⁊ videt ꝙ nõ com
putet᷑ in falcidiã iſtud qð ex ſua ꝓuiſione hẽs ↄſeqt᷑.ut.l.iij. .

e. So. H itellige de his q a qlibet fuiſſẽt ꝑcepta.ſecus ſi ex ida

ſtria hẽdis tm fuiſſẽt pꝑcepta. ¶ Querit glo.ꝗd ſi hẽs nõ ꝑce
pit. Certe dicit gl.⁊ bñ ꝙ nõ cõputant᷑ in fal.ſʒ eſtiat᷑ mun le/

gatũ.ut.l.in lege ſal.nõ habet.S.e.¶Sʒ ꝗd hodie ubiuſure

nõ ꝑcipiunt᷑ ꝗd de cõmodo medij tpis. In.l.pꝛoxi.dica.

M 1 MHõbilis.l.ẽ iſta ⁊ hoc
. Juus ſeuerus. Mblle e alimento

rũ defalcat hẽditatẽ.h.d. ¶ Op. C.e.auẽc.ſi mulier.
So. aliud ĩ relictis ad ꝑias cauſa⸗ ⁊ aliud in alimẽtis.t ſic ha
bes ꝙ legatũ alimẽtoꝛũ factũ certe ꝑpſone nõ videt᷑ factũ ad pi
as cauſas.ſʒ ſi eẽt relictũ pauꝑibꝰ eẽt factũ ad pias cauſas.ut
l.ſiqs ad declinãdã.C. de epi.⁊ cle.CQũo qliter fiet hodie
cũ nõ ſint licite uſure. Hꝛeuiter credo ꝙ dʒ dari apud merca
toꝛes ⁊ ĩterim ꝑcipiat ille q̃ſt q honeſte poſſet ꝑcipi. ut in ſimi
li extra de dona.inter vi.⁊ uxo.c.per ueſtras.⁊ ideʒ dicerem

Ac legẽ fal.

poſuit teſtõꝛ ĩter viuos

ubicunq; ponii de pecunia ꝙ dʒ intelligi de cõmodo qð ho/

neſte poſſet percipi ᷣm dictũ.c.per ueſtras.
et oe Qui repudiat id qð q̃rtã mi
— J heres renn Iea u5 dechuret..
— agart”s Miimo logt de qrta iure inſtõ
EMauart *nis uſq; ibi ſed in ſideicõmiſ.ibi

de q̃rta trebellianica uſq; ibi ſiqd uero.ibi redit ad pᷣ
mũ ⁊ determiat quãdã qõnẽ ⁊ loꝗt de qrta iſtõnis iure.⁊ bꝛe
uiter. h. d. In fal.ĩputat᷑ ꝙ iure hereditario capit᷑.ſʒ in trebel/
lianica ĩputat qcqd qcũq; iure iudicio defũcti infoꝛmiter ca/
pit.id uero qð deſoꝛmiter hoc eſt partim iure hereditario par

tim alio capit᷑ ꝓ parte hẽditaria tm ĩponii.h.d. ¶ Pꝛiĩo op.
ad fal. debitã iure inſtõnis. ¶ Et pᷣ op.ſic h videt᷑ dici ꝙ ea ꝗᷓ

nõ capiunt᷑ iure legati ul ſideicõmiſſi iputant᷑ ĩ falcidiã. Sʒꝰ
g.e.l.pẽ ſiliã ĩ pn.So.ibi nõ capit᷑ aliq pdictoꝝ iuriũ.ſʒ nec iu
re hẽditario qð hec lex.regrit.nec ex teſtõ.iõ nõ ĩputat in fal.
Scðo op.S.e.l.cũ es Sorß ibinõ capit᷑ ex teſtõ tñ diſ
u. s hac mẽte ut iputetur in qrtã ⁊ hoc fuit
actũ tacite ul exp̃ſſe ut ibi pʒ ⁊.j.de bo.li.l.etiã.S.ſʒ ſi nõ moꝛ
tis. ¶ Tertio op.S.e.l.nẽſeniꝰĩ pn.⁊.j.e.lł.ſi filio.ubi pᷣlegata
cõputant᷑ in fal.So.qũ ꝗs accepit a cohẽde p̃legatũ ſed fʒ ri
goꝛẽ iuris ſibi nõ ĩputet᷑ in falcidiã tñ de equitate doli excepti-

one ſeu replicatiõe repellit. ⁊ eia quo accipit᷑ legatũ ꝓdeſt ad

falcidiam minuendã ut in ↄtrarijs.¶ Quarto op.⁊ videt᷑ ꝙ
etiã alijs ꝓmiſit. ut.d.l.nẽſenius.S.plane.So.nõ ꝓdeſt alijs
pᷣlegatũ ut minuat qrtã ab eis detrahẽdã. ſʒ in hoc ꝓdeſt.qa

videt᷑ qᷓrtã detraxiſſe de legato cohẽdis.¶Quito op.⁊ vide

tur ꝙ etiã alijs ꝓſit ſaltẽ p ea parte quã hʒ iure hẽditario. ut
j.ti.ij.l.deducta.S.nũmis.x.S.eo.l.id aũt.ij.rñſo.So.ſateoꝛ
qñ p̃legat coꝛp hẽditariũ ꝙ hẽditaria poꝛtio cõputat᷑ oĩbꝰ
in fal.ut in ↄꝛijs alie poꝛtiões nõ. ¶ Sexto op.⁊ videl ꝙ nõ
poꝛtio hẽditaria ſʒ qrta hẽditarie. ut.S.e.l.titia. So.ibi loꝗ
tur de trebellianica.tñ idẽ credo debere diciĩ fal.qꝛ aut eã de/
trahit de uolũtate teſtõꝛis.⁊ tũc q̃rtã hẽditarie.Aut ð uel pꝛe
ter volũtatẽ.⁊᷑ tũc hẽditariã totã.hoc tʒ gl.S.e.l.nẽſeni ĩpn.
⁊ Di. ¶ Septio op.⁊ videt᷑ ꝙ totũ cõputet᷑.ut.l.cũ pꝛ in pn.
S.de le.ij.⁊.ð.l.deducta.S.nũmis.So.gl.iĩ hoc uariãt.na.S.
ʒ.e.l.id aũt.dicit ꝙ hoc ẽ uerũ q capit pecunia a cohẽde.ꝗa
tota pecunia videt᷑ capi iure hẽditario. Id aũt qð ſupꝛa dixi
loquit 2 coꝛpus hẽditariũ.ſʒ hᷣ dicit ↄꝛiũ ꝙ etiã pecunia non
cõputet᷑ in fal.niſi p parte hẽditaria. Tu dic ſʒ Di.qꝙ aut hẽ/
di legat᷑ pecunia a cohẽde uel a ſubſtituto.⁊ tũc tm pars capi
tur iure hẽditario.⁊ iſta pars iĩputat᷑ in falcidia ut hicĩ tex.⁊
gl. ⁊ hoc cũ dat᷑ pecũia heditaria als ſecꝰ. nt.S.e.l.lege fal.S.
ſi ĩterueniat.Aut ipᷣemet hẽs ẽ iuſſus pecuniã ſibi deducẽ uel
detrahẽ.⁊ tũc tota capit iure hẽditario.⁊ tota cadit in fal.uti
ll. ðꝛijs.⁊ ita loꝗt.l.qð aũt. ¶ Octauo op.S.e.l.ſi a me.ubi de
fũdo hẽditario nil ĩputat ĩ fal. So.ibi nil ex illo fũdo tenebat
iure hẽditario.iõ ⁊c.ut ibi pʒ.¶ Nono op.S.e.l.qð aũt in ſi.
So.ibi teſtõ: hoc expᷣſſit.¶ Becio op.ad ſinẽ legis de.l.ꝗ fũ

dũ ĩ pn.S.e.⁊.l.ſi dignũ. So.reiect᷑ alijs ſolonib q̃s gl.ponit

ũd.l. ꝗ füdũ.dic hᷣ dat᷑ in vi ↄditiõis.⁊ iõ nõ cõputat᷑ in fal. in
Pei dat noĩe pcij ⁊ iõ ſuccedit loco rei merito videt hꝛe iure
ẽditario.ideo ĩputat᷑ in falcidiã. Sʒ ↄtra hoc inſtat qꝛ videt᷑

cꝙſaltẽ ei ꝗ dat cauſa ↄditionis ĩplẽde ↄditio debeat ꝓſicere.

—

ut. d. l. nẽſenius. ⁊.l.ſi filio. So.gl.h̊ fatet᷑ ↄꝛiũ ꝙ iũlli dat ꝓ
ſiciat alijs nöd⸗ videt᷑ tenẽ qd in.l.q füdũ ĩ pn.iĩſcda ſo.s⸗.
e. Sʒ hoc videtõ.l.ſi füdus legatꝰ.Sõo.gl.qꝙ ibi debebat da
ri alteri hẽdi.iſtud ẽ diuinare. Quare dicũt alij ꝙ etiã dantip
deſt. Nec ob.l.nẽſeni.q; logꝗtĩ legato ulł ſideicõmiſſo ⁊ hoc
tʒ Ci. C.ẽ.l.pe.ubi gl.hoc tãgit tu potes utrãq; opi.ſuſtinẽ.
nã Regors pſur va ope exceptiõis doli nõ ipſo iure. ut.j.e.l.
ſi filio.⁊.d.l.nẽſeniꝰ.aut ergo legatari iam hʒ legatũ ⁊ ↄuenit
ab hẽde ꝓpt fal.uel iterdicto qͥru legato:ũ ul ↄditiõe ĩdebiti ⁊
repellit exceptiõe doli.ſʒ illꝰ qð eſt datũ cauſa ↄditiõis ĩplẽde
ſupplet falcidiã ⁊ ita loquit gl.hic poſita ⁊ alie ſiles.Aut hẽs
ipſe poſſidet ⁊ ↄuenit.⁊ tũc põt detrahẽ falcidiã.ut.d.l.ſi fun
dus.ita loquit alia glo. ¶ Vndecimo op.de.l.in rõne.S. tã/
etſi.S.eo. So. ibi ĩ eo qð dat᷑ in vi modi qð ſuccedit loco rei
ſicut id qð dat᷑ cauſa pcij ut ibi dixi.facit qð nõ.i.l.ſiqs fuuʒ.
g.ti.j.¶ Ad oĩuʒ ergo declarationẽ ſic diſtigue aut hẽ capit
de bonis defũcti ex cauſã teſti.aut ex ipſo teſts pmo caſu aut
ꝓpter hoc cepit expᷣſſe ut ſibi iputet in falcidia ⁊ ĩputat᷑.ut.S.
e.l. cũ quo in ſi. Aut cepit ꝓpter aliã cauſã ⁊ tũc ſecus.ut.l.pẽ
filiã in pn.Sõ.e. Scðo caſu qñ capit ex teſtõ tũc aut iure hẽdi⸗
taxio.aut iure legatiuel pᷣlegati.aut cauſa ↄditiõis iĩplẽde uel
ex vi modi.aut ex cauſa pꝛecij ex iuſſu teſtõꝛis. ꝛimo caſu
ĩputat᷑ in fal.ut h in pn. Scðo caſu aut legat᷑ ſibia legatario.
m iiij

⁊ nil còputat in fal.qm ni hʒ iure hẽditario.ut.S.e.l.ſia me.
niſi q; ad ipſũ q dat. ar. l.ncſeni. S. e. Si vo legat a cohẽde.⁊
tũc aut qri qad ipſii hẽdẽ ⁊ totũ ĩputat᷑ ut.d.l.nẽſeni.⁊.j.eę.
l.ſi filio. Zlut qᷓ ad alios.⁊ tũc aut legata fuit pecunia uel coꝛ
pus nõ hẽditariũ ⁊ nil iputat᷑.qꝛ nil hẽditario iure capit᷑. Aut
fuit pᷣlegata pecumia hẽditaria.⁊ tũc aut ipᷣe iuſſus ſuit ſibi re/
tinere uel detrahẽ ⁊ totũ cõputat.ut.S.de le.ij.l.cũ pꝛ in pn.
2. d. S.uũmis.Aut cohẽs fuit ſibi iuſſus dare pecuniã hẽdita

riã. ⁊ tũc ſibi ꝓ hẽditaria parte cõputat uel q̃rtà hẽditarie.ut

ſtatiʒ dicaʒ.x.S.e.l.id aũt.⁊ hic no.Si vo coꝛpꝰhẽditarium.
⁊ tũc aut detrahit ſalcidiã de uolũtate defũcti ⁊ cõputat᷑ q̃rta

hereditarie poꝛtiõis. aut ↄ uel pᷣter uolũtatẽ.⁊ tũc cõputat᷑ to

ta hẽditaria poꝛtio.ut.S.e.l.titia.⁊ nõ.in.d.l.nẽſeni.Tertio
caſu q capi cauſa oditiõis ĩplẽde ⁊ tũc ſiqdẽ legatari poſſi
det ita ꝙ ab hẽde ↄuenit ⁊ ĩputatiĩ q̃rtã qᷣ ad dte nõ quo ad
alios.ar. S.e.l.nẽſeni.⁊ h nõ.Si vo heres poſſidet ⁊ ipſe cõ
uenit᷑ ⁊ tũc aut fuit datũ a ſtatulio.⁊ dic ut.S.e.l.id aut. aut
ab exneo ⁊ tũc nullo mõ ĩputat᷑ fal.nec q ad dantẽ nec ꝗ ad
alios ut h̊ in fi.c.l.id aũt.S.e.⁊.l.ſi füdus legatꝰ.⁊ qð nõ.C.
e.l.pe. QAuarto caſu qñ capit in vi modi ⁊ ĩputat᷑ q̃rtã.ut.S.
e.l.in rẽne.S.tãetſi.Quiĩto caſu qũ capit loco pᷣcij tũc ĩputaĩ
in fal. ut. S.e.l.q fũdus.⁊ ibi nõ.⁊.l.ſi dignũ.⁊ nõ.in.l.ad ue/
terani.S.j.⁊ hoc circa falcidiã.¶ Venio ad ſcdam parteʒ q̃
tractat de trebellianica.Et pmo op.ꝙ idẽ ſit in tre.qð in fal.

ut h̊ ⁊ ſupꝛa dixi.ſo.ſateoꝛ ꝙ qñ coꝛp hereditariũ plegat᷑ a co

herede ẽ idẽ.ſ qñ coꝛpꝰnõ hẽditariu uel aliꝗd aliud ab extra
neo tũc ſecꝰ.nã in falcidiã nil ĩputat᷑ in tre.totũ.⁊ rõnẽ ĩfra vi⸗/
debid.¶Scðo op.dẽ h̊ ꝙ ſideicõmiſſũ dat᷑ cauſa oditiõis ĩ/
plẽde.ð id qð dat᷑ cauſa ↄditiõis ĩp
ſub oditiõe.õ.ſigs omil.cau.teſ.Sol.expone ᷣm Ja.de are.
ſideicõ.heredi dat.i.hẽdi iniigi ab ipſo pᷣſtãdũ cauſa.i.cum

cauſa ĩplende oditionis.i.a ſi

teſtõ.⁊ iõ nõ iĩputat᷑ niſi ob hoc fuiſſet datũ.ut.l.cũ q.S.ſi.S.
e.¶ Quarto op.j.e.l.accept.So. ibi qð dat᷑ cauſa ↄditiõis
nõ erat remſurũ penes hẽdẽ iõ nõ iputat. ¶ Quito op.⁊ vi
det᷑ ꝙ nõ tota hereditaria. ut.S.e.l.titia. So.hoc dʒ nehigiss
diſtinctionẽ illi legis. ¶ Sexto oppo.⁊ videĩ ꝙ legata data
cauſa oditiõis ĩplẽde nõ cõputant᷑ in treb. cũ debeat detrahi
de ipſis reb hereditarijs.ut.l.iubemin pn. C. ad tre. So.gl.
q ẽ i.l.fſiliñ quẽ hñtẽ.C. fa.her.i.ſi.gl.mag. ⁊ fatet᷑ ↄꝛiũ ⁊ dicit
hac.l.⁊ ſiles ĩ hoc hodie eẽ coꝝectas qͥ ad liᷣos pᷣmi gradus
cũ talia nõ iputent᷑ in tre. Ja. de are.dic ↄꝛiũ.qꝛ illa.i.ſolũ fru/
ctũ ꝓhibet ĩputari in q̃rtã nõ alia legata uel data cauſa ↄditi
onis iplẽde ⁊ hoc puto ueri p ſinẽ ill.l.q̃ vult ꝙ ſtatuta in il
la.l.nõ trahant᷑ ad alios caſus. ¶ At ergo iſta mã circa tre/

bellianicã liqat diſtigue eodẽ mõ qᷣ in fal.aut capit᷑ ex teſtm ?

idẽ qð ſupꝛa dixi diſtinguẽdo caſus modos ꝗbus fal.capit
ex teſtm.aut ex teſtõ ⁊ tuc aut iure iſtõnis ⁊ idẽ.aut iure lega
ti.? tũc aut ab exneo uel legatario ⁊ indiſticte ĩputai ne hlʒ

ſecꝰ in fal. aut a coherede ⁊ tũc aut pecunia.⁊ tũc totũ iĩpnta?᷑.

ut in. S.nũmis.aut coꝛpꝰnõ hereditariũ t ĩputat᷑ ſecus in fal.
aut coꝛpus hẽditariũ ⁊ tũc idẽ qð in ſal.qꝛ aut qrit᷑ de ĩputati
one qͥ ad ipſũ coheredẽ ⁊ iputet totũ aut ꝗ ad alio ſideicõmiſ
ſarios.⁊ tũc aut detrahit de uolũtate aut ð uolũtatẽ. ut.l.titia
S.e.Si vo capit cauſa ↄditiõis ĩplẽde.⁊ tũc aut ẽ remãſuruʒ
penes eũ ⁊ iĩputat᷑ ut hic als ſecus.ut.l.accept.Si vo capũ in
pciũ ⁊ tũc ĩputat᷑.ut.S.ꝑ eaſdẽ.ll.ſi vo in vi modi.⁊ tũc idẽ ꝑ
eaſdẽ leges.¶ Nꝛimo qro que eſt rõ ꝙ in fal. ĩputaĩ ſolũ qd
iure hereditario capit ⁊ aliud in trebellianica. Dicit hic gl. rõ
ẽ.q; ĩ fal.grauat᷑ plus heres.qꝛ onera hereditaria manẽi apð
eũ inſolidũ.iõ releuatut ſolũ q iure hereditario capit ĩputet in
fal.ſ in trebellianica nõ ſuſtinet onera niſi ꝓ parte. ut.j. ti. ij.
l.j.F. fi.iõ plus grauat᷑.idẽ tʒ Ci.in.l.ſiliñ quẽ habẽtẽ. Tu cla
rius dic. ꝙ rõ colligit ex vbis.l.ſal.dicit eni.ẽ.e.l.j.S.j.ꝙ q̃r
ta pars hereditatis dʒ remanere penes heredẽ. Nõ qdiẽ he
reditatis ex ꝗᷓ colligi ꝙ dʒ hẽe iure hereditario.ſed inſti. de f

deics ere rd qꝛ.ubi referunt᷑ iſta vba ſenatuſcõſulti ue/

ſpaſiani.dẽ ꝙ heres dʒ qrtã partẽ retinere nõ tñ dicit heredi⸗

tatis.⁊ iõ etiã ſi nõ capiat᷑ iure hereditario ĩputat᷑ in q̃rtã.DPi

ces tu iſte tex. ſacit ↄtra.q; dicit ꝑinde atq;.l.fal. Rñi.illud ꝑ
inde denotat ſimilitudieʒ ſ nõ ꝑ oĩa.qꝛ q̃rta ubiq; detrahũ ſʒ
nõ eodẽ mõ.ſilłe.j.de accepti.l.j..Et ſi q̃ris q̃re ĩ.l.fal.fuit poſi
tũ uerbũ hẽditatis in ſenatuſcõſulto nõ.tũc ꝓcedit ratio glo.
¶Scdo qᷣro qd ſi ab eodẽ hẽde ſũt pᷣſtãda legata particula⸗
ria ꝑ fideicõ.ule qdð põt eẽ. ut.j.ti.ij.l.marcellus.S.idẽ põpo.
qualiter ſiet iſta cõputatio in q̃rtã. Pꝛeuit᷑ q;tũ ad ſideicom.
miſſũ oĩa imputabunt᷑ nec hoc ꝓderit legatarijs ut minoꝛ q̃r⸗

lẽde nõ ẽ legatu.ut.l.ſigs

. i.a fideicõmiſſario. ¶Tertio op. de
l. debitoꝛ. S.ſi.j.ad tre.⁊.d.l.pꝛ filiã ĩ pn. Sol.ibi nõ capit ex

Ad legẽ fal.

ta detrahatur.ſed pꝛoderit ut a ſdeicommiſſario quarta de/

tracta videatur. ſicut dicimus in ſimili.S.eo.l.nenſenius.S.j.

¶ Tertio quero que ẽ rõ dꝛie ĩter coꝛpus hereditariũ ⁊ pecu/

niã uel coꝛpꝰhẽditariũ. Rñ.pecunia tota põt dici ꝑcepta de
parte hereditaria qdð nõ eſt ex coꝛpoꝛe hereditario.ut in.S.nũ
mis.uel ĩter coꝛpus hẽditariũ ⁊ nõ hereditariũ eſt rõ ne in ea
dẽ re diuerſo iure hẽat quartã.ut.l.eũ qui edes de uſucap.ita
dicit glo.⁊ Aʒo in ſũma.C. e.⁊ ẽ hec rõ lʒ ſit ſatis debilis tñ
nõ video mõ melioꝛẽ. ¶ Auarto q̃ro utrũ falcidia uel trebel⸗
lianica poſſit detrahi in vna re.Gl.⁊ doc.qꝙ nõ.C. e.l.ij. Tu

—

dic clarius aut J an poſſit deduci in vna rea uolẽtib c po

teſt. ut. . de le.j.l.põt.⁊.S.depoſi.l.j.S.ſi ↄuenerit.⁊ ita ĩtelli⸗
gunt quidã.l.ſlliñ quẽ habẽtẽ.C.fa.her.⁊ ita nõ.ibi in glo.qᷓ
Icipit.ſ.deſtinationẽ. ibi alij dicũt ſoluit᷑ a uolẽtibus ⁊ uolenti
⁊mc.aut q̃ris de neceſſitate ⁊ tũc aut q̃ris in q̃ re debet᷑ quarta.
aut in qua re detrahat᷑ tꝑe diuiſionis. Mꝛimo caſu regula eſt
ꝙ deducit de qualibet reꝓ idiuiſo.ut in.l.plautius.⁊.i.liuea
margaritarũ. . e. l. ij. C. e. Scdo caſu aut teſtõꝛ aliqd legauit
uel alio mõ ↄceſſit qð debeat iputari in quartã ⁊ ilud pus im
putaĩ.ut.S.e.l.id autẽ.x.l.cũ quo. .ſi.⁊.l.qebaĩ..ſi.⁊ h/ p/
ut de trebellianica loqui. Si vo nil reliqt tũc aut hẽs ꝑcepit
fruct iudicio teſtõꝛis ⁊ illos pus ĩputare in quartaʒ cogit.ut
ỹ.e.l.qð de bonis.S.ſructꝰ. Nec ob.j.ti.ij.l.ita tñ.S.ex aſſe.
ut ibi dixi. aut nullos fruct pcepit.⁊ tũc aut hẽs aliqd de he/
reditate alienauit ⁊ ilud pus ſibi cõputat in quarta.ut.C. cõ/
munia de le.auc.rej.⁊.j.ti.j.l.marcellus.S.res.⁊ ibi nõ.qð tʒ
Aʒo in ſũma.C. ad tre.⁊ etiã Pi. Aut nil uẽdidit ⁊ tunc aut
teſtõꝛ viuꝰ ↄceſſerit aliquã rẽ hꝛe ĩ peculiũ ⁊ illã põt ſibi retinẽ
aduerſario inuito.ut.l.filiũ quẽ hntẽ.Fʒ lec.antiquoꝛũ que in
hoc va eſt ut offõ iudicis in diuiſione ula res aſſignat᷑ ſilio ut
quẽ teſtatoꝛ pꝛedilexit in illa re in vita pᷣſũptio eſt ꝙ pᷣdilexit
moꝛte.ar.l.pe.S.de ali.⁊ ci.le.⁊ ne fiat ſeparatio eius poſſeſſi
onis quã coluit? melioꝛauit.ar.l.ij.de allu.⁊ palu. Aut nihi
ↄceſſit in vita nec in moꝛte ⁊ tũc ſi res ſunt indiuiſibiles põt in
vna re deduci.ut.S.e.l.ſed ſi nõ ſeruꝰ.⁊.l.lege fal.S.ſi inter.⁊
l.ſi fundũ mihi cũ ſimilibus. Aut oẽs ſunt indiuiſibiles ⁊ tũc

deducet᷑ in vna uel duabus rebus ne patrimoniũ cõicetur.⁊

hoc iudicis officio.ut.l.põt.S.de le.j.⁊.C.qñ ⁊ ꝗ.quar.pars
de.l.ij. ¶ Venio ad quartã partẽ debitã iure nature ⁊ bꝛeui
ter aut aligd capũ ex patrimoniũ defũcti ⁊ nullo modo in illa
quarta imputat.nt.l.ſancimus.S.repletionẽ.C. de inof.teſt.
Aut capũ ex deſuncti patrimonio ⁊ tũc aut iudicio teſtõꝛis.

⁊ cõputat᷑ in quartã quocũq; iure hẽat ſiue iure hereditario ſi

ue iure legati uel in vi modi uel alio mõ capiat᷑ cõputat᷑.ut.l.

qm nouella de inof.teſ.?⁊ ꝓ hoc qð habuiſtis in.l.etiã..pe.ĩ
ſi.j.de bo.li.vũ mõ aliqd iure inſtõnis habeat.ut in auc.ut cũ
de ap.cog.S.aliud quoqʒ capłin.⁊ in auc. de trien. ⁊ ſe.S.j.

—

Aut capũt iter viuos ⁊ tũc aut eſt datio ob cauſã.ut dos ⁊ do

natio ppter nuptias uel datũ cauſa militie, ⁊ tũc illud iputati

quarta. ut.l. qm nouella. C. de inof.tel.⁊.l.oĩmõ.S.fi.e.ti. Si·
uero eſt donatio ſimplex tunc aduerte ſiquidẽ tẽpoꝛe facte do

nationis.⁊ ꝑfecte ualuit in vita tunc nõ cõputat in quartam
niſi ſit dictũ ut ſi dat ſilio emãcipationis cauſa.ut.l.ſiq.S. ſi⸗

C. de inoſ.te.⁊ ita fecit dñs Accurſius qñ dñʒ Frãciſcũ emã

cipauit qꝛ fuit dictũ expꝛeſſe ut in fal.imputaret.⁊x pꝛo hoc ha
bes.tex.in.l.etiã.v.ſed ⁊ ſi nõ moꝛtis.j.de bo.li. I9dẽ dicereʒ
ſi eſſet ſacta donatio ſilio in ptate ppter merita p̃cedentia.nã
tũc ſtatim ualeret donatio ⁊ iſtud percepit tanq; aduẽtitiũ ut

glo.nõ.in auẽ.vnde ſi parens.C. de inoſ.te.ꝓbo per rõnẽ il/

lud qð ſilius ꝗqrit ex ꝑſona ſua eſt aduentitiũ.ut.l.cũ opʒ.S.
j. C. de bo.q̃ li.ſed iſtud qð dat᷑ ſilio ob merita pᷣcedẽtia hʒ ex

operis ſuis.⁊ ſi eſt aduẽtitiũ ⁊ aduẽtitia in quarta nõ imputã
tur. nt.l. f. C. de colla. ⁊.l.ſancimus.S. repletionẽ. C. de iof.

te. ʒ ſit quedã gl.q eſt in.l.ſ donationẽ᷑.C. de col.que vult ꝙ
nõ ualet incõtinẽti tñ nõ dicit uerũ ut ibi dixi. Siuero dona
tio nõ tenuit ab initio ſed fuit moꝛte cõfſirmata tunc in quar/

tã ĩputat᷑. ẽ caſus nõ.i.l.ſiliũ quẽ hñtẽ.C. fa.her.ʒ lec.Aʒo.
* ert dlenai v. ſʒ ⁊ ſi moꝛt. Idẽ puto ſi ĩ peculio eẽt con
ceſſ.

ſi. ut. d.l. filiũ quẽ hñtẽ. m aliã lec. ⁊.d.l.ſi donatione.C.

de col. ¶ Juxta pᷣdicta ſoꝛmo.q.⁊ pᷣ videamus rõnẽ queẽ rõ
ꝙ id qð ex teſtm capit ĩ tre.quartã nõ ĩputat᷑.ut.l.pẽ filiã ĩ pn.

S.e.⁊ ĩ debita iure nãe ſic nt nõ.⁊ dixiſupꝛa.⁊ rõ ẽ qꝛ falcidia
T⁊ tre.detrahit occaſiõe teſti ideo in ea nõ iputat᷑ niſi qꝗð uenit
ex teſtõ.debita iure nãe uenit extrinſecus.iõ in ea ĩputat᷑ qð
extrinſecus uenit.⁊ hoc hẽs in alijs quartis q̃ debent᷑ ex alijs

diſpõnibꝰ.uel iure ſtatuti ut mulieri uel viro ex foꝛma ſtatuto

rum aliqd debeat᷑.⁊ cõputaĩ᷑ ſibi quicꝗd extrinſecus uenit in

auẽ. pꝛeterea, C.vñ vir ⁊ ux. Ego dixi ſupꝛa ꝙ donatio facta

filio

Sicui plus qᷓ ꝑ.l.ſal.

4 filio emãcipato nõ iputat᷑ niſi ſit dict.qᷣro qd ſi fuit dictũ de —w— J elegata nò ſputaͤtut i
dit t donauit ſilio emãcipato in pᷣmiũ emãcipatiõiꝭ t ꝓ patte — —w filio filia. cidiã niſi quo ad eũ a qͥ
de ſua.nõ tñ dixit ꝙ in qrtà iputct. Dic in.l.petoĩ pn. S.dele. apiuntur.h.d.⁊ nõ hanc legẽ bene.

ni
e
ſe
t

ij. ¶ Quero de vna.q.q̃ me multũ fac dubitare nõ hũi de fa⸗
cto ſʒ hac nocte fui imaginat.ſfuit datũ ſilio emãcipato ut cõ
putaret ĩqrt ſʒ ſil deceſſit anteq; pꝛ relici ſilijs ſuis hẽdibꝰ
⁊ nepotib pãis ſui.an ipᷣis nepotibꝰ cõputet᷑i q̃rtã.ꝗd dices

Foꝛmo alia.q.⁊ dicã de iſta.⁊ iſtã quã dicã bis vidi de ſacto

⁊ cõſului. Filia decedit anteq; pꝛ relict filijs an dos data ſilie
filijs eiꝰ cõputet iĩ qrtã put ſilie deberet iputari. In vitate mul

ti aduocati ⁊ alig doctoꝛes ↄſuluerũt ꝙ nõ ⁊ mouebant ꝑ rõ/

nem cõem ut.l.ſacimꝰ.S.repletionẽ.C.de ĩof.te.cũ falcidia iu
re nãe nõ dʒ deduci niſi de ſhᷣa pꝛis ut ibi.ſʒ iſti filij nõ hñt iſtã
dotẽ ab auo eoꝝ ſo hñt a mr̃e.⁊ iõ dʒ computari.q;ꝛ exiuit pꝛi
moniũ pꝛis ipᷣo iure.ut.l.pꝛ filiã ĩ pn.S.e. Hꝛeuit cõſului ↄꝛiũ
⁊ hodie ↄſulerẽ.iſt pbat᷑ ꝑ.l.ilã.C. de col.S.ſi.ubi dẽ expᷣſſe ĩ
tex. ꝙ dos data mr̃i dʒ a ſilij ↄferri.ſʒ ad illã.l.rñdebat ; nõ
ſegtur. ꝙ aege ↄfer᷑ĩ q̃rtã ĩputet᷑. Ego dixi ꝙ ofert.ut.i.llã
⁊ ĩ qrtã iputa
q ↄꝓfert eodẽ mõ in q̃rtã ĩputat.nec reperies.l.q dicat ↄꝛiũ i.l.
qm.dicit tex.dos data ſilie uel nepoti in q̃rtã iputet᷑ non dicit
cui uł ſibi uel ſilijs ſuis. Pꝛetea hec ꝓbabd ꝑ.l.oĩnoĩ ſi. C.de
iof.te.ubi nõ reqrit tex.ꝙ habeat a pꝛe ſed occaſione eius qdð
pꝛ fecit lucret. Pꝛeterea ꝙ iſtud ſit pfectitiũ ⁊ de bonis pꝛis
ꝓfectũ ꝓbo aduẽtitia nõ cõſerunt᷑.ut.l.illã.S.ſi.C. de coll.ſed

talis dos a nepotibꝰↄfert᷑.nt.l.ilã.ergo nõ ẽ aduẽtitia. Rx
ac

terea aduertatis ad rõnẽ difſicilẽ cui nõ põt rñderi ⁊ per
me ſũdã.aduerſarius dicit ꝙ illi nepotes hñt illã dotẽ iure he
reditario tanq; heredes ſilie ⁊ a pſona mr̃is nõ ab auo. ꝓbo
ꝙ iſtð ẽ falſũ m tꝑa hodierna.ſiliuſfa.ĩ ꝓfectitijs nõ hʒ hẽdẽ
ut. l.j.. i.j.de caſtrẽ.pecu.⁊ ĩ dote expꝛeſſe nõtur in.l.nupta.
5.ſo.ma.C.l.filie mee.e.ti.? Aʒo in ſũma ſo.ma. circa ſi.nõ.ĩ
coꝛpoꝛe de hẽ.q̃ ab ĩte.S.j.⁊ q ſilia decedit ĩ mrionio cũ libis
dz reuerti do ad pꝛem ut.l.do a pꝛe.C.ſo.ma.de ↄſuetudie
tñ remanet apð virũ.Cõſuetudo ergo nõ fac illo ſilios hẽdi)

mr̃is.qꝛ illa dos nõ erat mris nec mr̃is eẽ debebat. Sed qd

ſacit oſuetudo. Certe aufert ab auo ĩmediate ⁊ ſllis nepotibꝰ
dat. Apparet ergo ꝙ iſti nepotes nõ hñt ex perſona filie ſed
ab auo ex perſona ipᷣius aui.merito dʒ imputari in quartã.ut

l.qm nouella. etiã tetigi.in.l.poſt dotẽ.⁊ ibi dixi. Sʒ ſi pone

remꝰ nos ꝙ pꝛ ſuerat ſibi ſtipulatin vnũ caſũ tm̃ ita ꝙ ĩ alio
caſu exñtiũ liberoꝛũ mulier poſſet habere heredẽ ſm qð nõ in
l.poſt moꝛtẽ.⁊ ibi dixi. Sumꝰ in a grecehetl utrũ onus ĩpn/
tadi in quartã ipſi defuncto datũ trãeat ad filios cũ ſuo one/
re dubito als dicã. ¶ Quero ſi aliqd ẽ relictũ ſilio minꝰ q̃rta
dzʒ ſuppleri iſta qᷓrta. ¶ Quero p os dʒ ſuppleri iſta qrta
ułp heredẽ ul ꝑ legatarios q poſſidẽt re hereditaria ꝓrata
videfuelle tex. ꝙ iſt ſupplementũ ſiat ta ab heredibus qᷓ; a
legatarijs.nt.l.ſi ex pꝛonis.x.l.ſilibert.S.libertis.j.de bo.li.
⁊iſtud iplẽdi ius erat ĩ poꝛtiõe pꝛoni put ĩdebita iure nãe eſt
hodlie.ut.l.ſi ex pꝛonis in pᷣn.e.ti.ſʒ ↄꝛiũ videt᷑ ĩ auẽ.ut cum de
ap.cCog.S.ceterũ.col.viij.ubi dic ĩpleri ab heredibꝰ.ſʒ aduer/⸗
tẽdũ ẽ ꝙ ibi dicit ab hẽdib ĩpleri m alias nr̃as.ll.ſʒ.l.C.non
expmit ꝙ hoc ſiat ab heredibꝰ ſolũ ſʒ ſimplłr ſuppletionẽ fieri
imo magis videt᷑ inuere a qlibet legatario ꝓ rata.nã.l.ſãcimꝰ
S. repletionẽ.diẽ h debẽ fieri ex ipſis reb ex ſha deſũcti ⁊ ſic
videt ꝙ ſit onus reale. Illud ergo qdð tex.in.d.S.ceterũ.diẽ h
Fʒ nr̃as legejĩtelligu ʒ.d.l.ſi libertj.S.lipᷣt.¶ Sʒ qro an iſtꝭ
ex ſpſtõne ad ſiliũ puenit ſibi cõputet᷑ĩ legitimaʒ. Lex.vi⸗
et ꝙ nõ ĩ. d. l. ſcimus. 5. repletionẽ. Sʒ dic ꝙ ſigdẽ ſpſtitu
tus ẽ gs legatario tũc illud qð hʒ ex illa ſubſtõne nõ cõputat

in legitima ut ibi ſẽtit gl.aut ẽ ſubſtitut heredi directo uł per

ſideicõmiſſũ.x tũc illud iputat᷑ qꝛ ab ipſo initio de eo qð relin
qtur ab herede deduci oẽ grauamẽ ⁊ oĩ ↄditio.nt.l.qm ĩ po
rnibꝰ. C. de ĩof.te.¶Sʒ ꝗd de eo qð ei q põt petẽ ſupplemẽtũ

obuenerit ab ĩteſtato.utputa ſuccedit legatario nłhedi. Rñ.

id nõ cõputatĩ legitimã niſi eatenus qᷓten ille eui ſucceditte/
nebatur ſupplere cum aduentitio iure capiat. ut. d. 5. reple/

tionem. ar. S. de le. ij.l. ſi fuerit. . j. x. ð. eo.l. qui ſundum. F.

qui ſilios.
jgα Siheres nõ grauat᷑ ut heres ſed nt
Eceptis. n cõmodũ ſentiẽs falcidia nõ de
. ucei. h. ð. In tex. ibi moꝛtẽ ſuaz.ſ.legatarij. Chno
ꝙ datũ cauſa cõditionis iplẽde ita demũ minuit tre. ſi interiʒ

apud heredes remaneret. Itẽ ule q rogat ẽ de reſtituẽdoita

demũ retinet falcidiam ſiut hereſrogat᷑ ut hᷣ ⁊.j.ti.j.l.mulier.
ſi. ¶ Item nõ ꝙ acceptis intelligit de herede ut h in ſi.c.l.
i fuũ.S.qui margaritam.S.de let.e.e.

ꝑ.l.qm̃ nouella.C. de ĩof.te.ubi dicit eodẽ mõ

rõsäs d eſt nõ. pᷣn. t. h. d.
— . D Aritus uxoꝛi. Mudiſtnoe P r bi.

—. õputat᷑iĩ bonis.h.d.i mã.l.re ↄiũcti.¶Qũo an
cõiũctio aduerſatiua ĩducat iũctionẽvᷣbalem.⁊ h videt᷑ poni
in tex.ibi duas aũt ⁊c.videt᷑ H̊ ꝙ maritus teneat᷑ ad teſtitutio/
nẽ fructuuʒ ⁊ bonoꝝ que obuenerunt e dotẽ. ¶ Op.C. de
pac.ↄuẽ.l.nlti.Gl.ibi ſoluit.hᷣ etiã ſoluit ꝙ h i ſoꝛte ibiĩ uſuri,
Aliter ĩtelligi ꝙ h de nalib ibi de iduſtrialibꝰ. Ons Mar
tinus ſyll.als de fano diſputauit vnam.q.⁊ ĩ ↄtrario ſemꝑ re
citaui.⁊ diẽ̃ aut fructus ꝑcepti extãt ⁊ debẽt heredis mulieri
reſtitui.ut.l.ſi ſtipulata.S.de dona.ĩter vi.⁊ uxo.aut ſũt cõſuũ/
ti ⁊ tũc aut ꝑcepti uolũtatẽ defũcte ⁊ marito dʒ reſtituẽ. ut
de his. C. de dona.iter vi.⁊ uxo.aut ꝑcepit uolũtate deſũcie
⁊ tũc ant ſũt fructus ĩduſtriales ⁊ marit lucrat᷑.ut.d.l.ulti.cũ
gl. C.de pac.cõuẽ. Mõ ob.iſta.l.q; tenet᷑ reddere rõnẽ lʒ fru
ctus ſint cõſũpti.ſi vo ſũt fructus naturales magni ⁊ tũc ienet᷑
maritus reſtituere inq;tũ ẽ locupletioꝛ.ut.l.ſi ſtipulata.S.j.ðꝰ.
de do. ĩter vi.⁊ ux.aut ſũt parui ⁊ nõ tenei reſtituere.ut.l.ſi id
qð.5.j.xc.l.utrũ.õ.de dona.iĩter vi.⁊ ux.x.l.oibu.S.de ĩpẽſij
¶ Habui aↄſulere hᷣ utrũ oleũ ſit fructꝰ nalis uł iduſtrialis.Et
habes caſũ ꝙ ẽ ĩduſtrialis.S.de.de rei uẽ.l.antepe.
0 aditã Reus tenet᷑ edere actionẽ actoꝛi ad re
t EER.“ vplicationẽ füũdãda. h. d. Et gl. allegat
iſtũ tex.ad illud qð ſũmani tibii.l.n. C. de edẽ.⁊ Gull. de cu. ĩ
l.j. S. edẽda ſũt s aspu riſſer ꝙ h nõ edi᷑ ut iſtt̃m ſʒ ut coꝛ
pus bereditariũ ipſe põt dicere ꝗcꝗd vult.¶ Mõ qñ nt bono
rũ diſcuſſio põt cogi nõꝛius ut exhibeat ĩſt̃m ex q pbat᷑ debi/
tũ illud de quo ſit excuſſio plene in.l.ſ.C.de eden.

Sicui plus qᷓ per.l.ſal. Rubꝛica.

23 Cum dicik tene be/
Icui plus.cmdib tele de⸗
ſic. C. dicã als ad ꝗd ſenen kenenas.
erbum amplius
Hec uerbage totů znet be
d. Mõ de dictiõe ampliꝰ de quo habetia
de here. iſti. l. j. C Op. de auc. ſed cuʒ
.l. fal. So. Fʒ iura noua ubi inuẽtario nõ facto

tenetur ad totuʒ. hic ſʒ iura uetera m que non tenetur ultra
vires hereditarias.

¶ Inter ſ. Iſte ẽ nobilis. F. ꝛ mẽtitenendus. x p.d

„. ubi in alio iure heres quartã detrahit ceſ/
ſat falcidia uł alit. Mõ debẽt detrahi due quarte.Glo.ĩducit
in ar.ad.q.ꝙ ſilius inſtitutus ⁊ de reſtituendo grauatus non
detrahit duas quartas.⁊ vide gl.q incipit pᷣtoꝛe ⁊cc.ibiidem
ergo ⁊c̃.iſtũ paſſũ nunq; exammaui uobis nec modo exami/
nabo q eſt deciſũ ꝑ decretalẽ. Gl.nr̃e tãgunt in.l.in rõne.S.
qð vulgo.ð.ti.j.x.l.papᷣ..ſi ĩpubes.ð.de inof.teſt.⁊.l. q;.
ad.l.fal.⁊ glo.videt᷑ tenere ꝙ inſtitutus ⁊ rogatus de reſtituẽ
do pure nò detrahit duas quartas.ſed rogatus de reſtituen/
do ſub ↄditiõe detrahit duas.⁊ hoc ẽ canoniʒatũ ex de teſta.
c.rainutius.⁊.c.rainaldus. Glo.in.S.ſigs aũt non implens.
in coꝛpoꝛe de hẽ.x fal.dicit aut ẽ inſtitutus pure ⁊ non detra
bit duas.aut ẽ iſtitutus ſub ↄditiõe ⁊ detrahit duas. DPocto/
res tractant in.d.l.q;q;.⁊ Ja.de bel.in.S.quãobꝛẽ in coꝛpo
re de reſtit.Cõmuniter tenent᷑ ille decretales lʒ ſm puncta iu
ris noſtri nõ poſſit niſi vnam detrahere. G

—

MAinncendium. C. ſi cer. pe. ⁊.l. in rõne. 5. j3.S. ti. j. So.
Di.ꝙ h̊ tenet᷑ ad genus reſpectu ſpetiei.ideo nõ liberatur in/⸗
teritu.ut.il.ſigs ad libertatẽ.S.j.de nox.⁊.l.titie.S.ſi.õ.de le.

EKRiʒ ſi quartt adta unr

j.⁊.l.quidam.S.ſi tibi.C.e.

( Iñn dolo. Quotiẽs futuꝝ.

In tex. ibi dies ſupereſt. ⁊ ↄditio extitit eo caſu quo
fuit relictum ſub cõditiõe.⁊ in diem dicimus ſi facta eſtimoaj.
illa appareat locũ eſſe falcidie.

¶ QNuauis In legat minutis cauſa alimẽtoꝛũ nõ pᷣſta⸗

tur hec cautio.h.d.¶ Pꝛo declaratiõe re
uoco ĩ dubiũ an ꝓ legat minut debeat pᷣſtari ſatiſdatio.Qui
dã dicunt ꝙ nõ.vitas ẽ ꝙ iſte.S.loqꝗtur in legaj minuꝭ cauſa
alimẽtoꝛũ ⁊ iſtud oẽs tenent. ¶ QAQuero que dicantur legata
mMinuta.Dicũt ꝗdã ula q̃ſt uſq; ad.x.aureos.ſʒ iſte.S.no dic

3

*

Ac ſenatuſcõſul. trebel.

B. Alij dicũt uſq; ad duo. ut.l.ſi oleum.ĩ fi. cũ.l.ſe. S. de dolo

Alij dicũt alit.ut ĩ auc.niſi.C. de ſẽ.ex peri.re. Ja.de are.diẽ
ſuꝑ iſta gl.ꝙ ĩ illa auc.niſi ſtãdũ ẽ cõſuetudini.i alijs ſtat᷑ arbi/
trio iudicãti cũ nõ repiat᷑ det᷑minatũ.ut.l.j.ĩ fi.S.de iure deli.
⁊.j.ex ꝗ.cau.iĩ poſ.ea.l.in uẽditiõe.⁊.l.certo generi cõia pᷣdi.
Que ẽ rõ q̃re nõ pᷣſtat ĩ alimenj. Dic utĩ gl.Querit gl. H

dẽ ꝙ nõ dʒ ſatiſdare ſʒ an cauẽ. dic̃ ꝙ ſic. ut.l.ij. S. ſʒ ſi dubitel

S.de iudi.hẽs tex.i.lĩ reb de uſufr.ea.re.q uſu. ↄſu.hẽs i.l.ſi
liũ ut le.no.ca.⁊ qð nõ.ꝑ Hi.j.iudi.ſol.ſuꝑ rubꝛica.¶ Qũo
qñ intponit᷑ iſta cautio an cũ pena ulł ſine pena.et gl.dic̃ foꝛte

ſpᷣ pena cũ nõ ſit difficile.⁊ tene mẽti iſtã gl.Cõtrariũ vĩ ſetire
gl. i. l. ij. fi. C. ꝗ ſatiſda.cog. ⁊.l.ſfi.j.de p̃to.ſti. Poſſum ſal/

nare iſtã gl.ꝙ h loqtur eo caſu qͥ remittit ſibi ſatidatio fideiuſ

ſoꝛũ.ile gl.loquunt᷑ qñ fideiuſſoꝛes tenent᷑ dare.Habes aliam
gl. de hoc i.l.ij.in ſi. S. de ali.iu.mu.ca. fac.ubiẽ gl.ꝙ ſub pe/
na teneĩ ꝓmittẽ.gl.ſignat õ.⁊ nõ ſoluit vide eaʒ que incipit in

ſi. So.h ſple fauoꝛe alimentoꝛum.

diderat. de euici.ubi dẽ ꝙ ſi aligs

euiĩcit ſibimet nõ cõmitti ſtipulatio. h dẽ 5ꝛiũ. ⁊ gl.aſſignat

ↄtrario ⁊ ẽ ↄtra.⁊ vide gl.que ĩcipit ipemet.So.qꝙ ipiloquit:

in ſtiplatiõe duple ꝗᷓ ẽ penaſis ⁊ odioſa.iõ non cõmittitur niſ

nere euincat.hᷣ cõmittit q; cõtinet ſimplumtimm.
*gl. ⁊ dic ut dixi in.l.ſi ſic.j.de uer. ob.

Ec aut ſatiſdatio. ſtateeſtat ar

—

ab vno nõ dʒ pꝛeſtari cautio. ⁊ detminat ꝑ iſtũ tex.

ge aut ſut mine illuſoꝛie aut nõ. x ſtat arbitrio iudicij.gl. eſt. C.

qð me.cau.l.metũ.per GOuil.de cu.l.illicitas..ne potẽtioꝛes
Z.de offi. pꝛe.

(CO. de. l. q cum hede. .
i duo er teſtõ. ¶Dbdel gam ecl i.

ꝙ ibi erat ↄtẽtio int ĩſtitutũ ⁊ ſpſtitutũ.h inter duos iſtitutos
⁊c.vide gl.q ĩcipit.i.ſe eẽ ⁊c.uſq; ibi.l.eni ⁊c.x iſta ſo.nõ vide
tur eẽ va.nec iſta cautio dʒ hẽe locũ.qꝛ oli iudicia ſiebãt ꝓpt᷑

petitionẽ hẽditaſ.ergo legatũ nõ poterat peti ⁊ ſic cautio nõ

dʒ intponi. Pꝛeuit credo ꝙ iſtud dʒ declarari ꝑ.l.ſi teſtm cũ
glo. de peti. here. Ael ſoluat legatũ hẽs uł opponat exceptio

nẽ ⁊c.ut ibi.Et ſic ẽ intellectus uerus ⁊ abſolutus.Cõtra dic

ꝙ optie pñt peti legata ut h.ſi vult heres exceptionẽ opponẽ
põt uit ibi.ſi vult ſoluere ⁊ petere cautionem pot ut h.hodie tñ
iſtud coꝛigitur per.l.fi.C. de peti.here.

Aſta cautio dʒ pꝛeſtari qñ recipientis
eCE tiO. ereſt b.d. In tex. ibi tradidit.⁊ cer

E nõrone que ſequitur. 2 artſ
— sY 14 egatarius dʒ cauere hẽdi ⁊ ſi
v Ideamus. nnſtni legatario.ul ſidei
õmiſſariꝰ hẽdi cauſa euitãdi circuitus.h.d. In tex.
ibi ſufficiet h. Rñdet ibi eẽ.i.legatariũ hẽdi cauẽ debẽ ac ſi nõ

eẽt fideicõmiſſari grauat?. ¶ Aenio ad v.ſʒ ⁊ legatario.ut iĩ

telligat iſtũ uer. hẽtis recoꝛdari de eo qð habuiſtis in.l.pena/
les in fi. S.ti.j.ibi deal e. Ceuit gl ſol⸗ bene.
— faril Eig nõ põt ſatiſda/
Am non facile. A nrſt ſatiſdatio
h. d. COp. ? videt ꝙ paupꝑtas ſit cauſa dande ſatiſ-
datiõis.ut.l.de ehtlbne.. ſinaut.C.de epi.audi. Gl.nõ
ſoluit. Rñ.qñq; ppt᷑ pauꝑtatẽ remittit ſatiſdatio.qñqʒ exi/
git ⁊ exigit timoꝛe future pauꝑta.⁊ ſi eẽt certũ legatariũſẽ
per eẽ diuitẽ nõ pꝛeſtaret᷑ ut.S.e.l.uiſi.S.itẽ ſciẽdũ.ſʒ eo caſu qͥ
nõ põt pꝛeſtare an ſit repellẽdus.⁊ tũc aut tractat de admini
ſtratiõe rei aliene ⁊ repelli: ppt᷑ pauꝑtateʒ.ut in.l.de creatiõi/
bus. aut de adminiſtratione ppꝛij debiti tractat ⁊ tũc non re/
pellit ut H. ¶ Op. ꝙ pauptas nõ ꝓſit ut.l.pediu de incẽ. rui.

fro0 gd ſi bona ſide nõ bogniat Die un g ene⸗ 1.
di 5414. . a eſt bona lex ⁊ glo.legit
nus pius. . mõ.ego legaʒ alio 6

erit ſine tot pꝛijs ⁊ lec.pono ꝑ.l.pecunie..de ali.le.ubi dʒ re

manẽ penes iſtũ miſtruũ.x iõ nõ dʒ cauẽ ⁊ ſʒ h loquit ĩlegata
rio nõ in nudo miniſtro ⁊ gl.legit alit᷑ t.h.d.Merus execu

toꝛ nõ teneĩ heredi cauẽ.h.d.¶ Op. de.l.iij.S.debebit.S.de·

ali. le. Gl.rñdet ibi loꝗtur ĩ executoꝛe dato ab hẽdeuł a iudi/
ce.h in teſtãrio.ſʒ certe etiã executoꝛ teſtãriꝰ nõ tenet᷑ cauere.
ut. l.nulli. C. de epi.⁊ cle.tene mẽti iſtð. ¶ Cõtra iſtð op.de.l.
liᷣto.S.largiin fi.S.de an.le.lle ẽ tex.ꝗ bñ declarat iſtã le
gẽ. So.mer executoꝛ nõ tenet᷑ cauẽ niſi teſtm factum ceperit
eẽ nõ ſoluẽdo.uti ↄꝛio.¶ Op. de.l.ſi a plibus ĩ pn. õ.de le.j.

nau. Oic plene i.l.ſiqs ad declinadã.C. de epi.⁊ cle.¶Que

⁊.l.qdã.S.pe.e.ti.ubi iſti executoꝛes debẽt ſatiſdare.NHi.i.d.
l.ſi a plibu.ſoluit ꝙ ibi logꝗtur ĩ executoꝛe ꝗ a defũcto ſeſit cõ

modũ iõ teneĩ cauẽ.h a defũcto cõmodũ no ſenſit. ¶ Et ꝓ de
claratiõe mãe plene diſtigue ꝙ triplex ẽ cautio.q̃d ẽ cautio

celſſãtiũ partes reddi. qᷓdã de oſeruãdo indẽnem. q̃daʒ ẽ cau

tio de iĩplẽdo onẽ iniũcto. ¶ Circa pmã cautionẽ dic aut ẽ le
gatari ⁊ nõ tenet ſatiſdare.ut.l.pecunie in pn.õ.de adi.le.⁊x
hpfᷣm pmã lec.quã poſui.Aut ẽ miniſter nõ tñ nudus ⁊ cogũ
cauẽ ut.d.l.pecunie.ij.rñſo.nõ tñ ſatiſdare cuʒ ei ſides ſit ele/
cta a teſtõꝛe.ut.l.firmio.S.jiqũ.di.le.ce.Aut ẽ executoꝛ merꝰ
⁊ nõ cogit᷑ cauere nec ſatiſdare.ut h. ¶ Circa ſcdam ⁊ tertiaʒ
cautionẽ dic aut eſt legatariu ⁊ cogũ ſatiſdare.ut.l.ſi tibi.Sẽ.

de le. ij. t. l. qb diebus.S.ſi.de ↄdi.⁊ de.Aut ẽ miniſter ⁊ tũc

ſinõ ẽ nudus cogit cauẽ nõ ſatiſdare.ut.ð.de le.j.l.ſia plibus
⁊.d.l.firmio.S.j. MNec ob.S.de le.j.l.qdã.S.pe.q; ibiloqui/

tur de ſatiſdatiõe ꝗᷓ pꝛeſtat ex ulo titulo ut le.no.caue.non de
eęa ꝗᷓ pꝛeſtat᷑ ut xrcutg: Prdſcta va niſi ſit effectꝰ min ſol/
uẽdo ut.j. ꝓxie dicã. Si vo

ẽ nudus miſter tũc aut poſt fem
teſtm ẽ effectꝰ min idone ⁊ ſatiſdat.als nõ ſatiſdat nec cauet
ſʒ põt ei ſimplr ſolui.ut.l..libᷣto.S.largi de an.le. Pꝛedcã vᷣa
de executoꝛe teſtamẽtario.de legitio ⁊ datiuo dic ut.S.dixi.
Itẽ ſi dubitas q̃lit᷑ cognoſcat᷑ legatariꝰ ab executoꝛe.⁊ execu
toꝛ merus a nõ ero. Aide qð dixiĩ.l.pecunie de ali.le.⁊ ple
ni in.l.ſiꝗs titio.S.de.le.ij.¶ Itẽ nõ ꝙ eo caſu q executoꝛ dʒ

cauẽ uel ſatiſdare ſi hẽj ſibi ſoluit nõ exacta cautioe ul ſatiſda/

tiõe adhuc tenet᷑legatari.ut.d.l.ſrmio.S.j.¶ Quero an iſti
executoꝛes habeãt aliquã actionẽ. Itẽ an poꝛtio deſiciẽs ⁊c.
Diẽ gl.i.d.l.ſiqs titio.S.de le.ij.⁊ ibi dicã.¶ Quero ꝗd ſi ẽ
dubiũ an bñ diſtribuat uł nõ. ⁊ gl.dic ꝙ ſtat᷑ iuamẽto.⁊ fac
qð nõ.i.l. ſancimꝰ.S.ĩ cõputatioe.C. de iu.deli.dñs Ci.i.l.id
qð paupꝑibꝰi.viij.q.detminauit hᷣm e.⁊ dic ꝙ iſtð dz ĩtelli⸗
i uerũ in legatis minutʒ.ſʒ ĩ his que bñ pñt ꝓbari ꝑ teſtes ut
ſt magna facta.tũc ꝑ teſtes debent ꝓbari.
Cautio uſufructuſinito rẽ reſtitui dʒ ĩ
vterponi ei ad quem pertinet ꝓpꝛietas
on heredi tmmodo.h.d.

Ad ſenatuſcõſultum trebell. Rubꝛaca.

HMec rubꝛica nõ eget ↄtinuatione qꝛ tex.ↄtinuat. Sʒ op.
cũ in nigro etiã dicat de ſenatuſcõſulto pegaſiano debuit ad/
di in rubꝛica de ſenatuſconſulto pegaſiano. Reſpondet glo.
ꝙ oĩa remedia pegaſiani ſũt attributa tre.⁊ que ſũt ꝓpꝛia re⸗
media utriuſq; vide ĩſtitu.de ſideicõmilſ.hẽdi.per totum.

– Iieite Hec lex pmo ↄtinuat titu
Xplicito. ponit tpᷣs ↄfectiõis

T bẽdi parat᷑ exceptio.¶ Op.ꝙ alia ſũt re⸗

media tre.ſ.de coacſ.hẽdis ⁊ de detractiõe quarte ut.j.e.l.
poterat.⁊.j.c.l.S.ſi hẽs.cũ.S.ſe.So.fateoꝛ ꝙ remedia tre.ſũt

ꝗnqʒ ut nõ in...ĩ teſtõ. C.ad.l.fal. Pꝛimũ ꝙ hẽs cogaĩ adire
T reſtituẽ ut.j.e.l.q; poterat.Secũduũ ut ſca reſtõne trãſeant
actiões in fideicõmiſſariũ ut h. Tertiũ ꝙ hẽdi det᷑ exceptio ſi

conueniatur ut H. Quartũ ꝙ contra eum detur exceptio ſi

agit ut h.Quintũ ẽ de detractiõe qrteut.j.e.l.S.ſihẽs.⁊.S.ſe
quẽtibꝰ.Et de his remedijs aliq̃ ſũt attributa trebelliano q̃ fu

erũt inuẽta per pegaſianũ ſenatuſcõſultũ.ut ĩſti.de ſideicõmiſ.

here.pꝑ totũ. Itẽ ↄtra dẽ h ꝙ iudicia ideſt ĩſtãtie trãſeũt ĩ fidei/
cõmiſ.Cõtra.j.e.l.cũ hẽditaꝭ. Rñ.ibi ĩiſtãtia cepta cũ defücto
q̃ trãſit ĩ fideicõmil.ut h.q; erat ius hẽditariũ. Sed iſtãtia ce/
pta cũ hẽde nõ trãſit in ſideicõmiſſariũ ut ibi.qꝛ nõ ẽ hẽdita/

ria.¶ Itẽ ʒ qñ pater reſtituit filio non reſtituit ut heres.ergo

tre.nõ hʒ locũ ut.l.cũ filio.S.de le.j.ↄꝛiũ dẽ ĩ v.ſʒ idẽ.Rñ.quã
doqʒ pat inſtituit᷑ ⁊ rogat᷑ reſtituẽ ſilio.tũc hʒ locũ treb. quo
ad oĩa remedia ut hic.qñqʒ; ipe filius inſtitui ⁊ pat᷑ rogat᷑ eire
Ntuere.tũc etiã hʒ locũ tre.ad oĩa remedia pᷣterq; quo ad de

ductionem quarte.ut h̊ ⁊.S.ſi filio.j.e.⁊.õ.de le.j.l.cum filio.

¶Itẽ op.ꝙ deductio q̃rte nõ ſit de remedijs tre.⁊ inſti.e.S.
reſtituta.So.fateoꝛ ↄꝛium.ſed attribuitur ei.Fuit enim inuẽ

tũ ꝓ pegaſianũ. ¶ AVltimo nõ duo ex iſto tex.pꝛimo ꝙ ille

in quem tranſeant utiles.⁊ ſic in quẽ tranſit effectus ſine no/
mine appellatur uſufructuarius largo modo.ut ibiius uſufru
ctuſqʒ; tranſferre tamẽ nõ eſt uſufructuarius de quo loquitur

titulus de uſufructu. Secundo nõ ꝙ ſit tranſlatio inſtan/

tie de vno ad alium que tranſlatio fit multis modis 'm Jac.
de are. Tranſfertur enim qñqʒ legis auctoꝛitate. ut hic ⁊.l.ſi

huius ſenatuſconſulti.tertio ponit vba.ſcðᷣa
ibi fach.ẽ.tertia ibi cu vba.⁊.h.d. FlC re/
ſtõne trãſeũt actiões ⁊ iura ĩ fideicõmiſſariã

ſ
lid
ll⸗
t

Add ſenatuſcõſul. treb.

opari de opi.li. x.j. de ſideiuſ.l.ſic hoĩem. ⁊.S.de iudi.l.ex

vctibꝰ.⁊.l.ſi ſuus de ↄdi.ĩde.dixi.S.ſo.ma.l.ſi conſtãte in fi.

Qñq; trãſtertur facto hoĩs.tũc vnꝰ modus ponit.S. de pcu.
l.in cauſe.S.ſi ex parte.ſ.ꝙ fiat ceſſio ĩſtãtie.Alius modu po
nit i.l.mutari.cũ.l.ſe.ĩ glo.e.ti.q;ꝛ oiĩa de nouo fiũt ⁊ repetunt᷑
Quũq; traſtert ꝑ lit. ↄt. ut.S. de iudi.l.̊ ⁊ ſi ſuſceperit.xiauẽ.
de litig. S. ſi vo apð iudicẽ initiuʒ. QAñq; ꝑ ſatiſdationẽ. nt.l.
titi' de ꝓcur. dixi i. d.l.ſi cũ hoĩeʒ de fideiuſ.⁊ examinaui mul
ta circa hoc in.l.ſi ante accep.iudi.ſol. Alia in hoc pn.nõ ſũt
dicẽda quoniã iuriſcõſultus.j.ponit. ”ðü
NPer h ſenatuſcõſultũ puiſũ ẽ hẽdi.⁊ etiã
Ublata Wecömiſſar eEl: eis
— nideicõmiſſario.h. d. ¶ Op. ꝙ ſenatuſcõ.
etiã hʒ locũ q ſine aliquo timoꝛe nõ vult adire. ut.j.e.l.qꝛ po
terat. Rñ.ſateoꝛ cũ circa adeũdã hẽditatẽ uel non ſit ꝓ rone
uolũtas. Sʒ qᷣ cõius accidit ꝙ ꝗs nolit adire ppter metũ liti
um ⁊ aliarũ ibꝛigationũ.iõ ad hoc ſe retulit ſenatuſcõſultus.
¶Itẽ hoc op.ad ſcðᷣm rñſũ ꝙ hẽs poſſit agere ut.j.e.l.ita

tñ.S. q ex tre. So.ante factã reſtõnẽ põt agere ut ibinõ põt

nt hic. ꝗð ĩtelligo niſi ꝓ quarta q remanet apud eũ.ut.j.e.l. S.
fi. ¶ Altio nõ diligent᷑ vba ſenatus q dicũt actionẽ nõ dari
hẽdi qdð ĩpoꝛtat hoc ẽ hẽdẽ exceptiõe repelli.ſle in.l.ij.S.. adᷣ
uellei. .l.j.in pn.ad mace.ibi ne actio petitiõe detur. itelligii
ꝙ exceptiõe repellat᷑.idẽ ſi uerba referant᷑ ad ꝑſonã.ſ.ꝙ in ta⸗
lẽ nõ det᷑ actio.itelligit᷑ ope excepꝑtiõis.⁊ idẽ ſi referant᷑ ad ipaʒx
rẽ uel ad ip̃ᷣm negotiũ de quo agit.ut ſi diceret ꝙ eo noie nõ ſit
actio petitiõe.ut.d.l.j.ad macedo. et.l.ij. ad uellei.qdð ꝓcedit
in ciuilibus.in criminalibus uero vidẽtur ipoꝛtare dicta vba
ꝙ ipᷣo iure nõ ſit ius agendi.ut.l.j.SF.qð ait de aleas.ita ſentit
Ja.de are.ĩ quadã diſputatiõe.¶ Mõ etiã ꝙ qñ
actiões cõpetẽtes vni dent᷑ alij.ĩtelligit de utiſibꝰ nõ de direcij
ut pʒ hic dũ dicit ꝙ actiões dent᷑ fideicõmiſſario. intelligitur
de utilibus. Et pꝛedicta ſũt utilia ad ſtatuta que ſepe dicunt
actiõem nõ dari nõ audiri ⁊ ſilia ꝙ ſit opus exceptioe in ciui
libus.in criminalibus ſecus. Itẽ facit ſtatutũ eſt hic ꝙ ꝑ libe/
rã ꝑſonam nobis qratur actio.quero an qᷓrat directa uel utilł.
Et videt᷑ ꝙ utilis ut hic ⁊ õ poſſet di
ſtingui ꝙ aut ſtatutũ diſponit ꝙ actio vni pᷣ queſita ꝑ ipᷣm al⸗

teri qᷓratur ĩtelligit᷑ de utili ut h.qꝛ directa nõ põt ab oſſibnj ſe

parari.Aut ſtatutũ diſponit ꝙ actio ab initio qraĩ ꝑ alium.⁊
tũc de directa intelligit.ut inſti.ꝑ quas ꝑſo.no.acꝗ.per totuʒ
⁊ de v.ob.il.ſtipulatio iſta.S.alteir. DZ

Wec autẽ. Bi incipit exponere uerbum hereduʒ

oſitũ ĩ ſenatuſcõſulto.¶ Op. ab iteſta
to nõ poterãt relinq legata ut inſti. de ſideicõ.hẽdi.S.pᷣterea.
So. hloqtur in fideicòmiſſo qð ĩ hoc differt a legato ᷣm iſta
tẽpoꝛa. Hodie ſec dic gl.qð examina ut dixii.l.j.S.dele.j.

¶ In filii Hic pꝛoſeꝗtur expoſitionẽ eiuſdẽ uerbi hẽdũ
euſq; ad. S. ſt hẽs. ¶ Op. j. e.l. F. deniq;. Do. i
teſtõ militis hʒ locuʒ tre.quo ad oĩa remedia. ut h̊ pꝛeterqᷓ qͥ

ad detractionẽ quarte ut ibi. Itẽ cõtra lĩ auc.de here.⁊ fal.S.

pe.So.dic Di.hodie fal.facto inuẽtario hʒ locũ etiã in teſiõ
militis.⁊ idẽ in tre.⁊ ſic iura antiqua ĩ h hodie coꝛigunt᷑. Idẽ
tʒ Frdciſcus accur.⁊ Ci.in.l.ĩteſtõ.C.ad.l.fal.¶Querit gl.
an ſiliuſia. poſſit ſacere teſtamẽtũ in aduẽtitijs.quoꝛũ uſuſru/
ctus pꝛi nõ qri. Et determinat ꝙ nõ ⁊ bñ. caſus ẽ i.lpe.C.ꝗ
teſta.ſa.poſ.dixiĩ.l.ꝗ in ptãte.S.de teſta.facit qð nõ.i auc.ut
li.ma.⁊ auie.in pn.⁊ hͥ nõ.¶Quero utrũ pater poſſit eman
cipare filiũ quo ad vnũ actũ tm.ſ.quo ad factionẽ teſti in cete
ris remaneat in ptãte.Et videt᷑ ꝙ ſic.qꝛ lex h facit.nã ĩ caſtrẽ
ſi uł q̃ſ habeĩ loco pꝛiſſa.ut.l.ij.S.ad mace.in ceteris nõ.In
cõtrariũ facit.S.de adop.l.q̃ſtũ.cogitabis.

FRAEin 0de pſegtur. Mo cplex t ſtatuta⸗ ne
Wonoꝛum. Sas ſean heredibus hũt locũ i bone

rũ poſſeſſoꝛe de iure pᷣtoꝛio.qð apparʒ ex hac.l.relata ad ner
ba ſenatuſcõſulti.ꝓbatur hoc etiã.nam certũ ẽ ꝙ uerba cõdi
tionũ intelligun ſtricte ad lr̃am tñ ſi dictũ ẽ ſi heres nõ erit de
ſicit iſta conditio in eo ꝗ ẽ bonoꝛũ poſſeſſoꝛ de iure pꝛetoꝛio.
ut de condi.⁊ de.l. in A. ,ſi patrannsz..
(Ge illo. Fideicõmiſſarius reſtituẽdo ſcðo ſideicõmiſ-
itſario trãſſert actionẽ.h.d. Nõ ꝙ ꝓuiſio legis

loquẽs de hẽde bʒ locũ in ſideicõmiſſario ut colligit ex hoc.S.

relato ad vba ſenatuſcõſulti. Scoo nõ ꝙ ille ꝗ hʒ uties actio
nes cedẽdo eas traſtert. de hoc dicã.j.e.l.ex aſſe. ¶ Op. ꝙ re
ſtituẽdo nõ trqſeũt actiões.ſed traſeũt ipo iure.ut.l.pe..C.eo.
Gl. dicit ꝙ ꝗdã dicũt ꝙ tbiloqtur qñ ſecũdus fideicõmiſſariꝰ
fuit in moꝛa h̊ qñ reſtituit añ moꝛã.qð nõ placet gl.qꝛ ᷣm boc
nõ eẽt dĩia ĩter pmũ hẽdẽ ⁊ ſideicõmiſſarios rogatos de reſti
luẽdo. Moderni tenẽt iſt ⁊ bñ ⁊ ẽ dꝛia ĩter hẽdẽ ⁊ ſideicom

lex dicit

miſſariũ.qꝛ hẽdes ad hoc nt traſeãt actiõe.ipᷣo iure ẽ neceſſa
ria abſentia ⁊ moꝛa.in fideicommiſſario ſufficit moꝛa ſola Fm
Pe. Et alia datur ſolutio ſʒ Jo.quia ibi loquitur in rogato
reſtituere pure h loqtur in rogato in diem ul ſub conditione.
ſed hoc lʒ poſſit eſſe uerum in ſe tamẽ eſt diuinare.Collige er/
go ex pꝛedich an in fideicommiſſario rogato de reſtituendo
ſit neceſſaria reſtitutio.an vo actiões trãſcũt ipo iure. Aut q
ris ante diẽ reſtitutiõis uel poſt. aut q nulla dies ẽ appoſita.
bmo caſu nõ trãſeũt ſine reſtitutiõe.ut h 'm Jo. Secudo ca
u aut fuit in moꝛa reſtituendi ⁊ traſeut ipo iure. als eſt opus
reſtitutione ut h m aliam lec.

,„ n fideicõmiſſariũ parᷣ cui ẽ
Segd 7 quoties reſtitutio iſolidũ traſeunt

actiões q ipᷣo iure traſibũt in aliũ ſideicõmiſſariũ exñte cõditio
ne. h. d. ¶ Op. ꝙ ſit opus reſtitutiõe ut.S. ꝓxi.S. So. ibi lo/
qtur in ſideicõmiſſario rogato reſtituere.hᷣ aũt nõ erat roga/
tus vnus alti reſtituẽ ſʒ eràt cõñdeicõmiſſarij. Itẽ ) ꝙ etiã h
caſu ſit neceſſaria reſtõ.ut.j.e.l.cogi.S.idẽ mettan⸗ orjci
E reſtõ facti ꝑ qu traſſert poſſeſſio rerũ ⁊ illa eſt neceſſaria.ut
ibi.qdã ẽ reſtõ iuris ꝑ qua trãſferũtur actiões.⁊ ille tñ trãſeũt
ipᷣo iure ut bic. C Itẽ ↄ ꝙ iſte ſideicõmiſſari ↄditionalis nõ
põt cogi adire ⁊ reſtituẽ.ut.j.e.l.a q ĩ pn.Sol.ibiloqtur qñ
erat tm vnꝰ fideicõmiſſariꝰ ↄditionalis.h̊ erat vn p parte pu
re ꝓpter quã cogit hẽs totũ adire.¶ Queroutruʒ ſint alij ca
ſus ĩ ꝗbus ſiat trãſlatiões actionũ ipo iure. Rñ.ſic ut.l.pe.C.
e.⁊ ibi nõ. ¶ Quero an iſto caſu ueniat detrahẽda qrta.Gl.
diſtiguit multũ pfecte ⁊ vide eã ⁊ ſigna.¶ Quero gꝗd in dire
ctis hẽditatibꝰ.ſiẽ vn iſtitutus p parte pure p parte ſpᷣ ↄditio
ne.an iſtitut' pure iterim hẽat totu.Gl.tãgit h̊ ⁊ in.l.ij.ſi pars

Rin giane igumcam 5 Be le el acmin
Biue rogat᷑ hẽs ſiue pz uel dñs uel admini
Bi filio 8 ni admini⸗

*ſtratoꝛ hedis locus ẽ ſenatuſcõſulto.h. d.

AEzif 1 HLic ẽ nõbilis. S. Mupillus nõ põt
Fuit queſitũ.Hice hẽditatem tutoꝛi eo auctoꝛe

adultus põt cimatoꝛi.q;ꝛ ei auctoꝛitas nõ eſt neceſſaria.h.d.
¶OQOp. ex ꝗl. ad pma partẽ ⁊ videt ꝙ tutoꝛ poſſit ſibii reſti
tuere.ut.l.ñſtulas.S.j.de ↄᷣhẽ.empt.So.qᷓdã ẽ reſtõ ſacti.⁊

iſtã põt ſacere tutoꝛ de re ſibi debita.ut ibi ⁊.j.de ſideiuſſoꝛi⸗

bus.l.tutoꝛ ĩ fi. Queda ẽ trãſlatio ſeu reſtitutio iuris ⁊ illã nõ
põt ſacẽ ut h.¶Ad ſcᷣm dictũ op.C itro gl.⁊ videt᷑ ꝙ ſilis ſit
adult pupillo. ut.l.ſi curatoẽ. C. de in inte.reſ.mi. Gl. ꝓſo.
huius ↄꝛij dicit multa vba ⁊ iõ diuido glo. Naʒ pᷣmo foꝛmat
ptrariũ.ſecũdo ponit vnã ſo.ad ipᷣm ⁊ multa ſilia ↄferẽtia ad
ſolonẽ uſq; ibi.Et in caſu huius legis rõ eſt ibi ponit aliã ſo.
⁊Z vnã oppoſitionẽ adipᷣaʒ ⁊ ei reſpõſionẽ uſq; ibi ułl ſᷣm Jo.
ibi tertia ſo.uſq; ibi ſed nũquid.ibi glo.foꝛmat vnã noua que⸗/
ſtionẽ.¶ Nenio ad pꝛimam. Pꝛima ſo.eſt ꝙ contrariuʒ lo/
quit᷑quãdo agitur de eis obligadis.tũc ſunt ſimiles pupuli ⁊
adulti qui curatoꝛẽ habent.ſecꝰ cũ tractat᷑ de eis liberandis.
ita dicit glo.quã nõ.Ad iſtaʒ ſo.adducit gl.ſimile de.l.nõ q̃/
ſi. F. hec aũt.j.rem pupilli ſal.fo. Item de pꝛeſcriptione.xxx.
annoꝛũ que nõ currat pupillo ſed adulto ſic. Item. C. de fal.
mo.l.j.ĩ fi. Sed aduertẽdũ ꝙ iſta ſunt ſimilia ad hoc ut diffe
rat pupdllus ab aulto nõ tñ ſaciũt ad ꝓpoſitum.qꝛ ibinõ di⸗
ſtinguitur de adulto habẽte curatoꝛẽ uel nõ ad qdð uadit ↄꝛiũ
Peeterea ibilogtur in hi qͥ ipᷣa lex diſponit circa bona adulł
toꝛum uel pupilloꝛũ ſine eoꝛũ facto.ſed h in materia noſtra lo
quitur de his que agenda ſunt ab ipſo pupilllo uel adulto an
ualeant.vñ dicta ſilia modicũ faciũt Appoſitn. An glo. ad
ucit aliud ſile.ſ.ꝙ pupillus nõ faciat pecuniã ſui creditoꝛis

ut.j.de ſo.l.ꝙ ſi foꝛte.S.fi.qð non reperit in adulto quod nõö.

ita dicit glo. Ex hoc vᷣicto nõ ꝙ pecunia eſt de his rebꝰ ee
fuando ſeruari nõ pñt quod pʒ q; pot alienari. ? pꝛobat. C.
de admi.tu.in auc.nouiſſime poſita ſuper rubꝛica.⁊ in coꝛpo
re vñ ſumũ. Et ſi dicis ðꝛiũ pʒ ad oculuʒ.q; pecunia põt fua
ri ſeruando. Rñ.nõ pot ſeruari nt afferat utilitatẽ ſᷣm eũ uſuʒ
ad quem eſt deſtinata. Scoo aduertas ꝙ hoc ſile modicum
facit ad ꝓpoſitũ.nam loqtur de adulto curatoꝛẽ habente.als
remanet dicta regula.l.ſi curatoꝛẽ.Adducit glo.aliud ſimiue.
nõ põt teſtari pupillus ſed adultus ſic.S.de teſ.l.qua etate.⁊
iſti. ꝗb/nõ ẽ pmii.fa. te. S. pꝛeterea. x. l. aureli. S. gaius. de li.

le.iſto ẽ uerũ in ſe etiã ĩ adulto curatoꝛem habente.⁊ rõ ẽ ʒ qſ

ã. qꝛ ultima uolũtas conferi poſt moꝛtẽ ⁊ ſic illo tẽpoꝛe erat
ſinita cura. Iſta rõ nõ ẽ uera.qꝛ lex reſiſtit initio.ut.l.ſ minoꝛ
de ſeruis expoꝛ.ergo eſt rõ.q;ꝛ quãtũ ad teſtm nõ videt habe/⸗
re curatoꝛẽ cũ hoc nõ ꝑtineat ad admiſtrationẽ bonoꝛũ ergo
⁊ c.ut.l.in copulandis.C.de nupt.Pat glo.aliud ſile qꝛ adul
tus poteſt accuſare curatoꝛem ſuſpectum. ſed pupillus non.

Add ſenatuſcõſul.trebel.

Iſtud exẽplũ ẽ etiã bonũ tũ loqtur ĩ his q̃ gerunt: curatoꝛe in
nito ⁊t ad finiẽdã curã. Mõt dari alið exeplũ.ð.de ĩ lit:.iur.l.
videamꝰ. S. j.x. j.de re iudi.l.acta.S.ð pupillũ.x.j.de cõteſ.l.
certũ.S.i pupillo.⁊ ĩſti.de cura.S.itẽ ĩuiti.j.de ma.teſ.l.lutiuj
ĩ pn. fac̃.j.de ſo.l.ſi Fuus.x.⁊ ibi dixi. Sʒ etia iſta nõ ſũt ſilia.
ergo h̊ fauoꝛ liberatiõis.¶ Scða ſo.pn.ẽ qꝛ adult qtũ ad
hãc rẽ nõ videt᷑ hẽe curatoꝛẽ cũ vni auctoꝛitas ĩ hac re neceſ/
ſaria nõ ſit vñ reſtituit ſicut curatoꝛẽ nõ habens. Mõ iſtã ſol.
multũ ꝑ quã declarat᷑.l.ſ curatoꝛẽ. C. de ĩ integ.reſti.ꝙ pupil
lus eqparatur adulto hũti curatoꝛẽ.qð ẽ uerũ in his ad q offi
ciũ curatoꝛis extẽdit. ¶ Sʒ hoc op.qꝛ ſʒ h ſemper poterit
adultꝰ cũ curatoꝛe ſuo ↄhere.Rñ.qꝙ hoc ẽ uerũ ĩ his que fiũt
ſiue gerunt᷑ cũ curatoꝛe ex neceſſitate.ſecꝰſi ex uolũtate qð eti
am nõ.x iſte ſũt uere ſo. ¶ Tertia pncipalis ſo.ẽ fm hoc ꝙ h̊
loquit ĩ adulto coacto adire ⁊ ſic c ad eũ nullũ cõmodũ perti
nere dʒ reſtituere põt ſine curatoꝛis auctoꝛitate.alo ſecꝰ. ꝗſta
ſo. ẽ va in ſe tñ ẽ diuinare. Reaſſume ergo cũ qrit᷑ an adult cu
ratoꝛẽ hñs eqparet pupulo. Diſtigue aut qris ĩ his q diſponũ
tur ꝑ legẽ circa bona eoꝛũ.aut ĩ his q agunt᷑ꝑ ipos.aut ĩ his
q̃ agunt᷑ cũ ipᷣis.pmo caſu nõ eqparant᷑ ſʒ mite dꝛie ſut.utĩp
ſcriptiõe.xxx.annoꝝ.in.l.j.ĩ fi.de fal.mo.⁊ alijs ſimilibꝰ.Se
cũdo caſu qñ q̃rit᷑ de his que agũtur ab ipᷣis aut cõdẽdo ulti
mã uolũtatem ⁊ nõ ſũt ſiles qꝛ adultꝰ põt teſtari pupillus nõ
aut inter viuos.⁊ tũc aut ea agũt ul agere uolũt cũ ipᷣis tutoꝛi
bus ul curatoꝛibꝰ.aut cũ exneis. Hꝛimo caſu aut hoc agunt
ut dictos admiĩſtratoꝛes habeãt.aut poſtq; eos habẽt. PDꝛi⸗
mo caſu nõ ſut ſiles ut ĩſti.de cur.S.itẽ inuiti. Scoo caſu aut
loꝗmur in actiõe ex qᷓ ad eos nõ ꝑtinet cõmodũ ul ĩcõmodũ
7 nõ ſũt ſiles.qꝛ adult põt aliud agere cuʒ curatoꝛe pupũlus
nõ ut h̊ ſm tertiã ſo. Aut ad eos pot ꝑtinere cõmodũ uel ĩcõ
modũ.tũc aut loqmur de eis liberãdis ⁊ nõ ſũt ſiles ut h fʒ hj
mã ſolutionẽ. Aut de eis obligãdis.⁊ tũc aut ad ea ꝗᷓ gerunt᷑
ſe extẽdit officiũ curatoꝛis ⁊ ſũt ſiles.ut.l.ſi curatoꝛẽ.C.de in

ĩte.reſti.aut officiũ curatoꝛis ad h̊ ſe nõ extẽdit.⁊ tũc aut h ge

rũt neceſſario ⁊ nõ ſũt ſiles.q; adult põt pupillus nõ.aut uo
lũtarie ⁊ ſũt ſilłes qꝛ neut᷑ põt.ut hͥ m ſcdam ſołl. Si vo loqui
mur in his que cũ exneis agunt᷑.⁊ tũc ſiqdeʒ officiũ curatoꝛij
ad h̊ ſe extẽdit ⁊ ſũt ſimiles ut.d.l.ſi curatoꝛem. Si vo ſe ad h
nõ extẽdit tũc nõ ſũt ſimiles.qꝛ habet᷑ ꝑinde ac ſi nõ hꝛet cura
toꝛẽ ut hic ſin ſcdam ſo.⁊ eſt caſus ex de iudicijs.c.ſi.li.vi.⁊
j.de ma.vin.l.ij.que ĩcipit ſi minoꝛ.facit qdð nõ.i.l.ait pꝛetoꝛĩ
pn. S. de mino. Tertio caſu pncipali quado qrũ de his qᷓ agũ
tur cũ ipi.ſpupillo ⁊ adulto.aut agunt᷑ cũ ipᷣis uolũtarie ⁊ di
ſtigue eo mò ꝗ.S.p eaſdẽ leges.aut neceſſario.⁊ tũc nõ ſunt ſi
miles. ut.l.acta.S. pupillũ de re iudi.⁊.l.ſi minoꝛ de bo.auc.
iudi.poſ.¶ Querit gl.an adult poſſit adire hereditateʒ ſine
ↄſẽſu curatoꝛis. Dic plene ut.l.ipuberibꝰ.⁊.l.pupillus..de
acq.here.¶Quero ſi adult fac teſtm an poſũit reſtitutio pe/
ti in ĩteg.ſi dicat incõſulte ſactũ.Rñ.nõ.qꝛ edictũ de mioꝛe lo
quit᷑ de his q̃ geſta ſũt cũ minoꝛe.ſʒ vba geſſerũt ⁊ ↄtraxerunt
nõ ꝑtinẽt ad ius teſtãdi.ut.l.vba geſſerũt de v.ſig.x ita itelli/
git Ja. de are.fac̃ qð nõ.i.l.ait ptoꝛ ĩ pn.de mĩoꝛi.¶Quero
h dẽ de pupillo ⁊ adulto.qd de furioſo ⁊ ꝓdigo cui eqparan
tur. Rñ.pupillo.tex.ẽ nõbil.in.l.ſulciniꝰ.S.adeo.j.ꝗ.ex cau.
ĩpoſ.ea.¶ Quero an minoꝛ poſſit cedere actionẽ. DHi.tãgit
h ⁊ videi diſtinguẽdũ ut hoc.S.tractatur enĩ de tranſlatione
actionis.tangit Di.S.de auc.tu.l.põt.⁊ ibi dixi ⁊ ĩ Spe.de
ceſ.actio.S.j.v.ſed nunquid minoꝛ.

— —

0 Sin autem. Tollegiũ põt reſtituẽ hẽditatẽ ex treb.

Koni de collegio. h. d. ¶ Hõ ꝙ collegia
pñt facẽ ↄctu ꝑ decretũ ipᷣiu collegij.nec ẽ neceſſaria ſuperio
ris auctoꝛtas de quo ꝑ glo.⁊ Guil.S.qð cuiuſq; vniuerſi.l.
nulli.¶ Scðo nõ ꝙ qñ ↄhit cũ aliquo collegio pñte nõ eſt ne
ceſſe ꝙ collegiũ faciat ſindicũ ad ſic vhẽdũ.ſj ipᷣm collegiũ po
teſt pncipalr ↄtrahere ut hic.¶ Tertio nõ ꝙ vnus de doſe⸗
gio põt ↄhere cũ collegio qð tene menti.
¶Di heres Hucuſq; tractauit iuriſcõſultus de vno
1 I. E! EH:remedio tre. ſ. traſferẽdarũ actionũ. B tra/
ctat de ſedo.ſ.de detractiõe quarte. Res q remanẽt apud hẽ
dẽ eſtimãtur cũ qualitatib ſuis nec cautio ĩterponitur. h.d.
¶ MNõ ꝙ actio pſonał nõ pſeꝗtur fũduʒ.⁊ iõ ſi habes aliquẽ
obligatũ ⁊ bona eius tibi nõ eẽnt obligata tacite ulł expᷣſſe ʒ
eũ ad quẽ bona trãſirẽt nihil poſſes dicẽ. ¶ Scðo nõ ꝙ res
dʒ eſtimari cũ q̃litatib ſuis ut h ⁊.l.moꝛt.ĩfi.j.de dona.cau.
moꝛ. vſi. l. ſ. ſun de ↄdi.fur.q̃ diẽ res tãtũ ualet q;tũ nẽdipo
teſt ĩtelligũ.ſ.homini ſciẽti ↄditiões ⁊ q̃litates rei.ut dictis le/
gibus. Etiõ ſis cautu qñ tractat᷑ de eſtimãda aliq re. qꝛ foꝛte
dical uẽditoꝛ decept ultra dimidia iuſti pᷣcij ꝙ oſideres ꝑſo⸗

nã uẽditoꝛis ſi erat iĩplicit debitis uł ſi dedit ſideiuſſoꝛẽ uł nõ
ut ex hoc poſſis cõdludẽ ꝙ tał res exñũs hominis ſic ipliciti de

bitis nõ repijſſet emptoꝛẽ tãte q;titatis. Idẽ ĩ ſilibus q̃litati-

bus rerũ q bñt augere ⁊ diminuere pᷣciũ. ¶ Op. C. in q.can.
pi. ta. cõtra.l.ij. Do.ibiloquii in hypothecaria hic ĩ ꝑſonali.
⁊ ſic ceſſat ↄꝛin. Glo.ſoꝛmat vnã q̃ſtionẽ an hoc caſu teneal
creditoꝛibus. ide eã ⁊ tene pmam rñſionem.

(Si is qui quadringenta. Peegte

ſtituit retẽta certa qtitate ſub noĩe quote tenet᷑ legatarijs ĩ eo
qð/hʒ ultra q̃rtã ſi a ideicõmiſſario exigi legata nõ pñ̃t. h.d.
¶ p. ꝙ iſte tex. ſibii ↄdicat. Rñdeo pmo dicit dadã ſibi
petitionẽ de rigoꝛe.poſtea de eꝗ tate mitigat ut ſolũ ĩducẽtis
det᷑ petitio. ¶ Op. inſti. eo.S.ſigqs vna.So.qñ heres retinet
certã q;titatẽ nõ tenet᷑ legatarijs ſi a ſideicõmũſario põt exigi
als tenet i eo qð bʒultra quartam ut h.de ꝗ diſtingue.j.e.l.ſ.
¶ Quero utrũ ſideicõmiſſariteneat iſolidũ hodie ſi nõ fecit
iuentariũ.dixii.lrõne.S.qð vulgo.S.ad.l.fal.

— nõ detrahat falcidia non tñ tenet gꝗe ad
6Benichezna ultra vires hẽditarias. Itẽ icsn

ſari nõ detrahit quartã niſi liberalitatẽ hẽs ĩ e exercuerit.h.
d. ¶ Op.ꝙ poſſit qs teneri ad legata ultra vires hẽditarias
ut. C. ad.l.fal.auc.ſʒ cũ teſtõꝛ. Rñ.uerũ ẽ hodie ꝓpter delictũ
hẽdis omittent face iuẽtariũ.ut ibi.¶ Sʒ op.hᷣ dꝛ in tex.cõ/

iũcta gl.ꝙ teſtõꝛ nõ põt ꝓhibẽ treb. deductionẽ.Cõtra ĩ dcã

auẽ.ſʒ cñ teſtõ:. So.dicũt qdã ulud ĩ falci.ſec ĩ treb. Tu die
ꝙ etiã treb.põt hodie phiberi.ut dicam in.l.marcellus.j.eo.
C Db⸗ fideicõmiſſari poſſit detrahẽ quartã.ut.l.penales
S. fi. S. ad.l.falci. Huiꝰ gra gl.h diſtiguit ⁊ nõ ꝑfecte. Di.etiã
ſupplet ĩ aliquo ⁊ ſilr nò ꝑfecte.⁊ iõ diſtigue latiꝰ.aut loqueriꝭ
de hẽde ⁊ iſte regularit᷑ detrahit quartã. F allit ĩ caſibꝰnotis ĩ
l. in teſtõ. C.ad.lʒ.ſal.aut loqueris de ſideicõmiſſario.⁊ tũt aut
queris ntrũ detrapat a legatarijs ſinglaribus aut a ſcdo ſidei
cõmiſſario ſuo. Pꝛio caſu aut legata ſũt relicta a ſe ⁊ nunq;
detrahit.uit.l.lex fal.S.nunq;.S.ad.I.fal.aut de legatis relicij
ab herede uel ſimplr.⁊ tunc aut heres detraxit ſibi ⁊ ulterius
nõ detrahet ut h.nec tñ tenet᷑ ideicõmiſſarius ultra q; habe/
at ut h̊ pʒ.aut heres nõ detraxit.⁊ tũc aut hoc ideo quia non
potuit.aut qꝛ noluit.aut qꝛ de hoc nõ cogitauit ſed ꝑ erroꝛeʒ
totũ reſtituit. Pꝛimo caſu quãdo nõ potuit facto ſuo.q;ꝛ coa
ctus adiuit ⁊ ſideicõmiſſarius detrahit. ut.j.e.l.marcellus.S.
ꝙ ſi ſuſpecta. Aut nõ potuit ꝓpter naturã relictoꝛũ.ut q; erat

teſtm miliᷣ uel relictũ ad pias cauſas.⁊ tunc fideicõmiſſarus

nõ detr ahit ſicut nec heres ut hoc.S.in pn.ſuccedit enĩ in lo/
cum hẽdis ut.j.l.ꝓxi.Secũdo caſu quãdo nõ detrahit quia
nõ vult.⁊ tũc aut nõ vult uolẽs facẽ gratia ſideicõmiſſario tm̃
⁊ ſideicõmiſſarius detrahit ut h.aut uolẽs facere gratia ſidei/
cõmiſſario ⁊ legatarijs ⁊ tũc nõ detrahit ut colligitur ex hoc
S. dũ dicit niſi liberalitateʒ ⁊c. Aut dubitat᷑ ⁊ i dubio dicit gl.
videtur uelle facẽ gratiã pmo ſideicõmiſſario cui reſtituit. qð
placet qñ ſciẽter reſtituit.q; donare videt.ut.l.cui p erroꝛẽ.de
re.iur.⁊.l.j.s.de ↄdi.ĩde.Sinaũt ꝑ erroꝛẽ.tũc ſecꝰ.ut dicã in
ſequẽti mẽbꝛo.Tertio caſu qñ de hoc nõ cogitanit heres ſed
er erroꝛẽ reſtituit totũ.tunc fideicõmiſſarius nõ detrahit ut
oc.S.in quo excipit vn caſus tm.ſ.q in eũ liberalitas exer
cet. Secũdo caſu qñ querit utrũ detrahit᷑ a ſecũdo ſideicõmiſ/
ſario vniuerſali.⁊ tũc aut heres reſtituit coacte ⁊ nõ detrahit.
ut. I. ſi pꝛoni.. ij.j.eo. ⁊ in hoc differt Fuus fideicõmiſſari a le
gatarijs ſingularibꝰ. Si vo adit ſpõte.tuncidem ꝑ oĩa ut.S.
diſtinctũ eſt in legatarijs ſingularibus.TLertio caſu qñũ queriũi
utrũ detrahat a ſuo ndeicõmiſſario ⁊ nõ detrahit. ut.l. ex aſſe
ĩſi.j.e.Ne tertio uero.ſ.de legatario regula ẽ ꝙ nunqᷓ; detra
hit fal.niſi ei detrahat᷑.ut.l.lex ſal.S nunq;.x.l.penales.S.ſi.
S. ad.l.fal.nõ. C. cõia de le.l.j. Putarem aũt perinde eſſe ac
ſi ſibi detractũ eſſet qñ heres uoluiſſet in eũ liberalitatẽ exerce
re ⁊ nõ detraxiſſet.videtur enĩ heres detraxiſſe ⁊ ſibi donaſſe

ar. huius.S. vide h glo.⁊ ſigna. .—
Sed ſi quadringenta. Here apo dud

hereditatꝭ ſub noie qte cõuenit᷑ ad legata in eo qð habet ultra

Badem iul. ie⸗ ;—⸗
. 1 dem inſ. Si hẽs reſtituit hẽditatẽ detracta Srie⸗

te q̃ ad q̃rtã tm ſufficit legatari nõ tenef.

pd. Op. C. e.l. i. ubi dicẽ hẽdẽ ꝗ hʒ qᷓrta teneri prata. Gl.
Dicit ibi refertur ad creditoꝛes tm̃ nõ ad legatarios.ut ibinõ.

Item ibi retinuit ſub nomine quote.h̊ ſub noĩe quantitatis.
Et iõ glo.in hac materia.an hẽs qui reſtituit teneat legatarijʒ
pꝛo eo qð remanet penes eũ diſtiguit ſatis perſecte.vide eam

lnö
lide
un⸗
n.

en!
ſe
K.

ſl

ſt

4

— — — — — —

rius nõ hʒ totũ ⁊ ſideicõmiſſariꝰ bʒ.lxx imo videt
totũ auferat᷑ a fideicõmiſſario.ut.S.e.l.ĩ fi.⁊.S.ſi ij q q̃drigẽta

Ad ſenatuſcõlul. trebel.

⁊ ſigna.mn eo qð glo.dicit ꝙ ante reſtitutionẽ tenet hẽs lega

tarijs.habem gl.ↄiã.j.e.l.marcellus.in gl.que incipit ꝙ ſẽ⸗/
per pꝛeſumit.ſed iſta glo.cõmuniter nck 1 51
— S Igota HEec.l. cõòſueuit repu
X Ai quadrigẽta.ſonbihti ala,
Mte nõẽ ſi oꝛdiate legat᷑.⁊.l.iſta cum pn.ſe.uſq; ad.S.
idẽ põp.tractat eãdẽ materiã. Sʒ ꝓ euidẽtioꝛi itellectu pᷣ de
clarabo tex.hui.l.demũ.l.marcellus.poſtea recitabo appa/
ratũ cõit᷑.⁊ h.l.̊ dic. Legata particularia ĩ cõputatiõe.i.ſal.
tribuunt᷑ cuʒ ſideicommiſſo uli ꝙ eſtimatur q;ᷓtũ ſuꝑeſt in hẽ
ditate deducij legaſ.⁊ ſideicõmiſſari nõ tenet ad legata ĩ pluj
ꝙ; tenet hẽs.h.d. Diuidii ĩ duas partes.pᷣ poniũ thema ⁊.q.
ſcðo detminatio.q.iſpecta.l.xij.tab.antec; eẽt i.l.fal.ttio det
minatio.q.ĩſpecta q̃litate poteſta.l.fal.ſeda ibi dicẽdũ. ttia
ibi itaq;. Mꝛoſeq̃mur ꝑ partes.⁊ ĩ tex.ibi debẽt als ẽ debẽs
⁊ nulla ſit mutatio pſonarũ als deberet.⁊ tẽ ꝓcedit gl.magna
ꝗ dic ꝙ traſit de ſcoa ad ttiã ꝑſonã.¶ Venio ad v. dicẽdũ. H
ſcdᷣa pars ⁊ ſpᷣqiuidit i tres.pᷣ poni detmiatio.q.ſcdo ponũ
q̃dã rõ q reſtò fideicõmiſſi puenit legatoꝝ p̃ſtationẽ. ttio po
nuũ alia rõ qñ legatoꝝ pᷣſtatio pᷣuenit reſtitutiõem ſideicõmiſſi
ſcða ibi q; pꝛeſumũ.tertia ibi nã hes. In tex. ibi dicẽdũ cẽ. iũ⸗
ge hᷣ tota trecẽta te dare debẽ titio qd ẽ irra.⁊ ſic hẽs rnſioneʒ
ad.q.ĩſpecta.l.xij.tab.⁊ de uolũtate teſtõꝛi.ſʒ iſpecta ptate.l.
fal.ſit cõputatio.ut ſegtur Fʒ Ja. de are. ¶ Sequit uer. itaq;.
Iſta tertia pars diuiqit᷑ ĩ duas.pᷣ loqtur qlit ſit cõputatio he/
de adeũte ſpõte. ſcoo qlit᷑ ſt hẽde adeũte coacte.⁊ ſic ſol.q.po
ſitã in pn.l.ij.ibi nõ ergo. In tex.i fi.ſʒ dic tẽ q;tũ ei debet.ut
j. ꝓxi.dictũ ẽ.¶ Nõ ꝙ hẽdita trãſit ĩ ſideicõmiſſarin cũ one
relegatoꝝ. ¶. Scdo nõ ꝙ hẽs videt᷑ ponẽ fideicõmiſſariũ ĩ lo
cũ ſuũ.qdð nõ ꝓ uerbis q ponunt in ↄctib.ponẽs eũ in locum
ſuũ ⁊c̃.q uerba vident ĩpoꝛtare ceſſionẽ actiõis uł oſtitutionẽ
ꝓcuratoꝛis ĩ rẽ ſuã ut hic.circa qð vide qð dixiin.l.i ꝓuiciali
§S. penul. ⁊ ſi. de no.op.nun. ¶ Mõ ultimo ꝙ ſi heres ꝑdit
beneſiciũ quarte ꝑ coactionẽ h pꝛodeſt tm ſi’deicõmiſſario nõ
legatarijj. ut h ⁊.j.l.ꝓxi.dixi.ð.l.pxi.S.deniq;.in diſtinctiõe
Aquam poſui ibi.

cõmiſſari ad legata ĩ q;tũ tenet hẽs ſi ſpõte adijſſet.h.d. NDi/

niqũ i tres partes.pᷣ ponit derminationẽ q hẽs ſpõte adiuit.

ſcðo qũ hẽs coacte adiuit.t᷑tio põit extẽſionẽ ſue determĩatio/
nis.ſcdᷣa ibi ꝙ ſi ſuſpecta.ttia ibi qð aũt.i tex.ibii hac ſpe.dic
q̃ ſeqtur ſʒ lec.quã teneo. In tex.ibi ꝙ ſi ſuſpecta dcã ſit hẽdi
tas. dictũ ẽ.ſ.ꝙ hẽs amittat q̃rtã ⁊ ꝙ taãtũ habeat legatari ſi
adiuit coacte q;tũ ſi ſpõte.Di.¶ Nõ ꝙ ſideicõmiſſu ule eſti
mat᷑ qᷓtũ ualet tota hẽditas. ¶ Scdᷣo nõ ex v. ꝗð aũt. ꝙ ĩ oĩ/
bus teſtis ĩ ꝗb ceſſat fal. trebellianica ceſſat. Venio ad ap/
paratũ recitadũ cõiter ſuꝑ utraq;.l. ¶Nꝛio op.ad.l.ꝗ q̃driĩ
geẽta. S. e. ⁊ videt ꝙ ſit ſibi ↄꝛia.nã pᷣ dẽ tota debẽ reſtitui.i.v.
itaqʒ.dic ꝙ defalcał. Hui timoꝛe ſcã ẽ gl.ſuꝑ vbo itaq;.ꝗ di
cit ꝙ celſus ſeipᷣm coꝛꝛigit qdð nõ plʒ. ar.l.nõ ad ea. de cõdi.⁊

de. Scdo dic gl. ꝙ iſtas duas opi.ponit tanq; dubias ⁊ nul

lã eligit.qdð nõ plʒ.iĩmo certitudiarie loquit ĩ utroq;. Di. dicit
ꝙ Ppmũ dietũ ẽ reſpectu ꝑſone ſideicõmiſſarij ꝗ nõ põt ſalcidi
am deducẽ.ut.S.l.ꝓxi..deniqʒ.ſcᷣʒ iſpecta ꝑſona hẽdis
põt falcidiã deducẽ. Tu meli dic ꝙ pmũ dictum ẽ ĩſpecta.l.
xij.tab.ſcᷣm inſpecta ptte legis fal.⁊ ita apoſtulaui tex.m

Ja. de are. qð tene. ¶ Scdðo op. di i.l. ꝗ qdrigẽta.ꝙ legata

Hui ↄꝛij timoꝛe antigꝗ in gl.magna fatent᷑ ↄꝛiu.ibi uerũ lʒ nõ
ging

dical ĩ l̃a ⁊ẽ.tenent ergo ꝙ a fideicõmiſſario auferentur illa
lxxv.Cõtrariũ ẽ ueritas ut pʒ ex textu h ⁊.j.l.ꝓxi.¶ Ad ↄꝛi
um rũdeo ꝙ loꝗtur qñ teſtõꝛ iuſſit hẽdeʒ reſtituẽ hẽditatẽ de/
ducta certa q;titate.ex eo eni videt uelle hẽdẽ nõ teneri adle/
gata. ut iſti.e.S.ſiqs.iõ a fideicõmiſſario auferei totũ qð hʒ.

MNã ex ꝑſona bẽdis nõ põt deducere.qꝛ hẽs ipſe ſibi retinuit
qrtã. Ex pſona ſua nõ põt. ut. S.l.ꝓxi.S. deniqʒ.ſʒ in. l. iſta.
fuit rogatꝰ hẽs reſtituẽ hẽditatẽ ſimplłr.nec põt dici ꝙ legata
rius petat ab hẽde illa.lxxv.q ſibi ſut minuta.nã cũ minuani

P.l.fal.ſũt ĩdebita ipſi legatario.ut.l.plautiꝰ.⁊.l.linea marga

ritarũ. ⁊.l.j.iĩ pn. S.ad.l.fal. ¶ Op. ⁊ videĩ q marcellus õdi⸗

cat.l.q q̃drigẽta.na.S.eſtimat hẽditas q;tu ualet deductijle
gaßp.in.l.marcellus. eſtimat᷑ q;tũ ualet nõ deduci legat.Hn
lus timoꝛe due ſũt opi.ĩ gl.pma ꝙ lex qꝗ qdrigenta.loqtur qñ
legata ſuerũt relicta ſimplr.i.l.marcellus.ſuerũt legata relieta
noiati ab hẽde.h tãgit ĩ gl.magna.ibi ꝗd aũt ſi expſſiʒ ⁊c.Cõ

r Legata particularia tribunnk
rcellus. ſdeicõmiſſario uli.ꝙ eſtimat
q;tũ ualet tota hẽditas nõ deduci legaj. Itẽ ĩtãtũ tenei idei

lrigeta. lega Te fideicõmi
hʒ. lxxv. Cõtra imo videt ꝙ

tra iſtà lec.arguo.nã lex q q̃drĩgẽta.loqtur qñ hẽs noĩati eſt
gFrauat. ut patet ĩ v. itaqʒ. ibi quaſi heres ⁊c. H patet in pnci.
marcellus.ibi in hac ſpetie.⁊ ſic videtur loqui in eo caſu quo
5. vnde Aʒo ⁊ Hug. legũt alit.videlʒ ꝙ. l.ꝗ q̃dringẽta.coꝛ⸗
rigat p.l.marcellus.i cõcluſiõe ibi poſita.rõnes aũt poſite i.l.
4 qᷣdrigẽta.nõ coꝛꝛigunt. Hec lec.nõ hl ſi rõnes ſüt ve cõ
uſio erit va de neceſſitate.ſi falſa eẽt ↄcluſio falſe eẽnt rõnej.
Vnñ Ni.tʒ pᷣmã lec.q ẽ va.do rõnẽ.q legata reliquuni noĩa
tim ab hẽde nõ videt᷑ on hẽditariũ.qdð apparet.qꝛ ſi hẽditas
uadit ad aliũ nõ uadit cũ illo onere ſiue uadat ad ſdᷣſtitutũ ſi/
ut ad cõiũctũ.ut.:.j.S.ĩ ſubſtitutiõe.S.ad.l.fal.⁊.l.ſi ples.S.
de le. iij. dixi i.l.qↄditio.de ↄdi.⁊ de.ſʒ qũ ſimplr relinquit dẽ
onꝰhẽditariũ.qd pʒ qꝛ hereditas tũc trãſit cũ onẽ legatoꝛũ ut
dict.ll.merito ergo qñ legata reliquunt᷑ ab hẽde noĩati ⁊ po/
ſtea hereditas ꝑ ndeicõmiſſũ.heredita eſtiat᷑ q;tũ ualet abſqʒ
deductiõe legatoꝝ.qꝛ illa legata nõ videbuni ppe on heredi
tariũ.ſec qñ ſimplr io tũc legata detrahunt.ut.il.q quadrigẽ⸗
ta.nec obſtat tex.ibi q̃ſ heres ⁊c.q; ibiĩducit q̃da ſdirncho nõ

ꝙ ꝓpꝛie ſe referat ad caſũ ꝓpoſitũ.ulł alit᷑ ſuit grauat q̃ſi hereʒ

noiati. Mõ ob.tex.i.l.marcellu.ðibi ĩ hac ſpetie.qꝛ itelligo.ſ.
q ſeqtur. ¶ Acd iſtud op.foꝛtit.qꝛ legata ꝗᷓ reliquutur ſunpli⸗
cit᷑ vidẽtur relingꝗ a fideicõmiſſario.ut.l.ſi. C.e.ergo nõ detra
het fal. ut dixi.S.l.ꝓxi.S.deniqʒ.⁊ ſic.l.q q̃drĩgẽta.q dic fal.
detrahẽdã nõ põt loq ĩ legat relictᷣ ſimpłr. So.duob mõis.
H.l.ↄꝛia loquit qñ heres fuit grauat reſtituere tota uł oẽm he
reditatẽ.⁊ ſic de neceſſitate icludit on legatoꝝ eẽ ĩ ſideicõmii
ſarijs.ᷣ qñ ſimplr.ul meli.l.ſ.C.e.nõ dicit q; legata videant
relicta a ſideicomiſſario ſʒ ab eo debẽt peti nõ ab herede.Ex
qↄcludo ꝙ legata ſimplr relicta ex ꝑſona hẽdij debeni ⁊ per
ↄſequẽs defalcant᷑ ut h.ſʒ ab ipo ideicõmiſſario petent᷑ ⁊ pſtã
tur.ut.l. ꝛia.ꝓ h̊ do duas Ibma. S prit o deniq; ĩfi. gl.
qiĩcipit nõ ſideicõmiſſariũ pmũ ⁊c.ĩ fi. Alia gl.ẽ i.l.marcellu⸗
ĩgl.ꝙ ſemꝑ pᷣumũ.¶ Op.ſi ſemꝑ pᷣſumit relictũ ab herede.
ut nõ.in.d.gl.limarcellus ĩ pn.ergo nõ ẽ dẽia an reliquat᷑ ſim

plr uł noiati. Rñdeo nõ ſequit.nãà qñ ſimplr reliquit᷑ tic debe

tur ab herede.ut ab herede.Añ vo reliquit᷑ noiati.tũc videt᷑

habit reſpect etiã ad ꝑſona. qð pʒ qꝛ hereditas nõ traſit ad
P

aliũ cũ illo onẽ.ut dictũ ẽ. ¶. Op.q; eti heres ↄuenit p legat
factis ſimpłr. ut.j.e.l.ita e. F. gex treb. Bl. H marceluf
diẽ ꝙ ülud ẽ uerũ ĩ debitis.ſec ĩ legatis.ſʒ gl.ulti.S.e.i.l.j.S.
ſi.dic idẽ ĩ legatj ⁊ debitis.ſ.ꝙ añ reſtitutioneʒ poſſit ↄueniri
heres.poſt reſtitutionẽ nõ.⁊ hoc còiter tenet᷑.¶ MOp. C. dele.
l.cũ q̃ſtio.ubinõ ſit cõputatio iſto mõ.ſʒ ilo qð min ẽ relictũ
videt᷑ adẽptũ ei cuiẽ relictũ plus.Gl.ibi ſo.ꝙ ibi loquit᷑ qũ to

tũ pmo relinqt.ſcðo partẽ.vñ parteʒ videt a toto adimere. pS
gqñ ecõuerſo.i.qñũ pmo legauit partẽ.ſcdo totũ.qdð lʒ ſit uerũ ĩ

ſe ĩ alia mã ut diſtixii.l.iterdum.S.ſi.de here.iſti.tñ h ut puto
nõ ꝓcedit.nã lex cũ qſtio.loquiũ qñ legatũ toti ⁊ legatu par
tis ſunt vnifſoꝛmia.ſed pmo h legauit quatitatem.ſecũdo per
ſideicõmiſſum hereditatẽ reliquit que ſũt ſeparata.lʒ eni.ccc.
ſint in hereditate nõ tamẽ eſt hereditas nec pars quote here
ditatis.vnde non curo ꝙ pᷣcedat uel ꝙ ſequat᷑.quia nõ eſt to/
tum ⁊ nõ eſt pars. ¶ Op.ad vx. qdð autẽ. de aur. ⁊ ar. le.l.f.in
h.So.ut ibi ſoluit᷑ per glo.¶ Op.dicit h ꝙ in teſtamẽto mili
tis ceſſat treb. Cõtra.S.e.l.j.S.i filij. So.ut ibi dixi.¶C Que
ro quid ſi teſtatoꝛ iuſſit hereditatẽ reſtitui deductis legatis an

ſiet contributio m diſtinctionẽ iſtarũ.ll. Reſpõdeo caſus eſt

ſic.j.pxi.S. ¶ Quero quid ſit teſtatoꝛ reliquit legata pu/

re. Rñdeo dixi.S. ꝙ heres ppter coactionẽ perdit trebelliani

c.nunc dicit ꝙ illud qð eſt dictũ de treb Perdenda in dicto

caſu ẽ uerũ ĩoib teſtis ĩ qbꝰ nõ detrahit᷑ fal.ut ĩ illis nõ detra

hat treb. ul alił. dem ẽ.S.ꝙ lʒ hẽ ſcript ꝑdat q̃rtã. legatari
nõ dz hie plus a fideicõmiſſario q; haberet ab hẽde. Idẽ in
oibus teſtis ĩ qb cefſat fal.ut tatũ habeat legatari a nideicõ
miſſario q;tũ hũiſſet ab hẽde. ¶ Altio qð h̊ tex.diẽ ꝙ ĩ qbuſ
cũq; teſtis ceſſat fal.ceſſat ⁊ treb.induco ad qſtionẽ q talis ẽ

utrũ in relictis ad pias cauſas ceſſet treb.m hec tꝑa nõ ceſſa
bat.ut.l.j.S.ad municipiũ.S.ti.ij.hodie reperit᷑ ĩ ſal.coꝛectũ

ut in auc.ſur. C. ad.l.fal. an ceſſet treb. Et dico ꝙ ſic.quod/p

bo.pmo certũ ꝙ app.ſalcidie cõtinet trebellianica. ut.l.pẽ
hili in pn. ⁊.l.titia. S. tl.ij. ?. C. ad tre.l.iubem. ⁊ per iñnitas
leges huius ti. Sed tex.in coꝛpoꝛe de eccl.ti.S.ſinaũt heres.

vnge ſumit᷑ auc.ſiłr.dic ceſſare omnem ſal.de neceſſitate.ergo

cõpꝛehẽdit oẽm.ſ.falcidiã ⁊ trebellianicã. Mꝛeterea ſcriptu/

ra dubia declarat ex pcedẽtib c ſequẽtib. ut.l.ꝗ ſiliabus. in

iſſu vniuerſale ſub cõditione. ſi deceſſerit ſine libe-
ris uel ſimilia. an fiet cõtributio legatoꝛũ ⁊ ſideicõmiſſi vniuer
ſalis. Dicã. j. pxi.S. ¶Circa uer. qdð autẽ. quero ꝗd vult dice

Ad ſenatuſcõſul. trebel.

pn. x.l.ſi fuus pluri.S.ſfi. S.de le.j.ſqjĩ coꝛpoꝛe ĩ.S.pᷣcedẽti fit
mẽtio de ſideicõmiſſo uli.merito intelligat᷑ qð ſeqtur de treb.
Tertio ĩ illis caſib ĩ quibfal.reſecat legata particularia ĩ illiʒ
treb. reſecat ulia. ut inſti.e. S. q̊ reſtituta. ſʒ h caſu falci.nõ reſe
cat particularia.ergo nec treb.reſecat ulia. Altio dico ꝙ ẽ ca
ſus h cũ gl.x vide gl.q ĩcipit.ĩ quoꝝ teſtis.nã gl.l.ĩ teſtõ. us
gl. allegat loquit iĩ relicꝭ ad pias cauſas. ⁊ ſic apparet ꝙ glo.
vult ĩtelligẽ de relici ad pias cauſas.hoc videt tenẽ Pi.in.l.
j. S. falij. S. e. ubi tʒ ꝙ ſic ceſſat fal.i teſtõ milis.ita ceſſat treb.
qð tʒ ſpe.ĩti.de ĩſtru.edi.S.cõpẽdioſe.v.ſʒ cũ deductio.⁊ Ci.
i. d.auc.ſilr. ſʒ gl. i. c.j.ex de teſta.li.vj.videt᷑ tenẽ ↄꝛiũ.⁊ etiam
ibi arguit Hi.ad rõne ꝗᷓ fũt ꝑ eoj ĩ ↄꝛiũ. Rñ.ad dictũ.c.j.ex
de teſta.ubi a contrario ſenſu colligitur.ſed dic ꝗ; ar.a cõtra/⸗
rio ſenſu non eſt bonũ ibi. quia reſultaret pꝛauus intellectus.
Mec ob. quod nõ mutat᷑ qre ſtare phibet.in treb. nõ reperũ
mutatũ.ſʒ iſtud nõ ẽ uerũ.qꝛ ẽ mutatũ ꝑ tex.iĩ coꝛpoꝛe q dicit
oẽm fal. Scðo dico ꝙ ẽ mutatũ qꝛlex noua nõ põt ad aliũ ca
ſ extẽdi ꝑ hoĩem. ̊ p aliã legẽ antiquã ſic.ut ẽ glo.ĩ.l.qð vo
S.de legibꝰ.i eo qð ꝑ.l.ut tatũ de fuo coꝛup.q̃ẽ lex antiq̃ ex
tẽdit.l.ſqs fuo.C. de fur.q̃ẽ lex noua ⁊ odioſa.mõ regula an
tiquã hui.l.q̃ diẽ ꝙ ĩ quibuſcũq; teſtij ceſſat fal.ceſſat ⁊ treb.
ↄiũge cũ noua ⁊ ſic det᷑minabit ula.⁊ ſic ꝓut ceſſat ĩ fal.ſic in
tre. Ad illã röõnẽ ꝙ nõ videf eadẽ rõ.ut dic Jo.an.qꝛ lʒ in re/
liciᷣ particularibꝰnõ detrahat᷑ de relicto pio fal.tñ detrahetur
de alio qð ẽ ĩ hẽditate.ſʒ ĩ ſdeicõmiſſo uli ſi nõ detrahit tẽ ſra
ſtra eẽt hẽs.ſʒ ipe dic ↄ tex.ĩ coꝛpoꝛe vñ ſumit.auc.ſilr.ubilo
gtur qñ tota ſubſtãtia ẽ exhauſta.nec ẽ ĩuanũ hẽs.qꝛ tex.in
auẽc. de here.⁊ fal. S.ſi vo expᷣſſim.dic ꝙ hʒ meritũ d ad deuʒ
qꝛ exercuit piũ actũᷣ. ¶ Scda q̃ſtio ẽ an teſtõꝛ poſſit ꝓhibere
treb. DPe iſto iure ẽ certũ ꝙ nõ.ut.S.ad.l.fal.l.titia.⁊.õ.l.pꝛo
xi. S. idẽ nerati. Gl.tʒ ꝙ ꝓut ꝓhibẽ põt fal.ita treb. põt ꝓhi⸗
bẽ. ita tʒ gl.ĩ coꝛpoꝛe de hẽ. ⁊ fal.vñ ſumit᷑ auẽ.ſʒ cũ teſtõꝛ.idẽ
tʒ gl. iſti. e. S. ſ qꝛ.idẽ tʒ Aʒo ĩ ſũma auctẽticoꝛu.Cõtrariũ tʒ
gl.ĩ anc.ſʒ cũ teſtõꝛ ĩ.ij.gl.idẽ tʒ glo.in.l.ut ſi allegas.C.ad.l.
fal. Odoff. Ja. de are. ⁊ Ci. tenẽt ꝗꝙ poſſit hodie trebel. ꝓhi/
beri. ut refert Ci.ĩ auc̃.ſʒ cũ teſtõꝛ. Ya.de bel.ĩ ciuitate iſta diſ
putauit pꝛiũ ⁊ illã diſpui.ponitĩ coꝛpoꝛe de hẽ. ⁊ fal.vñ ſumil
auẽc.ſʒ cũ teſtõꝛ.⁊ ſũma rõnũ ſuarũ ẽ.qꝛ qdð nõ mutat q̃re ſtare
pPhibet.ſcdo qꝛ grauat᷑ ĩ vno hẽs a fideicõmiſſario uli.qꝛ
cogi.ergo ĩ alio releuet. Pꝛeuit᷑ dico ꝙ ẽ caſus hui.S.⁊ illud
qð nõ mutat᷑ qre ſtare phibet᷑ uerũ ẽ ꝑ hoĩem ſʒ ꝑ.l.antiquaʒ
põt vnã ꝓphibitionẽ ad aliã extẽdere.¶ßQuero an ꝑ nõ ↄſe/
ctionẽ ĩuẽtarij hẽs ꝑdat trebel.ſic ꝑdit fal. Et hanc.q. tetigit
Rof. ĩlibell ſuis ſuꝑ h ti. Ja.de are.tetigit i.l.cũ tale. .j.õ.de
ↄdi.x de.ubi diẽ tex. tenef hẽs reddẽ ronẽ.ergo ſacẽ iuẽtariũ
dicit YJa. de are.ꝙ ẽ caput rõnũ.Ci.tãgit in auc.ſʒ cũ teſtõꝛ.ſi
nalr ĩclinat ꝙ ꝓpt᷑ nõ ↄfectionẽ iuẽtarij nõ ꝑdat᷑ treb. ⁊ iſtud
detminãdo dic Ja. de bel.⁊ diſputãdo ⁊ poitiĩ coꝛpoꝛe de hẽ.
⁊ fal.vñ ſumit auc.ſʒ cũ teſtõꝛ.⁊ ẽrõ qꝛ qd nõ mutat᷑ q̃re ſtare
ꝓhibet.⁊x a lege nõ reperit᷑ mutatũ. Rñ.ad iſtã.l.qꝛ ex idẽtita
tẽ rõni nõ ĩducit᷑ coꝝectio legũ.ut ẽ gl.C. de ſacroſã.ec.auẽ.
q̃s actiões..l.tã is.S.j.de do.cau.moꝛ.⁊.ðS.ſo.ma.lʒ.ſi vo..
de viro.ĩtelligẽdo ꝓut ĩtellexi.⁊ tex.i.l.pᷣcipim?.i fi.C.de ap.
diẽ ꝙ nõ coꝛigit niſi qᷓtenu expᷣſſe caueat᷑.Ad hãc.l.rñde q
nihil facit. qꝛ tex. dicit h idẽ dici põt ĩ teſti in ꝗbꝰ.l.fal.ceſſat᷑.
QAñ igii ceſſat fal.ipius teſti vigoꝛe ĩ illis ceſſat treb. Sʒ ſi ceſ
ſat fal. ꝓpt᷑ alið.ſ.ꝓpter deſectu hẽdis ut ꝓpter nõ ↄſectionẽ
iuẽtarij.tũc nõ F
imo colligo ꝙ hᷣ diẽ tex.q; dicere heredẽ ſuſpectũ uenit extri
ſecus nõ ex teſtamẽto.⁊ ſic vnde anteq; ueniat ſiue ex teſta/
mento ſiue ex habet locũ hec regula.ſed nõ placet.qꝛ lʒ.S.po
ſuerit quãdo ceſſat nõ ex teſtamẽto.tñ hic ponit ĩregula qusã
do ex ipo teſtamẽto. ⁊ iſta videt mihi młtu eqᷓ quã tene mẽti.
dẽ pomp Etisã ſi hẽs ſit rogat reſtituere deduci
BeE tlegaſ ſit ↄtributio legatoꝛũ ⁊ fideicom
miſſi ulis.ᷣ h. d. C Op. de. l. c heredes. . e. Hlo. nõ ſol. dic ꝙ
ibi erãt legata iualida. ¶ Quero ꝗd ipoꝛtãt hoc caſu hec uer
ba deduct legat. Rñdeo nõ ut legata debeant maioꝛa. ſy ut
hẽs poſſit ea añ p̃ſtare q; hereditatẽ reſtituat. ¶ Quero quã
tũ eſtimabit?᷑ ſideicõmiſſu ule. Rñ.pʒ ex dictj ĩ pcedẽtib legi
pus.¶ Quero qꝗd ſi teſtõꝛ grauauit heredẽ de reſtituẽdo hᷣẽ
ditatẽ ſub oditiõe.ſi deceſſerit ſine liberis ulł ſub alia ↄditiõe.
an dʒ otribui fideicõmiſſũ ule cũ legas ⁊ de oibꝰfal.dʒ detra/⸗
hi. an legata pᷣſtent᷑itegra ⁊ de ſideicõmiſſo uli detrahat᷑ fal.
ſeu treb. Muto ꝙꝙ legata debẽt ſolui tegra ſi vires hereditaꝶʒ
patiunt᷑ de eo qð ſuꝑeſt detrahi: treb. ꝓ h̊ iduco tex.S.ad.l.
fal. l. pent. . · hoc videt fuiſſe de mẽte teſtõꝛis qlegata reliqꝗt
pᷣſtãda ĩcõtinẽti.ſideicõmiſſũ vo ule religtĩ ↄduiõis euẽtũ.h

pterea treb. ceſſat qꝛ nulla lex dicit. DPiceſ tio

X

etiã ↄſuetudo obſᷣuat.ſʒ ſi eẽt ſideicõmiſſũ nłe relictũ parti pu
re parti ſub ↄditiõe.tũc fieret ↄtributio.caſus c.j.e.l.lta tñ..
hẽs ex aſſe.⁊ ibi dicã.Lex ergo ꝗ qdrigẽta.⁊ lex marcellus.
loquũtur qñ ſideicomiſſũ ule ⁊ legata ſunt pure relicta.uel ſiñ
deicõmiſſũ ule ẽ relictũ ꝓ parte pure ⁊ ꝓ parte ſüb oditiõe. ut
d. §. hes ex aſſe. ⁊ hec ſut tenẽda mẽti.qꝛ qtidiana. ¶ Quero

q̃ ſit ↄtributio ſideicõmiſſi ulis ⁊ legatoꝛũ utrũ q̃rta q detra-

hit᷑ dicat᷑ ſal. ul treb.qdð ẽ neceſſe ſcire ꝓpter ea qᷓ dixi.S.de nõ
ↄſectiõe ĩuẽtarij ppter qð pdit᷑ fal.⁊ nõ treb. Rñdeo ſicut dẽ

L.l. gallus.S.ille caſus.ꝙ ↄiũgunt᷑ duo capita legio uellei.ita

h ↄiũgunt᷑ due leges.ſ.lex fal.⁊ ſenatuſcõſultũ tre.⁊ detrabil
vna quarta qᷓ partiʒ ſapit naturam treb. partiʒ fal. Sile dixi
in ĩſtituto ex re certa.in.l.ex facto.õ.de here.iſti.hoc etiã ap/
paret ex legibus pᷣcedentibuj.ꝓpter coactiõem heres perdit
totam quartam. ⁊ ſie reſpectu ſideicommiſſarij tota dicetur
treb. ⁊ in oĩbus qͥ agent cũ ſideicõmiſſario appellabit treb.in
oib ꝗᷓ agent cũ kegatan⸗ ſingularibꝰ appellabit falcidia.
.. .j. e.l.cũ hẽditas.⁊.l.ita tñ.S.actio

Koc C
U es que. nes. 50. ibi alienauit ex neceſſitate ⁊ ſol/

nit ceditoꝛib vñ p̃ciũ nõ fuit cõuerſum ĩ ei utilitatẽ.hic ſic.
¶ Op. ad pdicta.j.e.l.mulier. S. ſi enim. . . de peti.here.l.
diuus. So. ſateoꝛ ꝙ ibi alienat ex neceſſitate incubẽte ex par
te rei que ſernari nõ poterat uł nõ expediebat.tamẽ qꝛ pꝛeciũ

cõuertit in utilitatẽ heredis computat᷑ in quartã. ut dicto.S.ſi

eni. C Op. C. cõia de le.auc.res que.So.ſateoꝛ ꝙ ibi põt ſie
ri alienatio in certis caſibus.tamẽ ſi cõuertit in utilitatẽ ſuam
cõputabit in q̃rtã. ut ibi patet.Ex pꝛedich ergo dicit DNi. aut
alienauit heres rogatus de reſtituẽdo uolũtarie.⁊ tũc compu

tat ſibi in qrtam ut h.aut neceſſario.⁊ tũc aut pꝛeciũ nõ cõuer

tił ĩ ſuã utilitatẽ ⁊ nõ cõputat ĩ quartã. ut.j.e.l.cũ hereditas.x
l. ita tñ. S.act. aut cõuertitur ĩ ſui utilitatẽ ⁊ cõputatur ĩ quar
tam. nt. l. S. allegat. ¶ Quero an alienatio rei que ſubiacet

reſtitutioni ualeat. In hoc ſũt opi.quidam dicunt ꝙ non ua
let aliquo tempoꝛe. ⁊ ita intelligũt hicꝙ de facto tm tenet. ꝗᷓ

opi.nõ eſt bona.ut.l.tno legato.S.j.s.de le.j.⁊ ibi dixi.Alij
dicunt ꝙ de iure antiquo indiſtincte ualebat nt hic.ſʒ hodie

eſt ĩmutatum per iura.C.qꝛ ſi ſubiacet reſtitutiõi bure nõ ua

let alienatio.ſi ſub cõditiõe ſic.ut.C. cõmunia de le.l.ſi.S.ſed
qꝛ.⁊ ĩ hoc dicũt bene.per iura uero auctẽticoꝛũ ẽ immutatum
etiã ĩ ↄditionalib nõ ualeat alienatio.ut auc.res q̃. ita diẽ
H glo.Circa hᷣ ſunt glo.cõtrarie quas dixi in.l.ſeruo legato.
G. I. S. de le. j. ⁊ ibi tenui ꝙ in hocnil ſit immutatũ ꝑ iura auẽ.
⁊ ꝙ pẽdente conditione alienatio ualeat ⁊ teneat.dic ut ibi.
Alij dicunt ꝙ alienatio ualet uſq; ad quartã ut h.⁊ tangitur

ne gl. in.l. f. F. qꝛ. C. cõmunia de le. Ad quod vidẽduʒ an

ſit nerũ quero utrũ alienata computẽtur in quartã heredi.Et
lʒ tex.hic ſimpliciter videat᷑ dicere ꝙ ſic.tamẽ qdã intelligunt
hic ꝙ imputatur heredi.ſ.fideicõmiſſario uolente nõ aliter.⁊
ita dicitur in glo.l..S:ſed qꝛ.⁊ per Inno. de teſta.c.rainal/
dus.in gl.ſuper uer.reſidua.dico ꝙ ſideicõmiſſario uolẽte nõ
eſt dubium ꝙ iputatur in quartãq ut h.facit ꝙ pꝛecium ⁊ fru/
ctus cõputani in qrtã. ut. S.ad.l.fal.l.paulus.⁊.l.qdð de bo/
nis.S.fructus. Sed fideicõmiſſario inuito an in quartà com

putet. tex. facit ꝙ ſic.qꝛ ſimpliciter loꝗtur.qð placet ſi hẽs

malitioſe nõ alienauit.na in qua re debet deduci quarta eriti

erbitrio iudicis. ut.l.nõ ampli.S.fi.cnʒ.l.ſe. S. dele.j. ſed eſt

equũ ꝙ iudex arbitret᷑ ꝙ ĩ re malitioſe alienata cõputeĩ quar

ta ne uexet ſi ab eo cui alienauit euinceret᷑.ar.l.fi.S.ſi.S. de le.

ij. eodẽ mõ qñqʒ ẽ arbitriuʒ iudicis.ut in vna re im detrahal

fal.quã here elegerit. puta ſi res eẽt filio in vita in peculio aſſi
gnata ꝑ patrẽ. ut. C. fa. her.l.ſiliũ quẽ habẽtẽ.ſm vna lec.qð
examinaui pleniſſime ĩ.l. in quartam. S. ad.l. fal. ¶ QAuero
utrũ quarta poſſet deduci in vna re.dicut dixi in. d.l.ĩ quat
taã.CAQAuero quõ poterit res alienata uẽdicari a fideicõmiſ-

ſario cum nõ habeat ius ante reſtitutiõem. ⁊ reſtituere nõ po

teſt alienata. Glo.ꝙ ẽ ſpale h̊ͥ caſu ꝙ uẽdicet abſqʒ reſtitutio

ne. idem nõ. in. l. penul. C. eo.

(Qui d am Si aliquis pᷣmo legat poſtea rogat lega/

ta ueniut in fideicõmiſſũ ſi hereditatis nõ

. facta mẽtio. h. d. ¶ Op. ꝙ oĩa ueniãt in ſideicõmiſr. ut.l. cũ
virum. C. de fideicõmiſ. So. ibi uerba ſideicõmiſ.fuerũt
lia = ꝑuenerit ⁊c.ideo nulla adhibeat᷑ diſtinctio.
et

mä
ſu
nita ⁊ ſimplr ꝓlata.ſ.poꝛtionẽ tuã. ¶ Op.S.ad.l.

erũt i

fal.l. titia. So. ibi hmo rogauit poſtea plegauit. ideo nõ ueni

unt in ſideicõmiſf.h ecõtra.quo caſu habet locũ diſtinctio hu
ius. . vide gl.que ponit hãc diſtictionẽ ⁊ ſigna.Et in glo.ibi
l. titia. dic niſi fuerit uſus uerbis generalibus. ut in fi.glo.
In glo.ibi hereditatis poꝛtionem. dic hoc debet uacare fm

— — — — —

— —–☛ –w☛ .

— —

— —— —

Alo,
li⸗
Kt
un
Nh,

dutde
erſ
fubil
N
ach/,

— — —

Ald ſenatuſcõſul. trebel.

Di. ¶ QAuero quid ſi teſtatoꝛ quaſi totũ patrimoninʒ diuiſit
ĩter filios ĩ teſtõ ⁊ eos hẽdes ĩiſtituit eq̃lib poꝛtiõibꝰ ul in illis
reb qð idẽ ĩpoꝛtat.ut.l.ex ſcõ de hẽ.iſti.an illa plegata ueni/
ant ĩ ſideicõmiſſũ. ANidet᷑ ꝙ ſic qꝛ tex.hᷣ loqtur qñ fuerũt iſtitu
ti ex diſparib partibꝰ. In Zꝛiũ fac gl. ꝗ dic idẽ ſi ex paribus
Dico ꝙ ſi pẽ plegãdo diuiñũt pꝛimoniũ ĩter ſilios equalit᷑ ita
modicexceſſus ẽ ⁊ eos eq̃liter ĩſtituit poꝛtio quã vnus

frater hʒ iure plegati ſuccedit ĩ locũ poꝛtiõis quã habebit iure
hẽdltario ĩ bonis alteri fratri aſſigna.x iõ totũ videt habẽ in
re hẽditario.caſus ẽ i.l.ꝗd ergo.S.de le.j.⁊ qdð ibi nõ.i ultima

gl. fac qð dico ĩi.l.q rome.S.duo fres ĩ ultia qõne.j.de vb.ob.

Mec ob. B. S.qꝛloqꝗtur qñ fuerũt ĩſtituti ĩ diſparib partibus.

vñ nõ põt dici ꝙ vna poꝛtio ſuccedat ĩ locũ alteri.nõ enĩ põt

in ea dimidia ſuccedẽ ĩ locũ tue tertie.⁊ iõ nõbiliter dic tex.ex

diſparibꝰ. ⁊ gl.ꝗ dic idẽ ſi ex parib pcedẽt qũ poꝛtiões eẽnt

pares p̃ᷣlegata eẽnt młtũ diſparia. ita ꝙ; poꝛtio nõ poſſet ſucce

dẽ loco poꝛtiõis ut dixi.ſecꝰſi eẽnt paria.¶ Quero hᷣ d ꝙ le
gata ueniũt ĩ ſideicõmiſſũ.an ueniut in ſubſtitutione vulgari.

Caſus ẽ ꝙ nõ i.l.ſextiliã. j. de le.iij. .l.miles.S. ꝓ parte.S.de

le.ij. ¶ Quero an pᷣlegata ueniãat ĩ ſubſtitutiõe pupillari. Ni
co ꝙ ſic. ut. l.cũ pr.iĩ pn.S.ad.l.fal.⁊.l.ſʒ ⁊ ſi plures.S.ad ſub/

ſtitutos. de vul. ⁊ pu. Itẽ itelligo ĩ exẽplari ſoſtitutiõe.ut.l.hu

manitat.C. de ĩpu.⁊ ali.ſſti. ¶ Qũo ꝗd ĩ donatiõe q̃ moꝛte

Ofirmat᷑.ut ĩter virũ ⁊ uxoꝛẽ.Rñdeo nõ ueniũt ĩ ſideicõmiſſũ

Fm Di.ut.l.ſequẽs q̃ſtio.S.de le.ij.⁊ ꝑ Qi.i.l.cũ virũ.C. de ſi/
deicõ.¶ Quero ꝗd ĩ eo qð dat᷑ cauſa oditiõis ĩplẽde an ueni
at ĩ fideicõmiſſũ. Dicut.l.ꝗ hẽdi.S.cũ hẽditas.v.ſʒ cũ ſuſpe/
cta. de cõdi.⁊ de.¶ Quero utrũ illud qð ex ſbᷣſtitutiõe pupil
lari capiat᷑ ueniatĩ ſideicõmiſſũ.De h videbit tex.i.l.ita tñ..

gſuſpectã.j.e.⁊ ibi dicã.¶ QAuũo an ill qð uenit ad aliquẽ iu
re accreſcẽdi ueniat ĩ fideicõmiſſũ. Rñdeo ꝙ ſic.ut.õ.de acq.

hẽ.l.ſi totã.⁊ qð ibi nõ.⁊.j.e.l.papᷣ.qdð ẽ uerum ĩdubitãter qũ

agit coacte ut ibi. Idẽ ſi ſpõte.qꝛ poꝛtio accreſcit ꝑoꝛtiõi non

pſone.ut.d.l.ſi totã.Cc.l.ſi titio.S.j.de uſufru.¶ Auero utrũ

id qð deuenit ad aliquẽ ex ſubſtitutiõe vul gari ueniat ĩ fidei/

cõmiſſũ. Rñ.ſi adit coacte nõ ẽ dubiuʒ.ut.l.apud iul.S.j.j.e.
Sʒ qñ adit ſpõte põt dubitari.Et videt᷑ diſtiguẽdũ ſic ĩ lega
tis.ſ.aut fuit grauat' ꝑ vba gnãlia.aut ꝑ ſimplicia.⁊ tẽ aut ſu
it grauat de reſtituẽdo poꝛtionẽ ſuã ⁊ nõ videt᷑ ꝙ ueniat in

ſideicõmiſr.qꝛ ius ſubſtitutionis cohẽt ꝑſone nõ poꝛtiõi.ut.l.

ſi ex plibꝰ.de ſuis ⁊ legi. Sʒ ueri ẽ ꝙ totũ uenit ĩ ideicõmiſſ.
⁊ totum videt᷑ ſua poꝛtio.ſic ſi eẽt inſtitutus ex parte pure.ex
parte ſub ditiõe ut.S.ad.l:.ſal.l.j.S.id qdð ĩ ſubſti.⁊.:.i.rõne.
S. qſituʒ. e. ti. ⁊ de eche tu ex parte. ¶ Quero an id qð
denenit ad aliquẽ ex
miſr. In h ẽ aduertẽdũ ꝙ qñq; ꝑ cõpẽdioſã ſuccedũ directo
etiã poſt aditã hẽditatẽ. ut ſi fiat a milite uel ſi ſat a pꝛe filie ſe
mie ?ᷣm ſtatuta hui ciuita q pcipiũt ꝙ pꝛ poſſit facere teſtm
ſfilie quõ uelit.⁊ tũc cũ dcã ſubſtitutio locũ habeat etiam poſt
adita hẽditatẽ ut dixi.⁊ ſic ꝗs capit eã tanq; poꝛtionẽ alteri
ſi ſuerit rogat de reſtituẽdo ꝑ illa ba poꝛtionẽ ſuam.videt᷑ ꝗ
nõ ueniat ĩ deicõmiſf.ar.l.q fundũ.S.qꝗ ſiliũ.S.ad.l.ſal.ſecꝰ
ſi fuiſſet rogat ꝑ vba gnãlia.ſed ueri puto ꝙ ĩdiſticte ueniat
in ſideicõ. Ma.l.ꝗ fũdũ.S.qui ſili.loquit᷑ de ſubſtitutiõe pu/
pillari ꝑ quã ſuccedit᷑ pupillo.ſed ꝑ cõpẽdioſaã ſuccedit:᷑ teſtõꝛi
defũcto.iõ dico idẽ qd i vulgari ꝑ eaſdẽ leges.Si vo ſuccedi᷑

ex cõpẽdioſa q̃ ualet iure ſideicõmiſſi poſt aditã hẽditatẽ.ut

l. pᷣcibꝰ.C.de ĩpu. ⁊ ali.iub.tũc illð uenit ĩ fideicõmiſp.ut.j.eę.

l. bẽdes mei. 5. cũ ita. Habita tñ diſtictiõe. aut pᷣ religꝗt poſtea

grauauit aut ecõuerſo. aut dixit poꝛtionẽ ſuâ aut poꝛtionẽ hẽ

ditatis. ſic dictũ ẽ in pallegat.ut. S. de le.iij.l.ſi titiꝰ. ¶ Quero

gl. H diſtiguit an p legauit poſtea rogauit aut ecõuerſo.ꝗd ſt
de oꝛdie nõ apparet. ut qꝛ dixit teſtõ: ſiq eoꝝ deceſſerit ſine li

beris bona deueniat de vno ad aliũ.ĩ ꝗbus vbis ſimlł ⁊ ſemel
cuilibet relinqtur ⁊ quilibet grauat. an videt᷑ p rogaſſe.an pᷣ
legaſſe.Rñ.pmo ig
ibi dicã.¶ Quero ꝗd ſi teſtõꝛ dixit reſiduũ bonoꝝ meoꝛuʒ a

dictis iudicijs ⁊ legatj deueniãt ĩ talẽ. Rñdeo maniteſtus ẽ ſẽ

ſus ꝙ ſolu de poꝛtiõe hẽditaria grauauit nõ de eo quod capit
glio iudicio.¶Quero ꝗd ſi dixerit ſi deceſſerit ſine liberis bo
na mea deueniãt ĩ talẽ. Rñ.aut dixit oĩa bona.⁊ tũc idẽ ac ſi

dixiſſet qcqꝗꝗ ad eũ ꝑuenerit ut.l.cũ virũ.C. de ſideicõmiſ.cõ/
iũcta.l.iul.ĩ pn.ð.de le.iij.ſi vo dixit bona mea nec uſus eſtſi
gno vniuerſali.tũc puto idẽ ac ſi dixiſſet poꝛtionem ut h.⁊ iõ
adpibẽda ẽ diſtictio qd pcedit. facit.j.e...ſi legatũ.S.j.

(St is qui Si hẽditas delicto hẽdis ſit publicata ſi

. e'deicõmiſſu debet a iſco.h.d. Hic ſut vidẽ
da duo.pmo utrũ ex aꝑtura tabularũ ꝗs puel hereditate.qð

ubſtitutiõe cõpẽdioſa ueniat ĩ ſideicom

et legaſſe. ut.j.e.l.ſceuola in ſi.qð dic ut

dic nt. !. iij. F. nõ tãtũ. ⁊.l.neceſſario.S.j.S.ad Plo gl. tr a⸗
ctat h̊ maãm aliã.ſ.ꝙ utrũq; debeat diſtingui.ſ.an dicat᷑ occi⸗/
ſus a ſa milia uel exneò clã uel palã.qð plẽne nõ. C. dehis ꝗ.
ut ĩdig.l.cũ fratrẽ. x.l.ij.S.nõ tãtũ.S.ad ſyll. .
— Ai a Supꝛa i.l.j.i pnci.x.S.j.uſq; ad.S.ſi hẽs.
C. K ÿ*tractauit de remedijs traſterẽdarũ actionũ
A ⁊ de exceptiõe q̃ dat᷑ hẽdi ⁊ de ea q̃ dat heredẽ.⁊ ſic
de trib. i. F. ſi hes tractauit de qrto remedio.ſ.de deductione
qu arte trebell.hᷣ tractat de ꝗnto.ſ.de remedio coactiõis.Hẽj
Pot cogi adire ⁊ reſtituẽ.nec ẽ qᷓrẽda cauſa qᷓre adire recuſet
d. ¶ Mõ ex pn. foꝛmã libelli qñ ſideicõmiſſari petit hẽdeʒ
ĩſtitutũ cogi adire ⁊ reſtituẽ.dʒ eni dicere ſe uelle ſuo periculo
hereditatẽ adiri ⁊ reſtitui ſibi ⁊ petere heredẽ a iudice ad hoc
cogi. ¶Op. ꝙ uani timoꝛis nulla ſit eſtiatio ſeu excuſatio.
ut. l. H ſe ſclati. Setn ier. de re.iur.l.uani.Gl.nõ ſol.dic ꝙ B
ꝗs neminẽ grauat ſp ſe exonerat.iõ ẽ ꝓ rõne uolũtas.ita dicit
Di. h.⁊ de no.oꝑ.ni.l.j.ĩ pn.iĩilla qõne gl.an ĩ nũciatiõe ſit ĩ
ſerẽda cauſa.¶ ¶ Op.hᷓ̊ dẽꝙ ſine onere traſit hereditas.õ imo
ſemꝑ cũ onere.ut.S.de le.j.l.lʒ.So. h̊ fuit expᷣſſe actũ ꝙ trãſi
ret ſine onere.uł meliꝰ hͥ nõ loquit de onerib hereditarijs.ſed
de moleſtia quã ille qui adit coacte ⁊ reſtituit euitat.Gl.h ĩidu
cit ĩ arg.an qñ qs dic iudicẽ ſuſpectũ ſit iſerẽda cauſa.Et oẽs
nte gl. ⁊ doc. iuris ciuilis dicũt ꝙ nõ. Canoniſte õ ex de offi⸗
cio dele.c.ſuſpitiois.⁊ de ap.c.cu ſpãli.vñ in terris ĩperij tene
tur opi.iſti gl.¶ Sʒ q̃ro qꝗd ſirecuſat ut ſuſpect nõ obſtan
te recuſatiõe ꝓcedit an ꝓceſſus ſit nullus an ueniat anullãdus
Inno.i d.c.cũ ſpali.dicit nõ memini me legiſſe ꝙ ꝓceſſus ſit
nullus ſʒ dʒ anullari. Hoſt.tʒ ↄiũ. Jo.an.recitat opi.ſimpli
citer. Ego de facto dixi ꝙ memini me legiſſe ꝙ ꝓceſſuj eſt ipo
(ure nullus.qꝛ recuſatiõe ppoſita ipo iure ẽ exẽpt ab eo ⁊ eiꝰ
iuriſditiõe.iõ ꝓceſſus ẽ ipo iure nullus.ut.l.j.C.ſi qᷓ̃cũq; pᷣdi.
po.⁊ ſi dicas ibi ẽ ſpale.ſateoꝛ ꝙ ĩ h ẽ ſpale q oꝛdiarius recu/
ſat᷑ de iure ciuili.ſʒ nõ ĩ eo qð dẽ ꝙ pꝛoceſſuẽ ipᷣo iure nullus.
¶ Quero utrũ nolle adire ſit repudiare heditatẽ. Hic tex.vi
get᷑ ꝙ ſic. ꝛiũ tʒ gl.i.l.ꝗ ſe pꝛis.C.vñ liberi.ꝓ ꝗb facit hec.l.
Szʒ rñdeo lʒ h dicat᷑ ille ꝗ dicit ſe nolle adirè poſſit cogi.nõ
tñ ꝑ h̊ ſequit᷑ ꝙ ſit repudiatio qð pʒ.qꝛ añ coactiõeʒ põt peni/
tere ⁊ adire.ut.l.ita tñ.S.ſi pꝛonus.j.e.h̊ tñ examiĩa ut dixiin
l.ſiqs ſuus.de iu.deli.(¶ Auero an ille ꝗ dic hereditatẽ ſuſpe
cta ꝑdat debita iure nature. Aa.de are.dic ꝙ nõ.qꝛ in debita
iure nature ᷣ nõ reperit᷑ nec ẽ eadẽ rõ.ar.ei qð nõ.i.l.ſigs le
gatũ.i ſi.j.de fal.fac.C. de ſideicõ.auc.h̊ ampliꝰ.qdð diciũ in/
telligo ſi poſt repudiationẽ eũ penituit.qð põt ʒ.l.ſi. C.de re
pu.hẽ.alias ſecus. Mã q̃rta ita demũ hʒ ſi vult eſſe hẽs. ut.l.
iã dubitari.S.de hẽ. iſti. ⁊ H apparet ex eo ꝙ põt ſilius iſtitui
ſub ↄditiõe poteſtatiua.⁊ ſi nõ vult adire nõ põt cõqueri de te
ſtatoꝛe.ut.l.ſuus quoq;.S.j.⁊.ij.de here.inſti.¶¶uero quo
iure ꝗs cogat adire.Lex.h̃̊ inuit ꝙ officio iudicis dũ dic co/
gat᷑ a pᷣtoꝛe.dicã.j.e.l.nõ ẽ cogendu.ubi glo.ponit. nducii
ad.q.ðuo ert ſocij vnius mercãtie. vnus vult ire uenetias al
ter odicit ⁊ ille dicit uolo ire meo periculo.⁊ ſic uadit eo inui
to ſuo periculo ⁊ multa lucrat᷑.an ſocius phibẽs dʒ hůe partẽ
lucri.Et fuit determiatũ ꝑ hãc.l.ꝙ nõ.qꝛ ſuſcepit ĩ ſe periculũ
⁊ ſic cõmodũ dʒ eẽ ſuũ.facit ĩſti.p ſocio.sS.illud.⁊ ſic fuit anti
quitus determinatum.qð tene menti.

Dignitas heredi gra
₰W Ed 7 ma ma. uati ⁊ vilitas teſtato/

ris defuncti nõ excuſat quin heres cogat᷑ adire.h.dð.

ꝗ”M Ecuſare. Ab abſente poteſt recuſari aditio

— etꝛ in abſentem poteſt interponi de⸗
5. cretum coactiõis.h.d. ¶ MNõ ꝙ hereditatis aditio
poteſt recuſari per abſentẽ.ſ.per nũciũ uel per eplam. ¶ Se/
cundo nõ ꝙ nò ſolum quado certũ eſt ꝙ quis recuſat aditio-
nẽ ſed etiam quãdo eſt incertum poteſt peti ꝙ cogatur adire
⁊T reſtituere.¶¶Tertio nõ ꝙ iſtud decretum coactiõis ĩterpo/
nitur inter abſentes.¶ Ad pmuʒ op.S. de acqui. here.l. pau
lus reſpondet. Reſpõdeo adire nõ poſſum per pꝛocuratoꝛeʒ
ut ibi.ſed repudiare ſic.ut hͥ que non placet.cum utrũq; ſola
uoluntate perſiciat. Pꝛeterea tex. in.l.ij. de offi. pꝛocur.ce⸗
ſaris. dicit ꝙ eam poteſtateʒ quã habet in adeundo habet in
recuſando⸗ Die ergo ꝙ recuſatio nõ eſt repudiatio.ut dixi in
l.quia poterat.uel dic ꝙ per pꝛocuratoꝛẽ declaratur repudia
tio hereditatis.nõ auteʒ repudiat. ¶Ad ſecũdum quando
eſt incerta uolũtas videtur ꝙ nõ debet cogi adire ⁊ reſtituere
ſi heres uellet adire eſſet iniquũ ꝙ pꝛiuaretur quarta. Reſpõ
deo.puto ꝙ hoc caſu deberet foꝛmari petitio ſic.ꝙ talis ueni
at ad dicendũ ſi vult adire hereditatẽ uel nõ.⁊ ꝙ ad h̊ ſtatua
tur ſibi certũ tẽpus infra qð ſi recuſauerit tũc cogatur adire.

6

Ad ſenatuſcõſul. trebel.

pmũ phatur ꝑ ea q̃ dixii.l.ſiqs iſtituat᷑.ſcðm ꝓbat᷑ h ⁊.S.e.l.

qꝛ poterat.¶ Ad tertiũ op.⁊ videt᷑ ꝙ aduerſuj abſẽtẽ nõ poſ

7
it iterponi tale decretũ ut.l.fi.S.ill.C. de tẽp.ap.⁊.l.de vno
q;ʒ.j.de re iudi.ſo.gl.ꝙ h̊ nõ ꝓcedii oꝛdiarie ſʒ ſũmarie.facit
qð nõ.in.l.nec ꝗcq;.S.ubi decretũ.S.de offi.ꝓcon. ⁊ le.⁊ de
re.iu.l.oĩa qᷓ̃cũq;.ad qð vide nõ.C.ſi utſe ab hẽ.ab.auẽc.ſi oĩj
¶AQuero dẽ hĩ fi. ad qð pñtia coꝝ nõẽ neceſſaria.ꝗd ẽ h di/
ctũ. Ol, diẽ ad qð.ſ.ut certioꝛet.qdð plʒ ſi iterponei decretũ ꝑ
eũ modũ quẽ dixi.õ.ſoꝛmãdo petitionẽ.Alijut Ja.de are.di
cũt ad qd.ſ.decretũ ĩterponẽdu ⁊ trãſferẽdũ actiõe ut.C. e.l.

pe. S. fi. Iſto dictũ ẽ uerũ q; iã eẽt hẽditas adita ꝑ hẽdẽ ut ibi

ſʒ heditate nõ adita nõ pñt trãſterri actiões ĩ ſideicõmiſſariuʒ
p decretũ.ut.l.ille a q.S.ſi de teſtõ.j.e. Intelligo ergo ad qð
ſ.ad decretũ coactiõis ſterponẽdũ.qꝛ hẽde cõtumaciter abſẽ
te iudex ĩterponet decretũ. Sʒ ſi dices qꝗd oꝑat᷑ iſt decretu
Rñ.multũ.qꝛ lʒ hẽ decederet hẽditate nõ adita fideicõmiſſũ
nõ extinguitur.ut.C.e.l.nõ iuſta.fac qdð nõ.ꝑ Ci.i.l.eã quã.
C. de ſideicõmiſ.

Beminiſſo Succedétes ab iteſtato ⁊ ſui cogunt
Meminiſſe. Seceanb reſtako wgage J

ſuo non ſit neceſſaria coactio.ut.j.e.l.ita tñ.S.ſi pater. So.
ut ibi vigebitis. Fi lle⸗ r hẽchiratẽf
Fiſcus ciuitas ⁊ collegiũ cogunt᷑ hẽditatẽ
1 fi CO.: adire ⁊ reſtituẽ. h. d. ¶AQuũo an iſte. S. ꝓut

loqꝗt᷑ de bonis q̃ deuoluũtur in ſiſcũ loq̃tur poſt aditã hẽdita/

tẽ ab hẽde uel añ.Ol.põit duas opi.ſ.ꝙ põt loꝗ in hẽditate
adita uel in hereditate nõ adita.qð dic ut.l. ſequẽs gradus.õ
ad ſylł.ꝙ tñ reqꝗrit aditio facit ar.j.de iu.ñiſ.l.eiꝰ q delatoꝛem
S.ſi. ¶Quero an ſiſcus ad quẽ uadit hẽditas teneat moꝛtẽ

defũcti uẽdicare. Glo.ꝙ nõ qð tene mẽti.facit ꝙ ille ad queʒ

uadit hẽditas alicui in penã illiꝰ nõ teneat᷑ ad la ad que te/
nebatur iũlle pmus a q aufert᷑.qð modo nõ examino. 3
(Titius. AVer bũ ſoſtitno ĩtelligit directo ĩ eo g etiã ẽ ꝑ
eſideicõmiſſũ grauat.p.d. C. Mãõ qð dixiĩſu⸗/
mario. ¶ Itẽ nõ ꝙ qñ ẽ ſubſtitut directo ⁊ ꝑ ſideicõmiſſũ

E ĩ electiõe ſua qua viã eli

gat. ⁊ ꝑ cũ in teſtis ſepe ſcribunt᷑ h̊
v̈ba ſpᷣſtituẽs talẽ vulgarit᷑ ⁊ pupillarit᷑ ⁊ p ſideicõmiſſũ.ap/
paret q ualet ⁊ ẽ ĩ iſtitutiõe ſoſtituti.ad idẽ.l.ſigs fuo de ma⸗
nu.te.⁊ Hull.ponit.C. de ĩpu.in.l.p̃cibꝰ.⁊ ego dixiĩ mã ſoſti

tutiõis. Itẽ ꝑ hũc.S.dixi i.q.de ſcõ.dixit teſtõꝛ ꝙ ſi fili ſuͤ de

ceſſerit ſine livᷣis talẽ ſibi ĩſtituit ⁊ ſubſtituit.qd dʒ itelligiiſtitu
it directo ſubſtituit ꝑ ſideicõmiſſũ.ut ſic aliqd oꝑent hec vba
ſiẽ h vhũ ſubſtituit.qð ẽ cõe ĩtelligit de directa ppter ſideicom
miſſariã qᷓ ſeqf.fac̃ qꝛ vbũ ſubſtituo aptũ ẽ ad directũ.õ.de he
re.iſti.per totum. Eol vedzbeditafeſtituſſie
Eo loco ⁊ eo tpe dʒ hẽdita reſtitui ſi ſie
(Sias alio.n põt qᷣ eerhene als poterit alio loco
uł tpe reſtitui ſi fuerit dies certa.ſʒ añ diẽ certã reſtitutiõe ſcã
P trebel.actiõej nõ traſeũt.h dic uſq; ad.l.apð iut.legã tñ per
partes.¶ Op. dãẽ h ꝙ cogit ire ad locũ.j.l.pxi.dẽ ↄꝛiũ. So.
ire cogit ſi cõmode pòt. ut h.als ſec ut.j.l.ꝓxi.tũc enĩ coget h
adire ⁊ reſtituẽ nec coget ad locũ accedẽ.Sʒ tũc op.qꝛ h̊ fac
ei ſimilẽ eũ q iuſſus ẽ reſtituẽ ad diẽ.⁊ inuit ꝙ ille qiuſſus ẽ ad
diẽ reſtituẽ cogi poſſit añ diẽ.qdð ẽ õ.l.ſed ſi añ. j. e. So. glo. q⸗
ſũt ſiles ꝗͥ ad qda. ul ueriꝰ h loꝗtur de iuſſo reſtituẽ ĩ diẽ certã
q caſu pot reſtitutio fieri añ diẽ᷑. ibi loꝗtur de die ĩcerta. Iſta
ẽ va. pbat.j.e.l.cogi.S.cũ qdã.¶ Op.in.l.ſʒ ſciendũ.q; põt
fieri reſtitutio ↄditiõe nõ ĩpleta. i.l.ꝓxi.ſʒ ⁊ ſi alio.S.ſ. So.
Hᷣ ſit mẽtio de duplici oditiõe.vna ſi nomẽ ueſpeliõiꝭ poꝛtauẽit
qð nomẽ ẽ turpe.⁊ ei ĩterpᷣtationẽ pouit gl.iõ h ↄditio tanqᷓ;
turpis reijcit.ut.l.facta.S.ſiĩ dada.j.e.habet᷑ ergo ſideicõmii
ſũ p puro.Scda ↄditio fuit ꝙ iuſſus fuit ire alexãdriã. de iſta
dicam ꝙ nõ ſuit appoſita in modũ cõditiõis ſʒ cuiuſdaʒ iuſ/
ſus ſeu modi cuiꝰ deſect nõ ĩpedit. ut.l.ſi fũdũ p fideicõmiſſũ
S. . S. de le. .uel ſi fuit oditio poteſtatiua qᷓ deſic ꝑ caſũ.vnde
habet᷑ ꝓ pura. ut nõ.i.l.ĩ teſtõ la.ij.de cõdi.⁊ de.¶ Altio ĩ.l.
de etate.gl.ſuꝑ vbo de etate.dicit h ẽ argumẽtũ ↄtra eos qui
ĩpetrãt l̃as ĩ loco nõ tuto.ſic.S.ex qui.cau.ma.l.ij.¶ Nõ
citat ad locũ ſuſpectũ nõ teneł ire.p h.j. de legatio.l.ſcien
u. v ibi dixi. ¶ Sʒ qro ſi aligs citat ad locũnõ tutũ. utrũ ci⸗

milia ꝓplata poſt tpᷣs datũ ad deliberãdũ inducãt diſ/

NNA alie. Hõꝙ hsba nõ puto mihi
OQAu 7 ſi alio. e e d ſaͤr nu ut

b ſitionẽ. qᷓſ dicat p certo repudio.fac.j.e.l.oẽs.dixi.S.de
e

i.l.Fui electiõe ĩ pn.⁊.l.gerit de acq.hẽ. Nõ ꝙ ĩ repudiatio
ne nõ reꝗrũ cauſa nt Selic Paerat I Sn.d gen. ſub
Oditiõe.j.e.l.apð iuł.S.antiſtia. So.h̊ loquit de iſtituto ſbᷣ cõ
ditiõe.ibi de ĩſtituto rogato pure ſbᷣ cõditiõe.¶ ¶NDp.ad.l.ſʒ
ſi añ.qꝛ ad diẽ nõ põt quis hẽs ĩſtitui.ut.l.hẽditas.de hẽ.iſti.
So. de die ĩcerta.ibi de certa.ut ibi nõ.¶ Nꝛo declaratio
ne gl. qᷓ ẽ qᷓro an ĩſtitut ſpᷣ ↄditiõe ul ad diẽ poſſit cogi adire
⁊ reſtituẽ an.ſcdo utrũ h poſſet facẽ ſpõte.tertio utrũ iſtitutuj
Paxc rogat ſub ↄditiõe poſſit cogi adire ⁊ reſtituẽ. q̃rto utrũ
oc poſſet ſpõte facẽ.Circa pᷣmũ dic.aut ẽ ĩſtitut ſub ↄditio/⸗
ne ipoſſibili uł turpi ⁊ habet᷑ p iſtituto pure.ut.l.ſʒ ſciẽdũ ĩſ.

