Hc70a_fol_2 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Super secunda parte Infortiati. Bartolus, de Saxoferrato N12511941463 021 UIIHIIIIAIIIIIaI — U8 Tübingen ner G enis tdlee at ptis⸗ lds non m e 49 eſ. 000 nitur iing di rSS” S Pelegat z. legatis pꝛimo. Rubꝛica. Er omnia exequata. Dicit tex.ſideicõmiſſis..ſingularibus 7 pecuniarijs ſeu particularib.NHi.uel dic iñcdeicõmiſſis in ꝗbus circuitus erat inuti lis im Ne. tu dic legata ſingularia ſunt exe/ quata fideicommiſſis ſingularibus ⁊ vniuer/ „ ſalia vniuerſalibus per oĩa non autem particu aria vniuerſalibꝰ. ¶ Op. ꝙ nõ per oĩa ſint exequata. immo differũt in quatuoꝛ. Solue ⁊ vide glo. ¶ Pꝛeterea ſi hec le⸗ ctura eẽt uera Juſtinianus Fuiuiſſet nobis de uẽto in.l.ij. C. coĩa de le. ubi exequat legata ⁊ ſideicõmiſſa.ppter que dicit Ja.de are.ꝙ per hãc.l.vires legatoꝝ ſũt attribute fideicõmi⸗ ſis nõ ecõtra niſi hodie per Juſtinianũ in.d.l.ij. C.coĩa de le. T⁊z inſti.e.S.nr̃a aũt.hec nõ placet qꝛ ↄtra hũc tex.magis enim ſonat ꝙ vires ſideicõmiſſoꝝ ſint attribute legatis.¶ ꝛo cu ius declaratione ſciẽdũ eſt ꝙ qñq; plura adequant᷑ ſeu exeq̃n tur ad inuicẽ ⁊ tunc hoc impoꝛtat ꝙ illud qð vna res bʒ plus ꝙᷓ; altera attribuatur alteri ⁊ econuerſo.ut.l.ij. C. cõmunia de le. ⁊ dicto. S. nr̃a autem.x. S.ſiqs omiſ.cau.teſta.l.q; aũt.v.ſ uero nõ inciderit.x.C. de ſuis ⁊ le.auc.in ſucceſſione.⁊ quod ibi nõ.in glo.⁊ in auẽ.de here.ab inte.S.ſi vo neq; fratres. — qð ibi nõ. qñqʒ vna res adequat᷑ ad aliã.⁊ tũc illi rei ad quam ſit adeq̃tio nihil adijcit. ſz rei adequate attribui qcqd ẽ plus iuris in ea ad quã fit adequatio.exẽplũ pnceps adequat ſibi auguſtã hoc ẽ puilegia ſua dat augnſte.ut.l.pnceps.S. de le/ gi. Itẽ oditio mulierũ eꝗparat᷑ maſculis.ut.l.maximũ.C. de liðᷣ.pꝛe.hoc eſt iura maſculoꝝ hũt locũ in feminis. Nũc ad ꝓ poſitũ cũ hic legata adequanĩ fideicõmiſſis nõ põt intelligi ꝙ iura legatoꝝ ſideicõmiſſis dent᷑ ſy magis ecõtra ſonat.vñ hec expoſitio nõ eſt bona.Et faciũt pᷣdicta ad.q. In ciuitate qua dã fuit factũ ſtatutũ ꝙ exequata ſit cõditio nobiliũ ⁊ pplariũ ꝗqd ipoꝛtẽt iſta vba.erte ĩſpiciẽda ſũt uerba.aut adequãtur ad iĩnicẽ aut adequat᷑ vn alteri ut ex pᷣdictis pʒ.vñ ego dico ꝙ eſt ĩtelligẽdũ ꝙ qcqd plus cõmodi hñt nobiles trapitur ad pplares ⁊ ecõtra.⁊ pꝛo hoc do tex.l.ij.C. coĩa de le.⁊x.S.ſed nõ uſq;.ĩſti.e.ti.?⁊᷑ auẽ.in ſucceſſione.C.de ſuis ⁊ legi.⁊ in auẽ. de ſucceſ. ab ĩte.S.ſi vo neq;.⁊ in qualibet earũ nõ.⁊ hoc ſi ſta tutũ pariter diſponit ſuꝑ utroqʒ ut poſui in.q.Si vo nõ diſpo neret pariter ſʒ diceret uolum ꝙ nobiles eqparent᷑ pplaribꝰ tũc ex pſona nobiliũ nihil hẽrẽt pplares ſʒ nobiles tm ex ꝑſo na ppłariũ.er.l.pnceps.S.de leg.⁊.C. delib.pte.l.maximũ. Mũc reintro glo.que ſoluit ſic.qꝛ circa hoc cõſiderãda ſũt tria iura. IJus antiquũ ſᷣm qð erãt dicte differẽtie. Media iu/ ris pꝛudentia de qua loqtur hic que eſt hodie appꝛobata per Juſtinianũ.ut..l:.ij. C. cola de le.⁊.d.S.nr̃a aũt.Nec ſoł.ſa⸗ pit vitatẽ.tu tñ clariꝰdicas ꝙ quatuoꝛ ſũt iura. Pꝛimũ eſt ius antiqſſmmũ m qð illud uerbũ legare eſt gnãliſſimũ ⁊ cõpꝛehẽ debat legata iſtitutiones ⁊ ſideicõ.tutele dationes ⁊ oĩa reli/ cta.ut.l.uerbis legis.ff.de ner.ſi. Scdm ſuit ius antiquuʒ ſᷣm qð ſigniſũcatio hui uerbi eſt coartata ⁊ reſtricta. ut.ð.l.vᷣbis legis.in fi.? ꝓpꝛie legata ĩtelligunt᷑ que reliquunt᷑ ab hẽdeĩ te ſtamẽto.⁊ fm illud ius ſũt ille quatuoꝛ dꝛie que ponunt᷑ in gl. Tertiũ ius ſuit ffoꝝ.ſm qð exequata ſũt legata ſideicõmiſſis ut hic. Itẽ fideicõmiſſa legat.hoc aũt nõ hẽm bñ expᷣſſũ per regulã.ſʒ ex multis legib ffoꝝ colligii maxime.j.de le.iij.l.ſi res.ubi pꝛo ſideicõmiſſo dat᷑ actio ſeus Projegato. Eſ jjrtuz ius ubi hoc eſt expᷣſſũ ⁊ declaratũ.ſ. üt Wegratn Nce⸗ cõmiſſa legaſ.⁊ legata fideicõ.per iuſtinianũ.ut.d.l.j.C.coĩa de le. ⁊ iſti.de le.S.nt̃a aũt.alie due ſol.ponunt᷑ in gl.que nihũ ſũt iõ nõ recito eas.¶ Op.ſcðo ꝙ adhuc hodie ſit dꝛia ĩter le gata ⁊ fideicõmiſſa.ut pʒ in libertate directa ⁊ ſideicõmiſſa.ut patet in libertate directa ⁊ ſideicõmiſſaria ⁊ in hẽditate.Et ſi milit᷑ ſo.glo.ꝙ illa dꝛia eſt hodie quo ad nomẽ nõ quo ad effe ctũ.vide glo. Iſtã ſo.tʒ glo.iſti.e.S.ſʒ nõ uſq;.⁊.C.coĩa de le. l.ij. in gl. ſup vbo in rẽ. dũ dicit ꝙ eſt coꝝecta.l.gnãlit᷑ de ſidei cõ.lid̊.S.fi.⁊.l.cũ vo.S.apparet.e.ti. Iſtud repꝛehẽdunt oẽs Di. Ja.de are.⁊ ultramõ.⁊ Ci.refert in.d.l.ij.nã etiã ſᷣm tpa iuſtiniani eſt dꝛia in effectu iuris ĩter libertatẽ directã ⁊ fideicõ miſſariã.ut.l.fi. C.de manu.te.⁊.l.pe.C. de ſideicõ.li.⁊.l.pe. C.q ma.nõ poſ.Itẽ ĩter fideicõmiſſariã hẽditatẽ ⁊ legata ho die eſt dẽia.ut.l.pe.C.ad treb. Iſtud ultimũ videĩ tenẽ glo.h̊ᷣ ut ĩfra dicã.iõ doc.moderni ut ceſſet hoc addiderũt ad iſt.l. qð dixi legẽdo lr̃am.ſ.exeq̃ta ſũt legata ſideicõmiſſis.i.ſingu laribꝰ ⁊ pecuniarijs ſʒ Hi. JG dicit ſingularib ut tollat ↄꝛinʒ de ſideicõmiſſo vninerſali. Jõ aũt dic pecuniarijs ut tollat ↄꝛi um de ſideicõmiſſaria liᷣtate.hocnõ plʒut ĩſra dica. NPe.vo hic dixit ſideicõmiſſis.ſ.in qbus circuitus erat ĩutilis ut tollat ↄꝛiũ de ſideicõmiſſaria libertate in qua circuit eſt utilis ppter iuſpꝛonat.⁊ de ſideicõmiſſaria libertate in qua circuit eſt uti lis ꝓpf retẽtionẽ q̃rte.Hoc nõ plʒ.qꝛ ſi egatar de manu hẽ dis cape deberet poſſet eẽ utilitas hẽdis ꝓpter multa. Pꝛi/ mo ꝓpter retẽtionẽ ſeruitutis uel alteri iuris.ut.l.pap̃ᷣ.de ſer/ ui.⁊.l.ſi Fuus titij..e. Itẽ qꝛ ſoꝛte poſſet ſoluẽ alteri ad euadẽ dũ penã ad quã ſoꝛte tenebat᷑.ut.l.imꝑatoꝛ.S.j.j.ti.j.vñ ego ĩ diſticte dico tria.ſ.ꝙ legata particularia ſũt exequata fideicõ miſſis particularibꝰ ⁊ ecõtra p oĩa.Scðo ꝙ ſideicõmiſſa vni uerſalia ⁊ legata vniuerſalia ſũt exeq̃ta ĩ obꝰ⁊ ꝑpoĩa. Tertio ꝙ ſideicõmiſ.vniuerſalia nõ ſũt exeq̃ta legaſ᷑ ſinglaribꝰ ⁊ ecõ uerſo. Pꝛĩa regla pbat h̊ ⁊ ĩ.d.l.ij.⁊ ĩ.d.S.nr̃a aũt. Nõ ob. qð dẽ de ſideicõmiſiqria libertate.qꝛ ꝓ bui declaratiõe debe mꝰ ſcire ꝙ nos hẽm tria.Quedaã ⁊ uere ⁊ realiter.ut dſium rerũ nr̃aru.⁊ in iſtis põt teſtatoꝛ diſponẽ qðᷣ vult.ſiue per lega ta ſiue per fideicõmiſſa.⁊ trãſit recta via ⁊ actiões ſũt eedẽ ⁊ ſi milia.Quedã nõ hẽm uere ſʒ cauſatiue qꝛ imediate a nobis poſſumꝰ ꝓducẽ ut dñs.lʒ nõ hẽat uſuſructũ uel ſᷣuitutẽ in ſun do ſuo tñ põt eũ imediate cõſtituẽ cui vult.⁊ in iſtis idẽ qꝛ põt teſtatoꝛ trãſierre in aliũ ⁊ tranſterre ĩmediateſſiue per legatum ſiue per ſideicõmiſſũ.ut.l.ſi partẽ.S.j.quẽad.ſer.amit.⁊ nõ.in l.coꝛuptionẽ.C.de nſuſru. QAuedã ſũt que nõ hẽmus ve nec cauſatiue ita ꝙ ĩmediate nõ poſſumꝰ ꝓducẽ niſi per media. ut ſi uellẽ tibi darerẽ alienã nõ poſſũ niſi redimã ab illo ul ule cõ ſentiat ⁊ in iſtis ſiue directo ſiue per ſideicõmiſſũ teſtatoꝛ reli/ quat nunq; trãſſert᷑ directo ſed per manuʒ hẽdis.ut ſilegaret nel per ſideicõmiſſũ relinꝗret rẽ hẽdis ſᷣm uerã opi.uel rẽ alte/ rius redimẽdã.ut.l.ſi hẽdis ſeruꝰ.⁊.l.ſiqs inqlinos.S.j.j.e.⁊ l.nõ dubiũ.j.de le.iij.Et iõ dicit.l.ꝙ ſeruo alieno nõ põt dari libertas directo.ut.l.ſeruo.C.de ma.te.⁊.l.ij.S.j.S.ti.j. NRõö q;ꝛ nõ erat apud teſtatoꝛẽ illa ſacultas dãdi libertatẽ nec nere nec cauſatiue.de cauſa ĩmediata loquoꝛ. Nũc ad ꝓpoſitũ qũ teſtatoꝛ relinqt ſideicõmiſſariã libertatẽ puidet duobꝰ.ſ.ſeruo cui relinꝗt libertatẽ. Itẽ manumittẽti cui relinqt iuſpʒonatus ut. l.plane.el.ij.⁊.l.ſeruo.S.ſi.j.e.Sʒ illud iuſpꝛonat nõ erat apud teſtatoꝛẽ uere nec cauſatiue cauſa ĩmediata ut ꝓbabo. ergo merito per manũ hẽdis debebit capiilla libertas ſicut in ualibet re alia relicta que nõ eẽt apð teſtatoꝛẽ ut dictũ ẽ. NPe claro.nã lʒ teſtatoꝛ poſſet manumittẽ ſeruũ ⁊ hẽre iuſpꝛẽonat tñ illud ius nõ eſt traſiniſſibile ad alios exneos hẽdes ut nõ.in l.ſ nõ ſoꝛtẽ.S.libertus.de cõdi.inde.⁊ ideo illud ins qd uoluit habẽ eum qui rogat eſt manmmnittere nullo modo erat apud a ü teſtatoꝛ?᷑. Idẽ dico in Rlio ſi rogat eẽt manumittẽ.ſlud eniʒ ? iuſpatronatus qs hʒ a ſe. aliud qð ꝗs habet a pꝛe.ut.:.ſi ſi lius. S. erit de fideicõ.li.Scõa regula eſt ꝙ eqparant᷑ vniuer/ ſalia vniuerſalibꝰ quã examinabo.j.e.ti.j.l.ſiqs ſeruũ.S.fi.cũ I. ſe. Tertia regula eſt ꝙ vniuerſalia nõ eqparent particulari bꝰ ⁊ ecõtra.illud ꝓbat᷑ hic per glo.in ſi.que ponit vnã dꝛiam nã ab vniuerſali ſideicõmiſſario cogi hẽs adire nõ a particu/ lari. ut.l.ſiqs omiſſa.S.ſi.S.ſiqs omiſ.ca.te.cũ ſimilib.⁊ hic ĩ glo. uera dꝛia.Rõ q; fideicõmiſſariꝰ vniuerſalis iõ cogit.qꝛ ſi bi vniuerſalit reſtituit particularis nõ cogit.qꝛ ſibi nõ dʒ vni/ nerſaliter reſtitui ⁊ eẽt iniquũ ꝙ hẽs ppter eũ eẽt obligat hẽ/ ditati qð lex nõ vult.ut.l.a j. ad trebel.Addit Di.alia dꝛiaʒ.qꝛ ſingulare trãſit recta via in legatariũ.nt.l.a titio de fur. vniuerſale nõ niſi facta reſtitu/ tione.nt.l.reſtituta.j.ad treb. ſoꝛte in hoc nõ eſt dꝛia.nam in vniuerſali nõ trãſit dñiũ rerũ.qꝛ res nõ ſũt relicte pncipalit ſʒ per ↄñtiã. Idẽ in particulari.q; in reb relictis per ↄñtiã non trãſit dñiũ.ut colligit in.l.ſeruũ ſilij in ſi.j.e.⁊ ibi dicam. Item actiones nõ trãſeũt que cõpetũt ipſi hẽdi. Idẽ in ſideicoõmiſſo ſingulari.nõ eni traãſit actio hmi legatarij ad ſcm niſi cedat. nt.l.imꝑatoꝛ in pᷣn.j.ti.j. Itẽ addit Hi.ꝙ lʒ nõ ualeat ſingu⸗ lare cũ hẽditas nõ eſt ſoluẽdo vniuerſale ualet ſicut in teſtõ hẽ dis.ut.l.ſi hẽs ab eo.j.ad treb.⁊ iſtud ẽnerũ. Rõ q; per illud nõ fit deterioꝛ ↄditio gechtar ⁊ eodẽ mõ pono ꝙ ſi eẽt poſſi⸗ bile fieri aliqd legatũ particulare ꝑ qð ↄditio creditoꝝ nõ ſie/ ret deterioꝛ ꝙ ualeret etia hẽditate exñte nõ ſoluẽdo qð appa ret maxime hodie ſi hẽs nõ ſac ĩuẽtariũ nã tenet᷑ ad itegra de/ bita ⁊ legata. Itẽ dicit Pi. differre in alio fm quoſdã.ut noõ. .ſ. e. l. ſilio. ſʒ aliter ibi dices.iſta ſũt vba Di.⁊ ibi dicemꝰ Alia glo. ponit aliã dẽiam.q; ſideicõmiſſũ vniuerſale nõ trÜſ- mittit᷑ ad ſuos fideicõmiſſario decedẽte Prcete cõditione ut.l. j. de his ꝗ añ aꝑ.tab.in glo.ſecꝰ in ſingulari relicto ut nõ.in.l. is cui.de ac.⁊ obli.ſʒ illa glo.eſt falſa.ut.l.j.S.ſinaũt.C.de ca/⸗ du.tol.⁊ Ci.eã repꝛobat in.l.j.C.coĩa de le.Addo ad dꝛiam nã ſʒ glo.ſingulare cedit a tpe moꝛtis.vniuerſale ab adita hẽ ditate.nt.l.qdã ita ad treb.q dic ut ibi. ⁊ in.l.cũ ſilio.j.e. Itẽ? particulare põt reſtitui ꝓcuratoꝛi in rẽ ſuã.ſecꝰ in vniuerſali. nt. l. ſi mulier. S. ex aſſe. de iur. do. Itẽ ſi frib minoꝛib relinqᷓ tur ſideicõmiſſũ vniuerſale nõ ualet qꝛ nõ ſũt capaces hẽdita/ tũ.ut in.c.exiui de paradiſo.de v.ſig.S.qꝛ igit.als eſt.S.cupiẽ tes in clemẽ.ſec ſi relinquat᷑ particulare ſideicõmiſſũ ut plene dixi in libꝛo minoꝛicarũ.¶ Quero video ꝙ particularia par ticularib ſũt exeq̃ta.q̃ro in qbꝰ. Rñdeo in ꝑſonis reliquẽtiuʒ qꝛ q põt relinqre legatũ ⁊ ſi kchmilſn deez in pſonis eoꝝꝑ ꝗ/ bus relinꝗtur.q;ꝛ en põt relinq vnũ ⁊ ali ppñt relinq vno mõ ⁊ alio. Itẽ in mõ relinquẽdi.qꝛ per que v/ giinauun legt ⁊ fideicõmiſſa.ut.l.j.⁊.l.ij. C.coĩa de le. Bñ gfa dicit go. frniʒãt hodie legata ⁊ ſideicõmiſſa.¶ Cir ca iſtud ultimũ q̃da examinemꝰ.ↄſtat ꝙ ꝓ lega ⁊ ſideicõmiſ ſis cõpetũt tres actiões.ſ.pſonalis ex teſtõ in rẽ ⁊ hypotheca ria. ut. C. coĩa de le.l:.j.¶ QAuero ꝓ ꝗbꝰ legatis cõpetat actio ſonalis. Rñdeo q̃dã ſũt legata ⁊ ſideicõmiſſa que alteri uti itatẽ cõtinẽt ⁊ de iure coĩ ualẽt.⁊ ꝓ iſtis cõpetit actio ex teſtõ ſiue in teſtõ ſiue in codiallis reliquat᷑.ut.C.coĩa de le.lł.j.⁊.eo. ti.l. ij. ? ibi nõ.⁊.l.ſi.in vbo agnationis.C. de codicil.Quedaã ſũt legata ꝗᷓ alteri utilitatẽ nõ ↄtinẽt ſʒ ſolũ ad ſeruãdũ hono rẽ v auẽtẽ teſtõꝛis ꝑtinẽt.⁊ ad iſta nulla actio cõpetit ſʒ officiũ indicis. ut.l.qnt de annu.le. QAuedaã ſũt legata qᷓ alteri utili- tatẽ cõtinẽt tñ nõ ualeret de iure coĩ.ut qñ cõditio que nõ eſti pleta habet᷑ ꝓ ĩpleta.⁊ dic ut dicã.j.de cõdi.⁊ de.l.in teſtõ in nl. q. Tertio dixi ꝙ cõpetit actio in rẽ. crca qð dic aut ẽ lega tũ vniuerſale. aut ſingulare. aut gnãle.Si vniuerſale ant ẽ vni nerſale iõ qꝛ legat pars hẽditat᷑ defũcti ⁊ tũc eꝗparat᷑ ſideicõ/ miſſo uli.x iõ nõ cõpetit uẽdicatio niſi facta reſtõne ut dictũ ẽ ⁊ ꝓbat.j.ti.j.l.ſiqs ſuũ.S.ſi.? nõ.j.ad treb.l.mulier.S.ſi.aut eſt als ule.nt qꝛ legat᷑ peculiũ grex ⁊ ſilia ⁊ cõpetit uẽdicatio. nt. l. ſ peculiũ.in pn.de pecu.lega. Scdo caſu.ſ.qũ gnãle.aut eſt legatũ oium bonoꝝ ⁊ hʒ vi fideicõmiſſi ulis.ut.:.qtiẽs.. ſi. de nſufruc. aiũcta.l.cogi.in pn.ad treb. ⁊ dicã.j.ti.j.l.ſiqs Ffuũ.S. fi. cñ.l. ſe.⁊ iõ nõ cõpetit uẽdicatio niſi ſcã reſtõne. aut ẽ gnãle pari bonoꝝ ⁊ dic ut.l.nõ amplũ.S.ſfi.j.e.Tertio ca⸗ ſu qñ eſt legatũ ſingulare.aut ↄſiſtit in q;titate.aut in genere. ant in ſpe certa. Pꝛimo caſu ↄſtat ꝙ nõ competit uẽdicatio. Scdo caſu idem ꝙ nõ cõpetit uẽdicatio niſi facta electiõe.l. apud auſidiũ. de opti. lega.l.iij.S.ſciẽdũ.el pᷣ.ad exhibẽdum. ertio caſu ant eſt legatũ alternatiue.aut ſimplicit.pmo caſu nõ cõpetit uẽdicatio niſi electione facta. ut.d.i.apud auſidiũ. j.e.l.huiuſmodi..ſtichũ.x.j.ti...l.ſtatu liberũ.S.ſtichũ. Se⸗ iul. S. antiſtia. ⁊.l.nã qð.S.fi. ud. Itẽ in reb' qꝛ qᷓ R— Pe. x. d.l. t is. S.j.de dona.cau.moꝛ.per glo. Ha. Expſſio ↄditionis per eũ modũ AEc verbꝗx quẽ ex neceſſitate tacite ineſt . — 6 4 —–G tacite ĩſũt nihil opat ⁊ in idẽ recidit cũ dicto gl. ¶ Op. dictio cũdo caſu qñ legal ſimplicit.aut legat᷑ expᷣſſe ⁊ cõpetit uẽdica Piucckh⸗C wf de ſe lnb cgch fuẽ. . e. qð eſt ueruʒ ſi ſegat res teſtõꝛis.aut legat᷑ res aliena ⁊ nõ cõpetit ut.l.cum alienã. C.e.⁊.l.non dubiũ.j.ti.ij. aut legat᷑ res hẽdis.⁊ dicut habet in.l.ſi hẽdis fuꝰ.j.e.qñq; legat᷑ res ut uẽdat.⁊ dicut.lʒ. uxoꝛẽ.S.agriplagã.j.ti.ij.ſi vo legat᷑ res tacite ⁊ tũc nõ tranſit dñiũ ⁊ ſic nõ cõpeteret nẽdicatio.ut.l.ſeruũ ſilij.S.ſi.j.e.quod dic nt ibi.ſed ꝗd ſi legat expᷣſſe res pꝛo qua teſtõꝛ hʒ publicia nã.dic ut.l.cũ ſponſus.S.j.õ.de publi.⁊ ibi nõ.Quarto dixi ꝙꝙ pꝛo legatis cõpetit actio hypothecaria. circa qdð dic aut eſt tale legatũ pꝛo quo nõ cõpetit uẽdicatio ſʒ actio ꝑſonalis.⁊ tũc non eſt dubiũ ꝙ cõpetit hypothecaria.ut.l.j.in fi.C.coĩa de le.etiã de iure antiquo.ut.l.creditoꝛibꝰ.de ſepa.lʒ aliter in/ nuat gl.in.l.is cui.S.poſtq;.ut in poſ.le.⁊ ibi dicã.ſi vo nõ cõ petit actio in rẽ tũc alias res deſuncti cõpetit hypothecaria in illa re legata nõ q; res ſua nõ põt eẽ ſibi obligata. ut.l.neq; ignus.j.ðe re.iur.⁊ ita intelligit glo.iſti.e.S.nr̃a aũt.uel poſ- um dicẽ ꝙ cõpetat hypothecaria cũ ſit legatari dñs de iu⸗ re ſpãli.ergo ⁊c.ut.l.in bello.S.ſiqs ſuũ de capſ..ſi vo nõ cõ/ petit actio ꝑſonalio uel in rẽ ſʒ ſolu officiũ iudicis.⁊ tũc puto ꝙ eadẽ rõne qua hẽs cõpelliᷣ eadẽ poſſint cõpelli res.ut.l.hẽ ditas.de pe.hẽ.⁊ ſacit optime tex.j.de pollici.l.de pollicitatio nib in ſi. ⁊ ſic hʒ ſaltẽ locũ utilis hypothecaria.¶ QAQũo quõ põt cõcurrere actio ꝑſonalis ſeu hypothecaria in reʒ. Dic ut nõ.in. S.nr̃a aũt.⁊ per Ci.C. coĩa dele.l.... iendum Dixi ſupꝛa ꝙ legata fideicõmiſ tad ius nõ ad ptatẽ facti.ut.l. ↄciunt.S.j.e. ti. pxi. ⁊ q ſut iſti. dicut in glo. ¶ Op.j.de do.cau.moꝛ.lł.tã is. Rñdet glo. aliud in dona. cauſa moꝛ que nõ eſt legatũ nec fideicõmiſſuʒ dic donatio cauſa moꝛtis eſt ultima uolũtas.ut.l.f. C.de do. ca.moꝛ.C.l.f.C.de ↄdi.tñ ſapit etiã nãʒ ↄctuũ iter viuos.qð apparet qᷣ ſit a pñte pñti.ut.l.illud cũ.l.ſe.j.de do.cau.moꝛ.⁊ nõ.in. l. ij. in Pn. . de do. p̃le.Et iõ põt fieri a filio uolẽte patre qꝛ nõ eſt actꝰ qui in pura nolũtate cõſiſtat.facit qʒð dixiin.l.ꝗ in aliena in pᷣn.õ.de acꝗ.hẽ.uerũtñ Jac.dera.dixit ꝙ hodie filiuſta. põt cod cillari qð repꝛobãt doc.in.l.ſeniũ.C. de teſt.? dixi in. d.l.tã is. ¶ Op.de l.j.S.j.S.ti.ij. Sol.fateoꝛ q qñq; codicilli facili ↄfirmant᷑ ſicut in eis facilioꝛ ſolẽnitas reqri.tñ ſemp reqrũ ꝙ hẽant ius teſtãdi tpe moꝛt. ⁊ vide circa hoc qð nõ. Hi.in.c.nõ firmaĩ de re.iur.li.vj.¶ Op.ex gl.de auẽ.ſiq̃ mulier. C. de ſacroſã.ec. ubi monacha nõ hʒ ius teſtãdi tñ co dicillat. So.ſᷣm diuerſas opi.ibi poſitas qdã dicũt ꝙ ula diui ſio ẽ teſtm.⁊ ſic nõ ob.uel dic ꝙ ibi ẽ caſus ſpalis.¶ Itẽ op. de.l. ſi arrogat.S.de adop.So.hec regula hʒ locũ ut ille ꝗ o 3 teſt teſtari ſibi põt fideicomiſſũ relinq̃re ab hẽde ſuo ſʒ non bʒ locũ ut ule aut põt teſtari alij ut ab alio fideicõmiſſũ relinq̃t ſj ab hẽdib ill qũq; ſicut.l.ſi ſũdũ per fideicõmiſſũ.S.fi.cnx.l. ſe.j. e. C Qũo ſtatutũ phibet minoꝛc.xxv.annis teſtari utrũ poterit codicilari. Dico ; nõ.qʒ eni ſtatutũ nõ debeat exten di tñ lex antiq̃ ſe extẽdit ad ſtatutũ. Iſta enĩlex dic ꝙ quinõ pʒ ius teſtãdi nõ hʒ ius codicillãdi ſʒ per ſtatutũ nõ hʒ ius te/ ſtãdi ergo ⁊ẽ̃.ꝓ hoc.l.j.S.ij.ad.l.fal.⁊.l.jʒ.S.j.de mu.⁊ ho.⁊ qð nõ.per gl.in.l.qð vo.õ.de legi. Sʒ qd ſi ſtatutũ diceret ꝙ in teſtõ ſufficiãt qnq; teſtes. uel dicit ꝙ in teſtõ ruſtici ſufficiat nq; teſtes. utrũ ⁊ per oñs in codicillis ſufficerẽt tres.Credo nõ.qꝛ per nullã legẽ repꝑim hãc regulã ꝙ ſemp in codicillis iſtai teſtes paucioꝛes ꝙᷓ in teſtõ.ad qð facit.l.ũlud cũ ibi nõ.C. de ſacroſa.ec.⁊.l.in ↄctibus circa pn.C.de non nu. nil opal. h. d. CQAño que eſt rõ daie. Dicit gl. qꝛidẽ eẽt etiã ↄditiòe nõ appoſita.dicit Di.rõ eſt qꝛ expᷣſſio eoꝝ q̃ ſi facit ↄditionẽ ut.l.ſiqs titio qñ di.le.ce.⁊ de adi.ĩde.l.quip miſit cũ ſi. So.qñ per dictionẽ ſi addit aliqd qð de neceſſitate reqrit tũc poniĩ ſi ꝓ q; ita hic.ſecꝰ ſi adijceret aliqd qð habẽt ſe ad eẽ ⁊ nõ eẽ.vide glo.⁊ hoc apparet ex regula grãmatice. De cõditione caſuali dicà plene in.l.j.de condi.⁊ de. COp. de. l. ſi titio in fi. qᷓ di. le. ce. So. hic in ſca parte.l.loqtur qñ vner at ĩſtitut ⁊ ſic tacite ĩerat de neceſſitate ꝙ ipſe adiret ibi Zſirmari aditione alioꝝ.¶ O litionib di.⁊ de. So.dicũt qdã ꝙ ibi pmerat ppꝛiũ nomẽ ⁊ vnus tm̃ qñ plures.qꝛ neceſſitate nõ erat ꝙ vnꝰ adiret.qꝛ teſtm potat dde.l. in cõditionibꝰ. S.j.de cõ erat hẽs.tu dic ꝙ ibi plures fuerũt ĩſtituti ſʒ ab vno tm ſuit le/ gatũ relictũ ſub ↄditiõe ſi hẽs erit.⁊ iõnõ eſt legatũ ↄditiõale q; dicta EiIſà eqparant in pſonis reliquẽtiũ qð Per bac. . pbat.C 695 ꝙ dicit ius hʒ ut ſic ſe reſfe 2 —, LCEC-C-4———+ — —.——.— —. gri neg De Ni⸗ c⸗ Dlto t y dicta cõditio tacite ĩeſt ad hoc ut debeat put teſtõꝛ uoluit. ſ. ab eo a quo reliꝗt.ſile in.d.l.ſi titio in fi.qtũ ad partẽ eiꝰ hẽ dis de cui ſʒ qtũ ad partes alioꝝ. Mõ ob.ſi dicas ꝙ põt deberi ab alio illo nõ adeũte.qꝛ hoc nõ erit ſᷣm ꝙ teſtõꝛ uoluit ſed ex.l.diſpo ſitione que facit poꝛtionẽ deñciẽtẽ accreſcẽ cũ onere ſuo.⁊ ex hoc ſeqtur ꝙ ceſſat obiectio que ſieri poſſet ad hãc.l.de titulo ſiqs omiſſa cauſa teſti.lʒ enĩ legata poſſint debẽ ex illo titulo hẽditate etiã repudiata ex teſtõò.tñ tũc nõ deberet ſjm ꝙ teſtoõꝛ noluit ſʒ ex illiꝰ edicti diſpoſitione.ſecꝰ dicerẽ ſi in teſtõ eẽt illa clauſula ſi nõ ualet iure teſtamẽti ualeat iure codicilloꝝ tñ tũc hec vba appoſita qſꝗs mihi hẽs erit faciũt legatũ cõditionale q ĩeſt tacite.pñt eni deberi illa legata ab ĩteſtato ex uolũtate teſtõꝛis expᷣſſa in teſtõ. ¶ Op.õ.de libe.⁊ poſt.l.iij.S.ſi filius ubi ſi exhedatio ſiat per hec vba ꝗſqs mihi hẽs erit tẽ.nõ ua let lʒ oditio tacite ĩtelligi:.ut.l.ſliũ.S.cũ exhẽdatio.j.de otra ta.Di. dixit hic duo vᷣba per que ſe vult expedire de oĩbgeijs expᷣſſio eoꝝ que tacite ĩſũt nibil oꝑat᷑ut hic.ubicũq; repias ðꝛi um eſt caſus ſpalis.ut.l.ſi in diẽ.S.ſeruo.de ↄdi.⁊ de.ſj̊ ꝑ hoc nõ rñdet᷑ ad ↄꝛiũ.tu dic ſm. Ne.qꝙ ibi ex-pmũ per aliũ modũ ꝙᷓ; per eũ qui tacite ineſt. Peclaro exhẽdatio hʒ añ aditã here ditatẽ vnũ effectũ.qꝛ hẽs ĩſtitutꝰ nõ ĩpedit᷑ adire ꝓpter filiũ ex heredatũ ⁊ poſt aditã hẽditatẽ cõſeqtur alios effect de qbus logtur.d.l.filiũ.S.ſʒ cuʒ exhẽdatio deõ ta. Sʒ qñ teſtõꝛ dicit qs mihi hẽs erit ſiliũ meũ exhẽdo.apparet ꝙ añ adita bere itatẽ filiꝰ nõ eſt exheredat ſed repit᷑ p̃ᷣteritꝰ ⁊ ſic aditionẽ im Nane alh ergo mõ teſtõꝛ expſſit q; ieſſet tacite. ita logtur. SF. i filꝰ. C Op. de. l. ſi ita. S. illi ſi uolet. j. e. Rñdeo ibi nõ inerat tacite.nã legatari poterat habẽ legatũ etiã ſi nõ uelit.utputa ſi ignoꝛet.ut.l.cũ pꝛ.S.ſurdo.j.ti.j. Iſta ergo cõditio lego tibi ſi uelles nõ ĩerat tacite merito aliqd opat.¶ Quero utrum te ſtatoꝛ poſſit facẽ ꝙ talis cõditio que tacite ineſt ſit ↄditio ⁊ ſu ſpẽdat. Rñdeo ꝙ ſic.caſus eſt in.l.in ↄditionibꝰ.S.j.j.de cõ/ ui.⁊ de. Et aduerte q; gl.hic exponit ſi ꝓ qꝛ ut dixi. S.tñ tex. videt᷑ ibi exponere ſi pꝛo qũ.⁊ quelibet expoſitio põt tolerari. ¶Op.ꝙ tacita cõditio ſuſpẽdat ſicut pura.ut.l.iteʒ qꝛ.S.de pac.Dic ut ibi.⁊ hec ſufficit circa expſſionẽ cõditionis que ĩ eſt tacite. ¶¶ QAuero utrũ expᷣſſio eoꝝ que tacite ĩſũt per modũ diſpõnis aliqd opet᷑. Tex.videt᷑ ꝙ nõ in.l.ſi arrogatoꝛ.S.de adop.⁊ ibi e.tãgit meli iſtã mãm q; tagit᷑ alibi. Sed ad hoc op.j.e.l.talis ſcriptura.So.ibi expmit illud qð tacite in/ eſt ex uolũtate.ſʒ in.l.ſi arrogatoꝛ.tacite inerat ex neceſſtate. ¶ QOp. de.l. fl. de iſti. ⁊ ſubſti. cõiũcta.l.p̃cibꝰ. C. de ĩpu.⁊ ali. ſubſti. ubi expſſio pupillaris ſubſtitutionis que tacite ĩeſt ali/ quid opꝑat᷑.qm exbᷣſſa mr̃em excludit tacita nõ. Rñdeo tacita pupillaris ĩeſt ex uolũtate deſũcti pſũpta.ut.l.iaʒ hoc iure de vul.⁊ pup.⁊ iõ ꝓpter exp̃ſſũ ceſſat tacitũ q; iã tacite nõ ineſt de neceſſitate ⁊ ſic aliqd oꝑat᷑.ſec ſi ieſſet tacite ex neceſſitate ut hac.l.¶Itẽ op.j.ad.l.fal.l.titia. e.laboꝛat multum in ſo.hui ↄꝛij.tu dic ꝙ.l.titia nihil facit ad ꝓpoſituʒ.qꝛ ſicut an teq; expᷣmeret᷑ poterat detrahi fal. ita ⁊ poſt expſſionẽ.ſ̊ no/ lũtas expᷣſſa hoc oꝑat᷑ut ilud qð nõ erat uolũtas mõ ſit uolũ tas ⁊ ſic añ ꝑmiſſionẽ falcidie ĩerat tacite ꝰtra uolũtatẽ nũc ex pꝛimit᷑ per aliũ modũ.ſ.ꝙ detrahat᷑ fm uolũtatẽ defuncti ⁊ iõ aliqd opat᷑. C Op.j.ſi pẽ. ap.moꝛs ĩterue.l.j. Rñde ut ibi.di co publicatio bonoꝝ uenit ad ſniam capitalẽ acceſſoꝛie.⁊ iõ ſi acceſſoꝛie expmat᷑ in ſiia nihil opat᷑.iʒ ſi in ſnia expᷣmeretur pncipaliter tũc aliqd oꝑat qꝛ expmit aliter q; tacite iſit ita loq tur ibi.cõdẽnauit enim capitaliter ⁊ publicauit bona ꝑ dictio nẽ ⁊ que hʒ pᷣncipaliter ⁊ per ſe vnire.ſec ſi dixiſſet cum qꝛ di ctio cũ hʒ acceſſoꝛie vnire ut.l.j.in ſi.cũ.l.ſe.de pecu.le.Et hec mã põt ĩduci ad duas.q. Pꝛimo certũ ẽ ꝙ ſi dies expmit ab arbitro expᷣſſe nõ põt purgari moꝛa.ſecꝰ ſi nõ expmat᷑ ſʒ a le/ ge ĩtelligat ut. l. ſi cũ dies. F. f. cũ. l. ſe. x. l. celſus de arbi. Mõ pone ꝙ arbiter cõdenãdo expᷣſſit diem que tacite ĩerat a lege utrũ poſt diẽ poterit purgari moꝛa.Quidã ꝙ ſic per.l.cũ tale S. meuie de cõdi.⁊ de.ubi expᷣſſio tpis moꝛtis nil opat᷑ qꝛ taci te ieſt. ⁊ hoc videt tenẽ glo.in.l.iij..ſiqs cõdẽnatꝰ de re iudi. Pe.ʒ qꝛᷣ arbiter qñ expᷣſſit ille qui nõ paruit offẽdit legẽ t ei miniſtrũ.ſicut qũ expᷣſſiſſet aliud tps qᷓ; qd tacite ierat.Et hoc plʒ qꝛ tpᷣs q̃tuoꝛ mẽſiũ ĩeſt tacite nõ tanq;ᷓ pᷣſumat᷑ iudicẽ ſic uo luiſſe ſʒ ex ĩdulgẽtia legis.ut.l.ſi cũ mult de cõpẽſa. ⁊ iõ ſi arbiter expmit declarat uolũtatẽ ſuã nõ expmit per eũ modũ tacite ĩerat ut.l.titia ad.l.fal.?⁊ mõ declaraui ſupꝛa.¶ MPꝛe terea tale tps ĩerat tacite nõ de neceſſitate ſʒ de uolũtate q; at biter poterat aliũ diẽ ſtatuẽ.ſiue eni eq̃ ſiue iniq̃ ⁊c̃.ut.l.diẽ.S. ſtari de arbi.ergo ei expᷣſſio aliqd opat᷑ut.l.talis ſcriptura.j. e.⁊.S.dixi. No ob.S.meuie.qꝛ tpᷣs ſlud ĩerat tacite in ↄditio ꝑſona apponit᷑ cõditio in legato nõ eſt cõditionale cus. ar. d.l. ſi arrogatoꝛ. ne fepꝛobata. Et eodẽ mõ repꝛobatſi rnal ed in. q.nfa ex .1 pꝛeſſe ⁊ tacite erat licitũ. Mõ ob.glo.S.ſiqs pdẽnat.qꝛloqui tur in iudice ꝗ hʒ neceſſe illud tp̃s ſtatuẽ ſʒ arbit᷑ hoc facit uo/ lũtarie vñ ibi leſt ex neceſſitate. Scðo facit ad aliã.q.illa dẽ iu ſta hẽditas q̃ obuenit ab ĩte.ut.l.iij.S.de illo ꝓ ſoc.pone ergo wꝙfacta eſt ſocietas ſiqᷓ iuſta hẽditas obuenerit ſit coĩs.ↄtigit ꝙ üle cui ſuccedeba ab ĩite.me iſtituit an talis hẽditas coĩcabi tur.ꝗqdã ꝙ ſic in legitima qᷓ debebatr᷑ ex neceſſitate in alia vo ſe .tra imo q; tota coĩcabit qꝛ ta⸗ cite tota debebaĩ ex pᷣſũpta uolũtate deſfũcti ut.l.oſiciunt᷑i pn ci.S.ti.j.ergo ſi expmi nil opat᷑ qꝛ iter tacitũ ⁊ expᷣſſũ nõ ẽ diſ ſerẽtia ut.l. cũ qd ſi cer. pe.qð puto uerũ ut patebit ex diſtictio ne qu ſtati dabo. ANt de iſta mã liꝗat dic bꝛeuiter ꝙ qñ exp/ mit ulud qð tacite ĩeſt aut per modũ cõditionis aut per modũ diſpõnis. Pꝛimo caſu aut expmit᷑ per eũ modũ per quẽ taci⸗ te ĩeſt ⁊ nil oꝑatut hac.l.cũ ſilibꝰ.Nico aũt tacite ĩeſſe qñ diſ- poſcio nõ põt ſoꝛtiri effectũ aliter q; ex diſpõne illa etiã ſi aliũ de poſſet ſoꝛtiri effectũ nõ tñ ex diſpõne teſtõꝛis uel alter dil⸗ ponẽtis ut ſupꝛa ꝓbatũ ẽ.ſi vo expmũ per aliũ modũ tũc ope rat᷑ ut.j.e.l.ſi ita legat.S.illi ſi uolet.⁊.l.iij.S.ſiliꝰ.de li.⁊ poſt. Scdo caſu qũ ieſt tacite per modũ diſpõnis. aut ĩeſt tacite ex neceſſitate ↄtra uolũtatẽ expmẽtis.aut pᷣter uolũtatẽ. aut fm uolũtatẽ lʒ tacitã.pmo caſu ſi expmat᷑ nil opat᷑ in pᷣiudiciũ ei ĩ cui fauoꝛẽ tacite ierat ut.l.ſi arrogatoꝛ de adop.ſʒ in eiꝰ ſauo rẽ ſic ut.l.titia ad.l.ſal.ſic põt ĩtelligi...iij.S.ſiqs cõdẽnat de re iud. Scdo caſu qñ ĩeſt tacite pᷣter uolũtatẽ tũc opat᷑ ut amo doillud tacitũ ceſſet ut.l.talis ſcriptura.j.e.⁊ qð dixi.S.in.q. arxbitri. Tertio caſu talis expſſio ni oꝑat ut.l.cũ qd ſi cer.pe. ⁊.l.que dubitationis de reg.iur.⁊ qð dixi.õ.in.q.de heredita te legitima.pᷣdicta uera niſi expmat᷑ per aliũ modũ q; tacite in ſit ut ſupꝛa pꝛobatũ eſt. Aaquis in fundi uocabulo. 8A noĩs ꝓpꝛij nõ vitiat legatũ.ſec ſi erraret ĩ coꝛ poꝛe uel in noĩe appellatiuo.h.d.¶ Op.qꝙ erroꝛ noĩs appel/ latiui nõ vitiat ut.l.libꝛoꝝ.S.qð tñ.j.ti.i. Rũdeo tibi pꝛopter multã ꝓximitatẽ quã hẽbat vnũ appellatiuũ cũ alio nõ nocet ut ſigs putauerit libꝛos otineri appellatiõe chartarũ. ¶ Op. j. de ſupel. le.l.labeo.S:nec mirũ.So.noĩa appellatiua ſũt im mutabilia ab vno hoie ſʒ a coĩ uſu pñt mutari ut ibi nõ.⁊.d.l libꝛoꝝ.¶ Quero q̃liter ꝓbabit ꝙ errauerit ĩ noĩe ꝓpꝛio.Re ſpõdeo ut qꝛ ſines poſuit uel aliquã demõſtrationem q dixit oliuetũ q̃ ↄgruũt alteri fũdo teſtõꝛis qui nõ hẽbat illud nomẽ vigde glo. Ex qua ſingulariter nõ ꝙ ſi cõſinia cõcoꝛdãt uel qli tas fũdi cũ re dẽ qua agit ulud magis ĩſpicimꝰ q; uocabulũ lo ci ſeu fũdi.hoc declaro plene in.l.demõſtratio.j.de ↄdi.⁊ de. ¶ Scðo q̃ro quõ ꝓbabit ꝙ errauerit in coꝛpoꝛe.Rñdeo ſi te ſtatoꝛ añ factũ teſtm cõſerẽs cũ alieb dixit ꝙ uolebat ⁊ iten/ debat legare ſi poſtea in teſtõ aliud ponit ꝓbat᷑ ꝙ errauit ĩ coꝛ poꝛe ex pcedẽtibꝰvbis dictis.hoc ſẽtit glo.hic dũ dixit ꝙ intẽ HD debat ⁊c.ꝓbaĩ̃.S.de hẽ.iſti.l.qtiẽs..j.⁊.S.ij.¶ Quero ſinõ ualet legatũ rei noĩate ꝓpter erroꝛẽ in coꝛpoꝛe an ualeat lega tũ ei rei quã legare ĩtẽdebat.Gl.diẽ ꝙ nõ ⁊ bñ. ¶ Qũo utrũ erroꝛ noĩs ꝓpꝛij vitiet alios act iter viuos uel in ulti.uolũtate Glo.hic ex ↄcoꝛdãtijs q̃s allegat ponit ꝙ nõ.nõ enĩ vitiat ſti pulationẽ ut.l.ſi in noĩe de v.ob.nec hẽdis ĩſtitutioneʒ ut.l.ſi⸗/ gs in noĩe. C. de teſt.nec iudiciũ ut.l.põp.ſcribit ſi frumẽtũ. pe.ð.de rei uẽdi.¶ Quero qd ſi ↄſtet de uolũtate teſtõꝛis ꝙ in noie appellatiuo errauit. Glo. hic videt᷑ ſibidicẽ. vide eam ut declares glo.dic.aut ↄſtat teſtõꝛẽ erraſſe in noĩe appellati/ no tacite ꝓpt aliq̃ ĩditia. puta qꝛ añ dixit ſe aliqd uelle legare. ⁊ tũc nihuũominꝰ legatũ vitiat᷑ ut in pn.glo.ita loqtur iſte tex. rõ qꝛ noĩa appellatiua ſũt ita coĩa ꝙ lex nõ pᷣſumit aliquem er raſſe in hoc ex aliqbiditijs.ſicuti eni ſtultũ eſt errare in nomi ne ſuomet ꝓpꝛio.ut.l.fi.C. de hẽ.ĩſti.ita quodãmõ in noĩe ap pellatiuo.fallit ꝓpter multã cõſoꝛmitatẽ noĩum.ut.d.l.libꝛoꝝ V. ꝙ tñ. ſ.ti.ij. fallit ſi ex coĩ uſu aliter appellaret᷑ ut.l.labeo.v. nec mirũ de ſupel.le.ſi vo ↄſtat expᷣſſe teſtõꝛeʒ uoluiſſe noĩare equũ ꝓ mulo tũc legatũ ualeret.ita loqtur ſcdᷣa pars glo.ideʒ ſi eẽt res pñs ⁊ eã teſtõꝛ digito demõſtraret ſub alio tñ noĩe ap pellatiuo ut ſi diceret hũc equũ tibilego cũ eẽt bos.ut.l.q itri/ ſecꝰ.⁊ ibi nõ.de uer.ob. ¶ Quero ꝗd vult dicẽ tex.rerũ uoca bula ſũt ĩmutabilia hoĩum mutabilia. Rñdeo qdã uocabula rerũ appellat ea qᷓres hñt eo ꝙ res ex coĩ appellatione gene⸗ ris ſic noĩant. noĩa hoĩuʒ dicunĩ ea qͥ ab hoibꝰ ĩ poſita dicunt ſingularit᷑ cer᷑ reb nõ generi.hecẽ bona expoſitio.Alijexpo nũüt uocabula hoĩum hpoc ẽ uocabula qb hoĩes nũcupanł ut luti titi ⁊ ſilia.qð lʒ ſit uerũ inſe tñ nõ ↄgruit huic.l.qð pʒ 5 4 Belegaß p. pn. buũ.l. dũ dicit de nolb ppꝛijs appoſitis feb ab holbus. ¶Quero q eſt rõ dꝛie ĩter noia ꝓpꝛia ⁊ appellatiua. Dicut in glo. ¶ Quero qd ſi erret in nomib adiectiuis.ut appello quẽ albũ cũ eẽt niger. Olo.dicit idẽ qð in ꝓpꝛijs ⁊ bñ. Cex. videt᷑ in.l.pe.j.de re.du.alia circa hãc mãm dic ut in.l.demõ ſtratio de cõdi.⁊ de. iünihutini aleſoch ree Biquis heredes. ααοQοοραv it actũ pmi bi ita diſtribuit actũ ſcdi vbi.h.d.¶ Op.de.l.ꝗ filiab. . .j. e. So. ibi diſtributiuũ act/ pmi vbi attribuit cuii bet ĩſolidũ.dixit enĩ ſiqᷓ nilia mihi naſcet ⁊ natiuitas cuiuſlibet F ſolidũ iõ actũ ſcdði vbi attribuit cuilibet iſolidũ.hic ſecus. Erui electione. In ultimis uolũtatibꝰ nõ poſſumꝰ in electiõi H bus nariare.h.d. ¶ Op.j. de op.ie.l.ij. So. ſi electio nõ ualuit põt eligẽ iterũ ut ibi hic vo ualuit. QAuot aũt reqrã tur ad hoc nt electio ualeat.Gl.ponit.v.uel.vj.quã vide ⁊ nõ ⁊ declarat᷑ ſic.in electione reqrit pmo cauſa ualida ex 4 alicui deſerat ius deligẽdi. ⁊ ꝓpter hoc reqrũ pᷣ ꝙ hẽditas ſit adita ut glo. dicit. als teſtm̃ no ẽ ualidũ.ſcðo reqrũ ꝙ ꝑſona eligẽs ſit habilis ⁊ idonea ad eligẽdũ iõ reqrit ꝙ; ſit maioꝛ ⁊ ſui iuris als in eo nõ cadit ꝑfecta deliberatio ⁊ electio.ut.l.pupillus.S de acg.hẽ. Tertio reqrii deliberatio.cũ eni electio hic ſit acce tare vnã rẽ magis ꝙ; aliã hoc nõ poſſes facẽ niſi circa oẽs il/ as res deliberes ⁊ iõ reqrit ꝙ oẽs ille res exhibeant. Auar⸗/ to reqrit᷑ ꝙ eligat vna ex reb iĩ q̃s cadit deliberatio.iõ ſi elige ret᷑ res q̃ nõẽ teſtõꝛis nõ ualet ut dic gl. Auito reqꝗrit actꝰ ele ctionis ⁊ iõ glo.dicit opʒ ꝙ dica eligo nõ uolo eligẽ qꝛ illud v bũ uolo eligẽ ẽ ſuſpẽſiuũ. ut.l.ſi ſtipulat de yb. ob. iõ dicit lex ꝙ electio nõ põt ſieri ſub cõditione. ut.l.actꝰ de re.iu.rõ qꝛ cõ ditio ſuſpẽdit actũ ⁊ electio reꝗrit actũ deliberatũ ⁊ licitũ ut ſu/ pꝛa vidiſtis.hoc aũt qð dixide vᷣbo nolo eligẽ ſtatĩ examiabo p. de v. ob. l. eũ g. 5. f. Glo. nõ ſoluit. So. dic aliud in ctib ubi poſt electionẽ licet uariare.aliud in nltimis nolũtati bus ut h.rõ qʒ in ultimis nolũtatib electio trahit ſecũ execu⸗/ tionẽ. nã ſtati cũ elegeris efficieris dñs illiꝰ reiut.l.apud aufi/ diuʒ de op.le.nõ.in.l.huiuſmodi.S.ſtichum.j.e.ut ibi dicam. ¶ Quero utrũ hoc ſit uerũ q dico uolo eligẽ ꝙ nõ ſit electio Se hoc ĩterrogaui plures magros ⁊ bachalarios in theolo/ gia. Et ʒ iſtã gl. faciebdt talẽ rõnẽ.ſi agẽs ẽ liberũ ⁊ nõ ĩpedi⸗ tũ.⁊ patiẽs ẽ diſpoſitũ ſi vult agẽ imediate agit.hoc in phᷣia ẽ notũ. ꝓbatin.l.paulus rñdit ꝑ pcuratoꝛẽ dẽ acq.hẽ. c.l.lam dubitari in ſi.de hẽ.ĩſti.in qbꝰ.ll.ꝓbat ꝙ ſtati ꝙ uolo eẽ hẽs ſtati ſũ hẽs.ita h̊ cũ uolo eligẽ ſtati ſeqtur electio cũ nullũ ĩpe/ dimẽtũ ſit ⁊ uolũtas ſit libera. So.ut ex dictis eoꝝ potui cõ/ echedere dicebãt ſic.aut tu aſſumis electionẽ ꝓ toto hoc.ſ.de iberare recte ⁊ rẽ acceptare ⁊ tũc uerũ dicit gl.ſi dico uolo eli gere illã rẽ nõ ſeqtur ergo eligo.q;ꝛ uolũtas mea nõ ẽ libera ad oc cũ nõ deliberaueri adbuc ⁊ ula uerba uolo eligẽ hac rẽ in telligunt.i.pmmemotfert in hãc rẽ nõ tũ deliberate.ſi tu in telligeres electionẽ ꝓ ultimo actu acceptatiõis ſi pceſſit decla ratio.tũc gl.nõ diceret uerũ.q ſtatĩ cũ nolo eligẽ eligo cũ nul⸗ lũ ĩpedimẽtũ ſit. ⁊ hoc puto eẽ uerũ qꝛ ſi dat eẽt tibit᷑minꝰ ad deliberãdũ qd uelles eligẽ ⁊ tu rũderes ꝑ hec uerba nolo elige re hãc rẽ tũc electionẽ ĩduceret.tex.ẽ in ſili in.l.ſʒ ſi alio.ij.rñſo j. ad tre.⁊.l.oẽs q.e.ti.dixi hoc als in.il.ſigs ſuꝰ de iure delibᷣ. idẽ ſi ad ĩterrogationẽ altericuiintereſt rideres uolo eligere hãc rẽ ĩduceret᷑ electio.rõ q; rñſio ꝗᷓ ſit alteri dʒ ĩtelligi certa ut ſic ille certᷣ remaneat.ita nõ.in.l.ĩ emẽtis.C. de ↄhẽ.emp.ſʒ ſi iſta uerba eẽnt ſimplicit᷑ ꝓlata nõ ad ĩterrogationẽ alteri nec dato termino ad deliberãdũ tũc iſta gl.pcederet ⁊ ĩtelligerei nt pᷣ mõ dixi.facit ad pdicta qð dixi uobis in.l.gerit de acq. hẽ.in.q.illa.qd ſi dicã uolo adire. Itẽ hãc gl.facit.l.paphi act' pẽdete in ſuturũ ut in ultima uolũtate tũcĩducit diſpoſi tionẽ. ut ſi dico uolo relinq̃re ut.d.S.ꝓpoſitũ.cũ enĩ nã ultime uolũtatis ſit pẽdẽ uſq; ad moꝛtẽ. ut.l.iiij.de adi.le.⁊.l.ↄſiciun tur. S. fi. S. ti. j. merito iſta uerba uolo relinq̃re lʒ hẽant quãd depẽdẽtiã cõueniũt illi actui.qũq; ẽ aligs act' ꝗ dʒ expediriĩ cõtinẽti ⁊ de illiꝰ nã nõ dʒ pẽdẽ tũc diſtigue ut dixi ſupꝛa.aut illa uerba fuerũt ꝓlata ad partis ĩterrogationẽ uel als delibe rate uel ĩideliberate ut dixtſupꝛa.qũq; act depẽdet ex uolũta te ꝓferẽtis ⁊ alteri ut in ↄctibꝰ.exẽplũ in emptione.ſi dicã uo lo emẽ tũc aut ꝓfert ab vno tm̃ ⁊ nõ ſufficit.aut ab ambobus ⁊ tũc aut ꝑ uerba pñtis tpꝑis aut futuri.ut nõ.in.d.l.in emẽtis ¶ Vltimo Hi.ĩducit hũc.S.in argumẽtũ ad.q.de eo cuida/ ta eſt electio ſeu poteſtas eligẽdi ptãtẽ ſi eius electio nõ ualet. an poterit eligere ſcdo.qð habetis plene ex his que dixi in.l. ij.j.de op.le. Eep. COp. de. l. in tin. §. vniuerſitatis. S. de re. di. c. S. coĩ diui.l.ſabinus.⁊.l.ſed ſi hac lege. F. qmanumittit. S.dein ius uo.Gl.ſoluit iſtud bꝛocardum duob modis.pᷣ qð cõe ẽ meũ ẽ ubi repit᷑ expᷣſſi.in dubio ſecꝰ.ita nõ.i.lii.de odi.ĩ᷑ ſti. alibi dicit qð cõe ẽ meũ ẽ ſicte nõ uereut nõ.i.d.l.id qð nrʒ de re.iur. dicit Di.alit᷑ ⁊ i.c.ĩ re coĩ de reg.iur.li.vj.nõ tamẽ plene. Dic ergo aut ẽ aliqd cõe plurib ut vniuerſis.⁊ qð cöoe ẽ meũ nõ ẽ ut.i.. tm̃.S.vmiuerſitat᷑ de rerũ diui.x.l.ſj ſi hac.S. ꝗ manumittit de ĩ ius uo.cũ ſi.ant ẽ cõe plurib ut ſingulis.tc aut q̃ris an ſit meũ ꝗͥᷣ ad diſpõnẽ parſᷣ mee ⁊ dico ꝙ ſicut h ⁊ l. ij.de condi.ĩſti.⁊.l.j.C. ꝗ teſ.ſa.pñt.aut quo ad diſpõnẽ par tis ſocij ⁊ tẽ nõ ẽ meũ ut.l:.falſo.C. de co.re.ali.aut quo ad diſ poſitionẽ ſuꝑ toto.⁊ tũc aut res erat ad hoc deſtinata ⁊ dicit meũ ut.l.ĩ tm.S.i cõe.S.de re.diui.⁊.l.ſi edes.õ.coĩ diui.aut nõ erat deſtinata ad hoc ⁊ nõ dẽ meũ ut.l.ſabinꝰ.S.coĩ diui. Fallit. C.de uẽ.re.fiſ.cũ pua.coĩ.l.j.lib.x.⁊ hoc fauoꝛe ſiſei. Fallit i.l. ſtipło.S.fi.de no.opꝑ.nũ.rõ q; ibi factũ vni pdeſt al feri ſocioꝝ nõ nocet. Fallit i...j.S.dñi ad ſyll.rõ qꝛ ibi domus nõ poſſet eẽ alit᷑ tuta ũt.e.l.ĩ pn. Itẽ fallit.S.de ac.emp.l..iulia ny. S. idẽ celſus. ubi ĩſpecto futuro euẽtu qð cõe ẽ põt dici meũ rõ ꝓpt neceſſitatẽ adiudicatiõis qᷓ fit ĩ coĩ diuidũdo.ubicũq; aut dixi qð cõe ẽ meũ ẽ intellige ficte nõ uere ut nõ.in.l.id q nr̃m de regu.iur.⁊ ꝓbat᷑ in.l..illud de ritu nup. — AW n dubio legado rẽ videt᷑ ꝗs le (Cum fundus. partẽ qu hʒ in reb.d. Bp.⸗ lo. S. ppoſitũ.j.ti. ij.ubi ſi dico uolo relinꝗre ſtatĩ ſeqtur ergo reliquo. Nꝛo cui declaratione dic bꝛeuiter uerbũ uolo ni hil ĩpoꝛtat ꝑ ſe niſi rõne adiũcti. aut enĩ vbũ uolo hʒ detmina tionem certe rei ⁊ iducit diſpõnẽ.ut ſi dicerẽ uolo illã rẽ eẽt ele ctio ut.l.ij.de op.lega.⁊.l.huiuſmodi.S.ſi ſtichum.j.e.⁊.d.l. apud auſidiũ.aut hʒ determinationẽ alicuiꝰ uerbi ĩñniti ⁊ tẽ aut act ĩpoꝛtat ꝑ illud uerbũ uenit explicãdus ab alio aut a nolẽte.ſi ab alio ⁊ iducit diſpõnẽ ut.lł.j.S.mã.⁊.C. de teſt.l.nõ dubiũ. ⁊. C. coĩa de le.l.ij.rõ qꝛ in uolẽte nõ ẽ faciẽdũ aliud ni⸗/ ſi explicare nolũtatẽ ſuã qð facit ꝑ uerbũ uolo.⁊ ad idẽ.l.j.C. de ſuů. tri. ⁊ qð dixi ibi in erltione quã feci.qñq; act ẽ expli⸗ cãdus a uolẽte ⁊ tũc aut ille actꝰ nõ cõſiſtit in nuda noluntate ⁊ tũc nõ ĩducit diſpõnẽ illiꝰ act.ut ſi dico uolo aſcdẽẽ arboꝛẽ nõ ſegtur ergo aſcẽdout.l.in emẽtis.⁊ ibinõ.C.de ᷣhẽ.emp. ant ille actꝰ põt explicari nuda uolũtate ⁊ tũc aut de nã illius de no. op. nũ.l. ſtiplo. 5. f. Ol. nõ ſoluit. Hi. dicit ibi erãt uer / ba ĩdeſinita h ꝓpꝛiũ ius pſone ꝓferẽtis ſigniſicatiuꝗ. Hi.q̃ſi dicat ex eo ꝙ dixi fũdũ meũ hoc ĩpoꝛtet qð ẽ id qð ipſe ideʒ dixit ſup hac.l. ut ſtati dicã. dic ergo ꝙ ibi diſpõ vni ꝓdeſt al teri ⁊ nemini ipſoꝝ nocet h ſec eẽt. ¶ Op.ſi tot eẽt aliento/ tus deberet ut iſti.e.S.ſi rẽ.⁊.C. de le.l.cũ alienã.ſi ergo pars E alter nihilominus debeat᷑ totũ.Gl.dicit hoc ibiiõ qꝛ dixit meũ vñ ius qdð hʒ legare videt᷑ ut.j.e.l.ſi domꝰ.S.fi. Di.hoc re ꝛehẽdit q;ꝛ nõ reſert ſi dicã meũ uel nõ.ut.l.cũ fũdus de ſun.iĩ ſtru. ⁊.l.meui. S. pe. de le.ij. ⁊ ibi nõ. ⁊.C. e.l.uxoꝛ. Idẽ tenet Ci. C.e.l.cũ alienã.q rephẽſio ꝓcedit referẽdo iſtã opi.ad tex. ut ipſi ſaciũt. Sʒ gl.nõ hũit iſtũ ĩtelleetũ ſʒ opponit ad.q.quã fecit ĩ pn.gl.ut patebit ſtatĩ recitãdo ⁊ tũc glo.dicit optime. ¶Quero ergo qd ſi poſt legatũ redimit alia partẽ. Dicit gl. ꝙ nõ debet. ar.l. ſi ita de au.⁊ ar.le. ¶ Sʒ hãc detminatlo⸗ nẽ op.qꝛ ſi tot ſuiſſet alien tot deberet ſi ſciuiſſet. ut ĩſti.de le. S. ſi res. ſz cõſtat ꝙ h teſtõꝛ ſciuit partẽ eẽ alienaʒ ex eo ꝙ po ſtea redemit ergo ⁊c. Rñdet gl.hoc iõ q; dixit ſuũ vñ dẽ lega re ius qð hʒ de pñti ut.l.ſ dom. S. fi. T.d.l.ſiita. ⁊ hoc videt nerũ.vñ referẽdo hãc opi. ad tex.nõ ꝓcedit. reſerẽdo ad.q.opꝑ time ꝓcedit ⁊ nõbilit.¶ Itẽ hãc det᷑minationẽ facit.j.ę.l.ſi ex toto.i pn. ubi dĩ ꝙ debeat᷑ pars redẽpta.So.dicunt doc. Di. ⁊ Ja.de are. h videt legare partẽ quã hẽbat ut dictũ ẽ iõ ars redẽpta nõ cedit legato ſicut noua ueſtis redẽpta nõ ce/ dit legato ueſtis ut.d.l.ſi ita.ſʒ in.l.ſi ex toto.legauit fũdũ totũ uere vñ qcꝗd accedit illi toto totũ accedit legato.hoc qð dicit de parte redẽpta ĩtelligit Ja. de are.niſi ꝗs redemerit neceſſa rio ꝑ adiudicationẽ tũc deberet᷑ tot p.l.iuł.S.idẽ celſus de ac. emp.Itẽ q̃ro qd ſi teſtõꝛ legauit rẽ quã hẽbat coẽʒz cũ here de ſuo. Rñdeo tota debet᷑ ſicut ſi eẽt ſua. ut.l.cũ ſili.S.dñs.j. ti.j.qð ĩtelligo niſi teſtõꝛ dixerit fũdũ meũ ⁊c.qꝛ tũc videt᷑ lega re ius qð hʒ ꝑ ea q dicta ſũt. ¶ Quero qd ſiteſtõꝛ legauit di/ midia fudi coꝛneliani cũ ad ipſũ ꝑtinẽt ſolũ dimidia dimidie. igetł᷑ ꝙ hec.l.nõ hẽat locũ qꝛ logꝗt q poꝛtiõeʒ nõ noĩauit ſʒ credo idẽ qð.S.ſ.ꝙ ſolũ dimidia dimidie debet ut ſit idẽ iuris de parte ꝗͥ ad partẽ qð de toto q ad totũ.s.de rei uen.l.q de tota. Aidet eni dicẽ lego ius qð hẽo in parte dimidia ſentch egat Qð cõe ẽ meũ ẽ qtũ ad diſpõnẽ mee parſ.h. legat fũdũ videt᷑ legare iub qð hʒ in fũdo arguẽdo de toto ad partẽ.⁊ ſi aliã partẽ redimerẽ nõ cederet legato ꝑ ea qᷓ dicta ſt g hec lex ⁊ oĩa pᷣdicta locũ hñt niſi teſtõꝛ dixiſſet totũ fũduʒ nel oẽm fudũ ⁊ ſilia vba qꝛ tũc totũ debẽt ut.l.iul.ĩ pn.j.de le. iij.idẽ puto ſi teſtõꝛ reliqſſet ad mẽſurã.ſ.tot iugera qꝛ illa de/ bet habẽ ĩtegra ſicut ſi dixiſſet totũ.als nõ hẽret illã mẽſuram quã teſtõꝛ dixit. Sʒ qd ſileganit fũdũ ꝗ erat tot ſuꝰ ſʒ parteʒ debebat alteri actiõe ꝑſonali. Rñdeo illa pars quã dʒ non ce dit legato.ut.l.qui cõcubinã.S.qui fundũ.j.de le.ij. ic hu. Relatiuũ ꝗs uel q iũctũ vbo ſuturi tẽ/ Belega poꝛis ĩducit cõditionẽ.iũctũ vo vbo p ſetis tꝑis demõſtrationẽ.h.d.⁊ nõ.l.nõbilẽ ⁊ mẽti te nẽdã a capite uſq; ad f. C Op. ꝙ etiã iuncto vbo futuri tꝑis faciat demõſtrationẽ ut.l.ſcribit in fi.de ꝗu.⁊ ar.le.Solu.di/ ctio magis h̊ poſita tollit ↄꝛiũ ut ĩ gl. Op. de.l. ij. S. de hẽ. ĩ ſti. So.gl.qꝙ ibi ĩſtitutio nõ ẽ ↄditiõalis ſʒ adiectio partiũ qa als totũ teſtm ꝑiret.ĩnuit glo.ꝙ illud iõ ſit ne teſtm̃ peat q̃ſo. tollii ꝑ ſequẽs ↄꝛiũ ſignatũ ĩ gl. ð.de hẽ.iĩſti.l.talẽ.S.j.ubi ſi iſti tuo ſtichũ q me ꝰ erit eo alienato nõ ualet ĩſtitutio ⁊ iõ dic ut h̊ BGl. videt uoluiſſe ſẽtire ꝙ relatiuũ iũctũ uerbo futuri tpis fac ↄditiõale ſuũ añcedẽs.ita loqtur hic.aut ergo añcedẽs ſuũ eſt aliqd ĩ ꝗͥ oſiſtat ſudᷣa diſpõnis ⁊ tota diſpõ erit ↄditiõalis uthᷣ qꝛ añcedẽs erat ſtichꝰ.ſ.res legata ĩ.d.l.talẽ.ibi añcedẽs erat pſõa iſtituta ĩ q̃ oſiſtit ſa diſpõnis.ſʒi.l.ij.de hẽ.iſti.añcedẽs erat q̃dã q̃litas.i.diſtributio partiũ.vñ iſta diſtributio erat cõ ditionalis ĩſtitutio erat pura remanet ergo pura. ¶ Op. de. talẽ. S.j.g. de hẽ.ĩſti. So.apparet ibi ex tex.¶ Op.de.l.ſi in diẽ de ↄdi. ⁊ de. So. nõ ẽ 3. ¶ Op. de.l.ſi decẽ cũ petiero.de uer. ob. x.l.ſi ita ꝗs ĩ pn.eo.ti.Rñdeo ibi nõ ẽ dictio ſi nec di/ ctio ꝗs.hec ſo.nõ ẽ ꝑfecta ſʒ dic ꝙ illð iõ qꝛ tacite ĩerat.uel fm Pe. dic ꝙ llla Yba referunt᷑ ad executionẽ magis qᷓ ad ſᷣam diſpõnis ut ibi dixi ⁊ plene ĩ.l.j.de ↄdi.⁊ de.( Aũo utrũ cõ ditio ĩducta ꝑ relatiuũ ſit ↄditio tacita uel expᷣſſa. Gl. h nõbili ter dicit ꝙ ẽ ditio tacita ut h dẽ ĩ gl.ꝗ ĩcipit tacita.Cõtra hãc Bende tex.i.l.nupꝑ.j.de le.iij.⁊.l.ij.sS.de odi.inſti.⁊.d.l.ij.de iſti.ubi ĩter ſi ⁊ q nõ ẽ dꝛia.ſʒ dico ꝙ iſta gl.ẽ uera.tex.ẽ ĩ.l j.j.de odi.⁊ de.ubi hoc examiabo.CAuũo qd ſi alienaui par tẽ ſtichi an adhibeat᷑ illa diſtictio an alienaueri ex uolũtate ul ex neceſſitate.Gl.ul.videt᷑ dicẽ ꝙ ſie dũ ĩ pᷣn.ſui dicit dic ut.j. ti. ij.li.xj. de adi.le.l.ſi rẽ legatã.ſʒ hoc nõ eẽt uerũ referẽdo ad caſũ.l.qñ dixit ſtichꝰ q meerit.q; ſiue alienet ex neceſſitate ſi- ue ex uolũtate Oditio deficit.ut.l.ſcribit de au.⁊ ar.le.i fi.qj qñ rẽ legaſſet ſimplicit᷑ tũc ꝓcederet ita dicit Di.¶ Ex glo.op. dẽ ꝙ dz itelligi g me erit. i.q̃ten me erit. ð ↄditio ĩpleri dʒ ĩ to tũ nec dʒ ſcidi ut.l.cui füdus de ↄdi.⁊ de.x.C. de ↄdi. inſer.lʒ. pe.cui iũ h d. Rũde ⁊ nõ hoc.qũq; ↄditio ↄfert ĩ e ptãtẽ cui reliquit ⁊ tẽ ſi oſiſtit ↄditio ĩ dãdo nõ põt diuidi ut.d.l.cui fũdus.idẽ ſiĩ faciẽdo nõ põt diuidi niſi ʒ diſtictionẽ poſitã in d.l. pe.de ↄdi.iſer.qñq; Oditio nõ ofert ĩ ptãtẽ alicuius ſʒ ĩ ali quẽ euẽtũ.⁊ tũc aut ↄditio ẽ ĩplẽda ĩ ipſa circa ipſa reʒ de qᷓ fit diſpõ ⁊ tũc diuidit.ut ſi dicat ſi hoc erit.i.qtenꝰ erit eadẽ rõne ĩdiſpõne qᷓ oferti iſti ↄditiõis deſfectũ ut ĩſfra declarabo.ſi ue ro ↄditio cõfert ĩ aliquã aliã rẽ extriſecã ab eo de qᷣ ſit diſpõ tẽ nõ põt ſcidi ut.d.l.pe.de ↄdi.ĩſer.⁊.l.ſi ita fuerit ſuis de ma.te ſta. Et faciũt iſta ad.q.pᷣ ad clauſulã illã ſi non ualet iure teſti ualeat iure codicilloꝝ.i.qᷓten iure teſti ⁊c.rõ apparet q; cõdi tio ↄfert circa id de qͥᷣ it diſpõ ut h ⁊ dixii.l.j.in.viij.q.s.de iu re codi.Scðo facit ad alið dicit ſtatutũ ꝙ mulier nõ poſſit ð/ hẽ ſine ↄſeſu duoꝝ oſãguineoꝝ ex parte pꝛis ſi eos hũeritſi nõ hũerit adhibeant᷑ ex parte mris.ↄtĩgit ꝙ vna mulier habebat vnũ ↄſãguineũ tm̃ ex parte pꝛis utrũ ille debeat adhiberi cuʒ vno alio ex parte mr̃is.dixiilla uerba adhibeant᷑ duo ex par/ te pꝛis ſi hũerit.iĩtelligunt.i.q̃tenꝰ hũerit ut h qꝛ circa idẽ cõdi⸗ tio ⁊ diſpõ adhibet ut h vides.ſʒ huic ↄdicit diſpõ ſequẽs q̃ di cit ſi eos nõ hũerit adhibeant duo ex parte mr̃is.hec ẽ cõditio circa alið ⁊ diſpõ circa alið.nã ↄditio dicit ſi nõ hũerit ex par te pꝛis adhibeant᷑ ⁊ duo ex parte mris. Sʒ rñdeo iſta ↄditio ſi nõ hũerit appoſita ẽ iĩ defectũ pme.vñ dʒ regulari in ↄꝛiũ ca ſuʒ ſicut pma.hoc eſt qᷓ̃ten pma deſicit iſta dicat᷑ extare.ut.l. aliqũ de cõdi. demõ.C.l.pe.ſi cer.pe.⁊.l.legata inutiliter de adi. le.q dies le. ce.l. q; pure. Egatũ. Pacl cxamin ut dixi in. l.is ꝗ.S.ſi. — acꝗ·hẽ. ¶ Op.j.ti.j.l.titia..lutio So. ut ibißm gl. ¶Op. de. l. is q. 5. f. S. de acg. hẽ. So. utiĩ gl.quã gl.repᷣhẽdit Rai.p.l.plʒ.s.de acq.hẽ.ubi dẽ q; idẽ ĩ ſio ⁊ fuo.⁊ Di.j.ſi a pa.qs ſu.ma.l.j.vñ ipſe dicit ali ud ĩ heditate ut ĩ ↄeio.aliud ĩ legatout h.rõ qꝛ legatoꝝ dies ce dit ĩcõtinẽti ⁊ acqrit pꝛiul dño ſʒ hẽditas nõ acqrit᷑ niſi aditio Er. *O ne facta. ut.j.de re.iu.l.q legata.⁊ ĩſti.de hẽ.iſti.S.alienꝰ.hec o. ẽꝗ caſu.l.j.S.ꝑ Fuũ.j.de ſuc.edic.q̃re dic ꝙ gl.q̃ ẽ h ⁊ ĩ.l.õ ria ẽ uera.tñ glo.nõ bñ dicit in.l.ex repudiatione.C. de fidei/ cõ.⁊ ꝓ hac ſo.facit qð nõ.in.l.j.C.qui admit.ad bo.poſ.po. T. l.j.. ij. C. de Nepugl bert. g bari „ i rei legate detrabat᷑legatũ mi ex toto. nuit ſi adijciat legatũ ougs. h. d. uł alit. Qð opat᷑ aditio qᷓ ad augmẽtum opꝑat᷑ detra iminutionẽ. ¶ Op.S.e.l. fui electiõe.S.ſi.cũ ſua gl. ctio ꝗa (Siital totũ fũdũ ibi certã Ka limitatã ſuribi dixi. C.1 1 Altnatiua poſita iter graua —1 ita ſcriptum. tos facit eos tenẽ iſoliduʒ ut duos reos debẽdi ⁊ ꝑ petitionẽ uel pariᷣ ꝑceptionẽ factaʒ ab vno nõ ĩducit diuiſio.h.d.⁊ ẽ nõ.⁊ ſoꝛt.S.iſte.¶ Mõ pmam partẽ ſũmarij ꝙ ꝑ alt᷑natiuã ĩducit oſtitutio duoꝝ reoꝝ.coꝛ. C. de cõſti.pe.auc.ſiqñ.⁊ ad iſtã partẽ uadit ↄꝛiũ factũ ĩ pma gl. ⁊ i. ij. gl.ĩ f. ¶ Op.j. de duo.re.l.añpe.So.ibi fuit relictũ a płrib ↄiũctĩ ſ noĩe appellatiuo uel ꝑ copula h̊ diſiũcti ut di cit gl.ſʒ huic ↄdicit.l.eadẽ ĩ pn:de du.re.ubietiã ꝑ copulatiuã ĩducit ↄſtitutio duoꝝ reoꝝ ĩ teſtõ.ſj ibi hoc fuit expᷣſſum ut ibi nõ. ¶ Op. nã ĩ ultimis uolũtatib diſiũcta poſita ĩter ꝑſonas ſoluit ĩ ↄinctã ut.l.cũ qdã.C. de uer.ſig. So.gl.ij.ĩ fi. ꝙ ibi po nit iter honoꝛatos h ĩter grauatos qð ẽ uerũ.ſʒ qñ ponii inter honoꝛatos ĩducit etiã oſtitutio duoꝝ reoꝝ ſi grauato daretur electio ut.l.ſi titio aut ſeio.j.ti.ij. DPe mõ cõſtituẽdi duos reos dixi plene ĩ.l.j.j.de du.re.¶ Zld ſcðaʒ partẽ gl.ſignat duo ð/ ria ſimul q̃ debẽt diuidi.¶ Op. 5 ꝙ petitiõe partis ĩducat di uiſio ut. C. de fideiuſ.l.liberũ. Ol.ponit multas ſo.ultima ẽ ue ra.Ad aliud ↄꝛiũ videlicet ꝙ h̊ vnũ tm ꝓ parte ↄuenit ⁊ exi/ git iõ ꝓ alia parte hʒ ↄuenire eũdẽ. nt.l.reos. C. de fideiuſ.i.l. 2ia ↄuenit eos ꝓ ſuis partib merito videt diuidẽ. ⁊ iſtã tenẽt doc. qd declarauiut.l.ex duobi.ijj.q.de duo.re.¶ Op.ſcdðo pceptiõe pari inducat᷑ diuiſio ut.l.ſi creditoꝛes.C. de pac. Bl dieit hẽas h ĩ lr̃a altero ⁊ nihil obſtat.ulł pone alterutrop alto ⁊ iſtð ẽ deſtruẽ tex. ¶ Mõ tñ ex hac gl. dꝛiã ſigniñcatio/ nis ĩter alterũ ⁊ alterutrũ.qꝛ alterutrũ ĩpoꝛtat ꝙ; quẽ uolo.vñ alij dicũt ꝙ hoc ẽ ſpaͤle fauoꝛe legati.qd gl.rephẽdit ꝑ.l.reos C. de ſideiuſ.qrephẽſio ẽ uera q;tũ ad petitionẽ partis ſ̊ quã tũ ad ꝑceptionẽ de q̃ loquit.l.ſi creditoꝛes.dic ꝙ illa.l.reos.ni hil ad ꝓpoſitũ. teneas ergo hãc ſo. ut ſtati dicã.vñ alij ſoluũt ſicut ſolutũ ẽ Zꝛiũ de dicta.l. liberũ.q ſo.ẽ ↄ tex.d.l.ſi credito/ res. Nic ergo qñqʒ creditoꝛ recipit partẽ ab vno ex plib reis debẽdi ꝗ hñt officiũ diuiſiõis.⁊ tũc cũ creditoꝛ ex neceſſitate re cipiat no videt᷑ diuidere ut.l.ĩter eos.S.j.de ſideiuſ.⁊ ibi dixi. qñq; recipit partẽ ab vno ex his qꝗ nõ hñt bñſiciũ diuiſiõis ut erant duo reiẽm iſta tꝑa ⁊ tũc videt᷑ diuidẽ.ut.l.ſi creditoꝛes. C.de pac.Fallit ſauoꝛe legati ut hic ⁊ ſic ꝓcedit ſolutio qð ple ne examinaui in.l.ex duob de duo.re.in pma.q. Si in vna parte alternatiue lega Si ita legatũ. tũ ẽ vnũlʒ 4 alia plura illud qð eſt — vnũ nõ recipit diuiſionẽ.h.d.¶ Op. qꝙ quot ſũt res tot dicũ/ tur eẽ legata ut.l.ſcire debem de uer.ob. So.ibi ſuerũt noĩa tim hic uero cõiũctĩ legata ſub noĩe collectiuo octo.ſi ergo ex utraq; parte alternatiue eẽnt plura legata diſiũcta poſſem tñ partẽ de vno ad alterã de altero eligẽ.ita logtur pma gl.ꝗ ſa/ tis foꝛiᷣ ẽ. ¶ Mõ ex pᷣdictis ꝙ iſta noĩa numeralia.ſ.duo tria ⁊ ſilia ſũt collectiua nec dicunt᷑ diſtributiua ſeu diuiſa. ¶ Ad pᷣdicta op.de.l.ſi ſterilis.S.fi.de ac.emp. Nicit gl.ibiĩ ↄctibꝰ hic in ultima uolũtate.Certe q;tũ ad hoc nõ ẽ dꝛia iĩter ea ut.l ſcire debem.uel dicit gl.ibi fuit ꝓmiſſio annua ex qᷓ reſultant lures obligationes.hic uero legatũ fuit vnuʒ. Iſtud videtõ l.ſtichũ.S.ſtiplo de uer.ob. Tu dic ſicĩ ſtiplone annua uenit aliqd ĩplẽdũ ex parte ei cui ſtiplo qrit qð pſone ei cohereat tot ſut ſtipłlones quot ſũt anni.ut.l.ſipᷣuꝰcoĩs meuij.S.ñi.de ſti pu.ſer.ita loqtur.l.ſi ſterilis.S.ſi.⁊ glo.hic nõbilit ſic ĩtelligit. ueniebat ibi enĩ hĩtatio ꝑſone cohẽt.dixi de hoc ꝑlene in. d.l. fuꝰcoĩs meuij.S.fi.¶Qũo dẽ hic ꝙ altutra cauſa vnũ lega/ tũ ⁊c.qd ẽ hoc dictũ.Gl.exponit duob modis.pᷣ ut expona/ mus alterutra.i.utraq; ut ſit ſeſus in diſpõne alternatiua eſt vnũ legatũ tmm.uel alit᷑ ut ſtet ppꝛie ⁊ erit ſẽſus ĩ diſpõne alter/ natiua i qlibet parte alternatiue ẽ vnũ legatũ ⁊ ſic ſunt duo.x ſic iſte due expoſitiões ſibi ↄᷣdicũt ut.j.ti.j.l.ſi illud.q ſacit ꝓ pᷣ ma expõne ſcdaʒ ⁊.j.de uer.ob.l.ſcire debemꝰ.S.ſtiplones j. e.l.plane.S.ſi.qᷓ ſaciũt ꝓ ſcðᷣa expõne.Gl.dicit ꝙ qlibet ex/ poſitio põt eẽ bona qꝛ vnũ legatũ ẽ ppter vnã pᷣſtationeʒ.ſed duo ꝓpter duarũ rerũ noĩationẽ.Que gl.uerũ dicit tñ quãtũ ad iſtã.l.nõ ẽ mẽs iuriſcõſulti.Sʒ vult hoc dicẽ teſtõꝛ hiclega uit lecticarios octo.iſta pars cõtinet vnũ legatũ ꝓpter nomẽ ½ Uui — collectiuũ octo.demũ ſubiũxit aut ĩ ſingulos certã. Iſta pars tinet plra legata ppt᷑ diſtributiuũ ſingulos ⁊ tñ nõ põt diui di q; ĩ vna parte altnatiue ẽ vnũ legatũ.hoc vult iſte tex.vide ci. Dlnund vide gl.ſi.q nibil fac. ¶Qño utrũ iſtud ſcire an ſit vna ſtipło uel płres ẽ utile ad aliud q; ꝓpt᷑ hũc.S. Nic ꝙ ſic ad multa ut nõ.i.l.ſcire debem. j.de v.ob.⁊ ibi dixi.naʒ ſi ꝓmittis mihi dare cẽtũ poſſũ ne te ↄuenire ad ꝗqngita tm̃ p/ miſſa. DNicit ibi glo.ꝙ nõ ſʒ agã tanqᷓ; debita mihi occaſione pꝛomiſſtienis. D quod apud hoſtes. ige .ooſtliminij põt legari.h. d. ¶ Op. . de v. ob. l. liber hõ ĩ fi.el hiʒolo.Gl.uariauerũt ĩ ſo.ↄꝛia.na ibi dicit aliud in le gato q; i ſtiplone.ł i teſtis.j.de re.iu.Rõ q; legatũ cedit a tꝑe moꝛi.Certe hoc ẽ ↄ regulã catonianã q vult ſt nõ ualet tũc cũ reliquit᷑ nec poſtea ↄfirmer᷑.⁊ õ.l.ultima.S.de ac.emp.ubiidẽ ĩgctibꝰ qdð ĩ ultima uolũtate.Solue ergout hĩ gl.ſ.ꝙ h̊ loqt ĩre q̃ ſimul fuit nr̃a ⁊ poſtea ab hoſtibꝰ occupata ĩ q ualet ſti/ pulatio ⁊ legatũ ꝓpt ſpem qua hẽmus iure poſtliminij.⁊ hoc vult dicẽ tex.hᷣ iure poſtliminij ↄſiſtẽ ⁊c.ꝛia loquunt᷑ i reb q̃ ſempꝑ fuerũt hoſtiũ.Et iõ dico ꝙ papa q ↄceſſit regnũ hierlm regꝗ karolo ⁊ ſucceſſoꝛib lʒ de eo nil teneat ↄceſſio ualuitq; ſe mel fuit ecclie ⁊ ſic ↄſiſtit ppt᷑ ſpeʒ poſtliminij.ſacit ð pdicta ex de re iudi.c.abbate ſane.li.vj.So.ibi ſuit donata res hoſtiuʒ ſpᷣ ↄditiõe.ſ.ſi capiet qð licet. NPꝛedicta vo hñt locũ qñ ſimpli cit ocedii.facit.l.liber hõ.j.de v.ob.⁊ qdð ibi nõ.⁊ ibi etia dixi 5 li anus Seipſa ſũmat.¶ Op.de.l.ſ. in IEE.epn. de v. ob. Bl. H ⁊ bñ ponit plu .iter alias dicit qð ibi deſicit ꝑ hãc.l.ſupplet᷑.⁊ hãc tʒ MDe.qꝛ ꝓmptũ leges legib cõcoꝛdare.aliã ponit ꝙ ſi Fuꝰ uel niiꝰ qᷓſiuit ius eligẽdi ꝑ ſuã ꝓuiſionẽ hᷣ ſecꝰ.⁊ hac tenet Hi.ꝓ q̃ ſacit.C.de odi.iſer.l.ſiuxoꝛẽ.⁊ qdð ibi nõ.⁊ ĩſti.de vᷣ. ob. S.ex cõditionali.tu dic iñgẽdo ſimul qñq; ſiliꝰ uel fuꝰ hñt ptãtẽ eligẽdi ex ſua opa ⁊ ꝓuiſione.⁊ tũc põt ipſe ſolus eligẽ ut. d. l. f. de vb. ob. ⁊.l.ſi ſtipulat ſuero ill ĩ pn.e.ti.qð appa ret qꝛ põt ſibi libẽter ſoluiut.l.qð ſᷣuꝰ.õ.depo.⁊.l.ſi vnꝰin pn. de pac.qdð nõ eẽt ſi ipſe nõ poſſet eligẽ.qũq; hoc hʒ ex ꝓuiſiõe alti ⁊ tũc aut ẽ optio aut electio.pᷣ caſu ĩ altnatiuis nõ põt eli gẽ ſeu optare ſine pꝛis uel dñi iuſſu ut h.iõ optiõe legata nil ẽ ĩ obligatiõe ⁊ ſic optio ẽ magis ius q̃rẽdi qᷓ; ius q̃ſitũ.vñ non trãſit i dñʒ nec ꝑ ſiliũ uel ꝑ fuũ põt explicari ſine iuſſu ſicut di xim in.l.q in aliena de acq.hẽ. Sʒ qñ eſt electio in alternati uls tuc utrũq; eſt in obligatione ⁊ obligatio ſtatim qᷓrit dño ⁊ remanet electio qᷓ eſt meri facti ⁊ ſic dʒ explicari ꝑ filiũ uel fuũ nec trãſiuit ad pꝛem uel dñm.ut iſti. de ſti.ſer. S.ſʒ cũ factũ.di/ xiin. l.ſi ſtipulat fuero illud udepe hsb 4 ifficilis ẽ.l.iſta. Qui capit cõ⸗ Am filio. n ꝑ mediã ꝑſonã alteri ex ul Aima uolũtate põt onẽ ſideicõ.grauari ⁊ ſi exneo reſti tuẽ grauat tũc ut hẽs trebellianicã qᷓrtã deducet.ſi ei ꝑx quẽ ac quirit nõ videĩ grauat ut hẽs nec qrta deducet ⁊ ſideicõ.moꝛ tuo añ diẽ decedẽtẽ ſideicõ.remanet penes grauatũ.h.d. Ni uide.pᷣ ponit vnũ dictũ.ſcdðo illð declarat.ttio põitvnã illatio nẽ iuliani.qrto ponit ali illationeʒ auctoꝛis legis.ſcdᷣa ibi ac tũc.ttia ibi deniq;.q̃rta ibi ⁊ iõ.¶ Op.ad pma partẽ.nã nõ poſſu grauare eũ cui nil relinq ut.C. de ſideicõ.l.ab eo.j.ti.ij. łt j.S. ſciẽdũ. So.lʒ hic dño uel pꝛi nil reliquat tñ ex relicto ſcõ hilio ułuo aliqd ad eos ꝑuenit ex legis diſpõne iõ ſibi videoꝛ reliqſie ut.l.ↄficiunt᷑ĩ pn.S.ti.j.Sʒ hoc iſtat foꝛtiter.illũ ad quẽ bona mea deuenerũt ex legis diſpõne uel ex caſu nõ poſ-/ ſi onẽ ſideicõ.grauare ut.l.ſʒ ſi ſic.S.j.j.ti.ij.⁊.l.ñ.ĩ pn.⁊ ad.l fal.l.q fũdũ.S.q filios. So.illud qdð reliquit filio uł kuooſide rato pñti ſtatu dʒ acqri ſtatiʒ pꝛi uel dño merito grauari põt onẽ fideicõ. In ↄꝛijs nõ ſtati qit oſiderato pñti ſtatu.ſ ſi ad eũ puenit ex poſtſacto fuit ex qᷓdaʒ foꝛtuna.h̊ ergo acqri pa tri uel dño ex ptãte legis ⁊ uolũtate teſtãtis ꝗ hoc ſciebat cõſi derata potẽtia pñs ſtatꝰ. In ↄꝛijs ex ptãte legis ⁊ ex ſoꝛtuna nõ ex uolũtate teſtõꝛis ꝗq hoc ignoꝛabat utrũ ꝑ hos ſibi q̃ri de bebat ul nõ. ¶ Op. ꝙ etiã eũ ad queʒ aliqd ex mea uolutate deuenit ꝑ mediã ꝑſonã nõ poſſũ grauare ut ſᷣſtitutũ exhẽda ti cni aliqd legaui ut.l.miles ita hẽdẽ.S.ſi miles de te.mi.x.l. cũ qdã.C. de le. So.ille ſpalis ⁊ ſingularis caſus ẽ.⁊ nõ.in.dð l. cũ qdã.p dictã gl.⁊ Ci.ut ergo iſte articulus circa pmã par tẽ tibi liqat cũ q̃ri᷑ an eũ ad quẽ deuenit ꝗd ꝑ mediã ꝑſonã de meo poſſũ grauare. ſſic diſtigue aut ad eũ deuenit ex uolũtate teſtõꝛis aut ex legis ꝓuiſiõe uel alio ſoꝛtuito caſu. Pꝛimo ca ſu aut ad eũ ꝑuenit aliqd nõ ↄtinẽs cõmodũ pecuniariũ ⁊ nõ põt grauariut.j.e.l.plane.ij.S.fi.cũ.l.ſe.aut ꝑuenit ad eũ cõ: Delegaß p. gato libertatis qdð ſtati ualetut j. pxime dicam. ¶ Oppo. modũ pecuniatiũ ⁊ põt grauarilʒ ꝑueniat ad eũ ꝑ mediã ꝑſo nã dũmõ ſit ſᷣſtitut legatario uel ſideicõ.ul donatario cauſa moꝛ uel cui dʒ dari cauſa oditiõis ĩplẽde.ut.d.l.ab eo.⁊.l.j. C.coĩa de le.⁊.j.e.l.qdã teſtõ.S.ſi.⁊ hoc regulariter. Fallit ĩ ſvᷣſtituto exhẽdati cui erat legatũ ut dict.ll.Scðo caſu q ali/ qd ꝑnenit ad eũ ex legis diſpõne uł ex caſu foꝛtuito.tũc qũ ad eũ ẽ puẽturũ ĩcõtinẽti ↄſiderato pñti ſtatu ⁊ põt grauariut h̊. ſʒ qñ ex ĩteruallo ex caſu qꝛ foꝛte erit hẽs ab ĩteſtato uł ex teſtõ ⁊ tũc aut grauat᷑ ſᷣ noĩe appellatiuo ut hẽdẽ hẽdis uel hẽdeʒ legatarij ⁊ tũc ualet.aut ſb noĩe ꝓpꝛio ⁊ tũc nõ ualet ut.j.ti.ij.· ſiʒ ⁊ ſi ſic.S.j.⁊ rõnẽ dic ut ibi.¶ Venio ad ſcdaʒ partẽ ⁊ op. Fʒ Hi.ſic.qð meũ ẽ ampli meũ ſieri nõ põt.ut.l.ꝓpꝛias.C. de le.x. l.mea.j.de odi.⁊ de.⁊.l.cetera.S.j.j.e.ſʒ iſte res iã ſũt ſilij qꝛ ipſe ẽ iſtitut uel ſibi legatũ ergo a pꝛʒe ſibilegari nõ p̃ᷣt. So. hociõ qꝛ momẽto nõ reſidet penes filiũ uł fuũ ſʒ trãſit ĩ pꝛeʒ uł dñʒ. ut.l. plʒ de acq.hẽ. ¶ Sʒ op.⁊ itro gl.ſi do tibirẽ ut ſtan ad me reuertat᷑.iſta datio ẽ iutil ⁊ ꝑ eã nõ trãſtert᷑ dñiũ.ut.l. ſic.j.de ſo. Sʒ ĩ ꝓpoſito ſi pꝛ reſtituat ſilio ſtatĩ ꝑ filiũ qᷓrit pꝛi. nut. d. l. Plʒ. 7.l.j. ſi a pa. ꝗs fu. ma. ergo pʒ illð nideicõ.eẽ iutile. So.gda fatent vꝛiũ ꝙ ſideicõ.nõ tʒ niſ hoc ꝓcedat ex uolun tate pꝛis uel dñi ꝗ manumittẽt uel emãcparet filiũ uel fuũ. ⁊ expoit pᷣ ex pſona.i.ex uolũtate.⁊ iſtð ſetit Pi gl. iij. ĩ pn. ⁊ alia gl. circa ninẽ.l.q̃ẽ ſuꝑ vbo pꝛis.Sʒ nõ ſtatĩ iſta expõne ⁊ merito.nã ẽ ʒ̊ v.deniq; ⁊c.ubiiſta vᷣba exponunt.na qñ pꝛ ul dñs tenet ex ꝑſoa ſilij uel fui dẽ teneri ut hes.q tenet ex pſõa ſua tenet᷑ ut ali cõmodũ capiẽs ex teſtõ nõ ut hẽs ut h.⁊ hoc nolũt dicẽ iſta vba.vñ adhuc remanet ↄꝛiũ qꝛ reſtõ videtł inuti lis. So. ergo gl.alio mõ.ſ.ꝙ pꝛ uel dñs ſuit rogat ſe̊ ↄditiõe uel ĩ diẽ.vñ qꝛ pẽdẽte oditioe potit manumitti uel emacipari. iõ ualet ſideicõ.⁊ reſtõ nõ erit ĩutilis ⁊ hec ſo.ẽ .iij.gl.vide eã Iſtð ẽ diuinare.vñ dicũt alij ꝙ põteẽ ꝙ pꝛ recuſabit hẽditatẽ ſibi ꝑ ſiliũ acqſitã.vñ ipſe ſili ſibi capiet totalit᷑ ad ſui cõmodũ ⁊ĩteridabit᷑ curatoꝛ ꝑ.l.ñi.S.ſinaũt.C.de bo.q li.⁊ ſic erit utile ſideicõ. ⁊ ad illũ caſu retulit ſe iſta lex ſic ⁊c als ſiliꝰ ſẽtit cõmo/ dũ qꝛ ſibi reſtituit ⁊ ibi ſetit cõmodũ qũ pꝛ diſſipat.ut.l.imꝑa⸗ toꝛ.j.ad treb.vide gl.⁊ iſtð nõ plʒ qꝛ ſi pꝛ tenuit ſibi qri ꝑ filiã nõ põt dici ꝙ teneat ſideicõ.ex pſona pꝛis ĩmo apð ipſũ niliuʒ remanet ipſo iure cũ ipſe ſit hẽs.l.ſi hẽs ĩſtitut ĩ pn.ad treb.⁊ I. e.l. uũ ſilij.S.j. So.ergo gl.q̃rto mõ.ſ.ꝙ pꝛ hic fuit rogatꝰ pure tñ ĩeſt tacita oditio de reſtituẽdo cũ erit ſui iuris ut.ſ.ad treb. ubi pure.⁊ iſtã ſo.ſequunt᷑ doc.nr̃i DPi.⁊ MPe.tñ Old.li mitat ut ſtati dicã ĩ ſequẽti ↄꝛio.vide gl. Op. hoc ſʒ hoc ĩdiſticte porit a pꝛe uel a dño relinq pure ſilio uel fuo q; ſemꝑ tacita cõditio ĩeſt.qð ẽ expᷣſſe ð tex.iſti.e.S.fuo.⁊.j.e.l.a filio. ⁊. l.q̃ſtũ ĩ pn.⁊.j.q di.le.ce.l.cũ legato ĩ ſi. So.dicebat dñs Ol. ego ĩtelligo ꝙ bic erãt aliqᷓ uerba ĩ fideicõ.ꝗ ſapiebãt re/ ſtitutionẽ eẽ dilata ĩ tps exñtie ſui iuris ut.d.l.ubi pure.⁊ vide tur ꝓbari ꝑ tex.i.l.ideicõ.S.ſi filio.j.de le.iij.als ab initio ſi/ deicõ.nõ ualẽt nec ↄfirmaret᷑ ex poſtfacto ĩpediẽte regula ca/ toniana ut.d.S.an ſuo.Ego credo dictũ dñi Ol.eẽ uerũ qñ pꝛ iſtituit᷑ ⁊ ab eo reliquit legatũ nel fideicõ.filio.ita loquunt᷑ in ra allata ꝑ eũ. Sʒ iſte caſus nõ ẽ hic.ſʒ qñ ipſe fili iſtituit hẽs p rogat de reſtituẽdo ipſi ſilio utĩ caſu nr̃o tũc idiſticte legan do uel ſideicõmit.ſimplicit videt᷑ legatũ eẽ dilatũ ĩtpus exñtie ſui iuris.Et ad hoc ꝓbdũ pᷣmitto talẽ diſtictionẽ qũ aliqs ca pit aliqd ab hẽde ⁊ eidẽ hẽdi reſtituẽ rogat᷑ il idẽ an ualeat ⁊ qñ reſtituẽ debeat diſtingue aut hẽdi dʒ ſtati reſtitui ut qꝛ te ſtatoꝛ expᷣſſit. aut poſt certũ tpᷣs.aut dubitat᷑ qꝛ teſtõꝛ ſimplici/ ter locut ẽ.pᷣ caſu relictũ nõ ualet qꝛ nullũ cõmocqũ cõtinet er go cẽ. ut.l.ſi creditoꝛiin ſi.cũ ſe.j.e.⁊ ar.l.ꝗ ſic de ſolu.ſcdᷣo ca ſu ualet ⁊ poſt tp̃s a teſtõꝛe taxatũ debebit heredi reſtituiut.l ſi a me.ad.l.fal.⁊.l.ſi heres inſtitutꝰ in pn.ad treb.tertio caſu nalet ſideicõ.nec tenet᷑ reſtituere ſtatim ſʒ poſt moꝛtẽ ipſius ſi deicõ.videt᷑ dilata reſtitutio uel in tpᷣs exiſtẽtie ſui iuris ſi hẽs cui debet reſtitui eẽt in eius ptãte ut.l.epiſtolã.S.ſfi.ad trebel. in tex.⁊ glo.alias ẽ in.l.ubi pure in pn.cũ glo.⁊ in.l.epiſtolã G. fi. i ibi nõ.e.ti.facit.j.de au.⁊ ar.le.l.ſliã.Ad ꝓpoſitũ di⸗ co ꝙ ũlud qð pꝛ capit a ſilio hẽde ĩſtituto ⁊ ipſi filio rogat᷑ re/ ſtituere.ergo videt᷑ dũlatũ in tps exñtie ſui iuris.nec curo utrũ fuerũt appoſita uerba q̃ ſapiãt dilationẽ uel nõ. Ex pꝛedictis ergo habes ꝙ qñ a pꝛe relinqtur ſilio aut relinqtur ſub condi tione ⁊ ualet.aut pure ⁊ tũc aut ſũt aliqua uerba in relicto que ſapiat dilationẽ ⁊ ualet.aut nõ ⁊ tũc aut ipſe pꝛ ẽiſtitut ⁊ ro/ gat de reſtituẽdo ſilio ⁊ tũc nõ ualet.rõ qꝛ nõ põt confirmari impediẽte regula catoniana ut in. S. an ſeruo.aut ſilius ipſe ẽ inſtitutꝰ ⁊ pꝛẽ ſibi rogat᷑ de reſtituẽdo ⁊ ĩdiſtincte ualet ⁊ videt᷑ dilatũ in tẽpus exñtie ſui iuris nt hic. Pꝛedicta uera niſi in le videt — — — . — — — –— r„— —. — ——— — ——2 — — - — — ☛ — —— — —q = — 1 tl li 8 1 ——, ne = — — — videt᷑ ꝙ dñs cogat᷑ ſſtare ſtati fuo ut.j.ti.j.l.ſiidẽ ſeruus..ſi ſeruus.illud ponit᷑j.in pe.gl.⁊ ſoluit ꝙ ſpetialeẽ ĩrelicto lib. tatis que ſi ſeruo pᷣſtat᷑ dño nõ acqrit.hᷣ vo in relicto alteri q̃ ſi buo pᷣſtat᷑.vñ vẽ dilatũ ĩ tps exiſtetie ſui iuris.vide illã glo. ¶ DOp. ⁊ videt᷑ ꝙ qñ legatũ relingꝗt exneo debeat᷑ er perſona dñi.ut.l.ſi alienꝰ.j.ti.j.Iſtud ↄꝛiũ ponit hĩ up vbo ex per ſona.ꝗqẽ ĩ v.deniq;.⁊ dicit ſolue ut ibi.Peclaro ſi iſpicimꝰri goꝛẽ vboꝝ debet ex ꝑſona dñi q; ab ipſo ẽ noĩatiʒ relictuʒ. er go de rigoꝛe nõ debet a ſeruo ad quẽ poſtea deuenit hẽditas ut.l. celſus.S.j.ĩ fi.j.ti.j.⁊.l.j.in fi.j..ti.ij.⁊.lſi blee. Szoſe, rato effectu debet᷑ ex ꝑſona ſilij uel ui ⁊ ita loqtur h. Sed cõ tra hoc op.de.l.nẽſenłꝰ.S.ſeruo.j.ad.l.falci.ubi videt ꝙ etiã qtũ ad effectũ debeat᷑ ex ꝑſona dñi. Sol. imo ibi deberet ex pſona filij uel ſerui qd apparet ex eo ꝙ ꝑ patrẽ uel dñʒ dedu/ cit falcidia.⁊ ſic tenet᷑ ut hẽs ex ꝑſona ſfilij uel fui. Sʒ hᷣ ẽ dꝛia ꝛdicta legata vidẽtur relicta ab ipſo ſilio uel ſeruo ex oꝛdine flereſſino ut ſic pma legata ꝑ alia nõ minuant ⁊ ĩ hoc hec lex detminat᷑ ꝑ illã.¶ Venio ad tertiã partem. Op.pᷣ ꝙ hic in/ nuiũ ꝙ ſili iſtitut ſit hẽs.Cõtra imo pꝛut.l.placet de acq.hẽ. SL. vbo ſy ut pat.ſoluit duobꝰmodis.pᷣ qꝛ uerũ ẽ filiũ eſſe hẽdẽ noie tñ effectu acꝗrit pꝛ ut.d.l.placet. Alij dicũt ꝙ pꝛẽ hẽs uere ut ĩ ↄꝛio ſ̊ põt grauariut hes ⁊ tũc detrahet trebel. tẽ põt grauari ut ali cõmodũ ſentiẽs ⁊ tunc non detrahet. oc dictũ nõ placet gl.q; fᷣmn hoc nulla ẽ dꝛia.utrũ eẽt roga/ tus reſtituẽ ſilio uel exneo qð ẽ õ hãc.l.Tʒ ergo gl.pmã ſolu tionẽ ꝙ fili ſit hẽs noĩe lʒ nõ effectu. qdð utrũ ſit ueru declara bũ ĩ ſequẽti ↄꝛio.vide hac gl.¶ Op. ilud ⁊ videt᷑ ꝙ non ſit hẽs neq; noĩe neqʒ effectu ſicut dicim de ſeruo ꝙ nullo mõ ẽ hẽs ſʒ ſacit hẽdẽ dñʒĩ tãtũ qꝙ qñq; ẽ loc ſubſtitutioni vulgari q̃ cõcipũ ĩ illũ caſuũ ſi hẽs nõ erit.puta ſi teſtatoꝛ ignoꝛabat eũ Fuũ.ut.l.cũ ꝓpona⸗.C. de hẽ.iſti.⁊ iſti.de vul.ſub.S.ſi. ni timoꝛe ut arbitroꝛ dic glo.ꝙ lʒ ĩ pn. dicat᷑ de filio ⁊ ſeruo.tñ ĩ hoc v.deniq; dicit ſolũ de ſilio ⁊ caute tacet de ſeruo.inuit er/ go gl. ꝙ ſili ẽ hẽs noĩe ſʒ pꝛeʒ facit hẽdẽ ĩ effectu. ſeruus eniʒ nullo mõ hẽs remanet ſ facit heredẽ dñʒ noĩe ⁊ effectu. hoc ſegtur Ja. de are.⁊ Ci.ut dicũt ĩ.d.l.cum pꝛoponas. Nos examinem iſtud ⁊ oñdo utrũq; mẽbꝛoꝝ nõ ꝓcedẽ.pᷣ ꝙ filius nõ ſit hẽs noĩe ſʒ facit hẽdẽ pꝛeʒ ſicut ſeru dñʒ.videt᷑ caſus in lI. ꝗliberis.S.hec yba de vul.⁊ pu.⁊ de acq.hẽ.l.ꝗ ĩaliena.S. ĩterdũ.ubi dic ꝙ facit pꝛeʒ hẽdẽ.ſcðo ꝓbõ ꝑ rõnẽ.ille dẽ hẽs noĩe apud quẽ remanẽet directe actiões.ille enĩ dꝛ hẽs effectu ad quẽ trãſeũt utiles.ut ĩſti.de ſideicõ.hẽdi.S.reſtituta.nõ.in l.ꝓ hẽde.S.papᷣ.de acq.hẽ.i ultia gl.ſʒ ↄſtat qcqd niliꝰ acqrit acqrit pꝛi ſm hec iura ꝗ ad directas ⁊ utiles actiões.ut ĩſti. ꝗs pſonas nobis acꝗ.S.j.de inuti.ſti.S.ſʒ qita.⁊.S.alti ĩ gl. ij.⁊ nõ.i.S.ſigꝗs alij.⁊ nõ.i.l.ſtipłatio iſta..alt᷑i de uer.ob.⁊ l. ſi tibi. x.S.ſi.cũ.l.ſe.de pac.ergo ſilꝰ nõ ẽ hẽs noĩe neq; effe ctu.nã gl.expᷣſſe i.l.ex aſſe.ad tre.dicit ꝙ qñ directe nõ rema/ nẽt apud aliquẽ nõ põt dici hẽs.Aliud mebꝛũ ꝗͥᷣ d ꝙ fu nul lo mõ ẽ hẽs nõ videt᷑ uerũ.pᷣ q; videtõ.l.ꝗ hẽdiĩ pn.de ↄdi.⁊ de. ubi dꝛ ꝙ fuus ẽ hẽs noĩe.Scðoo tex.⁊ gl.i.l.quotiẽs.S. ſi. uer. ſi pure.S.de hẽdi.ĩſti.ubi gl.dic ĩ ſine ſui ſuus ẽ he res noĩe lʒ nõ effectu ꝑ.l.placet.ſicut dicimu de filio. Tertio hoc ẽ exp̃ᷣſſũ ad trebel.l.qdã.S.ᷣuo.ubi nõ.ꝙ ſi dñs ẽ rogatꝰ reſtituẽ ſuo ꝙ oĩa remedia trebelliani hʒ pᷣterq; deductioneʒ q̃rte cũ nõ ut hẽs ſʒ ut dñs ſit rogatꝰ.ĩnuit igi fuũ eẽ hẽdem noĩe q; ſi dñs eẽt hẽs hẽret etiã deductionẽ qrte ut hic.Auar to hoc videt᷑ ↄ hãc.l.cũ eni ĩ pn.dicaĩ de ſilio ⁊ fuo lʒ poſtea dicat᷑ de ſolo filio ĩtelligit repetitũ de utroq;.arg.C. de diuer. reſcrip.l.j.qd dicemꝰ. Dico ꝙ aliquẽ eẽ hẽdẽ noĩe põt accipi duobmodis. ꝛimo hoc ẽ ut hẽat directas actioes.⁊ iſto mõ nec ſili nec ſeruus ẽ hẽs q; quo ad directas actiões ⁊ quo ad utiles faciũt hẽdẽ patrẽ uel dñʒ.nt.d.l.ꝗ liberis.sS.hec uer ba. ⁊.l.qĩ aliena.S.ĩterdũ.⁊ ĩ iurib pᷣallegat ꝓ hac parte ad qð facit...ſeqtur.S.ſeruus de uſucap. Scðo mõ accipi hẽs noĩe.i.hẽs noĩat ſeu ĩſtitut iĩ teſtõ lʒ nõ hẽat directaj neq; uti les actiões.⁊ iſto mõ dẽ hẽs fuus ⁊ filius.ut.l.q hẽdiĩ pn.de ↄdi.⁊ de.⁊ hoc dic gl.i.d.l.qꝗ placet ſi bñ aduertaĩ.⁊ ĩ ↄꝛio de dicta.l.ꝗ heredi.ẽ aduertẽdũ ꝙ illud ẽ hẽs noie lʒ nullas acti ones hẽat directas vl utiles qtũ ad ꝓpoſitũ hʒ ðuos effectꝰ. ꝛimꝰẽ ꝙ pa uel dñs ẽ hẽs quo ad oĩa iura eo mõ quo eẽt fi lius uel ſu ſi eẽt ſui iuris.⁊ ita actiões hʒ ac ſi ipſe filiꝰpuus eẽt hẽs.ut.l.q hoĩeʒ.S.ꝗdã de ſol.⁊ hac.l.⁊ nõ.i gl.ij.hui.l.⁊ ĩt galia gl. ſup uerbo.ex ꝑſona.⁊ tñ iſtud tale iu q hʒ pꝛ uel dñꝭ nõ põt opponẽ ̊ filiũ uel puũ cũ ex eoꝝ ꝑpſona hẽat.ita loqui: hec.l.vñ ʒ ipſũ filiũ nel fuũ nõ põt deducere ſra qꝛ Zᷓ eũ nõ hot dicẽ ſe heredẽ ut hic nec ð fuũ ut nõ.i.d.l.qꝗdam.S.fuo. oc ꝓcedit duplici rõne.pma q̃ poni hicĩtex.q; cũ pꝛ ſit he De lega p. res eo mõ quo ſil uel fu eẽt.ſli autẽ nel ſeruus ſibüpſi obli/ gat eẽ nõ põt.ergo ⁊ ĩ io.nec pꝛ ex ꝑſona ſilij obligat nõ ẽ ſz ex ſua.Ocdo rõne gnãli eoꝝ.q; eo puilegio qð ꝗs hʒ a me eon me nõ põt uti.ut.l.ſi iudex circũuẽto de minoꝛibuj.⁊ i.l. amiciſſimos ĩ fi. de excu.tu.ſcõʒ effectũ hʒ.q; quo ad ea qꝗ ſũt ſacti ipſe noĩatꝰ hẽtur ut hẽs lʒ ipſe nullas actiones hẽat dire ctas vł utilej circa cõditiõe iplẽda.ut.d.l.q hẽdiĩ pn.de cõ di. ⁊ demõ.ſimile ĩ.d.l.qꝗ liberis.S./ hec uerba.ubi hec uerba age mihi heres crit reſoluũtur ĩ cõditionẽ ut ibi pʒ in pᷣn.l.q cõditio dẽ eẽ facti.iõ quo ad ĩplemẽtũ cõditiõis pꝛ uel dñs nõ dẽ eẽ hẽs lʒ quo ad alia ſic.dices tu ſilio uel fuo exiſtẽte ĩ po/ teſtate ad ĩplemẽtũ cõditiõis pꝛ dẽ eẽ hẽ.q; filio vł ſuo adeũ te qrit᷑ pꝛi uel dño.ut.l.iijj.de vul.⁊ pu. Rñ.nõ dẽ eẽ heres pẽ uel oñs ut ipſe poſſit adire ex ſubſtitutiõe.qꝛĩ ei pſona nõ ue riſicat᷑ cõditio qſqs mihi hẽs erit.ſʒ filio uel fuo adeunte iuſſu pais uel dñi q̃ri pꝛi uel dño.ſicut ilud qdð daret fuocauſa cõ/ ditiõis ĩplẽde acꝗreret᷑ dño lʒ fuo liberet dari ut hẽdi noĩato ut. d. l. qhẽdi.nõ ergo videt᷑ uera dꝛia q̃ fit ĩ gl.ĩter filium ⁊ ſer uuʒ.Ex pᷣdiciᷣ põt rũderi ad duo dubia.pmuʒ nũquid illud qð dꝛ i.l.ſi pẽfa.de hẽ.iſti.⁊ iſti.de vul.ſub.in fi.ſ.de ſeruo ĩſti tuto quẽ pars putabat liberũ hẽat locum ĩ filiofa.quem quis putabat ſuiiuris. Ja.de ra.ꝙ nõ qꝛ filiuſta.quo ad aliqd ẽ he res.puus nullo mout hic nõ.in gl. Me.õ ut refert Ci.in.d.l. cũ ꝓponas ĩ ultia.q.cui opi.pᷣualet de iure.qꝛ quãtũ ad hoc nulla ẽ dꝛia ĩter ſuũ ⁊ ſiliũ ut dixi.⁊ hãc opi.tenet gl.in.l.ſiqs ſiliũ ĩ pma gl.de acꝗ.hẽ.lʒ Me.nõ alleget eã̊. Scðdo ↄſueuit dubitari qũ ẽ ſubſtitutio pupillaris ꝑ hec uerba E gs hẽs erit ⁊ẽ̃.⁊ ſᷣuus uel fili adiuit poꝛtionẽ ſuã iuſſu pꝛij uel dñi.poſtea tꝑe moꝛi pupilli reꝑiuni ſui iuris.utrum poterũt eẽ hẽdes ex ſubſtitutiõe. YJa. de ra.i.l.iij.de vul.⁊ pu.dic̃ ꝙ fili potit eſſe hẽs.q; remãſit hẽs ꝑ ea q nõ.Ego dico ꝙ ĩter ſiliũ ⁊ ſuũ qͥ ad hoc nulla eſt dꝛia ut dixi.ð.ad hoc facit.l.ſi ſolus.5.fi.de acgꝗ.·hẽ. ¶ Op.õ hac Rarter videt᷑ ꝙᷣ eneũ pꝛĩ vl dñs non oſſit trebellianicã deducẽ.ſicut fideicõmiſſari pmꝰ nõ detra it a ſco.ut.l.j.S.idẽ nerati ad trebel.Sol. ꝛiũ obtinet qũ ẽ legatũ ex ꝑſona ſua ſed h̊ ex ꝑſona hẽdis ſcripti detrahit. fa⸗ cit.l.ſi patroni.S.ꝗ ſideicõmiſſariã ad trebel.¶ Op. ⁊ videi ꝙ aduerſus filiuũ poſſit detrahẽ trebel.nã ſi pꝛ hʒ actiões uti/ les ⁊ ſic ẽ hẽs effectu lʒ nõ ſit hẽs noĩe põt detrahere trebel.ſi/ cut dicimꝰĩ bono.poſ.ꝗ nõ ẽ hẽs noĩe.ntiſti.de bo.poſ.S.qͥs aũt. tñ qꝛ hʒ oĩa iura ut ibi.⁊ nõ.S.de bono.poſ.hẽ.pe.l.j.de trahit trebellianicã. ut.l..j.S.bonoꝝ ad trebel.⁊ ſic pꝛ qͥ ad ſili um dz poſſe detrahẽ lʒ nõ ſit hẽs noĩe.Sol.bono.poſ.hʒ il⸗ lud bññciũ a pᷣtoꝛe moꝛtuo ⁊ viuo nõ ab alio.merito õ alios utit dicto bñſicio.ſʒ h pꝛ uel dñs hʒ hoc bñficiũ a filio vñ illo nõ utit ipſũ ſiliũ ꝑ ea qᷓ.õ.dicta ſuũt.¶ Op.C.ad trebel.l.iu bem. S. deniq;. So.gl.⁊ bñ ꝙ ibi pꝛ fuit ĩſtitutꝰ ⁊ rogat de reſtituẽdo ſilio.hᷣ ipe fli fuit ĩſtitutꝰ ⁊ pꝛ rogat de reſtituẽdo ſibi. ¶ Nenio ad qrtã partẽ ⁊ op.pᷣ rõ legis dʒ eẽ cõcludẽs ⁊ neceſſaria ita ꝙ ceſſãte rõne ceſſet lex.ut.l.adigẽ.S.qᷓui.j.de iure pa. ⁊.l.cũ tale.S.falſa de odi.⁊ demõ.ſʒ rõ h̊ poſita nõẽ huiuſinõi.q; idẽ eẽt ĩ qlibʒ exneo cui fideicõmiſſũ eẽt relictum poſt moꝛtẽ pꝛis.ut.l.ſ cũ hẽs q di.le.ce.⁊x.l.hẽs me de ↄdi. ⁊ demõ.Sol.gl.duobꝰmodis.pᷣ fatet ↄꝛiũ ⁊ hic ſubaudit ma xime.q.d.idẽ ĩ ſlio qð ĩ exneo.l.ſuꝑ uerbo retẽturũ hoc nõ placet.nã ex illatiõe qᷓ colligit ibi ex dictiõe ⁊ ex rõne ſecũda poſita ĩ fi.l.apparet ꝙ iuriſcõſult ꝓpt illã rõnẽ poſuit hanc ↄcluſionẽ.q.d.als ſec eẽt. Scdo mõ ſoluit gl.videlʒ ꝙ nõ ſit idẽ ĩ eneo cui eẽt relictũ poſt moꝛtem.in exneo dico ꝙ nõ ſit moꝛtuus ſʒ viuit lʒ fili deceſſerit ⁊ iſta fuit opi Aʒo.ut ꝓbabi tur i gl. ſe. Itud diſplicet plus qᷓ; pcedẽs dictũ.q; fm hoc nõ eẽt rõ dꝛie iter filiũ ⁊ exneu.iſta qᷓ dꝛ ĩ tex.ſ.qꝛ ex pſona pꝛis vi res accipit.Sʒ rõ dãie eẽt accidẽtia facti.qꝛ fili deceſſit exne us nõ qð ẽõ mẽtẽ hui.l.Alij ergont Ja.de are.ĩtelligũt hãc partẽ alio mõ penit exneo. Pꝛo cui cuidẽtia debeſ ſcire q Äle ꝗ rogat ẽ reſtituere qcqd ad eũ ꝑuenit nõ tenet᷑ reſtituere fruct.ut.l.qꝗd his uerbis.j.de le.iij.⁊ hoc ſiẽ rogat reſtituere exneo. ſʒ ſi filio ſuo tũc ĩ reſtitutiõe ueniũt fructus.ut.l.ĩ fidei cõ.S.cũ pollidi.S.de uſurij.⁊ hoc ꝓpt᷑ uotũ parẽtũ qð ẽnt ſi lijs ſemꝑ acqrãt.ut.l.ſcripto vñ liberi.⁊.l.nihil.S.j.de bo.lidᷣ. Hoc pᷣmiſſo ſic pone caſũ ſipẽ ẽ rogat poſt moꝛtẽ ſu reſtitue re ſilio ſuo qð ad ſe patrẽ puenit ex hẽditate uel legato flio re licꝭ ⁊ ſic fruct iteriʒ pꝑcepti ueniebãt ſi fil moꝛiũ viuo pꝛe oĩno id patrẽ retẽturũ.i.cõpẽdiũ fruct.ſubaudi quia ſi ſilius viue/ ret nõ retineret.⁊ ad hunc ſubauditũ caſũ de vita filij uenit. rõ que ſeqꝗtur ꝙ ſideicõmiſſũ vires recipit ex ꝑſona pꝛis lʒ eiꝰ uotum eſt querere ſilijs.ita intelligit ipſe.certe licet iſte intelle/ ctus ſit in ſe verius quãtum ad.l.eſt omnino extrane cuʒ hic de fructib nulla ſiat mẽtio. Pꝛeterea cuʒ.l. iſta tota loquat᷑ de ſilio ⁊ fuo ſm lec.quã.S.tenui.Iſta lec.non ↄgrueret niſi iĩ filio cũ nõ ſfit uotũ dñi qᷓrere fuo ſicut pꝛis q̃rere ſilio.iõ ego lego hãc.l.alio mõ dare ⁊ apte. ꝛo cui euidẽtia debet ſci⸗ re ꝙ qñ pᷣ teſtatoꝛ reliqt aliqd alicui ⁊ poſtea iubet tertiã ꝑſo/ nã accipe ⁊ poſt tpᷣs legatario dare ꝙ legatũ dẽ eẽ purũ ⁊ le/ gatari ante tps decedẽs trãſmitteret ad hẽdẽ. ⁊ ille tertius ꝗ iuſſus ẽ accipe t dare legatario videt᷑ elect'ut nudus miſter. ut. l. a filia. S. alũno ad trebel. ⁊.l. iberto.S. largi.j.de annu. le. cũ ſimilib. Itẽ poſito ꝙ ad heredẽ nõ traãſmitteret legatari us nõ remaneret apud illũ nudũ miſtrũ.ut.l.ſiqs titio.j.ti.j. Hoc pᷣmiſſo caſus ẽ clarus.qꝛ ſi fuit relictũ ſilio poſtea ſuit iuſ ſus pꝛ ipſi filio reſtituere poſt moꝛtẽ ipſi pꝛis ſi fli moꝛit inte/ riʒ. qrii an apud pꝛreʒ debeat remanẽ. Videbat ꝙ nõ qſi pat ſit nudus miſter.tñ iuriſcõſult detminat hic Zꝛiũ.qꝛ pẽ nõ eſt nudus miſter ſʒ ex ꝑſona ei capit vires legatũ.ſecſi aliqs eẽt iuſſus dare exneo.q ipſi exneo eẽt relictũ ut ex pᷣdict᷑ pʒ.hũc caſũ credo uerũ. ¶ D.. iſte v. videt deſtruere oĩa pcedẽtia inuit enĩ ꝙ nõ videbat᷑ relictũ poſt moꝛtẽ pũs niſi expꝛimat᷑ cu ius ðꝛiũ videt᷑ dictũ.S.So.S.dixi ꝙ videt᷑ fideicõmiſſũ dilatũ in tpᷣs exñtie ſui iuris qð põt eẽ moꝛte uel emacipatiõe.hᷣ loq/ tur qñ expᷣſſe fuit collatũ poſt moꝛtẽ ⁊ ſicĩ vnũ caſu tm.Expe diuide ↄꝛijs. Veniam ad.q.q̃ro pmo qꝛ regula ẽ ꝙ lij nul la põt eẽ ĩter patrẽ ⁊ filiũ qͥ iure aget ſlius cuiẽ fideicõmiſſum relictũ patrẽ. Rñdeo aut ẽ inſtitut pꝛ aut Rlvoine caſu aut pꝛ nõ vult adire ⁊ nõ põt cogi ꝑ ſiliũ niſi poſtq; erit ſui in Delegas pÿ̃. ris ſm gl.i.l. cogi.S.ſi p? ad trebel.lʒ Ja.de areę.alit᷑ dicat qʒ dic ut ibi.aut pꝛ adiuit ſʒ nõ vult reſtituere ⁊ tunc aut fuit reli ctũ fideicõ.ſtati ⁊ nõ ualet.ut nõ.j.e.l.a ſilio.⁊.S.dixi.aut fuit dilatũ ĩ tps exñtie ſui iuris ⁊ nõ ẽ dubiũ ꝙ põt hẽre actionem ex teſtõ. Si uero ſilius ipſe fuit ĩſtitut ut ĩ caſu nf̃e.l.tunc aut pꝛ nõ vult iubere ſiliũ adire.⁊ tũc nõ pᷣiudicat ſilio qn fact ſui luris poſſit adire.ut.l.is q hẽs.S.ſi.de acꝗ.hẽ.Hõodie ſtatim põt ſili adire p.l.f. C. de bo.ꝗ lib.ſi So fili iuſſu pꝛis adiuit ⁊ ſic pꝛi qſita ẽ hẽditas tũc ſideicõmiſſũ ſit dilatũ ĩ tps exñtie ſui iuris.ut dixi.S.nõ ẽ dubiũ ꝙ fact ſui iurij agit actiõe ex teſtõ ⁊ hoc fm iſta iura.¶ Sʒ qᷣro nũquid hec.l.obtinet ſʒ iura ho dierna.pone ꝗdã ĩſtituit filiũ ⁊ rogauit pꝛeʒ de reſtituẽdo ſilio cũ.ſʒ ĩteriremedia trebellianica ẽ trãſlatio actionũ.nt.C. ad.lʒ. fal.l.ĩ teſtõ.⁊ ibi nõ.ergo tc.⁊ huic cõcoꝛdat alia glo.ad tre/ bel.l. qdã.S.ſeruo.Alia gl.hic ſuꝑ uerbo nõ poſſet.dicitꝛiũ. cũ enĩ ipſe filius ſit hẽs pat᷑ nõ traſtert in eũ actiões.ꝓ hoc vi/ deĩ caſus.j.ad trebel.l.ſi hẽs ĩſtitutus in pn.Credo pmas gl. eẽ ueras ꝑ tex.l.j.S.ſi filio.ver.idẽ ẽ.j.ad trebel.vbi eſt caſus. nã in tota illa.l.exponit᷑ illa pars ſenatuſconſulti qᷓ̃ tractat de trãſſerẽdis actiõibus.⁊ iõ ponit᷑ hic caſus ꝙ filio ĩſtituto a pa tre rogato ipſi filio reſtituere hʒ locũ illa pars ſenatuſcõſulti. Ad.l.ſi hẽs ĩ pn.rñdeo ꝙ ibiĩ herede apud quẽ erãt actiões directe q̃ ſibi ſufficiũt.̊ loqtur ĩ filio apud quẽ non erãt neq; directe neqʒ utiles cũ totũ eẽt q̃ſitũ patri ᷣm iſta tẽpoꝛa meri/ to pat ei reſtituẽdo ĩ eũ trãſſert uties.¶ Quero pone ꝙ ali⸗ cuiẽ relictũ fideicõmiſſũ vniuerſale pure decedit fideicõmiſſa rius ante reſtitutionẽ ſibi factã.q̃rit an trãſmittat illud ad hẽ/ dẽ ſuũ.Gl.hic ſuꝑ verbo retenturũ.dicit ꝙ nõ trãſmittit ꝑ.ll. qᷓ̃s allegat. Inducit ſile de hereditate nõ adita q̃ nõ trãſmittũ idẽ videt᷑ dicẽ gl.in.l.a teſtatoꝛe de cõdi.⁊ demon.⁊ fuit opi. Aʒo.ĩ ſima.C. ad trebel.circa finẽ ſecũde columne.doc.oẽs Di.⁊ alij dicũt õ.q;ꝛ hẽmus tex.expᷣſſos i.l.poſtulãte ĩ pn.ad trebel. ⁊.l. cogi.S.idẽ metianus.e.ti.⁊.d.l.a teſtatoꝛe.⁊.C. de ſideicõmiſ.l.iij. Ad ↄ.ſ.ad.l.apud iuł.S.utrum.⁊.S.antiſtia. die ut ibi nõ.qꝛ ibi deceſſit fideicõmiſſarius ſine herede.Ad hãc.l.rñde ꝙ hic erat relictũ fideicõmiſſum ſub cõditiõe.Ad ſie de hereditate Pi.nõ rñdet h.ſʒ in.l.a teſtatoꝛe de condi.⁊ demõ.etiã Di. dicit ꝙ aliud ĩ herede ꝗ ante aditã hereditatẽ nullũ hʒ ius merito nõ trãſmittit ſʒ id qð hʒ.ſ.ius deliberandi trãſmittit hodie ſᷣm foꝛmã.l.cũ antiqoꝛibus.C. de iure deli.ſʒ fideicõmiſſarius vlis hʒ actionẽ ex teſtõ quã trãſmittere põt. facit qð dixi.S.de acqꝗ.here.in.l.is põt.¶ Auero ꝗd ſi ſidei cõmiſſarius vlis decedit poſt moꝛtẽ teſtatoꝛis ante adita here ditatẽ an traſmittat ad heredes. Quedã gl.tʒ ꝙ nõ per.l.qui dã ita in pn.ad trebel.⁊ ibi nõ.in gl.parua ſuꝑ uerbo adeat᷑. alia gl. idẽ in. l.iij. dere.cato.dicũt emi ꝙ dies ſideicõmiſſi vlis nõ cedit niſi ab adita hereditate.idẽ tʒ Di.j.de adi.le.l.iij.S. Li. ⁊ Ja.de are. tenet ðꝛiũ ꝙ cedit dies quo ad trãſmiſſioneʒ uel exneo. Aidẽdũ ẽ de virib ſideicõmiſſi. DPices tu ĩ hẽdita- te pfecticia hʒ locũ hodie ſine dubio.q; nihil ẽ hodie ĩmutatũ qð nõ placet.iĩmo dic ꝙ pᷣma pars hui.l.put dicẽ ꝙ a pꝛe po teſt relinqui filio ĩſtituto. ꝓcedit ſine dubio ⁊ ollʒ t hodie ĩ pfe cticia. ſcdᷣa pars ut dicat caꝑe a ꝑſona filij q; relinqtur exneo a ꝑſona pꝛis qñ relinqtur ipſi filio.etiã ſm iſta tpa nõ habeat locũ ĩ hẽditate ꝓfecticia hocẽ in ea q̃ erat relicta filio cõtẽpla tione patris tũc enĩ ſemꝑ videtñ capi a ꝑpſona pꝛis q; eiꝰ reſpe etu ẽ relictũ.ar.S.de hẽ.iſti.l.qdam cũ filiuʒ.⁊.ẽ.de ſtip.ſer.l. pe.Ceſſant eni ille rõnesq̃s dixi.ſ.ꝙ pꝛ habuerit a ſilio vł do mina ſuo ĩmo hñt a ſe lʒ ꝑx mediã pſonã ſilij vlł ſerui. Si vo loqtur de hẽditate aduẽticia hoc ẽ de relicta cõtẽplatione ſñilij vłſerui uel ſimplicit qdð idẽ ẽut.l.aditio.S.de acꝗ.hẽ.⁊ de uſu fru. le.l.ſi ſerui.⁊.l.ſe.tũc pncipiũ huius.l.nõ videt᷑ habere lo/ cũ qꝛ pꝛi qrit ſolus nſufructus ⁊ ſi filio reſtitueret illud idẽ ſibi q̃ret. ⁊ hoc videt᷑ dixiſſe Rog.ĩ tertia gl.hic poſita. Tu dicas ꝓiſeruo ſine dubio nil ẽ imutatũ. In ſilio uero tenendo opi. uã ego teneo ꝙ ſideicõmiſſũ videt᷑ delatũ ĩ ts moꝛꝶ uel exi/ etie ſui iuris.hoc nõ videt pcedẽ qꝛ ilo tꝑe uſufructus ꝗ q̃rit pꝛireuertũ ad ꝓpꝛietatẽ ipſo iure abſq; alia reſtitutiõe fiẽda p patrẽ. Sʒ potes dicẽ ꝙ pat᷑ hẽbit uſuſructuʒ dũ viuit ⁊ illis fructib utet ⁊ cõmodo fructuũ. In tp̃ᷣs aũt exiſtẽtie ſui iuris reſtituet fructus qͥs pcepit medio tꝑe.ꝓ hoc hec.l.ĩ fi. ſᷣm lec. Ja. de are.remanebit ergo apud patrẽſolũ cõmoditas uten diulis fructib ex illo cõmodo medio tꝑe.ſimile ĩ.l.ſi ↄuenerit 3. de pac.do. ¶Scða pars hui.l.in qua diſtingui utrũ reli/ quat ſilio uel exneo ut pᷣmo caſu debeat᷑ ex pſona pꝛis.ſcðo ex ꝑſona filij.hodie ſi relinqtur a pꝛe filio nihil ẽ imutatũ quã tũ ad hoc.Sʒ ſi relingtur exneo ẽ imutatũ qꝛ oliʒ debebatur a pꝛe ut a debitoꝛe ex ꝑpſona ſilij ut h. hodie uero debet᷑ a pꝛe — ut a legitimo admiſtratoꝛe.ſic dicim q relinqtur a tutoꝛe pu pilli ſtituti.ut.l.peto.S.mẽ.j.ti.j.C.de ſideicõmiſſis.l.etit.⁊ C. de re.credi.l.cũ etiã.x.l.ciuibꝰ.jdere.du.uel dicam par tim debet᷑ a pꝛe ut admiſtratoꝛe reſpectu/ ppꝛietaſ.partiʒ ut a debitoꝛe reſpectu uſufructꝰ.¶ QAuero qd in filio arrogato. Rñqdeo idẽ ꝙ ĩ nali ⁊ legitĩo.ut ĩſti.de acqſis ꝑ arroga.S.j.l.ſi ſub ↄditiõe de libe.⁊ poſthu.⁊ ibi nõ.¶ Quero utrũ reſtitu/ tione facta a pꝛe ĩ caſu hui.l.trãſeãt actiões ĩ filiuʒ ex trebel. Circa hoc ſũt gl.ꝛie.vna ẽ h̊ ſuꝑ uerbo nõ omiſſa.q̃ dicit q; cia alia remedia trebellianica excepta deductiõe q̃rte hñt lo⸗ a tꝑe moꝛ teſtatoꝛis ſicut in legaſ ⁊ fſideicõmiſſis particulari bus.pꝛo hoc in.d.l.iij.S.j.uer.idẽ dicendũ de adi.le.ubiquo ad diei ceſſionẽ egparai vłlis particulari.facit.l.in perſonam. C. de fideicõmiſ.Et hãc partẽ puto uerã ꝑ.l.cogi.S.idẽ me/ tianus ad tre.qꝛ videt ꝑmittere ꝙ heres ſideicõmiſſarij cogat heredẽ inſtitutu adire.ergo ſideicõmiſſarius decedẽj ante adi tã hereditatẽ traſmittit. ʒibi poſſet aliter intelligi. ⁊ hoc põt itelligi ex oꝛdi deicòmiſſis ⁊ ti.ad trebel.⁊ ſic de vlib ⁊ particularibꝰ.poſtea Tti.de cadu. tol.S.cũ igit.⁊.S.in nouiſſimo.dicit ĩdiſtincte di em legatoꝛũ ⁊ fideicõmiſſoꝝ relictoꝝ pure cedere a moꝛte te/ l.ſi ex toto.S.e.⁊.l.ſiqs cũ totũ de excep.reiiudi.a ſtatoꝛi.ĩtellige hoc ĩ ſideicõmiſſi? vlibus ⁊ particularibus.ſic ergoĩ.ff.pmo ponit de legat.poſtea ad tre.⁊ ſic de ſideicom miſſis vlibus.poſtea ponit ti.qñ di.le.ce.ĩtelligo fideicõmiſſo rũ particulariũ ⁊ vniuerſaliũ de qbus pᷣmiſerat.Ad.l.quidã ita.rñde ꝙ nõ dicit illud.uel dic ꝙ cedat ab adita hereqitate quo ad petitionẽ ⁊ ita loquit gl.ibi poſita.ſʒ quo ad trãſmiſſi onẽ a tpe moꝛt᷑ nt dixi.vel dicas ꝙ illud ẽ uerũ quo ad ipediẽ dã trãſiniſſionẽ fideicõmiſſi factã a teſtatoꝛe.als ſecꝰ. ¶ QAue ro poſito ꝙ ſit uerũ ꝙ nõ traſinittat fideicõmiſſũ ante aditam hereditatẽ an ſaltẽ trãſmittat ius deliberãdi ſicut fit per here/ dẽ. Gl.h̊ᷣ dicit ꝙ ſic.nõ ⁊ vide eã.idẽ dicit Aʒo ĩ ſũma.C.ad trebel.qð põt tolerari q; fideicõmiſſarius vlis hʒ ius delibe/ rãdi.ut nõ.S.de iure delibe.l.j.Nico etiã ꝙ ſi fideicõmiſſariꝰ decederet poſt petitionẽ facta lʒ ante reſtitutionẽ factã vł an te aditã hereditatẽ trãſmitteret.ut.l.non iuſtã.C.ad trebel. ¶ NQuero an heres rogat cogatur adire ⁊ reſtituere. Glo. hic remittit ad nõ.in.l.eã qua.C. de ſideicõ.dic ut ibi ⁊.l.ille a quo.S.ſi de teſtõ in ſi.j.ad trebel.Pi.inducit hãc.l.in ar.ad q.vos videꝶ hic in fi.ad duo ſingularia dari adiectiuũ plura lis numeri.cõcoꝛ.ſunt ĩ gl.Modo pone dixit dñs naſallo cõ cedo tibi vineas ⁊ fũdũ fructib plenũ.an per hoc videat᷑ con ceſſiſſe vindemiã. Aidet᷑ ꝙ nõ.qꝛ nõ adiecit adiectiuũ płlale nt hic cũ ſimilibꝰ.⁊ qꝛ ĩ dubio videt᷑ referri ad pꝛoximum.⁊ ſic ad fundũ tm.ut.l.ſi idẽ cũ eodẽ in fi.de iur.om iudi.Econtra ꝙ vindemia videt᷑ còceſſa qꝛ ẽ pars fũdi.ut.l.fruct pendẽtes de rei vẽ.ſi ergo totũ cceſſit ⁊ q̃ibet ei pars videt eſcar. hoc facit l. iulian. .ſi ex fruciibꝰ de ac. emp.⁊...ſeie ex parte.S.gaio de fů. iſtruc. õm Hi.iſtud credo verũ.pᷣ qꝛ illud adiectiuũ ple nũ lʒ ſingularis numeri.tñ refert᷑ ad oĩa pᷣcedẽtia.ut.l.heres me.S. vxoꝛi..de le.iij. Itẽ gꝗa poſito ꝙ nihi eẽt dictũ fructꝰ erubꝛicarũ.na in.C.pᷣmiſit pᷣmo de lega ⁊ fi/ ll ſe⸗ ii. i⸗ . . de 4 . tũ diſiũcti nel glibet admitt videni cõceſſi.ut.l.fi.j.de iure ſiſ.x.d.l.iulianꝰ. ..ſi fructꝰ. J mihi. Añ pluriũ iura deueniũt ad vnũ põt eille facere qð poterãt illi plures.h. d. Et legit duobP modis m gl.uel ꝙ plurib eadẽ res ſuit legata ↄiũctiʒ uerbi ⁊ diſiũcti re.uel ecõuerſo diſiũctiʒ re ⁊ ↄictiʒ uerbis.¶ Op.ius accreſcẽdi nõ habet locũ poſt le gatũ acqſitũ nt.l.j.ĩ ſ.de uſufruc.accreſ.ſed hic erat q̃ſtũ.qa dicit die legati cedẽte. HNuitimoꝛe dicit gl. ꝙ dies ceſſerat ꝗᷣ ad rraßniſtzon⸗ tãtũ pꝛo q̃ fecit.l.ſiqs ita.⁊ qð ibi nõ.de ↄdi. iſti. ¶ Op.ſcdðo qꝛ videt᷑ ꝙ nil releuet ſiue habeã iure meo ſi ue iure accreſcẽdi ⁊ ſic fruſtra fuit facta hec.l.ar.l.ſtipulatio iſta. S. diu.j. ut le.no. ca. So. gl. imo relenat ꝓpt onera ipo ſita cõiũcto q̃ nõ erat ĩpoſita mihi. Iſtud dictũ nõ releuat niſi Fʒ illã lec.q diſiũctiʒ uerbis erit relictũ.vñ tu adde ꝙ aliud in tereſt qũ ↄiũcti.lʒ eniĩ tũc accreſcat cũ onẽ ipoſito ꝑ teſtõꝛẽ tñ itereſt ꝓpt᷑ aliud.nã ſm iſta tꝑa hẽs nõ tenei ad legata ultra vires hẽditaria.nec hodie tenet᷑ ad debita uel legata ultra vi res facto inuẽtario.ſi ergo repudio ex ꝑſona mea ⁊ agnoſco ex pſona illi q me facit hẽdẽ erit pꝛimonuũ ipſi tato mai.ſire pudio ex ꝑſona illi c agnoſco ex ꝑſona mea erit hẽditas ei/ tãto minoꝛ ⁊ ſic multũ ĩtereſt. ¶ Op. ð hoc ⁊ videt ꝙ hẽs nõ poſſit repudiare legatũ ad ĩcõmodũ alienũ ut.l.liberto octua ginta de bo. li. x.l. ſi füdũ ſub cocki d. titi. .e. quod ibi nõ. Rſideo qſq; hẽs repudiat legatũ ſactũ de fudo ad icõmo dũ alienũ nec cedit ad ĩcõmodũ ſuũ ⁊ hoc nõ põt ut.d.l.liber to octuagĩta. aut repudiat ad icõmodũ alienũ ⁊ ad cõmoduʒ ſuũ.⁊ tũc aut ille al in cui icõmodũ repudiat illud hiĩtur erat ex diſpõne defũcti ex cui ꝑſõa repudiat ⁊ nõ põt repudiare ut nõ.i.d.S.ſi titi.aut alio mõ cedit in ſuũ icõmodũ ad cõmo dũ tñ repudiãtis ⁊ põt repudiare.ita loqui hic ⁊ qð.sS.dixi. De legaß pᷣ S. fi. . ti. j. Sol. ibi ſpetiale. uel dic qñ dño non poſſum legare mere ppt᷑ cõditionẽ dñi pcedit iſta regula.ſed qñ nõ poſſumꝰ legare mixta cõſideratioe ei c rei legate nõ pꝛocedit iſta regu la ut in ↄꝛijs.ſed certe nec pmo caſu /ꝓcedit regula ĩdiſticte qð dic ut.l.ſi ſeruus ei de acq.here. . W Sequẽs volütao ſeruakniſt pcedens ſit In le gtis. derogatoꝛia. b.d. (Querit gl. qui ſi Op. dẽ h ꝙ ſiqs petit ex vna cauſa no põt petẽ ex alia. CcG tra q; due cauſe lucratiue hñt oꝛiginẽ in pſonis diuerſoꝛũ licet ad vnũ deueniat ex utraq; cauſa potit ille ſolidũ cõſequiut.l. ſi ſeruꝰlegat. S.j.j.e.⁊.l.ſiis ꝗ de ac.⁊ ob.⁊ doc tenẽti.l. qui pupille. C. de ne. ge. So. illud uerũ qñ ulle due cauſe diuerſoꝝ hẽbãt effectũ ſolide exactiõis ĩ quẽlibet ſ hicnõ erat iſtud.nã ſi ambo viuerẽt uel facerẽt ſbipalles per cõcurſu ſi eẽt lega⸗ ad partẽ ſuã qñ fuit legatũ cõ inctũ dixiin. l. meui. S. duob.j.ti.j. ¶ Op. de.l.nõ ẽ nouũ de ac. emp. So.ĩ eodẽ libello dʒ peti ut ibi.iñ poſſet petẽ ył iu re meo uel hẽditario.¶ Querit gl.utrũ poſſiʒ petẽ partẽ in/ re meo partẽ iure hereditario. Quidã uariauerũt.tu dicas in diſticte ꝙ ſic. pbat᷑ i...reos ĩ pn. de duo.re. Nec ob.d.l.nõẽ nouũ.q; ſateoꝛ ꝙ debeat petiĩ vno libello ſʒ tic petã uel totũ iure meo uel totũ iure hẽditario uel partem iure meo partẽ in/ re hẽditario.Quero qd ſipeto ſimplicit rẽ tota ex vna cau ſa. Rñdeo tacite ex alia repudiare videoꝛ ut h ĩnuit tex. facit l.n. C. de codicillis. ¶ Altio Hi.inducit hoc pn.ad.q.vtruʒ ceſſionarius poſſit cogi eligẽ an agat directa uel utii.Et vide tur hic tenere ꝙ nõ. ðꝛiũ videt tenere in.l.ſi duo de ſol.dic ut ibi dixi plene.⁊ ideo hic non dico. ¶ Biqs ſeruos.nteſtſe difficultas pſtatiöis ſub ducit ⁊ legatũ firmũ remanet.h.d Et nõ.5.⁊ ſigna tex.ibi ⁊ anguſtias.¶ Op.qꝙ ulla ĩpoſſibili/ tas vitiet legatũ.iſti.de le.S.ñi.x. C.de his ꝗᷓ pe.no.l.j.So.ibi fuit legatũ ab initio ĩpoſſibile hͥ nõ.nã teſtõꝛ potuit tatũ viuẽ ꝙ ſerui potuerũt duci rome. Iſtã tʒ gl.i.d.l.j.⁊ Di.ĩ.c.nemo for de re. iur. li. j. Sʒ hoc videt õ negli catonianã q vult egatũ qð nõ ualeret ſi tũc moꝛiret᷑ teſtatoꝛ nec poſt cõfirmet᷑. l. iõ trãſit ad aliã ſo.ſ.ꝙ hoc remouet᷑ qð ẽ ĩpoſſibile.ſ. feſti/ natio.⁊ hãc tʒ MPe.⁊ .debis q̃ pe.no.l:.j.⁊ ẽ uera ut.j. dicã. Tertiã ſo.dat gl.iſti. de le. S. fi. videlicet ꝙ teſtatoꝛ dixit ꝙ heres ſe cõſtitueret ſoluturũ ĩſra triduũ.q̃ ſo.nõ cõgruit lie nã dicit ꝙ danauit heredẽ ad dadũ nõ ut cõſtitueret ſe ſolutu rũ.iõ tene pᷣcedẽtẽ ſo. ¶Sʒ ad hãc op.⁊ aſſũmo bn. gl. qꝛ vi⸗ det᷑ʒᷓ tex.iſti.de v.ob.S.loca.⁊.l.ij..ſigs ita de eo qdð cer.lo. So. ibiſĩter viuos hic ĩ ultia noltate.hãc tʒ gl.j.de ver.ob.l. fi. S. ſi iter.⁊ de re.iur.l.ĩteſtis.q̃ ſol.ẽ uera ſicĩtelligẽdo videlʒ aliud ſit ĩ vctib bonefidei anguſtie tẽpoꝝ ſubducũtur ſicut Llegat vrl nſalt Sbe-Slocar- eodẽ mõ ĩ ultimis nolũtati bus q̃ hñt ĩſtar boneſi ſoluit. Dicas ꝙ ibi anguſtie tẽpoꝝ nocẽt.i.nõ ꝓſut ut re con ſtituati moꝛa ut ibi nõ. ¶. Altio videj ĩ hoc. .q ipoſſibilitaꝰ fuit adiecta grauato nõ tñ vitiat diſpoſitio qð eſt õ cõe dictuʒ gl. noſtroꝝ. dixi glene rlelde cõdi.iĩſti. erudicitur eẽ capax ſi capax ẽ᷑ dñs.h.d. 2 ula. EDpveltmart⸗ de ſel ſtar boneſdeiut. I.ĩmioꝝ. C. ĩ q. ca. i te. reſti. nõ ẽ ne.⁊ hoc tenẽt doc.i.l.j..¶ Op.gl.de.l.itẽ illa de cõſti.pe.nõ re. ut.l. ij. de exceptio. Si impfecta reqrit exceptio iuris ut..d. ademi tibilegatũ pure poſtea ſub cõditiõe an poſterioꝛ adem ptio aliqd opat.Dic gl.ꝙ videoꝛ dare ſub ↄꝛia Oditiõe.nã ꝗq diẽ diuoꝛtiũ pſupponit ſuiſſe mrimoniũ.ut ĩ auẽ.ꝗ.mo.na.ef᷑ ſi. ſui.. ꝗ aũt addo.S.de diuoꝛ.l.iulian.ſic Ipormntadept.ne ceſſario pᷣſupponit legatum pᷣcedẽ ⁊ ſic ꝑtraſibat Hi. Aa.de are.tʒ ↄꝛiũ ⁊ hui opi.ſũ ſecut qꝛ adẽptio fit ad diminutionẽ. ergo nõ oꝑat augmẽtũ ſeu ĩiductionẽ legati.ut.l.legata inutili ter.j.e.⁊.l.ex facto de hẽ.iſti.⁊.l.cũ tale.S.falſa de ↄdi.⁊ de/ mon. ⁊ nõ.i.l.ſi ita legatũ ĩ pn.j.e.Mãʒ iſta utrũ ad poſitio/ nẽ puatiõis ſequat᷑ poſitio hitᷣ examiĩaui plene ĩ.l.decem. de uer.ob. ¶ Altio gl. qrit ſi teſtatoꝛ ĩ pᷣ teſtõ dixit ꝙ nõ liceret ſibi penitere utrũ ualeat ſm ꝙ poſtea fec. DNicit gl. ꝙ ſic ſi po rij uolũtat expᷣſſe peniteat.vide gl. Ja.de are.iĩtelligit ꝙ a pꝛi ma videat᷑ recedẽ ꝑ ſecũda etiã ſi de pma expᷣſſe nõ peniteat. ⁊ nõ puto iſtã gl.uerũ dicẽ ĩ termis hic poſit ĩ gl.dicit enim ꝙ ſivi nõ liceret penitere.hoc nõ põt facẽ teſtatoꝛ.nõ eni põt ſibi auferre libera teſti ſactionẽ qꝛ ẽ ↄ bonos moꝛes ut ſtiplo hoc mõ de uer. ob.⁊ iſta uerba nõ cõtinẽt ꝓteſtationẽ ꝑ quã in ſe quẽti videat uolũtas deficẽ ſed ſolũ tẽdũt ad auferẽdu ſibi po teſtatẽ penitẽdi qdð nõ licet.declarabo plene ĩ.l.ſiqs ĩ pn.teſti j. de le.ij. Aluo Di.ĩducit ad.q.iĩperatoꝛ cõceſſit qbuſdã comitib ꝙ poſſint creare tabelliones ⁊ eis ↄcedẽ ptatẽ facien — di ĩſtra int᷑ oẽs ꝑſonas cuiuſlibet loci nõ obſtãte aliq̃ ↄſtituti/ one vłſtatuto.poſt cõceſſionẽ factũ ẽ ſtatutũ ĩ aliq̃ ciuitate iſtr̃a facta a nullo tabellione ualeãt niſi hẽat licẽtia a cõi.du/ biũ ẽ. an ſtatutũ Goneni⸗ pᷣiudicet tabellioni hñti puilegiuʒ ab illis comitibꝰ. Et videt᷑ ꝙ ſic qꝛ cõceſſio bPncipis tollit eſfe/ ctũ ſtatutoꝛũ pᷣſentiũ nõ futuroꝝ.ar.l.ſi ſtipulat.S.ũcũ ſtipula mur. ⁊.l.ſi a colono de v.ob.⁊.l.ruptilia.⁊x.l.in lege.S.de cõ trahẽ.emp.⁊.l.ſi ita de au.⁊ ar.le.Econtra ꝙ no.qꝛ oẽs eſ ſect cuiuſcũq; ſtatutiĩ ↄꝛiũ obuiãtis ſũt ſublati.ar.l.placetde libe.⁊ poſthu. Pꝛetea tollere potuit effectũ hui ſtatuti futu ri. ar. hui.S. ⁊.j.de le.iij.l.ſiqꝰ ĩ pnci.teſti.dico finalit᷑ ĩ du bio ſuſtuliſſe videt᷑ etiã ea q̃in futurum poterat obſtare.ar.l.ſi Euiri. deſerul ur hdl., Ncl Di.ad litterã. y nlegato generis is vid Am icertus. at gpoſtea legitime eſt ſolut. h.d. ¶ Mõ ꝙ ſtichus nõ fuit legat ſʒ facta ſolutiõe de eo fingũ legat fuiſſe ⁊ ſic ĩ obligatiõe generis ĩterim nihil ẽᷣin obligatiõe ſʒ id videbit eẽ qd ſoluet. ¶ Op.j.ti.j.l.meui.S. duob. So. obligatio generis oẽs ↄtinet ut glibet poſſit ſol⸗ Nui nõ ꝙ dicat eẽ in obligatiõe ut ibi plene dixi. Jira ſit ſcriptũ. aiaaf tafge — legatũ pimit ipo iure ⁊ qdð minimũ eſt debet.h.d.¶ Mõ tex. ibi ⁊ ait ⁊ẽ.x ſoꝛte rõ dubitadi fuit ĩ iſta.l.qꝛ dicta vba cui bis legauero debeãt ĩtelligi de legato facto de eadẽ re uel de eadẽ ſuma'qð hic remouet. Itẽ an ſit uerum ſi legat hoc mõ titio le go fũdũ ⁊ cẽtũ.ſiue dicat titio lego fũdũ ⁊.j.dicã.itẽ titio lego cẽtũ qdð hic remouet. ¶ Itẽ nõ ꝙ nõ refert utrũ ꝓteſtatio vłli mitatio aliqᷓ ponaĩ ĩ pncipio vłiſñne ctfacti ſi ipo ↄctu po nũ hoc ẽ anteq; ↄctſit ſolut a partibꝰ. ut.l.õctꝰ.C. de ſide in ſtru. fac.l.ij.C.de edilis.ac.¶ Op.qꝙ ipſo iure nõ ꝑimat᷑ut.l. i.F. ſy hoc ita.⁊.S.ſʒ ↄſulto de his ꝗ ꝛte.delẽ. So.l.iſtud ue/ rũ qñ ĩ eodẽ teſtõ ſit adẽptio.ſi in alia uolũtate diſtingue aut ꝑſecta ẽ qꝛ ẽ aliud teſtm̃.⁊ idẽ ut.l.ſi iure.j.ti.ij. aut ĩperfecta ut ĩ codicilł t tũc ope exceptiõis nt in ↄꝛijs.Certe codicilli di cũtur ꝑfecta ⁊ ſolẽnij uolũtas qtũ ad adẽptionẽ legatoꝝ ut iſti.de adẽ.le.in pn.x.C.de ſideicõ.l.data.⁊.lſideicõmiſſũ ⁊ ibinõ.vñ ipſo iure pimẽtur. DNe alia ergo uolũtate min perſe cta loꝗtur.d.l.j.S.ſed hoc ita.C.S.ſʒ pſulto ut ibi patet.ĩ hoc tñ ẽ dꝛa.qꝛ qñ adẽptio ſit ĩ ipo teſtõ nõ ẽ neceſſaria exceptio facti neq; iuris.q;ipſi teſtõ ineſt adẽptio nec põt iudici nõ liq̃ re.Sʒ ſi adẽptio ſit ĩ alia volũtate pfecta vl iperfecta.ſiẽ per⸗ ſecta reqrit ſaltẽ exceptio facti vł ĩtẽtiõis q;ꝛ põt iudici nõ liq 5F. ſ hoc ita. ⁊. S. ſed cõſulto. Idẽ ſi tacite adimai ut.l.iij..ſi. de adi. le. Scðo dẽ h ꝙ pᷣſtat᷑ exiguũ.¶ Op.gl.de.l.ſi fuerit de re. du. So. utĩ gl. ibi ẽ ambiguita pſonꝗꝝ brerũ.¶ Op. de.l.ꝗ lãcẽ.j.de au.⁊ ꝗr.le.So.ut ibi.¶ Op. de.il.ſi titia.. ſeia. eti. ſo. ut ibi. ¶ Op.j.p emp.lł.ẽptoꝛ fũdi.Gl.diẽ ſo.ut DVelegas p. iõůi.qꝛ ibinõ apparet ꝙ ſit minimũ.⁊ ita tz Pi. ¶ Op. de. l. ſcribit. S. idẽ de au. ⁊ ar. le. hoc ↄꝛiũ debuit ponii pcedeẽti gl. q; nadit ĩ pn. So.q; ademit tacite iõ nõ tollit ipſo iure h ex/ peꝛeſſe. C Op. de.l. idẽq;. J. de cõdi. ⁊ de. So. ut in gl. qꝛ ibi in libertate in qua accipimꝰquod ẽ utilius.Di.ĩducit hanc.l.in . ar. ad.q.quã dicã in.l.qui duos.j.e. . ¶ANi quartã. olũtas teſtõꝛis ꝓbata p̃ua WHEHEet ſcripture ĩ augmẽto ⁊ dimi nntiõe legati.h.d. ¶Mõ ꝙ minoꝛ qtitas ineſt maioꝛi ſiue lo quamur ĩ q;titate ↄtinua ſiue diſcreta ut hic ⁊.l.j..ſi ſtipulã ti de uer. ob. ¶Circa ſcdʒ qñ uoluit legare plus ⁊ ſcripſit mi/ nus.dẽ h̊ ꝙ ualet legatũ.ſʒ nõ declarat᷑ in quo.iõ q̃ro ĩ qq uale at. Videt᷑ ꝙ ualeat ĩ minꝰ.⁊ h inuit lr̃a ꝓut habetur ĩ lᷣa ſed ſi plus ſine ⁊.q̃ſi illa vba ſʒ ſi aduerſent᷑ in facto ⁊ in iure uit pꝛe naleat magis ſcriptura qᷓ; uolũtas ut.S.l.ꝓxi.in fi. In ↄꝛiuʒ facit l̃a iſta put habe ſʒ ⁊ ſi plus.q̃ſi aduerſet᷑ in facto ⁊ non T iure.ut nõ.in.l.ij.S.neqs eũ ꝗ in ius uo.ẽ vi.exi.⁊.l.ſqj ⁊ ſi le/ ge. ð. de pe.hẽ. Et videt᷑ tex. de hẽ.iſti.l.qtiẽs.S.ſʒ ſi nõ in coꝛ poꝛe.gl.ſoluit ⁊ bñ recte ĩtelligẽdo.nam iſta noĩa ſignificãtia qtitatẽ ſũt appellatiua. Si ergo appoſuit minus cũ nellet di/ cere plus errauit ĩ noĩe appellatiuo.ergo nõ debet᷑ legatũ in il lo pluri.ut.l.ſiqs in fũdi.S.e.niſi pbet᷑ teſtatoꝛẽ aliud uoluiſſe cxpſſe ⁊ clare ut nõ.in.d.lʒ.ſiqs ĩ fundi.⁊.d.l.quotiẽs.S.ſʒ ſi ĩ coꝛpoꝛe. ſʒ qñ reliqt ⁊ uoluit relinquere minus nõ reꝗri pꝛo batio in iſta parte.q; in malorl ſima nnin⸗ ſnene I Sani 17 oĩa collectiua ſeu appellatiua re Siquis Ung. ata ad plures üction⸗ vbalẽ ĩdu cũt ⁊ ĩter eos ẽ ius accreſcẽdi.h.dð.¶ QAuero quõ conſtat ꝙ de poſthuma ſenſerit. Dicit gl.ſi de ea facit mẽtionẽ.ut.l.qui ſiliab in pn.j.e. Lu dic ꝙ ex eo ꝙ vnã ſiliã viuã habnit ſolã ⁊ legauit filiab in pluralioſtat ꝙ de vna nõ ſeſerit. als hec di ctio plłalis numeri nõ ueriñcaretur.ar.l.fi.j.ad tre.¶ Auero q̃ cõiũctio erit ĩter illas ex q̃ iduci᷑ ius accreſcẽdi.Rñdeo niũ ctio vᷣbal q̃ iducit px hoc nomẽ fliab relatũ ad plures ut pbat᷑ Hbhic ⁊.l.tterdũ de heredi.inſti. Aui nõ ẽ ſʒ eẽ ſperal fac par/ —4α— Dytẽ. h. d. Op. C. de cad. tol. l.j.S.ĩ pmo.⁊.S.pꝛo ſcdᷣo.So.hic nõ erat in rerũ nã ſʒ eẽ ſpe rabat.ibi nullo mõ ſperat᷑.ↄcoꝛ.j.e.l.fi. HNãc ſo.tenẽt oẽs alij nt Aʒo ⁊ Jo.dicũt ꝙ h̊ loqtur qñ legatũ erat in cauſa cadu/ ci.q caſu m iſta tꝑa applicabi: fiſco qd hodie coꝛigi ꝑ dictũ titulũ de cad.tol.tʒ gl. Jo.ꝙ m tpa foꝝ caduca applicabã/ tur ſiſco.ꝓ quo facit.S.de peti.hẽ...itẽ ueniũt.S.pdie.Cõiter tenet᷑ Ziũ.na tpe ffoꝝ caduca applicabatur oiũcto ut.j.e.l.in fi. T.j.ti.j.l.celſus.S.pe.⁊ fi.tꝑe cuiuſdã guerre fuit facta.l.pa ia.p quã cautũ fuit ꝙ caduca applicarent᷑ fiſco.⁊ circa iſtaʒ uit ſactũ ſenatuſcõſultũ de quo ſit mẽtio in.d.S. pdie.ſʒ ceſſã te guerra fuit ſublata.l.ut ĩ.d.ti.de cad.tol.iĩ pn.⁊.S.ſfi.ſʒ qꝛ il. lud ſenatuſcõſultũ de petitione hẽditat multa utilia cõtinebat ad alia iõ ipſũ ⁊ ei ſnereationes i.ff. poſite fuerũt.uel poſſi mus dicẽ ꝙ in. 5. pꝛidie. ctus uel ſuccedẽs ab ĩteſt. ideo applicabãtur fiſco. ¶Beres NPẽs tenet᷑ ad totũ on iniunctũ ſibi ⁊ ei ꝗa te 1 EI E 1 ſtatoꝛe grauari nõ potuit. h. d. ¶Op. de. l. cel ſus. S. pe.⁊ fi.j.ti.j. So.gl.pᷣ ibi repudiantẽ tm damnauit hic utrũq;.hec ẽ vᷣa.Neclaro qñq; legatũ ẽ ſimplicit᷑ relictũ nõ no minatiʒ ab aliquo hẽde.tũc poꝛtio deñciens accreſcit cohẽdi cũ onẽ ſuo ſiue ſit pꝛonõſcripta ſiue caduca ſiue q̃ſi.ut.l.j.S. his ita de cadu tol.qñqʒ legatũ relinqtur nomĩatiʒ. ⁊ tũc aut noĩatiʒ ab eo cui accreſcit poꝛtio t ab alio cui poꝛtio ẽ ꝓnon ſcripta uel caduca ⁊ accreicit cũ onere.hᷣẽ caſus l. S. nr̃o.ꝗ in pᷣma parte ꝓbat de ynõſcripto. in ſcda de caduco. Si vo no minati tm ab eo cui poꝛtio deſicit ⁊ tũc iũctꝰnõ dʒ ut. d.l. cel ſus.S.fi..ti.j Examiabo ĩ.l.q ↄditio.j.de cõdi.⁊ de.ubi glo. ponit. tãga i. l.ciultatib. 5. luti.j. e. Sco mõ ſo. gl. ꝙ ĩ.. cel ſus. S. fi. rat vn ſolus iſtitut ⁊ ille omiſit. hãc tʒ de. l. d. S. his ita de cadu.tol.lʒ non ſaciat mẽtionẽ de hac gl. Sʒ eſt õ tex. legis ꝛie ĩ f.iõ tene pᷣcedẽtẽ. ¶ Auero ꝓ dedaratiõe lt̃e in fi. F. Rñdeout ĩ gl.x Di. ſetit. pone caſũ ꝙ tres uel q̃tuoꝛ iſtituti fuerũt. guo oiũcti a ꝗb noiĩati fuit relictũ legatũ. Cer/ te ſi poꝛtio vni deſicit accreſcit alti tanq; iũcto nõ alijs diſiũ ctis.⁊ ẽ ponẽdũ ꝙ ſule cuiꝰ poꝛtio deficit nõ hẽbat ſubſtitutu als ad ipſũ reuerteret᷑ potius qᷓ; ad cõiũctum. Qui nõ ẽ in ferũ nã nec eẽ ſperat᷑ nõ ſac pa: iẽ ſed totũ debet cõiũcto re tm uel re ⁊ uerbiꝭ uel vybis tm. h. d. ⁊ hʒ tres partes. Pꝛimo loqtur ĩ cõiunctis re tm̃. Scdo ĩ cõiũci re ⁊ vbis.Tertio in cõiũct vbis tm̃.par tes patẽt. Dicit tex.legatũ.ſʒ iũctũ re tm̃ ut differat a ſequẽ/ ona erãt caduca ⁊ nullus erat cõiũ/ ti. Dicit tex.uẽdicabit ꝑ ius nò decreſcẽdi.Bicit tex.uoluiſſʒ nõ expꝛimẽdo ⁊ ſic cõiũctũ re ⁊ vbis.Nicit tex.poſthumo.⁊ hoc ultio caſu ꝑ iuj accreſcẽdi.¶ Op.S.e.l.ĩ pn. So.hᷣ certũ erat poſthumũ nõ naſciturũ ibi naſci ſperabat᷑. ¶ Op. de uſu ſru. accre.l. pe.ſo ibi fuit relictũ a diuerſi.h ab vno. ¶ Op. S.ti. j.l. ? ꝓculo.So.gl.⁊ nõ bñ.dic ergo ꝙ ibi nõ erat coniũ cti aliq̃ cõiũctiõe hoĩs ſʒ piũctiõe legaliĩ q̃ nõ hʒ locũ ius ac/ creſcẽdi in legatis.ut.l.ſeruus cõis ab extero.S.de acꝗrẽ.hẽ. diyxi.j.ti.j.l.re cõiũcti.dic ut ibi. B A; Ezli Appellatiõe filiarum ↄtinet᷑ 9Ti filliabus. poſthuma ſi de ea teſtatoꝛeʒ aliquo inditio apparet ſẽſiſſe.h.d. ¶ MNõ ꝙ uerbũ ambiguũ poſitũ ĩ vna parte teſti decdlarat᷑ ꝑ alia teſtatoꝛ dixitĩ eodẽ te/ ſtamẽto.Et puto ꝙ qñ legatario dat᷑ particula teſti dʒ ei dari illa pars ĩ qᷓ ↄtiner᷑ aliqd ꝑ qð declarei uerbũ ambiguũ poſitũ ĩlegato.¶Op.de.l.nomẽ ſiliarũ de uer.ſi.Gl.ibi dicit ĩdiſtĩ cte ꝙ ꝗ legat fuiabꝰ videt᷑ legare poſthume.⁊ ſᷣm hoc dʒ hic ſubaudirimaxiĩe.qð ẽ ↄ iſtũ tex.Rñdeo ergo ꝙ nomẽ ſiliarũ poꝛꝛigit ad poſthumã ut ibi ſi apparet aliquo iditio teſtatoꝛẽ uoluiſſe ut hic ⁊ ſic illa detminat᷑ m iſtaʒ ⁊ ꝓbat᷑ in.l.ſiqs ita. G. fi. de teſt. tu. ¶ Op. iſti. ꝗ da. tu. poſ. ⁊ fi.⁊.l.ſiqs filiabꝰ.Sẽ. de teſteen So goluc loqtur ĩ legato qð dat᷑ rõne affectiõis. ibi ĩ tutela qᷓ̃ dat᷑ rõne ſiliatiõis. Iſtã tenet Di.qꝗ ſic declarat le gatũ dat᷑ rõne affectiõis q̃ nõ cadit ĩ poſthumam. Declaro le Satũ dat ꝓpt᷑ pcedẽs meritũ.ut.l.nec adiecit.S.pꝛo ſoc.ſed in poſthumo nõ cadit meritũ nec demerituʒ.l. ſigs ĩ ſuo.S. legis C. de ĩoffi.teſta.tutela dat᷑ rõne ſiliatiõis.que ſiliatio cadit in poſthumã ſicut ĩ iã natã. Hec ſo.nõ placet.nã ſi ĩ poſthumo cadit filiatio ergo ⁊ affectio.ſela eni filiatio ẽ cauſa affectiõis nt. l. ſcripto in fi. vñ libe.⁊.l.iſti qdẽ ĩ fi.qdð me.ca.⁊ eoipſo ꝙẽ ſili d mereri niſi pbet᷑ de demeri: ut.l.oĩno.S.j.C. de inoffi. teſta.dic ergo ꝙ ſigniñcatio uocabuli extẽdii ad poſthumaʒ. ut.l.nomẽ ſiliarũ de uer.ſigni.ſi tñ mẽs teſtatoꝛis extendat᷑ut hic.ſʒ ſi dubital an teſtatoꝛ de ea ſenſerit.dic qñq; certũ eſt te ſtatoꝛẽ ſenſiſſe de poſthumo ⁊ tunc admittit᷑ ſine dubio.ut.l. utrũ de re.du.qñq; certũ ẽ teſtatoꝛẽ nõ ſenſiſſe de poſthumo. ut q;ꝛ putabat uxoꝛẽ ſterilẽ.⁊ nõ admitti poſthumꝰ nec in tu/ tela nec in legatout.l.ſiqs ita. S. pe.de teſta.tu. Añq; ẽ dubi um ⁊ tũc in tuteł iterpᷣtaĩ ius in dubio ꝙ teſtatoꝛ uoluerit ꝓui dere poſthumo ut.d.l.ſiq ſiliab.⁊ ĩſti.q da.tuto.poſ.S.pe. ⁊ fi. Sʒ ĩ lega nõ ita de facili hoc ĩterpᷣtat᷑.iõ qꝛ ſi cogitaſſet ſe plurej filioð habuiſſe nõ feciſſet tot legata ut.l.pe.i fi.S.ti.j. q̃ rõ ĩ tutela ceſſat.iõ in legat᷑ opoꝛtet apparere aliq̃s cõiectu ras.pmo ſi de poſthumo fecit mẽtionem in aliq̃ parte teſti ut hic.ſcdᷣo ſᷣim Ja.de are.ſi exnei eẽnt inſtituti.alle.pꝛo hoc.C. de inoffi. teſta. l.iij. ⁊ cõia utri.iudi.l.ſi. Itẽ qñ pꝛ hẽbat ma/ gnũ pꝛimoniũ ita ꝙ erat ueriſimile ꝙ ex pꝛimonij qtitate ha bito reſpectu ad numerũ filioꝛũ teſtatoꝛ tãtũ poſthume reliꝗſ ſet. ar. l. ſi filie.j.ti.ij. Itẽ q teſtatoꝛ dixit filiab in plurali cuʒ vnã tm̃ viuã haberet.nã dictio plurałl numeri nõ ueriñcat᷑ niſi de poſthuma ſenſiſſet.ar.l.f.ad trebel.⁊.S.e.l.q q̃rtã ĩ fi.idẽ foꝛte ſi quocũq; modo teſtatoꝛ ſciuiſſet uxoꝛẽ pᷣenaãtem ut.l.ſi cũ nel in utero.C. de teſ.mili.¶ Op.deli.⁊ po.l.ij. So.ut in glo. ¶ Op. dẽ hic ꝙ legãdo ſiliabus videt legare poſthume. lta demũ ſi ĩ aliqᷓ parte teſtĩ de poſthuma fecerit mẽtionẽ.als nõ.Cõtra qꝛ ſi de ea nõ fecerit mẽtionẽ teſtm non ualet quia terita. nec põt dicẽ ꝙ legata confirmẽtur ꝑ auẽ. ex cauſa.qꝛ m uerã opi.nõ bʒ locũ in pᷣteritiõe poſthumi. So.põt dicẽ ꝙ hic factũ fuit teſtm.⁊ adiecta clauſula ſi non ualet iure teſti ⁊c̃.⁊ ſic legata ab inteſtato debẽtur.als dic ꝙ in ſubſtituẽdo filias videt inſtituere poſthumã ut.l.placet de libe.⁊ poſthu. ⁊.l.iij.de inoffi.teſ.⁊ ſic teſtm̃ ualebit.⁊ vide qð dixi ĩ.l.fũdus 9 inſtru. anig ita Diſtributiuũ ſigs actũ pꝛimi uerbi at/ . iquis ita. rut plurib inſolidũ ⁊ eos inſolidũ ad emolumẽtũ nocat.h.d.¶ Op. de.l.ſiquis titio in ſi.j.ti.j. So.hoc facit charitas liberoꝝ.dicit glo.hoc non ẽ uerũ ꝑ.i. utrũ de re.du.⁊. l. cũ ĩter. C. de nideicõ. liber. Mec põt dicere ꝙ ibi ſit ſpetiale ſauoꝛe libertaſ᷑ ppt᷑ dictionẽ maxie qẽibi.qᷓ denotat idẽ ĩ alijs caſibꝰ.¶ Vñ gl. ſo. ſcõo mõ ⁊ notabiliter ꝙ hec ſunt uerba diſtributiua qᷓ hoc operan:᷑.vide hanc ſol.? nõ eã. Hoc ĩtellige qñ diſtributiuũ pꝛimi uerbi attribuit cuili bet inſolidũ actũ pmi uerbi. ſecus ſi pꝛo parte ut.l.iiij. . fi. ẽ. e.⁊. l. ab oĩbꝰ.ĩ pn.j.e.niſi res relicta eẽt tal q̃ cullibet iſolidũ ſui nã ↄgruẽt ut.l.cũ int. C de ſideicõ.lib.De iſtis diſtributi nis pleniſſime dixii.l. hoc articło. de hẽ.iſti. ¶ Op. de. l. ij . de li. æ poſthu. Sol.iodiũ exhẽdatiõis ẽ ibi ꝙ reqrit noĩatio Vltio Di.ĩducit iſtũ.S.ad.q.de duob ingrediẽtib pmo — - — — — – — — nei g ui le Si uni. dut⸗ .ſe. C. caſtrũ ita ꝙ nõ aRarer qs poꝛ nel poſterio: utrũ qlibet de/ bet hẽre pᷣmiũ iſolidũ. Dẽ quo dixiin.d.l.hoc articulo.⁊ Ja. de are. tagit in pꝛima cõſtitutione ffoꝝ.S.diſcipuli. . Op.j.ti.j.l.miles.S.j. So. gl. h tur ĩ ſuo.ibiĩ exneo.q̃ ſol.ẽ ↄ.l.ſlio.j.e.vñ ſo.alit᷑ hᷣ in ipᷣo abſtinẽte. ibi ĩ ei hẽde.hec ẽ uera.rõnẽ ibi videbi.⁊ in.l.Rlio I.e. ¶ Op.j. de doli. exce.l.apud eain of ex vnica. c.l. f. S. fi. So. ut in qlibet earũ nõ. ¶ Op. de. l. ſi pꝛoni. S. qd ergo. ad fi. ibi nec pᷣtoꝛio.ad trebel.Glo.nõ ſol.dic jm doc. ibi ſo⸗ lus erat ĩſtitutꝰ.vñ repudiatiõe ei teſtm̃ irritat᷑. Materiã hu ius.l.dicã plene in.l.ſilio.j.e.vbi gl.ponit. Eg ata Verbũ hoc ampli inducit repetitio⸗/ BRHnẽ qu legata for ela mugiid cõ/ rmãtur. ſec ĩ adiectiõe qſit ad dilationeʒ ↄcedẽdã hpẽdi.h. d. na loaultn qñ repetitio ſacta eſt in pᷣmo gra du. Scðo qñ dilatio ſolutioni ẽ ↄceſſa. Tertio qñ repetitio ẽ ſacta ĩ ſco gradu. ſcda ibi diuerſu.tertia ibiidẽ ĩ eodẽ. NPꝛi ma gi.ponii caſu. Rõ hui pncipijẽ.qꝛ nã cõparatiuiẽ relinq̃ re ſoꝛmã poſitiuiĩ extremo.vñ cũ dico lego tibi hoc amplius. ẽ dicẽ reliquo tibi hoc ampli illo legato.⁊ ſic illud tibi relin/ 1I quo. ut dixii..ſ tibi pure.j.ti.ij. CQuero quõ pmũ legatuʒ erat inutile.Gl.dicit pmo pꝛopt᷑ deſectũ ſolẽnitas.bonũ exè⸗ plũ ẽ. C Sʒ op.rupto teſtõ rũpũtur codilli.⁊ ſi non adũ ex teſtõ nec data in codicil ualẽt.nt.l..ſiqs cũ nullũ ĩ i.⁊.l.ab ĩte ſtato. S. ti.j.x.l.j.C. de codicl. So. ꝛia loquũtur qñ teſtm na luit ⁊ ſic codicilli ceperũt pmo depẽdẽ a teſtõ.hᷣ qñ teſtiñ ab initio fuit nullũ. ita dicit Di. ⁊ bñ. Facit ĩ ar. ꝙ ſi teſtis pᷣmo ſuit examinat talit᷑ ꝙ dictũ ſuũ nõ ualebat ꝓpt ſolẽnita de⸗ fectũ. ⁊ ĩ ſcda examiatiõe diẽ.dico ꝑ oĩa pui dixi pmo ꝙ tale dictũ naleat.dico nõ detminãdo.¶ Scdo gl.ponit exẽplum qñ legatũ pᷣmo erat inutile ppt᷑ inepta vba.Hoc ꝗbuſdà non placet.qꝛ cũ fit repetitio ĩtelligi facta ꝑx eũdẽ modũ.⁊ ſic vitia tur in ſcdo ſicut ĩ pmo. ar.l.j.S.j.qᷓſ.ſine ap.reſcin. ⁊ nõ in.l. i repetẽdis.j.ti.ij. Dic qñq; in uerbis erat qͥdã ĩeptitudo inſe/ parabilis niſide nouo reſoꝛmarei.ut qꝛ ĩ noĩe appellatiuo er/ rauit ⁊ tũc nõ videni cõfirmata. ar. d.l.j.S.j.qᷓ ſen.ſine ap.re/ ſcin. Añq; ſũt q̃dã vba inepta q pñjt ſeparari alegato.ut ſiqs dixerit ſilio meo maledicto lego cẽtũ.nã tũc illud maledictum nõ itelligit repetitum.nt.l.fi.de ſideicõ.li.⁊.l.ſeruo alieno.S.ſi ab ipubere.j.e. ita logtur hex gl. Si uero ĩ pmo teſtõ ponere mus pmũ legatũ eẽ inutile rone pſone legatarij.qꝛ nõ capax nel rõne rei.qꝛlegari nõ poſſet tũc ſine dubio nõ cõſirmare tur.ita dicit gl. Di.dicit ꝙ etiã tũę poſſet cõſirmari pꝑ repetiti/ onẽ ſi cauſa ſpedimẽti ceſſaret tꝑe repetitiõis facte in codicilt. nt. l.. F.. .l.ſ depoꝛtati pn.j.ti ij ⁊ bñ dicit. Hoc idẽ dicit gl. ĩ poſitiõe caſus.¶Venio ad ſcdaʒ partẽ. Quero que eſt rõ hui partis. Rñdeo q; inducta ad diminutionẽ nõ debent inducere ſeu opari augmẽtũ ut hic.⁊.l.legata de adi.le.l.cnʒ tale.S.fi.de cõdi.⁊ demõ.Et hoc verũ qñ ĩiducit diminutionẽ ſimpir ſine aliquo angmẽto.Si eni aliquo mõ augerei licet ĩ alio minueret᷑iduceret repetitionẽ ⁊ cõnrmationẽ.ut.l.ſi tibi pure.cñ gl. .j.ti.ij.Exẽplũ q̃s pecunias legaui pure eas uolo dari ĩ diẽ ⁊ interiʒ pᷣſtariuſuras.ꝑ hoc qdð de uſuris dixi ĩdu/ cereĩ repetitio ⁊ cõſrmatio inutilium. ut.l.ij. C. de do. pꝛomiſ. ¶Venio ad tertiã partẽ.rõ eiꝰ in eadẽ q in pma.¶ Quero utrũ habeam ponẽ iſtũ ipuberẽ exhẽdatũ vł inſtitutũ. Rog. ponebat eũ exhẽdatũ.⁊ ſicẽ idẽ qð in ꝓxio caſu ut nõ ĩduca– repetitio. Di.dicit ꝙ etiã ĩ filio exhẽdato põt dici ꝙ ĩducat᷑ re petitio.ut ſi ſubſtitut exhẽdati eẽt hẽs pꝛis.tũc eni poſſẽt ab eo legata relinqui.ut.l.ĩ rõne.la pma.S.ſi.ad.l.fal.⁊.l.ita tñ. S. a pꝛe ad trebel. ¶ Gl. ponit ĩ ĩpubẽ iſtituto a quo fuit inuti lit relictũ. Sʒ qᷓro exẽplum. dicit gl.dic inutilit᷑ eo mõ quo.õ. Di. dicit p uerba inepta. Sinaũt alit᷑ dicas vide quõ ꝓcedit Di. vnlt dicẽ ſ ponerem legata eẽ inutilia ppt᷑ defectuʒ teſti nõ ualẽt ſubſtitutio eadẽ rõne ⁊ ſic nõ poſſet deberi ex repeti tiõe.poſſet etiã poni ſi eẽt inutilia rõne ꝑſone legatarij vł reile gate ſi tñ vitiũ eẽt purgatũ tꝑe repetitiõis ut.s.dixi.