2 E

S. e. T. l. fcã. S. ſiĩ dãda.j.e.⁊ de cõdi.iĩſti.l.j.aut ẽ ↄditio poſſi

bilis.⁊ tũc aut ẽ poteſtatiua ⁊ ⸗ cogi ĩplere ⁊ adire ſi põt ſi
nõ põt remittit᷑ ſibi cõditio.ut.l.j ſciẽdũ.s.eo.Si vo ẽ condi
tio caſualis.tũc ĩterĩ nõ põt cogi adire ⁊ reſtituẽ.ut hac.l.ſʒ ⁊
ſi alio.ĩ fi. De iſtituto vo ad diẽ certũ dic ſi iſtituat᷑ a pagano
habet p ĩſtituto pure.ut.S.de hẽ.iſti.l.hẽdita⸗.iõ ante põt co
gi adire ⁊ reſtituẽ.ut.j.e.l.cogi.S.cũ ꝗdã. Sia milite.dic ut
dixi de ĩſtituto ſub oditiõe.ut de teſta.mili.l.iĩ Kauds Fanles
⁊: hac.l.ſʒ ſi ante.Fʒ vnã opi.gl. ¶ Circa ſcʒ an poſſit ſpõte
adire ⁊ reſtituẽ. NPico q adire nõ põt ſed põt petere bonoꝛũ
poſ.ſjim tab.ut.l.j.S.ſiqs ſub ↄditiõe.de bono.poſ.ſm tab.di
xi in.l.ſiqs ĩſtituat.de hẽ.ĩſti.reſtituẽ põt de fſcõ nõ ꝙ actiõej
trãſeãt per treb.niſi ratihabitio ſᷣſequat᷑ adueniẽte die uł ↄdi
tiõe.ut hac.l.ſq̊ ſi añ. ¶ Circa tertiũ.ſ.de ĩſtituto pure rogato
ſðᷣ ↄditiõe utrũ poſſit adire ⁊ reſtituẽ. Pic aut ẽ rogat de re/
ſtituẽdo pure vnip parte ⁊ alij ſub cõditiõe ꝓ alia parte.⁊ tẽ
ab eo cui ẽ rogat ꝓure põt ĩterĩ cogi adire ⁊ reſtituẽ.ut.l.j.S.
ſʒ ⁊ qtiẽs.S.e.Aut ẽ rogat tm̃ ſub ↄditiõe.⁊ tũc põt cogi adi
re ⁊ reſtituẽ.nõ tñ traſeut actiões per treb.ut.j.l.ꝓxi.S.anti/
ſtia. Si vo ẽ rogat reſtituẽ ad diẽ.tũc aut ẽ dies certa auti
certa.pᷣ caſu põt cogi adire ⁊ reſtituẽ.ut.l.recuſare.ĩ fi.S.e.⁊
l. cogi. S.cũ ꝗdã.j.e.Aut ẽ diej ĩcerta.⁊ tũc aut ſuſpẽdit fidei
cõ. ⁊ idẽ qdð ĩ ſimplici ↄditiõe.ut.l.dies ĩcertꝰ.de ↄdi.⁊ de.?
C.de ſideicõ.l.poſt moꝛtẽ.ſᷣm vnã lec.Si vo diẽ ſideicõ.non
ſuſpẽdit ut qꝛ ẽ appoſit dies moꝛtis fideicõmiſſarij.ut.l.hẽs
meꝰ.de cõdi.⁊ de.tẽ idẽ qði die certa.nt.l.poſt moꝛtẽ.fʒ aliã

lec.¶Qirca ultimũ utrũ ſpõte poſſit adire ⁊ reſtituẽ. Dic aut

ẽrogat de reſtituẽdo płibꝰ.⁊ tũc reſtituẽdo vni nõ tranſſert
actiðes nec ſibi ↄtigit libatio niſi ĩ euẽtũ ↄditiõis ille cui fcã eſt
reſtitutio ſuꝑuinat ⁊ ſibi reſtitutũ eẽ uelit.ut.l.cuʒ pꝛ.S. a ſilia
S.de le.ij.⁊.l.uxoꝛ.S.ſeia.ð.de le.iij.Si vo ẽ rogat de reſtitu
endo vni.x tũc aut ẽ ſuiiuris ⁊ põt ĩterĩ reſtituẽ ⁊ adueniente
ↄditiõe ↄtigit libatio nõ tñ ĩteri traſſeruni actiões per tre.q:
nõ ẽ fcã reſtitutio ꝓut defũct uoluit.ut.l.poſt moꝛtẽ.C.de ſi.
deicõ. ꝓbat᷑ ĩ hac.l.⁊ ita doc.ĩtelligũt.lʒ gl.h ⁊.l.poſt moꝛtẽ.
alit ſẽtiãt. aut ule cui dʒ fieri reſtitutio nõ ẽ in ſua ptate ⁊ non
põt ſtatiĩ reſtitui.ut.l.ſlius.S.diuus.ð.de le.j.⁊ ibi dixirõnẽ.
CAVltimo gl.q̃ ẽ h.qꝛ diſtiguit in hac mã vide ⁊ ſioanna.

Ia α Ee)nöpoteſt cogi adire
Pud iulianũ. 7 hu as minet ibt
ſarciat᷑ uł a p̃ᷣtoꝛe remittat.h.d.¶Mõ ar. ꝙ ſtatuta

gi niſi ille aliqð icõmodũ ſuſpectũ hẽat uł aliqð dãnũ timeat.
tc enĩ nõ põt cogi niſi illð ſibi ſarciat᷑ uł a pᷣtoꝛe remittatut h.
des i L F. Ad ↄfirmationẽ tacite vulgaris regrũ adi

“ 5 dieotelic cogẽdos ad ſuſcipiẽdũ arbitramẽtũ debẽt ĩtelli

EH

utio ex teſtõ pꝛno.hoc dic ſm gl.uel dic ꝙ lo
quit᷑ ĩ pupulari.⁊ ſᷣm h itẽdit. NPꝛopt᷑ ſideicõmiſſũ relictũ in ſe
cũdis tab.cogit ĩſtitut ĩ teſtõ pꝛno adire. gailereatahule
⁊?z ideicõmiſſũ ꝑ oſequẽs ↄfirment:.h.d.¶ Op. iſtitutus in
teſtõ pꝛis nõ poſſit cogi adire ut.l.ita tñ. Sa pꝛe.j.e.⁊.l.ij.S.i
terdũ.S.de vul.⁊ pu. So.nõ cogit᷑ adire añ moꝛtẽ pupuli ut
ibi. poſt ſic ut h. C Op.vni aditio ſuffic ad ↄfirmadũ teſtm̃
pꝛnũ.ut.l.ſinemo de te.tu.⁊ h.ſ̊ h pupillus ſuit hẽs pꝛis.er⸗
go nõ ẽ neceſſe ꝙ alij cogant᷑. So.gl.iĩtellige ꝙ h̊ pupilus nõ
adiuit. ¶ Sʒ tũc op.exiſtẽtia ſui hedis ↄfirmat tabulas pu/

r- r. = ◻ Qtatio ſit ißo iure nulla. an ẽneceſſe ꝙ pars exceptionẽ oppo⸗/ pillares. ut.l. pẽ. de pui.credi. x.l.ſi filius. de vul.⁊ pu. x. l.iul.
. lar⸗ Biſeoſ ls õ ie erganor⸗ de Geur he⸗ Sol. nobilit h pupillus habebat coheregẽ ex/
Anero n le quierchpitg,loc ad duen etun ozinſire AndendtAidmanaltilibedo ddenad Gns
re cauſam. NReſpõ eoſicvirt,ve excep.l.j. ¶ Quero aligs ad ꝓpoſitũ nõ ſimpli. ut dixi plene.l.ſiflius quipĩi de vul. x

2 Pr eren

citatur ubi eſt malus ⁊ coꝛuptus aer.utrum poſſit de hoc ex
cipi. Reſpõdeo ſic ut habetur in hac.l.ſed ſciendum.uer.ſed
⁊ ſaluteʒ.⁊ extra de renũc.c.ad ſupplicationẽ.ubi tex.⁊ gl..

pu.¶ Sʒ tuc op.ꝙ ſubſtitutio pupillarij nõ poſſit hbabẽ locũ
ſilio nõ exñte de pꝛi. ut ĩſti. de poſaan . So gd Hh
ſubſtitutus fuit vulgariter ſʒ nõ pupullariter.qdð gl.nõ plʒ. q;
tex.dicit

deu

Nnoni
ab.di
cö⸗
lodt
ſoge⸗
dene
9.
ga
aui
gali
e
ltſda

et

non
bes
zali
ſcaut
nſer
ſie
ir
linte
4
Neſi
NS
mn
ſoni.

ie
ſibi

a S

= – π

=☛.

(Mechz.

——
—

Ad ſenatuſcõſul.ttebel.

tex. dicit ſcdis ta. Pꝛetea ſi fuiſſet ſubſtitutio vulgaris poſſet
adire ex ſubſtitutioe lʒ ex ĩſtitutiõe adita nõ ſuerit. Vñ non
eẽt neceſſe ĩſtitutũ cogꝗi adire.Nicit er o gl. ꝙ hᷣ fuit ſacta ſub
ſtitutio pupillaris tñ ſſtituti nõ adibut ex pupillari.nd here/
ditas pupilli nõ ẽ aliq̃ cũ nõ adiuerit paternã.ſj̊ adibũt ſubſti
tuti ex tacita vulgari cõtẽta ĩ expſſa pupilari. C Hõ ex hac
glo.ꝙ tacita vulgaris reqrit ꝙ teſtm pꝛnũ cõſirmei ꝑ aditio/
nẽ factã ab alio q; ab ipſo ſubſtituto ⁊ ſic teſtm nõ pot icipere
aſſumẽ vires a tacita vulgari.Caſus ẽ fm hãc gl.⁊ Di.ſᷣm
BGuil.de cu.i.l.pcibꝰ.C. de ĩpube. ꝛiũ tʒ Ol.⁊ ego idẽ teneo
ꝓ hoc adduco caſũ.S.de teſta.mili.l.neq; emʒ.S.ſfi.x.l.ſe.qd
plene examino ĩ.l.j.S.de vul.⁊ pu.in illa.q.dẽ ſcdo effectu ta
cite vul.Ad hãc.l.rñdeo ꝙ loqtur de ſubſtitut bnpaes
adibũt ex pupillari. Hec põt dici ꝙ pupilli nu
ne hẽditate pꝛna.Quid eni ꝓhibet ꝙ pupillo obueniũt alia

bona q fuerũt ſibi qſita ꝑ tutoꝛes ſuos.Et hãc opi.videt tenꝰ

Ko. Pe de uen. ſpi. x.l.lex coꝛnelia. de vul. ⁊ pu. ⁊ in.l.j.il⸗
ius pene dixi. ¶ Op.ꝙ nõ ſit neceſſe ꝙ ambo adeãt cum
vno adeunte accreſcit ſibi poꝛtio Ul repachiätis ut..ſir itaq;
C. de cadu.tol.So.cogunt᷑ ut pareat᷑ uolũtati defũcti.q; foꝛ/
te ĩtereſt ſideicõmiſſarij ut magis habeat ab utroq; qᷓ; ab vno
ar. eius qð dr. C.e.l.nõ iuſtã. ⁊.l.recuſare.S.titi.S.e.¶ Æaue
rit glo.de qua hereditate.Dic ut in glo.
Atrum autem. Eoact adire x reſtituẽ ſi actio/
enes in fideicõmiſſariũ nõ tranſ
ferunt᷑ ꝑinde nõ tenet ac ſinon adiuiſſet.h.d.cũ.S.ſe. Innuit
iſte. S. ꝙ ſi ſdeicõmiſſari decedit añ reſtitutioneʒ ꝙ reſtitutio
nõ põt fieri hẽdi e.Cõtra.j.e.l.cogi.S.metianu.C. de ſidei⸗
cõ.l.ijj.⁊.l.ſi in ꝑſona.Glo.rñdet ⁊ ponit vitatẽ.iĩtelligas h ſi
deicõmiſſariũ deceſſiſſe ſine hẽde.ᷣ uera lʒ alit᷑ gl. dicat ĩ.l.cũ
ſilio.S.de le.j.N̊ ibi repꝛobaui.⁊.l.a teſtõꝛe.de codi.⁊ de.⁊ ibi
dixi. ¶ Dppo.qꝙ exeplũ nõ ſit ſequẽdũ.ut.l.nemo.C. de ſen.

So.h ẽ exẽplũ pncipis qð ẽ ſequẽduʒ.ut.l.nemo.C.de.legi.

Op. ꝓ añ ↄditionẽ nõ poſſet cõgi adire ⁊ reſtituẽ. ut.l.
ſi ⁊ ſi alio.S.e.⁊.l.ſj ſi ante.So.ibi fuit iſtitut ſub cõditiõe.hᷣ

ure rogatu ſõ ↄditiõe. Hec ſo.ẽ bona ĩ ſe. tñ rõ.l.q ſi añ. lad
uc durat.qe ſi reſtitutio ſit añ aditionẽ ab eo q rogat'ẽ puxre

nõ ſit ſᷣm ꝙ teſtõꝛ uoluit.ergo nõ traKſeũt actiões.Sol.fateoꝛ

ꝙ nõ traſeũt hic actiões ꝑ trebel.ꝑ rõnẽ.l. ſj ſi ante. ⁊ iõ fniti

troductũ remediũ diui pijut ſi ante decedẽt ſideicõmiſſarius
ꝙᷓ; actiones trãſeãt ꝑ trebel.hẽs ꝗ adit nõ teneat᷑.qð cõtingit
ſiue ſideicõmiſſari decedat ante reſt:tutionẽ ſiue poſt ante m̃

coditiõis uel diei icerte euentũ. ¶ Op. Fm h inuit ꝙ hẽs inte
rum teneaĩ creditoꝛibꝰ. Rñdeo fateoꝛ tñ ſibi nõ nocet.q; eſt q

eũ defendẽt.ſ.tutoꝛ pupil.ſʒ ſi non eẽt ꝗ eũ defendẽt haberet
locũ remediuʒ dini ꝑij.⁊ ſic ẽ expedita glo.magna ꝓut ꝑtinet
ad hũc.S.Aliud qd ſeqtur dicã in.l.ſe. ¶ Op.ad petitioneʒ
iſtfue nõ põt ꝗs cogi adire.ut.j.e.l.nõ ẽ cogẽdus. Quedã
glo.parua h̊ niti ſoluẽ.dic ut.l.cogi.S.penul.j.eo.

d cum ab herede. Qioâh

itiõe cõſirmat᷑ teſtm ⁊ cõpetit libertas. ¶ Sed ad h̊ op.ꝙ
ambo debent cogt adire ⁊ reſtituẽ.ut.S.l.ꝓxi.S.j.So.ibi co
gebaĩ ab eo g reſtitutio⸗ b
gebatur ante cõditionẽ.⁊ ſic nõ ſᷣm uolũtatẽ defũcti.hoc ſen/
tit glo.magna pꝛecedẽtis.ſ.⁊ bene quã nõ.

o. legit tribus modis.vide eam ⁊ tene pꝛimaʒ

EkA eede

cauſis ſũmarijs nõ admittit exceptio ꝗᷓ rei intereſ

ſe nõ cõͤtinet uł admittit.ſʒ ſi regqrat altioꝛẽ idaginẽ reſeruatur

h.ð. Hõ qð dixiin ſummario.Scdo nõ ex ſi. ꝙ ſi herej dece
dit ante adit hereditatẽ fideicõmiſſum vle extingui. ¶Ad
hoc op.C. e.l.nõ iuſtã.Gl.ſoluit notabilit᷑.qñq; quis decedit
poſt aditionẽ. ⁊ non eſt dubiũ ꝙ ualet fideicõmiſium. Añq;
ante aditionẽ ⁊ ante coactionẽ ⁊ tũc ſideicõmiſſuʒ extiguitur
caſus ẽ hic in fi.uadoq; ante aditionẽ poſt coactionẽ.tũc
fideicõmiſſuʒ nõ extinguit ſʒ debetur ab eo ad quẽ uadit he/
reditas ſiue ſit coheres ſiue ſubſtitutꝰ.ut.d.l.nõ iuſtã.ſiue ne/

niẽs ab inteſtato.ut.l.poſt cõſanguineos i fi.j.de ſuis ⁊ legi.

Itẽ id qð dixi de herede decedẽte ante aditionem ⁊ coactio

nem ꝙ ſdeicõmiſſuz extinguat᷑.intelligas miſi ad heredẽ ſun,ʒ

tranſeat ius deliberandi uel adeundi aliquo ex caſibus quos
dixi.in.l.uentre de acqui.here.tũe eni cogetur heres heredis

ſicut ipſe heres.ut.l.eaʒ quã. C. de ſideicò.facitqð dixi.õ.eo.
l.recuſare in pꝛin.¶QAQuero quomõ poteſt eſſe dubiũ de viri⸗

aẽ hẽditas ſi

toꝓ parte nõ hʒ locũ cõſtitutio. Rñdeo q; ẽ aliꝰ cuꝰ

itutionẽ petebat ſᷣm uolũtatẽ deſuncti.h̊ co

bus ſideicõmiſſi ſi de teſtamẽto nõ eẽt dubiuʒ. Reſpõdeo.po
terat eſſe dubiuʒ an ſideicõmiſſum eſſet particulare uel ule.ut
l. cogi.in pᷣn.j.e.uel teſtamẽtum dicebat᷑ ſactuʒ ſine ſolẽnitate
uel abſq; aliq ſcriptura ⁊ hẽs cõſiteba᷑ teſtm ⁊ negabat ſidei/
cõmiſſum.⁊. ex h põt eẽ ꝙ iſta q̃ſtio reqrat altioꝛẽ indaginem
qꝛ foꝛte opoꝛtet ꝙ teſtes ueniant de longinqᷣ. ¶ Quero queẽ
rõ differẽtie de exceptiõe teſti q̃ non admittẽt. ⁊ fideicõmiſſi qᷓ
ad mittit. Rñ.ſi deſunct nõ potuit ſacẽ nõ intereſt heredis ꝗ
mihi reſtituit ⁊ adit.q; a nemie poterit ↄueniri nec per aditio
nem fuit factus heres nec ad eũ aliqd pertinebat.Sed qñ du
bitatur de viribus fideicom.an ualet uel nõ intereſt heredis.
qꝛ ſi fideicõmiſſarius cogẽt eũ adire auferret ſibi ius quarte ?
ius deliberationis ſue.ut.j.e.l.cogi.S.idem metianꝰ.et iõ de /
bet examĩari.m hoc puto ꝙ ſ opponerent᷑ exceptiões de vi
ribus teſti intereſt heredis.qꝛ foꝛte ẽ heres ab inteſtato ilius
defũcti.⁊ ſic apud euʒ remanet illa hẽditas tũc eſſet examinã
da illa exceptio ne aliqð danum patiat.ut.l.apð iul.in pn.Sõ.
e. x. .e.l.ita tñ.S.quotiẽs. Hico ergo ĩ exceptionib in quibꝰ
tractatur de viribus ſideicõmiſſi ſi nullũ intereſſe hẽdis conti
neret.q; foꝛte repudiauit iaʒ heres.tũc illa exceptio nõ debet
audiri nec examiari. ꝛedicta va niſi eſſet notoꝛiũ teſtamẽtũ
ułſideicõmiſſũ eſſet nullũ. ut.l.j.S.ij. cũ glo. de tab. exhi. ⁊.l.ſi
ꝗs legatũ.S.j.de fal.⁊ no.i.l.eã quã.C. defideicom.¶ Qaũo
qd opꝑatiſta reruatio exceptiõis quã iudex fac. Rñdeo hoc
ut ſi apparebit exceptiões eẽ ueras ⁊ iuridicas qcqd ẽ ſactuʒ
habe?᷑ pꝛo nõ cõ.nt h̊ ⁊.l.pᷣtoꝛ.ĩ pn.⁊.l.q vias.S.j.de dã.iĩfe.
¶ Vterius ſcias ꝙ do. Frã.accur.diſputauit vnã.q.mi in/
ſtituit ſiliũ ut ſi decederet ſine liberis reſtituẽt hẽditatẽ ſeio.de
ceſſit ĩſans hẽditate nõ adita.utrũ pẽ poſſit cogi adire ⁊ reſti/
tuere.Et dixit ꝙ ſi pẽ adiuit ſponte per.l.ſi in lfanti.cogii re⸗
ſtituere.ut.l.ſi alienus fuus.S.de le.ij.ſi nõ adiuit ſponte non
põt cogi ꝑer.d.l.ſi alienꝰ.qð nõ placet.qꝛ imo põt cogi ſicut
ille ad quẽ tranſit ius deliberandi uei alio mõ ius adeundi. ut

nõ. Ao.in. am qna deſeics. .
Fenm inmſf Vidimus ꝗs põt cogi. videamus ꝑ
6 em eſtiu quẽ ⁊ hoc alnto minoꝛẽ co/

gere põt par imparẽ nõ habet imperiũ.h.d. pſequereutĩ gl.
Ooppo.de officio ↄſul.l.j. DNic ibi de uolũtaria iuriſditioe.
h de cõtẽtioſa.an aũt quis poſſit ſubire officiũ plurium. le

.

WSieis. iai emdeee M adice
Filiuſſa. miles poteſt cogere patreʒ adire
ODI! uns. ituere. hoc dicit.

NAm quod. Sed 7 q. ta bot e.
Age cogii adire niſi bona ſint uendita.h. d. ¶ Mõ ꝙq
lIʒ ulle qrepudiauit ꝑdit iu adeũdi ad ſui cõmodũ.ut.l.ſicẽ. C.

de repu.hẽdi.tñ pot cogi adire ad cõmodũ alienũ ut hic.

zig ee Der aditionẽ ſactã coꝛ
iquis cõpulſus.ecrditien⸗ legata 2Z fi
deicõ.tabu.pu.⁊ ceta alia.h.d.¶ Mõ ar.ꝙ tabule pupilla/
res cõſfirmÄtur per auẽ.ex cauſa.que dicit cetera frma ꝑma/
nent.nã tabule pupillares cõtinent᷑ appellatiõe ceteroꝛũ.ut H
dixi in.l.filio pꝛeterito.de i ſameto. dirherec
. =è ui compulſus adit heredita
cobu ſus. non Poteſt penitẽdo habe⸗/
re beneſicium quarte.hoc dicit.

(Mõ omnis. Juriſconſult poſtq; poſuit illud ſena

tuſcõſultũ de actiõe in.l.qꝛ poterat.pꝛi
mo declarauit ꝗs poſſet.uſq; ad.l.illle a q. S.tẽpeſtiuuʒ. ibi ꝑ
uẽ iudicẽ.uſq; ad hũc.S.h̊ ad cui petitionẽ iudex cogat hẽ
ẽ uſq; ad.l.ex facto.⁊.h.d. Rogat de reſtituẽda re uł Sti/
tate nõ põt cogi adire.ſec'ſi roget᷑ de vniuerſitate rerũ ulqta.
h. d.uſq; ad.l.cogi.S.cũ qdã.¶ Op.h̊ dẽ ꝙ ſi rogat ſit aliꝗ
reſtituẽ bona trãſeũt actiões.Cõtra.S.de le.j.l.no ampli.S.
fi. ⁊.l.ſiqs ſeruũ.S.ſi.cũ.l.ſe.S.de le.ij.o.hᷣ fuit rogat reſti
tuẽ oĩa bona ul ſimplicit: ibi partẽ bonoꝝ.qdð plene dicut.l.

ſiqs fuũ.S.ſi.de le.ij.¶ Op.q app.pecũie im pecũia nume,
rata ↄtineat.ut.j.ad mace.i..j. So.ut ibi dixii.l.tal.õ.de le..

D i MNõ ibiin v.in ambiguo.rõnẽ q̃re appel⸗
Q latione pecunie totũ pꝛimoniũ ↄtinet᷑.i.ne
Cerci⸗

dat nideicõmiſſũ. dixi dari'i. d.l.talis.¶Scoo
nõ ex v.ſʒ ⁊ ſiqs rogauerit.ꝙ lʒ vbũ ꝑpuenire ꝓpꝛie intelligat
deduci᷑ oneribtñ hic aſſumi large ⁊ ipꝛope.rõ ne ĩtercidat ſi
deicõmiſſuʒ. ¶ Segꝗtur v.⁊ gnãlit.iuriſconſult h ponit ſum/
mariũ ei qð dixerat.¶¶Mõ ꝙ vba obliq̃ adiecta certe rei uel
qᷓ;titati nunq; extẽdunt᷑ ad vniuerſitatẽ bonoꝝ.vñẽ ar.quer
bũ relinq adiectũ rei ſinglari nõ trahat᷑ ad iſtitutionẽ directã
uł obliqᷓ; ſʒ Di.⁊ ꝓ ↄſtati ponit Ri.ma.ĩ q̃dã diſputatiõede

Adſenatuſcdſul trebel.

qᷓ̃ feci mẽtionẽ l.l. la iſtitutio. v in. l his vbij:i pn. de hẽ. ſti. P

bat᷑ in auc.ut cũ de ap.cog.S.aliud.ubi nõ ſufficit ſilio relinꝗ
quoqᷣ relicti titulo ſʒ iure inſtitutiõis.Et ſic apparet ꝙ vbũ re
linq adiectũ certe rei uel qᷓtitati nõ intelligit iure ĩſtitutiõis ni
ſi expmat᷑. ¶ Segtur vſi.idẽ qrit.h̊ ponii determiĩatio iuliani
⁊ rõnes fcẽ ĩtex.no ſoluunt᷑ nec dedarant᷑iõ examinemꝰ ꝗdi

poꝛtant dicta vba deducto ere alieno ⁊ legatis. Rñ.h̊ fuit de

claratũ. S. e. l. marcellus.S.pe.ſ.ꝙ hẽs ipᷣe ſi vult ſoluat ſi non
hẽditatẽ reſtituat.⁊ h ẽ ſentẽtia iul.hᷣ poſita ĩ fi. Et ex hoc nõ
obſtat rõ pma q inuit ꝙ in ipſa vi uerboꝝ magis id quod ſuꝑ
eſt ex hẽditate q; ipſã hẽditatẽ reſtituẽ ſit rogat.qꝛ nõ ẽ uerũ
ꝙ vba h̊ ſigniſicẽt.ſʒ magis ĩ poteſtate hẽdis poniũt ſi ipe vult

ſoluẽ uł alij reſtituẽ ad ſoluẽduʒ. Nõ tñ diligent᷑ illa vba.q; ſi

aliqs in teſtõ rogaret᷑ expᷣſſe reſtituẽ qð ſuꝑeſt a debitᷣ ⁊ lega/

tis ul reſiduũ bonoꝝ a dici iudicijs uł lega.ꝙ iſtud nõ eſſet
ſideicõmiſſuʒ ułe ut h̊ tex.expᷣſſe dic. Et per hoc ſemel de ſcõ

ↄſului alit᷑.ꝑ uerbũ cõe fuit fcã ſpᷣſtitutio ꝑx hũc modũ.ſi deceſ
ſerit ſine R⸗ reſiduũ bonoꝝ meoꝝ a dicꝭ iudicijs ⁊ legat de
ueniat in taleʒ.dicebã ꝙ ſpᷣſtitutio hec nõ põt eſſe directa.qꝛ
vbũ cõe adijcit᷑ certe reſmagis qᷓ; vniuerſitati ut h̊ patet.iõ nõ
trahitur ad directã ut dixi.S. pxi.õ.

8 Fideicõmiſſarij vles pñt cogẽ hẽdẽ adire ſiue ſit
Sigs. aee piutesſueiſgläſiepharteb .
õne heditat ꝓpꝛie teſtõꝛis locus ẽ
(BGed 7 ſiqs. cSdntes in hẽditate aliena.h.d.

¶Oppo.j.pꝛoxi.s.ſo.pꝛout ibi dicam.

—

cõmiſſario certarũ rerũ poterit cogi hẽs adire ⁊ reſtituẽ.h.d.
CMãõ ar. ꝙ iſtitut ex re certa eo caſu ꝗᷓ hẽditas ꝑtinet ad eũ.
⁊ ſic ad eũ trãſeũt actiões potit cogi adire ⁊ reſtituẽ ſicut h dẽ

Ioe Eo caſu qᷣ ad iſtitutuʒ ex rebꝰ certis
(SS 7 ſimiles vtrãſeũt iura ⁊ actiõe illo caſu a ſidei

in teſtõ milit.¶ Nõ ꝙ qñ 98 rogat᷑ reſtituẽ hẽditatẽ alterius

q obuenerat teſtõꝛi no ẽ loc trebel.Cõtra..ꝓxi.S.Auidaʒ

ſol.ꝙ h coꝛꝛigit.ſj nõ ẽ viſimile ꝙ ſe coꝝꝛigat icõtinenti Alij

ibi puenerat ad rogãtẽ reſtituẽ.hᷣ nõ. Að gl.nõ placet.q; re/⸗
liquẽdo videt᷑ adire. ut.S. de acꝗ.hẽ.l.patoni.S.ſi.⁊.l.ſi auia
C.de iu.deli.Hug.ſoluit alit᷑ uti gl. dic ꝙ ibi fuit rogatꝰ
reſtituẽ hẽditatẽ teſtõꝛis totã uel partẽ ⁊ etiã ali q teſtõꝛi ob.
nenerat.h̊ vo fuit rogat reſtituẽ ſolũ aliã hẽditatẽ.de viribus
aut huius relicti dixi plene.S.e.ti.l.cũ ſilius.S.lutio.

Nut ulus elce 60.E-tI⸗1⸗CA Mint⸗dlrte dt J
¶Cuz qdã. Ro at reſtituẽ ad diẽ certũ põt interiʒ co

gi adire ⁊ reſtituẽ.h.d. ¶ Op.S.e.l.ſed ſi

ante. So. H de rogato reſtituere ad tempus certü.ibi ad tp̃s

ĩcertum. nõ .crccuſar⸗ fi. ö.o. Geicsnmbf
Roti titionẽ vni ex fideicõmiſſarijs
Metianus. bee e reſtitui wril 2 e
EEHHEHNo5‚û&5 hés cogi adire ⁊ reſtituẽ totũ ⁊ ille
cui totũ reſtituit᷑ a ſideicõmiſſario quartã nõ detrahit.h.d.

ſe = . Coactio vni ex fideicõmiſſa/
¶ Ides metianus. ανdàNnsti

ſi ↄtẽplatiõe toti coegit.ſecꝰſi cõtẽplatiõe partis ꝓpꝛie.h.d.
¶Mõ tex.ibi alij in locũ eiꝰſucceſſerunt.q ſideicõmiſſuʒ vle
ante reſtitutionẽ uadit ad hẽdes. Hec ob. S. e.l.apud iul.S.
utrũ.qꝛ rñde ut ibi nõ.⁊ ꝑ hoc rephẽdit glo.i.l.cum ſilio.õ.de
le.j.Cx.la teſtõꝛe.de odi.⁊ de.Ex hoc.S.fſoꝛmatĩ diſtictio poſi
ta ꝑ glo.S.eo.l.j.S.ſʒ quotiẽs.quã nũc vides ⁊ ĩtelligis.
(Si ſer 0 Rogat reſtituẽ ſeruo pluriũ Pinae? ac ſt
Blerno. veſſet og elinu Dlunbus. do.
. Sili petitionẽ filij in ptãte põt pz
Si Pater filio. adire ⁊ reſtituẽ ⸗ nõ Lace
ſi ⁊ etiaʒ ĩ caſtrẽſi.ad petitionẽ vo fuiꝓpꝛij ꝗs nõ cogit᷑ adire.
ſz ſpõte adiẽs cogit᷑ reſtituẽ.h.d.¶ b. be rogat᷑ reſtituẽ
ilio nõ ẽ loc trebel.ut.S. de le.j.l.cũ ſilio. So.qũq; pꝛ iſtituit
⁊T rogat᷑ de reſtituendo ipᷣi ſilio.tũc ẽ locP trebel.q ad oĩa ei re
media. ut h. Aſiq; fil iſtituit ⁊ pz? rogat de reſtituendo ipſi ſ
lio.tũc ẽ loc trebel.q ad oĩa remedia pᷣterq; qñ ad deductionẽ
ꝗrte.ut.d.l.cũ ſilio.⁊.l.j.S.ſi filio.s.e.¶ Op.qꝙ ſilio in ptãte
nõ cogat᷑ pꝛẽ reſtituẽ.ut.j.e.l.ubi pure.So.gl.q; iteri ſuit emã
cipatꝰ.hoc nõ videt᷑ de mẽte lrin ; ex eo qð ſeꝗt de ſidei
cõmiſſo ꝑtinẽte ad caſtrẽſe peculiũ. AUnñ ſo.alij
hilio in ptãte. Mõ ob.l.ubi pure.q; fuerũt vba qᷓ ſapiebãt ex/
tẽſionẽ fideicõmiſſi in t̃s exiſtẽtie ſui iuris H nõ.hec va ut ibi
dicã. ¶ Sʒ op.quõ ad petitionẽ ſilij cogeĩ pꝛ cũ ꝗeꝗd q̃rat ſt
liꝰ qrat pꝛi em iſta t aaurelclacet, S. vedecqibe. Bo Wama.
et reſtitutio ĩ peculiũ tm.alij dicũt ⁊ hoc tãgit Ja.dðe are.q;
coget᷑ adire nò reſtituẽ. hocne pereat fideicõmiſſũ pꝛe ĩteriʒ
moꝛiente.ut.l.ille a q.S.ſi de teſtõ.S.e. DNel dic dicit ipᷣe ꝙ cõ
get adire ⁊ reſtituẽ.ad id qð dici ꝙ qcꝗd qrit ſili qᷓrit pꝛi.ue
rũẽ paiuolẽti.Sʒ ſi p? nõ vult qð ẽ hqũ adire reculat.iũc hʒ

h logtur de

fili ut caſtrẽſe. eſt caſus hic q nõ. Sʒ ʒ hoc facit.l.Fu ueta

te. de vbo.ob.x.l.etiã.de acq.re.do.Pic ergo ꝙ ſpale ẽ hſic
in pꝛe dilapidãte.ut.j.e.l.ĩperatoꝛ.Satis enim ẽ dilapidatio

recuſare adire hẽditatẽ.⁊ ĩ hãc ſnĩaʒ ĩclinat Ja.de are.⁊ Ol.

lz gl.tʒ pmꝗ.ſ.ꝙ ſiliꝰiterĩ fuit emãcipatꝰ.¶ Oppo.S.deĩ ius
uo.l.j.⁊.ij.Sol.intelligas hic patrem cogi peti petita uenia.

¶Aũo ꝗd ſi pꝛ ẽ rogatus de emancipãdo ſilium an ſili poſ

ſit h petẽ a pꝛe.Glo.diſtinguit optime aut pꝛi ẽ aligd ob hoc

relictũ aut nõ.Et ſi ẽ relictũ aut agnouit aut non. He h.õ.de

le.j.l.filiꝰ.S.pᷣm vulgarẽ.⁊.l.ſicui de cõdi.⁊ de.¶ Venio ad
v.ſ ſifuo. Op.C. de ma.te.l.Fuo tuo.So.hᷣlibtaj data dire
cto trahbi ad ſideicõmiſſũ qdð dic ut in glo. C Op.ꝙ ad peti⸗/
tionẽ Fui poſſit dñs cogi adire.ut.j.e.l.S.ſi ego.Dic ut ibi.

i Qni. Auinõ põt capere ſolidũ ꝓ ſe capit ut alij re/
0 Hi qui.tuns ehel de his qui rhſ capere poſ

ſunt. Glo.remittit ad nõ.in.l.eã quã.C. de ſideicõ.dic ut ibi.

4
(Si ego. Onus ſolusiſtiut rogat bota fuo hedle⸗

Evrio cogi adire ⁊ reſtituere.ſiue ſit fidqeicõmiſſa
riꝰpꝛimus ſiue ſcdᷣus.h.d.¶ Nõ ꝙ fſideicõmiſſari ſcdᷣus co/
git pꝛimũ heredẽ adire ⁊ reſtituere.¶ Op.S.e.l.v.ſʒ ſi ſeruo.
So.ibi heredis fuus erat.h̊ hereditarius.⁊ hũc articuluʒ ex
plicat glo.h.dicã plenius in.l.nõ cogendũ.j.eo.

Z Qui ab vno cõſecutus ẽ libertatẽ
¶ Talis quoqʒ.st alium cogere adire ⁊ reſtituere

hereditatem.hoc dicit. .
— +£ facto. Jur ane uc ad hãc legez tracta
„ Cuit oꝛdinate de ꝗnq; remedijs ſena/
tuſcõſulti treb.ſ.de tribꝰ pmis.i.l.j.uſqʒ ad.S.ſihẽs.
Ibi de qrto ſcilʒ de remedio detractiõis q̃rte uſqʒ ad.l.q;ꝛ po
terat. Ibi uſqʒ ad hãc legẽ tractauit de vno remedio.ſ.coa/
ctionis. Hic uſqʒ ad fineʒ tituli tractauit ꝓmiſcue de oĩbꝰ⁊ h̊
pꝛicipalit᷑ tractat de virib ſideicõ.⁊ hoc intẽdit. Verba dire
cta ꝗᷓ iure directo ualẽ nõ poſſũt trahunt᷑ ad ſideicõmiſſu.h.d
HMõ tex.q diẽ ſuã.⁊ gl.exponit.ſ.rogãtis. Sepe enĩ acc⸗
dit cũ notarij cõſiciãt teſtamẽta ꝑ vba ftie ꝑſone.dubitat᷑ an
hoc ꝓnomẽ ſuus ſua ſuũ referatur ad ipſu teſtatoꝛẽ ul hẽdeʒ
ei.ꝙ in dubio referat᷑ ad teſtõꝛẽ niſi aliud de mẽte appareat
uẽtes. . vide per te uſqʒ ad.S.ſiquis rogatus.

Filij nales ĩ fuitute conce
iquis rogatus. icut ideicb: coddino

—

nẽ defcẽ. als ex dignitate ⁊ cõditione ꝑſone diuerſimodeſta

tuet.h.d. ¶ Op.dè pn.ad ſi. So.qð ĩ pn.dẽ ꝑ fi.declarat.ut

ex qlitate ꝑſonarũ diuerſimode pᷣumamus.¶Quũo gd vult
dicẽ iuriſcoſult ex dignitate ⁊c. QAuidã dicũt ꝙ ſiẽ hõ poſitꝰ
in dignitate pᷣſumat᷑ de naturali ſenſiſſe.hoc ẽ falſũ.qꝛĩ hoibꝰ
in dignitate poſiꝭ iſta ſoboles magis abhoꝝetur. ut.l.ſiq illu/
ſtris.C.ad oꝛſicia. Dñs ĩperatoꝛ in puilegijs legitimatiõi no
bis cõceſſis excipit ſilios illuſtriũ ⁊ ſpectabiliũ ꝑſonarum.Et
hoc illa rõne.qꝛ in nobilibu illam ſobolẽ potiabhoꝛet. Dic
ergo hõ poſitt dignitate de tali ſobolenò videt᷑ ſeſiſſe.⁊ hoc
tʒ glo.in.l.gnalit᷑.C.de ĩſti.⁊ ſub.lʒ Ja.de are.aliter ſentiat.
C Db nãlis nullo mõ excludit ſbſtitutũ ut.l.gnãalit.C.de
iſti.⁊ ſᷣſti. So.gl.qꝙ ibi qñ teſtõꝛ nõ expᷣſſit.ſi a.l.talis ↄditio
ſubintelligit. h qñ expſſit teſtõꝛ qð multitenẽt.ſʒ nõ ẽuerũ.lex
enĩ ſubintelligit qꝛ pupponit teſtõꝛẽ ſic uoluiſſe.ð ut.l.cũ auuj.
de odi.⁊ de.l.cũ acutiſſimi.C. de ſideicõ.dic ergo ꝙ intelligat᷑
Fm diſtictionẽ hui.S.An ergo nãlij fili excludat ſubſtitutũ.
DNic aut loquunut de nãli in fuitute ↄcepto aut de alio nãali.
Pꝛimo caſu aut fuit ↄceptĩ figura mrimonij ⁊ excludit ſub
ſtitutũ. ut ĩſti.de ſuili cogna.ĩ pn. ⁊. S. de le.ij.l.luti. SF.fi. ⁊ de
iu. deli.l. n. Scdo caſu recurrẽdũ ẽ ad diſtictionẽ huiꝰ.l. quia
aut apparet de uolitate defũcti de nãli ſenſerit ⁊ uoluntati
ſtamꝰ.ut h̊ ibi ex uolũtate.⁊ ĩtelligo uolũtatẽ defũcti pᷣmi ſi
vba dirigebat ad talẽ ꝗ alios ſilios q; nalej hae nõ poterat.ut
ad furioſu. ut.l. hẽdibꝰ. 5. fi.j.e. ⁊ ibi dicã. Ael ſi in alia parte
teſti de nãlib fecit mẽtionẽ.ar.l.ꝗ ſiliab.in pn.ð.de le.j.⁊ de
le.ijl. ci pꝛ. S. rogo. Si vo de nolũtate non apparet aut erat
hõ poſit in dignitate ⁊ de naturali ſenſiſſe non videtur ut hic
dũ dicit ex dignitate. x itelligo ex dignitate hoĩeʒ honeſte vi/
te uel honoꝛabilis cognatiõis.ita ꝙ ei eẽt uerecundia ſi ſua co
gnatio ſiue ſua domus deueniret ad baſtardos.ar.ad hoc.j.
de uen. in poſ.mit.l.j.S.⁊ gnãlit.⁊.S.de uen.iĩſpi.l.j.S.de ĩſpi
eiẽdo.v.publice eni ĩtereſt ⁊c̃.als naãlis excludet ſubſtitutuʒ.
ut H. ¶ Qũo qd de legitimo tm̃ an ſubſtitutũ excludat.Hic
ut.l. ſiita qs. S.j.S. de le.ij.⁊ gl.hᷣ tãgit. ¶ Quero ꝗd de ſpu⸗
rio. Rñ.ꝙ ſpuriꝰnõ excludit ſubſtitutũ.ut in auẽ.ex cõplexu

„△

C.dde ĩceſt. nup.⁊ in coꝛ.ꝗ.mo.na.effi.ſui.S.ſi.qꝛ filij nõ ſunt

nominãdi.⁊ hoc uerũ in maſculo cui ſacta eſt ſubſtitutio. AIn

muliere

o

Seeeeee

—

— — —

muliere vo ſoꝛte recurrẽdũ eẽt ad diſtinctionẽ p̃dictã.ar.iſti.
de ſucce. cog.S.qdð vulgo.⁊.j.vñ cog.l:.ſi ſpuriꝰ.¶ Quũo qd
ſi aliꝗs deceſſit cũ vno nilio. Dicit gl.ꝙ ſubſtitutũ excludit.al
legat.l.pꝛ de Odi.⁊ de.tex.ẽ in.l.nõ ẽ ſine de vbo.ſig.¶ Aue
ro an ſit neceſſe ꝙ talis ſiliꝰſit hẽs pꝛis.Pic ut nõ.in.l.ſiliꝰ.S.
cũ ꝗs.S.de le.j.¶Quũo ꝗd ſi teſtoꝛ nõ dixit ſi deceſſerit ſine li

beris.an ſubitelligat. Dic ut.l.cũ auus.de ↄdi.⁊ de.¶ Qũo

qd in ↄctibꝰaliquis accepit fundum in emphitheoſim pꝛo ſe
ſuiſq; ſilijs.an intelliget de nãlibꝰ.Spe.tagit in ti.de locato.
§S. nũc aliqᷓ.v.lxvij.⁊ videt᷑ dicẽ ꝙ idẽ ſit ĩ ultimis uolũtatibus
qð in octibꝰ.Sʒ nõ poſſũ aiaduertẽ quõ hoc ꝓcedit.qꝛ pĩ fi
lio nãli nullã actionẽ qrit.qꝛ exne ẽ.ergo ci no qrit ſi nec mi
ſfilio.ut.l.debitoꝛ.S.fi.j.e.iõ nõ põt dici ꝙ ex illo ↄctu emphi/
theotico ſilijs nalibq̃ſta ẽ actio ꝑſonalis nec etiam realis.q;
nõ fuerũt ĩ poſſeſſiõe ipſiꝰ uł aliꝰ p eis. Nã ut ego dixiĩ.l.gal
lus.S.qdã recte.dicta vᷣba ꝓ ſe ſuiſq; ſilijs ĩtelligunt᷑ oꝛdie ſuc⸗
ceſſiuo. Pat ergo ĩgreſſus ẽ kock ĩonẽ ꝓ ſe tm. ⁊ ſic fili non
hʒ ius ꝑſonale nec reale.ſʒ ſuſtinẽdo dictuʒ Spe.poſſum di/
cere ꝙ ſili nãlis põt habẽ ratuʒ ⁊ aget õ hẽdes pꝛis ut ſibi ce/
dãt actiões.ut.l.pe.de nego.geſ.ſacit qð nõ.in.l.huiuſmodi
5.de le.j. Pꝛedicta poſſent eẽ va ĩ emphitheoſi data puato.
ſy in emphitheoſi data ab ecclia nõ credo ꝙ intelligat᷑ de na/
turalib alid caſu. de illis enim non cogitauit ecclia nec pꝛeſu/
mẽdũ ẽ ꝙ cogitauit ppt᷑ dignitatẽ ſuã.⁊ qꝛ tales nãles nõ pñt
haberi ſine peccato moꝛtali.¶ Qũo qd in feudis expᷣſſũ ẽ ꝙ
nãles in feudo nõ ſuccedãt etiã ſi fuerit legitimati.ut.x.coll.ſi
de fendo fue.otrouerſia.c.nãles ſilij. Sʒ in puilegijs noſtrijẽ
expᷣſſum ꝙ etiaʒ ꝗ ad feuda ⁊ uaſallagia poſſum legitimare.
Auũo ꝗd in ſnia. Imperatoꝛ ↄdẽnat aliqueʒ ⁊ ſuos filios
nſq; in tertiã gnãtionẽ.an ſilij nales cõpꝛehẽdant᷑. Hac.q.tã
git Ci.in.l.lipᷣtinoꝝ.C. de ĩterdic.ma.⁊ videt᷑ tenẽ ꝙ nõ cõpꝛe
bendant᷑.Cõtrariũ videt᷑ tenẽ i.l.qſqs.ad.l.iul.ma.ĩ q̃rta.q.
qð mõ nõ examio.¶ Quũo qd ſi a lege ꝓſerat iſtud vbũ ſilij.
an itelligant᷑ nalej. Vide qð dixi in.l.ꝓnũciatio.de v.ſig. .l.
tutelas.de capi.di. ¶QÆnũuo an baſtardus nalis ⁊ ſimilia noĩa
idẽ ipoꝛtant.Glo.S.de cõcubi.ſuꝑ rubꝛica videt᷑ dicẽ ꝙ idem
ſit. tu dic pꝛo ĩtellectu iſtoꝛũ nommũ ut ex de renun.c.niſi cuʒ
pᷣdẽ.S.perſone.⁊ ibi per glo.¶Vltimo vide glo.iĩ f.q ſignat
= 2 nõ ſoluit.ibi.C. de ĩſti.⁊ ſubſti.l.ſi mater. Hic ſʒ ibi
reſultat idẽ effectus hic non.qð plene dixii.l.gallus.S.⁊ ꝗd

ſitantum. de li. ⁊ poſthu.

SFllij cõcepti ante depoꝛtationẽ faciũt deſi
Er facto. gitmn ſideicòmiſſi relicti ſi deceſſe/
rit ſine liberis.ſecus ſi poſt depoꝛtationẽ cõcepti fuerint.h.d.
CNPꝛimopꝓ declaratiõelittere qᷓro qñ deſicit cõditio ad quẽ
ꝑtineant bona.Rũñ.ad fiſcũ ad quẽ ꝑtinẽt bona depoꝛtatoꝝ.
ut. C. de bo. dã.l.depoꝛtati.¶Qüo circa ſcdam partẽ qñ li/

beri nõ faciũt deſicere fideicõmiſſũ qũ ueniat reſtituẽdũ.Rñ.

nõ ſtatiʒ ſʒ expectata moꝛte nali.ut.l.ſtatiꝰ.S.coꝛnelio.de iu.
ſiſ. ¶ Aenio ad apparatum. Op.ꝙ ꝑ depoꝛtationẽ nõ que
rat᷑ ſſſco cũ ſili inſtituẽdus qᷓſiuit pꝛi. ut.l.placet de acq.here.
So. ut in pma gl.¶ Op.q eſt in utero non habet᷑ ꝓnato ad
cõmodũ alienũ.ut.l.ꝗ in utero.S.de ſta.homi. Sʒ hᷣ eũ natũ
eẽ cedit ad cõmodũ fiſci. Gl.dicit ſateoꝛ ꝙ h ẽ de caſib ĩ q ad
cõmodũ alteri habet᷑ p nato. Tu dic m Ja.de are.ꝙ imo h
ẽ cõmodũ ſilij ad oĩa bona uel eoꝝ partẽ ut.j.de bo.dã.l.j.
⁊. C.de bo.dã.l.ſi.¶Qũo an poſt depoꝛtationẽ ↄcepti ⁊ na
ti ſint legitimi. Rñ.ſic.qꝛ matrimonium durat. ut.l.j.C. de di/
uoꝛ.¶Qũo an naſcant in ptate.Rñ.pꝑ depoꝛtationẽ ꝑdit pẽ
ea q ſunt iuris ciuilis.j.de penis.l.ꝗdã.ſʒ pꝛia ptãs eſt de iure
ciuili. ut inſti.de patria poteſ.i pn.⁊.l.nã cũ ciuiũ de his ꝗ ſũt
ſuiuel alie. inerbo filij nõ ſunt !ĩ ptãte patris.⁊ ſic habes caſũ
in ꝗ ſilij naſcunt legitimi ⁊ nõ in ptãte ſm Ja.de are.¶ QAũo
qd in banito nr̃i tẽpoꝛis.Glo.iſti.q.mo.ius pa.po.ſol.S.rele
gati. diſtinguit aut bona ſunt publicata aut non.tetigii.l.eiꝰ
9· S. de teſta. Ja. de are. dicit hic vbuʒ notabile ſat.exbãaniti
ꝓpꝛie ꝑdũt ea q ſunt iuris ciuili ppꝛie illius ciuitatis vñ ſut ex
baniti. ⁊ h itellige in illis exbãnitis ꝗbciuitas bellũ indixit ⁊
poſſunt ĩpune offendi.ut.l.amiſſione de capi.di. Jura ergo
cõia nõ ꝑdũt.⁊ ſic filij nati poſt bãnimẽtũ faciũt deñcẽ ↄditio
nẽ ſideicõmiſſi.Ex dicto iſto Ja. poſſunt ſolui multe.q.circa
gquas vide.q.quã diſputaui q incipit lucane ciuitatis.

. . er depoꝛtationẽ non
(Siquis rogatus. luzclietſicelcömuſi⸗

ſecꝰſiꝑ dãnationẽ in metallũ.h.d.ſac utrũ excõicat poſſit eẽ

ar bitratoꝛ.dixi in. d.l. cũ pẽ. S. hẽditatẽ. S. de le.ij. dicut ibi.

5 Coditio ſi deceſſerit ſine liberis in
iquis aute. cligi ſiupuinennib⸗ rioͤſt imen

Ad ſenatuſcõ.tre.

ante rogatũ uel ſimul cũ eo moꝛiant᷑ nõ faciũt ↄditioneʒ fidei⸗
cõmiſſi deſicẽ.h.d.¶ MNõ ꝙ ei q dicit ſilios ſuꝑuixiſſe ⁊ ſic cõ
ditionẽ fideicõmiſſi defeciſſe incubit onus ꝓbandi.Sis ergo
cautus facẽ poſitiones ꝑ quas ↄcludat᷑ filios ſuꝑuixiſſe.⁊ iſta

materiã declaraui plene in.l. qð de parit᷑.S.de re. du.
10 Cõdlitio ſi ſine hẽde deceſſerit ĩtelligũ

us lta. i. ſine liberis.h.d.uel alit. Nerba cõ/
ditiõis debẽt ĩtelligi ut ſe habeàt ad eẽ uel nõ eẽ.h.d.¶ Op.
hẽdis appellatio ad vniuerſos extẽdit᷑. ut.j.de vbo.ſig.l.he/
dis appel. So.hic ẽ duplex lra. vna ſic cũ hẽde aliẽo deceſſe
rit.boc ẽ cũ hẽde ꝗ nõ ſit de ſuis.⁊ tũc Sꝛiũ nõ ob.alia lr̃a ẽ ſi/
ne hẽde.tũc ob. ↄꝛiũ. Sʒ rũdeo ꝙ h̊ ex pᷣumpta mẽte defũcti
vbũ ſine hẽde ĩtelligit.i.ſine libis.Rõ pᷣſumptiois ẽ qꝛ dʒ itel⸗
ligi ut habeat ſe ad eẽ ⁊ nõ eẽ.ſʒ raro cõtingẽt ꝙ ꝗs ſine hẽde
decedẽt.iõ intelligi ſine hẽde.i.ſine liberis m gl.qð nõ. Gl.
ĩducit ſi ↄceſſũ ẽ feudũ uel pᷣcariũ tibi tuiſq; hẽdib ꝙ ĩtelligaĩ
de ſilijs als duraret ĩ ꝑpetuũ.hãc.q.ponit Di.in.l.in ↄuẽtio/
nibꝰ. j.de vᷣbo.ſig.⁊ Ci.in.l.libertiliberteq;.C.de ope.li.ego
dixi r galluo. Fctif. g,e li.⁊ poſ.⁊ ibi etiã tetigi.q.qua diſ
putauit Ricar.ðe eo ꝗ dixit hereditatẽ deuenire in titiu ⁊ eiꝰ
filios ⁊ heredes ⁊ tenet ꝙ ſic.als deficẽt conditio.qð põt pce
dere in coſu huiꝰ.S.q dixit ſi deceſſerit ſine hẽde.qꝛ dʒ intelli
giideſt ſine liberis heredibꝰ.als aũt ſi dixiſſet ſi deceſſerit ſine
liberis.dic ut dixi in.l.niliuſta.S.cũ quis.sS.de le.j.ubi gl.tan/
git. ⁊ per Ci.in.l. j. C. de con. inſer.
ꝛimo ponit
Mfideicõmiſſaria. dictuʒ. ſcoo
uas excep.kttio aliud dictũ.q̃rto rõnẽ pᷣdictoꝝ.ſcda
ibi moꝛa.ktia ibi plane.q̃rta ibi qtiẽs.⁊ ſeipſa ſumat.¶¶ Op.
ꝙ fructP nõ cõputent ĩ q̃rtã.ut.S.ad.l.fal.l.in rõne ĩ pn.So.
ibi in fal.h ĩ trebel.rõnẽ dixi in.l.ĩ q̃rtã.S.ad.l.fſal.¶ Op.C.
de ĩoffi. tel.l.cimꝰ.S.repletionẽ. So.ibiĩ debita iure nature.
Et ꝓ hui declaratione vidẽdũ ẽ pᷣ utrũ fruct uemiat i reſtituti
one ſideicõmiſſi ⁊ ĩputent in rta trebel.Circa qð gl.q ẽ h di/
ſtinguit notabilit.⁊ i.l.iubem.C. e.⁊ ibi doc.ſupplẽt. Gl.tñĩ
multis deſiciũt ut tangã. Aide glo.pᷣ ⁊ ſigna.Lres caſus er
go ponit gl. Pꝛimo qñ fruct pcipiuni ab hẽde iudicio teſta
toꝛis. Scðo qñ negligẽtia nõ petetis.Lertio qn moꝛa nõ ſol/
uen ſeu nõ reſtituẽtis.q diſtinctio eſt iperſecta.qm pñt ꝑcipi
fructꝰ.qrto mõ ſeparato ab his.ut ſi iacete hẽditate ꝑcipiant᷑.
uel poſt aditã hẽditatẽ ſideicõmiſſario abſẽte ⁊ nõ negligẽte.
iſto caſu fruct ueniũt ĩ reſtitutiõeʒ cũ diſtinctiõe.aut fuit ĩi mo
ra adeũdi aut nõ.ut.j.e.l.ita tñ.S.ſi Fuũ.⁊ ibi glo. Itẽ qð hac
glo. dꝛ eſt ueruʒ ĩ fructib ꝗ ꝑcipiunt᷑ abſq; ꝓuiſione teſtõꝛis.ſi
enĩ ex defũcti ꝓuiſione ꝑcipiũtur ut uſure ulł pẽſiões q̃s defun
ctus fuerat ſtipulatꝰ.an ueniat ĩ reſtitutiõeʒ.dic ut.l.poſtulã/⸗
te. S.ſfi.⁊.l.deducta.S.pe.j.e. Itẽ qð h̊ dꝛ dʒ itelligi qũ ſideicõ
miſſũ ẽ relictũ ſimplicit᷑. Si vo ẽ dictũ gogal puenerit.uel quã
tacũq; pecunia ꝑuenerit ⁊ ſic ꝑ dictionẽ geminatã.tũc dʒ alit
dici. ut.j.e.l.baliſta.⁊.l.ſe. Itẽ qdð dꝛ h ꝙ fruct cõputat in q̃r
taʒ ſuꝑfluũ vo reſtituit dʒ itelligi niſi hẽs aliq legata ſoluerit.
q; tunc iſtos fruct in illis legatio cõputat. ut.j.e.l.ita tñ.S.ex
aſſe. qð dic ut ibi. Itẽ qð hᷣ dꝛ ꝙ fruct cõputant᷑ in quartam.
fallit i liberis pᷣmi gradus.Sʒ poſſet dubitari qd in parẽtibꝰ
pmi gradus. Rñdeo illis cõputant᷑ ĩ quarta. ut.S. ad.l.fal.l.
niliuſſami. Itẽ circa id qð h dꝛ ꝙ ſi fructus ꝑcipiunt᷑ negligen
tia nõ petẽtis nõ ueniũt in reſtitutionẽ.Doc.itelligunt de ne/
gligẽtia ante reſtitutionẽ ſideicõmiſſi.ſi eni ſideicõmiſſum eẽt
reſtitutũ vᷣbo uel eẽt de caſib ĩ ꝗb reſtitutio eẽt ſacta ipſo iu/
re ꝗ ponunt᷑ in.l.pe.C.e.l.ſideicõmiſſari eẽt negligẽs in petẽ/
do reſtitutionẽ realẽ tñ fruct pcepti debẽt ſibi reſtitui.ſicut di
cimus in legatario ad quẽ traſit dñiuʒ recta via.ut.l.herẽni
S.de uſuris.⁊ ibi nõ.⁊.C.de uſur. ⁊ fru.le.l.j.x.l.ij.ſac.ẽ.ſo.
ma.l.ſi moꝛa.⁊ qð ibi dixi.Ex pᷣdictis iunctis cũ diſtinctione
glo. collige ꝑ te diſtictionẽ magnã.¶ Quero ꝗd cõputet in
Irtã debita iure nature.Hic ut in lo. Puto tñ ꝙ. l. pap̃. F.
ſi cõditionẽ. S.de inoffi. teſ.coꝛꝛigai per.il.ſcimꝰ.S.repletionẽ.
C. de inoffi.teſ.lʒ gl.alit dicẽ videant. ¶Quũo an fruct com
putẽtur in qᷓrtã debitã iure inſtitutiõis q uocat᷑ fal.Olo.diſtin
guit qua vide.HDoc.repᷣhendũt hãc gl.iĩ vno.ſ.in eo ꝙ diſtin/
uit ĩ fructib ꝓcepſj ex relegata moꝛa.ſ.utrũ ſint ꝑcepti ex re/
egata moꝛa nõ reſtituẽtis ul negligẽtia nõ petẽtis ⁊c. Nã cũ
dñium recta via trãſiuit ĩ legatariu fruct ſut ꝑcepti ex re ipſiꝰ
legatarij.iõ debẽt ſibi reſtitui.ut.S.de uſur.l.herẽnius.⁊.l.j.⁊
ij. C. de uſu. ⁊ fru. le.⁊ nõ. ꝑ doc.in.l.iubem. C. e. x iſta ſũt va
in re q̃ erat defuncti.ſʒ qd ſi nõ erat defuncti ſʒ ab eo poſſide/
bat᷑ bona ſide nel titulo. Rñdeo ſicut qñ deſunctus ẽ dñs trã
ſit dñiũ recta via in legatariũ.ita quãdo poſſidebat bon ſide
n i

—

Agd ſenatuſcoſul. tte.

traſit legatzri⸗ q̃ſi dſiũ ⁊ ſic publiciana.ut.l.cuʒ ſponſus.S.
j.de publi.vñ eo mõ fructus ad legatariũ ꝑtinebant.ſʒ ſi eſſet
res pꝛoꝛſus aliena ita ꝙ in legatariũ nõ traſiret dñium uel q̃ſi
dñiuʒ.tũc haberet locũ diſtinctio glo.aut ſũt ꝑceptimoꝛa nõ
reſtituẽtis.aut negligẽtia nõ petẽtis ⁊c. ¶ Op.ad v.ꝗtiẽs.q;
fructus ueniũt in petitiõe hẽditatis ⁊ augẽt heditatẽ. ut.:.itẽ
ueniũt.S.cũ pᷣdiximus.S.de peti.hẽ.ergo fructus ueniũt ire

ſtitutionẽ. Sol.illud qñ fructꝰ nõ ꝑcipiunt᷑ ab hẽde vo.ſʒ ab

alio poſſeſſoꝛe.nã qñ uerus hẽs poſſidet deſinit eẽ hẽditas.ut
l.j. F. ueteres. ⁊ ibi nõ.de acqꝗ.poſ. x. l. hẽs. F:p ſeruũ. de acg.
hẽ. Vel alit᷑t hẽs videt᷑ rogat reſtituẽ.qdð ſuit hẽditat᷑ tꝑe moꝛ
ti. fruct aũt lʒ augẽt bacfitate nõ tñ fuerũt hẽditat᷑ tpe moꝛ.
Si leg atũ Añ pᷣlegata nõ ueniũt ĩ fideicomiſſo de
ophẽt intelligi de ea parte qᷓ a cohẽge per/
cipit᷑ non de ea parte qᷓ iure heditario retinet.b.d. ¶ Op. C.
fami.her.l.filii quẽ habẽtẽ.So.ibi expᷣſſe fuit dictũ ꝙ nõ cõ

putaret᷑ ſm vnã lec. ¶ Op.ð.de uſu.l.in ſideicomiſſi.S.cum

pollidius.Glo.ſol.duobus modis. tene ſcdᷣaʒ ſo.

Eeẽñũ ꝑueniat videt᷑ dilatũ ĩ tpᷣs exiſtẽ
Jtie ſui iuris.h.d.¶ Op.ſi ſemꝑ ſideicõmiſſu datuʒ a
pꝛe filio videĩ᷑ dilatũ in tpᷣs exñtie ſui iuris male loꝗtur.iſti.de
le.S.an ſuo,⁊ qð nõ.in.l.cũ ſilio.S.de leg.j.ubi dicit rlceuz
vitiari ſpediẽte regula cato. Rñdeo ꝙ hic fuerunt vᷣba que ſa
piũt extẽſionẽ in tpᷣs exñtie ſui iuris.dixit enim faciaſq; ut ad
eũ pueniat. Simile. S. de le.iij.l.ſideicõmiſſa. S.ſi ſlio. Sec
ſi fuiſſet relictũ ſimplicit᷑ qꝛ tũc ↄꝛiũ locuʒ haberet. ¶ Op.ad
hec.S.e.l.cogi.S.ſi pꝛ. Gl. ibi intelligit illã ʒ iſtã.ſ.ꝙ ibi fuit
ſideicõmiſſum dilatu.Alij ꝙ ibi fuit ſideicõmiſſuʒ relictũ ſim/
pliciter qð ibi tenui.¶ Sʒ tũc op.q; ſmn hoc ſideicõmiſſuʒ nõ
ualet obſtãte regula caton.ut.S.an ſuo. Rñdeo regla catoñ.
nõ hʒ locũ in ſideicõmiſſo vli.ut.S.de regula cato.l.pe.⁊ ibi
nõ. maxime Fʒ Sele nge ga ita.q̃ tenet ꝙ dies ſideicõmiſ
ſi vłlis nõ cedit niſi ab adita hẽditate lʒ ego aliter dicaʒ ut ibi
tangã. ¶ Altimo glo.qrit vnã qſtionẽ de q̃ dic ut in glo.
erogo Rogat partiri hẽditatẽ cuʒ alio videt ro/
EEgatus partem reſtituere. hoc dicit.

i pure. Fideicomiſi rlicri ſlio ta ut ad

Qui ¶Op.j.e.l.mulier. S. ſi eni. So.glo.hᷣ ad tẽpoꝛa
☛ b haſẽ rei vtilitatẽ. Lu dic ꝙ hic iputat hẽdi.ſʒ ꝓ par/

te ſua cuilibet cõceſſa.¶Auũo an pecunia q̃ dat ꝓxenet uel
vaĩ emptoꝛibad alliciẽdũ eos ad ꝓmittẽdũ ⁊ qꝗᷓ dat᷑ banitoꝛi⸗
bus q faciüt ſubaſtationes ⁊ ſiles expẽſe que fit ad expediẽ
dã uenditionẽ debent deduci.Rñdeo ſic ut.S.ad.l.fal.l.qᷓti/
tas.⁊.C.de iure deli.l.ſcimus.S.in Cöhutatlonerr H. 4
5£ NQui decedit uxo
Ed ſi ad tẽpus. naued po⸗
. ſtea parit videtur cum liberis decedere.h.d.ſacit.l.ſi
quis pꝛegnan.j.de reg.iu.
Eres Ad hẽs idebite reſtituit recuperat cõ⸗
N idicẽdo uel poſſeſſiones adhuc uacantej
appꝛehẽdẽdo uel qð dʒ nõ ſoluẽdo uel debitoꝛibꝰ ne
ſoluãt denũciando.h.d. ¶ Op.qꝙ nõ poſſit repetẽ.ut.C.ad
l. fal.l.erroꝛ.So.ibi errauit in ſacto.putabat eni q; es alienũ
totã hẽditatẽ exhauriret.⁊ iõ nulla qrtã putabat poſſe dedu⸗
ci. ¶ Op.ð.de le.j.l.qdð ſi nlłla. So.ut ibi.¶ Op.ad id qð h̊
ichbo⸗ oſſeſſiones nanciſci.de.l.extat.S.qð me.cau.So.
intellige h poſſeſſiones uacãtes.ſuit enim facta reſtitutio ſolo
vbo ⁊ poſſeſſionẽ realẽ adhuc nõ appꝛehenderat.als nõ poſ⸗
ſet occupare. ¶ Op.ad id qð dẽ h. ꝙ põt denũciare credito/
rib ne ſoluãt.C. depo.l.pe.⁊᷑ auẽ.ibi poſita.Sol.ibi ſpale in
depoſito. Vel dic ꝙ H̊ nõ eſt ꝑſona extrinſecus ueniẽs.ſʒ eſt
hẽs ꝗ hʒ directas.merito põt debitoꝛib denũciare ne ſoluãt
de alijs aũt ꝓteſtationib fact debitoꝛibus ne ſoluãt an poſſit
iĩpedire ſolutionẽ.dic ut dixi in mã ꝓteſtationis in.l.nõ ſoluʒ
S.ſi.de ope.no.nun.circa denũciationẽ phibitoꝛiaʒ.
n Ilier In ↄditiõib ꝗ effectũ relicti reſpiciunt
mwnõ refert qd ex eꝗpollẽtib nat. h. d. de
bocplene dulligueĩ.l. gallus. . ? ad ſitm deli. ? poſthu.
Mon eſt Seruꝰpõt cogẽ hẽdem a qͥ fideicõmiſſaria
PEH IE E lLopeqitas ⁊ libertas eſt ei relicta. h. d. ¶ Mõ
ꝙ aliqd in eſſe cõſiſtẽ ul ſpari de ꝓximo eẽ paria ſunt. Yac.l.
nõ tin de genn caubaie tu. ⁊ cu.da. ab his.

S & Fructus ꝑcepti negligẽtia nõ petẽtis nõ
i Heres. 5nranin Hrts ſe ſi iuchcid teſtõꝛis.
h. d. circa hoc dixi plene. S. e. l. in fideicõmiſſis. qð no.
j eni Her es tenet᷑ ſideicõmiſſario vli de dolo ⁊ lata
Enbacuſpa tm. h. d. ¶ Op. ꝙ teneaĩ de leui. ut. .
dele..l. ſi ſeruus legatus. S. cũ gd So. glo. ꝙ hic fuit coact.

tex.expᷣſſus.xxxj.di.c.iĩ cena.

Iſta eſt trufa. Dic ꝙ h loqtut ĩ ſdeicõmiſſario vniuerſali.ibi

in legatario ſingulari.rationẽ ibi dixi.

(Cu pꝛoponeret. un põt res q̃ reſtitutiõi ſub

cẽt in cauſã dot alienare ni

ſi ex fructibus tãtuʒ ꝑcepit qð dot ſufficiat.h.d.¶ Op.ſru/
ctꝰnõ cõputant᷑i q̃rtã etiã in liberis pᷣmi gradus.ut.C. e.l.iu/
bemus.⁊ nõ.in.l.nideicõmiſſaria.S.e.So.fateoꝛ ꝙ nõ cõpu/
tant᷑ in qrtã.ſʒ bñ GChurztur in aliã cauſã ꝑ quà licet minuẽ ſi
deicõmiſſũ ut h. ¶Op.dos eſt debita fſilie.ergo fructus non
cõputant᷑ in dotẽ niſi dicat᷑ a teſtõꝛe.ut.l.ſi debitoꝛ.S.ad.l.fal.
So. Ja.de are.ꝙ dos nõẽ debita iure obligatiõis ſʒ magis
officio iudicij ex eqtate.q egtas ceſſat qñ mulier hʒ aliũde vñ
ſe alat.ſicut dicimi alimẽtis i.l.ſiꝗs a liberis.S.ſʒ ſi filiũ.s.de
li. ag. vides ergo ꝙ Ja.de are.tʒ ꝙ dos nõ debet ſilie iure ob
ligatiõis ⁊ bñ.lʒ dicat glo.de ac.⁊ ob.l.obligamur.S.j.quã
ibi repᷣhendi.⁊ Guil.de cu.i.l.cũ is.S.j.de cõdi.inde.Aduer
tẽdũ tñ ẽ qꝛ vba Ja.de are.h̊ vident᷑inuẽ ꝙ marit detrahat
ꝗrtã ⁊ etia dotẽ qð nõ ẽ uerũ.ut auẽ.req̃.C. cõia de le.ubi dẽ
ꝙ ita demũ pñt res ꝗᷓ ſubiacẽt reſtitutiõi alienariĩ cauſaʒ doſ
qñ legitima poꝛtio ad dotẽ nõ ſufficit.nõ ergo dʒ hꝛe utrũq;
itegru.Et iõ h.S.ĩ fi.ꝗ loqꝗtur de fructib cõputadijĩ dotẽ nõ
coꝛigit.hoc tʒ Ja.de bel.i auẽ.de reſti.⁊ ea q pa.S.quãobꝛẽ
i.ij.q. C Sʒ qͥro młier ꝑcepit multos fruct ex hẽditate ſ̊ eoj
cõſũpſit.utrũ illi fruct ↄſũpti cõputẽtur ĩ dotẽ. Rñ.tex.dic h
pinde ac ſiqd ſuꝑfuiſſet rogata eẽt reſtituẽ.Ex hoc ↄcludo ꝙ
fructꝰnõ malicioſe cõſumpſit.ſed large his uſa ſit nõ iputatur
ſibi.ut.l.titius rogatus.j.eo.Alia circa hãc mãm dicã in.l.a

ctũ d ãſeat ad ſca uota. q; caſte ⁊ honeſte vi
uere eſtut hichimulier s puhigtic cogunt ⁊c. Pꝛo boc eſt
nde dicere dz donec caſte ⁊
honeſte vixerit ⁊ vitã vidualẽ ſuauerit. Dꝛedicta va niſi de
uoluntate teſtõ:is edetauſilge aliud abparcter⸗
⸗ It rebellianũ ita demũ locum
t tre elliano pʒ ſigs eſt rogat ut hẽs.h.d.
¶ Op. S.qad.l.fal.l.penales.S.ſi.vbi legatariu detrahit ſal.
So.ibi detrahit ex pᷣſũpta uoluntate teſtõꝛis.qꝛ ſibi ẽ detra/
ctũ.nõ.S.e.l.j.S.deniq;.¶ Querit glo.ab aliq hẽde ẽ legata
pars bonoꝛũ.an poſſit cogi adire ⁊ reſtituẽ. Et gl.diſputat.
dic ut dixiin.l. levle ſeruum. F. f. S. de le. ij. C Quert
d ſi ab herede ẽ legata pars hẽditat ſub hoc noĩe hẽdita.
an poſſit cogi adire ⁊ reſtituẽ. Et dicit ꝙ poſſit cogi.qꝛ trãſi/
ture ſunt actiones.ut.l.ſiqs ſeruũ.S.fi.cũ.l.ſe.h tʒ Ja.de ra.
T QCi.in.l.filiũ quẽ habẽtẽ.i v.de q̃rta trebellianica.C. fa.her.

ABti oꝛtiones appoſite in inſtituti
q Aotiens. E vident᷑ repetite in ſideicõmiſ
ſo niſi ex onere appoſito uel ex expᷣſſõe ꝓpꝛioꝛuʒ no
minuʒ aliud iducat.h.d.¶ Op.C. de ipu.⁊ ali.ſub.l.ſ.So.
ut gl. C Op.j. de du. re.l.ſiue a cert.Sol.illa dʒ intelligi fᷣm

iſtà ut ibi no.¶ Qũo ꝗd ſi nomẽ ꝓpꝛiũ ⁊ appellatiuũ ſit expᷣſ

ſũ.Dic utĩ gl.⁊ circa hoc dic ut dixii.l.turpia.S.ſi.S.de le.j.

4 Trãſlatio fideicõmiſſi ĩ dubio ĩtelli
QEdama ſi p ideicõmiſſi reſtitutio ſcã nõ
Vfuerit.h.d. Pꝛimo ponit᷑ thema ⁊ q̃ſtio. Scoo vna
rſ̃ſio.Tertio ula rñſio ĩ dubiũ reuocat᷑. Quarto ũlla rnſio ĩ to
tũ coꝛꝛigit᷑ ⁊ nona ponit᷑.ſcdᷣa ibi rñdet.tertia ibiſʒ mea.qrta
ibi marcellus.¶Mꝛo declaratiõe q̃ro qñ cedit dies fideicõ/
miſſi vlis. Gl.rñdet h̊ ꝙ a die adite heditat᷑.ut hĩ gl.ſuꝑ vbo
adeat.⁊ gl.ſe. Idẽ tʒ gl.S.de re.cato.l.iij.?ẽ Di.S.de adi.le.
L.iij.S.j. Ja.de are. ꝙ a die moꝛs ſici legaſj ⁊ ſideicõmiſſis
ſingularib que examinauiiĩ.l.cuʒ ſilio.S.de le.j.¶ Op.ð. de
adi. le.l.iij. S.. ubi in dubio ad ĩpediẽdũ traſlationẽ ſuffic diẽ
ndeicõ.ceſſiſſe.Gl.h̊ ſuper vbo pᷣma qᷣq; die.ponit duas lec.
Sʒ Fm ſcðam dicẽ videt᷑ ꝙ h intelligat ᷣm illa.ſ.ſ pus deceſ/
ſerit qᷓ; dies fideicõmiſſi eæſſerit. tũc ad finẽ huiꝰ.S.ſ.in v.mar
cellus.rñde dũ dicit ſiue iã puer hoc accepit ſubaudi ve ułiu/

ris ſictione.ita ꝙ actionẽ habebat ꝓ eo petẽdo.cuʒ ergo die

cedẽte ſideicõmiſſi actionẽ habeat ergo ⁊c̃.⁊ ita ſẽtit DPi.Ja.
de are.⁊ Oldra.õ qꝛ h diſpoſitio ẽ directe ʒ tex.dicunt ergo
ꝙ lex ↄꝛia dʒ ĩtelligi ĩ puero minoꝛe cui a die cedẽte legati ſit
moꝛa re ipſa.ut.l.ĩ minoꝝ ĩ q.cau.iĩite.reſti.nõ ẽ ne.hic loquii
ĩ maioꝛe ⁊ hãc teneo.¶ Op.i.d.l.ijj..j.ultimo rñſo.ubi ad
ĩpediẽdũ trãſlationẽ ſufficit ꝙ dies ceſſerit.Sol.ibiloquit in
legato ſingulari de cuiꝰnã ẽ ut traſeat recta via in legatariuʒ.
iõ ſufficit dieʒ legati ceſſiſſe.ᷣ in ſideicõmiſſo vli de cni nã eſt
ut reſtituat ꝑ hẽdẽ.⁊ iõ vba intelligunt᷑ in dubio.ſi pꝛius quid

ei acciderit qᷓ reſtituat᷑. ⁊ circa hec plene diſtingue ut d r

ſilia in pn.j.eo.¶ Altio Oldra. allegat hũc tex. ꝙ ſi teſtatoꝛ
siasaneakännkarakctnans honeſte vixcrit. ꝙ reli

uerit glo.

in
Neni
d
hr⸗
leſt
Son
1ig.
gs
eri
8,de
eob
i

4

in. l.ðꝛia. ¶ Op.ꝙ ſideicõmiſſario decedẽte añ reſtitution

traãſmittat ad hedes ſuos.ut.l. cogi.S. idẽ metianꝰ. S. e.nõ.i.l.

apud iul.S.ſfi. S. eo. So. añ fideicõmiſſũ fuit trãſlatũ in aliiũ

ſub üla cõditiõe ſi decedẽt anteqᷓ; reſtituat.ibi ſecꝰ.
(Siſ Valet ſideicõmiſſuʒ ꝑ qð dñs rogat᷑ reſti
etuẽ fuo inſtituto.h.d. ¶ Op. S. de le.j.l.
cũ ſilio. So.gl.ꝙ trebel.hʒ locũ 4 ad oia remedia pᷣterq; quo
ad deductionẽ qrte.q;ꝛ nõ ẽ hẽs.ſʒ dñs ẽ rogat.ut.d.l.cuʒ fu/
lio. Mõ ꝙ ſic ſili remanet hẽs noĩe lʒ hẽditas q̃rat pꝛi.ita ſer/
uus ſᷣm hac ꝗl. qua tenui i.l.cũ ſilio.lʒ gda õᷣ ut ibi dixi.

Sigq Z. Seruo ſbiacet reſtitutioi cum vniuerſitate po

teſt libertas teſtamento relinqui ſideicõmiſſario
eſtimatio ei debebit. h.d. Pꝛimo nõ.ꝙ uo ꝗ ſhiacet reſtitu
tiõi põt darilibᷣtas.Scðo nõ.ꝙ ille ꝗ dat libᷣtatẽ tali ſuo ſiue
ignoꝛãs tenei ad eſtimationẽ. Lertio nõ.ꝙ hẽditas delata ta
li ᷣuo uenit ĩ fideicõmiſſũ.¶ Ad pᷣmũ op.j.q ⁊ a q.l.hẽs.Gl.
ſoluit pluribꝰ modis.qꝗᷓ ſo.nõ ſũt neceſſarie ad.l.illaʒ. ſʒ illa ſo/
laẽ va.ꝙ ibi erat ſeruꝰ hẽdis ꝗ erat relict ideo põt dari eilib/
tas ſʒ eſtimatio ei debet ⁊ ſic cõcoꝛdat. C Scdo op.ad idẽ.j.
1 ag.l. generalit.S.fi. Ol. dic ſolue ut mõ dixi ĩ alio ↄꝛio.q;
biint viuos.y H in teſtõ. Qð quatũ ad ullã legẽ nõ nalet.q; ibi
diẽ nullã libᷣtatẽ ⁊c.⁊ ſic nec iter viuos nec in teſtõ. Sol.ergo
diẽ gl. in.l.Fuum ſub cõditiõe.j.de nanumiſ.videlʒ ꝙ ibi fuus
alliter fuerat legat.h ſbᷣ vniuerſitate.qdð tʒ Ja. de are.i.d.l.
uũ. Op. ꝙ buic fuo non poſſit dariliᷣtas. ut.l.fi. F. ſ qꝛ.
C.cõia de le.So.glo.ꝙ ibipure ułi diẽ certũ erat relici. W
cõditione.⁊ h̊ va.¶ Sʒ ʒ hoc op.de eadẽ.l.fi.S.ſʒ qꝛ.i.ſi.ubi
ꝓhibel alienatio rerũ q̃ ſiacẽt reſtitutiõi ſub ↄditiõe.So.ibi
nõ diẽ de manumiſſione ſʒ de cetis alienatiõibꝰ. Alij dicũt ꝙ
hic.S.hodie coꝛigit.⁊ hãc tʒ gl.in.d.l.pᷣuuʒ.j.de manumil.te.
Mogerniut Ja. de ra.⁊ Ci. tenẽt ꝙ hic. S. non ſit coꝛectus
Nec ob..ſinaũt ſub aigde ibi ꝓhibet᷑ alienatio inter vi/
uoð rei que ſpiacet reſtitutiõi.hᷣ logꝗt᷑ de manumiſſiõe ꝗᷓ ſtiĩ ulti
ma uolũtate.Et ſic ẽ duplex fauoꝛ lipᷣtat ⁊ ultie nolũtat.hoc
etiã ponit gl.hĩ ſolutione q̃dã pcedẽtiũ ↄꝛioꝝ.diſtingue ergo
ſic.an fᷣuꝰ ꝗ ſubiacet reſtitutiõi poſſit manumitti.aut erat ſer/
nu hẽditat ⁊põt manumitti.ſʒ debet᷑ eſtimatio.ut.õ.ꝗ ⁊ ag.
l. hẽs ꝓpꝛin.⁊...ſiqs inqlinoj.S.j.S.de le.j.Si vo fuerat teſta
toꝛis.⁊ tũc aut relict erat ſpalit᷑ ⁊ nõ põt manumitti.ut.l.ſi ſer
uũ de manumil.x.l.gnãlit᷑ iſ.ꝗ ⁊ a q.Si vo erat relict ſbᷣ vni
uerſitate. tũc aut pure uel in diẽ certu ⁊ nõ põt manumitti.ut
l.ſ. SF. ſ qe. C. coõia de le. Aut ſub cõditiõe.⁊ tũc aut manumit
tii i ultima uolũtate ⁊ põt.ſʒ eſtimatio debebit᷑ ut h. Aut ĩter
viuos ⁊ nõ põt manumitti ſicut certe nec res alienari.ut.d.l.
i.S. ſinautẽ ſub oditiõe.C. cõia de le. Illis tñ caſib ĩ qbalie
res pñt alienari.utꝑnta uſq; ad legitimã ſm ea q habuiſtis in
l.marcellus.S.rej.S.e. Al ſi alienatio fieret ab ignoꝛaãte.ut.l.
h. S.fi.S.de le.ij.t etiã ualẽt manumiſſio mitomagi.¶ Op.
S. de le.ij.l.. So.ibiloquit ĩignoꝛãte qͥ caſu nil eet ſpale in li/
bertate. ¶ Op.de ac.⁊ ob.l.is ꝗ ſeruũ.So.ibiĩ fuo gꝗ ſubia
cet reſtitutiõi ex ctu.h ĩ eo ꝗ ſubiacet reſtitutiõi ex uliima uo
lũtate.ut nõ.ꝑ gl.i.d.l.Fᷣuũ.de manumiſ.¶ Venio ad ſcðʒ di
ctũ.hic dẽ ꝙ tenet᷑ ad eſtimationẽ ſiue ſciẽs ſiue ignoꝛãs.ð de
cõdi.inde.l..ĩſũma.S.pe.So.gl.ꝙ ſpale ẽ h in hede cuinõ ꝑ/
mittit ignoꝛare cõtẽta in teſtõ.qð nõ. Similẽ gl.habetʒ.. de
li.le.l.hes. Tetigi in.l. ceta. S. ſi.. de le.j.examinaui plene in
l.ꝗ rome.S.duo ſres.j.de vbo.ob. Nã iſtð ẽ ueruʒ ĩ hij q̃ ex
teſtõ depẽdẽt.in alijs ſecus.ut in.l.ꝗ ĩ alteri.j.de re.iur. Itẽ ĩ
bis qꝗᷓ ex teſtõ depẽdent non eſt uerũ ſimplicit.ut dixiin. d. S.
duo kratneo. C pc ſi ignoꝛauerit non excuſet.ut.j.de do.
cau.moꝛ.l.ſi is 4. BGl.ſoluit ⁊ bñ. ¶ Op.õ.de ĩterro.ac.l.de
etate.S. ex cauſa. So.ut glo. ¶ Op.iĩſti.de actuS. ſiqs agẽj.
So. uuit in glo.de q ꝑ Di.in.c.nõ dʒ aliqs.de re.iu.li.vj.

Ciuitatibꝰꝗq nõ ſunt hoſtej iperi
Mnbus. azrndacsnuſis reling 5 gerg

aror ſuos ſindicos.h.d. Innuii ꝙ q̃dam ciuita
tes nõ ſũt ſub iperio.Cõtra ad.l.rho.de iac.l.depᷣcatio.So.
itelligo ſub ĩperio oẽs ſunt de iure de facto non.ſunt tñ q̃daʒ
q̃ etiã ſub ĩperio de iure nõ ſunt.ut cinitates donate ecclie.tʒ
enĩ ecclia ꝙ talis donatio ualuit.¶ Qũo q̃liter cõſtituat ſin/

dicatus a ciuitate Glo.notabilit dicit uel ſiat ꝑ adunãtiã ge/

neralẽ toti populi uel ꝑ cõciliũ ſeu oꝛdinẽ ꝑ quẽ regit ciuitas.
Del foꝛte ẽ aliqs ꝗ eſt ſindicus ex lege uel ex conſuetudine.
ſi ẽ .nã vnex iudicib capitanei eoipſo ꝙ ẽ iudex illi tribu
nalis ẽ ſindicꝰciuitat.vide gl.⁊ nõ.dixii.l.ij. C. de decur.li.x.

a tamẽ. Si ſeruuz. veit
adſtã hẽditatẽ ab hẽde coacto nõ ueniũt in reſtitutio

Ad ſenatuſcõſul.treb.

nẽ. ſecin q̃ſitis hẽditate iacẽte.h.d.¶ Nõ ꝙ fruct ceptine
gligẽtia nõ petẽtis nõ reſtituunt᷑ etiã ab hẽde coacto.¶ Itez
nõ ꝙ q̃ſita iacẽte hẽditate ueniũt ĩ reſtitutiõeʒ. ¶ Op.ſj.ꝓxi.
8. o. nt ibi videbi.nã ſideicõmiſſari q coegit adue ĩputet
ſibi ſi nõ coegit reſtituẽ. ¶ Op. S. e.l. qda. S. fi. ubi heditas ꝗᷓ
ſita fuo uenit in reſtitutiõeʒ. Gl.dic ꝙ h̊ hẽditas ſuit q̃ſita he
redi.ibi nõ.Hec ſo.nõ placet.iĩnuit eni ꝙ plus teneat hẽs qui
nõ hʒ. ꝙᷓ llle ꝗq hʒ. vñ ade are. diẽ ꝙ h tꝑe q hẽs fuit coactꝰ
adirè nõ ceſſerat dies hẽdita relicte uo.ſ̊ ceſſit poſtea tꝑe qᷓ
ſideicõmiſſarius erat negligẽs. Sʒ in.l.ðꝛia ẽ ꝗd iputet hedi.
qꝛ fõ ipſi ſideicõmiſſari pꝛiuat hẽditate relicta kuo.¶ Op.
fructus ꝗ nõ ꝑcipiunt᷑ iudicio teſtatoꝛis nõ ueniũt ĩ reſtitutio
nẽ nec ĩputant᷑ in quartã.ut.l.mulier.S.ſi hẽs.S.e.h̊ dꝛ ↄꝛiu
in fructibus ꝑcept iacẽte hẽditate.So.dic ꝙ i hoc v.ſqʒ ſigd.
ponit᷑ caſus omiſſus ꝑ glo.in.l.ſideicõmiſſa.S.e.nã iſti fructꝰ
nõ ſunt ꝑcepti iudicio teſtatoꝛis nec negligẽtia non petentis
nec moꝛa nõ reſtituẽtis.tñ ueniũt in reſtitutionẽ cũ diſtinctio/
ne.aut adiuit coacte ⁊ reſtituit ut h.als nõ reſtitueret.ut.d.l.

mulier. S.ſi hẽs.⁊ tractat᷑ per doc.C.e.l.iubemuj.
Mui ſuſpectas Qui adit coact cõmodum ex
K.ehẽditate conſeꝗ nõ debet. h. d.

Pꝛo ponit regulã.ſcdo illã ꝑ exẽpla declarat.ſcda ibi ⁊ iõ.
¶ Nõ ex eo nõ dʒz gs cõmodũ cõſeq qð niſſus ẽ ipugna
re.ut h ⁊ ex de re.iu.c.ex eo qdð.li.vj.qð dʒ intelligiut eatenꝰ
nõ cõſequat᷑ pᷣmiũ q̃tenP nõ potuit cõſeq ipugnatione ſua exi
ſtente va.facit.S.de his ꝗ.ut ĩdi.l.pᷣlegatũ ĩ pn.⁊ qd ibi dixi.
¶NMãõ diligent ꝙ ulud qð ꝗs hʒ ex ſubſtitutiõe pupulari nõ
uenit ĩ ſideicõmiſio niſi coact' adiuerit.qð qlit᷑ debeat ĩtelligi
ĩ. dicã incõtinẽti.¶ Op.dẽ hic ſihʒ coheredeʒ põt retinẽ pu/
pullarẽ. de.l.ſʒ ⁊ ſi plures.S.j.õ.de vul.⁊ pu. Gl.dic ĩtelligo
ꝙ habeat cohẽdẽ a ig pupillũ ⁊ ſic poſſumus hic ponere ĩ
pupillo exheredato. Vel dic quatũ ad mam huius.S.nõ cu/
ro babeat cohẽdẽ filiũ ul exneu.ſʒ ꝛiũ loꝗtur quo ad ſepara
tionẽ bonoꝛũ.de q plene nõ.iĩ.l.qdaʒ eulogio.C. de iure deli.
dixi plene in.l.fi.S.de acꝗ.hẽ.¶ Op.S. .ꝓxi.So.ut h in p
ma gl. qꝛ cõmodũ põt ꝗadit coacte ex negligẽtia non
etẽtis. ¶ Aũo utrũ illud qð ꝗs capit ex ſubſtitutiõe pupil/
lari ueniat in fideicõmiſ. Nic videtur caſus ꝙ nõ niſi adiuerit
coacte. In ↄꝛiũ videt᷑ dicẽdũ ſic in pᷣlegat.ut.l.ꝗ fũduʒ.S.qui
ſilios.S.ad.l.fal. So.qñq; ꝗs rogauit de reſtituendo pure ⁊
ſubſtituit ſub cõditiõe.q;ꝛ oĩs ſubſtitutio pupillaris ẽ coditio.
tũc ſʒʒ oꝛdinẽ ĩtellect pmo grauauit qꝛ incõtinẽti.ſcdᷣo ꝓuidit
ſubſtituẽdo.q; in cõditiõis euẽtuzʒ.ideo nõ uenit in fidelcõmiſ
ſo niſi adiuiſſet coacte ut h. nec attẽdo oꝛdinẽ ſcripture.cũ de
oꝛdine ĩtellectus apparet.ut.l.cũ pꝛ.S.ſideicõmiſſu.S.de le.ij.
Si vo pᷣ ꝓuidit ſubſtituẽdo.deinde grauauit ſʒ oꝛdinẽ intel/
lectus tm uł fᷣm oꝛdinẽ ſcripture ⁊ ĩtellectus tẽ ueniret in ſidei
cõmiſſũ.ut.l.qꝗ fũduʒ.S.ꝗ ſilios.⁊ ar.j.eo.l.ſcenola. in ſi.⁊ qð
ibi dicã. ¶QÆo ꝗd ſiiſte nolit adire hẽditatẽ pupillarẽ de qᷓ
reſtituẽdo nõ ſuit grauat.an poſſit cogi. Dico ꝙ ſic in caſi⸗
bus in ꝗbus neceſſe haberet adire ſi ſpote adijſſet ꝓut nõ.in
d. l. qda eulogio.⁊.dixi in.d.l.fi.S.de acqui.here.

ixi in. v-l . 3, e
BSi P gter. Erinvtia ſui hẽdis operat᷑ cõſirmationẽ

ſideicõmiſſi ut ꝑ reſtitutionẽ traſeãt actio
nes.h.d. ¶ Op. S.e.l.recuſare.S.memiſſe. So.ſi fideicõmiiſ/
fari vult ꝙ ſuus hẽs cogat ſe imiſcẽ coget᷑ uti ↄꝛio.ſi nõ cura/
uit nõ ẽ neceſſe ut h. Dices tu ſi nõ expedit quare cogi. DPic
glo.⁊ bene ꝓpter ſacilioꝛes ꝓbatiões.¶Itẽ op.nõne reſtitu
endo videt᷑ſe imiſcẽ. Glo.ſo.⁊ bñ. ¶ Ex glo.op.exñitia ſui hẽ
dis iion obligat ſiliũ.ut.l.j.C.ſi ut ſe ab hẽ.abſti.⁊.l.nam nec
emãcipat.de le.j.⁊.S.de acꝗ.hẽ.l.neceſſarijs. So.exiſtentia
ſui beredis nõ obligat filium. fallit in ſideicoõmiſſo uli. Ratio
qꝛ etiã exne ad hoc põt cogi etiaʒ ſi repudiauit. Añ cuʒ per

bfiſiciũ abſtinẽdi eqparet᷑ exneo.ut.d.l.naʒ nec emãcipatus.

nõ grauatur ſili ſed remanet obligat. ʒ hoc ergo exiſtentia
ſui hẽdis nõ cõſirmaretlegata ⁊ nideicõmiſſa particularia.q;
illi nõ poſſũt cogẽ heredẽ. ut. S.e.l.naʒ qð.S.nõ oĩs.tetigi ad
ſyll. l.j.S. ſiqs pꝛ.ꝓbaĩ.j.ut ĩ poſ.le.l.j.in.ſi.fallit ſauoꝛe liber/
taßj.ut.l.cũ qſi.S.iʒ ſigs.de ſideicõmii.li.dixi plene in.l.ſi fili/
us ꝗ pꝛi. de vul.⁊ pu. ¶ Op.ſʒ h actiões q erat iutiles penej
ſiliũ efficient utiles ſideicõmiſſario..l.traditio de acq.re.do.
So. iſtud iõ qꝛ cauſa ꝓpt᷑ quã erat iutiles penes ſiliũ ceſſat in
perſona fideicõmiſſarij.ſimile in.l.ñ.in pꝛin.C.de iure do.et
l. cũ his de ſideicommiſ.

ꝛoptideicõmiſſũ relictũ in ſcdis tab.co
(AR agtre „A adire ex pᷣmijdemũ moꝛtuo pupullo.

Itẽ cõſirmã ſcðis tab. oẽs Fentadee retithe tid Letp

mum habes in. l. ij. S. interdum. de vul.⁊ pu. ſcoʒ mnl an

Aã tenatuſcöſil. treb.

iub.5S. idẽ iuł.S. eo. ¶Op. H d e rogat ſub ↄditiõe non põt
cogi adire.Cõtra ĩ.l.apud iul.S.antiſtia.S.e. Olo.dic fateoꝛ
hecrõ nõ ẽ bona.tu dic ſi aligs ẽ iſtitut pure rogat ſpᷣ cõ/

kroe põt ĩterĩ cogi adire ⁊ reſtituẽ utĩ ↄꝛio.ſʒ h ẽ ĩſtitutꝰ ſub

oditiõe.fuit enĩ rogatꝰĩ ſcõis tab. ẽ ĩ ſubſtitutiõe pupillari.x⁊
oĩs ſubſtitutio ẽ ↄditiõalis ĩſtitutio merito ĩterĩ non põt cogi
adire. ut.l. ſi alio.S.e.ita dicit Ja. de are.⁊ bene.¶¶ Aũo h
cogi adire pꝛnã ⁊ pupillarẽ reſtituẽ.ſʒ an pꝛnã cogat᷑ reſtituẽ
de qua nõ fuit rogatꝰ. Ridet᷑ ꝙ ſicut.l.apud iul.S.j.S.eo.in/
telligẽdo ꝙ ibiſuccedii ex tacita vulgari ⁊ ſic ſuccedit pꝛi ⁊ tũ
reſtituit.ſed ibi logtur in pupillo ĩſtituto cuin poꝛtio repudia
ta uenit in reſtitutionẽ.qꝛ etiã ſi adijſſet in reſtitutionẽ ueniret.
h loquitur in pupillo exheredato.puto ꝙ etiã iüllã cogat᷑ reſti/
tuere.ar.S.e.l.S.ꝗ ſuſpecta.ubi pupillareʒ cogit reſtituere de
q̃ nõ erat rogat.ita hic rne Heng n E regeln.
ti iſili petit tab. hẽs iſtitutus nõ põt
Quotiens. cõpelli adire ⁊ reſtituẽ.h.dð.¶ Sbg
de le. p.ᷣl.j. So.itellige h niſi eẽt ſideicõmiſſuʒ relictũ alteri de
oiunctis ꝑſonis.¶ Mp.ſi dubitat᷑ de virib teſti nõ ipedit qn
hẽs cogar.ut. S.e.l. F. j. c. l. ille a quo. F. ſ teſtõ. S. ę. Sol. hes
ipſe inſtitutꝰ nõ põt opponẽ de viribꝰ teſtamẽti nullo alio op
ponẽte h.ſqʒ h cõparebat ſil ꝗ opponebat ita ſoluit gl. Ex qͥ
nõ ꝙ terti'ueniẽs opponit exceptionẽ quã ↄuẽt nõ põt op/

ponẽ.fac.il.idẽq;.S.gnãlit.S.ma.⁊ ſo.ma.l.titia.⁊ qð ibi dixi

7.j.rẽ ratã ha.l. ꝓcur.ad exhibẽdũ.S.j. ¶ Sed ꝰ hͥ oppo.co
gnitio de coactioòe hẽdis ẽ ſũmaria.ut.i:.ille a quo.S.j.S.e.ſed
hec.q.ꝙ filius ẽ pᷣteritꝰPãc cognitionẽ nõ ĩpedit.uit.il.ij. C.de
edic.di.hadri.tol. Rñdeo dicas ꝙ ſilius dicebat hodie ↄſtat
odie agat.ut nõ.i.l.ia.facit.l.ſi is a quo ĩ pn.ut in polſ.le.
Vel dic ꝙ h filius iaʒ acceperat bonoꝛũ poſ. tab.⁊ ſic non
erat notoꝛiũ teſtm̃ iã nõ eẽ reſciſſũ.⁊ h ĩnuit tex.h̊ dũ dic acce/
pit ĩ pterito.lʒ gl.ulti.ĩ fi.hui.S.h̊ non patitſʒ dicit ꝙ adhuc
pẽdebat lis ſuꝑ bonoꝛũ poſ. tab. poſſumergo dicẽ ꝙ h̊ nõ
lĩtẽdebat᷑ officiũ iudicis quo hẽs cõpellit᷑ adire ⁊ reſtituere.ſed
agebat᷑ actiõe ex teſtõ ut reſtituat.⁊ hoc ĩnuit tex.ibi ad reſti
tuẽdã hẽditatẽ ⁊ẽ̃.⁊ ĩ fi.ad reſtit.ꝗd ⁊c̃.de coactione uero ut

adeat nullã ſacit mẽtionẽ. Sʒ tũc op.illud iudiciuʒ quo petit

irritari teſtm ꝑ ᷣ tab. nõ deberet ĩpedire fideicõmiſſariũ agen
tẽ ſi eẽt Parar ſtare cantian⸗ Fm foꝛmã.l.fi. C. de pec brigs
ꝗdã fatent᷑.⁊ ſic eſſet coꝛectꝰ iſte.S.ꝑ illã.l.ñ. Vl dic ꝙ ibilo

quit᷑ qũ agũ petitiõe hẽditat᷑ qð ẽ iudiciũ vlłe.h̊ vo agebat᷑ acti

one ex teſtõ. Muto etiã ꝙ ſi agẽt fideicõmiſſaria hẽdita pe
titiõe filius ſupueniens ĩpediret executionẽ qñ bona nõ poſſi
debant ꝑ ↄuẽtũ.⁊ ita poſſet ĩtelligi h.⁊ de hoc ꝑ Inno.de te/
ſti. C. ueniẽs.de re iudi.c.cũ ſuꝑ.⁊ ſcᷣa glo.dixii.l.a diuo.S.ſi
ſuꝑ.de re iudi.⁊ de peti.hẽ.l.pe.x.de rei uen.l.is a qͥ. ¶ Aue
rit gl.ꝗd iuris hodie irritato teſtõ ex cauſa pᷣteritionis uel ex/
hẽdatiõis ubi nõ irritat᷑ niſi iſtitutio an hẽs poſſit cogi adire.
Anteq; ad.q.rñdeã nõ glo.q̃ inuit ꝙ rupto teſtõ cõſeruat᷑ ſi/
deicõmiſſũ vłe ꝑ auẽ.ex cauſa. DPic enĩ ꝙ ſola ĩſtitutio vitiat᷑.

h videt tenẽ NHi.Mar.ſyl.tʒ ↄꝛiũ ꝑ rõnẽ ſaſj debilẽ.naʒ ſidei

cõmiſſari vlis ⁊ hẽs eqparant᷑.S.qð cũ eo.i.ſi filiꝰ.ſʒ ĩſtitutio
hẽdis vitiat ergo ⁊c̃. Ja.de are.⁊ Ol.ſequẽdo eũ tenet ↄꝛiũ.
⁊ adducũt hũc tex.na ꝑ auc.ex cauſa.vitiata ĩſtitutiõe cetera
firma pmanẽt.Sʒ ſideicõmiſſũ vle ↄtiet᷑ appellatiõe ceteroꝝ
ut h.gꝰ ⁊c.ꝑ hoc videt᷑ tex.i.l.ſi Fuuʒ.S.j.s.ſiqs omilſ.cau.te.

T ibidixi.gl.hoc idẽ ſetit.C. de ſideicõ.l.eã quaʒ. Nũc redeo

ad.q.an hẽs cogat᷑ adire. Mar.ꝙ nõ.gl.ꝙ ſic filio differẽte
agẽ. declara.ſi ẽ pᷣterit fili ſu uł emãcipat non inſerta cauſa
teſtm ẽ ipſo iure nullũ.ut dixii.l.flio pᷣterito.de iniuſ.teſta.iõ
nõ põt cogi adire. Idẽ ſi eſſent exhẽdati ex non legitima cau
ſa. ⁊ lʒ ↄſeruet teſtin ſeu fideicõmiſſuʒ ꝑ auẽ.ex cau.nõ tñ peti
tur actione ex teſtõ ſʒ cõditiõe exilla.l.m PBi.cuius ↄꝛiuʒ te/
nui in.d.l.ñlio.ſ.ꝙ petat᷑ actiõe ex teſtõ.non tñ coget hẽs adi
re.qꝛ nõ debet᷑ ab eo ſʒ a ueniẽtib ab iteſtato. Si vo ſiliꝰeſſet
exheredat inſerta cauſa legitima.tũc pcederet dictũ gl.ꝙ in⸗/
terim donec ſilius taceret poſſet cogi adire.ſecus ſi ageret.

¶ Marcellus. &. Ponit hic caſum.dicut in ea quã
Mri zeI Remedia trebel. habẽt
uier trebelliano. vne ſie⸗ reſtitutiõeʒ.
ſecꝰ anteq; reſtituat᷑ hẽditas.h.ð. ¶Qũo an hoc ſit uerũ ſiue
cõueniaĩ hẽs ꝓ lega ſine debitis.Dic ut nõ.per glo.in.l.j.S.
fi. S. e.l.marcellus.in pein Abinirt. begitate ſram
7 Qñ teſtõꝛ rogat de hẽditate ſua
0 re lianũ. in habzʒ trebellianũ. ſec; ſi de
hẽditate alteri lʒ ſi ſpte adiret cogeret᷑reſtituẽ.h.d.¶Qũo
an cogat᷑ adire ⁊ reſtituẽ hẽditatẽ titianã.Glo.dic ꝙ ſi ꝑceꝑit

tot fruct ex hẽditate teſtõꝛis fogani᷑ ꝙ equaleàt titiane ꝙ co
itur reſtituẽ. ut. S. de le.ij. l. cũ pꝛ?. S. titio. Oic etiã glo. ꝙ ſi te
6ꝛ uoluit totã hẽditatẽ reſtitui tota reſtituet᷑ nulla rta reten
ta pꝑ.l.ſi debitoꝛ.S.ad.l.fal.qʒ certe illud qð in.l.ſi debitoꝛ.dici
tur ueruʒ ẽ qñ teſtatoꝛ tenebat᷑ heredi qꝛ tũc debitũ cõpẽſat᷑ cũ
falcidia ſed iſte caſus nõ eſt hic.qꝛ nõ erat debitũ a deſuncto.
⁊ ſic hec gl.videt᷑ contra.l.pꝛ ſilia.in pꝛin.S.ad.:.fal.ᷣm Ja.
de are. Vltimo glo. aſſignat ar. contra. S. ad.l.fal.l.qdð de
bonis.S.cũ fideicõmiſſuʒ.Dic ꝙ concoꝛdat ſᷣm ſcdaʒ caſus
poſitionẽ.ſ.pᷣſuppoſito ꝙ pᷣcedens glo.ſituera.

ideicõmiſſario7 bedes
Si ex trebelliano. actio p reb Kcebite 1

tentj.h.d.¶ Qũo qᷣ iure retinebit hẽs hec pᷣdia. DPic ut ĩ g.
¶ Auũo an debitũ nãle hẽs teneal ſe exigẽ. DNic ut in glo.
¶ Auũo id qð debet deſuncto ab hede qua actiõe ab eo repe

titur. Glo.ponit plures opi.quelibet põt eẽ uera.
CRDP arcellus Inter heredeʒ ⁊ fideicõmiſſariũ par
AI EEIYD ”ti competit fa. herc. iudiciũ. hoc dicẽ.

AQAuero qð iudiciũ erit iſtud. Rñdeo utile ut in glo.
¶Qnui rogatus Heres cogit adire lʒ ſideicõmiſ/
Ue LHeſario poſſit alio remedio eẽ cõſul
tũ.h.d. Aides ꝙ ſilius dẽ pᷣteritus łʒ relicta ſit ſbi hẽditas p
ſideicõmiſſum põt petẽ ↄ tab.⁊ ſic videt caſus ð glo.que ẽ.C.
de inoffi. te. l. ſcimus.S.cum aũt.q dicit ꝙ etiã hodie ſi ſilio pᷣ⸗
terito relinquatur ſideicõmiſſũ vlłe nõ irritat᷑ teſtm.ſecus eniʒ
eſt iure ĩſtitutionis cũ fideicõmiſſarius vlis habeatut hẽs.qð

Dictũ videt ↄ hanc.l.ut dixi in.S.quotiẽs.S.ea.l.
&D Patronus põt cogi adire ⁊ fe/
1 patronus. pe añ penitẽtiaʒ. h.d. C Op.

hic inuit ꝙ pꝛon inſtitutꝰ põt grauariĩ debita poꝛtiõe. tra.
S. de le. ij. l. e pꝛonꝰ. So. h erat fideicõmiſſũ relictũ cõiuncj
ꝓſonis ꝗᷓ oli poterãt grauari.ut.l.iijj.ð.de cõdi.⁊ de.lʒ hodie
coꝛiigatur ut ibi nõ.¶ Op.ꝙ nõ poſſit penitẽ ut.S.c.l.nam
. Fec cõpulſus.So.h̊ loquitur ante coactioneʒ ſed poſt
nõ põt penitere.ut in ↄtrario.¶ Op.C. de repu.here.l.ſicut
So. h dicit ſuſpectã.non 1 repudiauit. trgaßl
SS er coactioneʒ ꝑdit ꝗs pᷣlegata
Si pꝛeceptis. I eſſent ſibi relieke ſu ZAlcne.
ſi heres nõ erit. h.d. ¶Op. ea q; qs habiturus eẽt ſi bẽs non
eẽt nõ ꝑdit per coactionẽ.ut.S.e.l.S.qui ſuſpectaʒ.ſʒ plegata
haberet etiax ſi repudiaret.ut.l.ꝗ ſiliabus in ſi.S.de le.j.ergo
⁊c.So.intelligas h de liegaris ᷓQ perderet repudiãdo ut hic

nõ.in. d.l.qui ſiliab.⁊.i.ſlio.cũ.l.ſe.S.dele.j.

o&α Wν Bes grauat ultra vires hẽdita⸗
¶ Heres ex aſſe. rias illud qð deeſt ſupplet ex fru

ctib iudicio teſtõꝛis ꝑceptis ⁊ ex eo qð ultra quartã eſt ⁊ reſi/
duũ ſibi retinet.ꝙ ſi fruct nõ ſufficiũt oibus ꝓ rata ſit diminu

tio.h.d. Mꝛimo ponit thema.ſcdo.iiij.q.ex themate.tertio

rñſiones.ſcda ibi qᷓro.tertia ibi rũdi.⁊ gl.hᷣ ponit caſum opti
me.⁊ oĩb trib q̃ſtionib ꝑfecte rñdet.ſj illi inquãtũ agat ↄ le
gatarios nõ ẽ rñſuʒ. ¶ Quũo ergo inquatũ agat. Rñdet ſecũ
qa gl.magna in pn.⁊ bñ dic ut in ea.¶ Op.⁊ videt ꝙ cõpu/
tatio glo.nõ ſit bona.q;ꝛ fm hoc ea qᷓ ꝑcipiunt᷑ ex fructibꝰ nõ
ꝓſunt legatarijs.qdð videts.l.ꝗ quadringẽta.S.f. S.ad.l.fſal.
ꝓpter Ja. de are.dicit ꝙ no ẽ bona iſta computatio. Tu
dic ꝙ gl. optime cõputat.nã debes ſcire ꝙ qñ legata reliquã/
tur ultra vires hẽditarias ſit duplex detractio.vna quaãtu mi
nus ẽ in pꝛimonio qᷓ; ſit legatũ.alia ſit ꝑ.l.fal. ut.l.ĩ q;ᷓtitat.S.
h.x.l.ſi poſt miſſionẽ. S. ad.l.fal.nũc fructꝰ ꝑcepti medio tpe
faciunt videri minus relictũ ꝑ ſideicõmiſſuʒ.⁊ ſic ꝓdeſt legata
rio ut nõ ſiat illa detractio quaſi ſuerit relictũ ultra virej patri
monij.¶ Op. ⁊ videt᷑ e iſta eabarat nõ dz fieri hoc modo
ſed illud videaĩ eẽ in ſdeicõmiſio qð ſuperat deductis lega.
ut. l. ꝗ quadrigẽta.S. ę. So. dic ꝙ h̊ ſuerunt legata noĩati ab
hẽde relicta.⁊ iõ ſit cõputatio ſᷣm ꝙ dẽ h ⁊ in.l.marcellus.in
ꝛin. S.e. ¶ Op. h dẽ ꝙ petitur a legatarijs ut det᷑ ſideicõmiſ
ario. ſideicõmiſſari a legatarijs non defalcat. ut. S. e.l.j. S⸗
deniq;.⁊.l.lex falci.S.nunq;ᷓ.S.ad.l.fal.Soł.hic legata non
erat relicta a ſdeicõmiſſario ſʒ ab herede.¶ Op.dẽ h ꝙ fru⸗
ctus ſibi cõputat in quartã ⁊ reſtituit qð ẽ ultra.Cõtra.S.e.l.
I fideicõmiſſa.So.dicit gl.iſtud iõ qꝛ minnit hẽs fideicõmil⸗
ſum. Nices tu in quo diminuit. Reſpondeo ſoluendo relicta
⁊Z iõ ſupplet ex fructibus.rõ qꝛ qñ teſtatoꝛ grauat aliqueʒ ul/
tra vires hẽditarias vult ꝙ ſuppleat᷑ ex fructibꝰ. ut.l.ſiliuſfa.
S. marcellus.S.de le.j.⁊.S.e.l.S.trebellianuʒ.v.ꝙ ſi meuius.
Op.ex glo.dẽ h ꝙ partẽ ſibi retinet de rebus ⁊ dimidiaʒ
ſupplet ex fructibus. Contra quia quartam debet ſibi ex fru
ctibu retinere ⁊ dimidiaminrebus jeſtitmere. ut. .,multen d
iheres

—— — — – — — ☛ = = ☛ ☛ w— ––à ——-—

hn
di.
Al

6)

bp⸗

ſe,
N.
re.
nn
Ne

— ‚ —

— —

Add ſenatuſcõſul. treb.

ſi beres. ⁊?. S. ſe. v.l.iſideicommiſla. S. eo. Jaco. deafe.? Ol.
ſequẽdo eũ dicũt ꝙ ẽ in poteſtate hẽdis ſuppleat dimidietatẽ
de fructib uel retineat quartã de fructibꝰ.⁊ H pbat per hãc.
l. ſed h videt᷑ ö.l.qdð de bonis.S.fructibꝰ.S.ad.l.fal.⁊.l.pau/⸗
lus.ij.rñiſo.e.ti.et hoc ĩnuit.d.l.in fideicõmiſſaria.nec iſte tex.
ſac in cõtrariũ.nã in.q.bñ ponebat ꝙ hes nolebat ſibi retinẽ
q̃rtã in rebꝰ ⁊ dimidiaʒ ſupplere ex fructibꝰ. ſʒ hoc in rñſione
nõ poni.dic eni totũ reſtituẽdũ.nec declarat an ĩ fructibꝰ.an
in ipſis rebꝰ. Sʒ putarẽ hoc dirimẽdũ arbitrio indicis. ut. S.
de le.j.l.nõ amplius.S.ſi.cũ.l.ſe.ꝓ qͥᷣ facit ꝙ ĩter fideicõmiſſa
rinʒ ⁊ heredẽ cõpetit iudiciũ fa.her.ut.S.e.l.marcellus.vñ ex
officio iudicis diuident videbit in qꝗ dʒ dari dimidia ⁊ in quo
quarta retineri ¶ Op. h legata ſuerũt relicta pure fideicõmiſ
ſi ſõ cõditione tamẽ cõtribuũtur q ad detractionẽ fal. qꝛ to
ta quarta debʒ detrahi ex ſideicõmiſſario.ut.l.pe. S.j.S. ad.l.
fal. So.qũq; totũ ſideicõmiſſũ ẽ cõditionale ⁊ legata pura ⁊c
logꝗtur.l. ia.Qſñq; fideicõmiſſum ẽ purũ ⁊ legata pura. uel
utrũq; cõditionale.⁊ tũc it cõtributio omniũ.ut.l.q q̃dringẽ
ta.⁊.l.marcellus.S.e. QAñq; ſideicõmiſſu ẽ ꝓ parte purũ pꝛo
parte conditionale ⁊ legata pura.⁊ tũc ſilr ſit contributio.ut
bac.l.dixi in.l.marcellus.in pꝛin. S.eo.

¶Qui ſernog. ice duplex lr̃a.Fʒ pᷣmã deſic ſuoʒ

in tex. ʒ iſtã gl.pone caſũ vide eã ⁊
bꝛeuiter. h. d. Si fuo relinquit libertas ⁊ hẽditas pᷣciũ fuoꝛũ
detrahil. h. d. hec lec.nõ ẽ bona.q; q ſeruo relinqtur liberta⸗
⁊ aliud pecuniariũ relictuʒ.tũc de rdirto pecuniario detrabiĩ
ſal. etiam de pcio ſeruoꝛuʒ. ut.l.plane.S.ad.l.fal.eſt ergo alia
lra ĩ qua eſt ſuoj.⁊ ʒ iſtã ponit caſus in gl.ſco mõ vide eazʒ.
Heclec.ꝓbaĩ ꝑ Hi.q; qñ ꝗs rogat᷑ manumittẽ ſeruũ ſuũ nõ
põt cogi adire ꝑ eũ.ut.l.cogi.S.ſi Fuo.S.e.x nõ.j.e.glo.dic er
retẽta hac ſcdᷣa poſitiõe ꝙ ꝗs fuit rogat manumittẽ fuos
os ⁊ eis reſtituẽ hereditatẽ deducto pᷣcio fuoꝛuʒ. vnde hoc
fuit expᷣſſũ.⁊ pone ꝙ heres adiuit ſpõte nel aliter ꝓpter pᷣciuʒ
ſeruoꝝ ſi hereditas nõ eſſet ſoluẽdo ꝗs pateret᷑ danũ.ſʒ qñ hẽ
ditas ẽ ſoluẽdo dãnum patinõ dʒ ut h. CQuerit glo.utrum
hẽs ĩſtitut rogat de reſtituẽdo ſuo poſſit cogi adire.Gl.diſti
guit qð examiabo lati.j.e.l.nõ ẽ cogẽd.x.l.ſi res aliena.ĩſi.
X aſſe. Si vnus ex ſideicõmiſſarijs hẽdẽ cogit
HIEeadire ⁊ reſtituẽ totũ fruct iudicio teſta
toꝛis ꝑceptos ſuo ⁊ fideicõmiſſario nõ reſtituit.ſecus
in eo qð ſure accreſcẽdilucrat᷑. Itẽ ab eo quartã nõ detrahit.

b.d.¶ AQuũño ꝗᷓẽ rõ diuerſitatis ĩter pmũ caſũ ⁊ ſcõm. Rñ.pꝛi

mus loqtur ĩ fructib ꝗ indicio teſtõꝛis ꝑcipiuni.⁊ iudicio te/
ſtatoꝛis lucrat hẽs ⁊ ſic erit lucũ ꝑſone.Scds caſus logꝗtur ĩ
iure accreſcẽdi. magis accreſcit rei q; ꝑſone.ut de acq.hẽ.
l.ſ totuʒ de uſuſru.l.ſi titius. Lerti caſus loquit qñ falcidia q̃

gʒ uoluntatẽ defũcti detrahit.iõ ſideicõmiſſari a ſideicõmiſſo

nõ deducit cũ uoluntas teſtõꝛis nõ fuerit ⁊ ptãs iuris non h
locũ niſi in hẽde.¶ Venio ad glo.op.S.e.l.j.S.inde neratiꝰ.
So.ñvt in gl.⁊ bñ.(¶ Qũo utrũ de legatis particularibꝰ reli/
ctis ab hẽde ſideicõmiſſari detrahit fal.Hic ut in glo.⁊ dixiĩ
S.ĩde neratius.¶Qũo utrũ a fideicõmiſſario ĩ fideicõmiſſa/

riũ trãſeat actio ipſo iure.dic ut in glo. C Qũo fſideicõmiſſa/

rius pmus ſideicõmiſſario ſco reſtituit.an apud fideicõmil-
ſariũ pmũ remanet ius fideicõmiſſarie hẽditatis.Gl.ꝙ non.
Hug.ʒ inter alia ꝗ gl.dicit ẽ ꝙ eũ ꝗ eſt hẽs de iure ciuili ſena
tuſcõſultũ nõ põt facẽ deſinẽ eẽ hẽdẽ.qð nõ ẽ uerũ.q;ꝛ ſenatiſ
cõſultũ ẽ de iure ciuili.iõ põt facẽ eũ deſinẽ eẽ hẽdẽ q ẽ de iure
ciuili.ſʒ in hoc tractatu iõ nõ fecit qꝛ noluit.uoluit enĩ ꝙ ſoluʒ
utiles tranſferrent. opi.tñ gl.uera c. ut.:.j.S.de illo.S.e.⁊.C.
e.l.pe.ꝓ hoc illud qð dẽ ꝙ ſi pmus ceſſionari cedit ſcðo apð
eũ nil remanet.ut.l.emptoꝛ.C. de hẽ.nł ac.uẽ.ꝑ Buil.ĩ Spe.
de ceſſi. act.⁊ ĩ ſimili dicit gl.ꝙ ſi pus emphitheota facit aliuʒ
emphitheotã ꝙ apud eum nihil remanet. ut.l.ñ. C. de iu. em⸗
phi.facit qð no.in.l.j.ĩ gl.ñ.C. ut in poſ.lega.⁊ h ẽ utile ſcire.
nam id quod dicitur in.l.iij.C.de noua.ſ.ꝙ illi cui ceſſit actio
nem poteſt ſolui eſt uerum quando apud eum qui ceſſit rema
nent directe.q̊ quando apud eum qui ceſſit nihil remanet qð
eſt qñ ſolũ utiles habebat.tũc ei nõ poterit ſolui.qꝛ nihil apð
eũ remanet.¶ Auero bnoꝝ poſſeſſoꝛ de iure pᷣtoꝛio hẽdita/
tẽ reſtituit ex trebelliano.an apud eũ remanet ius hẽditarinzʒ.
Blo. ꝙ ſr⸗ eo huius declaratiõe debes ſcire ꝙ ĩ hẽditate ẽ
vnũ ius vle hẽditariũ.⁊ hoc eſt apud bonoꝝ poſſeſſoꝛẽ utile.
Sunt etiã iura particularia. ut actiões hẽditarie qᷓ cõpetunt
aduerſus debitoꝛes hẽditarios.⁊ iſta cõpetũt bonoꝛũ poſſeſ/
ſoꝛi directa.ut nõ.in.l.ij.S.de bo.poſ.hedi.pe.Cũ ergo dire/
cte ſint penes bonoꝛũ poſſeſſoꝛẽ reſtituẽdo utiles trãſterrẽt ⁊
apud eũ remanẽt directe.c in hoc bñ diceret gl. Sʒ glo. q̃rit

—

de ipſo iure vniuerſali. Querit eni an temaneat bẽs.tũc ẽ du
biũ.qꝛ ſi hẽs eſt tũc ẽ hes utilit.⁊ ſideicõmiſſarius ẽ hes utilit᷑.
ergo duo ſut heredes iſolidũ.Eodẽ mõ poſſumus dicẽ ꝙ nõ
eodẽ modo.ſj vnus ẽ hẽs utilit᷑ de iure ptoꝛio. ali utilit ex ſe/
natuſcõſulto.uel aliter dico ꝙ bonoꝛuʒ poſſeſſoꝛ qũq; hʒ ius
hẽditariũ directũ.qũq; utile tm. exẽplũ qñ aliqs ẽ hẽs de iure
ciuili ut ſilius uel allꝰ. ?⁊ ptoꝛ ill ia exiſtẽtẽ hedẽ excludit.ut ꝑ
ʒ tab.uel ꝑ beneſiciũ reſtitutiõis in ĩtegrũ uel alio pᷣtoꝛis reme
dio.tũc qꝛ pmus remanet hẽs.iſte bonoꝝ poſſeſſoꝛ erit tm uti
lit. Sʒ qñ pᷣtoꝛ uocat aliquẽ ad ſucceſſionẽ necẽ aligs hẽs de
iure ciuili.ut quos uocat p vñ cognatiuel vñ legitimi uel per
bonoꝛũ poſ.Fſm tab.⁊ ſimulia.tũc puto ꝙ hʒ ius hẽditariũ di/
recch. Weobo nãali poſſeſſio qñ ciuilij nõ ẽ apud aliquẽ ſtati
efficii ciuilis. ut.l.cla. S. fi. v.l.ſe. de acq.poſ.ita iura ntilia qñ
directa nõſunt penes aliquẽ efficiũtur directa.ut.l.puberem
C. de iu.deli.pꝛo hoc.lillud iĩ pn.cũ ſua glo.de bo.poſ. tab.
Peetea iura dicũt ꝙ bonoꝛũ poſ.habet iura ac ſi eſſet heres
iz hẽs habẽt illa directa. ergo ⁊c.inſti.de bo.poſ.S.qͥs autẽ.
”ä bo. poſ.l. iij.
Nν Si cõſirmatũ nõ põt conſir/
4 398 52 102 ⁰0. mari agit ex cõſirmante non
ex cõſirmato. h. d. ¶ Op. C. de hẽ. iſti. l. qtiẽs. So.
ibi erãt alij vlr inſtituti.¶ Ad hoc op.in auc.ut cũ de appel.
cogno.S.illud.ubi etiã qñ ẽ aliꝗs inſtitut vlr hẽs ĩſtitutu ex
re certa habet᷑ loco hẽdis.Dicit glo.nõ illud uerũ quantũ ad
excludẽdã ꝗrelã.ð dic aliter itelligunt in. d.l.quotiẽs.C. de hẽ.
inſti.¶ Qũo qua actioe petãtur relicta ĩ pmo teſtõ. Gl.dicit
ex teſtõ ſco nõ ex pmo.qꝛ nemo põt decedẽ duobꝰ cõditis
teſtis.vides ergo qꝛ pᷣmũ teſtm nõ põt conſirmariut teſtm.iõ
nõ agit᷑ ex ↄfrmato ſ̊ ex ↄſrmate.Simile ĩ ſnia cõfſirmata ꝑ
iudicẽ ap.nõ enĩ ſup eodẽ pñt eẽ due ſnie ualide.ut.C.qũ pꝛo
uo.nõ ? ne.l.j.iõ agit ex cõſrmãte nõ ex cõſirmato. Ne hoc
dixi in.l.legitima.S.de pac.intellige ꝓut nõ.i.l.ñ.j.de re iudi.
Auerit glo. dꝛ in fi.ſi nõ aliqd ſpaliter ⁊c.qd vult dicere.
Hic ut in gl.ex qᷓ nõ.ꝙ oſirmatio gnalis nõ poꝛꝛigit ad illud
eſt ſpaliter caſſatu. Doſſes etiã exponẽ hũc tex. ut dicas
1nõ aliꝗd ſpaliter ⁊c.h eſt niſi teſtõꝛ dixit ꝙ inſtituit eũ ex re
certa ita ꝙ plus petere nõ poſſet tũc eni teſtm nõ ualeret.ut
dixi plenein.l.quotiẽs.S.ſi duo de pere tmal vie ut ſbr
Etiã tꝑe legationis cõgit᷑ quis
Ilegatus. niben ltatẽ ⁊ keſktncre⸗b⸗ M
d. CQũo quo iure ꝗs cogit adire ⁊ reſtituere. Diẽ
glo.ꝙ officio iudicis.vide e ⁊ nõ in eo ꝙ dicit ꝙ cogit adire
ofſicio iudicis nõ eſt dubiũ. Simile nõ.in.l.nõ eſt cogẽdus.i
fi.ſ.e. ⁊.l.ij.de ſideicõ.here.pe.ſʒ illud qð gl.ſubaudit ꝙ reſti/
tuẽ cogat᷑ officio iudicis hʒ dubiũ.nã alibi dicit glo.ꝙ reſtitu
tio fit actiõe ex teſtõ.ut.l.reſtituta.S.j.j.e.⁊.l.ex ea ſcriptura
C.e.⁊ ꝑ Di.tangit᷑ ĩ.l.qꝛ poterat.S.e.Lu dic qñq; quis adit
ſponte.tunc actione ex teſtõ cogit᷑ reſtituẽ directa uel utili.ita
loquunt᷑ dicte glo.QAñq; quis dicit hereditatẽ ſuſpectã ⁊ tũc
totum iudicis officio expeditur.ſ.ut cogat᷑ adire ⁊ reſtituẽ.ut
dicit tex.in.l.q;ꝛ poterat.S.e.expꝛeſſius inſti.e.S.qꝛ autẽ.hoc
etiam tz Ei.in.d.l.ex ea ſcriptura.C. e.

C! Figeicõmiſſũ vle ẽ ſi aliqroget reſti
(Si 8 bon *tuẽ bona vliter ul ideſinite.hoc dic.

¶Qp.ꝙ relictũ bonoꝛũ nõ ſit vle.S.de le.j.l.nõ ampli.S.ſi.
. Soc plene dixi in.l.ſigs fuũ.S.fi.S.de le.ij.¶ QOp.
ꝙ; meoꝝ appellatiõe nõ ↄtineant᷑ niſi ea quoꝝ ꝗs hʒ dniuʒ.ut
lI.quintꝰ.S.j.de aur.⁊ ar.le.So.ut ibi plene dixi.

filic Non ualet reſtitutio facta niſi conſentiente
Bi filio. ratum habente eo in cuius poteſtate ẽ is

cui facta eſt reſtitutio.h.d.

MHultum. anngh⸗ Mreuer carre e
3 eruq ꝑ aditionem habilita
Icui pur Ead nrablts hẽditatẽ põt cogẽ

heredẽ adire.ſecus ſi ꝑ aditionẽ nõ habilitaret.h.d.

cum ſe.S.ex pꝛedictis apparet rõ eoꝛũ que hic dicuntur.

C. ſe Ji Heres cogitur arere cõ/ .—
(Si ſub cõditione.e Kſtntae ſine eiꝰ

dãno ⁊ adire.ᷣ ſecus ſi cõditio eẽt caſualis.h.d.⁊ diſtingue ut
dixi in.l.recuſare.S.ſi.cũ.l.ſe.S.e.

Si ſideicõmiſſũ relinqtur ſub noĩe ge/
3 Aliſta. ne⸗ ⁊ ſub noĩe appellatiuo pecunie

in reſtitutionẽ ueniunt fruct iudicio teſtatoꝛis perce
pti. ſecus ſi ſub noĩe ſimplici.dʒ tñ fideicõmiſſũ ex eis ſupple⸗
ri ſi fuerit diminutũ.h.d.cũ.l.ſe.⁊ ẽ ſolẽnis lex nec alibi reperi
tur. ¶ Oppo. ad.l. baliſta de.l. ſe. Nera ſo.ẽ bic teſtatoꝛ
n üij

Add ſenatuſcõſul. tre.

grauauit ꝑ noĩa geminata q;tũcũq; ĩ.l.ſe. ſcribit ꝑ vbũ qta.
vñ ꝓpt geminationẽ vᷣboꝛũ pᷣſumit᷑ mẽs teſtõꝛis ꝙ uoluit oĩa
reſtitui. ¶ p.j.e.l.hẽdes mei.x. S. de le.iij.l. his vbis. Sol.
h uſus ẽ noĩe pecunie cũ geminato noĩe quãtũcunq;.ibiuero
dixit ꝙ qcꝗd ad te ꝑuenerit. Sʒ dice tu.nõne qcqd ẽ dictio
geminata ſicut q;tucũq;. Nñ.ibi qcqd fuit pꝛolatũ ſimplicit
iõ reſoluit gcqd.i.illud qð.iõ non eſt dictio geminata.h nero
fuit dictio ;ᷓtacũq; pecunia. ſi nõ neutralit dixiſſet q;tũcũq;
ad te ꝑuenit fruct nõ uenirẽt.qꝛ reſoluet᷑ in illud quãtũ qð ad
te ꝑuenit.⁊ hoc notat iuriſcõſultꝰpᷣ dũ dic. Rñ.ex his uerb ᷓ

ꝓponis.ſ.pecũia. Nõ eni h̊ facẽt dictio gemiata ſine hac di/

ctiõe pecũia.nec dictio pecũia ſine dictiõe q;tacũq;.¶ Qũo
quigd ſi dixit q;tecũq; res. Rñ.idẽ.nam rei appellatio magis
nali⸗ ẽ q; pecunie.ut.l.rei appellatiõe.de vbo.ſig.⁊.l.j.in ni
icer. pe. ¶ Querit gl. qd de uſuris. Et dicit idẽ qð ĩ fructib
tu dic ut dicã in.l.poſtulante.S.j.j.e.¶ Op.ad.l.ſeribit.S.l.
ꝓxi.So.ut ibi.¶ Op.j.e.l.deducta.S.q poſt. ubi fruct pce
pti nõ ſupplẽt id qð ẽ diminutũ.So.ibi loquit ĩ diminutione
q̃ cõtingit ppter nſuras.iõ ſupplet᷑ ꝙ fruct cum diſtinctiõe lu
crat᷑ t tbi ſicut uſuras cũ diſtinctiõe lucrat᷑.ut ibi pʒ.C Op.
S.e.l.ĩ fideicõmiſſariã.⁊.l.mulier.S.ſi hẽs.ubi fruct ultra qͥr
tã lucrat᷑. So.illud uerũ qñ patrimoniũ nõ ẽ diminutuʒ.ſi vo
eſt diminutũ tũc eniʒ ex fructibus ſupplet᷑. ut h qð tene menti
q; ſingulare c. facit.l.poſtulante.i fi.j.e.fallit in liberis pꝛimi
gradus.ut.l.iubemus.C. eo. Habes ergo ꝙ fruct pceptos
iudicio teſtõꝛis hẽs lucrat᷑ ſi tñ diminuit hẽditatẽ ex detractio
ne qrte ülud ſupplet᷑ ex fructibꝰ. ut.l. in ſideicõmiſſariaʒ. S. e.
fallit ĩ liberis pmi gradus.ut.l.iubem.C.e.Itẽ ſi diminuit᷑ ſ
deicõmiſſuʒ ppter dotẽ ſupplet᷑ ex fructibꝰetiã in liberis pmi
gradus.ut.l.mlier.S.cũ ꝓponeret᷑.S.e. Itẽ ſi bẽditas minuit
ꝓpt᷑ legata ſupplet᷑ ex fructibus.ut.l.ita tñ.S.ex aſſe.S.e.qð
dic ut ibi. Itẽ ſi hẽditas minuit᷑ ex caſibfoꝛtuit.ex fructibus
ſupplet᷑ ut h.lallit ĩ liberis pmi gradu ut h.q oĩa diligentnõ.
Am ni Succũbit actoꝛ ſi nõ ꝓbat id qð ẽ
m dqul⸗ cauſa ſue ĩtẽtiõis.h.d.¶ QOp.
j. de bo.poſ.Fʒ tab.l.q ex liberis.in pn.⁊.S.ad.l.fal.
l. pzů filiꝗ. S. fi.⁊.l.q duos.in pn.S.de re.du.Gl.dat plłres ſo.
dic ꝙ ibi logꝗt᷑ĩ ſpᷣſtitutiõe directa.h̊ vo ĩ ſideicõmiſſaria.tõ q;
ĩ directa heditate ubi ꝗs dʒ ĩuenire hẽditatezʒ pᷣmi.iõ videtur
uterq; ſubſtitut qd nõ ẽ ĩ fideicõmiſſaria. ut ꝑ gl.declarat.in
d. l.ꝗduos.So.gl.alit᷑ ꝙ h ẽ fauoꝛe mris q è ĩ medio.⁊ hanc
tʒ Di.ĩ.d.l.q duoꝰ.⁊ ex hᷣ ſeᷓret᷑ ꝙ ſi mat᷑ nõ eẽt ĩ medio am/
bobvideret᷑ ſubſtitutꝰ.qð videt᷑ colligi ex ſigniſcatione vᷣbo⸗/
rũ.qꝛ dixit ei q nouiſſim deceſſerit.ſʒ qlibʒ deceſſit nouiſſimꝰ
poſtq; alius poſt eũ nõ decedit.ut.l.ex duobꝰ.S.de vul.⁊ pu.
ſz certe lʒ ꝗlibet decedat nouiſſimus nõ videt᷑ ſᷣſtitut utriq;
qꝛ iſta dictio qlibet qũ ponit᷑ diſtributiue reqrit vbum tm̃.⁊ ſi
plures ſimul ↄcurrũt diſpoſitio vitiatur.ut.l.ſi fuerit.S.de re.
du. vñ pꝛecedẽs ſo.uerioꝛ vid cbtii ſempꝑ in hoc Drhitani⸗ H
W. ₰ CLuratoꝛ furioſi põt agnoſcẽ
) Um heres.tanata poſſeſſionẽ ſᷣm tabu.
x⁊ beditatẽ reſtituẽ.h.d.¶ MNõ vnũ ex caſibus ĩ ꝗbꝰ
neceſſaria eſt bonoꝛum poſſeſſio ſᷣm tab.ita dicit Aa.ðe are.
H ⁊ Me. ⁊ Ci.i.l.certũ.C.vñ legi.¶Querit gl.an iſta bono
rũñ poſſeſſio tribuat ius.Et ponit opi.de ꝗ in.l.j.de bo.poſ.in
fa.⁊ fu.dela.tñ ꝗcqd ſit qñ furioſu iſtitut nõ ẽ rogat de reſti
tuendo ⁊ agnoſcit bonoꝛũ poſſeſſionẽ ſiue dicamꝰ ꝙ tribuat
ius ſiue nõ decedẽs nõ trãſmittit ad hẽqẽ. ut.l.fl.S.tali.⁊.l.ſe.
de cura.ſuri.⁊ tñ trãſmittit ĩ ſideicõmiſſ. üme bii
g8 YE Wer trebellianũ nõ
Am her editas. tenet᷑ hẽs ĩ obligatio/
nibus ꝑ eũ pctis.iõ dʒ ei ꝑ fideicõmiſſariũ de ĩdẽnita
te cauerlch. d. ¶Op. ꝙ inſtãtie iudicij traſeunt ĩ fideicõmiſſa
riũ ⁊ hẽs tut ẽ ꝑ treb.ut.l.j.in pn.S.e.So.ibi loqtur de iſtaã/
tia cepta ꝑ defunctũ qᷓ eſt hẽditaria.iõ trãſit ꝑ trebelliannʒ.⁊
hẽs ẽ tut ope exceptiois.hᷣ ẽ iſtantia cepta p hẽdẽ q̃ nõ ẽ here
ditaria.⁊ ſic nõ trãſit ĩ ſideicõmiſſariũ.⁊ ſic eſt neceſſe hẽdi ca
uere de ĩdẽnitate.Ex qͥ dixi ſemel ĩ q̃ſtiõe de facto cũ qdã ceſ
ſiſſet oĩa iura ⁊ actiões q̃ habebat ut hẽs ꝙ ĩ ceſſionariũ non
trãſibat ĩſtãtia cepta de nouo ꝑ heredem. ¶ Op. S. e.l.j. S. .
So. pʒ exceptionẽ ð creditoꝛes hereditarios.nõ ð eos cuʒ q
bus ipſe pxit qꝛ nõ dicunt᷑ hẽditarij.iõ eſt neceſſe ꝙ ei cauetur
ut hic.fac.l.ſi heres pecuniã.ĩ.e.⁊.j.de fideiuſ.l.hes a debito
re in pn. ¶ Op.ꝙ ad ſideicõmiſſariũ nõ trãſeat dãnũ ex cõ/
pꝛomiſſo.ut.l.ſi dictũ.S.cũ ꝓmiſero.S.de eui.So.aliud ĩ em
ptoe ⁊ uẽditoꝛe.rõ qꝛ ibi uenit leuis culpa.aliud in hẽde ⁊ ſi/
deicõmiſſario.ubi non tenet᷑ niſi de lata tm. ut.l.mulier.S.ſed
mi.S.e.ex h̊ apparet ꝙ cõpꝛomittẽ nõ ẽ lata culpa.q;ꝛ tune

ĩputaret hẽdi nec ei caueret᷑ de idẽnitate. Sʒ ʒ h̊ op.eoipſo ꝙ

gs cõpꝛomittit decipit.ut.l.ſi mioꝛ.xxv.an. ſiliuſta.S.j.de mi
no.ergo eſt lata culpa.tñ ſolu.huius ẽ ut pʒ ex his qᷓ ibi dixi.

Mõ bene iſtos caſus ꝙ reſtitutio
( Eſtituta. re uel vbi. Itẽ fit tracedo uł pa

tiendo. CQuerit glo. utrũ poſſit peti reſtitutio vni
rei. Nic ꝙ ſic ⁊ bñ.¶ Scðᷣo qꝗrit utrũ facta reſtitutionei vna
re videat᷑ facta in oĩibꝰrebꝰ.Et tʒ ꝙ ſic ⁊ bñ. Cõtra hoc videt᷑

L.iij. in pn. ⁊ qð ibi nõ.de acq.poſ.So.q̃dã ẽ traſlatio iuri q̃

ſit ꝑ hedẽ in fideicõmiſſariũ.⁊ tũc facta reſtitutiõe in vna re vi
det᷑ in oĩbꝰeẽ facta ut h.qᷓd ẽ trãſlatio poſſeſſiõis.⁊ tũc facta
reſtitutiõe ĩ vna nõ videt᷑ facta in alijs.niſi appꝛehendat ut in
Sꝛio ut.l. cuʒ heredes de acꝗ.poſ.ita dicit Ni.i.c.j.in.v.q de
re.iu.li.vj.¶ AQuero dẽ h̊ ꝙ poteſt reſtitui alij.utrũ h ſit uerũ
ſimpliciter. Rñdeo ĩtellige de ꝓcuratoꝛe ſimplici nõ in rẽ ſuã.
ut.l.mulier.S.qui ex aſſe.de iu.do.dicã in.l.q̃ſta.in pᷣn.j.e.
Et ex hoc dicũt doc.nf̃i ꝙ ſimplici ꝓcuratoꝛi põt cedi actio

ſicut fideicõmiſſuʒ reſtitui.ut hac.l.cũ ſimilibus.¶ Qũüo dẽ H

hac mente.an iſta mens in dubio pꝛeſumat᷑. Rñ.ſic in eo qui
ſciebat ſe teneri. ut.C. de acꝗ.poſ.l.ij.⁊c qð ibinõ.

Pupillus Op. C. q admitti. ad bo. poſ-l. bono

rũ.So.dicas idẽ hic qð ibi.qꝛ iudex po
s ¹ „.
teſt ſupplere deſectuʒ tutoꝛis. ¶ Op. de. e. l.bonoꝝ. Gl. dicit

tria ſut. hẽditas.⁊ iſtã pot ꝗrere ſolus tutoꝛ. tẽ ẽ bonoꝝ poſ
ſeſſio. ⁊ in iſta qdã dicũt idẽ qð ĩ hẽditate. alij ſecuꝰ. dic ut dixi
in.· l.impuberibꝰ.de tu. ⁊ cu. da ab his.⁊.l. tutoꝛ.j.de bo.poſ.

Tertiũ ẽ trebellianica reſtitutio.de qᷓ dic ut hac.l.¶ Vltimo
nõ ꝙ tutoꝛ nõ põt cedere actionẽ pupilli.qð dic ut.l.nouare.
de noua.¶ M ex hac.l.nõ eni.ꝙ vbũ ſuccedat trahit ad ſi⸗
deicõmiſſu. nã reſtitutio ſucceſſio ẽ.ſacit tex.i.c.rainutiꝰ.⁊.c.

.

rainaldus. ex de teſta.dixi plene ĩ.l.centurio.de vul.⁊ pu.

1 Etiã actiões p̃toꝛie tranſferuntur
Danuis. er trebellianũ per heredes ⁊ per
vos qun alue ereci ccectuntel D- ſ
I 5 Mõ curatur qualis ſit perſona pꝛo
N tereſt. ndtoe ad negotia.h. d.

C. Nia reſtitnta. io gai iure patro

êsõäs

aruʒ. Rñdeo
idẽ. ar. . de ope. li.l. ſi operarũ. qð notat᷑ per doc.i.:.
monumẽtoꝝ. C. de lega. ¶ Altio vide gl.⁊ ſigna.qᷓ ponit ca
ſus ĩ ꝗbremanet aliqd penes barede dlmmtwne etg
uod iure accreſcẽdi acꝗri
Ap. tractat. ad fideicõmiſſarium Pi⸗
net. h.d.ad.q.quã fecit tex.utruʒ ſit opus noua reſti
utione. Rñdet glo. ꝙ nõ ⁊ bene. ¶ Op. de uſufruc. accreſ.
l.ſterdũ.So.aliud ĩ uſuſructn.aliud in ꝓpꝛietate.qꝛ uſufructꝰ
accreſcit pſone.ꝓpꝛietas rebꝰ.⁊ h qꝛ illud qð uenit iure accre
ſcendi reſtituat᷑. dixi in.l.marcellus.S.gꝗdã.S.e.¶ ¶ Vltio iſte
tex.fac̃ ꝙ cõpulſio ⁊ reſtitutio ſiat iure actionis.ibi alia actio
⁊c.⁊ ita allegat glo.i.l.nõ ẽ cogendus.j.e.ueritas ẽ ꝙ fit offi/
cio iudicis.ut dixi in.l.ſilegatus.in pn.S.e.⁊ hoc nomẽ actio
nis large hondur, us ortionie ho⸗de uerbo. ſig.
— 5 Adid ad qð poterat compelli
Ap O ſt lãte. cinct poͤt cõpelli hẽs deltcti
lʒ bis legis nõ exbpmat᷑.h.d. ¶ Op.S.e.l.apud.S.
utrũ. So.ibi deceſſit ſine hẽde.hic cũ hẽde.⁊ ſic cõcoꝛdat cũ
ultimo rñſo huiꝰpn. ¶ Querit gl.an in hẽde trãſeũt actiões
ipſo iure. Dic ut in ea. ¶ Altimo facit iſte tex. dicit ſtatutum

ꝙ debitoꝛ ðʒz carcerari ꝓ debito.qd de hẽde debitoꝛis. Rñ/
deo ut hic ꝙ idem.lʒ in ſtatuto nulla fiat mentio heredis.

(Seg in huiuſmodt. ceide acunier

in reſtitutionem.h.ð. Mꝛĩo ponit duas.q.⁊ opi.q̃ren᷑.ſcðo
ponit vnã rñſioneʒ p. ali ñ.tertio determiat.q̃rto rñdet vni
rõni q ĩ ↄiũ poſſet fieri.ſcða ibi rũdi.tertia ibi ſʒ q;ꝛ.q̃rta ibi ſʒ
cũ hereditarios.¶ Nõ ꝙ acceſſiões q̃ſite ex ꝓuiſiõe defũcti
ueniũt in reſtitutiõeʒ etiã i liberis pꝛimi gradus.qdð nõ.loquũ
enĩ hic de filia. ¶ Scðdo nõ q' liberi pᷣmi gradus nõ tenent᷑ re
ſtituẽ ſideicõmiſſũ ex fructibꝰut h.ibi ſʒ qꝛ nõ ut hẽs ⁊c̃.dixiĩ
l.ita.S. ex aſſe.S.e.¶ Tertio nõ ꝙ fructus ꝗ percipiunt᷑ mo/
ra nõ reſtituentis ueniũt in fideicõmiſſum etiã in liberis pꝛimi
gradus ut h. ¶ Quarto nõ ꝙ fideicõmiſſarius loco heredis
habet. ut. S.qð cũ eo.lʒ.ſi filius.⁊ inſti.qð cus eo.S.j.⁊ de ſidei
cõmiſ.here.S.reſtituta.¶ Vltimo nõ differentia quã fecit iu
riſcõſultus inter fructus qui percipiunt᷑ ex ꝓuiſione defuncti.
⁊ eos qui percipiũtur opera ⁊ diligentia heredis.

A DNui quartazʒ retinere non vult cõ⸗/
W◻ Di totꝗ.an facit ſi adit coacte qᷓ; ſi ſpõte

adiret.

Ad ſenatuſcõſul, tre b.

adiret. C Op. etiã qñ adit ſpõte trãſterunt᷑ actiones ꝑ trebel.
nt. l.j. S.j.S.e. Rñ.poſſet eſſe ꝙ poſt actionẽ añ reſtitutionẽ ſi
deicõmiſſari decedẽt ſine hẽde.als nollet ſibi reſtitui.⁊ ſic adi
ens remanẽt iĩplicitꝰ oneribꝰ hẽditarijs qð nõ ẽ ſi adit coacte.
ut. S. l. pxi. t. l. apð iuł.S. utrũ.⁊.S.antiſtia. S. e.qdð nõ.
Eius Tepus certe etat ex pᷣſũpta uolũtate de/
1 functi ꝓpter charitatẽ pſone facit diẽ nõ
coõditionẽ. Itẽ ſideicõmiſſario añ reſtitutionẽ poſtq;

dies ceſſit moꝛtuo ſideicõmiſſũ ad hẽdẽ traſit. h.d. ¶ Op. S.

de le. j.l. ſicui.S.j.in pn. So.dicũt qdam hic reliquit pure.po
ſtea diẽ pᷣſtatiòi pꝛotulit.hoc eſt contra hũc tex.in vna eniʒ ⁊
eadẽ oꝛone rogauit de reſtituendo in tẽpus certe etatis. NHic
ergo ꝙ iſtud ex pᷣſumpta uolũtate deſuncti ppter charitatem
pſone cui debebat ſieri reſtitutio qꝛ filio ſuo.dixi plene in.d.l.

ſicui. Sed poſito ꝙ pma ſo. eſſet uera ad ipſam op.de condi.

⁊ de.l.quibus diebus.S.j. So.ibi ſuit dies incerta.hic certa.
¶Querit glo.utrũ hẽs iſti fideicõmiſſarij petet ſtatim. an ex
pectabit tpᷣs quo ille ꝑueniſſet ad illã etatem. Glo.ꝙ expecta
bit. Me. aliter ut refert Ci.in.l.ex his.C.qñ di.le.ce.ꝓ quo fa
cit.j.e.l.filia.⁊ qð ibi dicã. G I
heredt Solutũ occaſione debiti natura/
e t reſtuuit ae eöraggeteed
n rebus ſubtractis ꝑ fideicõmiſſum
Aulus. Perdiencſeconmnki getttlone bd es
coꝛdat.C. ðe lega.l.non dubium.ſic ⁊ econuerſo ĩ re/
dus ſubtractis heres pdit beneſiciũ qrte. ut. S. ad.l.fal.l.bññ

cio.¶ Op.j.quoꝝ le.l.j.S. redigunt Dien inglo.
8 ui als nõ cogitur
E Am hereditas. ſuſcipe indiciũ cogit
ſc q actiões ſunt tpe ꝑiture.h.d. ¶ Op. ꝙ hẽs in/
diſtincte añ reſtitutionẽ poſſit cõueniri.ut.l.j.S.ꝗq ex trebellia/
no.S.e.Sol. vna lec.ẽ ꝙ hic ĩtelligi añ reſtitutionẽ.⁊ tũc dʒĩ
telligi altero de duobꝰmodis.ſ.ꝙ heres coact adiuit.tũc eniʒ
babʒ exceptionẽ añ reſtitutionẽ.ut.l.poſtulãte.in pn.S.e.niſi

actiõe eſſet tpe piture ut hic. Ael ĩtellige in hẽde ꝗ adiuit ſpõ

2 — „

te t parat eſt icõtinẽti reſtituẽ.tc enĩ hʒ exceptionẽ niſi actio/
nes eẽnt tpe pꝑiture ut hic.⁊ ſᷣm hoc tex.ꝗ dicit cũ hẽditas ex
trebel.ſenatuſcõſulto reſtituit.i.ẽ ĩ actu reſtituẽdi de ꝓxio.Se
cũdo mõ põt itelligi poſt reſtitutionẽ factã.⁊ tunc ob.dꝛiũ.q;ꝛ
hẽs non põt ↄueniri.ſʒ dʒ lim itariniſi actiões eẽnt tꝑe piture
ut H.Ex ꝗbꝰtribꝰlec.collige diſtinctiõeʒ bꝛeuẽ ⁊ notabilẽ per
te. Et ex iſta ultima nõ.diligent᷑ ꝙ facta reſtitutione ð eũ ꝗ te/
ner᷑ directa ꝑpetuat᷑ actio ð eũ qui tenet utili. Nã h facta ð he
redẽ ↄteſtatioe ppetuat᷑ actio ↄ ſideicõmiſſariũ.fſac.C.de duo
byre.l. fi.⁊ de ſo.l.cũ ꝗs.S.ſiqs ꝓ eo.⁊ qꝗð ibi dixi.¶ Op. qꝙ
nõ ſit neceſſariũ iſtud remedium cũ poſſit ꝑpetuari actio ꝑ re
media.l. ut pfecti. C. de anna.exce. Rñ.fateoꝛ.niſi ponas ſi/
deicõmiſſariũ eẽ ſine domicilio.Hicit glo.nõ ꝙ remedia.l.ut
fectiꝰ.nõ hñt locũ in hẽde nõ habẽte domiciliũ.¶ Op.j. de
Bercofet; ta.l.eqſſimũ.So.nt ĩ glo. ¶ Quero an hẽs cogat
iudiciũ ſuſcipe uſq; ad ↄteſ.tm̃.an uſq; ad ſniaʒ.an uſq; ad ſa/
tiſtactiõeʒ. In gl.ſũt opi.tu dic ꝙ h̊ ↄueni hẽs ex neceſſitate
neres pereat. Ant ergo actoꝛiẽ cõſultũ ꝑ liᷣ oteſ.⁊ tũc ſufficit
cõteſtatio.aut nõ ẽ cõſultũ qꝛ foꝛte ẽ actio ꝗᷓ cõteſtatiõe nõ per
petuatfut actio de dolo.⁊ tc opoꝛtet ꝙ ſuſcipiat uſq; ad ſniaʒ
nt. l. ſy ⁊ ſi reſtituat᷑.S.ſi dies.⁊ qð ibi nõ.S.de iudi.Si vo ꝑ ſẽ
tẽtiã nõ cõſulit᷑ actoꝛi ut qꝛ res erat ꝑitura.pone eni ꝙ debeat
mihi dare ſuũ cui erat relicta hẽditas.⁊ eſt periculũ ne moꝛiat
añ ↄditionẽ.tũc coget᷑ ſuſcipe uſq; ad ſatiſfactionẽ. ar.l.apud
S. antiſtia. ⁊.l. ille a quo.S.j.⁊ qð nõ.i.d.S.ſi dies.⁊ ſʒ hoc nõ
põt pati hẽ dãnũ.q;ꝛ nõ cogit ad ſatiſtactionẽ niñ rerũ q̃ ſũt in
bẽditate ĩ quib periculuʒ iminet.ꝓ ꝗbꝰ poſtea a fideicõmiſſa

rio Ser. Pidiſpas id ömiſſt
I . diſſpãs ſideicõmiſſũ co/
i DPei gtoꝛ. Arglio erfi ptate retituere

iã añ ↄditiõis euẽtũ.h.dð.¶ Op.qꝙ etiã qũ nõ diſſi/
pat cogat᷑ pꝛ ſilio ĩ ptãte reſtituẽ.ut.S.e.l.cogi.s.ſi pat᷑. Sol.
ibi etiã diſſipabat nolẽdo adire hẽditatẽ.ut ibi dixi.ʒ glo.ali/
ter ibi ſentiat. ¶ Op. in auc. de nup.S.x ita.C. de bo. ma.l.j.
So.glo.ꝙ h̊ loquit᷑ qũ pater ẽ ĩ dolo.ibi qũ ẽĩ culpa. Lu dic
ꝙ ſiue pꝛ ſit ĩ dolo ſiue ĩ culpa idẽ . pbat᷑.C.ðe ſen.paſ.l.fi.fa
cit qð nõ.p glo.S.ſo.ma.l.ij..qdð ſi ĩ patris.iĩ gl.q icipit moꝛ/
te uel emãcipatiõe.ubi eqparat patrẽ effici paupereʒ ⁊ moꝛi.
Nõ ob.ꝛiũ.qꝛ ibi loquũ qñ pꝛ diſſipat tali mõ ꝙ ſilio põt eẽ
cõſultũ.ut uẽdẽdo ĩmobilia qᷓ ſlins poterit uẽdicare.ſec ſi diſ⸗
ſipat talit᷑ ꝙ filio nõ poſſit eẽ cõſultũ.qð tene mẽti.q;ꝛ quotidia
nũ.¶ p. S.æe.l.ubi pure. So.h̊ pꝛ diſſipat.ibi nõ.¶ Que⸗/
ro an hec.l.hodie ſit coꝛecta.cũ ĩter pꝛem ⁊ filiũ ualeãt hodie

(S

cautiões ĩ aduẽtitijs.ut.l.iubemꝰ. C.e.dixi plene ĩ.l.ſiqs p eo.
S.j.j.de fideicõmiſ. Et videt᷑ ꝙ ſic.na iõ qꝛ cautiões nõ pote/
rãt hẽe locũ deuẽtũ eſt ad iſtud remediũ. ut h dic tex. Duto
ꝙ non ſit coꝛꝛecta per.d.l.ſ.C.de ſen.paſ. Nec ob.ꝙ pñt int
poni cautiões.qꝛ nõ dʒ ſilius ſe cõmittẽ fragilitati cautionuʒ.
ut. l. cogi. S.ſi pꝛ.uer.idẽ qᷓrit.S.e.fac iſta.l.ad.q.an ſiliꝰ poſſit
teſtari in his in quibus pꝛi nõ q̃ri uſufructꝰ.Et videt᷑ ꝙ ſic.qꝛ
in his equiparat᷑ ſilio militi.ſʒ hec intelligas quantũ ad agen/
dũ ⁊ defendẽdũ.nõ quo ad teſtandũ. ut.C.qui te.fa.poſ.l.ſi.
nõ.S.eo.l.j.S.in ſilij.c.l.qui in poteſtate.C.de teſta.¶¶ Vltio
dicit Ja. de are.ꝙ leges que dicũt ꝙ alimẽta que debẽt mode
rari ᷣm facultatẽ pꝛimonij.ut.S.ubipu.edu.de.l.ius alimen/⸗
toꝛũ.debẽt ĩtelligi reſpectu ualoꝛis.ut hac.l.in ſi.et dicta.l.fi.?⁊
d. l.ius alimẽtoꝛũ.in pn. Zeductiol .
S 5. * NHeductio legatoꝛuʒ ĩtel/
c ZAm hei edes. giur deleggeo iualidis
AItsẽ dos pꝛelegata deducit ut debitũ. nec impeditur
trebellianice quarte deductio.h.d.¶ Op.qꝙ debitũ compen
ſet cum quarta.ut.S. ad.l.fal.l.ſi debitoꝛ.So.ibi teſtatoꝛ hoc
pꝛeſſe dixit. hic non.