¶ Que ro dẽ h̊ ꝙ ſi pii hẽs extiterit ⁊ deceſſerit.qd ſi nõ extitit hẽs. Gl.dicit idẽ.q;ꝛ pupillaris ↄtinet ĩ ſe tacita vulgarẽ.⁊ iõ expo nit ⁊ ꝓvł.Et aduerte qꝛ eo caſu qͥ pupillus hẽs extitit ſi lega/ ta fuiſſẽt nalida hẽs ipuberis deberet ex ꝑſona ipuberis non ex ſua.nt.l.ſi fũdũ ſub ↄditiõe.S.ſi pꝛ.j.e.¶¶ ltio NPi.ĩducit hãc.l.ad vnã.q.qdã comes repꝛobanit q̃dã facta ĩ caſtro.an videal alia appꝛobare.Et viqet ꝙ nõ.qꝛ facta ad diminutio/ nẽ nõ iducũt augmẽtũ nt h cũ ſimilibꝰ. In Sꝛiũ qꝛ cũ phibe/ bat i vno ĩ alijs videt ꝑmittẽ.ut.l.cñ ptoꝛ. .de iudi.x.l.tribn/ nus. F. .ð. de teſ.mili.⁊.S.de teſta.l.ex ea. Põt dici ꝙ ſi plin Zrk.. à. JAg . ⸗ -yAr- 3. . pudiat hẽditatẽ ↄſeqꝗtur plegatuʒ totůã Delegah . 5 — — ra capitula fuerũt coꝛã eo expoſita tũc q̃da repꝛobando alia videt᷑ appꝛobaſſe.ita dicit DRi.Facit ex de pᷣſup.c.nõne.⁊.õ. de mino. ſſtne Fſeg auo. papi. Oifelfirurft Dn!l. i partes nõ adijciũtur ĩ legato ĩtelligũ legato. tur eque.h.d. Mõ itelligas wbroptin hoc tolliĩ coniũctio real ⁊ hoc oꝑat᷑ plus expᷣſſio teſtatoꝛis de partib qᷓ; ſi nõ expmeret᷑.ut.S.e.l.ſiduobꝰ.S.ſi.licet Ne.cõ tra. Dixi plene ĩ.l.re cõiũcti.j.de le.iij. — Ti Silegat icertũ de cert legatarij C Ei duo 8. cndd onat phr cõ traria ⁊ ſoluit ⁊ bñ. Mãʒ videbii ĩ.l.legato gnãlit.j. e. Di.i.l.ſi ita.S.e.foꝛmat vna. . dã dñs hñs duos equoſre liqt vnũ hoſpitalarijs.aliuʒ frib ctionẽ. Nidet᷑ ꝙ pᷣdicatoꝛes.qꝛ ſũt vltio noĩati.na pᷣ videt re/ lictũ mĩmũ.ut.l.ſiita.S.e. In ↄꝛiũ ꝙ ſit electio hoſpitalarioꝛũ qꝛ pmo noĩiati.ut.l.quo.de uſufruc. Finalit᷑ DNi.det᷑miat cñ cuiuſlibet relictꝰ ſit equus ĩcertus de cert legatis.legatarioꝛũ ẽ electio.ut hac.l.vñ Hoſitalarti pus elegerũt ꝑ.d.l.quotiẽs. — niuerſitati legate accedũt poſtea na- — R Rege.niuc ſtahles non cedant niſi a tꝑe a moꝛꝛe. ut. . e. l. iqs bonox. ⁊.l.j.⁊.ij. C.de vſu.⁊ fruc. eg 1. So. qñq; legat᷑ vniuerſitas q̃dã ut Fer ⁊ peculiũ ⁊ ſimi lia.⁊ cedũt etiã oĩa q̃ accreuerũt ĩ vita teſtatoꝛis ut hic ⁊.l.pe culiũ.j.ti.j.Qñq; legat᷑ certa ſpeties.tũc aut teſtatoꝛis erat ⁊ ueniũt fruct ⁊ acceſſiões a tpe moꝛt.vł ſaltim hẽditaſ adite. qꝛ extũc fuit legatarij.aut nõ erat teſtatoꝛis ⁊ ueniunt uſure a tꝑe moꝛe.ut.l.herẽni.ałs paulus de uſuris.⁊ per doc.in.l.ij. euſu. ⁊ ue lege⸗ rſitateleg ſpeſtitp ₰ Uniuerſitate legata qð ſu e Igr. ege. noꝛt debet. lʒ acenaleri⸗ nel ad vnũ puenerit.h.d. ¶ Op.qꝙ ĩ vno reſideat vniuerſitas.ut.l.ſi cut..fi.qð cuiuſq; vniuer. So.gl.ibi noĩe durat nõ re.⁊ illã tʒ PBi.uel dic ibiloꝗtur ĩ vniuerſitate hominum ĩ qua ſũt cõ/ ſiderãda duo.ſ.ipſi hoĩies.⁊ res ⁊ iura eoꝝ.vñ ꝓpt᷑ iura ĩ vno hoĩe dẽ remanẽ vniuerſitas ⁊ ius vniuerſitat.hic loqtur ĩ vni uerſitate rerũ q̃ nõ hʒ bona neq; iura.iõ ſi deuenerit ad vnuʒ nõ ẽ ppter ꝗd dicat᷑ remanẽ nomẽ vniuerſitat.Hecẽ ſcdða ſo. qua tenet Pe.⁊ iõ nõ. Illud autẽ qð hic dĩ de area exa/ minabo.j.e.l.ſeruũ ſilij.S.ſi aree.⁊.l.ſi ita.S.ſi.Ni.ĩducit hãc l. ad dnas.qqᷓs dicã..e.l. quod inrerũ.S.5. 5 . 7 Legatari par bono uis bonoꝛũ.⸗ S petit fructꝰ niſi a tpe moꝛe.h.d. Hoc uerum niſi de nolũtate teſtatoꝛij expᷣſſe uel pſũptiue aliud appareatutĩ gl. C traſeat dñiũ ab adita hẽditate ueniũt uſure.ut.l.herẽnius de uſuris. So.qñ par bonoꝛũ legat nõ trãſit dñiũ recta via in le gatariũ.ut hic.j.e.l.ampli.S.ſi.⁊ ibi videbitis rõnẽ.iõ fruct nõ uenit niſi a tpe moꝛe. AnA Popiz QAbsſuturnz? legaripõt. b. ¶Wod 1 rerũ. CAueri Glrd Rc le,/ gatũ ſit ↄditionale.Et dicit ꝙ nõ.qd ĩtellige uerũ quo ad trãſ milſſionẽ quo ad alia ẽ ↄditionale.ut.l.j.ĩ fi.de cõdi.⁊ demõ. In dubio videt᷑ ꝗqs legare ius Gi uſufructus. bʒi re lʒ d ſit piturũ h. d. Mota vnũ dẽ daeco uſuſruct nõ debet nin ꝓpꝛie tas redimat᷑.Aliud diẽ a ↄꝛio ſenſu ꝙ ꝓpꝛietate redẽpta debe tur uſuſfructꝰ. ¶ Op.ad pmũ qꝛ põt legari res aliena.ut.l.cũ alienã. C. e. So.hic errabat credẽs poſſe trãſmittiad hẽdem Vel alit᷑ ⁊ veri.hic hẽbat ius ĩ fũdo.ergo ĩ dubio videt᷑ lega/ re ipſi ↄtẽplatione lʒ deberet extiguimoꝛte.ut.l.uxoꝛ. C. e.⁊ l.ſticho. de uſufruc. le. ⁊ iſta faciũt ad qõnẽ ſepiſſime occurrẽ/ tẽ.qdã hẽbat fũduʒ ĩ emphiteoſim q̃ in pſona ſua finiebatur leganit ulũ. Certe hẽs non tenet᷑ ad aliqd.ut hic ⁊.d.l.ſticho. ad ſcoðʒ de i Dere ba. Sol itin Tegatäf greſ ſ ires legata augeat᷑ legatũ creſcit. ſi . Sigs poſt. nen decrelet. kdes dic ut.l. ſi ex toto ĩ pn.õ.e.¶¶ Nõ ꝙ fũdu ↄſtituũ deſtinatiõe patriſta. ꝓ regiones. domuero interiectiõe parietj ut dicit glo.⁊ ꝓba tur in.l.ſigs duas.S.ſi partẽ cõia 6o. 5 Eadẽẽ nauiꝭ q̃ deſtruũ ⁊ refñcit eadẽ ca uis. Itẽ ſcias ꝙ cũ quelibʒ nauie noĩat᷑ ſuo noĩe ꝓpꝛio.ſi na/ nis legaret᷑ ſimplicit᷑ noĩe ppꝛio nõ adiecto eẽt diſtiguẽdũ ſic ĩ domo.ut.l.ſi dom ĩ pn.j.e.Sʒ legatũ fũdi non adiecto noĩe nõ nalẽt. ut nõ.i.l.legato gnãlit᷑.ĩ f.j.e.⁊ ibi dicã.Sʒ ſi nauij legat᷑ noĩe ꝓpo.aut nõ deſtruit᷑ ⁊ nullũ ẽ dubiũ.aut deſtruit ⁊ ¶ Et ſi nanẽ. a manẽte.h.d.Et carina dẽ uent᷑ na t᷑ẽ aut manẽte caria ⁊ tẽ eadẽ.aut nõ manẽte caria ⁊ tẽ diſti gue q ppoſito ſuẽit ſoluta.ut ĩ gl.pꝓba ĩ.l.qres. .areũ deſo. dicatoꝛibꝰ. q'o ꝗs hẽat ele Eex gl. cum in.l.ñ grege.S.e.ti.Omiſi duas qõnes quas NHi.foꝛmat.qri tur ſi collegiũ in quo ſut hoĩes decẽ cõpꝛomiſit.⁊ qnq; uel ſe/ ptẽ ex eis moꝛtui ſunt.an extinguat᷑ cõpꝛomiſſu.Et videt᷑ ; ſic. ut. l. diẽ pferre.S.j.⁊.l.ſʒ ⁊ ſi iterpellat᷑.S.ſi ab altera.de ar bi. t hac.l.cũ ſimilibus.Còtrariũ determinat DHi.q; vnũ col/ legiũ ⁊ idẽ remanet ut.S.dictũ ẽ.fac.l.pponebat᷑.S.de iudi. Itẽ inducit ad qõneʒ ſi excõmunicat᷑ collegiũ.an hi qui poſt in locũ moꝛtuoꝛũ ĩterueniunt ſint excõmunicati.quod exami naui in.l.inter ſtipulãtẽ.S.ſacrã in fi.de uerbo.ob.⁊ ibi dedi anilſones ah ne cana ucn ipai ſſi d Ii io heredi põt legari pꝛi.ſʒ ſi adiuerit Filio. uſſu pʒis nõ videt᷑ legatũ.h.d.¶ ¶ Op. ꝙ illatio qᷓ eſt ibi igit cc.nõ ſeꝗtur ex pᷣmiſſis.Huius ti moꝛe hec lex legi duobus modis pᷣut loq̃tur ſm iura antiq̃. Fim hoc dictio igi refert ad caſũ ſubauditũ ⁊ in tex.nõ expᷣſſũ colligi tñ ĩ gl.j.⁊ in gl.ſuꝑ vbo pꝛis.Scð mõ legit᷑ ut loq̃tur Fm iura noua ᷣm q̃ cũ ppꝛietas remaneat apud filiũ in aduẽti cijs.⁊ iõ cũ q̃rat᷑ pꝛi põt a filio legari pꝛi ⁊ filius deducet a pa tre falcidiã.tũc iſtud igit ſegꝗtur ex pᷣmiſſis ⁊ hoc tãgit᷑ ĩ pꝛima gl. in fi. T ĩ vltia gl.Ex qua lec.nõ ꝙ filius a pꝛe detrahit fal⸗ cidiã. Iſta tñ lec.nõ placet gl.qꝛ nõ eſt ueriſile ꝙ iuriſcõſultꝰ diuinauerit de lege futura qᷓ iſto tꝑe nõ erat.tene ergo bᷣmam ¶ MOp.ad iſtã.l.iſti.e.S.an ſuo. icit gl.bñ põt relinqui a ſi lio hẽde pꝛi nõ aũt ecõuerſo a pꝛe hẽde ſilio ut in ↄꝛio. Rõ eſt ĩpedimẽtũ regle catoniane.qꝛ ſi a pꝛe relinqtur ſilio pure ⁊ te ſtatoꝛ ſtatiʒ decedẽt acqreret᷑ pꝛi ĩdubitãter.q;ꝛ quo ad acqſiti onẽ inſpicit tẽs quo dies legati cedit.ſ.moꝛt.nt.l.q legata de re.iur.⁊ ſic videt᷑relinq a pꝛe ipſi pꝛi.nec põt cõſirmari ſi ſilius tpe aditiõis vł moꝛſ repiat᷑ ſui iuris ipediẽte regula cato.ſʒ qñ a filio relinquit᷑ pꝛi ſi teſtatoꝛ ſtatiʒ decedẽt nõ eẽt legatũ nul/ lũ qꝛ poſſibile ẽ q; hereditas nõ acqrat᷑ pꝛi ſi tꝑe aditiõis ſiliꝰ repi?᷑ ſui iuris.iõ tũc tpᷣs aditionis ĩſpici᷑ ut hic ⁊.d.S.an huo. ¶ Dp. ↄra pᷣdicta de.l.cũ filio.S.e.So.ut ibi dicã.¶ Vlti mo dicit gl. ex hoctex.apparet ꝙ hec.l.loquit᷑ in caſtrenſi vł quaſi. Mꝛimo qꝛ dicit de hẽditate adeũda iuſſu pꝛis. Scðo q; dicit de detrahẽda falcidia q̃ de teſtõ milit᷑ nõ detrahit. Di eit NPi.h qð de falcidia dẽ nihil ad ꝓpoſitũ.nã potuit eẽ caſtrẽ ſe peculiũ ⁊ detrahet᷑ falcidia.Quid enĩ ſi puatus inſtituit ſili um cõtẽplatiõe militie.nõ enĩ h̊ tractat᷑ de detractiõe ex teſtõ ſilij ꝗ hʒ caſtrẽſe peculiũ.ſʒ ex teſtõ ei ꝗ ſiliũ facit heredẽY. 4. — A Oppo.glo.ſ.ad.l.fal.l.ad ueterani.S.j. Et ſoluit ⁊ bñ.quã ſo.nõ.Rõ ; heres nõ cõputat ſibi in ſal/ cidiã niſi quod habet iure hereditario.qð plene examinaui ĩ l. in quartã.j. ad.l.ſal. 4 Sicertũ Spetieꝭ legata perit ꝑiculo legatarij.h.d. Bl. ſignat ar. ↄtra ⁊ non ſoluit. Dicit gl.ð de.l. ꝓculus. Sʒ dic ꝙ hic ĩpꝛopꝛie dẽ dãnũ.ut.l.iij.de dã. in fec. Vłdic ꝙ leaatari patiat᷑ dãnũ cũ recta via in eũ dñiũ trã ſit ⁊ ſic ꝑdit qð ẽ ſuũ. Ael dic ꝙ tex.nõ dic ꝙ patiat᷑ dãnum ſʒ fit detioꝛ cõditio eiꝰ qð eſt etiã pdẽdo lucrũ.qð patet quia ob hoc minoꝛ reſtnnk , i Fadl wmnoil cũ ſe. Z. de un. 7 — egatario par bonoꝛũ põt hẽs ſolue bonoꝝ. eſtimationẽ uel partes rerũ uel rem ꝓut ſibi placebit ⁊ iudici videbit hoc expedire.h.d. Pꝛimo onit᷑qo ⁊ opinio iuriſcõſultoꝛũ. Scðo det᷑minatio auctoꝛis egis.ſcða ibi ſ opoꝛtet. pma pars.ñ.ẽ clara.ſcdᷣa ẽ obſcura. Rõ qꝛ qð ẽ qd ſit in obligatiõe ſeu ĩ legato. Juriſcõſultus nõ detminat hoc ſʒ dicit quid ẽ in ſolutiõe ⁊ pꝛocedit hoc modo. pꝛimo dicit ꝙ hẽdis electio ẽ ſoluere partẽ rerũ uel eſtimatio/ nẽ ⁊ ſiſoluẽt eſtimationẽ nulla ẽ dubitatio.ſʒ ſi uellet ſoluẽ par tẽ rerũ tũc nõ permitteret᷑ ſibi in reb q̃ nõ recipiũt diuiſioneʒ. uel q̃ ex diuiſione multũ ĩcõmodãtur.Ex quo ſequit᷑ q in hij qᷓ cõmode diuidunt᷑ põt ſoluẽ partes.h.d.uſq; ad.l.põt. Ibi dicit iuriſcõſultus ꝙ põt ſoluẽ partẽ in vna re uel rebus ſi de hoc fuerũt in cõcoꝛdia heres ⁊ legatari.ſʒ ſi eẽnt diſcoꝛdes iudex erit medi. hoc dicit uſq; ad vſi.nec neceſſe. Jbi querũ Pe. debeat foꝛmari libellus ꝑ legatariũ pariᷣ bonoꝝ. Et rñ/ et᷑ ꝙ nõ hʒ neceſſe nẽdicare partẽ in q̃libet re.h.d.¶ Op.in ſti. de ſideicõ.hẽ.S.ſiqs.⁊ ad.l.fal.l.linea margaritaruʒ in fi. So.ibi fuit relictũ ſideicõmiſſũ vniuerſale.⁊ ſic bona trãſeũt cũ onere ſuo.merito res reſtituit.h̊ fuit legata pars bonoꝛum q̃ debet᷑ ſine onẽ. merito nõ reſtituit res ipſa de neceſſitate ut hic.q̃lit᷑ enĩ cognoſcã utrũ ſit fideicõmiſſũ vniuerſale uel non. £ Allud videt᷑ ꝗs hẽre qð DO n ampling. ANud deducto ere alie ntrũ trãſeat cũ onẽ vł nõ.dicã ĩ.l.ſiq ſeruũ.S.ſi.j.ti.j.¶ p. ſcðo ĩuito creditoꝛe aliud pꝛo alio ſolui nõ põt.ut.l.ij.in pꝛin. ſicer. pe. ſolui aliud ꝓ alio ergo ⁊c. Diẽ gl.hᷣ relinqꝗtur par bonoꝝ in genẽ nõ pars rerũ ſingulariũ.q; tũc ſecꝰ. Nꝛimo itelligas vba gl.⁊ differẽtiã utrũ relinquat᷑ pars bonoꝛum uel pars rerũ ſingulariũ.ſʒ ſi dicẽt partẽ rerũ mearũ ſimplicit᷑ idẽ eẽt ac ſi dicẽt partẽ bonoꝝ meoꝝ.q; appellatio rerũ gnãlis eſt ſiẽ bonoꝛũ.ut.l.j.in ſi.ſi cer.pe.⁊.l.nã qð.S.ſi.ad tre. Sʒ per hoc nõ apparet rñſũ ad ↄꝛiñ.qꝛ ſi legat᷑ pars bonoꝝ quõ ſolui tur pecunia. Pꝛo cui declaratiõe hẽmꝰ examĩare.q.poſitã ĩ tex.de qua ſuit ↄtẽtio ĩter iuriſcõſultos.nec ẽ detmiata.ſ.ꝗqd ſit in obligatiõe qñ legat pars bonoꝝ.Anidã dicebãt ut tẽx. diẽ ꝙ eſtimatio ẽ in obligatiõe.hoc ẽ falſũ.q; ſi hoc eẽt poſt moꝛà deberẽtur uſure nõ fructꝰ.qꝛ eſtimatio nõ fac fruct qð Eẽ 3 caſũ.l.ſiqs bonoꝝ.õ.e.Alij dicebãt rerũ partes eẽ lega⸗/ tas.ꝓ qbefac.l.ꝓxi.i fi.j.e.ubi dic nec neceſſe hẽre legatariũ ĩ oĩbꝰ rebꝰuẽdicare poꝛtionẽ.põt ergo ſi vult. NPꝛetea videt caſu ĩ.d.l.ſiqs bonoꝛũ.qꝛ ſi ueniũt fruct ergo ⁊ ipſe res erũt legate ⁊ iſtud ẽ uerũ.qꝛ rerũ partes ſũt legate.tũc ob. ↄꝛiũ quõ ſolnit aliud pꝛo alio. Rñdeo /ppt difficultatẽ pᷣſtationis ſoluit q;titas pꝛo re.ut.l.ſi plibꝰ.j.e.⁊.l.ſi domꝰ.S.q cõſitet.j.e.⁊.j. ti. ij.l.nõ dubiũ. Sʒ ĩ legato partis bonoꝝ iminet difficultas pſtatiõis.cũ enim bona ĩtelligantur deducto ere alienont di/ ctũ ẽ. ⁊ es alienũ reſpiciat totũ pꝛimoniũ.ut.l.fideicõmiſſi.S. tractatũ de iudi.nõ poſſent ſolui partes rerũ.⁊ iõ deuenit ut der facultas hẽdi ſoluẽdi ſᷣm foꝛmã huiꝰ.l.Mãʒ aũt qñ ali/ ud pꝛo alio poſſet ſolui hẽs ĩ.l.ij.ſi cer.pe.¶ Quero qualr po teſt agẽ ⁊ foꝛmare libellũ legatari part bonoꝛũ. Rñdeo põt petẽ actiõe ꝑſonali partẽ bonoꝛũ ſiẽ legata eſt.nec hʒ neceſſe uẽdicare certã poꝛtionẽ in qualibet re.ut hac.l.põt in fi. Iteʒ põt vẽdicare poꝛtionẽ in qualibet re.Sʒ aduerte q; ſi cõſtat ꝙ in hereditate nullũ ẽ es alienũ tũc põt uẽdicare poꝛtionem certã ĩ qualibet re ſiqua ſibiẽ relicta.Si in hẽditate eẽt es alie nũ ꝓpt᷑ qð dubitat᷑ quotã partẽ debeat hẽreĩ qualibet re.ſũc poſſet uẽdicare cuʒ adiectiõe partis ĩcerte.ut.l.qᷓ de tota.S.j. de rei uẽ. qʒ tñ uẽdicatio ꝑmittaĩ hẽdi ſuꝑeſt tñ ſacultas ſoluẽ di res vł eſtimationẽ uſufruc.le. ¶ Gl. ĩducit hãc.l.ad.q.utrũ falcidia poſſet dedu ci in vna re.DPe quo in.l.ij. C. ad.l.fal.dicã in.l.in quarta.e. ti. Scðo Di.inducit in ar.ad.q.de eo q hʒ domũ cõeʒ cũ ma lefactoꝛe cuius domus debet deſtrui.He quo dixiin.l.athei in. S.fi.de aqua plu. ar. Sicted bioel JAi Si creditoꝛi debitoꝛ legat de creditoꝛi. ita demũ ualet ſi credito ris ĩtereſt. h. d.cũ.l.ſe. ¶ Op.ad pmũ dictũ de.l.le. gaui. de libe. le. So. intelligas qñ legat᷑ debitum expᷣſſa certa titate ut hic.ſi em ſimplicit᷑ relinq̃ret qð debet nõ ualeret qꝛ nõreleuaret aliqd.ut.d.l.legaui.⁊.l.ſi poꝛ.ſol.ma.¶ Venio ad vſi.id qð videt᷑ ꝙ nõ ualeat.qꝛ creditoꝛis nõ intereſt ergo ⁊ c.ut.j.l.pꝓxi.Rñdet gl.ĩmo ĩtereſt.qꝛ actio pᷣtoꝛia erat tꝑalł. illa ẽ ciuilis ⁊ ppetua. ¶Ald illud op.q; actio ſurrogata de, bet eẽ ei nãe cui ẽ aetio in cui locũ ſurrogaĩ.ut.j.ſi en.S.qui iniuriarũ ſiqs caut. DPiẽ gl.hoc iõ.qꝛ teſtatoꝛ uoluit. Tu dic ꝙ lex ↄꝛia loqtur qñ vna actio accedit alteri acceſſoꝛie.h vna actio accedit alti eque pncipalr ſicut alia. ita dicit Pe. dixi plene ĩ.l.j.S.hec actio ſiꝗs teſ.li.eẽ iuſ.ſu.hoc tñ intereſſe tpis nõ placet.q p.l.nõ curaf.ut.l.pẽfa.de caſtrẽ.pecu.in ſi.nõ.in l. ꝗ bis.de v.ob. Nic ergo iõ ualet.qꝛ lʒ iure pᷣtoꝛio eẽt debitũ iure ciuili erat ĩidebitũ quo iure legata cõſiſtũt. ut iſti.de teſta. ĩ pn.⁊.l. lege obuenire de v.ſig.iõ illo iure plene intereſſetut gl. dicit ⁊ ẽ va. ¶ Nenio ad v.marcellus. Op.j.l.px. vna eſt ſo. ꝙ iſta determinetur per illam.ſ.ꝙ h loquat᷑.quado debitũ erat in diẽ uel ſub cõditione.Alij dicunt ꝙ hic loquit᷑ quãdo debetur certa res.vnde intereſt creditoꝛis pꝛopter dñiuʒ qd trãſit ĩcõtinẽti.ut.l.iij.S.ſi rẽ.j.ti.ij. Ol.iſti.e.S.ex contrario. dicit ꝙ ꝓpter ĩtereſſe nõ ualet legatũ q; nõ eſt plus altero de quatuoꝛ modis.utiſti.de acſ.S.plus.que glo.eſt cõtra.d.l.iij S. ſi rẽ.j.ti.ij. Nec ob.ſi nõ ẽ plus alto de qᷓtuoꝛ modis.q;ꝛ eſt qnt modus eẽndi plus q ſufficit ad legata. Ita nõbiliter diẽ glo. ſ. ti..l. meui in pn. v. debitoꝛ aũt. ¶ Op. ꝙ falcidia rele⸗ cet illud legatũ in.l.j.S. creditoꝛi.ad.l.ſal.So.reſecat ĩ cõmo do repñtationis.ita dicit gl. CQũo duo. pmoſi legat debitũ in diẽ ⁊ añ moꝛtẽ teſtatoꝛis ueniet dies utrũ legatũ extiguat. Dic ut in glo.h.⁊ ꝑ gl.i.l.vbis.ad.l.fal.⁊ ꝑ RDi.i.c.factũ legi time de re.iur.li.vj.¶ Qũo qd ſi ei q ẽ creditoꝛ actione ſtricti iuris legat debitũ utrũ ualeat. Aidet᷑ ꝙ ſic qꝛ itereſt creditoꝛis habẽ actionẽ ex teſtamẽto q̃ hʒ ĩſtar boneſidei. In ↄꝛiũ ẽ tex. i.l.aureliꝰ.S.ſi. de libe.le.nec curat᷑ de dicto ĩtereſſe qꝛ illud nõ ꝓdeſt niſi quo ad vſurã debitoꝛe exiſtẽteĩ moꝛa.⁊ ſic debitoꝛe delinquẽte qð pᷣſumẽ nõ debemꝰ. ʒ aũt ↄſiſtat legatũ ut ipſũ debitũ qð ẽ purũ ⁊ ligdũ põt peti ex teſtamento.puto tñ ꝙ ſi ſcðʒ ſoꝛmã hui.l.⁊.l.gnãliter.S.ſi.j.de — ,—. KR--J- hvfv f f f ——— d — — —.— — — —— ——— — — — — — — — — — T¶ʒ—— nno vel lde eſt ue de 1 9 ereditoꝛ nõ hʒ bona hypothecata ꝙ uli debito adijciat hypo theca ꝑ teſtm qð ſieri põt.ut.l.j.C.coia de le.⁊ ꝓbat ex gnali tate.l.ſi debitoꝛ.j.de libe.le. —7— YIS. ₰ Scriptura ꝑ quam le t * lis ſcriptura.t beunli gbuʒ Dies nõ ẽ adiecta pꝛogãtur nõ pꝑtinet ad coꝛpoꝛa nec ad legata ꝗb dies ẽ gra deſerẽde ſolutionis vlł młtiplicãde dei gani vlł iducẽdẽ ↄditiõis adiecta.⁊ poꝛꝛigit ad legata edẽtia ⁊ ſequentia.etiã poſtea ĩ codicilł relicta.h.d. tota.l. Diuide. NMꝛimo ponit vba teſtatoꝛis. Scðo exponit vbum qᷓs pecunias.Tertio exponit vba ꝗb dies adiectꝰnõ ẽ.dicẽj põt itelligi de die qᷓdruplicit.ut pʒ ex caſu ſimario.Quar to exponit vᷣbũ legaui.ſcda ibi ad coꝛpoꝛa.⁊ ibi ad v.itẽ ſi le/ get. quẽ h ige.ttia ibi ⁊ ad ea.q̃rta ibi hac aũt. Legamꝰ per partes.dic tex. dato.ſ.dubitat᷑ qlit ĩtelligit.iõ iuriſconſult ex ponit ea.⁊ icipit exponẽ q̃s pecunia⸗ꝭ.¶¶ Nõ ꝙ vbũ pecunia a teſtatoꝛe ꝓlatũ refert ad ea tm ꝗqᷓ ↄſiſtũt ĩ põdẽ numero vł mẽI ſura.ſcdᷣo pꝛo pecunia ↄſignata ĩ ſacculo vłi arca nõ cõtinet appellatiõe pecunie.ſʒ dehet᷑ ut ſpeties.ut h ⁊.j.e.l.plane.S. mas. h̊ pecunias.qð plʒ.qꝛ ibi appellatio pecunie eſt ita lata ſiẽ ppehaltoſuüme nel ſia doFit ac treb. So. glo. ſcdo ibi ſuerũt vba futmi tꝑis h pᷣteriti. Nec hoc ꝑlacet.q; iſtud pᷣteri tũ trahit᷑ ad fnturum.ut hac.l.S.ſi.cũ.l.ſe.Pic ergo ꝙ ibi tra ctat de legato ampliãdo qð ẽ fauoꝛabile.hic de reſtringendo Bboc r ſtzſortoes On tii aſas Bl dicia:otrxi: i qð nõ ẽ fauoꝛabile.nec tñ odioſũ.q; ſit iin noluntatẽ defũcti. ¶ Op.ſcdo ꝙ appellatio pecunie largi ſumat.ut.l.pecunie. j.de v.ſig. So.gl.ſateoꝛ ꝙ qũq; ſumit largius.h nõ.qꝛ facile erat ei dicẽ q̃ legaui nõ adijcẽ pecunias.¶ Mõ ex hac glo.q; ſi teſtatoꝛ dixit q̃ legaui nõ adijciẽdo pecunias poꝛigitur ad coꝛpoꝛa.qð placet.ut.l.ſi mihi ⁊ tibi.S.e.S.ſi.S.e.Lg hoc ue/ rũ ſit.tñ ſo.gl.nõ mltũ placet.nã ſempꝑ poſſem dicẽ facile fuiſ⸗ ſet legi vł teſtatoꝛi hoc nõ apponẽ.Lñ dicas ſic.ſiĩ aliq̃ diſpo ſitiõe ꝓferi vᷣbũ pecunie ⁊t dubitat ꝗd cõpꝛehẽdit. Dic aut p/ cedit aliq̃ diſpoſitio ad ni refert.tũc limitat rm iülã pᷣcedẽteʒ nut cõtineat oĩa ſicut pᷣcedẽs ptinebat.ut.l.cum ſtipulamur de v. ob.⁊.l.ſi creditoꝛiĩ pn.Sõ.de pecuł.iũcta.l.ij.S.ꝑueniſſe.⁊ l.ſi uẽditoꝛ ðᷣe hẽ.uel act.uẽ.Aut nõ ꝓcedit aliq̃ tał diſpoſitio ⁊ tũc aut vbũ pecunie ꝓferi ĩ caſu mere fauoꝛabili ⁊ oĩa cõpꝛe hendit. ut.l.na qð.S.ſi.ad treb.l.ppemodũ.⁊.l.pecunie la p/ ma. c.l. pecunie la ſcda de v.ſig. Aut ĩ caſu mere odioſo ⁊ tũc accipi ſtricte pꝛo pecunia numerata.ut.l.j.cõiũcta.l.ſʒ ⁊ iulia nus.S.mutui.S. ad macedo. Itẽ ubicũq; tractaĩ de aliqᷣ obli gãdo ʒ ſuã uolũtatẽ cũ de iure cõi nõ tenet.ut.l.ſi vo.S.ſfi.ſo. ma. Aut loqꝗtur ĩ caſu nõ fauoꝛabili nec odioſo.⁊ tũc eligitur media via nt cõpꝛehẽdat ea tm̃ q̃ cõſiſtũt ĩ pondẽ numero uel mẽſura.nut h.⁊ qũcũq; tractat᷑ de alidq obligado de iure cõi vl Fim ſuã uolũtatem.iut.l.ij.S.ſi cer.pe.⁊.l.ij.C. de ↄſtitu.pecu. Nec ob.ſi dicis ꝙ ibi ola compꝛehẽdit.qꝛ ibi illud ẽ ex extẽſi one ut ibi dꝛ ĩ tex.nõ ex ppa ſigniñcatiõe. Pꝛedicta lʒ de iu re ſint va.tñ foꝛſã ſᷣm cõeʒ nr̃m uſũ nõ admitteret᷑ cũ appella/ tio pecunie ſtricti accipiat. Dicẽdũ ẽ ergo ſecus eẽ de uſu cõi. qð pᷣualet oĩ oſtitutiõi.ut.l.libꝛoꝝ.S.qdð tñ caſſius.j.ti.ij.l.la⸗ beo de ſupel.le. ¶ Hi.ĩducit hãc.l.ad.q.teſtatoꝛ legauit mi/ hi cẽtũ q erãt apud cãpſoꝛẽ ⁊ ſi ea nõ pᷣſtaret uoluit ꝙ hẽs de⸗ beret mihi pᷣſtare vnã vineã.hẽs illa qᷓ erãt apud càpſoꝛẽ ex/ pẽdiderat ⁊ uolebat dare alia centũ utrũ poſſit. Aidet ꝙ ſic. nt.l. qdã.·j.e. Di.dicit ꝙ fuit detminatũ ↄꝛiũ ꝑ iſtũ tex.ĩ vſi.itẽ ſi legat. fuit eni legata ſpeties.⁊ ſpeties pꝛo alia ſpetie ſolui nõ koͤka idẽ.l. plane.v.ſed hoc ita.⁊.l.q̊ ſi certos.j.e. NMõ ob. .qdã.qꝛ ibi erat pecunia legata in genere ſeu quãtitate poti/ — — K Eunõẽᷓ. ⁊ p dicit ꝑtinẽ ad legata pura. ſco di cit nõ ꝑtinẽ ad legata ꝗb dies apponũ gra Peſcnareiate⸗ tio diẽ nõ ꝑtinẽ qũ dies apponi cauſa mitiplicãde obligatio nis.qrto diẽ nõ ꝑtinẽ qñ dies adijcit gra ĩducẽde cõditionis. ſcða ibi ꝙ ſi foꝛte.ttia ibiꝙ ſiĩ annos.q̃rta mi ſʒ ſi ſb ↄditiõe. ¶ Op. de do.ple.l.cũ vulgari.So.gl.ibi erat dies appoſitꝰ ſaltẽ a lege.pꝛo hac ſo.fac.j.de ali.⁊ ci.le.l.lᷣt ꝗs.S.poſthu/ mus.ubi hec clauſula nõ extẽdit ad legatũ alimẽtoꝛum qð hʒ diẽ tacitã.ut.l.pecunie.e.ti. In ↄꝛiũ ſac̃.S.hac.l.v.ꝙ ſi foꝛte. q tacite ĩeſt ꝙ deberẽtur pñtia.⁊ tñ poꝛigit ad ea hec clauſu la niſi expmat᷑.Ex qͥ apparet ꝙ teſtatoꝛ uoluit ſentire de lega tis gb dies appoſitus nõ ẽ ab ipſo teſtatoꝛe.Et illud nõ pla cet. nã in legato alimẽtoꝝ dies tacite ineſt ex uolũtate teſtato ris ⁊ ex ſoꝛma relicti. AVñ ſo.hui gl.nõ placet. Pꝛetea licet xctioni de dote iniit dies.tñ legato dotjʒ nõ ineſt dies. So. gl. us ᷓ; in ene m vieblte⸗ ððð gbach' ſitn Hic ĩcipit exponẽ vᷣba ꝗb dies appoſitus Et ad ea.i⸗ 4 Delegatz p̃. ſcdo mõ F ſpaͤle ẽ ĩ kesno dot 3 oↄſiſtit ſolũ ĩ cõmodo repᷣſen tatiõis.ad illud ergo hec clauſula nõ poꝛꝛigit.q; efficeret᷑ inu/ tile. vide gl.⁊ tene eã mẽti.Ex qꝗ̃ nõ ꝙ clauſula appoſita ĩ diſ/ poſitiõe nõ refert᷑ ad ea capla q̃ ex hac relatiõe efficerẽtur inu tilia. dicã ſtatiʒ ĩ. S.f. ¶ Op. de.l. liber hõ. S. j. de v. ob. So. fateoꝛ ꝙ hec adiectio pñti die nõ facit legatũ i diẽ. hoc ẽ ut ſo/ lutio vł petitio differat᷑.tñ dies adiecta ẽ cauſa deſignationis qð ſuffic ne hec clauſula poꝛꝛigat᷑ ad ulud ⁊ hoc vult ſẽtire gl. vide eã. ¶ Sʒ ad iſtud op.ex gl.expᷣſſio eoꝝ q tacite inſũt ni hil opat.ut.l.iij.S.e.ſj pñti die tacite ĩtelligii.ergo ⁊c. So.ibi loꝗtur ĩ his q tacite inſũt ex neceſſitate.ᷣ in his ꝗ tacite inſunt ex uolũtate Pea⸗ ſi expꝛimat᷑ ceſſat uolũtas pᷣſũpta.q;ꝛ ha/⸗ bem uera.¶¶ Op.j.ti. j.l. titia. So. ibi dixit q́s pecunias lega ui heres me dato annua bina trina die.nec ibi adiecit quibꝰ dies adiectus nõ eſt.vñ refert᷑ ad oĩa. ¶ Bac güt. NHic exponit vbũ legaui.¶ MNõ ꝙ vbũ tẽ⸗ =“l pꝛeteriti poꝛꝛigit ad pᷣterita ⁊ futura. ¶Nõ ꝓꝙ dlauſula ĩ medio poſita refert ad pᷣcedẽtia ⁊ ſequen tia. ¶ Op.ad pmũ.j.ti.ij.l.uxoꝛi.S.uxoꝛi.So.gl.j.⁊ hac ſo. repꝛobat ⁊ bñ.vide gl.qꝛ oẽs ille donatione moꝛte cõſirmani ut.lan dona.C. ad.l.fal.ſʒ ð hoc facit.q;ꝛ videt᷑ ꝙ talis cõſir/ matio retrotrahat᷑.ut.l.donatiões.C.de dona. ĩter vi.⁊ uxo. Bl. rñdet retrotrahit᷑ qͥ ad fructus nõ quãtũ ad dominiũ.qð nõ. Itẽ nõ.in.d.l.donatiõe.⁊.l.ij. C.de inoffi.do.⁊ bñ.Qon/ trariũ noõ.⁊ male.j.ti.j.l.ſequẽ qd.⁊.l.ſub ↄditiõe de ſol.⁊ ibi dixi. Vñ glo.ſoluit alio mõ.Et nõ ꝙ ibi nõ extenditur ad fu/ tura q̃ ſũt ʒ ius ſeu a iure cõi exoꝛbitantia.vide hanc ſo.⁊ nõ eã.pꝛo q̃ facit ex de re.iur.c.ea qᷓ a lure.li.vj.⁊ qdð ibi nõ. per Di. Hoc all.młltũ ĩ.l.pᷣtoꝛ.S.ij.J.vi bo.rap.ubi ego q̃ro utrũ clauſula pᷣcedẽs ĩ ſtatus trahat᷑ ad ſequẽtia. ANidet᷑ eni ꝙ nõi his q̃ a iure cõi exoꝛbitãt.ut hac gl.qð dic ut ibi. ¶ Op.ſe/ cũdo ꝙ vba pᷣteriti uel pñtis tꝑis nõ trahãtur ad ſutura.ut.l. ſi. de libe. leg. T.l. ſi ita de au.⁊ ar. le.⁊.l.ꝗdã referũt de iure co di. Rñdeo.h̊ logꝗtur qñ vbũ pᷣteriti uel pntis tꝑis ẽ ſigniñcati/ unʒ act q depẽdet ex uolũtate deſũcti. Rõ ẽ qʒꝛ in illis ſemper hẽtur reſpect' ad ſuturũ.pẽdet enĩ uſq; ad moꝛtẽ lʒ ſit pᷣteritũ ut.l.plociang.⁊.l.oↄſiciũtur.S.fi.⁊ ibi nõ.S.ti.j.⁊ plene dixiin d.l. ſi ita. ¶ Op. ex gl. de ali.⁊ ci. le.l. libers. S.poſthum.ubi nõ poꝛigit ad relicta ĩ codicilł. So.ibi dixit q legata relig in teſtõ. vo dixitq̃ reliꝗ ſimplicit᷑. ¶ Venio ad ſcõᷣm nõ.Op. gl. 5. ex qui.cau. ma.l.ſed ſi ꝑx ptoꝛẽ.S.de in di.adiec.⁊ de po/ Aul.l.j.S. eñ q. Glo.nõ ſol.nec alicubi hẽm clare ſolutũ.Dic ergo bꝛeuit᷑ qñq; tractam utrũ q̃litas adiecta vni diſpoſitioni intelligat᷑ repetita in alia.⁊ hecnõ ẽ nra materia in diſpoſitio/ ne legali. dic ut ibi dixi in.d.l.ptoꝛ.S.j.vi bo.rap. In contra/ ctib inter viuos dic plene.ut.l.ſi ita ſiulat de gfſogon de v.ob. In vltimis uolũtatibus dabo tibi remiſſiões in.l.lʒ.j.e. Qñq; ponit ĩ diſpoſitiõe aliq clauſula ꝑ ſe ⁊ dubitat ad ꝗqre/ fert utru ad pcedẽtia oĩa. an ad ꝓxia. an etiã ad ſutura.Auã doq; ĩ diſpoſitiõe ſũt mlta capla ⁊ h dic.aut illa clauſula poni tur iter vnũ caplʒ ſeu int vba ipᷣ.⁊ ad illð tm refert. Aut po nii int ipa capła vłi pn. vłi fine.⁊ refert ad oĩa capla.ſtam doctrunã dat tex.i.l. ij S. fll.S. de libe.⁊ poſthu.qð c uerum qñ nõ ẽ rõ q̃re magi referar ad vnũ ꝙ; ad aliud. Iſtã rõnẽ po nit ĩperatoꝛ i.l.j. C. de libe. pᷣte. Sʒ ſi eẽt aliq̃ rõ qre ad qdam nõ poſſʒ referri.⁊ tũc ad illa norei Eonſ aũt pñt aſſignari alique. Pꝛimo ſi i pcedẽtib erat ſpalit puiſũ cir. net clauſula de q̃ tractat᷑.ut.l.ſj ⁊ ſi ꝑ ee⸗ orige ex ꝗ.cau. ma. T.l.j.S. eũ ꝗ de poſtul.⁊. S. de vul.⁊ pu.l.cohẽdi.S.ꝗ pꝛeʒ Sco ſi pcedẽtia eẽnt ðꝛia.ut.l.ſi idem cũ eodem. de iuriſdi. om.iudi. Itẽ ſi ex hacrelatiõe diſpoſitio ad qu referi efficere tur inutil.ut.l.cũ vulgari de do.plle.ut dixi.S.S.ꝓx.Spe.de hoc ponit ſuã diſtictionẽ.in Spe de ĩſtru.edi.S.nũc aũt.v.itẽ excipe.⁊ ĩti.de diſpu.⁊ all.S.poſt hec.v.vł qdð. Nüc hẽtj ex/ poſitũ vbũ q̃s pecuias.⁊ vbũ qb die adiecta nõ ẽ.⁊ vbũ lega ui. Sʒ vbũ hẽs me dato hᷣ nõ exponit.¶ Qũo ergo.qd ſite ſtatoꝛ dixit.⁊ pᷣdicta legata nolo executiõi mãdari anua bina trina die ꝑ meos executoꝛes. Pꝛimo vidẽdũ qd ĩpoꝛtent illa vba pᷣdicta legata vł ſupꝛaſcripta ⁊ ſilia. Rñdeo videt ꝙ reſe rat᷑ ſolũ ad pᷣcedẽtia ut.d.l.j.S.eũ ꝗ de poſtu.hoc apparet ex ſigniñcatiõe vboꝝ.hoc enĩ qð dico pᷣdicta legata ⁊ ſupꝛaſcri pta ⁊ ſilia nõ hʒ tractũ ad futurũ tp̃s.ut.S.dixi de vꝓbo legaui Itẽ vidẽdũ ẽ qd ĩpoꝛtẽt dicta vba uolo executiõi mãdari. Rñdeo q̃dã ſũt legata igb lex ipᷣa fac executionẽ.ut ſi teſta⸗ toꝛ legat rẽ ſuã ppꝛiã ⁊ ĩ llo nõ porigit tal ſmo. In alijs vo ĩ gbregqrit᷑ executio hoĩs illa clauſula Hal. pha a ſili lex dicit Executionẽ ſnĩe fieri poſt qdrimeſtre tpᷣs.itelligit de executiõe hois nõ legis.ut.l.ſurtiĩ pn.de his ꝗ nõ.iĩfa.⁊ ibiꝑ Ouil.⁊.l. puiſũ circa id qð cõti p. qultio.j.de penis.Aliud ẽ ergo dicẽ. hẽs me ad diẽ dato.qꝛ mc dies apponii datiõi.hoc ẽ traſlatiõi dñij.aliud ẽ dicẽ.ma/ detur executioni.qꝛ tũc dies apponit executiõiſiẽde ab hoie. . uis . Repetita a ſpᷣſtituto ĩtelli unt repetita pure niſi ali nd cxbmal b. d. Maz buts .plcebid ꝑ gl.in.l. ſicui .F. . j. e. Acluerte qꝛ gl. dicit ꝙ qñ dz hiſdẽ dieb dato eſt ꝗᷓ da nugatio. HNicit Ja. de are.i. vba ſine effectu. ſed certe nõ ẽ nugatio ſed cõditionis defectꝰ Fm eũ. ⁊ ĩnuit tã glo.q ipſe ꝙ bec ba cũ is in ſuã tutelã puenerit ⁊c.ſaciũt aditionem.Adð an ſit nerũ dicã in.l.ſicuilegei.S.j.j. . . (Si uis reg Siteſtõꝛ ſeſit de certo ⁊ dubi de ꝗ electio ẽ hẽdis.h.d. nõ.mltũ. ¶ Op. S.e.l.ꝗ duos. So. ſeſit de certo.qð appa ret qꝛ expᷣſſit nomẽ ꝓpꝛiũ.iõ ẽ electio hẽdis ꝗ viſiliter nouit uo lũtatẽ defũcti. Ibi nõ ſeſit de certo.qð apparet qꝛ non expᷣſſit nomẽ alicui iõ electio ẽ legatarij.iõ teſtoꝛ nil legaſſe videt᷑ niſi tlectionẽ yni'de illis cerſ.ſac ad id qð dicã ĩ.l.gerit de acꝗ.he re.qũ vbũ ul factũ teſtõꝛis ẽ ambiguũ utrũ ſit ĩterpᷣtatio hedis ad ſeſerit. ¶ Sʒ ð hoc op.ð.de rei uẽ.l.põponi ſcribitĩ f.⁊.l ſter ſtipulãtẽ.S.j.de v.ob.⁊ qð ibi nõ.ĩ gl.ubi ĩterpᷣtatio libelli obſcuri poꝛecti ꝑ defũctũ nõ trãſit ad hẽdẽ. So.ᷣ ĩterpᷣtatio nõ nocet legatario.tractat enĩ de lucro captando ⁊ qcqd ſibi deĩ lucrat᷑.in ↄꝛijs eẽt reo piudicium. foꝛte eni declararet hẽs aliqd ſnꝑ qre deſẽſiões nõ fac. ⁊ ad hac ſo.ſac qð nõ.hᷣ in ſe⸗ quẽtibꝰ ijs. ¶ Op. de.l.duo ſũt titij.de teſ.tu. So.gl.ibi in tutela q certo iudicio dʒ dari.Sed adhuc ĩſtabis qᷓre nõ ſit in legato. Rñdeo ibi electio heredis poſſet eẽ ꝑiculoſa pupillo ſi hꝛet aliũ tutoꝛẽ qᷓ; quẽ deſũct uoluit. Itẽ poſſet eẽ danoſa tu/ toꝛi q; tutela ẽ on ſʒ h ĩ oẽʒ euẽtũ ẽ cõmodũ legatario.¶ Nõ ergo ꝙ tũc ꝑmittũ hẽdi declaratio uolũtat deſũcti qũ nemo ꝑ hoc poſſet dãnincarilʒ pꝑ hoc poſſet aliqd lucri ꝑdere.qꝛ foꝛte bẽs eliget vilioꝛẽ.ſecPſi aliqs daniſcaret.ad pᷣdicta ſac ꝗð nõ. 8 Die de re. iur. c.ĩ obſcuris.li.vj.¶ Op.glo.⁊ vide ꝙ de aratio ſit indicis. ut.l.j.ĩ ſ.S. de iure deli. Gl.nõ ſol. dic ꝙ ibi lcertitudo erat ĩ vbis ptoꝛis.iõ declaratio ẽ iudicis.hᷣ ĩ vbis te ſtatoꝛis iõ declaratio ẽ hẽdis.⁊ hoc q; ↄſtat teſtõꝛẽ aliqd cer/ tũ ſẽſiſſe. Si aũt hoc nõ ↄſtaret ⁊ aliqð vbũ eẽt ambiguũ.tũc eẽt in dedarariancindtena uie Belgige⸗C. venceich⸗ 1 alet qð reliquit᷑ parti ciuitat᷑.h.d.L/ (Sit Arti. c de r pomb dieebat piſti tex. ꝙ pars expulſa de ciuitate pᷣt ſacẽ ſindicũ ꝑ hãc.l.⁊ ſiles.Di.dicebat ↄꝛiũ.qꝛ collegiũ ẽ repꝛobatũ eoipſo ꝙ nõ ẽ appꝛobatũ.ut.l.j. de col. illi.C.l.j.õ.qdð cuiuſq;vni.no.Credo.d.Laber.dicẽ ue rũ ꝙ poſſet ſacẽ ſindicũ.ar.ꝓ hoc.S.de oꝛi.iuris.l.ij..exacij. nbipars expullſa fecit leges qᷓ appꝛobate ſuerũt.ar.ꝓhoc qꝛ cuilibet ẽ ꝑmiſſũ facẽ collegiũ ad ſui iuſtitiã ſqads ut dicit l.j. S.j.qdð cuiuſ.vni.no.ĩ gl.vñ ſi ſaciũt ſindicũ ad cõpꝛomittẽ/ dñ cũ ĩtriſecis ut pacẽ poſſint facẽ ualet.⁊ ita de facto ſeruat᷑. ¶Auũo qd ſi legat vni parti ciuitat ut ſecte. Rñdeo iullud nõ nalet. q; ẽ collegiũ ĩpꝛobatũ.qm p ſectas ulas ĩ dãnũ reipubli ce ↄtẽdit ut.l.ſiqs ĩgenuã.S.iĩ ciuib de capt. In ꝗbuſdã tñ ci nitatib ex eoꝝ ſtatutis talia collegia appꝛobani utĩ ciuitate iſta ubi ſunt capitanei pari guelfe. Quo vna pars ẽ expul ſa de ciuitate.pars q̃ remanet ĩtus ſpmittit ciuitatẽ alti ⁊ etiã pars qꝗ ẽ ex q̃libet ſeparati an ualeat. Arguẽdo dico videt ꝙ nõ.qꝛ debẽt ↄueniri ĩſimul ĩ vnũ.nt.l.ij. C.de decur.li.x.⁊.l.⁊ ſuũ. S.fi.ð.de pac.⁊ hoc videi ſẽſiſſe Gonifaciꝰ papa in ꝗqbuiſ dã lr̃is per eũ ad gpetua rei memoꝛiã ↄceſſis ciuibus tuderti/ nis.ubi iam ille caſus occurrit. Siphib eadẽ res legat . — Si plrib eadẽ res legat cõ lu ribus. iũcti cuilibet debet᷑ pars.ſi . diſiũcti partes ſibi ſaciũt ꝑ ↄcurſũ niſi teſtõꝛ noluerit adumẽ uel cuilibet iſolidũ ↄcedẽ.h.d.cũ pᷣn.l.ſe. ¶ Dã h 8 dẽ poccupare ꝑ lii.ↄtſ.Cõtra ĩimo reqrit᷑ ut ꝑueniat ad ſe tetiã.ut.l.ſiqs a muli de noxa.x.l.ſi vo de pecuł. Niẽ glo.ꝙ qñq; ad poccupãdũ ſufficit ↄteſtatio lit.qñq; reqrit ſnia.Niẽ Di.aut loqmur de iure q̃rẽdo ⁊ ſuffic ↄteſtatio ſit ut alijs pᷣſe rat᷑.ut.l.plib de /pcu.⁊.l.ſi titi de v.ob.aut de iure q̃ſito e do ⁊ D ſnia. ut.l. ſiqs a mult.⁊.l.ſi vo. S.all. Iſta diſtictio nõ videt᷑ va p.l.ex duobꝰ la pma.de du.re.⁊.l.ñdeicõmiſſa. j.ti.ij. SF. plerũq;. ubi in iure q̃ſto pferẽdo ſufficit ↄteſtatio litis Vnñ repio ꝙ Pe. diſtixit pleni ſic. aut q̃rim de p̃latiõe faciẽ da rõne officij uł iuriſditiõis.aut rõne debiti pᷣncipalis. Pꝛĩo caſu ſuffic li.ote.ut ꝗe p̃ferat᷑. ut.l.płrib de ꝓcu.⁊.l.q poꝛ de iudi. Scdᷣo caſu aut agitã nllo iure obligatũ.ut q agit reali actiõe.⁊ tũc reqrit ut ꝗs ꝑueniat ad ſniaʒ.ut dict.ll.ſiqs amt tis.⁊.l vo.⁊.S.de rei uẽ.l.ſi is a qͥ. Si vo agũ ↄ obligatũ.ut Delegatz p. agit ꝑſonali actiõe ⁊ tũc ſvᷣdiſtĩgue. Aut id ad qdð agil per agte vnũ debitũ numero. aut ſut płra debita. p caſu ſufficit litis Ote. ut h ⁊.l.ſi titi de v.ob.⁊.l.ex duob la ſcda de du. re⸗ is. Si ſũt plłra debita reqrit ſnia. ut.l.ĩter duos.de re iu. Iſta fũt vba NPe.q̃ vba nõ ſũt va.pᷣ E in iuriſditione ſufficeret pꝛe/ uenire ꝑ citationẽ. ut.l.iꝗs poſtea de iudi. Pꝛeterea nõ ẽ ue rũ ꝙ ĩ hac.l.ſiqs a multis.⁊.i.ſi vo.agat᷑ reali.iĩmo ꝑſonali agi tur. ꝛetea nõ ẽ uerũ ꝙ in hac.lʒ.ſit vnũ debitũ.ĩmo ſũt plłra. ⁊ vnꝰ hʒ rẽ t ali eſtimationẽ. Pꝛeterea deteri eſt ex nullo iſtoꝝ mẽbꝛoꝝ colligit rõ dꝛie. Dico ergo ſic qñq; tractat de iu re platiõis occaſiõẽ facte poccupatiõis. x tũc dẽ ꝗs poccupaſ ſe qñ ꝑuenit ad aliqd qð ẽ ipſũ uel cauſa ꝓxima ipſi de quo p occupãdo tractat ut oñdẽt mẽbꝛa ſeqntia. Diſtigue ergo ſic. aut tractat᷑ de poccupatiõe exercitij iuriſditionis.⁊ tũc poccu paſſe dẽ ꝑ citationẽ.qꝛ citatio de exercitio iuriſditiõis ẽ.ut.l.ſi gꝗs poſtea.⁊.l.ubi recpt de iudi.Qñq; tractat de Foeenve none in oꝛdine ꝓcedẽdi.x ille d poccupare ꝗ pᷣ dedit libelluʒ qr de oꝛdine ꝓcedẽdiẽ. ut.l.in trib.x.l.ꝗ poꝛ de iudi Añq; tractat᷑ de poccupatiõe reſpectu effect' ei de quo agit.x tunc aut plures agũt ad idẽ. aut ad diuerſa. Si ad idẽ. aut ex eadẽ cauſa. aut ex diuerſa. Si ex eadẽ aut nõ eſt poſſibile itas cau ſas eẽ ſimul ueras.⁊ tũc ille d poccupaſſe qui pus puenit ad ſniam. qꝛ de illo ſaltẽ pſũptiue ĩcepit hus coſtare ꝙ hẽbat bo/ nã cauſa.nt.l.ſi is a quo de rei udi.⁊.l.pe.de peti.hẽ. Si vo ſit ſimul eẽ uere ille cauſe ⁊ ſũt.⁊ tũc aut habuerũt oꝛiginẽ eo ge tpe.x uledici᷑ poccupare qui puenit pus ad litis cõteſtatio nẽ.̊ eſt caſus h.C.l.ex duobꝰ. la ſcda.de duob reis. ⁊.l.ſidei cõmiſſa.S.plerũq;.j.de le.iij. Rõ q; ius agẽdi añ hẽbat.e&rgo occupaſſe videĩ ius exigẽdi ſeu eligẽdi in exactione. Si vo nõ habuerũt oꝛiginẽ eodẽ tꝑe.tũc ille d poccupaſſe ꝗ bus hʒ ius petẽdi.ut.l.in oꝑis.S.loca.Si vo nõ petit idẽ ſʒ diuerſum uel ex diuerſis cauſis.tũc per litis ↄteſtationeʒ nemo põt dici occupare.qm cuiuſlibet petitio tẽdit ad diuerſa.ſj opʒ ꝙ ueni at ad ſnĩam qᷓ eſt cauſa imediata executionis.⁊ ule in executio ne pᷣoccupaſſe dꝛ.ut.l.fſiqs a multis de noxa.⁊.l.ſivo.S.de pe cul. In alijs aſt qᷓ coꝛpoꝛalia ſũt gs poccupaſſe dicat.dicã in l.quomin in qnta qõne de fluminib.¶ Quero qñ eadẽ res legat duob ita ꝙ cuilibet debeat᷑ ĩſolidũ anteq; lis ↄteſtet᷑ cu⸗ ius ſit dñiũ ⁊ obligatio ĩteri. Jo.rñdet ut hẽtis in gl. Nidetis ꝙ Jo. hʒ duas opiniones. Dꝛima ꝙ ĩterim nullius ſit dñiuʒ nel obligatio.qð nõ videi uerũ.qꝛ ſm hoc nõ poſſet agẽ ⁊ litẽ ↄteſtari.cuius ↄꝛiũ dicit tex. Itẽ ſca opi. Jo.nõ ꝓcedit. Di cit enĩ ꝙ pꝛo parte ꝗſitũ eſt dñiũ interi.qð nõ ẽ uerũ.q; ſi hoc eẽt hẽs iſolidũ vni ſoluẽ nõ poſſet cũ iã ꝓ parte ſit ſom alteri⁊ nõ poſſet auferre dñũ eo ĩuito ð caſũ.l.titie in fi.j.eo.⁊.l.ſres mihi.j.ti.ij. Dicẽdũ ẽ ergo ꝙ dñiũ ſteri nullius ẽ ex legatatijs nec ĩ totũ nec in partẽ ſʒ ẽ hẽdis.qð pʒ q; põt trãſſerre ĩ aliũ ut dixi. Pꝛeterea oſegꝗtur ꝑ ↄteſtationẽ legatani ins eligẽdi.ut hac.l.N̊ ĩ relicto altnatiuo nõ hʒ ꝗs dmũ añ electiõeʒ ut.l.apð aufidiũ.de op.leg.ſᷣ ĩteri Aber hʒ actionẽ pſonalẽ ĩſolidũ.ca ſus ẽ ĩ.l.duos.j.de uſu ru.le.nec icõueniẽs aliqð ꝙ actio ꝑ/ ſonalis cõpetat płrib iſolidũ ad eãdẽ rẽ. ut.l.ſi is de ac.⁊ ob. ⁊.l.ſi fuꝰlegat..j.j.e.⁊ hac.l.⁊ fiet exactio a qllibet ſſolidũ ꝑ eũ modũ ꝗ potit.nõ ꝙ ꝗlibet hẽat rẽ iſolidũ qð ẽ po ndie. vnꝰ rẽ.aliꝰ eſtimationẽ ut h dicit tex. Opinio ergo Jo.nõ va qcꝗd Pi.dicat ⁊ ẽlegatũ purũ.xĩ eo nulla ẽ ↄditio put vi detis. ¶ Sʒ ꝗᷓro pꝛacticã hui.l. ille ꝗ vult poccupare ut hẽat ius eligẽdi qd petet. Rñdeo ẽ Paus g narer 6 legatũ ẽ fa/ H ctũ ſibi ⁊ alti ⁊ ĩ ↄcluſiõe petat hẽdẽ ↄdẽnari ad il qð relicti ẽnõ expmẽdo ꝙ petat cõdẽnari ad rem ⁊ poſt litẽ ↄteſtatam potit elligẽ utrum uelit rem uel eſtimationẽ. ⁊ hoc vult h tex. Si eniʒ rẽ expᷣſſe peteret ⁊ ſuꝑ petitionereilitẽ ↄteſtaret᷑i ipſa cõteſtatiöe eligẽt nec videret op alia electiõe. ut. l. iã dubitani in fi. S. de hẽ. inſti.poſtq;ᷓ aũt vn eligeret uel res ſibi ſoluta fue rit. al' neceſſe hʒ directo petẽ eſtimationem rei:ut. d.l.ſires. . ti. ij. C Scias etiã ꝙ h eſt qᷣdã gl.ſuꝑ vbo poꝛtioni.q nõ dicit e So. ibi iure efficacit᷑ q̃ſto qð non põt bñ ſʒ meli dicit in. l. plane in pᷣn. ut ſtatim videbitis. α Lane. Op. e gl. ð. ex q. ca. ma. l. nec utuẽ. ab alid auferri niſi ĩ aliũ trãſſerat.hĩ iure qð qriſpabat᷑. Vel alit ut dicã.j. pxi. io.¶ Op. S. de rei uẽ.l.ſiis ꝗ. So.h loq tur ĩ his q̃ ex mera nr̃a nolũtate dependẽt merito reuocant:᷑.lʒ tfraſferant ĩ nõ capacẽ qꝛ uolũtas reuocadi ẽ.l.ↄꝛia loqtur in his ꝗᷓ nõ depẽdẽtex mera nolũtate nfa.ſac ad pᷣdicta qð nõ. Di.in.c.nõ pᷣͤſtat ĩpedimẽtũ.⁊.c.utile ꝑ ĩutile dere.iur.lib.vj. Et iſta inducit Hi.ad.q.ꝙ ſi delegatus alicui non capaci cõ miſit vices ſuas. ꝓpter hoc nõ amiſit iuriſditionẽ qꝛ non erat in ſus mera ptãte a ſe abdicare ut ex pꝛedictis patet.ſacit 5 2 ———,, —— =— — ——— ̃ᷓ̃ ꝝᷓ B—Ahdt———¶—— de .e⸗ le, ine 4 . hlo 4 iu ſe. nõ.i.c.ſuꝑ qõnuʒ.l vᷣbo totã de of dele. ¶ Vltio vide gl.ſup v̈bo ptate. Iſta gl.uerũ dicit.⁊ illa qẽ i.l.pᷣcedẽti uerũ nõ diẽ ſuꝑ vbo poꝛtiõeʒ ſʒ Di.⁊ E T hic ſinis bo mnine. Si icirca idẽ coꝛpꝰ multiplicit᷑ a Si eadem TeS.eſta toꝛe legatũ non debet niſ ſe mel. ſec'ſi a diuerſis teſtatoꝛibꝰ.ſʒ ſi crca q;titatẽ uel genꝰ plu ries debei ſi de uolũtate teſtatoꝛis pceſſit.p.d.¶ Querit DBi⸗ circã pmã partẽ.ꝗd ſi vni legat res ⁊ eſtimatio rei.an debeat᷑ utrũq;.Et dicit ipſe argu.ꝙ nõ.j.de do.plle.l.ij.S.mela. Hñ dixit arguẽdo nõ det᷑minãdo.q; ↄꝛiũ ẽ ueritas.caſus ẽ in.l.ſi alij ĩ f.S.de uſufru.⁊.l.fũdũ coꝛnelianũ de noua.⁊ Di.hoc de termĩat ĩ.c.bona ſides circa ſi.de re.iur.li.vj.ꝓbat᷑ eti i.l.nu tu. S. j.. ti. ij. ¶ Ad vſi.ſʒ ſi duoꝝ. op.glo.de.l.nec ullã.S.pe. de pe. hẽ. Rñdeo itelligo qñ pᷣmo hᷣ fuit ↄſecuteſtimationem tũc potit petẽ rẽ.ſec ſi pus rẽ ut in glo.CAd v.ſʒ ſi nõ coꝛpꝰ. op.de. l. qnq̃gĩta. S.de ꝓba. So. glo.optie ibi in diuerſis uo lũtatibꝰ.pic in vna.nõ eã.ſacit ꝙ ſi apparet de numeratiõe ꝑ teſtes ⁊ poſtea apparet ꝓmiſſio diuerſo tpe de eadaʒ q;titate per ſtipulationẽ ꝙ diuerſa debita pᷣumant᷑.qꝗð dic ut.l.cũ cen tũ de adi.le.⁊ dixi in:l.triticũ de vbo.ob. Itẽ qꝗd iuris ſi diuer ſe eẽnt qtitat.Dic ut dictj legib dixi.tñ ad tollẽdas iſtas du/ bitatiões ↄſueuit apponi hec clauſula ĩ iſtris cõputata in hac ꝓuiſione.que omni alia numeratione ꝓuiſione uel cõfeſſione ue de dicto debito apparet. uo ſi rem. Si rfolegat efficit mea eatenus ä egatũ qᷓten ꝑ eã mihi abeſt. h.d. ¶DOp. de. l. ad ueterani. §. . ad. l. fal. So. ut ĩ glo. ⁊ cla/ riin.l.nõ ampli.in pn. S.e. ¶ Op. ex glo. C. e.l. ppꝛias.in ſi.⁊.j.e.l.cetera.S.j. So.res q̃ẽ mea tꝑe legati facti nõ põt mi hi legari pure. ⁊ ſi legat᷑ nõ ualet.ſʒ ſi tpe legati facti nõ ẽ mea legatũ ualet.⁊ tũc ſi mea poſtea efficit ex cauſa oneroſa lega⸗/ tũ nõ extingui ut h. Quũo ex glo.ſi res eſt effecta mea ꝗd peta in libello an rẽ an eſtimatiõeʒ q mihi abeſt. Videt᷑ ꝙ eſti mationẽ nt h dẽ in tex. Cõtrariũ ꝙ debeat peti res ſed eſtima tio ſit in ſolutiõe pbari videt ꝑ.l.ſi Fuũ in fi.de v.ob.qð tenent glo.iſti. e. S. ſi res.⁊ idẽ videt᷑tenẽ in.l. cũ alienaʒ. C. e. in ſcdᷣa glo. Ego dico ꝙ legatariꝰbʒ electionẽ petẽdi rẽ uel eſtimatio nẽ. ut.l.ſi fllio la pma.S.j.⁊.l.ilᷣ.S.j.de dona.cauſa moꝛ.que leges hoc ꝓbãt.⁊ ꝑ hoc ↄcoꝛdãt glo.pᷣdicte cũ legibꝰ.⁊ glo. zue innuũt pᷣciũ petẽdũ.nt hic ⁊.l.ſi res mihi.j.ti.qj.⁊.j.e.:l.ſed res.⁊.gl.ſ.ad.l.fal.l.fũdo.Zd.l.ſi Fuũ in fi.de vbo.ob.⁊ rñ/ deo ĩ dics.ll.de dona.cauſa moꝛt᷑.Quero qd ſiqs rẽ ſibie gatã emit magno pᷣcio. Rñdeo hẽs nõ tenebi niſi ad pciũ cõ n. ut.l. qui cõcubinã. S.fi. ⁊.l.nõ dubiũ.j. ti. ij. . coniunctim Qõiũctin cui pſona quodᷣ mõ — e cõſiſtat legatũ uł ſpabat᷑ ↄſiſtẽ ſacit partẽ niũcto.h.d.¶ Op.q nõ admittũ ad partẽ nec ad mitti ſpat᷑ nõ facit partẽ.ut.l.ſ duob in ſi.S.e.⁊.j.ꝓxi.S. Di. T diſtictiõe quã hic ponit dicit in ↄꝛijs legatũ ẽ iutile ex pſona legatarij hic mixta pſideratiõe legatis ⁊ legatarij q erat ſuus ꝓpꝛiꝰ. Iſta ſo. ponit diuerſitatẽ caſuuʒ nõ rõnis.Dic ergo ꝙ; kegeti ibi nullo mõ ualebat in pſona legatarij.iõ nõ facit par tẽ hic in pſona fuilʒ nõ ualeat ʒ rigoꝛeʒ nt actio det.tñ ualet Fʒ eqꝗtatẽ ſʒ quã hẽdes debẽt dare fuo.ut.l.qdã ·S.illo.C.de neceſ.ſer. hẽ.iſti.ita ſẽtit glo.hic ⁊ optie. Mam iſtã lʒ Dip nat hic dicã ĩ.l.huiuſmodi.S.ſi titio.j.e.ubi gl.ponit.¶ Op. ad ſcaʒ partẽ ex glo.ſi eadẽ res legat᷑ ĩ teſtis diuerſoꝝ legata rij nõ dicunt᷑ piũcti nec faciũt ſibi partẽ ĩuicẽ.ut.l.ſi ſᷣ ↄditiõe ꝗ.mo. uſu.amit.⁊ ar. S.e.l.S.j. So.h̊ nõ ſũt teſtamẽta penitꝰ diuerſoꝝ. qꝛ q ad mita pꝛis ⁊ ſilij vnũ eſt teſtm. ut.l.pꝛis ⁊ filij de vulg.⁊ pu.maxĩe ꝗ ad coaceruationẽ legatox. ut.l.ĩ rõne. S. qʒ vulgo.j.ad.l.fal. ¶ Scðo op.qũ relinquit a diuerſis hẽ dibꝰ nõ dicunt᷑ ↄiũcti nec partẽ iuicẽ faciũt.ut.l.fi.de uſufruc. accre.⁊.l.qꝗd ergo.S.ſiꝗs duos.j.eo. Rñdeo iſllud uerũ qñũ re linquit᷑ a dinerſis hẽdibſuccedẽtib ĩ diuerſis poꝛtiõibus.hic qð relinquit᷑ ab ĩſtituto ⁊ ab ei ſᷣſtituto ꝗ hñtur loco vnius. ¶NMõ etiã hũc caſũ ꝙ iter legatarios eiuſdem rei a pupillo ⁊ ei ſbᷣſtituto dẽ eẽ giũctio ita g faciunt ſibi partes.¶ Quero ntrũñ ĩteri legatari hẽat totũ uł partẽ. Jo.dicit partẽ ſuã tãtũ. Aʒo ⁊ Hu.dicũt ꝙ totũ.vide glo.⁊ ẽ iſta diuerſitas ppt᷑ qõ/ nẽ nõtã in.l.ij.ſ pars hẽ.peta.quã ſtatĩ dicã.ĩ ꝓpoſito tñ pu⸗ — to Jo.veri dicẽ.pᷣ ꝑ tex.hui.l.q dicit ſʒ ⁊ ſi.q inuit diuerſita⸗ tẽ in facto idẽtitateʒ in iure.ut.l.ii.⁊ ibi nõ.S.neꝗs eũ q in ius no. T. l. ⁊ ſi lege.in pn.de peti.hẽ. Sʒ ſi hẽtis ĩ l̃a.ſʒ ſi ſine. tũc faceret ꝓ Jo.ſʒ ꝓ eo ẽ caſus ĩ.l.ſi dño.j.eo.¶¶ Venio ad q.nõ.in.l.ij.ſi pars hẽ.pe.ſi vnꝰ ẽ iſtitutꝰ pure ali ſbᷣ ↄditiõe. utrũ ĩteri iſtitut pure hůet totũ uł partẽ.Glo.arguit ibi ꝓ ⁊ 3 ⁊ ponit opi.⁊ detminat.aut ſũt iũctire.⁊ ſic cullibet res aſſi/ Delegatz pᷣ. gnata ĩſolidũ ⁊ ĩteri iſtitut pure hẽbit totũ.aut ſũt ↄiũcti vbis ⁊ ſteri etiã hẽbit partẽ ita dicit ibi glo.⁊ ſic ĩtelligo ar.ꝓ ⁊ .⁊ ↄcoꝛ.opi. HNãc.q.tãgit in.l.ſiqs ita ſcripſerit.ẽ.de here.ĩſti.⁊ ibi Di. videt tenẽ opi. Jo. Tagit etiã gl.i.l.filiũ ĩ pn.j.qũ di. le. ce. tagit eti ĩ.l.ꝗd ergo ſcdo rñſo.j.eo. Dicas ſic aut loque ris ĩ hẽditate.aut ſideicomiſſo vniuerſali.aut ĩ legato ſingula i caſu ſiqdẽ qris utrũ iſtitut hẽat ĩterĩ totuʒ uel partẽ.tene diſtictionẽ glo.in.l.ij.nõ tũ dico ꝙ eo caſu q interi totũ hʒ ſit hẽs ĩ totũ ĩteri.qꝛ ſi ſemel eẽt hẽs nõ poſſet deſinẽ eẽ hẽs.ut.l. ei ꝗ ſoluẽdo in ñ,.de hẽ.iſti.? Di.tagit i.d.l.ſi ita ſcripſerit.ſed dico ꝙ an ſit hẽs ĩ totũ uel nõ pẽdet ex futuro euẽtu.q; ſi deſ ciat cõditio cohẽdis in totũ ſemꝑ fuit hẽs cũ nunqᷓ; ſibi aligd decreuerit.ſʒ ſi exiſtat oditio nõ fuit retro hẽs niſi ꝓ parte ſua nec mireris ſi terĩ in totũ admittit ʒ ſit dubiũ.qꝛ ⁊ alit uentre pleno ad mitteret᷑ filiꝰ ꝓ qrta parte lʒ poſſibile ſit ſeptẽ naſci.⁊ euẽt declarabit inq;tu retro ſuit hẽs. ut.l.q antiꝗ. ⁊.l.lllud ſi pars hẽdi.pe.⁊.l.eũ ꝗd.S.ſuũ de acq.hẽ.̊ glo.i.d.l.ij.ĩnuat eũ in totũ hẽdẽ ſʒ ite 3 e.i.totũ retinebit tanꝙ; ſi ĩ totũ eẽt he/ res.Si vᷣo loquit in ſihercoanſſo vniuerſali ſic relicto vnipu/ re alti ſðᷣ ↄditiõe diſtigue.aut hẽs adiuit coactꝰ.⁊ diſtigue ut colligit ex tex.⁊ glo.in.l.j.S.ſʒ ⁊ quop.j.ad trebel.aut adiuit ſpõte.⁊ eſt idẽ qð in legato in ꝗ dic.aut loqui legato ꝓpꝛieta tis ⁊ ĩterĩ hʒ partẽ ſuã tm̃ etiaz ſi fũt re tm̃ comiũcti ut hic ⁊.˖.ſi dño.j.e.x.j.e.l.qd ergo ſcᷣo rñſo.⁊ ibi tangi.Rõ diuerſitat ẽ.qꝛ in hẽditate nõ ẽ ali q ĩterim retineat ⁊ ad quẽ ꝑtineat.iõ hẽs cuirelictũ eſt totũ ĩteri retinet totuʒ ut.sS.dixi.ſʒ ĩlegato ẽ gĩterĩ retineat ut hẽs. Si vo loqui in legato uſuſfructus tũc apud eũ cui relict eſt pure ĩteriĩ totũ erit. ut.l.idẽ.S.ſi mihi.. deuſufruc.acc. Rõ diuerſitatis ẽ.q; res legata ⁊ ei ꝓpꝛietas ẽ eadẽ mõ q erit tꝑe exiſtẽtis ul denciẽtis ↄditiõis.⁊ iõ cũ ĩ ea ſit ſpes ꝙ aliadmittat᷑ ĩteri fecit partẽ.ſʒ uſufruct'ꝗẽ illo me/ dio donec ↄditio pẽdet nõ ẽ idẽ cũ eo ꝗ erit poſt ↄditionẽ exi ſtẽtẽ ul defectã.qꝛ uſufruct qtidie cõſtituit ⁊ finii.ut.l.j.ĩ fi.de uſußnu. acc ſacit liſ uſufruct/ mihiĩ bienniũ de uſufruc.le.me rito cũ ad illũ uſufructuʒ nõ ſperet᷑ 8 ali'admittat ĩteri uſufru ctuari hʒ totũ. Idẽ ſi vni eẽt legat fũdus pure alij uſufruct ſub oditiõe uel eccõuerſo.qꝛ ille cuilegat ẽ pure totũ hẽbit ĩte⸗ rim eadẽ rõne.ut.l.j..ſi.x.j.ut le.no.ca.¶ Contra pᷣdictã di ſtinctionẽ facit.l.hec ſcriptura.in ſi.de ↄdi.⁊ demõ.ubi videt igẽ in hẽditate ⁊ legato.ſed rñde ut ibi diixx. Si duobus Hẽs idẽq; legatari ab initio nõ fac epartẽ collegatario.ſecſi collegatari us p ꝑſonã mediã hẽs ſiat.hoc dicit.pmũ ⁊ tertiuʒ rñſũ debẽt iũgi ſimul ʒ glo. ¶ Hpde pn. ad v.plane.So.in pᷣn. ab ini tio legatũ nullo mõ ↄſiſti it in ſi. legatum ab initio oſiſtit in iure actiõis ⁊ adhuc durat iure retentionis. DPices tu nõne in pn. põt dicẽ hẽs ego hẽo ius retẽtiõis.Dicũt qdã ut e.iſtð iuſ retẽtiõis nõ ẽ uetuſti legato nec vnq; hũit ius actiõis ſecũ.ſʒ ſi eẽt uetuſtiꝰ tẽ partẽ faceret.ut.l.huluſmõi.S.ſi titio.j.e. Idẽ ſi ab initio hũit ius actiõis.ut in v.plane.qð q̃lit ꝓcedat dicã in. d. F. ſi titio. ¶ Aduerte tñ ꝙ iſtã.l.itelligo qñ teſtatoꝛ relin gt eadẽ rẽ hẽdi legatario ↄiũcti re.uel re ⁊ vbis ita ꝙ ĩter eos E loc iuri nõ decreſcẽdi.ut.l.cõiũcti.⁊ ibi nõ.j.de.le.iij.ſʒ ſi eſ⸗ ſet 2iücti vbis tm ita ꝙ teſtatoꝛ partes aſſignaſſet. tũc legata⸗ rinõ poſſet petẽ niſi hartẽ ſuã. aliã põt hẽs retinẽ. ut.j.e.l. S. ſi. expꝛeſſius in.l.lutiꝰin pn.j.ad trebel.ius ergo hẽdis nõ fac iggaranl⸗ decreſcat ſʒ ꝑmuttit ⁊ facit ꝙ nõ accreſcatut dict ll.x ita ĩtelligo iſtãõ mãʒ.¶Ni.ĩducit iſta mãʒ ad qõnẽ quid ſi erãt ꝗnq; ſilij qrũ vnus ẽ exhẽdatꝰ.utrũ alij hẽbunt legitimaã tanq; ſi nt qtuoꝛ nõ cõputato exhẽdato.an exhẽdat cõpu tabit ꝗ nõ facit partẽ. Iſta eẽt repetitio multũ lõga quaʒ ego poſui l.l.j.in fi.deõ tab.in his ꝗ puant᷑ alege.⁊ ĩhis ꝗ puant a teſtatoꝛe dixiĩ.l.j..ſi Hi-toẽ cõiun. cũ emã.li.vba Mi.exa miĩaui ĩ repetitiõe.l.p⁊ ſiliũ.de inof.teſta. GS diriti Sia legatario legat᷑ hẽdib here/ ₰J nd Dicitun des admittunt᷑ pꝛo hẽditarijs poꝛ tiõib. h. d. hʒ pmã lec. Ael alit.ſi hẽdes grauant᷑ iuicẽ pſta/ re coꝛp hẽditariuʒ ꝗlibet capiet p hẽditaria poꝛtiõe alti. h. d. Fʒ aliã lec. ¶ Op.S. ꝓxi.S.ſi duobꝰ. So.hic nõ relingt ali cui a ſeipſo ſʒ a cohẽde uel collegatario. ¶ Op.i.de ſta. li.l. ſita..j.dic ꝙ ibi pꝓpꝛia noĩa fuerũt expᷣſſa. hic nõ. J 6 i ita In alternat ua ſi referũtur vba executiua ad le rtgatariũ ei erit electio.h.d.hoc declarat᷑ in.l.lu⸗ tio.j.ti.j. ¶Ad illud qð hic dicit ꝙ duo legata ſunt oppono de.l. ſi ex toto.S.ſi ita.S.e.So.ut ibi. (Sed et ſiquis Pars fũdi dẽ fũdus ſi de mente Aegãatis apparet.h.ð. Vides hic ꝙ aliã partẽ retinebit hẽj.q; teſtatoꝛ partẽ expᷣſſe aſſignauir facit qð dixi.S.e.l..ſ duobus. icipaãt de utraq; debẽtur ſiue fſueruũt excepti obſcure obſcure.ſcðo legauit ⁊ nil excepit.tertio legauit ⁊ excepit cla/ re.ſcdᷣa ibi hoc eniĩ.tertia ibi ꝙ ſi hoc.Et pone caſũ ꝙ teſtatoꝛ hẽbat in pꝛimonio quoſdã ſeruos textoꝛes non uernas.quoſ dã uernas ⁊ nõ textoꝛes.quoſdã uernas ⁊ textoꝛes. Lʒ glo. alit᷑ legat ⁊ nõ bñ ut ſtatĩ dicaʒ. ¶¶ Mõ ex hac.l.j.ꝙ excipere obſcure ⁊ nõ excipe paria ſunt. Añ ꝗ/ꝓponit exceptionẽ ob ſcure ſuccũbit in ea. ut.l.ſcire opʒ de exc.tu.⁊.l.j.S.labeo.j.de flu. dixi plene in.l.j.de excep. ¶ Scðo nõ ꝙ qñq; negatiua põt pꝓbari ex iſpectiõe ſcripture.ſi nego alij eẽ legatũ apparet ex ĩſpectiõe ĩſtii ut hic ⁊.l.ſ. C. de reb credit.ſacit ꝙ ꝓbeĩ ali quẽ nõ eſſe allibꝛatũ in ciuitate ſi non repetit in libꝛo libꝛe.uel nõ ſoluiſſe collecta ſi nõ repetit in libꝛo ſoluẽtiũ. ¶ Op.de.l. ſeruis urbanis.S.ſi.j.ti.ij. Dicit glo.ſolue ut ibi.tu dic ꝙ ibile gauit vni gen alteri ſpẽʒ.erãt aũt oẽs uerne ⁊ illð erat genus iʒ quidaʒ ex his eſſent textoꝛes.vnde ſpẽs derogat generi.hic aũt nõ erãt oẽs uerne nec oẽs textoꝛes.ſʒ ꝗdã uerne tm.qdã textoꝛes tm̃.qdã uerne ⁊ textoꝛes ⁊ ſic habebãt ſe ut ſpẽs diſ/ ferentes merito ſit diuiſio ut ponit᷑ hic ⁊ in.d.l.ſeruis urbanis S. fi. J0 gl. qᷓ hoc dicit ꝙ oẽo erãt textoꝛes nõ dicit bñ ſʒ DPi. 2 alioj. qꝛ ↄtra dictã.l.ſerui. ¶ Op. de.l. ſeruo manumiſſo.j. de pecu. le. So. ut ibi cetera dic ut in glo. C Ui Inter et ⁊ cũ nõ ẽ dꝛia qũ ponunt᷑ ĩter pſona⸗.h. EiHII. S5. COp. de. l. . ?. ij. de pecu. le. ? de fu. iſtruc.l. ſi cui. So. in cõiũgẽdo nõ ẽ differẽtia.qꝛ qlibet cõiũgit ut hic ⁊ l. triplici j.de vᷣbo.ſig.in mõ iũgẽdi ẽ dꝛia.qꝛ aut ponit inter pſona qrũ nã ẽ vna alti nõ accedat.ut.l.iuſtiſſime de edi.? tũc ĩter et ⁊ cũ nulla ẽ differẽtia ut hic. Aut apponit inter res qᷓ̃rũ nã ẽ ꝙ vna alteri accedat.⁊ tũc ẽ differẽtia.qꝛ ⁊ niũgit pᷣn cipalit. cuᷣ acceſſoꝛie.ut.d.lʒ.j.⁊.ij.⁊.d.l.ſicui.⁊ qdð nõ.in.l.⁊ ſi ancilla.ĩ.de pecu.le.⁊ qð nõ.iſti.e.S.ſiqs ancillas.⁊ nõ.Ci.ĩ l.fũdo. C. de Po.ſe⸗ p Drin:c gec ſori er e re.iur. lic. Itov Si qtitas debet᷑reſpectu ſpẽi pempta ſpe Si alteri. cbito⸗ liberakf. h. d. ¶ Dp.ſolunbe ſaca vni alteri debet eſtimatio.ut.l.ſi reᷣ mihi.j.ti.ij.ergo ĩteritu nõ lihᷣat.ut.l.ĩcẽdiũ.C.ſi cer.pe.⁊.l.in rõne.S.incertũ.j.ad.l.ſal. So. dicit DPi. ⁊ Ja. de are.h̊ non tenebat᷑ ad ctitatẽ pᷣciſe ſʒ ad q;titatẽ ſi ſpẽzy nõ daret.iõ ꝑempta ſpe liberat᷑.ut.l.ſi ad libꝰ tatẽ de nox.ad idẽ.l.ſi is qui de act.⁊ obli. AVłdic ꝙ hec q;ti⸗/ tas debet᷑ reſpectu certe ſpẽi.merito ꝑempta ſpᷣe liberat.ut.l.ꝗ dã. S.ſi tibi.j. eo. x.l.in naue ſanfelli..loca. . NEe ali In legato ge⸗ Egato gener aliter. acſertoeſt egatarij ut mediocrẽ eligat.ſʒ ſi teſtatoꝛ ſẽſit de certo electio ẽ heredis.h.d.¶ ¶¶ Pꝛo declaratiõe hui.l.vidẽduʒ ẽ pᷣ an ualeat relictũ legatũ in genẽ. ſcdo ſi ualet cuiẽ electio. ter⸗ tio an ille cuiꝰẽ electio poſſit eligẽ quẽ vult libere.¶Zd pᷣmũ aſſumã glo. .ibi ubi icipit diſtingue aut eſt genꝰ gnãliſſimũ ⁊c. Et ꝓ euidẽtia hui glo.hẽs ſcirẽ arboꝛẽ poꝛphirij. Pelte eni hec glo.gen generaliſſimũ ili qð ſupꝛa ſe nõ hʒ aliqð pᷣdica/⸗ bile. ut ſubſtaͤtia ſiue res. Gen ſbalternũ appellat ea q̃ cõtinẽ tur ſub illo tñ pᷣdicat de plurib differẽtib ſpe. ut coꝛp alal ⁊ ſilia. qdda ẽ gen iteri, c il appellat gl. d pdicat de plunibꝰ differẽtib numero qð apð logicos dẽ ſpẽs.ut hõ equꝰ ⁊ ſilia. Aut ergo reliqui in genẽ gnaliſſimo uel genere ſbᷣalterno.ut aĩal ⁊ nõ ualet.q;ꝛ dãdo muſcã liberat.aut relinquit᷑i genereĩ ſerioꝛi. ⁊ dic utĩ gl. ⁊ idẽ nõ.i.l.cũ poſt.S.gener.de iure dot. dixi plene ĩ. l. ſi ita ſtipulatus.in pn.de vᷣbo.ob.circa ↄꝛia pꝛi⸗ me part.¶ Circa ſcðʒ ꝗs hẽat electionem fuit opi.iter Jo.⁊ Mal.poſtea Jo.diſtinguit cui diſtinctionẽ tenem hic ⁊ iſti. eo. §. ſi gnlit. ⁊ in.l. heredes.S.ſi icerto.S.fami.her. Exami⸗ nem qñ teſtatoꝛ relinqt illð in genere qð hʒ certos fines anã. ut hoĩem ul bonẽ. aut relinqꝗt iſta ĩ ſuo pꝛimonio ⁊ eliget lega/ tari. ut h ⁊. d.S.ſi gnãlit.⁊.d.S.ſi incerto.⁊.d.S.gener.⁊.l.ſi ſeru. S. cñ hõ.j.e.Rõ q; legãdo genvidet᷑ trãſterre electionẽ in legatariũ. ut.l.ſiqs a filio.S.ſiqs plures. S. eo. T ibi nõ.ĩ gl. hec eni videt᷑uoluiſſe ut eligeret vnu ex ſeruis qs hẽbat in pꝛi monio.⁊ ẽ ro.nã cũ pꝛo legato cõpetat plures actiões ⁊ ſit ele ctio legatarij. ut.l.cuʒ ſiliꝰ.S.uarijs.j.ti.j.ſi auferres legatario electionẽ rerũ auferres ei electionẽ actionũ.qð ius nõ pati᷑ ut l. ij. S. gnãlit᷑.diffinit ſceuola.S.de eo qð cer.lo.⁊ iſtã rõnẽ po/ nit tex. in.l. ſi ſeru. S. cũ hõ.j. eo. Aut teſtatoꝛ nõ relingꝗt i pꝛi 7 Interitu ſpetiei ſine culpa heres li⸗/ 4 heres. can be diſt . Si duob diuerſe ſpeties tie textoꝛes. legant ſerui qu par⸗ ti. h. d. Piuide. pmo legauit ⁊ legando excepit monio ſeruos uel boues.⁊ tůc dicit glo.eſt electio hẽdis.ut.l. iij. in pn. ⁊. l. iij. de vi. tri. ⁊ ole. le. Sʒ dicit Di. ꝙ ille.l. nõ fa⸗ ciũt.q; loquũtur in qtitatibin ꝗblʒ ſit ĩ genẽ debitũ tñ ẽ ele⸗ ctio debitoꝛis ⁊ põt minimũ ſoluc.ut.l.minimis.j.ti.ij.⁊.l.fide iuſſoꝛẽ. S. mã. ⁊.l.q cõcubinaʒ. S.j.j.ti.ij..q̊ adquci ꝑõt.j.eo.l. huiuſmõi. S. ſicui hõ.ita dicit DRi. ¶ ANideam rõnẽ qᷓre nunc E electio hẽdis in pᷣcedẽti caſu legatarij. Rõ q; qñ teſtatoꝛ nõ hʒ ſeruos ĩ pꝛimonio nõ videt᷑ reliꝗſſe legatario optionem.qꝛ rss aliena nõ põt optari ut nõ.in.lł.ſerui in pn.j.e. Itẽ nõ bʒ legatari electionẽ actionũ.q; nõ põt cõpetere rei uẽdicatio /ꝓ re aliena ſʒ ſolũ actio ꝑſonalis. ⁊ ſic ceſſãt rõnes pᷣdicte. Sʒ ĩ quo dĩ grauat hẽs.ſ.redimẽ uel dare merito ei electio.vide tur enĩ grauatin qtitate.⁊ iõ bñ faciũt.ll.allegate ꝑ gl. Itẽ pdicta va niſi vba executiua legati dirigerent᷑ ad aliquẽ. tunc enĩ illi eẽt electio.qd enĩ in pmo caſu ſi dixiſſet teſtatoꝛ heres me ato vnũ ex ſeruis meis.uel in ſcdo dixiſſet ꝙ legatari ac cipiat ſibi vnũ bouẽ. Certe illiꝰeẽt electio. ut.l.plane.S.penł. 53. eo.⁊ qʒ nõ.i.l.lutio.j.ti.j.⁊ videt expᷣſſũ.j.ti.ij.l.q ↄcubinã S. . Et pᷣdicta uera ubi teſtatoꝛ legauit ĩcertũ de ĩcert. Si au tẽ legauit ĩcertũ de certis diſtigue.aut ſẽſit de certo ant nõ.ut hic in gl.rõnẽ vidiſtis in.l.ſiꝗs a ſilio..ſiqs plures.S.e.Alia qᷓtũ ad ppoſitũ dic ut in glo.¶ Ad tertiũ q̃ro an iũlle cui cõpe tit electio poterit eligẽ libere quẽ vult. Dic ut in glo.hicĩ pn. ⁊ ꝑ Di.in.c.in obſcuris de re.iuris.li.vj. NPꝛedicta oĩa vidẽ/ tur deſtrui ꝑ.l.ſi ita ſit ſcriptũ.S.eo.ubi nulli dat electio.ſʒ q minimũ eſt videt᷑ relictuʒ. Rñdeo in pᷣdici ubicũq; dat᷑ electio heredi pᷣdicta.l.nõ ↄdicit cũ pᷣſũptio eſt ut eligat minimum.ut j. eo.l.apud.S.ſeio. Sʒ ↄdicit caſib ubi data ẽ electio legata/ rio. Sʒ tunc rñdeo ꝙ pᷣdicta vᷣa qñ teſtatoꝛ reliꝗt vnũ de cer/ tis uel ĩcert᷑ adeo ꝙ electio põt ĩtelligi trãſlata in legatariũ.ſʒ in.l.ſi ita ſit ſcriptũ.vba ita fuerũt cõpoſita ꝙ nullo mõ põt in telligi relicta optio merito debet᷑ qdð eſt minimum. ¶ QAuerit glo.qñ teſtatoꝛ de certo ſẽſit.utrũ legatuʒ ualeat de rigoꝛe uel de equitate.Et videtur dicere ꝙ de equitate.de rigoꝛe ſecus. nt. l. duo ſũt titij.de teſ.tu. Tu dic ut.l.ſigs a ſilio.S.ſiꝗs plu/ res.S.e.¶ ¶QAuero qd ſi teſtatoꝛ nõ hẽat aliquẽ fũdũ ⁊ legan do ſẽſit de certo euiꝰ erit electio.DPicit glo.ꝙ erit legatarij.ut in ſeruis dixi. Sʒ certe tũc eſt electio heredis etiã in ſeruis qñ nullũ hʒ in pꝛimonio. Itẽ ꝓbat᷑ per ſineʒ huius.l.⁊ hoc tenet Di. ⁊ Peg ubicũq; de certo ſẽſit electio ẽ hẽdis.nõ habetʒ alia.ſʒ ſigna illã glo. ut magiſtrã in hoc ti. . WW Actio ꝓ legato diuidit᷑ iter he Egatarius. redes.⁊ St vnagnoſcere alter repudiare lʒ defũct'nõ poſſit.h.d. p. de. l. cui fũdus in fi.de ↄdi.⁊ demõ.So.glo.ſʒ ex ea nõ hẽs intelle ctũ vide eã. Dic ergo ibi in eo ꝙ ẽ dadũ cauſa ↄditiõis ĩplen/ de que ↄditio ĩter hẽdes nõ diuidit ꝑ.l:xij.tab.hic vo loquiii legato ꝓ quo cõpetebat actio q̃ ter hẽdes diuidit. ut.:.j.C.ſi cer. pe. x. l. ꝓ hẽditarijs. de hẽ. ac. C Op. ij.. de vb. ob. l. i. F. j. ubi ex pſona hẽdis nõ dʒ uariari ↄditio obligatiõis.Gl.ſol uit vno mõ hic.alio mõ ibi.⁊ ibi ꝑlene declaro.dic tñ bꝛeuiter ut glo. hic dicit ꝙ ibi in obligatioe erat aliqð idiuiduũ merito nõ diuidit᷑ iter hedes.hic erat in obligatiõe diuiduũ. (S leg atum. Modiruu egatũ exquo eſt repudia G Seruũ exiſtẽtẽ in ſuga uelĩ Am ſeruus lõginquo teſti tpe hẽs dʒ ſu is ſũptib ꝓſeq ⁊ legatario dare.h.d. Ad acquirẽdũ fuũ fugitiuũ uel abſẽtem duo reꝗrunt.ſ.oꝑa ⁊ ſũptus.qrit ad quẽ ꝑtineat. ⁊ qð dico de ſeruo ĩtelligo idẽ de q̃cũq; re legata q̃ eẽt in loco lõginquo.Glo.hic ſolennit᷑ diſtinguit qtuoꝛ tꝑa. Aut eni ſeruus aut alia res ſolẽniter legata erat abſens tꝑe te ſti ⁊ tũc ad hẽdeʒ ꝑtinet ſũpt ⁊ oꝑa ut hic.⁊ ſi dubitet an res ſit cauebit hẽs fʒ ſoꝛmã hui.l.x.l.ſeruo legato.S.pe.j.e. Sʒ ʒ hoc videt.j.e.l.cũ res.S.j.⁊ qð nõ.s.de iudi.l.qd legat᷑. ubi hẽs dʒ darerẽ ubiẽ. So. qñ res eſt abſẽs multũ a lõgiquo uł als ignoꝛat.vñ in ꝑquirẽdo rẽ reqrit magn ſũptꝰ.tũc ſpectat ſũpt ad heredẽ ut hic. Rõ q ſi ſpectarent ad legatariũ nullũ hẽret cõmodũ qð teſtatoꝛ ſenſiſſe nõ videt᷑ cũ illud eẽt tpe teſti ut hic.ſʒ ſi res eẽt abſẽs nõ multũ a lõginquo tũc heres libera tur dãdo eã ubi eſt. ut.l.ꝛia.Rõ qꝛ lʒ ſupt in reducendo ſiat legatariũ adhuc legatũ ſibi manet cũ emolumẽto.hãc rõnẽ ⁊ dꝛiaʒ tex.facit ſili.l.ſ res obligata.j.e.Scðʒ tpᷣs ẽ qñ res ce pit eẽ abſẽs poſt teſtm̃ añ moꝛtẽ tũc videt᷑ glo.dicẽ ꝙ laboꝛ ꝑ/ one ſit heredis in ꝓſequẽdo. ſũptus debeat ſieri ꝑ legatariũ. NRõ qꝛ teſtatoꝛ nõ videt᷑ grauaſſe hẽdẽ in ſũptu cũ hoc nõ eẽt teſtatoꝛis tpe teſtamẽti.ut.l.ſ ſeru legat in pn.j. e. Tertiũ tẽ/ pus eſt poſt moꝛtẽ ⁊ aditã hereditatẽ.⁊ hic gl. diſtinguit. aut ſuit culpa = - . — — — — ———U — — fd———.— — — —— ine es nl ſuit culpa heredis.aut nõ ⁊ bñ. Sʒ ad vnũ aduerte ꝙ qñ he/ res eſt in culpa. Glo.magna hic videt᷑ dicere ꝙ petat eſtima/ tio.glo.j.huiꝰ.l.relata ad tex.ĩnuit ꝙ petat᷑ ipſe ſeruus.q̃libet põt eẽ bona. Videt᷑ enĩ ꝙ qñ res nõ reperiat᷑ culpa heredis ſi dicat ſe redditurũ rẽ dʒ ſtatui modicũ tps ad reddẽdũ.als in eſtimatiõe ↄdẽnabii.pꝛo hoc facit.l.ſi ↄſtate.S.ſiuxoꝛ.S.ſol. ma. Quartũ tps eſt qñ poſt moꝛtẽ añ aditã hereditatẽ.dic ut in glo. In omnibaũt caſib in quibꝰ dixi fieri ſũptibus ⁊ ope ra heredis põt ĩtelligi hec.l. moꝛaz lenet de fructibꝰ ꝑceptis ⁊ ꝗ potuerũt ꝑcipi⁊ e ĩteritu ⁊ oĩ caſu.h.d. ¶ Mõ ꝙ ule ꝗ tenet᷑ de fructib pci iẽdis tenet ad eos quos ꝑcipꝑe potuit petitoꝛ nõ poſſeſſoꝛ. ut ſi nauij.in fi.de rei uẽdi.⁊ nõ.glo.in.l.fructꝰ.⁊.l.ex diuerſo. co.ti.Lʒ ultramõ.ð ꝑ.l.domũ.C. de reiuẽ.⁊ male.q; caſus ẽ hic tã in pᷣdijs ruſticis q; ẽurbanis qᷓ; in alijs qbuſcũq;. Non ob.l.domũ.iõ enĩ ibi dixit quos pciꝑe potuit poſſeſſoꝛ.qꝛ cõit ece ottaligſeed. Pe) Pug iulianũ. Fructus.⸗ Aooio en Rixt quos ouie. Pollenoꝛ. q⸗ glber pot tãtũ ꝑciꝑe ex pẽnõib domoꝛũ. q nõ ẽ ita ĩ alijs re ubi oꝑa ꝑſone magis exigit.ſʒ ſiĩ domib eẽt uarieta iſpice ret qð ꝑcipe potuit petitoꝛ ut hic.ergo illa.l.ſe retulit ad illud ð cõ munit᷑ euenire ſolet. H 4 ftim Res mea teſtõꝛi debita põt mihi legari. in quo ↄſiſtat legatuʒ declarabit euentus Idẽ in re aliena teſtatoꝛi debita.h.dð. Mꝛimo legauit rẽ meã ſibi debitã.ſcðᷣo rẽ alienã ſibi debitã.ſcdða ibi idẽ iulianꝰ. Iteʒ pma ſpᷣdiuidit᷑ in tres.pᷣ legauit rẽ emptã anteq; traderet ⁊ p ciũ ſolueret.t teſtatoꝛ deceſſit poſt rẽ traditã ⁊ pᷣciũ ſolutũ.ſe⸗ cũdo poſt traditionẽ ⁊ añ pcij ſolutionẽ. tertio poſt ſolutionẽ p̃cij ⁊ ante traditionẽ rei.ſcda ibi ſi nõ duret. tertia ibi idẽq;. Op. ad pmã partẽ. C.e.l. ppetas.⁊.l.cetera.S.j.j.e.So. hec re nõ erat libe legatarij.qꝛ tenebat᷑ dare deſũcto.¶ Op. ʒ hoc.qꝛ ſʒʒ hoc videt᷑ teſtatoꝛẽ legaſſe ſe liberationem.qð lega tnʒ extinguit᷑ ſi teſtõꝛ exegit viuẽs.ut.l.nõ ſolũ.S.liberatio.de li.lega.⁊ ar.l.ſideicõmiſſa..ſi rẽ.j.ti.ij. So.dic ꝙ hic recepit a ſpõte ſoluẽte ⁊ nõ exegit in iudicio. Ael dic ueri t nõbiliuj alið eſt qñ legat᷑ liberatio expſſe uel legat᷑ nomẽ ut in ↄꝛijs.ali - nd qũ legat᷑ res ipᷣa ſimplicit᷑.in ipſa enĩ re tũc legatũ ↄſiſtit.vi deteniĩ grauat hẽs ut rẽ accipiat ⁊ ſibi det.ſʒ cauſa minuẽdo rũ actuũ vn act occultat᷑ ſi res ẽ apð legatariũ.ut.l.ijj.S.fi.de dona.ĩter vi.⁊ nxo.⁊ iõ dixi ĩ ſimario qð euẽt declarabit qd ſit in legato.qꝛ ſi res eſt exacta ipſa res peteĩ.ut in p caſu. .⁊ etiã in ultimo.Si nõ ẽ exacta peteret᷑liberatio.ut in pmo ca/ ſu T in ultĩo peteret᷑ ceſſio. C Quero circa ultimã partẽ.dẽ q; heres tenet᷑ cedẽ actionẽ ex empto.ſʒ s ſoluit pᷣciũ nenditoꝛi. Ja.de are.dicit ꝙ hẽs.ut.l.qui cõcubinã.S.ꝗ hoꝛtos.j.de le/ ga.iij.pꝓ hoc qꝛ q tenet᷑ ad nomẽ dʒ dare ipſuʒ ita ꝙ nõ obſtet exceptio.ut.l.ſi nomẽ.cũ.l.ſe.de here.uel act.uẽ.ſʒ niſi ſoluat pᷣciũ actoꝛi ex empto obſtaret exceptio.ut.l.iulianꝰ.S.offerri de ach.emp.ergo ⁊c̃.ꝓ hoc facit.ð.ꝓxi.rñſo.ubi ↄſequit rem ⁊ ciũ.¶ Quero qd ſi lla emptio ſit reſciſſa.⁊ res cepit ꝑtinẽ ad teſtõꝛẽ ex alia cauſa.Dicã in.l.uũ filij..j.j.eo. CSiani Si v̈ba legati referunt ad factuʒ Siquis alicui. dubio cõceſſio ĩ telligi pſonal b. d. ¶ Nõ bñ hũc caſũ qñ aũt puilegiũ uel bñfciũ debeat di cipſonale uel in rẽ. dixi plene in.l.qꝛ pſonale.õ.ſo. matrimo. In alijs oceſſiõib dixi in.l.pe.de ſer.lega. ¶ Beres. Onus tnibuti uectigalis ſpectat ad hẽdez ꝓ etpe pterito. h.dð. ¶C Op.x ſo.ut in gl.¶ Que/ ro q eſt rõ ꝙ heres tenet. Rñdeo ꝙ res eſt obligata.ergo he⸗ res tenet eà luere.ut.l.ſi res.j.eo.ʒ Ja. de are. Scio. n dubio debel qð minimũ eſt ſiheres vult. hoe icit. ¶ Conſtat. Res ꝗᷓ nõ ẽ in cõi cõmercio nel ẽ cũ magna è́ ðᷣ difficultate nõ põt legari.ſecus ſi ẽ in cõmer cio cõi ſʒ nõ legatarij abſq; ei delicto.qꝛ eſtimatio tũc debet᷑. tur furioſus.ᷣut.l.qꝗdã in ſuo de ↄdi.iſti.¶ Scðo nõ ꝙ uld qð nõ põt expediri abſqʒ licẽtia pncipis ẽ ita difficile ꝙ reputaĩ ipoſſibile.ut nõ.glo.in.l.continuns.S.cũ ꝗs.de vᷣbo.ob.⁊ ibi nõ.⁊ PBi.in.c.ſemel deo dicatũ.de reg.iur.li.vj. Ex hoc dice bã. relinquit iſtis ſmib mendicãtib podẽ cũ illo onere ꝙ debe ant ibi oſtruere locũ ubi moꝛent᷑ certi fres. dixi pluries qꝛ il& onꝰ adiectũ nõ ualet qꝛ ẽ ipoſſibile.hoc ẽ multũ difficile cũ nõ docſt nouũ locuʒ aſſumere.ut in.c. ultimo dereli. do.li-vj.ni iromano pontiſice cõſulto.ut ibi. ¶ Op. in pn. de ſi. So. in pn. loquit de difficultate nõ magna. ſecus ſiẽ magna ut in ſi d cEdae Höp exſennoniih; appoſi ensgoim Op. de. l.pacta. .f. de hẽ. emp. So. ut in glo. ¶Op. . Delegah pᷣ. e.l.ſiqs inglinos in pᷣn.⁊.j.l.pxi.S.ſi.duobꝰ.NDi.dicit ðꝛia lo quũtur in re eſtimabiliiõ debet᷑ eſtimatio.hoc nõ placet.quia res ſacra ⁊ q̃libet alia hic noĩata eſt eſtimabilis nõ cõſiderata illa qᷓlitate.qꝛ ſacra uel publica. ut. C. de ſa.ſã.l.ſãcimꝰ. ⁊ auẽ. pᷣterea.vñ De.ſoluit alit᷑.q;ꝛ ibi loquit᷑ in re q̃ nõ in cõi cõmer/ cio ꝓpt aliquã q̃litatẽ.qꝛ: iniuncta edib uel fuꝰaſcript glebe. hic in re que nõ eſt in cõi cõmercio ꝓpt ſe.nec hec plʒ.q; ideo res hic nõ ẽ in cõi cõmercio ꝓpt᷑ q̃litatẽ quã hʒ.qꝛ ſacra ul pu blica.uel quia deſeruit pꝛincipi.dic ergo ꝙ in Sꝛijs res erat in cõi cõmercio nõ tñ ſola ſʒ cũ alio.ſ.cũ domo uel fudo.hiclog tur in re que nullo mõ erat in cõmercio. Niſtingue ergo circa hãc.l.ut in glo.quã diſtinctionẽ vide ⁊ ſigna.⁊ examinaui ple ni in.l.multũ de v.ob.ubi glo.ponit. Itẽ nõ glo.q dicit hic iu deũ eẽ.eẽ delictũ.qð puto uerũ ꝑ.l.j.E. de ſu.tri.nõ tñ eſt deli/ ctũ punibile ꝑ nos.C. de iudeis ꝑ totũ.De hẽtico nõ ẽ dubiũ q ẽ delictũ.ſʒ dubiũ ẽ q; tpe iſtarũ legũ non erãt ille leges.ne iude mãcipiũ xpᷣianũ ⁊c. Ponit᷑ ergo exẽplũ in foꝛẽſiꝗ ẽ 1 hibit p ſtatutũ hic emere aliqd ĩmobile.uel ẽ ꝓhibit p iudicẽ ut. l. in quoꝛũ.cũ glo.de pig.dixifᷣm Ja.de are.in.d.l.multuʒ Itẽ aduerte in caſu hui.l.qꝛ ꝑ hoc dicim ꝙ frib minoꝛibꝰq/ berelictꝰẽ fũdus quẽ hẽe nõ poſſũt dʒ dari eſtimatio.qdð plene examiĩa ut tibi dixi in ſecũdo libꝛo minoꝛicarũ.¶ Quero ꝗd ſi relinquaĩ᷑ res eccleſie. Inn.ꝙ; nõ ualet legatũ nec debet᷑ eſti/ matio.qꝛ: nõ ẽ in cõmercio niſi cũ magna difficultate.ita nõ.in c.ſili ex de teſta.De fũdo reipublice videt᷑ mihi ꝙ dixeriin.l. cõtinuꝰ.S.cũ ꝗs de v.ob. ¶ Quero qd ſi legat᷑ fuůdus dotalis Glo.in.l.dotalẽ de teſta.mili.videt᷑ dicẽ ꝙ fůdus dotalis non ſit in cõmercio.tãgit ꝑ doc.⁊ glo.in.l.ſi pdiuʒ.C.de iure doꝶj. CAQũo ꝗd ſilegat res minoꝛis. Rñdeo certe illa bñ ẽ in com mercio ſʒ non in pᷣiudicium minoꝛis.ut.l.⁊ ſi is.C. de pᷣdi.mi. ⁊ nõ.in.l.cũ lex.de ſideiuſ.¶ Mõ tex.iĩñ.ꝗ dicit eſtimationeʒ deberi ⁊ ſic eſtimatio eſt in obligatiõe ⁊ poteſt peti.ut dixi in l.plane.S. ꝙ ſi rẽ.Sõ.eo. Omnia poſſũt legari q̃ nõ ſũt phibita E Eier. ⁊T ĩtelligunt ĩter ꝓhibita q̃ ſũt eli a. h.d. Illud qð dẽ ꝙ oĩa iura poſſũt legariitellige q̃ ſũt in nro cõmercio.nõ enĩ põt legari ius agnationis ⁊ liber tas ꝓpꝛia.ut.l.ius agnatiõis.de pac.⁊.l.iura ſãguinis.de re. iur. ¶ Op. j. e.l. S. ſ duob?. So. glo. ꝙ nõ põt legariut ipſe res debeant ſʒ debel eſtimatio. hoc tenet Di. ? Pe. ⁊ oẽs. x lo. aliter dicat in. I. ꝗ dotẽ. S. ſolu.- matir. 4 Legatũ purũ ab initio ĩualidũ nõ conſir/ Tractari.⸗ ipedimẽto ceſſãte.ſecꝰ in legato con/ ditionali.h.d.¶ Op.j.de re.cato.l.iij.Do.hic in lega qᷣruʒ dies cedit a moꝛte teſtatoꝛis.ibi in his ĩ ꝗbꝰ dies cedit ab hẽ/ ditate adita.in qbꝰ non hʒ locũ regula catoñ.hoc tñ fallit diẽ glo.in.l.ſi optio.de op.le. Sʒ certe illð ẽ iõ qꝛ ibi tẽpꝰ moꝛtis ⁊ adite hẽdita eſt vnũ.ut.l.ſi poſt moꝛtẽ in pn.j.e. Op.ex gl. de. l. vuũ filij in pn.j. e. So.ut ibi.¶ Op.ex glo.de.l.lega/ ta inutilit.S.eo. Rñdeo qð ab initio ẽ ĩutile nõ cõfirmat p le/ gẽ ĩpedimẽto ceſſãte ut hic.ſʒ ꝑ teſtatoꝛẽ nõ ꝓhibet᷑ cõfirma/ ri. ut.l. cõtraria. ¶ Op. ꝙ boc legatũ nõ eſt ab initio inutile. ualet eni q ad eſtimationẽut.S.dixi.⁊ ꝓbatur ĩ.S.ſi duobꝰ.ex go ex poſtfcõ põt ↄfirmari circa rẽ.ut.S.l.ꝓxi.S.ſi titiꝰ. So. ibi ab initio cõſiſtit legatũ ĩ re ipᷣa.q; ſi lego liberationeʒ vide’i mihi res tradita ⁊t a me tibi data. ut.l.lʒ de iure do.⁊.l.iij.S. ſi.de dona.ĩter vi.⁊ uxo.(¶¶Querit glo.qd ſi talis eſt eõditio q̃tpe moꝛtis ĩplet an habeat locũ regla catoñ. Rñdeo diẽ gl. ꝙ ſic.qð ẽ cõtra.l.j.S.ſi.j.de re.cato.hoc etiã patebit ex rone quã ſtatĩ dic.¶ Quero qᷓ eſt ratio ꝙ reglła cato.nõ hʒ locuʒ in legatis cõditionalibꝰ.Mi.in.c.nõ firmat᷑ e de re.iur.li.vj. dicit ꝙ rõ eſt.qꝛ pẽdẽte cõditiõe nõ ſũt legata.iõ nõ poſſũt cõ firmari ꝑ regulaʒ cato.Certe nec legatũ purũ dẽ eẽ viuo teſtõ re. Dic ergo ꝙ rõ eſt q; ex eo ꝙ teſtõꝛ apponit cõditionẽ ap/ aret ꝙ nõ vult ꝙ iſpiciat tps teſti ſʒ aliud tp̃s futurũ.⁊ iõ nõ ʒlocũ regla cato.¶ Eltio ꝑ iſtã.l. ↄiũcto pn. repꝛobo vnaʒ opi.poſita in.l.ñ.de regła cato.q eſt ꝙ regla illa nõ hʒ locum in ſenatuſcõſulto. qdð eſt cõtra hãc.l.nã h ꝓhibitio fuit ĩducta ꝑ ſenatuſcõſultũ ut.S.vidiſtis. 22 1☚ Ex vni edibꝰ oſſutres affixe ĩ alias NS tem queri.ni vi⸗ dñs utriuſq; ĩſolidũ. ſec' ſi vnius uel ꝓ parte.h.d.cũ.S.ſi ex duobꝰ.¶ Quero a qͥ ſtabit eſtimatio. Rñdeo a legatario.ipſe eni erat grauat u ic patet. ¶ Sʒ q̃ro h dẽ ꝙ eſtimatio pᷣſtat.nõ diẽ an ſitĩ obli gatiõe.an ergo ſit in obligatiõe ut poſſit peti.Rñdeo ꝙ ſic.nt S.l.ꝓxi.ſi eni res ipᷣa eẽt in obligatione ⁊ in legato regula co-. toñ.nõ habet locũ cũ ab initio legatũ cõſiſteret.q tñ habet lo/ cuʒ.ut.S.ꝓxime. Manileſte cvochpertt eſtunatiocni Ne legal ß̃ legato ⁊ in obligatione. Sed et ſiquis ad opus. õt derah⸗ — bꝰad utilitatẽ reipublice in cuiterritoꝛio ẽ res nõ alteri.h.d. QOp.nulla dom dẽ ruſtica. ut.l.j.S.cõi.pᷣdi.⁊.l.urbana de b. ſig. So. hic ĩpꝛopꝛie dãruſtica.i.in rure poſita. Itẽ nõ gl. q̃hic diẽ ꝙ legatũ eſt quoddam cõmerciũ ſeu negotiatio dñi. ſi ĩtelligas negotiationẽ.i.trãſlationẽ ſine dubio legatũ ẽ tran ſlatio. Sʒ ſi itelligam negotiationeʒ qñ aliqd ſit hincinde.ut Z ac ſi eẽt ediſcata.ut.l.ſundi.S.fi.⁊.l.granaria. de acſ.emp. So. põt itelligi ꝙ res erat deſtinata ad ediſiciũ q nunqᷓ fuitĩ edificio.ibi ſemel fuit lʒ depoſita.Contra hoc facit iſte tex.ibi trãſlatur in aliã domuʒ. ⁊ ſic ĩnuit ꝙ ſemel fuit in aliquo ediſi cio. Añ dic ibi erat deſtinata reponi in illud edificiu de quo ſupta erat. hic uero in alið. Ael aliter ʒ Guil. de cu. nõ curo utrũ eẽt oꝛdinata reponi in ülð edificiũ uel alið.ſʒ hoc ſolũ at/ tẽdo ſi a pncipio qũ leuat de domo habuit animũ reponẽdiin eãdẽ domũ uel in aliã ſuã.⁊ ſic habuit pmuʒ ꝓpoſitũ licituʒ lʒ 1I . 3. glo. hic itelligit ⁊ ꝓbat in l. legat?.j.ti. ij. tic legatũ nõ ẽ nego/ ergo poſtea mutauerit ꝓpoſitũ nõ punit.⁊ ſic licuit ↄuertere ĩ tiatio uera qð apparet. q;ꝛ exneo penituſ ignoto põt legariut aliũ uſum. hic eſt caſus nõ.hic ſᷣm eũ. Per hoc detminat qõ/ l. exneũ. C. de hẽ.inſti. Iteʒ poſthumo alieno.ut iſti.eo.S.po/ nẽ.ſtatutũ eſt hic ꝙ nullus emat frumẽtuʒ in platea niſi ꝓſuo ſthumo. ⁊. l. pe,j. eo. qð etiã patet ex glo.ꝗq dicũt ꝙ legata nõ victu.Cõtingit ꝙ ſcholaris emit ꝓ ſuo victup toto anno.po/ q́runt nobis ex opa nra. ut. C. de ↄdi.iſer.l.ſinxoꝛẽ. ⁊ inſti. de Sb. ob. S. ex ↄditiõali. AUñ ſi ſtatutũ dic ex qlibet negotia tiõe ſeu mercãtia ſoluat᷑ gabella nõ debẽt ſolui de legat᷑.ut.d. l. legat. in pn.⁊ ibi dixi.qʒ glo.hic aliter innnat. NPices tu ſile/ gatũ nõ eſt cõmerciũ qᷓre pꝛohibet᷑ legari.Rñdeo qꝛ rõ ꝓhibi tiõis ẽ ne urbs defoꝛme?᷑ ruinij.ut.l.negotiãdi.C.de edi.pua. qꝗq̃rõ in legato locũ hʒ. ¶ Altimo nõ hoc ar.ꝙ ſi ſtatutuʒ ꝓhi bet frumẽtũ exhi de comitatu nõ ĩtelligit de eo qð ꝗs exhit ſui Nuſus cauſa ut hic ⁊.S.S.itẽ qi põt. Itẽ qð hic dicit ꝙ nõ põt poꝛtari in aliã ciuitatẽ ĩtellige ꝙ hoc põt ꝓhibere illa ciuitas vñ exhit᷑ nõ ciuitas media ꝑ cuius territoꝛiũ trãſit ⁊ poꝛtat.ut l.ſiqs poſt hec.de edi.pua.qdð ſacit ad.q.de eo ꝗ emit frumen tũ in vna ciuitate poꝛtãs ad aliã trãſeũdo ꝑ territoꝛiũ alterius cinitatis qð dic ut ibi per doe⸗. ſirl hzoeh nh oc ſenatuſcõſultũ hʒ locũ ubiq;. EP oc ſenatuſ.x debito publico dom nõ dz X ſtrui. h. d. Mõ ergo ꝙ nõ dz deſtrui domnõ ſoluẽtium colle⸗ ctas uel ↄdẽnatioes. Itẽ nõ ꝙ non poſſũt accipi tegule de te/ cto uel oſtia ut uẽdtur ꝓ deto trtoden, hic a F.ler 4 . ꝛohibitio ſenat extendit᷑ ad oẽ Hoc ſenatus. edificiũ ut ei iniũcta nõ detrahant ſec in his q̃ nõ ſũt affixa.h.d.¶ Ner hũc tex.dicũt qdam ꝙ appellatiõe dom cõtinet᷑ poꝛticus.⁊ ſi ſtatutuʒ dicit de domo itelligit de poꝛticu.ſ̊ poti facit in ↄꝛiũ q; tex.dicit extẽdit.q terpꝛetatio extẽſiua nõ hʒ locũ in ſtatut lʒ melius ꝓbat᷑in.l.q edes.de ĩcẽ.rui.⁊ nau.ubi tex.dicit ꝙ poꝛtic cõtinet. Sʒ cer/ te ibi dẽ ꝙ ↄtinetur appellatiõe ediũ.Edes aũt dicunt᷑ ab edo edis.qð idẽ ẽ qð ediñco ſeu cõpono.vñ edes ideʒ eſt qð edii/ ciũ.merito poꝛticus cõtinet qꝛ ediſñciũ eſt.ſq̊ cũ dico domũ nõ cõtinet᷑ quodlibet ediſiciũ niſihẽat ſolũ ⁊ ſuperſiciẽ.hoc ẽ pa⸗/ rietes ⁊ tectũ.ut.l.ſolũ.cũ glo.de rei nẽ.ſʒ poꝛticꝰ nõ hʒ parie/ tey vndiqʒ.igit᷑ nõ ẽ realiter dom.ateoꝛ tñ ꝙ ẽ dom.hocẽ accedit domui.⁊ dom ẽ caſus genitiui.multa enĩ ſũt ex domũ q̃ ſũt domus iſto mõ ſumẽdo.ut.S.de ðᷣhẽ.emp.il.ſi aq̃ ductus hoc.j.de dã.ĩſec.l.qdð cõclaue.⁊.S.cõi diui.l.arboꝛ.S.de ue ibulo. Dico ergo ꝙ factũ in poꝛticu nõ dꝛ eẽ ſactũ in vomo ut. l. j. S. in flumine. ſ. de flumi. Sʒ bñ dẽ factũ ad domũ.ar.l. qdaʒ hiberus.⁊ qð ibi nõ.de ſer.ur.pᷣdi.⁊ qð nõ. Ja.de are. in.l. itẽ labeonẽ. S. ↄuitiũ de iniur. ⁊ ibi dixi. ¶ Sʒ qro an il⸗ lud qð fit ab aliquo exiſtẽte in oſtio dicai factũ in domo. Ni⸗ xiin.l.j.de cloacis.in qð ibidẽ de tuho. ſrechib' Ze SP zres ſit edib deſti⸗ 0 Sed et ſi parauerit. nõ phibeĩr legari ſz legatũ extinguit ſi poſtea ꝑ teſtatoꝛẽ iniũgit.ſecꝰ ſi ꝑ heredẽ Mp.j.ti. i.l. ſideicõmiſſa.S. ſi rẽ. Gl. nõ ſoluit. dic ꝙ hic reʒ iniũcta dẽ deſijſſe extare.q; ꝑ ſe non cẽſet.ut.l.ꝗ vniuerſas.de acꝗ.poſ.¶QOp. ad illud qð dẽ de hẽde de.lł in ſima.S.pe.de di. ĩide. Glo. nõ ſoluit hic ſz ſoluit in ↄꝛio. Tu dic ꝙ nã cõdi/ lõis iĩdebiti eſt ut ꝗs teneatur inq;tuʒ fact ẽ locupletioꝛ.ut.l. nã nã. ⁊.l.ſi nõ ſoꝛtẽ. S. libert.de ↄdi.ĩde.Si vo ignoꝛãs ma/ numiſit ibi in nullo ẽ locupletioꝛ ⁊ ſic nõ tenet᷑ in aliquo.hᷣ vo loquimur in actiõe ex teſtõ q̃ ẽ alteri nãe. Pꝛeterea ſi iniũxit domui ſue ſatis effect ẽ locupletioꝛ. Sʒ )ᷣ ubicũqʒ res ẽ pem/ pta ſine culpa debitoꝛis debitoꝛ lipat᷑. ut.l.ſi ex legati cauſa. de v. ob. . l.nõ ampli.S.j.S.eo. Glo. in. d.l. in ſũma. S. fi. diẽ ullud ſtatuit ↄ hẽdẽ q cõmodũ ſẽtit ex pſona defũcti. ſubaudi ⁊ res facto hẽdis perijt. Jõ nõ ob.d.l.ampliuj.S.j.Tu decla ta ut dixi in.l.ſi ſeruuʒ..ij.de vb.ob.¶ Op. dẽ hic ſiue ſciuit ſiue ignoꝛauit. Cõtra hẽs ſemꝑ Fumu ſcire ſcripta in teſtõ.ut l.cũ hẽs de lib.le. So.hoc erat ſcriptũ ĩ codicill.⁊ ſic hẽs põt ignoꝛare.ut.l.nõ ẽ ferẽduo de trãſac. Vel dic ꝙ erat hẽs ſuuj ꝗ etià põt ignoꝛare.ut.l.eius ꝗ in ꝓuincia.in fi. ſi cer.pe. Ael dic ꝙ ignoꝛabat ſupine. De pᷣſũptiõe aũt ſcie heredis dixi in l.ꝗrome.S.dno fres.de v.ob. ¶ Op.de.l.nutu.S.ſi.de le.iij. So.ut in glo. ¶ Op.ꝙ res deſtinata poni in ediſicio ꝑinde ſtea mutauit ꝓpoſitũ ⁊ vult recedẽ ⁊ uẽdit ſrumẽtũ. qᷓritur an puniat᷑. Et dicit ipſe ꝙ nõ.q;ꝛ pmũ ꝓpoſitũ fuit licitũ ⁊ bonuʒ hãc.l. facit.l.j. Ki q̃rit offuius.de exerc.⁊ ibiipſe hic ponit oc aũt ĩtelligo ſi de pᷣ ꝓpoſito cõſtet als pᷣſumit ab initio tale fuliſſe ꝓpoſitum ſicut poſtea fecit. ut.l. ʒ ⁊ iulianꝰ. S. pinde.S. ad mace. Et pᷣdicta va qñ pmũ ꝓpoſitũ ẽ licitũ nõ obligatoꝛi/ uʒ. Si vo pmũ ꝓpoſitũ erat obligatoꝛiũ.aut erat obligatoꝛiũ ſui nel alteri q ſibi mãdauerat ⁊ iſpicii pmũ ꝓpoſitũ.ut.d.S. vñ q̃rit offllius.Aut erat obligatoꝛiũ alter⸗ ꝗ nõ mãdauerat ⁊ nõ ſufficit ꝓpoſitũ pmũ niſi ſit ſecut euẽt.ut.l.iij.de ĩ rẽ uer ſo. S. ſi ſic. ¶ Op.⁊ videt ꝙ deſtinatiorei habeat/p ſacto.ut i.ſiqd eoꝝ. S. itereſt. de le.iij.t.l.⁊ ſi nõ ſũt.S.qd ergo.de au.⁊ ar. leg. PHe. dicit hic tractat de legato reſtringẽdo.iõ deſtina tio nil operaĩ.ðibi de legato ampliãdo. Sʒ hec ſo. tollit ꝑ.l.li gni. . ſ lign.j.ti.ij. Auare dic ꝙ hic legat res ipſa vñ deſti⸗ natio nil operat᷑. Sʒ in ↄꝛis res ipſa deſtinata expiſſe nõ legat Sed dubitat᷑ an legato alteri rei accedit ppe deſtinationem. Dic ergo utrum deſtinatio aliqd opet̃aut legat ipſa res ⁊ nil opatut hic.aut dubitat᷑ utrũ cedat legato alteri rei.⁊ tũc aut fuerũt legate res deſtinate ⁊ nõ ẽ dubiũ.ð ut.l.ſigd eoꝝ.S.ĩter/ uẽtũ.j.ti.ij.aut nõ ẽ facta mẽtio de eis.⁊ tũc aut crat res deſti/ nata in antiquũ eẽ ⁊ tũc deſtinatio habet p facto. ut.l.ſũdi. in ſi.⁊.l. & anaria de act.emp. ⁊.l.argumẽto.S.pe.j.de au.⁊ ar. le. aut erat deſtinata in nouũ eẽ.⁊ tũc aut nõ erat ceptũ opus fieri ⁊ deſtinatio nil oꝑat.ut.l.ligni.S.ſi lignũ.⁊.l.lana.j.ti.ij. aut erat opus ualde remotũ ab illo in quo res erat deſtinata. aut erat ppinquũ.pᷣ caſu deſtinatio nil operat᷑.ut.l.libꝛoꝛũ.S. ſz neq; cepti.j.ti.ij.⁊.l.ueſtimẽta.de au.⁊ ar. le.ſcõo caſu opꝰ ceptũ habet ꝓ ꝑfecto ⁊ deſtinatio oꝑat.ut.l.⁊ ſinõ ſũt.S.qd ergo. de au. ⁊ ar. le.x.l.libꝛoꝛũ.S.ſʒ pſcripti.j.ti.ij. N= . arua ☛ Enatus: Marcellus. Ratus la ruſtica põt deſtrui. ⁊ ꝑ ↄſequẽs legari.h. d. . atum Seipſã ſũmat.Circa hũc..diſtingue ut 5 Zegatum. in glo.aut ponit᷑ in uolũtate heredis.aut legatarij.aut exnei.ſi hedis.aut in nolũtate libera.aut arbitri uʒ boni viri. ſi legatarij idiſtincte ualet ut hic.ſi exnei.autĩ uo luntate expᷣſſa.aut in uelata. Piceſingulario caſtial (M icẽ ſingularis caſus in = Un ab hoſtibus. põt legari liber hõ in quo nõ eſt cõmerciũ.⁊ hoc ſit lnca ainari . noͤhy locij — NRegula catonia. nõ hʒ locũ ☛☚ Eruum fi lii. legat̃ in qb ĩpedimẽtũ ceſ ſat ex cauſa q retrotrahit.b.dð. ¶ Op. de.l.cũ alienã C.e. x. S. e.l. apud iulianũ. 5. ↄſtat. So. glo. teſtatoꝛ videt hic ₰ legare ius qdð pzʒ in re de hoc miroꝛ. nã pẽ nullũ alid ius hʒ niſi p̃occupãdi iuris peculij ſiſlius pᷣdecedat. ut. l.ij.ff. de caſtrẽ. pecu. Quod aũt ulud cogitauerit ẽ g uotũ parẽtũ ⁊ nalẽ oꝛdi ſiẽ. nt. l. ſcripto vñ liberi. ⁊.l.nã ⁊ ſi parẽtib de ĩoffi.teſta. Di⸗ co ergo h̊ ponẽdũ eẽ caſũ alto de trib modis.pᷣ ꝙ pꝛ in vita ſi lij credebat ſe hẽre ius in illo ſeruo ſicut in reb ꝓfecticijs ⁊ ſic errabat in iure. Nel ſcðᷣo ꝙ pꝛ credebat filiũ eẽ moꝛtuũ tꝑe te ſtamẽti cũ in vitate nõ eẽt ſʒ poſtea deceſſit.⁊ iõ ſi pĩ tũc deceſ ſiſſet legatũ erat ĩutile. Sʒ ſiñli poſtea pᷣmoꝛit legatũ ofirmat᷑ Mec ob. regula cato.ppt ſictionẽ ut dicit tex.⁊ dixiin ſüma/ rio. Al tertio poſſet poni ꝙ pẽ credebat rẽ eẽ ſuã ex alia cau/ ſa cũ non eẽt. ⁊ idẽ iuris ẽ qð.õ.¶ Sʒ qro qd ſi ſili feciſſet te ſtamẽtũ ⁊ pꝛi reliqſſet. Rñde tũc legatũ non ualeret.q; pꝛ ca/ pit ut heres ex teſtõ ſilij qꝛ retro non trahit. ⁊ hoc ſetit glo. hic ⁊ tex.videtur uelle.Ex quo nõ ꝙ ius ſuꝑueniẽs teſtatoꝛi non ꝓdeſt legatario. Cõtra.S.e.l. qdð in reruzʒ. S. j. So. ibi ĩlegato uſufructin quo nõ hʒ locũ regula cato.qꝛ cedit ab adita bere ditate. Mer p̃dicta dełminat Ja.de are.talẽ.q.Si ego lega/ ui tibi rẽ quã habebaʒ in emphiteoſim ſi poſtea ꝑuenit ad me plenũ dñiũ certe nõ debet tibilegatario niſi eẽt ius ſupnennes ale ꝙ — — – — — — — — — ꝝ——. — —. — — — d ,. — — 1☛n h. ti b i no fo t⸗ n ei , 60 0/ n l it tale ꝙ ius hmũ ad ſe traheret illud.ut.l.ſi tibi.S.nſufr.quẽad. caue.facit.l.ſi tibi.ff.q.mo.uſufr.amit.ita dic ipſe.hoc viceg l.ſi ex toto.in pn.S.e.augmẽtũ enĩ cõtingẽs in re legata nõ ſo lũ circa ius ſ̊ etiã circa ſubᷣam rei ꝓdeſt legatario ut ibi patet. ſz dico ſic. ſi teſtatoꝛ dixit fũdũ meu.uel alio mõ expᷣſſit ſe lega/ re ius qð hẽbat ius ſuꝑueniẽs nõ auget legatũ.ut.l.Ffui electio ne..fi.⁊ qð ibi nõ.S.eo.ita ĩtelligo. Ja.de are.ſʒ ſi legauit ſũ/ dũ ſimpliciter nõ adijciẽdo meũ neq; reſtringẽdo ſe ad ius qð habebat.⁊ ſic nõ limitate tũc oẽ augmẽtũ in iure uel ſubſtãtia rei cederet legatario.ut.d.l.ſi ex toto.⁊.l.qdð in rerum. .ſiqs poſt. S.eo. Et hoc uerũ qñ legatũ ab initio tenet.ſec ſi ab ini/ tio nõ tenet.qꝛ tũc non cõſirmat᷑ ipediẽte regula catoniana ni ſi ſupueniẽte cauſa que retrotrahit. ut hic. Siquis rem. Aui rẽ ſibi legatã ignoꝛãs legat ſi/ = ue acceptet ſiue repudiet ualet lega tũ factũ a ſe.h.d.Quidã habẽt hic vnã additionẽ ꝑ quã Bi. qrit an hẽs cogat᷑ ad rẽ redimẽdã eo caſu quo teſtatoꝛ legatũ repudiauit.Et dicit ꝙ nõ.q;ꝛ repudiãdo videt᷑ legatũ ademiſ/ ſe ſicut qn donat.ut.l.rẽ legatã oe adi.le. Vel ueri ibi loquit ꝙ ilð ius qð hʒ videat᷑ legare qñ illð ſe hẽre ſciebat.ut.l.ſi do/ mus in fi.j.e.cũ ſilibꝰ.Sʒ qñ nullũ ius ſe hẽre credebat.ſi po/ ſtea ſuꝑuenit ⁊ repudiat videtremãſiſſe in eadẽ uoluntate ita loqui hic.¶ Querit Pi.utrũ confeſſio cedẽtis noceat ceſſio nario.Qð plene examio in.l.ſacta.S.ſi hẽs ad trebel.¶¶ VIl⸗/ timo nõ tex.qui dicit retro ipſius fuiſſe.videt᷑ ꝙ a tẽpoꝛe moꝛij res eſt legatarij ſicte a tꝑe adite hẽditatis uere. ut.l:.ſi tibi ho/ mo. S. cu leruus. j. eo. 0S1 pocula. Si ſiat mutatio de mã in ſoꝛmã uel ecõ 22 uerſo legatũ nõ mutat ſi teſtatoꝛ uolun tatẽ nõ mutauit.h.d. ¶ Op.j.ti.ij.l.lana.⁊ de au.⁊ ar.le.l.ſe ia in fi. So.ibi teſtatoꝛ mutauit hic hẽ.hec eſt vna ſo.glo.hic nã tenet in.l.ſi cõuenerit.S.fi.de pigno.ac.qð videt mihiõ tũ tex. ad ꝗd eni dubitaret hic de mutatiõe uolũtatis teſtõꝛi nõ video.NDic ergo ꝙ hic teſtatoꝛ fecit mutationẽ de materia in foꝛmã.uel ecõuerſo. Sʒ dic aut ↄſtat ꝙ mutauit uolũtateʒ ⁊ tũc nõ debet᷑.ð aut ↄſtat ꝙ nõ mutauit gari debet ut hic. aut dubitat.⁊ tũc diſtingue ut tex.in.l.q̃ſitũ.S.illud foꝛtaſſe.j. ti. ij. ſ..aut foꝛma eſt reducibiliᷣ ad materiã aut nõut ibi. Jõ h̊ in poculis ⁊ maſſa non pꝛeſumetur mutatio uoluntatis in du/ bio.in lana ſecus. Si aree. Qð edificat in area legata debet legatario 0 Di arec. bd. & Op. de. l. choꝛ. S. areã. j. ti. i. So. dicit glo.ibi uolũtatẽ mutauit teſtatoꝛ qð eſt diuinare. Ja.de are.dicit ꝙ hic edincauit teſtatoꝛ cuius res erat.ibi ediãcauit exneus cui rẽ teſtatoꝛ legauerat.iõ hẽs non tenebat᷑ ad areã. q; nõ poterat ſeparari a domo.ſʒ tenet᷑ ad eius eſtimationem ita loquit ibi.ar. S.e.l.cetera.S.ſiduobꝰ.⁊ iõ domo deſtructa oterit peti area.q; legatũ nunqꝙᷓ; ſuit extinctũ ita loquit hic.⁊ oc teneo. ¶ Quero qd ecõtra qñ legat᷑ domus qͥ reduci ad areã. Glo.hic dicit ꝙ legatũ extinguu. Illud ẽ .l. ſi grege. S. e.Et iõ dic qũq; legai area in q̃ poſtea ediũcai. x tũc aut ediſñ cat᷑ a teſtatoꝛe aut ab exneo cui erat res ut dixiſupꝛa.qñũqʒ; le gat᷑ dom q poſtea ad areã reducit.⁊ tüc aut in ea iterũ ediñci uʒ nõ reponit ⁊ debet᷑ area.ut.l.ſi grege.sõ.e.aut ĩ ea iterũ edi⸗ nicat᷑ ⁊ legatũ extinguit.ut.l.ſi ita.S.ſi domus.j.e.qdð intellige ut ibi dicam. Eum qui cyrographuʒ. Shiẽtac guere de ↄctib' ad ultimas uoluntates.h.d.¶ Op.j.ti.j.l.ga ius.So.ibinõ legauit cyrographũ ſpaliter. Dicit glo.adde ꝙ fecit legatũ gnale in s nõ contineret cyrographuʒ.ſecꝰſi vniuerſitatẽ iuris reliqſſet ueluti calẽdariũ.ut.l.ꝗ filiuʒ.in pn. .ti.ij Diſtingue ergo tres caſus ut nõ.ꝑ Ci.C. loca.l.certi in ris.in. vj.als in. v.q.¶ Vltio Di. ponit hic diſtictionẽ. utruʒ ſit licitũ arguẽ de ↄctib ad ultimas uolũtates bonã ⁊ ꝑfectaʒ quã ponit Guil. de ybo ad vbũ in.l.pactũ.S.de pac. —EEHen pimit. . d. COp. ꝙ ſi fraudant᷑ credi toꝛes nõ ualet legatũ nec libertas.So.ut in glo. ¶ Op.de.l. iij. S. n.de fũ.ĩſtruc.lega. So. gl.ᷣtu dic ꝙ ibĩ fuit ĩ vita manu/ miſſus ꝑ qð legatũ videi reuocare. hic in ultima uolũtate in q̃ ineſt ↄditio ut nõ tollat pmũ ſoʒ ſi ſecũdũ ſit iualidũ.ut.l.ſi iure.j.ti.ij. ¶ Op.ex glo.de.l.plane.in pn.S.e.ubilegatũ in/ ualidũ reuocat õ fauoꝛ eſt ꝙ ſiue pcedat re lictũ libertatis ſiue ſequat᷑ ſi ẽ ualiduʒ ſemꝑ pᷣualet altilegato. ut. l. ſi idẽ ſit ſeru. j.ti.j. Sʒ qñ legatũ libertatis eſt lualechi ſip cedit nõ yitiat legatũ ut hic.ſʒ ſeqtur etiã ſi libertas ſit iualida reuocat pᷣmũ.ar.d.l 0 i idem Eegatũ libertatis iualidũ ipſi ſerui legatũ ꝓlane.in pn.⁊ glo.tenet hoc.j.ti.j.l.gte Belegat pmo. ſtamẽto. Sed huic videt᷑ ↄdicere tex.q dicit ſi idẽ ſeru legatꝰ ⁊ li̊ eẽ iuſſus. ⁊ ſic ĩnuit ꝙ ſuerit ſecuta libtas. Sʒ dic ꝙ hec ſũt vᷣba iuriſcõſulti nõ denotãtia oꝛdinẽ teſtõꝛiᷣ.⁊ hoc mõ poſ ſumus dicere foꝛte meliꝰ q; ſupꝛa.Ad dictà.l.uij.in fi.de fun.iĩ ſtruc.lega.ſ.ꝙ ibi ſecutaeſt manumiſſio.hic vo pᷣceſſit. CB Legato ſtatulibero expe/ Si ſtatuliberum. Ged ipſü ſoluere t ns cᷓ eſtimationem. . d. Si duos. Qul legatuſufructũ in fuůdo videi legare OO aliu ſi aliũde nõ hʒ. h. d. ¶ Pꝛo de/ claratiõe littere q̃ro quo redimet hẽs. Gl.itelligit redimæ.i.re tinere.uel ↄdicere etiã nullo dato.Cõtra ſi legatari ad hoc te net.ergo eũ põt ꝑ uſufructuariũ agi.ut.l.j.S.j.ſi uſuiruc.pe. Roge. fatet actiõe reali ut ibi nõ ꝑſonaliut hic.qð glo. repᷣhẽ dit cũ hic nõ fuerit ſeruitus cõſtituta.iõ nõ põt agi actiõe reali ¶ Cõtra ꝑ ultimã uoluntatẽ ↄſtituit᷑ ſeruit ipſo iure.ut.l.j.de ſerui. le. c.l.ſi partem.S.j.Sẽ.quẽad.ſer.amit. So.dicit Ja.de are. illud uerũ ſi ſeruitſuerit legata exp̃ſſe.ſecꝰ ſi tacite ut hic. qð nõ multũ.qꝛ qñ res legat᷑ tacite nõ traſit dñiũ ipſo iure.do tex.cuʒ glo.in.l.emptoꝛ.S.ancilla de rei uẽ.dixi in diſtincnõe quã ſupꝛa poſui in.l.j. ¶ Quero in ꝓpꝛietate legata an videa tur legata via.Gl.tangit in.l.iij.S.loci de adi.le.dixi plene in l.j.de ſerui.lega. Qð cõtingit medio tẽ/ — Ja ſubſtituto. poꝛe nõ virdet legatũ. h. d. ¶(Quero qd ſi emiſſet ſcient. Glo.dicit idẽ ⁊ ſau dit maxime. Tu examina hoc per Di. in. l. qui rome. . duo fratres.⁊ ibi dixi.j.de v.obli. (E eres In legato generis heres de euictiõe tenet ſecꝰ vin legato ſpẽi. Idẽ in ſtipulatiõe rẽ tradi.h.d. Nõ diſtictionẽ hup.S.de quo plene in.l.ſ dom.S.de eui⸗ ctiõe.j.e.ti.¶Ad.l.que de legato.op.ubi dare ꝓmitti non li berat᷑ ꝗs niſi accipiẽtis faciat.ut.l.ubi aũt in ſi.de v.ob.Sol. glo.parua.expone dare.i.tradere.⁊ ceſſat ↄꝛiũ glo.j.q̃ diſtin/ guit utrũ iſta ſit alternatiua legis uel teſtõꝛis nil ad ꝓpoſitum HNõ ergo qñ ꝓmittit dare ĩditincte dʒ fieri accipiẽtis.⁊ idem dico ſi teſtatoꝛ expᷣſſe grauaret heredẽ ꝙ daret.Añq; ꝓmitti tur tradere.⁊ tũc ant ꝓmittit de aliqua re in genere ⁊ dʒ tradi talit ꝙ euelli nõ poſſit. ut hac.l.aut ꝓmitti de certa re in ſpetie ⁊ tũc ſi ꝓmittit᷑ ex titulo lucratiuo ſufficit quocũq; mõ tradat᷑ ut hac.l.ꝗᷓ de legato.ſi titulo oneroſo dʒ ita tradi ꝙ euelli non poſſit.ut.l.iij.in pn.de aciſ.emp.⁊.l.rõ.in pn.eo.iii. — Am res Hec eſt magiſtralis lex.Ex q̃ col/ I EBe igitur diſtinctio quã glo.ponit in Al. qdð legat᷑ de iudi.x.l.ij. C.ubi ſdeicõ.pe.de.⁊ ponit tot caſus ꝙ nõ recipit cõgruã ſũmationẽ.Sʒ diuidit im Hi. pᷣ ponit᷑ in quo loco debeat ſolui res legata.ſcdᷣo ꝗd iuris ſi ſit res legata nõ appareat.tertio qlit culpa heredis eſtimet᷑ circa rẽ legatã.ſcða ibi itaqʒ.tertia ibi Sulp. Mam lubdiuidit᷑ in duas.qꝛ p loquit de ſpe.ſcdo de eo qð ↄſiſtit pondere nume/ ro uel mẽſura ſcda ibi ſʒ ſi petat. ¶ Op.ſpᷣe legata nõ ueniũt uſure.ut.l.in ſideicõmiſſi.S.ſi auro.⁊.l.cuʒ ꝗdãa in fi.de uſur. So. hic erat legata pecunia in ſpe.ſile ĩ.l.ij.iij.⁊.iij.C.depo. ¶ Op. de. l. cũ ſeruus. S. e. So.qñ res multũ eſt a longinquo pᷣſumit ꝙ teſtatoꝛ uoluerit ꝙ ſũptibꝰ hẽdis ꝑquirat ⁊ reducat ut ibi dixi.iõ ĩtellige hic ꝙ res nõ erat multũ a longinquo.Et ad iſtã giſiſitudinẽ adde glo.q̃ ponit alia vᷣiſilia q̃ẽ ſuꝑ vbo vi ſilia. Aer.itaqʒ.hec ſcdðᷣa pars ſubdiuidit in duas.pᷣ ſoquitur qñ legata ẽ ſpẽs.ſcdo in legato alternatiuo.ſcda ibi ſʒ ſiſtichꝰ ¶ Op. S.de rei uẽ.l.ſi a boneſidei.⁊.l.ſi vo.⁊.l.ſi culpa.Glo. nõ ſoluit.Certe cõcoꝛdãt.qꝛ hic ⁊ ibi tenent᷑ de reſtituendo ca nere lʒ nõ de pꝛoſequẽdo. ¶ Op.ad hoc.S.depoſi.l.qᷣ ſi ſine. Dic qñq; qꝗs tenet᷑ ad rẽ actiõe pſonali deſcẽdẽte ex ↄctu uel celebꝛato gr̃a utriuſqʒ uel gra debitoꝛis cõuẽti.⁊ tũc indi/ cte dʒ cauẽ de reſtituedo ut hic ⁊.l.ſi filio.S.ſiqs.S.ſo.ma. Si vo ẽ celebꝛat gra creditoꝛis tũc nõ tenet᷑ cauẽ.ut.lʒ.ſi ſine. ʒ.depo. Fallit ĩ ꝓcuratoꝛe ꝗ adeo grauał ꝙ teneĩ de culpa le uiſſima.iõ grauat᷑ etiã ĩ cauẽdo.ut.l.ſi ꝓcuratoꝛ in fi.S.mã.⁊ l.ſi pecunia.S.ſi is de ↄdi.ob cau.Si vo ꝗs puenit actiõe rea li tũc ĩdiſtincte dʒ cauere.ut.l.a boneſñidei.⁊.l.ſi vo de rei uen. ſi vo ↄuenit᷑ actiõe ꝑſonali ĩ rẽ ſcripta ideʒ. ut.l.celſus.S.ſi.ad exhi.Et ꝑ hoc dico ꝙ ſi ille qſi ↄct ꝗ celebꝛat aditiõe hẽditaſj magis diceret᷑ celebꝛari gfa legatarij qᷓ; hẽdis.tũc hẽs nõ tene tur cauere ad iſtar depoſitarij ſi ↄueniret᷑ actiõe pſonali.ut.l. ſi ſine.S.depo.qñ aũt dicat᷑ celebꝛari gr̃a hẽdis ul legatarij di cã ſtati ĩ . culpa. ¶ DOp. ꝙ ſeru debeat peti nõ eſtimatio. ut l. cũ ſeru. S.e.So.hic dic eſtimationẽ acand tñ negat ꝗn ſeru ſit in obligatione ⁊ ꝙ poſſit peti. Ael dic ꝙ eſt i ectiõe Ej — . Delegat p. legatarij ꝙ petat. ut. l. ll. F. .de do. cau.moꝛ.¶ Op.ꝙ ſtati nò poſſit ↄueniri ad eſtimationẽ. ut.l.ſi ↄſtãte. S.ſi uxoꝛ.ſolu. ma. So. dic ꝙ ubi hẽs ẽ in dolo ſtati poſſit ↄdẽnari ad eſtia/ tionẽ ut hic.ſi ĩ culpa puto ꝙ ſibi poſtulati debeat darimodi cũ tpᷣs ad inueniẽdã rẽ ⁊ reſtituẽdã ut ibi.ſic põt itelligi.j.e.l. . itẽ ſi res. ¶ Venio ad v.ſʒ ſi ſtich.ꝗ loqui de alternatiua. QOp. de. l. ſtichũ aut pãphilũ.in pn.de ſo. So.itellige iſtaz Fʒ illã. ¶ Op.S.de nox.l.ſi ad libertatẽ.ubi vno ꝑempto libe rat᷑ debitoꝛ in totũ. So gl ⁊ male.hic ĩ altł᷑natiua utruq; erat ĩobligatiõe.ibi alt tm.ſ.uꝰ.In hoc male.q; imo pecunia eſt ĩ obligatiõe ĩ cauſa noxali.Fᷣu iĩ ſolutiõe.ut.l.miles.S.decẽ de re iudi.ſʒ dic ꝙ ibi qᷓtitas erat in obligatione reſpectu ſpetiei vmñ ſpetiẽ pempta liberat᷑.ſile in.l.titie.in fi.ð.e.⁊.l.qdã..ſine j.e. x. C. de iure emphi.l.j.c.l. in naue.S. loca. ¶ Venio ad v. ſi res. Mõ ꝙ paria ſũt rẽ nõ extare ⁊ rẽ nõ reperiri. AAWWTINNA Ri teſtm videtĩ factũ pncipalit cauſa hedis te/ B ¶Culpa. cSdceunina culpa.h.d.¶ Op.j.e.l.ſi ſeruꝰ legat.S.cũ qd.So.itelligas ꝙ hic nõ tenet de leuiſſima cul/ pa ſʒ glo. Hugo o.vñ dic qñ ille qſ ↄct ꝗ celebꝛat᷑ aditiõe hẽ ditat p quã olligai hes legatarijs ⁊ fideicõmiſſarijs ſit gra le gatarij uel fideicõmiſſarijtm.qð ẽ qũ maioꝛ pars uadit ad le/ atariũ uel fideicõ. tũc hes no tenet niſ de dolo ⁊ lata culpa „mulier. 5. ſi bes ad tre. qñq; eſt celebꝛat get gia hẽdij.utqñ apud hẽdẽ maioꝛ pars remanet.⁊ tunc tenei etia de leuiſſima ut hic. Qñq; celebꝛat᷑ gra utriuſqʒ qꝛ modicũ plu uadit ad le gatarios q; ad hẽdẽ uei ecõtra.⁊ tũc tenet de leui tm.hanc di inctionez facit tex. in. l. ſ ſeru legat. S. cũ qd.j. e. Dices tu nõne ſempꝑ ſuit gra hẽdis cũ apð eu remanet certa poꝛtio. Rñ deo pnci lie Gei ſecſſe tenaro⸗ in Hu eox b pius re linqt.ill iſpicit qð pncipalr agebat.ut.l.ſiq ĩ pn.S.ſi cer.pe. (Até ſi facln 8 Poſt moꝛã ꝑiculu ĩteritꝰ ptinet ad J B hedeʒ. b. d. Bl. Hitrat ila. q. utrũ debeat adhiberi diſtinctio an res eẽt eo mõ ꝑitura pene acto rẽ ułnõ.qdð dixi plene ĩ.l.nemo rẽ de v.ob.⁊.l.qdð te.ſi cer.pe. beredis ſeruus. cſrr ſaagla ci erit. xiiij. annoꝛũ. aliud qrtodecimo annout ibi. qd nõpla cet Me.ſʒ dicit eẽ ſpale fauoꝛe libertatis.Ego puto glo.bene dicere. Mꝛo cui declaratiõe diſtingue. aut tp̃s etat apponi ꝑ genitiuũ ut cũ erit.xiiij. annoꝛuʒ ⁊ reqri ꝙ ultimꝰ annus ſit cõplet ut hic.hoc enĩ ĩpoꝛtat ſigniſicatio vboꝛũ ut hic.Aut ꝑ ablatiuũ ut habeat in. xiiij. anno.⁊ tũc ſufficit ꝙ ſit icept ulti/ mann.ut. d.l.ſi ita. x.l.j.S. qbꝰ.j.de ſucce.edic.n in q̃cũq; parte anni fit in.xiuij. anno fit.vñ ſigniſcatio ꝓboꝛũ hoc iĩpoꝛ/ tat.¶Aduerte tñ ꝙ ſi vba executiua referunt᷑ad legatarium dz hẽre ifra annũ q vult. ar. d.l.ſi ita. Si referunt ad heẽdẽ ul debitoꝛẽ tũc dʒ dare ĩfra annũ qñ vult ⁊ ſic põt in fine anni da re.ut.l.ꝗ hoc anno de v.ob.ſi vo tpᷣs etat᷑ apponit ꝑ accuſati/ — uũ tũc annꝰultim dʒ eẽ cõplet ut hic ⁊.l.nõ putabaʒ de cõ.⁊ de. c. l. eeius ſaturnin ad tre.ita ſẽtit glo. Sʒ hic ẽ dubium qñ termin apponiẽ?᷑ ꝑ dictionẽ ad cũ accuſatiuo.videt᷑ eni ſuffice/ re ꝙ ꝗs appꝛopinquet ad tminũ uł eũ tangat. ut.l.ſi vicẽ.S.ſi — „ ad ianuã.qð vi aut clã.x.l.qdã hiber de ſerui.ur.pdi.⁊ dixiiĩ L. ceta. . hoc ſenat.S.e.⁊ iõ dic ꝙ hoc nõ ẽ ex nã accuſatiui. ßeex nà vbi ꝑuenerit uel ꝑueniſſet qð rẽ ꝑfect ſigniñcat.ut.l. urbana. la pma. S. fi. de v.ſig. ⁊.l.ꝗ ꝓcuratoꝛ.in pn.S.de pꝛo cu. Idẽ ſi diceret ſi uenerit ad. xiiij.annũ.q; ẽ futurũ ſbiũctiui qð rẽ ꝑfectã ſigniſicat nõ ceptã. ut.l.j.i fi. ↄiũcto pn. eiuſdem 3.qð ꝗſqʒ iuris. Sʒ ſi diceret legatari hẽat in anno.x.etatis . — uel in annũ decimũ idẽ ĩpoꝛtaret. Pꝛedicta fallũt in.l.ꝗ fliuʒ 5§S.pe. ad tre. rõ ibi pʒ in tex. ⁊ i.l.ad rẽpublicã.j.de mu.⁊ ho. ¶ Quero an dies uitim ultimi anni debeat eſſe cõplet. Ai⸗ dea in.l.q̃ etate.S.de teſta.facit ad pᷣdicta qð nõ.i.l.iij.S.mi/ noꝛẽ. S.de mino. ¶ Op. ad ſcdʒ de.:.iij.de annu.le. So.itel⸗ ligit hoc ſm illã. ¶ Op.⁊ videt ꝙ debeat᷑ in pn.cuiuſlibet ter mini. ut. l.j. qñ di. le. ce. So. glo. ibi eſt legatũ annũ ſimpliciter hic ſecꝰ. Declaro hoc ab initio fuit legatũ vnũ ſʒ ſolutio diuiſa ꝑ hanc adiectionẽ annua bina trina die. ⁊ ſic illud tpᷣs adijcit cauſa differẽde ſolutiõis ⁊ fauoꝛe hẽdis merito in fine anni dʒ ſolui ⁊ ꝓ hẽde ĩterpᷣtet᷑ ut hic.⁊.l.lecta ſi cer.pe.qũq; ſut ꝑplura legata annua.⁊ tũc t̃s ẽ adiectũ fauoꝛe legatarij cauſa multi plicãde obligatiõis.iõ in pn. cuiuſlibet annidʒ ſolui.ut.d.l.j. — — — — — — — —— — ni hẽdis circa rẽ legatã.b.dð. ¶Op. legatari ʒ actio nxæfurti cũ recta via trãſeat ad eũ dñiũ.ut.l.a titio de furtis.⁊ A. legatũ ita.j.ti.j.ergo nõ hʒ actionẽ in factũ.q; cũ alia nõ con qñ di. le. ce. T. e.ti. l. nec ſemel. Fallit ſi eſt relictũ annuuʒz roõne certe neceſſitatis.q; tũc dʒ ſolui tꝑe neceſſitatis iminẽtis. Itẽ fallit qñ pſtatio ẽ fẽda de certo redditu. tũc dʒ ſolui qñ reddi⸗ 1 currit.ut.l.quotiẽs de p̃ſcrip. vb. Hui timoꝛe ẽ facta tota gl. NRog. dixit ꝙ vniuerſitate iſpecta fu ẽ hẽdis.als cõditio ſur⸗/ rogat᷑ aut ipſa re ꝑ ſe iſpecta nõ bẽdis ſ legatarij fit.ſateoꝛ qꝛ vniuerſitas rerũ põt eẽ vni⁊ in allares ſingularis nõ ẽ ey. ut l.ij. v.iij. de rei uẽdi.⁊.l.eũ q edes.x.l.reruʒ mixtura de uſuca. tñ hic ↄſiderat᷑ res ſingularit᷑ nõ/ꝓut ẽ in vniuerſitate.⁊ ſic nil ad rpon:. So ceo glo. ut hic dicas in factũ.i.actio furtip pter factũ nõ ut ſit nomẽ actiõis.ut in.ij.⁊.iij.ſolutiõe quã te/ net Pi. ⁊ oẽs cõit. Ael dic ̃m Ja.de are.legatari põt ĩtẽta/ re actionẽ pſonalẽ ſi vult. ⁊ realẽ ſi vult: ut ĩſti.e.S.nra aũt. Si ergo uellet eligere ꝑſonalẽ ⁊ nõ realẽ tũc ageret in factũ ut hic ſʒ ſi eligeret realẽ ꝓ fuo ꝓcedit hec ſolutio ꝙ ꝓ furto aget᷑ fur ti. ʒo ſoluit alit᷑ ꝙ hic res legata erat heredis nõ teſtatoꝛis. Mõ fm hãc ſo.ꝙ ſi legat᷑ res hẽdis nõ traſit dñiũ recta via in legatariũ. Cõtrariũ noõ..l. ij. C. cõia de le.ſʒ cũ hac glo.ↄcoꝛ. alia gl. in. l. papinian. . de ſerui. x in.l.titi. la.j.de act. emp. ⁊.l. hereditatũ.S.ſi.ad.l.fal.⁊ iſte gl.ſũt uere. ꝓbat in.l.ſi tibi hõ.S. ſi fundus.j.e.que q̃lit ĩiducat bi videbi.⁊ iſti.e.S.ſi res legata. v.ſi vo hẽdis.⁊.j.e.l.ſis inqlinos..cũ ſeruũ.⁊.j.q ⁊ 7 ꝗb.l.hẽs ꝓpꝛiu.⁊.l.ſeruũ.S.de illo.j.de v.ob.in glo.Eſt er gSo iſta uera ſo. i ſe. ᷓtũ ad.l.tinet aliquã diuinatiõeʒ. So. ergo alio mõ ꝙ hic hereditas nõ erat adita.qð nõ plʒ ꝑp.l.a ti tio de furtis. ⁊.l.huic ſcripture adliagt. Ex pᷣdictis ergo di⸗ ſtingue. aut legat᷑ res hẽdis aut res teſtatoꝛis.⁊ hoc caſu aut legatari eligit ꝓre actionẽ pſonalẽ.⁊ ꝓ furto habebit actionẽ i ſactũ.aut realẽ ⁊ ꝓ furto hẽbit actionẽ furti.ut ex pᷣdictis pʒ. i vnus Heres delinquẽs tenet᷑ nõ coheredes.hoc 21X dic.¶Nõ qñ obligatio hʒ oꝛiginẽ ex ꝑſo⸗ na heredis vn nõ tenet ex facto alteri.ſile in.l.f.ad ſyl. ſec ſñ er ꝑſona defſũcti. ut.l.i. in fi. x.l. eadẽ. . cato.j.de v.obli. As Ioen Silegatü ofert in tps cer cn le etur te etat ultimus ann⸗ dz rit niñ ppt᷑ ſciaʒ teſtõꝛis aliud iducat. h. v. no. multuz. ¶ õ ꝙ qñ adijcũ tpᷣs certe etatis dʒ eẽ cõpletultim ann?c nõ ſuf/ ſicit ꝙ ſit icept.¶ Scðᷣo nõ ꝙ qñ debet᷑ aligꝗd ãnua bina tri⸗ na die. ⁊ ſic ꝑ plures terminos dʒ ſoluiĩ fine cuiuſlibet termi⸗/ ni. ¶ ertio nõ ꝙ tpᷣj pᷣſtatiõij icipit currẽ a e teſti. ¶Op. glo. ad bmũ de.l.ſiſta fuerit de manu.teſta. So.alið ẽ dicere cõplet ut debeat.⁊ exinde dies pᷣſtatiõi adiectus cux na hẽdis nõ ut hẽdis ſʒ ut ſilij.iõ teſti tps iſpici.¶ Circa hoc ꝗro ego uẽdo vnũ libꝛũ ⁊ facio termin de pᷣcio vniꝰanni.qñi t pcipit᷑.ut.l.nec ſemel.S.ſi in habitatiõe.j.qũ di.le.ce.⁊.l.ſir⸗ mio.S. ſi pꝛ cũ glo.eo.ti.plene dixii.l.g hoc anno de uer.ob. Ald tertiũ dictũ op.⁊ videt᷑ ꝙ a die moꝛt᷑.ut.l.ꝗ duos.S.j. de ma. teſ. x alibi dẽ a die adite hẽditatis. ut.l.ſi in diẽ ĩ pn.de cõ.⁊ de. ⁊.l.iij.S.ſiqs hẽdi de ſta.li.ubi cedit a die adite hẽdi/ tatʒ.etiã ſi ſit dictũ ꝙ cederet a tꝑe moꝛtis. Dic ergo qñq; dieʒ apponit᷑ diſpõni.qũq; apponit conditiõi.pᷣ caſu ĩtelligi᷑ a die moꝛtis.ut.l.ꝗ duos.S.j.de ma.te. Fallit ſi ꝑ teſtõꝛẽ alio ſit ex/ pꝛeſſũ ut hic.nã hic teſtõꝛ videt uoluiſſe ꝙ a die ſinite etat cur rat tp̃s annua bina trina die. Scdo caſu ſiqdẽ ↄditio ẽ iplen da ĩ pſonã hẽdis ĩcipit a die adite hẽditatis.ut.l.iij.S.ſiqs hẽ/ di de ſta.li.ſi vo nõ ẽ iplẽda in ꝑſonã hẽdis tũca tꝑe teſti ꝑõtĩ pleri in vita uel poſt moꝛtẽ fm diſtictionẽ.l.ij.de cõ. ⁊ de. Dʒ Ʒʒ hoc facit.l.thais.S.hẽdis de fideicõ.li.ſʒ M ipleri in ꝑpſo/ k. ¶LCirca hoc cipit currere illud tps an tꝑe celebꝛati ↄct uel libꝛi traditi uel qqſ ſi fuit facta ſbᷣ ↄditiõe an currat a tꝑe celebꝛatict ui cõdi/ tiõis exiſtẽtis.Dic ꝙ ĩcipit currere a tꝑe ꝑfectict ultima ꝑ/ ſectiõe etiaʒ traditiois. ut.l.tali ſtipulatiõe.in pn.de iu. do.qð F mitũ no.ſʒ õ hoc ſac.l.j.S.biduũ.q ap.ſit.ſʒ vide ꝑ teipſuʒ. R AS LTps certe etat honoꝛati faẽ WH oc aut legatũ. cne ſeeſ tpe ſimplici. h. o. CQuero q̃re vnũ tp̃s magis hẽat ↄditionẽ q; aliud. So. dies ſimplicit ſine aliquo euẽtu ẽ dies.q; certũ ẽ euẽturũ.ſʒ cũ aliquo euẽtu facit ↄditionẽ qꝛ ẽ dubiũ de illo euẽtu.⁊ ita ẽ hic facit.l.iiij. in fi.S.de ↄdi.iſti. ¶Op.⁊ videt᷑ ꝙ tps certe etatis nõ faciat ↄditionẽ ſed diẽ.ut.l.ex his qñ di.le.ce.Dicit gl.ſol ue ut ibi. Lu dic ibi ts certe etat poſt legatũ ꝑfectũ adijci pᷣ ſtatiõi. hic vo adijci ſpᷣe legati.¶ Sʒ op.qꝛ cũ pᷣſtat õi appo nit fac ↄditionẽ.l.qbꝰdieb.S.qdã titio de cõ.⁊ de.So.ſihᷣ⸗ „ ſtatiõi adijcit tps ĩcertũ ſac oditionẽ ut ibi.ſec' ſi certuʒ tps.⁊ hac ſo. firmat glo.i.l. ſe ſaturnin ad tre. ⁊ ĩ.l.cũ teſtoꝛ.C. de ma. teſt. ¶ Op. de.l. ſiita ſcriptũ.el.iij.de ma.teſt. So. ibi eſt ſpetiale fauoꝛe libertatis. ut ibi dicit tex. ¶ Itẽ op. de.l. ſei ſa turninus ad tre.So.ibi facit diẽ ex pᷣſũpta uolũtate defuncti que colligit ex trib.q; fil qꝛ minoꝛ ⁊ qe pĩna hẽditas ẽ ſibi de bita. ſʒ ſi qð iſtoꝝ dencẽt no ſufficeret.hoc dico ut eũ adapteʒ ad iſtũ tex.ibi ꝙ ſi teſtm ⁊c̃.ubiloquit ĩ ſilio.⁊ fachoaltiz⸗ lii i, 1 ui ts ; l, l, r 4 —*½ r csd —- =— — ¶ Itẽ op. de.il. libert.S.ab hẽdib de ali.⁊ ci.le. Ja.de are. dicit ꝙ ibi cõſtabat ꝙ ibi uoluit facẽ diẽ. ſʒ certe ibi loquit qñ ẽ dublũ.q̃re ego dico ꝙ hic loquit qũ tpᷣs adijci᷑ ꝑſone hono/ rati.ibi qũ adijcit tps certe etaij ꝑſone grauati.⁊ ẽ rõ.qꝛ.l.diẽ 2 teſtõꝛ pſumit magis diigere pmũ hẽdẽ qᷓ; ſcðʒ.ut.l.publiꝰ j. de cõ.⁊ de. Noc pᷣmiſſo qñ tpᷣs etaſᷣ grauato apponit᷑ uo/ —— luit teſtatoꝛ ꝙ hẽ grauat cũ erit in illa etate p̃ſtet. ergo multo magio uoluit ꝙ hes illi hẽdis p̃ſtaret cũ ipſu nõ tãtum dilige bat.ſ qũ apponũ tpᷣe etaſᷣ honoꝛati.tũc cñ teſtõꝛ diligat ma/ F bmc; ecũduʒ hẽdẽ lʒ uelit dare pᷣ.tñ nõ vult dare ſcdᷣo. Sʒ hoc videt᷑ caſũ.l.ſiita.de ma.te.ſʒ ibi fuit pboſteumn tpᷣs etatis certe ꝑſone ⁊ ius ſpãle ĩ libtate ponit.ſʒ ſec ĩ alio le Satagge enre cgi tẽ me facit.l.ſi ſeru lib.de ſta.li. Rñ eo ibi fuit t̃s appoſitũ ꝑ ſi ⁊ ſic oditio nõ fauoꝛe libertatio. Itẽ ʒ me vide: caſus i.ʒ.ideicõmiſſaria libᷣtas.s.etiã de fidei/ cõ.li.So.ibi fuit appoſitũ tpᷣs certe etat ꝑſone grauati ꝑ hãc dictiõeʒ poſt qᷓ facit ↄditionẽ magis q; dictio cuʒ.ut.l.ĩter illa de y. ſig. vñ ẽ idẽ qð in dictiõe ſi q facit ↄditionẽ regłarit.Fal lit fauoꝛe ſbertel unb⸗Senn. Sʒ0 pdicta facit.l.thais.. libertatis.j.de fideicõ.li.So.ibi ↄtinet ius cõe nil ſpale fauo/ relibertat.Et id qð ibi dicit humanioꝛe ĩterpᷣtatiõe ⁊c. Intel lige de ülla humanitate ꝗᷓ dʒ fieriĩ qlibet ultima uolũtatẽ. ut.l. Iteſtis de re.iur.nõ aligd ſtbi ſpaͤl ſauoꝛe libertaj. Item facit me.l. ſigs a filio in pn. S.e.Fm ĩtellectũ glo.ſʒ rñdeo ſub ſtitut nõ pᷣſtabat.i.iccõtinẽti.ſ. adueniẽte tpe.xiii. annoꝝ ſicĩ l. ex his. C. qñ di.le.ce.⁊ tex.in.d.l.ſigs a ſilio.hoc innuit.q̃re dicas tria yba.qñq; tpᷣs poſt legatuʒ pfectũ adijcũ pᷣſtatiõi.x⁊ tũc aut adijcit tps certũ aut incertũ.ſi vo tpᷣs certe etasſᷣ adijcũ ſube legati.⁊ dubitat an teſtõꝛ uoluit facere diẽ ul ↄditionem dic aut adijcit tps certe etatis honoꝛatiuel grauati aut tertij. Pꝛimo caſu facit oditioneʒ ut hic. Secundo caſu aut appo/ mi dies ꝑ cũ. ⁊ facitt idẽ. ut... litis. S. ab hedib de ali.⁊ ciba. le. ⁊ non ob. l. thaij. 5. libtatẽ de ndeicõ. li. qꝛ dico ꝙ ibi ponũ ius cõe.Alut ꝑ ſi uel ꝑ poſt. ⁊ facit ↄditionẽ. Fallit ſauoꝛe libᷣ/ taſj·ut. l ſi fu lih. de ſta.li.x.l.ſdeicõmiſſania. . etiã de fdei/ cõ.li. Tertio caſu facit ↄditionẽ niſi libertat᷑ fauoꝛe.ut.l.ſi ita j.de manu. te. Fallit ſi apparet expᷣſſe ul tacite aliqbus cõie/ cturis teſtatoꝛẽ uoluiſſe facere diẽ.ut.l.ſeius ſaturnin ad tre. Silegatari ſoluẽ creditoꝛi deſũcti he Si titio. egatari grauat ſoluẽ creditoꝛi deſũ res ⁊ fideiuſſoꝛ agẽ pñt nõ creditoꝛ.hoc dicit p.ꝙ legatũ ualet in ꝑſona creditoꝛis.qꝛ eir ĩtereſt plurej debitoꝛes hẽre.ut.l.iij.ĩ f.de li.le. So.gl.płribꝰmõij.tene tti/ a3 4 hic nõ reliquit contẽplatiõe creditoꝛis.qð pbat᷑ in tex.in l.ſideicõmiſſa.S.iterdũ.j.ti.ij. ¶ Glo.ultimo tagit vnũ uerbũ ꝙ legatũ ualet pꝛo hoc intereẽ.ſ.ꝙ hẽo actionẽ boneſidei pꝛo actione ſtricti iuris qð repꝛobauiin.l.ſi creditoꝛiin f.S.e.q; ẽ ʒ caſũ in.l.aureli in ſi.de libe.lega.¶ Vltimo Hi.ĩducit hũc Sa duas.q.an fideiuſſoꝛ poſſit eẽ iudex in cauſa rei pncipa/ is. De ꝗᷓ vide ĩ Spe.dðe iudi.dele.S.ſupꝑeſt.v.ſʒ nungꝗd ſide/ inſſoꝛ. Scðo nungd fideiuſſoꝛ poſſit eẽ teſtis in cauſa iter cre/ ditoꝛẽ ⁊ debitoꝛẽ.De qua vide ĩ Spe.de teſte.S.j.v.quid de ſideiuſſoꝛe. 2 c . itiato exp̃ſſo nõ vitiat ta/ fideiuſſoꝛ. citũ eque pncipale.hoc diẽ. ¶ Op. ſi ualet expᷣſſũ nõ ualet tacitũ.ut.l.idẽ.S.fi.S. de ſerui.ru. pdi.Circa hoc NPe.ſac vnã diſtinctionẽ quã Ci. recitat ĩ auc.ĩgreſſi. Tu bꝛeui ⁊ clar dic.qũq; ẽ eadẽ rõ viti andi tacitũ qͥ ẽ vitiãdi exp̃ſſũ.ut ſi expᷣſſũ fuit ſactũ dolo uł me tu tũc vitiato expᷣſſo vitiat᷑ tacitũ.ut.l.debitũ.C. de remi.pig. T.l.metũ.S.cũ aũt.⁊.S.ſi.qð me.cauſa.QAñq; nõ ẽ eadẽrõ.⁊ tũc qut aci celebꝛatẽ ſufficiẽs ad diſponendũ ſuꝑ tacito ⁊ ex pꝛeſſo pncipalr.⁊ vitiato expᷣſſo non vitiat᷑ tacitũ.ut hic ⁊.l.j. S.j.in ſi.qui.mo.pig.nł hypothe:ſol.NPeclaro hoc legatũ põt relinꝗ tacite ⁊ nutu.nt.j.ti.ij.l.ſideicõmiſſa.S.iterdũ. ⁊.l.nu/ tu. qð hic fuit factũ. Si vo act celebꝛatꝰnõ eẽt ſufficiẽs ad ĩdu cẽdũ tacitũ pᷣncipalit.ſʒ illð tacitũ uenit in quãdã ↄſequentiã. tũc vitiato rb vitiat tacitũ. ut.l.ſi ſpõſus.S.j.de dona.ĩter — vi.⁊ uxo.⁊.l.itẽ.S.ſi.de ſer.ru.pᷣdi. vix ux. § ¶MWMeminiſſe e. DHãnat uẽdere ĩtelligũ iuſto p̃cio.h. I d. Di. qrit vnã. q.in qᷓ ↄſuluit ſi heres damnatus ẽ nendere.⁊ emptoꝛ obtulit pꝛecium. heres noluit accipere. an ſit perfecta uenditio.⁊ an ſit tranſlatum dñium. Quod Ci.tãgit in.lł.j.C. communia de le.in.ix.q.quod ego examino in.l.uxoꝛẽ.S.agriplagã.j.ti.ij. Et de p oẽs dicũt x ſic. ut.l.labeo ſcribit ſi bibliothecã.S.de hẽ.emp.Sʒ de ſcðo vider ꝙ nõ.nã ẽ dãnat ad factũ.ut.l.cũ ſilio in n.de cur.fu.⁊ ſic nõ ẽ trãſlatũ dñiũ. Sʒ Hi.determinat ð ꝑ.d.S.agriplagã ubi dicit petẽ põt.ſʒ petẽ ẽ agẽ in rẽ.ergo dñiũ ẽ traſlatum. do loquẽdi.ut h ʒ Di. Delegaß pᷣmo. Et hac dico uerã.q; ille q dãnat ẽ uẽdẽ nõ ẽ ſimplr dãnatus ad factũ.ſʒ ad dãduũ ſi dñs ẽ.ut.l.ex empto.ĩ pn.sS.de ac.em. ⁊ nõ.in.l.certi ↄditio.in pn.S.ſi cer.pe.⁊.l.in cõuẽtionalibus j. de v. ob. ergo fuit danat ad dãdũ merito traſtert᷑ dñiũ ĩcõti/ nẽti ſi dñiũ erat apð teſtõꝛẽ. Sʒ ʒ hãc ſo.ſacit qdð dixi in.l.ſer uũ ſilij.in ᷣn. S.e.ubi nõ trãſit qñ ꝗs eſt tacite grauatꝰ. Sʒrñ deo ꝙ ibiẽ grauat expᷣſſe cũ uerba hoc ĩpoꝛtẽt.ar.eo.q nõ.ꝑ Di.⁊ doc.in.l.ſcienqu.j.de v.ob.¶ Quero de.q.quã habui de facto ſacta uẽditiõe ſi res euincat᷑.utrũ poſſit agi actiõe ex teſtõ. uel debeat agi actiõe ex empto. Al pone ĩ terminisĩ ꝗ/ bꝰ habui.arbit᷑ ↄdẽnauit partẽ ad locãdũ domũ in qnquẽniũ parlocauit domũ nõ ſtat locatiõi.utrũ poſſit petipena com/ pꝛomiſſi.an pena pvaßit⸗ in Zctu locatiõis. Dixi ꝙ liberatꝰ a pena cõpꝛomiſſi faciẽdo locationẽ ⁊ agẽdũ ẽ amodo exõ⸗/ ctu locatiõis.caſus ẽ in.l.ĩ numeratiõibĩ ſi.de ſo.⁊.l.ſeruu ſi hẽdi de ſta.li.meliꝰin.l.ſtichũ.S.ſi heres.e.ti.⁊ glo.in.l.j.in ſi. magne glo. C. de pac. Sʒ ð me videt᷑ caſus in.l.fũdi partẽ de Shẽ.emp.So.ibi fuit cõuẽtũ ut ↄductoꝛ hẽret.qð noĩpleĩ ſo/ a locatiõe.ſʒ ꝑ patiẽtiã in toto tꝑe.ſ hic fuit ↄdẽnat ꝙ loca/ ret qð ſola locatiõe ĩplet. Itẽ g̊ me videt᷑ caſus in.l.ĩter caſtel/ lianũ de arbi.So.ibi arbit᷑ diuiſit ⁊ noluit ſic rẽ eẽ diuiſã non aũt dãnauit eos diuidẽ.⁊ ſic nõ ĩplet᷑ niſi in diuiſiõe ꝑmãſerit. Itẽ Ʒ me videt᷑ caſu in.l.ſihẽs de ac.emp.Rñdeo idireiuen dite accedũt multa.⁊ ꝓillis põt agi actiõe pma.qꝛ lʒ cedãt uẽ dicatiõi nõ tñ ſũt empta. ut.l.naue.⁊.l.uacce.S.de euic.appo nat ergo in ſnia ꝙ locet ⁊ patiat᷑ eũ in ↄductiõe ꝑſiſtere als ſola locatiõe ĩplet᷑.ut.d.l.in numerationibꝰ. S ſeruus. Si hereditatis. Sẽtẽtia lata ð hẽdẽ nõ deſẽdẽtẽ uel culpabilit᷑ nõ ap Paar legatar nõ pᷣiudicat.⁊ ꝗs nõ põt ſuã turpitudinẽ al egare.h.d. ¶Op.⁊ videt᷑ ꝙ pᷣiudicet qꝗ ad oẽs.ut.l.ſi ſupatꝰ §.].de pig. So.glo.ibi nõ fuit colluſũ.¶Qũoõ quẽ agat le gatarij.Glo.uarlãt.vna ẽi.l.qui repudiãtis in ſi.dẽ ĩoffl.teſta mẽ.alia eſt i.l.i ꝑluſoꝛio.S.ſi.de app. Ja.de are.diſtiguit quã doq; dat᷑ ſnĩia ð hẽdẽ nõ deſẽdẽtẽ uel colludẽtẽ.⁊ tũc nõ pᷣiudi cat ut hic ⁊.d.l.ſi ꝑluſoꝛio..ſi.de ap.⁊.l.q repudiantis in ſi. de ĩof. teſ. c. l. ſiõ.cũ ſi.de euic.⁊ tũc põt ouenmi ipſe hẽs ut h ⁊.j.S.penul. Item poterit ↄueniri poſſeſſoꝛ rei uẽdicatiõe nõ actiõe ex teſtõ.ut gl.d.l.ꝗ repudiãtis ĩ ſi.⁊ tex.in.l.ſi pluſoꝛio 5§. fi. .deap.qñq; dat᷑ ſnĩa Z hẽdẽ defẽdentẽ ⁊ non colludẽteʒ ⁊ tunc aut heredi nulla poteſt imputari culpa ⁊ ipſe non tene tur ⁊ piudicat legatarijs.ſiue fuerit actũ q̃rela de inofficioſi te ſti. ut. l. pap̃. . ſi x cauſa de ĩof.teſta. ſiue teſtm fuit dictũ nul/ lũ uel irritũ.ut.l.fi.C.de pe.hẽdi.ſiue fuerit dictũ falſũ.ut.C.e. l.ſi in fraudẽ.ſi vo hẽdi põt ĩputari aliq̃ culpa non pᷣiudicat le gatarijs. Culpa aũt ẽ ſi nõ appellauit ſi iuſte potuit ut hic. Itẽ ſi iuſtas allegationes omiſit.ut.j.S.ꝓxi. Itẽ ſi iudicẽ ↄ ſe ꝓuo cauit.ut.l.exceptiões de ſideiuſſo.⁊ tũc ſʒ legatari poſſit agẽ ʒ hẽdẽ nõ põt agẽ ðᷣ vincẽtẽ.qꝛ tut ẽ.ut.l.ſi ſupatꝰ.S.de pig. cũ ſi.⁊ hoc uerum ſi ſnĩa fuit lata ad petititionem legitimi.ſʒ ſi ad petitionẽ ſpᷣſtituti. tũc ſilegata nõ ſũt repetita a ſubſtituto tacite uel expᷣſſe.idẽ qð in pcedẽtib eadẽ rone.ſi vo ſũt repeti pc ta tũc ſpᷣſtitut' dʒ pᷣ ueniri ut hic.ſi nõ eẽt ſoluẽdo tũc dʒ redi ri ad pmũ ꝓpt᷑ dolũ ⁊ culpã ſuã.ar.pal.l.fac.l. ʒ.S.ſiqs omiſ. cau.teſ. MDꝛedicta uera in ſnia.ĩ traſactiõe dic ut plene nõ.in l.ↄtrouerſias.S.de trãſac. ¶ Altimo nõ bñ tex.ꝙ ſniaʒ latã ſe ꝗs nõ põt dicẽ male latã.qð ẽ uerũ ſi p ſe ĩ totu ẽ lata.ſecꝰ i ꝓ parte.tũc enĩ põt ð partẽ uenire.ut.l.etiã.S.j.de mino.fa/ cit.l.fi.C.qñ ꝓuo.nõ ẽ ne. QAnñ aũt liceat alicui allegare turpi tudinẽ ſuaʒ uł nõ dixi in.l.iuſiurãdũ.S.fi.⁊.l.