Jres alieng. Bẽs nõ cogit reſtituere qdᷣ

rgd eũ puenit nõ ut ad here/
qẽ. h.d.il Op.qꝙ iſtð legatũ rei aliene ualet ut ſaltẽ poſſit pe/
ti eſtima tio.ut.l.cũ aliena.C.de le.So. illud uerũ qñ res alie/
na legat᷑ a nõ dño.ſʒ hlʒ ab initio fuerit relicta a nõ dño.tñ q;
dũs ſucceſſit legatario debetur.qꝛ deuenit ad cũ caſũ a qiciꝑe
nõ põt.h ẽ S.l.plane.S.ſi duobꝰ.ultio rũſo.S.de le.j.ubi ſuffic
ĩ pſona pmi legatarij ualuiſſe legatũ. Ad hac.l.rũdeo ꝙ non
dʒ reſtitui res.ſʒ actio pſonalis qᷓ cõpetebat ꝓlegato ð hẽdeʒ

pꝛimi teſtatoꝛis bñ trãſit.nec eſt qad repugnet.

runs. Si ab vno debetur heredita ab alio liber

Seruns.asnon eſt locus coactiõi.ſecus ſi ab eodeʒ

utrunq; debeatur ſiue ab initio ſiue ex poſtfacto ꝑ accidẽs.h.

d. ¶ Op. ꝙ non ſit neceſſe ꝙ manumittat. cum ſtatim cum re
linquitur hereditas ſit liber. C. de neceſ.Fᷣuis here iſti.l.ꝗdã.S.

j. Sol. .ibi qñ hereditas relinquitur directo h ꝑ fideicõmiſſari/
um. ¶ Op. ꝙ etiam ſeruo remanente in Fuitute põt relinꝗ.ut
d. L.quidã.S.illo. Sol.poteſt relinqui nõ ut hẽs cogat᷑ ei dare
ſed hoꝛtabitur. ¶ Op. ꝙ nus nullo caſu poſſit cogere hẽdẽ.

ut. S. e. l. cogi. S. ſi eruo. So. ibiloquitur in ſuo hẽdis hĩ fuo

hereditario. ꝛo huius declaratione doc.in.l.iij. C. de fidei/

com.ponunt vnaʒ diſtinctionẽ multuʒ imperfectã. Tu diſtin
gue ſic utrũ ſeruus poſſit cogere heredeʒ adire.ic aut relin/
quitur hereditas ⁊ liᷣtas ſuo heredis aut fuo teſtõ:is aut fuo
extranei. ꝛimo caſu non põt cogi adire.ut.l.cogi.S.ſi fuo.
S.e. Secundo caſu aut ab vno ⁊ eodeʒ debet᷑ hẽditas ⁊ liber
tas.aut ab vno hẽditas.ab alio libertaꝭ.pmo caſu aut utrũq;

debetur pure.⁊ poteſt cogi adire ut h. ſiue ab initio debeatur

ab vno ſiue ex poſtſacto per accidens ut hic patet. Si uero
vnum pure aliud ſub conditione.tunc aut libertas pure.here
ditas ſub conditiõe.⁊ poteſt cogi adire.ut.S.eo.l.ſicui.ĩ pᷣn.
aut econuerſo hereditas pure.libertas ſub conditione.⁊ non
poteſt cogi.ut.d.l.ſicui.S.e.S.j.Si uero a diuerſis.ut ſi debet
ab vno libertas ab alio hereditas:tũc aut debetur libertas ab
vno herede.ab alio hereditas ⁊ non eſt locus coactiõi ut hac
l.in pn. Si uero libertas debetur ab vno legatario. heredita⸗

ab herede.tũc aut plures erant heredes inſtituti.⁊ nõ eſt locꝰ

coactioni.ut.j.e.l.nõ eſt cogendus.aut erat inſtitutus tantuʒ
⁊ eſt locus coactioni.ut.S.e.l.apud.S.antiſtia.⁊ nõ.per glo.
S.eẽ.l.cogi.S.ſi ſeruo. Si uero a pluribus debet libertas ⁊ ab
vno ex his hereditas.tũc eſt locus coactioni.q; illo vno adeũ/
te libertas cõpetit.ut.l.heres teſtõ.de manu.teſ.⁊ hoc vult di
cere tex.hic ibi cũ dicit ab oĩbus ⁊c̃.nec eſt neceſſaria glo.que
exponit ab oĩbus.i.aliquo oĩnʒ.Tertio caſu qñ relinquit᷑ ſer/⸗
no alieno.an quis cogat᷑ reſtituere.Glo.in.l.ita tñ.S.ſi.S.e.vi
det᷑ tenere ꝙ ſit locus coactioni.iſte leges vident᷑ innuere ptra
⁊ nõ.in hac.l.ſi res.in ultima glo.ibi dũ dicit hic loquit᷑ in ſer/

uo hereditario nõ heredis uel exnei. DPic ergo aut dñs para/

ty eſt nẽdere ita ꝙ per aditioneʒ ſeruus habilitari põt ab here
de ad recipiẽdã reſtitutionẽ ⁊ eſt locus coactiõi.aut nõ eſt pa

ratꝰ.⁊ nõ eſt locus coactiõi.ar.l.debere.C. de fideicõ.li.⁊.l.ſi

cui pure in pꝛin.⁊. S.j.S.e.An aũt poſſit heres cogi reſtituere

BDico ꝙ in oĩbus caſibus in ꝗb põt cogi adire põt cogi reſti/

tuere per eaſdẽ.ll. In caſibus uero in ꝗbus nõ põt cogiadire
ſi adeat ſponte ⁊ per aditionẽ ſeruus ↄſequit᷑ libertatẽ põt co⸗/
gi reſtituẽ ut.S.e.l.cogi.S.ſi ſeruo. Adẽ ſi qquomõ Fuo liber/⸗
tas obuenerit ut n 11. nõ eſt cogẽdus.iĩ gl.ſuper vbo pẽdeat
I.e. ¶ Op. ꝙ ſit diia quo iure ꝗs fit debitoꝛ utruʒ ex perſona

Prata.h. d.
tatẽ. Lertio uůlud cõmẽdat ⁊ aliã auctoꝛitatẽ adducit. Auar

Ad ſenatuſcõſul. tre.

ſua uel alterius. ut.j.eo.l.pꝛoni.S.qui ſideicõmiſſi.⁊ de ſo.l.?
magis.⁊ de iol.teſ.l.nihil.S.ſ.Pic ꝙ ibi ex diuerſitate pſona
rũ ul iuriũ induci diuerſita rõnũ ⁊ ꝑ ↄñj diuerſi effectłꝰ.h ſecꝰ

NPeres remaneret implicitus. Cõtra. S. e. l. poſtulatei
bn. Sol. ibi in libero h in fuo.ſʒ hoc videt᷑õ.l.apud.S.utrũ.
2.· F. antiſtia. 5. e. So. iblin buo ꝗ cogebat exu utate defucti
HB nõ.¶ Op.hic dẽ ꝙ ſilegatari decedit viuo teſtatoꝛe legatũ
remanet apud hẽdeʒ cũ onere ſuo.Cõtra. C. de cadu. tol.S.iĩ

p. So.ꝗdã ꝙ hic ſpãle fauoꝛe liberta.⁊ in hoc multũ ſe iuol

nit glo. pe. ⁊ ultima huiꝰ.l.dic ꝙ in ꝓnõſcripto eſt uerũ ꝙ eſt
ſba e in libertate ut hic.q̊ in caduco uel q̃ſi remanet cũ onere
uo tã de iure antiq qᷓ; de nouo.ut.S. de le.ij.l. celſus in fi. ⁊. C.
de cadu.tol.S.in pᷣ.C.S.ꝓ ſecũdo.¶ Quero quo iure ꝗs co/
gif adire ⁊ reſtituere. Olo.dicit officio iudicis.qð declaraui in

2. .

l.ſi legatis in pn.S.eo.Alij dicũt ꝙ iure actiõis ꝑ.l.papinia/

nus.S.e.ſed ibi reſpondi.

tfifina& Rogat' reſtituẽ qo ex hẽditate ſup
titius. end põt bona fide diminuẽ. Item

Ndubio expẽſa ab utroq; pꝛimonio intelligit eẽ facta
aimo ponit vnũ. Scðo illud ꝓbat ꝑ auctoꝛi-

to dicit cautiõeʒ pᷣſtãdaʒ.ſcõa ibi diuus aũt.tertia ibi ꝙ mihi
quarta ibi/ppt huiuſmodi.¶ Op.C. eo.auc. ꝗ rogatos.So.
fateoꝛ ꝙ hoc eſt hodie ĩmutatũ.nã ſideicõmiſſo ſic relicto tene
tur rogat refuare fideicõmiſſario quartã. Et tres partes po/
teſt diminuere ul alienare.¶Quero utrũ hoc caſu ueniãt fru
ctus in reſtitutiõeʒ.Gl.diſtinguit aut fuit rogat reſtituere qð
ſuꝑeſt ex hẽditate.⁊ fructꝰnõ ueniũt in reſtõnẽ.ut.l.deducta.
S. pę.j.e.ſec? ſi fuerit dictũ ꝗcqd ſuꝑeſt ex bonis.ut.l.ĩ fideicõ
miſp.S.nõnunq; de uſuris. Rõ qꝛ qñ dẽ ꝗcqd ſupeſt ex hẽdi⸗
tate fruct poſtea ꝑcepti nõ ſũt hedita.ut.l.t ſideicõmiſſaria.
v. Itiens. S.e.ſʒ qñ dixi qð ſuꝑeſt ex bonis.ſecꝰ q; fruct ex bo
nij ſat.nõ eni deſinũt eẽ bona ꝑ aditionẽ ſʒ deſinũt eẽ hẽditaj.
Quero ꝗd ſi aliqua alienauit ⁊ aliqua emit. Rũñ.ut.l.impa
toꝛ. S.ſi.cuzʒ.l.ſe. S.de le.ij.⁊ ibi dixi. pᷣdicta tamẽ facit.l.hẽ/
des mei in pᷣn.ſʒ dic ut ibi dixi.¶ Venio ad v.diuꝰ.op.S.de
ne. geſ.l.neſenius.ubi hibet eligi hec media via. So. hic ex
utraq; parte erat par rõ.ibi ex vna parte erat rõ q̃ ppondera

hat.iõ illi pꝛimonio magis attribuit.Et ꝑ hoc dic ꝙ ſi boc poſ

ſit apparere ꝙ expẽſa eẽt facta magis cotẽplatiõe vniꝰ pꝛimo

nij ꝙ; altius uli attribuer᷑.ar.l.hĩc qri.S.pe.de peculł.fſacit qʒ

15 Bbocni j. circa fi. C. de bo. ma. ¶Aenio ad v.qð mihi
Op. ꝙ nõ ſit credẽdũ exẽplis.ut.C. e.l.nemo. Sol. h erat
exẽplũ pncipi qð lʒ ibi altius.¶ Venio adultimã partẽ op.
C.e.auc.õ rogatos.Sol.ſateoꝛ ꝙ hodie aliter ſatiſdat᷑ qᷓ oli.
¶Anero circa iſtã.l.utrũ trebellianũ ſenatuſcõſultũ hẽat lo/
cũ ĩ ſideicõmiſſo relicto ꝑ iſta vba ꝗcꝗd ex hẽditate ſuꝑſuerit
⁊c̃.Tex.videt᷑ ꝙ nõ.S.e.l.cogi.S.⁊ gnalit᷑.cũ ſe.Hocdie videt
ꝙ deberet hꝛe locũ treb.ꝑ auc.õ rogatos.cuᷣ hodie de neceſſi/
tate dʒ reſeruari qrta.uł dic ꝙ etiã de iure ãtiqͥ hʒ locũ trebel.
Alið eni ẽ dicẽ rogo reſtituas qcqꝗd ſupfuerit tpe moꝛi.qð in
telligit ſiqꝗd ſuꝑſuerit non deꝑditũ uł alienatũ. Alið ẽ dicẽ ꝗc
qd ſupfuerit deduciᷣ onerib hẽditarijs.tũc videt᷑ rogatꝰ de re
ſtituẽda certa re ⁊ trebellianice locus nõ cẽ.ut.d.S.⁊ gnãliter.
¶Vltio nõ.ꝙ ꝑ iſtas cautiões pᷣtoꝛias debet᷑ plus ſʒ cauti.
4 P agtroni Quod ad hẽdẽ hẽdis nõ trãſit
Jr *** nKrnõ trſtert in fideicõmiſſariuʒ ꝑ
4Kre. b. d. Mõ quod dixi in ſummario.Scðo nõ ꝙ in
his ꝗᷓ nõ trãſferunt᷑ ꝑ reſtitutionẽ hẽs nõ ſubmouet᷑ exceptiõe
¶ QOp.ꝙ opere trãſeãt ad exneũ hẽdẽ.ut.l.a duobꝰ.j.de opꝑ.
li.So.iĩtelligas hic de operis obſeꝗalibuel de incer q̃ ad ex
neũ nõ traſeũt ſᷣm diſtinctionẽ poſitã in.l.ſi nõ ſoꝛtẽ.S.libertaſ
de ↄdi.ĩde.⁊ ex iſta glo.iuncta cum tex.hẽs qꝙ ea que nõ tran
ſeũt ad hẽdẽ exneũ nec trãſeũt in ſideicõmiſſariũ.ꝓ hoc.S.de
vul. ⁊ pu.l.ꝗ liberis.S.hec vba.q hãc glo.facit.q; ſideicõmiſ/
ſar ponit ĩ locũ pmi hẽdis.ut.S.e.l.quadringenta.⁊.l.poſtu
lante.S.ſi.q rñde ꝙ ponit in locũ hẽdis pmi.ſecũdario tñ non
bpneipalit᷑ ſicut hẽs heredis teſtatoꝛis eſt hẽs. ¶ Altimo Bi.
iĩducit ad.q.utrũ feuda ⁊ poſſeſſiões emphitheote ueniãt in re
ſtitutioneʒ fideicõmiſſi.Et hoc tota die de facto occurrit.⁊ in
feudo dicit Hi.ſimpłr ꝙ nõ uenit in reſtitutionẽ qꝛ nõ habet᷑
iure hẽditario ſʒ magis bñſicio dñiut.x.collł.an agna.uel fili.
repu.here.c.j.¶ Cõtra hoc videt᷑ glo.in.l.itẽ vidẽduʒ.S.fi.ẽ.
de peti.hẽ.ad quam nõ rñdet Hi. dicit ꝙ nõ debet ĩtelligi qñ
feuda petebant᷑ ab eo poſſeſſoꝛe ꝗq nõ hẽbat iuj detinẽdi.meri
to ueniũt in petitiõe heditat ſicut alia in ꝗb defũct iuj nõ ha

S V 2 Hic ĩnuit ꝙ ſifuus
OD eſt cogédus. Wfireſtons derealt

bebat. ut. l.nõ tm de peti. here ſecus ſi peteretur hereditas a ſf

lio uel ab alio qui in feudũ ſuccederet ut hic. In poſſeſſionib?ꝰ

uero emphitheoticarijs videt᷑ ꝙ non ueniat in reſtitutionẽ.ut
C.de ſun.patri.l.ius emphitheoticariuʒ. li.xj. Contrariũ cre
dit Hi.in.l.heredes.C.de omni agro deſerto. Itẽ quia poteſt
legari particulariter. ut.l.apud iul.S.ſiheres.⁊.l.ſidomu⸗.S.
fi. S. de le.j.⁊.j.de cẽſi.l.cũ poſſeſſoꝛ in pn.⁊ de v. ſig.l.in con/
uentionalibꝰ.iſtud dictũ Hi.intelligo uerum in rebus emphi
theoticis reipublice.ut in poſſeſſionibus tributarijs que traſe
unt ad omnes heredes ⁊ pñt legari.ut dici.ll.ſed in rebus em
phitheoticis eccleſie uel puati ul pncipis ſec ẽ. Mõ eniʒ traſe
unt ad ex̃neos hẽdes ut hẽdes.ſed ex bñſñcio domini cõcedẽ
tis trãſit ad liberos merito non uenit in reſtõnẽ ſicut nec ĩ oꝑe
legatoꝝ. ut hic ⁊.j.de opꝑ.li.l.ut iureiurã.S.ſi liberi.⁊ ibi dixi.
ꝛobatur in dicta.l.ius emphitheoticariũ.C. de fun.pa.li.xj.
angit Spe. in ti. de loca. S. nunc aliqua.dixi plene in dicto
S. ſi libertis.

AE Non habet ius cogẽdi heredem qui
(Imp eratoꝛ. pabet lbertatin diem. hoc dicit. dic

plene in.l.nõ eſt cogẽdus.S.eo. S ſanen
WM 1 A ideicõmiſſari Iʒ cogat
m fideicõmiſſa. hẽdẽ a ſecundo ſideicõmiſ

ſario qrtã nõ detrahit. Itẽ ſideicõmiſſarius pmus nõ põt co/
gere ſine ſecũdo niſi apud eũ qrta ſit remãſura. Itẽ heres co/
act nullũ cõmodũ ſentit qð habiturus nõ eẽt ſi nõ adijſſet.h.
d. ⁊ eſt difficilis.S.diuide q; tres qõnes pꝛoſequit per oꝛdinẽ.
ſecũda ibi Fm que.tertia ibi ſʒ nec ulud. Iteʒ pᷣma ſubdinidit᷑.
qꝛ pmo ponit dictũ.ſecũdo rñũdet vni obiectiõi in cõtrariũ.ter
tio rũdet alij obiectiõi.ſecũda ibi nec ad rẽ. tertia ibi ⁊ nõ eſt ꝗ
riũ.⁊ dictũ pmũ eſt tale qñ ſideicõmiſſari pᷣmus reſtituit.ſecũ
do hʒ locũ tre.quo ad oĩa p̃terqᷓ; quo ad qrte deductionemlʒ
hẽdẽ pmũ adire coegerit. Pꝛima obiectio eſt talis videtur ꝙ
ſideicõmiſſarius ſecũdus hẽeat fideicõmiſſũ bñſicio pᷣmi ꝗ coe
git hẽdẽ adire.na ſi nõ coegiſſet ſideicõmiſſariũ ſecũdũ no ua/
leret. Ad qð rñdet᷑ ꝙ hoc non hʒ locũ pᷣmi bñſcio.nã poſito
ꝙ; pᷣmus deſideraſſet hẽditatẽ adire ꝑ ſe tũ hereditatis aditio
eſt tante efficacie ꝙ cõſirmat oĩa relicta in teſtamẽto.ut.l.naʒ
qð.S.qui cõpulſus.S.e.vñ ſideicõmiſſarius ſeruꝰ magis hoc
ↄſequit᷑ ex virtute aditiõis que cõſirmat oĩa q; ex facto pꝛimi
fideicõmiſſarij. Lertiũ dictũ hoc eſt ſecunda obiectio eſt talis
ſideicõmiſſarius quando heres coactus ſibi reſtituit detrahit
ꝗrtã a legatarijs.ut.S. eo.l.j.S.inde neratius.ergo ⁊ hic videt᷑
poſſe detrahere.Ad quod rñdetur ꝙ illud loquit in legatis ⁊
deicõmiſſis ſingularibus ab herede relictis.vnde ex perſona
heredis detrahit.hic uero nõ detrahit a fideicõmiſſario ſecun/

do cui erat relictũ a fideicõmiſſario pꝛimo.¶ Aenio ad ſecun

dã partẽ pꝛincipalẽ ⁊ hec ſubdiuidit᷑ in tres.pꝛimo ponit vnũ
dictũ.ſecũdo illud declarat.tertio circa illud ponit tres qõnej
per oꝛdineʒ.ſecunda ibi utiq; ſi confeſtim.tertia ibi nec ad rẽ.
¶ Mota ꝙ fideicõmiſſarius pꝛimus nõ poteſt cogere heredẽ
adire ſine ſecundo ſi apud eũ nõ ſit remanſura quarta heredi-
tatis. ¶ Secũdo nõ ꝙ relictũ libertatis ⁊ pecuniariũ nõ ſuffi
cit ad cogẽdũ heredẽ.¶ Tertio nõ ꝙ ſideicommiſſarius ſer/
uus poteſt cogere heredẽ pꝛimo repudiante.pꝛobatur.S.eo.
l. cogi.S.ſi ego. ¶ AVltimo nõ ꝙ ſiue quota ſit remãſura iudi⸗

cio teſtatoꝛis ſiue pꝛeter iudicium teſtatoꝛis.ſ.ex alio acciden,

ti ut pꝛopter coactionem heredis habet ius agendi.ut hic in
v. ergo ſequitur.

4 Subdiuidit᷑i ftes.
Seg nec illud. Sabaiuidiin auc barter aa

dicti. tio foꝛmat vnã.q.circa pᷣdicta.q̃rto foꝛmat aliaʒ. ꝗnto
ponit vnũ gnãle.ſcða ibi cur eni.ttia ibi ꝙ foꝛti. q̃rta ibi nec
ignoꝛo.ꝗnta ibi adeo.¶ Op. dẽ hic ĩ v. ſʒ foꝛtius. ꝙ hẽs fuit

coact pẽdẽte cõditiõe.Cõtra.S.e.l.̊j ſi alio ĩ fi. So.dicit gl.

ꝙ bic fuit turpis cõditio qð repꝛobat᷑.uł dic ꝙ fuit coact adi
re de ſacto.hec va eſt in ſe tñ diuinare cẽ. Dic ergo ꝙ h erat cõ
ditio ptãtiua.⁊ ſm hoc habes vnũ caſũ in q hẽs penitẽdo põt
recuperare bñſiciũ quarte.Et ſic fallit reglła.l.na qð.S.q com

pulſus.S.e.⁊ ſm oẽs pᷣdictas ſo.loqtur in hẽde ĩſtituto ſub cõo⸗

ditiõe.legit᷑ alio mõ ꝙ loq̃tur in hẽde inſtituto pure ⁊ rogato
ſub cõditiõe.⁊ in hoc videt᷑ glo.reſidere.Ex qͥ nõ aliud ꝙ pẽ/
dẽte cõditiõe ſideicõ.põt hẽs coact penitere ⁊ recuperare bñ
ficiũ qrte ⁊ alia ſibi debita ex teſtõ. In eo vo ꝙ inſtitutẽ pu⸗
re ⁊ rogat pure an poſſit penitere. Dic ut.S.e.l.nã qð.S.ꝗ cõ
pulſus. ⁊.l.ita tñ.S.ſi patronꝰ.¶¶Zld fi.op.qꝛ plegata capiũ/
tur etiã hẽditate nõ adita. S. de le.j.l.q ſiliabꝰ. So.intellige in
caſibus in quibus nõ caperent hereditate nõ adita.ut ibinõ.

— —

—— —. ——+I ————,, „ ᷑— , E r¶„u 1

W

Ad ſenatuſcõſul.treb.

11111 fit Fideicõmilarius põt reſtituere ſi/
Cum titiana. Sicgn debitũ 3 deſuncto.
¶ Actiões Actiões ꝗᷓ traſſerũtur ex treb.ſi ſdeicõmiſ
dmiEDvſ declaret᷑ indebitũ cõpetẽ deſinũt niñ etiaʒ
euincẽs ad ill ſideicõmiſſũ teneret.h.d. Legit duobꝰ modis
pᷣncipalit ſm pᷣmã lec.loꝗtur de actiõib hẽditarijs q trãſſerũ/
turt trebel.⁊ hec uariai qtuoꝛ ul qnq; modis.Scðo mõ pn
cipalit᷑ legit ĩ actiõe q̃ cõpetit ad petẽdũ reſtõnẽ.⁊ hec fuit lec.
S.poſita in fi.glo. Mone ergo caſũ pᷣ Fm lec.antidqrũ poſitaʒ ĩ
ne pio Iſta pꝛimã lec.rephẽdit Di.q; fideicõmiſſuũ relictuzʒ
ab iſtituto repetitũ intelligit a ſpſtituto.ut.l.lʒ.S.de le.j.⁊.l.cũ
pi.S.ab inſtituto.S.de le.ij.qʒ poſſet rũderi ꝙ h̊ logtur qñ cer
iũ ẽ teſtatoꝛẽ uoluiſſe repetẽ. Itẽ rephẽdit alia rõne.qꝛ ſideicõ
miſſari pfert ſubſtituto vulgari.nt...ſcã.S.iul.j.e.ubi loqtur
etiã q teſtatoꝛ uolnit repetẽ a ſõſtituto.vñ hec lec.nõẽ bona.
Quare Hu. legit ſcdᷣo mõ qdð dic nt in glo.q̃ dãnat lec.trib

mõis.ad pꝛima rñidet Hu.bñ.ad ſcᷣam nõ rñdet q̃ eſt ꝙ a ſi

lio p̃terito nõ põt relinꝗ ſideicõmiſſũ. ut.:.j.S. de le.j.⁊.l.ij.S.
de le.iij.ſg rñdeo ꝙ nõ põt relingꝗ ab eo noĩati.ſʒ põt relinqui
grãliter etiã a ueniẽtib ab inteſtato ⁊ tũc tenebit etiã pᷣteritꝰ
ut dixi in. d.l. ij. Tertia rõ q̃ ſit ỹ Hn.ẽ talis.qꝛ ſnia nõ fac iuj.
nt. l. j.de ex.rei indi.ſʒ ad iſtã rũdet Hu.notabiliter ſi bñ ĩtelli
gat. aut ſnĩa nullitatis teſti fert ↄ legatariũ ſen fideicõmiſſariũ
agẽtẽ ⁊ nõ piudicat alijs.ut in ↄio.aut fert ↄ hẽdẽ ꝗ ẽ pꝛinci⸗
Bats dictoꝛ ⁊ oibus p̃iudicat. Caſus ẽ h.iſtã tenui in. d.l.ij.
53 hãc lec. eſt qꝛ ſʒ hꝗc nunqꝙ; traſierũt actiões ĩ adeicõmiſſa
riũ. Rñ.ſateoꝛ lʒ viſe ſũt trãſire pꝛima facie.nã qõ de virib te⸗
ſtamẽti reſeruat.ut.S.e.l.ille a q.S.j.Et hoc uoluit h dicẽ tex.
ꝙ videant᷑ trãſire actiões ad tpᷣs.i.quoad doceat᷑ de viribus
teſti. Tñ Jo. huitimoꝛe legit tertio mõntĩ glo.quã lec.gl. re⸗
pꝛehẽdit ⁊ bñ. AUñ HDi. legit qᷓrto mõ.ſ.ĩ fre pterito turpi ꝑſo/
na iſtituta ⁊ illo caſu rupto teſtõ ꝑ q̃relã quã hʒ frater.ut.l.fra
tres.C. de ĩof.te.ſideicomiſſũ erit nullũ niſi ſit repetitũ ab inte⸗
ſtato.⁊ ſic ʒ eũ.l.titia.S.de ĩof.teſ.nõ hʒ locũ ĩ qela ĩtẽtata p
freʒ qð tene mẽti.tu pone aliter caſũ ꝙ fuit ĩſtitut minoꝛ ⁊ nõ
ſuit grauat ſideicõmiſſo ⁊ ibi datfuit ſubſtitut t ab eo ſidei/
cõmiſſũ relictũ minoꝛ repudiauit ſubſtitutꝰ adiuit. ĩcepit mioꝛ
agẽ ⁊ petẽ reſtõnẽ i ĩtegrũ.pẽdẽte iſto iudicio ſpᷣſtitut ñdeicõ/
miſſario ſuo reſtituit ⁊ minoꝛ ĩ reſtõne obtinuit.certe actiones
deſinũt cõpetẽ ſideicõmiſſario niſi minoꝛ euincens ad ſideicõ
miſſũ teneret᷑. ⁊ hic ẽ pᷣma pncipalis lec.Scdo pᷣncipalit legitł᷑
Fʒ NRo.iĩ actiõe ᷓ cõpetit p repetẽda reſtitutiõe.qð glo.nõ pla
cet. Tene ergo uel lec. Hu.uel ultimã.

A miſſariũ ↄfirmant᷑ reſtõne ſecuta.h.d.¶ QAuero qͥ in
te ſilia hẽs ĩſtituta petebat ſe mittiĩ poſſefſionẽ. Glo.dicit ꝙ ſi

badri.tol.l.ſ. Et ex hac videt ꝙ fideicõmiſſariulij nõ ſit legi
tim dictoꝛ ut h pʒ. ꝛiũ huiꝰ no.i.l.fi. C.dðe edic.diui.hadri.

tol. Nic ergo aut ſideicõmiſſari ulis nõ poſſidet ⁊ nõ ẽ legiti,
9)22 B —„. . 2-— — .
m dictoꝛ quo minus hẽs mittat᷑ ĩ poſſeſſionẽ ut h̊. Ant poſ/

ſidet ⁊ tũc ſiqdẽ vitioſe.⁊ idẽ qꝛ nõ ẽ legitimus ↄdictoꝛ.ita etiã
poſſet itelligi H. ꝓut h̃ ſilia agebat ĩterdicto quoꝛũ bonoꝝ õip
ſũ ſdeicõmiſſari. Si vo poſſiqebat ſine vitio.tũc ſiqdẽ eſt pa
ratꝰ.q dicit de fideicõmiſſo ĩcõtinẽti ꝓbare eẽt legitimus odi⸗
ctoꝛ.ita dʒ ĩtelligi qð nõ.i.d.l.f.⁊ glo.h ſẽtit.Si vo nõ eẽt pa
ratus ĩcõtinẽti ꝓbare nõ eẽt legitimꝰ gdictoꝛ nt h ĩ tex.¶Ad
ſcdaʒ partẽ glo.ſignat ↄ.j.quoꝛũ lega.l.j.S.qdð aũt.⁊ nõ.in ru
bꝛiea eo.ii.dic ꝙ ibiuolũtas ſuit accõmodata ĩ tꝑe cõpetẽti ⁊

nõ durauit.hᷣ vo durauit.⁊ de hoe q̃liter ex ratihabitione ſup

ueniẽti ↄfirmet uẽditio ul alienatio pcedens dixi in.l. cũ vir.j.
de uſucapi⸗ Sð

— redes. BGꝛauatus reſtituẽ anlegc puenerit

nõ videt᷑ grauat de fruciibꝰ.hoc diẽ

AE-COp. 5. de uſuris.. Iſdeicõmil. S. nonnunq;. ⁊ qð

nõ.ð.e.l.titi rogatus ĩ pn.So.aliud ẽ quẽ grauari ad reſtitu
tionẽ ꝗcꝗd ſuperit ex bonis.⁊ tũc ueniũt fruct'ut in Sꝛio.alid
ẽ queʒ grauarireſtituẽ gcqd huernir ex hẽditate ꝗᷣ caſu fru/
ctus nõ ueniũt ut h.rõ q; pᷣ calu ↄſũptio rerũ ꝑmittit᷑ bona ſi⸗
de.ut.d.l.titius.⁊ bona fides exigit ut puj ↄſumet᷑ de fructibꝰ
qᷓ de ſpa rerũ.ut.l.imperatoꝛ.ĩ f.S.eo. ⁊c.l.magis puto.S.ne
paſſim.ẽ. de rebus eoꝝ.Et iõ ꝑ illa vba videt teſtõꝛ ſeſiſſe etiã
de fructibqᷓrõ h ceſſat. MPꝛeterea ibi min grauat᷑ a teſtatoꝛe
iõ onereł a lege ĩ fructibus.̊ ĩ plus grauat᷑.iõ ĩ fructibus exo/
nerat᷑. ¶ Op. de.I. baliſta, S. e. So. ut ibi dixi.
¶Cu ita Fideicõmiſſ relictũ a duobus cũ expſſiõe noĩs
x eEX⅜d collectiui debet etiã ſiĩ ꝑſona ultimi tin cõditio

Aliã. Neres dʒ mittiĩ poſſeſſionẽ lʒ ſit de reſtit⸗
. dendo grauat ⁊ alienatiões facte ꝑ fideicõ/

erdictũ ki bonoꝝ ul ex cõſtitui. Juſtiniani.C. de edic di.

extiterit ſi ꝑſona nõ ſupeſt q ñdeicõmiſſariũ ex pᷣſpta uolũta/
te deſuncti excludat.hoc dicit. Nõ qð dixii ſumario.Scðo
nõ ꝙ ſcdᷣo moꝛiẽs videt᷑ rogatus de reſtituẽdo id qð iure fidei
cõ.hũit a pᷣ ut pʒ ex zmne Eibl quã hae uoluit ⁊c. ¶ Ad hoc
op.S.ad.l.fal.l.titia. So.hᷣ pᷣ religt ſideicõmiſſũ.ſcðo graua/
uit. ibi ecõuerſo. Atẽ h uſus ẽ vbis gnalibꝰ. dixit enĩ oẽʒz hẽdi
tatẽ meã ⁊c̃.ſac qð dixii.l.marcellus.S.qdã.S.e.⁊ qð dicã.j.
e.l.ſceuola.¶ Op. ⁊ videt᷑ ꝙ pᷣmus moꝛiẽs traſiniſerit ius ſi
deicõmiſſi ad ſuos ſilios.ut.l.j.C. de his q añ aper.ta.So.di
cit glo.ibiĩ iſtitutiõe pura.hᷣ ĩ ſubſtitutiõe conditiõali cuiꝰius
ad hẽdes etiã ſuos nõ trãſmittit.caſus ẽ B. ¶ Op.⁊ itro mãz
⁊ videt᷑ ꝙ regrat᷑ ꝙ ↄditio exiſtat ĩ pſona utriuſq;. ut.C.de im
ꝓu.⁊ all.ſub.l.pe.So.dicit glo.ibi ĩ ſubſtõne pupulari h in ſi
deicõmiſſaria.Hãc tʒ Di.; ⁊ i.l.pꝛ filiã.S.ſi.S.ad.l.ſal.Glo.
tãgit etiã eã i.l. ꝛia.rõ huiſo.ẽ qꝛ ĩ ſideicõmiſſaria videt᷑ teſta
toꝛ cuiuſlibet ſidẽ ꝑ ſe elegiſſe.q rõ ceſſat ĩ directa. Iſta rõ nõ
plʒ. Mꝛo cui euidẽtia ſclas ꝙ vna pluralita tũc reſoluit ĩ plua
res ſingularitates qñ reſpiciũt diuerſos effectꝰ.ut.l.falſa.S.ſi.
S.de ↄdi.⁊ de.⁊ ibidixi.ſʒ qũ ẽ fideicõmiſſaria ſubſtõ nõ reſol
uit ĩ plures ſingularitates ⁊ ueriſñcat᷑ in pſona cuiuſlibet.q re
ſpicit diuerſos effectꝰqm cuiuſlibet ſidẽ videt elegiſſe im Hi.
ut dixi.ſʒ iſta eadẽ rõ ẽ ĩ ſubſtõne pupulari facta plibꝰpupillis
eã enim cuilibet pupillariter ſuccedi in ſua hẽditate. ⁊ ſic re
picit diuerſos effectꝰc diuerſas hẽditatej.⁊ ſic q;tũ ad caſũ.l.
pe.iſta nõẽ bona ſo.ſʒ q;tũ ſubſtõnẽ vulgarẽ põt eẽ bona ſo.
ut.j.dicã.vñ glo.i.l. ꝛia ſoluit aliter videlʒ 4. lbi iĩ liberis h nõ
AQuod nõ piʒ qꝛ ⁊ liberis loquit. Añ ſoluit glo.tertio mõ
h ⁊ bñ.nã ibi oditio extitit ĩ ꝑſona pmi moꝛientis.vñ remane
bat ali fili teſtõꝛis q ex pᷣſũpta uolũtate defucti excludit exne
nʒ ſpᷣſtitutũ.ut.l.cũ acutiſſimi.C.de ſideicõmiſſis.⁊.l.cũ auus
ʒ.de odi.⁊ de.ſ̊ hic extitit ↄditio ĩ ꝑſona ultimi moꝛientis.vñ
nõ ſupeſt ali ꝰq ex pᷣſipta uolũtate defũcti ſubſtitutũ excludat
merito ſubſtitut admittit᷑. Iſta ſo.ꝓbat᷑ ad lr̃aʒ i.l.ſiis qꝗ ducẽ
ta.S.itẽ ſi pꝛ.S.de re.du.⁊ repio Hi.ĩ ↄſilijs ſic tenuiſſe ⁊ ĩ ↄſi
lio qð icipit teſtõꝛ poſt multa legata ⁊ alia ſic dixit.Et aduer⸗/
te 4 reqri ꝙ nõ ſupſit ꝑſona q ex uolũtate defũcti ſubſtitutũ
excludat.na ſi eẽt eiuſdẽ gradus cuius eſt ſubſtitutus admitte
ret᷑ ſubſtitutus ut hic patet.ſupererat enim nepos ex pmo ſi/
lio defũcto ⁊ neptis que erat ſpᷣſtituta ⁊ ſic erat eiuſdẽ gradus
⁊ tamẽ nepi admittit.et per hoc dico in terminis huius.S.in
locis ubi ſunt ſtatuta ꝙ ſilie ⁊ neptis femine non ſuccedant ex
tantibus maſculis ꝙ talis neptis non admitteretur. ꝗa ſupe/
reſt nepos ex filio maſculo qui ex pᷣſumpta uoluntate defun/
cti ſᷣn ſtatuta ciuitati neptem excludit per ea que dicta ſunt.
¶ Op. C. de ĩpu.⁊ ali.ſub.l.q;uij.ubi regꝗrit ꝙ ↄditio exiſtat
in perſona utriuſq; ſᷣm 1 ibi glo. intelligit.⁊ ita ſentit in.l.hoc
articulo de here.inſti.⁊.l.falſa.S.ſi.de di.⁊ de.So.ibiloqui
tur in ſubſtitutione vulgari hic in ſideicõmiſſaria.⁊ poteſt eſſe
rõ.q;ꝛ vulgaris ſubſtitutio reſpicit vnũ effectũ.ſ.uolũtatij teſta
toꝛis.ideo facta cõiter plibuꝰ non reſoluit᷑ in płres ſingularita
tes.hic in fideicommiſſaria que reſpicit diuerſos effect ut ibi
dixi.uel uerius dic ꝙ rõ eſt qꝛ ſubſtitutio vulgaris locũ hʒ añ
aditã hereditateʒ. ⁊ ſic eo tꝑe quo eſt locus iuri accreſcẽdi iter
heredes.vñ niſi cõditio exiſtat in gion⸗ utriuſq; ſᷣm ꝙ uerba
ſonãt nõ uocat᷑ ſubſtitutus.vident᷑ eni plłes ſimul piuncti vnũ
coꝛpus.ut.C. de cadu.tol.S.is ita.v.hoc ita tã uarie.cũ natu/⸗
ra vboꝛum ⁊ ꝓpꝛia ſigniſicatio reqrat ꝙ in ꝑſona utriuſq; exi
ſtat oditio ſubſtitutiõis ab hac nõ recedit. Eſt enim alius cui
põt queri per ius accreſcẽdi ex pᷣſũpta uolũtate defuncti. Sʒ
ſubſtitutio pupillaris ⁊ etiꝗ fideicoõmiſſaria hʒ locũ poſt aditã
hereditatẽ ⁊ poſt emolumẽtũ ꝗſitũ ⁊ ſic ceſſat ius accreſcendi.
ut. l. j.in fi.de uſufru.accre.⁊ iõ ſi in vnius perſona exiſtat con

. .

ditio eſt locus ſideicõmiſſo. Nõ enim eſt alius cui poſſit accre
ſcere ex pᷣſũpta uolũtate deſũcti. Itẽ ẽ locus ſubſtitutioni pu
pillari niſi ſit que ex pꝛeſumpta uolũtate deſuncti ſubſtitutum
excludat ut dixi.Et hoc eẽ ueruʒ patebit ex ſolutione ſequen
tis cõtrarij. ¶ Op. de uſufr. le.l.codicillis ĩ pn.ubi etiã ĩ ſidei
cõmiſſaria requirit᷑ q in ꝑſona utriuſq; exiſtat cõditio. Sol.
ibi loquitur in uſufructu ⁊ habitatiõe in quib etiã poſt emolu
mentũ queſitũ eſt locus iuri accreſcẽdi.l.j.ĩ f.de nſu. act.meri
todonec aliquis ſupeſt non extat cõditio ſideicõmiſſi.Eſt eni
cui poſſit accreſcere.idẽ dicereʒ quocũq; caſu h̊ cõtingeret ut
ius accreſcẽdi remaneret foꝛte ex pꝛeſũpta uoluntate defuncti
uel alio quouis modo. ¶ At liq̃at mã dic cuʒ querit an reꝗra
tur ꝙ cõditio ſubſtõnis exiſtat in ꝑſona utriuſq; uel non. aut
ſubſtõ eſt facta plurib ſeparati.aut ſiml.pᷣ caſu ĩ cuiuſcũq; ꝑ/
ſona extitit cõditio locus eſt ſubſtõni.ut de iniuſt.teſt.l.pe.ad
I.lal. l. pat nliaʒ. S.ſfi.ᷣm bonam lec.ſcdo caſu qñ ſit plibus ſil.

Ad ſenatuſcõſul. treb.

aut fit ſimplr uel ꝑ copłaʒ.aut cuʒ adiectiõe noĩs collectiui.
caſu aut logꝗt᷑ in ſubſtõne vulgari.aut in pupdũᷣlari.aut in ſidei/
cõmiſſaria. aut in cõpẽdioſa.ſi in vulgari reqꝗrit ꝙ in utriuſq;
ꝑſona exiſtat cõditio.ut.C. ðe impu.⁊ Rli⸗o, cui⸗ ⁊T ita in
telligit ibi gl.⁊ nõ.in.l.hoc articulo.de hẽ. inſti.l.ſalſa.ĩ fi.de
coõdi.⁊ de.rõ ſupꝛa patet. Si vo loꝗt in pupulari tũc dico idẽ
ꝙ in ſideicõmiſſaria. qꝛ reſpicit diueſos effect.x q; ↄfer:ĩtẽ/
Fus in qͥ nõ eſt locus iuri accreſcẽdi ut dixi.ð.ſi vᷣo logꝗmur in
deicõmiſſaria. dico ꝙ regula in cuiuſcũq; ꝑſona extiterit cõ
ditio locus eſt ſſtõni.ut.lñ.lutius.S.gaio.j.e.⁊.S.ðe le.ij.l.ſi.
S. filiã. Fallit ſi pſumat᷑ teſtatoꝛẽ aliud uoluiſſe ex eo ꝙ nã reli
cti ul uolũtate defũcti ĩter eos ꝗbꝰ eſt facta ſubſtõ eſt locus iu/
ri accreſcẽdi.ut in uſufructu ⁊ habitatiõe.ut.S.de uſuſfru.le.l.
codicillij ĩ pn.⁊ ibi dixi. Itẽ fallit ſi ſupeſt aliq̃ ꝑſona q ex pᷣũ
ta uolũtate defũcti excludat ſideicõmiſſariu ul ſpᷣſtitutũ.ut
.ſi is g. S. itẽ ſi pater. de re.du.⁊. C. de ſideicõmiſ.l.cũ acutiſſi
mi. ⁊ de iſti.⁊ ſpſti.l.gnalit.⁊ hic ẽ caſus ĩ.d.l.pe.C.de impu.
⁊j ali.ſub.⁊ nõ.hᷣ in fi.glo.qð ĩtellige ut.s.dixi.Si vᷣo loqmur
in ſpſtitutiõe cõpẽdioſa qͥ cõtinet vulgarẽ ⁊ ſideicõmiſſariã ⁊
etiã pupillareʒ.qñq; ſᷣm ea nõ.in.l.pᷣcibꝰ.p gl.⁊ doc.⁊ ego
dixi in. l.cẽturio.tũc ſi ſuccedit ex vulgari dic ut dictũ ẽ in vul/
gari. Et ſi ſuccedi ex pupillariul fideicõmiſſaria dic ut dictũ
c.S.iĩ pupillari ⁊ fideicõmiſſaria.Si uero ſubſtitutio ſuit facta
cũ adiectione noĩs collectiui.qꝛ dixit teſtatoꝛ ſi ambo uel oẽs
uel ſi utriuſq; utriq; ⁊c̃.⁊ tũc aut q̃ris ʒ ꝓpꝛiã ſigniſcationẽ
uocabuli ⁊ ſic ſõſtitut excludit niſñ ĩ ꝑſona oĩuʒ ↄditio extite
rit.ut h.S.iĩ pn.aut ſʒ ĩterpᷣtationeʒ Eedeſuer mẽte colligit.
tũc aut ſuꝑeſt aligs de liberis ꝗ ſſtitutos ex pᷣſũpta uolutate
deſũcti excludat ⁊ ſᷣſtitut ex ndruel Pe pn. de ĩpu.⁊ ali.
ſb. Si vo nulls ſuꝑeſt ꝗ eũ excdludat.ſʒ illi ꝗq ſuꝑſũt ſe i eodẽ uł

ari gradu cũ eo tũc ſubſtitut admittif.caſus ẽ hi.S.iſto.
eicõmiſſũ relictũ plib uł vni ex eis ĩtelligitur
cto * ⁶ — . — — G .
pmis deſicientibus ⁊ iter ꝑpſonas ĩter q̃s eſt affe/

ctio oꝛdinata oꝛdo ſcripture ĩſpici.h.d.p̊ᷣ ꝓbat᷑ hic ⁊.l.ſi ſũdũ
ſbᷣ ↄditiõe.S.his vbis.s.de le.j. Et hoc ſacit ad.q.dic ſtatutũ
ꝙ poꝛe pñt aliqd facẽ oẽs uł.vij.ex eis.nã videt.ꝙ. vij.ex eij
pñt demũ alijs deſiciẽtib ut hᷣ ⁊.d.S.his vbis. In ↄꝛiũ videt
caſus ĩ.c.cũ plłes.de of.dele.li.vj. Nic g qñ aliqd cõmittit pli
bꝰ.qñq; apponi᷑ clauſula ꝙ ſi aliq noluerit ul nõ potuerit ex/
pediat ꝑ alios.tũc nõ põt ꝑ alios ueniri ad actũ niſi pᷣ ↄſtet de
alioꝝ ĩpotẽtia uł uolũtate.ut ex de of.dele.c.pꝛudẽtiã.QAñq;
apponit᷑ dauſula ꝙ poſſit expediriꝑ oẽs ulłꝑ aliquẽ ex eij nec
adijcit ſi noluerit ul nõ potuerit.tũc aut talis diſpõ reſpicit cõ/
modũ eoꝝ ad qs refert ⁊ ſbᷣintelligit ſi alij nolnerit ulł ſi nõ po/
tuerĩt. ut.d. S. his vbis.aut nõ reſpicit cõmodũ eoꝝ ſʒ graua/
mẽut ĩ plib iudicib delegaᷣ ⁊ plibarbitris.⁊ tũc pñt alij etiã

nõ regꝗũtis bmis poccupare.ut.c.cũ ples de of.dele.li.vj. Et

ꝑ hoc i.q.ꝓpoſita ocludo aut illð qð cõmittii poꝛib ul.vij.ex
eis reſpicit eoꝝ cõmodũ ⁊ dʒ ĩtelligi alijs nolẽtib uł nõ nolẽ/
tib adeſſe.aut nõ reſpicit eoꝝ cõmodũ.⁊ tunc pñt etiã.vij.ex
dis alijs irreqſit. de ſco.ſ.de oꝛdie ſcripture vidiſti in.l.cũ pẽ
§. pe. S. de le.ij. .

4 2 Debitũ ab hẽde ꝑ aditionẽ ↄſuſum
R Educta ein Eicne ex rnb⸗ Benofen⸗
S yß Exigere a ã nõ fac hẽdẽ te
¶ Cü hereditas. de s alioꝝ. h. d.
(Qni poſt Obuẽtiões poſt moꝛtẽ ex iudicio teſtõꝛis

a pueniẽtes ſi ꝑ hẽdes exacte nõ ſuerint ue
niũt in fideicõ.als ſecꝰ.h.d.⁊ hic. . eſt gl.l.poſtulãte. ð. e. ubi

nõ. per glo. .. .
Aeceptis. Sb dout caſũ op.datũ cauſa conditiõis
HHeſplẽde nõ iputat ĩ qrtã. ut.l.id aũt.⁊.l.qdᷣ
adt Had. 1. S hic dicit accept centũ ⁊ ſic cũ ſint ablatiui
abſoluti reſoluunt᷑ ĩ ↄditionẽ.ut.l.a teſtõꝛe.de ↄdi.⁊ de. So.
dico ꝙ ĩputat᷑i q̃rtà tre.ut hic nõ i fal. ut ibi.Rõnẽ dixiĩ... in
qrta. S.ad.l.fal.⁊ hoc ꝓut ĩtelligit᷑ accept nũmis a fideicõmiſ
lario. ut glo.ponit aſ⸗ oſſen er dicẽ ꝙ teſtoꝛ dixit ſim/
plicit᷑ accep nũmis ꝙ ĩtelligit de hẽditate.⁊ ſic ↄꝛiũ nõ obſtat
nt.l.cũ pꝛĩ pn.S.de le.ij. Xʒ P Vini ſequit ĩ lra tanq; ſi ex
honi cc.expoſitiue ponit nõ ſilitudinarie.⁊ hic ĩnuit tex.j.in
S.ꝗppe. ¶Scdo op.ad t᷑tiũ dictũ.dã hic ꝙ ſolũ p parte here
utak qᷓrta. Cõtra. S. ad.l.ſal.l.nenſeni.ubi qcqd a
cohẽde ꝑcipit hutze fal. Sol. ʒ Ja. de are.dʒ ĩtelligiꝙ H
erat rogat de reſtituẽdo alti q; cohẽdi ſuo a q recepit uel a qͥ
deducũ als cõputarei ĩ q̃rtã.utĩ ↄꝛio.Lʒ gl goned caſũ ĩnu
at hic ꝙ ſit rogat de reſtituẽdo cohẽdi.¶ Op.ad ſi. ꝙ ſit cõ
pſatio ſpẽi ad qᷓtitatẽ ↄʒ.l.ſi ↄuenerit de pig.ac. Glo.magna
lſ.dicit cõpẽſat gen cũ gñe.vlt dicẽ hẽs rogat de reſtituẽdo

hẽditatẽ rogerde feſtituẽdo partẽ ſuã.⁊ ſic ꝗtã. hẽs cui reſti/
tuit᷑ vult deducẽ fal.ſuã ſic ⁊ qtã.Cũ ergoutrũq; debitũ cõſ
ſtat ĩ qta ſit cõpenſatio.ut.l.j.S.pe.ſi pars hẽdi.pe.x h ꝓcedit
ſi ꝓponis hẽdẽ rogatũ de reſtituẽdo cohẽdi.ſʒ ponẽdo ut diẽ
Ja.de are.ꝙ ſit rogat de reſtituẽdo alti tũculdð nõ ꝓcederet.

ſy deberet ĩ v. cũ aũt.caſus poni alit᷑ qᷓ; ponalꝑ glo.ſicut dictũ

c. S.q; hẽs retinet pᷣdiũ cõputaĩ ſibi ĩ ãrta ſolũ qð iure hẽdita

rio capit.⁊ p̃dicta ſũt va qñ pᷣdiũ ẽ minoꝛis ualoꝛis qᷓ; ſit q̃rta
renzeri Pa, qri qd ũ pdiũ qð retinet eſt maioꝛis ualoꝛis
poꝛtio hẽditaj q retneri dʒ. Rñdet iuriſcõſult idẽ qdð ĩ ſuꝑ
uo p̃dioꝝ hocẽ ĩ eo qð nõ capit iure hẽditario ĩteruenit fal.
hẽ detrahet a fideicõmiſſario qtũ ad fal. eſt ar itez enĩ
pecuniã cõpẽſari placuit.hoc ẽ qñ pecunia deducit illa tota ĩ
ſal. cõputat᷑ut.S.dictũ ẽ.ita ĩtelligit Ja.de are.Ex hoc ergo
.5 pᷣ ꝙ pecunia tota ex poꝛtiõe vni/ põt itelligi eẽ deducta
cdo ꝙ ĩ coꝛpoꝛe ſecꝰ.tertio ꝙ lʒ illð qð iure hẽditario non ha
bet᷑ ĩ trebellianicã cõputet᷑tñ qñ aligd hẽtur duplici iure par/
tiĩ iure hẽditario parti a cohẽde nõ cõputat᷑ ĩ tre.niſi id qd ha/
bet᷑ iure bẽditario. rõ ponit in.l.in q̃rta. S. ad.l. fal.

0

. artus ancillarũ ⁊ fetus pecoꝛis
Hereditate.u ? ſoci moꝛtuox nſtn i

ctu ułin redditu.h.d.

—

q Fruct ꝑcepti iudicio teſtõꝛis ĩputatur in
Ante E. Zri ſechini⸗ ꝗ ꝑcipipotuiſſent a dligẽ

tiſſimo patreſa.h. ð. Rosde 'eſtirn .
Ro ogat reſtituẽ qð ſup/
(M ex hereditate. erit ex hẽditate nd tenet
ad fructus nec ad luẽdas res bona ſide pignoꝛatas. h.d. de
ateria iſta plene dic ut.l. titius rogat.S.e.ti.

Ebitoꝛ Aditio q ſit coacte nalẽ obłonem nõ
L pimit. INẽ dñiũ rei pignoꝛate qð ꝑpue

„.
nit ad creditoꝛẽ irreuocabilit nõ ꝑimit hypothecaria
h. d. ¶ Op.dãẽ hic ꝙ ſublata ẽ pncipalis ⁊ remanet hypothe
caria. Cõtra.j.de re.iur.l.cũ pncipalis.Huitimoꝛe ſunt tres
ſo.vna ꝙ non ẽ ſublata nãlis cui accedit hypothecaria.alij di
cũt ꝙ ĩ totũ ẽ ſublata nãlis ⁊ ciuili.ad ↄꝛiũ dicit ꝙ tũc tollitur
acceſſoꝛia ſublata pᷣncipali qũ pncipalis tollit de eqtate.ſecuj
ſi ꝑ rigoꝛẽ ſic hᷣ q; tolliĩ ꝑ ↄfuſionẽ.ul foꝛte qꝛ pncipalis debi/
toꝛ ſine hẽde deceſſit.ut.l.ſi ſine.Sð.de admi.tu.⁊.l.ſtichuʒ aut
pãphiluʒ.j.de ſo.⁊ hãc ſo.ponũt doc.C.de luitio.pig.l.ĩtelli/
gere. alij dicũt Paiudi ⁊ nalis tollit ſʒ ſuſcitat᷑ ciuilis ſeu hypo
s. hoc declarabo ſtati. ¶Op. C. de uſuris. l. eoj

thecaria utilis. a
So.ibiẽ eadẽ eꝗtas ĩ tollẽda acceſſoꝛia q ẽ ĩ tollẽda pncipali
Auũo an aditiõe tollat᷑ nalis oblo. Et videt᷑ ꝗy ſic. ut hic ibi
ſublata cc̃. ⁊ de li.le.l.ſi id qd. In ↄꝛiũ videt᷑ tex. ibi ppter pi

„ *
—

gnꝰnãlis obligatio durat. Rñ.qũq; ꝗs adit ſponte.⁊ tũc prr
aditiõeʒ tollit᷑ oĩs obło.ut.lł.ſi id qð de li.le.⁊.l.in oibus de ſo.

NQñq; adit coacte.⁊ tũc tollit ciuilis ⁊ nalis remanet.caſus ẽ
hic. Rõ qꝛ talis aditio nõ hʒ cõſẽſũ uerũ ſʒ coactũ.ſacit.S.de
cõdi.ĩde.l.iuł.in pn.Ad id qð h dẽ in pn.ſublata nãli ⁊c.xñ/
deo arguẽdo dic nõ det᷑minãdo. ¶ Auũo utrũ ꝑ ſucceſſiõeʒ
extinguat᷑ hypothecaria actio.Glo.h̊ videt᷑ uelle ꝙ tollat ciui
lis ⁊ remanet nãlis.ut h ĩ glo. magna circa mediũ.ſᷣm iſtã gl.
ĩ hypothecaria ẽ oblo ciuil ⁊ nãlij.idẽ tʒ i.l.ſi tibi..de pigno
re.S.de pac.DPoc.dicũt ʒ.nã oblo pig.eſt in rẽ.ut.C. de pig.
l.pignoꝛi.ſʒ iura realia nõ diſtinguunt᷑ ĩ ciullẽ ⁊ nãlẽ oblłonẽ.iĩ
mo nõ pᷣſupponũt oblonẽ.ut iſti.de act.S.j.⁊ hoc tʒ Ja.bu.
Suſtinẽdo glo.poſſum dicẽ ꝙ nalis oblło dĩ hoc ẽ de iure gẽ
tiũ. ut.l.ſtichũ.S.nãlis.j.de ſo.ſicẽ ergo pſona põt eẽ obligata
de iure gẽtiũ ⁊ ſic nãlit. Itẽ de iure ciuili.⁊ ſic ciuilit.ita pignꝰ
põt eẽ obligatũ de eꝗtate deiure gẽtiũ.⁊ dicet᷑ nalið oblło de iu
re gẽtiũ. Itẽ de iure ciuili.⁊ dicet pign ciuilit obligatũ.tñ qᷓ;/

tũ ẽ pꝓpoſito puto ꝙ nãlis ĩtegra manet ⁊ ciuil q ĩducit acio

nem nedũ retẽtionẽ ut diẽ tex. ⁊ ſic nõ remanet ſola nãlis.qꝛ
illa actionẽ nõ ꝓducẽt.¶ Op.qñ dñiũ rei ꝑuenit ad credito
reʒ oblo extinguit᷑.ut.l.nec pignus.de re.iu.⁊.l.ex ſextãte.S.
latinꝰ.de ex.rei iudi. So.qñ dñiũ ꝑuenit ad creditoꝛẽ irreuo/
cabil it᷑ tũc hypothecaria pfecte ⁊ irreuocabilit᷑ extiguitutĩ)
rio.ſed qũ venit irreuocabiliter dominiũ tũc hypothecaria ex
tinguit.ut ꝓbat᷑ in tex.in.d.S.latinus.⁊ doc.tagunt in.l.j.C.
de his qui in poꝛ.credi.lo.ſuc.⁊.C.ſi antiquioꝛ credi.l.i. Pꝛe
dicta uera in eo qui adit coacte. ille vo ꝗ adit ſpõte dʒ ſibi de/
ducere qð ei debebat᷑ a defuncto anteqᷓ reſtituat.ut.j.de ſo.l.
ſtichũ aut pãphilũ.S.j.cũ glo.in vᷣbo detinet. ⁊.l.irritũ.⁊.l.in
iponẽda.C. ad.l.fal.⁊.j.pxi.S. L

C que.ſcedetib⸗ ex linea minap deſcẽdẽtes actio

rit. Itẽ qð ꝗ bʒ ex erronea ſnia ĩ reſtõnẽ
non uenit. h. d. ¶ Op. S.ſo.ma.l.gaius. So.ſpale ibi fauoꝛe

ee = ⏑. ☛ͤ =. S — -S. =

—☛ —

— — — ☚ ☛rn5 r

B

Agd ſenatuſcõſul. tre.

mr̃imonij.de hoc ꝑ doc.i.l.ij. C. de ↄhẽ.⁊ cõmit.ſtip.dixi ple/

ne ĩ.l. qð dꝛ.j.de v.ob. ¶ Vltio no ꝙ illð qð ꝑuenit ad hedẽ

nõ ut ad hẽdẽ nõ uenit ĩ ſideicõmiſſũ.facit qð dixi ĩ.l.ſi pꝛoni
in pn. S. e. ReA Ciideirsniſ
. itutiõe fcã fideicõmiſſi inua
Atronus. lidi actiõej nõ traſeũt ex tre.h.d.
¶ Op. C. ad.l.ſal. l.erroꝛ. So.glo.ꝙ hec hm illa oʒ
2o cui declaratiõe qᷓro an ſideicõmiſſũ relictũ pꝛo/

elligi.

no ſit nãlit᷑ debitũ. Rñdeo nullo iure debitũ ẽ ultra legitimam

poꝛtionẽ.⁊ iõ quocũq; erroꝛe ſolutũ reperi.ut.l.patronus.j.
de dona.⁊ ſic nõ hʒ hic locũ diſtinctio.l.erroꝛ.C.ad.l.fal.Ali
ud eni eſt in fal.aliud in debita pꝛono.ut ꝓbat tex.in.l.patro
iue qᷣta ſit ĩ ſideicõmiſſo ſiue in ſo
ulus. elod

(P) Aulus, eloce gee ⸗ ee declaratione
legis ſciẽdũ ẽ ꝙ rogat de reſtituẽdo tatã pecuniã q;

ta ẽ eſtimatio talis rei põt ſoluẽ pecuniã q ĩ oblone uel etiam
ipſa rẽ. ut.l.ſi vo. S. . S. ſo.ma. ⁊. S. de le.j.l.ſi füdũ ꝑ ſideicom
miſſu ĩ pn. Recte ergo dicit iuriſcõſult ꝙ teſtõꝛ ſẽſit nõ ſolũ de

qᷓtitate ſ etiã de vncia.qꝛ põt hẽs vnciã ſoluẽ lʒ nõ poſſ it co

gi.merito ẽ locus tre.hic ẽ uerus itellectus ꝗcꝗd glo.dicit.
Fili D Bos data ſiue ꝓmiſſa ꝑ pꝛeʒ ſilieĩ ſideicõ
. emiſſũ nõ cadit. p. d. ¶ Quero hic loquũ
gqñ pꝛ dotauit filiã ꝗd ſi ipſamet ſilia ſe dotauit. Glo.
Ent. Z. e. l. mlier. S. cũ ꝓponeret. C Quero ꝗd ſimr dotauit
ſliã ſud. Rñ. glo.nõ ẽ idẽ qꝛ nõ eſt ofſiciũ mr̃is dotare ſiliã qð
ſigna. ⁊ hãc opi.tʒ Me.iĩ auẽ.rej qͥ. C. cõia de le. Ylli vo ma⸗
ſculus poſſet dotare filiã ſuã de reb ꝗ̃ iaceẽt reſtoni ſi alið nõ

bꝛet qm officiũ ei eſt dotare.ut dicta auc.res q̃. ¶ Quero.q.

emergẽtẽ de facto.pone ſili grauat de reſtituẽdo nõ dotauit
iliã ſua viuẽs.ſʒ ĩ teſtõ ei dotẽ religꝗt an h relictũ minuat ſidei⸗

cõmiſſũ. Rñ.ſi relictũ ẽ factũ ↄgrue ſʒ ꝙ ↄuenit q̃litati ꝑſone

mimutt ſideicõmiſſu ſicut ſi eã viuens dotaſſet.ꝓbo ꝑ.l.mulier
S. pe.S. e. ubi dicit tex. ꝑinde ac ſi fuiſſet rogat reſtituẽ qð ſuꝑ
luiſſet de hẽditate.⁊ ſic nunq; videi fuiſſe in fideicomiſſo ulud
qð ſuit neceſſarium ꝓ dote ſilie.ꝓ quo facit q; pẽ ad hoc tenet
ſaltẽ officio iudicis ergo habet᷑ eris alieni loco.creditoꝛ enĩ dẽ
etiã ꝗ officio iudicis exigẽ põt. ut.l.creditoꝛes de v.ſig. ergo
ſideicomiſſũ minuit ut hic ibi eris alieni ⁊c. Pꝛeterea ſi res q̃
ſhiacẽt reſtõni pñt alienariĩ cauſã dot iter viuoj.mlłto magis
in ultimis uolũtatib q̃ẽ fauoꝛabilioꝛ alienatio.ut nõ.i.l.qdã
ita.S.ſiqꝗs ſiliũ.S.e.Hec.l.facit ad.q.an mulier poſſit graua/
riĩ dote ꝑ ſideicõmiſſũ.quaʒ ponit Ci.C.de rei uxo.act.S.vi

deam.dixi.S. de le.ij.l.fi.S.filie.dicà ĩ.l.luti.S.marit.j.ẽ.ti.

n. Si dilatio apponit gra fideicõmiſſarij ceſſate
Alũnũ.Sid dilationis ceſtst dilatio. h.d. ¶ Op. C.

qñ di.leg.ce.l.ex his.So.ibi nõ ceſſabit cauſa dilatiõis q; tẽ/

pus ſuit appoſitũ ſauoꝛe grauatibic fauoꝛe e cui debebat fie
ri reſtõ. ¶ Cõtra hoc op.de glo.q ẽ in.l.ſei ſaturninus.S.eo.

So. Me.iĩ.l.ex his vbis.repᷣhẽdit illã gl. ꝓ q̃ repᷣhẽſiõe vide/

tur caſus hic.ſi uelles ſuſtinere poſſes dicere ꝙ hic erat nudus
miniſter. ſ ibi erat hẽs ꝗ ſetiebat cõmodũ.ar.l.publius.de cõ
di. ⁊ de.j.ti.j.l.ſrmio.S.cũ ab hẽdibus.⁊ qdð ibi dicã.¶ Alti

mo facit hic.S.ad.q.iudex ſtatuit fminũ ad cõparẽdum hinc

ad tres dies cõparuiſti ĩcõtinẽti utrũ iudex ĩfra illos tres diej
poſſit ꝓcedẽ ad ulterioꝛa. Aidet᷑ ꝙ nõ qꝛ durat dilatio pma.
nt. l.ſiue pars.C. de dila.ĩ ↄꝛiũ.qꝛ finita ẽ cauſa dilatiõis q da/
bat ad ueniẽdũ ſtati.ergo cũ uenit finita ẽ dilatio ut hic ⁊.ẽ.
+– g el ge beglai⸗ boen nc.
Per reſtitutionẽ ybalẽ traãſeũt omnia iu
R Acta. decomillamidb.v.
(Siis qui. Si ſideicõmiſſuʒ deducaĩ in ſtipulatiõe ⁊
. qui reſtituat trãſeũt actiões ꝑ treb. ſecus ſi lit
eſtimatio ſit ſolũ.h. d.

Bi heres Sniĩa uł renũciatio poſt reſtitutionẽ pꝛo⸗/

*ecedẽs ſideicõmiſſario nõ pᷣiudicat.hoc di
cit.¶ Op.ꝙ bẽs poſt reſtõnẽ nõ potuit ↄdẽnari.ut.l.hoc au
S Sil-Sa iriglo⸗ QOp. S.e.l.ſi pꝛoni.S.fi. So.ibi
reſtitutio ſuit facta poſt litẽ ↄteſtatã cũ hẽde.¶ Oppo.C.de
enic.l.j.de here.uẽ.l.emptoꝛ. So.ſactũ emptoꝛis pot ꝓdeſſe
ei ꝗ hʒ iura ab eo.ut.l.filia fribꝰ.S.e.nõ nocè ut hic.ſũtexꝑedi
te glo.¶ Ex glo.op. foꝛtit ⁊ videt ꝙ heclex ſit ð caſuʒ.l.S.de
traſac.So.ibi ille cũ quo trãſegit ignoꝛabat uẽditionẽ factaʒ
hic ĩtelligidʒ q ſciebat litigatoꝛ ⁊ iſtud ẽ nõ.¶ Op.ad id qð
dixi. tu dicis ꝙ hic loquit᷑ q ſciebat. qꝛ nõ ſufficit ſcia ſʒ reꝗ
rũ ꝙ alto de tribu modis ſciat que ponunt᷑ i.l.ij. C.de noua.
olls vier ꝙ ibiloquitiĩ alia ceſſiõe ſeu delegatiõe.hic in re
ltutiõe ꝗᷓ fit p tre.iſta nõ ẽ uera ꝑ dictã.l.fi.S.de tranſac. ubi

22

egꝗparat hẽditatẽ uẽdità qͥ ẽ ceſſio reſtõni trebellianice. Glo.
uariãt ĩ.l.fi.S.de trſac.⁊ i.d.l.iij. vna dicit ꝙ ſufficit ſimplex
ſcia.alia dicit ꝙ non ſufficit.ut.l.nomẽ.C.q res pig.ob.poſ.
alia gl.uariat ĩ ſeipſa.ut.l.ſi cũ emptoꝛe.S.de pac. Ja.de are.
dicit ⁊ meliꝙq; aliꝗs aliꝰi hoc ꝙ qñq; ſit ceſſio ad cõmodũ ce/
dẽtis ⁊ ei ꝑiculo.⁊ ꝗcqd exigi i ei utilitatẽ vtit ⁊ iſto caſu nõ
ſufficit ſimplex ſcia ſed reqri ꝙ ſciat alto de trib modis.C. de
noua.l.iij.ita põt ĩtelligi glo.i.l.nomẽ.C.q res pig.ob.poſ.ſʒ
ſi ſit ad cõmodũ ceſſionarij ⁊ ei piculo ſufficit ſunplex ſcia. ut
ð.de tranſac.l.fi.⁊᷑ caſus ẽ hic. Dꝛedicta potes tibiipſi ꝑ mo/
dũ diſtictiõis ſumẽ. ¶ QAQuero poſt factã ceſſionẽ cedẽj agitõ
debitoꝛeʒ.an debitoꝛ põt opponẽ iſtꝗ exceptionem nõ potes
me ↄuenire.qꝛ alti ius ceſſiſti.⁊ ſic ali hʒ utilẽ q̃ tũc directe pꝛe
fert. Ja.dde are.dic eo mõ ꝗͥ dixi.S.ðaut ceſſio eſt fcã ad cõmo
dũ ceſſionarij ⁊ ei piculo.hoc caſu potej opponẽ exceptionẽ
ĩcõtinẽti ꝙ aliꝰq hʒ utilẽ põt pᷣferri directe.ita ĩtelligit.l.ĩ cau⸗
ſe ĩ f.x.l.ſi ꝓcu.meꝰ. x.l. ꝓcuratoꝛe ĩ rẽ dato de pcura.Si vo
piculo cedẽtis ⁊ nõ põt opponẽ niſi altuʒ de trib iteruenit po
ſitj. C. de noua.l.iij.p.d.ſʒ Ja.de are.i.l.j.S.j.circa pn.S.eo.
ubiẽ caſus. Sʒ Ol.ſibi hoc appꝛopꝛiauit.Et ʒʒ pᷣdicta dʒ in
telligi.l.ſi cõuenerit.iĩ pn.de pig.acſ.⁊.l.ſi pꝛ.S.j.de iure doꝶ.
Auero utrũ pactuʒ ⁊ traſactio cedeni noceat ceſſionario.
Bl. mouet ĩ.l.ſi cũ emptoꝛe.S.de pac.Lu ſolue diſtiguẽdo cir
ca hãc.q.put colligit ex his q̃ dixi de ſcia ⁊ ceſſiõe.¶ QQuero
utrũ ofeſſio cedeni noceat ceſſionario.HNãc.q.tãgit Hi.in.l.
Fuũ.S.j.S.de le.j.⁊ ibi tetigi.⁊ hic etiã Di.foꝛmat.Et videt ꝙ
debeat nocẽ. ut.d.l.Fuũ.S.j.⁊.l.ſi actoꝛ.õ.de ꝓcu.ubi põt di/
ce ꝙ ueniat pncipalis ⁊ ſic nõ noceret ↄfeſſio pncipalis.illa.l.
ſi actoꝛ.nil releuaret. In ↄꝛiũ videt.l.ſi partẽ.S.j.S.quẽadmo
quʒ ſer.amit. Ja.de are.ut refert Ci.i.l.ſ.C. ðe ꝓcur. refert ſe
ad diſtictionẽ pᷣdictã.aut eni ceſſio ſit cedẽtið ꝑiculo.ut.l.ſi mã
dato.ĩ ſi.S.ma.⁊ tẽ ↄfeſſio nocet.ut.S.de ꝓcur.l.ſi actoꝛ.ſi vᷣo
ſfit ad cõmodũ ceſſioarij tũc nõ p̃iudicat.ut.d.l.ſi partẽ.⁊ hic.
T hoc adita diſtictiõe ſcie ⁊ ignoꝛãtie litigantj. ¶ Qũo pone
ũlle ꝗ ceſſit hʒ ſolũ utilẽ.vñ apð eũ nil remãſit an pᷣiudicet ceſ
ſionario ĩ illis caſib i ꝗb pᷣiudicaret ſi hꝛet directas.Et videt᷑
ĩ nullo piudicet.ut.j.l.ꝓxi.i pn. iũcto eo qð dixi in.l.ex aſ
e.. e. qd dicem. dico ꝙ piudicat ceſſionario.ſic fem ꝓcura/
toꝛis reuocati piudicat dño ſi ad notitiã nõ ꝑuenit.ut.S.de ꝓ
cu.l.ſi ꝓcur.x.l.j.C.de ſatiſdado. Nꝛedcaã it va pᷣterq; ĩ illis
caſibꝰiĩ ꝗb dixi ꝙ ſimplex ſcia nõ ſufficiebat.ſʒ reqrit alto de
trib modis poſit.C. de noua.l.iij.q D faciebat dñs facie
bat vtute directe.qꝗ erat apð eũ.h nullũ ius remaſerat.⁊ iõ ſcit
ꝙ ſoluit ei ꝗ nullũ ius hʒ iccirco ſuffic ſimplex ſcia.¶ Quero
utrũ ſolutio fcã cedẽti noceat ceſſionario.Rñ.qũ apð ceden/
tẽ remanet directa. ideʒ qdð dixi.S.in tranſactione ſnĩia pacto
⁊ ſimilibꝰ.ut.l.fi.de trãſac.ſed qutdo apud cedẽtẽ nulle rema
nent.tũc aut accepit bona ſide animo gerẽdi negotiuʒ ceſſio/
narij ⁊ liberetur ſoluens ignoꝛas als non.ſʒ hẽet cõditioneʒ ĩ
debiti quã cedẽdo liberaretur.ita dʒ intelligi.j.l.pꝛoxi.C.l.is
qui hominẽ.S.ſi titium.j.dðe ſolu.⁊.l.cũ uis. F. .j. e. ti.

HAiρν. ꝛo eo ꝗd idebite reſtituit reſpectu dte nõ
(Si UIGS. iſeüt actioes. ſec ſi reſpectu rei certe.h.d.

◻ 1* Qð pẽdẽte dilatiõe ꝑ hẽdita/
1 deres ante. riuʒ ßuũ negelet relofi⸗ nõ ue
nit ſicut nec alij fuetugindlci tlca pcepti.h. d.
icet fideicõmiſiarius pecuniã quã dʒ
eſcripto. di tardius ſoluat ad uſuras non te/

netur qꝛ nec fructus recuperat.h.d. Löa .
ſiBe õditiõi ptãtiue hone
Gi ſul conditione. facili ⁊ trãſitoꝛie hẽj

*

cogitur parere.inhoneſta difficilis ulł ꝑpetua ei remitti. h.d.
pᷣ loquitur ĩ iſtituto ſub cõditiõe ptãtiua honeſta ⁊ facili.ſcdðo
in ĩſtituto ſub conditione turpi inhoneſta ⁊ difficili.ſcða ibi ſi
uero turpᷣ. Itẽ ſcdᷣa ſubdiuidit.qꝛ pᷣponit qd iuris ſit de rigo/
re.ſcõo ponit quid iuris ſit de egtate pꝛetoꝛia.ſecunda ibi ſi in
danda. Itẽ ſcda ſubdiuiditur.q; p loqtur ĩ cõditiõe q̃ hʒ diffi
cultatẽ qꝛ pꝛimoniũ diuidit ĩ dãdo.ſcðo ĩ cõditiõe turpi.ttio ĩ
cõditiõe que hʒ difncultatẽ qꝛ eſt ꝑpetua nõ traſitoꝛia.ſecũda
ibi ꝙ ſi cõditio.tertia ibi ſi vo noĩs.ex q̃ diuiſione apparet dla
rius iſte. S. In tex.ibi viſuʒ eſt dic.ſ.iniquum de rigoꝛe per ra/
tiõeʒ que ſeqt.¶ Op. ⁊ videt᷑ ꝙ iſte.S.ſibi dicat. na pᷣ dic
cõditio turpiſibi no remittit.in.S.ꝙ ſi cõditio.dꝛ ↄꝛiũ.So.pᷣ
loꝗtur de rigoꝛe.ſcðo de equitate ptoꝛia.¶ Sʒ ð hoc op. ꝗa
etia de rigoꝛe iuris ciuilis conditio impoſſibilis remittit.ut.S.
de cõditiõibus inſtõnũ.l.j.So.ꝗdam itelligũt oẽs.ill.q dicũt
conditioneʒ impoſſibilẽ remitti.ſ.de iure pꝛetoꝛio.⁊ ſic nunqᷓ;
ex tali teſtõ poterit adiri hereditas.ſʒ erit neceſſe deueniri ad

2 —

—

Ad ſenatuſcõſul.trebel.

bonoꝝ poſſeſſionẽ ſʒ ta.ut hic ego aliter dico.naʒ q̃da ſũt cõ
ditiões turpes q̃ de iure ciuili remittũtur. Quedaʒ reputãtur
urperlaid de iure pᷣtoꝛio ut cõditio iuriſiurãdi.ut ꝓbat᷑.S.de
cõdi.iſti.l.cõditiões in pᷣn.in illis q̃ a iure ciuili remittũtur po
terit adiri hẽditas de iure ciuili.in his qͥ ſolũ a pᷣtoꝛe erit neceſ
ſe peti poſſeſſionẽ bonoꝝ ſm tab.hic ẽ caſus ⁊ ſic eſt vn de ca
ſib in gbus etiã hodie eſt neceſſaria bonoꝝ poſſeſſio ſm tab.
ut ponũt doc.in.l.certũ.C.vñ le.¶¶ Op.qꝙ ↄditio difficilis nõ
remittat᷑.ut.l.cũ heres.j.de ſta.li.difficultas enĩ nõ excuſat.ut
l.cõtinuus.S.illð.de uer.ob.So.cõditio difficilis nõ remitti
tur ad cõmodũ eius cui eſt impoſita ut in Sꝛio.ſʒ ad cõmodũ
fideicõmiſſarij ſic ut hic qð eſt nõ.¶ Op.qꝛ hic remittit᷑ cõdi/
tio etiã facilł.ut cõditio de deferẽdo noĩe honeſto qðſieri non
dʒ.ut hoc.S.in pn. Rñdeo cõditio noĩs ferẽdi dẽ hꝛe difficul
tatẽ ꝓ eo ꝙ eſt ꝓꝑpetua nõ momẽtanea.ut aſcẽdere capitoliũ.
iõ remittit᷑ nõ in fauoꝛẽ eius cui ẽ impoſita.ſʒ in fauoꝛẽ tertij ut
oſſit peti bonoꝛũ poſſeſ.ᷣm tab.nõ adiri hẽditas de iure ciui
kut hic. Rõ iſtarũ ſo.eſt qꝛ in cõditiõibus ptãtiuis ſi aligs in
pedit᷑ ꝑ aliũ ↄditio hẽtur ꝓ ĩpleta.nt.l.iure ciuili.⁊.l.ĩ teſtõ.Sẽ.
de ↄdi.⁊ de.ſʒ h/ ꝓpter factũ heredis cui ↄditio erat ĩpoſita vi
debaĩ ipediriĩplemẽtũ aditiõij ad dãnũ ſideicõmiſſarij.vñ de
eꝗtate pᷣtoꝛis q;tũ ad ſideicõmiſſariũ aditio hẽtur ꝓ ĩpleta nõ
quo ad ipʒ heredẽ.Ex pᷣdictis hẽs diſtiguere aut cõditio ap/
oſita hẽdi ẽ cauſalis.aut pãtiua.ſi cauſalis.dic ut.l.ſʒ ſi alio.
S.e.ſi ptãtiua tũc aut turpis aut hõeſta.ſi turpis remittit.ſi ho
neſta aut facilis aut difficilis.ſi facilis ⁊ tunc aut eſt momenta
nea ⁊ cogit eã ĩplere ut aſcẽdere capitoliũ ut h in pn.ſi ppetua
ut ferre nomen honeſtũ.⁊ illa remittit ſi eã ĩplere nõ vlſtut hoc
S. in fi. ſi vo eſt difficilis aut difficultas cõſiſtit in dãdo.⁊ tunc
ↄtra difficultatẽ ſuccurrit.qꝛ ſideicõmiſſariꝰ cogit dare ut hic.
G. ſi in dãda.ſi in faciẽdo ⁊ illa remittit ad cõmodũ ſideicõmil
ſarij ut hic nõ heredis ut dictũ ẽ. ¶ Quero qd vult dicẽ tex.
in v.qdð ſi cõditio ibi iubẽdus eſt tẽ. Rñdeo dic gl.ꝙ alteruʒ

de duob cogit hẽs facẽ ul ꝓteſtari.ꝙ q;tũ ĩ ſe ẽ vult eẽ hẽs uł

hʒ petẽ bonoꝝ poſſeſſionẽ ʒ ta. Et ſic nõ ex pᷣ ꝙ tãtũ ualet
teſtatio q;ᷓtũ oparet ſi ve ĩterceſſiſſet ille actꝰ 15 ĩterponũt.
de hij ꝗ ꝑ me.iudi.nõ ꝗp.l.ſ.de opꝑ.no.nun.l.de pupillo.s.ſi
gs vn roel dicit Ol. ⁊ ẽ rõ ĩ.l.S.allega.q; cũ ꝑ ꝓteſtantẽ
nõ ſtet lex ſupplet. Atẽ nõ ex hac eadẽ glo.ꝙ ſigs dicat uclo
hẽs eẽ iducit᷑ aditio.ſecſi dicat uolo adire.ar.ei qdð nõ.i.l.ſui
electiõe. S. de le.j.⁊ de acꝗ.hẽ.l.gerit.vider̃ ꝙ aliꝰſit itellectus
hultex.dic ꝙ p̃toꝛ ↄditionẽ remittit ⁊ alterũ de dnob faciat
Prii⸗ue iubeat hẽdẽ petẽ bonoꝝ poſſeſſonẽ ſʒ tab. ex edi
cto gnali ⁊ bẽditatẽ reſtituẽ ex treb. ſilis modus ꝙ lex pmit/
tat iudici facẽ edictũ ſpale hẽtur ĩ.l.ſi finita.S.elegant᷑.de dã.
ifec. ¶ Altio nõ ꝙ nomẽ accurſi ẽ honeſtũ nomen.qꝛ accur

.

rit ⁊ ſuccurrit ↄ tenebꝛas iuris q; gẽtes ↄſueuerũt cc.utĩ glo.

¶ Si cũ ſuſpecta. Sihẽg adiui coact ſideicom

EEENrꝛ miſſari detrahit ſalcidiã de reli
ctis ab hẽde nõ de relici a ſe. h. d. dic plene. S. e.l.j. F. deniq;.

—,„ — 5 2 L.l.).
(Si titius. Auaten defalcat᷑ a p ſideicõmiſſario.ea/

delalcat ipſe a ſuo legatario.h.d.Cir/
ca mãʒ gl.diſtiguit h pleni i.l.plauti de ↄdi.⁊ de.ut ibi dixi.

Jul. Flecom ari pfert ſubſtituto vulgarit.h.d.Fʒ pꝛi
m

ã lec.qẽ magij nõbili. alie lec.ſũt clare. ¶ Op.õ.
e.l.patroni.S.fi.ʒ pma lec.dic ut ibi.

K iiſtitut paſſus ẽ labi tᷣs agnoſeẽde bono
(Siquls. ũ poſſeſſiõis ſideicõmiſſario ſuccurrit ut reſti

tuat᷑ ⁊ agnoſcẽ cogat.h.d.¶¶Mõ caſũ qtidianũ ĩ hac ciuitate
ꝑuſij ubiẽ ſtatutũ ꝙ ſiꝗs nõ ĩſinuauerit teſtm ĩfra tres mẽſes
nõ ualʒ ꝙ hoc ſideicõmiſſario nõ noceat.iĩmo ad ei petitionẽ

tps reſtituei ⁊ coget adire ⁊ reſtituere.
(Sdmonédi Ad petitionẽ vni fui fideicõmiſſarij
*cogit᷑ iſtitut adire ⁊ reſtituere heredi/

tatẽ etiã quiſoluẽdo nõ erat.h.d.
eins: Naturales obligatiões totalit᷑ trãſe⸗
unt ĩ fideicõmiſſariũ.iõ reſpectu hẽdis
Etalit dꝛẽ idebitũ.h.d.¶ Op.⁊ videt᷑ ꝙ poſt reſtõnẽ
apð hẽdẽ remaneãt directe.ut.l.j.S.j.S.e.So.glo.qꝙ illud ue
rũ q erat oblo ciuilis ⁊ nãlis.ſec ſi nãlis tm.tunc enĩ nihil re
manet apud hẽdẽ.q; nalis nõ diuidit᷑ in directã ⁊ utilẽ.lʒ ↄꝛiũ
nõ.i.l.ſi alienꝰ.S.de le.ij.ſj hec uerioꝛ qð ẽ nõ.¶ Op.C.iſ ad
uer. ſo.l.ij. .ẽ.de ↄdi.ĩde.l.interdũ.Glo.ĩtrat hic opi.q̃s ple/
ne examina ut dixi in.d.l.ĩterdũ.de ↄdi.ĩde.hẽs cogit parere

re ⁊ reſtituere.h.d.

And et hen
S 1 neceſſarii.⸗ nereſlar hẽdes cogun pa/

rẽ ↄditiõi ⁊ a

Pne fui uolũtas reqraĩ.h.d

Cũ pꝛetoꝛ.vh;

toꝛ ul ꝙ faciat edictũ ſpale ꝑ qdð traſierat actiõe iĩ fideicõmiſ

(Si anis Hẽs hẽdis decedẽtis añ reſtõneʒ cogit reſti
ig Uls. tac t areee extãt Faab eactio es Pe⸗
atron põt grauare libᷣtos li
1 ronr * berti etiã in debita poꝛtiõe.h.d.

tat reſtitutio ſit fuo ðño uolẽte ul

Hẽdi
Eruo. ũ hñte ulł etiã ipſi dño lʒ ĩ hẽditate de
beat pᷣcedẽ iuſſus ⁊ ſeqꝗ aditio ᷣui ⁊ ĩ bonoꝝ poſſeſſio
qꝗ̃ ẽ rõ ꝙ ĩ hẽditat aditiõe regrit ꝙ
pcedat iuſſus.ĩ bonoꝛũ poſſeſſiõe ⁊ tre.reſtitutiõe ſecꝰ.Rñ.qꝛ
aditio obligat quẽ ſic uotũ.ꝗ modus obligãdi nõ cadit ĩ eũ ꝗ
& ĩ alteri ptãte.ut.l.ſ reʒ..uoto.j.de polli.qrõ ceſſatĩ tre.re/
ſtitutiõe ⁊ bonoꝝ poſſeſſioe ut plene dixii.l.qĩ aliena.ĩ pn.de
acꝗ.hẽ. ¶ Quero qẽ rõ ꝙ ĩ tre.reſtõne nõ reꝗrit ↄſeſus ſerui
hdita aditiõe ⁊ bonoꝝ poſſeſſiõe ſic. Rñ.iura qᷓrẽdi non q̃

runt᷑ uobis ꝑ eos ꝗ ſt ĩ nra ptãte.ſʒ iura qſita ꝓſequẽdi ⁊ actio

nes ſic. ut.l. pcia ag di Sdlfl poſſe adire hẽditatẽ ul
poſſe petẽ bonoꝝ poſſeſſionẽ nõ ẽ ius qſitũ ſʒ ẽ ius qẽdi.⁊ pe
tẽ reſtõnẽ ẽ ius ꝓſequẽdi ius i q̃ſtũ.ẽ enĩ uobis q̃ſita actio ex
teſtõ ad hoc ut plene dixii.l.is põt.de acꝗ.hẽ.

5 HMeres rogat reſtituere ſub oditiõe ſᷓ
(Si te tOzꝛ. remittü uel que per cautionẽ mutiana

iplet᷑ cogit adire ⁊ reſtituere.h.ð. .
„Snie lʒ iniuſte parẽdũ ẽ ꝓpt᷑ ei auẽteʒ.
r„ S.de iu.om.iudli.l.ſi ꝑ erro/
rẽ. So.ibi fuit erroꝛ ĩ iuriſditiõe hic ĩ iure ul ſacto.¶Ad hoc
op.C. q ꝓuo.nõ ẽ ne.l.ij.x.l.ꝗ teſtõ de excu.tu. So.ibi fuit
expᷣſſus erroꝛ ĩ ſnĩa.hic nõ. ¶ Op.ꝙ tex.ſibi ↄdicat.dicit eni
cauſa cognita ⁊ ꝑ erroꝛẽ.So.ut ĩ glo.¶Op.C.qñ ꝓuo.nõ
ẽ ne.l.uenales.So.ibi ſnia fuit data pᷣcio hic ꝑ erroꝛẽ uel pᷣci
bᷣ. ¶ Op..de indi.l.ſi ptoꝛ.S.marcellus. l. dicit fateoꝛ ꝙ
qñ ſnia gratioſe fert põt peti reſtitutio ĩ itegrũ qð nõ. Sʒ ad/

uerte qꝗꝛ boc tũcẽ uerũ qñ falſe pbatiões fuerũt ꝓducte.quo ca
ſu diſtiquit᷑ utrũ ſnia ſuerit lata ĩ pñtẽ uel ĩ abñtẽ.ut.d.S.mar⸗

cellus.ut plene dirlihvin :7. hge obꝛepſerit. de re iudi.ſʒ ſi
nullis falſis ꝓbatiõib ꝓduc uel ſi index ꝑ gram nõ ꝓnũcia/

uerit uł ſi falſis ꝓbatiõib ꝓduci iudex daret ſniazʒ iniquã gra
tioſe.tũc nõ daret᷑ reſtitutio.q;ꝛ potuit appellare ⁊ iudicis erro

rẽ coꝛigẽ. ut.l.j.j.de ap.⁊ ſic nõ põt ignoꝛãtiã pᷣtẽdere.q; illa
nõ eſt iuſta cauſa dãdi reſtõnẽ. Eſt eni lata culpa ut nõ.in.l.li
beroꝛũ.S.notat.de his q no.ĩfa.⁊ reſtitutio non dat niſ ex iu/
ſta cauſa.ut.S.ex qui.cau.ma.l.j.in pn.

7————————ͦð

1 upillo cũ auctoꝛitate tutoꝛis uel ſo
(Si pupillo. li zutel ſi eſt infans poteſt reſtituihe/

reditas.⁊ mutus nihilitelligens infanti equiparatur. hoc dic.

Mota ꝙ; infanti queritur hereditas per tutoꝛẽ. ¶ Mõ etiã

ꝙ mutus nil ĩtelligen equiparat᷑ infati.de quo videbitis.j.de

videtur.hoc dicit. ¶ Oppo.ꝓcuratoꝛi in rẽ ſuã non poteſt re
ſtitui hereditas.ut.S.de iure do.l.ſi mulier.S.ex aſſe.Di.dicit
ſolu. ut. .l. pꝛoxi..j.ſed ibi nil de hoc dicit. Alij dicunt intelli
ge hic pꝛeceſſiſſe reſtitutionẽ uerbalẽ. quod lʒ ſit uerũ in ſe ta/
mẽ nõ eſt de mẽte littere que dicit ꝙ per hãc traditionẽ ĩtellig
tur reſtituta hereditas.Dic ergo ꝙ hic res iſte fuerunt tradi⸗/
te me pᷣſente vnde mihireſtitute viderent᷑.ut de acꝗ.poſ.l.qð
meo.S.ſi uẽditoꝛẽ.uel ueriex eo ꝙ iuſſu meo paruit heres vi/
det᷑ heres ſtati reſtituẽ mihi ſideicomiſſario hẽditatẽ tradẽdo
illas res. nec videt᷑ facta reſtitutio ꝓcuratoꝛi in rẽ ſuã cui tradi
te ſũt res ſingulares.iĩmo directo videt᷑ facta reſtitutio in ſidei
cõmiſſario.ſacit.S.e.l.reſtituta.
At ita Aditio coacta implet cõditioneʒ.hoc
dicit.
— —

Etiam. erzngog aalrae eguond eurerere
=Aede

cui mãdato dubitat᷑ ſi ſpõte adiuit cogit re/
ſtituere. h. d. Fʒ ſcᷣaʒ diuiſionẽ glo. ¶ Op.qui hʒ mãdatum
nõ cauet de rato.ut.l.nõ ſolũ.S.qui alienũ.C.de ꝓcu. Solu.
quidã ꝙ hic eſt caſus ſpalis in quo cauet etiã ſi ↄſtet de mãda
to.ſile in.l.de pupillo.S.qui pcur.de oꝑ.no.nũ.Alij ꝙ hic ca

uet de rato ſi nõ ↄſtet de mãdato.⁊ hoc tenui in.d.S.ꝗq pꝓcura

toꝛio.¶ Op.q; ꝓcur.non poſſit reſtitui.ut.S.de iure doꝶ.l.ſi
mulier.S.ex aſſe. So.hic in pcuratoꝛe ſimplici ibi in pꝛocura
toꝛe in rẽ ſuã.ſileʒ gl.hẽs in.l.apud iuł.S.utrũ.sS.e.⁊.:.reſtitu
ta in glo.ſuꝑ uerbo tua uolũtate.⁊.l.q;uis in ſi.S.eo.rõ appa
ret in tex.iĩ.d.S.ex aſſe.qꝛ nõ ſit reſtitutio ʒ ꝙ teſtõꝛ diſponit

nel Fʒ vᷣba ſenatuſcõſulti ꝗ loquunt᷑ q reſtiiutio ſit ſdeicõmiſ/
ſario. ¶ Op. 5. de acꝗ· hę.l. paulus. Olo.ſo.⁊ bñ. ¶Oppo.
ꝑ liberã perſonã non q̃rũ nobis actio.ut.C.ꝑ qs ꝑſo.no.ac.

4

bo. Aenrdeeeri 4 ädeicömiſſarij allj
Bi ſinü ui ad petitionem fideicõmiſſarij alij
0 O1 naule. ſinglas reſtituit hereditatẽ reſtituẽ

it

—— — — T — —,⏑

—

ti
ol
. bd.
en
tede
ſſ⸗

ig

ere⸗
de
ſeni
onq̃
cho
tul
tpe
der

eg
tand

n
t
4

l.j.x.l.poſſeſſio.S.⁊ ſi poſſeſſio de Zea po er go ꝓcutatoꝛire/
ſtitui nõ põt.qꝛ ꝑ eũ dño nõ q̃ri᷑. So.hic ſpale ut ipſo dño di/
recto q̃rat.hoc eſt nõ põt pᷣ qi ꝓcuratoꝛi ⁊ de pſona ꝓcurato
ris acqri dño ſeu trãſire ĩ dñʒ.vide glo.⁊ nõ diligẽter. C Mõ
ergo ꝙ ſi ꝓcuratoꝛ ſtipulat᷑ ꝓ me uſufructũ non qrit ſibi necꝑ
eũ cedit mihi.qꝛ iujuſufruct cedi nõ põt.ſʒ dño qrit directo.⁊
idẽ ĩ oĩbꝰ q̃ ꝓcuratoꝛi acqri nõ poſſut.qð itellige jʒ ꝙ dixi.ð.

IActiões que non fuerũt in bonis tꝑe
H St damnü. en defiltt Etre.nõ traſeũt.h.d.de
hoc dicã in.l.ñ hẽs pecumiã.j.e.qdð tene mẽti.

Exceptio coherẽs ꝑſone hẽdinõ tra
1 US. t geiebnnſlanih b.d.

(En ubi Fideicõmiſſari cõuenit ubi hʒ domiciliũ.u
II NHW eubi eſt maioꝛ? pars hẽditatis. H.dd.

Ito Qui cogit hẽdẽ adire cogit
J poſtulate. Kälrartas pati. Itẽ
aditionẽ factã a ſuo ul exneo ꝗs incidit ĩ iterdictuʒ
fraudatoꝛiũ.h.d. In gl.ſuꝑ vbo uẽdis.i n.dic ⁊ hoc cũ ſilius
adiuit. caſu loꝗt iſte v.qꝛ ⁊c.uſq; ad fi. Nõ ꝙ ſic exneo
ita ſilio ſuo lʒ nõ iĩmiſcẽ cauſa fraudãdoꝝ creditoꝝ. ¶ Nõ ꝙ;
q cogit hẽditatẽ adire cogiĩ actionẽ pati.¶ Op.S.e.l.poſtu/
late.in pn. So.utrũq; remediũ põt hᷣe locum ⁊ iſtud ⁊ ilud.
MQůo d ſit iſt ĩterdictũ fraudatoꝛiũ. Glo.dicit ꝙ de hoc
ſit mẽtio hic ⁊ i.l.ſi pupillo.j.de ſo.de hoc etiã ſit mẽtio ꝑ Jo.
in arboꝛe.fecit enĩ huic ĩterdicto cellulã ꝑ ſe.facit etiã mẽtionẽ
glo.in.l.j.C.ſi de uẽ.pig.aga.dic ꝙ illð ĩterdictũ de quo ſit mẽ
tio ẽ idẽ qð edictũ de his ꝗ in frau.cre.loquit enĩ qũ debitoꝛes
fraudãt creditoꝛes circa res ſuas q̃ſitas uel q̃rẽdas.ſʒ illud in
terdictũ fraudatoꝛiũ de quo ſit mẽtio in.l.ſi pupilli.ẽ ĩterdictũ
per ſe.loquit᷑ enĩ quãdo debitoꝛes cõmittunt fraudẽ circa res
alienas ut ibi dixi. Nonpoty hek reſt tui ſelec
a Mon põt ꝑ hedẽ reſtitui fideicòo
Siu donatiois. lan plus qᷓ; poſſit a defũcto
cape.h.d. Rõ dubitadi erat qꝛ fideicõmiſſariꝰ videt᷑ hẽe ab hẽ
de ns⸗ a cio. x ſic yidebatur totũ poſſe capere quod remo
— 4 ideicõmiſſũ ulłe ualʒ hẽditate exi
— Iheres. ſn⸗ nõ ſoluẽdo.ſec ĩ ſideicõmiſſo
ſingulari. h. d. Mõ tex. ibi hẽdis vice fũgi. ꝙ ſidei/
cõmiſſariꝰhẽtur loco hẽdis.ſfac.S.e.l.poſtulãte.S.fi.⁊.l.ſi fil
ð.qð cũ eo: Scias tñ ꝙ etiã qñ bona nõ ſt ſoluẽdo heres ho/
die ſi nõ facẽt ĩuentariũ coget᷑ cõplẽ legata ꝑ auẽ.qdð cũ teſtõꝛ
C.ad.l.fal.qdð ĩtellige ut dixii.l.ĩ rõne.S.qð vłgo.S.ad.l.fal.
. tot az Quiiĩ reſtituẽdo q̃rtã nõ detrahit non pᷣſu
— LGA miül erraſſe niſi pbet. h.d. C Op. C. ad.l.
fal.l.erroꝛ. So.hec dʒ iĩtelligi Fʒ illã.ſ.ꝙ repetit ꝓbato erroꝛe
facti. ¶ Op.ꝙ erroꝛ pᷣſumat.ut.S.de ꝓba.l.cũ de ĩdebito.S.
j.⁊ ibi nõ.⁊.C. de iur.⁊ fac.igno.l.ſ poſt diuiſionẽ.Gl.hic ni⸗/
hil dic. DNico ꝙ erroꝛ facti ꝗ hic reqrit non põt cadẽ niſi pſup
Pene aliqᷓ ſcia ſeu aliqᷓ credulitas.ut q; credebat hẽditatẽ nõ
oluẽdo.iõ nõ putabat eẽ locũ deductiõi qᷓrte.⁊ ſic cũ ad iſtaʒ
ignoꝛatiã deductiõis q̃rte reqrat poſitio alicuifacti illud non
pᷣſumit᷑ niſi pbet.ita loquit hic.ſʒ ↄꝛiũ loquit qñ ex ſola ſimplici

Ignoꝛtia iducebat᷑ erroꝛ que ioeati pſumit.
2 zroPie Es reſtitutus nõ cauet de eui
E Eeun ictide. eß ſibi cauet a fideicõmiſſa
rio.h.ð.dicut dicã.j.e.l.heres ꝑcepto.
—— J heres In eo ꝗ hʒ directas nõ trãſeũt uti⸗
1 ſes. h. ð.ꝗd ergo ĩpoꝛtat reſtitutio
ſacta hẽdi. Rñ.q; obſtaculu exceptiõis cõpetentis o
hẽdẽ ꝑ tre.tollit. Itẽ utilis q erat apud fideicõmiſſariũ extin/
guit.ita tenẽt doc.C.ex ꝗ.cau.ma...ñi.facit qð nõ.ꝑ DNi. ĩſti.
de ach.S. rurſus.Ex pᷣdici hẽs ꝙ utilij actio ⁊ directa nõ põt
cõpetẽ vni ⁊ eidẽ.ſʒ õ.j.de ſo.l.ſi duo.⁊ qð nõ.sõ.de ꝓcu.l.nõ
ſolũ i pn.ubi diſtinguit᷑ an ꝓcuratoꝛ in rẽ ſuã ĩtẽtet utilẽ uel di
rectã.So.utilij ⁊ directa nõ pñt cõpetẽ eidẽ ꝑ ſe ⁊ ſuo noĩe ut
hic.rõ qꝛ utilis dat ex eꝗtate.ut.l.j.de aci.⁊ ob.⁊ ibi nõ.q eq
tas ceſſat in eo ꝗ hʒ directas.ſʒ bñ põt ꝗs hꝛe utiles ſuo noĩe.
Directas noĩe alieno Pineotfaro⸗ ro ab hea
Di ꝛo damno dato ab hẽde añ reſtitutio/
Si heres. · tenet᷑ actiõe ex teſtõ poſt reſtitutionem
actione legis aquil.h.d.

Ri tön Megligẽtia hẽdis nocet fideicom
Bi tẽpoꝛalis.i S. eo.l. facta
§S.pe. So. ibi fuit heres negligẽs in acꝗrendo hereditatẽ. hic
circa acquiſitionẽ ſingularẽ. —.

4 Heres nò obſtate tpe ad deliberãdũ
Mnes. & ſtati adir ſFedeflecturelbas

tiõis apparebit an poſſit deducẽ q̃rtd.h.d.¶ ¶Nõ ꝙ poſt tps
datũ ad delibandũ iſta vba puto mihi expedire ⁊ ſilia.iĩducũt
aditionẽ.ad idẽ. S.e.l.ſ ſi alio.S.j.ſecꝰſi tpᷣs ad deliberãdũ nõ
J pceſſiſſet ut dixi plene ĩ.l.gerit.S.de acqui.hPere.
— I— res Si hẽdi reſtituẽti fũdus retenteuicatur
. R actio ei de euictiõe dat.h.d. ¶ Op.S.de
e.ij. l. cũ pꝛz.S.euich.Hicit gl.ꝙ hic hẽtur loco q̃rte q̃
Sonerola ſaltẽ ꝓ parte.ibi q ẽ ſimplex legatũ.¶ Mõ hãc ſo.
ꝙ ülð qð dꝛ i.S.euict.nõ hʒ locũ qñ ꝑceptiões hñt onꝰ.qð ſʒ
loꝛte ſit uerũ ĩ ſe tñ qtũ ad ꝓpoſitũ nõ ꝓcedit. So.q; qũ hẽs
ꝓcipit certã rẽ ĩ vna parte ſẽtit onꝰ.ut.l.j.S.ſi hẽs.⁊ nõ.i.l.j.S.
hi. S.e.vñ alij dicũt ꝙ hic loquiĩ in fideicõmiſſario ꝗ ſẽtit cõmo
dũ ab hẽde.ibiĩ herede ꝗ còmodũ nõ hʒ a legatario.tu dic ꝙ
hic loquit᷑ in hẽde cui q̃rta ẽ delata ex diſpõne legis nõ deſun/
cti.vñ euicto fũdo ꝗ loco q̃rte dabat᷑ ſibiſuccurrit. ↄꝛiũ loquit
in eo ꝗ hʒ exceptionẽ tm̃ ex diſpõne defũcti. ¶ Op.de.l.cum
aliena. C. de lega. So. ut in glo.

Actiões q̃ cõpetũt hẽdi ex ſua ꝓui
J heres. ſiõe nõ traſferunt᷑ facta reſone per
treb. ſʒ noua ceſſiõe opꝰẽ.h.d. ¶ Op.S.de peti.hẽ.
ltẽ neniũt ĩ pn.⁊.S.i. So.dicit glo.itelligo hac ſʒ illã ut diſti
guat᷑ an fenerauerit noĩe ꝓpꝛio an hẽditario. Hoc nõ placet.
iſte eni actiões nõ tràſeũt.qꝛ non fuerũt in hẽditate tꝑe moꝛꝶʒ.
etiã ſi noĩe hẽditario ↄxiſſet ut pʒ hicĩ ſcðo rñſo.⁊.S.e.l.q ita
§S.ſi dãnũ. Mõ ob.l. ꝛia.qꝛ alit᷑ aſſumit hẽditas hic ałr ĩ ſi.de
eti. hẽ. ndã ibi ĩſpicit qlis ẽ hẽditas tꝑe qᷣ reſtituit iõ a fructibꝰ
pẽditas auget᷑. ſʒ hic iſpicit᷑ hẽditas qlis ẽ tpe moꝛd.nt.d.S.ſi
dãnũ.iõ a fructibꝰhẽditas nõ auget᷑.ut.S.e.l.ĩ ſideicõmiſſa.uł
dic ꝙ uerũ ẽ ĩidiſticte ꝙ actiões nõ trãſeũt ꝑ tre.ſʒ an ſint cedẽ
de ſideicõmiſſario uł nõ dʒ adhiberi dicta diſticiio. an pxerit
nomie ꝓpꝛio an hẽditario.⁊ ſic loquũ iſta glo.¶ Op.j. de ſi/
deiuſ.l.hes. Gl.dat mltas ſo.tene pᷣmã ꝙ actiões trãſeũt reſti/
tutiõe ſcã nõ ipᷣo iure ut hic.¶ Op.de ↄſti.pe.l.ſi poſt.Soł.
gl. optie.ſ.ꝙ ibi trãſeũt ſcã ceſſiõe.¶ Op.de pac.l.ſi tibi.S.cũ
poꝛ.Gl. H ⁊ ibi Ponu mltas ſo. illa va ꝙ ibi loqt ĩ poſſeſſoꝛe
nullũ ius hẽat ĩ hẽditate.hicĩ eo ꝗ uer erat hẽs ⁊ hʒ ius lʒ alti
reſtituẽ teneret᷑ ut ibi dixi.¶Qũo utrũ ſcã ceſſiõe ð pncipalẽ
videat᷑ ſcã ceſſio ðᷣ ſideiuſſoꝛeʒ ⁊ pignoꝛa ipᷣo iure.Tex.hic vi⸗
det᷑ ꝙ nõ.ad idẽ.j.de ſideiuſ.l.hes a debitoꝛe.ĩ pn.⁊.S.de hẽ.
uł act.uẽ.l.emptoꝛi. In ↄꝛiũ.C. de ac.⁊ ob.il.ſiĩ ſolutũ.⁊.l.ſe.
de hẽ.uẽ.l.emptoꝛi.qð tʒ Aʒo ĩ ſũma.C.de here.uen.circa ſi.
NRũ. regłarit cã ceſſiõe ðᷣ pncipalẽ trãſeũt actiões ) fideiuſſo/
res ⁊ pignoꝛa ut dich.ll.fallit hic ⁊.l.hẽs.j.de ſideiuſ.rõ qꝛ hic
logꝗt de trãſlatiõe actionũ q̃ ſit ꝑ treb.ſʒ per tre.nõ extẽdit᷑ ad
actiões etiã acceſſoꝛias poſt moꝛtẽ deſũcti q̃ſtas. ſilr fallit i.l.
emptoꝛi.de Ged ibi hẽs uẽdidit hẽditatẽ ĩ q̃ nõ ↄtinentur
cctiões ꝓuiſiõe hẽdis q̃ſite. ¶ Qũo an ceſſiõe fcãõ vnum ex
duob reis videat᷑ facta ↄ aliũ.DNic ut.l.ꝗ duos..de le.ij.
„3 Di filiũ Qui iubet aliquẽ non facere teſta⸗
mentũ videt᷑rogare de hereditate re
A ſtituẽda hẽdibꝰ ueniẽtib ab ĩteſtato.h.d.tene menti
iſtũ caſũ qꝛ pulcher et⸗ allianndcebt h ito.
auoꝛe filij ann cept hẽtur ꝓ cõpleto.
Sabinus. 5uahn ddͤik del non P d
Sol. fallit hic fauoꝛe ſilij qð dic pleneut dixi.õ.de le.j.l.ſicui.
¶OOp. q ſili grauatĩ᷑ reſtituẽ poſt moꝛteʒ ĩtelligit ſi deceſſerit
ſine liberis.ut.S.de ↄdi.⁊ de.l.cũ auus.⁊.l.cuʒ acutiſſimi.C.
de ſideicõmiſ.ſʒ hic iſte ſiliꝰ deceſſerat cũ liberis ergo nõ dʒ re
ſtitui ſideicõmiſſũ grauatuʒ. Rñdeo qñ fili ꝰgrauat᷑ reſtituere
poſt moꝛtẽ intelligit ſi deceſſerit ſine liberis ut in ↄꝛio.ſecꝰ ſi ali
grauat᷑ de reſtituẽdo cũ ſili deceſſerit tũc enĩ nõ ĩeſt ſũla cõ
itio ut hic.qð tene mẽti.dixiin.l.cũ auꝰ. ¶ Altimo nõ quõ
arguit de vbis legis ad vba teſtatoꝛis.ſile in.l.ſi fuerit ita.j.de

s Coc igec 23. ſedeß ſael .
Befect cauſe de futuro fac legatuʒ
ρ R* iſtolã. lec ſanſe⸗ glo. hic ponit caſuʒ.

alſa cauſa nõ vitiat legatũ. ut de ↄdi. ⁊ de.I. cũ tale. .
falſã. So.hic fideicõmiſſũ erat magnũ.iõ pᷣumit ꝙ nõ reliqſ-
ſet ſi falſa cauſa ſciuiſſet m qſdã. tu dic ꝙ ibi loqtur in cauſa
de pᷣterito.hic in cauſa de futuro q̃ nõeſt ꝓpꝛie cauſa ſʒ magi
rõ q adeo adheret legato.ꝙ ſiẽ falſa ꝑimit legatũ.ut.S.de le.
ij.l. cũ pz. S. dulciſſimis.poſſet etiã dici ꝙ cũ iſta ſit cauſa de fu
turo dicat᷑ nditio.ſac.Sõ.delega.j.l.ſtichũ ꝗ me erit.x.S.dele.
iij.l.imper. ¶ Quero in quãtũ tenet coꝛneliꝰ.Glo.ꝙ ad duaj
vncias.ſʒ Ja.dde are.diẽ ꝙ cũ poꝛtio ſẽpꝛonij reſtituti ad ipſũ
reſtitutũ ꝑſecte ꝑtineat ⁊ etiã medietas poꝛtiõis mr̃is coꝛneli
us dʒ releuariĩ tribꝰ vncijs.ut.l.cũ pꝛ.S.cũ eſtimaret.S.dele.
,j:hoc innuit hic tex.dũ dicit ꝓrata. B

—

Ad ſenatuſcõ.trebel·.

Mior In dubio qſi gs rogat᷑ reſtituẽ ei a qͥ accepit
Mulier. ttelligeli e ncete ſuã. b.d. ¶ Op. S.
e.l.ubi pure. Sol.ille cul debebat fieri reſtitutio erat inptate
alteri.iõ ſubitelligi tp̃s ſui iuris hic erat ſui iuris. ¶ Op.ſi di
es nõ apponi ſideicommiſſũ eſt purũ.ut.S. de condi.⁊ de.l.j.
So. hic ſubitelligit ts moꝛ qꝛ als oĩno ſideicõmiſſũ eẽt ĩuti
le ſi ilð qdð a te recipio ĩcõtinẽti tibi deberem reddẽ. ut.l.q ſic
Lde ſo. ſʒ ſi alið tp̃s eẽt limitatũ illi ſtaret.ut.S.e.:.ſi hẽs iſtitu⸗
H.x ad.l. fal.l.ſi a me. x ſic ĩtellexi.l.cũ aleo S. de kjut ibi dixi
I ubſtitutio di⸗
Ceuola reſp ondit. t facta in co/
Aicilllis trabii ad fideicõmiſſũ etiã ſi ſut fratres in me/
1o. . d. ¶ Op. vba directa nõ trahbunĩ ad ſideicõmiſſu. ut.1.
cẽturio.⁊.l.vbis.S.de vul.⁊ pu.Solł.ibi qñ ab initio pñt iure

directo ualẽ.ſʒ ſi nõ pñt uł rõne uolũtat qꝛ in codicillis.uel rõ

ne ꝑſone cui nõ põt directo ſpᷣſtitui tũc trabuni ad ſideicõmiſ/⸗
ſu. ut hic ⁊ nõ.ĩ.d.l.vbis ciuilibꝰ. Ja.de are.dicit ꝙ nunqᷓ di
recta trahũtur ad fideicõmiſſa ut in ↄꝛijs. Mõ ob.i.heclex.qꝛ
ſuit hic vbũ ſubſtituo qð eſt cõe iõ trahit ad ſdeicõmuſũ:.ut.l.
cũ ꝗs.S.ſeia.S.de le.iij. Puto glo uerũ dicẽ.⁊ hic eſt tex.ex/
pꝛeſſe ꝓ ea.ponit enĩ ꝙ ſubſtitutio de rigoꝛe iuris nõ ualẽt.qꝛ
directa. ſz ex benignitate trahil ad fideicõmuſſu.ſʒ ſm eũ eſſet
de rigoꝛe. ꝓ hoc.S.eo.l.ex facto ĩ pn.⁊.l.ſilius..ut ꝗs..de
le.j.? ꝑ Ci.i.l.pcibꝰ.C. de ĩſti.⁊ ſubſti.⁊ ibi tãgit hãc opi.Ja.
de are. ¶ Op.qñ mt eſt in medio tacita ſubſtitutio q uenit ex
iterpᷣtatiõe nõ admittit õ ei.ut.d.l.pᷣcib.⁊.l.f. C. de iſti.⁊ ſb/

ſti. codẽ mõ nõ trahit᷑ ↄ fratrẽ ſilij defũcti ut tʒ Guil.in.d.l.pᷣci

by.⁊ ego dixiin.l.ij.S.de vul.⁊ pu.ſʒ hic frater erat in medio

ergo ⁊c. So.qñ ſubſtitutio facta a teſtatoꝛe ualet in vnũ caſũ

nõ poꝛꝛigit ad aliũ ex legis ĩterptatiõe fauoꝛe mĩis uel fratria
ut in Zꝛijs. ſʒ qñ ſubſtitutio eẽt als oino nulla tũc admittit᷑ iter/
pꝛetatio ⁊ ualet eo mõ quo ualẽ põt etiã ſi mr uel rrat fuiti me

dio.⁊ ex hoc ledani ut hic. ¶ Quũo ꝙ;to tꝑe ualet illud fidei/

cõmiſſũ. DNi.notabilit᷑ dicit ꝙ uſq; ad tpa pubertaᷣ durat po
ſtea euaneſcit.ut.l.ſi fũqũ ꝑ ſdeicõmiſſu..ñ.cũ.l.ſe.S.de leg.
ij. T ibi dixi.⁊ ꝑ hoc doc.dicũt ꝙ tacita vulgaris qᷓ ↄtinei in ex
pꝛeſſa pupillari nõ ualet ultra tpa pubertat. ut.l.ꝗ hẽbat. de
vul.⁊ pu.de hoc ꝑ doc.i.d.l.pᷣcibꝰ. dixi in.l.j.de vulga.⁊ pu/

pula. dic ut ibi. Aenio ad uer.ꝙ ſi iuicẽ. ¶ Quero de ei itelle

etu.Hlo.ponit ꝙ plures ſubſtituti pupillo fuerũt iuicẽ ſubſti⸗

tuti ꝗᷓ ſubſtitutio videt᷑ facta in eo qð ſubſtituti ꝑcipient iure i

deicõmiſſi ⁊ vno ſubſtitutoꝝ moꝛtuo alij debet᷑ totu.uel potes

ponẽ ꝙ duo ffes de gbdixerat fuerãt iuicẽ ſſtituti.⁊ ultimo

decedẽs fuit rogatreſtituẽ alteri.nã non ſolũ in eo ꝗð habuit
iure ĩſtitutiõis ſʒ etiã in eo qð habuit iure ſideicõmiſſi a pᷣ dece
dẽte videĩ grauat de reſtituendo. ⁊ ꝓ hoc videt᷑ caſus ill.q.
quã fecit in.l.marcellus.S.qdã.ð.e. 8 gs eſt ſimul eodeʒ tpe
honoꝛat ? grauat.⁊ illud qð iure ſideicõmiſſi ꝑcipit᷑ů ueniatĩ
ſideicõmiſſũ.pꝓ hoc.S.e.l.hẽdes mei.S.cũ ita.lʒ ibi fuerint uer

ba ſpalia. facit.l.luti.S.tres hẽdes.j.e.lʒ ibi fuerint ba gnã
lia.ꝓ hoc.l.ſi titi.S.de le.iij.ſũpto argumento a ↄꝛio ſeſu.hoc
ꝓbat᷑ rõne.certũ eſt ꝙ oꝛdo ĩtellect attẽdit magis q; oꝛdo ſcri
ture. ut.l.cñ pz. S. ſidei. S. de le.ij.⁊.l.nõ eni.de ſolu.⁊ ibi per

i.vñ pone ĩiſtituit ꝗs tres filios ⁊ rogauit vut ſigs eoꝝ deceſ/

ſerit ſine liberis deneniat de vno in aliũ certo oꝛdine ſcripture

attẽto.ſimul ⁊ eiſdẽ vbis ꝗlibet eſt grauatus ⁊ honoꝛatꝰ.nã ĩ

cæo ꝙ alij grauani de reſtituendo ſibi eſt honoꝛat.in eo ꝙ ipſe

*

grauat de reſtiuẽdo alijs eſt grauat.tñ in oꝛdine ĩtellect pus
honoꝛat ⁊ ſibi relingꝗtur q; grauet.nã teſtõꝛ ĩtellexit hoc oꝛdie
ut p̊ moꝛiẽs reſtituat duob ſupuiuentib.ſcdᷣo moꝛiẽs reſtitu/
at.tertio ſuꝑuiuæti.⁊ ſic iſte ſcos fuit p honoꝛat.ſcdᷣo grauatꝰ
in oꝛdine ĩtellectꝰ.merito qð accepit iure ſideicõmiſſi a pᷣ uenit
in fideicõmiſſũ qð ipſe dʒ ſcðo. pᷣdicta facit.l.pẽ.S.ꝗndecim

. de le.ij.ſy ibi ſuit noĩatim grauat de parte ſua.iõ qð hʒ in

alijs in ſdeicomſũ non uenitt. .
— Er e dibus Cõditio de educãdiliberis nõ
E d reqrit libero moꝛt tpe ſupfoꝛe
h. d. ¶ Op. S. e.l. x facto.S. ſiqs. So. conditio ſi de

celſſerit ſine liberi itelligit ꝙ reqrit ꝙ tꝑe mosBcderiſanring
krit. vñ

ut in ðꝛio.qꝛ illa vha ſine liberis detminant vbũ dec
tpᷣs moꝛtᷣ inſpicit᷑.ſs qũ dico ſi liberos educauerit. ulł ſi liberos
habuerit. tũc ſufficit ꝙ eos habuerit in vita lʒ nõ tpe moꝛtis.
2 quocũq; tpe hec cõditio ueriñcat᷑.ut hic ⁊.l.f.C.de ĩdi.vi/
ni. ⁊. l. cũ vir. ⁊. l.ſolemus. de cõ. ⁊ de.

4 Titins Verba ſi deceſſerit ſine liberis debẽt ĩtelligi de
Iehis quos rogat hẽe põt.h. d. ¶ Op. S. e. I. ex
ſacto. S.ſiqs rogat.⁊.C. de ĩſti.⁊ ſubſti.l.gnãlit.Gl. dat tres
ſo. ⁊ q;iibet magis ſingularẽ. pmo ↄꝛia loquunt in maſculo.Rᷣ

in femĩa cui nãlis ſoboles ſuccedit niſi mi ſit ůluſtris. Hoc vi -

det᷑ mihi ꝙ nõ ſit cõgruũ uolũtati teſtatoꝛiꝰ que pncſpali ĩſpi
ciᷣ ut.d.S.ſiqs.nã in feminis magis eſt Poerlai hze filios nã⸗

les q; in maſculis ſm moꝛes nros.Lñ glo.facit ad.q.ſtatutuzʒ

eſt hic ꝙ filij nales ſuccedãt ab ĩteſta.Certe tales nales faciẽt
deficere ↄditionẽ fideicõmiſſi.qꝛ ſũt tales ꝙ tanq; legitimiſuc

cedũt ut hic ſᷣm hac glo.Scðo ſo.glo.ꝙ hociõ.q; igeckte

ſtatoꝛ talẽ ſiliã tal i iunctiõe copulauit.hec ſatis eſt bona.u
dic ꝙ hoc iõ.qꝛ hic furioſa nõ poterat hʒe maritũ.vñ de neceſ
ſitate illa vba itelligunt ſi deceſſerit ſine liberis naturalibꝰ.hec

eſt bona ⁊ nõ. Facit ad. q;pẽ iſtituit ſiliſ in ſacris oꝛdinib co,

ſtitutũ ⁊ adiecit ſi deceſſerit ſine liberis bona deueniãt in taleʒ
q̃ri de ĩtellectu iſtoꝝ vboꝝ. Hꝛeuiter itelligant᷑ ſi deceſſerit ſu

neliberis.ſ.ſpurijs cuʒ legitimos hꝛe nõ poſſit ut hic. Rñdeo

ꝙ debẽt ĩtelligi de ſilijs legitimis tiñ quos hꝛe põt.ſ.de ecclia
ut in auc.de ſa.epi.S.ſʒ hoc pñti.Sʒ ꝗd ſi adiecerit ſi deceſſe/
rit ſine liberis ex ſuo coꝛpoꝛe deſcẽdẽtibꝰ. Rñdeo ꝙ iſto ſidei/

cõmiſſũ eſt nullũ.ſicut enĩ ſideicõmiſſũ relictũ a muliere ſi non

nupſerit eſt nullũ.qꝛ ꝑ hoc videĩ ei iducere viduitatẽ ꝙ nõ nu/
bat ⁊ ſinubat ĩponit penaʒ ſideicõmiſſi iõ nõ ualet.ut.l.qtiẽs
S.de condi.⁊ de.ita hᷣ videt᷑ filiuʒ in ſacris oꝛdinib cõſtitutũ ĩ
uitare ut foꝛnicet.⁊ ſi nmõ ſac grauat eũ fideicõmiſſo.merito ſi/

deicõmiſſũ eſt nullũ. NMõ ob.hec.l.qꝛ hic loquit ĩ ſilia furioſa

in qᷓ peccatũ nõ cadebat cũ nõ hret itellectũ.
SS tius. Mae allqul graua de bonis ĩuicem

ãdis. h. d. ¶ Quero ꝓ qua parte

Mec ob.ſ. e.S.ſliã.ut ibi videbis.facit ad.q.teſtatoꝛ rogauit

ſilios ſuoꝰ ut diuiderẽt equalit.ꝗd ipoꝛtẽt hec vba.Dixiin.l.

Meuia. Nudiexecutoꝛes teſtamẽtoꝛũ de his que nõ
MeA RH&XM£ ſüt ad pias cauſas otra hedes actionẽ nõ ha
bẽt. h. . ¶ Op. C. de epi.⁊ de.l.nulla.⁊.l.ſiqs.x.l.alio.s. de
ali. le. Do.ibi ſpale eſt in relictis ad pias caulas. dixi plene in
l. ſigs titio.S.de le.ij.¶ Op.de an.le.l.ꝗntus in fi. Rñdeo lʒ

cũ pꝛ. S.dulciſſimis.S.de le.ij.

iſti meri executoꝛes nõ habeant actionẽ ut hic pñt tñ ofſiciuʒ

iudicis imploꝛare ut ibi.

reęs 56 edes. Poꝛtio in qua eſt iſtitutus fu

per nideicõmiſſũ manumiſſus ei

õäü — 22= H .— 3„ — Ww.
debel iure directo nõ ꝑ ſideicomiſſũ. Iteʒ qð iure ſideicõmiſi

Pcipitur uenit in fideicõmiſſo ꝑ generalia uerba relicto.h. d.

C DpSel cnglGn fuo.So.hic adit ſpõte.alłs coginon
et ut in ↄꝛio. ¶ Quero dẽ hic ſimouerit cõtrouerſiaʒ3.
quõ inteltigat᷑ cõtrouerſia moueri. Glo.dicit de iure ul de ſcõ
in iudicio uel ex qð nõ.ſacit.S.de peti.hẽ.l.diuus.in pn.⁊.C.

potui

de trãſac.l.ſiqs maioꝛ. In cõtrariũ.j.rẽ ra.ha.l.amplius non

peti. ⁊ ibi dixi plene. ¶ Quero qd ſi aligs relingt monacho

ut abbas einõ faciat qõnẽ.ſʒ ſi faciat deueniat in talẽ.Dic gl.
ꝙ eoip̃o ꝙ abbas moleſtat eſt locꝰ fideicõmiſſo. Innuit gl.ꝙ
idẽ ſit dicere nõ ſacẽ qõnẽ ⁊ nõ facere cõtrouerſia qð nõ.ſacit
qð nõ.in.l.qui ſidei.C. de traſac. In ↄtrariũ facit.C.ſni.reg.
l.ij. T.iij.?⁊ qð ibi nõ.ſ.ꝙ vbũ q̃ſtio reqrit.lit oteſ. Dic ut dixi
in.d.l.amplius rẽ ra.ha. Itẽ dicit glõ.ꝙ abbate moleſtate lo
cus eſt ideicõmiſſo lʒ ꝗdã cõtra. certe q dicũt aũ vident di/-
cẽ melius.nã illa cõditio ut abbas nõ faciat qõnẽ videt᷑ turpiꝭ
eſt enĩ cõtra regulã monachoꝝ ꝗᷓ vult ꝙ monachnil habeat.
ut e de ſta.mo.c.cũ ad monaſteriũ.iõ nõ ualet tale grauamẽ
appoſitũ abbas.ſʒ ſi eẽt tale relictũ qd ualeret in monachout
ſi relinqret ꝓ alimẽtis q̃ pñt relinꝗ etiã fuo ut.S.de le.j.l.ſᷣuo
alieno. ⁊ de his qᷓ ꝓnõſcripto.l.ijj.⁊.l.legatũ.de capi.di.tunc
foꝛte poederet dictuʒ glo. Lõtra pᷣdicta videĩ facẽ quod dixii
l.ſi alienũ.in pn.de here.inſti.ſed nõ ob.ſi bene inſpiciatur.

DEe oꝛtio deſciẽs accreſcit ꝓ poꝛtionibꝰ here,
¶Pater. ouhetct ſubſtitutio. h. d.
(Meuia Fideicõmiſſũ relictũ fratrib ſub noſe appella

tiuo ꝓ hẽditaria poꝛtiõe debet.h.d. ¶ Nõ

*

qð dixi in ſũmario.ex quo pʒ ꝙ ſiue relinq̃tur ſub nomibꝰap

pellatiuis ſigniñcãtib heditatè ut hẽdib tuis.ſiue ſub alijs ſi/
gnificantibus fraternitatẽ uł aliqd aliud ſemꝑ debet᷑ p poꝛtio
nib hẽditarij qdð ẽ ſingulare ut hic.dixi in.l. turpia.S.ſi.S.de
le.j.¶ Vltimo dicit glo.nõ appellatiõe fratris cõtineri ſoꝛo/

rtẽ. qʒd facit ad.q.qua dicã in.l.ñ.j.eo.
Eiti. a. Si fũdus pignoꝛat dolo ułlata culpa hẽdis alie

Aenat᷑ ſideicõmiſſario heres tenet.h.ð.

(BGaie . Diduo poſt moꝛtẽ eoꝛũ reſtituere cogantur vno

m vmoꝛtuo ſtatim ꝓ parte cõpetit ſideicõmiſſi petitio
h. d. eſt nõ. caſuj. Icẽ. . de le. ij.l.t. 5. fl. ¶Op. . de uſu
fruc.le.l..codicilis.in hn. So.ut ibi dixiin.l.heredes mei.S.
j. ð. e.

erãt Gia. Rñdeo equaliter. ut.l.fi.S. luti. S. de le.ij.

— — — — ———————

lofi
neſ⸗

Ad ſenatuſcõſuil.trebel.

j. Fe: Gnauci ad.q duo obtulerũt ſe monaſterio ut monaſte
riũ habeat bona poſt moꝛtẽ eoꝑ.vn deceſſit an ſtati dʒ habẽ
bona illi uł debeat expectari moꝛs alteriꝰ. De h ꝑ Di. ⁊ per
Ci.ĩ.l.pe.C.de ĩpu.⁊ ali.ſſti.¶Quo duo ſũt emphitheote
vnus deceſſit an bona reuertant᷑ ad dũm an ad aliũ. Di.tãgit
p ⁊ in.l.codicill.in pᷣn.de uſufru.le.Ci.in.l.vnica.C.qñ non
pe.par.⁊ dixi plene in.l:.ſi mihi ⁊ titie.de uer.ob.
13 Verba enũciatiua cõmemoꝛatiua alicui modip̃ᷣ/

dent reſtrigunt᷑ ad uluʒ. Itẽ in fideicõmiſſo uli

relicto ꝑ mulierẽ ueniũt res dotales.h.d. ¶ Op. ꝙ bona de/
bẽt cõlcari.ut.ð.e.l.iĩ pn. Gl.dic ꝙ nõ fuit h expſſu ꝙ cõicarẽ
tur. ſʒ h videt tex.ibi vniuerſã ſbᷣam eis cõicaſſe.Rñ. h fue/
rũt vba enũciatiua nõ diſpoſitiua.ſʒ ð h qꝛ etiã vᷣba enũciati/
ua ĩducũt diſpoſitionẽ.ut.l.ex hac ſcriptura.j.de dona.ſo.h̃
fuerũt vba enunciatiua ꝓpter aliud emiſſa.ſ.in moduʒ cauſe
ibi diſpoſitiua.Cõtra h̊ op.qꝛ uerba enũciatiua ĩ modũ cauſe
plata iducũt diſpoſitionẽ. ut.l.pe.de col.bono.i.l.ſoceruʒ.S.
lutius.ſo.ma.So.Hh̊ uerba fuerũt relata ad certũ modũ.qua⸗/
ſi dicat cõicauit eis bona.i.cõiter religt jm modũ certũ ſupꝛa
ſcriptũ.ita ad illũ modũ reſtringunt᷑ita dicebat Old.C Al⸗
timo nõ ꝙ lʒ nõ ueniat in ſideicõmiſſo qñ mulier ipᷣa grauat᷑
tñ qñ ip̃a grauat alium dos ipſius mulieris uenit ſicut ceters
bona.facit qð dicã.j.e.l.S.marituj.

4 Paria ſũt ab initio ꝑ partes re
Mue habebat. Pa uł relictũ ſim partes

modiſicare.h.d.¶Mõ qð dixii ſũmario ⁊ c ſeictane caſus
facit ad id qð tota die faciũt aſſeſſoꝛes in ſẽtẽtijs ſuis ↄdẽnato
rijs.dicũt eni q aliquẽ ex plibus delicꝭ ↄdẽnãt.talem ↄdẽna
mus in tatũ.⁊ pmo Pond totã qᷓtitatẽ.deinde ſubiũgũt ꝓta
lidelicto tatũ.⁊t ꝓ tali tãtũ.nã ꝑinde ẽ ac ſi ab initio eẽnt płes
ſẽtẽtie ut h.x.l.edile.S.ſi.cũ gl.ibi poſita de edi.edic.¶ue
ro in.l.re ↄiuncti.utrũ ꝑ 2iũctionẽ aduerſatiuã ut aut voſed.
iducatiunctio.Hic videt᷑ tex. ꝙ nõ.ↄtrariũ determino ſuffiẽ
eni ꝙ płes piungãtur ĩ vna oꝛone.nec curo cũ q̃li viunctione
ułſine piunctiõe ut ibi dixi.Ad hũc tex.rũdeo qꝛ fuerũt poſi/
te partes ſeparate.iõ nõ ſũt ↄiuncti re. Itẽ fuerunt poſite ĩ di
uerſis oꝛatiõibus.ideo nõ ſunt ↄiũcti uerbis.

(-E eres 5 ideicõmiſſarius detrahit quatenu ſibi detra

EIEDec. eſt. h. d. de q dic plene in.l.facta. S.ſi titius
S.e.⁊.S.ad.l.falci.l.penales.S.ſi.de condi.⁊ de.l.plautius.x⁊
lbi plenius.

prIr Sidllatio adijciat in fauoꝛẽ fideicõmiſſarij
0 ere Ul. uctus interĩ ꝑcepti ueniũt in reſtõnem.h.

d. C Mõ ulũ modũ loquẽdi ex redditu paupta cc.ex pau
tate enĩ cũ ſit mera puatio nõ colligunt᷑ fructꝰ. ſʒ cõis ĩtelleci
F ex pauꝑtate h̊ eſt ex tali modico ſeu modicitate. ¶ Op. C.
cõla de ſe. o q;.So.gl.ꝙ h̊ nõ reliꝗt quo ad ꝓpꝛietateʒ
ſ quo ad uſũ.h̊ non ẽ uerũ.q; ſigs relinqret ſuoj ad uſũ videt᷑
relinq̃re ꝓpꝛietatẽ.ut.l.donatiões.S.ſpẽ).j.de dona.⁊.l.ſpẽj.
S.de au.⁊.ar.le.DPicẽduʒ eſt ergo ꝙ h̊ alienatio non ualuc
COp.ꝙ fructꝰnõ ueniat in reſtitutionẽ.ut.S.e.l.in ſideicõ/
miſſario.qdã dicũt ꝙ teſtatoꝛ hic dixit qcqꝗd ⁊c.qð eſt cõtra
l.hẽdes.in pn.S.e.dic ergo ꝙ hoc iõ.qꝛ dilatio fuit appoſita
ſauoꝛe ſideicõmiſſarij.facit.S.de uſuris.l.in fideicommiſſi.S.
cũ pollidiꝰ.x.l.ſi ita.S.j.S.de le.ij. ¶ Op.S.de ali.le.l.lutius.
So.c(odẽ mõ.qꝛ h̊ fuit dilatio appoſita fauoꝛe ſideicõmiſſarij.

= ꝛohibita alienari nõ ueniũt in ſidei⸗
¶Pluribus. Hio uli.h.d. C Op.qꝙ pᷣlegata ueni

ant in fideicõmiſſo relicto ꝑ hec vᷣba ulia.ut.l.cũ iure.C. de ſĩ
deicõmiſſis. So.h fallit. q; teſtatoꝛ phibuit illas ꝑceptiones
alienari ſauoꝛe liberoꝝ.qð apparet ex eo ꝙ dixit ꝙ ꝗ vita ſu⸗/
ꝑaſſet ſolidos füdos haberet.vñ illas ꝑceptiões ſpãlit alij re/
liꝗſſe.vñ in ſideicõmiſſo uli nõ uenit.¶ Op.exceptio conſir⸗
mat reglam ĩ caſibus nõ exceptuatis.ut.s.de iureiurã.l.fi.in
fi. I̊ h teſtõꝛ excepit es alienũ.ſ.xx.legata.ergo totũ aliud vi⸗/
detur uoluiſſe reſtitui.So.dicebat Ol.fateoꝛ ꝙ exceptio cõ/
ſirmat regula nõ fe ampliat n D at ad alie ad quos
pmo nõ poꝛꝛigebat.ſac.S.de uſufru.le.l.generali.S.uxoꝛi.
¶ Maritus. Dos ſlegata non cadit in ſideicõmiſſo
E. eniſi ſpaliter ſit dictũ ⁊ quarta ad dotẽ ſuf
ſiciat.h.d. ¶ Mõ ꝙ hec uerba ꝙ legata reſtituant:.non poꝝi
gunt᷑ ad debita pᷣlegata.niſi ꝓbet teſtatoꝛẽ ſic ſenſiſſe.facit.ẽ.
e.l. deducta.qd itellige ſi apparet eẽ debitũ ꝑ alias ꝓbatiões
ex teſtm.als eẽt idẽ qð de alijs legatis lʒ ut debitũ pꝛelegaret
ut.l. ꝗquxoꝛiĩ pn. de aur. ⁊ ar.le. ¶Op. ad fi. qꝛ ſm hoc teſta
toꝛ pot phibere ſal.õ.l.ꝙ de bonis.S.j.S.ad.l.fal.ſo.hᷣ mõ ꝙ;
qᷓrta cõputet᷑ĩ debitũ poterat oli phiberi ⁊ erat oli caſu ſpaliʒ
hocdie ẽ de iure cõi ut auẽ.ſʒ cũ teſtatoꝛ.¶Quero pꝛ ſubſtitu

it filie ſi deceſſerit ſine liberis.an in Bſideicòmiſſo ueniat dos.
Di. tangit ĩ.l.a ſilia in pn. S.e.⁊ ibi dixi me dicturũ h.Tetigi
etiã ĩ.l.fi.S.ſilie.S.de le.ij.Ci.ponit i.l.j.S.videamꝰ.C. de rei
ux. ac. ⁊ ibi recitat diſtinctioneʒ Mar.ſyl.ꝗ dicit aut q̃rij an
dos ueniat in ſubſtitutiõe vulgari.⁊ dico ꝙ ſic.q; ẽ in ptate ſi
lie adire hẽditatẽ uł nõ.ut.l.ia dubitari de here.inſti.ſʒ h ꝓce
deret qñ pꝛ in teſtõ ſiliã dotauit.ſed ſi eãũ dotauit inter viuos.
tũc capit dotẽ iure ſuo nõ hereditario.ut,l.px ſiliã. S.ad.l.fal.
Si vo qris an dos ueniat ĩ ſubſtitutiõe ſideicõmiſſa.⁊ tẽ aut
ulr ſpᷣſtituit ⁊ nõ uenit dos in fideicõmiſſ.niſi appareat teſta/
toꝛẽ aliud ſenſiſſe.ut.l.a ſilia.S.eo.⁊.C. cõia de le.auc.res q̃.⁊
S.ad.l.ſal.l.pꝛ filiã.ĩ pn.Si vo pꝛ eã expꝛeſſe rogauit de reſti
tuẽda dote.tũc aut ſilia hʒ als tãtũ de bonis pꝛis qð ſufficit
ad legitimã ⁊ põt grauariin dote.ut.l.fi.S.ſiltũ.S.de le.ij.aut
nõ hʒ ttũ ꝙ ſufficiat ad legitimã ⁊ grauari nõ põt.ut.l:qmĩ
Fe Tc.l.qm nonella. C. de ĩof.te.ita dicũt ipi ꝓ q̃ diſtictiõe
8 caſũ ĩ pñti. S.⁊ h qñ ſideicõmiſſũ relinꝗtur ꝑ pꝛem a ſilia
ſecus ſi relinꝗtur ꝑ ſiliã ab alio ſibi hẽde ĩſtũuto.qꝛ tũc doj ue
nit in ſideicõmiſſu ſicut cetera bona ſilie.ut.S.e.l.S.ſiliã.

Inſtãtia cepta cum herede facta reſtitu
(Kogatus. tiõe durat ↄtra ipſũ ⁊ heredẽ eius.h.d.
¶¶ Dp. S.e. l. j. S. j. So. iſtãtia iudicij cepta cũ deſuncto trãſit
ĩ ſideicõmiſſariũ ut ibi.ſecꝰ ĩ ea q̃ cepta fuit cũ herede ⁊ ſic nõ
fuit hẽditaria ut h.x.S.e.l.hereditas.Ad h̊ op.S.fa.her.l.
ĩ indicio.Gl.nõ ſoluit.dic ibi loqꝗtur ĩ iudicio reali qð tranſit
ad ſucceſſoꝛẽ ſingularẽ in quẽ facta ẽ alienatio neceſſaria.hic

oĩ iudicio ꝑſonali.⁊ plene dixii.l.ſi cũ hoĩem de fideiuſ.
ere es de nouo repte nõ reſtitute debẽt reſtitui.
vniſi pma reſtitutio ꝑ modũ trãſactiõis fuit cele

bꝛata.h.d. ¶ Op.S. de trãſac.l.q cũ tutoꝛib.S.ꝗ ꝑ falcidiã
So. itellige qñ heres nõ fuit in dolo ibi ſic. ¶ Op.de tran/
ſac.l.ij.S.j.ubi reꝑtis codicillis vitiat᷑ trãſactio. So.dic gl.⁊
bñ h̊ fuerũt repta alia inſtra ibi codicilli.Rõ pʒ ĩ.l.de his.de
trãſac.⁊.l.j.S.j.quẽadmodũ te.aꝑ.¶ Sʒ ) h̊ op.qꝛ h ẽ dece
ptꝰ ultra dimidia iuſti pcijut pʒ ex tex.iõ dʒ reſcindi ꝑ.l.j.C.
de reiuẽ.⁊.l.ſiꝗs cũ aliter.⁊ de uer.ob.Hi.in.l.ſiq cũ aliter.
diẽ ꝙ ĩ ↄctu tranſactiõis nõ hñt locũ dicte.ll.ꝑ hũc.S.gl.h̊ ⁊

NPe.ſeqtur eã.C. de rei uẽ.l.ij.dicit ꝙ ad cognoſcẽdũ utrum

in trãſactiõe ꝗs ſit decept' ultra dimidiã iuſti pꝛecij nõ debet
eſtimari id qdð ĩ vitate debet᷑.ſʒ id qd ualebat ille dubius litis
aent qr placet. er h̊ nõ pꝛacticã qũ petiũ arbitramẽtũ re
duci ad arbitrium boni viri quod arbitramentum eſt tranſa/

ctio.ut ĩ auẽ.ut diffe.iudi.S.j.⁊ ibi nõ.ꝙ tũc nõ ſufficit ppare

ꝙ re uera mihi multũ plus debebat᷑ qᷓ arbitratoꝛ ↄdẽnauit.ſʒ
ꝙ dubi euentus illius litis multo plus ualebat q; arbitratoꝛ
ↄdẽnauerit ut dixii.l.ſi ſocietatẽ. buorn a ) ſocio. .,
Etiã poſt reſtitutiõem põt
Pup illus. ſnius ſideicõmiſſuʒ
dimittere ppter partẽ heredis q̃ ieipit de nouo uaca/
tẽ.h.d. In tex.ibi a toto diſcedit.dic ut iſto caſu quo a toto di
ſcedit aut oĩno ⁊c̃.ut ſegtur ĩ tex.ibi nõ pñt.dic qꝛ nõ expedit
Fm Ja.de are. In tex.ibi ſuſciꝑe.dic ⁊ tũc nõ fuabii ſuꝑfluũ
pupillo.nt.l.ꝙ ſi minoꝛ.S.ſceuola.S.de minoꝛibꝰ. Ibiplus.
dic ꝙ; debeat᷑ creditoꝛib ſcã uẽditiõe ꝑ eos qð ẽ qñ ſideicom
miſſariꝰ nõ vult. q̃ſi dicat ĩ his duobꝰ hʒ electionẽ ſᷣm Ja.de
are. ⁊c. ¶ Op.hᷣ dẽ ꝙ ſuit hẽs ⁊ poſtea abſtinet.S. C. de re/
pu.hẽ.l.ſic.ſo.huiꝰ timoꝛe Ro. poſuit caſũ vno mõ ſed trufa
ẽ. ſz dic ꝙ abſtinet ꝑ reſtõnẽ.¶ Op.ꝙ ſideicõmiſſari nõ põt
repudiare ꝑ reſtitutionẽ.ut.l.poſtulãte ĩ pn.j.e.So.h ꝓpter
partẽ de uono adueniẽtẽ.ſimile ẽ i.l.cũ hereditas.de acq.hẽ.
Ex gl.op.q poꝛtio defſicit ꝑ reſtitutiõem nõ dʒ abſtineria
toto rõne partis.ut.l.ſi minoꝛ.S.de acq.hẽ.So.ibiĩ cohere/
de ꝗ hʒ iure ſuo.hᷣ i fideicõmiſſario ad quẽ ꝑtinet ex aditiõe ſi
lij heditas.¶ Op.ſi minoꝛ fuit abſtẽt'ulteri aligd habẽ non
dz de illa hẽditate.ut.l.j.C.ſi ut ſe ab hẽ.abſti. So. ĩtelligas
h ꝙ ſuꝑfluũ reſuai pupillo ꝑ reſtõnem de nouo ĩpetrada. ut
l. T ſi ſine. S. reſtitutꝰ.de mino.¶ Sʒ op.qꝛ poſtq; bona ſunt
uẽdita nõ põt reſtitui minoꝛ.ut.l.qdð ſi minoꝛ.S.ſceuoł.de mi
noꝛi.So.illð uerũ qñũ bona eẽnt uẽdita ꝑ ſubſtitutũ.ſecꝰ qũ
creditoꝛes ut h Fᷣin Ja e are.⁊ ita apoſtillaui tex.qꝗᷓ opi.vide
tur ↄtra gl.paruã ſuꝑ vbo uẽdẽda.qͥ dic.ſ.a fideicõmiſſario.
Tiõ Guil.de cu.i.d.S.ſceuol.diſtiguit qũ bona ſũt uẽdita per
ſubſtitutũ. aut h fuit ſine magna iduſtria ſerg ale cõis hõ
h feciſſet t reſtituet pupillus ad ſuꝑfluũ ut h.Aut ſubſtitutus
euaſit a creditoꝛibꝰ cũ magna ĩduſtria.qꝛ nõ ſic feciſſet qlibet
tũc pupillus nõ reſtituet᷑.ut.S.ſceuoł.¶Ex pᷣdictij ergo colli
ge qñ pupillus ſe abſtinet ⁊ bona uadũt ad ſideicõmiſſarium
aut in totũ agnoſcit.aut in totũ repudiat.pᷣmo caſu aut nihil
0

Añ di. lega. ce.

ſupeſt uẽditis bonis. aut aligd ſupeſt. Si nihil noͤ eſt dubiu

Si aliꝗd tũc aut h ꝓceſſit ex magna iduſtria ſideicõmiſſarij
aut non. Ocdo caſu pncipali qũ repudiauit in totũ.tc eſt ſilr
diſtinguẽdũ.aut nihil ſupeſt aut ſupꝑeſt aliqdut pʒex are.
Atrez VAEẽditio facta cauſa ĩteruertẽdi ſidei
iII EBeczmiſſũ iputat hedi in eo qð ſibi defun
tus debebat. h. d. Op. tali hẽdi rogato ꝑ hec uer

ba licet ↄſumæ. ut. S. e.l.titius rogat?.So.gl.ꝙ; ̊ ↄſũpſit ul/
9 P5 2

tra dodrãtẽ qʒ nõ licet.ut.C. e. auc. ↄtra rogat. Hec ſo.vᷣa ẽ

Fm iura noua.ſᷣm hec iura dic h mala ſide ↄſũpſit cauſa in

teruertẽdi ſideicõmiſſũ.merito cõpẽſat᷑ cũ debito.

IAlius phebus. dnd urd cente

x-ibᷣſtitutiõis niſi ex uolũtate defuncti alið pᷣſumat᷑ ex
nã ſᷣmoni ul alia giectura.h.d.¶ Mõ hũc ſinẽ ad id qð ſepe
occurrit ꝙ de noĩe vni nõ dz niſi pars.¶ Op.qꝛ ꝓut dilexit
eos ĩ ſubſtitutiõe.ita videt᷑ dilexiſſe in ſideicõmiſſo.ut.l.lutius
S. pz puerũ.S.e. Itẽ iſtð fideicõmiſſum ule nõ videt᷑ ↄferri ad
polycratẽ de quo ſpaliter puiderat.ut.l.coheredi.S.cũ pꝛem
5. de vul.⁊ pupil. So.fateoꝛ ↄꝛiũ niſi rõ pmõis ul alia pſũpta
uolũtas alið iduceret ut fuit h.nã vba pluralł numeri.ſ.ei uel
eis de neceſſitate cõpꝛehẽdũt duos fres ſõᷣſtituto ut tex.dic.
¶Juxta hoc qro qſtionẽ mihi occurrẽtem de facto teſtõꝛ in
ſtituit ſilios maſculos hẽdes ules.ᷣſfilid ĩſtituit in certa quãtita
te.demũ ſbᷣiecit ꝙ ſiqs eoꝝ deceſſerit ſine liberis poꝛtio eius

—

deueniret ĩ ſupuiuẽtibꝰ.qrit an vno ex filijs maſcuł moꝛtuo ſi
lia admittat᷑ ad fideicõmiſſũ. Nidet᷑ ꝙ ſicut hic ⁊.S.e.l.lutiuj
S. meuia. ⁊.l. lutiꝰ. S. qſitũ.S.de le.iij.⁊ de pac.l.tres frcs.oti/
net᷑ enĩ appellatiõe filioꝝ niſi alið apparet.Nixi ꝙ ĩ themate
ꝓpoſito alið apparet de mẽte teſtõꝛis.nã cũ maſculos pꝛedi/

lexiſſet in ĩſtitutiõe inſtituẽdo eos ulłr pꝛeſumẽdũ ẽ eos pꝛedi/

lexiſſe in fideicõmiſſo.ut.l.lutiꝰ.S.pẽ.S.e.C. de fideicõmiſſis.

auc.h̊ amplius.⁊ de ĩpu.⁊ alijs ſpᷣſti.l.j.qð ẽ uerum ſi rõ recti
Fmonia hec patit.qꝛ iſtituit tres ul quatuoꝛ filios uel uẽtrẽ ex
q poſſũt naſci plures.nã tũc vno decedẽte ũlð participiũ ſuꝑ/
uiuens põt ueriſicari in maſculis vno decedẽte. ſed ſi ĩſtituiſ⸗
ſet tm̃ duos maſculos.tũc qꝛ vno moꝛiẽte illud ꝑarticipiũ ſuꝑ
niuẽs nõ ueriſicat᷑ in filio remanẽte.tũc de neceſſitate cõpꝛehẽ

det᷑ filia lʒ ex re certa iſtituta ꝑ hãc.l. ¶Sʒ qro ꝗd ſi reperũ

ſcriptũ abbꝛeuiate ut deueniat in ſuꝑuiuenʒ.ita ꝙ põt dicere

in ſupuiuẽteʒ ⁊ ſupuiuẽtes q̃lit itelliget᷑. Rñ.pmo debemꝰ ad

nertere an h̊ poſſet ex pᷣcedentibꝰ uel ſequẽtibus colligi ut ſic
ſit pluralis ułſingularis numeri ſᷣm ꝙ reꝗrit uera grãmatica.
ut. l.plautius. S. de au. ⁊ ar. le. qdð ſi nõ apparet pᷣumo teſtato
rẽ ſic locutum nt eos quos in inſtitutione pꝛedilexit ⁊ inuiceʒ
vniuit pꝛetulerit etiã in fideicõmiſſo.S.de vul.⁊ pupil.l.cohe⸗
redi.S.qui diſcretas. .

AQuando dies legat.cedat. Nubꝛica.

Pure ſit. Vgatũ fuitutz

* pſonalis cedit
ab adita hereditate.h.d.ᷣ loquitur
2 in tribus ᷣuitutibus ⁊c̃. ¶ uero
qd ĩ aliſ uitutibꝰ. Gl. dic idẽ.ſʒi.S.i nouiſſimo.C. de cadu.
tol.expᷣſſ diẽ idẽ ĩ alijs ſuitutibꝰ etia realibus.⁊ ſi ſic ĩtellige
res nõ eẽt uerũ.qꝛ ĩ realib ceſſat rõ qͥ h ponit᷑.dʒ ergo ĩtelligi
idẽ ĩ alijs.ſ.pſonalib*.⁊ hoc dic Ci.in.d.S.in nouiſſimo.llij
nolũt ſuſtinẽ gl.dicẽte ꝙ fuitute reales nõ trãſeũt ad hẽdes
ſ ſequũtur fundũ.⁊ ſic hʒ locũ rõ h̊ poſita.ſʒ certe illo tũc per
ſona nullo mõ videt᷑ iſpiciẽda.ſufficit enĩ ꝙ res ſit tpye moꝛtis
qꝛ relinqtur ſm rõnẽ pᷣdictã.ſʒ neriuẽ ꝑſonã ĩſpici.ut.l.ſed ⁊
ſi maxime de Fui.le.⁊ tranſit ad hẽdes ſicut res cui accedit.iõ

Puto ꝙ cedat tẽpoꝛe moꝛſ. ¶Vltia gl.h̊ diẽ poſt multa uer

a ꝙ dies lega toꝛũ dicit cedere quo ad trãſmiſſioneʒ.de quo
dicã.j.e.l.iij.ccdo quo ad obligationẽ.tertio quo ad petitiõeʒ
quarto quo ad dñij trãſlationem. de quolibet iſtoꝝ eẽt vidẽ/
ũ.dic ut. C. de cadu.tol.S.cũ igigper Li.
„ Coditio tacita ex teſtõ pced
Aod Pure. pedtt diemlegatoꝛum egere
ſecus ſi extrinſecus ueniat.h..d.

e J ri Heredita aditio non
Eredis aditio tdiataſtmeßne
itionẽ qᷓlitercũq; differat.h.d. ¶ Mp. de.l. in ↄditio

nibus.S.de ↄdi.⁊ demõ.So.nõ ĩpedit trãſmiſſionẽ niſi teſta

—☛M

toꝛ aliud uelit. C Scðo op.qꝛ cũ ula ↄditio ĩſit de neceſſitate

Oꝛtuo patre.lge Perte ·

teſtatoꝛ nõ põt ea remittete.ut.l.nemo põt..dele.j.So.adi
tio hẽditat᷑ ieſt de neceſſitate.qꝛ niſi hẽditas adeat᷑ ex teſtõ nil
debeẽ.et quatũcũq; teſtõꝛ hoc uellet.ſj diei ceſſio nõ ĩeſt de ne
ceſſita po:teſiatoxfackqaccce and. 4 ſag
iſ ante aditã.ſed ſi po/
J habitatio. dic ut.l.f. C.de uſuſru.

——

— 2 v. Sed ſi quot anniꝭ. Iſte eſt bo
1 Ec ſemel. caſus ⁊ nõ. Item nõ ideʒ eẽ

dicere quot annis qð ſingulis annis.

Sed ſi in habitatione. eliau annu

ceſſitat debet᷑ tẽpoꝛe neceſſitatis.h.d.dixi in.l.qui hoc anno.
ſ. de v. ob. vide glo. q incipit tũc agẽte.⁊ iſtã glo.examinaui ĩ

Mõ nò eẽ dꝛiam inter iſtas exceptiõej
vboꝛũ lʒ qdã cõtra.C. e.l.j.

= S Coõditio oĩno extitura ſi dubi
iuſmnodi an viuo ulł moꝛtuo legata/

rio exiſtat ĩpedit diẽ legati cedere.h.d. ¶ Op.de.l.
iul. z. de Odi.inſti. So.ut ĩ gl.tu dic ꝙ ibi in cõtractibus.hicĩ
ultimis uolũtatibꝰ quicꝗd ibi ⁊ hic nõ.rõ eſt qꝛ ſi certũ eẽtĩul
timis uolũtatib oditionẽ extiturã.ſed ĩcertũ an ĩ vita uel non
ipediret diẽ legati cedere.ut.l.ſR cũ heres.S.e.in ↄtractib ue/
ro ſpes cõditionał obligatiõis trãſit ad hẽdeʒ.ut ĩſti.de vbo.
ob. . ex ↄditionali. ⁊ ita in vita uel poſt motẽ exiſtat nõ cu/
rat᷑.q; nõ ĩpedit diẽ ſtipulationis cedẽ. ¶ Op.de pi.⁊ cõmo.
rei uen.l.ꝙ ſi pẽdente.S.ſi ita. Rñdeo eodẽ mõ ibiin ↄtracti/
bus h in ultimis uolũtatibus. ¶ Op. de. l. n pupillus. 5. ſub
cõditiõe.j.de noua.Eodẽ mõ rñdet᷑ ibi in cõtractibus hic in
ultimis uolũtatibꝰ. An aũt ſtatĩ debeat. Dic ut bi. Jo. tñ ci
ca hoc dedit vnã ſo.cuiꝰ mãm examinauiin.l.iulł.S.de cõdi.
ĩde.¶ Extra gl.op.⁊ videt᷑ ꝙ tale legatũ traſeat ad heredem
ſi deñcit lʒ hoc poſt moꝛteʒ appareat. in vita uerũ fuit il nõ
debere fieri.ut.j.de ma.tel.l.neratius.Sol.ut dicam.j.e.l.
cum ſme pꝛeſinitione in pꝛin. Tlegatg
— Fnſufructus ant. x. acidt

— ab adita hẽditate ⁊ aliud legatũ cuius dies cedit a tẽ
pèꝛe moꝛtis alternatiue relinquit᷑ q;tũ ad electionẽ utrũq; tẽ/

Pus ſſpicit. q;tũ ad trãmiſſionẽ quodlibet ꝑ ſe nãm ſua retinet
d. Ibi ſpectanda quo ad electionẽ legatario cõcedendaʒ.
¶ Mõðer ſi. ꝙ qñ relinquit alternatiue legatũ pure ⁊ legatuzʒ
ↄditionale nõ ipedit᷑ ꝓpter vnũ qn cedat dies alter.¶ Op.
f.e.l. cum ſllud in Pn. So.uut ibi dicã in.l.cuʒ illud. qꝛ eſt diſfi
cile cõtrariũ. Op. de.l. cũ ſine pſinitione.ij.rnſo.j.e. So.
ſũt duo legata. vnũ pure ⁊ aliud cõditionale.ſed in.l.cõtraria
eſt tm̃ vnũ legatũ cen utene ſtocaſil gs petat Etdic
Bii ₰△SM⅛eℳaAuero iſto caſu gs petat. Et diẽ
(Si ita quis glo. ꝙ filius.ſʒ dicit Di.ꝙ h ꝓcedit
ſm iura hodierna ſm q̃ põt habẽ ꝓpꝛia excepto caſtrẽſiulq/

— ——

ſi. m iura iſta nõ repꝑit ꝙ põt habe ꝓpꝛiũ ex caſtrẽſia niſi caſu

l.cogi.S.ſi pꝛ.⁊.l.ĩperatoꝛ.S.ti.j.⁊ in dote.vñ opʒ dicẽ ꝙ te⸗
ſtatoꝛ dicẽdo iſta vba ut ip̃i llio ſoluat videt teſtõꝛ uelle ĩ ts
exñtie ſin iuris differre.ar.l.ubi pure.S.ti.j.ar.l.fideicõmiſſa.
FC. ſi filio. S. de le. ij. ¶ Itẽ nõ h ꝙ ſi teſtatoꝛ uł aligꝗs relinquit
uł donat ſilio uł .ipi filio ſoluat᷑ tatũ ĩpoꝛtat q;tũ dicẽ ne ad pa
trẽ ꝑueniat uſufruct fm auẽ.excipit. C. de bo.qli.⁊ auẽ. utli
ceat ma.⁊ auie in pn.⁊ hoc videĩ iſto.S.ců glo.
ita Mõ reſert qd ex equipollentibus ſiat.h.
ld. (Op. de. l. fi. C. de his qui ue. eta.im/
pe. Sol. ut plene dixi in. l. gallus. S. ⁊ quid ſi tm.S.

i. T poſthu.

g ta CO. de.l.ll. 5. de op. le. Rfideo
(NVmita. inea⸗ parte alternatiue erat

egatũ pure.hic ſecꝰ. ¶ Op. ulterius. S. e.l. ſi uſuſru
ctꝰ.S. argẽtũ. Rñdeo ibi erat talis ↄditio ꝗ moꝛiẽte legatario
iplebat᷑ nel deficiebat ⁊ iõↄcoꝛdat cũ iſta. Sʒ h fac iutra;
parte alt᷑natine hẽ legatũ cui dies cedit a tpe moꝛſ.⁊ iſtð qd
dicit ꝙ ex pãphila natũ erit tacite ĩeſt ↄditio q̃nõ ipedit traſ-

miſſionẽ legati.ut.l.j.in fi.S.de cõdi.⁊ de. c. . e. l. cuʒ illd. S. ſi.
gqd uelit dicere iſte tex.ðicà in.l.cum illud.j.e.

Cum ſeruo legato.enilano oenm

Doſt adtam ntnvſin bercdltatkczditid. ickiſtrol
Die legati relicti ſemo lega
c legato. cccit dd adita hereditate.
tẽ ad legata ꝗqᷓ cedũt ab adita hẽditate regula cato

niana no ptinet.h.d. ¶ Mõ ꝙ regula caiofl eregila wrii
o. an.

li

bi
4/
1
ci
ul

bo,
l/
ſl.
i⸗
n

4
14

h.
fi

rin

— — — —
’ ☛n =

— ☛ ☛ S

᷑̃b——¶ — —

Jo.an.cõtra de teg.iuris ſuꝑ tubꝛica li.vj.dixi de reg.iur.i.j.
¶Op. ſſti. de keac fuo.Rũdeo ibi loꝗtur echnerd⸗ ñ
iſtitut ⁊ filio relingꝗtur. hic qñ iſtitutꝰ ẽ ſiliꝰ ⁊ pꝛi reliquit.rã⸗
nẽ diuerſitatis dixi in.l.a ſilio.⁊.l.qſtũ..de le.j.¶ Quero qͥ
modo potuit manumitti.Et dic ut ĩ glo.⁊ nõ ꝙ ſicte dñs ma
numitit. q ĩtellige ſi poſtea ſequit᷑ aditio als ſecꝰ. ar.j. de ca/
ſtrẽ. pe.l.hẽqitatẽ. S.ſlius.uł ut ceſſet oĩs dubitatio dic uũ p
pcio accepiſſe libertatẽ.ut.S.ad ſyl.l.ſiqs in graui.S.utrũ. .B
Amſine pꝛefinitione. legan
cedẽti diſpõne ſequẽs in traſfundit ſtati moꝛa co/
pekeret. ſi icpit Feclel pditiõe legatario interi moꝛiẽ
te nu ad hẽdẽ trãſmittit.h.d. ¶ Op..e.l. ſi penu. So. qdð hic
dicit ſtati itelligas moꝛa cõmiſſa.¶ Op. h videt᷑ dici pen?
ẽiĩ obligatiõe. .j.de ac.⁊ ob.l.obligationũ fere.S.fi. So.dic
nt dixi .l.j.S.ſi ita. S.ad.l.fal.¶ de l uſufru. ĩ pn. S. e.
So. dic ut ibi dixi.¶ Op.⁊ videt᷑ ꝙ ad hẽdẽ traſmittit.q; h
E relictũ ſub cõditiõe q̃da negatiua.ſ̊ moꝛiente legatario tũe
E certũ ꝙ retro ipᷣe nõ dedit.ut.l.neratius.j.de manu.teſ.ergo
videt ꝙ ad legatariũ traſmittat. Rñdeo ↄditio negatiua ſinõ
dederis.ſi poteſtatiua eſt reſoluit.i.cũ ↄſtabit te dare nõ poſſe
de iure ul de ſcõ ut.l.ſi ita ſtipulatus.j.de v.ob.ſʒ hͥ nõ ẽ certũ
niſi poſt moꝛtẽ legatarij nõ añ ⁊ ad hẽdẽ nõ traſmittit. lex vo
ↄtraria loꝗtur in ↄditiõibꝰ caſualibꝰ.ul dic etiã ĩ caſuali ꝓce
dere ꝓpt᷑ generalitatẽ.l.huiuſmõi.S.e.Ad ↄtrariũ rñdeo ↄdi
tionẽ caſualẽ nõ poſſe exiſtere ẽ certũ in rerũ nã.puta ſi muli/
er ẽ nacua uẽtre.certũ ẽ in rerũ nã nõ poſſe naſci poſthumuʒ
⁊ tũc ꝓcedit.l.neratius.qñq; ĩ rerũ nã nõ ẽ certũ.qꝛ mulier eſt
pᷣgnãs.vñ põt partꝰ naſci ſolus de ſcit.⁊ tũc ſi nõ naſciĩ nõ di
ait ꝙ retro fuerit ipleta ↄditio ut ꝓbat.S. de acꝗ.hẽ.l.cũ ꝗdã
Re dẽ. v. qd ſi vnũ.ſʒl hac.l.cũ ſine.⁊ ĩ.l.huiuſmnõi..e.non
nit certũ in rerũ nã ↄditionẽ ĩpleri nõ poſſe viuo legatario.iõ
decedẽs nõ trãſmittit.ſecus ſi Poa ſuide in
Ri Mp. de. l. i penũ.j. e. dic
Cum ab eo mihi. C. eniorn,
2 a eſt nõbili
cum pꝛefinitione. lex ⁊ ſingularis
— ⁊ determĩatio q̃ſi oium legũ de hac mã loquẽtiũ.⁊ iõ
Etenẽda mẽti.t. h.ð Legatũ annuũ cũ pnitiõe tpꝑis relictũ ĩ
dubio ſi fit cauſa alimẽtoꝝ dicunt᷑ pla legata uł vnũ cui diej
cedit a tpe moꝛd.h.d. ¶ In tex. ibi hered gra.qdð feciſſe videt
dubio cũ certi tꝑis pᷣnitiõe ex cauſã alimentoꝛi Di.¶ Op.
de.l.ĩ annos.S.de an.le.⁊.l.cũ ĩ annos.s.de an.le.So. Ni.
⁊ tene mẽti.aut certũ ẽ illð qdð teſtõꝛ uoluit ul ſacẽ plura lega
ta uł vnũ ⁊ tunc ſtamus certo.ut.l.nec ſemel.v.ſʒ ⁊ ſi qʒ.S.e.
Aut eſt dubiũ.⁊ tũc aut teſtõꝛ relinqꝗt legatũ annuũ ſine pᷣini
tiõe tꝑis ⁊ ſũt plura legata.ꝓ pᷣmo anno purũ.ꝓ ſequẽtibꝰcõ
ditionale. ut.l.cũ ĩ annos.õ.de an.le. Aut cũ pinitioe tꝑis ⁊
tẽ aut ĩ alimẽtis ⁊ ſũt plura legata ut hic.aut/p alio ⁊ ẽ vnũ ut
hic ⁊.l.ſiliũ ĩ ſi.j.e.facit ſi teſtõꝛ vnũ coꝛbẽ grani religt annua
tiʒ uſq; ad decẽ annoj an hẽs põt ꝓ toto tꝑe ſoluẽ.videt᷑ ꝙ ſic

.—

NAñ di.le.ce.

qꝛ iſta dilatio ẽ hẽdis ut h.⁊ iõ põt ſoluẽ qñũ vult totũ ut.l.cũ ꝗ⸗

tꝑe.j.de re iudi.⁊.l.ſtipulatio iſta.S.iter certã.j.de v.ob.⁊.l.
ſtatu liberi.S.ſtatu deſa. E. it alr coa
. ictio ſi facit pncipalr cõdi
titio cum.onẽ ſcdario õ cum
ſacit pncipaliter tẽpus.ſcdario conditionẽ. h. d. ⁊ vi
de gl. que ĩcipit cuʒ dicit ibi annoꝛũ dicit annoꝛũ.xiiij. erit de
qua ſcriptura facit mẽtionẽ.õ.incidẽter. Acelu m .
J egatũ pᷣmũ purũ
Penum heres. alhma hen⸗
. dit᷑. demũ poſt moꝛã hẽdis ad hẽdem legatarij trani
mMittil trãſfuſiõe nõ facta.h.d. ¶ Db maldke ſubtilit ⁊ difſienl
ter de.l. ci ſine. ij. rñſo. .e. ubi dꝛ ꝙ legatñ nõ traſinittit. So.
ibt lapir⸗ ꝛecedẽti ↄditiõe ⁊ pen nõ fuitĩ legato.iõ nõ traſ/
mittit. ¶ Op. de. lI. q pure. S. e. t. l.aliqñ. ö. de ↄdi. ⁊ de. ⁊. l.
legatũ ſub oditiõe.s.de an.le.ubi dẽ ꝙ legatũ purũ adẽptu⸗ʒ
ſub cõditiõe videt ſub ↄꝛia cõditiõe datũ ⁊ decedẽs legatari
nõ trãſmittit. c ergo fuerit purũ ⁊ ſub cõditiõe adẽptu.ergo
L videt ſub ↄtraria còditiõe datü. ergo nõ dʒ traſmittere. Diẽ
DPi.ia loquunt᷑ qñ ẽ adẽptũ ſub qͥdaã cõditiõe caſuali q̃ nõi
plet᷑ moꝛiẽte legatario.iſta aũt de q̃ loqtur h deſinit moꝛẽte le
gatario poſſe intpellare iõ cedit die ⁊ tràſmittit ad hẽdẽ. Ni
deamus ergo an iſt ſit aligd dicẽ. Et iſt videi pmo ↄtra.l.
ſi cũ pꝛeſinitiõe.ð.e.ubi cõplet᷑ cõditio moꝛiẽte legatario.⁊ tũᷣ
nõ trãſinittit᷑ q deberet ſicuti hic. Aolũt doc.dicẽ ibiẽ cõdi
tio dãdi que põt iĩpleriultio vite ſpũ.vñ illa conditio tm poſt
moꝛtẽ oſtiterit merito ad heredẽ nõ traſmittit. ſʒ ĩ lege iſta nõ

— „

—

ẽ cõditio iſta ĩ dãdo ſʒ magis qreſpicit ſactũlegatarij.ſed ſi in
terpellauerit.vñ ante ultimũ vite ſom deſinit poſſe interpella/
ri.ergo traſmittit.ſj iſtud nõ videt᷑ bñ dictũ qꝛ actů ĩterpellatio
nis põt nieri ꝑ aliũ.ut.l.ſiqs ſolutiõi in fi.ð.de uſuris.ergo ul/
timo vite ſpũ põt explicari ut.l.ultia. S. de cõdi.ĩſti.x.l.aretu/
ſa. S. de ſta. ho.ergo videt᷑ ꝙ h̊ tm̃ poſt moꝛtẽ extitit cõditio.
So.lʒ e?neus po
legatario ſoluat᷑.ſʒ ipi ĩ pũcto moꝛi exñti nõ põt ſolui.⁊ ſic he
res nõ põt eẽ ĩ moꝛa.⁊ ſicĩ vita legatarij ↄſtat ꝙ centũ deberi
nõ pñt. Mꝛeterea poſito ꝙ in pũcto moꝛi: hẽs ĩterpelletur ad
huc poſt ĩterpellatioẽʒ hẽs hʒ illð modicũ tpᷣs de quo dẽin.i.
qð dicimꝰ.j.de ſol.⁊ ſic ↄſtat ꝙ in vita legatarij cẽtum deberi
nõ pñt.ſʒ legatũ fũdi purũ fuit adẽptũ ſub cõditiõe ſi cẽtuʒ de
beri ceꝑint ut dicit tex.ergo ſbᷣ ↄtraria cõditiõe fuit datũ ſi cẽ
tũ deberi nõ ceꝑint.ſʒĩ vita legatarij cõſtat ꝙ nõ pñt icpere
deberi ergo ⁊c̃.ſʒ q iceꝑint a pcedẽti ↄditiõe.ſ.ſ penũ nõ de
deris cẽtũ dato.itelligit.i.ſi dare poſſe deſieris.ſj ĩ vita legata
rij hẽj nõ deſinitpoſſe dare.iõ nõ trãſmittit legatari decedẽj.
Op.qñ diſpõnẽ pꝛecedẽtẽ hʒ cõditio ius ĩplẽdi cõditiõem
trãſit ad hẽdeʒ.ut.l.diẽ.S.j.S.dðe arbi.Tenẽt doc.in.l.pe.C.
de odi.inſer.ſʒ h hʒ pꝛecedẽtẽ diſpõnẽ.ergo videt᷑ ꝙ tranſeat
ad hẽdẽ.⁊ ſic hẽs legatarij põt ĩterpellare. So. dic ꝙ tranſit
ad hẽdẽ ei ꝗ dʒ ĩplere ↄditionẽ nõ ad hẽdẽ ei ĩ cui ꝑſona dʒ
ſpleri. ar.l. cũ ita.⁊ qð ibi dixi.S.de ↄdi.⁊ de.alit᷑ ius iplẽdi cõ
itionẽ traſit ad hẽdẽ. dic il ĩctib hoc ĩ ultis uoluntatibꝰ.
ſempꝑ tñ dubitaui de illis.facit qð dixii.l.ſicui füdus.⁊.l.a te/
ſtatoꝛe.S.de ↄdi.⁊ de.⁊ in.l.ſub danrtha edi .
nlegatis alternatiuis
Am illud aut. vnũ ẽ legatũ ⁊ ſi vna eſt
ars ↄditionalis legatario ĩterĩ decedẽte nihil ad he/
redẽ traſmittit.h.d. Ibi non fecit.⁊ ſic ſemel cedit dies ⁊ non
pluries.ut.ðS.e.l.ſi uſufr.in pn.⁊.l.cũ ĩ ãnoꝰ.⁊.l.ſe. Ja.de are.
QOp. S. de.l. ꝓxima. C. S. e.l. ſi uſufru.ij.rñſo. So. quidã
ad hẽdeʒ nõ videt᷑ trãſferri.ſ.illud qð ẽ relictũ ſub cdeibe ali
ud ſic. Gl.nõ ſtat ĩ hoc ꝑ.l.cũ ita.s.e.Aualit᷑ rſdemus. Dic
ꝙ ibi deſicit cõditio vni legati legatario moꝛiẽte. NHõ ob.S.
lI.ꝓxia.q; ibi nõ ſuit legatũ alternatiue. Pꝛeterea ibi cõditio
pmi legati viuẽtelegatario extitit ⁊ de iſtis clar ſum.ſʒ dubiũ
facit. d.l.cũ ita.nã ibi in utraq; parte alternatiue ẽ tale legatũ
cuius dies cedit a tpe moꝛt᷑.nã hoc legatu dad pãphila nata
erit cedit a tꝑ e moꝛtis nt.S.S.ꝓxi.q̃re ergo ſi alternatiue po/
nat᷑ nõ cedit dies a tpe moꝛtis.So.dicamus ꝙ nõ cedit ibi di
es ꝗ ad petitiõem.uł alit ut ſentit gl.ꝙ ibii qlibet parte alena
tiue ẽ traſmiſſibile ꝑ ſe ſi ſeparatĩ ponit.ſʒ ſi iigunt᷑ ꝑ iſtã alter
nationẽ ſeu ꝑ iſta vba alternatiua tũc qꝛ ẽ dubiũ duplex.ſ.ꝗd
naſcat᷑ ⁊ ꝗd eligat.iõ nullũ ad hẽdẽ traſmittit anteq; ſit eleccio
ni locꝰ. Al alit᷑ poſſumu dicẽ legatũ alternatiuũ hʒĩ ſe tacitã
cõditionẽ ſi potuerit electio celebꝛari.ut ꝓbat᷑ hac.l.ĩ pn.⁊.d.
l.cũ ita. Iſta aũt cõditio ſi potuerit electio celebꝛari uenit ex
teſtõ nõ extriſecꝰ merito ĩpedit ut.l.qð pure.S.eo.Circa
iſtud lega tũ alternatine relictũ. videlicet vnũ purũ aliud ſbᷣ cõ
ditiõe diſtiguit.aut cõditio extitit viuo legatario.⁊ nõ ẽ dubi
um ꝙ tranſmittit.ut.S.e.l.cũ ita ĩ pn.acotrario ſẽſu.aut non
extitit ſʒ deſicit.⁊ idẽ ut.d.l.cũ ita.aut nõ deficit neq; extitit iĩ
vita ſed in puncto moꝛtis.⁊ idẽ ut.l.ſi uſufr.S.e.aut etid poſt
moꝛtẽ pendet ⁊ decedẽs nõ tranſmittit ut hic. ¶ Op.de.il.ſl/
quis fuũ.5.illud.S.de le.ij. So.plura ſũt legata quo ad pluri
um rerũ nominationẽ.vnũ quo ad ſolutionẽ.⁊ ideo vnã ceſſio
nem diei debemus inſpicere.

oro Coõcitio tacita qᷓ eſt ex nã reilega
MHeres meus. te trãſmiſſionem nõ impedit.h.d.
QOp. S. de ach.⁊ ob.l.pupillus. So. ut plene ſolet dici. .l.
pupillũ.j.de re.iur.l.j.j.de noua.¶ Op. de.i.qð pure.S.e.⁊
l:aliq.S.de ↄdi.⁊ de. So.hᷣ uenit ex nã reilegate nõ ex ipſo
teſtõ. dixi i.l.cõditiões qᷓ extriſec.ẽ.de cõdi.c demõ.
f Irmio eliodoꝛo.i N. ve enl
A So. diẽ gl. ibi apparet aliud ex mente teſtõꝛis. q; ibi

teliꝗt fruct'ꝗ naſcent᷑ Pecuniã redigẽdã ex fructibꝰ. ee
am

terea ibi dixit ex fructibꝰ ꝗ naſcent᷑ niſi ſit ꝑx modũ cuiu
cõditiõis.h̊ vo ſimpłr ꝗqnquaginta miet ex redditu.¶Op.
de.l. ſi debitoꝛĩ pn.õ.de phẽ.ẽmp. Ne hoc plene ꝑ doc.i.l.ſi
gs argẽtũ.C. de dona.tetigi in.l.ꝗdã teſtamẽto.S.de lega.j.
T.l.ĩter ſtipulãtẽ.S.ſacram.j.de vbo.obli. .

2.
Enum ab heredibus. enpuacemt euns

rij diẽ nõ cõditionẽ iducit hoc pmo. Itẽ ↄtra meũ executoꝛẽ
legatarijs nõ dat᷑ actio.h.d.S.iſte.In tex.ibi ſoꝛtẽ.⁊ hrin
o iᷣ

it iterpellare ut ibi nõ tñ ut exneo.ſʒ ut iwſſi

At lega. ſeu ſideicõ. no. ca.

apud quẽda tertiũ a teſtatoꝛe electᷣ ĩ depoſitũ retinere uoluit
ut pʒ ex iſerioꝛib. Ibi ĩtra.ĩcipit rñdere.¶ Op. ad pmuʒ di
ctũ ⁊ videi᷑ ꝙ ſaciãt cõditiõeʒ iſta vba.ut l.ſi titio in pn.S.eo.
Dic ut dixiin.l.ſicui.S.de le.j.¶ Op. de.l.ſi res.C.ad exhi.
ubi videt ꝙ depoſitari poſſet cõueniri. Dicit gl. fateoꝛ ꝙ me
uj executoꝛ actiõe ex teſtõ ↄueniri nõ põt ſʒ ↄueniri põt actio
ne depoſiti ſi fuit depoſitũ ut reddat alũno. Iſte Vame Epul/
cherrim⁊.j.ſtatĩ reuocabo ĩ dubiũ.¶ Op.⁊ vi
em poſſet repeti.ut.l.j.S.penul.õ.depoſi.Gl.qͥ ẽ ̊ ridet ꝙ h

noõ erat ſimplex depoſitarius.ſʒ dʒ habẽ cõmodũ medij tꝑis

¶Op. ad iſtũ.. de.l.a filia.S.fi. S.ti.j.⁊.l.codicilł.S.ſticho
de an. le. So.ibi erat merus executoꝛ.Pebebat enĩ dare cer
tas uſuras qᷓs ꝑcipiebat.⁊ ſi maioꝛes ꝑcepiſſet maioꝛes tene/

ret᷑ reddẽ. ſicut dicim i.l.lutius.S.hẽdũ.S.ti.j. Hic vo iſte de

poſitarius dʒ habẽ aliqð cõmoduʒ ut illud qdð lucraret᷑ ultra
uſuras triẽtes.¶ ¶ Op. qꝛ ſi iſtud ẽ uerũ ꝙ dʒ habẽ aliqð com
modũ nõ ẽ nudus miniſter.ar.l.ſiqs titio.õ.de le.ij.ſi nõ erat
nudus miniſter tenebat᷑ actiõe ex teſtõ.ut.l.ſia pluribꝰ.s.de
le.j. Dico ꝙ iſte depoſitarius ſẽtiebat cõmodũ ex contractu
depoſiti cũ hẽde celebꝛato nõ ꝙ agnouerit iudiciũ defũcti nec
ꝙ petierit ſʒ hẽs iuit ad depoſitariũ.⁊ ſic pacti fuerũt.als nõ
video q̃re teneret actiõe ex teſtõ.uł dic ꝙ teſtõ: h uoluit pecu
niã ꝑ hẽdẽ deponi cuidã ſub illo pacto ꝙ poſt certà etateʒ re
ſtitueret ⁊ ĩteri ſolueret uſuras.⁊ ſic uoluit ↄtractũ depoſiti ce
lebꝛari certa foꝛma ut hic ĩnuit gl.paruula.ibi vo.ſ.in.l.a filia
S. fi.ſuit merus executoꝛ. iuſſit eni ſimplicit᷑ acciꝑpe pecuniã ⁊
uſuras pᷣſtari nõ dixit ꝑ eũ ꝗ accipiebat uł ꝑ aliũ eius cura ⁊
diligẽtia. ⁊ iõ ibi fuit executoꝛ h depoſitarius certo pacto.⁊
iõ celebꝛato ↄtractu depoſiti nõ põt ↄueniri actiõe ex teſtõ ſʒ
actiõe depoſitiut dixii ſili. ð.de le.j.l.ſi fideiuſſoꝛ.S.fi. ¶ Op.
dẽ h ꝙ talis depoſitari cauet.otra.j.ſcui plus qᷓ p.l.ſal.l.di
uus.So.hſẽtiebat cõmodũ a deſuncto ut ibi dica.¶ Que⸗/
ro utrũ executoꝛ ↄueniri poſſit a legatarijs.Et glo.videt᷑ dicẽ

ꝙ nõ. Lu bꝛenit᷑ dic aut ẽ executoꝛ nõ merus ſʒ ſentit aliqð

cõmodũ ex teſtõ.⁊ tũciſte tenet ſi cõmodum agnouit.ut.l.ſia
plibus.in pn.ð.de le.j.⁊.l.imꝑatoꝛĩ pn.x.S.j.s de le.ij. Nõ
ob. iſte. S. qꝛ dic ut ibi dixi.Aut ẽ merus executoꝛ.⁊ dic Di.

aut ẽ ad pias cauſas ⁊ põt cõueniri ut exequaf ſicut põt age/

re.nt.l.nulli.⁊ ibi gl.C.de epi.⁊ cle.aut nõ ẽ ad pias cauſas.x
tũc aut q̃ris an poſſit ↄueniri actiõe ex teſtõ.⁊ nõ põt ut hic.
aut alia actiõe.⁊ tũc põt ut actiõe ex depoſito uł rei uẽdit.uł
ex ſtipulatiõe ſi ĩterceſſerit ut hĩ gl.uł act.neg.ge.ut nõ.doc.

in. l. id qdð haertec⸗de epi.⁊ cle. Si vo inceperit agnoſce
i

re.tũc offò iudicis põt cõueniri ut exequat.ut.l.iij.S.j.S.de ar
bi.⁊.l.quintus.S.de annu.le.an autẽ poſſit agi ad acceptan/
dum. Glo. ⁊ Di.nõ.S.de le.ij.l.j.⁊ ibi dixi.Poc.dicunt in.l.
id qð pauperibus.C. de epi. ⁊ dle.
ater. e mẽti iſtũ. S. de quo dixi in. l. hoc anno
j. de v. ob. ¶ AVlterius nõ iſtud qð dicit gl.qñ
relinꝗtur victus ⁊ ueſtitus debet ĩtelligi eo tꝑe quo ĩcipi age
re.tu dic aliter ut dixi.S.de li.agno.il.fi.

AIis g Qoõditio adiecta inſti
Jliüfa.ex parte etuto:ns videklegato

AQ p̃cedenti adiecta. h.d. COp. ↄditio adiecta inſtitu-
tioni videt᷑ repetita i legato.ut.l.duos.S.de condi.⁊ de.⁊.l.ſt
fuus.S.de 2di.iſti. So.⁊ iſta ẽ uera h pᷣmo legauit ⁊ poſtea
adiecit cõditionẽ. ⁊ vide gl.q ne a pꝛe tc.ſigna gl.dixi ple/
ne in.l. auia. S. de ↄdi.⁊ de. ¶ Quero an ĩſtitutus pꝛo parte
debet interim habere totũ uel partẽ.Et dic plene ut dixi in.l.
plane. §. ſi calunctinn . dele.. ſtrui nhiecif
„☚ CLCegatum menſtruũ relictũ ſᷣuis de
enſtruos. aaum mo cõpetentis liberta

tis. hoc dicit iſte. F. i a
Afundus inſtructus. ſtn
relinqtur dies legati cedent᷑ iſpicit.h.d. Ibi deberi.

bec declara ꝑ ea que nõ. in. l. pe. S. de fun. iſtruc.

ecdecis 5 Mõ iſtu caſuͦ ſingularẽ qñ de
41 8 990 qnic;. âdabo nbiintelligttur ei

mum cõmode potero.
h 4 d ille Conditio nuptiarum nõꝰ
W◻⸗ ap Pill *implet᷑ ex nuptijs inuali⸗
is.hoc dicit. “

ſtã habeo ꝓ notablili le/
Xoꝛi experte.M bebe Qoncluſio ſi
Mpẽs nõ erit moꝛiẽte ĩſtituto puriſicat.h.d.¶ Op.pꝛi
mo ⁊ videt᷑ ꝙ iſta inueſtigatio.an cõditio videat᷑ extitiſſe uel
nõ ſit ſupflua cũ iſta ↄditio ſi hẽs nõ erit nõ ſuſpẽdai cũ itereſt

et ꝙ itra di⸗

tacite. ut.l. ꝗ ſiliab. 5. fl. v.l.ſe. S. de le. j. Sʒ ſi legatũ pouire

lictũ a ſſtituto ut hec lr̃a innit nõ ĩpedit diẽ legati cedẽ ut.ẽ.

Ee.l.j. x.l.hẽdis.S.pe.Rñdeo ꝙ ↄditio q̃ tacite ĩeſt nõ impedit

trãſmiſſionẽ niſi ex ptate legatarij pẽdeat ut.l.ſilio. S. de le.j. x
l. miles. SF.j.S. de le.ij.dixi ĩ.l.ↄdit.q extriſecꝰ.¶ Op.ꝙ poſt

moꝛtẽ ſit impleta.ut.l.fi.S.de Odi.iſti.cũ põt ultio vite ſpũ eſſe
heres.Gl.dicit nõ fateoꝛ cũ nõ habeat uelle nec nolle ultĩo vi
te ſpã. Sʒ nõne iſtð videtↄtra gl.l.ſllio.S.de le.j.x.l.nuleſ.S.
ꝓ parte.ð. de le.ij.ſed ibi dicã in.l.miles.S.ꝓ parte.

CAUt legatoꝛũ ſeu ſideicõmiſſoꝛũ noĩe caueat᷑ tcẽ̃.

Esgatozꝛum nomine.
π☛1 Legatü repetitũ bis tm̃ de
— CUl. beft pio legatario ab hẽ
qe nel hẽdi a legatario non cauetur.h.d.
Iſtü.ᷣ 5. habes in.l.ſideicõmiſſa.S.ſi decẽ
G iij. C Op. de. l. euz ꝗ in pn. ö. de
fer. ur. pᷣdi. x.l.ſi ita ſtipulat a titio.j.de fideicõmij. Plene de
iſto bꝛocardo dic ut in.l:.ſi finita in hn. de dã.infec.per Ni.⁊
ibi dixi.⁊ ꝑer Ci.in.l.j.in pma op.C.de ſen.que pꝛo eo qð in/
tereſt. ¶ Op. de.l.ueluti.C. e. So.ibi hociõ.qʒ ex tali repeti
tione nõ grauat.hic grauaret᷑.x iõ iterũ ſel tm hĩtelligi᷑ ⁊ non
quotiens opoꝛtunũ ſuerit ut ibi dicit᷑ qð nõ.

Sigs ſub conditione legatũ.S

actio ĩ a terius locũ ſuccedit ei mãm aſſumit.h.d.iſte..X.

pure.ſcdᷣo qñ ſub ↄditiõe. Itẽ pma diuiditĩ tres partes.qꝛ hᷣ
mo dicit qd poteſt petere quilibet ipſo iure.ſcðo inq;tum ob/
ſtat exceptio de eqtate.ttio ꝗ iuris qñ ꝓpꝛietateʒ legatarius
poſſidet.ſcðᷣa ibi ſi cũ.x.tertia tbi plane ſi.x. Itẽ ſcdᷣa par pin
cipal diuidi i duas.pmo ꝗd iuris ſit pẽdẽte zanoe rd ad
iuris ſit exiſtẽte ↄditiõe.ſcda ibi ſʒ ſi omiſerit. ¶ PDã h̊ꝙ iſte
legatari dʒ.x.iĩmo videt᷑ ꝙ qnq; tm. naʒ qñ relinqtur uſuſru
cCtus pecunie ipᷣa ppꝛietas debetur uſufructuario.ũt.S.de uſu
fructu ea.re.qᷓ uſu ↄſu.ꝑ totũ ti.Si traſit pꝓpꝛietas.ergo Keau
tur ꝙ tanqᷓ; re ↄicti ĩ eadẽ ꝓpꝛietate qlibet petat partẽ nt.l.ſi
pluribꝰ. S.de le.j.ſʒ dic ipo iure nõ traſit ppꝛietas ex teſtõ.qꝛ
nõẽ legata ſʒ qdã neceſſitate dʒ dari.iõ legatariꝰ in quẽ tran
ſit dñium ipᷣo iure tũc ⁊ ipe põt tota.x.petẽ.⁊ ſic nota hic ꝙ ſi
relinꝗtur uſufruc.pecunie ꝙ dñium pecunie nõ trãſit inconti
nẽti. Tu dic ꝙ legatario uſufruct debet᷑ ppꝛietas etiã ut ĩ iſto

— ꝛimo loquitur qñ ppꝛie
Si. x. que iarcha. aino locuuuraſſppet

S. ibi ⁊ qñq; uſufructũ petitũ conſtat.⁊ ſic nõ libellũ ꝙ petas

fructũ illarũ rerũ nõ illas res. Rñdeo ⁊ cederẽ ꝙ uterq; libel
lus ꝓcederet tã iſte.peto vſuſructũ illarũ rerũ.qꝛ t ĩpoꝛtat ne
ceſſitatẽ quãdã ſeu ꝓpetatẽ.idẽ ſi peterẽ illa decẽ ut uſufru.ex
eis ꝑcipiã ⁊ etiam iſto caſu pcedẽt libellus ut.l.ſi tibi.x.milia
S.de uſu.ea. re.q̃ uſu.ↄſu.ubi dẽ H pbari.¶ Dã h̊ ꝙ cauet᷑ hẽ
di. cõtra imo videt᷑ ꝙ dʒ caueri nõ hẽdi ſʒ legatario ꝓpꝛieta/
tis ut.l.ſicui plu qᷓ; p.l.fal.⁊.l.ſi tibi.x.milia.S.de uſu.ea.re.
q̃ uſu.ↄſu. Rñdeo qñ ipᷣe legatarius poſſideret ſibiipᷣi eẽt cauẽ
dũ ut h.ij.rñſo.idẽ ſi ↄcurrerẽt hẽs ⁊ legatari ⁊ ꝗlibet uelit ſi
bi caueri. legataxiꝰ p̃fert ut in ↄꝛijs.aut hẽs tĩ cõcurrit ⁊ le/
gatari nõ. tũchẽdi tĩ põt caueriut h. ¶ Venio ad v. plane
⁊ op.ille q nõ ẽ grauat nõ põt cõueniri.ut.l.epłam.in pn.S.
ti. ij. qͥ legatari ppꝛietatis nõ ẽ grauat ergo ipſe cõneniri nõ

põt. Piẽ gl. fallit. q; H ẽ ſpale.nam in effectu videt grauatus

Venio ad ſequẽs rñſ ĩ v.ſʒ ſi ſub cõditiõe.ubi dic ꝙ interi
poſſidet totũ cõtra.l.ſi dio.⁊.l.plane.S.ſi piunctim.ð.de le.j.
ubilegatarius pẽdẽte ↄditiõe nõ petit niſi partẽ. Rñdeo ibi
loqtur ĩlegato ꝓpꝛietatis.hic vo logꝗtur ĩ legato uſufructus.
idẽ ĩ.l.idẽ.S.ſi mihi.S.de uſufru.accre.Et ẽ rõ qꝛ uſufr. accre
ſcit citius q; ppꝛietas nt dixiĩ.S.ſi cõiuncti. Sed dices hic eſt
vnus legatarius ppꝛietati ⁊ allus uſuſruct.⁊ lʒ uerũ ſit tñ cõ
iunctio ĩter eos ẽ in uſufructu nõ in ꝓpꝛietate ut.l. ſi alij.ð.de
uſufruc. le. x. l.idẽ neratius. S.j.S. de uſufru. accre. ¶Dicit hᷣ
ꝙ ſi eſt ignoꝛãs heres tenet᷑ actiõe in factũ.ↄtra.S.de uſufmu.
ea.re.q̃ uſu ↄſu.l.hoc ſenatu.S.j.So.ut gl.x hec bona eẽ põt
¶ Dẽ pᷣ ĩ ttio rñſo huiuj.S. ꝙ hẽs hʒ actionẽ ð legatariũ qro
quã 3 dicũt actiõeʒ ex teſtõ.qdaã dicũt ⁊ meli ↄditiõeʒ ide
biti. Sʒ iſtð op.quõ hʒ oditiõeʒ idebiti cũ erat tut excepti
one doli.x ſic nõ repetit ut.l.ꝗ exceptiõe.S.de di. ↄĩde.ſol.ut
nõ.i.d.l.q exceps. ułmelii.l.q ſe debẽ.ð.de ↄdi.ob cauſam.

(Si ad fiſcum. e ren ls ude

cautione

— — — — W

—— — —— —⸗

— — ☛

— — —w ——

At lega. ſeu ſideicõ.no. ca.

cantione hẽat pmittẽ ficꝰ. DNico ꝙ nõ.lʒ ſecus ſit in alia repu
blica.ut in ciuitate que nuda cautione habet pmittere.ut.l.ſ
h.j. e. ? ibi nõ. ? bene. „* 5 alloni hed
rNi NPꝛo ea parte q̃ alicui hẽditas
n minoꝛem: uiminuif ipo iure ul in effectu ſi⸗
ne culpa ſua libᷣat᷑ ab obligatiõe qᷓ ex hac ſtipulatiõe deſcẽdit
h. d. ¶ Op. ⁊ videt ꝙ hẽs nõ debẽt exonerari ut.l. cũ heredi

tas in fi.S.ad trebel.So.ſpale ẽ in iſta agrie egauvenbi
i

vires actiõe ex teſtamẽto.ut.S.e.l.S.ſigs ſub ↄditiõe.Conti/
nua ergo. 5. i eiqui.

Ed ⁊ ipſis qui ſunt.¶Querodẽ
ria ⁊ diuerſa. Dic ut ĩ gl.Ex gl.qro dꝛ h ꝙ ip̃is g ſũt

ptãte cauẽdũ ẽ.qro quõ ipſi fuo poterit caueriut fuo acq/

rat᷑. Poſſum dicẽ ꝓbabili᷑ ipſi ſeruo caueaĩ ⁊ ſibiacqraĩi
actiõe ex hac ſtipulatiõe q̃ hʒ nam actiõis ex teſtõ.ut.S.e.l.j.
ſiqs ſub Ooditiõe.⁊ iõ cauet ei cũ acqri actione ex teſtõ.ala
ec ut.l. ſi filiꝰ.j.de v.ob.⁊.l.pe.j.de ſti.ſer. Ał aliter ⁊ ꝓbabi
lit᷑ cauet᷑ dño p ſuo ⁊ ip̃i fuo ĩ euẽtũ ↄditiõij acqrat᷑ qð ẽ mira
bile.ar. ꝓ h.l.fſlliuſta.S.diuus ĩ ſine.S.S.de le.ij.¶ Dꝛ h eiſdẽ
ꝑſonis ⁊c.⁊ ſic idẽ ſi’deiuſſoꝛes debẽi eẽ apð utroſqʒ.¶ Que
ro q̃ erit pꝛactica. Dico ꝙ qñ examinant᷑ fideiuſſoꝛes an ſint
idoneiuel nõ ad vnius petitionẽ. ut.l.arbitrio ꝗ ſatiſ.co.⁊ ille
cui dʒ dari etiã citet.⁊ tuc cogit illũ acciꝑe.ut ar.l:.j.S.cũ dieʒ.
S.ſicui plus q ꝑ.l.falci.ulł aliter pꝛ dʒ ĩtereſſe ꝓ ſe ⁊ noĩe ſilij.

—

gES Mäö iſtu caſũ ꝙ q;tũcũq; pateſ
(*) Ec ſi foꝛte. iäctaerlona einõ Poteſt

ſolui dixi in. iij..ſo⸗ꝛ mnmg.
Iſta eſt tota nobilis lex ⁊

⁊. h.dð. Si ↄditio ſtipulatiõis exiſtat tꝑe d non ẽ ꝑſo

2. O heres. àud pn. eſt multũ nõnduʒ

na pncipalr ve ipreraeid⸗ ſtipulatio nõ cõmittũ ⁊ ſideiuſ

mperatoꝛ antonius. ce: n Fr d⸗

ſoꝛes nõ tenent. h.d. In tex.ibi nemo ius.i.hereditas que ꝑ/
ſonã repñtat.¶ Op.de.l.ſtichũ aut pãphilũ circa fi.pn.j.de
ſolus̃. ⁊.l.ſi ſine hẽde.S.de admi.tu.⁊.l.hactenus..de cõſti.
pec. Rñ.ibi kogui oblone iã öcta G ꝗpõt durare extin
cta ꝑſona.h̊ vo loꝗtur i oblone ghẽda.¶ Sʒõ iſtð op.j.e.l.
ſi a te. So.ibi nõ erat ꝑſona ve 65 ſicte.ſ.hẽditas q̃ repñtat ꝑ
ſonã.h̊ᷣ nõ ẽ hẽditas q repñtat pſonã.⁊ habes gl.in.:.j.S.ideʒ
põp.S.depoſid.q̃ gl.declarat iſtð pncipiũ.dixi in.l.ſideiuſſoꝛ
obligari.S.ſi.j.dðe fideiuſ.CQuero dixi ꝙ donec eſt hẽditas
põt obligari.qro qꝗd ſi aligs eſt depoꝛtat c bona ſũt publica/
ta. vnde poſt depoꝛtationẽ extitit ꝰditio obligationis an ſiſcꝰ
dicat᷑ repreſentare ꝑſonã defũcti adeo ꝙ exiſtetia pditionis fa
cit ſtipulationẽ cõmitti.Et dico ꝙ nõ.ut.l.qtiẽs.in fi.j.de no
ua. Et ↄſului in qᷓdã.q.titiꝰ uẽdidit ſeio fundũ pᷣcio ↄſtitnẽdo
arbitrio tertij.iſte uẽdes tanq; rebelł.⁊ ꝓditoꝛ tuit exbanit ⁊
bona publicata ipſo exñte ĩ rebelliõe.arbieratoꝛ ẽ arbitratus
pꝛeciũ.Nixi ꝙ iſta ↄditio exñs eo tꝑe quo declarauit ⁊ bona

erãt publicata nõ ualet.ut.l.qtiẽs.in ſi.j.de noua. ¶ Dẽ hic

ꝙ hẽditas iacẽs repñtat ꝑſonã defũcti.ſʒ q̃ro qdſi ẽ repudia/
ta ab oĩbꝰ nec agnati nec cognati nolũt nec ſiſc an fca repa⸗
diatione ab oĩb dicat eẽ hẽditas.Et donec aliquis põt adire
ſine dubio ẽ hẽditas.qꝛ ẽ ius ſuccedẽdi ⁊c̃.ut.l.hereditas.j.de
v.ſigni.ſʒ qñ ab oĩb ẽ repudiata dico ꝙ nõ dẽ hereditas quia
nõ eſt ius Accedechi in vniuerſum ius.⁊ ideo nõ eſt hereditas
ſed bona uacaãtia.ut.l.j.S.an bona.⁊.S.diuꝰ.⁊.l.nõ pñt.j.de
iure fil.x.l.quarta.S.eadẽ rõne.j.de ſideicõ.li.

mo poni?᷑ reſcriptũ imꝑatoꝛis. Scðo rñdet vni obiectiõi.Ter

tio rñdet alteri obiectioni. Quarto ſuã rñſionẽ pbat per ſile.
Quito iuxta pꝛedicta foꝛmat duaj.q.Scða ibirecte.Tertia

ii cũ alia.QAuarta ibi ſicuti.Quita ibi poſſeſſio antẽ.Gl.po
nit duplicit᷑ caſũ h. ⁊ pmus caſus ẽ nõbilis ⁊ bon ĩ ſe.tñ caſũ
Rlecuoel v. recte. ¶ Op.ad reſcriptũ pncipis Bpbellaiosp:
ete nil dʒ inouari.ut.l.j.j.nil no.app.pẽ.ſʒ ᷣm hoc reſcriptũ
aliꝗd inoua᷑ appellatiõe pẽdẽte.ergo male rñdet iuriſcõſultꝰ
⁊ dic recte ſtatuit imꝑatoꝛ.Ad hiũ rñdet ꝙ nõ dʒ appellatio
ne pẽdẽte aliqd inouari.uerũ ẽ niſi ilud qdð poſſet fieri pẽdẽte
iudicio pncipali.ſʒ ſi pẽderet indiciũ pncipale.tũc poſſet cau/
tio peti In tex.ibi moꝛaret.i.ſi dies ſnĩe ſʒ petitiõeʒ ferẽde mo
raret᷑.i.differat äjm Ja.de are.lʒ gl.alit᷑ exponat Tbaĩr. ð.?.l.
j. F.nõ ſolũ.v.cũ alia ſit edi.¶ Itẽ op.q reſcriptũ pncipis.ꝗa
videt᷑ ſuꝑfluũ nt cũ ſuffciat edictũ pꝛetoꝛis deheeſtaca canto
ne ⁊ de mittẽdo ĩ poſ. Rñdet papᷣ.nõã uerũ cuʒ alia ſit edicti

cõditio ⁊c. Circa finẽ.S.ĩ tex.deponẽda apð ſeqſtrũ ut.S.di

cũ ẽ ĩ edicto de collatiõibus. IJbi iuriſditio.ſ. ptoꝛia q̃ẽ ſiſibi

„—

de reſti.

6*

nõ caueat᷑ mittat᷑ ꝗs ĩ poſſeſſionẽ ꝑ quà nõ ſit poſſeſſoꝛ.ut.j.ti.
..l. is cui ĩ pn.⁊.j.ex ꝗ· ca.ĩ poſ.ea.l.cũ legatoꝝ.ſʒ ꝑ reſcriptuʒ
ſit poſſeſſoꝛ.ut.S.iĩ pn. S. pʒ. Ja.de are. ¶ Aenio ad ↄꝛia gl.
tẽdũt ad expoſitiõem. ¶ Op.j.ti.j.l.ſi is a quoĩ pn. So.glo.
hiĩſi.pme gl.qꝛ h differebat ibi nõ. ¶ Op.de.:.j.C. de phi. ſe.
So. ſpãle ẽ h. C Op.x videt᷑ ꝙ nõ ſit bona ſilitudo edicti de
collatiõe ad h reſcriptũ.ĩmo diuerſitas ut ĩ v.ſicuti.⁊ v.poſſeſ
ſio. Gl.diẽ fateoꝛ ꝙ ẽ diuerſitas ut gl.C Op.nil no.ap.pẽ.l.
j. So.h̊ nil põt inouari niſi ea que pñt ſieri pẽdẽte cauſa pᷣnci
pali.h̊ aũt qdð dixi ĩtelligo ſi pñt ſieri.ſ.ꝑ iudiceʒ appellatiõis
nõ ꝑ iudicẽ cauſe pncipał cũ cauſa deuoluta ſit ad ſupioꝛẽ.ut
l.j. in fi.nil no.ap.pẽ.⁊ ipſe põt qcqd iudex cauſe pꝛincipalis
¶ QOp. ⁊ videt᷑ ꝙ iſtð reſcriptũ ſit ſuꝑfluũ per edictũ pꝛetoꝛij.
Rñ.tex.qẽ h ponit duas dꝛias. Sũt ⁊ alie dꝛie ĩter reſcriptũ
⁊ edictũ.pma ẽ ꝙ reſcriptũ hʒ locũ tm poſt latã pm ſniam ĩ
cauſa applonis.edictũ hʒ locũ pẽdente cauſa pncipali. ut.l.j.
G.nõ ſolu.S.eo.ſiue pẽdẽte caula appellatiõis.ut h.S.i i.ſiue
nlła cauſa pẽdẽte ut apparet ꝑ młtas.ll.hui ti. Eſt alia dꝛia
qꝛ ꝑ reſcriptũ efficit poſſeſſoꝛ.utĩ pn.S.ſʒ ꝑ edictum nõ efficũ
poſſeſſoꝛ.ſed eſt in poſſeſſone.ut.l.is cui.cum ſilibu.j.ti.pxi
mo.Eſt ⁊ alia dꝛia qꝛ miſſus in poſſeſſionẽ ꝑ reſcriptũ nõ reſti
tuit poſſeſſionẽ niſ pꝛi ſibi ſatiſſiat uł ferat᷑ ſnĩa otra eũ.miſſuj
aũt ĩ poſſeſſiõeʒ ex edicto dʒ exire ſi ſibi ſatiſdet.ut.j.e.l.ſi ad/
uerſus.⁊.j.ti.j.l.ſi pecunie in.ſ.¶QAuero dã h ꝙ ſeqſter exee
cet utilẽ actionẽ qdð bñ nõ.ſʒ an ꝓ ula re poſſet ↄueniri. Credo
ꝙ nõ poſſet cõueniri ab ill ad quoꝝ petitioneʒ ẽ fcã ſeqſtratio
actiõe ſibi cõpetẽti.qꝛ ipiiter ſe agũt ⁊ vnus dẽ ſuſtinẽ partes
actoꝛis t alt rei.ut.l.j.C.de ꝓhi.ſe.⁊ ibi ꝑ doc.⁊ ꝓbat᷑ in.l.ite/
reſt.j.de acꝗ.poſ.ſʒ ab exneo põt cõueniri tanq; curatoꝛ da/
tus bonis.ut.:l.pe.j.ad car.⁊.l.ij.in pn.j.de cur.bo.da.
. Die; Legatario nõ dʒ caueri niſi ſcripturã teſti oñ
gat. hb. d. C JFoꝛmo vnã.q.peꝶ a me cẽtũ in ti

bello.⁊ dicis de h ꝓut oſtat manu tał nõꝛij publico inſtr̃o.q̃
ro utrũ de iſto iſtro debeat ſieri copia parti añ lis.cõteſ. Et h
tex.videt᷑ ꝙ ſic.? Inno.h̊ videt᷑ tenere ex de ꝓbas.c.j.⁊ mea
doctria ẽ iſta.qñq; ĩ libello ſit mẽtio de ĩſtro taliter ꝙ aduerſa
ri nõ reddit᷑ dubi de narratis ꝑ actoꝛẽ.vbi gra dico tu uẽdi
diſti talẽ petiã terre.⁊ de h ↄſtat manu tał noꝛij.iſta mea afſer
tio nõ reddit aduerſariũ ĩcertũ ĩ his q̃ narro.qꝛ aperte dico ⁊
ꝓ relatiõem ad iſtrm nõ plus nec aliter dico niſi ut narro dehᷣ
añ lis. cõteſ.nõ dʒ ſieri copia.ut.c.ij.ex de dila.qũq; põt ſieri
mẽtio taliter ꝙ dubi redderis.ut ſi dicã uẽdidiſti mihi talenn
rẽ ut cõſtat mann tal noꝛij.Certe cũ ĩ h caſu nõ narras certũ
iõ dico ſicĩ iſto.qñq; re ẽ talis ad quẽ nõ ſpectabat dictũ in/
ſtr̃m ⁊ tũc non dʒ fieri editio añ lit. teſ.qñq; talis ẽ ad quem
ſpectabat dem iſt̃m.⁊ tũc nõ dʒ nieri editio cũ apud eũ dʒ eẽ
ut.l.ij.S.de edẽ.Ad.l.iſtã rñũdeo ꝙ ẽ q̃dã editio q ſtad delibe
rãdũ an uelit cedẽ ul cõtẽdẽ.de q̃ loꝗtur.l.j.S.de eden. ⁊ iſta
nõ debẽt ſieri.ſʒ ſ petat exhibitio ad ꝓbãdũ tũc dʒ fieri copia
T editio ut h̊ ⁊ dixiin.d.l.j.de edẽ. “ . Dũ
— ides qñ remittit a le
J lio uel ſeruo. ſ. anſclatio dz cauere

„. ſub hypotheca ſuarũ rerũ.¶¶ Op.S.l.pxi.Sol.ibi
republic

a qᷓ nunqꝙ; ſatiſdare debnit.iõ nõ põt dici ꝙ remittit
Op. C. ad trebel.l.iubemꝰ. Gl. ſoluit ꝙ. l.ubem . nõ bʒ lo
cũ ex ſuos termios ut ibi ĩ fi. d. ¶ Op.j.e.l.fi. So.gl.ꝙ re
mittit lex ibi nõ.⁊ iõ mitiꝰ agit cũ lege q; cũ hoĩe.⁊ vide gl.⁊
ſigna ꝗᷓ icipit.ſ.nudoĩſi. Sʒ iſta rõ gl. cluderet cõtraria.qꝛ
ſi miti agit᷑ cũ lege q; cũ hoĩe.honoꝛabiliꝰ dʒ iĩterpᷣtari ⁊ nul
lo mõ cauet᷑ qñ ſit remiſſio a lege.x ſic ĩ ↄtrariũ videt᷑ ocludere
Nñ̃.ʒ Ja. de are.ſic ĩ.l.ↄꝛia.dʒ ſaltẽ nuda cautiõe cauẽ non
cũ ſideiuſſoꝛib ut ibi.h̊ ẽ uerũ qñ a lege ul ab hoiĩe remittit ſa
tiſdatio.ſʒ ſi cautio remittit.tũc nullo mõ dʒ cauere ut in auẽ.
l. viij. T ſẽtit Aa. de are.j.e.l. fi. S
. PaLt i cautio
Icet ut nonpetatur. idgera
U⸗ itio nõ petẽde cautiõis dencẽ nõ dã.h. dð. diuidit ĩ
tres partes.pᷣ ponit dem̃.ſcdo illationẽ ex edcõ.tertio rõnem
illatioõis. ſcda ibi ⁊ iõ.ttia ibi qꝛ poſtq;. ¶ Op.⁊ videt ꝙ iſta
nõ ſit ↄditio.ſed modus ꝗ ſit ꝑ ut.ut.l.j. C. de his ꝗᷓ ſð mõ.⁊
l. demõſtratio.iĩ ſi.S.de ↄdi.⁊ de.⁊ h fuit ſem̃ ꝑ ut. HGlo.rñ.ꝙ
iſte modus ↄditiõi eqparat᷑ut dixi.als nõ ẽ nã dictiõis ut in.⸗
ducere modum. niſi natura oꝛationis eni adijcitur h uoluerit.
ſi ergo ulud adijcitur legato per dictionem ut quod ueniat ex
plicandum anteq; quis conſequat᷑ legatum nõ ẽ modus ſʒ cõ
ditio. ut.l. tale. S. j.S. de cõdi.⁊ de.in dictiõe neq; ꝗᷓ reſolui.i.
ut nõ. dixi in.l. acceptis.e.ti. ⁊ in.l. cũ pr. S:titio. S.de le.ij.ſed
h añ uenit explicãdu.ergo ⁊c. ¶ Op.dã h betedane ſacto
0

S

—
8

—

—

H. d.

AVtin pol. lega. es liee.

nò videt᷑ cadẽ a fideicõmiſſo.. C. de traſac. in. l. ubi. x.l. ſiue
apð acta. So. dico ꝙ iſtð nõ petẽ ĩtelligi ĩ ultis uolũtatibus
4. iure nõ petat.iĩ ↄtractib ſec ut vidiſtii.l.mutiane.ð.de cõ
.7 de. ? iõ ſi teſtõꝛ vᷣba adieciſſet ꝙ nõ petat de iure ul de fa
cto eẽt legatũ ↄditionale ⁊ deberet pᷣſtare cautionẽ mutianaʒ
nt. l.młier.iĩ pn.⁊ ibi ſẽtit gl.S.de ↄdi.iſti.¶RDꝛ hi tertia par
te.qꝛ remitti talẽ ↄditiõem ⁊c̃. qꝛ cõditio ibi non remittit ſed
cautio.qꝛ ↄditio ẽ ualida.⁊ ſic videt᷑ obſtare.l.ij. C.e.ſo.glo.⁊
exponit ↄditõeʒ.i.cautionẽ q iilla ↄditiõe otinei.ul alit ut gl.
⁊ tene quã vis ⁊ utraq; põt eẽ va.¶¶ Sʒ õ utranq; opi.op.⁊
hẽs Fᷣm Fn ꝙ vba ꝓlata ꝑ modũ ↄditiõis ĩducũt diſpõnẽ
⁊ vide gl.q ĩcipit.ſ.odits.ibi ꝗ enĩ dixit ⁊c. Sʒ nõne iſtð ʒ.l.
⁊T ſiquis ſub conditione.sS.ſiquis ob cau.te.⁊.l.ex facto.etiaʒ
agitaium. S. de here. inſti. ⁊.l. titia teſtamento.S.de le.ij.di/

xl in.l.ex hac ſcptura.j.de dona. Sol. videt h ſit ſpaͤle ꝓ
,

ruc inclcio aſſß remitti.nt.l.ij. C. e.expᷣſſi in.l.auia.in ſi.
de ↄdi.x⁊ de.Rõ hui ẽ q; iſta cautio nõ petit᷑ iure actiõis uel
obligatiõi.ſʒ petit᷑ offõ iudiciꝭj nobili.ut.l.v.j.de v.ob.⁊.l.j.j.

de p̃to. ſtip. ⁊ lſti.de iuiti.ſtip.per totũ.⁊ officium iudicis nõ

p̃ᷣſupponit oblonẽ.nt.l.qꝑ colluſionẽ.S.ꝗ pcij ſoꝛtẽ.õ.de ac.
emp.AMõ ad ꝓpoſitũ qcunq; iudicio teſtõꝛis põt ſieri ne iſta
cautio petat.⁊ io ceſſat egtas p̃toꝛis. Idẽ potes dicẽ ſi teſtõꝛ
iubet nõ petẽ hẽdẽ reſtõnẽ ĩ itegrũ ex ꝑſona deſũctiułnõ pe⸗
tẽ cautionẽ dãni ĩfecti ul aligd alið qð officio iudicis mero ex
pediat.tũc credo ꝙ nõ poſſet de iure petẽ ut h ar.als aũt ubi
lure actiõis poſſet peti.⁊ teſtõꝛ remittit tũc ope exceptiõis tol
lit.nt.l.q mihi. S.de li.le. ¶ũo de qõne nobili. dꝛ h ꝙ petẽ
do legatũ nõ videt᷑ ↄditio defecta.q̃ro de ꝗᷓ petitiõe inteliigit.
Et Fieie ꝙ ſiue i iudicio ſiue ex. Iſtð videi õ.l.ſi fu plu
riũ.S.j.S.de le.j.ubi q;ũ ĩ iure obtinuit ꝑ ſniaʒ nõ potes dicẽ /
iuſte iudicatũ ꝑ ſnĩam ſʒ iuſte.ut.l.ſtipulatio iſta ĩ pn.j.de v.

ob. ⁊ ibi nõ.So.itelligo ꝙ hᷣ̊ ꝑuenit ad ſuũ hẽdẽ de uolũtate

defũcti ⁊ hẽde uolẽte ſuit cautio iſta p̃ſtita.ut.l.cũ auia ĩ f.de
ↄdi.⁊ de.ubinõ dʒ ſtariꝑ ĩuitũ.ſʒ ꝑ uolũtariũ põt.ſed ſi hẽde
opponẽte tẽ obſtaret ↄtrariũ. ¶ Op.C.e.l.pe.So.ut ĩ glo.

auoc legatoꝛi dn ſen ia⸗

omiſſa cauſa teſti ad hãccautiõem tenet.h. d.
AE ſtipulatio. Diunx. ca⸗

Inãẽ utẽdũ. nec debẽt intponi cautiões ꝗᷓ nõ releuãt.

Op. ad pn. de le.ij. S. plane de vul. ⁊ pu. C. l. ita tñ. S.
a pꝛe.S.ad tre. So.ut ĩ gl. ¶ Op. de.l.j.S. ſi impuberi.j.de
coll.bo.gl.nõ ſol.So.i.qꝙ h̊ nõ ẽ ſolicit de hẽditate viuen
tis ſʒ de hẽditate moꝛtui.¶ Op.ad.S.diu de.l.ſi pupulli.S.
j.S. de neg.ge. ubi ntimur ſuꝑuacuis cautiõib. So. b cautio
h ẽ ſuperuacua.qꝛ nõ põt cõmitti.ibi vo dẽ ſupuacua.qꝛ alia

acctio cõpetit.cũ igit poſſet cõmitti ibi merito põt interponi.hᷣ

—

ab uno.

nõ põt cõmitti. merito ergo nõ noeihterponi⸗ Dirorl
i ſi ti CHp. de.l.ſi debitoꝛi.S. de
ITiz in pnti. t Giendſoluit l Tointt
G. l. ſ ebltostttoglen qñũ debitũ ẽ purũ ⁊ ligdũ iudi/
ciꝑ ↄfeſſiõeʒ par.hᷣ aũt lʒ legatũ ſit puruʒ tñ hẽs diffitebat᷑.
nec dicebat hodie pſtat hodie agat᷑ fm.l..is a quo.j.ti.ij.ſʒ pe/

tebat libellũ.vñ cũ oꝛdinarie pcedat dʒ habere locũ tractatuʒ
iõ pſtat cautio.ut.l.poſtq;. S.imꝑatoꝛ.⁊ ibi glo.Fm caſus po

ſitiõem. gl. videtur ſic ĩtelligere.
Heredibus.
H.¶ Op. ex ſupueniẽti caſu nõ augel oblo fideiuſſoꝛũ
nt.·. lutius.S.paulus.j.ad munici.Gl.pma q dicit ſimpliciter
ſol. Zium. ⁊ ſequẽs Bo⸗ anarer iſta ẽ mã.l.cẽtũ capue.ð.de
eo qð certo loco.⁊.l.qro.õ.loca.

ij Iſta ẽnõ. l. 1 diẽ. Satiſdatio re⸗
Ae fil miſſa no põt peti etiaʒ ſi heres dila⸗
pidet. Itẽ ꝗ petit qð reſtitutur ẽ ex intuallo repellit᷑

erxceptione dolo ac. ⁊c.h.d. In tex.ibinon compellendum

cauẽ ꝑ ſatiſdationẽ ſʒ nuda cautiõe cauet.ut in auc.de teſt.S.
j. niſi cautionẽ remiſiſſet ut ibi dic in f. S. Ibi ſi fuiſſet heredi.
nec ob.l.dolo fac.j.de exc.do.qꝛ h res petita nõ erat reſtituẽ
da ſtati.qᷓ poſt tpj. Ja.de are.⁊ Ol.opponũt.S.e.l.ſlio. ubi
ſaltẽ nnda cautiõe dʒ cauẽ. Gl.ſol.ꝙ h de auo ibide pꝛe.nil ẽ

dicẽ. l. dat aliã ſo. ꝙ iſta ↄcoꝛdat cũ illa. Ja.de are.tʒ q hic
dʒ cauõẽ nuda cautioe.qꝛ teſtõꝛ remiſſa ſatidatiõe exigit cau/
tionẽ.⁊ tẽ remiſſa ſatiſdatiõe nõ ẽ remiſſa cautio.ar.ĩ coꝛpoꝛe
de reſti. S. fi.niſi eẽt remiſſa cautio ut ibi nõ. Gl.tñ alit ĩ.l.lio

vigdet ĩtelligẽ ut ibi dixi. Cõtra iſtã opi. YJa. de are.videt᷑ tex.

coꝙ dic cauẽ. ſy ipe exponit.ſ.cũ ſideiaſſoꝛib. ul põt ĩtelligi

tio. põt etiam

ꝙ ula auẽ.ĩ f..hat locũ ĩ alijs pſonis qᷓᷓ iſtis tã cõmcſ.quia
coipᷣo ꝙ remittit ſatiſdatio ⁊ cautio ſit remiſſa. Sʒ opi. Jac.
de are. plus plʒ. ¶ Quero an iſte pẽ ſit legitim admiſtratoꝛ
hui fille. Et gl. dic ꝙ ſic. ſz iſta glo. referẽdo ſe ad tex.nõẽ vᷣa
ziſta ſilia nò erat ĩ ptãte cũ fec teſtm.iõ nõ ẽ legitimꝰ admini
atoꝛ qð alj eẽt ut.l.f. C. de bo.qli. ¶ Querit gl. q̃lit᷑ oſulet
huic fideicõmiſſario.dic ut iſtud qð dicit glo.ꝙ coget᷑ ſtat re
ſtituere eſſet contra v.idenq;.qꝛ obſtaret exceptio dolo fac̃.
Nõ ob.l.imꝑatoꝛ.qꝛ ibi loꝗtur in patre cui bona debẽt ire

ad ſiliũ. iõ ſi añ reſtituit nõ videt magnũ quid. ut.l.reſcripto’i

h.j.vñ liberi.iõ teneatis iſtã opi.glo.hic.

(Kutoꝛ qui Iſta mateni eraminauiinpe.s us

¶ ¶ VAUſt in poſſeſſionẽ legatoꝛũ eſſe liceat.
¶HPHidctũ ẽ.S.ut le.no.ca.uerũ qꝛ qñq; nõ cauet᷑ ⁊ ꝗs mittit in
poſſeſſiõem.iõ hᷣ ponit iſta rubꝛica ut 1 poſſeſſions legatoꝛũ.
gs cum autio qᷓ nõ dʒ pᷣſtaripᷣ
DNEI ſtita ſciẽter nõ codicitur
ſʒ ꝑ ignoꝛãtiã facti ↄdici᷑ qͥ ad plenã liᷣatio
nẽ. Di ignoriri iuris dicit qͥ ad libatio
nẽ ſideiuſſoꝛũ tm̃ ꝗbus etiã exceptio cõpetit
h. d. Mõ pᷣn. x eſt ſubtile. In tex. ibi ſatiſda
dicẽ quo ad libᷣationẽ ſideiuſſoꝛũ ⁊ ſuã Ri.⁊

glo. In tex. ibi ↄdici poſſet.q ad libᷣationeʒ fideiuſſoꝛum non

ipᷣius hẽdis DPi. Hic dẽ ꝙ cautio que nõ dʒ pᷣſtari pᷣſtita com
mittit. j.l.emptoꝛ.⁊.l.dani.S.emptoꝛ.j.de da.inſec.Sol.ut
Di. plene i.l.ſi pionus.j.de dona.⁊ ꝗdã h hñt.¶ Op.de.l.
q erat.S.fa.her.ſo.ibi cõmittit ſtipulatio ad id ad qð ꝗs tene
Bat.ſ.ad inteſſe nõ ad duplũ.i ꝓpoſito iſta ſtipulatio qñ per er
roꝛẽ iuris cauit.tẽ qͥ ad ſideiuſſoꝛes ↄdicit qꝛĩ nllo tenet᷑ ⁊ iſtã
tʒ HDi.ĩ. D.l.ſi pionus.⁊ ſᷣm h hẽs caſũ ꝙ ꝗs põt cõdicẽ liba/
tiõem ſideiuſſoꝛis nõ ſuã libationẽ ⁊ ẽ nouus modus agẽdi.ſ.
petere ut aliꝰ liberet.⁊ vide ĩ cex.ĩ pn. Et puto ꝙ iſtã lidᷣatio/
nẽ cõdicat ſuo noĩe nõ ſideiuſſoꝝ noĩe.ſile i.l.idẽq;.S.ſicui.ð.
mã. nbi ago actiõe madati ut libej aliũ qꝛ mea ĩtereſt. ¶ Op.
dẽ hic ꝙ ſideiuſſoꝛes ſũt tuti exceptiõe. .l.ſiquis poſtq;.j.de
ſo. So.gl. h fideiuſſit ꝓ eo ꝗ nullo mõ tenebat᷑.⁊ vide gl.q̃ in
cipit.ĩmo videt᷑ cc.⁊ iſtud nõ videt᷑ uerũ.qꝛ.l.ſigs poſtq;.loq
tur qñ ẽ tꝑe liberatus ⁊ ſic naturalis remanet.ut.l.obligatio/
nũ fere. S.placet.j.de act.⁊ ob.⁊ ibinõ.ergo põt accedẽ ſide

iuſſoꝛ.ui.l.fideiuſſoꝛ.S.j.j.de fideiuſ.So.pʒ Di.lʒ remaneat

naturaliter obligatus.tñ nullus ẽ effectus.h.d.Mi.i.l.ſl.j.rẽ
ra.ha.⁊ Ci. in.l.cũ ꝗs de iuris ⁊ fac.igno.uel opoꝛtet ponere
ꝙ tẽpus eſt modus obligatiõis tollende qñq; ut dixii.l.ſñ.
i.rẽ ra. ha.dixi in. d.l. ſiquis poſt

I. gitr 1 Es ut mittat᷑ ꝗs ĩ poſſeſ/
Mon exigit Ptoz. one regrit D dueti⸗

‚2r

ſz ut ceſſet moꝛa ei ꝗ ↄuenit. Secũdo nõ ꝙ nõ dʒ offerri cau
tio. Op. de.l. optimã. C. de ↄtrahen. ⁊ cõmit.ſtip. So. ibi
Pzʒ diẽ ꝗ ĩterpellat pꝛo hoĩe.Itẽ op.de.l.ij. C. de iure emp.
So.ibi tacite ĩeſt dies qui intpellat ꝓ hoĩe.¶ Op.de.l.ſtipu
latio iſta.S.j.j.de oꝑ.no.nũ.So.ibi uolebat ſe ab obfnantia
pᷣcedẽtis denũciatiõis ſpᷣtrahere.q̃re dʒ ſe offerre ut offert ad
purgationẽ moꝛe pᷣcedẽtis iã ĩducte.ut.l.llud de ꝑi.⁊ cõmo.
rei uẽ. H aũt nulla obligatio pꝛecedebat. Old.

= „Rρ Mõ. caſuj ẽ. Ex iſto tex. ſumũt rõnẽ
(Si deb ltoꝛi. α ẽrõ ꝙ ꝓcuratoꝛ rei cauet ĩdiſti

cte.pcuratoꝛ actoꝛis nõ cauet niſi c ẽ dubiũ de madato.⁊ ẽ
rõ qꝛ re ẽ caut' ex parte ſua.q; deſẽdit ilᷣ hʒ. c ſic eſt ſibi
cautũ.ſʒ actoꝛ petit illud qð no hʒ.iõ nõ eſt ſibi cautũ.⁊ dʒ ei
caueri.⁊ hoc ſumit᷑ ex iſto tex.

(Ei cui. Glo⸗ gaerie quõ erat ĩdebitũ.Et dic ut glo.⁊ te/

quam vis.

fallit ĩ libertate. ut.l.ſciẽdũ.j.de manu.teſ.⁊.l.cũ quaſi.S.ſʒ ⁊
ſiqs.j. de ſideicõ.li. Item cõfirmat fideic miſſuʒ vniuerſale.
ut.l.ita tñ.S.ſi pater.S.ad treb. ⁊ ꝗd oꝑetur exiſtetia dicã in
l.filius qui patri de vul.⁊ pu. ”
Ais a qauo Iſtud ẽ nõbile pn. In cauſis
8 qe ſũmarijj exceptio q requirit al
tioꝛẽ idaginẽ admittit ſi excipiẽs parat ẽ icõtinẽti

Bare. b. d. ¶ Op. de. l. j. . e. So. ibi hẽs nõ dicebat hodie cõ

ſtat hodie agaĩ ut h dicebat. ¶ Pꝛio q̃ro dẽ h ꝙ illi a quo ſa
tiſdari petit offert cautio.qᷓro ꝗ iure.Et gl.dic officio iudicis
⁊ bñ.⁊ dedi tibi tex.i.l.v.j.de v.ob.⁊.j.de pto.ſtip.l.j.⁊ inſti.
de Alſtp Prork. gl. dubitet. ut. l. g iquilino.j. de dã. iſec.
¶ AGuero q̃liter dʒ ĩtelligi ꝙ offert ſe paratũ ſtati ut dieter.
ie

7

r — — —. — — „— doi ————v—

Ati bol. lega. eẽ lie⸗

hodie ↄſtat hodie agam. ⁊ ſic eadẽ die.videĩ ꝙ poſſet. alibi
videt᷑ ꝙ ifra duos meſes qñ d ſtati.ut.l.i fraudẽ.S. in fiſcali⸗
bus.j.de iure fiſ.nõ.in.l.ulti.C.de compẽſ. Cõſueuit tibi dici
i.S.in boneſidei.iſti.de act.hᷣ gl.ĩtelligit ĩfra bꝛeue tpᷣs iudici⸗
arbitrio.⁊ vide gl.q icipit hodie legatariꝰ ⁊c.⁊ gl.uerũ dicit.
Sʒ qliter dʒ iudex arbitrari.Et ẽ tex.h̊ ſingulariſſim ꝙ ſi de
ndeicõmiſſo põt ↄſtare ĩfra illud bꝛeue tpᷣs ĩirra qð fit examia
tio an ſideiuſſoꝛes ſint idonei.uł ĩrra qð dʒ peti iurari de calũ
nia.tũc ſi põt de cautiõe pſtare ĩfra illud modicũ tpᷣj.⁊ ſic ego
foꝛmarẽ exceptiõem mes.⁊ ſic ꝑ iſtũ tex.dico ꝙ nõ dʒ cauere
4. fuit adẽptũ legatũ.x hoc offero me pbaturũ ifra tps qð pẽ
eret cognitio ſumaria ſuꝑ hac cautiõe etiã hac exceptioe nõ
oppoſita.? iſte ẽ tex.h ꝙ ſit bꝛeue tpᷣs arbitrãdũ a iudice.⁊ ſic
dz ltelligl id qd vidiſtii.l.ille a qͥ. S.ſi de teſtõ. S. ad tre.⁊ nõ.i
l. ij. C. de edic.diui hadria.tollẽ. ¶ Quero dẽ ꝙ cũ cognoſci
ſuꝑ hac exceptiõe apparet legatũ deberi pure.qro utrũ hẽs
ꝗ obtulit iſt exceptionẽ dʒ ad iſtud legatũ ↄdẽnari.Gl.h di
cit ꝙ ſic.⁊ vide gl.que ĩcipit.ſ.q ſideiuſſoꝛes ⁊c.tʒ ꝙ ſi ĩ iſta ſũ
maria cognitiõe ſuꝑ exceptiõe habita apparet legatũ deberi
tũc dʒ pꝛeſtari.Sʒ nõne illud ẽõ.l.a dio geſs ſup rebu⸗. j. de
re iudi.ubi dẽ ꝙ iſtð qd ĩ iſta ſumaria cognitie pnunciat᷑ nõ
parat plenũ pꝛeiudiciũ. Mꝛeuiter ſuſtinẽdo gl.iſi ẽ ſõ qꝛ hẽs
ad h̊ videt ſe aſtrigẽ dũ dic hodie oſtat hodie agam.⁊ lõ ĩpu
tat ſibi q; poterat iſtã cognitiõem effugẽ ſine ſuo ĩcõmodo ſa
tiſdatiõeʒ pꝛeſtãdo.ſʒ ĩ.l. ↄꝛia nõ ẽ qd ſibiiputet cũ illã ſũma/
riã cognitiõeʒ nõ poterat effugere ſine magno pꝛeiudicio ſui
T⁊ tex.hẽs ꝗ ponit hãc ronẽ i.l.j.in ſi.j.ne vis ſi:ei.¶. Vꝛ hꝙ;
cognoſcit ſumati.qro q̃liter ſiet. DPic gl ꝑ iuramẽtũ.vide gl.
q icipit ſuffic ergo.⁊ ſic iuramẽtũ ẽ ſũmaria ꝓbatio.⁊ ẽ texi.l.
theſaurus.S.ad exhi.⁊ hoc ẽ uerũ tm ſuꝑ illo capitulo.an per
caluniã petatul nõ.⁊ ĩ hoc ẽ ſufficiẽs pbatio ꝑ iuramẽtũ.ſed
an legatũ debeat᷑ uel nõ dʒ pbari pꝑ inſtrm uel per teſtes.ut.l.

poſte;. S.ſi dies.S.ti.ꝓxi.ſed quãdo heres eẽt cõtumax tun

ſoꝛte eẽt uerũ quaãtũ ad miſſionẽ ĩ poſſeſſionẽ ex pmo decreto
ꝙ eẽt ſufficiẽs ꝓbatio iuramẽtũ.ut ĩ auẽ.de exhi.⁊ itro.re.S.
ſucepto.⁊ ꝑ doc.ĩ.l.cum ppona.C. de bo.auc.iudi.poſ.dixi
lene in. l. ſi ſinth. F.lu de nſec⸗ ne . g.
¶Op. d? h ꝙ ꝗ ſeł recepit ſideiuſſoꝛẽ ma/
le nel.ahe ſbil cũ dorerFaſt mlier. S. ſo.
ma.h̊ ſcient᷑ recepit. ⁊ dic i.l.iij.j.de fideiuſ.⁊.l.int᷑ cauſas.S.
abeẽ.S.mã. ¶ p.de.l.ſciẽdum. S.pe.S.ꝗ ſatiſ.cog. So.⁊
tene mẽti illã ꝙ Bꝓuiſio hoĩs ꝑit.⁊ iõ reſtaurabit ibi ꝓuiſio le
gis. Inducit᷑ ad.q.p Hi.mlier accepit ĩ virũ quẽdã paupem
hoĩem dedit ſibi dotẽ.mõ vult petẽ reſtitutiõem dotis ᷣm foꝛ
mã.l.ſi ↄſtante.ĩ pn.S.ſo.ma.⁊.l.ubi.C.de iure do.Et dicit
Di.ꝙ nõ põt qꝛ iputet ſibi mulier qũ accepit.⁊ hoc tʒ NHi.in
ð.l.ſi ↄſtate ĩ pᷣn.⁊ h̊ tʒ Ci. Rai.⁊ oẽs.ſʒ hoc ego nõ teneo in
repetitiõe.l.ſi cõſtãte.⁊ ẽ rõ qꝛ ſi expꝛeſſe uoluiſſet mulier renũ
ciare illi a pn.expᷣſſe nõ potuiſſet.ut.l.de die.⁊.l.ſe.de pac.iõ
nec tacite põt.⁊ ꝑ hac.l.dico ꝙ ſi aliqs vult facẽ aliqueʒ capi
tanq; ſuſpectũ ex foꝛma ſtatuti uel ↄſuetudinis.ꝙ ſi cauſa ſu/⸗
ſpitiõis ſperat tꝑe ꝗᷓ cũ eo ↄtraxit nõ põt capi.ſec ſi poſtea ſu
peruenit ut h.facit.j.de pui.credi.l.ſi creditoꝛes.

111 PDꝛ h ꝙ miſſus ĩ poſſeſ
1— EUI legato. o⸗ ex pᷣ decreto non
õt ut dñs nõ poſſidẽ. Contra ĩ.l.ij.S.ſi ex no.cau.
aga.⁊.l.ſi finita.S. poſtea aũt.j.de dã.ĩfec.Sol.ut gl.⁊ tʒ ꝙ

☚.

põt pueniri ex miſſiõe fcã cauſa legatoꝛũ ad ſcom decretů.

gl. habes ĩ. l. ſi finita. S. iul.j.de d.iĩſec.ĩ gl.magna.Hi.ibi in
additiõe ſua videt᷑ dicẽ ꝙ põt ꝑueniri ad ſcom decretũ qñ eẽt
legatũ purũ ⁊ purificatũ ut h.ſecꝰ ſi nõ eẽt purũ ut ĩ gl. ꝛia.ſʒ
puto ꝙ ex vigoꝛe miſſiõis facte ut caueat᷑ noĩe legatoꝝ nõ po
eſt pueniri ad ſcõm decretuʒ ut hic ẽ tex. ⁊ gl. h. v. in. S. iul. rõ
ẽ q; ꝑ pmũ decretũ iã ẽ ↄſecutꝰ qð petit.petit ipſe nõ legatum
iz petit ſibi caueri.ſ poſſe eſſionem uùlã hʒ vice cautionis.ut.l.
poſtꝙ;.S.impatoꝛ. S.ti.j.x.l.ſi finita.S.ſiqs dãni.j.de dã.in/⸗
fec.iſta gl.põt ĩtelligi ſi petitũ eſſet legatũ actiõe ex teſtõ herej
ẽ ↄtumax ẽ facta miſſio ex pᷣmo dereto.tũc qꝛ ꝑ pmũ nõẽ ſibi
cõſultũ peruenit ad ſcom.ut.l.j.⁊.l. fulcinius.j.ex qui.ca.in
oſ. ea. dixi plene in.l.iuł.¶Quero gꝗd in creditoꝛe.an miſ-
ſus repellat dñm. Et dico ꝙ nõ.ut.l.ſi finita.S.ſiqs aũt.j.de

.

dã.ĩfec.⁊ hoc dicit gl.¶ Quero ꝗs ꝑcipiet fructus.Et dicit

dic ut. j. S. ſigs legab. ⁊ ibi Aemnnz: Risi
(Si 1. ni. Rõ bui. S. ẽ q quiẽ miſſus in
ͤ19 is Odni ond ; habẽ curã bono
rũ.ut.l.pꝛetoꝛ.j.de bo.auẽ.iu.poſ.C.l.ſifinita.S.ſiqs dãni.j.
de dã. lec. ⁊.j.e.l.ꝗ legatoꝛum.ſed cauere alij de da.ĩfec.ẽ eu

ra ⁊ cuſtodia rei.iõ ſi cauet recuperat ab eo cuius ẽ ipſa res.

I 2 PAPeis Bllud q dz B eſt ne
(Si plures legatarii. Diett ⁊ nõ ẽ hodie
coꝛectũ. Et qᷓro qͥ ẽrõ hmiꝰ.l.ĩter creditoꝛes ⁊ legatarios. Et
gl. q ẽ i.l.cũ onus.j.de bo.auc.iudi.poſ.dicit ꝙ legatarij ueni
unt ex cauſa lucratiua.creditoꝛes ex cauſa oneroſa.hoc etiaʒ
tʒ Di.ĩ.l.ſi ſinita.S.ſi ples.j.de dã.ifec.ſacit qð nõ.ꝑ eũ ĩ.c.ꝗ
poꝛ de re.iur.li.vji.·Mõ video qliter poſſet pcedẽ.q; video ꝙ
l.cũ vnꝰ.j.de bo.auc.iu.poſ.⁊.C. de bo.auc.iu.poſ.l.ul.⁊.l.q
aüut. S. ſciẽdũ.j.de his q ĩ fra.cre.⁊ in qllibet creditoꝛe gnãliter
dicũt ꝙ vno creditoꝛe miſſo ĩ poſ.oẽs vident miſſi.nec hẽo.l.
q̃ diſtinguat cauſã lucratiuã ab oneroſa. Mec iſta.l.ob.quia
qũq; ꝗs petit aliqd officio iudicis ut h ẽ.tũc nõ ẽ creditoꝛis.
iõ vnõ miſſo alij ꝗ ſił ꝑ offm iudicis uenirẽt nõ viderẽtur miſ
e anteq;ᷓ ad iidiciũ ueniãt nõ hñt aliqd iuris.ut.l.cum po
ſtulaſſẽ.j.de da.iĩſec.⁊ ſicẽ h̊ ꝙ vno legatario miſſo qui ueni/
ret officio iudicis nõ vident᷑ alij miſſi.idẽ in dã.ĩfec.ut.l. ſi fini
ta. F ples.j.de dã.ĩfec.ſec ſi uenirẽt iure obłonis.qꝛ tẽ vno
miſſo oẽs vident᷑ miſſi. Nec curo ſi ex cauſa oneroſa uł lucra
tiua.qꝛ etiam legatarij ſũt creditoꝛes.ut.l.j.C.de bo.auc.iu.
pol.⁊ hoc qð dico ꝓbat᷑ ex tex.l.cũ vnus.ubi dicitur ĩ tex.q;
pꝛetoꝛ nil noui ⁊c̃.plene dixi in.d.l.cum vnus.

(Mui pꝛioꝛ. Sde eſis eilſiiuta ſipkeo j dedz.

K.eifec. ¶. Op. de re. iur. l. qui poꝛ i tꝑe po/
tioꝛ ĩ iure. So.hui otrarij timoꝛe Hi.diſtiguit.ut.l.puilegia
j. de pui.cre.⁊ ĩ.c.q poꝛ.ex de re.iu.li.vj.⁊ ꝑ gl.i.l.q iure.S.qꝗ
po.ĩ pi.ha.⁊ dicatis ut ibi dꝛ.⁊ dixii.d..ſi ples.⁊ ĩ.d.l.cum
vnꝰ. Gl. ſoꝛmat ↄꝛiũ ⁊ nõ ſol. vide gl.q icipit q; eiuſdẽ ſũt ⁊c̃.
in fi. dic ꝙ h eſt certum de mẽte.l.ibi non.ut nõ.per Di.l.nec
l p. C. cõla de le. l.
Poſtq; rei ſeruãde. ab hʒ bypothecaʒ a
tꝑe moꝛtis.ergo pꝛeſer: creditoꝛi poſtea miſſo.ut.l.eos.C. ꝗ
Po.in pi.ha. Et gl. Lſic
iſta tpa legatari nõ habebat tacitã bypotheca qð ẽ tex.i.l.
creditoꝛib.j.de ſeparatiõibꝰ. Pꝛerea poſito ꝙ legatarij ha/

berẽt tacitã hypotheca creditoꝛe nõ.adhuc.iſta gl.nõ dic ue
rũ.nã legata debenĩ ere alieno deducto. ut.d.l.creditoꝛibꝰ.

l.ñ vniuerſi. C. de le.l.j.S. is q.S.ad tre.Ho.Ci.in.l.ij. C. qui
po.in pi.ha.ſuſtinet gl.iſtã ꝙ uerũ ẽ creditoꝛes pᷣſferunt᷑ le/
atarijs ſi hẽditas nò ẽ ſoluẽdo legatarijs ⁊ creditoꝛibꝰ.ſed ſi
Perecas ſoluẽdo legatarij ⁊ creditoꝛibus.tũc pꝛefert lega
tarius in re legata.q; creditoꝛ dʒ pus otra heredẽ agere ut.l.
ſcimus.S.ſi vo creditoꝛes.C. de iu.deli.⁊ bene dicit. 5
Mni inpoſſeſſionelegatoꝝ. lu
ſus ĩ poſſeſſionẽ mitti i bonis hereditarijs ⁊c. ¶ Op.j.e.l.ĩ/
peratoꝛ.Sol. qñ mittit᷑ ex edicto loquit᷑ h.ſed q mittit ex re⸗
ſcripto logtur ĩ bonis hẽditarij ut ibi dicã ꝑtex.iſtũ.⁊ ſile di/
cũt doc.ultramõ.⁊ Ci.cum eis ꝙ ſnia lata ð vnũ põt madari
executiõi ʒ aliũ q hʒ rẽ quã ille dolo deſijt poſſidẽ.⁊ caſus vi/

der᷑ .iſtud videt᷑ ꝓbari.j.e.l.ſilegatoꝝ.S.ſi.C.e.l.circa.⁊ per

Ci. C. de ali.iu.mu.ca. fa.l.j.ĩ.vilj.q.ſj iſt dictũ ẽ ↄ caſũ expᷣi
ſũ i.l.j.S. neceſſario.ð.ſi mlier uẽ.no.in poſ.mit.ꝓ hoc ẽ tex.iĩ
ſti. de ac. S. ſiqs i fraudẽ. ⁊. C. ⁊.ff.p totũ de his q ĩ frau.cre.
ubi nõ põt agiõ eüg poſſidet res creditoꝝ alienatas niſi pus
agat᷑ reuocatoꝛia. MHo ob. iſta.l.q; ẽ ſpale ſauoꝛe legatoꝛum
⁊ ſideicõmiſſoꝝ.hocnõ hʒ locũ in alijs. ¶ Vltimo iſte tex.
ꝓbat vnda meà opi quã poſui i.l.ſi creditoꝛes.C. de pig.⁊ di/
co ibi ꝙ pactũ de ĩigrediẽdo ꝓpꝛia auctoꝛitate lʒ poſſet ð pn/
cipalẽ creditoꝛẽ igredi ſine aliq cauſe cognitioue.tñ õ ſingu/⸗
larẽ ſucceſſoꝛẽ dʒ adhiberi aliq̃lis cauſe cognitio.⁊ ꝓ hoc iſte
5§. cñ gl. ꝗᷓ in cipit. nt.j.e. l.n.

yMõ ex iſto tex.ꝙ põt fieri miſſio ĩ bonis qᷓ
(Bono. dobuot ptiner ſae dñij directi ulł utilis
uł q̃ſi.ſec? ſi nullo iure detinet.ut i.S. ſi depoſita. ¶ Quero
utrũ ĩ mõ ĩterponẽdi decretũ ſit dꝛia int᷑ res ꝗᷓ ptinẽt iure dñij
⁊ alias. Rñ.q;tũ ẽ i ĩterpoſitiõe pmi decreti nulla videt dꝛia
ut h. ſz intpoſitiõe ſcði decreti eo caſu q hẽret locũ ẽ dꝛia.ꝗqa
Trebꝰ que poſſidẽtur iure dñij pᷣtoꝛ iubet eũ eẽ dñm.ſʒ in alijs
ꝗq̃ nõ poſſident᷑ inre dñij ptoꝛ ĩterponit decretũ hoc mõ. Sta/
tuo ul decerno tibi ut utaris illo iure ĩ talibus rebꝰ quo debi/
toꝛ utebat᷑. ⁊ iſtã foꝛmã dat iuriſcõſult i.l.ſi finita.S.ſi de ue/⸗
ctigalibꝰ.j.de dã.ife. Foꝛmo vnã.q.iĩ v.ſi depoſita.uenit ille ꝗ
depoſuit ⁊ dic̃ nõ potuit ſieri miſſio ĩ hac re.qꝛ mea cui icũbit
ꝓbatio. Gl. hẽs ĩ.l.ob maritoꝝ.C.ne vx. ꝓ ma.⁊.l.j.C. de pp
ui.ñ. q; ꝗᷓ ſunt reperta apud debitoꝛem pſumuntur ſua.

1.I. Tene mẽti iſtũ caſũ qñ ẽ fcã miſſio ĩ
(Si ex duob parte rei cõis.ꝙ aliꝰ i cui partẽ nõ
0 liij

fater Zꝛiũ ꝙ hodie pꝛefert.⁊ ſic tz gl.ꝙ fᷣm

eſt facta miſſio põt fatiſdare ⁊ adminiſtrationẽ rei recipe. Ol.

ſignat ꝛia ⁊ nõ ſol.vide gl.q ĩcipit ↄſiliũ ⁊c.ĩ f.gl.So.iſtud

io.q; i ſtipulatiõe deduci opis deſtructio qẽ idiuidua. de

ducii legati ſolutio ꝗᷓ ẽ diuidua.eadẽ rõne cautiõis pᷣſtatio q̃
ei naʒ ſeqtur. nt. S. ti.j.l.j. S. ſiq ſp 2ditiõe. Ja. de are. ⁊ Ol.

Ae 0 Iſte „ bon'. S. ꝗqro a ꝗ tꝑe icipit cur
(S mperatoꝛ. ſex mẽſiũ.Et glo.dic ꝙ a tꝑe
fnit petita cantio. Iſiſta lec gl.eſt uera in ſe. ⁊ q ad tex.nõ tñ

ſatiſfac ꝑſecte.⁊ iõ qro qd ſi nõ potuit peti cautio.qꝛ fuit re/

miſſa ut.S. ꝓxi.rñſo. Rñ.ꝙ tex.ẽin.l. certa. C. e. ꝙ põt petia
die 5 ſuit petitũ debitũ. ¶¶ Vlei iſtud qð dicit ꝙ a die petite
ſatiſdatiõi nõ videt᷑ uerũ.qꝛ lʒ ſatiſdationẽ petã nõ ẽ hẽĩ mo
ra p̃ᷣſtãdi legatũ.⁊ ad hᷣ ut ſiat miſſio regrit moꝛa hẽdij. Rñ.
⁊ fateoꝛ oppoſitũ ꝙ lʒ ſit petita cautio nõ ſufficẽt niſi hẽs fuiſ
ſet ĩ moꝛa nõ pᷣſtãd legatui.ſi die legati nõ ceſſiſſet nõ hẽret lo
cũ iſtð reſcriptũ.⁊ gl.ſẽtit H. HNẽs ergo ꝓbare ſex menſes ela/
pſos a die petite uł debite cautiõis. Itẽ ꝙ ceſſet dies legati.
Itẽ ꝙ hẽs fuit ĩ moꝛa pᷣſtãdilegatũ.⁊ ca ꝙ Fʒ iſta tpa nõ
tenent᷑ ſoluẽ de ſuo legata.ut.l.ſi vniuerſe. C. de le.⁊.l.j..ſi is
Raaringetn S ad treb. ¶ Qũo quõ h fit miſſio ĩ poſſeſſionẽ
onoꝝ hẽdũ. Rñ.ꝙ ſᷣm iſta tpa nõ tenet᷑ ultra vires hẽdita/

rias tñ pᷣceſſit miſſo ĩ bõis hẽdis ⁊ fac ut ſoluat uſq; ad vires

hẽditarias. ut.l.ĩ ᷓtitate ĩ fi. ⁊.l.ſiĩ poſſeſſiõe.S.ad.l.fal.

uariꝭ7 Moßpt dici ceſſatu ni no ẽ pſona ꝗᷓ intpellet. ſi
ſatu. Mhoepie qdã. S. de uſur. ¶ Op. de.l. j. S.
nõ exigit. S. e. So. alið ĩ miſſiõe q̃ ſit ex reſcripto.⁊ alið ĩmil⸗-
ſiõe q ſit ex edicto.vide gl.qᷓ ſoꝛmat ↄꝛia ⁊ nõ ſoluit.⁊ vide eꝗ
Qicipit hẽdita iacẽs.Ad.l.oꝑi.rñdeo ibi loꝗtur ĩ nüciatiõe
q̃ ſit rei nõ ꝑſone.h̊ vo ĩ nũciatiõe qᷓ regꝗrit moꝛã.q moꝛa iĩ caſi

bus njĩi.S.legitie ↄhi nõ põt.ut.l.ſi ex legati cauſa.j.de v.ob.
Ad.l.f.de nau. fe. rũdeo ꝙ ibi logtur ſpena der zctn de/

fücti deſcẽdit. ⁊ iõ iacẽte hẽditate cõmitti.ut.j. de v. ob. l. diẽ
Hh aut ex reſcripto nò ſit miſſio ĩ boni hẽditarijs niſi ex modo
ipſiꝰ nõ ſoluẽdo q̃ nõ o⸗ cõmitti iacẽte hẽditate cũ octioʒ

licipiat deberi.ut.S.e.l.j.S.fi.l.ſi nemo.de re indi.Old.

ꝑ Iſte ẽ bon. S. ⁊ nõ ꝙ pigno⸗
MQueri poten 1t. titia hʒ locũ Pisore pꝛeto
rio ſicut ꝓ ↄuẽtionali.¶ MNõ ꝙ ſicuti ĩ pignoꝛe ↄuentionali
fruct cõputant᷑ pus in uſurã q; i ſoꝛtẽ.ſic ⁊ ĩ ptoꝛio. tẽ vide⸗
hH ꝙ pignoꝛatitia hʒ locũ p pᷣtoꝛio ſic ꝓ puẽtionali.⁊ dixi vo/
bis. ⁊ ꝗa. de are.alłat ĩ.l.utiq;.j.de dã.inſec.tñ vnũ ſcias ꝙ
Iiſta pignoꝛatitia uenit dolus ⁊ lata culpa ⁊ nõ leuis.ut.l.p/
toꝛ.S.pᷣterea.j.de bo.auc.iu.poſ.⁊.l.ſi ſinita.S.ſigs dani.j.
de da. ifec. ¶ Vltio videt hᷣ cna .

Di.qꝙ ĩ poſſeſſiõe legatoꝝ ſcã miſſiõe nõ põt pueniri ad ſcoʒ

Aeöe plus ꝑmitti Pi frui tm̃ eed nõ. .
i 6 5 eẽ bon. S. ⁊ op. de.l.ĩ uẽ/
Mni eruado „. ditiõe. S. j.j. de Polah ie pol
Nñ.h̊ loquit ĩ legatarijs ibi ĩ creditoꝛibꝰ.uł alit᷑ ibi loquit᷑ qñ
ille ðᷣ quẽ ẽ ſcã miſſio nolebat colẽ ſʒ alti colẽdũ locare.hᷣ ꝑ ſe
vult colẽ.⁊ iõ ad eũ ꝑtinet cultura niſi fuerit ſcã nuſſio ex re/
ſcripto.¶Pꝛiĩo nõ ad illð qñ fit ſeꝗſtratio rerũ q fuari non
pñt.tc debẽt uẽdi ⁊ pciũ retineriiſeqſtro.ar.hui lre.⁊ tex.hẽ⸗
l.l. litib C. de agri. ⁊ cenſi. li.xj. x.l.fi.j..de reꝗ.re.¶ Scdo nõ
ſi aligs ꝑcepit frumẽtũ ex fũdo tuo ꝑ pla tꝑa pᷣterita.an tene
tur tibi ad reſtõnẽ fructuũ ulł ſuffiẽ ꝙ reddat eſtiationẽ ꝑ tꝑa
Hec.l.videt᷑ uelle ꝙ teneat᷑ ad eſtiationẽ qꝛ nõ potuit fᷣuari.
dixi tibi i.l.diuoꝛtio.S.ob donatiões.ð.ſo.ma.ubi videi ca/
ſus.⁊ Ci.v nelle ĩ.l.j.C.de pi.ac.tene mẽti iſtð qð dẽ h̊ ⁊ vide
gl. ſuꝑ vbo ſi nlla domꝰ.qꝗ icipit ſua ułteſtõꝛis.⁊ nõ tex.cũ gl.
ꝙ nõ capiat᷑ ĩ tenutã ex pᷣ decreto aligd.⁊ tu nõ hẽs ubi tene
as pmittit tibi alij dare ut teneat.ſec ſi hẽas ubi teneas.ar.hꝰ
gl. CQũo qᷣt dãe ſt int miſſionẽ ex edicto ⁊ reſcripto. Gl.po
nit duas dꝛias.⁊ miłte ſt᷑ dꝛie.Ex ed⸗
añ adit hẽditatẽ.ut.l.j.S.ſi.S.e.ex reſcripto poſt aditã bẽdi
tatem. ⁊ ſex menſes.ut in v. ceſſatum. Item edictum nõ re
rit moꝛã hẽdiꝭ.ut.l.j.S.nõ exigit.S.e.reſcriptũ ſic ut ĩ.S.ceſſa

tũ. ⁊.S.ſatiſſactiõis. Itẽ ꝑ edictũ ſit miſſio ĩ bõis hẽditarijj. nt

i. S. qlpoſſeſſiõeʒ. S. e. l. p letni ĩbõi hẽdũ.ut i.S.q poꝛ.⁊
S.impꝑatoꝛ. Itẽ ſter edictũ ⁊ reſcriptũ ẽ dꝛia ĩ cultura.ut h. F.
Itẽ ẽ alia dꝛia.qꝛ miſſus ex edicto de poſſeſſiõe pᷣſtita ſibi ſatiſ⸗
datiõe recedit.ut.S.ti.j.l.ſi aduerſus.ſʒ miſſus ex reſcripto nõ
recedit niſi itegre ſibi ſatiſſiat ut.j.e.l.ſi pecunie.S.ſi.⁊ ibi dicã
ex iſtiꝭ dichᷣ ⁊ ex vᷣbiʒ ꝗdixi 1Iv. ſex aũt mẽſej.hẽ colligẽ pꝛacti
cã reſcripti.¶¶ Vlteriq̃ro ſi creditoꝛ ẽ miſſus ĩ poſſefſionẽ.an
eqparet᷑ miſſo ĩ poſſeſſionẽ ex edicto. HPꝛeuit᷑ ſi ceditoꝛ mittit
ĩpoſſeſſionẽ.q;ꝛ debitoꝛ nõ deſẽderit.tẽ eqparat᷑ legatario miſ
ſo ĩpoſſeſſionẽ ex edicto.ut.l.ſi finita.S.ſiqs aũt.j.de dã.iſec.

opi. quã tenui.S.in pᷣn.ꝰ

icto ſit miſſio ab inito etnů

Si voðẽ mifſus ĩ poſſeſſionẽ.qꝛ nõ ſoluit.tũc egparatur lega⸗
tario miſſo ex reſcripto.ut.l.ſi pecunie.j.e.⁊ ibi videbitis.

¶ In poſſeſſionẽ miſſus. Mc bon ca⸗

HEEee. ofus. ¶ Opp. ꝙ
poſt lis.cõte.nõ põt peti cautio.ut.l.põpo.S.rati.s.de pcur.
Rñ.illud qð dx i.l.põpꝑ. S. rati.hʒ locũ ĩ cautiõibus ꝗᷓ pꝛeſtan
tur a pcuratoꝛe.⁊ iõ nõ petunt᷑.qꝛ videt᷑ ei pſona appꝛobata
ſʒ.l. iſta loqtur ĩ alijs cautiõibus que ab ipſo pncipalipꝛeſtan
tur nõ a ꝓcuratoꝛe. Itẽ cautio iſta nõ pꝛeſtat᷑ occaſiõe lit. ſed
debebat nulla lite pẽdẽte.ut.l.etiã.S.e.⁊ ſic pẽdẽte lite ⁊ pẽdẽ
te appellatiõe põt pcr.m-l poſtg:unpefatorzteo .
U iſſi CAQuero utruũ
(Mit 1 U S in p oſſe eſſio ne. uger p oſſe et da
re licẽtiã miſſo in poſſeſſionẽ ꝙ poſſet ĩgrediſua auctoꝛitate.
Hic videĩ tex. ꝙ nõ.Gl.videt᷑ ꝙ ſic ĩ.l.meminerit.C.vñ vi.?
ibi Ci.ĩ gl. in. l. iuſte. j. de acqui.poſ.⁊ ibi Ja. de are.⁊ Old.

⁊ ibi dixi. Nec ob.iſte.S.qꝛ uerũ ẽ ꝙ tua anẽte nõ potes in -/

gredi ſi iueni reſiſtẽtes.⁊ illa reſiſtẽtia ðʒ fieri ꝑ ofñciale.ſecꝰ
ſi tibi nõ reſiſti.q; tẽ põt daril leelis ut tne nuete igrechieeis⸗
tit; Iſte ẽ difficil. S. x.h.d:ĩ ſũma.Si
Si titio P Ure. legatari a qͥ relictũ ẽ ſideicõmiſſũ
nõ cauet fideicõmiſſario ſuo ſit miſſio ĩ ea re uł iure qð hʒple
gato uł ei occaſiõe.h.d.¶ Nõ ꝙ ſiẽ põt pmũ decretũ intpo
ni ĩ noĩe debitoꝛis.ſic ⁊ ĩ indicis officio põt intponi.¶ Op.c
videt᷑ ꝙ iſte ſideicõmiſſari dʒ ages hẽdẽ directo nõ q legata
riũ. ut. S. pꝛo ſco. de ca. tol. x.l.ſi ab eo.S.de uſuſr. le.Sol.
ibiloquit᷑ qñ legatũ deficit ⁊ apð hẽdẽ remãſit.h̊ non deſicit.
¶ QOp. de.l.ſiqs ſeniũ.S.ſigꝗs acceptũ.s.de le.ij. So. bilog
tur qũ legatario pᷣ nlla cłpa porat ĩputari.¶Quũo qñ ſit miſ
ſio ĩ poſſeſſionẽ ĩ noĩe debitoꝛis.Scit᷑ q pign nõ ↄhit pꝛeto/
riũ niſi fiat miſſio real.ut.l.nõ ẽ mirũ.S.de pig.ac.Quõiĩno
mine debitoꝛis põt fieri miſſio cũ ẽ ĩpoſſibil.ut gl.ĩ.l.pe.ĩ pn.
j.de dona. MPꝛacticã ponit gl.i. l...de lo⸗big.⸗ ẽ uerũ ſn
ign pꝛetoꝛiũ ẽ.qʒ ſi pars iſta pncipał uellet cedẽ.tunc ceſſio
hẽret vĩ traditiõis.qꝛ ilð qð opat᷑i coꝛpoꝛalibtraditio.ilud
oꝑat᷑ ceſſio ĩ noib debitoꝝ.ut gl.in.l.ulti.C.q ſiſ.uel pua.

pecunie. Qui fideicõmiſ.
Mõ ꝙ nõ recedit de poſſeſſiõe niñ pus ſoluatr᷑. ut h̊ ⁊
.is oñter i fi. S. fa. her. ⁊.l. eũ ꝗ.j.de pui.cre. ⁊.l.ij.circa pn.j.
ꝓ bẽ. ¶ Op. S. ti. .l.ſi aduerſu.⁊. C. de bo.auc.iu.poſ.auẽ.
eiꝗq.⁊.l.ſi ſinta.S.ſiqs dãni.⁊.S.ſe.j.de d .ĩfec. Rñ.tex.ĩſi.
Mõ ꝙ tũc recedit᷑ a poſſeſſiõe qñ ſit illð qð ſi ſem fuiſſet ab
initio poſſeſſio nõ fuiſſet data. Añ ſiqdẽ miſſio ipolleſtone
ẽ fcã q; nõ ſoluit᷑ nõ recedit᷑ niſi ſoluat.ut h.ſi miſſio ẽ fcã quia
nõ ſatiſdat᷑ ſtati cũ ſatiſdat recedi᷑ ut.l. ſi aduerſuj. S. ti..ſi miſ
ſio ẽ fcã.qꝛ ẽ ↄtumaxĩ nõ ueniẽdo ſtatim cuʒ uenit recedit.ut
auẽ.ei ꝗ.idẽ vẽ uelle q̃dã deciſio pape ĩ.c.ex parte.ex de v.ſi.

—+— z †⅞* Blo. ꝗrit de rõne. Dic ꝙ ẽ ſpale
C 5 Ueter.; ⸗ Aiensaleſirnue⸗ HDWM/
SX ãc.l.examinaui ut vidiſtisĩ
legatoꝝ. 5. au aipoſelige dc
Ciã ſi cõdemnatus. Sraàαà

— —
rare. Dic ꝙ ex reſcripto uel ex edicto quocunq; mõ vult uel
iudicis officio.ut.j.de re.iur.l.a diuo.S.ſi ſuper rebus.

ti& Bull. de cu. allegat iſta. l..l. nul
ne Rainnarn
dis ul ſuꝑ

riões credt ſindicũ ſit neceſſaria auctoꝛtas pꝛeſi
ioꝛi. Et dic ipe ꝙ nõ.dixii.l.actoꝛ.j.ẽra.ha. Iſta
l. videt᷑ facẽ ð.ſʒ bñ reſpiciẽdo nõ fac qꝛ nõloqtur de decrete

Tſtituẽdo ſindicũ.ſʒ de decreto defnutes 10 Fon Nonen.
;— MWiͦi MHãõ caſũ ſingularem ꝙ lu/
C Vi legatoꝝ. c?ſtuct mduſipoſtetſi
nẽ ex p decreto. C Quero qd ĩ ſilio ⁊ ꝓnepote.Et
dicit gl.ꝙ nõ ẽeadẽ rõ cũ mulieres ſt obſeqoꝛiᷣ vite. ¶ Que
rit gl qd ſi ſint alie mulieres. Et dicut gl.⁊ tene pma ꝙ eadẽ
rõ ſit ĩ alijs mlieribꝰ. ¶ Vltio gl.dic ꝙ iſta.l.ẽ ĩ ar. uxoꝛẽ an
ſit alẽda a pe moꝛt viri.Dic de iſta qõne.ut dixiĩi.l.diuoꝛtio
5S. ſo. ma.

iI. t ſta. l. foꝛte nõ eſt alibi ?
IUterdũ licet. lal oueno malba⸗

q.ĩ.l.ſi creditoꝛes.C.de Pi-Nro ptãtẽ ĩgrediẽdi mea ancẽteĩ
talẽ fũdũ ul domũ.qro ſi ille fůdus ul domefficit ecclie.an il
la ptã ĩgrediẽdi trãſeatieccliaʒ. Inn.põit i.c.uerũ.ex de ſo.
cõ.⁊ dic ꝙ nõ. Hoſ.dic õ ⁊ ĩ h reſidet Jo.an.⁊ ego ĩ.l.ſi cre/⸗
ditoꝛes.tenui opi. Hoſ. Inn. ⁊ allego.l.ſi eu ial. C. de epi.
E de. In ↄꝛiũ fac iſta.l.Sʒ bꝛeuit᷑ alið ẽ rẽ effic ccche⸗ale
ici

effici religioſã.q; nõ ois locuj quẽ hʒ ecchia religioſus.qꝛ ſi ẽ
religioſus tũc nõ trÜſiret illa licẽtia ĩgrediẽdi ut h.
e bonoꝛum poſſeſſionibus. Rubꝛica.
¶ BGloſa continuat iſtã rubꝛicã ad pᷣcedentia.

») Dnoꝛ Bicut in glo. In hac. l. cũ ſe.

ꝑr einriſcõſultus ponit effectũ bo.
pol.agnite.quẽ effectũ pꝛobat duabꝰ rõnibꝰ.
1 I D oib⸗ Abi habẽtur. ⁊ iõ ſicut ꝑ aditioneʒ
EMHRRI editaß qᷓrunt oĩa iſta ꝑ bo. poſ. agni
tã ⁊ admiſſã.¶ Coõtra hãc.l.op.dẽ h̊ ꝙ appellatiõe bonoꝛuʒ
ↄtinent᷑ cõmoda ⁊ icõmoda. in.l.mulier.S.de iure do.So.
ut dicã ĩfra.l.ꝓxi. Item dẽ h ꝙ bo.poſ.oĩa tribuit. agnitio
ſola nõ tribuit oĩa. ut.j.de acꝗ.poſ.i.cũ hẽde.⁊.l.facta in pn.
S.ad tre.⁊ ibi nõ.Gl.ſol.hᷣ ĩ cõomodis q̃ ſt iuris.ſecꝰĩ his q plłi
mũ facti hñt.ut poſſeſſio.ut ĩ ↄꝛio.¶Tertio op.ꝙ bo.poſ.nõ
tribuat ius ut in poſſeſſiõe carboñ.⁊ uẽtris noĩe.ut ad car.l.j.
Ptotã.l.⁊ ĩ ti.ſi mulier uẽtris no.ꝑ totũ.So.glo.nt in ea hẽs.
Itẽ op.dẽ h̊ ꝙ bo.po.nõ tribuit dñiũ directũ ſʒ utile.ut uti
les actiões.ut.l.Nʒ ⁊ ſi ſine.S.ſʒ ꝙ pa.S.de mi.Due gl.hᷣ poſi⸗
te vna ĩ.l.j.alia ĩ.l.ij.fatent ↄꝛũ.i.videt᷑ limitare iſtas gl.ſic.
ꝙ ſũt uere q dñiũ directũ uel actiões directe ſũt apud aliũ.qꝛ
tũc tĩ utiles trãſeũt ut ibi.ſʒ qũ directe nõ ſũt apud aliũ.tunc
tm̃ utiles tranſeũt ut ibi.ſʒ quado virecte nõ ſunt apð aliũ tẽ
bo.poſ.hʒ directũ.rõ q;ꝛ ex ꝑſona hẽdis nõ dʒ ĩmutari ↄditio
oblonis.ut.l.ij.S.ex his.j.de v.ob.Aduertat iſtð dictũ Ni.

nõ videt᷑ uerũ.q; ↄ caſũ.l.pe.C.ad tre.ubi directũ dominiũ ul

actiões directe nõ ſũt apud aliũ.ut qñ aligs ſine hẽde decedit
⁊¶ tñ utiles tm trãſeũt ut ibi d.Aduerte ſi apud aliũ nõ ſũt di/
recte uel directũ dñiũ.tñ eẽ ſperat᷑ uel poſſibile eſt eẽ.qm de iu
re cinili aliqs fuio emãcipato pᷣferet᷑ uel alteri cognato.tunc
iſta glo.dicit ueritatẽ.qꝛ ad ĩpediẽdũ ne bonoꝛũ poſſeſſoꝛi q̃
rant᷑ directe ſufficit ſpes ꝙ poſſẽt eẽ apud aliũ.ut.l.ſi duobu.
§. ſi. T ibi nõ.S. de le.j.⁊.l.cũ qdã.S.qð dẽ de acq.hpẽ. Si vo
nõ ſũt apud aliũ nec eẽ ſperant᷑.tũc dñiũ directũ eſt apud bo.
poſſeſſoꝛẽ.⁊ tũc uerũ dicit DLi.Si vo apud neminẽ ẽ directũ
dñiũ.tũc res eſt nacãs ⁊ in nullius bonis eſt.⁊ ſic ꝑ occupati
onẽ dñiũ ſit occupãtis de iure gẽtiũ.ſʒ in actiõib ẽ maius du/
biũ.ſʒ dicerẽ ideʒ in actionibꝰ Pẽditarijs ut directe ſint penes
bonoꝛũ poſſeſſoꝛẽ. Rõ qꝛ pᷣtoꝛ nõ põt facẽ hẽdẽ directe.ut.
qs aũt.ĩſti.de bo.poſ.ſʒ bñ põt traſterre ĩ aliũ vnã actioneʒ ⁊
directũ dñiũ.ut.l.ptoꝛ.in pn.j.de dã.infec.⁊ facit qdð nõ.i.l.j.
⁊.ij.S.de bo.poſ.hẽ.pe. QAuicqd tñ ſit ſiue dicam actiones
tẽ directas ſiue utiles ſemꝑ tñ gl.dicit ꝙ ſũt ciuiles ſʒ ex extẽ/
ſione pᷣtoꝛis.ut nõ.in.d.l.j.⁊.ij.S.de bo.poſ.here.pe.¶ Iteʒ
op.ad.l.ij.in ſi.ubi dicit ⁊ bonoꝛũ poſſeſſoꝛ ſuſtinet vicẽ here
dũ.Coõtra ĩſti.e.S.qͥs aũt.Nicit glo.õ.de bo.poſ.hẽ.pe.l.j.ſa
teoꝛ ꝙ hñt vicẽ hẽdũ.nõ tñ fierẽt uere hẽdes.q; ptoꝛes hoc ſa
cere nõ pñt ut dicit.S.qͥs aũt.⁊ bñ dicit.qdð nõ.qre ex hoc di/
co ꝙ ſi aliq̃ hereditas defert ex oſtitutione alicuius pᷣſidis uł
inferioꝛis a pncipe uel ducis uel marchionis.tũc oẽs iſte he/
reditates nõ pñt deferri ut fiãt aliq heredes ſed iure bonoꝛuʒ
poſſeſ.⁊ ſic opʒ ꝙ agnoſcant᷑coꝛã iudice. Itẽ perit ſpatio cen
tñ dierũ uel anni.ſed hẽditates que deſerunt᷑ ex foꝛma ſtatuti
uel pncipis auẽte bene deferunt᷑ iure directo.

Juriſcõſultus nolẽs diffinire quid ſit bo⸗
4 ,B D na ori poſſeſſio añ oĩa vult oſtẽdere ſigniſ

cationẽ huius uerbi bonoꝛũ ⁊ huius vbi poſſeſſio.q̃
ſũt ſimul cõpoſita. Pꝛimo ponit expoſitionẽ uſq; ad.S.inui
to.⁊ ſic hẽs tres partes ut ĩ eo pʒ.ſcda ibi hẽditas aũt.ttia ibi
bonoꝛũ. DP h ꝙ appellatio bonoꝛũ ↄtinet cõmoda ⁊ ĩicõmo/
da.otra ĩ.l.mulier.ð.de iure do.So.dicit gl.S.e.l.j.aliud cũ
ꝓfert a ᷣhẽtibus.aliud cũ ꝓfert a lege.⁊ ſatis bñ dic. ¶ Sed
ʒ hoc op.q; etiã qũ ꝓfert ab hoĩe xide ↄtineat cõmoda ⁊
incõmoda.ut.l.cogi.in pn.ad tre. So.illa appellatio bono⸗/
rum poteſt pꝛoferri tribus modis ab homine.ut a ↄtrahenti
bus.⁊ tũc loquit᷑.l.mulier.uel a teſtatoꝛe.⁊ tũc loquit᷑.l.cogi.
S.ad treb.⁊ qð dixi in.l.j.5̊.de le.j.⁊ videbitis in.l.ſiquis ſer⸗
uũ. F. ſi. . l. eq. S. de le.ij.c facit.l.ulti.de uſufru le. Añq; ꝓ
fert a pncipe ↄcedẽte bñſiciũ.⁊ tũc dic ut.l.pnceps.de v.ſt⸗
gni.⁊ ꝑ Hi.⁊ ꝑ doc.¶Sʒ op.lʒ appellatio bonoꝛum ↄtine/
at cõmoda ⁊ icõmoda non eſt iñ ex ꝓpꝛia ſigniñcatione. ut
l. ꝓpꝛie.j.de v.ſig.tñ h dĩ ↄtra.So.ibi ꝓpꝛie bona appella/
bant. Di reſpici tex.ipe ſoluit ſeipſũ.q; cuʒ dicit in hoc loco
expone hoc eſt in hac cõpoſitiõe.cũ dico bonoꝛũ poſſefſio.ſe/
cus ſi appellatio bonoꝛũ ſimplr ꝓferet᷑ ut ibi. ¶ Itẽ op. dẽ H
etiã ſi nipil coꝛpoꝛale eſt in heditate dẽ petita bonoꝝ poſſeſſio
Coõtra incoꝛpoꝛalia nõ pñt poſſideri. ut.l.ſeruus.S.icoꝛpoꝛa
lia.de acꝗ.re.do.So.aliud eſt dicere bonoꝛũ poſſeſſio.ut ſit

De bo. poſ.

vna pars.⁊ eſt nomẽ iuris.ut h ⁊.l.herditatis appellatio.de
uer.ſigni.Aliud eſt dicere poſſeſſio bonoꝝ uel rei ut ſint due
partes.⁊ tunc eſt nomẽ facti ⁊ non cadit in incoꝛpoꝛalibus.
¶Vemio ad tertiã partẽ ⁊ op.j.de uer.ſig.S.nihil aliud ẽ hẽ
ditas.ubi videtur eẽ idẽ hẽditas ⁊ bonoꝛu poſſeſſio.dicit glo.
bonoꝝ poſſeſſio eſt ius.l.ptoꝛiũ.⁊ hoc tʒ Ci.C. vñ legi.l.cer/
tũ.in pma.q.hoc eſt peſſime dictũ.qꝛ ẽ ᷓ tex.l.j.⁊ in rubꝛica
j. ut ex le.ſena.ue ↄſul.xc.ubi bonoꝛũ poſſeſſio deſert ex lege
ciuili. Inde dico ꝙ h d ius ꝑſequẽdi.ſ.ciuile ⁊ pᷣtoꝛũ. Nõ
obſtat.l.ↄtraria.qꝛ ibi dicit ꝙ eſt ſucceſſio nõ dẽ ius ſucceden
di. MPꝛeterea ibi ſuccedit ꝓpꝛia uolũtate.quaſi ſolo aio ꝗs eſ
ſici heres.nõ aũt dicit ꝑſequẽdi.ſʒ bonoꝛũ poſſeſſio eſt ius ꝑ
ſequẽdi.⁊ ſic opʒ ꝙ petat᷑ a iudice uel hodie agnoſcat coꝛã iu
dice.ut.j.e.l.S.a municipibꝰ.⁊ hoc vult h̊ dicere tex.¶ Iteʒ
op.ꝙ hereditatẽ nspfeämur ꝑ bonoꝛũ poſſeſſionẽ. Nõ eni
quis agit per bonoꝛũ poſſeſſionẽ.ſʒ petit per bo.poſ.here.pe.
Dicit glo.bo.poſ.nõ eſt ius quo pſequimur q̃ſi cauſa ſit ime
diata que in iudiciũ deducit.ſed ẽ lus ꝓpter qð ꝓſeqmur. ita
dicit glo. Pꝛeterea hic dẽ in tex.retinẽdi ⁊ ſic no loquit de iu
re ne quis agit q; cũ haberet poſſeſſionẽ nõ poſſet agere.ꝗa
poſſidenti ⁊c.ut.l.j.S.interduũ.j.uti poſ. Iſtud qð glo.dicit lʒ
in ſe ſit ſatis uerũ.tñ huic lje videt ↄgruere.qꝛ iuriſcõſultus nõ
intẽdit oſtẽdere ꝙ ſit ius pꝓpter quod pſeqmur.iõ dicit ꝙ tex.
optime loquit.na ſcitis ꝙ q hʒ bo.poſ.edictalẽ hʒ neceſſe pe/
tere ea ↄfirmari a iudice.ut.j.e.l.S.ſi cauſa cognita.vnde iſta
bo.poſ.eſt ius ꝑſequẽdi ut ↄſfirmet᷑ a iudice.uel ut hodie agno
ſcatur coꝛã iudice.ſed ad id qð dicit retrabẽdi ⁊ poſtea no eſt
Tdoſil remediũ petẽdi uerũ eſt actione reali.ut.l.j.S. intdũ.
ſed alias actiones põt habere ut ibi dicit.uel illud eſt uerũ ad
petẽdũ poſſeſſionẽ coꝛpoꝛalẽ.ſed hic loquit᷑ in petitione poſſeſ
ſionis iuris incoꝛpoꝛalis in quo dat᷑ poſſeſſoꝛi uẽdicatio.ut.l.
ſi ſoꝛte. S.j.S.ſi ſer.uẽ. ¶ Quero ergo pꝛo pdictoꝛũ declara/
tione quid eſt hereditas. Rñ.nihil aliud eſt qᷓ ſucceſſio in vni
nerſuʒ ius qð defũctus habuit.iſtud intellige de quadã ſuccei
ſione quã facit ius ſtatim hoĩe moꝛtuo. Ipſũ eni patrimoniũ
repñtat ꝑſonã defuncti ⁊ in eius locũ ſuccedit.ut de acqui.re.
do.l. hereditas in multis.⁊.j.de ſideiuſ.l.moꝛtuo.⁊ iſta ſucceſ
ſio uocat hereditas.ad hãc hereditatẽ ↄſequẽdã habem bñ/
ficiũ iuris ciuilis per aditionẽ hereditatis.⁊ iſtud ius ſuccedẽ⸗
di nobis cõpetit anteq; ad nos ꝑueniat hereditas. ut.l. pcia
rerũ.S. ad.l.ſal.⁊ ſic eſt aliud ab hereditate.Si eni ĩtclligeret
Tin ſuccedẽdi nobis cõpetẽs ſit hereditas.ſequeret ꝙ bere
itas nobis cõpeteret anteq; Sberere⸗re repugnãatia. ut
d. I. pꝛecia rerũ. Et iſtud ius adeũdi ꝗd ſit dixi. S. de acq.he-/
redi.l.is põt.Itẽ ad acquirẽdũ dictã hereditatẽ que ẽ ſucceſ
ſio ⁊c.cõpetit nobis bñnciũ iuris pᷣtoꝛij.ſ.bono.poſ.que ꝗd
ſit dꝛ H. Doſtq; enĩ hereditas adita uel bo.poſ.agnita deſi/
nit eſſe bereditas ⁊ ↄfundit᷑ cũ patrimonio adeũtis.ut.l.ſʒ ⁊ ſi
plures. S. ſi filio.S. de vul.⁊ pu.⁊ ubicũqʒ poſt aditionem ap
pellat hereditas eſt ĩpꝛopꝛia locutio.vnde in ti.de peti.here.
dũ dicimus petere hereditatẽ intellige.i.declarari nos eſſe he
redes.ut.llicet nunq; de peti.here.⁊ ſic tria ſũt.ſ.hereditas ⁊
ius acquirendi eã.qd ſit per aditionẽ uel bo.poſ. Itẽ ius petẽ
di qð ſit ꝑ petitionẽ heredita. ¶ Querit gl.ego agnoulbo.
bo vnde liberi. alius vult agnoſcere bo.poſ.vnde agnatip/
ando ſe agnatũ ⁊/ ꝓbàdo me nõ ſiliũ.an audit. Dicit glo.ꝙ
ꝙ ſic. iſta glo. videt᷑.l.j.in fi.cũ.l.ſe.S.de libe.agno.ubi ſi ſe/
mel eſt iudicatũ utrũ ſit liber uel nõ decetero non põt moueri
qſtio.Dicit glo.uerũ eſt ſi lis nõ eẽt mota ↄtra pncipalẽ credi
toꝛẽ cuius pncipali itereſt.als ſi nõ eẽt lata ſnia ð en cui pnci
paliter intereſt.tũc ꝑpetuo pᷣiudicaret.ut ibi. Ael dic ꝙ hic lo
quit qũ ꝓbationes fuerũt facte ſũmarie ⁊ ſic nõ pꝛeiudicãt in
alio iudicio. ut.l.ſigs a liberis.ᷣS.ſi uel parẽs.S.de lib.agno.⁊
l. a diuo.S.ſi ſuper rebus.j.de re iudi.¶ Quero an aligꝗs ſit
uocãdus qñ peti bo.poſ. Nidebit.j.e.l.S.ſi cauſa cognita.

¶ Inuito. gl mo vider g ic na bono poſtl

ſoꝛes habent᷑ vice heredũ.ut.S.e.l.ij.ſʒ hẽdes
cogunĩ inuiti.ut.S.ſui.iſti.de here.qua.⁊ diſ. Nicit glo.ſallit
ibiin. S. ſui. Itẽ fallit ialrecuſcre.J.dcot. l. q; potat.
S.ad treb. ¶ Op.j.pxi.S.v.ſi nemo. So.bo.poſ.decretalis
nõ deferi inuito.ſed bo.poſ.edictalis buᷣ defert inuito ut hic.
Jo. fuit in alia opi.ꝙ bo.poſ.edictalis ⁊ decretalis ſit vna ⁊
eadẽ.ſicut ergo vna põt repudiariita ⁊ alia. Pꝛima opi.ꝙ
H.S.hẽat locu in edictali bo.poſ.cõlter tenet᷑.⁊ ſic opi.vo.dẽ
uera quã repꝛobat Ci. in.l.ſi certa.in pᷣn. in.iiij.q.C. vñn legi.
Aueroutrũ per fuũ uel ſiliũ bonoxꝝ poſſeſſio poſſit acqri
iĩuito. Videt᷑ ꝙ ſic.ut.l.ᷣuus uetãte.de v.ob.⁊.l.inuito.de ac
qui.re.do.Glo.tʒ ↄꝛiũ in hereditatib uel hono.poſſeſſionibꝰ

SDe bo. poſ.

in quibꝰ eſt dubiũ an ſũt locupletes uel nõ.ſʒ ĩ dꝛijs loqut de
acquiſitione aliarũ rerũ quã acquiſitionẽ certũ eſt pꝛodeſſe.

mmniegip ¶ Quero q dꝛia ſit inter ſo/
mumcpt bus. cietatẽ collegiũ ⁊ coꝛpꝰ. BGl.

diẽ bñ ut ĩ ea hẽs. ⁊ hẽs etiã in. l..j. de col. illi. T. l. j. pn. S. qð
cuiuſq; vni.no.¶ Quero ꝗs ẽ iſte al q põt agẽ nole vniuer
ſitat. Hic ut ĩ gl.⁊ bñ. ¶ Quero qᷓ ſũt iſte bo.poſſeſſiões que

ſit deferri iſtis ciuitatibꝰ⁊ ſilibꝰ.Diẽ gl.ex teſtõ ⁊c.vide gl.
9

q icipit ut ſindic.ibi ⁊ dic ⁊ municipio ⁊c. Sed aduerte iſta
gl. dicit ꝙ ciuitates nõ pñt hůe bono.poſ.niſi ex teſtõ.q;ꝛ qua
do bona ſũt uacãtia debent ſiſco nõ ciuitati.ut.l.j.⁊ ibi nõ.C.

de bo.ua.⁊ hoc puto uerum in ciuitatibꝰq pꝛincipẽ recogno
9

ſcũt. ſʒ ſi ciuitas pncipẽ nõ recognoſcit.tũc ipſa ẽ camera ſui⸗
ipſius.ut.l.apð hoſtes.j.de cap.⁊ poſtli.re.⁊ ſic tibi bona ua
cãtia qᷓrent᷑.⁊ ita de facto Fuat. Itẽ ꝙ glo.dicit ꝙ ciuitates ⁊
municipia nõ pñt hꝛe niſi ex teſtõ ẽ uerũ niſ hẽat libertũ cuiuj
hẽeditas ab iteſtato eis põt q̃ri.ut.l.iteſtato.S.ſi municipes.j.
de ſuis ⁊ le. ⁊.l.j.j.de lib.mu.(¶Quũio q ẽ dꝛia ĩter poſſeſſionẽ
agnitã ⁊ illã qᷓ cõpetit ex pᷣtoꝛis edicto.Hic gl.ꝙ iſta agnita
ẽ decretal ſʒ ila edictal.ut.l.j.S.decretal.j.de ſuc.edic.ʒ ꝗ
da dicũt ꝙ edictal ⁊ decretal ſũt vna ⁊ eadẽ. Hoc.tenẽt ꝙ ſit
duplex. vna edictalis ex q̃ cõpetit ius petẽdi decretalẽ. Alia
decretal ex ꝗᷓ habet᷑ bono.poſſeſſoꝛia hẽdita petitiõe.ut ha
betis in. l. ij. S.de bo.poſ.hẽ.pe.⁊ nõ.C. e.l.j.circa pn.ſʒ ſi eẽt
vna ⁊ eadẽ ſeqret ꝙ ſtati ꝗs poſſet agẽ bo.poſ.hẽditat petit
one.tñ ſine effectu q; obſtaret exceptio qð ſalſũ ẽ.q; añ ipſam
agnitã nullũ ius cõpetit 'm Ja.de are.ut refert Ci.in.l.fi.i.q.
iiij. C.vñ le.⁊ hoc ꝓut exponimpᷣtoꝛis edicto.ſ.moꝛtui. Iteʒ
po ſſum iĩtelligere ꝙ hic ponat᷑ allus caſus. dictũ ẽ ꝙ pꝛo ulis
vniuerſitatib pſona legitima põt petẽ bono.pol.ſʒ ſi pſona le
gitima nõ petit.tunc iudex dʒ dare ex officio ſuo ⁊ ſupplebit
defectũ iſtius adminiſtratoꝛis ſicut ſupplet deſectũ tutoꝛis in
perſona minoꝛis.ut.l.bonoꝛũ in ſi.C.e.⁊.l.ſi infati in fi.C.de
lure delibe. quod tene menti.

¶ Gari. P icitur hic a Zꝛio ſenſu ꝙ ſi flliuſfa. ĩteſtatus de⸗/

cedit nõ bʒ locũ bo. poſ.hoc eſt conectũ q; filiuſ⸗
fa.hʒ hodie heredẽ ta de iure codicis. ut.l.qdð ſcitis. C. de bo.
que li.q; de iure auẽ.per auc.de here.que ab inte.S.j.

ͦ αν Zides ꝙ bonoꝛũ poſ. nõ agnita non
Acquirei EC.traſnittĩ. Itẽ tã ꝑ aliũ q; ꝑ memetipſũ

õt peti.DP h ꝙ bo.poſ.nõ agnita nõ traſmittit. .j.deõ ta.
.ill8. §. ſiqs. v. S. qð maxie. Ol. ſol. ⁊bñi. ſile in. l. ſcript. . de
car.edic. ⁊.l.uẽtre.⁊ qdð ibi nõ.S.de acqꝗ.hẽ. ¶ Op.de.l.pã/
toni.S. de acꝗ.hẽ. Sol. gl. ?⁊ bñ. ¶ Iteʒ op.de ſuc.edi.l. j. S.
qb. Gl.rñdet optime. Hẽ h in pma parte ꝙ bo.poſ.põt qᷣri
per aliũ. in.l.paulus.de acꝗ.hẽ.So.aliud in hẽditate.alið
in bono. poſ.⁊ ẽ rõ diuerſitat.q;ꝛ bo.poſ.nitit eqꝗtate pꝛetoꝛia.
ut. l.ſi cũ p?ono.S.bonoꝛũ.j.e.⁊ iſti.e.S.qͥs aüt.⁊ iõ qꝛ eqtas
nãlis H̊ magis ↄſiderat᷑ admittit᷑ ratihabitio ex poſtfacto.ſed
hẽdita᷑ aditio ẽ de iure ciuili magis rigoꝛoſo.iõ nõ ſufficit ra
tihabitio ex poſtſacto. Iſta rõ ↄcludit ad ilud qre in hẽdita
te dʒ pcedere iuſſus.ſʒ in bo.poſ.ſufficit ratihabitio.ut nõ.in
l.j. E. e.ti.G̊ qᷓre ꝑ ꝓcuratoꝛẽ nõ qrat᷑ heditas ſed bo.poſ.ſic.
Rñdet gl.h̊ ⁊ in pall.l.paulus.⁊.S.ad tre.l.ꝗ ita.S.j.qꝛ adi/
tio hẽditatis fit ſolo aĩio.ſʒ bo.pol.nõ ↄſtitui ſolo aio ſʒ regrit
factuʒ. Hoc.rephẽdũt hoc.q;ꝛ nõ ẽ uerũ cũ ſtati oſtituto ꝓcu
ratoꝛe ad adeũdũ nõ videoꝛ adire.ſʒ cũ ꝓcuratoꝛ adibit vide/
oꝛ adire.⁊ iõ ẽ rõ q illa actio ẽ magis ſolẽnis.⁊ hoc pʒ qꝛ in ꝓ
curatoꝛe ceſaris eſt ſpetiale.ut.l.j.S.de offi.ꝓcura.ceſaris. er/

go in olijs eſt ius cõe in ↄꝛiũ.ut nõ.per doc.C.c.l.j.¶Quero

vtrũ requiratur ſpetiale madatũ. uida ꝙ nõ. ⁊ hoc rep̃hẽ/
dit gl.Alij ꝙ ſic.pma uera.ut.j.e.l.Fuus.vbi ſine madato q̃ri
tur.ergo multo magis cũ madato generali.

. Mp. de. l. ij. . dies. c. S.ĩ bonoꝛũ.j. qs
¶Sicauſa. es d

— 4 bo. poſ.ſer. So. bono.poſ.ꝗ tribuit
ius dat᷑ iudice ſedẽte ꝓ tribunali ⁊ cauſa cognita. ſʒ alie dant᷑

de plano ⁊ ſũmarie.¶Itẽ op.⁊ videt ꝙ nõ ſit neceſſariũ iudi

ci decretũ.ut.C. e.l.fi.t iſti.e.S.ſi.⁊.C. de cu.ſu.l.fi.S.ij. So.
lateoꝛ ꝙ hodie nõ ẽ neceſſariũ iudicis decretũ ſed ſufficit ſola
agnitio coꝛã iudice.⁊ iõ bo.poſ. q oli appellabat᷑ decretal dʒ
hodie uocari iudicialis. ut nõ. S. e.l.S. a municipibꝰ. ⁊. C. e. l.
ſ.? ꝑ Aʒo.ĩ ſũma bui ti.¶ Op. gl.iſti. deli.S. mult. So.
ibi in manumiſſiõe aliud in iſto decreto.¶ Quero ꝑ quẽ iudi
cẽ pñt dari iſte bono.poſ. Mꝛeuit iſte bo. poſ. q̃ ius tribuunt
⁊ c auſa cognita decernunt᷑ ſũt mixti imꝑij.⁊ iõ ꝑ iudicẽ dele/
gatũ uel ꝑ aliũ nõ habẽtẽ mixtũ iperiũ hoc nõ poſſet ocedi.ut
l. cognitio.S. ut bonoꝛũ.S.de offi.eius cni ma.eſt iuril.⁊.l.nec
cq. 5. j.ð. de of. ꝓcõſul. ⁊ le.Agnitio ꝗᷓ ſit hodie põt ſeri co

rã qͥlibet magratu. ut iſti.e.S.ſi.⁊.C.e.l.ſi. ¶ Scdo qᷓro utrũ
in poſtulatiõe bo.poſ.requirat᷑ libellus.Glo.in.l.ij.S. dies.j.
ꝗs oꝛ.i bo.pol.ſer.dicit ꝙ in hij qᷓ cauſa cognita tribuunt req
rii libellus in alijs ſecꝰ.ſz hodie ſufficit ꝙ pars agnoſcat ſine
libello.qꝛ nil petit a iudice uel a parte.¶ Tertio quero utruʒ
pars debeat citari m iſta iura. uel hodie ſʒ tpa hodierna ᷣm
q̃ ſit agnitio ſola. Aidet ꝙ ſic.qꝛ dieꝭ bo.polſ.ſunt utiles.ut.l.
ij. S. dies.j.qs oꝛ.in bo.poſ.ſer.ſʒ vtiles dies dicunt᷑ qñ eſt co
pia iudici ⁊ aduerſarij.ut.l.j.de diuer.⁊ tẽp.pᷣſcrip.⁊ ſic dʒ eſ
ſe aduerſari?. Sʒ rñdeo ꝙ uerũ ẽ in caſu in ꝗ aduerſari dʒ re
quiri. als ſufficit copia.iudicis.ita nõ. ⁊.l.ij.in pn.q oꝛ.i bo.
poſ.ſer. MDꝛetea dẽ h cauſa cognita.ergo dʒ itelligi parte pñ
te uel citata.ut.l.in cauſe.S.cauſa cognita.S.de mino.ſ̊ illud
ẽuerũ in his q̃ parãt magnũ pᷣiudicin aduerſario.ſed iſta bo.
poſ.nõ tribnit aduerſario p̃iudiciũ in ꝓpꝛietate nec in poſſeſſi
one.q; qñcũq; ueniẽs legitim gdictoꝛ pfert᷑ ſi pbabit ſe potio
rẽ.ut nõ.S.e.l.v.bonoꝛũ.ſʒ gl.dicit ð qꝛ fu põt petere bono.
poſ.ut.j.e.l.Fᷣuꝰ.ergo ſit parte nõ citata qꝛ fuus nõ põt eẽ ĩ iu
dicio. ꝛetea bo. poſ.dat hẽditate nõ adita.ut.l.uludi pn.
j.de ta.ergo nemo eſt ꝗ citari poſſit. Pʒ ergo ꝙ pars non
Dz citari. Icẽ tʒ Ya. de are.⁊ Ci. C.e.l. ulti.⁊ etiaʒ videt mihi
ꝙ ĩ.l.j.tãgit Rof.ĩti.de bo.poſ.in ſi.⁊ ĩ ti.de bo.poſ. ta.det᷑
minat ↄꝛiũ ꝙ pars debeat citari.⁊ h ꝑ iſtũ tex.ꝗ dic cauſa co
gmnita. Pꝛetea gl. in. l. ij. . dies. tzʒ ꝙ dz dari libellus. ſi eni ad
uerſari nõ eẽt ad qd det᷑ libellus nõ video.Ad id qð dicit ꝙ

fuꝰnõ põt eẽ in iudicio.⁊ tñ põt petẽ.⁊ ſic nõĩ foꝛma iudicij.

Rñ. qñ u petit in foꝛma iudicij.qꝛ in mult caſibꝰ fu põt eei
iudicio ut ĩ momẽtanea poſſeſſione ⁊ alijs caſibꝰ nõ.in.l.vix
certis.S. de iudi.ita rũdet Rof.Ad id qð dẽ de hẽditate non
adita põt dari bo.poſ.ꝗs ergo citabit᷑. DHicit Rof.ꝙ heres ĩ/
ſtitut? bʒ ius ſuccedechi p Hoc.l.j.S.pe.S.de uẽ.inſpi.⁊.l.in
ↄcedẽdo de aq̃ plu.ar. ꝓ hoc facit qꝛ in ↄſectiõe iuẽtarij citat
pars.ut.l.ſcimus.S. ſinautẽ dubius.C. de iure deli.ergo ⁊c.
ad idem facit. C. ſi ut ſe ab heredi.abſti.auc.ſi oẽs. Quid di/
cemus. Mꝛo mõ nõ recederẽ a gl.nr̃a qꝛ tex.ẽ in ſine.j.eo.l.
Fnus.ubi nemine petẽte põt dari bo.poſ.ergo nõ in foꝛma iu
dicij.tñ cõcedo ꝙ ſi appareret legitim dictoꝛ tũc deberet da
rilibellus ⁊ deberet ꝓcedẽ negotiũ ſolenit᷑.ita ĩtelligo gl. l. ij.

S. dies. ar. l. f. C. de edi.di.hadri.tol. Non ob.qð dicit cauſa

cognita.qꝛ ĩtelligo q ad iudicis ĩfoꝛmationẽ utrũ ſit fili ul ali
us talis q debeat admitti uel nõ. Sʒ hodie certũ ẽ ꝙ nõ req/
riũ̃ partis citatio ſine dubio.ut inſti.e.S.ſi.⁊.C.e.l.f.nã cũ eo
cõtradicẽte poſſit agnoſcẽ.ergo nõ eſt citãdus. Sed an hec
agnitio ſufficiat in bo.poſ. ta.ut teſtin rũpai.Et qdã dicũt
Gꝙ triplex ẽ act.ſ.agnitio.⁊ hec fit coꝛã iudice ſᷣm ſoꝛmã.d.l.
fi. C. e. Alius act e q teſtm reſcindit᷑.⁊ iſtud ſit dato libello ſi
cut in qrela. ut. C. de col.l.ut libis.⁊.S.de inof.teſ.l.ſilio.tñ h
nõ exigunt᷑ pbatiões ita plene ppt ſequẽs iudiciũ qð ſpatur.
Terti acteſt in qͥ agit bo.poſ.pẽdi. petitiõe.uel intericto qͥ
rũ bonoꝛũ.ut.C.qrũ bonoꝛũ.l.j. Mihi autẽ videl ꝙ ex ſola
agnitiõe facta coꝛã iudice ſi ſibi ius cõpetebat teſtm rüpat its
tʒ expſſe gl. C. de cur.fu.l˖.ſi.S.j.ubi videi tex.tñ hoc uẽit exa
minandũ poſtea in ĩterdicto qrũ bonoꝛũ ſumartie.ut.C. qruʒ
bonoꝛũ.l.j.⁊ ibi nõ.uel in petitiõe heredita᷑ plene.⁊ hoc vide
tur uelle gl.i.l.ſi Fuꝰ.j.de bo.poſ.Fᷣm ta.⁊ ꝓbat᷑ i.l.ſliũ.S.ſiqs
de le. p̃ſta. ⁊ qdð ibi dixi. Qũo ꝗd ĩ bo.poſ.ꝗᷓ dat ex edicto
diui hadri.tol. utrũ ſit citãda pars. Rñ.ꝙ ſic. pars qᷓ poſſet le
dipꝑ.l.nã ita diuꝰ.de adops.⁊.l. poc autẽ.S.j.j.q.ex ca.ĩ poſ.
ea.⁊.l.vnoquoq; de re iudi.cũ ſili. Mõ ob.qð hic nõ.qꝛ iſta
bono.poſ.de q ibi loquit᷑ nõ parit pᷣiudiciũ in ꝓpꝛietate neq;
in poſſeſſione. In poſſeſſiõe nõ.qꝛ ꝑ hoc rerũ poſſeſſio nõ adi
piſcii.ut.S.e.l.j. In ppꝛietate nõ.qꝛ uenit iterũ ad examinan

dũ in bonoꝛũ poſ.hẽditat᷑ pe.utru ſit ſilius uel cognatus.ita
nõ. S. e.l.v. bonoꝛũ.⁊ hoc videt᷑ ſentire Ci.C.de edi.di.hadri.

tol.l. ul. Sʒ qliter citabunt᷑ aduerſarij. Rñ. ſi ẽ cert' aduer
ſarius noĩatim dʒ citari. ut.l.j.S. pe.S.de uẽ.inſpi.als ſuffice/
ret ꝙ ſieret gnale pꝛoclama. ut in auc. ſi oẽs.C. ſi ut ſe ab hẽ.
abſti. ⁊. l. ſi eo tꝑe. C. de luit.pig.

—

¶ In bo noꝛũ. &n bonoꝛũ poſſeſſionibꝰ locũ Pʒ ius

D accreſcẽdi. Itẽ poꝛtio deſiciẽs accre/
ſcit ei ꝗ ſuã agnouit ſine noua agnitiõe ſi eodem iure ſuccede
bãt. ſec' ſi diuerſo. h. d. uſqʒ ad.l.pꝛono.S.bonoꝛũ.Tex.ibi
nõ ẽ ius accreſcẽdi ſine noua petitione ſeu agnitiõe.ut ſequi
nõ. tex. cũ ceti ⁊c.qꝛ ẽ no.de mã.huius.S.hẽs.C. qñ non pe.
par.p· Me.de bel. ¶ Op.pᷣ ex gl.ĩter iũctos oiũctione lega
li nõ ẽ locꝰiuri accreſcẽdi.ut.l.pculo.S.de le.ij. So.uerũ eſt ĩ
particularibiĩ ppꝛietate ut ibi.ſʒ ĩ ulib ſucceſſoꝛibẽ locꝰ iuri
accreſcẽdiut h.ſiue ſuccedat ex teſtõ.ut.l.vᷣu cõis ab extero.

S —2—— —0

=S — —- — — ——— 0% —

— —, S

— — —

=) n — —

——— —

4
.
ſl
5

— – — —.—

— —

(Motis.

⁊ibibona gl.õ.de acꝗ.hẽ.ſiue ſuccedat᷑ teſtm̃.ut ꝑg ta. ut
l.ſ duob pn.j.de ð ta.ſiue ab ĩteſtato.ut hᷣ t.C.qũ nõ pe. x
totũ.ſiue ſuccedat de iure ciuili.ut.j.de ſu.⁊ le.l.ſi ex pluribꝰ.

eka L diante pꝛon põt to/
tũ petẽ.qᷓro qͥᷣ iure petit. MPer õ ta.nõ.qꝛ nõ cõpetit

Ed cñ patrono.Lau diaß⸗

nmnſi ad certã partẽ.ꝑ ſm ta.nõ.qꝛ nõ ẽ ſcipt.Gl.rñdet tribꝰ

modis. pᷣ ꝙ petit ꝑ vñ legitimi.ut.l.ij.in ſi.⁊.l.iij.vñ legi.⁊ in
ſti. de lib. ſuc. F. multis.hec ſo.nõ ẽ uera.qꝛ ð ta. eſt ex teſtõ.⁊
bo.poſ.ex teſtõ ⁊ ab ĩteſtato nõ pñt ↄcurrẽ.ut.l.j.S.j.j.ſi tab.
te.nul.ex.ſʒ ↄcurrerẽt bo.poſ.ex teſtõ.⁊ vñ legiti ab lteſta
to ergo ⁊c̃. So.uerũ ẽ ꝙ ab initio nõ pñt ↄcurrẽ ſʒ ex poſtfa
cto ſic.ar.l.certo.S.de inof.te. ATel meli dico ꝙ daĩ bo.poſ.
vñ legitimi in totũ ab ĩteſtato.x illa bo.poſ. ta. ↄuertet᷑ in vñ
legitimi.hec ꝓbat᷑ in.l.ſilibᷣt pterit.in pn.j.de bo.li.x.l.fi.S.
ſi ſub ↄditiõe.j.de bo.poſ.ſm ta.⁊ hoc puto ueri. Alij dicũt
pꝛonus ĩtẽtabat bo.poſ.Fm ta.qꝛĩ locũ repudiani ſucceſ/
t. hoc nõ placet.qꝛ nõ ſuccedit ĩ locũ repudiãtis ut ueniat iu
re illius ſ iure ſuo.ut nõ. S.e.l.iij.S. acqrẽ.ĩ ſołone ↄꝛij.l.j.F.
gb. j. de ſuc.edi. Alij dicũt ueniãt ꝑ vñ legitimi bo.poſ.nõ
placet.qꝛ cũ hʒ oꝛdinariã.ſ.vñ legitimi nõ dʒ uenire ꝑ exoꝛd.
ut. lI.in ꝓuinciali de oꝑ. no.nũ.x ſic tene pma ꝙ ueniat ꝑ vñ le
gitimi ĩ totũ. Iſta opinione retẽta videt ꝙ iſta lex nõ ꝓcedat
aut enĩ dicis ꝙ iſtitut nunq; adiuit.⁊ tũc pꝛono nunq;ᷓ cõpe
tit ta. ut.:.illud.j.de ta.⁊.l.etiã. S.ut p.j.de bo.lid.ſʒ tex.
dicit ↄꝛiũ.aut dicis ꝙ hẽs adiuit.⁊ tũc nõ potuit repudiare.ſʒ
tex.dic ↄꝛi qᷓre male. Nuitioꝛe gl.dic ꝙ bẽs adiuit ſʒ abſti/
nuit ꝑ reſtõnẽ in ĩtegrũ ⁊ põt eẽ bona ſo.Et ex ipſa nõ ꝙ licet
poſt emolumẽtũ qſitũ nõ ſit locP iuri accreſcẽdiĩter hẽdes ⁊ le
gatarios niſi in uſufructu.ut.l.j.circa fi.de uſufru.ac.hoc ẽ ue
ruʒ niſi aligs petat reſtõnẽ ut abſtineret ut h.expᷣſſius in.l.ex
vctu cũ ſua 81.de re iudi.Alij dicũt ꝙ h̊ fuit ĩſtuutꝰnlius lib/
ti ꝗ nunqᷓ; ſe imiſcuit.tñ exñtia ſui hẽdis oꝑat᷑ ut cõpetatõ ta.
ut. l.⁊ ſi ex modica.S.ſi filius.j.de bo.li.Ex qᷓ nõ ꝙ ius accre
ſcẽdi nõ ipedit᷑ ꝑ exiſtẽtiã ſui hẽdis.Tertij dicũt ꝙ vn ex hẽ
dibus adiuit ꝗ poſtea renũciauit bññcio alterius abſtinentis
ſe. ut. l. c heredi.S. de acqui.here.c iſta etiã põt eẽ bona.

Gonoꝛ QOp. ꝙ iſta.l.nõ ſit neceſſaria hñtibꝰ ius

vu4legatũ.q; eoipſo ꝙ petũt bo.poſ.videnĩ ge
rerep herede.ut.il.impuberẽ.C. de iure deli.ut in glo.hᷣ ⁊ ibi.
CAQũo dẽ h̊ ꝙ legũ tuẽdarũ ⁊cẽ.Olo.ponit plura exẽpla.ſʒ
nos ponemꝰ.j. ut ex le.ſe.ue.ↄſul.bo.pol.det᷑.ubi eſt rubꝛica.
Iſte.S. facit ĩ ar. ꝙ ſi in iſtt̃o Otinet pmiſit da/⸗
ere cẽtũ floꝛenos ꝙ nõ dʒ mãdari executiõi.ut
hic.ad hoc optie.C. de teſ.auc.q; ſine.⁊.l:.ij.S.pe.C.de ue.iu.
enu. ⁊ ĩ pma ↄſtõne.ff.in fi. ¶In pꝛiũ eſt caſus.S. de hẽ. ĩſti.
l. qtiẽs.S. ſj ⁊t ſiqs ꝓeoꝝ. So.q̃dã ſũt ſigna ĩcõſueta.⁊ ex ilł
nõ dat᷑ bo.poſ.ut hic.Quedã ſũt ſigna uſitata.ut ꝓ cẽtũ vnũ
c.ex tũc ſufficit ut in Sio. Fallit in.ð.auc.qdð ſine.C.de teſta.
ubi iperatoꝛ neFult ſbal ꝓ notas. hopol
2 uus põt petere bo.poſ.q̃ro
Egruus. aä dirat de Rpolelata dño uel

. Fuo. Picit gl. de utraq; ut ĩ ea pʒ. ¶ QAuero utrũ alij

qꝙ; dño poſſit dari poſſeſſio bonoꝛũ.Gl.ꝙ ſic ⁊ bñ.ſi enĩ abſẽ
ti ⁊ nõ petenti põt dari multo magis poteſt dari puo petenti.
Quero q̃liter dʒ eẽ cert. Nicit gl.ut iudex nõ ut puatus.

ar. l. illicitas. S. vitas. S. de offi. p̃to.⁊ iõ eſt de cautela ꝙ hoc

Ponatn aci.ꝙ iudex ſciẽs ipſũ ſiliũ ſic decernit. ꝓ hoc tex.ĩ
hoc aũt.j.de bo.auc.iu.poſ.Nẽ h̊ ꝙ bono.poſ.põt dari ab

ſeti ⁊ nõ petẽti.an qᷓrat icotinẽti. Aidet᷑ ꝙ no niſi ſequat᷑ rati/

habitio. ut. S. e.l. ij. . acqrere. In Zeiũ ꝙ incõtinẽti ſi iudex
uoluit.j.e.l.pe.ſʒ ibiloꝗtur in minoꝛe.ut ibi dicam.

Impubes ¶ Auerit glo.quid de adulto. Dicut

Eein glo.

S ies. Iſte. 5. bʒ duas lec.vna ꝙ hẽas h ſic. alia ꝙ bẽ

as ſcit. C Ad lec.ꝓut ẽ ſcit pᷣ de eo qð dic de pꝛe
op. ꝙ ſcla pãis nõ nocet filio.ut.j.ti.ij.l.j..j.⁊.j.ꝗs oꝛ.in bo.
poſ.ſer.l.certa. ⁊.l.cũ filio. So.glo.duob modis.vno mõ ꝙ;
cedit dies ad cõmodũ ſilij ut poſſit adire nõ qᷓtũ ad ĩicommo
du. Hoc qð dicit de tutoꝛe dubitat. Dicunt eni quidã ꝙ ſcia
tutoꝛij nocet pupulo. Rõ eſt qꝛ ↄ patrẽ nõ põt heriregreſſus
ſʒ tutoꝛẽ ſic.Hãc rõnẽ tãgit gl.in.l.ſi infati.S.ſi vᷣo.C.de iu/
re deli.ſʒ doc.idẽ tenẽt in tutoꝛe qð in pꝛe ut cedat qͥ ad cõmo
dũ nõ ꝗ ad icõmodũ.ita Ni.tʒ h ⁊ Ci. C.e.l. bonoꝝ. in. ijſq.
qð maxime iuuaĩ hodie ꝑ.l.ul.in ſi. C. in q.ca.in ĩte. reſti nõ
eſt ne. ⁊ etiã in.l.j.e.ti.¶ Quero hᷣ dẽ ꝙ er pꝛis noͤnocet
ſilio.ſ̊ qro utrũ ſcia pꝛis nocebat ipſi pꝛi. Aidete ſi nos queri
mus ym iſta tꝑa ſʒ que ꝗcꝗd qrebat ſlius qrebat pꝛi puto ꝙ

De bo. pol.

pais ſeia ſibi noceat nõ filio.ut.l.is q hẽs.S.ſi.cũ ſua gi.õ.de
acꝗ.hẽ. Si vo qᷓrimP m noua iura ĩtroducta ꝑ.l.ſ.C. de bo.
qꝗli.tũc pꝛ nõ põt cgre ſibi ꝑleno iure niſi ſilio repudiante.⁊
10 añ repudiationẽ filij tᷣs nõ curret pꝛi.ut.C.e.l.ult.¶ Sed
ꝗro utrũ ſcia filij noceat ipſi nlio. Rñ.ſi logmur ſʒ iſta tpa ſʒ
q̊ filius nõ potat agnoſcere ſine pꝛe bo.poſ.tũc ſcia nilij nõ no
cet ſibi niſi ſicut noceret pꝛi ſ pꝛi nõ nocet niſi m diſtictioneʒ
poſitã in.l.ſi.in pn.j.ꝗs oꝛ.in bo.poſ.ſer.Si vo logꝗmur ſʒ iu
ra hodierna m q̃ filius põt petere etiã pᷣdicẽte pꝛe.ut.l.vl.C.
de bo.ꝗli.tũc ſcia filij nocet ſibi ⁊ pꝛi.ut nõ.C. e.l.j.⁊.j.quis
oꝛ.in bo.poſ.ſer.l.ul.lʒ Ja.de bel.dicat ↄꝛiũ.dicit enĩ ꝙ ſicut
expᷣſſa repudiatio ſilij nõ nocet patri.ut.l.fi. C. de bo.ꝗli.ita
nec tacita. Poc.dicũt ↄꝛiũ i.l.j.C.e.ꝑ hac rõnẽ.Si eni ʒ an
tiqᷓ tpa Fʒ q̃ ſlius minus iuris hẽbat.q;ꝛ oĩa qᷓrebat pꝛi ſciẽtia
ſilij patri nocebat. multo magis hodie ubi plus iuris hʒ. Mõ
ob.ꝙ ꝑ repudiationẽ nõ pᷣiudicat pꝛi.qꝛ ſec ẽ in repudiatiõe
expᷣſſa.aliud in tacita q̃ ſt ex tꝑe. Sile in.l.ſiinter me ⁊ te.S.
de ſer. ur. pꝛe. Iſta faciunt ad.q.utrũ ſcia pꝛis ⁊ tutoꝛis ꝓdeſt
ad cõmodũ pupilli ut dixi.ergo idẽ erit hic.dixiin.l.ꝗ duos.
ſ. de re.du. Mꝛedicta uera in repudiatiõe tacita ex tranſcur/
ſu tpis.ſjʒ in expᷣſſa dicemus.j.l.pxima.

4 ¶ QOp. egl.i.l.ſi ad pupillũ.S.de auc.tu.
Dtoꝛ. Due ſo. i Gen⸗ e ſolus tutoꝛ non
ppõt. ſed ↄoſẽtiẽte pupillo ſic.ar.l.potuit.C. de iure de
li.meliusi.l.j.S.ſi tutoꝛ de ſuc.edi.ex. Alia ſo.ẽ Aʒo.⁊ ẽnõ.
ꝙ ſolus tutoꝛ nõ põt ut h.ſʒ tñ põt ↄſẽtiẽtib amicis ⁊ iudice.
Quid dicemꝰ. Iſta opi.Aʒo.põt eẽ va recte intelligendo qe
iſta repudiatio videt᷑ q̃dã alienatio iſtius iuris qſiti pupillo.i.

ſicut in alienatiõe rerũ reqrũ iudicis auctoꝛitas ⁊ tutoꝛis.ita ĩt

hac repudiatiõe reqri iudicis auetoꝛitas ⁊ tutoꝛis.ut.l.ma⸗
gis puto.S.fũdũ.S.de re.eo.Et ſi dicis ꝙ ibiloquit i füdo le⸗/
gato ꝗ trãſit recta via in pupillũ.Rñ.ꝙ lʒ bo.poſ.nõ trſeat
ipᷣo iure.ut.S.e.l.j.⁊ ibi de hoc.tũ iſtð ius iudicat᷑ mobile ueli
mobile ʒ id cui adijcit.ut.l.j.C.ij. C.ſi aduer.trãſ.⁊.l.ſi ad re⸗
ſoluendũ.C. de pᷣdi.mi.⁊ nõ.ꝑ Hi.i.l.põt quis.S.de auc.tu.
AQð aũt diẽ Aʒo ꝙ reꝗrat amicoꝛũ reqſitio ĩtelligiũ fʒ.l.ma
gij puto.S.ne paſſiʒ.S.de re.eo.⁊ qꝛ anteq; ſiat aditio ułrepu
diatio ĩterrogabunt᷑ oſãguinei ⁊ amici.an h̊ͥ expediat pupillo
uel nõ. ut ibi dẽ. ¶ Op. dꝛ h ꝙ mutor Hoͤrpel⸗ nõ repudiare.
ʒ ille ꝗ põt acꝗrẽ põt repudiare.ut.l.q põt.j.de re.iur.⁊.l.is
põt..de acꝗ.hẽ. So.diẽ gl. illa regla fallit in his adminiſtra
toꝛibus.q; nõ vident᷑ tutoꝛes cũ pupillũ ſpoliãt.Gl. iſta dicit
bñ.ſʒ dic clari.qꝛ qd dẽ in.l.qꝗ põt.ẽ uerũ i eo qui ſuo noĩe po
teſt acqrere.qꝛ ille põt repudiare niſi etas ſit ipedimẽto.ſʒ ile
qui hʒ acqrere noie alioꝝ nõ põt repudiare ut h.de hoc vide
qð nõ.C. e.ti.l.bonoꝝ i ſcda op.¶ QAũño utrũ expᷣſſa repudi
atio filij noceat pꝛi uel repudiatio pẽis noceat filio. Habetis
tex.i.l.is qui.S.f.S.de acq.hẽ.ubi dig nõ nocet. ⁊ h ſʒ hec
iura.ſʒ hodie plus.qꝛ vni repudiatio alij ꝓficit.qꝛ ſivn repu
diat ali hʒ.ut.l.ſi. C. de bo.qͥli.¶Quũo utrũ repudiatio vñi
noceat ſeruo uel ecõuerſo.Tex.ꝙ ſic i.l.legatũ in pma char/
ta.S.de le.j.p hoc etiã.j.de ſuc.edic.l.j.S.ꝑ ſeruũ.Ex hoc eti
am cõcludet᷑ ꝙ hereditatẽ delatã monacho poterit abbas re
pudiare nõ aũt monachus equiparãdo monachum ſeruo.ut
nõ.in.l.cñ heredes.S.ſi.j.de acqui.poſ.
noꝛũ Hiuidit i tres partes.pᷣ ponit
CHopictũ ĩ gñe.ſcðo ponit exẽpluʒ

ltin bo.poſ.ex teſtõ.tertio in bonoꝝ pol.ab iteſtato.ſe
cũda ihi añi.tertia ibi ſatis eni. Nõ tex.ibi copiã ⁊c. ¶ Op.
⁊ videt᷑ ꝙ ſſta diſpoſitio potuerit uel nõ potuerit ↄſulẽ ꝑitioꝛej
nõ debeat ſieri. ut. l.regula. S. iure. S. de iur. ⁊ ſac. ig. Mlc gl.
ꝙ hec diſtictio ſit qũ tractam de lucro.als ſec ut iĩ ↄꝛio. Idẽ
dicit Hi.i.c.iuris ignoꝛãtia.de re.iur.li.vj.⁊ etiã nõ.in ꝛio.
Piꝛ hᷣ copiãq; eoꝛũ.ꝗqᷓro ꝗs dʒ pbare an ego aduerſariũ hũiſ/

ſe copla. aut ipe aduerſari ſe nõ hũiſſe copiã. Aidete nos hẽ

mus tex. dicẽtẽ ꝙ in ciutatibꝰ ⁊ locis inſignibus ut ſi ẽ caſtrũ
nobile ẽ pᷣſũptio ꝙ ibi ſit copia ꝑitoꝛũ.ut ẽ tex. in. c.ſtatutuʒ.
ex de reſcrip.li.vj.¶ Sʒ tũc qͥro ꝗs dical locus ingnis. Rñ.
tex. dicit ubicũq; ẽ cõmunãtia uł caſtrũ qð hẽat foꝛuʒ iudicio
rũ ⁊ hẽat merũ ⁊ mixtũ impiũ dicit lociſignis.ut.l.ſiOua.S.
decet aũt. S. de excu. tu. ⁊ ꝑ hoc dʒ itelligi q; als dixi uobis.
putat alicui cur nõ miſit pcuratoꝛẽ.qũq; dixi ꝙ dʒitelligi ſi in
ueniebat pcuratoꝛẽ ſufficiẽtẽ. ut.l. idẽq; in ſi.S.ꝓ ſo. Ntrum
autẽ debeat reperiri ⁊ an pᷣſumai ſufficiẽs ex qualitate loci p/
ſumit᷑ uel non diſtinguendo.ut ſupꝛa dixi tene menti. ¶ AVl⸗
timo hec lex facit ad id qdð dixi uobis in.l.qui duos.õ.de re.
du.ꝙ eoipſo ꝙ quis ſcit ꝓximioꝛẽ conſanguineũ ⁊ illuʒ deſũ

ccũ de cuius ſucceſſiõe tractat᷑ pſumũ ſcire ſibieẽ hereditatem

Sila. te. ex. ⁊ De bo.pol.ſu. infã. xẽ.

delatã. Itẽ faẽ q; ꝗ ↄſuluit pitioꝛẽ ⁊ ei oſilio facit dʒ ei credẽ.
nõ dicas dðʒ ꝙ ipoꝛtet neceſſitat qꝛ altiꝰ ↄſiliã ꝗs nõ teneĩ ſe⸗
qui.ut.l.titiũ t meuiũ ĩ pn. de admi.tu.ſ dic dʒ credẽ ſic.ut ſt
credit habeat iuſtã cauſã credẽdi. c iõ ſi errauit hʒ iuſtã cauſã
erroꝛis. ut ẽ tex.hᷣ qð tene mẽti.⁊ hocĩ ꝑſoniꝭ q̃ nõ debẽt ſcire
per ſe. pꝛo hoc tex. B T.l.regula. S. ſed iure.S. de iur. ⁊ fac. ig.
nã ſi vnus aſſeſſoꝛ petit oſiliũ ab alio certe credẽdo ↄſilio illi

nõ hʒ iuſtã cauſã ignoꝛãtie.q; per ſe debet ſcire.⁊ ideo imperi

tia ſibi imputat.ut in.c.impꝑitia de re.iur.li.vj.

nekainkleenadEe

mittat᷑ cũſiſcas ultimo ueniat. ut. C. de cadu. tol.l.j.