ſe.de iureiuran. Sigq uis. Pẽditas trãſit ad ſiſcũ cũ onẽ legatoꝝ.h.d. Nõ tex.ibiulł min plene deſẽdit ꝙ culpa bilit᷑ defẽdẽs nõ excuſat᷑ dixi.S.ꝓxi.S. Inducit tex.iſte ꝑ g. ad.q.q̃ ponit in.S.ſigꝗs aũt nõ iplẽs de hẽ.⁊ fal.⁊.l.ſi is ꝗ ſoli/ dũ.S.de hẽ.inſti.¶ Vltio nõ gl.q̃ icipit ĩ iſco.q̃ ponit ſoꝛmã deferẽdi.ut q ꝗʒ defert in fiſcũ dʒ deferre noĩe ſiſci.dixi plene in. l.j.j. de iure ſiſci. Aun Legatũ obſcurũ declarat ex cõie Bi numer audis bac.expſſio-b. d. Cp. ꝙ ↄſuetudo teſtõꝛis nõ debeat ĩſpici.ut.l.cuʒ certũ de vi.tri.⁊ ole.le. Solu.hic inſpicitur conſuetudo loquendi non conſue/ tudo utẽdi. ut in ʒꝛijs.ᷣita dicit glo.qð nõ plʒ.ar.l.de qbꝰin fi. S.de le. Cñ tenẽdo iſtã ſo.glo.op.de.l.danas.S.ſi.dẽ uſufru. le.⁊ de adi.le.l.pe.ĩ gbꝰ expectatoſuetudo utẽdi.Gl.non ſol uit. Di. diẽ cũ dubitat an ſit legatũ ⁊ q;tuʒ oſiderat᷑ oſuetudo utẽdi ut ibi.ſʒ cũ ↄſtat legatũ eẽ ⁊ dubitat᷑ qle.tẽ iſpicit oſuetu Aadit Peniſ. noiſpecka Ajtucke ntẽdi legatũ redderet iutile ut.l.ex uſu.j.de vi.tri.⁊ ol. le.⁊.d. l. dãnas.ʒ Me. Que vᷣba nullũ ſapoꝛẽ hñt.Dic ergo plene ut dixi in. ð.l.cũ certũ. ¶ Op.dẽ hic ↄſuetudo regiõis ĩ q̃ vᷣſa/ t xcẽ.Cõtra imo cõſuetudo regiõis vñ fuit.ut.l.minimis.j.de le.iij. So. itelligas illaʒ ſʒ iſtã vñ fnit.nõ ĩtelligo ubi nat ẽ ſed ubi ↄuerſat ẽ. ¶ Itẽ op. ꝙ bec uolũtas debeat exꝗri ꝑ iudicẽ ut.l.uolũtaſ.C. ðe fideicõ.Sol.fateoꝛ ꝙ recurrũ ad iudicẽ.ſʒ iudex declarat ſʒ piectura h̊ poſitaj.Oꝛdinẽ ponit NHi.i.c.iĩ obſcuris de rena er galaiirint eo.ti.nõ ergo glo. q̃ ponit iſtas cõiecturas.¶ Qũo ꝗd ſi ĩ aliis legat᷑ ex ꝗb dʒ declarare reꝑit uarietas. Rũñ.ĩſpici qð ẽ min ſʒ Ne. ut.j.ti. .l. ſi ita legatũ ĩ fi. -.l. apð iul.S.ſcio.S. e. IJInducit iſte.S. per Eiut ex mõ cognoſcendi cognoſcat᷑ an ꝗs cognouerit ut ar bit an ut arbitratoꝛ. De qᷣi.l.j.S.de iudi.⁊ ĩ Spe.de arbi.S. ſegt..ſ pone ꝙ ſic.⁊ meliꝰiĩ v.ſʒ ſi ſit cõpꝛomiſſũ.dixi ĩ repeti tiõe. S. arbitroꝝ.l. ſi ſocietatẽ. ff. ꝓ ſo. ¶ Altimo nõ.l. ſed etſi 9. ad id qð dixiĩ. l. talis ſcriptura. S. e. . — „ — „ Icui. le onitur augmstatiu⸗ nõ taxati i a Nepetitio a ſſtituto ſacta ſimplr ĩtelligi — 1 2 filio. rpure ⁊ ſpubẽ adeũte debeĩ ex pmis ta bul niſi relictũ ſit ultra ul ↄiũctꝰ ſit datus.h.d.cum pnci.l.ſe. ¶ Op. de.l. cum pꝛ. S.a ſſtituto.j.ti.j. So.diſtigue utĩ glo. quã vide.¶ Op.ex glo.de.l.fi.j.de fideicõ.li.ubiĩ repetitiõe teſtõꝛis ĩtelligii repetita ↄditio niſi ſit talis qᷓ vitiet ↄditioneʒ. So. H̊ teſtõ: repetijt legata ſimpłr ut legata pᷣdicta ułꝗq lega/ ui ⁊c. ibi magis gnalit.ſ.qcqd legauiuł caui ⁊c. Et iſta faciũt ad.q.Quidã ſuit accuſat de adultio cõmiſſo ĩ ſeiã uxoꝛẽ titij qrñdẽdo accuſatiõi dixit.Cõſiteoꝛ me cognouiſſe dictã ſeiaʒ carnalr.an ꝑ hoc videat᷑ oſiteri eã uxoꝛẽ titij. Spe.tagit hicĩ ti. depoſi.S.vij.v.xj. ⁊ nil boni dicit. Tu ex pᷣdictis dic autẽ ↄfeſſus gnãlit oĩa ↄtẽta ĩ accuſatiõe vᷣa eẽ.x tẽ refert ad ea que ibi ↄtinen ſpaãlit ⁊ etiã acceſſoꝛie.ſ.p modũ q̃litat.arg d.l.fi. de ſideicõ.li. Si vo nõ gnãlit ſʒ dicit ſe cognouiſſe dictã ſeiaʒ tũc refert ad ſubaʒ ꝑſone non ad alias q̃litates ipſi ꝑſone.ar. hui.l.cũ ſi. ¶ Op.ad hãc.l.qꝗd ergo de.lʒ.ſi fũdũ.S.ſi pꝛ.j.e. So.illa ↄcoꝛdant.¶ Nõ ultimo ex iſto tex. q ſi teſtõꝛ reliqt certã titol ab iĩſtituto ⁊ poſtea aliꝗd ultra a ſᷣſtituto ĩ qti/ e tate relicta a ſpſtituto ĩeſt qdð relictũ erat pᷣ.qð dicut.l.ſuo.S. ſiqs a p.j.e.¶ MNõ etiã glo.q di q dixiin.l.plane.S.ſi ↄiũctim.S.e. W Aid ergo.Sigꝗs dnos.s quit a diueſſis hẽdib pinde ẽ ac ſi relinqͥret iĩ diuerſo/ rũ teſtis h.d.¶MNõ tex.ibi danauerit vnũquẽq; ſolidã rẽ pꝛe ſtare. qꝛ ſi hoc nõ exp̃ſſiſſet ſec eẽt.ut.l.ſi tibi.S.j.j.e.⁊.l.meui us. S. eñ.j.ti.j. ¶ Mõ ex v.nã ⁊ ſi.ꝙ dne lucratiue cauſe q̃ hit diẽ ꝙ pars debet ĩteriʒ ꝓ.q. de oꝛiginẽ ĩ pſonã diuerſoꝝ pñt ↄcurrẽ.qʒ rededt ad ꝑſonã vniꝰ . ut. I. ſi ſeru legat. S.j.j.e.⁊ ibi dicã.cetera dic utin glo. — .„.₰ —2 i b Si hẽs rẽ legatã ĩterimit iuſte nõ tenel. ſe Si heres. ſininſtendns diligent ſe habuerit. h. d. C Mõ ar. ad.q.ꝙ ſi feci pacẽ cũ aliq q poſtea fuit exbãni/ tita ꝙ põt ĩpune occidi.ſi eũ occido nõ teneoꝛ.qꝛ occido me rẽtẽ.ut hic ⁊.l.ꝗ fuũ de v.ob.⁊ ibi dixi. ¶ Op.ꝙ tal erat dã⸗ dus fu q̃lis erat.vñ potuit darip noxa.ut.l.ſi a ſſtituto.F. ſ. ſ. e. So. gl. plib mõis tene illã ꝙ h magis expediebat deſen — dẽ qᷓ; dare ꝓnoxa. ¶ Oppo. de.l. ſi fu'. 5F. boue de di. ſur. So.ibi agebat᷑ rei uẽdicatiõe ꝑſonali.ulł dicas ꝙ h dicit non tenet᷑ ut pſtet cautionẽ ⁊c̃.ſubaudi tm̃ ⁊ ceſſãt ðꝛia. ¶Atẽ ſi edes ¶Op. c videt ꝙ no teneat. ut. la ſub J tẽ ſi edes.i ſi edes. ut5. bes S e.ti. o. erat meli ca/ uẽ de dãno ĩſecto qᷓ; dimittẽ eꝗ poſſideri.¶ Oppo.⁊ videt q nõ poſſit facẽ religioſũ cũ dñiũ ſit traſlatũ ĩ legatariũ.ut.l.a ti tio de ſurtis. NRñdeo ut rñũdet tex.in.l.ſcript.S.de rel.⁊ ſũpti. fune.nõ habetis hic alia. . — Vegata facta ꝑ vᷣba diffamatoꝛia nõ nalet. C. is. §. . de hẽ. iſti. genẽ maledicẽdi hic deſcẽdit ad ſpẽʒ qð ẽ notãdũ. ut.j.dicaʒ. Op. de. l. v ſi pepcerit. .j.deli. ⁊ poſt. So.ibiĩ exhẽdãdo ↄgruũt vba maledictiõis.q; ẽ Auattots nõ vitiat ut ibi. ſʒ lega to nõ ↄgruũt. facit.l.qᷣtiẽs.S.ſiqs ſine.⁊ qð ibi nõ.s.de hẽdi. iti. ¶ Iſta faciũt ad. q.ſtatutũ eſt hic ꝙ ſigs diffamauerit ali quem de alidꝗ maleficio puniat᷑ certa pena.pᷣ q̃ri᷑ ꝗd ſit hoc di ctũ diffamauerit. Videt ꝙ ipoꝛtat.i.ĩ ſama poſuerit.Fʒ hocq accuſat de diffamatiõe dʒ ꝓbare tm eẽ dictũ ꝑ aliquem ꝙ ex hoc talis ĩſurrexit ſama.vitas ẽ q ifamare dẽ q ꝓnuciat aliꝰ e: . 4 RSE . Pig. ualet. . d. CMõ ꝙ diẽ odio ſcriben . tis. ⁊ ſic videt᷑ pena eẽ teſtõꝛis ſi ea ꝗᷓ ſcribit ĩ teſtõ nõ de. l. his vbis. S.j. de hẽ.ĩſti. So.glo.ibi ſtetitin vSbũ qð ſamiã alicui ↄtinet ut hic.ibi qͥ denotãdi.⁊.l.itẽ apð labeonẽ.S.ſiqs libello de iniur. ⁊.l.lege coꝛnelia.S.fi.cũ.l.ſe. e.ti.C. de famo.li.l.j.facit.l.diffamari de ĩge.manu.¶Scðdo dubitat quõ ĩtelligit᷑ diffamare de maleſicio. Rñdeo nõ ſuffi⸗ ceret ſi ſtaret ĩ genẽ maledictiõij.ut dicẽdo ipſũ ĩpiũ ⁊ peſſimũ hoĩeʒ ⁊ ſilia.nec reqrit ꝙ de aliq ꝓnũciet maleficiũ ita limita/ te ſic dẽ i.l.libelloꝛũ de accu.ſʒ ſufficit ꝙ dixerit feciſſe homici/ diũ uel furtũ ⁊ ſilia.ut hac.l.⁊ qð nõ.in.d.S.quotiẽs.⁊ ꝓbat i.l.denũciaſſe.S.j.de adul.¶ MNõ etiã ꝙ videtur iniuria ⁊ ĩſa mia ſi alicui dicat᷑ tu es ſpuri ⁊ ex monacho natꝰ.ut hic. 0S ititie. Deleci citiõi⸗ ĩualide nõ vitiat legatũ.h.d. Op. C. de iſti. x ſhſti...de Odi.iſer.l.lega * . So. hec cõditio ab initio fuit ĩualida.qð nõ. . QSed1 rni Si ↄditio ptatiua deficiat ꝑ caſũ —E Lnõ punit legatũ.h. d. ¶ Op. de ↄdi.⁊ demon.i.pe.S.j.Solu.hic deceſſit ante moꝛã ibi poſt. COp. ad.l.agl.l.ĩde nerati.S. j. So. hic deceſſit caſu. ibi fu it occiſus ꝑ aliuʒ viuo teſtõꝛe. Dicit glo.ĩmo vult dicere ut ibi atet eo moꝛtuo. de iſta mã plene ꝑ doc.⁊ glo.in.l.j.C. de in/ ti. ſoſti. c.l.ĩ teſtõ. .de ↄdi.⁊ demõ. ⁊ ibiglo.⁊ ibi dicemꝰ. (S i p ar g. Noiati p noĩa ꝓpa tenent᷑ in viriles ꝑ ap/ — pellatiua ĩ hereditarias poꝛtiones.hoc diẽ Op. . ad trebel.l.nõnunq;. So. h dʒ itelligi ʒ diſtictionẽ i.l.C Op.j.de duobreis.l.añpe.ubinõ ẽ dꝛia ſiue noĩent oẽs ſiue par eoꝝ. Gl.hᷣ fatet pꝛiũ ⁊ dic ꝙ hᷣ ſit dꝛia utrũ nomi nent᷑ꝑ noĩa ꝓpaul appellatiua ut hĩ pᷣma gl.Alibi gl.tʒ iſtã dãiaʒ ut diſtiguat᷑ an relinquat a parte an ab oĩbꝰ.ut.i.ſiꝗs te ſtamẽto de ſta. li. Sʒ hec bioꝛ. ꝓbat i.d.l.añpe. de duo. re. CAQAũo ꝗd ſi teſtõ: diẽ ab hẽdib qᷓ ſupꝛa ſcripti peto dari cũ ſupꝛa eoj noĩauerit.Gl.i.d.l.añpe.dic ꝙ vident᷑ noĩatiꝑ noĩa appellar r iſd ẽ uerũ.caſus ẽ i.l.ſi pꝛ filio.de vul.⁊ pup.lʒ ultramõ. ? Ci. 5 de ĩpu. x ali. ſſti. l. f. x.l. luti. S. luti.j.ti. . ibi dicã.¶ Quo ꝗd ſi noĩo partĩ ꝑ noĩa ppa.partĩ ꝑ noĩa ap pellatiua. Dic ꝙ noiati ꝑ noĩa ꝓpᷣa tenebunti in viriles qᷓ eos tãgũt.Alij tenebunt᷑i heditarias poꝛtiões.ut nõ.j.de ſta.li.l. ſi teſtõ. ʒy vnã opinionẽ.¶ Quũo qd ſi appellanit eos ꝑ noia appellatiua nõ ſignificãtia hẽditateʒ. ſʒ dixit a filijs meis ul a fribꝰ⁊ ſilibꝰ. Ar ꝙ teneant᷑ ĩ viriles cũ tal demr̃atio hẽat vĩ ꝓ Pꝛij noĩs.ut.l.noĩati. de li.⁊ poſthu. ⁊.l.noĩatim deↄdi.⁊ de. n Zꝛiũ ꝙ ꝓ hẽditarijs ẽ caſus ĩ.l.luti.S.meuia ſiliũ ad treb. ¶ Vltio aduerte ꝗd ẽ hoc dictũ relinqre noĩati.nã largo mõ dẽ relinq noĩati qũcũqʒ apparet a qͥrelinqt.ut.l.noĩati.j.ti.ij. ſſẽ iſta uox nomẽ ↄgruit noĩb ꝓpꝛijs ⁊ appellatiuij.ita hoc aduerbiũ noĩati.qñq; enĩ dẽ noĩati qð elinad ꝑ noĩa appella tiua.ut ſi dico ſilijs meis.ut.l.titi ĩ pn.õ.de li.⁊ poſthu.⁊.l.lu t.S. meuia. Idẽ ſi dico hẽdib meis ut h.uł dñis meis.ut.l.ſi ſeruus cõis ita de ſti.ſeruo.ſed ſolũ noĩatio qᷓ ſit ꝑ noĩa ꝓpꝛia „N uocat aliquẽ ad rsut hic. n HNat Bꝛeuis ẽ nec eget ſũmario ſʒ de/ mo Ot. maratioe. ponit dictũ. ſcõo illdð ꝓbat Ptria exẽpla. ſcdᷣa ibi. qꝛ nec tꝑe.Caſus ĩ fminij appare bit ex his ꝗ ifra dicã rñdẽdo ad ↄꝛia.¶ Op.uolũtas teſtõꝛis ẽ fuãda ĩ ultimiꝭ uolũtatib ut.l.ĩ ↄditiõib de odi.⁊ de.h̊ dĩõ riũ. So.q̃dã ſt q ꝑtinẽt ad ſbalia teſti ſine ꝗb teſtm̃ non ẽ.vʒ ꝙ ſint. vij. teſtes libi rogati ⁊ ſilia ꝑtinentia ad ſolẽnitatẽ. Itẽ ſit iſtitutio hẽdis ſine ꝗᷓ teſtm nõẽ. ral pri e his q ĩ te.de le. ⁊ has teſtõꝛ ꝓhibẽ nõ põtut h. Rõ ꝛ h dicẽdo ↄtñᷣet repu gnãtiã.cũ eni ſint de ſuba ſine b teſti nõ ẽ ſᷣducẽ iſta ẽ ſa⸗ cẽ ꝙ nõ ſit teſtm. ꝙ ergo diẽ ꝙ leges nõ hẽant locũ ⁊ ſit teſtm idẽ ẽ dicẽ ac ſi dicẽt ꝙ nõ ſit teſtm ⁊ ſit teſtm.hoc eẽ nõ põt.ut de re. iu. l. ubi repugnãtia.⁊ de uſu ⁊ ha.l.ꝑ fuũ.S.j. Quedã ſt ꝗᷓ nõ reſpiciũt ſolẽnitatẽ teſti ſ tenoꝛẽ ipſi ⁊ ĩ illis uolũtajte ſtõꝛis ſuat.ut.l. ꝛia.⁊ ſic ĩtelligit pᷣma 8E oſita. Sʒ õ. j. ti.j.l. codicill.S.f. So.gl.⁊ bñ ꝙ ibi erat ſolennitas ſufficiẽs ad codicillos iõ ualʒ iure codicilioꝑ. Cõtra hoc op.gꝗl.C. de ſi deicõmiſ.l.fi.ubi ſufficit ꝙ ĩ ſide hẽdis ponat᷑ abſqʒ aliq̃ ſolẽni tate ſʒ vnà lec. So.ibi ẽ caſus ſpalis. ul alit ponc iſide hẽcis ita ꝙ hẽs pmittat hoc defũcto ſapit nãm ↄct.⁊ ita hẽs q hoc ꝓmiſit ad hoc ↄuenit.ar.l.ꝗdã cũ ſiliũ de hẽ.ĩſti.⁊.l.ſpadonẽ Dde excu.tu. ¶ Item ad pᷣdicta op.ex gl.S.ᷣde teſta.mi.l.j. So.p.l.põt ſieri ⁊ remitti ſolẽnita iuris ciuilis nõ ꝑ teſtõꝛem ut hic. ⁊ ſic vides ꝙ pᷣncipiũ hui.l.loꝗt in puato. Per ſtatu tũ enĩ bñ poſſet ſieri ne lege locũ haberẽt ĩ teſtõ. ¶ Op.C.de uſufr. l.j. . C.ut ĩ poſ.le.l.pe.Gl.magna hᷣi fi.h tagit dicẽſ cautio de utẽdo fruẽdo arbitrio boni viriẽ ĩ fauoꝛẽ hẽdis.vñ Iʒ nõ ſit de ſolẽnitatib teſtĩ ꝑ teſtõꝛẽ nõ põt tolli.ſolũ enĩ circa ea q ipſu teſtatoꝛẽ reſpiciũt ſeu ius teſtõꝛis põt diſponẽ.ſqᷓ hec ſo. videi ʒ. l. vnum ex familia.S.ſirẽ.j.ti.j.ubi dere Hehe s: atoꝛ teſtatoꝛ diſponere ut de ſuo.vnde glo.in.l.pe.ut in poſſ.le di cit ꝙ cautio illa nõ ẽ ſolũ in ſauoꝛẽ heredis.ſʒ iõ eſtiducta ne/ gꝗs ĩuitet ad deliquẽdũ.iõ ꝑ teſtõꝛẽ nõ põt tolli ut.l.cõuenire SD.de pac.do.⁊ iſta ẽ bona.¶ Sed ad hoc op.C.arbi.tu.l.ñi. ubi põt remitti ↄfectio ĩuẽtarij.⁊ tñ ill ſuẽtũ ẽ ne ꝗs iuitet ad deliquẽdũ.So.ut dicã.j.ĩ qnibꝰ. ¶ Op.C.uad.l.fal.auẽ.ſʒ cũ teſtõꝛ.ubi teſtõꝛ põt phibẽ detrahi falcidiã reſpiciẽtem ius publicũ.ut.l.qð de bonij.S.j.ad.l.fal.Sol.l.falcidia fuit ĩdu cta ĩ fauoꝛẽ teſtõꝛis ut hẽat hẽdẽ. ut iſti.ad.l.fal.ĩ pn. Itẽ ĩ fa⸗ uoꝛẽ publicũ.q;ꝛ publice ĩtereſt ut teſtamẽta hoĩuʒ effectũ ha/ beant.nt.l.ul negare.S.quẽad.teſ.aperi.ſʒ ſi teſtõꝛ de iure an tiq potuiſſet phidẽ falcidiã ueniſſet utilitatẽ publicã.q;ꝛ hẽs repudiãdo ruperet teſtm.iõ phiberi nõ poterat.ut.d.l.qð de bonis.ð.j.ſj hodie ſi teſtõꝛ ꝓhibet falcidiã ⁊ hẽs nõ adit here ditatẽ.teſtm remanet ualidu.ut in auẽ.de hẽ.⁊ fal.S.ſi vo ex⸗ pſſʒ.qð ẽ notãdũ.qꝛ caſus ſinglłaris ẽ nubi ualet teſtm ſine adi tiõe hẽditat.vñ phibẽ falcidiã hodie nõ ẽ ↄ publicã ntilitatẽ. merito ualet.⁊ hec ẽ rõ urgẽs.Eſt alia ꝑſuadẽs.nã iuriſcõſul ti erãt pagani ⁊ de pᷣmio vite eterne nõ cogitabãt.iõ putabãt ꝙ ſi hẽs cõmodũ pecuniariũ nõ ↄſequeret᷑ repudiaret. Juſti nianaũt ut catholic cogitauit ꝙ ſa habeat cõmoduʒ a deo ex eo ꝙ uolũtatẽ defuncti exequit.ut dic tex.i.d.S.ſi expᷣſſiʒ. ¶ Sʒ iuxta hoc q̃ro an q̃rta trebellianica detrahat᷑ g uolũta tẽ teſtõꝛis.dicũt ꝗdã ꝙ nõ ſicut ⁊ q̃rta debita iure inſtitutiõis hodie nõ detrahit ↄ uolũtatẽ teſtõꝛis ĩ auc.de bẽ.⁊ fal.S.ſi vᷣo exp̃ſſiʒ ĩ fi.⁊ ĩ auẽ.ſʒ cũ teſtõꝛ.C. ad.l.fal.Alij õ ꝙ detrahat nolũtatẽ teſtõꝛi.C.ad.l..fal.l.ſiut allega.⁊.ff.ad.l.fal.l.titia. ⁊iſti.de ſideicõ.hẽdi.S.ſ̊ qꝛ ⁊ẽ̃.⁊.C. de teſta.l.ſãcimus.⁊.C. de ap.l.pcipim.ĩfi.⁊ct hoc ueriP videt.ita tʒ Albert i marga⸗ rita in ti. an fructus cõputent᷑ in qrtã trebellianicaʒ. Cao circa hãc partẽ ĩ ciuitate iſta ẽ ſtatutũ ꝙ teſtm iſinuet᷑ als nõ nalet an teſtõꝛ poſſit phibẽ ĩſinuationẽ. Rñ.nõ.Caſue ẽ h qꝛ iuxta ꝑtinẽtia ad ſolẽnitatẽ act nõ pñt phiberi ꝑ teſtãtẽ ut h. ad idem qð nõ.Ci.i.l.f.ĩñ.C. de dona.ubi dicitur ꝙ legibuᷣ que pꝛecipiũt donata ĩſinuari nõ põt renũciare. Pꝛetea oia aſtatnum pyr euitãdã falſitatẽ ul ꝑicula nõ pñt remitti ꝑ te/ atoꝛẽ uel ↄhẽtẽ.ut.l.cõparatiões.C. de ſide inſtru.de hoc Ja.de bel.i.S.q;ꝛ vo.ubiĩ auẽ.⁊ ma.debi.uel credi.ꝙ iſte ſo ſẽnitates ſũt ĩuẽte ut falſitates ceſſent.ut.l.iubem.ĩ f. C. de te ſta.ergo nõ pñt ꝑ teſtõꝛe phiberi an poſſit remittere hypothe cã.¶Quero an teſtõꝛ poſſit facẽ ne bona ꝓ legas ſint tacite ben⸗Lli ſic. C. ut in poſſ.lega.l.ij. ¶ Qhno an teſtatoꝛ poſſit facẽ ꝙ legatari poſſit igredipoſſeſſioneʒ rei legate ſua anẽte. Gl. ꝙ ſic. ut.j.ti. .l. titia cũ ns Filutud ne dic ut ibi dixi.⁊ examĩaui pleni.C. de pig.l.creditoꝛes ĩ.ij.q.¶Qũo. an renũciatio exceptiõis ſictiõis ⁊ ſimulatiõis naleat. Rñ.q; nõ.nã ſi iter nos agi ꝙ ↄctẽſit ſimulatꝰ.⁊ ſic deficiat ĩ ſbᷣa nõ ẽõctꝰ.ut.l.imaginaria.j.de re.iu.S.de ri.nup.l.ſimulatis de aqua plu. ar.l.emptoꝛ.⁊ ſiĩ eodẽ ↄctu renũciauit exceptiõi ſi mulatiõia.idẽ ẽ dicẽ ꝙ ſi ſimłat⁊ nõ ſimlłat.merito nõ ualet ut hac.l.ĩ pn.ſim rõnẽ quã poſuiĩ pᷣ ꝛio. Pꝛetea ſicut ↄctus ipe ſuit ſimlłat.ita renũciatio fuit ſimlata.ergo nõ ẽ renũcia⸗ tio. Opponam ergo exceptionẽ ꝙ tot ilectꝰ ⁊ qcqd cõti⸗ net᷑ ĩ illo iſtr̃o ẽ ſimłatũ nec porfit mihi replicari de renũciatiõe eẽt cau. ¶ Querit Hi. an teſtõ: poſſit remittẽ tutoꝛi oſectionẽ in nẽtarij. Et dic ꝙ ſic per.l.fi.C.arbi.tu.Mar.ſyl.diſputauit hãc qõnẽ ⁊ defmĩauit ꝙ teſtõꝛ põt remittẽ.ſi tñ apparet hãc remiſſionẽ eẽ ð utilitatẽ pupilli.iudex nõ dʒ uolũtatẽ teſtõꝛis ſeq ut.l.in ↄfrmãdo.ð.de ↄſir.tu.⁊.l.utilitatem.e.ti.c.S.ubi pu.equ.de.l.j.S.j.⁊ de hoc ĩ Spe. de tutoꝛe. S. gnãalit.v.hoc aũt nõcũ. ⁊ de ĩſtru.edi.S.dicto.v.tutoꝛ añt. MHõt eniʒ qñq; eẽ ꝙ nõↄſcẽ iuẽtariũ ꝑtiet ad utilitatẽ pupilline ei pauꝑtas pãdat.ut.l. ijde ali.pu.pꝛel.⁊.C. qũ ⁊ g· qr. pars de.l:.ij.pꝛo hoc etiã tex.i.l.tutoꝛ qui repoꝛtoꝛiuʒ.in pn.S.de admi.tuto. ¶MAuerit h Di. an ꝑ pactũ poſſet ſieri ꝙ a ſnia arbiri poſſit appellari. Et iſtã qõnẽ recitat Ci. C. de arbi.l.j.dñs Laberti. de rãpo.diſputauit eã quã gdã hñt ꝑ Ni.i.l.x cõſenſu.j.de ap.⁊ iclinat Di.ꝙ ualet pactum.pᷣ ꝑ caſu.l.ex ↄſenſu. Itẽ qa nalʒ pactũ nt nõ liceat appellare.ut.j.ꝗ.ap.nõ li.l.j..j.v.C. de tẽ. ap.l.f.ĩ f.ergo ualebit pactuʒ ꝙ liceat appellari.Ci. tʒ ↄꝛiũ.qꝛ ꝑ hoc pactũ ueniemꝰꝰ ius publicũ. at᷑ eni iuriſditio arbitro qð nõ põt ſieri ꝑ hãc.l.⁊.S.de pac.l.iuj publicũ.⁊.C. de elan uii earä: idẽ tʒ Ral.ſʒ Spe.iĩti.de ap.S.ĩ ric v. ſe. tʒ opi.Hi.p.l.ex oſẽſu.Ad hoc examinã/ ũ ſciedũ ẽ ꝙ ex ſnĩa arbitri hodie qũq; oꝛi᷑ actio.ſ.qñ cõpꝛo/ miſſũ ẽ factu ſine pena ⁊ ẽ emologatũ expſſe uł ꝑ curſi.x.die⸗ ri.ut.C. de arb.l.cũ antea.Idẽ ſi fuiſſet appoſita pena cũ ſlla uel acto de nõ opponẽdo. q; oĩa iſta fuerũt ſimulata.ſec tñ i ex iteruallo tale pactũ uł renũciatio ſieret.ut.l.ij.qð me. ”U De legaß ſedo. clauſula fato manẽte pacto.nt.l.ij.S.de arbi.⁊ ibi nõ.als ex ſnĩa arbitri non oꝛitur actio.ut.l.j.C.de arbi. In caſu ergo in quo hodie oꝛitur actio videamus an poſſit appellari etiã ſine pacto.Gl.i.l.j.C. de arbi.ꝙ nõ.q;ꝛ aut emologat᷑ expᷣſſe ⁊ nõ bõt appellari.qꝛ appꝛobauit.aut nõ emologat.⁊ tüc ante.x. dies nõ põt appellare.q; nõ ualet ſnĩa poſt.x.dies ſero ꝓuo/ cat. iũ dico.tõ q̃re nõ poterat appellari erat qꝛ ſnia nõꝓdu cebat actionẽ.ut.d.l.j.ᷣ cũ hodie pducat appellari põt.Et ſi dicis nõ pducit actionẽ niſi emologet᷑ ⁊ Renologattone pdit ius appellãdi falſũ ẽ.qꝛ ſnĩaʒ poſſũ emologare tanq latã nõ tanq; bñ latã.ut dicim i ſnia lata cũ falſo ꝓcuratoꝛe.ut.l.iij. S. falſus.rẽ ra.ha.fac̃ qdð nõ.de neg.ge.l.põponi.vñ ſtatĩ cũ appello a ſnia arbitri ualet ſnĩa.⁊ appellando eam appꝛobo tanqᷓ; latã nõ tanq; bñ latã.ſqʒ obſtat.q;ꝛ ꝑ hoc videt᷑ dari iuriſ ditio arbitro qð nõ põt ſieri.ut.l.puatoꝛũ. Rñ.pꝑ hoc nõ daĩ iuriſditio nec repugnat ꝙ appellet᷑ ab eo ꝗ nõ hʒ iuriſditionẽ ſi ñ actieitʒ ⁊t hʒ effectũ iuris poſſit appellari. Appellat eniʒ ab executoꝛe.ut.l.ab executoꝛe de ap.Cx.C.qrũ ap.nõ re.l.ab executoꝛe.⁊ ↄſtat executoꝛẽ nullã habẽ iuriſditionẽ.ut.l.exe/ cutoꝛẽ.C.de execu.rei iudi. In ciuitatib vo italie ĩ qb ex ſoꝛ ma ſtatutoꝝ ex ſnia arbitri oꝛit actio ĩcõtinẽti nõ video qd du bij ſit ꝗn a tali ſnia poſſit appellari. In illis vo caſibꝰĩ qb ex mnĩa arbitri nõ oꝛi᷑ actio.ſʒ metu pene parei nõ ẽ dubiũ ꝙ de iure appellarinõ põt. ut.l.j.C. de arbi.Sʒ an tc ualet pactũ ꝙ liceat appellare. Dico ꝙ ſic. nõ tñ ppe erit appellatio de q̃̊ logt ti.de ap.cũ illa ſit qͥda reſciſſio ſnie.ut.l.j.ifi.ad turpil.ſʒ ſnĩa arbitri cũ ſit nlla nõ põt reſcidi ꝑ pactũ.ſʒ hoc pactũ ĩpoꝛ tat hoc ꝙ te poſſit ad iudicẽ puocare ut reuideat an arbit bñ iudicauerit. Mꝛo hoc.ð.ꝗ ſatiſda.co.l.arbitro.ſʒ vna lec.? l.n.a q.ap.nõ li.¶ Vltio qdã circa iſtã partẽ tractãt mãʒ an poſſit ꝗs iuri publico renũciare.De q dixi plene ĩ.l.ius publi ci.S. ðe pac.⁊ ꝑ doc.i.l.pe.C. ðe pac.¶ Vẽio ad ſcdaʒ par tẽ ꝓ cui declaratiõe qᷓro quõ ꝑ iſta exẽpla pbat᷑ dictũ. Rñ.de bhes ſcire ꝙ obligatio iheret oſſibꝰnris.adeo ꝙ a nobᷣ ſepara/ ti nõ põt.ut.ð.de pecuł.l.qꝗs ergo caſuj.⁊ ĩpꝛimit ĩ no ſiẽ cha ract᷑ ĩ aĩa.ita dic̃ Ticii p ſo. Ponam ergo exẽplũ ĩ cha ractẽ coꝛpoꝛali ſi cũ ferro igneo ĩpꝛimat᷑ alicui charact in aliq̃ parte coꝛpoꝛis hoc ĩpꝛimit ut ꝑpetuo ſit nec ex uoluntate ĩpꝛi men põt finiri tꝑe neq; loco neq; ↄditiõis euẽtu.hoc eni eẽt Ʒʒ nãʒ ipſi charactis impᷣſſi. Nũc ergo dic iuriſcõſult.dictũ ẽ ĩpma parte.l.ꝙ teſtõꝛ nõ põt facẽ ne leges q̃ reſpiciũt ſhᷣaʒ uł ſolẽnitatẽ teſti habeãt locuʒ ĩ ſuo teſtõ.qð apparet.q; nõ põt facẽ ꝙ obligatio finiat᷑ tꝑe loco ⁊ ↄditioe.qꝛ eẽt ð ſbaʒ ⁊ nãʒ obligatiõis. ¶ Reaſſumo g pmũ qð diẽ chie op.j.de ac.⁊᷑ ob.l.obligationũ fere.S.placet.⁊.S.de Fui.l.iiijj. So.gl.q; nõ ſinit᷑ tꝑe ipo iure ut h̊ ſ ope exceptiõij ut ĩ ↄꝛijj ⁊ bñ. Sʒ dicej ergo ĩ pma parte.il.lʒnõ ualeat phibitio teſtõꝛis ipo iure ualʒ Teffectu ope exceptiõis ulł replicatiõis ut ſit bona ſilitudo q̃ ſe quit. Rñ.iſtð ꝙ teſtm hẽat hãc ſolẽnitatẽ ẽ ĩductũ a iure ciuiii ⁊iõ ſi illa ſolẽnitas nõ fuet᷑ ex teſtõ oꝛit obligatio naãlis m gl. ut nõ. S.de iux. ⁊ fac.igno.l.cũ ꝗs de re.iu.l.cui p erroꝛẽ.⁊.l. j.de ↄdi.ide. Vñ fateoꝛ ꝙ ſi aliqs poſſidẽt ſine vitio rẽ ſibi re lictã iĩ teſtõ nõ ſolẽni eẽt tut exceptiõe.q;ꝛ poſſidet rẽ ſibi nãli: debitã. ut. l.mili.S.uetan.S.de teſta.milit.de cõpẽ.l.etiã.ſ⸗ petẽ nõ poſſet.qꝛ nõ hʒ actionẽ.itaĩ pᷣma parte hui.l.ſi teſtõ: uoluit obligationẽ ſiniri tpe uł loco uel ↄditiõe.h̊ nõ põt ſieri Ppe ſtatutuũ iuris ciuił qdð ẽ ut ĩpꝛimat᷑ ĩ nos ſi charact᷑.⁊ noj ſequiĩ ubiq; ut dic tex.l.ſ.. C. de p̃ſcrip.l.ᷣtẽ.tñ de nãli eqtate ñnit.iõ huic ouẽto cõpetit exceptio merito cadit ſilitudo pmi caſus.¶ Ad ſcõm op. C. de le...f.glo.dic ſo.ut ibi nil ẽ dicẽ. Dic ꝙ h loꝗt ĩ obligatiõe ꝑſõali q̃ oſſibꝰ⁊ ꝑſone ihẽat ut cha ract ut dixi.ibiloquit de iure realiqð ita nõ ihẽt oſſib merito põt ad tpᷣs habẽ dñium ⁊ tpe ſiniri.ſic ſiĩ digito mittẽs vnuʒ anulũ cũ charactẽ.q; oſſibꝰnõ er po enĩ p bepogen rtEͤ oco nõ. ¶ poꝛe nõ ⁊ certo loco poꝛtari ⁊ certo 33 B op. ö. de hui.l.iiij. ubi loquit de iure reali ⁊ tñ tpe non ſinit. Sol.qd ỹ.dixit loqtur ĩ iure realimero hoc eſt de iure dñij ꝑ qð nullũ hẽs obligatũ.ut iſti.de acſ. S. .ſʒ.l.iij. de ui.loquit ĩ iure pſo nali ⁊ reali ſil.nã lʒ habeã ius fuitus ĩ füdo tuo.tñ tu es mihi pſonalit obligat ꝓati me nti.nec ꝑ ↄſtõnẽ ſuitu quaʒ feciſti es liberat a pmiſſiõe.ut nõ.i.l.plib.S.j.de v.ob.Cx.C. de uſu fru. l. conuptionẽ. ⁊ iſta qlit obligatio tꝑe fniat᷑ plene exami/ nauii.d.l.iiij.de fui.¶ Op. de.i.ſtichũ.S.ſtiplo.de vᷣbo.ob. So. ntĩ gl. ⁊ bñ. ¶ Querit DPi. an ualʒ pactũ ne ſuituti quã hẽo ĩ fudo tuo pᷣſcribat᷑. Aidet ꝙ nõ nalʒ.ut hᷣ ⁊.l.plãe ĩ fi.cñ l.ſe.j.e.⁊.l.cerdonẽ.j.de operi.li.ecõtra ꝙ ualea t. qꝛ ꝑ pactũ põt ↄſtõ ſieri.ergo mo magis retieri.ut nõ.i.l.cũ qs.S.ſiqs Pꝓ reo de ſol.alẽ..ſigs a reo. Itẽ ꝑ pactũ põt pᷣſcriptio ĩterrũ pi.ut.l.cũ notiſſinu.S.ſʒ ſigs.C.de pᷣſcrip.xxx.an.ergo młto Velegat pmo magis ipediri ne icipiat.ut.C. de uſu.l, acceptã. ⁊.l.ſi partem ĩpn.cũ ſi.ff.quẽadmodũ fui.amit.⁊ hãc ꝑartẽ tʒ Di.qꝛĩ pꝛe⸗ ſcribẽda fuitute reꝗrit bona ſides.ut.l.ſi pcanio.v.ceteruʒ. 5. cõ.pᷣdi. Pꝛo hoc ĩducit ipſe.S.de pac.l.ſi vnꝰ.S.qdð in ſpᷣe.de edi.edic.l.ꝙ ſi nolit.S.ſiqs ita. Ego dico ꝙ uſucapio ⁊ pᷣſcri ptio ẽ ĩtroducta ꝓpt bonu publicũ hncipalit.ut.j.de uſuca.l. I.ĩ.fi.ergo ꝑ paciũ nõ põt remitti.ut.l.ius publicũ.S.de pac. Mõ ob.ꝙ ĩ pſcribẽda Fuitute uel libᷣtate requirit bona fides. qꝛ q̃dã ſũt iura ð qͥ pᷣſcribi ſine bona ſide.ut.j.de uſuca.l.ſeq/ tur. S.ſi viã. In illis voĩ ꝗbꝰbona ſides requirit.ut.l.hec aũt iura de ſer. ru.di.fateoꝛ ꝙ, nõ currit p̃ſcriptio nõ ex vtute pa cti.ſʒ qꝛ nõ adſũt ea q̃ requirunt᷑ ad pᷣſcriptionẽ.⁊ iõ ſi res trã/ ſiretĩ aliũ ꝗ habẽt bonà ſidẽ pſcribẽt nõ obſtãte pacto. Non ob. . de pac.l.ſi vnꝰ. S.qð in ſpe.q; ibiloquiti dilatiõe q ẽ fa⸗ uoꝛe libertaᷣ inducta merito põt ei renũciare.q.nr̃a loquit in p̃ſcriptiõe q̃ẽ ſtroducta ĩ ſauoꝛẽ publicũ. Nõ ob.l.ꝙ ſi nolit. 5. ſigs ita de edil. edic.qꝛ illa pᷣſcriptio hʒ locũ qñ nil ẽ actũ.ſʒ qñ ↄꝛiũ ẽ actũ in diſpoſitiõe legis ceſſat pſcriptio. Non ob.ꝙ ꝑ pactũ põt ĩterũpi.ergo põt ĩpediine inchoet q; fateoꝛ q ꝑ pactũ pot ĩterrũpi. hoc ẽ tolli effect pᷣſcriptiõis pᷣcedentis.qʒ ꝓpt᷑ h̊ renũciat paciſcẽs iuri iã ſibi qᷓito.ſʒ ꝑ pactuzʒ ne currat in futurũ renũciat iuri ob utilitatẽ publicaʒ ſtroducto qð fieri nõ põt.¶ Quũo ſtatutũ ẽ ꝙ debito pᷣſcribat.x.annij.an huic ſtatuto poſſit renũciari.Rñ.nõ.qꝛ hec pᷣſcriptio currit negli/ gẽtia nõ petẽtis.ut.l.fi.ĩ fi.de edi.diui hadri.tol.⁊ nõ.p Di.i c.poſſeſſoꝛ de re.iur.li.vj.Ergo debitoꝛ nõ põt renũciare iuri ĩtroducto in odiũ creditoꝛis ut dicimꝰin macedoniano.ut.. ad mace.l.tãetſi. Itẽ ꝓ hoc ẽ rõ pᷣcedẽs.qꝛ ꝓ bono publico ẽ introducta p̃ſcriptio.ſʒ an eẽt aliqð remediũ ꝙ actio nõ peri maĩ tꝑe.Rñ.ꝙ ſic.ſ.ut agat᷑ ꝙ ſiniat᷑ dicta obligatio.x.anno ⁊ iterum deberi incipiat.ut.l.ſicut in ãnos.qui.mo.uſu.amit. Auũo an qñ obligatio finit tpe remaneat nãlis.Dixi ple/ ne in.l.fi.j.rẽ ra.ha.dic ut ibi.¶ Aenio ad ſcdõᷣm exemplũ de eo qð dicit loco.⁊ qro exẽplũ.Rñ.dicit glo.pone ꝙ teſtõꝛ di xit uolo cõueniri hẽdẽ ubi hʒ domiciliũ ⁊ hẽs ibi non reper uel foꝛte domiciliũ mutauit de loco ad locũ facto ſuo ul digni tate obueniẽte.uel pone ꝙ mutauit foꝛũ mutãdo ſtatum.ut ſi de laico effect clericus ul de plebeio miles.nã de iure potit alibi Ouẽiri. ut.l.j.. de eo qd cer. lo. Sʒ addit gl.ꝙ foꝛte ẽ tu tus exceptiõe ſi alibi ↄueniat᷑ſicut.s.dictũ ẽ in tꝑe.dicit Ja. de are.niſi dolo mutauit domiciliuʒ. Tu dic qũq; dicit teſtõꝛ ꝙ heres pᷣſtet certo loco ⁊ ſic ꝙ poſſit in illo loco Oueniri.nec Phibet gn alio loco ↄueniri poſſit.⁊ tũc poterit alio loco con gruo ↄueniri. ut.d.l.j.S.de eo qð cer.lo.Añq; teſtatoꝛ iubet pſtare hẽdẽ certo loco ⁊ iubet ꝙ alibi nõ teneat nec poſſit cõ⸗ ueniri.tũc de rigoꝛe qlibet loco ẽ obligat.qꝛ ſicut charact ita obligatio ſequit᷑ eũ ubiq;.ut.l.fi. C.de pᷣſcrip.lon.tẽ.ſqʒ de eqta te obſtat exceptio ꝓpter uolũtatẽ teſtõꝛis ut H.niſi dolo facit ne ibi poſſet cõueniri.tũc eni ð eũ daret᷑ replicatio doli.ar.l.ſ dictũ in fi. S.de euic.cũ ſi. ¶ Quũo vidimus an obligatio poſ ſit reſtringi ne ubiq; cõueniari.ſ̊ an poſſit ampliari ut ubiq; poſſit oↄueniri. Dicut.l.ſi ↄuenerit de iuriſdi.om.iudi.¶ VNe nioad tertiũ exẽplũ.ſ.de 2ditiõe.qᷓro exẽplũ ponit gl.ĩ ↄditio ne tacita ut cũ ꝓmiſi tibi cẽtũ coꝛbe frumẽti ex tali fũdo.vtſiĩ pᷣ ułſco ãno deſic nõ iõ deſinit teneri hẽs.ut.l.iter ſtipulãtẽ S. ſacrã de v. ob. x.l.j.de ↄdi.⁊ demõ. Iſtud exẽplũ nõ videi bonũ.qꝛ ↄditio tacita ĩpedit natiuitatẽ actiõis ſicut expᷣſſa.ut nõ.in.l.itẽ q;.S.de pac.ꝓbat᷑ de v.ob.l.interdũ.nõ ergo eſſet dicẽdũ utrũ talis ↄditio extiguat actionẽ uel nõ cũ nunqᷓ fue rit nata. MMꝛeterea ĩnuit iſta gl. ꝙ ſiin pᷣ uel ſcdᷣo anno fructꝰ nõ naſcunt᷑ ↄditio deſiciat.⁊ ſ debitoꝛ nõ liberet ipo iure libe rat ope exceptiõis ſicut ẽ dictũ in tꝑe ⁊ in loco qð ẽõ.l.iter ſti pulãtẽ.S. ſacrã.de v.ob. Vñ gl. ponit exẽplũ ſcdo mõ ⁊ ipſa met repᷣhẽdit. Añ tertio mõ põit exẽplũ ĩ cõditiõe expᷣſſa ĩ ſer uitute pᷣdiali i.l.ij. de fui.qꝛ ĩtellige ĩ ditiõe expᷣſſa q̃ apponi tur ad extinguẽdũ fuitutẽ pᷣdialẽ iã cõſtitutã.ut plene no.per gl. . d.l. iij. Sʒ qro qre dicit gl. in uitute pᷣdiali poſſet ne poniiĩ obligatiõe mere ꝑſonali.ut lego tibi cẽtũ qad ĩperatoꝛ uenerit ad italiã. Certe nõ.nã eẽt legatũ annuũ.ut.l.legatum de annu. le. ⁊ iõ p pᷣmo anno eẽt purũ.ꝓ ſequẽtibu oditioõale nec ↄditiõe q apponit ad extinguẽdũ ſʒ ad inchoandũ.iõ gl. ponit in Fuitute pdiali. In ſtipulationib vo iſtud exẽplũ ſine dubio faceret.ut.l.ſiſtichũ.S.ſtipulatio de v.obli. lega tipulatio erronea in effectu non legs vobligat. h. d. uel aliter. Stipulatio acceſſoꝛia limitat᷑ im nãm ſui pncipalis.h.d.ſ. lec. C Op. de. l. t ſiqs. S. fi. ö. ſigs cauſ. So.h hẽs ꝑ erro rẽ pmiſit. iſta ẽ vna lec.q apponit᷑in ſcᷣa glo.Scðo mõ legũ idiſtincte ĩ ſequẽti.gl.⁊ tũc rñde ſic ſtipulatio ſugitiuũ nõ eſſe RAli Rẽ legataʒ cogit hẽs PAes obligata. :incoibd rinil m aliã iterponit ſup legato.⁊ ſicẽſtipulatio acceſſoꝛia. dʒ ergo ĩtelli gi ᷣm nãm ſegatt ve .eſtihulit s de uſuris.qᷓ nã ẽ ut ſpẽs le/ gata pᷣſtet talis q̃lis ẽ.ut. a ſoſtituto.S.j.S.e. Mõ ergo tenet᷑ niſi culpa ſua aliqd in re ↄtigerit. ut.l.cũ hẽs. F. culpa. S. e. Il la ergo ſtipulatio ĩtelligit fugitiuũ nõ eẽ.i.culpa ſui hẽdi. ſʒ ſi eẽt fugitiu abſq; culpa hẽdis nullũ dãnũ dicit facẽ hẽs. ⁊ ſic ſtipulatio nõ cõmittit. hoc vult dicẽ iſte tex.⁊ glo. Ja.de are. videĩ dicẽ ꝙ ſi iſta ſtipulatio fuerit intpoſita a ſciẽte ⁊ vba ex/ Hſſe iſtũ caſũ cõtinerẽt nõ teneret hẽs.ar.C. de pac.pi.l.j.⁊.l. ſi edibꝰ. x.l. fluminũ.S.vitiũ.j.de dã.ife. Sed nõ placet.qꝛ ſi berej ad hoc ſe uellet obligare poſſet ſine dubio.ut.l.dãni.S. cũ parietẽ de dã.ĩfec.⁊ pʒiĩ donatiõe.ubiꝗs nõ tenet de eui/ ctiõe.tñ ſi ſe obligat tener.ut.l. ariſto.iĩ f.de dona. Mõob.C. de pac. pi.l.j. qꝛ bi pactũ erat iĩpꝛobatuʒ. MNõ ob.l.ſ edibꝰ. ⁊ l. fluminũ.S. vitiũ.qꝛ ibi caſus q omittit nõ fuit in ſtipulatiõe cõpꝛehẽſus ſic hic ſm ĩtellectũ queʒ ſupꝛa poſui. Sʒ huic ob⸗/ ſtat q; ĩ ſtipulatiõe uenit inteſſe.q̊legatarij nil inteſt.q;ꝛ dãnũ nõ pati ergo ſtipulatio nõ cõmittit. ⁊c iſto mõ põt ĩtelligi iſta lex in fi. q minime placet.q; ſilegatarij nõ ĩterſit q ceſſat dam nũ tñ intereſt qꝛ lucrũ ceſſat. ⁊ iõ ad hoc poterat ſe obligare ſi uolebat. ¶ Op. de. l. ſi ita. S. de euic. So. ut in glo. 4 lõs modis q hac:l.expmunt᷑.p.d. NMꝛimo dicitĩ gb caſib hẽs tenet luẽ. Scdo dicit ꝑ quẽ moduʒ hẽs cogil.ſcda ibi ꝙ ſiteſtõꝛ. ¶ Sequit ĩ tex.alieno.⁊ dic ad luẽduʒ cogit hẽs actiõe ex teſtõ ſi teſtõꝛ hoc expᷣſſerit.ſed ſi nil dixerit hʒ lo cũ qð ſequit᷑. ¶ Op. glibet pᷣſumũ ſcire factũ ſuũ.ut.l.;c;.. ad uell. So.itellige b qñ re erat obligata ꝑ aliũ nõ ꝑ teſtõc. utputa ꝑ Fuũ ul ꝓcuratoꝛẽ.vñ nõ iſta diſtictionẽ. Simile nõ. ĩ.l. ſiqs delegauerit. x.l.ſe.j.de noua. Hoc aũt qð dicit ꝙ pſu mit᷑ ſcia ĩ fcõ ſuo ĩtellige niſi ſit factũ antiquũ.ut nõ.p Hl.i.c. ̃ſumit ex de re. iur.li.vj.ſac.l.pegre ĩ pn.de acq.poſ. Ieẽitel ligo niſi ſit ſactũ młtũ ĩplicitũ.ar.l.emptoꝛ. S.luti.õ. de pac. ⁊.l. fideicõmiſſũ.⁊ ibi dixi de ↄfeſ.facit qð nõ.ꝑ Ci.ĩ...cũ alie nã. C. e. CAgduerte q; ego ĩtelligo iſtã.l.qũ res erat obligata ꝓ debito nõ hẽditario.tunc hẽs tenet᷑ luere.ut.S.e.l.apud iu ſianũ.S.hẽs. MDꝛobo ꝑ rõnẽ ad hypothecariã nõ põt deue/ niri etiã ſm iſta tpa niſi debitoꝛ ſit in moꝛa. ut.l.debitoꝛes.C. de pig. Sʒ H auferet᷑ res legata a legatario culpa ul dolo he/ redis.ergo tenet hẽs.ut.l.c res.S.culpa.S.e.⁊.l.qd ergo.. ſihẽs. ⁊. . ſe. Qð ergo hᷣ dicitur ꝙ teſtõꝛ iuſſit rẽ obligari itel ligo ꝓp debito alieno. Ael ſi dicis ꝓ debito ſuo intellige iſtã.l. ꝓzᷓ bẽdẽ poſſit agi actiõe ex teſtõ utluat pign niſiĩtrib caſi bus h̊ expᷣſſis.ſʒ re euicta ꝑ hypothecaria aget᷑õ hẽdẽ actiõe ex teſtõ. qᷓſ res ſit euicta ppt᷑ culpã ſuã cũ debitũ ſuũ deberet ſoluẽ. Itẽ Ʒ pᷣdicta facit ſcda pas hui.l.q loquit᷑i ceſſiõe acti onis.ſi enĩ debitũ nõ eẽt hẽditariũ ad qd ꝓdeſſet ceſſio actiõij „ g hẽdes cũ nõ tenebant. Rñ.tenẽdo pᷣmũ caſuʒ ꝙ h res erat obligata p alio. dicas ꝙ debitũ erat ipſi pẽdis ppꝛiũ nõ hẽdi tariũ.vñ pdeſt cſſi Ʒ eũ. facit..e. l. ſi hutitij. c ibi dicã. Te/ nẽdo aũt ꝙ erat obligataꝓ debito hẽditario.⁊ tunctex.ꝓce/ dit dare. ¶ Aenio ad ſcdaʒ partẽ. op.poſt ſolonẽ factã non põt fieri ceſſio. ut.l. modeſtinꝰ.j.de ſo. HNuitimoꝛe ſut h in gl. trej lec. vna q; ceſſio petat poſt ſniaz añ reireſtõnẽ ul ſolonẽ Et iſta ẽ clariſſima ꝙ exceptio ceſſiõi põt opponi poſt ſnĩaʒ. ut.l1.ſi fideiu. i fi. . de ſideiuſ. Alij itelligũt ꝙ h petaĩ ceſſiopoſt reſtönẽ ad ſolonẽ. ⁊ iſta ẽ nõnda.nã etiax ille q nõ poſſidet ſʒ iſtũ caſũ petit ceſſionẽ ſibi feri qd põt. Rõẽ q; dñj rei.als nul lus poſſet h petẽ niſi poſſeſſoꝛ.ut.S.ꝗ.mo.pi.ul hy. ſol. l. pau lus.S.ſi.⁊.l.nulla.C. de ſol.fac.j.de nideiuſ.l.ſideiuſſoꝛibus.⁊ Qqð ibi nõ. Tertia ſol.ẽ ꝙ poſt reſtõnẽ ⁊ ſolonẽ põt hoc peti.⁊ oluẽdo nõ videt facẽ h alo tollẽdi debitũ.iſtã tenet Di. ar.l. ap. S. mã. ⁊. de ſol.l. ſtichũ. S.ſi mãdato.⁊ ibi gl.⁊ ꝑ Di.i.d. modeſtinꝰ. ¶ Querit gl.q iure petat᷑ ceſſio actiõis.hᷣ tex.ex pꝛimit.ſ.ꝑ doli exceptionẽ uel officio iudicis.⁊ per DHi.i.d.l. mogeſtinus. T ibi dixi ⁊ ꝑ Ci.i.l. cũ alter. C. de fideiuſ. Expẽſe facte ĩ repetẽda re ſᷣ ↄditiõe Omus. legata a legatario repetuntur iſpecto C ualoꝛe.hoc h tex.dic̃. Extãtib ſic ĩtellige ꝙ hẽi reſ ciẽdo expẽdit cẽtũ.poſtea ſuꝑuixit tantũ ꝙ edinciũ non põt durare niſi qnq; annis. Certe extimat᷑ q;tũ mõ ualet ediſiciũ nõ quãtũ expẽdit hẽs ſm Ja.de gre.¶ Op.ꝙ non poſſit de ducẽ.ut.l.ſiqs ſciẽs. C. de rei uẽ. Sol.gl.utiĩ ea ⁊ ille animus pᷣſumit cũ ꝗs nõ pᷣſumat᷑ donare de facilli.ut.l.cũ de indebito. ʒ̊.de ꝓba. ¶ Op. de.l.ſiita ĩ fi.j.eo. So.ut ibi. de. l. ſin Vod ſi nulla. Obp de dgl ſolun PDiut reſert Ci..l.ſiquis ſciens. C. derei uẽ. diẽ e; quicũq; DVDelegaß . fFiori⸗ ſoluẽs dʒ cõditionẽ ĩcertilʒ nõ ↄditionẽ ĩqebiti.gl.tñ l.l.ꝗ exceptiõeʒ.S.ſi pars.de ↄdi.ĩde.dicit t meliꝰ q oↄditio ĩ debiti oꝛt᷑ ex negotio geſto.ſʒ qñ in rẽ tuã ĩpẽdo ⁊ ea ſibi reſti — — ⸗. tuo q;q; ignoꝛant ĩter te ⁊ me nullũ negotiũ gerit q habeba⸗ dñiũ pᷣ.ſec hic ⁊ in.d.S.ſiqs inter heredẽ ⁊ legatariũ gerit.qꝛ ab herede trãſit dñiũ ĩ legatariũ.merito oꝛit conditio incerti. boc Pharner. i eneiſpccitix nil iin are. detia r lemmſk 18. Cotinuatur ad p̃cedẽtia ⁊ legi . imp tus.uob mocio ß in ſumptibus fa . ctis alegatarijs ꝙ heres non deducit.⁊ hoc ponit in a glo.x in ſcda in n.ſcdo mõ legitur in ſumptib factis ab le. ? hoc ponii in pn. ſcde glo. COp. ad pmũ ꝙ nõ pñt dici expẽſe neceſſarie facte reſpectu legatarij.q; non erat dñs tũc.ad hox ſoluẽdũ ratcknieſene glo. ſkatnd IIꝗq Dictio cũ ⁊ dictio ⁊ appoſita in ancilla. ſonas ſeruox le⸗ ntoltce pᷣncipaliter. h.ð.cũ.l.ſe. Iſtas.ll.declara.ut i.S.ſiqs anciullas.iſti.eo.facit.l.ſicui in . tnaltent⸗ egatũ qð in alteri uoluntatẽ Aptatoꝛie. c⸗ nõ alet ved. ¶Op. de l. ãdeicõmiſſaria.ĩ.de nideicõmiſſa liber. So.ſpale in Btate. q dicut ibi. ¶DOp. de le. ..ti. j. So. ꝙ, ibi fuit colla⸗/ tũ ĩ arbitriũ alteri.qd ĩtelligit boni viri.h ĩ liberã uolũtatẽ al⸗ teri. Di.ĩducit ad.q.ſi teſt reliqt centũ diſtribuẽda int᷑ pau eres a uolũtatẽ fideicõmiſſarioꝛũ an ualeat. Aideĩ ꝑ itaʒ ꝙ nõ. Cõtrariũ dermiat.qꝛ h nõ ſpa legati ſʒ electio ꝑſona⸗ tcõmittit ĩ alteri uolũtatẽ qð ieri põt ut.l.utruʒ. 5.j.j.de re. Du. x.l.vnũ ex familia. . de le.ij. .l.cũ pꝛ.S. hẽditatẽ. x. S. a ſi lia. Et põt eligẽ qs nolet etiã ĩdignos.ut.j.ti.j.l.cũ qdã.ita di cit Di. Idẽ Ci.i.l.captatoꝛia. C. de teſt. mi.⁊ ꝓ h videi caſu l.l.ſdeicomiſſaria libtas ĩ . de fideicõ.li. Hoc ẽ uerũ ſi relictũ etiã nõ eẽt ad pias cauſas.nã relicta ad pias cauſas ualẽt etiã ſi ſint captatoꝛia. ut ĩ.c. cũ tibi ex de teſta.⁊ ibiꝑ glo. Inno. . Aita. Pictio pʒet hʒ excludẽ eos ad qs reiert. tth. d. COp. ex gl. ſi nulli iueniunt iĩ patri monio debebunt᷑.x.ex piimomiũ.ðut.l.huiuſmodi.S. cui hõ. .e. ⁊ no. .e. l· legato gnalit. So. dicit Ja. de are. fa⸗ teoꝛ Sꝛiũ.iõ dic ꝙ teſtõꝛ dixit.x.ex his q ſit ĩ pꝛimonio relinqꝗ als pcedẽt dium. ¶ Op. de bemp ci cpꝛeſgenſt. Bo ut ĩ gl. CQũo pone ꝙ titio nil erat relictũ. an p iſtavba teſta toꝛ videat᷑ legare.Et diẽ gl. ꝙ nõ.ar.l.titie.ĩ pn.j.ti.j. Di.diẽ ꝙ ula nil facit.qꝛ ibi erãt vba enũciatiua futuri euẽt q nõ in⸗/ ducũt diſpoſitionẽ ſʒ ↄditionẽ.h̊ erãt vba enunciatiua de pte rito.ſʒ adducipõt.j.de ↄdi.⁊ de.l.cũ tale..fi.ita dicit Di.ſa cit de hẽ.iſti.l.ex facto etiã agitatũ. In Zꝛiũ facit qð nõ. .l. ſi mihi ⁊ tibi. . f. S.e.ſy illã gl. ibi rephẽdit ut ibi dixi.¶ Vltio nõ de vᷣbo do.qʒð platũ ĩ pma pſona facit legatũ directũ.q̃ſi ꝑ ipſũ teſtõꝛẽ det.ſec ſi apponeret ĩ ttia ꝑpſona.ut.l.fũdi trebatia ni.de uſufru.le.¶ Mõ etiã ꝙ hoc relatiuũ quãti qð ẽ relatiuũ Slat poniĩ /ꝓ relatiuo numeri.⁊ ſic dʒ exponi quati.i.quot m Ja. de are. ⁊ de iſtis dictiõibus exceptiuis dixi in.l.ſi eum §. qui õ . ſirg al xp̃ſſo eoꝝ q̃ tacite iſũt p alii modũ (Illi ſi volet. Selioea⸗ operal b.d. d p.r vi dei nõ ualẽ ut. C. de Zhẽ. emp.l.ĩ ueden. Diẽ gl. Hiõ.qꝛ taci⸗ te ĩerat.tu dic ibiĩ vᷣctib de cui nã ẽ q hĩcide oꝛiat obligatio. vñ ſi cõfert in uoluntate alterius vitiat h in ultimis noluntati/ bus.¶Mp. ꝙ nõ ſit cõditionale. ut.l. ij. 5. e. Dicit glo. ibi cõ ditio ſuit tacite appoſita ĩ pſona hedis. legatari. Nihil ẽ di⸗ cLere. dic ergo ꝙ h expmit ꝑ aliũ modũ qᷓ; tacite ĩeſt. na legatũ acgrit mihi eti ignoꝛanti.ut.l.cũ pꝛ.S.ſurdo.j.ti.j.ſed h exp mitur Cditio ſi nelit expſſe ⁊ ſic alit q; inſit. ita nõ.i.l. ſis ita 3. de Sd Nt1 ikde G⸗ de. tene ment. 1 CWα☚1 i dom legata particulati reſiciat le/ Si domus. Si⸗ nõ extiguit.ſec ſi ĩ totũ deſtruat ⁊T— a teſtõꝛe reſiciat.h.d.¶ ¶Op..ẽ.liefuum filij.S.ſi aree. So. Eii Ecaſus ecõuerſo. ¶ Op. de.l.ſi fundus.S.ſi res de pig. o. gl.ibi agi de dãno vitãdo.h de lucro captãdo. Iſta nõ F va p.l.dom..e.dic ergo ibi diſpõ ẽ ꝑfecta.ita ꝙ altiẽ ius qjſitũ. q igctib ſit ĩcõtinẽtiĩ legat poſt moꝛtẽ teſtõꝛis.⁊ tũc ſi dom legata deſtruaĩ ⁊ reſiciat.tẽ adhuc durat ius alti q̃ſtũ ut. d. l. domꝰ. ⁊.d.S.ſi res.ſʒ H nõ erat ius iam q̃ſitũ.qꝛ adhuc viuebat teſtõꝛ. ¶ brnalil grege ĩ ſ. . e. So. gl. ibi fuit cõ⸗ buſta ⁊ nõ refecta ⁊ ſic nihil fuit ibi ſactum a teſtatoꝛe.ſed hic fuit deſtructa ⁊ reſecta a teſtatoꝛe. per qð videtur mutari uo/ lũtas. Pices tu quare nõ eodem modo videt mutari uolun/ tas qñ aree legate teſtõꝛ domũ iponit ut.l.Sᷣuuʒ ſilij.S. aree. ð. e. Rñ.qñ lega: area ⁊ iponitur dom debebit legatario ſiẽ q libet augmetũ rei legate. ut. l. q i rerũ. 5. ſigs poſt. S. e. T.l. ſi ex toto in pn. Sʒ qñ legat dom tota q̃ poſtea deſtrui area q̃ remanet nõ debet᷑ tanq; res legata ſʒ tanq; pars rei legate.ut nõ.ꝑ glo.in.l.ſcire debemus de v.ob.dixi ſᷣm Ja.de are.i.d. l.uũ ſilij. S. aree. ſi ergo teſtõꝛ iterũ poſtea domuʒ ĩponit. illa area nõ põt peti tanq; pars rei legate.qꝛ tũc cedit alti. domui. nec tanq; pncipalit legata trahit ad ſe totũ.q;ꝛ nunq; fuit pn/ cipaliter legata ⁊ legatũ partis nõ recipit icrementũ.ut.l.Fui electione.S.ñi.S.e.⁊ qð ibinõ.¶ Altimo iducit Di in ar. de co qui eſt electus pꝛioꝛ a canonicis ⁊ oẽs moꝛtui ſunt ante cõ/ firmationẽ. ⁊ alii noui nolunt. dic ut ibi per eum. — T ſi equo Dalet legatũ de re emenda iuſto epcio.h. d. ¶ Querit cũ rej tantũ ualeat qtũ uẽdi põt. ut.l.ſi fuꝰ de cõdi.fur.x.l.moꝛij cauſa de vona.cau.moꝛ. quomõ potuerit dici iuſtũ pciũ reiq empto non reperit. Rñ.ut tex. ponit ⁊ ſepe accidit qñ quis vult uẽdẽ ꝓpt᷑ neceſſitatẽ emptoꝛes oñdũt ſe nolle emẽ ut me/ lius emãt. emptoꝛẽ ergo iueniſſet niſi neceſſitas uẽditoꝛis ſub/ eſſet ⁊ ilo modo pᷣciũ extimabit᷑. ANel pone ꝙ erat liber iuris qꝛ in vna ciuitate nõ emit.qꝛ ibi nõ erat ſtudiũ.als ſi nõ reperi ret emptoꝛem ꝓpt vitiũ rei nõ ualet.qro ꝗs extimabit iuſtum pciũ.Rñ.iudex.ar.l.hac edictali de ſecũ.nup.in.S.illud.⁊x.l. fi. C. de iur. doti. ⁊ de fideicõ.Ii. l. ſi alid. S. ſi. + Erun S. Traditio rei legate defert ex cauſa le eeagitima. h. d. Wer iſtuʒ tex. dicit Di. ſi ꝓcuratoꝛ alicuius eſt cõdẽnatus ad moꝛtẽ ꝙ ad petitionẽ dñi dʒ fieri executio donec reddat rõnẽ.ad idẽ.l. ſer uo legato.S.ſi ſeru'.j.e.⁊ ꝑ Ci.in.l.j.C.de bo.dã.dixi in.l.f. S.j.de public.ubi videt᷑ caſus.qð nõ. . H Moĩatiꝑ noĩa ppa nocatur i vi 1 ex plurib es goixi turpi iige⸗ 5 Quo ad acqſitionẽ inſpi poſt moꝛtẽ.⸗ dies legatkcecenh.⸗ ſi —— ↄcurrat i puncto fauem ei cuilegatũ ẽ.h.d. ¶ Op. j.ti.j.l.peculiũ.S.ſi titio. So.utĩ gl.h.S.facit ꝙ int moꝛtẽ ⁊ adlitionẽ nõ ẽ mediũ ſuo bẽde exñte.de ꝗͥ gl.uarie ſũt.qð dico plene ĩ.l. . de di.iſti. Hoc qð h̊ dicitur de puncto inducitĩ ꝑ Bull.ad.q.i.l.aretuſa.S.de ſta.ho.vn dñs dixit fuo ſuo ua/ de ſupꝛa põtẽ ⁊ ſi obuiaueris libo lib̊ eſto.alidñs dixit alteri Fuo uade ſupꝛa pontẽ ſi obuiaueris fuo libᷣ eſto. Iſti duo ĩui cẽ ſe obuiauerũt.q̃ri ꝗs eoꝝ ſit lib. Hec.l.facit qꝛ ĩ iſtis qoni⸗ buj de pũcto debeam iterpᷣtariĩ partẽ fauoꝛabilioꝛẽ. In Sꝛiũ vigdet caſus ĩ. d.l.aretuſa.q; ibi tti filiꝰ q naſci᷑ fac matrẽ libe rã ĩ illo puncto ipᷣe nõ ẽ liſ̊ tanq; nat de mr̃e fua. Dic ergo qᷓ dã oↄcurrũt ĩ puncto ſucceſſiue.poc ẽ ſtati deñciẽte yno ĩcipit alid ⁊ ĩ iſtis iudicam de vno ꝑ pus de alio ꝑ poſteri.ita loꝗ/ tur.l.aretuſa.ubi pus naſcit puer.⁊ pfecta natiuitate ĩ illo puũ cto mi ẽ liba q añ erat fua.vñ ve nat ẽ ex fua.ad idẽ.j.de ſoł. l.ſi ſ̊ ↄditiõe.⁊.l.qtiẽs de noua.ubiĩ puncto gs obligat c li⸗ berat᷑ ubi pcedit obligatio ⁊ ſtati extiguit ⁊ ſuccedit liatio. Qñq; duo ↄcurrũt ĩ pũctoparit ⁊ nõ ſucceſſiue.⁊ tẽ qñq; ad nalidationẽ act de q loquit nõ ẽ neceſſe ꝙ vnuʒ pcedat alið. ſz ſuffic ꝙ vnũ nõ ſequat᷑ poſt alid.⁊ tũc iudicat᷑ parit de utro/ q;. ut h v. ptercq;.⁊.j.de re.du.l.ſiint᷑ virũ. Si vo ẽ neceſſe ꝙ vnũ pcedat aliud.tũc ſi ila duo ↄcurrũt ſimul tunc ille actꝰ vi tiat.ut.l.ſi fuerit de re.du.ʒ qñq; ĩ dubio pſumat aliqd eoꝛuʒ PScelſiſſe.ſ.qdð ẽ fauoꝛabili.ut.d.l.ſi fueriti f.x.l.q duob. . ij. de re. du. T. d. l. ſi fuerit ĩ fi. ¶ Müc ad ꝓpoſitũ ille cui fuit di ctũ ſi obuiaueris ſuo nõ ẽliᷣ.qꝛ ĩ actu ĩ q obuiauit ſlle erat ſer nus. Ille cui fuit dictũ ſi obuiaueris libᷣo nõ erit liber.qꝛ ĩ pun cto quo obuiauit obuiauit fuo lʒ ſucceſſiue ſtati fact ſitliber. facit ad.q.quã diſputauit Ja. but.de capitaneo qui ꝓpoſuit in ↄſilio de rebaniẽdo exbanituʒ cũ etiã ſtatuto caueat ꝙ ſi h Ppboſuerit deſinat eẽ capitaneus.utrũ ppoſitio videat facta ꝗ capitaneo.de quo dixii.l.ſiqs id qð.S.j.de iuriſ.om.iu. St ureę. Hatio libtat directa ſbᷣ oditiõe fac legatũ pure. videri datũ ſub ↄꝛia ↄditiõe ſʒ ſi det in dieʒ oino extiturũ legatũ videt᷑ ſimplicit reuocatũ.h.d. ¶ Op. de l. peculiũ..fi.j.ti.j. Gl. ſol. ⁊ bñ. ¶ Ex gl. op. tacita ↄditio nõ ĩpedit legatũ q ad trãſmiſſionẽ. ut.l.iij..l.ↄditiões ꝗqᷓ extriſe/ cus de ↄdi.⁊ de. So.iſta oditio tacita uenit ex ipſo teſtõ.cõ/ traria loquunt᷑ in ↄditiõib tacitis qᷓ ueniũt n ecus. W L eruo ꝓpꝛio legato põt Eruo legato. nacphe⸗ ies Tecle b = adita hereditate.h.d. ¶QQuid ſi ab exneo relinquat fuo legato. Dicit gl. ꝙ ſi dies legati cedit añ aditã heditatem ei quilegauit fuũ qret fuo.⁊ pꝑ fuũ hẽditati.¶Sʒ q̃ro utrũ hẽjeo caſu cogat reſtituẽ legatario. l.j.ti.j.l. ; uꝰ. tʒ ꝙ ſic. idẽ Va.de are.p.l.ſi tibi hõ.S.cũ Fu.j.e.p alias.ll. allegat. in glo. Me.i.l. ſ. C. de uſu. ⁊ fruc. le. tz Zꝛluʒ t ibi glo. H videt᷑ ſentire.idẽ.l.herẽnius.S.de uſur. NPuto iſtà glo.uerà ut ĩteri acqrat heredi.ſed hẽs teneat᷑ reſtituẽ.⁊ ſic ipſo iure nõ q̃ritur legatario ꝑ dictã.l.ꝙ ſeru.j.ti.j.expᷣſſius in.l.huic ſcripture. ʒ.ad.l.aql.x.S.e.l.apud iulianuʒ.S.j.v.ſi ſeruuj.ubi dicit ꝗc gd per ſeruũ fuerit acqſitũ heres dʒ pꝛeſtare. (Si ſernuũ Alienatio rei ſub oditione legate vires le =12 IEI Hegati nõ ꝑimit. p. d. ¶ Op. j. q ta q.l. ge⸗ neralit.S.j.So.gl.ꝙ alienare põt ĩterĩ nõ manumittẽ.rõ ẽ q; datio libtat ẽ irreuocabilis. ¶ Op.de auẽ.res ꝗq.C. cõia de le.diẽ glo.ꝙ hodie etiã ĩteri nõ ualet alienatio. Idem nõ.C. cõia de le.l.ñ.S.ſinguteʒ auaritia.⁊.j.de odi.⁊ de.l.ꝗ füdũ.⁊ ad trebel.l.marcel.S.res.⁊.l.plerũq; circa ſi.j.de re.iur. ↄꝛiuʒ nõ.in.l.cũ pꝛ.S.liberꝭ.j.ti.j.⁊ auẽ.de reſti.⁊ ea q̃ pa.in pn.in vbo alienari. ⁊ iſtã ulti.tʒ e.⁊ Ci.ĩ.d.auc.res q.⁊ Hl.h tã git. Mõ ob. auẽ.res qᷓ.q ibi nil inouat in modum ꝓhibitiõis alienatiõis ſʒ a ꝓhibitiõe.l.antiq̃ excipit duos caſus.⁊ ꝑ hoc põt ſolui.q.ᷣm Me.aliqs ꝓmiſit nõ alienare ſub pena ⁊ alie/ nat rẽ q̃ ſubiacet reſtõni an incidat in penã.⁊ ſᷣm iſtã glo.non incidit in penã qꝛ alienatio nõ ualet. facit.C.ſi man.ita fuerit alie.l. equidem.ſed ſm alias glo.⁊ doc.incidit ĩ penaʒ.qꝛ alie natio ualet qð notandũ ſ irereſt F adl . e agit ex legato cui ĩtereſt lʒ ad eũ Bi teſtatoꝛ. no dingnet bod. ¶¶ Gl. op. tribꝰ modis ut in gl. Mer iſtã.l.? ſiles dixi pluries ĩ ſtatutis ꝙ ex eis oꝛiat᷑ actio ill qrũ inteſt lʒ ad eoꝰ no dirigant vba diſpoſi tiua.ut ecce dicẽ ſtatutũ ꝙ ſilia femĩa nõ ſuccedit extãtib ma ſcułlʒ hoc ſtatuto expᷣſſe nõ diſponat᷑ ꝙ maſcli ſuccedãt.tñ q; eoꝛũ fauoꝛe ſit.ipſi agent ex ipſo ſtatuto tanq; pꝛo eis eſſet fa/ ctũ. ut hic ⁊.l. ſideicòmiſ.S. cũ et. z. ireran.. d nd. 4 Pi Speties legata dʒ dari talis qualis e (Si füdus. falud it xpecſſtum.b.d. 4 Seruu 8. De iſto.. dic ut.l.ſeruus vni.S.eo. Si res. Si dubitat᷑ an res legata exiſtat heres dzʒ ca/ — euere de pꝛoſequendo ⁊ reſtituendo ſi eã iuene rit. h. d. T hoc declara. ut nbn õ Si resꝓ q̃ uel ĩ qͥ ius hẽo puenit Iſeruns ad me ſub ſpe reſtituẽdi PRzp retẽtionẽ ↄſeruare ius meũ.h.d.¶ Op.qꝙ ius meũ.i.actio fur ti ſit ipſo iure ſalua. ut.l.legatari.S.j.S.e.⁊.l.ꝗ titio.j.de fur. So. gl. hic fuit legatũ ſub ditiõe ulłi diẽ. ¶ Op.ex gl. de. l. cũ alienã. C.e.⁊.S.c.l.ſi res obligata. So. intellige ꝙ hic te/ ſtatoꝛ ignoꝛauit nec ĩteruenit aliqd de his qᷓ ponuntin.:.ſi rej obligata.S.e.ꝑ q colligit ꝙ teſtatoꝛ noluerit ꝙ ad hẽdẽ perti neret iſtud onus.ſʒ ſi teſtõꝛ ſciuiſſet ul iterueniſſet aliqd de hiʒ q̃ iducũt pᷣſũptionẽ ꝙꝙ hẽs debẽt luẽ reʒ legatã.tũc onus eſſet hẽdis ut ibi.ita ſẽtit gl.i.l.qd ergo.S.ſihẽs.ĩ vna ſolutiõe.ð. e.ti. Sʒ ð hoc op.teſtõꝛ põt legare ius ſuũ ⁊ ius hẽdis ſicut ſuũ.nec adhibet᷑ diſtictio utrũ ſciuerit uel nõ.ut.l.vnũ ex fami lia. S. ſi r.j.ti.j. So.aut hẽs hʒ ius ĩ re iure dñij ĩ totũ ulĩ par tẽ.uł ius illð qd ẽ pars dñij.ut uſufructus ⁊ loquitur ptrariũ. ſecus ſi habet alið ius pignoꝛis uel ſeruitutis.⁊ ſimile ut hic. ita ſoluit tex.j.ti.j.l.cum ſilius.S. dñs. Fallit fauoꝛe libertaj. ut.j. de manu. te.l. ſi uctuarieg. jiccktüreiahe ſine egatũ ĩcertũ rei nes fa⸗ dDomus. cto hoĩs ualet ſi inpebnono re⸗ iat. als ſec. b. d. ¶ Pb eidelg electio ſit legata ti.ut.l.legato gnãlit᷑.ð.e.So.hui timoꝛe oꝛte dicit glo. ꝙ Hh teſtõꝛ ſẽſit de certa re lʒ nõ apparet de iſta gl. eẽt uera fru ſtra deſtigueret ĩter füũdũ ⁊ domũ ĩ.d.l.legato gnãlit.S.e.⁊ in l. cũñ poſt. . gener. ð. de iure do. cũ etiã legatũ fudi factuʒ ſim/ plicit ſi teſtõꝛ ſeſit de certo ualeret. ut.d.l.legato gnãlit᷑.S.j.di cẽdũ ẽ ergo ꝙ h teſtõꝛ nõ ſẽſit de certo.⁊ ita ĩtelligit.d.glo.⁊ Di.i.c.ĩ obſcuriꝭ de re.iur.li.vj. Nõ ob. ꝛiũ qð dicit ꝙ dʒ eẽ electio legatarij.qꝛ illud uerũ in reb ꝗᷓ hñt certos fines a nã. ut bos uel equ ⁊ ſiles in ꝗb legatari eligẽdo nõ põt multuzʒ grauare hẽdẽ.q; ĩ eſtimatiõe modicũ diſtat bos a boue cũ de mediocri tractat᷑.ut.d.l.legato gnãlit᷑.uel hõ ab hoĩe.ut.d.l. ſi. F. . C. coĩa de le. z h loqꝗtur in reb q hñt ſines ſcõ hoĩs.ꝗꝛ dom oſtituit pariete ĩteriecto.ut.l. ꝗð in rerũ. . ſiqs poſt. s. e.Et ĩter domũ ⁊ domũ põt eẽ maxia dꝛia.vñ ſi legatari poſ ſet eligẽ. poſſet grauare multũ hẽdẽ. Idẽ ſi legat ſcyphꝰꝗ bʒ ſoꝛmà facto hoĩs.ut electio ſit hẽdis.ut.d.l.legato Gnad.n. nimis grauet hẽs.hãc rõnẽ ponit gl.in ſili in.l.hẽdes.S.ſi in certo.S.fami.her. ¶ Op.S. de iur. do.l.cũ poſt.S.gener. Gl. dicit aliud in kaato fũdi aliud in legato domus.rõ qꝛ fũdus bhʒ ſines ſola di inctiõe pꝛiſſami. domus facto hoĩs iterueniẽ te. ⁊ hãc opi.tenẽt oẽs.? Di.in. d.c.ĩ obſcuris de re.iur.li.vj. BGlo.i.d.l. e poſt. S. gener. tãgit opi.quoꝛũdã ꝗ dicebat idẽ De legaß pᷣ 1* eẽ in fũdo qð in domo.quã ſequebat᷑ Ja.de are.⁊ Ne.Ego ſuſtineo glo. qð examino in.l.ita ſtipulat in pn.de uer.ob. αμM Relegata euicta nõ p̃ſtita cautio (De euictione.n agit ex teſtõ.ſʒ anteq; euincaĩi officio iudicis cautio poſtulat.h.d. NMꝛimo foꝛmat vnã.q.ſe cũdo pᷣmittit vnã regulã.tertio ex illa regula iſert ad ſolutio⸗ nẽ qõnij.ſcða ibi ⁊ regularit᷑.ttia ibi ceterum. In pᷣma parte caſus eſt darus.⁊ in ſcda etiã. In tertia ponit ſic caſum.ex re a pcedẽti q; eſt ꝙ re euicta põt agi ex teſtõ ĩfert iuriſcõſult c. ergo ſire euicta põt agi anteq;ᷓ euincat᷑ põt cautio peti offi cio iudicis deſeruiẽte actiõt ex teſtõ ꝑ qu res legata ĩ iudicio petit.ſʒ ſi res legata fuerit ſoluta ex iudiciũ an cautio poſſit pe ti nõ dicit aliqd. Pꝛima pars nõ hʒ ↄꝛia neq; dubiuũ. ¶Ald expeditionẽ ſce qᷓro ad cui detminationẽ ueniant illa vᷣba ſine iudicio. Nicit gl.ad detminationẽ illiꝰ vbi de p̃ſtita. nõ il⸗ li vbi euĩcũ ⁊ bñ.qꝛ ſi euinceret ſine iudicio de euictiõe agi nõ põt.ut.l.nõ tñ.⁊.l.ſi. dictũ. F. j.. de euic. c. l. utiq;. S.de rei uẽ di. ⁊ de neg. geſ.l.at ꝗ nã in fi. ¶Circa ttia partẽ qᷓro ſires ẽ ſtita ex iudiciũ.an poſſit peti cautio.Q· tex.nõ dicit gl.diẽ ꝙ nõ qꝛ nõ ẽ actio cui fuiat.ẽ eni ſolutiõe ſublata. vide glo.ij. ar. p hoc. C. depoſiti. l.iij. ¶ Cõtra hãc.ſo. videiĩ tex. in. l. iul. S. j. de v. ob. Pe. dic ꝙ ibi fuit ſolutum adiectio.h pncipali. Terte hec poſſet eſſe ſuga ꝙᷓtũ ad ill.l.tñ hoc ẽ . .etia de ſo lut.q̃re Di.dicit.gl.iſtã nõ uerũ dicc.imo etia re pſtita poſſet peti cautio. ut. d.l. iul. F. .?. d. l. eti de ſo. Hõ ob. tex. H. qelʒ dicat ꝙ re euicta poſſet agi ex teſtõ. ⁊ ꝙ ſi petil in iudicio põt cautio ⁊ nõ negat ꝗn re ſoluta ex iudiciũ põt cautio peti. ipſa res ppt᷑ cautionẽ hñdaã. ut.d...iul..j.x.l.etiam. Nec ob. l. iij. C. depoſiti. qꝛ ibi vult agẽ ꝓpt acceſſionẽ.h/ppt᷑ cau tionẽ q reſpicit totũ iuj reilegate.iõ re ſoluta adhuc agi? actio ne pma ppt᷑ cautionẽ. ¶ QAuo ⁊ ĩtro ttiã gl. utrũ cauttõe p̃ſti ta remãet actio ex teſtõ. Rñ.ſic niſi fuerit ĩterpoſita aĩo nouã di.ut.l:.iij.S.ſi ex ↄuẽtione.j.de re iudi. ¶ Quo utruz hẽs te net᷑ de euictiõe reilegate. Gl. H diſtiguit.examinemus qdlibz mẽbꝛũ. Pꝛimũ mẽbꝛũ ẽ qñ legaĩ res ĩ genẽ.q caſu debet eui- ctio magis ex qlitate qᷓ; titulo.ſiue obligationis ſpe. Ro. ſilia vba ponit in. l. ↄcubinaͤ. §. ſi hẽs. j. ti. ij. vult dicẽ q Heſt ex Ilitate obligatiois.q; in genẽ.Et regula ẽ ꝙ ubi ꝗs tenet᷑i ge nere tenet᷑ rẽ facẽ accipiẽtis ⁊ ꝑ ↄñs de euictione.iõ emptoꝛ tenet᷑ ad pciũ ĩ genẽ dʒ facẽ pᷣciũ accipiẽtis.uẽditoꝛ q tenet ac ſpẽʒ nõ.ut.l.ex empto ĩ pn. de ac.emp.⁊iõ puto ſiquis uẽdẽt frumẽtũ ĩ genẽ facẽ dz accipient.⁊ qð Ro.dicit ꝙ hoc nõ ꝓ/ cedẽt ex titulo ſiue ex ſpe obligatiõis. vult dicẽ titulus legatiẽ titulus lucratiucui na ẽ ut ꝗs nõ teneaĩ᷑ de euictiõe niſipmit tat. ut.l. ariſto. in fi. de dona. ⁊ nõ.i.l.ij. C. de euic. ⁊ tex.i.l.ad res donatas de edi. edic. Pꝛedicta va q res legat ĩ genẽ ſim plicit. ſecꝰ ſilegaret icert' de cert.ut lego vnũ ex fuis mei.qe tũc eqparat legato ſpẽi.ut.l.in rõne.S.diligent.⁊.S.ſe.j.ad..i. fal. x.j. de ſolu.l.ꝗ.x. S. ſtichum ĩ fi. S. ⁊ pdicta va qñ res legaĩ generalit.i.vna res indetminata de genc. ſecus ſi legaret vle. ut lego peculiũ uel hẽditateʒ.tũc ſiggẽ euĩceret eẽt danũ lega tarij.ut. C. de euic.l.j. Scom mẽbꝝ ẽ qñ legat᷑ ſpẽs certa q eſt ipſiteſtõꝛi. tũc dicit gl. fruſtra qjrit de euictie niſi foꝛte eẽt pi gnoꝛata.ut.l. pdia. C. de ſideicõ.⁊ iſti. e. F. ſi rẽ. vult dicẽ qñ te ſtatoꝛ legat rẽ ppꝛiã nõ põt euici niſi ꝑ iniuriã ludicis ꝗᷓ iniu/ ria nõ dʒ nocẽ hẽdi.ut.:.ſi ꝑ ipꝛudẽtiã de euic.ĩtellige niſ hẽs dederit cauſa donatiõis iniuſte.q; noluit exhibẽ iſtra legata/ rio. ut. C. de fideicõ.I.iſtra. ar.l.qd ergo.S.ſi hẽs.S.e. Et hoc zuerũ q̃ aliqs euiceret rẽ ĩ totũ iure directi dñij.q ſi rẽ ĩ totuʒ nõ euĩceret. aduerte. aut euĩcit rõne alicui iuris qð hẽbati re ⁊ hẽs nõ tenet᷑.qꝛ teſtõꝛ nõ videt᷑ legare niſi iuj qð hẽbat ut hac.l.ĩ fi. ſi llud ius p qð euĩci᷑ lʒ nõ eẽt ius dñij auferret rẽ legatarioĩ totũ ꝑ hypothecariã.tũc diſtigue ut habeł i.l.ſ rej ʒ:e.⁊ iſtud nerũ niſi teſtatoꝛ expſſe aliud dixit.ut.l.ſuo lega/ to. 5. ſi fudus. S. e. Lertiũ mẽbꝛũ ẽ q legat᷑ res aliena alicuia ſciẽte. tũc dicit gl. tenet de euictioõe.ut.l.cũ alienã. C. e.q ĩtelli ge qñ ſciuit alienã ſimplicit. ſecſi reſpectu alicui iunis.q; tũc videt᷑ legare ius qð hʒ ut hac.l.in ſi.⁊.l.Fui electiõe ĩ fi.s.eo. Quartũ membꝛũ eſt q legat rẽ alienã errans uel ignoꝛans. utrũ ſit aliena. Hoc caſu dicit glo.ſi legat exneo nõ debet. ſi legat cõiuncte perſone debetur niſi erroꝛ pcedẽtis cauſe nulle uel ſinite aliud inducat. Quid vult dicere erroꝛ cauſe finite. pone exẽplũ.ꝑS.e.l.qʒᷣ ĩ rerũ..j.. C.e.ti.l.ſiuxoꝛ.⁊.j.de uſu/ fruc. le.l. ſticho in fi. ubi legabat teſtõꝛ ius qd moꝛte finiebaf. Quid vult dicere erroꝛ cauſe nulle. Ja. de are. dicit ꝙ teſtõꝛ putabat rẽ eẽ ſuam ex viemptionis facte a pupillo qᷓ emptio nulla qͥ caſu nõ ualet legatũ etiã ſi fiat viũcte ꝑſone qð nõ.qꝛ ex hoc hẽs ꝙ.l.cñ alienã. C.e.hʒ locũ q teſtatoꝛ ſimplicit pu tabat rẽ eẽ ſuã nõ reſpectu alicuius cauſe.ſecus ſi putabat ſuã te R ——— — — — — —rr—rr — Delegatis ex certa cauſa ut h. facit.l.Puum ſilij.in pn.S.eo.⁊ qð ibinõ. Sʒ õ pᷣdicta facit.l.cũ pꝛ.S.euict.j.ti.j.Gl.in.l.cum alienaʒ. C.e.dicit ibi ſpetiale ne oꝛiat᷑ iuidia ĩter fratres. Vltramõ.di cũt ꝙ illud eſt ſpᷣale in hẽdibꝰnõ curo ſi ſint fres ue nõ.qdð an ſit uerũ ⁊ q̃ ſit rõ ibi videbit. ¶ Qũo ad hoc ut poſſit agẽ de euictiõe utrũ ſit neceſſe ꝙ denũciet᷑ hẽdi ⁊ qũ. Dic ut.l.ꝗ ↄcu binã.S.ſi hẽs.j.ti.ij.¶Qũo ag de euictiõe ꝗqd petũ. Re ſpõdeo peter̃illa res legata q̃ſi nunqꝙ; ſoluta ut h̊ ⁊.d.l.ꝗ ↄcu binãꝗ.S.ſiqs hẽs.ſecus qñũ agit᷑ ex empto de euic.qꝛ tũc agitur ad ĩtereſſe ex empto.l.uẽditoꝛ hoĩs.S.de euic.qꝛ res ẽ euicta. nã actio pma q̃ tenebat.ſ.ad tradẽduʒ ẽ ſublata traditiõe.ut l.ab emptiõe de pac.⁊ gue Heraindia Ei aquer.uendi. 1 z õfitẽti fit pᷣceptũ ⁊ ter n pecunia legatd. cho dat na luedi ⸗ ex cauſa ꝑmittitut ſoluat xtimatio ꝓ ſpᷣe ſine cauſa non.h.d. CNõ p pꝛacticà qᷓ ponit in.l.ſi debitoꝛi.5õ.de iudi.ꝙ ↄſitẽti ſit pceptũ de ſoluẽdo ĩfra tps modicũ qð tps hodie ↄſuetudo iterpᷣtat᷑ uſq; ad.x.dies ⁊ ibi nõ.¶ Nõ ſcðo ꝙ ꝑ cõfeſſioneʒ nõ fit ↄteſtatio lit.qð eſt uerũ qñ ꝗs ↄſitet᷑ nõ aio lit.cõ.ſʒ aĩo fugiẽdi iudiciũ.nã ſiqs dato libello cõſteret᷑ ad iſtũ ſinẽ ut dã naret᷑ ex ipſo libello.tũc inducit᷑ conteſtatio ut nõ.in.l.j.C.de li.conte.facit.l.ſireus.s.de pꝛocur. Nõ h̊ ꝙ ex cauſa ſoluit᷑ aliud Mui confitetur. nc Scðo nõ ꝙ habet rõ affectiõis.qdð intelligo nõ ut p hᷣ res plus extimet᷑ qꝛ eſſetꝰ l. pcia rerũ.j.ad.l.fal.ſed ad aliũ ſinẽ.ut.l.cũ ſuuj.Sõ.mã.Ter tio nõ ꝙ ↄ cõſitẽtẽ officiũ iudicis ẽ qũq; facẽ ſolui aliud/ꝓ alio ſicut ð eũ quẽ GKingtn ſ.de coel inlianns⸗ ☚ iꝗ hʒ dñiuʒ directũ põt legari ab eo Si fuͤdus. Mlisidubio videt᷑ ꝗs legare ius 8 bhʒ in re.h.d.¶Mõ ꝙ q bʒ fundũ uectigalẽ põt legare dño. qð itelligo etiã ſi illud ius ðʒ finiri moꝛte legatis.ut.l.qdð in re ruũ.S.jj. S. e. ⁊. l. ſticho de uſufru.le.¶Qũo utrũ füdus emphi theoticuꝰ poſſit legari ⁊ donari. Hic videt ꝙ ſic.ad idẽ.l.iĩ cõ nẽtionibꝰ.j.de v.ſig.⁊ ibi ꝑ Ja.de are.nõ.glo.in.l.ſi.C.de iu re emphi. ꝛiũ nõ.i.l.j.C.de fũ.pꝛi.li.xj.⁊ hoc puto uerũ ĩ alio emphitheota qᷓ; reipublice per.l.fi.C.de iure emphi.ubi non ſolũ uẽditio ſʒ ois alienatio ꝓhibet᷑.⁊ hoc ibitʒ Pe. Mõ ob. iſta.l.? ſimiles qꝛ loquunt᷑ ĩemphitheota reipublice.Rõ qꝛ tẽ ad quẽcũq; uadit res eoipo ꝙ eſt poſſeſſoꝛ tenetur ad uetigal ut. l. fi. C. ſine cen. uel re.⁊.l.ĩperatoꝛ de pub.vñ nõ itereſt rei publice. ſed in alio emphitheota ſecus cũ nou poſſeſſoꝛ nõ te neret᷑ ad pẽſionẽ cũ ipᷣe nil ꝓmiſit.⁊ iõ nõ põt alienare ſine ↄſẽ ſu dñi. In emphitheota ecclie puto ꝙ nõ ſit dubiũ.q; nec uẽ/ dendo nec donãdo nec aliqᷣ mõ põt alienare. ut. l.j.x. ij. C. ne rei do.uel tẽplo.Et ꝑ dictã rõnẽ dicebã qñũ plłes qui cõduxe/ rit in ſimul emphitheoſim ĩuicẽ alienãt.foꝛte nõ eẽt ꝓhibitũ. qꝛ quilibet eſt obligatus ad penſionẽ ecdeſie.dixiin.l.ſi mihi ⁊ titio de uerbo.obliga. Eraptio . Exceptio rei qᷓ nõ quis legauerit.vchnhhi ucpe tat. h. d. Mõ ſimile de exceptione obſcura. dixiin.l. etextoꝛes.S.e. ¶ Op. de.l. certo generi in pn. S. de ſer. ru. pᷣdi.Sol.ſolũ cõtinet᷑ appellatiõe vinee ſi ibi ſũt vite ut ibi.ſe cus ſi nõ ſũt ut h. Ja.de are.q̃rit ſi uẽdidi tibi fũdũ excepto iu re coloni ꝗ hẽat medietatẽ fructuũ.ſi nullus reperit colonꝰan ipſi uẽditoꝛi debeat᷑ medietas.Et dic ꝙ iſta exceptio nil oꝑat nt h ⁊.ð.uſufruc.l.ſi ſub ↄditiõe.⁊ cõ.pᷣdi.l.ſiqs duas..ſi in uẽditiõe de ᷣhẽ.emp.l.ñ.de ac.emp.l.ſiĩ mercedẽ ĩ ſi.de euic. l.mĩoꝛ.ĩ fi.qð ĩtellige niſi int partes ↄſtabat nullũ eẽ colonuʒ niſi ipſũ uẽditoꝛẽ tũc videt᷑ itelligi debẽ ꝙ ipᷣe uẽditoꝛ hẽat ius coloni.ut.d.l.ſigs duas.S.ſiĩ uẽditiõe cõia pᷣdi.qdð nõ. heres Quiiuſſus eſtſacẽ ut habeaʒ tene/ ₰ 12E Eotur mihi dare. h. d. COp. de. l. illa . ſtipulatio.S.eũ de v.ob. Glo.dicit h ſpale in ultimis uolũtatib. meliu ſoluit in.l.illa.S. eũ.allegata in gl. qꝛ aut ali ꝗs grauat᷑nt det ⁊ dʒ dare.ut.l.ubi aũti ſi.de v.ob.aut gra/ uat᷑ ad faciẽdũ aligꝗd ⁊ ſimilit᷑ dʒ dare ut h.qñq; ꝗs grauat ad curãdũ ut ꝗs hẽat ⁊ tũc ſufficit ꝙ det rerũ locuplete.ut.l. ꝛia ⁊.l.fi.ſi cer.pe.plus ergo ĩpoꝛtat q obligat᷑ curare.iõ in ĩſtru/ mẽtis apponit᷑ hodie utrũq;.ſ.ꝙ ꝓmiſit ſe facturũ ⁊ curaturũ. ⁊iſta ſunt cõia tã in ↄctib qᷓ; in ultimis uolũtatibus. Nicis. Hici põt legari ſic ciuitatibas.h.d.¶ QAũño q̃ A C1S.: iia iter ciuitatẽ ⁊ vicũ.Gl.hᷣ dic ꝙ ciuitas ho noꝛat᷑ ꝗbuſd dignitatib ꝗbnõ honoꝛaĩ vic. In uſu vo cõ muni dignitas epalis que ſit in loco facit ciuitatem.⁊ ita vide tur ſentire YFederi.iperatoꝛ in ↄſtõne illa de pace oſtatie. In/ no.de hoc tractat in.c.q̃ in eccharũ ex de cõſti. Nicꝰ vo ⁊ vi nec plus nec min ĩpediat peti a ſſtituto pupillarit niſi ſic ſe e. la dicunt᷑ q̃iſtas dignitates nõ hñt ⁊ ẽ nomẽ generis.ut.l.qui ex vico.j.ad municipa.Caſtrũ vo diſtiguit᷑ a villa.q;ꝛ villa nõ ẽ muris ul uallis circũdata.nt hac gl.⁊ pꝑ gl.i.l.ex hoc iure gẽ tiũ.de iuſti.⁊ iu.⁊ p Jo.an.i.c.ſi ciuitas de ſen.excõ.li.vj.n ducit iſte v.ꝙ par ciuitat᷑ poſſit facẽ ſindicũ qdð dixiĩ.l.ſiqs a ſilio in fi.S.eo.Sed ꝗd dices de vno burgo. Certe videt᷑ vni uerſitas appꝛobata. ut. C. de füdo rei pua.l. penultima. li.xj. , J cet Relicta ab ĩſtituto vident᷑ repetita a ſubſti tuto vulgarit᷑ niſi aliud ꝑ ↄiecturas appa h. d. Mõ ꝙ oĩs lex q iecturat᷑ uolũtatẽ alti dʒ itelligi niſi aliud de uolũtate diſponẽtis appareat euidenter. Scdo nõ ꝙ euident᷑ apparere dicitur illud qdð apparet legiti mis piecturis lʒ nõ fuerit expᷣſſum ut h̊ ſʒ Ja.de are.ubi eui/ dẽtẽ uolũtatẽ appellat q̃ per ↄiecturas pbat.facit p hoc tex.ĩ l.ſiꝗs locuplex de ma.teſ. Tertio nõ ꝙ multa dicuntur tria. ut pʒ h dũ dixit ex multis.⁊ ponit tria tm. ſile.S.ad ſyl.l.j.S. hoc reſcriptũ.inſti.de libtinis.S.muli.¶ Op.S.de teſta.mi. l.qᷓrebat.S.ſn.So.gl.ibiqꝙ ibi nõ fuit ſubſtitutꝰ.ſed ſco loco inſtitut ut pʒ ibiin tex.¶ Op.j.ti.ij.ſi plures ĩ f. So.ibi fuit relictũ ab iſtituto noĩati. H̊ noĩe appellatiuo nõ noĩati.⁊ ſicẽ aliud ar.ꝙ noluerit a ſubſtituto repetere.ſile ĩ.l.j. S. id qð ex ſtitutiõe.j.ad.l.fal.⁊ qð ibi nõ. ¶ Op.j.ti.ij.l.j.ĩ fi. So.ibi eſt alius caſus.ſ.ſi qrat an relicta ab vno ſuccedẽte ab inteſta to debeant in ſequẽti gradu ꝗ ſuccedit. De ꝗ in.l. ci pa. . cñ eſtimaret.j.ti.j.¶ Op.de.l.ſub cõditiõe de hẽ.iſti. So.p de claratiõe hui ⁊ alioꝝ dic ꝙ ſi q̃ris an relicta ab ĩſtituto videã tur repetita a ſubſtituto.aut ſũt relicta ꝑ modũ ↄditiõis.aut ꝑ modũ diſpoſitiõiꝭ.ſ. legati ul ſideicõmiſſi.pᷣ caſu nõ ẽnr̃a ma. ſʒ dic ut. d. l. ſᷣ ↄditiõe.⁊ dicemi.l.q ↄditio de ↄdi.⁊ de.Se cũdo caſu aut loꝗri de ſᷣſtituto vulgarit᷑.aut de ſpᷣſtituto pu pillarit. Mꝛimo caſu aut fuerũt relicta noĩatĩ noĩe ꝓpo ⁊ nõ vident repetita.ut.d.l.ſi ples.S.ſi.j.titu.ij.⁊.l.j.S.iĩ ſpᷣſtõne.j. ad.l.fal.Aut fuerũt relicta ſub noĩe appellatiuo.⁊ tũc aut in ſtitut a q relinqbat nõ erat in rerũ nã illo tꝑe.⁊ dicut.l.qdazx referũt in pn.S.ti.j. Aut erat ĩ rerũ nã.⁊ tũc ĩ dubio vident re 2 tita niſi alið ꝑ piecturas appareat nt h. Cõiecturas videꝶʒ Scdo caſu.ſ.de ſpᷣſtituto pupillarit.dic aut ſuccedit ex ta⸗/ cita vlgari ⁊ vident᷑ repetita. ut.l.q fũdũ.S.ꝗ ſiliũ.j.ad.l.fal. Alut ſuccedit ex iſtitut tur repetita a ſpᷣſtituto tacite ſiue ſint pura ſiue cõditiõalia.ſʒ — ſſa pupillari ⁊ nunqꝙᷓ; relicta ab iſtituto vidẽ ea dz pᷣſtare ſbſtitut tanq; qlibʒ hẽs ĩpuberis.ut.l.j.S.int᷑dũ j. ad.l.fal.⁊.l.in rõne.S.qð vulgo.eo.ti.⁊.d.l.ꝗ fũdũ.S.filiũ. ſz ſi eẽnt repetita expᷣſſe ꝑ teſtõꝛẽ tũc ſi dies legati ceſſit ĩ vita ipuberi repetitio nil releuat ut.j.e.l.ſi fidũ ſbᷣ ditiõe.S.ſipꝛẽ. niſi ĩ eo qdð plus eẽt relictũ.ut.l.ꝗd ergo ĩ pn.S.e. Sʒ ſi dieʒ le gati nõ ceſſit tũc debet a ſpſtituto.ut.d.S.ſi pꝛ. Mec ob.gio. lbi poſita q̃ inuit ꝙ ĩ pupillari ſpſtituto ſit tacita repetitio ut ibi videtis. Ex pᷣdicꝭ dico ꝙ iſta tria exẽpla ꝗᷓ h ponunt in ꝗ bus nõ videi facta repetitio nullo mõ ↄgruũt ſpᷣſtituto pupu/ lari.Examinem qðlibet. Mꝛimũ ẽ ſi . legatario alið ẽ reli ctũ a ſſtituto.certe ſi ſſtitut ſuccedẽt ex pupillari legatariꝰ haet utrũq; ſi pmilegati dies ceſſit. qꝛ cuʒ ſᷣſtitut dẽat tanq; heres ipuberis habet qdãmõ ut es alienũ.ðut.d.l.in rõne.S. qdð vulgo.ad.l.fal.⁊ ꝓbat i.l.qd ergo in pn.S.e.⁊ ſic.d.S.qð vulgo.itelligo fiue a ſſtituto pupillarit ſit relictũ diuerſi ſiue eidẽ.nec detmiat᷑ ꝑ iſtã.l.Scom exẽplũ ẽ qñ certa cauſa fuit reliquẽdi ab inſtituto que ceſſat a ſᷣſtituto.Exẽplũ ponebat ODl. ſi relinꝗt ab iſtituto ut legatari adminiſtrabat bona iſti tuti.qᷓ rõ ceſſat ĩ ſſtituto qui foꝛte ẽ diligẽs. Certe iſta cauſa diret peti a qlibʒ hẽde exneo ſᷣm mãm..il.ſeioĩ pn.j.de anu. Tertiũ exẽplũ ẽ qñ fideicõmiſſari ẽ ſᷣſtitut p parte.qð exẽ/ plũ Di. iĩducit ad.q.ſi teſtõꝛ ĩſtituit filiũ pupilluʒ ⁊ uxoꝛi lega uit uſufructũ. ⁊ ſi fili deceſſit in pupillari etate ſſtituit mrem ⁊ exneũ.ꝙ ſi mat ſuccedit ex ſubſtõne ꝙ nõ debeat hẽre uſu/ ſructũ ut h ⁊.j.ti.j.l.latinus.ita dicit Pi. Qðd ĩtelligo ſi mat ſuccedit ſilio ex tacita vulgari.ſecus ſi ex pupillari.tuc eni cuʒ ex ꝑſona ſilij habuiſſet initiũ tanq; debitũ illud ante partẽ de duceret. nt. d. S. quod vulgo.⁊. C. de bonis auc, iudi.poſ.l.j. ¶ Circa mãm hui.l.qro utrũ ↄditio adiecta iſtitutiõi videaĩ᷑ repetita legato ſacto idẽ. Dic ut.l.cũ vnus de condi.iſti.⁊ de ↄdi.⁊ de.l:aui.⁊.j.e.l.ab oĩbus..cũ qdaʒ de doli excep.l. n. S.fi. ¶ Quero utrũ cõditio appoſita in pſona vni videat᷑ appoſita in pſona ei q̃ẽ ſibi cõiũctP.⁊ eodez mõ an appoſita in vna re ĩtelligant repetita ĩ alia re ſibi ↄiũcta ꝑ copulatiuã. ⁊: ſic de virtute repetitiõis q̃ iducit᷑ ꝑx copulatiuam dic ut.j.de ↄdi.⁊ de.l.iulius Lauluj de fun. iſtru.l.ſeio.S.gaio.⁊ ibi dixi. AQuero utruʒ legata in vno teſtamẽto videant᷑ repetita in alio teſtõ poſtea facto. Dic ut.l.cũ tacitũ de pba.⁊.j.de iunre ſiſ.l.ſtati. ¶ QAuero de repetitiõe q iducit ꝑ hãc dictionẽ am pli. Dic ut ſcripſi in.l.ſi tibi pure.j.ti. ij. CAuo de repetitide iſti dictiõis itẽ. Dixi i.l.ĩ repetẽdis.j.ti.ij. ¶ Quero ꝗd ĩ cõ/ tractibꝰ.pᷣ utrũ ea q̃ dicunt᷑ ĩ pfatiõib videant᷑ repetita ĩ ſequẽ tibꝰ. De qᷣ in.l.tttia.S.idẽ rñdit.j.de v.ob.⁊ ibi dixi.⁊.l.itẽ q; ʒ.de pac. ¶ Quero utrũ regla hui.l.hẽat locũ ĩ ↄctibꝰvʒ.ut dicta in vno ↄctu videant᷑ repetita ĩ eo ꝗ loco ei ſpᷣſtituii.hpoc enĩ põt ſieri duobꝰ modis.pᷣ ut vn ↄct ſpᷣſtituat loco altiuz nouationẽ ⁊ tũc dicut dixiĩ.l.aliã.j.de noua.⁊ tãgit᷑ in.l.j.C. etiã ob cyrograph̊.pec.Scðo mõ ſit ſpᷣſtituẽdo ppeut ſi ↄce dit tibiĩ emphitheoſiʒ ⁊ poſt moꝛtẽ tuã filijs tuis.de ꝗͥ vide in l.px cũ ſilio ĩ fi.ð.de pac.do.¶ Quero utrũ dies ⁊ ↄditio ap poſita in pncipali videt᷑ appoſita ĩ acceſſoꝛio ſeu repetita ĩ ad lecto. Tex.ẽ ꝙ ſicĩ.l.fi.S.ſ.de v.ob. ¶ Quero utrũ dicta in pncipali videant᷑repetita in fideiuſſoꝛe. NPic ut.l.ſiut ꝓponi j.de ſideiuſ.¶Quero utrũ ꝑſona ul q̃litas aliqᷓ adiecta ĩ vno capitlo ſtipłatiõis ĩtelligit᷑repetita ĩ ſequẽtibꝰ. Nic ut.l.ſi ita ſtiplatꝰ.S.griſogonꝰ.j.dðe vbo.ob.⁊ ibi dixi mita de hac mã. ¶Quero utrũ dies appoſita ĩ ↄditiõe videat᷑ repetita ĩ ſpſti/ tutiõe.HPicut.l.ĩ illa.⁊.l.hoc iure.de v.ob. ¶ Aũo qd ĩlegi/ buj ſeu ſtatuſ.utrũ dicta ĩ vno caplo ĩtelligant᷑ repetita ĩ alio. Dic aut ẽ vna cla gnalis ꝑ ſe ⁊ dic ut dixi ĩ.l.tal ſcriptura in fi. S.e.aut ẽ qdã qlita acceſſoꝛia vni capitło.⁊ iſlla an itelligat repetita in alio dic ut dixi in.l.pꝛetoꝛ.j.vibo.rap. ¶ Quero qd de reſcript.Et dic ut.l.ſi iudex.S.de iudi.⁊ ex de reſcrip. c.cauſai q̃.⁊ etiã ꝑ glo.ibi.⁊ per Inno.circa qð vide remiſſio/ . . nes ad ſpe.quas õ in fi. S. eo. J ſic leg atũ Aalet legatũ ſi in arbitrium Rhẽdis tanqᷓ; boni viri cõmit/ tit. h.d. ¶ MNõ ꝙ vᷣba hic poſita ĩpoꝛtãt arbitriũ bo ni viri nõ liberã uolũtatẽ.¶ Op.de.l.ſenatus..legatũ.S.e. So.ibi fuit legatũ in liberã uolutatẽ.¶ Quero ꝗd de vbo vi er alportevarbirrii boni viri.ut.l.ſdeicõmiſſa.de ſidei/ cõ.li.¶ Quid de vbo placebit.Rñ.idẽ ut.l.thais.S.ſoꝛoꝛeʒ de ſideicõ.li.⁊.l.lutiꝰ.la pma.iũcta.l.fdeicõ.e.ti.¶ Quid ſi dico iudicio tuo ulł iudicio tał.Tex.videt᷑ ꝙ ĩpoꝛtat libaʒ uo/ lũtatẽ ĩ.d.l.thais.S.lutiꝰ.¶ Qũo qꝗd in ↄctibꝰ.Rñ.ſba ↄctꝰ nõ põt ↄferriĩ arbitriũ alti vhẽtiuʒ etiã ꝑ vba ĩpoꝛtãtia arbi triuʒ boni viri.ut.l.qdð ſepe.S.j.de ↄhẽ.emp. F allit iĩ dote.ut l. cñ poſt. S. gener.S.de iure do.⁊.l.j.C.de do.ꝓmiſ.accidẽta lia ↄct bñ pñt ↄferri ĩ arbitriũ alt᷑iꝰↄhẽtiũ.ut.l.hec uẽditio de hẽ.emp. Iſta aũt vba q ſapiũt arbitriũ boni viri ſi hꝛent det miĩationẽ ex alia dictiõe pñt ipoꝛtare liberã uoluntatẽ.ut ſi di cat hẽat liberũ arbitriũ uł plenũ arbitriũ.ut ĩ.l.ſideicõmiſſa. S. qᷓ;.j.ti.ij. ¶ QAuero qñ vꝛ cõmiſſũ ilibaʒ uolũtatẽ qd põt ille facẽ. Rñ.põt arbitrari quõ vult etiã iniuſte.ut.l.cũ qda,z— ſ. ti.j.dũ tũ dolus malus abſit.ut.l.creditoꝛ.S.lutius.s.man. C mihbi. egat eſt iutile ſi reliqual in ttia ulł ĩ ſceda — pſona Fne uaneltas expmat ſiue nõ. ſʒ in bma ualet quãtitate expſſa.als iutile ↄſtituit.h.d.ᷣm Di. ul alit. Relatiuũ iũctũ ſcðe ul ttie ꝑſone quãtitate expᷣſſa uel nõ ↄditionẽ ĩducit.ſj iũctũ pᷣme qtitate expᷣſſa demõſtrationẽ.ſi nõ ſit expᷣſſa ĩduẽ ↄditioneʒ.h.d.ſm Ml.tu dic defect' debiti demõſtrati quãtitate nõ expᷣſſa fac deñcẽ ſᷣam legati. Idẽ ſi q;titas expmat᷑ ⁊ ipᷣi debitoꝛi uel ttio reliquat᷑ſec ſi ꝑ debito⸗ rẽ creditoꝛi.h.d.Si lego tibi.x.qᷓ debeo.lʒ nõ appareat te neat᷑ teſtõꝛ ad illa.x.tñ legatũ ualet.hᷣ dicit ſcdᷣa pars hui.S. Sʒ in p caſu iõ nõ ualet qꝛ nõ apparet qtitas.ſʒ h apparet. In tex.ibilego.ſ.eidem titio ut differat a caſu pꝛecedẽti ⁊ ſe. ¶ Quero qꝗrõ dꝛie int hos caſus.DPiẽ gl.iĩ vno caſu loquit teſtõꝛ per vba pme pſone.iĩ alio per vba ſcdðe ⁊ ttie. IJdẽ NHi.⁊ Ol. ut pʒ ex ſũmario eoꝛũ qð nõ placet.q etiã ĩ p caſu poſſet log teſtõꝛ ꝑ vᷣba ttie pſone. None ꝙ iße teſtõꝛ uocat᷑ titius.⁊ dicẽt ſic. ẽtũ q dʒ titi ſeio legat oſtat ꝙ ualẽt legatuʒ. dic er/ oin pn. S. q q;titas nõ expmit rõ ẽ enidẽs ut tex. dicit. In cvo qñ debitoꝛ legat creditoꝛi q;titate expſſa grauat hẽdẽ in cqtitate. v ſic ſba reilegate repit.⁊ tũc falſa demõſtratio nõ vi tiat. In ſcdo caſu legat creditoꝛ debitoꝛi cẽtũ qᷓ dʒ tũc grauat hẽdẽ ſolũ ĩ liberãdo.ſſi debitũ nõ apparet denicit ſbᷣa rei lega te.iõ nõ ualet legatũ. In t᷑tio caſu ſiqs legat alicui qð dʒ ttiun/ videt᷑ legare actionẽ qᷓſi nõ ẽ defcit ſa reilegate als nil videi legaſſe ut euident tex.diẽ. Idẽ ꝓbat᷑i.l.legaui.de nlen tex. Tgl.¶ Op. relatiuũ iũctũ vbo pñtis tꝑis uł pᷣteriti nõ ſac cõ/ ditionẽ. ut.l.ſtichꝰ.S.e.h dicit ðↄꝛiũ.qð videbai tenẽ Ol.in ſũ⸗ mario qð trufa ẽ.ueritas ẽ ꝙ nunqꝙᷓ; de pñti ul pᷣterito ẽ cõdi/ tio ppe.ut.l.ſiita ſtipulat ſuero hac de v.ob.⁊ tex.ꝗ h̊ appel lat ↄditionẽ.x.l.cũ ad pñs.ð.ſi cer.pe.iĩpꝛope loquunt᷑ ut b ſẽ — De legat 5. tit gl. nõbilit. Logtur ergo h̊ de demõſtratiõe cui defect ex⸗ tiguit ſbᷣam rei legate.⁊ Bñs legatũ ſic defect ↄditiõis.iõ appellat ea ↄditiõeʒ. ¶ Op. ꝙ falſa cauſa nõ vitiat legatũ ut l. cũ tale.S.falſa.de ↄdi.⁊ de.So.h̊ erat talis cauſa ſeu demõ ſtratio q̃ faciebat deſicẽ ſᷣam legati.ad idẽ.l.ſi Fuꝰ.S.q ꝗnq; j. e. Di. ĩducit hũc.S.iĩ ar.qdã come ↄceſſit cuidã eccliegcꝗd iuris hẽbat ĩ tali loco.Certe nil oꝑat᷑ niſ de iure ↄcedent ap/ pareat ut h ⁊.l.legaui.de li.le. Incertitudo eni ĩpediat acqſi tionẽ poſſeſſiõi ⁊ ꝑ ↄnñs uſucapiõis.vt.l.ijj.S.iĩcertã.⁊.l.locꝰ. ⁊.l.ſiqs fũdũ.de acq.poſ.⁊ de uſuca.l.ſi fur..ĩcerta.cfᷣm Di. facit qð nõ.in Spe.de inſtru.edi.S.nũc aũt.uer.ij. (Si gs ita. In altnatiua obligatiõe ſi legat qð debef cogit᷑ hẽs ad cedẽdũ.ſi legat᷑ vna de rebꝰ cogit᷑ ad agẽdũ.ſilegat᷑ utraq; res diuerſis cogit hẽs utriq; ſa tiſfacẽ ĩſolidũ.h.d. ꝛimo erat electio creditoꝛij ⁊ legauit qð debet. In ſcðo erat electio debitoꝛis ⁊ legauit vnaʒ tm ex re/ bꝰ. In t᷑tio erat electio creditoꝛi ⁊ legauit utrãq; rẽ diuerſij. ſcða ibi pꝛo ĩde.t᷑tia ibi ꝙ ſigs. Nõ ex pncipio ꝙ ptãs eligẽ di trãſit ĩ ceſſionariũ.Cõtra de.l:.ſi ita ſtiplatꝰ.iĩ pn.⁊.l.f..ĩ pn. de v. ob. gl. nec h nec ibi bñ ſoluit.Dic ptãs eligẽdi nõ trãſit ĩ ceſſionariũ viuo creditoꝛe.ſʒ eo moꝛtuo trãſit ad hẽdẽ ꝗ p̃ᷣu,/ mit᷑ uolũtatẽ defũcti ſcire.ut.l.ſiq a ſilio.S.ſiqꝰ płes.ðS.e.⁊ ſic poſtq; trãſiuit ad hẽdẽ cepit illa ptãs eẽ ceſſibil.iõ trãſitĩ cen ſionariũ ut h.ar.l.pꝛ.S.qndecim.j.ti.ij. Pꝛo q̃ ſo.fac qdð nõ. in.l.j. C. qp ſua iuriſ.⁊ ꝑ Guil.in.l.j.j.de of.eiꝰ cui mã.ẽ iuriſ. vʒ merũ ſperiũ poſtq; ſemel ẽ delegatũ põt ſubdelegari. ꝛe terea legatari ĩ re legata dicit hẽs.ut.l.ad tpᷣs.de uſuca.iõ ſiẽ ĩ hẽdẽ trãſit ita ĩ legatariũ.¶ Op.ad ſcdᷣaz partẽ de.l.cũ alie nã. C.e. x.l.apud iul.S.fi.S.e. So.h legauit reſpectu iuri qð hẽbat ppe rẽ ulĩ re.ſac.l.Fuũ ſilij.in pn.S.e.⁊ nõ iſtud ꝙ lʒ nõ hẽrẽ ius in re ſi tñ putabã me hꝛe actionẽ ꝑſonalẽ ꝓ re videoꝛ legare reſpectu illi iuris. ¶ Op.ꝙ agat᷑ ex actiõe ex teſtõ. ut l.j. C. cõia dele. So. fateoꝛ ꝙ ↄcurrit cũ ↄditiõe ĩcerti.¶ Op po.ad t᷑tiã partẽ de pᷣcedẽti rñſo. So.h̊ hẽbat electionẽ hẽs.i ßcedẽti debitoꝛ. Op. de. l.ſi titt. . ti. . So. iſta ĩtelligik rm illã.¶ QAũo vides ꝙ hẽs cogit᷑ agẽ qð ẽ nouũ dicere ago enĩ ut agas.ſile ĩ.l.cũ ples.S.meſſẽ.S.loca.⁊.S.ad.l.rho.de iga. l.ij.S. pe.⁊ de ac.emp.l.iul.S.pe.⁊ neqd ĩ lo.pu.l.ij.S.ideʒ la d ergo utrũ ĩ iſtis caſibille a. uenit liberet ce dẽdo actionẽ. Gl.ꝙ ſic ĩ.d.S.idẽ labeo. Sʒ foꝛte in caſu huiꝰ S.ſi exigẽdo.reqreret᷑ magna expẽſa ad hẽdẽ ſpectet laboꝛ ⁊ ſũptus iᷣm diſtictionẽ qua habuiſtis i.l.cũ ſuus.S.e.¶Vlti/ mo p.il.iſtã cõſului in.q.uos ſcitᷣ ſᷣm cõem opi.q; actio iudica tur mobilis uel imobilis ſᷣm nãm rei qꝗᷓ in ea ↄtinet᷑.ut nõ.per Di. S. de auc.tu.l.põt.⁊ ꝑ glo.C.ſi aduer.trãſac.l.j.⁊ in au. de nõ ali. S.j.pbat᷑.C. de pᷣdi.mi.l.ſi ad rẽ ſoluẽdã. Itẽ ſci᷑ ꝙ minoꝛ nõ põt alienare imobilia ſine decreto.mõ qdaʒ minoꝛ: hẽbat actionẽ ad fũdũ uel ad cẽtũ alternatiue ceſſit actionem ſuã.dixi ꝙ erat ĩ ptãte debitoꝛis ſi enĩ ſoluet fũdũ nõ ualet ceſ ſio.ſed ſi ſolum centũ ceſſio ualet.caſus eſt hic. gamiſſ? Qirca iſtam. l. diſtin guit Ideicõmiſſuʒ. ꝭo are. ſic. aut Sa⸗ Atari pꝑcepit ⁊ agnouit legatũ ⁊ tenet᷑ pWſtare ut h ⁊.l. iĩperatoꝛ.j.ti.j.aut agnouit ⁊ nõ pcepit.⁊ tenet᷑ cedere actiõej d.l.imperatoꝛ.j.ti.j.x.l.ſi legatari.j.ti.ij.aut nõ agnouit nco Pcepit. ⁊ nõ tenet᷑ ſed remanet apud heredẽ cuʒ onere ſuo. ut i ab eo.j. de uſufru.le.ita dicit ipſe.adde ſi hẽs hʒ rẽ tenetur eam dare.ſi eſſet apud legatarium dʒ heres cedere actionem. elſſrun⸗ Fii HH hi inmns — ſʒ. Qui reliqt.x.nõ videt᷑ relinque J 8 teſtõ. x. h. D. nõ iſtã.l. CQAQuũo ꝗd ſi bis noĩauit.x.an ĩtelligant᷑ eadeʒ.x.an diuerſa. Dic aut fuit vna oꝛo. ut titio.x.⁊ ſeio.x.lego.⁊ tũcĩtelligunt eadẽ x. ut.l.eũ q ĩ pn. x.l. ſtiplatio iſta. S. en q.de v.ob. Si vo fue⸗ rũt diuerſe oꝛones.it titio lego.x.⁊ ſeio lego.x.tũc ĩtellige de diuerſis.x.ppt diuerſitatẽ oꝛonũ ⁊ pſonarũ ut.l.plane..ſed ſi nõ coꝛpꝰ.S.e.dixi ĩ.l.xe ↄiũcti.j.de le.iij.¶ Queroutrũ int᷑ xx.⁊ dena ſit differentia. Dic ut.l.ubi ſideiuſſoꝛ de ſolu. A lianun Rab falcidiã fit legato Nun diminulio pꝛo rata. h.ð. “ J fundum: Per legatũ hẽdis nõ auferi edñium legatario defũcti.p. ð. — J Debitoꝛ põt grauari one- JIpecuniam.? ſideicömiſt b.d. αο α&αμ Vnu ex dñis põt legatũ factũ ſer i ſeruo cõi. cõi rendiafe⸗b.den ſter iſtos duos ſit locus iuri accreſcẽdi. Nic ut.l.pꝛoculo.j.ti...j. —— giöh gtünt den p, cgſi⸗ De. ebei reb? igſ it Ne, ſſ. ſe ſſti Pſu⸗ ſ ſe , ni. ͤſe ale 1 no⸗ cot ne —. „ ⸗ 92A△¾ „ . „ 4 Exiſẽte ↄditiõe ſbᷣſtõnij facte legatatio SStichum. atũ traſit i ſpſtitutũ. h. d. ¶ Op. ⁊ vi/ det᷑ꝙ ſuccedat ↄſtõ ⁊ faciat eũ liberuʒ.ut.lij. C.ſi mã.ita fue. alie. Glo. ponit plłej ſo. dic ſm MPe. q;tũ ad ꝓpoſitũ ꝙ hic nõ ſuccedit ↄſtõ.iõ qꝛ teſtatoꝛ diſpoſuit ꝗd futurũ eẽt de fuo poſt tẽpus. ¶ Sed ↄtra hoc op.qꝛ teſtatoꝛ nõ põt ſacere ꝙ ↄſtitu tio nõ habeat locſ utel ans BSe⸗ Raſpon⸗ ut ibi n67 Qui excipit ediſiciũ vdet᷑ exciꝑe ſolũ Qui undũ. 4 aſct dubio ⁊ pꝑ rẽ legata dʒ he redi ↄſtitui ius eũdi ſic ibat teſtõꝛ.h.d. ¶ Op.q teſtõꝛ ſenſit de ſupfcie nõ ꝑõt deberi iter ⁊ actꝰcũ res ſua nemini fuiat.ut l. j. ð. cõi. pdi. So. diẽ gl.tũc non eẽt ppe fuit.ut.l.olympico de ſer. ur. pꝛe. ¶ Op. ꝓut teſtõꝛ ſeſit de ſolo. nã ſuit ipo iure nõ ẽ ↄoſtituta. ut.l.ſuũ ſilij ĩ fi.S.e.Gl.ſatet ↄꝛiũ ⁊ tex.expone ut ĩ gl. Mãm hui.S.dixi plene ĩ.l.j.j.de ſer.le. Gl.ĩduc ĩ ar. eo g legauit arboꝛẽ ꝙ videat᷑ ſolũ legare cui coheret ⁊ viã. ocẽ uerũ qũ legauit nucẽ hoc ẽ arboꝛẽ rõne fructuũ.ſecſi legauit rõne mãe.qꝛ uolũtas teſtõꝛij nõ poꝛꝛigiẽ ad fũdũ.ut.l. ligni.j.ti.ij. Itẽ ĩducit᷑ ad qõnẽ de eo ꝗ excepit arboꝛẽ ut fuit iciſa ⁊ poſtea pullulauit.de q̃ i.l.obligationũ ſere.S.placet.j. de ac.⁊ obli.⁊ ibi glo.⁊ de dam.infe.l.vamni.ðs.ſi is qui vici/ nas.⁊ ibi dixi plenius. Si libertus. Anus ex heredibus in ſpetie here/ ?ditaria grauatus pꝛo poꝛtiõe ſua tã/ tum grauatus videtur in re. eſtimatio teſtatoꝛi nihil operaf. b.d. ¶ Oppo. de. l. ab omnibus in pꝛin.j. e. Sol. ibi fuit gra uatiĩ ſpetie nõ hẽditaria qͥ caſu videt grauat iĩſolidũ. in ſpᷣe hẽditaria q caſu tenet᷑ p poꝛtione tm ut h niſi eẽt aliqð indiui/ duũ legatũ ut libtas.ut.:.cũ q̃ſi.S.ſi ples.j.de fideicõ.li. Sʒ ſi grauat᷑ in ſpe nõ hẽditaria ſʒ ipſi hẽedi uł altiꝰ.⁊ tũc ſilr tenet ſſolidũ.ut.j.e.l.ſi tibi hõ.S.j.ſm ꝙ ibi HNi.itelligitlʒ gdẽ ut ibi dicã.⁊ hoc ponit Guil.i.l.auus.õ.de pac. Ni.ĩqucit ſinẽ huiꝰ.S.ad qõnẽ.teſtatoꝛ ueniẽs ad moꝛtẽ religt uxoꝛi certas res q̃s extimauit.cc.ꝙ ſi ualẽt plus hẽs nõ põt detrahẽ.ſi ua lẽt min nõ põt uxoꝛ petẽ ꝙ ſibi ſuppleat᷑ꝑ iſtã.l.x.l.cũ pꝛ.S. pat qui filio.j.ti.j.qꝛ iſta eſtimatio nil operatur ̃ᷣm DNi. . Liberatio habet᷑ pꝛo ſolutiõe etiã Citio ndu. cõditionẽ ienanen⸗ 4 — . 37 . . . hoc vide.l.iulianus.j.de condi.⁊ demon.⁊ qð ibi dixi. (Si titiu 8 Dñiũ qð erat apud defũctũ trãſit ĩlegata 8 Se 2* riũ etiã ſi defunctus ignoꝛabat ⁊ poſſeſſio apud eñ nõ erat.h.d.¶MNõ bonũ caſũ ⁊ bñ. Nic dicit᷑ ſi hẽs norepudiauit.inuit ergo ꝙ poſſit hẽjrepudiare. de.l.ſi par tẽ.S.ſi fundus.quẽadmodũ ſer.amit.So.gl.pᷣ ⁊ nõ bñ.qꝛ añ aditã hẽditatẽ nullũ ius hʒ repudiãdi.dic ergo gl.ꝙ h nõ di cit᷑ repudiatio nõ teneat ⁊ ẽ uerũ ꝙ repudiare nõ põt. caſu Ei.l.libᷣto octuagĩta.j.de bo.li.dixi ĩ.l.ſi mihi ⁊ tibiĩ pn.õ.e. Si pater Pf.Repetitio fcã a ſpᷣſtituto ĩpuberis h — paterfa. ſi legata nõ ceperũt deberi ab ſtituto. h. d. Pꝛimo legauit hic alcui füduũ.poſtea a ſſtituto J Pani reliqt eidẽ fũdũ qð nihil opatut in p caſu. ¶ Op.j.ad fal.l.j. S. intdũ. ubi etia relicta ſub oditioe a pupillo debent᷑ a ſpſtituto ex pꝑſona pupuli nõ ex ꝑſona ſubſtituti. Rñ.ibi nõ ſfuit fcã repetitio ꝑ teſtõꝛẽ expſſa.vñ nõ itelligi tacita lʒ ſecꝰſit in ſpᷣſtituto vulgari ut dixii.l.licet.Sẽ.e. HNic vo fuit facta repe titio expᷣſſe.⁊ hoc qð dicit hĩ gl.ſuꝑ vbo legata de tacita repe titiõe intelligam hoc ẽ ut ſſtitut teneat᷑ tanq; hẽs pupilli nõ ꝙ videaf repetitũ ab eo.¶ Vñ op.ſic dicit gl.exp̃ſſa.i.ex ſe/ cũdis tabul.ſʒ ex tacita.i.ut hẽj pupilli.uel dic ꝙ etiã hʒ locũ tacita repetitio q ſuccedit᷑ ex tacita vulgari.ut.l.ꝗ fũduũ.S.ꝗ filiũ.j.ad.ʒ.fal. ¶ Op. de.l.ſeruo.S.ſi ab ĩpubere.j.e. So.ut in gl. uł dic ꝙ ↄcoꝛdet cũ iſto.S.m Di.¶ Op.de ↄdi.⁊ de. l.nã ad ea. So.utĩ gl.uł dic jm Hi.q.l.ↄꝛia loquit q ab ea dẽ ꝑſona ⁊ eodẽ gradu reliquit hᷣ a diuerſis ⁊ diuerſo gradu. L & HBec vba uobdᷣ ul alti ueſtrũ itelligunt᷑ (B is nerbis. oẽs non ſupſũt.h.d. Effect eſt ꝙ ſi vnꝰ ſuꝑuiuit hẽbit totũ ex diſpoſitiõe defũcti nõ ex iure accre ſcẽdi.? ſic nõ ſuſtinẽt onera collegatarij.x vide gl.q̃ diẽ ex oꝛ die lr̃e hoc colligit.ſacit ad qõnẽ. Napa cõmiitit qõnẽ plibꝰ Foes nł alt ex his debeat expedire.ulł ꝑ reſoꝛmationẽ ↄce dii poꝛib nel vni ex his ꝙ itelligit ſi oẽs heri nõ poterat. ⁊ ſic debeat pᷣcedere õ ſi.ð. de arbi. x.l.nõ di ſtinguemus. S. cũ in plures.e.ti. hoc ẽ ↄ caſũ ex de of. dele. c. cũ in ples õ er WS 6 . efectus cõditionis libertaꝶʒ ua/ CKül at liber. aiſeuu⸗ ſerui. h. d. cñ. . ſe. 4 / Si res ex cauſa lucrati- C MW. n quocucq; ua nobis debita ad nos Delegah p. peruenerit ſub ſpe recedẽdi.alia actio ex cauſa lucratiua cõ/ petẽs nõ perimitnr.h.d. ¶ Op. de.l.cũ alienã.C. de le. So. ut in gl. ¶ Quero utrũ poſſit agẽ ꝓ re legata ĩcõtinẽti an ha/ beã expectare ↄditiõis euẽtũ. Gl.ponit h duas opi.vnaʒ agã ſtati.aliã ꝙ agã re mihi ablata. Di.tʒ ultimã ꝑ tex.hui l. ibi exiſtẽte oditiõòe agẽ poto ⁊c. Nõ ob.l.cũ ꝗs.S.q hoĩeʒ. de ſolu. qꝛ ibi le ꝗ ſoluit erat debitoꝛ ĩ genẽ. ita dic Hi. Ideʒ tʒ Pe. per.l.nerati.S.de ↄdi.ĩde.ſʒ gl.in.l.int᷑ ſtipulãtẽ.S.ſi rẽ.j.de vbo.ob.det᷑minat ꝙ ſtatiĩ poſſit agi. Ja. de are. diſtin/ guit aut uolo ſtatĩ agẽ ad eſtimationẽ illidubij euẽt ⁊ poſſũ. ar. 3.fa. her.l. idẽ labeo ĩ fi. t.l. ſe. v. l.j.S. hẽs.j.ad tre.Aut uo lo agẽ ad totale ĩtereſſe ⁊ nõ poſſũ niſi exñte ditiõe ut h.qð placet.ita loquit iſte tex.ubiin pᷣ caſu inuit ꝙ ſtati poſſũ agẽ. in ſcdo dicit exiſtente conditione. (Si ex bonis. Regula catoniana ceſſat quando 4 . *impedimentum ſubeſt uere non ta/ men iurio ſictione.h.d.¶ Quero ſucepi rem minoꝛis quam poſtea reſtitui.aliquis legat mihi illam rem quã uſucepi.utrũ ualeat legatũ. Reſpõdeo ꝙ ſic. ¶ Op.de.l.mea res.j.de cõ di.⁊ de.⁊.j.de re.cato.l.j.x.l.cetera.S.j.S.e.So.lʒ eſſet uere mea tñ tũc fingebat᷑ nõ mea.nõ enĩ uſucepiſſe videt᷑ is a quo auferri põt.ut.l.nemo.ð.de reſti.in ĩte.ſac.l.bᷣuũ ſilijĩ pn.S.e. ũ IαAQuatenu;ex te ad me ex cauſa lucratiua per enenit. eaten actio ex alia cauſa lucratiua peri mit. h. d. C Nõ ꝙ qñ uſufruct reuertit᷑ ad ꝓpꝛietatẽ dicit dñ pꝛopꝛietati acꝗrere ex cauſa lucratiua.mããm iſtã de duabus cauſis lucratiuis videbit in.l.meui'.S. duob.j.ti.j. . ulianus Qno titulo peruenit ad me ancilla eodẽ titulo dicitur partus puenire.h.d. Wr 1 Si duob ſeparati Z ſingulos ex duobꝰ ¶Cui gar U. reis actio leget cuilibet ſſolidũ ſatiſſacere cõpellet lʒ ex actiõe vni facta ꝑ teſtõꝛẽ utriuſq; legatũ ꝑimat᷑ b. d.rõnẽ hui. S. habuiſtis ꝑ gl.i.l.ſiſic. F. f. ö. e. ¶ Op. .ti. j.l.ſi tit . So. ꝙ hic hẽs hẽbat electionẽ ↄueniendi quẽ uole/ bat.ibi erat electio debitoꝛis.ut nõ.S.e.in.l.qð ſigs.ſᷣm Di. ⁊Thoc ꝓut ↄꝛiũ uadit ad Fma partẽ.S.ſed ꝓut op.ad ſi.dic ibi in ſolutiõe debitoꝛis.hĩ libatiõe facta ꝑ teſtõꝛẽ.ꝑ quã pᷣſu/ mit mutatio uolũtat. Ja. de are.inducit hũc.S.ad qonẽ.ꝙ ſi ceſſio facta eſt vni non põt fieri alti ut hic ⁊.j.ti.j.l.qui duos Dic qñq; ſuꝑ actione ſit talis ↄct ex qͥ ↄfert᷑ utili ut in caſibꝰ nõ.in.l.j.C.de ac.⁊ ob.C.e.l.ex legato noĩs.⁊ tũc nõ põt ſie/ ri ceſſio alti ut utilis traãſterat.ita loqtur hᷣ ⁊.d.l.q duos. Sʒ in directa que remanet apud cedentẽ que nõ põt trãſſerri per ceſſionẽ poſſet aliqꝗs oſtituipcura.in rem ſuã ⁊ hẽet effectũ.qꝛ põt ei ſolui pᷣterq; ĩ caſibꝰnotiji.l.iij.C.de noua.utił aũt ſemel trãſlata ĩ vnũ ĩ aliũ ampli trãſſerri non põt.ut nõ i.l.emptoꝛ. de hẽ. ul ac.uẽ.ꝓbati.l.j.S.de illo..l.ex aſſe.j.ad tre.Si vo nõ eẽt traſlata utił ex p ↄciu poſſet alteri cedi ſicut res nẽdita anteq;ᷓ tradat᷑ põt alteri nendi ⁊ traſſerri dñiũ.qdð eni operaĩ᷑ traditio ĩ reb coꝛpoꝛalib illud oꝑat᷑ ceſſio in actionib utnõ. in.l.fi. C.qñ ſiſ.uel pꝛiua. ¶ Cum mihi ſtichus. Sivna exrebus alter⸗ natiue debitis ex cauſa lucratiua efficiatur mea aliam petere potero.h.d. ¶ Quero utrum heres poſſet mihi ſoluere eſtimationeʒ eius qui factus eſt meuſ. Rñdeo.ſic ſi eiuj erat electio.i.hẽdis.ut.l.ſtichuʒ in pꝛin. ⁊ ibi nõ.j.de ſolu. L gas- . — — —— — . ⁶ tius.n re que nõ põt ad oculũ demõſtrari 4 Itius. utege lucratiue pñt cõcurrere.h.d. cuerũ Bauie partẽ ſimplir nõ facta aliq̃ demõ⸗ Latiõe. als ecus emaing vuob. Jtr Ainſmadi. Legatũ ſpᷣ cõditiõe ſi cauerit de NWiuſi Oi. cdado ul faciẽdo aſſimilat le/ ato cin in viz modiuł ſideicõmiſſi onus ĩponit.h.d. ¶ Op. m hoc legatari grauat᷑ de cauẽdo anteq; hẽat aliqd a teſta/ toꝛe.⁊ ſic ꝗ nõ honoꝛat grauat᷑ 9̊.l.labeo.C. de ſideicõ.meliꝰ ad ꝓpoſitu in.l.ſideicõmiſſũ.S e. So.gl.ꝙ hic pus põt petẽ Ccætũ q; caueat.ut.l.pe.ad.l.fal.⁊.l.pe.⁊.l.mulier.S.j.de ↄdi. ſſti.nõ bñ.inuit iſta . qn oditio eſt ĩplẽda ex re legata puj⸗ põt peti legatũ qᷓ ĩpleat oditio.⁊ ſicẽ nouus ĩtellect ad.l.pe. C. ad.l.ſal.doc.i.d.l.pe.dicũt ꝙ imo illð pus ſoluet ⁊ ſic iple bit ↄditio.ſʒ poſtea plujẽ datũ repetẽ potit.ſic dicũt cano niſte de eo ꝗ iurquit ſe nõ repetiturũ uſuras iux. c. debitoꝛes. de iureiu. ⁊ nõ.Ci.ĩ.d.l.pe. Iſtð qð gl.dic nõ placet doc.qꝛſẽ per ditio dʒ p ipleri.ut.l.ꝗq hẽdii fi.de ↄdi.⁊ de.⁊.l.ij. C. de is q ſõ mo. Itẽ mihi nõ placet qð doc.dicũt ĩ.d.l.pe.ꝙ pᷣus ſoluat totũ.niã cũ.l.ſal.reſecet ipᷣo iure.ut.l.linea.⁊.l.plautiꝰ. ad.l.lal.ſuffic ꝙ ſoluai ctũ pmittit lex fal. Remaet g adhuc. cõtrari factũ p. Sl.ſol. ꝙ nõ grauat ſi no vlt. ſi ſpo-te vult cauẽ põt. Tu dic meli ꝙ iſtud legatũ nõ dicit relictũ ſub ↄdi tiõe ſʒ ſub mõ. Nã cũ ꝗs nõ admittit ad petẽdũ niſi pᷣſtet cau tionẽ de ĩplẽdo modũ vt.l.ſitibilegatũ.j.ti.ij.ſi teſtatoꝛ h exp mit ꝙ caueat expmit qð a iure tacite ĩerat ⁊ ꝑ eũ moduʒ quo inerat.iõ nõ eſt relictũ ↄditiõale.hᷣ dicit tex.in.l.qb dieb. S. fmiliꝰ.de ↄdi.⁊ de.⁊ h eſt qð dicit᷑ quadmodu qð alicuile gat᷑ ut ex cauſa fideicõ.ᷣxreſtituat᷑ ⁊c. ¶ Op.x videt᷑ ꝙ iſta ſti⸗ płatio nõ naleat qꝛ ꝓmitti hẽdi de dãdo alti.ſʒ alti ſtipulari ⁊ẽ.ut.l.ſtiplłatio iſta.S.alti.de v.ob.Hu.dic̃ ꝙ illi alti caue/ bit qð ẽ õ tex.hui.l.ul dic dicit gl.ꝙ hẽdi dʒ caueri ita ꝙ ua leat.ſ.ſibi ſtipulãti ꝓ illo cuiꝰinteſt. ⁊ iſta ſat ẽ bona.uł dic ᷣm Ja. de are.nõ eſt curãdũ an ualeat uł nõ.qꝛ ↄditio dʒ iplerilʒ effectũ nõ hẽat.ut.l.meui.de ↄdi.⁊ de.qð nõ placet.q;ꝛ nõẽ oditio ut dixi. S. Dic ergo ꝙ ſaß eſt ſi hẽdi caueat ſimplr cuiꝰ ltereſt ut uolũta⸗ defũcti ipleat᷑ lʒ ↄſerat᷑ ĩ aliũ.ut.l.titio cẽtũ de odi. de. ⁊ iõ ſemp.ll.dicũt ꝙ cautio de iplẽdo modum pᷣſtaĩ ẽdi.ut dicit.l.ſi tibi cũ ſi.j.ti.ij.dixi plene in.d.l.ꝗb diebꝰ.S. tmili.de oↄdi.⁊ de.¶ Querit gl.qd ſi iſte legatari pᷣ nõ vult agnoſcẽ legatũ. Rñ.ꝙ nõ cogi ſ remanet apð hẽdẽ cũ onẽ ſuo. ut. l. ſi ab eo. de uſufru.lega. dixi.in.l.fideicõmiſſũ.S.eo. 2 I11Wει Due cauſe lucratiue ex perſona (Si ſẽpꝛonius. uecul ue loco vni iudicã/ tur ac ſi exteſtõ vnꝰ ꝓcederẽt.h.d. ¶ Op. de.l.plane.v.ſʒ ſi duoꝝ. S. e. So.ibi fuerũt teſtã duoꝝ penit diuerſoꝝ.h̊ duoꝝ hñtur loco vni.ſ.deſũcti ⁊ bẽdij.¶ Op. de.l. qd ergo. F. j. S. e. So. ibi fuit relictuʒ a diuerſis hẽdib penitꝰ ha duobus rũ vn ſuccedit in loco altiꝰ.¶ Auero ꝗd ſilegatari a quo res relicta eſt legat eã. ANidetur ꝙ non hẽat locũ iſte.S.qꝛ ip̃e nõ repñtat pſonã defũcti ſicut hẽs. ꝛiũ puto.qꝛ q ad rẽlega ,/ tã loco hẽdis eſt.ut.l.ad tpᷣs.j.de uſuca. ¶ QAuero qd ſi ille qui mihi dʒ rẽ ex ſtiplatiõe ex cauſa lucratiua mihi legat eã. Rñdeo idẽ qꝛ utraq; cauſa lucratiua ab eadẽ ꝑſona ꝓcedit. facit. ſ. ti. ij. l. ij. F. ſi rem. qd nõ. lcui. ebito generis re obligata pempta liberetur =EUleh. d. C Op. ꝙ in legato generis ſit electio lega tarij nõ hẽdis.ut.l.legato gnãlit.S.e.So.gl.ꝙ h ſui nõ erat in pꝛimonio.qð tʒ Di.⁊ oẽs.rõnẽ ponit gl.in.l.ſi hẽdẽ.ð.fa. her.S.ſi icerto.Ziliã dedi in.l.legato.⁊ illũ paſſũ ꝙ qñ ᷣuinõ ſũt in pꝛimonio electio eſt hẽdis ꝓbat iſte.S.meliꝰ q; alibi. Actio ex teſtõ durat ad rẽ ſires ¶Egdes quibus. tradita non pfecte.h. d. NMõ qð dixi ĩ ſimario.¶ Op.⁊ videt᷑ ꝙ edes traſeũt cuʒ iure funi tuj.ut.l.a titio.j.de ſur. So.ĩtellige ꝙ h fuerũt legate ſub cõ ditiõe ita ꝙ alidᷓ tpe fuerũt hẽdis. dicit glo. ¶. Op. ꝙ agatur de dolo. ut. l. elegant. S. nõ ſolũ de dolo.Hui timoꝛe NDi.po nit uũlã totã diſtictionẽ glo.in.S.nõ ſolũ.pᷣallegato.qð docto. examinãt in.l.exhibitiõis.ad exhibẽ.ego pono plene in.l.in lianus.S.i.j.de v.ob.q;tũ ad ꝓpoſitum dic ꝙ ↄꝛiũ loqtur qñ res erat debita ex ↄctu ſtricti iuris.hic debet᷑ ex teſtõ qð hʒ in ſtar boneſidei.ut.l.in minoꝛũ.C.ex qui.cau.in ĩte.reſti.nõ eſt ne. ↄtra de.l.ſi hẽs gnãlit᷑ ſeruũ.j.e.So.ibi dʒ exponi de do/ lo.i.ex teſtõ noĩe doli.facit plene qð videbið in.l.meui.S.fũ/ do.j.ti.j.Et nõ ex iſta.l.ꝙ habeo rẽ ⁊ ipſã tñ peto.qꝛ eſt ple⸗/ ne tradita. qð plene dic ut dicta.l.iulianus.S.j.ðe v.ob. rẽ ⁊ pciũ nõ ſoluẽ. ꝙ ſi ſoluerit põt repetẽ medijs cõpetentibꝰ hic expꝛeſſis.h.d. Mꝛimo loqtur q res nõ erat tradita nec pciũ ſolutũ.ſcᷣo qñ pᷣciũ erat ſolutũ ⁊ res non tradita.ttio qñ pciũ erat ſolutũ ⁊ res tradita ſm Di.ſcdᷣa ibi ꝙ ſi pcio.tertia ibi ꝙ ſi iundicio. ¶ Op. qui emit Fuũ ſibi legatũ emit rẽ ſuã er/ go nulla eſt emptio.ut.l.ſue rei.de ↄᷣhen.emp.⁊ ſic ex empto nõ põt agi.So.dic ꝙ erat legata ſub ↄditione ułin diẽ.⁊ ſic erat res teſtatoꝛis ᷣm vnã lec.uel dic ꝙ erat legata res hẽdis ⁊ ſic nõ trãſit dñium in legatariũ ut dixi in.l.ſihẽdi fu..e.?⁊ iſtã tʒ gl. H in pma gl. ¶ Aguerte ꝙ in hoc pncipio eſt uarie/ tas.q; qdã ĩtelligũt ꝙ hic legatari emit ab hẽde.qdã ꝙ emit ab exneo nt dica in glo.magna.¶ Quero ſuper pma parte ãqlit ſoꝛmat᷑ iudiciũ ntt abſolutio ſeq̃tur a pcio.Nic ut in glo. ſuꝑ vbo ex uẽdito.ſcdᷣa pars eſt clara. ¶ Ad tertiã partẽ op. ꝙ dʒ agi ex empto nõ ex teſtõ.nt.l.cuii res de ac.emp.⁊.l.fun do.ſ.ad.l.ſal. Hui'timoꝛe iſte.S. legit duob modis.pᷣ ꝙ lega tariꝰ egerat ex empto ⁊ ꝑegerat.q; ↄſecut fuitrẽ.ſco mõ ꝙ; egerat ⁊ nõ pegerat. Iſte lec.tãgunt᷑ in glo.parua ſuper vᷣbo actũ. ⁊ in gl.magna. Itẽ pma lec.nariat᷑ trib mõis.pᷣ ꝙ ðꝛia loquunt᷑ qñ qꝗs emit ab hẽde.h̊ vo emit legatarius ab exneo. Huic ʒdicit lr̃a in pncipio que dicit ab herede emit.ſʒ pũcta He legaß ß. oſt dictionẽ hẽde ⁊ ceſſabit Zꝛiũ. Itẽ huic ob. ꝙ ĩfi. dicit ꝙ Poe actoꝛis nõ facit.qð tm̃ hẽdi ↄuenit. Rñ.ut in glo.tenẽ/ do iſtã lec. Itẽ huic lec.ob.S.in v.ꝙ ſi in pcio.ſi eni non emiſ ſet ab hẽde nõ poſſet eũ ↄuenire ac ſi eẽt euictꝰ. Hui tioꝛe gl. in.l.fũdo.j.ad.l.fal.ĩtelligit ꝙ in pma ⁊ ſtia parte h̊ ab exneo emit ĩ medio emit ab hẽde.certe lʒi ſe ſit uerũ ꝙ qñ ab exẽneo emo hẽdẽ ↄuẽiã ex teſtõ ut.l.plane.S.qð ſi rẽ.S.e.Lñ iſta ua riatio hic nõ placet. q; tot iſte.S.videt᷑ loq vno caſu. uariat er go iſta lec.alio mõ.ſ.ꝙ ĩ toto.S.emit ab hede.⁊ ꝙ h dicit agit ex teſtõ.expone.i.ex empto occaſiõe teſti.ð etiã uerũ eſt ĩſe. ⁊ hoc tʒ Ja.dera.Lñ nõ eſt de mẽte huilre qᷓ ſacit dꝛiaʒ int actionem ex empto ⁊ actionẽ ex teſtõ.vñ iſta lec.in fi.glo.ibi uł dic pleni.uariat᷑ tertio mõ.ſ.ꝙ agat᷑ ex teſtõ ⁊ petit legata ri ilð qð hʒ.q; nõ videt᷑ hꝛe ex cauſa legati niſi rehẽat pᷣciuʒ. ⁊ qð in tex.dicit hoĩeʒ actoꝛis fecit.expone.i.ſactũ ex cauſa emptiõis ex cauſa legati ſibi dimiſit.⁊ iſta eſt va. Declaro ſi ego hẽo rẽ ex cauſa emptiõis q mihi legata eſt ego poſſũ ↄſti tuẽ ĩ aĩo meo me rẽ hꝛe ex cauſa legati ⁊ agẽ ↄtra te ex empto q̃ſi mihi ipᷣi euiceri.ita loquit.l.ſũdo.j.ad.l.fal.⁊.l.cui res.de ac. emp. Itẽ poſſũ ſicut ipſã rẽ hẽo ex cauſa emptionis uelle me hꝛe ex cauſa emptiõis nec mutare tituluʒ in meipᷣo ⁊ tunc ago ex teſtõ qm̃ nõ videoꝛ hꝛe rẽ mihilegata cũ nõ hẽo ex illo ti. ita loqtur iſte finis. ¶ Scda lec.pncipał in iſto v.eſt. ꝙ le⸗ gatari egerat ex empto ⁊ nõ pegerat.qꝛ nõ erat lata ſnĩa nec fcã ſolutio.poſta cognoſcẽs rẽ ſibi legatã ꝓponit actioneʒ ex teſtõ lʒ de iure nõ potuerit. dicit gl.tñ nõ debebit abſolui niſi pᷣciũ reſtituat ⁊ hoĩex actoꝛij fecerit.iſta lec.ponit ĩ gl.magna lbi ſiue etiã pꝛie.⁊ tãgit in ſcedẽti gl.vide eã.HNoc qð gl.diẽ ꝙ de iure nõ potuerit agi rephẽdit Hi.ut colligit per eũ in.c. nullus plibꝰ.de re.iu.li.vj.vñ dic ꝙ q ſũt due actiões cõpetẽ tes ad eandẽ rẽ q̃ nõ fũt ↄꝛie nec electione tollunt᷑.⁊ abſoluts ria lata in vna parit exceptionẽ rei iudicate ĩ alia admittit cu mulatio.⁊ allegat iſtũ.S. ⁊ ſic ĩnuit ⁊ bñ.ꝙ de iure poſſit p-o poni utraq; actio.nã ex actiõe facta ex vna nõ ↄtingit libera tio ex alia ut hac.l.patet.⁊ ad pꝛedicta allegat Ci.hũc.. in l. edita. C. de eden. circa ſinem ſui. (Kup ater. Si pz pᷣ dotat ꝓmittẽdo poſtea legat. vi/ ni ſeruũ teſtamento. utre legete habere utrũq;. nec videt᷑ relictũ aĩo cõpẽſandi.ut.l.creditoꝛ S.de iure do. Rñ.qũ agũt ſeparati.loꝗtur ibi qñ ſimul ↄcur/ rũt hʒ locũ iſte.S.ut gl.¶ Op.de reiux.ac.l.j..ſciẽdũ.So. aliud in pꝛe q legat filie.aliud in viro ꝗ legat uxoꝛi.⁊ dicit gl. ꝙ h iõ q; pꝛ ad dotãdã filiq tenet᷑ ex legali diſpoſitiõe ⁊ ſic ex neceſſitate.vñ id qdð relinqt videt᷑ reliquẽ aĩo cõpẽſãdi.ſʒ ma/ rittene?t᷑ uxoꝛi ad dotẽ ex ꝓpꝛio ↄctu liberalit cõ.de qᷣ in ti.j. l. creditoꝛẽ. ⁊.l.ſi eũ dotẽ.S.ſi pꝛ ſo.ma.¶ Op.ex glo.de.l.ſi pat p ſilia.j.de colla.do. Hic tex.ſo.dũ dicit eadẽ cẽtũ.ſʒ glo. dicit ꝙ hic in dubio pᷣſumii.vñ ↄꝛiũ remanet.Nic ergo ꝙ hic pꝛ legauit qtitatẽ ⁊ qtitatẽ pmiſerat.ibi aliud legauit q; pꝛo miat.puta ꝓmiat ſpetiẽ ⁊ legauit q;titatẽ uł ecõuerſo.⁊ ita iſtã. l. intelligo. dic ergo qñ p? pmo dotat pmittẽdo.ſcdðo alle gat ⁊ expmit ſe p dote legare ⁊ nõ tenet hẽs niſi ad altutrũ.ut H⁊.l.titia.S.ꝗ in vita.j.ti.j.aut nõ expᷣſſit.⁊ tunc aut legauit gliud q; pmiſit ⁊ dʒ he utrunq;.ut.l.ſi pẽ p filio.de colla.do. aut legauit illud idẽ uł tãtũdẽ. ⁊ in dubio videt᷑ legare aĩo cõ/ pẽſãdi ⁊ dʒ eẽ ↄtẽta altutro.nt hac glo.⁊.l.ſi cũ rez. pr ſo.ma. ¶ Quero qꝗd ſi pz p dotat tradendo ⁊ poſtea legat. DHe hoc videt᷑ caſus.ĩ.ti.j.l.cũ pꝛ.S.pater filie. Doc.ut Ja.⁊ Old.dicũt qñq; poſtea legat ipſũ coꝛpꝰhẽditariũ als dotale qð erat traditũ.qñq; legat dotẽ ſimplr.pᷣ caſu nalet legatũ ⁊ filie debet eſtimatio qꝛ ei videfrelicta res aliena. ut.d.S. pat᷑ ſilie. ſco caſu ualet legatũ nõ ꝙ aliqd ultra filia ↄſequat.ſed h opat᷑.q; dos tanq; legata nõ uenit ĩ collationẽ.ita ĩtelligũt l. titia.S.ꝗq in vita.j.ti.j.⁊ ar.l.filiã.la.ij.⁊ ar.l.a pꝛe.C. de col. Si vo legaret aliud a dote ⁊ coꝛpoꝛe rei dotalł.tũc ualet lega tũ ⁊ id nõ ↄferret.dotẽ vo cõferret.ut.l.ſllie.C.de col.⁊.j.de col.do.p totũ.Ne ĩtellectu tñ.d.S.pꝛ filie.dicà ibidẽ.¶ Que ro qd ecõtra ſi pᷣ legat poſtea dotat. Rñ.ſi pᷣlegauit noĩe doſj ⁊ poſtea dotat.videt᷑ de pᷣlegato dotata.ut.l.lutiel.j.j.ti.j.⁊ C.e.l.flia. Si vo pᷣlegauit ſimplłr.ſcðo dotat.tunc debẽt hꝛe utrũq;.ar.l.ꝗqnq̃ginta.S.de pba.⁊ qð nõ.i.l.plane.s.j.S.eo. AQAuero in caſu huiꝰ.S.qd ſi pꝛ nõ legauit ſilie ſʒ ipigenero cui pmiſerat. Rñ.aut legat noĩe dotis ⁊ nõ ualet.qꝛ legat crxe ditoꝛi ſuo niſi ↄtineat aliqd cõmodũ. ut.l.creditoꝛi.x.l.ſequẽ. ʒ.e.Si uero nõ legat noie dotis ſed ſimpliciter.tũc gener dʒ * j. ti. j. . l.j.S.ſciendũ.de rei uxo.actio. Si ita. oditio de inſtſis reddlẽdia cõtinet in ſe etiã li⸗ Meperationẽ p̃ſtari.qð ſolũ ſufficit ſi iſtra trcah ns det᷑ ꝓ dote legare.h.ð. ¶ Op.-de.l.cũ pꝛ — — —.— — — — — — — — — — — — „—— t ene, en eg. nen mneo aua gle git t. zine dbi otn in ur foſi K. bto de le mne llo le, nee x in pãt. h. d. ¶ Op. de.l.ab oĩbꝰ. 5. in teſtamẽto.j. e. So. ut ibi. ¶ Op. de.l. labeo. S. de pac. So. Di.ꝑ redditionẽ iſtri libe rat᷑ ꝗs ope exceptiõis.iõ nõ ſufficit niſi liberet᷑ ꝑ acceptilatio/ nẽ iit h. Iſte.S.facit ad qõnẽ. Statutũ eſt in cuitate ꝙ debi toꝛ nõ cogat᷑ ſoluẽ niſi creditoꝛ reddat ĩſtrm cãcellatuʒ.Certe ſucreditoꝛ nõ hʒ qꝛ amiſit ſufficit ꝙ debitoꝛẽ liberet ut h.ꝓba bit enĩ amiſſionẽ ꝑ ſacramẽtũ.ut.l.fi.C.de ſide iſtru.Fʒ Di.⁊ Ja. de are.hic.An aũt de iure cõi creditoꝛ teneat᷑ reddẽ debi toꝛi iſtrm. Hic ut.l.diſſolute.de cõdi.ſine cauſa.C.C.l.plures C.de ſide ĩſtru.⁊ dixi in.l.fullo ⁊ ſarcinatoꝛ.⁊.l.ꝗ tabulas.j. de fur. Altio aduerte ad pncipiũ.S.ꝗa loquit᷑ qñ qꝗs iuſſit iſtm reddiꝓ delibatiõe.ſi ergo alia fuit cauſa ceſſaret diſpoſi tio hui.S.exẽplũ cũ ꝑueniremad pacta ĩuicẽ ⁊ tu dicẽj ꝙ pꝛ meꝰ ꝓmiᷣat tibi.x.ex cauſa mutui.ego pmiſi tibi illa.x.ſi mihi iſtim oñdẽs. ſi poſtea dicis te nõ hẽe ⁊ nelle me libare nõ ſuffi cit.qꝛ ĩſtr̃m uolebã nõ ſolũ ad liberãdũ ſʒ etiã ad ſciẽdũ ſiuerũ eſſet. uel ergo inſtẽm exhibeat uel aliter de debito faciat ſidẽ. i titio. QAuinõ admitti: ad part iure actiois ſacit —⸗hnRt- HtHMWv q partẽ ſi hʒ ius retẽtiõis etiã iure ſuo.h.d. ¶In tex.ibi admittar. Dic.ſ.iure legati.Glo.iſtã mãm tra⸗ dit ponẽdo caſus ſingulares in ꝗbꝰꝗs nõ admittit ad parteʒ ⁊ nõ facit partẽ.⁊ ecõtra q facit partẽ.ſcda ibi itẽ legat mihi ⁊ nõ capaci.Ex his tñ nõ habes rõnẽ legij Ni.in.l.plane. . ſi ↄiñcti.S.eo.hoc tradit ꝑ q̃tuoꝛ regulas.q̃ regule nec rõnẽ hñt ĩ ſe nec ve ſũt ut ſtatĩ dicq.Ego ponã duas regulas. Pꝛi ma qui nõ admittit ad partẽ nec admitti ſpat᷑ aliq iure acuõis retẽtiõis uel alteri eqtaſ ꝑ ſe uel per aliũ iſte nõ facit partẽ.ita loquunt᷑ caſus poſiti in pma parte glo. Scða regula eſt.ille aliꝗ ex pᷣdiciꝭ modis ad legatũ admittii facit partẽ.ita loqui ſcða pars glo. Rõ eſt in euidẽti.q ex eo ꝙ aliq mõ admittii aufert tibi partẽ cũ eadẽ res pluriũ eẽ nõ poſſit.ut.l.ſi ut certo §. ſi duob uehiculu.ꝭ.cõmo. ¶ Declarem ergo caſus ĩ qui bus ꝗs admittit quoqͥ mõ ita ꝙ partẽ facit.¶ Nꝛimu qñle gatũ ualet in pſona collegatarij oĩ iure ⁊ ipᷣe petit.⁊ tũc nõ eſt dubiũ ꝙ partẽ fac̃.ut.l.ĩpluribꝰ.S.e.j.ti.ij.l.re iũcti.¶ Se cũdus qñ nõ admittit᷑ ſi ſppat ut in poſthumo.ut.l.duob ĩ pn. 5S.e.¶ Terti⁊ nũciĩtro gꝗlo.qñ legat᷑ mihi ⁊ nõ capacitũc fa/ cit mihi partẽ.ut.j.ti.j.l.ſ titio.la pma.ita dicit gl. Intelligo de nõ capaci cui res aufert᷑ tanq; ab ĩdigno.merito facit par/ tẽ.qꝛ lʒ nõ admittat᷑ ipſe admitti ali.ſ.ſiſcus.ſicut eni facerej mihi partẽ ſi mecũ comederes ita ſi aliũ ponis loco tui in mẽ/ ſa. C Quart caſus qñũ legat᷑ mihi ⁊ tibi res tua ut hic.rõ q; ꝑ legatũ reũ aliene in me nõ traſiert᷑ dñium ipſo iure.ſʒ hẽs dʒ re dimẽ ⁊ mihi dare uel dare eſtimationẽ.iure ergo retẽtiõis ↄſu lit᷑ ſibi.hic eſt caſus hic. ¶ Sʒ õ hoc op.S.e.l.plane.S.ſi duo buð.qñ legat᷑ mihi heredi.videt᷑ enĩ q hẽs poſſit ſibi ↄſulẽ iureę retẽtiõis ibi ſicut hic. Rñ.illũ.S.intelligo qñ eſt legatũ coꝛpꝰ hẽditariũ ↄiũcti re ułre ⁊ vbis.ſi enĩ legaret res heredis mihi ⁊ hẽdi.tũc hẽs faceret mihi partẽ.qꝛlegat᷑ mihi ⁊ dño ut hic. Si vo legaret᷑ res aliena mihi ⁊ hẽdi tũc idẽ puto eadẽ rõne. qꝛ cũ dñiũ nõ trãſeat in legatariũ hẽs põt ſibi ↄſulere ꝑ viã re/ tẽtiõis ꝑ hũc.S.⁊ qd.j.dicã.Si vo legat q;tita ul aliud in ge nere ita ꝙ de manu hẽdis dʒ dari legatario.tũc idẽ ꝑ eandeʒ rõnẽ ut hic.ſʒ q legat᷑ coꝛp hereditariũ mihi heredi herej ad illud nõ admittit iure hereditario.qꝛ teſtatoꝛ ſpalit᷑ legauit.⁊ ſic illud ab vniuerſitate exemitnec põt uenire ut legatarius ꝛ ſibi nõ põt legari a ſeipſo ⁊ dñiũ recta via traſit ĩ legatariũ. vñ nõ põt retinere pᷣtextu alicuiiuriꝰ qð habuerit ul hꝛe ſꝑet᷑. merito nõ facit partẽ.ut.d.S.ſi duob. ⁊.l.legatũ. F. j.j. e. ⁊ iõ eſt oſiliũ legatario iſto caſu ꝙ agat ð heredẽ rei uẽ.nõ actiõe ꝑſonali.ut.l.legatũ.S.j.j.e.Ex hoc apparet itellect.l.ſiqs ti tio.õ.de uſufru.accre.ubi ſiqs legat titio ⁊ heredib ſuis uſu/ fructũ titi habebit dimidiã ⁊ heredes partẽ faciũt.iĩtelligo enĩ illã lr̃as ut iacet de heredibſuis.ſ.teſtatoꝛis ꝗ ideo faciut par tẽ.qꝛ apud eos remanet ius dñij.⁊ ſic ius uſufruct cauſal.me rito per retẽtionẽ pñt oↄſulere ſibilʒ glo.ibi alit᷑ ĩtelligat. Item dixiꝙ. d. 5. itelligit ꝙ reliquat᷑ piuncti re uel re ⁊ vbis ⁊ ſic iu re ſuo leganrincſtcts admittit᷑ ⁊ heres ſecũ nõ ↄcurrit.ſi aũt eẽt relictũ diſiuncti re iunctĩ vbis tm q; teſtatoꝛ diuiſit ⁊ tũc legatari nõ admittit niſ ad partẽ ſuã ut.d.l.plane.i.ſ.s.eo. ⁊. j.ti.j.l.i.S.lutũ.⁊.j.ad trebel.l.lutiꝰin pn.¶ Quint caſus eſt qũ legat᷑ mihi ⁊ uo teſtatoꝛis tũc Fuuj facit partẽ.ut.l.pla ne lſ ↄiũcti.S.e.rõ eſtq; de eꝗtate ipſi kuo debet.ut.d.s.ſi ↄiũcti in glo. ¶ Sext caſus eſt qũ lega᷑ mihi ⁊ fuo meo.ut.j. ti. .l. ſi mihi pure.rõ eſt eadẽ. ¶ Septimus caſus eſt g ponũ in tex. ⁊ in Kaln duo pꝛoni.in pᷣn.S.de iureiurã.ubi aliquis admittit ipſo iure ſz nõ ope exceptiõis.tñ qꝛ aliqͥ iure admit partẽ facit.ubicũq; aũt nullo iure admittũ nõ facit parteʒ ut Pelegahß dictũ eſt. Exẽpla ponunt᷑ in pma parte gl.ꝗᷓ eſt multũ dara. ⁊ hoc uerũ.qꝛ talis nõ facit mihi partẽ.ſʒ põt eẽ ꝙ ego repel⸗/ loꝛ a parte ꝓpt aliã cauſã.qdð dic ut.l.re Oiũcti.j.ti.ij.in t᷑tia q̃ ſtiõe pncipali. Ex pᷣdicijᷣ apparet ꝙ diſtictio Hi.nihil ualet dicit enĩ aut legatũ eſt iutile in pſona legatarij rõne rei.q eſt ei ꝓpꝛia ⁊ facit partẽ ut h.⁊ iſte caſus uerus eſt in ſe ſʒ nõ eſt vlis.Quid enũ ſi ego relinꝗ fuo militia liberi cũ ignoꝛarẽ euʒ ſeruũ.Certe legatuʒ eſt ĩutile ꝓpt᷑ pſonã legatarij ⁊ rei legate mixti.ut nõ.in.l.ſʒ ⁊ ſi.cũ gl.⁊.l.ſideicõmiſſa.S.ſi Fuo.j.ti.ij. ⁊ tñ nemo dixerit ꝙ partẽ facit cũ tale legatũ ſit iutile ⁊ ꝓnon ſcriptũ ergo accreſcit piuncto.ut.C. de cadu.tol.S.in pᷣ.ſcdo dicit ipſe qñ legatũ eſt inutile ꝓpt᷑ defectũ ꝑſone legatarij tm̃. tũc aut ꝓpt᷑ delictũ ⁊ ſac partẽ.ut.l.ſi titio ⁊ ei.j.ti.j.Et ponet exẽplũ in oĩib caſib ꝗ nõ.iſti.de lega.S.legari in gl.hoc ẽ fal/ ſuũ.nã in dicto.S.legari in gl.noĩant᷑ pſone q ſut oino nõ capa ces ſʒ ꝑ eas nõ acqrit᷑ ſiſco.ſʒ put nõ ſcripto ⁊/ ꝓ nõ ſcripta ac creſcũt ↄiũcto.ut.d.S.in pᷣ.ſʒ dicta.lʒ.ſi titio ⁊ ei qui.loqtur qñ aufert᷑ ei ut ab ĩdigno ut.S.dixi.⁊ ibi dicã. Itẽ dicit ipſe ſi le⸗ gatũ eſt ĩutile ppt᷑ deſectũ legatarij.ut qꝛ credebat᷑ viuẽ cũ eẽt moꝛtu uel nõ nat.⁊ in hoc dicit uerũ ꝙ nõ facit partẽ ꝑ.ll.in gl. alle. Adeʒ ſi poſt teſtin moꝛiat᷑ uel repudiat.ut in.S.ꝓ ſcðo C. de cadu.tol.¶ Tertiũ caſũ ponit ipᷣe qũ legat hẽdi a ſeipᷣo. tũc qꝛ legatũ eſt ĩutile mixta ↄſideratiõe legatarij ⁊ ei a ꝗᷓ reli quit᷑nõ fac̃ partẽ.hoc itellige ut dixi.s.¶ QQuart caſus ẽ ᷣm eũ qñ legatu ẽ ĩutile mixta ↄſideratiõe legant ⁊ ei cui reliquit nt ſi relquit fuo ꝓpo ⁊ tũc nõ fac̃ partẽ.ut.d.l.plane. .ſi iũ cti.iſta regula nõ ẽ va niſiĩ caſu ill.S.ſi ↄiũcti.qꝛ ſeru de eqꝗ/ tate admittit. Sʒ pone ꝙ relingt tibi ⁊ ſilio ſuo ſpurio.Certe qꝛ ſpuri ĩ illa eqtate admittit᷑.⁊ hoc mixta rõne legãtis ⁊ lega tarij q;ꝛ põt ſpurio legari a qcũq; alio pterq; a pꝛe ⁊ pꝛ põt le/ 2* gare cuicũq; alij q; ſpurio.ut in auẽ.qui.mo.na.effi.ſui.S.pe. ⁊ ibi nõ.⁊ Aʒo in ſũma.C. de naturali.li.Certe iſte ſpuri non ſacit partẽ.qꝛ legatũ ẽ ꝓnõſcriptũ.ut.l.lutius.S.j.j.e.⁊ ibi di cam. ¶ Vltimo glo.ſignat quedaʒ ↄꝛia que examino in.l.re cõiuncti.j.de leliij.in ulti.queſtiõe. 4 Ei qui hʒ electionẽ ex ulti/ . Btichum qutem. ma noluntate non lʒ. h. d. ¶ Op. de.l.ſigs ſtipulatꝰ.de uer.ob. Ol.ponit s ſo. tene illã aliud in ſtipulationib aliud in legat.rõ q; in legat fcã ele ctiõe ſtatĩ ius facit executionẽ qꝛ traãſit dñiũ in legatariũ.ut.l. apud auſidiũ.j.de opti.leg.iſta rõ eſt bona qñ legaĩ res teſta toꝛis.ſʒ ſi legat᷑ res aliena dic rõnẽ.qꝛ ultime uolũtates nõ de/ bẽt eẽ ipendẽti.ut.l.fi.in fi.S.cõia pᷣdi.Glo.ſignat ↄꝛia ⁊ non ſol. ibi in.l.iij.S.pe.de ſe.vio.So.qꝙ ibi nõ erat alij ius q̃ſituʒ efficaciter qꝛ penituerat. Di.uel iſtud fauoꝛe ultime uolũtatʒ. Sequit᷑ in glo.S.depoſi.l.pe.Solue pꝛout nõ.C.de ac.⁊ob. l.ſicut. Di. ⁊ ibi melius Ci. Sequitur in glo.l.eum qui certa rum ⁊c̃.So.pꝛout reſponſum ſuit ad pꝛimũ ↄtrariũ. . Qui eſt in ſuga videt᷑ eẽ in loco a ꝗͥ receſ 0 £ egatu ſit. h. d. Facit ad qõnẽ. utrũ rep̃ſalie ↄceſ ſe ciues ciuitaſ̃ poſſint exerceriõ exbanitos ciues illi ciuita tis.Et hic videt ꝙ ſic.qꝛ ſi ſũt in ſuga vident eẽ in loco vñ au/ õ meo repᷣſaliarũ in.vij.q.pn. Di titio .n ivna ex reb alt᷑natiue legatʒ a teſtoꝛe do⸗/ . at. alia in legato remanet. .d. Mõ ex pn. 5F. ſi teſtõꝛ dat illug qdð heres dando liberaret nõ cõtingit libe ratio fm NRi. ¶ Op. Mi.j.ti..l.luti. ſo. ibi teſtatoꝛ dedit to/ tũ qð legauit hic vnam partem. ¶ Quibus ita Cõiũctio vbalis nõ ĩducit ius accre B ſcẽdi in reb pꝛoꝛſus diuerſis.h.d.⁊ pluries vidi de facto. Teſtatoꝛ iſtituit ſilias ſuas in cẽtũ /ꝓ q̃li bet. Certe iter eaj nõ eſt locu iuri accreſcẽdi.q; ſeparata quã titas aſſignat᷑ cuilibet.ut.l.j.in pn.S.de uſufru.ac.⁊.l.ij.ĩ pn. Be, in.l. re cõiuncti. j. ti. ij. iρ&i. les ſimul ueniẽtes ad legatũ ↄcoꝛdare 11s cul. auni q̊ actiõe agãt.ſecꝰſi gemc ſepara/ tim. b. ð.cũ.l.ſe. Cex.ibi ꝑuenire ad petitionẽ reiut nõ.ꝑ Ci. C. coĩa de le.l.ſi.in pn.¶ Op.j.l.pxi.So.ibi ueniebant ſe/ parati.hic ueniebãt ſimł. ¶ Op.S.de uſufru.l.qtiẽs.ubi dici tur ꝙ legatũ extiguat᷑ ſi nõ ↄcoꝛdãt.Glo.nõ ſol.pᷣ ſʒ in.l.fi.in bn. C. cola de le. diẽ ꝗ ibi al caſus ẽ.tu dic qñ plłes hñtes idẽ ius diſcoꝛdãt ſiqdẽ aliq iure põt ꝑpẽdi ꝙ aliqpᷣferaĩ ille pᷣfer tur. ut.C. de dona.l.ſãcimꝰ.S.ne aũt.⁊.d.l.qtiẽs.pᷣ rñſo.ſi vo nõ põt ꝑpẽdi ⁊ tũc aut diſcoꝛdãt ĩ pᷣiudiciũ ttij.⁊ tũc cogant᷑ ↄcoꝛdare ꝑ iudicẽ ad petitionẽ Parß que ledit᷑ ut h.aut diſcoꝛ dãt ĩ pᷣiudiciũ ipſoꝝ.⁊ tũc aut alt᷑ vult ꝙ ſoꝛte diuidat᷑ᷣ.⁊ dĩdit ſoꝛte. ut.l.f. in pn. C. cõ.de le.Si vo neut hoc vult diſpõ effe ctũ nõ ↄſeꝗt.ui.d.l.qᷣtiẽs.ſcðo rñũſo ꝑ doc.i.d.l.ñi.C.cõ.de le. c tibi Si res mea pignoꝛata mihi leget ab ex L tranco tenet᷑ hes mihi ſoluẽdo pignuj li Perare. h. d. C Op. res mea nõ põt mihi legari. ut.l. vopꝛias. C. e. So.hᷓ erat meaſʒ alij obligata.¶ Op.ꝙ bẽs nõ teneat᷑ ſoluẽ alij debitũ.ut.l.j.j.de libe.le.Gl.dicit ꝙ ibile/ gauit creditoꝛ ꝗ habẽt rẽ obligatã hᷣ aliꝰ.hoc tʒ Di.⁊ ẽ ueruʒ rõ q aliqs hʒ rẽ obligatà.ẽ ueriſimile ꝙ nõ libaret eã niſi ſo/ lutiõe.iõ teſtõꝛ videt᷑ grauare hẽdẽ ut ſoluat ut h.Sʒ qñ ipſe met hʒ rẽ obligatã videt᷑ grauare hẽdẽ in hẽditate ſua inquã tũ min põt.ut ſufficiat libare pignꝰremanẽte actiõe ꝑſonali. Pꝛo declarãda iſta lege dic qũq; teſtõ: legat reʒ ſuã obli/ gatã.⁊ tũc dicut.l.ſi res.⁊.l.ſi fuus titij. .e.Qñq; teſtõꝛ le/ gat rẽ meã obligatã alti.⁊ tũc aut ẽ ex̃ne ꝗ legat ⁊ videt᷑ gra⸗ nare hẽdẽ ut luat. ut hic ĩ eo ꝙ tex.dicit luat᷑ qdð fit ĩ eſtimatio ne, debiti pncipalł.ut.C. de luitio.pig.ꝑ totũ.Añq; legat ipe teſtõꝛ ꝗ hʒ rẽ obligatã.⁊ tũc ſufficit ꝙ hẽs debẽt remanẽ ꝑſo nali obligatiõe ut.l.j.de libe.le.qdð ĩtelligo niſi res eẽt obliga/⸗ ta p taãto ꝙ ueriſimilłr eq dimittebãt.tunc eni videi reliquẽ q̃ſ ppꝛiã.ut.l.q hẽbat.in pn.j.ti.ij.Et pᷣdicta oĩa itelligo qñ te/ ſtatoꝛ ſciebat rẽ alienã eẽ. ſi eni putaret ſuã nõ ualẽt legatũ ni ſi factũ eẽt ↄiũcte ꝑſone.ut.l.cũ alienã.C.e.qñ legat ꝗs rẽ alie nã ⁊ obligatã nõ legatarij.⁊ tũc ſine dubio hẽs tenetluẽ qꝛ te net᷑ de euictiõe.ut.l.ſi domus.S.de euictiõe.⁊ qð ibi nõ.ẽ.e.⁊ d. l. cũ alienã. ¶ Op. de. l. fuũ. S. eũ ꝗ cyrographũ.S. e. So. alið ĩ legato cyrographi.alið ĩlegato pignoꝛis.⁊ vna rõ red ditur. S. de pac.l.iij.dic rõnẽ.q; legãdo pignꝰ qð ẽ acceſſoꝛiũ nõ ſeqtur remiſſio debiti qð eſt pncipale.ut.l.ex pupillari.. de vul. ⁊ pu. Sʒ nunqd hoc eſt uerũ ſiue teſtatoꝛ ſciuerit ſiue ignoꝛanerit rẽ pignoꝛatã. ⁊ dico ſiqdẽ ſciuit nõ ẽ oubiũ. Idẽ ſi credẽt alienà.milto magis q; hẽsitenet de euictiõe.ſʒ eo ca/ ſu qͥ credidit rẽ alienã tñ ignoꝛabat pignoꝛatãeẽ.tũc credo ꝙ; legatũ nõ valʒ qꝛ debem reſpicẽ qd teſtõꝛ cogitauit. ut.l. qlo co.S.de hẽ.iĩſti.⁊.l.ĩ ↄditiõibꝰ.in pn.de ↄdi.⁊ de.⁊.l.ſuo ma numiſſo. S. de ↄdi.ĩde. Op. .ti.j.l. meui. S. pe. So. ibi ple nelʒ gl. nõ ſoluat.¶ AVltio nõ ꝙ in caſu hui.l.in libello di recio petet heredẽ odẽnariꝙ pi e net᷑ iſoliduʒ ĩmo ſemel tm dʒ legatari ab oib habẽ.ſcðo ꝙ ſi grauet vnũ in certa ſpetie ille teneat᷑in totũ.ĩnuit enĩ h̊ ꝙ ſi co dicilli nõ eẽnt ille ſinglarit grauat ĩſolidũ tenebat. Tertio di cit A olutiõe extimatiõis facta ab vno alijliberani ipſo iure. ¶Ad qolibet op.⁊ ad pmũ op.de.l.qd ergo.S.j.S.e. Sol. gl. ibi a plib ſpalit.h̊ ab vno ſpalit᷑ ab alijj gnãlit. Iſta ſo.nõ Hʒ rõnẽ ĩ ſe.iõ dic ꝙ ibi fuit ſpalit᷑ xpᷣſſũ ꝙ glibʒ tenerel ĩſoli⸗ dũ hic ſecus.vñ in dubio ad eum ſemel tm pꝑtinẽ uoluit.ut H meu Seeh .t il⸗ l. tz iſtã ſolu. C Op. i. ti. j.l. meuiꝰ. circa pn. So.gl.remittẽdo ſe ad ibi nö. E1d ſcðm op.⁊ vi⸗ det᷑ ꝙ grauatĩ ſpe gnalit᷑ nõ teneat᷑ ad totũ ſʒ ꝓ hẽditaria poꝛ tiõe.vt.S.e.l.fũdũ.S.ſi libertꝰ.So.ſᷣm Ja.de are.ibi ĩ actiõe reali h in ꝑſonali.põt eni ꝓ re aliena ꝗs actiõe ꝑſonaliteneri. ul dic ᷣm eũdẽ.qꝛ ibi teſtõꝛ grauauit qſdã ſ̊ noibꝰ appellati/ nis. ꝓpꝛijs.tu dic ꝙ ibi fuit grauatꝰ vnꝰin ſpe hẽditaria.hic vo in re ppa ipſi hẽdis.vñ tenet ĩſolidũ.ita diẽ Hi.h̊R ⁊ Guil. in. l. auus de pac.⁊ gl.inuit i.d.l.meui.S.eũ.j.ti.j. Sʒ h vi det᷑.j.e.S.ſi fudus.io dic ꝙ vna ſpeo legat ſemel tm ab oĩbus e hẽdibꝰ.⁊ loꝗtur.S.ſi füdus.aut legat᷑ ſemel tm ab vno hẽde. ⁊ dic ut dixiin.d.l.fundũ.S.ſi libertus.aut legat pluries a di/ uerſis hẽdibꝰ. ⁊ tũc aut ſuit dictũ ꝙ ꝗlibet ĩſolidũ teneret᷑ aut nõ ut pʒ ex pᷣdicſ.¶Ad t᷑tiũ op.⁊ videt᷑ ꝙ lʒ vnus ſoluat re⸗ ther ignve luatnutenie gonord. E teſte. Aui ſecut eſt eſtimationẽ toti a grauato — * EEEEvſingularit nil dʒ ↄſeꝗ a grauato ultra. h. d. Tria ĩnnit iſte.S.pᷣ ꝙ ſi religꝗt a plurib hedib ſeparati nõ te⸗/ NHe legaß pᷣ. 6 — 1 füdus. Actiõe pſonali ex teſtõ põt ↄuenirihẽs gate accedũt. h. d. C Mõ tex. ibi ułhẽdis.ad id qd.j. dicaʒ. ¶ Op. ꝙ legatarij dicunt᷑ dñi a tꝑe moꝛs. ut.l.a titio.de ſur. ⁊.l.q̊ ſi dãnũ.S.j.S.de pecu.So.dic̃ gl.illud ʒ ſictionẽ iſtud Fm vitatẽ. Dic clari ut ex hoc tex. colligit.ſiqdẽ legatari re/ pudiat nunqꝙ; videi fuiſſe ſuũ ut dicit h ⁊ in. ð.l.ſuuʒ ſilij.S.j. 5S.e. ubi vo legatari acceptat a tpe moꝛt dicit fuiſſe ſuũ fm fi⸗ ctionẽ.ut.l.a titio.j.de furſ.⁊.d.l.ſʒ ſi danuʒ.S.j.A tꝑe adite hẽdita fuit ſuus ve ut h.tñ reuocabilit᷑.qꝛ poterat repudiare a tpe acceptatiõis ve ut h̊ ⁊ nõ.in.l.ſiquis ita.õ.de Odi.iſti.⁊ hoc uerũ ĩ re legata pure.nã ſiẽ relicta ſub ↄditiõe.ſiqdẽ ↄdi tio extitit añ aditã hẽditatẽ ⁊ poſt moꝛtẽ teſtatoꝛis eſt idẽ qð ʒ.ſʒ poſt moꝛtẽ teſtõꝛis ⁊ poſt aditã hẽditatẽ tũc ẽ legatarij a tpẽ exñtis ↄditiõis nec ſingit retro ſua a tpe moꝛtis.ut.l.j.S. Fui.S.ad ſyll.⁊.j.e.l.legatũ. .ſi.⁊ h ſentit gl.hic ſuꝑ vboĩ ſu/ ſpẽſo. ¶ Op.j.e.l.qᷓſtũ.S.pe.So.ea q ſeru qrit an moꝛtẽ te⸗ õꝛis ſine dubio nõ ꝑtinẽt ad legatariũ ut ĩ ↄꝛio. Sʒĩ his q̃ q̃rit poſt moꝛtẽ dic aut ſuit legata res aliena ⁊ nõ debet᷑ lega⸗ tario niſi a tꝑe moꝛj. Idẽ ĩ fructib ex re aliena legata ꝑcepj. ut. l. herẽnius. S. de uſuris. t. C. de uſu. ⁊ fru.le.l.j.c.ij. ſʒ ſi te/ ſtatoꝛ legauit rẽ pꝛopꝛiã tũc q̃ſita poſt aditã hereditatẽ ſũt le/ gatarij uere ita ꝙ ea põt uendicare ut hic. Sʒ q̃ſita ante adi⸗ tã hereditatẽ ſunt heredis ſed ea dʒ reſtituere legatario.⁊ pꝛo iUlis nõ cõpeteret uendicatio lʒ pꝛo hi nõ cõpetat actio.ꝗdã cõtra ut dixi in.l.ſeruo legato.in pꝛin.S.e. — 1 HEHHIH1niſi ꝑ bẽditaria poꝛtiõe etiã ſi ſſolidũ reʒ oſſidebat.h.d. ¶ DOp. S.e.l.S. j. So. ut ibi dixi. ¶ Op. rei egate trãſit dñiũ ĩ legatariũ.ut.S.ꝓxi.S.ergo ſi poſſidet põt ↄueniri inſolidũ.ut.l.ij.in.fi.de pᷣto.ſtipu.So.ſi trãſiret dñiũ ↄꝛiũ eẽt uerũ.ſʒ h̊ legata fuit res hẽdis nõ teſtant.iõ nõ trãſit dñiũ h.ſʒ agẽdũ eſt actiõe ꝑſonali q̃ nõ põt dari niſip hẽdita/ rijs poꝛtiõibut hic.ergo h ẽ caſus ſi legat᷑ res hẽdis nõ traſit dñiũ in legatariũ.ut dixiĩ.l.ſi hẽdis ſuꝰ.S.e.¶ Op.ꝙ teneat᷑ ſolus ille cuiu eſt res.ut.l.fdeicõmiſſaria.S.ij.j.de fideicõ.li. So. ibi teſtõ:ꝛ putabat rẽ eẽ hẽditariã vñ noluit cobẽdes gra uare ut redimat.h ſciebat eẽ vni'ex heredibꝰ. ¶ Op. ꝙ etiaʒz actiõe perſonali poſſit poſſidẽs inſolidum conueniri.ut.l.iij. S. heres. S. cõmo. So. patet ex his que ibi dixi ⁊ in.l.iiij.S.ca td.in.iij.oppo.de uerbo.ob. . Aa et. Dicit idem qð.l.ſi domus in fi.Sv.e.ideo dic ut 4 ibi. –— Suus uel emãcipatus ſi ſe ab JIlio Pater. met pᷣlegatũ ĩ totũ ↄſequit᷑ ni⸗ A ſiteſtoõꝛ aliud uoluerit uel plegataloco hereditat po/ ☛ ad.l.q̃ᷓſitũ. In.l.na nec in tex.ibi pᷣtoꝛ eni.diẽ poſſit vẽdicari p partib alioꝝ. ut.d.l.meui.S.eũ.j.ti.j. So.il le.S.legit duob modis.pᷣ put ĩtelligit᷑ in re q̃ erat vni ex hẽdi bus. expone ibi tex.ab oĩb ꝗᷣrere.i.a nullis querẽ ſjm Ni.⁊ ↄcoꝛdat cũ iſta. Sʒ put ibi ĩtelligit p re hẽditaria apparet ſo. qꝛ ibi fuit legata res vni ex hẽdibꝰ.vñ ꝓ parte alioꝛũ nõ põt trãſire dñiũ ĩ legatariũ.vñ ſolutiõe facta de eſtimatiõe alij li/ berant᷑ut h.ſʒ ibi fuit legata res hẽditaria.vñ ſi vnPſoluit eſti mationẽ nõ ĩpedit qn ꝓ partib alioꝝ trãſeat dñiũ. ⁊ ſiclegata rius poterit vẽdicare.ille ergo ꝗ ſoluit poꝛtinus eſtimationeʒ repetet partẽ ũloꝝ tanq; idebitũ ut ibi videbit.¶Quero an hẽs ſpalit obligat ſi ſoluit habeat regreſſũ ↄ alioꝰ hẽdej.Nñ. in caſu huius.S.qñ repiunt alij ſpaliter grauati tũc hʒ regreſ ſum ↄtra eos.ſʒ qñ alijnõ ſunt grauati.tũc ſecus ĩmo plus.qꝛ qñ eẽt res hẽditaria eo caſu qͥ teneret ĩiſolidũ ſolus debẽt par/ tẽ redimere a cobaeci urlech ne4 ples de ſaſticg l. X eilegate ve dñium tranſit ab adita Cuʒ ſernus. ciſhu ſi eodẽ mõ debent qrei le int ſuũ ⁊ emancipatũ pꝛopter beneſiciũ abſtinẽdi. ꝙ ſi ꝓbat recta eẽ ſimilitudinẽ ĩter filiũ emãcipatuʒ ⁊ in ptãte pãis exñtẽ. ¶ Op. de.l.miles.S. ꝓ parte.j.ti.j. So. gl. ibipꝛi⸗ uat᷑ hereditate moꝛiẽdo hic repudiãdo.⁊ aſſignat ronẽ quaʒ vide.qꝛ pᷣ caſu ↄditio pᷣlegati nõ extitit eo viuo.ſed ſcðo caſu ſic. ⁊ hec ẽ va ſo.qʒ gl.ponit aliaſo.ſed iſtã tene.¶ Sʒꝰ hoc op.ſi ĩeſt tacita ↄditio ſi repudiauerit.ergo nõ ĩpedit traſniſ⸗ ſionẽ. ut.l.ↄditiões qᷓ extriſec de ↄdi.x de. Sol.h eſt ↄditio tacita depẽdẽs ex uolũtate legatarij. als ſecus dicã in.l.ꝛia. ¶ Op. de doli excep.l.ſ.S.f. So. ibilegatũ hẽbat in ſe aliaʒ ↄditionẽ qᷓᷓ iſt ſi hẽs nõ erit. ꝙ ↄditio appoſita ĩiſtitutiõe vi debat᷑ repetita in legato. ¶ Op. de.l. ſi pꝛoni.S.qd g' ad tre. So. Di. q ibi fuit fili ſolu iſtitutꝰ.vñ repudiãdo ĩpugnat de ſũcti udiciũ.hᷣ hẽbat cobẽdẽ vñ repudiado defũcti uolũtatẽ nõ ĩpugnat ut hac.l.filio ĩ fi..l.qᷓſitũ.de acꝗ.hẽ. ⁊.l.ita tñ.S. q ſuſpectã:ad tre.Ex hi diſtigue.aut hẽs cui ẽ aliqd pᷣlegatũ ẽ excluſus moꝛte ⁊ nõ ↄſequit plegatũ p parte ſua.ut.l.miles G. p parte.ſ.ti.j.aut ẽ excluſus ↄditiõij defectu ⁊ idẽ.ut.l.ᷣſi.in fi. de doli ex. als.j.ti.j. Aut ẽ excluſus repudiatiõe.⁊ tũc aut ſtat de uolũtate teſtõꝛis tacita uł expſſa ⁊ ſtamus ei.ut.d.l. aut dubitat. ⁊ tẽ aut ſuit ſipe lad au cũ alio 8 Rera I EAETN Op.qꝛ ĩ muls exñtia ſui hẽdið etiã Am nec. oche dod opꝑat.ut.l.apud hoſtes de ſuis ⁊ le.x.l.ſfilius.⁊.l.iulł.S.de acq.hẽ. So.iſta eq/ paratio ſui ⁊ emãcipati pcedit qũ ſuo.hᷣ ẽ utile ut exiſtẽtia ſui edis nil opet. ſecus ſi eẽt dãnoſũ utĩ Sꝛijs. ꝓbatłi.l.ſiſlli qui pꝛi.S.de vul.⁊ pn.⁊ ibi dixi.¶ Qnerit Di.an inter moꝛtẽ aditionẽ ſit mediũ ĩ hẽde ſuo. He ꝗ ſũt gl. uarie. dixiin.l.ſ. de ↄdi.ĩſti. Itẽ qrit an ſu x neceſſariĩ dubio pᷣmat imiſcẽ. dic ut dicã ĩ.l.ſi fllꝰ.⁊.l.cũ bonij.de acq.here. NMõ eqparationẽ ¶ Op. .e.. fllo. x. l. q ſliab ĩ. NVid ergo.cm ii ſut pleð gl. pma ⁊ (ca ꝗd dicat neſcit. enultia ⁊ finalis ponit vitatẽ näaã hic ſ nã hic ĩ v.plane.repudiãdo excludit᷑ plegat.qꝛ diuidẽdo oia bona uel maioꝛẽ partẽ int᷑ filios apparet uolũtas defũcti qꝛ il la plegata ſuccedũt in locũ poꝛtiõis hẽditarie ſibi date ĩ teſtõ vñ ſic diuiſione ſacta ꝑ teſtõꝛẽ nihil hiturus eẽt ſi repudiaret hẽditatẽ.ita mõ.aſſumũt enĩ ſibi nãʒ hẽditat᷑ pᷣlegata ĩ cuius locũ ſuccedũt.ut.l.iĩperatoꝛ.S.ñi.x.l.ſe.j.ti.j.⁊ de 2di.⁊ de.l.ñ lie. S. j. ⁊ de do.inter virũ ⁊ ux.l.ſi donate.S.ſponſus.Fᷣm Di. qð multũ nõ.naʒ per hoc puto ꝙ eo caſu quo als pᷣlegata nõ ueniũt in fideicõmiſſo qꝛ teſtatoꝛ poꝛtionẽ noĩauit.tñ iſto ca/ ſu quo oĩa bona uel maioꝛẽ partẽ inter ſilios diuiſit ueniũt in ſideicõmiſſum ſicut poꝛtio hereditatis.caſus eſt hic videbitis in.l.marcellus.S.quidaʒ.j.ad trebel.qð nota. DNeſi .A filio ĩſtituto põt legari pꝛi ul alii . vcuicũq; ĩ eadẽ ptãte ↄſtituto.h.d. Hec lex legũ duob modis.pᷣ ꝙ ſili ſuit ĩſtitut a pa/ tre ſuo.ſcdᷣo ꝙ fuit iſtitut ab er̃neo ut in pma gl. Op. ꝙ a pꝛe nõ põt ſegar filio.ut ĩſti.e.S.an fuo. Scom pmã lec.oʒ te dicẽ ꝙ iſta lex loqtur fm iura noua ᷣm q aduẽtitia nõ que/ runt ꝑ filiũ pꝛi.⁊ hoc tãgii in ſi. gl.fi.fm hoc nõ. ꝙ ea q̃ nepos hʒ ab auo dicunt᷑ aduentitia reſpectu pꝛis ut h̊ ⁊ nõ.in.l.a fi/ lio.S.e.facit.l.qui in aliena.S.int᷑dũ.S.de acꝗ.hẽ.⁊ hoc lʒ.in ſe ſit uerũ tñ nõ ogruit huic.l.q̃ oꝗtur ĩ filio ⁊ Fuo.ĩ fuo nihil eſt imutatũ vñ nõ põt dici ꝙ loquat ſᷣm iura noua.Teneamꝰ ergo ſcdᷣaʒ lec.ꝙ ſiliꝰ h fuit iſtitut ab exneo. Ad ↄꝛiũ rñdeo. qʒ ibi ꝓhibet᷑ legari a pĩe ſilio ꝗ ẽ in ipſi ptãte. legat᷑ a pꝛe ſi lio qẽ ĩ ptãte aui nõ pꝛij a q legat᷑.⁊ eodẽ mõ ſilegat᷑ fuo pꝛij. qð valet ac ſilegaret ipi pꝛi.ut h dic.tex.Rõnẽ vidiſtis in.l.a ſilio.S.e. Iſta eſt uera.Gl.dat alias ſo.q̃ ſũt diuinare. ¶Ex hac.l.nõ ꝙ illud qð nepos cõſequit᷑ ab auo materno nõ dicũ ꝓfectitiũ quo ad piem in cuius ptatẽ reincidit.ſacit.l.auo.de iure do. ⁊ de col. bo.l.dedit dotẽ.qð tene mẽti. Pꝛei enti. Si livᷣtat diej ⁊ legati cedit ſimul uel libet . 1 taß licrale⸗ legatuz. ſec ſi pus cedit dies legati. h. d. ⁊ nõ ꝑ ſubtilẽ. S. ¶ Op.j.ti.ij.l.q ↄcubinã.S.qui teſtõ. So. H reliqt libertatẽ ſub ↄditiõe legatã pure h expmẽ do.als ſi ſimplicit legaret oditio adiecta libertati videt᷑ repeti ta in legato.ut.l. ia.¶ Op.de.lʒ.cũ fuuj.s.de ↄdi.iſti.do. eodẽ mõ.¶ QAũo pone ꝙ ſſtitut ẽ hẽs neceſſari tñ fuus moꝛ tuo teſtõꝛe ĩcõtinẽti ĩpleuit ↄditionẽ an ↄſequat᷑ legatũ.Gl.di cit ꝙ ſic. idẽ ſi fuerit ipleta ↄditio teſtõꝛe viuo.ſʒ Si.repꝛehẽ⸗/ dit utrũq;. Pꝛimũ qꝛ ĩter moꝛtẽ ⁊ aditionẽ nõ ẽ mediũ.dicit e⸗Dedaſe neceſſariĩ pũcto qͥ moꝛit effici᷑ hẽs a lege.ut.l. poſt moꝛtẽ in pn. S.e.ſi ergo ſuus ĩpleat 2ditionẽ poſt moꝛ/ tẽ illud de neceſſitate ſit ĩ aliꝗ tpe ⁊ ſic poſtq; ibi ẽ hẽs.qũ eniʒ factũ hoĩs reliquit᷑ reqrit aliqð ĩterualluʒ tpis.ut.l.fſoꝛamẽ.. de ſer. ur. pᷣdi.ergo anteceſſit dies legari q;ᷓ libertatis.ſecus ſi ĩpleuit teſtõꝛe viuo. Di.repᷣhẽdit q; cõditiões ptatiue de ꝗbꝰ H loqtur nõ pñt ĩpleri vino teſtatoꝛe.ut.l.ij.de cõdi.⁊ de. Sʒ intelligẽdo de cõditionib cauſalibus glo.dicit uerũ. ¶C¶ Nõ glo. que dicit ꝙ inter moꝛtẽ ⁊ aditionẽ nõ eſt mediũ. ¶ Suo us. iſeruo legato viuo teſtatoꝛe obuenitli- HUODUs. — rtas relictũ ei eidẽ debebitur. h. d. X aditã hẽditatẽ.h.d.cũ.S.ſe. ¶ Op.de.l.ſi tibi hõ.S.cũ ſu ſorer Ea que acqꝗrunt᷑ ꝑ fuũ viuo teſtõꝛe nõ Si ſernus. Eaau⸗ leg aro Kcl q̃ſisj poſt moꝛtez ʒ.e.So.ut ibi.¶ Op.h̊ appellat hẽditatẽ viueni ʒ.l.iõ.de hẽ.uel ac.uendi.⁊ ↄ.l.j.j..p hẽde.So.glo.expone hẽditati.i. bonis q ſpe ſũt futura hereditas. YFac ad.q.dixit ꝗdã dono tibi hẽditatẽ meã.an ualeat iſta donatio. Quidã ꝙ nõ.qꝛ te/ ſtatoꝛ errauit in noĩe appellatiuo.ergo ⁊c̃.ut.l.ſiꝗs in fũdi uo cabulo.S.e. Ja.de are.⁊ Me.dicũt ↄꝛiũ qꝛ tũc erroꝛ in noĩe appellatiuo vitiat qñ ĩter nomẽ expᷣſſum ⁊ uerũ eſt multa dif/ ſoꝛmitas.ſecus ſi eſſet multa cõfoꝛmitas.ut.l.libꝛoꝛum..qð tñ.j.ti.ij.p hoc ĩduco ſpaliter iſtum.S.cũ glo. Pe.ponit iſtã q.in bꝛocardis ſuis in.d.l.j.õ.de here.uel ac.uen. ¶Cum homo.Si legatur homo alienus fructꝰ⁊ e . n Seſſiones ueniũt a tẽpoꝛe lit. cõte. h. d. dic ut. l.ſi tibi homo.S.cum ſeruns.õ.eo. fũdũ.Aui ↄſẽtit alienatiõi rei a teſtõꝛe pu/ Done relict' mihi füdus ſub oditiõe hes añ aditionẽ roga/ uit me ꝙ ↄſentirẽ uẽditiõi ego ſeci.an poſſũ petẽ pᷣciũ. Rñde ꝓᷓ ſic. Puo hẽs.pᷣ ꝙ ſülle ꝗ cõſenſit alienatiõi piudicat ſibiĩ re nõ in pᷣcio.ſcðᷣo qñ aliꝗs tenet᷑ ad pciũ ⁊ ſic ad qtitatẽ reſpe⸗ ctu rei ſoluẽdo rẽ liberat᷑. ¶ Ad pᷣmuʒ op.j.ti.j.l.codicill.S.j. So. dic ꝙ h ↄſenſit ſaluo iure.ita dicit gl.x h tʒ DNi.⁊ tenẽdo hãc ĩtelligo ꝙ dixit ſaluo iure ſuo.ſ.in pcio.alo nõ pᷣiudicaret EVr ere ſibi relicte põt adhuc petẽ pᷣciuʒ lʒ hẽs ſoluẽdo rẽ liberare ſe poſſit. h.d.⁊ nõ.l.difficiltẽ. Belegab pmo. ſibi etiã in ppꝛietate. Me. dicit ꝙ ſebat uẽditio ꝓpt es alie nũ hẽditariũ ⁊ ſic ex neceſſitate.ibi ſecus. ꝛecedens ſo.ſibi nõ placet.qꝛ ↄtinet diuinationẽ.Certe nec iſta ſolu. Pe.plʒ. qꝛ ſi ſit ex neceſſitate eſt maioꝛ cauſa pᷣumẽdi donationẽ.ut.:. cũ qd.S.ſi cer. pe.⁊ ibi nõ.vñ ego dico ſic in.l. ꝛia.nõ erat le/ gata res ſʒ aliqs redditex re.vñ oſentiẽdo alenatiõirei non põt ibi intellig remitti aliud q; ius ꝑcipiẽdi alũ redditũ. Ael alit ibi ille ꝗ ↄſenſit erat libert defũcti.iõ facilius ꝑ ↄſenſũ pᷣſu mit᷑ donatio. ut.l.ſi vo.S.iqẽ papᷣ.õ.manda.h̊ vo erat qdam exneus ⁊ ſſta ſat plʒ.¶ ¶ Op.j.e.l.nihil.S.j.⁊.j.ti.j.l.cũ pꝛ.S. libert. So. gl. eodẽ mõ qͥ pmũ ↄꝛiũ.Lu dic ꝙ ibires erat per uentura ad me in penã hedis alienãtis g̊ uolutatẽ deſuncti.ſi ego cõſenſi alienatiõi feci ꝙ hẽs nõ deliꝗt.ergo ĩpediui id ꝗð erat cauſa ꝑueniẽdi ad me.hᷣ vo erat res mihi legata ſimplr. ¶QOp. ex gl. de. l.mat.C. de rei uẽdi.Sol. Ja.de are.ꝙ ibi uẽdidit rẽ meã a me poſſeſſã.h̊ uendidit rẽ meaʒ a ſe poſſeſſã. Hec ſo.eſtõ.l.ꝗ fuũ.S.ſi cer.pe. Vñ dicit ꝙ ibi hẽbat ratũ ĩ ſpᷣſidiũ ſᷣm gl.uł alit᷑ ⁊ meliꝰ.ibi ꝗs uendidit rẽ me ut ſuaʒ.hᷣ uẽdidit rẽ meã tanq; meã.vñ videt᷑ gerẽ negotiuʒ meũ ⁊ ego ↄſentiẽdo videoꝛ uel mãdare uel ratũ hẽre ⁊ ſic hẽo ad pᷣciuʒ actionẽ mãdati uel negotioꝝ geſtoꝛũ. Iſta ſoł. ꝓbatur i.l.ab vno.C. de nego.geſ.⁊ fami.her.l.in familie.Qð aũt h̊ uendi derit tanq; meã apparet.qꝛ meilegatarij ↄſẽſuʒ legredat. E i p declaratiõe hui.l.bꝛeuit dic.ꝙ qñ qꝗs ↄſenſit alienationi aAlicui rei aut illa res erat ſua aut erat ſibi debita aut ſibi obli · veP⸗ gata. Mꝛimo caſu aut ille qui nẽdidit rẽ eandẽ mihi donaue Se rat ⁊ videoꝛ oſentire alo donãdi.ut.l.ſi vo.S.idẽ ꝑapᷣ.s.mã. aut nõ donauerat ipſe ſʒ auctoꝛ ſuus donauerat ułlegauerat qꝛ legatũ ẽ donatio ⁊ ſic donauit pᷣdeceſſoꝛ.⁊ tũc aut ilłe q cõ ſentit erat libert ipſi legatis ⁊ 9ſẽtiẽdo videt᷑ remittẽ.ut.l.co dicill. S. .j.ti. j. aut nõ erat libertꝰ.⁊ tũc pᷣiudicat ſibiĩ re nõ in pcio ut h. Scðo caſu qñ res nõ erat ↄſetiẽtij.ſʒ erat debita ul ſpe uel ve. ⁊ tũc aut ꝗs ↄſentiẽdo alienatiõt ĩpedit exiſtẽti il- lius ↄditiõis ꝓpt᷑ qua debebat ad ſe ꝑuẽire ⁊ pᷣiudicat ſibi.ut l.nihil. F.j3.j. e. T.l. cũ pꝛ. S.libert.j.e.ti.j.Aut hoc nõ ĩpedit. q; ex alio euentu debebat ad eũ deuenire ⁊ ſibitunc nõ p̃iudi cat ſiue ſciẽs ſiue ignoꝛãs fuerit ut nõ.pꝑ gl.i.l.ſi a ſſtituto.in Pn. , e. ?⁊ P Di. in. l. ꝗq rome. S. duo fratres de v. ob. ⁊ dic ut idixiin.xij.q.Tertio caſu qñ ꝗs ↄſentit alienationi rei ſibi obligate.dic ut.ã.de remiſ.pig.ꝑ to.⁊ dixi anno in.l..ſicut.S. fi.S.q.mo.pig.uel hypo.ſol.¶ Op.S.de pig.ac.l.gaiuj.⁊.j. ti. .l. titia. S. lutia. So.ibi nõ ↄſẽtit alienatiõi ſʒ fuit pñs ut te ſtis qð plene dico ĩ.l.q̃ doſ.ſo.ma.¶Qũo ꝓ declaratiõe pꝛe dictoꝝ qlit iſte petet pciũ ⁊ qᷓ actiõe.Rñ.aut ille cui uendenti ↄſẽtio alien auit illã rẽ ut meã ⁊ repetã actiõe mãdati ſi tũc in teruenit ↄſenſus cũ uẽdebat᷑.ſi poſt actione negotio.geſto.ut l.ab vno.C.de negotio geſtol ma k. C. de rei uẽ. uel ſi res eẽt cõis aliqͥ iudicio diuiſoꝛio.ut dicta.l.ſamilie.s.ſami.her. Si vo uẽdidit rẽ meꝗ ut ſuã ſiqdẽ res eẽt pempta ułpᷣſcripta hẽõo actionẽ nego.geſ.ratũ hñdo in ſubſidiu.ut.C.de rei uẽ.l.mr᷑. Poſſet etiã mihi oſuli ratũ hñdo eti ſi res extet ut dixi.in.l. eu fuũ.S.ſi cer.pe.¶Quũo qd ſi ↄſẽtio alicui donãtirẽ meã. NRñ.ut.l.codicilł.ĩ pn.j.ti.j.nã nci poſſũ petẽ.ar.l.ij. C.ſi ad uer. dona. ⁊.l.ſi fuus cõis.S. de dona.inter vi.⁊ ux. ¶C Qũo qd ſi cõſẽtio alicui legãti rẽ med.Nic eſt dubi caſus.nã ſi cõ/ ſentio tibi poſſidẽtinõ eſt dubiũ ꝙ datur exceptio.ut.l.gaius 5. de pig. ac. x.l. ſicut. S. ? generalit.S. qui.mo.pig.uel hypo. ſol. ſʒ Ten legatario det᷑ ↄ ↄſetiẽtẽ videt ↄ.l.cũ qs decedẽs j.ti. ij. Sʒ hẽs deſuncti tenet iſolidũ ⁊ hʒ actioneʒ madati uel de dolo ð ↄſentiẽtẽ.qꝛ foꝛte als nõ eẽt legaturus.ar.l.qda cũ filiũ..de hẽdi.iſti.dicut dicta.l.cũ gꝗs decedẽs.j.ti.ij.⁊ i.l.co dicill.in pn.j.ti.j.¶uero qd ſi ↄſentio tibi ꝙ uendas rem meã nõ ꝙ tradas.qua actiõe agatõ me.Rñdeo actione mã dati ſi pceſſit mãdatũ als de dolo.ut.l.ſi mihi.Sõ.de dolo. 1 titio. modus ꝑ caſũ deſiciat debet lega⸗ otum. h. d. ¶ Op. C. de iſti. ſubſti. l. . So. ibi in ↄditiõe mixta qᷓ ſi deficit ꝑ caſũ ſac relictũ deſicẽ. h vo in mõ.De hoc ibi per gl.⁊.j.de ↄdi.⁊ de.l:.ĩ teſtõ. ¶ QOp.de.l.titio.v.ſ cũ ante nuptias de ↄdi.⁊ de. So.dixit Di.ibi modus erat cauſa ſinalis relicti.hic vo ĩpulſiua.qð nõ placet.nã qñcũq; modus reſpicit cõmoduʒ alteri ꝓut h erat dicit cauſa ſinalis.ut.l.titio in pn.j.de ↄdi.⁊ de.dic ergo ꝙ iĩ d. v. ſ cũ añ nuptias fuit ↄditio.⁊ tex.expone ut ibi dixi. (Si⸗ cuti Pÿt relingꝗ ſideicõmiſſũ a ſuccedẽtibus ab in . eteſtato pupillo.qð expirat pubertate adueniẽ te. h. ð. uſq; ad.S.qui rogat.in.l.plane.⁊ eſt caſus ualde ſin/ gularis. ¶ Op.ꝙ pz nõ poſſit grauare ſiliũ ꝑ ſideicõmiſſuʒ. nt. l. ex tribꝰ. C. de mnoffi. teſ. So. nõ põt grauare acͤi bonis e ⸗ O8—– —— Helegah ipſi ſilij.ut. l. cohẽdi. S. cũ ſilie. S. de vul.⁊ pup.ſʒ ſuccedentes ab iteſtato ipſi filio pòt grauare ut h. ita dicit Hi.in.l. j. S. de vul. ⁊ pu. ⁊ Ci. in. d.l.ex tribꝰ.rõ q; cũ pꝛ poſſit filio ſubſtituẽ exneũ nõ ſpſtituẽdo videt᷑ dare ueniẽtib ab ĩteſtato.ut.l.ofi/ ciunt. in pn. S. de iure codicil.ita dic gl.iſta ẽ bona.iſt vo 86 diẽ gl. ꝙ pꝛ põt codicillari ſilio.ĩtellige eo mõ g. S. ſ. auädo — uenlẽtes ab ĩteſtato nõ ipſu ſiliũ ppo.Et nõ hñ ꝙ glo.diẽ ꝙ etiã pzẽ ſi teſtm ſibi nõ facit.h pcedit. Et iſta faciũt ad.q.quã dixi in.l.j.S.ti.j.⁊ ſiles.utrũ ula clauſula ſi non ualet iure teſti ualeat ⁊c. utrũ poꝝigat᷑ ad pupillarẽ ſoſtitutioneʒ qð nõ bñ. 4 Aod ſideicõmiſſis.nddera tpᷣs pubertat᷑ vidẽtur ueniẽtes ab ĩteſtato hẽe ex diſ poſitiõe deſuncti qui aliũ potat ſpſtituẽ.poſtea vident hĩe ex caſu ⁊ ſic non pñt ꝑ fideicõmiſſũ grauari.ut.l. ſi ſic.S.fi.j.ti. ij. ⁊ diẽ Di. ꝙ iſta.l.nõ ẽ alibi.⁊ dic etiã ꝑ iſt.l.q ſideicõmiſ ſũ de qͥ logf.l.ſceuola.j.ad trebe.nõ ualʒ poſt pubᷣtatẽ nt ibi. mus in.l.q fũdũ.S.qui filios.j.ad.l.fal. * ane Hoc examinãt doc.C.e.l.cũ qdã.dice/ facit.j.e.l.antepe.⁊ qð ibi dicemus. . rio ſi eſt ſoluendo. als ↄtra emptoꝛẽ habet regreſſus.h. d. con coꝛ. l.ultima. S. eo per quẽ fac. erit. 1 BGꝛauatus dare vnaã de rebus — lc ſtichus. anann⸗ relictis tenet ad ulã etiam ſi aliam elegerit.h.d. 2 CLuieſt puiſũ nõ pecnniariter 4 Luite O. gauarnd Potd d.C Ms qui nõ habẽt cõmodũ pecuniarũ nõ pñt grauari onere fidei/ cõmiſſi. cõcoꝛ.j.ti.ij. l.ij. S.ſi rẽ. Moſſet etiã poni exẽplũ in.l. ſi ceeditoꝛi..j.s.e.C Mõ libertatẽ nõ dicit locupletioꝛ. ut.l.nemo.j.de re.iu.qdð itellige ut nõ.i.l.nalis.S.ſi.S.de pꝛe/ ſcri. v. dicã in.l.ſi vo.S.de viro.S.ſo.ma. Nõ ꝙ nõ pñt per fideicõmiſſũ ĩponi ope fuo manumiſſo etiã ſi teſtatoꝛ uoluit. ſimile in.l.cerdonẽ. de op.li.fallit in filio teſtatoꝛis ut in glo. Aidã te 6 Deſignatio vñ legatũ ſoluar q vpoſt legatuz relictũ appoſita Nipſu ↄditionale nõ facit. h. d. ¶ Op. .e. l. ſikuus. 5. Aer Scil ſic. S.j. So. H pmo religꝗt legatum pure.po ea deſignauit vñ ſoluat. ibii ipſa ſpa legati appoſuit deſigna tionẽ rei.vñ ſi nõ reperũ deſicit ſᷣa legati.aliud eniĩ eſt dicẽ le/ go tibi. x. ꝗᷓ in archa hẽo ul qᷓ titi dʒ mihi. ⁊ tũc loquunt᷑ ↄꝛia. Aliud ẽ dicẽ lego tibi.x.qᷓ ſoluanĩ de his q titi mihidʒ.ul de eo qð hẽo ĩ archa.ut hᷣ ⁊.j.ti.ij.l.paulo.S.j.⁊ ꝑ Ci.de iſta mã in.l.ſigs argentũ. C. de dona. ego dixi plene in.l.inter ſtipu/ lantẽ. S. ſacrã.de uer. ob.facit.S.de ↄhen.empꝑ.l.ſi debitoꝛ.S. ueriſimile.⁊ de annu.le.l.annua. facit.l.ſicui.S.eo. Mnaoti- Hona uadũt ad ſiſcũ cũ onere legato Muotiens. bid an regraturch Peaadibertl he reditatẽ. dixi in.l. ſe’quẽs gradus. S. ad ſylł. ¶ Op. na heredi tate nõ adita nõ debẽtur legata. ut.l.nemo..de te.tu.Nicit Harde are.ĩtellige ꝙ fuit hẽditas adita.ſʒ ꝓpter delictũ heẽdis fuerũt facta bona uacãtia. ut.l.ſi ßuus plurii.S.ij.ð. eo. til i. Auf tenet᷑ ad pᷣciũ rei re perẽpta liberatur.hᷣ. + kbOdo. Del ſic. Qui tenet ad qᷓtitatẽ reſpectu ſpẽi perempta ſpe liberat.h.d. ¶ Op. de. l. incendiũ. C. ſi cer. pe. So. ibi tenet᷑ ad qᷓtitatẽ ſimplicit.h reſpectu certe ſpẽi.vñ ſpe perẽpta liberat. iſte caſus nõ eſt alibi. Di. dic habuiſtis idẽ ʒnõ expſſe. S. e.l.titie textoꝛej.S.ſi.⁊ nõ.de noxa.l.ſiqs ad li bertatẽ in pn.⁊ loca.l.in naue.⁊.C.de iure emphi l.j.dixi.S. to.l.eum res.uer.ſed ſiſtichus. Si ſcriptu Executoꝛ nõ dʒ añ pecuniã petẽ q; —1E H»gitio legati extiterit. b.d. Hõ iſtũ caſũ ꝓ executoꝛib ꝗ hñt actionẽ.ut.l.nlłi.C. de epi.x cle. Se cũdo nõ ꝙ executoꝛ petit ſibi caueri.dicã. j.e.l.ſia pluribns. (Mrur in.l. ſiqs titio.j.ti.j.⁊.l.diuus ſicui pluſq; ꝑ.l.fal. . zIi Ille cui dat᷑ aliqd cauſa cõdi Eum ſtatuliber. ddt pononereſdets miſſi grauari. h.d. Mò iſtum caſum facit. S. de do. ca.moꝛ. l. ð ſtatuliber. ¶ Op. de.l.ſigs ſub cõditiõe.ſiqs omiſ.ca. teſ. Solue ut ibi. qdð eſt notabile multum. A ideicõmiſſũ iniũctũ mihi ſtichus. Fic⸗ legata pꝛeſtat ut accipit. ſi de alia pſtat in itegruʒ.h. d. ¶ Op.j. ad.l. — enals S Blvier Pibiſun el rd Gnia biper d .An. Pi.repꝛobat ꝑ.l.marit.S.liᷣto.j.ad.l.fal.dic ergo ꝙ hᷣ ſuit rogat eſtituẽ totũ qð accepit. bi vo partẽ.x de hoc diſtigus Aenditoꝛ ſerni heredis de reſti/ (Qui 1r0 atusS. uẽdo rogati tenet ſideicõmiſſa/ pleni. ut. l. plauti.]. de di.⁊ de ſectn eui el gehe. 1. AIs in q eſt ius poſtliminij põt legari Er uus Sond dic ut. l.id qð.S.e.qð nos . 21. duo Cui optio eſt legata põt optare fuum Wſpdalit᷑ alteri legatũ. h. d. cõcoꝛ.j.de op. e.l.ſihẽs. ʒ gl.ſignet ꝓↄꝛia.¶ Op. de.l.fuo de pe/ cu.le.⁊ ðe oĩib legib ꝗᷓ dicũt.ꝙ generi ꝑ ſpetiẽ derogat.ut.l. uxoꝛ. S. codicillł.⁊.l.ᷣu urbanus.. fi.j.ti.ij. So. gl. ꝙ erat niſi duo in pꝛimonio.vñ de neceſſitate teſtatoꝛ ſenſit de his.ꝙ ille ꝗ ſpaliter erat legat poſſet optari. Iſta lʒ ſit va in ſe tñ di⸗ uinationẽ ſapit. Alij ꝙ h loꝗtur de rigoꝛe de egtate ſec.nec bocplacet qt hoc ẽ dicẽ ꝙ hec.l.nõ bñ dic.vñ Ja.de are. Di. ⁊ oẽs dicũt ꝙ ↄꝛia loquunt᷑ q vni legat᷑ genus altiſpẽs.hᷣ vo legat᷑ vni ſpẽs certa alij ſpẽs ex genere ĩcerta.ſ.quã optauerit vñ glibet eſt legatari ſpẽi. iſta eſt va. ¶ Op.de.l.cũ ita.S.j.j. de op. le. Rñ.ibi ſpale fauoꝛe libtat.⁊ ꝑ hoc apparet ꝙ ſi pa⸗ pa cõceſſit alicui pbendã de ꝓxio uacatur ĩ tali dioceſi quã duxerat acceptãdã poſtea alii cõceſſit ſpalit in vna ecclia uli dioceſis ꝙ ule ſcs nõ p̃fert quaſi generib ſpẽm deroget. imo pferi pmus.qꝛ cuilibet videt᷑ facta cõceſſio in ſpe.hᷣ declaraui plene ĩ.l.qᷓſtũ.S.j.j.de fu.iſtru.⁊ iſtr. le.Querit gl.qd ſi teſtõꝛ me iſtituit ⁊ fuo optionẽ legauit.an ualeat.Glo.ꝙ ſic. Di. q legatũ optiõis hʒ in ſe ↄditionẽ tacitã nõ expᷣſſa.⁊ iõ regu/ la catoñ.hʒ locũ ĩ ea.ut.l.ſi optio.j.de op.le.¶ MNõ hic caſũ qũ res legat᷑ duob cõiuncti re.vni pure alti ſub conditiõe. e cui pure relinqtur interĩ habebit partẽ tm̃.dixi plene in.l. plane.S. ſi coniunctim. S. eo. —RN mihi Diſpoſitio hẽdis non tollit diſpoſiti ) nia beonẽ defuncti. h. ð. ¶ HNõ ꝙ dicit ex teſtõ deſũcti nõ aũt dicit ex teſtõ hẽdis. ut nõ.in.l.iij. Bex plurimis.j. de acꝗ.poſ.lʒ Di.ibi alit᷑ dicat ⁊ male ut ibi dixi. Op.q legat in teſtis diuerſoꝛũ debet᷑ ex utroq; teſta mẽto.nt.l.plane.S.ſi ſic.S.e.dixi plene ĩ.l.huiuſmõi.S.j.S.e. — ſerno Qui repudiat ex perſona ſerui põt L A ngſcar er ſun d. 2 Qui decedit apud hoſtes videt᷑ moꝛtuus Si ei qui. cnguutai Areuc tu videk in er iul Ein guitate h d. . Dp nõ poſſit poſtliminio ↄfrmariun padizt reglła catoñ.ut.l.j.j.de re.cato.l.cetera.S.j.s.e.Sol. hoc eſt pꝛopter fictionem poſtliminij.facit.S.e.l.ſeruuʒ ſilij.in pꝛin.que omnia nõ multum. „ ⸗— PS minoꝛ. egatũ pure relictũ ſeruo nõ iuſte anumiſſo nõ ualet nec confirmat᷑ — ſi poſtea manumittat.b. d. C Op. cũ tpe moꝛt repe/ riat᷑ ſui iuris videt᷑ ſibi deberi legatum.ut.S.c.l.qſituʒ.S.ᷣuo. So.ibi relinꝗtur ſuo legato.hᷣ relinqtur ſᷣuo ſimplici᷑. Nec ob. ꝙ erat manumiſſus.q;ꝛ manumiſſio nõ ualebat.¶ Qũo q̃ eſt ro. ꝙ nõ ↄfirmat legatũ. Dicit gl. qꝛ teſtatoꝛ videt ei reli qſſe ſi ex hac manimniſſioe ad libertateʒ ꝑuenerit.ut.l.ſuo.ẽ. de cõdi.ĩdebiti. Sʒ Hi. dicit ⁊ Ja. de are.ꝙ rõ eſt ppt᷑ regu/ lã catoñ.q ipedit ↄfirmari.dictũ gl.plus placet.na qñ legatũ deficit mixta ↄſideratiõe legãtis T legatarij ut i ppoſuo regu/ la catoñ.hʒ locũ ſi teſtõꝛ tũc iĩpedimẽtũ poterat ꝓuidẽ ⁊ da⸗ re libertatẽ Fuo.ut iſti.eo.S.an ſᷣuo.ſʒ qũ teſtõ: ꝓuidẽ nõ ꝑoſ- ſet regula catoñ.locũ nõ habẽt. ut.l. nõ ĩtelligit.S. qñ aũt.j.de iure ſi.dixi. in.l.j.j.de regu. catoñ. Sʒ h ꝑ teſtantẽ non pore rat puideri.qꝛ erat minoꝛ.xx.aãnis.ergo ⁊c.igi nota oĩa iſta. hulc tacitis. ucirſſaude nicee ,O fidẽ aſſu i I Letamere qñ nõ publice ſed ſecrete de treſtituendo ꝓmittit.h.d. ¶ Scias ꝓ hui declaratio ne. ꝙ qũ relinꝗtur nõ capaci palà nõ applicat ſiſco.ut.l.non ſteligu. Elas palã.j. de iure fil.nõ.in.:.luti. S.j.j. eo. ſ qñ re linquit᷑ clã.tũc aufert ei tanq; ab ĩdigno ⁊ applicat ſiſco.vñ ſi pꝛomitterẽ teſtatoꝛi de reſtituendo per publicũ inſtrumẽtuʒ nõ applicaret᷑ tũc iſco.ſʒ qũ pꝛomitto ſimplicit᷑ ⁊ facio ſcriptu rã puatã manu mea. ⁊ tũc dicit fieri clã.ita loqtur h.hoc aũt qualiter pꝛobei dixi in.l.nõ intelligit. S. tacita.j.de iure ſiſ. Siteſtatoꝛ vnũ ex bẽdibꝰ Bomnibus. gα ab onere. ceteri ad Nonus itegrũ tenebunĩ.h.d.¶ Nõ hũc caſuʒ.facit ꝙ ſi ſtatutfi dicit ꝙ comitatẽſes teneant ſoluẽ ſalariũ poteſtati. oſtea eximit᷑ aliq̃ vula.qꝙ ceteri teneant᷑ ad ſalariũ itegrũ.ut Fm Ja.de are. ¶ Op. de.l. ſi füdũ. S. libertuj. S. e. Do. H in legatõ qᷓ̃titatj.ibi in legato ſpẽi.¶ Op.de.l.ſipupillus.sS.de admi.tu. glo.nõ ſoluit. Di. dicit ꝙ ibi pupulus nõ poterat li berare vnũ ex tutoꝛib in p̃iudiciuʒ alioꝝ.ſʒ teſtõ: poterat. Op. de.l. cñ ab vno.j ii.j. So. illa ↄcoꝛdat.lʒ ſignet ꝓ cõ/ traria. ¶Quũo gd in zctib an liberato vnocetenſteneantur nrolidũ. — mſolidũ. Glo.ĩnnit ꝙ ſic dũ ipſa allegat ꝓ cõcoꝛdãtia.l.pe.ſ. de duo.reij.C.l.ſi ſtipulatꝰ.S.ſi.de fideiui.ſʒ ibi logtur qñ oẽs tenebant᷑ iſolidũ.merito ſi vnus eximit remanẽt ceteri obliga ti iſolidũ.ſed ſi oẽs tenẽtur in viriles nõ poſſet liberare vnũ in piudiciũ alioꝛũ.ut.l.ſi vnus.S.ante oĩa.5S.de pac.⁊.l.pacto ſucceſſoꝑ.C. de pac.⁊ hoc poſt diſpoſitionẽ factã.ſ ſi in iſtru mẽto otinerei oẽs uos pmittit cẽtũ excepto titio.fateoꝛ ꝙ tũc ad itegra cẽtũ ceteri tenent᷑ ꝓ hac.l. ¶ Altimo nõ hanc.l.ꝙ exceptio ſiue fiat icõtinẽti ſiue ex ĩteruallo ẽ idẽ dũmõ fiat añ gctũ ꝑfectũ.ut hac.l.ↄiũcta.l.anñpe.j.de duo.reis. Itẽ nõ qð dixide diſtributiuo gꝗs ĩ.l.ſiqs fundi.x.l.ſi filiab.S.j.ö.eo. En teſtamento eFeserarlo moꝛtuo ante ↄditi⸗ r nis exiſtẽtiã poſſibilis legatũ extinguit.ſec ĩ ↄditiõe ĩpoſſibili.h.d.¶ Op.de.l.huiuſmodi 5F. ſi ta. S. eo. So. gl.⁊ Di. tʒ eã declarãdo ſic.ſi tabule nõ ex tat nec debitũ.tũc ẽ ĩpoſſibilij ↄditio.ar.de dote p̃le.l.ꝗ dotẽ. ſi tabule extat ⁊ debitũ.oditio eſt poſſbilis ⁊ dʒ ipleriut h.ſi tabule nõ eragt extat debitũ.ᷣtũc ↄditio ẽ poſſibilis quo ad libationeʒ ⁊ ex illa parte dʒ ipleri.ut.d.l.huiuſmodi..ſi ita. nõ aũt dʒ ĩpleri qͥ ad reqditionẽ tabularũ.qꝛ fieri non põt.ita dʒ intelligi iſta mã.¶¶ Op.cõditio ĩpoſſibilis tũc non reijcit᷑. qñ teſtatoꝛ ſciebat eò ĩpoſſibilẽ.ſecus ſi teſtatoꝛ credebat eam poſſibilẽ ut.l.ſuo manumiſſo.s.de cõdi.inde.ſed hic teſtatoꝛ credebat poſſibilẽ cõditionẽ reddẽdarũ tabularũ.ergo debet haberi ꝓ nõ adiecta. Rñdeo teſtatoꝛ hic nẽ credebat ea poſ⸗ ſibilẽ uel nõ poſſibilẽ. nõ enĩ erat cert' utrũ tabule extarẽt uel nõ ſed in vio putabat eam oĩno poſſibilẽ qð nõ. ¶ Di titio ita. Dlo. . ſup vbo hecli meo. diuidit 5. tre partes.⁊ ipſũ.S. ſũmat. Pone er go caſũ in terminis ſic. Teſtatoꝛ iſtituit qnq; hẽdes iter qs in ſtituit titiũ ⁊ dixit qſqs mihi hẽs erit det titio.x. Certe oẽs da bũt.x. detracta parte titij ⁊ ſic dʒ hʒe.viij.p.d.pᷣ. ¶ Op.õ.e. l.plane.S.ſi duobꝰ. Glo.dicit aliud ĩ ſpẽb ut ibi.aliud in qti tatib ut h.qdð nõ placet.nã eadẽ ſpẽs hẽditaria eſſet mihi reli cta ab oĩbꝰ.nã totũ habereʒ a cohẽdib excepta parte media quã hẽo iure meo.ut.d.S.ſi duobꝰ.⁊.l.qui ſiliabꝰ.S.ſi.Sõ.eo. Peꝛetea ibi vnilegal a cohẽde h̊ vni ab oibꝰhoc expᷣſſo.⁊ ſic 4 caſu dʒ habẽ totũ.ſʒ ſco caſu dʒ he deducta parte ſua.ut deducta.S. acceptis nũmis.j.ad trebel..l.cũ pꝛ.j.ti.j. Iteʒ iſte. S. facitad.q.Fm Di. dicit ſtatutum ꝙ ſi ruſtici nõ ceperit malefactoꝛẽ ipſi teneant᷑ dãnũ reſtituẽ. certe ille q paſſus ẽ dã nũ dʒ ↄtribuẽ vna cũ alijs ⁊ ſoluẽ barte ſuã. Itẽ ſi ciuitas ĩpo nit collectã ꝓ ſoluẽdo debito ciui ſuo ꝙ etia ille ciui ↄtribuet. Itẽ facit dicit ſtatuũ ꝙ cõdẽnatiõe facta de ↄſiliarijs q nõ ue niũt ad cõſiliũ diuidat᷑ int eos pena.certe ule ꝗ eſt ↄdẽnat ha bebit partẽ. Itẽ facit dicit ↄſtitutio ꝙ canonic non admittat᷑ ad pᷣbẽdã niſi det fruct pmi anni canonicis.certe qui dat ad mittit ad partẽ per iſtũ.S. Itẽ cõmiſſa fuit electio pluribꝰ.an poſſit eligere vnũ ex ſe.qð dic ut nõ.in.l.plane.S.qð cuiuſq; vniuer.Ad pᷣdictas.q.ſac qð nõ. Ja.de are.i.l.amiciſſimos. 5. lutius. . de ex. tu. facit q; nõ.p Guil.in ſpe. de cẽſi. S. nüc vicẽdũ.v.ſed quid ſi dãnũ. Itẽ nõ ſi.hpuius.S.qꝙ qñ duo ſunt inſtituti equalit in teſtõ ⁊ eſt adiecta clauſula ꝙ ualeat iure co dicilloꝛũ ꝙ ipſi iuicẽ aligd nõ poſſint petẽ.qꝛ tm̃ debẽt vnus dare quãtũ reciꝑe qdð dicã inelge ſeruũ.j.de cõdi.⁊ de. (E um ani Cõditio adiecta ĩ ĩſtitutiõe nõ vi et repetita ĩ legato eidẽ ab alio gradu relicto.h.d. Ael dic ꝙ cõditio tacita uel expᷣſſa q̃ taci⸗ te ĩerat traãſmiſſionẽ nõ iĩpedit.h.d.¶¶ Op.legatario moꝛtuo ante exiſtẽtiã cõditiõis legatũ nõ trãſmittit.ut iĩ.S.ne autẽ.C. de ca. toll. c. S.e.l.j.S.j.So.h̊ erat cõditio tacita.nã non põt legatũ deberi a ſubſtituto niſi ſit hẽs.⁊ ſi eſt expſſa nõ releuat qꝛ eſt expſſio eius qð tacite ĩeſt. ut.l.iij.s.e. ¶ Op.de.l.cuʒ ſi lio cũ gl.ſua.õ.e.So.ↄditio ſi hẽs nõ erit.ibi depẽdet ex no luntate hẽdis qꝛ erat iſtitutꝰ pure.iõ facit cõditiõale legatuʒ. h nõ depẽdet ex uolũtate hẽdis.qꝛ erat ĩſtitut ſub ↄditiõe.ſ. qñ mat decedit. Sʒ ʒ qꝛ tex.in fi.videt dicere ꝙ iſta ↄditio ſ hẽs nõ erit moꝛiẽdo ĩpleat. Idẽ in.l.fi.j.qũ di.le.ce.ergo trãſ⸗ miſſionẽ nõ ĩpedit.cuius ðꝛiũ dici᷑ in glo.in.d.l.fi. So.ut di/ cã in.l.miles.s.ꝓ parte.j.ti.j.nã credo ꝙ iſta cõditio in actu moꝛiẽdi nõ ĩplei ſʒ eo ꝑfecte moꝛtuo.ut in.d.glo.⁊ ita ĩtelligo hũc tex.ꝑ dictà.l.milej..ꝓ parte.j.ti.j.tñ qꝛ tacita ↄditio in/ erat nõ ĩpedit trãſmiſſionẽ. ¶ Op.ↄditio adiecta in iſtõne vi det᷑ repetita in legato.ut.l.ſ.ĩſi.de doli excep.⁊ de ↄdi.⁊ de. l. auie.ergo h legatũ nõ ſuit purincatũ ꝑ moꝛtẽ ſi mat᷑ teſtõꝛis viuebat.So.ibi fuit relictũ legatũ a pᷣ gradu ĩſtr̃oꝝ.h̊ ab alio gadu qð nõ. ¶ Op.de.l.ſi nemo.5. de teſta. tu. So. H lega/ tũ nõ pẽdet ex ĩſtõne.iĩmo ex deſectu iſtõnis pẽdet ex ſpſtitu/ HBelegat pᷣmo. tiõe. ¶ Op.j.ti.j.l.ſi pecuni.S.j.Glo.nõ ſoluit.So.ꝙ h no erat relictu legaiũ poſt moꝛtẽ alicuius.ſʒ iſtitutio fuit collata (☛ moꝛtẽ.qdð nõ videtur repetitũ in legato ut ſupꝛa dixi. 4 ſ. Heres reſtituit ſideicõmiſſum deducto Si ſocero.e⸗ ſibi debek. h. d. — Eg atum. QAQuilegat qð ali ſibi debʒ videł᷑ legare actiones.h.d. . muöte Mꝛatio iperſecta per/ in teſtamẽto.t erberlöpta uo⸗ luntate defũcti.hoc dicit. Laaalarii pfft cõueniie . egatarij pñt cõu E plmn ibus. ceeb nr hẽdita/ ria poꝛtione.uel eũ heredẽ qui factu eſt executoꝛ iſo lidũ.h.d.NDuo habes.pᷣ ꝙ executoꝛ põt ↄueniria legatarijs qð dicã.j.ti.j.l.ſiquis titio. Scðo Eabes P eſecula cogũ ca Deanner lung . ſrui pluſc;. per. ſ. . Siquis ſeruum.i ut in gloſa. — Seru g ſugit oſt teſtm añ moꝛ Iſernus. S dz ꝓpleqꝗ Telib legatang b. b enſe ſint legatarij.tñ onu ⁊ ſolicitudo eſt hẽdis. . lʒi eIEm gl. i 5 e. Anco ergo utrũ legatarius dʒ dare equũ hẽdi ut uadat ⁊ ꝑquirat ꝓ fuo.Rñ.hoc eſt faciẽdũ ſm pſonã ⁊ q̃litatẽ hẽdis.ut.sõ.man.l.idẽq;.S.labeo.⁊ ibi nõ. S1 BHue cauſe lucratiue — B vq̃ habuerũt oꝛiginẽ in pſonis diuerſoꝛũ pñt in eadẽ re cõcurrere.h.d. ¶ Op.iſti. e. §. ſires. So. gl. ꝙ hoc uerũ niſi in rẽ meã ſit uerſũ uel ratũ ha er. Mud dictũ eſt nerũ qũ fuo meo ſoluit.ut dici in fi.pu/ lus. F. Dz qñ qꝗs donat fuo meo tũc ĩdiſtĩcte poſſũ petẽ mihi legaiũ.ut h inuit in pn.S.in eo qð dicit maxime.ꝓbat hoc ꝑ rõnẽ.qꝛ iſte ſũt due cauſe lucratiue q̃ hñt oꝛiginẽ in ꝑſonis di⸗ uerſoꝛu.merito pñt concurrere.ut.l.ꝗd ergo. .j.S.e.x.l.ſi is de ac. ⁊ ob.fac.S.e.l.plane.S.j.⁊ qð ibinõ.⁊ hoc tʒ NPe.i.l. qð pupillo. C. de neg.geſ. ¶ Op.⁊ videt ꝙ fuo poſſit ſolui. ut.l. qd fuus.S.depo.⁊. S.de pac.l.ſi vnus.in pn. Sol.ulud qð debet᷑ dño ex facto ſui põt ſeruo ſolui.ut in ↄꝛijs.⁊.l.ſi ſer/ nus.j.de ſo.ſed qdð mihi debetur non põt ſolui ᷣuo.⁊ ſi ſolua:᷑ nõ cõtinget liberatio niſi dñs ratũ habeat uel in rẽ ſuã uertat᷑ nt h dicit tex.⁊ gl. ¶ Op.ꝙ ſtati dũ datur ſuo acꝗraĩ dño. ut. l. acꝗrit.j.de acꝗ.re.do. So.dicit Ni.ĩtellige ꝙ ꝑuenit ad utilitatẽ dñi uere ⁊ realiter. nõ intelliges de illa acqꝗſitiõe que a lure fit.qð nota bene. J n legato generali legatarij eſt ele/ Cum homo. an legato ſe gbz ections actis nis hʒ electionẽ rei. qð dic ut dixii.llegato gnãliter. s, eo. juſi õt legari vni ex duob ꝗ pus cõ 0 Huiuſmodi. õe Sleuent .d. C Op. ꝙ in⸗/ certitudo vitiet legatũ.ut.l.ſi domus.S.j.S.eo.x.l.cũ poſt.S. ener. de iure do. ſed h ẽ ĩcertũ.qꝛ alternatiua ĩducit incertitu inẽ. ut.l.ptoꝛ.S.qð ait.j.de iniur. So.iſta incertitudo uenit certiſcanda ex ſuturo euẽtu.⁊ ſic nõ ob.ad ideʒ.l.ſi fuerit de re.du.⁊x inſti.de le.S.incert.¶ Mp.de.l.ſeruus cõis ita.de ſti pu.ſer. Sol.ibi ĩſtipulationibꝗᷓ nõ pñt eẽ ĩpediẽti.legata vᷣo pñ̃t pendere anteqꝙ; dies eoꝛũ cedat.ut.l.fi.coĩa pꝛedio. Due cauſe lucratiue nõ pñt concurrere cir tichu. aid⸗ niſi ex altera aliquid abſit ex ipſa re nel eius occaſione.h.d.de hoc vidiſtis in.l.non quocũq;.õ.e. dicã.in.l.meuius.S.duobus.j.ti.j.que nõ bene. ra Krri Pictio ampli qñ facit cõpara Si ita ſcriptus. Dui act'ad actũ non inducit repetitionẽ. ſed ſi rei ad rẽ.tũc repetitionẽ ĩducit.ſi repeti᷑ ꝗd repetat.h.d.cũ..ſe. ¶ Op.ſj.ti.ij.l.ſi tibi pure.x.S.e.l.lega/ ta inutiliter. in pn. So.dictio hoc tollit ꝛiũ.ut dicit glo.⁊ bñ diẽ. HPeclaro vbũ ampli poſitũ ſimplicit᷑ cũ ſit aduerbiũ refer tur ad ipſũ vbũ.⁊ hoc iĩpoꝛtat ampli lego tibi cẽtũ.hoc ẽ am/ Fiurod actu legadi.ſicut ſi dicerẽ ego cucurni ampli' curro. 5 qñ apponii dictio hoc.tũc cõparatiuũ ampli facit cõparati onẽ rei ad rẽ.⁊ hoc ĩpoꝛtat legaui titio fũdũ.hoc ampliuj ſeio x.hoc ẽ ampli illo ſudo lego ſeio.x. Idẽ ſi dicerẽ eo ampliuj. ut. l. lecta. S. ſi cer. pe. Idẽ ſi dicerẽ ampli ꝙ cẽtũ q tibi legaui lego titio.x.ita loqtur.l.ꝗ ita de do.plle.vñ ibi apparet ꝙ ſac cõparationẽ rei ad rẽ. ʒ glo.ᷣ in ſi.ad dictã.l.qita.det aliam ſo.quã ples doc.tenẽt.ſʒ trufa ẽ 4 nõ hʒ rõnẽ in ſe. ⁊ ſo. pce/ dẽs eſt euidẽtiſſima ⁊ clara.q;ꝛ eodẽ mõ põt pᷣiudicare teſtatoꝛ legatario ſicut hẽdi. ¶ Op.de ſe.v.nã ⁊ uſitatũ.So.ibi nihil dicit utrũ iducat᷑ repetitio ul nõ.dic ergo utex pᷣdiciᷣ apparet. Op. ad pᷣdicta de.S.ſi eni.qui qrũ. So.ibi nihi repetit.qꝛ c ij non luenit qd repetat.¶ Qũo ꝗ ſi teſtatoꝛ nõ eſt uſus uerbo ampliꝰ.ſqʒ vbo plus. Rñi.idẽ ipoꝛtat.tex.eſt.j.ſicui pluſq;ᷓ per llalelſi pn. Iſtud facit ad.q.ſtatutũ eſt h.ꝙ ſi ptàs ↄdẽna/ uit aliquè pluſq; debeat teneat ei reſtituẽ tꝑe ſindicat.cõtin/ git ꝙ quẽdã danauit indebite in tota ſũma.an ex illo ſtatuto poſſit ↄdẽnari. Et videt᷑ ꝙ nõ qꝛ ſtatutũ loquit qñ in aliq ↄdẽ nauit debite. Cõtrariũ ẽ uerũ qꝛ tũc facit cõparationẽ qñ repe ritur aliqd ad qð cõparaĩ ut h ⁊ tex.i.l.j.S.hec uerba.j.ſicui pluſq; P.l.ſal.ꝓ hoc facit id qð dicimus in dictione minuj.nã etiã q nihil ẽ dicit mige ntI.lad de mibutdele⸗ ſor Ntile legatũ ꝑ inutile liberta donatio 4 SDileruus.n⸗ nõ villat dd. C. Mõ ꝙ libertas da ta directo ſuo alieno non ualet.nec trahit ad fideicõmiſſum. ¶ Cõtra hoc op.de.l.cogi.S.ſi pꝛ.uer.ſjᷓ ſi fuo.j.ad trebeł. So.hoc qð dicit᷑ h̊ q; pcedit regularit.fallit ĩ caſibnõ.ibi.⁊ ĩ l.ᷣuo.C. de manu. teſta. ¶ Ppvnie quoj.Sol.ut ibi. ¶¶ Op. de.l.iij. S. f. de fu.iſtru. Gl.ſo.ut h ꝑ eã.tu dic ut dixi S.e.l.Fuũ ſilij.S.ſi idẽ fuus.¶ Op.iſti.ꝗ.mo.te.iĩſir.S.j.⁊ iſti. qjui. mo. tol. ob. S. p̃terea. Gl. nõ ſoluit. dic ꝙ ibi nõ erat oĩno inutile ut ibi pʒ.⁊ ꝑ Di.in.c.utile ꝑ inutile.de re.iur.li.vj. Defect demõſtratiõis ꝑ quẽ deficit ni win vſubſtatia legati legatũ Rmnir⸗ſ d.u ſie. DPemonſtratio falſa adiecta rei q nõ reperit vitiat legatuʒ b.d. ¶ Op. S. de ac. emp.l.ſiꝗs euʒ. Dicit glo.ibi affirmauit certa dolia eẽ.qð nõ placet q; h affirmauit certã q;titateʒ eẽ. So.go alio modo ꝙ ibiin Zctib H in legat. Iſtaẽ va rõ. qꝛiĩtereſt ↄheni nõ decipiĩ quãtitate eoꝛũ ꝗᷓ ꝓferunt. ¶Op. de. l. hẽdes.S.ſi.ð. fami.her. Hicit glo. ſo.ut ibi.qꝗꝛ ibi fuit reli cta ut q;titas. ut ſpẽs. ¶ Itẽ op. de.l.fi. in pn.j.de vino tri. ⁊ ole.le.So.ut ibi.Ad hui mãae dedarationẽ aduertẽda ſũt vba teſtatoꝛis.aut in pᷣ religꝗt q;titatẽ poſtea ꝑ relatiuũ qs uel q deſignat vñ debeat ſolui.x videf relictũ ut q;titas.ut.l. qdaʒ. in pn. S. eo. ibi dixi. Idẽ ſi reliꝗt ſũmã ⁊ adijcit locuʒ ubiðẽ ꝑ hoc nomẽ qti relatiuũ qtitat.iſtud ꝓbat tex.cũ gl.in l. H uenditio.S. pe.S. de ↄhen. emp.¶ Op. de.l.ſi ita ſtipula/ tus ſuero hãc ſuma de vbo.ob. So.ut ibi. ¶ Vltimo Ja. de are.inducit hũc finẽ in ar.vir legauit uxoꝛi ſue frumentuʒ qð hʒ in domo.⁊ ſuꝑuiuẽs illud conſũpſit ⁊ aliud repoſuit.an il⸗ lud aliud qð reperit tempoꝛe moꝛtis debeat. Ja.de are.dicit ar. ꝙ ſic ut h in v. ꝙ ſi moꝛtis. do. Ol. allegat de libe. le. l. f. fa cit.l.lutius in pn.j.ti.j.⁊.j.de cõdi.⁊ de.l.ſlie.ꝓ hoc ſacit gi. 8.ſo. ma.l.fructus.ubi fructus ultimi anniſuccedũt in locum fructuũ pmi.facit qdð dixiin.l.ſiita.de auro ⁊ ar.le. ſreα¾ Poſt mozam heredis res legata eſt in (Bi ſeruns. ericulo eius.h.dð. 8. mniIn legatis ⁊x fideicõmiſſis dolus ⁊ cul/ ¶Cum Ule pa uenit ad ſimilitudinẽ ↄctuuʒ bone ſi dei. h. d. hoc dixiĩ.l. cũ res.5.j Fe.Gl.ai Ra a-die nricg. 8 ite ʒ uerba legati refera QAun margaritam. debitoꝛe vacteo cõpe⸗/ tit hẽdẽ cui ĩ dubio videt᷑ onꝰ ĩpoſitũ.h. d. ¶ Hobene caſũ 5S.nõ aut iurãdũ. ¶Op. de. l. ſipecunia. 5.j,.. eo. So. a debi toꝛe põt relinꝗ fideicõmiſſũ.ſi h agnoſcit ut ibi.als hes tenet᷑ cedere actionẽ ut h. ¶Op. de. l. eà quã. C. de ſideicõ. Gl. nõ ſol.dic ꝙ ibi hereditas nõ ſuit adita per heredẽ.uel alic ut ibi fm diuerſas leura da i ATig&π Dnus de mutuando alicui iniunctum na Auidius. bd. q̃ autẽ deberet reddi.dic ut dixi in.l.ſi penam.j.de uer.ob. . erba debẽt intelli⸗ quando quis. ut aligd operent. h. 9. Facit. S. de nſur. . ſi ita ſtipulat'.æ ad municip. L.j.in fi. C Op. de. 1. ſtipulatio iſta. S. en q. de v. ob. gl. nõ ſol. Di. dicit ꝙ hin ultima uoluntate in q̃ fit ſterpᷣtatio fauoꝛabi/ lioꝛ.qdð ſat placet.nã vᷣba q ibi pſerũtur ſi ꝓferrent᷑ in ultima nolũtate. üle q admittũ ad partẽ haberet totũ ꝑ ius accreſcen di. qd ius nõ habet locũ in octibꝰ. ¶ Op. de.l. q ſic. de v. ob. So.ibi ſequẽs ſtipulatio aliqd opatur.ſ.nouationẽ qᷓ hʒ mul tos effectus. ¶ Quero utrũ illa ↄſirmatio qᷓſt expſſe habeat vim legati uel ſideicõmiſſi.an vo eqparelł donatiõi int virũ ⁊ ux. ꝗᷓ moꝛte tacite ↄfirmat. Int hec eni ẽ dꝛia magna ut nõ.ĩ l.res. C. de dona.ĩter virũ Tuxo. Rñdeo de hoc eſt tex. in. 1. ex vbis. C. de dona.iĩter vi.uxo.tñ gl.illud iuoluit.iõ dic aut teſtatoꝛ dicit lego uel fideicõmitto ⁊ ualet ut legatũ ⁊ ſideicõ/ miſſũ ut h. ⁊ videt᷑ recedere a donatiõe.ut.l.ill de acq.here. aut dicit cöõſirmo uel uxoꝛ mea habeat uel ſimilia vba dubia. ⁊ tũc in eo qdð fuiſſet tacite ↄfirmatũ ꝑ moꝛtẽ ualet ut donatio DBelegaß p. tũ ꝑ moꝛtẽ.utſi excedebat legitimã ſũmà.tũc ualẽt utſideicõ miſſu.ð ut.l.donationes in fi. C. de do.inter vi.⁊ ux.que ꝓbat utrũq; mẽbꝛũ.¶¶ Vltimo nõ v.alioquĩ.in ar.ad ea q tota die fiunt.iudex dicit cõſirmo hoc ſi ualet de iure ul admitto ĩquã tũ de iure debeo ꝙ aliqd nõ releuet ut h.de hoc dixi aliqutu lũ in.l.iudex.j.de re iudi. . Meres Kareltae ſoluẽdi aliud ꝓ alio trãſit ad ſingu/ nõ ut legatũ. ut. d.l. ex vbis. In eo vo qð nõ eẽt tacite ↄfirmę rẽ ſucceſſoꝛẽ.h.d.¶ Op.h̊ inuit tex.ꝙ ſun/ dus petebatut ibi fũdi ꝑſecutiõeʒ ⁊c.⁊ ibi ſi fundus nõ p̃ſtet. Ʒ in obligatiõe alt᷑natiua libellus dʒ eẽ alternatiu ⁊ ſnĩa alter natiua. ut.j. de v. ob.l.ubi aũt.S.q illud.⁊ inſti.de actio.S. rare.So.itellige h̊ qũ fundus ſuit relict ⁊ ſi füdũ nollet dare debẽt dare cẽtů. ita exponit Di. Ja.de are.⁊ e.⁊ ſic ſolus fundus erat in legato pecunia erat in ſolutiõe.Ex hoc ſequũ ꝙ gl. j. hui. S. ꝗ intelligit hͥ legatũ eſſe alt᷑natiuũ nõ bñ loquiũ nec tex. ꝓcederet. ¶ Op.Fm hoc ſi fundus tm erat in legato põt hẽs partẽ fũdi ſoluẽ.ut.j.de ſo.l.ſi ſtipulatus.ſʒ h dicitur ꝛiũ. Rñ.illud uerũ qñ ſpẽs ẽ in obligatiõe ſimplicit ⁊ in ſolu/ tione nihil aliud. ſecus ſi eẽt ſpẽs in obligatiõe qᷓtitas in ſolu/ tione uel ecõtra.ut h ⁊.l.antepe.S.ſi ex nox.ca.aga.⁊ hoc ꝑ rõnẽ ne ꝑueniat᷑ ad illud ĩcõueniẽs.ꝙ pars ſoluat iĩ re.par in extimatiõe õ.l.executiõe.S. ꝓ parte.j.de v.ob.⁊.õ.de condi. ide.l.ſi nõ ſoꝛtẽ.S.ſi.x.¶ Op.in legato alternatiuo nõ traſit dñiuʒ niſi a tꝑe electiõis.ut.l.huiuſmodi.S.ſtichũ.⁊ ibinõ.. e.⁊.l.apud aunidiũ.j.de op.le.ergo h nõ õt fũdus uẽdicari anteq;ᷓ p eũ ꝗ dʒ eligẽ eligat. Rñ. ut dixi hᷣ nõ fuit legatũ alter natiue.ſʒ fuit legat fundus lʒ pecunia eẽt in ſolutiõe.ſi nollet ſundũ ſoluẽ. qð nõ.trãſit eni dñiuʒ rei legate ſimplicit lʒ aliud ſit in ſolutiõe.nec põt dici ꝙ h nõ agat᷑ rei uẽdicatiõe ſ hypo thecaria.nã tũc nõ extimaret᷑ fũdus ut in ſi.l.dicit.ſq liberaret ꝗs ſoluẽdo id qð petit.ut.l.paulus.in ſi.S.qꝗ.mo.pig.ulhypo the.ſol. ¶ QAũo pꝛacticã huiuſlegis. Rñdẽt ꝗdaʒ ꝙ debent ſerri due mnĩe.vna de pᷣſtando ſundo.alia ſi fudus nõ pᷣſtet de pᷣſtandis cẽtũ.qdð gl.nõ tʒ ⁊ bñ.q; illud hʒ locũ in arbitrarijj. ſed in actiõib bone ſideinõ ferunt᷑ due ſmie. ut nõ. dicit gl. i. l. j. in pma gl.S. de ac. em. Sʒ actio ex teſtõ lʒ ſit ſtricti iuris hʒ ſſtar bone ſidei.nt.l.in minoꝛũ.C. in ꝗ.caulſin ĩte.reſti.nõ eſt ne. ⁊ nõ.j.l. ꝓxia.⁊ iõ dic̃ gl.ꝙ añ ſniazʒ ĩterrogabit q uelit da re. ſi rñderit de füdo.cõdẽnabii in fũdo.als ĩ q;titate.vide gl. ⁊ nõ. Simile nõ. in gl. i. d. l.j.ĩ pn. S. de ac.emp.facit qð nõ. in. l. ij. SF. itẽ ſi in facto.j.de vbo. ob. Sʒ hoc op.qñ vnũ ẽ in obligatiõe aliud in ſolutiõe ꝑ li᷑ cõte.pimit facultas ſoluen di. ut.l.ſi ita ſtipulatfuero.x.i melle.j.de ſolu. Rñ.illud uerũ eſt qũ vnũ eſt in obligatione aliud in ſolutiõe ex diſpoſitione hẽtis. ſecus ſi ex diſpoſitiõe legis.tũc enĩ pᷣcludit᷑ via ſoluẽdi donec agaĩ iudicati.ut.l.itẽ ueniũt.S.ideʒ recte.de peti.here. ſed h̊ eſt vnũ in obligatiõe.aliud in ſolutiõe ex uolũtate teſta/ toꝛis.qᷓ lex ẽ ut in auc. de nup.S.diſponat.j.ad.l.fal.l.j.ĩ Ta ¶ Sʒ ʒ hoc op.qꝛ etiã qñ ex diſpoſitie teſtatoꝛis vnũ eſt in obligatiõe aliud ĩ ſolutiõe ꝑ lit cõte.pᷣcludit via ſoluẽdi.vt.l. i.S. teʒ ſi ita.j.ad.l.ſal.⁊.l.j.de pe.le.⁊ qñ di. leg. ce. l. ĩ penũ. fi.ilud uerũ qñ vnũ relinquit pncipalit aliud adijcit in ſolu tiõe penalit. vo nõ in penâ. qi fauoꝛẽ hẽdis fuit iductũ ut ſi fũdũ nollet ſoluẽ poſſet ſoluẽ cẽtũ. QAñ aũt cognoſcat umũ ſit i penã ul nõ.dicut.j.de his qᷓ pene noĩe.l.fi. Vltio pꝛacti/ cò q̃b ponil ĩ gl. nõ ad ea ꝗᷓ dixii.lyeũ ꝗ certarũ ĩ f.j.de v. ob. Aui ſoluit fuũ malũ actiõe de do/ Her. tenet᷑ ad dãnuʒ. ⁊ actiõe pma te net᷑ ad rẽlegata h. d. ¶ Op. S. de pig. ac.l. ſi kuus pi oꝛ. Soluit gl. pmo ꝙ hic dat de dolo. i.ex teſtõ noĩe doli. hãc tʒ Di.⁊ e. ⁊ coiter oẽs. Scðo ſol.gl.ꝙ agi de dolo. qʒ actio ex teſtõ ẽ ſtricti iuris in ↄꝛio erat bone ſidei.in hoc ꝙ dicit ꝙ Hᷣ actio ẽ ſtricti iuris dicit uerũ ut habetl in.l.in actioni bus in fi. x. l. ſe. de iureiu. Lñ qꝛ bʒ inſtar bone ſidei nõ recur rit ad actionẽ de dolo.ut.l.huluſmodi.S. edes.S.e.ꝓpter qdð doc. recedũt ab iſta ſolutiõe.puto ꝙ quelibet ſo.põt ſuſtineri aut enĩ uolo agẽ ad dãnũ tm̃ ⁊ ago actiõe de dolo.ut h in pn. l. aut uolo agẽ ad rẽ cũ non ſit liberat tradẽdo malam.⁊ ago actione ex teſtõut hi v.ſʒ qm. Mec obſtat.l.ſi kuus pignoꝛi. de pig.act.qꝛ ibi fuit ↄctũ ſuper illo pignoꝛe.iõ uenit actio ex eoꝛctu. H fuit legat Puu gnalit. Af iſte ꝗ eſt tradit cũ ſit ma luſ. nõ videt᷑legat.ut.i.legato gnãalit..e.vñ de eo qð factũ ẽ ab eo nõ agit ex teſtõ. C Itẽ op. q; h dicit ꝗ bẽs liberat tra/ dendo /ꝓ noxa.. qꝛĩmo tenet᷑ ad ĩtegrũ dãnũ.ut hĩ pn.⁊.s. de noxa.l.ij. Rñ. dimittitur ꝓ noxa legatario uolẽti. CAd hoc op.gl.qꝛ idẽ eẽtĩ qlibʒ alia re.q; aliud p alio põt ſolui cre ditoꝛe uolẽte. So.gl. ꝙ ẽ uerũ.nõ iñ ꝙ liberatio cõtigat ipſo iure. ut.l.f. S. de vbo.ob. Hoc nõ eſt uerũ.q; imo liber atio . ipſo iure —. — —,. ——. — —--— — — — — Delega pᷣmo. ipſo iure cõtingit ſi ſoluitur aliud ꝓ alio creditoꝛe uolẽte.ut.l. ſolutionẽ.j.de ſolu.ſccus ſi ſoluat᷑ adiecto.ut.l.fi.S.ſi.de vᷣbo. ob. Mec ob.l.ſi kuus pignoꝛi.qꝛ aliud in ↄctu. So.gl.⁊ alio mõ qʒ h̊ in fi. coꝝigit᷑ qð.S.dixerat. Hoc repᷣhendit Di.p.l.ſi fuus.S.cũ qd.õ.e.tʒ ergo pmã ſo.ſ.ꝙ dimittat pnoxa lega/ tario uolẽti.⁊ ad h/ꝓcedit hoc oꝛdine.qꝛlegatarius petet dã/ nũ actiõe de dolo.ut hac.l.in pn. Itẽ petet rẽ actione ex teſtõ tunc dicit heres.redde mihi ßuũ quẽ tibi dedi.qð põt dicere. ut. l. ſi cũ aurum.j. de ſolu. ⁊.l.elegãter. S. qui repꝛobos.S.de pig.ac.tunc põt picere legatarius nõ reddo tibi reʒ niſi pꝛius emẽdes dãnũ uel ſeruũ pꝛo noxa dimhtas⸗ B H4 Onus pꝛo parte recuſa/ Tiam ſi 918. facit legalariuz ꝑdẽ to Ntũ.h.d. ¶ Op.pena nõ dʒ egredi delictũ.ð ut.l.reſcri/ ptũ.j.dẽ his ꝗ.ut indig.So.h̊ pᷣſumũ relictũ totũ cõtẽplatiõe par a qua ſe excuſauit ſm Ni.uel ſm Me. hoc iõ qꝛ legata/ rio nõ ꝑmittit ſcindẽ legatũ.ut.l.legatarius in pn. .e. Zauis inquilinos. Silegaturrej cuiꝰ nõ ẽ com/ merciũ ſeparatĩ ab la debet extimati .b. d. Cp. de. l. apud iulianũ.S.fi. S. e. Diẽ glo. ibi reinõ erat cõmerciuʒ alicui. ſic. Glo. h repꝛehẽdit.qꝛ etiã hic nulli eſt cõmercium. Pe. x Di. dicũt aliter. ut dixi in.l. ↄꝛia. Lu dic ꝙ hẽ oĩbus Autal iſtoꝝ fuoꝝ nõ tñ ſe rali tea ulin dixi ene⸗ 6 ui alienat rẽ legatã tenetur le/ Cum ſeruum. atario ad cxtimatlonem bdic,. ¶ QOp. de.l.ſeruũ manumij. So. ibi ſeru legatuj erat teſtato ris.h heredis.x ſic habes caſũ ꝙ rei heredis legate nõ tranſit dñiũ.dixiin.l.ſi heredis ſuus.S.e.¶ Op.de.i.ĩſũma.S.j.de õdi.inde.So.ut dixiin.l.cetera..ſi.S.eo. ¶ Di ita. Pictio cum coniungit.h.d. quod nota bene.x eotene menti. QGiani Legatũ ⁊ iuramẽtum Siquis ſcripſerit. egt moꝛes nõ t d. ꝑ hoc dico ꝙ ſigs iurat ſe nõ reuocaturũ teſtamẽtũ. ꝙ tale iu ramẽtũ nõ ualet.nã auferre ſibi liberã teſtamẽti factioneʒ ẽõꝗ bonos moꝛes.ut.l.ſtipulatio hoc mõ ↄcepta.j.de vᷣbo.ob.iõ talis obligatio per iuramẽtũ nõ obligat. ut h̊ ⁊ in. c.nõ eſt ob/ ligatoꝛiũ dere.iu.li.vj.Et ꝑ Oñs ſi facit aliud teſtamẽtũ nõ eſt ꝑiurus.lʒ aliter videat᷑ tenere Jo.an.in quadaʒ diſputatione quã ponit in.c.qdð ſemel. de re.iur.li.vj.ĩ mercurialibuj. — 9. Mp. de. l1. vuus. C. e. Gl. dicit ſpaͤle ĩ relicto alimẽtoꝛũ qᷓ petunt officio iudicis. Per hoc Rer Alimenta pñt relinqui ſeruo pꝛopo.h. Ero. inauta virreine pꝛopo. dico ꝙ qñ fratrib mĩoꝛibaliquid ad alimẽta reliquit.hẽdes ſũt cogẽdi ex officio iudicis ut dent.nõut ipſi poſſint petere. . Siquis a pꝛimo. Ab alio ꝗ ſpᷣſtitut ẽ vulga/ Etriter intelligunt repetita reli cta ab inſtitutij a ſubſtituto pupillarit᷑ nõ debent᷑ ex repetitio ne que a pupillo deberi ceperũt.h. d. Hũc. S. declaraui in.l. lʒ. S.e.⁊ dic ut in glo. Si ab impubere. Non cenſetrepetita condi tio q̃ repetita vitiaret.h.d. . Inepte uoluntates defunctoꝛũ non ſunt Sneptas. eruande.h. d. qð nõ. . Fili pubes a pꝛe libertꝰ a patrono qui/ A lius. ibet a ſiſco ſuccedẽte põt 45 inleſtalo ſi Aageicõmiſſũ reliquere.h.d.in pꝛin. legis cũ..ſe. (A ud marcellũ. ncuatũ ꝗs honoꝛat᷑ in tan aggrauat. h.d.diuide ſm lec.clarã. NDꝛimo ponii thema ⁊.q. Scðo rñſio qũ certũ eſt utrũq; legatũ foꝛe dilatũ in tẽpus.Certio qñ certũ eſt ſideicõ miſſũ fũdi eẽ dilatũ ĩ tẽpus ⁊ pecuniariũ nõ.Auarto qñ ẽ du biũ utrũ pecuniariũ ſit dilatũ uł nõ. Auito redit ad ttiũ.⁊ cir ca illud determinat vnũ dubiũ.ſcda ibi ⁊ marcellus.ttia ibi ſʒ ſi titij.qrta ibiſʒ vix.ꝗqnta ibi certe. Scðʒ gl.legii alio mõ.qꝛ pᷣ poni thema ⁊ qõ.ſcdo rñſio q certũ erat utrũq; fideicom miſſum foꝛe dilatuʒ. tertio quando dubium erat an ſideicom miſſũ pecuniariũ eẽt dilatũ.qᷓrto ponitur repꝛehenſio iuriſcon ſulti circa tertiũ dictũ.ſcdᷣa ibi ⁊ ait.ᷣtertia ibi ſʒ ſi titij ⁊c.qᷓrta ibiſʒ vix.ſʒ hoc eſt uarietas ſolũ in v.ſi titij.nã ʒ gl.loquitur in caſu dubij ⁊ rephendi ꝑ iuriſcõſultu.Fm qdð ego legiloqui tur in caſu certi ⁊ nõ repꝛehenditur. mam iſtam plene videbi/ tis in.l.imperatoꝛ. S.ij.j.ti.j. Siquid alicui. Legatũ reicuius ẽ cõmercũ in cõi lʒ nõ ſit legatarij ualet ⁊ eſti matio debet. h. d. ¶ Op.i.ti.ij.l.ãdeicõmuſũ.S.ſi kuo. Sol. ĩtelligas ĩ teſtõꝛe ſaẽte ut h.ſecus ĩ ignoꝛate ut ibi.¶ Itẽ op. j.ti.ꝓxi.l.moꝛtuo.S.labeo.So.itelligas ꝙ nõ erat phibitus ꝓpt delictũ.ſʒ alia rõne.¶ Quero exẽpluʒ de q̃litate relicti. l.exẽplũ ponit.tu dic meli exẽplũ eẽ i.l.ſigs inꝗlinos.S.e. ⁊.l.cetera.S.ſi duobꝰ.S.e.¶QAũo exẽplũ dẽ cauſa ꝓbabili. BGl. nõ ponit. Ja.de are.ponit exẽplũ in.l.j.C.nõ licẽ metro/ comie habitatoꝛibꝰ.li.xj.ᷣm hoc ẽ caſus h.ꝙ ſilegat fundus alicui nõ alliberato.ꝗ ſm foꝛmã ſtatuti nõ põt acqrẽ ꝙ ei de/ bet᷑ extimatio.¶ Mõ tex.q dicit q̃ten ſolet cõparari.⁊ ſic te ſtis nõ reddẽt ſufficiẽtẽ cauſã ſi dicit rẽ tãtũ ualẽ.qꝛ ipſe tantũ daret ſʒ q; tantũ ſolet uẽdi cõiter. de hoci.l.pcia reru.if.j.ad l.fal.ad qð facit.S.e.l.ſi füũdũ ꝑ fideicõmiſſũ i pn.ubiex q̃lita/ te reddituuʒ ſit extimatio fundi.⁊.C. de reſcin.uen.l.ij.C.l.ſi Fuus.S.de cõdi.ſur.⁊ de de cau nox ⸗montis wguſ in . Horogd Berba directa trahũtur ad ſi/ t gs beredẽ. cchaſnnd iure directo nõ põt ualere.h.d.q eſt rõ ꝙ ꝗs nõ põt rogari.ut quẽ directo he redẽ faciat. Rñdeo qꝛ auferret liberã teſti factionẽ.ut nõ ĩ.l. ex facto.in pn.j.ad treb.qð eſt ↄ bonos moꝛes. 5 Mon põt gꝗs grauariut ſi WBecũdu vulgarẽ. liũ ſuũ emanciparet.h.d. ¶ QOp. de.l.ſicui.j.de cõdi.⁊ demon.Mic ꝙ iure actionis ex teſtõ nõ põt quis cogi emancipare ut h.ſʒ ſi pater agnouit re lictũ factuʒ ſibi põt cogi iudicis ofſicio.ut in.l. ia.⁊᷑ nõ.in.l. cogi.S.ſi pater.j.ad tre.qð nõ ⁊ nõ.ex hoc tex.ꝙ patria po teſtas eſt res ineſtimabiliss dies. Mon poſſunt legari ede deſtruẽde.h.d.de hoc 8. lene l. l. cetera. S. j.S. eo. ☛ — —¶— S Ami Legatũ fᷣuo acqrũ ei ſi liꝰ Si ſideicomiſſus. zat t ranode⸗ cen⸗ 4139 ideicõmiſſũ vniuerſale cõdi/ Biu' ſenerus. ceeon põt ante cõditioneʒ reſtitui ſideicõmiſſario in ptãte oſtituto etiã ſi ſũt plures ſidei- cõmiſſarij. Itẽ ante diẽ ꝗqs nõ cogit᷑ reſtituẽ ſʒ cauere.als pa/ tit᷑ miſſionẽ.⁊ miſſio pꝛis uel dñi põt ꝓdeſſe ſᷣuo uel ſilio.h.d. multũ nõbilit᷑ ⁊ naſralta. Renn loquit in fideicõmiſſo cõditiõali. Scðo in ſideicõmiſſo in diẽ.ſcda ibi ideʒ pnceps. NPꝛincipiũ.S.gl.ĩtelligit in cõditiõe emꝗncipatiõis ul in alia 2ditiõe exnea.⁊ qlibet põt eẽ bona.¶ Op.de.l.poſt moꝛtẽ. C.de ſideicõmiſ.Glo.rñdet ꝙ h̊ dilatio erat in fauoꝛẽ ſilioꝛũ. ibi in fauoꝛẽ hẽdis.ut ibi in.iij.gl.quã vide.Si habetꝶʒ in iſta gl. pẽ vult dicẽ patruꝰ.ſʒ ſi hoc eẽt uerũ e non pñ̃t iſti filij re nũciare fauoꝛi ſuo cũ tex.hic dicat ex uolũtate eoꝝ non poſſe reſtitui. .l.nihil.S.oĩbꝰ.j.e.⁊ j.l.ſiqʒ ĩ cõſcribẽdo.C.de pac. Vngde gl.ſoluit alit.ꝙ hᷣ erat ples fideicõmiſſarij.ibi vnus.ſʒ certe adhuc õ oẽs vident᷑ poſſe renũciare iu ri ſeu fauoꝛi ſuo.Quare glo.ſoluit tertio mõ dicẽs dic ꝙ ibiſi deicõmiſſũ erat relictũ in diẽ oĩno extitura.⁊ ſic nõ erat cõdiꝛ tionale.hic ſic. Idẽ tenet.j.ad trebel.l.ſʒ ſi alio.ſʒ hec nõ ẽ ue ra.q;ꝛ ibi in.l.poſt moꝛtẽ.erat fideicõmiſſũ cõditionale.qꝛ po/ terat fſideicõmiſſari decedẽ anteqᷓ; decedẽt ille ꝗ arogan de reſtituẽdo.ut ibi pʒ in qᷓdã parua gl. Nic ergo ꝙ ĩtellectꝰ d. l. poſt moꝛtẽ.ponit᷑ in.l.ſʒ ⁊ ſi an.j.ad tre. In tex.nam ante diẽ uel cõditionẽ bñ põt ſieri reſtitutio.ut.d.l.poſt moꝛtẽ.nõ tfi ꝙ actiões trãſſerant᷑ ꝑ trebellianũ.qꝛ nõ ſit reſtitutio ʒ uo luntatẽ defũcti.ut.d.l.ſj ⁊ ſi añ in tex.ſed adueniẽte die uł cõ/ ditiõe trãſferent actiõe ꝑ trebel.ut ibi.qꝛ reſtõ facta ẽ ei cui te ſtatoꝛ uoluit.ſʒ in.S.nro ſi reſtõ fiat añ.tũc nõ trãſeũt actiões nec traſibũt adueniẽte die uel cõditiõe qꝛ nõ eſt facta reſtõ ei cui teſtõꝛ uoluit.nã videt᷑ reſtitui pꝛi cui qrũ ꝑ ſilios.uł reſtitui tur ei q foꝛte nõ erit tꝑe exñtis cõditiõis ĩ reruʒ nã.h/pbat᷑ĩ.l. mulier.S.ex aſſe.S.de iure do.ubi nõ põt ſieri reſtitutio Ptre. ꝓcuratoꝛiĩ rẽ ſuã.⁊ iſta ꝓcedũt clare ſiĩtelligis ſilijs debẽ reſti tui ſᷣ ↄditiõe emacipatiõis.ſʒ ſi itelligis ſᷣ alia ↄditiõe.tunc utrũ actiões trãſeãt ꝑ trebellianũ adueniẽte ↄduiõe pẽdẽt ex B.an ipᷣi ſint ſui iuris.⁊ oẽs illi gbefacta ẽ reſtõ viuãt. Sʒ op. lʒ actiões nõ traſeãt ꝑ trebel. none trãſeũt ex virtute donatio nis.ut.l.illã.⁊.l.in donationẽ.C.de dona.Rũñ.bñ trãſirẽt nõ tñ iſte reſtituẽs hẽret bñficiũ trebel.ut eẽt tut exceptiõe õ cre gitoꝛes ſicutiuẽdẽs hẽditatẽ. ut.S. de hẽdi.ul ac. uendi.l.ijj. tẽ lle cui fca ẽ reſtõ nõ hʒ ita ꝑſecte ex donatiõe ſic extrebel lano ut. l. iij. C. de dona. ↄiucta. l. fcã. S. ij. j. ad treb. ibi dicã ¶ Iteʒ op. de. lI. ? hẽdi. S. pe. S. de pac. ubi fil põt paciſci de nõ petẽdo illud qð ẽ ſibi relictũ ſbᷣ ↄditiõe. Rũñ.fateoꝛ ſʒ H nõ ꝑactũ de nõ petẽdo ſ̊ ẽ uoluntas ꝙ ſibiſoluat᷑ ꝑ qua ſolonẽ hẽs nõ liberat᷑.qꝛ nõ fit ut dʒ ut h d. ¶ Ad ſi.op.de.l.acqri tur in pn. de acq.re.do. ⁊ iſti.ꝑ qᷓs pſo.nobᷣ ac.pꝑ totũ.ubipꝑ ſi liũ uel fuũ qrit pꝛiuel dño nõ ecõtra. So.hẽ caſus ſpalis ĩ q ſicut ei põt qilegatũ ſi tꝑe qᷓ cedit dies legatierat ſul iuris ita c iij Helegat p põt ꝑ patrẽuel dſim qri eis.qꝛ iſta ſtipulatio ul miſſio de qua loqtur hᷣ limitat 'm nam legati.q; etiã fuus iſto caſu poſſet ſe ipo ſibipſi ſtipulari.ſac.l.j.ij.⁊.iij.j.ut le.no. caue.¶ Vltio pẽ qdã glo.ſuꝑ vbo deceſſerit.q inuit ꝙ fideicõmiſſario moꝛ tuo poſtq; dies fideicõmiſſi ceſſit añ reſtõnẽ ꝙ non traſmittiĩ ad hẽdẽ.ſimile nõ.in.l.cũ ſilio in pn.S.eo.ſed ibi repᷣhendi. enter. Quo ad cõditiõis defe/ Cu quis r. ogatus. a ſufficit extare liberos lʒ nõ ſint hẽdes.h.d.¶ Op.⁊ videt ꝙ ꝗ nõ ſũt hẽdes hñtur pꝓ moꝛtuis.ut.l.j.S.ſi pꝛ.j.de cõiũ.cuʒ eman.liber. So.qñq; decedit ꝗs cũ liberi exñtib hẽdibꝰ.⁊ nõ ẽ dubiũ ꝙ oditio de ficit. ut.l.j. C. de cõdi. iſer. Añq; decedit ꝗs cũ liberis ĩſtitus ⁊T ſic pñt eẽ hẽdes ſi uolũt.⁊ tũcidẽ.q;ꝛ cõditio deſicit etiã foꝛte ſi nõ adeãt hẽditatẽ. ut hic. Qñq; ꝗs decedit cũ liberis ꝗnõ pñt hedes eẽ ſi uolũt.q;ꝛ exheredati.tũc nõ ſacit deſicẽ oditio nẽ. ut. d.l. j. S. ſi pꝛ.j.de cõiugẽ.cũ emã.liber.ita ſentit glo. hic quã nõ.qꝛ ſlioꝝ cauſa videt᷑ appoſita oditio.ut gl.dic. ¶ Cõ trariũ tʒ gl.i.l.ex fcõ.S.ſñi.j.ad trebel.⁊ iſtð tʒ Ja.de are.pꝑ.ll. hic allegatas in pn.gl. Idẽ tʒ Me. ⁊ Ci.ĩ dicta.l.j.C.de cõ. lſer. Aſſignat ronẽ.qꝛĩ ↄditiõib iſpicimꝰ merũ factũ.ut.l.ꝗ heredi.in pn. ⁊.l.meui de cõ. ⁊ de.⁊ ad.l.j.S.ſi pꝛ.de cõiugẽ. cũ emã.lib.rñdet ꝙ habet exhẽdat ꝓ moꝛtuo quãtũ ad ſuuʒ cõmodũ.nõ aũt ꝗ ad cõmodũ alteri. Oʒ certe i.d.S.ſi pꝛ.ha bet᷑ ꝓ moꝛtuo ad cõmodũ alteri.ſ.nepotũ ꝗ admittunt᷑ in to tũ cũ als non admitterent᷑ niſi pꝛo parte. Rñ.gl.hic ſilij facie bãt deficẽ fideicõmiſſũ ſic defect cuiuſlibet Oditiõis adiecte. iõ nõ attẽdit᷑ ſint hẽdes uel nõ ut dictũ ẽ.ibinilli excludebat ne potes a medietate.qꝛ cõcurrebat cũ eis.ipᷣo ergo excluſo 1 ex icta hẽdationẽ nõ põt cocurrere.iõ nepotes habẽt totum.pᷣ oĩa ſũt va qñ ſili poterat ſuccedẽ. q excludit uoluntate ſua uł uoluntate teſtõꝛis.ſ ibi excludit᷑ a lege ex alia cauſa.ut qꝛ de/ poꝛtat.tũc nõ facẽt ↄditionẽ deſñicẽ.ut.l.ex facto.S.ex ſacto j. ad tre. ⁊ de õ ta.l.j.in.fi.⁊᷑ de bo.liberto.l.ſi neceʒ..depoꝛ tatꝰ.⁊ p hoc dico ꝙ ſi aligs decedit cũ ſilio ꝗ eſt de oꝛdine mi noꝛũ qui nõ põt habẽ nec in ꝓpꝛio nec ĩ cõi.ꝙ dicit decedere ſine en one in quarto libꝛo minoꝛicarũ. — ¶ Biui ꝛohibitio alienatiõis facta ſine cauſa nõ reſpe/ Młᷣllhecu certe ꝑſone non ualet. als ualeret niſi in piudi ciũ creditoꝛũ.h.d.uſq; ad.S.cum pꝛ. Dꝛimo ponit dictũ qñ ꝓhibitio eſt facta ſine cauſa ⁊ abſq; reſpectu certe ꝑſone. Se cũdo qñ eſt facta reſpectu certe ꝑſone.Tertio illud ſcdʒ dictũ limitat.ſcoa ibi.ꝙ ſi liberis.tertia ibi ſʒ hoc neq;.¶ Op.ꝙ B ſit mala grãmatica.nã accuſatiu eos poſit ĩ pncipio caret re gimiĩe.S.l.plauti'de auro ⁊ ar.le. So.gl.⁊ fatet oppoſitũ.uł dic alit ut in gl. C Op. x intro pm glo.magnaʒ. nã ſemp re periũ ꝑſona cuiꝰ cõtẽplatiõe ſit facta phibitio.ſ.pſona hẽdis. ut.l. peto.ij.rñſo.j.ti.j.Hui timoꝛe hic.S.legit in pma glo.tri bus modis. Mꝛimo ꝙ hec ꝓhibitio fuit facta heredi ꝗ ſolus erat. AVñ nõ eſt ali cui iterſit.ar.l.mutiane.iĩ n.de ↄdi.⁊ de.ſʒ tũc obſtat q;ꝛ videt᷑ dictũ ↄtẽplatiõe ueniẽtiũ ab ĩteſtato.ut.j. de ↄdi.⁊ de.l.is cui ſub cõditiõe.So.ut ibi. ſcdðo ⁊ tertio mõ legit ꝙ iſta phibitio fuit ſcã hẽdi ꝗ habebat cohẽdeʒ.uel fuit facta legatario.tũc ob. ꝛiũ de.d.l.peto in pn.Sol.pᷣ loqui ĩ phibitiõe alienatiõis qᷓ ↄtinet fauoꝛẽ ꝑſone ꝓhibite cui fauo/ ri alienãdo põt renũciare.ibi diſpoſitio cõtinebat grauamen. ⁊z ſic videt᷑ factũ gratia coheredum.¶ Mõ ergo ꝙ tuc ẽ uerũ qꝙ; ſimplex phibitio alienatiõis nõ ualet qũ continet fauoꝛẽ ꝑ ſone phibiteſolũ qdð.j.declarabo ꝑ pla ptraria.¶ Op.ex gl. C.de uſuca.ꝓ emp.l.ij.ubi nõ fuit reſpectu certe ꝑſone facta pꝛohibitio ⁊ tñ ualet. So.glo.qꝙ ibi fuit facta ꝓhibitio cum cauſa.hᷣ ſine cauſa.Que ſo.nõ ẽuera.nã ibi cauſa reſpicitſa⸗ uoꝛẽ ꝑſone phibite.vñ eſt idẽ iuris ſicut qñ ſine cauſa.ut.j.de cõdi:⁊ de.l.titio cẽtũ in pn. Nic ergo ꝙ iſta ſimplex phibitio nõ ualz ut phibit ĩpediat alienare cũ erit ꝑfecte etat.ſʒ bñ ĩpe ditur alienare ꝓ ſe uel tutoꝛes uel curatoꝛes ſuos qñ non ẽ eta tis legitime.tũc eni illi fauoꝛi inacho renũciari non põt ut in dꝛio.¶ Op.j.de adimẽ.le.l.iij.S.ſiqs ita Solł.hic loꝗtur qũ ꝓhibitio reſpicit fauoꝛẽ ꝓhibiti tm.ibi cõtinet etiã fauoꝛẽ alte rius.ſ.heredis ꝗ lederet᷑ alienatiõe facta.ut ibi dicit tex.iõ nõ põt alienare ĩ danũ alterꝰ. ¶ Et pꝑ hoc nõ.ꝙ ſemꝑ cũ ꝓhibi⸗ tio facta legatario cõtinet cõmodũ alteri ꝙ legatarij.ſ.hẽdis uel familie.qᷓ lederet pꝑ alienationẽ in eoꝛũ ſauoꝛeʒ videt facta phibitio lʒ nõ ſit expᷣſſum.hoc ſentit glo.C. de ſideicõ.l.quo⸗ tiẽj.ꝓut loquit᷑ de cauſa tacita.⁊ Ci.ibi clari in exẽplo qð po nit de turri. ¶ Op.j. de ſideicõ. li.l. gnalit. S.ſi petità. Sol. H loquit qñ eſt phibita alienari res inanimata.ibi qñ fuit phibi tus alienari ſeruus. ⁊ ſic pſona animata. cui itereſt ne alienet in nouũ dñm peſtilẽtioꝛe. vñ ſi g fieret fuus erit liber. ¶ Mõ ðõ ergo ꝙ qñ res q̃ phibet alienari ẽ talis ꝙ in ea cadit affectio. ⁊ ĩtereẽ rõne ſeu fauoꝛe ipſiᷣ rei phibite videt facta ꝓhibitio. vñ ſi teſtatoꝛ ꝓhiberet alienari uaſallos lʒ ſimplicit ⁊ ſine cau ſa phibitio nalet.ꝑ dictã.l.ẽ enĩ fauoꝛ uaſalloꝛuʒ.¶ Op.j.de cõdi.⁊ de.il.titio cẽtũ in pn.dicit gl.ꝙ ibi apparet ſo. Sʒ cer/ te ibi nullã video ſolutionẽ.vñ dicũt quidã ibi ꝓhibitio fuit fa cta cõtẽplatiõe alũni minus ĩduſtrioſi.⁊ ſic reſpectu certe ꝑſo ne. hic ſimplicit. Hoc nõ ualet.q; tũc admitteret ad reuocan dũ ipſe alũnus ut hẽs ut ibi dixi. NHico igit ſic.qũq; res lega/ ta trãſit directo in legatariũ.⁊ tũc ſimpꝑlex ꝓhibitio non ualet ut h.Añq; nõ trãſit directo.ſ de manu heredis q hʒ neceſſe emere ⁊ illi tradere.tũc qꝛ heres tradit ſub illa conditiõe non põt alienari.ſicut ſi tale pactũ de nõ alienando apponeret in cõtractibꝰ.ut.l.ea lege.C.de cõdi.ob cauſaʒ. ¶ Oppo.j.de manu.te.l.ſtichu .So.dico ꝙ oẽs leges de hac ma loquẽtej determinãtur ꝑ illã. Ma qñ teſtatoꝛ uetuit alienari ↄtẽplatio ne certe ꝑſone.aut eſt uſus futuro ſubiunctiui.dicẽdo ⁊ ſi alie naueris deueniat in talẽ.⁊ nõ ĩpeditur alienatio.tũc enĩ cum ꝑfecta eſt alienatio.xre in aliũ tranſlata uocat᷑ per teſtatoꝛem perſona cuius cõtemplatiõe eſt phibita alienatio.qdð ſieri nõ põt.ſed ſi uteret vbo indicatiui modi.ut ſi alienabis deueniat in talẽ.tunc alienatio ĩpeditur.ita loquit hic.⁊ glo.ita ĩtelligit dũ glo. magna dicit.ita dixiſſet teſtõꝛ ne alienet hoc.j.dicaʒ. Certe ad.l.ſtichus.põt dicere ꝙ ibi nõ ſuit ꝓhibita hᷣ fuit ta/ cite.q; tacita ꝓhibitio alienationẽ nõ ĩpedit.ut.l.cum pꝛ.S.li bertis. ⁊ ibi nõ.j.de le.ij.vñ ſi teſtõ: phiberet rem alienare ex/ pꝛeſſe.⁊ ſi alienauerit deueniat ad titiũ.videt᷑ ꝙ dicta ꝓhibitio ipedit alienationẽ. Q. S. dixi nõ ꝓhiberi alienationẽ inteili- ge. . dñij traãſlationeʒ.ſed ipſi fideicõmiſſario cuius cõtempla tione eſt facta phibitio debeĩ eſtimatio.ut.d.l.ea lege.cũ gl. de cõdi.ob cauſam. Cõtra pꝛedicta facit.j.ti.j.l.codicilł.S.in ſtituto.⁊. j.ti.ij.l.pꝛ.S.qndecim. Sʒ nõ obſtat ſi bene ĩſpiciã/ tur. C Op.ſ.ti.j.l.codicill.S.matre.So.ibi fuit certa ꝑſona cuius cõtẽplatione ſuit facta phibitio. Vel aliter ibi phibitio fuit facta odio certe ꝑſone.h̊ ſanoꝛe.vñ oñ ſit in odiũ admitti tur ad reuocandũ heres defuncti ad quẽ in dubio videt᷑ rela/ ta uoluntas.ut.l.cũ ita legatum.de cõdi.⁊ de.⁊ ita intelligit. Bull.in.l.cũ hi.S.ſi vni de trãſa.⁊ Ci.C.de ſideicõ.l.qᷣtiens. in additiõe quã fecit ex dict Guil. ¶ Nenio ad ultima parti culã.pꝛo cui intellectu q̃ro cuiꝰbona uendebant᷑ ⁊ per cuius creditoꝛes. In glo.eſt triplex opinio. Pꝛimo ꝙ uendebanl bona teſtatoꝛis per creditoꝛes hẽdis.qð repꝛobat ⁊ bñ. Alij ecõtra ꝙ uendebant᷑ bona hẽdis ꝑ creditoꝛes teſtatoꝛis.hãc qdã daànãt dicẽtes ꝙ iſto iure nõ tenebat hẽs ultra vires he/ reditatis.qd eſt falſu.ut glo.dicit in.l.fi.S.j.C. de iure deli.ex ꝛeſſius de iure iſto.S.ſo.ma.l.q dotis. ANeritas ẽ ꝙ iſta ſcda ec. nõ ẽ bona.qꝛ phibitio alienationis ſi refert ad bona here dis nil ipoꝛtat.ut.j.qui ⁊ a gnnbes ppiig rlſde ingqlinos E. j. S. e. . l. ſi hẽdis ſuuſ. Dic ergo ꝙ b qũ.ſ.q̃ nũc ſunt heredũ.⁊ q̃quõdaà fuerũt teſtõꝛis ⁊ uẽdebani p creditoꝛes teſtatoꝛis.hec eſt tertia lec.⁊ uera poſita in glo. ¶ Sʒ op. ꝙ etiã alienatio facta per ceditoꝛes reuocat᷑ poſt moꝛtẽ hẽdo.ut.ſ.ti.j.l.peto.S.pᷣdiũ.So.ibi fuit facta uẽditio p creditoꝛes hẽdis. ⁊ ſic ualet donec viuit heres.h p credito/ res teſtatoꝛis ſʒ lec.quã tenui.iõ ꝑpetuo ualet.ſʒ ſi tenẽs ꝙ ꝑ creditoꝛes hẽdis ſm lec.j.S. poſita quã repꝛobaui.tũc ꝓcedẽt ſcda ſo.poſita h in gl.ſ.ꝙ hec ĩtelligat᷑ ʒ ulã.ꝓ hoc.j.de ſidei cõ.li.l. cã ſideicõmiſſũ.in fi.⁊ qdð ibi nõ.p gl.¶ Sumexpedi ti de oĩb gl. Circa mãʒ qro utrũ ꝓhibitiõe facta reſpectu cer/ te pſone ſit aliqð remediũ.q; poſſit ſieri alienatio duo dantur remedia. Mꝛimũ q; hẽs uel legatari patiat᷑ ſundũ uendicari ⁊ ſe ſuccũbere.ut.l.iij.Sitẽ q̃ri de reb eoꝝ.nõ pꝛeiudicaret ſẽ tentia talis. Sed certe ſi illa colluſio detegeret᷑ nõ nocet ei cu/ ius cõtẽplatione facta eſt ꝓhibitio.ut.l.buus pluniü.ꝑS.j.. e. Itẽ ſoꝛſan nõ pᷣiudicaret talis ſnia niſ ille ſuiſſet citat. ut.l. · cõcedẽdode aqua plu. ar. facit de re iudi.l. ſepe. Datur aliud remediũ.i.q pᷣmo faciat vnã alienationẽ in ꝑſonã ꝑmiſſã.po ſtea poterit alienare ſimplicit᷑. ut.j.ti. i.l.pẽ. S. quindecim.ſed alio caſu loqtur ut ibipʒ. Mꝛeterea ſi diceret ꝙ pma aliena/ tio eẽt ſcã ficte nõ p̃iudicaret. ut.l.nuda de ↄhẽ.emp.⁊.l.em ptoꝛ de aqua plu. ar. ¶ Quero utrũ h fudus reſpectu ꝑſone nel canſe alienari phibit poſſit alienari ppt dotẽ uel donatio nẽ ppt᷑ nuptias. Ja.de are.ꝙ ſic.ar.l.mulier.S.cuʒ ꝓponere tur. T.l. a filia ĩ pn. ad trebel. ⁊ auẽ. res que. C. cõia de le. ⁊ in coꝛpoꝛe vñ ſumit᷑.¶ Quero an per ſtatutũ ciuitat poſſit fieri — pꝓhibitio alienationi. pone ſtatutũ eſt hͥ ꝙ nõ ualet alienatio A ſieret in non ſubiectum. hanc.q.dñs Ol. diſputauit ⁊ re/ uxit eã ad duo dubia. Mꝛimo utruʒ hec pꝛohibitio ualeat P„* zpech reſpeci — ——— —— ð ———,, —-— —— — — — —— uẽdebant᷑ bona here PBe legat reſpectu nõ ſbiectoꝝ laicoꝝ ut ſoꝛẽſũ. Et detminauit ꝙ ualet ut. C. de ᷣhẽ.emp.l.dudũ.⁊.C. non licẽ metrocomie ha.l.j.li. xj. Do tex.quẽ ipſe nõ allegat.S.de ↄhẽ.emp.l.ſi in emptiõe Siel mos ciuitatij ⁊c. ¶ Scðʒ dubiũ ẽ an ualet phibitio re pectu eccleſiarũ ⁊ monaſterioꝝ.ꝗᷓ nõ ſũt ſubiecta.Et det᷑mĩa uit ꝙ ſtatutũ nõ ualʒ.q;ꝛ ẽ õᷓ libertatẽ eccleſie.ergo nõ ualet.ut auẽc. caſſa.C. de ſa.ſan.eccle.ꝙ aũt ſit libertatẽ eccleſie ꝓbat Ea q̃ ſutõ uilegi ecclie ĩducta ꝑ ſũmos põtifices ⁊ impera/ toꝛes ſut oli es bertatẽ ecclie ut nõ.p Inno.i.c. nouerint de ſen. excõ.⁊ ꝑ Ci.ĩ.d.auc. caſſa.dixi plene.j.q̃rũ re.ac.nõ dat.l.j. S. que onerãde. Sʒ i puilegiũ ẽ cõceſſũ eccleſie. ut poſſit eme/ re ⁊ ex ſolo ↄctu ſine traditiõe ei qrat dñiũ.ut.l.fi. C. de ſa.ſan. cccle.ergo ſtatutũ factũ in pꝛiũ nõ ualet.⁊ puto ꝙ huic puile/ glo nõ poſſit renũciari.qꝛ ẽ factũ in fauoꝛẽ publicũ.S.de pac. l.ius publicũ.⁊.l.nemo.S.e.⁊ ibi dixi.¶ Quid aũt opei hec Pbhibitio legalis declaraui de vb. ob.l.ſi ita gs.S.ea lege.dic ut ibi. ¶ Quero an ꝑpctũ poſſit ꝓhiberi alienatio.Certũ eſt wꝙ põt quatuʒ ad hoc ꝙ ſiõ ſiat cõmittat obligatio ad ĩtereſſe nel pena.ut.C.de odi.ob cauſã.l.ea lege.de vᷣb.ob.il.ſi ita ꝗs S. ea lege. ſʒ an poſſit phiberi alit᷑t ꝙ dñij trãſlatio ĩpediat᷑. ꝙ non niſi in libertate.ut nõ.i.d.S.ea lege.⁊ in.d.l.ea lege.C. de cõ. ob cau. ⁊. C. de re.ali.nõ ali.l.. Qð dicit de libertate iõ ẽ.q; irreuocabili. vñ idẽ puto in q̃cũq; alienatiõe irreuoca bili eadẽ rõne.Eſt alius caſus.ſ.qñ qs pacto appoſito de nõ alienãdo reſeruauit ſibi aliq ius reale in re ꝓhibita alienari. ℳ tũc ĩpedit dñij traſlatio.ut.i.ſi ereditoꝛ.S.ñ.S.de diſtrac.pig. Put eſt ibi in lra nullã eẽ uenditionẽ.qẽ uera lr̃a ꝓut videri ſe lE 1 cimcũ de facto occurreret in libꝛo pãdectaruʒ piſis.pꝛoboc· : = d. timo hec.l.inducitur ꝙ ficut nudũ pceptũ teſtatoꝛis non nalʒ ita nec nudũ pᷣceptũ iudicis.ita dicit Ci.in.l.quotiens.C. de ſ deicõ.ſed hec.l.non facit qꝛ nudũ pꝛeceptũ teſtatoꝛi nõ ualet fauoꝛe eius cui pᷣcipit. Mꝛeterea index ſi in pꝛecepto adijcit penã ſiſcus illã penã capit. ut.l.mulctarũ.C.de mõ mulctadi. ⁊.x.colł.que ſint rega.c.j.Picendũ eſt ergo ꝙ ſut q̃dã in qui⸗/ breqrit cauſe cognitio.⁊ iſto caſu nudũ pᷣceptũ niſi cauſa co/ gnita nõ ualet. ut.C. cõmi.uł epiſ.per totũ.quedã ſũt in qbuj ludex põt cõminari ſine cauſe cognitione.⁊ tũc nudum pꝛece ptũ ucer Tizellie nudũ a cauſe cognitiõe.lʒ ex aliqua cauſa appareat iudicẽ hoc ſacere.ut.l.ius alimentoꝛũ.S.pꝛius.ubi pupil.edu.de. 24 diifadiIdeffhetinoln 33 fNe reuocandu fudu ↄ defucti uolun/ ¶ Cum pater. tatẽ alienatũ viuo hẽde admittunt ſi/ lij eius emãcipati in poteſtate uero retẽti eo moꝛtuo ſi ei here/ des nõ ſũt. Itẽ nõ videt᷑ ex ſamiliã alienatũ ſi oib ineq̃lit uel vni tm ẽ relictũ.h.d.¶ ¶Op.ꝙ emãcipati nõ poſſũt petẽ cum deſinãt eẽ de ſamilia.ut.l.tutelas de capi.di.⁊.l.pnũciatio.S. ſanulie. de uer.ſi. Rñdeo ſufficit ſuiſſe de familia tpe moꝛtis. ut. j. ti. j. l. c ita. S. in ſideicõmiſſo. ¶ Quero cũ iubet reſtitui familie de qua familia ĩtelligat. Rñdeo ĩ dubio de ſua.ut.l.cũ acutiſſimi. C. de ſideicõ. ¶ Quo an exhẽdati in totũ reuocẽt. Ruñqdet glo.iĩ.l.is q.j.ti.ij. Aeritas ẽ ꝙ ꝓ parte iſtituti non re uocant.ut.l.vnum ex familia.S.ſi vno.j.ti.j.ʒ Jaco. de are. ¶ Quero qꝗd ſi filius eſt ĩſtitutus tm̃ in legitima an admittet᷑ ad reuocãdu fũdũ totũ. Rñ.ſic ut.l.j.⁊.ij.C.ſiqd i frau.pa.⁊ rl.cũ a mr̃e.C. de rei uẽ. ⁊.l.fi.S.ĩ cõputatiõe.C. de iure de. . ITr We Entor Per ĩiteritũ ſpetiei pluribus ĩſolidũ de C.de iur. emphi.l.ſ.⁊ ex hoc dico ꝙ ſi tradiditibi rem ſub pac cx⸗ Enterdum. M. ge lberat ꝛb ohch. . cto de nõ alienãdo hoc acto ꝙ ipſa res mihi obligata remane di hoc ꝙ ipedit dñij traſlatio.ut.d.l.ſi creditoꝛ.S.fi.dixi in d. §. ea lege. Aliud remediũ ad ĩpediẽdã trãſlationẽ dñij po- nit Di.in.l.qui abſeti.S.j.de acq.poſ.Aliud ponit Oldra.⁊ Ci.refert. C. de reb ali.nõ ali.l.ñ.ſ.ꝙ in pacto apponant hec vba ꝓmittis mihi nõ alienare.⁊ ſi ↄtingeret te ad aliquẽ actũ alienationis ⁊ uẽditiõis puenire.tũc eoipſo res reuertatur ad me ⁊ in illũ caſũ oſtituis ie meo noĩe paae r te ĩcipiẽte alie nare dñiũ ad me reuertii.ita ꝙ nõ poteſt traãſire ad aliũ. Dico hoc remediũ eſſe nõ tamẽ eſt neceſſariũ ꝙ ita expꝛimitur ſi ad aliquẽ actũ ⁊c᷑.ſed ſi dicat᷑ ſi alienabis ſatis eſt. quia te ĩcipien/ te alienare dñiũ reuertit ad me.caſus eſt nõbilis in.l.ſideicom miſſaria.S.ſi.cũ.l.ſe.de ſideicom.li.ſed ſi diceret ſi alienaueris ſecus eſſet.quia conſerret in tẽpus alienatiomis perſecte.ut.l. ſtichus ſeruus de manumil.tel.⁊ hoc modo ĩtellige queſtionẽ de ꝓpoſita ſiẽda per capitaneũ.qꝛ diſtigue aut ſiatutũ loqua tur per uerba pꝛeſẽtis tempoꝛis.ut ſi ꝓponat.uel uerba futuri ſubiũctiui.ut ſi ꝓpoſuerit.¶ ¶ Quero an per ſententiaʒ arbitri ꝓhibentis alienationẽ poſſit ĩpediri dominij trãſlatio. Reſpõ deo nõ.qꝛ arbitriuʒ ſumit vires ex pacto.iõ nõ poteſt plus qᷓ pactuʒ. ut.l.nõ diſtinguemus.S. de officio.S. de arbi. t.l.j. C. de arbi. hoc tenet Inno.extra de teſta.c.rainaldus.¶ Que ro an pᷣceptũ iudicij ipediat trãſlationẽ dñij. Inno.in.d.c.rai naldus.tenet ꝙ nõ.ſed nil allegat.Ego puto ↄꝛiũ.caſus eſt in l. ſi ſciens de Zhen.emp.facit.l.diuus de peti.heredi.⁊ de ma⸗/ nu.l.ſeru hac lege.⁊ de iure ſiſ.l.iuł.cũ ſilibꝰ.¶ QAuero ꝓhi⸗ bita alienatiõe an videat᷑ ꝓhibita heredis iſtitutio. Glo.ꝙ ſie Di.tractat in.l.pater.S. iuł.j.ti.ij.dixi in.l.ſi ita ꝗs.S.ea lege de vb. ob.dic ut ibi. Quero phibita uenditiõe.utrũ videaĩ pꝛohibita oĩs alienatio.Glo.ꝙ ſic.de uſuc.pꝛo emp.l.ij.⁊ ibi per Ci.⁊ plenius ibidẽ per Guil.ſacit ad hoc.C. de ideicõ.l. uolũtas.¶ Quero ꝓhibita donatione.utrũ alij ↄctus videã/ tur pꝛohibiti.nõ examino.ſed vide de hoc tex.in.l.ſicut uẽdi/ tionis.x.S.ſequen.S.qui.mo.pig.uel hypo.ſol.facit.l.ſ.⁊ qð ibi dixi de pꝛedi.decu. C.li.x.⁊.l.fi.de iure emphi.¶ Querit Di. pꝛohibitione facta ſilijs.an videat᷑ facta nepotibus. Ai⸗ de tex.ĩ auẽ.de reſti.ea que pa.S.nos ergo.coll.iiij. ¶ Que ro utrũ phibitione facta hẽdi videat᷑ facta hẽdi hẽdis. Facit bñ ad hoc tex.in.l.ſicut.S.pe.S.qui.mo.pig.ułbypo.ſol.⁊ lʒ ibiloquat᷑in ꝑmiſſiõe.idẽ tñ puto in ꝓhibitiõe. greprio⸗ ⁊.j.ti.ij.l.pꝛ.S.fũdũ.¶Qũo utrũ res ꝓhibita alienari ſi alie⸗ net poſſit uſucapi.Glo.ꝙ nõ.C. de uſuca.ꝓ emp.il.ij.ſqʒ. Guil. ibi detminat illud eẽ uerũ.ſi ꝓhibet᷑ alienari res eius qui nõ eſt perſecte etatis.ſecus ſi perfecte.tunc enĩ uſucapit uel pſcribit᷑. ut. C. cõia de le.l.f. S. pe. x.l.ꝗ beredi.S.ſi pars de cõdi.⁊ de. Itẽ qꝛ tales res poſſũt uẽdi cſeẽſu oĩum quoꝛũ ĩtereſt.ut.l.ni/ hil.S. oĩbus.j.eo.⁊.j.ti.j.l.cuʒ pr.S.libertis.ſʒ patiẽdo pᷣſcribi vident᷑ cõſẽtire.ut.l.alienatiõis de vbo.ſig.imolõge luari — ti pꝛeſcribi.ut.l.longe.⁊ ibinõ.de diuer.⁊ tempo.pᷣ hoc Iſtud ſacit ad qõnẽ de creditoꝛe ꝗ di/ —a xit debitoꝛi ego egerẽ illa pecunia uł ſi milia vba.an ex hoc ĩducat᷑ iterpellatio. DHe q ꝑ Ci. in.i.in minoꝛũ.C.in qui.cau.iĩ ĩte.reſti.nõ eſt ne.dixi.S.de ac/ qui. here. l.ſiqs mihi bona.S.pẽ ſilio. WMonit hic diffinitionẽ lega Egatum eit. ro⸗ dic. Alit᷑ diffinil ĩ. l. le⸗ — gatũ.j. ti. j. dic ut in gloſa. Bere di. Quatenus relinquũ bẽdia ſeip̃o nõ ualet.? ccreſcit iũcto.h.d.Mãʒ iſta dixii.l.huiuſ mõi. §. ſi titio. S. e. vide. gl.j.ĩ f. h. ibi iure hẽditario ⁊c̃. ⁊ dixit Vnai dixit Rog. ut iĩ Equẽ. gl. ⁊.l.plane.S.ſi duob.õ.eo. Mec ob. l. filia. j. de aur. argẽ. lega. ut ibi patet. quod nota. Alienus Op. S. ẽ.l. cuʒ filio. Sol.ibiloquii ĩ alie x his que nota.i (Füdus Seruitutes p̃dijlegati aditiõe hẽditat᷑ cõſuſe ſi in oditiõt.S.ſi.in ſi. magne gloſe.ð. o ſut reſtaurdde. hoc dicit.qð bñ nota. id Qõ relinquii in honoꝛẽ ciuitatis ualʒ ₰ Uid. d. ( Mo illud qð relinquit᷑ in ali/ mẽtis pauperũ videt᷑ relinq t honoꝛeʒ ciuitatj ut h.ex hoc dico ꝙ illud qdð relinqt frib minoꝛibꝰq ſut poſiti in altiſſi/ ma paupertate ꝓ alimẽtis videt᷑ relictũ in honoꝛẽ ciuitatis.⁊ ſic qlibet de populo admittet᷑ ad petendũ ꝓ eis.ut hic dixiĩ ſe cũdo libꝛo minoꝛicarũ.⁊ nota iſtã legẽYẽ. ¶ſernus Remiſſio reddẽdaruʒ rõnũ nõ ſe EL extẽdit ad reliq̃ nec ad doluʒ nec ad peculiũ.h.d. Mõ tex.hic ẽ ut iõ ⁊c.materiã iſtam aro in.l.aureli.S.j.de libe.le.¶ Op.qꝙ ſi relinquit iſta li beratio fuo.aut ẽ liber.⁊ nõ tenet᷑ ex añ geſto.ut.C.an ſᷣu ex ſuo facto ꝑ totũ.⁊.õ.de nego. geſ.l.qui utiliter. S.ſipure.aut remanet fuꝰ.⁊ tũc legatũ factũ ꝓpꝛio ſeruo nõ ualet. ut.l.uꝰ C.eo. NMꝛeterea dño nõ tenet culit. So.Fʒ Ja.de are.hoci poꝛtat ſi fuo legat᷑ cũ libertate peculiũ nõ deducit᷑ de peculio qd dño debebat᷑ rone negligẽtie. Itẽ liberal remanẽs fu ab obligatiõe naturail. On pſtãdop reddituũ alienationẽ ppꝛie ( Jhil. nd ipedit.h.dð.¶ Querit glo.utrũ poſ eſſoꝛ fũdi poſſit ↄueniri ꝓ iſtis ſpoꝛtuł.Et dic ꝙ ſic. Analit iſt on ad poſſeſſoꝛes trãſeat. Dic ut dixiĩ... gai'oe ſanme lerdillath de alime le ntrohic glola . l nmi H&ι. Quotiẽs ẽ ꝓhibitũ aligd oſeſu eoꝝ in mnibus. uoꝛũ fauoꝛẽ ꝓhibitũ efficit᷑ licitum h. d. ¶ Op. ꝙ ſolu poſſit peti eſtimatio. ut.l.ſi fũdũ p ñdeicõ/ miſſu. .eo.Soluit glo.tu dic ut ibi dixi.qꝛ hic nõ erat legata rij.ſʒ erat futurũ ſuũ facta alienatione. eP &ει Legatarij nõ tenent ſtare colono. pocdiẽ. ructus. Er.n teſtatoꝛ nõ vide: grauare hẽdeʒ zuare hic in ſeruo.⁊ ratio eſt que colligitur De legat ſeðo. niſi in iure qð ipſe habebat. ut.l.ſi dom. S.fi.S.e.⁊.l.ſi a ſub ſtituto. §. hẽs. S. eo. So. glo.ibi loquit᷑ in lure reali. hic in iure qð eſt in pſona. ¶Cotra hoc op.j.ti.ij.l. ꝗ ↄcubinã. . ſi füdũ So. intellige glo. de eo ꝗ hẽbat ius ꝑſonale nõ ad rẽ neq; ad partẽ ei ſʒ ad aliqd ex. facit dixiin.l. ſires obligata. S.eo. Szʒ ſi eẽt ius ad partẽ rei.tũc ſecꝰut in ↄꝛio. . Dictio cuʒ ſiue ꝓfe quis legauerit.. teſtatoꝛe ſiue a E lege cõſtitutionẽ ĩducit.h.d.Nifferẽtiã ĩter cũ ⁊ et vi iſtis in.l. titie textoꝛes.S.j.S.eo.NDifferẽtiã ĩter cũ ⁊ ſi.dic ut in. l. cẽteſimis.S.ſi.de vbo.ob. Nõ ꝙ licitũ eſt arguere de uer bis legis ad uerba teſtatoꝛis. Mõ 2 — — ZAnitati Ciuitas põt petere qð relinq C Juitatibus. aun honoꝛẽ uel oꝛnatũ N Vtatis. h. d. Hic videt᷑ caſus ꝙ ſi relinquit᷑ legatũ uel in ſtituet᷑ eccleſia fratrũ minoꝛũ.ꝙ iſtitutio ualeat.ſec ſi relinqua tur fratribus nõ eccleſie.ut in cle.exiui de paradiſo.de vbo.ſi/ gni. Et videt᷑ relictũ ad oꝛnatũ ciuitaᷣ ad cuius oꝛnatũ ⁊ utili tatẽ ſpectat ecclia. ut.l.j.S. ius publicuʒ.de iuſti.x iure.⁊.j.de aur. ⁊ argẽ. le.l.titia. S.fi.dixi plene in pmo libꝛo mineꝛicarũ. ¶Mõ ꝙ ciuitas põt petere relictũ qð ꝑtinet ad oꝛnatũ ciuita tis. per hoc dico ꝙ id qð eſt relictũ ad aſtruẽdã eccleſiã uel ad fulciẽdã ſeu oꝛnãdã iã cõſtructã.ꝙ ſindic ciuitatis hoc poteſt petere.qꝛ ad publicaʒ utilitatẽ ꝑtinet.põt etiã hoc ſieri officio ep̃i uel etiã officio iudicis ſecularis.ut.l.hẽditat᷑.de peti.here. 7 de annu.lega.l.qntus in fi.⁊ eſt expᷣſſũ in auẽ.de eccl.titulij GS. ſiquis edificare. poterit etiã petere qlibet de pplo.ut.j.dicã Et per hoc puto cõſultũ fratribꝰminoꝛibꝰ. nã lʒ ipſi hẽditatũ ſint penitus ĩcapaces.tñ ſi hẽditas relinquit᷑ eccłie ipſoꝛũ uelĩ fabꝛicã ecclie ipſa ciuitas põt hoc petere ⁊ etiã qlibet de pplło ut dicã. qꝛ magis videt᷑ relictũ ciuitati q; ipſis fratrib. ut hic ⁊ l.j. S. ius publicũ. S. de iuſti.⁊ iu. ¶ Itẽ nõ ꝙ illð qð eſt relictũ hoĩbꝰ certe conditiõis in alimẽta ptinet ad utilitatẽ ⁊ honoꝛẽ ciuitat.⁊ ꝑx hoc dico ꝙ illud qð relingꝗt pauperib põt petere ſindicꝰ ciuitatꝭ ⁊ etiã qlibet de ppło.tex.eſt in auẽ.de ecde. ti/ tuł.S.ſinaũt.ꝗ hoc fatet ibi ⁊ oĩ alij licentia ⁊c.Et ꝑ hoc dico ꝙ qũ relinꝗt fratrib minoꝛib aliqd ꝗ ꝓ nulla re tepoꝛali pñt eẽ in iudicio.cle.exiui de paradiſo.dẽ vbo.ſig.q̃liter poſſit pe ti ẽ aduertẽdũ.nã aut eſt relictũ eis p eoꝛũ alimẽtis ſeu alijs ne ceſſitatibu.⁊ tũc põt petere ſindiccõis ⁊ etiã gꝗlibet de pplło ꝑ hãc legẽ ⁊.d.S.ſinaũt.põt etiã ĩploꝛare officiũ iudicis.ut di cã in.l.ſi uos.j.de ali.⁊ ciba.lega. ¶ Sʒ q̃ro que erit foꝛma petendi. Rñdeo qñ petit ſindicꝰ ciuitaᷣ uel al de pplo id qð eſt relictũ pauperib petet ꝙ detr᷑ diſtributoꝛi ad hoc deputato teſtatoꝛẽ uel ipʒʒ cũ lex dicat ꝙ ipᷣe oĩno capꝑiat. ut.l.nulli.⁊ ſiqs ad decli. C. de epi.x cle.⁊.d.S.ſinaũt.Si vo petit id qð eſt relictũ ad fulciẽdã ſeu oꝛnãdaʒ eccleſiã. tũc cõcludet᷑ ꝙ ipſe hẽs cogat᷑ hoc facere.ut.l.in ſideicõmiſſis.in ſi.de le.iij.⁊ ꝙ fa ciat per ſe uel ꝑ aliũ.ut.j.de pollicita.l.de pollicitatiõibꝰ. q eſt nõ.ad hoc.Et puto ꝙ iudex poterit aliquos pᷣponere illi ope ri.⁊ ad hoc ei officium ĩploꝛari.l.iij.j.de alimẽti ⁊ ciba.lega. Si vo frib eẽt aliqd indeterminate relictũ tũc videt᷑ relictũ in dictũ uſũ p ſuis neceſſitatibus.⁊ in hoc iudex etiã ſecularis ſu uʒ põt officiũ exhibẽ. ut in decretali Micolai.ꝗ icipit exit ꝗ ſe miĩat.S.ad hec qꝛ frib.ꝗᷓ ẽ poſita de vbo.ſigni.libꝛo.vj. Luti? Poꝛtio hẽditat ꝓnõſcripta accreſcit cũ onẽ co/ — — pẽdi ſimul cũ deſñciente grauato.h. d. C Op. C. de cadu.tollẽ.S.in pᷣ.ubi ꝓnõſcripta accreſcunt ſine onẽ.Di. exponit hic pnõſcripta ĩpꝛopꝛie.qꝛ repudiauit cui ↄgruit gl. cõtraria. Lu dic aliud in hereditate. aliud in legato. ut dixiĩ l.ſi duob. S.j. S.e.dicã plene in.l.q cõditio.de cõdi.⁊ demõ. ubi glo. hoc tãgit. S 5 Fyz, Non põt gs in plus grauari Eum cui füdus. ; ndeil Amaneat Wcnetg onere cõditiõis.h.d. ¶ Op. de.l. ſi ſidus.j. ad.l.fal. So. ut nõ.in.l.nõ amplius.in pn.S.eo.¶ Op. de.l. imperatoꝛ. 5.j7. ein. HW “ d Atis& Sicreditoz debitoꝛi ſuccedit credituz Atins. cunguio — mr. er teſtatoꝛẽ cõpẽſare uoluiſſe.h.d. eit. ¶ Op. de. l. nõ itelligit. S. j. .. de iure ſiſci Eto. Pna cui det dz fieri reſtitutio q̃ la parte teſti expſſtt. oñ gl.crca. h. v.tria. Qñc; teſtoꝛ religt nõ capaci palã ⁊ aꝑte. ut tali flio meo ſpunio. ⁊ tũclegatũ nõ arte hẽditaria niſi ꝓpbe Si ex vᷣbis teſtõꝛis nõ appareeß . qluũ/⸗ tio aſſumit tacite fidei in fraudẽ legij aſſũpte.hoc di ⸗ ire fiſci. So. ibi nõ expſ/ ſit tũc. ſʒ in alia parte teſti expſſerat.vñ de illo videt ſeſiſſe.ſac qð nõ.in.l.ſiqs ad exhibẽdũ.j.de execu.reiiudi.hicvo in nul lios.j. ad.l. fal. dixi in.l. plane.el.ij. in pncipio.S. eo. facit. ualet nec applicatł ico.ſj femanet apud eos a ꝗbrelictũ ẽ. ut dicta.l.nõ itelligit.in pn. Añq; teſtõꝛ nullaʒ mẽtionẽ facit de icapace.ſʒ alicui relinꝗt ⁊ in ei ſdẽ poſuit tacite ut daret non capaci. ⁊ tũc auferi ab eo ⁊ applicat᷑ iſco. Qñq; teſtõꝛ expꝛi- mit cui reſtituat᷑ ſ̊ nõ clare.⁊ tũc aliq̃lis pᷣſũptio fraudis ẽ.nõ tñ tãta ꝙ ſufficiat niſi ꝓbet᷑ relictũ non capaci.ut hic in ultima gl. dz. ʒy pma alit inuat. ⁊ hoc ẽ uerũ ſm Ja. de are.ar.l. ab ea parte. de ꝓba. NHõ ergo iſtã diſtinctionẽ circa pmũ mẽbꝛũ ſi aligs reliqt palã ſilio ſpurio.utrũ admittat᷑ ad reuocandũ ꝗli⸗ bet hẽs etiã exneꝰ.Tex.ꝙ nõ in.l.j.in fi. C. de nãli.li.⁊ glo.in l. hẽditas.j.de his qbꝰut idig.dic ut dixiin.l:.fi.j.de his ꝗbus ut ĩdig. ¶CQirca ultimũ qro teſtatoꝛ ĩſtituit uxoꝛẽ ⁊ eam roga uit de reſtituẽdo poſt moꝛtẽ ſuã illis ꝗbſibi videbit.iſta ueni⸗ ens ad moꝛtẽ iſtituit hẽdes ſilios ſpurios teſtõꝛis.an ex hoc ᷣ ſumat᷑ tacitũ fideicõmiſſũ.DPixi ꝙ nõ q; ex eo quxoꝛẽ ĩſtituit nõ eſt pſũptio taciti fideicõmiſſi. ut.l.ñ.i pn.de his ꝗ.ut ĩdig. ⁊.l. penul.de bo.li. Pꝛeterea iſta.:.dicit ꝙ eſt qliſqis pᷣſum ptio qñ teſtõꝛ ſẽſit de certa ꝑſona.ſʒ in qõne ꝓpoſita teſtõꝛ de nullo ſeſit imo poſuit ĩ arbitriũ mulierij.dixi de hoc in.d.l.ſi. de his qui.ut ĩdig. ti . oĩati noĩe ꝓpꝛio tenent ĩ vi/ heredes. lesſtappellmimotenentipe⸗ — reditarias poꝛtiões.h. d. qdð dic ut plene dixiin.l. tur pia. 5. fl. S. e. Ex iſta. I. põt ſumi rõ.l. luti. S. meuia. j. ad treb. ubi ſi nominant᷑ noĩb appellatiuis nõ ſignificãtib hẽditatem uoant᷑ ꝓ hẽditarij poꝛtiõibꝰ.qdð iõ ẽ.q; nõ ſuffic tm̃ noĩa ꝓpa ponẽ. ſ̊ reqri ꝙ numerent᷑.hoc ẽ ut diſticte ponant.ut hi tex tu.ſʒ per illa noĩa appellatiua non ſit enumeratio ꝑſonarum. ergo c. X — Sicut legata per õ tabulas atro⸗ heres.nnnn dts pceptiões ach. . devehocn. . plauciuc de dci Phono,. n Sti . Aſubſtituto ul legitimo Ber heredati. pzqati nõ põt legatuʒ . elinqꝗ.ſec ĩ ĩſtituto q bñficio p̃teriti ſuccedit ꝑ ẽ tab. h. d. Pꝛincipiũ hui legis declara ut dicã in.l.ꝗ fũdũ Kac- j. de le. ij. SS 1. Nelicta a poſthumo ĩſtituto WCũ a po ſthumo. debenia ubſtituto nõ nato — ahrin arbitrüũ poſthumo. Poſib lieno hölece “ . — Poſthumo alieno põt legari ⁊ põt he Eredi.⸗ ſſtitui. h.d.de hoc plene in.l.gallus S.q ille caſus.de libe.⁊ poſthu. h.dDd. tutoꝛ. Qui accipit uxoꝛẽ illegitime ſciẽter EEεNsb ea nõ capit. ͤ ipſi relinquere põt. = h.d. Hoc qð dicit de muliere itellige ſi fuit ignoꝛans ſecſi ſciẽs.ut nõ.j.de uſufru.le.l.uxoꝛi marit.⁊.l.ꝑfectus.de ritu nup.dixi in.l.ij.de hij qui.ut iĩdig. Explicitliber. xxx. Incipit. xxxj de legatio ⁊ ſideicõmil ſis ſecũdo. Rubeꝛica. Silegatuiarbiti . FPP5d1Sæ Silegatu i arbitriũ a 1 arbitriũ. teri'2 itionalit oferat . ſuſpẽdit.ſiẽ ꝑ q;ᷓlibet aliã ↄditionẽ.ſʒ ſi nõↄdi/ tiõalit nõ ſuſpẽdit. h.d. Diuide ut ĩ glo. ſup uer oſz cũ ĩ duas partes. CPꝛimo loquit᷑ qñ lega- iũ alti oditioalit expſſa certa qtitate uel re. cðo diẽ qñ ↄfert᷑ ĩ arbitriũ alti nõ oditiõalit.ſqʒͥ non expᷣſſs qtitate uel re.ſcða ibi.ſed cũ ita.¶ In tex. ibi ꝗ eni.dic.q.d. nullã. Aidet᷑ enĩ teſtõꝛ certã qtitatẽ expᷣſſiſſe.⁊ hoc ſequitur. AQũo añ oĩa ꝗd mouet glo.ad dicẽdũ ꝙ ĩ pma parte fuiti ſegato certa qtitaj expſſa. Rñdeo ꝙ ſi nulla fuiſſet expᷣſſa le gatũ fuiſſet iualidũ tanq; ĩcertũ.ut.l.cũ poſt.S.gener. õ.de iu. do. cũ enĩ dico relinds titio.ſi ſei arbitrat fuerit.hic ſuſpendit diſpoſitio.⁊ ĩ arbitriũ ſeij ↄfert hoc utrũ ſibi placeat ꝙ ſitlega/ tũ uel nõ.non aũt qd uel qᷓtũ leget.vñ ſi arbitraret ꝙ ſibi pla cet legatũ eẽ remaneret tñ legatũ iualidũ ꝓpt icertitudineʒ rei legate. ut. d. S. gener. Sʒ qñ arbitriũ nõ ponit᷑ cõditionaliter. in lego pupillo arbitrio tutoꝛũ.⁊ tũc diſpoſitio ẽ certa.q; teſta toꝛ legarg in arbitriũ alteri cõmittit qd ⁊ qtũ leget. ¶ His pmiſſis op.hic ĩ pn.inuit ualet legatũ relictũ ſub cõditiõe ſi uoluerit. Cõtra.j.ti.j.l.ſideicõmiſſa. S. quanq;. x.ẽ.de here./ ſti.l.ſiqs ſempꝛoniũ.x.l.nõnunq; de ↄdi.⁊ de. So.expone ſi uoluerit. ſcilicet arbitrari. ⁊ ſic nõ fuit collatũ in merã uolunta tẽ. Ael dic Fʒ Ro.ut dũ dẽ ibi.qd eniitereſt exponat.i.alilq itereft. Auelibʒ lec.ẽ va ĩ ſe. pma tñ magis ẽ dara.Ex his nõ ꝙ ſiẽ nõ dẽ ↄferrii liberã uolũtatẽ per iſta uerba. ſi capitoliũ aſcẽderit.ita nec per hec uerba ſi arbitratu⸗ ſuerit.ſec per iſta ſi uoluerit. Intro glo.fi.⁊ op.ĩcertitudo vitiat legatũ.ðut.d.l. cũ poſt.S.gener. So.hec incertitudo uenit dedarãda ꝑ arbi triũ alteriꝰ. ¶ Op. de. l. ſi ita legatuʒ. S. illi ſi uolet. S.ti.j.⁊ de l. ſi ita expſſũ de ↄdi.⁊ de. So.ibi ↄfert in liberã uolũtatẽ lega tarij.qð fieri põt.¶ ¶ Op.de.l.utrũ.S.j.de re.du.So.ibi debʒ itelligi arbitrio hẽdis.hoc eſt in libera uolũtate.qdð nõ ualet. ¶Venio ad materiã ⁊ glo.hic ſumat diſtinguẽdo tres caſus quos examinabo.¶ NPꝛimo q̃ro an ualeat legatũ relictũ ar/ bitrio legatarij. Glo.ꝙ ſic.ſiue dicat ad arbitriũ.ſiue ſi uolue/ rit. ut.l.ſi ita de cõdi.⁊ de.Addit Di.q; nõ refert ↄferat ĩlibe rã uolũtatẽ uel nõ.ut.j.de op.le.per totũ.⁊.l.ſenatus.S.lega⸗ tũ. S.ti.j. Tu vo dic clarius.aut teſtatoꝛ dicit ad ei arbitriũ.⁊ ſic nõ ↄditionalit᷑ c ualet ut hic.aut hoc expmit ↄditiõaliter ⁊ tũc aut qtitate nõ exp̃ſſa.⁊ nõ ualet ut in pn.hui.l.a ↄꝛio ſen ſu Fʒ ꝙ glo. ĩtelligũt. ⁊ Di. aut teſtõꝛ expmit certã q;titatẽ uł rẽ.⁊ tũc aut dicit ſi arbitratfuerit ⁊ ualet.tñ eſt neceſſe ꝙ arbi tret. ut hic in pᷣn.⁊.l.is qui hẽs.Sõ.de acq.hẽ.lʒ gl.ibi nõ bene ſentiat.aut dixit ſi noluerit ⁊ ualet ſi declaret ſe uelle.ut.l.ſi ita §. ili ſi nolet. S. ti. j. .l.ſi ita exp̃ſſũ.de ↄdi.⁊ de.aut dixit cum uoluerit.⁊ ualet etiã ſi nõ declaret nolũtatẽ ſuã.nã moꝛiendo videt᷑ uelle.ut.l.ſideicommiſſa.S.ſic relictũ.j.ti.j.⁊.l.uxoꝛẽ.S. pe.j.ti.j.¶ Scðo q̃ro qd ſipferat᷑legatũ in poteſtatẽ heredis DHicit glo.tũc refert utrũ dicat ad arbitriũ.an ſi uoluerit. Tu circa hoc dic latius.aut dicit ad arbitriũ hẽdis nõ ↄditionali ter.⁊ ualet ut purũ ut hic.aut cõditionaliter re uel q;titate nõ expᷣſſa.⁊ eſt nullũ.ut in pn.huius.l.a ↄꝛio ſẽſu.aut expᷣſſa re uł ;titate.⁊ tũc aut dixit ſi arbitrat fnerit.⁊ ualet legatũ.nt.l.ſi ſic. in pn.S.ti.j.tanq; cõditionale per iſtã.l.in pn.iõ eſt neceſ- ſe ꝙ hẽs arbitret᷑. ul ſit in moꝛa arbitrãdi.ut.l.thais. S.ſoꝛoꝛẽ j.de ſideicõ.li.⁊.l.iure ciuili.de ↄdi.⁊ de.⁊ hoc vult tex.j.ti.j. l.ñdeicõmiſſa.S.quanq;.pmo rñſo.ubi dicit legatũ debebit.i tellige ſi ſuerit arbitrat uel per eũ ſteterit.qð inuit vbũ debebi tur.qdð eſt futuri tpis. Moſtea in tertio rñſo dicit oiĩno debet᷑ᷣ. ⁊ ſic utũ vᷣbo pñtis tꝑis.qꝛ ibi nulla eſt ſuſpẽſio.aut dicit teſtõꝛ ſi hẽs noluerit.⁊ nõ ualet.ut hic in glo.⁊ tex.in.d.S.quanqᷓ;. aut dixit cũ noluerit heres ⁊ ualet ⁊ põt differre uelle uſq; ad moꝛtẽ.ut.d.l.fideicõmiſſa.S.ſi ſideicõmiſſũ.⁊.l.uxoꝛẽ.S.pe.j. ti.j.CQAuero utrũ legatũ poſſit cõferri in uolũtatẽ tertij. Gl. dicit aut dixit ſi uoluerit.aut ſi arbitrabit.utĩ gl. DNeclaro qñ teſtõꝛ dixit ſi uoluerit eẽneꝰ nõ ualet qꝛ ẽ captatoꝛia uolũtas. ut.l.nõnunq;. de condi.⁊ demõ.qð ĩtellige uerũ pᷣterqᷓ in reli ctis ad pia cauſa.ut in.c.cũ tibi ex de teſta.dixi in.l.captato rie.S.ti.j. Fallit etiã in relictis libertatũ.ut.l.ſideicõmiſſaria li bertas.j.ðe ſideicõ.li. Sʒ ſi dixit cũ uoluerit exneus puto q; ualet ut dictũ eſt.S. de herede ⁊ legatario.nã moꝛiendo videt᷑ uelle. d.l.ſdeicõmiſſa.S.;q;. Scðo dicit glo.ſi teſtatoꝛ dixit ad arbitriũ.⁊ tũc nalet ut purũ.ut hic.ij.rñſo.aut dixit ſi arbi/ traret᷑.⁊ tũc ualet ita demũ ſi arbitret.ut hic in pn. ⁊.j.dicã in queſtionibꝰ. qʒ ĩtellige fuit in legato expᷣſſa certa qtitas. alias ſecꝰ. ut in pn. hui.l. Mꝛedicta uera in ultimis uolũtati⸗ bᷣ. ſʒ in ↄctibꝰ ſiue dicat arbitrio talis ſine ſi uoluerit ſemꝑ fac ↄditioneʒ.ut.l.fi. C.de ↄhẽ.emp.C.il.ſigs arbitratu.j.de vbo. ob. ⁊ ibi plene dixi de ↄctibꝰ.doc.⁊ glo.in.l.in emẽtij.C.deʒ hẽ.emp.pꝛo hoc qð habet in gl.ĩ.l.ii ꝑſonã.S.generalit.j.de re.iur. ¶ Querit gl. an ulle in cuius arbitriũ coſeri cogat̃ arbi trari. Rñdet glo.ꝙ nõ meminit ſe legiſſe. Di.arguit pꝛo ⁊ cõ tra.⁊ ꝙ nõ cogai ꝓbat᷑ in.l.fi.F.̊ ⁊ ſiqj.C. cõia de le. In ↄꝛiũ facit tex.ĩ auc.de eccle.ti.S.ſinaũt.quihoc fatet᷑.⁊ nõ.glo.C. de epi. ⁊ cle.l.nulli licẽj. Aeri tñ eſt ꝙ nõ cogat᷑ arbitrari pᷣciſe i cauſatiue qꝛ ꝑdit relictuʒ ſi nolũtatẽ nõ exequat᷑.ut nõ.in.l. cuʒ ita.S.j.j.eo.⁊.l.huiuſmodi.in pn.S.ti.j.⁊.S.de uẽ.iſpi.l.j. S. apud eũ.⁊.S. ubi pu.edu.deb.l..j.S.q;uis.⁊ hoc tenẽt doc. in.d.l.nulli.addũt tñ doc.eẽ uerũ ſi tale officiũ nõ agnouit.ſʒ ſi agnouit ĩdiſtincte coget̃ arbitrari.ut.l.ij.S.tametſi.C.de ar bi. hoc ponit Ci.in.l.id qdð pauperibꝰ.C. de epi.⁊ cle.in.iij.q̃ ſtione.⁊.l.fi. C.de ↄhẽ.emp.v⁊ Spe.de ĩſtru.edic.S.nũc aliq̃. v. hoc etiã q̃ri.ubi plene.¶ Aduertẽdũ tñ eſt ꝙ glo.ſolũ q̃rit de eo cuius officiũ eſt arbitrari.Di.arguit de his quoꝛũ offici uʒ eſt exequi.Lñ hoe ſatis eſt ꝓbabile.q;ꝛ eadẽ eſt rõ. DPic er/⸗ golati aut talis executoꝛ acceptauit officiũ ⁊ cogit illud face/ re.ut.d.l.iij.S.tametſi.acceptare dẽ ſiue in teſtõ ſibi aſcripſerit uel aſcripto cõſenũt in vita ſiue poſt moꝛtẽ.ut.l.nxoꝛi.S.j.j.ad l.coꝛnel.de fal.⁊ ibi nõ.aut nõ acceptauit.⁊ tũc aut erit ei ali⸗/ qd relictũ in teſtõ.aut nõ.pmo caſu aut negligit exequi.qꝛ nõ põt etiam ſi uellet.ut ſũt fratres minoꝛes qui poſſunt eẽ execu toꝛej.ut in.c.exiui.de vbo.ſig.in cle.⁊ habebũt legatũ lʒ non adminiſtrẽt. ut. C.e.l.ab adminiſtratiõe.aut põtſz nõ vult. ⁊ U R 8 De legab ſcðo. tũc cogit cauſatiue.ut NHi.dic᷑. Si enĩ nõ exequit ꝑdit relictũ ut. d. §. ſinaut. T. l. ſiqs ſepulchꝛum. S. funus de relig. ⁊ ſump. fu.cũ alijs allegat per Hi.Aduertẽdũ tñ eſt ꝙ oli erat diſtin/ gnẽdũ an legatũ eẽt relictũ ob hocuel nõ.ut.l.nenſeni de ex/ cu.tuto.tñ hoc hodie eſt indiſtincte uerũ.ut in auc.de here.⁊ fal. S. his oĩbus.⁊ nõ.per Ja de bel.eo.ti.S.⁊ hec ꝗdẽ.in ul/ tima.q. Si vo nihil fuit relictũ tunc nõ cogi?. ut.d.S.funus.⁊ l. iij.. de arbi.⁊ de cur. bo.dã.l.ij.S.qrit.⁊.S.de ꝓcu.l.ſilius G.iuitꝰ. Hoc aũt ĩtelligo ꝙ nõ poſſit cogi.ſ.ut executoꝛ teſta/ mnẽtarius.ſʒ q; iſta executio deuoluit ad epᷣmut.d.S.ſinaũt.⁊ d.l. nulli licere.uel etiaʒ ad pᷣſidẽ ꝓuincie. ut.l.iij.j.de ali.⁊ ci/ ba.leg.ꝗ iudices poſſunt ad hoc vnuʒ cõſtituere ut exequat᷑. ut. d.l.iij.tũc iudex põt ex ſuo officio cogere.ſicut põt cogere quẽlibet cui delegat.ut.l.j.C.qui ꝓ ſua iuriſdi. AVbicũq; autẽ dixi aliquẽ cogi arbitrari ĩtellige ſi arbitriũ ↄditionaliter ſit in ſertũ.ſi enĩ cogeret᷑ nõ eẽt cõditio qdð eſt ↄ pn.l.nr̃e.¶ Quero quo iure coget᷑.Gl.in.l.nulli.C. de epi.⁊ cle.dicit officio iudi⸗/ cis uel actione ex teſtõ. Idẽ ſpe.in.d.vſi.hoc etiã q̃ri᷑ cũ v.ſe. Tu dic aut executoꝛi erat aliqd relictũ ⁊ põt cogi actiõe ex te ſtamẽto ſi agnouit relictũ.ut.lʒ.ij. C.de his que ſub mõ. als of/ ſiciũ iudicis locũ hʒ.ceſſat enĩ actio ex teſtõ cũ nullũ cõmodũ pecuniariũ ex eo ↄſequat.ut.l.plane.el.ij.in fi.S.ti.j.¶ue/ ro poneꝙ talis nõ arbitrat᷑ an legatũ ualet.Glo.ꝙ ſic.hoc in telligo uerũ ſi cõmittat᷑ ad arbitriũ alterius nõ cõditionaliter. Si enĩ cõditionalit᷑.⁊ ille nollet arbitrari legatuʒ eẽt nullũ.ut hic in pn.dicit enĩ ꝙ ĩter hãc cõditionẽ ⁊ illã ſi capitoliũ aſcẽ/ derit nõ eſt differẽtia.ſʒ capitolſiũ aſcẽdere nõ cogit.ergo ⁊c̃.⁊ hocſẽtit glo.magna hic.i.in fi.ʒ aliter dicat glo.in.l.isq hẽs 5.de acqꝗ.hẽ.tñ tex.illiꝰ.l.ꝓbat illud dico. ¶ Quero quo mõ ſciã ꝙ dle nolit. arbitrari. Rñ.pᷣ ſi hoc expmit.ut.l.ſi..ſʒ ſigs.C. cõia de le. Sʒ ſi hoc nõ expmit ſʒ tacet q;tũ tẽp debʒ currere ut videat᷑ nõ arbitrari. Dic aut ꝗs debet arbitrari ad cõmodũ ſuũ ⁊ põt arbitrari donec det᷑ ſibi termin a iudice.ut l.mãcipioꝝ.de op.le.Aut ad cõmodũ altiꝰ.⁊ tũc aut arbitri⸗ nʒ oſiſtit circa eligẽdas ꝑſonas ⁊ põt arbitrari donec ĩterpel/ latꝰin iudicio ſit in moꝛa. ut.i.cũ quidã.j.e. Aut arbitriũ con ſiſtit circa res.⁊ tũc debet ifra annũ arbitrari.ut.l.fi.S.ſʒ ⁊ ſi/ 9s. C. cõia de le.ita ĩtelligo iſtã legeʒ. ibi ſcdo rñſo.⁊.j.ti.j.l.ſ gleonu la ces Fali in caſu ubi põt differre arbitrari do nec viuat.ut.l.uos.j.de ma.teſta.Rõ qꝛ ibi videt᷑ teſtatoꝛ uo luiſſe ut ſeruus eẽt obediẽs heredi in vita eius.Et pᷣdicta in ul tinus nolũtatibꝰ.in ↄctib dic ut dixi in.l.ſiqs arbitratu.de v. obli.¶ Quero illo tertio nõ arbitrãte qs ðʒ arbitrari. Dicit gl. ꝙ recurri ad aliũ.ᷣut.l.in ꝑſonã. S. generalit.j.de re.iur.tñ nõ dicit ad quẽ. Lu dic aut arbitriũ ↄſiſtit in aliq̃ re eligenda exx certis.⁊ tũc arbitriũ deuoluit᷑ in ipſũ legatariũ.ut.d.S.ſʒ ⁊ ſiqs. Si vo cõſiſtit in eligenda re uel qᷓtitate ĩcerta.ut in caſu huius.l.in ſecũda parte.⁊ tũc recurrit᷑ ad iudicẽ.ar.l.cũ quidã j.eo. Si uero arbitriũ cõſiſtit in eligẽda ꝑſona. tũc aut ꝑona erat oĩno ĩcerta.ut relictũ pauperibꝰuel in redẽptioneʒ capti uoꝛũ.⁊ arbitrabit iudex.ut.d.l.nulli.C. de epi.⁊ cle.aut arbi⸗ triũ erat in eligẽda ꝑſona incerta de certis.⁊ illo nõ arbitran/ te nõ recurrit ad aliu.ſʒ oẽs illi de qb debebat ſieri electio ad mittunt᷑ in viriles.ut.l.ſiquis titio.in ſi.⁊ ar.l.cũ quidã.j.eo.?· hoc quãdo nullo modo arbitratus eſt. ¶ Sed quero quid ſi arbitratus eſt ⁊ male.Gl. dicit ꝙ recurrit᷑ ad aliũ.ut dicto.S. generaliter. nõ dicit ad quẽ. dic ꝙ ĩdiſticte recurrit ad iudicẽ nt dicta.l.in perſonã.S. generaliter. de re.iur.⁊.l.continuus. §. cũ ita.j. de uer. ob. ⁊.l.ſi ſocietatẽ.S. arbitroꝛũ.S.pꝛo ſoc.⁊ ibi dixi.⁊ hoc in ultimis uolũtatibus. In cõtractibus uero qᷓ liter recurrat᷑ ad arbitriũ alterius. Doc. tãgũt in.l.in ementis C. de cõtrahen.emp.⁊ ibi glo.plenius dixiin.l.ſiquis arbitra tu. de uer. ob. ¶ QAuero que ſunt vba que ſigniſcãt arbitriuʒ boni viri uel liberã uolũtatẽ. Dixii.l.ſiſic.ĩ pn.S.tij.¶ Que ro qualiter bonus vir debeat arbitrari. Glo. dicit pꝛo viribꝰ bonoꝛũ teſtatoꝛis cõſideratis meritis legatarij. ⁊ Fʒ qualitatẽ ſeu charitatẽ. ut in glo.quã vide.Tu dic aut relictũ ſt factuʒ ob certã cauſã.ut cauſa dotis uel alimẽtoꝛũ uel ſtudij uel ſimi⸗ li.x tũc debet arbitrari quantũ ei ſufficeret ad illud ↄſideratis alitatib perſonarũ.ut.l.ſi filie.j.ti.j.⁊.l.qᷓro.S.de iure do. aluo ſi tanta eẽt quatitas ꝙ abſoꝛberet quaſi totũ patrimoni nʒ relinquẽtis.tunc eẽt minus arbitrio iudicis.ut.l.ꝗdã teſtõ I.e. Si vo eẽt relictũ ſimpliciter abſq; expᷣſſione cauſẽ. tũc erit arbitriũ boni viri.ut glo.dicit.exẽplũ hic in ſi.l.ſi teſtatoꝛ lega uit pupillo arbitrio tutoꝛis debet coſiderari quantũ eſſet equũ relinqui ipſi pupillo cõſiderata qualitate pupilli.? cõſiderato patrimonio teſtatoꝛis ⁊ charitate quã habebat ad pupillũ ulł Conſideratis meritis ſi reliquiſſet maioꝛi. Poſſet etiam colligi De legaß ſcðo ;titaꝭ ex qlitate relictoꝝ que teſtatoꝛ feciti ſimui.ut.l.cũ vnꝰ §. ſi. de ali.⁊ ciba.le.⁊.l.ſi ſeruus pluriũ.S.ſi.S.ti.j.¶uero ex glo.an ꝗs dʒ arbitrari pꝛeſente herede uel ſalteʒ requiſito. Rũdeo ibĩ teſtatoꝛ nõ taxauit q;titatẽ.ut in ſcdᷣo caſu hui.l. puto heredẽ requirẽdũ.ar.l.ſiqs arbitratu.j.de vbo.ob.⁊ qð ibi dixi. ſʒ ſi q;titatẽ taxauit arbitrium eſt tñ circa eligẽdas pꝑ/ ſonas.uel circa diſtributionẽ faciẽdã ĩter eas tũc nõ dʒ requi⸗ ri.ut.l.nulli.S. cũ aũt.C. de epi.⁊ dle.ubi ſufficit ꝙ poſt tẽpus maniteſtet᷑ pſidi.hoc etiã apparet.ꝛ ex hoc heres nõ lediutur. ¶Quero an oẽs ꝑſone q̃s ꝗs poſſet eligere debeant requiri. DVidet᷑ ꝙ ſic.qꝛ reqſiti poſſent trahere electoꝛẽ in hoc ut ſe eli/ geret. Cõtrariũ puto per.l.vnũ ex familia. per totã.l.j.eo.ubi talis electio põt ſieri in teſtõ ĩſtituẽdo uellegãdo.qð nõ poſſet ſi requireret᷑ pꝛeſentia alterius.qꝛ tũc nõ eẽt mere ⁊ libere ulti/ ma uolũtas. Itẽ q; põt ſieri eis iuitis.ergo eis abſentib. ut.l. iiij. S. ij.de ſideicõ.li.⁊ dixi in illa q̃ſtiõe qua diſ⸗ utaui que in cipit ſiliũ heredẽ ĩſtituit. Mõ ob.ꝙ poſſet eũ trahere in ſuã ſen tentiã.qꝛ tractat᷑ de lucro captaido. ltimo videtis hic ꝙ lʒ quantitas arbitrio alterius dʒ declarari.tñ obligatio nõ dicit hẽre cõditionẽ neqʒ diẽ.lʒ enĩ differat executio.tũ obligatio/ nũ reſpectu p̃ſens eſt. ut glo.dicit.Et per hoc apparet ſi aligs ꝓmittit in iſtro ĩtereſſe uel aligd ĩcertũ.ꝙ ullius iſtrumẽti põt peti executio ex ſoꝛma ſtatutoꝛũ.ſicuti ſi cõtineret certã quan titatẽ.tũc in iudicio declarabit q;titas.ut.C. de ſen.q̃ ſine cer. qᷓti.l.j.fac.S.de edẽ.l.j.ĩ pn. ⁊.l.defẽſiõis ſacultas de iure ſiſ. que nõ bñ ¶ Sʒ qro eo caſu quo recurrit᷑ ad iudicẽ ſi ipſe ar/ bitrat.an ab eius abſẽtia poterit appellari.Nic ꝙ ubicũq; iu dex aliqd ut bonus vir arbitrat᷑ nunqᷓ; appellat. Ita dicit In no.in. c.pᷣſenti.ex de reſcriptis. Ati Siplures res nominent᷑ plura ſt Notiens. che ſecꝰ ſi vno uli noĩe cõpꝛe/ eẽdant. h. d. hãc.l.declara ut dicã in.l.neminẽ.j.eo. ita VDalet legatũ etiã ſi oferat in ↄditionẽ q̃ ειnlteri poteſtate conſiſtit. b. d. C QAQuero de quo loquit᷑ hic dũ dicit nõ aſcẽdit.Glo.ponit tres opi.ꝙ loquat᷑ de hede ⁊ ualet legatũ.qꝛ nõ ↄſert᷑ in ei expᷣſſaʒ uolũtatẽ ſʒ relatã.ut.l.ſiqs ſempꝛoniũ.S.dẽe here.iſti.⁊.l.non nunqꝙ;. de ↄdi.⁊ de. ¶ Sʒ tũc qͥro qñ dicet iſta ↄditio ĩpleta. Didet ꝙ dʒ expectari ꝙ deſinat poſſe aſcẽdere.ut.l.ita ſtipu lat?.de v.ob. Veritas eſt ꝙ videt᷑ ipleta qñ trãſiuit tãtũ tem/ pus ꝙ cõmode aſcẽdere potuiſſet ⁊ nõ aſcedit.ut.l.hec ↄditio de ↄdi.⁊ demõ. Alia lec.eſt ꝙ hic dicat᷑ ſi exne capitoliũ non aſcẽderit.⁊ iſta etiã eſt bona ⁊ dʒ expectari donec deſinat poſ ſe aſcẽdere.qdð eſt uerũ niſi eẽt perſona legatarij ↄiuncta.quia tũc pᷣſtat᷑ cautio mutiana.ut.l.cũ tale.S.j.de ↄdi.⁊ de.Tertia lec.eſt ſi ipſe legatariu capitoliũ nõ aſcẽderit.tũc ualet legatũ ⁊ eſt loc cautioni mutiane.ut i, glo⸗ bnmle gall n Si vna res legat᷑ ſub noĩe collecti Eminem. nõ põt vna acceptari alia non ſecus ſi plures noĩati niſi illa qᷓ repudiat hẽat onus annexum h. d. cũ duob ſequetibus p.C. de cadu.tol.l.j.S. ubi au tẽ. Olo.ſoluit hic legat vna rej vni.ibi pluribꝰ.vnde poꝛtio ac creſcens põt repudiari.¶In.l.ſi duobꝰ.qro quomò ĩtelligat de duobus legatis non pòt repudiari vnũ quod onus habet annexũ. Rñdeo ſi per hoc fieret piudiciũ hedi ut in exẽplo h poſito. Idẽ ſi fieret pᷣiudiciũ alteri.ut.l.ſi legatario.in pn.j.de fideicõ. Et per hoc dixiĩ qõne de facto.uo ſcitis ꝙ executoꝛ qui ſẽtit cõmodũ dʒ ſatiſdare.ut.l.ſi a pluribꝰ.S.ti.j.⁊ nõ.in.l. liberto.S. largius.de annu.le.als ſecꝰ.ut.l.diuꝰ.S. ſicui pluſq; p.l.fal. Cõtingit ꝙ quidã fuit cõſtitut executoꝛ ⁊ legatuʒ ſibi fuit relictũ iſte vult repudiare legatũ ut euitet onus ſatiſdatio/ nis ⁊ vult eẽ executoꝛ.Certe nõ põt per iſtã.l.que loquit i one re ĩpoſito a lege.facit.d.l.ſi legatario.j.de ſideicõ.li.¶Que/ ro ſi repudiatio ualet ⁊ onus remanet. an cogat᷑ he utrunq;. Rñdeo repudiatio ualet ĩ piudiciũ repudiant ut hic. Sʒ ẽ ad uertẽdũ ſiquidẽ ille in cuius fauoꝛẽ legatũ repudiatũ habebat on põt ſibi cõſulere illo nõ agnoſcẽtelegatũ.⁊ nõ cogit agno ſcere ut hic ubi hẽs deducet falcidiã ⁊ retinebit ſeruũ legatum cũ onere ſuo.Si vo nõ põt ſibi cõſulere niſi ille agnoſcat tunc cogũ legatarius agnoſcere nõ obſtãte repudiatione.ut.d.l. ſi legatario.j.deſideicõ.li.que ẽ nõ.Et eſt aduertẽdũ.ꝙ qñ vna ars legat᷑ per agnitionẽ partis videt᷑ facta agnitio totius.ut .ralr eeſe. Sʒ qñ facta ſũt plura legata quoꝛũ vnũ habʒ onus agnoſcẽdo vnũ nõ videĩ agnoſcere aliud.ſʒ noua agni- tiõe opus eſt.⁊ ſic eſt eaſus in quo legatarius particularis co/ it legatũ agnoſcere lʒ regulariter contra dictã. l. ſigs omiſſa 8.ſiqs omiſ.cau.te. ¶ Altimo qñ deferun: plłres hereditates uel plures partes vniu hereditaſj.dixi in.l.ñ. ð. de acq.here. Sʒ q deſerunt plura legata uel vnũ dicẽdũ eſt hic. Ergo di cas ꝙ aut legat vna res aut plures.pmo caſu aut legat ſimul aut per partẽ.ſi ſimul aut legat᷑ vni ⁊ durat vnius.⁊ partẽ nõ põt tm̃ agnoſcere. ut hac.l.nemineʒ. aut deuenit ad plures. ⁊ tũc ſecꝰ. ut.l.legatarius in pn.S.ti.j.x.j.eo.l.⁊ ꝓculo.Að in/ telligo niſi onus adiectũ alið ĩiduceret. ar. huiꝰ.l. Sʒ ſi relin tur per partes tũc põt vna pars agnoſci alia repudiari.ar.l. j. S. ubi aũt. C. de cadu.tol.ſcdo caſu aut plures res legant᷑ ſpᷣ noie uli ſeu collectiuo ⁊ nõ põt tm̃ vna agnoſci.ut in.l.grege. j.eo.Aut leganĩ copulatiue.⁊ tũc tm̃ pòt vna agnoſciniſi al tera habeat onus.ut hac.l.ſi duobꝰ.Si vo legant᷑ plures alt᷑/ natiue.dic ut.l.ſi ex toto ti mnöcahitpamt, gꝛidiam .Y ui nõ capit partẽ.qꝛ idignꝰ titio qui. crpante P.d. Won⸗ caſu ; fuit legatũ titio ⁊ cuidà alij qui nõ poterat capere.qꝛ poꝛtio ĩdigni applicat ſiſco ut in depoꝛtato.ut.j.ti.j.l.ſi depoꝛ tati.Fm vnã opii. ut ibi dice. Ael pone exẽplũ in uxoꝛe quele gauit viro qui eã duxit tra ĩterdicta legũ.ut.l.ſi..tl.j.xl.ij. I.de his qui.ut ĩdig.¶ Op. C. de cadu.tol.S.in pᷣmo.⁊.S.ſe⸗ cũdo.⁊ de õ tabu.l.poſt moꝛtẽ.S.liberi.ubi poꝛtio deſñciẽ ac creſcit ↄiũcto.So.dicit glo.ſpetiale eſt hic.⁊.l.plane.S.ſi cõ/ iũctĩ.x.l.huiuſmodi.S.ſi titio.x.l.ſi duobus.in pᷣn.õ.ti.j. Tu dic ꝙ ↄꝛiũ loquiũ qñ ĩ perſona collegatarijlegatũ deſicit oĩno ſʒ hbic legatũ nalebat ⁊ auſereba᷑ ab eo nainß ab idigno ⁊ ue/ niebat ad fiſcũ.alie leges in qbꝰ dicit gl. ꝙ tallit itelligunt ut i eis dixi plene in.l.huiuſmodi.S.ſi titio.S.ti.j. ¶ Op.de ↄdi.⁊ demõ.l.mulieri.So.glo.tu dic ꝙ ibi iõ.qꝛ legatarius uenie/ bat de iure ſpetiali.vñ ſibi nõ põt accreſcẽ ut ibi dica.¶ Op. ad id qʒdð dixi de.l.f..ſeio.j.eo. Solu.ut ibi patet.¶ Op. de l. pap.S.qm aũt qrta.S.de ĩoffi.teſ. So.ibilʒ nõ admittebat ſperabal aqmitti.⁊ ſic cõcoꝛdat cũ eo qð dixi. ¶ Op.de.l.ꝗ qrtã.S.ſi. So.nõ eſt cõtra ut ibi patet. a& f DODp. de. l. cñ ßu . S. ti. j. — Iuis ſernũ. he⸗ ſugerat tꝑe teſta L menti.hic poſt. ¶ Scðdo op.de.l.cuʒ res.S.j.⁊.ij.Sẽ. ti. j. So. ĩtellige ꝙ hic auſugit culpa hẽdis.¶ Op. ad. l. agl. l.ĩde neratius.S.ij. So.ibi aufugit poſt moꝛtẽ ⁊ aditã hẽdita tẽ.vñ cuzʒ legatarius ſit dñs põt ſibi ꝑ actionẽ.l.aquil.conſuli. ¶ Quero de quo heres dʒ cauere qñ aufugit viuo teſtatoꝛe. BGlo. dicit ꝙ de reſtituẽdo nõ de ꝓſequẽdo. Sʒ ↄꝛiũ dicit gl. in. d.l.cũ ſeruus.ſ.ꝙ ipſe heres dʒ ꝓſequi ⁊ iſta uera.ꝓbatur hic in textu dũ dicit de reducendo eo.⁊.l.ſi ſeru.in pn.S.ti.j. materiã iſtã dixi in.d.l.cũ ſeruus.ð.ti.j. (Sii Legatũ alternatiue cẽſei plura quo ad rerũ no HHνminationé. vnũ quo ad p̃ſtationẽ. h. d. ¶ Op. J. e. l. ſi llud.ij.rñſo. Da ſolni ibi dẽ vnũ quo ad vnã ſol. ſũt tñ plura quo ad noĩationẽ ut hic.⁊ ſic cõcoꝛdat cũ fi.huũ. S. Iſtud repedt glo. p.l.cuʒ illud qñ di.le.ce.⁊ ſoluit. Sol/ ue ꝙ aut loquimur in legato alternatiue in quo utrũqʒ eſt ab initio in obligatiõe ⁊ loquitur.l. ꝛia.q; vnũ legatũ eſt.aut lo/ quimur in legato alternatiuo quoꝛũ vnũ ponit in defectũ alte/ rius.⁊ ſic nõ cõcurrunt in idẽ tp̃s.⁊ tũc ſũt plura legata ut hic Iſtud dictũ glo.eſt õ.d.l.ſillud.ij.rñſo.j.eo.iõ tene pmã ſolu ſionẽ quã tenet glo.in.l.ſi ex toto.S.ſfi.S.ti.j.⁊ Di.ibi ⁊ eodeʒ mõ itellige.l.cũ illud.j.quãdo di.le.ce. 6S i qui 8. Silegat᷑ certũ coꝛpꝰillð debet᷑ qð ex ulo coꝛ/ .— opoꝛe reperit. h. d. ¶ Op. ꝙ debeal tota qᷓ;ti ta ⁊ falſa demõſtratio nõ vitiet.ut.l.ſi ſic.S.j.S.ti.j.So.ibile gata fuit ;titas. hic Ps ᷓ 4 repert in rerũ nã.ſiłe.S.ti.ij.l. Op. de. l. ſi ſeru. F. q qnqʒ. ¶ qdaʒ.in hn.ð.ti.j. So.ibi fuit adiect loc vñ ſolueret poſt ꝑfectũ legatũ iõ nõ videt appoſite cauſa taxatiõis ſʒ magis deſignatioi ⁊ cõſilij vñ ſolueret.ſile .l.paulo.5.ſi.j.tl.j.hic vo ĩ ipſo legato ſuit ĩcertũ vñ ſolueret᷑. (Si inter duos Siteſtatoꝛ ſeſit de certo legata — vrio nec apparet de quo põt hẽj eligere quẽ vnlt.h.d. ¶ Op.q hẽs nõ teneat᷑ alicui ſoluere ꝓ pter ĩcertitudinẽ. ut.l.ſi fuerit.j.de re.du. So.expone hic dʒ i.põt. ¶ Contra hoc op.de.l.iij.S.ſi duob.de adi.le.So.ut ibi. ¶ Op. ꝙ legatn ualeat ⁊ hẽs cogat eligẽ. ut.l.apð iut:.S. ſeio.ð.ti.j.So.ᷣibi erat ĩcertitudo circa res.ᷣ circa ꝑpſonas.rõ nẽ ponit Hi.i.c.iĩ obſcuris.de re.iu.li.vj. ¶ Sʒ op.ſi ĩcertitu/ do circa ꝑpſonas fac non ualere legatũ fruſtra ẽ poſita iſta lex. Quij eniʒ dubitat ꝙ hẽs põt ſoluẽ ⁊ donare de ſuo ꝗd vult. Rñ̃.legatũ ẽ nullũ ĩ vitate.deſic enĩ pbatio nõ ius.ut.l.duoſt titij. de teſta. tu. x.l.cũ ex plibꝰ.j. de ma.teſta.⁊ iõ ſi hẽs ſoluit legatari poſſidebit ti.pſegato nõ ꝓ donato.⁊ iſtð legatũ ve/ niret in ↄtributionẽ iponẽdã rõne legis falcidie ſic ceta lega/ ta. ⁊ iõ poſit ẽ.S.iſte. ¶ Sʒ qro h dꝛ ſi ãbo ueniãt.ꝗd ſi non He legatis ſcyo. uenit niſi vnus.ᷣalter nil dicit uel expᷣſſe renũciat. Rñdeo ie ꝙ hẽs nõ cogejĩ ſoluere.qm agẽs nõ oſtẽdit teſtõꝛẽ ſeſiſſe de ſe ⁊T ſic nõ fũdat ſuà intentionẽ.ut.d.l.duo.⁊.l.ſi plures.j.de uſu fru.le.x.l.ſi fuerit de re.du.⁊.l.cũ ex pluribus.de ma.teſ.uerũ tñ heres ad repellẽdũ agẽtẽ debebit facere ſidẽ in iudicio quõ alius titius reperit hñs eaſdẽ demõſtratiões. ut ex hoc colliga tur ĩcertitudo.ut.l.ita fidei.in pn.j.de iu.ſiſ.Et hoc dixiin.q. de facto.ꝗdãa reliquerat cẽtuʒ darutie in parochia ſãcte marie qdã noiĩe clarutia de dicta R petebat dicta centũ, hẽs dicebat ꝙ nõ debebat ſibi ſoluere.qꝛ poterat eẽ alia clarutia ĩ dicta parochia.certe nõ ſufficeret dicere ꝙ poterateẽ alia cla/ rutia. ut Sðõ Kaeree uue fil. ſubſtütnt ſib Nor iin petẽdo legatarius ⁊ ſubſtitut ſibi con Cert m. currebaãt in dutn ẽpmus legatari p̃feren/ dus.h. d. ¶ũ Op. legatario p᷑ agnoſcẽte ſſtitut repellit oĩno. ut. l. poſt aditã. C. de ge alijs ſubſti. So.glo.itelligit ſubſti tutũ pic per ſideicõmiſſũ qᷓre tenebat᷑ ei reſtituere legatarius. ¶Op. tũcqꝛ fideicõmiſſariuj nõ hʒ actionẽ ð̊ heredẽ niſi ſibi cedat᷑.ut.l.iperatoꝛ in pn.j.eo.