So.nt in glo. ¶ Sʒ qro qre magis dicis de iſtis qᷓ de alijs.
Rñ.qꝛ iſte pſone videbant᷑ admitti iure qᷣdã ſpali ⁊ iõ faciliuj
videbant᷑ excludi.ut.l.ei milit.S.militia.S.de teſ.mili.¶ Vl
timo gl.q̃rit utrũ ĩter fiſcũ ⁊ rẽpublicã ſit dꝛia.Et dicit ꝙ nõ.
⁊ de hac.q.ponũt doc.i.l.reſpublica.C.ex ꝗ.cau.ma.⁊ tan/
git in rubꝛica. C. de iure fil.li. x.⁊ ĩ auc.de hẽ. ⁊ ſal.in pn. Sʒ
melius qᷓ; per aliũ von er Gi.Cce de ncl. .
ð p. de. l. j. §. T ſui. de Z ta. ⁊. l. j̊ cũ pa
Abicuqʒ. olie ..l.x bñ r eodẽ mõ vo. iſti.
e.ti.in pn.uel clar.q; qñ alige Phibel de iure ciuili in odiuʒ
ipſius tũc nõ admittit.ut hic. Oʒ ⁊ ſi ꝓhibet ptoꝛ ꝓpt aliq
delictũ tũc põt admitti de iure p̃toꝛio.ita nõ.Pi.in.c.cuʒ ꝗd

Qρ◻= vVia dere.Ax len. detis 5. Möer! .
ic eſt tex. pcedẽtis.. Mõ ex hac.
Dicto. ue ſit cauſa capitalis.ſimile in.l.ſi vo.

G. qui pꝛo rei. S. qui ſatiſda.cog. ⁊.l.ij.de ꝑxubli.
Am qadã ui diẽ teſtm falſũ videt᷑ bono.
gol mune ſi de teſti virib cert
Nerat. h. d. nõ:l. Op. e gl. dẽ h ꝙ loꝛte cert accuſa
tus.Cõtra qñ teſtm dẽ falſũ facto Aieno nõ poſſũ eẽ certꝰ. ut
l. cñ falſũ.S. de acq.bẽ. So.opʒ te ĩtelligere ſic ꝙ ꝓlerebaĩ te
ſtamẽtũ factũ certa die. ego ſu cert ꝙ iſto teſtm ẽ falſũ.qꝛ to
ta illa die fui rome cũ teſtõꝛe. Iſta ẽ rſio Accur.i ſili i.l.pãto
nius. §. rei. S. de acq.hẽ. ¶ Scdo op.ex gl.de.l.quẽadmodũ

5ỹ.de iĩof.teſ.ubi agedo de ĩoffi.nõ videl agnoſcẽ hẽditateʒ. ?

de.l. antiſti. ⁊ qð ibi ꝑ Di. S. de acꝗ.herè. So.aduerte qũ ẽ
certũ q aĩo ꝗs ꝓponit ꝗrelã uil actionẽ falſi ul nullitat.tũc ſta
mꝰcerto.ut i.ll.ijs. Di vo ẽ dubiũ t ꝗd tenẽdũ dicĩ qᷓrela ĩ
officioſi ꝙ i dubio lleippone aĩo nõ adeũdi.ut.d.l.antiſti/
us.⁊. d.l.quẽadmodũ.⁊ hoc puto uerũ.rõ qꝛ tũc cũ qrelã ꝓ/
pono ſi uellẽ tũc adire nõ poſſẽ ab ĩteſtato.q; tũcteſtm durat
ut.l. q;diu de acq.hẽ. ⁊.l.anteq;. C. cõia de ſuc.iõ nõ ꝓpono
ut adeã ſz ut parẽ mihi viã adeudi.ꝓ hoc qʒ; no.i.l.S.j.ſi parẽ
di.S. de cõ.ob ca.⁊.l.iã dubitari de hẽ.ĩſti.q qñ ꝓpono q̃re
lã falſi tuc ſi ſũ cert de virib teſti qð ẽ falſũ iĩcõtineti poſſẽ adi
re ſi uellẽ. ut.l.cũ falſũ.S.de acq.hẽ.⁊ icõtinẽti poſſẽ ꝓponere
bono.poſ.ut h.iõ ꝓponẽdo videoꝛ agnoſcc̃.ut hᷣ ar.l.iã du/
bitari. ⁊ ibi nõ.de hẽ.inſti. Si vo nõ ſũ cert de virib teſti.tũc

idẽ qð ĩ qrela iofſicioſi.qꝛ nõ videoꝛ ꝓponẽ aĩo adeũdi. ar. ..

quẽadmodũ.de ĩof.teſt. ⁊.l.antiſti pall.In iure vo dicendi

nullũ dico idẽ qdð in cauſa falſi.qꝛ ſiqdẽ cauſa nullitat reddit

me certũ.tunc ſtatiʒ poſſũ adire.nec ẽ neceſſe ꝙ peta anullari
a iudice.q; ius anullat.ut.l.qᷓ ſub zdiie ſ.. de ↄdi.inſti.
⁊ iõ cũ ꝓpono nullitatẽ videoꝛ adire.ut.l.ſuꝰ.S.de acꝗ.hẽ. ſi
vo ſ ĩcert de nullitate.tũc idẽ qð ĩ q ela ĩofficioſi.ut dixi in q
rela falſi. q ſũ ĩcert de virib teſti ⁊ ſic nõ poſſẽ adire.ut.l.ſʒ ⁊
ſi de ſua.ðe acq.hẽ. ¶ Op. ad allegata ĩ gl.ꝙ ꝓuidẽdoſ vno
nõ videoꝛ ꝓuidẽ ĩ alio.ut.l:.ſi fuꝰ.j.vi bo.rapꝑ.S.e.ut nõ.s.de
ali. iu. mu. ca. fac.l. itẽ i pn. dixii.l. ſi fu?. ¶ Sʒ op.ꝙ iputet h
cur ſur oẽs nõ ꝓpoſuit.ſic dicim in tutoꝛe cuiiĩputat ſt ex
cuſatiões nõ ꝓpoſuit ſiml.ut.l.ſcire.S.ꝗq nũc.S.de excu.tu.⁊
iſti. de excu.tu.S.ꝗ aũt.So.utĩ gl.⁊ idẽ puto hodie cũ ꝓpo/
nẽdo excuſationẽ ſufficiat ut videat᷑ agnoſcere.ut hac.l.h lo/
quit qñ ſuerũt ppoſite ifra tpᷣs ifra qð pñt ꝓponi.¶ Quero
quid ſi fuerũt ꝓpoſite poſt. Hic ſũt due gl.q vident ſibi Hie.

⁊ ẽ pma gl.⁊ ultia.qᷓ Ntas ẽ pma gl.logꝗt᷑ qñ de virib teſti

erat icert .iõ

rib teſti.iõ ſiĩfra tꝑa nõ ꝓpoſuit ſibiiĩputat ⁊ tpᷣs currit.

Miõ tex.ibi niſi is ꝗq ⁊cc. C Op.
Aulus: u acqꝗrat᷑ dſñiuʒ nlio.ut.l.diẽ ſ SR
BEliox. 5. depoſi. ergo ⁊ bono. poſ. Olo. ſo. nõ placet
q̃re dic ꝙ dñiũ acqrat ſlio. uerũ ẽ ratihabitiõe ſecutatc ita hic

— 2 —9

eſſet. C Itẽ op. ad i. inuit ipuberi qrit icõtinentiſi udex

vult. Cõtra. S. e.l.ii.S. acqrere. So. credo hoc uerũ in ĩpube

in cuius perſona põt iudex officiũ tutoꝛis aſſumere. ut.l. bo/
noꝝ. C.e.ti ſed in ipubere maioꝛe nõ cedo ꝙ queratur ſiue

tp̃s nõ currit.ſj ſcda gl.logꝗt qñ erat cert de vi

7

taripabiſione ntl conraca crarengo ttnrat
. a & In tex. ibi cepit. ſ. poſt ratihabitio/
C. Aotiẽs. . C Op. de. l. ſigs alicui. S. de ac/
gaui. hẽ. So. B hũit ratũ anteq; ĩ furoꝛẽ icidẽt.⁊ boc
qð dicit ratũ habuiſſe ĩtelligo de iure.qꝛ ualet ratihabitio.
¶ Si tabule teſti extabũt. Rubꝛca.
Circa rubꝛicã gl.ꝗ̃rit tres qõnes.pᷣ in qͥ differt iſte titulus
a titulo ſi ta.te.nulle exta. Scðo que ſint cõia ⁊ in ꝗbus ſe
nit bo.poſ.Fm ta.⁊ õ ta.Tertio que ſũt illa in quibus differt
bonoꝝ Poſ.ta. bono.poſ.m ta.dicut in glo.
— Ered i Mõ ꝙ nõ põt dici ꝓpe ſcriptum
Wdämw = CEbe qð ſeſu pcipit. ſz oculis dʒ videri.
„ S l. l.. rca pn.S. de his qᷓ i te.delẽ.qd facit
ad dictũ teſtis ꝗq reddit rõnẽ ꝑ credit.qꝛ nõ ua

eett. ʒ debẽt dicẽ qꝛ vidit ul audiuit. uł ꝑ aliquẽ

ſenſũ co Pon facit. l. ꝗ in teſtõ in ſi. S. de teſta.⁊ p Inno.in
c.cũ cauſa ex de teſti. Scoo nõ ꝙ ſufficit iſtm nõ eẽ cãcella/
tũ nec vitiatũ tꝑe q pducit ĩ iudicio.⁊ iõ lʒ poſtea reꝑiat vitia
tũ nõ vitiet ut h.⁊ io ſi reꝑiret᷑ in libꝛo nõꝛij talis ꝓduxit iſtim
nõ cãcellatũ nec vitiatũ ſi poſtea reꝑiat᷑ cãcellatũ nõ nocet.qꝛ
ſutficit fidẽ iponi chartule in initio. ut. C. de fi. inſtru.l. ulti. q
tene mẽti. ¶ Op.ꝙ ſi deletũ eſt teſtm nõ det᷑ bo.poſ.ut.l.ne⸗

ceſſariũ. C. de teſta.ubi nõ ꝙ ſufficit teſtm extare tꝑe moꝛtis

So. h ĩcõſulto fuit deletũ.ibi vᷣo oſulto.ut plene nõ. in.l.j.de
his qꝗᷓ in te.delẽ. ¶ Itẽ op. de.l. j.S. ſilegi. ⁊. S.j..de his qᷓ
tel. delẽ. So. H q;tũ ad bo.polſ.Fm ta. ſᷓ q;tũ ad legata uel ad
bereditatẽ nõ ꝓcederet hec.l. qꝛ lʒ teſtm ſit incõſulte deletuʒ
eSare debent᷑ ⁊ adiri põt hereditas de iure ciuili.nõ.in.l.j.S.
ſeq ↄſulto.S. de his que in teſ.delen. ¶ Altimo vide glo.qꝗᷓ in
cipit.i. ex pſũptione. ibi ar. ↄtra de co.l.ſi. So. iſta ↄcoꝛdat.
Item ibi.l. erroꝛe.ſed ibi fuit nomẽ hẽdis ſcriptũ hᷣ fuit omiſ/
ſum heres eſto.uel ibi q;tũ ad aditionẽ de iure ciuili.hic ᷓtuʒ
ad bo.poſ.Fm ta.ut ſupꝛa dixi.ſed pᷣma plus placet.
CBe bonoꝛũ poſſeſſione furioſo infanti muto ſurdo ceco
competenti. Rubꝛica.
¶ Vixit de bonoꝛũ poſ.in genere.ſʒ qꝛ eſt tractaturus de bo
noꝝ poſ.in ſpetie que dat᷑v. ꝑſonis hic enumeratis.de pmis
duabus dicitur in.l.j.de alijs dicitur in.l.ñi.

mat vnã aliã. q.⁊ eã detminat. ſcdᷣa ibi neq; ſi
— curatoꝛ.ttia ibiꝗd ergo ſi curatoꝛ.Rõ pmi di/
a ẽ. ꝙ furioſo nõ cedit tpᷣ.niſ q; nõ but agno
cere. Itẽ ſubſtituto nõ currat donec excludat ſub litut?. Et
ad hãc rõnẽ opponit hᷣ iuriſcõſult ĩ ſcda parte.l. ¶ Op. ⁊ vi
det᷑ ꝙ curatoꝛ furioſi nõ poſſit agnoſcere bo.poſ.ut.j.de ſuc.
ectch... furioſi. Nicit gl. ꝙ 34 cõmodũ ſurioſi põt ut hẽat
fructꝰ.nõ tñ qͥ ad icõmodũ.Itẽ op.ꝙ quadiu ẽ locus iſtitu
tioni ſubſtitut nõ admittat.ut.l.q;diu.ð.de acꝗ.hẽ. So.il
uerũ niſi iſtitut differret adire nec ↄ eũ põt ſubueniri ⁊ ſubſti
tutus admittit ſicut ĩſtitut ſub oↄditione.ut.l.ij.S. ſub acditiõe
I. de bo. poſ. m ta.⁊.l.ſiqs ĩſtituat᷑ de hẽ.inſti. quod ibinõ.
Picit hic ꝙ ſubſtitut cauet. Cõtra ĩ.l.f.F. cũ ſatiſdaſj. C. de
cu.fur. So. ibi de ſatiſdatiõe p̃ſtãda a curatoꝛe quã ꝓhihet. h
de pſtãda a ſubſtituto qu dʒ pᷣſtare ut hic.⁊ ar.l.nõ adijcit.
5. de adop. ¶Quero iſta bo. pol.ꝗᷓ dat infãti an ſit iuris uel
facti. Tex.ẽ ꝙ ẽ iuris in.l.ſi inſati.C. de iure deli.q; ei qri᷑ bo
no.poſ.que eſt iuris.⁊ ad heredes ſuos traſmittit. ¶ Quero

de bo. poſ. que dat furioſo an ſit iuris uł facti.Et h gl. videt di
cere ꝙ ſit ſacti.ut ꝓſit ſolum ꝙ ꝑcipiat fruct nõ ꝙ uere heres

efficiat ꝑ bo.poſ.Contrariũ nõ. in. l. f. S. ſy ſiqdẽ. ⁊. S. tali. C.
de cu. furio. ⁊ illã teneo. Lñ ſiue dicamus facti ſiue iuris ſem-
per idem iuris.qꝛ donecẽ ĩ ſuroꝛe ẽ bonoꝝ poſſeſſoꝛ. ſʒ ſi in fu

roꝛe decedit ſingit bo. poſ. non fuiſſe. ⁊ ad hedẽ nõ tranſmit
tit. ut.l. fi. S. ſinaut in furoꝛe. C. de cu. furio. Sed hoc fallit in

caſu. ut ſi eſt rogat furioſus de reſtituẽdo. qꝛ tic ẽ iure poſſeſ
ſoꝛ.⁊ queriĩ bo.poſſ.qẽ iuris.⁊ actionẽ trãſtert.ut.l.in nideicõ
miſſi. ⁊.l.cũ heres iſtituta.S. ad tre. ¶ Quero de vna.q.q̃re
ꝑ tutoꝛẽ qit bono.poſ.inſanti irreuocabilr.ſurioſo non.Ci.
ln.l.ſi ifãti. C. de iure deli.dic ꝙ ẽ rõ.qꝛ põt reſtitui ĩfãs. Sed
hec rõ non placet. quia ⁊ furioſus põt reſtitui ſicut iſãs.ut.l.

marcellus.j. de ſideiuſ.⁊ ibi nõ. Eqparant᷑ enĩ infãs ⁊ funrio

ſus. ut nõ.i.l.ij. C. de cu. fu. ſaltem ex gnãali clauſula. ſi mihi
iuſta cauſa eẽ videbit. facit.l.fulciniꝰ.S.adeoĩ fi.ꝗ.ex cau.in

poſ. ea. q̃re dic ꝙ rõ eſt. qꝛ tutoꝛ hʒ plus iuris in ꝑſona inſãtia

ꝙᷓᷓ hẽat curatoꝛ in perſonã ſurioſi.quia tutela eſt ius in capite
libero ⁊c.ſed curatoꝛ ancipaliter dat rebus.ðut.l.in copulan/
gis. C. de nup. Et ſi dicis cur curatoꝛ auctoꝛatur adulto ⁊ ei

tedictũ. ſcdo rñ

Pei Piꝛimo poni
X Arioſo. tacite obiectioni.tertio foꝛ

— —. — —-—

—ℳ

querit. ut.l.cũ qdã.C. de admi.tu. Rñ.auctoꝛat᷑ eiuolẽti af
nõ.ut.l.cũ in vna.j.de appella.

Atus Hone hahem ꝙ pſone debẽt regi )ſi
io tutoꝝ nel curatoꝛũ ut in rubꝛica. õ.
de cu. furi. ⁊ in. l. ie. ti. v. S. ̊ ⁊t mẽtecaptis. inſti. de
cura.quõ ergʒo iſte pſone q hic enumerant᷑ pñt agnoſcẽ bono
rũ poſſeſſionẽ ſine ↄſilio curatoꝝ. Nos hẽmꝰ tex.ꝗ declarat

boc optie.S.ad tre.l.Fuo.S.ſi pupillo.nã ſiiſte ꝑſone nõ ĩtelli
gũt id qð agit.tũc aſſimilant᷑ furioſo.⁊ nihil pñt agẽ ſine cura

toꝛe. Si vo itelligũt id agit᷑ tũc pñt talia facẽ ſine curatoꝛe.

ut ibi dicit ila nõ.l. ¶ Sʒ qro q̃liter pbat᷑ quẽ eẽ ſurdũ mutũ
uel cecũ.rõ dubitadi ẽ.qꝛ iſta vba furioſus uel demẽs ſunt ne
gatiua ⁊ puatiua.⁊ negatiua non põt ꝓbari.ut.l.actoꝛ.C.de
ꝓba. Nidete ĩ furioſo colligit ex ſmonib ſuis an ſit furioſus
ut. l. qdꝗ in ſuo.S. de ↄdi. inſti.x.l.is q.S.de tuto.⁊ cu.da.ab
his. Idẽ in ꝓdigo.na pdig iudicat᷑ ex actibꝰ.ut.d.l..is ꝗ in ſi.
S.de tu. ⁊ cu.da.ab his.⁊.l.j.de cur.furio.Eodẽ mõ m muto

qex actib ꝗs iudicat᷑ mutus.nã dicit teſtis ꝙ talis nõ loqba
tur vba articulata ſz nutu ⁊ actib. q; ſignis petebat qð uole
bat. ar. pᷣdictarũ legũ. Idẽ dico in ſurdo qꝛ dicit teſtis.ꝙ tał

nõ ĩtelligebat ad nocẽ.⁊ nil auditu ꝑcipiebat.ſʒ ꝑ puncta uei
aliqᷓ ſigna. Idẽ etiã dico de ceco qꝛ cecitas pbabit ꝑ viſũ.
08

dicit teſtis ꝙ talis hẽbat oculos a capite euulſos uel clau

⁊ ſihia. C Dʒ qd ſi bʒ ocłos claros quõ ꝓbabii TFnon videt.
NRñ̃.⁊ dico ꝙ ꝓbabiĩ ex actib qꝛ dicit teſtis vidi ꝙ ibat ꝑ lo
ca ardua.ut ꝑ murũ ⁊ ſilia.uel ibat cũ duce ſemꝑ.Et ſiciſte pᷣ
uaricatiões ex actib colligunt᷑.ut ſupꝛa dixi.Sed lʒ fuerit ue
rũ hoc ꝙ ſemel fuerit ſurdus nel furioſus ⁊ ſimil. an ſufficiat.
Qerte nõ.nã nõ ſequit ꝙ ſi heri fuerit ſurdus mutus uel cecuj
uel ſilia. ꝙ hodie ſit. nã põt eẽ ppter aliqð accidẽs heri fuit ce
cus uel mutꝰ uel ſurdus ⁊t hodie nõ ẽ. Nidete.l.qdã.S.de cõ
di.iſti.videt᷑ dicẽ ꝙ ſufficit ſemel qnẽ fuiſſe furioſũ uel ſurdũ uł
mutũ ut iudiœt᷑ ĩ poſterũ furioſus uel ſiſis. In ðꝛiũ facit rõ pᷣ⸗
cedẽs qꝛ potuit hoc ↄtingẽ ppter aliqð accidẽs.ut.l. nutu in
Pn. S.de le.ij.Et hoc puto nerũ. MNõ ob.pᷣalle.l.ꝗdã.qꝛ ſuffi/
ciebat pbare ſuroꝛeʒ tpe teſti.qꝛ illo tpe fnerũt vba illaꝓlata.
nimirũ ſi ibi ſufficit ⁊ merito ſic iudicat.ſʒ in qõne ꝓpoſita nõ
ſufficit ꝓbare quẽ fuiſſe mutũ ſurdũ uel cecũ uel furioſũ.gꝗa dʒ
ꝓbare aliquo certo tẽpoꝛe uel menſibu ſic fuiſſe.ut.l.pᷣcia re⸗
rum in ſi. S.ad.l.fal.tunc enĩ pſumi? ꝙ modo ſi eſſet niſi ꝓbe
tur contrariuʒ.ut.l.j.S.de cura.ſurio.

De bonoꝝ poſſeſ.cõtra tabulas. Rubꝛica.

Querit gl.q̃re ponit pus hec rubꝛica de ta.ſʒ in. C. poni
tur pus rubꝛica de Fm ta. ꝙᷓ de tabu.dic ut in glo. .
nNcõtra tabulas. oi.
nit mẽtẽ edicti pᷣtoꝛis de ↄ tab. Scðo ex/
prornit edictũ.ſcda ibi hec autem clauſula.
Op.dẽ h̊ ꝙ in bonoꝝ poſſeſſiõe uocã
tur liberi nãales ⁊ adoptiui. Sʒ ↄ.j.eo.l.
dnn putauit. §. in adoptionẽ. ubi nõ uocã
tur adoptiui.Gl.ſol.⁊ bñ.ut ibi di.⁊ hoc ſm iſta iura.ſed ho
die õ.q uocant᷑ ad ta.bono.poſ.liberi pꝛis nãlis.ſʒ nõ pꝛis
adoptiui ᷣm diſtinctionem.l.cuʒ in adoptiuis.C. de adopt.
Scdo op. iſtitnti uocant᷑ ad õ ta.ut.l.iij.S.ſiqs ex libis.
j.e.So.ibi fuit cõmiſſũ edictũ ꝑ aliũpᷣteritũ. ¶ Itẽ op.C. de
inſti. ⁊ ſub.l.ſ pz. Sol.h fuit inſtitut pure uel ſub ↄditiõe po
teſtatiua ſʒ ibi ſecus. ¶ Itẽ op.de.l.nõ putauit.S.nõ q̃uis.j.
e.So.ibi loquit᷑ de nõ rite exhẽdato ſʒ hic ſuit rite exhedatꝰ.

CItẽ op.dicit h eo iure eoq; oꝛdine ⁊c̃.Cõtra imo iſti nocã

tur de iure pᷣtoꝛio.⁊ ſic aliter qᷓ; de iure eiuili.Gl.ſol.⁊ bñ.dicẽ
enĩ ꝙ ĩtelligit eo iure.i.ea inſtatia uel equitate.ita dicit gl.qͥ in
cpit imo nõ. ¶Itẽ op.dicit᷑ eoq; oꝛdine ⁊c̃.Cõtra.j.e.l.iij.
§.j. So. ut ibi dicemꝰ. ¶ Quero utrũ nãlis tm admittat᷑ ad
)ta. Glo.ij.hᷣ nõbiliter dicit q; nõ.qð tene mẽti.iõ intellige h
de ſilio nãli ⁊ legitimo.nã nãlis tĩ Iʒ qñq; admittat᷑ m uolũ/
tatẽ tñ uolũtatẽ nunq; admittit ⁊ hoc teſtm̃ paternuʒ.ſed
ↄtra teſtm̃ maternũ bene admittit.ut inſti.de ſucceſſi.cog.S.
quod vulgo.CQuero quid ecõtra in patre an habeat ↄtra
tabu.ſilij nãlis tm. NPoc.ut Aʒo dicũt ꝙ eo mõ quo ſilius nã
lis ſuccedit patri naturali.eo mõ pꝛ ſuccedit ſilio naturali.ita

nõ. Aʒo in ſüma de nalt⸗l: n nng de ſuis zleg.
EP ic incipit exponere edi

nati rũpãt ipſo iure. ut.l.poſthumoꝛũ de iniuſ.tel.x.l.poſthu/
mi de li.⁊ poſtbu. So.pñt uemre ꝑõ.ſimiliter lʒ de iure ciuili

53 EK acit partẽ üle qui ſ eratur admit
i ertribus. .ar bat le auiſß

De bo. pol. 3 ta.

poflũt dicere nullũ teſti.⁊ rõ eſt ut nõ. C. e.l.ij.

„

W Op.ad v.ſʒ ⁊ adoptiui. Cõtra. S.e. l.in pᷣn.
4 Et Ul. Sσoſt emacipationẽ nõ hʒ ta. qꝛ deſit eſſe

ex liis ut h.ſec ſi nõ eẽt emãcipat ut ibi.Sed qd ſinõ eſſet
adoptiuus. Rñdeo foꝛte tũc Bdntck uri Prſ .
1 L ilius nõ capax ſicut moꝛ/
Muod habebat.l nõ obſtht ſequẽtibus ĩ
radu. h. d. nõ. S. Mõ tex. ibi depoꝛtaᷣ ⁊c. ¶ Op. ⁊ videt ꝙ
ille ꝗ nõẽ capax noceat ſequẽtibꝰ.ut. S.e.l.ſi ex tribꝰ. So.ibi
loquit in eo ꝗ lʒ nõ ſit capax tñ ſperat eẽ ꝓpter ſpeʒ poſtlimi/
nij.hᷣ uero loquit de eo ĩ quo nulla ſpes ẽ. ¶ Sʒð hoc op.nõ
ne hic põt eẽ ſpes ꝙ in ĩtegrũ reſtituat᷑ ꝑ pncipẽ.ergo dʒ no⸗
cere.ſ iſta ſpes qͥ habet de iure ſpali nõ debet attẽdi.ut.l.iiij.
poſt pn.j.de fideicõ.lib.⁊ ibi nõ tex.ſʒ ſpes eius qð deeſt de
iure cõiſic. ANel dic reſtitutio ſit a ſolo pncipe uel ſenatu.ut.l.
j. S. de qua.S. de poſtu.iõ tanq; multũ difficile ſeu qſi ĩpoſſibi
ie nõ dʒ attẽdi.ut.l.apud iul.S.ſi.5õ.de le.j.⁊ ibi nõ. Vel ter/
tio reſtitutio in ĩtegrũ nõ trahit᷑ retro.poſtliminiũ vo tetrotra
hit᷑.iõ vnũ attendit᷑.aliud nõ.ut nõ.in.l.gallus..⁊ qd ſitm̃ĩ
ſi. gl. de libe. poſthu. ¶ Op. dẽ h ꝙ iſi habent᷑ tanq; moꝛ/
tui. Cõtra imo moꝛs ciuilis nõ eqparat᷑ nãli.ut.l.ex ea parte.
S. inſulã de v. ob. x. l.cũ pꝛ. S. heditatẽ. S. de le.ij. So.ut in qᷓ
ſibet earũ nõ.⁊ per Di.in.l.ſi cũ doteʒ.S.ſo.ma.⁊ ꝑ Ci.C.de
epi.⁊ cle.l.deo nobis.⁊ qð plene dixi.S.de li.⁊ poſthu.l.gal-
lus. 5. v qd ſitm. ¶ Ex gl.pꝛo declaratiõe pono duo ſtatuta
qᷓↄſueuerũt eẽ cõiter ꝑ italiã.vnũ ẽ ꝙ ſilia ſemia nõ ſuccedat
extãtibus ſilijs maſculis ex eodẽ pꝛe.aliud ſtatutũ eſt ꝙ ſoꝛoꝛ
nõ ſuccedat fratri extãtibꝰ alijs fratrib ex eodẽ pꝛe.¶ Aue
ro ꝗd ſi extat aliqs frat uel ſil us q oĩno ẽ nõ capax an ſpedi⸗
at ipſã ſiliã ue ſoꝛoꝛẽ ſuccedẽ. Nic videt᷑tex.ꝙ nõ et.j.de bo.
li.l. ſi necẽ.S.ſi depoꝛtatꝰ.cũ ſilibꝰ.⁊ hoc puto uerũ lʒ in ↄꝛiũ
faciat.C.de nã.li.auc.licet.ſʒ ſoluã ĩfra ꝓxima.q.⁊ ꝑ hoc iaʒ
de facto ↄſult rñdi ꝙ ſi ſuꝑeſt ſilius ꝗ ſit de oꝛdine fratrũmi/
noꝝ ſiliã ſuccedẽ nõ iĩpedit.qꝛ talis ſili nullo mõ ẽ capax hẽ
ditatis.ut in.c.exiui.de v.ſig.in ce.¶Quero ſcðo.pone
talis filius uel frat nõ ẽ oĩno nõ capax ſʒ tñ in ꝓpoſito ĩpedu
ſuccedere ex ꝑſona alteriꝰ.vbi gra decedit vnus relicto fre ex
pꝛe tĩ c relicta mr̃e ⁊ ſoꝛoꝛe ex utroq; parẽte.hoc caſu ille ſr
ex pẽe tm nõ põt ſuccedẽ q; pᷣſert ei mr.utĩ auẽ.deſũcto.dubi
tat᷑ an ſoꝛoꝛ ex ntroq; parẽte cũ mre poſſit ſuccedẽ. Nidet᷑ 5
nõ ꝓpt ſtatutũ qð dicit extãtibꝰ fribus nõ ſuccedat ſoꝛoꝛ.ſed
tũc extat.g⁊c̃. NPꝛo hoc videt᷑ tex.C.de nã.li.auẽ.qʒ. In/
rüũ videt᷑ ꝙ fr debeat ſuccedere ĩilla dimidia in qᷓ dʒ ſuccedere
ſoꝛoꝛ. cũ ex ei ꝑſona ſoꝛoꝛ excludat.ut.l.eqſſimũ.j.ad tertul.
⁊. l.ij. S.obijcit.e.ti. Ecõtra videt᷑ ꝙ ipſa ſoꝛoꝛ ſuccedat fre ex
cluſo ꝓpt᷑ matrẽ. ut.l.ij.S.ſi ſit ↄſãguinea.j.ad tertul. Quid
dicemꝰ.h̊ ẽ dubiũ ⁊ anteq; ueniã ad determinationẽ ꝓ ſolo/

ne dictarũ legũ dicas.qũ ule q ẽ remotioꝛ me excludit eũ ꝗex

cludit me.dic ꝙ ille remotioꝛ ſuccedit in locũ ei quẽ excludit.
⁊Tq tũc ipᷣe ſuccedit ⁊ ego excludoꝛ.ut.l.eqſſimũ.⁊.l.ij..obijci
tur.j.ad tertulł.nã ibi auus excludit pꝛeʒ t ſuccedit in locũ pa
tris.i.filij q ad euʒ. merito excludit mr̃em ſicut ip̃e pꝛ. Qñq;
nõ ſuccedit in locũ eiꝰ.⁊ tũc aut ille quẽ ille remotioꝛ excludit
exdudit me.iõ qꝛ hʒ potẽti ius in ſucceſſiõe.⁊ tẽ ego nõ exciu
doꝛ ſʒ poto ad ſucceſſionẽ uocari iure meo ꝑinde ac ſi ille ex/
cluſus nõ eẽt ĩ rerũ nã. ut.l.ij.S. ſi ſit ↄſanguinea.j.ad tertuł.
Aut nõ excludit me iõ.ſ̊ qꝛ deſiciat ↄditio q̃ uocabar ad ſuc
ceſſionẽ.⁊ tẽ nõ poto admitti.ut ĩ aucẽ.ʒ.C.de nã.li.ibi eni ex
dudit᷑ nãalis ſili ppt᷑ ↄiugẽ.nõ iõ e hẽat potẽtiius i ſuc/
ceſſiõe. ſʒ iõ q; lex uocari noluit na ſub ea ↄditiõe.ſi piũx nõ
eẽt.iõ nõ attẽdit᷑ ntrũ illa ↄiũx ſuccedat uł nõ ut ibi. Nũc ad
ꝓpoſitũ vidẽdũ ẽ ergo qͥ iure fr excludat ſoꝛoꝛẽ uetate ſtatu/
to ſuccedẽ. Bꝛeuit᷑ ſti ablatiui abſoluunt᷑i ↄditionẽ.ut.l.a te
ſtatoꝛe. S. de ↄdi. ⁊ de.⁊ de uſuris.l.euict.tñ in caſu ꝓpoſito
puto ꝙ faciãt diſpõnẽ ⁊ ed inducãt ut frater ſuccedat ⁊ ſoꝛo/
tip̃ferat.qꝛ eius fauoꝛe ẽ hoc ſtatutũ.ut.l.ſeruo legato..ſi te
ſtatoꝛ. S. de le.j.?.l.ſideicõmiſſi.S. intdũ. . de le. iij. ⁊ ſac.l. ſj
deicõ.S.cũ eẽt.e.t.⁊ ſic excludit ſoꝛoꝛ a fre tanq; hñte potẽti
ius.iõ fre excluſo a mr̃e ſoꝛoꝛ admittit. ut.l.ij.F.ſi ſit ↄſangui⸗
nea.·j. ad tertuł.⁊x ſimilẽ tex. hẽmus inſti. ad tertul. ¶ Tertio
q̃ro.pone ꝙ ſiliꝰ nõ ſuccedit.q; excluſus ẽ ex diſpõne deſun
cti.qꝛ exhẽdatus a pre uel a fre pteritus turpi ꝑſona nõ inſti/
tuta. utrũ impediat ſiliã ⁊ ſoꝛoꝛẽ. Mꝛeuiter dico tex. eſt. j. de
piun.cũ emãci.li.eius.:.j.S.ſi p.⁊ ibi hoc dicã.¶Quarto q̃
rit.quid ſi iſte ſilius uel frater non ſuccedit excdluſus pacto.qꝛ
habuit aliquid ⁊ pꝛomiſit cum iuramento non uenire contra

(Si du

De bo. pol. ð ta.

hereditatẽ paterna,. uel excluſus teſtõ.qꝛ ſſtitutus in certa qᷓᷓ
titate. Rñdeo ex eo ꝙ fili ppt᷑ hoc aligꝗd hũit.⁊ ꝓinde ſacit
parteʒ alijs ⁊ alios excludit ac ſi totaliter ſuccederet.ut.l.j.S.
aduerſus.j.ſigꝗd in frau.pa.qð eſt uerũ q; facit partẽ in cõpu/
tatiõe legitie.⁊ alios ĩpedit ſuccedẽ tanq;ᷓ exiſtẽs Fʒ foꝛma ſta
tutoꝝ pᷣdictoꝝ.tñ pᷣterit ip̃e nõ rũperet teſtm̃.qꝛ nõ dʒ iſtitui.

ut hoe,S. ¶ Quinto qro ſi ſili uel frat᷑ nõ ſuccedit. q; nõ vult
utrũ ĩpediat filiã uel ſoꝛoꝛẽ. Aidet᷑ ꝙ ſic ꝑ tex.cũ gl.S.de leg·

j.l. äliuſfa.S. cũ qs. In ↄꝛiũ videt᷑.j.ad tertul.l.ij..ſed ſi ſint.
Rñ.ſi nõ vult ſuccedẽ nõ obſtat ſoꝛoꝛi. Mõ ob.qð nõ.in.S.
cũ gꝗs.q ibi filij nõ ĩpediebt alios.q; hñt potẽtius ius in ſue
ceſſione.ſʒ qꝛ ↄditionẽ alteri ſaciebat deſicẽ.ſʒ in.q.nta ſiliuj

filie ⁊ fr ſoꝛoꝛi obſtat. qꝛ hñt ius potẽti in ſucceſſiõe.iõ ⁊c̃.ut

ſupꝛa dixi.¶ Sexto qro.qd ſi ẽ talis ꝑſona ꝗᷓ excludũ ſʒ nõ

ꝑpetuo.vᷣbi gra dicit ſtatuiũ ꝙ ſilia femina nõ ſuccedat quo/

nſq; ſuꝑuixerit maſculus.⁊ ſic nõ ꝑpetuo ſilius ſiliã excludit
ſʒ donec viuit.q̃ro qꝗd iuris habebit filia. Dicã foꝛte.j.ad ter
tnł.l.fi.⁊ ibi dicã.⁊ vide circa pᷣdicta ea qᷓ dicã.·j. ad tertul..
abne mẽti. ¶ Altimo iſte. S. facit ð glo. q eſt. C. de hẽ¶ĩ
i.l. j. vbi nõ. ꝙ depoꝛtati capiũt. ſz fiſco applicat. h videt᷑ eſſe

tex. in Sꝛiũ. ⁊ in.l.ſi necẽ.S.ſi depoꝛtat de bo.li.Quidam rñ

dent ꝙ hic loquit de ſucceſſione ab iĩteſtato ſeu ð teſtm̃.ſecus
in ſucceſſione ex teſtõ uel ʒ uolũtatẽ.Cõtrariũ eſt uerũ ꝙ de
poꝛtatus oĩno ſit nõ capax. ut.j.e.l.iij.S. liberi cũ glo. ⁊ ẽ gl.
ſorle⸗Fegert n cõtrariuʒ facit foꝛtiter.l.ſi depoꝛtati.ẽ.
de le.iij. ſed ibi dicam.

(Sit P. gter. Zos videtis ꝙ ſi pẽ ⁊ filius ſint depoꝛta

tic reſtituti pferi nli.⁊ eodẽ mõ ſiſint dã
nati in metallũ. Op.ſi pꝛẽ ⁊ filius ſint depoꝛtati.ergo teſtm̃
eſt nullũ.x ſic ↄ ta.nõ põt cõpetẽ.ut.j.e.l.qdð pulgo⸗ uius ti
moꝛe g.ponit duobꝰ modis caſũ.nõ curo.Dici hic ꝙ dãna

₰

tus in metallũ ⁊ reſtitut admittit. ¶ Cõtra hoc op.de eo qð

hüiiſti in.l.ĩtercidit in n.S. de ↄdi.x de. ubi videt᷑ tex.in ↄꝛiuʒ.

Digdete in hẽditatib ⁊ alijs lucris ueniẽtib ex teſtõ ⁊ m de
fũcti uolũtatẽ ẽ aduertẽdũ q̃lit᷑ ile ꝗ uocat᷑ ad hẽditatẽ uł ad
aliud lucrũ fiat fuus.nã ſi fiat fuus hoĩs.tic ꝓpter hoc nullo
tpe irritat᷑ teſtm.iõ ſi ad libertatẽ reuertũ admittit.ut.l.ex ſcõ
Ft se vul.⁊ pu. ↄiũcta.l.ſi pꝛ. S.de hẽ.inſti. Si vo ef

ſiciat᷑ Fuus pene. tũc reſtitutꝰ nõ admittit᷑ ad illud lucrũ cum

ali' hõ eẽ vider.ut.d.l.ĩtercidit.Ad lucrũ vo ex diſpõne legis

pᷣter uel ↄ uolũtatẽ diſponeni.tũc iſti ſemꝑ uocant iure agna

tionis uel cognatiõis uel altius ꝓximita.⁊ iõ ſi efficiat fuus
⁊ poſtea reuertit ad libertatẽ.ẽ aduertendũ utrũ ex cauſa pex
quã reſtituant᷑ iura pximitatis ut in ĩtegrũ reſtitutio.⁊ tũc ad
ucceſſionẽ admitti? ut hic. Rõ qꝛ iura ꝓximitaſ recuꝑauit.ſʒ

ſi reuertat᷑ ad libertatẽ ex anſa quã iura/ pximitaᷣ nõ recu/
u

perat.ut ꝑ manumiſſionẽ uel ĩdulgẽtiã tũc nõ ſuccedit.qa iu/
reꝓximitaſ᷑ nõ recuꝑat. Hoc pbat᷑ inſti.de capi.di.S.qdð aũt
⁊.j.vñ cog.l.is q.⁊.j.ad tertul.l.nlia.S.filius.⁊.l.iij.S.j.j.eo.
ubi tex. facit iſtã diſtictionẽ.⁊ hoc uoluit dicẽ gl.hic in.l.ideʒ

eſt cẽ. ¶CCõtra pᷣdicta op.tu dicis ꝙ manumiſſiõe nõ recupe

rantur iura cognationis.Cõtra inſti.de ſerui.cog.per to.Di
cit glo.ꝙ per manumiſſionẽ poſſunt iura cognationis de no⸗/
uo queri.non autẽ antiqua recuperari.vide gl.que incipit uel
ponit que eſt in.l.idem. C.& 4
o. qᷓrit ꝗd de na ex
n On tantum. ia ie ꝙ nõ admit/
.qꝛ pꝛetitio habet᷑ ꝓ exhẽdatiõe.⁊ iõ nõ dat ꝑ cõ
.l. ilud. S. ad teſtamẽta. C. de ſuis ⁊ le.l. ſi.
Si aligꝗs ex liberis adoptet᷑ durante ado
L optione ſuccedit ꝓut adoptat eſt. ea finita
ſuccedit put naliter ẽ.h.d.cũ duobus.S.ſe.¶In tex.ibi a ſe.
ep.dẽ hic ꝙ ſilius ſuccedit ſolus nepote excluſo.Cõtra ſilius
⁊ nepos ex alio ſilio admittunt equalit ad ſucceſſionẽ. ut ĩſti.
de hẽ. q̃ ab ĩte.S.cũ ſilijs.⁊ in auc.nt fra.ſi.S.j.⁊ ſi ſicẽ de iure

tra ta. ut. j. e

ciuili ergo idẽ in bo.polſ. ta.ut.S.e.l.j.⁊.ij. Rñ.huius timo/

re legitur iſte.S.duob modis.pᷣut ꝙ dicit meliꝰẽ aũt ccẽ.coꝛ
riga l luerſatiuã autẽ. ut ſic idiſtincte filius nepoti p̃fe⸗
rat᷑.Ald ðꝛia rñdet ſic.ꝙ ibi loquit᷑ de liberis ꝗ ſũt in ptate qui
ueniũt ad ta.hic uero loquit de his ꝗ in ptate nõ ſut ſm iſtã
glo. cẽt vnũ mirabile nalde ꝙ in ſucceſſione de iure pᷣtoꝛio ne
pos ex fratre moꝛtuo nõ ↄcurrat cũ patruo.ſʒ dic nepos cuʒ
pĩuo ↄcurrat.caſus ᷑.j.ſita.te.nulle exta.l.j..ſiqs.⁊.j.de cõ
iung. cñ emã.li.eius.l.j.S.ſi pꝛ.⁊.S.libe.⁊.S.ſigs ex nepoti⸗
bus. Hec ob.iſte.S.qꝛ diſtictio huius.S.nõ coꝛigit ſʒ firma
remanet. ut ulla diciio aduerſatiua aũt exponaĩ p certe. ⁊ hoc
tz glo. inſti. de e gee ab inteſta. F. cũ ſilius. rl ge f.
ſi ta.te. nulle exta.hoc tenet Hi.in.l.gallus.S.⁊ gd ſi tm. S.

de libe. ⁊ poſthu. ita debetis intelligere.

282

nõ obſtãte ꝙ ſili fuerit iuſte exhẽdat uel iuſte potuerit exhẽ
dari.h.d. Iſte.S.diuidit᷑ in q̃tuoꝛ partes.pᷣ ponit vnũ dictuʒ.
ſcdo rñdet tacite obiectiõi.tertio ponit aliud dictũ.q̃rto aſſi
nat rõnẽ. ſcdᷣa ibi nõ eni. tertia ibi nã etſi.qᷓrta ibi nec eniʒ.
n v.nõ enĩ gl.ponit duobPꝰmodis caſũ.ſed ponas caſũ ſᷣm
mũ modũ.qꝛ eſt magis nõ. Nota tex.ibi nec eni minus ⁊c.
QOp. dẽ hic ꝙ ſilius põt exhẽdari qꝛ uxoꝛẽ ignominioſam
duxit. Cõtra.qꝛ iſta nõ eſt de cauſis ĩgratitudinis poſit ĩ coꝛ.
ut cũ de ap.cog.S.cauſas.So.ↄcedo ꝙ hodie nõ eſt legitia
cauſa. ¶ Itẽ op.ꝙ ſilius ex delicto pais poſſit grauari.ut.l.

4

(Si emancipatus. Hict vonus roõ 5 e

Ne Sadl. ma.Quidã hoc cõcedũt ꝙ nepos ꝓpter de

lctu pais poſſit exhẽdari.⁊ hͥ loꝗt qñ nepos fuit exhẽedatꝰ.ſʒ
Sꝛiũ eſt ueritas.ar.l.diuo marco.C.de qſti.⁊ qdð ibi nõ.fac.l.
paulus.j.de bo.li.x.l.diui frẽs de iurepatro.¶Itẽ op. de ſe
ipſo ad ſeipſũ.q;ꝛ in pn.dẽ ꝙ uenit ꝑõ ta.iſte nepos.in ſi.d ꝙ
F inoffi. teſ. Rñdeo duobꝰ modis. Ano mõ qð dicit in
.vde inofficioß.itelligas.i.de ↄᷣ ta.Similẽ expoſitioneʒ facit
glo. in. l. p? fliũ. S. de inof.teſta.Alio mõ dic ꝙ pncipiũ loqui
tur qñ nepos ſuit pᷣterit.ſinis qñ fuit exhẽdatꝰ. Ael aliter ⁊
ſoꝛte melius dic ꝙ tot.S.loquũ qũ nepos ſuit pᷣterit.ſʒĩ pn.
fuit pᷣterit poſt moꝛtẽ pꝛis.⁊ ſic debebat inſtitui qꝛ nemo euʒ
edebat.ſʒ ſinis loquit᷑ q fuit pterit viuo pꝛe.⁊ ſic nõ debe/
at inſtitui iõ nõ hʒ põ ta.ſʒ qrelã.ut.l.px ſiliũ.S.de inofft.teſ.
intelligẽdo ibi ꝓut in tex.iacet t examinaui plene in.:.in ſuis
S. de libe. ⁊ poſthu. ¶ Altimo finis huius.S.allegat᷑ per Di.
utrũ ſucceſſoꝛiũ edictũ hẽat locũ in q̃rela inoffi.teſ. ⁊ hic videt
ex ſic in fi. DPe iſta.q.habet in.l.ſi is in pn.S.de inoffi.te.
TZ.i.ſiꝗs filiũ.⁊ ibi ꝑ Ci.⁊ etiã ex de re.iur.c.nõ debet. li.vj.
Di.tangit ꝑ glo.S.deli.⁊ poſthu.l.ſiqs poſthumꝰ.S.j.Ego
dixiibi ⁊ in.l.in ſuis. Mota tex.ibi nõ eni per reſciſſionẽ ⁊c̃.
Facit enl ad multas.q.dicit ſtatutũ ꝙ ſcholares tractent᷑ ut
ciues in oĩbus.ſed ꝗd ſi ſcholaris als habebat aliqdð pꝛiuilegi
um ultra ciues.an perdat illud puilegiũ. Certe nõ.qꝛ ulud ſta
tutũ ẽ inductũ ad reſciſſionẽ obſtaculi qð eẽ poſſet ne ille eſſet
ciuis. Item põt ad multa facere.tene menti.

— 5 lcut ſi 5
¶MRi emancipatus. a re heuu ſiile an

—

ceſſiõis.ita ſi efficiat᷑ nõ capax añ petitã bonoꝛũ poſſeſſioneʒ.
h. d. C Op.j. vñ li.l.f. So. .ibi dedit ſe ad arrogãdũ poſt peti
tã bo.poſ.hic ante.CItẽ op.j.e.l.poſt moꝛtẽ. So.ibi fuit in
ſtitutus ⁊ ꝑ aliũ fuit comiſſũ edictũ.hic fuit pᷣterit.⁊ aſſignat
glo. duas rõnes.⁊ q̃libet põt eẽ bona.ẽ h̊ ꝙ dedecoꝛi ſit
vos habetis gl. in.l.ſi arrogatus.S.matrimonij.j.de ma.vin⸗
di. ubi gl. dicit X eo caſu nõ ſine dedecoꝛe dẽ qñ nõ iure dꝛ.ſʒ
credo ꝙ cũ dedecoꝛe dẽ qñ dĩ ignobilis ⁊ vilis uel alia vulga
ris ut hic ⁊.l.j.C.de nã.li.qʒ auẽ.ibi poſita videat uelle id qð
vult illa glo. tene mẽti. ¶ Itẽ o orad trebel.l. ij. F. ꝓin
de. ⁊.l.tutelas.S.de apidi oc .
Diquis. Datus in adoptionẽ alicui de familia nõ re
*pellit᷑ a ↄtra tabu.ſi ei alius nõ p̃cedebat.h.
d. ¶ Cõtra hoc op.j.e.l.ſi emãcipatus.S.ſi.ubi durante ado

aone quis nõ uenit ad ↄtra tabu.patris naãlis. Verũ eſt ꝙ

cloquit quado eſt datus in adoptionẽ alicui qui eſt in fami
lia.ſecus ſi extraneo. Et de iſto ſilio dato in adoptionẽ diſtin

guemus plene. ſ. e.l.in adoptionẽ.

4 ater. Hic habem lʒ mutetł familia facto pꝛis
¶Sipate T. nlomn ſil b⸗ ʒ ta. ſecujſi ꝑ 4aboez

ſius ſilij mutet᷑ familia. ut.S.ꝓxi.S.ſi emãcipatꝰ. Dꝛ hic ꝙ
iſte filius hʒ õ ta. teſtm̃ pꝛis ꝗ ẽ in ſamilia arrogatoꝛis.Con
tra ſi iſte pat᷑ deceſſit in familia arrogatoꝛis.ergo nõ ualuit te
ſtamẽtũ.ut.S.de adop.l.ſi pr.ſi nõ ualuit teſtm.ergo nõ dat
5ta. So.h logꝗt᷑ q iſte pẽ q dedit ſe ad arrogãdũ poſt moꝛtẽ
pꝛis arrogatoꝛis deceſſit.vñ lʒ poſt moꝛteʒ pꝛis arrogatoꝛis
deceſſerit dẽ ĩ familia arrogatoꝛis decedere.ut.j.e.l.utrũ.licet

Aʒo videatl alit tenẽ.j.e.l.ñ ex duob. S.fi.ſj male dicit.
N˙ iberi Fi. Picitur bic libert qui inſtitui nõ pñt. q̃ro ꝗ ſũt

iſti. Dicit glo. depoꝛtati.ut.l.j. C. de here. iſti.
⁊ heretici ⁊ alij qui in glo.numerant᷑x ſic habes ꝙ depoꝛtat
nõ põt inſtitui ↄtra.nõ.in.l.j.S.de hẽ.inſti.ubi dꝛ q põt inſti
tui. ʒ ſiſc poſtea hẽditatẽ illa hʒ. Sʒ iſta gl.ẽ uerioꝛ.dixi.S.e.

inn Ren dẽ h ꝙ ĩſpicũ tpᷣs moꝛt.Cõtra imo tria tꝑa.
„ke 1

fuũ.S.iĩ exneis.S.de hẽ.iſti.de hẽ.q̃li.⁊ dif.S. exneis.
So. dicit gl.hᷣ loquit᷑ ĩ filio ſuoĩ quo tp̃s moꝛtis ⁊ aditiõis eſt
vnũ ⁊ idẽ. Aei mèli ibi loquit i fllijs iſtitut.i filijs pᷣteritis ꝗ
an debuerũt iſtitui añ tpᷣs moꝛtis inſpicii.ita dicit go.⁊ bene.

—

9 ———— — — — — —

= — — —

— – —

—. — — – ☛ — – 2 — 2

1† —

–☛ — — —

—, —

— —,WW — — —

— — —.— — — —— —

= ———— — — ——

— — SrfeseSee —

—

Be bo. pol. ta.

Siganig er ls Aos habuiſtis expedita uſe
Si is er libe. e⸗ illa uerba doſtee .R
les cẽ.poſita. ð.e.l.j.nũc ĩcipit exponere vba ſiue hẽdis ĩſtitu
ti ⁊c. ¶ Op.x videt᷑ ꝙ in caſu nri.S.nõ hẽat locũ id qdð h̊ dẽ.
aut eni fuit ĩſtitut ñllius ſub ↄditiõe caſuali ⁊ ſtatim teſtm eſt
nullu.ut.l.ſuꝰ.S.de hẽ.iſti.aut ſub oditiõe ptãtiua q põt iple/
ri ultĩo vite ſpiritu ⁊ iputet ſibi ſi eã nõ ĩpleuit.ut.d.l.ſuuj.S.
pe.⁊ ſi. So.hui tioꝛe dicũt qdã ꝙ pn.S.loꝗt ĩ ſuo.ſinis ĩ emã
cipato. Vl dic tot.S.loꝗtł ĩ emacipato.ꝗ nõ dic nullũ teſtm̃

.— a ↄditiõe caſuali.qdð ꝓcedit en foꝛmaã ur. ſe.
H Pi ¶ Op. ꝓ ĩſtitut' non
i ſub ea oditione.O iluut non

So.ibi in ĩſtituto pure.h ĩ iſtituto ſub ↄditõe in q diſtinguit
ut h. ¶ Itẽ op. ⁊ videt᷑ pendẽte ↄditione nõ poſſit petibo.
poſ.ſm ta.ſicut nõ põt adiri de iure ciuili.ut.l.is ꝗ.de acq.he
re.qm nõ põt peti bo.poſ.niſi eo caſu q põt adiri hẽditas de
iure ciuili.ut.SD.e.l.nõ ẽ.S.n.So.ibi loqui de alio ipedimẽto
ↄditiõis ⁊ bñ dicit. ¶ Altio vide gl.q icipit idẽ ſiẽ ĩ ptãte.ibi
ar. de cura.bo.dã.l.j. Sʒ dic alio caſu loqui pʒ DPi. ¶ Itẽ
vide gl.q icipit ꝗd ſi iſti.ĩ fi.ibi ſol.ut ibi.ſʒ ibi nihil dẽ de hac
l. Vñ dic ꝙ petitio bo.poſ.Fm ta.fuit utilis.ut.j.de bo.poſ
ſeſ. m ta.l.ij. S. ſi ſub ↄditiõe.⁊ iõ in aliũ põt ↄueniriut h.ibi
aũt pᷣma ↄditio fuit iutilis.vñ nõ ↄuertit ĩ alia utilem. ita dice
bat Al. ¶ Itẽ vide gl.q icipit ſic.⁊.j.de ſm ta.ibi.ſj nunqd
⁊c̃. Rñ.ſic ut plene no.iĩ.d.l.ij.S.ſi ſub ↄditione.¶ Altio hec
lex facit ad.q.ego ſu miſſus in poſſeſſionẽ ex aliq̃ cauſa.⁊ pe⸗
tũ poſſeſſio reuocari.⁊ ego peto mihi ex alia cauſa cõfirmari
ꝙ hec poſſũ facẽ.ut h.uer.ſi foꝛte.⁊.d.l.ij.S.ſi ſub ↄditione.j.
de bo.poſ.Fm ta.⁊ hoc ſi pma ĩmiſſio fuit utilis.ſec ſi fuit ĩuti
lis.ut pʒ ex ſolone pᷣcedẽtis ↄꝛij. Itẽ fac ad qõnẽ quã diſpu⸗
tan h.ſi aliqs ẽ detẽt ĩ carcerib ex aliq̃ cauſa iniuſta an poſ-
ſit ibi ↄſfirmari ⁊ recõmẽdari ex aliq̃ cauſa iuſta ateq; exhaĩ ĩ
de ex illa cauſa iniuſta. De h̊ diſputaui vnã.q.h q icipit lapꝰ.

I ODp. de. l. papi. 5. ſi ↄde. 6. de ĩoſ. teſ.
i Alnck.a q̃rela nõ dat᷑ niſi adita hẽditate.So
liu. aliud in qrela.aliud ĩ Z tab. Et rõ põt eẽ duplex.

qꝛ ↄ ta.dat᷑ eo mõ ꝗᷣ iure ciuili uocaret᷑ ad dicẽdũ nullũ.⁊ ideo

pᷣtoꝛ remouet obſtaculũ emãcipatiõis.habuiſti.S.l.ꝓxi.S.ſi
emãcipatꝰ.ibi nõ enĩ ꝑ reſciſſionẽ ⁊c̃.qʒ teſtm icontinẽti poſt
moꝛtẽ annullat᷑.x iõ õ tab.ĩcõtinẽti põt ꝓponi.c hoc ẽ qð dici
tur ꝙ ĩ ta.qᷓrat᷑ de iure pꝛis ⁊ filij im nõ de virib teſti.ut.l.fi⸗
1o e ĩof.teſ.ᷣ aũt põt diſcuti an ſit pẽ ⁊ ille filius nemine
exiſtẽte hẽde.ſʒ ĩ q̃rela agit᷑ de virib teſti.ut.d.l.ſilio.iõ regꝗri
tur ꝙ hẽditas ſit adita ut ſit ꝑſona qᷓ deſẽdat teſtm. Dices tu
hoc nõ videt᷑ uerũ.qꝛ h dꝛ ꝙ a ta.dat teſtin.⁊ ſic agit᷑ de viri
bus teſti in ð tab. ʒ expone õ teſtm̃.i.ſufficit eẽ ipſu teſtm łʒ
nõ ſit aduerſari.ꝓ hoc facit qð nõ.S.ti.iij.l.j.S.cauſa cogni⸗/
ta.ubi iſta bonoꝛũ poſſeſſio dat etiã non citato aduerſario.iõ
nõ reqꝗrit᷑ ꝙ hẽditas ſit adita.ſj ſec in q̃rela ĩofficioſi teſti.qa
illa reqrit aduerſariũ ↄ quẽ deĩ q; dat᷑i ſoꝛma iudicij. ¶ Iteẽm
op.de.l.qð vulgo.j.e.ubi ſi teſtm ẽ nullũ nõ dat ta. So.ibi
loquit᷑ qũ teſtm ẽ nullũ ex alia cauſa q; ob omiſſã ↄditionẽ.iõ

nõ dat᷑ poſ.bo. ta. ¶ Itẽ op.iĩſtituti expectat pᷣteritos.ut.l.

j.S.expectãdi.j.de ſm ta.male ergo dicit rer. hẽditate adi⸗
ta poſſit dari ð ta.cuʒ illinõ potuerũt adire.So.ut gl.¶ S
ʒ hac ſo.op.j.e.l.ĩ fi.Gl.nõ ſol.ſj dic ꝙ ibi erat duplex ĩpedi
mẽtũ qꝛ expectabat᷑ ta.⁊ ĩpedimẽtũ erat de iure ciuili.hᷣ vnũ
tm̃. ¶Quũo ꝗᷓẽ rõ diuerſitat in pꝛono ꝙ bono.poſ.q ei dat
reqrit aditionẽ hẽdita.ſʒ ea q dat᷑ filio nõ. Rñ.bonoꝛũ poſ/
ſeſſio q̃ᷓ dat pꝛono nõ irritat teſtm ĩ totũ ſʒ aufert partẽ ut ĩ.l.
ſz cũ pꝛono.ð.ti.iij.⁊t i.l.j.j.de bo.lib.merito cũ auferat partẽ
dʒdari eũ a q auſert.ſec ĩ ea q̃ dat᷑ filio.q;ꝛ rũpit teſtmĩ totũ.
iõ ſuffic dari ʒ teſtm. ¶ Querit gl.utrũ bonoꝝ poſſeſſio ð ta.
reducat rẽ ad cauſ ĩteſtatiuł nõ.gl.diſtiguit.aut fuit ꝓpoſita
añ aditã hẽditatẽ.⁊ reducat ad cauſa ĩteſtati.aut poſt ⁊ tẽ nõ
ideʒ nõ. C. de colł.l.pe. Mar. ſylla.ut refert Ci.C. de coll.l.
ſilie dotẽ. dicit aliter ⁊ bene.ꝙ qñ bonoꝛũ poſſeſſio ↄtra ta.ꝓ
ponit᷑ ante aditã hẽditatẽ nõ reducit rẽ ad cauſã ĩteſtati.quia
adhuc here põt adire.ſ̊ ſi timoꝛe bonoꝛũ poſſeſſioniꝰp tabu
las nõ adit reducii ad cauſ ĩteſtati.qꝛ ꝙ nõ adit eſt ꝓpter bo
noꝛũ poſſeſſionẽ ꝓpoſitã.⁊ hoc credo uoluiſſe dicere glo.Ex
hoc pn. hẽs q̃liter dʒ ſieri agnitio in bonoꝝ poſſeſſio.Otra ta.
Dici enĩ dʒ ꝙ talis fecit teſtm in quo me pᷣterijt ⁊ aliũ fecit he
redẽ ꝑ ꝙ teſtõꝛ erat meus pater. ⁊ ego ſũ filius ſuus legitimꝰ.
quare pꝛopono bonoꝛũ poſſeſſionẽ contra teſtm.ut hic ⁊.l.fĩ
lio. S.de ĩoſ.teſ.⁊ ſic hodie ꝑ ſolã talẽ agnitionẽ erit ruptũ te/
ſtamentũ.ut nõ.in.l.ſi.S.ij.C.de cura.urio.ſʒ olim expecta/⸗
hatur decretũ.ut dixi in.l.iij.S.ſi cauſa.õ.de bo.po0lſ.

Sigqnis filiũ CAQuerit gl.utrũ in ð ta.hèat locũ
ſucceſſoꝛiũ edictũ. Gl.dic̃ ⁊ bñ ꝙ ſic

ut. l. ſi is g. S. de iol. teſta. facit. S. e.l.ij. S. ſi emacipatus.

Dicitur hic qꝛ ⁊ ſuo ⁊c̃. Iſta
Ad teſtamenta. noõ laenn a r⸗Aſ

emancipato datur bonoꝝ poſſeſſio tab.ut..eę.l.j.S.⁊ ſui.⁊
per totũ iſtũ ti.⁊ patet ꝙ emancipatus nõ eſt ſuus. Dicit gl.
nõ habẽt ideſt habere nõ poſſũt.uel nõ habebant talem qui
hẽbat cõtra ta.trufa eſt.Quare gl.dicit rõ eſt.qꝛ pᷣteritio mi/
na habet᷑ pꝛo exheredatione.ſed exheredato nõ dat᷑ ↄtra ta.
ut. S. e. l. in pn. ergo tc. Sed tex.hᷣ idem vult.na pᷣtoꝛ vult re
mouere obſtaculum emancipationis ut illi qui de iure ciuili

poſſũt dicere nnllũ.ſi nõ ſut emancipati.illi ſi ſunt emancipati

ueniant per contra ta. ut.S. e.l.iij.S.ſi emancipatus.Sed fe/
mina nõ poteſt habere ſiliũ ſuũ qui dicat nullu.ergo beneſici⸗
um pꝛetoꝛis ad teſtamẽta feminarũ nõ poꝛꝛigitur.

———

tra tabu.⁊ eo caſu decedẽs ante eam petitam trãſmittit.h.d.
QOp.pendẽte conditione an ualeat inſtitutio dʒ dari ſʒ ta
bu.nõ ↄtra tabu.S.l.pꝛoxi. S.pe.⁊.l.ij.S.ſi ſub ↄditiõe.j.de
Fſm tabu.Sed h̊ donec eſt dubiũ an naſcat᷑ poſthumus pen/
det an ualeat inſtitutio.ergo ⁊c. So.pᷣdicta loquunt᷑ in ↄditi/
one que nõ pᷣſumit᷑ deſñcere.ſed h pꝛeſumim poſthumũ potiꝰ
naſciturũ qᷓ; nõ.tene menti.¶ Itẽ op.⁊ videt᷑ ꝙ donec alij ex
pectant᷑ nõ poſſit dari ↄtra tabu.ut.l.ſi filius..cũ de ſideiuſ.
J.de bo.li.So.ibiq; non expectant᷑ pꝛioꝛes in gradu.h̊ uero
nõ expectant᷑ hi qui ſũt pares in gradu. ¶ Itẽ op.ad.l.ſe.de
lL.iij.S.acꝗrere.S.de bo.poſ.ubi bonoꝛũ Foſtſno non agnita
nõ trãſmittitur. So.fallit hic q quis differt petere poſſeſſio⸗/
nẽ bonoꝛũ ppter poſthumũ. Itẽ fallit in alijs caſibus hic no/
tatis per glo.ſigna eam ⁊ examina.ut.l.uẽtri.de acqui.here.
¶Querit glo.que ẽ rõ ꝙ ſilius poſt emãcipationẽ nõ poteſt
adire. Rõ eſt qꝛ naſcẽte poſthumo teſtm eſt nullũ ⁊ ſic dubita
tur de viribus teſti.⁊ ſic nõ põt adire.⁊ h eſt uera.Alia eſt rõ
data per gl.qꝛ aditio eſt de iure ciuiliſm qð ius emaãcipatus
nõ eſt cognitus. Iſta rõ nõ eſt uera qꝛ in ſucceſſione ab iteſta
to eſt incognitus de iure ciuili.ſj in ſucceſſione ex teſtõ eman
cipat eſt cognit ſicut qlibet ex̃neus.ut.j.e.ti.l.ſi ex duob in
pn. ¶ Dʒ hic.ſʒ ſi is deceſſerit dabit᷑ fn tabu.uel ð tabu.mõ
q̃ro iſtius alternatiue qᷓ pars eſt uera. Rñdeo ultima pars ẽ
uera.ut.S.ꝓxi.lʒ alij dixerunt õ.qð intellige ſi is deceſſerit.⁊
heres eius uelit uenire pẽdẽte dubio an alius naſcat᷑.tũc eniʒ
uenit per qᷓ ta.ſed ſi iã eſſet certũ eẽ natũ tũc idẽ.Siuero eſſet
certũ ipſũ nõ debere naſci.tũc ꝑ ſᷣm ta.ueniret ⁊ hoc vult alt/
natiua huius.l. Nõ enĩ poſſet dari ↄtra tabu.cũ ſit certuʒ de
viribus teſti. Sʒ quare hoc caſu nõ occurrit ſm ta.cũ bono/
ruʒ poſſeſſione cõtra ta.que ſperat᷑ cũ ſit eiuſdẽ gradus. Nic
ut dixi in enng gde Fm tabu.Et ſic no ſᷣm gl. ꝙ in
alternatiua legis ut tollat᷑ ietas alterius legis ſufficit vnam
partẽ eẽ uerã ut hic. Simile in.l.ubicunq;.j.de ſideiuſſo. NPi
Xi in.l.ſi is qui.S.utrũ.S.de re.du. Afenl .
uc expoſuit
n O n Putauer t. Pbgta, Sbi que
— icũt liberos ſiue naturales ⁊c.⁊ illa uerba poſita in
l.j.que dicũt.ſi neq; inſtituti ⁊c.hic incipit exponere ſequen⸗
tia uerba ibi poſita.ſ.neq; exheredati ſint.

Inſtitutus fulius beneſicio pꝛeteri
(Siquis eum *ti nati uel naſcituri poteſt ꝑetẽ cõ/

ZIIIZς⅓ ¶QAuẽit gl.h̊ dẽ ꝙ a pᷣ gradu fuit exhẽdatꝰ
(Al 3. ſcðo Kent,4 ecõtra.a p fuit pᷣterit a ſcdᷣo

exhẽdat.utrũ poſſit petiõ ta. Aidet᷑ ꝙ ſic.ut.l.ñi poſthumꝰ.
deli. ⁊ poſthu.⁊.l.nã ⁊ ſi.de iniuſ.teſ.ꝓ hoc qꝛ etia dat᷑ hẽdi⸗/
tate nõ adita.ut.S.e.l.illud.⁊ ſichabebit ↄtra ta.nõ q̃relaʒ.q̃
datur qñ oẽ auxiliũ deſicit.ut inſti.de ĩof.teſ.S.cauſa auteʒ.⁊
l.ma ximũ vitiũ.C. de libe.pᷣte.In ðꝛiũ ꝙ nõ de lega.pſtã.l.ſi.
gs ſiliũ.in pn. Glo.rñdet ꝙ ibi loquit q inſtitutus accepit ð
ta.⁊ ſic ta.ualeret iure bo.poſ.m ta Trula ẽ.ſʒ de hoc qui
gẽ eſt caſus..e.l. S. a pᷣ. Sed etiã op.ut ibi dicam.

Tene menti bic ꝗd ſignincat rite
Mon quenis.: recte.ſimile in.l.ij.S.de inof.teſ.

tene menti. Iſte.S.ſacit ad multa.Exbãnitus põt ipune oc/
cidi.debet ĩtelligi de rite ↄdẽnato.qðd dic ut.:.pe.s.de adul.
T.Dl.iiij.S.cõdẽnatũ de re iudi. Itẽ inſtrm publicũ dʒ executis
ni mãdari.uerũ eſt ſi eſt rite factũ ut hic. tẽ facit ſi dicit ſtatu
tũ ſi aliquis ceſſerit actionẽ nobili puniatur in centũ.dʒ intel⸗
ligi de ceſſione rite facta tene menti.

Hic eſt caſus.q.glo.S.e.l..
( P ꝛimo gradu.i. nabutanuz. den s,

q ut cõpetat bonoꝛũ poſſeſſio ↄtra ta.ſufficit ꝙ poſſibile futt

bono:ũ poſſeſſonẽ petiuel hẽditatẽ adiri poſt moꝛtẽ deſũcti.
Cõtra ſi pterit eſt a p ⁊ exhedat a ſcdo nunqᷓ; põt adiria pᷣ
ut. l.iij fi. S. de li.⁊ poſt. So.ibi loꝗti ſilio ſuo pᷣterito ꝗ dicẽ
nullũ ipo iure.h̊ ĩ emacipato. Vel diclʒ nõ poſſit adiri de iu/
re ciuili.tñ põt peti bo.poſ.Fm ta.ñillio appꝛobãte.ut...ſlio de
iniuſ.teſ.¶ Quoõꝰ quẽ dabit bo.poſ. ta.Quida dicũt ↄtra
inſtitutos in ſcõo gradu.uel melius dabii õ ipſũ teſtm.ut nõ.
S.e.l. illð.iõ nõ ẽ neceſſe ꝙ ralzane det gele Nn . .
IMõ.tex.ibi qꝛ ſenat h̊ ⁊c̃.
(Sigs ſua manu. Hota ergo 4. lʒ aliqs ꝓhi/
beat᷑ ſcribere inſtr̃m ꝓ ſe tñ põt ſcribere ʒ ſe.Et iõ ſi aligs ſcri
bit ſe tutoꝛẽ in teſtõ uel ſideicõmiſſariũ q̃ ſũt onꝰ nalet.nec hʒ
excuſationẽ. ut.l.uxoꝛi.S.j.j.de ſalſis. ¶ Querit glo. an iſte
qui ſcripſit ſe exheredari poſſit agere qrela inof.teſ.Glo.dicit
ꝙ nõ ut in ea habes. Sʒ in ↄꝛiũ allegat glo.l.j..de his g. ut
ĩdig. Zd quã.l.rñ.ut ibi nõ.x.l.decreto.S.de ſuſpec.tu.⁊ ibi
per Hi. Itẽ in Sꝛiũ.l.ſiq in fi. C. de inof.teſ.ſed dic ut ibi ple
ne nõ.per Ci.¶Quero utrũ teſtõꝛ ſua manu poſſit ſcribere
teſtm ⁊ publicare ut ualeat.He hoc dica in.l.ſeruus.õ.de te
ſta.ubi glo.tangit.dixi anno in. i.e ſie Krnd . .
Ji rihRatii COp. glo. ? videt ꝙ ex/
Sigs emnacip atüů. reqhiſ in exneo nõ ba
tuerit fieri.ut.l.qdã cũ ſiliũ.j.de v.ob. So.vna eſt ꝙ ↄcedat᷑
ↄꝛiũ ꝙ ab initio nõ ualet.vñ ꝑ arrogatiõeʒ poſtea factã nõ cõ
ſirmat.uel alit᷑.hᷣ loquit᷑ in exneo ꝗ tꝑe exhedatiõis erat frat
poſtea fſuit arrogatus.vnde exheredatio pꝛius facta non no
cet. e hoc an exhẽdatio facta extraneo ualeat ab initio di
cam in.l.pꝛſa.teſtõ.S.de here.inſti.⁊ ibi dixi anno ⁊ habetis
vnã gl.ſatis notabilẽ quõ ĩtelligat᷑ eneus quãtũ ad iſtã exhẽ
dationem.ut.l.j.C.de nnpo aan;deſrie.
IJnszs .dz H ꝙ ita demum hʒỹ
n ado tione. bEinſtitnte Coͤtra i
is quoq;.j.de col.bo.So.diẽ glo.ibi ẽ inſtitut ſicut hic. Sʒ
p.ergo nõò hʒ collatio locũ de qᷓ ibi d. So.dicit glo.ibi deri⸗
goꝛe. ſecꝰ de eꝗtate.uel ibi fuit adoptatꝰ ab auo mino.h̊ ab
alio.ut vidiſtis.S. eo.l.iij.S.ſi filio.declarabo in.S.ðis quoqʒ.
¶ Qũuo utrũ ſili adoptiu hãc bonoꝛũ poſſeſſionẽ qᷓrat patri
adoptiuo. Rñ.aut agnouit ſm ta.q; ĩſtitut⁊c tũc pꝛi adopti/
uo qrit lʒ nõ cũ effectu.ut.j.e.l.ſipoſt moꝛtẽ.S.ſiĩ adopt.iʒ ſi
agnouiſſet ↄ ta. tũc q̃ſiuiſſet pꝛi adoptiuo ĩ effectu ſʒ hec iura
Fʒ ꝗqᷓ ꝗqcꝗd hʒ pꝛi adoptiuo ndiſtie i. S. ſi in adopl.
. Ioneſt auOoMo tex. ibi ptoꝛis enĩ ꝓpoſituʒ
Mmo ne nouu C Sp.gl. de. l. ſ. Veuobus

Hel. iij. §. ſi pater.

QApoſt. Si in adoptionem.

§. ⁊Tilico.j.e. ⁊.l.fi.S.adoptiui.j.ti.j.Gl.ſol.optime.

C
NMNõ h̊ ꝙ iuſſus pꝛis adoptiui excuſat ſiliũ adeo ꝙlʒ
Aꝶnouerit teſtm tñ põt uenire ꝑ ↄ ta. Rõ ut ſibi qᷓrat᷑ poti qᷓ;
patri.ita dicit tex. J6õ dicit Aʒo in ſũma huiti. ꝙ iſta lex ho/
die coꝛꝛigat᷑.qꝛ cũ hodie q̃rat ſibi quo ad ꝓpꝛietatẽ nõ bʒõ ta
bu.nã iſta lex loquũ ſᷣm hec iura m q̃ filius oĩa querebat pꝛi.
⁊ in totũ qrebat.ſ̊ hodie nõ niſi 4
in ſũma hui ti. ¶ Altimo vide gl.q̃ ĩcipit cõmiſſoin fi. So.
ibi nõ debuit petẽ pẽ cũ eẽt illiciti.h debuit cũ eẽt licitiũ.
WMi uo Bñſicio mihi cõpetẽti ſeu ex iure altius
Hi quoch. K uti aliũ illo inuito.h.d.⁊ ẽ nõbil
S. ⁊ mẽti tenẽdus. ¶ Op. ad hãc.l.de.l.nõnunqᷓ.j.ti.j..l.i
g.§. ſi ſolus. Gl. ꝗ h ⁊ qdà alij doc.dicũt ꝙ nõ curãt utrũ
alij petãt uel nõ quatũ ad hoc.q; ipſi pñt petẽ.ſʒ hoc erat ſine
effectu. q; ꝑinde oĩb legata pᷣſtabunt᷑ ac ſi ta.petita nõ eſſẽt
ut. l. Zꝛijs. Aidete ꝙ hoc ſit ſine effectu nõ ẽ uerũ.nã lʒ lega/
ta pᷣſtet oĩb.tñ hẽditatẽ hẽbit put hĩturus erat ab inteſtato
no iſpecta poꝛtiõe in qua iſtitutꝰ nõ erat.ut. S. e.l.nõ putauit
in fi. . j. e.l. fliũ. S. ſz ſi poꝛtio.⁊ iõ dicẽ ꝙ ſit ſine effectu nõ eſt
uerũ.ĩmo ẽ cũ effectu.Ad Sil do ẽiſta ſm Ja.de are.quã
tũ ad hẽditatẽ pꝛnã ꝗᷓ dẽ filijs q̃ſ debita.ut.l.fi.C.de codicil.

admittunt᷑ lʒ pꝛeteriti negligãt.ſʒ quãtũ ad lucrũ legatoꝛum

alijs relictoꝝ ut lucrent᷑ ea.ĩ hoc eis non ꝓdeſt.ut.ll.otrarijs.
¶¶ Coõtra hãc.l.op.de.l.filio pꝛeterito.õ.de iniſeteſla ubiß⸗
terito omittẽte teſtm remanet nalidũ.So.dicũt qdã aliud in
iure dicẽdi nullũ aliud in tab. Iſtud indicio meo ẽ falſuʒ.qꝛ
eo iure eoqʒ oꝛdine datõ ta.qmõ dẽ nullũ.ut.ð.e.l.j.poſt pᷣn/
cipiũ. x.j.l.ꝓxima ĩ fi. QAuid dicem.Et anteq; declarẽ opʒ
videre q̃liter ꝑ pᷣteritũ cõmittit edictũ ĩſtituto.glo.dicit eoipo
ꝙ ſilius ẽ pterit.ẽ qui cõmittit inſtituto edictu ita nõ.. Sʒ
ihhi eſt glo. q dicit tãc dẽ cõmitti edi ctũ ꝑ p̃teritũ qñ ipſe inci⸗

Trũ He intellectu huius legis babuiſtis. ð. eo. J

ad uſufructũ.ita dicit Aʒo

He bono.poſ.cõtra ta.

pit petere ta.nõ tñ ꝓſequit uſq; ad fi.ita nõ. S.e.l.ij.S.ſiq
Priertin glo. ᷓ ſepitd aperet⸗& illa ẽ nõbilis io en
q̃ eſt uerioꝛ.Di.tʒ iſta gl.h̊ poſitã.⁊ Aʒo idẽ in ſũma hui ti.
⁊ Rof.ſimiliter hoc ti.Alia opi.placet mibi multum ꝑ caſuʒ
dicte.l.filio de iniuſ.teſta. Lenẽdo iſtã opi.qẽ in.l.iij.S.ſigs.
extũc apparet rñſuʒ ad.l.filio.q; ibi filius pꝛeterit nunq; ali⸗
qd dixit ſ̊ poti teſtm appꝛobauit.hᷣ uero ĩcepit uenire ꝑ cõ

tra tab. lʒ deſtiterit vñ iã eſt qᷓſitũ ius alteri.ꝓ hoc eti multuʒ

facit.S.ad treb.l.ſi ĩpubes.S.ſi.⁊ qð ibi videbit.Si vo tene/
remꝰ aliã opi.ſ.illã ꝗ ẽ H.tũc ad.l.ſlio.rñdeo ꝙ id qð ibi dicẽ
ꝙ uolũtas teſtõꝛis dʒ tueri ex bono ⁊ equoẽ uerũ quãtuʒ ad
legatũ nõ quãtũ ad hẽdis inſtõnẽ alijs uolẽtibus ditẽ nullũ
bñſicio p̃teriti. Sʒ pᷣcedẽs opi.mihi plus placet.ſᷣm hoc hẽs
idẽ iuris eẽ in iure dicendi nullũ qð eſt in bonoꝛũ poſſeſſione
Ʒ tab.⁊ iure q̃ſi dicẽdi nullũ q̃ſto ex pſona pᷣteriti poſſũ uti eo
ĩuito ſicut h dẽ in ð ta.QAſq; iſta bñſficia co iure eodẽqʒ oꝛdi
ne deferunt᷑ ut dictũ eſt. ¶ Hoc pᷣmiſſo ꝓcedo ⁊ op.dẽ hicꝙ
poſſũ uti iure qð hẽo ex ꝑſona alteri eo iuito.Cõtra in.l.ſi iu
dex circũuẽto.õ.de mino.So.duobꝰmodis.ibi loquũ de iu
re qð qꝗs hʒ iure ſpali.hᷣ de iure cõi jm NHi.¶ Vel dic bñſicio
qð hẽo ab alio poſſũ uti eo ĩuito ↄ alterũ ut h̊ nõ aũt ð eũ a qͥ
hẽo.ut.l. ia.ut.l.amiciſſimos..ſi.S.de excu.tu.⁊.l.j.in fi.
cũ.l.ſe.j.de oꝑ.no.nũ.Fᷣm Ja.de are.¶ Alterius ut liqueat
iſta ma diſtinguo aliquãtulũ aliter ⁊ lati qᷓ; Ja. de are. utruʒ
bñſicio qdðᷣ habeo a te poſſũ uti te inuito.aut hẽo a te ipſo iure
aut aliq; facto tuo. Si ipſo iure aut uolo utiↄtra te ⁊ nõ poſ/
ſuʒ.ut.l.amiciſſimos.in ſi.S.de excu.tu. alios ſic.ut ibipba
tur in.d.l.j.in ſi.cñ.l.ſe.j.de oꝑ.no.nũ. Scðo caſu qũ hẽo ali
quo facto tuo.tũc aut qꝗs certat de lucro captando q; q̃ri lu/
crũ.⁊ h̊ bñficio nõ põt uti eo inuito.ut.l.nõnunqᷓ;.j.ti.j.Aut
certat de vitãdo dano ꝓpꝛie uel quaſi dãno ut de hẽditate pa
terna.⁊ tũc aut iſtud beneſiciũ cõpetebat de iure ſpali.aut de
iure cõi.Si de iure ſpãli eo nõ poſſũ uti te ĩuito.ut.l.ſiiudex
circũuẽto.S.de mino.Si de iure cõi poſſũ uti te inuito.ut hic
⁊.l.j.de ſideiuſſo.⁊.l.excep.j.de except. Per hec poſſũt de
terminari plures.q.ᷣcipue vna.uos ſcitis ꝙ in criminalibus
dant᷑ plures dilatiões tã reo qᷓ; actoꝛi tñ actoꝛiſrra dilationeʒ
datã reo põt uti pbatiõibus ſuis.ut.l.petẽde.C.de tẽpo.ini⸗
te. reſti.qd ſi reus vult renũciare ſue duationi ut actoꝛ nõ poſ/
ſit uti an põt. Hic videt᷑ ꝙ nõ.⁊ Ci.in.l.petẽde.Sʒ ueritas ẽ
ſi dilatio fuit iã data facto rei petent᷑.tũc ſiue reus vult uti illa
dilatiõe ſiue nõ actoꝛ põt eadẽ dilatiõe uti reo inuito ut h.niſi
dilatio fuerit hĩta bñſicio reſtõnis in ĩtegrũ per.l.ſi iudex cir/
cũuẽto.Sʒ ſi dilatio nunq; a reo fuiſſet petita.tũc nõ eſſet aꝑ
ta via actoꝛi ad aliqd ꝓbadũ ĩfra dilationẽ uel ad illã dilatio
nẽ petẽdã. Ita etiã itelligo h ꝙ aperiat᷑ edictũ.ita demũ ſi pᷣte
ritus ĩcepit petere. CItẽ facit ad qõnẽ.utrũ marit miles te
neaĩ uxoꝛẽ ſuã uocarẽ dñam.Certe cũ uxoꝛ hẽat iſtud bññci
um a viro.certe nõ pot uti hoc bññcio ↄtra virũlʒ 5 alios ſic.
ut.l.amiciſſimos in fi.S.de excu.tu.⁊ per ea que ſupꝛa dixi.
¶ Quero pꝛacticã huius.l. Rñ.ſi nos intelligimus eẽ cõmiſ
ſũ edictũ per aliũ eoipſo ꝙ pꝛeterit eſt.tũc ſi ille bñncio alteri
us vult uti dʒ petere otra tab. bñſicio alteri pꝛeteriti. Sʒ ſiĩ/
telligimus cõmiſſũ edictũ.ita demũ ſi pꝛeterit ĩcipiat petere.
tũc pꝛactica duplex põt eẽ.uel ꝙ iſti alij iterũ petant de nouo
ↄtra ta.bñſicio Pecrelit qiã apuit edictũ.Et hoc ſatis ĩnuit h̊
tex.ꝗ loqui ꝙ ſequat᷑ bonoꝛũ poſſeſſio iã intẽtata a pꝛeterito
tanq; eoꝝ interſit. h̊ ad finẽ pducit.ut.l.defũcto.j.de pub.iu/
di.⁊ habemus caſũ ex de elec.d. oſtitutus in cemẽ.⁊ hoc ẽ ue
rũ ᷣm iſta tpa ſʒ hodie ſecus.qꝛ ſola agnitio ſufficit.⁊ perinde
eſt ac ſi eẽt deccxeta.

Jin adoptionez. aouaniodo

ptionẽ diſtingue.ᷣ aut ẽ datus in adoptionẽ pĩ cõtra
cuiteſtm vult ꝗs uemire. aut eſt dat in adoptionẽ fili q vult
uenire ʒ teſtm. pmo caſu adoptio nil nocet uenientib põta.
ut. S. e. l. iij. S. ſi p;. Scðo caſu diſtingue.aut gꝗs fuit datus in
adoptionẽ ĩ vita ei cui teſtm̃ vult uenire.aut poſt moꝛteʒ.
Pꝛimo caſu aut fuit dat alicui ꝗ erat ex his ꝗ ſuntĩ eadẽ fa/
milia ⁊ nõ nocet adoptio.ut.l.ij.S.ſiqs ſilio.S.e.Aut fuit da
tus ĩ adoptionẽ exneo.⁊ tũc adoptio durauit uſq; ad moꝛteʒ
pꝛis nãlis.aut fuit finita añ.Si fuit finita nõ nocet adoptio.
ut. l. ſi emãcipatꝰ. S.ſi.S.eo.Si vo durauit.tũc aut fuit iſtitu/
tut aut pᷣterit.Si ĩſtitutꝰ.tũc põt hie ↄtra ta.alio cõmittẽte
edictũ.ut.l.nõ putauit.S.ſiĩ adoptiõe.⁊.S.ſe.S.e.qdð itellige
ſi fuit iſtitut pure aut ſub cõditiõe ꝗᷓ extiti.ſec'ſi deficit cõdi⸗/
tio.ulł nõ ĩter fuerit ĩſtitutꝰ.ut h. Itẽ pᷣdicta uera ſi fuerit dat
ĩ adoptionẽ fili nãlis.ſec'ĩ adoptiuo.ut.d.l.nõ putauit.s.in
adoptionẽ

— — — — —— — — —— —

— —— —— —

adoptionẽ.in ſi. Si uero fuit pᷣtetitꝰ.tũc nõ dat᷑ ei ð ta.bono.
pol.nãlis. ut. S. e.l.ſi emãcipat.S.ñ.⁊.l.utrũ.⁊ iſti.de hẽ.que
ab ite. S. eadẽ. Scðᷣo caſu qñ ſe dedit in adoptionẽ poſt moꝛ/
tẽ.aut poſt petitã õᷣ ta.bo.po.⁊ nõ nocet ſibi adoptio.ut.j.vñ
li.l.n. Aut ante ⁊ tũc ſiqdẽ erat pᷣteritus ſibi nocet. ut.l.iij.S.
ſi emãcipatus.S.e. Si uero erat inſtitutus ſibi nõ nocet ado/
ptio.ut.S.l.ꝓxima.in pn.pᷣdicta uera q vult uenire ad õta.
patris uel aui nãlis.Si uero uelit uenire ad õ tab. patris uel
aui adoptiui.dic ut dFeli 5. S. aloeſt .
DINCOp. j. l. pꝛoxi. S. fi. als eſt. l. cum emã/
Eremplo. aa krggl vnus ex nepotibus
. it adoptatus loco ñilij. hic Ecue ſi eſolenöpagis.
9 In tex. ibi fr.ſ.qſoli nõ pꝛuis.
. J ex duob“. ic hẽs de mã oiũctionis le
gal de q dico plene ĩ. l. re niũcti. circa ſi. c ſic hẽs h nlüctio
egalł fit duob modis.pᷣ ꝙ ples uocant᷑ ad idẽ ex eadẽ diſpõ/
ne diuerſa tñ rõne. Scdo ꝙ uocent᷑ ad idẽ ex eadẽ diſpõne ⁊
eadẽ rõne.Añ ergo deſc̃ vna poꝛtio hʒ ius accreſcẽdi potẽ/
tiusille q uocat᷑ ex eadẽ diſpõne ⁊ ex eadẽ rõne q; ille ꝗ uocat
ex eadẽ diſpõne diuerſa tñ rõne.ut h. Mã nepote iuicẽ uocã
tur cũ frib pꝛis ex eadẽ diſpõne.ſynepotes iuicẽ uocant yna
rõne. ⁊ fres alia au nehotre ſin⸗ e g ſend ns i⸗ H
er ſcom teſtm̃ ĩ qͥ fli ẽ pᷣterit ſi ĩ eo
St PalUS. riptiuenietes ab iteſtato rüpil pmũ. b.
d. mltũ ſingula.⁊ nõbilis caſus.nec ipʒ ſcio alibi. ¶ Quũuo añ
oĩa ꝗẽrõ ꝙ ſili admittit᷑ ad õ ta.ſi ĩ ſcdo ſũt iſtituti uenientes
ab ĩteſtato. ſz excludit qũ ĩ ſcdo nõ ſũt iſtituti ueniẽtes ab ĩite.
ſtato. Rñ. rò ẽ qꝛ añ i co ſũt ĩſtituti ueniẽtes ab ĩteſtato lʒ ſit
iperfectũ rõne ſolẽnitat omiſſe tñ ẽ ualidũ de iure ciuili ob ꝗð

P ſcðʒ tollit pmũ.ut.l.hac ↄſultiſſima.S.pe.C. de teſ.⁊.l.ij.O.
de iniuſ. teſ. Sʒ qñ ſũt ſcripti alij tẽ ꝑ ſcʒ nõ tollit᷑ pmũ.ut.l.

ſi filiꝰ. S. deli.⁊ poſ.x ſic remanet ualidũ pmũ teſtmĩ ꝗ nii eſt
exhẽdat. ergo nõ hʒ Ʒ ta. ut. S. e.l.nõ putauit.ĩ pn. ¶ Op. il
la diſtictio utrũ ĩ poſterioꝛiteſtõ ſũt iſcripti ueniẽtes ab ĩteſta
to nel nõ fuit introducta a iuſtiniano.ut.l.hac oſultiſſima.S.
pe.C. de teſta.ergo nõ ẽ viſite ꝙ ad illa .l. iuriſcõſult huit reſpe
ctũ. So.G fuit additũ a cõpoſitoꝛib noui iuris. Vel dic ꝙ de
iure ãtiq erat hoc Iʒ ꝑ iuſtinianũ ſuit renouatũ ⁊ declaratũ.⁊
ꝙ ſit de iure ãtiq ꝓbat.ut.l.ij.S.de iniuſ.te.¶ Scdo op.⁊ vi
det᷑ ꝙ. l.hac oſultũſima.S.pe.nõ hʒ locũ qñ ſequẽs ẽ ĩper fectũ
rõnẽ pᷣteritiõis.ut.l.fifiliꝰ qĩ po.⁊ ibi hoc ꝑ gl.maniteſte nõ.
5. de li.⁊ poſthu. So.ibi fuit pᷣterit nili ſuꝰĩ ptãte ꝗ dic teſtin
ipo iure nullũ.hᷣ q fuit pᷣterit emancipatꝰ. Hec ſo.nõ placet
ñ fuerũt pteriti emacipati nõ hʒ locũ iſta diſtictio.utrũ in
cdo fuerũt iſtituti ueniẽtes ab ĩteſtato uel nõ ⁊ ſcðʒ tollit pꝛi/
mũ.q; ex ipo ſco põt adiri hereditas de iure ciuili.⁊ ſic debe
m itelligẽ i fllio ꝗ ẽ ĩ ptate. Quare dic ꝙ ibiloquit qn fuerũt
iſtituti nõ ueniẽtes ab iteſtato.Et nõ ob.gl.ibi poſita.qꝛ ma/
le dic ⁊ ↄ iſtũ tex.Ex hoc nõ alid ꝙ teſtm̃ qͥ ſilꝰẽ pᷣteritꝰn in
eo ſũt iſtituti ueniẽtes ab ĩteſtato ualet interĩ de iure ciuili do/
nec ſili dicat nullũ ꝑ iſtũ tex. Si eni nõ eẽt poſſibile ex eo adi
ri hẽdita⸗ de iure ciuili pmũ teſtm̃ ꝑ iſto ſcʒ nõ rũpereĩ.ut.d.

l.ſi fili q ĩ ptãte.⁊ nõ.iĩ.l.cũ ĩ ſco de iniuſ.teſ.⁊.l.ſiquis eũ de

vul.⁊ pu. Hices tu iſtud videt᷑ ð caſũ.l.filio pᷣterito.nã ibi fue
rũt ĩſtituti alij fres ⁊ ſic ꝓximioꝛes ueniẽtes ab inteſtato.⁊ tñ
ibi teſtm̃ ualet de iure cuuli ſi tenerem ꝙ h̊ fuit additũ a com
poſitoꝛibꝰ noui iuris hẽo rñſionẽ clarã ꝙ ibi reppert⸗ iura an/
tiqᷓ. Si vo ĩtelligim ꝙ hoc erat de iure atiq/ ꝓ ſolone cogita.
¶VAlci op.dẽ hᷣ ꝙ ↄ ta.⁊c. j ſcðʒ teſtm̃ ĩperfectũ nõ ẽ teſtm̃
H̊ q̃dã uolũta.ut.l.hac oↄſultiſſima.S.pe.C. de tel.⁊ ſic nõ dai
ʒta. So.qñ teſtm deſicit rõne omiſſe ſolẽnitat nõ põt dici ꝓ
pꝛie teſtm̃.ſʒ q adſũt ſolẽnitates lʒ ſcã ſit pteritio tẽ ẽ ꝓpꝛie te
ſtamẽtũ.tñ ẽ ultia uolũtaꝰ ↄ quã dat᷑ ta.¶Quũo qlit itelligi
tur ſi ĩ ſcðᷣo ſũt ĩſtituti ueniẽtes ab ĩteſtato. Rñ.itelligit de ue/
niẽtib ab ĩteſtato ꝗ tenẽt pmũ locũ ĩ ſucceſſiõe ut dic tex.uoʒ
hẽtis ĩ. l. hae ſultclüma 4.r ſperfecto.⁊ auc.hoc iter lidᷣos.
teſtm ĩper fectũ hʒ locũ int᷑ filios.Sed an intelligit de ĩper/⸗
cto onefaeionis.r hic videt᷑ glo.ſentire ꝙ ſic.Cõtrariuʒ
tenere gl. S. de teſta. l. ſi is qui.de ꝗᷣ dic ut ibi dixi.

vid
Nz emãcipatus. Qui duos.

COp. ⁊ videi ꝙ nepos dat ĩ adoptionẽ iſtitut hẽatʒ ta. ut
I.nõ putauit.S.i adoptionẽ. S.e. Rñ.ibi loꝗt qũ dat in ado/
ptionẽ pᷣmũ gradũ tenebat ⁊ nemo eũ Peccebat. aüt pꝛ euʒ

pᷣcedebat.ita nõ.S.e.l.nõ putauit.S.ut aũt. ¶ Itẽ op.qꝙ iſte

nepos debeat piũgi pꝛi ꝑ edictũ de piũgẽ. ut.ſ.e.l.ſi pꝛ. So.
ibi loquit de nepote ĩ ptate retẽto.hᷣ de dato in adoptionem.
Ite op.ꝙ ſufficiat ſemel edictũ omiſſũ eẽ ut ſic pᷣteriti bñfi/

De bo. pol. ta.

cio nepos inſtitutus hẽat ð ta.ut.l.ſi poſt moꝛtẽ.S.ſi.S.e.⁊.l.
non putauit.S.in adoptionẽ. Rñ.ↄtraria loquunt᷑ qũ aperiũ
via alijs qui ſũt in eodẽ gradu ⁊ habẽt equale lus.ſecus ſi eoj
als pcedat.uel ſi ſũt ſequẽtes in gradu uel oꝛdine.

6 S Pater Nota ex iſto tex.huiꝰ.S.ſicut ſilius e
BI DPater.: âatns ꝑ edictũ de piungẽdis ↄiungitur
nepotib in Hi te retentis.ita filius in adoptionẽ datus ueni⸗
(ESP. ta. alio cõmittẽte edictũ piungit᷑ cũ filijs ut hic.
. &O Mö tex. i fi. nõ mi⸗
Si P agter ex duobus. a abere ; ⁊cc.
¶Ald hũc.S.ĩ fi.op.qꝙ nepotes nõ ſuccedãt cũ ſilijs ĩ ta.ut
S.e.l. ij. S. j. So. dicũt gqdã hᷣ de rigoꝛe ibi de eqtate. Sʒ certe
h logꝗt᷑ de eꝗtate ut h̊ d dic equs. Ael dic h de eqtate ibi de
rigoꝛe. Sʒ dic ꝙ ẽ uerũ fm diſtinctionẽ hui.S.⁊ hoc uerum
niſi als iſte nepos ſit adoptatꝰĩ locũ pꝛis alteri nepo.¶Al
timo Ja.de are.⁊ Ol.inducũt hũc.S.ad.q.dic ſtatutũ ꝙ oẽj
ueniẽtes ad hitãdũ i iſta ciuitate hẽant aliqð puilegiũ.mõ q
rit an ciues oꝛdinarij nõ hitãtes ⁊ ueniẽtes ad hitadũ gaude/
deãt illo puillegio. Et videt᷑ ꝙ ſic ut h.nã eodẽ iure utit nepos
adoptat ꝗ ꝗlibet eẽneꝰ.Sʒ puto qiũ.q; iſtis ꝗ pñt cogi ad
munera nõ põt ↄcedi ĩmunitas.ut.l.ij.j.ðe iu.imu. Vos ha/
bej h̊ duas gl.vnã ſuꝑ vbo emãcipauerit.aliã ſuꝑ vbo ſuo.⁊
inuũ iſte gl.iũcte cũ tex.ꝙ filius emãcipatꝰiũgit᷑ in vnã poꝛti
onẽ cũ ſilio ſuo emãcipato. Iſte gl.ſũt falſe ſm i.q;ꝛ qñ ſiliuj
7 nepos ſũt emacipati nõ ↄiungunt᷑ ſimul ſʒ fili pcedit nepo/
tẽ. ut hũiſtis. S. e. l.j. c.l. ſ emaãcipat.i p n. S. e.ti.

grα☚☛&1 1& Siſſtitut'adit heditatez
Jex dnobus. Silni pteriti cõmittẽtis

, edlictũ nõ põt ꝑ eũ qᷓta. peti uel ei poꝛtio augeri ſz legatuʒ oĩ

bus dz p̃ſtari. b.d.uſq; ad.S.ſiliꝰ. Ibi poſ.bonoꝝ õ tab. bñſi
cio emãcipati p̃teriti. ¶ Op.dẽ h ꝙ emãcipat ĩſtitutꝰ de iu/
re ciuili ⁊cc.ð.nõ.i.l.illð ĩ fi.S.e.So.gl.dicit ibi male ⁊ ↄ iſtuʒ
tex.ut ibi dixi. Itẽ dꝛ h̊ ꝙ q adiuit heditatẽ nõ põt adire ꝑꝰ
ta. S.e.l.ſi poſt moꝛtẽ.S.ſiĩ adoptionẽ. So.ibi adiuit iuſſu al
teri ad alt᷑iutilitatẽ. h ſua ſpõte ⁊ ad ſuã utilitatẽ. ¶ Itẽ op.
de.l.nõ putanit.S.ſi.S.e.ubi oĩs reducit᷑ ad uleʒ. Sõ.ibinõ
adinit.ſecPſi adiuit qꝛ tũc eius poꝛtio põt diminui nõ augeri.
AQuerit gl.quot ĩcõmoda ↄſeqt ille q adiuit. DPic ut ĩglo.
¶ AQũo utrũ ĩdiſticte ille ꝗ hʒ hẽditatẽ nõ poſſit petẽ tab.
So. aut gs efficit hẽ ipo iure ⁊ nõ ꝑdit ut h ĩ fi. aut efficit hẽj
facto ſuo.⁊ tũc aut adit iuſſu alt᷑iꝰ ⁊ ad altius utilitatẽ ⁊ non
Pdit õᷣ tab.ut.lł.ſi poſt moꝛtẽ.S.ſi in adoptionẽ.S.s. Aut adi
uit ſpõte ⁊ ter ſuã utilitatẽ.⁊ tũc ꝑdit õᷣ ta.ut h̊ ⁊ ſupꝛa dixi.
(S . filius ¶Qüůo dẽ h ꝙᷓ; iſte emacipat hʒ ta. ro
atrũ hoc ſit uerũ ſiue añ moꝛtẽ pꝛis nalis
ſiue poſt ſit emãcipat.Et dic gl.ꝙ ſic.allegat eãdẽ.l.ſi emãci
patus.S.ſi. Hec gl.ẽ falſa ⁊ tex.l.ſi emãcipatus.S.ſfi.quam
glo.allegat.nã emacipat poſt moꝛtẽ nõ hʒ o ta. ut ibi. Nec
curo utrũ pater adoptinnd viuat uel nõ. ke. S. c. l. urr.
ſi Eil Iſte ergo nepos hʒõ tab.pꝛis ⁊ aui
¶ Itẽ ſi filius. ut H. videat. Dẽ B moetuo ado
ptiuo.q̃ro ꝗd ſi viuẽt.Aʒo dic idẽ.vide gl.q icipit idẽ ⁊ ſi vi⸗
uẽtẽ ⁊cẽ.poſſes tu dicẽ ↄ foꝛte.Aʒo dic idẽ ſi viuẽte dũ tñ exi/
uerit de ptãte pꝛis adoptiui. Vñ ut h nõ poſſit dicẽ dicendũ
idẽ ſi ſit ĩ ptãte pẽis adoptiui. Sʒ iſte gl.ſũt falſe.na ſi pꝛ ado/
ptiuꝰ viueret ⁊ iſte eẽt ĩ ptãte nõ poſſet facẽ teſtm iſtð.ut.l.ꝗqi
ptãte.S.de teſ.⁊ ſi teſtm̃ ẽ nullũ nõ dat᷑ ta.ut.j S vulgo.
NQuare alr diẽ gl.⁊ bñ.S.e.l.iij.S.ſi pꝛ.illã tene.¶ Vltius q
ro circa hãc.l.dẽ h̊ ꝙ hʒ õta.pais ⁊ aui nalis.qro utrũ hoc ſit
uerũ idiſticte.ſi pĩ pus deceſſerit. Ideʒ ſi deceſſerit pus auus
⁊ poſtea pꝛ eius.ſʒ tẽ ueniret iſte fili p ſucceſſoꝛiũ edictũ.ut.l.
ſi is qui.de iof.teſ. Ault ergo gl.ꝙ ſi moꝛit pus pꝛ tũc nepo⸗ʒ
hʒ ᷣ ta. iure ſuo ⁊ directo. Sʒ ſi pus moꝛit᷑ auꝰ tũc uenit ad
ſucceſſionẽ aui ꝑ ſucceſſoꝛiũ edictũ.q̃ſi pꝛ eũ pᷣcedat. Iſta gl.
nõ ẽ va. nã cũ filiꝰ ẽi adoptiua familia nepotẽ emãcipatũ nul
lo mõ pᷣcedit.ut.S.e.l.utrũ. ⁊.S.S.pꝓxi.lo.tñ videt tenẽ ibi

illud qð h ⁊ male.qꝛ dicit ibi ꝙ dʒ ſtelligi de nepote inſtituto
hẽde.als eẽt abſonũ.Sʒ illa gl.rephẽdit ꝑ Ni.dicit eni ibi?
bñ.nã nõ ẽ abſonũ ſi ponamꝰ pꝛʒez in adoptiua ſamilia ꝙ ne

pos ex eo emãcipatadmittat᷑ ad ſucceſſionẽ ut h dicit tex.⁊
ꝓbai..e.l.utrũ.⁊.l.ſi emãcipat.S.ſi.S.e.ita debeꝶ itelligẽ.
ex.ibi fi nõ õ ta.iſta ſũt uer

— T
= ba exceptiõis.¶ Dd vuol⸗
4 is videt ꝙ ule ꝗ opponit exceptionẽ doli nõ ap
pꝛobet teſtm. q; nihaex teſtõ Oſegt.ᷣ ſed aliud iõ teſtm appꝛo

bat. ar.j.de bo.li.l.ſi vo nõ hũit.v.ceterũ. So. ĩtelligo ꝙ bic
oppoſuit exceptionẽ doli vigoꝛe libertaꝶ ſibi ĩ teſtõ relicte. ſe.
cus ſi opponeret exceptionẽ ex pacto cõpetẽtẽ uel uenienteʒ
pD

—,

He lega, ßſtã . ta.bo.poſ.pe.

extriſecus nò ex teſtõò. ¶ Itẽ op. ꝙ quis nõ poſſit opponere
exceptionẽ doli aduerſus hẽdes pꝛis. ut.l.apð.S. litũ.j.de
do. exceph. So.hᷣ op.exceptio õ dolũ ipi nlij.nõ ſupꝛa dolũ
cõmiſſũ ab ipo pꝛe.q; tẽ nõ poſſet.¶ Tertio op.dẽ hꝙõta.
põt oppõiiĩ modũ exceptiõis ⁊ ita dic gl.Cõtra ĩi.l.ĩ exceptio
ne.ĩ f.j.de excep.ubi nõ põt oppõi exceptio reſtõnis atec; i⸗
petret᷑. Ja. de are.videt᷑ ĩtelligẽ H ꝙ iſtð ẽ uerũ dũ tñ poſſidẽs
petat ỹ ta. ⁊ poſtea excipit᷑ put dẽ i.l.ĩ exceptiõe.i ſi.⁊ nõ.i.l.
nã ⁊ poſtea.S.q; ſi mioꝛ.S.de iu.iur. Nidete dem̃ gl.⁊ dictuʒ
Ja.de are.circa ipſũ ſat᷑ ſit uerũ.aduerte tũ qꝛ exceptio deiq̃ B
loꝗt᷑ põt oppõi alto de trib mõi.vno mõ q; oppõat᷑ exceptio
pᷣiudiciał no potes agẽ ne nat piudiciũ petit.hẽditat mouen
de ipetrata bo.poſ. ta.⁊ ita põt oppõi qteq; ipetret᷑ bo.poſ.
ʒ ta.ut h ⁊.l.ij.j.de excep.rei iu.⁊.l.ſi poſt litẽ.j.de excepꝑ.⁊.l.
ſiqs libᷣtatẽ de Beti. he. qd tñ hodie ẽ uerũ ſʒ detmiationẽ.l.ſfi.
de peti. hẽ. Scðo põt oppõihoc mõ nõ pote agẽ õ me.qꝛ
mihi cõpetit õ ta.⁊ tẽ põt oppõi duobꝰmõis. Mꝛio ꝙ in ipᷣ̃a
exceptiõe ĩpetret õ ta.dicẽs ſic non potes agẽ ðↄ me q; cõpetit
mihiõ ta.qs peto mihi decerni.⁊ tũc iſta exceptio hʒ vim ex/
ceptiõis ⁊ petitiõis ⁊ repellit agẽtẽ.ut hᷣ ⁊.l.papi.S.ſi nllꝰ.Sẽ.
de iof. teſ.⁊ idẽ putarẽ ĩ reſtõne ĩ itegrũ ſi ĩ ipſa exceptiõe ĩpe/
traret᷑.Alio mõ põt oppõi nõ petẽdo ipſa decernii ipᷣa exce/
ptiõe.⁊ tũc nõ põt oppõi niſi pus itẽtet ta.ita logꝗt.il.in exce
ptiõe.in fi.j.de excepꝑ.⁊.l.na ⁊ poſtea.S.ſi minoꝛ.S.de iureiu.
7. l. necnõ. S. exẽpto. S. ex q.ca. ma. ita debetis itelligere.

1— r5 Dides ergo hᷣ ꝙ ſi pꝛẽ
₰ emacip atus. ſuſpectP nõ dat bo.poſ.
tra ta. p filio. ⁊ ſic inuit ꝙ ſi p? nõ eẽt ſuſpect dareĩ
ſibi ↄtra ta.Ex hoc hẽs h tex. ð gl.q i.l.ſacimꝰ.S.repletio/

nẽ. C. de ĩof.te. ubi tʒz gl.ꝙ ſi fideicomiſſũ ule relinquit nlio.ẽ

inde ac ſi eẽt inſtitutꝰ. Iſtud ẽ ̊ hũc tex.q ſi eẽt iſtitutꝰ non
ẽret ta.ut. S.e.l.j.in pn.⁊x ſic ſideicõmiſſaria reſtitutio non
haberet ĩſtituẽ ut h.⁊ expſſiin.l.ita tñ.S.q rogat.S.ad tre.
J pat er Diſtingue circa hãc.l.ut dixi.ð.e.
CE à el. ſi in adoptionem.

E C Mp. de. 1. etii. S. de inof.
Ab ↄditiõe.·die ntibi ⁊ plene di
xi i.l.poſt legatũ.S.ſi.S.de his q. gi ub lde cle te.
S o. hic ponit caſu ⁊ bene
Aod uulgo. vide ⁊c nota.

Iſta lex ẽ ita difficil ſic aliq̃ q ẽ in ĩſoꝛciato

ECt diuidit lex pncipalit ĩ qtuoꝛ partes.pᷣ põit the/

XTAun. tñ difficſtas ẽ ĩ tex.nõ ĩ apparatu necĩ ma

2

ma ⁊.qꝗ.q̃lit᷑ ſuccedat᷑ q; emãcipat ẽ pterit ſu exhedat ⁊ ex/
neꝰ ĩſtitut. Scdo det᷑mĩatio ponit pᷣdicte qõnis.Lertio põi
tur alia qõ utrũ eo caſu ſiat cho. Quarto põit vnã.q.qbꝰ⁊x
a ꝗ eo caſu legata p̃ſtent.ſcda ibi dixi.ttia ĩ.S.videam.ꝗrta
legar tñ. Scdᷣa pars ſpdiuidi i partes tres.pᷣ ponit qlit᷑
ſuccedat᷑ ipecto rigoꝛe iuris ciuil ⁊ iſpecto rigoꝛe iuris pᷣtoꝛij.
ſcdo q̃lit ſuccedat᷑ de eꝗtate qñ hẽditas nõ ẽ adita. tertio ꝗit
ſuccedat᷑ de eqtate qn bẽditas ẽ adita.ſcda ibi ſed cũ exhẽda
tio.ttis ibi ſʒ quẽadmodũ.Et iſta ſcda pars bꝛeuit᷑ hoc ĩtẽdit

Si ſuẽ necal engclhat terte exne iſtitut:ſiue adeat

hẽditas ſine nõ. uterq; dimidiã aduocabit. ʒ vnꝰ.ſ.emãcipa/
tus p ta.⁊ alt᷑ ab ĩteſtato.h.d. Mõ tex.ibiſʒ cuʒ exhẽdatio

⁊Cẽ.nõ ꝙ exhẽdatio nihil ualet nõ ſecuta aditione.ut hᷓ ⁊.l.ſi

pꝛonꝰ.S. ex teſtõ.j.de bo.li.Scðo nõ ex hac.l.ꝙ ta.datur
etiã hẽditate nõ adita.hũiſtis.S.e.l.illud. Tertio nõ ꝙ q̃rela
põt itẽtari ʒ aliũ q ð ſcriptũ hẽdẽ ut h ĩ ultio rñſo.¶ Op. dẽ
hĩ pn. ꝙ heditate adita fili exhẽdat excludit᷑. hĩ fi.dẽ Zꝛiuʒ
ergo male.So.excludit᷑i totũ.ſ.a ta.ut h in pn.ſj nõ exclu
dit᷑ a qᷓrela ut Hĩ fi. ¶ Scðo op.dẽ h̊ ꝙ hʒ locũ bo.poſ.õ tab.
etig ab ĩteſtato.q; ſu ab iteſtato ⁊ emacipat ꝑʒ ta.Cõtra.j.
ſi ta.te.nulle exta.l.j.ubi ab ĩteſtato nõ hʒ locũ donec hʒ locũ
5ta. So. ta. ⁊ ab iteſtato ſimul nõ hñt locũ uerũ ẽ qũ pẽdet
utrũ ſʒ ta.poſſit Peroſ gi certũ ẽ ꝙ Fʒ ta.nõ põt peti tc ꝓce.
dẽt fa.⁊ ab ĩteſtato ut h.fac̃ qdð dixi.S.e.l.illud. ¶ Tertio

op.dẽ h̊ ꝙ ſolus filiꝰR hẽbit ta. .j.l.ꝓxi.ubi nõ hʒ niſi dimi-

diã. Pic gl.ꝙ h̊ͥ pncipiũ coꝛigit ſtati.Gl.hũit bonũ ĩtellectũ.
ſʒ põt dici ꝙ nõ coꝛꝛigit᷑.qꝛ uerũ eſt ꝙ fil ſolus hẽbit bo.poſ.
nõ tñ hẽbit ſolu totã hẽditatẽ ut dic ifra. Itẽ dẽ hͥ ꝙ repudia
tio pdeſt fuo ut ſit hẽs ĩſolidũ.ð imo ꝓ parte.ut.j.S.videamꝰ
X h.e.S. So.i effectu nõ ẽ hẽs niſiꝓ parte ut ĩ Sꝛio.ſʒ ipo iure
ciuili ẽ hẽs ĩ totũ.¶Atẽ op.h̊ dẽ ꝙ teſtm ẽ nullũ ꝓpt᷑ heditatẽ

nõ aditã ⁊ petit õ ta. Sʒ .S.de iniul.teſ.l.nã etſi.v.rũpẽdo.

So.quãtũ ad õ ta.ſufficit tabulas eẽ ex qb poſſit adiri hẽdi/
tas tꝑe moꝛt.ut.S.e.l.pxi.vñ lʒ poſtea irritet᷑ nõ curat. Sed

dices tu q̃ẽ rõ ꝙ ta.nõ reqrit aditionẽ.ſed qrela ſic. Rñ.ur

— 1
— — ——

dixi ĩ. l.illðᷣ.S.e.qꝛ j ta.petit᷑ ad ſilitudinẽ dicẽdi nullũ qʒd põt
fieri añ aditã hẽditatẽ. Dẽ h ꝙ q̃rela hʒ locũ poſt petitã bo.
poſ.ta. Cõtra id qð ẽ ruptũ nõ põt ulteri rupi ut dictuʒ eſt.
NRñ.lʒ ſit ruptũ ꝑ ↄ ta.de iure pᷣtoꝛio.nõ tñ ẽ ruptũ de iure ciui
li.iõ põt rũpi ꝑ qͥrelã ut hĩ fi. ¶ Itẽ oꝑ.ꝙ q̃rela dʒ dari ſoluʒ
ʒ hẽdẽ ſcriptũ.ut.l.j.x.l.circa.S.de ĩof.teſ.ſʒ h̊ dat᷑õ pᷣterituʒ.
ergo tẽ. Sol.̊ pᷣterit ſuccedit ĩ locũ hẽdis ſcripti ꝗ tota hẽdi
tatẽ ab eo aduocauit.ut. S.e.l.emãcipatiĩ pn.iõ põt õ eũ dari
q̃rela ſiẽ poſſet dari ð fideicõmiſſariũ uleʒ.utA.j.C. de ĩoſ.teſ.

A Iſta ẽ tertia pars pncipalis ⁊ ſubdi/
Aideamus. a ponit᷑ qõ.ſcdðo ponunt᷑ due rõ

nes ad oſtẽdẽdũ ꝙ collatio nõ hẽat locũ.tertio determĩat c
lationẽ locũ nõ hꝛe p aliã rõnẽ nouã.ſcdᷣa ibi emãcipatP naq;.
tertia ibi ⁊ uerioꝛ.⁊ bꝛeuiter.h.d. Inter eos ꝗ diuerſo iure ſuc
cedũt nõ hʒ locũ collatio. Itẽ qũ emãcipatꝰ nõ facit iniuriaʒ
ſuo nõ hʒ locũ collatio.h.d. In v.x hoc ſic ↄñs.ibi illi.ſ.caſui
qui ſequit. Nõ ex hoc.S.duo.pᷣ ꝙ iter eos ꝗ diuerſo iure ſuc

cedũt nõ hʒ locũ collatio. Scðo nõ ꝙ qñ emãcipat nõ facit

iniuriã ſuo nõ hʒ locũ collatio. C Op.ad pmũ nõbile ꝙ col⸗
latio hʒ locũ.ut.l.filius.j.de colla.bo.Glo.ſoluit pluribꝰ mo/
dis.ueritas ẽ ꝙ ibi filius ſuus erat ĩſtitutꝰ ⁊ adiuit de iure ciui
li.⁊ ſic emãcipatus ueniẽs ꝑ ʒ ta.ſibi fecit iniuriã.q; ſibi aliud
abſtulit teſtõꝛis uolũtatẽ.Licet ergo Fʒ vba Feni nõ hẽat
locũ collatio.tñ ſᷣm eqtatẽ ſceuole poſitã in.l.ſi filius.hʒ locũ
ſʒ hic nullã faciebat iniuriã filio exhẽdato.¶ Itẽ op.C.eo.l.

ſi emãcipati.So.ibi nullũ ſuit factũ teſtm̃ hic ſic.vñ dʒ diſtin

gui an ꝑ emãcipatũ alteri fiat iniuria.uel non.

ata. Pecẽttia ꝑ?. Legata ꝓ dimidia ſtat emaci
¶Xeg . ta. pat⸗ cõiunct ꝑſonis ſuij nullo raend i.

(Sigs Iſte. . legifi gl. muliᷣ modis.pma ⁊ ſcva lec.re

Aepꝛobantigl. ⁊ bñ. q̃re ultimã lec. tene. Tex. ibii
ſi.exhẽdat nõ eẽt ſʒ iſtitutqꝛ ſcriptis nõ adeũtib ſuccedẽs ꝑ
ↄtra ta. p̃ᷣſtat legata liberis ⁊ paretibꝰ. ANel dic ꝙ iſtitut' ſuc
cedẽs ex teſtõ legata pᷣſtat bietn Die Jaere.
1 Fi lir In hac. l. iuriſcõſultus ponit
is qui filiũ. a⸗

— ODe legas pᷣſtandis tahraz honon Paſe eſ. Re.
EY ti ꝛio cõmẽdat edictũ ⁊
— Ic titulus. mẽtẽ edicti.ſcðo illð
iĩcipit exponẽ.ſcdᷣa ibi ⁊ gnãliter uſq; ad fi.⁊
pulchꝛa lex. Circa legẽ nrazſoeat glo. nra ali
q̃s.q.¶ Op.j.e.l.ij.S.ſ. So.id qdð h dẽ ꝙ le⸗
gata pᷣſtant ĩtellige.ſ.ałs utilia ſec ſi ſũt ĩutilia. ¶ Itẽop.S.
de le.iij. l. j. So. legata relicta a pᷣterito nullo mõ pᷣſtantur ut
ibi. ſz legata relicta ab iſtituto pᷣſtant ꝗbuſdã ꝑſonis ex vigo/
re huiꝰ ti. DPi h ꝙ legata pᷣſtant.qro q actiõe.Nicũt ꝗdã iudi
cis officio. Alij actiòe ex teſtõ utili ex vigoꝛe iſtius edicti. uel
actiõe in factũ tene quã uis. DPꝭ do noĩc.q̃ro ad qd refera
tur. Dicit gl.ad uxoꝛẽ ⁊ ad virũ. Nides ergo ꝙ detemĩatio
appoſita in fi. refert ad ꝓxia.ſ.ad uxoꝛẽ ⁊ ad virũ nõ ad liboʒ
⁊ parẽtes.Simile in.l.heredes mei.S.j.S.ad treb.

QOp. de.l.ꝗſitũ.S.de teſ. So.ibi
Generaliter. odiũ Hiauo:. Ite op. ⁊ videt ꝙ

iſinitas nõ debeat tolerari. ut.l.f. C. de ſacroſa.eccle. Sol. ut
nõ. Ci. C. de ſẽ.ꝓ eo qð ĩtereſt circa ꝛia.⁊ ꝑ Hi.i.l.ſi finita
ʒ. de dã. ifec. ⁊ ibi plene dixi. Dẽ h ꝙ parẽtes ⁊ liberi uocani᷑
uſq; ĩ iſnitũ. ĩmo parẽtes uſq; ad tritauũ.⁊ libiuſq; ad tri
nepotẽ. ut.l.iuriſcõſultꝰ. S. parẽtes.j.de gradi.ꝗd dicemus.
Poſſum dicẽ ſic.qũ tractat de fauoꝛe dʒ accipit innitũ ut h.
⁊z ſic ex q̃dã larga ⁊ ipꝛopa ſigniſcatiõe. Sʒ ſi nõ tractarem⸗
de fauoꝛe accipiem ſtricte ⁊ ꝓpe.ut dã ĩ.d.S.parẽtes. Itẽ dẽ
H̊ ꝙ nõ diſtinguit᷑ deſcẽdant a maſculo uel femina.ↄtra in.l.il
lu Ga teſtamẽta. S.ti.j. So. ꝑ ediciũ de ↄtra ta.diſtinguũ
teſtm mulieris a teſtõ viroꝝ.ſecus in edicto de leg. Pſtã. ſat
n tex.ibi excepte nõ
ſi moꝛtis. ce in qs ẽ collata do/
natio cauſa moꝛb. Nõ hic ꝙ rupto teſtõ rũpi dona
tlo cauſa moꝛt qð tene meti. 9 itelligo ſ donatio cauſa moꝛ
tis ex teſtõ depẽderet.als ſec p ea q̃ hũiſtis nõ.i.l.poſt le.ĩ ſi.
S.de his qui.ut indig.⁊.S.de inof.teſta.l.etiam.⁊ facit.C.de

NNA col.l.j.⁊ qð ibinõ.
¶Hoc aut ſolũ.cens. ⁊ nõ tex. ibi nec eniʒ

„—

rimꝰ zc. ¶ Op.ad hũc.S.de.S.itẽ ſiqs.j.pxi.vide gl.iij.in
.1 S ut ibi pʒ e5 co g bis, ſi hes. dicit
Di.illð reglłare iſtud caſuale.ubi ĩſpicit᷑ cui dʒ acqri non cein
relinqjĩ.ᷣſo. glo. vno mõ h.alio mõ ĩi.S.itẽ ſiqs.⁊ illa va. Qug
re dic ꝙ nõ debemiſpicẽ cui acqrit ex diſpõne legali ut hic.
ſʒ debem iſpicere cui qrii ex diſpõne teſtõꝛis ut ibi.qð 65.14
mu

– — ————MD —,.,—-—

——rrſe———èẽ

Pelega. ſti 5ta. bo poſ pe.

multa. Diẽ ſtatutu ſiqs Ʒxit cũ exbanito puniat᷑ in cktuʒ. ego

vxicũ fuo ul nlio exbaniti ita qri exbanito.certe nõ puni
oꝛ q iſpicit cũ qho nõ cui qᷓũ ex diſpõne legis. Sʒ ſiↄherẽ

ino aaret peuratono noiĩe ei ul hoc ageret̃iter nos.
nt exbãnito qrerei tũc punirer. q; videoꝛ cũ exbanito õhẽ. ⁊ i-
ſpicit cui q at ex diſpõne hoĩs.ut dixi qð tene mẽti. ¶ Item

:d h in v.ſʒ ſi guctũ. ꝙ poꝛtio deñcẽs nõ accreſcit ↄiicto.

ôtra. C. de cadu. tol. S. ĩ p. t. S. ꝓ ſco.⁊.l.re coniũcti.S.de
le.iij. So.poꝛtio deſiciẽs nõ accreſcit ei ꝗ de iure ſpali ad lega

tũ admittit ut h.C.l.mulieri ⁊ titio.S.de ↄdi.⁊ de.⁊ ibi dixii’n

l, re coniũcti.

E ata utilia ꝑdãtur rõne pteri
Ati.iõ ipſe cautionẽ p̃ſtat.ſecP ſi ppt᷑ aliũ timoꝛeʒ ſuiſſet
omiſla aditio.ut.j.e.l.ſed ⁊ ſi p dote.S.ſi.⁊ ibinõ.¶ Ex hac
Inõ ꝙ diſpẽſatio facta circa vnũ deſectũ nõ poꝛꝛigit ad aliuz.
Scdo nõ hũe tex.ad.q.quã vidi.index ſuꝑ alienatiõe rei
minoꝛis ĩterponit decretũ dicẽs pᷣdicte alienationi meã aucto
ritatẽ ⁊ decretũ ĩterpono ſi ⁊ q̃ten de iure pceſſit.opponebaĩ
alienatio nõ ualebat qꝛ añ decretũ alienatio nõ ualebat.q;
ne iudicis auctoꝛitate ⁊ iudex interpoſuit auctoꝛitatẽ ſi ⁊ q̃te
nus de iure ꝓceſſit. ſed dixi alit ꝙ d ꝓba ſi ⁊ q̃ten de iure p/
ceſſit debẽt itelligi.ſ.als pᷣter decretũ uł edictuʒ decreti.quare
iudex deſectũ decreti ĩtẽdit ſupplere.⁊ hoc ꝓbatur in hoctex.
tene menti.

17 Petita bonoꝛũ poſ. ta. relicta a pupillo
Aliü. eeun except ꝑſonis.relicta a ſubſtituto

A debẽtur oib ſalua roõne ſalcidie.h. d. ¶ Op. duobuj
modis rupto teſtõ de iure ciuili nõ ualet ſubſtitutio pupillarij
nt.l.papinianꝰ.S. ſʒ ⁊ ipuberis.S. de inof.teſ.ſʒ rupto teſtõ de
inre ciuili nõ ualet ſpſtitutio pupillaris ut ibi.ſec ſi ta.ut h ⁊
Lex duobꝰ.S.ſi. S. de vul.⁊ pu. ¶ Itẽ op.dẽ h ꝙ ſubſtitutus
ßlarlegate oĩb. Ʒut. l. ſ. F. f. S. de le. ij. So gl. ꝙ hitelligai
m ulã legẽ poſita h ĩ gl.q̃ icipit ſic ecõuerſo. Sʒ iſta opi.ẽ fal
ſa m Ja.de ꝗre.⁊ ſequẽs opi.poſita ĩ gl.ẽ viſſima.Alia ſo.eſt
ibi de legas relictij a pupillo.ᷣ de relicij a ſubſtituto ⁊ iſta ẽ
„. ut diẽ Ja.de are.rõ ẽ qꝛ gradus ſubſtitutiõis non fuit ipu
gnat.Et pꝛo declaratiõe ꝗa. de are.diſtiguit aut ĩpubes iſti/

mut adiuit aut nenit per ʒ ta.bñſicio pᷣteriti. Pꝛimo caſu pe

ſtat oib. ut.l.ſi ex duob in pn.ð.ti.j.Aut nenit ꝑ ta.⁊ tunc
aut ꝑõ ta.eiuj poꝛtio ẽ minuta aut nõ ẽ aucta.Si eſt minuta
tũc legata relicta ab eo debẽtur cert ꝑſonis tm.legata vo reli
cta a ſubſtituto debẽtur oĩbut h dẽ in tex.hita rõne diminuti
onis facta. qꝛ legata diminuta pᷣſtabãtur ſic ẽ poꝛtio diminu
ta. ut.l.ſllin.S. legata. S.ti.j.x.l.ñ.S.de vul.⁊ pu. C.l. fi.in fi.ẽ.
de le.iij. Itẽ ſi ei poꝛtio nõ ẽ aucta nec minuta ꝑ hãc.l.Si vo
ei poꝛtio ẽ aucta ⁊ tũc aut qris de relicſ a puplillo aut de reli⸗
ctis a ſubſtituto. ꝛio caſu relicta a pupillo uſq; ad eã quãti
tatẽ quã hʒ ex uolutate defũcti debẽtur oĩbꝰ.ĩ eo uero quod
nltra accepit ꝑ ʒ ta. debẽtur tĩ cõiũctis ꝑſonis.ut.:.ſi.in pn.
g.de le.iij.cdᷣo caſu relicta a ſubſtituto debẽtur oĩb indiſticte
nt hi ſ. Rõ qꝛ gradus ſubſtitutionis nõ ẽ ipugnãdus.ut.j.e.

l. ſʒ ⁊T ſi ovoc⸗F.nͤan⸗ Ger
(.W ri ic videt᷑ caſus uł q̃ſi caſuj vni diffici
Omnibus lis.q.quã foꝛmat gl.in.l.maximũ viti/
um añ ſi. C. de li.p.nã auc.ex cau.dic ꝙ q;tũ ad hedis inſti/
iutionẽ teſtm ẽ ruptũ ⁊c̃.nã qrit gl.ᷣ utrũ legata relicta ſilio

Hterito.ꝗ teſtm rüpit debeãtur ꝑ auẽ.ex cau.⁊ ſũt opi.int glo

ſatoꝛes. Mar.ſyl. diſputauit hac.q.⁊ detminauit ꝙ nõ debe
antur iſta legata ꝑ has rõnes. Ille ꝗ teſtm ipugnat nõ eſt di/
S ex eo aliqd coſeq.ut.S.de inof.teſ.l.papi.S. meminiſſe. ⁊
.qſitũ. de acq.hẽ. cu iſt erati ptãte ſua nõ ĩpꝛobare teſtim̃ ſʒ
potat ppꝛoare. ut.. alio pᷣterito.S.de iniui.teſ.ergo ⁊c̃. Itẽ
ponit alias rõnes q̃s recitat Ci.iĩ auc.ex cau.C. deli.p.⁊ ibi
Ci.tʒ ꝙ debent᷑ ex vigoꝛe illi auẽ.ex cau. Mec ob.ꝙ teſtm̃ ĩ/
pugnat.qꝛ nõ petũt legata actiõe ex teſtõ.ſʒ ↄditiõe ex lege.ſʒ
ꝙ petaiĩ ditiõe ex.l..ẽ caſũ in coꝛpoꝛe vñ ſumit illa auẽ. dicit
eni tanq; nõ ſit reſciſſu obtineat teſtm.⁊ ſic peti actione ex te
ſtamẽto tanqꝙᷓ; nõ ſit reſciſſũ. Itẽ pꝛo hoc fac qð nõ.S.e.l..j.in

pn. ubi reſciſſo teſtõ ꝑ ʒ ta.p̃ſtãtur legata actiõe ex teſtõ utili.

Etiõ credo opi.Mar. ſyl. eẽ vioꝛẽ. ⁊ dico eẽ caſũ h.nã oĩbus
oſeruãtur legata.ſ.q nõ ueniũt ta.ita ĩ. d. auẽ. ex can. legata

ſirma pmanẽt.ſ.his ꝗ teſtm nõ ipugnãt.ꝓ hoc.S.ſiqs omiſ.

etel.⸗ nõ ſolũ.S.j.qs leges teneas.quia ipſas no allegat

Dar. ſyl.
Siquis bonoꝛũ.Sl.pop. z. de con.ſti.l.młiet

— AIͦ SS..·j. ubi ſuffiẽ teſtm̃ eẽ de fcõ⸗
Dic ꝙ ibi ſiebat Fʒ uolũtatẽ teſtõꝛij.hᷣ ecõtra. Itẽ ſiſuffiẽ ad

Am ppter. bibonorũ poſxiõcũ Ple⸗

¶Cũu antẽ. Pap ſipluj ſit relictũ ꝙ; ſit virit dar actio

°

cõmodũ nõ aũt ad icõmodũ.¶Itẽ op. hãc legẽ ⁊ videt᷑
bo.poſ. ta.petita ab vno eti de his ꝗq nõ deberẽt admitti de
beat ꝓdeſſe oĩbꝰ.ut.l.poſthumo.S.ſiꝗs ex his.S.de inoſ.teſ.
Poõt dici ꝙ h̊ petijt ↄta.nõ tñ pduxit ad fi. Alł meli aliud in
ta.ubi petitio cã ab vno ꝗ no debẽt admitti nõ ꝓdeſt oĩbꝰ.
R alis ĩ qrela.rõ q; bonoꝛũ poſ.O ta.nõ petit᷑ nec tribuit cũ illa
ſolẽnitate ꝗᷓ peti? qrela. HNac ſo.ponit gl.i.l.ſi Fuꝰ.j.de bo.poſ.
ſᷣm ta.¶ Qũo dic ſtatutũ ꝙ ſiqs ceſſerit actionẽ alicui nobi⸗/
li cadat a iure ſuo.ponam ꝙ aliꝗs ceſſit q cedẽ nõ potat uel
ceſſio fuit inutil cadet ne a iure ſuo.Hicẽ tex. ꝙ non qð tene
mẽti.ſac̃.S.ti.j.l.nõ putauit.S.nõ quis.⁊.j.de v.ob.l.ↄtinuꝰ.

antepenul.quod tene mẽti. W
. legata. tra .e.ñ. So. utibi incõtinenti di
¶ Dʒ ſi poꝛtio. Hicẽ nõbil caſus. ¶ Mõ tex. ibi

— cũ hẽditates ⁊c.vide ergo ꝙ vba
q̃ loquũtur de legaſ ⁊ ſideicõmiſp trahunt᷑ ad hẽditatẽ.ut h ?
hẽm tex.iĩ.l.j.de v.ſig.qð ẽ utile ad mlta.¶ Itẽ nõ ex hoc.S.
hẽditas defert plenioꝛe honoꝛe.nã auẽ.ut cũ de ap.cog.S.
alið.noluit ꝙ ſiliꝰreſtituẽt ⁊ hẽet iure hẽditario.ita dic gl. Itæ
dicũt doc.nõ ſolũ ẽ honoꝛſʒ cõmodũ.qꝛ alijs inſtitut vlr non
adeũtibꝰ accreſcit ſibi.ut.l.j.S.ſi ex fũdo.S.de hẽ. iſti. Jõ iure
iſtitutiõis dʒ he.Sʒ pone ſcriptũ ẽ relinqò filio meo cẽtũ iure
iſtitutiõis an ualeat. Hicebat ꝗdã aduocat ꝙ nõ.qꝛ nihil eſt
dicẽ iure iſtitutiõis niſ dicat ĩ his eũ heredẽ ĩſtituo. Sʒ trufa
ẽqꝛ tãtũ ẽ dicẽ iure iſtitutiõis q;tũ heredẽ iſtituo.ut hac gl.⁊
tex.ĩ coꝛpoꝛe auẽ.ut cum de ap.cog.S.aliud. Itẽ ſi dico iſti
tuo ſufficit lʒ nõ dico herede.ut.l.j.añ fi.S.de hẽ.iſti.¶ Que
ro dicit teſtõꝛ relinq filie mee cẽtũ pꝛo ſua parte.⁊ falcidia.an
videt᷑ eẽ relictũ iure ĩſtitutiõis nõ dico nũc cogitabij.

Ad en.. hoc.S.ad eum.dicã.·j.l.pꝛoxima.

—

Es aut cui poꝛtio.iu⸗ hui. S. Zdiẽ de uer

L oad vbũ.S.e.l.ſi legata
ubi poꝛtio liberoꝝ nõ auget᷑ ꝑ hoc ꝙ exneis nõ pᷣſtãtur. Ad
hoc dꝛiũ gl.dat ples ſo. Ana ſo.ẽ ut dicamꝰ nõ ꝓdeſt iure ac
creſcẽdi ut ibi.ſ̊ iure nõ decre.ſic ut h.Alij dicũt ꝙ ibi erant
liũcti h diſiũcti.ſ̊ iſtã repꝛobat gl.p.l.iij.S.ſʒ ſi coniũcti.S.e.
Alij ꝙ ibi fit qõ ſj nõ ſolui᷑. ¶ Altia ſo.ẽ ꝙ h legatũ erat ĩdi
uiduũ ibi Dauctun, Teneas aliã ex duabꝰ.ulł ꝙ hᷣ erãt legata/
rij re niũcti.⁊ iõ ꝑ ius nõ decreſcẽdi Eaden ꝙ exneis non dat.
Al tene ꝙ h ſit legatũ ĩdiuiduũ. Al ex gl.dic ꝙ ibipᷣſtantur
legata ab eo ꝗ uenit ꝑ ↄ ta.⁊ ſicõ uolũtatẽ deſucti.⁊ ſic dʒ mi
nus grauari. Sʒ h pᷣſtatur ab eo cui fuat᷑ poꝛtio ex uoluntate
defũcti.⁊ iõ ĩ plus põt grauari.ibi ſecꝰ.¶ Ex pᷣdictᷣ noõ ꝙ ille
ꝗ bʒ legatũ de iure ſpali hʒ ius nõ decreſcẽdilʒ nõ hẽat ius ac
creſcẽdi.dixi plene ĩ.l.re cõiũcti.S.de le.iij. ¶ Iteʒ op.S.e.l.ſi
ex duob. S. ſʒ ⁊ illð.Pic gl.pᷣterit ⁊ ĩſtitut erãt emãcipati.
Pp iſtitut erat ĩ ptaãte nihil nalʒ.qꝛ idẽ ẽ ibiĩ lnicncg Eĩ ptate
qd ẽ ĩ emãcipato.ut.d.l.ſiex duobꝰ.S.qð ſi is.Sed dic ꝙ ibi
hẽditatẽ adiuit h nõ.ſʒ bñſcio ſtoꝛis ẽ ei poꝛtio pſeruata.

cũ.l.ſe. Aolo ꝙ cogitet utruʒ auc.ex cauſa. ⁊ etiam
tex.ĩ coꝛpoꝛe vñ ſumit᷑ poſſit limitari.ut qð dic ceta firma re/
manẽt. limitet hoc mõ dũ tñ legatarij ul ſdeicõmiſſarij nõ ha
beant plus qꝙᷓ; hẽs pᷣterit ul exhẽdat.ut.S.e.l.nliũ.S.ad eu,ʒ
a teſtm rüpit ꝑ hãc legẽ. MNa õ ta.eoure eoq; oꝛdie dat quo
teſtm̃ rũpit de iure ciuili.ut.S.ti.j.l.j.poſt pn.⁊.l.ſi in adoptio
nẽ. S. f.utrũ hoc ſit uerũ cogitabitiss
¶NJriiẽ. Siqus er lbe. e⸗
gnopo it cõſeruari utrũq;. ut.j.e.l.bonoꝛũ poſ.iſi. Gl.dat
Płrej ſo.vna ꝙ h loꝗtur ĩ his ꝗpñt petẽõ ta.ibinõ.hᷣnõẽ va⸗
ꝗre q ꝓpt h̊ eẽnt detioꝛis ↄditiois.Alij ꝙ h̊ adiuit hẽditateʒ
ibino. Hec nõ ẽ va qꝛ nec ꝓpt hᷣ eẽnt detioꝛis oditiõis..Aua
re gl. dic ꝙ üla lex dʒ ĩtelligi Fʒ iſtã.ut nõ debeat hẽre legata

TI; Hi ꝗbꝰlegatũ ul poꝛtio hẽditat con
=W virilẽ nõ admittuni. .d.

L.ultra virilẽ ut .

a Asorit COp. libertates nõ cõpetãt rupto
Si adierit. ¶Ep. pap̃. S. ſi x cauſa. S. de inof.

—

—

teſ. So.ibi rũpi ꝑ q̃relã.h ꝑʒ ta.⁊ ſic remanet teſtm ualiduʒ
de iure ciuili. ¶ Itẽ op.de.l.nullus.j.de re.iu. So.iĩ pᷣiudiciũ
alti'nõ põt ꝗs uti iure ſuo ut h.ſʒ ſi nõ p̃iudicat alij tic põt vti
iure ſuo. ¶ Altio nõ iſtu.S.ad mãʒ ꝓteſtatiõis ut dic gl. de qᷓ
dicut dixii ãno.l.de pupillo.S.ſiq; ipſi ptoꝛi.j.de no.oꝑ.nũ.
E
3. e. l. viril. 5. ſigs. Ol. ſo. tene mẽti iĩ v. nõ ſo
lũ.ꝙ üla yba cẽtũ reliquo pꝛo dote.itelligũtur ſiue Miqterur

DBe lega.pſtã. ta.bo.pol.pe.

dos ſuc alidd aliud peo ote uthic vicitene meaitii.
Ed et ſi ꝓ dote. Si nurul.

NMAuerit gl. qñ dos nõ põt peti nõ ualet legatũ. ſʒ an

galebit cũ potit peti.Hic gl. ꝙ ſic ut.l. ſb oditiõe.j.de ſo. Sʒ

nõne iſtud videt ↄͥ reglaʒ cato. q ipedit legata inutilia ↄfrma
ri.ut.l.j.S.de re.cato. Poſſum dicẽ ꝙ legatũ ꝓ dote ẽ oditi
onale.ergo regu.cato.nõ hʒ locum.ut.l.j.s.de re.cato. Iſta
ſo.nõ videt᷑ va.qꝛ iſta ẽ ↄditio tacita qᷓ nõ ipedit ꝗn ſit locuꝭre
gule cato.ut.l.ſi optio de opſ.le.⁊ no.in.l.j.S.de re.cato.q̃re
ſolue ꝙ h̊ erat legatũ nullũ.qꝛ mrimonium ↄſtabat aduerſus
ga deſectũ teſtõꝛ nõ potuit puidẽ.iõ regu.cato.nõ hʒ locum
Eqñ legatũ ẽ nullũ ex ꝑſona ei cui relinquit.ut plene hũiſtis
nõ.i.l.j.S.de re.cato.Scðo ritgl ga ſi ↄſtãte mr̃imonio da
tur actio. DPic gl.ꝙ qñ marit ẽ exhẽdat ut.l.ſi ↄſtante.s.j.S.
ſo. ma.Sʒ videte lIʒ vir ſit exhẽdat tñ actio mulieri nõ dat.ut
l. ij.ſpn.S.de do.ple.ſʒ marito bñ dat᷑ util actio fami.her.vñ
expoſitio gl.nõ ẽ bona.q̃re dic ꝙ det᷑ eo caſu qᷣ ſocer ul hẽdes
gũt ad inopiã qͥ caſu dat actio mlieri ↄſtãte mr̃imonio.ut.l.
ſi ↄſtãte.S.j.S.ſo.ma.⁊ ibi ita ĩtellexi hũc.SO.
¶ Mõ oia. Iſte ẽ difficil.S.⁊ ponit mitos caſus.ea lega
EIvðVAeta debent ex hoc edicto que ſũt relicta ab eo
gradu ʒ quẽ petita ẽ bonoꝛũ poſ.ſi ppt᷑ timoꝛẽ bonoꝛũ poſ.õ
ta. nulla efficiant᷑.ſʒ ſi als de iure cõi debebũtur etiã legata ab
alio capite.h. d.uſq; ad.l.nõnunq;. ⁊ diuidit᷑i duas partes.pᷣ
onit duo dicta ĩ genẽ obſcure.ſcðo illaʒ declarat ꝑ młtos ca
us uſq; ad.l.nõnunqᷓ;. Scða ibi.ut ecce pᷣſtãda ſũt.exẽplũ h
pʒ ĩ vltio rñſo hui legis.Sʒ exẽpla pᷣceden dicti patẽt ĩ oĩbꝰ
ijs rñſis. x.l. ſeqᷓn. uſq; ad.l.nõnunqᷓ;. in v. iul. Tex.ibi data
ſt.q; ↄ gradũ iſtitutoꝝ potuit petiõ ta.⁊ ſi repudiauerit vidẽ/

tur re udiaſſe tioꝛe teriti. ergo ⁊c.ð ut.S.e.l.lij.ĩ ſi. cũ.l. ſ. ARtẽ
ibi a ſequẽti nõ relicta a p gradu.qꝛ iſtituti omiſerũt ꝓpt᷑ moꝛ
teriti ſeu bonoꝛum poſ.õ ta. In v.ꝙ ſi poſt moꝛ

tẽ nõ timoꝛe pᷣ

te ibi relicta ſũt.q̃re nõ ſũt excluſi a timoꝛe pᷣteriti ſ̊ moꝛte pꝛe

uẽti. In.l.at ubi tex ibi data ſũt.q;ꝛ timoꝛe pᷣteriti videntur re
pudiaſſe.x ſi adiuiſſẽt ſubſtitut excluderer᷑.ut.lpoſt aditã.C.
de ipu.⁊ ali.ſpſti.⁊ iõ legata relicta ab eo nõ debẽtur cũ de in
re cõi non deberẽtur õ ta. In.l.ſiue ibi nõ omiſerĩt.ſʒ deceſſe/
rint hẽditate nõ adita petita iã õᷣ ta.ꝑ ſiliũ ſᷣm Ja.de are. Itẽ
ibi hereditatẽ. nã cũ timoꝛe pᷣteriti iſtitutꝰ omiſiſſet ule ꝗ petijt
ʒta.ſuccedit ĩ locũ ei.ut.S.ti.j.l.cũ emãcipati pn.iõ habet᷑
ꝑinde ac ſiĩſtitut nõ adiuiſſet q;tũ ad legata.CNQũo 4 ſit rõ
Siuer ſitaſ iter iſtos caſus. Rñdeo collige rõnes ex additioni
bus q̃s dedi circa tex. ¶ Op.ad v.ꝙ ſi neq;.dẽ h ꝙ ſi nullus
ſuꝑeſt ſuccedit ab ĩteſtato.Lõtra ſufficit ta.extare tpe moꝛtis
ut poſſit peti bonoꝛũ poſ. ta.ut.S.ti.j.l.qð vulgo.So.uerũ
ẽ ſihẽditas põt adiri.ſʒ h nõ potuit adiri.qꝛ nec ĩſtitut nec ſb/
ſtitut' ſuperat. ¶ Sʒ lʒ nullus ex iſtitutis ſuꝑeſt tñ traſmit⸗

tit᷑ ad hẽdẽ ſuũ.ut.lʒ.ilud ĩ fi.S.ti.j.maxĩe hodie ius deliberan

di.ut.l.cũ antiqoꝛibꝰ.C. de iu.deli.NDiẽ gl.itelligo hᷣ qũ ſupꝑeſt
aliqs ex iſtitut ien ſbᷣſtitu nec ad hẽdes trãſit ius adeũdi.Si
enĩ ius adeũdi trãſiret ꝑinde ẽ ac ſi ſpelle ut. j. de re iudi.l.ĩ
his.S. nõ debes.ita dic gl.quã nõ.ad.q.teſtõꝛ ſubſtituit hẽdi
ſuo vulgarit ſi hẽs nõ erit tal bẽs eſto iſtitut non erat hẽs ſed
trãſmiſit ius deliberãdi ꝑ.l.cũ antiqoꝛibꝰ.ulẽ de caſib in ꝗbꝰ
hẽditas nõ adita Enileu. ro ge pferat᷑ ul ſubſtitutus uł hẽ
des illiꝰ ĩſtituti. Iſta gl.videt᷑ u atur
ti puto viſſimũ.qꝛ iſta vba ſi nõ erit hẽs ſpaudit lex ul aliũ
miſterio ſuo hẽdẽ nõ fecerit ut.l.ſi pꝛfami.S.de hẽ.iſti.Si er
o trãſmittit ius deliberãdi ulł alio caſu ius adeũdi fac aliũ hẽ
3. miniſterio ſuo.⁊ ita det᷑miaui i mã de vul.ſub.⁊ ẽ meũ du/
biũ ⁊ gl.hᷣ detmiat.¶ Op.de ſi.hui.l.ad pn. Gl. rñdet ⁊ bñ.
Debes ĩtelligẽ ꝙ n.l. ſubſtituti.omiſerũt hẽditatẽ pᷣuẽti moꝛ
te. vñ legata irritant nõ ꝑ p ta. ſᷓ als de iure cõi.iõ nõ debent.
ut. SZ. e.l.ij.ĩ fi. i pn.ſpᷣſtituti omiſerũt timoꝛe pᷣteriti. ¶ Iteʒ
vidẽtur a ſubſtituto deberi qꝛ legata relicta ab ĩſtituto vident᷑
repetita a ſubſtituto.ut.l.lʒ.S.de le.j.dic gl.ĩtellige ꝙ erat ca/
ſus ĩ q illa reerki nõ videt facta.¶ Quero ꝗd in dubio.an
ſubſtitut videt᷑ repudiare timoꝛe pᷣteritiuł ꝗ erat als repetitu
rus. NPiẽ gl.videt᷑ repudiare timoꝛe pᷣteriti.ut hac.l.ita diẽ gl.
¶Vltio Hi.ꝓ declaratiõe diſtiguit aut tꝑe moꝛt᷑ ſuꝑuiuit in
ſtitutꝰ ⁊ ſubſtitutꝰ.aut iſtitut tm.aut ſpſtitutꝰ tm. aut neuter.
ꝛĩo caſu bñ utq; viuit aut iſtitutus ẽ excluſu repudiatione
gaut ↄditiõis deſectu aut alio caſu. Si repudiatiõe debẽtur ſo
lũ legata relicta ab ĩſtituto.ut h ⁊.l.at ubi.x.l..ſiue aũt.aut eſt
exduſus ↄditiõis defectu.⁊ tũc aut erat ↄditio caſual.⁊ debẽ
tur ſolũ relicta a ſpſtitnto aut erat ↄditio ptatiua ⁊ debent᷑ reli
cta ab iſtituto tm̃.ut hĩi.litem ſia ſtituto. Si voẽ excluſus

e ꝙ pᷣferãtur hẽdes illi ĩiſtitiia

qlio caſu. ulputa mo:te tẽ debent?᷑ relicta a ſoſtituto tm̃ ut hac
l. vſip dote ul.rñ. Si vo viuit ĩſtitut tm.tũc relicta ti debẽ
tur ab iſtituto.ut hac.l.v.ut ecce ſi viuit ĩſtitut tin debent᷑ reli
cta a ſubſtituto.ut hĩ v.ſi vo nemo.QAuarto caſu ſi neuter vi
nit tũc nulla legata debebũtur.qꝛ ab ĩte.ſuccedit ut h in v.ꝙ
ſi neq;.Alia plura poſſent dici ꝗq.S.expediuiĩ addi.

. gauna”s Op.de. l. nõ putauit. §. fi.
(n Onnũquã. al

1 vnus afficit lucro aliũ
So. nõ dʒ afficere lucro legatoꝝ ſʒ hẽditatj.qꝛ here/
ditas ẽ q̃ſ debita.ut.l.ñ. C. de codicil.

Si ab uno Op. igl. d H meliꝰ. imo ẽ deter.

ßͤTẽ H q; ẽ meli ut ille teneat᷑ quem teſtõꝛ gra
nat.ut uolũtas teſtõꝛis fuet᷑.ut.l.ĩ ↄditionẽ.j.de cõ.⁊ de.Hhic
gl. poc iõ qꝛ ꝑ ta.ſit detractio certe parᷣ.iõ nõ ẽ equũ teneri
ſolidũ. Si eni nõ fiẽt detractio ſʒ. magiꝰ augmẽtũ tenent ĩſoli
dũ.ꝓbat.j.de colla.do.l.ſi fuerit.⁊.l.fi.S.de le.iij.¶ Itẽ op.j.
e.l.nepos.Gl.ſoluit vno mõ.⁊ rehꝛobat q̃re ſolue ut ibi.

RRa1 5* Tex. ibi pᷣſtare etiã exceptis
i ¶BS giĩ ptate. ackble⸗ diffiali ler.

Examinemuꝭ pncipiũ. diẽ tex. ꝙ ſuus p̃terit rũpit ꝑ

ʒta.õ qð ẽ nullũ nõ põt rũpi.ut.l.qð vulgo.ð.ti.j.x.S.de in /
luſ. teſ.l. nã ⁊ ſi.v. poſt defectũ. ſʒ pᷣteritiõe ſilij ſui teſtin ẽ nullũ

nt iſti. de exhẽ. li.i pn. Piẽ gl.teſtm ẽ nullũ ſi fili vult dicẽ nul
lũ.ſicut dicim i.l.ſcim.S.repletionẽ. C.de ĩof.teſ.ubi reple/
tio ſit ipo iure ſi petat᷑.⁊ idẽ ĩ cõpẽſatiõe.qꝛ fit ipo iure.ſi tñ op
ponal ab hoĩe.Ego dico ꝙ teſtm ĩ ꝗẽ ſil pᷣterit etiã ſi nõ opꝑ
onat᷑ ẽ nulli.nõ eni ẽ neceſſe ꝙ anullet ⁊ petat ꝙ a iure anul

let. ut. l. que ſub cõditiõe.S. fi.S. de Odi.ĩſti. Nic ẽ ꝙ lex dicit
ꝙ ſiliꝰ pᷣterit uenit directo ad petẽdũ hẽditatẽ.nec pᷣus agi᷑

de nullitate ſʒ uenit ĩcidẽter opponẽdũ.ut.l.j.⁊ ibi colligi.C.

de oꝛ. cog. Cõiũge tñ iſtã gl.⁊ hoc tene mẽti.Quare ad pꝛia

dic ꝙẽ nullũ de iure ciuili nõ tñ de iure ptoꝛio.ut nõ.i.l.quod
vulgo.S.ti.j. AVlł dic ꝙ ẽ nullũ niſi ꝑ filiũ cõſirmet᷑.ut.l.filio pᷣ/

terito. S. de inu. te. ⁊ ibi dixi pleni petẽdo ta. videt᷑ appꝛoba
re teſtm̃ de iure ciuili.ut.l.poſthumo.j.de bo.poſ.ð ta.⁊ qð

ibinõ.gꝗl.⁊ doc.¶ Aenio ad ſcðʒ rñſũ.dicit h ꝙ emãcipatus
nõ p̃ᷣſtat legata.S.j.l.ꝓxi.NHicit gl.ꝗqdã eſtimauerunt ſubau/

dimale. Alij uolẽtes ſuſtinere iſtos dicunt h loqtur in emãci
pato pᷣterito cui pꝛ fecit iniuriã.vñ min põt a pꝛe granari.ſed

ibi loꝗtur ĩ emãcipato ĩſtituto ꝗ hʒ pꝛis uolũtatẽ iõ põt plus
grauari.ar. ꝓ hac ſolone qð hẽp hi v.ꝗd ergo.⁊.j.ꝓx.S. Ai
dete iſti vidẽtur uelle ꝙ emãcipat ꝗ pot petẽ õ ta.nõ teneat᷑
ad legata.hoc videt caſũ.l.qꝛ aũt.S.pe.S.ſiqs omiſ.cau.te.
Fʒ ꝙ ibi itelligũt Di.⁊ Ja.de are.Et iõ ꝓ ſuſtinẽdis oĩb opi.
poſſum dicẽ ſic.qũ ſuus ẽ pᷣteritus aut loqmur ĩ emãcipatoĩ/
ſtituto. ⁊ dic ut.l.ſi duo.j.e.Aut ẽ pᷣteritus emãcipatus.⁊ tũc
ſigdẽ emãcipatus ſuccedat ꝑ ð ta.tenet ad legata. ut.d.l. ꝗa
aut. F. pe. ⁊ h mõ dʒ ĩtelligi h ʒ lec.gl.qꝛ iſti male putabãt ſiĩ/
telligebãt de emacipato ueniẽte ꝑ ta.aut emãcipatus ſucce
dit ab inteſtato ꝑ vñ li.q̃ſi teſtõ anullato ꝑ pᷣteritionẽ ſilij ſui.
tũc ex hoc edicto legata nõ deben:.ita pñt ĩtelligi iuriſcõſulti
ꝗ hᷣ eſtimabat.ſʒ bñ debebant᷑ legata ꝑ edictũ ſiq omiſ.ca.te.
it. l. q aũt. S. pẽ.ſiqs omiſ. ca. te. ⁊ fac.l.ſi ſilius.e.ti. Sʒ quõ
põt peti õᷓ ta.ſi teſtm ẽ nullũ ꝑ pᷣteritionẽ ſui. Dicã.j.l.pꝓxi.

(Sʒ ſi unꝰ. Fſie e viſtcl. ¶ Op a bmũ dictũ dẽ

4 hꝙ ſi ambo petierit bo.pol.ð ta.pᷣſtãtur
legata tm̃ ↄiũct ꝑſonis.Cõtra imo ex ꝑſona iſtituti debẽtur
ab ipo iſtituto oibꝰ. ut.l.ſilio. S. e. ⁊.l. uls.S. fi. S. de le.iij. So.
ꝓ poꝛtiõe ĩ q̃ iſtitut fuit debẽtur legata oibꝰ.ſjp ea qꝗᷓ accre/
uit ꝑ ta. debẽtur tm pↄiũct᷑ pſonis. ut dixi i.l.fſ.S.de le.iij.?
dixi. S.e.l.filiũ. ¶ Itẽ op.dꝛ hĩ v.ſʒ ſi ſcript.⁊ ſcriptus adiuit

⁊ pᷣteritus petijt ʒ ta.videt᷑ ꝙ nõ poſſit peti ̃m ta.donec expe

ctat᷑ an poſſit ueniri ꝑ ʒ ta.ut.l.eꝗſſimuʒ poſt pᷣn.j.de fᷣin ta.
So.h̊ diẽ ꝙ adiuit hẽditatẽ.ſ.de iure ciuili.nõ ꝑ bonoꝛũ poſ.
ita nõ. S.ti.j.l.il. ⁊ doc.i.l.ſ. C. de bo.poſ. ta.qð ĩtellige ut
dicã. j.l. pri I op.dẽ h ꝙ ſcriptus hẽs adiẽs ex ĩſtitutiõe
tenet᷑ ad legata ↄiũcſ pſonis tm. .S.ti.j.l.ſ ex płribus.S.ſʒ i.
lud.⁊.j.e.l.ſi duo ĩ fi.ubi tenet᷑ oibus.So.vna ẽ ꝙ h̊ coꝛꝛigi
l.ſi ex duobus.S.ſᷣ illð.⁊ illa coꝛꝛigit ꝑ.l.ſi duo.⁊ iſta ẽ ſaʒ bo
na.Alia ſo.ẽ ꝙ h loꝗtur ĩ ſuo.ibi ĩ emãcipato. Hoc ẽ ſalſũ ut
dixi i.l.ſi ex duobus. Alij dicũt ꝙ h loqtur de ſcripto cui ſer
nat hẽditas ex vigoꝛe iſtius edicti ⁊ ſic tenet ad legata ceri ꝑ/
ſonis ut. õ. e.l.flliũ. fi.q̊ nꝛia loquunt᷑ ĩ ſeripto ꝗq uenitꝑõta.
Pa otꝛgiki l gui tʒ Di. Iſta ſo. ẽ va ĩ ſe ſj nõ ↄgruit huic
egi.qꝛ h loꝗtur de ſcripto ꝗq põt uenire ꝑ ð ta.Alij ſoluũt alit᷑

gl. dicẽtes ꝙ id qꝗð dꝛ de ſcripto.ſ.q nõ adiuit ſed petijtꝰ ta.
bñſicio pᷣteriti. Iſta opi.lʒ ĩ ſe ſt va nõ cõgruit lre.q; tex.dicit
wbetẽ potuẽ nõ diẽ ꝙ petiere.q̃re tene pᷣmã opi. Al dic ꝙhᷣ

reieri

õ

— — oͦ+.u —

=

De colla. bonor.

refert opi.qͥrũdã q̃ ibi repꝛobat᷑.¶ Itẽ op.dẽ h q nõ dʒ eum
tueri ĩ ea parte ĩ q̃ ẽ iſtitutus. Cõtra.S.ti.j.l.nõ putauit.S.ſi.
So.ibi loꝗtur qũ oẽs petierũt ta.h̊ aũt iſtitut adiuit.¶Et
pꝛo declaratiõe iſtoꝝ caſuũ dic.aut ꝗs pᷣterijt emãcipatũ uel
emãcipatos qͥs ſolus hẽbat.⁊ tũc ſine dubio pᷣſtatur legata
ſonis except.ut pʒ ꝑ totũ hũc ti.aut ꝗs pᷣterijt ſuũ ułſuos qͥs
ſolus hẽbat.⁊ tũc nõ pᷣſtãtur legata ſiue dicãt nullũ ſiue ueni/
ant ꝑõ ta.ut hac.l.ĩ pn.aut pᷣterijt duos vnũ ſuũ aliũ emanci
patũ.tũc ſu nemini dʒ legata.emãcipat vo aut uenit ꝑ ta.⁊
tenet᷑ ad legata except ꝑſonis.aut uenit ab ĩteſtato.⁊ tũc nõ
tenet᷑ ex hoc edicto ſʒ ex edicto ſiqs omiſ.ca.te.ut dixiĩ pᷣn.l.
gaut vnũ pᷣterijt ⁊ aliuʒ ĩſtituit.⁊ tũc aut pᷣterijt ſuum ⁊ inſtiruit
emãcipatũ.⁊ tũc ſuus nõ tenet᷑ ad legata ſʒ emaãcipat oiĩbꝰ.ut
j.e.l.ſi duo.aut ĩſtituit ſuũ ⁊ emãcipatũ pᷣterijt.⁊ tũc ſuus tene
tur ad legata.aut vnũ emãcipatũ pᷣterijt ⁊ aliũ ĩſtituit.tũc aut
oẽs ueniũt ꝑ ta.⁊ tũc pᷣſtabũtur legata except ꝑſonis tm̃ ulł
h ⁊i v.ſʒ ſi vnꝰ.aut iſtitut adiuit ⁊ pterit petijt ꝑ õᷣ ta.⁊ tẽ ex-
neus inſtitut p̃ſtabit legata oĩbꝰ pʒ uerã opi.ut.S.de ᷣ ta.l.ſi
ex duobꝰ. Cc.j.e.l.ſi duo.pᷣterit aũt debebit legata except per
ſonis. ut oer iſ ſi ſcriptꝰ. Si vo vnũ pᷣterijt aliũ exhẽda/
uit. tũc dic ut. l. filiũ ĩ pn. ⁊. S. legata. S.e.ti.

(Eta? Doté ¶¶ Op. de le. j. C. de ſal. ca. adie. So. di⸗

J cũt ꝗqdà h̊ nõ fuit expᷣſſa certa quãtitas.
ibi ſecꝰ. Al meli qñ teſtm irritat ꝑ ã ta.opʒ ꝙ ve do ſit.q; ad
dotẽ inuitat᷑ tanq; ad es alienũ.ſec qũ no irritat ꝑ ta.ita dic
l. tene mẽti iſtũ tex. nã.S.e. l.j.ĩ pn. dẽ ſi legat uxoꝛip dote nõ
uffiẽ legari ꝓ dote niſi uere ſit dos. Et hoc fac ad młta.ſi dẽ ĩ

(Endin mercãtia nõ di niſeſitmercctlaer. hub. 5.
õditio dʒ ipleri ĩ ꝑſona ei ꝗ peti

t 5 ta. h. d. iſte tex. ,
Iſta ẽ ſubtil lex. ¶ Op.ad pn. S.l.ꝓ/
xima.ſcdo rñũſo.So.ut ihi dixi.
hʒ tres lec. Huob modis legit ĩ gl.

—

Nduo.
ꝛoide. Zte.

t᷑tio mò ſᷣm Pe. alibi. dẽ H oĩibu legata pꝛe
ſtari. . S.e.l.is q.S.deſcripto.So.ut ibi.¶ Itẽ op.j.de ſᷣm
ta.l.ſi ſub ↄditiõe ĩ fi. So.utĩ gl.⁊ bñ. ¶ Quero dẽ h ꝓinde
ſi ta.nõ accepit.qᷓro ſi nõ petijt bonoꝛũ poſ. ta.q̃lit᷑ ſucceſ
ſit. DPic gl.adiuit de iure ciuili ulł Petijſt ta.ex ĩſtitutiõe. Iſta
pma lec.nõ videt᷑ vᷣa.q; teſtmĩ qẽ ſiliꝰ ſuus pᷣteritẽ nullũ de
iure ciuili.⁊ iõ nõ põt adiri.ut.l.filioõ.de iniuſ.teſ. Atẽ ſcða vi
det᷑ peioꝛ q; ubi hʒ locũ bonoꝛũ poſ.ſᷣm ta.nõ põt hẽre locum
ʒta.ut.l.eqſſimũ.S.expectãdi.j.de ſᷣm ta.iõ ĩſtitut nõ põt pe
tere bono.poſ.Fm ta.ꝓpt᷑ pᷣteritũ q põt uenire ꝑõ ta.iõ .
de are. tʒ pmãꝗ lec.ſʒ nõ rñdet ad ↄꝛiu factũ. Sʒ De.legit hãc
l.tertio mõ dicẽs ꝙ nõ adiuit de iure ciuili nec ſᷣm ta.petijt.q;
nõ põt nt dictũ ẽ.ſi fuit poꝛtio reßu ata ꝑ hũc ti.⁊.l.ſiliũ.S.ſʒ ſi
poꝛtio.S.ti.j.ita diẽ Me.⁊ Ci.refert EfCde bo. poſ. ta.
Sʒ male q; alie pſone ꝗbꝰ oſeruaĩ poꝛtio ꝑ hoc edictũ nõ p̃/
ſtat᷑ niſ iũct᷑ ꝑſonis.nt.l.filiũ ĩ fi.S.ti.j.q̊ h dꝛ ꝙ pᷣſtat oibus
qᷓ̃re tene lec.gl.ſiue dicam ipſũ adire de iure ciuili qꝛ põt.quia
B ſuit ĩſtitutꝰ vn de ueniẽtib ab ĩteſtato ⁊ ſic tale teſtm lʒĩ eo
ſit fili pteritꝰ de iure ciuili ualet.ut.l.ſ duobꝰ.S.ſi pᷣus.S.ti.j.
⁊ ibi dixi. Itẽ põt peti m ta.q qð dẽ ꝙ nõ hʒ locũ ſm ta.do
nec põt intẽtariõ ta.ẽ uerũ qũ lſtitutus nõ ẽ i pari graqu cum
pᷣterito.ut.l.eqſſimũ.S.j.de ᷣm ta.Sʒ ſi ſũt ĩ pari gradu tunc
nil repugnat ꝙ vnus veniat ꝑ ſᷣm ta.⁊ alius ꝑ ʒ ta.⁊ pñt con
J currere. ut.l.q̊ cũ p?ono ĩ pn.S.ti. j.

J emãcipato ¶ Op. ꝙlliberei hẽs pꝛe

teritꝰ. ut.l. arbitrio.S. fi. ẽ.

do dolo. Gl. ſol. ꝙ h hes ẽ ĩ moꝛa. uł fauoꝛ pſonarũ hoc ĩducit

ſz male dic.q̃re dic ꝙ h̊ hẽs ſcript cõmiſit dolũ aduerſu pᷣteri
tũ. Vñ ppt᷑ odium p⸗teriti ſteremit rẽ legatã.iõ tenet᷑ pᷣternitus
tanq; ſua culpa ſit ĩterẽpta.ut.l.ſi merces.S.ſi culpe.S.loca.⁊
l.pe.ĩ pn.S.ſo.ma.ſʒ ſi iterennſſet ꝓpt᷑ odiũ legatarij tũc vide
tur res iterẽpta culpa legatarij nec tenereĩ terit eaſcẽ lege
ſi vo nõ ĩteremit rẽ legatã ꝓpt᷑ odiũ alicui ſʒ ipſi rei legate.ut
q; iteremit ſuũ pꝓpt᷑ odiũ ipſius Fni.tc pcedit diſtictio gl. Aut
hẽs pᷣterit ſuit ĩ moꝛa aut nõ.ſʒ qñ nõ ẽ ĩ moꝛa tenet᷑ cedẽ acti
onẽ ʒ hẽdẽ ſcriptũ.ut.l.huic ſcripture.S.ad.l.aql.Sʒ an occi
dens teneat᷑ ſilio pterito. Dic ut in gl.

n L Os. Do de. .nonnunch . .e Hl ſol.

nõ bñ.ſʒ h ſoluit ⁊ bñ qꝛ ẽ qd im

B putet᷑ nepoti.q; cũ potuit uenire ꝑ otra ta.noluit.
* DOnoꝝ ¶Op. S.e.l.virilis poſt pn. Gl. ſol.
aribi pluribus modis ſʒ tene illã q po/

nit᷑hᷣ qꝛ: nõ habebit legata ultra virilẽ.

bꝰ. Hic ponũ caſus duob moglis. tene ulti
9ni caſũ ſᷣm quẽ ↄiñcte perſone nihil de

bẽt hẽre de fuis gbelitatẽ ßſtare debeãt. qꝛteſtatoꝛ tale lega
tũ nõ ſecit ꝓpt᷑ eoꝛũ cõmodũ.ut ꝓbat.S.e.l.iij.S.item.

— .S. de regu. cato. So.h̊ loꝗ/

— 1Eteruenit. HH reqrat tps teſti. ut

ðtur qñ legatũ denicit rõne ꝑſone.ſecꝰſi als ut ibi nõ.⁊
. .„ℳ — — —„ * —2 ) B
l.iij.S. qũ aũt.j.de iure fiſ. ¶ Itẽ op.de rebꝰ du.l.ſi cognitis

ubi reꝗrit᷑ ꝙ ſit eti tꝑe moꝛt.Dicũt qdã ꝙ h foꝛte reqrat ſed
trufa ẽ.qre dic ꝙ h̊ loqtur qñ teſtm ĩpugnat᷑ ꝑ q ta.vñ ꝙ ſit
de liberis non requiritur ex diſpoſitione defunctiſed ex diſpo
ſitione iuris.ſed ibi loquitur quando requiritur ꝙ ſit de cõiũ/
ctis ex diſpõne defũcti.¶ Iteʒ op.iſti.de here.iſti.S.iĩ exneis
ubi tria tꝑa reqrũtur. Nicũt qdà ꝙ hᷣ foꝛte reqrũtur.ſʒ dic ꝙ
ibi loꝗtur ĩ hẽditate hᷣ ĩ legat. Pꝛetea h qñ rumpi teſtm ꝑõ
ta.ibi nõ.ſʒ mere ibi ex diſpõne defũcti ſucceditur.

OAi filiũ. Abi petere poſſe.ſ.beneſicio pꝛete

Js cui⸗ Iſte.S.eẽt ſat᷑ facił niſi qꝛ gl.itricat ipſũ. Dã

——.

E RbE op emacipatũ ſiliũ pᷣterijt. qᷓro de ꝗͥ filio eman/

cipato loqtur.Nic̃ gl.pᷣ̊ de emãcipato.ſ.pꝛe iſti nepot.⁊ fᷣm
h iuriſcõſultꝰ B nõ rñdet qõni.⁊ hoc mõ loqtur gl.q ĩcipit nõ
rñdet.Gl.repꝛobat iſtã lec.q; ſi hoc eẽt uerũ pᷣtoꝛ nõ tueret᷑ ne
potẽ ꝑ hoc eqictũ.ſʒ de iure cõi tueret᷑ q nemo cõmitteret edi
ctũ.q p? dat in adoptionẽ nõ cõmittit edictũ.ut.l.nõ puta/⸗
uit. S.ĩ adoptionẽ. S.ti.j.Alij uolẽtes ſuſtinẽ gl.q̃ incipit non
rñdet.legũt alio mõ ꝙ iſte nepos fuit iſtitut ⁊ fuit pᷣterit aliꝰ
filiꝰ nõ pꝛ ipſiꝰ.Et ſi dicis nõ põt ei cõmitti exũtiĩ aliena fami
lia.ↄcedo ꝙ pꝛ eũ pᷣcedit.ergo erit tuẽdus.⁊ h vult dicẽ gl. qᷓ
ĩcipit pꝛeʒ.ibi qꝛ pꝛ eũ pᷣcedit.⁊ ſᷣm h̊ illa gl.q ĩcipit nõ rũdet.
expone ꝑ pꝛeʒ.i.ꝓpt᷑ pꝛeʒ. Itẽ ĩ gl.pcedẽti q icipit pꝛeʒ ibi.S.
filiũ.dic imo.l.ſi emãcipatus.S.j.⁊ ibi nõ. Itẽ i tlio pmi gra/
dus exñti ĩ adoptina familia.alia lec pom?᷑ ĩ gl.q̃ẽ clara.
¶Be collatione bonoꝛũ. Nubꝛca.
Quiarilli q petũtõ ta.tenent ↄferre.iõ ponit ti.de collatiõ
bonoꝛũ.Querit gl.ꝗd vult dicere iuriſcõſultus dũ dic de col
latiõe. NHic ut ĩ gl.⁊ bñ.als alit᷑ accipit᷑ pꝛo collatiõe.ſ.quã ſa/⸗
ciũt plures bibẽtes. Itẽ accipif pꝛo qᷓdã rõcinatiõe quã faci/
unt aliꝗ ſuꝑ aliquo dubio. Itẽ pꝛo cõparatiõe.

Ar fi Iſta rõ quam ponit tex.
Ic titulus. videt va. q; m hoc eti
am ſuns emãcipato cõſerret.Cõtra.l.ſi emãci⸗
pati. C.e.⁊ eti emãcipati ĩter ſe.õ hãc.l.S.ſfi.iõ

– ꝓ tollẽda iſta dubitatione gl. declarat.nam ſᷣm

iſta tpa qcꝗd ſiliqrebat qᷓrebat pꝛi. ut.l.placet.S.de acꝗ.hẽ.
⁊. l.j.j.ſia pa.ꝗs fu.ma.i gl. Illud vo qð qrebat ſili ? emacipa
tus hẽbat ſibi ꝓpꝛiũ.ergo erat ꝙ emãcipat hẽret partẽ bono
rũ pꝛonoꝝ ⁊ ĩ ꝗberat lucrũ ſilij ĩ ptãte niſi emãcipat cõferret
ea qᷓ lucratus ſuerit.⁊ ita vult dicè iſte tex.ꝗᷓ rõ ceſſat ſi tracta/
mu de collone ſiẽda ab emãcipato alij emãcipato. Itẽ ceſſat
etid ſi tractam de collatiõe fiẽda a ſuo ipſi emacipato.q; ſuuj
oiĩa ꝗſiuit pꝛi.maʒ collationis dicã.j.ti.j.l.pẽ niũ.

E uter eOs. Pollatio fit iter eos ꝗ petũt ta.de iure

cõi ſiue de iure ſpali.h.d.¶ Qp. inter

—

emãcipatos nõ ẽ loc collationi.ut.C. e.l.ſi emãcipati.j.e.l.S.
ſfñi. So.ĩtelliga iter eos ſʒ nõ oẽs.qꝛ nõ cõſerũt emdäcipati int᷑
ſe. ¶ Itẽ op. de./.filiũ. S. videam. S. ti. ij. So. dat his ꝗ ſucce
dũt eodẽ iure.ſec'ſi diuerſo iure ſuccedũt.¶ Itẽ op. C.·c. l. lã
ubi ĩ ſuccedẽtib de iure ciuili hʒ locũ collatio.So.illdð de iure
nouo.nã oli nõ hẽbat locũ niſi ĩ ſuccedẽtib de iure pᷣtoꝛio.di
caʒ i.l.pꝛ filiũ. Itẽ uenio ad v.plane.⁊ q̃ro exẽplũ.NPic ut in

glo. ⁊ bene.
(Si Ex dodrate. mncher ueniẽs ꝑ ᷣ ta.fert

ſuo ꝓ ea parte qua ſibi aufert.
⁊ ſi nihil aufert collatio ceſſat.h.d.vſq; ad.S.ibidẽ.⁊ ẽ difficil
S. ¶ Mõ tex.i v. totiẽs. dẽ h ꝙ pꝛo ea parte cõfert p q̃ parte
auſert. imo plus cõfert ꝙ;ᷓ aufert. ut.j.e.l. S. fi. T. ſ.l. pxi. S. ſi
tres.⁊.l.ptoꝛ.S.iul.Hui timoꝛe ſũt ĩ gl.v.ſol.x q̃ibet diffcit.
Ana ẽ ꝙ h exponat᷑ ↄfert.ſ.oĩa ſua bona ꝓ ſullo qdrate.Nõ
ẽ bona qꝛ iſta lex eẽt ipoſita vbis ⁊ nullũ effectum hẽret. Alia
ſo. ẽ ꝙ. ll. ↄꝛie ĩtelligant᷑ ʒ iſtq:.· ut lʒ ĩ illis dicat᷑ cẽtũ ul ducẽta
hẽbat. dic.ſ.cõferẽda.ſʒ hẽbat alia qᷓ nõ ueniebat conferẽda.
Bl. repᷣhẽdit ꝑ.l.ptoꝛ..iul.⁊ ꝑ.lſe.S.ſitres.Alia ſo.eſt.aut
emãcipat ſuccedit ab iteſtato ⁊ cõſert oĩa.ut ibi.Alut ꝑõ ta.
⁊ tũc ↄfert pꝛo ea parte quam aufert. Iſta repꝛehẽdit glo.p.
1.pᷣtoꝛ.S. iul.j.e.ti.Gl.ergo ſol.q̃rto mõ ſolẽnit᷑ dicẽs aut fili
ſolus ẽ iſtitutꝰ ⁊ nullus ali ⁊ tũc emãcipat ſemꝑ cõſert totũ
ut. I. Sꝛijs. aut ĩſtitutus exneus cũ filio.⁊ tũc ↄfert pꝛo ea par/
te quã auſert ſuo.nõ pꝛo ea quã aufert exneo. Sʒ videt iſta
ſo.nõ hẽ at rõnẽ in ſe. qꝛ nihil ad ſactũ utrũ filius ſolus fuerit

p üij

De colla. benox.

iſtitutus.nã tũc emãcipatus aufert ſolũ dimidiã.⁊ ſic tũc pꝛo
dimidia deberet cõſerre. ut hac.l.⁊ ſic iſta nõ videt᷑ vᷣa ſo.ſed
magis caſuũ uariatio.Ci.tãgit.C.e.l.ſiue emãcipatiĩ ſi.⁊ ni/
hil examinat.ſ dic ꝙ iſta ſol.ẽ optima.⁊ vba iſti gl. ⁊ tex. de
bẽt intelligi ſic.ꝓ ea parte quã emãcipat aufert ſuo de poꝛtio
ne debita ipſi emacipato.pꝛo ea parte ſi nihil aufert nihil con
fert. ut h ſi totã poꝛtionẽ ſibi debità a ſuo aufert totũ qð hʒ ſi/
bi ofert.ita loquũtur pꝛia.Et ſi dicis ĩmo nõ aufert ſuo niſi di
midiã.ergo pꝛo dimidia dʒ cõferri. Rñdeo dimidiã tm̃ aufert
ſ. hẽdita pẽne.ſʒ illa dimidia ẽ totũ qð ſibi debet᷑.iõ totuʒ qð
pʒ cõfert.ita loquũtur leges ↄꝛie.Ald vnũ tñ aduerte ꝙ id qð
hH dẽ ꝙ ↄfert pꝛo q̃dratẽ.nõ ĩtelligas ꝙ q̃drãte tm̃ ſuoꝛũ bo/
noꝛũ debeat cõferri emãcipat.ſʒ cõſert dimidiã bonoꝛũ ſuo/⸗

rũ.ſicuti enĩ aufert a ſilio ſuo dunidiã poꝛtiõis ſibi emacipato

debite. ita dimidiã bonoꝝ ↄfert.ut.ll.ꝛijs. De illa tñ dimidia
collata dimidietatẽ retinebit emãciꝑat.aliã hẽbit ſuus.⁊ ſic
quadrãtẽ ĩtegrã hẽbit ſuus de bonis emãcipati.⁊ iſta ẽ vitas.
Alij ut HNug.ſoluũt hoc ↄꝛiũ alio mõ.vide iſtã gl.magis ĩ ſi.
ibi alij ut HNug. Iſta Bog nde va ĩ ſe.teneatis pꝛecedentẽ
ſo.q ẽ viſſima.¶¶ Vlteri q̃ro dẽ h ꝙ emãcipat aufert q̃dran
tẽ ſilio ſuo.ſ̊ an põt plus auferre.Dic ut ĩ glo.¶ Scðo q̃ro
an qñ q̃rit ab ĩteſtato hẽat locũ collo.Piẽ gl.ꝙ ſic ⁊ bene.nã
cũ emãcipat ſaciat iniuriã ſuo de iure ciuiliĩ totum ſuccedat.
merito hʒ locũ collatio.ſiẽ ſi ueniretꝑ tab. ¶ Vlteri gl.que
rit an ꝓcedat ar. de toto ad partẽ. Et remituit ad notata in.l.
A ſit.S.de uſur. Pic melii.l.an pars.j.pꝛo derelic.⁊ ibi dixi.

5. ari ¶ AQuero q̃ ẽ rõ hui tex. Hicũt q/
Ael maxime. pꝛ fecit teſtm ⁊ ex teſtõ ceſſat
collatio.ut.l.j.C.e.Hoc nõ placet gl.qꝛ nõ potuerunt legata

relĩquiiĩ codicilł ꝗ nõ ĩpediũtcollationẽ.ut.l.ſfiliã. C.de colla.

.-

rõ ergo ẽ q; emãcipat nõ afficit cõmodo ſuo õ defũcti uolun
tatẽ. ¶ Querit gl.pone ꝙ emãcipatꝰ⁊ iſtitut ⁊ ſuus pᷣteritꝰ
⁊ ambo ueniũt pꝰ tab.an emãcipat ↄfert. Nic̃ gl.ꝙ nõ quia

hʒ uolũtatẽ defũcti.Cõtra iſtas rõnes op.gl.ſi iſtud ẽ uerum

er go ab ĩteſtato ceſſat collatio.qꝛ ſlle ꝗ uenit ab ĩteſtato bʒ ta

citã defũcti uolũtatẽ ⁊ ſic nõ fac iniuriã ſuo ut.l. ſiciuntur.S.

de iure codi.Gl.mirabilit ſoluit dicẽs ꝙ ille ꝗ ſuccedit de iure
pᷣtoꝛio nõ hʒ tacitã defũcti uolũtatẽ qua gl.ſigna.nõ credo gl.
iſtã uerũ dicẽ.qꝛ ita hʒ tacità defücti uolũtatẽ ꝗ ſuccedit de in
re pᷣtoꝛio ſic ꝗ ſuccedit de iure ciuili.ut.l.ſcripto ĩ fi.j.vñ li.Ad
Sꝛia rñdeo ſic dico ꝙ ꝗ ſuccedit ab inteſtato de iure pᷣtoꝛio hʒ
tacita uolũtatẽ defũcti.ꝙ ſuccedit cũ iſto onẽ.i.collnois.ſʒ ille
ꝗq ſuccedit ex teſtõ hʒ expᷣſſ uolũtatẽ ſine hoc onere niſi expᷣſ-
ſe eẽt dictũ de collatiõe.ut.C. e.l.j.

¶Abidẽ. Jus aſerẽdiꝗſit traſmitti: ad hedes. alo ſecus

dD. Pꝛo declaratiõe qro.dẽ hͥ bono.poſ.acce
pta.q̃ro a ꝗᷓ dz accipi bonoꝛũ poſ.ut ius collatiõis qᷓrat᷑. Glo.
dic a filio iſtituto alio comittẽte edictũ. Alij dicunt accipi ab
emãcipato p̃terito. Iſta ſequẽs opi.nõ ẽ va.nã lʒ emãcipatuj

peteret ↄ ta.ſfili ſuꝰpõt adire ex teſtõ ⁊ cõmodo collonis eſſet

uat. ⁊ ſic nõ eẽt qſitũ ius colłonij.ut.l.ſi ex duobꝰ.S.j.S.de
ʒta.qre tene pᷣmã opi.⁊ ex h ſumit rõ q̃re ĩ p caſu trãſmittitur
ius cõſerẽdi.ſ.qꝛ defũcto erat qſitũ ius collatiõis.ſʒ in ſcðo nõ
trãſmittit qꝛ nõ erat q̃ſtũ defũcto ius collatioms.¶ His pꝛe/
miſſis op.ad ſi.dẽ h ꝙ ius collatiõis ad hẽdes nõ trãſmittitur
¶ Op. a diuiſione aut ꝑ defũctũ fuit adita hẽditas de iure ci
uili ⁊ bonoꝛũ poſſeſſio ſuit omiſſa de iure p̃ᷣtoꝛo.⁊ tũc fruſtra
tractat᷑ de collatiõe.q; ipſi defũcto nõ ſiẽt collo.ut.l.ſi ex duo
bus circa pn.S.de ↄ ta.aut nõ fuit adita.⁊ tũc nõ traſmittitur

merito nõ tractat᷑ de collatiõe.ut.l.ij.S.acqrẽ.S.de bo.poſ.
Di dicis ꝙ traſmittit hẽditas.ergo eodẽ mõ debebit eẽ apud
hẽdẽ qͥ apud defũctũ.ut nõ.i.l.ſᷣ ⁊ ſip dote.S.pe.S.ti.j.h d
ↄꝛiũ ergo ⁊c. So.dico ꝙ hẽditas nõ adita traſmittũ ad hẽdẽ
ut h.qꝛ ſuꝰ.⁊ ſic trãſmittit nõ aditã. ut hᷣ ⁊.l.ex militari in f. S.
de teſ. mili.x.l.apud hoſtes.C. de ſu.⁊ le.⁊.l.hẽditatẽ.S.ſlius
de caſtrẽſi pe.⁊ dico ꝑplene ĩ.l.ſi ilꝰ q pꝛi.S.de vul.⁊ pu.tñ lʒ
hẽditas ſit trãſmiſſa nõ tamẽ ẽ trãſmiſſa bonoꝛum poſ.q ta.iõ
hẽdi non ſit collatio. Sed ſi eẽt de caſibꝰ ĩ gbus bonoꝛũ poſ.
nõ agnita traſmittit.ut nõ.in.l.ſed ⁊ ſi deceſſerit.S.de ð ta.tůc
B Rarare ꝙ fieret collatio hẽdi ſicut defuncto per id qð nõ.in.l.
ſed ⁊ ſi pꝛo dote.S.pe.ð.ti.j.¶ Altimo nota caſũĩꝗ hẽditas

nõ adita trãſmitiitur per ſuum.

(Fubet Aſte. S. uſq; ad.S.is quoq;. tractat de mo cõſe

rẽdi. ⁊ bꝛeuit.h.d. Qui dʒ conſerre cogit ſati

dare cũ ſideiuſſoꝛibuel pignoꝛib de cõſerẽdo.qð ſi recuſat ꝑ
cõtumatiã denegant᷑ ſibi actiões.⁊ ſi ppt᷑ ĩpotẽtiã dat᷑ curatoꝛ
bonis uel ſiet collo re ipſa ſʒ certe ſũt res ↄferẽde als ſecꝰ.ulñ
et cõpẽſatio alteri rei loco collatiõis dimiſſe.h.d. ¶ Op. C.

de v. ſig. l. cim. Diẽ gl. H iõ. qꝛ a lege expmil.ſed truſa . Sʒ
dic ꝙ vbũ recte h̊ poſitũ tollit ↄꝛiũ.ut nõ.in.l. ia ꝑ Ci.ut ibi.
¶Itẽ op.dẽ h ꝙ cauet pignoꝛi. Contra.j.de pᷣto.ſtip.l.pᷣto⸗/
rie.So.põt cauere cũ pignoꝛibꝰ ut h.ſʒ nõ cogitut ibi.quod
examiĩa ut ibi.

Op. glo.dẽ h̊ ꝙ datr᷑ curatoꝛ bonis ſi
Si frater. S pt ſatiſdare.⁊ ſic ẽ q̃dã ſeq̃ſtratio. Cõ

tra i.l.j. C. de ꝓhi.ſe. Ne.ſol.illð reglare iſto ſpale. Itẽ dꝛ H
offerẽdo cautionẽ recuꝑat bona.qᷓro uſq; ad qdð tpᷣs põt oſ
re. DPiẽ̃ gl.ppetuo. — L
mäuis Vr hi fi. ꝙ ſiat cõpẽſatio ſpẽi ad ſpẽz.Cõ/
EHvtra. l. ſi cõuenerit de pig. ach. Gl. videt ſate
rivꝛiũ nec diẽ plus.vitas ẽ poteſt ſoluẽ duob modis. Nꝛi
mo ille q dʒ hẽre qtã partẽ bonoꝝ uł hẽditatᷣ nõ dẽ debẽ ha
bere ſpẽʒ ſʒ magis q;titatẽ uł aliqð genꝰ.ut.S.de le.j.l.nõ am
pliꝰ.S.ſfi.⁊.l.j.S.pe.S.ſi pars hẽ.pe.cũ ergo hincide debeatur
;titas bonoꝛũ uł hẽdita.merito põt fieri cõpenſatio.ut h̊ ⁊
d. l. j.S. pe.S.ſi pars hẽ.pe. Vł meliiſta nõ ẽ ꝓpꝛie cõpẽſatio
ſz magis datio ĩ ſolutũ de partiũ uolũtate ⁊ etia pᷣtoꝛis ĩteruẽ

.

tu ſm foꝛmã.l.nõ ampliꝰ.S.fi.Cũ.l.ſe.S.de le.j.

4 Cũ adoptiuꝰ admittit ad ð tab.pꝛis nã/
¶ Is quoqʒ.i⸗ pꝛ ei pꝛo eodẽ ↄferret niſi euʒ añ ſine

ſraude emãcipauerit. h. d. ¶ Op. dẽ h ꝙ adoptiuꝰoſert. Cõ
tra aut dicis adoptiuũ nõ eẽ ĩſtitutũ.⁊ tũc nõ hʒ ̊ tab.l.non
putanit.⁊.l.ſi poſt moꝛtẽ.S.in adoptionẽ de õ ta.Aut ponis
eũ iſtitutũ ⁊ ſic nõ hʒ locũ collatio.⁊ tũc ſiſi nõ hʒ locũ collo.
qꝛ hʒ defũcti uolũtatẽ.ut.S.e.l.S.ul maxiĩe.Rñdeo utroq; ca
ſu põt ĩtelligi.pᷣ ꝙ nõ fuit iſtitutꝰ ſʒ fuit dat in adoptionẽ auo
uł alicui ex eis ꝗ ſũt ĩ eadẽ familia.⁊ ſic hʒ õ tab ut.l.iij.S.ſiqs
ſilio de tab. Iteʒ potes ĩtelligẽ ꝙ fuit dat ĩ adoptiõeʒ peni
tus eẽ̃neo ⁊ tũc admittit᷑ ad ð tab.qꝛ fuit iſtitutP alio cõmitten
te edictũ.ut.l.nõ putauit.S.iĩ adoptionẽ.S.de õ ta.⁊.l.ſi poſt
moꝛtẽ.Et ſi tu dicis quõ ẽ locꝰcollatiõi.q; h fuit factũ teſtmm x
ſic hʒ defũcti uolũtatẽ. Rñdeo ꝛ ei poꝛtio nõ ẽ aucta ꝑõta.
iõ ẽ loc colloni.ita dic gl.⁊ bñ.ſʒ hoc totiſte.S.loqtur ĩ emã
cipato ueniẽte ꝑ ᷣ ta.¶ Sʒ qro qd ſi iſte dat ĩ adoptionẽ in
ſtitutus adiuit.ali pᷣteritus uenit p ʒ ta.an erit locus collatiõi
Certe de iuris rigoꝛe nõ.q;ꝛ veniüt diuerſo iure.ſʒ de equitate
ſceuole videt᷑ aliud ut.j.e.l.ſi ſlius.qð dic ut ibi dicã. Item dẽ
h ꝙ ſi fl ẽ emacipatus bona ſide ↄfert. ð oĩa q̃ ꝗqs hẽbat tpe
moꝛ pꝛis veniũt in collatiõe.ut.j.e.l.S.emãcipato.ſʒ iſte tpʒe
moꝛi nali nõ erat emãcipat a pꝛe adoptiuo ergo ⁊c. Rñdeo
lʒtꝑe moꝛt᷑ pꝛis nõ eẽt emãcipatus tñ nihil hẽbat.qꝛ oĩa erat
pꝛis adoptiui.¶Itẽ op.dẽ hᷣ niſi ſit ſactũ fraude.õ fraus pꝛij
nõ dʒ ſilio nocẽ.ut.l.elegant᷑ i pn.S.de dolo.⁊.l.factũ.j.de re.
iur. So. ĩtellige ꝙ fuit factũ h a pꝛe ⁊ ab ipſo filio utĩ fraudẽ
collatiõis emaciparet. ¶Quero ꝗd ĩ dubio an videt᷑ emãci/
patio ſieri ĩ fraudẽ. Pꝛeuit᷑ puto ꝙ niſi appareat alia cauſa ꝑ
quã emãciparet ſi emãcipatio ſit poſt delatã bonoꝛũ poſ.pu/
to ꝙ ĩ dubio pᷣſumat᷑ fieriĩ fraudẽ.ut ex de renũ.c.j.li.vj.⁊.l.
ſi.ĩ fi.j.de ſtip.ſer.⁊.l.ſũma cũ rõneĩ pn.S.de pecu.⁊ ꝑ Di.in
c.pꝛo poſſeſſoꝛe.de re.iur.li.vj.

A1 W Ersſu Laſtrẽſe peculiũ ul q̃ſi ⁊ qð dignita
¶ Mec caſtrẽſe. filij ol a pꝛe dat᷑ nldebet olla

tiõe nõ uenit.h.d.Et hʒ tre partes.ut pʒ ex lr̃a.ſcdᷣa ibi ſʒ an
id. ttia ibi ſʒ ſi adhuc. In pma parte dẽ ꝙ peculium caſtrẽſe
uł qſi nõ cõfert.Cõtra fili emãcipatꝰnõ hʒ peculiũ.ut.l.ſ. C.
de ĩof.teſ.ergo male h̊ poni tractatus de collatiõe peculij.de
filio eni ꝗ ẽ ĩ ptãte nõ põtloq:qꝛ ille nõ ↄfert.ut.j.e.l.ĩ fi. So.
itelligit h̊ peculiũ caſtrẽſe ułq̃ſ.hoc ẽ id qð eẽt caſtrẽſe ſi eẽt i
ptãte.⁊ ſic ĩpꝛopꝛie loqtur.¶ Op.C.e.l.ulti.ubi etiã aduenti
tia nõ cõſerũtur.So.illud ᷣm iura hodierna.ſʒ oli oĩa cõſere
bant᷑ excepto caſtrẽſi ul q̃ſ.¶ Quero q ẽ rõ ꝙ caſtrẽſe pecu
liũ nõ cõfert. Dic h tex.qꝛ hoc cauet᷑ ↄſtit. Sʒ dic ꝙ rõẽ iſta.

iõ emãcipatus oſert ſuo.qꝛ ſuus oĩa qᷓrebat pꝛi ⁊c emãcipatus
q̃rebat ſibũpſi.iõ ne emergat ĩeqlitas ſit colło.ut dixi.S.e.l.ĩ
pn.ſʒ caſtrẽſe uł q̃ſ nõ.q; nõ qri᷑ pꝛi nec ꝑ ſuũ nec ꝑ emãcipa
tũ.ergo emãcipat nõ dʒ illud ↄſerre.qꝛ rõ ĩeq̃litat i tali pecu

lio ceſſat. C Alterius pꝛo declaratiõe ĩ hoc pn.qᷓro pꝛ emit ſi

lio libꝛos qᷓriutrũ iſti libꝛi ueniãt ↄferẽdi fribus. Iſtã qõnem
foꝛmat gl.C. fami.her.l.filie.⁊ ibi videt᷑ tenẽ ꝙ nõ cõferãtur.
ar. illius legis. Rof. diſputauit hac.q.⁊ tenuit ↄꝛiũ ꝑ illas rõ/
nes q̃ fũt.C.deę colla.auc.ex teſtõ.ſ.ꝙ ſimplex donatio ueni⸗
at ĩ collatiõe.Ego vidi q̃dã ſcripta antiqᷓ Aber.de bobio ꝗq
dicebat ꝙ de iure nõ ueniũt oↄferẽdi.nã ſi pꝛ donaſſet ſilio mi⸗
liti eqᷓs ⁊ arma nõ ↄferrent frib tanq; caſtrẽſia ut h.Eadẽ rõ
ne ſi donat aduocato erit q̃ſi caſtrẽſe.ut.C. de aduo.diuer.iu.

l. foꝛi.militãt eniĩ aduocati.ita tenuit Di.Idẽ tʒ Ci. C. de col.

.l. filie

Se colla. bonox.

l.filie. q in ſacris mihi vldet ĩ hac alit᷑ diſtiguẽdũ.Añq; pꝛ ſo⸗
lũ emit libꝛos noĩe ſilij nõ tñ ſibi tradidit nec expᷣſſit ſe donare
ſilio.tũc dicte res ſut ppꝛie pꝛis.ut.C. de caſtrẽ.pecu.l.j.ĩ pn.
li.xij.nã traditio reqru ut videat᷑ donare.ut.C.ſiqs alteri uel
ſibi.l. ij. x. C. de do.iter vi.⁊ ux.l.ſi filij.ubi tex.ꝓbat ſi bñ iſpi/
ciat.x iſto caſu nõ eẽt neceſſaria collo ſic de alijs rebꝰ qᷓ ſũt in
cõicatiõe ſʒ fiẽt diuiſio.ñq; pẽ emit noie filij ⁊ ſibi tradidit
uł dixit ſe ſibi ilos libeos donare.Hic aduerte ſiqdẽ ille filiuj
erat iã aduocat ul doctoꝛ tũc tanꝙ; ſit caſtrẽſe peculiũ nõ ue/
nit ĩ collatiõe ut.d.l.j.C.de caſtrẽſi pecu.ij.rñſo.j.de caſtren.
pecu.l.caſtrẽſis.Et hoc caſu p⁊ nõ poſſet iſtã donationẽ reuo
care tanq; icõtinẽti ualidã nec ueniet ĩ collone.ut i.S.nr̃o.fac̃
ad boc.l.ſi ſiliꝰ.C.fami.her.ſʒ ſi ille fili nõ erat aduocat ul do
ctoꝛ ſʒ ſcholaris.tũc ſiqdẽ cõpleuit ſtudiũ añ pꝛis moꝛtẽ.⁊ ſic
ĩcepit q̃ſi limitare.tc illi libꝛi efficiunt tanq; caſtrẽſe pecu.⁊ cõ
firmat donatio.ar. C. de do.l:.ſiue emacipat.⁊.j.de do.l.do/
natiões.S.pꝛ.⁊ tũc ſilr nõ uenirẽt ĩ collone.ut hac.l.cũ ſilibuj
Si vo pꝛ ẽ moꝛtu anteq; cõpleret ſtudiũ uł adipiſceret᷑ militi
aʒ.tũc nõ põt ſibi dici qſ caſtrẽſe peculiũ.q; qlitas ꝑſone hoc
nõ patit᷑.qꝛ nõ hʒ aliquã ex illis dignitatibꝰ ꝗqᷓ ponũtur i.l.fi.
C. de ĩof.tel.lʒ enĩ repꝑiam doctoꝛes pñt hẽre peculiũ quaſi
caſtrẽſe ⁊ etiã aduocati.tñ ĩſcholarib hoc nõ reꝑit᷑ nec debẽt
audẽ eodem puilegio q magri. ut.l.pmi. C. de excu. tu.li.x.
ac̃ qd nõ. C. de iuriſ. om. iu.l.fi. Et iõ iſto caſu debem dicere
ſiẽ de alia ſimplici donatiõe.q; ſi moꝛte pꝛis ↄfrma᷑ nõ uenit
Icollone.ut.d.l.ſpalit.hoc fauoꝛe ſtudẽtiũ.ar.l.q pi.S.fami.
her. Cõtra id qð dixi ꝙ nõ gaudẽt eodẽ puilegio ſcholareſqᷣ
magri. videt᷑.l.legat.S.oꝛnatricibꝰ. S.de le.iij.qʒ ibi dicã. ⁊ ſic
vides ꝙ nõ ẽ uerũ ꝙ ſemꝑ nõ ueniat cõferẽdi tanq; caſtrẽſe.
Vltio op.ad v.qj an id.hᷣ dẽ ꝙ datũ a pꝛe noĩe dignita fi⸗
lij nõ cõfert.ð.C. e.ti.l.ulð.⁊ de iof.teſt.l.oino.S.iputari.Gl.
q̃ẽ h niti ſoluẽ duob modis ⁊ utroq; bñ. ꝛimo h̊ loqturĩ
dignitate ꝗᷓ ad hẽdej nõ trãſit. ibi i ea q ad hẽdes traſit. uł alit
iſta ĩtelligi m illã ꝙ nõ cõfert᷑ totũ ſʒ quãtũ ualet tpe moꝛtis
deducto onẽ dignitat. Mꝛo declaratiõe uos debetis ſcire ꝙ
circa h hẽm plura iura que loquũtur de dignitate ul militia qᷓ
emit uł relinquit᷑ iõ ẽ ſciẽdũ qñ militia ſeu dignitas mãe ad per

ſonã refert.ut tal ẽ miles talẽ doctoꝛ.⁊ de iſta nõ loꝗtur h. ſʒ
L.l.j. S. de re mili.ut ĩ toto ti. ⁊.j.de bo.poſ. ex teſ.mi.l.j.qñqʒ

refert᷑ ad res ad qs uł ſup ꝗb aliqs mulitat ⁊ iſtud ẽ qꝗð dicim⸗
aliqs bʒy duas ul tres militias hocẽ duas p̃bẽdas ul aliquod
exercitiũ ex ꝗ ſumit lucrũ.ut. S.de le.j.l.lutiel picolo.c.S.de
le.ij.l.ſideicõmiſſa.S.ſiqs ſuo.⁊.l.pꝛon ĩ pn.⁊.l.pe.iĩ fi.e.ti.
⁊. C.de inof.teſ.l.oĩno.⁊. C.e.ti.l.i’lud.⁊.l.f.C. de pig. Po/
nã uobis exẽpla ꝓut põt adaptari ad uſũ modernoꝝ.iſſo ſe/
cũdo mõ ſumẽdo loquii mã nra. Dico ergo ꝙ qda ẽ militia qᷓ
nõ põt uẽdi nec ad hẽdẽ trãſmitti.utputa pẽ expẽdit ut ſilius
hẽret pᷣbẽdã eccliaſticã uł epatũ.certe hocĩ collone nõ uenit

nec ĩ qrtã cõputat.ut.d.l.oino nõ. ⁊ ita põt loq h tex.ꝓ h̊ fac

qꝛ videt᷑ peculiũ q̃ſ caſtrẽſe.ut.l.ſacroſa.⁊ ibi tex.q nõ coꝛꝛi·
git. C. de epi. ⁊ cle.⁊ ar.j.e.l.ſi ipuberis.Idẽ ſi pꝛ expẽditĩ ſi/
lio ut eũ facẽt doctoꝛẽ.cũ eni dignita⸗ nõ poſſit uẽdi nec ad hẽ
dẽ trãſmnitti illa pecunia nõ uenit ĩ collatioe ut h. Et rõ poteſt
eẽ duplex. Pꝛumo qe ꝑ collationẽ ſit traſlatio l aliũ.ſʒ iſta qᷓ
coherẽt pſone nõ pñt in aliũ trãſſferri. Mꝛerea iſte dignitates
nõ vident pᷣncipalr reſpicẽ cõmodũ pecuniarium.ergo ceſſat
collo. ar.l. plane. el.ij. S. de le. j. QAuedaã ẽ militia ꝗᷓ põt uendi

nõ tñ ad hedes trãſmitti.pone caſũ ĩ termis ĩ ciuitate iſta erat

ↄſuetudo ꝙ cuſtodia carceris vẽderet.⁊ iſte cuſto⸗ eeubat
certã q;titatẽ a qibet carcerato.⁊ ula militia potat uẽdi
nõ ad hẽdẽ trãſinitti. Itẽ vidi uẽdi alicui barateriã.⁊ ex hoc

emptoꝛ lucrer certã quãtitatẽ. Atẽ pone ꝙ uẽdit põdus flo/
reñ. Itẽ uendit ſtatera.⁊ iſta militia põt uendiſᷣm ↄſuetudinẽ

ciuitaſ.x tal militia cõputat ĩ q̃rtã ⁊ uenit in collone hoc mõ
nõ q eſtimet ;tũ oſtitit pꝛi pꝛo filio.ſq̊ quãto illa militia uẽdi

poſſet tpe moꝛi pꝛis deducto onẽ militie.ut.l.oĩno in fi. C.de

inof. teſ. C. l. llo. C. e. ⁊ de hac etiã loꝗf.l. ulti. C. de pig.uſq;
eni ad quãtitatẽ oneris iſta dignitas nõ oferi.ut hac.l.m ꝗl.
Et boc tene mẽti ad.q.quã vidi de ſcõ.Qõſueuit eẽ qõ ſi flliuj

lucrat aliqd cũ pecunia pina an ill debeat oferri cũ fratribꝰ.

PGl.ĩ.l. cũ opʒ ĩ pn. C. de bo.ꝗli.dic ꝙ ſic qſ ſit pſectitiũ.⁊ idẽ

Spe.iti.de iudi.S.ſeqtur.v.ut aũt.⁊ ĩ ti.de actio.S.j.v cũ igi

tur. ⁊ oẽs ſic cõit᷑ ptraleũt.Ego de ſacto ↄſului ſic.ſiqdẽ ſili ẽ

lucratꝰ cũ pecunia pẽna ſine aliq onẽ ſuo uł ſine opꝑe ſuo.⁊ tũc
pfectitiũ. ⁊ ita logtur opinio pᷣdictoꝝ doc. Sʒ ſilucrat᷑ cum
pecunia pina ⁊ ope ſuo.tũc dic ꝙ illud lucrũ qð attribuit pe/
cunie tanq;ᷓ pfectitiũ debeat cõicari.ita loqtur gl.l. cũ opz. ſed
id qð attribuit ꝑſone nõ cõicat.q; ẽ aduẽtitiũ.ut.l.cum oꝑʒ in

alteri

Pn. ⁊ iſti.p q̃s ꝑſo.no.acq.⁊ cõis ↄſuetudo ẽ ꝙ medietas lu/
cri dat pſone alia pecunie.ad hoc fac. C. ꝓ ſoc.l.j.⁊ ponit ibi
nõ. Qedã ẽ alia militia ꝗᷓ põt ad hẽdes trãſmnitti nõ aũt uen
di.exẽplũ ĩ ſeudo qð trãſinittit᷑ ad hẽdes ſilios.nõ aũt põt uẽ/
di. Iſto caſu videt᷑ dicẽdũ idẽ ꝙ tali militia qᷓſita a pꝛe filio ue
nit ↄferẽda ⁊ cõputet᷑ ĩ qrt.ut.l.oinoĩ fi.C.de ĩol.te.ubitex.
altnatiue loꝗtur ſi põt uẽdiul ad hẽdes traſmitti.⁊ hoc ibi tʒ
Buil. de cu.qð eti itelligo eẽ nerũ qñ pꝛ qſiuit feudũ ſilio ĩ vi

ta ipſiꝰ pꝛis.ita ꝙ fili icepiſſet hẽre ilud ſeudum viuo pꝛe.ſʒ ſi

q̃ſiuiſſet ſibi ⁊ filijs ſuis.x ſic filij iciperẽt hẽre poſt moꝛtẽ pꝛis
tũc nõ ↄfert.q;ꝛ qdð poſt moꝛtẽ pꝛis qrit non ↄtert.ut.j.e.l.S.ſi
ab ipſo. ⁊. l.j.pxi.v.diuerſũ.Et eodẽ mõ dico ĩ emꝑhitheoti⸗
cis reb ſi pᷣ acqrit emphitheoſiʒ cũ pecunia ſua ꝓſe ⁊ ſuis ſi⸗
lijs.vñ ĩcepit eẽ ſlioꝝ poſt moꝛtẽ pꝛis ⁊ nõ uenit ĩ collone.Di
ces tu illud videt᷑ ð.l.ij.S.⁊ id quoq;.j.e.ubilʒ qrant poſt mo:
tẽ pꝛis.ſi tñ ſit ex ↄctu venit ĩ colłlonẽ.ſec ſi ex ultia uolũtate.
NRuũñdeo nõ creqaꝶ ꝙ ibi tex. uoluit facẽ iſtã ronẽ.ſʒ vult dicẽ
ꝙ ſi qrit᷑ ex cauſa q ſingat retro qſitũ i vita pꝛis ut ex ↄctu ↄdi
tionali ex qͥ fingit retro filio qſitũ.⁊ tũcↄſert.aut ex cauſa q ſi
bi retro nõ ſingit᷑ qſitũ.⁊ tũc nõ cõtert ſ emphitheoſis nõ qri
tur ex cauſa ꝗ retro trahit.iõ ceſſat collo. Mꝛetea i emphithe
oſi ẽ alia rõ qᷓ; i feudo q; ĩ feudo ẽ quoddã exercitiũ ꝑſone qð
nõ ẽ ĩ emphitheoſi ut.j.dicã. Itẽ qdã alia militia q põt uẽdi
⁊ ad hẽdẽ trãſmitti.pone exẽplũ ĩ militijs qᷓ uẽdũtur ĩ ciuitati/
bus.ut militia carcerũ uẽdit alicui ꝓ ſe ⁊ ſuis hẽdibꝰ. Iſta ſi/
ne dubio cöprnal Iq̃rtã ⁊ ĩcollationẽ uenit.ut.d.l.oĩno in ſi.
C. de ĩof.teſ.⁊.l.illud.C.e.⁊ itelligas ꝙ ↄfert eo mõ qͥ dixi fa
cta eſtimatiõe ei qð ualebat tꝑe moꝛi onẽ deducto.de his tã
git ꝑ Guil.ĩ.d.l.oꝛno.¶Sʒ qro qꝗd de eo qð ſili lucrat᷑ ĩ vita
Ais ex redditu dicte militie. an hoc ↄferat. Aidet᷑ ꝙ ſic qꝛ illð
kcyi põt uẽdi ⁊ ab hẽde trãſmnitti⸗ar.l.defũcta.õ.de uſuſruc.
Certe crederẽ ꝙ illud qdð fructꝰ deducta eſtimatiõe oneris ꝑ/
ſone ſue ꝙ tanq; pfectitiũ ueniat ↄſerendum ꝑ ea que dixi.s.
¶ Quero h loqtur de his ꝗᷓ pꝛ dat cauſa militie.pone ꝙ pat᷑
dat pecuniã filio cauſa ſtudij an hoc iputabit ĩ qrtã ulł ueniat
ↄferẽdũ uł nõ. Nices tu de h ẽ caſus i.l.q pꝛ.S.la.her.ubidi

cit̃ ꝙ nõ. ⁊ ꝓ hoc ẽ iſte tex.q; ẽ datũ cauſa acꝗrẽde dignita.

Meꝛeuit᷑ puto hoc ſic ĩtelligẽdũ qũ apud patrẽ non erat aliqð

eet pbai, filij.q̊ ſi apud patrẽ eẽt pecunia caſtrẽſis pe culij
u

q̃ſi nl aduẽtitia.ut bona mina exñtia ĩ pecunia.tũc tdubio
dʒ itelligi lla pecunia b ſiiii ſeu ipſi ſlio debita miſſa. ar. l.
nenſeni. S. de neg. geſ. Mꝛet᷑ea pꝛ ẽ legitimꝰ admiſtratoꝛ ad

uẽtitioꝝ. ⁊ iõ pᷣſumi? ĩ dubio facẽ admiſtratoꝛio noĩe.ut.l. cuʒ
poſt. F.j.5. de admini. tu.x.l.ſi poſt moꝛtem. S. qñ ex fac. tu.
⁊ ibi nõ. Mec ob.l.fi.C.de doᷣ.ꝓmilſ.qꝛ illud i dote ⁊ dona.

ꝓpt᷑ nup.qð onꝰ ꝑtinebat ad patrẽ.⁊ ad hoc potat cogi.ut.l.
libᷣos.S. de ritu nup.q̊ᷓ ad iſtas expẽſa⸗ pat᷑ cogi nõ potat.
iõ ĩ dubio pᷣſumo de bonis ſilij.ad hoc fac qdð nõ.in.d.l.fi.C.
de do. ꝓmiſ.⁊ videt᷑ caſus expᷣſſus.S.de peti.hẽ.l.fi.qð tene
mẽti.¶ Alteri'qro.pone ꝙ pꝛ pꝛo ſilio accipiẽte uxoꝛẽ fecit

expẽſas ĩ nuptijs ⁊ ueſtimẽtis ⁊ oꝛnamentis ⁊ ſimilib. moꝛit
px alter frat vult ꝙ p ſe fiãt de cõi ſiles expẽſe.ulłꝙ illi pãniuł

illa oꝛnamẽta ueniãt ĩ collationẽ qd iuris. Dico circa pmum

de expẽſis nuptiarũ ꝙ alter fr dʒ facẽ de ſuo ꝓpꝛio nõ de cõi

niſi a pꝛe ali dictũ ſuerit in teſtõ.ut.l.iij.S.ſi.j.de mu.⁊ ho.⁊.
ibi gl.tãgit hãc.q.Circa ſcdʒ de ueſtibꝰ ⁊ alijs oꝛnamẽtis dic
aut loqmur de ueſtibꝰ vilib⁊ alijs illi dñe neceſſarijs ad uſuʒ
quotidianũ ⁊ ille nõ ſũt oferẽde ⁊ ſũt ppꝛie illi mulieris.⁊ ab
initio ĩ ill tenuit donatio ĩter ſoceruʒ ⁊ nurũ.ut.l.ex annuo in

pn. S. de do. ĩter vi.⁊ ux.⁊. S.ad.l:.fal.l.ſi uſufruc.S.ſ.cuʒ ſua

gl. v. l. peculiũ naſcit. S. de pecu. Siloqmur de ueſtib ⁊ alijs
oꝛnamẽtis pᷣcioſis ⁊ feſtiuis.tũc talia qlia ſũt ueniãt ĩ diuiſio/
nẽ.nã remaſerũt ſoceri.ut.l.moꝛꝶ ſue cauſa.S.ſi.S.de dona.i
ter vi.⁊ uxo.ut.S.de pecu.l.id ueſtimẽtũ.ubi videt᷑ pbari iſta
diſtĩctio.nec ꝑõt dici moꝛte ſoceri dicta donatio ſit ofirma
ta nõ fuerũt dicte res donate ſʒ ad uſu tradite.ut..l.moꝛ
tis ſue cauſa ĩ ſ/C iõ puto ꝙ lʒ ex uiu cõiloquẽdiꝗ ẽ qũ mari
tus diſpõſat uxoꝛẽ ⁊ mittit zonã cum burſa.⁊ dẽ tal donauit
nxoꝛi ſue ʒonã ſʒ tñ dico ꝙ nõ ꝓpꝛie donat ſ̊ magis ad uſum

dat ut honeſti ad eũ accedat. ut.d.l.moꝛs ſue cauſa in fi. In·

ꝓpoſita tñ.q.lʒ ſocet noluerit donare tñ moꝛte nõ poſſet ꝰfir
mari ↄſtãte mrimonio.ut.l.cum h̊ ſtatus. S oꝛo.⁊.S.ſe.S.de
do. ĩter vi.⁊ ux.ſac ad pᷣdicta.l.pe.S.j.S.ſo.ma.⁊ qð ibi dixi.
Pã h̊ ꝙ qñ dat pẽ caula dignita.qro qd ſi pꝛ dat ſilio ſuo ex
cep dict cauſis.utrũ h ueniat ĩ collonẽ.Dic qũq; pẽ dat ſilij
ob cauſã aliquã ad quã pꝛẽ teneba᷑ ⁊ poterat cogi.ut ꝓpter

dotẽ ⁊ donationẽ ꝓpter nuptias. ⁊ iſtud ſine dubio ↄfert. ut

Iti pri c ꝑtots. x. C.clſllex.lilla.x mltillello tio c cu⸗
b i

Pecolla. bonog.

pater ex q̃dã neceſſitate dat videt᷑ uelle ꝙ oferat. Itex qꝛ filio
põt qri hocĩ vita pꝛis.ut.l.põpo.philadelphus.S.ſami.her.
⁊ ꝓ hoc ↄfert.QAñq; pꝛ dat ſilio ex cauſa militie de qᷓ dictũ ẽ
ð.⁊ iſtud ſilr uenit ĩ collonẽ ſʒ eñ modũ quẽ hũiſtis.Rõ q; pꝛẽ

videt᷑ ad hoc teneri ex qᷓda neceſſitate nãe acꝗrere dignitatẽ ſi

lio. ut ĩ auẽ. ↄſti.q de dignitatibꝰ.ſʒ melioꝛ rõẽ qꝛ hoc põt q̃ri
filio ĩ vita pꝛis.⁊ iõ ſeuda ⁊ emphitheoſis ĩ gb nullü eẽt pſo⸗/
ne exercitui.ul qꝗᷓ filio ĩ vita pꝛis nõ qᷓrẽtur nõò uenirẽt ĩ collonẽ
Fʒ ea qᷓ.S.dixi.Ter tio dat qũq; pꝛẽ nlio ꝓpt᷑ merita filij pcedẽ
tia circa pꝛeʒ.tũc gl.ſũt ꝛie.qda ẽ. C.e.l.ſi donat᷑.q videt᷑ dice
re ꝙ talis donatio tũc nõ ualeat ⁊ iudicet᷑ de ea ſiẽ de alia ſim
plici donatiõe.qᷓdã ẽ.C.de ĩof.teſ.auc.vñ ſi parẽs.ꝗᷓ dic ꝙ ſta
tiʒ ualet ⁊ illa va.cũ eniĩ dat pꝛ ſilio ꝓpt merita ppt ꝗ tãtũ qui
libet exne Huũiſſet tũc videt qrere filiu ex pſona ſeu opa ſua ⁊ ẽ
aduẽtitiũ nõ ꝓſectitiũ.qdð hodie ſilio põt qri.⁊ hoc nõ.i dicta
auc.vñ ſi parẽs.⁊ hoc tʒ Guil.⁊ Ja.bu.tñ nõ puto ꝙ ſuffici/
at diciĩ iſtro pð donauit ſilio ꝓpt᷑ pᷣcedẽtia merita.niſi hoc p/
baret.ar. l. ꝙ ſi foꝛte.j.de caſtrẽ. pecu. x.l.is qĩ ptate. S. pe.S.
ti.j.ſac qdð nõ.i.d.l.ſ donat. Añq; dat pꝛ occaſiõe ↄdẽnatio
nis ſacte pꝛo ſilio.de hoc dic ut dixii.l.ſtichus.S. de pecu.le.
Añq; dat pꝛ ſilio ut hẽat ĩ peculiũ pſectitiũ ⁊ tunc ſine dubio
dʒ cõſerri.q; remanet pais.ut.l.certũ. C. fa.her. Añq; dat pẽ
hilio ſimpli ſine aliqᷓ cauſa aio donãdi.⁊ hoc ↄſtat. Iſto caſu
an ſimplex donatio ueniat cõſerẽda ul nõ.ſũt opinioes in gl.
ĩ auc.ex teſtõ.C.e.ti.quã.q.Hi.diſputanit.⁊ ei diſputationẽ
refert Ci.ĩ auc.ex teſto.cui relatiõe ſu ↄtẽtꝰ.Finalr de iure dt
co tenẽdũ ſic eẽ. aut pꝛ donat ſilio emãcipato.⁊ tũc tal dona/
tio uenit ĩ collonẽ.ut.l.ut liberis ĩ ſi.C.e.rõ qꝛĩ vita pꝛis dona
tio ualet ⁊ ꝗqſita fuit filio ⁊ ſic uenit ĩ collationeʒ.nec dicat ali
quis ꝙ id qð ꝑꝛ dat ſilio ĩ pᷣmiũ emacipatiõis ſᷣm cõeʒ uſũ lo/
quẽdidicat ob cauſã datio.iĩmo ẽ donatio ſine cauſa.quia ma
gis mil pꝛi q eũ liberauit a pꝛia ptãte debebat dare qᷓ; pz ilio.
ſi vo donat ſlio ĩ ptãte donatio ab initio nõ ualet.ut.l.pe.C.
de dona. ĩter vi.⁊.ux.⁊.C. de ĩoffi.do.lij.⁊ tũc dicit ſiqdẽ tal
donatio confirmat᷑ ĩ vita pꝛis qꝛ pĩ emãcipat ſiliũ.idẽ q; uenit
collatiõeʒ eadẽ rõe ꝗᷓ.S.ar.ꝓ hoc.C. de col.l.ſi emc pati.⁊

j.de dona.l.dona.S.ſi pꝛ.cõiũcta.l.ut liᷣis.i fi. C.e.ti.Si o

Oſirmat: donatio moꝛte pꝛis tũc aſſumit vires legatoꝛũ.ut.l.in
donad.C. ad.l.fal.⁊ ĩcipit q̃ri filio poſt moꝛtẽ.iõ nõ uenit ĩ col
latioeʒ. ut.l.a pꝛe.x.l.es demũ.C.e.x.j.e.l. S.ſi ab ipo. Fallit ĩ
bec. Benmö emergeret ĩeqlitas.ut.l.pe.S.ſi.C.e.ti.
Sco fallit ſi pꝛ hoc expᷣſſe dixiſſeti donãdo.ar.l.ſiq.⁊.l.ge
neralit᷑. C. de iĩof.teſ. Itẽ fallit ſi pẽ dediſſet ut hẽret ĩ peculium
ꝓfectitiũ nt dixi.S.⁊ iſta ẽ dermiatioq ẽ de mẽte Ni.quam te
ne. Sʒ Fenc⸗ fac.C.de col.l.illud.S.ſi.ĩ eo ꝙ dicẽ donata a
mr̃e ſimp
ↄſtat ꝙ donatio facta a mre ſtati ualet.ergo id qð.S.dictuʒ ẽ
de filio emãcipato nõ videt᷑ bñ dictũ. Rñdeo aliud ĩ filio emã
cipato.aliud i eo ꝗ nunq; fuit nec eẽ Potuiel ptate.rõ ẽ qꝛ de
iure antiq nõ reꝑiebat᷑ ꝙ tales ſucceſſoꝛes deberẽt cõcurrere.

vñ ſatiſſecit lex ſi eos grauauit ↄferre data ob cauſã ⁊ donat.

ſumplicẽ i eaſu.ſ.ne emergat ineq̃litas.ſʒ ſli emãcipat de iu/
re antiq ↄſerebat oĩa.iõ idiſticte grauat᷑ iĩ ſimplici donatiõe.nt
d.l. ut liberis.⁊ ſic dʒ detmiari dicta diſtictio quã.S.e.dixi.lzʒ
aũt dixeri donationẽ ſimplicẽ factã emãcipato debere cõferri
nõ tñ cõputat ĩ qrtã niſi ſit dictũ. ut.l.ſiqn.S. ⁊ gnaliter. pꝛo
hoc.d.l.illud.S.hec auctoꝛitas.e.ti.Añq; pꝛ dat filio ſimptr
nec apparet utrũ aĩo donãdi ulł ut ſit peculiũ ꝓfectitiũ uł ꝓpt
merita eiꝰ.tũc qrit qd ĩ dubio.Et h̊ ẽ aduertẽdum.aut pᷣ e
runt merita ſilij ⁊ ꝓpter merita videt᷑ datũ.ut.l.ſi donat.C. e.
aut nõ pᷣceſſerũt ut h. DPic aut pꝛ noie filij emit ⁊ ſibi tradidit.
tũc pᷣumit aius donãdi.ut.l.ſllie.C. fami.her.⁊.l.ij. C.ſiqs al
teri ul ſibi.⁊ dixi.S.i.q.de libꝛis.Aut tradidit tm̃ nõ aũt emit
noiĩe ſilij.⁊ ĩ dubio videi tradidiſſe ut hẽat ĩ peculiũ pfectitiuʒ.
ut. l. f.S. de pecu.le.x.l.qdð fructuar.j.de acq.re.do.niſi eẽnt
aliqᷓ ĩditia ex gbapparet ↄꝛiũ.ut qꝛ dedit filio eũtii caſtra.ut
l. j. C. de caſtrẽ. pecu.li.xij. Añq; emit noĩe ſilij tm nõ tñ tradi
dit.tũc videt emiſſe ut hẽat i peculio pfectitio.ut.l.f.S. de pe.
le.qñq; pꝛ nõ emit ꝓ ſilio nec tradidit ſibi ſʒ fec ſiliũ reciꝑe ali
quã ꝓmiſſionẽ.tũc an videat᷑ ſeri aio donãdi dixi anno ĩ.l.ſi
pĩ i pn.j.de dona.¶ Venio ad v.ſʒ ſi adpuc.DDẽ h ꝙ id qð
debet ꝑ patrẽ nõ ẽ onꝰ illifilij t ſʒ cõe.qͥro ꝑĩ icepit expẽdẽ
pꝛo ſilio i ſtudio.utrũ pꝛe moꝛtuo hebeat ſtudium ꝑfici de cõi
inuit fribꝰ. Videt᷑ ꝙ ſic.q; ⁊ munera cepta debẽt ꝑnñci de cõi

lʒ nõ pñt noua ichoari.ut.l.filia.S.idẽ ſcribit.fam.her.⁊ i hoc

v.ſ ſi adhuc.⁊ nõ.ꝑ gl.i.l.⁊ q oꝛginẽ.S.ſi.j.de mu.⁊ ho.x.j.

ad muni.l.lutiꝰ. S.idẽ rũdet.⁊ ibi poc videltenẽ DNi.ꝓ hoc fa
cit q; heredes madatarij tuto.⁊ ſocij tenet expedire negotia⸗

rnõ uenire ĩ collonẽ niſi qũ emergeret ĩeq̃litas.⁊ tñ

cepta.nt.l.hẽs ſocij.S.ꝓ ſoc.⁊ de hẽdi.tuto.l.j.⁊.l.futti.S.fl. .
S.de his ꝗ no.ĩfa.Cõtrariũ credo ſalua reuerẽtia dñi Hi.naʒ
factũ pꝛis initiatũ erga ſiliũ eaten obligat hẽdes qᷓtenꝰ pater .
erat obligat de neceſſitate.ut.j.de mu.⁊ ho.l.⁊ ſi flliũ. iũcta .
l.ponoꝛes.S.is q.j.de decu.hoc mõ decurionatẽ initium ad
alias dignitates. ut.d.S.is q.tñ ſi pꝛ oſentit decurionatui ſuc
ceſſiue nõ teneret᷑ de alis onerib poſt moꝛtẽ. ut.l:.ſi flliũ palle, .
gata. ⁊.l.luti.S.idẽ rñdet ad muni.ita ꝓpoſito lzʒ pꝛ ↄſentiat .
ſilio ĩ initio ſtudij.tñ qꝛ p? nõ tenebat᷑ de neceſſitate ꝓſeꝗ nõ te 4 .
nebunt᷑ hẽdes. MPꝛoptea hoc ꝓbat expᷣſſe.d.l.filia.S.idẽ ſcri L
bit. nã eaten coheres tenet qᷓ̃ten pꝛ erat obligatꝰ.⁊ ſic erat es G

alienũ. hoc etiã ꝓbat iſte v. i.q.nr̃a pꝛ nõ poterat cogi zchp/
ſecutionẽ ſtud j.ergo ⁊c.ð ut ſic ſit eiuſdẽ ↄditiõis hẽs cui erat

defũct. ut.l.hẽdẽ..de re.iu. Pꝛetea aut dicis fres teneri rõ
ne obligatiõis trãſſuſe ĩ eos.⁊ hoc ẽ falſũ ut dixi. Aut vigoꝛe .
donatiõis ofirmate ꝗᷣ hʒ viʒ relicti. Hoc nõ põt dici.q; ꝓ futu 1
ro tꝑe nõ ẽ facta traditio uł aliqd qð ꝓ traditiõe hẽat.⁊ ſic nõ h
põt ↄfirmari moꝛte.ut.l.papᷣ.s.de dona.iĩter vi.⁊ ux.⁊ quod
nõ.i.l.qð de ſuo.C. de dos cau.nõ nu. ateoꝛ tñ ꝙ ſi aliquod
debitũ occaſiõe ſtudij eẽt ↄctũ dũ tñ eẽt honeſte ⁊ licite factũ. ⸗
ꝙ fres tenẽtur ſoluẽ de cõi tanq; es alienũ ꝑ iura.S.allegata. 1
7.l. ̊ ⁊ iul.S.pe.S.ad mace.ita ĩtellige mãz noſtra pulchꝛam 1
2 ſubtilem. bz oll 1.
ROSIE e N ð ꝗs hʒ poſt moꝛtẽ pa
MQui ab hoſtibu Jerris ue hueollariof ie
ſi retro habitũ fingi.h.d.Tex.ibi nõ fuiſſet.qꝛ ſingi retro ha d

bulſſe tpe moꝛtis pais ſi captꝰnõ fuiſſet.

emanei AQð gꝗs hʒ tꝑe moꝛt᷑ pꝛis ue
4 Si emancpato. ni cSlanie. ſeci o ꝗð ꝗ/

de
Y tl
rit᷑ poſt moꝛtẽ pꝛis.h.d.cũ.S.ſe.¶ Op.S.de con.⁊ de.l.hẽs
meus.ubi ſic dic cũ moꝛiet.itelligit cũ ĩ actu moꝛẽdi.Gl.q in
cipit alioꝗn.rñdet h̊ ⁊ optime.Ex hac ſo.apparet ꝙ gl.que ĩ
on. bul. S. ſ ab ipſo. ꝗᷓ dicit loꝗ iſtũ. S. ĩ emacipato ⁊ ĩ ſuo nõ
ñ dic.qꝛ loqꝗtur ĩ ſuo.qꝛ ſi intelligerem i emacipato tũc ila v⸗
ba cũ moꝛiet᷑ itelligerent᷑.i.cũ ẽ ĩ actu moꝛiẽdi.qꝛ iſta ẽ pꝛopa ſi
gniſcatio nec ꝑ hoc redderet legatum inutile.ut.S.pꝛoxi.S.x
ibi nõ.i fl.S.ſi emãcipato.

1i 5 trãſinittũtur ad bedẽ nõ cõ
Si ipubere. Quenõtraſmittutun ad edenõ c

Evferũtur. h. d. Siꝗs ueliet tractare ma
teriã de qrta q̃ debet᷑ arrogato reuoluet totã maʒ.l.ſi arroga/
toꝛ. S. de adop.ſʒ nõ curo.¶ Op.dẽ h̊ ꝙ nõ dʒ cauẽ de cofe⸗/
rẽdo. .S.ut le.no.ca.l.hec ſtiplo.⁊.C.ad tre.auc.õ rogat᷑.
NRñqdeo ibi erat ſpes ꝙ hẽditas deberet ex vigoꝛe ſideicòmiiſ/
ſi pᷣceden᷑ lʒ ↄditional.⁊ ſic ibi uolũtas defucti pceſſit.ſʒ hᷣ ex
uolũtate defũcti inducit᷑ a lege.iõ ꝓpꝛie ſpes non dẽ.iõ cautio
ceſſat.ſac ad hoc.l.poſt emacipationem.ð.de li.le.⁊ qdð ibi di
xi.¶Itẽ op.j.l.ꝓx.S.id quoq;.ubiũteriʒ nõ debet᷑. Diẽ glo.
aliud ĩ legato.aliud i iſta qrta.nã iſta qrta debetut es alienũ.
¶MQuero ſi pꝛ religt aliqd buic ſilio an iputet ĩ q̃rtã. Nidet᷑
ꝙ nõ.ut.l.creditoꝛẽ.S de le.ij.Gl.determiat ↄꝛiũ.qꝛ ita demũ
ꝗrta debet ſi nõ ẽ eirelictũ tãtũ ꝙ ſufficiat ad q̃rtã.ut i.l.ſi ar/
rogatoꝛ.¶ Vltio ſac iſte.S.ad.q ſiliẽ ↄdẽnat ꝓ malencio.
an pꝛ dʒ ſoluẽ ↄdẽnationẽ de legitima ꝗ debet᷑ ſilio ĩ bonis pi
tris. Hic videt᷑ tex.ꝙ nõ.qꝛ ĩ vita pꝛis nõ dʒ legitima ſepara/ 0
ri. nec ẽ ei ſpes viuo pꝛe ut h. An aũt fili hʒ aliqð ius ĩ bonis
pꝛis viuo pꝛe.Nicut dic Hi.s.de lib.agno.l.pe.iĩ ſi.⁊ ibi di/
xi. Itẽ de illa.q.utrũ pꝛ de legitia debeat ſolue ↄdẽnationem
ponit Spe.i ti.de ex.ſẽ.S.ſeqꝗtur.v.ꝗd ſi nlius.⁊ ibi determi/
nat ꝙ non.

(Bi is AQð q̃rit poſt moꝛtẽ ſi retro qᷓſtũ fingi uenitĩ

*collonẽ.h.d.¶ Op.⁊ videt᷑ ꝙ caſtreſe peculi
uʒ nõ ueniat ĩ colłonẽ.ut.S.e.l.S.nec caſtrẽſe.So.moꝛte filij
deſit eẽ caſtrẽſe. ut...n.C.de inoſ.teſta.iõ uenit in collationẽ.
¶ Querit gl.quare hic fecit mẽtionẽ de ſpſtituto.Et non rñ-
det.ſʒ dic ꝙ facti accidẽtiã nõ iuris miniſteriũ denotauit.

( oꝛtiones. ontra. 5. .l. . F. ſ ex dodrate. So.

Eont ibi plene diri
Ae rinat Bl. ß ponit caſũ duo
A emãacipati bemn6ih. Prionot cõö
eptoĩ vita aui. Scðo mõ ĩ ↄceꝑto poſt moꝛtẽ aui.⁊
iſtã ſcdaʒ tʒ gl.⁊ bñ.¶ Op.⁊ videt᷑ ꝙ nepos iſte nõ ſuccedat
auo. ut.l.j.S.ſiqs ꝓximioꝛ.j.vñ cogna.Oo.dicũt ꝗdã hᷣ fuit
ↄceptĩ vita aui.nõ ẽ va q; tũc poſſz uenire ex pſona ſua nec
hʒ neceſſe uenire ex ꝑſona pꝛis.Dic ergo ꝙ hᷣ biracept poſt
moꝛtẽ aui.Ad ↄꝛiũ rñdeo ꝙ uenit ex ꝑſona pꝛis nõ ſua.q eſt
de caſib ĩ ꝗbꝰbo.poſ.nõ agnita traſiittit.ut nõ.S.ti.j.l.ſj ⁊
ſi deceſſerit.⁊ ꝑ hoc dicũt doc.ꝙ lʒ nepos ↄcept poſt moꝛt
aui nõ ueniat ad ſucceſſionẽ aui ex ꝑſona ſua.iñ q;ꝛ ex egtare
tl. .

Pe colla. bonoy.

ti. C. de his ꝗ ap.tab. hẽditas pais nõ agnita traſinittir tũc ne
pos ſu ccedit ex ꝑſona pꝛis ſui moꝛtui.ita dicit Ci. C. vñ lib.l.
e pꝛis. T.l.ſiqs ſiliũ. C. de inoffi.teſ.⁊ Di.in.l.gallus.S.de
b. T poſthu. in diſtinctione magna.

Ellnd. Dicit Bi.per iſtũ.S.ego doceo illũ ꝗ uenitꝑ ʒ

Reaiſhen dicebat cõmittẽ magnã fraudẽ.i.pꝛomittat
alicui ſuo amico magnã ꝙ;titatẽ pecunie.⁊ iõ cũ pus deducat᷑
es alienũ fraudabit in collatione.tñ hoc eſt otra ↄſciẽtiam.

(Ber Alis. Hic nihil habetis.

— —

4 Nic pñt eẽ due rõnes.vna qꝛ ſi ſtiplo c
d quoqs. icpite fuiſſet ĩterpoſita dũ eẽt in ptã

te iſte filꝰ emãcipat q̃reret pꝛi iſpecto initio nõ tpe exiſtentis
ↄditiõis.ſec' ĩ legato.ut.l.ſi fliꝰ.j.de vb.ob.⁊.l.q legata.j.de
re.iur.⁊ ẽ rõ diuerſitat᷑ ut ponit gl.in.l.f uxoꝛ.C.de cõ.inſer.
SDʒ ego aſſigno alia rõnẽ q; in ↄctibꝰ exñtia oditiõis retrotra
hil. ſec in legatis ut plene dico in.l.ſi flius.j. de v. ob.

Querit gl.ad ꝗd cognoſcã utrũ
Emãcipatus;. actio deke⸗ Nanetg uel ad rei ꝑſe/

cutionẽ. NPicnt ĩ gl.⁊ optime.⁊ meli qᷓ; dicat Hi.in.l.ij. S.j.j.
vi bo.rap.⁊ CQi.in.l.j.C.qñ ciui.ac.cri.pᷣiu.dixi in.d.l.ij.S.j.j.
vibo.rap.¶Querit gl.qd in pplarib actionibꝰ. Gl.dic idẽ
qꝛ ẽ eadẽ rõ qꝛ vident᷑ tibi dari advĩdictã.ul dic̃ gl.ſec qꝛ actio
iniuriarũ dat᷑ exñti in ptãte.ſ certe ⁊ actio ppłaris dat etiã ſi⸗
lio in ptãte ſicut actio iniuriarũ.nt.l.in factũ.j.de ac.⁊ ob.vñ
dico idẽ in actione ppłari qð in actiõe iniuriarũ. ¶ Auerop
declaratione hui tex. Rñdeo qꝛ actio iniuriarũ ad hẽdẽ non
traãſmittitut.:.ſi eũ.S.q iniuriarũ.S.ſiqs cau.ſec in actiõe fur
ti. ergo cũ ad hẽdẽ nõ trãſmittit᷑ ceſſat collatio.ut.S.l.pꝓxi.Et
eodẽ mõ dic in pplari.Sʒ vnũ ẽ qꝛ actio iniuriarũ ad heredeʒ
traſmittit᷑ poſt lit.ote.ut.d.S.ꝗ iniuriarũ. Itẽ actio ppłaris ⁊
poſt lit.ↄte.eſt in bonis nr̃is ⁊ trãſmittit ad heredẽ ⁊ uenit cõ
ferẽda.ut.l.ſicui.j.de v.ſig.

(Si tres. Op. S.e.l..5. ſi ex dodrãte. Solu. ut ibi

plene dixi.

w—B ——=

ersmanripate Ziß ꝙ cofert dimidiã
Gi ex emancipato. bonox ſuoꝝ. Cõtra im

mo totũ qð hʒ.ut.S.l.ꝓxi.S.pe.Nicũt qdã ꝙ hᷣ ↄfert totũ.⁊
dic ꝙ h iinzit pter duas hẽditates.⁊ oemcn rſideo ad.l.
j. in fi. S. e. vide gl.qĩcipit ſic ergo.⁊ ſic ↄfert ⁊ ſic qnq̃ginta de
be retinet ſibi.xxv.⁊ ſic virilẽ. Itẽ ibi ⁊ ſic facti. So.cõferat

qnq̃ ginta ſoꝛma pᷣdicta. Itẽ ibi ut min det qꝛ q̃rtã.ut qnqua
nta etiã accipiat q; dimidiaam.
(S MNõ ꝙ qñ alicui aufert heredi

dDuo agnati. .2Eplanoe alicui- videt uli

—

hẽditas cõferri cui ↄtẽplatione aufert.quem tex.adde ad.q.
qua feci de ſtatuto qð dicit ꝙ ſilia femina nõ ſuccedat extanti
bus agnatis.q; cũ cõtẽplatione agnatoꝝ filia repellat videt il
lis agnatis hereditas a ſtatuto deſerri ut h.qð tene mẽti.de q̃ᷓ
qdixi plene in.l.ij.S.fi.j.ad terrlt.
Ketoꝛ Mõ ꝙ ius iĩplẽdi cõditionẽ nõ tranſit
E egg hedẽ in diſpõne legis ut h.qð tene
mẽti. Idẽ videt᷑ in ↄctibꝰ. utt pleniſſime dixiin.l.ſi.x.
ũ petiero.j.de v.ob.in ultimis uolũtatibꝰ nõ ẽ dubiũ.ut.l.j.
5§. ſinaũt. C. de ca. tol. x. S. de cõ.⁊ de.q̃ſi ꝑ totũ.¶ Op.gl.de
I.ſñi ſoꝛoꝛ.C. e. Dicit gl.duplex hʒ remediu.vnum ꝙ ſi poſſidet

remaneat apud eũ ſi nõ poſſidet ↄſulat᷑ ei officio iudicis ⁊ bũᷣÿ

dicit lʒ de hoc ſint opi.in.l.ſi ſoꝛoꝛ.qð dic ut ibi ꝑ gl.⁊ Ci.vide
gl. q icipit in uacuã.dic ut ibi ⁊.d.S.ſi vo. So.ut ibi in gl. Itẽ
ibi.S.hʒ.dic ut ibi per Hi.uel dic ꝙ ex neutra parte intelligit
ↄditio.ibi ex utraq;.¶ Vltimo nõ de ſigniñcatione hui vbi
remanẽ.q; põt hẽre ſigniſcationẽ directã ut ſi poſſidet rema/
neat. Item ſignificationẽ obliquã.ut ſi non poſſidet petat ſibi
reſtitui.ut h̊ hẽs.⁊ cõcoꝛ.C.de dona.añ nup.i.fi.curioſius di⸗
cam in materia cõpendioſe.

KArNe

e 2*W oc qliter emàcipati ĩter ſe ⁊ ſui inter
Muotiẽs. Peboc qᷣ

* ſe hodie ↄferãt.dicã.j.de col.do.l.pʒꝛ filiũ

NenI. Dã b ꝙ eſt tut ipſo iure.ð imo
Emancipatus. ſtiplo nalet ʒ orbexce tio. ut. l

ꝗ ſine de ↄdi.ſine cau. DNicũt gꝗda ꝙ ẽ tut ipſo iure.iſexcepſ.
q iure ciuili tuet.⁊ ẽ bona ſo.p hoc apparet rñſũ qẽ rõ ꝙ pꝛo/
miſſio ipſo iure non nualet ſʒ dñiũ ipſo iure traſit. dicũt qdã qꝛ
ſtiplo eſt de iure ciuili dñiu de iure gẽtiũ.ſʒ dic ꝙ eodẽ mõ ua
let ſtipulatio quo dñiũ traſit.ſʒ ð agẽtẽ ex ſtip.dat exceptio ⁊
cõtra retinẽtem dñium dat᷑ cõditio.

A tis ut h qð tene mẽti.¶ Quero circa hãc
l.utrũ qð h d1õ dʒ ↄferri ſit uerũ ſiue mrimoniũ ſit ſolutũ ſe⸗

—

Jliũ MNõ ꝙ dos ꝓfectitia nõ dẽ eẽ in bonis pa

ne extat. Rñdeo mfimonie cõſtituto loqtur.l.iſta ĩdubitter
ſz mrimonio ſoluto ⁊ dote ad ipſũ ſiliũ reuerſa dʒ dos con fer/⸗
ri ſᷣm diſtinctionẽ quà dicã.j.e.l.dedit.ſʒ ſi ẽ uerũ q̃re nõ cõ/
fert᷑ iſta dos ꝑ cautionẽ ut caueat de ↄſerẽdo dotẽ ſicut ↄfert
alia debita cõditionalia.ut.S.e.l.ij.S.id quoq;. Rñdeo q; ex
pectare illã cõditionẽ ꝙ ſilia pdecedat pꝛiẽ triſte.ut.l.cũ tale.
in pn. ⁊. S. j. S. de cõ. ⁊ de. ⁊ io talis cõditio nõ iterponit. Fac̃
ad iſtã.l.iter ſtipulatẽ.S. ſacram.j.de v.ob.⁊ qð habuiſtis.S.
— quis Sinepos ĩ ptãte retẽt ueniat ad ſuc/
ceſſionẽ Pais emãcipati.auꝰ ꝓ eo cogit᷑
cõferre niſi eũ bona ſide emãcipet.h.d.⁊ ẽ iſte.S.ali/
uãtulũ ſubtilis pᷣcipue in caſus poſitiõe.¶ Dẽ h̊ ꝙ filia non
põt ↄueniri qꝛ ſuccedit auo ab ĩteſtato cũ ſre.qro ꝗqd ad ꝓpo
ſitũ nõne fre nõ emãcipato neptis cũ fre ſuccedebat equaliter
Rñ.añ emãcipationẽ ſuccedebat eq̃liter de iure ptoꝛie.ſ̊ de
iure ciuili ſuis ĩ totũ ſuccederet. ꝛetea iſto caſu iſta filia na/⸗
ta poſt emacipatiõeʒ dʒ oſerre oĩa bona ſua.nũc vo poſt emã
cipationẽ illi nepotis nõ cõſert qꝛ emacipati iter ſe nõ ↄferũt
ut.l.j. in fi. T.l.pᷣtoꝛ.S.quotiẽs.S.e.⁊ in hoc ꝓdeſt emãcipatio
fris iſti nepoti.¶ Nẽ h ꝙ iſta rõ nõ ẽ in adoptiuo.⁊ tñ ẽ idem
ius nöne hoc ẽ ̊.l.illud.ad.l.aql.⁊.l.a titio.de v.ob.ubi d ꝙ
ubi ẽ eadẽ rõ ⁊t idẽ ius. Rũdeo nõ ẽ eadẽ ſʒ maioꝛ.qꝛ filio ado
ptiuo emacipato nullo mõ ſuccedit p? adoptiuꝰ.vide gl.ꝗᷓ ĩci
pit imo maioꝛ ẽ. Itẽ vide gl.q icipit nõ ꝙ nin. So.pʒ.S.ꝓx.
gl. Aidete nõ credo iſta gl.ꝗᷓ ĩcipit imo maioꝛ poſſe adapta/
ri ad tex.q; Fʒ hac gl.eẽt dicẽdũ ꝙ iſte filꝰ adoptiu eẽt filiꝰſi
lijemãcipati de cuiꝰſucceſſiõe minime qrit᷑.ſʒ ſi hoc eẽt tẽ poſt
emacipationẽ iura nalia remanerẽt ⁊ iſte nepos ſuccedẽt eqlit᷑
cũ ſilia nata poſt emãcipationẽ.ut.l.iij.S.ij.⁊.iij.S.de õ tab.⁊
hec ẽ va ĩtelligẽdo ꝓpꝛie tex.ut iacet i pꝛe adoptiuo.ſ̊ uolẽdo
ſuſtinẽ gl.q ſii maioꝛ rõ hẽrem dicẽ ꝙ adoptauit penit exne
uʒ i locũ nepot ex ſilio emãcipato.ſʒ nõ credo ꝙ iſte tex.hãet
iſtũ reſpectũ ſʒ hũit ad filiũ adoptiuũ ſimplr ut huiſi.S. e.l. j. S.
id qq;. Ad id qð dic ubi ẽ eadẽ rõ ⁊c. Rñ.ꝙ eſt alia rõ nõ hu

1cõꝛia ſʒ diuerſa ꝑ quã dʒ eẽ eice lurij ut huilh. . e.l.. S. ic ;
Jit 5ͤ Si au dat dotẽ p nepote ex ſi/
(82 Edit Doté. lio ĩ ius qð hʒ au ĩ dote ſucce/

Adit ille fili ſiue iſtitut ſiue exhedat.h.d.¶ Hõ caſũ
quẽ tene mẽti q; ⁊ certe ſic ſiue ſit iſtitut ſine echẽdat ut ſeq/
tur. Mõ tex.ibi gbpe offm aui.ex hac.l.nõ pᷣ¶ qð dixi in ſũma

rio. Scðo nõ ꝙ au cogii dotare neptẽ ut h.ibiiõ auꝰ ꝓpr fili

uʒʒ tc. Et nõ ꝙ diẽ dare ⁊ ↄcoꝛ.S̊.deĩ rẽ v.l.⁊ iõ.S.ſi. ʒ gl. di⸗

cat male.C. de do.e.l.ul.¶ Hẽ h ꝙ dos reuertit᷑ ad pꝛeʒ non
ad auũ.Contra.C. de rei ux.ac.S.videamꝰ.So.̊ deceſſit ne
pꝶ poſt moꝛtẽ aui.ſecꝰ ſi eo viuẽte ut ĩ ↄꝛio.¶Itẽ op.S.de iu.
do.l.auꝰ. In gl.ſũt due ſo.vna ibi de rigoꝛe.ᷣ de eqtate.⁊ h
videt᷑ ꝓbare tex.h̊ dũ dic occurrit egtas. Alij dieũt ꝙ qñ do/
tauit neptẽ ꝓpt᷑ ſiliũ ⁊ ſic ↄtẽplatiõe nilij.ibi vo otẽplatione ne
ptis. Iſta ſo.ĩ ſe ſatj ẽ bona.tñ q;tũ ad hac.l.nõ ẽ bona.q;ꝛ hec
l.loqtur ĩ caſu dubij.iõ diſtiguit tres caſus.qñq; pꝛ dat doteʒ
ꝓ nepte ↄtẽplatiõe ſilij ⁊ tunc a filio videt᷑ pꝛofecta.iõ reuertit
ad eũ.ut.l.ꝓlectitia.S.de iure doſ.⁊ de vul.⁊ pu.ſbᷣ.l.ſj ſi plu
res.S.ĩ arrogato.aut dedit ↄtẽplatiõe nept ⁊ loqtur.l.au de
iure dot.aut ẽ dubiũ cui ↄtẽplatiõe dedit ⁊ pᷣumit ↄtẽplatiõe
ſilij.ut h⁊.l.ꝗntꝰ.S.fi.de an.le.Fʒ Ja.de ar. ¶ Itẽ dẽ h ꝙ auꝰ
cogit dotare neptẽ.Cõtra.S.de ne.ge.l.nẽſeniꝰ. So.ibiloqt᷑
T auia.idẽ ĩ auo mr̃no.Sic eni mr ita nec auia uel au mĩn co
git᷑ dotare.ut.l.a filia.⁊ ibi nõ.S.ad tre.⁊ iõ gl.i.l.ñ.C.de do.
ꝓmilſ.male loqtur. HD h nõ cogit᷑ ↄferre.qd ſi mrimoniũ ẽ ſo
lutũ tpe moꝛi aui.utrũ iſta dos debeat ↄferri filio a qrepetũ.
Gl. diſtiguit ⁊ bñ. ¶ Sʒ qro ſi auꝰnõ vult dotare qlitercõpel
let. Rñdeo iudicis officio.caſus ẽ i.l.ꝗ liᷣos de ritu nups.ad
cuiꝰ iudicis officiũ ꝑtinebit taxare dotẽ q;ta dos debeat dari
Ut. l. ꝓfectitia.S.j.S.de iure do.An aũt fr teneat᷑ dotare ſoꝛoꝛẽ
BGl. ẽ i. L. cũ płres.S.de admi.tu.fac.l.ſiliũ.S.ubi pu.edu.⁊ gl.

in.l.nõ oĩ. C. de admi. tu. ⁊ ibi ꝑ doc. tetigi.S. ſo.ma.l.j.

nepotes „COp,tii5. ſit nepos .

*. Circa hereditatẽ admittit ua/
Omnunc;. riatio uſq; ad annũ.h.d. ⁊ eſt
Pbona.l. In tex.ibi difſicilius.qſi dicat ſi nõ petat bo/
noꝛũ poſ.infra annum nõ admittit᷑ poſt. ¶ Op.dicit h ꝙ ad/
mitti nariatio.cõtra.C.de modo mul.l.ſi.⁊.j.de bo.ili.l.nam

abſurdũ. Nicit gl.hᷣ ſpale.q hic tractat᷑ de hereditate parẽtũ.
Tu dic per Ni.ex de re.iur.c.mutare cõſiliũ.li.vj.⁊ per eũdẽ

3. de admi. tu. lI.de rebus. ¶ Itẽ op. de. l. j. F. ſi per ↄtumatiaʒ

S.e?.ubi perpetuo admittit ad cauendum. Solu.ibi agnouit

bonoꝝ poſ.poſtea ꝑ cõtumatia ceſſat cauẽ.hᷣ vo añ agnitam
bonoꝝ poſ.recuſauit cauẽ. ¶ AQũuo an bñficiu.l.ult. C. de re/
pu.hẽ.habeat locũ in ſilio emacipato.Gl.ꝗ ẽ ibi videt᷑ dicẽ
ſic ꝑ hũc tex.Auidã ultramõ.dicũt ꝛiũ ꝙ h repudiauit he/
ditatẽ ſʒ recuſauit cauẽ. Ita dicit Ja. de are.dic ut dixi in.l.ſi
quis ſu.S.de lure deli.¶Itẽ qro an bũſiciu.l.ul.C.de repu.
hẽ.hẽat locũ in hẽditate auita.Ego cõſului ꝙ hẽat locũ. ꝛi
mo hẽmpᷣ duas gl. Ana ẽ gl.pma hui.l.in ſi. Alia ẽ gl.ij. p
hoc videt᷑ tex.in.l.iuſta ſĩterpᷣtatione in ſi.⁊.l.appellatione pa
rẽtis.j.de v.ſig.expᷣſſi in.l.ſiqs ſuꝰ.S.de iure deli.ubi tex.loq
tur gnaliter de quolibet ſuo. Lene iſta bñ mẽti. ——
fi liu 6 Iſta ẽ ſingularis.l.?⁊ bona. Videſ
N ergo ꝙ in his ꝗ ſuccedũt diuerſo iu
re bʒ locũ collo. Cõtra.S. de ta.l.filium. S. ⁊ hoc ſic
pↄſequẽs.So.iĩſpecto rigoꝛe vboꝝ nõ hʒ locũ collło ĩ ſuccedẽti
bus dinerſo iure.ſed iſpecto ſẽſu iterpᷣtato ſm egꝗtatẽ ſceuole ẽ
loeꝰ collatiõi qũ ꝑ ueniẽtẽ ꝑ ʒ ta.minuit᷑ poꝛtic iſtituti.¶ Op
po.j.ti.j.l.nec ipſa.ubi iter ſuccedẽtes diuerſo iure nõ fit collo
So. Hlʒ diuerſo iure ſuccedãt potuerũt tñ eodeʒ iure ſuccedẽ
ſi uoluiſſẽt.vñ habent ꝑinde ac ſi eodẽ iure ſucceſſiſſẽt.ibi ſecꝰ.
ut ibinõ. Pꝛeterea h loqtur an ꝑ z ta.totũ teſtm irritatur.ibi
vo qñ teſtm tm ꝓ parte irritat ut ibi videbitis.
Aulus. Staebona. . E Op. hẽtis B ad/
Eibmmo neniẽte cõditiõe debiti qð poſſidebas
ex vna cauſa ĩcipis poſſidẽ ex alia cauſa.Sile in.l.fũ
o. S. ad. l. fal. ?.l. ſi ſub cõditione de ſolu. ⁊ gl. ẽ. j. de acq.poſ.
l.iij. S. ex plurimis. ¶ Op. ꝙ debitũ q;tucũq; cõditio exiſtat
poſt moꝛtẽ cõſerat.ut.l.ij.S.⁊ id quoq;. Ol.ſol.pᷣ duobus mo
dis.⁊ ambe ſũt diuinationes.qre dic lex ↄꝛia loꝗtur qñ debet
ſub q da cõditione ſimplici qᷓ põt exiſtẽ poſt moꝛtẽ pꝛis ⁊ in vi
ta.ſʒ h loqtur qñ debet᷑ ſub cõditione que extat tm poſt moꝛtẽ
hoc expꝛeſſo.⁊ ſic pꝛi nõ potuit qri.ut.l.f.j.de ſtip.ſer.⁊ ideo
ceſſat collatio. W 3
NVDe collatione dotis. Rubꝛica.
Hictũ eſt ſupꝛa de collatione in genere.nunc dicit᷑ de colla
tione dotis in ſpetie.

tat᷑ ta. ſj iter ſuccedẽtes de iure ciuili qð in ali/
is caſibꝰ nõ eſt. Scdo nõ ꝙ collatio dotis ẽ in⸗
troducta ab impatoꝛe. alia eſt itroducta ex edi/
cto pᷣtoꝛis.Lertio nõ ꝙ bonoꝝ collo ſit ꝑ officiũ iudicis.ibipᷣ
toꝛ.⁊ ĩ ſi.ibip arbitriũ fami.her.hoc etia nõ.j.e.l.ſi.⁊.C. e.l.ſi
ſoꝛoꝛ.dica.j.e.l.pꝛ filii.¶Quero qꝗᷓ ſuit rõ cõſtituẽdi aligd cir
ca dotẽ ſpaliter. Rñdeo ꝙ pᷣtoꝛ uocabat ad ſucceſſionẽ eman
cipatos pꝑ ↄ ta.nel ab ĩteſtato grauauit eos onẽ collonis.ſed ſi
lios in ptãte retẽtos non grauauit eos onere collationis.q; ni
hil poterãt hẽre iure iſto niſi caſtrẽſe uel qſi qð in collone non
uenit. Mõ ↄſiderauit impatoꝛ ꝙ; etiã nili in ptate retẽt de iu

re iſto põt habẽ ꝓpꝛiũ.ſ.otẽ.ut.S.fami.her.l.pompom phi

ladelphus.ideo inter fres ne emergat ineqlitas introducit col
lationem dotis. ReS.ponl W ſus aſ 4
G ſit Iſte. S. ponit qnq; caſus uſq; ꝗ
C 1 it nep 93. §. cñ dos. ? ponit ipſos tatũ eenie
ꝙ ipoſſibile eẽt bꝛeuiꝰponi ⁊ ẽ ſpᷣtilis..vide gl.q ĩcipit agit.x
uſq; ibi ſ videt.ponit caſu.ibi icipit ſignare ↄꝛia.¶ Op.qꝙ ſo
lis patruis ⁊ patruoꝝ ſilijs cõferat. ut. S. ti..l. ſi nepotes. h au
tẽ dẽ y cõferũt iter ſe tm.⁊ ſic ẽ pmũ ſcõm ⁊ qntũ rñſu.Hicit
gl. ſpale ẽ in dote.cũ eni loco ſui pꝛis ẽ ꝗ nõ cõſerret fribꝰ.ut.S
ti. .l.ſfiliu.ergo nec ipſa cõfert. Iſta ſo.poſſet pcedere in dote
nõ in alijs bonis neptis.ſʒ h dicit cõſerri dotẽ ⁊ alia bona ſua
ergo male.q q;tũ ad alia bona iſta rõ nõ cõcludit. Pꝛeterea
ſi uerũ ẽ ꝙ i iſti nepotes nõ cõſert patruis.q; pẽ eoꝝ non te

neret᷑ cõferre in eui pais locũ ſuccedũt nepotes ſeqret ꝙ ubiſo
la neptis ẽ nõ tenebat᷑ cõferre patruo.ſicut nec pꝛ ei tenetur.
Hoc aũt eſt otra iſtũ tex.tertio rñſo q̃re male. Vñ pma ſo.nõ

videt᷑ uera.⁊ leges que dicũt ꝙ nepotes ſuccedũt in locũ ſuoꝝ
parẽtũ.itelligatis in locũ ſuoꝝ.hoc ẽ in gradũ ſuoꝝ parẽtũ ut
pinde ſuccedãt in locũ parẽtũ ſuoꝝ ut tatũ hẽant oẽs nepotes
tũ pẽ hẽbat.ut.S.e.l.ſi nepotes.⁊.C.de ſuis ⁊ legi.auc. ceſ/
ſate. ⁊ auẽ. poſt fres.⁊ in auc.de hẽ.ab ite.S. h aũt puilegium
tñ in vitate iſti nepotes ex pſona ſua ſuccedũt nõ ex ꝑſong pa
tris eoꝝ cui nõ ſuit delata heditas ⁊ nepotes cõferũt ex ꝑſona
ſua. Vñ gl.dicit ꝙ ſi ambo erãt emãcipati h nepos erat in po
teſtate retẽtus cui ſoli ſit iniuria.qð declara. q; ſi neꝑt iſta nõ
ſuccedẽt ille nepos ſuccederet ⁊ hꝛet dimidiã.ꝑ iſtam ergo ne
tẽ nulla iniuria fit patruo.ar.ad hoc.l.j.S.j.⁊.S.pꝛ.sti.j.⁊·

is ꝗ in ptate.ſcoo rñſo.S.de le.j.Et eodẽ mo dico in ultimo

2 11 Huo dictin pucipio ouino⸗
Zauis. ꝙ collatio dotis ſit etiã ſi nõ pe

rũſo ubi ſũt due neptes ex eodẽ pꝛe.q; q̃libet põt dicẽ pꝛuo ſi
nõ ſuccederẽ tu iſta dimidiã nõ hẽes.ſʒ ſoꝛoꝛ mea iõ naat e⸗
latio. Sʒ qñ ẽ ſola neptis uel plures ex diuerſis patribꝰc 7
iſta rõ.q; ꝓpter hoc fit patruo iniuria ideo ſit collatio. Sʒ
te iſta rõ videt᷑ eẽ in pluribus nepotibus emãcipatis.q;ꝛ vnus
põt dicere ſi nõ ſuccederẽ alius hẽret totũ.ergo non facio tibi
iniuriã q̃re dicẽdũ videt᷑ ꝙ ultimũ rñſũ huius.S.intelligamus
qñ erãt due neptes.q̃rũ vna nõ poterat cogi ad collationem.
q; nõ erat dotata.vñ ex ei ꝑſona in totũ denegat᷑ collatio.q
ſi ipſa ſuccederet in nullo fieret collatio.ſqʒ ſi ambe eẽnt dotate
tũc cõferrẽt patruo ſicut plures emãcipati.q; gꝗlibet eſt talis
cõditionis ꝙ cogit cõferre. AUñ nullus ꝓpter aliũ excuſat.ſa
cit ad pᷣdicta.j.de cõiũgẽ.cũ emꝗ.li.l.j.S.fi.⁊ qdð ibi dixiin ſo/
lutione Zꝛij. Itẽ ʒ eſt. C. de colla.l.illa.ubi neptis cõſert pꝛuo
PHicũt qda ibi nept᷑ nõ hẽbat frem uel ſoꝛoꝛẽ.Alij ⁊ meliꝰ di/
cũt ibi loꝗtur in collone dotis mr̃is ipſiꝰ.qᷓre tenet᷑ cõſerre in il
lis pſonis qbus mi tenebat᷑ cõferre.ſed hic loqꝗtur in collatiõe
dotis date ipſi nepti. Hac ſo.tenẽt doc. Ni.⁊ Ci.ibiʒ gl.ibi
aliter dicat. ¶ Aleumo qro a quo iſta neptis erat dotata.Hi

cit gl.a pꝛe uel ab alio nõ curo.ita dicit gl.⁊ bñ ſiponimꝰ pa/
trẽ uel patruũ cui fit collo eẽ in ptãte.ql ei fit collo dotis pꝛoſe
ctitie ⁊ aduẽtitie.ut.j.e.l.S.ſi ſub cõditione.⁊.C. e.l.ſflie dotẽ.

Sʒ ſi ponis patrẽ ⁊ patruũ emacipatũ. tũc opʒ ponẽ ꝙ dos
fuit pfecta a pze uel ab auo de cui ſucceſſione agi uel nõ ſiet

collo.ut.l.ſilie dotẽ.S.fi.tñ hodie opʒ ꝙ ſit ꝓfectitia als ſecus

ut. C. e.l. f. ¶ Quero qd de ꝓnepote. Rñdeo idẽ qꝗð ĩ nepo/
te eadẽ rõne.⁊ facit metionẽ tex.C.e.l.liberis.⁊ iõ circa colla
tionẽ iſtoꝝ nepotũ cũ patruis dic.aut qris an patrui cogãtur
cõſerre nepotib.⁊ certũ eſt ꝙ ſic ut hᷣ ⁊.l.illã.C.e.aut qris an
nepotes cogant᷑ ↄferre patruis.⁊ dic aut ẽ vn nepos ul płres

ex diuerſis frib ⁊ cogunt᷑ ↄferre ut h.aut ſũt plres nepotes ex

eodẽ fre.⁊ tũc aut qrit de dote uel donatione data eoꝝ pꝛi uel
mii defũcte ⁊ illa cogunt᷑ cõferre.ut.d.lʒ.illã.aut de dote ul do
natione data ipſis nepotibꝰ.⁊ tũc aut oẽs nepotes ſunt talis
ↄditionis ꝙ poſſẽt cogi ad collationẽ.⁊ tũc ipſi tanq; vn eẽt

coõſerre cogunt᷑ patruis. ut.l.ſi nepotes.S.ti.j.aut vn erat ta/

lis cõditionis ꝗ; in ei pſona nõ caderet onꝰ faciẽdi collonem
⁊ tũc ꝓpter eñ nõ cõfert patruis ſʒ cõſerũt ſibi inuicẽ ut hic.⁊
qð dixi de patruis idẽ in auũculis amitis ⁊ mir̃teris.ut.l.illaʒ.
C. de colla. Item pᷣdicta uera qñ nepotes ipſi ſuccedũt auo.
ſecꝰ ſi ſucceſſiſſẽt pmo pꝛi eoꝝ qꝛ tũc fieret collatio 'm ꝙ pꝛ eo
rũ feciſſet.ut.l.ſi maritꝰ.C.e. Item pᷣdicta ueraiin dote ꝓfecta
de bonis ei de cuius hẽditate agit.ut.l.ut liberis.C.e.⁊ ideo
cũ nepotes ſuccedãt auo nõ debet cõferre dotẽ habitã ab eo/
rũ patre.lʒ gl.dubitet in.d.l.illã.

ς¾ Bib tm̃ ipeſe neceſſarie detrahũtur.
Cum dos. agin utilibus. Quidã dicũt idẽ

— bns. aIda dicutidc. qa
utiles qñq; neceſſarie dicunt᷑.ut.l.j.⁊.l.in totu 5,:de ipeſs. 26

traria tñ opi.plus plʒ cũ utiles ĩpẽſe debẽt repeti ⁊ iõ min mu

lieri debet᷑ fiet detractio.ſicut dieim in viro exiſtẽte nõ ſoluen

do. uel meli erit in electione mulieris. ut ſi vult detra hẽ utiles
impẽſas cõputet dotẽ cũ õ plus ualet dos pꝛo
ſi

pter ntiles impẽſas in eo factas.ſed ſi nõ detraheret impẽlas.
tñ debet cõputare tm̃ dotẽ nõ id qð ultra ualet.ar.pꝛo hoc.j.

eo.l.ſilia.qð nõ.

Si ſub conditione.eſue i ive er

nuit ꝙ dos aduẽtitia uenit in collationẽ. ð.C. e.l.ſlie dotem.
So.aut tractamus de collatione ſiẽda emãcipatis.⁊ tunc di
cas ꝙ exneus dedit cõtẽplatione pꝛis ⁊ ſic ẽ ꝓfectitia.aut tra
ctam de collatione ſiẽda ſuis.⁊ tũc ꝓpꝛie ſtat.ſʒ hodie ĩdiſtin
cte aduẽtitia nõ cõſerunĩ.ut.C.e.l.hfi. SJZM

(Fi lam. C. Quero quot modis ſit collatio. Reſpõdeo

21112 flt q̃tuoꝛ modis.ſiqdẽpater pꝓ filia dedit dotẽ
tũc fiat colło re ipſa dotẽ cõferẽdo.ut.l.filie. C. eo.⁊ p multas
ll.x.S.hui ti. Scðo fſit collo taãto min accipiẽdo de bonis pꝛ

nis ètũ ẽ dos. ut. C.e.l.doſ. Tertio ſit cõicãdo actionẽ lIʒ ia

nẽ foꝛte.ut in auc.qdð locũ.C.e.⁊ nõ.hac.l.S.cũ dos. QAuar⸗/

to ſfit collo qñ pz pmiſit nõ dedit.tũc ſit colło liberãs ſiliũ.hic

eſt caſus in hoc v.ſiliã.⁊. C.e.ti.l.ij.⁊ ibi nö.

mani AQuid ſi mfimoniũ ẽ ſolutum.
Emancipatus. uid ſimiin dotẽ. S. ti. j.

.

— ioue. COp. facto teſtõ nõ h
Nadoptione. cicollattong —t.
1-ſed hic fuit heres iſtitutus. ergo collatio ceſſat. Qui⸗
dan diclt iutinſtunna ab extrancon apanre 2Mijdict
ſpetiale in ſilia data in adoptione.Sedueritas eſt ꝙ hic fuit
iſtituta a patre nãli.⁊ alio cõmittẽte edictũ ſucceſſit ꝑ ᷣ tab.⁊

4

ei poꝛtio eſt ancta. p hoc.j.pxi.? qð vidiſtis.S.ti.j.l.cũ ema;
S quoq;. ——— tens. K
— H̊ ꝙ habuit neceſſe pe
3 filia fuerit. Soͤn imo potu

W—☛ adire ex teſtõ.nt.l.ſi ex duobꝰ.S.ſʒ illud.S.de õ ta.

Sol. neceſſe.i. ẽ utile uel hũit neceſſe ſi vult eodẽ iure cũ p̃te/
rito ſuccedẽ. ¶ Itẽ op.ꝙ nõ ſiat collo.ut.l.ſllii.S.⁊ hoc ſit cõ
ſequẽs.. de ta.So.aliud ẽ cũ iſtitut petit ſibi ſieri collatio
nẽ a pᷣterito ꝙ nõ põt ut ibi.aliud cũ pᷣterit ab iſtituto ꝙ põt
Fm iſtiꝰ.l.difſtinctionẽ.ita dicit gl.⁊ põt bñ dicere. Ael ibi qñ
ſuccedũt diuerſo iure.hᷣ qn eodem.

— lia legatoꝝꝑ. C. de legas.⁊ ibi nõ. Sol.ĩtellige ibi fuit

——6 —8 ¶ Op. ꝙ legatũ cõpẽſet in dotẽ. ut
J Ater. aſnbdi d vele .S.ci piti ſi

egatũ ad dotẽ. aũt ſuit legatũ nõ ↄtẽplatiõe doꝶ ⁊ ſic nõ cõ
pẽſat᷑ in dotẽ. ¶ Itẽ op.ſi ẽ p̃ᷣterita opʒ ꝙ ſuccedat ꝑ ta.uel
diceret nullũ.ergo ꝑdit legatũ.l.poſt legatũ.de his ꝗ.ut idig.
l. nliũ.S.oĩbꝰ. S. de le. pᷣſta. So.itellige ꝙ vult eẽ ↄtẽta legato
⁊ dote nec vult ſuccedere.

Apoſ.legitiĩe fuerit petita ꝙ tenet᷑ ↄferre dotẽ fri lʒ ema/
pato. ſ certe h tractat᷑ de collatione fiẽda fri ꝗqẽ in ptãte ⁊ ẽ
hes ſcriptꝰ.⁊ h̊ hẽtis expᷣſſiꝰ in.l.filie dotẽ in fi.C.e.⁊ habuiſt
S.e.l.j.S.ſi ſub cõditione.dicã plene.j.e.l.pꝛ filiũ.

Als Erronea ſucceſſio nõ ĩducit collationẽ.
4 XIlins. h. d. Ex hac.l.ocludit ꝙ ſi hec bonoꝛuʒ

EFilia. ¶ Op collo petit᷑ iudicis officio.ut.S.e.l:.j.in hn.

o nel ex ſtipᷣ.ĩterpoſita de ↄſerẽdo.de qua habuiſtis
d. ti.j.l. j. F. iubet. ⁊.l.ſigs ſiliũ.S.ñ.⁊ ſic per auxiliũ ſtricti iuris
agit iõ ueniũt uſure.ut.l.videamꝰ.S.ſi acſ.s.de uſuris. Aide
te rõ ẽ iſta do zcõferre ꝑcipit fruct ex hẽditate qꝗᷓ ſibi dar.iõ
dotẽ ⁊ ei uſuras dʒ cõferre ſicnt dicimꝰ in ſili in.l.curabit.C.
de ac. emp. ⁊.l.iuł.S.ex uẽdito.S.de ac.emp. Vñ iſte uſure ſt
magis loco ĩtereſſe qᷓ; loco uſurarũ ⁊ eſſent foꝛte hodie ꝑmiſſe
per.c.cõqueſtus.ex de nſuris.

ti.l.ſi emãcipati.⁊ ipi QCi.tractat ita male ꝙ ex dictis
is nihil hboni potes elicẽ. Si teſtm rũpit ꝑ qrelã ꝓ parte non
ceſſat collo.⁊ ſiliter iter eos qui diuerſo iure ſuccedat.hoc dic
Nõ tex.ibi ꝙ libertates ⁊c.vides ergo ꝙ hic nõ ẽ loc colla/
tioni in caſu KoC Op. ⁊ videĩ ꝙ hẽat locũ collatio etiã teſtõ
reſciſſo ꝑ q̃relã.ut.C.e.l.ut libis. Nicit gl.ꝙ ĩ hoc.l.iſta ꝑ illã

—

coꝛigii.uel meli ibiloꝗtur qñ teſtm ꝑ qrela in totũ reſcindit.

—

vñ oẽs ab ĩteſtato eodẽ iure ſuccedũt.hic aũt teſtm̃ ꝓ parte re

— Hic ĩtẽdo tractare mã col
Ater filmm. latiõis quã tractat gl.C.eo.

ſcindit᷑ ⁊ hoc vius.An aũt hodie ſit coꝛectũ ĩfra dicã.¶ Iteʒ

dẽ h iter ſuccedẽtes diuerſo iure nõ hʒ locũ collo. .S.ti.j.
l.ſi filiꝰ.So.lʒ ibi ſuccedũt diuerſo iure tñ poterãt ſuccedẽ eo/
dẽ iure.ſʒ h nõ potert ſuccedẽ eodẽ iure etiã ſi nellẽt.¶ Nꝛo
declarãda mã collonis p qro qd ſit collo. Scðo quo iure ſit ĩ
troducta collło ⁊ qua rõne.Tertio ĩter quos ⁊ de ꝗb reb de
beat fieri collo. QAuarto quo iure petat᷑ collo. Auinto qñ fiat
Dexto q̃liter fat.¶Ad pmũ rñdeo ⁊ gl.declarat.S.ti.j.ĩ ru⸗
bꝛica dicẽs ꝙ colło ẽ bonoꝝ ſuoꝝ cõicatio. QAuare dico bo/
noꝝ ſuoꝝ. Rñdeo qꝛ ſi eẽnt bona pꝛis magis uenirẽt diuiden
da q; cõicãda.ut.l.nlie lʒ.C.e. Itẽ dico bona ꝓpꝛia qꝛ aliena
nõ uenirẽt cõferẽda. ut.S.ti.j.l.pᷣtoꝛ.S.emaãcipati.⁊.l.j.S.j.e.
ti. ⁊. C.e.ti.l.ea demũ. ¶ Scðo q̃ro quo iure ⁊ q̃ rõne ſit itro

ducta collo. Nic aduerte q; h qſi oia itelligetis.⁊ reꝑio in hac
mã ſex uel ſeptẽ iura.Et pᷣ ſuit ĩtroducta ꝑ edictũ pᷣtoꝛis.ut.S

ti.j.l.j.in pn.⁊ hoc hẽbat locũ iter eos q ſuccedebãt aut perõ
ta.uel ab ĩteſtato.ut.l.ſiliũ.S.⁊ hoc ſit ↄſequẽs.S.de õ ta.⁊.l.
j. S. j.ð. ti.j. ſec ſi ſuccedebãi diuerſo iure.ut.d.S.⁊ hoc ſit ↄſe
quẽs.⁊ hac.l. Rõ q̃re fuit ĩtroducta ẽ duplex.pᷣ q; p emãcipa
tũ ſiebat iniuria ſuis iõ pᷣtoꝛ collonẽ ĩduxit.ſec ſi ſuo nõ fieret
iniuria.ut.d.l. j.S. j. . S. pꝛ?. ⁊.S.totiẽs.ſcda fuit rõ qꝛ qcqd q;

rebat ſili in ptate retẽt qrebat pꝛi.ſed emãcipat qrebat ſibi /
ipſi.vñ uoluit pᷣtoꝛ ꝙ ꝑinde cõferret fili emãcipat ſicut ſi pii

acqſiuiſſet ſi in ptãte maſiſſet.nt. S.ti.j.l.ij. S.diuerſum. ⁊.S.ſi

duo.⁊ iõ caſtrẽſia ⁊ q̃ſi nõ cõſerunt᷑ q pꝛi ꝑ nullũ acqrunt.ut

g. ti..l.j.F. nec caſtrẽſe. Itẽ rõ qᷓre regrebat ꝙ eocẽ iure ſucce

derẽt nõ diuerſo ſuit iſta. Cũ en colłonẽ ad vnũ cumulũ de

ducant nõ debeãt diuerſo iure cẽſeri.ut.l.eũ q edes de uſuca.
nł qñ diuerſo iure ſuccedũt tũc ꝗlibet uocabit iſolidũ.vn iſoli

dũ de iure ciuili ⁊ ali de iure pᷣtoꝛio.ſʒ ꝑ concurſus faciũt ſibi
partes. ut.d.l.ſliũ per totũ.Cũ ergo nullus faciat iniuriã alte
ri ſʒ vnꝰ tm aufert alteri q;tũ ille ſibi ⁊ fic iniuria põt cõpẽſari
iõ collo ceſſat.ſʒ ſi ueniebãt diuerſo iure nõ tñ ꝗlibet ĩſolidum
ut in caſu hui.l.tũc ceſſat collo ꝓpter teſtm qdð ſaltẽ pꝛo par/⸗

De colla. doh.

te nalet ut apparet hᷣ in tex.⁊ g. Scðʒ ius apparet ex quo ẽ᷑i
troducta collo.qð eſt eꝗtas ſceuole.ut.l.ſi filiꝰ.S.ti.j.Cũ enim
reꝗrebat᷑ per edictũ ꝙ eodẽ iure ſuccederẽt ut dixi ↄtingebat
iniqtas ꝙ iſtituto ꝗ uoluit adire ex teſtõ nõ cõferebat.iõ iuriſ
cõſultꝰ ſceuola ſua eqtate iduxit.ut ſi per emãcipatum fit iniu
ria ĩſtituto adeũti fiat collatio ut ibi dicit.qð ẽ uerũ.ſi poterãt
eodẽ iure ſuccedẽ lʒ nõ ſucceſſerãt in eodẽ iure ut ibi.ſecꝰſi nõ
poterãt eodẽ iure ſuccedẽ ut h. Tertiũ ius fuit cõſtitutio diui
pij.de q̃ hẽtis.S.e.l.j.in pn.ex quo ẽ itroducta collatio dotis.
rõ fuit iſta pᷣtoꝛ itroduxit tm collationẽ in emãcipat ꝙ confe/
rãt ſuis ꝓpter rõnẽ.qꝛ ſui tanq; nihil hñtes cũ qrãt oĩa pꝛi non
pñt cõferre. Sʒ impatoꝛ oĩa cõſiderãs ꝙ ſui pñt aliqd habere
Fm iſta tpa ut dotẽ iõ ĩtroduxit ut ſui dotẽ còferãt. ut.S.e.l.j.
Quartũ ius ſuit leonis impatoꝛis ꝗ fecit cõſtitutionẽ.lʒ.ut libe
ris.C.e.ti.per quã ↄſtitutionẽ ẽ ſtroductũ ultra iura antiquo/
rũ hec lex. Mã de iure antiquoꝝ nõ erat ĩtroducta collatio ni
ſi in deſcẽdẽtibꝰ per lineã pꝛnã.hodie ſiue loquunt᷑ de deſcẽdẽ

tibꝰ per lineã pẽnã ſiue per lineã mr̃na hʒ locũ collło.ut.d.l. ut

liberis. Itẽ de iure antiquo in ſuis erat itroducta collatio tm̃ ĩ
dote.ſed.l.ut liberis.ẽ ĩtroducta collatio donationis pꝛopter
nup.Tertio ibi in ſi.dẽ ꝙ emacipatis cõferunt᷑ pfectitia qð de
iure antiquo nõ reꝑiebat᷑.ĩmo ĩter eos ceſſabat collatio.ut.S.
ti.j.l.j.in ſi.⁊.l.ij.S.ſi tres.⁊.l.pᷣtoꝛ.S.quotiẽs.Rõ que mouet
impatoꝛẽ ibi fint eq̃litas ſeruãda ĩter fres ⁊ tales pſonas ut ibi
dẽ in tex.ibi eq̃litate ⁊c.Auintũ ius fuit ĩtroduciũ ꝑ iuſtinia/
nũ. C.e.l.illã.per quã addit duo. ꝛimo q; per leonẽ in.l.nt
liberis.erat ꝓuiſũ ſolũ de nepotibꝰ ⁊ ꝓnepotibiuicẽ ſuccedẽ
tibꝰ.ſed ſi ſuccedẽt cũ mr̃teris uel auũculis nõ erat puiſũ de qͥ
ipſe in illa.l.ſtatuit.de pꝛuis tm ⁊ amitis erat ꝓuiſũ de iure an
tid.ut.S.e.l.j.S.ſi ſit nepos.qð etia ibi declarat. Scðo ga de

iure antiqu erat declaratũ de dote data ꝓ nepte. ut. d.l. ut li

beris. ⁊ dicto. S. ſi ſit nepos.ſʒ de dote data mii ipſi neptis ni
hil erat dictũ.iõ hoc fuit ĩtroductũ ꝑ iuſtinianũ.rõ fuit eãlitas
puãda ĩter tales ſucceſſoꝛes ut ibi pʒ.Sextũ ius ſuit eiuſdẽ iu/

ſtiniani in.l. ultima. C.e.nã cũ de iure antiquo cõferebant᷑ ad

uẽtitia. ut. S. e. l.j. S. ſi ſub cõditione. ⁊. C. e.l.fllie. impatoꝛ iu⸗/
ſtinianus ſtatuit hodie aduẽtitia nullo mõ cõferri.ro ſuit iſta.
cũ eni de iure antiqᷣ aduẽtitie pꝛi q̃rerent᷑.ut.l.plʒ.S.de acqui.
bẽ.⁊.j.ſi ꝗ pa.quis ſe ma ler. ding euil fuit ut fieret collatio
oĩuʒ qᷓ pꝛi fuiſſet q̃ſita ſi in ptãte mãſiſſet.ut.S.ti.j.l.ij.S.ſi duo
Sʒ cũ hodie aduẽtitia nõ qrant᷑ pꝛi ꝑ titulum de bo.ma.⁊ de
bo.q̃ li.iõ fuit ſtatutũ ꝙ nõ cõſerant᷑ qꝛ eſt eadẽ rõ in eis q̃ ẽ in
caſtrẽſib uel q̃ſi.ut.l.j.S.nec caſtrẽſe.S.ti.j. Septimũ ius fuit
itroductũ ꝑ iuſtinianũ per auẽ.ex teſtõ.C. eo.⁊ in coꝛpoꝛe vñ
ſumit.per qua itroducit᷑ ꝙ ex teſtõ ⁊ ab ĩteſtato hẽat locũ col/
latio cu ex teſtõ olim ceſſabat.ut hac.l.⁊.C. e.l.j.⁊.S.eo.l..ſi ſi
lia cũ ſilibꝰ.⁊ erat rõ oli qꝛ cõſiderabãt legiſlatoꝛes ꝙ ſi teſtõ/
res uoluiſſẽt aliqd dicẽ de collatione dixiſſet in teſtõ ⁊ tũc ha⸗
beret locũ.ut.j.l.ꝓxi.ſʒ iuſtinianꝰ cogitãs ꝙ teſtõꝛ moꝛtis co/⸗
gitatiõe pᷣuẽtus nõ põt oĩa dicẽ in teſtõ.iõ ĩduxit q; ex teſtõ ⁊
ab ĩteſtato hẽat locũ collło niſi ↄꝛiũ dictũ ſuerit in teſtõ.Rõ fu
it qꝛ pꝛ videt᷑ uelle ꝙ ſemp ĩter ſilios ſit eq̃litas.¶¶Tertio qroi
ter quos hẽat locũ collano ⁊ de ꝗbꝰrebꝰ.⁊ declarabo ꝑ qnq;
qõnes.¶. Mꝛimo q̃ro an emãcipati emãcipatis cöſa dt01
in.l.ſi emaãcipati.dicit ꝙ nihil cõferat emaãcipat emãcipatop
illa.l.?⁊ ꝑ.l.j.in fi. S.ti.j.⁊.l.ptoꝛ.S.quotiẽs.e.ti.⁊.l.ij.S.ſi tres
Sʒ gl. .illiꝰ. l.dicit ↄꝛiũ ꝙ emaãcipati emcipatis cõſerãt ꝓſe/
ctitia.allegat.l.filie dotẽ.e.ti.⁊ illã opi.tenebat Accur.⁊ Frã
ci.ei filꝰ.Alia erat opi.Aʒo.videlicet ꝙ. l.filie.nibil ad/ ꝓpo
ſitũ.qꝛ ibidẽ ꝙ ſuꝰ cõfert emãcipato dotẽ ꝓfectitiam ⁊ merito

hoc fuit ſtatutũ qꝛ cũ emãcipat oferat ſuo oia merito ſibi dʒ

ↄferri dos ꝓfectitia ne emergat leq̃litas.ſʒ cũ ĩter penit emã/
cipatos nulla ſit fiẽda collo ceſſat illa rõ. Vñ illud vbũ multo
magis poſitũ ibi in gl.nõ cõcludit. Fateoꝛ tñ ꝙ opi.Zlccur.ẽ
uera ⁊.l.filie.?⁊ oẽs.ll.antique in hoc coꝛigant᷑.ut.l.ut liberis.
in fi.e.ti.⁊ ante illam legẽ uerũ dicebat Aʒo.ſed poſt.l.ut libe
ris.uerum dicit Accur. Mõ ob.l.de coniũgen.cum emanci.
libe.l. j.S. pe.qꝛ reſpõde ut ibi dicet. ¶ Secũdo q̃ro quid de
his qui neq; ſut ſui neq; emãcipati utrũ inuicẽ fiat collatio. ⁊
de gbus rebus. Glo.in.l.ſi emancipati.dicit ſimplicitereẽ idẽ̃ᷓ
qð in emãcipatis.Aduerte aliquãdo nõ eſſe ſuum neq; ema,
cipatũ põt cõtingere duobus modis. Pꝛimo ꝙ nõ eſt ſuus
nec eſt emacipatus tñ eẽ potuit ut nepos natus ex filio eman
cipato poſt emãcipationẽ. Iſti cõferũt eodẽ modo ſicut emꝗ/
cipati.ut.l.ſi nepotes.S.ti.j.cum multis alijs legibus illius ti.
Idẽ in dato in adoptionẽ nato ex eo.ut.ð.e.l.in adoptione.
7.l.j.S.is quoq;.S.ti.j. Quidãa ſũt cui nec vnq; fuerũt ſui nec
emàcipati nec eẽ potuerũt ut deſcẽdẽtes ꝑ lineã femineã. ⁊ in

De uen. in poſ.mit.⁊ cura.eius.

iſtis de iure antiquo nò fiebat colło.hodie ſic ꝑ.l.ut liberis.in
uicẽ ꝓſectitia Oferrẽt ſicut emãcipati uel retenti in ꝑtate ut ibi
dẽ. differunt tñ in collone ſimplicis dona.ut dixi.S.ti.j.l.j.S.
nec caſtrẽſe. ¶Itẽ qro an nepotes cõferãt patruis ⁊ ecõtra.
Pic ut dixi.S.ł.l.j.S.ſi ſit nepos.¶ Tertio q̃ro utrü emacipa
ti cõſerãt ſuis.Et gl.in.l.ſi emãcipati.dicit ꝙ oĩa cõferãt.⁊ vi
de gl.in.l.ſi emãcipati.⁊.l.j.in fi. S.ti.j.⁊ ꝑ oes.ll.illi ti.pᷣcedẽ/
tis. Lu vo dic aliter. Si loqmur de iure antiqꝗ emãcipati ſuis
cõferũt oĩa uel partẽ 'm diſtinctionẽ quã dedi in.l.j.S.ſi ex do
drate. S.ti.j. Si qᷓrim de iure hodierno. Dico ꝙ ſicut oli emã
cipati mõ cõſerebat caſtrẽſe uel q̃ſi.ut.l.j.S.nec caſtrẽſe.ð.ti.j.
ita hodie nõ cõſerũt aduẽtitia.ut.C.e.l.ulti.Rõ qꝛ ſi in ptãte
mãſiſſet pꝛi nõ qſiuiſſet.⁊ ſic eadẽ rõ que in caſtrẽſibꝰ pᷣterqᷓ; ĩ
fructibꝰ quos pꝛi qſiuiſſet ſi in ptate maſiſſet.⁊ iõ illos fructus
uel q;tũ ex fructib lucrat foꝛte cõfert ſi ẽ eadẽ rõ ꝗ oliʒ erat
C hoc cõiter tenẽt doc.ultramõ.⁊ citramõ.¶¶QAuarto quero
utrũ ſui cõferãt emâcipaꝶ ⁊ q. Rñdet gl.in.l.ſi emãcipati.C.
t.⁊ dicit ꝙ ſui emãcipat cõferũt ſed nõ oĩa.qꝛ nõ niſi ꝓfectitia
Aduerte ſui enĩ pñt habẽ ꝓſectitia diuerſi generis.qᷓdam ob
cauſã.q̃dã ſine cauſa.⁊ qũ ob cauſã pñt eẽ multe cauſe.q̃s ple
ne expediui.S.ti.j.l.j.S.nec caſtrẽſe.dic ut ibi.⁊ eodẽ mõ quo
ↄferũt ſui emãcipatis cõſerũt ſui iter ſe per eaſdẽ.ll.Sʒ poſſes
opponẽ ego video ex pᷣdictis dꝛiam iter ſuũ ⁊ emacipatũ non
ne ſublata ẽ dꝛia pꝛie ptãtis ⁊ emacipatiõis. Rñdeo uerũ ẽ qͥ
ad ſucceſſionẽ.ſecꝰ quo ad coilonẽ.ita nõ.in.l.ſi emacipati.ſa
cit qð nõ.in auẽ.ex cauſa.¶uinto qᷓro an ſilij cõſerat exne
is nõ deſcẽdẽtibꝰ. Rñdeo nõ. caſus ẽ in.l.pe.C. cõia utriuſq;
iudi.⁊ in.d.l.ſi emãcipati in pma glo.in fi. ¶ Vltimo circa h
q̃ro an alij nõ deſcẽdẽtes alicui ſuo cõſãguineo iter ſe cõſerãt.
Rñdeo collo ĩter nõ deſcẽdẽtes nõ ẽ iducta iure.iõ ceſſat.ut.l
ill. C. e. . l.ultima. C. cõia utri. iudi. ⁊ doc. tenẽt in. d.l.ſi emã
cipati.¶Quarto quero pncipaliter quo iure petat᷑ collatio.
ſideo uel iudicis officio.ut.S.eo.l.j.in pn.⁊ no.in.l.ſi ſoꝛoꝛ.
C.e.ti.⁊.S.l.ꝓxi.uel actione ex ſtipᷣ.ſ ẽ iterpoſita.ut.S.l.ꝓxi.
in fi. ¶ Quinto qro qñ hʒ locũ collo. Rñdeo collo bʒ locũ pᷣ
ſiue ſuccedat᷑ ex teſtõ hodie uel ab iteſtato.ut.C.eo.auẽ.ex te

ſtamẽto.lʒ oli aliter eẽt ut dixi.S.in ſca.q.pncipali.iõ puto

iſta iura qᷓ diſtinguunt᷑. utrũ eodẽ uel diuerſo iure ſuccedãt
int coꝛꝛecta qꝛ eoꝝ rõ ceſſat. qꝛ quocũq;ʒ iure ſuccedat hodie
ſatis c. ut.S.de acꝗ.hẽ.il.ꝙ ſi dubitet.⁊.S.de li.⁊ poſt.l.gallus
.ſi ei in fi. Itẽ dico ꝙ collo hʒ locũ poſt aditã bonoꝝ poſſeſ
ionẽ. ut.l.pᷣtoꝛ.in pn.S.ti.j.uel poſt adita hẽditatẽ ut ibi patʒ
¶ Sexto ⁊ ultimo qro quõ ſiat iſta colłlo. NRñdeo ſiet uel ca/
nẽdo uel cõſerẽdo re ipſa uel tãto min accipiẽdo uel act.ↄtle⸗
rẽdo uel liberãdo cohẽdes.⁊ hec oĩa ꝓbant.S.ti.j.l.j.S.iubet
cũ ſe. uſq; ad.S.is quoq;.⁊ qð dixi.S.e.l.j.S.ſilia. .
ba enũciatiua ꝑ modũ cõditionis ꝓ

(* Ater. ata exceptionẽ iducut.h.d.¶ Mõ ex.l.

iſta ꝙ ex teſtõ ẽ loc colloni ſi hoc iubet teſtõꝛ. ¶ Se
cũdo nõ qð dixi in caſu ⁊ examina ut dixi anno.j.de dona.
— 4 l.ex hac ſcriptura.
DW nig QAuinõ vult hẽditatẽ nõ co-

—

CHDe uẽtre in poſſeſſionẽ mittẽdo ⁊ curatoꝛe eius. Rubꝛica.
CLõtinuatio pʒex pn.l.j.¶ Auerit gl.pma an hec bonoꝝ
poſſeſſio ſit iuris uel facti.Et dicit ꝙ ẽ ſacti nõ iuris q; nudaʒ
detẽtionẽ tribuit. ar.l.j.in fi.j.q.ex cau.in poſ.ea.⁊ nõ.in.l.ſj
finita in gl.ma gna in.S.iulł.j.de dã.ĩfec.¶ Scdo qrit gl. q̃re
nõ pᷣmiſit de m ta.cũ ꝑ ullũ tribuat᷑ ius ſicut ꝑ ta. Rñqeĩ ut ĩ
gl. ¶Tertio qrit h loqtur de uẽ.in poſ.mit. ⁊ de cura.eiꝰ. De
pma parte tractat.l.j.uſq; ad.S.qtiẽs. Ne ſcda parte tractat ĩ
G. quotiẽs.uſq; ad ſi.l. Tertio in alijs.ll.ponunt.q.ptinentes

cõiter ad totã rubꝛicã ⁊ ad totũ titulum. .
Jeuti Op. x videt etiã ꝙ titulus deõᷣ
he tg. puiderit circa naſcituros. ut.l.
j.in pn.S.de õᷣ ta. So.ibi ꝓuidet circa naſcitu/
ros poſte; tñ ſut nati.ſʒ h titulus puidet dũ ẽ in
4 uẽtre. C Itẽ op. dẽ h iure ò ta. Cõtra imo hoc
edictũ hʒ locũ iure bonoꝝ poſ.ſm ta.⁊ etiã ab ĩteſtato.ut.j.e.
l. S. ſi filius.x.l.ubicũq;. ⁊.l.fi. Sol.qdð dicit iue bonoꝝ poſ.
3 tab.dʒ exponi eo iure quo dat᷑ cõtra tab. bonoꝛũ poſ.qð eſt
vigoꝛe ſue iuriſditionis. C . ſal . ſuf⸗
N S 2* p. ..e. l. S. ſi filius. ubi ſufficit ꝙ
PR zegnanté. putet pᷣgnãs.So.itellige ⁊ dic q; ,
quirit ꝙ ſit pᷣgnãs.nut nõ.j.e.l.S.ſi ea.¶ AVltimo collige ex.S.
iſto ꝙ decretu iudicis ẽ nullũ qũ ius deſicit ex parte petentis.
ut h ⁊.l.j.S. hec vba.j.ne vis ſi.ei.⁊.l.cũ vo.S.ſubuẽtũ de ſidei
cõ. li. dixi ſatis plene in.l.iuſte.j.de acꝗ.poſ.

4 ANA 8* Ait gonis. git ad collationẽ.h.d.in ſüma

EE — — — ₰ =A 8
(Totiens. C Aunero len rõ Pni v. Vos hũiſtis. z. ĩ
5 pn. l. ꝙ mittit in poſſeſſionẽ eo iure quo dat᷑
ʒ ta.ſed exhẽdato nõ dat᷑ ↄtra ta.ut.l.nõ putauit in pn.Sõ.de
Pas ta. ergo exhẽdat uẽter nõ mitteret. Itẽ ſm dictũ huiꝰv.
ʒ iſtã rõnẽ.qꝛ ſi aligs eẽt ꝗ eũ pᷣcederet ſine dubio nõ mittere 9
tur in poſſeſſionẽ.ut.l.cũ emãcipatꝰ.S.j.de ↄtra ta.⁊ vidiſtis
j.e. l. ubicũq;. ¶ Hoc pᷣmiſſo op.dẽ h̊ ꝙ exhẽdat nõ ẽ. cõtra
nẽter nõ põt exhẽdari qꝛ nõ põt cõmittẽ cauſa igrati udinis.
ut. l. ſigs in ſuo. C. de ĩoffi.teſ. So. concedo oppoſit. q; non
põt hodie exhẽdariut ibi.⁊ nõ.S.de li.⁊ poſt.l.ſi poſthumus
T. l.maximũ vitiũ.C. de li.pꝛe.uel exhẽ.⁊ ſicuẽter exheredatꝰ
mittit᷑ in poſſeſſionẽ hodie. Itẽ dẽ h ꝙ iter ſuos hẽdes ⁊ ſic in
nuit ꝙ natꝰ ex emãcipato nõ mittit᷑.cõtra ut.j.e.l.S.ex emãci
pato. c.l.ſi filiꝰ in fi.F. Rñdeo ꝙ h̊ dicis ſuũ.dic hoc ẽ pmũ lo
cũ tenẽtẽ in ſucceſſione ex cauſa. Nõ itelligas ſuũ.i.in ptãte.
Pꝛetoꝛ enĩ unocat emãcipatos ſicut ſuos.¶ Itẽ op.j.e.l.fi.⁊
l.ubicũq;.ubi mittit in poſ.uẽter ꝗ nõ eſt pariturus ſuũ.Sol.
intellige ſuos heredes quocũq; mõ.uel melius ſuos heredes.
hoc eſt liberos uocat eo iure quo ad ð ta.bonoꝛũ poſ. ſed lali/
os uocat alio iure hoc eſt ex virtute alioꝛum edictoꝛuʒ.Tene

uã vis non curo. Mötex. bieqnt .
„ õ tex.ibi equ enim ⁊c̃.
Seg et ſi certum. ραdHh enictnei
mo nõ ẽ equũ de alieno largiri.ut.l.filiꝰ in pn.j.de ðdo.So.ex
pone equs.i.minꝰ inique. Itẽ op.dẽ h aliqꝗ caſu. imo ſem
per admittit. cũ enĩ exhẽdatio ſit facta ſub cõditione nõ ualet
ut. l. iij. S. pure. S. de li.⁊ poſt. So.exhẽdatio facta ſub ↄditio
ne q hʒ ſuſpẽdẽ exhẽdationẽ poſt natiuitatẽ nullo mõ ualet.
ſʒ h poſt natiuitatẽ nõ ſuſpẽdit iõ ualet. Iſta ſo.nõ videĩ᷑ uera
ꝛibi loꝗtur de poſthumo ſub cõditiõe exhẽdato ꝗᷓ põt ſu pẽ
ere. Nicit gl.ĩtelligo exhẽdatũ in defectũ cõditiõis ptatiue.
als eẽt ð dictũ.S.pure. vſta ſo.nõ ẽ uera qꝛ in defectũ ↄditio/
nis ptãtiue exhẽdatio nõ ẽ neceſſaria. ut.l.ſu quoq;.S.de hẽ.
iſti.iõ debes ſcire ⁊ dicẽ ſic.aut ↄditio exhẽdatiõis nullo mõ
põt ſuſpẽdẽ exhẽdationẽ poſt natiuitatẽ poſthumi ⁊ ualet ut
h in v.qrit.aut põt ſuſpẽdẽ poſt natiuitatẽ.⁊ tũc aut ẽ facta ex
hẽdatio in defectũ oↄditiõis ptãtiue ⁊ ualet ut h̊ nõ.aut ẽ facta
in defectũ cõditionis caſualis.⁊ tũc ſiqdẽ cõditio exhẽdatio/
nis extitit añ natiuitatẽ poſthumi.ita q; exhẽdatio ẽ purinica,.
ta ⁊ tũc ualet.als ſecꝰ.ut.l.poſthuma.⁊.l.cũ poſthumꝰ.S.de
li.⁊ poſthu.⁊ qdð ibi no. ¶ Itẽ op.dẽ h ꝙ ſi filiꝰnaſcet nõ com
= filiã. ⁊ ſi dicis vnũ nõ cõpꝛehẽdit plłres.Cõtra maſeu
.

nũ cõpꝛehẽdit ſemininũ. ut.l.j.j.de v. ſi. So. h in exhẽdatiõe
4. ẽodioſa.ut.l.cũ qdã.sS.de li.⁊ poſt.⁊ iõ dicas plerũq;.j.de
x.ſig. l. pnuciatio in pn. Doc.ĩtelligũt hͥ uerũ qñ in caſu odij
plert᷑ ab hoĩe.ſecus ſi maſculinũ ꝓfert᷑ a lege in caſu odij.quia
tũc ĩdiſticte cõpꝛehẽdit femininũ.ut.l.ſiqs id qð.S.de iur.oĩ.
indi. ⁊ nõ. in.l. ſiqs in tãtã. C. vñ vi. ¶Itẽ dici h ꝗ exhẽdat ſi
liũ ĩtelligit expẽdare vnũ tm.õ in.l.ueruʒ.S.de re.du.⁊.l.ſigs
ita. S. .5. de teſta. tu. Sol. poſſum dicẽ ꝙ hbic vnũ expᷣſit. ſed
in ↄꝛijs ẽ loc ĩdefinite. Ael meli h̊ tractam de odio. Vñ ide
finita ulłi nõ eapolle ut B. ⁊.l. ij.S. de li.⁊ poſt. Et hocẽ ueruʒ
qñ ideñnita ptert ab hoĩe.ſʒ q; a lege tũc eꝗpollet uliq nõẽ
rõ q̃re magis referat᷑ ad vnũ ꝙ ad aſiud.ĩmo plus ſi lex loquit
in pſona vni ſingularis videt᷑ loꝗ vniuerſaliter ⁊ illa ꝑſona vi
detadiecta gra exempli ut in ꝓemio ↄſti. C. in fi. ¶ Altio nõ
bodie poſthum nõ Pter er cei ut dixi. ð.
1 õtra iſtũ.S.op.q; ĩmo uẽter dʒ mittii
inenter. poſſeſſionẽ.q;ꝛ põt eẽ ſuus alic caſu. ſ. re
pudiãtibiſtitutis.vñ ob.S.S.ꝓximo.So.dicit gl.illud dictũ
nõ ẽ ita extẽdẽdũ ꝙ ad iſtũ caſũ poꝛigit᷑. Tu dic qñq; ↄſidera
to pñti ſtatu poſthumus nõ eſt naſciturus ſuꝰ.tũc nõ dat᷑ uẽtri
bonoꝝ poſſeſſio ut h lʒ poſſet accidẽ ꝙ ſuus naſcat.qñq; cõſi
derato pñti ſtatu eſt dubiũ.⁊ tũc ſempꝑ uenter in poſſeſſionem
mittit.ut.S.S.ꝓximo.

¶ Kectiſſtime. C Op. ⁊ ſolue ut in glo.
i line EBb gl del cũ emãcipat.S ſi duos.
gl. de. l. S. ſi duos.
(Si IuS. dezta. ol.ut ibi.iõ nepos nõ hʒ ta.qꝛ

(GS ie g. Bo tex. in ſi. ita q ⁊ ſuũ tm̃ parent᷑.⁊c.DPẽ ̊ ꝙ
uH pʒ oſtare ſumati an ſit uxoꝛ. Cõtra imo dʒ p̃ſta/
re plene. C. e.l.j..S. pᷣgnatẽ. So.dic gl.ꝙ dʒ oſtare plene ꝙ ſit
uxoꝛ de alijs qõnib ſamati.⁊ qð in Sꝛio dẽ intellige ꝙ ſufficit
ↄſtare ſũmatĩ.¶ Itẽ op.de.l.ubicũq;.S.ĩterduʒ.j.e.ubi dicit᷑
plene cognoſcẽdũ.So.ut ibi videbitis.¶ Vltimo ex hoc.S.
in fi. cum gl.nõ ꝙ gꝗs naſci magis reipublice qᷓ; parentibus.
Et hoc inducũ ad.q.ꝙ ſiſat pax de occiſione uel vulnere ꝙ

per boc põt tolli actio qᷓ cõpetit inturiato ſ nõ acenſatio qus
cõpetit ad vindictã publicã ut h.⁊ hoc ꝓbat᷑in.l.ij.S.ad ſyll.

⁊ qð ibi nõ. Di. , lsſaltn .
Atis ic ĩcipit iuriſcõſult tractare de ſcdᷣa par
Huotiées. te ialebr. de uratone Raho neni⸗
. Iieè BDi h in hãc rẽ curatoꝛ ↄſtituẽdus ẽ.q̃ro ꝗs
¶ Mulier. curatoꝛ q põt diminuẽ cauſa ueſtiẽdi i0
rẽ. Nicit gl.cura.cõſtitut uẽtri ⁊ bonis. Nicit gl.ſuꝑ vbo cõ/
ſtituẽdus. vide gl.in. l.cura.ſ.e.ꝗᷓ dicit meliꝰ.nã curatoꝛ uẽtris
bʒ curã iſtã ut pᷣſtet uẽtri neceſſaria ad victũ.ſʒ ad curaʒ cura/
toꝛis bonoꝝ eſt ut ſaciat alia ꝗᷓ ſit neceſſaria ad bona.
¶Eligitur HNõ tex. nõ obſignare ſ tm pernumerare
Eligitur. ns ex hoc tex.multotiẽs ipſe mittitur ĩ
poſſeſſionẽ ex edicto diui hadri.uel alio mõ.⁊ reruat᷑ qõ ꝓpꝛie
tatis certe ad pacẽ ↄdicturis.an qõ ꝓpꝛietat refuat᷑ poterunt
ꝑnumerari ⁊ deſcribi bona ut ꝓpꝛia qd poſſit uẽdicare.ar.hu
ius tex. qð tene mẽti. ¶ Itẽ no ex hoc tex.ꝙ in illis caſib ĩ q/
bus ẽ ꝓhibita ſeq̃ſtratio nõ tñ ẽ ꝓhibita ꝑnumeratio ⁊ deſcri
ptio ut h. NHõ ob.C. de iure ſil.l.deſẽſionis.li.x.q;ꝛ ibiloqꝗtur
in deſcriptione q̃ẽ idẽ qð executio uel ĩ fiſcũ ĩcoꝛpoꝛatio. Aer
bi gr̃a ecclie faciũt pingi in reb eoꝝ aliqð ſignũ uel aliquã lit/
terã ut talis res ẽ talis ecclie.⁊ iſta talis deſcriptio ẽ phibita ut
idi.ſed ꝑnumeratio ⁊ deſcriptio ut ſciat quot ſũt res bñ põt fie
ri ⁊ eſt ꝑmiſſa ut hᷣ ⁊.l.ſigs poſt hãc.C. de bo.dã.facit ad pᷣdi
cta qdð habetis.j.ꝓximo.S. —
Ge dem ait Vidẽ gl.ſuꝑ vᷣbo curatoꝛi.⁊ ſic vides ꝙ
SeEIIIIL. dak cur. bonis pñt oẽs res cõſcribi. ut
h ⁊ habuiſtis.S.ꝓxi.S. Item nõ tex.ibi ⁊ inuẽtariũ facienti
nratm dat bonis dʒ facere inuẽtariũ ut hᷣ ⁊.l.j.s.de cur.
bo. dan.

Aratoꝛ.Curatoꝛ. leg meie

6 ipſã lʒ aliud nõ. S. e.l.j. S. mulier. ⁊ ibi dixi.
Xtraneo Mõ ꝙ erne uẽter mittit in poſſeſ
E11 Hi oerdoc aſger an qð nõ.
SS11 ntelligẽdo ꝙ glibet poſthumus ⁊
Bicuꝗq5 exneꝰ mittat᷑ in poſſeſſionẽ.qð ĩtelli/
Ageſi nolz alnge , ſe alar ur Nin. . .
n e. S. nõ reperit alibi m Hi.⁊ ẽ multũ
Shterduj. 35.: aia difficlis. Dp. 5.e.l..F. ies
nbi qñ uẽter mittit in poſſeſſionẽ ſufficit ſimaria cognitio. Gl.
dicit ibi petebat᷑ mitti agnat nõ uẽter paritur ſuũ.nõ plʒ. e
ibi dicit uel nat.⁊ ſic tractat᷑ de deſcẽdẽtib'ꝗ ſuccedãat aſcẽdẽ
tibꝰ.· Alij dicũt hᷣ logmur q; reſiſtẽtes ſũt de ſidᷣis.ſj ibi loquii
qñ reſiſtẽtes ſũt exnei uel nullius. Iſta põt eẽ melioꝛ.uł alit᷑ qũ
nẽter ẽ paritur ſuũ ſi vult mitti in poſſeſſionẽ uti ea ſit nſq; ad
tp̃ᷣs pubertatis.tũc dʒ adhiberi plena cauſe cognitio ut h. Si
o vult in ea ꝑmanẽ uſq;quo naſcat᷑ tũc adhibet᷑ ſummaria co
itio ut ibi. ⁊ tũc nato poſthumo opʒ ꝙ petat ſe ĩmitti in poſ
Pione ex carboniano edicto per ti.j.ad carbonianũ.¶ Vl/

timo poſſũ determinare.q.qua dixi me dicturũ h̊ in.l.ſiue con
tra.S.ſi.deli.agno.an ſit dare actionẽ pᷣiudicialẽ ꝑ qu dicat
ꝗs ſe ꝓnũciari agnatũ uel cognatũ eẽ.uel ut ꝓnũciet aligs ſu⸗
us ff uel nõ. Lex.in.d.l.ſiue ↄ in fi.videt᷑ nelle ꝙ nõ hẽat locũ
niſi in ſuo. Sʒ tex. B facit in ↄꝛiũ. Nicit eni oẽs ↄtrouerſias.⁊
ſic videt ꝙ hẽat iſtꝗ ↄfeſſoꝛia uel negatoꝛiã per quam ꝓnũciet
agnat uel cognat ut h. Sʒ poſſes dicẽ hec qõ ſtat' moueĩ in
cidẽter q;ꝛ pncipaliter h En hẽditas.⁊ qõ agnationis nel co/
gnatiõis uenit icidẽter. Sʒ rũdeo idẽ puto ſi qõ agnatiõis ue
nit pncipaſr. ut.j.ad car.l.de bonis.S.ꝙ ita demũ.⁊ ĩ mul lo
cis.⁊ hoc tʒ Inno.in.c.tuã.ex de oꝛ.cog.⁊ Jo.de blo.iĩſti.de
act. . piudiciales. ʒ iſtã.l.nõ alleget. Mõ ob. l.ij. F. f. . de
li.agno.q; fateoꝛ ꝙ nõ hñt locũ illa ſenatuſcõſulta uel actiões
Findielale ex iſtis ſenatuſcõſultis. ſ̊ tm hñt locũ alie pᷣiudicia
s8. Pꝛo hoc facit qð hẽtis in.l.nõ nudis.C. de ꝓba.ꝑ glo.⁊
doc. ubi dẽ ꝙ poſſũ eẽ in q̃ſi poſſeſſione ſrnitatis.⁊ ꝑ ↄſequẽs
hẽo petitoꝛiũ.qꝛ ſi cõpetit qñ poſſeſſoꝛiũ ergo ⁊ petitoꝛium.
— unẽtris ¶ Op. de.l.. C. de ſal. Sol. dicit
* Aon⸗ mõ ⁊ male.uel ueri.qñq;
2 accuſatio de partu ſuppoſito nel de adulterio ſit dire
cto ꝓpter partũ. t iſto caſu nocant tutoꝛes. ⁊ iſto caſu differi

ut h.qñq; ſit ut mr punial tm.⁊ tũc nõ differt᷑.ut.l.j.C.de fal.

⁊ ibi per Ci.
Op. ꝙ uẽter debeat mit/
Ohumus. ereu Aargtl

. ut. 5. e l. .5. totiẽs. So. dicut gda , hdz ex oĩb partib

edicti hoc ẽ ſiue ex teſtõ ſiue ab ĩteſtato.ſiue ꝑ vñ liberi.ſiue ꝑ
vñ legituni dicit ꝙ ſit ſu. Rec ſo.nõ ẽ va.ui.l.ubicũq;. ð. e. ?

l.ſi eẽneo.S.e.q̃re die ꝙ loqtur ĩd iſtinete in quolibet ſi eſſet
nat hẽet bonoꝛũ poſſeſſionẽ a ptoꝛe ille mitteret in poſſeſſiõeʒ
Mãõ ob.l.j.S.totiẽs.ut ibi dixi. Sʒ ẽ dꝛia qꝛ uẽter d paritu/
rus ſuũ dʒ ĩdiſticte ali.ſiue hẽat vñ ſe alat ſiue nõ.ut.l.cur.ð.e.
ſecꝰ in eo ꝗ nõ ẽ paritur ſuũ.ut.l.exneo.ð.e. Itẽ ẽ dʒia in cau
ſe cognitione. Itẽ q;to tꝑe duret poſſeſſio in vno ⁊ qᷓto ĩ alio
ut. . e. l. ubicũq;. S. j. C Sʒ q̃ro nõne hẽm in. l.ii. .Faegere
5. de bo poſ.ꝙ dat᷑ parte nõ citata.⁊ ẽ tex.in.l.ſi Fuus.e.ti.q/
mõ ergo FeariePiena cognitio qũq; in dada iſta poſſeſſione,
Rũdeo ibiloqꝗtur in poſſeſſione q̃ ẽ iuris nec ſacit pᷣiudiciũ in

oſſeſſione nec in ꝓpꝛietate.nec mittit in poſſeſſiõeʒ fcĩ hẽ poſ

eſſio facti. ⁊ de facto ꝗs mitti in poſ.ut poſſit dimmuẽ. ut.l.j.
G. totiẽs. ⁊.l.ij.j.q.ex ca.in poſ.ea.iõ reqriĩ cauſe cognitio.
¶ De cõiungen.cũ emancipatis liberis. Rubꝛica.
¶ Cõotinuatio apparet ex pn.l.j.nã dictũ ẽ.õ.de ðᷣ ta.uerũ qꝛ
ad determinationẽ eoꝝ q̃ ibi ſut dicta.ſ.ẽ ſactũ iſtud edictũ.iõ
ponit᷑ hic iſta rubꝛica de cõiũgẽdis cũ ens Pat liberis. H
„₰α☚ W Pꝛimo ponit iuri
Iquis ex bis. malreminte edlicti.
Scðdo illud exponit.ſeda ibi hoc edictuʒ. Olo.
na ponit caſũ in pn.l.⁊ q̃ſi ſũmat totũ titu/

ma
lũ. Lex.ibi ꝑtinebit.i.uocent ꝑ ſe directo als ſe

Aus. ut.j.e.l. ſi nepos. ¶ ꝛo declaratione tex. qᷓro ꝗᷓ fuit rõã

troducẽdi iſtud edictũ. Rnñdeo cauſa cõcoꝛdãdi ius ciuile cuʒ
iure p̃toꝛio.ut ꝓbat.j.ꝓxi.S.⁊ gl.dicit aꝑtiꝰ. ¶ Scðo q̃ro qᷓ
liter dixit iuriſcõſultus ſuo noĩe. Rñdeo q; ſecus ſi ꝑ mediã ꝑ
ſonã ad eos ꝑtinẽt hẽditas.ut.j.e.l.ſ nepos.¶ Quo q̃re dył
xit de collone. Rñdeo qꝛ potat eẽ diſcoꝛdia ĩter nepotes ⁊ pa
truos.nã poterãt dicẽ patrui ꝙ emãcipat debeat conferre.
Iteʒ nepotes poterũt dicẽ ꝙ emãcipatus cõferret ſolũ eis qꝛ
ſolũ eis facit iniuriã.¶ Querit gl.quot reqrunt᷑ ut hẽat locuʒ
iſtud edictũ. Nicit gl.ꝙ octo q vide in gl.¶ Vltimo q̃rit glo.
utrũ iſtud edictũ hodie locũ hẽat. Nidet᷑ ꝙ nõ.q; ſbᷣlata ẽ ho
die dꝛia pꝛie ptãtis ⁊ emãcipat᷑.ut in auc.de hẽ.abiĩteſta. S.j.
⁊iõ cũ ſolus ſilius ueniat ad ſucceſſionẽ de iure ciuili ⁊ pᷣtoꝛio
iſta ↄiũctio nõ hẽbit locũ.ðita dic gl.h.⁊ idẽ nõ.de lib.pte.l.ul
tima.⁊. C. de ĩof.te.l.ſi pꝑponas.S.j.C. de ſuis ⁊ legi.auẽ.i ſuc
ceſ.⁊ in auẽ.de hẽ.ab ĩte.S.j.⁊ idẽ videt᷑ uelle Rof.in libellis
ſuis in ti. de bonoꝝ poſ. ta. In ↄꝛiũ ꝙ iſte ti.nõ ſit hodie coꝛ/
rectvidet᷑ qꝛ ti.de hẽ.q̃ ab ĩte.logtur qñ nullũ ẽ ↄditũ teſtm.hᷣ
vo q ẽ ↄditũ teſtm ſʒ rritat᷑ ꝑ ↄ ta.ſʒ videt certiſſimũ ſʒ mitas
l. ꝙ qñ teſtm è ↄditũ ⁊ irritat nõ ſt coꝛecta iura antiqᷓ.ut nõ.
L.l. gallus.S. ⁊ qd ſi tm. S. de li.⁊ poſt. ⁊.l.ſi. filiꝰ. S.de mino.⁊
C. de li.pᷣte.auẽ.ex cauſa.⁊.l.ſi emãcipati.C.de coll.⁊ Aʒoĩ
ſũma hui ti. Pꝛetea ſi bñ reſpicias totũ titulũ poſitũ in aucẽ̃.
de hẽ.qᷓ ab ĩte.loqtur tm qũ filius emãcipatus ſuccedit cũ pa/
rẽtibus uel cũ fribus uel cũ ſilijs fratrũ uel alijs collateralibus
Mec vnq; repies ibi qñ cũ ſobole ſua metipe ↄcurrit.Si ergo
nõ muta ge ſtare ꝓhibet. ut. l.pᷣcipim in fi. C. de appel.⁊.l.
ſcim de teſta.⁊ q; legũ coꝛectio ẽ vitãda ⁊c.⁊ ita tenuit Jac.
de are.⁊ Ci.ĩ auc.ĩ ſucceſ.⁊ multi moderni doc.Sʒ videte vi
tas ẽ iſta.ſiqdẽ ab ĩteſtato ſuccedit titulus iſte ẽ hodie coꝛꝛectꝰ
nõ ſolũ ꝑ iura auc.ſʒ p iura.C.ut.l.meminimus.C.deleg.hẽ.
ubi diẽ filiũ emãcipatũ ſuccedẽ ad ſilitudineʒ ſuoꝝ nõ obſtãte
ſibi in aliq emãcipatiõe. Mec ibi ſit diſtinctio cũ qͥ ipſe ueniat
ad ſucceſſionẽ. Ildẽ dico ſi aliqð teſtm̃ ẽ factũ qð reſcidat᷑ i to/
tũ ꝑ qrelã uel dicẽdo nullũ ita ꝙ res ad cauſã ĩteſtati deducat᷑
T ab iteſtato ſuccedat eadẽ rõne.ut.d.l.meminimus. Sʒ ſi ali
quis ſili hẽet neceſſe ſuccedẽ ꝑ ta.qð ẽ qũñ omiſſo bñſcio iu/
ris ciuilis de uolũtate uellet uenire ꝑ ta.nł ꝑ alið ius pᷣtoꝛiuʒ
tũc dicerẽ iſtũ titulũ nõ eẽ coꝝectũ.⁊ in h dico Ja.de ra.bñ di
cere.vñ nõ ẽ ꝓpꝛie iſte ti. coꝛectus ſʒ addit noua ſoꝛma ſucce/
dẽdi ſilio emacipato.⁊ ſi ille eligit ullã uenit in totũ.ſʒ ſi uenit ꝑ
ius pᷣtoꝛiũ tũc iũgit cũ ſuo filio ut h. Mõ ob.gl.pᷣalle.naʒ qñ
factũ ẽ aliqdð teſtm q;tũ ad modũ ruũpẽdi remanet dꝛia emãci/
Fansis ⁊ pꝛie ptãtis.q̃re emãcipat hʒ petẽ neceſſe ð ta.hocdie
coli. Sʒ poſtq; teſtm ẽ ruptũ qtũ ad ius ſuccedẽdi nõ rema
net dʒia niſi ʒ eu modũ quẽ ſupꝛa dixi. Sʒ tenẽdo iſtã gl.ꝙ ẽ
conect iſte ti.q̃re legit. Dicit gl.q; in ea ſũt bona argumenta
⁊ alias leges facit itelligibilioꝛes.Ex hac gl.hẽs ꝙ ex.ll.coꝛe
ctis põt ſumi argumẽtu. .C. de lati.li.tol.l.j.S.j.ubi falſi pe
na punit ꝗ leges coꝝectas allegat. So.q̃da ſũt.ll.conecte in
iuris coꝛpoꝛe nõ ĩcluſe ⁊ iſte nõ pñt allegari.ut ĩ hac gl.lʒ ꝓba
tur in.c.auctoꝛitate de keli. . 4
mnmei ¶Op.ꝙ hodie dat in adoptionẽ nõ iũ
Jungitur gil b ꝑ hoc de ptãte nõ exit.⁊ ſic
remanet ſuꝰ.nt.l.cũ adoptiu.S.ola ergo.C.de adop.Solu.
ſateoꝛ ꝙ hodie coꝛigit ſi datiĩ adoptionẽ exneo.ſec'ſ auo.