⁊.l.ſilegatarius.j.ti.j. Hui ti⸗ moꝛe Ja. de ra. itelligit hic in ſubſtituto directo ⁊ ꝙ erat ĩter eos cõtentio.qꝛ ꝗlibet dicebat ſe pncipalẽ legatariũ. Sʒ hoc eſt cõtra mẽtẽ littere. Lñ ſuſtinendo hãc lec. dic ꝙ ſubſtitut dicebat legatariũ pmũ repudiaſſe.⁊ eſt bona lec.⁊ lectruã gl. etiã puto bonãa. Ad cõtrariũ rñde ꝙ nõ habet actionẽ cõira heredẽ niſi cedat᷑.i.directã.ſ̊ utilẽ ſic.cũ enĩ habeat actionem cõtra legatariũ hʒ obligat illã actionẽ quã legatariꝰ hʒ con/ tra heredẽ ⁊ ſic hʒ utilẽ. ut.l.nomen.S.j.que res pig.ob.poſ. põt eni ĩtereſſe ſideicõmiſſarij ꝙ ſibi ſoluat pus Sfegar⸗Bo⸗ foꝛte q; legatarius ſtatim eſſet ↄſũpturus ſi accepiſſet. ¶ Op. ꝙ pᷣferat᷑ ideicõmiſſari.ut.l.is cui.S.fi.j.ut in poſ.lega.So. hic loquit᷑ qũ nulla culpa põt legatario ĩputari.als ſec ut ibi. QOp. S.ti..l.ſis plurib.in pn. So. dicit Di. ꝙ loquit quã do cõcurrit legatarius pmus ⁊ ſideicõmiſſari cui dʒ reſtitui. In cõtrario cõcurrebat merus executoꝛ ⁊ ille cui dʒ reſtitui. quo caſu ille cui dʒ reſtitui indiſtincte pᷣfert. ¶ Altimo nõ ex hoc.S. ⁊ pcedẽti ꝙ tertius uenit ad ĩpediẽdã iudicis exactio/ nẽ eius qð tu legatari petis a me tanq; ab herede.ſacit.S.ſo. ma. I.titia.⁊ quod ibi nõ. ⁊ ibi dico. ⁊- Lita tamẽ.. quotiẽs.j. ag trebel. T ibi dicam. (Sicni certam. Silegalpars hereditatig tellgi S=Sðͤ tur cũ honoꝛib ⁊ oneribꝰ.ſi parꝭ bonoꝛũ ĩtelligit deductis oneribꝰ h.d. C Op. ad iſtũ.ꝑ S. de. l. ſe. So. Ro. vtellexit ꝙ hic loquat᷑ ſʒ tẽpoꝛa antiquiſſima. uel ꝙ gs legauit certã partẽ hereditatis.hoc eſt rẽ 8 facit partẽ hereditatis.lex vo ſequẽs loquit᷑ in duob caſib ſpalib. quod nihil eſt dicere.nã eſt ↄtra legẽ nõ amplius.S.cũ bonoꝛũ.S.ti. i. c. l.generali.S.ſi.j.de uſufru.le.Hic ergo m Azʒo. ꝙ hic le⸗ gauit certã partẽ hereditati.merito onera diuidunt᷑.qꝛ nomẽ hereditatis hoc ĩpoꝛtat.in.l.ſequẽti legauit partẽ bonoꝛũ que ĩtelligunt᷑ deducto ere alieno.ut.l.ſubſignatũ.S. bona.x.l.bo noꝛum.de vbo.ſigni.iſta eſt uera. ¶Sed ad iſtud opqj. ad tre bel.l. cogi in pn.ubi ſi relinquunt᷑ bona ĩtelligit cũ oneribus ⁊ cũ honoꝛibꝰ.So.dicit Ni.aut bona reliquunt iure legati ⁊ lo quit iſta lex. Aut iure ſdeicõmiſſi ⁊ loquit.l.ↄtraria. lta tenet Di. in.l.pnceps bona.j.de vbo.ſig. Et glo.videt᷑idẽ tenereĩ l. Gſignatũ. S. bona. de v. ſig. Certe ſi iſta opinio eẽt uera con tradiceret illi regule quaʒ dediin. l.j.. ti. .ſ. ꝙ legata ulia T ſi geicõmiſſa ulia ſint exequata.qdð dixi me exa:ninaturuʒ hic. de Ja.de ra. Me. ⁊ Ci. qui boc referti.l.ij. C. cõia de le. In tertio ðꝛio dicũt ſicut exequata ſũt legata particularia par ticularib ſideicõmiſſis.ᷣita ulia vniuerſalib ſideicõmiſſis.Ad l. cogi.rñdeo ꝙ ibi oĩa bona relinquunt᷑ hic parj bonoꝝ ⁊ ita ptraſeũt ſba⸗ Eago opi.iſtoꝛũ teneo.p eis do caſũ in.l.quotiẽs S. ſ. de uſufru. ubi ſi legant oĩa bona ĩtelligiũ.i.oĩs ſubſtantia qð eſt ideʒ ꝙ hereditas. ut.j.ad trebel.l. cogi.in pn. ⁊ ꝓbat.j. de uſuſru.le.l.uxoꝛi.ubi legato uſufru. bonoꝛũ uenit calẽdari uʒ qð ↄtinet debita ⁊ credita.ſecus ſi certe partis bonoꝛũ lege tur uſufructus.ut.l.generaliter..fi.de uſufru.leg. Rõ qñ te⸗/ ſtatoꝛ legat oĩa bona.ſi intelligeret deducto ere alieno.ex hoc ſequeret ꝙ legatarius haberet totũ cõmodũ ⁊ apud heredes Temanerẽt oĩa ĩcõmoda.qð ẽ incõueniẽs.ut.l.ſi nõ fuerit.S.j. S. ꝓ ſocio.Et iõ ĩtelligit uliter ut trãſeãt debita ⁊ credita. 5 qñ pars bonoꝛũ reliquiũ ceſſat pdictum ĩcõueniẽs.⁊ iõ d hoc caſu legar particulare.ſiue ergo oĩa bona relinquũtur iure le gati uel ſdeicõmiſſi legatari uel ſideicõmiſſarius habebit bñ/ niciũ trebelliani.ut in eo actiões debeãt traãſire.ut.l.mulier.S. Hi. ad trebel.⁊ quod ibi nõ.Idẽ ſi pars hereditatis uel tota he reditas ut hic. ⁊ nõ.in.d....Siſipars bonoꝝ relinquũ non Mð ita legatum. Zeante uebebaibe habebit bñfciũ trebel.cũ ĩ eũ nõ trãſeãt actiones.ut hac.l.cũ gũt. Sed cõtra hoc facit ad trebel.l.cogi.S. generalit᷑.in glo. ſup vbo vniuerſitatis. que dicit tota uel pꝛo parte.ſed illud in/ telligi quado uti uerbo hereditatis.ſecus ſiuerbo bonoꝛũ ut hic. ¶Szʒ quero qd ſi teſtatoꝛ iſtituit me heredẽ in certa par te hereditatij.⁊ rogauit me reſtituere ilã partẽ utens uocabu lo bonoꝛũ.Rñdeo ſideicõmiſſu dicet ule.q; totũ qdð mihirelin quit ſuʒ rogat reſtituere.⁊ ſic hʒ locũ ratio pcedẽs.idẽ ſi roga tus ſũ reſtituere medietatẽ vni medietatẽ alteri.ita ꝙ apð me nihil remanet.iõ dicet᷑ fideicõmiſſũ vniuerſale per eandẽ ratio nẽ. ʒʒ pma facie videbat᷑ relicta pars bonoꝛũ. Sʒ qro aligs te ſtatoꝛ religt partẽ bonoꝛũ ⁊ ĩ his eũ heredẽ ĩſtituit.an deducẽ tur debita ⁊ credita. Nidet᷑ ꝙ nõ qꝛ religt iure hereditario.cõ trariũ eſt uerũ.nã partẽ bonoꝛũ reliquit. ergo ⁊c.⁊x illud qð ſe/ quit᷑ ⁊ in his eũ heredẽ iſtituo ſtelligt lein his que cõtinẽt lega tũ certe parᷣ bonoꝝ ⁊ ſic hẽs ĩſtituterit in re certa.nã natura illius dictionis in his ⁊ ſimiliũ eſt ut faciat relationẽ pᷣcedẽtiuzʒ cũ omnibꝰ ſuis ſralltar us. ut. l. a filio. S. teſtatoꝛ. ⁊. S. ſeq̃n. Tibi dicã.j.de ali.⁊ ciba.lega.¶ Quero qñ legaĩ pars bono rũ es alienũ dʒ deduci ut hic.⁊ ſolutio debet ſieri Im foꝛmam l.nõ amplius.S.fi. S.ti.j.qd dicẽdũ de legatis an deducantur NRñqdeo aunt fuit legata ſpeties hereditarla vni ⁊ pars bonoꝛũ alteri.tũc illa ſpẽs deducit nõ per iſta.l.ſʒ per regüla ne eſt ꝙ generi ꝑ ſpetiẽ derogatur.ut.l.uxoꝛẽ.S.codicill.⁊ A.ſe eruis ur/ Vanis. in ſi.j.ti.j. Secus ſi vni leget ſpẽs alteri uſufruct certe partis bonoꝝ. ut.l.ſepꝛonio.in pn.j.de uſufru.le.qdð dic ut ibi Si vo legat q;titas.ᷣtũc aut eſt tale legatũ ex quo nõ detrabit falcidia ⁊ illud deduci ut hic dũ dicit de pᷣado ſeruoꝛuʒ.Et ad uerte ꝙ gl. dicit de ſeruis quos pᷣcepit redimi ⁊ manumittiut oſtẽdat nõ ſuiſſe depoſitũ de ſpetie hereditaria. ſʒ de q;titate. Zd⸗ ergo in legatis ad pias cauſas de ꝗbus nõ detrahuũ falci ia. ut in auẽ. ſimiliter. C. ad.l. fal. Si vo ſũt legata de quibus falcidia detrahit ⁊ iſta iſto mõ nõ detrahunt qdð patet q uenit ad cõtributionem legis falcidie.na eſtimabit᷑ quatũ ualet illa pars bonoꝝ nõ deduc legatis ⁊ eſtimabunt᷑ legata alia ⁊ ſic cõtribuent ⁊ videbit an ſit locus ſalcidie.ut.l.qui quadringẽ⸗ ta.⁊.l.marcellus.in pn.j.ad trebel. Pꝛedicta uera niſi de mẽ te teſtõꝛis aliud apparet.ut ſi peſt multa legata facta dixiſſet alioꝝ nero bonoꝛũ meoꝛũ partẽ dimidi lego tali.nã per hoc ꝙ dicit alioꝛũ videt uelle pus legata detrahi.ut videbi in. d. I. qui dringẽta. v.A. marcellis.“ NVm fundus. hod we legne ckedi ad legatariuʒ ꝑtinet. h. d. Op.ꝙ pñs tps dʒ iſpici.ut.l.ſi ita.de au.⁊ ar.leg. So.ibixõtingit augmẽtũ in alij rebus ſeparati. hic in eadez re.qʒð dic ut.l.Fui electiõe.S.ſi.⁊.l.ſi ex toto ĩ pn.S.ti.j.qdð nõ. Horiy Statulibero non põt hẽs le nliter g niſi ſub Archee liberta tis. uel ſ moꝛiẽte herede ſeruus ſuturus ſit liber. h.d. ¶¶Moppo.in auc.ut liberti decetero.S.ſiquis.Solu.dicit gl. fallit ibi ⁊ in alijs caſib ubi ꝗs ſeruo ꝓpꝛio legat. Dic ꝙ quis boterue ꝓpꝛio legare quãdo legatũ eſt tante efficacie ꝙ etiã lbertatẽ tribuat. ut in. d.S.ſiqs. Itẽ pñt legari alimenta. ut.l. ſeruus. de ali.⁊ ciba.le.S.ti.j.l.Fuo alieno.S.j. Iteʒz põt legari ſeruo cõmuni.ut.l.plautius.j.ad.l.fal. Itẽ ſerno ꝓpꝛio lega/ 4 to. ut...ſeruo legato.in pn.⁊.l.ſi a pluribus..fi. S. tl.j. Stichu Wer miſſu ad tẽpus poſt tẽpus videt᷑ ꝓhi/ ũ eẽ.⁊ poſt electionẽ ſola res electa videt᷑ eſſe in legato ⁊ uariare no licet.hoc dicit. Nõ ꝙ ei qui põt aliqꝗd facere ſi ad faciẽdũ ſtatuat tẽpus ⁊ infra tẽpus nõ facit poſt tẽpus vider eſſe ꝓhibitus.ſiue ſtatuat tempus a teſtatoꝛe ut hic ſiue a iudice.ut.l.mãcipioꝛuʒ.j.de op.le.⁊.l.ſi ea.C.qui accu.nõ poſ.⁊.l.. titia.j.de accu.facit.l.ĩperatoꝛej.S.de poſtu. ubi econtra ꝓhibitũ ad tẽpus poſt tempus videtur permiſſũ. Nota ꝙ poſt moꝛã heredis in eligẽdo trãſtert electio in le/ gatariũ. Icẽ ſi electio rei traſtert in tertiũ. ut.C. cõia de le.l.ſi. §. H⁊ ſiquis.¶ MNota v nõ licet uariare poſt electionẽ factaʒ cõtra.j.de vbo.obli.l.ſiquiſita ſtipulatus ſit ſtichũ aut paphi lũ. Gl. ſo. hic. dixi in.l. huiuſmodi. . ſtichũ. . ti. . J nia WMecunia legata etiaʒ ſi in bo/ —☚ pecunia. nõ eſſe reperit ex heredita/ te ſoluẽda eſt. hoc dicit. Iſta.l.non pꝛocederet hodie ede faciẽte inuentariũ.nã ule tenet ſatiſfacere de rebus he/ reditarijs ſi eas non poteſt uendere.ut.l.cimus.S. ⁊ ſi pꝛefa/ tam. C. de lure deli. Et hoc in quantitatibus in ſpetiebus ſec ut. l. cũ ita .S. ſpeties. j. eo. . De legat ſcdo. EC Quando facto heredis debitoꝛ 0) Ni duos. cutur imputal beredi do⸗ diẽ Nota ex iſta. l.ꝙ qui cedit actionẽ contra vnum ex coꝛ:es alius liberatur a cedente ut hic ⁊.l.ſi ſic. F. fi. cũ. l. ſe. . ti.j.multo magis per ceſſionẽ debet intelligi liberatus ille con tra quẽ facta eſt ceſſio. Et hoc uerũ quãdo ceſſio nõ ſit ad cõ/ modũ cedẽtis ſʒ ceſſionarij. ut.l.facta.S.ſi.j.ad trebel.⁊ ibi ti/ bi dixi.p iſtã.l.dicebã ĩ qõne de ſacto.teſtõꝛ reliqt alicui actio nẽ quã habebat ↄ titiũ quã hẽs legatario ceſſit. legatario agẽ ti opponebat hetati ex ꝑſona hẽdis.qð ſieri põt.Fʒ ꝙ det᷑ ⁹ 1 minat Hi. in. c gs in iud. de re. iu. li. vj. ⁊ gl. in. l. ſiqs rẽ. S. de ꝓcu.nã legatari Pabebit regreſſũ hẽdẽ. ꝛ facto elgnõ ſol uit qdð dʒ debitoꝛ liberat ut .facit.l.ꝗ ſolidũ.S.ſi.j.e. (Si 18 qui. idẽ legat duob inſolidũ vni debet rej alij eſtimatio. h. d. Op. j. tl. j.l. uxoꝛem S. j. Glo. dicit ſo. ut ibi. Di. tenet ula. ibi p le auit totũ. ſco partẽ. iõ videt adimere a pᷣ qd legauit ſco.ut.l.cũ queſtio. C. de lega. Pe. tenet aliã ꝙꝙ ibi fuit legata ſpẽs h qᷓtitas. qð nõ plʒ. q; legãdo qð titi' dʒz nõ videt legata q;titas ſʒ actio. ⁊ ſic ſpẽs. ut. l. ſi ſic. . j.s. ti. .T iõ ubi teſtatoꝛ dixiſſet expiſe iſolidũ facerẽt ſibi partes ꝑ cõcurſũ.ðut.l.ſi a pluribꝰ. S.ti.j. r ti.j.⁊ auc.ſiqñ.C.de ↄſti.pecu.¶ idem ſeruus. taeono Ee Mma ul ſaui ſlij. F. ſi ik. S. ti⸗ . i& Vtriuſq; rei legate altnatiue non põt quiS. ars pſtari.ſʒ vna ſolida dʒ ſolui. En. titi Dno rei credẽdiꝑ dictionẽ altnatiua. itio. poſſũt ↄſtitui.c ille erit potioꝛ ꝗ pus tẽ cõteſtabit.h.d. ¶ MHõ ꝙ duo rei cedẽdi ↄnciuni ꝑ dictionẽ altnatiuaʒ.ſilie in reis debẽdi.ut.l.ſi ex toto. S.j.S. Op. C. de vb. ſig. l. c gdaʒ nel alenatiua poſita iter honoꝛatos reſoluit in ↄiũctã.So.ele ctio data hẽdi tollit Sꝛinʒ. dixi in. d.l.ſi ex toto.S.j. ¶ Op. de l.ꝗ pecuniã. de ſta.li. Olo.non ſoluit.Hi.h dicit ꝙ hic he daã nat ẽ dare altnatiue.ibi ſimplr. ⁊ iõ cuilibet ꝓ parte.¶ Que rit glo.ꝗd ſi vn exigit totũ.an cogatr᷑reſtituẽ a teri. Glo. ꝙ ſic p act. nego. geſ. ut.l.j. C. de duo. reis. q llla loquit in reis debẽ dqiſz in reis credẽdi glo.eſt hic ⁊ in.l.fr a fre..de di. inde. in glo. pma magna. Alibi dicit glo. ꝙ ita demũ tenel alteri con reo ſi erãt ſocij. ut.l. ꝗ hoieʒ. S.j.de ſolu. Veritas eſt ut diſtin guam an erãt ſocij oluʒ bonoꝝ uel ſli obligatiois ⁊ debẽt cõ municari actiõe ꝓ ſocio.ut.d.l.ꝗ hoĩeʒ.S.j. T qd ibi nõ. aut nõ erãt ſocij. ⁊ tũc aut debitũ erat ↄctũ de pecunia cõi.x tũc alter ab altero põt repetẽ.t iſto caſu põt dicẽ ueruʒ iſta glo. ⁊ in. l. frater a fre. ⁊ ſic nõ ẽ iſta glo. reierẽda ad textũ.ſi vo erant cre ditoꝛes ex cauſa lucratiua. qꝛ aio donãdi ſuit eis ꝓmiſſũ uelle gatũ. ut in caſu hui.l. tũc alteri alter non dz cõicare.ut.l.in le ge falcidia. hoc obſeruandum.j. ad.l.fal.dixi in materia duo ut ibi dicã. ¶ Op. ꝙꝓ iſtug fideicõmiſſũ debebat᷑ hẽdi ſideicõo⸗/⸗ rum reoꝛum. zis titi Qñſideicõmiſſũ deficit lega/ quis titio. remanet penes legatarium rniſi ſit nnduj miniſter. h. ð. ¶ Op. de.l. flio. Smater de adi le. Gl.hic dicit ꝙ ibi mr̃ erat nuda miniſtra.Gl. eſt ʒ tex. illi?. S. Dic hic ꝙ ibi ſideicõmiſſũ deñcit ex uolũtate defũ cti expſſa. ⁊ iõ tũc deficit legatũ.hic vo defſicit ex caſu.ſ.moꝛte fideicõmiſſarij.¶ ¶ Op.j.e.l.codicllis.in pn. Glo.ſoluit.iu dic miſſarij. q; trãſmittit ad hẽdẽ poſt diẽ legati cedẽtẽ. ut.l.j.S. in nouiſſimo.C. de cadu.tol.So.iĩtelligas hic fideicõmiſſarium moꝛtuũ viuo teſtatoꝛe ſʒ Hi. uel pẽdẽte cõditiõe uel ſine hẽde Fm e. ¶ Quero ꝗs dicat᷑ nudus miniſter. Olo.hic dic ille q nullũ ſetit cõmodũ.ad hoc allegat Ja. de are.:.ſulpitiꝰ.als ĩcipit ſi mulier.j.de dona.ĩter vi.⁊ uxo.q multũ fac. Lu tñ di cas clari ſic. qñq; ĩ aliquẽ cõſerunt᷑ vba diſpoſitiua. ut in hoc exẽplo lego titio.x.ꝗqᷓnolo reſtituẽ ſeto.tunc ẽ legatari ut hic. Itẽ ſi diſpoſitio ĩ eũ ↄſeri tacite.ut q; uoluit eũ reſtituẽ poſt ali qð tp̃s. ⁊ ſic uoluit eũ ſẽtire aliqd comodũ ex legato ⁊ enittũc legatari.ut.d.l.ſulpiti.ſacit.l.ſiqs eũ.j.de cõdi.?⁊ demõ. Si vo in eũ nõ cõferun:᷑ vba diſpoſitiua tacite uel expᷣſſe ſʒ ſolũ ei cõmittiĩ executio facti.tũc ſiqdẽ dʒ hẽre cõmodũ ex diſpoſitio ne defũcti nõ ex dicto legato ſʒ allũde.ut ſi vnũ ex hẽdib fac executoꝛẽ. uel executoꝛi aliqd ſegau retinẽdũ ꝓ ſe. tũc dẽ exe cutoꝛ ſ nõ mer qꝛ põt ↄueniri a legatarijj.ut.l.ſ ex pliib.5. ti.. T dʒ ſatiſdare.ut.l. qdã. S. pe. ð.ti.j.qd nõ facit mer execu toꝛ. ut.l.diu.j.ſicui pluſq;ᷓ p.l.ſal.⁊ ibi dixide hac ſatiſfactiõe Zlq iſtũ tñ executoꝛẽ nõ merũ legata ⁊ ſideicõmiſſa denciẽtia nõ redeũt. ut.l. pecunie. de alimẽ.⁊ cba.le. Si vo ĩ eũ nõ oſer D tur diſpoſitio tacite uel expſſe.nec cõmodũ aliqd ſẽtit ex uolũ ta qð nõ. ¶ AQueroĩ caſib ldaã. . eo m. tate defũcti.tcẽ merus et nudus executoꝛ. de q loquit iſta.l. ⁊ ſacit.l. diuꝰ.⁊ alie leges de ꝗbdicã. ¶Quero an executo merus uel nõ hẽat actionẽ ↄ hẽdẽ ad petẽdũ legata quoꝝ exe cutio ẽ ſibi cõmiſſa.Glo.dicit regula ẽ ꝙ nõ.ut.l.lutius.S.j.j. ad trebel. fallit in caſib. ſ. ſ Velingtur ad pia cauſas.ul alimẽ vin ꝗb diẽ ꝙ hʒ actionẽ quã actio nẽ hẽat executoꝛ. Rñdeo nõ hʒ nouã actionẽ ſʒ exercitiũ illa/ rũ actionũ qᷓ cõpetũt legatarijs ꝗb'dʒ ſolui. ut. l.nulli.x.l.ſiq ad declinãdã. C. de epi. t cle.ita tenet ibi Pe. ¶ Aduerte tñ dich iſti executoꝛes ſuſtinẽt vicẽ hẽduʒ.ut ſi teſtõ iuſſit bona ſua dari paupib ⁊ facit aliquẽ executoꝛẽ ſuuʒ. nt.d.l.ſigs ad declinãdã.⁊ i.c.cũ tibi ex de teſta.⁊ ibi p Inno.⁊ in.c.cũ ioã nes. ⁊ ibi ꝑ Jo.an.eo.ti.⁊ ꝑ Rof.iĩ libel.iti.de acſ.ex teſtõ.⁊ ꝑ Spe.iĩ ti. de ĩſtru.edi.S.nũc aliq̃.Circa qð vide.q.quaʒ diſ putaui q ĩcipit ſiliũ ĩſtitui.¶ Nõ etiã illã glo.q inuit ꝙ omne relinquit᷑ ꝓ aĩa videt relictũ ad pias cauſas. ¶Queroĩ ca 1 in gbe dicit glo. ꝙ nõ hʒ actioneʒ q̃liter executoꝛi ↄſulat. Rñdeo offõ iudicis.ut.l.ꝗntꝰ.j.de annu.le.¶ Qũo utrũ exe cutoꝛ poſſit ↄueniri a legatarijs. Glo.ꝙ nõ in.l.firmio.S.ñ.j. qñ di.le.ce.dic ut ibi dixi.¶ Quero an executoꝛ poſſi cogi acceptare officiũ executiõis. Dixi in.l.j.S.e. alia circa execu⸗ toꝛes ponit Ci.in.l.id ꝗqð pauꝑibꝰ. C. de epiſco.⁊ cle. Quali ter aũt executoꝛes poſſint uẽdẽ bona hẽditaria de hoc fecire/ petitionẽ in.l. alio hẽde.j. de alimen. ⁊ ciba.le. 0S 1 heres. egitima eius g põt eligẽ vnũ ex cerb ſa⸗ —I LEI EBeat oẽ&s ad legatũ admitti.p.d. Mõ nonũ caſũ. Op. de.l.ſigs ſeruum. 5. ſiſter duos. S. e. Glo. nõ ſol. Di.dicit ꝙ ibi teſtõꝛ ſẽtit de certo.qꝛ eũ noĩauit noĩe pꝓpꝛio.hᷣ vo reliqt ĩcerto de certis.ſacit qð no.S.ti.j.l.ſigs a ſilio..ſiꝗ⸗ Ruree Db. glibet ĩſolidũ admittat.nt. .l.ꝓxi. Glo.nõ ſoluit. clare dic ꝙ ibi teſtõꝛ legauit duob alternatiue. vni de cætis queʒ hẽs elegerit.vñ eo nõ eligẽte oẽs ſimul admittunt ⁊ nocant᷑.¶ Op. ꝙ ille pferat᷑ q pᷣ petijt. ut.l.cũ qdaʒ.j.e. So. nt ibi dicã. ¶AQuero ifra q;tũ tps hes eligere debeat ne dica tur negligens. Rñdeo cũ pmũ põt ⁊ ſi fuit negligens poterit purgare moꝛã uſq; ad lit cõte.factã ab vno.ut dicta.l.cũ qui . Panen mea eẽ ., pex I Per petitionẽ uel ſolutionẽ vni is cui. lenatiue legat ius eligẽdi ↄſu mitur etiã ſi eã ſolã ꝗs legatã putauit.h.d. ¶ Extra op.de.l.pe. C. de ↄdi.ĩde. Quidã dicũt ꝙ ula coꝛꝛigit iſtã. Hoc.ibi dicũt ꝙ ibiloquit qñ utraq; res fuit ſoluta ⁊ debebã tur alternatiue. ſed hic qñ altera tm. ¶Ad hoc op. ⁊ videt ꝙ etiã iſto caſu poſſit repeti res ſoluta.nt.l.cũ is.S.ſ..de ↄdi.ide. BGl. ſoluit duobꝰ modis q̃s ſo.repꝛobat in ↄꝛio ⁊ bñ.dic ergo ꝙ ibiloquif ĩ obligatiõe gñis nõ alternatiua.⁊ tex.expone ut ibinõ. ¶ Op. Fm Di. erras nõ trãſſert dñiũ. ut.l. cũ ĩ coꝛpus de acq.re. do. x.l.dedi. S. ſubtilius.S.de ↄdi.ob cauſã. Di.di cit hic eſt erroꝛ in cauſa que nõ impedit trãſlationẽ dñij. ut ĩto to titulo de ↄdi.ĩde. Sed cõtra qꝛ imo hic errauit in dominio Si eni puto ſtichũ tuũ tibi legatũ credo tuũ ⁊ ſictradout tu/ uʒ. vñ nõ trãſfer: dñiũ.ut.d.l.cũ ĩ coꝛpus. x. d. S. ſubtil. Di. nõ ſoluit dic ꝙ tũc erroꝛ in dñio ĩpedit trãſlationẽ dominij cũ dominiũ trãſiert ex uolũtate tradent. Sʒ hic dominiũ trãſfer tur ex legis diſpõne eoipſo ꝙ elegit iſtũ dari. C Op. ſi cer. pe. l.ſi ego. ubi erroꝛ in cauſa ĩpedit traſlationẽ dominij. Di.non ſol. dic eodẽ mõ. qꝛ hic non traſtert ex uolũtate tradẽtis ſʒ ex diſpõne legis. Sed ↄtra foꝛtiter facit. quia in legato alternati no nõ trãſſeri dominiũ niſi a tẽpoꝛe electiõis. ut.l.ſtatuliberũ S. ſtichũ. S. e. yH hic nõ fuit electio. Erroꝛ eni uel ignoꝛantia cir ca res que debẽt eligi ĩpedit electionẽ.ut nõ.in.lꝝ.ſerui electio/ ne. S.ti:j. Reſpõdeo illud uerũ quãdo reliquit optio rerũ ſim/ plicit. hic qñ plures res relinquunt᷑ alternatiue. quo caſu queli et ab initio eſt in obligatione.ideo erroꝛ electionẽ non impe Eredem. Rõt mihi legari res mea ſub ↄdi/ dit quod eſt nõ. ¶ Altimo nõ ꝙ bic iõ nõ poteſt fierircuoca tio erroꝛis.quia in pmo caſu facta eſt executio a lege.ſtati eniĩ cũ legatarius petit trãſlatũ eſt dominiũ in eũ.l.apud auſidiuʒ de op. le. In ſecundo caſu facta eſt executio ab homine quia ſoluit. ⁊ per iſtã.l. Di.in.l.ſi ſeruũ.S.ſequit᷑j.de uer.obli.dicit poſt facta executionẽ ſiue a iure ſiue ab homine nõ eſt loc? urgationi moꝛe. pꝛo hoc allego.l. qui ob rẽ. ð.de cõdi.ĩde:⁊ dixi plene in.l.ſi inſulã.in rvener w E. 2 In legato pꝛopꝛietatis coniun „ Zpꝛoculo. Si hohinducit ius ac, eſcendi. hoc dicit. ¶Oppo denſalfu. accre.l dicũt hic de rigoꝛe ibi de equitate. Lu dic hm gl. bi *⁶ — — =☛ — —— — — — — ⏑ — — ——-— — NBw — ☛ — – – ——— sS — — — , — — — — — — He legatis ſcdo. in uſufructu qui ſacilius accreſcit. hic in pꝛopꝛietate. Sed cõ tra ubi nulla eſt coniunctio etiã in uſufructu non eſt locus in/ ri accreſcendi.ut.l.j.de uſufruc.accre.So.hic nulla eſt coniũ ctio hominis.ſed eſt ↄtũctio legalis qñ ex ꝑſona vnius deueni tur ad plures.ut.l.ij.S.j.de uſufruc.accreſ.que cõiunctio ſuffi lbi in hereditate. hic in legato. rõ nõ. in.l.?:ia. ¶ Op. de. l. ſi duob. j. eo. So. ut ibi.¶ Op. de.l.filius.S.j.j.de fal. So. ut ⁊ ſic eſt cõiũctio uerbalis. Fal ſra . Te alſa demonſtratio q;̃ti/ C Am uidam. tatis expꝛeſſa legatũ non ann atario actio denegat niſi ꝑ euʒ de te⸗ ſtatoꝛij mẽte doceat᷑.idẽ de parte ſoluta.h.d.¶ Op. ¶ Scdo op.ꝙ eoipſo ꝙ teſtatoꝛ uẽdidit militiã ſit fudata in/ tẽtio heredis ꝙ legatũ ſit reuocatũ.ut.l.ſideicõmiſſa.S.ſi rem ¶ Tertio op.dicit hᷣ in f.pcij ſupeſſe exactionẽ.Contra imo nõ põt peti pᷣciũ.ſʒ res ut iſti.e.S.ꝙ ſi rem. Nicit glo.ilã fate Ego teneo etiã ꝙ qñ res ẽ legata ſimplicit põt peti eſtimatio dixi in. l.plane.S.qð ſi rẽ emiſẽ.õ.ti.j.¶Quero quõ poterit tit ⁊ aliã pecunid legatario ſoluerit tũc videt duplicare legatũ ſec ſi ild idẽ teſtatoꝛ pᷣciuʒ exegit ⁊ ipſũ in ſuos uſus cõnertit vide.Cõtra hoc videt᷑.S.ti.j.l.huiuſmodi.S.pꝛ.ubi oĩj ſolutio in dubio videt facta ut exponeret᷑legatũ. Rñdeo ibiloquũ ꝙ iu ſpẽi.vñ niſi ſolua? ꝙ;titas ide redacta nõ videt ſatiſſactum Sio⸗ iſta multũ noõ ꝓ his ꝗ faciũt relicta ad pias cauſas.q cit in uſufructu non in Sbierac⸗ ut hic. ¶ Oppo.ꝙ etiam in i ſe ibi. nã ibi eſt caſus ecõuerſus.qꝛ ibi loqui de duobſeruis dñi tiat. hoc dicit. Pwvlegatũ nõ debeat᷑ de fructib medio tꝑe ꝑceptis.ut.l.cũ pat j.ti.j. So. dicit gl.nõ. ibi loquit᷑ qñ legauit rẽ ſimplicit.hic qũ oꝛ ſi res erat ſimplr legata ⁊ eẽt ex neceſſitate alienata res ipᷣa ꝓbare legatari ꝙ teſtatoꝛ habuit animũ duplicãdilegatum. ⁊ aliã pecuniã legatario ſoluerit.tũc videt repudiare legatum legat qᷓtitas in genere.tunc ſolutio q;titatis cuiuſlibet pſumit᷑ le⸗ iſta mi ſoluunt in vita ſua.Di.qrit hic de.q.pꝛ legauit ſilie.cc.pꝛo es ꝓpꝛietate ſufficit. ut.l.ſi ſeruꝰ cõis ab extero de acꝗ.hẽ. So. tius. Tega to fcõ⁊ a teſtõꝛe poſtea ſoluto le S.filla.j.e. So. hoc iõ.q; dixit cũ commodis ſuis ut glo. dicit legauit rẽ nel eſtimationẽ.vide glo.q ĩcipit.ſ.pcij.quaʒ nota. peteret.ſʒ qꝛ hic fuit dictuʒ ſiue eſtimationẽ iõ petit eſtimatio. Blo.hic dicit ſi teſtatoꝛ pꝛeciũ exegit ⁊ ipſũ in ſuos uſus ↄuer⸗/ ſecus ſ illð idẽ pᷣciũ ſoluiſſet.ut hic in glo.q̃ icipit pᷣumi.quaʒ facta ob ullã cauſã legati.hᷣ vo fuit legata ſpẽs ul q;titas reſpe maritaãda.poſtea eã maritauit ⁊ dedit ei.c.noĩe dot.utrũ filia poſſit petẽ reſiduũ. Hic in fi. videtur tex.ꝙ ſic. Cõtrariũ dicit Di. na Ricloqu qñ legatũ fuit ſimplex.ſʒ in.q.ꝓpoſita lega/ tũ fuit ob cauſã.ſ.ob eaʒ maritãdam.que cauſa cũ ſit finita q; eſt maritata. ergo ẽ finiiũ legatum.nt.l..libert.in pn.el.ij.j. de ali. ⁊ ciba. lega.⁊ qð nõ.in.l.qnq̃ginta.S.de pꝛoba.non dicit plus Hi. Sʒ ꝙ ſilla poſſit petẽ reſiduũ facit optime.j.e.l.titia S. q ĩuita.ſʒ põt rñderi.qꝛ ibi pꝛ p dotauit poſtea legauit.⁊ iõ cũ ꝑ dotationẽ ſit ius q̃ſitũ nõ põt pꝛ ſilie ius diminnere legã do.N hic p legauit qð põt poſtea dotando minuẽ. Sʒ Oid. dicit ꝙ ſilla põt petẽ reſiduũ.q; q legatũ eſt factũ taxata cer⸗ ta qᷓtitate nunq; minuit p adiectionẽ cauſe.ut.lł.œeditoꝛ.S.ſi iter. S.man. x.l.lutiꝰ. de ali.⁊ ciba.le.⁊ ita hic cũ ſit legata q;/ titas certa nõ debet ꝓpt᷑ hoc minui q; adiecit ꝓea maritãda. Nõ ob.l.libert.q; ibi ĩ ſcdo legato ↄtinet᷑ plus qᷓ in p.⁊ hoc puto bñ dictü . teſtatoꝛ dixit p ea maritada.q;ꝛ ea maritata ẽ finita cauſa. tẽ nõẽ dubiũ.q;ꝛ ea maritata cauſa legati nõ ẽ finita.cũ ↄſtãte mfünonta lt dos augeri.ut.l.pe.⁊ auẽ.qj iaʒ.C.de dona. añ nup. Mãʒ vo qñ pꝛ ſiliã dotat ⁊ eã dotẽ ei legat dixii.d. l. huiuſmõi.S. cũ pr. S.ti.j.qð nõ.dixi ano ĩ.l.flie dotẽ. C.e.ti. — tio In altnatiuis in dubio electio eſt legata orij. h. d. In tex. ibi fundus tãtuʒ. ⁊ ſic uel — totũ dʒ agnoſcere. uel totũ repudiare. nt. l. neminem 5.eo.Nõ ꝙ in alt᷑natiuis electio eſt legatarij.⁊ ſic ereditoꝛis. Op. de.l. plerũq;. in f.. de iure do. So. dicũt qdã ey ibiĩ hic in ultimis uolũtatibus.ſʒ hoc nõ videt᷑ ꝓcedere.ut tib Tplanc l bma. 5. pe. .ti. . Añ glo. diſtinguit aut vpa execu tiua referunt᷑ ad legatũ ⁊ ſine dubio electio ẽ legatarij aut re ſerunt᷑ ad hẽdẽ ⁊ ẽ electio hẽdis.aut ſũt vᷣba dubia.⁊ ĩ dubio electio ẽ legatarij ut hic. Ideʒ tenet Di.in.c.in altnatiuis.ex de re.iur.li.vj.? Ci.in.l.cũ qdã.C. de v.ſig.qdð nõ.ſec in ↄcti⸗ bus.ita dicit glo.in.l. ꝛia.hoc qð dicit ſec ĩtellige.i.ĩ caſu dia bij.in quo in ↄctib alt᷑natiuis electio ẽ debẽtis.ſ̊ in duob ca⸗/ ſib pmis idẽ diſtinguũ in ↄctib⁊ ultimis uoluntatibus.ſ.ad queʒ vyba executiua referunt.ut ꝓbat in.l.ſi ſic ſtipulat fuero ʒƷ ſi teſtatoꝛ dixit lego ꝓ dote ſilie ſeu noĩe doß de v. ob.⁊.l.ſiqs ſtipulatꝰ.e.ti.Et ex pᷣdici colligi põt ſo.glo/ ſarũ que vident᷑ iuicẽ ſibidicere.nã.C. de ſer. fu.l.ſi fugitiui. glo.dic̃ ꝙ in penis alternatiuis eſt electio iudicis. in.l.qcũq; eo.ti.dicit ꝙ eſt electio rei. Ibi tñ iſtas ↄtrarietates nõ ſoluit. Sec qlibet glo.uerũ dicit.nã in pma glo.vba executiua refe runt᷑ ad iudicẽ.ĩ ſcdᷣa gl.referunt ad partẽ.de quo dixi plene in.l.j.S.j.j.de effracto. “ . AIn ꝛio ponunt᷑ q̃tuoꝛ dicta Em quidaʒ. Haa ſcðo.repᷣhenſio ſce/ ole circa ultimũ dictũ. tertio rep̃hẽſio vulpiani circa idẽ. qᷓrto limitatio circa pᷣdicta.ſecũda ibi ſceuola.tertia ibi vi dert eni.qᷓrta ibi niſi foꝛte.⁊ hoc dic. Si electio pſone cõmittũi liberã uolũtatẽ heredis põt eligẽ idignũ.ſecꝰſi in arbitriũ.⁊ ſi eligẽ differat᷑ oẽs uocant ⁊ ad hẽdes trãſmittunt. niſi ipſi ĩ pe tẽdo negligẽtes fuerit.h.d.Et pᷣ dicto in quo ponitur thema nõ ꝙ ualet relictũ lʒ electio pſonarũ cõmittat᷑ in uolũtate alti us. Mõ eni ſpᷣa relicti cõmittit q;ꝛ tũc eẽt legatũ captatoꝛiũ.ut l. captatoꝛie.S.ti.j.ſecꝰſi cõmittat electio pſonarũ.qð ualet ut Hic ⁊.l.utrũ.S.cũ qdã.j.de re.du.Ex ſcdo dicto.l.ubi ponit pmũ dictũ marcelli.nõ qñ cõmittit in liberã uoluntateʒ alti us põt eligere ſcignd.8 itellige dũ tñ malu dolus abſit ut l. creditoꝛ.S.lutius.S.mã. Et iſtud ĩiducit Di.ad.q.ſi ẽ cõmiſ ſa electio pauperũ pꝛioꝛi fratrũ pᷣdicatoꝛũ.an poſſit eligẽ fres ſuos. Et dicit ꝙ ſic.qũ cõmittit ꝑ vbuʒ uolet.ſec ſi cõmittat ei P vbũ qð ipoꝛtat arbitriũ boni viri.qꝛ tunc dʒ eligẽ ut bonus Vir.ſ.illos paupꝑes ꝗ ponunt in.l.ſigs ad declinadã. ⁊.l.nulli C. de epiſ.⁊ cle.Et hoc ultimũ nõ placet.nã qñ cõmittũ ꝑ uer ba q̃ ſapiũt arbitriũ boni viri.ſufficit ꝙ nõ eligat ĩdignuʒ nec repꝛobat᷑ electio ſi poterat eligere dignioꝛẽ ut ſtati dicã. Con uent ergo fratrũ nõ ẽ idign.ergo ualet electio. Aenio ad ſe cũdũ dictũ marcelli ex quo nõ ꝙ ille ꝗ eligit ĩdignũ ſtati pua tur electione ſeu iure eligendi nec expectat᷑ alia moꝛa.qð pʒ qꝛ Dicit tex, cũ glo.ꝙ cũ ĩdignũ eligit ſtatiʒ oẽs alij nocant᷑ qð vi de. et nõ.in glo.ſuꝑ vbo offẽderit.d in electionibꝰ q̃ ft ab iſtis religioſis.ẽ det᷑minatũ ꝑ decretales.an aũt hoc ꝓcederet in electiõib laicoꝝ ꝗ eligunt ſibi ptãtes uel rectoꝛes.uel alios officialej.nõ dico mõ dicã alibi. ¶ Scðo nõ ꝙ qlibʒ ẽ dignꝰ qnõ ꝓbat᷑ ĩdignꝰ.ut in tex.dicit eos ꝗ nõ offẽderũt petẽ poſ/ ſe. facit.j.de manumii.teſt.l.ᷣuos.¶¶Querit glo.qd ſi ſũt ali/ quiplus digni q alij. Rñdet glo.nõ ẽ vis.ut.l.cũ pꝛ.S.rogo „ . j.e.Ex hoc nõ diligent ꝙ lʒ comittat᷑ electio in aliquẽ kancl i bonũ virũ nõ repꝛobat᷑ ei electio lʒ potuerit melioꝛẽ eligẽ.ſuſ/ ſiẽ enĩ ꝙ idignũ nõ eligat.Ex hoc pharet ꝙ male dixit Hi. in.q.quã recitaui.S.in pcedẽti v. ¶ Nenio ad v.idẽ ait. Nõ h ꝙ ſtati cũ negligit eligere ius petendi traſſert᷑ ad oẽs qð de/ clarat᷑ in v.videt᷑ enĩ.⁊. S.e.l.ſiqs titio in i. Scdo nõ ꝙ iſtud videt pᷣſeti die datũ.¶Ad hoc op.j.e.l.in fi.cũ glo.ibi poſita nbi dicit ꝙꝙ antecq; eligat dẽ legatũ ↄditiõale. So.illud ẽ uerũ ifra illud modicũ tps qð dat hedi ad eligẽdũ ĩfra qð ẽ ↄditiõa le. hic vo poſtꝙ; hes fuit in moꝛa. ⁊ iſtð modicũ tpᷣs pᷣterijt ab iſta hoꝛa videt᷑ pñti die datum declarabo ĩ ↄꝛio. Venio ad v.plane.in quo nõ eſt neceſſe ꝙ dicã aligd.qꝛ iuriſcõſult ipſe examiĩat illð repᷣhẽdẽdo Tlimitsdo. d enio ad v.ſceuola.⁊ op.ſi defũcti petẽ noluerũt.nõ trãſmittit ad hẽde.ut.l.j.C.de his qui añ ap.ta. HNuitimoꝛe dicit glo.noluerũt.nõ tñ expᷣſſe repudiauerũt. ſ ſimpliciter nihil dixerũt als obſtaret ↄꝛium. ¶ Quero qd vult dicẽ tex.ibi utiq; ſi vno petẽte ⁊c. Glo.diẽ ꝙ nõꝛe debem ex iſto tex. oꝛdineʒ ꝙ pᷣ oʒ ꝙ heres ſit in moꝛa eligẽdi ꝑſonã.x extũc trãſtert ius petendi in legatarios.tñ he/ res põt purgare moꝛã quouſq; petat᷑ ab vno petitiõe facta p/ nat᷑ heres iuris purgãdi moꝛa ⁊ hoc vult dicẽ ille tex.Fʒ. glo. ¶ Cotra iſtðᷣ op.ius eligẽdi durat anno.ut.l.fi.S.̊⁊ ſiꝗj.C. cõia de le. So.q electio ↄſiſtit circa res pcedit ꝛiũ.ſ qñ oſi/ ſtit circa pſonas tũc dʒ eligere ſtatim. ut hac.l.qð eſt no.dixi in. l.j.S.e. Ratio põt eẽ qꝛ eſt ꝑiculũ ſi differat eligere qm mo/ riẽdo ad heredẽ nõ trãſinitteret. ut hac.l.in f. ¶ Item op.ad idẽ ſi heres eſt ĩ moꝛa lex facit executionẽ ĩcõtinẽti.qꝛ oĩb cõ⸗ petit petitio.etgo hẽs nõ põt purgare moꝛã. ut.l:.ſi is cui.s.e. Rñdeo lex nõ fac executionẽ ꝙ trãſeat dñiũ rei legate ĩ iſtos libertos ſʒ ſolũ actio pſonalł ad petẽduʒ ut.j.dicã.Etꝑ pꝛedi cta dixi iaʒ in.q.de facto. Conſtitutione epi cauet ꝙ executo/ res ultimarum uolũtatũ debeant exequiitra annũ.als execu tio ad epᷣm trãſterat.mõ teſtatoꝛ relinqt mille illis pauperibus qs talis elegerit.ille nõ elegit ifra annũ.ſʒ poſt gie fue uole bat eligere dicẽj ad eũ eẽ ius eligẽdi deuolutũ per ↄſtitutionẽ dixi ꝙ ille potat eligẽ non ep̃us.nã de iure cõi ꝗ hʒ ius eligen dqi circa perſonas poteſt eligere.⁊ ſi ſuit in moꝛa poteſt eã pur gare donec petatur legatũ ut hic: Et intelligo peti ꝑ lisj cõtel. Pe legaj ſcðo. nt.l. ampli. j. rẽ ra. ha. de iure ergo cõi ille cui fuit cõmiſſa ele/ ctio nõ excludit. Itẽ nec ex foꝛma ↄſtitutiõis excludit.qꝛ con ſtitutio dicit ꝙ executoꝛes debeãt exeqꝗ ifra annũ.ſʒ iſte nõ eſt executoꝛ ut oñdã ergo ⁊c̃.qð ꝓbo itereũ q declarat ⁊ ĩter exe cutoꝛeʒ longa ẽ dꝛia qð pʒ.q iudex dã ille q declarat ⁊ ſniat. Executoꝛ vo dẽ ille q hʒ nudũ miniſteriũ facti. ut.l.executoꝛẽ C. de exec. rei indi. Iſte ergo nõ dẽ executoꝛ.nõ eni ipᷣe hʒ ſol uere de ſacto. Officiũ ergo exequẽdi traſſerat᷑ ad ep̃m ꝑ ↄſti/ tutionẽ illã nõ ius eligẽdi. ¶ Aenio ad v. videt eni.qᷓro qð ſit illud modicũ. Glo.dicit ꝙ ẽ arbitrio iudicis.q; nõ põt expꝛi/ mi. nt. l.. S. itẽ ſiita. j. ad.l.fal. Heinde ſubdit gl. hoc aũt con tin git cũ ẽ in moꝛa eligẽdi uel eligit idignũ qð nõ.ſicut.S.dixi qñ eligit ĩdignũ ſine aliquo ĩteruallo iure eligẽdi puat᷑. ¶ Ve⸗/ nio ad v.nin foꝛte.hic dicit ꝙ infra illð modicũ tp̃s qð dat ad eligẽdũ tale legatũ ẽ ↄditiõale. iſti.e.S.ſicui.⁊.C. coia de le. l. f..ĩ pn. ?. S. ſ ⁊ ſigs. So.illð loquit᷑ qñ electio conſiſtit circa res.hic q circa ꝑſonas qð nõ. =èð tamẽ Pꝛo huũ.l. declaratione qᷓro de.q. *quã ponit glo.ꝗ ĩcipit ex ſuꝑſtitibus an vn petẽs afferat alijs legatarijs ius. Nidet᷑ ꝙ ſic. ut. I.ex duob de duo. reis. ⁊.l.ſi titio aut ſeio.S.e. In ↄꝛiuz vi det᷑iſte tex. q; oẽs uocant᷑ ſimul nõ gꝗlibet ĩſolidũ. Dlo.hic nõ bñ declarat. Niſtigue ſic qñq; relinqtur plurib alternatiue. ita at plures rei credẽdi.⁊ tũc ille ꝗ pmo petit appꝛopꝛiat ſibi legatũ in. d.l.ſi titio.⁊ ibi nõ.S.e.Qñq; relinqui: incerto de cert data alicui electiõe.⁊ tũc poſt moꝛà eligentis debeĩ oĩ b nõ ĩſolidũ ſʒ eq̃lit᷑ut hic ⁊.l.cũ pꝛ.S.rogo.j.e.⁊.l.ſigs titio §. fi. S. e. tũc ſi vnus petat alij negligãt.ile qᷓ petit appꝛopat ſi⸗ bilegatũ. Si vo vn petit ⁊ alij nõ negligũt.tẽ petẽs alij lega tarijs nõ pᷣindicat.ſʒ ſoli hẽdi ut ĩpediat eũ de cetero purgare moꝛ ut hic.ita tʒ glo.j.e.l.vnũ ex familia..ſi duos in gl.ſuꝑ vbo petẽt.⁊ hoc tʒ Me.⁊ Hi.ex hoc pʒ ꝙ ꝑ moꝛã hẽdũ non dicũ facta executio ut in oẽs trãſeat dñiũ.n ſi hoc eẽt negligẽ do petere nõ p̃iudicaret eis.⁊ q; vn petẽdo pᷣiudicat alijs ne/ gligẽtibiõ fuit facta iſta lex ſi tñ.q̃ ponit pꝛacticã que ẽ talis vn ex legatarijs uenit ad petẽdũ ⁊ petit totũ cũ nõ poſſit totũ etere niſi alijs negligẽtibus quomõ hoc ꝓbat᷑. Rñdet iuriſcõ ſultꝰcauſa cognita hoc ſtatuẽdũ ẽ faciẽdo diſcuſſionẽ de hoc ſtatuẽdo tpᷣs ifra qð ueniat ⁊ exploꝛando an ſint petituri .8 nõ młtũ.ſicuti enĩ fit diſcuſſio bonoꝛũ ut videat an aliꝗs ſit ſol uẽdo ita dʒ ſieri diſcuſſio ꝑſonaruʒ an aliqꝗs reꝑiat. facit.l. ait ptoꝛ..ſi.S.ex q.cau.ma.Etex hoc cũ de iure cõi dicat᷑.ꝙ tẽ Pars dʒ citari ad domũ qñ nõ reperil in ꝑſona.ut.l.j.S.j.S.de i. ag. eſt cõſili ꝙ nũcius dicat in relatione ꝙ eũ ꝑquiſiuit dili gent. ⁊ qꝛ eũ iuenire nõ botut iõ citauit ad domũ n ki⸗ D eres nõ põt retinẽ uſuſfructũ in i cuius. re legatnahlen ſibi debitum. h. d. coꝛdat.].e. l. cũ lins . dñs. ⁊ ibi plene videbid. Tillud: Legatũ altnatiue ſub diuerſis ↄditio r enib relictũ ẽ vnũ reſpectu vnius ſolu/ tiõis.h.d. Op.S.e.l.ſiqs ſeruũ.s.ſiquis ita.Sol. ut ibi dixi ⁊ in.l.ſi ex toto. .ſi.de le.j. Prudegiuz pional 5 ꝛiuilegiuʒ pſonale Am P atronus. n trãſit ncl Regeb. L Iſtã mãm Di.tractat in.c.puilegiũ pſonale ex de reg.iur.li.vj.dixii.l.q; ꝑpſonale.s.ſo.ma.¶ Altio Ni.ĩducit iſtã.l.ad.q.utrũ ſubſtitutio pupillaris euaneſcit iſtituto moꝛi ente in vita teſtõꝛis.De q̃ dixi in.l.lex coꝛnelia de vul.⁊ ꝑpu.⁊ facit ad.q.quã dicã in.Ala:F.Reo. Hõ . Legata caduca remanẽt apð hẽdẽ cũ c ◻1 HMNonere ſuo qo nõ. COQp. ꝙ hoc itrodu/ ectũ ſit ſolũ ꝑ Juſtinianũ. ut.l.j. S. in pmo. C. de cadu. tol. dicit glo. Juſtinian hic ĩuenit ⁊ nullus alius ĩperatoꝛ.tu dic ꝙ legata caduca uel q̃ſ redibt ad hẽdẽ cũ onere ſuo etiã fm iſta tpa nt hic. fac.l.ſi duob.S.j.⁊.l.ciuitatib.S.luti.ẽ. ti. j.ſed poſtea facta fuit lex papia. de ſit mẽtio ĩ.l.j.S.cũ igi/ tur. C. de cadu. tol. que ſtatuit legata illa deuolui ad ſiſcuʒ qðᷣ poſtea Juſtinian reuocauit in. d.S.cũ igii. ¶ Op. de.l.titia de annu. lega. So. ut ibi. qꝛ ibi legatũ ĩcipit ualere in perſona ſa oꝛtio cohẽdũ deficiẽj accreſcit 0 Qui alicuius. onere illi noĩati adiũcto.h.d. . e ex ſi· ꝙ ius accreſcẽdi ĩductũ ẽ per.l.xij.tabu. ¶ Op. poꝛtio cohẽdu accreſcit cũ onere.ut.l.titio.S. iul.j.e.⁊ de his qᷣ in teſta. delẽ.l. ij. Gl. dicit ꝙ bic loqui in ꝓnõſcripto. ↄꝛia loquũtur in caduco uel qᷓſ. Sʒ certe etiã ꝓnõſcriptũ ĩhẽ ditate accreſcit cũ arlid ita defũct. C. de cadu. tol. ⁊ v.ii.j.ſi duob. . j. Añ alij ſoluũt ꝙ accreſcit cũ onẽ.q; adiũ⸗ ctio ẽ facta noĩb appellatiuis ut in Sꝛijs.ſecꝰſi noĩbꝰ ꝓpꝛijs ut hic ⁊ iſta ẽ uera.Cõtra hoc tñ facit. S.ti.j.l.ſi duobꝰ.S.j.⁊.l.ci. nitatib. S. luti. e.ti. So. ibi legauit noĩati ab oib hẽdib ic noĩauit ſolũ eũ cui poꝛtio deſicit.iſta ẽ uera opi.lʒ 1 vaerlee. boc dixiĩ.d.l.ſi duobꝰ.S.j.dicã in.l.q ↄditio de ↄdi.⁊ de. 44 Aidam in teſtamento. Cegã d viã reficiẽdãualet.h.d.¶ Op. de.l.cũ poſt.S. ge⸗ ner. ð. de iure do. Dicit glo. ſpale ẽ hic in refectiõe vie. Sile iĩ alimeni fauoꝛe alimẽtoꝝ. ut.l.ſicui de ãnu.le. Itẽ fauoꝛe doiʒ ut. d. F. gener. iſta eſt uera ſolo lʒ Ci.alit᷑ dicat in.l.j. C.de do⸗ tis ꝓ:nilli.quã opi.repꝛobaui in.l.j.S.ſo.ma. Iquis Si deſicit ſideicõmiſſum legatio nõ re — Hmanet apud nudũ miniſtrũ.hoc dicit. ¶¶ Op.de.l.ſiqs eũ de ↄdi.⁊ de.q directo ẽ õ iſtaʒ.l. So. glo. ꝙ hic relinqbat ut miniſtro ibiut legatario.⁊ ſũma/ ui tibi ſʒ iſtã ſolutionẽ hãc.l.quã ſo.tenẽt doc.tñ nõ videt va. qꝛ hec vᷣba diſpoſitiua ſuerũt collata in ipſũ tanq; in legatariũ ergo nõ ẽ miniſter nudus.ut.l.ſiqs titio.S.e.⁊.l.ſulpiti de do na.ĩter vi.⁊ ux.vñ DHi.hic dicit ꝙ hic fuit rogat ut manumit teret ⁊ ĩcõtinenti ĩ ↄꝛio ut manumitteret ex iteruallo.⁊ hãctʒ Ci..l..S. in pmo in pma ⁊ ſca.q.C. de cadu.tol.qʒ adpucre manet dubiũ.nã lʒ icontinenti debeat manumittere remanet apð eũ iuſpzonatꝰ. vñ nõ ẽ nudus miſter ⁊ ſicremanet adhuc rõ.l.ſigs eũ de ↄdi.⁊ de.nõ dico h̊ dicã.i.l.codicill.j.eo. 5 . Legata ſimplicia de⸗ ) M nia nommna. ben ab dacn heredi/ tate. h. d. ¶ Op. de.l. j.ĩ fi. de ↄdi.⁊ de So. ibiĩerat cõditio tacite.¶ Op. de.l.ſi tibi b. ci fuꝰ. j. ti. j. .l.quod ſeruus.j.e. So. ab adita hereditate debent᷑ fructus ꝑcepti he reditate iacẽte debẽt reſtitui legatariſss. Eundus Pẽdẽte ↄditiõe legati põt res legata cum HOefructibus reuocari a legatario. h. d. Appellatione rerũ que ſũt in loco continen (Cum ita. uguh dun nn Zolol EE Mõ videi eẽ in loco qð dolo legata EC Am ita.n illic illatũ eſt.h.d. ¶ Mõ iſta.l. õ dñas quibus teſtõꝛ legat oĩa que bʒ in camera.nam illata per eas ignoꝛãte teſtatoꝛe nõ ceduũt legato. 1 ariMoꝛte grauati nõ extigui Un t TiO. mur fideicomiſſũ b. d. B Mpeties. aes nõ tenet᷑ ad ſpẽʒ legatã niſi ꝓbetur eã hꝛe uel dolo deſijſſe poſſidere.hoc dicit. CNãõ ꝙ cõuẽt dicit rẽ nõ repiri bʒ fũdat ĩtẽtionẽ ſuã niſ pꝛobet᷑ ↄꝛiũ. ¶ Op..locati.l.ſiqs domũ.S.iperatoꝛ. ⁊.S.de edẽ.l.iqꝗs ex argẽtarijs. S. phibet. So. in illis ↄſtabat aliqñ rẽ fuiſieẽ apð ↄuẽtũ.vñ ſi ipſe dicit rẽ pemptã dʒ ꝓbare.pic vo nõ ↄſtabat aliqñ fuiſſe apð heredẽ. Mꝛobata qaũt amiſſiõe ꝗy debeat pbare an amittẽs caſũ uel agẽs dolũ uel culpa illius ꝗ amiſit. Oixi in. d.l.ſigs ex argẽtarijs.S.ꝓhibet de eden. L JotAnii AZid relictũ familie pᷣ uocant᷑ ¶ In fideicõmiſſo. ir poſt eos ꝗ Ptorimio⸗ res ſe ĩ gradu.h.d. ¶ p.hic dẽ ꝙ noĩatiuocant᷑ ⁊ ĩ pn.dicit ꝙ fuit relictũ famulie ⁊ ſic nõ ſuerũt noĩati. Dicit glo. ꝙ relin⸗ gt hoc mõ relinquo ſamilie mee. ſ. Pe. ⁊ Jo. hec nõ eſt bona poſitio.qꝛ tunc ſolus Pe. ⁊ Jo. admitterent᷑ ⁊ alij nõ.ut.lfi. C. de v. ſig. Rõ qꝛ qñ pcedit Eener ſeculf enumeratio ſpẽrũ ꝑ modũ taxationis tũc Fen geiirungi ad illas ſpẽs tm.ut.l.lega ta ſupellectili.de ſupel. le. dico ergo ꝙ ibi fuit dictũ lego fami⸗ lie Me. ⁊ Jo.? ſic nõ fuerũt noĩati cauſa taxatiõis.dictio enĩ et hʒ augere nõ reſtringere.ut.l.ea tñ.j.ti.ꝓxi.tñ uocabuntur noĩati pmo q̃ſi plus dilecti qð pᷣumit ex eo ꝙ teſtõꝛ eos ſingu larit᷑ noĩauit.ſicut in euãgelio dicite diſcipulis ſuis ⁊ petro.⁊ C. de ſerni,. ⁊ aqua ĩ rubꝛica. facit.:.de iniurijs.l.itẽ ap labeo nẽ. S. hoc edictuũ. Quero dẽ hic poſt noĩatos admittuntur alij ꝗ ſũt codẽ noĩe. quõ hic ĩtelligat. Quidã dicũt ꝙ debẽt eẽ de eo oꝛdie ⁊ de eo gradu quo erãt noĩatilʒ alij eẽnt ꝓximio/ res.qð glo.repꝛobat ĩmo poſt noĩatos uocant᷑ ꝓximioꝛes.ut . ñ. C. de v. ſig. . l. peto.5. fre. j. e.⁊ de ſuc. edic.l.jS. qbc h tex. dĩ ex noie nõ ex oꝛdie. ¶ Quero utrũ cognatiueniat ad illð legatũ. Gl. ꝙ ſic ſpalit᷑ hodie.qꝛ exeq̃tiſũt cognati ⁊ agna ti. C Mõ ex glo. ꝙ appellatiõe familie ↄtineni cognati. ſz cer te 'm iſta tpa tex. in 2:lũ eſt in.l. pnũciatio.?.l. appellatiõe ſa millie de v. ſig. ubi ↄtient ſolũ g agnati ſũt. An vo hodie ↄtine ant᷑ cognati. Peln.C.de d.i vide tenẽ iſtã gl.ſtarẽ ĩ hoc cõi uſui loquẽdi. Appellatio enĩ familie diuerſimode accipiĩᷣ ut dixiin. .j. in pn. e. ad ſyll. In iſtis nfis partib appellatiõe famie nõ ↄtineni cognati. Nec ob. ꝙ ſũt exeq̃ti agnas. ui uerũ e ! — Utia. Auieſtꝗ hibit ut te uerũ ẽ q ad ſucceſſionẽ ab iteſtato. Op. gi.de.l1.ſi cognaßz. de re.du. Nicit glo.ibi uocabantur oẽs hic oꝛdine ſucceſſiuo qð Di.repꝛobat per.l.peto.i.fre.j.e. Vñ dicit ipſe ꝙ iſta de bet itelligi Fʒ illã nt ĩtelligat᷑ tẽpoꝛe moꝛſ.ſ.⁊ teſtamẽti. Pe. dicit alit in.d.l.ſ.C.de v.ſig.dixi mroelg eanes⸗ . S- . Non tenet ꝗ ad legatũ ex ꝑſona Gatoꝛu. die ne oin do bo⸗ dicit. Auerit utrũ hypothecaria poſſint ↄueniri cohere des p partib alioꝝ. Certe qð hicdẽ in ꝑſonali idẽ in hypothe cearia.ut.l.j.in ſi.C. cõia de le.Et facit.l.iſta ð ↄſuetudinẽ ciui ta per qu ſi vn ruſticönõ ẽ ſoluẽdo exigit ex alio.ꝓ hoc.C. ut nul.ex vica.ꝓ alie.delic.exiga.li.xj.l.j.⁊ ibi dixi. —2. Mui plu es. Qauſula gnãlis reſtringit ad ſpeci/ „* EDeſiata tm̃ ſi plura fuerũt.h.d. Cõtra iſtã.l.videt᷑ tex.j.e.l.meuius.S.eũ.So.ut ibi.¶ Op.j.l.pxi. 5S. pe. So.ibi fuit caſus econtra.qꝛ p reliqtĩ genere poſtea ab Vno in ſpe. Glo.aſſignat ar. de.i:.ſi cũ fudus de v.ſig. Dicit Di.ꝙ hic pcedẽtia. declart ⁊ limitãt ſequẽtia. ibi ſequẽtia de cdarat ⁊ limitãt pᷣcedẽtia ⁊ ſic nõ ẽ j. Itẽ h̊ nõ dẽ ꝙ oẽs dãna uerit ĩ codicill.ſʒ ꝙ ſcripſerit codicillos ad oẽs. Hi.nõ.iſtã.l. — Verba enüciatiua de futuro C Itia autem. iert ꝓpter aliud uel enũcia tiua de p̃terito ſine exp̃ſſione rei diſpoſitionẽ nõ ĩdu/ cñt. . d. ¶Op. i pn. dixit tex. ꝙ, dixit teſtatoꝛ ſe legaturũ. po ſtea dicit tex. ꝙ dicit ſe legaſſe. So. expone legaſſe.i.legaturũ eſſe. Ael dic ⁊ melius ꝙ luriſcõſult arguit dicta vᷣ̈ba enun/ ciatiua de futuro diſpõnẽ nõ iducũt.qꝛ etiã ſi eẽnt vba enũcia tiua de pꝛeterito ſine expꝛeſſiõe rei diſpoſitionem nõ ĩducunt. Op.j.ti.j.l.paphilo in pn. So.ibi fuerũt vba enunciatiug emiſſa pncipalit ꝓpr ſe. hic pe alið. ¶ Op.qꝙ icertitudo nõ vitiet legatũ. ut.l.qdã.S. e. Glo.ſoluit ꝙ ibi ſpale. ¶ Op. de lI.ex hac ſcriptura de dona. So.ut ibi dixi. (Zuti us. Verba teſtoꝛis ex ppꝛiã ſigniñcationẽ vboxꝝ itelligunt᷑ nt legatũ nõ reddat᷑ iutile.hoc dicit. ¶ Quero q̃lit iſta vpᷣa debẽt ĩtelligi.Gl. dicit hñt gnq; ex/ oſitiões. duas malas ⁊ tres bonas.due male repꝛobani hic tex. Pꝛima expoſitio eſt a ſeipſo.i.qtũ põt iure hẽditario. iſta eſt mala hic.qꝛ fideicõmiſſu redderet iutile ut tex. diẽ. Sʒ ubi nõ vitiaret iſta eẽt bona ut.j.dicã. Scda expoſitio eſt a ſe ipſo.i.ut pᷣciũ ſoluat.iſta repꝛobat᷑ in i.. Alie expoſitiões ſũt one a ſeipᷣo.i.nõ per mediã ꝑſonã ſilij uel fui. Ael a ſeipſo.i. de manu alteri ſʒ ꝑ ſe directo qð nõ. Mer iſtũ.S.dixi ꝙ ſub ſtitutio cõpẽdioſa facta ꝑ vᷣba cõia ĩfra tꝑa pubᷣtatis dʒ itelli⸗ Kpircr ex pᷣſũpta uolũtate defũcti q noani vba uüla ꝙ ſbᷣ itutus poſſit bona accipe ſua ꝓpꝛia aucte ſeu uoluntate.hoc enĩ ona directo nõ ꝑ ſideicõmiſſũ de manu alteri.vide gl. Et ſic tãtũ ĩpoꝛtabit a ſe.i.iure hẽditario nec tũc vitiat inſtitu/ tionẽ ſʒ facit eã ualidioꝛẽ. Tertia expoſitio ẽ ut accipiat a ſe.i. ſua aucte igrediat᷑ poſſeſſionẽ.¶ Nõ ergo ꝙ teſtatoꝛ põt da⸗ re libertatẽ in teſtõ igrediẽdi poſſeſſiõeʒ ſua auẽte ficut dicimꝰ in õctibꝰ.ut.l.ceditoꝛes.C. de pig. ¶ Altimo ĩqucit iſte.S. nalet libellus ſi dico peto talẽ villa.ſecꝰ ſi dicerẽ peto qð pdiſt, des in tali villa ut in.c.cũ ad ſedẽ ex de reſti.ſpo.⁊ ibiꝑ Inn. ſac̃.j.de oꝑ.no.nũ.l.de pupillo.sS.qui nũciat.⁊ ibi per Ja. de are.⁊ ibi dixi ſac qð nõ.gl.i.l.rei npbella tiõe.la ſcða de v. ſig. Aca u ur e ii ol Faicrt W ſd⸗ d. S.de pig.l.ſideiuſſoꝛ.S.pꝛ.⁊.l.ſi fũ/ n; perſdeksmiſtn br 5 n, oluit glo. aut ſuit pñs tali actui quẽ poterat ĩpediredicẽdo.aut nõ.⁊ idẽ nõ.in.l.gaiu 3. de pig. ac. ꝑ.l.ſepe de re iudi. q dico in. d.l.ſi fundũ ꝑ fidei cõmiſſu.⁊ examinabo in.l.q dotis.S.ſo.ma. (B. aius ſeius. Aerba enũciatiua nõ iducũt diſpo ſitionẽ ultra vboꝛũ ſignificationem h.d. ¶Op.j. de adi. x de.l. c tale. . falſã. Glo. dicit g hic v/ ba enũciatiua fuerũt plata non expᷣſſa certa re uel qtitate.iõ ri.j.de au.⁊ ar.le.Hoc nõ placet.qꝛ h nõ ſolũ fuerũt vba enũ/ ciatiua ſed diſpoſitiua.dixit enĩ inquietari nolo. Pꝛeterea lʒ nõ expmere certã q;titatẽ uel rẽ diſpoſitionẽ vitiet quo ad ob ligãdũ.nõ tñ quo ad liberãdũ ut.l. emptoꝛ. S. lutiꝰ. S. de pac. T.l.? vno.S.j.de accepſ. AVñ Pi.dic ꝙ hec ſũt vba enũciati⸗/ ua egarlue ꝓlata que diſpoſitionẽ nõ iducũt qð nõ.ſi eẽt ue/ ru.Tñ hoc videtõ caſũ.l.rõnes.⁊ auẽ.qdð obtinet.C. de pba. vñ Ja. de are. dicit ut Ci. refert in.l.vba.C. de tel. dic ꝙ bic ſt vᷣba enũciatiua abnegatiua dñij qᷓ diſpoſitioneʒ nõ ĩducũt.ſʒ in. l.rõnes.⁊ auc.qd obtinet.ſut vba enũciatiua negatiua alte rius obligatiõis.certe vba enũciatiua qtũ ad iducendũ exce⸗/ ptionẽ videni eodeʒ mõ ſufficere in actiõe reali ſicut ĩ ꝑſonali. — C Mri in mita Sipelegat ſilie qᷓ iuita dotẽ exegerit ¶ QNui innita. filia bz ↄtẽta alterutro niſi plus ſitĩ nõ ĩducũt diſpoſitione.ut.s.e.l.in pn.Eodẽ mõ ſol.in.l.uxo⸗/⸗ Belegaß ſcdo. ut.l. emptoꝛ in ſi. de rei uẽ. NPꝛeterea eodem mõ dẽ liberatio ab actiõe reali ſicut ꝑſonali.ut.d.l.⁊ vno.de acceptil.So.er/ go ut ſoluit hic in alia glo.ſuꝑ vbo penes.ꝙ hec vba enũciati ua ul diſpoſitiua nõ iducũt diſpoſitiõeʒ ultra ſigniſicatũ uoca/ buli.ſʒ ſigniſicatio huius vbi penes uxoꝛẽ mea nulla pecuniã eſſe ⁊c.nõ includit trãſlatam poſſeſſionẽ uxoꝛis per virũ.ðut.j. de v.ſig. l. penes.ita etia ſoluit glo.in.l.j.C.de fal.ca.adiec.le. AQuero qd ſi uxoꝛ aliq̃s res viro amouerit ⁊ vir fuerit uſuʒ his vbis an videat᷑ relinquere liberationẽ. Glo.ꝙ ſic ubi teſta toꝛ ſciuerit niſi per hẽdẽ ꝓbet᷑ ↄꝛiũ.ſʒ certe ſi teſtõꝛ iurauit hẽs nõ põt Ponegeent in auẽ.qð obtinet.C. de ꝓba. . Si ea inõ ſtat per legatariũ videtur ipleta conditio = Eehoc dicit. H dote. b. d. Mõ tex. ibi cum nõ ſit ueriſimile vc. Op.ꝙ ma ritꝰ ſit liberatꝰ per ſolonem ſactã pꝛi.ut.l.dotẽ.S.ſo.ma.So. hic mulier hẽbit cauſã ↄdicẽdi.¶¶ Op.dẽ h utiq;nõ ignoꝛãs ↄtra qꝛ ĩmo iqẽ ſiignoꝛas.ut.l.ij.in fi.S.ſo.ma. Sol.ſubaudi maxime. ¶ Op. dicit ꝙ dʒ eẽ cõtẽta alterutro. Cõtra ĩmo dʒ hẽre utrũq;...j.S.ſciẽdũ de reiux.ac.So.pꝛ hic expꝛeſſe le gauit noĩe dotis. Ael dic aliud in pꝛe.aliud in viro legate.ut õ. in.l. ſi cũ dotẽ. S.ſi pꝛ. S.ſo.ma.¶¶ Querit glo.an ſili poſ/ ſt repudiare legatũ ⁊ agere ꝓ dote. Dicit ꝙ ſic ⁊ bñ. 4 ius Diſpoſitio ſpalis derogat gnali. Itẽ vba ge/ 4 neralia obſcura declarant᷑ ꝑ pᷣcẽdẽtia clara. Lut h. d. C Op. ꝙ ꝓpt gnãlẽ clauſulã oẽs teneant ad legata non ſolũ titius.ut. S.ti.j.l.ſi tibi hõ.S.j.⁊.j.eo.l.meuius.S.euʒ qui. So. ic pceſſit gnalis ⁊ ſecuta ẽ ſpalis ibi ecõtra.¶ Ad pdi cta op.glo.cõtra ſcðʒ dictũ hui.S.de.l.ſi ſtipulat.j.de ſol.⁊ nõ ſo. Dicit Di.ꝙ ibi ſũt vba quoꝛũ ſigniſicatio põt aliqd cer tũ inducẽ hᷣͥ nõ.qꝛ ſimplr dixit onera.ſicut eni ĩcertitudo red/ dit legatũ iutile. ut.i.cũ poſt. S. gener. S.de iure do.ita reddit iutile onus.ar.l.cũ pꝛ.S.ſi.j.e.ʒ Di. Litia. ſgerb⸗ diſpoſitiua ad quẽcũq; directa fideicõmiſ titionẽ iducũt. Itẽ ꝗ uoluit res ad aliquẽ per tinẽ ad tps poſt illð videt᷑ uelle ad ſuũ heredẽ redire.h.d. Nõ qð dixi ĩ ſumario ⁊ videbið in.l.vnũ ex familia in ſi.x.l.peto. in pn.j.e.¶ Quero utrũ marit ĩteri hẽat ꝓpꝛietateʒ.qꝛ dixit ad vite uſufructũ.Glo.ex iſto tex.arguit pꝛo ⁊ ↄtra. Verita⸗ eſt ꝙ ĩteri hʒ pꝛopꝛietatẽ. Aliud eni eſt relinq̃re uſufructum. aliud relinquere fũdũ ad uſufructũ ſic h. quo caſu legat dñiuʒ de quo ꝑ Ci.in.l.ſi mulier. C.de iure do.⁊ ibi glo.tangit.⁊ gl. in.l.donatiões.S.ſpẽs de do.dixi plenius in.l.libertos quojʒ 5§.j5.j.de ali.x ciba.le.¶QQuero quid ſi tẽpoꝛe quo vir decedit hes inſtitut deceſſerit utrũ ſideicõmiſſũ debeathẽdi heredis. Certe in pᷣ caſu qñ dixit erũt tua ⁊ ſilioꝝ tuoꝛũ.tũc debetñlijj ſed in alio caſu qñ teſtõꝛ reliꝗt viro q;diu vixerit ⁊ nihil ultra dixit videtuelle ꝙ reuertat ad hẽdẽ ſuũ nõ hito reſpectu ad ꝑ ſonã ſʒ magis ad ius hẽditariũ.ut.l.ſiita.j.de ſta.li.⁊ iõ debe bit̃ hẽdi hẽdis.fac.l.ĩ ãnalibꝰ.C.e.¶Querit Di.gd ſi teſtõꝛ dixit reliquo uxoꝛẽ meã dñaʒ ⁊ uſufructuariã qd ipoꝛtãat iſta uerba. Aidet᷑ ꝙ nõ ualeat.q; continẽt repugnatiaʒ.qꝛ nõ po teſt eẽ ꝗs dñs ⁊ uſufructuari.ut.l.uti frui.S.ſi uſuf.pe.Di.di cit ꝙ de iure mulier poteſt eligere uel ꝓpꝛietateʒ plenã uel uſu fructũ tantũ.⁊ ſic dictio ut ponat᷑ pꝛo uel.ut.l.ſi titio füduʒ de uſuf. le. ⁊ ideʒ tenet Ja. de are.in.l.ſi cũ exhibuiſſent.S.qð au tẽ.j.de publi.⁊ nõ.per Ci.in.l.j.C.ſi ſcðo nup.mul.⁊ ibi glo. dicit. ꝙ de cõſuetudine obtẽta in curia Bul. hʒ ſoluʒ alimẽta liberis exñtibꝰ. ſecus ſi exneis inſtitutis.⁊ curia Bulgarij eſt cõtrata q̃daʒ in ciuitate Bono.ubi ſtetit Bul.⁊ ad fugiẽda⸗ cõtẽtiones tꝑe ipᷣius· Bul.fuerũt ibi reducta q̃dã in ſcriptis q fuerũt bono.obtẽta ⁊ de cõſuetudine appꝛobata.iter que hoc ſuit ſcriptũ.que cõſuetudines ſeruant per oẽs partes italie in gbus fuit h qð q̃liter debet itelligi patet ĩfra. ¶Quero quid ſi dixerit teſtoꝛ relinquo dñaʒ ⁊ maſſariã ul dñaʒ ⁊ dñatriceʒ. ꝗᷓro ꝗd impꝛotẽt iſta ꝓba. Rñdeo nõ ĩpoꝛtãt dñiuzʒ ſʒ quãdã peminẽtià in domo ſic̃ erat pᷣeminẽs an moꝛtẽ viri dñi.ut.l.j. rerũ a mota. ⁊.l.j.S.ſi vir. S.ad ſyll.⁊.l.ſi cũ exhibuiſſet.S.j.j. de publica. ⁊ ibi Ja. de are. ⁊.l. ꝓnũciatio. S.j.j.de v. ſig.⁊ h tʒ Spe.iti.ꝗ fi.ſintle.S.j.v.ꝗd ſi vir. ¶ Sʒ qro qꝗd ſi dixit re linq uxoꝛẽ dnaʒ ⁊ uſufructuaãria ſilijs iſtitut. Micit glo. ꝙ dʒ hꝛe alimẽta tm.ſed in exneis dicit ſecꝰ.Ad qð intelligẽdũ ſciẽ dũ ẽ ꝙ hoc vbũ dñaʒ in hac diſpõne poſitũ nõ ĩpoꝛtat ꝙ vide atur relictũ dñiuʒ bonoꝝ ſed pᷣeminẽtia quedã ut dictuʒ eſt.⁊ p colligit ex cõi uſu loquendi.q; hoĩes uxoꝛes appellat dñas domus.ut.l.titia.S.qui marco.als eſt in.l.ꝗ marcoĩ pn.j.de anu.lega ⁊ lex etia appellat eas dñaſ.ut.l.j.õ.rerũ amotarũ. De en d De legaß ſco 2Z.l.. S. ſt vir. ð.ad ſylł.hoc etia patet.qꝛ teſtõꝛ aliũ hẽdẽ iſtitu/ it. vñ nõ eſt ueriſimile ꝙ uoluerit uxoꝛẽ hůe dñiũ rerũ ⁊ ſllũ fece rit hẽdẽ iuanũ. Sile in.l.iij.S. ſz ſi ita de annu.le.ubi dicẽdo trina die ĩtelligit.i. trib anmis ta ex uſu loquẽdi qᷓ; ex interpꝛe tatiõe que cõſueuit ſieri in ſermone cõpoſito.ſ.annua bina tri na die q;ᷓ ex ſuo q; nõ ẽ viſile teſtatoꝛẽ ita modicà dilationẽ ad ieciſſe. ⁊ iſta detminatio ẽ cõis ⁊ bona ſiue ſint iſtituti filij ſiue exnei. ¶ Scðdo aduerte.qꝛ in hac diſpoſitiõe ponit vbũ ⁊ uſu fructuariã. ⁊ iſtud fauoꝛe filioꝛũ ẽ iterptãdũ.qð ad ſola alimẽ/ ta poꝛꝛigit m cõſuetudinẽ. ut nõ.in.d.l.j.C.ſi ſecũ.nup.muli. Dʒ dic in exneo ꝙ de iure dz hꝛe uſufructum oĩunz bonoꝛũ de ducta fal. ut.l.uxoꝛi mee de uſuf. le.x. S. de uſuf.l.oiuʒ. Eodẽ mõ puto dicta vba debẽ ĩtelligi ſi ſimplr ꝓferant᷑.ut relinquo uxoꝛẽ meã dñaʒ uel relinquo eã uſuſructuariã oĩuʒ bonoꝛu.ſ. ſi relinq̃t uſufructuariã alicuifũdi tũc ceſſat dicta ↄſuetudo ⁊ dz bꝛe uſufructũ ita ſetit. Odof.¶ Quero pone ꝙ teſtõꝛ iſti⸗ tuit exneũ ⁊ filiũ ⁊ uxoꝛẽ relinꝗt dñazʒ ⁊ uſufructuariaʒ. Nixi ꝙ ;tũ ad filiũ iſta vyba ĩpoꝛtat alimẽta tm.ſʒ ꝓ parte exneihʒ uſufructũ ſue partij.cũ eni fauoꝛe filioꝝ ſit itrroductũ ꝙ tm̃ ha beat alimẽta nõ extẽdet᷑ ad exneũ.p hoc.:.ſi ita ſcriptũ in pn. j. de manu.teſ.⁊.l.hac cõſultiſſima.S.ex ĩperfecto.C. de teſ. ⁊ l.n. Oſami. her. ¶ Quero pone ꝙ nliẽ iſtitut x exne ſibiſbᷣ ſtitut c uxoꝛẽ religꝗt dñaʒ ⁊ uſufructuariaʒ ⁊ hẽditas deuenit ad ſubſtitutũ vulgarẽ.ꝗd debeat hie mulier. Rñdeo ſiloqui⸗/ mur in ſubſtitutioe vulgari dʒ mulier hze uſuf. cũ a ſubſtituto cepit he vil es. ut.l.q fudũ.S.ꝗ ſiliũ ad.l.fal.⁊ĩ pſona ſpᷣſtitu/⸗ tigeſt exne ceſſat interpᷣtatio oſuetudinis. ⁊ etiã videt᷑ caſus S..l. cuʒ Pion .T.l.⁊ ſi ꝰ.S.de vul.⁊ pu.Sʒ in ſubſtituto pu/ pullarit ad quẽ hẽditas puenit qd dʒ hẽe iſta uxoꝛ põt dubita ri. Et videt ꝙ debeat hꝛẽe alimẽta.q; filifuit hẽs pꝛis.⁊ ſiciaʒ legatũ ex pſona ſilij cepit vim hxe ergo ſpſtitut nõ põt teneriĩ plus qᷓ; ſlꝰ.ut.l.q füdũ.S.q ſiliũ.j.ad.l.fal.ego dixi ꝙ debes liſpicẽ vba relicti. Si enĩ dicis relinquo uxoꝛeʒ dñaʒ ⁊ uſufru/ ctuariã ⁊ ſic ẽ vnũ legatũ ⁊ nõ uariat.tũc pᷣcedẽs rõ ꝓcedit.ſʒ ſi dicis relinquo dñaʒ ⁊ uſufructuariã donec caſte vixerit.tũc ex eo ꝙ dicit donec videt᷑ eẽ legatũ annuũ.ut.j.de annu.le.. legatũ.⁊/ p pᷣ anno ẽ purũ ꝓ ſequẽtibꝰoditiõale.⁊ p pſequens icipit deheri a pſona ſubſtituti ut.lfũdũ.S.ſ pr.S.tl.j.⁊ ſic c ſubſtitut ſit exne uxoꝛ dʒ hie uſufructũ totũ.⁊ ita ↄſului in cõ ſilio icipiente. Me.matioli de puſio ⁊c̃.⁊ plures ſpᷣſcripſerũt. NMeꝛeterea cũ ſit annuuʒ legatũ in pn. cuiuſlibet anni dʒ ĩſpici ↄditio ꝑſonarũ.ut.l. cũ in annos.j.de aãnu.le.Cõſuetudo loq/ tur qũ ꝗs reliqt uxoꝛẽ dñam ⁊ uſufructuariã. Sʒ qd ſi religt mreʒ nouercã ⁊ ſimiles dñaʒ ⁊ uſuſructuariã.cogita. Itẽ pſue tudo loquit qñ ſũt iſtituti filij ⁊ deſcẽdẽtes.¶Quero qd ſi ſut iſtituti aſcẽdetes uel collaterales ⁊ ffes. Aidet᷑ ꝙ nõ.ar.l.iij. vi p̃ſtã. cogita in hie dupb⸗ ns habe hic alia. —= a vident᷑ ad alicu'uſu parata q̃ ad 1 Eatis. t nõ q̃ ad cõeʒ uſũ alio ſũt pa/ rata. h. ð. De hociĩ. l. hoclegatũ. j.ti.j.x.l. qnt'de au. ? ar. le. Hi. ꝑ iſta.l. repꝛobat gl.ꝗqᷓẽ.S.de ꝓcu.l.pomp.S.ſʒ ⁊ is.qᷓ dicit ꝙ ſi iudex ꝓnũciauit rẽ meã eẽ nõ ualet ſnia.q; ĩcer/ ta niſi expmat totã cũ poſſit eẽ ꝓ parte mea.ſʒ hoc nõ ẽ uerũ. q; cũ dʒ mea ĩtelligit mea in totũ ut hic ⁊.l.legatũ.j.ti.j.ita dic DHi. Idẽ dẽ in glo.l.ſi rem in pn. C. de rei uẽ. ⁊ illa eſt bona.⁊ Pe.idẽ tenet in.l.ſiqs cũ totũ de exec.rei iudi.⁊ ibi dixi.p qͥ viget tex..l.de pupillo.S.q nũciat de no.opꝑ.nũ. Egatu Aliã diffinitionẽ habuiſtis in.l.legatũ 1 Lein ultima charta. .ti. j. ¶ Op. ꝙ lega⸗ ti non ſit donatio. q; diuerſus eſt ti. de donaß.a ti.de legad.ergo nõ idẽ.ut.l.ſi idẽ. C. de codicill. PNicit glo.triplex eſt donatio.pᷣ iſta qᷓ d legatũ ut hic. Iteʒ donatio ĩter viuos. Itẽ donatio cauſa moꝛ.Etẽ q̃rta donatio q̃ dẽ remuneratio. ut. l. aqliꝰ. de dona. ⁊.l.ſi vo nõ remunerãdi.S.mã. Itẽ ẽ alia donatio nõ ſimplex ſʒ ob cauſã.ut donatio ꝓpt᷑ nuptias que hodie uocat᷑ ſpoſalitia largitas de quo in ti.de do.ꝓpt᷑ nup.⁊ in coꝛpoꝛe ut ſpõ.lar. ¶ Auero in quo differt iſta donatio q eſt legatũ ab alia. Rũdeo q; in iſta donatiõe nõ ↄhit obliga/⸗ tio aliqua ĩter dontẽ ⁊ legatariũ niſi ĩcipiat a traditiõe.ut.S. e.l. luti. ⁊.l.j. C. de iure do. CMõ iſtud qð dicit glo.niſi icipi at a traditiõe qð nõ videt᷑ uerũ q; nõ obligat.ſʒ diſſoluit ſpẽm obligatiõis future. Ael dic dicit R i. ſuſtinẽdo glo. qñ gs ſol⸗ nit legatũ in vita tũc talis ſolutio trãſit in ſpẽm donatiõis ĩter viuos ⁊ eſt tuc effectꝰ.q; teſtõꝛ nõ potit ãpli reuocare ⁊ ĩ hoc dicit᷑ obligat. ſco qꝛ ex hoc nõ deducei falcidia.ut.l.ubide do. cau.moꝛ. Itẽ qꝛ tenebit᷑ de dolo ſi ĩterceſſerit.ut.l.ariſto.j. de dona. c hoc ultimũ videt᷑ ſetire iſta gl. cuz allegat.·. lutius 8̊.qe.que loquũ de legato ſoluto in vita.poſtea iũgit.l.j.C. de iure do.q dicit ꝙ qñ donatio ĩcipit a traditiõe tenet de dolo.⁊ hoc diẽ DPi.⁊ ego puto uerũ ſi aligs ſoluit id qð legauerit ſim plicit᷑ nõ expmẽdo ſe ſoluere ex cauſa legati.tũc ꝓmittẽdo nõ obligaret᷑ ꝗn poſſit reuocare.ut.l.cũ ꝗs.S.j.j.ti.j.nec etiã tra⸗ dẽdo.qꝛ nõ trãſit in ſpẽʒ donatiõis ĩter viuos ſʒ remanet lega tũ. ut. l. ij. j. de libe. le. ⁊ ibi tex. ⁊ ſic poſſet reuocare. ¶ Que/ ro utrũ interim dñiũ ſit ipſi legatarij.⁊ quo titulo. Rñdeo ꝙ ſit titulo ꝓ ſuo.ut.l.ſiqs ſub ↄditiõe.j.de ſolu.⁊.l.dotʒ fructuß; S.fi. S. de iure doti. . 15 1 3 Atile inutie nõ vitiat C Di teſtamẽto. mã dic ut. S. Vti. j.l. ſeruũ filij. S. ſi idẽ ſeruus. — 1 L Zin aut heres debet reſti⸗ C Aogd ſeruus. tuere legatario vidiſtis in Waree Quod ediſicatur in area legata cedit E legato.hoc dicit. vide.S.ti.j.l. ſi ita le/ gatum. SF. i. 2 Sirelinquit duob Fuis ita hʒ Jdnobus. de ius creſegl ſicut ſi duo bus liberis. h. d. C Op. de. l. ? ꝓpculo. S. eo. Sol. ibi legauit vni ſeruo duoꝛũ dñoꝝ ⁊ ſic nulla eſt ↄiunctio hoĩs.hic legauit duob ſeruis vnius uel diuerſofin. Euio Poꝛtio deficiẽs accreſcit coniũcto vbij ¶H IOm ↄiũcto re tm ꝓrata. h. D. ʒ uerã lec. —— ponit gl. ſ̊ qꝛ gl. hic clare nõ dicit iõ ſupple e ibi. ſz ſi diſũcti. dic duo pmi. i. meui x ſeõ. y titi erat tm re oiũct ¶ Op. iter eos iter quos nulla eſt cõiunctio nõ eſt loc iuri ac creſcẽdi.ut.l.⁊ ꝓculo.S.e.x.l.j.de uſuf.accreſ.F̊ hic nõ erãt cõ lũcti.q; lex dicit ſeparati ⁊c. Rñdeo ſeparati quo ad rẽ ſz con — * . iũcti erãt quo ad vba in pmis duob ut dixi.na titi erat re cõ/ iũctus cũ totus fũdus ei fuerit aſſignatꝰ. ¶ Sʒ op. ꝙ etiã titi ſit cõiũctus re ⁊ vbis.qꝛ tota res fuit ſibi aſſignata vbis ꝓpter copulatiuã ⁊. que cadit ĩter eos Fʒ poſit.gl. Hui'timoꝛe Di. dicit ꝙ dictio et poſita in gl.nõ fuit ↄiũctio teſttis.qʒ glo.qð apparet. q; tex. nõ ponit. Ego dicõ ꝙ copula ꝗ cadit iter di- nerſas o?ꝛones nunq; iducit ↄiũctionẽ vbalẽ/ut.l.ſi cum in an nos.S.j.qui.mo.uſuf.amit.⁊. C.de cadu.tol.S.ubi aũt.ubi di ciũ ꝙ vnitas ſermonis ĩducit cõiũctionẽ vbalẽ. Aut ergo plu res ponunt᷑ vna oꝛone ⁊ ſüt vbis ↄiũcti.qꝛ vnus ſermo.aut in diuerſis o'onib ⁊ nõ ſũt 2iũcti vbis.q; ſut diuerſi moniꝭ⁊ h optime ꝓbat iſte tex. Et iõ ut glo. pcedat oʒ ſubaudiri vnum vbü ibi du dicit ⁊ titio eñdẽ fũdũ.ſ.lego ut tex. ponit ⁊ iſta vᷣa Allij legũt ſcoo mõ ut in gl.ibi alij dicũt ⁊c.iſta non eſt uera. q; ſiponeres pmis duob relictq eẽ eadẽ dimidiã eẽnt ↄiuncti re ⁊ vbis.re q; aſſignat eadẽ dimidia.vbis q; in eadem oꝛone ponunt ergo pᷣferunt tertio qui cõiũctus eſt re tm. Mꝛeterea nõ põt dic ꝙ tertius ſit cõiũctus vbis cuʒ in diuerſa oꝛone ſit poſitus ut tex.dicit. Alia lec.eſt ꝙ oẽs ſũt Oiũctire tm̃. ide glo. ibitu dic Tẽ. Fm hoc oʒ exponere dimidiã.ſ.eandẽ. Sed Zhoc videt᷑ tex.q dicit partes in plurali.ſʒ tenẽdo hoc glo.ex . — ponit partes.i.pars.tenẽdo pᷣma lec.quam tenui.tex. ꝓcedit clare. Sʒ iſta tertia nõplacet q; ponerem pmos duos cõiun ctos re ⁊ de neceſſitate hẽm eos ponẽ ↄiũctos uerbis cũ ſint poſiti in eadẽ oꝛone.tene ergo bmã. ¶ Quero cũ cullibet ac/ creſcat.q̃rop q̃ parte accreſcat.Gl.dicit ſʒ duas ultimas lec. titio accreſcit ꝓ duab partib alij in tertiã. Sʒ tenẽdo pmam quã tenui cuilibet accreſcit in virilẽ.ar.l.cuʒ qõ.C.e.Di.dicit imo etiã ſʒ pmã accreſcit titio in duas partes cũ pmi duo uer bis giũcti hẽant᷑loco vntꝰ ⁊ ſic admittant᷑ ſolũ ad vnã dimidi- aʒ totius.ut.l.ſiqs titio.S.de uſuf.accreſ.5.ti j. l. plane.ij.rñſo Et. l. cũ qõ.nil facit.qꝛ ibi in pma parte loquũ qñ p legat totũ ſcdo dimidiã. In ſcðᷣo loquiũ qñ ſepi vni altilegat ſemel ean/ Aẽ rẽ. ⁊ ſic aptẽ pʒ ꝙ ad caſũ nr̃z nõ ptinet. ita dicit Ni.qð eſt . nerũ ut pʒ ex tex. ꝗ dicit ꝓ poꝛtione legati accreſcẽ. hẽs ergo noꝛe ex iſta.l. ꝙ poſiti in vna oꝛone ſũt ↄiũcti vbis.ſʒ poſiti in diuerſis oꝛonib nõ ſut cõiũcti vbis ſiue ibi ponat᷑ copula ſiue nõ. Scðo nõ ꝙ piũctus re unct eſkie parit norantu m⸗ imarit uł aliꝰlegat mulieri do AAR me herede. tẽ. aut dicit qcqad Lote dedero ⁊ nõ deducunt᷑ĩpenſe. aut dicit dotẽ ſimpir ⁊ ipẽſe deducunt. h. d. ¶ Op. de. l. dotẽ. j. de do. ple. Glo. dicit ꝙ ülla ꝑ iſtaz di ſtinguit. ⁊ ſic iſte. S. gloſat totũ ti.de dote plegata.Et aduerte ꝙ glo.nõ curat an ſuit vir uł exne ꝗ legauit.ſed curat demõ legãdi.qꝛ aut dixit qcqꝗd ꝑuenit.aut lego dotẽ. Ita tʒ Di. ꝓ hoc fac. S.de iureiu.l.eũ q.S.ſi mulier. Ol.C. de ſal. cau. adie cta. in. l. i. diſtinguit utrũ leget exne an vir. qð tex. hic pꝛima facie ĩnuit. cõit tenet gl. hic poſita ⁊ Fʒ eã ſũmaui. M Pira icit in WBB—– —, — — — — — — lo. dicit fateoꝛ ꝙ hic nedũ eſt ut dicit in.d.l.ij. C. de fal. cau.adie.le.ſ.ꝙ aut ꝗs legat ꝑ vbũ pᷣte niti tꝑis.ſ.gcqd ꝑuenit ⁊ tũc ĩpẽſe nõ deducutur. Aut ꝑ vbuʒ pfñtis tꝑis.⁊ tũc ſecꝰ. hoc ipſe ꝓbat ꝑ . hi poſitã ſuꝑ vbo ꝗc ꝗd. ⁊ ita puto ⁊ vide euʒ in.d.l.ij. ¶ vbů pue . vich .l. ij. iRbacr niſſe ſiue ꝓferat᷑ in ↄctibꝰſiue ĩ ultimis uolũtatib itelligit.ſ.cuʒ effectu. ut.l.ij. S. pueniſſe. S. de heredi.ul ac.uẽ.x.l.ꝗ ↄcubinã cũ ita.j.ti.j..j.ad tre.l.cogi.S.j.ergo hic dʒ ĩtelligi qcꝗd Scniei effectu deductz ipẽſis. oʒ ergo dici ꝙ iſte. Lecctchenr qᷓ;dã ſpalitatẽ fauoꝛe doj.⁊ iõ cũ ius cõe loquat᷑ ⁊ ꝓpꝛiaʒ uerboꝝ ſigniñcationẽ nõ dʒ extẽdi ultra caſũ ſuũ.ut.l.ius ſin/ gulare. ⁊. l.qð vo.ð.de legi.nõ ergo hẽbit hic locũ niũ exneo ſic legãte.hoc tñ ſub dubio dimitto.¶ Quero an in iſtis vbiʒ geꝗd ad te ꝑuenit ↄtineant᷑ fructꝰ. Muto ꝙ nõ.ut.l.heredis mei in bagztechel eg e,lluriis. E poͤt dlid AA ipartẽ tm̃ capit ꝓpt᷑ ſe põt ſolidũ E Am ei. ei be aliũ. h.d. De hoc.j.ad tre.l. cogi. 5. hi ꝗ ſolidũ.⁊.l.eã quã.C. de ſideicõ. ita. Ilta.l. bʒ diuerſas lecturas m ueraʒ. h. e e„. Indefinita eqpollet uli. ſecus in ozone S particulari q̃ ſiẽ dubia interpᷣtat ĩ minoꝛẽ partẽ.h.d. Ad euidẽtiã pᷣmitte ꝙ oꝛo ulis dẽ illa cui ꝓponit᷑ ſignũ ule dis uel nullus ⁊ ſi. Ovo particularis eſt cui ꝓponit ſignũ par ticulare.ut qdã aliꝗs uel vnus ⁊ ſi. Oꝛzo ĩdeñnita eſt qñ poni tur terminus cõis ſine aliqͥ ſigno.ut hõ hers ſili ⁊ ſi. Oꝛo ſin/ gularis eſt qũ ponit in oꝛone nomẽ ꝓpꝛiũ nõ termin cõis.ut niti ſeius. His pᷣmiſſis hic ſᷣm uerã lec.dʒ eẽ lr̃a qᷓtũ hẽs.⁊ ſic iĩdeſinita ſine aliquo ſigno, ¶ Quidã hñt in lr̃a in pn.qtũ qn tus.t ſic iſta vba q;tü qnt hẽs meus hʒ ĩpoꝛtãt q;tu oẽs here des meihũñt.⁊ ẽ rõ ſʒ ꝙ dicũt q; qlibet pot dici ꝗqntꝰ. Iſta nõ eſt bona lec.qꝛ qntꝰ nõ põt dici niñ ille q ꝗnto loco nolat ẽ in cipiẽdo a pᷣ.ut.l.quotiẽs.S.de uſufr.⁊.l.cu vo.S.gnãlit᷑ de ſi deicõ.li.Et ſi diceres ꝗlibet põt dici qnt m ꝙ numerare ĩci⸗ piet.⁊ ego dico ꝗlibet põt dici vn ᷣm ꝙ eũ deſignauit.eadem rõne hec dictio qntRnõ ẽ ſigniñcatiua niſi yni de pluribꝰ.vñ iſta lra nõ plʒ. Alij bñt qtũ ꝗs.⁊ tunc ẽ ſeſus ꝙ ſi anigs reliqt q;tũ ꝗqs hẽs meus hʒ hoc ĩtelligi q;tũ oẽs hẽdes mei hñt.⁊ ſi opponis ꝙ dictio ꝗs ẽ ſignũ particulare. Rñdeo uerũ eſt.ſed ẽ particulare ĩdeſinitũ qð põt cuilibet ↄgruẽ ergo ad oẽs re/ lert ita dicit glo.ſʒ nõ plʒ ꝛ etiã vnꝰ eſt ſignũ particulare ĩdeſi nitũ.põt eni reſerri ad quẽlibet quẽ deſignas. Pꝛetcrea iſtð ꝓnomẽ ꝗs uel q poſitũ in ſingulari nõ dʒ referri nin ad vnuʒ tm. ut.l.ſi ita fuerit.j.de re.du. Nera ergo lr̃a ẽ q;tũ hẽs.⁊ ſic ſine aliqͥ ſigno.de hac mã dicã.j.l.ꝓxi. „ -— 2 N Relictũ ĩ diẽ debet᷑ ſine fructib medij tpiꝭ (Pesaſus. ſi gra hẽdis fuit appoſit.ſec ſi gra a tarij. h.d. ¶ Op. de. l. iſideicõmiſſaria. j. ad tre. So. illa dz i/ telligi ʒ diſtictionẽ hui.l.⁊ qð nõ.S.de uſur.l.ĩ fideicõmiſſi. S.cũ pollidi.⁊ de annu.le.l.cu qs. als ĩcipit iabolenus. Siita. In alternatiua ſumarũ uel tẽpoꝝ iſpicit alo qo minus eſt in oblone.h. d. In tex. ibi eẽt ptãs.i. ſi diceremetiã.x.⁊.xx.foꝛe legata hẽdis eẽt electio ut poſſet eligere minimũ.tñ in vitate.x.ſolũ ſũt legata.ut.S.dixilʒ glo. alit dicat.ſacit ad iſt legẽ.l.ſi ita ſtipulatꝰ.x.uel.v.⁊.l.ĩter ſti pulatẽ.S.ij.de v.ob.¶ ¶ Op.in alternatiua utrũq; eſt in oblo ne. ut. l. illud aut ill de ↄſti.pecu.⁊.l.ſi duo rei de v.ob. So. ĩ oblone ſʒ etiã hẽs põt eligẽ ſolũ min?. ⁊ qꝛ pſũptio ẽ minꝰeliget. iõ dẽ legata mioꝛ qᷓtitas.Alibi dicit glo.⁊ meliꝰdicit ꝙ ſolũ minoꝛ qᷓtitas eſt in oblone in.l.ĩter ſtipulãtẽ.S.ij.de v.ob.⁊ ita ꝓbat᷑ hic in tex.⁊ in legibꝰ.S.alle.Ad ↄꝛiũ rñdeo in alt᷑natiuis utrũq; ẽ in oblo ne uerũ eſt qũ ponititer res ĩter qᷓs cadit affectio. Sʒ qũ poni tur ĩter ſũmas nõ cadit affectio iõ min tm̃ eſt in oblone adeo ꝙ ſi hẽs uellet ſoluẽ.xx.illa.x.nõ ſolueret ex cauſa legati ſʒ ex cauſa donatiõis.⁊ hoc tenent doc.in.l.cũ gꝗdã.C.de v.ſig.iõ ego dico ꝙ ſi in ritallb cacſeret affectio ꝓpt adiectionẽ ꝑſo ne cui dʒ ſolui uł lociubi dʒ ſolui ꝙ tũc eti ĩ q;titatibꝰ utrũqʒ eſt in obłone.ut.j.de ſol.l.ꝗ res.S.q mihi rome.⁊ de noua.il.ſi 5. in qlibʒ earũ dixi. ¶ Op. dẽ. l. plane.d. pe. S.ti.j. So. ibi dabat᷑ electio creditoꝛi.iõ utrunq; eſt in oblone.q; foꝛte eliget minꝰ. nec eſt pſũptio ſemꝑ ꝙ gꝗs eligat plus ut tota die videti Sed qñ dat᷑ electio debitoꝛilex hʒ ꝓ certo ꝙ ſoluet minꝰ.hoc tenẽt doc.in. d.l.cũ qdã.¶ Op.ꝙ electio dʒ eſſe legatarij.ut l.lutio.S.eo. So.hic vba enũciatiua fuerũt directa ad bẽdem ibi ad legatariũ uel erat dubiũ. Indefinita e ollet uli hoe — pluribus. adingganolerulel g ¶pollet uli. .uli diſtributiue nõ uli collectiue. nõ eni ꝗ/ libet hẽs tenet.ſʒ oẽs tenenĩ ut hic. ¶ Nꝛimoꝗro ꝗd ſiteſto⸗ gcdẽ oꝛo ĩdeſinita. BDe lega. ſevo. dixiſlet lher hẽs meus det qnq;. NHicit gl. ꝙ glibet tenet ad nq; ĩſolidũ.ar.C.ſi plu.vna ſẽ..j.ubi idẽ dꝛ in ſnia.i.dicit ic 1 de ſnia dẽ eẽ uerũ ſi talit eẽt ſoꝛmata petitio ꝙ ꝗlibet fu/ it iſolidũ ↄdẽnatꝰ.als ſi ſimpir qlibet tenet᷑ ꝓ virili.ut.d.l.j.C. ſi plu. vna ſẽ.⁊.l.paulus de re iudi.qdð eſt uerũ ſi talit᷑ fſoꝛmata eẽt petitio cũ ſnia debeat petitiõi ↄfoꝛmari.ut.l.ſi füdus.S.cõ muni di. ita dicit Di. Dicit ergo ipſe ꝙ libellus poteſt ſoꝛma/ ri ᷣ plure petẽdo quẽlibet ↄdenari iſolidũ.qð ẽ uerũ ſiĩ libel/ lo iſerat.peto ↄdẽnari ĩſolidũ ita ꝙ vna ſolutio ſufficiat ut nõ. glo.in.l.ſi mãdato titij.S. paulus rñdet.S.mã. ⁊ in auc.habi ta.C. de duobꝰreis.⁊ vide.l.creditoꝛ.S.duobꝰ.S.mã.⁊ ĩ coꝛ⸗ poꝛe vñ ſumit.facit.l.in executiõe.S.ſſolidũ.j.de v.ob.ſʒ ſi illa vba nõ ponerent᷑...ita ꝙ vna ſolutio ſufficiat tc libelluꝰ dʒ reij ci. ut.l.j.C. de fideiuſ.tu.dixi ĩi.l.ij.de duo.re.¶ Quero ſcðo q̃ eſt dꝛia ĩter oĩs ⁊ qlibet. Glo.dicit ꝙ oĩs eſt collectiuũ ⁊ at/ tribuit rẽ oĩb ſimul.ꝗlibet eſt diſtributiuũ ⁊ attribuit rẽ cuili bet iſolidũ qð nõ. ꝓbat᷑ in.l.nõ diſtinguemꝰ.S.cum in plures S.de arbi.⁊ de nã iſtoꝝ diſtributiuoꝝ dixii.l.hoc articulo de here.ĩſti. ¶ Quero utrũ hoc ſit uerũ ꝙ ideſinita eqpollet uli. Di. h ponit de re.iur.li.vj.ĩ rubꝛica. De.de hoc fac magnã diſtinctionẽ ⁊ multa poſuit ⁊ q̃dã nõ bñ. ¶ Etiõ pꝛo eoꝝ de/ claratiõe pᷣ q̃ro utrũ idefinita eꝗpollet uli fʒ pꝛopꝛia ſignifica tionẽ an ʒ iterpᷣtationẽ.Nicit e.ʒ ĩterpᷣtationẽ.na ꝓpꝛie loquẽdo aliud eſt dicẽ oĩs hõ currit.qꝛ falſiſicat᷑ vno nõ currẽ te.aliud ẽ dicẽ hõ currit.ut ꝓbat᷑ de re.du.l.ſi is q ducenta.S. utrũ.⁊ bñ dicit.caſus eſt.S.de ſerui.ur.pdi.l.ſi ſeruit.ibi ⁊ hu manius ⁊c.ubi declarat᷑ ꝙ ideſinita eqpollet uli ex humanita te ⁊ iterpᷣtatiõe nõ ex Aa ſignincatioe uocabuli.¶ Quero ide glo.ſj tu dic ut dixi.s.l.ꝓxi.nõ.iil.l. j.in glo.magna de re.iur.⁊ ibi dixi.¶ Tertio pᷣmitto ꝙ cũ q/ rit᷑ an ĩdeſinita eꝗpollet uli dʒ itelligi de ĩideſnita ꝓlata ab ho mine. nã ꝓlata a lege ſine dubio eqpollet uli.qꝛ etiã oꝛo ſingu laris ⁊ lex ſcripta ad ſingularẽ ꝑſonã ulr ĩtelligi᷑ ut ĩ pma con ſtituj. C. ut.l. iura nõ ſingulas. S. de le. T ĩtelligit uſj hoc mõ. ut oĩs ille in cui ꝑſona emergit illð ſuꝑ quo lex diſponit lege cõpꝛehẽdat᷑.vñ oẽ legej q̃ dicũt de uẽditoꝛe hñt locũ ĩ oĩ hoie qẽ uẽditoꝛ.⁊ q̃ dicũt de homicida hñt locũ in oĩ hoĩe ꝗ eſt ho micida ⁊ ſic de ſi. Reſtat ergo dubiũ qñ ꝓfert᷑ ab hoĩe.quo ca ſu dic aut ꝓfert in mã qieſt neceſſario ⁊ eqpollet uli.ut cuʒ di⸗/ co hõ eſt aĩal eꝗpollet uli oĩs hõ ⁊c.uel cũ dico obligatio ẽ in/ ris viculũ.actiõ ẽ ius tc.eꝗpollet uli oĩs oblo ⁊c̃.uel oĩs actio ⁊c.quia cuilibet de neceſſitate congruit diffinitio. Zut pꝛofer tur in materia contingente.⁊ tũc aut pꝛoſertur negatiue ⁊ tũc equipollet vniuerſali.ut.l.ſi is qui ducẽta.S.utrũ de re.du. ibi qð nõ feci.i.nihil eoꝝ feci.⁊ de v.ob.l:.ij.ĩſi.⁊.l.in illa ſtip.ubi ſi ꝓmitto ꝑ hẽdẽ meũ nõ ſieri ĩtelligit.i.ꝑ nullũ ſieri lʒ ſm ꝓpꝛi aʒ ⁊ logicalẽ ſigniſicatiõeʒ alið eẽt. Si uero ponit affirmatiue ⁊ tũc aut huic termino còi ĩdeſinite pꝛolato adijcit aligd qð ei põt ↄtĩgẽter ĩeſſe ex aliq euẽtu pᷣter uolũtatẽ diſponẽtis.⁊ tũc eꝗqpollet uli.uel nõ eꝗpollet ſʒ ꝙ caſus ↄtigẽtie dederit. AUer bi gra ſi dico hõ currit ex uolũtate mea nõ depẽdet an oĩs hõ currit uel nõ.ſi ergo ↄtingat ꝙ cũ hõ currat iſta idefinita equ pollet uli.qꝛ pᷣdicat᷑ de oĩbꝰ.Si otingat ꝙ qdã hõ currit ⁊ ꝗ⸗ dã nõ currit tẽ nõ eqpollet.qꝛ nõ pᷣdicat᷑ de oibꝰ. No exẽpla legalia.ſi dico fui mei textoꝛes ſequit ne ꝙ oẽs fui mei ſũt tex/ res.erte non.ſʒ ſi contingit ꝙ oẽs ſint textoꝛes iſta eqpollet uli als nõ.ut.l.ſeruis urbanis.S.ti.j. Si vo ↄtigẽtia depẽdet ex uolũtate ꝓferens.ut hẽs me dãnas eſto.dare ſiuolo ꝙ in/ telligatur de omnibus intelligitur de omnibꝰ als nõ. Aelle/ go lanaʒ. Si uolo ĩtelligẽ ꝙ ſit legata oĩs lana legata erit als nõ. In dubio lie tellig al. Hicuii Di.⁊ bñ. Aut ẽ eadẽ rõ oĩ uʒ ↄtẽtoꝝ ſbᷣ ĩdeſinita.aut nõ.ut ipſe dicit de reg.iur.li.vj.ſuꝑ rubꝛica. Me. dicit lati aut ꝓfert iſta ĩdefinita circa res aut cir ca ꝑſonas. Si circa res.aut p vba pluralia.aut ꝑ vba ſingu/ laria.Si ſingularia nõ eqpollet uli.ut ſi lego fũqũ coꝛnel.nõ videoꝛ legare oẽʒ fũdũ coꝛ.ut.l.apud iul.S.ſeio.S.ti.j.Sʒ cet te iſta nõ eſt ĩidennita ſʒ ſingularis.qꝛ res fuit noĩata noie pꝛo pꝛio iõ hic poninõ debuit.Zlut ꝑ vba pluralia mea.⁊ tũc aut E eadẽ rõ oluʒ ↄtẽtoꝝ ſub ĩdefinita ⁊ eqpollet uli.aut nõ ⁊ tũc ſecus.ut.l.oblone gnãli de pig.C.l.j.C.q res pi.ob.poſ. Iſta diſtinctio ĩter vba pluralia ⁊ ſingularia nõ plʒ.qꝛ ſi lego ueſtẽ ſi lego lanã uel argẽtũ uł ſilia adhuc ĩdeſinita eqpoliet uli. ut l.ſicui lana.j.de le.iij.⁊.l.ij.S.de li.⁊ poſthu. J0 alit᷑ eſt dicen/ dũ qũq; oꝛo ĩdefnita qᷓ ponit᷑ eſt ita ĩcerta ꝙ vitiat᷑ diſpoſitio. ut nõ.in.l.legato gnalit᷑.S.ti.j.tũc ĩ pñti ineſtigatiõe nõ cadit. Qñq; diſpoſitio remanet ualida.⁊ tũc diſtingue qñ cadit ĩter res ut dicit Hi.de reg.iur.li.vj.ſuꝑ rubꝛica.Si vo cadit inter ꝑſonas ⁊ tũc aut in caſu odioſo ⁊ nõ eqpollet uli.ut.S.de li.⁊ auoꝛabili ⁊ eqpollet uli.ut.S. de teſ. tu.l.ſiqs ita.S.j. ⁊.l.q ſi/ liabꝰ.in pn.S.ti.j. Hic eni eſt ſauoꝛ hẽdis ꝙ oẽs ſimul tenean tur q; tenebunt᷑ i minꝰ. ¶ Sʒ ſi qris qñ ĩdeñnita eqꝗpollet uli an eqpollet uli collectiue an uli diſtributiue.dic aut id qð im/ poꝛtat ꝑ oꝛonẽ ideſinita attribuit cuilibet iſolidũ ⁊ equipollet oꝛoni uli diſtributiue.ar. S. ti.j.l.ꝗ iliabꝰ.S.j. aut cuilbet pꝛo parte ut in dictiõe hẽs ⁊ tũc eqpollet ul collectiue ut hic.qð ẽ uerũ ſi onus adiectũ põt iter eos diuidi.ſec ſi adijceret᷑ res in/ diuiſibilis.ut.l.ij.in fi.de v.ob.⁊.l.eadẽ.S.cato.e.ti.Niindu cit hoc pn.cũ gl.in ar.ad qõnẽ ſi ↄcedo duob frib fũdũ ĩ fen dũ ut pᷣſtẽt q̃rteriũ bouis ⁊ qtuoꝛ oꝑas ſingulis annis.aut dẽ ut p̃ᷣſtet oẽs aut glibet aut dubiũ eſt.⁊ in dubio teneni oẽs tm̃ ad vnũ q̃rteriũ ⁊ qtuoꝛ oꝑas ſᷣm eũ qð tene mẽtti. (S it g Si vnia diuerſis hẽdibcq̃tita relinquat in du Mvpio ab utroqʒ debebit᷑ tota.h. d. ¶ Op. S. ꝓxi. So.ibi dãnauit ĩdeſinite ꝗ ĩideſnita eqpollet uli.h̊ ſinguiari/ ter. C Op.qñ dãnat ſingularit gꝗlibet tenet ĩſolidũ.ſʒ vno ſol nẽte alius liberat.ut.l.ille aut ille.j.ti.j. Sʒ dic aut danat ulit᷑ aut ĩdeſinite aut ſingularit. ꝛimo caſu tenet᷑ pꝛo hẽditarijs poꝛtiõibꝰ.ut.l.turpia. .fi.S.ti..S.e.l.legatari ĩ pn.ſcoo caſu idẽ.ut.S.ꝓxi.qð dic ut ibi.tertio caſu aut dãnat᷑ iĩ eadẽ oꝛone boꝝ aut in diuerſis.p̊ caſu aut copulatiue ⁊ ulr tenen:.ut.l. ſi hẽdes molarl S ii .Alut diſiũctiue ⁊ tũc ĩſolidũ.ſʒ vn ſoluẽ/ do alios liberat.ut.l.ille aut ille.j.ti.j.⁊.S.ti.j.l.ſi ex toto.S.j. So in diuerſis oꝛonibꝰ tũc qlibet tenet᷑ ĩſolidũ ⁊ vni ſolutio poſthu i t deur innoſmt li Eiten queritur. ant in caſu nõ liberat alios.ut hic ⁊.S.ti.j.l.vᷣuo alieno.S.ſiq a pᷣ.ꝰʒ Hi. ¶¶ Op. qñ eidẽ legat᷑ ſepi qtitas nõ duplicat legatũ.ut.l.pla ne. S.j.5S.ti.j. Solu.dicit glo.ibi ſuit legata bis qtitas vni ab vno hic a diuerſis.i¶ Sʒ ad hoc op.j.ti.j.l.lutius..ĩpuberẽ So.glo.pᷣdicta qñ qtitas legat. ꝛiũ q ſpẽs.Et iõꝓ declarã da iſia ma Hi. diſtinguit pleniſſime ſic.q vnilegat᷑ ſepi.aut legat᷑ qtitas.aut ſpẽs.ſi q;titas.aut a pluribꝰ hẽdibu aut ab vno.ſi a plurib tũc a quolibʒ debet᷑.ut hoc.S.C.õ.ti.j.l.ſeruo alieno. 5. ſigs a p̊. q itellige ʒ diſtictionẽ pᷣſſã. Si ab vno ⁊ tũc aut in eadẽ ſcriptura aut in diuerſis.ſi in eadeʒ in dubio ſemel debek. qꝛ nõ ẽ viſile teſtõꝛẽ uoluiſſe duplicare niſi legata/ ri pbet pꝛiũ.ut.S.ti.j.l.plane.⁊ de adi.le.l.cũ cẽtũ.ſi in diuer/ ſis ſcripturi.⁊ tũc aut eiuſdẽ uolũta.ut qꝛ vnũ teſtm ſcriptuʒ eſt in duab chard.aut diuerſarũ uolũtatũ ut ĩ teſtõ ⁊ codicill. ꝛimo caſu vna debet᷑ qᷓtita.⁊ ſi ſut diuerſe debet minoꝛ.ut I. e.l.ẽpꝛoni.ſi diuerſarũ tũc aut ſe nõ cõpatiunt.ut qꝛ vna de rogat alti.tũc ſemel tm debet᷑ ut hicĩ fi.⁊.S.ti.j.l.ſi mibi ⁊ tibi S. in legat̃.⁊.l.ſi ita ſit ſcriptũ.aut ſe cõpatiunt᷑ ⁊ tũc aut ẽ reli ctũ ſimplr ⁊ debet᷑ utrũqʒ.ut.l.qnqginta de ꝓba.qut ob cau ſa. ⁊ tũc ꝑ ſcᷣm videt a p receſſu.ut.l.libert.la.ij.in pn. de ali. le. Scðo caſu pncipali qũ legat᷑ ſpẽs.tũc aut in eadẽ nolũtate aut in diuerſi.ſi in eadẽ.aut ab vno hẽde ⁊ ſemel tm debet.ut l. plane. S. ſi eadẽ. S. ti.j.ſi a plurib.tũc aut ſimpir. aut a quoli bet iſolidũ.ſi ſimplr ſemel debet᷑.ut.l.ſi tibi hõ.S.j.S.de le.j. ? l. lutiꝰ. S. ĩpuberẽ᷑.j.e.ſi a quolibet iſolidũ dic ideẽm ſuari qd in teſtis diuerſoꝝ. ut.l.qd ergo.S.ſiqs duos.S.ti.j.ſi vo legat᷑in diuerſij uolütatib tũc aut eiſclẽ aut diuerſoꝛ. ſ eiſdẽ.tũc aut ab vno hẽde aut a pluribꝰ.⁊ idẽ ꝑ oĩa qð.S.qñ legat᷑ in aande,ʒ uolũtate ꝑ eaſdẽ.il.facit.j.e.l.meui.S.eũ. Si vo erãt diuerſe nolũtates diuerſoꝝ.tũc aut loco vni hẽbant᷑.ut q; legat defũ ct'x ei beres ⁊ tũc idẽ qð ſi leget in teſtõ vni.ut.l.huiuſinodi G. ſi ſpꝛoni. S.ti.j.qð videt᷑ uerũ ſi uolũtatẽ afſerat ut cõmo/ dũ dilatiõis.ſec ſi nullã qꝛ tũcidẽ qð in teſtis exneoꝝ.ut.l.me nius in pn.j.e.qð dic ut ibi. Si vo diuerſoꝛũ pꝛoꝛſus.tũc aut pᷣ ↄſequũ rẽ ex teſtõ vni c tollit petitio ex teſtõ alterius.ſʒ ſi p us ↄſequit eſtimationẽ ex teſtõ vni põt oſeq rẽ ex teſtõ altiu ut ĩſti. de le a. §. ires. c. 5. tl.. S. plane. cũ ibi nõ.ita dʒ ĩtelligi dD.l. plane. S. ſi duo;. ⁊. l. ſi ſeru 9 examinabo. Jita ſit ſcriptü. alali cipit ſe⸗ emininuz no ecõtra. h. d. COp. de. l. j. . ſz ſilcertũ de uẽ. in poſ.mit. Sol. bi tractal de odio.iõ maſculinũ nõ ↄcipit ſemininũ. C Op. de.l. ſicut in pn. ⁊.S.ſi.j.de oꝑ.li.So.ibi apparet rõ dinerſita tis. Iſtã mãʒ Ci. ponit in.l.qcũq;. C. de ſer. fug.ego dicami S rSditi nte euẽtũ diei uel ↄditio- ſub cõditione. eegari nõ põt repudia – ri.h. d.CMõ deeo ge dich delegatoin diẽ certu ꝙ añ diem nos nõ ꝑtinet. ¶Ad qð op. de.l. cũ dies qñ di. le. ce. ⁊.l. G.cũ igil. x. .is aũt de cadu.tol. So.añ diẽ certũ cedit dieg ad nos nõ ꝑtinet.¶⸗ * — — legat .S. j. S. tl. j. T. j. e0. l. me/ uius.S. duobus. Sed hũc paſſum in. d.S.duobus. plenius Pe lega. ſedo. legati quo ad traãſmiſſionẽ. Itẽ quo ad actionẽ ꝑſonalẽlʒ ob/ ſtet exceptio.ut.l.j. qũ di.uſuf.le.ce.⁊.l.nemo põt..ti.j.non aũñt q;tũ ad dñiũ qꝛ nõ trãſit niſi adueniente die. Glo.allegat l. añpe.S. fi. Lex. eſt.j. de uſuf.le.l.ſẽpꝛonius attalus.vñ af di eʒ ad nos uere nõ ꝑtinet merito repudiare nõ poſſum?ꝰ. No/ ta ergo ꝙ illud ꝓ quo poſſum hẽe actionẽ q tñ põt eẽ iefficax ope exceptiõis nõ põt repudiari ſicut illð ꝓqͥ ſolꝗ ſpeʒ hẽmꝰ de futuro. Alij timẽtes hoc ↄꝛiuʒ dicũt ꝙ hic fuit certa dies ᷓ ad noĩationẽ nõ og euẽtũ ut dies moꝛt.ita dicebat Rof. ſzõ mentẽ huius lre eſt.tene ergo iſtam. ¶ Op.C. de pac.Di:.j. Sol. aliud in repudiatiõe ut hic.aliud in pacto ut ibi.de hoc S.de acꝗ.here.l.ij qui.⁊.l.is põt.⁊.l.qui ſuꝑſtiti.⁊.j.de eura. Di pater Cõditio nuptiarũ tdlligii de ſuturij nupti 5is niſi teſtatoꝛ ignoꝛauerit pꝛeſentes.h.d. CNõ ꝙ ꝑ aduerbiũ niſi iducit ↄditio.dixi.j.de ↄdi.⁊ de.l.j. ¶ Op. ꝙ ꝓpt ↄctas nuptias de facto nõ ĩplet᷑ conditio.ut.l. hec ↄditio de odi.⁊ de.ſʒ nuptie facte a ſilia pꝛe ignoꝛate ſunt nulle. ut.l. paulus de ſtatu ho.ergo nõ eſt ipleta ↄditio.Sol. Dicit glo.ĩtelligas ꝙ hic ſilia erat emãcipata. . Verba pfitis tpis nõ — ita ſcripſiſſet. Porlrgunt ac debli diẽ uel ↄditiõalia niſi alið expmat.h.d.¶ Mõ ꝙ de/ Bitũ ĩ diẽ nõ dẽ debitũ de pñti.rõ qꝛ iſta vba dare facẽ ĩtelligũ/⸗ tur.ſ.cũ effectu.ſʒ nõ dẽ debitoꝛ ꝗ non põt exigi obſtãte exce ptiõe.ut.l. debitoꝛ de v.ſig. ¶ Querit glo.ꝗd ſi dies ueniſſet tꝑe moꝛi q nõ uenit tꝑe teſti. Rñdeo ꝙ nõ debebii.ut.l.ſiita de au.⁊ ar.le.¶ Ad hoc op.j.e.l.ſiq ita.So.ibippꝑt᷑ vbũ po teſt qð eſt extẽſiuũ.¶ ¶ Op.ſ.e.l.cũ nllꝰ.S.hẽs. So.ut in glo. Iſta.l.ĩducit Hi.ad.q.de clauſula q̃ apponi in teſtõ ſi no ua let iure teſti ualeat iure codicilloꝝ.nãa ſi ualet inſpecto pñti tpe lʒ aſte⸗ irritet clauſula illa locũ nõ hʒ niſi dicat ſi nõ ualet ulł ualebit.dixi plene in.l.j.S.de iure el be Snwgoanin iin duab ſcripturis pn/ mo ꝛonius cipalibus eiuſdẽ teſtĩ appa rẽt diuerſe q;t tates legate minoꝛ debet᷑.h.d.¶ Op. de ꝓba.l.ꝗqnq̃ginta. So.ibi erãt diuerſe ſcripture diuerſaruʒ uolũtatũ.hic vni uolũtat tm dicit glo. ¶ Op. hoc ꝙ dz ſta ri oꝛiginali.ut.l.ſiqs ex argẽtarijs..pe.⁊ ſi.S.de edẽ. So.h̊ utraq; ſcriptura erat parit᷑ pncipalis non magis vna eſt oꝛigi nalis ꝙ alia.⁊ hoc idẽ tex.ibi cauſa exẽplari.vñ ex utraq; po terat ſumi exẽplũ.Exẽplar enĩ dz ſcriptura pncipalis.exẽplũ ſcriptura exẽplata.de ſi.inſtr.l.ij.. C. de edẽ.auc.ſiq in aliqͥ ⁊. l. cellus. S. de ꝓba. ⁊ iõ ſi ſpaceren due ſcripture.ſ.inſttrᷣm publicũ ⁊ ꝓtocollũ notarij ſtarẽ poti ꝓtocollo.qꝛ iſta potiꝰẽ oꝛiginalis ſcriptura.ut ꝓbat᷑ in. dð.l.ſigs ex argentarijs.S.pe. ⁊ ĩ auẽ.de tab.per totũ.⁊ ita h ſiↄſtaret vnã ſcriptura pᷣ facta ⁊ aliq ĩde exẽplatã pme ſtarẽ.ſʒ ſi nõ appareret obtineret hec lex. Sʒ ʒ qñ ꝓſerunt᷑ due ſcripture ↄꝛie neutri ſtat.ut.C.de ſi. iſtru.l.ſcripture. So.itellige ꝙ hic ꝓlerebant᷑ a diuerſis vna ab hẽde alia a legatario.ſec ſi ab eodẽ ut in ↄꝛio. ¶ Op.glo. ns delwatte Bo utd ancetegang 12ðð Acinius ructꝰ partꝰ ꝑcepti ↄditiõe pẽdẽ te ad legatariũ nõ ptinẽt. h. d. rõ hu xr ſũmario ⁊ glo.ponit.¶ Qaäũo ꝗd ſi mari⸗ 8 tus legauit macipia pure. Rñdit glo. certe tũc hñt mancipia T eſtimat. Itẽ part editos poſt aditã hẽditatẽ qdð nõ multuʒ. Nõ ſi vir legat uxoꝛi ſimpłi rẽ qua eſtimatã accepit in do/ tẽ uxoꝛ hẽbit rẽ actiõe ex teſtõ ⁊ actione de dote hẽbit eſtima/ tionẽ. Coõtra hoc videt᷑ caſus.j.de do.pᷣle.l.ij.S.fi.dic ut ibi di xi. C Op./ꝗj. de pec.le.l.. Glo.nõ ſoluit. dic ꝙ in exercendo aſuras noluerit augere legatum. ꝗa ſilij noĩe ſenus exercuit. ¶ QOp.j.e.l.cũ pꝛ.S.pꝛ filie. Dic ut ibi. (Bonox. Luratoꝛ ꝗ bonoꝝ poſſeſſionẽ ꝓ demẽte ac/ α ²ccäpit & agnouit tenet᷑ ad legata cautiõe rece pta. h. d. ¶ Op.de cur. ſur.l.f. S. tali. Rñdeo uere interi non eſt qᷓſita niſi ad ſanã mẽtẽ ꝑuenerit ⁊ cõpꝛobauerit ſ habet᷑ ꝓ qſita.iõ legata ſoluunt᷑ exacta cautiõe qð ĩtellige de ſucceſſiõe exnei.nã hẽdi pꝛis ĩ cui ptãte erat q̃ri᷑ uere.ut.l.fi.S.j.de cur. lur. Fʒ vnũ ⁊ uer itellectũ. ODꝛtuo Qð ſupꝑeſt mihi ex re debita añ moꝛã W—.W’HWopempta non debet. h. d. Op. ꝙ ex re mea ſuꝑeſt meũ eſt. ut.l.ſolũ.S.j.de rei uen.So.itelligas ꝙ hic res legata nõ erat effecta legatarij.qꝛ legata ſub ↄditione uł non erat legatarij effecta.⁊ eodẽ mõ iẽ go. donio legata ⁊ poſtea deſtructa.¶ Nõ p diſtiguẽdũ aut mihi debei actio/ ne ꝑpſonali.aut qꝛ ẽ mea ⁊ ſic eã petẽ poſſũ actiõe reali. Reris caſu re ꝑempta nõ debet mihi aliqd. qð itellige qñ ꝑit i q pncpali pncipalieratin fe. ut ſpuᷣs vitalis uel ala ſeſitiua in boue.ſecꝰ ñn pncipalis pars remaneret. ut domo deſtructa ares ſupeſt. qꝛ illa debet.nt.l.grege.õ.ti.j. Iſta rõ ꝓbat᷑ in.l.peculiũ.j.eo. yñ id qð glo.hic dicit de domo deſtructa nõ dicit bñ.ubi uero rẽ poſſũ petere tanq; meàò qð ſuꝑeſt meũ eſt ſiue cõpᷣetit actio realis.ut.d.l.ſoluʒ..j.ſiue pſonalis.ut.l.ſi ſeruus.S.boue de cõdi.ſur.⁊ ibi dehac dixip ne be “ 8 egatũ cui eſtimatio debet᷑ ita ad hẽdẽ tra Si titio. lernn res egeen debel. h. d. es cui cõmerciũ legatari ꝓpt᷑ ei delictum XLabeo. e nõ debeĩ nec ei ſtunade ſecen legatari ns hʒ ei cõmerciũ hẽs nõ.h.dð. Hũc.S.hũiſtis examinatũ in l. apð eSr R bud Pde gerbo ob. J oꝛtio hẽdita deficiẽs accreſcit cũ Si teſtatoꝛ onẽ prata.h.d.¶ Op. .e.l. celſuj. §. ſ.So.ibi noĩati fuit on vni iniũctũ. ¶ Op. ꝙ op ſieri dʒ a qͥ wziſeligne ideicnaFd eSo n A veriitbſch. . edibu) legatarijs ⁊ do Theredibus. Bedhun cauſa motis põt bſtitui.h.d. ¶ Op. ꝙ etiã ſine ꝓmiſſiõe põt ſbſtitui donatario cauſa moꝛ.ut.j.ti.j.l.j.S.ſciẽdũ.⁊.l.iijj.v.ſi. Sol.ſi ego nolo ſubſtituere tali ſubſtitutus donatari cauſa moꝛ/ tis opoꝛtet ꝙ ſiat ꝑ ꝓmiſſionem ut dicit tex.ſʒ ſi uolo ſubſtitu ere ut ſtaret in pᷣ noĩe ſdeicõmiſſi poſſu eti ſine ꝓmiſione uti Zꝛijj.hoc examiaui in.l.j.de do.cau.moꝛ.ubi Di.ponit ⁊ Ci. de dona.cau.moꝛ.l.j. detig euẽt ſolutiõis declarabit an lega it naleat. h. d. ¶C Op. ꝙ hẽs utrũq; debeat. ut. l. ſiſic .fi. i.l. ſe. . ti. j. t. l. ꝗ duos. S. e. So. ibi erat electio teſtõꝛis debitoꝛij.vñ nil põt iputari bedi ĩ eligẽdo ibi ſec. ¶ Op.j. li.j.l. ideicõmiſſa.S.ſi reʒ. So.h̊ ſpõte ſoluit ibi inuituʒ exegit teſtatoꝛ. uel hic fuit nomẽ legatũ.ibi .ipſa res. Am ita Relictũ q;titat piuctũ vbo futuritẽ * Ltertpoρoazbúëεê0ςε dubio oditionem nõ fac. hoc dicit.¶ DOp.xrelatiuũ iũctũ vbo ſuturi tꝑis acit coditionẽ. ut l. ſtichuʒ. S.ti.j. So. hic ĩ relatiuo qᷓtitat ibi i relatiuo ſbe.pꝛo boc.l.ij.S. de hẽ.iſti.l.clemẽs ĩ f. Roõnẽ dixii.d.l.ſtichu.ſacit ad hoc.s.de ↄhẽ.emp.l.hec uenditio.Sy.be. it a⸗ Uis. Derbu põt eſt extẽſiuuʒ.⁊ iõ lʒ ctiòe põt. dixii.l.gallus.i pn. delibẽ.⁊ poſthu. ⁊ de iniuſ.teſ. l.j.iĩ pn. ¶ Quero uſq; ad qᷓtũ tp̃s extẽdatur ſigniñcatio hu ins vbi pòt. Rñdet Pi. uſq; ad tp̃s moꝛt.ut.l.ſi.de op.le.Et hoc iduceba in ar. ad. q.ſi dicat in teſtõ ſi nõ ualet iure teſti us leat oĩ iure quo ualere põt.de ꝗ dixiĩ.l.ſtita de au. ⁊ ar.ie. (Jse cui in tempus. uiles filij ↄditionẽ nõi⸗ IIN I Peplent. H. d. uel alit. Ad im plemẽtũ Oditiõi nõ ſufficit ciuilit᷑ factũ.h.d. ¶ Op.glo.de.l. mfr. C. de iſti.⁊ ſubſti. Sol. ut dixi in.l.gallus.S. ⁊ qd ſi tm. S. de libe.⁊ poſthu. Hi.inducit iſtã.l. ad qõnẽ teſtõꝛ ſubſtituit ſi lio ſi decelſerit ſine liberis ex ſe deſcẽdẽtib.demũ fili rogatus Sredli monaſteriũ.qrit utrũ deficiat illa oditio q̃ſ üla ba ex debeãat illud oꝑari q; eo caſu quo nõ fuiſſet appoſita. Di.di at eẽ idẽ q expᷣſio eoꝝ qͥ tacite iſunt nil opat᷑.iʒ iſta ↄditio de e hẽbat eudẽ itellectũ.qꝛ appellatio ſilioꝛuũ ſimpli facta intelli gi ur de ex ſe natis. ut hic ⁊ de cõdi.⁊ de.l.ſideicomiſa.hanc q. nõ aluor hic.ſ̊ examinabo eã in quodã cõſilio iſti teno⸗ ris videlʒ. Parmẽſis ꝗdã filiũ iſtituit c iuſſit ꝙ ſi decederet ſi ne ſilijs ex ſuo coꝛpoꝛe nad deueniat in ioãnẽ. demũ dict nli iĩ ſtitut igre ſus eſt monaſteri ⁊ ibi deceſſit.q̃rit utrũ dicta bo/ na ꝑueniãt in dictũ ioãnẽ an ad dictũ monaſteriu. In illa. q. lʒ fuerũt uarie opi.doc.⁊ diuernmode ſcripta ⁊ detininata re periat.Ego tñ hultimũ arbitroꝛ foꝛe viſſimuʒ ꝗ bona pᷣdicta debeãt ad dictũ monaſteriũ ꝑtine.⁊ ſubſtitutiõ: pᷣdicte locus nõ ſit. Pꝛimo eni hoc tʒ Ol.ff. de le. ij. l. ſi ita gs. S. fi. p talezʒ rõnẽ appellatio ſilioꝝ ſimpłi facta ĩtelligit oe e ad⸗ l. n ita qs. S. ſ.·de Odi. ⁊ de.l.ñdeicomi ſa. ſ expſſio eoꝝ qᷓ taci te iſũt nihil oꝑat.ut.l.iij.de le.j.de ndeiuſ.lnõ recte. Ergo per inde eſt hñduʒ ac ſi nõ fuiſſet expſũ ex ſe natis.hoc aũt no ex pꝛeſſo nõ eſt dubiũ ad monaſteriũ ꝑtinere. ut in auc. de ſanc. hug.g hoc pñti.⁊. C. ad tre.auẽ.riſi rogati. Scdo htʒ Ri. mat.p talẽ ronẽ uld ſideicõmiſſũ ſiue hec oditio repꝛobai ⁊ ꝓ nõ adiecto hẽtur.nõ iõ q;ꝛ monaſteriũ heat loco flij.ſʒ q; Eipe dimẽto vite ↄtẽplatiue.nã ꝗs timens ne bona ſua cogat reſti/ Mẽ. ſi deceſſerit ſine ſllijj ipeleret ad mrimoniũ ohẽduũ x reme titius. Silegal vna ex reb alt᷑natiue debi — ſit pñtis tꝑis poꝛigii ad ſutura h. d. C Op. S. eo. l. ſi ta ſcripſiſet. So. ?ẽ ꝓpt nam ybi põt qð c extẽſiuũ.Alſſignat glo.etiã alias rones de di Delega. ſcdo. nere? a noto religiõis ⁊ caſtitat.iõ ĩperatoꝛ hoc granamẽ ha/ buit ꝓ nõ adiecto.hoc eſt qð dicit tex.in.d.S.ſʒ hoc pñti.vn/ de dicit tales ↄditiões iualidas ⁊ ꝓ nõſcripi eẽ. ſʒ iſta ↄditio ſic expᷣſſa eſt multo plus ↄꝛia vite cõtẽplatiue ⁊ caſtitati ⁊ reli/ 6i c&. ita refert ? t Ci.in. d. auẽ. niſi rogati. Lertio ego p:o o illud qð relinquit᷑ cauſa dos de neceſſitate ĩtelligitur ꝓ mñi monio carnali.ut.ff. de iur. do.l.iij.⁊.C. de do.ante nup.l.ſ. Pꝛo ĩtroitu vo monaſterij nõ põt dari dos ut ex de ſimo.c. nõ ſaſ.⁊ tñ ila oditio ſeu cauſa remittii aliquo igrediente mo/ naſteriũ lʒ nõ poſſet dici ꝙ ciuilit ĩpleat.ut.d. .ſʒ hoc pñti.er o ⁊ in caſu ꝓpoſito lʒ noõ poſſit dici ipleta oditio ciuilit ꝙ ſi/ j dicani ex ſe nati ñ monaſterio debẽt dicta bona remanere Idẽ dʒ ⁊ põt dici de eo qð relinquit᷑ cauſa donatiõis ppt᷑ nu/ ptias.ut.d.S.ſ̊ hoc pñti. . QAuarto inter monaſteriũ ⁊ mona/ chũ nõ dã oᷣhi imrimoniũ ſpũale cũ ſolus abbas dẽ ſponſus ut plene nõ.de elec.qꝛ ꝓpt.p Her.⁊ Inno.ſʒ ſi ſideicõmiſſu reli quat᷑ ſᷣ oditiõe ſi nuptias nõ ↄxerit.⁊ ille grauat monaſteriũ igrediat᷑ nõ tenet᷑ ad ſdeicõmiſſũ rn 6, . hoc pñti. apparet ergo ꝙ hec nõ eſt rõ qꝛ videbat᷑ deſeciſſe ↄditio ſideicõmiſſi.ſʒ iõ qꝛ talis cõditio t tale grauamẽ ꝓ nõ adiecto ⁊ ꝓ nõſcripto hẽtur qꝛ vite ↄtẽplatiue ↄꝛiaret᷑.ſʒ in caſu ꝓpoſito eſt huiuimo di ergo tẽ. Quinto ego video ꝙ ſi alqd relinquit mulieri ⁊ ip ſa grauat᷑ ſideicõmiſſo ſi nupſerit ꝙ tale ſideicoõmiſſũ nõ pᷣſta/ ret᷑nõ tenet᷑ etiã ſi nupſerit.ut.l.quotiẽs.de ↄdi.⁊ de.⁊ ẽrõ qꝛ Pꝓ hoc nuptie ĩpedirent qꝛ timoꝛe illiꝰ grauaminis nõ nuberet ut. l. hẽs meus.S.fſi. de ↄdi.⁊ de.multomagis nõ ualet iſtud ſi deicõmiſſũ qdð eſt ĩipeditiuũ vite ↄtẽplatiue ꝗ longe melioꝛ ẽ ctiua.ut in auẽ.de mona.in pn.⁊ ibi nõ.coll.j. B Nãõ dʒ de habilitate pſone O n opoꝛtet. urzn ſeparati ab i li⸗ te. h. d. ¶. Quero quot edebeai ee capax ut le, atũ poſſit ↄſequi. Glo.dicit trib tpibꝰ.qʒð eſt uerũ in hẽdita⸗ tib.in legat vo qñ eſt habilitas in ꝑſona quaʒ teſtatoꝛ tollere nõ ſufficit ꝙ reꝑiat᷑ capax tꝑe moꝛt.ut.l.nõ itelligu.S.qũ aũt de iure fiſci.⁊ de dona.cau.moꝛ.l.in moꝛt.ita dic Di.⁊ bene ¶EEx glo.op.ꝙ de habilitate ꝑſone poſſit per ſe ſeparatiʒ ab oĩ alia cauſa q̃ri.ut.l.de etate.S.de mino.⁊ de ferijs.l.ij.ibiut etates ꝓbeni.⁊.l.cũ te minoẽ.C.de ꝓba.So.ibi qrit᷑ de eta⸗/ te ne eſt talis qᷓlitas que reddit ꝑſonã ihabilẽ ad iudiciũ exit᷑ cẽdũ.vñ bñ põt de hoc q̃ri añ oẽ iudiciũ.hoc eſt talis Ane tägit merita cauſe.lʒ eni eẽt nõ capax nõ/pꝓpt᷑ hoc erat ihabi ad iudiciũ exercẽdũ.ſʒ deſicit iuſtitia ſns⸗ ſab vng heaͤe 2 Silegatũ ab vno hẽde re/ Am ab vno. ie⸗ cõpẽſidi cum debi o deſiciat ille hẽs illi debiti onus ſuſtinet. ⁊ debitum iſolidũ ſuſtinet in totu cõputat in ponẽda roõne falcidie. d. ⁊ ẽ ſingularis.l.iſta quã no.⁊ nõ diligent᷑ qð i ſumario di xi. ¶¶ Mõ h̊ caſũ ꝙ actio ꝑſonalis hẽditaria dat ↄ vnũ ex hẽ dib iſolidũ etiã ad q;ᷓtitatẽ qdð eſt ſingulare.¶ Op.S.ti.j.l.ſer no legato.S.ſi teſtatoꝛ.⁊ j.ti.j.l.nomẽ.S.vni.⁊ fa.her.l.filia.?⁊ C. de pac.l.pacto ſucceſſoꝛũ.So.glo.tribꝰ modis.pᷣ ꝙ ſpale ſit fauoꝛe doſj ne mulier hẽat neceſſe agere cũ plurib pſonis.⁊ iſta eſt nera quã tʒ Hi. ⁊ Ci.in.l. ꝓ heditarijs.C. de hẽdi.ac. Seda ſo. eſt ꝙ in eũ dat actio nõ directo ſʒ ꝑ obliquũ q;ꝛ oẽs hẽdes puenirent᷑ actiõe de dote.iſte oueniret ab alijs actione ex teſtõò. Cõtra hoc facit tex. ꝗ dicit eos teneri ex teſtõ.ſz rnde i.actione ex teſtõ noĩe doſj.Hãc tʒ Guil.in.l.auus.S.de pac. qʒ eſt ð hũctex.in fi.q nõ põt gloſari cũ dotẽ tota ſoluat ut e⸗ alienũ nõ ut legatũ.tene ergo pmã. Tertia ſo. redit in idẽ cuʒ iſta ⁊ eodẽ moꝛbo laboꝛat.¶ Op. ad fi. S. de hẽ. inſti.l.ex ſa/ cto.t ad.l.fal.l.nẽſeniꝰ. So.reſpectu mulieris eſt es alienũ ⁊ iõ quo ad ceteros legatarios ut es alienũ hẽtur in cõputatio/ ne falcidie quo ad cohẽdes nrlegatſhetur. d alet legatũ rei uendẽde cui fundus * ꝓiuſta Kunatione b. d. titio. Pabuiſtis. ẽ.t.j.l. ſimihi x tibiin pn. doic nt ibi nõ. In tex.ibi placere videoꝛ hoc ad itellectũ mẽti nõ ad ſẽſũ coꝛpoꝛis retert.⁊ ſᷣm Ja.de are.ſimile in oibꝰ.ll.q ĩcipit videam .ut.l.videamus. ʒ.de in litẽ iurã. ⁊.l.itẽ apud labeoneʒ.S.ſi ſeruo de iureiur.?⁊ l. videam de uſuris ⁊ ſimiles. ʒy Ja. de are. facit ꝙ iſtud dice⸗ re videoꝛ poſſit referri ad oẽʒ ſeſũ ꝑ quẽ repᷣſentat᷑ aliqd itelle⸗/ ctuiſᷣm Ja.de are.⁊ doc.facit.l.teſtiuʒ.S.de teſti.ſacit.l.ij.. idẽ labeo de aqua plu. ar. — 0&ςR . Heredita repñtat pſonã defũcti Steo herede.3 Roded en velumd⸗ l. de ſti. ſer. So. alið de nſuſructu ꝗ reqrũ factu ꝑpſone utent. aliud in bẽditate ſeu ꝓpꝛietate ut ibipʒ. ¶ Do e hedue⸗ Delega. ſco de acg.te.do.So.aliud ĩ hẽditate relicta Ffuo qᷓ;i legato q ĩ ea qᷓrẽda regꝗrit dñi iuſſus.ſʒ hẽditas iacẽs nõ põt iubẽ.ut.l. itas. x.l.ĩ mult de acq.re.do.¶ Op.j.e.l.debitoꝛ.S.ᷣno So. Fut ibi. ¶ Op. de. l.nouatio de noua. ubi fu repñtat ꝑ- ſons hẽdis. So.iacẽte hẽditate ꝑſonã defũcti repñtat.nt h⁊ l.moꝛtuo de ſideiuſ.⁊ ea adita retroſingit repñtaſſe ꝑſonã he/ dis. ut.l.hẽs qũq; de acꝗ.hẽ. ⁊.l.ſ ex reb ĩ n.de ſtipu.fuo.⁊ l. ois hẽditas.⁊.l.oĩa ve.j.de re.iur.q fictio nõ hʒ locũ niſi ꝓ ta parte ꝓ q̃ ꝗs põt ſuccedẽ ut h pʒ.¶ Op. ſiiſtituit ille q parte ẽ capax ſequii ꝙ ꝗs decedit ꝓ parte teſtatus ⁊ ꝓ par/ te iteſtatus ↄ ea que habeni in.l.ius nrjm de re.iur.dic ut nõ.iĩ d. l. ius nim. ⁊. C. de ſecun.nup.l.j.qð nõ bene. 6 I rvi Ni Relictũ ſub noĩe dignita/ od pꝛicipi. traſt ad ſucceſot in di gitate Rdignitatẽ ꝗs hẽbat ꝑ ſe.ſec ſi per ↄñtiã alteri.h.d. ¶ Op.ſi legatarius decedit anteq; cedat dies legati nõ trãſ mittit legatu.ut. C. de ca. tol.S. in nouiſſimo.Gl. diẽ ꝗꝙ aliter cedebat᷑ dies oli alit hodie.qdð nõ ẽ uerũ.ĩmo eodẽ mõ.ut.l.j. ij x. iij.j.qñ di.le.ce. x.l.j.C.de ca.tol. Colligiĩ qddã ius: me/ diũ.ut.l.papia.⁊ dixiĩ.l. celſus. S. ti. j. Itẽ diẽ gl. ꝙ iſtðẽ ſpã le i pncipe.Certe ſi pncipi ẽ relictũ ſub noĩe dignitasj nulla eſt ſpalitas.ut.l.ãnua.S.j.de ãnu.le.ſj ſi ẽ relictũ ſbᷣ noĩe ꝓpotẽ põt pcedẽ gl. ¶ Et op.j.ti.j.l.ex ĩperfecto.x.l.cũ hẽdes.C.ꝗ teſ.fa. poſ. l. ſol. ibi ꝗͥ ad ſolẽnitatẽ.h ꝗᷣ ad traãſmiſſionẽ.q̊ ut dixi etiã q; ad trãſmiſſionẽ iſta lex otinet ius cõe ſi ponimreli ctũ ſᷣ noie dignita.nt tex. inuit.. Op.j.l. pxi,nã quguſta bʒ eadẽ puilegia q̃ pnceps hʒ.ut.l.pncep.S.de legi.Pic ꝗl. fallit H.uel hᷣ fuit ꝓnõſcriptũ.S.l.pxi.ſuit caducũ uel qſi. Lu dic ꝙ. z.l. pxi.ſuit relictu ei qhẽbat dignitatẽ pncipalr ⁊ ꝑ ſe L.l. auguſte. fuit relictũ ei ꝗ hebat dignitatẽ ꝑ aliũ.ut.l.fſemiĩe. 3. de ſena. ⁊ h tʒ Me. ⁊ Ci. refert i.l. cũ hẽde). C. ꝗ teſ. fa. poſ. Rõqꝛ ſoꝛtioꝛ ẽ dignitas quã ꝗs hʒ ꝑ ſe q; illa qᷓ; ꝗs hʒ ꝑ ali/ nʒ. ut.l.j.. ij. . de of. ꝓcon. ⁊ le. ⁊ ſic facit iſta.l.ꝙ ſi relinqui epo ſub noĩe dignitatis traſit ad ſucceſſoꝛẽ.ſec ſi relinqet᷑ vi cario qꝛ tuc nõ Kaſrern ſech tem wlegrlum ” ui agnoſcit partẽ videt agno⸗ cin reS. ſeere totũ legatũ. h.d. qð n. mi i Mõt quis ex ſua pſona repudiare ⁊ A mihi. dna fui agnoſcere.h. d.iſtã. l. de tlara ut. l. ſi mihi ⁊ tibi in pn. S. eo. Alianus comodũ aec uer 8 ☚ titio ipoꝛtio nõ grauata accedit graua/ LMete fit otributio ⁊ legata ſolida pᷣſtãtur 2 h. d. Querit gl. qd ecõtra ſi poꝛtio grauata accreſcit no grauate. Et dicit idẽ. gl. diẽ ẽ uerũ ꝙ ille cui accreſcit poꝛtio grauata tener̃ ad ſlla legata.nõ tñ ſit cõtributio ut au/ geatur poꝛtio ſua nõ grauata. ut.l.j.S.ſi coheredũ.j.ad.l.ſal. quod eſt notandum. = 1 1 oꝛtio deficiẽs accreſcit cũ onẽ ulianus ait. uccedentibus ab inteſtato.h.d. Op. j.ti. j.l. j. F. fi. ubi uadit ſine onẽ. So.ꝙ h aboy graua e lii, tex. ibi cũ eẽt ab eo ſid. n ñ relictũ. vñ alij dicũt g h eraãt ambo ĩ eodẽ gradu. vñ ambo ſuccedũt ex pᷣſũpta uolũtate deſũcti.ibi erat vn ĩ vno gradu ali ĩ ſequẽti lũc ſequẽs nõ ſuccedit ex tacita uolũtate defũcti cũ de eo defũ ctus nõ cogitauit. ¶ Sʒ hoc op.S.de codicill.l.pe.⁊.l.ſiq cũ nullũ. ubi nõ videt᷑ ſeri dꝛia ſiue ſint ĩ eodẽ gradu ſiue ĩ di/⸗ pari. vñ gl. tz pm ſo. Di. tz ſcam. Nec ob.d.l pe.x.l.ſiqs cuũ nullũ.qꝛ ibi teſtõꝛ grauauit ſimplir uemiẽtes ab iteſtato hic noĩati. Itẽ i.d.l. pe.ſuccedebat ꝗs pᷣter ſpeʒ deſũcti q; de eo nõ cogitauit. h vo cogitauit de eo.ſʒ huic ſo.ob. q; iuriſcõſul/ tus ꝓbat hᷣ ꝑ exẽplũ de ſubſtituto.ſed relicta noĩatiʒ ab ĩſtitu to debent a ſubſtituto. ut.l.ſi plures.j.ti.j.⁊.l.j.S.ĩ ſubſtõne. .ad. I. fal. Dicẽduz ẽ ergo ꝙ ambe ſolones mixte ſint uere. ſ. ꝙ ambo erãt ĩ eodẽ gradu ut ꝓbat lia q dicit cohẽdẽ e. Itẽ ambos noĩatĩ grauauit vñ accreſcit alteri cũ onere ſuo.ut.l.ſi duob;. §. j. . l. euitatib. F. lutius. S. ti. . ſecus ſi vnũ tin gra/ nauit noiati q; tũc nõ accreſcit cũ onere ut.l. celſus. S. pe. T fi 5.e. ⁊ ꝓbat᷑ ꝑ exẽplũ de iſtituto ⁊ ſubſtituto ut dixi ſupꝛa.de boc dicemus in. d.l. cũ pater. Scũ eſtimaret..e. alienus. Sip fuũ nõ rit hẽditas dño. ₰ lenBes ſibi manumiſſo tenet ad one⸗ ra dño impoſita.h.d. ¶ Op. ꝙ ſeruu teneĩ directo cu pater uel dñs teneat᷑ stpärectääſ., Blo. ſol. lnuit ꝙ nãlis oblo diuidat ĩ utiẽ ⁊ directã.q videtʒ.l.ſi eꝰ anet penes legatariũ ⁊t ad hẽdẽ nõ redit. h. d. CThãc.ldeclara ſicut.l.ſiqs titio in pn.S.eo. f. ad tre. Huitimoꝛe gl. loquit dubitatiue dũ dicit utili ut ita dixeri ⁊c̃.q.d.ĩpꝛope loquoꝛ ꝙ nãlis diuidit in directã ⁊ uti⸗ lem.ↄꝛiũ iſtð declara ut dixi in.d.l.cũ filio de le.ſ. L heres. Sip bẽderes legata ſine dolo ſu IEI EHomgaf legatario ꝑ ĩ factũ actionẽ ſuc currit.h.d. ¶ DOp.S.de odi.ĩde.l.ĩſũma.S.pe.Gl. dicit hoc iõ qꝛ cõmodũ huũit a defũcto iõ nõ diſtiguit ſciẽs uel ignoꝛãs de quo dixiin.l.cetera. F. ſ. x.l. ſe. S. ti. . T.l. ſi ſeruũ. S. de ülo.j.de uerbo. ob. Ar 1 Uerba enũcia Am ꝓponebatur. aidacltnbe tiõeʒ eo? q̃i teſtõ ſũt geſta.h.d.¶ Op.q; nõ ĩducũt ꝓbatio nẽ. ut.l.aureli.S.ſi.j.de li.le.⁊.l.lutiꝰ..j.j.ti... So.vba enũ ciatiua ĩ ultis uolũtatib iducũt pbatiõeʒ eoꝝ ꝗᷓ geſta dicunt᷑ milia eo pempto nõ debeĩ qo pit pars pᷣncipalis.ſ.ſpũs vitalis. ut ibi dixi.ita ĩ q̃driga ſi ĩteſtõ ut h.⁊ nõ eoꝝ q dicuni geſta ex teſtm. ¶ Op. de.l. ex fcõ etiã agitatũ.S.de hẽ.iſti.So.ut ibi.¶ Quero dẽ h ꝙ fi9/ deicõmiſſũ põt ꝓbari ex piecturis.qᷓ ſũt iſte ↄiecture.Gl. diẽ H ꝙ teſtõꝛ pus dixit ſe uelle ſſtituẽ. poſtea dic ꝑ erroꝛẽ ſe omi ſiſſe hoc ſufficeret. Itẽ ſuffic ad ꝓbãdũ ſʒ enũciatiue ſcripſit ĩteſtõut hĩ tex. vide gl.x nõ eã. ¶ MNõ ꝙ ſiteſtõꝛ antec; ue⸗/ niret ad teſtm dixit ſe uelle ſpſtituẽ ⁊ poſtea ſubſtituit ꝙ nõ pᷣ ſumit ꝙ ꝑ erroꝛẽ omiſerit niſi ip̃e poſtea dixerit ſe omiſiſſe in teſtõ ulłi alia ultia nolũtate dixerit ſe hᷣ feciſſe. Cõtra hᷣ videt᷑ 3. de hẽ. iſti. l. qtiẽs. S.j.⁊ qʒ dixii.l.ſiqs ĩ fũdi uocabło.S. ti. j. So.ut ſtati dicã.¶ Quero ꝑ qͥt teſtes dʒ hoc pbari.Gl.di cit h ꝙ ꝑ ſeptẽ ĩ teſtõ.p guc⸗ ĩ codicilł.Cõtra hoc videt᷑.s.de teſ.l. hedes.S.ſʒ ſ notã. Diſtigue qũq; ꝗs vli pbare diſpõnẽ teſtõis.qñq; diſpõ teſtõ:is ẽ certa.ſz ulłt qs/ꝓbare erratũ in aliq q̃litate uł q;titate.pᷣ caſu ſiue qꝗs uelit ꝓbare diſpõnẽ dire cto ſiue ꝑ piecturas reꝗruniĩ.vij.in teſtõ ⁊.v.i codicill etiã ad ꝓbãdũ illas ↄiecturas. ut.l.fi. C. de codicill.⁊ ita loꝗt gl.ij.⁊ fi. H ſcdᷣo caſu ſuffic ꝓbatio ꝑ minoꝛẽ numerũ teſtiũ ut.dð.S.ſ,. ſi notã.⁊ ibi nõ. Itẽ ſuffic teſtõꝛẽ ꝓbare dixiſſe anteq; ad te/ ſtm veniret. ut. d.l.qtiẽs. S.j.⁊ dixii.l.ſiqs in fũdi uocabulo. . Eculiũ ilegat᷑ vniuerſitas augmẽtũ ⁊ dimi „) Ehilthenutio ↄtingẽj etia viuo teſtatoꝛe ad le garin verter l d.iſt —R b⸗ ſſtez Aricæ Silegakres ex plib coꝛpoꝛib?oſiſtẽj nadrige.erigai qd ibiẽ pncipale ꝑit . atũ. b.d. ¶ Op. S.pxi. ubi qcqd ſuꝑeſt ex legato debet᷑. So. di⸗ cũt qdã ꝙ h̊ deceſſit ille equꝰq demr̃abat q̃drigã.ſʒ gl.diẽ ꝙ nõ curat ꝗs equ de q̃tuoꝛ deceſſerit. Ad ↄꝛium dico ꝙ qeꝗd ibi remãebat retinebat nomẽ peculij ⁊ familie.h̊ vo vno pem pto deſinit eẽ nomẽ q̃drige.Cõtra h videt᷑.l.grege.S.ti.j.ubi ex grege remaneret vn ille debet ſolus tñ nõ ẽ grex ſʒ põt di⸗ cilʒ vnꝰ nõ ſit grex.retinet tũ nomẽ gregis.ut.l.ſic municipiũ ʒ.qdð cuiuſqʒ vni.no.Hoc nõ placet q;ſ legat dom T rema/ net area debet area lʒ nõ retieat nomẽ dom ut. d. l. grege. S. ti. j. dicas ergo ꝙ in coꝛpoꝛe qð vno ſpũ ↄſiſtit ut hõ bos ⁊ ſi upeſt. ut. l.moꝛtuo ĩ pn. S.e.rõ * . pit pars pncipał.ſ.ille equq demrabat qdrigã ⁊ eam dirige at non debek qð remanet. ſec' ſi alius equus deceſſerit.⁊ ita Alt dicẽ iſte tex.ita ĩ area.nã domo deſtructa ſupeſt area qᷓ eſt fertl cõditio. .B te. Còͤtra imo tale legatũ ẽ nullũ.ut.l.poſt moꝛtẽ.S.ſed ſi fuo. potẽtiſſima pars dom.ut.l.eũ qui edes.j.de uſuc.ſed ſi ꝑiret area caſmate foꝛte ulł ꝓpter abũdãtiã aque.tũc cemẽta que re manerẽt foꝛte nõ deberẽt.ut ar.d.l.moꝛtuo.S.e.ar.huius.S. Titio. Si legatũ reliqtur ab vno ſub ↄditiõe q̃ ex eius XE— Pona depẽdet᷑ ſi legatũ trãſterat᷑ ad aliũ nõ tranſ d. ¶ Op. H dẽ ꝙ dies legati cedit adita hẽdita 8.ti.j. So.p nõ ſuit relictũ ſuo ſʒ titio.¶ Sed ð hoc op.q; pᷣ nalet legatuʒ liᷣtaſj ⁊ legatũ de fuo nõ ualet.d.l.poſt moꝛtẽ. 5 Dr Liht ꝙ h fuit relicta lipᷣtaꝰ ꝑ fideicõmiſſũ.⁊ hoc iʒ Hi.ſʒ h videt ð tex.hᷣ q; dic libᷣtaj cõpetit.⁊ ibi lib eẽ iuſuj ⁊c.vñi Ja.de are.diẽ ꝙ hᷣ fuit relicta libᷣtas directe.⁊ fatet᷑ cõ trariũ ꝙ legatũ nõ ualet. ⁊ ponit ꝙ h legatũ fuit factũ ſuo ſᷣ eadẽ die ⁊ ↄditiõe qᷓ liᷣtas.⁊ pũctat h in pn.poſt dictiõem le atũ. Si tenes pm expones tex. ubi dicit libertas cõpetit. ſ. deicõmiſſaria. ⁊ ubi dicit eẽ iuſſus ẽ itellige ꝑ ſideicõmiſſuʒ. ¶ Vtio iduco iſt.l.ꝓ caſu ad.qego tenui ꝙ ꝑ auc.ex cau ſa. ↄßuat᷑ule ſideicõ.ut.l.ita tñ. S.qtiẽ.j.ad tre.⁊.S.ſiq omiſ. cau. teſ.l. ſi kalef gau. tel.l. ſi fuũ. §. j. pone ergo ꝙ teſtõꝛ grauauit heẽdẽ ut reſti tuat p fideieõmiſſũ poſt moꝛtẽ ſuã. hẽditas uenit ad ueniẽtes ab iteſtato. Certe nõ tenet᷑ ad fideicõmiſſum niſi illo iſtituto mõriẽte ut h.ſacit.l.iij...de noua.⁊.l.cũ pr. S.ab iſtituto.j.e. i⸗ Euius. Oebitoꝛ partis fũdi ſi creditoꝛi ſůb ea dẽ cõditiõe qᷓ debebat legauit.ĩtelligi oaliam Sa SS — — — ——. — — De legat ſcdo. aliâ partẽ nõ illam quã debebat legare.h.ð.pᷣ ponit᷑ thema ⁊ qõ.ſcdo determinatio qõnis.tertio rñſio ad vnã obiectionem q fieret in ↄꝛiũ.qrto rñſio q̃ fieret ad aliã.ſcda ibi nolũtatʒ.ter/ tia ibi ſane.qrta ibi debitoꝛ aũt. ¶ Op.qꝙ ĩ dubio nõ eſt ueri/ ſimile ꝙ teſtõꝛ grauauit hẽdẽ ſuũ duplici pſtatiõe.ut.l.titia.S. qĩ nita.S.e.⁊ J.e.l.S.eũ. So.ibiĩ eodẽ teſtõ hic in diuerſis ut tex dicit. ¶ Sʒ op. ꝙ hẽs ⁊ teſtõꝛ ꝓ eodẽ hñtur ꝙtũ ad hec. nt. lI. huiuſmodi.S.j.S.ti.j.So. ibi hẽs expᷣſſe legauit illud qð defũct leganerat.ſʒ hic ſignincatio legatri fact ꝑ hẽdem põt aliud ĩpoꝛtare q; qð deſfũct legauerat.ſ.aliã partẽ q̃ ſigninca/ tio accipi ne legatũ ſit inutile. ¶ Op.de.l.ꝗ bis de v.ob. Gl. dicit expone ut ibi. tu dic ꝙ alia res eſt ĩ ſcðo legato q; pmo. ¶ Op. ꝙ naleat legatũ factũ creditoꝛilʒ nõ ↄtineat plus.ut l. ſi creditoꝛi.S.id qð.S.ti.j. So.fateoꝛ ꝙ ibi nõ ↄtinet plus al tero de q̃tuoꝛ modis q ponunt᷑ ĩſti.de ac.S.pluj.ſʒ ↄtinet pluj gnto mõ.qð declara ut ibi dixi. ¶ Vltimout iſta mã liqat h̊ Hi. ponit vnã diſtinctionẽ. Lu diſtingue alr.aut ꝗs legat in qtitate ant ſpe.ſi qᷓtitatẽ diſtigue.aut legatũ ↄtinet aliqð cõ modũ ant nõ.ut.l.ſi creditoꝛi.S.ti.j.ſi ſpẽʒ ⁊ tũc aut debet᷑ mi/ hi ex õctu.⁊ nalet ꝑ ulũ modũ ꝗ ponit᷑ in.i.iij.S.ſi rẽ.j.ti.j.aut srit mihi debita ab eo q legabat ex alio teſtõ.tũc ant legat illᷣ idẽ qð debebat᷑ ⁊ nõ ualet. ut.l.huiuſmodi.s.j.S.ti.j.aut legat ali uere uł p̃ſuptiue.⁊ nalet legatũ ut hic.qꝛ videt᷑ legare allaʒ partẽ. ¶ Quero qd ſihẽs nõ reigie totũ fũdũ ſʒ partẽ ſun/ di ſub eadẽ oditiõe an ualeat. Rñdeo aut dixit partẽ ſunplici ter ⁊ ĩtelligi de alia parte ut naleat legatũ. aut expſſit partẽ ſi bi debitã ex teſtõ manl X 5 ialer ut ꝓbat hic Fn Frunor; e.S. ↄſueuit reputari difficiij.ꝓ cuius uob S. aidetis Pmitto regula ẽ ꝙ due cauſe lu cratine nõ pñt ĩ eadem re ↄcurrẽ.ut iſti.e.S.ſi res. ⁊.j.de ac.⁊ ob.l. oẽs.⁊ de ſo.l.quotiẽs.cum ſi. Scðo Fnitto genl in/ re aſſumit alto de trib mõis.pᷣ gen accipit p his q ↄſſtũt põ/ AQẽ numero ul mẽſura q̃ ĩ gñe ſuo recipiũt fũctionẽ. ut.S.ſi cer. pe. l.ij. in pn. t. S. j. T de H genere nõ tractat hic ĩ tex. ̊ ego tã/ gã.j. pſeqndo mãʒ. Scdo mõ accipit ꝓ q;titate qᷓdã. puta ſi mihi debetr᷑ tertia uł qrta nł dimidia alicui rei ꝓ ĩdiuiſo dẽ mi/ hi deberi gen.nt.S.ſi pars hẽ. pe.l.j.S.pe.⁊ nõ.j.ad tre.:.de// ducta. S. nũmis. in fi.magne glo.⁊ nõ.j.e.l.vnũ ex familia.S. ſide falcidia. Tertio mõ dẽ genꝰ qð apud dialecticos dẽ ſpẽs ut hõ. vñ gꝗ dz hoĩeʒ ſimplicir eſt debitoꝛ generis.ut.S.ti.i.l.le gato gnãlit.⁊ qʒð ibi nõ.cũ ſilibꝰ.⁊ de debito generis iſtis mo dis accipiẽdo tractat iſte.S. His pᷣmiſſis omiſſa diuiſiõe Di. ⁊ alioꝛũ. iſte.S.diuidit ĩ tres partes pncipales.pma loquiũ de legato generis.i.qtitadᷣ facto ſimpłr non adiecta certa demõ ſtratiõe.ut qꝛ legata ẽ pars ſũdi ꝗqᷓ meuijẽ.ſcðo loꝗt᷑ de legato gñis.i.qtitat facto ſimplr nõ adiecta certa demõſtratiõe.ttio logt de legato generis alti puta hois ĩ genẽ.ſcða ibi ſʒ ſi pars tertia ibi nõ idẽ.⁊ q̃tibet pars ſpᷣdiuidit᷑i alias partickas quas pſequoꝛ ponẽdo caſũ ĩ terminis.¶ Venio ad caſũ ſumariũ ⁊ h.d. Due cauſe lucratiue ĩ eiuſdẽ pſona ⁊ ĩ eadẽ Fe ᷓ ve poſſz ad oculũ demõſtrari nõ pñt ↄcurrẽ eodẽ tpe qᷣ ad effectũ ſoli⸗ de exactiõis.h.d.⁊ ceſſat q̃ſ oĩa ↄia.¶ Venio ad caſũ in ter minis.⁊ pone ꝑ partes.pᷣmitte tñ ꝙ ĩ pma ⁊ ſecunda parte iſti ODuo teſtatoꝛes legauerũt rẽ alienã ſciẽter ⁊ erat piũcta ꝑſona adeo ꝙ legatũ ualet. ut. C. de le.l. cũ alienã. ⁊ no. S. ti.j.l non qᷣcũq; ĩ pn.Nic ergo ꝙ pᷣma pars ſbdiuidit᷑ in duas.qꝛ p po/ nit vni qõnis detminationẽ.ſcdo ponit defminationẽ alteri qõnis deſcẽdẽtis ex pᷣma.ſcda ibi neq; poſtea.Caſus pʒ ꝑ ſe. ⁊ rõ pmi deiẽ ne due cauſe lucratiue ↄcurrãt ĩ eadẽ re. ¶ Ad ſcdaʒ partẽ pncipalẽ uenio ⁊ illa ſpᷣdiuidit in tres.pmo ponit vnũ dictũ diuerſu a pᷣĩiure ⁊ ſcõ.ſcdo ponit᷑ detminatio vniujʒ qõnis depẽdẽtij ex dicto.ttio ponit rõ utriuſq; dicti.ſecunda ibi atq; etiã. tertia ibi neqʒ enĩ.pma ⁊ ſcda pars ẽ clara.in ttia ibi neq; eni.qᷓẽ magis difficilis pars.S.pone caſu.Hictuʒ eſt d.ꝙ qñ pars ẽ legata ſimpliciter ꝙ vna ſolutio nõ tollit alterã actionẽ ſz eadẽ pars potit iterũ ſolui. Queẽ rõ ꝙ pñt hic con currẽ plure cauſe lucratiue. Rñdet᷑ ꝙ regula.ꝙ due cauſe lu cratiue nõ ꝑñt ĩ eadẽ re ↄcurrẽ hʒ locũ ĩ eadem re q̃ poſſit ad oculũ demõſtrari.ergo regula nõ extẽdit ad caſũ qñn ↄcurrũt i eadẽ re q̃ nõ poſſit demõſtrari ad oculũ. pbat iſta lr̃a neq; eni ⁊ẽ. Mã plures ĩ vno fũdo cõi pĩdiuiſo nõ obtinẽt dñiũ certe par qᷓ poſſit ad oculũ demõſtrari ſqʒ ſolũ iuris itellectu. qð eſt nerũ nõ facta diuiſiõe coꝛpoꝛis.n añ diuiſionẽ nõ põt demõ/ ſtrari ĩ fũdo aliq̃ pars qu poſſet dicẽ hec ẽ mea ꝙ ea etiã non ſit ſocij.ſʒ poſt diuiſionẽ potes dicere bec ẽ mea hectua.⁊ hoc vult dicẽ tex.iſte ſʒ Jo.⁊ Aʒo.q ad eũdẽ finẽ tẽdũt.⁊ illð qð o. hic dicit ꝙ qdã ſbᷣaudiũt eni.ꝗdã nõ.nec leuat nec ponit Pe.CAcd tertiã parteʒ accedo ibi nõ eidẽ. Et iſta ſpdi uidit ĩ tres particulas.pᷣ ponit dictũ diuerſũ a ſcedẽtiĩ hole in genere.ſcðo iullud extẽdi ad ſtipulationẽ.tertio aſſignat᷑rõ di cti.ſcda ibi eadẽ.tertia ibi hoĩs. ¶ Et aduerte ne erres in iſto v. hoĩs cauſã.poni rõ dicti nõ rõ ðiuerſita⸗ iter hũc caſũ ⁊ p/ cedẽtẽ.illã nõ ponit iuriſcõſult qꝛ eſt maniteſta.nã illud debi tũ generis nõ põt ad oculũ demõſtrari.hic vo hõ ſolutꝰ bñ po teſt ad oculũ demõſtrari.⁊ iõ nõ põt ſolui ne ↄcurrat due cau ſe lucratiue. ⁊ iſta eſt rõ diuerſitat.ſʒ in hoc v.ponit᷑ illa rõ q̃re nõ põt ſolui q̃ ſumi ex alia regula qᷓ dicit ꝙ ea q apponuntur ad obligationeʒ ſi ĩ his nõ ↄſiſtit obligatio nec ſoluiio.ut.j.de ſo.l.ꝗ.x.S.ſtichũ ĩ pn.de v.ob.l.ſiduo rei.Ad ꝓpoſitũ ĩ lega to Kener oẽs fui ↄtinent᷑ q;tũ ad ſolutionẽ.⁊ ille ꝗ ſolueretur videret᷑ ab initio ſuiſſe ĩ obligatiõe.ſed pone tpe legan hẽo qᷣl- dã ſeruos.ĩ his nõ põt oſiſtẽ obligatio ab initio.qꝛ qð eſt meũ nõ põt ſieri ampli meũ.ut.C. e.l.ꝓpꝛias ⁊c. ⁊.S.ti.j.l.cetera. S.j.ergo nec ſolutio eadẽ rõne ĩ fuis ꝗ poſtea ceperũt eẽ mei. nã ceperũt nõ eẽ i obligatiõe. ⁊ ſic nec ĩ ſolutiõe lʒ deſinàt eẽ. ⁊T hoc vult dicẽ iſte v.cu ſit in obligatiõe ⁊ infra pleni declara bo.Expedita lra collige nõbilia ꝑ teipſũ.¶ Venio ad oppo ſitiones ĩ ꝗb tenebo hũc oꝛdinẽ.q p opponã oꝛdinate ad q; libet particul declarãdo tex.⁊ glo.poſtea opponã de aliꝗbꝰ modis ad declarationẽ mãe q̃lit᷑ pñt ↄcurrẽ due cauſe lucrati ue. ¶ Mꝛimo op.ad pmũ h̊ fuit legata pars ꝓiĩdiuiſo ⁊ ſic ge nm. ut.S.dixi.ſʒ qñ gen debet᷑ a duob ex duab cauſis lucrati uis ſolutiõe facta ab vno nõ liberat᷑ ali ſed facit ꝙ illa ſpẽs ge neris q̃ eſt ab vno ſoluta nõ poſſit ab alio ſoluint.j.eo.v.non idẽ.hic aũt dicit ꝙ ↄtigit liberatio. So.qñ gen debet᷑ repoſi/ tũ ſub certa demõſtratiõe.tũc ꝑinde ẽ ac ſi deberet᷑ ſpẽs.ut.S. ti. j.l. talis.S.itẽ ſi leget.⁊.l.ſj ſi certos.facit.S.ſi cer.pe.l.certũ ſʒ hic fuit appoſita certa demõſtratio.qꝛ dixit pars ſũdi q̃ me/ uij ẽ.iõ ẽ ꝑinde ac ſi deberet᷑ certa ſpẽs.iõ ↄtingit liberatio ne due cauſe lucratiue Ocurrãt.¶¶ Scðo op.regla de duab cau ſis lucratiuis nõ hʒ locũ ĩ rebꝰ q̃ nõ pñt ad oculũ demõſtrari. ut.j.v.neq; enĩ.ſʒ h pars meuij nõ pòt ad oculũ demõſtrari.er go ex vᷣtute dictẽ regule nõ ↄtigit liberatio. So.Hi.ſatet ↄꝛiũ eẽ difficile.ſʒ dicit ꝙ alit᷑ nõ põt dici niſ ꝙ hoc hic operet᷑ cer/ ta demõſtratio fcã de ꝑſona titij i legandout ſit ꝑinde ac ſiad oculũ poſſit demõſtrari.ſʒ ibi fuit legata ſimpir ſine demõſtra tiõe.¶ Tertio ʒ iſtã iſo. 2ſi hoc eẽt ꝙ certa demõſtratio ſaceret reʒ hii pinde ac ſi poſſet ad oculũ demõſtrari.iõ ſeqret᷑ ꝙ ĩ ſequẽti parte eadẽ parꝭ q̃ eſt ſoluta ſolui nõ poſſet.qð eſtʒ v.atq; etiã.