Pe cõiũgẽ. cã emã .ibe.·

OW Dater. Moter. binz exbẽdat cẽ . Op. di
S pater. nliẽ exhẽdat nepos admittili.⁊ videi
inuẽ ꝙ tũc nepotes nõ iũgant pꝛi exhẽdato ⁊ eſt ueruʒ. ut.ẽ.

bac.l.in pn.¶ Coõtra hoc op.S.de ĩoſ.te.l.ſi ꝓponas.Solu.

— —. — „

vitas eſt iſta ꝙ añ lat qrelã nõ põt iũgi nepos cũ pꝛe ſuo.qa
pꝛ ꝓpter exhedationẽ excludit:.ſʒ poſt ĩtẽtatã ⁊ ꝓ ata qrelaʒ
iũgii pꝛ cũ nilio per.l.ſi ꝓponas.⁊ hoc nõ ex vigoꝛe hui ti.ſʒ
ex clauſula addita per iulianũ de qua hẽtis.j.e.l.q duos.S.iu
li. ¶ Itẽ inui᷑ ꝙ exhẽdat habet/ ꝓ moꝛtuo.õ.l:.ſi pion F:
ex teſtõ.j.de bo.li. So.itellige de exhẽdatione ualida.ſecſi ẽ
facta ĩualida.ut q;ꝛ nõ eſt adita hẽditas.ut.l.ſlliũ.S.ſj cũ exhẽ
dato.uel als ẽ innalida qꝛ nõ eſt facta rite.ut.l.nõ putauit.S.
nõ queuis. ¶ Op.j.de bo.li.l.ſi pꝛonꝰ.S.ſiqs.Sol.intellige
HhB de exhẽedatione mala mẽte.als ſecus ut 2 zbſiali Eenhe
NA Pa a5 ſi fll ẽ exhẽ
Si pater in poteſtate. ſl er⸗
mittit. ↄ imo nõ admittiè ex pſona ſua.ut.l.iij.S.ſi emãcipatꝰ.
in fi. S. x.l.ſiꝗs niliũ.C.de ĩof.teſ.o.dico ꝙ nepos nõ admit
tit ad q ta.ut h.ſʒ bñ põt admitti ad qrela ex ꝑſona ſua qꝛ non
fuit ĩſtitut nec exhẽdat.ut.d.l.iij.S.ſi emãcipatꝰ.⁊.d.il.ſigs
filiũ. DPices tu h nõ ẽ uerũ.nã ſolus exhẽdat uel habitus ꝓ ex
heredato ut in pᷣteritiõe mr̃na nel mr̃ni generis hʒ qrelã.ut.l.
j. v.l. ſe. S. de ĩof.te.ſed iſte nepos ẽ pᷣterit ab auo pꝛno. ergo
nõ dz habẽ qrelã.Sʒ dico ꝙ indiſtincte dʒ hẽre qrela.ille enĩ
ꝗ nõ dʒ iſtitui de neceſſitate ſi ẽ pᷣterit hẽtur ꝓ exhẽdato ut di
cit᷑ in ſteritione mr̃na uel mrni generis.ſed h̊ nepos quẽ pꝛece
Ait fil nõ dʒ õ exhẽdato in pn..de iniuſ.teſ.iõ
eiꝰ pᷣteritio habet᷑ ꝓ exhẽdatione ſicut in pteritione mr̃na.⁊ hᷣ
ꝓbat tex.S.de ĩoffi.teſ.l.pꝛ ſiliũ.ubi pꝛ hʒ qrelã.non tñ debe/
bat iſtitui cũ eũ p̃cedebat gradus liberoꝝ.⁊ iõ glo.que ibiex/
ponit q̃relã.i. ta.nõ bñ exponit.⁊ hoc pʒ ex tex.ibiꝗ dic te/
ſtamẽtu nõ eẽ fſactũ ex cauſa pietatis que eſt cauſa q̃rele.ut.l.jꝭ
⁊T.ij.S.de ĩof.teſ. Nec ob.l.ſiliꝰ.e.ti.q; ibi pẽ itẽtauit ʒ ta.iniu
ſte cũ ſibi nullo mõ cõpetebat.tũ qꝛ nõ debebat ĩſtitui.tum qꝛ
gradus liberoꝝ p̃cedebat.⁊ ꝓbat᷑ etiã in.l.iij.S.ſi emãcipatꝰ.
in fi.⁊ ibi dixi.S.de ↄ tab.¶ Quero ego ꝓmiñ me dicturũ h
qõnẽ ſtatuti.qð dicit ꝙ ſilia nõ ſuccedat pꝛi extãtib maſculis.
uel mr̃ nõ ſuccedat ſilie extãtib alijs filjs maſculis.qd ſi ẽ ali
us fili maſculus ꝗ ex iudicio teſtõꝛis nõ põt ſuccedẽ.ut q; ex
hẽdat an ĩpedit mr̃em uel ſiliã ſuccedẽ.⁊ iſta ꝓmiſi me dictu/
rũ in.l.j.S.pe.S.de ↄ ta.⁊ iſte eſt ualde difficilis paſſus.⁊ vide
tur ꝙ talis excluſus nõ ĩpediat q habel ꝓ moꝛtuo.ut h diciti
tex. ¶ Et ut hoc ꝑfecte videam op.dẽ h̊ ꝙ exhẽdat habet᷑
moꝛtuo..S.de le.j.l.filiꝰ. S.cũ qs.⁊ ibi glo. Hicũt ꝗdaʒ ut
Ya de are. habet᷑ ꝓ moꝛtuo q;tũ ad ſuũ cõmodũ.ſecꝰ q;tũ ad
cõmodũ alienũ ut ibi. Hec ſo.nõ plʒ qꝛ ibi q;tũ ad cẽõmodum
alienũ habet᷑ ꝓ moꝛtuo.vñ h nepotes hẽbũt totũ cuʒ als eẽnt
habituri dimidiã. Nic ergo ꝙ ibi exhẽdat ĩpediebat aliũ faci
ens cõditionẽ diſpõnis deſficẽ ex quo ulle uolebat ſuccedẽ.vñ
nõ attẽdit᷑ ſit expẽdat uel nõ.qꝛ ſufficit ꝙ ſit fili ut ibi.ſed hic
loꝗtur qũ exhẽdat aliũ ipediebat.qꝛ cõcurrebat ſi ſequẽs cũ
eo ſuccedat.vñ eo excluſo ꝑ exhẽdationẽ nõ ipediet aliũ ſucce
dere ut B. ¶ Itẽ op.de iſto caſu ꝗ ſeꝗtur ſi ꝑ? ubi ſilꝰ exhẽda
tus nocet nepoti ut ibidẽ.ergo echedat nõ habet/ ꝓ moꝛtuo
q tẽ ueniret ꝑ ð ta.nepos pᷣterit.uel diceret teſtm nullũ. Ad
uerte exhẽdatio aſſumit effectũ poſt aditã hẽditatẽ.ut.l.ſlliuʒ
S. ſʒ cũ exheredato.S.deõ ta.⁊ tũc ĩcipit hẽri ꝓ moꝛtuo cũ eſt
hereditas ⁊ exheredatio ↄfirmata. Si igii nepos 4 ẽſequẽs
gradu vult uenire per qᷓrelã ꝗqᷓ oꝛi poſt aditã hereditatẽ ⁊ põt
qꝛ pꝛ exheredat ſibi nõ obſtat cũ tũc poſt adita hẽditatẽ ha/
bet᷑ ꝓ moꝛtuo ſi fili uellet uenire per ta.que oꝛit añ aditã he/
reditatẽ.ut.l.illud in ne plo; de 2 ta. uel uellet dicere nullũ
qð ius oꝛit añi aditã hereditatẽ nõ põt cũ illo tũc quo ius debʒ
oꝛiri nõ hẽat᷑ pᷣ ꝓ moꝛtuo.ut in.S.ſi pꝛ.⁊.l.ſigs exheredato in
pn. S. de iniuſ.te.Ex hoc ſeꝗtur aliud.uos ſcitis ꝙ õ ta.q dat
Zono oꝛi poſt aditã hereditatẽ. ut.l.ilud. S.de ta.mõ ſili

iberti exheredat nõ ĩpedit patronã ꝗn ſuccedat perõ ta. uti

ſti. de ſucce.libe.S.ſʒ nr̃a.v.ſʒ cũ teſtm.q; illo txe quo oꝛto ts.
ille filius habet ꝓ moꝛtuo. Itẽ in hoc v.ſʒ ⁊ ſi patruꝰ.ubi ad/
mittit nepos ſilio exheredato habito ꝓ moꝛtuo.⁊ ẽ rõ.qꝛ ue⸗/
nit ex quoda iure ciuili ⁊ ſibi uere cõpetẽti añ adita hereditatẽ

qm ipſe erat in ptãte ⁊ pꝛ emãcipat ⁊ ſic ei nullo mõ ob.ſi nel

let uenire iure aliquo ſibi q̃ſte.iõ qꝛ pꝛ eius erat exheredatPꝰbʒ

locũ qð ſupꝛa dixi.¶Ex hoc cõcludo ad.q.quã ſupꝛa dixi.
filia ſemina nõ ſuccedit extãtib maſculis.maſculus ẽ exhere⸗
dat ipediet ne ſuccedere ſiliã feminã. Aduerte ſi exheredatio
eſſet anullata alidq mõ tũc eẽt ꝑinde ac ſi nõ eẽt facta ut ſupꝛa
dixi circa ↄꝛia glo. Sʒ ſiẽ exheredat rite ita ꝙ teſtĩ nõ põt

rũpete.tũcſiqdẽ ſlia vult ſuccedere tanqᷓ ſua nõ põt. q; tẽ
re moꝛtis fili maſculus eã pᷣcedebat ut hoc.S.ſi pꝛ in pn.⁊.l.ſi
quis exheredato in pn.qꝛ nõ dʒ iſtitui.ſʒ ſi fllia uellet uenire ꝑ
qrelã q̃ oꝛi poſt aditã hereditatẽ.⁊ ſic eo tꝑe quo ſil habet p
moꝛtuo tũc poſſet ſuccedere ꝓut dixi.S.de nepote.¶ Contra
pᷣdicta op.ſoꝛtiter in auc.de nupj.s.ſoluto in fi. ubi fili qui in
gratitudinẽ cõmiſit nullo mõ alij obſtat.So.ibi ſili igrat re
pellit a lege.⁊ ſic tpe moꝛtis miis reꝑit excluſus.iõ alios non
excludit.ſed h excludi ꝑ ſactũ hois ut ꝑ exheredationẽ iõnõ
excludit eos ꝗ ueniũt poſt adita hereditatẽ. Sʒ ſi ueniret ali⸗
quis ex iure qð oꝛit añ aditã hereditatẽ cui ipſe ñli obſtabat.
tũc ſili iĩpedit nt dixi.¶ Itẽ huic.l.op.j.de aſſig.li.l.j.S.fi.ubi
dẽ ꝙ teſtõꝛ ꝗ puat aliquẽ poꝛtione ſua põt eam aſſignare cui
vult ⁊ ulle puat facit partẽ alijs. Rñdeo ⁊ aquerte ad h̊ quã/
doq; act ꝓuationis alicui pᷣcedit actum aſſignationis ſacte
alteri de eadẽ poꝛtione ꝗ ſlle eſt puatꝰ.bi gra exheredat ge pᷣ
ecce puatiõis act.Scðo ei exheredati poꝛtio alteri aſſignat
tũc hñt locũ ea qᷓ ſupꝛa dixi.qñqʒ act' aſſignationis facte alti
⁊ act puationis alteriẽ idẽ act.tũc hʒ locũ lex ↄꝛia qꝛ teſtõꝛ
põt aſſignare cui vult ⁊ puat alijs facit partem. Ex hoc ↄclu
do ad aliã.q.ᷣdicit ſtatutũ ꝙ mr̃ nõ ſuccedat ſilio hñti fres car/
nales ex patre.mõ ꝙ vn ſili deceſſit fre pterito exneo nõ tur/
piꝑſona ĩſtituta ſuccedat ne mr. Uidet ꝙ ſic.q; fr nũc nõ põt
ſuccedere qꝛ ẽ pteritꝰ. Cõtrariũ puto.na iſte fr puaĩi ſucceſſiõe
ſcõ defũcti ⁊ act puationis nõ pcedit actũ traſlationis in alte
rũ.imoẽ vnꝰ ⁊ idẽ.⁊ iõ licuit defũcto auferre illi ⁊ alij dare ⁊ il

le fr ita ĩpedit mr̃em ſicut ſi hẽret.ut.l.j.S.ſfi.j.de aſſig. l. Faci⸗/

unt hec ad ea ꝗᷓ dixi anno ⁊ dicà in.l.huiuſmodi.S.ſi uctim
S.de le.j. Cõtra pᷣdicta videt᷑ foꝛtit.j.de bo.li.l.ſi pꝛon teſtõ ĩ
pn.⁊ iſti.de ſucce.li.S.ſʒ nr̃a.v.ſʒ cũ teſtm.ubi pᷣterit a matre
uel ab auo mrno uel a pꝛe milite habet᷑/ ꝓ exheredato ⁊ pꝛnuʒ
nõ ipedit.tñ vides ꝙ ẽ vnꝰ ⁊ idẽ actꝰ puationis ⁊ trãſlationis
in aſiũ.ſ.pteritio. Rñdeo lʒ ſit vnus ⁊ idẽ act in ſubiecta ſigu
ra vᷣboꝝ.tñ ſim vitatẽ lex ſingit exheredationẽ pcedere.vñ ſi/
cte actꝰ puatiõis pᷣcedat ut ibi pʒ qꝛ pᷣteritio ibi habet᷑ ꝓ exhe
redatione nec remanet in finibus pᷣteritiõis.¶Vt igitur iſta
mã liqat qũ ille qui me ipedit uel mecũ cõcurrit iudicio teſtato
ris a ſucceſſione excludit utrũ me ipediat uel mihi partẽ faciat
ſic diſtigue. aut ille ipediebat me q; ſaciebat deſicere cõditio/
nẽ diſponis ex qua debebaʒ admitti.aut ipediebat me qꝛ ius
ſuccedẽdihẽbat. ꝛimo caſu etiã puatus iudicio deſũcti me
ĩpedit.ut.l.ñlius..cũ ꝗs.⁊ ibi nõ.S.de le.j. Scðo caſu diſti/
gue.aut actus trallationis in aliũ depoꝛtatiõe q illi puato de/
bebat᷑ ⁊ actus puationis ẽ vnus ⁊ idẽ.aut actus puatiõis pᷣce

dit. Dꝛimo caſu me ĩpedit ille puatus ſicut ſi puat nõ eſſet.

7
2

nt. l. . S. f.. de aſſigna. l. Scdo caſu debes ſcire ꝙ ille actus

puationis aſſumit effectũ demuʒ hereditate adita.ut.l.filium
G. ſz cũ exheredato. S. de ↄ tab. Jõ diſtingue aut ego habebã
ius ſuccedẽdi ĩſolidũ ab ipſo initio ſʒ ille puatus faciebat mihi
partẽ ꝑ ↄcurſũ.⁊ tũc puatus mihi nõ obſtat.ut h in v.⁊ ſipa/
truus.aut ab initio nõ hẽbã ius ſuccedẽdiuel iſolidũ nõ hẽbã
⁊ tũc uolo uenire ex aliq iure qð hʒ oꝛiginẽ a tꝑe moꝛij uel aã

aditã hereditatẽ ut ꝑ bonoꝛũ poſ. ꝗ tab.q datiberis.ul dicen

do nullũ ⁊ nõ poſſũ ut h in.S.ſi pz.⁊.l.ſiqs exheredato in pn.

S.de iniuſ.teſ.ↄiũcta.l.illud in pn.S.de ð ta.aut uolo uenire ꝑ

aliqð ius qð hʒ oꝛiginẽ tm poſt aditã bereditatẽut ꝑ ↄᷣ ta.qᷓ
teritio dat᷑ uel ꝑ qrelã ⁊ poſſũ.ut in.S.ſʒ nr̃a.ĩſti.de ſuccel.ʒi.cõ
iũcta.l.illud in pn.S.de ↄ tab.⁊ ꝓbatin.l.ſiqs ſiliũ.S.de ĩoffi.
te. . ð. de ta.l.iij.S.ſi emãcipatus.in ſi.S.⁊ h uerũ ſiue actꝰ
buationis ſeeatuere ſiue ficte.ðut ĩſti.de ſucce.li.S. ſʒ nr̃a.v.
teſtm. ⁊.l.ſi patronus teſtõ in pn.j.de bo.li.ita debetis intelli
gere iſtam difficilẽ mãm.

toꝛum hic ingenuoꝛum.

(Si pater. Facit iſte.Sad id qð dixiuobis in.l.cuz

ẽmãcipatus.S.ſi.S.de cõtra ta.

¶Illu . Vide gl. qᷓ incipit quo ad hoc ibi.ſʒ ar. cõtra di/

. cit. dic ut ibi per Di.in.l.ſi ꝓpꝛietarius.j.de dã
no inſec.

Anter ſpſum. Eutotndlidtan aous
Siauis er nepotibus. kai et⸗

ris acceſcẽdi ex cõiũctione legali.ſacit.l.ſi duobus in pᷣn.S.
de zᷣ ta. t hec qliter ꝓcedãt ⁊ qua rõne dixi plene in.l.re ↄiun
cti.S.de le.iij.in mã iũctionis legalis.tetigi in.d.l.ſi duobus

in pu. ð. de cõtrata.

„

Vige glo.que incipit.j.e.S.ibi in fi. Sol.
ut dicta.l.tutela.qꝛ ibi in hereditate liber

— — — ————————

—⸗/ÿ

Ze carbo.edꝛ.

Emancip atus Juriſcõſultus uſq; huc expedi

2 EPEXXeuit pmd partẽ edicti.ſ.de ↄiũgẽ
dis.h incipit dicẽ de ſcda.ſ.de collatiõe bonoꝝ ꝗᷓ ĩduci ꝑ hũc
titulũ ⁊ durat uſq; ad n. legis.vides ergo ꝙ ſili ↄfert tm ne/⸗

potibus ex eo retẽtis.ſʒ qᷓtũ ↄferat ſeqtur in.S.nũc videamꝰ

⁊ ẽ ſatis nõ.caſus ⁊ ibi debere cõferre.cõiũge v.eueniet.j.e.⁊
poſtea redeas ad v.nã ⁊ ſi alius.⁊ in hoc v.nõ tex.ibi hoc eni

nõ de bonis. Maʒ tu habes dꝛias iter ex ⁊ ꝓpter.ut.l.j.C. ſi

ſeruus.et.l. eo tꝑe de pecul.x.l.j.S.ſi ex incẽdio de incen.rui.
nau.cũ ſimilibus.⁊.l.nõ dubiũ.C.de legi.ſʒ h habe de dictio
ne de meli qᷓ; alibi.⁊ habes ꝙ dictio de denotat cauſaʒ pxi⸗
mam.ſʒ dictio ꝓpter denotat cauſam remotam.

Si filius. Vos habetis hodie ita difficilẽ lectioneʒ

=S ſicut habuiſtis hoc ãno.⁊ h.S.uſq; ad ſi.
diuidit in tres partes ut pʒ ex l̃a. ¶ Op.videtis h ꝙ iſtis ne
potibus quoꝛũ vnus ẽ emãcipatus oↄſert.Cõtra emacipatus
emãcipato nõ ofert.ut.l.j.in ſi. ⁊.l.pᷣtoꝛ.S.quotiẽs.S.de col/
latio.bo.So.dicit gl.huic nepoti emãcipato nõ cõfert ex p/
ſona ſua ſʒ ex ꝑſona patris ſui in cuiꝰlocũ ſuccedit ꝗ pater
moꝛtuus erat in ptãte. ¶Contra hãc ſo.op. de tex.ibi q;uis
minus.q; ſi pẽ ſupuiueret nihil eẽnt nepotes habituri.ſqʒ h̊ di
cit minus. So.expone min dic gl.ideſt nihil. ut.l..illud de tri
bui.⁊ q̃ſi oẽs hãc ſo. tenẽt. Sʒ mihi nõ placet.q; qʒð dicit
nepos in loco patris ſuccedit.expone.i.in gradũ ſuũ nõ ĩtelli
gas ꝙ ex pſona patris ſiat ei collatio ſed ex ꝑſona ſua.quia
ius collatiois nõ queſitũ nõ traſit ad hẽdẽ. ut.l.j.S. ibideʒ.ẽ.
de colla. bo. dixi in.l.j.S. de collati. do.S.ſi fic.Quare gl.alio
mõ ſol.q; h loquit de ꝓfectitijs qᷓ etiã emancipatis conſerunt
hoc nõ eſt uerũ.qꝛ nõ reperimus ꝙ emancipat emancipato
conſerat pꝛofectitia fm hec iura. ſed hodie ſic. ut.l.ut libij. C.
de codi.dixi.S.de collati.dot.inter ſlinʒ. So.glo.tertio mõ
7 dicit hũc nepoteʒ eſſe emãcipatum a patre ſuo non ab ano
Hec ſo.nõ placet.qꝛ quocunq; modo nepos nõ ſit in aui po
teſtate ſufficit.qꝛ ceſſat rõ collatiõis.pꝛo hoc.l.ſi emãcipatus
in pn.S.de cõtrata. Quid dicemꝰ. Hꝛeniter dico ꝙ huic ne/
poti emãcipato cõfert ppter fratrẽ ſuum in ptãte retẽtũ.quia
ambo vnaʒ perſonam repñtant. ut.l.ſi nepotes.C. de collati.
bo.vnde ſufficit ꝙ vnus ſit in ptate.ſecus ſi diuerſas pſonas
repñtarẽt.qꝛ eẽnt nepotes ex diuerſis fratribus.ut.l.j.S.ſi ſit
nepos. S. de colla. do. ⁊ foꝛmat᷑ hoec ↄꝛinzʒ. C. de colla.l.ſi enã
cipati in pꝛima glo. ⁊ male ſoluitur. ¶ Iteʒ op. ꝙ iſte. S. nihil
faciat ad titulũ. Glo.reſpõdet ꝙ facit ad ti.q tractat de col/
latione facienda ut vidiſtis.S.e.l.in pn.⁊ exinde occaſione
ſumpta generalius tractat.

(Sed ſi ſint Sone caſum ſic. qdaʒ habebat vnuzʒ
Lefiliũ emãcipatũ ex alio filio pꝛemoꝛtuo

duos nepotes emãcipatos ex vno iſtoꝛũ ꝓnepotum in ptãte
iſte filius emãcipatus cõſert bona ſua ꝓpter hunc ꝓnepotem
qui erat in poteſtate.modo q̃ritur utru iſti nepotes emãcipa
ti de illis bonis collatᷣ debeãt aliquid habere. Rñdet iuriſcõ
ſultus oẽs iſti nepotes ⁊ pnepotes repñtant locũ vnius.tñ de
bonis q̃ ipᷣij remanẽt ex collatiõe dimidiã habebit ali nepop
cũ ſilio ſuo in ptãte retẽto qui ẽ ꝓnepos quo ad auum. h.ð.
Iſte eſt difficilis.S. In tex.ibi partem de bonis colla a filio
emancipato viuente. ¶ Op. ⁊ videt᷑ ꝙ ſolus pnepos in ptã⸗
te retẽtus debeat habere bona collata.naʒ emãcipato nõ ſit
collatio. NPicit gl.ſol.ut.S.ꝓx.S.Tu dic hic oẽs iſtinepotes
⁊ ꝓnepotes hñtur loco vnius.⁊ iõ iſtis emacipatis ppter ꝑſo
nam ꝓnepoj ꝗẽ in ptãte ſit collatio.ut. .pxi.S.dixi.

W Gl.hponit caſũ ĩ v.cõti
0 Sed? ſi ſit nepos. ner ñ alia ſüt clara.

L J7 Hil Iſta ẽ nõ.l.⁊ h dicit.Clauſula adiecta ĩ.l.
( I. kuinterp̃tata videt᷑ repetita i.l.iterp̃tante. h.
. d. Et h̊ nõ. ad multa.facit ad hi anc.de ſilijj añ doh.
inſtru. nad ꝑ totam ũllã cõfſtitutionẽ.⁊ de hac mã qlit dictuʒ
in vno capiteè videt᷑ ĩ alio repetitũ.dixi plene alio annoĩ.l.pꝛe
toꝛ. S.ij.j..vi.bo.rap. Item nõ hec vba que hic dicũtur cum
eadẽ ↄditiõe ĩtelligunt᷑i eiſdẽ onerib ut pᷣſtet legata ſilius ſic
pꝛ.Et hᷣ facit ad multa ſi d talis receperit rẽ illa ↄditiõe q̃ ba
bebat talis.nã ĩtelligit eiſdẽ paci roencri⸗ nõ. .
I6 Iſta lex ẽ magne di⸗
Vi duos filios. cultan ĩ caſu ⁊ par
ne utllitati. t pmo ponit thema ⁊ due.q/ex themate
ſedo ponit rũſio ad hmã qſtioneʒ.tertio rñſio ad ſcam.ſcdðᷣa
ibi rñdet ſi flliũ. tertia ibi qm ſi pꝛ.¶ Op.j.e.l.ultia. So.ut
ibi.¶ Quero q̃ fuit noua clauſula a iu.inducta.Rñdeo hoc
edictũ.nã foꝛte pꝛetoꝛ ꝗ hoc itroduxit fuit uocatus iul. Nel
foꝛte iulianus iuriſcõſultus ĩtroduxit hoc magis q; pᷣtoꝛ. Ał

4

poſſumus dicere ꝙ noua clauſula fuit litroducta a iuliano nõ
lertoer quãdo ñilus iungitur cũ patre exheredato. ut hẽs ĩ
i ut pponis.S..S.de inoſficio.teſta. ß
–Anepo Juriſconſultus exponit vba poſi
5 5* P0S. ta. 5. . l.. ue dicũt ſuo noĩe.
õ ꝙ hocedictũ habet

Pguis filium.ci epotibus nãlibꝰ

ecus in legitimis tm. ut in adoptiuis ut hic.⁊ habui

poſt emacipa. nenomha

q̃ſtionem cui nõ reſpondet.ſecundo ponit aliã cui rñ
tto aliã cui reſpõdet. Sʒ ad q̃ſtionẽ nõ ſoluta rñdet gl.
antepenultima. ſecũda pars incipit ibi ꝓponamus. tertia
ibi ⁊ cui. Aduertatis q; eſt ualde difficilis in hoc pn. collige
caſũ in tex.ibi finge enim. ¶ Quero dici hic ꝙ nepoti eſt ſer
nanda poꝛtio ex cõſtitutione.quero qᷓ ſit iſta conſtitutio diui
pij. Dic eſt ila de qua ſit mẽtio.S.e.l.qui duos.ſed fuit conſti
tutio antonij niſi dicamus ꝙ fuit idẽ diuus pius ⁊ antonius
Alij dicunt ꝙ cõſeruatur per hoc edictũ.ſed hoc eſt falſum.
qꝛ per hoc edictum nullo modo admittit᷑ nepos.quinõ eſt in
poteſtate. Sed ueritas eſt ꝙ hic dicit ex cõſtitutione diui pij.
debet intelligi.i. x edicto de legatis pꝛeſtandis.⁊ ex cõſtitu/
tiõe diui pij. que ẽ facta ad illud edictũ. c declarauit illud edli
ctum pertinere ad hereditates. ut.l.ſliũ. S. ſx T ſi poꝛtio. S. de

le. pſtan. CHoc pꝛemiſſo qᷓro ĩ pꝛimo caſu ꝗᷓ poꝛtio cõſerua/⸗

bu huic nepoti. In gl.ſũt ples ſo.pma ẽ ꝙ pſeruet viril. Hec
tertia. q; ſut duo ſilij.ut..virilis.i pn. S. de lega.pᷣſtan. Hec
opi.nõ eſt Sa.qꝛ m hoc habebit iſte filꝰ ꝗq nõ ẽ ĩ familia plus
qᷓᷓ ſi eẽt in familia.tñi qdã uolẽtes ſuſtinere cõcedũt otrariũ.⁊
dicũt ꝙ eſt rõ qꝛ habet iure ſuo nõ ꝑ ↄtra ta.Alij hoc timẽtes
dicũt ꝙ cõſeruat᷑ tantũ quãtuzʒ haberet ex hoc edicto ſcilicet
quarta. alij idem ꝙ ↄſeruatur tantũ quãtuʒ haberet ſi eſſet in
poteſtate. Sed pꝛima ẽ nera ꝙ tertia debet ↄſeruari per.l.ꝗ
duos.in ſi. S.e. niſi dicerẽ illam coꝛectã.quod nõ eſt dicendũ
⁊ hoc tenet Di. ¶ Venio ad ſecundã partẽ qñ duo erant ne
potes quoꝛũ vnus erat in poteſtate alter nõ quãtum conſer⸗
uabit utrũ virilis. hoc eſt quarta uel ſextũtia ideſt octaua. Di
cit glo.ſextũtia. ⁊ hoc eſt uerũ. Sed tũc extra gl.dubitatur.⁊x
ſũt uerba DNi.quare.S.ꝓximo oſeruatur virilis.hic uero nõ.
Rñdet Mi. virilis debet intelligi ꝙ iſte accepte perſone non
habẽt aliqꝗ ultra qᷓ; habeat vnus qui uenit per contra tabu.
nt. l. virilis. F. j. . de le. ſtã. ſed ĩ pᷣmo caſu huius legis ſi ſibi
cõſeruat᷑ virił nõ habet plus q; haberet ille qui uenit per con
tra tabu. Sed hic cõſeruaret ei quarta t haberet plus qᷓ ali⸗
is ex his qui uocant᷑ ad cõtra ta. ideo nõ ſeruat qrta.ſed cõ
eruat ei id qdð haberet ſiĩ poteſtate maãſiſſet.⁊ ꝙ haberet lu⸗
ſi ↄſeruaret qrta q; haberet ſi eẽt in poteſtate pbatur. Filius
emancpatus cũ nepote in ptãte retẽto habẽt dimidiã quam
patiunt᷑ innicẽ.⁊ ſic ꝗlibet quartã.Si ergo iſte filius qui non
eẽt in poteſtate haberet quartã iſta quarta dʒ detrahi tã a pa
truo q; a filio ⁊ nepote in poteſtateretẽto.ut.j.ĩ fi.⁊ ſic nepoj
non exiſtens in poteſtate haberet quartam ĩtegram.⁊ nepos
exiſten in poteſtate haberet quartam diminutaʒ.⁊ ſic nepoʒ
nõ retẽtus in poteſtate haberet plus qᷓ; aliquis ex his qui ue/
niũt per cõtra ta.quod eſſe nõ dʒ.ideo cõſeruat᷑ ei poʒtio quã
haberet ſi in ptãte mãſiſſet ita dicit i.pᷣdicta puto va ſi po/
namus in hac lege nepotem retẽtũ eſſe pᷣteritum. uel ſi pona
mus eſſe eum iſtitutũ. ⁊ uellet uenire ꝑ edictũ de cõiũg.omiſſo
bñſicio ti.de le.pᷣſtan.Sed ſi iſte nepos in poteſtate retentus
eẽt inſtitutus ⁊ uellet nenire ꝑ edictũ de lega.pꝛeſtã.ut ſibi poꝛ
tio conſeruet᷑.· tunc ſibi ⁊ alteri nepoti conſeruaretur tertia.⁊
fic quilibet haberet duas vncias.ita debetis intelligere hanc
materiam. MPoteſt enim eligere iſte nepos in poteſtate reten
tus beneſicium illius edicti de coniung. ⁊ uenire per contra
tabu.uel eligẽ beneſicium de lega.pᷣſtan.ut.l.ſlium.S.omni/⸗
bus. 8. de lega. pꝛeſtan.

¶ Me carboſi. edicto. NRubꝛica.

¶Bictum eſt. S. de bonoꝛũ poſſeſſio.contra ta.⁊ de multis
edictis factis circa ulud.ſed qꝛ edictũ carbonianũ eſt factum
circa edictũ de ↄtra ta.ideo ſeqt iſta rubꝛica. ¶ Querit glo.
quare dicatur carbo.edictũ. Dicit glo. q; a carbo.editum.
ut in glo. habes ⁊ benr. .
J cui. Jariſconſt ultus pꝛimo ponit edi
cti nãm.ſecundo icipit edictũ ex
ponere. ſcda ibi nõ tim̃ maſculi ⁊c. Habetij

H tria que pꝛincipaliter ponit edictum circa iüllud pꝛincipiũ.
ſũt aliqᷓ gl.ꝗᷓ recitat vba iuriſcõſulti poſita.j.e.p totuũ ti.¶ Sʒ
pmo quero ntrũ iſte cui ſit ↄtrouerſia ſit iſtitut ul exhedatꝰ.
Mic ut.j.e.l. S. põp. Item dẽ hic ptrouerſia. an ĩtelligit agen

do. Nic gl. ꝙ nõ.ſy tm excipiẽdo.tu dic idẽ ẽ agẽdo ſiue exci

piẽdo.j.c.l.uj.S.parui.qð dic ut ibi.⁊ pleni dicam.j.exl.iij.S.
miſſũ. ⁊ h ↄtrouerſia ſic ſi ſit iter liberos.an hec ſufficit.Rñ
deo ſic.ſʒ debet eẽ ↄtrouerſia etiã de bons.ut.j.e.l.iij.S.q;uij
Item dð de cauſa cognita qualiter itelligit. Dic ut.j.e.l.iij.S.
cauſe. Pẽ h ꝙ aduerſari mittit᷑ ĩ pol.ſ pupillu nõ ſatiſdat.q
ro an ſit aliqs caſus qͥ aduerſariꝰ mittaĩ᷑ ſi ibi pupillus cauet
Nñã.ſic ſi aduerſari ẽ ĩ pari gradu cũ pupillo.ut.l.ſʒ ⁊ ſiis.j.
e. Iſtam mãm de ſatiſdatiõe declara i.d.l.de bonis.S.ſi pu/

pillo.j.e. ⁊. l. ſed ⁊ ſi is.
„ εCOp. ꝙ iſte v. ſibi Zdicat.ꝗa
Er genexaliten p̃ dicit ꝙ dat femis H eciers⸗
poſtea dic ꝙ uli ꝗ nõ hñt õ ta.repelluni. ſed in teſtis tm femi/
narũ nõ hʒ locũ ta. ut.l.illᷣ. S. ad teſtamẽta. S. de ↄ ta. So
intellige de ſeminis deſcẽdẽtib ex virili ſexu. ¶ Itẽ op.ꝙ iſti
tuti ⁊ uẽiẽtes ab ĩteſtato ueniũt ꝑ carbo.⁊ nõ habẽt ð lab.ut
f.e.l. S. pompo. C.l.ſi impubes.Sʒ hoc ſoluit glo.⁊ bene.
GBias. Hic declarat ilud ꝙ dicit cõtrouerſia ſiat.ſ.a qᷣ
BIAS. it. Hã. S. i. generaliter. declarauit il ybuʒ
ſicui ſit ↄtrouerſia. Mõ tex.ibi cum ⁊ ſi teſtõꝛ ⁊c.ex qͥ hẽs ꝙ

lIʒ pꝛ dicat aliquẽ nõ eẽ ſuũ ſiliũ nõ nocet ſilio ut h.ſicut nec di

ctũ matris.ut.il.ſi nes dephe⸗ nnd v rlibo
GS 3. Dic. §. reſpicit illud ybuʒ inter libos po
0 95 fiqs. ſitũ. S.e.l.j.in pꝛin. Mõ tex.ibi nam uel
magis. Itẽ nõ tex. ibi ſ ⁊ ſi defũctuj ⁊c.Ex qᷣ hẽs ꝙ ſi deſun
ctus dicat᷑ eẽ fu hʒ locũ carbo.⁊ videt᷑ mihi ꝙ õ iſtũ tex. ſit
i.l. liber. C. de peti. pẽ. de quo dic ut dicã.j.e.l.iij.S.miſſũ.

tcarbo. Secundo nõ dꝛiam iter iaʒ natũ
⁊ poſthumũ.rõ dꝛie ẽ ut in gl.dẽ ⁊ bene declarat᷑.ut.l.ij. C.de
edic.diui.hadri.tol.¶QQuero qꝗd ſi etiã an ille ſit fili iſtitut
dubitat. ut qꝛ aduerſariꝰ negat te eẽ illũ quem teſtatoꝛ iſtituit
tanq; ſiliũ an habeat locũ carbo. Rñdeo ſicq eadem eſt rõ qᷓ
eſt in Holhumo ut t ii⸗ ng begaktanchno ſ,
J a ides h ꝙ ſi aligs exhẽdat᷑ tanq; nõ ſi⸗/
. dem Nit. as erhechatin 1. nalet. Sʒ ĩi. l. ij. ĩ pn.
S. de li.⁊ poſ.Dic̃ gl.exhẽdatio nõualet.ſ.ſipbet ſe ſili iteriʒ
tñ ualet. Certe ſatis põt ſuſtineri ⁊ ſufficit ꝙ ꝓbet ſe filiũ ſemi/
plene.ut.j.e.l.iij. S. canſe.¶ ꝓbato dat᷑ carbo.polſ.ut h̊ q;tuʒ
ab alio ualet heqatto t.li pn. ⁊ ibi cͤde r pol
Ai& Filins Bic icipit iuricoſult 'oeclarare illa
(Biquis filiu. &à Vicfit ꝙ otrouerſia bifferri dʒ
Ltẽpus pubᷣtatis q itereſt. Nic iuriſcoſultus rũdet.vides in
l.nra ꝙ ſiqdẽ ſit ↄtẽtio de bonis tiñ nõ hʒ locũ carbo.ſecus ſi
de bõiᷣ ⁊ ſtatu.q tẽ ſic.¶ Qũo ſi teſtõꝛ ũſtituit ſiliu nõ ut filiũ
an teſtamẽtũ ualet. Rñ.ſic qꝛ ualet exhẽdatio ſic ſe mito ma
gis iſtituti. ut.l.iiij.ĩ pn. S.de li.⁊ poſ.¶Hoc Pmiſ, o aguerte
ad iſtũ.S.quõiſte ſilius dicebat ſe hẽdẽ ab ĩteſtato ſi ĩſtitutio
ualet. SFoꝛte h erat.qꝛ erat ĩſtitut' ex minima. Vnde ᷣm iura

antiq̃ nõ poterat agere ad ſupplemẽtũ ſ̊ poterat rũpere teſta

mẽtũ.ut.l.cũ qrij.⁊.l.oĩno.C. de ĩoffi.teſ. Ael dic ꝙ dicebat
teſtamẽtũ nullũ nõ iñ dicebat bñ. ¶ Itẽ op.qñ iſti cohẽdes
negãt eũ ſiliũ videt ꝙ nõ habeat locũ carbo.qꝛ ſit Otrouerſia
de ſtatu tm nõ de bonij.qꝛ bona ſũt ſibi relicta tanq; exneo ⁊
ceſſat carbo.ut.j.e.l.iij.S.q;uis. Rñdeo ĩmo faciebãt cõtro/
uerſiã de ſtatu ⁊ de bonis dicentes nõ eẽ filiuʒ ⁊ ſibi relictum
tanqᷓ; filio.merito ſi nõ ẽ fili iſtitutio nõ ualet.ut.l.ſi pat.⁊.l.
nec apud. C. de hẽ.ĩſti. Ał foꝛte tenebãt eũ ſiliũ ⁊ dicebat re/
lictũ ſibi fem eẽ ꝑditũ ex eo ꝙ teſtm dixit nullũ.tñ illa allega⸗/
tio nõ ẽ bona ut glo.dicit ⁊ ꝓbat᷑.S.de his ꝗ.ut indig.l.poſt
legatũ.in pn. Itẽ dicit hic ꝙ ſi heres ↄtẽdit teſtm ualere non
hʒ locũ carbo.ſʒ certe q̃tenꝰ otẽdit ualẽ nõ negat eũ filiũ nec
Eↄtẽtio de bonis qꝛ ſi dicit teſtm nalẽ etiã ꝑ ons dicit ſe uelle
dare relictũ illi ſlio. Rñ.lʒ ↄtẽdãt teſtm ualere.tñ dicũt reli/
ctũ illi filio nõ ualẽ dicẽti teſtm nullũ.uł alit ẽ ↄtẽtio de bonis
nõ de eo qð filio ẽ relictũ ſʒ de eo qð ultra petit dicendo teſtm̃
nullũ.nõ tñ qõ differt.qꝛ ẽ qõ de bonis tm nõ de ſtatu.

C mmakor Iſte. §. hz qtuo? partes nõ. ſi ſtatꝰ pu il
Si mater. Me E ĩ dubio differi qõ ſtate ſe⸗

darguit᷑ mater tũc ſec' ut h. ¶ Op. de pmo rñſo ad ſcðʒ. In
pmo qſtio differt.ĩ ſcdᷣo nõ.Gl.ſoluit ĩ pᷣmo dicto ꝙ fiebat q̃
ſtio matri ⁊ puero ſimul.ſcðo matri tm. hoc videt᷑ tenere Ja.
de are.⁊ Di. Al alit ĩ pmo rũſo ſiebat qſtio puero tm̃ ⁊ non
mii.ĩ ſco rũſo mr̃i tĩ ⁊ nõ puero. Iſta ẽ ſcdalec.gl.⁊ h videt

0 Somp. ex h.S.ꝙ ei ꝗq hʒ bonoꝛũ poſ.Ffʒ ta.non

—

BDe catbo.edi.

bat qõ pupillo ⁊ faciẽdo qõnẽ pupillo ꝑ quadã ↄſequẽtis ſit
matri.⁊ hoc vult dicere tex.in pn. mater redarguit q;uis in
pncipio.ĩ ſcdᷣo rñũſo mater pncipalr accuſatur ita dicit Noff.
Videte iſta opi.nõ videt᷑ eẽ va.ꝗa anteq; mater accuſet᷑ ⁊ cõ
uincat᷑ nõ põt iſta queſtio moueri puero.ut.j.l.ꝓxi.nõ ergo
pꝓcedit dictũ Rof.qð pꝑ quãdã ↄſequẽtiã ſiat qõ matri. Su/
ſtinẽdo Roff.dic ꝙ iſta exceptio ꝙ pꝛius debeat fieri queſtio
matri non opponebat᷑ ⁊ ſic iudicium ꝓcedebat.ut.l.j.⁊ quod
ibi nõ.C. de appella.⁊.l.ij.C.cõi diui.⁊ quod ibi nõ.⁊.l.ſi di⸗
ctum.S.ſi mancipiũ.S.de euic.ita poteſt ſuſtineri Rof.tñ di⸗
uinatio eſt. Sed tenẽdo aliã opi.qua tenet Hi.⁊ Ja.de are.
remanet dubiũ quomodo poterat ſimul ⁊ ſemel ſieri queſtio
matri ⁊ puero cuʒ accuſatio matris ſit queſtio criminalis.ſ.l.
coꝛnelie de falſis. ut.l.j. C.de falſis.⁊ queſtio pupilli ſit ciuilis
⁊ ſic debẽt diuerſos iudices babe, uta ſolemas, grlatſtheme,
toꝛ.S.de iudicijs. Poſſumus dicere q; cõtra matrẽ agebat᷑
de falſo ciuilit᷑ ⁊ petebãt pꝛonũciari partũ eẽ ſuppoſitũ ciuili/
ter ſi ad hoc regrebat᷑ pupillus ⁊ eius adminiſtra toꝛes.vñ ſi/
mul ⁊ ſemel iſtud iudiciũ agitabat merito dʒ differri ut h.ſʒ ĩ
ſecũdo rñſo mater criminalit᷑ accuſabaĩ.ideo ſtatꝰpupilli nõ
tãgebatur.⁊ hoc innuit tex.hic.nã in pn.tex.dicit mater re/
dargnit.nec dicit quomõ ciuiliter ul criminaliter —
criminaliter. ſed in ſecũdo rñſo dicit rea poſtulat᷑ ⁊ ſic accuſa
bat᷑.ideo q̃ſtio nõ dʒ differri.õ qꝛ qõ dʒ differri quãdo mater
ſola poſtulat᷑ rea.ut.j.e.l.iij.S.ibidẽ. So.h̊ loqtur qñ mater
erat maioꝛ.xxv.annij.ſecP ſi minoꝛ.ar.d. S.ibidẽ.⁊ qd nõ.j.e.
l. ſimpubes. 5. ſi mater. Reaſſume ergo ſic oĩa pdicta qñq;
ſit qſtio puꝑillo tm.qñq; matri tm.quadoq; utriq;. ꝛimo
caſu differ cauſa ſtatus ut hic in pn.ſᷣm vnã lec.⁊ per totum
ti. iſtum. Secũdo caſu nõ differt ⁊c hoc.S.in uer.cuʒ uero.niſi
ſit minoꝛ uel grauida.ut.j.dicetur. Tertio caſu q ſit queſtio
ntriqʒ qualiter ꝓcedat ut.S.dixi.Aduerte aut mater ẽ minoꝛ
⁊ differt q̃ſtio reſpectu utriuſq; ut.j.e.l.iij.S.ibidẽ.⁊ qð nõ.j.
e.l.ſi impubes.S.ſi mater.aut mater erat maioꝛ ⁊ tũc reſpectu
filij differt.ſed reſpectu matris differrinõ debet.ar.iſtius.S.in
uer. cum uero.ita videt᷑ etiã intelligere Qi.i.l.i.S.ad.l.coꝛneł.
de fal. in ſecũda op.lʒ nõ ita plene dicat. ¶ Op.etiã quando
mater ſola arguit per accuſationẽ videĩ ꝙ debeat differri que
ſtio ſtatus.ut.l.ſi uẽtris.S.de uen.in poſ.mit.So.dicunt qui
dã ꝙ ülla debet intelligi m pᷣcedẽtem diſtinctionẽ ꝙ ibi accu
ſabat᷑ mater de adulterio ad impediẽdũ partũ.hᷣ ſol.nõ pꝛoce
dit.qꝛ ſi accuſatio ẽ crimĩalis no põt ſimul ⁊ ſemel dirigi ↄtra
matrẽ ⁊ partũ.qꝛ diuerſa ſũt iudicia ⁊ debent a diuerſis iudi
cibus agitari. Auare dic ꝙ ibi accuſabal mater ſola.ſiebat
tamẽ pᷣiudiciũ partui futuro.ſed hic fiebat pꝛeiudiciũ partui
iam nato.⁊ eſt rõ.ſicut enĩ cum mater eſt minoꝛ q̃ſtio differt.
ut dixi.S.ita etiã quãdo eſt grauida debet differri quoniã nõ
poteſt ita ſufficiẽter defendere. Item eſt ratio qꝛ magis faue/
mus partui naſcituro q; iam nato.nt.l.j.S.ſi ea.S.de nen i
poſ.mit.hoc videt᷑ tenere Rof.ſuꝑ iſto ti.¶ Item dicit hic in
fi. ꝙ ſẽtẽtia lata cõtra matrẽ pᷣiudicat partui.contra.C. ad.l.
coꝛ.de fal.l.j.So.intelligit glo.ꝙ iſte uer.reſerat ad pmũ ca
ſum quãdo agebatur cõtra matrẽ ⁊ pupillũ ſimul ⁊ ſic ſenten
tia fuit lata cotra pupillũ.ita dicit gl.⁊ bene.Alij dicũt ꝙ etiã
qñ ſnia eſt lata cõtra matrẽ piudicat ſilio quo ad ꝓbationẽ.ut
l.j.S.ſicui.S.de uẽ.inſpi.⁊ qdð nõ.in.l.edictũ.eo.ti.videtelʒ fa
etum matris pᷣiudicat pupulo uel filio quo ad onus ꝓbatiõis
ẽuerum factũ matris nõ obfuantis ea que dicũtur in iſllo ti.
de uen.inſpi.nõ aũt factũ matris ſuccũbentis in cauſa ut hic
⁊T hoc puto uerũ. Ael aliter factũ matris nõ nocet ſilio in cau
ſa pncipali.ut.l.j.C. de falſis.als ſic ſed nõ placet quare tene
pmã ſo.quã dedi.tãgit etiã hoc per Ci.C.e.l.j.in ſcda.q.Et
faciũt pᷣdicta ad.q.quã diſputaui an ſnia lata cõtra filiũpma
leficio ſufficiat ut ſiat executio cõtra pꝛem.dic ut in diſputatio
ne mea.⁊ plene ſcripſi in.l.cũ ſilius.j.de uerbo.ob.

Donec viuit aliquis ex par
Icet mul r. icipibus grümmto nõ Pckek

agi ciuiliter de crimie cõtra tertiũ.h.d.¶ Nõ.l.⁊ ſic

tenẽ Rof. libellij ſui ſup h ti. Intelligit enĩ pꝛimũ ee .

habes ꝙ nõ ẽ in poteſtate mea uelim agere ciuiliter. cõtra.C.
qñ ciui.acti.cri.piu.l.j.So.dic̃ Ja.de are.⁊ bñ ⁊ multũ nõ.
⁊ 3 crimĩoſũ ego uolo agere poſſũ eligẽ an ueli agẽ ciuilit ue:
criminaliter. ut.l.j. C. q acti.ciui.cri.piudi.ita dicit ipᷣe.adde
niſi in caſu homicidij.q; per ciullẽ actionem in vna cauſa nõ
debet pꝛeiudicari coꝛnelie de ſica.imiĩalis. ut.l.pᷣtoꝛ edixit.
S.j.j.de iniur.ſᷣm lec. Ja.de are.Si uero uolo agere crimina
liter cõtra tertiũ nõ poſſũ agẽ ciuilit ð tertiũ.ut h ⁊.l.j.C.ubi
cauſe ſiſcales. ⁊ refert Ci.latius in.i.ultia.C. de ſide inſtroꝛũ.
W¶Arbonianuz.

—

SSo ☛n .=

O -— — S— — — — —

— — —— -—

— —.

SN ——

— —— — —. —

De carbo. cdr

In Fᷣmtab.i.in bo.poſ.
Arbonianuz. me⸗ dẽ h ꝙ pantdmm
uittituto lʒ hẽat fntab bõ⸗ etiã hꝛe locũ hoc edictũ.ſʒ
qd ſiiã natꝰẽ iſtitutꝰ.Nic gl.idẽ ſi hec duo negent᷑.ſʒ gl.j.pꝛo
xi. .fac dꝛiaʒ ĩter poſthumũ ⁊ i natũ.⁊ idẽ videt᷑ facẽ tex.õ.
e.l.j.S. põpo.qd dicemus.dico ꝙ idẽ ĩ poſthumo.ꝛ nego eũ
cẽ iſtitutũ.q; nego iſtũ eẽ illũ quẽ teſtatoꝛ iſtituit ut ſiliũ nõ ob
ſtãte.S.põpo.qꝛ ibi denotat facti accidẽtiã.qꝛ raro ptingit il
la cõtẽtio ꝙ teſtõꝛ errauit i coꝛpoꝛe.ſʒ ſi hoc ↄtingeret uerũ di
ceret noſtra glo. Pẽ h ĩ ſideicõmiſſo ⁊ legato hʒ locũ carbo.qᷓ
liter itelligat. Dic gl.duobus modis tene pmã qᷓ ẽ uera.

Muänis ¶Op. dꝛ H ꝙ ſcripto hẽdi nõ dat᷑ carbo.

IR95. S. pxi. Dic gl. B in iã nato. ibi in poſthu
mo.uł etiã ĩ iã nato eẽt idẽ qñ eẽt ↄtẽtio de ſuba ꝑſone. nt ibi
dixi.⁊ hoc dʒ intelligi qñ de ſtatu ꝑſone nõ eſt ↄtẽtio.⁊ iõ qꝛ
hʒ poſſeſſionẽ oꝛdinariã nõ recurrit᷑ ad iſtaʒ ut.l.quis.C. de
edic.diui hadri.tol.x.l.j.⁊.l.ij.quoꝛũ le.¶Itẽ op.j.e.l.de bo
nis. 5. ita demũ. So. ut ibi. ¶ Quero qñ mouet q̃ſtio ſtatꝰtin
an differat qſtio bonoꝛũ.Rñ.nõ qꝛ qũ mouet᷑ qtio ſtatus tm̃
nõ bonoꝛũ ad qꝗd differt᷑ cũ nõ ſint inuicẽ piudiciales.

EPBuberi Ho ꝙ decretũ ſurreptitiũ nõ ualet. ut.l.cuʒ

E9 0. 5. ſubuẽtũ.j. de nideicõ. li.v. l. magis pu⸗
to. S. pe.S.de re.eoꝛũ.

Cauſe NHic ĩcipit exponẽ illa vba cauſa cognita q; bis

Eeiĩ edicto poſita fuerũt.¶¶ Op.dẽ h dʒ agnoſci ſũ

mati. 3. C. e. l. j. So. illa Fʒ iſta dʒ ĩtelligi ꝙ cognoſcet ſũmati.

¶Itẽ dẽ h ꝙ ſumatĩ cognoſcil. ĩ. lLiudices.. de iudi. So.
ſpale ẽ hut plene nõ.i.l.(j.S.ibidẽ.S.ad exhi.¶Itẽ op.dẽ H
ꝙ põt opponi puero petẽti carbo.tu nõ es ſilꝰ.Cõtra ĩ poſ

ſeſſoꝛijs nõ hʒ locũ regula dolo facis ꝙ pet..ut.l.ſiqs ad ſe fũ

dũ. C. ad.l. iul. de vi. T plene nõ.i.l.j.S.j.j.de vi ⁊ vl ar. So.
—— nõ hʒ locũ regula illa.ſʒ ĩ poſſeſſoꝛijs adipiſcende
ʒ locũ de 4 plene ĩ.l.dolo.j.de doli excep.⁊ plene dixiiin.l.ſ
ſoci.S.lutiꝰ.S.ſo.ma. ¶ Item dẽ h̊ ꝙ cum nõ ẽ dubiũ de mã
dato admittit cautio de rato.qro q̃liter ĩtelligi᷑ dubiũ de man
dato. Hicũt qdã qñ ille ꝗ dic ſe pcuratoꝛẽ hʒ aligd modicum
ſaltẽ qð faciatꝓ eo qdð mihi multũ placet.⁊ gl. ẽ iuris canoni⸗
ciqᷓ dic ꝙ ſiapð aliquẽ reperiunt᷑ iſtra cauſe ẽ pᷣſũptio ꝙ ſit p
curatoꝛ.utnõ.i.c.j.de ꝓcura.⁊ dixii.l.vulgo.S.de admi.tu.⁊
de hoc nõ.pꝑ doc.C.de ꝓcura.l.j.x.l.nõ ſolũ.S.qui alieno.S.
de ꝓcura.Itẽ nõ hic ꝙ in cauſis ſũmarijs ſufficit iſta ꝓba/⸗
tio ſemiplena ita ꝙ ĩducat pᷣſũptionẽ. ⁊ hoc ĩtellige ĩ cauſs ſũ
marijs ꝗbus piudiciũ modicũ parat.tũc enĩ ſufficit ſimaria
cognitio ꝗᷓ pᷣſũptiõem ĩplicat.Si enĩ parat᷑ magnũ piudiciuʒ
tũc reqriũ plena cognitio.ſʒ dĩ ſũmaria q; dant bꝛeuioꝛes dila

tiões.⁊ ſic nõ ad ꝓbationẽ dẽ ſimaria.ſ qꝛ dant᷑ dilatiõej bꝛe
uioꝛes.ita nõ. Pi.ĩ.l.j.S.j.j.de pᷣto.ſti.x ita dʒ ĩtelligi.c.illo. ?

c. ſepe ptigit. de v.ſig. ĩ cle. fac õ qð dicet ibi

3 õ tex.ibi finge eẽ teſtej ⁊c̃.
Bue auté cauſe. q̃ᷓro pꝛacticã hui mãe

Rñ.ad h̊ ut bñfñciũ huius edicti cõpetat opʒ ꝙ pus ↄtrouer
ſia ſtatꝰ fiat.ut.j.e.l.S.ſi.pꝛactica ergo erit iſta ſi poſſidet pu/⸗
pillus.tẽ ſi aliꝰ agit ð eũ dicẽj eũ nõ eẽ fili.⁊ ipᷣm eẽ pximioꝛẽ
ↄſãguineũ tũc pupillus excipiẽdo peteret ſe tuẽdũ ĩ poſſeſſiõe

⁊ qſtionẽ differri.ut.j.e.l.S.miſſũ.⁊.l.j.C.e.ti.ʒ vnã lec. Si

vo nõ poſſidet.tẽ pᷣ ipᷣe dʒ petẽ agẽdo petitoꝛioulł poſſeſſoꝛio
ſm ea qꝗ dicã ĩ.S.miſſũ.Et ſi aduerſarius dicet eũ nõ eẽ ſiliuʒ
omiſſo pᷣ indicio dabit de nouo libellũ ⁊ petit carbo.⁊ qõneʒ
ſtatus differriĩ tp̃s pubertat.⁊ erit foꝛma libelli iſta. Cũ ego
ſũ ſilius talis ⁊ mihiiferat᷑ qõ ſtatus ⁊ bonoꝛũ peto me poniĩ
poſſeſſiõeʒ ex carbo.edicto ⁊ qõnẽ ſtat differri in tpᷣs puber/

tatis.ita foemat Ro. Ael vt puto erat meli vt nõ petal p̃ciſe
vt qõſtatu differati tᷣs pubtaſ.ſʒ ꝙ pᷣtoꝛ cognoſcat utpnũ

ciet differẽdã ul non ꝓut utili eẽ pupillo iudici nõ videbit.ᷣ
aũt ꝓbaĩ᷑ ꝑ eaq.j. dica. ¶ Op. dẽ Hꝙ due ſr cauſe cognitiõis
vna ſũmaria.alia plenaria. imo ens videt᷑ plenaria ut.l.ubi
cũqʒ. S.j.de uẽ.in poſ.mit. So.ibiẽ plenaria.nõ iõ q; fitim
miſſio ſʒ iõ qꝛuenit examinãdũ an qõ ſtatſit differẽda ulnõ ĩ
tp̃s pubᷣtaj.vñ hᷣ tex.illũ declarat.(¶Quero quõ mat᷑ admit
tii ad teſtiſicãdũ p pupillo ʒ.l.parẽtes.C. de teſtibꝰ. So. ſpã
le ẽ ĩ cauſa ſtat ⁊ ĩ cauſis ptinẽtibꝰad cauſã ſtat.ut.l.ſi arbi

ter. F. f. . de pba. Itẽ dꝛ hꝙ tutoꝛej cc.Cõtra ĩ.l.f..de teſ.
ubi tutoꝛe q agũt cauſã nõ pñt eẽ teſteꝭ ĩ eadẽ cauſa.So.poſ

ſumus dicẽ ꝙ logtur de alijs tutoꝛibus ᷓ; gagãt cauſã ſtatꝰ.
ul dic ſpãle ẽi cauſa ſtat' ⁊ ĩ cauſis ꝑtinẽtib ad cauſã ſtatꝰ.ſʒ
pma opi ꝓlus placet. ¶Itẽ qro quõ iudex dʒ h inueſtigare
a tutoꝛibꝰ c a matre nõne h ẽ ð pupullũ.ſi enĩ foꝛmat᷑ libellus
gt diẽ Ro.ꝙ petat᷑ qõ ſtat difſerri quõ admitteret ð ꝑupillũ

ʒ.l. iul.S. de teſta. Dic ꝙ loꝛte petet aduerſari qõnẽ differri
Itp̃s pubertat nõ tutoꝛ ul mat.hoc nõ põt eẽ uerũ.qꝛ q cau/
ſã ſtat ĩfert nõ põt petẽ ut differat.ſʒ ille cui inſert᷑.ut.j.e.l..
qd dicemꝰ. Rñ. putarẽ libellũ nõ eẽ foꝛmãdũ ut tutoꝛ petati
libello pciſe cauſa ſtat differri ſʒ petet cognoſci an dʒ differri
cauſa ſtat ⁊ petet pnũciari qð ẽ util pupulo ut.S.dixi.ꝓ hᷣ
facit tex.ĩ f. v.diuus.ibi tutoꝛes eoꝝ iudicio reꝑiri uoluit ⁊ ſic
nõ petũt dare dilatiõeʒ.ſʒ de hoc cognoſci. Vel ſi vis dicẽ ꝙ
petat differri pciſe dic ꝙ iudex nõ debebat dare niſi ingſitiõe
ſcã put B. S. d. Mõ ob.tex.q dic tutoꝛes exꝑiri uoluit.q; ibi
loqtur de alijs tutoꝛibꝰ. de his ꝗ cauſa agũt.ſʒ pcedẽs opi.
ꝓxi. dcã plus placet.ĩ tex.ibi iſinuare ⁊c. Et ſicnõ pirẽt ꝓba
tiões utĩ auẽ. de teſti.S.⁊ hoc mõ iubemꝰ. poſita.C. de teſti.

auc.ſi vo aligs. Diẽ gl. ꝙ iſte rõnes ꝓba.nõ ſint hodie ſuffi

ciẽtes. Aidete ſi pupillus poſſidet.iſta gl. dicit vitatẽ.q; reo
ad ꝓbandas ſuas rõnes dat᷑ bñſciũ ut poſſit ꝓducẽ ⁊ petere
examiĩari ⁊ publicari ad et᷑nã rei memoꝛi ut palle.iur.⁊ hac
gl. . l. vl. C. de ndru. Si Fo petit ⁊ nõ poſſidet ⁊ ſic ſuſtinet
artẽ actoꝛis. tẽ nõ hʒ beneſiciũ ut poſſet petẽ examiari ⁊ pu
licari.ſʒ põt petẽ examĩari tm̃ nõ publicari cũ timet de mo⸗
te teſtiũ ul eoꝝ abſetia diuturna.uti.c.qm freqᷓnt᷑ ex ut liſ.nõ
conte.⁊ h̊ ſi poteſt incõtinenti agere.ſecus ſi nõ poteſt agere
incontinenti ut qꝛ habet iuð agendi oditionale.tũc poteſt pe
tẽ examiari ⁊ publicari ad eternꝗ rei memoꝛiã. ut.l.iul.⁊ ibi
plene ſolet dici. S. ad.l. aql. ¶ Alteri qro quõ põt diciꝙ p
pt᷑ tꝑis ĩteruallũ nõ habeat eadẽ ſidẽ. Dic gl. ꝙ ntigit duob?
mõis.vno mõ qꝛ efficiũtur ĩfamej de iure ul de cõ.x ſic nõ ha
bet᷑ tãta ſides.qꝛ ĩpici tpᷣs redditi teſtimonij.ut.l.iij.S.de te/
ſti. ¶Circa hãc.q.qᷓro utrũ ĩfamis de fcõ repellat᷑ a ferẽdo te
ſtimonio. Et videt᷑ tex. ꝙ ſic ĩ.l. caſſiuj.S.de ſena.Sʒ gl.ᷣ nõ
diẽ ꝙ repellat.ſ minoꝛ ſides adhibet᷑.⁊ uerũ dic iſta gl.q; mi
nus credit᷑ ⁊ tũc ĩ ſſidium credit ei.⁊ tũc cũ toꝛmẽtij.utĩ auc.
de teſti. S. ſi ignoti. x. S. de teſti. l. ſerui. .l.ob carmẽiſfi. NMõ
ob.l. caſſius.q; ĩfames de fcõ repellunt.¶ Sʒ qroq tꝑe dʒ in
ſpici ſides ⁊ ↄditio teſtis an tꝑe qͥ negotiũ gerit ul tpe qreddi
tur teſtimoniũ. DNic ꝙ tꝑe teſtimoniũ reddit ut hĩ tex. ⁊ gl.
In hꝛiũ videt tex.S.de teſta.l.ad teſtiũ.S.j.⁊.l.j.C. de teſta.⁊
ibi nõ.gl. uolẽs ſoluẽ iſtud ↄꝛiu.ĩ legib ↄꝛijs videt dicẽ ꝙ ĩtelli
gat de teſtib' gi indicio nõ hñt neceſſe aſſiſtẽ.q; ſũt aſcriptiĩ
iſtro publico. uł als nõ ẽ neceſſe ꝙ de nouo deponat.ita nõ.i
l. j. C. de teſta. ʒ hoc ſit ſatis ꝓbabile.tñ dic qñq; teſtis mutat
ↄditiõem ſui culpa.ut q; ꝓpt delictũ effici iſamis.⁊ tũc hʒ lo
cũ hec gl.ꝙ ĩſpici tp redditi teſtimonij.qũq; mutat ↄditionẽ
abſq; ſui culpa. ut q; credebat ſe liberũ tꝑe teſti poſtea dete/
git᷑ uus ⁊ tũc ĩſpicit᷑ ↄditio teſtis tꝑe q negotiũ gerit.ita loꝗ/
tur.l.j. C. de teſtis. ita tz Aʒo.ĩ ſũma de teſ.oꝛ.circa fi.qð tene
mẽti. Sʒ gd ſiteſtis tꝑe teſti erat bone ↄditiõi.tꝑe redditi te
ſtimonij erat ĩfamis qð tps iſpicit. Dixi i.l.dãni.S. ſe abin“ꝰ. j.
de dã. ĩſec. Scdaʒ ſolonẽ dat ꝙ põt h̊ ↄtingẽ.i.ꝙ teſtinõ
adhibeat᷑ tãta fides ppt᷑ tpis ꝓlixitatẽ.qꝛ nõ ita credit teſtide
fcõ lõginꝗ ſiẽ ppinq.ꝓ iſta opi.fac ĩ auc.hec oſti.ĩnouat ↄſti.
col.vuj. Fac ꝙ nõ ĩ.l.cẽſu.j.de ꝓba.⁊ h vi tenẽ ſpe.ĩ ti.depo
ſiti. S. vj. v. ſ̊ nunqd.qð ĩtelligi ut nõ.ꝑ gl.de v. ſig. l.notionẽ
S. iſtroꝛũ. Et pdca faciũt ꝙ qñ ẽ negotiũ qdð de facili põt tra
di obliuioni iuſta cauſa ẽ ꝙ teſtes examinent ad etna rei me
moꝛiã ne obliuiſcant.ᷣ tãgit gl.bñ ĩ.c.qm frequẽter ex ut lit
nõ ↄte.¶ Quero qliter ꝓnũciabit iudex ſuꝑ iſto edicto cũ ſil
⁊ ſel petat carbo.poſ.x ut qð differat᷑ ĩ tpᷣs pubertat ul diffe/
rẽda cognoſcat᷑. ⁊ vna ẽ ſũmaria ⁊ alia plenaria.quõ vna ſnĩa

determiet. Rñ. illð qð h dẽ de ſũmaria cognitiõe qtũ ad ĩſoꝛ

4

matiõem iudicis ꝑ pſũptiõem ſolã ĩ alia dꝛ cognitio plenaria.
q;tũ ad ĩfoꝛmatiòem iudicis ꝑ vitatẽ.ſʒ utraqʒ vno reſpectu
p̃t dici ſũmaria.q ĩ utraqʒ bꝛeueꝭ dabunt᷑ dilatiões.⁊ iõ utra
qʒ dẽ ſũmaria. ut dẽ i.c.ſepe.ex de v.ſig.in cle.⁊ iõ amboiſta
capla poterũt vna ſnia determiariul ſuꝑ vna ꝓnũciabit ⁊ ſu
per alia qᷓ reqrit plenã cognitiõem reuet. ⁊.l.llle a q.. ſi de
teſtõ. S. ad treb. cũ ſint diuerſa capła.ergo ſuꝑ vna põt ꝓnun
ciari ſuꝑ alia reſeruari. ut.l.etiã. S.minoꝛ.S.de mino.qdð dici
ↄſueuit.C.ſi aduer.rẽ iuaurirtenie nl in.
. ¶ DOp. ꝙ mre abſoluta ꝓſit partui.ut.l.
Si mater. Cuh⸗ e. F. qrit. j. de adul. Gl. nõ ſol. ſʒ
dic illð ẽ uerũ qũ de eodẽ fcõ ageret ſili de q mi ẽ abſoluta.
H vo de alio ſcõ agi ð ſilin. Al alit᷑ qð ibidẽ ẽ ſpale iĩ adultio
ppr ſequẽs mr̃imoniũ cui leges multũ fauẽt. al ſecꝰ. Hdc opi.
tenẽt doc.⁊ Ci.refert.C.ad.l.coꝛne.de fal.l.j...ij.q.¶ Que⸗/
rit gl. utrũ mt ꝗᷓ ſe( obtinuit poſſit iterũ accuſari de adultio.di
cit gl. ꝙ ſic nõtñ de facili. ut.l. icui. S.ijſdẽ.j.de accu.qd iĩtelli
ge de eodẽ crimie ⁊ ab eodẽ uel de alio ⁊ ab eo ꝗ in pmo fuit
4

De carbo. edi.

caluniatus. als nihil repugnat ꝙ nõ poſſet accuſari.
Si 18 qui. C .oz BFʒ dinerſas lias vna euine⸗
Eegat alia nõ negat. So. utraq; ſuſtinetur
vna nõ negat. mna plana. Alia enĩ negat.⁊ tc dic negat eũ
l. ſolu.ſz nõ negat eũ.j.filiũ cũ alio. Itẽ h inuit ꝙ bʒ locu car/
oenn qñ teno de bonis paternis. .j.e.l.dẽ bonis.in pn.
Dic ut in glo.
ABic COp. ꝙ iſto qle piudiciũ qð pupillo poſſet
6 bide. C in cauſa ſtat ex ꝑſona rchc debeat dil

rri qõ.ut.S.e.l.j.S.ſi.⁊.j.e.l.titia. So.ꝙ iſte cõſoꝛs erat mi/

noꝛ.xxv.annis.vñ de facili poſſet ledi.ſʒ in ↄꝛijs erat maioꝛ il
le ꝗ hʒ cauſa pꝛeiudicialem ad iſtã.ita nõ.j.e.l.ſi umpubes.S.
ſi mater. ⁊ dixi.S.e.l.j.S.ſi. Dpjel. miſ. S
„ * ¶ Op. j. e. l. S. miſſũ. So. diẽ gl.
(Kar ui refe rt. ziteligi m dlam aſ papade
agit poſſeſſoꝛio nõ petitoꝛio. Tu dic ꝙ h põt itelligi etiaʒ qñ
git hetütorio nritt dica lncsrinentl. . .
1Bl. ponit h caſu. Ad petitionẽ ipuberis ĩfe/
4 — 1 duO.ra ↄtrouerſiã ſtarhhs dz liße pubertatið
differri. ſed ad petitionẽ ipuberis patientis.h.d. Nõ tex.ibi
nec enĩ patit. Mõ de ſignincatiõe huius copule ⁊ que impli⸗
cat. Ha ſi dico ⁊ me oꝛ llcare ns eſt ſi .
o.ponit caſũ nõ.h ꝙ ſiue pnci⸗
Sigs liberis. a ĩcidẽter enis cdemun
da qõ ſtat dʒ differri in tpᷣs pubertatis nõ ſolũ qõ ſtatus ſʒ
ea etiã in qua ĩcidit.ſi ſine hoc ĩcidẽti qõ ſtatꝰ nõ põt termina
ri.¶ Op.j.e.l.S.miſſũ. So.dicit gl.h̊ pupillus ↄueniebatur
ibi agebat tin. Ael aliter ut dicã in.S.miſſũ.¶ Item Z. C. de
ſil ludla .Do ut bloie ſarun M. Fanigun. Rat
orrafot Et ſi ꝓpf debita particularia qõ ſtat
CCuͤ extaret. ipuberi diffeſkin tpᷣs pubatav,.
d. Mõ qð dixii caſu. ¶Qũuᷣo qd oꝑabit h̊ car. edictũ. Dicit
gl. ut ſiat miſſio. ſy qllis miſſio pot fieri.põt ne fieri ĩ noĩa debi
toꝝ.nos poſſumꝰ rudẽ ꝓut rñũdet gl..l. diuo.S. ſſi ſuꝑ rebꝰ.
j. de re iu.⁊.l.j.C.de pᷣto.pi.ſʒ melẽ dicẽ ꝙ h̊ hʒ locũ car.edi
ctũ hoc mõ ꝙ huic pupillo ſatiſdãdi ſoluat ꝓut dicã plene.j.
e.l.pe. Itẽ hʒ locũ qᷓ ad alið ut qõ ſtat differat. Iteʒ nõ ꝙ hᷣ
põt opponi de iure tertij.⁊ hoc io q; ius tertij ẽ totaliter exclu
ſiuũ iuris agent.qð dic ut dixi plene.j.de excep.reiiudi.l.ij.
Qi.dicit in.l.cũ ſeruũ.C. de ſer.ſuig.
1 M ſu. Hic ẽ optim. S. ⁊ bꝛeuiter. .d. Miſſũ ĩ poſ⸗
PAeARn Eoſeſſionẽ ex hoc edicto ptoꝛ tueĩ nõ tñ miſſus ut
carbo.poſſeſſoꝛ põt hẽditatẽ uel res ſinglas uẽdicare niſi ue/
lit de ſiliatiõe plene docere.h.d. Hic ĩnuit ꝙ miſſus ĩ poſſeſſi
onẽ ex carbo.nõ poſſidet niſi iterponat ſcom decretũ ex quo
poſſeſſoꝛ efficiat.Cõtra.S.e.l.j.ĩ.pn.⁊.j.e.l.pe.⁊.S.de ĩof.te.

l. ꝗ de ĩofficioſo. Pic gl.hᷣ dʒ itelligi poſſeſſoꝛẽ ↄſtituẽ hoc eſt
miſſũ ĩ poſſeſſionẽ tueri.nõ ꝙ de nouo det poſſeſſionẽ.⁊ ẽ ſas

bona ⁊ tene mẽti. Ex q hẽs ꝙ ſeuſpera me mittiĩ poſſeſſio⸗
nẽ ſi nõ poſſideo.ita ſi poſſideo poſſũ petẽ mihi poſſeſſionem
ↄfirmari ⁊ ĩ ea tueri.⁊ ꝓhoc ẽ caſus Fʒ uerã lec.C.eo.l.j.⁊ ibi
Li.⁊ Odoſ.⁊ ꝓ hoc qð hũiſtis.S.de ta.l.iij.S.ſi ſub ea.⁊.j.
ti.j.l.ij.S.ſi ſub ↄditiõe.⁊ ꝓ hoc.S.qð me.cau.l.ſi.S.fi. Itẽ te
ne meti ad aliud ꝙ ꝗs agit poſſeſſoꝛio petit ſe mittiĩ poſſeſſio
nẽ ⁊ poſit ĩ ea petit ſe tueri ut hac gl.⁊.j.ne vis ſi.ei...j.S.ſiqʒ
miſſu.⁊ ſic hẽtis vnã lec.¶ Cõtra hãc lec.op.qꝛ nõ ẽ uerũ ꝙ;
ex pmo decreto efficiat᷑ poſſeſſoꝛ niñ ĩterponat᷑ ſcᷣm.¹ut.l.ſi ſi
nita. S. iul.j.de dã.ifec.⁊.l.iij.ĩ f.de acq.poſ. So.ibi qũ poſ-
ſeſſio dat alicui ꝓpt᷑ aduerſarij ↄtumatiã.⁊ iõ expectat᷑ pmuʒ
⁊ ſcðᷣʒ decretũ anteq; poſſeſſoꝛ efficiai.ſed h nõ dat᷑ poſſeſſio
ꝓpter ↄtumatiã aduerſarij ſʒ ꝓpt᷑ fauoꝛẽ petentis.⁊ iõ nõ ex
bectat pmũ ⁊ ſcðʒ decretũ.¶¶Itẽ op.de eo qð dẽ de uẽtre in
poſſeſſionẽ miſſo ꝗ nõ poſſideti.ʒ.j.f.q.ex ca.ĩ poſ.ea. So.
aliud ĩ ſilio ꝗ mittit ex carbo.alið ĩ uẽtre.⁊ ẽ rõ qꝛ tex.ĩ carb.

edicto dic dat᷑ poſſeſſio.ut.S. e.l.j.q tex.iĩ mã de uẽtre ĩ poſſe

ſionẽ mittẽdo.dic mittit ĩ poſſeſſionẽ q vba ſignãt ſolũ deten⸗/
tationẽ. Et põt eẽ alia rõ.q; poſſeſſio qᷓ dat uẽtri ẽ minoꝛi tpe
duratura. Itẽ qꝛ dat ppter partũ nõ ipᷣi partui.iõ nõ tm eifa
uet᷑.ſʒ pma nõ mihi placet lʒ ſit ptãtiua. Itẽ pcedo dz hĩ ſtðo
rñſo miſſũ in poſſeſſionẽ ex carbo.nitit᷑ pᷣtoꝛ ĩ poſſeſſiõe tueri
⁊c. C Op.qꝛ ſiue ↄueniat᷑ ſiue petat hẽat locũ carbo.nt.S.e.
l. S. parui. Gl. dic dic ut ibi dicit ꝙ agebat poſſeſſoꝛio nõ peti
toꝛio. Hec ſo.nõ placet.qꝛ tex.ibi dic ſimpłr ſiue agat ſiue cõ
neniaĩ nec diẽ quõ.⁊ idẽ.ð.e.l.j.ĩ pn. Vñ mibi viqei dicẽdũ
ſic.Añq; pupillus agit anteqᷓ; ſibi ſit mota qõ ſtat' ⁊ anteqᷓ;
ſit petita carbo.poſſeſſio ⁊ ĩ iſto indicio opponũ ſibi qõ ſtatu⸗
tũc pupillus omiſſa pᷣma actiõe põt petẽ carbo.bonoꝛũpoſ.
ex hoc edicto ⁊ nõ refert ſiue agebat ſiue ↄuẽiebal.⁊ ſiue age

bat petitoꝛio ſiue poſſeſſoꝛio ut.ll. ꝛijs.Añq; poſt petitaz †
habitã poſſeſſionẽ totalr agit.⁊ ſic poſt mota qõnẽ pupulus
Vult agẽ.tẽ hʒ locũ diſtictio hui.S. ¶ Itẽ op.j.e.l.pe.ubi eti
am miſſus videt᷑ ꝙ poſſit agẽ. Hicit gl.ſol. ut ibi.bꝛeuiter ueri
tas ẽ iſta H pupillus agebat õᷣ pncipalẽ aduerſariũ ꝗ ſe dice/
bat hẽdẽ.⁊ iõ adhibet᷑ diſtictio q dꝛ .ſj in.l. ꝛia agebat ↄtra
alios debitoꝛes hẽditarios iõ diſtigui ut ibi dꝛ. Hec ſo.tagit
ibi ⁊.l.j.C.de iudi.⁊ ibi doc.tagũt.¶ Itẽ op.dẽ h ꝙ põt op/
põi iſta exceptio ne pᷣiudiciũ ſiat petitiõi hẽditat mouẽde.Cõ
tra.C. de peti. hẽ.l.ſ. Dicũt qdã hãc ꝑ illã coꝛigi nõ ẽnera.
Sʒ dic ꝙ lex ðꝛia loquit᷑i hẽde ſeu poſſeſſoꝛe ↄuẽto.h loquit
agẽte ⁊ ẽ bona ſo.qua tʒ gl.i.l.ĩbonenidei.S.de peti.heredi.
el aliter ibi loquit qũ erat ↄtentio ĩter eũ ꝗ ſe hẽdẽ dicebat
⁊ alios legatarios uel creditoꝛes.ſʒ h erat otẽtio ĩter eos ꝗ ſe
hẽdes ad iuicẽ dicebãt ⁊ ẽ bona ⁊ ꝓbat᷑.⁊ i.l.nõ diſtiguemus
S. ſigs. S. de arbi.dixi plene.j.de excepꝑ.l.ſi poſt litẽ. ¶ Item
op.C. de oꝛdi.iudi.l.j.So.ut ibi.¶ Qũo q ẽ dꝛia utrũ agat
ut bonoꝛũpoſſeſſoꝛ carbo.an ĩtẽtet directas actiões quõ co/
gnoſcã. Nicit gl.qñ aget ut bonoꝛũpoſ.carbo.aget iſto mõ.

qꝛ ſic ĩ alijs bonoꝛũpoſ.decreta bonoꝛũpoſ.ei cõpetit bonoꝛũ

poſſeſſoꝛia hẽditaꝶ petitio.in.l.j.⁊.ij.de bonoꝛũpoſ.hẽ.pe.
⁊ hũiſtis de bonoꝛũpoſ.lʒ.iij.S. bonoꝝ.ita ĩpubes decreta bo
noꝛũpoſ.carbo.uolebat agere ut hẽs.⁊ hoc ꝓbat ſolũ q; erat
de mẽte carbo.poſ.⁊ uolebat ꝙ illa cognitio ſũmaria q indu
cebat pᷣſuptionẽ ſufficiẽtẽ ad carbo.poſ.S.e.l.S.cauſe.ſuffice
ret ĩ hac bo.pol.hẽ.peti.qð nõ põt ut h.Sʒ ſi vlt agẽ directa
ut diſcutiat᷑ utrũ ſit ĩter liboj uł nõ hoc põt.⁊ ita hẽtiꝰ itellectũ
hui.S. ¶Quüũo qꝗd ſi mouet᷑ cõtrouerſia de ipſi deſũcti ſta/
tu nõ ipſiꝰ ſilij an ðʒ differri ꝑ carbo. Nidet᷑ ꝙ ſic. ut. S.e.l. j.
S. ſzʒ ⁊ ſi rę. In ↄꝛiũ videt᷑.C. de peti.hẽ.l.ſi liberi. So.ibippt᷑
qõnẽ ſtat defũcti uertit᷑ ĩ dubiũ ſtatnlij.ut qꝛ defũct dicatur
buus ut ſic ſili nõ põt eẽ liber. ⁊ tũc differt.ut.S.e.l.j.S.ſʒ ⁊ ſi
rẽ.Sʒ ſi ꝓpt᷑ qõnẽ ſtatus ipſiꝰnlij.ut qꝛ ſuit ĩſtitut hẽs ab ex
neo.⁊ tũc nõ differt.ut.l.ſiliberi.alij legũt hũc.S.alio mõ di/
cẽtes ꝙ ĩ pn.fuit miſſus ĩ poſſeſſionẽ ſolo vbo quẽ pᷣtoꝛ ſtudet
ↄſtitue ꝑpoſſeſſoꝛẽ re ipᷣa.ita dicũt ipſi ut ceſſẽt ↄꝛia pᷣdicta.Et
pot eẽ ĩ ſe ſatis bona ut exponamꝰmiſſũ.i.mitti iuſſũ.qꝛ ex ſo
oiuſſu nõ ↄſtituit ꝗs poſſeſſoꝛ.ut.l.nõ ẽ de pig.act.⁊.l.cũ hẽ
des. de acꝗ.poſ. ¶Szʒ tũc qro q̃ actiõe petat᷑ ꝙ ꝗs ↄſtituat

poſſeſſoꝛ. Dicit gl. actiõe ĩ factũ q deſcẽdit ex qlibet ẽdicto ſfj

toꝛis.ut.l.pe.S.cũ pᷣtoꝛ.j.ne vis fi.ei. Item videt᷑ mirũ cũ bo/
noꝛũpoſſeſſio petat᷑ officio iudicis.ut.l.iij.S.ſi cauſa.S.de bo.
poſ.Dicũt qdã ꝙ iſta qõ gl.reſerat᷑ ſolũ ad caſũ ſupꝛa ꝓxi.
qñ ꝗs ſolũ ẽ mitti iuſſus tũc petit᷑ actiõe in ſactũ ut iſte iuſſus
executiõi mãdet᷑. Sʒ lʒ hoc poſſet ſieri tñ tutiꝰ ẽ ꝙ ſiat miſſio
manu militari.ut.l.ſiquis miſſus.j.ne vis fi.ei. Quare dic ꝙ
illa qõ reſerat᷑ ad totũ.S.⁊ totũ ti.⁊ bñ dicit ꝙ cogat᷑ acnõe in
factuũ. Mõ ob.qꝛ nõ.in.l.iij.S.ſi cauſa.qꝛ illud ĩ bonoꝛũ pol
ſeſſionib q tribuũt ius ꝑ qᷓs nullũ aduerſario ſit piudiciũ.nec
reqrit ꝙ citatio ſiat ut ibi dixi.ſʒ h loquit ĩ poſſeſſiõe q ẽ facti
⁊ hʒ certuʒ aduerſariũ ⁊ reqri cognitio ꝓut dixi.S.e.l.S. in
cauſe.⁊.S.ſi due.iõ actiõe ĩ factũ nò iudicis officio explicat᷑.
QQRño qñ̃ hec actio ĩ factũ intẽtat᷑ qd ueniat in ea. Mlc gl.
ꝙ coꝛpoꝛalia tm.alt.il.ij.quoꝝ bo.uł meliFetiã icoꝛpoꝛalia ue
niũt qũ q; ſi agi ↄ aliquẽ debitoꝛẽ ut hũiſtis ſupꝛa pxi.S.⁊ ſic
iſta poſſeſſio bʒ aliqd ere qᷓ; iterdictũ quoꝝ Ronon. ,
B * Et ꝑ hoc opoꝛtebit petẽ filiũ bo.poſ.oꝛ/
Hec auteé. nri⸗ J. j. e. l. ſiñ übes. d d. te glo.
coꝝigebat ſi uellet ĩtẽtare actionẽ.als lec.⁊ iõ dicit gl.opoꝛ⸗
tebit i futurũ ſi uellet ĩtẽtare actionẽ.ſʒ nũcĩ carbo.nò opʒ.⁊
idẽ nõ. C.e.l.j.in fi.ult.gl.⁊ ẽ ſatis bona ut dicã.j.e.l.ſi inpu
bes.i ſi.⁊ tãgã.j.l. ꝓxi. Ba dic ꝙ iſte tex. vult dicẽ ſi pupil/
lus nõ poſſidet hẽditatẽ pꝛnà ad hocut pueniat ad bonoꝛũ/
poſſeſſionẽ carbo.hʒ pᷣ intẽtare bonoꝛũpoſ.oꝛdinariã. ut ſic
aduerſarij moueãt qonẽ ſtat.ut ſic mota qõne ſtatꝰ ꝑueniat
ad bonoꝛũpoſſel. carbo. ad quã nõ põt ꝑueniri niſi p mouea
tun qõ ſtatꝰ. ut.j.pxi.S.dixi.S.e.l.S.ſi due.⁊ ita põt ltelligi h.
n Beo Di h ex pᷣma parte edicti.qro q eſt pᷣma
i E epars edlicti. Picũt ꝗda õ tab.que pᷣcedit
FFImtab. Hon ẽ uerũ qre dic pmã partẽ eaic⸗ uocat
donoꝛũpoſſeſſionẽ oꝛdinariã.ſequẽtẽ uocat carbo.q̃ẽ exoꝛ/
dinaria. ¶ Op. S.e. l. ij. S. miſſũ. vbi actionẽ nõ põt itẽtare.
Dicit gl. etiã intẽtabit actionẽ i ſactum ⁊ ſic aget poſſeſſoꝛio
tim. ANel dic utet᷑ oibꝰ actionib q; erit pubes ⁊ liqbit eũ here
dẽ eẽ. Tu dic ꝙ iuſſus ex carbo.actiõe ʒ̊ pncipalẽ aduerſari
uʒ nõ põt ĩtẽtare niſi m diſtictionẽ quã vidiſtis ĩ.S.miſſũ.ſʒ
3 alios debitoꝛes põt ĩtẽtare ſm diſtictiouẽ quã dicã.j.eo.l.
pe. C Op. S.e.l..pe.ubi dicit᷑ ꝙ ut poſſit actionẽ intentare
opoꝛtet

—

—

Ppter libero legitimos ⁊ nales.⁊ iõ cũ lo

opoꝛtet petere bonoꝝ poſſeſſionẽ oꝛdinariã.ſʒ hic non poſſet
petẽ oꝛdinariã.qꝛ eſt excluſus ab ea.ut hic dẽ.igit᷑ actionẽ ĩtẽ/⸗
tare nunq; potit. Poſſum dicẽ ꝙ lʒ ſit excluſus a poſſeſſiõe
oꝛdinaria tenebat ius adeũdi de iure ciuili iõ actionẽ ĩtẽtabat
T hoc pꝑʒ ex glo.q dicit ꝙ liqᷣbit eũ hẽdẽ nõ dicit bonoꝝ poſſeſ
ſionẽ. Ael dicam ꝙ agnoſcet bonoꝝ poſ.nõ omiſſã ꝑ reſtitu
tionẽ ĩ ĩtegrũ.ut.l.j.C.ſi ut ſe ab hẽ.uel bo.poſ. Vel poſſumꝰ
dicẽ ꝙ i. d. S. pe.debeam legẽ aliter qᷓ; gl.ibi dicat q̃ñ illa lec.
ſit ð iſtũ tex. ⁊ legam alio mõ ut ibi dioiir.
Ed ſi i8 ic ĩcipit exponere tertiũ caput edi
e Fe getl de Prucanione⸗ . ..
5 Iſte. §. facit i ar. ad. q. uo hẽtis ĩ.l.pᷣgnãt.
n guté. de penis. ⁊. S.de ſta.ho.l.iĩperatoꝛ.ꝙ ſup/
plicium mris differt ꝓpt᷑ partuʒ.¶ Quero ꝗd de mr̃e lactate
puerũ cũ alia nutrix no reꝑit᷑.Certe eadẽ ẽ rõ ꝙ donec non re
perit arpplic̃ differat per hũc tex.⁊ ſic dicunt doc.⁊ ma
e Oldra. MM

2 nig CQuoꝗᷓrõ ꝙ ĩ boni mfnis nõ
E bonis.. locũ edictum carb. Rñ.q; hoc

edictũ ẽ ĩtroductũ ad ſilitudineʒ edicti deß tab. ut. l.
¶S.j.S.e.ſj ĩ teſtij feminarũ ↄ ta.non hʒ locũ.ut.l.il.S.ad te
ſtamẽta. S.deↄ ta.ergo nec carb. Itẽ dꝛ ꝙ differt qõ ſtat. H
an differaĩ ꝑ hoc edictũ. Dic glo.ꝙ nõ ſʒ ex oſtõne uel iterp⸗
tatione iuriſcõſultoꝝ.ut hic ⁊.S.e.l.iij.S.q;uis.Et iõ iſto caſu
iſta dilatio poſſet ꝓdeſſe in bonis mrnis ⁊ hẽret vĩ carbo.ut ſi
poſſidet ſili⁊ ali agẽt ) eũ dicẽs eũ nõ ſiliũ tũc qõ differt᷑ ⁊ ite
riʒ xemanet ĩ poſſeſſõe ſicut in carbo.ut.l.iij.S.miſſum.S.eo.
¶ Itẽ q̃ro dʒ hic ſi ſit qõ ſimul de bonis pꝛnis ⁊ imr̃nis ⁊ ſrniꝭ
q̃ro utrũ hẽat locũ mikto ex hoc edicto.Et videt᷑ ꝙ ſic.ar.j.e.
l.ſi ſpubes.S.ſi pupillus. ↄꝛiũ tenet glo.ꝙ miſſio nõ hʒ locũ ni
ſi in pꝛnij:x ad.l.ↄꝛiã rũde ut in glo.qð nõo.

Ata z In tex. ibi explicãdũ erit. hoc ẽ uerũ ex
¶ Ita demu. an edicto.ſʒ ex ↄſtitutiõe qõ differt.ut

liij. F. ᷓuis. S.e.ti.ul hoc expediebat pupillo.

₰
—

5. pxi.⁊.
ARrs iiti Nõ tex.ibi hec eni poſſeſſo ꝓ ſatiſ
(Mui pupilio edatiõe cedit.hẽs hic ꝙ miſſio ĩ poſ/

ſeſſonẽ hʒ viʒ cautiõis.ſile in.l.ſi finita.S.eleganter.⁊. .ſe.j.
de dam. inſec.

(1 on ſo lũ. MHõ tex.ibi in ſtudio ⁊ẽ. Nõ ꝙ ille ꝗ dʒ

— habere alimẽta dʒ hẽre etiã expẽſas ĩ ſtu
dio.ſile.S.nbi pu.edu.de.l.ꝗ ſiliũ.ꝛiũ habuiſtij.S.de ali.⁊ ci.
le.l.legaſ.Ego rñdi ibi alid cũ debent᷑ ex diſpoſitiõe teſtõꝛis.
alið cuz ex diſpõne legis. Dices tu ꝙ hic. S. lacitõ id qð dixi
S.de colla. bo.l.j.S.nec caſtrẽſe. dixi ꝙ pẽ nõ tenet ĩpẽdere in
ſtudio ſilij. Sʒ rñ.tex.ibi dfclarar. hic loquit i ſtudijs neceſ
ſarijs ſine ꝗb hõ ſʒ oſuetudinẽ ⁊ ↄditionẽ ſue ꝑſone viuẽ non
Re n addiſcat grãmaticq t ſilia.⁊ tũc dẽ ipenſa neceſſaria ut
ic. ſ ſec in ſtudis in qbꝰhoĩes dicũtur muitare ⁊ ſine ꝗbꝗ⸗
põt boneſte viuẽ ſʒ ↄditionem ſue ꝑſone ꝗ caſu dic ut ibi dixi.

t& Eſt hic bon caſus ⁊ ponit
¶Poſt pubertatẽ. nna eacties d benbc-

de petitoꝛe ſit reꝰ ſi vult ſatiſdare etiaã poſt pubᷣtatẽ.qʒ qꝗd ſi neu

ter vult ſatiſdare. Dic̃ glo.rñdeo ex his ꝗᷓ nõ. S.e.l.ſi is qtiens

⁊. S. cũ aũt.ubi di ꝙ poſſeſſo debebit dari cuidã curatoꝛi bo/
noꝛũ ⁊ apud illũ ſeq̃ſtrabii.ad qð fac.l.poſtq;.S.ipatoꝛ.ut in
poſ.le.ſj poſſeſſiõe data curatoꝛi bonoꝝ ꝗs ſuſtinebit partem
actoꝛis. Rñ.ille ꝗ ab initio ſuſtinebat anteq; daret᷑ carb. poſ/

.ꝑͤar.l.ſi oleũ ĩ pn. S.de dolo.⁊x· dir i.l. itereẽ. j. de por.
NAimpnr Circa pncipiũ dẽ ſilłe carbo.
Jimpubes. as hogre ieſte ab

Knõ rñdet. Tu dic carbo. edictũ bnctbalj videt᷑ iductũ
luit de filijs adopti⸗
nis nõ videt᷑ ppꝛie hoc edictũ hẽat locũ.Hoc nõ placet.qa
cũ hoc edictũ ſit iductũ ad ſilitudinẽ bonoꝝ poſſeſſiõij ta.ut
5. c. l. j. S. j. T ill ĩ adoptiuis hʒ locũ.ergo ⁊ iſtð habebit locũ.
Sʒ qre hic diẽ ſile.Rñ.qꝛ hoc olĩ ꝓponebat᷑ cũ q̃dã ſolẽnita/

te q̃ hodie ceſſat ⁊ ſic hʒ locũ carbo.ad ſilitudinẽ antique ſolẽ/
nita cũ q̃ carbo. ꝓponebat᷑.ut habuiſtis nõ.õ.e.l.iõq;.⁊.ẽ.
de uẽ.ĩſpici.l.edictũ. Item dẽ hic loc erit carbo.edicto.Con/
tra imo nõ hẽbit locũ carbo.qꝛ ↄſtat eũ ſiliu.ut.j.l.ꝓxi.So.iĩ⸗

tellige hic de carbo.utili.nõ de directo ut ibi.

ECum nero. Querit gl.qd eſt hoc qd diẽ de iure

ſti ⁊ nõ rñdet. Sʒ dico ꝙ in qrela iof

ſicioſi teſti nõ ſit q an ſit li Iy an ualeat teſtm uel nõ. ⁊ ſc an

excludat᷑ a bonis.Eſt ergo qõ de bonis tm ⁊ non de ſtatu.iõ

nõ dʒ differri T ita loquit h. S. MPone ꝙ ſili agẽs qᷓrela nega/

tur filius.qd erit ſiẽdu.Rñ.nõ poterit ieri miſſio in poſſeſſio⸗
nẽ ex carbo.ſʒ ex ↄſtitutione qͥ qõ ſtat differet᷑.⁊ ſi iſte obtine

Si pupillu⸗ . Viqdes hic qñ ſt ↄtẽtio de bonis l

De carbo.edi.

bit qrela poſito ꝙ ſit fili hẽbit neceſſe petẽ hẽditatẽ ab ĩteſta
to.⁊ tũc opponet᷑ ſibi q ſtatꝰ⁊ hẽbit locũ carbo. ſic dʒ ĩtelligi

Siifn⸗ loſſciolo v: de ſortella. R Badet
Crvi n Cötra. S. e. l.j.ĩ fi. Rñ. H̊ agebat᷑ ↄ mrem
i mater. mii vo mreʒ ⁊ ſiliũ ut ibi dixi.¶¶ Itẽ

— — 1 6 2 „
op.S.e.l.iij.o.debet᷑ ponẽ hic mreʒ eẽ maioꝛẽ.xxv.annis.
ſec ſi ſit mioꝛ ut ĩ ↄꝛio.qꝛẽ viſimili maioꝛẽ diligẽti cauſã deſen
dẽ qᷓ; ſi eẽt minoꝛ. Iteʒ ſec' ſi mr̃ eẽt grauida ut dixi tibi plene
S.e.l.j.in ſ.?⁊ vide glo.q icipit imo nunq; tc.⁊ ipſã ſigna.

¶ QDuotiẽs. ¶ d pmũ dictũ op.ꝙ pdicat ſibiipſi.q

diẽ cũ ĩterponit ꝙ carbo.ꝑinde ẽ ac ſi nõ
eẽt ↄtrouerſia ſtatꝰ. Sʒ tũc õ q; ſi nõ eẽt ↄtrouerſia non hʒ lo/
cũ carbo. Glo.ſoluit.¶ Itẽ op.qꝙ ſufficiat qñ vnꝰ p parte de/
fẽdat.ut.l.ſigs putãs.S.dani.S.cõi diui.Dicit glo.hoc iõ.qꝛ
pſona defũcti iſpicit cũ qᷓ ẽ ↄtrouerſia.ut.l.apud iul.ex q.cau.
in poſ.xa.ibi q̃ſi cũ eo ↄctũ ⁊c̃.⁊.l.fi.⁊.l.ne in plures.de exerci
to.⁊.l.ſi cuʒ vno.S.ðe nox.⁊.l.ſi ex noxali.S.de peti.hẽ.Hec
ſo.nihil ad ꝓpoſitũ qꝛ ĩ aci.diuiduis ſufficit quẽlibet hẽdẽ de/
fẽdẽ ꝓ parte ſua.ut.l.iã tñ.S.pe.ſ.iudi.ſol.ad hoc facit.l.ij.S.
ſfi.j.de pᷣto.ſti. Itẽ facit.l.hẽdes.S.an ea.fam.her.ſʒ leges alle
gote in glo. loquunt in alijs caſibꝰ. Quare dic ꝙ in caſu nro
rõ eſt.q; miſſi in poſſeſſionẽ defẽdũt tanq; curatoꝛes bonoꝛuʒ
ut. Z. e. l. z ſi Ae videbi.j.e.l.pe. ⁊ ulti. Sʒ ſic curatoꝛes
bonoꝝ debẽt iſolidũ defẽdere.ut.l.ulti.j.de cura.bo.dã.⁊ ita

Enterdũ. Diciĩhic ꝙ ſinon petij cötra tab. ſed vñ

IERHberi tc. ¶ Glo. op. ? ſol. tene pmam ſo/
lu. datam inne. tele

berti ⁊ pꝛis ſimul ⁊ ſemel qõ ſtatus
differt. ⁊ ẽ rõ.qꝛ vna otẽtio ſequũ ad aliã. ut.ðS.l.ꝓxi.in pnci.
ueſitũ Hic ẽ nõbil. S. ⁊ difficilis. ⁊ de ipſo feci ma/
E lEhognü ſeſtu. Ad pmũ caſũ op.ſi non fuit ſi/
livergo nõ debuit dari carbonia.ut.S.e.l.iij.S.cauſe. So. hic
ſuit modica pᷣſũptio p eo ita ꝙ fuit data carbo.lʒ ĩ vitate nõ ſu
it fili.ſʒ tũc quõ hẽbit fʒ ta.cũ ĩterĩ hẽat᷑ ꝓ ſilio ꝓpt illã modi/
cã pᷣſũptionẽ.⁊ habet᷑p filio ac ſi nulla ↄtrouerſia fuerit.ut.S.
e.l.quotiẽs.⁊ qõ ſtat difſert᷑. Rñ.ʒ iura hodierna ſʒ ſuffic
ſola agnitio eẽt expeditũ.q;ꝛ ĩ carboñ.non q̃rit an ſit ali.ut.l.
ul. C.ꝗ admit.ad bo.poſ.ʒ tꝑa.ff.ẽ dicẽdũ idẽ ꝙ qũ fuit data
Fm ta.nõ fuit q̃ſtũ an ille ſili eẽt pᷣterit uel nõ.q; nõ ſuerat da
ta ĩ foꝛma indleur ⸗Sencgre.r ibi nõ.de bo. poſ. ⁊ ſic hẽ/
bit iſtũ effectũ.qꝛ iſte q habuit bo.poſ.Fʒ tab.aget bo.poſ.hẽ
di.pe.poſt tpᷣs pubertatis ex vigoꝛe illꝰ bonoꝝ poſſeſſionis
habite ifra tpᷣs pupillaris etat quã bonoꝛũ poſſeſſionẽ hodie
ↄſtat habuiſſe effectũ cũ ↄſtat illũ pupulũ ĩ vitate ſiliũ nõ fuiſſe
¶ Venio ad ſcʒ caſũ ſi l nõ petit õ ta.tũc dat᷑ ſm ta.¶ Cõ
tra hoc op.ſifilnõ petijt ð ta.ergo poſſeſſio carboñ.nõ ꝓde/
rit qꝛ actionẽ ĩtẽtare nõ potit niſi oꝛdinariã bonoꝛũ poſ.agno
ſcat.ut.l.iij.S.pe.⁊ fi. ð.e.Sʒ cũ impoſſibile ſit ꝙ oꝛdinariam
agnoſcat.qꝛ excluſus ab ea ergo ⁊c̃.cũ ↄſtet illũ ſiliũ q ẽ exclu
ſus a ta.nõ poſſe hẽre bonoꝝ poſſeſſionẽ.poſito ꝙ qs eũ fili
uʒ ofiteat.ergo carbo.nõ debebit dari.ut.j.e.l.cũ ſine.⁊.S. de
ioff. teſ.l.q de ĩofſicioſo. So.dic ut dixi.S.e.i.l.iõ.nã lʒ ſili ſit
excluſus a ʒ tab.tñ põt ad eas reuerti ꝑ reſtitutionẽ in ĩtegrũ.
ita ſẽtit glo.hic in tertio caſu.nã ſi denceret oĩs ſpes deſiceret.
carbo.¶ Aenio ad tertiũ caſũ ĩ quo hẽs ꝙ fuit pᷣterit ſili ſuꝰ

iõ cũ dicẽdo nullũ poſſet uenire ꝑ vñ liberi ⁊ ſtetit anno ꝙ nõ

petijt vñ liberi.ex hoc ſcript hẽs põt petẽ fm ta.qꝛ ille pᷣteritꝰ

tacẽdo ꝑ annuʒ videt᷑ appꝛobare teſtm.ut.l.filio pᷣterito.S.de
iniuſ.teſ. ⁊ ipſe pupillus põt petẽ carbo.ſi ẽ ifra ãnũ a tꝑe quo
ẽ ſibi mota qõ ſtatꝰ.ut.S.e.l.iij.ĩ f.¶¶Mõ hic caſũ expᷣſſũ õ ul
tramõtanos ꝗ dicũt ad hoc ut teſtm recõualeſcat de iure pᷣto
rio reqrit᷑ appꝛobatio ſilij. Ego dico ꝙ taciturnitas ꝑx annum

videt᷑ teſtm ↄfirmare ut pofſit peti ſm tab. ut h qð tene mẽti.x⁊

hoc nõ.qꝛ hʒ locũ etiã ĩ peti.hẽ.qð ẽ ↄ dicta ultiamõ.i.l.ij.C.
de poſthu. hẽ. iſti. dixi i.l.flio pᷣterito.S. de iniuſ.teſ. Hoc pꝛe/
miſſo ſi fili eẽt excluſus ſequii ꝙ ſiqs ↄſitet eũ filiũ cũ ad ſucceſ

ſionẽ uenire nõ poſſet ſibinõ dʒ dari car.ut.j.e.l.cũ ſine. Rñ.
põt uenire ad ſucceſſionẽ ꝑ reſtõnẽ ĩ itegrũ.Et hoc diẽ gl.pu.

illus poſſet reſtitui.ex ꝗᷓ ſeꝗt ſucceſſio a maioꝛ ut ꝙ non poſ-

ſet reſtitui tacendo videt᷑ teſtm appꝛobare talit᷑ ꝙ poſt nõ poſ

ſet dicẽ nullũ qð tene mẽti. Pone ꝙ ex teſtõ qð ẽ nulluʒ, non
poſſit adiri hẽditas nec bonoꝛũ poſ.ſʒ ta.peti.ut.j.ti.j.l.hi de
mũ. .S.de bo.poſ.l.nõ ẽ.S.ubicũqʒ.So.hic filiꝰnõ dixit nul
lũ ſec ſi dixiſſet. Item dẽ hic ꝙ hʒ locũ carbo.bo.poſ.Fʒ ta.
carb.dat᷑ ad ſilitudinẽ bonoꝝ poſ. ta.ut.l.j.S.j.S.e.ſed õ ta.
⁊ Fʒ ta.nõ ↄcurrũt.j.ti.jʒ.l.ij.S.expectãdi.Glo.ſo.tu dic clari

Ne bono.poſ.Fm ta.

earbo.poſ. idueta ad ſilitudinẽ bonoꝝ pol. ta.hoc ẽ ut illi
competat carbo.ꝗb cõpeteret ta.ſi eẽnt pteriti.ſʒ bñ pñt re
periri caſus ĩ gbꝰ cõpeteret carbo.poſ.nõ tñ cõpeteret ta.⁊
Itg hic. Itẽ ẽ dꝛia ĩter carbo.⁊ q ta.q; vna tribuit ius alia nõ.
Eceſſit Mõ hic qñ ↄſtat aliqueʒ eẽ iter livbᷣos.
R EIH opubitat tñ de aliqᷓ qlitate.ſ.an ſit ĩ ptã/
te uł nõ tũc hʒ locũ carbo. er ſnia nõ ex Ebi⸗
e N TAr Oz hic uẽtri nõ dat bonoꝛũ
E AUm mulier. tοα carbo.q.S. de uẽ. in
poſ. mit.Lj.in pn. So.expone ex carbo.i.ex edicto de uẽ.in
poſ.mit.¶ Itẽ dẽ in v.nec aũt.ꝙ m nõ aufert pupillo ius oꝛ/
dinariũ. imo etiã nec exoꝛdinariũ aufert.ut.S.e.l.j.S.ſi.⁊.l.
iij. ini. S. de iure do. So.ↄcedo ꝙ pupillo nõ aufer: nec oꝛdi/
nariũ nec exoꝛdiariũ.ſʒ nõ pᷣiudicat mir̃i q petit ſe mittiĩ poſ/
ſeſſonẽ noĩe uentris lʒ ʒ.nõ.S.de uẽ.in pol.mit.:.j.S.ſicui.dic

ut ibi. .
ÜREmf Pẽ hic ꝙ e xhẽdatꝰ nõ hʒ car.ꝗa
E Am ſine. ſi aligs ter eũ filiũ nõ amie
ANret. ʒ.S. e.l.ſi pubes.i ſi.ubi ↄſtat quẽ eẽ excluſũ ab il
lo iure.⁊ ſic ſi aliqs ↄſiterei eũ niliũ non admitteret᷑ ⁊ tñ hʒ car/
bo. So. ibi põt admitti ꝑ reſtõnẽ i itegrũ.⁊ ſic de iure pᷣtoꝛio.
nã ꝑ carbo.pᷣtoꝛ ſibi ſubuenit.ſʒ hic nõ põt admitti niſi ꝑ q̃re/⸗
lã.⁊ ſic de iure ciuili.vñ pᷣtoꝛ nõ ſhᷣuenit ſibi niſi pu ĩtẽta qrela
¶VAltimo hic nõ.ꝙ ĩtereſt mea ꝓnũciari me freʒ ppt᷑ hẽdita
tẽ ffis.⁊ ſic nõ ad id qð dixi de actiõib iudicialibꝰ.q; poſſum
me petẽ ꝓnũciari freʒ.ut dixi..de uẽ.ĩ poſ.mit.l.ubicũq;.S.j.
– Criptus Mõ caſũ in quo hereditas nõ adi/
— 1 Veta trãſinittit.qð dic plene in.l.uent᷑.
de acqui.here.

Itia.i plene de materia huũ.l.. eo.l.j. in ſ
WNW Quũo gd in poſſeſſonib uacan
☛☚ Neritur. ocbebeukalmn in
poſſea ti

eſſionẽ ſi parat eſt ſatiſdare ut ſic poſſeſſoꝛijs par
tibus fũgeret.ut.S.e.l.de bonis.S.ſ. .
VEd ſicuti ¶ Op.ꝓꝙ miſſus ex carb.nõ poſ⸗
be ſit res uẽdicare.ut.S. c.l.iij.F. miſ/
ſuũ.Micit glo.ꝙ ibi agebat ð pncipalẽ aduerſariũ hic
gʒ alios debitoꝛes ⁊ ẽ bona ⁊ ipſã appꝛobat doc.i.l.acſ.i q̃rta
op.C. de oꝛ.iudi. Ael dic dicit glo.hic ſatiſdedit.iõ agit ð par
ticulares poſſeſſoꝛes tanqᷓ; curatoꝛ dat boni ⁊ ẽ uera.⁊ iſtaʒx
opi.tʒ SDi.C.e.l.j. De hoc an miſſus ex carb.poſſit agẽ hẽtiꝭ
l.l.j.ĩ pn.S.e.x.l.iij.S.miſſũ.⁊.l.iõq;.⁊.C.de oꝛ.iudi.l.j.in.vj.
q. ⁊. C. e. l.j. S. de ĩof.teſ.l.ꝗ de iofficioſo. Et iõ ꝓ declaratiõe
oĩuʒ iſtoꝝ reaſſume.aut q; incepit agẽ anteqꝙ; ſibi ſtat qõ mo
ueret᷑.⁊ tũc poſtq; qõ ſtat icipit ſibi moueri põt omiſſa qõne
carbo.bono.poſ.petẽ.⁊ qdð differat᷑ qõ ſtat ĩ t pubertaj nõ
diſtictio hpus agebat petitoꝛio ul poſſeſſoꝛio.ut.S.e.l.j.ĩ pn.lʒ
alit᷑ ibi dicat.ita dʒ ĩtelligi.l.iij. S.parui.S.e.⁊ ita põt ĩtelligi
S.e.l.iij. S. pe.ʒ lec.quã dedi ibi. Aut vult agẽ poſt petitã bo
noꝝ poſ.⁊ tũc aut agit ð pncipalẽ aduerſariũ gire5 alios par/
ticulares debitoꝛes ul poſſeſſoꝛes.pᷣ caſu agit poſſeſſoꝛio ⁊ po
tur el niſt esvautel ,sle Aut agit peti
toꝛio ⁊ tunc ſiqdẽ

ẽ vult agẽ tanq; carbo.poſſeſſoꝛ.ut illa ſuma
ria ꝓbatio ꝗᷓ fuit habita ĩ carbo.ſibi ꝓſit ĩ hoc iudicio ⁊ nõ po
teſt. ut. d. l.ij. SF. miſſũ. Si vo vult age directa petitiõe hẽditaij
⁊ ꝓbare ſe filiũ tunc põt.ut.d.S.miſſũ.Si vo vult agẽ õ alios
debitoꝛes ſeu particulares ſucceſſoꝛes.⁊ tũc aut nõ ſatiſdedit
⁊ nõ põt ut hic a ↄꝛio ſeſu.⁊.l.ſʒ ⁊ ſi is.S.j.S.e.aut ſatiſdedit.⁊
tũc aut vult agẽ tanq; hẽs ⁊ nò põt ne niat pᷣiudiciũ petitiõi hẽ
ditatis.ut.d.S.miſſũ.⁊.l.ſigs libertatẽ.s.de peti.hẽ. Aut vlt
agere tanqᷓ; curatoꝛ dat bonis ex vigoꝛe ſatiſdatiõis ⁊ poteſt
ut hic Fʒ vnã lec.ut.d.l.ſʒ .is.S.j.⁊.ij.⁊.iij. S.ÄBe.
¶ De bonoꝛũ poſſeſſione ᷣm tabu. Rubꝛiea.
Dicñ eſt de bonoꝝ poſ. ð ta.uerũ qꝛ eſt alia bonoꝝ poſſeſ
io qᷓ uocat m ta.q nõ hʒ locuʒ donec põt ĩtẽtariõ ta.ut.j.e.l.
iij.ĩ pn.x.S.j.iõ pmiſit titulũ de bo.poſ.õ ta.¶ Querit glo.q̃
re ĩ codice pᷣ poſuit de bonoꝝ poſſeſſiõe ſʒ ta.⁊ hic poſtpoſu/
it. Dic ut hic in glo.
— Abulas. ¶ Quũo utrũ ſit dʒia gb' vbij
Eeqs utat. Blo. ꝙ nõ ⁊ bñ. nt.l.
hac conſultiſſima in fi. ⁊.l.qm.C. de teſta. Iteʒ
dẽ hie ꝙ nò referti q̃ mã hec fiat. ¶ Qũo ꝗd ñ
. ibaĩ i tabula de ere. Rñ.ſufficit ⁊ etiã ſiĩ lapi
de ſcribat᷑. ¶ Quero ꝗd ſi terra ſcribat.Rſi.ſ ſigillari poteſt
ſufficit. ¶ Ex hac.l.ex glo.nõ ꝙ ĩ iſtrʒ publicũ põ t publicari
lchartis de papyrout hic duʒ dicit chartis.q; charte dicuni
de papyro.ut.S.de le.iij.l.libꝛoꝝ.⁊ ex de ↄſirmatio.utili ul in

ti. ccũ dilectꝰ.⁊ l. Spe.de ĩſtru.edi.S.poſtremo..itẽ qẽ ſcri
ptũ.¶ Scdo nõ ꝙ ſi ĩ tabulis de ligno ſcribant᷑ iſtra publica
eãdẽ fidẽ poꝛtãt ſicut ſi ĩ chartis ſcriberent᷑ ut hic dũ dicit ſiue
lignee ſint. ꝓ hoc.S.cõmoda.l.ĩ cõmodato.S.ſi pupꝑillares.⁊
hoc ibi tãgit᷑ ꝑ Guil.de cu. ¶ Vltimo ex qõnibglo.q dicũt
ꝙ pñt ſcribi ĩ terra uł lapidibꝰ.ſacitĩ ar.ad qõnẽ ꝙ ſcripturis
antigꝗs faci ĩ lapidib debeat credi.⁊ hoc ẽ uerũ ſi fuit ſcriptũ
de partiũ uolũtate.ꝓ hoc ẽ tex.⁊ glo.C. de ————
toꝝ ĩ f.ꝓ hoc qdð nõ.ĩ Spe.de ꝓba.S.nũc vidẽdũ.v.ix.
üt. C Op. de.l.qd dicit.S.de teſta.mi.ubi ſoluj

(Mmoa ecurſus anni irritat tab. Solu.ſpãle ibiĩ mili/

te. ¶ Itẽ op.C. de teſta.l.ſãcimꝰ.ubi curſus decẽnij mutat te/
ſtamẽtũ. So.ibi fuit curſus decẽnij cũ reuocatiõe facta lʒ mi/
nſolẽnit ſʒ h nulla fuit reuocatio.¶Querit glo.ꝗd ſi ꝓducũ
tur duo teſtã eodẽ die ↄfecta nec apparet qð pus ⁊ qdð poſteri
us.qᷓrit cui debeat ſtari. Glo.nõ.hic plene.⁊. C. de edic.diui.
hadri.tol.l.ſ.? Roſ.ponit q̃ſiidẽ ſuꝑ hocti.ĩ fi. Sʒ doc.vidẽ
tur dicẽ ſic.Siꝗdẽ ula duo teſtamẽta ſuerũt facta ſᷣ vna ſigi
latiõe ẽ vnũ teſtmi ⁊ ambo ueniũt ex teſtõ.ut.j.e.l.S.ſigs ĩ duo
bᷣ.⁊ de ta.exhi.l.locũ.S.j.Oi añt ſũt diuerſe ſigillatiões nõ tñ

apparet qᷓ pus ⁊ q poſteri.tũc Aʒo ⁊ Hu.dicũt ꝙ nullus eo

rũ ſit hẽs qð Hi.tʒ.qꝛ ẽ dubiũ de virib teſti ergo nõ põt adiri
hereditas.ut.l.̊ ⁊ ſi de ſua.õ.de acꝗ.hẽ.hoc plʒ.ſʒ recepit du
as ererelarigee Taino Fʒ Ja.bal.ut ſit uerũ qũ neut᷑ poſ/
ſidet.ſed ſi alt᷑ poſſidẽt ũle obtineret ⁊ actoꝛ ſuccũberet. Nam
actoꝛ dʒ ꝓbare teſtm ſuũ eẽ factũ poſter quo nõ ꝓbãte ſuccũ
bit. ꝓ hoc.l.eũ actũ.⁊ ibinõ.S.de neg.ge. ⁊.l.ſimr̃em. C.
de ꝓba.⁊.l.nõ ſolũ.S.ſʒ ut ꝓbari.j.de oꝑ.no.nũ.Scda limi/
tatio ꝙ pᷣdicta ſũt uera qñ iſtituti ſũt paris ↄditiõis qꝛ nullus
erat de ueniẽtib ab ĩteſtato. tũc debem p̃ſumẽ i dubio Pue/
niẽtib ab iteſtato.ar.S.de ↄ ta.l.ſi duobꝰ.S.ſi pus.⁊.l.hac cõ
ſultiſſima. 5. ſiqs. C. de teſta.⁊ ꝓ hoc.l.ult.iſj. C.de codi.pꝛo
hoc facit urgẽs rõ.q; ſi neutrum illoꝝ teſtõꝛũ ualeret ueniẽtes
ab iteſtato uenirẽt. vñ ſi uolũt uenire ex teſtõ ſʒ defũctiuolun
tatẽ tutiẽ eos admitti ꝓ ↄſeruãda defũcti uolutate. Tertia li
mitatio eſt qꝛ pᷣdicta ſũt uera ĩ pagano ꝗ nõ põt decedẽ ꝓ par
te teſtat ⁊ ꝓ parte ĩteſtat cũ duob teſtis.ut.l.ſi certarũ.⁊.l.q̃
rebat.S.de te.mi.ſec ſi eẽt miles q;ꝛ poſſet decedere cũ plurib
teſtis. ¶ Itẽ faciũt ad.q.ſi duo teſtes deponũt ꝙ titi occidit
ſeiũ alij dicunt ꝙ ſẽpꝛoni occidit ſeiũ. Ex pᷣdicſᷣ põt ſolui ꝙ ſi
diuerſiſicãt ĩ tpe.qꝛ duo dicũt ꝙ titiꝰ occidit de menſe apꝛiis.
alij ꝙ ſẽpꝛoni occidit de mẽſe mai.tũc iſti ſũt Sꝛij.ut.l.j.ʒ vnã
lec.C.ꝗ accu.nõ polſ.⁊ ſic uel neutri ſtabit᷑.uel eligẽtur dignio
res ʒ.l.ob carmẽ.S.ſfi.S.de teſti.ſi vo nõ diuerſiñcãt ĩ tꝑe ſe
ſimplicit᷑ duo dicũt ꝙ titi occidit ſeiũ.alij duo dicũt ꝙ ſepꝛoni
us occidit ſeiũ.tũc cũ poſſibile ſuerit ꝙ ambo ſimul occid
ſeiũ ambo punienĩ ꝑ ea que.S.dixi.

Bufficit. R&* H ſuffiẽ ta.extare iz nõ ꝓferant᷑.¶ Aue

—e EEtb roquõ iudex dabit bonoꝝ poſſeſſionẽ ſi nõ
ꝓferunt᷑ tabule.qꝛ nõ ſũt apð hẽdẽ uel deſierũt extare. Rũ. ſi
loqmur ſʒ iura hodierna ʒʒ q̃ ſufficit ſola agnitio nõ ẽ dubiũ
ut hic S admit.ad bonoꝝ poſ.ſʒ ʒ iura iſta non
ẽ dubiũ. Sʒ dic eodẽ mõ q iſte bonoꝝ poſ.nõ dant᷑ in foꝛma
iudicij.ut.l.iij. S. acqrẽ.de bo.poſ. ⁊ ſic iudex ſũmatĩ cognito
negotio dabit bonoꝝ poſ.¶Sʒ qᷓro ꝗd ꝓdeſt iſta bonoꝛum
poſ.cũ ſi agã bo.poi.hẽdi.petj.nõ pot᷑it pbare ſe ĩſtitutũ. Di/
eit glo. C. . ti.l.ij. ꝙ ſufficit pbare ipſũ ĩſtitutũ ex teſtõ ⁊ ſeptẽ
teſtes ĩterueniſſe p duos teſtes.ita dicũt qdã.Sitñ ẽ dubium
de uolũtate x ſolẽnitate.qꝛ ẽ dubiũ an teſtõꝛ me iſtituit. Itẽ an
iſtituit me ſolẽnit.tũc uolutas dʒ ꝓbari ⁊ ſolẽnitas ꝑ ſeptẽ te/
ſtes.ut pbat᷑i.l.ul.C.de ſideicõmiſ.ſi aũt ẽ certũ de uolũtate
ſʒz dubiũ de ſolẽnitate. ut qꝛ aduerſariꝰhẽs oſitet᷑ ꝙ taliꝰ me hẽ
dẽ ſcripſit.ſʒ dicit nõ ſolẽnit᷑.tũc ſiqdẽ cõfeſſio hẽdis ſuit certo
tꝑe limitata.ut qꝛ dicat ↄſiteoꝛ ꝙ talis te ĩſtituit tali tꝑe die ac
loco tũc ſufficit ꝓbari ſolẽnitas ꝑ duos teſtes.ita põt intelligi
glo. C. e.l.ij.ñSi vo ↄſeſſio hẽdis nõ ſuit limitata tꝑe ⁊ loco.ut
qꝛ dicit ↄſiteoꝛ ꝙ fuiſti hẽs ſeript ſʒ nõ ſolẽnit.tũc non ſufficit
ꝙ ꝓbes de ſolẽnitate niſi ꝑ ſeptẽ teſtes.nã ſipbas ꝑ duos trej⸗
uel qtuoꝛ teſtes ſolẽnitatẽ iterceſſiſſe nõ ſuffiẽ.qꝛ ↄĩeſſio hẽdis
nõ extẽdit᷑ ad tpᷣs quo ſolẽnitas ĩterceſſit. ¶ Vlteri iſte.S.fa/
cit ad.q.qũ appellatio dʒ ĩterponiĩ ſcript.⁊ ſi ẽ ĩ ſcript ĩterpo
ſita ⁊ ẽ ꝑdita eerte ꝑ teſtes pbari potit.ut h̊ ⁊.l.teſtiũ.in ſi.C.
de teſti. INtẽ dẽ H ſufficit tabulas extare lʒ non ꝓferant.ſac qñ
iudex ꝓnũciat dicta teſtiũ habẽda ꝓ aꝑtis lʒ nõ legat nec par
tib apiat.ſufficit.⁊ hoc puto uerum ſi partes alit᷑ ſciat dicta te
ſtiũ.ut i auẽ.at ꝗ ſemel.C.de ꝓba.⁊ ĩ ſũma illiti.p Aʒo.

N MNõ hie ꝙ exẽplo non pot
(Di U uobus. boſ Er Kar

ꝙ poſſeſſio

Be bono. poſ. m ta.

ꝙ poſſeſſio ex edicto diui hadri.nõ debeat ei dari qui ꝓducit
exẽplũ lʒ bonoꝝ poſ. ex illo ti.differat mltũ ab iſta.nã illa nõ
põt dari niſi ꝓducat teſtm nõ vitiatũ ⁊c̃.ut.l.edicto.ſʒ iſta da/⸗
tur etiã ſi tabule nõ ꝓducant.ut.S.S.ſufficit. Itẽ facit ad.q.ſi
vnꝰx idẽ notari exẽpliñcat teſtm ſuũ dicẽs hoc ẽ exemplũ cu
iuſdã teſti facti manu mei notarij. Et illo exẽplo nõ dabit bo/
noꝛũ poſ.nec poſſeſſio ex edicto diui hadri.ut hic dẽ ĩ teſtõꝛe ꝗ
exẽplauit ſuũ tetm. Piedieta va niſi exẽplet ex ꝓtocollo no
tarij moꝛtui.qꝛ tũc habet᷑ ꝓ ĩſtro publico ⁊ auctẽtico.utĩ.c.cũ
p. tabellio. ex de ſi.iſtru.nõ bñ tex.ibi ſi vo id ꝗð exẽplůꝗů.

Z i Juriſcõſultꝰ ꝓcedit hoc oꝛdie.ᷣ dicit a gby de⸗
Eri it. ẽt eẽ facte tab.ut bonoꝝ poſ. dari poſſit.ſcðo

dicit quõ.ttio qñ.qᷓrto dicit p q̃ parte dʒ dari bono.poſ.ſupꝛa
vo dixit ex ꝗbꝰtab.dat᷑ bonoꝝ poſ.⁊ ita trãſit. iĩmo ſufficit ſi
hẽat teſti factionẽ tꝑe teſti facti.ut. S.e.l.S.ſiqs aũt. Glo.dicit
multũ bñ.vide eã q ĩcipit nõ duobꝰ⁊c̃.⁊ ipſa ſigna ibi nõ ſicĩ
duobpmis.imo idẽ ut ꝓbat. S.j.ꝓxi.alle.

A 1lin Hic ĩcipit tractare q̃les debẽt eẽ tabule ut bo

oenop poſ. det. Et ad euidẽtiã ſciaj ꝙ tabule ex
ꝗbepetit᷑ bonoꝝ poſ.debent eẽ ſignate ſignis.vij.teſtiũ.ut.l.j.
C.e.ti.¶ Op.qꝙ nõ pñt dari m tab.qꝛ dat᷑ tm ex tabulis ĩ ꝗ/
bus ſüt. vij. ſigna. ut. ..e. l. charte. ⁊. C.e.lʒ hoc linũ ſit inciſum
tñ remanẽt.vij.ſigila.q;ꝛ nõ fuit ĩciſũ linũ in quo ſũt ſeptẽ ſigil

la appẽſa ſʒ alið linũ. Al ſi illud linũ ſuerit inciſũ.dic ꝙ nõ eſt

totalr inciſũ.qð nõ ꝓpter reſcripta antiq.ſ̊ ꝗs inueſtigabit h
an fuerit inciſũ linũ a teſtõꝛe ul ab alio. Rñdeo ſʒ iura hodier
na ſᷣm q̃ ſufficit ſola agnitio ſine iudicis facto nõ eſt dubiuʒ.ſ
Fm iura antiq̃ m q reqrebaĩ decretũ iudicis.tũc nõ curo qlit
iudex interpoſuit decretuʒ.ſʒ in bo.poſ.hẽ. petis.examinabũ
plene a quo fuerit linũ ĩciſuũ. ar.l.de pupillo.S.totiẽs.j.de no.

ope. nun.
(Stroſe. NMNõ bic bonũ tex.ad tab. ſeu ad puilegia qᷓ
qñq; coꝛoſã hñt choꝛdula ĩ qᷓ eſt appẽſu ſigil

lũ.qꝛ ſuffic q remanet tãtũ de choꝛdula qð ſuſtineat ſigillü. ſe/
cſi totalr choꝛdula ẽ coꝛoſa. Ponam ꝙ teſtm ẽ coꝝoſũ ĩ ali

qua parte ſubali an debeat credi. Dicit glo.ꝙ nõ.ſec ſi nõ ſit

coꝛꝛoſũ ĩ parte ſuhali. q; tũc ſic.ut.l.ſi vnꝰ.C. de teſta.l.pe.S.
Hi. e. ti. ita dicit glo. Aduerte ſi teſtm cõtinet raſurã ĩ loco ſuſpe
cto nõ dʒ ei credi.⁊ hoc ẽ uerũ niſi ꝑ aliquã partẽ teſti põt cõ/
pꝛehẽdi ꝙ ĩ illa parte raſa cõtineret᷑.ut ĩ.c.cũ oli ex de cẽſi.⁊ ꝑ
hoc apparet ſi nõꝛi dicẽt caãcellationẽ ⁊ ſupꝛaſcriptioneʒ ego
feci ſibi credat. ut.l.j.S. de his ꝗqᷓi teſ.delẽ. ⁊ de hac.q.bẽt pꝑ gl.
⁊ Ci. C. de edi.diui Hachri lns. ileg⸗ pncipali circa ſi.
i Miani HMic inriſcõſultu ĩcipit tractare
Q niſſimü. a tpe debz peti bo.poſ.Fʒ ta.
COp. ? videt ꝙ poſſit adiri hẽditas anteq; petat ʒ
ta.qð apparet:qꝛ poſt aditã heditatẽ dat᷑ ta.ut.l.illð ĩ pnci.
5. de ↄ ta. So:alið ĩ aditione de iure ciuili ut ibi.aliudi ʒ ta.
bo.poſ.ut hic. Item videt᷑ ꝙ ĩſtituti nõ expectẽt pᷣteritos.ut
l.illð. S. j.S. de ↄ ta. Rñ.uerũ ẽ ꝙ ibi nõ expectãt pᷣteritos.ſed
nõ ueniũt ꝑ bo.pol.7ʒ tab.ſj ð ta. ¶ Item op.ꝙ Fʒ ta.⁊ õ ta.
pñt ↄcurrẽ.ut.l.ſi duo.S. de le.pᷣſta. y vnã lec. glo.Quid re
pꝛehẽdũt ibi illã gl. ego ſuſtinui eã ibi dicẽdo ꝙ tũc nõ daĩ ſʒ
ta. donec ſperat ta.q ĩſtitut nõ ẽ ĩ pari gradu cuʒ ueniẽtibꝰ
põᷓ ta. als ſec ut ibi. Sʒ dices tu nõne hoc ẽ õ caſu i.l.illo. F.
fi. S. de ỹ ta. ubi iſtitut ? pᷣterit erãt ĩ eodẽ gradu ⁊ tñ hʒ locũ
Fm ta.donec ĩtẽtat ↄ tabu. Sol.uos hẽtis.j.pxi.S.qꝙ ĩſtitutꝰ
ſh ↄditiõe põt petẽ ſʒ ta.ille ergo q ẽ iſtitutlʒ ali poſſet petẽ
ʒta.pẽdet iſtitutiõi ſue ↄditio.qꝛ potit eẽ ꝙ ille nõ petetõ ta.
ſteri. ergo ſi ẽ eiuſdẽ gradus nil repugnat eu admitti. Mõ ob.
mud. n de Ʒta.q; ibi loqꝗt ĩ q̃dã ↄditiõe qᷓ viſilit᷑ expectari
nõ dʒ.ſ. ut poſthumnõ naſcar als ſecꝰ. Pꝛeterea rõ põt eſſe
iſta. q; ſi eſt eiuſdẽ gradus alio petẽte ð ta.ſʒ ta. uerteł ĩõ ta/
bu. ⁊ iõ nõ expectat. ut.j. pxi.S.als ſec'ut.S.¶ Querit glo.
utrũ ĩteri poſſet peti vñ liberi.vonec pẽdet an ille petetõ ta.⁊
ali'Fʒ ta. Glo. arguit ꝓ ⁊ 3 ⁊ ſinali dicit ꝙ ſic. Sʒ qro diẽ ne

uerũ iſta glo. Aidete ſi nos ponim eẽ pᷣteritos ſilios ĩ ptãte q

dicũt nullũ teſtm de iure ciuili. tũc gl. dicit uerũ ꝙ ſtati põt pe
ti vñ liberi.⁊/ ꝓbãt oẽs leges allegate ĩ glo.ſʒ ſi nos ponimus
filiũ emãcipatũ eẽ pteritũ. tũc glo.nõ diceret uerũ niſi ponamꝰ
iſtitutũ repudiaſſe qꝛ donec hʒ locũ ſʒ ta.nõ hʒ locũ vñ liberi
⁊ẽ.ut.l.j.S.j.j.ſi ta.te.nul.exta.¶ Scðo qro ad qd ꝓdeſt ue⸗

nire ꝑ vñ liberi cũhabeãt locũ ſʒ ta. Dicit glo.quo ad legata

Digete glo.uerũ dicit ĩ emãcipato hẽde ſcnpto nõ adeũteuł
repudiãte.als nõ hẽret locũ vñ li.¶ Sʒ qꝗd ĩpoſthumo.Niẽ
gl. idẽ ꝙ põt uenire ꝑ ta. ul vñ liberi.⁊ hoc ĩtellige ĩ poſthu/
mo ꝗ eẽt recaſur ĩ ptaãtẽ. Ego dixi ꝙ bonoꝝ poſ. ta. uel vñ
liberi.cõpetẽ pñt eidẽ.q̃ro utrũ ſimul tpᷣe cedat utriq;. Glo.ꝙ

ſic ⁊ b. Itẽ dĩ ꝙ expectãdi ſũt ꝗ pñt uenire ꝑ tab. qᷓro ad ſi

aliqẽ excluſuõ ꝑp ta. ̊ põt petẽ reſtitutione i itegrũ an dʒ ex
pectari. Glo. dicit ꝙ nõ ⁊ allegat.l. qrtã.j. de ſideicõ.li. T.l.ij.
ſi bonoꝝ.j.ad tertul. qð tene mẽti.⁊ idẽ habuiſtis heri.S.ti.
j.l. ſ ipubes. S. fi. Hic dẽ ꝙ debẽt expectari donec petatỹ ta.
ſz qd ſiẽ petita ʒ ta.utrũ aliqs admittat ad ſʒ tabu. Rñ.ſic ſi
cõtra ta.ẽ delata ei ꝗ nõ ẽ ex liberis.ut.l.ſi ĩpubes.S.ſi.S.ti.j.
¶Qũo utrũ q;diu põt peti carb. dʒ expectari ſic qũ datõ ta
bu. Aidet᷑ ꝙ ſic.qꝛ carb. ⁊ ð ta.dant᷑ eodẽ iure.ut.l.j.S.⁊ gnã
lit. 5. ti. j. Sʒ ) dic ĩ caſib qs habuiſtis. S. ti.j.l.ſi ĩpubes.ĩſi.

ERPARditi Dꝛ h̊ ꝙ ſſtituto ſub condi
Bi ſub cõditione.tbonoppoſ igta.

⁊ẽ.Contra pẽdẽte ↄditiõe nõ põt adiri hẽditas.ut.l.ſiqs iſti/
tuat᷑.S. de hẽ.iſti. Do.alidð ĩ aditiõe alið in bonoꝝ poſſeſſione
Fʒ tab.⁊ hic ẽ vn de caſibꝰĩ qb poſſeſſio bonoꝝ ſʒ ta.ẽ necelſ/
ſaria. Itẽ videt᷑ ĩ bo.poſ.Fʒ tab. nõ hʒ locũ qñ ẽ ſiliꝰ pteritꝰ
qꝛ tũc teſtm̃ ẽ nullũ nec põt peti fʒ ta.ut.l.ſuus quoq; i pn.de
bẽ.iſti. d.l.ſi pꝛ. C.de ĩſti.⁊ ſubſti. So.imo põt teſtm eẽ aliqð
ſfilio ↄfrmãte.Sʒ qdã glo.tenet ꝙ hodie ſilio ĩſtituto ſᷣ odi/
tiõe teſtm nõ ẽ nullũ.qꝛ remouet᷑ ↄditio q;tũ ad legitimam.ita
nõ.i. l. iꝰ. S. de hẽ. iſti. x.l.ſi pꝛ. C. de iſti.⁊ ſubſti. Dic ut dixi
l. d.l. ſuꝰ. ¶ Dz h̊ ſub ↄditiõe.q̃ro utrũ ẽ uerũ ſiue ſit iſtitutPſu
us ſiue ekne. Dicit gl. ꝙ ſic.dũmõ exne ſit iſtitut utilt.ut.j.
e.l. hi demum. ⁊ ĩtellige exneo iſtituto ⁊ nullo ſilio pᷣterito uel
erat ſili exhẽdat.als ſi eẽt flli pterit tũc fili poſſet uenire per
ʒ ta.qꝛ tales fuerũt tabu.ex ꝗb adiri potuit hẽditas tꝑe moꝛ
tis qð ſufficit. ut.l.qð vulgo.S. de ta. ⁊.l.ſlliũ.e.ti.⁊ ſic bono
rũ poſ.Fʒ ta.nõ põt peti. ¶ Itẽ dẽ hic ſi defecerit cõditio pᷣtoꝛ
tueĩ ſʒ ta.ac ſi accepiſſet õ ta.ſʒ qꝗd ſi extiterit ↄditio. Pic ꝗl.
remanebit datio firma.ut.j.e.l.S.ſiqs ita.¶ Sʒ tũc qᷓro qd ſi
deſicit ↄditio. Glo.rñdet aut fuit ĩſtitut ſu aut exneꝰ. Mꝛio
caſu oↄfirmat᷑.ſʒ hoc ſcðʒ dictũ nõ ẽ nerũ totalłr ſi eẽt talis ꝗ ue
niret ab ĩteſtato ꝑ vñ agnati uel vñ cognati. Certe Fʒ ta. vñ le/
gitimi uł vñ agnati.ut.j.e.l.ſi ſub oditione.⁊ ſtati dicã latius.
Querit gl. utrum bonoꝝ poſ.q dat᷑ pẽdẽte Oditiõe ſit iuri
aut facti. In hoc ſũt opi.ſʒ gl.dic ꝙ ẽ facti.⁊ idẽ nõ.S.de hẽ.ĩ
ſti. l. ſiqs iſtituat᷑. ſʒ Ja. dẽ are.dicit alit ut refert Ci.in.l.ſi pꝛ.
C.de ĩſti.⁊ ſubſti.ĩ uli.q.⁊ clariꝰi.l.ſflijs mr̃eʒ.de inoffi.te.Et
dicit aut ẽ ĩſtitut exne ſub oditiõe ꝗ nullo mõ erat ab inteſta
to ſucceſſurꝰ. ⁊ tũc iſta bonoꝛũ poſ.q ei dat᷑ẽ facti.⁊ tribuit ſi/
bi hoc ſolũ ut exñte oditiõe nõ habeat neceſſe de nouo petere
Itẽ tribuit alið ʒ Ja.de are.q; miſſus ĩ poſſeſſiõeʒ iſte pote/
rit exercẽ oĩa tanq; curatoꝛ dat bonijita nõ. Pe. als Rof.iĩ
l. ſiqs ĩſtituat. S. de hẽ.iſti. lʒ glo.ibi alit᷑ dicat. Si vo iſte erat
exne talis ꝗ ueniret ab ĩteſtato ⁊ ſuccedẽt ꝑ vñ legitimiuł vñ
cognati ⁊ tũc nõ eſt iuris adueniẽte ↄditiõe bonoꝝ poſ.Fʒ ta.
ↄuertet᷑ ĩ illã q ſibi cõpeteret.ut.j.e.l.ſi ſub cõditiõe.⁊ dẽ iuris.
7 ĩoẽʒ euẽtũ tribuit ius.Aut ẽ ſili ĩſtitut.⁊ tẽ aut fuit ĩſtitutꝰ
2ditiõe ptãtiua aut caſuali aut mixta. Pꝛio caſu ẽ facti ⁊
nõ põt ↄuertiĩ vñ legitimi.q; ẽ ſibi iĩputet cũ ↄditionẽ nõ ĩ/
pleuit. ⁊ ita diẽ gl.ꝗ cipit caſualł ul cc. Aut fuit iſtitut ſbᷣ odi
tiõe mixta ul caſuali. ⁊ tẽ aut ĩ defectũ nõ fuit exhẽdat aut ſu
it exhẽdatꝰ. Mꝛiĩo caſu hʒ bonoꝝ poſſeſſionẽ qẽ iuris.⁊ iõ in
oẽʒ euẽtũ iu tribuit ut h. Scðdo caſu qũ ĩ defectũ ↄditiõij fuit
exhẽdat.⁊ tũc aut fuit exphẽdat nõ rite.aut rite.ſi nõ rite tri/
buit ius ⁊ ꝑinde ẽ ac ſi echẽdatnõ erat.ut.l.nõ putauit.S.nõ
queuis.S.de ta.Si vo ſuit rite exhẽdat.aut ita ꝙ nõ pote/
rit rũpere ꝑ qrelã ⁊ tũc nõ tribuit ius.als ſi poterit rũpẽ tũc ſe
c. Hec ultima opi.nõ videt᷑ va.qꝛ lʒ poſſet rũpere ꝑ qrelã illa
bono.poſ.nõ põt ĩ aliã ↄuerti an ꝓlatã q̃relã nec ius hoc vult

⁊Tq ſic de neceſſitate expectabi ꝙ ille adeat. Mꝛedcã va ſi ↄ- di

tio ſit adiecta ĩ fauoꝛẽ ſilij.q; tẽ dat illa q̃ẽ iuris als ſecꝰ.ut nõ.
doc. ĩ. l. filijs mr̃eʒ. C. de ĩoſ.teſ.dic ut ibi ꝑ Ja.de are.¶ LHic
dẽ ꝙ deſiciẽte ↄditiõe bo.poſ.Fʒ ta. ↄuertiiõ ta.qᷓro utrũ hoc
ſit uerũ ĩdiſtincte ſiue filiꝰ ſit iſtitut ſiue exhẽdat ĩ deſectũ cõ/
ditiõis. Quidã ĩ ultima gl.videt dubitare.ſ ego ↄcedo id qð

dꝛ hic ĩ glo.eẽ uerũ.q; ſi ↄditio deſicit ſiue aliſit iſtitut ſiue nõ

põt peti ʒ ta.qſ tale teſtm ſit ex quo potuit adiri hẽditas.qꝛ il
lud ẽ uerũ pẽdẽte ↄditiõe ab alio q; ab illo. Oʒ ſi potuit fillus
adire tũc nõ det bonoꝝ poſ.ᷣ ta.Et iõ dicit ꝙ qꝛ ali iſtitutus
erat dʒ peti ↄcurſũ cũ filio pᷣterito ⁊ iõ ↄuertit in ð ta.¶ Que
ro utrũ q; ſit iſta oↄuerſio ſit neceſſaria noua petitio ul agnitio
Certe nõ.ut.l:.iij.S.ſi ſub ↄditiõe.S.de ta.ibi dũ dicit accepiſ
ſet ĩ pᷣterito.tñ nõ arbitroꝛ ꝙ ẽ male dictuʒ ſi de nouo petatur.
¶ Vltimo ſcias ꝙ hic.S.hʒ locũ qñ fit exñte ↄditiõe ſine du/
bio debet dari heredi ſcripto.ſʒ ſi eſſet dubium ꝙ haberet ali
um cui faceret partem per concurſũ tunc dicut dicemus.j.ea.
l. S. ſiquis ita. ⸗
q u

*

E

He bono.poſ.fm ta,

N8AXWωA&N& Qidiſtis ſupta quo tpe petat᷑ bo. po. ?ʒy ta
20 U. uneſegalt icert g parte petatur.
¶¶ Gl. op.⁊ videt᷑ ꝙ iteri debeat tota petitio vniri.ar.j.de aſſi.
liᷣ.l.ſub ↄditiõe.S.j.⁊.l.ex ſemiſſe de acꝗ.hẽ. Iſta qð eſt mul
tũ difficilis.iõ examina plene ĩi.l.ij.S.ſi pars here.pe.⁊ dixi.õ.
de leij.l. plane. 5. ſi cotuctim. =
x = mis NRõ dubitãdi erat qꝛ videt ꝙ debeãt piũgi
EIIHHO1—α◻σ¹ ſiille & iſtitut . xnij. qnos ergo intra. x.
Bremonct, ph Rc. Pi. ſ Ar aelog tr d⸗
(J —1 p. ꝙ tertiꝰ nõ admittat q nõ ẽ in
(Biquis ita. ſutnt ſbcorut. g, pgl. F. So eupich⸗
mꝰ mẽtẽ ſʒ quã pᷣ loco ẽ iſtitut nõ aũt iſpicimꝰ oꝛdinẽ ſcriptu/
re.vide glo.qᷓ ĩcipit ex gradu.ibilʒ ſit ar. .dic ut ibi.nam ilie
5§. dz itelligi Fʒ iſtũ. ut no oſiderẽ oꝛdinẽ ſcripture ſed mẽtẽ ⁊cẽ̃.
t. igs iſtitual de bere. ſti⸗ Prb bo ap
Biquis ita inſtituerit. cc nope⸗
dẽte ↄditiõe põt peti bo.poſ.ut.&.e.l.S.ſi ſub cõditiõe.Picit
glo. ibi de bo. poſ.q̃ eſt facti H iuris.truſa eſt. Alij icũt ꝙ nõ
põt ita ꝗn poſſit reuocari.trufa ẽ etiã. Alij dicũt ꝙ hc ibipo/
teſt peti ea ꝗᷓ eſt iuris.⁊ qʒð dicit h nõ peti.ſ.irreuocabilr. ¶Lu
dic ꝙ ibi logtur qñũ exñte cõditione vnPſolus nocat.tũc enĩ il/
le in poſſeſſionẽ mittit.h̊ autẽ ex exfitia cõditiõis incertuʒ eſt

ꝗs uocerf᷑.⁊ iõ nõ põt ſfieri miſſio in poſſeſſionẽ. Nõ enĩ poſſu

mdicẽ qᷓre magis vn fr q;ᷓ alius in poſſeſſionẽ mittat.qꝛ non
ſũt iĩuicẽ inſtituii nec ꝑ curſuʒ faciũt partẽ.qʒ ſi eẽt vn ĩſtitut
aliſbᷣſtitut tũc inſtitut pẽdẽte cõditiõe mittereĩ ĩ poſſeſſionẽ.
q; hec fuit uolũtas deſũcti.ut ĩſtituto ſpᷣſtitut pſeratur.
(SS i duo Si ſoᷣſtitutus pᷣfert oiũcto cõditiõe ceſſante
HEHiũctus admittat.h. d. ¶ In hoc y. nõ duo.
Pꝛimo nõ qð dixiĩ caſu ⁊ plene dixii.l.te iũcti.ð.de le.ũj.
Fallit qũq; ꝓpt᷑ pᷣſũptã uolũtatẽ deſuncti.ut.l.ꝗdazʒ teſtõ.ð.
de vlga.⁊ pu.⁊ ibi tetigi.¶ Scðo nõ ꝙ poꝛtio accreſcit ſine
noua petitiõe de qͥ Pächi Rlene 11.ſ6 cũ pꝛono.S.de bo.poſ.
C ſore zI hic ꝙ traſit ad nouuʒ dñʒ.õ imo vi
(Bi ſeruus. 9ſ pmũ debeat remanẽc.qꝛ inſti
tutus videt eius ↄtẽplatiõe.ut.l.cũ aliqs.C. de iu.deli.Glo.fa
te ↄꝛiũ qꝛ lʒ dñi noui iuſſu acqꝗrat tñ pᷣ tenebit reſtituẽ ꝑ ↄditio
neʒ ſine cauſa.ſic ĩ fuo fructuario uel bona ſide poſſeſſo ita di/
cit glo. Fateoꝛ id qð glo.dicit ꝙ reſtituit ei cuius otẽplatiõe ẽ
iſtitut ðʒ reſerre ad caſus poſitos ĩ glo.ſ.ad ſeruũ fructuariuʒ
uel ad bona ſide poſſeſſũ nõ ad caſũ de fuo alienato.qꝛ dʒ im
putari dño alienati ut videat᷑ alienare cũ oĩ cauſa cuʒ apð em/
ptoꝛẽ ẽ cũ cauſa nõ ſine cauſa.¶ Itẽ dẽ hic hẽditas debet᷑ no/
uo dño. imo dño antid.ut.l.ſi poſt. S.fi.S.q di.le.ce. ⁊...q
legata.j.de reg.iur.So.alið ĩ legato alið ĩ heẽditate.rõ qꝛ ĩ le⸗
ato ĩſpicit t moꝛt adite hẽditat. ¶ Sʒ ꝗd ĩ fideicõmiſſo re
ſtitut. Glo. videt᷑ dicẽ idẽ q hẽditate. Nidete ĩ fideicõmiſſo
ẽ idẽ qdð ĩ bo.poſ.uel ĩ hẽditate qͥ ad ea q̃ ponunt i.l.ᷣuo iuito
ad tre.nõ quo ad ea ꝗᷓ hac.l.dicunt᷑.nã ſideicõ.ule q̃ri᷑ dũo in
uito ſuo ut dicã ĩ.d.l.Fᷣuo.⁊ añ reſtitutionẽ trãſmittitur.ut nõ.
plene ĩ.l.apð iuł.S.antiſtia.S.ad treb.⁊ ſic nõ põt dici idẽ qð
ĩbo.poſ.uł hẽditate q;tũ ad caſũ nĩi.S.ſʒ ẽ ideʒ qð ĩ legato.⁊
hoc tene mẽeti q; ẽ utile.qꝛ ſi aliqgs monachꝰ fuit hẽs ĩſtitutꝰ uł

aliꝗd ſibi relictũ ⁊ trãſiuit ad ali monaſteriũ.certe ex pᷣdictia

apparet cui monaſterio acꝗrat᷑ ſicut dixiĩ fuo.
EDP arte. Zi es hic ⁊ gl. dicit ꝙ iſtra pñt ſcribi

L Fi D☚ς BDe hoc vidiſtis ple/
ſub conditiõe. beaoben,
ditione.S.eo.ti.

. Hic ẽ nõ.caſus. ¶ Contra hũc.S.op.ſ·
Aidéduz hoc ld. fili ſit detioꝛis ne F 6 *
neꝰ. qꝛ fili ceri pſonis legata pᷣſtat exneP nõ. So.ĩtellige de ſi
lio ĩſtituto ſᷣ Oditiõe ĩ cui defũctũ ali fuit ĩſtitutꝰ qcaſu bz ne
ceſſe uenire ꝑ ʒ ta.ſeciſi ĩ defectũ ↄditiõis nõ eẽt ali iſtitutꝰ.qꝛ
tũc aut deſiciẽte oditiõe ueniret ab ĩteſtato ⁊ neminilegata p
ſtaret.¶Vltio nõ ꝙ lʒ pẽdẽte oditiõe ꝗs petat bo.pol.tamẽ
nõ ꝓpt᷑ hoc ꝗs dẽ decede teſtatꝰ.ſʒ ĩſpicimꝰſinẽ utrũ exiſtat cõ
ditio uł nõ ⁊ tũc iudicabim ſinẽ an deceſſerit teſtat uel nõ.
emuũ Pʒ hic ꝙ ille lſtitut ſbᷣ cõditiõe pe
vtit Fʒ ta.ꝗ ẽ iſtitut utilr. Sʒ ʒ nul/
lus ĩſtitutꝰ ſbᷣ oditiõe ẽ iſtitut utikr.ut.l.ſigs ſᷣ ↄditio
iqð omiſ.ca. te. So.huitimoꝛe qdã reſtrigũt oẽs leges
q dicũt ꝙ iſtituto ſpᷣ ↄditiõe dat ʒ ta.ĩ his ꝗ pñt ab inteſtato
ſuccedẽ ul ꝑv ta.ut.l.ij.S.ſi ſð ditiõe.S.e.⁊.S.l.ꝓxi. Solu.
Jo. qꝛ bo.poſ.dat᷑ cuicũq; iſtituto.ſʒ ſi deñcit ↄditio tũc di
ſtinguit iter eneos ⁊ fllios ⁊ ueniẽtes ab ſteſtato.Ad rõnem

n chari raſis.lʒ ↄſuetudo nõ ſeruat.

in Zꝛiuʒ rũdet᷑.qꝛ ꝙ dicit utilr exponit.ſ.a lege.qꝛ niſ obſtaret
ↄditio q̃ ſolũ obſtat nõ obſtaret alið ĩpedimẽtũ.ſile habuiſtis
in. l. ij. F. f. T. l. ſe. S. de le. pſtã.

c L „ Mõ ꝙ dicit plura. ſiqᷓ deſtru
S Am tabule. n ſi Nemankerczinghii re
grunt᷑ ſuffic.⁊ ſic nõ ꝙ ſentẽ ſigilla reqrunt᷑ als nõ ual ẽt.ut.l.
ij. C.e.ti. Ocõo no iĩ teſtõ ſint płres. vij.teſtib ſcri pꝑti ⁊ ſlli
ꝗq ſt ſupꝛa ſcripti.i.ultra numerũ ſcripti negẽt ſe ĩterfuiſſie nõ p/
pter hoc vitiat teſtm.videbit ĩ.l.j.i.i.S.quẽadmo.te.api.

Pti Ibiex parte nõ detmina/
Jita ſcriptũ. ta.ſ.ex ꝗᷓ parte ſʒ Di. alij
hñt ĩ lr̃a parte ſexta.⁊ ſic videt᷑ glo.habuiſſe ĩ tex.ſuo
Hi. dicebat uacat. ⁊ ſic dʒ ĩtelligi ⁊ legi alio mõ. ⁊ ʒ lectu.
Di.ẽ multũ clara.ſʒ ſʒ lec.put hẽs ĩ l̃a ſexta. gl.legit alio mõ
ſz nõ applaudet lr̃e.¶ Quũo tñ ſʒ lec.gl.ponamꝰ ꝙ ꝗdã ẽ ĩſti
tutalt᷑natiue ſb duab ↄditionibus ↄꝛijji diuerſis poꝛtiõibus
ꝓq̃ poꝛtiõe petit bonoꝝ poſ.Nicit glo.ꝙ ẽ ĩ electione ſua pe/
tat ex maioꝛi poꝛtiõe uł ex minoꝛi.⁊ bñ dicit.ſʒ nõ applaudet
huic le. ¶ Op.Fʒ lec. Di.videt᷑ ꝙ aligs ſibimet nõ põt ſubſti
tui.ut.l.ſi Fuũ cõeʒ.S.titi.de vul.⁊ pu. So.nõ ob.imo ↄcoꝛ/⸗
dat qm hic mutat᷑ cauſa.qm deſiciẽte oditiõe pᷣme ĩſtitutionis
icipit hẽre locũ ſubſtitutio.vide glo.que icipit cõdii.ibi.s.de
here. iſti. dic ĩmo döul Hbdͤ 3 Ob.
11 HPic ẽ nõ.caſus ⁊ mẽti tenẽdus. C Op.p
ui fillo. ann⸗ ſubſti. ſuccedit pupillo.ut ĩſti.de
pu.ſſti.ĩ pn.ſʒ h mihi dixit hẽs eſto.ergo fuit vłgaris nõ pu
pillaris. So.dictio mibi nõ ob.qꝛ ĩtelligit᷑ mihi.ſ.p mediã ꝑſo
nam pupilli.ita hũiſtis ĩ.l.j.s.de vul.⁊ pu.⁊ ibi nõ.⁊ ſic nõ ꝙ
dictio mihi nihil opat.Et hoc eſt utile ad.q.quã vidi de facto
dicebãt vba teſtĩ ⁊ noluit ꝙ ſi deceſſerit ĩ pupillari etate bona
ipſiꝰ teſtõꝛis deuenit ĩ tal.opponebaĩ ꝙ nõ erat pupillaris.
qʒ teſtõꝛ dixit tm̃ de bonis ipſi'teſtõꝛis nõ de bonis ipſi pupil
li.ſʒ oẽs doc.dixerunt ↄꝛiũ.qꝛ illa vba bona ipſius teſtõꝛis ni᷑
operant.⁊ perinde eſt ac ſi nõ eẽnt adiecta ⁊ ſuccedet᷑ pupillo
in oibus bonis teſtatoꝛis ⁊ pupilli.⁊ illa vba nil operant ſicut
hic dẽ de dictione mihi qð tene mẽti.

¶ Dnidam teſtamentum. moglens

ta.ĩ teſtõ nũcupatiuo dabit᷑ poſſeſſio bonoꝝ ſʒ nũcupationeʒ
ut hic. ⁊ hẽtij. C.e.l.ij.tñ ille ꝗ petit bo.poſ.ſʒ nũcupationem
Pfacere ſidẽ de ta. pꝛis.als nõ admitti: ut.j.l. pxi.
2 bon 0 2 COp. ⁊ videt ꝙ teſtm̃ pꝛij non
ſit neceſſariũ. ut. l. ⁊ ſi ð. de vul.⁊
Apu. Gl. dicit ab initio opʒ ꝙ pꝛ faciat ſibi teſtm ut na
leat teſtm filij.qʒ ſi teſtim pꝛis expugnat.diſtigue ut in glo. Ex
hoc hẽs ꝙ ſi aligs petat particulã teſti ut ſbᷣſtitutꝰ pupillarit
tũc dʒ ſibi dari a notario cũ hẽdis ĩſtitutiõe.rõ q; ſbſtitutio ſi
ne iſtitutiõe nõ ualʒ.de hoc ꝑ doc.ĩ.l.R.C. de pci.ĩpera.offe.⁊
Fetenns ledeeqen ſtaeſtb V stac.
a eſt bona.l. Nota ex
◻ Di ex liberis. hac.l.ꝙ. l. ꝗq duos.in pᷣn/
ci.S.de re.du.q̃ loquit᷑ qũ ĩcertitudo de pꝛioꝛitate ⁊ poſterioꝛi
tate emanat ppt᷑ caſũ.qꝛ ambo deceſſerũt vno caſu hʒ locũ qñ
deceſſerũt diuerſis caſibſi tñ als ĩcertitudo emanat ĩ defectũ
Paudi ut hic. C Op. ꝙ iſta obſcurita⸗ vitiet ſpſtitutionẽ. ut
duo ſüt titij. S. de teſta. tu. So.ibi emanat ĩcertitudo circa ꝑ
ſonas eoꝝ q ſt iſtituti hic circa ꝑſonas eoꝝ qbẽ fcã ſᷣſtitutio
¶ Itẽ op.j. de v.ob.l.otinuꝰ.S.ill.So.illa magis ↄcoꝛdat.
q;ꝛ illð ut ualeat ſtipło.hic ut ualeat ĩſtitutio. ¶ p. de.l. ſi fue
rit. S.de re.du.ubi eſt neceſſe ꝙ ſpᷣſtitutio ſcã ꝑ iſta vba ꝗ exli
beris tc̃. viſicet᷑ ꝑ vnũ nõ p duos.So.hic ſpale qꝛ defũct uo/
luit ꝙ ĩ hẽditate ultĩo moꝛiẽtis iueniret hẽditatẽ pmi.dixii.l.
== pn. de re. du. ¶ Itẽ op.de.l. eũ g.S.ad tre.So.ibiĩ
ſtitutiõe fideicõmiſſarij ic ĩ directa pupilari. Rõ fuit qꝛ in
hẽditate ultimi uoluit teſtõꝛ repire hẽditatẽ pmi.q̃ rõ ceſſat in
Zↄꝛio.dixiĩ.l.ꝗ duoj.i pn.ðS.de re.du.¶Itẽ op.de manu.te.l.
cũ ex plibꝰ.So.¹ut dixiĩ.l.duo ſt titij.qꝛ ẽ ĩcertitudo ꝑſonarũ
ꝗbus aligꝗd relinqui.ſed hic ĩſtituti nõ ſũt incerti lʒ ſit incerta
moꝛs pupuloꝛum.
Fil ius. ¶Querit gl. utruz ſibi poſſit iputari cur nõ mi
JRſit pcuratoꝛc. Glo. dicit ꝙ nõ. Allegat. l. ab ho/
ſtib in pn. S. ex qui. cau. ma.
ſtõ. Pic ẽ ſtillis. . v p̃ ponit vnũ dictũ. ſcdo ei limi⸗/
Eitbve vᷣtationẽ. ttio ponit alið dictũ qð videt᷑ ſile Bzarto
aſſignat aliqᷓs diſſilitudines ĩter iſtð dictũ t᷑tiũ ⁊ pmũ.ſcða ibi
plene.ttia ibi nõ ſecꝰ. q̃rta ibi nec putauerit. ⁊ bꝛeuit.h.d. Le
ſtamẽtũ ei'ꝗ ſe dedit ad arrogãdũ irritat niñ poſtqᷓ fact fuit
ſui iuris noua nolũtate appꝛobet᷑. Itẽ teſtm pmũ tollit ꝑ ſcᷣʒ
niſi ſcðʒ

O .

Sta pa. ꝗs fue. ma.

niſi ſcᷣʒ poſtea ĩcidat᷑ ut pᷣmũ ↄñirmet.qꝛ tũc pᷣmũ ad excipiẽ/
dũ tm̃ ualebit.h.d.¶¶In tex.i fi.ibi actoꝛ.i.hẽdi ſcripto ĩ ſcðo
teſtõ opponat᷑ ꝑ hẽdẽ ſcriptũ ĩ p poſſidẽtẽ ⁊ ↄuẽtũ iſpiciat.ſ.ſi
ſcriptꝰĩ pᷣ teſto ⁊ tũc poſſit eũ opponẽ nõ als.¶ Quero ĩ pꝛi
ma parte qre pmũ teſtm̃ tollit᷑ exceptiõe.Nicit glo.q;ꝛ capitis
diminutio ẽ de iure pᷣtoꝛio.iõ nõ põt tollẽ teſtm qdð ẽ de iure ei
uili. ita dicebat Aʒo.Guil.repᷣhẽdit dicẽs ꝙ capit dimiutio ẽ
de iure ciiuiili.ut iſti.de le. agna.tu.S.ſi.⁊ edictũ de capit᷑ dimi
nutiõe poſitũ ĩ ti.de ca.di.nõ iducit diminutionem ſʒ reſtituit
actionẽ i capite minuto.Et glo.dicit except.doli.qꝛ ꝑ recẽteʒ
uolũtatẽ qᷓſt arrogatio facta tenuerit. Hec ſo.nõ ẽ bona q in
pn. hui. S. nõ fuit aliqᷓ recẽs uolũtas.ſʒ ſolũ ſe dedit ad arro/
gãdũ:q̃re dic qð dicit de exceptiõe doli dʒ itelligi de exceptio
ne facti ſeu ĩtẽtiõis qꝛ teſtm tollit ipſo iure.ut.l.j.S. exigit. S. e.
Tibinõ.⁊.S.de iniul.tel.l.j. Hõ ob. iſti.qui.mo.tel.inr..nõ
tantum.ubi dicit ꝙ nõ ꝑ oĩa irritat.⁊ ſic tex.ibi dicit nõ ꝑ oĩa
põt ex noua uolũtate ↄfirmari ut hic ĩ ſco caſu.q; imo ille
Ao phat qꝛ cũ ↄfirmet᷑ de iure ptoꝛio apparet ergo ꝙ de in
re ciuili ĩ totũ erat reſciſſũ.¶ Scðdo qᷓro utrũ oia q hʒ ꝗ dat ſe
ĩ arrogationẽ ĩ arrogatoꝛẽ traſeũt. He h̊ dic ĩſti.de ac ar⸗
ro. ¶ Circa ſcdᷣazʒ partẽ qro quot teſtes debent bẽre fe qᷓ
ↄſirmãt iſta uolũtatẽ.Gl dicit.v. Idẽ nõ.C.de codi.l.j.⁊ nõ.
i.l. hẽdes palã. S. ſz ſi notꝗ. S. de teſta. ubi videt᷑ dicẽ ſuffici⸗
ant duo. Di.ibi dicit c bñ.qũq; adhibet uolũtatẽ ad oↄfirmã/
dũ uolütatẽ ĩualidã. ⁊ tũc reqrunt.v.ut hic. Qũq; adhibent᷑
ad declarãdũ uolũtatẽ ualida.⁊ tũc ſufficiũt duo ut ibi. DNiceʒ
tu quõ ex uolũtate ꝓbata ꝑ.v.teſtes põt deberi hẽditas cum
vij.reqrunt᷑ ut.l.hac ↄſultuſima. C.de teſta. ⁊.l.cuʒ tabule.S.
e.ti. Rñ.ſufficit ꝙ ĩ pmis tabulis cõfirma ſuerit.vij. Ex illis
eni pmis tabuli agit᷑ nõ ex ſcdis.⁊ hᷣ fit de iure pᷣtoꝛio ꝑ bono
ũ poſ.Fʒ ta. ut iſti.ꝗ.mo.te.iĩſir.S.nõ tm.facit.l.ↄſiciunt.S.ſi
poſt. S.de codicil.Erit ergo hᷣ caſus in ꝗ bo.poſ.ſʒ ta.erit ne
ceſſaria cũ de iure ciuili no poſſit adire.Allij caſus ĩi qbꝰ bono
rũ pol.nõ ẽ neceſſaria nõ.p glo.⁊ pleni ꝑ doc.C. v legil. ul
ti. AVeniam ad v. nõ ſecꝰ. h inuit ꝙ iõ ſic qm ſcõʒ teſtm ici⸗
dit ut recõualeſcat hmũ.ſicq; ꝑ recẽtẽ uolũtatẽ pmũ recouale
ſcat.ſʒ hoc videt ᷣ v.nec pntauerit.Hicit glo.ĩter hũc caſuʒ ⁊
ſupioꝛẽ ẽ diſſilitudo ⁊ ſilitudo ut ĩ glo.hẽs.Sʒ pꝛima diſſiłitu
do nõ ẽ bona qꝛ ꝑ arrogationẽ tollit ipſo iure ſic ꝑ ſcʒ teſtm
ut dixi.S.S.j.teʒ dicit glo.ẽ diſſiſitudoĩ reſuſcitatiõe ⁊ i hoc
dicit vitatẽ.vñ apparet ꝙ diſſilitudo ẽ ꝗq ad excipiẽdũ.ſʒ qͥ ad
agẽdũ ẽ ſiſtudo.¶ Op.ad v.nec putauerit.dẽ h̊ ꝙ h̊ agũ de
virib exceptiõis nõ teſti.⁊ ſic inuit ꝙ pmũ ꝑ ſcʒ tollit᷑ ope ex
cæptiõis. i.l.ſacimꝰ. C. de teſta. ubi tollit ipſo iure. Dicit glo.
Hnõ dicit ꝙ prnũ tollat ope exceptiõis.ſ̊ dicit ꝙ opponi᷑ ex/
ceptio ageẽti ex ſcdo ꝑ ſcriptũ ĩ pᷣ ⁊ ſicreſer᷑ ad/ ꝓxumũ.alij ret.
rũt ad pᷣmũ qð nõ plʒ.qꝛ hec lec.nõ aptat ad pncipiũ.¶J
dẽ H ꝙ agẽti ex ſcðo opponat᷑ exceptio doli. videt᷑ ꝙ ꝑ cãcel
lationẽ tollat᷑ ſcõʒ ipſo iure.ut.l.j.S.de his q̃ ĩ te.delẽ.⁊.l.ſi ita
ſeriptũ.S. dele.ij.So.ubi teſtm cãcellat᷑ antec ſit ꝑfectũ tollit
ipſo iure.Si vo poſt teſtm pfectũ tũc nõ tollit ipſo iure.ut h ⁊
nõ.i.l.i.S.de his queĩ te.delẽ. Hic ĩnuit ꝙ tm ile q ẽ ſcriptuj
1pᷣ teſtõ põt opponẽ exceptionẽ doli.Cõtra exceptio doliex
parte opponẽtis ẽ ĩ rẽ. ut.l.ij.S. plane.j.de doli excep.So.ꝗᷓ/
dã ẽ exceptio doli deſcẽdẽs a dolo cõmiſſo ĩ agẽdo ⁊ tũcloꝗt
lex ↄꝛia.Quedã ẽ exceptio doli deſcẽdẽs a dolo cõmiſſo ĩ ſoꝛ
ma agẽdi.⁊ tũc nõ ẽ iuris.qꝛ illa exceptio nõ competit vnifoꝛ
mit᷑ cuilibet ↄuẽto.nã ſi ↄuẽt ẽ ſcript ĩ teſtõ cũ hẽat uolũtatẽ
defucti ſibi cõpetit. Sʒ ſiꝰneniret᷑ exne tunc ſibi nõ cõpetit ſi
cõmittit dolus ĩ actiõe qᷓrẽda q; vnifoꝛmit᷑ cõmittit ↄᷣ quẽlibʒ
vñ qcũ q; puenit hẽret.I¶ Di h ꝙ poſſidẽs hʒ exceptioneʒ.qᷓ
ro utrã ↄ exneũ poſſeſſoꝛẽ hẽat actionẽ. Rñ.nõ q;ꝛ nõ recõna/

lebit ut det᷑ actio ↄ aliquẽ ſʒ dat exceptio poſſidẽti nõ.glo.ſup

vbo reſuſcitauit.¶Qaũo qd ſi nemo poſſideret ꝗs iſtoꝝ duo⸗
rũ deberet poniĩ poſſeſſiõe ex edicto diui hadriani.Scos nõ
qꝛ tabule ſuũt cacellate ⁊ illð edictũ hʒ locũ q teſtm nõ ẽ vitia/
tũ nõ cãcellatũ ⁊c. Sʒ ponet᷑ ĩ poſſeſſiõe ſcriptꝰĩ pᷣ ſihʒ teſtm
nõ vitiatũ non cãcellatũ.q; hʒ potioꝛa iura ut h̊ ⁊ pferet᷑.ut.l.
edicto de edic.diui hadria.tol.¶ ¶Vltio h.l.facit ad mãzʒ ntrũ
gꝗs poſſet opponere de iure tertij. Et qdã tractabãt h ut dñs
Rai.doc.tractat ĩ.l.cũ fuũ.C. de fuis ſugi.dixi pleneĩi.lij.S.
j. de ex.rei iundi. Ma ßur bko goſethaͤr b
—, Ad h̊ ut hes poſſet hac bono
J ſcrip tus.n; poſſe ſione agnoſcẽ reqrüũ
woꝙ ipſe certſit demõſtrat ĩ teſtõ ⁊ ꝙ certa poꝛtio ſibi
deſerat᷑ als ſecus.¶ Mõ ꝙ hẽs dʒ demonſtrari certa demon
ſtratiõe. ut.l.iubemꝰ. C. de teſta.⁊.l.hac ↄſultiſſima.C.q te.ſa.
po. CScðo nõ ut ualeat iſtitutio dʒ eẽ certa poꝛtio ĩſtituti q ſ

(St

bi deferat᷑. ¶ Itẽ op.videt᷑ ꝙ talis ĩſtitutio nõ naleat.ut.l.ſigʒ
ita de hẽ. iſti. So.iĩ glo.⁊ ꝓbat᷑ h̊ ſo.i.l.ij. S.de hẽ.iſti.¶Sed
ad hac ſo.op.de hac.l.v.ꝙ ſi ita.ubi cõditio de pñti lʒ ſit falſa
non vitiat. So.ibi ſuit ↄditio al᷑natiua vna de pñ̃ti alia de fu
turo.vñ lʒ oditio de pñti ſit falſa tñ pt illã de futuro nõ vitia
tur. Itẽ videt᷑ ꝙ deſect ditiõis nõ vitiet.ut.l.ij.S.ſi ſub ↄdi
tiõe.C. e.⁊ de ↄdi.iĩſti.ꝑ totũ.So.iſta ↄditio q pẽdet ex uolun
tate teſtõꝛis ſi nõ ĩple remanet teſtm ualidũ.ut.l.ij.S.de hẽ.in
ſti. ⁊.l. ſiqs ita.eo.ti.⁊ erit pꝛactica ſiqs ĩſtituit aliquẽ ea parte
q̃ ſſtituit i p teſtõ.tc iſte iſtitut ẽ bonoꝝ poſſeſſoꝛ ex ſcdo teſta/
mẽto liqdato ꝑ oñſionẽ pmi ſiẽ dico ĩ laudo.nã nõ agi ex lau
do.qꝛ ex ſnia arbitri nõ oꝛit actio.ut.l.j.C.de arbi. Item ſnia
arbitri ẽ qda ↄctus.ut.l.ſi de meij.S.recepiſſe.S.de arbi.⁊ ſic
aget qctu cõpꝛomiſſi liqdato ⁊ declarato ꝑ laudũ poſtea latũ
Sia patre quis ſu. ma. Rubꝛica.
Cõtinuat hãc rubꝛicã gl.⁊ bñ ⁊ etiã ĩ gl.ſũt ſubtiles.qlad/
uerte ad eas. ¶ Eꝛimo ꝗrit gl. qᷓre hic iuriſcõſult fecit mẽtio
nẽ filij emãcipati.Ad h̊ rnidet glo.⁊ bñ q; ſᷣm iſta tꝑa ſiliuj in
ptãte oſtitnõ põt facẽ teſtm.iõ nõ erit neceſſaria 3 ta. 050%
terat tñ teſtari filiuſfa.de caſtrẽſi ułq̃ſi ⁊ tũc nõ ſubiacet qrele
uł ʒ ta. ut.l. ſ. C. de ioffi. teſ.? ſic de filioſa.nõ erat tractaqũ.ſʒ
de emãcipato tm.¶ Quero an ſit uerũ hoc hodie ꝙ teſtm ſfilij
fa.nõ ſubiaceat ꝗᷓrele nl õ ta.iĩ caſtrẽſi uł q̃ſi. Nicit glo.qdam
dicũt ꝙ ſic.ſʒ ſe ↄrrmat auc.pᷣſbyteros.C. de epi.⁊ cle. Circa
bhoc ſut gl. uarie. Quida dicũt ꝙ etia oli nõ hẽbat locũ qrela
ułz tabulas ĩ caſtrẽſi uł qſti.ita no.i.l.ꝗ de ĩofſicioſo.C. de ioſ/
i. teſ. ⁊ de li.pteri.auc.ex cauſa.x. S. de ĩoſ.tel.l.j. Alij vident᷑
dicẽ idẽ.hodie tñ ĩ hoc ẽ mutatũ qꝛ hodie põt agẽ pꝛ ad legiti
mã ↄditionẽ ex lege.ita no.i auc.pᷣſbyteros.C.de epi.⁊ cle.⁊
l.cũ lege.e.ti.⁊ de ſãc.epi.ĩ auc.S.pᷣbyteros.Alie glo.dicunt
iura antiq̃ ĩ hoc ſũt coꝛꝛecta ita nõ. B.alia ẽ ĩ.l.papᷣ.S.papᷣ.
8.de iof.te. alia ẽ ĩ auc.ĩ teſtõ.C. ad tertul.⁊x i.l.ñ. C.de iĩof.te.
Iſtã ultimã partẽ tʒ Ja.de ra.quã puto uerã. Rõ q ĩ coꝛpo/
re ut cũ de app.cog.S.cauſas.⁊ ſe.d⁊ ꝙ teſtm ſilijfa.irritat᷑ ꝓ/
ter pteritionẽ ul exhedationẽ parẽtũ p̃terq; quo ad legata.
ſiliuſta. nõ poteſt teſtari niſi in caſtrenſi uel quaſi.ergo videt᷑
ꝙ debeat irritar. Dißg —RG i b
NAmAri 7 αD 52 2 Pterit bz
Mäacip atus.; ta. imo q̃relã

ut.l. p? filii. S. de ĩof.te. icit glo. expone qrela
i.5 ta. boc ẽ facẽ violẽtiã lr̃e. QAuare dic ibi loq
tur i pꝛe q nõ dʒ iſtitui qꝛ fili? pcedebat q; erat

ex oꝛdine deſcẽdẽtiu. vo debebat iſtitui q nemo eum pᷣcede

bat Sile hũſtisi.l.j.S.ſi pẽ.S.de piũgẽ.cũ ema.lib.⁊.l.ſiqs ex
hẽdato.S.de iniuſ.te. ⁊ io pterit hẽtur ꝓ exhẽdato ſiẽ dicim
ĩ pᷣteritiõe ſnr̃na ul mmni generis. Dꝛ bic iõ hʒ ta.qꝛ filius
emãcipat ꝗrebat ſibi.qᷓro ntrũ hoc edictũ hodie ceſſat cũ ſili
ĩ ptãte hodie nõ qᷓrat niſi uſufructũ.Glo.ſe nõ ſirmat.Glo. tʒ
Hug mig mo'lus pa.po.ſol.S.j.qð puto ueruʒ qᷣ lʒ ceſ
ſet vna rò.tñ alia remanet qꝛ ẽ pꝛ naãlis ⁊ dʒ ſuccedẽ ſilio oꝛdi/
ne turbato nt.l.nã ⁊ ſiparẽtibus.õ.de ĩoſ.te.ꝓ hoc.j.e.l.ĩſi.⁊
qð nõ.j.de pui.cre.l.uent..i bonis.⁊ iſti.de nup.S.affinita
ti. ¶ QAũo qᷓ̃ ſit dꝛia ĩter bo.poſ. ta.q̃ dat᷑ piono ⁊ laawez
vi. Hic ut ĩ glo.⁊ b. ¶ Quo qd ſi iſte ſilius decedit ĩteſtatꝰ
icit glo. hẽbit vñ liberi vł vñ parẽtes.⁊ ita nõ.i.l.ꝗ ſe pꝛis ĩ
. glo. ma. C. vñ liberi. ¶ Dẽ h au pau æc. qd de nſterioꝛibꝰ
Picit glo.idẽ p.l.j.S.parentes.j.de gradib .meliſacit.l.j.S.
gnãlit.S. de le.pſta.¶Auero qd de aſcẽdẽtib p lineã minã.
Rñ.nõ hʒ ta.q; pᷣteritio ꝓ exhẽdatiõe habet.ut.l.cũ filiũ.C.
de ĩof. te. ⁊ facit.:.ill. S. ad teſtamẽta. S. de ↄ ta. ¶ Altio ſci/
as ꝙ ubicũqʒ ĩ hoc ti.ułi ti.de õ ta.dat᷑ pᷣterito õᷣ ta.hodie eſt
nerã ſi pterit cũ cauſa. als ſtati teſtm ẽ nullũ ſic ſi eẽt pteritnli
ſu. ut. S. alidð ꝗq; capitulũ.ĩ auẽ.ut cum de ap.cog. Nices tu
quõ põt eẽ ꝙ pᷣtereat cũ cauſa nõneẽ exhẽdare.Rñ.nõ q; ex
hẽdare ẽ ab heditate puare.ut.l.iij. C.de li.pteri.vñ dic̃ ſilium
nõ ĩſtituo tale qd fecit. ułlego.x.q; tale ꝗd fec.x iſta ẽ pᷣte/⸗
a. ita debet itelligere.
Mõ caſũ mirabilẽ qᷣ fʒ hec iura filiuſfa.hʒ hẽ
E rdẽ. C Op. de. l. ij.j. de caſtrẽ. pe. So. B ſpale
⁊ filit ẽ ſpãle ĩ dote.ita habet nõ.i..poſt dotẽ.S.ſo.ma.Sed
hodie ĩdiſtincte ſiliuſta.hʒ hẽdeʒ ĩ aduẽticijs.ut.l.qdð ſatis.C.
de bo. que li. . „ .
arés Nãõ duos caſus ĩ ꝗab pʒ repellit a tab.
— l DeQOp. de. l. ſiqñ. §. lld. S. de ĩoſ. te. So.
alid ĩ filio ut ibi.alið ĩ pꝛe ut H. Al alit᷑ di gl.ꝙ ſi pꝛ ſuccedat
ſilio ex pacto q; emãcipat octa fiducia. x⁊ ſic ꝑ pactũ põt repel
li. ſec'iĩ nlio.nõ plzʒ.qᷓre dic hᷣ pẽ accepit tm̃ qᷓtũ ad qrtã ſufficit
iõ nõ hʒ ta.ut hᷣ dũ diẽ qtũ ſat ẽ.ſj ĩ.l. ꝛia min accepit ⁊ 5
q ül

Pe bo.poſ exteſta.mi.? De iurepa,

uerũ. C Quero dẽ ne iudicia eius inquietaret, qᷓro ꝗd ſi de
dit ſimpłr pꝛ nlio ul filiꝰ pꝛi tãtũ qdð ſufficiat ad legitimaʒ. Dic
ut. l. cũ qĩ fi. S. ad.l.fal. Mõ ob.l.ſiqũ.S.gnãlit᷑.C.de ĩoffi.te.
ubi nõ ĩputat᷑ dona.niſi ſit dictũ q;ꝛ ibi loꝗt qñ ẽ certũ ꝙ pꝛ do
nat. ſz nra.q-logꝗt᷑ ubi ſimpłr dat trãſferẽdo dñiũ nõ aũt abppa
ret q̃lit᷑ det.Et iõ dixi hoc ãno ꝙ ſi pꝛ ꝗ mittit filiã ĩ monaſte/
riũ ⁊ ponit certã q;titatẽ pecunie ĩ altari ꝙ illa pecunia ſic ſim
plicit᷑ data cõputat᷑ ĩ legitim.ut.l.cũ q.ad.l.fal.⁊.S.dixi.Itẽ
imutat᷑ ad ſimilitudinẽ dot qᷓ cõputatr᷑ in legitimã.ut.l.qm no/
uella. C, de ĩoffi.te.cui dot loco iſtud qð dat᷑ ſilie itrãti mona/
ſteriũ ſuccedit.⁊ ita dẽ ĩ vulgari. Itẽ pᷣdicta oĩa ĩtellige ſʒ iura
antiq̃ m q ſufficiebat dari qquo relicti titulo.ſed hodie oʒ ꝙ
hẽat aliqd iure ĩſtitutiõis.ut.d.S.aliud.als teſtm non ualeret
nt ibi dicitur. Picbabeß ſinn ſ nüare
alt ic habeſ ꝙ ſi filiuſſa.cepit militare ã
6 Eſt 7 alins. Dtcbe nõ dat᷑õ ta.ĩ aliq necĩ caſtrẽſi
nł q̃ſi nec ĩ alijs bonis. Hoc puto hodie qꝛ cũ ĩ caſtrenſi ulł q̃ſi
hẽat locũ q̃rela multo magiðĩ alijs. ¶ Auerit glo.ꝗd ſi cepit
militare alia militia. ut qꝛ doctoꝛ uł aduocatus.Glo.idẽ qꝛ fa
uoꝛes ſũt ampliãdi qd nñn. *
S. atré. Pone caſũ ſʒ ttia lec.⁊ dic pꝛẽ fuit ĩſtitut ĩ te⸗
AWEH E: ſtamẽto ſilij ⁊ ꝑ erroꝛẽ petijt ⁊ accepit ta.q̃rũt
utrũ poſſit redire ad ?ʒʒ ta.Et rñdet᷑ ꝙ ſic.uł ſoꝛte eẽt meli di⸗
cẽ ꝙ pẽ accepit bonoꝝ poſ. ta.tñ teſtin erat nulluʒ ⁊ poterat
ab iteſtato ſuccedẽ.Certe põt redire ad ius ſuũ ut ab iteſtato
ſuccedat. Itẽ ponit glo.caſu h̊ alijs modis de ꝗbus nõ curo.
D n uſqs Hec ẽ ſingularis.l.⁊ alibi nõ reꝑi
n IIH EHI vtur. ¶ Op. ꝙ qñq; eti ĩigenui co
nt᷑ alienare uł emẽ.nt.l.iulia.S.idẽ celſuj.S.de acij.
emp. Sõ. ibi ſpale ut nõ.i.l.inuitũ.C.de ↄhẽ.empꝑ.¶Itẽ op.
ſ:ſiqd ĩ frau.patro.l.ſi.ubi filꝰ arrogat hʒ reuocatoꝛia in bo/
nis pꝛis alienãtis ĩ fraudẽ. So.ibiĩ qᷓrta q debel filio arroga/
to tanqᷓ;ᷓ es alienũ.ſec ſi ĩ alis. Alł meli ⁊ ẽ caſus ecõuerſo ꝙ
fili hẽat reuocatoꝛiã i bonis pꝛis nõ pꝛ i boni filij ut h.ꝓ boe
I. vñ le.l.ſcripto ĩ fi. Iſto eſt multũ dubiũ ꝓpt᷑ rõnẽ h̊ poſitã q̃
diẽ ꝙ nõ ẽ pueniẽs ꝙ liberis hoĩb xẽ. Ci.examiat.C.ſiqꝗd in
fran.pa.l.j.i.vij.q.decretiſte ĩ.c.rainuti ex de teſta.⁊ ibi vide
tur caſus. Finalr dicerẽ ſiqdẽ alienatio fuit facta titulo lucra/
tiuo.nt ex cauſa donatiõis põt reuocari ꝑ qrelã inofſicioſe do
natiõis tã a pꝛe qᷓ; a filio ſi ꝑx dona.lederet᷑. Na illa qrela ẽ in/
ducta ad ſilitudinẽ q̃rele iofficioſi teſti.ut.l.uli.C. de ĩof.te.ſʒ
q̃rela ĩoffi.teſ.dat᷑ pꝛi ĩ bonis ſilij ſic filio ĩ bonis pꝛis.ergo idẽ
T qrela ĩiofficioſe donatiõis.Si vo alienatio fuit fcã titulo one
roſo ut ex cauſa uẽditiõis tũc ſi ẽ fcã p̃cio minoꝛi.tũcĩ eo qð ulł
tra ualet res q; ſit pᷣciũ ẽ donatio.ut.l.j.C.ſiqd ĩ fra.pa.⁊ tũc
ideʒ qꝛ põt reuocari ꝑ q̃relã ĩofficioſe dona.Si vo ẽ alienatio
facta ĩ fraudẽ ita ꝙ emptoꝛ participauit fraudeʒ nec ullo mõ
ẽ dona.tũc deſcẽdẽtib i bonis aſcẽdentiũ dat᷑ reuocatoꝛia.ut
l. ul.j.ſiqd ĩ frau.pa.ſi enĩ hoc ↄcedi ſlio arrogato multo ma
gis nãli.ut.l.ſiqs de ↄiũ.cũ emã.lib.nec eſt dicẽdũ q illa q̃rta

debeat᷑ ut es alienũ.q; illa q̃rta nõ debet᷑ ĩ vita pꝛis.ſic nec q̃r/
ta qᷓ debet᷑ ſilio nãli.ut.l.j.S.ſi ĩpuberi..de colla.bo.ſʒ pꝛ ibo

nis filij nõ hʒ reuocatoꝛiã.rõ qꝛ ita nõ debet᷑ hẽditas pꝛi ſiẽ ſi/
lio. Mõ ob. iſta rõ qꝛ nõ ẽ urgẽ rõ.ut.l.ulti.ſiqd ĩ frau.pa.ita
dʒ itelligi qð nõ.i.c.rainuti.ex de teſta.Ci.alit i.l.j..C.ſiqd ĩ
frau.pa. ¶Quũo cũ hodie libᷣti hẽant᷑ tanq; igenui ꝑ auẽ. ut
liberi de cetero.an ſit ſplatti. ſigd in frau.pa. Gl.dicit ꝙ; nõ.

Dicit gl.iij. ut ĩ glo.x cõſtat
hodie in auẽ.nouiſſima.C. de ĩof.te.¶¶ Qauero ad h
ut cõpetat bonoꝝ poſ.pãi an reqrat᷑ aditio hẽditatis. Rñ.aut
reſcindit᷑ in totũ ⁊ reqrit᷑ aditio.als ſecus.dixi in.l.illud.deõ
ta. ¶Altimo qro ut in glo.
¶¶ De bonoꝝ poſſeſſiõe ex teſtamẽto üie⸗ Rubꝛica.
iſj Milites ⁊ puati exñtes
O dubiũ. acie belli pñt teſtari qᷓ
n mõ uolũt ta in tra qᷓ;ĩ mari.h.d.¶ ¶ Mõ tex.ibi

15) Antonius. Quro eiſta pars cõſtitu

tũ ĩ ꝓcictu ⁊c̃.qdð fac ad id qð fuit ãno tꝑe moꝛ
talitaᷣ qꝛ maximũ pᷣliũ fuit int deũ ⁊ hoĩes.⁊ iõ

ꝓpt talia eẽt bonũ ꝓuideriut ultime nolũtates etiã nõ ſolẽnit
facte ualerẽt.qm nec teſtes nec notarij reperiri potuerunt.
¶ Be iurepatronatus. NRubꝛica

Atro no?y 5 ꝙ accuſare nl facere

ſari ⁊ man iferre ſunt

nõ ꝙ min peccatũ eſt ĩ faciẽdo qᷓ;i nõ faciẽdo.

Uberti oẽs. Sbiechen nedl .

ope. li. quod nõ.

paria.ut.l.inimicitie.S.de his qui.ut ĩdi. Item

cw qs tutoꝛ Op.ꝙ nõ potuit ſe excuſare
e 1α acceptauit legatũ. ut. l. ex ſen
tẽtia.S.de teſta.tu. So.nõ potuit ſe excuſare de iure
uel accepit legatũ ignoꝛãs onus legati.¶ Itẽ op.de.l.ab ad/
miniſtratiõe.C. de le. So. .ibi nõ erat ꝗò tutoꝛi iputaretur qꝗa
erat miles ꝗ adminiſtrare non põt.¶ Altimo nõ ꝙ apð ali/
quẽ põt eẽ luſpatronat lʒ nõ cũ etctue de lii
— = WW ¶ Op. de. l. ij. . de ĩter
41 [AWra libertoꝝ. di.⁊ e. Gl. ſoluit. ſed
eicdc ꝙ iſta ſũt paria ꝙ q̃da ſũt iurapꝛonatꝰ ꝗq̃ nõ pñ̃t ĩ
hẽdẽ exneũ trãſire ⁊ illa ad fuicũ nõ trãſeũt.ſʒ ſi trãleũt ad hẽ/
dẽ exneũ tũc trãſeũt ad fiſcũ.ut.l.j.j de bo.li.⁊ ita tʒ glo.i.l.di
ui fres.j.eo.ti. Nꝛedicta uera niſi in crimine leſe male.ut.l.qſ
að.j.ad.l.iuł.maie.ubi dãnato pꝛe dãnat᷑ ſlius. 3
Digere Nãõ ꝙ maſculinũ ocipit ſemininu
2E Ea p. de. l. ſi ita ſcriptuz. S. de le. ij.
bi iuri de futuro nõ põt renũciari. So.ibiĩ repudia
tione. ĩ delicto qð tollit ius futurũ ut h̊ ⁊.l.qdã.S.hẽditateʒ
de dona.C.l.q ſuꝑſtite.de acꝗ.hẽdi.Alij hñt ↄ de.l.ſi ita ſcri
pſiſſet. ꝙ hec ꝓuiſio ĩ maſculõ poꝛigit᷑ ad feminaʒ fauoꝛe mr̃i/
monij.ut nõ.in Spe. de diſpu. ⁊ allegaſj. . poſt bec, uer nd
nao maullun. Lan iterl 1 .
& 6 ꝙ. l. gnäliter loquẽs reſtringit ꝑ rõnẽ
Quãauis. ibilocũ hẽat. l. ubi ẽ rõ. Cõtra in.l. ꝓſpe
xit. j.q ⁊ a gbus.So.qñq; niſi ꝑ rõnẽ reſtringeret ꝗs punire
tur ʒ̊ mẽteʒ legis ⁊ tũc reſtrigit᷑.ut h ⁊.l.ij. C.de noxa. Aſñq;
s nõ puniret᷑ ſʒ amitteret lucrũ ⁊ tũc nõ reſtringit niſi ꝑ aliaʒ
legẽ ut ĩ ↄꝛio.Añq; niſi legis reſtrictio fiat ꝗs lucraret idebite
⁊ tẽ reſtrigit.ut.l.ut gradati.S.⁊ ſilege de mu.⁊ ho.⁊ hoc nõ.
Li.ĩ.l.j.C.qᷓ ſit lõga ↄſuetu.⁊ iſta ſunt ar.ad multa nõbilia.ut
pono ĩ.l.oẽs ppłi.ĩ mã de ĩterpᷣtatiõe reſtrictiua.
Re 76 jul. Mõ legẽ remittẽ iuramẽtũ ſic papa.ut.l.fi.
*Einb e ſigꝗs cau. t. l. f. in pn. j. ad muni. CMQuo
qd ſi uouit caſtitatẽ uł nõ öhẽ mfimoniũ.So.ut nõ.i.c.j.⁊.ij.
ex q cleri.uluo.Sʒ ſi hoc ẽ uerũ qð h̊ dic pꝛonꝰ nõ ĩcidit ĩ pe/
nã cuʒ nõ tenuit iuramẽtũ.ar.l.nõ putauit.S.nõ quis.S.de õʒ
ta.⁊.l.ↄtinuꝰ.S.pe.de v.ob.So.qñq; id ex qͥ ꝗs dʒ icidẽ ĩ pe
nã nõ põt de iure ſieri.⁊ tunc ſufficit de facto fieri ut hic.als ſi
põt de iure ſieri nõ ſufficit de facto fieri.de hoc ꝑ doc.i...j.C.
de ſepul. vio.⁊ dixi plene i.d.S.pe.i.l.otinu.j.de v.ob.

Zperecitagdei –

QN Et idẽ eſt in emphi.ut.l.ut iuriſiurãdi.S.ſi liberi.j.de

§. j. Nõ q; gs dicit᷑ accuſaſſe. ¶ Op.qiq
Am. nli nõ videt᷑ accuſaſſe.j.de bo.li.Gl.di
Axelt ꝙ nõ ex ſentẽtia ſed iſpecta ſerie uerboꝛuʒ videt᷑ ac
cnſaſſe. Hoc nõ placet qꝛ uerba dicũt accuſaſſet hoc eſt p̃ᷣteri

cta accuſatio.⁊ iõ fᷣm rigoꝛẽ uerboꝛũ nõ ꝓcedit glo. Vñ dico
⁊ foꝛte nõ male ille ꝗ accuſauit ⁊ accuſationẽ ꝓſeꝗt᷑ quotidie
iſtãdo niſi petat abolitionẽ parte pñte põt dici accuſaſſe.ſed ſi
deſiſtat nihil in eo dicẽdo.⁊ tũc tacẽdo non dicit᷑ accuſaſſe niſi
uſq; ad ſentẽtiã ſtet.ut.d.S.accuſaſſe.qð facit ad.q.videlicet
cũ dicit ſtatutũ ꝙ ſiquis declinaſſe ĩueniat᷑ iuriſditionẽ iudicis
ꝙ poſſit ĩpune offẽdi.demũ ſuꝑ iſlla nõ fuit ꝓnũciatum dixi ꝙ
noõ bor vune offẽdi.ut.d.S.accuſaſſe.⁊.il.l ſeruitutẽ.S.petijſſe

—- 5 Ali COppo.ĩ auẽ.ut lice.ma.⁊ auie.S.ad
E US. pcc. So. ut ibinõ. Iſta.l.ĩducii per t
wꝓſi unaſallus partẽ vni ex dñis emat uel ſit hes ĩſtitu
t'utrũ adhuc ſit uaſallus.Et dicit q; ſic.ut.l.cũ ex oꝛone.S.de
excu.tu. Sʒ Hi.dicit nuerũ ſi iſtð ius nõ potat uẽdiuł ad here

7

des trãſmitti.als eẽt dubitabile.⁊ iõ cogltet q;ꝛ nõ potui vidẽ.

iuran. ubi ſr iurat nõ uenire ad hẽditatẽ pꝛis ⁊ ad eiꝰ

— 4 Fac ad.c.q;uis.de paci lib.
R wrauero. „* ad.c.cũ otigat ex de iure

ſucceſſionẽ uł nõ reuocare nẽditionẽ rei dotał.ut ĩ.c.lʒ de iure

iurã.qꝛ dico ꝙ dñij trãſlatio ul pactũ ul iuramẽtũ ualeat.hoc
nullo iure cauet᷑ ex quo multe ↄcluſiões ſequunt.de qͥ dixii.l.
ſei c augeri.S.ad.l.fal.⁊ ĩ.l.q ſuꝑſti.de acꝗ.hẽ.⁊ dicã pleni
in. ff. nouo deo dãte. H

₰ Oppo. de. l. addoptiuum. 5.
W contra. in ius o Bl ſol bene. di
cã plenius in.l.diui fratres.j.e.

libertus Singularis ẽ multũ ⁊ hoc ĩtẽ
—C . qit. Alienatio facta in fraudẽ

ſz ꝑ

iñ ꝑſectũ ⁊ pluſq;pfectuʒ ſubiũctiui modi.⁊ iõ reqrit ꝙ ſit ꝑfe

Alegis ipſo iure nõ ualet.facta aũt ĩ fraudẽ hoĩs nalet.

—. —

——

Ee obſe.a lib.pa.pᷣſtan.⁊ De ope.lidᷣ.

i pꝑ reuocatoꝛiã reſcindit.h.d. VNidebit h̊ ſuꝑ qꝗᷓ fundata c.l.
iſta.q; ſuꝑ his regulis ⁊.l.diui hadri.qð õ legẽ fit nõ alet.ut
l.fraus. S. de legi. ⁊.c.ſ.ex de re.iu. Scða ẽ ꝑ ti.j.ſiqd ĩ frau.
pa. ¶ DOp. de.l..celſus.S.de arbitris.ubi durius agit᷑ cũ hoĩe
ᷓᷓ cũ lege.So.ibi de hoĩe iuris miniſtro.ſʒ nõ placet qꝛ arbit
nõ ẽ miniſter iuris nec oꝛit᷑ actio ex eius duritia.⁊ reꝑio ꝙ du

rius agit᷑ cũ hoĩe legũ miniſtro qᷓ; cũ lege.ut.l.amplius nõ pe

ti. j. rẽ ra.ha.ubi uerbũ peri ꝓlatũ ab hoĩe ĩtelligit᷑ ꝑ litis con
teſ.ſj a lege ꝑ ſnĩam.ut.:.q in ſeruitutem.S.petiſſe.j.de bo.li.
So.qda ẽ pena reſpiciẽs actũ qꝛ agunt miniſtri ⁊ duri agit᷑

cũ lege qꝛ ius hʒ magis poteſtatẽ anullãdi q; hõ.quedã ẽ pe-

na extrinſeca.⁊ tũc mitiuj agit cũ lege.d.S.petijſſe.dixi in.d.
l. amplius. Et nota.l. iſtã ad multa qꝛ utilis lex eſt.
Si &ιNotabiliſſimus. §. eſt ⁊ rõẽ q; qñ ꝑ pꝛimã alie/
21S. natoni factꝰẽ minoꝛ cẽtenario.in ſcdᷣa vo ob.ꝗꝛ
in pn. legis erat facta inualida ꝑ iſta.l.⁊.l.titia.S.ĩperatoꝛ.S.
de le.ij. T. l.j.de inoffi.dona.determinat etiã glo.⁊ diſtinguit
qñ facit plures donationes utrũ oẽs reuocet uel ultimam uel
guomodo ut patet in glo.pꝛedictarũ legum.
Aui Delictũ aui uel pꝛis nõ nocet nepoti ul ſilio
ein iure liberoꝛũ.h.d.¶ MNõĩ hac.l.ꝙ łlʒ ipe
ratoꝛ pluries iudicauerit vnũ ſi tñ ſurgit poſtea pꝛiuʒ
recedat a ſuo cõſilio.¶Itẽ nõ p eo qð ponit᷑ in ſnĩa adhibito
cõſilio pꝛudentũ ⁊c. Lertio nõ qð dixiin caſu.¶ Op.ꝙ de/⸗
lictũ pꝛis noceat ſilio.ut.l.qrit.j.de bo.li. Glo.huius timoꝛe
diſtinguit multũ bñ.vide glo.q icipit ut euident᷑.⁊ ipſaʒ ſigna
vnũ tñ addatis ut qð dicit ꝙ delictũ pꝛis non nocet ſilio poſt
moꝛtẽ pꝛis intellige niſi in crimine leſe maie.ubi delictuʒ pꝛis

nocet ſñilio in iure libertoꝝ ⁊ Fm diſtinctionẽ quaʒ dedi.S.e.l.

iura. Itẽ hec lex inducit ad.q.ꝙ filius nõ pꝛiuet᷑ feudo ꝓpter
delictũ patris.de hoc habe ꝑ glo.in.l.emaãcipatum.i fi.S.de
ſena.⁊ ꝑ Hi.in.c.non dʒ aliꝗs de re.iur.li.vj.de quo dic ple/
nius.x. col.qᷓ fuit cauſa pꝛi.bñ amit.S.deniq;.⁊ in ti.ſi de feu.
fuerit Aarcn uaſalluj. ⁊ in ti.ſi nalil.keu bilcu ders hec⸗ j.
—Dð ic eſt notabilis ca⸗
3J De excluditur.i ⁊ mẽti tenendus.
— ¶Auũo utrũ qð hic dẽ ſit coꝝectũ ꝑ iura hodierna
q̃ vident᷑ uelle ꝙ habeat iure ĩſtitutiõis ĩ auc.ut cũ de ap.cog.
S.aliud. Hic gl.ꝙ nõ in pꝛono.ilʒ in ſilio ſic.ita dicit gl.quaʒ
nõ. An aũt in filio ſit coꝝectũ.ic ut notat doc.C. de inoffi.
teſ.auc.nouiſſima.Sʒ aduerte ponẽdo caſum h put dic tex.
nõ eẽt coꝛectũ necĩ pꝛono nec ĩ filio.qꝛ hᷣ fuit iſtitut pꝛonus ĩ
certa poꝛtiõe ⁊ ſuit legatũ ſuo.qͥ caſu nõ eẽt coꝛectũ ĩ filio.qꝛ
ſi ſlius aliqd hꝛet iure iſtitutiõis ⁊ eẽt aliqd ſibia ſno legatuʒ
cõputaret᷑i qrtã.ſufficit enĩ ꝙ aliqd hẽat iure ĩſtitutiõis.tʒ eſ
go gl.iſta ꝙ patrono nõ ẽ neceſſe relinqꝗ iure iſtitutiõis. Sed
qd in pꝛe an ſilius debeat ei iure inſtitutionis relinquẽ. Dñs
Ja. de bel. determinauit ꝙ ſic q; eadẽ ẽ rõ. Contrariũ credo
q; in pꝛe nõ reperit coꝝectũ.⁊ iura non coꝛigunt᷑ ex idẽtitate
rõnis niſi qᷓ̃tenus ſit lege expᷣſſu.ut.l.pᷣcipim ĩ fi.C. de ap.ubi
tex. hoc dicit expſſe. Dꝛetea pꝛ ⁊ patronP eqparant᷑ niſiĩ ca

ſibꝰ ut nõ.S.ti.ij.l.j.circa pn.ſed in patrono nõ ẽ coꝝectũ ut

B.ergo nec ĩ pꝛe ꝗ ei eqparat᷑ cũ ĩ hoc nõ reꝑũ diuerſitas.
(Erxr odno us Hic ẽnotabilis ⁊ ſingularis caſus.
.☚ cilli ergo g hʒ poꝛtionẽ debitã iure in
ſtitutiõi nõ accreſit poꝛtio eius ꝗ uenit ꝑ ta.ſecP ſi ambo ue
nirẽt ꝑᷣ ta.q;ꝛ ueniũt eodem iurẽ. Scðo nõ ꝙ ſũlle ꝗ petit ſuꝑ
plemẽtũ ꝑinde habet zcſpeteerpötcbr uthie,
— udex appellationis põt p parte
E Armelia. ude oſfirmare ꝓ parte nullã ꝓnũ
ciare.h. d. in ſnia. habe.S. fa. her.l.qdã.¶ Op. gl.
ʒ tex.S.ſami.her.l.in hoc iudicio. Nicit glo.h̊ iõ qꝝ diuerſa
ſũt capitula.¶ Mõ ex hac.l.ꝙ iudex appellatiõis põt ꝓnun
ciare ſniaʒ nullã. ut.l.qᷓdã mulier.S.fami.her. Ex qꝗ apparet
ꝙ gl. ꝗᷓ ẽ in.l.j.C.qũ puo.nõ ẽ ne.nõ dicit uerũ.NPic eniʒ ꝙ ſi
appellas a ſnĩa nulla iudex dʒ ꝓnũciare ſniaʒ iniuſtã imo dʒ

ꝓnũciare nullã ut h.qð dic ut.l.ſi expᷣſſiʒ.j.de ap. ¶ Itẽ no

ꝙ; poſſuʒ petẽ ſniaʒ ꝓnũciari nullã ⁊ ſi aliq ẽ peto ꝓnũciari ⁊
eã reſcidi tanq; iniuſtã ut h.ꝓ hoc ĩ.l.j.C.qũpuo.nõẽ neceſ.
⁊ ẽ caſus ĩ.c.Oſtitut ex de ĩ iteg.reſti.ubi poſſuʒ petere ↄctuʒ
ꝓnũciari nullũ.⁊ ſi aliqs ẽ poſſuʒ petẽ reſcindi ꝑ reſtitutionẽ
in integ. ¶ Sʒq̃ro qd ſi peto ſimplicit᷑ reſtitutionẽ i integ.an
iudex põt ꝓnunciareè de nullitate ſicut in cauſa appellatiõis.
Ad partẽ affirmatiuà facit.S.de mino.l.uerum.S.ex facto.
Itẽ q̃ro qd ſi aligs petit pncipaliter ſniam ꝓnunciari nul/
lIã.an iudex poſſit ꝓnunciare de iniquitate ſnie.NHe iſtis que/
ſtionib tractat᷑ ꝑ Inno.ex de offi.dele.c.cũ cõtigatiĩ gl.ma/
gna. ꝓpoſui ano dicẽ i.l.j.j.q ſen.ſine ap.reſci.dicã alibi.

¶ De obſequijs a libert patrono Hitand. Uuhece
— 33 Iifi π Mota iſtud pꝛinci-
V Tiam militis. enos oben⸗

i.l.j. C. de conſu.li.xij.ꝙ ille q ẽ antiqoꝛ pᷣcedit.
mõ ſũt duo doctoꝛes eodeʒ tꝑe facti.Certe erit
L differentia in etate ⁊ alijs conditionibus ⁊ ille
pꝛecedet.ut hic ibi inter collibertos.

— . t ¶ QAũo quõ põt accu
. Rocurato 2em.ſae ratppeuraton

noõne hec ẽ cauſa capitaliꝭ. ut.l.edicto.S.rei.S.de bo.
poſ.cũ ſuis ſimilibꝰ.ergo nõ admittit᷑ ꝓcuratoꝛ.ut.l.pe.S.ad
crimẽ.de pu.iudi. Hicit gl.dic ut.l.ſed hec.S.j.S.de ꝓcu.ubi
idẽ tex. Rñdeo nõ ſufficit ꝙ ſit cauſa reductiõis ĩ fuitutẽ niſi
ſit ĩtentata criminalit᷑.ſ.ad vindicta publicã.ſʒ hic fuit ĩtenta
ta ciuiliter ut h.⁊.l.ſed hec.S.j.idẽ ⁊ in adulterio ſi agatur ad
thoꝛi ſeparationeʒ.iſta dicitur ciuilis cauſa. ut in.c.tue ex de
ꝛocu.tñ in hoclʒ ſit ciuilis qꝛ delictũ uerſatur debẽt poni oĩa
limitate ut ſit certũ ſicut in accuſatione criminali.ut.l.liberoꝝ
S. ſ. de accu. fac.l. ptoꝛ edixit.S.j.de iniur.⁊.l.itaq;.de dolo.
T tex.in.d.c.tue.extra de pꝛocura.

¶ De operis libertoꝛum. Rubꝛica.
Was Dicip ꝙ traſt ad ſ
. 98 operas. ios ſtipalatio opera
rũ.qᷓro q̃lit trãſibit. Rñ.poſt moꝛtẽ pꝛis admit

tit ſucceſſio.ut h̊ non eo viuo.ut.l.ut iuriſiu.S.
ſi lii.j.e.iõ dic ut.C.de oper.li.l.libti liteq;.

E EEHEEi Aos ſcit ꝙ gl.cõit᷑ accipit fabꝛile⸗
D Abꝛiles. cert ſi etia nõ.gl.i.l.ſi nõ ſoꝛteʒ.

A 6. libert de ↄdi.ĩde. Ja. de are.itelligit aliter ⁊ foꝛte

nõ peius qᷓ; glo.qð refert Ci.C.de oꝑ.li.l.liberti liberteq;.

A iPifie e& i Ma eſt bona. l. uos ha/
Tiuriſiurãdi.d voleen pꝛetoꝛ
dat iudiciũ operarũ ĩ libertã.mõ hᷣ dẽ qlit᷑ obligat ⁊
hoc pnèipio reqrii ꝙ ſit liᷣtꝰ ⁊ cauſa libertat᷑ iure ad hoc ut
obligetur iureiurando.q̃ſi dicat ꝙ ingenu nõ obligarel iure
iurãdo ⁊ ẽ uerũ.ut.l.ſiqs/p eo.ĩ pn.de ſideiuſ.nec fu obliga/⸗
bit̃iurãdo.ut hĩ v.iurare.⁊ gl.h dicit.Cõtra.S.de iureiuran
do ꝑ totũ.⁊.C.ſi aduerſus uẽdi.ĩ auc.ſacramẽta.ubi ex iura
mẽto gꝗlibet obligat. So.qñq; iuſiurãdũ pᷣſtat ſuꝑ pᷣterito ad
libᷣ deciſionẽ ⁊ tũc dabit᷑ actio ⁊ obligatio ut.S.de iureiurãdo
ꝑ totũ.quoddã iuramẽtũ ĩterponit᷑ ad ↄfrmationẽ ↄctꝰ ⁊ tũc
opat᷑ ↄfirmationẽ ct.ut ĩ auẽ.ſacramẽta puberum.C.ſi ad/
uer.uẽdi.quoddã ẽ iuramẽtũ qð iterponit mere ad ĩtroducẽ/
dã obligationẽ.ut ſi iurẽ me tibi daturũ cẽtũ uł aliqd facturũ
tũc nõ ĩtroducit obligationẽ niſi in liberto.ut h ⁊.l.ſiqs ꝓ eo
j. de fideiuſ.⁊.l.ult.j.de li.ca.i tãtũ ꝙ Inno.tʒ etiã ꝙ de lure
canonico nõ erit actio uel obligatio.ita nõ.ex de iſti.c.cũ ue/
niſſent. ⁊ e de iureiurã.c. ꝗntauallis.lʒ qdã alij dicãt cõtra.
Itẽ op.dẽ h ꝙ dʒ iurare cauſa lberda,5 i v. plane. So.
da dicũt q; pmũ dictũ huius.l.coꝛꝛigit.alij dicũt meli; cau
a libertatis ſit canſa remota lʒ nõ ſit ꝓxima.⁊ cũ dico de ꝓxi
ma cauſa intelligi nõ multũ remota ut habuiſtis ĩ.l.uxoꝛi.S.
de au.⁊ ar.le. Item dẽ h ꝙ iurare dʒ ante manumiſſionẽ uel
poſt ſtatim.ſʒ qd ſi iurauit ante manumiſſionẽ ſʒ ſecuta ẽ ſta/
tiʒ manumiſſio. Gl.dic ꝙ idẽ qð tene mẽti bñ ad.q.pẽ dona
uit filio. uos ſcitis ꝙ donatio ĩter pꝛeʒ ⁊ filiũ ĩ ptãte nõ ualet.
ſʒ ſi eſt amancipat ſic.Quidã emãcipauit ſiliũ ⁊ dedit ei ali/
gd ⁊ poſt h iudex decretũ ĩterpoſuit.opponebat᷑ ꝙ donatio
nõ ualuit cũ ſuerit facta ante decretũ interpoſituʒ. Ego dixi
ↄꝛiũ ꝑ hanc gl.¶ ¶ Altimo q̃ro an in dubio pᷣumi iurari cau
ſa libertatis.Glo.qꝙ ſic q incõtinẽti.ſacit.l.q̃rũ.S.in bonis.
en tene mẽti ad multa.nõ dico plus nunc.
1

Ii Mãõ ulũ v. parui aũt refert.nõ ꝙ ꝑ patreʒ
Si liberi. Hol actio flio emancipato.de hᷣ

LQi.
C.de pᷣhen.⁊ cõmit.ſtipu.l.ij.dixii.l.qð dẽ de do od e.
plane. Item nõ ar. ꝙ in feu. ſuccedit᷑ eqlit᷑ lʒ ſint iſtituti filij in
equalit᷑.ut.x.col.de ſuc.ſen.c.j.vm Ja.de are.¶ Sed quero
qd de emphitheoſi quã quis accepit ꝓ ſe ⁊ filijs ſuis quos po

ſtea ĩequalit iſtituit an ſuccedãt equalit᷑. Certe hᷣ videt tex.ꝙ

ſic.⁊ dicã.j.ſtati.¶Qũo qd ſiſil renunciauit hẽditati pꝛne
an põt retinẽ emphitheoſim. Et videt᷑ 2 ſic qꝛ nõ hʒ ut hẽs ſʒ
ut fll. ar. huiꝰ. S. ⁊ nõ.ĩ Spe. de loca.. nunc aliqʒ.v. clxviij.
In oꝛiũ videt᷑ caſuj.x.colla.an agna.ul ſi.deſũc.repu.hẽ.⁊c.
c.j.ſj ibi loqꝗĩ de iure ↄſuetudinario in feudij.aliud de iure cõi
q fuarem ĩ emphitheoſi.nt ibi dic Ja.de bel.i.d.c.j. Nꝛe⸗/
dicta puto vᷣa q ꝗs accepit emphitheoſiʒ ꝓp ſe ſuiſq; filijs. ſi

De ſuis t legi. llbe.
accepiſſet ſe ſuiſqʒ hẽdib legitis maſchis ul p ſe ſuiſc ſilijs ⁊ M Nõ tex.ibi cũ phetas ⁊c̃.tene mẽti iſtã
hẽdibꝰ maſclis.⁊ ſic apponẽt vbũ hẽdib deberel ſilijs.ita de o„ WPere. vate q plene dixi.i.l.nemo ẽ qui ne/

mũ ſi eſſet hẽdes qꝛ ↄceſſio reqrit nrach ꝙ ſit fili hes.ita di
cit tex.ĩ auc.de nõ alienãdis.S.emphitheoſiʒ o. Et iõ feuda
ꝗtrãſeũt ad ſilios.ita demũ ſi hẽdes ſũt dicunt᷑ uẽire ĩ hẽditai
petitioe.ut.l.itẽ vidẽdũ.S.ſ.de hẽ.peti.⁊ idẽ dicerẽ in emphi
theoſi qᷓ requirit h.ſ.aliquẽ ſiliũ eẽ ⁊ hẽdeʒ. Sʒ an iſto caſu qᷣ
reqrit ꝙ ſit fili ⁊ hẽ ſufficiat ꝙ ſit iſtitut nli re certa. Hoc
anno habui ↄſulẽ.⁊ ĩ illa.q.erãt duo dubia. Auidaʒ recepe
rat emphitheoſiz ꝓ ſe ſuiſq; filijs legitis maſclij ⁊ feminij.qrit
an debẽt admitti parit ul p̊ maſcłi.ſcðo an his deñciẽtibꝰ ad
mittant᷑ femie. In ſeudũ ẽ expeditũ qꝛ femie admittuntur de
mũ deñciẽtib maſcul.ut.x.col.epʒʒ ul abba.c.j.de ſuc.ſeu.c.
j.S. flia vo. Sʒ hoc ius ↄſuetudinariuʒ ẽ ſingnlare ĩ feudis ʒ
iuris cõis reglas.ut.x.col.de eo ꝗ ſibi ⁊ ſuis ſi.ma.⁊ ſe.c.j.ex

pc p Ja de bel.iĩ pdicto ti.epi.uel abba.c.j.⁊ iõ nõ ẽ traben/⸗

dũ ad pñtiã ut.l.qð vo.Cc.l.ius ſinglare.S.de legi. Puto igit
ꝙ ex vigoꝛe pdictoꝛũ vboꝝ ſemiĩe ⁊ maſculi parit᷑ ueniãt ſicut
parit᷑ ſuccedut.ut.l.maximũ.C. de li.pte.niſi ĩ ciuitate uel pꝛie
ↄſuetudo alit ſe circa ↄceſſionẽ emphitheoſis hiet. Iẽ pᷣdcã
va niſi eẽt ſtatutũ ĩ ciuitate ꝙ femia nõ ſuccedat extantibꝰma
ſculis.tũc enĩ pᷣdicta lʒ copulatiue ꝓlata deberẽt ĩtelligi oꝛdi/
ne ſucceſſiuo.ut femine deſiciẽtib maſclis admittant.ut.l.gal

lus.S. qdam. ⁊ ibi nõ. de libe. ⁊ po.⁊ nõ. Ci.i.ÿl.liᷣti.C.e. Ve

cũdũ dubiũ ẽ qd ſi talis recipiẽs ĩ emphitheof.dicto mõ ma/
ſculũ vleʒ hedeẽ iſtituit ſʒ ſilia feminã ĩ certa qᷓtitate.⁊c iuſſit
plus de bonis ſuis pete nõ poſſit an ſilia ꝑdat ius petẽdi poꝛ
tionẽ ſibi ↄtigẽtẽ ĩ reb emphitheoſis. Idẽ poſſes ponẽ ĩ ſilio
maſclo dcõ mõ ĩ certa re ſtituto. Iſta.q.foꝛmat Spe.i ti.de
loca.S.nũc aliqᷓ.v.xxviij.⁊ lʒ arguat pꝛo ⁊ nõ tñ ſe firmat.
Veritas tñ ẽ ꝙ dicte ſilie remanet iu petẽdi ſibi qſitũ ex vigo
re ſtipulatiõis pine ĩ nullo diminutũ ꝑ dictã iſtitutionẽ factã
ĩ certa q;ᷓtitate.qð ꝓbat᷑ cũ iſta ſilia nõ hẽat ut hẽs pꝛis diſpo⸗/
ſitio pꝛis nõ ualeat ĩ hoc aligd ut habemiĩ feu.de ſuc.feu.c.j.
ĩpn.⁊ hoc ẽ ius cõe.⁊ Spe.ipᷣallegato v.dicit circa hoc ſileʒ
eẽ emphitheoſiʒ ⁊ feu. Mꝛetea hoc videmĩ actiõe de dote qᷓ

q̃rit᷑ ſilie ex ſtipulatiõe pẽna.qꝛ pꝛ nõ põt iſtud ius diminuẽ ſi/

lie niſi tãtũ ultra relinqt pẽ de ſuis bonis —R eã grauat.ut
l.ſi cnʒ dotẽ. S.ſi pꝛ?. S.ſo.ma. MDꝛetea poſito 3 pꝛ poſſit eliã
ſiliã puare ſua diſpoſitiòe ab emphitheoſi. tñ iſta vba hoc nõ
ĩpoꝛtãt.ſʒ debuit expmẽ ꝙ iura emphitheotica ſolũ aꝑð filiũ
remanerent.qð pʒ per hũc tex.nã pꝛ põt vni ex ſilijs aſſigna
re libᷣtũ.⁊ tñ ſi vnũ ex ſilijs iſtituit ĩ magnã poꝛtionẽ aliũ ĩ mo/
dicã. pptea iſtitut ĩ modica nõ repellit᷑ qn cũ alijs admittat᷑.
ut h ⁊ ita eritĩ ppoſito. Pꝛetea ſuffic ĩſtitutũ ex qᷓcũq; parte
ſſtitutuʒ eẽ etiã ex modiciſſima nt ↄſeruet᷑ ei iuſpꝛonat.ut.l.ſʒ

ex modica.j.ti.j.ergo ita ĩ ppoſito. Mꝛetea ſi ponerem ſfiliũ

ſimplicit᷑ exhẽdatũ hoc nõ ſufficẽt ad excludẽdũ eũ a iurepꝛo
nat ſʒ eẽt neceſſe ꝙ ſit exhẽdat mala mẽte. In dubio pᷣſumit
nõ mala miete, utld pꝛonꝰ.S.ſiqs nõ mala mẽte. ⁊. S. ſe.j. ti.
j.ita ĩ ꝓpoſito cũ ſilia ſit iſtituta ĩ re certa ⁊ ẽ iuſſa eẽ ↄtẽta ⁊ im
plus de bõis ſuis petẽ nõ poſſit.dcã vba debẽt ĩtelligi ꝙ plus
de bõis defũcti petẽ nõ poſſit iure hẽdi.ſʒ nõ dʒ puari eo iure
qd hʒ ut ſilia nõ ut hes ut iurepatronat ⁊ emphitheotico. ut
ꝓbãt iura pdicta ⁊ ꝓbat᷑j.ꝓxima.q. Nõ ob.iura allata per
Spe.pᷣ nõ ob.l.ſemiĩe.C. de ſecũ.nup.q; ibi mr̃ nõ cogit᷑ reſer
uare ſilijs rõne alicui uẽtiõis habite cũ alio ſʒ ex vigoꝛe illiꝰ
ↄſtitutionis q diſponit ut mi ibi poſſit eligẽ vnũ ex filijs. ſed iĩ
q.nr̃a ueniret ð ↄuẽtionẽ habitã cũ alio ſi eligẽt vnũ ex ſilijs.
Mõ ob.ꝙ pꝛ põt puare ſilios nõ ſoluẽdo canonẽ q; hoc c ex
nã ↄuẽtiõis ⁊ ↄuẽtio nõ offẽdii ſʒ ↄcedẽs.ſʒ eligẽdo vnũ ex ſi
lijs offendit᷑ ↄuentio q; uoluit filios parit᷑ admitti. Nõ ob.q;
pẽ põt aſſignare libertũ vni ex filijs ⁊ rũde ut ex Palict appa/
ret.¶Quũo pꝛ iſtituit filiã ĩ cert᷑ reb ⁊x iuſſit eaʒ ſtare tacitã ⁊
ↄtẽtã.⁊ ꝙ plus de bonis ſuis petẽ nõ poſſit.⁊ pone ꝙ res ille
ſũt ultra legitimã.mõ illa ſilia vult dotẽ mr̃naʒ.q̃ri an poſſet.
opponebat᷑ꝙ nõ.qꝛ p illa vba plus petere nõ poſſit videt hʒe
animũ cõpẽſadi.ut.C. de rei uxo.act.S.ſciẽdũ.Cõſulni ↄꝛiũ
qꝛ bona ĩtelligunt deducto ere alieno.ut.l.bonoꝝ.⁊.l.ſi ſubſi
gnatũ.S. bona. de v.ſig. Mõ ſilia petit dotẽ tanq; es alienũ

nec petit de bõi ſui.qꝛ illa itelligunt᷑ deducto ere aliẽo.p hoc

allegatur ꝓp caſu.l.pꝛetoꝛ. S.emcipati.e.de col.bo. Ita etiaʒ
in pꝛecedenti queſtione petit emphitheoſim ut es alienum no
ut de bonis deſuncti qð nõ.

ſciat de duob reis.⁊ dixi eti i.l.ſiqs id qð eo ti.tota
die fiũt iſtrumẽta paci ⁊ pcoꝛdie ⁊ ꝓmittũt plłe ex vna parte
pluribex alia parte ſe iuicẽ nõ offendẽ erũt ne plures rei cre/

dẽdi ⁊ debẽdi.Certe nõ qꝛ ad hoc ſint ples rei credẽdi ⁊ den

.

bẽdi dʒ eẽ eadẽ rej q debeat᷑ plurib.ut.l.ſiqꝗs id qð de duob

ribus.nã qlibet dʒ ſuã rẽ ⁊ cuilibet debet᷑ ſua res.qꝛ aliud eſt
offendẽ titiũ aliu meuiü. hoc phai. hieibi cũ ꝓpetas eoꝝ ⁊cc.
1 o victu Luʒ trib ſe.ſũt bone leges. Mõ

ſacẽ ſuo victu niſi ↄſuetudo pꝛie alit ſe hẽat.ut.l.exce.⁊ qð ibi
nõ. C. loca. ¶Op. ad. I. ſuo victu. de. . ope. iſ. So. ibi dẽ
libᷣt dʒ facẽ ſũpt pꝛono.uerũ ẽ ſi pion nõ hʒ vñ ſe Alat⸗ dle E
cuj ut.l.ſuo victu.¶ Vltio ĩ.l.ꝙ niſiĩ f.nõ ar.qꝛ medic' qua
dit ad aliquẽ locũ ꝓ tãto ſalario ĩ die dʒ bi⸗ ſalariũ tꝑe itineriʒ
F Mãõ tex.iĩ fi.ibi in oĩ/
Am patronus. Ms terit. .

——

Sdicus Iſta eſt bona.l.quã nõ Ttene mẽti.

De ſuis x legitimis liberis. Rubꝛica.
0O. coôtinuat rubꝛicam. continua ut in ea.

1 põt teſtm facẽ dicat iĩteſtatꝰ.
out. l. is cui.S.fi.S.de te. So.ibi dic inteſtabil.ᷣ
iteſtatꝰ.nã iteſtabilis ẽ nomẽ.vñ ſignificat pua
tionẽ potẽtie.vñ dẽ ĩteſtabilis ꝗ teſtari nõ põt.

Pic vo dã iteſtat qdð ẽ participiũ qð ſigniticat puationẽ actꝰ

ſᷓ poſitionẽ potẽtie ᷣm pmã ſigniſicationẽ q; teſtari poterat.
4 er. h. ð. Me. de bel. ꝑti. erat conſuetudo iĩ anglia ꝙ ſi foꝛẽ
is decedẽt iteſtat ſuccedẽt ecclia maioꝛ.mõ deceſſit ibi qdã
ipubes uel ſurioſus iteſtat. Certe dicipᷣe ꝙ ecclia non ſucce/

Alt qe ppe nõ decedit iteſtatꝰ. ⁊ vba ſtatuti debẽt itelligi ĩ du/

bio m ppꝛiã ſigniñcationẽ.ut.l.nõ alit.S.de le.iij..l.j.S.ſi ij
ꝗnauẽ de exerci.p hoc etia videt᷑ ꝙ ſtatutũ ciuitaj q cauet᷑
mt᷑ nõ ſuccedat ſilijj ab iteſtato uł ſilijs iteſtat ꝙ nõ hẽat locu
ĩ pupulo decedẽte qm ile ppe ĩteſtat' nõ decedit ut h.ſʒ ĩ par
tibꝰtuſcie cõi uſu loquẽdi ſe hʒ ꝙ etia ille q nõ põt facẽ teſta
mẽtũ dicat᷑ decedẽ ĩteſtatꝰ.⁊ ꝓ hoc fac iſta lex q diẽ ꝓ ĩteſtatʒ
acciꝑe debem.Cõis enĩ uſus loquẽdi nõ ẽ ꝓpa ſignificatio.
nt. l.labeo.de ſupel.lega.C.l.cũ delanionis.S.aſina.de fun.in
ſtru.tñ cõis uſus loquẽdi pᷣſfert ꝓpe ſignincatiõi.ut.l.libꝛoꝛũ
S tñ caſſius.v.de le.iij.⁊ iõ putarẽ mr̃eʒ repelled ã. ⁊ ꝙ ſic
itelligat᷑ de cõi uſu loquẽdi ẽ h tex.¶ Itẽ qᷓro aliqꝗs fecẽ̃ teſtĩ
qð poſtea ẽ ruptũ agnatiõe uel repudiatiõe hẽdita utrũ ſuc/
cedat tũc ecclia de ꝗᷓ dic ſtatutũ ꝙ ſuccedat decedẽtib ĩteſta⸗
tis. Tex. hᷣ videt ꝙ ſic q; ppe ẽ naltar⸗d teſtm rũpit. Cõtra/
riũ dico fim. ppaʒ ſignincationem.q;ꝛ ↄſluetudo reqrit ꝙ dece
dat ĩteſtatus.hoc ẽ eo tꝑe quo decedit ſit ĩteſtatus.ut.l.in de

. teſtati. S Op.x videt᷑ ꝙ üle qui nõ

reis.ſ ĩ caſu nr̃o nõ debet᷑ eadẽ res a pluribꝰ.nec eadẽ res pla

4 — tex. i.l. ꝙ . ibi q;ꝛ vniuerſitaj ſpo
pondit Exrabed gpnter facẽ aliqd alicui vʒ⸗

licth. S. ſi erneus.S.de noxa.⁊.l.ſi titius.S.de teſta.mili.ſj iſte

ꝗ fecit teſtm̃ qð rũpii nõ decedit ĩteſtatus tũc ꝓpe cũ moꝛit.ſʒ
tũc ꝓpe cũ deſtituit teſtm.hᷣ eſt caſus iſti.de legi.agna.ſuc.S.

ꝓximus.vñ ſᷣm ꝓpꝛiã ſigniſicationẽ nõ ſuccedẽt ecclia.ſed ex

cõti uſu loquẽdi alit ĩtelligemus.ut dixi.¶Tertio nõ iſtũ tex.

dicit.q hoj quoq; ꝓ ĩteſtat᷑ ⁊c.ex qͥ habes ꝙ aliud ẽ aliquẽ
eẽ iteſtatũ.aliud ꝓ iteſtato haberi.q;ꝛiſta vᷣba ſignãt ipꝛopeta

tc᷑ẽ. dixi in.l.ptoꝛ.S.ſiquis inter de oper.no.nun.
(Mueri. Fuo ꝗ moꝛ patit᷑ libertat᷑ dẽ naſci ſuꝰ libe⸗/

SeUEel e ro uel fuo ꝗ libertati moꝛã patiatur.hoc dic.

Quare. Diß ſiue nalis. queroutrũ oebeat itelligide

5 Eenãalib tm uł de nalib ⁊ legitis. So.itellige.ſ.
de legiti. ut nõ. j. e. S.fi.nã nalijtm nõ ẽ ſu qð apparet q; nõ
ci ptate qꝛ ex iuſti nuptijj nõ ẽ pcreatꝰ.utiſti.de pa.po.i pᷣn.
T.l.nã ciuiũ.S.dehis ꝗ ſũt ſui ul alie.iuris.ꝙ talł apparet. qe
tał ſili pᷣterit nõ hʒ aliqð ius teſtm.ut nõ.i.l.j.circa hᷣn.de
ʒta. Scðaʒ partẽ huius.S.de dãnãdo crimie ꝑduelliois dic
ut dixiĩ.l.ꝗ a latronibu.S.j.de teſta.⁊ nõ.iſti.e.S.per ꝛiuʒ.
Dã h ꝙ fili deſinit eẽ i ptãte capit diminu

(Si filing. tiõe magna ul minoꝛe.qᷓro qd de minima.

Gl.videt᷑ dicẽ ꝙ nõ ſʒ falſu videt᷑ dicẽ qꝛ capit᷑ diminutiõe mi
nima.ut de emcipatiõe qñ ꝗs exit de ptãte.ut.S.mima.iſti.
de capi.di.⁊.l.tutelas de capit di.⁊.l.gallus.S.⁊ qd ſitm̃.õ.
de li. ⁊ po. Suſtinẽdo gl.dicas ꝙ gl.ĩtellexit h q capit᷑ dimi
nutio ↄtigit ĩ ꝑſona pꝛis.nã tũc p mediã ⁊ maximaʒ lihant᷑a

C Jauͦ. 20 liberto. Aualte deiun

lIctatiõi oparũ habet᷑ nõ.l. l. ci ſlio. 5. .. de vbo. oh. x. l. ſc. Pi ptqte nõ ꝑ mimã.ſ trãſeũt a pꝛe ĩ ptateʒ arrogatoꝛis.ſʒ
l.ſiqs ꝓ co de ſideiuſ.x.l.nemo ẽ ꝗ neſciat de duob reis. litelligim de capit diminutione mima ↄtigẽte ĩ ꝑſona ſilij tẽ

—

—

—

gl. debẽt dieẽ media ⁊ minima.nõ aũt debẽt dicẽ nõ minima.
AQñũo utrũ hoc ꝓcedit hodie ꝙ ſilio emãcipato nepey tene
at locũ ſui.Gl.tãgit ĩ.l.gallus.S.⁊ qꝗd ſi tm̃.S.de li.⁊ po.⁊ tʒ
4 ſic. ego tenui ↄꝛiũ.qꝛ caſus ẽ ĩ ↄꝛiũ.qꝛ emãcipat ſuccedit ho
lie ad ſimilitudinẽ ſui.caſus ẽ i.l.meui.S.j.C. de.legi.hẽdi.
(Sigs⸗: Succedẽ dicimur nõ ſolũ eiꝗ habẽ deſinit. y ei
1QBeetiz cui ſprs hñdi defc. ¶ HMo tex. ibinõ min⸗
aũt nepote ſuccedũt ĩẽlocũ parẽtũ ſuoꝝ.hoc iõ qꝛ tex.ĩ coꝛpo
re de here.que ab ĩteſta.dicit ꝙ ĩ locũ parẽtum ueniũt ſilij ⁊
filij eoꝛum.nec dicit de pꝛonepotibus.certe idem erit de pꝛo/
nepotibus ut hic. quia appellãtur filij. „
C ciẽdũ.⸗ . gs iteſtat decedit an ꝗs ſit ſuꝰtpᷣs moꝛ

ſpicit.ſʒ ſi decedit ſacto teſtõ tpᷣs q teſtiin

deſtituit iſpicii.h.d.¶ HNõ tex.ibi qᷓuis ſuceſſio ĩ ſuis hẽdibꝰ
nõ ſit.ex qͥ hẽs ꝙ ĩ ſuis hẽdibꝰnõ ẽ locꝰ ſucceſſoꝛio edicto.qð
an ſit uerũ dicã.j.ꝓxi.S.¶Scðdo nõ ꝙ nepos pot iſtitui ſub
oĩ ↄditiõe ut h ibi ul nepo tc̃.de hoc dic ut.l.ſuꝰ.qq; ĩ pn.de
hẽ.iſti.⁊.l.qj ſi in ↄditiõe.S.nepos.e.ti.ubi dubitat᷑ ꝑ glo.tñ
caſus ẽ h circa iſtã mãm de ſuis hẽdibꝰ.¶ Qũo diẽ Rurnz
huiꝰciuitatis ꝙ filia femina nõ ſuccedat ab ĩteſtato maſculis
extãtibꝰ.qᷓro utrũ filia ſemina dicat eẽ ſua hẽs.Certe nõ q; vi
des h̊ ꝙ fili exhẽdatꝰ nõ eſt ſuꝰut h.⁊ eadeʒ rõne filia puata
a ſtatuto ſucceſſione nge Nin⸗ woneſt ſcire 86 ulta:
B B ꝙ poſt ſuos ſtati uocant᷑ ↄſãgui
Poſt ſuos.h⸗ imo Rö?ioc ſucceſtoꝛi edli
eto extãtibſuis de capite ĩcaput.ſjʒ de gradu ĩ graduʒ.nt.ð.
ꝓxi.S.⁊.S.vñ li.l.ſcripto.⁊.l.q ſe pꝛis.cũ ſi.Gl.dic ĩtelligũ ꝙ
hH nunqᷓ; ſuerũt ſui.ita uocant᷑ cõſanguinei nõ ex vigoꝛe edicti
ſucceſſoꝛij.qꝛ ipſi pmi repiunt.⁊ h nerũ mero iure ciuili ſᷣim ꝙ
ſui bẽdes erãt ſiue nellẽt ſine nollẽt.ſʒ cõſiderato iure pꝛetoꝛio
erat loc ſucceſſoꝛio edicto extãtibꝰſuiꝭ.⁊ ſic.l.ꝗ ſe pꝛi.ẽ coꝛe
cta.Alij dicũt ↄꝛiũ ꝙ nepos nõ põt admitti ut ſuꝰqꝛ nõ ẽ locꝰ
ſucceſſoꝛio edicto extãtibꝰſuis.ſʒ admittiũ agnat ꝑ bonoꝛuʒ
poſ. vñ agnati de iure pᷣtoꝛio. Ja.de are.? Pe. ⁊ Ci.⁊ Ja.
de bu. Rai. de foꝛ. tenebãt iſtam opi.ſcdam.ſemꝑ ego dixi

ꝙ in hoc male dicũt ⁊ gl.dic uerũ.⁊ rõ iſtoꝝ doctoꝝ ẽ iſta.qꝛ

nõ pñt eẽ płes hẽdes iſolidũ eodem iure.ut.l.ſi ut certo.i.S.ſi
duobuehiculuʒ.cõmodati. ⁊.l.õ ꝙ. S.vni duo.j.de re.iur.⁊
l. hẽditatem.S.ſi.de caſtrẽ.pecu.ſ̊ ſili de iure ciuili ẽ hẽs uelit
nolit.ergo aliꝰnõ põt eẽ hẽs de iure ciuili. Sʒ male dicũt ⁊

caſũ.l.j.S.ſiqs adita.j.ti.j.ubi ſi aligs adiuit hẽditatẽ poſtea

1—22

abſtinuit ꝑ bñiñiciũ reſtitutiõijĩ ltegru aliꝰadmittii ex lege.xij.
tab. Sʒ ob. qꝛ pm ꝗ ẽ hes ĩſtitut remanet hẽs de iure ciuili.
ut. l. ⁊ ſi ſine. F. ſzʒ qð pap̃.de mi.x.l.ei q ſoluẽdo in ſi.de hẽ.
iſti.x tñ ibi ſut duo hẽdes de iure ciuili.Ad rõnẽ eoꝝ q̃ẽ ꝙ nõ
pñt eẽ duo hẽdes eodẽ iure cõcedo uerũ ẽ ⁊ eodẽ reſpectu ſed
diuerſi reſpectib ſic.utputa qꝛ vn ẽ heres de iure ciuili dire/
cto.ali de iure ciuili utilit᷑.⁊ ita ẽ ĩ toto titulo ad tre.q;ꝛ hẽs hʒ
directas de iure ciuili.ſideicõmiſſari utiles de iure ciuili.q;ꝛ ex
ſenatuſcõſulto.⁊ ſic erit B pmꝰhẽs de iure ciuili directo ali uti
lit.dixii.l.ꝗ ſe pꝛis.C.vñ li.⁊ ĩ.l.exhẽdatũ de re iudi.⁊ ſic gl.
bñ diẽ. C Diri nõ gl.q̃ ĩicipit ꝙ etiã ↄcepti ⁊c̃.quã ſepe alle
gat Di.ad hoc ꝙ a quo remoueĩ genus ⁊ qlibet ei ſpeties.

Oſt cõſanguineos. ta gilge
Ignati. HDec hereditas. a

locus ſucceſſoꝛio edicto ſʒ coꝛꝛigit᷑ ut dicitur in .
ũo

ceſſit relict filijs duoꝛũ fratrũ nullis exiſtẽtib'pſanguineis. q/
to utrũ ſilij ſuccedãt ĩ ſtirpẽ uel ĩ capita. In hoc fuit opi.olim
int᷑ Aʒo.ex vna parte ⁊ Accur.ex alia.dicebat Aʒo eos uo

cari ĩ capita ⁊ nõ.ipſe in ſũma de legi.hẽdi.gl.recitat ĩ anẽ.cei

ſate. e. ti.ĩ qᷓ videt reſidẽ gl.iſti. de legi.agna.ſuc.S.hoc etiam.
qð videt phbari ꝑ illũ tex.⁊ ꝑ.l.lege.xij.tabula.ĩ .C.de legi.
hẽ. ⁊.S.ſi pars hẽditaſj pe.l.j.ĩ f.⁊ hoc.S.i v.hereditaj.Po.
Accur.ſuluit ↄꝛiũ.x ego vidiĩ ſuis oſilijs ⁊ hoc gloſauit ĩ di
cta auẽ.ceſſate.⁊ i.d.l.j.iſ.ſi pars heditat᷑ pe.i gl.ſuꝑ vbo hẽ
ditaj.⁊ ĩ gl.ſuꝑ vbo uẽdicãtis.dicẽs iura antiq̃.ff.⁊.C.coꝛi/
giĩ hoc p.d.auc. ¶ Ooderni doctoꝛes ꝗdã tenẽt opi.Aʒo.⁊
Rof.ei diſcipulus ĩ ti.de bonoꝝ poſ.vñ cogna.S.ulj.quem
Spe.iti.de ſuc.ab ĩite.recitat ⁊ nihil ſrmat. Ja.de are.Hi.?
Ci.ſequẽdo eos tenẽt opi.Accurſijut pʒ ex notat ꝑ Ci.ĩ dcã

auc.ceſſãte. Ja.bu.ibidẽ tʒ opi.Aʒo.qꝙ ſuccedãt in capita.?

ſolũ ſuccedãt ĩ ſtirpes qũ ſuccedũt cũ patruis ꝑ ius auc. Rõ
tũc ẽ.qꝛ ſuccedit᷑ ↄ ius cõe cũ patrui ꝗ ſũt ꝓximioꝛes ĩ gradu
defũcto de cuiſucceſſiõe tractat deberẽt pᷣferrinepotib ꝗ ſũt
ĩ remotioꝛi gradu vñ hocĩ pullegiũ nepotũ ẽ ut ĩ locũ ſuoꝛuʒ
parẽtũ ſuccedt. Sʒ qñ ſuccederẽt ĩter ſe nõ exñtib pꝛuis re

De ſuis ⁊ legi.

manẽt iura antiq̃ icoꝛꝛecta.⁊ videt᷑ inuẽ tex.ĩ auẽ.de hẽ.ab in
teſ.S.reliquũ circa ſi.ibi tale remediuʒ ⁊c.Ego vo int᷑ tantas
opi.cũ de ſcõ occurrẽt ab opi.Alccurſij non diſceſſi.nec diſce
do.ĩmo eam teneo tanqᷓ; vaʒ.pᷣ ꝑ tex.quẽ allat ĩ..ſi vo neq;
fres.ĩ auẽ.de hẽ.q̃ ab ĩteſ.ſcðo ꝑ caſũ ĩ eodẽ ti.S.ilð.gꝗ.S.pᷣce
dit als excedit.S.ſi vo.ubi expᷣſſe dic ꝙ qñ nulli ſuꝑſut ʒij ma⸗
ſculi uel femiĩe ſilij fratrũ ſuccedũt ĩ locũ parẽtũ ſuoꝝ ꝗ erãt in
ſcðo gradu ⁊ excludũt alios q ttio ſunt lʒ ipii ttio ſint.⁊ ibi
de hoc tagit ꝑ Ja. de bel.hᷣ etiã dẽ ĩ auẽ.ceſſate.v.hi aũt.als
ĩcipit poſt fres ex utroq; ⁊c.apparet ergo ex pᷣdict᷑ ꝙ etiã qũ
ſuccedũt cũ his ꝗ ſũt pares igradu ſuccedũt ĩlocũ pꝛis eoꝝꝑ ⁊
ſic ĩſtir aten ꝓbat᷑ qꝛ ſi aliud dicẽs ſe zanereig. Iʒd ad
Proe uccederẽt ĩ ſtirpẽ tñ inter ſe ſieret diuiſio ĩ capita ut in
oc exẽplo.Dheſũct ẽ titiꝰ relicto fre ⁊ ex alio fr̃e vno nepote
T ex alio fre duobꝰnepotibille frat hẽet tertiã nepotibꝰrema
nẽt alie due partes qᷓ deberẽt int᷑ ſe diuidiĩ capita ſᷣm pᷣdictaʒ
opi.⁊x ſic qlibet hꝛet ttiã.qꝛ nõ utunt᷑ puilegio int᷑ ſe.hec ↄñtia
bat ĩ ſili.S.de vul.⁊ pu.l.ꝗ cũ plłes.⁊ iſta ↄñtia ẽ falſa ut.d.
Prdiaud d gꝗlibet uocat᷑i eã partẽ quã pẽ accepturus erat.

ergo ẽ falſũ ancedẽs.Manifeſte ergo ↄcludi ꝙ ſilij fratrũ in

—

ter ſe ſuccedãt ĩ nrneqs⸗ uerũ qñ tractat᷑ de ſucceſſiõe alica
ius ex pꝛuis uł auũcul.S
ĩ vno coꝛigit put dicis de eo ꝗ deceſſerit relici ſilis duoꝝ fra
trũ.ĩ alio exẽplo remanet ĩcoꝛectus ꝓut loquit ĩ eo ꝗ deceſſit
relicij ſilijs duoꝛũ pꝛuoꝝ. ⁊ ita de facto ↄſului ĩ ciuitate aſſiſij.

Nar Stknd ð dẽ de adoptiuis ſilijs.dic hodie ut ĩ
Parui. iagopttone C,deadoptlofnbus

¶Zegitima. i ilcacimiti ae vxrimor dieg

Tfallit ĩ mult.utiĩ gl.pʒ. Itẽ do tibi aliã fal
lẽtiã ĩ duob fribꝰ quoꝝ vnöẽ piũct ex vno parẽte aliex duo
bus.pfert᷑ ergo ille ꝗ ẽ ↄict ex utroq; parẽte ĩ auẽ.ceſſãte.⁊
Icoꝛpoꝛe vñ ſumit.Sʒ qꝗdĩ ʒijs utrũ ʒius ex utroq; parẽte ſ/
ferat᷑ ʒio ex vno parẽte im.pone exẽplũ duob modij. Pꝛĩo
pꝛ me habuit vnũ fratrẽ ex utroq; parẽte aliũ ex vno paren/
te tm̃ tractat᷑ de ſucceſſionemea. Sʒ pone ꝙ hñs duos filios
ex pᷣma uxoꝛe accepit uxoꝛẽ ſcdam ⁊ uxoꝛ habebat ſiliam ex
alio matrimonio quã ſiliã tradidit nuꝑtui vni ex filijs ſuiꝭ pꝛi
mi matrimonij.ex q̃ natꝰẽ ſiliꝰ.fili nat ex ſcdᷣa uxoꝛe eſt ʒius
huius filij ex utroq; parẽte.q; frat carnalis pꝛis ⁊ frat carna/
lis mr̃is.ſili pmi mrimonijẽ ʒi ex vno parẽte tm̃.qꝛ fr carnał

pꝛis.q̃ri᷑ q ĩ ſucceſſione pferat᷑. Hãc qõnẽ vidi de facto.h di tih

co etiã ſalua melioꝛi delidᷣatiõe puto ꝙ nõ.nã illð qꝗð dẽ utrũ
ſint ex vno parẽte an ex utroq; non hʒ locũ niſi qñ tractat᷑ de
ſucceſſiõe fratrũ ul patruoꝝ.ſecſi de ſucceſſione ult᷑ioꝝ. ut.d.
§S.ſi vo neq; fres.ibi eniʒ ſola ppingꝗtas ĩſpicit ĩ gradu nõ vin
cla ꝗbeiũgunt.ſʒ h.S.iſte ĩ hoc nõ coꝛigit᷑.ita debet ĩtelligẽ.

0J nterdũ Pꝛoximioꝛ intelligii de tꝑe moꝛtis ſi nul

Aluʒ condituʒ ẽ teſtamentũ. als pꝛoximio?

intelligitur eo tẽpoꝛe cmatellamme deſnuntur h.s.
¶ Unde Uelle Deripto hẽde repudiante ſuccedunt

WA! *²pximioꝛes ĩ gradu cuʒ onere ſideicõ
miſſi ab ĩteſtato petiti.h.d.⁊ ẽ ſcabioſus.S.¶ Op.int agna/
to nõ ẽ ſucceſſio.ut..e.l.ĩ pn.So.illud uerũ cũ vn ex agna
tis fuit eo ipe in ꝗ hẽditas fuit delata.ſʒ h agnat pñs deceſſit
anteqᷓ; hẽditas eẽt delata.ſʒ hodie ĩ totũ ẽ ſucceſſio.ut iſti.de
legi.agna.ſuc.S.placebat.¶Itẽ op.ꝙ heditate nõ adita fi/
deicõmiſſuʒ exiiguat.ut.l.ille a ꝗ. S.ſi de teſtõ ad treb. DPicũt
ꝗdã ꝙ h fuit relictũ a veniẽtib ab iteſtato.ſʒ certe h ẽ tex.q
diẽ ꝙ fuit relictũ ab hẽde deſcripto.q̃re alij dicũt ꝙ h fuit hẽ/
ditaj adita.ſʒ hoc ẽ ↄ tex.ꝗ dic ꝙ fuit repudiata.ꝗ̃re dic ꝙ ſu
it relictũ ab hẽde ſcripto ⁊ repetitũ a ueniẽtib ab ĩteſtato.als
nõ ꝓcedẽt niſi foꝛte ſʒ aliã lec.q ẽ ĩ.l.eã quã.C.de ſideicõmiſ.

Uiteſtato. Doſt r. . ei de

piꝛin. de li. ⁊ poſthu.⁊ Di. S. de ſta. ho.l.ſeptuno mẽ⸗

ſL.: ibiſcripſit multa ſcripta magiſtri gentilis.

U p toꝛ. Hõ tex.ibi nõ ꝓpe ⁊ẽ.Ex q habej

ꝙ nepotes ppe dicunt illi ꝗ tꝑe moꝛ
8 de cuiu⸗ ecchie en üirnatt z pone fuit

* *

ſtatutũ hoc tpe aduẽtus ĩperatoꝛis Yederici ꝙ alig nobiles

eſſent exbãniti ipſi ⁊ eoꝛũ ſilij ⁊ nepotes.certe ſi ſunt aliq ne/
potes qui nõ erant cocepti.tũc nõ cõpꝛehendunt.ſed ſi vis ꝙ
ipſi cõpꝛehendanĩ dicas ipſi ⁊ eoꝝ Poſter nã poſteroꝛuʒ ap/
pellatione cõpꝛehenduntur oẽs deſcẽdentes.hic eſt tex.in.l.
iuriſcõſultꝰ. S. parẽtibꝰ.S. de gradibꝰ. ¶Itẽ q̃ro aligs acce/
pit emphitheoſim ꝓ ſe ſuiſq; filijs ⁊ neponbꝰ.mõlnepotes nõ
grãt tũc cõcepti an cõpꝛehendent᷑. Aidei ꝙ nõ ut h. DNico ꝙ

i vo tractat᷑ de ſucceſſiõe aliox tẽre Ber or

manẽt ꝙ ſuccedãt ĩ capita. ut.d.S.ſi vo neq; fres.⁊ ſic iſte. xF. ⸗ 3/

8

0

Ad ſenatuſcõſul ter.

iſti nepotes admittunt᷑ ⁊ eis ex illo iſtrumẽto qrit᷑ ius.q; hoc
qʒð hic dicit hʒ locũ ti in acqſitione hereditatis legitime.Et
nõ ꝙ dico legitime ⁊ de bonoꝛũ pol.ĩtelligit.ſecus i alijs acꝗ
ſitionibꝰ. hic eſt tex.nõ.in.l.paulus de bo.li.⁊ ſcripſi i.l.qdð di
citur de vᷣbo.ob.pꝛedicta va in acqſitionibus.in diſpoſuioni/
bus vo penalibus dic ut dixi.S.in pꝛima q̃ſtione.

ius ſubſtitutiõis reſpicit pꝑſonã.iõ ad hẽdẽ nõ traſmit
.d.nõ glo.ibi reliet ⁊c. ſt rõ S ut in glo.
WS Rationẽ hui.l. vide. q; per legẽ. xij.
ltis. ab. defert hẽditas per nomina deſi⸗
nantia agnationẽ. ſ̊ per emancipationẽ deſinit eẽ
agnat. go tc.ſʒ p ſenatuſcõſulta defert hẽditas ꝑ noĩa na/
ture ut pĩ mat᷑.q noĩa ꝑ emãcipationẽ nõ tollunt.ut.l.tutelaj
de capi.di.ſʒ hec.l.hodie coꝛꝛigii.qꝛ ſublata ẽ differẽtia eman
cipatiõis ⁊ patrie ptãtis ꝑ auẽ.de ſuc.q defer.ab inte.
ater Iſtius.l.ĩtellectũ pono plene in.l.ſi
Pater. is qui ꝓ emptoꝛe de uſuca.ꝓ emp.i
racta. de ſictione trãſlatiua.¶ Op.de.l. ꝙ ſi filium

titur.

de caſtrẽ. pecu. Rñdit glo. ſui iuris credii deceſſiſſe ꝙ;tum ad

ſucceſſionẽ ab inteſtato nõ q;tũ ad ſubſtitutionẽ pupillarem.
⁊iõ dic utĩ glo. Lu vo dicas ꝙ iſtud ẽ uerũ q;tuʒ ad pupilla
rem ſubſtitutionẽ.ſʒ q;tuʒ ad tacitã vulgarẽ qᷓ cõtinet᷑ in expᷣi
ſa pupillari dic ut dicã in.l.j.S.de vul.⁊ pu.
¶¶ Ald ſenatuſcõſultum ferulionun. ublea⸗ tat
ota iſta lex tracta
— ve in genua.½ officio ſenatuſcõ/
ſulti oꝛfciani per qdð nilius ſuccedit matri.ſed ſe-
cunda.l.loquitur de ſenatuſconſulto tertuliano
per qð mater ſuccedit fllilo. „
ieg. n caſũ ſpetialẽĩ qᷓ hẽditas matris nõ adita
EVetrãſmnittit ad hẽdeꝭ. ⁊ ratio eſt qꝛ abſq; ſui culpa
adire nõ potuit. alios caſus habes in.l.uentre de acꝗ.here.

Eili 18 LHic ẽ bñ noucaſus.ſimilẽ caſũ habes.j.l.ꝓxi.
IIIUS. . ſte.5. vider de vbo ad uerbũ p.l.itercidit

de cõdi.⁊ de.⁊ g diſtinctionẽ quã dedi in.l.ſi cognatis dere.
du. ubi dixi ꝙ ule g effici ßuus hois ⁊ poſtea liber admittit.
ſecus ſi efficiat fuus pene.dẽ hͥ totũ ecõuerſo. Rñdeoĩ ſucceſ
ſione ex teſtõ ꝓcedit illa diſtictio quã dediiĩ.d.l.ſi cognatij.in
bma lec.ſʒ in ſucceſſõe ab ĩteſtato erit diſtinguẽdũ totũ econ
uerſo. Rõ ẽ qꝛ ille q effici᷑ fuus hoĩs nõ effict eius ↄditionis
ut nõ ſit ſucceſſibilis ex teſtõ.q; aliũ põt facẽ hẽdẽ miniſterio
ſuo.nt.l.ſi pi.S.de hẽ. inſti.ſed ille q efficit᷑ fuus pene ex teſtõ
fit ĩſucceſſibilis. ⁊ ſi reſtituat᷑ videt᷑ ali hõ.ut.l.ſi puꝰ.S.de adi.
leg.iĩ ſucceſſiõe vo ab ſteſtato totũ ecõuerſo.nã ille q efficũ ſer
uus hoĩs deſinit eſſe agnatPul cognat' oĩno. Et lʒ efficiat ſiᷣ
nunq; reaſſumit.q; remanet libert alienꝰ.iõ nunq; ius ſucce⸗/
dẽdi recuꝑat ut h.fac.l.hõ liber.de ſta.ho.ſʒ ſi kᷣů pene efficit
⁊Tq reſtituat᷑ nãlia ⁊ ciuilia iura recuperat merito habilis ad ſuc
cedẽdũ reper as ſtelligo uerũ niſi hẽditaꝰ ꝑ aliũ eẽt appᷣhen
ſa. ut nõ.in.l.gallus.S.⁊ achf ĩfi.gl.ma.S.de li.⁊ poſthu.
5 gl. ᷓ dicit ĩterp̃tationẽ.i.coꝛꝛi
tO eras. g. 4 habes gꝗd ſit dicẽ ĩterpᷣta
tio. ſile nõ.in.l.j.S.de oꝛi.iur.⁊ ibi gl.allegat iſtũ tex.¶ Op.

j.pxi.So.ill qð dẽ h de dãnato rei capitał nõ coꝛigit.qj ſo
lũ id qð dẽ de eo ꝗ locauit opas ſuas ut cũ beſtijs pugnaret.

apitis. Aue ẽ rõ ꝙ hẽditas qᷓ defert ex ſenatuſcon/
9

ſulto nõ parit capitij diminutionẽ.ſʒ ea q̃ de
fert᷑ ex.l.xii.tab.ſic. Rõnẽ reddit tex.in.l.tutelas.S.de capi.
di. qꝛ ꝑ ſenatuſcõſultũ defert hẽditas ꝑ noĩa nãlia.ſʒ ꝑ capitiꝭ
diminutionẽ nõ tolli᷑ nomẽ nãle.qꝛ nihilominus remanet mr
nel ſilius.ſʒ p.l.xij.tab.defert hereditas ꝑ nomia iuris.ut ſuij

⁊ agnatis.ſ̊ per capi.diminutionẽ deſinit ꝗs eẽ ſuus ⁊ agna/

tus.iõ tollũ H e⸗ lſtä
ianig adi e h.S.ſeci pluries magnũ feſtũ
Siquis dita.n q habes ꝙ ule ꝗ ꝑ reſtitutionẽ
lĩtegrũ excludit᷑ ab hẽditate lʒ de iure ciuili hẽs remaneat.tñ
nõ ipedit quin alius poſſit eẽ hẽs de iure ciuili.ut dixi une⸗
ſcienduʒ. S.ti.j.⁊ h ẽ caſus ꝓ opi.in gl.l.ꝗ ſe pꝛis.C.vndelibᷣ.

72

d
Op. lode lñ. de luccdl. Dol b 655
(M G Lic ẽ nõ. S. videtur

.RE
ptionis ẽ exceptio rei ſinite ⁊ ſic ĩpedit litis cõteſ.ſile hes in.l.
trãſacta.j. de v.ſig.⁊ ĩ.l.cũ q̃rebat᷑.S.j.j.iudi.ſol. Itẽ aduerte
qð dico i.l.oẽs ppłli.ubi dicebã ꝙ pᷣdicta locũ habeãt ĩ p̃teriiʒ
⁊ futuris. Iſta vba ĩ pᷣterit ĩtelligi debẽt ĩ pᷣteritis pẽdẽtibus
nõ finit.ut.l.cauſas.C. de trãſac.⁊ in auc.ut cũ de ap.cog.in

Jus accreſcendi ſequiẽ
J ex pluribus. u iõ ad hẽdes rrlſit

pn.nã ſinita dicunt q̃ ſũt ſinita pacto traſactiòe uel quis alio
mõ.ut h ⁊.ll.S.allega.⁊ habui gonem ĩhis ᷑minis. Piẽ ſta
tutũ ꝙ filia non ſuccedat extãtib nlijs maſculis.⁊ h̊ habet lo „
cũ ĩ pᷣterid.mõ q̃dã ſilia cũ fratre diuiſerat qrebat᷑ an ĩ ea locũ
hẽat ſtatutũ. Dixi ꝙ nõ.qꝛ illa cauſa erat ia deciſa diuiſione.

Mõÿ tex. in. 5. ſed ſi filꝰ.
J Ue mgenua v. ſʒ ⁊ ſ ninece nonne

6 videt ꝙ redacta in fuitutẽ deſinat eẽ mi lʒ manumit/

tat.ut.s.ꝓxi.S. Rñ.iſto tꝑe quo peperit fuit fua merito ſi ſu⸗

it manumiſſa ſtatus eius augmẽtatur ⁊ redit ad ſtatuʒ qͥ erat
tꝑe natiuita.iõ remanet mat.ſʒ.õ.ꝓxi.S.nunq; redit ad euʒ
atũ quo erat tꝑe natiuitatis.iõ mater nõ remanſit.
¶Zi eEPA. Dupꝛa dixi ꝙ mr̃ admittit᷑ ad ſucceſſionẽ ſili
Eo. vo ponit an filij filio;ꝝ mr̃eʒ excludant
uſq; ad.S.obijcit.ibi põit an pꝛ mreʒ excludat uſq; ad.S.ſi pꝛẽ
ibi an mr excludaĩ ex eo ꝙ nto 85 petijt uſq; nne..
- Mõ ꝙ ſi ſtatutũ dic̃ ꝙ filia femi
Seg ſi ſint ſui. noſüccedat extãtib libis in/
telligit extãtib ſilij ꝗq ſuccedãt pꝛi.caſus ẽ H.ↄcoꝛ.l.ſiue.S.ſi.
S.de iurepꝛo.⁊.l.ſi ex modica.S.ſi filꝰ.S.de bo.li.⁊.l.j.S.ſi ſi
liũ.S.de bonoꝛũ poſ.ð ta.Sed cõtra hoc videt᷑ ꝙ ĩmoiſtide/
beant excludere matreʒ ſi potuerũt ſuccederelʒ nõ ſuccedãt.
ut. I. ſlliuſta.S. cũ quis.⁊ ibi nõ.S.de le.j.So.ut ibi dixiin.l.j.
S. ſi fliuʒ. S. de bo. poſ. contra tabu. (Enc liuscxi
m Pone caſũ ſic. filius exi
Biquis 2 liberis. e ĩ patria ptãte habe
bat uxo ẽ pᷣgnãtẽ ita ꝙ ſi naſceret᷑ nõ naſceret ĩ ptate ixſi ſilij
poſtea fuii emãcipat poſtmodũ deceſſit relicta uxoꝛe ſua pꝛe
gnãate.uxoꝛ pᷣgnãs ſuit miſſa ĩ poſſeſſionẽ noĩe uẽtris ⁊ peꝑi
vnũ ſiliũ q deceſſit anteq; adiret hẽditatẽ. qᷓrit utrũ iſte fil im
pediat mreʒ q ẽ auia qͥ ad ipſũ ſuccedẽ ſilio ſuo ꝗqẽ pꝛ d ad ip
fũ. Et dubiũ erat.qꝛ uent᷑ miſſus ĩ poſſeſſionẽ videbat haberi
loco aditiõis.tñ iuriſcõſult dic ↄ.DPicit tex.an mi ꝑãis ſui ꝗqẽ
auia q ad ipſũ. Di.diẽ tex.uocaĩ ita ꝙ admittat᷑ ad ſucceſſio
nẽ ſilij ſui.? admittat᷑ mr iſti poſthumi ad hãc hẽditatẽ tanq;
ſibi trãſmiſſã a ſilio ſuo. DPic tex.agnoſci ꝗ pꝛ fuit emãcipatꝰ
a pʒe ſuo qauo qͥ ad hũc poſthumũ.⁊ ſic nat nõ recidit ĩ ptatẽ
pꝛis ſui. Mõ tex.ibi neq; eni ſuffic. ¶ Op.⁊ videt᷑ ꝙ hẽditaſ
dis nõ adita trãſmittat.ut.C. de ſuis ⁊ le.l.apud hoſtes.⁊.l.
Editatẽ.S.fili.j.de caſtrẽ.pecu.cũ ſilibꝰ.ſʒ dẽ h S.So.dicũt
Ra fateoꝛ ꝙ hẽditas nõ adita nõ trãſmittit᷑ ⁊ alijs caſib ille
eges loquunt᷑. Sʒ vitas ẽ ꝙꝙ hẽditas pꝛis nõ adita trãſinittit
ut dicã ĩ.l.ſi fili q pꝛi.õ.de vul.⁊ pu.AQAuare dic ꝙ h ſilius.ſ.
poſthumꝰ nõ ẽ ſuꝰ.qꝛ nõ erat ĩ ptate pꝛis.Et ſi dicis quõ pot
eẽ. Rñdeo qꝛ tꝑe emãcipatiõis pꝛis ſui erat cõceptꝰ ⁊ ſic na·
ſcebat᷑ in ptate aui.⁊ ita ĩtelligit h LHu.⁊ Ci.in.l.apud hoſtes
C. de ſuis ⁊ le.⁊ ſic nõ ꝙ ſu hẽs hẽditatẽ pꝛis nõ aditam trãſ
mittit ut h.ibiſi nõ ſu Pẽs agnoſcit.dicã in.l.ſi fil g pꝛi. Itẽ
videt ꝙ ꝗ petit bonoꝛũ poſſe ſionẽ videat᷑ agnoſcẽ heditateʒ. 5
ut.l.puberẽ.C. de iure deli.Sol.ibi bonoꝛũ poſſeſſione q̃ ius
tribuit.uti poſſeſſione noĩe uẽtris ⁊t carbo.⁊ ſimilibꝰ.naʒ iſte
bonoꝛũ poſſeſſiones nõ faciũt hẽdẽ. ut dẽ h qd tene menti.
(S ed ſi infãti. Que ẽrõ dꝛie ĩter infantẽ ⁊ furio/

ſu. Dixi in. l.j. de bo. poſ.infan.

¶ Obiicitur. Pater ergo excludit matrẽ nõ auus.

(Si ſit. bi agnat defunctiultra fratrẽ.⁊ ſic ob.qute?
= 5. Per iſtũ tex. habeß vnã decretalẽ ex de ceſlſ.
Hẽ c auctoꝛitate.li. vj.fac qð dixi uob igl dpe E vrz tgs.
ſit c 5 . Vt intelligas hunc
it t 9. mne. Kvideaginſti eo.ti⸗
Ad euidẽtiã Prine Simnite ſicut ſilius excludit matreʒ ⁊
pẽ matrẽ ita frater cõſanguine excludit matrẽ.ſʒ ſoꝛoꝛ ↄſan/
inea ſuccedit vna S mare aboria nſrboti 4
ictũ eſt.S.q̃liter mr excludat᷑ a ſucc
1 mater. one filij ppter ſilios uel cõſanguineos.

mõðẽ vidẽdũ qñ pᷣuet᷑ ſucceſſiõe ꝓpt᷑ tutoꝛẽ nõ petitũ.Et pᷣ po
nit mẽtẽ cuiuſdã cõſtitutiõis.ſcdo ĩcipit illã cõſtitutionẽ expo
nere.ſcdᷣa ibi egdẽ ⁊c. ¶ Op.ad pn. C. ad tertul.l oẽm.⁊.l.
mr̃es. So.iſta loꝗtur qñ ſilius deceſſit ipubes.ſec ſi fact pu
bes deceſſerit. Sʒ ꝗqrũ de mre loqtur h.an ĩmr̃e nãali ⁊ legi
tima an nãali tm̃. Rñ.etiã ĩ nali tm loqtur.ut.l.fi. C.ꝗ pe.tu.
Equidẽ Nõ tex.ibi ſʒ puto tẽ.Ex quo nõ ꝙllʒ ſta/
* tutũ loquat᷑ in ptãte tñ hʒ locũ in capitaneo
Auid. circa idẽ bana eadẽ wriſdikion⸗ quã beue⸗
, 6 tex. cõtra ſindicos comitatuj de
4 QAuid ergo bẽtes denunciare maleſicia ſub certa
pena.quid ſi denũciauit cõpulſus a iudice an excuſet̃ a pena.

— —

—,— — B—

Ad ſenatuſcõſul.ter.

Certe videt᷑ debere diſtingui.aut pꝛocraſtinabat ⁊ differebat
⁊T tũc ſi cõpellit a iudice nõ air ſicut H. ſ
1 He ¶¶ Op.⁊ videt᷑ ꝙ mr nõ poſſit eẽ tu
Q ſi p agter. r n iſta epota ute elt ede tute.
So.̊ ↄcedo.⁊ qð h̊ dẽ tellige ꝙ h̊ ipetrauit a pncipe.ut.d.
l.ñ. Sʒ qd ſi tutoꝛes non petijt ſʒ ipſa geſſit uel alij geſſerũt ſʒ
nõ legitime.qꝛ nõ fuit factũ ĩuẽtariũ nec eis tutela decreta an
excuſet· Dicit gl.ꝙ nõ qꝛ tũc excuſat cũ ipſa uel alij legitie geſ
ſerüt. ⁊ ita dʒ ĩtelligi.ita diẽ glo.qð nõ.Iſte.S.ĩducit ꝑ Hi.⁊
alios ad.q.utrũ tutela mris ſit legitia.Et h̊ videt᷑ tex. ꝙ ſit le/
gitima. Alij dicũt eã anoꝛmalã de qᷣ nõ.in aucẽ.mr̃ix auie.C.
qñ mu. tu. offi.fun. põt. dixi i.l.ſiqs ſub cõditione.S.de teſta.
tu. ¶ Altio iduco iſtũ tex.ad.q.dicit.l.ij.ð.ꝗ pe.tu.ꝙ mr̃ dʒ
petẽ tutoꝛes ſilijs nõ hñtib tutoꝛes legitios.ut.l.mr̃es.C.eo.
ti. ⁊ ſic mi q̃ſi ſemꝑ excuſat᷑ cũ raro ↄtingẽt ꝙ nõ ſint legitimi
⁊ rõ erat qꝛ mr nõ potat eẽ tutrix niſi ĩpetraret a pꝛincipe.⁊ iõ

excuſabat ſi erãt legiti.q; legiti ſtatim poterãt adminiſtrare.
Hocie eniʒ ꝑ ius auctẽticoꝛũ pᷣfert legitio.vñ legitim nõ põt

adminiſtrare niſi mr̃ recuſet tutelã.⁊ iõ dico ꝙ mi ĩciditĩ iſtazʒ
ↄſtitutionẽ ſiipſa nõ recuſet tutelã ita ꝙ legitim poſſet admi
niſtrare uel ipſa nõ adminiſtrat.⁊ ad hoc iduco iſtũ tex.qꝛ ſi-
cut ipſa mi ĩcidit in ↄſtitutionẽ q teſtõꝛ uoluit eò adminiſtra/
re.qꝛ h caſu ſtati potuit ĩpetrare a pncipe ita hodie.cuʒ enim
vult ius cõe ꝙ ipᷣa ſtati adminiſtrare põt ⁊ p̃ſerat᷑ legitimo ĩci
ditĩ ↄſtõnẽ ſi nõ adminiſtrat nec recuſat tutelã.ita ꝙ legitimꝰ
poſſet adminiſtrare Mõ itelligas ꝙ mĩ teneat᷑ petẽ tutoꝛe⸗ qũñ
ſupeſt leginn ſe dʒ ipſa adminiſtrare uel ſaltẽ adminiſtratio/
nẽ recuſare ita ꝙ legitimo cõpetat ius adminiſtraãdi.
iliꝰ. Hõ etiaʒ ꝙ ĩ penali diſpoſitiõe ſtatutũ ĩ ſilio nõ hʒ
*locũ in nepote.dicã.S.de teſ.tu.l.ꝙ ſi nepotej.

ð ſi curatoꝛes. Siexbig il Ponas
— Ho ergo ꝙ mi Ʒ ſit graui
da nõ tñ excuſat᷑ ſi nõ petat tutoꝛẽ filijs ſuis ulł curatoꝛẽ uentri
qð tene menti perpetuo.

r ☛☚ . = „
CLri Currit ergo tpᷣs mri ad petẽduʒ tutoꝛes do
H ſolu. agitat᷑ cauſa an illi quos petijt habeant

pꝛiuilegiũ excuſandi ſe uel nõ.Et hoc facit ad.q.dat ẽ alicui
terminus ad cõparendũ.xxx. dierũ.quoꝛũ.x.pꝛo pᷣ ⁊.x. ꝓ ſe/
cũdo.⁊.x.ꝓ ttio.⁊ ꝑemptoꝛio termino cõparet in p ꝑ ꝓcura
toꝛẽ ſuꝑ ꝓcuratoꝛio litigat᷑ ita ꝙ traſeũt illi.xxx.dies ⁊ finalit
pꝛonunciatur ꝓcuratoꝛẽ nõ eẽ legitimũ.an cucurrerit illi duo
termini. Certe ſic ſi pncipali põt imputari culpa quare talem
dedit pcuratoꝛẽ ul tali mõ dedit ut h.qð tene menti.

Mni⸗ IJiaznaag COp. ꝙ h p̃toꝛ non tenet᷑
(Qui iidignos. ſeq neceſſario petituʒ a mre
lʒ ↄꝛiũ nõ.⁊ male.S.de teſta tu.l.ſiꝗs ſub cõditioe.⁊ ibi dicã.
Scdo nõ ꝙ ſimi petijt minus idoneos ⁊ fuerũt dati nõ excu
ſaĩ mater. ꝗ aũt ſint idonei videbitis.j.pꝛoximo. S.
G doneos Nõ tex.ꝙ mĩ dʒ petẽ tutoꝛes ſilijs locu
EEVDrpletes ſaltẽ ſicut ſunt pupilli ⁊ ita ĩtelligo
locuplex in hac materia.ita nõ.in.l.pauꝑtas.S.de excu.tu.
Sʒ ꝗd ſi nõ reperiat ita locuplex.Rũ.petat plures ꝗ int eos
oẽs ſint ita locupletes ſicut pupillus.ita nõ.i.d.l.paupertas.

ſedĩ ſideiuſſoꝛe dato a tutoꝛe nõ reqritur ꝙ ſit ita locuplex ſi
cut ⁊ pupillus.ut.l.mulier. C. de iure doſj.

Mni ſi non com ulit. u riden
Sec upꝛa i.S.ſi mr.dẽ ↄſeſtim.mõ in hboc
Confeſtim. rai Fie n den ibebleii,

3. C. de legi. hẽ.l. ſciãt. x..e. . ſ. ubi dicitĩ annũ. So. vno de
trib modis.pᷣ ꝙ iſta coꝛigaĩ ꝑ illas.ſʒ ẽ falſuʒ qꝛ ille leges di⸗
cũt ĩ annũ ſcm.l.⁊ ſic referũt ſe ad iſta. Ael dic ꝙ iſtud qð h
dẽ ↄfeſti. refert q dʒ dare noĩa eoꝝ ꝗ ſũt reiecti ſeu remoninõ
ſi dʒ ab initio petẽ ut euident᷑ apparet ex vbis oſtitutiõis po
te. S. in. F. ſi mr nõ petierit. Hoc dictum nõ placet ꝑ ea q̃ ha
buiſtis. S.in. S. ꝙ ſi tutoꝛes.ubi dẽ ꝙ mi dz petẽ curatoꝛeʒ uẽ
tri. ⁊ ſic phaker ꝙ nõ habet᷑ tminũ vnianni.⁊ iõ puto ꝙ hec
dictio ↄfeſti referat ad totũ.. q̃re dic ꝙ ille leges itelligant ʒ
iſtũ. S. ut q; dẽ ĩ ãnũ ĩtelliga edit
legitia cauſa ita ꝙ annuʒ nõ traãſcẽdat. ⁊ ita videbat᷑ tenẽ Ri.
mal.i. d.l. ſciãt. ¶QQuo lifra q;tũ tp̃s mater debeat hoc facẽ.

Hãc.q. habuihoc anno de facto.x dixi pᷣ ſipupilluj moꝛũ

ifra nouẽ dies a moꝛte deſũcti puto mrem excuſandã idiſticte
ꝑ auẽ.ſ nec iura. C. de ſepul. vio.⁊ ĩ cpoꝛe vñ ſumi:.ubidẽ
ꝙ ĩfra nouẽ dies a moꝛte defũctinõ põt ingetari.⁊ iõ hoc an/
no potuit eẽ ꝙ tot ↄſãguinei miis deceſſerunt ꝙ habuit excu
ſationẽ pluriũ mẽſiũ ꝑ illam auẽ. Item puto ꝙ ſi pupillus de⸗/
cederet ĩfra.xxx.dies mr̃ eẽt excuſata ſine alia excuſatiõe.q

.ſ. ofeſtiz ut potuit niſi ſit ipedit

bꝛeuitas tꝑis eã excuſat.rõ q; in hoc fuerũt expenſe q̃ d.bent
fieri a mr̃e.ut.l.j.C.ðe neg.ge.vñ anteq; cõponat negotia ſua
ut poſſit mitẽ ad petẽdos tutoꝛes puto ꝙ habeat dilationem
xxx.dierũ.ut.l.ſ.C.de reꝗ.re.ar.auẽc.q ſemel.C.quõ ⁊ qñ iu
dex. Itẽ puto ꝙ ſi pupillus ifra qnq̃gita dies decedẽt eẽt ex/
cuſata mr.nã video ꝙ tutoꝛi ad ꝓponẽdãa excuſationẽ dãtur

gnq̃ginta dies ⁊ ab illo ᷑mino ĩantea ẽ tutela ꝑiculo ſuo.ut.l.

ſcire opʒ.S.j.s.de excu.tu.eadẽ rõne mr̃i ad petẽdũ tutoꝛẽda
bũtur qnꝗᷓginta dies.q; etiã maioꝛ ẽ rõ in petitiõe qᷓ; ĩ excuſa/
tione.⁊ a ꝗnquagita dieb ĩantea puto mr̃em nõ excuſari niſi

ꝓbet legitimaʒ cauſam. ¶ Altimo nõ ꝙ mr nõ põt ꝓponere
legitima cauſam poſt annuʒ.⁊ ſic lapſus anni facit pᷣſption?
iuris ⁊ de iure ꝙ non habuit legitimã excuſationẽ ut hʒ qui

nõ admittii pbatio.¶Qũo in alijs ꝗq tenent pꝛimũ locuʒ
in ſucceſſione pupilli an repellan ſi nõ petant tutoꝛẽ pupillo.
NRñdeo idẽ eẽ in alijs qui ſuccedũt pꝛimo loco pupillo qð ẽ in
e etllianr .deleet here tent eelinn. D
PrAE In tex. municipalibꝰ. qui requiſiti recuſa/
EC actari. a tutoꝛem Fare ia ge . nam ratibꝰ
3. de magiſ. conue.

—eer—

¶ Et ſi foꝛte. Aidet bꝙ mi ecludik a ſucceſſoe fli

— nõ ſolũ de ea q̃ ei defert a iure cõi ſʒ etiã
de ea qᷓ deſert ex vigoꝛe illiſtiplonis qᷓ ſtricti iurij.c iõ puto
ꝙ mt nõpetẽ tutoꝛeʒ ſilijs repellit a ſucceſſiõe nõ ſolũ ea q de
lert a iure cõi.ſʒ etiã ea qᷓ defert ex foꝛma ſtatuti.qð tene mẽti.
¶ Nidedũ Hicẽ ualde nõ.S.habuiſtis.S.i vbis cõſti⸗
EEEEHetntiõis poſitis i. S. ſi m. ꝙ mir qᷓ petijt tuto
rẽ ſilio nõ hʒ ius nẽdicãdoꝝ bonoꝝ.mõ q̃rit i intelligat
nõ hʒ ius uẽdicãdoꝝ bonoꝛum.Zid qð rñdet h̊ iuriſconſult.
¶ Querit gl.mr excluſa ueniũt alij.ſʒ an ẽ oꝛdo in petẽdis tu
toꝛibꝰ ut bus mr̃ deinde demũ ea excluſa alij pñt petẽ tutoꝛẽ
nõ ante.Hicit gl.⁊ bñ ꝙ non. Idẽ nõ.C. de legi.hẽ.l.ſciant.
CAQAũño cauet᷑ ſtatuto ciuita floꝛẽtie ꝙ mi nõ ſuccedat ſilijs
extãtibꝰ agna uſq; ad tertiũ gradũ.quero ꝗd de auo mino.
Sireſpicij sba ſtatuti ſolũ excludit mreʒ.dẽ admittẽdij autẽ
agnat nipil diſponũt.ſʒ mre excluſa uemiũũt ſequẽtes ĩ gradu
ꝗq tenent pmũ gradũ ſucceſſionis ut h.ſʒ au ueniret ſi mr non
eẽt ergo ⁊c. Itẽ p hoc.qꝛ mi ſub noĩe pꝓpo nõ ſub noĩe cogna
ti excludit.ergo nõ excluduntur alij agnati.ut.l.tutela .S.de
capi.di. In ↄꝛiũ ꝙ excludai au mr̃nus videt᷑rõ ſtatuti q vide
tur uelle ꝙ hẽditates remaneãt apud agnatos. Mꝛetea ſi ex
cludit ꝓximioꝛ in gradu ſequẽs videt excludi.ut.i.j.S.fratre.
⁊ qd ibinõ.S.ſigs ali.te.phi.qd dicemꝰ. Ri.mal.diſputauit
vnã.q.ĩ ſiib terminis ⁊ det᷑minauit agnatos pᷣferẽdos oiĩbuj
cognat̃ ꝑ talẽ rõnẽ. Dicit h mr̃ excludit᷑ quãtũ tñ ad excludẽ
dũ alios videt eẽ hẽs.ut.l.mulieri ⁊ titio.S.de ꝛdi.⁊ de.⁊.l.cũ
q̃ſi.. ſed ⁊ ſigs.ð. de fideicõ. Mihil videt ꝙ iſta rõ nõ ſit bo⸗/
na.pᷣ ꝑ tex. S.e.l. ſ T ſint ſui.x.S.de bo.li.ljſi ex modica. S.ſi ſi
lius.ubi nudũ nomẽ hẽdis nõ ſufficit ad alios excludẽdos tñ
determinatio ſua videt᷑ mihi uera.⁊ ꝓ euidẽtia ſcias ꝙ iſta uer

ba ꝙ mi nõ ſuccedat extãtib agnatis hñt nõ ſolũ vtutẽ exclu

ſiuã mr̃is ut h.ſʒ etiã hñt vᷣtutẽ iductiuam ut agnati ſuccedat.
nã illi ablatiui abſoluti extãtibꝰagnai iducũt diſpoſitionẽ qñ
ꝓſerunt ab eo ꝗ põt diſponẽ circa illud.ut.l.ſideicõmiſſa.S.
cũ eẽt. S.de le.iij.x.l.in rõne.S.tãetſi.S.ad.l.fal. Pꝛetea qñ
vna diſpoſitio ſit alicui cõtẽplatiõe lʒ expᷣſſe vba ad illũ nõ di
rigant tñ ei cõpetit actio.ut.l.Fᷣuo legato.S.ſi teſtm.S.de le.j.
1 ñſdeic. S. terdi. 5. dele. ij. ñ cũ iſta diſpoſitio ſit facta
fauoꝛe agnatoꝛũ eis ex hac diſpoſitiõe cõpetit actio ut legibꝰ
3. allegat. Pꝛetea qñ aliꝗs remouet a lucro contẽplatioe al/
teri illi dʒ Pblican cui còtẽplatione remouet᷑ ut apparet ĩtu
toꝛe ꝗ buai legato.ſi nõ gerit tutelã. ut.l.ſi poſt legatũ.S. amit

tere. S.de his ꝗ.ut idig.⁊.C. de leg.l.pe.⁊/ ꝓ hoc optime ẽ tex.

ỹ.de col. bo.l.cũ duo emancipati.S.ſi duo.⁊ ibi dixi.Ex his
ↄdudo ꝙ ſtatutũ videt᷑ diſponẽ ꝙ mr̃ nõ ſuccedat ſʒ agnati.
Ex hoc ſegt ꝙ agnati ſuccedũt excluſa mie ⁊ oib cognat ad
hãc.l.q̃ diẽ ꝙ mre excluſa admittunt᷑ alijſequẽteꝭĩ gradu.qꝛ hᷣ
ẽ facta excluſio nulli cõtẽplatiõe ⁊ ꝑ iſtã ↄſtitutioneʒ nullus
ali noĩati uocat᷑ mre excluſa.ſʒ i.q.nra ſec. Mõ ob.ſi dicᷣ ꝙ
ſi ꝑ ſtatutũ mr̃ noĩatim excludit.ergo nõ alij. ut. l. tutela. ö. de
capi.di.qꝛ fateoꝛ ꝙ ex illo capite q mat᷑ excludit alij nõ exclu
dunt᷑.ſjʒ ex eo ꝙ agnati uocant᷑ alij excludunt᷑.qꝛ cũ aliqs no/
co alios videoꝛ excludẽ.ut.l.cũ Ptoꝛ. . de iudi.⁊ expᷣſſius ĩ.l.
ſiẽ certi. C. de teſta. mili.Et ſi au matern dicẽt ego vico agna
tos agnati vicũt mreʒ ergo ego vico mr̃eʒ nõ ẽ bona argumẽ
tatio.qꝛ ꝙ dicẽ au'ego excludo agnatos uerũ eſt de iure cõi.
ut ĩ auc.defũcto.C.e.ſʒ agnati excludunt mr̃eʒ ⁊ oẽs cogna/
toj ex ſoꝛma ſtatuti.iõ concludo ꝙ ſimi ſit moꝛtua ſiue viuat

Ad ſenatuſcõſul.trebel.

Zagnan amttankercuſ mre ⁊ oibus ſequẽtibꝰ in gradu.

tidẽ puto ĩ oĩbus ſimilibꝰ q̃ſtionib deſcẽdẽtib ex ſtatuto.

utputa ſi diceret ſtatutũ extatib maſculis ſilia ſemina nõ ſuc

cedat.ꝗd de nepote ex ſilia. Certe idẽ qð ĩ filia ꝑ ea q.õ.dixi

tene iſta mẽti.⁊ ſic de facto cõſului in ciuitate floꝛentie.
— Atrẽ.¶ Op. lle qui hʒ pꝛem adoptiuũẽ in eiꝰ
— *ptate
ij
pauit. ut dicit in.l.ij. S. obijcitur. S... M
Atris Nõ tex.ibiſi diuerſis ⁊c̃.⁊ ſic ⁊ ruſti/
oci reſpondẽt cõtra hãc.l.

ſus ⁊ facit ad ea que plene dixiin.l.j.S.pe.S.de õ ta.
NAlii mater Hicẽ nõbil ⁊ ſinglaris caſus.
4 Ilu⸗ Diẽ tex. vba.ꝗᷓ vba poſita ſũt
Q es nemo.Hic tex.admittẽda ẽ nõ poſt.⁊ hoc
har rõ q̃ ſeq. ¶ Vides ergo ꝙ fil ꝗ dixit ſe nolle adire po
ea penitẽtia ꝑacta põt adire.Cõtra.C. de repu.hẽ. l.ſic. vbi
q dixit ſe nolle adire poſtea nõ põt adire.Hicit gl.aliud ẽ re/
pudiare.⁊ tũc nõ põt admitti ex penitẽtia.aliud ſi dixit nolo
adire.⁊ tũc magis difſerre videt᷑ q; repudiare.ut nõ.in.l.ij. C.
de iur. ⁊ fac.igno.⁊ fac qð nõ.C. vñ li.l.ꝗ ſe pꝛis. HNec opi.vi/
det᷑ ð tex.qꝛ ſic dicẽdo nolo adire nõ repudiat.ergo ſequẽs in
gradu nõ poſſit adire.qꝛ pmꝰnõ eẽt excluſus. Sʒ h̊ inuũ ꝙ ſe
quẽs poſſit adire.ut h expſſi.S.e.l.j.S.ſi nemo.⁊ ſic videt re/
pudiare.qre dic ſpale ĩ hẽditate mr̃na.ut h ſic ĩ hẽditate pꝛna

ut. l. f. C. de repu. hẽ. Sʒ ↄtra pdicta ſac.l.ij. C.de iur.⁊ fac.

igno.Sʒ dic ut ibi nõ.ĩ gl.ĩ alia ſo. Hoc pᷣmiſſo ꝗd ſigs dicat
ego credo ꝙ uolo repudiare hẽditateʒ an ex hoc videat᷑ repu
diare hẽditatẽ. Nidete uos debeꝶ dicẽ ſic.qñq; ꝗs expᷣſſe dic
ego repudio.⁊ tũc videt᷑ repudiare ſine dubio. Item ſi dicat
nolo eẽ hẽs ut h̊ ⁊.S.e.l.j.S.hẽs.⁊.sS.de ſuc.edi.l.j.S.q ſemel.
NAnñq; loꝗt᷑ dubitatiue nõ credo mihi expedire.uel credo hẽ/
ditatẽ eẽ piculoſã.⁊ tũc aut dicit iſta vba poſt petitũ tẽpus ad
deliberãdũ ⁊ videt᷑ repudiare.nt.l.ſG̃ ſi alio.S.j.ad tre.Aut añ
petitũ tpᷣs ad deliberãdũ.⁊ tũc ↄcurſũ triũ mẽſium ſequẽtiũ vi
det᷑ repudiare.ut. C. de iure deli.l.ſcim.ſili mõ circa pn.l.cuʒ
gl. nõ. Añq; nihil dicit.⁊ tũc ſiqdẽ non ẽ datũ tpᷣs ad delibe⸗
rãdũ ⁊ põt adire ꝑpetuo.ut.l.lqʒʒ.C.de iu.deli.Sʒ ſi decedẽtĩ
fra annũ tm trãſmittit ius deliberãdi.ut.l.cuʒ antiqoꝛibꝰ.Si
voẽ ſtatutũ tpᷣs ad deliberandũ.tẽ ſi ad petitionẽ filij dicut.l.
ſcimcirca ſi. C.de ĩof.te.Si vo ad petitionẽ creditoꝝ.tẽ poſt
tpᷣs videt᷑ adire ut.l.ſcim.S.pe.de iu.deli. Si vo ad petitionẽ
WGſtituti.tẽ videt repudiare.ut.l.qdiu.⁊ ibi nõ.õ.de acꝗ.hẽ.
filius. Quando ipẽdęeti.
Querit gl.utrũ mi ĩteri ſit hẽs. DNiẽ gl.q; nõ.qꝛ tex.
SDicit ſuſpẽſo ⁊ bñ idẽ nõ.i.l.illud.S.ſi pars here.pe.¶ Qũo
cauet᷑ ſtatuto hui ciuitatis ꝙ ſilia femina dotata non ſuccedit
quſq; ſuꝑnixerit aligꝗs malſculuj. otingit ꝙ tꝑe moꝛs pꝛis ſuꝑ
erat aliqs maſculus ꝗ poſtea ẽ moꝛtu ſine liberis pꝛis hẽdita
te adita.q̃ri ntrũ ſilia poſſit aligd petẽ de hẽditate pꝛna. DHu
biũ facit.q; ĩ ſucceſſiõe ab iteſtato ule admittii ꝗẽ ꝓximioꝛ tꝑe
moꝛtis uel tꝑe qͥ teſtm deſtituit ſi teſtm fuit ſaciu.ut ĩſti.de hẽ.
q̃ ab ĩte.S.ita demũ.⁊. S.ti.j.l.ij.S.ꝓxi.x. õ.de cõdi.ĩſti.ʒ.ſi.x
qð ibi nõ.ſʒ iſta ſilia nõ erat ꝓximioꝛ neq; apta ad ſuccedẽdũ
tꝑe moꝛtis ⁊c. Pꝛetea poſtq; hẽditas pꝛis fuit adita ꝑ filiuʒ
cepit eẽ hẽditas ſilij ⁊ cepit eẽ iũcta bonis ſilij.ut.l.ſʒ ⁊ ſi płre⸗
S. filio. S. de vul. ⁊ pu. ⁊ ſic de pꝛis hẽditate nõ ẽ amplitractã
duũ. In ↄꝛiũ facit.qꝛ ſtatutũ videt ꝙ puet iſtã ſiliã ad tpᷣs quo/
uſq; fili ſuꝑuixerit t ceſſante ĩpedimẽto videt᷑ irreuocabiliter
admitti ut hoc.S.ꝗd dicemꝰ. NPꝛo declaratiõe debetʒ ſcire ꝙ
P iſta vba ꝗuſq; maſculus ſuꝑuixerit femina nõ ſuccedit ma⸗/
ſculus ad ſucceſionẽ videt᷑ uocari quſq; ſuꝑuixerit ut dixi in ſi
mili. 5. e.l. ij. F. n. Eſt ergo vidẽdũ de ſigniãcatiõe iſtoꝝ vboꝝ
quſq; ſuꝑuixerit.nã certũ ẽ ꝙ ſtatutũ põt ſieriut ꝗs ſit hẽs in
vita alicui defũcto ⁊ poſtea deſinit eẽ ⁊ ali ſit poſtea hẽs dire
cto.ut.l.miles ĩ pn.ð.de teſ.mi.Et iõ ſi iſta vba impoꝛtarẽt ꝙ
maſculus ſit hẽs in vita poſtea nõ.tũc ĩ parte ſilie poſt moꝛteʒ
nõ eẽt hẽs ſʒ ſilia. Sʒ iſta vba quouſq; ⁊c̃.hͥ nõ ipoꝛtant.ſ.ꝙ
fili ĩ vita ſit hẽs.⁊ poſt tp̃s.i.poſt moꝛtẽ ſilij llia ſit hẽs.tũc ſi/
lia nõ ſuccedẽt etiã moꝛtuo maſclo.⁊ ꝙ iſtã ſigniſcationẽ nõ
habeãat ꝙ poſt tpᷣs poſſet eẽ hẽs videt caſus ĩ.l.ĩperatoꝛes.de
manu. te. v. S. de excu. tu.l. pe. x. S. de ſuſpe.tu.l.iij. F. ꝙ ſigs.
ꝓ hoc videt᷑ expᷣſſuʒ ꝑ Inno.ex de eta.⁊ qua.c.cũ bone.⁊ ibi
ponit expᷣſſe de dictiõe qᷣuſq;. In ↄꝛiũ videt᷑ ⁊ iſta ẽ ueritas ꝙ
iſta vba ſigniſcẽt ꝙ filio nõ ſupſtite nllia poſſet admitti q̃ſi ic.

ergo nõ hʒ hẽdẽ mreʒ uel aliũ. ut.l.
.j. de caſtrẽ. pe. So.itellige ꝙ pẽ adoptiuP eũ emãci

Quiſſimũ.Si ex filio. HNiẽ vii

ccce, xxxix. tertio noñ. maij.

la parte ille nõ habeat hẽdeʒ ibi donec ſuperuiuit ſiliꝰ.h/ pba
tur.S.de uẽ.ĩ poſ.mit.lij..fi.⁊.l.ſiue.S.tadiu.de ↄdi.fur.⁊.l.
ĩ delici.S.ſi detracta.S.de nox.⁊.l.j.S.de cur.fu.⁊ h ĩ his di
ctionib tãdiu quſq; ⁊ ſilib a lege ꝓlat. Idẽ ſi ꝓferant᷑ a hen
tib uel a teſtatoꝛe.pꝓbaĩ i.l.pẽ ſeuerina.iĩ ſi.j.de ↄdi.⁊ demõ.⁊
l.j. C. de le.⁊.l.gaio.S.iĩperatoꝛ.de ali.⁊ cib.le.⁊.S.de uſu.l.
iij.⁊c.l.ambiguitatẽ.ſcdᷣo rñſo.C.de uſufruc.Ex ꝗbꝰcõcludo
ꝙ ſilijs deſinẽtibus extare nillia poſſet ſuccedẽ pꝛi. Non ob.l.
ĩperatoꝛ.de manu.teſ.qꝛ ibi h ↄtingit.qꝛ teſtatoꝛ ptãteʒ dare
nõ põt ad tp̃s.ut.l.libertꝰ.e.ti.iõ illa vꝓba nõ oꝑant extinctio/
nẽ livᷣta.qꝛ teſtõꝛ h̊ expᷣſſe nõ poſſet. Idẽ dicerẽ in hẽditate q̃
nõ põt adiri ad tp̃s.ut.l.hẽditas.s.de hẽ.inſti.ſʒ hic ſit a lege
qð põt ſicut a milite.ut.l.miles ita.in pn.S.de teſ.mili. Non
ob.l.pe.S.de excu.tu.⁊.l.iij.S.ſiqs tutoꝛ.qꝛ iſta dictio qᷣad ⁊
donec apponit᷑ actui hñti limitationẽ circa tp̃s.utputa tutela
q̃ libertate finit.vñ cũ ego dico qͥad reipublice cauſa nõ als in
telligit.ſ.itra.xiiij. annos.vñ ꝓpt᷑ tpᷣs ſubintellectũ faciũt ma⸗
s diẽ ſen quãdã ſuſpẽſionẽ q; cõditionẽ ſuſpẽſiuã.ut.l.ſcimꝰ
. doner. Cdeme deli. Itẽ nõ ob. dictũ Inno.in.c.cũ bone
q; ibi ſoaun qñ iſta vba ꝓferũtur ꝑ iudicẽ.tũc enĩ iudex dʒ eẽ
cert de illo futuro euẽtu.als eniʒ diſpoſitio videt᷑ diſſoluta ut
ibi pʒ p eũ.Sile in.l.j.S.de cur.fur.ubi dici᷑ ꝙ ꝓdig ⁊ furio/
ſus tãdiu durãt in cura qᷓ;diu ad moꝛes ſuos ſuerit reuerſi.qð
ĩtelligit Ja. de are.ſi h fuerit mãiſeſte ꝑ iudicẽ declaratũ. Sʒ
ſi poneremus ꝙ ſtatutũ diceret ſimplicit.ſilia ſemina nõ ſucce
dat extãtib maſculis.ſi maſculi eẽnt tpe moꝛtis ⁊ eẽt ꝑ eos he
reditas adita.tũc nõ ẽ ampli de hẽditate pꝛis tractudũ ſʒ de
hẽditate ſilij.⁊ ꝓcederẽt argumẽta.S.ĩ pn.facta retento ſtatu
to qð dicit quſq; ⁊c. ¶ Qũo gꝗd ſi filia decedat anteqᷓ frater
an poterint hẽdes ei filie adire hẽditateʒ fratre moꝛtuo. Re/
ſpondeo ſiquidem uolũt adire ex perſona matri nõ poſſunt.
quia cum hereditas matri non eſſet delata non potuit tranſ-
mittẽ nec ius deliberãdi.ut.l.cũ antiquioꝛibꝰ.C.de iure deli.
Si vo uoluit adire ex ꝑſona eoꝛũ poſſent nati tꝑe aui.ut.l.ij.
S.ſiqs ꝓximioꝛ.S.vñ cogna.¶ Quero uos habuiſtis ꝙ ſilio
decedẽte filia ſemina admittit.qᷓro utrũ filia poſſit petẽ cautio
nẽ a filio de nõ diſſipãdo nec dilapidado bona ⁊ bẽditate re/
tinẽda.Si caſus obuenerit ꝙ decedat ſine liberis cogitabid᷑.
¶Quũo ꝗd ſiiſta filia femina dotata ſit a pꝛe in teſtõ p̃terita
an teſtm̃ rupit cũ uetãte ſtatuto nõ poſſet ſuccedẽ. Pꝛeuit di⸗
co ille ſili põt rũpere teſtm ꝗ nõ poſſet ab ĩteſtato ſuccedẽ.ut
l.j.S.pe.S.de tab.ſʒ iſta filia viuẽte maſcło nõ ſuccedit ergo
⁊c̃.ſicut dicim de poſthuma q̃ nõ rũpit ſtati.⁊ ſic poſſet ſuſti/
neri gl.in.l.antiqᷓ. S.ſi pars hẽ.pe.ſi ergo ſilia pᷣcedat fri teſtiin
erit ualidũ.ar.l.ſi poſthumus.⁊.l.ſi poſthuma.⁊ qð ibi nõ.ð.
de li.⁊ poſthu.x⁊ qʒ dixi in.l.j.S.totiẽs.S.de uen.in poſ mit.
Sʒ ſi fili pcedẽt teſtm̃ rũperet᷑.iterĩ aũt ẽ ĩpẽdẽti.ſic ĩ poſthu/
mo pᷣterito. ¶ Sed ʒ pᷣdicta videt᷑ ꝙ interi nõ ſit ĩpẽdẽti imo
filiꝰiſtitut interi ſit heres ex teſtõ eo moꝛtuo teſtm̃ irritet᷑.ut.l.
miles in pn.S.de teſta.mili. Rñdeo pᷣdicta va ſũt qñ ſtatutuʒ
nõ diſponit aliqd circa teſtm.ſʒ ſaltẽ circa pſonam ſilie ꝓnõ
ſuccedat extãtib maſculis.tũc enĩ qꝛ poſſibile ẽ ꝙ aliquo caſu
filia reꝑiet ſe pᷣteritam ⁊ ſe poſſe ſuccedẽ.iõ ĩterim teſtm ẽ ĩpen
denti ſicut dictũ ẽ de poſthuma ⁊ de filio capto ab hoſtibꝰ.ut
l. pe.de li.⁊ poſthu.ſʒ ſi ſtatutũ diſponẽt circa teſtm.ut ſi dice
ret qꝙ ſilia nupta nõ poſſet rũpere teſtm̃ quoſq; ſuꝑuixerit ma
ſculus tũc teſtm ĩteri ualẽt ⁊ maſclo decedẽte rũperet.ut.l.mi
les ita.de teſta.mili.⁊ pᷣdicta ĩueſtigatio ẽ neceſſaria ad qõnz
quã habui de ſcõ ĩ hac ciuitate.pꝛ filiũ ĩſtituit ſiliaʒ nuptã do
tatã pᷣterijt ⁊ adiecit ſi nõ ualet uł ualebit iure teſti ualeat iure
codicilloꝛũ. Ctingit ꝙ ſili decedit ſuꝑſtite ſilia qᷓ dicit teſtĩ
nullũ.⁊ oſtat pᷣdictũ teſtm̃ nullũ eẽ.ſʒ dubitat᷑ de ſideicõmiſſo
quo videt᷑ grauata iſta filia ꝑ illa vba ſi non ualet ⁊c.Et certe
ſiqdẽ teſtm retro nullũ eẽt hodie declaratũ tũc die ſideicõmiſ
ſi ceſſit in vita filij inſtituti.⁊ ita filia tenet hẽdibeius reſtituẽ.
Sʒ ſi teſtm oĩno ſilio viuo ualuit ⁊ poſt moꝛtẽ eius anullat᷑ cõ

ſtat ꝙ illa ↄditio ſi nõ ualet ⁊c. habuit effectũ poſt moꝛtẽ eiꝰ.
C ſic eo vius nõ ceſſit dies fideicõmiſſi.ergo ei hẽdibus nõ de

het᷑. ſʒ remanet apud ſiliã grauatã. ut.l.j.S.ne auteʒ.C. de ca⸗/
du.tol.⁊.l.ſ in ꝑſonã.C. de fideicõmiſſis.

Explicitlectura eximij doctoꝛis dñi Martoli de ſaxoferra
to aſn⸗ parte Eerlatipoptine emẽdata.ac ꝑ Andream
de Toꝛeſanis de Aſula Venetijs impꝛeſſa.Alnno dñi. M.

Regiſtrum.
abecdef. Ighiklmnopgq.
Onnes quaterni ut patet intuenti ſubſcriptionem.

N——ʒ—N —— —— —— f . — . . — 4

dut
ti:
bts
1
non
n

ſe

WS

legatis pꝛimo. Rubꝛica.

Er omnia exequata.
Dicit tex. ſideicõmiſſis. . ſingularibus 7
pecuniarijs ſeu particularib.NHi.uel dic
ſKdeicõmiſſis in ꝗbus circuitus erat inuti
lis im Pe. tu dic legata ſingularia ſunt exe/
quata ſideicommiſſis ſingularibus ⁊ vniuer/
alia vniuerſalibus per oĩa non autem particu
aria vniuerſalibꝰ. ¶ Op. ꝙ nõ per oĩa ſint exequata.immo

differũt in quatuoꝛ. Solue ⁊ vide glo. ¶ Pꝛeterea ſi hec le-

ctura eẽt uera Juſtinianus Puiuiſſet nobis de uẽto in.l.ij. C.
coia de le.ubi exequat legata ⁊ ſideicõmiſſa.ꝓpter que dicit
Ja.de are.qꝙ per hãc.l.vires legatoꝝ ſũt attribute ſideicõmiſ
ſis nõ ecõtra niſi hodie per Juſtinianũ in. d.l.ij. C.coĩa de le.
Tꝑ inſti.e.S.nr̃a aũt.hec nõ placet qꝛ ↄtra hũc tex.magis enim
ſonat ꝙ vires ſideicõmiſſoꝝ ſint attribute legatis.i ꝛo cu
ius declaratione ſciẽdũ eſt ꝙ qñq; plura adequant᷑ſeu exeq̃n
tur ad inuicẽ ⁊ tunc hoc impoꝛtat ꝙ illud qð vna res bʒ plus
ᷓ altera attribuatur alteri ⁊ econuerſo.ut.i:.ij. C. cõmunia de
le.⁊ dicto.S.nr̃a autem.⁊.S.ſiqs omiſ.cau.teſta.l.qꝛ aũt.v.ſ
uero nõ inciderit.x.C. de ſuis ⁊ le.auc.in ſucceſſione.⁊ quod

ibi nõ.in glo.⁊ in auẽ.de here.ab inte.S.ſi vo neq; fratres.

I.—

qð ibi norcfies vna res adequat᷑ ad aliã. ⁊ tũc üli rei ad quam
ſit adeq̃tio nipil adijcii.ſʒ rei adequate attribuit᷑ qcqd ẽ plus
iuris in ea ad quã fit adequatio.exẽplũ pnceps adequat ſibi
augnſtã hoc ẽ puilegia ſua dat auguſte.ut.l.pnceps.S.de le/

gi. Itẽ oditio mulierũ egparat᷑ maſculis.ðut.l.maximũ.C.de

liᷣ.pꝛe.hoc eſt iura maſculoꝝ hũt locũ in feminis. Nũc ad p

poſitũ cũ hiclegata adequant᷑ ſideicõmiſſis nõ põt intelligi ꝙ

iura legatoꝝ ſideicõmiſſis dent᷑ ſy magis ecõtra ſonat.vñ hec
expoſitio nõ eſt bona.Et faciũt pᷣdicta ad.q. In ciuitate qua

dã fuit factũ ſtatutũ ꝙ exequata ſit cõditio nobiliũ ⁊ pplariũ
qd ipoꝛtẽt iſta ꝓba.Certe iſpiciẽda ſũt uerba.aut adequãtur
ad inicẽ aut adequat᷑ vn alteri ut ex p̃dictis pʒ.vñ ego dico
ꝙ eſt ĩtelligẽdũ ꝙ qcqd plus cõmodi hñt nobiles trahitur ad

pplares ⁊ ecõtra.⁊ pꝛo hoc do tex.l.ij.C. coĩa de le.⁊.S.ſed
nõ uſq;.iſti.e.ti.?⁊᷑ auẽ.in ſucceſſione.C.de ſuis ⁊ legi.⁊ in auẽ.
de ſucceſ. ab ĩte. S.ſi vᷣo neq;.⁊ in qualibet earũ nõ.⁊ hoc ſiſta
tutũ pariter diſponit ſuꝑ utroq; ut poſui in.q.Si vo nõ diſpo
neret pariter ſʒ diceret uolumꝰ ꝙ nobiles eqparent᷑ pplaribꝰ
tũc ex ꝑſona nobiliũ nihil hẽrẽt pplares ſʒ nobiles tm ex ꝑſo
na ppłariũ.er.l.pnceps.S.de leg.⁊.C. delib.pte.l.maximũ.
Mũc reintro glo.que ſoluit ſic.qꝛ circa hoc cõſiderãda ſũt

tria iura. Jus antiquũ ſm qð erãt dicte differẽtie. Media iu/

ris pꝛudentia de qua loqtur hic que eſt hodie appꝛobata per
Juſtinianũ.ut.d.l.ij. C. coĩa de le.⁊.d.S.nr̃a aũt.Hec ſolł.ſa⸗/

pit vitatẽ.tu tñ clardicas ꝙ quatuoꝛ ſũt iura. Pꝛimũ eſt ius

antiqꝗſſimũ fm qð üllud uerbũ legare eſt gnãliſſimũ ⁊ cõpꝛehẽ
debãt legata iſtitutiones ⁊ fideicõ.tutele dationes ⁊ oĩa reli⸗
cta.nt.l.uerbis legis.ff.de uer.ſi. Scõm fuit ius antiquuʒ ſᷣm
qð ſigniſcatio hui uerbieſt coartata ⁊ reſtricta. ut.d.l.vbis
legis.in fi.? ꝓpꝛie legata ĩtelligunt᷑ que reliquunt᷑ ab hẽdeĩ te
ſtamẽto. ⁊ Fm illud ius ſũt ille quatuoꝛ dꝛie que ponunt in gl.
Tertiũ ius fuit ffoꝝ.Fſm qð exequata ſũt legata fſideicõmiſſis
ut hic. Itẽ fideicõmiſſa lega.hoc aũt nõ hẽm bñ expᷣſſi per
regulã.ſʒ ex multis legib ffoꝝ colligit᷑ maxime.j.de le.iij.l.ſi

res.ubi pꝛo ſideicõmiſſo dat᷑ actio ſeut pꝛojegatoieſ Fn;
dei/

ius ubi hoc eſt expᷣſſũ ⁊ declaratũ.ſ. ũt adequata

cõmiſſa legaſ..x legata ſideicõ.per iuſtinianũ.ut.d.l.j.C. cola

de le. iſti.de le.S.ntr᷑̃a aũt.alie due ſol.ponunt᷑ in gl.que nihᷣ
ſũt iõ nõ recito eas.¶ Op.ſcðo ꝙ adhuc hodie ſit dꝛia ĩter le
gata ⁊ fideicõmiſſa.ut pʒ in libertate directa ⁊ ſideicõmiſſa.ut
patet in libertate directa ⁊ ſideicõmiſſaria ⁊ in hẽditate.Et ſi
milit ſo.glo.q; illa dꝛia eſt hodie quo ad nomẽ nõ quo ad effe
ctũ.vide glo. Iſtã ſo.tʒ glo.iſti.e.S.ſʒ nõ uſq;.⁊.C.coĩa de le.
l.ij.in gl.ſuꝑ vbo in rẽ.dũ dicit ꝙ eſt coꝝecta.l.gnãlit᷑ de ſidei
cõ.lib.S.ſi.⁊.l.cũ vo.S.apparet.e.ti. Iſtud repꝛehẽdunt oẽs
Di. Ja.de are.⁊ ultramõ.⁊ Ci.refert in.d.l.ij.nã etiã ſᷣm tꝑa
iuſtiniani eſt dꝛia in effectu iuris ĩter libertatẽ directã ⁊ ſideicõ
miſſariã.ut.l.fi.C.de mann.te.⁊.l.pe.C.de ſideicõ.li.⁊.l.pe.
C.qꝗ ma.nõ poſ. Itẽ ĩter fideicõmiſſariã hẽditatẽ ⁊ legata ho
die eſt dꝛia.ut.l.pe.C.ad treb. Iſtud ultimũ videt᷑ tenẽ glo.h̊ᷣ
ut ĩfra dicã.iõ doc.moderni ut ceſſet hoc addiderũt ad iſtã.l.
qð dixi legẽdo lram.ſ.exeq̃ta ſũt legata ſideicõmiſſis.ſ.ſingu
laribꝰ ⁊ pecuniarijs ſʒ Hi. JGõ dicit ſingularib ut tollat ↄꝛinʒ
de ſideicõmiſſo vninerſali. Jõ aũt dic pecuniarijs ut tollat ↄꝛi
um de ſideicõmiſſaria lihᷣtate.hoc nõ plʒ ut ĩſra dica. Pe.vo
hic dixit ſideicõmiſſis.ſ.in qbus circuitus erat ĩutilis ut tollat
ↄꝛiũ de ſideicõmiſſaria libertate in qua circuit eſt utilis ppter
iuſpꝛonat.⁊ de ſideicõmiſſaria libertate in qua circuit eſt uti
lis ꝓpt᷑ retẽtionẽ q̃rte.Hoc nõ plʒ.qꝛ ſi legatar de manu hẽ
dis cape deberet poſſet eẽ utilitas hẽdis ꝓpter multa. Pꝛi⸗
mo ꝓpter retẽtionẽ ſeruitutis uel alteri iuris.ut.l.pap̃.de ſer/
ui.C.l.ſi Fuus titij.j.e. Itẽ qꝛ ſoꝛte poſſet ſoluẽ alteri ad euadẽ
dũ penã ad quã foꝛte tenebat᷑.ut.l.imꝑatoꝛ.S.j.j.ti.j.vñ egoĩ
diſticte dico tria.ſ.ꝙ legata particularia ſũt exequata ſideicõ
miſſis particularibꝰ ⁊ ecõtra ꝑ oĩa. Scðo ꝙ ſideicõmiſſa vni

uerſalia ⁊ legata vniuerſalia ſũt exeq̃ta ĩ oibꝰ⁊ poĩa. Tertio

ꝙ ſideicõmii.vniuerſalia nõ ſũt exeq̃ta legaſ᷑ ſinglaribꝰ ⁊ ecõ
uerſo. Pꝛĩa regła pbat᷑ h̊ ⁊ ĩ.d.l.ij.⁊ ĩ.d.S.nr̃a aũt. Mõ ob.

q dẽ de ſideicõmiſiaria libertate.q; ꝓhui declaratiõe debe
m ſcire ꝙ nos hẽm tria.Quedaã ⁊ uere ⁊ realiter.ut dſium

rerũ nrarũ.⁊ in iſtis põt teſtatoꝛ diſponẽ qðᷣ vult.ſiue per lega
ta ſiue per fſideicõmiſſa. ⁊ traãſit recta via ⁊ actiões ſũt eedẽ ⁊ ſi
milia.Quedã nõ hẽm uere ſʒ cauſatiue qꝛ imediate a nobis

poſſumꝰ ꝓducẽ ut dñs.lʒ nõ hẽat uſuſructũ uel ſuitutẽ in ſun
do ſuo tñ põt eũ ĩmediate cõſtituẽ cui vult.⁊ in iſtis idẽ qꝛ põt
teſtatoꝛ trãſierre in aliũ ⁊ tranſferre ĩmediateſiue per legatum
ſiue per ſideicõmiſſu.nt.l.ſi partẽ.S.j.quẽad.ſer.amit.⁊ nõ.in
l.conuptionẽ.C.de nſuſru. Quedã ſũt que nõ hẽmus ve nec

cauſatiue ita ꝙ ĩmediate nõ poſſumꝰ ꝓducẽ niſi per media.ut
ſi uellẽ tibi darerẽ alienã nõ poſſũ niſ redimã ab illo ul ule cõ
ſentiat ⁊ in iſtis ſiue directo ſiue per ſideicõmiſſũ teſtatoꝛ reli

quat nunq; trãſſert᷑ directo ſed per manuʒ hẽdis.ut ſilegaret

nel per ſideicõmiſſũ relinꝗret rẽ hẽdis ſᷣm uerà opi.uel rẽ alte/
rius redimẽdã.ut.l.ſi hẽdis ſeruꝰ.⁊.l.ſiqs inqlinos.S.j.j.e.x⁊

l.nõ dubiũ.j.de le.iij.Et iõ dicit.l.ꝙ ſeruo alieno nõ põt dari

libertas directo.ut.l.ſeruo.C.de ma.te.⁊.l.ij.S.j.S.ti.j. NRõ

qꝛ nõ erat apud teſtatoꝛẽ illa facultas dãdi libertatẽ nec nere
nec cauſatiue.de cauſa ĩmediata loquoꝛ. Nũc ad ꝓpoſitũ qn

teſtatoꝛ relinqt fideicõmiſſariã libertatẽ puidet duobꝰ.ſ.ſeruo

cui relinꝗt libertatẽ. Itẽ manumittẽti cui relinqꝗt iuſpꝭʒonatus
ut. l. plane.el. ij. . l. ſeruo. 5. . . e. Sʒ illud iuſp?onat nõ erat
apud teſtatoꝛẽ uere nec cauſatiue cauſa imediata ut ꝓbabo.

ergo merito per manũ hẽdis debebit capiilla libertas ſicut in
ualibet re alia relicta que nõ eẽt apð teſtatoꝛẽ ut dictũ ẽ. DPe
claro.nã lʒ teſtatoꝛ poſſet manumittẽ ſeruũ ⁊ hẽre iuſpꝛonatꝰ
tñillud ius nõ eſt tràſmiſſibile ad alios exneos hẽdes ut nõ.in

l.ſi nõ ſoꝛtẽ.S.libertus.de cõdi.inde.⁊ ideo illud ius qð uoluit

habẽ eum quirogat eſt manumittere nullo modo erat apud
a ii

.
5
8
—
UI
1¹
*
2
K
.
=
7
„
=

Copyrigꝗht 4/1999 VXVMaster GmbH wwWW.yXVmaster. com