ꝓbo ↄſequẽtiã ĩ ſequẽti parte lʒ res ĩ legando non fuerit demõſtrata certa demõſtratiõe. tñ in ſoluẽdo ſuit certa demõſtratio qꝛ ſoluit partẽ qͥ fuit meuij.ergoĩ ſolutiõe põt di/ ci ad oculũ demõſtrari ꝓpt᷑ certã demõſtrationẽ.ſʒ res ꝗ in ſo lutione põt ad oculũ demõſtrari iterũ nõ põt ſolui.ut.j.v.non idẽ.ergo ↄcludũ ꝙ certa demõſtratio nõ facit rẽ eẽ ꝑinde ac ſi poſſet ad oculũ demõſtraritũc cũ releuat.tñ dico Ni.bñ dice re.nã debes ſcire ꝙ demõſtratio dʒ ↄſiderari.tũc cuʒ releuat als nõ.vides enĩ ꝙ qñ ĩlegando deſignat᷑ certa ſpẽs de demõ ſtratiõe nõ curat᷑.qꝛ ſiue va ſiue falſa ualʒ legatũ. Sʒ ſi nõ expᷣ mit certa ſpẽs nec res tẽ curaĩ demõſtrari ut ꝑ eã ualidet᷑ ⁊ cer tiſicet legatũ qð als eẽt iutile ppt᷑ ĩcertitudinẽ.⁊ tẽ falſa demõ/ ſtratio vitiat.ut.j.de ↄdi.⁊ de.l.demõſtratio.⁊ ibi nõ.i.j.⁊.iij. lo. ⁊. j. de le. iij. l.nup.ita ĩ ꝓpoſito in pᷣ caſu qñ res ſuit demõ ata ĩ legãdo dʒ ↄſiderari demõſtratio etiã ĩ ſoluẽdo qꝛ expe dit. nã ſi nõ ſolueret᷑ pars ꝗᷓ meuij ẽ nõ ſolueret᷑ id qð debet᷑. ſʒ hic fuit legata pars ꝗ meuij ẽ hoc nõ ↄſiderat᷑ qꝛ non expedit. nã q̃cũq; pars ſoluat᷑ ſe Dluik qð debet. Rñ.ergo bꝛeuit᷑ ad ↄꝛiũ ibi nõ curat᷑ demõſtratio qꝛ nõ expedit.⁊ iõ nõ videtur res ad oculũ demõſtrata.hic curat᷑ demõſtratio qꝛ expedit⁊ videtur res ad oculũ demõſtrata. ¶ Quarto iſtud op.⁊ videtꝙ ex dlibet teſtõ ↄſeq̃r ſolidã rẽ. ut. S. ti.j.l.plane.S. ſi duobꝰ. So. aut pᷣ er rẽ ve ⁊ hʒ locũ regla de duab cauſis lucratiuis qꝛ ↄtĩgit libᷣatio ex alia ut hic.aut pᷣ ſeqr ſicte qꝛ p ↄſeqr eſtima tionẽ.⁊ tũc regła nõ hʒ locũ ut ibi notat᷑.⁊/ ꝓbat᷑ iſti.eo.S.ſi rej iõ dixii ſ mario vᷣe ⁊cc.¶ Quito op.õ hoc ⁊ videt᷑ ſ p cõſeqᷣr eſtimationẽ ꝙ ex alia cauſa ↄtĩgat lihatio.nt.l.huinſinõi.S.ſi ſẽpꝛoni.S.ti.j.So.ut ibi.qꝛ q̃ dixi hñt locũ ĩ teſtõ vni nl duo rũ q hẽbani loco vni. rõ qꝛ nõ pᷣſumit᷑ teſtõꝛẽ uoluiſſe legatũ duplicare ut ibinõ. ſec ĩ teſtis pluriũ penit diuerſoꝛum. Nec ob. huic ſoloni.l.qð ergo.S.j.S.ti.j.ꝛ ibi teſtõ: reliꝗt diuerſis hẽdibꝰ. ⁊ expſſit ꝙ qlibet feneret᷑ ad ſolidã rẽ. vñ hʒ locũ regu la ꝑinde ac ſi eẽt relictũ ĩ teſtis diuerſoꝝ.hẽs ergo clarã iſtam articuld.¶ Sexto op.ad v.nec peſt moꝛtẽ.⁊ videtꝙ actio emel exticta reſuſcitet.ut.S.ſi ex nox.cauſa aga.lij.ĩ fi. Sol. dicit glo.j.de ſo.l.q res.S.areã.ꝙ hec ẽ regfa.ceta ſunt ſpãlia ubiiuſta cauſa ĩteruenit.ſʒ fʒ Dl.i.l.ðꝛia ſuit iuſta cauſa quia res nõ videt᷑ ꝑfecte fuiſſe ei exqᷣ põt ꝑ reſtõnẽ ĩ ĩtegrũ aduoca ri. Alij dicunt ꝙ regula iſta nunq; fallit.qꝛ actio ſemel exticta nõ reuiuiſcit eadẽ numero.ſʒ alia util datiua nõ natiua. Iſtoꝝ opi.recitat Ci.C.ſi aduer trãſac.l.ij.in pn. Cõtra.iſta opi.nõ ẽ va ꝑ.l.ſi cũ ꝗsĩ ſi.j.de furt.ubi dẽ ꝙ eadẽ reuiuiſcit.An.ʒa⸗ phi.dicit ꝙ põt dici ꝙ ill ẽ ꝓpt᷑ ſictionẽ poſt iminij.vñ diſtin guit aut reuiuiſcit ex cauſa q hʒ tractũ retro aut nõ. Iſtð non plʒ ꝑp.l.deferre.S.ſi.j.de iu.fiſ.ubi videt᷑ reſtitui eadem directa etiã ex cauſa ꝗᷓ hʒ tractũ retro ꝑ fictioneʒ. Ci.in. d.l.ij. C. ſi ad/ ner. trãſac.dic̃ ꝙ reuiuiſcit eadeʒ.ſʒ hoc ẽ miraculoſe ſic hõ nõ reuiuiſcit ʒ cõeʒ curſũ nãe ſʒ miracłoſe ut ĩ laʒaro. Iſtð dictũ oĩno diſplicet ſpaãlit᷑ ĩ mã illa.C. ſi aduer.trãſac. Na ſupponit ꝙ actio q reſtituit᷑ ei ꝗ trãſegit cũ minoꝛe petita reſtitutione a mioꝛe ſit eadẽ cũ pma.hoc ẽ multũ iniquũ. Nã cũ actio q̃ datẽ ipſi reſtituto ſit utilis reſciſſoꝛia annalis.ut.C.ex ꝗq.cau.ma. l.ab.hoſtibus.⁊.j.de ac.⁊ ob.l.in honoꝛarijs.v.ſʒ cũ reſciſſa. ⁊ iſti.de ac.S.rurſus. Iſta q dat᷑ ei aduerſus quẽ ipetrat᷑ ſiẽ ea dẽ cuʒ pma erit directa ⁊ ꝑpetua.ergo hẽret plus q; minoꝛõ l.ſi iudex circũuẽto.ff.de mi. MPꝛeterea ẽ ̊ caſuũ.l.naʒ actio qᷓ reſtituet᷑ ei aduerſu quẽ minoꝛ petit reſtõnẽ ẽ utili.ut.S.de tu telis ⁊c ra.diſ.l.altius.⁊ de euic.l.ſi cũ uẽditoꝛ.S.ſiij.ergo non ẽ eadẽ cũ pma.qd dicemꝰ.Nico glo.in.S.areã.optime picXc. q; regla ẽ ꝙ nõ reuiuiſcit ut h.ceta ſũt ſpalia ex cauſa. Atru, aut ex caſibꝰĩ ꝗbreuiuiſcit ſit eadẽ cũ pma uł alia ſic diſtigue Aut ẽ expᷣſſũ ĩ iure utrũ ſit eadẽ ul alia.tẽ ſto illi diſpõni. Aut nõ.⁊ tũc aut reſuſcitat eã pᷣtoꝛ moꝛtu ul viuꝰ.⁊ tũc ẽ utilis.ut d.l. ij. ſi ex nox.ca.aga.⁊ ĩ toto ti.de mio.⁊ ex ꝗ.cau.ma.⁊ de capi.di.Cũ ſi. Aut reſuſcitat eã Oſtitutio alia ciuilis.⁊ tunc erit eadẽ cũ pma.ut.d.l:.ſi cũ ꝗs.S.ſi.de fur.⁊ de iure ſil.l.deſerre. S. fi.ſic itelligo.l.q;uis.ff.ad uelle.pᷣdicta va qñ eẽt actio ĩ totũ exticta.ſec ſi eẽt eliſa ꝑ exceptionẽ qꝛ tũc etiã pᷣtoꝛ remouẽdo obſtaculũ exceptiõis faceret pᷣma actionẽ durare.ut nõ.in.d. l.ij.ſi aduer.traſac.¶Accedamad ſcdaʒ partẽ pncipaleʒ.⁊ ad eã pᷣ op.dẽ hic ꝙ pars fũdi fuit legata ſimplr. Sʒ iſtð lega tũ nõ videt᷑ nalẽ qũ lego fũdũ ſimpłi nõ adiecta certa demon/ ſtratiõe.ut hẽtur.S.de iure do.l.cũ poſt.S.gener.⁊ nõ.ðS.ti.j. i.l.legato gnãlit. So.dico ꝙ fũdus fuit demonſtrat certa de mõſtratiõe.qꝛ dixit lego partẽ fũdi ſẽpꝛonij uł fũdi ꝗ eſt iter ta les ſines ⁊ no fuit deſignata cui pars legat.qꝛ tũc heret locuʒ Pn.⁊ iõ hic dẽ ꝙ pars ſuit legata ſimpłr.nõ aut fũdus fuit no miat ſimpłr.⁊ hoc ſetit glo. parua q ĩcipit puta ⁊c ſuꝑ vbo le gat᷑. ¶ Scðdo ad idẽ op.legatũ qtitatis nõ ualet q;titate non adiecta. ut.d.l.cũ poſt. S. gener. ⁊.j.de v. ob.l.ita ſtiplatꝰ.nõ. S.e.l.qdã teſtõ.ſʒ hic q pars fuit legata ſimplr lʒ ſit adiecta certa demõſtratio fũdi.no tñ ẽ adiecta certa demõſtratio qte. qꝛ nõ ẽ dictũ utrũ de dimidia ttia uł qrta.⁊ ſic videt᷑ ꝙ legatũ nõ ualeat. So.ↄꝛiũ loqui: ĩ legato q;titat᷑ hicĩ legato qtitatſj. ⁊Tĩ dubio appellatiõe part᷑ ĩtelligi᷑ de dimidia.ut.j.de v.ſig.l. nomẽ filiarũ.S.j.⁊ hoc dicit glo.Et põt eẽ rõ qꝛĩ qtitate ipſuʒ totũ ẽ certũ qð nõ contingit ĩ qtitate ſimplłr legata.¶ Tertio op.ad v.atq; etiã.hic dẽ hãc eãdẽ partẽ ⁊c. Sʒ ð iſtð pnomẽ hic hec hoc ẽ demõſtratiuũ ad oculũ.ut.l.nemo dubitatĩ pn. 5.de hẽ.iſti.ſacit.l.certuʒ. S.ſi cer.pe.ſ̊ pars ꝓĩdiuiſo nõ põt ad oculũ demõſtrari. ergo male dic hac eãdẽq; ⁊c. QAuidã fa ten?᷑ Seiũ.q; male loquii luriſcõſultꝰ.nõ eni debuit ponẽ diſtin ctionẽ hãc.⁊ hoc ſetit glo.ĩ pn.Tu dic ꝙ bñ loqui: iuriſcõſul/ 1ꝰ q; pnomen hic hec hoc ẽ demõſtratiuum ꝓ re qẽ de pñti.⁊ hoc bñ fateoꝛ.tñ põt demonſtrare rẽ coꝛpoꝛalẽ q̃ ẽ ĩ ↄſpectuæ certã rẽ icoꝛpoꝛalez q̃ de pñti ĩtellectu concipit.vñ dic lex hec actio ⁊c̃.S.de edẽ.:.n.⁊ de calũ.l.hec actio.cũ muille ſi.x tñ cõ/ ſtat actiões eẽ iuiſibiles ⁊ itellectuales. Itẽ dicit fuitutes ruſti coꝛũ pᷣdioꝝ ſũt hec ⁊c.ut.S.de Fui.ru.pdi.l.j.tñ ſũt incoꝛpoꝛa/ les ⁊ luiſibiles.ut ĩſti.de re.coꝛ.⁊ ĩcoꝛ.tñ iõ ponit᷑ ibi ſignũ de. mõſtratiuũ.qꝛ tũc de pñti ↄcipiebat iĩ ĩtellectu.ita ĩ ꝓpoſito cũ de illa parte ſoluta eẽt Fmo ⁊ tũc ĩĩtellectu ↄcipe᷑ merito poſu it hac dictionẽ hãc demõſtratiuaʒ de pñti.¶ QAuarto op.ad v.neq; enĩ.hic dẽ ꝙ nõ hʒ locũ regla qꝛ res nõ põt ad oculum demoõſtrari. Sʒ .S.ti.j.l.nõ qᷣcũq;.S.fũdũ.ubi ſi uſuſructus puenit ad me ex cauſa lucratiua nõ poſſu poſtea eũ petẽ.tñ cõ ſtat ꝙ uſuſruct ẽ ius ĩcoꝛpoꝛale qð nõ põt ad oculũ demõſtra ri. ut iſti.de re.coꝛ.⁊ incoꝛ.S.j.So.q ab initio aliqd certa de mõſtratiõe deſignatũ ẽ ĩ obloneſiue id poſſit ad oculũ demon ſtrari ſiue nõ ſemꝑ hʒ locũ reglaut ĩ pn.nr̃i.S. Sʒ qñ aliquid pncipalit debet᷑ tũc hʒ locũ illa diſtictio utrũ poſſit ad oculuʒ demõſtrari uł nõ ut hic.mõ rñdeo ꝙ i.S.fũdũ.debeat᷑ fiduj.? ſic ꝓpꝛietas ⁊ uſufruct cauſalis illi fũdi q nõ ẽ niſi vni ſoliuj ⁊ ſic certa demõſtratiõe demõſtratꝰ. vñ ſi uſufruct ille ad me puenit ex cauſa lucratiua extingui oblo pꝛopt᷑regula. Sʒ ſi tũc diſtictio utrũ poſſit demõſtrari ad oculũ ul nõ bñ hʒ poneres caſũ ꝙ duo teſtõꝛes ſimpłr legaſſẽt mibi uſufrnctum vni fudi ꝗ ualeat cẽtũ.⁊ vn hẽs ↄſtituit mihi uſuſructũ in fũ/ do ſeiano ꝗ deſijt eẽ me, alt hes potit in eodẽ fundo ſoluẽ mi hi uſufructu.q;ꝛ uſufruct nõ põt ad oculũ demõſtrari.⁊ ab ini tio nõ fuit cert ĩ obłone.⁊ ſic regla nõ ĩpedit. In caſu ergo in q̃ vna ſolo oſueuit tollẽ aliã obłonẽ ex cauſa lucratiua ꝓpt re gulã q ẽ q res certa ab initio ẽ ĩ oblłone illa diſtictio utru res ad oculũ poſſit demõſtrari ul nõ.nõ hʒ locũ.ſʒ in caſuĩ q uona ſolo ipedit eãdẽ rẽ ex alia cauſa ſolui.qð ẽ qñũ debitũ ẽ in Se⸗ J ocũ ⁊ iſtðᷣ multũ declarat iſtã mãm. ¶ Aenio ad ttiã partẽ pnci⸗ palẽ. Et ad eã p op.dẽ hic non idẽ xc.imo videt᷑ idẽ qð.S.nã ſic ibi vna ſolło nõ tollit aliã oblonẽ ſic h. So.dic gl.⁊ bñ.idẽ ẽꝙ. S.qᷓtũ ad effectuz tollẽde oblłonis q; nec h nec ibi ſimpł itcligit ſ⸗ diuerſũ ẽ q ad effectũ ĩpediẽde ſolonis ĩ eadẽre.a ibi ſimplr nõ ĩpedit.hic ſic.⁊ ẽ rõ.qꝛ hoc põt ad oculũ demr̃a/ ri. Sʒ ʒ iſtã ſolonẽ ĩſtat de.l.ſiqs duos. .j.de ſo.ubi eadẽ pe cunia q̃ põt demr̃ari ad oculũ põt ſolui. So.qũ debet qtitas ułild qd i ſuo genẽ recipit fũctionẽ.tũc regla de duab cauſis lucratiuis nõ hʒ locũ ut ibi.⁊ ꝓbat᷑.j.e.l.titia ſeioĩ pn.⁊ iõ tex. iſti. e. S. ſi rej.dic ĩ eadẽ ſpe ⁊c.x ibi.hoc nõ.ĩ glo.⁊ dixii ſůma rio. Scðdᷣo op.ad v.eãdẽ qq;.x videt ꝙ ſi hõ deſijt eẽ meus ꝙ ille idẽ iterũ ſolui potit.ut.j.de ſol. l. q.x.S.ſtichũ. Iſtð Zꝛiũ ⁊? foꝛte. glo.hic ⁊ ibi dat duas ſo.vna ẽ ꝗqẽ iñ.glo.ꝙ hᷣ de rigo re ibi de eqꝗtate.Alia ẽ ſolo ꝙ hic debeat hõ ĩ genẽ ex duabuj cauſis lucratiuis.ſi hõ ẽ ſolutꝰ ex vna cauſa lʒ deſinat eẽ meuj nõ põt ſolui ex alia ne due cauſe lucratiue cõcurrãt cũ ſit res qᷓ põt ad oculũ demrari.ſʒ ibi debebat᷑ mihihõ ĩ genere ex vna cauſa tm ⁊ ſoꝛte nõ lucratiua.iõ ſi vnꝰꝗ erat me ſtiplonis tꝑe deſinat eẽ me potit mihi ſolui.qꝛ hic nõ hʒ locũ regla de dua/ bẽcauſis lucratiuis. Iſtam ſo.tʒ Hi.⁊ De. ⁊ An. de piſis. Iſta ſo.ẽ expᷣſſe ↄ iſtu.S.i fi.ſui ubi hẽs expᷣſſe ꝙ ĩ his fuis qu ab initio ſuerũt legatarij Iʒ poſtea deſinat eẽ ſui nõ ↄſiſtit ſolo etiã ex vna cauſa.⁊ eqparat iſtos duos caſu eẽ ſuos ab initio T effici ſuos ex poſtſacto. Quid dicemꝰ. Nico doc. bñ dicere Mãõ ob.hic ſinis.qꝛ hic loꝗt de rigoꝛe.l.q.x.S.ſtichũ.de eꝗ/ tate ut ĩ alia ſo.gl.Cõcludo ergo aut hõ debet᷑ in genẽ ex duas bcauſis lucratiui.⁊ tũc ſi hõ mihi ſoluit᷑ ex vna cauſa lucrati ua lʒ deſinat eẽ me non potit mihi ſolui ex alia nec de egtate ut hic.aut debet᷑ mihihõ ĩ genẽ ex vna cauſa tm.⁊ ille q meus erat tꝑe ſtipulatiõis deſinat eẽ meus nõ potit mihi ſolui de ri⸗ goꝛe ut hic. ſed de eqtate ſic ut in.S.ſtichum.⁊ ita credo glo.⁊ doc. ĩtellexiſſe. als dicerẽt male. Aſſigno rõnẽ in caſu iſtiꝰ.S. due ſut regule ĩpediẽtes ſolonẽ.ſ.regula de duab cauſis luca tiuis.⁊ regula q; ĩ eo hoĩe in quo nõ oſiſtit obligatio.ergo nec ſolutio ut dixi.S.ponẽdo caſu.iõ tex.nõ ĩtroducit ſpalia duo 3 duas regulas.iõ etiã de eqꝗtate in eo nõ ↄſiſtit ſolutio.ar.C. de doß. ꝓmiſ.l.j.⁊ qð ibi nõ.⁊.S.de iure do.l.cũ poſt.S.gener ſz in. S. ſtichũ. vna regula tm ĩpedit ſolutionẽ.ſ.qꝛ in eo nõ poſ ſit ↄſiſtere obligatio. iõ de so nõ põt ſolui ut hic.ſʒ de equi tate ibi iſtã regulã diſpẽſat. ¶ Tertio op.videt᷑ ꝙ etia õ illã vnã regulã nõ admittat᷑ diſpẽſatio illa nt de eqꝗtate poſſit ſolui ut. d. . ſtichũ in pn. ⁊ de v. ob. l. ſi duo.ij.rñſo. So.qᷓdã gl.qẽ ſ. de v. ob. in. l. ſtichũ in pn. videt᷑ dicẽ ꝙ ĩ dich legib admittat᷑ ſolutio de eꝗtate ſi ile qui erat ſtipulatoꝛ tpe ꝓmiſſionis deſi nat eẽ ſuꝰ.ſylla glo.cõit᷑ ibi repꝛobat ⁊ ſpalit᷑ ꝑx dñʒ Rai.nam eſt Z dictũ. . ſtichũ. ubi eſt dꝛia iter alternatiuã oblonẽ ⁊ obli gationẽ generis.ſ dicta ſo.pᷣſupponit idẽ eſſe in utroq;. ergo Xc. So. ergo ibi loquit in oblone altnatiua.ut ſi ꝓmittis mihi ſtichũ aut paphilũ cũ pãphilus eẽt me ↄſtat ꝙ uterq; ab ipſiʒ Zhẽtib adijciebat᷑ ad oblonẽ.ſʒ in pãphilo non ↄſiſtit obliga- tio nec ſolutio nec lex diſpẽſat ʒ factũ iſtoꝝ ↄhẽtiũ.ſʒ qd. S.di/ xiloquit᷑ in oblone generis in Zhẽtibꝰ nil apponit ad oblon ſʒ ſolutiõe poſtea facta de ſticho lex ſingit ulu ſtichũ ab initio fuiſſe in obłone ut ſtatĩ dicã.ppt᷑ quã ſictionẽ obſtat illa regu/ la ꝙ ſi in eo nõↄſiſtit oblo nec ſolutio.ʒ iſtã ſuã fictionẽ lex de facili diſpẽſat.ut.l.celſus.S.de arbitris.¶Quarto op.⁊ vide tur ꝙ hoĩe legato in genere nil videat᷑ legatũ.ut.S.ti.j.l.cũ in/ certꝰ.hic aũt dĩ ꝙ ſingulos ↄtinet hoĩes ergo ⁊c. So.diẽ gl. in pn.ꝙ ſingulos continet hoĩes ꝗͥ ad ſolutionẽ ut h. Nulluj aũt eſt in oblone.ut in.l.ia.⁊ nõ.S.de ↄdi.ĩde.l.cũ his. .ſi. Aliã opi.ponit glo.in.l.ſi vnꝰ.S.ſʒ ſi gnaliter.5.de pac. Iſta opi.nõ videt᷑ va q; ſi nilẽ ĩ oblone nil poſſit peti. Pꝛetea vide tur tex.j.de excep.l.⁊ ꝑ iuſiurandũ.S.ſi is ꝗ hoieʒ.ubidĩ ꝙ acceptilatiõe pimit tota obligatio.ergo aliqꝗd erat in oblone. vñ qda ſuſtinẽtes pᷣmũ dictũ dicũt ꝙ nullus hõ ſpalis eſt ĩ ob⸗ ligatiõe.ut.l.cũ ĩcert.ſʒ ẽ ĩ oblone ipſũ genus qd ↄtinet ſingu los qᷣ ad ſol. ut hic.iſta ẽ falſa rñſio. Ma uos debet ſcire ꝙ —— * — ———–—–— — = 22 — — — — — —.. — — —. — ⁊ ſic ex cauſa lucratiua diti extititutraq; cauſa debet᷑.⁊ ſi ſoluitur reipublice efficit ſua put eſt gen ẽ qdã idea.ſeu qda imaginatio q̃ nõ eſt in noſtro cõmercio nec põt ſubijci dñio nr̃o.ergo nõ cadit ĩ oblłone.ut iſti. de ĩuti.ſtip.iĩ pn.vñ alijut Ya.de are.dixerũt ꝙ nullus ẽ ĩ oblone pure.ut.l.cũ ĩcertꝰ.ſʒ ſub ↄdinõe ſi ſolua? ut ĩ eo q ſol/ ueret exiſtat ↄditio ĩ ceteris deſiciat.⁊ ꝓ hoc videt tex.j.q Ta qui.l.iij. Hoc nõ ẽ uerũ.qꝛ ᷣn hoclegatari decedẽs nõ tranſ mittẽt q; ẽõ.l.heredes.S.ſi ĩcerto.S.fami.her. Itẽ nõ poſſet agẽ pẽdẽte ↄditiõe ſolonis.ut.l.cedẽ diẽ de v.ſ.qdð ẽ ↄ..pꝛe terea.iſti.de ac.⁊ illa.l.ij.q ⁊ a q.loꝗt in fi.ſui ſoluʒ de legato optiõis.qdð Fm iſta tpa erat ↄditionale lʒ hodie aliud. ut inſti. de le. S. optiõis.⁊ lʒ illa.l.iij.ĩ pᷣn. faciat mẽtionẽ optiõis de le gato generis.tñ ſinis dʒ reſtrigi ut.S.dixi. Vel rñde aliter ut ſtati dicã.Quid dicemꝰ. Hic ꝙ glo.h ĩ i.ponit vitateʒ.ſ.ꝙ nullus ẽ ĩ oblone certꝰ dermiat.ſʒ determinãdus ꝑ ſolonẽ adeo ꝙ ille ꝗ erat ſolut ſingit ab initio fuiſſe ĩ oblone.⁊ h ẽ ca ſus.l.cũ ĩcert.ſi bñ aduertat.dẽ h tñ h ſingulos ↄtineri.q;ꝛ ſin guli pñt ſolui.⁊ ſic dʒ ĩtelligi.l.ſi En ⸗C. ſi gnalit.S.de pac.⁊ lta tenẽt Pe. ⁊ An.de piſis ⁊ oẽs q̃ſi. Itẽ ppt iſta icertitudi/ nẽ qẽ ante ſolonẽ põt dici ꝙ l. d.l. ij. q a ꝗ. dẽ iſtud legatuʒ ↄditiõale qqãmõ. Hõ de vbo qdãm qð not ĩpꝛopetatẽ. ut I.de acq.poſ.l.ſi me ĩ uacuã.⁊ ibi nõ.⁊ ſic etiã dʒ itelligi glo.q̃ F.j.de optio.le.l.ſi pãphilo.⁊.l.ſi hoĩeʒ.videlʒ ꝙ legatũ hoĩs ĩ genẽ ſit Oditiõale.iſ.iĩpꝛope als eẽnt falſe gl.p rõne pᷣdictas. ¶Expediti de obpoſirtab direcio reſpiciũt.S.ꝓ declara tiõe nre mãe op.ad regulã q dicit duas cauſas lucratiuas nõ poſſe cõcurrẽ in q̃ fidat ẽ nr. S. Et op.pᷣ ꝙ male ſit foꝛmata iſta regula.nã cauſa dẽ ↄctuel q̃ſi. Itẽ obło q inde deſcẽdit. Itẽ actio q̃ ex oblone deſcẽdit ⁊ caulat᷑.ut.j.de excep.rei iu/ di.l.an eandẽ.S.actiões.⁊ ibi nõ.qcũq; mõ h̊ accipis canſa, male dicit.nã cũ hec.l.⁊ ſiles dicãt vno debitoꝛe ſoluẽte alt᷑ livᷣat.ergo uterq; tenebat.⁊ ſic pceſſerat ↄct ⁊ oblo.Ex cau/ ſa ergo ↄcurrũt due cauſe lucratiue.So.fateoꝛ ðꝛiũ.nã ↄctuʒ oblo ⁊ actio ex cauſa lucratiua ocurrũt.nõ tñ ꝗ ad effectũ ſo lide exactiõis ex q̃libet cauſa.nã ſolone facta ex vna tollitur alia.⁊ iſto reſpectu dẽ duas cauſas lucratiuas nõ poſſe ↄcur rere.⁊ hoc dixiin ſũmario.¶ Scðo op.⁊ videt᷑ ꝙ poſſint cõ/ currẽ ꝗᷓ ad effectũ ſolide exactiõij.ut.j.de vbo.ob.l.exiſtimo. v.aut ſi ualet ⁊c.ubi ſi res ẽ mihi debita ſub ↄditiõe ex cau⸗ ſa lucratiua.⁊ pẽdẽte ↄditiõe mihi ſoluat᷑ ſolida ex alia cauſa lucratiua ſi deſinit eẽ mea.⁊ poſtea ↄditio pᷣme oblłonij extite rit.iterũ petã eaʒ ut ſolida mihi ſoluat.⁊ ſic ↄcurrũt due cauſe lucratiue qͥ ad efſectũ ſolide exactiõis. So.eodeʒ tpe nõ pñt ↄcurrẽ ut h.diuerſo ſic ut ibi.nã ibi cũ fuit ſoluta ex vna oblo ne lucratiua alia nõ erat nata.ſʒ pẽdebat ↄditio ⁊ deſinit eſſe mea anteq; exiſtẽt oditio ⁊ ſic nõ fuit dare ꝙ eodẽ tꝑe cõcur · rerẽt.ita etiã eẽt in hac.l.ſi res debita ex teſtõ vnius mihi ſol⸗ uat᷑ viuo alio teſtõꝛe ⁊ deſinit eẽ mea eo viuo iterũ poto dictã rẽ petẽ ex alio teſtõ.ut h dicit gl.huius..lʒ ponat ſub dubio foꝛte.ſʒ nõ debuit dubitare q; due cauſe ↄcurrũt diuerſis tem poꝛibꝰ ſᷣm Di.⁊ ẽ caſus i.d.l.exiſtimo.lʒ ipſi nõ allegarẽt eaʒ ad h. ¶ Tertio q id op. ? videĩ ꝙ bec ſolo ẽ 5 oẽm ronẽ. nã vi det᷑ debẽ dici totũ ꝛiũ cũ eadẽ re poſſit eẽ mea ex plurib cau ſis ocurrẽtib eodẽ tpe.nõ aũt ex plib cauſis nõ cõcurrẽtibꝰ. ut.l.ĩ numeratiõibꝰ.j.de ſo.⁊ nõ.j.de acꝗ.poſ.l.iij.S.ex pluri mis.So.ſateoꝛ ꝙ vna res põt eẽ mea ex duabꝰcauſis lucrati uis ↄcurrẽtib eodẽ tꝑe ꝑ iura pᷣdicta. Nec ꝑ hocĩtrigit᷑ regu la q̃ hʒ locũ qᷣ ad effectũ ſolide exactiõis ex utraq; cauſa. 3 oppoſitio ↄcludit qñ eadeʒ res ſemel ſoluta efficit mea ex dua bus cauſis qd nõ ẽ regulã nr̃am.nec dicas ꝙ iſtud nõ repi ex duab cauſis lucratiuij.q; do tibi caſũ.j.ad.l.fal.l.vᷣbis. ſe cũdo rñſo.ubi debebat 3 aliqd in diẽ reipu.ex pollicitatiõe. egauit illud idẽ reipu.Certe ſi diej de ex utraq; cauſa.nec ĩfrigit᷑ regula.q;ꝛ vna ẽ ſolutio ⁊ hñt locũ nõ.i.S.ex plurimis.ubi Di.videt htenẽ. ¶ Quarto op.⁊ vi det ꝙ eodẽ tꝑe q ad effectũ ſolide exactiõis ocurrãt due cau. ſe lucratiue. ut.j. de ac. ⁊ ob.l.ſi is ꝗ ſtichũ. o. dicit gl. ibi ꝙ ibi debei ex duabcauſi qᷓrũ vna ẽ lucratiua ut legati.alia nõ lucratiua ut ſtipulatiõis.hoc ẽ diuinare. Mꝛetea debituʒ ex ſtipulatiõe ſimplicit itelligit ex cauſa lucratiua.ar.l.ſi ſtipula/ tuj.S. de uſu. ⁊ de oꝑ.li.lccãpanꝰ.vñ Ne.tʒ ultimã ſolutionẽ poſit ĩ.l. ꝛia.ſ.ꝙ regula hʒ locũ qñ due cauſe lucratiue ↄcur rũt in eadẽ ꝑſona ab initio.ſ i.l.dꝛia ab initio habuit oꝛiginẽ ĩ diuerſis ꝑſonijlʒ ex poſtfacto deueniat ad vna. Hac ſolonẽ credo uerã ⁊ ꝓbaĩ ꝑ tex.l. ie. ⁊.S.ti.j...ſiFuꝰ legat.S.j.⁊c ii6 iĩperatoꝛ iſti.e.S.ſi rej.dicit ĩ eundẽ hoĩeʒ ⁊c.x iõ dixiĩ caſu ſũ mario in eiuſdẽ ꝑſona ⁊c. Hanc opi.tʒ An. de piſis als An. zaphil. x Ci.hoc dicit. C.de neg.ge.l. ꝗ pupille. Sʒ diſtat ſo: õ De lega. ſcoo tit qꝛ hec ſo. videt ᷣ caſuʒ.l.ſ mihi ⁊ tibiin pn. ů.ti.j. So. fm Pe.ibi ab initio habuit oꝛginẽ ex ꝑſonis duoꝛũ.nõ tñ q ad effectũ ſolide exactiõis.nã ipediebãt ſe ↄcurſu.vñ ſi ex poſtſa cto deueniat ad vnũ nõ uariat᷑nã duarũ oblonũ.ſʒ.l.ſiis.⁊.l. ſi fu legatꝰ.S.j.loqt᷑ q ab initio qibet ꝑſona potat petẽ ſoli dũ.(¶AQRuĩto op.dẽ hĩ.l.ꝙ lʒ aliqd dederit cauſa ↄditiõij im lẽdeꝓ legato ꝙ nihilomin dẽ lucratiua cauſa.ut.j .ad. l. fal. ad neteran, j..4 füdulegat.⁊ nõ.ꝑ Ja.de are.ã.ſiqs omiſ.cau.te.l.ʒ. Sʒ alia.l.dicit ꝙ ſi res ſit mea ex cauſa lega ti ⁊ dedi aliqd cauſa ↄditiõis ĩplende ꝙ ex alio teſtõ poſſũ eã etẽ. ut. S. tl. j.l. plane.S. ꝙ ſi rẽ ultio rñſo ergo dẽ ꝙ due cauſe ucratiue ĩ eadẽ ꝑſõa eodẽ tꝑe ↄcurrũt q adeffectu ſolide exa ctionis. So.dico ꝙ cũ aliqd dat᷑ a legatario ꝓ legato titulus di lucratiu ſimplicit.ſʒ ʒ qd dẽ oneroſus.ut nõ.i.d.l.ad uete rani. S.j.. ti.j.j.nõ ampli?i pn.eo ergo reſpectu q oneroſuj vna ſoło nõ tollit aliã oblonẽ. ⁊ ſic due cauſe Ocurrũt.ita loꝗt S. ꝙ ſirẽ. ¶ Sexto op.ad pᷣdicta.S.ti.j.l.nõ qcũq; ĩ pn.⁊.S. j. So. ibi res ꝗᷓ puenit ex vna cauſa lucratiua nõ puẽit pfecte ⁊ irreuocabilit᷑.nã erat diſceſſura ↄditiõe adueniẽte.Sed de vno dubitat᷑ utrũ iteri pẽdẽte oditiõe poſſit agi an expectetur — ↄditiõis euẽt.⁊ ſic deſinat haberi ex pma ſolone.Gl.parua HZ l. d.l.nõ qcũq;. ponit utrãq; opi.⁊ ſe nõ firmat. Di.tʒ ꝙ aga tur exñte Oditiõe.ut pbat᷑ in v.nã ⁊ ſi ſtipu.eadẽ.l.idẽ tʒ De. tñ gl. tʒ Sꝛiũ.j.de v.ob.l.iter ſtipulãtẽ.S.ſi rẽ. Cu dic fm Ja. de are. Aut vult ꝗs agẽ ex alia cauſa ut ↄſequat᷑ totã rẽ ⁊ dʒ expectari ↄditiõis euẽt.ut.d.l.exiſtimo.⁊ ita loquit᷑ opi.Di. Aut vult agẽ ut ↄſequat᷑ eſtimationẽ dubij euẽtꝰ.⁊ tũc potit agẽ ſtati.⁊ ſic ꝓcedit alia opi.ar.de hoc.S.fa.her.l.iteʒ labeo S. ſi. cũ.l.ſe. ¶ At igit totã iſtã mãm colligas ſub q̃da diſticti one ſcias ꝙ vna regula ẽ due cauſe lueratiue pñt ↄcurrẽ.ut d.l. nõ ſolu. S. de ac. emp. Itẽ alia reglła ẽ ꝙ due cauſe quarũ vna ẽ lucratiua alia onerola.etiã pñt ↄcurrẽ.ut.l.ex ꝓmiſſiõe j.de ach. ⁊ ob. ⁊. S.ti.j.l.plane.S.ſi rẽ. ⁊ h eſt alia regla de ꝗbꝰ nil ad pñs.Tertia regla ẽ ꝙ due cauſe lucratiue nõ pñt ſimni ↄcurrẽ.⁊ de hoc ẽ dicẽdũ. Iſta e regla ſm diuerſos ᷑mĩos opat᷑ diuerſu effectũ.nã qũ debet᷑ genꝰ oꝑat᷑ effectuʒ ipediẽde ſolłlonis ĩ eadẽ re ut hac.l.v.nõ iõ.Sʒ qũ debet᷑ ſpẽs oꝑat᷑ effe ctũ tollẽde oblłonis.nã ĩ ſolone facta ex vna cauia tollit᷑ obli⸗ gatio ex alia.ut hĩ pn.⁊.j.de ac.⁊ ob.l.oẽs.⁊ inſti.e.S.ſi res. Aut ergo q̃ris qñ regla locũ hʒ q;tũ ad pᷣmũ effectũ ipedien — de ſolonis ⁊ qñ debet᷑ genꝰ ⁊ dic. Aut debet᷑ tale gen qdð ĩ ſuo genẽ recipit fũctionẽ.q; ĩ his ↄſiſtẽt mutuũ.ut.S.ſi cer.pe.l.ij. ⁊ tũc regla nõ hʒ locũ.ut.j.de ſol.l.ſigs duos.S.j.⁊.j.e.l.titio ſeio ĩ pn.⁊ q; no.iſti.e.S.ſi rej.Aut ẽ tale genꝰqdð nõ recipitfũ ctionẽ.⁊ tũc aut res ſoluta põt ad oculũ demr̃ari ⁊ hʒ locũ re⸗ gla ut h.v.nõ idẽ. Aut nõ põt ad oculũ demr̃ari.⁊ tẽ bʒ locũ regła. ut h v.q ſi pars.⁊ v.neq; eni. Nec diſtiguo utrũ fuerit adiecta certa demr̃atio uł nõ.q; tẽ habet᷑ut ꝓmiſſoꝛ ſpẽi ut.&. dixi. ⁊ hẽbit locũ diſtictio quà facia i ꝓxio caſu.Si vo q̃ride ſcðo effectu oblonis tollede.qũ debet᷑ ſpẽs.tunc aut ille cauſe ↄcurrũt diuerſo tꝑe ⁊ nõ hʒ locũ regula.ut.j.de uer.ob.l.exi⸗ ſtimo.ut nõ.in hoc.S.circa pᷣn. Aut eodẽ tpꝑe.tũc aut ex vna cauſa ſit ſolutio eiuſdẽ rei ficte.puta qꝛ ſoluit pꝛeciũ.⁊ tũc aut ille due cauſe lucratiue deſcẽdebàt ex teſtõ vnius uel duoꝛũ 9 habebanĩ loco vm.aut ex teſtõ pꝛſus dinerſong una ca⸗ ſu hʒ locũ regula.ut.S.ti.j.l.huiuſmodi.S.j.⁊ h ſi relinꝗtur ab eodẽ ſi a diuerſis KErue uincga. f. Fe. Scðdo caſu qñ ex teſtõ pꝛoꝛlus diuerſoꝛũ.⁊ tũc nõ hʒ locũ regula.ut inſti.c. S. ſi res.⁊.S.ti.j.l.plane.S.ſi duos.aut ſoluit eadẽ ſpẽs uere.⁊ tũc aut ab initio habuit oꝛiginẽ in perſonã diuerſoꝛuʒ aut vnius. Pꝛimo caſu aut ambo uocabãtur ad ſolidà exactionẽ ⁊ nõ hʒ locũ regula.ut.j.de ac.⁊ ob.l..ſi is qui.⁊.sS.ti.j.l.Fuꝰ legatꝰ S.j. aut ſibi ſaciebãt partẽ.⁊ hʒ locũ regula. ut.S.ti.j.l.ſi mihi ⁊ tibi in pn. Scðo caſu q habuerũt oꝛiginẽ in pſonã vnius. ⁊ tũc aui vna ſllarũ cauſarũ ſᷣm ꝗd ẽ oneroſa.⁊ ꝓcedit curſus alteri. ut. S.ti.j.l.plane.S. ꝙ ſi r.ij.rñſo.aut oĩno ẽ lucratiua ⁊ tũc aut eſt res ex vna cauſa ſoluta reuocabiliter ⁊ nõ pꝛoce/ dit regula qꝛ poterit agi ex alia uel ſtati uel expectato euẽtu. ut. l.nõ qcũq;. 5. .in Pn. S. S. ti. j. c. S. dixi. aut eſt ſoluta irre/ uocabilit᷑ ⁊ ꝓcedit regula.q; ſemꝑ liberatio fit ex aliq̃ cauſa nõ diſticto utrũ poſſit ad oculũ demõſtrariul nõ.ut h in pn.⁊ S.ti.j.l.nõ qcũq;.S.fudu.⁊ iſti.e.S.ſires.cũ ſilibꝰ.¶ Expedi tus de ↄꝛijs ueniã ad aliqs.q.Et pᷣ qro utrũ cauſa lucratiua ⁊ qſi lcratiua ↄcurrãt.NVeclaro qꝛ debe ſcire ꝙ nõ ſolũ ẽ cau ſa lucratiua ⁊ oneroſa de qb dictũ ẽ.õ.ſed etia q uocat᷑ q̃ſi lu cratiua.ut ẽ cauſa noxali ⁊ alie ſilej.ut.j.de doli excep.l.apð celſu. S. ſigs aũt. v. ceterũ.⁊ qð ibi nõ. Itẽ cauſa dani infecti q eꝗparai noxali.ut.j.ded.ilec.l.ptoꝛ.S.hoc edictũ ⁊ nõ. prr De lega. ſcdo PHi.e.ti.l.ſi finita.S.ſi ples. Mone ergo debes mihi fnũ alie⸗ nũ ex cauſa lucratiua.Fᷣu ẽ effect meus ex cauſa noxali.utrũ ſis libat. Aidet᷑ ꝙ ſic.naʒ ſi ex cauſa lucratiua ad me ꝑueniſ ſet eẽs libᷣatꝰ.ſʒ cauſa lucratiua ⁊ q̃ſi lucratiua eqparant᷑ ut di ctis.ll.ergo p hoc videt᷑ caſus.S.de noxa.l.ſi alienus de ſur.l. qð dẽ.õ videi.na qñ cauſa ſᷣm qd ẽ oneroſa nõ hʒ locũ regle ut. S. ti. .l. plane. S. ſi reʒ.⁊.sS.ðixi.ſʒ iſta cauſa dꝛ cauſa q̃ſi lu cratiua q; ʒ qd ẽ oneroſa.ergo ⁊c. Mꝛetea euidẽtiꝰ hͥ appa ret ĩ alio exẽplo ſirẽ dignã magno pᷣcio emã modico.dꝛ qſi lu cratiua ut nõ.i.d.v.ceterũ. Sʒ tũc nõ ẽ dubiũ ꝙ ĩquãtũ dedi pciũ durat actio ex alia cauſa.ut.d.l.plane..ꝙ ſi rẽ.ergo ⁊c. Credo ꝙ iſta ſcda pars ſit uera.nam ꝗ hoĩeʒ ex noxali cauſa accepit min accepiſſe videt qᷓ; q hoĩeʒ hʒ noxijs ſolutũ.ᷣ vi⸗ det᷑ caſus.j.de donꝗ.cau.moꝛ.l.moꝛij cauſa capim.5.ſi.⁊ de ſo. l. q.x.S.hoĩeʒ.Et iõ ꝗ illũ ſtichuʒ debebit nõ liabit eo re/ ſpectu.q; minꝰhʒ creditoꝛ ꝑ h iura ꝓ hac parte allegata.Sʒ ſi poneres talẽ caſũ ꝙ ꝗs libᷣaret᷑ ſoluẽdo ſuũ obligatũ noxijs uel domũ ruinoſã.tũc nõ eẽt dubiũ 4. ↄtigẽt libatio. Ad ↄꝛia rñdeo.nã eqparatio ꝓcedit ꝓut ẽ eadẽ rõ ꝗ hic ceſſat. Ad.l.ſi alienꝰ. ⁊.l.qð dẽ. ⁊ qd ibi nõ.rñ.qꝛ ibi nõ cõtingit libatio ꝓpt᷑ regulã de duab cauſis lucratiuis ſʒ ꝓpt᷑ alia cauſã qᷓ ponit in d. l. qð dẽ. ¶ Aũo ſcðo pone ꝙ illud qð mihi debes ex cauſa lucratiua aliꝰ erat mihi obligat nalit᷑ tatũ mihi dat.utrum ſis libatꝰ. Rñ.ſine argumẽtis.aut ille erat obligat ex nali ob ligatiõe q̃ bñfaciẽtibꝰ bñfacẽ debem. de qꝗᷓ logtur.S.de peti. hẽ.l.q̊ ſilege.S. ſuluit.⁊ tũc ſolo ẽ donatio.⁊ lõ eris libatus. ut n. O. Ftluit boe pʒ ĩ legato qð ſit ex pᷣcedẽtib meri. ut. S. pꝓ ſoc.l.nec adiecit.tñ dẽ cauſa lucratiua.ut h ⁊.S.ſi res. l.apud celſũ.S.ſiꝗs aũt.lʒ qdã dixerũt legatũ nõ eẽ cauſa lu/ cratiua qrũ opi.refert.gl.j.de ac.⁊ ob.l.ſii ꝗ.⁊ male qꝛ ð pᷣdi cta iura. Si vo erat obligatus nãlit᷑ ut pupillus cni mutuata erat pecunia ul abſolut a vo debito ꝑ ſnĩaʒ.tũc talis ſolo non dicerer donatio.ut.l.hoc iure.S.fi.j.de do.⁊ iõ nõ eẽs libatꝰ. ¶ Tertio q̃ro ego ſũ obligat mulieri ad funduʒ ſibi dãdũ ex cauſa lucratiua.tũc dictꝰſudus ẽ dicte mulieri a vo dño datĩ dotẽ. demũ mr̃imoniũ ẽ ſolutũ.⁊ fũdus reuertit ad młlierẽ.q̃rit᷑ utrũ ego ſũ libᷣat. Nidet ꝙ nõ.qꝛ fudus reuertit᷑ ad muliereʒ ex cauſa dotis q̃ reſpectu mariti dẽ oneroſa ut ſ.de ac.⁊ ob.l. ex ꝓmiſſiõe.ergo tc.ꝓ hoc videt̃ tex. ⁊ gl.j.e.l.cũ pꝛ.S.pater ſilie. ¶ Cõtrariu credo eẽ uerũ.uos debet ſcire ꝙ ſi aligs dat dotẽ ꝓ muliẽ.iſta cauſa do reſpectu mariti d oneroſa.qꝛ reci pit ꝓpt᷑ onera mrimonij ſuppoꝛtãda.Sʒ qñ uadit ad mulierẽ uadit ex cauſa lucratiua.q;ꝛ qͥ ad eã ẽ donatio.de hoc ẽ tex.j. de his que ĩ frau.cre.l.f.S.ſi a ſocero.v.ac ſi neut᷑.⁊ nõ.S.ſo. ma.l.meuia.S.ſi.in ultia glo. Sihbʒ ex cauſa lucratiua.ergo ego ero liberat.Ad ↄꝛia rũdeo 8 dico ꝙ ẽ oneroſa qͥ ad ma ritũ tm.Ad.S.pʒꝛ filie.Rñ.qꝙ rõ ibi poſitaĩ gl.nõ ẽ bona per pdicta iura.ſʒ rõ ẽ ibi qꝛ illa mãcipia nõ erãt ↄſtãte mr̃imõio mulieris lʒ eẽt ſpes reuertẽdi ad eã.cũ ergo non hꝛet ve ceſſat regula de duabcauſis lucratiuis.ſʒ ſi ↄtingẽt ꝙ mancipia re uerterent᷑ ad ſfiliã ſoluto mrimonio anteq; hẽs pꝛis ſoluẽt eſti⸗ mationẽ mãcipioꝛũ crederẽ ipſũ hẽdẽ libatũ p ea qͥ dcã ſunt. Sʒ dices ꝙ pᷣdicta ſũt ð caſu.C.de ĩpo.u.deſcrip.l.j.S.lucra tiuas.li.x.ubi dicit ꝙ lʒ dos reuertat᷑ ad mulierẽ ex cauſa do natiõi tñ nõ dẽ hꝛe effectũ lucratiuũ. Rñ.ꝙ nõ hʒ effectũ cau ſe lucratiue q;tũ ad illã deſcriptionẽ ſeu pᷣſtationẽ q̃tuoꝛ ſiliq̃ rũ de q̃ loquit᷑ ille ti.als ſecus ut pʒ ꝑ pᷣdicta iura.⁊ iſtud ẽ utu le ſcire ppt pẽes ꝗ dotãt ſilias ſpurias.nã videt᷑ ꝙ ueniẽte ab Iteſtato poſſint reuocare ab ipᷣa muliẽ.qñ dos ẽ reuerſa ad eã. cũ dos qͥ ad eã ſit donatio.⁊ ei dõari nõ põt.ut.l:.j.C.de nali. li.⁊ de iceſ.nup.auẽc᷑.ex cõplexu.⁊ ĩ coꝛpoꝛe vñ ſumit᷑ ergo ⁊c̃. Sʒ iſtud foꝛte non ꝓcedẽt de iure canonico qͥ iure ſpurij ſunt alẽdi. ut e de eo ꝗ dux.in matri. quꝗ pol.ꝑ adul.c. cum hẽet. ergo eadẽ rõne ſut dotãde.fſac qdð nõ. Ci. de admi.tu.l.nõ oĩ. ¶ NQuarto qͥro utrũ ꝗs poſſit exceptiõi q pcedit ex illa regla renũciare.Et videt᷑ ꝙ ſic ꝑ.l.ſiqs ĩ ſcbeca de pac.cũ ſi⸗ milib. Itẽ videt᷑ tex.j.ti.j.l.nutu.S.j.ubi videt᷑ ꝙ uolũtas te. ſtatoꝛis tollat hac exceptionẽ.⁊ ꝓ h̊ facit glo.S.de trãſac.l.de his. Cõtrariũ dico.nã ſi bñ aduertam tex.iiti.e.S.ſi res. iſfta exceptio nõ ẽ itroducta in fauoꝛẽ rei ſʒ ppt᷑ iuris rigoꝛẽ q ẽut qð meũ ẽ ampli nõ põt fieri meũ.ut ꝓbat᷑i.l.qtiẽs.j.de ſol.er⸗ go nõ põt renũciari.ut.l.tetſi ad mace.⁊.S.ti.j.l.nemo põt cũ ſimilibꝰ. Mꝛetea i.d.S.ſi res.dẽ duaj cauſas lucratiua cõ currẽ nõ poſſe.ergo ⁊ẽ.ſʒ vbũ põt cũ aduerbio negatiuo ĩpoꝛ tat neceſſitatẽ. ut.j.de furt.l.nõ põt.⁊ nõ.ꝑ Jo.an.ex de re. iu. li. vj. Sʒ ſi poſſet huic regle renũciari eet in uolũtate qdð eẽ dz de neceſſitate. Mꝛetea p hoc iduco caſũ. S. ti.j.l.qd ergo. S.ſigs duos. ubi expſſe teſtõꝛ uoluit ꝙ utq; hẽduʒ teneret ad ſclitari.a ſolidã rẽ.⁊ ſic uoluit ꝙ fegła nõ hẽetlocũ.⁊ tñ nõ obſtate ſua uolũtate hʒ locũ regla ut diſtiguam utrũ ad ſegatarii p pue/ niat eſtimatio aut res ut ibi pʒ.facit.j.de oꝑ.li.l:cerdonem.h̊ etiã videt᷑ tenẽ gl.S.ti.j.l.huiuſmodi.S.j. NMõ ob.l.nutu.S.j. q; ibi teſtõꝛ alijs vbis uſus ẽ g. det eſtimatio.ſecſi ſimpliciter ꝓhibuiſſet reglaʒ hie locũ. Nõ ob.gl.l.de his.q;ꝛ utruʒ ſit va ſut opi.¶ Vltio. .iſte cũ ſua mã ĩducit᷑ ad mitas utiles ⁊ qti dianao Di.ĩducit hũc tex.ꝗ dicit actionẽ extictã nõ reſu q.ſi dñs poſt triẽniũ recipit pẽſionẽ ab emphitheo/ ta. utruʒ ius emphitheote reſtauret.de qͥ dicut h ꝑ eũ ⁊ hẽsĩ l. ij. C.de iure emphi.ꝑ gl.⁊ pleniſſime ꝑ Ci.ibidẽ ĩ quarta.q. ¶Scðo ĩduci ꝑ Me. ↄſuetudo ẽ ĩ ecclia piſana ꝙ ſi vn ex canonici moꝛiat᷑ canõicilucrent fruct pmi ãni.demũ accidit de vna pᷣbenda ꝙ nacauit bis eodẽ ãno.utrũ debeãt hůe fru ctꝰduoꝛũ annoꝝ.Et dicit NPe.ꝙ ultra mõtes ĩ quadã ecclia ubi fuit hec pſuetudo fuit detminatũ ꝙ fruct vni anni tm de berẽt hꝛe.ne due cauſe lucratiue eiuſdẽ fruct vcurrant.⁊ h tʒ An.ʒaphi.⁊ qdã alij.¶Tertio ego ĩduco in ar.ad alias.q. vno ſtatuto cauet᷑ ꝙ ſiq poꝛtauerit bladũ ex comitatũ ꝙ per dat aial ſuꝑ ꝗ poꝛtaret ⁊ condẽnet᷑ i.x.alio ſtatuto cauet᷑ ꝙ in oib malenicijs cõmiſſis de nocte pene duplicẽtur.mõ pone ꝗ dã ſuꝑ mulo extraxit frumẽtũ de nocte utruʒ teneat᷑ ad duos mulos. Certe nõ.ne due cauſe lucratiue cõcurrãt.nec diſtin/ go utrũ pᷣ̊ ſoluat rẽ uel eſtimationẽ cũ h̊ ſit debitũ ab eadẽ ꝑ ona.ut.l.puiuſmodi.S.j.S.de le.j.⁊.S.dixi.ꝓ hoc do caſũ.j. e.l.luti.S.ipuberẽ.ubi pʒ ꝙ ſtatutũ de penis duplicãdis hʒ locũ in penis exñtib ĩ q;titate nõ in ſp̃e ul coꝛpoꝛe. Sʒ pone ꝙ duo hoies diuerſo tpꝑe extraxerũt ſuꝑ eodẽ mulo.utruʒ qli⸗ bet debebit ꝑdẽ vnũ mulũ. Et certe ex pꝛedict pʒ ſoło.q? aut pmſoluit eſtimationẽ. ⁊ ſcᷣus tener ad mulũ.aut pm ſoluit mulũ ⁊ ali liberat᷑ p regulã de duab cauſi lucratiuis. Sʒ ad iſta duo dicta videt᷑ obſtare caſu.l.qcũq;. C.de ſer.fu.ubi du plicat᷑ ſpẽs.ſʒ riñdeo ꝙ ibi lex h̊ expᷣſſe ſtatuit als ſecus.¶ Se cũdo videt᷑ obſtare.nã certe ſũt cauſe lucratiue qᷓ ponunt᷑.C. de ĩpo. lu. deſcrip.l.j.S.lucratiuas.li.x.int᷑ qs nõ ẽ illð qð ac/ quiratur ex cauſa pene.ergo ⁊c.So.dico ꝙ illud quod que ri ex cauſa pene habet᷑ titulo lucratiuo.ut.C.de mo.mul.l. mulctarũ.ibi cõpẽdia pbat᷑ ex rõne.l.ĩ ſũma.⁊.l.qð placuit.j. de iure ſil.⁊.C. penis fiſcalib creditoꝛes pᷣferri.l.j.li.x.⁊ ẽ tex. T auc.de nup.S.ſi vo alta.ubi illud qð ꝑdit ule q dedit cauſaʒ diuoꝛtio dẽ alteri lucrũ.ꝓ hoc.C. de ſacroſã.ec.l.iubemꝰ.S. ſane. ⁊ hoc pʒ ad ſeſũ.qꝛ p hoc ſiſco nil abeſt. Nõ ob S. lucra tiuas.qꝛ illud ẽ uerũ q;tu ad illã pᷣſtationẽ qᷓtuoꝛ ſiliquarum. ¶ Tertio dẽ obſtare qꝛ regula hʒ locũ in eo ꝗẽ debitoꝛ ſpẽi.? ſic ſpẽs ẽ ĩ oblone ut hᷣ ⁊.l.oẽs de ac.⁊ ob.cũ ſi.ſj ille q poꝛtat 3 deuetitũ amittit ſtati.ut.l.cõmiſſa.j.de pu.⁊ ſtatiʒ hʒ ſiſcus dñiũ.ergo delinquẽs nõ dẽ debitoꝛ cũ nõ ſit obligat.ut inſti. de ac.S.j.ergo ĩ iſto caſu regła nõ hʒ locũ. Rñ.ꝙ nõ publica — tur ſtati ſ ectar ſua M debes ſcire ꝙ lex qñq; expꝛimit ipo iure ↄſiſcet᷑.tũc hʒ locũ.l.cõmiſſa qũq; nõ expmit ⁊ tũc aut utit pbo pᷣterititꝑi.puta ſit puatꝰ.⁊ tũc etiã ĩtelligit᷑ ipᷣo iu re.aut utit᷑ vbo futuri tpis ut puet᷑ ul amittat.⁊ tẽ aut ẽ ibiuer bũ mox ulſtati.⁊ idẽ qð ipᷣo iure als expectaĩ ſnia pbarc⸗ de ſacroſã.ec.l.iubemꝰ.S.economĩ gl.ſuꝑ vbo puet.⁊ĩ auẽ. de ĩceſ.nup.S.j.ĩ gl.qʒ nunqd.coll.ij.Cũ ergo hᷣ ſtatutũ nõ ex pmat nec utat᷑ bo pꝛeteriti tꝑis nõ ↄſiſcat᷑ ipo iure. ꝛetea poſito ꝙ ſi eẽt ſcdᷣus poꝛtãs ſuꝑ eodẽ aiali.nõ teneret᷑ ad alið aial p illã regulã. qꝛ res mea nõ põt fieri ampl mea. ¶ Ter/ tio ex pᷣmiſſis ĩſurgit alia.q.ſtatuto cauet᷑ ꝙ ↄſitẽti diminuaĩ q̃rta pars pene.mõ pmus ⁊ ſcus ſũt ↄfeſſi.⁊ pim ſoluit fiſco tres partes aĩalis nunqd ſcðus tenebitur ad ĩtegras tre par tes. Aidet᷑ ꝙ ſic. nã ꝗlibʒ tenet᷑ ad rreo indiuiſo nõ deſigna tas certa demõſtratioe qᷓ nõ pñt ad oculũ demõſtrari.ergo re gula nõ hʒ locũ ut h̊. So.dico ꝙ ſcdᷣus nõ tenet᷑ niſi ad aliaʒ qrtã partẽ quã ſiſc nõ hʒ. Nã debes ſcire ꝙ iſte.S. hʒ locum ſ illa pars ꝓ ĩdiuiſo qᷓ debet᷑ a duob bis reꝑũ i eadẽ re. Ma qlibʒ dẽ dimidia.q; vna res hʒ duas dimidias .ſʒ vnũ aĩal di⸗ uiſũ ĩ q̃tuoꝛ partes nõ hʒ bis tres partes.oñdo p ſile.ſi eadem res ẽ mihi legata ĩ teſtõ diuerſoꝝ.ſiĩ qlibet ĩminet faleidia.an qlibʒ hẽdũ tenet᷑ ad tres partej.Certe nõ.ſʒ ſolũ ad illa partẽ q ad legatariũ nõ ꝑuenit. Iſtð videt iuriſcõſult uelle ĩ ſil ſi bñ ltueamur.S.ti.j.l.nõ qcũq;.S.fũdũ ĩ fi.S.ubi ſi fudꝰ ẽ mihi do nat ułlegat ⁊ partẽ emi.par mihi donata ułlegata ẽ p ĩdiui ſo.vñ ʒʒ pars quã hẽo ex cauſa lucratiua nõ poſſit ad oculum demrari tũ nõ petã totũ fũdũ.nã tot nõ põt bis reꝑiri ſʒ peta id ſolũ qd mihi abeſt.ſ.id qdð hẽo ex cauſa oneroſa.ad qð fac dq8 dixi. S.i qrta op.ſcde part hui. S. nlla g hꝰ. S. ſbᷣtilitatej tanq; iutiles aſpnaj.videt eni hãc maãm utilẽ ⁊ dtidianã. Et „—„ * &α F Prar, ser ſr- J., — ergo ſm ↄſiliũ pauli efſicacit᷑ aduertẽdũ.ut.j.de libe.le.il.lega/ tũ in pn. Deo gras amen. NHic.S. fuit repetit p me Bar.de ſaxoſerrato minimũ int᷑ legũ doctoꝛes nũc ĩfoꝛcilatũ legẽtẽ ĩ al ma cuuitate piſarũ ſõᷣ anno dñi. M. ccc.lj.de mẽſe Junij ⁊c̃. G n fũdo Si res legata tradit᷑ non pfecte actio ex te I NRE 1ε öäſto adhbuc durat lad ip̃aʒ. . 8. nõ iſtuʒ mo dũ eſtimandi ſeu examinãdiiſtaʒ rẽ dotalẽ.ſile. ð. fa. her.l.me mius.S. fi. C Hõ ꝙ ſoluta re adhuc durat actio ex teſtõ. dixi in. l.hniuſmodi.S.ſi edes.S.ti.j. ¶ Op.qꝙ det᷑ actio in factuʒ. ut. l. ſi hẽs. S. e. So. ut in glo. Mũu ꝗq. Dio gna is ns erogat ſyalißcegetic cadi eint᷑ grauatos. h. ð. difficil. S. ẽ. ¶ Op. Z. ti..l. ſi ti bi hõ. S.j. ꝓpt᷑ qð h.S.legit pncipalit᷑ duobꝰ mõis.pᷣ ꝙ h fuit legata ſpẽ) hẽditaria.⁊ io ille hẽs pmuꝗ ſolus fuit grauatus nõ tenet᷑ niſi ꝓ parte ſua.ut.l.ſi fuduʒ ſbᷣ ↄditiõe.S.ſi libertus S.ti.j.⁊ nõ h̊i pma Po. Ai ergo ꝗ poſtea fuerũt grauatiiĩ co dicilli; gnalit᷑ tenent ꝓ poꝛtiõib ſuij.Et iõ bñ dic iex.ab oibꝰ nõ q̃rẽ.i.a gbuſdã ſic ⁊ a gbuſdã nõ.qꝛ ille ꝗ ſoluit in ttia ia ẽ livᷣat pparte ſua.ꝓ partib vo alioꝝ ꝗqrit dtũ.ſʒ.l.ↄꝛia loqui tur qñ erat legata res nõ hẽditaria.⁊ iõ pmꝰ grauat tenebat iſolidũ.vñ ſoluẽdo totã eſtimationẽ liberat ſe ⁊ alios.⁊ ſic ab alijs nil qrit. x iſtã tenuit Hi.⁊ Ja.de are.⁊ hãc ꝓſeꝗt hᷣ gl.j. Tq gl.iij.in pn.uſq; ibi.ſʒ videi ꝙ necꝓ partib cc.ibi ĩcipit pꝛo ſegꝗ aliã lec.ꝙ h̊ fuit legata res etid nõ hẽditaria.⁊ ſic pᷣin hẽs nõ tenebat᷑ ſſolidũ.¶ Sʒ tüc op.de.l.ſitibi hõ.S.j.S.de le.j. ubi alij non tenent. Timoꝛe hui iſta lec. uariat duob modis. Vno mõ ſʒ Hi.ut loquat᷑ ante traditionẽ factã.⁊ dico ꝙ cõ coꝛdat cũ ↄꝛio ut exponam h̊ ab oibꝰnõ qrẽ.i.a nullo q̃rẽ.qꝛ negatio poſtpoſita fac gholle ſuo ↄꝛio. ut.l.legitimos.s.de legi. tu. v iſta ẽ va in ſe. Ocdo mõ legit hĩ gl.ut dicam fateoꝛ ꝙ ceterihẽdes nõ tenebant᷑ ſoluẽ nec potat ab his uendicari ut in ↄꝛio.ſʒ h ppõte ſoluerũt.vñ ꝓ partib alioꝝ trãſit dñium non ꝓparte ei q pᷣ ſoluit eſtiatioeʒ imo ꝗ eſtimatiõeʒ totã ſol uit. ꝓ partib alioꝛũ repetet tanq; idebitũ. ¶Sʒ op. ꝗy etia P parte eius ꝗ ſoluit eſtimationẽ trãſeat dñiuʒ ſi ponimeũ ↄſen ſiſſe traditionẽ. Erroꝛ enĩ nõ iĩpedit dñij traſlationẽ ut in toto tiulo de ↄdi.ide. Fatet gl.ꝙ trãſit.ſʒ reuocabiliter vide eam. Op. ꝙ videat᷑ ſepi legare qñ legat ĩ teſtõ ⁊ codicillis.ut.i. anq̃ginta. S.de pba.So.ibi q;titas legabat.hᷣ ſpẽs.¶ Op. ꝓꝙ ſolũ Rn fingt nt⸗ granat teneat᷑ nõ ob.clauſula gnali poſi ta ĩ codicill.ut.S.e.l.legatoꝝ.S.plłes.So.gl.ibi ſpalit᷑ fuerũt rogati płes.vñ clauſula gnalis põt viſcari in eis.hᷣ ſpalit᷑ fuit rogatvnꝰ.vñ clauſula gnalis nõ põt adaptari vni ſoli.q̃ ſo.ẽ bona lʒ etiã alio mõ poſſit ſolui.ſ.qꝛ ibiĩ codicillis nõ fuerũt grauati oẽs lʒ oẽs ſuerit ſcripti.tñ iſta q̃ ponit ẽ notabilioꝛ. ¶ QOp. x videt᷑ ꝙ ille ſolus teneat᷑ q ſpalit ẽ grauat.ut.l.titia * . r Ur. S? 5F. luti. S. eo. C ꝛo cui veclaratiõe aduerte q diſpõ gene / . ralis ⁊ ſpalis ꝓcedit circa pſonas grauatas ſic dic.aut pcedit/ generalis ⁊ ſeqꝗtur ſpalis.⁊ ꝑ llla recedit a gnali ⁊ ſolus ſpalit᷑ grauat tenet.vt.d.S.lutiꝰ.aut pᷣcedit ſpãlis ⁊ ſequit gnalis.⁊ tũc aut legat᷑ qtitas aut ſpẽs. Si qtitas vni ꝑ alia non dero gabit ſʒ ſepiꝰ debet.ut.l.ſ pluribꝰ.S.j.S.e.⁊.S.ti.j.l.ſᷣuo.S. ſiꝗs a p.v H nõ.aut legal᷑ ſpẽs.⁊ tũc aut ſpẽs hẽditaria.⁊ ſpã/ liꝑ gnalẽ nõ derogat᷑ qꝛ cũ pᷣm tenebat ꝓ poꝛtiõe hẽditaria mn p clauſulã gnaſẽ alij tenebunt p poꝛtiõib ſuis ut h ſʒ pmꝗ lec. aut legat ſpẽs nõ heditaria. ⁊ tũc gnãli puiſiõi ꝑ ſpalẽ de/ rogat nõ ut min debeat.q; tota res debet ſ̊ alio mõ.nã pmꝰ ſpalit᷑ grauat nõ tenebit niſi p parte ſua heditaria.cũ ubi nõ Ect elauſula gnãlis teneret ĩſolidũ ut h m ſcdaʒ lec. x. d.l.ſi ti bi hõ. §. 6.S. ti.j. Fallit ſi vba gnalia poſſẽt reſtrigi ad ſpalia. ut ſi ples eẽnt ſpalit᷑ grauati.nt.l.legatoꝝ. S.j.S, e.⁊ H no.iĩ gl. udo Hẽs tenet᷑ ſi fũdus tradit diminut ĩ iure uſuſru/ .Dectus uel pignoꝛat uel ab alio poſſeſſus.ſecſi alti Fuiat. Itẽ nõ ualet legatũ rei mee ꝓpt᷑ fuitutẽ alij debitã. h.d. Prloqui⸗ qñ mihilegat᷑ res aliẽa ĩ qua denc ius.Scðo qñ mihi legat᷑ res mea in qua ius aliqdð deñc.ſeda ibi ſinaũt. Itẽ pmo ſᷣdiuidit in q̃tuoꝛ. Pꝛĩo qñ deſiẽ ius uſufructꝰ. Scoo rñũdet cuidã obiectiõi. Tertio loqꝗt qñ res eſt pignoꝛata uł ab alio poſſeſſa. QAuarto loꝗt qñ deſc ius alteri uitut.ſecũda ibi uſufructus eni. tertia ibi fudo enĩ.quarta ibi nõ iõ.¶ Ve⸗ nio ad caſũ ĩ fmis quẽ pone ſic. HNes tradidit mihi fudũ lega- tum tñ in eo ali hẽbat uſufructũ.q̃ri qualit᷑ mihi legatario cõ tra hẽdẽ cõſulat.Rñ.ꝙ ille uſufruct qui deñcit petẽdus ẽ ab herede actione ex teſtõ.h.d. In tex.ibi fundo legato.ſubau/ di ⁊ tradito ab hẽde. Sequit᷑ nibilominus petẽdus eſt.ſ.uſu⸗ fructus.nec eni põt referri ad fundũ ſalua ratione recti ſᷣmo/ nis.¶ Venio ad ſcdᷣaʒ partẽ ĩ qua ſic fſoꝛma caſũ. Hictuʒ eſt Puſufruct ꝗ deñcit eſt petẽdu.huic videt᷑ obſtare qñ in re le — S S vS F rh err. Delegaß ſcdo. Fro ſolue⸗ deſiẽ aliqð ius tũc adhuc ipſa tes legata petit nõ il ð qð deſic.ut.l.huiuſmõi.S.edes.ð.ti.j.x.S.e.l.S.i fudo.Ad hoc rñdet iuriſcõſultꝰ.fateoꝛ ꝙ ↄſiſtitlegatũ ĩ iurerei nõ ĩ par. te qta.tñ uſufruct'ẽ tale ius qdð ↄtinet emolumentũ rei.⁊x iõ dẽ pars dñij.qꝛ ex uſufructu ⁊ ꝓpꝛietate ↄſtituii pleniũ dñiũ. ꝛia ergo loquunt᷑ qũ deſicit aliqð ius ſᷣuitus uel alið qð rei emolu/ mẽtũ ul uſufructũ nõ ↄtineat.h.d.¶ Venio ad tertiã partẽ ⁊ foꝛmo ſic caſu.Quid ſi hẽj tradidit mihi fũdũ pignoꝛatũ uł fũ dũ ab alio poſſeſſũ ⁊ ſic poſſeſſionẽ nõ uacuã.an legatari ob hoc poſſit agẽ. Rñ.iuriſcõſultꝰ⁊ dicit ꝙ ſic.Et aduerte diligẽ ter ꝙ iuriſcõſult nõ dic ꝙ agat᷑ ut luaf. ul ꝙ poſſeſſio uacuet᷑. ſz diẽ ꝙ agit ob hoc.hoc ẽ actiõe ex teſtõ ad ipſã rẽ ut hoc cõ/ ſeq̃tur. ¶ Aenio ad q̃rtã partẽ q incipit nõ idẽ ⁊c.dic ſic.po ne ꝙ hẽs tradidit mihi fũdũ legatũ ꝗ debebat ſuitutẽ alti fun do an ꝓpt hoc poterit ↄueniri a legatario. Rñdet ꝙ nõ.h.d. ¶ Venio ad ſcõsʒ karte pncipaleʒ. pone teſtõꝛ legauit mihi fũdũ meũ ꝗ ſuiebat fũdo ſuo an legatũ ualeat ⁊ videat᷑ mihi ꝑ hoc relinqre liberatiõeʒ ab illa ſeruitute. Rſñidet ꝙ non.h.d. ¶ Ad pmã partẽ op.⁊ viqetł᷑ ꝙ lʒ uſufruct ſit alienꝰ nõ poſſit ↄueniri hẽs.qꝛ teſtõꝛ videtlegare ius qd in re hẽbat.ut.l.ſi do min. S. fi. S.tl.. PHoui' timoꝛe iſta.l.legit᷑ duob mõis.ᷣ qñ te/ ſtatoꝛ legauit fudũ ſuũ.ſcdo qñ legat alienũ.⁊ hoc tãgit᷑ in gl. parua q icipit.ſ.teſtõꝛis. Si itelligis in füdo alieno.hoc ẽ non teſtõꝛis neq; hẽdis.itelligas ĩ caſibꝰin ꝗb ualet legatũ rei alie neut.S.ti.j.l.apud iulł.S.ſi.⁊.l.cũ alienã.C.e.vñ c hẽs tenea tur facẽ fũdũ plene legatarij ⁊ teneat᷑ de euictiõe ut.l.ſi domuj S.·j.S.ti.j. ꝓcedit iſte..ſine ſcrupulo. Mec obſtat ↄꝛiũ.qꝛ hic nullũ ius hẽbat in re.ſʒlegauit rẽ alienã. Itẽ põt ĩtelligi in fũ/ do alieno.i.nõ teſtõꝛis ſʒ hẽdis.⁊ tũc pcedit ſine ſcrupulo. hẽs dʒ dare ꝑfecte.ut.j.l.ꝓxi.S.ſi rẽ. Tertio põt intelligiĩ fũ do teſtõꝛis ⁊ uſufruct erat alien.ſ.hẽdis.tüc etiã pcedit ſine ſcrupulo.ut..e.l.is cuiꝰ.⁊.j.eo.l.cũ filiꝰ.S.dñs.Auarto mõ põt intelligi ꝙ fũdus erat defũcti ⁊ uſuſructꝰ alttius nõ hẽdis. tũc obſtat ↄꝛiũ qꝛ teſtatoꝛ videt᷑ legare ſolũ ius qð hʒ.ſʒ qdam rñdẽt ꝙ fallit hic in uſufructu qð cõtinet emolumẽtũ rei ne als legatũ ſit inutile.Certe nõ eſt iutile legatũ ppꝛietat.vñ iſta lec. nõ ꝓcederet niſi poneres teſtatoꝛẽ dixiſſe expᷣſſe ꝙ fũdus ĩte/ ger pᷣſtarei. p.ꝙ nõ debeat peti uſufruct ſʒ ipe füdus. ut.l.huiuſmõi. S. edes.S.ti.j.Ad hoc rñdet iuriſcõſultꝰhĩ tex. ut dixi ponẽdo caſu ĩ ſecũda parte.qð tñ declarabo meli.j.ꝑ ne VAenio ad v. ſũdo.op.ꝙ hẽs nõ teneat᷑luẽ fũdũ ꝑ.:. ires obligata.S.ti.j. So.hoc põt ĩtelligi pᷣ ĩ fũdo alieno.⁊ tẽ ꝓcedit ſine ſcrupulo.qꝛ tũc hẽs tenet᷑ pfecte facẽ legatarij.⁊ te neĩ de euictiõe. Itẽ pot ĩtelligiĩ füdo hẽdis.⁊ ſilj pcedit clare eadẽ rõne.ſʒ ſi itelligam ĩ fũdo teſtõꝛis obligato exneo.tẽ iſta i.dʒ ĩtelligi ᷣm diſtictionẽ.d.l.ſi res obligata.S.ti.j.ut loquat᷑ HBiillis caſibꝰi ꝗbꝰluitio ſpectat ad hẽdẽ. Sʒ ſi ppnam ꝙ ſun du teſtõꝛi erat obligat hẽdi tẽ dʒ ĩtelligi ſʒ ea q dixii.l.ſ fuꝰ titij. S. ti.j. ¶e Op.h dẽ hbes dʒ tradẽ uacu poſſeſſiõeʒ ut gl. inuit h̊ dũ allegat.l.ij.S.de acj.emp. Sʒ ð immo nõ tenet᷑ tra dẽ uacuã. ut.l.ſi domꝰ.S.ſi.S.ti.j. Rñdeo ſiqdẽ teſtõꝛ legauit rẽ alienà ſcient.tũc iſte.S.ꝓcedit ſine dubio.q hes tenetur ſa/ cere rẽperſecte legatarij. Sʒ ſi poneres ꝙ teſtatoꝛ legaret reʒ pꝛopꝛi quã aliꝰ pPoſſideret. tüc videret legare ius qð habet in re.ut.d.l.ſi domꝰ.S.ſi.⁊ tũc hẽs liberat cedẽdo actionẽ ſiquaʒ habet. ut. l. apð iuł.S.ſi titiꝰ.S.ti.j.fallit in caſu ſi pꝛo recuperã da poſſeſſione eſſet neceſſarius magnus ſumptus tunc perti⸗ neret ad heredẽ. ſicut dicimus in ſeruo legato qui erat in ſuga ex lſongiquo.ut.l.cũ ſeruus.õ.ti.j.per rationẽ poſitã in.l.ſi rej obligata.S.ti.j. ¶ Venio ad v.nõ ige Op c ꝓpter ceteras ſeruitutes hẽs teneat.ut.l.ſeruo legato.S.ſi filiꝰ.S.ti.j. So. ibi legauit fundũ uti optim maximuſq; ẽ. hic ſimplr. ⁊ iſte paſſuj declaratur.j.e.l.cũ ſilius.S.dñs.¶ Venio ad ſcdᷣaʒ partẽ pᷣn abet in re. ut. l. ſi tibi hò. in pn. S.ti.j. Sol. glo.ꝙ iſtud refertur ſoluʒ ad fuitutes ⁊ ad ius uſufruct'ꝗ mo cipaleʒ. Op. ꝙ ſpbe iſtas cauſas ualet legatũ rei mee.qꝛ videt᷑ legare ius quod riente legatario redibat ad ꝓpꝛietatẽ abſq; legato. ſed ſi eſſet talis uſufructus ꝙ nõ rediret tũc ualeret legatum. ut.d.l.ſi do mus:S.ſi. S.ti.j. ¶Ad idem oppo.de.l.apud iul.S. ſi titius. S.ti.j.Huius timoꝛe glo.hic diſtinguit plene ⁊ clare.vide eaʒ T ſigna. ¶ Quero nEenna arte huius.S.qualiter foꝛmetur libellus.⁊ ad quid concludit. Glo.diẽ ꝙ in p caſu petit uſufru ctus.i ſcdᷣo ⁊ tertio petet᷑ füdus.ut pꝑ hoc aduerſar adhuc co Fatun luẽ uel poſſeſſionẽ uacuã tradere.vide gl.ꝗ ĩcipit.ſ.uſu/ Hruct'. v iſtð ẽ uerũ. ⁊ hoc dic apꝑte tex.ut dixi ponẽdo caſũ.ꝰ rium tenet gl. i.l. eũ ꝗ ita.S.pe.j.de v.ob.ubi dẽ ꝙ fũdu petet᷑ ut hẽat uſufructũ.⁊ ꝓ ülavidet᷑ caſus i.l.ſi ita ſtipulatꝰ. S. titiꝰ de v. ob. ubi dicit ꝙ fũdo ſoluto ſine uſufru.in nullo contingit livᷣatio. Hi.tʒ iſt gl.i.d.l.enʒ ꝗ ita.S.pe.repꝛobata illa. Ad S.titi. rñidet ꝙ lʒ nõ ↄtigat libatio ĩ alid tũ illud qð defic tm 55 Reti E l.l. ſi nõ ſoꝛtẽ. S.ſi.x.de ↄdi.ĩde. Sʒ Di.⁊ glo.vi det᷑ tex.hᷣ qꝛ diẽ ꝙ uſuſfructꝰnõ ↄſiſtit ĩ parte.ſ.qta.nõ eni ↄſi ſtit ĩ parte ttia uel qrta.nõ eniʒ uſufruct põt dici ftia uel q̃rta pars ſũdi.ſj Oſiſtit ĩ parte itegrali qꝛ ex ppꝛietate nuda ⁊ uſu/ fructu ↄſtituit᷑ plenũ dñiuʒ.ut.l.recte dicimꝰ.j.de v.ſi.⁊ qð ibi nõ.meliq; alibi. Itẽ ↄ eos videt᷑ ꝙ uſufruct nõ ẽ in oblone. ut.l.? ꝑ iuſiurãdu.S.ilð.j.de accep.ergo nꝭẽ ĩ petitiõe. Rñ. ⁊ dico ꝙ imo ẽ ĩ oblone.ut.l.ſia reo.j.de fidèiuſſo.A d.§. lll rñde ut ibi dixi.teneo ergo X.5 poſitã.?⁊ Di.p caſũ hui.S.⁊ Otex.i.d.l.eũ ꝗ ita.S.pe.⁊ ibi dixi.¶QAũo aliꝗs tradit rẽ q̃ dʒ alti uitutẽ.utrũ videat᷑ tradẽ poſſeſſionẽ nacuã. Hic ẽ ca/ ſus ꝙ ſic.nã p dicit ꝙ hẽs tene᷑ tradẽ poſſeſſioneʒ uacuã.po ſtea dicit ꝙ nõ tenet hẽs ſi tradit rẽ fuã.ꝓ hoc videt᷑ tex.õ.de euic.l.q ad huitutẽ.oiũcta.l.ij.ĩ pn.sõ.de ac. emp.¶ Sed q̃ro pone ꝙ in ĩſtro ẽ ꝓmiſſũ tradẽ poſſeſſionẽ liberã ⁊ uacuam ſi tradit fuientẽ. Yateoꝛ ꝙ videĩ tradẽ nacuã ut dixi. Sʒ an vi deai tradẽ liberã. Puto ꝙ nõ qꝛ ꝑ fuitutẽ aufert aliq de iu re rei.ita ꝙ libẽ ⁊ habẽ ⁊ poſſidẽ non licet.ut.l.ſtipulatio iſta. S. .j.de vbo.ob. Pꝛetea ʒᷣ eñ q ſibi aſſerit ſuitutẽ deberi daĩ iterdictuʒ uti poſſidet.ut.l.ſi duo.S.ſi vicinꝰ.S.uti poſ.Si er/ go pparet hoc turbat poſſeſſionẽ ⁊ ſic nõ ẽ liba.etiã hoc videt expᷣſſũ i.l.vi faci f.j.de vi ⁊ vi ar. Sʒ hoc ſac qð h̊ d in ulti.gl.ſ.ꝙ ius fuitu ẽ ex rẽ.ergo ꝑ hoc poſſeſſio rei nõ dĩ minꝰ libᷣa.ſy rñſio patebitex ſequẽti.q.¶ Qũo ergo utrũ ius Fuitut dicat᷑ eẽ ĩ fundo.Glo.hᷣ dicit ꝙ nõ. In ↄꝛiu videt᷑.j.de dã.ĩfec.l.eoꝝ.facit.õ.de nox.l.ĩ noxalibꝰ.⁊ hoc dicit Ja.de gre. Lu dic ꝙ fuit'i fundo dñante ẽ ius ei cui debet᷑ iſta fuitꝰ ⁊ ĩ eo ex hoc aligꝗd plus ponii.ut.l.q in aliena.i fi.de ne.ge.ſʒ ĩ fundo fuiẽte no ẽ aliqð ins poſitũ ſʒ puatiuũ.qꝛ p hoc illi fu/ do ⁊ iuri eius detrahit.ut.l.ſtipulatio iſta.S.j.de v.ob.⁊ ꝓba tur in.l.arboꝛ. .fi.S. cõi di.Et iõ ſi lego tibi fũdũ tuũ fuieteʒ nõ videoꝛ legare libationẽ fuitut.q;ꝛ ĩ eo nulluʒ iuj hẽo qð po nat aliqd ĩ me.ſʒ in illð ẽ i fido meo dñante quẽ tibi nõ lego. A municipibꝰ? Miuicipib põt uſufruct refua/ 1 . tri.qꝛ põt extingui.h.d.¶ Qũo bmodis poſſũ amittẽ uſuſructũ.ic ⁊ rũdeas ut hẽs ĩ gl. Mü cx familia. Ziuidi in parte?ſex — IAlibet pars allegat p?'o S§. ⁊ ꝑ partes legaʒ. ſcda ibi ſi de falcidia.ttia ibi ʒ ſi Vno.qrta ibi ſi duos.ꝗnta ibi ſʒ ſi ſunduʒ.ſexta ibi rogo.Et E mã de eo ꝗ ẽ rogat reſtituẽ vni ex ceri.⁊ uſq; ad.S.ſi rẽ.pꝛo ſequii vnã mãz multũ ſolẽnit᷑ ⁊ iſtud pncipiũ hoc intẽdit. Juſ ſus reſtituẽ vni ex certis cuʒ moꝛiet ſufficit ꝙ eligat ⁊ uſq; ad moꝛtẽ põt nartare P.D. Mud pncipiuʒ ponit tres.q.⁊ ſolu. ipſarũ ⁊ rõnẽ ſolutionũ.ſcda ibi ⁊ ei.ttia ibi utruʒ ergo.¶ Et ad euidẽtia toti legij gl.pᷣmittit ꝙ qꝗdã teſtõꝛ q uocat ẽ ſẽpꝛo nius fecit hẽdẽ titiu.?⁊ eũ rogauit de reſtituẽdo fũdũ herodia/ nũ vni ex familia cuʒ moꝛiet.iſta vba colligunt.j.e.l.S.rogo. uel poſſumus dicẽ ꝙ teſtõꝛ dixit ꝙ vniex ſuncha ſundũ relin quat.ut colligit.j.e.l.S.ſʒ ſi fuqũ.ex eo enĩ qð dẽ relinqt ĩtelli⸗ Ve lega.ſcdo vno electo ceteri excludunt᷑.h.dð. Nꝛimo ſol.vnã.q.⁊ ponit duas rõnes ſolonis.ſcvo ſoluit aliã ⁊ annectit rõnẽ.ſcða ibi itaq;.¶ Nõ ꝙ elect videt᷑ noĩat ĩ p teſtõ qð ẽ nõbile ad mul ta. Adunantia gnãlis elegit illũ quẽ poꝛes noĩauerũt. Certe electꝰ videt ab adunãtia ſpalit᷑ noĩat.ut h ibi ac ſi noĩatĩ ⁊c. ⁊.l.itẽ eoꝝ.S.ſi decuriões.S.qð cniuſq; vni.¶ Et NHi.iĩducit ad.q.ſcire debet ꝙ ep̃i debẽt hꝛe q̃rtã de relictis ad pias cau ſas.niſi ſint relicta ad certos detminatos uſus.ut ad faciẽdã eccliaʒ uel ſilia.ut ex de teſ.c.fi. Pone mõ ꝙ teſtõꝛ religt cen tũ diſtribuenda ad pias cauſas put executoꝛ elegerit ⁊ execu toꝛ eligat ſabꝛic ecclie. certe eps ꝑinde nõ hẽbitqrtã ac ſit᷑ pᷣ teſtõ eẽt illa cauſa a teſtõꝛe expᷣſſa.ut hᷣ ⁊.l.aſſe toto.õ.de hẽ. iſti. ⁊.l.iſtitutio tał.de cõdi.inſti.⁊.l.ſanctio legũ.j.de penis. Op. ꝙ hẽs nõ hʒ neceſſe eligẽ. ut.j.e.l.S. rogo.ſol. ut dixi S.in pn.l.¶ ¶QOp. hinuit ꝙ iſta electio facit legatũ oditiõale. 3 de iſti. de le. S. optionis. So.ibi in optione rerũ.hᷣĩ electiõe ꝑſonarũ.dixii.l.cũ qdã.S.ti.j.¶ Op.de qlibet legato detra hit᷑ falcidia.ut.l.j.j.ad.l.fal.ergo ⁊ de iſto. Rñ.qtũ ad pᷣmũ teſtõꝛẽ iſte elect capit ut legatarꝰ⁊ iõ ut ex iullo detrahet᷑ falci dia q;tũ ad ſcᷣm capit ut creditoꝛ.ut.S.ꝓxi.⁊.C. de bo.auc. iu.poſ.l.i.iõ ex illo non detrahi falcidia.¶ Vltio ex hoc.S. nõ duo.pᷣ ꝙ tał electio põt ſieri ĩ ultima uolũtate ut colligi h̊ᷣ Tĩ ſe.S.⁊ ſic pʒ ꝙ nõ requirit pñtia ꝑſone electi.ut.j.e.l.cũ pꝛ. §S. donatiões.dixi.S.e.l.j.in.q.quã diſputaui que incipit.ſiliũ inſtituit. ¶ Scðo nõ ꝙ nõ hʒ neceſſe eligẽ dignioꝛẽ uel pꝛoxi mioꝛẽ ut in v.itaq;.ſic ille cui cõmittit electio pauperuʒ nõ bʒ neceſſe e igẽ pauperioꝛẽ.dixi in.l.cũ quidã.Sꝭeeo. 5ſ vno ivnex certis ſſtituat ⁊ ſundus exneo 1 legat᷑ ab eo uendicabit deducta poꝛtiõe hẽdis.h.d.hic iuriſcõ.det᷑minat duo dubia circa eandẽ mãm ⁊ ſic hʒ duas partes.ſcdᷣa ibi uerũ.¶ Op.h̊ dẽ ꝙ iſtituendo hẽdẽ nõ videt eligẽ. ð. .e.l.S.ſʒ ſi fundũ.⁊.j.pꝓxi.S.ſo.ut dicã in.d.S.ſʒ ſi fundu.¶ Op.h̊ dẽ ꝙ ſit cõpẽſatio. ð qꝛ cõpẽſatio ẽ debiti ⁊ cediti ĩuicẽ ↄtributio.qð h̊ nõ eſt.⁊ ſic ob.l.j.S.de cõpẽſat.Glo.fatet ꝙ hᷣ̊ nõ ẽ ꝓpꝛie cõpẽſatio iz retentio. Ael dic ꝙ cõpẽſatio dẽ facta a teſtõꝛe q iſtituẽdo vnũ hẽdeʒ videi uoluiſſe cõpenſare cũ eo illã partẽ iundi quã poſſet pete a le/ Sarario phr qð opponet᷑ ſibi doli exceptio ſi ipſe agit.⁊ etiaz i legatarij ↄuẽiant᷑ ab alijs cohẽdib ex ꝑſona ipſi opponẽt doli exceptionẽ ᷣm glo.ut.S.de pac.l.ſi tibi.S.paciũ.⁊.j.e.l. ſi rem. ¶ Mõ ꝙ ſicut teſtatoꝛ põt legare reʒ heredis.ut.d. ſirẽ. ita põt legare rẽ a ſe debitã ipſi heredi.ut pʒ h. . . (Si Duos Di ples ex cert iſtituant ⁊ pars fundiex/ HBeee git cũ moꝛiet.q;ꝛ vbũ relinquẽdi trahit ad ultimã uolũtatẽ.ut l. vbũ relinquẽdi de v.ſi.⁊.l.j.ĩ fi.S.de tab.exhi.(¶ Nõ ꝙ ſi te ſtatoꝛ iuſſit bona diſtribui inter paupes ⁊ executoꝛes ſuos ꝙ; paupes electi nulla hññt actionẽ ex electiõe ſʒ ex teſtõ pꝛimo. Mõ ſcðo ꝙ legatarij ex pᷣ teſtõ q;tũ ad hẽdẽ habent ut cre ditoꝛes.ut.l.j.C. de ho.au.iu.poſ.¶ Tertio nota ꝙ talis ele/ ctio põt mutari.¶ Op.ad pmũ ꝙ hẽs nõ hʒ necchſ eligẽ. ut j.e.l.rogo. Rñ.nõ hʒ neceſſe pciſe ſ eo nõ eligente oẽs de fa/ milia admitunt.ſʒ ſi vult vnum pᷣſerre hʒ neceſſe eligere ut h. ¶Op. di h hẽdẽ debẽ eligẽ cũ moꝛiet.Cõtra imo ſtatiʒ cum põt.ut.l. cũ ge e So. ibi ſimplicit. Ael h fuit dictũ relinquas.qdð ĩtelligit ꝑ ultima uoluntatẽ ut.S.dixi.¶ Op. dã h ꝙ fruſtra legat. . . e. l. . ſ ſi ſundũ.So.põt legare ut habeat vi electiõis ut ĩ ↄꝛio nõ viʒ legati ut h. ¶ MNõ ergo diligẽter ꝙ iſti qbus cõmittit electio pauperũ ⁊ diſtributio ſuffic ꝙ dicat tales eligo.nec ẽ neceſſe fuit dictũ cuʒ moꝛieris reſtituas. ꝙ dicãt ↄcedo.tñ ſi dixerĩt non vitiat᷑. Ex hoc apparet ꝙ ex inſtrumẽto electionis nõ dʒ ſolui gabella.cũ ex eo nulluʒ ius queratur pauperi electo ſed ex teſtõ pᷣ. ¶ Op.ꝙ poſtq; ele/ ſi nõ poſſit mutare uolũtatẽ ut.S.e.l.ſtatuliberu.S.ſtichũ.⁊ huiuſmodi. S. ſtichũ. S. ti. j. So. Hiõ qꝛ elegit ante tpᷣs.ſecuj ſi eẽt iuſſus reſtituẽ ſimpliciter.qꝛ tũc ſtati electo quereret ius. nec uariari poſſet ut in ↄꝛijs.ita knctr bene. ε falriA ꝛoſequit eandẽ mãʒ. ⁊.h.d. Si de falcidia. ofed- capit ex teſtõ eligent ſed eius q iuſſit reſtitui.⁊ fᷣm iũllud falcidie rõ non minuitur et Deneo relinquat illa uẽdicabit᷑ excepta parte q̃ſſtitutis cõpetẽt.h.d.¶ Nõ ꝙ ule ꝗẽ iuſſus reſtituẽ vna rẽ vni ex certis põt ex ulis cert᷑ plłes eligẽ.qdð ẽ mirãdũ.cũñ teſtõ: dixerit vni reſtitui.ut pʒ ex gl.qẽ in pn.l.⁊ ex tex.ꝗ dicit vnũ ex familia ⁊c.ꝓbai.j.pxi.S.¶ Scdo nõ ꝙ põt diuidẽ rẽ.⁊ ſi in partẽ aliqua eligat ⁊ in partẽ negligat ualet electio.qð pʒ. qꝛ hẽdes vident᷑ electi p parte ⁊ ꝓ parte legata exneo videtur neglectũ.⁊ ſic pʒ ꝙ iſti qꝗ debẽt diſtribuẽ bona iter pauperes pñt facere diſtributionẽ particularẽ. c ſi in parte faciũt iĩ pac- te negligũt nalet. ¶ Nõ ꝙ iſtituẽdo quẽ hedẽ videi ꝗs eligẽ. ⁊q ãBic facit ꝙ ſigs eſt iuſſus poſt moꝛtẽ ſuaꝗʒ bona ſua diſtribuę inter pauperes illũ quẽ iſtituit videat eligẽ in pauperẽ.qdᷣ putarẽ uerũ ſi hoſpitale qdᷣda uel pauperẽ iſtituet.ſec ſi alin, foꝛte ſiliũ uel ſilem hoĩeʒ inrec tuc nõ eligẽt ex his q teſta toꝛ uoluit.¶ Querit glo.q̃lit᷑ ad partẽ relictã exneo illi de fa/ milia admittant᷑. Ol.dicit ꝙ pᷣ admittant qui ſuntĩ ꝓximioꝛi gradu.ut.l.peto.S.fratre.j.e.⁊ ex illis pᷣfert q petẽdo pᷣoccau at ſi alij negligẽt. ut dixiin.l.cũ qdã.S.e.¶¶ Altio gl.op.de ſoluto. in auc. de nup. ⁊ nõ ſoluit. Dic ſo.iſtud ẽ regulare.il — ſ Auz Eigẽs nõ põt electũ grauare ut ali ſi füduʒ reſtituat niſi ei tãtũdẽ relinq̃t.⁊ tune etiã poterit ab exneo nẽdicari ſi dñs ſuerit ne exeat de famulis h. d. NMꝛimo ſoluit vnã queſtionẽ ⁊ ponit limitationem. Se/ cundo ſoluit aliam ⁊ ponit illationẽ ex ea.ſcda ibi ꝙ ſi talia. NHãõ ula uerba cui uoles aut quib noles.q intelligo ꝙ fuit diſiũctiua legis non teſtantis.q.d.ſi teſtõꝛ dixerit relinqs cui uoles ſiue quib noles,. x ſic ſi dixit quib uoles põt vnũ eligẽ. ð eſt nõdu.ꝓbat..e.l.cũ qdã. facit qð dixi.S.pxi.S.qꝛ ſii ſingulari dixit cui uoles ⁊ põt płes eligẽ.ergo eadem rone ſi dixit qb uoles põt vnũ eligere. In ↄꝛiũ facit.j.de annu.le.l. iij. F. ; ſi ita.¶ Op.h̊ dẽ ꝙ lʒ ꝗs elect ſit rogat de reſtituen do alteri ẽ fatiſiactũ uolũtati defũcti.ð de.S.led ſi vno.S.e.l. Hlo.ma.ſoluit plurib modis. Iſta ẽ ꝙ h ſpaliter elegit vnuʒ ſibi funduʒ pꝛelegando.ideo ſundus uadit ad eum ad aliqð lud ſpale ut nõ.õ.de acꝗ.hẽ.l.ſiqs mihi bona.S.iuſſum. SS 5 —— 6— — — —. — — — — —.— — .6—— T T h — lʒ ſit rogat de reſtituẽdo.ſʒ ſupꝛa quẽdaʒ vlr hẽdeʒ iſtituit ⁊ fũdũ alteri directo legauit.vñ fũdus nullo momẽto fuit hẽdiʒ ⁊Tq ſic in eo nõ põt videri electꝰ. ¶ Op.ꝙ gꝗs poſſit grauari ul tra q; ſibi relinquat᷑.ut.j.e.l.ĩperatoꝛ.S.j.So.ut ibi.¶ Qũo executoꝛ cui cõmiſſa ẽ electio ⁊ diſtributio bonoꝝ int᷑ pauꝑej eligit aliquẽ ĩ pauperẽ ĩ vno fũdo hꝰpacto ꝙ poſt moꝛtẽ reſti tuet cuid alti.ul ꝙ daret certã q̃titatẽ alteri poſt moꝛteʒ.an iſtud onus ualeat. Hic videt᷑ c ꝙ nõ.⁊ ẽ uerũ ſi poneremꝰ illũ aliũ cui dʒ reſtitui nõ eẽ de numero pauperũ.ſicuti h vide bat dare ei ꝗ erat exneꝰ ⁊ nõ ei qui erat de familia.ſʒ ſi eẽt de numero pauperũ puto ꝙ ualet.ſic eniĩ põt diuidẽ rẽ int hẽdej ut. S. F. Pxi.ita põt diuidi int pauperes.ut.l.miles.ita.S.⁊ q dixim. S. de te.mili.¶ Vẽio ad v.ꝙ ſi talia. Op.ꝙ hẽs he/ dis livᷣet dado fũdũ cuʒ onẽ ſuo.ut.S.ti.j.l.a ſpſtituto..hẽs. So. h̊ teſtõꝛꝗ legauit ſciebat ↄditionẽ fũdi. Sʒ ð hoc op. ſi teſtõꝛ hẽbat aliqdð ius ĩ re lʒ ſit tale ꝙ moꝛte debẽt extigui il/ lud iuj.tñ videt᷑ legatũ.ut.l.ſtichũ de uſuſru.le.x.l.ꝙ ĩ rerũ.S. j.S. ti.j.⁊.l.uxoꝛ.C. de lega.Solł.Di.videt᷑ dicẽ ꝙ h̊ ↄſtat 2 ali teſtõꝛ ſciuit ⁊ cogitauit fùdũ debẽ reſtitui vni ex familia qð quãtulũ repugnat littere.qꝛ videt loꝗ in dubio dũ dicit onera tũ ĩtelligi.⁊ ſic videt᷑ loq in caſu dubij.põt ergo dicẽ ꝙ h fami lia uẽdicat pꝓpt᷑ ſactuʒ hẽdis ꝗ dat exneo.utlʒ hẽs hoc faciat iuſſu teſtõꝛis nõ excuſat qn teneatur. ut.l.ꝗ duos.S.e.x.l.nõ quocũq;.S.ꝗ gaiũ.ð.ti.j.¶Op.qꝙ uli de familia ſtati prit pe tere nõ expectata moꝛte hẽdis. ut.l.cũ pꝛ. S.libert.j.e.Sol. Di. iõ 7 heres dedit ex neceſſitate ſibi ĩpoſita a defũcto. pba tur.j.e.l.peto.S.pꝛediũ.⁊ ibi dicã. —r (Rogo Juſſus cũ moꝛiet᷑ eligẽ põt donec viuit eligẽ.⁊ 1 vante nullus admittũ.ſʒ eo non eligẽte oẽ.h.d. ¶ Op. ꝙ nõ eſt uerũ ꝙ ſit datũ vni. ut pʒ ex pn. S. Sol. nõ ẽ datuʒ yni certo.ſʒ vni eligẽdo.iõ ſi nullus eligit oẽs uocant᷑. Aũo q̃lit᷑ oẽs uocãtur. Rñ.ut.S.e.l.S.ſi duos.¶QQũuũo iuſſus ẽ aligs bona diſtribuẽ int᷑ pauꝑej decedit anteq; diſtri buat.utrũ oẽs pauperes admittant᷑. Rñ.iſta lex loquitur qñ ꝗs iuſſus erat reſtituẽ vni ex certis.⁊ iõ ſi aliꝗs eſſet iuſſus di lbuere iter pauperes vnius hoſpitalis ul vnius vicinie tũc oẽs illi admittent.ſi vo inter pauperes ſimplicit᷑.tunc epᷣs ſuc cedit.ut.l.nulli.C. de epi.⁊ cle.⁊ in auc.de eccle.ti.S.ſinautẽ. re. Si teſtõꝛ legat rẽ hẽdis ut ſua ualet legatũ.h.d. — 1 1 EAuũo qd ſi teſtõꝛ legat rẽ qua hʒ cõeʒ cũ here de. Rñ.tota debet.ut.j.e.l.cũ nll.S.dñs.¶ Quid ſi legat rẽ quã dʒ hẽdi. Rñdeo idẽ q;ꝛ tota debetur.ut.S.e.l.S.ſʒ ſi vno. ¶ AQuid ſilegat rẽ quã dʒ hẽdi p parte⁊ ꝓ parte exneo. Rñ. ꝓ parte hẽdis tm debeĩi legatario.ut.d.S. ſſi vno.⁊. S. ſi du⸗/ os. ¶ Altimo gl.ſignat ↄꝛiũ de.l.ſi domꝰ.S.j.So.ut ibi nõ. Amiſſa L verba ſideicõmiſſi ſint defectiua tũ Si omiſſa. dbeſen colligitur. . d. exepluʒ o. multis modis.tu tene ſcom. ¶ Ites marcus. Qerba enüciatiua futuri euẽt 4d egrauatũ directa fideicõmiſſuʒ ĩdu cut.h.d. Supꝛa dixit de vbij defectiuiꝭ.h de vbis enũciatiuij ſuturi euẽtꝰ.¶ Op.j.de uſufru.le.l.gnãli.So.ibi fuerũt vba ad honoꝛatũ directa.h̊ᷣ ad grauatũ.videbid ꝑ gl.i.l.peto.j.e. QQOp.j.e.l.cũ pꝛ.S.mãdo.Sol.ibi fuerũt vba ↄſiliatoꝛia nõ. ¶ Op. S.e.l.titia cũ teſtõ iĩ pn. So.ibi fuerũt vba enũcia tiua de futuro emiſſa ꝓpt alið.h pncipalit ꝓpt ſe. ¶ Op. de l. iul. F. ex his.j.ti.j. So. ut ibi dixii ſolu.ij.l.gnãli.qð nõ. — sSa Ea qᷓ ꝗs caperet alio Equẽs queſtio. Addate bonter d tima uolũtate ĩ ſideicõmiſſũ gnale nõ ueniũt.h.d.⁊ ẽ caſus multũ ſinglaris.¶ Op.qꝙ ueniat ĩ idecõmiſſũ.ut.l.cũ virũ.C. de fideicõmiſ. So.aliud ĩ iſtis donaſ.q lʒ moꝛte ↄmſr ment᷑ nõ ueniũt ĩ fideicõmiſſuʒ ut h.rõ qꝛ nõ capiũtur ex teſtõ nec ↄſirmant ex aditiõe hẽdita ſʒ ex ſola moꝛte.x iõ eſt ſpẽs ktia differẽs a donatiõe ĩter viunos ex legato.ut nõ.i.l.res.C. de do. ĩter vi.⁊ ux.ſʒ.l.cũ virũ.loqtur ĩ lega ⁊ ſideicõmiſſiꝭ q̃ ex teſtõ debeni.utĩ gl.ibi ⁊ ꝑ doc.dixii.l.marcel.S.ꝗdã.j.ad tre. ¶ Op. h dicit ꝙ res donate ſũt ex cauſã bonoꝝ. Cõtra. q dñiuʒ nõ exiuit de bonis defũcti.ergo ẽ i bonis.ut.l.reʒ in bonis.j.de acq.re.do.So.dicũt qꝗdã h loquũ ĩ reb q̃ nõ ſũt ꝓhibite donari.qð ẽ ꝗ iſt.l.ĩ fl.vñ alij dicũt q ſũt ex cauſam bonoꝛũ.i.ſũt ſeparate a bonis.⁊ iõ magis pot dicinõ eſſe ex bonis q; i bonis.ut.j.vi bo.rap.l.iij.S.i hac.iſti.vi bo.rap.S. ſi.⁊ hoc poſſet tolerari. Alij dicũt ꝙ nõ dicũ eẽ ĩ bonis.qꝛ re trotrahit᷑ ut gl. dicit.⁊ ſicĩnuit ꝙ ↄſñrmatio donationũ trahũ retro ⁊ q ad dñiũ.idẽ nõ.in.l.ſ ↄdi.j.de ſolu.vitas ẽ ꝙ non trahiĩ retro niſ q ad uſuſru.ut.l.donatiões.C. de do.int᷑ vi.⁊ nx.⁊.l.ij. C. de ĩoſ.do.vñ q;tũ ad ↄꝛũ pᷣncipale potes dicẽ ꝙ BDe lega. ſedo tales ſũt ex cauſã bonoꝝ.ſ.q capiunt᷑ ex ultia uolũtate.nã ex p̃cedẽti donatiõe capit ↄfirmata moꝛte nõ aditione ut dixi. ¶ Vltio nõ ꝙ Aʒo in.l.filiũ quẽ hñtẽ.C. ſami.her.poſuit ca ſũ Ʒ iſtã.l.ut Ni.dicit ⁊ Ci.ibi refert.Scdo nõ ꝙ glo.j.ti.j.l. uij.ĩ pn.dicit ↄ caſũ hui.l.ĩ f.¶ Qäũo ꝗd ſihas donatiões te ſtatoꝛ ↄfirmauit expᷣſſe an uxoꝛ capiet ut ex teſtõ.an ut ex do natiõe moꝛte ↄfirmata.Hixi in.l.ſiqñ in pn.S.ti.j. £R Eto. erba pipoſſtins ſeu pꝛeceptiua ad gra/ natuʒ ul honoꝛatũ directa fideicõmiſſi peti tioneʒ inducũt.h.d. Pꝛiĩa gl.huiꝰ.l.ponit diuiſionẽ.vide eã. CRis ex pᷣma parte ꝙ vba diſpoſitiua lʒ ſint defectiua in eo ꝙ nõ apparet ꝑſona Kanzal iducũt ſideicõmiſſuũ ⁊ videt gra uat hẽs. ſile.S.ti.j.l.i fuꝰ.S.ꝗ margaritã. Mõ ſcðo ꝙ ſi vba ſũt defectiua reſpectu ꝑſone cui dʒ dari intelligi teſtõꝛ ꝓuidẽ hẽdi ĩſtituto.ſile.j.de ſta.li.l.ſi ita.⁊ meliꝰi.l.labeo.⁊.l.q pecu niã.e.ti. Tertio nõ ꝙ ſi nõ ẽ hẽs ex teſtõ cui poſſit irellgi uiſũ ĩtelligi de hẽde ab ſteſtato.Et ex pᷣdict᷑ apparet P iuriſ⸗ cõſultꝰa.l.vnũ ex familia.S.ſi omiſſa.uſq; huc pſecut ẽ eãdẽ mam.qꝛ pᷣ dixerat de vbis diſpoſitiuis defectiuis qᷓ hñt defe/⸗ ctũ ex parte vbi.ſco diẽ de vbi enũciatiuiꝭ.t᷑tio h dic̃ de uer bis diſpoſitiuis defectiuis ex parte ꝑſone eiꝰ a qᷓrelingt ulł eiꝰ cuirelingꝗt.¶ Op.j.de uſufru.le.l.gnãli.ĩ pn. So.dic gl.q̃dã ſũt vba diſpoſitiua ſen pᷣceptiua ⁊ illa ad quẽcũq; referani diſ poſitionẽ ĩiducũt ut h.q̃dã ſũt vba nõ diſpoſitiua ſʒ magijenũ ciatiua futuri euẽt ulł depᷣcatiua.⁊ illa ſi referant᷑ ad grauatũ iducũt diſpoſitionẽ.ut.l.vnũ.S.fi.S.e.ſi vo referant ad hono ratũ nõ ĩducũt diſpoſitionẽ.ut.d.l.gnãli.iĩ pᷣn.vide glo.⁊ nõ. ¶ Op.ſj.e.l.cũ pꝛ.S.pꝛ q ſilio.ſo.ut ibi.¶ Op.ꝙ qũ vᷣbanõ Otinẽt cui uoluerit Puncſeti nõ ualet diſpoſitio.ut.l.Rliuſta.S. diui.S.ti.j.DPiẽ gl.hᷣ tacite videt᷑ puidiſſe ne videat᷑ decedẽ ꝓ parte teſtat' ? ꝓ parte ĩteſtat?. Iſta rõ nõ eſt bona.qꝛ cũ ipᷣe hẽſiſtitut hẽat reſtituẽ nõ põt videri decedẽ ꝓ parte teſtat ⁊ ꝓparte ĩteſtat ſiue reſtituat ſiue nõ. Nic ergo ꝙ i.S.diui.ſue rũt vba q ↄtinẽt cõmodũ ſeu ꝓuiſionẽ ei ad quẽ dirigatur ⁊ cõſiliũ.ſ.ne alienet.vñ in dubio videt᷑ dictũ gra ei nõ alteri.h So ſũt vba q̃ cõtinẽt grauamẽ ei ad quẽ dirigant᷑.⁊ ſic nõ pñnt cligiplar gra ei ſʒ alti.ſ.cohẽdũ ul ueniẽtiũ ab ĩteſtato.ſa cit.j.e.l.cũ pꝛ.S.mado.¶ ¶ Altio iſtũ tex.ĩduco ad.q.lex dic̃ ꝙ donatio fcã a ſilio ĩ pᷣmiũ emãcipatiõis nõ cõputat ſibi ĩ le itima niſi dicat. ut.l.ſiq.S. pe. C. de ĩof.te.⁊.l.etia.j.de bo. l. dixi i. l.iij.j.ad.l.fal.ↄtĩgit ꝙ qdã donauit ſilio ꝓ parte ſua in legitimã. Tex. vẽ ꝙ ſic i.ij.rñſo.fac de bo.li.l.etiã.S.pe. lSSAIIE? Res phibita põt alienari ex cauſa neceſſita 3 ꝛediũ. d b, fũdo alienato ꝓpr es alie nũ nunq; ſiat renocatio.ut.l.ſiliuſſa.S.diui.S.ti.j.Rñ.ibi ſuit fſcã alienatio ꝓpt᷑ es alienũ defũcti.hᷣ/ppter es alienũ hẽdum. ¶ Op. ꝙ ſtati ſcã alienatiõe reuocet.ut.j.e.l.cũ pꝛ.S.liᷣtus. So.ibi fuit uolũtaria aliẽatio.h̊ neceſſaria.⁊ ſic hẽs diſtiguẽ aut ẽ alienatio uolũtaria. aut neceſſaria.ſi neceſſaria aut ꝓpt᷑ es alienuʒ hẽdis aut teſtõꝛis.ut pʒ.s.Et ex hoc ſumũt qda fraudẽ ꝙ; ſi res phibita alienari ꝙ ſupponat aliqs ꝗ ſingãat ſe creditoꝛej ⁊ ĩigrediant᷑ poſſeſſionẽ ex pmo ⁊ ſcdo decreto neĩ cidãt ĩ penã. ut.d.S.diui.¶ Quũo deiĩtellectu hui.S. ibi ꝙ ex terus hes ⁊c. Gl.legit trib modis.tene ultimã quã tʒ Ni.⁊ ẽ nõbilis lec. Ex q̃ habes ꝙ ſicut hẽde viuẽte nõ põt reuocari ita nec eo moꝛtuo.ſi hẽdẽ fecit vnuʒ de ſamilia.⁊ ſic dʒ itelligi qð habuiſtiji.l.vnũ.S.ſʒ ſi fundũ.v.ſʒ ſi talia. S.eo.⁊ ibi dixi. ater. Relictaa tutoꝛe vident᷑ relicta a pupillo ⁊ iõ W ualẽt lʒ tutoꝛis datio nõ ſoꝛtia effectum.h.d Pꝛo ponit vnũ dictũ de mr̃e. Scdo illud ꝓbat ꝑ ſile de pꝛe Tertio ꝙ dixerat de tutoꝛe extẽdit ad curatoꝛẽ. Quarto qð dixerat qñ tutele datio nõ ualet ab initio extẽcdlit ad caſuʒ qũ deſic ex poſtfacto. QAuito ex pᷣdici ponit vnã illationẽ.ſcda ibi na ⁊ ſi.ttia ibi idẽ.q̃rta ibi nec intereſt.quinta ibi deniq;. Nõ tex ibi ſufficit enĩ ⁊c. ¶ Op.ꝙ mi poſſit dare tutoꝛeʒ fi/ lio ut teneat ipſo iure.ut H ⁊.l.pꝛ.S.de teſt.tute.⁊.l.mr.C.de teſta.tu. Gl. ſol.tu dic clari mr nõ põt dare tutoꝛẽ ſilio ut te/ hneat ipſo iure ut h.ſ̊ dʒ ↄfirmari.ſʒ ĩ hoc ẽ dꝛia qꝛ ſi mr iſtitu/ it filiũ ↄfirmatur cũ mioꝛi inqſitiõe qñ nõ iſtituit cũ maioꝛi.ut dich.ll. pbat᷑.⁊ hoc tʒ Di.¶ Ad ſcdᷣam partẽ op.ſi teſtm pa tris nõ ualuit.ergo legata exneis nõ debeni.ut.l.hac Aſultilſ ⸗ ſima. S.ex iperſecto. C. de teſ. Sol.dicũt ꝗdam hᷣ fuit iſtitutꝰ vn ex liberis ⁊ legata fuerũt facta alicuiex liberis.⁊ hoc ſaſʒ tutoꝛis datio ne puilegium ſilij piudicet tutoꝛi ꝗ eſt eneus.lʒ Sꝛiũ inuat gl.i.l.ꝗ a pꝛe.S.de ↄſir.tu.tangit.in.l.ij. C. de oſir. tu. ⁊ i. d. S. ex ĩper ſecto. Alij dieũt t iſta tenet q; h teſtm noꝝ lg an ex hoc ꝙ diẽ p parte ſua videat᷑ uelle ꝙ ſibi cõputet᷑ põt ſuſtineri.⁊ ſm hoc hẽs h caſũ ꝙ ĩ teſtõ ĩperfecto nõ ualet Helega. ſco ualebat q ad teſtõꝛis dationẽ. q; dedit eũ ſilio emãcipato.uel dedit quẽ dare nõ poterat.ſʒ qͥ ad alia teſtm erat ualiduʒ. ¶Fr. atre Res alienata ex familiã S ꝓhibitionẽ teſtõꝛis ALI Eereuocat᷑ ꝑ oẽs de familia oꝛdine ſucceſſiuo. ſʒ pmus cauet de reſtituẽdo ſequẽtib.⁊ ſi cautio omittat nõ cõ dicit res ſz caſu ueniẽte nẽdicat᷑ ⁊ ſufficit quẽ fuiſſe ĩ familia tẽ/ poꝛe teſti. h. d.pᷣ ponit thema.ſcdᷣo ponuntĩ ſex.q.⁊ earũ ſolu/ tiones ꝑ oꝛdinẽ Zrtes ifra patebũt. pma pars ponit thema. iõ nõ hʒ ↄꝛia. ¶ Sʒ q o cũ teſtõꝛ iuſſit ĩ familia relinꝗ ſimpli cit.de q familia ĩtelligit. Rñ.de familia ipſi teſtõꝛis in dubio. ut. l. cũ acutiſſimi. C. de fideicõ.⁊ ita tʒ Pi. Me.⁊ oẽs.¶ Ae nio ad ſcdᷣam partẽ h hẽs ꝙ iſtituẽdo extraneũ hẽdẽ videtur alienare. Cõtra..ti.j.l.p?.S.fundũ.Quidã dicũt ꝙ lʒ ſit alie natio tñ dñiũ in hẽdẽ traſit.qdð ẽ falſũ ꝑ iſtã.l.q ꝑmittit uendi/ cationẽ illis de familia. Dic ergo ꝙ ibiiõ q; allenatio fuit tm̃ ꝓhibita in vita h ſimplicit. Et iõ ꝓ hui declaratiõe ⁊ alioꝛuʒ q fiunt in gl.ſi q̃rit utruʒ hẽdis ĩſtitutio habeat ꝑ alienatione. Dic aut lex uł teſtõꝛ alienationẽ ꝑmittit aut ꝓhibet.ſi ꝑmittit pmiſſus ĩſtituẽdo videt alienare ĩ caſuʒ ꝑmiſſũ.ut.C. de ſcdis nuptijj.l.ſiqs hoꝛe.S.cetuʒ.⁊.S.e.l.vnũ ex familia.S.ſi duoj ſcðo caſu q ꝓhibet aut ẽ ſcã ꝓhibitio ſimpliciter. aut limitati ue.pᷣ caſu nõ itelligii phibita traſmiſſio ad hẽdẽ teſtamẽtariũ uel legitimũ. ut.l.j.S. de ſun. do. x. j. de acqꝗ.re. do.l.qdã.rõ q; nõ põt ꝗs facẽ ꝗqn decedat ⁊ hẽdẽ babebit. Et aduerte ꝙ iſtꝭ mẽbꝝ mõ ↄgruit ultime uolũtati.qꝛ ſiĩ ea eẽt ſcã ſimplicit ꝓhi bitio nõ ualet. ut.l.ſiliꝰ.S.diui.S.ti.j.⁊.l.pꝛ.S.iulł.agrippa.j. ti.j. ſzʒ ↄgruit phibitiõi legis ul ↄheni. Scdo caſu qñ ꝓhibitio nõ ẽ fcà ſimplicit ſʒ limitatiue.PDic aut limitatio ẽ facta circa modũ . ut qꝛ ꝓbibitũ ẽ quẽ alienare doloſe uel in fraudẽ.⁊ nõ videt᷑ phibita traſmiſſio ad hẽdẽ.qꝛĩ ea ceſſat dolus.ut.l.ex h̊ edicto.S.ĩ hẽdẽ.S.de ali.iu.mu.cau.fac.aut /phibitio limitata E facta reſpectu tꝑis.ut q; ꝓhibit alienare ivita ⁊ nõ ꝓhibet ĩ moꝛte.iõ põt hẽdẽ inſtitue.ut.d.l.pꝛ.S.fundũ.j.ti.j.autꝓhi/ bitio ẽ facta limitatiue reſpectu ꝑſone ĩ quã nõ dʒ fieri aliena“/ tio ⁊ tũc videt᷑ phibita traſmiſſio iure hẽditario ĩ illã ꝑſonã.nt j.e.l. codicilł. S. a mr̃e.⁊.l.ſiqita.S.ea lege.j.de vbo.ob.⁊ ibi dixi. aut phibitio ẽ ſacta limitatiue reſpectu ꝑſonarũ in quas põt alienari. ⁊ ultra eas ẽ phibitio facta gnaliꝭ ut in caſu iſti S. ⁊ tũc aut trãſmiſſio fit ad hẽdẽ exneuʒ ex teſtõ ⁊ videt᷑ ꝓhi bita alienatiout h.aut ad hẽdẽ legitimũ ⁊ nõ videt᷑ ꝓhibita. nt. . e. l. eñ pz. S. cũ int. ⁊ hoc tʒ gl.j.in ſo.l.pẽ.S.qndeci.j.ti.j. dẽ tenet᷑ cõit in.d.l.pꝛ.S.fũduʒ.ita tʒ Di.⁊ ꝗa. de are.Ex is ſũt ſoluta.ꝛia qᷓ fiũt ĩ gl. iſta partẽ. ¶ Veio ad ftiã par tẽ.ſ.ad v.qd ergo.hᷣ dicit᷑ ꝙ ꝓximꝰꝗſq; uocat.Contra..e.l. cũ ita.S.ſi. So.ibi aliq fuerũt noĩati vñ pᷣferunt᷑h ſimplicit fa milia. ¶ Venio ad q̃rt parteʒ.ſ.ad v. nec tñ. Op. ⁊ videt ꝙ poſtq; pin uẽdicauerit res ſit ſcã alienabił ĩ quẽcũq;.ut.l.pẽ S. qndeci.j.ti.j. Gl.ſignat iſtud ↄiũ ad ſcdᷣam partẽ.ſʒ ibi nõ bñ cadit ſʒ h ppe.dic ergo ꝙ ibi fuit phibit alienare gꝗlibet p parte ſua.vñ pars q ſibi obuenit a ſocio illam põt alienare.qꝛ nõ ẽ phibit. vo facta fuit ſimplicit ⁊ in rẽ.ſ.ne dom alienet ſz ut i familia reliquat.aliud ergo ẽ dicẽ ꝓhibeo ne alienes uel ne titi alienet tũc cũ ſit ꝑſonalis ſi res traſiret ad aliũ ſemel.li/ cite deceto põt alienari.ſʒ qũ ꝓhibitio ẽ in rẽ.tũc phibitio ſem per durat ut h. ¶ Venio ad ꝗntã.ſ.ad v.ꝙ ſi cautio. Op.q; poſſit dici.ut.l.hoc ſenat.S.j.de uſufru.ea.re.ꝗᷓ uſu conſu. Bl. ſoluit pᷣ hoterat ↄſuli alio mõ.ibi nõ.qð nomz. qꝛ etiã ibi alio mõ ↄſulit᷑ ut ibi pʒ.ſolue ergo ſcðo mõ ꝙ h nõ intereſt q; ſoꝛte nunqꝙᷓ; ẽ habiturus.ibi ſic qd declarat᷑.ille a q uẽdicabai erat exne vñ in nullũ caſũ ẽ habiturus ipᷣe cũ nõ ſit de famiia ⁊ cautio q̃ debebat p̃ᷣſtari erat pᷣtãda fuo publicoĩ fauoꝛẽ ſa milie vñ nõ põt ↄdicẽ. Illi vo de familia quoꝝ intereſt nõ pꝑñt uẽdicare qꝛ pᷣm uẽdicauit ⁊ nõ hʒ ab his ſʒ ab alio poſſidete. Itẽ illis de familia põt eẽ ↄſultũ alio mõ.ſ.ex titulo ut legato/ rũ noĩe caueat᷑ p officiũ iudicis.¶ Venio ad ſextã partẽ.ſ.ad v.ſ ſi domus.Op.cautio q̃ nõ põt cõmitti nõ dʒ interponi. ut. I. H ſtipulatio. S. diuus. ut le.no. ca. QAuidã dicunt ꝙ hicẽ ſpale. dicũt alij ꝙ hic põt cõmitti.⁊ qð dicit q; ſũle erat ultimꝰ intelligo alius eẽ ſperabat.uel alius erat in eq̃li gradu.uel dic ꝙ nullus erat in vitate ſʒ dubitabat᷑ an eẽt. ¶ Circa iſtam partẽ querit ꝗᷓ ſit iſta cautio. Glo.dicit ſuꝑ vᷣbo cautioneʒ.dic ut in glo.¶¶Venio ad ultimã partẽ.ſ.ad v.ſiqdẽ.⁊ oppo.ꝙ emãcipat nõ ẽ de familia. ut.l.tutela.S.de capi.di.So.ꝗdã dicũt ĩmo ẽ hodie cũ ſbᷣlata ſit dꝛia emãcipatiõis.tu dic ꝙ nõ erat de familia nũc ſʒ tpe teſti. ut.l.ſ cognat.j.de re.du. ”õ ℳ per atoꝛ Legatari tenet cedẽ ſideicõê/⸗ U .EEEEEιmiſſario actionẽ nel rem ſibʒ dhH.d. hanc.l. declara ut. S. ti.j.l. ſideicõmiſſuz. CSi er 5& Oneratus in ctitate nõ 0 Si cẽtum legatis. põt ultra grauari qᷓ ſit il⸗ la ⁊ eius uſure ſi onus ĩ titate ↄſiſtat.ſec ſi in ſpe ꝓpꝛia.h.d. hũc. S. declarabo.j.S. ꝓxi.Hi. dicit ꝙ iſte caſus nõ ẽ alibi. Cu quid. nerat qta no põt grauariin alia qta ultra vires relicti. . d. reaſſume. 5. ſi cetũ 5. pxi.in pn. Diciũ ꝙ habet᷑ rõ uſurarũ.qr qꝗd erit hodie cuʒ uſure ſint in totũ ꝓhibite. Rñ.dʒ haberi rõ ei lucri qð põt ho neſte ⁊ licite ꝑcipi ᷣm foꝛmã.c.ꝑ vꝛa⸗.ex de do.ĩter vi.⁊ uxo. ¶ Venio ad v.nec mutãda.quẽ dicit Di.nõ eẽ alibi.⁊ uerũ diẽita exp̃ſſe.ſʒ rõnẽ ei habem.ſi eni ex aliq negotio ↄſecut ẽ cõmodũ ꝓpt᷑ hoc nõ põt grauari.qꝛ habuit a foꝛtuna nõ iu dicio teſtõꝛis.ut.l.ſʒ ſi ſic.j.ti.j.l.ſociũ ꝗ ĩ eo.s.ꝓ ſo. IDẽ ſi pe⸗ nã euaſit ⁊ ſic euitauit dãnũ ꝓpt᷑ hoc nõ põt grauari.ſimile in eo g euitauit dãnũ expẽſarũ.ut.l.iij..ſi rẽ.j.ti.j. ¶ Venio ad S. ſi ita. ⁊ op. de iſto.S. cũ qdã. So.h fuit legata qtitas pe cunie ⁊ grauat ĩ ſpe certa ⁊ ꝓpa.vñ tin videt extimaſſe rẽ ſuꝗ nec põt in ignoꝛatiã ptẽdẽ. ſ in. S. cũ ꝗdã. fuit relicta qta cui ualoꝛẽ poterat ꝓbabilit᷑ ignoꝛarẽ.iõ nõ iputat᷑ ſibi. Hui occa ſione gb enumerat caſus ĩ ꝗbꝰpõt ꝗs ĩ plus grauari qᷓ; one ret᷑ qua vide ⁊ ſigna. Lu tñ diſtigue.aut reliquiĩ quatitas aut ſpẽs certa aut qta.pᷣ caſu aut grauat᷑ iĩ q̃titate ⁊ nõ põtĩ plus grauari q; ſit illa q;titas ⁊ cõmodũ uſurarũ.ut h ⁊ i.S.ſi cctũ. aut grauat᷑ ĩ ſpe.⁊ tũc aut ĩ ſpe ꝓpa ⁊ põt ĩ plus grauari.⁊ ſibi iputet ſi agnouit.ut hĩ v.h ſiſta.⁊.l.ſi minoꝛ.S.de mio.aut in pe aliena redimẽda.⁊ tũc nõ tenet᷑ expẽdẽ ultra q; ſit legatũ etiã ſi agnouit. ut.l.q ſi nõ Fuꝰ.ĩ pn.j.ad.l.ᷣfal.ſi vo legaĩ ſpẽs. ⁊ cẽ aut legat ſimplicit aut alt᷑natiue.pᷣ̊ caſu nõ põt ĩ plus gra uari q;ᷓ ſit pciũ illi ſpẽi cũ fructibꝰ.ut.:.ciuitatib.S.ſfi.S.ti.j.⁊ l.filiꝰ.S. apud marcellũ.ſcdo caſu qñ alt᷑natiue.tũc põt graua ri qᷓtũ ualet illa res qᷓ pluris eſt etia ſi minoꝛẽ agnouerit.ut.:. plane.el.ij. S. ſicui. S. ti.j.ttio caſu pncipali qñ qta reliquit ali- cui uel aliqd vlłe qð ↄtineat debita ⁊ credita.tunc aut queris utrũ poſſit grauari ꝑ teſtõꝛẽ ultra ualoꝛẽ ipſi qte.⁊ nõ põt.ut B l. .ciũ Aa autits utrũ ille ꝗq reliquit᷑ poſſit grauari ex nã ipſi rei relicte.ut ſi poꝛtio hẽditaria ẽ dãnoſa ⁊ põt grauari qꝛ tenet᷑ oĩa debita agnoſcẽ.idẽ ſi legat᷑ calẽdariũ uł mẽſa.ut hoc ij ariÿ Mꝛeciũ T res cõparata ex pcio ſuccedit loco En aut. rei in vlib. h. d. ¶ Op. ꝙ pciũ loco rei nõ ſuc cedit.ut.l.mr.C. de rei uen. So.ibiĩ iudicijs ſinglaribus.hin vꝓlibꝰ. ita nõ.S̊. de pe.hẽ.l.ſi reʒ.ſac̃.j.de vbo.ſig.l.labeo.S.j. (Ta auͤt. rdl filiꝰ. S. luti. ⁊.l.lutio.S.qᷓ marito.j.e. ⁊ ibi dixi. ¶ Op. de. l. ſi lege Ss de pe. hẽ. Sol. dicit gl. h emit᷑ noĩe hẽditario.ibi ſuo.hᷣ ſo.nõ plʒ qꝛ h loqꝗt ſimplicit᷑. Itẽ qꝛ ĩ dubio videt emẽ ꝗs ppꝛio nole.ut.l.⁊ magis.j.de ſo⸗ ſuß. Mꝛefea h tex.loqꝗt ĩ caſu dubij qd apparet q; ſuꝑ dubio pſumit. dicit enĩ diminuiſſe nõ videt ⁊c.ſi eni emiſſet noĩe hẽdi tario ⁊ ꝓ ↄſtãti ponẽt ꝙ nõ diminuit nõ utereĩ illo vbo videt᷑. ꝙ refert ad caſu dubij. Pꝛetea iſta ſo. S. l.idẽ fuãdũ.j.ꝓxi. ti. qᷓ cũ iſta ↄtinuat.ibi ſoluit creditoꝛibꝰ ꝓpis qð nõ põt fieri noĩe hẽditario. Mꝛetea ꝙ. l. ſilege. S.j.diſtinguat᷑ aut emit noĩe ꝓpo uł hẽditario nõ põt eẽ ueꝝ.nã ibi loquit i bone ſidei poſſeſſoꝛe ꝗ ſe hẽdẽ putabat.vñ hẽdita i eẽt Oſuſa cũ ſuo pꝛi monio.ut.l.ſʒ ⁊ ſi ples.S.ſfilio.de vul.⁊ pu.vñ idubitant᷑ noie po emit. nec h cadit tal diſtictio. ¶ Vñ ꝓ declaratiõe huiꝰ marie ꝗᷓ ſtilis ẽ ⁊ dtidiana diſtigue qñ hẽs hʒ vnã reʒ ꝓ alia utrũ uẽiat ĩ petitiõsʒ heditatj ul reſtitut.õeʒ. dic aut loqmuri poſſeſſoꝛe hẽditat.aut ĩ vo hẽde rogato de reſtituẽdo.pᷣ caſu ſiqdẽ ẽ bone ſidei poſſeſſoꝛ.aut ad eũ ꝑuenit aliqd directo ex ipo pctu habito ſuꝑ re hẽditaria. ut quẽdidit ⁊ habuit pᷣciuʒ uł ꝑmutauit rẽ vna ꝓ alia ⁊ habuit penã ⁊ circa hoc uẽit ĩ pe/ titioneʒ ⁊ reſtitutionẽ hẽdita.ut.S.de pe.hẽ.l.ſi poſſeſſoꝛ.S. bone fidei. . l.utrũ. x.l.ſe. e.ti. adeo ꝙ ſi uellet ipſa rẽ hẽdita/ riã reſtituẽ. ⁊ id qdð p ea habuit retinẽ poſſet. ut.l.ſi?⁊ rẽ ⁊ pꝛe⸗ ciuʒ. de pe. here.aut ad eũ ꝑuenit nõ directo ex ipſo pctu ſꝑ circulũ.qꝛ pᷣ uendidit rẽ ⁊ habuit pᷣciũ.deinde ex pᷣcio aliã rezʒ cõparauit.tũc qd poſtea cõparauit nõ tenet reſtituẽ ſʒ pꝛeciũ uatenus facteſt locupletioꝛ. ut. d.l. ſed ⁊ ſi.S.j.de pe.here. imile in eo qð emit ex re pupullari q; efficit᷑ pupuli.ſecus in eo qʒð emit ex pecunia habita de uẽditiõe rerũ pupilli.ut.l.titiuz S. altero. S. de admi. tu. . C. cõia utriuſq; iu.l. ſi patru. ſi vo eẽt male ſidei poſſeſſoꝛ.tũc aut ad eũ ꝑuenit ĩmediate ex otra ctu habito ſup re heditaria. ut q; uendidit ⁊ habuit pꝛeciũ.uł ex pecunia heditaria cõparauit rẽ. ⁊ tũc ant hoc fecit ſponte non ꝙ eſſet neceſſarium uel expediẽs hereditati.⁊ eſſet in ele/ ctiõe petitoꝛis.quid ueniat in petitiõe hẽdita..ut.S.de peti. here.l.ſi a dño.S.ſi pdo.aut erat expediẽs uel neceſſariũ hẽdi tati.⁊ tũc uenit illud ĩ petitionẽ ⁊ reſtitutionẽ qð ad eũ ꝑuenit . il d t t i 0o . d — — —— — — — Sr Fßggnãs. ubi part nõ vi ex ctu habito ſuꝑ re hẽditaria. ut.l.iteʒ neniunt in pn. de pe ti.hẽ.ſi vo ad eũ uenit ꝑ circulũ.ut qꝛ res hẽditarias uẽdidit ⁊ ex pᷣcio aliqd cõparauit.tũc qð cõparauit ĩ petitionẽ hẽditaʒ nõ uenit.ar.d.S.altero.⁊.d.l.ſi patruꝰ.ſʒ tenebit q̃ſi dolo de/ ſierit poſſidẽ.ſcðo vᷣo caſu qñ loquir in vo hẽde rogato de re/ ſtituẽdo.tũc aut ſuit rogat ſimplicit.aut qcqd ſuperit.pᷣ caſu aut iuſte ignoꝛabat ſe grauatũ ⁊ idẽ qð ĩ bone ſidei poſſeſſoꝛe dictũ eſt. ut ſolũ teneat ad ilud qð ad eũ puenit.ut.l.f. S.ſ. . e.aut ſciebat ſe grauatũ ⁊ alienauit.tũc idẽ qð.S.dixi in male ſidei poſſeſſoꝛe in.l.hẽs ĩſtitutꝰ.S.j.j.ad tre.⁊.l.mulier.S.ſi enĩ ad tre.⁊. S.de ſide.here.pe.l.j.?⁊ qð nõ.j.ad tre.l.marcellus. §. res.p glo.⁊ pꝑ Hi.ſcdᷣo caſu qñ ſuit rogat reſtituẽ qcqd ſu⸗ pererit ⁊ hʒ locũ iſte.S. Nã aut ↄſtat ꝙ fecit aĩo intuentendi ſideicõmiſſũ ⁊ de iure antiquo hʒ locũ.l.titiꝰ.⁊.l.rogat.j.ad tre. hodie ſufficit ut fuet q̃rtã. utin auc. rogatꝰ.C. ad trebel. aut ſtat ꝙ nõ feẽ tali aĩo.⁊ ſine dubio uenit ĩ reſtitutiõeʒ.ar. hui.S.qut dubitat᷑ q aĩo fecit.⁊ tũc ſi ex pcio aliqd compara nit nel aliqd utile ſibi fecit ⁊ in dubio nõ videt᷑ facere aĩo dimi nuẽdiſideicõmiſſũ.als ſecus.h eſt caſus ⁊ ſic apparet ꝙ eſt ca ſus pꝛſus diſtinctꝰ a.d.l.ſʒ ⁊ ſi lege.S.j.¶ Qũᷣo dicit h̊ ꝙ pꝛe cio rerũ uẽditarũ aliqd cõparat cui ĩcũbat onus pbãdi qd ex illo pᷣcio ſit cõparatũ.Tex.ĩ.l.fi.C. de pig.videt᷑ uelle ꝙ qñ q cõparat ſibi videat᷑ĩ dubio cõparaſſe ex illa pecũia quã ↄſtat ad eñ pueniſſe ꝗð ẽ nõdũ ⁊ iõ nõ bñ.¶Quũoĩ.l.idẽ fuandũ. dicit h nõ enĩ aſſumii ĩ coꝛpoꝛe tc.qd ẽ hoc dictũ.dicit Pi.qꝙ; tãtũ retineri videt᷑ ĩ pꝛimonio cũ tãto min dicebatur pᷣ hꝛe qʒ erat Sedirand ab taare ervo tio cõgruit ad caſũ huius.l. tm.Sʒ referendo ad oĩa ſupꝛadicta dic ꝙ tãtum ĩ pꝛimonio poſuit qᷓtũ diminuit.poſuit aũt redimẽdo ul ſe liberando. er paphila. Perii oiat edeos habẽ ex ti matrẽ. h.d.¶ Op.S.de euic.l.uacce.⁊.l.ſi 6 videt᷑ emptꝰ. So.partũ ve nõ emit ſʒ ma trẽ cqrioꝛẽ ꝓpter partũ.ideo nõ videt hie ex cauſa lucratiua. ¶QOp.ſj.ad.l.fal.l.in.l.facidia placuit.ubippt᷑ partũ non di ciĩ ancilla emi carioꝛ.So.ut ibi.¶ Quũo ꝗd ſi aligs emit ma trẽ nõ panãtẽ. Gl.h videt᷑ dicẽ ſec.ʒ Rog.dubitet. ut pʒ ex pma ⁊ ſcda gl.puto tñ ꝙ ſimi fuit empta nõ pᷣgnãj ꝙ debeat aberi rõ ſũptuũ factoꝛũ ad hoc nt part haberet.ut q;ꝛ ancil la tanq; pᷣgnãs nõ potuit operari. Nullus ẽ eni caſus in quo hec deductio expẽſarũ factarũ cauſa acqrendoꝝ fructuũ non ſiat. ut.l.ſi fundus.S.ſami.herc. ¶ Altio nõ ex ſi.l.ꝙ lʒ in in dicio nõ ſit ꝓbatũ de ualoꝛe rei iudex ex officio ſuo dʒ eſtima/ re.facit.j.qd vi aut clã.l.ſemꝑ.S.in hoc ĩterdicto.⁊ qd ibinõ. ꝑ doc.in.l.j.C. de ſen. qᷓ ꝓ eo.i.q.q̃liter ĩtereſſe ꝓbeĩ in ſi. AAtio Pꝛolongatio dieilegatoꝛu facta ſimplici ERoter reſert etiã ad ea q̃ diẽ hñt.h.d.¶¶ Op. de.l. ſi talis ſcriptura..ti.j. So.ut ibiin.S.j. es HNon retfert qͥ ꝗs loquat᷑ qñ vxba diſpoſiti 1 Eua ꝓſerani.h.d. NHic ut.õ.eę.l.peto in pn. oparte Pꝛelegata nõ ueniũt in ſubſtitutione PE yulgari. h. d. Et eſt bonus caſus. huic cõcoꝛ.j.ti.j.l.ſextilia. Nõ ꝙ lʒ quis nõ ſit hẽs nõ dʒ hẽe totũ plegatũ.¶Ad hᷣ op.S.ti.j.l.q filiab.S.fi. Ol. ⁊ l.l.filio. ẽ. oal lurb mode Cerſde ẽꝙ p̃legata q̃tenus ẽ ĩ poꝛ . tione hẽditaria vident pᷣlegata ſpᷣ ↄditiõe ni hẽditatẽ nõ adie/ tnlo qbʒ rit.⁊ iõ ſi repudiat dʒ he poꝛtionẽ in qua ab initio ↄſiſtit lega tũ ut pꝛo parte cohẽdũ.⁊ aliã in qua ab initio non ↄſiſtit lega tũ. q; repudiãdo extitit cõditio eo viuo.ſʒ ſi decedit anteq re pudiet p parte hẽditaria nõ põt ad hẽdẽ traſmittẽ.qꝛ nõ exti tit cõditio eo viuo.ita logtur h. ¶ Sʒ ð hãc opi.iſta ↄditio ſi hẽs non erit ipler̃ eo viuo ⁊ in actu moꝛiendi exñte.vñ dʒ ad hẽdẽ trãſmitti.ut.l.f.q di.le.ce.⁊.l.ab oĩbꝰ.S.cũ gdã.ð.ti.j. So. Hieſt tacita oditio ſi repudiauerit.nõ ſi hẽs nõ erit.⁊ ita nõ ĩplet᷑eo moꝛiẽte qꝛ nunq; repudiauit.⁊ ita h tʒ Di.vñ vbi cũq; dicit ꝑ gl.ꝙ ieſt ↄditio ſi nõ adierit.itellige.i.ſi repudia/⸗ uerit. ¶Op.iſta ↄditio ẽ tacita.ergo nõ ĩpedit traſmiſſionẽ. nt. I.ditiões qᷓ extriſecus.j.de ↄdi.⁊ de.Sol.h ĩeſt racite ex uoluntate deſuncti. Itẽ dependet ex uoluntate legatarij.⁊ iõ q;ꝙᷓ ſit tacita ĩpedit trãſmiſſionẽ ſicut exp̃ſſa. ut.l.ſi ita.S.illi ſi uolet. . ti.j. ¶ Op. de.l.titia. S. j. S. e. So. ut in glo. G L AUm filins. Si teſtm rũpit ꝓ parte lega⸗ ta nõ debent᷑ ſic nec legata ex/ traneis.libertates debent᷑ ⁊ pᷣſtant inſolidũ.ꝓ fᷣuitu⸗ te actio dar inſolidũ.ſʒ/ ꝓ parte obſtat exceptio niſi partis ex timatio offerat᷑.h.d.m Di.¶Ad pᷣn.op.ꝙ ꝗs pot decedẽ pꝓ parteteſtat' ⁊ ꝓ parte ĩteſtat.ut.l.ius nr̃jm.j.de re.iu.So⸗ nerũ eſt ab initio.ſ ex poſtſacto ſec.ut.l. circa. ð. de ĩoffi. tel. De legaßj ſedo ¶ Op. ꝙ etiã rupto teſtõ p qᷓrelã legata ualet. ut in auc.ex cauſa. C. de li. pte. So.fateoꝛ q iſta.l.hodie coꝛigit. ita gloſa toꝛ tʒ h̊ in gl.q icipit.ſ.in totũ ⁊ . h bal Bn u nõ. Idez nõ.in.l.papinianus.S.ſi ex cauſa.de ĩoffi.teſ.⁊.l.qnta.co.ti. ⁊.l.iure nro.S.de teſ.tu.lʒ qdã ↄ ꝑ.l.titia de inof.teſ.Ci.refert opi.in auc.ex cauſa.ego teneo iſtꝗ glo.ꝑ tex.in coꝛpoꝛe ꝗ di cit ne miliꝰfalſis accuſationibꝰ cõdẽnet ⁊c.⁊ ſic loqtur in caſu q ꝗs eſt exhẽdat cauſa ĩſerta lʒ non va.¶ Venio ad ſcdam partẽ ⁊ op.⁊ videt ꝙ libertates nõ cõpetãt ĩſolidũ niſi qs pꝛe ſtat partẽ eſtimatiõi ᷣni.ut.l.iudicati.de excep.reiiudi.So. gl. fatet ꝙ dz pᷣſtari pare eſtimationis Fui.Alij aliter dicũt ut nõ.in.l.cũ duobus.C. de ĩof.te.¶ Sʒ op.qꝛ ſi eẽt uerũ h̊ nul la eẽt differentia inter libertates ⁊ puitues.qð eſt ̊ iſtum tex. So. Fut ſtati dicã.¶ Venio ad tertiã partẽ.ſ.ad v.qdð nõ erit p qro de ĩtellectu eiꝰ. Glo.legi duob modis.pᷣ ꝙ referat ad Pn.⁊ ſiceſt plana.ſcdo ꝙ referat᷑ ad pximũ.⁊ tũc ob.ↄꝛiũ qð S.ꝓxi.feci.qꝛ nõ videt᷑ differentia inter Fuitutẽ ⁊ libertatem. ¶Nꝛo cuius declaratione ſcias ꝙ ſi totũ teſtm̃ ualeret liber tas teſti cõpetẽt ⁊ etiã fuitPſine noua ↄſtitutiõe.ſicuti enĩ trãſ fert dñiũ ita fuit oſtituit. ut.l.ſi partem.S.j.quemadmo.fui. amit. T. .j. de nitle qñ⸗ teſtm rũpit ꝓ parte libertas ipo iu re cõpetit eodẽ mõ.lʒ ſu p̃ſtare cogat᷑ eſnmatiõis partẽ ꝑ of/ ſiciũ iudicis. ut. d.l.iudicati.ſʒ ſuitutes ipſo iure nõ cõpetũt. ſed actio ꝑſonalis ꝓ Fuitute cõpetit inſolidũ.⁊ hoc vult dicere iſte tex. ¶ Op. fuitutes ex poſtfacto pñ̃t oↄſeruari p parte. ut l.ꝓ parte.S. de fuit.So.poſtq; teſtm reſcindit᷑ fingit᷑ ab ini/ tio nõ ualuiſſe ⁊ ꝑ ↄñs ſeruitutẽ nullo tpe ↄſtitutaʒ. ¶ Quũo pꝛacticà hui par. Bicit gl.ſi hẽs ↄueniret ad itegrã fuitutẽ tũc hʒ neceſſe Ouenire cũ ſilio ut patiat iponi.qdð ſi nõ facit cõ dẽnat᷑ ad itereẽ.hoc nõ placet Di.qꝛ ẽʒ iſtũ tex.nõ enĩ ↄdem Differũt qꝛ ĩtereẽ poſſet mł nat ad ĩtereẽ ſʒ libat᷑ dado partẽ eſtimatiõis.ðiſta int ſe multũ tuũ aſcẽdẽ. pꝛacticaʒ ergo ponit tex. clarã ⁊ bñi qꝛ hẽs ↄuẽt ad ſolidã ſuitutẽ põtſe liare dando partẽ eſtimatiõis.uel ſi vult cõueniat cũ ſilio ⁊ det itegraʒ ſer/ uituẽ recepta parte eſtimatiõis.¶ Vltimo nõ illũ tex.qꝗ dicit arj eſtimatio.i.pars eſtiatiõis.qꝛ fuit diuiſionẽ nõ recipit. LZutio titio. Legatani heqitat dz ſuſtinẽ cõmoda ⁊ icomoda illi.h.d.Et ẽ bonꝰ.S.⁊ ſe/ pe de facto accidit.¶ QAũo pᷣutrũ legatuʒ hẽditat dicat vle uel particulare.Rñ.aut ꝗs legat hẽditatẽ ipſi legant ⁊ videt ſideicõmiſſũ vle.ut.l.mulier. S.ñ.ad tre. aut ꝗs legat hẽditatẽ quã habuit ab alio nõ ſuã ⁊ tũc nõ ẽ ſideicõmiſſu vłe.ut.j.ad tre.l. cogi.S.ſʒ ⁊ ſi miles.v.⁊ quis.qð ẽ ea rõne q; teſtatoꝛ uł adiuerat uel legãdo adijt ⁊ ſic ↄfũdu cũ ſuo pꝛimonio.ut.l.ſʒ T ſi ples..filio.S.de vul.⁊ pu.vñ amodo nõ ẽ hẽditas iſllius pmi defũcti pꝛope loquẽdo.⁊ ſic trebel.nõ hʒlocuʒ.ut.d.v.⁊ uis. Et ex hoc ſeꝗt ꝙ dies hẽditas legate cedit a tꝑe moꝛiʒ ſic alteri rei ſingularis legate.qð ẽ miradũ.cũ hoc ẽ tale lega tũ qð põt hꝛe incõmodũ.vñ videret᷑ eadẽ rõ qᷓ hẽditate.ſʒ tñ Zʒꝛiũ ẽ h ut vidiſtis. ¶ Qũo qꝗd de fructib medio tꝑe ꝑcepꝑt. utrũ debeant huic legatario. Rñ.nõ.ut.j.l.pꝛoxi.S.filia.nifi eo mõ qᷣ ĩſra dicã.¶Qũo ꝗd ſi defũct ſoluit debita hẽdita/ ria an ab iſto legatario debeat BeGuc⸗ P p Aten o, cuz 11 nõ. ſic itelligo.l. iſtã qᷓ dicit ad legatariũ nõ traſire onera nõ ꝑſeuerãt uſq; ad moꝛtẽ.ſ.ſi onera ſũt extincta de fructib ꝓcept fructib cõpẽſari.ut.l.luti.S.q marito.j.e.ſec ſi nõ poſ ſet cõpẽſari cũ fructib.ut.j.de cõdi.⁊ de.l.ꝗb dieb.⁊ qd ibi — uel als nãlit. ſec ſi eẽt ſolutũ de ppo teſtõꝛis.ðut.l.ꝗ cõcubinã S. cuʒ ita. .ti.j. ¶ Quero gd ſi teſtõꝛ exigit debita an illa pe/ cunia reſtituet huic legatario. HNic tex.videt᷑ ꝙ nõ dũ dicit ſiẽ vice mutua pᷣſtabũtur actiões q̃ ei pᷣſtare poterũt.q.d.ſi ſunt 0S00 minus. Heres non põt retinẽ uſufructũ ulł Par extĩicta nõ debent᷑ ei.qð puto uerũ ſi extincta ſunt.⁊ teſtõꝛ lo⸗ cupletioꝛ nõ ẽ factꝰ.ſec ſi in ſuũ pꝛimoniũ ↄuertiſſet. ut.S.e.l. iperatoꝛ.S.ſi.cũ.ll.ſequẽ.⁊.d.l.qui cubins Fcoz ita. . ti. j. ¶Quũo utrũ debeãat inuicẽ pᷣſtare cautiões. Rñ.ꝙ ſic.ſ.p le/ atariũ ꝗ ſubiuit oĩa onera hẽdita.ut.j.l.ꝓxi.S.menſe.⁊.d. q cõcubinãꝗ.S.cũ ita.⁊ ecõuerſo ꝑ hẽdem cauebit᷑ legatario de dãdo ſibi ꝗcꝗd ad eum ꝑuenit ex dicta hẽditate.ut.l.ij.in pn.⁊.S.perueniſſe.S.de heredi.uel ac.uen. Rez rei legate. ſec' in ceteris Fuitutibꝰ. h. d.nõ qð dixi in ſumario.¶ Op.S.ti.j.l.legatum.S.fundus. So. diſtinctio huiꝰ.S.tollit ↄꝛiũ qꝛ aliud in uſufructu ut h.ali nd i ceteris ſuitutib ut ibi.⁊ ſicↄcoꝛdat cũ.ij.rũſo. ¶ Op. de l. cij.j.de uſufru.le. So.ibi legauit ꝓpꝛietateʒ qdð intelligitur de nuda.h̊ legauit funduʒ. ¶ Op.ſi bʒ teſtatoꝛ in re partem illã ſolũ videt legare.ut.l.fui electiõe.iĩ ñ. S.ti.j.ſo.il uerũ q’ũ alia pars erat exnei.hᷣ alia pars erat hẽdis qdð ẽ nõ. ¶ QaRũe Ze legaß ſedo. qd fli pars erat hẽdi debita. Rñ.idẽ ut dixii.l.vnũ.S.ſirẽ.&. c. ¶ Qũo h loquit᷑ in ſundo legato ſpᷣ cõditiõe qd.ſi fuerit le/ gatũ pure. Rñdeo idẽ ut.S.e.l.i cui.⁊ ibinõ.hoc enĩ pʒ ex ra tiõe poſita ĩ fi.S.q pars erattzcie iqᷓ n ali Zino nõ. „ NMõ videtĩ eẽ falſũ qð iuuaĩ pmoꝛ ¶Heres meus. BKatocn de Who ponlti ctũ ſeu thema.ſcðᷣo rñdet annectẽdo rõneʒ ꝙ falſa demõſtra tio nõ vitiet legatũ.ftio annectit aliã rõnẽ ibi nec in totuʒ ⁊c. Pꝛo cuius declaratione debes ſcire ꝙ de nã dictiõis ex eſt denotare cauſã ꝓximã. ut.C. de legi.l.nõ dubiũ.⁊.l.eo tꝑe.in ſi.S.de pecu.cũ ergo teſtatoꝛ dixerit ſibi deberi ex teſtõ.nõ vi debat᷑ poſſe referri ad id qð ex ſtiplatiõe debet᷑ occaſiõe teſti. ⁊ ſic uliꝰdebiti teſtm eſt cauſa pma ⁊ remota nec ẽ ꝓxia.qꝛ di ctio ex põt poni ꝓ dictione ꝓpt᷑ cauſa vitãdi ↄꝛietatẽ uł abſo/ nũ itellectũ.ut.l.j.C.ſi ru extero.iuriſcõſultus dicit h ꝙ dicta cauſa nõ eſt oino ſalſa.q; dictio ex põt ĩtelligi ut denotet cau ſã pmariã ⁊ remotã. ¶ Op. S.ti.j.l.ſi ſic. F..C. S. e.l.ſi ita ſcri ſiſſet. So. ibi debitũ fuit extictũ.hᷣ vo fuit trãſlatũ in aliã ob igatiõeʒ. ¶ Op. ꝙ nõ ĩſpiciam oꝛiginẽ obloni.ut.l. j. S. ſine S.de cõ.ſi.cau.ſo.ibi cauſa obligatioij deuenit ad nõ cauſa.h̊ uenit de vna cauſa ad aliã.¶ Op.j.de capti.l.in bello.S.co/⸗ dicilli. So.ibi nõ ĩſpicit tᷣs qͥ codicilli ſunt facti.qꝛ ꝓpe illud nõ dicit tpe oꝛiginis codicilloꝝ.ſʒ ĩſpicit tps facti teſti a qͥ co/ dicilli ↄfirmant.ut ibi pʒ. ¶ Op. de.l.j.de herc. uel ach. uen. HBl. nõ ſol. ſz nõ eſt ð. ¶ Op. de. l. iij. S. idẽ ſcribit. S. de pecul. So.ibi ex mutatiõe tituli mutat rõ legis.nã ꝑ iudiciũ dicitur q̃ſi ↄctũ cũ filio de peculio qð in oꝛigine actiõis ibi nõ erat.ſʒ h ex mutatiõe tituli nõ cõtingit mutatio uolũtatis defunctiꝑ rõnes h poſitas in . de oe vil inutn ide fielat. ʃ111 i aliq caſu ſibᷣtas ĩpedit tꝑe qᷓ cedit dies (Bei Dus. ſegati vitat legaiu md. C PpCad ſylt. l. pe.So.fallit ibi ꝑ rõnẽ poſita in tex. ¶ Quero que ſũt iſte cauſe que ipediunt libertatẽ fui.Nic ut in gloſa. R ater Quilegat vni ex certis plu videt oĩb legare. EAtEI e exceſſu in illo ĩ heredis arbitrio ponere.h.d. ¶Mõ ꝙ de nã cõparatiui ẽ relinqre foꝛmã poſitiuiĩ exneo. ⁊iſta ẽ rõ q̃re oĩb videĩ relictũ. Scðo nõ ꝙ ſi teſtõꝛ dicet ali/ cui plus dandũ nec ponit vba qꝗᷓ ſapiãt liberã uoluntatẽ uł ar bitriũ boni viri videt᷑ in dubio ĩtelligi de arbitrio boni viriut h in tex.dixit eni h plus tribuas.nec dixit quãtũ uolueris uł quãtũ putaueris uel q;tũ arbitrat ſueris ui aliqd ſile.⁊x tñ re fertur ad arbitrium boni viri ut patet ex tex.qui dicit arbitri um filie datur. qdð eſt notanduʒ. ¶ Quero uſq; ad quaʒ quã titatem põt arbitrari. Rñdeo modicũ.ut.l.hec adiectio.j.de vbo.ſig. ¶ Qũo qd ſi nõ ſuit arbitratꝰ.Glo.ponit opi.vitas eſt ꝙ ſtabit arbitrio iudicis.qð pʒ ex tex.dũ dicit arbitriũ filie dat ⁊c. ut.l.j.S.e.(¶ AVltimo iſte.S.ĩducit᷑ ad.q.de teſte g diẽ titiũ poſſediſſe.xij.annis ⁊ plus.de ꝑ glo.in.l.ab hoſtibus. S. ſed qð ſimplicit.S.ex qui.ca.ma.⁊ ꝑ Guil.i.l.x ſi poſt tres S.ſiqs cau.Vitas eſt ꝙ üla vba ⁊ plus nil releuant ĩ teſte.qꝛ iu dicẽ incertũ teclärirl.n artiie in litẽ iurã.⁊ ibi dixi. S 1 Ille per quẽ nõ ſtat quominus tutela ſuſci/ Ho inre. satin§ Paclegato, v⸗Einea hoc dic ut dixi de executoꝛe qui noluit officiuʒ aſſumere ut dixi in.l.j.g. eo.de hoc in.l.nenſenius cũ.l.ſe.S.de excuſa.tuto. aτα Quiuenit cõtra cautionẽ mu/ Qui mutians. tianã tenet᷑ reſtituẽ rẽ cũ fructi/ bus. h. d. de hoc dic plene in.l.mutiane.de cõdi.⁊ demon. ar ſi . Qñ ſut ples actiones q̃ electiõe tollunt᷑ non AII H 9 qmittitur cumulatio. h. d. Ad tex. ibi ut nõ põt dic petẽdo partẽ ꝑ vnã actionẽ.partẽ per alia.⁊ ad hoc tendit pma rõ.uel petẽdo totũ ꝑ utrãq; actionẽ.⁊ ad hoc tẽ/ dit ſcdᷣa rõ.ibi nõ eniʒ ⁊c. ¶ Op.in auc.de ſideiuſ.S.ſʒ neq;. So.itelligas h de pluribꝰ actionib pncipalibꝰ.ut ꝓponẽdo actionẽ ex teſtõ ⁊ rei uendicationẽ.ſecus ſi pponẽt ꝑſonalẽ ⁊ hypothecariã qð põt ut in Sio.⁊ nõ.pꝑ NHi.in.c.nullu de re. iur. li.vj.⁊ dixii.l.fũdi.⁊.l.ſũdũ.j.de excep:.(¶ Qũo q̃ẽ rõ ꝙ iſte actiões nõ pñt ſimul ꝓponi. Rñdeo ꝙ partim petit᷑ ab vna parti ab alia.⁊ rõ eſt qꝛ legatuʒ nõ põt diuidi ut in tex.⁊ „ —— ſic videt ꝙ ſi eſſẽt plura legata legatari nõ Reihcatururrac; 1/ ꝓponẽ ꝓ diuerſis reb.ſjſi ꝓ vna re ꝓponeret᷑utraq; actio mul.tũc cumulatio nõ admittit qꝛ electiõe tolluntur ut in tex. ¶ Sʒ qro vñ hoc ꝙ electiõe tollunt. Rñdeo tenẽdo gl.q̃ eſt iſti. e. S.nra aũt.rõ eſt euidẽs q; eligẽdo rei nẽdicationẽ nõ hʒ actionẽ ꝑſonalẽ cũ ꝓ re ꝓpa nõ det᷑ actio ꝑſonalis niſi ð̊ furẽ. ut. l. f.. uſuſru. quẽadmodũ caue.ſʒ als eligẽdo pſonalẽ nõ hʒ rei uẽdicationẽ ut nõ.in.d.S.nr̃a.q̊ ſi tenẽmus opi.qrũdã modernoꝛũ quã QCi.refert in.l.ij. C. cõia de le.ſ.ꝙ iſte actiões cõcurrãt oꝛiginẽ ẽ rõ.qꝛ ſi cõſtitutũ eſt ut hẽs cogat᷑ eligẽ ut h dicit in textu. CAuũo qñ dʒ eligẽ. Rñdeo tpe datilibelli. Di cit gl. ut. l. edita. C. de edẽ. fallit in.l.j.S. qð aũt.S.quoꝛũ lega. pronẽ qᷓ ponit in.l. qð hẽdẽ. . elige de tribut. ¶ Qũo gd ſi ſunt płes hẽdes vni legatarij. Rñndeo idẽ. ut.l.huiuſmodi.S. ſi. cũ.l.ſe. S.ti.j.dic ut ibi.¶Querit glo.qꝗd ſi ſint duo hẽdes vnius teſtõꝛis an poſſit ↄ vnũ ꝓponi vna actio. aliũ alia. Et tʒ ꝙ ſic:qð puto uerũ.qꝛ ꝑ.l.xij.tabu.illa actio ẽ diuiſa ð uloʒ hẽdes.ꝓ hoc Scitj udeſol tñ. S. pe.⁊ qð ibi glene dixi. . 5Danata memoꝛia teſtõꝛis repe ¶ Repetendoꝛũ. legata ſoluta.h.d. AAncſi⸗ aũt ſiat ꝓceſſus uł ↄdẽnatio alicui cuimemoꝛia danat. Glo. dicit in.S.per contrariũ.inſti.de here.que ab ĩite.dixi in.l.qui a latronibus.S.j.S.de teſta. Si eni, re Sidz retineri ſpe Am P ater filios. 01 pecunia ſpe eties de tota hẽditate deducĩ pecunia de parte reſti/ tuẽtis tm. h.d.pone ſic caſuʒ in tmĩs.pʒꝛ iſtituit filiũ ⁊ vxoꝛẽ ⁊ rogauit vxoꝛẽ ut reſtituẽt filijs retẽto ſibi ſundo ⁊ centũ.Cer/ te pᷣdiũ deducet᷑ de tota hereditate ⁊ pecunia deducet᷑ de par te ſua.h. d. ¶ Quero gs ẽ effect hui inueſtigatiõis. Rñdeo in poꝛtiõe debita iure falcidie nõ imputat᷑ niſ id qð qs habzʒ iure hereditario. ut.l.id aũt.⁊.l.in q̃rta.⁊.l.qð aũt.j.ad.l.fal. vñ de füdo medietatẽ quã habʒ iure hereditario ſibi ĩputabit in quartam.de pecunia ſibi totã ĩputabit in quartã cum totã hʒ de parte ſua ⁊ ſic iure hereditario.qð ſecus eẽt ſi eaʒ debẽt recipere de cõi.qð dicnt dixiin.d.l.in quarta.¶ Et ſi queris quare aliud in pecunia q; in fundo.Tex.dic in.l.deducta.S. nũmis.j.ad trebel. ⁊ ibi videbit. ¶ Op. ⁊ videt᷑ ꝙ totã ſũmiã capiat a coherede vicej ꝑ hec vba grauat.ut.l.poſt emã/ cipationẽ. S.j.j.ti.j. Sol.grauat videt ꝙ patiat᷑ipſuʒ de par/ te ſua deducẽ ⁊ ſic ip̃e minꝰ Veipien de Parte ſugl gl. VS NHonatiõi cauſa moꝛt põt fideicõ Coꝛũquibus. uz ĩponi ⁊ ex ea detrabit falci dia q̃ detracta fideicõmiſſũ ĩtriſecũ minuet.ſecꝰ in extrinſeco h. d. NHui.S. mãʒ expedit glo.j.deↄdi.⁊ demõ.l.plauti.ad trebel.l.facta.S.ſi titiꝰ.⁊ ibi ſũt gl.magfre.tangit in.l.penalej. S.fi. ſ. ad.l. fal. CQũo qd in onere extriſeco ex alia cauſa qᷓ; alimẽtoꝛũ. Gl.dic idẽ ⁊ bñ.ut.l.ſi mihi ſtichꝰ.S.ti.j.⁊.l.plau tius.j.de cõdi.⁊ demõ.¶ Qũo qd vult dicẽ tex. in fi.q dicit de maioꝛi pecunia pᷣſtari nõ dubie uoluit integra ⁊c. Glo.ad huiꝰ declarationẽ ẽ fcã tñ ẽ magis obſcura q; tex.iõ gl.ſicĩtel lige qñ ab inito onus fuit mai q; emolumẽtũ neceſſe hʒ ſuſti/ nere. Idẽ ſi ex poſtfcõ ẽ maius.qꝛ emolumẽtũ fuit deſalcatũ P falcidiã.tñ hoc nõ ẽ uerũ gnãlit᷑ niſi q onus ẽ extriſecũ.ita vult dicẽ gl. nõ ẽ uerũ.nã ita demũ tenet᷑ ꝗs ad ĩtegrũ onus ſi ll remaet qdð ſufficit ad ĩtegrũ onu ipoſitnʒ. ut.l.liᷣto.S.j. de ãnu. le. c.l.marito.S.lidᷣto.j.ad.l.fal.Fm Hi.⁊ Ja.de are. expone ergo tex.ſic de maioꝛi pecũia ſᷣaudi qᷓ; eẽt res legata q; ꝓpter rẽ legatã de toto pꝛimonio legatarij uoluit pᷣſtari ali menta nõ tm de re uel decimiq donate H Fʒ Ja. de re⸗ Nat Iiaτι Zegatario eidẽq; debitoꝛi nõ ſo/ ¶ Mater filius. Setio cõpetit ſʒ exceptio.h.d. CMNõ ꝙ mr nõ põt donare ſilijs vłgo q̃ſi.qð ĩtellige ut nõ. C.ad oꝛñc.l.ſiq iluſtris.⁊ ĩſti.ad oꝛñ.S.nouiſſime.¶ Quero utruʒ iſti filij legatarii ſeu donatarij poſſint dicẽ uolum acce/ ptare. Aidet᷑ ꝙ nõ q; ſemel ſtipulando videt irreuocabilit᷑ ac ceptare. Idẽ nõ.in.l.ſicui de do.cau.moꝛ.qð ĩtellige uerũ niſi ab initio fuerit ſtipulatꝰ ſub cõditione ſi uolet.põt enĩ cõferri ſtipulatio in uoluntate ſtipulantis.ut.l.ſenatu.S.legatuʒ.S. Bure fi.⁊ ibi nõ.j.de uerbo.obli. „ Legati onus ⁊ emolumentũ q̃rit etiaʒ igno 0 Surdo. gbns b.. p. dnr ln tibl hõ. . cũ ſeruus.ſo.ficte querit᷑ a tꝑe moꝛtis.uere a tꝑe adite hẽditatis. ſed cõmutabiliter a tꝑe moꝛtij.incõmutabiliter a tẽpoꝛe agni tionis. ut. l. ſigs ita. ⁊ qð ibi bs cangl iſ. diuodt I T· Mutatiõe ſtatP nõ perdit ius eligẽ ¶ Mereditateʒ · utati ciuilis noͤach cõditionẽ exiſtere ſʒ naturalis.h.d. ¶ Nõ ꝙ ꝑ de poꝛtationeʒ nõ ꝑdi tur ius eligẽdi. qð facit ad.q. ꝙ excõicat qui eꝗparat᷑ depoꝛ tato poſſit eẽ arbitratoꝛ.de dixiĩ.l.ex fcõ.S.ſqs rogat.j. ad trebel.ubiẽ idem tex. ¶ Scðo facit ꝙ lʒ fratres minoꝛes non poſſint eſſe executoꝛes teſtõꝛuzʒ.tñ eligere paupes poſſũt ſicut h ille ꝗ in iudicio eẽ nõ põt ut depoꝛtat ꝗ perdit omnia qiuris ciuilis ſunt põt paupes eligẽ.qð dixiplene ĩ libꝛo meo minoꝛicarũ. ¶ Tertio nota ꝙ ſi aliqs ĩgredit religionẽ cũ ha beat᷑ ꝓ moꝛtuo ciuilit ꝓpt᷑ hoc nõ cedit dies fideicomiſſi ſibiĩ/ iũcti cũ deceſſerit.ſʒ debʒ expectarimoꝛs nalis.ut hic ⁊.d.S.ſi . qais +f —.— —— — — — — — — — — — — — — — ſIhheehh0ʒ́ — De legaß.ſcðo. quis rogatus.ᷣ⁊.l.ſtatius.de iure fi.⁊ ibi ꝑ Pi.qð lʒ ſit uerũ̃ in alijs religioſis ꝗ aliqd hꝛe in cõi tñ nõ ꝓcedit in fratri bus minoꝛibus ꝗ nõ pñt habere in cõi.vñ quatũ ad hoc ha/ bentur ꝓ moꝛtuis.qð plene dixi in quarto libꝛo minoꝛicarũ. ¶ QNui dotale Qui legat pꝛeciũ rei videtur legare eaĩo cõpenſandi cũ re.h.d.¶ Op. ꝙ emptoꝛ teneat ad fideicõmiſſũ. ut.l.ſ pecuniã.ĩ i.x.l.ſi Fuꝰ.S q margaritã. S.ti.j. So. hui timoꝛe h.S.legit᷑ duobP modis. ꝛio ꝙ emptoꝛ nõ ſoluit totũ debitũ.⁊ tũc pcedũt due pᷣme ſo. poſite in glo.ſcdᷣo ĩtelligit ꝙ totũ pᷣciũ ſoluit.tñ qꝛ fundus erat uẽditꝰ min iuſto pᷣcio iõ teſtatoꝛ iuſſit emptoꝛẽ ſoluẽ reſi duũ qð nõ põt.⁊ tũc ꝓcedit tertia ſo.glo.que ẽ uera. ¶ Op. dẽ hic ꝙ mulier oblato pꝛecio repelli doli exceptiõe.Contra imo debet hẽre utrũq;.ut.l.j.S.ſciẽdũ.de reiuxo.ac. Rñdeo hoc ideo qꝛ maritus dixit amplius ei pꝛeciũ ⁊c̃.⁊ ſic videtur reliquiſſe animo cõpenſandi.ſecus ſi ſimplicit reliqꝗſſet. Menio Qui ſoluit contẽplatiõe mãdati reuocati ſci N venter donare videt᷑.ſecus ſiignoꝛant᷑.h.d.uł aliter t ſic: Mandatũ ſimplex cui effectus ↄfert poſt moꝛtẽ reuocat᷑ moꝛte ſi madatarius ſciuerit. ſec ſi ignoꝛauerit.h.d. ⁊z eſt difficilis.S. ¶ In tex.ibi accepiſſe nõ videt᷑ cc.dic.ſ.ex donatiõe int᷑ viuos a meuioĩ eũ collata ſcient᷑ ſoluẽdo poſtq;ᷓ cognouit madatũ reuocatũ. ¶ Mꝛo declarãdo iſto.S.ſciẽdũ eſt ꝙ legitur qᷓ̃tuoꝛ modis.tribus in glo.q̃rto ex glo.na põt gs donare alteri cauſa moꝛ tribus modis. ꝛimo ſi donãs cũñ donatario nihil facit ſed ſolũ mandat donãs debitoꝛi ſuo ꝙ donatario ſoluat. Scðo qñ donãs ꝓmittit donatario per ſtipulationẽ uel pacto nudo cauſa moꝛtis poſtea madat debi toꝛi ut donatario ſoluat.Tertio qñ donãs ↄtrahit cũ dona/ tario ſed mãdat debitoꝛi ut ꝓmittat illi cui vult donare cauſa moꝛtj.⁊ differt iſta tertia a pma.q;ꝛ mãdat ut ꝑmittat.ibi mã/ dat ut ſoluat. Itẽ differt a ſca qꝛ hic debitoꝛ ſe obligat dona tario.ibi nõ.pme due tãgunt᷑in pma erent⸗ ponit᷑ ĩ uitima glo.Examinem ergo iſtas lecturas.Si legi fᷣm pmũ modũ op.ꝙ tale mandatũ nõ reuocet᷑ moꝛte.nt.l.ſi vo non remune radi.S.fi.S.mã.⁊.j.de dona.cau.moꝛ.l.moꝛtis cauſa.S.titia So..in ꝛijs mãdatũ nõ fuit collatũ poſt moꝛtẽ.hic vo mãda tũ de ſoluẽdo fuit factũ ſimplr Iʒ effect ↄferet᷑ poſt moꝛtẽ. Sʒ tũc op.qꝛ ſi hoc eẽt q debitoꝛ ſoluit ignoꝛans totum deberet reuocari q; totũ ẽ indebitũ.cui hꝛiũ dẽ in ſi.S.vnde ꝓpt᷑ hoc oẽs recedut a pma lec.vide glo.qꝗ lec.⁊ eius repꝛobatio colli/ git᷑ ex pn.pᷣme glo.ibi alioqn nõ video quare in ſequenti ⁊c̃. quod ſic o alioquin ideſt ſi donatoꝛ nibil ꝓmiſiſſet do/ natario ſed ſolũ mãdaſſet debitoꝛi ꝙ legatũ ſolueret. Legit ergo ſcðᷣo mõ.ſ.ꝙ donãs ꝓmiſit donatario ꝑ ſtipulationem ut in pn. pꝛime glo.ſed tũc op.ꝙ nõ ſit neceſſaria ſtipulatio. ut. l. ſigs argẽtũ.C. de do.ſo.ſateoꝛ ꝙ hodie ſufficeret pactũ nudũ qð nõ.doc.tenẽt ĩ.l.ul.C.de dona.cau.moꝛ.hoc etiã tã git ĩ f.gl.C Scðo op.ꝙ tale madatũ nõ reuocet᷑ moꝛte.ut.l. ſi.vo nõ remunerãdi in fi.S.mã.⁊.l.moꝛtis cau.S.titia.de do na.cau.moꝛ.So.dicit glo.ibi mandatum cõferebal expꝛeſſe poſt moꝛtẽ hic ſimplicit.ſed effectus cõferebai poſt moꝛtem ꝗ caſu media via eligit.ſ.ut ſi pueniat ad notitiã mãdatarij ma datũ ſit reuocatũ utĩ glo.als ſecus.⁊ ſic diſtingue tres caſus aut mandatũ ↄfert᷑ in vita aut poſt moꝛtẽ. aut cõfer: in vita.ſʒ effectꝰ poſt moꝛtẽ.⁊ de hoc feci vnũ mẽbꝝ diſtinctiõis qualit᷑ mãdatũ reuocet᷑ moꝛte.ut.l.ij.S.pe.j.de do.cau.moꝛ.¶ Con tra pᷣdicta op.ignoꝛantia madatarij ꝓdeſt donatario quia ſi ignoꝛet ualet donatio.alias ſecus qd eſt ↄ.l. iniqſſimũ.S.de iur. ⁊ fa.igno.Glo.ſatet᷑ ↄꝛũ ⁊ dicit ꝙ hoc ẽ mirabile ⁊ ſpale hoc colligi ex glo.pe.in ſi.⁊ glo.fi.in pn.Cõcludit iſta lec. ſi mãdatarius eſt ſciẽs reuocat mãdatũ ⁊ donatio poſt moꝛ/ tem.ſecus ſi ẽ ignoꝛãs.hoc nõ placet qꝛ moꝛs nõ eſt cauſa re uocãdi donationẽ cauſa moꝛtis ſed ↄfirmãdi ut.l.j.⁊.l.ĩ moꝛ tis.C.de dona.cau.moꝛ.⁊.l.nõ oẽs.S.ſi cer.peta. Nec ob.ſi dicis ꝙ mandatũ reuocat᷑.qꝛꝑ hoc nõ ſequũ ꝙ ſit reuocata donatio q̃ iam perfecta erat per ꝓmiſſionẽ factã a donãte do natario.vñ iſta acceſſoꝛia reuocanĩ nõ ſeꝗtur ergo reuocatut pncipale.ut.l.ſicui leget.S.fi.⁊.l.ſe.S.ti.. Añ huius timoꝛe foꝛte Aʒo legit tertio mõ ꝙ meui debitoꝛ ꝓmiſit pecuniam cauſa moꝛtis titio iuſſu creditoꝛis ꝗ etiã iuſſit ſolui. Iſta lect. Azʒo.nõ eſt uera.qꝛ ſi ꝓmiſſio fuit facta ⁊ ſic iſte donatarius hʒ actionẽ decetero mãdatũ nõ reuocaĩ moꝛte.ut.l:.ſi.in pᷣn j. de ſolu. CLego ego iſtũ.S.q̃rto mõ ⁊ ↄcoꝛdat cũ ſcda lec. in facti narratione. ſed diſcoꝛdat in iuris diſpõne.pone ergo 4 creditoꝛ donauit titio centũ ꝓmittẽdo cauſa moꝛtis.dein/ e iuſſit meuio debitoꝛi ſuo ut ipſi titio ſolueret. demũ moꝛtuꝰ eſt creditoꝛ donãs.Certe donatio ẽ ↄfirmata ⁊ in hoc differt ab alijs lec.ſed mandatũ eſt reuocatũ ⁊ in hoc ↄcoꝛdat. ſi er⸗ go meuius debitoꝛ ſoluit an ſit liberatus uel an poſſit repeti. diſtingue ut in textu. Nõ q.ille qui ſoluit ſciens mandatũ re uocatũ nõ liberat᷑. ¶ Scðo nõ ꝙ ex hoc colligit pſũptio do/ natiõis ſicut ecõtra q ſoluit ei cuius mãdatũ eſ reuocatum ⁊ ſciens videt᷑ donare.ut.l.ꝓcuratoꝛi falſo.õ.de cõdi.ob cau.⁊ ibi nõ. ⁊.l.ſi nõ ſoꝛtẽ.S.ſ ſilio.S.de cõdi.inde.¶ ¶ Op.ꝙ qui ſoluit creditoꝛi creditoꝛis liberat.ut.l.ſi operã.j.de doli exce. T⁊.l.ſolutuʒ.S.ſolutã.de pig.act.l.ſi lib hõ.de nego.ge.Sol. hic ſoluit ↄtẽplatiõe mãdati qð ſciebat reuocatũ.ibi ſoluit F 4 rẽdo negotiũ creditoꝛis ſui.cu enĩ ſoluit contẽplatiõe man ti reuocati gerit ſuũ negotiũ ⁊ nõ facit aio gerẽdi negotiũ he redis cũ ſciat mãdatũ reuocatũ.ideo videt donare ⁊ per con ſequẽs nõ liberat᷑. ¶ Sed op.ꝙ heres ſolutiõe facta a pꝛocu/⸗ ratoꝛe reuocato põt habere ratã.ut.l.ꝓcu.ad exhibendũ.S. j.j.rẽ ra. ha. So.fateoꝛ ꝙ poſſet habere ratã ſi uellet quantũ ad exceptionẽ.ut ſiule donatari uellet iterũ agere nõ poſſet nõ.quantũ ad actionẽ ꝙ heres poſſit repetere ut hic in.ij.re/ ſponſo.⁊.l.diſpenſatoꝛem.j.de ſolu. Sed ↄ videt᷑ per.l.ſi ab ſentj.C.ſi cer.pe.So.ut dixi hic debitoꝛ nõ ſoluit aĩio nego/ tiũ gerẽdi heredis.⁊ huic lec.videt᷑ NDi.applaudere in quadã additione parua quã ponit ſuper glo.ſ.dũ dicit ꝙ ignoꝛan/ tia debitoꝛis nõ ꝓdeſt donatario.ſedſi ꝓdeſt qꝛ donas nõ re uocauit. ¶ S videt ꝙ dñiuʒ per iſta ſol.nõ traſiuerit in donatariũ.ut.l.ij.S.ſi pecuniã.j.de do. So.Ni.ibi mãdata/ rius ſoluit pecuniã aliã mãdato reuocato.hic ſoluit ꝓpꝛiam ut.l.hoc iure.S.ſigs dederit.j.de do.¶ Querit glo.an ule ꝗ ſoluit poſſit repete. Rñdeoc bñ ꝙ nõ qꝛ videt᷑ donare niſi ĩ iure erraſſet qꝛ tũc poſſet repetere. ¶ Quero in qͥ eſt mutata hodie iſta.l.per.l.ſigs argentũ.C.de dona. Rog.dicit ꝙ in totũ q̃ſi hodie nõ reuocet᷑ moꝛte qð Hug.negat.Si habes ĩ lo. ſciuit non debet eſſe niſi. ſi habes niſi debes habere ne/ ciuit. Elduerte ꝙ hec lex nõ eſt mutata per legẽ ſiꝗs argen tũ.niſi in hoc ꝙ hodie ſufficeret pꝓmiſſio pacto nudo. oꝛtio deſiciẽs defert ſubſtitutis ⁊ Cum pater. Morig d cũ onere ſuo.h.d.¶ Mõ res q iacet reſtitutiõi põt legari ⁊ ſic põt alienari ꝑ teſtm̃ Coõtra.C.coĩa de le.auc.res q̃. Nicit glo.ꝙ hoc videt᷑ hodie coꝛꝛigi.Ni.tenet ð ꝙ hodie nõ coꝛigat᷑.qꝛ ̊ nõ dẽ ꝙ iſta pꝛe dia debeant᷑ filio exhẽdato ĩ vita ſilij.ſed ꝙ hẽs egai recunt illa p̃dia ⁊ dare filio exhẽdato nõ ꝙ illa ſilia cogat᷑ dare ut pʒ ex lra.ualet ergo ſicut legatũ rei aliene tpe teſti uel future alie (en la ⸗ ut. l. vnũ ex nmnia E.l ag.g⸗. ie fig. In p̃legato vni nõ debet᷑ euictio.ſecus ſi plu Enictis. eat⸗ hoc dicit fm doc.⁊ ẽ ſingularis caſus. ¶ Mõ ꝙ in pꝛelegato q;q; facto cõiuncte ꝑſone non debetur euictio iure actiõis.¶ MNõ ꝙ ei a quo euincit põt ſuc curri ope exceptiõis ſi alijs eſt ſimiliter pᷣlegatum. C Mõ ꝙ qñ diuiſio ſit a teſtatoꝛe vn ex heredibus non tenet alteri de euictiõe iure actiõis ſed ope exceptiõis.¶Ad pmã op.de.l. cũ alienꝗ. C. e. So. eſt ſpale ne creſcat inuidia inter fratres. ita ſol.glo.hic.⁊ ibi doc.oẽs dicũt.nõ video q̃ ſit differentia int᷑ fratres ⁊ alios coheredes niũctos.vñ dicũt ꝙ h̊ loqtur qñ ille cui relinꝗbat᷑ erat legatari ⁊ heres.ibilegatari tm.⁊ ẽrõ q iß euĩcatlegatũ remãet hẽditas.ibi ſecꝰ. Itẽ aduerte ꝙ hᷣ videt᷑ ſolũ loq q legat᷑ res aliena a teſtatoꝛe poſſeſſa qua cre debat ſuã.ſecus ſi legat᷑ res aliena ab exneo poſſeſſa q; tũc dʒ redimi de cõmuni.ut.d.l.cũ alienã.que in hoc nõ repit᷑ limita ta. ¶Op. ö. ti..l. nõ qcũq;. S.j7.ſo. ut ibi. ¶ Op. de. l. q ↄcu⸗ bind.S.ſi heres.S.ti.j.ſo.ibi in legato generis hic ſpetiei ut di xi.ð.ti.j.l.ſi domus.S.j.⁊ ibi plene diſtinxi.Ad ultimũ nõ op.⁊᷑ videt᷑ iure actiõis poſſit agi de euictiõe.ut.l.ſi fratres. C.coĩa utriuſq; iudi.So.hic q diuiſio ẽ facta a teſtatoꝛe ibi quando a partibus uel a iudice qð nõ.⁊ eſt rõ qꝛ diuiſio teſta toꝛis hʒ vim pᷣlegati.ſed diuiſio facta a partibus uel a iundice hʒ vim ꝑpmutationis.qdð nõ. qꝛ. S. iſte ẽ ſingularis. IS ater certꝗ. Si teſtõꝛ iubet heredẽ dotẽ ſilie ſti . **¹* p:ulariitelligit ea moꝛiente in mñi/ monio nõ eo ſuꝑuiuẽte. Itẽ ſᷣmo ſimplicit ꝓlatus intelligit ꝓ pma vice.h.d.ad pᷣn.ↄcoꝛ.S.de pac.do.l.ij.ad finẽ.cõcoꝛ.j. de v. ſig. l.boue.S.hoc ſermõe.¶Ad ſi.op.de.l.ſi ſic.de vx.ob li. DNicit l. ꝙ ibi ſũt vba negatiue ↄcepta que extẽdunt᷑ ad oẽ tẽpus.hic affirmatiue cõcepta qð dic ut colligit ex his que dixi in. d.l. ſi ſic. Quero q̃ eſt rõ in pn.S. Glo.dicẽ duplex. pma fauoꝛe dotis.ut.l.ij.S.de pac.do.ſcda qꝛ debitã iure na ture dʒ habere ſine onere.ut.l.qm in poꝛibꝰ.C. de ĩoffi.teſta. ſed certe ſi iſtã ultimã rõnẽ inſpiceres iuſſus teſtatoꝛis ꝙ he/ res dotẽ ſtipularet᷑ nõ ualeret quo ad legitima. Itẽ iſte.S.nõ e De legaß.ſcoo. pcederet hodie q; dʒ habere legitimã iure inſtitutiõis.ẽ ergo attendẽda ſola rõ pma cũ hic ponaĩ ꝗꝙ ſilia erat exheredata vnde nõ dʒ habere legitimã iure inſtitutiõis.⁊ intellige ꝙ dʒ inſeri cauſa cxperegarionie legunno 2 A fi lie Cui cõmittii electio ꝑſone cũ moꝛiet nõ pote (Al A.· aãtps cũ effectu eligẽ. h. d. p ponit dictů. ſco duas rõnes.ſcða ibi ꝓpter incertũ.tertia ibi nã ĩ eũ.¶ Op. g.e.l.vnũ ex familia in pn. So.iſta intelligi dʒ ſᷣm illã qꝛ ele/ ctio valet niſi reuocet᷑.qð ĩtellige ſi ile electus reꝑi viuus tꝑe moꝛtis. als ſecus. ut.l. filiuſſa. . diu' ſeuerus. S. ti.j. C Op. de.l. poſt moꝛtẽ. C. de ſideicom.ſo.ibi reſtitutio debebat ſieri vni tm̃ vnde ei poteſt reſtitui añ. h̊ debebat ſieri reſtitutio vni ex plłibus.vñ poſſibile ẽ ꝙ ille electus tꝑe moꝛtis nõ viuebat nt. d. F. dinus ſeuer?. Eſt etiã aduertendũ ꝙ ſiquidẽ illa ẽ re/ reſtitutio fideicõmiſſi vniuerſalis añ tpᷣs nõ trãſferunt᷑ actiões trebellianũ ut dixiin.d.S.diu ſeuerus.⁊.i.ſed ſi añ.j.ad trebel.ſi vo eſt reſtitutio fideicõmiſſi particularis tũc ualet ſi ẽ ea pſeueret᷑ uſq; ad moꝛtẽ ut dixi. Nõ bene iſtã.l.in hoc.S.x illos qui bona que debent reſtitui poſt moꝛtẽ pauperibus ea ante reſtituũt.quia talis reſtitutio nõ pᷣiudicat pauperibus ſu Eicgel loepe reſtitutionẽ ut hic.quod eſt notandum. As Manumiſſi ex cauſa fideicõmiſ- . igei heredũ: cõtinent᷑ appellatione libertoꝛũ teſtõꝛis. h. d. Op. de. l pz. F. ..ti. . T. l. ij. de all.le. ſol. glo. ibi meit maunmulliudia eres hntio ſ n s, AQAeoi n fideicõmiſſo relicta ꝑ vba gnalia ue/ (Figei tue. niũt etiam poſtea legata.h.d. ¶Op. de l.uxoꝛi.S.uxoꝛi.j.ti.j. So.ibi in donatʒ.factis int᷑ viuos.h̊ in plega.vidiſtis clarius in.l.ſeqᷓns qõ.S.eo.¶ Op.j.e.l.S. pe nul.ubi oꝛdo ſcripture attẽdit. So.dicit Bi.j.de ſo.l.nec enĩ h q uolũtas ẽ certa nõ curam de oꝛdine.certitudo aũt appa ret ex eo ꝙ reliqt ſideicõmiſſũ ꝑ vᷣpa gnãalia.ꝛia loquunt᷑ qñ vba ſut dubia.de hoc an oꝛdo ſcripture dʒ fuari dixi 1l.i;. –☚R — bus nt dde vul.rpu. --adtre uit Plih ben ibi ilius nãlis in ſeruitute cõceptus ex Wolo p̃dta.lie ſubſtitutũ. h. d. de hoc plene.j. ad trebel. l. ex cro Fgeragtaoe . ruſtra legat᷑ debitum creditoꝛi a debi ¶ Curatoꝛis. toꝛe.itẽ dilatio in tpᷣs non ꝑfecte etatis creditoꝛis fauoꝛe pſumi:.h.d.¶ Op. ꝙ a debitoꝛe poſſit le⸗ gari.ut.l.ſi pecuniã in fi.S.ti.j. So.põt legari.i.alteri q;ᷓ futu ro creditoꝛi.ita loquit᷑ hic. ¶ Op.qꝙ ualeat legatũ ꝓpter dila tionem que dat᷑ debitoꝛi.ut.l.cũ in tpᷣs.de reg.iu.So.diẽ gl. nõ.̊ dilatio nõ auſert cõmodum duplici de cauſa. pma q ſi deicõmiſſũ nullũ.ergo dilatio nulla.quod nõ.qꝛ ſiiudex dat dilationẽ ad aliqd faciendũ qdð ẽ nullũ üla dilatio ꝓceſſuʒ nõ iĩpedit.ſcda rõ ẽ qꝛ cũ iſta dilatio ſit de toto tꝑe eta᷑ imꝑfecte videt᷑ appoſita ſauoꝛe fratris heredũ.⁊ iõ põt renũciare ⁊ an te tempus petere.facit.S.e.l.ſi ita..pegaſus.⁊.S.de uſu.l.in ſideicõmiſſi.S.cũ pollidius. eTr Relicta ab inſtituto vident᷑ repeti 5 in ituto. a ſubſtituto ꝑ legẽ ſub eadẽ cõdi tiõe. . d. Op. de. l. ſub 2ditie. ö. de hedi inſti. So. cõdi tio q̃ reſpicit inſtitutionẽ nõ videt᷑ repetita in ſubſtitutione ut ibi.ſecus in conditiõe ahholit legato uel fideicõmiſſo ut hic Op.ð.ti.j.l.ſiquis a ſilio.⁊.l.ſicui.S.j.ſo.in repetitiõe q̃ ſt p teſtatoꝛẽ nõ videt᷑ repetita ↄditio utibi dixi.hᷣ in repetitiõe q ſit ꝑx legẽ. CQũo cui moꝛs h̊ expectat. Quidã dicũt ſub ſtituti.⁊ exponũt hic iſtituti.i.ſubſtituti.Alij. ꝙ inſtituti po ni hic ꝓpe.glo.nõ ſirmat.ſ iſta ultia ẽ va.pᷣ ꝑ tex.iſtũ nõ ca nillãdo eũ.ſcdᷣo p.l.peculiũ ĩ f..eo.⁊ fac ad.q.quã ibidixi. 4 . enſe. Legatũ vniuerſitat᷑ iure ualet etiã ſi incõmo M& HHEHM α ntineat. b. d. HMõ. S. iſtũ qui hʒ ſingularẽ materiam. Mõ qð dixi in ſũmario.vidiſtis ſile.s.e.l.cũ ſiliꝰ G. lutio.S.eę.ubi legat᷑ hereditas qᷓ ſiſiter eſt nomẽ iuris.fac.l. ꝗ filiũ.ꝛ ti.j.ubi legat᷑ calendariũ. Mota ꝙ ille cui legeĩ hec vniuerſitas iuris dʒ cauere heredi de indẽnitate.dixiin.d.S. lutio. Nota ꝙ tale legatũ equiparat emptioni vniuerſitatis inris. Altimo nõ ꝙ legatũ poteſt habere incõmodũ.¶¶Zld iſtud op.de.l.ĩperatoꝛ.S.pe.S.e.ſo.ut patet ex diſtinctiõe ibi poſita. ¶ Op. ꝙ qui legat mẽſam videat legare locũ nõ vni⸗ uerſitatẽ debitoꝝ ⁊ creditoꝝ.ut.l.q tabernas.õ. de ptrahen. emp. So.aliud eſt legare taberna qð eſt nomẽ loci.aliud le/ gare mẽſam qð eſt nomẽ vniuerſitatis iuris ut hᷣ ⁊.l.uẽtri.SF. in bonis.j.de pᷣni.cre.⁊ in uſu dicimus talis hʒ tabernaʒ. uel taberna ula eſt bona.nec loqmur deloco. Item puto ſi teſta/ toꝛ dicit gego mercantiã meà hanc diſtinctionẽ utrũ ponatur igniñcet locũ uel mercantiã. ſacit iuriſcõſultꝰ.j. de nomẽ qð fun. inſtruc.l.taberne. ¶ Sed 5 p̃dicta op.ð.de pig.l.cuʒta berna ĩ pn. ubi appellatiõe tabᷣne ↄtineĩ mercãtia. Neetea I uſu videm cũ dicimtalis hʒ bonã apothecã ut intelligamꝰ de mercãtia nõ de loco. Scðo uerbũ taberna hʒ ſe equiuoce ad locũ qᷓ; ad mercantiã ſeu negotiationẽ ⁊ in dubio videtur gs legare locũ.ut.d.l.ꝗ tabernas.fallit in.d.l.cũ tabernã.in Fein. s qꝛ in pignoꝛibus nullũ vtii piudiciũ debitoꝛis ſi uer a latius intelligant᷑.nec enim in plus uel minus tenet.ſecus in uẽditione ⁊ legato uel ibi iõ intelligi de negotiatiõe qꝛ nul lũ ius habebat in loco neq; dñij directi uel utilis uel ↄductio nis ut ibi pʒ ᷣm diuerſas lec. ¶ Quero qd ſi teſtatoꝛ dixit le o tibi apothecã meã pãnariã ſeu pannoꝝ. Rñdeo nõ videi egata mercãtia.ſed illa vba panoꝝ ſeu pannarià vident ma gis adiecta cauſa demõſtrationis loci.ut.d.l.qui tabernas. ¶ Quero qd ſi teſtatoꝛ dixit lego tibi apochecã me panoꝝ cũ oĩbus que ibi ſut an videat᷑ legata ipſa mercantia. Rñdeo ſub nomine vniuerſitatis ut debita ⁊ credita debeant᷑ legata rio ſed vident᷑ relicte res coꝛpoꝛales que ibi ſũt.ut.l.pꝛedijs. S. pater. . ti. j. qð nõ. debet ergo dicere cũ oĩbus q̃ ibi ſunt cũ debitis ⁊ creditis ⁊ dʒ uti uerbis vniuerſalibus lego tibi mer cantiã uel mẽſam meã ⁊ ſilia. C Quero utrũ legado mẽſam videat᷑ legare locũ.Glo.dic ꝙ nõ.fac.j.ti.j...libꝛoꝝ.S.charj. ubi ſi legaĩ bibliotheca libꝛoꝝ ita ꝗ; teſtõꝛ ſentit de libꝛis non cedit armariũ.⁊ ille.S.ẽ multũ ntilis ad ulã mãʒ.ſ.qũ teſtatoꝛ ntitur nole quod põt intelligi de loco ⁊ mercantia ꝙ inſpiciat mens teſtatoꝛis. N I5 Silegat pꝛ filie res ꝗs dedit in doteʒ RE gter filie. ſilie der eſtimatio ipſarũ ⁊ earum qᷓ ex his nate ſũt ſiſãt dotales.idẽ ſi res donate legent uxoꝛi.h. d. ſᷣm glo.¶ MNõ iſtũ nouũ caſũ ⁊ bñ. Di.legit alit.ſ.q mãci/ pia ſilie nõ fuerũt data in dotẽ.ſed pẽ ei donauit qñ eã marita uit. ⁊ ſic bñ ꝓcedit ſimilitudo de rebus donatis uxoꝛi ad res donatas ſilie ut utroq; caſu donatio ↄfirmet᷑ ⁊c retrotrahat᷑ qͥ ad fruct' vnde partus debenĩ dixiĩ.l.ſequẽs qõ.S.e.¶ Op. ſm lect.glo.iſti partus ſunt viri.ut.l.fructus.sS.ſo.ma.ergo nõ pᷣſtant᷑ uxoꝛi. So.diẽ gl.ꝙ ei pſtabit eſtimatio q; teſtatoꝛ põt legare rem alienã. ¶ Sed ↄ hoc op.S.e.l.titia.S. quiĩ vi ta. ub nõ ẽ viſiłe teſtatoꝛẽ voluiſſe grauare heredẽ duplici pᷣ⸗ ſtatiõe. So. ibi teſtatoꝛ legauit dotẽ tũc hoc legatũ hʒ tale cõ modũ ꝙ filia nõ tenet᷑ ↄferre.ut.l.ea demũ.⁊.l.a patre.C.de colł.nõ aũt a coherede ampli cõſequit᷑ ut.d.S.q in vita.ſed hic teſtatoꝛ legauit res dotales nõ dotẽ.⁊ ideo ualet tanquaʒ legatũ rei aliene.vñ eſtimatio debet ut h etiã qñ ſolueret᷑ mii moniũ ſilia res recuꝑabit a viro ſm gl. hoc idẽ tʒ Ja.de are.⁊ Ol. ⁊ dixii.l.huiuſmõi.S.cũ pꝛ.S.ti.j..refert ergo an pꝛ leget res an dotẽ.idẽ videt in quãtitate.ſ.ꝙ reſert an ꝑꝛ leget cẽtũ q̃ dedit in dotẽ.an uero dotẽ q̃ fuerũt centũ.ſm pᷣdicta rõ di/ uerſitatis ẽ qꝛ dos ẽ nomẽ iuris vnde nõ põt reſerri ad aliud niſi ad ulud ius.res uero ſũt a dote lʒ ſint dotales ut dixiĩru/ bꝛica ſo.ma. ¶ Op.⁊ reintro glo.ex pᷣdictis ſequũ ꝙ i eadẽ recõcurrat due cauſe lucratiue.ſ.q; ſilia hẽbit ab herede pa/⸗ tris ⁊ eti a viro ſo.ma.Soluit glo.ꝙ ꝓut hʒ a viro nõ hʒ ex cauſa lucratiua.vide glo. Iſta ſo.nõ euacuat ꝛiũ imo facit il lud difliciliꝰ.nã ſilia nõ hʒ a marito ex cauſa dona..ſed videt᷑ habere a patre ex cauſa lucratiua. nt. l.. F. genero. j. de his q̃in frau.cre.⁊ ſicin eadẽ re ab eodẽ ↄcurrũt due cauſe lucra tiue. So.hic mulier pᷣ ↄſecuta eſt eſtimationẽ ab herede pꝛis oſtea rẽ a viro quod nõ eſt ꝓhibitũ.uel aliter hic due cauſe fucratiue ↄcurrũt in diuerſis tpibus quod nõ eſt ꝓhibituʒ ut dixi in. l.meui. S. duob. S. e. ꝓbal in.l.exiſtimo.j.de v.obł. Op. ex glo.cũ pꝛi cõpetebat actio ad res dotales videt le gare ius qd hẽbat in re uel ꝓ re.ut..ti.j.l.ſ domus.S.ſi.⁊.l. apud iul.S. ſi titius. So. hoc iõ qꝛ moꝛte patris ulud ius con ſolidat᷑ in filiã.ut.l.j.S.videamus.de rei ux.act.ergo nõ videt pr filie illud legare cũ ſibi debeat᷑.⁊ iõ puto ꝙ ſi p: ſuiſſet ſti⸗ pulatus ſibi in dotẽ ita ꝙ in ſiliã nõ deberet oſolidari.tuncle gatũ videat᷑ ipoꝛtare ut pr videat legare ius ꝗð ꝓ ullius rebus pʒ.ſ.ſpem actiõis de dote quꝗ hʒ ſo.ma.Op.ex glo.C. e. l. ſilie. So.ibi prᷣ pᷣ legauit.ſcdᷣo dotauit h ecõtra ut dixiin.d. l. huiuſmodi.S.cũ pꝛ.S.ti.j.¶ Op.ex glo.hic pater legauit mancipia q̃ in dotẽ dedit.ergo reſerũtur iſta uerba ad tẽpus date dotis nec in legato ueniũt que poſtea nata ſũt.ut.ðS.e.l. meuio.S.auie. So.poſſumus dicere ꝙ iſta nõ ſunt vba teſta toꝛis ſed legis.uel dicẽdo ꝙ ſũt uerba teſtatoꝛis obſtaret con trariũ.ſed poſſumus legere alio mõ qᷓ; glo.Fᷣm NDi.ꝙ h̊ pater donauit nõ aũt in dotẽ dedit.⁊ iõ continent partus q; dona/ tio talis retrotrahit q; ad fructus.⁊ hecẽ ſatis bona lec.ſed te nẽdo opi.glo.dic hoc ideo eẽ q; partus ſũt dotales. Necob. — — 2* ——., — —. — —+ — De legat. ſco. l.meuio.S.auie.q; ibi ex relatiõe ad tẽpus date dotis legatũ ampliatr᷑ ideo ad illud refert.hic ex talirelatiõe legatũ minue ret. ¶ Op. de.l. uxoꝛẽ. S.ſoꝛoꝛi.j.ti.j.ſo.ut in glo. ¶ Oppo. de.l. moꝛa.in pn. S. de uſu. ſo. ut ĩ glo. Norodi 5 Per ſimplicẽ diuiſionẽ nõ tollit ius Hereditatẽ. erinfit nõ tenet᷑ ꝗs de ꝑiculo rerũ ultra q; teneret᷑ p̊.h.d.¶ Op.ꝙ ꝑ diuiſionẽ ſit renũcia/ tũ fideicõmiſſo.ut.l.ꝗ rome.S.duo fratres.j.de v.ob.So.̃ᷣ 5 legi.pᷣ ꝙ iſti erat rogati de reſtituẽdo exneo nõ inuicẽ. ⁊ ſic diuiſo eoꝛũ nõ tollit ſideicõmiſſũ relictũ exneo.⁊ dubiuzʒz erat hic ꝙ ille cui noĩa obuenerũt in partẽ dedit alteri pꝛedia vñ cũ pᷣdia ſuꝑſunt videbat᷑ ſtũ teneri inquaãtũ ꝓ poꝛtione he reditaria ſua ad heredẽ traſtulerit. ⁊ illa noĩa vidẽtur habita loco cuiuſdã pᷣcij.ſicut hic teneret᷑ ſi reʒ uẽdidiſſet.ita ⁊ modo Ad hoc rñdet iuriſcõſult ꝙ de ꝑiculo nominũ nõ teneret᷑ nec diuiſio ſimilis ẽ uẽditioni.ſed diuiſio ẽ qᷓdã pmutatio coĩonẽ diſcernens. Ex hoc ſequũ ꝙ ꝗcqd habes a coherede meo ut puta noĩa uel aliud ſuccedit in locũ partis quã habebã ꝓĩdi uiſo ĩ toto.ut.l.impꝑatoꝛ.iĩ fi.cũ.l.ſe.S.e.⁊ iõ ſicut añ diuinonẽ nõ tenebat᷑ de ꝑiculo.ita ⁊ poſt diuiſionẽ de eo qð ſibi obue/ nit in partẽ.⁊ hoc vult dicẽ tex. Scðo põt legi ꝙ hic erãt ro/ gati de reſtituẽdo ĩuicẽ ⁊ tũc ob.ↄꝛiũ de.S.duo frẽs.ſʒ dic ꝙ hic fuit ſumplex diuiſio.ſed ibi fuit dictũ ſe nil facturos ↄ diui ſionẽ ſᷣm Di.uel aliter ibi fuit male iudicatũ ut ibi dixi. WFilia meg AQui legat legatũ hereditatẽ ſibi qſitam IIIa Meg. n5 videtlegare fruct qs ipſe conſũpſit. h.d. de hoc dic ut. l. cũ alin s. nrls Bee guod nõ. b Z . ictũ reſtringit᷑ per rationem.h.d. Bulciſſimis. D.eiinerator. 5.. K. So. hic ꝓpt rõneʒ annexã reſtringit legatũ.facit.S.de calũ. hec actio de ac Poſt ps is ꝗ annuo.cui adde cõcoꝛ. ibi ⁊.c.ĩtelligẽtia ex de v.ſig. ¶ Induco hunc.S.ad.q.teſtõꝛ hẽbat ſilios de diuerſis uxoꝛibꝰ⁊ ab utraq; dotes hũerat ⁊ in teſtõ dixit iubeo filios meos tpe diuiſionis eq̃lit diuidere.Ex hoc iſurgit dubiũ.qꝛ vn ex ſilijs cui mr̃ habuerat in dotẽ pᷣdi uʒ ⁊ pecuniã uolebat ulud p̃diũ.ali dicebat ꝙ debebat eq̃li ter diuidi.HNixi ꝙ illa vba eq̃lit᷑ diuidant nõ poꝛꝛigant᷑ ad pꝛe diũ qð ẽ vni ꝓpꝛiũ ut hic.?⁊/ ꝓbat᷑in.l.magis puto.S.ſi.cuʒ.l. ſe.S.de re.eoꝛũ. Sʒ hic opabit ut ſi dos erat in pecunia tꝑe di niſionis.aliꝗs fratrũ nõ utat᷑ ꝑceptiõe ſʒ foꝛma.l.filie.S.ij.T. fami. her. Si vo vult ꝙ diuidãt oĩa eqliter etiã ꝓpꝛia hoc de/ —„ bet chmar uel dicere ꝙ oĩa ĩuicẽ cõiceni.ut.j.e.l.fi.S.lutius raditio clauiũ ⁊ aſſigna⸗/ Pater P bus. rerũ ĩ dubio Pmik au⸗ ſa cuſtodie ſi titulus habilis nõ pᷣcedit ad dñij trãſlationeʒ.h. d. ¶ Op. de. l. dauibꝰ. S. de ↄhẽ.emp.⁊.l.j.C.de dona.Glo. dicit refert qd datoꝛ dauiũ agat. In gl.ſi.parua ſuꝑ vbo foꝛ/ te. ⁊ ſic dicit Ol. Nõ ꝙ idẽ act'numero ſʒ diuerſã ttẽtionem agẽtis opat᷑ diuerſos effectꝰ.q; ſitẽdit trãſterre dñiũ tranſſert als ſecꝰ. ¶ Quero ꝗd in dubio alia glo. paruula ⁊ ẽ pma gl. §. dicit ꝙ ſemp p̃ſumit in dubio cauſa cuſtodie.qð no mulenß ſta glo.qtũ ad caſũ huius.S.placet.q; tex.ẽ hic ⁊ ẽ rõ qꝛ ſili os in dubio eq̃lit᷑ diligit.ut.l.iſti qdẽ.s.qð me.cauſa. Item ꝙ iſta filia erat maioꝛ.iõ apð eã dʒ eſſe cauſa cuſtodie.ut.l.ᷣfi.de ſide iſtru.ſʒ in eo qð dicit glo.ſemꝑ ideʒ eẽ.hoc nõ placet.qꝛ ẽ g caſus.l.dot.fructꝰ.S.fi.⁊.l.ſe.S.de iur.do.ubiĩ dubio videt dare aio trãſferẽdi dñiũ. Sʒ dic aut pᷣcedit titulus habilis ad traſlationẽ dñij ⁊ tũc loquit lex ia.aut nõ ⁊ ꝓcedit iſta glo. ¶UVltimo nõ.S.in eo ꝙ dicit aſſignari iuſſit.nã poſſet dubi/ tari utrũ ĩpoꝛtet trãſlationẽ dñij uel poſſeſſiõis uel qd.Et hic tex.videt ꝙ nõ ſignificet traãſlationẽ dñij qð dixim.l.ſi oſtã⸗ te. S.ſo.ma.ĩ q̃rta.q.pncipali q̃ tractat de repetitionis effectu m.ic O . i . zo iperſecta pficũ ex p̃ce Cum imperfecta.i uel ſequẽti ſiↄgrue fieri põt.h.d.tene mẽti.qꝛ facit ad multa. d.x ĩtelligi põt iſte tex. duplicit.ũlł ꝙ dixiteſtatoꝛ legata dari ⁊ h iurauit ꝙ darẽtur.uel dixit hẽdi ꝙ iuraret dare legata qꝛ lʒ teſtm nõ naleat tñ iuramẽtũ iſtð hʒ viʒ repetitiõis ab ĩteſta/ to ⁊ ſic debebũtur legata a ueniẽtib ab ĩteſtato.¶ Nõ ꝙ iu/ ramẽtũ ĩpoꝛtat iſtaʒ clauſulã ꝙ illud ſuꝑ quo ĩterponit᷑ualeat oĩ mõ quo ualere põt dixiin.l.ſiqs pꝛo eo.in pn.de ſideiuſ. Verba que ꝓferunt᷑in modũ ↄſilij nõ ĩpoꝛ Mando *tant neceſſitatẽ.b.d. Blo.opponi Xſe r duobus modis.DPic ut in ea. Ii Juramẽtũ teſtatoꝛis uel hẽdij 1 ius matrem. 2² repetitiõis ab ĩteſtato.h. Siille quẽ deſũct putabat ab inte Cůũ eſtimaret. t ſulceſſuni lſoliduʒ ſuccedit ꝓ & Sinõ eligiè on ex ceriᷓ oẽs admittunt ꝗ nõ ſũt Mogo. Zinsdigl 20 declarãdo tex ronicleiro miſſo relicto ꝑ vba hic poſita ſimr̃ neminẽ clegerit ꝗq admittũ/ tur. Rñdeo uli q meruerũt multũ uel parũ ⁊ illi ꝗq nò demerue rũt multũ uel parũ ut hic in tex. ¶Quero ꝗd ſi alids elegerit an illi ceteris pferant᷑. Rñdeo aut elegit oẽs ꝗ meruerũt ⁊ alij q nõ meruerũt neq; demeruerũt nõ admittent.ſj ſi elegit aliqᷣ ex his ꝗq meruerũt ⁊ aliquos nõ.tũc illi q meruerũt uendicant partes ab hẽdib ut hic in v.eos aũt a ↄꝛio ſeſu. Mec ob.l.cuʒ dã. S.e.q; ibi teſtatoꝛ dixit quos dignos putaueris ſumplicit᷑ ic vo expᷣſſe hũit reſpectũ ad merita.¶ AQuero qñ mr nulluʒ elegit oẽs ꝗ nõ offenderũt admittunt᷑ ut hic.ſʒ dubitat᷑ q̃lit᷑ ad mittant᷑ an ꝗ plus meruit plus hẽat an oẽs eq̃lit᷑. Tex.hic vi⸗ det᷑ ꝙ oẽs eq̃lit ⁊ etiã glo.qð ꝓbat᷑ qꝛ etiã illi ꝗ nõ meruerunt nec demeruerũt admittunt᷑.ſi ergo diſtributio ſieret ſʒ merita illi nil hẽrent. Sʒ ↄ hoc facit.S.e.l.cũ filijs.S.pꝛ.ubi mr̃e non eligẽte remanet in arbitrio iudicis. So.illa uerba ꝓut ꝗs de/ mer uit tollũt ðꝛietatẽ. Niſtingue ergo aut teſtatoꝛ iuſſit diſtri/ bui iter filios habito reſpectu ad merita teſtatoꝛis.aut habito reſpectu ad merita eoꝝ reſpectu hẽdis aut ſimplicit᷑.pᷣ caſu hẽ de nõ eligẽte remanet arbitrio iudicis ꝗ eligat.ut.d.S.pð.ſcdo caſu videt teſtatoꝛ elegiſſe ꝑſona hẽdũ.⁊ io eo nõ eligẽte extin guit᷑ arbitriũ ut hic.tertio caſu idẽ ut.l.cũ qdã.Sõ.eo. 7 τ RAñ ſüt uerba diſpoſitiua nõ refert Gonationis: quo gꝗs loquat᷑.ſʒ in quẽ uolũtaiꝶʒ ĩtentio dirigat᷑. h.d.cõcoꝛ.S.e.l.miles in ncipio.⁊.l.peto.in Pnci.⁊ ibi dixi. J.: NQuiuenit uoluntatẽ defũcti in eo qð eſt n auſa ſideicõmiſſi ab ei petitiõe repellax d. In pma parte alienauerũt oẽs vno excepto. in ſcda oẽs ſi mul nullo excepto.in tertia pᷣmo vnꝰ.poſtea aliꝰ. in q̃rta nul/ lus.ſʒ deceſſit ultim exneo hẽde relicto.ſcða ibi alioqn.tertia ibi ceterũ. q̃rta ibi ac ſi nemo.¶MQÆMπero pmo pone duos fra/ tres rogatos ĩuicẽ de reſtituẽdo ⁊ vnꝰ allenat partẽ ſuã ⁊ ali ſimilit. moꝛit pmus uel ſcᷣus an admittet᷑ ſuꝑueniens ad peti tionẽ ſideicõmiſſi. Gl.nõbilit dicit ꝙ ſic. Nec ob.iſte.S.quia alienãdo fecit expſſe gͥ uolũtatẽ teſtõꝛis.ſʒ in themate ꝓpoſito teſtatoꝛ exp̃ſſe nõ/ꝓhibuit alienationẽ ſʒ lex ꝓhibebat. ꝓ iſta gl. lacit. j. de iurepa.l.ſi libert minoꝛẽ. Itẽ fac.S.de ĩoffi.teſ.l. etiã.⁊.j.de his q.ut ĩdig.lʒ.pe.ubi ille q ĩpugnat teſtm ꝑdit ea que ei ex teſtõ qᷓrunt᷑ nõ ꝗᷓ aliũde. ut donata cauſaj. Ita hicil/ le ꝗ alienat ꝑdit ea qua ſibi deberent᷑ ex alienatiõe nõ ea q̃ ſibi debent fre moꝛiẽte.¶ Querit glo.utrũ alienatio ĩteri teneat. Et dicit ꝙ ſic.de hoc hẽtis glo.ꝛias quas recitaui in.l.Fᷣuo le gato.S.j.S. e.ti.j.dic ut ibi.¶Querit glo.ꝗd ſi aliqs nõ alie/ nauit ſʒ alienãti ↄſẽtit an admittat᷑ ad reuocationẽ eoꝝ q po/ ſtea alienauerũt. Et dicit ꝙ ſic.q; nõ uenit uolũtatẽ defũcti alienãdo ſʒ ſuo fauoꝛi renuciat.¶ AVltio gl. ſignat ar. ð de. l. codicilł.S.iſulã.j.e.⁊ nõ ſoluit dic ut dixiin.l.ſundũ ꝑ ſideicõ miſſũ ĩ pn.S.ti.j.Di.iducit iſtũ.S.ꝙ ſi emphitheota nõ ſoluit Ron⸗ ⁊ dñs vult eũ repellẽ ⁊ ipſe emphitheota dicit ego uo/ o ſoluẽ penã ⁊ retinẽ emphitheoſiʒ ex illa clauſula rato manẽ te pacto ꝙ nõ audiat. Ha illa clauſula oꝑat᷑ ei ꝗ fuat ꝓmiſſa nõ eig uenit ↄ.ut hoc.S.Glo.detmiat hoci.l.ꝗ ſidẽ.C. de trã ſac. Ego iduco ad.q.lex dicit ꝙ ſilnõ põt agẽ ſine oſeſu pꝛis ut. l. ců nõ ſolũ. S. neceſſitatẽ. C. de bo.que liber.qd ſi pẽ ⁊ ſll agãt ſil.Certe videt᷑ alti ↄſẽtire.ar.huiꝰ.S.facit.l.titi in pn.. ꝗmo.pi.uel hy.ſol. Itẽ iduco ad alið.duo fecerũt pacẽ ſimul poſtea ſe iuiceʒ offẽdũt nec apparet ꝗs pᷣ ⁊ ꝗs poſtea.q̃ri᷑ an alt alterũ poſſit accuſare de pace rupta. Aidet᷑ ꝙ nõ q pacẽ ſimul ĩuicẽ ceperũt.ſʒ ſi vß T ali ſcᷣo.tũc ſcdᷣus põt accuſa/ re pmũ de pace rupta.nõ pm ſcʒ. ut hac.l.in v. ceterin. ᷓ in tor Fluliliberte onumerat᷑ in familia libᷣtoꝝ. h. Eũ inter. ? CMlumna de familia. ut.l. ꝓnũ ciatio.sS.ſi.de v.ſi.ergo nõ ẽ de familia teſtatoꝛis. Picũt qdã ꝙ h ſilius liberte erat ſilr libertꝰ.ſʒ ſi ita eẽt hic nõ hꝛet dubiuʒ vñ dicit gl. ꝙ hic loquit in filio libte nato viuo teſtatoꝛe.vnde cũ in Fuitutẽ põt reuocari iõ cõtinet᷑ appellatiõe libertoꝛũ ⁊ ĩ hoc reſidet glo.ſʒ certe ſi hoc eẽt uerũ iſta.l.nullũ hꝛet dubiũ. vñ dic alr ꝙ iſte filiꝰlite ẽ exne q ad teſtõꝛẽ tñ qꝛ eſt hẽs ligiti mlipᷣte ab iteſtato nõvidei᷑ fieri ↄ uolũtatẽ ſi ad eü uadit fũd⸗ Nec ob..e.l.peto.S.fre.q;ꝛ ibi exneũ ĩſtituit in teſtõ.h̊ exneꝰ ab ĩteſtato ſuccedit ut ibi tagit ĩ gl.⁊ ibi dixi.Fʒ hoc dʒ iſte.S. aliter ſũmari.ſ.ꝗ decedit aliquo ex famiſia ſuccedẽte ab ĩteſta to nõ videt᷑ alienare.h.d.ad idẽ facit qð nõ.in.l.pꝛ.S.fundus j.ti. j. ⁊ iſta eſt uerioꝛ lec. e ij Pate legata ab eo noĩatĩ relicta pſtabũ p parte lipta iſolidũ d. ¶Op. ꝙ iſta ↄſobꝛia teneat᷑ iſolidũ.ut.l. poſt emãcipa/ tionẽ.iĩ pn.j.ti.j. Gl. dic h de eꝗtate ibi de rigoꝛe.tu dic ibiſuc cedit ꝓ parte ſiẽ teſtatoꝛ putabat lʒ non eodẽ mõ qͥ putabat. hic vo ſucceſſit ꝓ parte ⁊ teſtõꝛ putabat iſolidũ. ¶ Op. ꝙle De legat ſcdo. bendo nõ cõmittit fraudẽ.vñ ſiqs omittẽt ex teſtõ ut habeat gata ĩdiuidua nullo mõ debeant.vt.l.pe.S.de iure codi.So. diẽ gl. H ear ibi rigoꝛ qð declara vt nõ.iĩ ↄtrarijs ſic.legata idiuidua qñ aligꝗs pᷣter ſpẽ teſtõꝛis aufert partẽ nllo mõ debẽ tur reglarit᷑ vt in ↄtrarijs.fallit ĩ libtate ⁊ ĩ hoc eſt egtas hic ⁊ idẽ i.l.q graui.S.de iure codi.¶ Op.fᷣm Di. de. l. cũ fil. S. e. T. l. ſiq fcõ teſtõ.ĩ pn.j.e.So.ibilogꝗt᷑ ĩ legat relictis a ſcri ptis.ſʒ hic ĩ relictis a veniẽtib ab inteſtato.¶Ad hoc op.ꝙ etiã relicta a ueniẽtibꝰ ab ĩteſtato nõ debeant᷑ alio ſuccedẽte. nt. l.j.ĩ fi.j.ti.J. So.ibi ſucceſſit ali ĩ totũ pᷣter ſpẽ defũcti.pᷣ do ſucceſſit p parte aliꝰ vna cũ eo quẽ teſtõꝛ ſucceſſurũ putabat ⁊ iõ q aliſuccedit pᷣter ſpẽ deſũcti.utrũ legata debeant ⁊ q̃li ter. diſtigue aut legata ſüt relicta a ſcriptis. aut a ueniẽtibꝰ ab ĩteſtato.ſi a ſcript aut teſtm reſcidit ĩ totũ.aut ꝓ parte. vt.l.ſi⸗ gs lcõ.j.e.⁊.l.cũ filiiĩ pn.S.e.ſcdᷣo caſu qñ ueniẽtib ab ĩteſta to.aut ſũt relicta ſimpłr.aut noĩati ab aliꝗ.ſi ſimptr tẽ debent a qlibet ſuccedẽte ab iteſtato.vt.l.ſiqs cũ nullũ.⁊.l.łteſtõ de iure codicill.ſi noĩatĩ ⁊ tũc aut ſuccedit ille a qͥ teſtõꝛ reliqt no minati tm.aut ali ꝓꝛſus.aut aliꝰ vna cũ ilo. Pꝛimo caſu de bent᷑ legata ab eo ſine dubio.ut ĩ toto ti.de iure codi.ledo ca ſu aut ali erat eqᷓlis gradus cũ noĩato ⁊ debent᷑legata. ut.l. ſi titio. F. iul. S. e. ita dic DHi. LCu ĩ hoc paſſu dic vt dixiĩ.d. S. iuł.q; nõ loꝗtĩ legatis relict᷑ noĩati.ſi go erat ĩ alio gradu ; noĩat tũc nõ debent᷑.ut.l.j.ĩ fi.j.ti.j. Lertio caſu qñ ſuccedit noiĩat vna cũ alio ⁊ tẽ ant ſuccedit cũ alio ſm ꝙ defũctꝰ puta bat ⁊ tenet᷑ ad ĩtegra legata.ut.l.poſt emancipationẽ.j.ti.j.ſi vo ſuccedit ille aliꝰpᷣter deſũcti uolutatẽ aut loqt ĩ legatis diui duis ⁊ debent᷑ ꝓ parte qᷓ ſuccedit legatari ue T. l. penul. ⁊ l.cũ ea de iure codi.autloqmur ĩ legatis ĩidiuiduis ⁊ tũc nil de bei. ut. d.l. pe. de iure codi. Fallit ĩ liᷣtatib ut h.⁊.l.ꝗ graui de iure codi.⁊.l.ſi ꝑpꝛ de fideicõ.li. Iſta ẽ diſtictio DLDi.modica mntatiõe fcã ut vidiſtis ibi.¶ Altio ſuꝑ gl.fi.ibi ſed cur nõ pᷣ ſtat ab vtroqʒ ſicut ſideicõmiſſũ.dic immo vult dicere cur nõ diuidit ſicut Heconiſinn T ol hoc anr rfiſio. † i fideicõmiſſu iuicẽ datũ ↄtinet tãtũ (Pater filio.⸗ in qtitate ⁊ qtitate nõ ualet. Item eſtiatio teſtõꝛis nullã neceſſitatẽ iducit.p d.¶ Op. ꝙ ex iſtis vbis ĩducat᷑ fideicõmiſſũ.ut.l.peto ĩ pn.S.e.So.hᷣ io qꝛ eẽt ri diculũ.tãtũ enĩ daret vnꝰ q; tũ accipet. ſile. S.ti.j.l. ab oĩbꝰ.S. ꝙ ſi titio. vltio rñſo.Et ad ſcom qð hic dicit ꝙ eſtimatio teſta toꝛis Maoperegcor.ſgdi E lert Srle. Atrei Si teſtatoꝛ grauat hẽdẽ in eo ꝙ ſibi 0 ratri. edi debeb. debitũ cũ ſucnb⸗ cõ pẽſat fraudẽ facẽ nõ vẽ.ſec ſi debitũ cũ falcidia cõpẽſaret. h. d. pmo ponit qñ teſtatoꝛ vult debitũ a ſe cõpẽſare cũ fructibꝰ. ſcdo qñ vult cõpẽſare cũ falcidia. ſca ibi plane. Itẽ pma ſb/ diuidit᷑.q; pmo ponii thema ⁊ qõ.ſcõo rñſio.tertio ro rñſiõis ſcða ibi cũ ex fructibꝰ.tertia ibi qm. ¶ In tex. ibi reſtituetur. dic ſbandi ꝗqrit᷑ an taleſideicomun tu ad hẽditatẽ ſeij uale/ at. ⁊ ad h rñ det ſtati cũ ex fructibꝰ⁊c. ¶ Segt v. plane.⁊ iſta pars diuidit᷑.nã pmo ponũ thema ⁊ qõ.ſcdᷣo rñſio.tertio põi tur qda inigꝗtas ex rnſtõe reſultãs.q̃rto ʒ ulã iniqtatẽ ꝓuidet gnto rñdet cuidã obiectiõi q̃ poſſet ſieri ↄꝛiũ.ſcda ibi falcidiã tertia ibi ſi iniqtatẽ.q̃rta ibi pꝛudẽtibꝰ.ꝗnta ibi nec videbitur. ¶ Segt tex.ibi retineat. dic qrit᷑ qd dicta vba ĩpoꝛtẽt. Ad mõ ꝗ hic dẽ. Diẽ gl.ſ aduerte qꝛ ut puto hoc remediũ hodie nõ hꝛet locũ q; cũ teſtõꝛ põt ꝓhibẽ falcidia de iure utĩ auc. ſʒ cũ teſtõꝛ. C. ad.l.fal.⁊ in auc.de hẽ.⁊ fal.S.ſi uero expᷣſſũ ꝓhi ab ĩteſtato ĩcidit ĩ edictũ ſiqs omiſſa cauſa teſti.⁊ h qͥ ad falci diã.q ad q̃rtã debitã iure nae remanẽt iura antiqua.¶Que ro qliter iſta cõpẽſatio ſit ĩ falcidia.Rñdeo dic ꝙ ſit ꝑ cautio/ nẽ mutianã qð gl. repꝛobat q;ꝛ cautio mutiana hʒ locũ ĩ ↄdi- tionib de nõ faciẽdo.hic aũt nõ fuit cõditio ſʒ modus qꝛ iſta uerba ne fideicõmiſſũ retineat ĩiducũt modũ.¶ Mõ iſtã gl. ꝙ dictiõem ne ĩducit modus.¶ In cõtrariũ ẽ.l.ꝗ abſẽti.S.j. qñq; ĩduc̃ modũ 4 de cõ. ⁊ de. dixi p .de acqui.poſ.⁊ ibi de hocꝑ Di.Ego aüt dico ꝙ dictio ne Iñq; oditiõeʒ nt dic tex.i.l. cũ tale. S. titiꝰ. j. .X de. dixi plei. l. lb dieb. 5§. termili. eo ti. ¶ Quero bic dẽ ꝙ falcidia cõpẽſat᷑ cũ debito.de falcidia qͥrũ bonoꝛũ in telligit. Aʒo dic de falcidia hẽditatis meuiane.qꝛ falcidia hẽ ditatis ſeiane capit ut debitũlʒ Rof.dixerit cõtrariũ ut in gl. aduerte tñ ꝙ falcidia hẽditatis ſeiane que debebaĩ ipi meuio teſtatoꝛi cõputatur in hẽditatẽ menij. * — P„& Diſiũctio poſita iter pſonas iter qs cadit A te PetO: acectio oꝛdiata nõ reſoluitiĩ ↄtũctã. h. d. ¶ Op. ꝙ nõ ĩſpiciamPoꝛdinẽ. ut. S.e.l.S. fidei tue. So.ibi cõ ſtabat de mẽte teſtoõꝛis hic nõ. ¶Op. diſ iũctia poſita ĩter pſo nas honoꝛatas reſoluit᷑ iĩ ↄictà.ut.:.ſi.C. de uer.ſig. So.hic cackit iter pſonas lea tadt affectio oꝛdiata ibi ſecis. WRM Dalet legatũ Iʒ nõ fuerit adiecta qlitas qu te Zalet legatu n iᷣ Altas qu EK 0S. ſtö: adiecturi ſe dixit. h.d. Mõ ꝙ lʒ fines omittant᷑ a nõꝛio tñ ualet uẽditio ſi fdus ẽ cert.ut.l.demon ſtratio.j.de Odi.⁊ de.⁊.l.cũ ſeruo.S.fi.de vᷣhẽ.emp.¶ Op. ꝓptale legatũ nõ ualeat. ut.l.titia ĩ pn.S.e. So.hic legatũ ſu it exp̃ſſe ⁊ pfecte relictũ lʒ ſuerit omiſſa qdã qualitas.ſed in.l. cõtraria legatũ ab ipo initio fuit ĩperfectũ ⁊ ĩcertũ. ¶ Op. de l. qtiẽs.S.tatũdẽ. S.de hẽ.iĩſti. So.ut ibi.¶ Vltio iſtũ tex.al/ legat impatoꝛ in.l.penul.C. de inſti.⁊ ſᷣſti. rã ĩ alia parte.h.d.⁊ ẽ caſus no/ G DAi ſoliquũ. Juſta cauſa ĩ parte nõ tollit mo bilis. ¶ Op. rõne par idebite ꝗs excuſaĩ a moꝛa ſu Per toto. ut. l. ideico. i pn. de uſuris. So.duobꝰmõis.pmo ibi hẽs opponebat falcidiã nec ꝓpter B oſitebat᷑ aliqu par tẽ debitã ⁊ põt eẽ ꝙ ꝑ falcidiã totũ legatũ ſubuertit.ðut.l.j.S. hec uerba.f.ſicui pluſq; p.l.falcidiã.hic uero partẽ debiti ſi tebat᷑.uł aliter dico ꝙ ſi aliqs obijcit exceptionẽ p parte niſi di cat petitoꝛ ſe paratũ recipẽ alià partẽ nõ vẽ re i moꝛa. ut.d.l. ſideicõ.iĩ hn.ſecPſi actoꝛ dicat da mihi aliã partẽ q̃ nõ ẽ mihiĩ ↄtrouerſia utĩ tex.iſto.⁊ ẽ rõ qꝛ ſi pes totũ nõ teneoꝛ tibi offer re partẽ.q; nõẽ ueriſimile ꝙ eã uelit recipe.ut.l.tutoꝛ.S.lutiꝰ. S.deuluris.iõ hẽs neceſſe expmẽ ꝙ deĩ᷑ nbi pars.Fac ꝙ ſi ali s petit plus debito ſupꝑ toto hẽo iuſtã cauſa litigandi niſi di/ Ache paratũ reciꝑe partẽ q̃ nõ ẽ ĩ ↄtronerſia.⁊ ſic ĩ expẽſis li n 8 5denaboꝛ. Et etiã facit ad multa alia. CCum poſt moꝛtem cgelani debet eni qʒ rñdet ſtati.qꝛ debitũ cũ falcidia cõpẽſat.¶ Nõ ꝙ debitũ põt cũ fructibꝰ cõpẽſari nec pᷣumit fraus. fac.S.ti.j...fili.S. apð marcellũ.⁊.S.e.l.ĩpatoꝛ.S.j.¶¶ Scðo nõ ꝙ debitũ cõpẽ ſat᷑ cũ falcidia tñ vi fraus. ¶ Tertio nõ ꝙ ꝗ fraudẽ excludit nõ dẽ facẽ fraudẽ.ocoꝛdatie ſũt in 9.CB.t vẽ ꝙ gs poſſit eũ puenit.ut.S.e.l.ĩpatoꝛ.S.j.in fi.S.Glo. grauarii plłs qᷓ; a ne nõ ſoluit. Ni.dic ꝙ ibi qtitas legat᷑ ⁊ ĩ ꝓpa ſpe ꝗs grauatur. ꝗ ad heredẽ loco rei ꝑuenit.h.d.qð nõ.¶¶ Nõ tex. ibiꝓmõ eſtimationis ⁊c.⁊ hic allegat glo.in queſtione notabili in.l.ſi ex falſis.in ultima glo.magna.C. de tranſac. etig. Reſpublica ppter moꝛã tenei ad uſaras. ꝓpter te/ mmeritatẽ ad ipẽſas litᷣ lʒ hẽat regreſſuʒ admiſtra toꝛẽ.idẽ ĩ pupillo ⁊ tutoꝛib.h.d.¶¶ Nõ ꝙ q hʒ iuſtã cauſã li tigandi excuſaĩ ab expẽf̃.ſec ſi iniuſta.Et ꝑ ̊ põt rñderiad qònẽ.Gl. ꝗᷓrit utrũ ſactʒ de calũnia excuſet ab expẽſis. Glo. ꝙ ſicĩ auẽ.generalr.C. de epi.⁊ cle.⁊ ĩ coꝛpoꝛe de iud.S.opoꝛ tet. ⁊ ĩ.l.ꝓpandũ.S. ſinaũt alterutra.C. de iudi.ueritas eſt ꝙ hic aũt grauai ĩ hẽditate q loco q;titatis hx i.d.l.lꝑatoꝛ.S.cũ gꝗdã. ¶ Op. ꝙ fruct nõ extenuet debitũ.qꝛ ſi dʒ he hedita tẽ ſeij ita fructꝰeiꝰ.poſtq; dies fideicõmiſi ceſſit.ut.l.ĩ q̃rta.j. ad tre. So.itellige hic de fructib ꝑceptʒ ex hẽditate meuij te ſtatoꝛis deductis fructib de heditate ſeij.ita itelligit gl. j. po⸗ nẽdo caſũ.¶ Op.ꝙ etiã fruct hẽditatis meuij nõ cõputent᷑. 2ſut ꝑcepti indicio teſtõꝛis.ut.d.l.ĩ qrta. Solu.hoclõ q; te⸗ tatoꝛ hoc voluit.¶ AZd ſcðᷣam partẽ op.ꝙ teſtõꝛ nõ põt phi/ bere falcidiã iure iſto ut.l.qð de bonis.j.ad.l.fal.So.ſateoꝛ niſi ꝑ iſtũ modũ iubẽdo debitũ cõpẽſari cũ falcidia lʒ etiã hoc ſit iniquũ.¶ Cõtra hoc op.qꝛ iſta inigtas tollat.ut.l.debitoꝛ ad.l.falci. So. ſateoꝛ ſi bes adit hẽditatẽ ⁊ nõ ꝓuidit ſibi eo ſactr᷑̃ʒ calũnie excuſat a calũnia nõ a temeritate ſue ignauie.vt l..i pn. S. ſi mu. uẽ.no.⁊.l.ij. S.j.s.de iureiu.⁊ ibi ꝑ Guil.⁊.j. ad turpil.l.j.S. j. Sed expẽſe li ueniũt ꝓpter temeritatẽ etiã ſi ceſſet calũnia uel dolus ut h ⁊.l.eũ quẽ temẽ.S.de iudi.ergo iuramẽtũ nõ excuſat ab expẽf.¶ Quero tutoꝛ male litigauit ꝗs ↄdẽnabit᷑ ĩ expẽf.an tutoꝛꝓpo noĩe an pupulus an tutoꝛ tutoꝛio noĩe: Tex.dic ꝙ ↄdẽnabit᷑ pupillus uel reſp.x⁊ĩ eis ſi et executio lʒ hẽat regreſſuʒ ↄ admiſtratoꝛẽ. In ↄꝛiũ ẽ tex.ꝙ tutoꝛ debeat ↄdẽnarli.l.nõ ẽ ãbigẽdũ.C.de admi.tu.Credo ꝙ utrũq; põt fieri uel hic uel aliud ꝑ iſtas.ll. Puto tñ 4 caſu q dixi executiõeʒ fieri ↄ pupillu vl rẽpublicã ꝙ libet ce dẽdo actionẽ.ut.l.pe.õ.de admi.tu.ſac ad pᷣdcã.l.ſi dolo.ẽ. ſiqs omiſ.cau.te.⁊ ibi dixi.¶ Quero qd de pcuratoꝛe calũ/ nioſe ul temer arie litigãte utrũ ipᷣe ↄdẽnet᷑ an pncipalis dñs ĩ expẽſis.Nixil.l.j.S.X ꝓcu.s.ſiqs ius di.nõ obtẽ.Spe.tãgit iſpe.de execu.ſen.S.ſeꝗt.uer.ſi ꝓcuratoꝛ. eO Cer. Pꝛedia. = Belegat.ſcðo. S ꝛedia Altimde familia pᷣdiũ alienari phibitei pe CEAntioez ad exneũ hẽdẽ trãſmittit. .d. ¶Op. S.e.l.peto.S. fre. So. duobꝰmõis.pᷣ ꝙ h̊ nulls ali de familia remãſerat.ſile.S.l.ꝓxi.S.lid.i fi.ul dic ꝙ exne ſucceſſit huic ſi lio ab ĩteſtato ut filimri ꝗ põt dici exne qꝛ ĩ ptãte nõ cẽ. ut.l.j. §. exneũ.C. de rei uxo.act.x tc etiã ſi alij ſuꝑeẽnt ille exne ad aeku.5. pri Fcum inter. fadſd rönii digal ESS ui vocant᷑ ad fideicõmiſſũ pᷣdio ali Sicreditoꝛ. a non reuocãt ab eo ene cre ditoꝛe teſtõꝛis.h.d. ¶ Quero vtrũ ↄ hẽdẽ ꝗ nõ ſoluit debitũ poſſet hi regreſſus. QAuidãa ĩ tex.hñt ð emptoꝛẽ.qdã hñt ʒ hẽdẽ.⁊ ſᷣm hac vẽ caſus ꝙ ↄ hẽdẽ niſi poſſit dici.Gl. tñ dic h eẽ uerũ niſi hẽdi poſſit ĩputari cur nõ ſoluit.quã gl.nõ p eo ꝙ dixi ĩ.l.ñ res obligata.S.ti.j.NPi.tñ ſupplet h ꝙ hẽdi filij ſolũ ĩputet᷑ ĩ illis trib caſibꝰ q ponũtur in.d.l.ſi res obligata. ego aũt itelligo iſtã gl. ꝙ ĩ oĩ caſu qͥ füdus erat obligatꝰ ꝓ debito defũcti poſſit ĩputari hẽdi cur nõ ſoluit qꝛ fcõ ſuo puat legata riũ re.ar. S.e.l.ꝗq duos.⁊ ꝑ tex.i.l.apud iul..hẽs.S.ti.j.dixi .l.ſi res. S.de le.j.⁊ hoc tenet gl.pᷣ nõ violãdo ipam qð nõ. Ve fideicõmiſſũ. Aup inoin⸗ re ſibi debita non cadit a debito.h. d. ¶ Op. de. l. ſi pꝛonus de his q̃ in frau.pa. Glo.ſoluit h vno mõ.Si. aliter qð dixi in.l.elodi.õ.de acq.here. Sgatũ. Eñiuz traſit in legatariũ recta via ſiẽ ĩ bẽde adeũte. h. d. uel aliter. Qd opa ur aditio qᷣ ad hẽdẽ ilud oꝑat agnitio legati ad le tariũ.h.d. ¶ Op.ꝙ iſta nõ ſit bona eqparatio.ut.l.cũ pẽ ſurdo..e. So.fateoꝛ ꝙ nõ ẽ ꝑ oia bona.nã hẽditas nõ q rit regulr ſine aditiõe.legatũvo q̃ri ignoꝛãti tũ cõmutabilr qꝛ ſi vult repudiare v nunq; qſitũ.⁊ h reſpectu eꝗparauit h iuriſ cõſultꝰ.qꝛ ſic põt repudiari hẽditas ita legatũ ⁊ ita põt agno ſci hẽditas ſic legatu.ſʒ ſi nõ agnoſcaĩ uł repudiet tũc differüt Op.ꝙ dñiuʒ nõ traſeat recta via.ut.l.legatũ eni. S.fi.S.ti. j.x.l.papinia. de ſui.So.ut in q̃libet earũ nõ. C Op. uti gl. 7 ſo.⁊ bene ut in ea. 2 4 ſeipi J egata relicta a ſcripi a ueniẽ qs teſtõ. ab iteſtato nõ debẽtur. h. d. QOp. S.de iniuſ.te.l.poſthumꝰ. So.ibi teſtm̃ fuit nruptũ ⁊ poſt oſirmatũ iure p̃toꝛio. C Op. C. de li. pte. auc. ex cauſa. So.glo. ꝙ hodie iſta lex coꝛigatur rupto teſtõ ex cauſa pᷣteritiõis uł exhẽdatiõis ut legata ualeãt.tenet gl.ſim/ pliciter ſiue teſtm̃ ſit ruptũ pᷣteritiõe poſthumi ſiue iã nati ſiue ſilij emãcipati ꝙ legata debeaãtur.qd ĩtellige ut dixiin.l.po/ ſthum'. S. de iniuſ.te. x.l.filio pᷣterito. w 5 Quñ ſupuenit cauſa tẽdene 8 Ebitoꝛ * Jeid⸗ effectũ lʒ ea exñte diſpõ ab initio nõ ualuiſſet diſpõ nõ ure⸗ mo ponit dictũ. Scdo circa illud determĩat duo dubia. tio dictũ ꝓbat ꝑ ſile de dote plegata.Quarto ꝓbat dictũ ꝑ re ductiõem ad ĩcõueniẽs.ſcða ibi nec tollit.tertia ibi ſic ⁊ ĩ dote ꝗrta ibi alioqꝗn.iſl Op.ꝙ nõ ſit ĩlegatũ miſi ſolũ iteruſuriũ me dij tꝑis.ut.l.j.S.ſiqs creditoꝛi.j.ad.l.fal.So.qᷓ;tũ ad hoc ut poſſit defalcari ꝓcẽdit ↄꝛiũ.qᷓtũ ad h̊ ut poſſit peti ꝓcedit lex iſta ⁊ ita ſentit gl.q icipit.i.nſura.¶¶¶ Op.ad v.ꝙ ſi viuo.iſti.e. S. ecõtrario. So.dic gl.h ẽ ĩutile.i.ine utilitate pecuniaria tñ nalet ut poſſit peti acuõe ex teſtõ t iſta ẽ va. Al dicꝙ uludẽ ius nouu iſtò uet. Diẽ gl.ẽ õ.l.uerbis.j.ad.l.fal.tene ergohß mã.¶ Op. res vitiat ſi deuenit ad eũ caſũ a q nõ potuit ĩcho ari. ut. l. pluribꝰ. S. ⁊ ſi plʒ.j. de v. ob. So. regula illa nõ pꝛa cedit caſus ſupueniẽs tẽdit ad eũdẽ effectũ cũ diſpõ.ita lo dixiĩ.l.ia ꝑ Hi. in.c.act legitimi de reg.iur.li.vj. tur * * Di ples ſũt ſpᷣſtituti glibet te⸗ Si pmo ſco. t legata relicta D ĩſtituß ĩqͥrum locũ ſuccedũt.h.d. In tex.dũ dic hẽdib iſtitutis.dic ⁊ ſi hẽs nõ eẽt pmus ſuit ſoſtitutq̃rtus.⁊ ſi hẽs nõ eẽt ſeðs ſu it ſᷣſtitutᷣ qntus.Di. dicit tex.ſGitituti.ſ.qrtus ⁊ qntus.Di cit tex.ab utroq;.hᷣ rñdet.⁊ ibi ſſtituto.ſ.qrto ⁊ qnto. ali Seruo ei ꝗẽ capax põt reling 4 Her no alieno. eidẽ fuoles benreinc 5 ſet. ʒ nõ eo.mõ.h.d. Nꝛio ponit vnũ dictũ. Scðo rñdet cui dã obiectiõi. Tertio ponit vnã reglam iuliani.QAuarto õ re/ gulã foꝛmat duo argumẽta ↄꝛia ⁊ ſoluit.Quito ex pᷣdici po nit vnã ilationẽ. Sexto ↄcludit ad pmũ caſũ.ſcða ibi cũ enĩ dertia ibi ⁊ iõ.q̃rta ibi ealũnioſa.quinta ibi ex ullo.ſexta ibi ita nõ mirũ. In pma parte caſus ẽ facil. In ſcda parte ſic ſoꝛma caſũ. Cötra pᷣdicta faciũt oẽs leges qᷓ dicũt ilegato ſcõ fuo in ſpicũ capacitas ⁊ ĩicapacitas di.Ad hᷣrñdet iuriſcõſult ꝙ ẽ i er * uerũ ĩ genẽ ⁊ opoꝛtet vdñʒ eè capacẽ nec regrũ ĩ ſpe ꝙ; res lega ta ſᷣuo poſſit legari dño qꝛ ex ꝑſona fui 2ſiſtit legatũ adeo ipe libᷣ factꝰ capet p ſe.h.d.Certia pars ẽ clara ꝙ iſtð demũ põt relinꝗ ſᷣuo qð ei poſſit reliꝗ factlibᷣ.h.d. Aenio ad qrtã partẽ.ſ.ad v.calũnioſa.ĩ qᷓ foꝛma caſu.Cõtra regula iul.vxẽ ſi reliquunt᷑ ſuo.x.ãnua.odiu ſuiat ualet legatũ ⁊ tñ libᷣ fact cape nõ poſſet.Ad h̊ rñdet iuriſcõſult ꝙ iſta obiectio ẽ calũ nioſa ⁊ ↄtinet fallaciã accidẽt.qꝛ ſit mutatio de ꝗd ĩ q̃le.naʒ iul.dixit ꝙ id demũ põt ſᷣuo reliꝗ qð ſcõ libo caꝑe poſſit.nõ aũt dixit ꝙ taliter põt relinꝗ fuo qliter libero ⁊ ecõuerſo.Ad qð tẽdit rõ fcã ĩ ↄꝛiũ.x.eni relicta poſſet caꝑe li̊ niſi fuiſſʒ ad iecta illa q̃litas ĩ legato.uel poſſemꝰ alit᷑ dicẽ ⁊ ſic m glo.foꝛ mãdo obiectionẽ ut.S.x rñſio fiat ſic. Ocqm iul.loꝗt q reliqt aliqdð legatũ qð põt cedẽ ad vtilitatẽ Fui.ſʒ iſtð nõ ẽ huiuſmõi qꝛ ſolũ ocernit utilitatẽ dñi.ergo nõ ẽ iul.¶ In tex. ibi na h legatũ. dic.ſ.de qͥ locut eſt iulianꝰ.Segt᷑ ex pſona fui acci⸗ piet. Nic hoc ẽ ex ꝑſona Fui acꝗraĩ dño ⁊ ſilib ſieret acꝗrere tur ipi Fuo.ſʒ legatũ de q obijcirſolũ ꝑſonã dñi reſpicit.⁊ iſta lec.tãgit ĩ gl.ſuꝑ vᷣbo accipit ĩ ſi.C In v.alioqn. ponit᷑ ſcda obiectio ð lulł.ſ.dðe ſuo quinõ põt efſici liber.ergo dño acꝗre⸗/ re nõ põt.qꝛ ſibi fuo nõ põt relinꝗ.q; lib caꝑe nõ põt ſᷣm re/ lã iul.dic iuriſcõſultꝰ ſi calũnioſeè itelligeremꝰ dictũ iuł.repᷣ Reereme.l. dicẽtes ꝙ talẽ fuũ rar dño ſpᷣaudi.ſʒ ĩtelligẽ do recte ille.ll.bñ dicũt.Ad ↄꝛiũ rñde.qꝛ obiectio negat Gi⸗ gẽtiã quã iul.ponit.Nixit enĩ ꝙulð põt fuo relinꝗ qð lib ca pere poſſet ſi ↄtigat ꝙ lib fiat.iſta obiectio ponit caſu iq non põt ↄtingẽ ꝙ ſit liᷣ ⁊ ſicnõ ſac aliquid ð iul. Seqꝗt ⁊ iõ iſta ⁊ alie partes ſũt clare. ¶ Op. ad pn.j. de regula catoñ.l.j. So. ut ibi.nõ enĩ hʒ locũ regula catoniana qñ legatũ nõ ualẽt ab initio ppt᷑ ꝑſonã legatarij. ¶ Op.ad regula iuliani.j.ti.j.l. f⸗ deicõmiſſa.S.ſi fuo.ubi nõ põt legari fuo illð qð poſſet caꝑe fact liber. Gl.dic ꝙ regula iuliani nõ ẽ uera ĩ oĩ re ⁊ ĩ oĩ tꝑe Tu dicas regulã eẽ uera ĩ oĩ re ⁊t in oĩ tpe qð apparet qꝛ dim̃ niẽdo dixit ⁊ ponẽdo regulã.ſʒ itellige eã ꝙ legatũ factũ fuo naleat ut ſibi acꝗrat᷑ ſi ↄtigat eũ ſieri liberũ.⁊ ſi ̊ nõ ↄtingẽt tũc nõ ualeret ſi dño acqri nõ poſſit uel ip̃i fuo.ſʒ ĩ.l. ꝛia non ptingit ſuũ fuiſſe liberũ.iõ legatũ nõ ualet ſi ↄtigiſſet ualeret. ¶ Vp. de.l. ſi mihi ⁊ tibi.S. regła.S.ti.j.So.ut ibi.¶ Vltio gl. allegat bonꝗ.l. ꝓ regla iul.ſ.l.⁊ ſi maxie.j.de Puitu.le. DItinn 8 Cõditio adiecta fideicõmiſſo ĩtelligi AlIIUS. aurrepetita ĩ ſſtitutiõe fcã circa idẽ adẽ ꝑſona.h.d. ¶ Op.dẽ hᷣ̊ ꝙ fideicõmiſſũ non vꝛ repetitũ a ſſſtituto.Cõtra de.l.lʒ.S.ti.j.So.h̊ iõ qꝛ eadẽ ẽ pſona ſpſtituta ⁊ eidẽ ſideicõmiſſũ ẽ relictũ.vt.d.l:.lʒi ſi. Iteʒ qꝛ eẽt repugnãtia ꝙ vna ⁊ eadẽ ꝑſona eẽt inſtituta ⁊ ſibimet deberet fideicommiſſũ.⁊ iõ eligit alterum.vt.l.recuſare.S. ti tius.j.ad trebel. Silis a .α 1 ilibᷣtas ꝑ ſideicommiſ/ Iquis lerno. ſu debita felercſe⸗ nihilomi Inus ip̃a ⁊ naelconiſ —– vebebien. 4 ͤ Si debitoꝛ legat creditoꝛi in du/ Reditoꝛc. nõ itelligi aĩo cõpẽſandi.h. d.iſta materia dechats cũ dors⸗lße ſoni La nlegato generali nõ ↄtinent nola debi E) Aius. Salet eret no hegnl ſlij.5. eũ g cyrographũ. Plc gl.ſol. ut ibi. Dic ꝙ ibi legauit c- rographũ ſpalit.hᷣ generalit᷑ legauit oĩa q̃i domo ſũtĩ qlega- to nõ uenit cyrographũ.ſec ſi vniuerſalr legaret mẽſã uel ca lẽd ariũ ut.l.cũ pꝛ.S.mẽſe.S.e.⁊.l.cũ ſiliũ.j.ti.j.⁊ p Ci.C.lo/ Cca.l. certi iuris i.iiij.q.quod nöõ. itius Diuiſio gratia uberioꝛis culture diuerſos ſun RNN.gos en facit. h. d. Znöhrl — n legato qᷓtitatj nõ hʒ locũ regla de dua Itia. n cSuſisſnaraninlo t dzn S lec.ſ.Fʒ lã ꝙ fuit legata teſſera frumẽtaria. hẽ frumẽtũ qð ẽ ad mẽſurã vni teſſere.Huic lecture ↄcoꝛdat.j.de ſol.l.ſiqs duos.S.j. Scðo mõ legit q h fuit legatũ uas cũ q mẽſurat nõ ;titas q mẽſurat᷑ ⁊ Fm iſt.h.d.Qui iubet rẽ alteri cõparari nõ vĩ rẽ ſʒ eſtiatiõeʒ.⁊ iõ re habita ex cauſa lucratia actio nãõ extignit.h.d. Huiclec.magis applaudetlr̃a. Mõ tñ ex iſta diuerſitate ꝙ ſi teſtatoꝛlegat minà frumẽti itelligit de frumẽ/ to nõ de ipᷣo uaſe.Sʒ ſilegaret coꝛbã uł minã frumẽtariã.tẽ põt eẽ dubiũ ut colligit ex lecturis h poſit.Credo tñ ꝙ tẽ ma gis de uaſe ĩtelligereĩ m lec.illã.¶ Op.ſi iuſſit cõparari teſſe rã factũ ẽ ĩ obligatiõe nõ qᷓtitas.ut.ʒ.ſideicõmiſſa. S.ſi.j.ti.j. S. J lega ſpẽs.⁊ tũc ipᷣa ẽĩ obligatiõe ⁊ petitiõe.ut.S. ti.j.l. i dom. S.cũ alicui.qd ĩtellige ut dixi.s.e.l.luti ⁊ ei.⁊ ã. ti.j.l.plane.S.qdð ſi rẽ.qũq; legat pᷣciũ rei ⁊ tũc eſtiatio tm ẽ e ii BDe legaß ſcðo. i obligatiõe.ut.l.fũdũ coꝛnel.j.de noua. ⁊.l.ſi alij. in fi.S.de uſuf.qñq; legat factũ.ſ.ꝙ teſtatoꝛ iubet rẽ cõparari.⁊ tũc ipᷣm factũ ẽ ĩ obligatiõe ut.l.deicõmiſſa.S.ſi rẽ.j.ti.j. Sʒ eſtiatio ſuccedit ĩ obligatiõe ĩ duob caſib ĩtelligo ĩ iſto fcõ qũ iube t res cõparari. Mꝛimo poſt moꝛtẽ hẽdis.ut.l.pꝛon ĩ pn.j.ti. j.Scdo qñ illud factũ deſijt poſſe iĩpleri.qꝛ illa res q̃ dʒ emi ẽ effecta legatarij ut h. ¶ Qauero teſtatoꝛ iubet emi de cui' pe cunia ĩtelligi᷑. Rñdeo ĩ dubio de pecunia hẽdis.ut h.⁊.l.his yVbis. S. .j. ti.j. x. l. ſtich. e. ti. x. l. ⁊ ſi ſuſcepit. S.j.S. de iudi. COA ſuras Finita cauſa puilegij fini᷑ puilegium ⁊ ad vmoꝛa ſuffic vna iterpellatio.h.d. ¶ . . uilegia debẽt eẽ ꝑpetua.ut.l.falſo.C. de diuer.reſcript. Sol. ut nõ.ꝑ HMi.iĩ.c.decet ex de regu.iur.li.vj. Induci ꝑ Jac.de are.ad.q.dic ſtatutũ ꝙ uxoꝛes rebelliũ nõ poſſũt ſtare ĩ ciui/ tate an ſi remãſerit vidua poſſit reuerti. Hic vẽ ꝙ ſic.qꝛ finita cauſa odij vĩ finiri odiũ.fac.S.de poſtulãdo.l.cui eoꝝ.S.affi⸗ nitates. ¶ Altio nõ ꝙ ſuffic ꝙ ſemel gs ĩiterpellet. ut hic ⁊.l. moꝛa.ĩ pn. S. de uſur. ⁊ ibi gl.ſuꝑ uerbo iſtãtia.⁊.j.qð vi aut cla.l.ꝓhibẽ.S.illð.⁊ qð ibinõ.allit.S.de pig.ac.l.ſi ↄuene/ rit. ꝑ h̊ apparet ꝙ ĩ ꝓteſtatiõe ſeu ĩterpellatiòe nõ teneat qs dicẽ ⁊ pemptoꝛie.cũ qlibet iterpellatio ſit ꝑemptoꝛia ſic̃ dici/ mus ĩ dilatiõibꝰ qᷓ dant᷑ ad ꝓbadũ.ut.l.ĩ pecuniarijs.S.de fe/ rijs. Itẽ ꝑ h̊ dixi ſtatutũ ẽ h ꝙ ĩſtãtia pereat.v.mẽſib niſi per actoꝛẽ nõ ſteterit. actoꝛ interpellauit ſemel iudicẽ ꝙ ꝓferret ſẽ tẽtiam.c rte ſatis eſt ut perpetuo videat᷑ ſtare ꝑ iudicẽ ut hic. nec habet actoꝛ neceſſe ſingula die interpellare iudicẽ ut hic. facit. l. male agitur. C. de rcran T . „& SeEi ideicõmiſſũ relictum ab vno ex ( eia libertis hẽdibꝰ ꝗq ultimꝰ deceſſerit facit vi deri hẽdes ĩuicẽ ſõſtitutos.h.d.⁊ ſingularis caſus ẽ.¶ Op. de.l. uel ſingulis. S.de vul.⁊ pu.dicit gl.ꝙ hoc nõ ẽ ex vigoꝛe illoꝛũ uerboꝝ ꝗ ultim deceſſerit.ſʒ qꝛ pcepit fũdũ nõ alienari Di.dicit ꝙ iſta ſubſtitutio ĩtelligit ex vigoꝛe illoꝝ uerboꝛũ ultimꝰ deceſſerit.⁊ ſᷣm iſtã ſnĩiam ꝓbat᷑ ĩ tex.ibi ĩ ſcda tñ adiec ⁊c̃.Et ad ↄꝛium rñ.DHi..l.uł ſingulis.loqꝗt᷑ ĩ ſſtõne directa ĩqᷓ nõ ſpᷣſtituit᷑ ꝗs niſiĩ heditate ultimi decedẽtis.hic loꝗtiſᷣ ſtitutiõe fideicomiſſaria ĩ q̃ ultio degroke Faugl W . do. * £ Donatio ĩofficioſa collata ¶ mperatoꝛ gute. ĩ filiũ uel nepotẽ ꝑ aliũ uſq; ad legitimã reuocat.h.d.⁊ iſte.S.⁊ ſequẽs tractãt de mã ĩoffi cioſe donatiõis ⁊ nõ alibi pncipalit᷑ ĩ toto libꝛo pãdectarum. ¶ Op. ꝙ nõ reuocet᷑ i dimidia ſʒ uſq; ad legitimã. ut.C. deĩ offi. dona.l.ſi totas. ⁊.l.ſi liqat.e.ti. Huiꝰ timoꝛe ſut opi. Pꝛi ma Aʒo.q dic ꝙ reuocat᷑uſq; ad legitimã per dictas.ll.⁊.C. de ĩoffi. teſ. auc.vñ ſi parẽs.⁊ h̊ exponit dimidiã.ſ.legitie ut h ĩgl. Iſta opi.nõ ẽ uera.nã plus iuris hʒ ĩ bonis ſiliꝰ q; pionꝰ ut. l.ſiqs legatũ.S.fi.j.de falſ.⁊ ibi nõ. Sʒ pꝛonꝰ reuocatĩ to tũ.ut.l.ſi libtꝰ.S.pe.j.de iurepꝛo.ergo ⁊c.ᷣm Ne.Et iõ NHu go diſtiguit aut donatio fuit ĩofficioſa re ⁊ cõſilio ⁊ reuocat᷑ ĩ totũ ut h. Aut fuit ĩofficioſa re tm ⁊ reuocat᷑ uſq; ad legitimã ut. d. l. ſi totas. ⁊ auẽ. vñ ſi parẽs. Iſta diſtictio nõ vẽ uera.qꝛ etiã qñ ẽ iofficioſa re tm reuocat᷑ totũ.ut.l.ſi vnq. C. de reuo. do. Vñ Di.diſtiguit aut donat᷑ añ neceſſitatẽ filioꝝ reuocare uolẽtiũ aut poſt. Si añ ⁊ tũc donat᷑ alicui ex libis aut exneis. Pꝛimo caſu reuocat᷑ uſq; ad legitimã.ut.l.ſi totas.Scðo ca ſu reuocat᷑i totũ.ut.d.l.ſi vnq;. C.de reuoca.dona. Si uero donat᷑ poſt natiuitatẽ ſilioꝝ reuocare uolẽtiũ.⁊ tẽ Di.tenet di ſtictionẽ Hug.aut ẽ ĩofficioſa re ⁊ ↄſilio.aut re tm. Iſta diſti ctio i. nõ plʒ. nã reuocatio qᷓ ſit ꝑ.l.ſi vnq;. C. de reuo. do. diſtat mltũ ab illa q ſit ꝑ titulũ de ĩoſ.do.⁊ ꝑ reſcriptũ pncipis de q h̊ loqꝗt᷑.nã illa q ſit ex.l.ſi vnqᷓ.fit ex uolũtate donãtis ignoꝛãs ſe hzʒe liberos donauit.ꝑ qð tacite videbat ĩ uolũtate ſua ꝙ ſi lihi ſibi naſcerent poſſet reuocare ⁊ h̊ ẽ ſaltẽ ex iuris diſpone. Sʒ reuocatio q̃ fit ꝑ ti. de ĩoffi.dona.ſit ↄ uoluntatẽ defũcti ꝗ uoluit filijs pᷣiudicare q;tũ potuit nec illa ſit niſi ppo ſita q̃rela. Itẽ ĩ ſcdo mẽbꝛo qñ Hug.dic̃ aut donatio ẽ ioffi⸗ cioſa re ⁊ ↄſilio ⁊ reuocat᷑i totũ ẽ ð caſũ.l.ſi liqat.C. de ĩoffici. donas.ubiẽ ĩofficioſa re ⁊ oſilio ⁊ nõ reuocat᷑ niſi uſq; ad de/ bitũ bonoꝝ ſbᷣſidiũ. Diſtigue ergo ſic.aut q̃ris de reuocatiõe q̃ fit ex pſũpta uolũtate donatis ꝓpter liberos ſupueniẽtes. aut de reuocatiõe qᷓ ſit ex titulo de ioffi.donatiõibus.pᷣ caſu gaut collata fuit donatio ĩ liᷣtũ uel exneũ ⁊ reuocat ĩ totũ. ut l.ſi vnq;. C. de reuoca.do. Si ueroĩ filiũ reuocat uſq; ad de/ bitũ bonoꝝ ſpᷣſidiũ.ut.l.ſi totas.C.de ĩoffi.do.lſʒ glo.ibi non vſq;quaq; bñ itelligat. Scðo caſu aut donatio fuit collata in vnũu ex lihis ⁊ reuocat᷑ uſq; ad debitũ bonoꝝ ſpᷣſidiũ etiã ſi fu it iofficioſa re ⁊ ↄſilio.ut.l.ſiliqat.C.de ĩoffi.do.Aut fuit col lata ĩ exneũ ⁊ tũc illi ſilio ꝗ vult reuocare fuit aliꝗd relictũ ? ct'ẽ ↄſuma agit tm ad ſupplemẽtũ legitie ut.l.oĩmodo.C. de inoffi. teſ.⁊ nõ. i. l.j. T i.l. t. C. de ĩoffi.ðo. Aut ſibi nõ fuit aliqꝗd relictũ ⁊ tiũc aut donatio fuit ĩofficioſa re ⁊ ſilio ⁊ reuocat᷑i totũ.ut.l. ſiliᷣ. S. pe. de iure pꝛzo. Aut fuit ĩofficioſa re tm ⁊ reuocat᷑ uſq; ad debitũ bonoꝝ ibᷣſidiũ.ita dʒ ĩtelligi.l.j.ij.⁊.iiij.⁊.l.cũ dona tionibꝰ.C. de ĩoffi.do.¶ Querit gl.an iſta donatio reuocet ipo iure uel qᷓrela ꝓpoſita. Et remittit ad notata ĩ.l.ſi totas. C. de ĩoffi.do.Tu dic ꝙ reuocatio q̃ fit ex pᷣſũpta uoluntate donãtis ꝑ.l.ſi vnq;.fit ipᷣo iure adeo ꝙ res põt uẽdicari ⁊ poſ ſeſſio ↄdici.ut ibi nõ. Sʒ reuocatio ꝗᷓ ſit ꝑ titulũ de ĩoffi.do. nõ fit niſi ꝓpoſita q̃rela.ut.d.l.j.⁊ qð ibi nõ.C. de ĩoffi.dona. Querit gl.ꝗd ſi diuerſis tꝑibꝰ donaui ⁊ ultia tm ẽ ĩofficio ſa an oẽs reuocãtur. Dic ntĩ gl.h̊ ⁊ i.d.l.j.C.de ĩoffi.do.⁊ ibi ꝑ doc.⁊ alia circa mãʒ ĩofficioſe do.dicut ibi ꝑ glo.⁊ docto. AUlitra eã tñ ⁊ ea q tãguntur ꝑ eos q̃ro qꝗd ſi h ſili cupoꝛtio ẽ extenuata ꝑ donationẽ fuit hẽs iſtitut ⁊ hẽditatẽ agnouit an poſſit agẽ ex titulo de ĩoffi.do. Rñdeo agẽ põt ad ſupple mẽtũ. ut no.i.d.l.j.C.de ĩoffi.do.ꝓ h.C.ſiqd ĩ frau.pꝛo.l.j.⁊ ij. ubi hẽs Iʒ ſit hes põt reuocare ĩ fraudẽ alienata.ꝓ hoc.C. de rei uẽ. l. cũ a mr̃e.⁊.l.ſcimꝰ.S.iĩ cõputatiõeĩ gl.magna.C. de iure deli.¶ Quero mr̃ ⁊ pꝛ q donauit ĩofficioſe iurauit nõ uenire an fil põt agẽ qela. Rñdeo qñ ↄct iſirmaf rone al teri nunq; iuramento ↄhẽtiũ ofirmat᷑ qꝛ eẽt in alteri diſpen/ diñ. ut ex de pac.c.quis.⁊ de iureiu.c. ʒ.li.vj.qʒ h donatio ĩ officioſa ĩſrmat᷑ fauoꝛe filioꝝ.ergo ⁊c.¶ Quero dixi ꝙ do⸗/ natio fcã vni ex liberis nõ reuocatĩ niſi uſq; ad legitim. ut.d. l.ſi totas.qd ſi donatio ẽ fcã vni monaſterio an ꝓpt᷑ libos ſu/ pueniẽtes reuocet᷑ ĩ totũ uł uſq; ad legitimã. Necretũ dicit nõ hʒ neceſſe rñdẽ niſi legitiaʒx.ſʒ ſi vłt põt reddẽ totũ.ut.xvij. q.iiij.c.ult.⁊ illud alłat gl.C. de epi.⁊ cle.l.ſiqs ad declinãdaʒ ¶AQuero utrũ.i.ſi vnq;.C.de reuo.do.poſſit renũciari.utpu ta dono bona mea ⁊ uolo ꝙ ꝓpt᷑ ſuꝑueniẽtes libos nõ poſſit reuocari. Rñ.põt q;tũ ad illã reuocationẽ ꝗᷓ dʒ fieriipᷣo iure P.d.l.ſi vnq;. ſʒ nõ q;tũ ad reuocationẽ ſiẽdã ꝑ ti.de ĩoffi.do. qꝛ fit donatio ĩ fraudẽ ſilioꝝ.pmũ ꝓbo.reuocatio q̃ fit ꝑ.lʒ.ſi vnqᷓ;.fit ex pᷣſũpta uolũtate donãtis ꝓpf liberos.⁊.c.S.allega tũ dic de muliere q̃ ſlios nõ hẽbat nec hʒe ſperabat.vñ ſi expᷣſ ſe uoluit ꝙ ĩ caſu exiſtẽtiũ filioꝝ non poſſit reuocari ille leges nõ hñt locñũ. Quero qd ſiĩ dubio ꝗs donauit ſimplr po/ ſtea hũit libos.an ille q donauit hẽat neceſſe ꝓbare ꝙ nõ co/ gitabat ſe hꝛe filios.an aliꝰ cui donauit hẽat neceſſe ꝓbare ꝙ unoluit iſt donationẽ ualẽ etiã exñtib libᷣis. Iſtð ultimũ di bari qꝛ maſculũ ⁊ feminã nã ꝓduxit ut liberos ꝓcrearet.ut maximũ. C. de libe.pᷣte. ⁊.l.j.ſo.ma. Dixit cũ de facto hẽeʒ ꝙꝙg tres ſũt caſus.qñq; ꝗs cogitat expᷣſſe ſe habiturũ filios ⁊ non Hʒ locũ.d.l.ſi vnq;.fac.l.tale pactũ ĩ fi.S.de pac.qñq; ꝗs do/ nat nec cogitat de hᷣ utrũ ſit habitur ſilios uel nõ.tũcſi lidi ſu pueniãt hʒ locũ.l.ſi vnq;.⁊ dictũ.c.ultimũ.S.allegatũ.qdð dic̃ nec putabat ſe hʒe filios.ſʒ ille q nõ cogitat ſic uel nõ putat ſe Hhabiturũ filios cũ hũit aiuʒ idifferẽtẽ nec ad aliquã partiũ co/ gitauit. ꝓ h.j.de fur.l.falſus.S.ſi iactũ.¶ Quero.l:.ſi vnq; logtur de eo ꝗ donauit oĩa bona uel partẽ bonoꝝ. qd ſi do/ nauit vnã rẽ.an hẽat locũ.d.l.ſi vnq;. Rñ.ſic.nã.l.ſi vnq;.lo gr᷑i oib bonis nel parte bonoꝝ.ſz pars bonoꝝ ẽ idẽ ꝗð cer ta res.qꝛ nõ ↄtinet debita ulł credita. ut.l.nõ ampli.S.fi.S.ti. j.maxie ĩ Zctib iter viuos.ut.l.mulier ĩ pn.sS.de iure do.⁊ h qñ donatio ẽ ſcã exneo.ſecꝰ ſi vni filio uel loco pio.q; nõ reuo caret᷑ niſi excederet debitum bonoꝝ ſpᷣſidium ꝑ ea q dixi.Sẽ. ¶ Quero pone filij ſũt nati.⁊ ſic donatio ẽ reuocata ipᷣo iure demũ ĩcõtinẽti ſũt moꝛtui.an iſta donatio recõſfirmet᷑. Iſtum paſſũ reꝑio tactũ ꝑ Mar.de fano.⁊ vð ꝙ confirmet.ut.l.po/ ſthum de iniuſ.te. ⁊.l.femiĩe ĩ fi. C. de ſcdis nup.ꝓ hoc oẽs le ges qᷓ diet ceſſate cauſa ceſſat effectꝰ. In ↄꝛiũ ꝙ nõ ↄfirmet᷑. e ſic actio ſemel exticta nõ reſuſcitat.ita donatio ſemel extin cta nõ recõualidat᷑.ut.l.meui.S.duobꝰ.S. e.⁊.l.q res..are/ am.ſ.de ſo.ꝓ h̊ v caſus.j.ad trebel.l.hẽdibꝰ.ĩ pn.de oꝑ. lib/ toꝛũ.l.ꝗ libertinꝰ.S.amiſſi.x.l.iiij.ñ C.qũñ dies lega.cedat.Nõ ob. l.poſthum.q; ibi ↄfrrmat᷑ teſtm de eqꝗtate pᷣtoꝛia ꝗᷓ egtas H nõ reꝑit᷑ ſcripta. Nec ob.regla ceſſate cauſa ⁊c.qꝛ illa loqt qñ cauſa ceſſat añ effectũ ↄſumatũ.ſecꝰ ſi effectꝰ ẽ ↄſũmat.ut l. f. j. vñ vi.ſ filio nato ipᷣo iure ẽ reuocata donatio.⁊ ſic effe/ 4 t.ꝓ hoc tex.i.d.l.ſi vnqᷓ;.ubi dic mãſurũ q̃ſ dicat nõ receſſurũ dñiuz eti filis moꝛientibꝰ. Non ob.l.femĩe. qꝛ lex ibi ultra pcedit. ¶ Quero młier donauit ſimpir ⁊ iurauit ſe nõ reuocatur illã donatiõeʒ.nati ſũt filij poſtea an iuramẽ tũ reuocationẽ fiẽdã impediet ꝑ.d.l.ſi vnq;. In hoc puncto dñs Recu.de ſcõ miniato.⁊ YFrã.de pi.⁊ ego pſuluimꝰꝙ per tale iuramẽtũ nõ ĩpedit reuocatio.nã illa reuocatio.l.ſi vnq;. fit ex ſe 1 11. 0 n ce l. dte dol do. e. cio bi to, o Dult ple 1. (. “ al J ol .. ſ⸗ ſit ex pᷣſũpta uolũtate qᷓẽut ſi de libis cogitaſſet nõ donaſſet. ſʒ iſta eadẽ ↄditio ĩeſt ĩ iuramẽto.ergo nò iĩpedit reuocatiõem ĩſilii.l.ñ. C. de nõ nu.pe.l.fi.S.ꝗ ſatiſdare cog.⁊.j.ad munici. l.f.ĩ pn. ⁊.l.fi.ꝗ ⁊⁊ a qbꝰ.⁊ illð ꝙ doc.dicũt qñ ꝗs iurat nõ pe tituru reduci arbitramẽtũ ad arbitriũ boni viri. qꝛ intelligitur iuſte arbitratus ſuerit ut.l.ſi libertus iurauerit de oꝑ.li.⁊ in.c. gyntmellts exn⸗ de turriar ieol ſ IR 111 s cui donat᷑ inofficioſe põt onẽ fideicõmiſſi ¶ Lutius. rauari. Itẽ qᷓrela põt ĩ o replicatiõis ꝓ poni.h. d. C Mo ꝙ ulud qð ꝑmitti ↄ uolũtatẽ defũcti multo magis dʒ ꝑmitti ſm uolũtatẽ. ¶ Op.ꝙ iſta donatio nõ reuo cat᷑ niſi ppoſita qrela.ut.S.ꝓxi.S.⁊. C. de ĩoffi.do.ꝑ totũ. er/ g o nõ põt ꝑ modũ replicatiõis ꝓponi.ut.l.exceptiois ĩ i.j.de excep.So.põt diciiſtð uerũ.niſi teſtõꝛ reuocauerit. Sed tẽ op.qꝛ nõ põt uenire ↄ factũ ſuũ.ut.l.poſt moꝛtẽ.õ.de adop.⁊ l.poſt ꝑfectã. C. de do.q̃ ſb mõ. Rñ.illð uerũ qñ donatio nalʒ oino.ʒ h poterat alid modo reuocari. Fateoꝛ tñ ꝙ ſola reuõ catio defũcti nõ ſufficet ut ĩ ↄꝛio.ſʒ uolũtas defũcti mixta cuʒ uolũtate legis bñ ĩduẽ reuocationẽ ut h.uł dic ꝙ ĩ ip̃a reuoca tiõe pponet᷑ q̃rela.ſile ĩ q̃rela ĩofficioſi reſti ut paß . ſi fili?. 3. de ĩoffi. te. Idẽ ĩ petitiõe reſtitutiõis ĩ itegrũ.ut.l.niã ⁊ po/ ſtea.S.ſi mĩoꝛ.S.de iureiu.ut ibi dixi.fac.l.ſi pterit.j.de ta. C ibi dicã.Ex his apparet ſoluta qõ an iſta reuocatio pꝛis ir/ ritet dona.qꝗ tangit hicĩ gl.q ĩcipit uenit ⁊c̃.nã ſola reuoca/ tio nõ ſuffic.ſʒ illa mrtae Erite ↄceſſa il lege ut e 2 Pi n legato vniuerſitat᷑ cedit qð ex ea 1 Atius. 5ans ſi ĩ eã poſtea recFai . d. p. S.ti. j.l. ſi ita.S. f.ubi domo deſtructa poſtea Oteſtatoꝛẽ refecta nõ debet᷑. So. ibiloꝗt ĩ legato ſingulari h Tlegato uli. ¶ Altio nõ tex.in pn. ad vba ſmie q dicũt nõ de beriid qð teſtõꝛ ĩuſus ſuos ↄuertiſſet qꝛ intelligunt᷑ ita ꝙ con uerſũ duraret tꝑe moꝛtis qð põt facere ad multa. M te peto MNudus miſter nullũ cõmodũ ſentire dʒ h. d. Op. ꝙ illð qð nõ ẽ expẽſũ cedat cõmodo lutij nõ Pedd ngt echlot F. int.S.mãda.Diẽ gl. ꝙ nõ fuit nudus miſter.i ↄꝛio ſecꝰ q;ꝛ potat ſuſtinẽ cõmodũ ⁊ icõmodũ.hec nõ vx va.qꝛ H vba diſpoſitiua fuerũt ĩ ipᷣm titiũ collata ⁊ ſic nõ ẽ nudus miſter.ut.l.ſiqs titio.S.eo.⁊ ibi dixi. ⁊.l.ſulpiti de dona.int᷑ vi.⁊ uxo. Pic ergo ꝙ h rõẽ q; actp pt᷑ quẽ legabat᷑ pecũia nõ hʒ expẽſã limitatã.põt enĩ plus uel min extẽdi ᷣm uolũtatẽ faciẽſ.qꝛ poſſet ſepelire defũctũ cuʒ vna cãdela ⁊ etiã põt hꝛe płes cereos. Siigit min expẽdaĩ vẽ ꝑ eũ ſtetiſſe ⁊ reſiduũ nõ lucrat᷑ĩ ↄꝛio act q iniũgebat᷑ habe bat limitatas expẽſas. Di.ĩduẽ iſtũ.S.ad.q.teſtõꝛ religt ali, cui.x.ꝓ eũdo ĩ paſſagio terre ſãcte.ille ſtatĩ petit legatũ.hẽs nõ ult dare ſʒ ult expectare tps qñ fiet trãſit general.q̃rit᷑ ꝗd iuris. AUr̃᷑ ꝙ ĩcõtinẽti dʒ hẽe pᷣſtita cautiõe de ĩplendo modu. qꝛ dictio ꝓ fac modũ.ut h̊ fac.l.ſiqs ꝓ redẽptioe.C.de dona. ꝓ h̊ fac̃.l.ſi tibi.j.ti.j.⁊ de cõ.⁊ de.l.qbꝰdiebꝰ.S.ſi. In ↄꝛiũ ꝙ; dʒ expectari qñ ſiet traſit general ex pᷣſũpta uolutate defũcti fac ĩ arg.l.nec ſel.S.ſi ĩ hĩtatiõe.j.q di.le.ce.⁊ ĩ reſidet Ni. de hac dictiõe pꝛo an faciat modũ dixii.l.ꝗbus diebus in ſi. de condi. ⁊ de. rSi . Cũ iniũgunt᷑ onera pᷣterita ⁊ futu/ Que martito.⸗ itelligit de pᷣterit pendẽtibꝰ non dũ fini.h.d.¶¶ Nõ qð dixi ĩ ſimario qð ẽ nobileꝓ determi⸗ natiõe quã pono ĩ.l.oẽs ppli de iuſti.⁊ iu.ut ſi dicat ſſtatuto ꝙ hẽat locũ ĩ pᷣterit ⁊ ſuturis ꝙ ꝑ h̊ nõ trahit᷑ ad pᷣterita finita ut h. Et ĩtelligo finita.ſ.p ſnĩam uel trãſactionẽ. ut.l.cauſas. C.de trãſac.ubi vẽ caſus ⁊ vẽ tex.in.l.ij.in fi.C.de uete.iure enunc. Idẽ ſi eẽt ſolutiõe ſinita uel acceptilatiõe.ut.l.cũ q̃re/ bat.j.iudi.ſol. ¶ Nõ ꝙ creditoꝛes dimiſſi de fructibꝰ nõ ue niũt ĩ cõputatiõe cũ legat hẽditas dixi ut.l.filꝰ.S.lutiꝰ:õ.eo. Op.j.ðe cõdi.⁊ de.l.qꝗb diebus.S.j.So.hic fuerũt dimiſ ſi creditoꝛes de fructib ibi aliũde ut ibinõ. —— d. ¶ Quero cũ iſte paphilus admittat᷑ ad partẽ q;tũ hẽbit. Gl.dic pᷣ hẽbit ſuã dimidiã ⁊ dimidiã alteriꝰ dimidie. Illa enĩ uã ille hẽs defũcti hiturꝰ erat iure hẽditario accreſcit hẽdi. u dicas ꝙ cohẽs defũct nõ erat hĩtur illã partẽ qᷓ ſibi iu/ re hẽditario ueniebat ſʒ accreuiſſet collegatario.ut.l.legatum §. hẽdis. S. de le. .z. l. plane. 5. ſi duob'. e. ti. In caſu vo hui⸗ pãphilus.hĩtur ẽ totã medietatẽ iure ſuo alteri medietaiꝶʒ medietatẽ hẽbit iure accreſcẽdi q̃ ſibi accreuiſſet etiã ſi collega tari idẽq; hẽs vixiſſet.ſ.ꝓut eũ tãgebat iure hẽditario.aliaʒ dimidi illi medietat quã ille hẽs hĩturus erat iure pᷣlegati bẽbit iure accreſcẽdi.iõ qꝛ hẽs deceſſit añ diẽ legati cedẽtẽ ⁊ A« MWniſza Legatari' p quẽ nõ ſtat qͥ min ipleat mo MAniſqs. . etiã ſi ſicky cauſã admittit ad legatũ.h. De legat.ſcðo. ſic llle hẽbit totũ. Ellij dicũt ꝙ cohẽs ſupuiuẽs q̃ſi piũct re ⁊ vbij hẽat totã dimidiã lutij deſucti qð Ni.repꝛobat.qꝛ iſte pã philuj erat re ⁊ vbis piũct ꝑ wietee hrurr vlia⸗depe Brtt (S . ui fcm̃ hẽdi ĩpugnatnõ teſtm nõ Sempzoma.⸗ Tisn egalo bd. d. Op.j. de his gbe ut ĩdi.l.poſt legatũ.S.j.So.ibiipugnauit teſtm vñ ẽ indi gn legato qð depẽdet ex teſtõ.̊ vo ĩpugnat ſem hẽdis a qᷣ le gatũ nõ depẽdet ſm gl.⁊ bñ.¶ Quero ꝗᷓ actiõe ⁊ inq;tũ ↄue niri põt ille ꝗ ĩpedit teſtõꝛẽ iſtituẽ iſt in pᷣgradu. Glo.dic de actiòe de dolo ułiſcm ad itereſſe.hodie ↄditiõe ex.l.ad duplũ ut ĩ auẽ.ut nulli iudi.S.h̊ ꝑuenit. Itẽ h ĩtellige qũ ꝗs hoc fec malitioſe.ſecꝰ ſi blãdo ſmone teſtõꝛẽ ĩduxerit ad h̊ faciẽduʒ. nt.l. fi. S.ſiqꝗs ali.te.ꝓhi.⁊ ibi dixi de hoc.Et fac̃.S.iſte ad.q. — nõ. . gl.j.ad municip̃.l.titio.⁊ ꝑ gl.⁊ doc.C. arbi.tu.l.ꝗcqd. XRe. Aoliti ab hede plus debito nõ cedit adĩ eſtatoꝛ. Solunl alioꝛũ legatoꝛũ.h.d.Fſʒ pᷣmã lec. ul aliter. Solutio aliqrũ legatoꝛũ fſcã añ diẽ nõ pᷣiudicat hẽdi ut alia legata añ diẽ ſoluẽ teneat.h.d.¶ Ad ſcõᷣm caſum op.de auc.ſʒ cũ teſtõꝛ.C.ad.l.fal.ubi ſiſoluit vni plus debito nõ de trahẽdo falcidiã dʒ ſolui alteri.Gl.dic ibi ſoluit plus re h̊ tꝑe. Lu dic qð ibi ſoluit erat ĩdebitũ iure ciuili ꝑ falcidiã.ſʒ nalit erat debitũ ᷣm defũcti uolũtatem.ut.l.j.C.ad.l.fal. Vñ ſol/⸗ uẽdo vni v oĩa ĩtegre ſoluẽ uelle ⁊ defũctiuolũtatẽ agnoſcẽ. B vo iuitpiuate ʒ deſũcti uolũtatẽ. ¶ Op.de.l.j.C. de ſi deicõmilſ.Solu.ibi ſpale fauoꝛe alimẽtoꝛũ. ¶ Lutius. lures cõiũcti admittunt᷑ ad viriles poꝛtio vnes ſi res ꝓhibet᷑ alienari e familiam. h.d. Op. õ.de vul.⁊ pu.l.ſi pr. x.l.ſiqs titio.S.de uſufru.accre. T.l.ĩterdũ.S.de hẽ.iſti.⁊.C.de ipu.⁊ ali.ſpſti.l.ñ. So.dicũt dã ꝙ liᷣti admittunt᷑ in viriles.i.medietatis ſue.⁊ ſic inter oẽs hẽbãt dimidiã ⁊ ſeia aliã dimidiã qð ẽ ↄ hũc tex. Uñ Ja. de are. dic ꝙ H ẽ ppt illa vba qs q̃ſq; teſtõ manumiſſi.ꝑ q v idẽ ꝗac ſi oẽs ĩ teſtõ noĩaſſet.⁊ h reſert Ci.in.l.fi.C.de ĩpu.⁊ ali.ſbᷣ ſti.ĩ q̃rta oppoſitiõe. Iſta ſo.ẽ p.l. ſi P S. de vul.⁊ pu.⁊ õ.l.ſi ue a ceteris eũ gl.j.de duo.re.vñ gl.ſoluit h̊ alit᷑ qꝛ hoc iõ.ꝗa netuit alienari ex familiã ꝑ qð pᷣſumit uoluiſſe cuiq; dari viri lẽ cũ magis uoluẽit puidẽ familie q ſeie qᷓ erat exnea.⁊ iſtã te/ net Di. ¶ Op.qꝙ iſta ſeia pᷣferat oibꝰalijs tãq; noĩata.ut.l.cũ ita.S.fi.S.e. So.̊ ſeia nõ erat de familia als pᷣferret ut ĩ ↄꝛio. „ 22* Rop Duplicatio legatoꝝ trabit᷑ ad legata Smpuberẽ. ↄſiſtũtĩ q;titate nõ ad ea ꝗ ↄſiſtũt in ſpe. h. d. C O. de.l. plane.S.ſ ſi no coꝛpus.S.ti.j.So.h̊ dos ↄſiſtebat ĩ ſpe nõ ĩ q;ᷓtitate m gl. Ael alit᷑ h mulier ĩuitat ad dotẽ ut ad es alienũ.Fm aliã ſo.gl.tu dic aut dos ↄſiſtebat in ſpᷣe ⁊ ſine dubio nõ dʒ duplicariut h ĩ pma ſo.Aut ↄſiſtebat Lqtitate ⁊ tẽ aut teſtõꝛ legauit dotẽ aut q;titatẽ certã ꝓ dote. pmo caſu dos nõ duplicat᷑.qꝛ ẽ quoddaã ius ſic hẽditas ⁊ pe/ culiũ ⁊ ſilia.ut.l.qð dꝛ.S.de ipẽſis.dixi.S.e.l.cũ pꝛ.S.pꝛ ſilie. Si vo legauit q;titatẽ p dote tẽ duplicaret᷑ ꝑ iſtũ.S. Nec ob. ꝙ admittit᷑ ut ad es alienũ.qꝛ i toto ↄſiſtit legatũ.ut.l.debitoꝛ S.eo.in pn. ¶ Vltio nõ ꝓ ſtatut q loquunt᷑ de penis duplicã dis qdð nõ intelligi᷑ de penis pſiſtẽtib i ſpᷣe ſʒ in qtitate.⁊ ſic ſi ſtatutũ dic ſiqs ſurat fuerit ĩ feſto ſci herculani amputet᷑ ei manꝰ.⁊ ſi ſuerit de nocte pena duplicet᷑ ꝙ ei nõ dʒ amputari alia man ſʒ vna tm. ſecꝰ ſi ĩ qtitatibꝰ penarũ qð dixii.l.me⸗/ uius. S.duobꝰ.ĩ ultia.q.S.e.(¶ Quero qditꝑe.dic ſtatutũ ꝙ ꝗq hcuſſit aliũ ĩ platea ſtet ad ↄfinia ꝑ duos annos.aliꝗs per cuſſit ĩ platea de nocte adeo ꝙ pena dʒ duplicari an duplicet᷑ tps.dixi i.l.ĩſenat.S.fi.j.ad turpi.ubi vide. — — ¶Ciuibꝰ Silegat nomẽ debitoꝛis hẽs liberat᷑ cedendo Lactiõeʒ. h. d. C Op. gl. de. lI. paulo calimacho. aerSo ue ĩgl. ¶ Op. de.l. qda teſtõ ĩ pn. S.ti.j. So. H ſuit legatũ nomẽ ibi poſt legatũ ꝑfectũ fuit adiectũvñ ſolueret᷑ (Filiz ex aſſe. Relictũ deſectu iſtitutoꝝ vẽ relinq a E Se ueniẽtib ab ĩteſtato. Itẽ vbũ ꝑtinẽ trahit ad fideicõmiſſũ.h.d.vñ lſ vbo part dimidie. q̃ ex ponit.i. dimidia pars ⁊ eã nõ.ſi enĩ Ego dimidiã fũdi uel par tẽ fũdi videoꝛ legare dimidiã.ut.l.nomẽ.S.poꝛtiõis.j.de v.ſi gni.eadẽ rõne ſilego dimidiã poꝛtiõis videoꝛ legare dimidiã dimidie fᷣm ꝓpꝛiã uocabuloꝛũ ſigniſicationẽ.qd iſta gl.remo uet.̊ examina ĩ.l.plures.j.de da.ĩfec.¶¶ Nõ ꝙ vbũ ꝑtineat ẽ obliquũ. In ↄꝛiũ ꝙ ſit directũ ꝓbat ĩ.l.lʒ.C.de pac.⁊ ex de teſta.c.rainutiꝰ.⁊ qdð ibi nõ.ꝑ Inno.ſuꝑ vbo ꝑtinere.teneo ꝙ ſit vbũ cõe.qð dixi in.l.centurio de vul.⁊ pu. 3 1 Coſeſſio debiti fcã a teſtõꝛe nõ pi Muiſa 8 mihi. a debitũ ſʒ fideicõ:niſſi petitiõeʒ — iĩduẽ.h.d. ¶ Op.ꝙ ĩduẽ ꝓbationẽ. ut.l.cũ qs.S. codicilli.j. ti.j. So.ibi iurauit.⁊ iõ ꝓbationẽ ĩduẽ.als ſec ut hᷣ c.l.lut.ꝰ. c uuij S. j. .ti. j. per h̊ͥ repꝛobo opi. Me.quã Ci.refert in.l.generalłr C. de nõ nu.pe.ſ.ſi teſtõꝛ ĩ teſtõ ↄfitet᷑ debitũ ⁊ poſtea ſuꝑui/ nat ꝙ ꝑ ipᷣ̃am ↄſeſſiõem ʒ ipᷣm ĩducit pbatio debiti jm eũ qð E5ᷣ iſtũ.S.⁊ õ.l.lutiꝰ.S.j.j.ti.j.⁊ j.l.aurelius.S.fi.j.de libe.le. Hoc etiã ponit Ja.de bel.ĩ auc.de iureiur.a moꝛiente pᷣſtito ⁊ iſta uera niſi ponerẽ partẽ pñtem tpe cõſeſſiõis uel ĩteruenii ſe nũciũ uel epiſtolã.tũc enim ĩduceretur pꝛobatio.ut.l.j.C. de cõfeſ.⁊ ibi nõ.⁊.l.publia n Poevoſ. j beneft, ti fina& Berba generalia etiã in benefi⸗ Lntius titius. reſtrengaln ut odioſa nõ cõ/ —.— pꝛehẽdant᷑. h. d. 'ʒ Ja. de are. uel aliter. Offẽdẽtibus nõ pꝛo antibꝰ ſequẽs meritũ legatũ nõ debet᷑.h.d.ſᷣm Di. ,S◻ ame Si bẽs in ſuo teſtõ reliqt qdð teſtõ: legauerat REedebet ex pmo teſtõ nõ ex ſcdᷣo. Itẽ appellatio ne filioꝛũ otinẽtur naãles in fuitute cõcepti.h.d. . „— — Aſdeicmiſſarij legatũ efficii iutile q ad donationẽ nõ qͥ ad retètiõem.h.d.⁊ eſt ſinglis caſus.¶ Op.ꝙ a legatario poſſit legari fuo teſtõꝛis cũ poſſit etiã hedi.ut.j.ad.l.ſal.l.ſi a me.So.ibi qñ legat hẽdi poſt tpᷣs ſec ſi icõtinẽti.tũc enĩ non ualet.q;ꝛ legatũ nullũ hꝛet cõmodũ ut h. Ita dʒ itelligi.d.l.ſia me.⁊ qð nõ.S.de le.j.l.plane.S.ſi duob ¶ Op. ⁊ vẽ qʒ vitia/ to onere vitiet legatũ etiã ꝗͥ ad retẽtiõeʒ.ut.l.ſiqꝗs qͥs.S.e.ubi idiſticte dẽ nullũ legatũ.Gl.dic ĩtelligo illã ſᷣm iſtã. Mihi vꝛ Fla e; itelligi nbl ⁊ ſoluo ſic.hᷣ onus ẽ nullũ mixta ↄſi/ eratiõe teſtõꝛis ⁊ ſi iõ nõ ẽ nullũ ipo iure.qꝛ de eꝗtate dʒ dari ipi ſᷣ uo.ut.l.pe.C. de necel.ſer.hẽdi.ĩſti.⁊ qdð nõ.i.l.ſi titio ⁊ ei.sS.e.⁊.l.plane.SO. ſi niũcti.S.ti.j.ſiẽ ergo onus nõ ẽ oĩno nullũ ita nec legatũ.ſʒ adhibet᷑ q̃da media via q̃ ponit.i.ꝙ ſit nullũ qͥ ad petitiõem nõ ꝗ ad retẽtionẽ.ſʒ i.l.ſiqs qs.erat on totalłr iutile ⁊ ꝑ conſe quẽs legatũ.¶ Op.de.il. A eü.j.de 2di.⁊ de.Gl. dic ĩtelli⸗ go ula m iſtã.ſ.ꝙ ibi ſit ualidũ qͥ ad retẽtionẽ nõ qᷣ ad actiõeʒ Iſta vẽ ʒ iſtũ tex.ubi dic ⁊ ſi a legato nõ repellat᷑ ⁊c̃.⁊ ſic ĩnu lt ꝙ nec exceptiõe repellit ⁊ ſic ualet etiã qͥ ad actiõeʒ. dic er/⸗ go ꝙ ibi onꝰ fuit iniũctũ poſt aliqð tpᷣs.⁊ iõ uoluit teſtõꝛ ꝙ ali qð cõmodũ remaneret penes legatariũ.vñ lʒ fideicõmiſſũ ſit nullũ legatũ tñ ẽ ualidũ qꝛ uoluit teſtõꝛ apð eũ cõmodũ rema nere.ſʒ ſta ſo. v j.d.l.ſiqs qs.S.e.ubi penes legatariũ nolu it teſtòꝛ remanẽ cõmodũ lurepꝛonat.So.illð tale comoduʒ nõ attẽdit᷑.ut.l.nemo ẽ pᷣdo.S.locupletioꝛ.j.de reg.iur.⁊ qð nõ ĩ.l.plane el.ij.S.ſi.S.ti.j.¶Mp.de.l.pꝛ tuſculanus.j.ti.j. So.h̊ onꝰ ab ipᷣo initio deſic ibi ex poſtſacto.de ĩtellectu iſta rũ.ll.nõ gl.C.de cadu.tollẽ.S.iĩ nouiſſimo ĩ fi.magne gl.⁊ etiã i.S.j.¶ MOp. ĩpoſſibilitas remouet᷑ de legato ſegari rema net ualidũ.ut.l.ſi mihi ⁊ tibi.S.ſiq fuo.S.ti.j.⁊ de cõ.⁊ de.il. obtinuit.⁊ I ibi loquat᷑ de ĩpoſſibilitate adiecta ĩ modũ cõdi-/ cac legaiñ nõ vitiat multo magis nõ dʒ vitiare ipoſſibili/ tas adiecta ꝑ moqũ mõi ul ſideicõmiſſi.qꝛ minſuſpẽdit.vnde Pe. dic qñq; onꝰ iniũctũ legatario ẽ nullũ rõne ipoſſibilitatʒ de nã q; ẽ turpe ul de iure ul õ bonos moꝛes.⁊ tũc tal ĩpoſſibi litas reijcit ut ĩ ↄꝛijs.ſʒ h onꝰ adiectũ nõ ẽ nullũ rõne turpitu⸗ dinis.uł q; ↄ bonoj moꝛes.ſʒ q; lex ſibi nõ aſſiſtit.ſilia vpa po nit Hi.ĩ.l.qdã cũ ſiliũ de v.ob.⁊ iſta ſo.recitat᷑ ꝑ Ci.de cadu. tol.S.ĩ nouiſſimo.als ẽ i.S. ꝓ ſcðᷣo ĩ ulti.q.Ego dixi latiꝰ i.l. j.S.de cõdi.ĩſti. At iſta ma liqat.ſ.qũ onꝰ ĩpoſitum ẽ nulluʒ ntrũ annullet legatũ.Gl.diſtiguit h. Tu dic latiꝰ. aut on ĩpo ſitũ legatario ẽ ab initio nullu.aut ãnullat ex poſtſacto. ꝛi mo caſu aut teſtõꝛ uoluit ad legatariũ aliqð cõmodũ ptinere puta intuſuriũ medij tꝑis.⁊ tũc lʒ ãnullet᷑ onꝰnõ nullal lega tũ.ut.l.ſiqs eũ.j.de ↄdi.⁊ de.Aut uoluit ad eũ cõmodũ ꝑtine re.⁊ tũc aut on ãnullat᷑ rõne ipoſſibilitaſ᷑ de nã ulł de iure.ut 2turpe.⁊ nõ annullat᷑ legatũ.qꝛ ipoſſibilitas dʒ remoueri.ut l. obtinuit.de odi.⁊ de.⁊.C.de iſti.⁊ ſſti.l.rephẽdẽda. ⁊.l.j. 5.de ↄdi.ĩſti.⁊.S.ti.j.l.ab oĩbꝰ.S.j.ſʒ ſi odus ĩpoſſibilis nõ ↄtinẽt turpe ſʒ reſpiceret aliquẽ actũ piũ.tẽ debet ĩ illũ tranſ/ mutari.ut.l.legatu.j.de uſufr.le.Si vo onẽ nullũ.qꝛ lex ſibi nõ aſſiſtit tũc aut onꝰ ẽ iplẽdũ de ipo legato aut extriſecus de alio. NPꝛimo caſu aut on ẽ nullũ mixta ↄſideratiõe legãt ? ſideicòmiſſarij.⁊ hʒ locũ iſta.l.qꝛ legatũ ẽ nullũ ꝗͥ ad petitiõeʒ nõ qͥ ad retẽtionẽ. Si vo onꝰẽ nullu alia rõne.tẽ legatũ ẽ nul/ lũ ĩ totũ.ut.l.ſiqs ꝗs.S.e.Si vo on dʒ ĩpleri aliũde.tẽ lʒ onꝰ ſit ĩpoſſibile legatũ nõ vitiat᷑ nt.l.cũ ſiliꝰ.S.nõ iure.S.e.⁊.C. e. l.ab admiſtratiõe. Scðo caſu pncipali q; on anullat ex poſt fcõ teſtõꝛis aut alio accidẽti. pmo caſu anullat᷑ etiã legatũ.ut l.fllio.S.mri.j.de adimẽ.le.ſcdᷣo caſu nõ qnullat legatũ iʒ an/ unllet on. vt. l. pꝛ. . tuſculan.j. ti..x.l.ſigs titio. S. e. fallit ſi illiæ Si onus iniũctũ legatario ẽ luti Oaicillis.⸗ mixta oſideratiõe teſtatoꝛis ⁊ eicõmiſſarij. qꝛ fuo ꝓpꝛio relinqbat.? De legaß ſcðo. eſt elect' vt miſter. ut. d. l. ſiqs titio. ð.e.¶QAuero gꝗd ecõtra pone ꝙ legatũ eſt nullũ.an ex hᷣ erit nullũ onus legato adie-/ ctum. Blo. diſtinguit ⁊ bene.Ex pᷣdictis apparet ꝙ Ro.nõ perfecte intellexit iſtã materiã ut in glo. I& Siliti ſentüt hẽdi pzoni alienãti rẽ eis reli nſula. tã pᷣſumit᷑ aio donãdi niſi alið appareat.h.d: Op.j.de ꝗnu.le.l.lito ĩ pn. ſo.ibi libᷣti nõ ↄſẽſerũt aliena/ tiõi ᷣ ſc. ¶Op. ꝙ oſeſus nõ p̃iudicet ut.l.ſi fũdũ ꝑ fideicom miſſũ.ut..ti.j.ĩ pn.mlte ſo.dant᷑ qs ibi examiaui. dic ut ibi. tñ qͥ ad nũc dic ꝙ h loꝗt ĩlibᷣtis ꝗ ↄſẽtiũt pꝛono uł hẽdi pꝛoni T qb faciliꝰ pᷣſumit animꝰ donãdi ꝓpt᷑ pᷣcedẽs meritũ.ut.l.ſi vo nõ remũerãdi.S.papᷣ.S.mã.i.l.ia erãtexnei qð dic ut ibi õ ma. .1.. icu nſtituto.hibi nẽdere ul obligare nõ vꝛ phi bitus locare.h.d.uel dic. Qui obligat nomẽ ↄductoꝛis dom alienari ꝓhibite nõ vr alienare domũ ul obligare.h. d. NMõ qð dixiĩſumario. Hõ ꝙ iſta vba mu/ tua mihᷣi cẽtũ ſuꝑ hᷣ libꝛo h ĩpoꝛtãt ut iſte libᷣ ſit li obligat pi gnoꝛi iſtis cẽtũ ut h ĩ tex.¶ Querit gl.qd ſilocauit iſtã do mũ ad cẽtũ ãnos.Et dicẽ ꝙ vx alienari.Pi.⁊ oẽs ꝑ locatio nẽ ĩ lõgũ uł lõgiſſimũ tpᷣs conſtituit᷑ ius ĩ re.ut.ð.ſi ager uecti/ gal.ul emphi.peta.l.j.⁊.l.ij.⁊.j.de ſuꝑſi.l.j.S.qð ait.⁊ ſic ẽ ali enatio. Iſtã ergo.i:.referas ad locationẽ ad modicũ tempus. CAueriũ ꝗd ſi uẽdit fructꝰdomꝰꝓ cẽtũ ãnis.Rñ.aut uẽdi dit fruct ↄſtituẽdo emẽtiius uſufruct in re ⁊ eẽt alienatio.ut l.ſ. C. de re. alie. nõ alie. Aut nõ ↄſtituendo ſed obligando ſe actiõe ꝑſonali ad dãdos fructP⁊ nõ eẽt alienatio.ut.l.fi.S.de ↄtrahẽ.emp.fac.l..liᷣto ĩ pn.j.de an.le.Aualr aũt h ppẽdat utrũ oſtituerit uſufructũ uł nõ nõ.i.l.ſi ita. S. de uſufr. ſac̃.l. fũ di trebatiani de uſuſr. le. ¶ QAuero qd ſi iſte fili obligauit ułr oĩa bona ſua an videat᷑ feciſſe ↄ uolũtatẽ ſeu ꝓhibitioeʒ teſta/⸗ toꝛis. Rñ.i obligatiõe iſta gnãali nõ uenit iſta domꝰquã viſimi liter nõ eẽt ſpalit᷑ obligatur ppt᷑ penã adiectã a teſtõꝛe.ut.l. obligatione gnali.S.de pig. ¶ QAuero hᷣ teſtatoꝛ dixit ꝙ ſi uolebat uẽdere uẽderet l s ul fenerari ſuꝑ ea facẽt cũ fra/ tre ſuo.ꝗd ſi fr nõ vult emẽ uł mutuare cũ iſte pecunia ĩdigeat Certe poteſt alteri uẽdere facta reꝗſitiõe ⁊ expectatiõe ſʒ foꝛ mã.l.q rome.S.coheres.j.de uer.ob.⁊ ibi dixi. . Pꝛohibitꝰ alienare ĩ pſonas certas phibet᷑ ĩ A atre. ab iĩteſtato legitĩo iure trãſſerre.h.d. coꝛ dat.ſ. de v. ob. l. ſiita gs. 5. ea lege. ⁊ ibi dixi. ¶ Op. S.e.l. cũ pꝛ.S.cũ int.⁊ qð nõ.i.l.peto.S.fre.S.e.So.ibi fuit phibitꝰgs alienare ſimplr. ĩ certas ꝑſonas.vñ dʒ curare ne etiã ab ĩte ſtato ad illas ꝑſonas ꝑueniat.¶Quero aliꝗs occidit filium fris ul ſoꝛoꝛis.utrũ ꝓhibeat᷑ ſuccedẽ ab ĩteſtato. HNic v caſus ꝙ nõ.ſʒ poteſt rũderi ꝙ iſte fr ꝗ ſuccedit ab ĩteſtato nõ erat il/ le ꝗ ſiliũ occidit cũ ĩ tex.ponant᷑ ples fres fuiſſe.uł põt dicẽ ꝙ ſucceſſit ſʒ ab illo aufertur tanq; ab ĩdigno.ut.l.cũ ratio.j.de bo.dã. dic ut ibi dixi. ¶ Lutiꝰ. Hec vba ꝙ ualeat oĩ mõqͥ meli de iure pht ĩtelli hRogunt etiã ab iteſtato. h. d. C Op. de. l. nemo põt ʒ.ti.j.So.ↄcedo ꝙ nõ põt ſacẽ teſtõ: ꝙ.ll.nõ hñt locũ ĩ ſuo teſtõ.ſʒ h iſta uolũtas q;tũcũq; ĩpedit facta er at tal ꝙ ſufficie bat ad codicilloj.iõ ualet ut codicilli.¶ Op.ꝙ nõ põt ualẽ iu re codicilloꝝ.qm h heres iſtituit.ut.l.nõ codicillũ.C. de teſta. So. h ſuerũt dcã q̃dã vba q idẽ ipoꝛtat ac ſi dixiſſẽt ſi nõ ua/ let iure teſti ualeat iure codicilloꝛũ.⁊ circa iſtKã mãm Di. foꝛ/ nmat vnã.q.quã dixi ĩ.l.j.S.de iure codicll. CE Eſtato 2 AYolütas teſtõꝛis tacita a ↄꝛio ſẽſu = ũpta ꝑ tacitã uolũtatẽ reuocat.h.d. QOop. ſcdᷣaʒ uolũtatẽ ſimplicẽ nõ recedit᷑ a pma derogato ria.qꝛ opʒ ꝙ de ea ſiat mẽtio ſpalis.ut.l.ſiqs ĩ pn.j.ti.j.⁊.l.ſi mihi ⁊ tibi.S.ĩ legat.ð.ti.j.ubi uolũtas derogatoꝛia faẽ ceſſa re uolũtatẽ ſequẽtẽ. Huiꝰtimoꝛe dic gl.ꝙ h̊ duplex ẽ la.vna ẽ recepiſti.ʒ iſtã nõ ob.qꝛ ẽ derogatoꝛia ad uolũtatẽ futurã. Alia ẽ recepiſſʒ.⁊ tẽ ſolue duobP mõis. MDꝛĩo ꝙ illa vba refe runt᷑ tm ad teſtm ⁊ teſtõꝛ expᷣſſit.Scðo ꝙ referant᷑ ad futura Fʒ ꝙ ſüt vba derogatoꝛia tacite ſũpto argumẽto a ðꝛio ſenſu. iõ ꝑ ſimplicẽ uolũtatẽ ↄꝛia reuocat᷑ i.l.ſiqs ĩ pn.fuerũt vᷣba de rogatoꝛia expᷣſſe. h fac.S.ti.ij.l.oſiciunt᷑.S.ſi.ſo.ibi intuene rũt duo.ſ.pᷣma ꝓhibitio tacita ⁊ ultia codicilli fci ppt᷑ q receſſũ ẽa codicilłłimedio facs.h intuenit vnũ tm.ſ.pma ꝓhibitio ta cita.dixiĩ.d.l.ſiꝗs ĩ pn.¶ Qũo dẽ hſi de ſide eple oſtabit.qᷓ ro ꝑ qᷣt teſtes dʒ ↄſtare.Rñ.ꝑ ꝗnq;.ut.C. de codicill.l.f.ĩſi. i ie Aerba gnäalia debent ad tp̃s ¶ Qui indiniſam. reien o. daiſte Fs nalcke nõbilis. ¶ Op. ꝙ iſta vba debeãt referri ad oẽs res qreperi untur tpe moꝛt.ut.l.peculium ĩ pn. S. e. ⁊. S. ti.j.l.grege. F. ſi grege. Glo.⁊ Di.dicũt ꝙ h oꝑatur vbũ pñiſj tꝑis.qꝛ d c0 ut. +☛ = — B— —— — — —— —.— Be legatis tertio ſũt. Pe. vo dic qdda ẽ legatũ ule qð relingꝗꝛ ſpᷣ aliq noĩe ap/ pellatiuo de ſui nã collectiuo.ut peculium grex ⁊ ſimilia.⁊ tũc iſta recipiũt augmẽtũ ⁊ diminutionẽ ⁊ inſpicii tpᷣs moꝛtis nõ teſti ut.ð.l.peculiũ.S.e.⁊.l.grege.S.ti.j.qddã ẽ legatũ ge/ nerale ꝓpt᷑ aliqð ſignũ qð ibi apponit᷑ ut lego oẽs res ⁊ ſilla. ⁊ʒ tũc reſert᷑ ad tpᷣs teſti ut h nõ aũt ĩſpicit tps moꝛd.ſallitĩ.l.ſi. 65 res pig.ob.poſ.ꝓpt᷑ modicũ pᷣiudiciũ qð ẽ ibiĩ pignoꝛe. qðdd ẽ legatũ particulare de qͥ dic ut.l.ſi ex toto in pn.S.ti.j. qðdã ẽ legatũ ĩdeſinite relictũ ⁊ dic ut.l.ſiita.j.de au.⁊ ar.le. ⁊ ex hoc gl.q̃ ĩcipit.i.res płes.nõ bñ dic ꝓut dicit hẽditas.ꝗa cũ hẽditas ſit nomẽ collectiuũ de ſui nã reciꝑet augmẽtũ ⁊ di minutionẽ ſicut peculiũ ut vidiſtis.S.e.l.peculiũ.⁊ nõ.hᷣ ⁊᷑ de hoc ꝑ doc.C. de fui.l.nõ modũ.⁊.d.l.fi.q res pi.ob.poſ.Ad pᷣdicta facit qð nõ.in.l.j.in pn.S.de edẽ.ubi gl.diſtiguit ꝙ q̃ dã ẽ actio ulis q̃dã gnãlis qdã particularis.¶ Quero utruʒ eſtiatiõi facte ꝑ teſtõꝛẽ in caſu iſto debeat ſtari.Gl.videt᷑ uelle 4. nõ niſi teſtatoꝛ iuraſſet ſʒ nõ bñ declarat.⁊ iõ eã vide ⁊ ad/ e ad eã q ĩcipit als obligatiõe ibi.ſʒ in caſu huius.S.videt᷑ſe cus. Dic.ſ.ꝙ nõ ſtet eſtimationi teſtatoꝛis qꝛ teſtatoꝛ nõ iura nit ⁊ B colligit ex iſto tex.facit.S.e.l.cũ pꝛ.S.p⁊ ꝗ ſilio. Aolu it ergo pꝛ h dari res pᷣcio iuſto.Effecttñ pᷣdictoꝝ ẽ ꝙ tm̃ res que erat tpe moꝛtis debeãt daripᷣcio iuſto nõ res que poſtea obuenerũt.Licet gl.alit᷑ videat ſentire ĩ ila gl.que ĩcipit q̃ſi di cat. Itẽ res q erãt tpe moꝛtis dant iuſta eſtimatione non illa quã teſtatoꝛ taxauit.¶ Quero ꝗdã teſtes dicũt rẽ ualere cẽ/ tuʒ.alij dicũt rẽ ualere cẽtũ Qnqusgentn utrũ iſti teſtes ſint Z/ rij. Iſta gl. facit ꝙ ſic. quaſi itelligat᷑ dũ dico ualet centũ.ſ.tm̃ in ↄꝛium facit.l.cũ furti.S.de in litẽ iurã. . — . *bi ↄiũcti nõ videt᷑ repetita.h.d.¶ ¶Op.j.de ↄdi. ¶ Seio Coditio appoſita in ꝑſonã vni in ꝑſonã alteriſi ⁊ de.l.mulieri ⁊ titio. So.diẽ gl.ibi teſtõꝛ uoluit repetẽ h̊ nõ vitas ẽ ꝙ ibiↄditio apponit᷑ poſt utrũq; legatariũ noĩatũ iõ ad utrũq; refert.̊ poſt vnũ noiatũ tm iõ ad illud tm̃ refer:.de hoc dixiin.l.mulieri de cõdi.⁊ de.⁊ in.l.iul.S.ti.j.¶ Quero hic poꝛtio dat᷑ marcelle ꝗd de alia poꝛtiõe. Rñdeo illã hẽbit iure accreſcẽdi ut.l.planẽ.S.ſi duobus.ð.ti.j. . utius Dalet ſideicõmiſſũ iniunctũ de bonis cõicã RrsO s Ld f .ad tre.l.lutius in bn. ui ratione ↄiunctionis nõ admittitur ¶ Quatuoꝛ. ipſe admitti tanq; alius ꝓhibet᷑.h.d. dic ut nõ.per Ci.in.l.j.C. de dolo. —— 2 o la põt grauari ĩ dotẽ qten dos ẽ ultra legitimã 4 ilie. lia voͤtgr q̃ten dos ẽ ultra leg lſm Hi. ⁊ Mar. ſyll. C Op. ꝙ mulier nõ poſ/ ſit grauariĩ dote ut.l.mulier.S.cũ ꝓponeret.x.l.a ſilio in pn. j. ad tre.⁊.j.ad.l.ſal.l.pẽ filia. So.in ſideicõmiſſo uli nõ uenit dos ut i Zꝛijj.ſz ſpaͤliter põt ſilia grauariut h qð itellige qᷓtenꝰ dos eẽt ultra legitimã qꝛ in legitia nullũ ↄſiſtit grauamẽ ut.l. qm ĩ poꝛibꝰ. C. de ĩoſ.te.ita tʒ Di.⁊ Mar.ſyl.t.q.quã diſpu tauit.⁊ Ci.C. de rei ux.ac.S.videamꝰ. Itẽ hitellige qũ actio de dote nõ erat q̃ſita ſilie.ſi eni q̃ſita eẽt nõ poſſet grauari niſi ei ultra relinꝗret ⁊ legatũ agnoſceret᷑ ut.l.litia.S.q ĩ vita.S.e. ſac.l. pz filiu.j.ad.l.fal. COp.ꝙ iſtð grauamẽ fr ſtipulet dotẽ nõ poꝛꝛigit ad tpᷣimr̃imonij ſcdði ut.l.cũ pꝛ.S.pꝛ certã.Sẽ. e. So.h ↄtigit ꝓpt᷑ moꝛã filie q nunq; uoluit reuocare ſtipko nẽ ut h̊ ĩ tex.uel alit᷑ h̊ pĩ uoluit ſtipulari dotẽ ea dẽcedente in mr̃imonio ſine liberis ꝓpt᷑ qð videt᷑uelle ꝙ frater hẽat doteʒ qñcũq; ſine liberis deceſſit ſʒ ĩ ↄꝛijs uoluit fratrẽ ſtipulari do/ tẽ fimplicit.⁊ iõ nõ eſt ueriſimile uoluiſſe mrimonio ſoluto ⁊ ſi lia viuẽte fratrẽ ad dotẽ admitti ne als ſilia idotata remane⸗ at. Itẽ ſufficit ꝙ ſilia ſemel paruiſſet uoluntati deſũcti ut ibi. Plurib poſt eoꝝ moꝛtẽ ſimul roga/ Filiũ filiã. vno moꝛtno alijs ſuꝑſtitibꝰ ſtatim cõpetit ſideicõmiſſi petitio.h.d. Iſtã mãm examino ĩ.l.here/ des mei.S.cũ ita.j.ad tre.ſacit.l.lutius.S.gaio.e.ti. aritus. Juſta heredum ignoꝛãtia alienationem WEEWrei ꝑ ſideicõmiſſũ relicte inbigee reſti⸗ tutioni ↄfirmat.b.d. ¶ Op. res q̃ ſubiacẽt reſtitutiõi nõ pñt alienari.C. cõia de le.l.fi.S. ſinaũt auaritie.⁊ auẽ.res qͥ. So. nõ põt alienari nt ibi.niſi fat ignoꝛãti ⁊ ab ignoꝛate iuſte ut hᷣ nõ.p gl.in.l.ꝗdã ita.S.ſigs ſiliũ in pn.magne glo.j.ad treb. ⁊ per doc.in.d.l.ſi.S.ſinautẽ au aritie.C. cõia dele. ¶Be legat is ⁊ ſideicõmiſſis.iij. Rubꝛica. CAQuerit glo.q̃re hũc tractatũ de legat᷑ diuiſit in tres libꝛos Dic ut in gl.⁊ bñ dic.ſed Ja.de are.dicit ſic in pᷣ tractauit de legatis iniũctis hẽdi.in ſedo de iniunctis legatario.hic de in⸗ iunctis utriq; ⁊ de ſigniſicatiõe uerboꝝ que etiã ſatis placet. alij dicunt ꝙ hic fuit factũ ꝓpt plixitatẽ mãe.qð gl.repꝛobat qe cũ ſint libꝛi diſtincti debẽt habere diſtinctas materias. ſone qð dic ut ibidixi. ¶ Itẽ op. de. l. ꝙ ſi dubitet de acg. bH. JYincertus. Dubi⸗ de ſtatu ſuo per Xerroꝛẽ factiuł iuris non põt teſtari. h. d. ¶ Op. de. l. ex militari. . j. . e teſ.mili.⁊.l.ariſto..de codicil.Rñ.qdð h̊ di H Cceit fallit in milite ⁊ ueterano ut ĩ ↄꝛijs.¶ Op. ʒ.de acꝗ.hẽ.l.ſʒ ⁊ ſi de ſua.S.cũ aũt.So.ibiĩ aditiõe hẽdita tis h in teſtõ ↄdẽdo ubi reqriĩ maioꝛ certitudo de ↄditione ꝑ So.ibi nulla pars dubij hẽbat ipedire factionẽ teſti h ſic.qd dic ut nõ. S. de teſta.l.q a latronibus.⁊.l.de ſtatu. et ibi dixi. ¶Vltimo iſtud pncipiũ facit ad.q. aliꝗs ẽ ĩcertus an ſit iu ½ dex uel eẽ poſſit.an ualeat ſnia lata per eu. Dixi in.l.ſʒ ⁊ ſi de ſua de acqui.here.⁊ in.l.multũ.j.de cõdi.X¶ de. (Gi ilius. Picẽ difcil. . x. . d. Siteſtm̃ ab initio ELeficit ꝓpter defectũ teſtan᷑ ex noua nolũ tate nõ oualeſcit ĩpedimẽto ceſſante.ſecus in codicillis.h.d. ¶ Op. dẽ h ꝙ teſtm iualidũ nõ ↄfirmat᷑.Cõtra ĩ.l.ꝗ ex libis F. teſtõ de ſecu. tab. ⁊ iſtt.q.mo.te.iſr.S.nõ tm. So.hic teſta inẽtũ ab initio fuit nullũ.ſʒ ibi ab initio fuit aliqð ⁊ ĩ medio tẽ poꝛij deſic.⁊ ultio põt reaſſumere vires de iure pᷣtoꝛio qm res de facili ad ſuã nãʒ redit.¶Ad hãc ſo.op.ꝙ teſtm̃ nullũ ab initio qñq; ↄnrmat᷑ ut.l.ñlio.s.de iniu.teſ.Hui timoꝛe dic ꝙ qñq; teſtm deſicit ex ꝑſona teſtãtis.qñũqʒ denc rõne ſolẽnitaiʒ qñq; deſic rõne hẽdis ſcripti.pᷣ caſu ſiqdẽ deſic rõne teſtant q; ẽ iteſtabil poſtea nõ recõualeſcit ut h. Si vo nõ ẽ ĩteſtabũʒꝭ ſʒ qa onerat creditoꝛibP nõ põt iſtituẽ fuos uel uſurari ẽ ⁊ ſic nõ põt teſtari niſi pᷣſtita cautiõe.tẽ ceſſãte ĩpedimẽto uolũtate teſtaniᷣ põt ↄfirmari ut.S.de hẽ.iſti.l.eiꝗ ſoluẽdo.ut dixii.l. filio de iniuſ.te. ubi de uſurario dixi. Scdo caſu dic q̃d ẽ ſo/ lẽnitas ꝗ reſpicit fauoꝛẽ publicũ ut ꝙ ſint ibi.vij.teſtes rogati ⁊ ſilia.tũc ſi denc̃ teſtm̃ ab initio nõ põt poſtea ↄfirmari. Ita nõ.i.l.nõ dubiũ.C.de teſta. Si uero ſolẽnitas reſpicit fauo/ reʒ certe ꝑſone ut ꝙ filius nõ pᷣtereat᷑ ſed ſit inſtitut uel exhẽ datus tũc põt ↄſirmari ut.l.ſlio.S.de iniuſ.teſ.⁊.l.ſi ipubes. in fi.j.de car.edic.⁊ id qð dixiĩ ſerachernt caſu ſi ſolẽnitas deñ cit q̃ reſpicit ſauoꝛẽ publicũ.fallit qũqʒ; in alimeni q cõfirmã/ tur cũ ſolutiõe ꝑ curſũ triẽnij.ut.l.j.C.de ſideicõmiſ. Itẽ fallit i.l.in teſtõ.j.de ſideicõmil.li. Certio caſu nõ põt ↄfirmari ꝗa in ſona hẽdis tria tpa ĩſpiciunt᷑ ut.l.ſi alienũ.S.iĩ exneis.S. de hẽ. inſti. iſti.de hẽ.qᷓ.⁊ dif.S.in exneis. allit ſi iſtitutus eẽt cõditiõalit᷑ ut.l.in tpᷣs.sð.de hẽ.inſti. Itẽ h̊ dicit ſi non ua let teſtm nõ debent legata. Cõtra de.l. ea quã. C. de ſideicõ. Dicit gl.fallit in caſib ut ibi nõ.Picit h̊ ſi durauerit uolũta poſt manumiſſionẽ qd in dubio.Rñ.non pᷣſumi durare niſi appareat aliqð inditiũ ex ꝗ pᷣumatut.l.ꝗ ex libis.S.teſtõ.j. de ſe. tab. ⁊.S.nõ tm.inſti.ꝗ.mo.te.ĩſir.⁊ ita dicit gl.⁊ Hi.⁊ oẽs doc. Hoc qð hic dẽ videt ↄtra tex.x gl.õ.de adop.l.ſi ar rogatoꝛ.in pn.pme glo.ubi ĩpubes ẽ adoptatus ⁊ poſtea fa ctus ſui iuris recõualeſcit teſtm ſuũ.i.ſubſtitutio pupillaris ⁊ tñ ipubes nõ põt appꝛobare.qd dicemꝰ. Me.⁊ Mar. ſyl. ⁊ Ja.bu. in.l.ð.tenẽt ꝙ h̊ qð dicit h̊ ꝙ dʒ apparẽ noue uolũta tis inditiũ uerũ ẽ ĩ eo ꝗ uolũtatẽ hẽe põt.ſecꝰ ſi uolũtatẽ habe/ re nõ põt ut ibi.QAuid eni ſi ſuiiuris efficeret᷑ tꝑe qͥ eẽt furio/ ſus.Qerte ſʒ pᷣdicta videt ꝙ pᷣſumat᷑ durare ĩ eadẽ uoluntate nt ↄfirmarent legata⸗ An ↄꝛiũ facit iſte tex.ꝗ dicit q̃ſi nũc da/ tũ ſʒ nũc nõ poſſet facẽ teſtm.ergo ⁊c.dic ſi teſtm ab initio fu/ it aliqð ⁊ poſtea ſuit ruptum ⁊ tũc loquunt᷑ doc.qꝛ ↄfrmatio trahit ad tps teſti qͥ erat habilis ad teſtãdũ. dixi in.l.qui exli his.S.teſtõ pᷣallato. Sʒ ſi ab initio fuit ualidũ tũc regri ꝙ ſit habilis tpe qᷓ decedit ⁊ ad ũllud tp̃ᷣs trahit cõſfirmatio ut hic. Auũo qt teſtes reqrant᷑ ad pbãdũ ĩditiũ noue uoluntatis. Hl.i.d.l.q ex livis..teſtõ.dicit qnqʒ. ⁊ idẽ gl.i.l.j.C. de co dicilł.Cõtrariũ nõ.in.l.hẽdes cd ſi notã. ð.de teſta. dic ut ibi dixi ⁊ ibiꝑ Di.in.d.S.teſtõ.Sʒ ſi regrunt gnq; te ſtes certe tunc videtur codicillari.qd eniʒ mirũ ſi ſit coſirmna/ tum ⁊ eadẽ rõne ſi diceret ꝙ ſeptẽ teſtes cõfrmarẽt teſtm ſeu eſſet de nono teſtm̃ facere.ut.l.hac cõſultiſſima.C. de teſta/ mẽtis.quid eni impedit ⁊ ſic in hac lege nõ videt᷑ differentia ĩ ter teſtm ⁊ codicillũ ſed eſt differẽtia in facto qꝛ ad conſirma/ tionẽ codicilli requirit ſolẽnitas teſtiũ.ſed ad cõſirmationem teſtamenti nõ.Aduerte ſi ponerem iſtã nouã uolũtatẽ eẽ to/ taliter declaratã qꝛ totã pmã uoluntatẽ legeret coꝛà teſtibu⸗ tũc eẽt teſtm de nouo facere ſi eſſent teſtes ſufficientes ⁊ eſſet facẽ codicillos de nouo ⁊ hoc caſu nõ loquit᷑ h. Sed ſi appa/ ret inditiũ nolũtatis nõ declarate dicẽs ego feci teſtm̃ q̃ uer/ ba nõ ſũt diſpoſitiua noue uoluntatis ſed inducũt ĩditium qð durat in pᷣma uolũtate quo caſu codilli cõfſirmant᷑ ſed non ↄſirmat teſtm ⁊ ĩ eo relicta.rõ qꝛ ĩ teſtõ debet expmi nomen = Ve legat tertio. — hẽdis Fʒ.l.iubem de teſ.G̊ aũt nõ expmũu nec diẽvba diſpoſiti ua. Si eni vba diſpoſitiua ꝓferret pꝛius teſtm ↄfirmaret ꝑ.l. Bol zum §.f. demincteſe ſebaine ena mlet. „EW epoꝛtat a pᷣſide põt teſtari anteqᷓ; eius Hi ꝗbus. p pᷣncipẽ rmel ſec depoꝛtato a p̃/ ſfecto p̃toꝛio uel eo ꝗ ei vice cognoſcit. h.d. ¶ Op.j. de inter di.⁊ rele.l.relegatoꝝ in pn.So.aliud in relegat ut ibi.aliud ĩ — ρ Ab eo cui moꝛt᷑ caula donat᷑ nel Amuolier. itn põt fideicõmiſſũ relinqui 12 h. d. ¶ Querit gl. d h ſi donauit cauſa moꝛtis.ꝗd ſi donauit iter viuos. Pic gl. aut donauit iter viuos ita ꝙ ſtati ualuit donatio ⁊ tũc nõ põt grauari iure ſideicõmiſſi ul vi pa cti.aut nõ ualuit ſtati ut iter vi.⁊ ux.tẽ qdã dicũt ꝙ põt gra/ uari ſʒ egoõ ita diẽ gl. Certe iſta gl.rephẽdit ꝑ NPi.q; ẽõ caſũ depoꝛtatis ut h. ¶ Op.dẽ h ꝙ pᷣſes ꝓuincie nõ põt depoꝛta l. ſe. S. ti. j.? p Me.i.l.ĩ dona.C. ad.l.fal. CQäuero mõ qd ſi re. Cõtra qꝛ põt aĩaduertẽ ĩ coꝛpus ut.l.illicitas.S.ꝗ vniuer/ dos ad uxoꝛeʒ ul maritũ rediuit cauſa mo:tis. Pic ut in glo. ſoos de of.pᷣſi. ergo ꝑ ↄñs põt depoꝛtare cũ poſſit aiaduertere (S 1 rẽ Lʒ legatũ certe rei pure debite ualeat nõ tñ po g9 maius. Dlic gl.dic ut ibi ⁊ bñ.⁊ ꝑ NPi.i.c.cui licet de re. I E tterit legatarius onere fideicõmiſſi grauari. h. d. iuiuir. li. vj. dicã i.l. relegatoꝝ. S.j.de ĩterdic.⁊ reł. Nic innuit ꝙ Op.qñ qꝗs legat creditoꝛi qð dʒ reciꝑe pure nõ ualet lega Agerit vicẽ alti põt de poꝛtare. Cõtra de.l.j.de offi. eius cui tũ ut.l.creditoꝛiĩ ſi.cũ.l.ſe.S.de le.j.So.ibii debitoꝛe q;titatʒ ma. ẽ iur. ⁊ i auẽ.de colł.S.ꝓhibemꝰ.So.qñq; ꝗs gerit viceʒ ſeu gñis h̊ certe ſpẽi ubi hʒ cõmodũ traſlatiõis dñij.lʒ gl. alit alrtius ex mãdato eiuſdẽ tanq; delegat ei uel vicari ei⁊ tũc nõ. iſti. de legat.S. ex ↄꝛio.dixi i.l.ſi creditoꝛi.¶Op.⁊ videt᷑ nõ trãſeũt ea ꝗᷓ ſũt meri ⁊ mixti iperij ut.ll.ꝛijs. Qñq; pars ꝙ iſte nõ hẽat cõmodũ i expẽſis victvictoꝛi dʒ odẽnariin gerit vicẽ alt' ex mãdato iperatoꝛis uel vniuerſitaſj.ut q; e expẽſis ut.l.pperãdũ.S.ſinaũt.C. de iudi. So.dic gl.põt eẽ ieſtas ẽ moꝛtu cõe ꝓuidit ꝙ ille gerat eiꝰ vices ⁊ tũc oĩa qᷓ hẽ ꝙ hẽs hẽret iuſtã cauſa litigãdi.ſʒ tũc nõ hũit iuſtã cauſa liti — bat ille cui vicẽ gerit ĩ eũ trãſeũt ut h.⁊ ita loquit titulus de oſ ficio e q vicẽ alteriiudi. gerit.Et per hoc alio ãno ĩ ciuitate ſita erat dubiũ deceſſit h qdã capitane ⁊ cõe puidit ꝙ ei ſili/ us debẽt cõplẽ eius offm. dubitat᷑ qꝛ h ẽ ſtatutũ ꝙ capitaneꝰ nõ poſſit cognoſcẽ de maleſicio cõmiſſo añ tpᷣs ſiniti officij ſui Ptres mẽſes.q̃rebat᷑ an illi tres mẽſes cõputarent᷑ a die q iſte ꝗ vicẽ illi moꝛtui gerit cepit gerẽ.uel a tꝑe qᷣ ĩcepit ille cui vi/ cẽ gerit cõputarent ut ſic uel nüc de nouo ĩcipiat ⁊ ſit offm̃ ꝑ ſe uel ſit vnũ officiũ vna cũ officio ei cuiꝰvicẽ gerit. Et dixi qᷣ vicẽ illi gerit eẽ vnũ officiũ cũ pꝛno. ⁊ ſic tpᷣs triũ mẽſiũ ĩcipit currẽ a tpe ei cuius vicẽ gerit ut hic. Sʒ cũ fũt ĩſpiciẽda vᷣba ſtatuti utrũ de nouo dent officiũ illius uel ꝓꝛogẽt officiũ pᷣmi ut dicitur in ſimili in.l.ſi vnus.S.pactus de ꝑac.dixi in.l.iiij. circa pꝛincipiũ de dam. infec. ¶ Sciendum.enc g decara ut in glo. ud Relictũ noĩati ab eo qẽ ipᷣ gradu nõ debe ab eo τſcS̈oο ſi ad eũ heditas ptiet. h. d. COp. de. l ſiqs cũ nullũ ſcõo rũſo.S.de codicilł. Glo.rñdet ⁊ bene. ¶ Op.de.l.ſi titio.S.in legatis.ð.ti.j. So.ut ibi ⁊ plene diſti xi in.l.cũ pater.S.cũ eſtimaret.ð.ti.j. EX ſilio Mõ ualet ſideicõmiſſũ qð relinquii a Rkᷣeepterito. h. d. Glo. legit iſta. l. plib mõiʒ pᷣ ĩ mre q̃ pᷣterijt filiũ ⁊ exneũ iſtituit dẽ ꝙ legata nõ debentur. ¶ Op. ⁊ videt᷑ ꝙ relicta debeant a dlibet veniẽte ab inteſta/ to ut.S.l.ꝓxi.S.ſciendũ.⁊.l.ſigs cũ nullũ.S.de codi.ergo a pᷣ terito filio legata pñt deberi.So.tenẽdo ꝙ ſili ſuit a mre pᷣte ritꝰ p̃teritio habet p exhẽdatiõe ⁊ ſic ꝑ qrelã teſtmreſcindit᷑.q caſu legata repetita ab ĩteſtato nõ debent᷑ ut.l.titia.S.de ĩof. te. Iſta lec.nõvidet᷑ bona q; tex.dic lʒ ſu hẽs erit ⁊ tñ vir nõ hʒ hẽdẽ ergo ⁊c.¶ꝛetea ĩnuit ꝙ ſideicõmiſſũ relictũ a p/ terito ałs ualet qñ teſtm̃ ꝑ q̃relã nõ rũpere qð ẽ falſũ ut infra dicã.vñ gl.legit i filio emãcipato pᷣterito a pꝛe q nõ põt gra/ uariĩ lega ⁊ ſideicõ.ut.l.pe.C.de ſideicõ.⁊ iõ nõ debent le/ gata ab iteſtato repetita. Iſta lec.nõ ẽ va.q; h dicit ſuꝰ hẽs. Pꝛetea emãcipat pᷣterit hẽret neceſſe uenire ꝑp tab.⁊ p̃ ſtare legata libis ⁊ parẽtibꝰ.nõ aũt ab ĩteſtato ſimplicit᷑ ſucce deret.qre gl.dicit . pꝛ iſtituit nepotẽ ⁊ filiũ pᷣterijt ⁊ legata a nepotibreliqt iſta legata nõ ualẽt q; nõ ualet teſtm. Iſta lec. nõ ẽ va qꝛ nepos nõ ẽ ſuꝰquẽ ꝑꝛ pcedit.Niẽ glitelligo ſuꝰnõ ꝙ denotet ſuitatẽ ſʒ ſufficit ꝙ ſit hẽeü. ſz iſta nõ ẽ va qʒ ſi lega ta eſſẽt ab iĩteſtato repetita deberent᷑. q̃re gl.dicit ꝙ pꝛ ſiliũ in ptãte p̃terijt ⁊ exneũ iſtituit ⁊ a pᷣterito legata religꝗt ſi pᷣteritꝰ tanq; ſu dic nullũ nõ debent᷑ legata.ſʒ qlit᷑ rũdet᷑ ad ↄꝛiũ.Rñ deo legata debent a qᷣlibet ſncceſſoꝛe ſi ſut relicta ab ĩteſtato. Hicut qdã ſideicõmiſſũ nõ põt relinꝗ.ſ.ut ualeat ex teſtõ ſed ab iteſtato põt. Alij dicũt ⁊ bñ legata debent ſi ſũt relicta ab eo quẽ grauare põt ut ĩ io. Sʒ ſi religt ab eo ꝗ nõ põt gra uari ut a ſilio pᷣterito ⁊ tũc nõ debent a uenientib ab iteſtato ut h. Ex hoc qrit DPi. an auẽ.ex cauſa.hẽat locũ ĩ lega reli/ cti a p̃terito ut debeant᷑.Et dic ꝙ nõ.q; dnrerenuſcloqui qñ legata ſũt relicta ſimplr qͥ caſu fuant ꝑ ilã auc.Rõ qꝛ hẽj potuit grauari.ſʒ qñ ſũt relicta a filio pᷣterito ꝗ grauari nõ po teſt tũc ẽ ꝓnõſcriptũ ⁊ nõ debent ut h. ¶ Altimo ſcias ꝙ qui dã doc.ſ.Rai.de foꝛ.uoluit dicẽ ꝗ; illa clauſula ſi nõ ualet in re teſti ⁊c̃.nõ ꝑtineat qñ teſtm nõ ualet rõne pᷣteritionis.de qͥ nõ.ĩ auẽ.ex cauſa.⁊ dicit eẽ caſũ h ſʒ nil facit qꝛ nisloui legata noĩatiʒ ſũt relicta a filio pᷣterito qͥ caſu nõ nalẽt.iʒ ſi ſut relicta ſimplicit᷑ tũc bñ ualebũt ⁊ iã debent᷑ a filio pᷣteruo qui ſuccedit ab ĩteſtato ut hic dicit tex.⁊ glo. gãdi. Itẽ qũ petii res actiõe ex ſtipulatu tũc dʒ iudex eodeʒ die iudicare ſuꝑ expẽſis ut.l.paulus de re iudi.⁊.l.t᷑minato. C.de fruc.⁊ lii.expẽ.C.l.iii.C.depo.ſʒ ꝑ actionẽ ex teſtõ poſ ſüt peti expẽſe qñcũq;.ita nõ.hᷣ ĩ auc̃.de iudi.S.opoꝛtet.⁊ de rei uẽ.l.nõ ſolũ :ſ.? Spe.iĩti.de expẽ.x doc.i.l.ſacimꝰ.C. de iudi.⁊ h ẽ utile ꝓpt ſtatutũ qð dic vict victoꝛiↄdẽnetĩ expẽ/ ſis.qdð itellige ↄditiõe ex illa.l.ut hẽat plus qᷓ ſit de iure cõi ⁊ hẽat cõmodũ qð gl.dicit. ¶ Vltimo dicit De. ꝙ legatũ nõ ualet ĩ cõmodo ſũptuũ ut poſſint peti actiõe ex teſtõ.allegat l.petitoꝛ de li̊.le.Glo.dicit uerũ.nã qñ legatũ nõ haberet ali ud cõmodũ qᷓ; cõmodũ ſũptuũ nõ ualeret.ſecu ſi haberet ali ud cõmodũ tũc etiã ualebit ĩ cõmodo ſũptuũ ut ibi dĩ. Mõ hic ualet pꝛopter repꝛeſentationẽ dñij.iõ ualebit in ſũptibu ⁊ oterunt peti actione ex venan ou 0⸗ iatur s benke ( ſi h 6 caſũ ſi cõcedo tibi habẽ Sech ſi habenti. ꝛietatẽ uſufructuũ cauſa P moꝛtis poſſũ te grauare ſdeicmio ĩ eo ꝙ ĩteriʒ a me viuo ꝑ cipij.ſecus ſi pignlibero.h.d.¶ Op.qꝙ a legatario poſſit re linqui legatũ ut.S.l.j.S.ſciẽdũ.So.illud qñ legatũ ntinet cõ/ modum pecuniarium.ſed remiſſio pignoꝛis no continet com moduʒ pecuniarium.ut.l.ſi pignus de his ꝗᷓ in frau.credito. ¶ Op. de.l.poſtq;. S.de pac.Glo.nõ ſoluit.ſʒ dic ꝙ concoꝛ dat qꝛ nec h̊ nec ibi liberãdo pignus videt debitũ remittẽ.ut l. j. S. iul. j. de li.le.rõ cũ nõ ↄtineat cõmodũ pecuniariuʒ non .ci lo.S. de⸗ le. j. dic ueibi nil o†+ Süe põt dari ſeu reling ſideicõmi fuerit. a tore pupũlli ĩſtituti ut.l.peto. S.ti.j.ſile ſi monaſteriũ ĩſtituit hẽs põt ſideicõmiſſũ relinꝗ ab abbate.idẽ in qualibet vniuerſitate. — Ed et ſi ſic Hẽs hẽdis põt onẽ ſideicõmiſ 4 —=— Ek lt Ieſ grauari ſb noie appellatiuo nõ ſub noĩe ꝓpꝛio.h.d.⁊ ẽ magral caſus. Mõ tex.ibi ꝗnq; ⁊c̃. C Op. C. de le.l.antepe.ubi ab hẽde legatarij nõ potre/ linꝗ.So.ibi ſpale dic ut ibi.¶Op.de pᷣn.iſto ad v.ſic autẽ. Rñ.pn.loquit᷑ qñ hẽs hẽdis grauat᷑ſub noĩe appellatiuo ⁊ ſic ſimplicit.ſed v.ſic aũt.loqui qũ grauat᷑ noie ꝓpo. Rñ.qꝛ qñ aliqs grauat᷑ ſub noĩe appellatiuo tũc certũ ẽ ꝙ hẽbit he⸗ dẽ ille pm hẽs cuiꝰ hẽs ẽ grauat uel aliquẽ loco hẽdũ.ſʒ qñ . põt ab eo ſideicõmiſſũ relinqui. . * atre De mã hui.. hẽs ĩ.l.ſi alienꝰ Fuꝰ.S. hẽs hẽdis grauaĩ noĩe ꝓpꝛio tunc noĩat Pʒ ex foꝛtuna nõ ex uolũtate teſtãtis ſeu iudicio defũcti iõ nõ põt grauari.Et hẽ utile. dicit teſtõꝛ filiũ meũ hẽdẽ ĩſtituo.⁊ ſi deceſſerit ſine ſilijs uel filij eius ſine ſiliss bona mea deueniat in talẽ. ↄtingit ꝙ te/⸗ ſtatoꝛ deceſſit cũ ſilijs. ſz filij eius ſine filijs an ualet fideicõmiſ ſũ. Hic videt᷑ caſus in v.ſic aũt.q; nõ.nã ſi teſtatoꝛ dic ſi filiꝰ meus deceſſerit ſine filijs ꝑ hᷣ mihil videi relinquẽ filijs ut.l. lu tius.S.de hẽ.iſti.⁊ ibi nõ.⁊ ſic iſti ilij ſi hñt hẽditatẽ hñt a foꝛ tuna nõ iudicio deſũcti ⁊ ſic videt᷑ ꝙ nõ pñt grauariut h.⁊ ita magni qdã doc.ſuluerunt. Aduerte vba iſtius ſideicõmiſſi pfit eẽ ita ↄcepta ꝙ ſolus ſilius hẽs ĩſtitut eſt grauat ſub du iu cõditione alternatiua ſi deceſſerit ſine ſilijs uel ſilij ſine ſi ijs ⁊ ſolus ipſe ẽ grauat ⁊ ſilij ſũt poſiti ſolũ in ↄditiõe.vnde ualet ſideicõmiſſũ cũ hẽs ĩſtitutus grauet lʒ conditio ſit exti tura poſt moꝛtẽ hẽdis q; nil ad ꝓpoſitũ.ut.llegato ſub ↄdi tione de condi.⁊ demõ. Sʒ ſi uerba fideicõmiſſi eſſent ſic ꝓ/ lata ꝙ ſilij eſſẽt grauati tũc eſt dubiũ ⁊ foꝛte nõ ualeret ſidei⸗/ cõmiſſũ qꝛ nihil eſt eis datũ niſi foꝛte dicerem ꝙ grauãdo eoʒ per ſideicõmiſſũ ex h ĩducat᷑ pꝛ ſit rogat de reſtituẽdo eiuj ſilijs. ut. l.deniqʒ. . interdum. j. de penu le. x.l. pꝛoculus. de inef De legatis tertio id uſufr. c qð nõ. in. l. alia. .de ali. ? ci.le. in f.. glo.mag. Relinq; 3 des ⁊ iquãtũ ⁊ ad ꝗd.x.h.d.p totã.l..iſtã Fʒ Di. ¶ Nota er . i ſub dubio declarabo in mã endloſe. Sed quid in dubio go nõ eẽ curãdũ ꝗb vbi utat᷑ teſtõꝛ.⁊ idẽ ſi vba ſʒ alicui ciui ſn a quo videtur relictum legatũ. Hic ut.l.codicilł. de uſufr.le. tatj moꝛẽ aliqd ĩpoꝛtãat illa attẽdẽda ſũt ut illo vpo teſtõꝛ uſus tati ¶Quero utrũ ſit differẽtia an pᷣcedat heredis inſtitutio uel videat᷑ ut.S.de ↄhẽ.emp.l.imꝑatoꝛes.⁊.l.mcui cũ ſi.ſ.e. ſideicõmiſſũ. Rog.ꝙ ſic.Aʒo ⁊ Hug.ꝙ nõ ⁊ bñ ut in gl.ha Muotiẽs Hic ẽ caſus nõbil cũ ſua gl. Fac ad hoh 4 bes ⁊ in.l.pꝛecedenti quod nõ. CD gvidekcydz inſbiei ddret⸗ 1 beri l.l.ſi is oe kei luid. 5. deie —4 . ¶Op. c videl ꝙ dʒ inſpici mi.ꝑ hoc apparet ſi ĩ liꝛo nõꝛij reꝑit cedula teſti ſi nõ repitur Nii —der oꝛtati. oditio fm tꝑa teſti. ut. l.j.j. ſcriptũ ĩ cedula ꝙ teſtm fuit legatũ coꝛã teſtib ꝙ ex illo teſtõ go, de re. ca. Rñdeo ibi loquit qñ relictũ ab initio dencit nil debeĩ nec põt publicariut h. Sʒ vnũ dico ꝙ lʒiſto teſtm bo Alia rõne q réne pſone legatarij. Pꝛetea h legatũ nõ erat ĩ nõ ualeat ut debeat᷑ ex eo hẽditas tñ pbat uolũtatẽ teſtant ⁊ d. utile lʒ alij acqreret᷑ ⁊ ĩ acqſitiõe iſpicik tps dies legati cedit ſufficẽt ad mita ut.l.ĩ teſtõ.j.de fideicõ.li.⁊ foꝛte ſufficẽt iter li ega ut. l. qlegata de re. iur. Ite videt ꝙ fu nõ ſit depoꝛtati ſʒ ſiſci beros lʒ gl. teneat Zꝛiũ ĩ.l.ſt is. ð.de teſta.ſj ibi dicã tñ ad mul iu ut.I. depoꝛtatoꝝ. C. de penis. Gl. ſoluit ⁊ bñ. Hoc pᷣmiſſo ſci ta fufficeret ut.d.l.in teſtõ.⁊ de re.eoꝝ.l.fi.qð nuo. tis ꝙ gl. l. . . C. de hẽ. iſti. dicit ꝙ ſi depoꝛtathẽs iſtituat nſcꝰ 0S iCꝗa. Verbum cõmendo ſideicõmiſſum nõ inducit 4 ſecee it ⁊ enlgekah eo tac bidiGn ge. zcg I de — telekeonen Paberis hic . a . nin e.S. legari. . S. de acq.hẽ.l.ſiqꝗs mihi bona.S. ſiquis plane. AWI Ablatiui abſoluti nõ ſolũ ↄditionẽ ſʒ etiã diſ te⸗ Abidiẽ ꝙ ẽ oĩno nõ capax ⁊ ſic ẽ loc ueniẽtib ab iteſtato. üůeſſet. e⸗ iducũt qñ referunt᷑ ad eos qs teſtatoꝛ l⸗ pꝓ hoc e tex. in.l..F. pe. ſ. de Stab. c.l.inecẽ. . ſi depoꝛtatuj. põt grauare.h.d.¶ Op.ꝙ iſta vba nõ ĩducũt ſideicõmilſuʒ e de bo. li. ego tenebã ⁊ doc.ꝙ depoꝛtat ſit oiĩno nõ capax.ſʒ ut.l. in rõne. S. tãetſi.j. ad.l.fal. x.l. facta.S. reſcripto.j.ad tre. to. ad hãc.l.rñde hᷣ nõ ſuit relictũ depoꝛtato y ſeruo depoꝛtati. So.glo. H fideicõmiſſũ quãtita ualet ſi vult ſideicõmiſſariꝰ. do Cotra iſtam ſo. videt tex.exp̃ſſe l.l.nõ min de hẽ. iſtl. S. ti.j. VDel meli H vba fuerũt relata ad pſonã qua teſtõ: pot᷑ aggra de l.ſi mihi ⁊ titio.S. regula.x.l.ſ debitoꝛ.S.uo.ubi qtũ ad ca uare iõ ſideicõmiſſu ĩducit als ſec ut ihi ⁊ no. i. d.l. trõne. S. taã de pacitatẽ uel ĩcapacitatẽ iſpici perſona vñinõ perſona ſerui. etſi..ad.l. fal. ¶ Op. ꝙ ablatiui abſoluti nõ iducãt diſponẽ e⸗ Quid dicem. Rñdeo ſic lʒ ðꝛlũ ſit difficile ⁊ dico ꝙ iſpiciat᷑ ſʒ ↄditionẽ ut.l.a teſtõꝛe.j.de ↄdi.⁊ de.So.ĩducũt diſpõneʒ t pſona dñi q;tũ ad capacitatẽ uerũ ẽ de eo dño q retinet ciuita quo ad ſe ſz ↄditionẽ q ad alid ut ibi dixi ⁊ dicut ibi. ¶ Op. n t᷑ᷣẽ.ſi eni ciuitatẽ ꝑdit ut depoꝛtat habeł p moꝛtuo iõ ei pſona glo. de.l. f. F. j.S. ti. j. Rñdet gl. ibi fuit taxata certa quatitas G nõ iſpicit ⁊ ex ꝑſona fui ↄſiſtit legatũ ⁊ acqrit ſſco ut h.ſec' ſi ut pᷣciũ aio limitãdi fideicõmiſſũ. Simile in.l.ſi füdã ſub ↄdi alt depoꝛtato legareĩ directo q; oĩno nõ ualet.iĩ fuo enĩ nõ capa tlõe.S.ſi libertas.S. de le.j.hic uero fuit taxata quãtitas utn/ ti ce ſine dubio aliqᷓ capacitas ẽ plus qᷓ; ĩ ipſo nõ capace ut pʒ aeicomiſſũ eſſet in reſiduo. Mßo 63 ex his qͥ dixi ĩ.l.ſi fuus ei.õ.de aeg Pehh dinbe . 3 1s A. Auera q̃ẽ 5 dupbich Püht oci ſe 1* LOp. de. I. iperatoꝛ. 8. Eſſfftta uerba nõ vident apta ad fideicomiſſũ e. . legatarius. ti. . So. H agnouit lega/ q; neminẽ videt᷑ grauare teſtõꝛ tñ iuriſcõſult detmiĩat ꝙ ſit ſi⸗ be iũ petẽdo ibi nõ. ¶ Op. nõ poſſit petẽ ut.l. ſiquis eicõmiſſi. ¶ Op. gl. ð. de of. pſi.l. ſepe. So. hic ſunt uerba titio. 3. ti. J. So. ibi erat nudus miniſter h erat legatari.⁊ de diſpoſitiua ibiuero ſut uerba ptãtiua ꝗᷓ ꝓferebant᷑ iĩ fauoꝛẽ eiꝰ hoc pn.dic ut ibi dixi.S.ti.ij.l.ddeicõmiſſũ. Os h ſi nõ culpa ciũ q ꝗs loquebat nec ꝑ hoc ĩtendit ꝓferẽs aliũ grauare ſed hᷣ garani 7 ſic ĩnuit 4 le⸗ keer gar de letueds tene hoc ĩtẽdit grauare heredeʒ. ¶ QAuero ſi teſar Viri titio ;, de culpa. Cõtra. S. tl.ij.l.ſi Fu. S. cũ qd. Gl. ſubaudit maxie eſto otentillo fũdo.iſta vba ĩducũt ſideicõmiſſũ fũdi.ſqʒ an re . Vel itelligo h ꝙ ad legatariũ ptinebat aliqð cõmodũ ⁊ ſic le pellat a petitione eoꝝ que ſũt relictaiin teſto. Certe nõ niſi ſit , gatũ erat factũ gra ſua ⁊ fideicõmiſſarij iõ tenet᷑ de culpa. ita dictũ ꝓ oĩbꝗᷓ tibi relicta ſũt eſto ↄtentillo fũdo. ut.l.peto in dicit gl. ⁊ bñ.7m hoc dʒ exponilis pit.i.cauſa qꝛ hẽs fuit ab/ Pn. ⁊. S. j.S.de le.ij. ꝓ hoc facit.l.trſlatio.j.de adi.le. ¶ Sʒ ſolut . Sʒ alij ut Di.exponũt lis pit.i.iſtatia liſ.tũc eni lʒ iſtã qd ſi teſtõꝛ dixit ſis ↄtẽt tali re tm uel dũtaxat.uel ſi dixit ia ꝑierit tũ adhuc remanet ius qð poterit cedi nõ curo. plus petẽ nõ poſſit utrũ alia relicta in teſtõ poſſit petẽ uel vide t Añ duo mahi vnã det᷑minationẽ ĩtelli/ Vn d e per iſta uerba. Put or ſic Oerduc oĩa ¶(Tun tvna d E ite ant᷑ ola adempta per iſta uerba. Puto foꝛe ꝙ oĩa . Sumitagn eã vniſoꝛmiter reciꝑe.h.d. Rõ huius relicta in eodẽ teſtõ vnifoꝛmiter videant᷑ adẽpta. utputa ſi illð S.ẽ q; debẽt vniſoꝛmiter intelligi ut dixiĩ ſumario ⁊ hocfm legatũ fuit factũ pure o'a alia legata facta pure viden:᷑ adem NPe. Et hoc ſacit ad. q.vir reliqtuxoꝛioĩ ano ex tali fundo Pta ut.l.titia. . cũ titio.j.de adi.le.ſed ſi eſſẽt legata facta dif . x.coꝛbes frumẽti T.x.libꝛas.Scitis ꝙ frumẽtũ nõ dʒ ſoluiĩ ſoꝛmit᷑ q; erat legata relicta poſt moꝛtẽ alicuius uel relicta ſpᷣ initio anni ſz eo tꝑe qrecolligit ut.l.firmio. S. pi.⁊ ibi nõ.j.qũ ↄditiõe ⁊ iſta uerba fuerũt adiecta legato pure relicto uel ecõ di. le. ce. v ſic videt illa decẽ debeãt ſolui odẽ tpe ꝓpter cõ nerſo tũc talia legata diffoꝛmia nõ vident᷑ adempta ut.i.pau⸗ iunctionẽ quã hñt ſimul ⁊ ꝙ iſta debeãt ſolui eodẽ tꝑe ⁊ vni/ lo calimacho. S.j.j.e.qð nõ pꝛo teſtis que dicunt t plus petẽ foꝛmiter ĩtelligi facit.l.iã hoc iure.S.de vul.⁊ pu.l.heditatẽ.⁊ l. q;uis. C. de ipu. ⁊ ali. ſubſti. x.l.in teſtõ. C. de teſ.mili. Poſ ſumus etiã dicẽ ꝙ hic ſit alia rõ q; a pꝛe nõ põt relinq pure ſi- lio exiſtẽti in ptate iõ videat᷑ dilatũ in tps quo erit ſuĩ iuris ut ädeicõmiſſa..ſ ſilio.j.e. ita Verba gnãlit plata referunt᷑ ad oẽs ⁊ ad 0 voẽ tpᷣs.h.d. Facit iſta.l.ad ſigniſicationẽ huiꝰuerbi pueniat᷑ q; itelligit etiã qñ directo puenit. dicã in.l. P 8 centurio.de vul.⁊ pu.⁊.l.ideicõmiſſa.S.hec vba.j.eo. tibi Auũo utrũ iſte egatariꝰ heẽbit qnq̃gi ta ul cẽtũ. QAuidã ꝙ qnqgĩta tm alij ꝙ; Etũ ĩtegra. Gl. tua videt᷑ reducẽ ad ↄcoꝛdiã ⁊ ſic.aut fuit legatũ diſiũctiʒ vbis ſʒ piũcti re ⁊ tũc ſolida centũ hẽbit ⁊ hoc vult dicẽ tex.ibinõ minuet᷑ cẽ. ſi eẽt oiũcti etiã vbis tẽ ſolũ ginta hẽbit. Niẽ ne uerũ iſta gl. Aidete ne ponere/ mus hoc ta iure ſuo ⁊ alia qnq̃gita iure accreſcẽdi.ut ſi dixit lego tibi ⁊ illi q uenerit ad fun cetũ p eq̃tib poꝛtiõib t tũc nõ ẽ dubiuʒ ut dixi. ꝓbafi.l.j. S.ita. C. de ca. tol. ⁊ dicã ĩ.l.re iũcti.j.eo. ſy ſi eẽt relictũ legatũ ↄiũcti re ⁊ bis tũc legatũ nõ minuit ⁊ tẽ hẽret ĩtegra cẽtũ ꝑ ius nõ decreſcẽdi nt h ⁊.l.triplici.de v. ſi. dicã ĩ.d.l.re piũcti.j.e.⁊ ſic qlibet hẽret totũ iure ſuo ſʒ faciũt ſibi partes per ↄcurſũ ſi cõcurrerẽt. ſi uero legatũ eẽt relictuʒ diſiunctim vbis giũctim renõ dubiũ ut diẽ S⸗, A Dupꝑ pncipio hui.l. Di. . Aaeicönnſla. ekincnia ⁊ aqͥ Bᷣq bus vbis ⁊ q̃lit᷑ ⁊ qͥᷣ tpe debeat᷑ ⁊ qũ ↄtigat ⁊ qũ debeaĩ lega/ tũ ⁊ qñ eſtiatio ⁊ qtiẽs debeat᷑ ⁊ cui deĩ ſdeicõmiſſi petitio ⁊ egatũ eẽ ↄiũctiʒ vbis ita ꝙ nõ re tũc hẽret qnq̃gi nõ poſſit. ⁊ ad declarationẽ huius clauſule facit qð dixi.j.de op.le.l.ut iuriſiurandi.S.ſi liberi. (Si ſic Wiopi uit qdruplicẽ ↄceptioneʒ.pᷣ legauit te/ . toꝛ niſi hẽs uoluerit. In ſcða legauit cuʒ hẽs uoluerit. In ttia legauit ſihẽs uoluerit. In q̃rta legauit nõ ꝑ uerbũ uoluerit ſed ꝑ uerbũ eſtimauerit uel putauerit uel per aliud qð ĩpoꝛtet arbitriũ boni viri. Oe pᷣma uſq; ad v.h autẽ legatũ.de ſcða uſq; ad chc. de ttia ⁊ q̃rta ↄceptiõe a uer. o q;ꝗqᷓ;ᷓ. uſq; ad. S. hec uerba. Hota tex. ibi nõ enĩ plenum ⁊c̃. ¶Ad pmã partẽ op.qꝙ iſtud legatũ nõ ſit ↄditionale ſʒ purũ adẽptũ ſub ↄditione ut.:.ij.de in diẽ adie.AQAuidã fatent ↄꝛiũ Ziõ hic tex.dicit q̃ſ pditionale. uel aliter aliud ĩ legat aliud gctib ut nõ.in.d.l.ij. ꝓbat.in.l.qbus diebꝰ.S.qdaã titio.j. de ndi. ⁊ de.⁊ ibi dixi.⁊ hoc facit ad.q.nõ.p gl.in.l. obligati onũ fere.S. ↄdit.j.de acᷣ.⁊ ob.ibi fac dꝛiam inter vba ſi lece ris dic ut ibi. Item dẽ h ſemel ſufficit uelle. Cõtra in.l.ſigs ſti pulatus de v. ob. So.illa ↄcoꝛdat qꝛ eſt uerbũ ſubiunctiui futuri tꝑis.uel hin ultimis uolũtatib ibi in ↄᷣctibus. Rõnem habuiſtis in.l.apud auſidiũ.j.de opt.le.C.l.ſtatuliberũ. .ſi. S.ti.j.¶ Venio ad ſcdaʒ partẽ op.iĩter ſi ⁊ nõẽ dꝛia ut.l.q/ miſit de ↄdi.⁊ demon.⁊.l.qdcũq; in f.. de v.ob. So. ut plene dixi in. l. centeſimis de v. ob. Itẽ dicit hic 8 decedẽdo videĩ᷑ uelle. ↄtra in.d.l.centeſimis in fi. Due ſũt ſo.vna ꝙ aliud ĩ le/ gatis ut hic aliud ĩ Zctibꝰut ibi ⁊ placet mihi multũ ut dicam infra. Alij dicũt ꝙ hic deceſſit anteq; daret ſʒ expᷣſſit ꝙ uole bat dare uel de eius uolũtate.alio mõ ↄſtabat ⁊ ſi ↄcoꝛdat cũ illa. Hanc videt᷑ tenere e.ſed pꝛecedens opinio videt᷑ ueri O. ⁊ videtur caſus.j.e.l.uxoꝛẽ.S.penul.¶Qaäuero videtis hie De legat tertio. differẽtiã ĩter iſta uerba ſi uoluerit ⁊ cũ uoluerit uel niſi uolue rit. dixii.l.j.5. de le. ij. ſcripſi i. d.l. cẽteſimis ĩ ſ. CAgd tertiaʒ partẽ uenio ⁊ de iſtis uerbis ⁊ ſilib dixii.il.ſi ſicĩ pn.. ti.ij. ¶ Ultimo nõ ꝙ qñ uerbũ plenũ ⁊ vbũ liberũ adijcit cũ vbo arbitriũ ꝙ iſta vba reſoluunt᷑ in liberã uolũtatẽ regulis iuris nõ ſubmiſſam ut h̊ nõ eni plenũ ⁊c.dixi de hoc in.l.alio.j.de ali. ? ciba. le. ⁊ ibi qſiui de vbo licẽtiã ⁊ ſimilib. Semꝑ auteʒ intelligas ꝙ qñ cõmittit in liberã uolũtatẽ ꝙ itelligit ꝙꝙ abſit dolus malus ut.l.creditoꝝ. S. lutius. S. m. ⁊ nõ.ꝑ Buil. in. l. pe.de arbi. ¶QQuero qñ cõmittit ĩ arbitriũ heredis uel boni viri utrũ ſit neceſſe ꝙ heres arbitret᷑ uel eo nõ arbitrãte an le/ gatum ualeat. Lex. eſt in. l.j. . tl.. J Hec uerba: erbi uenire ĩducit ſideicõmiſſuʒ. 2E d. ⁊ h ſine dubio bñ adijct᷑ rei ſingu lari uel põt trahi ad directã ĩſtitutionẽ ut.l.ſi ita.S.e.⁊ ſic eſt uerbũ cõe dicã in.l.centurio. ¶ Mota ꝙ uerbũ põt trabit ad neceſſitatẽ ut hic.nõ eni ucriſicat in ſola potẽtia ut ſufficiat ꝙ poſſit puenire ſed requirit᷑ actꝰ ut ꝑueniat ut hic ⁊.l.iij..ſiꝗs accepit.j.de ſta.li.dixi in.l.j.S.de iniuſ.teſ. (Sif lic. A pꝛe põt relinq ſilio ſiuerba ſapiãt quoqᷣ ta Em ut fideicõmiſſũ in tp̃s exñtie ſui iuris vi deat᷑ dilatũ.h.d. Op.⁊ videt ꝙ a pꝛe nõ poſſet ſilio relin ut iſti. de le. S. an fuo. So.nõ põt relinq a pꝛe filio pure ſed ſut vba q̃ ſapiãt ꝙ extẽdat᷑ ad ip̃ᷣs ſui iuris ualet ut h.⁊ ita dʒ ĩ telligi.l.ubi pure.j.ad tre.dixi in.l.cũ filio.S.de le.j. ¶ Nota ꝙ uerbũ hꝛe ⁊ ptinere trahit ad ſideicõmiſſũ ut hic.q uerbuʒ ꝑtinẽ trahat᷑ ad directã hẽs in.l:.licet.C.de pac.⁊ ſic eſt vbuʒ cõe. De uerbo hẽe dicã in.l.cẽturio de vul.⁊ pu.ſubſti. Mõ refert ꝗd ex eꝗpollẽtibſfiat. h. d. C Hõ ⁊? (Sicui. Noert ddtre .fiat. b. d. C. Hõ ? Nop.dẽ h ꝙ tatũ ĩpoꝛtat factũ ciuilit᷑ qtũ fcm nã lit. Cõtra ĩ.l.ſi. C.de his ꝗ ue.eta.ĩpe.Gl.nõ ſoluit.ſʒ NDi.⁊ Re ſoiua ꝙ hic ſũt act repñtãtes eũdẽ effectũ ibi ſecꝰ. Sʒ iſtud bꝛocardũ expediui in. . gallus. 5. ⁊ qd ſit tatũ. s. de lib. ⁊ poſth. ¶ Op.dẽ h ꝙ legatũ debet᷑ cũ pꝛ deceſſerit. Cõtra ĩ mo ſtati cũ effect ẽ ſui iuris ut.l.mulier ĩ pn.j.ad tre..l.ſi ita qñ di.le.ce.⁊.l.iij. C.de iſti.⁊ ſubſti. Pꝛima glo.ſignat ↄꝛiũ ⁊ nõ ſoluit ſʒ ſoluit gl.ꝗẽ ſuꝑ vbo admittent᷑.ꝙ añ ⁊ poſt moꝛ/ tẽ pꝛis admittet᷑ tñ poſt moꝛtẽ pꝛis admittet᷑ ſine dubio lʒ ante moꝛtẽ pꝛis poſſit eẽ dubiũ. Ja.de are.ſoluit alit᷑ ⁊ dic ipe ſate oꝛ ꝙ ſtatĩ admittit ad petitionẽ legati ꝑ utilẽ actionẽ ex teſtõ ex pſũpta uolũtate defũcti nõ aũt ꝑ directã niſi poſt moꝛtem. Rõ qꝛ donec pꝛ viuit nõ ẽ ꝑfecte livᷣat pPemãcipationẽ qꝛ ad huc dʒ ei reuerẽtiã ꝑ ti.j.de obſeqis.x.C. de ĩgra.li.l.j. e. dic ꝙ iſta lex ſtat ꝓpe ⁊ oẽs alie leges ↄꝛie detminant᷑ ꝑx iſtã.⁊ ale dicithlege ↄꝛias que dicũt ꝙ ſtatĩ dat petitio. 1ré iuidii duas partes.pᷣ loquii ĩ alienatiõe rei le Eeogate. Scðo ĩ actiõe debitilegati.ſcdᷣa ibi ergo ⁊ ſi nomẽ ⁊ccẽ̃. Nota tex.ꝙ offerẽte ⁊c. ¶ Op.qꝙ ĩmo legatari us dʒ ꝓbare teſtõꝛẽ nõ mutaſſe uolũtatẽ ut.l.rẽ legatã.⁊.l.cũ Fuꝰde ali.le. So.ibi allenauit ex uoluntate hic ex neceſſitate. Dic ut ibi dixi. qd ſi obligauit.⁊ dic ut ibi. ¶ Qũo q̃ ſit dꝛia iter alienationẽ rei coꝛpoꝛalis ⁊ noĩs exactionẽ.Rũñ.ĩ aliena/ tiõe rei coꝛpoꝛalis diſtiguit᷑ an alienauerit ſpõte an ex neceſſi tate ut ſupꝛa dixi.ſʒ ĩ exactiõe noĩs nõ adhibet᷑ ſlla diſtinetio alienauerit ex uolũtate uel neceſſitate ſz ſemꝑ ĩcũbit legatario ꝓbatio ꝙ teſtõꝛ uoluerit durare ĩ eadẽ uolũtate.⁊ h vult dicẽ tex. ꝙ ſba legati extiguit. Sʒ qlit pbaĩ ꝙ teſtõꝛ uoluerit ſta/ re ĩ eadẽ volũtate.Rñ. ꝓbabit aliqb iditijs ut q;ꝛ in depoſit hũit pecuniã quã exigit ulł aliq̃ vba ꝓtulit ꝑ q̃ h pᷣumi ut hic dicit ibi ꝓ depoſii cc.⁊ ex hoc pᷣſumit᷑ ai ꝑſeuerantia. NHic eſt bonus.S.ad multa ut ſi aliqs (Si 8 licite. ediſicauit eccleſiam illicite ita ꝙ dʒ de ſtrui ꝙ poſſit eã legare er n nõe ret⸗ Si ber e eſt nõ.S. QAuãdo aũt repetere poſ- Si heres . um ab eo cui ſum rogatus mutuare. vi⸗ de glo.in.l.ſi penũ.j.de uer.ob.⁊ ibi dixi. . ſe Sirẽ legatã legatariꝰ hẽe non põt abſ. (Si eruo.ſi delicto p̃ſta anattnteltcw l; h. d. Nota tex. ibi ex bis apparet ⁊cẽ. ¶ Op. ꝙ hec militiag poſſit relinꝗ ſuo ⁊ ei ſacto libero poſſit relinqui ergo ⁊c.ut.l. debitoꝛ. S. Fuo.ð.ti.j.E oẽ id nec ſemꝑ ut ibi nõ.⁊ gl.h.ð.⁊ iſta limitatio ꝓcedit potiſ ſime in his ꝗᷓ in ſe aliqd facti hñt ut uit aliq uel militia de q̃ loquit hic.Aut hʒ exercitiũ ꝑſone ita ꝙ directe in dñm traãſi⸗ re nõ põt qð dic ut.i.debitoꝛ.S.ſeruo. Dici hic eſtimatio de bet. Coõtra in.l.apud iul.S.ſi.S.ti.ij.So.ibi qũ legatũ nõ ua/ let rõne perſone legatarij abſq; ſui delicto qð dic ut ibi plene erebe quo relinquii fratribus minoꝛibue nõ.⁊ iſta faciũt ut ti. j. So. illa regula recipit limitationẽ qꝛ nõ qui nõ poſſunt aliquid habere in ꝓpꝛio uel in cõmuni teneat ad eius eſtimationẽ qð dixi in libꝛo minoꝛicarum qð no. 2 Dictio rurſus uerincat᷑ ĩ duab vicibꝰ SGigs DecE. m h. d. Dicit h iſta uox rurſus pꝛo una vice tm̃ viſicat᷑ nõ ſepiꝰ. ĩ.l.ſic.S.ꝗ.mo.uſu.amit.Dicit gl. ibi diẽ qtiẽs.h̊ᷣ rurſus. Videt iſtã ſolonẽ nõ.tñ q;tũ ad ꝓ/ poſitũ credo ꝙ nõ ſit vᷣa ppt᷑ rõnẽ poſita ĩ tex.ibi nõ enĩ ẽ one rãdus ⁊c.qꝛ ĩ caſu ꝓpoſito ſi teſtõꝛ dixiſſet qͥtiẽs.uel iterũ hẽ/ rẽt eãdẽ ſigniſicationẽ quã hʒ dictio rurſus ne hẽs in iñnituʒ grauet᷑. Itẽ ſi dictio rurſus poneret᷑ ĩ alia mã ĩtelligeret᷑ qtiẽs opꝰfuerit ut.l.ueluti ĩ fi..de edẽ. Dic ergo ſic i.l.ſc.qtiẽs ad mittebat᷑ ad hẽdẽ reuertebat tanq; ad dñzʒ iõ nõ grauat pᷣſta tiõe noue rei.iõ ĩtelligit qtiẽ.i.ĩ ĩiñnitũ lʒ poſſit dici ſemꝑ nouꝰ uſufructqꝛ ẽ noui tꝑis tñ dico eũdẽ uſuſructũ eẽ ꝗ eẽt ſi nõ eſ/ ſet extictꝰ.ſic h loquit᷑ qñ grauat᷑ ĩ pᷣſtatiõe noue reiꝙ ſemꝑ no uã titatẽ diſtictã a pma pᷣ̃ſtaret.iõ ſi illa quatitas quã lega tari pdidit ꝑueniſſet ad hẽdẽ ⁊ plies pueniſſet plies pᷣſtaret hẽs ut.d.l.ſicut.qꝛ in pᷣſtatiõe noue rei nõ grauat᷑.Eodẽ mõ rñdeo ad.l.ueluti.i fi.qꝛ ibi nõ grauat hẽs lʒ iterũ ⁊ iterũ edat q apð eũ remanet ſemꝑ tantũdẽ,ſ.oꝛiginalẽ iõ ĩ ĩñnitũ ĩtelligi tur.G aũt grauat᷑ iõ nõ dʒ ĩ iinitũ grauari.Eodẽ mõ rñde ad I. ſi ita a at'i f.j. de fideiuſ.ibi eni nõ grauat ſideiuſſoꝛ ſi ſe⸗ piibi obligat qꝛ ſepi mutuat ⁊ iõ nõ grauat ⁊ iſtð ẽ ex pᷣſum- pta mẽte ᷣhẽtiũ ut hͥ nõ enĩ oneradus ⁊c̃.Als aũt ex ꝓpꝛia ſi gniſñicatiõe uocabuli puto bñ dictũ ꝙ ſit dꝛia ĩter dictionẽ q̃ tiẽs ⁊ qtiẽſcũq; ex vna Ne- dictionẽ rurſus ⁊ dictionẽ ite rũ ex alia parte ut dic gl. Altio fac iſte.S.ĩ ar.ad.q.ſi ſtatuto huiciuitatᷣ caueat᷑ ꝙ pene ĩ platea dupiernt. A⸗ duplicent ſi fiat malenciũ de nocte. Itẽ duplicent ſi fiat ĩ feſto ſci hercu/ lani. Itẽ duplicent᷑ ſi at a nobili.Cõtingit ꝙ vnus nobil cõ miſit maleſiciũ ĩ platea de nocte ⁊ ĩ feſto ſcĩ herculani anex oĩ bus illis cauſis debeat pena duplicari. Ego vidi det᷑minatũ ꝙ nõ debeat duplicari niſi ſemel tm ꝑ rõnẽ qꝛ ex eodẽ delicto nõ dʒ ꝗs plib legib neri re p.l.ſenat.de accu.ſi ergo punũ vna E nõ dʒ alia puniri.iſta detminatio placet ſʒ rõ diſpli cet. Aidete iſte.ll.q iducũt q̃litates iſtas nõ ſunt noue leges. Itẽ nõ ĩducũt nouã actionẽ ſj qliſcãt antiquã ſic dicimi.l. aut facta de pe.⁊ ſic iſta rõ nõ ẽ bona.Sʒ detminatio placet duplicatio nõ dʒ fieri niſi bis tm ita ꝙ qdruplũ nõ trãſcen at ut inſti. de acſ. S. oẽs. ubi nulla pena põt trãſcẽdẽ qᷓdru- plũ ⁊ ſic uſq; ad q̃druplũ augebal pena.⁊ ſic ſi diceret ſtatu/ tuʒ ꝙ pena qdruplicaret᷑ tũc ſemel im qᷓdruplicaret᷑.pꝛo hoc iſta lex ne ĩ initũ ſit oneratꝰ. Dices tu nõne hoc ẽ.l. aut fa cta de pe.ubi oẽs iſte q̃litates ↄſiderant᷑. So. ſi iſte qlitates uenirẽt oſiderande per noĩa multiplicatiua.ſ.dupli tripli ⁊c. tẽ hñt locũ pᷣdicta.Sʒ ſi ↄſiderant alio mõ.ut ſi dꝛ in ſtatuto ꝙ iudex arbitriũ hʒ ↄſidera qlitatib delicti tũc oẽs qlitates ↄſiderant᷑ ut ibi.⁊ circa pᷣdicta vide qð dixii.l.ſãctio leguʒ de ani Dſn. lagnat Ʒꝛia de innitate vitãda.qð dic ut qui bona. S. . T.l. ſi finita in pn. de dã.infec. ⁊ ibi dixi. Fideicõmiſſũ relictũ aĩo cõpẽſãdi petitio⸗ ¶Itẽ ſiqs. nõ ĩduc.h.d. Facit ad ſtatuta. ſcã ẽ re⸗ ſoꝛmatio ꝙ q ſoluit pſtãtias poſſit xcõputare ĩ ↄdẽnatione an potuerũt petẽ pᷣdictas pᷣſtatias. ANidet᷑ nõ q; ſtatutũ di cit ꝙ poſſit cõpẽſare pſtãtias vĩ ergo ꝓhibᷣi ne poſſint peti. ESleruc Vſq; ad.S.ſiĩ ope.diuidit᷑ tres partes.pᷣ loquit᷑ qñ teſtõꝛ noĩat vnũ cui vult ꝓuidere ⁊ plurium ĩtereſt. Scðo q; vult ꝓuidẽ plibc plures noĩat. ertio qñ vult puidẽ vni ⁊ noiat aliũ. ſcda ibiſic euenit. ttia ibi ĩterdũ. ¶ Nõ hãc.l.ſcitis ꝙ vnus ex reis credẽdi p̃occu/ pat ſibi debitũ ꝑ lit.ↄte.an hoc ẽ uerũ ſi nõ ſint ſocij. Gl. in. l. ex duobꝰ. S.ij.ſ.de duo.re.videĩ dicẽ nõ.ſʒ h dicit ſiue ſint ſocij uel nõ ut hic. Scðo hẽtis gl.i. l.ij. ſo. ma. ꝙ re credẽdi nõ tenet᷑ cauẽ coꝛeũñ ratũ hituru ut. d.i.iij.qᷓ teneĩ cauẽ de de fẽdẽdo ſoluẽtẽ aduerſus coꝛꝛeũ ſi a coꝛeo ſoluẽs ↄuẽiat ut h. Interdũ. Not tex.ibi plerũqʒ ⁊c̃. Mota.Ja.de 1 e. mirabilẽ pſũptionẽ ꝙ in dubio videĩ nelle ꝓuidẽ ei cuius plus itereſt. Item nõ h ꝙ dicit pꝛo titio q; tãtũ eſt dicẽ facio ꝓ titio qtũ noĩe titij. ¶ Op.j.de cõ.? de.l. titio. S. titio.per quã.l.videt᷑ ꝙ etiã publican hẽat actio nẽ ut.l.ᷣuo legato.S.ſi teſtatoꝛ.sS.de le.j.So.̊ publicaninõ ĩtererat qꝛ erat nudus executoꝛ iõ ſibi nõ videt᷑ uelle pſpicere ſecus ſi ſua ĩtereſſet reliqͥ mõ qꝛ tũc haberet actionẽ ut in.l./ ria.⁊ per iſtã.l.⁊ ſimiles dico in ſtatutis ⁊ legibus ꝙ ex eis de tur actio his in quoꝝ fauoꝛẽ ſũt facta.facit.l.ſtatuas.j.de ac/ edo⸗ ne⸗dga C Haduer henle D Si RRore In idiuiduis ꝗlibet hẽdũ teneĩ ĩſo/ . in opere.dum bv. C Mo pꝛacticã bonaʒ ledk hv ., 4 lt — — — Belegatis tertio. q hic videt uelle ꝙ debeat pᷣcegere moꝛa oĩum hẽdũ ⁊ tẽ qli bet poterat iſolidu ↄueniri.¶ Op.ꝙ glibet ↄueniat ꝓ parte ut. l.moꝛtuo.S. fi. S.ti.j.⁊.l.legatoꝝ. Rñdeo. ibi reliqt centũ q darent ciuitati ꝓ oꝑe.vñ nullũ factũ hereduʒ uerſabat᷑.ſʒ h fuit relictũ in oꝑe ciuitatis extruẽdo ꝑ hẽdes vñ hẽdes erant obligati ad factũ ⁊ ſſtructionẽ nõ ad dationẽ ſimplicit.tẽ enĩ ſi ad ſimplicẽ dationẽ tenẽnt᷑ eẽt ſec' ut ibi dixiʒ Ja.de are. Mõ ad duo.pᷣ ſʒ Di.ꝙ ĩ dubio videt electa ĩdu Sigs. n⸗ pſone ita dẽ ꝑ iſtũ. S.i.l.ſtipło.S.ſiue aũt.j. 7 ne ⁊ ingenij ⁊ etat.facit ad id qð di de oꝑ.no.nũ.¶ ¶Scðo nõ ꝙ obligat ad factũ ĩ ultia uolũta/ te pciſe tenet ad id ut h.ita ĩtelligit Ja. de are. ⁊ ita ego iĩtelli⸗ go ĩ.l.ſtipulationes nõ diuidunt.j.de v.ob.⁊ ibi pono rõnẽ. gatũ nõ ualet ꝓpter incertitudinẽ ut.l. cũ poſt. S. ge ner de iur. do. So. hoc eſt fauoꝛe alimẽtoꝝ ut.l.ſicui annuu. j.ti.. facit. . ti..l. qdã. Itẽ tene mẽti ꝙ hᷣ dicit ſʒ qlitatẽ ꝑſo/ xiI. ſ. ad carbo. l. de bonis. §. nõ ſolũ. ubi dicit ꝙ ꝗs dʒ alteri tradere inſtra uel inſtruere aliũ qð intellige ᷣm quglitatẽ ꝑpſone ut hic. H ſic ¶Op. S.tl.ij.l. ſi buus legat.S. ſi ta. Di ecit hoc ꝓnomẽ H̊ tollit ↄꝛiũ qð declara ut ibi plenius dixi ⁊.j.e.l.ſi tibi ge. Lan . PF 1 MDp. de. l. quotiẽs. ⁊. On dubmum. . tale.j.de ↄdi.⁊ demon. BGBlo. ſoluit trib modis.pᷣ̊ ꝙ habuit reſpectũ ad iura noua fʒ q iſta cõditio põt adijci.ſ.ſi nõ nupſerit ⁊ põt graua/ riſi nupſerit. Mõ placet qꝛ nõ eſt ueriſiłe ꝙ iſta.l.cogitauerit de.l. noua. Quare gl. dicit ꝙ h dictio ꝗn põt accipi.i.ꝙ non Legatũ ĩcertũ relictũ in his q̃ alimẽ B ichus. ta reſpiciũt ualet.h.d.¶ Op. ꝙ le/ Tſic ↄcoꝛdat cũ Sꝛijs. Iſta ſo.nõ placet qꝛ ↄtra mẽtẽ huius.l. Scvo mõ accipit ꝗn pꝛo ꝙ ⁊ ſic affirmatiue.⁊ tũc ad ium rũdeo ꝙ hᷣ teſtoꝛ expꝛeſſit ſiue nupſerit ſiue nõ reſtituat lega⸗ tũ ſed diuinare ẽ. Ael meliꝰ h ſimpliciter reliqt fideicõmiſſũ. nõ ĩ penã ſi nupſerit.de iſta dictiõe ꝗn ꝙ põt accipinegatiue T affirmatiue hẽs in.l.ubi.S.j.S.de tu.⁊ cu.da.ab his. „. 6 paria ſũt nolle uẽdẽ ⁊ nõ iuſto ¶ Sed et ſicu 1. 5io uẽdẽ. ¶Quũo gd ſi eſt du biũ ĩter emẽtẽ ⁊ nẽdẽtẽ qð ſit iuſtũ pᷣciũ. Rñdeo iudex adhi/ betur ut.l.alino.S.ſiquis ex lege de ſideicõmiſ.li. Sʒ quid ſi dñs nõ vult uẽdere.Certe tunc iudex coget eũ uẽdere ut.d.l. alũno. qð nõ. 1 l ſütateſol l egatũ relictũ ĩ uolũtate ſolẽni ꝑ uolũ iure. g min ſolẽnẽ nõ ĩtelligũ aeltoroud⸗ catũ.h.d. Aix.i.nullo modo ᷣm NHi.¶ Op.vʒʒ Di. ꝙ ſideicõmiſſũ relictũ ĩ p teſtõ nõ debeat lʒ ſequẽs uolũtas ſit iualida ut.l.⁊ ſi trãſfera.j.de adi.le.⁊.l.fideicomiſſũ.C. de fi⸗ deicõ.⁊.l.plane.iĩ pn.S.de le.j.Rñdeo.ll. ꝛie loquunt᷑ qñ le/ Panu expᷣſſe adimit.vñ lʒ adimat ĩ uolũtate iutili nõ tñ debet ſʒ qñ tacite adimit ↄdẽdo alia nolũtatẽ.tũc ita demũ videt᷑ uel le reuocare ſi ſequẽs uolũtas ualuerit. Cõtra h̊ dictũ videt᷑ gl. hq̃ icipit qð ſemꝑ pᷣſumit.ꝗ dicit ꝙ in dubio ſemp videt uelle reuocare niſi ↄꝛiu ſit liqdũ.ſʒ debes ĩtelligẽ qñũ ſcom teſtm eſt ualidũ als eẽt ↄ iſtũ tex.⁊ hoc tʒ Qi.i.l.noꝛmã.ĩ fi. C.de teſ.⁊ iſta ẽ ueritas. ¶ Op. de.l. iij. S. i. T. l. ij.j. de adi. leg. ubi taci te reuocãt legata ex uolũtate minus ſolẽni. So.ibi pᷣumit uo lũtas adimẽdiex alio q; ex nono teſtõ.ſ.ex inimicitijs.ĩ teſtõ eni põt ĩeſſe illa ↄditio ꝙ ita demũ ĩtelligat᷑ reuocatũ pmũ te/ ſtamẽtũ ſi ſcm ualet q ↄditio ceſſat in inimicitijs.¶NMꝛo de claratiõe mae pñtis qᷓro poſito ꝙ pᷣmũ teſtm̃ fuerit ualiduʒ ⁊ ſcpᷣm fuit iualidũ ex cauſa pᷣteritiõis uel exhẽdatiõis vñ lega ta remanẽt ſirma ex ſcdo teſtõ ꝑ auc.ex cauſa.utrũ relicta ĩ pᷣ ſint nulla. Rñde ⁊ dic pmũ teſim remanẽ ualidũ qͥ ad inſtitu tionẽ hẽdũ ⁊ ſic qͥ ad hec iura antiq̃ nõ coꝛigunt ut.lʒ.ſi filius ꝗptãte de li.⁊ poſthu.⁊ iſti.de exhẽ.li.ĩ pn.ſʒ ꝗq ad legata pᷣ mũ teſtm tolli᷑ ꝑ ſcom.caſus ẽ q̃ſ de hoc ĩ.l.fi.õ.de hẽ.iſti.⁊ fm hoc erit dare caſũ ꝙ ꝗs decedit qdãmõ cũ duobꝰteſtis qꝛ pmũ ualet q ad iſtonẽ heredũ. Itẽ petunt legata ex ſcdo teſtõ tanq; ex teſtõ ⁊ actiõe ex teſtõ q; ĩ coꝛpoꝛe dic tanq; nõ reſciſ ſuʒ teneat teſtm. ¶ Qũo pceſſit pmũ teſtm ſolẽne demũ teſta toꝛ adhibit.vij. teſtib dixit nolo pmũ teſtmualẽ an ex hoc pᷣ mũ teſtm̃ ſit ſublatũ. Tex.ꝙ nõ ĩſti.q.mo.te.iſir. .pe.Ego dicerẽ ſic ſalua neritate.tu debes ſcire ꝙ ſicut legata ⁊ cetera alia qᷓ i teſtõ ſeribunt reqrunt ↄſirmationẽ ꝑ hẽditatis aditio nẽ. ita adẽptio ſiqᷓ ſit reqrit ꝙ ↄſirmet Perecttate adita ⁊ iõ dẽ hẽditas a ſeipſo adimi aõ põt qꝛ nõ ẽ cuius aditiõe adem/ ptio ↄfirmet ut.l.q ⁊ ſ ſub oditiõt.de hẽ.iſti. Mõ ad ꝓpoſi⸗/ tũ ſi teſtõꝛ coꝛã ſeptẽ teſtib dixiſſet ſic uolo pmũ teſtm nõ ualẽ q uolo decedẽ ĩteſtat tẽ videt reſtituẽ uenlẽtes ab ĩteſtato ⁊ p aditionẽ ueniẽtiũ ab ĩteſtato adẽptio ↄfrmabit ut.l.ſiquis ſta.S. de hẽ.iſti.⁊ ſic ademptio ualet. Sed ſi ſunplicit᷑ dixiſſet uolo teſtm nõ ualẽ nõ eẽt reuocatũ niſi curſu.x.annoꝝ ut.l. ſã cimꝰ. C. de teſta.⁊ ĩſti.q.mo.te.ifir.S.pe.Facit ad pᷣdicta q8 videbitis ĩ.l.ſi certarũ..ſi eodẽ.de teſ.mi.⁊ qð ibi dicet᷑.C¶õ⸗/ tra hoc fac.l.cãcellauerat.S.de his ꝗ ĩ teſta.delẽ. t.l.pxi.eo. ti. Gl. ſoluit ibi puenit ad actũ facti.ſ.cacellãdo.ſʒ.q.nr̃a loq/ tur qñ ſtetit ſolũ i vbis ita nõ.d.l.cacellauerat.x.d.l.noꝛma. C. de teſt. ⁊.d.S.pe.Cõtra hoc młtũ foꝛtit᷑ facit.l.nihil itereſt. ſj. de adi. le. Sl. dic ꝙ id qð dicit tex. nil itereſt iducat᷑ an adi⸗ Mat.i.ſolẽnit᷑.ſʒ iſta adẽptio nõ ẽ ſolẽnis ut dixi.¶ Qüũo dicit teſtõꝛ ĩ ſco teſtõ ĩualido caſſãs ⁊ irritãs oẽm aliaã uolũtatẽ ⁊ teſtm̃ qdð feci uolẽs iſtud teſtm oĩb pᷣnalẽ.qro an vigoꝛe oĩu hoꝝ uerboꝝ pmũ teſtm ſit caſſũ lʒ ſcoʒ ſit nullũ. Rñdeo caſſa tio ⁊ cãcellatio reſtrigit᷑ Fʒ cauſã caſſatiõis uel cacellationis ut. l. caãcellauerat. S. de his qͥ tel.delẽ. ⁊.l.q ex libis.S.teſtõ. j.de bo.poſ.ᷣm tab. M5 ad ꝓpoſitũ iſta caſſatio uel cãcella tio videt facta reſpectu ſcuteſti qꝛ vult iſtud vltimũ pᷣualere ⁊Z iõ ſi iſta ultĩa uolũtas nõ valeret nõ ualerent iſta uerba caſ ſas ⁊c.⁊ nil oparent.hoc ꝓbat᷑ in.d.S.teſtõ.⁊ ĩ.d.l.cãcellaue rat.ubi ↄtẽplatiõe eoꝝ ꝗ ſũt ſcriptiĩ pᷣ teſtõ ſuit facta cãcella/ tio ſcᷣi teſti.iõ nulli alij ꝓdeſt ⁊ ita erat ĩ caſu nro.⁊ idẽ ſi in ſe⸗ cuũdo teſtõ iualido eſſẽt appoſita yba. Si nõ ualet iure teſti ua leat iure codicilloꝝ. qᷓsba opani ut debeant᷑ legata a ueniẽti bus ab iteſtato ⁊ iõ ſcõm teſtm ↄfirmat ꝑ aditionẽ ueniẽtium ab iteſtato tẽ pmũ ẽ iualidũ q; ula clauſula caſſãs ⁊ irritãs cõ ſirmat᷑ ꝑ aditionẽ ueniẽtiũ ab iteſtato. Mꝛedicta ſũt va qñ p̃/ ceſſit uolũtas ſolẽnis nõ hñs clauſulã derogatoꝛiã.tũc eni ꝗd opꝑent᷑iſta ba caſſas ⁊ irritãs dicq i.l.ſiqs ĩ pn. teſti.j..o. Atibi. Mõ põt petilegatu niſi cauea᷑ de mõĩ plẽdo. h. ð. Mp. ꝙ legat ari 'nõ debe at cauẽ ut.l.lito. S. largi. .ti. j. So. ibi fuit elect'ut nudu miniſter ⁊c executoꝛ. de executoꝛe aũt ⁊ nudo miniſtro an ⁊ qñ debeat cauẽ videbitis ĩ.l.diu ſicui pluſq; ꝑ.l.fal.qð nõ. de legatario an ⁊ qñ debeat cauẽ de mo ĩplẽdidixi plene in. l. b' diebꝰ. S. termilius deↄdi. ⁊ de. . ATres Hõ tex.ibiſed actionẽ de pcio ⁊c.ex qͥ thẽs ꝓ qñ nõ põt pᷣſtari res ad pᷣciũ cõpe actio lʒ ᷣdicat gl.iſti.de le.S.ſi res aliena.dixi plene ĩ.l.pla ne. F. ſi rẽ. S. de le.j.⁊ ẽ gl.i.l. fũdo. ad.i.faKal. n Atu. C Op. ad pᷣn. ⁊ videt᷑ nutu nõ poſſit re Riinq ut.i.diſcret.C.qui teſta.fa.poſ. So. ſſta eſt ueritas.qñq; aliqs ẽ mut' oĩno.qñq; aliqs nõ eſt oino mut tñ ꝓpt aliqð accides ppt᷑ moꝛbũ foꝛte nõ põt loq. Mꝛi mo caſii diſtingue ut.l.diſcreſ.qꝛ aut mut'a nã fuit aut uon ut ibi. Scðdo caſu põt relinꝗ nutu ut hic. Qũño qliter ĩtelli⸗ giĩ nutu. Rñdeo qñ ad iterrogata ↄſentit uel facit aliq̃ ſigna P q̃ uolũtas ei ꝓpẽdit᷑ut.l.iuito.S.ſi pupillo.j.ad tre.vᷣm Ja. De are.iõ notari ʒ ſic ſcribẽ cũ talis ꝓpter accidẽs loqui nõ poſſit interrogat aſſenſit humeris ⁊ annuit capite ut gl.dic. Pꝛedicta intelligo de eo qui nõ põt loqui nõ tñ ꝑdidit ĩtelle ctũ als nõ iubemn. C de teſta. I metud⸗ b romiſſi. Ego quero in. l. meui. S. duobus Vic eicõmiſſũ. .an teſtõꝛ poſſit Sbeobe 3 e.q ij regulã ꝙ due cauſe lucratiue nõ pñt ↄcurrẽ circa eãdẽ rẽ ĩ eũ dẽ. Hic videt᷑ tex.ꝙ ſic niſi defũctꝰ ⁊c.tñ iſta.l.non facit qꝛ H uoluit teſtõ: ꝙ aliud p̃ſtarei.ſ.eſtimatio płs aũt nõ poſſet di⸗ ſpẽſare ʒ illã regulã ut.l.huiuſmodi.S.ſi ſepꝛonius.S.de leg. j.dixi plene in.d.S.duobus. ¶ Columnis. Ex boc. 5. habes officiales qui faci⸗ u’üuruuulunt excoopiri domuz ꝓpter pignoꝛa male faciunt ut hic ⁊.l.cetera.S.de le.j. Igs in pꝛincipio teſtamẽti. Diuidit᷑ ĩ tres partes.pmo ponit dictũ.ſcdᷣo rõ deĩ. Fertio limitatio. ſcda ibi nemo eni. ttia ibiita H hoc dic. Si b ma uolũtas ẽ derogatoꝛia ultie p:ma ualet niſi pᷣma ꝑ ultimã ſpaliter reuocet.p.dð.¶ MHõ tex. ibi nemo enĩ ⁊c.¶ Mõ ex iſta ..pᷣ ꝙ ſlle cni bis legat᷑ bis dʒ he. ¶ Secũdo nõ Fuolu⸗ taj pᷣma derogatoꝛia dʒ reuocari ſpaliter ꝑ ſcdam. ¶ Tertio nõ ibinemo põt ⁊c̃. ¶ Op.ex glo.⁊ videt ꝙ ille cui bis lega tur ſemel tim̃ hẽe dʒ etiã ſi nõ ſint uerba derogatoꝛia ut.l.pla/ ne. 5. j. . de le. j.x.l. cũ centũ.j.de adi.le. So.itellige hic q le gant᷑ eideʒ res diuerſe. Vel qñ legat᷑ eadẽ q;titas a diuerſis heredib. ut.S.ti.j.l.ſi plurib.S.j.⁊.S.ti.ij.l.ſeruo alieno.S. ſiquis. Vel poteſt dici ꝙ legatur eadem qᷓtitas in diuerſis uoluntatib ut.l. quinquaginta.S. de pꝛoba. Ael poteſt dici hic loquit qũ vnũ legatũ ↄtinet plus alio qᷓ̃titate uel cauſa De legaß tertio. hm ea que dixi in. l. cũ centũ.de adi.le.in olbus iſtis caſib ille cui eſſet bis relictũ bis caperet niſi eſſet lauſula derogatoꝛia tunc enĩ capit ſemel tm̃ ut hic.⁊.l.ſi ita.S.ti.ij. Contraria nõ ob. q loquunt᷑ alijs caſib. ¶ Op.ſʒ gl. de. l. ſi mihi ⁊ tibi. fi. S. ti.ij. So. iſta dʒ ĩtelligi ſʒ illã qꝛ potioꝛ habet᷑ ultia uolũ⸗ tas uerũ ẽ ſi pe expᷣſſe poꝛis uolũtatᷣ peniteat als ſec' ut ibi. Op. ꝙ no ſit neceſſe ꝙ expᷣſſe peniteat eũ poꝛis uolũtatis ut.l. f.ĩ Pn. S. ti. j. Dicit gl. dic ut ibi ⁊ ibi ſoluit qm ibi eſt qdã clauſula derogatoꝛia tacite ſũpta a ꝛio ſenſu ⁊ tũc nõ ẽ neceſ ſe ꝙ illa clauſula expᷣſſe tollat ſʒ ſufficit tacite tolli.Sicut eniʒ ĩqucit᷑ tacite ita tacite tollit.h fuit expᷣſſa clauſula iõ expᷣſſe dʒ tolli. Di.tʒ iſtã ⁊ cõit oẽs moderni doc. Contra iſtã ſo.videĩ 3. de iure codi. l.ↄfciunt. S. fi. So. ibi ĩteruenerũt duo.ſ.pma uolũtas derogatoꝛia tacite. Itẽ codicilli poſterioꝛes ꝑ qᷓ̃ duo ſimul ↄiũcta videt codicilli medio tꝑe facti nõ ualẽt qſi in/ teriʒ ſuerũt ĩpẽdẽti. Idẽ dicerẽ ĩ caſu.ð.l.fi.v.ti.j.qꝛ ſi feciſſet epłaʒ nõ obſignatã ⁊ ultio aliã obſignatã ꝙ ꝑ ultimã ↄiũcta nuolũtate pma ſcda nõ ſignata nõ ualeret. ar. d. l. ↄficiunĩ. F. fi. Al ad ſo.d.l.fi.in hn.dic ſʒ NMe.ibi dauſula derogatoꝛia nõ erat tacite uel exp̃ſſe qꝛ ibi fuerũt vᷣba adiecta ad augmen tũ ut ĩducãt fideicõmiſſũ iõ nõ iducũt diminutionẽ ⁊ etia iſta ſatis placet. ¶ Op.de.l.diui.S.licet.s.de codi.Nic glo.j.ꝙ ſequẽs uolũtas emanãs ſimplicit ualet ipſo iure ſed tollit ope exceptiõis ut H. Iſta nõ placet qꝛ in.l.ꝛia inuit ſequẽtẽ uolũ tatẽ hzie plenũ effectũ. Alia ſo.ẽ ꝙ aut iſta vba ponunt᷑ ĩ eodẽ teſtõ qͥ legat ⁊ ẽ neceſſaria ſpãlis reuocatio ut h. Aut ponunt᷑ T alio teſtõ ⁊ tũc nõ ẽ neceſſaria ſpalis reuocatio ita dicũt qdã Iſta ſo. ẽ 5 iſtũ tex. q; h dicit ĩ eodẽ teſtõ ul codicill. vñ ſiue le ſet ĩ teſtõ ĩ qͥ fuerũt uerba derogatoꝛia ſiue ĩ codicillis poſtea acꝭ requirit ſpalitat᷑ reuocatio qre alij dicũt dẽia eſt utrũ iſta clauſula derogatoꝛia ponat᷑ anteq;ᷓ leget uel poſtea. Iſta ſo. repꝛobat᷑ ꝑ gl.⁊ bñ.q; i.l.ꝛia fuerũt appoſita vᷣba derogato ria ad finẽ ſic h.qre gl.ĩ.l.ñ:-ia.dicit ꝙ ualet poſterioꝛ uolũtaj ut ibi uerũ ẽ ſi ſpalit pma reuocetut h.⁊ hac tʒ Di.ꝗdam ut Ol. ⁊ An.de piſis ꝗ repetijt iſtã.l.ſoluit alit ⁊ hoc videt᷑ ſẽti re Ja. de are. ut dicam ꝙ ĩ.l. ꝛia fuerũt vba derogatoꝛia ſo/ lẽnitat q ſolẽnitas ẽ iuris publici iõ reuocat ꝑ ſinplicẽ laʒ uolũtatẽ qꝛ de facili resredit ad ſuã nãʒ ut.l.ſi vnꝰ.S.pactus S. de pae. Poi vo ſuerũt vᷣba derogatoꝛia circa legatũ ſeu uo lũtatẽ legãdi qꝛ teſtõꝛ põt tollẽ ſicut vult cũ a ſua uolũtate de pẽdet iõ reqrũ ſpalis reuocatio ut h. Aidete ſi teſtõꝛ ibi dixiſ ſet ſic uolo ꝙ ĩ codicill meis reqratiſta ſolẽnitas ꝙ ego me ſb ſcribã ⁊ mea manu ſignẽ nec dixiſſet plus tũc ſo.eoꝝ cõtinet ueritatẽ. eſſẽt eni vba derogatoꝛia ſolẽnitat tm̃ nõ uolũtati⸗j ⁊ p aliã uolũtatẽ ſimpir emanãtẽ ſine alia ſolẽnitate tollerent᷑. Hoc hẽsi ſili i.l.humanũ cũ gl.C. de legi.ſʒ ĩ caſu.S.licet te ſtatoꝛ pceſſit ultra.dixit enĩ no alit᷑ codicilliualeãt niſ fuerint mea manu ſubſcripti ⁊ ſic fuerũt derogatoꝛia uolũta ſic hic qꝛ uoluit alit᷑ ualẽ.⁊ qʒ ibi dẽde ſolẽnitate ponit ↄditionaliter ſz diſpoſitiue poni tm de uolũtate vñ iſti male dicũt.Quare dic ut dicit Slr Di. ꝙ illa lex itelligat᷑ ſʒ iſtã ⁊ hoc tenuit Ci. diſputãdo b̊ me audiẽte. ¶ Op.de.l.ubiita.j.de dona.cau. moꝛ. Rñdeo ibi traſiuit in ſpẽʒ ↄct iter viuos iõ nõ lʒ penitẽ ut. l. ſic. C. de ac. ⁊ ob.⁊.S.cõmo.l.iĩ comodato.S. ſicut.̊ vo ſtetit ĩ ſinib ultime uoluntas.¶ Op..de uſu ⁊ ha.l.plenuʒ S. eqtij.x.l.ſicut.C. de teſ.mili.ubi teſtõꝛ ſciẽs hʒe ſe filiũ vidẽt᷑ eũ exhẽdare. Aidet᷑ eni loꝗ ʒ ↄditionẽ ei de q loquit᷑i.d.S. egꝗtij. So.ibi nulla pᷣceſſit xpꝛeſſa clauſula derogatoꝛia h ſe cus. ¶ Expedit ↄꝛijs uenio ad qõne ⁊ gl. h qrit lex iſta loqt qñ pᷣceſſeruũt vba derogatoꝛia legati.ꝗd ſi pceſſerũt vba dero gatoꝛia teſti utputa dixit ſi aliqð teſtm fecero nolo ualẽ. ułdi xit nolo ualẽ alið teſtm niſi ſit tibi aſcripta tal oꝛo ułtale ꝗd. Piẽ gl. ꝙ ſcᷣm teſtm nõ ualet niſi expᷣſſe peniteat poꝛis teſtĩ Iſta. q.põit Di.i.c.qð ſemel placuit de re.iu.li.vj.⁊ qdã hñt ic T ibi arguit pꝛo ⁊ ꝗq omitto cauſa bꝛeuita ipſe determi/ nauit ⁊ derminat gl. ʒ Ja. de are. determĩat ) ⁊ dicit ꝙ ſcoʒ teſtm ſimplicit emanas ualet ipſo iure ⁊ pmũ tollet᷑.qꝛ nemoõ põt ſibi auſerre liberã teſti factionẽ.l.ſtiplo hoc mõ de v.ob. ſʒ ꝑ iſta aufert᷑ libera teſti factio ergo nõ ualet.ꝓ hoc.l.diui. §. licet. S. de codicl. Mõ ob.iſta. l. c.l.ſi mihi ⁊ tibi. . in lega iis. S. de le.j.qꝛ Hͥ fuerũt uerba derogatoꝛia act teſtãdi.vnde clari diſtinguẽdo dicit ꝙ qñq; uerba ſũt derogatoꝛia actus teſtãdi.qñq; ſũt uerba derogatoꝛia cuiuſdã ſolẽnitat teſtamẽ ti.qũq; uolũtatis. Pꝛimo caſu nõ ualet qꝛ nõ põt ſe facẽinte ſtabilẽ ⁊ eẽt ↄ̊ bonos moꝛes ut.d.l.ſtipulatio. Scðo caſu nõ ualet qꝛ nõ põt mutare ſolẽnitatẽ ꝗᷓ eſt iuris publiciut.d.S.li cet.Tertio caſu ualet ſi expᷣſſe de pᷣma peniteat qꝛ expᷣſſa re/ uocatio reꝗritur ut.l.ſi mihi ⁊ tibi.S.ſi.ð.de le.j.⁊ h ita dicit Ja.de are.⁊ An.de pi.ſequẽdo euᷣ.Ci.in.l.ſancimꝰ.C. de te ſta. recitãdo hãc opi.dicit ꝙ hec opinio ſaltẽ ĩ cathedra eſſet pulchꝛa opi. Poſtea Ci.me audiète hoc diſputãdo determi nauit ↄꝛiũ dicẽs ſic. Non eẽt uerũ ꝙ ꝑ hoc ipſe efficit᷑ ĩteſtabi lis imo põt ſacẽ aliud teſti qñũcũq; vult ſʒ opʒ ꝙ nos ſimus certi ꝙ ipſe uelit.Cũ enĩ iſta vba hẽant vum cuiuſdã ꝓteſtatio nis pambule talis ꝓteſtatio declarat in ſequẽti teſtõ deeſſe. ut l. at ſiqs.S.pleriq;.S.de religi.⁊.l.ꝗ in aliena ĩ fi.s.de acqui. hẽ. Sequẽs ergo teſtm̃ nõ ẽ teſtm qꝛ lex pᷣſumit ĩ eo uolũtatẽ deeſſe niſi i ã reuocationẽ faciat de pmo. Vſñ nõ eſt uerũ ſit ĩteſtabil.idẽ tenebat NRai.de foꝛ.⁊ ego idẽ puto.declara o tñ latiꝰ. Et aduerte ſi teſtõꝛ dixiſſet tm nolo me poſſe facẽ aliud teſtm̃ ⁊ nolo me poſſe mutare tale teſtm ulł nolo me poſ ſe penitẽ ⁊ nõ dixiſſet ultra tũc fateoꝛ uerũ dictũ Ja.de are.⁊ ſeqtiũ qꝛ teſtõꝛ ſolũ diſpoſuit circa ipſã poſſibilitatẽ teſtãdi ⁊ nõ circa uolũtatẽ qᷓ debeat ĩ futurũ deeſſe ⁊ h nõ põt facẽ ꝗa nõ põt ſibi auferre liberã teſti factionẽ ut.l.ſtiplo hoc mõ de v. ob. ⁊ iõ gl.i.l. i mihi ⁊ tibi.S.i legat.S.de le.j.male loquit ⁊ bñ eßbe ił ꝑ Ja. de are.ſʒ ſi dixillet ſi fecero alidð teſtm̃ nolo nalẽ.hoc nõ diſpõit circa poſſibilitatẽ teſtãdi ſʒ diſponit circa uolũtatẽ quã dicit deeſſe in futuro iõ regrũ ꝙ expᷣſſe reuocet ut appareat uolũtatẽ deeſſe ĩ ſequẽti teſtõ quã lex pᷣſumit deeſ ſe ꝓpt vba pᷣambula derogatoꝛia. ¶ Nꝛo declaratione nfe mae ex gl.⁊ doc.q̃ro h fit mẽtio de dupliciuolũtateĩ vna fue rũt vba derogatoꝛia ⁊ poſtea ẽ ſecuta alia uolũtas.q̃ro de p/ ma uolũtate ꝗd ſi iſta uerba derogatoꝛia ſũt appoſita ĩ uolũ/ tate min ſolẽni. Rñdeo nerba derogatoꝛia hñt vim cuiuſdã adẽptionis ut hic nõ.ĩ gl.magna.⁊ lõ ad hoc ut adimat hẽdi tas dʒ fieriĩ uolũtate ſolẽni qꝛ i codicillis dari uel minui hẽdi tas nõ põt nt.l.ij. C. de codicil.⁊ opʒ ꝙ adimat᷑ ĩ tali uolũtate ex qua poſſet adiri hẽditas ut dixii.l.ſi iure.ð.e.Sʒ in adem ptiõe legati nõ reqrit tãta ſolẽnitas ut.l.ſi ita.S.de leg.j.⁊ ibi nõ.x.l.ſideicõmiſ. C.e.ti.x.l.hẽdes palaʒ.S.j.õ.de teſta. T.l. datũ. C. de le.⁊ vide Aʒo.iĩſũma ĩſti.de teſta.oꝛ.S.illud etiã. CAQuero qd ſiiſta vba derogatoꝛia ↄtineant᷑ in teſtõ rupto ey cauſa pᷣteritiõis uel exhẽdationis an oſeruent᷑ talia uerba derogatoꝛia ꝑ auẽ.ex cauſa. Putarẽ ꝙ inquãtũ iſta vba cõ tinẽt adẽptionẽ hẽditatis ⁊ ſic reſpicerẽt inſtõnẽ tũc nihbil ua/ lent.ſʒ in;ᷓtũ reſpiciũt legata ⁊ ſideicõmiſſa tũc ualẽt ꝑ dictaʒ auc᷑.ex cauſa. ¶ Venio ad ſcdᷣm teſtm̃ dixi ꝙ ẽ neceſſe ꝙ per ſcðm teſtm ſpãliter peniteat de pᷣ.qd ſi teſtõ:ĩ ſcdᷣo dixit ſic ⁊ hãc meã ultimã uolũtatẽ eẽ uolo ⁊ oĩib pᷣualẽ caſſas ⁊ vrritãs teſtm factũ manu cuiuſdã noꝛij talis uel alteri cuiuſcũqʒ an ſufficiat.queſtio eſt an in eo ſufſiciat ꝙ ſiat mentio de teſtame to ſimpliciter in quo ſũt uerba derogatoꝛia.an eſt neceſſe ſiat metio de uerbis derogatoꝛijs. Ol. hic videtur uelle ꝗ ſut ſiciat ꝙ ſiat mentio tm̃ de pᷣmo teſtamẽto nec dicit aligd de uerbij derogatoꝛijs. ⁊ vba Hi. h videni ſonare.j.e.qd ſemel. ex de re.iur.li.vj.Alibi gl.dicit ꝙ nõ ſufficit mẽtionẽ ſieri de uerbis teſti ſʒ dʒ fieri mẽtio qlitatis teſti ut dicat nõ oſtãte ta li teſtõ ⁊ uerbis derogatoꝛijs ĩ eo ĩſertis.ita nõ.i.l.ſi mihi ⁊ ti bi. S. in lega.S.ti.ij. Quid dicem?*. Pꝛeuit ſi bñ põderatis tex. hᷣ poſitũ ĩ fi.pncipij videt regrere duo. Pꝛi:no ꝙ ſpaliter peniteat poꝛis uolũtatis.ſco ꝙ ↄꝛiũ aſſerat eius qð pᷣ dixe⸗ rat ut h.ibi ſʒ h italocũ ⁊c. Dico ergo ꝙ debem iĩſpicẽ uerba derogatoꝛia q̃liter ſint ocepta.ſi eni ſũt ↄcepta ſᷣm eũ moduʒ 9 pmo ĩ gl.ponitut ſi aliud teſtm̃ fecero nolo ualẽ tũc reuocã do pmũ teſtm noĩatiz ⁊ dicẽdo h ultimũ uolo ualẽ videt ſatiſ factũ huic.l.qꝛ ſpaliter pᷣmi teſti facit mẽtionẽ ⁊ dixit ultimuʒ ſe uelle ualẽ ⁊ ſic aſſeruit ↄꝛiũ ei qð pus dixerat. Sed ſi poni mus vba derogatoꝛta eẽ ↄcepta ſᷣm alios modos poſitos in gl.qꝛ dixit ſiqð alið teſtm̃ ſecero nolo ualẽ niſi ſit talis ſolẽni⸗ tas tũc opʒ ꝙ dicat caſſãs ⁊ irritãs aliud teſtm ⁊ uerba dero gatoꝛia ibi poſita als nõ videt᷑ aſſerere ↄꝛiũ ei qð p dixit.⁊ ſic ſtelligo gl. in. d. S. in legatis. ¶ Sʒ q̃ro ſi eẽt ponẽ caſũ ĩ quo ſufficeret reuocatio gnãliter facta dicẽs caſſas oẽ aliud teſta/ mẽtũ meũ in q ſut uerba derogatoꝛia ⁊ h uoluit pᷣualẽ. Rñ/ deo ſic ſi vnũ tm̃ ſceſſit teſtm̃ ĩ quo ſũt uerba derogatoꝛia ut l.ij. S. de li.⁊ poſthu. ¶ Quero qd ſi teſtõꝛ dixit ſic caſſans ⁊ irritãs oẽ illud teſtamentũ qð ſeciſſet. ⁊ ſi in eo eſſẽt vba dero gatoꝛia ſub qᷓcũqʒ ↄceptione uerboꝝ an ſufficit. HNic videt ꝙ nõ qꝛ tex. reqrit ꝙ ſpalit reuocet. ⁊ ilud dẽ ſpaliter ſeri qð eſt a gnãlitate exẽptũ ut.l.itẽ apud Lbeone , hedictũ.j. de iniur. ⁊.l.j.F. ſi dixerit aliqs.j.de publica. ⁊.l.fuis urbanis ĩ ſi..e. Sx iſtud nõ eſt exẽptũ a gnalitate ergo nõ eſt factũ ſpe tialiter. Ego dico ſic ꝓut dixiin materia ſubſtitutiõis vulga/ ris.in.l.j.in fi.s.de vulga.⁊ pu.aliqd põt expmi tribus mo/ dis.qũq; gnãliter qñq; ſingulariter quãdoqʒ particulariter dete en ſabi mnus eto ſeu dci. tati neni lan ſact epof rer ir de tr olo rc cet des enie h dep/ 6 ci hii tete bbi l. o be 1/ 1 — —☛ —— — S=. — 2 ſicuti eſt dare genus ⁊ ſpẽs in diniduuʒ.Alliquis ergo poteſt noĩari ſub noĩe generis ſpẽi ⁊ ĩidiuidui.Dic ergo ꝙ ultia uo/ luntas ſeu teſtm̃ qð ẽ teſt atio mẽtis ẽ nomẽ genenis ⁊ iõ dicẽ do caſſãs ⁊ irritã oẽ aliud teſtm ⁊c.nõ ſufficet niſi qũ; vnũ tm pceſſit ut dixi ſupꝛa.⁊ hoc tʒ gl.? Pi.Sʒ ego dico ꝙ dicen/ do etiã ſi eſſẽt vba derogatoꝛia videt᷑ expmi ſpaliter ꝙ teſtã q dã hñt vba derogatoꝛia qdã nõ.⁊ iõ ſufficit ꝙ ſpaliter fiat no na reuocatio ⁊ ſb noie ſpẽi ut h dũ dic ſpãlit. Mꝛet᷑ea ꝓbo ꝑ tex.ſiliꝰ iter cetos nõ dʒ exhẽdari ſʒ noĩatiʒ.⁊ itelligiᷣ noĩati 2— nõ dicẽdo exhẽdo libos nomẽ gñis qꝛ cõpꝛehẽdit nepo tes ⁊ ultioꝛes ſʒ dʒ fieri exhẽdatio noĩe ſpẽi ut exhẽdo ſilios uel ſub noie ſingulari ut titiũ ⁊ dẽ ſieri noĩatiʒ.ut.l.titiꝰ in pn. S.de lib.⁊ poſthu.⁊ ita dicit in ppoſito qꝛ ſuſſiceret ꝙ reuoca tio fieret ſub noĩe ſpẽi ⁊ at mẽtio teſti ⁊ qlitat teſti. ¶ Qũo gd ſi vba derogatoꝛia ſũt ita ↄcepta ꝑ hec vba ꝙ ſi alid teſta mẽtũ fecero nolo ualẽ niſi ſit obyuata talis ſolẽnitas ⁊ ſi in eo ſuerũt poſita vba reuocatiua iſtius clauſule nolo reuocatio/ nẽ ualẽ ꝗd iuris. Puto idẽ qꝛ qcũq; mõ ſint facta uerba de rogatoꝛia ſi poꝛis uolũta faciũt mẽtionẽ ⁊ etiã q̃litatis teſtiĩ tñ nõ eſt neceſſe ꝙ uerba ſingularit᷑ expmat.ſufficit eniĩ ad re uocationem ꝙ ſit reuocata ulla clauſula derogatoꝛia ut hic. CAQuero an ſit aliqð remediũ ꝙ pmũ teſtm nõ poſſit reuo/ cari.Quidã ꝙ ſic dicẽdo ſic volo hoc teſtm ualẽ ⁊ cnnget me mutare ⁊ aliud teſtm̃ facẽ nolo ualẽ qꝛ illud erit ſunulatũ ſictũ ⁊ ꝑ metũ factũ õ uolũtatẽ meã ne ĩcurrã idignationẽ cõ ſanguineoꝝ ⁊ ſic pteſtoꝛ ꝙ ꝑ ulud nõ ĩtẽdo alicui aliqd dare tũc ſcdᷣm nihil ualet etiã ſi expᷣſſe poꝛis peniteat teſti ſj pᷣmuʒ qꝛ plus ualet tc̃.ut.C.plus ualere 5 agit ꝑ totũ. Itẽ ipſa p teſtatio declarat aium nõ eẽ nec uolũtatẽ ĩ ſcðo ut.l.ſiq ĩ alie na..ſi.S.de acꝗ.hẽ.facit.l.in ↄcubinatu.S.de ↄcu. Hoc nõ placet.nã ꝑ pmũ teſtm nõ pbatr᷑ ſcᷣm ſimulatũ nec factũ ↄtra nolũtatẽ.nã ſufficit pᷣmã uolũtatẽ reuocatoꝛiã eẽ reuocatam ut dixiſupꝑꝛa.nã ſicut tũc uolebã pmũ teſtm ualẽ ⁊ ſcõᷣm eẽ ſi ctũ ita mõ pᷣme nolũtatis penitet ? nolo ſcdm ualere. Itez ꝑ pmũ teſtm non ꝓbat met nec dolus ut.l.metũ.C.qdð metus cau.C. de trãſac.l.ſi maioꝛ.⁊ de dolo.l.dolũ.nec etia inducit aliqꝗd ueriſile ſufficiẽs ad arguẽdũ dolũ uel metũ.ut. C. de trã ſac.l.ĩiterpoſitas. Remanet ergo ſolũ nuda uolũtas ꝓhibito ria qᷓ põt reuocari ut dictũ eſt. ꝛeterea ſi teſtm ẽ factũ pñti/ bus vicinis ⁊ ↄſãguineis pᷣſumit ceſſare metP⁊ dolus ut.l.trã ſactionẽ.C.de traſac.Alij dicũt ꝙ fiat ſic.ſ.ꝙ ĩ pmo teſtõ di/ cat ſi ↄtingat me facẽ aliud teſtm tũc oia ꝗ ſcripta ſunt in iſto in illo ĩtelligant᷑ repetita.ar.l.poſthumꝰ.S.ſi.S.de iniul.teſta. ſ hoc nõ placet q; ſicut pᷣcedẽtes codicilli pñũt reuocari ita x iſta uolũtas. Añ puto ꝙ hoc caſu ſufſicẽt gnãlis caſſatio ois pᷣcedẽtis uolũtat. Añ alij dicũt ꝙ ſtãdo ĩ ſnib ultie nolũta᷑ nullũ eſt dare remediũ. Memo eni põt ſibi legẽ iponẽ a q̃re/ cedere nõ põt ut hic niſi traſeat ĩ ſomã ↄctut dicit Di.in.c. ꝙỹ ſemel. de reg. iur.li.vj.⁊ ita Ci.?⁊ An.de piſis ⁊ q̃ſi oẽs. Pi cat ergo ſic teſtõ: uolo hãc eẽ meã ultimã uolũtatẽ quã ꝓmit to nõ reuocare.Sʒ ſi ↄtingat me reuocare uel aliud teſtm fa . . — „— . cere exnũc dono ⁊ do oĩa bona mea tibi hẽdiĩſtituto uel tibi notario recipiẽti ꝓ hẽde iſtituto ⁊ ꝓ legatarijs eo mõ ⁊ ea fſoꝛ ma quã ego teſtõꝛ ſupꝛa dixi.Et ꝙ ultima uolũtas poſſit trã ſire ad ↄctũ nõ.p glo.in.l.hẽdes palã.l fi.S.de teſta.NHoc nõ eſt uerũ ⁊ ↄſulerẽ ↄꝛiũ ſalua reuerẽtia Pi. Nã ↄct ĩter xiuos facti ſub ↄditiõe ĩpoſſibili de iure uel ſub oditioe turpi ſũt niui liipſo iure ut.l.ipoſſidilis.⁊.l.gnalit.de v.ob.ſʒ iſta donatio eſt facta ſub ↄditiõe turpi ⁊ ↄ bonos moꝛes qꝛ apponi: ſi ↄti at me mutare teſtm ⁊ ſic aufert liberã teſti factionẽ ⁊ nõ ua/ etut. l. ſtipulatio hoc mõ de y. ob. ⁊ ſic reperi Di. cõſuluiſſe antecq; ſcriberet in.c.qð ſemel placuit extra de regu.iur.li.vj. CAQAño a4 ſi fieret ꝑ. modũ uẽditiõis dicẽs uolo iſtud teſtm oĩbꝰ p̃uale ⁊ uolo nõ reuocare ⁊ exnũc uẽdo ⁊ trado /ꝓ tãto pꝛecio qð pfiteoꝛ me hũiſſe. Aidet᷑ ꝙ ualeat.hᷣ eni nõ videoꝛ gr auari metu pene ne faciã teſtm̃ q; ſi in nditiõis euẽtũ ꝑfici᷑ uẽditio ergo alteri eſt res ⁊ meñ ẽ pciũ. Dꝛeuit puto nõ ualẽ — ſiue enĩ ego hẽrẽ plus de pᷣcio qᷓ res ualeret ſpe lucri iuitarer — ad mutãdũ teſtm ut hẽrẽ illud pciũ ſiue hẽrẽ minP nõ reuoca re metu pene ſiue hẽrẽ tãtũdẽ ⁊ hẽrẽ maioꝛẽ affectionẽ ad rezʒ qᷓ; ad pᷣci nel ecõtra. Et ſic ſemꝑ ĩuitarer ad mutandũ teſtm uł nõ ſpe pᷣmij q̃ ditiões a iure repꝛobant᷑ ut.l.ille aũt ĩ fi. de hẽ. iſti.⁊ ibi nõ. An aũt poſſit repeti pᷣciũ qð ẽ ↄfeſſus hũiſſe teſtõꝛ nõ eſt meũ tractare nũc.tñ dico ꝙ apud me illa ↄfeſſio pᷣcij fraude uel fraudis ſuſpitiõe nõ caret.Qũo ꝗd ſi teſta toꝛ dicit ſe nõ mutare teſtm ⁊ iurat nõ uenire ↄtra an põt po/ ſtea facere aliud teſtm. Spe.tãgit in ti.de ĩſtru.edi.S.cõpen dioſe..qꝗd ſiꝗſ iurauit.⁊ gloſatoꝛ decretoꝝ ponit. xlij.q.lj. . De legatis tertio. ultima uolũtas.⁊ multi doc.iuris canonici diſputauerũt eã. Vltimo Jo.an.diſputauit eã quã ponit ĩ mercurialib in.c. qð ſemel.de re.iur.li.vj.⁊ determinauit ꝙ ultimũ teſtm̃ ualet nõ obſtate iuramẽtotñ g ſacit ſcõm teſtm̃ ẽ piurus pbaĩ Hee. ſ.ex de ſpõ.du.Et ad argumẽta ↄꝛia rñdeo iurametũ eſt kuã qũ ut in.c.cũ ↄtingat ex de iureiu.c.quis de pac.li.vj.nã q̃ dã ſüt ꝗᷓ depẽdẽt ex mera uolũtate iurãtis nec hʒ neceſſe pprt hoc adire ptoꝛẽ tũc nõ obſtãte iuramẽto potit ð uenire ſʒ erit piurus.ſʒ ſinõ depẽdet ex mera uolũtate iurãtis ſʒ hʒ neceſſe adire pᷣtoꝛem tũc pᷣtoꝛ nõ dʒ eẽ auctoꝛ ꝑiurij iõ ueniẽtẽ ↄ iura mẽtũ nõ audiet pᷣtoꝛ.ita loquit.d.c.cũ ptingat.⁊.c.q;uis de pac.li.vj.⁊ ita loquit᷑ auẽ.ſacr̃a. Lex eni tibi ſuũ nõ tuũ dene gat auxiliũ.ut.l.ij.⁊ ibi nõ.C.ſi aduer.uẽ. Sʒ ego dico ꝙ nõ erit ꝑiurus qꝛ iuramẽtũ qð ẽ ĩterpoſitũ ſuꝑ eo qð eſt ↄð bonos moꝛe qꝛ aufert liberã teſti factionẽ ut.l.ſiiplo hoc mõ.j.de v. ob. ergo ⁊c.⁊ hoc tʒ Ci.⁊ Me.in.l.j.C.de ſacroſã.ec.⁊ An. de piſis hic. CQũo utrũ iuramẽtũ hẽat ſaltẽ vim vboꝝ dero Zara⸗lor ut ſcᷣm teſtm nõ ualeat niſ pmũ ſpalit᷑ tollat. Ai⸗ et mihi ꝙ Jo. an. determinet ꝙ ſic in.q.pᷣdicta ⁊ hoc puto uerũ.nã iuramẽtũ ĩterpoſitũ in teſtõ hẽret vim ut ĩpoꝛtet ꝑin/ de ac ſi diceret ualeat oĩ iure quo ualẽ põt.ut.l.cũ pꝛ.S.filius mjĩ eʒ. S.de le.ij.iõ puto ꝙ hẽat viʒ vboꝝ derogatoꝛioꝝ ⁊ reꝗ rat ſpalis reuocatio ꝑ illu.S.¶ ¶uero qd in ſtatut in vno p cedut uerba derogatoꝛia ⁊ aliud ſimplicit loquit an ualeat. tex.ẽ ⁊ gl.in.l.humanũ.C. de legi.dixi plene in.l.oẽs populi ð. de iuſti. x iur. Quero qꝗd in ↄctibꝰ. Dic per Ci. in.l. pa/ cta nouiſſima.C.de pac.⁊ per eũdẽ Ci.in.q.quã diſputauit que incipit pceſſit pna uolũtas ſequẽtib derogãs ⁊c. iles Mota iudex põt refuare factionẽ teſti dã/ ed onato qð Eg regulà iuris cõis qꝛ ſi nõ refuaret dãnat ad moꝛtẽ nõ poſſet teſtari ut.l.ei q.s.de teſ.⁊ de hoc q̃lit᷑ militi poſſit reruari ſactio teſti nõ.i.l.⁊ militibꝰ.C. de teſ. mili.ꝑ gl.⁊ ꝑ Ci.⁊ Di.ĩducit iſta lex ĩ argumẽtũ cũ alijs legi bus alk.i Slc iuger poſſit reßuare factionẽ ĩſtri nõꝛio ↄdẽna to de falſo ut h. In Zꝛiñ videt᷑ i.l.nõ põt.j.de ſur. Sʒ dic aut iudex fac cauſa cognita ⁊ põt. aut ſine cauſe cognitione ⁊ nõ põt ut.l.diu.j.de iniur. ⁊.l.qd ergo. F.pe⸗ grauioꝛ. S.de hij Qno.ifa.ita tʒ Di.⁊ Ci.refertĩ.l.⁊ militibꝰ..de teſta.muij. X im erfecto. Not textũ ibi decet editoꝛi. TQAuerit glo.ſ eſt creditoꝛ quõ WeNIO0Rl cadtt bſtindebitn. Dicti glo. intellige de creditoꝛe putatiuo uel de creditoꝛe ↄtra quem debitoꝛ eſt tutus exeetlione Duonahii. t dr VIle aſit. Zides ergo ꝙ diſiũctiua ponit pꝛo Me auũt. es qꝛ dixit ille aut ille ⁊ põt ab —– utroq; petẽ. qz male diẽ gl.⁊ rephẽdit᷑ ꝑ doc.qꝛ h nõ poni aut ꝓ et ſz ſtat ꝓpe Thẽdes tenent tanq; duo rei ut.l. ſi ex toto.S.j.S.de le.j.⁊ nõ.i.l.ſiue a cert.j.de du.re.⁊ ẽ tex. Iauc.ſiqñ.C. de ↄſti.pe.⁊ qð dẽ ĩ.l.pe.C.de v.ſi.ꝙ diſiũctius 1 2 ꝓↄiũcta poniũ ẽ uerũ qñ cadit ĩter ꝑſona grauataꝭ ⁊ ſt tanq; duo rei debẽdi ⁊ ꝗlibet ĩſolidũ tenet ſʒ Di.⁊ oẽs ⁊ bene. P i ραDicit Jac. de are. ſacit iſta. l. Cum in nerbis. ſ. q.nõ hʒ dubiũ ꝙ iudex nõ dʒz cõmittere cõſilio ſapienſ. ad ideʒ facit.l. pedicuł. 5. la⸗ o. de au. t ar. le. ⁊ videt expᷣſſũ in auc.de rce ⸗ ., Dꝛ bic p̃ſtare dʒ oẽ dãnũ. Cõtra in —— A— . qui. terlig 5eci e uẽditoꝛẽ.S.de act. emp.So.tenet᷑ ad oẽ dãnũ qð ↄtingit circa rẽ ſed ad dãnũ extrinſecũ ⁊ qʒ nõ ↄtingit circa rẽ ſed ↄtingit extra rẽ tũc ſe/ cus ⁊ ita itelligit iſta gl.que ĩcipit ⁊ qꝛ.ᷣm Di.⁊ bñ. 5p) CLegatũ ſilie in teſtõ non reuocat ꝑer le Aulo. ag factũ patri in codiclllis.h..d. õoponius. Elerba gnãalia pᷣterita nõ futura cõ/ teſtõꝛ iubet aliquẽ eẽ ↄtẽtũ aliqua re certa pꝛo his qꝗ in teſtõ re linq̃rat intelligit᷑ de relictis pure nõ ſub ↄditiõe.hoc dicit iſte nõbilis.S. ¶ Op.de.l.ꝗ rome.S.duo fres.de v.ob.ubi vide tur Sueft ſideicõmiſſũ futurũ.Dicũt qdã ibi rigoꝛ h̊ equi/ tas. Ael alit H fuerũt vyba pꝛis ĩter ſilios cuius uotu eſt ut ſilij hẽant hẽditatẽ.ſʒ ibi fuerũt vba ſtiplłonis ĩter ſres ⁊ ita videt᷑ gl. ſetire. Ael meliibi fuit male iudicatũ ⁊ debuit iudicari ut hdã ⁊ hãc opi.teneo p vᷣa ⁊ tenui ſemꝑ. ¶ Altimo facit iſte G. ad iſtã clauſulã uolo talẽ tali re eẽ ↄtẽtũ ⁊ ꝙ plus petẽ nõ poſſit.de quo dixi.S.e.l.ſideicõmiſſa. S.ſiqs ita ſcripſerit. (Juli Sidebitũ demõſtrat vñ ſoluat ſeu ut ex eo ſ⸗ U 1 US. ſolutio nõ videt᷑ grauat debitoꝛ R hẽs. h. d. Op.õ. ti.j.l.antepe.. ciuibus. So.ut ibi. ¶ Alterius pꝛehẽdũt.h.d.ſᷣm NHi. uel aliter. Si Be legatʒ tertio. op. ⁊ videtur eſſe grauatus debitoꝛ qꝛ debitoꝛ poteſt grauari ut. l. ſ Fuus. S. pe. S. ti. ij. x.l. ſi pecuniã.ſed h̊ dẽ ↄꝛiũ ergo ⁊c̃. So. ᷓ ꝑ iudicẽ alij coactſuit ſoluere uel nõ agnouit relictũ. Tu dic ꝙ põt grauari debitoꝛ uerũ eſt ſi teſtatoꝛ uoluit.ſed hᷣ apparet ꝙ teſtatoꝛ noluit grauare qꝛ vba legati nõ fuerũt di/ recta ad legatariũ.ſʒ yba executiua legati tm. vñ debitoꝛ ad ſolutionẽ fuit adhibit. Itẽ facit iſta lex utrũ ciuitas poſſit co gere debitoꝛes alicuius exulis ſoluere ⁊ ſi ſoluũt utrũ liberen/ tur.dę quo plene in.l.creditoꝛ.de ſolu.per PRii. NJ fidei De hoc utrũ fideicõmiſſũ relictũ a nõ Wꝑ becapace ualet. hẽs glo.in.l. eã quã. C. ode ſideicõ. ⁊ videbitis in.l.cogi..hi 9. ad trebel. . Ai Duo adiectiua pꝛola/ . NDi concubu 92 ta reſpectu vni gene ——.,. ris ueriſicãt diſpoſitionẽ in altero lʒ utriuſq; ueritas nõ ↄcur rat. h. d. Tex.ibi cauſa parata ⁊c̃.⁊ ſcdᷣo ad uſuʒ tradita.ſᷣm Ja.de are.vides hic ꝙ nõ eſt dꝛia iter uxoꝛẽ ⁊ ↄcubinã ut h ⁊ videbitis in.l.itẽ legato.S.parui.j.e. Scðo vide hic ꝙ lʒ duo adiectiua ꝓferant reſpectu vnius ſubſtãtiui copulatiue nõ requirit᷑ de neceſſitate ↄcurſus utriuſq; ut hic.dicit enĩ em pta parata ⁊ ſuffic eẽ parata lʒ nõ empta qð nõ.q; videl mirã dũ. Sʒ poſſim dicẽ ꝙ hic nõ eſt oꝛo niũcta ſʒ ẽ magis oꝛo ſo luta nec copulatiua nec diſiũctiua. Iſta ſo.nõ ẽ bona qʒ ſi eſt reſoluta dʒ reſolui in ↄiũctiuã uel diſiũctiuã.ut.l.ſepe de v. ſi. ⁊.l.alienatiõi.S.ſi.e.ti.ſi ergo h reſolueret᷑ ĩ diſiũctiu male di ceremqꝛ tũc dʒ vnũ eligẽ tm.Si vo reſoluit in copulatiuã tẽ requirit᷑ ↄeurſus utriuſq; ut.l.ſi hẽdi plłes de con.iſti. So.id qdʒð dẽ qñ duo adiectiua copulant᷑ reſpectu vnius ſubſtatiui re grit᷑ ↄcurſus utriuſq; ẽ uerũ ſi copulant reſpectu vni ſubſtati/ ui certi ⁊ limitati.ſecꝰ ſi reſpectu vni generi.NPic enĩ h̊ ueſtẽ. ita declaraui in.l.ſi is ꝗ ducẽta.S.utrũ.j.de re.du.qð nõ. Cũ ita. In dubio aſſ umim qð eſt min?. h. d. tu hẽs hic HHHνε „;no. vnũ ꝙ vbũ hẽat adiectũ poꝛtioni hẽditat trahu ad ſideicõmil.nõ ad iſtitutionẽ. Secudo nõ ꝙ vᷣbũ hẽ at ĩtelligit hoc ẽ manu hẽdis accipiat ⁊ ab hẽde dãte ut h. qꝛ dicit pᷣ hẽat ⁊ poſtea dicit cũ hẽs dare dãnat eẽt cẽ. Scoʒ in dubio uerba executiua legati vident᷑ ad hẽdẽ referri.Con tra hoc videt᷑ tex.cũ glo.in.l.lutius.ðS.ti.j.⁊ ibi ſolui. Verbũ pueniſſe ſeu ꝑuenerit ĩtelligit cũ effectu ¶ LCu ita. 5C Mõ ex iſto.S.qꝙ actoꝛi edit reus ad intẽ 4—4⸗lA. In legato generis ab herede debet eui / (Si heres. Ne⸗ gqex cauſa lucratiua eſt hiturus regreſſũ de euictiõe dʒ añ iudiciũ acceptũ denũciationẽ facẽ. tionẽ iuuandã.Cõtra hoc.C. de edẽ.l.qꝗ accuſare.⁊.l.ñ.So. ad iĩtẽtionẽ fudãdã nõ edit hoc ẽ ad ꝓbadũ id qð ẽ füdamen tũ intẽtiõis ut in ↄꝛio ut pʒ i.d.lłf.dũ dicit oꝛiginẽ ⁊c.ſʒ ad in uãda ĩtẽtionẽ iã fũdatã bñ edit ut h.Aliud exẽplũ.j.e.l.pſidi is. 5. titio.Fʒy Guil. de cu. Mec põt dicẽ ꝙ hic loquit ĩ rõnib qꝛ h nõ ſut facte mãdãte actoꝛe ergo ẽ eadẽ rõ q̃ in inſtris.ſac j.ad.l.fal.l.pe.S.ſi.⁊ quod ibi dixi quod nõ. h. d. iſte ẽ bon caſus tenẽdu mẽti.¶ Op.⁊ videt ꝙ legata rius nõ hẽat regreſſũ otra hẽdẽ de euictiõe.ut.l.ſi a ſubſtitu/ to. S.j. S. ti.ij. So. aut eſt hõ legat in ſpe ⁊ nõ debet᷑ euictio ut ibi. Aut in gũe ⁊ debet᷑ut hic ⁊ ibi nõ.⁊ pleni in.l.ſidomꝰ S. de euictiõe. S. ti. ij. ⁊ dicit Ro. hoc magi ex q̃litate obloni⸗ q; in gñe q; ex ti.pcedit.ita dicit Ro. Aiduerte iſta ẽ va rõ q̃ re emptoꝛ tenet᷑ facẽ pᷣciũ uẽditoꝛis q; eidẽ tenet᷑ in gũñe ſʒ uen ditoꝛ nõ tenet᷑ facẽ rẽ emꝑtoꝛis ut.l.ex empto.in pn.S.ðe ac. emp. Mõ eſt qꝛ tenet᷑ in ſpe iõ ſi aligs emit aliqd in gñe tũc uẽ ditoꝛ tenet᷑ facere rẽ accipiẽtis qꝛ hoc eſt ex qlitate obligatio/ nis magis q; titulo ut hic ⁊ nõ.in.d.l.ſi dom.S.de euictiõe. ỹ.ti. ij. Itẽ ſcias ꝙ in actiõe ex empto de euictiõe ↄcludit in li bello ſic qꝛ dico te emiſſe rẽ ⁊ eẽ euictã ppter qð tm tua ĩtereſt ⁊c̃. Sʒ in hoc titulo ubi ꝗs tenei ad dandũ dʒ dici alit.nã di ces ſic tu teneris ad dãdũ talẽ rẽ ⁊ eſt euicta ⁊ ſic nunq dedi ſti cũ rẽ meã ꝑfecte nõ feceris ⁊ ſic nõ agit noua actiõe de eui ctiõe.ſʒ agit actiõe neic nõ pꝑfecte feciſti rẽ meã nunq; fui ſti libatꝰ.dixi plene in.l.iul. S.j.de v.ob.⁊ eſt tex.in. d.l. dor mus.S.de euictiõe. ¶ Op.de.l.cũ pꝛ.S.euict.S.ti.j. So.ut ibi. ¶ Itẽ op.ꝙ denũciatio ſufficiat fieri qñcũq; añ ſnĩiam ut l. ſi rẽ.S. fi.S.de euic. Sʒ hic dẽ añ iudiciũ.Gl.exponit iudici um. i:ſnĩam.uel dicit glo.dic ut ibi.Quare dic aut ille qui eſt habiturus regreſſũ de euictiõe hʒ titulũ lucratiuũ ⁊ dʒ denun ciare añ litẽ ↄteſ.aut hʒ titulũ oneroſũ ⁊ põt qũcũ; añ ſnĩiam denüciare duʒ tamẽ defenſiões ſint ſalue.ita ponit DNi.hic ⁊ J uralitas geminat dnas ſingulari⸗ B 1 tichuS. teg. b. d. Ocoꝛ.l. alla. in f. de cõdi.⁊ — de. C Op. de. l. tale. F. ſigs de bere. inſti. So. ut ibi. Quero de rõne hui tex. Aos Cui uatuoꝛ. bet ſcire ꝙ hoc nomẽ paria põt accipi adiectiue ⁊ ſubſtãtiue. Adiectiue declinaĩ ſic h̊ ⁊ hec ⁊ hoc par in plurali hi ⁊ he pares ⁊ hec paria ⁊ accipit.i.eq̃ lia ſic ponit. C. de ſer.fu.l.quecũq;. Subſtatiue accipii h par ⁊ in plurali hec paria ⁊ ſigniñcat vnũ totũ cõpoſitũ ex duobꝰ qð uocat᷑ par ui dicam vnũ par decretaliũ ⁊ ſilia. Ad ꝓpoſi tũ ſi dicis lego pocula olearia paria duo. Iſtud paria iã non põt accipi ſubſtãtiue qꝛ iã duo ſubſtãtiua uenirẽt ad determi nationẽ eiuſdẽ uerbi ſine copula iõ adiectiue ĩtelligit ut ĩtelli/ gamus paria.i.equalia. Sed cũ dico poculoꝝ paria duo dʒ intelligi de neceſſitate ſpᷣſtantiue ⁊ ſic ſigniſicat q̃tuoꝛ.i.duo Ganidatos vuobo⸗ eſ gon hoſtum Zeres dãnat ſinere aliquẽ uti frui re un oꝛtos. czancta tenet᷑ pᷣſtare mercedẽ reipubli ce.ↄtra ĩmo legatariu ut.l.hactenus.⁊.l.ſi pẽdẽtes.s.ſiquis cdoacã. ð. de uſufruc. Olo. ſoluit duobus modis. pmout di⸗/ camus ⁊c.ut in ea hẽtis.tu dic ut dicã.j.e.l.his uerbis. A ste Conditio appoſita libertati vide ¶ Cü teſtamẽto. noponi⸗ egato. h. d. COp. — — „ — „ „% 2 92 P glo. de. l. qſitũ. S. j. S. ti. j. So. ut in glo. B Nui fundũu Hic eſt nõbilis.S.⁊ bonus.Legato U. fudinõ cedit pars quã defũctus alij actione perſonali dare debeat.h. d. AA xoOꝛi. Ex iſto. S. feci pluries magnũ fũdamẽtũ ad ſu L ſtinẽdũ opinionẽ glo.ↄtra dictũ Ni.⁊ Ne.⁊ hoc dicit. Legatũ qad ꝗs cũ filio moꝛaret᷑ debet ſemꝑ ſiꝑ ſili um ſtat.ſʒ ſi per caſũ debet̃ pꝛo eo annuo tm̃ quo moꝛariince . R nõ pꝛo futuris.h.d. In tex. ibi tpe.iũge h v.ſinaũt.⁊ po/ ea redeas ad v. trebatianꝰ.¶ Quũo ſi lego alicui ſi cuʒ ſilio meo moꝛaret᷑ an dʒ ĩtelligi in eadẽ terra uel in eadẽ domo an nõ.Nic videt᷑ itelligi ꝙ ſufficiat ſi moꝛet in eadẽ terra ⁊ dẽ c eo moꝛari ut hic ibiſi ambo capue ⁊c̃. In ↄꝛiũ videt᷑ tex.j.de ↄodi.⁊ de.l.ſigs ita legauerit.ubi videt᷑uelle ꝙ iſta vba ĩpoꝛ/ tent. i. ꝙ ſimul educent. Hec glo.hoc videt ſẽtire ⁊ nitit rñdẽ ad hũc tex. Nicit enĩ ꝙ ſi moꝛent capue debet᷑ legatuʒ matri ;uis vna inſimul nõ habitaſſẽt qꝛ ſtetit per ſiliũ.ałs ſecus qꝛ tũc nõ debet᷑. Hoc nõ placet qꝛ pᷣmũ loquit᷑ qᷓ ꝑ niliũ nõ ſtat 3 caſũ.ſʒ qñ ſtat ꝑ niliũ dẽ in n.SF. Quid ergo dicem. Rñ/ deo debemus inſpicẽ uerba teſtatoꝛis. Aut enĩ dixit ſimplici ter quoad cũ ſilio meo moꝛabit᷑ uel erit ⁊ tũc ĩtelligit ꝙ cuʒ eo educet᷑ut.l.ſiqs ita.de ↄdi.⁊ de. Aut dicis qͥad cũ ſſlio meo moꝛet᷑ uel erit capue ⁊ ſic expmit locũ ⁊ tũc ſufficit ſi ſtãt in ea dẽ ciuitate lʒ ſimul nõ habitẽt ut loquit᷑ hic. ¶ Dꝛ hic quãto/ libet tpe q̃ro qtũ tps dʒ eẽ iſtud.Quidã dicũt arbitrio boni viri.uel alit᷑ ſufficit ſi minima parte anni hĩtauerunt ſimul ca/ pue cũ eni ſit legatũ annuũ in initio cedit ut.l.a nobis.j.ti.j.⁊ l. in ſingulos. Dices tu nõ eſt uerũ ꝙ hic ſit annuũ legatũ ſʒ dic ꝙ gl. ſubaudit.ſed certe nõ eſt neceſſe ꝙ ſubaudiat᷑ qꝛ iſta vba qad uel donec erit cũ ſilio ſaciũt annuũ legatũ.ut.l.lega/ tũ.j.ti.j. ¶ Vlteri pcedo debeꝶ ſcire ꝙ per iſtũ.S.ego teneo opi.glo.nr̃arũ repꝛobata opi.Di.⁊ Pens dicũůt go. ꝙ eſt ſpãle fauoꝛe alimẽtoꝝ ꝙ ↄditio mixta pẽdẽs ex facto meo ⁊ alterius deſiciẽs per caſũ nõ extiguit legatũ.ita nõ.in.l.in te/ ſtamẽto.j.de ↄdi.⁊ de.⁊.l.illis libertis.e.ti.⁊.l.j.C.de inſti.⁊ ſubſti. Di. dicit aliter ex de re.iur.c.iĩputari.li.vj. MPe.aliter in. l.. C. de leg.⁊ ibi per Ci.Ego dico ꝙ glo.dicit uerũ ⁊ ipſi dicũt ↄtra caſũ huius.S.qꝛ hic in pnci.mulier fuit ĩpedita ha bitare cuʒ filio caſu iõ dʒ hĩe pꝛo illo pe quo hitauit tm̃ non plus. Szʒ ſi per ſiliũ ſtaret tũc eſt aliu eſt ſecus ut in legib ſupꝛa allegats.ut dixi in.l.illis libertis.de ↄdi.⁊ de. ¶ Op.⁊ videt ꝙ paulus male dicat ⁊ trebati bñ qꝛ ſtare in certo loco eſt ſpes fuitutis qð repꝛobat ſempꝑ niſiĩ liberto rlaltie gitlto de ↄdi.⁊ de. Rſideo ꝙ aliꝗs obli⸗ get ad demõſtrãdũ in certo loco eſt ſpes ſeruitutis ut ibi. Sʒ ꝙ hoc ueniat in ↄditione ꝙ habeat tantũ ſi in tali loco moꝛe tur tunc nõ eſt pꝛohibitum ut hic. e ¶OSi edes. Auinon põt emere qʒ teſtatoꝛ iuſſt tenet ad eſtimationẽ.h.d.¶ Op.⁊ videt ꝙ quã do potuit emere ⁊ nõ emit ꝙ tenet etiã ad itereſſe ut.l.cũ pat᷑ G. fi. T. l. ſeq. j. ad.l. fal. So. glo.dicit hic dʒ intelligi qũ potuit emere pᷣcio iniuſto ſecus ſi pcio iuſto emere potuiſſet ut.l.con traria.x.l.is qui.C.de in li.iur. ANide glo.q incipit emere pꝛe cio.iĩnuit iſta gl.ꝙ in actiõe ex teſtõ iuret᷑ in litẽ qð eſt falſuʒ ut. l. in actiõib. S. f. x. l. ſe. . de in li.iurã. Mõ ob.l.cũ pat᷑.i fi. ad.l.fal.qꝛ ibi agebat᷑ actione in rẽ que eſt arbitraria ⁊ĩ ea in litẽ iural ⁊ ita dicebat hic Ja. de are. ſupꝑ bac glo. Sʒ certe glo. pᷣdicta ut in fl. S. ſy in alimentʒ — 55F — =-=---- —G— f ——M glo. pᷣdicta nõ habuit feſpectũ ad iuramẽtũ in litẽ.ſed vult di cere ꝙ hẽs poſt moꝛã cõdẽnatur ad ĩtereſſe ꝓbatũ per aliuʒ modu ꝙᷓ per iuramentũ in litẽ qð eſt uerũ.ut.l. is qui fideicõ miſſũ.S.e.l.patronus.in pn.j.eo.quod nõ. Cui. Rone aditus iudicat de cenaculo cui ce ₰Euᷣn ʒᷣ qat. h. ð. mãm huius legis dicas ut.l. qð rnue ſpede mſecrt. D ſubſt I¾. Pꝛelegata nõ ueniũt in ſubſtitutiõe Stilid. aar ho⸗de mã legis dicatis ut.l. miles. S§. pꝛo parte. S. ti.j. ?.l. qui filiabus. S. fi. T.l. ſe. „ Sitii C. l.ſllio.e.ti.?᷑ per doc.in.l.cũ virũ.C. de ſideicõ.dixiĩ l. marcellus. 5§. qda. . ad tre. ? nõ ẽ alibi jm . 2 Xoꝛi Domus ꝓ parte lezat rõne ĩcertitudini) *dpebel tota. D. ð. 'm DHi. uel alit. Ibi dẽ ꝗqs moꝛari ubi cũ familia ſua moꝛat.h.d. ¶ Quũo utrũ cedat pe nus legato ⁊ granaria ubi ponunt᷑ res nec ibi ꝗs moꝛat᷑.Et dieit gl. ꝙ nõ cedũt. Ya. de are. rephẽdit iſtꝗ gl.⁊ diẽ ꝙ penꝰ ⁊ loca ubi tales res ↄſueuerũt reponi cedũt legato niñ ſit locꝰ multũ ſeparat uel ↄſueuit locari.nã tm̃ ea q̃ ↄꝓſueuerũt locari videni exẽpta ut h.ꝓ hoc facj.e.l.pᷣdijs.. pe.x.l.f. ¶ Que ro ꝗd ſi nulla particula dom ẽ qua ↄſueuerit locari ſed tota hitabat᷑. Dicit gl.ꝙ tota dom debebit qꝛ appellatiõe partis totũ otinet. p h facit.l.ĩ virili.j.de v.ſi.ʒʒ glo. ipſa nõ allegat. 02 Ea q poſt teſtm ſũt donata nõ otinent etia ĩ le e begato. H. d. 'm Di. uel alr. Verbũ pᷣteritũ licet als poꝛꝛigit᷑ ad futurũ nõ tñ poꝛꝛigi ad ea qᷓ a iure cõi exoꝛbi/ tant. h.d.⁊ iſte videt᷑ magis de ĩtellectu glo.nr̃e.¶ Op. de. l. cũ pꝛ.S.fidei.S.ti.j. So.ut ibi.¶ Scðo op.S.ti.ij.l.talis ſcri ptura.S.fi. cũ.l.ſe.ubi talia vba tꝑis pᷣteriti poꝛigunt᷑ ad fu/ tura. Dicit gl.ibi poꝛꝛigunt᷑ ad futura legata q̃ poterãt fieri de iure cõi ſʒ nõ poꝛꝛigunt ad ſuturas donatiões qꝗᷓ nõ pñt fie ri ĩter virũ ⁊ uxoꝛẽ ⁊ ſic exoꝛbitãt a iure cõi. ¶ Op.j.de ali. T ci.le.l.mela.S.j.Nicit gl.h̊ loqui ĩ pᷣterito ibi nõ.Tu dic ut ibi dixi. vide gl.ꝗᷓ ĩcipit a gbibi ſidei. So. ut ibi. Itẽ ibiĩ. . lʒ.dic ĩmo icipit diuꝰ.⁊ nõ ẽↄtra ſi in gl.hẽtis ↄtra. ¶Cu ſeins Si dubiü erat q mete ꝗs faceret aliqꝗd ĩter rvviuos põt declarari ex vbis ĩ ultima uolũ/ tate platis. h. ð.⁊ ẽ nouP caſus.Hi ꝙ ĩ dubio pᷣſumi donatio ex iſtis vbis.Cõtra.C. de dona.l.ſi donatio. So.dicit gl.iõ donatio pᷣſumit᷑ q; vir erat diues ⁊ nobilis ⁊ quãtitas nõ ma/ gna ut.l.utrũ.S.de dona.ĩter vi.⁊ uxo.Alij d icũt ꝙ pᷣſumũ donatio ſimplicit᷑ ut.l.ſi filij tui. C. de do.ĩter vir. ⁊ uxo.ſ ibi p gl.repꝛobat q̃re tu dic ꝙ ex vbis ꝓla ex teſtõ põt declara ri id qð depẽdet ex mera uolũtate teſtõꝛis lʒ ptineat ad õctuʒ nel q̃ſi.ut.l.ſi auia. C.de iure deli.mõ ad ꝓpoſñitũ ſiqdẽ nullus actus teſtõꝛis pᷣceſſit iter virũ ⁊ uxoꝛẽ ei uel aliã ꝑſonã tũc lʒ teſtõꝛ in teſtõ dicat ſe donaſſe illa vba nõ ĩducũt donationeʒ ſ ſideicõmiſſũ.ut.l.ſi donatio.C.de dona.rõ q; ad ꝑficiẽdaʒ donationẽ reqrebat alið qᷓ; uolũta defũcti.ſed ſi pceſſit aligs actꝰut traditio uel ſolutio ꝓ alio ⁊ dubitat᷑ an fecit aĩo donã/ diuel nõ ex vbis teſti hͥ pſumunt᷑.Ex eo eni qð dixit ↄceſſit pᷣ ſumit ꝙ fecit aio donãdiut h.Ex iſto tex.⁊ gl.nõ ꝙ vbũ ↄce do idẽ eſt dicẽ ꝙ dono.ſi nõ apparet alia cauſa ex qua conce dat.vide glo.que ĩcipit.i.ut ſit donatio.⁊ de hoc in.l.pe.ĩ pn. j.de vona. n In legato nominis continet᷑ debituʒ Dmen. Zalegtononn 5 Filio. Verba futuri tꝑis ꝓpt᷑ fraudẽ hẽdis trahunt᷑ ad vtps teſti. h. ð. Ded ↄ.j. de op.le.l.fi.ubi videt᷑ ꝙ hanfrelig de futuris. Rñ.dicit gl.iſtð fuit h ꝓpt᷑ trãſcurſum . pi.c qe ↄ ↄſuetudinẽ pꝛij fili noia apliauit. Itẽ ↄ.j. de ali.? ci.leg.l.mela.S.j.So.eodẽ mõ.Alij uolẽtes h̊ ↄꝛiũ euadẽ ex ponut illos tex.alio mõ.¶ Quũo qd ſi hoc fecit alius q; filiuj ⁊T ſine ſilij fraude ampliauerit noĩa an poſſit eligẽ. Nidet᷑ ꝙ ſic ut h a ↄꝛio ſenſu.⁊.l.cũ ita..j.S.ti.j.Cõtrariũ puto ꝙ qui cunq; hoc fecerit ſine uolũtate teſtõꝛis nõ ꝓderit ſilio nt.l.pe nul.in fi.de au.⁊ ar.le.ſʒ dices tu qlit pbabit uolũtas teſtato/ ris. Rñ.inqᷓtũ ꝗs facit ſʒ oſuetudinẽ teſtõꝛis videt᷑ facẽ ʒ eiꝰ nolũtatẽ.x ſi fac ↄ ei ↄſuetudinẽ videt᷑ facẽ ↄtra ei uolũtateʒ ut.l. ul vniuerſoꝝ. S. de pig. ac. x.l. f. S. qð cũ eo. C Mõ tex. cũ glo.nos hẽtis in.l.oẽs.ꝭ.lutius.j.de his q̃i frau.cre.q eo — qꝙ; oĩa bona donant᷑ uel uẽdunt᷑ Baemirur factuʒ in fraudem. d ſi nõ oĩa bona Ʒq̃ſi totũ pꝛimoniuʒ donauit nt talẽ rẽ ⁊ talẽ. Hic ẽ ar.ꝙ pꝛeſumit fraus ac ſi tibi oia bona donaſſet. ⁊ hoc videt᷑ ſentire gl.q icipit ex hoc oĩs ſubſtãtia. ¶ Ani ex. Zegatan hẽditat nõ tenet ad onera niſi in/ qtu res fuerint oneri ꝑ teſtõꝛẽ deſtinate.h.d. COp.ꝙ legatari' hẽditat teneat ſubire onera.ut.l.cũ fitus Quid ſi nõ oĩa bona donauit BDelegaß tertio, F. . S. ti.j. . l. ſtatuliberũ. F. f. ⁊.l. fe. eo. ti. DPicit Ja. de are. ⁊ oẽs ꝙ hic teſtõꝛ deſignauit vñ onera ſoluant᷑.ex quo videt nelle ꝙ ultra illud nõ teneat᷑ ipſe ſed hẽdes.iõ ipſe legatarius ad onera hereditatis nõ tenetur. e Verba ad decdlarationẽ appoſita nõ ¶ Pater filio. ert diminutionẽ luguck Ho dicit. — O ¶Auero de quo erat dubiũ. Rñ.dubiũ erat q;ꝛ fecit mẽtio/ nẽ de mutuo.vñ cũ vnã cauſã expᷣſſiſſet ad ilam videbarĩ᷑ ſe re ſtringẽ.ſʒ ðꝛiũ eſt qꝛ h expᷣſſit cauſa declaratiõis nõ reſtrictio ms. pꝛo hoc i.l.q̃ſitũ.S.pe.j.de fũ.ĩſtru.⁊ qð ibi dixi. 9 Siheres ẽ iuſſus rẽ alti comparare Atron?. poſt moꝛã põt ad eſtiationẽ ↄueniri d. ¶ Op. ꝙ nõ petat eſtiatio ſʒ ipa res ut.l.ſi domꝰ.S. cũ alicui. S. de le.j.DHic gl.hoc iõ qꝛ teſtõꝛ uoluit pᷣſtari tribũ cer⸗/ te ꝑſone qa pempta nõ põt deberi.Quidã tenẽt iſtã ſo. dicẽ tes ꝙ ꝑſona liberti pꝑempta nõ põt hẽdi pᷣſtari cũ eadẽ cõmo ditate ⁊ erit alia tribus ſicut dicim ĩ uſufru.ut.l.ſi uſufructuʒ mihi in biẽniũ.j.de uſufru.le. Sʒ certe h fuit legata ppꝛietas nõ nſufructꝰ? eadẽ ꝓpetas põt hẽdi pᷣſtari ⁊ cũ ea cõmodita te 4 põt pᷣſtari defũcto. q̃re dic ꝙ hᷣ̊ nõ fuit tribꝰ legata ſʒ fuit iuſſus emere tribũ ⁊ ſic tenet᷑ ad factũ ⁊ poſt moꝛã tenet᷑ ad in tereſſe ſeu eſtimationẽ.quod dic plene ut.. de le.ij.l.titio.S. ſeia.⁊ ibi dixi. ¶ Sẽpꝛonio. Pictio uſq; q poni ad detminandũ ep̃dia diſcõtinua ponit icluſiue.h.d.ul alit᷑ dictio uſqʒ ex piecturata uolütate defücti ponit᷑ ĩcluſiue etiã ſi adijciat termio qð de neceſſitate ẽ ſeparatũ a termino. h. d. ſz pcedẽs ſũmariũ plus placet. Hota ꝙ dictio uſqʒ po/ nit icluſiue. Sile. S. ti.j.l.ſiliꝰ.S.ſi.lʒ qdã S.S.de dolo.i.ideſt uſqʒ.⁊ qꝗð me.cau.l.ſi cũ exceptiõe.S.q̃tenꝰ.⁊.l.ſ.de exerci. ⁊.l.a caligato.C. de nup.⁊ auc.q;ᷓuis de ꝓcur.⁊ de do.cau. nõ nu.in auẽ.ibi poſita que ĩcipit qð locuũ.⁊.S.illud quoqʒ. ĩ auẽ.de appel.⁊ itra q tpa. ¶ Cõtra hoc tñ op.ꝙ iſta dictio uſq; ponat᷑ excluſiue.ut.l.ſlliꝰ.S.j.S.ti.ij.So. ihi ſi alt᷑ accipe tur reſultaret pꝛau itellect 3 legẽ.h ſecꝰ ⁊ hoc ꝓbat᷑ etiã i.l. j. S.j. q ꝑ aliũ cau. ap.ubi iſta diſtictio ꝓbat᷑. ¶ Op. de.l.fi. 13..ir flumiĩe.j.de flumi.ubi dictio lapoei excluſiue.ſi enĩ flumẽ durat uſq; ad ripa nõ cõpꝛehẽdiripa.Sol.duobꝰ modis.pᷣ ꝙ h̊ ex pᷣſupta uolũtate defũcti qꝛ erat ſub cura eiuſ dẽ villici.ut.j.e.l.pᷣdijs.S.titio.⁊.S.ſe.⁊.l.ſeie.S.tyrãne.j.de fũ.ĩſtruc. Iſtã ſo.videt᷑ tenẽ Guil.de cu.in.l.meminiſſe.S.de of.ꝓcõ.⁊ le.ubi tractat iſtã mãʒ. uł alr ⁊ meli pᷣ loquit qñ dꝛ ctio uſq; ponit᷑ ad determinaãdu loca diſcõtinua.Erãat enipᷣ/ dia diuerſa ⁊ diſcõtinua ut h apparet ĩ tex.tũc pᷣdiũ illud qð ponit᷑ ĩ termino icdudat᷑ ſub illa vniuerſitate termiata.rõnẽ vi debisᷣ ĩfra. Sʒ ĩ.l. ꝛia ponit᷑ dictio uſqʒ ad determinãda reʒ ptinuã ⁊ locũ otinuũ ⁊ ponit᷑ excluſiue.rõnẽ videbit ĩcõtinẽ/ ti. At ergo liqat iſta ma debeꝶ ſcire ꝙ iſta mã ẽ gl.in.l.ideſt nſqʒ.ð.de dolo.⁊ dicit ꝙ aut tractamꝰ de odio ⁊ poni exclu ſiue.aut de fauoꝛe ⁊ ponit᷑ icluſiue.⁊ hoc videt᷑ tenẽ Ci.in.l.a caligato.C.de nup. Iſta ſol.nõ videt᷑ vᷣa ꝑ.l.ſaccnlarij.S.ſũt ꝗqà.j.de exoꝛ.crimi.ubitractat᷑ de penis ꝗᷓ ſut odioſe ⁊ iñ di ctio uſq; ponit᷑ icluſiue.Silłe i.l.ſi cũ exceptione.S.q̃tenꝰ qð me.cau. Sʒ iſtis poteſtis rũdẽ qꝛ ibi fuit certũ de mẽte.l.ſʒ tã tũ dico ꝙ iſta diſtinctio nõẽ bona ꝑ vnã decre.quã hẽm di/ cẽtẽ .c.qcũqʒ.ex de hẽti.li.vj.q hẽtici ⁊ eoꝝ ſilij uſq; ĩ ſcdaʒ gnãtionẽ ſütßuati oĩ officio publico nec dicebat plus iſta de cre.iõ ibi hoc nõ ẽ certũ.vñ facta ẽ ſcðᷣa decre.declarãs illam ⁊ dlcit ꝙ ĩtelligat᷑ de ſcda gnãtiõe ut poꝛigat᷑ ad nepotes.ut c.ſtatutu.e.ti.łi.vj.⁊ tñ tractam de odio irrõnabili.Quid di cemꝰ.Guil.tractat i.l.meminiſſe.⁊ multa dicit nõ tñ hẽtis in tellectũ. Sʒ aduerte ſcire debe ꝙ dictio uſq; qũq; nõ poni reſpectiue ⁊ tũc ĩcludit᷑ de neceſſitate.ut.l.na fui.j.de lega.pᷣ ſtã. c.l.j.ĩ f.j.ſi ta.te.nul.ex. iũcta.l.cũ ĩ adoptiuis.S.ſo nec articulu. C. de adop.qd hᷣ ſit dictũ nõ ponit᷑ reſpectiue ui ĩ ex emplis illarũ legũ declarat᷑.Et qũq; dictio nſq; ponit᷑ reſpecti ne ab vno termio uſqʒ ad aliũ terminũ.⁊ h ↄtingit q̃tuoꝛ mo — dis. qñq; poni ſup loco. ñig ſu tpe.qñq; ſuꝑ nũero.qiqʒ ſuꝑ gradu.de qllibet videam. Si apponit ſuꝑ loco qũq; po nit᷑ ad detminadũ vnũ locũ otinuũ.qñq ad deminadũ plła loca diſcõtinua. Mꝛio caſu aut p iſtã dictionẽ uſqʒ apponit᷑ terminillud qdð põt cõpꝛehẽdi ⁊ eẽ vnũ cũ terminato.quaãẽ oqʒ apponit ut terminid qð de neceſſitate ẽ ſeparatũ ab ip ſo terminato.pᷣ caſu ut ſi lego fũdũ uſqʒ ad ulã arboꝛẽ uł a ad illũ lapidẽ.põt eni eẽ ꝙ lapis ⁊ arboꝛuel fouea ẽ de fũdo ut. S. cõi. diui.l.arboꝛ. ⁊.l.ꝓ regiõe.j.de acꝗ.re.do.⁊ ĩ iſto ca ſu in dubio ponit᷑ incluſiue.ar.ad hoc.l.j.S.j.de offi.pſfec.ur. ibi uſqʒ ad cẽteſimũ lapidẽ.⁊ cõtinet᷑ lapis cẽteſim.ar.iũlius 912 — 2 „ B D legis. ? at. huius. 5. ut ſtati incã. Fallit ſi ex cotiectutis alid apparet.exẽplũ ĩ ↄctib ultro citroqʒ obligatoꝛijs.ut uẽdidi ti bi fũdũ uſq; ad domũ.põt dom eẽ de fũdo.Certe ex quãtita te pcij pſumimutrũ dom iĩcdludat᷑ uel nõ ut Di.dic h ẽ tex.cũ gl. i. l. e ĩ ſtiplonib.j. de re. iur. Itẽ qñqʒ apparet ↄꝛia mẽs ↄhẽtiũ ex qlitate rei uendite.ut ſi dicerẽ uendo uſq; ad ſepul⸗ chꝛũ.nã lʒ ſepulchꝛũ põt eẽ de ſũdo tñ q; ſepulchꝛũ nõ põt uẽ di nõ ↄtinet᷑ qꝛ reſultaret pꝛauus itellectꝰ. ut.l. filiuſfa.S.j.Sẽ. de le. j. ⁊ iſtis caſibꝰ ponitexcluſiue.ſco caſu qñ apponiĩ ut termin illud qð de neceſſitate ẽ alið a termiato.ut uendo tibi fuũdũ ſẽpꝛonianũ uſqʒ ad titianũ.nã de neceſſitate fũdus titia nus nõ ↄtiet i ſẽpꝛoniano tẽ ponit᷑ excluſiue.ut.l.j.S.ĩ flumie ⁊.l.fi.de flumini. Fallitfauoꝛe vie ĩſtruẽde.ut.l.qdã teſtõ.õ. ti.j. Itẽ fallit ſi de uolutate teſtõꝛis aliud apparet.utputa qa totũ erat ſub cura eiuſdẽ villici ut Hᷣᷣm Guil.de cu.quod nõ placet.q; h ẽ alia rõ ut ſtati dicã.Si vo ponit᷑ ad determinan dũ certa loca diſcõtinua tũc ĩ dubio ponit ccluſiue ut h eſt ca ſus ĩ. S.nro.rõ q; tũc ponit᷑ ad determinationẽ cuinſdam vni/ nerſitaᷣ ſeu gnalitatis.dixit enĩ lego oĩa pᷣdia mea uſq; ad ta le pᷣdiũ ſub iſta gnalitate põt cõpꝛehẽdi locꝰ ille qꝗ ponit᷑ ut ter minlʒ nõ poſſit cõpꝛehẽdi ſub gnãlitate qũ vnũ pᷣdiũ ſingi legat. Eſt ergo eadẽ rõ h q ẽ cũ dico lego pᷣdiũ uſqʒ ad arbo/ rem cũ arboꝛ poſſit eſſe de pᷣdio ſicut ille locꝰſub hac gnãlita/ te. Añq; dictio uſq; ponit ſuꝑ tꝑe.⁊ tũc aduerte.aut iüllud tẽ/ pus qð apponit ut termin ſub tpe termiato põt ↄtineri.ut/ puta ꝓmitto dare cẽtũ uſqʒ ad calẽdas iunij ⁊ tũc ĩponi idu ſiue ut. l. eũ gs. Nita. . de v. ob. ⁊.l.ad diẽ. ⁊.l.ꝗ añ calẽdas. eo.ti. Fallit ſi reſultaret pꝛau ĩtellectꝰ.utputa ſtatuo ᷑minuʒ ad cõparẽdũ uſqʒ ad diem dominicã illa dies ponit᷑ excluſiue q; ula dies nõ pot cõparẽ.ita dʒ itelligi.l.ij. C.de tẽp.ap.⁊ ex de dila. c.ſ.ad qʒ facit qð ſupꝛa dixi.⁊ dʒ poni excluſiue qa als reſultat pꝛauitellectꝰ. Itẽ ex viſilitudie ut ꝓmitto tibi da re vna libꝛã carniũ uſq; ad diẽ ueneris ponit excluſiue q; die ueneris carnes nõ comedunt.ut.l.ſemꝑ.j.de re.iur.⁊ ibinõ. Añq; tpᷣs appoſitũ ut termin ꝑ dictionẽ uſqʒ de neceſſitate ſeparatũ ẽ a termĩato.vbi gr̃a do titiũ adiutoꝛẽ tutoꝛiuſqʒ ad pubertatẽ pupullo ⁊ uolo termiare pupillarẽ etatẽ.⁊ ſic pub/ tas de neceſſitate nõ ĩcludit᷑ qꝛ ẽ de neceſſitate ſeparara a fᷣmi nato.ſ.a pnupillari etate ⁊ tũc ponii excluſiue.ut.l.qſitũ.S.de tutelis. Fallit ſi de mẽte teſtãtis ul ↄhẽtiũ alit᷑ apparet qꝛ tũc iſta vba alit᷑ t ipꝛope aſſumẽnt.ut.l.cũ ſilio.j.eo.⁊.l.pꝛ ſeueri nã.S.ↄditionũ.j.de Odi.⁊ de.C.l.mela.in pn.ff.de ali.⁊ ci.le ga. ¶Dꝛedicta va qñ iſta dictio uſqʒ apponit᷑ ad determinan/ dũ tpa ↄtinua. Sʒ ſi 3ronere ad detmiatiõeʒ pluriũ sdo⸗ rũ diſcõtinuoꝝ ꝓut ab iſto feſto natiuitaᷣ uſqʒ ad tale feſtuʒ qlibet anno tũc idiſticte ponit᷑ icluſiue.ar.iſtiꝰ.S.⁊ ꝑ ea q di cta ſũt ſupꝛa ꝓxime circa locũ.qꝛ idẽ ẽ iudiciũ de loco ⁊ tꝑe ut l.vnũ.S.ſi cer.pe.⁊.l.fi.de triti. Añq; apponũ ſuꝑ numero tũc ponit᷑ icluſiue nec adhibeo diſtictionẽ odij uel fauoꝛis.ut l. iqeſt uſqʒ. S. de dona. ⁊ ĩ auc.de ap.⁊.j.q̃ tpa.S.illud qqʒ colł.iiij. Hoc etiã apparet qñ numerus apponit circa tpᷣs ut uſqʒ; ad.x. nel.xx. dies.ut.C. de do.cau.auc.ibi poſita.quod enĩ ſupꝛa dixi de tꝑe loquit᷑ qñ tpᷣs ꝑ numerũ det᷑minat ut ſu/ pꝛa pʒ.rõ hiiꝰẽ qꝛ numerPꝗ ponit circa tpᷣs ad determiatio/ nẽ numeri de neceſſitate ĩcludit totũ ĩ ſe iõ ponii icluſiue.exem plũ pmitto dare tibi.x.ab hodierna die uſqʒ ad.xxx.dies.qꝛ illud qð apponit ut fminẽ.xxx.iſtud.xxx.cõpꝛehẽdit ĩ ſe to tũ ex ſigniñcatiõe uocabuli nec ĩ numero põt alit᷑ poni ꝙ totũ cõpꝛehẽdat.Si enĩ diceret ſic ꝓmitto tibi dare uſqʒ ad diem xxx.Hice tu dies trigeſima ↄtinet ſolũ diẽ ultima nõ alios pᷣ cedẽtes. Pico ꝙ eẽt uerũ ſi nõ cadẽt ſub iſto mẽbꝛo q; tũc po neret᷑ ad limitationẽ ⁊ determiationẽ graduũ ⁊ q;titatũ de qͥ dicã ĩſfra ꝓxi. Itẽ poſſes dicere vnũ ut iponam pᷣ denario no mẽ.a.nltio denario nomẽ.b.⁊ dices ſic ab.a.uſq; ad.b. non ẽ dubiũ ꝙ lr̃a.b.nõotinet oĩa pcedẽtia.vñ videt᷑ ꝙ iſta diſtin ctio nõ ſufficiat. Rñ.ſi ſllo mõ loq̃remur nõ cadẽt ſbõ hoc mẽ bꝛo qꝛ nõ ponet᷑ ad detmiationẽ numeri.ſʒ ad det᷑minationẽ płiũ rerũ ſub vniuerſitate comphẽſarũ.iõ eẽt dicẽdũ ut ſupꝛa dixi circa locũ. QAuarto ponii dictio uſqʒ ad detminationẽ graduũ ⁊ hoc põt eſſeul ad determiationẽ graduũ ꝗ diuerſi ſcant᷑ ꝑ qtitates. ut pm ſcdᷣus. Ael ad determinationẽ gra duũ ꝗ diuerſincant ꝑ dignitates.uł ꝑ noĩa ſucceſſiua.ut ſiliꝰ nepos ⁊c.⁊ tũc ſine dubio dictio uſq; ponit iduſiue.ut.l.fi.de ſenato.⁊.l.a diuo.C. de qõ.⁊.c.ꝗqcũqʒ.⁊.c.ſtatutũ.de hẽticis li.vj.⁊.l.a caligato.C. de nup.x.l. cũ exceptiõe.S.ꝗntꝰ.&. qð me.can. Fallit ſi reſultaret pꝛauĩtellect uel ð legẽ ꝑ ea q̃ dicta ſũt. Mꝛedicta q̃ dixi de dictiõe uſqʒ a⸗ ſigniſicanua ex tremi ultimi.itelliges eodẽ mõ i dictiõe a uel ab ꝗqẽ ſignincati S De legatß tertio. na pmi extremi a qut ponar icluſiue uel excluſiue fm pcedẽtẽ diſtinctionẽ.ita ĩtelligit in.l.a caligato.C.de nup.⁊.l.ratio. ſ. de ach. emph⸗ Ro Erroꝛ regiõis nõ nocet ſi de coꝛpoꝛe cõ ¶Zibertus. ced⸗ot no uerbis. S.fi.S.de hẽ. ĩ ſti. C Quero q́liter ↄſtabat ꝙ de iſto ſundo ſenſerit teſtatoꝛ. Itẽ qd reſcriptis.ſi papa noĩauit titiũ de ꝑuſio cũ eẽt de aſſi ſio. hec oĩa dixi pleniſſime in.l.demõſtratio.in pn.j.de cõdi. T de.tetigi in.l.ſiqs in fundi nocabulo.S.de le.j. Moglicilli. cgat alabaluei ldei legata oia neei ſaria ad balneũ.h. d. ¶QAuero utrũ expẽ/ ſe refectiõis ꝑtineãt ad hẽdẽ. Rñdeo aut põt imputari culpa heredi cur nõ refecit ⁊ pertinet ad heredẽ. als ſecus.ut.l.ſũdi trebatiani in fi.j.de uſufruc.le.⁊ ibi de hoc. Als icipit apud ſceuolaʒ. ⁊ hoc Laudius. ĩtẽdit Buplo teſtõ ꝑ q̃relã nõ pᷣ ſtani legata.nec ſi ab ĩteſtato ſuerãt repetita.h.d.ↄcoꝛ.l.titia S. de iof.teſ. Aduerte ⁊ als dixi Ja.de are.videt dicẽ ꝙ ho/ die iſta lex ſoꝛte eſt coꝛecta qꝛ hodie nõ irritat teſtm per q̃re lã tanqᷓ; furioſi ſed tanq; cauſa nõ ſit uera. ita tʒ Ja. ⁊ Ci. re/ fert in auẽ.ex cauſa.dixi 5.decolellis⸗ . C. Aoα Si nö tz legatum 6 Am 98 decedẽs. onus eic, miſſi adiectũ.h.d.nullũ dubiũ ẽ ꝙ legatũ ⁊ ſideicõmiſſũ non ualet. ʒy dubiñ ẽ qꝛ illa ẽ ꝓſeſſa fuare uolũtatẽ de fũcti.qᷓre er/ go ex ſua ꝓfeſſiõe nõ tenet᷑. Rñ.qꝛ cõditio ſub ꝗᷓ pfeſſa fuit nõ fuit Fuata.¶Quũo ꝗd ſi illa cõditio buata ſuiſſet an iſta mat tenet. Rñ.ſi qrim an mi teneat᷑ ex teſtõ. Rñ.nõ.q; nõ potuit grauari cñ no eẽt honoꝛata.⁊ hoc diẽ tex.h. Sʒ bñ credo ꝙ teneret᷑ ex ꝓfeſſiõe quã fecit coꝛã iudice qᷓ hʒ vim ſtipłonis.ut l. cũ oñdimꝰ. S. ſi. de fideiuſ. tu. Idẽ puto ſi alibi q;ᷓ in iudicio mr eẽt ofeſſa talit ⁊ tali mõ ꝗ actiõi pareret. Alt᷑ loꝗt h qñ ille ꝗnõ ẽ honoꝛat ẽ grauat appꝛobauit poſt moꝛtẽ teſtan tij. qd ſi teſtõ: legauit rẽ meã me expᷣſſe ↄſetiẽte. Videt ꝙ ego teneoꝛ ex teſtõ.ut.l.gai de pig.aci.qꝛ ibi nõ piudicat ſibi qa ſubſeripſit ut teſtis ĩ teſtõ.ſec ergo ſi alit᷑ ſubſcripſulet nt ↄſen tiẽs.ꝓ hoc.S.de teſta.tu.l.ex ſnia.⁊.l.uxoꝛi.S.j.j.de fal.⁊.l. nõ putauit.S.ſiqs ſua manu.j.de õ ta.iſte.ll.lʒ multũ faciunt tñ nõ aſtringũt.nã.l.gaius.dicit ꝙ ↄ ↄſẽtiẽtẽ ſi agat hypothe caria ĩducit᷑ exceptio.ʒ.q.nr̃a loqt ut ↄ ↄſetientẽ poſſit iduci actoꝛ. ⁊ idẽ alie.ll.q nõ faciũt qꝛ ibi grauabat ullũ ĩ eo ꝗq pote/ rat illũ initũ grauare.ut dãdo eũ tutoꝛẽ uł exhẽdãdo.⁊ ↄſen/ ſus opat᷑ ut remoneat᷑ ab accnſatiõe uel qrela.facit ꝓ iſta par te.l. ſc. S. vẽditiõis.S.ꝗ.mo.pig.uel hypo. ſol.Certe nec illa l.fac qꝛ ibi mihi piudicat ↄſenſus.ut exceptiõe repellat ſen ut pignꝰ videat᷑ liatũ.qð põt fieri nudo pacto.ſj ꝙ õ me tał cõ ſenſus ve pᷣiudicet ut poſſit agi me actiõe ꝑſonali adbucnõ Ephatũ.qd dicem.Mꝛeuit᷑ nõ puto ꝙ actiõe ex teſtõ tal gra uat poſſit ↄueniri qꝛ cũ nõ ſit honoꝛatus nõ ualet ut h.⁊.l.la beo. C. de ſideicõ.C. C. cõia de le.l.j.cũ ſilibꝰ. Itẽ ab ullo lega tario cni iuſſus ẽ dare nõ video ꝙ aliq actiõe poſſit oↄſentiẽs ↄueniri.q; cũ eo nil ẽ geſtũ lʒ ſit geſtũ cũ teſtõꝛe.nõ ẽ ergo ma ex qᷓ oꝛiat actio uel oblo.ut.l.qᷣcũqʒ de act.⁊ ob. Sʒ qd erit gut0 ꝙ ſiↄſentio teſtatoꝛi legãti rẽ meã talis ↄſeſus madatũ iĩ ucit. ut. l..c. ij. S. man. cũ als teſtõ pcipue relicturus nõ fuiſ ſet niſi conſenſi ſet. iõ puto ꝙ hẽs teſtõꝛis teneat ad legatũ. ut l.ſ duob. 5. j.. de le.j. q hebit actionẽ mãdati ↄ ↄſentiẽtem “ quã potit cedẽ legatario.ut.l.qdã cũ ſiliũ.ẽ.de here.inſti. NPꝛomiſſio fcã otemplatiõe certi emolu Aui teſtõ. R ipo caſſo 5 tʒ. h. d. Op. ꝙ iuito teſtõꝛe poſt moꝛtẽ e debeat᷑ ex ꝓmiſſiõe.ut.l.f.in pn.de ſo. So.ibi fuit facta ꝓmiſſio ĩter viuos nõ ↄtẽplatione alicuius legati uel ultime uolũta.ſecPſi ↄtẽplatiõe legati qꝛ tũclimitat᷑ ſm nãm legati.ut.l.j.S. ſi ſub cõditione.ut le.no.ca. ¶ Op. Dde. l.ſtatius.de iure ſiſci. So. ibi eſt ſpale in odio hẽdis ſuſci pientis in ſe tacitũ ſideicõmiſſunm. ſe eiam Verba ditecta ĩ codicillis plata trahunt᷑ ad — *fideicõmiſſũ.h.d. Idẽĩ.l.ſceuola.j.ad treb.⁊ nõ.i.l.vbis.S.de vul.⁊ pu. Sʒ Ja.de are.dicit ꝙ h non fue rũt vᷣba directa ſʒ obliq̃ qꝛ dixit uolo.ſʒ dixi als ꝙ vbũ volo nõ ẽ directũ nec obliquũ niſi rm nãʒ ei cui adijcit.qꝛ ſi adijce ret᷑ vbo directo eẽt uerbũ directũ.ſi vo obliqͥ eẽt obliquũ.vidi ſtis ĩ.l.apð auſidiũ de opti.le. C Itẽ op.ꝗbuſdã modis ĩ gl. ¶ Vltimo nõ.ſo.gl.q ĩcipit patronũ.facit ad.q.de quodam abbate qui vendicabat quẽdã in hominẽ monaſterij.⁊ inter alia dice arc ille nocabat eum dñm.certe ſibi hoc nõ ꝓdeſt q; debet intelligi dominus quo ad honoꝛem ut hac gl.quod nota. Pater — — — - ,,,— —. — — — —. —. com. tanqᷓ; debitoꝛi.h.d. (Pater Donatario oblato poteſt imponi onus ſidei/ Muptu ra Qui ſtipulat᷑ dotem ſibi reddi mandato mulieris in dubio pꝛeſumitur ut miniſter adhibitus.h.d.¶ Op.glo.de.l.j.C.de iure do. Dic ut ibi di xi in.l.que dotis.S.ſo.ma. (LCoeo icilli Coõfeſſio debiti ſacta ĩ teſtõ ſi teſtatoꝛ iura t uel iuraſſe ſe dicit ꝓbationẽ ĩducit. h. d. Op.ſi teſtm̃ facit mẽtionẽ de aliq ĩſtro nõ ꝓbat niñ alid oñ darut ĩ auc.ſiqs ĩ ali.docu.C.de edẽ.Rñ.uerũ ẽ ꝙ nõ ꝓbat ʒ aliũ ſʒo ipſũ teſtõꝛẽ ul ei hẽdẽ bñ ꝓbat.(¶ Op. de.l. rõneſ C. de ꝓba.So.ibi nõ faciũt ſidẽ rõnes ᷣ aliũ ſʒ ð ſcribẽtẽ ſic. CQOp.j.pxi.S.So.ut ibi videbit.¶ Op.ꝙ iſta vba nõ fa ciãt ꝓbationẽ ſj iducãt petitionẽ fideicõmiſſi. ut.j.e.l.luti.S. ſẽpꝛonie.C.j.de au.⁊ ar.le.l.q uxoꝛi.x.S.de le.j.l.ſi creditoꝛi. ⁊T. S.ti.j.l.lutiꝰ.S.ꝗſqs.¶ ¶ Videte dicũt ꝗdã ꝙ h̊ dicit credẽ/ da eſt uerũ ut tñ nõ iducat cauſã depoſiti.ſʒ ui ĩiducat᷑ ſdeicõ/ miſſi petitio.⁊ ſic ↄcoꝛdat cũ legibus ↄꝛijs.Alij dicũt ⁊ h̊ vide tur verioꝛ opi.hᷣ iõ ĩducit pbatio q; teſtõꝛ iurauit ⁊ h jm vnã iterpᷣtationẽ quã ſacit Ro. uel dixit ſe iuraſſe ſm aliã ĩterpta tionẽ quã cõit hẽm in tex.qð ẽ nõ.ad qð fac.C. de ꝓba.auẽc̃. qð obtinet.⁊ ĩ coꝛpoꝛe vñ ſumit. Hec ſaciũt ad.q.no teſtatoꝛ ↄfitet ſe hũiſſe de bonis tãtũ ul de uſuristãtũ.poſtea oualeſcit an põt ad illud ↄueniri. Pe.ſoꝛmat iſtaʒ.q.⁊ Ci.refert in.l. gn aliter. C. de nõ nu. pe. ⁊ ibi videt᷑ tenẽ ꝙ ex hoc poſſit ↄue/ niri.⁊ ð eũ ĩducat᷑ ꝓbatio.nã ĩ ultimis uolũtatibꝰ põt ohi. ut l. hẽdes palã.S.fi.⁊ ibi nõ.S.de teſta. Itẽ i ↄctib nõ ẽ loc pe nitẽtie. C. de act.⁊ ob.l.ſicut.⁊.S.cõ.l.in cõmodato.. ſicut. Iſta ergo ofeſſio hʒ viʒ ↄfeſſiõis facte ĩter viuos nec poterit fenocan i⸗ ob. ꝙ ultia uolũta ẽ ambulatoꝛia uſq; ad moꝛ tẽ.q; illð ẽ uerũ ĩ ultimis uolũtatib diſpoſitiuis ⁊ q̃ſtãt mereĩ ultie uolũtat ſinibꝰ.ſ̊ iſta ↄfeſſio hʒ viʒ ↄfeſſiõis emiſſe ĩter vi uos. Ja.de bel.ĩ coꝛpoꝛe de iureiur.a moꝛiẽte pᷣſti.determina nit Zeiũ.⁊ de hoc videt᷑ caſus h ⁊c ibi.nã oↄſeſſio nõ ĩducit pba tionẽ niſ iurata ut H. Pꝛeterea teſtõꝛ ſin hoc poſſet puare ſi liũ legitĩa ofitẽdo alij ſe debẽ qð ſufficẽt.⁊ ſic apꝑiret᷑ via maliti is. arirs ſi hoc eẽt uerũ oẽs.ll.que dicũt ꝙ ex tali ↄfeſſio ne ĩducat᷑ fideicõmiſſũ male dicerẽt.q; tũc demũ poſſet ĩduci ſideicõmiſſũ qñ de debito nõ oſtat.ſʒ ſʒ hoc ↄſtaret de debi/ to g nõ dʒ iduci ſideicõmiſſũ qð tñ ẽ falſn.ut.l.ſi creditoꝛi. 5.de le.j.x.l.lutiꝰ.S.j.j.e.⁊.l.luti.S.ꝗſqs.S.ti.j.x.l.aureliu⸗. de liðᷣ.le. ꝓ hoc faẽ ex de ſuc.ab ĩte.c.fi. Mꝛedicta vᷣa ni i fuiſſet ofeſſus nõꝛio recipiẽti ⁊ ſtipulãti ꝓ alio uł ↄfiteretur Farti pñti.tũc enĩ hʒ viʒ cofeſſiõis ĩter viuos ⁊ piudicat.⁊ ſᷣm oc bñ loqui/ Pe. ⁊ Ci. ſec ſi fieret parte abñte. ut. l. certuʒ. S. ſig abſete. . de ofel. x.l.fi.s.de ĩterro.actj. Pꝛedicta vᷣa ni ſi in his ofeſſiõib ꝗ depẽdẽt ex mera uolũtate ↄfiten.ut adi/ tio hẽdita᷑ᷣ uel declaratio aĩ qm pᷣceſſit act ambignus.ut.l.ſi auia. C. de iure.deli.⁊.l.uxoꝛi.S.ſi.S.e.⁊ ibi dixi.¶ Sʒ ʒ pꝛe dicta op.cũ liber rõnũ ĩ q teſtõꝛ aliqd ↄfſitei ipſuʒ pbet ut.l. rõnes.C. de ꝓba.q̃re nõ ꝓbat ↄfeſſio iſta facta ĩ ultia nolũta te.Qnidã dicũt ꝙ iõ pbat ↄ ipſũ.ſʒ nõ ſic nuda a par pᷣſen/ tia. ut.l.nuda.j.de dona. Nel dic alið ẽ ĩ rõne llle act ha bet᷑ tm ad ꝓbationẽ. Aliud ẽ ĩ teſtõ qdð ſit ad diſpõnẽ pncipa liter. iõ teſtõꝛ videt᷑ illa vba dixiſſe magis ut diſponat ⁊ leget qᷓ; ut pbationẽ ĩducat. Fallit ſi iteruenit iuramẽtũ ut dixi.Et eſt rõ qñ iuramẽtũ apponit ꝑinde ẽ ac ſi diceret uolo iſta vba hie effectũ oĩ mõ ꝗᷣ pnt.ut.l.cũ pꝛ.S.ſiliꝰ.S.ti.j.⁊ rõ ꝓpter reli gionẽ ꝗ ĩ iuramẽto.¶Et circa iſtã.l.qᷓro utrũ ĩ illis caſibus in ꝗbꝰiſta ofeſſio nõ iqucit pbationẽ ſʒ ſideicõmiſſi petitionẽ. iſte tali ſideicõmiſſarialijs ſferat cũ teſtõꝛ ei legauit ut credi toꝛi.De hoc hũiſtij tex.ꝙ nõ.ut.l.quxoꝛi.de au.⁊ ar.le.lʒ in ↄꝛiũ faciat.j.de his ꝗ.ut idig.l.eũ q tacitũ.S.pe.ſed rñdeõ ut ibi dixi. ¶ Altimo nõ ex iſto.S.duo.pᷣmuʒ ꝙ hẽs dʒ Fnare iuramẽtũ defũcti.ut h ⁊ ĩ coꝛpoꝛe de iureiu.a mo.pᷣſti. Nõiĩ telligas ꝙ ꝑ iuramẽtũ defũcti hẽs ſit ꝑiurꝰ.ſʒ dʒ id fuare ꝗa ꝓbationẽ ĩducit.ſʒ q̃liter keelligat dica als. ¶ Scðdo nõ ꝙ cũ dico virũ itelligo de adulto ut h cũ ſua gl.alibi videt ꝙ vir di cat marit alicui mulieris. ut.l.j.⁊ ibi gl.C. de dignita.li.xij. AQuero ergo ſi iſta appellatio vir apponit ĩ ſtatuto uel di/ ctis teſtiũ uel alia diſpõne q̃liter accipit. Rñ.qñq; iſta appel/ latio vir ponit ſimplr ſine aliqua determinatione. tũc ĩtelligo vir.i.adultus ut hic.Qſñq; apponit iſta appellatio vir cũ de terminatione q; dico vir alicuius mulieris tũc intelligitur de marito.ut.d.l.j.C. de dignita.li.xij. itia Siteſtõꝛ Ofitel ſe debẽ nõ capaci nõ oꝑat᷑ talł cõ/ r biß efeſſio. h.d. Nõ ꝙ ofeſſio in ultima nolutate facta ad fauoꝛẽ nõ capacis ĩtelligii actaĩ fraudẽ ut h.⁊x gl.dicit ꝙ ria betis in. Buobus.“ bert ins gunt⸗ pellatõe libtoꝝ D. Eůudu. Alienatiop De legas tertio. hocĩdubio ſemꝑ pᷣmmi:.ad idẽ fac.l.q teſtm̃..de ꝓba.x in telligo etiã ſi talis ofeſſio erat iuramento firmata. als ſine du bio nõ ĩducit ꝓbationẽ ut poſſit exigi cauſa mercedis.ut dixi ſupꝛa ꝓxi.S.als aũt ĩcapacitas iſtiꝰnil oꝑat᷑ ⁊ lex dʒ eẽ de ca ſu dubio.ut.l.qð labeo ad carboñ.Et hoc ẽ ntile ad multas teſtõ? hʒ uxoꝛẽ ſuã ſcdᷣam cui plus vult relinꝗre q poſſit ſʒ Tuerkl,or edictali.C.de ſecũ.nup. ↄfſitet ſe huiſſe ab uxoꝛe mille. ⁊ ſic iurauit. Certe nihil ualet.qꝛ ofeſſio iurata facta ad utilitatẽ nõ capacis nõ ualet ⁊ ſic vidi de ſacto.ꝓbat̃ h eo mõ q ſupꝛa ĩtellexi. Itẽ facit alið.teſtõꝛ ↄſitet in teſtõ ſe hũiſſe ab uxoꝛe ſua mille.⁊ ſic iurauit.poſtea viuẽs vult illã ↄſeſſioneʒ reuocare. Nos habuiſtis ſubꝛaprl ↄfeſſio facta ꝑ iura mentũ inducit pbationẽ.⁊ ſic nõ poſſit reuocari qꝛ tranſit in ↄctũ ĩter viuos.ſʒ An⸗ dico pꝛiũ qꝛ uxoꝛ nõ ẽ capax do/ nationis ĩter viuos ↄſtãte matrimonio ⁊ ſic vir viuens ſemg poſſet reuocare.⁊ iõ ↄfeſſio videt᷑ facta in fraudẽ.ſʒ ſi marit eẽt moꝛtuus tũc cũ donatio poſſit ꝑ moꝛtẽ conſirmari heres nõ poſſet reuocare ⁊ haberet locũ pcedẽs.S.Ex his apparet ꝙ pꝛecedens.S.⁊ iſte nõ contradicunt. P his Verba gnãlia ꝓpter adiectionẽ ſpaliũ factã Ex bis. dictionẽ ſiue nõ Tämnngunt ped nel aliter. Dictio ſiue nõ iducit reſtrictionẽ.ſile de dictiõe ſeu habuiſtis in.l.ſigꝗs ita de au.⁊ ar.le.⁊ ibiiſtã.l.nõ allego. Iuolũtariã. h. d. ¶Qñno qᷓrei pma parte nõ dic ſi nõ erat alið qd potat pignoꝛariſicut di ĩ ſca. Rñ. ꝛ i caſu. l. hẽs nihil qdãmõ noui fac.ſʒ vnũ creditoꝛẽ loco alti ponit.⁊ vnã P Pꝛohibitio aliẽatiõis ad allẽa ) C Ater filiũ. ⸗ necefſariã nõ ſe extẽdit ſʒ n li rẽ ꝓ alia obligat.ĩ ſcðᷣa parte.l.fac aliqd noui qꝛ trãſſert ĩ ali uʒ dñiũ rei qð ꝑ defũctũ factũ nõ erat.¶ Circa ſcdᷣam parteʒ l.qᷓro an hodie iſta.l.hẽat locũ ĩ hẽde nõ faciẽte inẽtariũ.Cer te ſalua melioꝛi delidatione puto ꝙ nõ.qꝛ cũ teneat᷑ ad legata ⁊ ſideicõmiſ.⁊ debita ĩtegra.ut ſne dixii.l.ĩ rõne.S.qð vul go.j.ad.l.fal.non põt dicẽ ꝙ noẽ aliud in hẽditate qð ſolui poſſit cum de ſuo ſoluere teneat.de hac alienatione neceſſa/ 38. Vben Ban ul vbeleneli⸗ * I Op.⁊ videt ꝙ libert libᷣti ↄtines tur.ut.l.cũ pꝛ.S.cũ ĩter.S.ti.j.So.ibi filio livti.ᷣ ĩlibᷣto livᷣti. Item õↄ.l.in alimẽta.S. fi.j.de ali.⁊ ci.le.Dicit glo.ibi pʒ ſo. q; ibi nõ ↄtinet᷑libᷣt libᷣti appellatiõe libᷣtoꝝ lʒ admittat᷑ ad le gatũ ex uſu teſtõꝛis.¶ Op.de.l.cũ pꝛ.S.fideicõ.s.ti.j.So. — —= toꝛis h ſecꝰ. ANel dic ꝙ ibi ſcdᷣs fuit manumiſſus uolũtate pꝛi mi teſtõꝛis h ſecus ut ꝓbat᷑ in.l.ij.j.de ali.⁊ ci.le.⁊ ibi dixi. Filiam Res ↄtẽplatiõe pluriũ ꝓhibita alienari ad eũ ex plurib ptinet ꝗ ſuꝑeſt tꝑe alienatiõis.h.d. Nota ꝓꝙ iſtud ſideicõmiſſũ ẽ ↄditionale.ueto uenire ſeu uen di.⁊ uolo ꝑtinẽ ad tales qꝛ ĩtelligit Pirgſ uẽdet᷑.iõ inſpicit gꝗ ſupeſt tpe uẽditiõis. Scðo nõ vides hic ꝙ ſi ſßeedir diſpoſi tio ꝓhibitiua.⁊ alia ſimpliciter ſequit intelligit ſequẽs diſpoſi/ tio ſub cõditione ſi cõtra Pionione factũ fuerit qð nõ. 1 ibita ad tpᷣs videt᷑ eſſe ꝑmiſſa poſt kbxerp̃s. h. d. ¶. Op. de. l. peto. S. fre. S. ti.j. So. ibi ꝓhibitio alienatiõis fuit facta ſimpłr h ĩ vita. C Contra hoc op.⁊ videt᷑ꝙ ʒ vba phibitiõis vident᷑ collata ĩ vita.tñ rõ pꝛo hibitiõis videt᷑ gnãlis oẽ tpᷣs cõpꝛehẽdẽs.Piẽ enĩ de nomĩe ur̃o nõ exeat.ſʒ dictũ limitat᷑ ʒ rõnẽ.ut.l.cũ pꝛ.S.dulciſſimij S.ti.j. Aduerte hẽo iſto ↄꝛiuʒ ꝓ difficili ⁊ dico ꝙ iſta vba ita enĩ ſiat ⁊c.nõ ſuerũt ꝓlata p modũ rõnis ſʒ fuerũt vba enun ciatiua cuiuſdã futuri euẽt quẽ teſtõꝛ ſpabat uenire ꝓpt ſuã diſpõnẽ ꝗᷓ ꝓpa nullo mõ diſpõnẽ ĩducũt.ut hᷣ t.l.iuł.S.ex hiꝰ I.e.q ſi eſſẽt iſta vba plata ꝑ modũ rõnis qꝛ dixit.iõ feci.ga uolo hoc.tũc dicerẽ ꝙ iſta rõ qꝛ gnãlioꝛ eſt qᷓ; dictũ declarat dictũ. ut.S.dulciſſimis.⁊.l.hec actio.de calũ.⁊ qdð ibi nõ. lius Nudũ pceptũ uel ꝓhibitio Ju us agrippa. ienaubnis ine cae alie/ nationẽ nõ ipedit.h.d. Idẽ. S.ti.ij.l.liꝰ.S.diui.⁊ ẽrõ qꝛ pᷣce ptũ de nõ alienãdo factũ in ſauoꝛẽ ipſius hẽdis ipemet ſuo ſa noꝛi põt renũciare fauoꝛi altius nõ.ut.ð.S.diui.⁊ ꝑ totũ iſtũ 5§. Ex hoc dicit Mar.ſyll.ꝙ nudũ pceptũ iudicis nõ ligat. ð refert Ci.i.l.qtiẽs.C. de ſideicõ.⁊ hoc ĩtellige uerũ ſiẽ nn/ qʒ eſt factũ ĩ fauoꝛẽ pꝛis tm.ſʒ ſi eẽt factũ ĩ fauoꝛẽ alterius nel ꝗquo mõ altius itereſſet tũc et ſec'.q; tunc nõ eẽt nudũ. ¶Op. de. l.peto.S.fre.S.ti.j.Quida dicũt ſateoꝛ ꝙ tranſit ad hẽdẽ exneũ.ſʒ agit ad itereſſe.ſʒ trufa eſt.qre dic ꝙ h̊ fuit nudũ pᷣceptũ ibi nõ. De mã alienatiõis ꝓhibite Ni.ponit hᷣ vnã pulchꝛã diſtictionẽ.Ci.tractat in.l.ea lege.C. de cõ. ob .ſ. ij. ut ibi Pʒ q; uterq; fuit ibi manumiſſus ex uolũtate pmi teſta/ cauſam. ⁊.l.ſi. C. de re.alie.ego tractaui ꝓfunde in.l.ſiliuſta. S. diui. S. ti. ij. redemit.h.dð. Nõ pᷣ ꝙ iſtud vbũ alij ĩtelligũ de alijs ex piun/ ctos.nã ad ↄiũctos in eodẽ legato nõ refert ⁊ iuicẽ videt per miſſa alienatio qð nõ.⁊ hoc facit ad.q.ples recepunt fũdũ in emphitheoſim an poſſint ĩuicẽ alienare. Hic ⁊ i.l.uolũtas.C. de ſideicõ.videt᷑ tex.ꝙ ſic. In ↄꝛiũ videt i.l.cũ hi.S.ſi vni.de trãſac.⁊ ibi hoc tetigit Guil. Quid dicemꝰ nõ iſto nec ſoluo nũc. Mõ ſcðo ꝙ poſtqꝙ; poꝛtio ẽ alienata h ſemel legitime.de cetero põt alienari ĩ aliũ.fſac ad.q.ſi merũ ĩperiũ ẽ delegatũ a pncipe. an deceto põt alienari.de ᷣ nõ.ĩgl.⁊ ꝑ doc.i.l.j.C. 9 ꝓ ſua iuriſdi.⁊ ꝑ Guil.i.l.j.S.de offi.ei cui mã.ẽ iuriſdi.ꝗ allegat hũc tex. ¶ Op. de. l. peto. 5. fre. S. ti. j. c. I. vnũ ex fa/ milia ꝑ totũ.So.h̊phibuit alienare partẽ vñ merito põt alie nare partẽ redẽptã.vbi vo phibitio alienatiõis fuit facta ſim/ pliciter. Iſta lex fac ad.q. Tres fr̃es fuerũt iſtituti ⁊ inuicem grauati de reſtituẽdo deceſſit vnꝰc iure fideicõmiſſi bona eiꝰ Puereßt ad alios duos.demũ deceſſit ſcs.q̃ri᷑ an qð ſcdᷣus ſiit a pᷣ iure fideicõmiſſi ueniat ĩ ſideicõmiſſũ qdð debet᷑ ab ip/⸗ ſo ſcðo illi tertio. Hic tex.fac̃ ꝙ ſic.ſʒ certe h diẽ partẽ ſuã.vi diſtis aliquãtulũ in.l.liᷣto.S.ſiliũ.j.ti.j.⁊.l.titi.j.e.⁊ dicã in rcellus.S.qdã.⁊ plenius.l.ſceuola.j.ad trebel. nIanna Fideicõmiſſũ qð tenuit a pnci i Tuſcu anus. de⸗ ex poſti⸗ cto remanet 453 legatariũ.h.d. ¶Et op.utĩ gl.⁊ mãʒ bul ec. examinaui.S. ti.j.l. coqicillis in pn. ¶Quero an relicta ad pias cauſas. ut pauꝑibuel ꝓ aĩa efficiant᷑ caduca ita ꝙ remaneãt apud gra uatũ. NHic videt᷑ ꝙ ſic. In ↄꝛiũ facit q; debeãt ↄuerti in alias cauſas pias.ut.l.legatũ.j.de uſufru.le.⁊ ex deteſta.c.nos dẽ.⁊ ibi videt᷑ gl.nõ. Rñ.qñq; teſtõ: pncipalit᷑ reſpexit cauſa qð ẽ qñ nulli certe ꝑſone religꝗt ſʒ religꝗt in aliquẽ pium uſũ.⁊ tũc talia legata nunqᷓ; efficiunt caduca ſʒ in aliũ uſũ reuertun tur ſi ille ĩplẽ nõ põt ut.d.l.legatũ.⁊.c.nos quidẽ.⁊ idẽ ſi reli quit certe ꝑſone ꝓ aĩa relictur alij ſi ille nõ eẽt.⁊ tũc illa ꝑſona defũcta dabit alijs paupib pꝑ dictas.ll. Qñqʒ religt viʒ ꝑſo ne uel collegio magis ↄtẽplatiõe pſone qᷓ; cauſe ⁊ tunc effi caducũ ⁊ remanet penes grauatũ ut h.aut dubitat᷑ an reſpe/ xit magis cauſã q; pſonã.⁊ tũc ſi cauſa nõ ẽ expᷣſſa videt ma⸗/ gis ↄtẽplatione ꝑſone ut h.ſʒ ſi eſt cauſa expᷣſia ⁊ ꝑſona tũciĩ dubio magis puto hoc caſu reſpexiſſe cauſã ſauoꝛe religiõis ut. l. ſunt perſone in fi. de religi. 6 MWM ater Nõ ſolũ ex vbis ſed ex mẽte teſtõꝛis ſideicõ/ e E *miſſu ĩducit. h. d. uel alit. Mο aibitio aliena tionis facta ↄtẽplatiõe hẽdũ nel ſucceſſoꝝ ipſius alienationẽ nõ ĩpedlt.b.d.(¶Op.ꝙ tale fideicõmiſſũ ualet cũ ſit pꝛohibi tio ptẽplatiõe alterius.ut.S.ti.ij.l.filꝰ.S.diui.⁊.S.e.l.q̃ſi per totũ. Nicit gl.⁊ Di.nõ ẽ fideicõmiſſũ ſʒ xba ſed ᷣm mẽtẽ ſic. Alij dicũt ꝙ uerũ ẽ ꝙ ſideicõmiſſũ nõ ẽ ter ipſos hẽdes ſʒ eſt fſideicõmiſſu ĩter eoꝝ ſucceſſoꝛes quoꝝ cauſa alienatio fuit p hibita.ego puto ꝙ nullo mõ ſit fideicõmiſſũ.nã iſta uerba ꝙ ſucceſſoꝛib oſeruet.itelligunt᷑ de ſucceſſoꝛe vniuerſali.ut.l.ſci endũ.S.pe.S.de edi.edic.⁊.l.ſciẽdũ in.ſi.de v.ſig. Tota ergo iſta ꝓhibitio videt facta ĩ fauoꝛẽ hẽdũ ⁊ eoꝝ ſucceſſoꝝ.vnde iſti hẽdes alienado pñt ſuos hẽdes grauare ſicut ſeipos. ut.l. vnũ ex familia.S.ſi reʒ.S.ti.j.iõ alienatio nõ ipedit imo plus ꝙ fideicõmiſſũ nõ videt relictũ ut ſtatiʒ dicã.(¶Mp.S.e.l.in n. Sorhi teſtõꝛ iuſſit pᷣdia reſeruari ſilijs ⁊ ſic certis ꝑſonis heredibꝰ quos hẽdes iſte hẽs ſibi eligẽ poterat quos uole/ bat. ⁊ ſic ĩcertis perſonis iuſſit reſeruari. AE Verba ĩſtõnis trabunt᷑ ad fideicõmiſſus 0 Erx barte. d ẽnõ.S.⁊ alibi foꝛte ita non reper ¶QOp. ꝙ imo nõ ex cauſa ſideicõ.de manu alti.ſʒ tanq;ᷓ in ſtitut' ex re certa dʒ hꝛe ulũ füdũ. ꝛeuit᷑ puto ꝙ vba ĩſtoniʒ ex re certa faciũt quẽ hẽdẽ ĩſtitutũ qñ vba inſtõnis ſũt relata ad eũ.ut.l.j..ſi ex fido.⁊.l.ex facto.S.de hẽ.inſti.ſʒ ſi nõ ſůt relata ad eũ ſʒ ad aliũ.tẽ nõ ĩducũt ĩſtõnẽ ſ̊ fideicõmiſſũ ut h qð nõ ꝓpter teſtã ĩ qb hodie nilij debẽt aliqd hʒe iure iſtõnij nã ſi bñt eo mõ q dixi ſupꝛa dicunt hꝛe ĩſtõnis iure. Op.⁊ videt᷑ ꝙ iſta vᷣba enũciatiua no ĩducũt diſpõnẽ cuʒ ſint enũciatiua futuri euẽt.ut.S.l.ꝓxi.S.ſũqũ. ⁊.j.e.l.iulia. S.ex his. So.ibi fuerũt vᷣba enũciatiua cmuſſa ppter alid.h/p pter ſe.uł ibi vba enüciatiua fuerũt directa ad honoꝛatũ.hic ad grauatũ.ꝓ h.l.gnali i pn.j.de vſufr.le.⁊ de iſtis vbis enũ ciatiuis videbit plene ut dixii.l.ex hac ſcriptura.j.de dona. 41 Qui ꝓhibeĩ᷑ alienare partẽ ſuã non Muindecim. et ꝓhibitus alienare parteʒ quã . NDerba enüciatiua ad grauatũ ENmphilo oirecta diſpõnẽ incuecnkeho de De legat tertio. NSARXRERARAIISE Verbũ uolo ſeu uellẽ iducit diſpõnẽ 0 20 boſitũ. a teſtõꝛe ꝓfert. h. d. videt hᷣ r uolo ſeu uellẽ ĩducit diſpõnẽ.ↄꝛiũ nõ.iĩ.l.Fui electiõe.S.de leg. j.⁊ qð nõ.in.l.ĩ ement᷑.C.de ↄhẽ.emp.So.i ultimis uolũtati bus ⁊ alijs actibꝰ habẽtib depẽdẽtiã de futuro vbũ uolo in- ducit diſpõnẽ.ſecꝰĩ his qᷓ ĩcõtinẽti debẽt ꝑfici.tũc enĩ nõ ĩdu/ cũt diſpõnẽ.ut.l.ſui electiõe.⁊ nõ.in.d.l.ĩ ement.C.de phẽ. emp.niſi vbũ nolo hẽat talẽ determinationẽ ex qua poſſet col ligi uolũtatẽ illã ꝑfectã.ut.l.apud auſidiũ de op.le.⁊ dixiin d.l.ſerui electione.⁊ ĩ repetitione plene dixi quã feci in.l.cun/ ctos populos. C. de ſũ.tri. ⁊ ſide catho. — ugqS. Reuocato legato videt᷑ reuocatũ onus legato appoſitũ.h.d.uos hẽtis caſũ expꝛeſſũ ĩ.l.alteri j. de adi. le. Ex hoc tex.colligebat Ro.vnũ nobile ꝙ ſi teſtõꝛ vni ex hẽdib pᷣlegat ⁊ eũ grauat ultra ualoꝛẽ plegati factiſibi ꝙ; grauamẽ nõ ualet ĩ eo qꝗð ẽ ultra pᷣlegatũ.iſtð dcm nõ ẽue/ rũ q; põt grauari tanqᷓ; hẽs ĩ eo qð hʒ iure hẽditario.ꝓbat᷑ in l.nẽſenius.j.ad.l.fal. Mec ob.hec.l.qꝛ h̊ fuit grauat gra p̃al legati.⁊ hoc ↄſtat.ut.l.alteri de adi.le.uel dubitat ⁊ ĩ dubio umit᷑ gra plegati grauatu.ita põt ĩtelligi hec.l.qð intelligo ſi onus adiectum pᷣlegato equalebat.ſecus ſi excedebat.tunc enĩ nõ ĩtelligi grauatus gra pᷣlegati ſʒ oĩ mõ quo melius põt. ut. l. lutius.S. ſempꝛonie.j.e.⁊.l.Rliuſſa.S.apud marcellum. S.ti.ij.ita intelligitur hec lex. 5 at Sſn, Pri Sδ Bꝛauat“ p̃ſta⸗ Oſt emãcipationẽ.· aaan Pite tenet᷑ ad illð iſolidũ.lʒ tã ipe q; ali cũ eo ſuccedat de ũcto alio iure ꝙ; defũct crederet.ſed in eadeʒ poꝛtione.h.d. ¶Op.⁊ videt᷑ ꝙ ꝑ emãcipationẽ nõ tollat ius legitimũ.utĩ⸗/ ſti de legi.ag.ſuc.S.ſi.⁊.l.lege.de legi.hẽ.So.illð de iure no uo ſec de iure antiqͥ ut h. Itẽ dẽ h ꝙ legatũ ĩſolidũ pᷣſtat᷑ nec dicit a ꝗᷓ. qᷓo ꝗs p̃ſtabit.Et videt᷑ ꝙ patrutm̃.qꝛ ipe fuit gra uat ut h innuit᷑ in pn. In ↄꝛiũ ꝙ patruꝰ nõ teneat᷑ niſi ad di midiã tm̃ ut.l.cũ pꝛ.S.cũ eſtimaret.S.ii.j.⁊.l.is q.S.de codi/ allis. Quidãa dicũt h̊ de rigoꝛe ibi de eqtate. ANeritas ẽ ꝙ h auũculus ſucceſſit in tãtã poꝛtionẽ in quãtã teſtõꝛ uoluit ⁊ co gitauit.ſ.dimidiã lʒ alio iure ſucceſſerat.ſucceſſit enĩ de iure toꝛio ꝑ bonoꝝ poſſeſſionẽ.de iure ſuo cũ teſtatoꝛ ſibi reſtituẽ credebat iure fideicõmiſſi.ſʒ ibi in totũ ſucceſſit pᷣter ſpeʒ ⁊ uo luntatẽ defuncti.vnde legata minuunt.de hoc plene ꝑ DHi.in l. cũ pꝛ. S.cũ eſtimaret.S.ti.j.⁊ ibi vobis plene dixgi. 0(0S cia Juſſus aliquod coꝛpus hereditarium retin ere p Meparte ſua retentionem. pꝛo parte cohereduʒ etiã petitionem hahehbe⸗ . b . iuerba legati ſunt ambigua cauſa Xoꝛem. ci⸗ eſt inſvictencha -. 5 Nõ ẽ ueriſile teſtõꝛẽ uoluiſſe grauare here ZIr elege duplici ſtatiõe. h.d. ¶ QAuerit gl. cuʒ in dubio pᷣſumat᷑ onerat.qd erit de iſtis legatis.Rñ.inquan tũ legauit.ſcdðo ĩ tãtũ videt a pmo adimẽ.ut.l.cũ qõ.C. de le. Cõtra de eo qdð hẽtis.S.de le.j...ſipluribꝰ. So.ibi apparet teſtatoꝛẽ uoluiſſe ꝙ cuilibet deberet᷑ iſolidũ. ¶ Itẽ op. S.ti.j. l.qui duos.S.j.⁊.l.plane.S.j.S.ti.ij.So.ibi loquit in qtitati bus que poſſunt bis legari.hic non ſed in ſpetiebus. Co illis. MNõ eſt ueriſile teſtõꝛeʒ uoluiſſe durã ſe/ : parationẽ iniũgẽ.h.d. uel alit. Legato gnãli ꝑ min gnãle derogat.h.d. ¶ Qũo q ẽrõ q̃re ad pꝛeʒ nãlẽ ptinet magis q; ad uxoꝛẽ. Gl.ponit tres rõnes.pma ne ſiat dura ſeparatio. ut.l.poſſeſſionũ.C. cõia utri. iudi.⁊.j.e.l. S.ↄcubine.Scðo qꝛ legatũ uxoꝛis ẽ magis ale q; legatuʒ libertoꝛũ.⁊ ideo generi per ſpẽm derogat᷑. Tertia ẽ qꝛ uxoꝛi nõ religꝗt noiatiʒ ſʒ gnãliter.ſʒ pcedẽtes rõnes plus placent. ¶ Feliciſſimo BGeneriꝑ ſpẽʒ derogatur.h.d.de hoc —☛ plene in.l.q̃ſtũ.S.pe.de ſun.inſtruc. ¶Teſtõ Verba pñtis tpis reſtringunt᷑ ad tpᷣs teſti.h.d. elil e vide gl.ꝗᷓ icipit imo moꝛi.ibi ſo. ut ibi.nã ibi ꝓpt᷑ ſactũ defũcti augent᷑ uel minuent relictũ ĩſpicit᷑ tᷣs moꝛt ſᷣm Di. Item ibiin..l.ſilie.S.fi.ſed ibi contingit pꝛopter muta/ tionẽ? noui nominis impoſitionẽ.⁊ q; ſunt uerba futuritem poꝛis. Di. Itẽ ib-benul 5 ibi in accceſſoꝛijs.Di. Iſtã maʒ plene⸗ examino in.l. dearr ar e. . Wea 1NÆ Mꝛopter durã ſeparationẽ vitadã uer 0 Cocu Dine. bem filij poꝛigit nepotes.h.d.mãm iſtã utrũ appellatione ſilioꝛum ↄtineant᷑ nepotes.dicã in.l.ꝙ ſi nepotes.S.de teſta.tu. rorat Appellatione patrie etiã ſuburbia cõ Cesauerat le gn calendaria ⁊ pecuinia ad calẽdariũ deſtinata nõ cedũt legato eoꝝ que ſuot in loco. Hoc diclt. bio⸗ o d. . — —2— ſicut calẽdariũ nõ uenit ĩ legato ita nec pecunia ad calẽdariũ. ut.l.nomẽ. S.j.S.e.⁊ hec eſt va ſo. Hic foꝛmat hoc dicit. Nos ſcitis ꝙ cinitas muro ſinit ut floꝛẽtia ⁊ ſiles. peruſiũ ↄtinet ſuburbia ⁊ ptinẽtia edincia.nt.l.nã ſi qð liqui . de.S.pe.de pe.le.⁊.l.ij.j.de v.ſi. ¶ Mõ q̃ro ſi utrũq; dico ut lego ea q hẽo in ciuitate ꝑuſij. HNic videt᷑ caſus ꝙ ↄtineant᷑ q̃ in ſuburbijs hẽo. Dicit eni hic ĩ patria.⁊ idẽ ẽ dicẽ patria ⁊ ci uitas nt.C. ſi curia. relic. ciuis.l.j.li.xij.⁊ de diuerſis pᷣdijs ur. x ru.l.fi.li.xj.ita dicit Ol. Ego aũt examinaui in.l.ij.j.de v. lig. Et dico ꝙ abem diſtincnt ꝙ; pᷣcedat utrũ dixerit in ꝑu 1 ſina ciuitate uel ĩ ciuitate ꝑuſina ⁊ ibi gl.tãgit. Dã h ſupꝛa rũ ſũ eẽ qᷓro quõ ẽ rñũ. Rñ.ſupꝛa rñdit ꝙ ſicut calẽdariũ nõ de/ ei.ita pecunia ad tp̃s repoſita.ſec ſi ꝑx petuo.ut.l.ſi choꝛꝰ.S. j.⁊.l.fũdũ.j.e.l.uxoꝛi.S.ſi ita.S.de au.⁊ ar.le. Ja.de are.nõ placet iſta eqparatio.diẽ̃ enĩ ꝙ ſi noĩa debitoꝝ eſſẽt ſcripta ĩ muro ita ꝙ non poſſint ſeparari. Certe fm hũc.S.cedent le gato qð ẽ mentẽ iuriſcõſulti.vñ dicamꝰ ſic ſupꝛa rũſũ eſt ut et parata vna qõ quã foꝛmat Ci.C. de cõpẽ.l.ſi. Ruſticus uẽdit poſſeſ ſiones ſuas.an videat᷑ uẽdẽ pecuniã ⁊ alia mobilia. DPe pecu nia videt ꝙ nõ neniatut h. nec noĩa debitoꝝ. Tñ dẽ ꝙ ultra mMõtes fuit determinatũ ↄꝛiũ qꝛ res mobiles poſſident᷑ ſicutĩ/ mobiles. ita ꝙ dat᷑ ĩterdictũ utrobi.⁊ nõ.Ci.uti poſſide.l.j. ⁊.j.de acꝗ.poſ.l.j.in pn.tñ NPe. ⁊ oẽs doc.dicũt ꝙ debemꝰ inſpicere cõſuetudinẽ loquẽdi.que eſt ut ĩtelligamus de ĩmo/ bilibus tm̃.que cõſuetudo loquẽdi pᷣualet.ut.l.cũ delaniõis. CS. aſinam.j. de fundo inſttu e Ex legato reuocato uel cui renũciatũ ẽ nil petũ EeltO. m DHi. ¶ Qũo q̃ eſt rõ ꝙ nõ teneat᷑: Dic qꝙ ẽ triplex ut in gl. Qũo qñ aliqs dat dotẽ ꝓ muliere.⁊x ſti pulat᷑ eã alternatiue ſibi aut mulieri iſta actio q̃liter cõpetat. NRñ.ꝙ ſiqdẽ ẽ exne ille q dat dotẽ uel aſcẽdẽs ꝑ lineã ſmnat᷑nã dico ꝙ actio ĩtegra mulieri q̃rat ut.l.gaius.S.ſo.ma.Si vo ẽ pẽ q dat dotẽ.tũc puto ꝙ debeãt ĩtelligi iſta vba oꝛdinatiʒ ſi cut a iure ponit᷑ ut cõpetat ſibi in vita ſua.⁊ mulieri poſt moꝛ tẽ pꝛis cõpetat.uel ſi alit᷑ fiat ſui iuris.hic eniĩ ẽ oꝛdo iurij.ut.l. ij. S. ꝙ ſi ĩ p?ij.S.ſo.ma.⁊.l.j.S.videamꝰ.C. de reiuxo.act.ſʒ quem oꝛdinẽ debeãt pᷣdicta vba ĩtelligi.ut.l.cũ pꝛ.S.pe.d. ti. idẽ putarẽ ſi pat᷑ ſtipularet᷑ copulatiue ſibi ⁊ ſilie.ut.l.gal/ lus.S.j.S.de libe.⁊ poſthu.¶ Vltimo iſta vba ↄſentientibꝰ ſratribꝰ ⁊c. faciũt ad.q.nõ.per Qi.in.l.j.C.de bo.ma. eres Onus de aliꝗ adoptãdo ⁊ ſideicõmiſſũ in de D'fectũ adoptiõis iniũctũ nõ tʒ.h.d. ⁊ ẽ ſingula ris caſus. C Op. videt᷑ ꝙ tale ſideicõmiſſũ de aliqꝗᷓ adoptã do uel emãcipãdo teneat.ut.l.ſicui.de ↄdi.⁊ de. DPicũt qdazʒ ꝙ nõ ualet grauamẽ ut ꝑ hoc ille qdʒ adoptariſinõ adopte tur hʒ petitiõeʒ ſideicõ.valet tñĩ ſe iſtð grauamẽ q̃ ſo.ẽ menti teunẽda. ⁊ ſʒ hac ſo.h ẽ caſus nõbilis.q.Teſtatoꝛ legat uxoꝛi ſue victũ ⁊ ueſtimẽta ĩ domo ⁊ iuſſit teſtõꝛ ſi hẽs moleſtauerit eã ꝑdat dictã hẽditatẽ.nec dicit ad quẽ deueniat.an dʒ deue nire ad uxoꝛẽ ſi fuerit moleſtata ab hẽde viri.Et videi ꝙ ſic. qꝛ gr̃a uxoꝛis iceiud ur. poſt legatũ. S. amittere. S. de his q.ut ĩdig.⁊ hũiſtis in.l.ij. F.duo fres.de col.bo. In ↄꝛiuʒ eſt caſus ĩ hoc.S.qꝛ dʒ ꝑuenire ad cohẽdes uel ſpᷣſtitutos nõ ad uxoꝛẽ.⁊ Hoen Ja.de bel.ĩ auẽ.de nup.S.nũc yo.Rñ.ad iac ibi aligs ſuit puata lege ha teſtõ:e. Rõnẽ collige ex tex.iſto.tñ lʒ iſta ſo.ſit nõbilis gl.nõ ſtat ĩ ipſa ſo.ſʒ dicit ꝙ h̊ nullo mõ ualet grauamẽ de aliqᷓ adoptãdo uel fideicõmiſſuʒ iniũctũ ĩ defectũ illi grauaminis.rõ q; ẽ ð bonos moꝛes.Ad l. ſicui..de oↄdi.⁊ de.rñ.qꝛ ibiloquit᷑ in emancipato.hᷣ in ado ptiuo.Cõtra hc ſo.facit.Sõ.de ↄdi.iſti.l.ſiqs teſtõ.So.ſᷣau di ibi maxie ut ibi dicẽ gl. Itẽ fac ̊ hãc ſo.:..ſiliuſta.S.Fm vul/ garẽ.S.de le.j.dic ut ibi.⁊᷑ ſʒ hoc fac ad alid.q.relinqᷣ tali mo naſterio cẽtũ ⁊ nao ꝙ recipiat talẽ in monachũ ⁊ ſi nõ recipi at Raat legatũ. Et certe videt᷑ ꝙ grauamẽ de recipiẽdo non ualet ſiẽ de adoptãdo ut h.ꝓ hoc q; ↄtinet ſpẽʒ ſimonie.dixi i.l. j.T.ij. C. de his q̃ pe.no.dicã ĩ.l.ille aut ille.S.de hẽ.inſti. L Vnd ex his cui hẽs iuſſus ẽ uen/ ¶ Agriplagam. parato emere cõpetit uẽdica/ tio partis.h.d.Fm itellectũ Di. ¶ Quero ꝗd hʒ facẽ legata rius ꝗ vult petẽ fũdũ. Rñ.dʒ offerre pcũ ⁊ emptio habet ꝓ ꝑfecta.ut.l.labeo ſcribit ſi mihi.Sõ.de gõhẽ.emp.¶ Quero an oblato pᷣcio hẽat vindicationẽ fũdi q dʒ ſibi uendi.uel an ha beat neceſſe ĩtẽtare actionẽ ꝑſonalẽ ex teſtõ. Dic̃ Di.ꝙ ha/ bet reiuẽdicationẽ.ut h dũ dicit partẽ dimidiã ei agri q lega tus ẽ petẽ.⁊ petitio ẽ ĩ rẽ.actio in ꝑſonã gra ꝓſequẽdi rẽ.ut.l. actio.j.de aci.⁊ ob. Itẽ ꝓ hoc qꝛ dicit legat. ⁊ ſic ſle fũdus dẽ legatꝰ. Alij dicũt Rtũ 4 ille qẽ danat ad uẽdẽdũ ẽ dãna tus ad factũ.at.l.ↄſiliũ in f.de cur. fur. vñ nõ traſferi dñiuz lzʒ emptio hẽat ꝓpfecta. Mꝛeterea ltberat actiõe ex tenõ. er, go alit tenet᷑.ut.l.ſi ſideiuſſoꝛ in fi. S.ti.ij.⁊ hac partẽ videt᷑ te/⸗ nere QCi.i. l. j.in. viij.q.C. cõia de le.Ego ſũ cũ Ri.⁊ eius opi. emp. mipiplaret hũc tex.ꝗ dicit petẽ.ergo ait rei uẽdicatione cũ petitio dicaii rẽ ut ſupꝛa dixi.Scðo ꝑ rõnẽ ille eſt iuſſus uẽdẽ nõ tenet᷑ ad nudũ factũ.ita nõ.p gl.magn ĩi.l.certi ↄdi tio.S.ſi cer.pe.ĩmo tenet᷑ ad tradẽdũ ⁊ dñiũ traſferẽdũ ſi dñs ẽ.ut.l.ĩ ↄuẽtiõalibiĩ fi.j.de v.ob.⁊.l.ex emptoĩ pn.S.de act᷑. ũc ad ꝓpoſitũ ꝑfecta emptiõe tenebat᷑ tranſterre dñ̃i um. ergo ex teſto tenet trãſferre dñiuʒ cũ per ſimplicem uẽdi tionẽ nõ ſit ſublata actio ex teſtõ. ut.l.ſi hes de act.emp.qð tfP̃ ſtellige ut dixi in.l.ſi fideiuſſoꝛ in fi.S.de le.j.Cõtra hoc fa/ cit qꝛ fudus nõ ẽ ſimplicit legat nec dñũ fũdi ⁊ in legato ta/ cito nõ trãſfert᷑ dñiũ.ita tʒ Ja.de are.i.l.Fuũ ſilij.S.fi.S.de le. j. Oiũcta.l.j.de fui.le.Rñ.ĩmo expᷣſſe videt legatũ.qꝛ nã vbo rũ hoc ĩpoꝛtat.ar.eiꝰ qð nõ.ꝑ Ni.de v.ob.l.ſciẽdũ.⁊.lł.fi.S. qð cũ eo. ¶ Cirea hoc qᷓro dꝭ h̊ ꝙ põt partẽ uẽdicare.quid Rvult totũ uẽdicare. Rñdet glo.ꝙ poteſt ꝑ ius accreſcendi. ¶ Altimo q̃ro qð ẽ arbitriũ boni viri utru eſtimabil tãtũ di/ midia reſpectu dimidie q;tũ totũ reſpectu totiꝰ. Rñ.nõ.quia aliud ẽ eſtiatio dimidie reſpectu totiꝰ qᷓ; reſpectu dimidie. ut l. ſigs aliã.j.de ſo.l.ſiqs id qð in fi.sõ.deĩ diẽ adiec.⁊ iõ ſi eſſet 8. hẽes danat' uẽdẽ ꝓ.x. ⁊ legatari uelit emẽ medietatẽ ꝓ qnq; nõ poſſet q; intereſt hẽdũ inſolidũ uẽdere ꝑ dicta iura. . Appellatione mãcipioꝝ nõ ↄtinent᷑ poſtea (Soꝛoꝛi. bbalne n⸗ de.l.cũ pꝛ.S.pꝛ ſilie. S. ti. .ubi partus Debe Sie Renkds GEN naz for Rat . ater nãlis dotãdo fili/ Pater naturalis. Rtonbio videt᷑ hꝛe aluʒ donãdi ſ magis aiuz cõpẽſãdi cũ eo qð ſilie dʒ.h.d. ¶ Op. ꝙ pꝛ in dubio videat᷑ dotare ſiliã de ſuo ꝓpꝛio pꝛis.ut.l.ſ.C. de do.ꝓmiſ.So.dicit gl.illud uerũ in pꝛe legitimo ⁊ nali cu/ ius ofſiciũ ẽ dotare ſilia.ſec ĩ pꝛe nali tm ꝗ dotare nõ tenet᷑ ut B. a ſo.nõ. ¶ Cõtra hoc op.ꝙ iſtð nõ debuerit dici.nã eti am B pz nalis a fideicõmiſſo nõ liberat᷑ niſi filia ratũ habeat. Dicũt gl.ſequẽtes fateoꝛ tñ ꝙ iſta filia ratũ hꝛe cogit cũ ene gotiũ utiliter geſtũ ſit dotãdo eã. Iſta lex ĩducit ꝑ glo.nram ad. q.que ponit in.l.fi. C. de do.ꝓmiſ.de exneo ⁊ alio dotãte mulierè an ĩ dubio videt᷑ dotare de ꝓpꝛio uel de bonis mulie/ ris. Et videt᷑ de bonis mulieris lneſent 8. deneg. ge. T.l. cũ poſt. S.j.de iure do.⁊ ꝑ hũc.S. Ja.de are.⁊ Ci.referendo tibi eũ tenẽt ↄꝛiũ ꝙ in dubio videt dotare exne aio donãdi. ut. l. e is. S.j.S. de ↄdi.ĩde. Mõ ob.l.cũ poſt.S.j.⁊.l.nẽſeniꝰ. gꝛ iblloa ĩ adminiſtratoꝛe mulieris ꝗĩ dubio videt᷑ feciſſe aio gerẽdi negotiũ. Sʒ ad iſtũ.S.nõ rñdet᷑.⁊ h̊ videt᷑ caſus in ZSaiũ.qd dicemꝰ. Iſte paſſus videt᷑ mihi dubi.tñ huic.S.põt rñderi ꝙ hᷣ pat᷑ dedit dotẽ noĩe ſilie.⁊ ʒ ſtipulatſit dotẽ red/ di ſibi.iñ noĩe ſilie dedit.qð apparet q; dicit de ratihabitione ſilie.ratũ enĩ he nõ poſſet nõ ſuo noĩe geſtũ.ut.l.ſi pupilli.. ſz ſi.S.de neg. ge. Vel dic ꝙ mulier erat obligata ad dotẽ vñ pater dãdo dotẽ gerit negotiũ ſilie liberãdo ab üla oblo⸗ ne.ſoluit eni creditoꝛi ſuo.⁊ hoc innuit hic glo.dũ allegat.l.ſi oꝑa de doli excep.Sʒ opi. Ja.de are.loquit q exne ab ini tio ꝓmittit dotẽ ꝓ muliẽ nõ obligata. Ael dic aut ille q pmit/ tit dotẽ ẽ debitoꝛ mulieris.⁊ videt pmittẽ aĩo cõpẽſadi nõ do nãdi ut hic.aut nõ ẽ debitoꝛ ⁊ pᷣſumit᷑ aio donadi.ita loqui opi: Ja.de are.⁊ ſic qñ ẽ debitoꝛ in dubio videt᷑ magis adhe/ rendũ opi.glo.ꝙ videat᷑ dotare de ꝓpꝛio mulieris ꝑ hũc.S. ⁊ qꝛ ꝓmittẽdo dotẽ ꝓ muliere in illo actu videĩ gerere negoti/ um mulieris. ⁊ iõ de ppꝛio mulieris videt dotare.ut.d.l.nẽſe nius de neg.geſ.⁊ facit optime.l.fi.de pe.here.qð nõ. „* eia. Reſtitutio ſideicõmiſſi ſacta ante diẽ alij nõ p̃iu deicõmiſſo.v. hoc autẽ. S. eo. Item dubitatur quid ſi in ſnia dixit iudex condẽno aliquẽ ui ſtet ad conſinia uſq; ad uolun in.l.fi. . de cõtraben.emp. ego examinaui in.l. centeſimis. in 5§. ſ. de v. ob. facit ad pdicta qð nõ.in.l.poſt dotẽ S.ſo.ma⸗ dicat.h.d.ſimile in.l.cũ pater.S.a ſilia.S.ti.ꝓxi/ mo. de hoc habuiſtis plene in.l.ſʒ ſi alio.S.ſi.cũ.l.ſe.j.ad tre bel. ⁊. l. poſt moꝛtem. C. de faecnt. tmonsnone Bees ogat reſtituẽ cũ uolet poſt moꝛtẽ roga ceuo Ans videt᷑.h.dð. uel aliter in vltimis uolun S. ;qᷓ;. S. e. So. aliud ſi dicit cũ uellet ⁊ aliud ſi dicit ſi uellet ut ibi pʒ. ¶ Op. ꝙ moꝛiẽdo videat uelle.ut.l. cẽteſimis. S. ſi. j.de v.ob. Rñ.aliud ĩ ↄctib ut ibi.aliud in ultimis uolũtati/ bᷣut hic.lʒ qdã alit ſeſerint. ut nõ.·in.l.ñdeicõmiſſa.S.ſicĩ ſi tatẽ meãꝗ ſiniet᷑ ne uolũtas moꝛte iudicis.Ci.foꝛmat iſtã qõnẽ in.v.lec.⁊ ibi plene examinaui. S tatibꝰ moꝛẽdo qs uelle videt. h.d. ¶ Op. de.l. ſdeicõmiſſũ . Pe legaß tertio. S= eredis. Fideicõmiſſũ pure relictũ põt peti ĩcõtinẽ Ee EEv„ρα1τ quetat ſatiſdationẽ exigi non videt᷑ ſ deicõmiſſi diẽ diffenedh dein ſũma. CAd PatſeF,ohe⸗deil, eplam. S. ſfi.j. ad tre. Sed ibi aliter de uolũtate deſũcti appa/ ret.ad idẽ facit qð habuiſtis in.l.ſiliã.j.de au.⁊ ar.le.⁊ in.l.ſi deicõmiſſa.S. ſilio. S. e. qð ev. . tiu 8. cui nre monuunker cmiten 6 ex/ pẽſas iſolidũ non tener.h.d. ¶ Op. ⁊ videt᷑ ꝙ teſtõꝛ vnũ ex hẽdib poſſit grauare ita ꝙ ali ns nõ teneat.ut.l.cũ ab vno.S.ti.j.So.hicĩdubio ẽ pᷣuumen dũ ſolũ cura monumẽti videat eiiſelidũ ĩpoſita.⁊ h pᷣſumit ex qtitate relicti ⁊ ex qtitate ſue poꝛtiõis.als iſolidũ teneret᷑ ſi vires hẽditarie ſufficerẽt.¶ Querit gl.quo iure cõpellant Rinſtituti ad ediſcãdũ. Hic ut in glo.⁊ bene. fili Arbitrio boni viri dos pſtituit dignita — J Abkote ⁊ facultatib teſtõꝛis ⁊ numero libe/ ronꝝ pẽſati.h. d. Mota tex. ibi ⁊ ait nõ eẽ difficle ⁊c. ¶ Op. gl. C. de do. ꝓmiſ.l. j. So. ut ibi. in. l. c poſt. S. gener. S. de iure do.⁊ mãʒ hui.l.videbit᷑ plene in.l.j.S.de le.ij. ¶ Altio iſta.l.fac ad.q.ᷣſũt ſtatuta ĩ italia ꝙ filie femie nõ ſuccedũt cũ maſculł.ſʒ maſculi teneant᷑ dotare q;ta erit dos femine.Certe erit arbitrio boni viri iſpectis dignitatibꝰ ⁊ facultatib teſta/ toꝛis ⁊ numero lbero utorer Leo ,de urs do. K Ir õ vident᷑ eẽ ĩ loco qꝗ̃ ibi ſũt Ifundus. denke lecn beſpt⸗ . e D eoꝛcaie ſut glo. Z Ea videant᷑ alicui cauſa pa S Oc legatus. e q̃ ad eiꝰuſũ ppꝛiũ ſũt de 4 Magnata. ſecſſ ad uſũ cõeʒ ei ⁊ altiꝰ.h.d.uel alr. Ver bũ qð ſe hʒ ꝑ pus ⁊ poſteri ſimpłr ſũptũ accipit ꝑ pꝛiꝰ.h.d. Fʒ Me.¶In tex. ibi ad tributũ ẽ id qð deſinat eẽ in uſu ma/ riti ym Hi. ¶ Op. de.l.cũ q̃rit.S.lana.j.eo.So.ut ibi. Iſta lex dicit idẽ qð.l.qntꝰ de au.⁊ ar.le.⁊ ibi declarant᷑ q̃dã circa iſtã mam. dic nt ibi. Iſta.l:allegat᷑ ad qõnẽ.ꝗdã fſoꝛmauit li/ bellũ ſimplr qᷓro utrũ videat᷑ ꝓpoſita in dubio actio gñalis ut certi ↄditio an actio ſplis cõpetẽs ꝓ eo qð petitur. Dicũt gliqꝗ doc.iĩ.l.edita.C.de edẽ.ſiqdẽ ex vbis põt colligi qᷓ actio videar ppoſita ⁊ ſtam vbis. ſz ſi nõ apparet videtur ꝓpoſita cctio ſpetialiter deſtinata ꝑpꝛo eo qð petiĩ nõ actio generalis pꝛo pluri cõpetẽs.⁊ hoc dicũt per iſtaʒ.l.cũ ſimilibus.⁊ hoc ſatis placcet. Redl zuelc Noſiäfif — A ꝓꝝ Relatiuũ ꝗs uel ꝗ poſitũ ſine co A tamen. ula bcr clin ſ icattonenm re D rigit. ſed ſi copnla apponat augebit. h. d. C Op. g, relatiuũ ꝗs uel ꝗ appoſitũ ſine copula nõ reſtringat.ut.l.oẽs ppli. S. de iuſti.⁊ iu.⁊.l.cũctos ppłos.C. de ſũ.tri.⁊ fi.ca.⁊.l. oĩbꝰciuitatibꝰ.j.ad tre. Rñ.qñq; ꝓ relatiuũ adijcit aliqd qð cõpetit cuilibet de pᷣcedẽti gñe ⁊ tũc non poni reſtrictiue ſed magis declaratiue ſeu demõſtratiue.ut in ↄꝛijs.ſecꝰ qñ ꝗs ul qui reſert᷑ ad cert ſpẽm.ut cũ dico ſtichꝰꝗq me eſt.q;ꝛ tuc po/ nit᷑ magis demõſtr atiue qᷓ;ᷓ reſtrictiue.ut.l.ſtichuʒ ꝗ me erit. 3.Ki.ij. Sʒ ſi ꝑ relatiuũ adijcit᷑ aliqd qð nõ cõpetit cuilibet de gñe pᷣcedẽti diſtinguit᷑ an ponat᷑ cũ copula ut hic di.CMnũo aliqs legauit uxoꝛi empta ⁊ q̃ eius cauſa parata ſũt an deben tur parata tm ita ꝙ nõ empta. Videt᷑ ꝙ nõ.qꝛ nã copulatiue ẽ ut cõpꝛehẽdat utrũq;.ut.l.ſi hẽdi plures de ↄdi.inſti. In / riuʒ videt᷑ caſus h̊ dico ꝙ utraq; debent.ſ.empta tm ⁊ para/ ta tm.Ad ↄꝛia rũdet᷑ ut colligi videt᷑ ex diſtinctiõe quã dedii l.ſi is ꝗ ducẽta.S. utrũ.ff.de re.du.ibi tractaui mãz copulati/ ue. ⁊ ꝙ utraq; debeant᷑ ꝓbat etiã in.l.ꝗnt de au. ⁊ ar. le.⁊.S. A. qaui concubinã in hn. ◻☛ Jqd earũ. Aide : ſup vbo empta ubit — Mooʒia iter emẽ ⁊ cõparare. Ad oc gl. allat.l.j.de hẽ.emp.fac.l.j.? qð ibi nõ.C. de re.pmu. Rᷓ iſta dala ĩter emẽ ⁊ cõparare ĩ vulgarilocutiõe nõ cadit.nã emẽ nõ vulgariʒat᷑ alio mõ q; cõparare.⁊ iõ ĩ dic&ᷣ teſtiũ ⁊ di/ etis vulgariũ nõ admitterẽ iſtã diſtictionẽ ſʒ ĩ legibꝰ ⁊ ſtatui dit ⁊ pitis iſta diſtictionẽ admittimꝰ.ſile dicã ĩ dꝛia q̃ ſit iter appellationẽ ſilioꝛũ ⁊ liberoꝛũ.ut.l.qdð ſi nepotes.õ.de teſta. tu.n ĩ ulgari illa dꝛia nõ ganithn ibi 31 Die:e ibi dicemꝰ. 1 tII Ad poſitionẽ ſpetiei ſequũ poſitio Inter emptu. fienon ccſoin.d E. S.. de.l. pxi. . iteʒ ĩtereſt. ubi ille ꝗ legat empta nõ videt᷑ legare parata.ergo in empto nõ ieſt paratũ.Rñ. ille glegat empta nõvidet᷑ legare parata.ſ.alio mõ qᷓ; ꝑ emptionè ut in Sꝛio.qꝙ; ergo dẽ in empto nõ ĩeſt paratũ.falſu cẽ.ĩmo ĩeſt paratũ ut ge — nus ĩ ſpe ſua.nõ tñ tancgencſinvi legatũ ſit.ᷣ ẽ oĩa parata pẽi. ſz tanc; gen qd ineſt illi ſpẽi.ſ.oĩa parata ꝑ emptionẽ nõ alio em legato. Itẽ intereſt. Aeo egato gñis otinent᷑ oẽs ſpẽs.ſʒ legato ſpẽi nõ ↄti neĩ alia ſpis genere enta.b. d. 5 . pri aterem ptũ. So.ut ibi dixi. ¶ Op.ꝙ res ꝗẽ deſtinata ad uſũ nõ ha beai p tradita. ut.l.ceta.S.ñi.cũ.l.ſe. S.de le.j. So.ut ibi dixi. G arni Nõ tex.ibi ſane ⁊c. ¶ Qũo ꝗd ẽ dictũ niſiĩ AF ERN HM tepignitate. Dicut ĩ gl. Rai.ĩ qᷓdã ſua diſputa tiõe alit᷑ dixit.dicit enĩ nõ ẽ dꝛia ĩter uxoꝛẽ ⁊ ↄcubinã ĩſpecto lure nãli fʒ qð ius nõ eſt dignitas.ut i auc. de monachis.. hĩc nobis.qꝛ ſʒ ius nale oĩs coit erat eqlis.ut ĩ auẽ.qui.mo. na. effi. le. S. liceat. tñ ĩſpecto iure ciuili ʒ qð ẽ dignitas ⁊ di/ ſtictio ꝑſonarũ.ut.S.de poſtu.l.j.ẽ dẽia ĩter uxoꝛẽ ⁊ ↄcubinã cũ mr̃imoniũ ſit ſolẽniʒatũ iure ciuili.qʒ ↄcubinat nõ.ſʒ nõẽ ĩ poꝛbat.ut.l.ĩ ↄcubinatu.S.de Ocubi.ubi aliq̃ dixi que vide. (Si uxoꝛi Op. de. l. i. ⁊. ii.j.de au.⁊ ar. leg. So. EAAE kyſtellige iſta Fʒ illas ut ibi dixi. ¶ Op. de. l. ij.5. rectiſſime de uen. in poſ.mit. So. ut ibi dixi. Am filio Iſta eſt bona.l.⁊ ſinglłris.h vba IIRRWæciä in ſuã tutelã ꝑuenerint diuerſi mode ĩtelligunt iſpecta ↄditiõe ꝓferent ⁊ eius de quo ꝓferũ/ tur.idẽ in vbis ſilibus.h.d. Mõ tex.in ſi. ibi iuſte etat᷑ cc.Ex . ponit.i.ꝑſecte etatis.hac.l.ĩduco.S.de teſta.l.j.⁊ expone ibi luſta ſnia.i.ꝑfecta ſnĩa ꝓut hic dicit. 7 Vy Appellatiõe libꝛoꝝ ↄtinent᷑ oĩa uolu Ibꝛoꝝ. Appellatien Stſ . A1 mina ĩ quacũq; mã ſcripta. hoc dic. AQQño ꝗdã legauit oẽs libꝛos legales an ĩ legato ueniãt ſũ/ ma Aʒo.⁊ liber Rof.⁊ ſilia.⁊ ſic iſta ſcripta dicant libꝛi lega les. QAuidã ut Ya.de are.dicũt ꝙ nõ qꝛ nõ ſũt libꝛi legales.ſʒ rõnes doc.ut.l.a diuo marco.C.de PBꝛeuiter dico eẽ re⸗ currẽdũ ad cõem nſũ loquẽdi.ut.j.e.l.S.qð tñ caſſius. Sʒ cõ munis uſus loquẽdi ẽ ut tales libꝛi appellent᷑ libꝛilegales.Er go lʒ qdã libꝛi dicant᷑ libꝛi oꝛdinarij qda exoꝛdinarij.iõ puto ꝙ ueniat ĩ legato.tñ qdã aduocatus ut tolleret itã dubitatio nẽ legado libeos legales ipſos ſpetialiter nominauit. Stcni. n oubio appelltio baiintellgil oe vnoua⸗ E tt umine nõ de libꝛis numeralibus per qs uolu men diniditur. h. d. ¶ Si homeri. Peres libꝛũ legatũ nõ tenel facere cõ 2 pleri.h.d. ¶C Op.j. e.l.uer.neq; cepti So.uut ibi dicam. ¶ Libꝛis. Libꝛis legatis nõ cõtineni ea in quibus libꝛi reperiuntur. h.d. — ¶ Quod tamen caſſius. td legalcher tinent ⁊ chartis legat nõ ↄtinent᷑ libꝛi niſi aliter uolũtas eẽt inefficax. Itẽ legato chartarũ nõ ↄtinent mẽbꝛane nec ecõ/ uerſo.h. d. videt h ꝙ ſigs legat chartas neniant mẽbꝛane ex uolũtate defũcti.Cõtra.nã appellatiua ſũt ĩmutabilia.ut.õ. ti.ij. l.iij. Dicit glo.illud qũ noĩa appellatiua ſũt ꝓꝛſus diuer ſa nulla ↄſtatiã in iure hñtia.ſʒ h loquit qũ noĩa appellatiua poſſut adaptari ad id qð teſtõꝛ ſenſit ʒ ↄſuetudinẽ loquẽdi. Itẽ op.iſta dẽia nõ videt᷑ uera qm etiã mẽbꝛanas appella mus chartas cui uſui dʒ ſtari. ut.l.cũ delaniõis.S.aſina.j.de fũ.inſtruc.Ro.ſatet᷑ꝛiũ ⁊ bñ.vide gl.q ĩcipit qꝛ appellatiõe chartarũ ⁊c̃.quã nõ ad iterp̃tationeʒ ſtatutoꝑ.qꝛ ſi eſt aliqdð Vbũ ambiguũ qð hẽat aliud ſigniñcatũ dʒ itelligi ſ ʒ cõmunẽ geto. tu uero dic ut dixi in.l. ↄꝛia. — uſũ loquẽdi.dicut dixi plene in.l.labeo.j.de ſupel.le. (S ed nec Libꝛi cepti ſcribi nõ ptinent᷑ aoppellatione EE EEelbꝛox. ſec ſi ſũt bñ cõplete ſcripti nõ tamẽ coꝛꝛecti ul miniati. h. d. ¶ Op. S. e. l. S. ſi homeri. ubi lid non cõplet debeł. Nicũt aliꝗ ibinõ legauit ſub noĩe libꝛi.ſed ſub noie coꝛpoꝛis. Ael ibi lʒ liber nõ erat cõplet ẽ tñ ĩ uolumĩe re dact. ⁊ ſic erit liber exꝗ faciebat uolumẽ.ſed erat alio modo cept ſcribi. ¶ Op.dẽ h ꝙ mẽbꝛane ↄtinent᷑. j. S. ꝓxio.S. ubi libꝛis legatis mẽbꝛane nõ ↄtinent᷑. CQuidã dicũt h loquit de mẽbꝛanis ſcrips.ul dic etiã de nõ aie apparerbe uolũta/ te deſucti ꝙ illas mẽbꝛanas ad illũ libꝛũ deſtinauerat. WWD artis. esato materiato nõ intelligiĩ legata mã. Reh. d. Cotra imo videt ſufficẽ ſola deſtinatio ut. l. R nõ ſut. S. qd ergo.j.de au.⁊ ar.le. Dicit gl. ſecus in ar/ Mãm uero utrũ deſtinatio Aliqꝗd oꝑel in legato. dixi in.l.cetera.S.fi.cũ.l.ſe. ẽ.ti.ij. Seg ⁊ ſi bibliothecò. coin auhin⸗ ( ſeu bibliothecã ſuã qd legare videat᷑. Dico ꝙ ex vbis re/ linquẽtis ⁊ eius cui relinquit dʒ h̊ pᷣſumi. Ex uerbis enĩ dat doctrina ĩ hoc tex. Sigs tñ diceret lego bibliothecã in .D 1n “ be d i o, Se libꝛi pʒ manifeſte ꝙ ſẽſit de loco nõ de libꝛis. Itẽ ſi dico lego bibliothecã uł armariũ de Se q; apparet ꝙ ſẽſit magij de edificio qᷓ; de libꝛis. Sʒ ſiqs legat armariũ ſimplr.tex.videt᷑ nelle ꝙ cedãt libꝛi.ſqʒ puto ex diuerſitate pſonarũ debẽ ĩtelligi qꝛ ſi cholaris ſcholarilegauit puto ꝙ ĩtelligat de libꝛis.ut.&. e. l. F. ꝗð tñ caſſi ĩ f.ad h. lpieni Feegrl de uſu ⁊ ha. ⁊.l.ſed ⁊ ſi ſuſcepꝑit.S.j.S.de iudi.Sed ſi vnus ſtationarius legat ar mariũ alteri.tũc videtur magis ſẽtire de armario qᷓ; de libꝛis ⁊ ex q̃litate ꝑſone legãtis dʒ e ut Selecd filio. . QOS 5 Vigde gl. qᷓ icipit oꝛnamẽta le/ Sũt tamẽ ꝗdã cti rtenne na qꝛ pliej hoc de facto vidi.Qũo qꝗd ſi aliq legat lectũ uxoꝛi ſue.utrũ ↄtineat cultra de ſirico quã ꝗqs ↄſueuit ponẽ ĩ lecto dieb feſtiuis ⁊ tẽ poꝛe ſolẽnitats.Picũt qdã doc.ꝙ nõ.q; cũ legat uxoꝛi ſue vi/ deklegee ea qᷓ ſibi ↄgruũt ſm qlitatẽ ſue ꝑſone.ar.l.pe.iĩpn. j. de ali. ⁊ ci.le.ſed nõ cõpetit vidue hoc ꝙ hẽat cultra de ſiri co.Et ſi d ꝙ poſſit nube.rñdet᷑ ꝙ nõ ẽ ueriſile ꝙ teſtõꝛ h̊ co/ gitauerit.ſ̊ qeqd dicãt dico ꝙ cultra de ſirico ⁊ oĩa oꝛnamẽ/ ta ueniũt.caſus ẽ h̊ ⁊.l.fi.S.uxoꝛi.j.de au.⁊ arg.le.⁊ ibi dẽ.⁊ in ſtratu. . de uer. ſig. HM h H . . Dictio hoc am ẽtiũ J tibi pure. ctinond indueit. oc diẽ. p. ꝙ dictio hoc'ampli'nõ ĩducit rep etitionẽ. ut.l.ſi fuꝰ legat.S.ſi ita.S.ti.ij.p Ro.ſoluit h ⁊ nõ bñi.dicut ibi.Lu tñ p declaratiõe pñtij.l.⁊ mãe.dic qñq; pleri vbũ ampliſimplr.⁊ tũc nullã repetitionẽ ĩduc.ut.l.ſ fu.S.ſi ita.ibi enĩ dictio am pliꝰ refert ſolũ ad actũ vbi nõ ad rẽ legatã.cũ eni dico ampli/ ns lego videoꝛ dicẽ.i.ampliPutoꝛ iſto actu legãdi.⁊ ſic videĩ᷑ dictio ↄtinuatiua.vñ foꝛte eãdẽ repetitionẽ iĩduceret quã di/ ctio itẽ.ut.j.e.l.ĩ repetẽdis.dic qñq; dictio amplirefert ad rẽ detminatã ꝑ nomẽ ut lego ampli dote.⁊ tũc ponit᷑ cõparati⸗ ue ⁊ ĩducit repetitionẽ.ut.l.ꝗ ita.j.de do.pᷣle.q.d.lego doteʒ ⁊ ampliea tm cũ nã cõparatiui ſit ꝙ relinq̃t foꝛmã poſitiui ĩ extremo ut ibipʒ.Añq; dictio ampli refert ad aliqð detmi⸗ natũ ꝑ ꝓnomẽ ut hoc apli'uel eo ampli.tũc ſinõ pᷣcedit ꝗd repetat nõ repetit.ut.l.ſi fuꝰ.S.ſi ei.S.de le.j.Si vo iuenit qd repetat ⁊ repetit ꝓximũ pᷣcedẽs legatũ ſiue ſit factũ eidẽ ut hᷣ ſiue diuerſe ꝑſone.ut.S.e.l.ſi ſic.⁊.S.de le.j.l.ſi Fuꝰ.S.ſi ita in ſi. S. ſy ſi dixiſet his ampli ul eis ampli.tũcĩduceret repeti/ tionẽ oiuʒ pᷣcedẽtiũ.oꝛ nã plural numeri nõ viñcat᷑ in vno.ut l.ubi numerꝰ. S.de teſti.⁊.l.meui.S.eũ.S.ti.j.x.l.f.j.ad tre. Nec ẽ rõ q̃re magis referat ad vnũ qᷓ; ad aliud. ar.l.j.C.de libe.pte.⁊ hec va ſi qram an ĩducat repetitionẽ ipſi reilega te. ¶ Sʒ c ro an ĩducat repetitionẽ q̃litas.ut ſi pcedat legatũ ↄditiõale videat᷑ repetijſſe ↄditionalit᷑ eo ꝙ ĩ ſequẽtiĩſit cõdi/ tio. glo.j.e.l.ĩ repetẽdis.tʒ ꝙ ſic.⁊ ita ĩtelligit.l.ila. ¶ Sʒ q̃ ro qꝗd ſilegatũ pcedat purũ ⁊ ꝑ dictionẽ hoc ãpliꝰĩducit ↄdi/ tionale. an ꝓ pᷣ legato puro videat᷑ adijci ↄditio. Gl.nõ bene ſirmat. Di.ꝙ ſic.q; ſcðʒ reliqui ſub cõmemoꝛatiõe pᷣmi ⁊ ſic ualet ſcðʒ. ut.l.nã ad ea de ↄdi.⁊ de.⁊ h placet.caſus c.j. de libe. le.l. aureli. S. teſtõ. el. ij. Sʒ qro ſi hec dictio hoc apli p/ fert᷑ ĩ codicill ad qd refert. Rñ.ſiqdẽ ĩ codicillis pᷣcedit aligd ad qð poſſit referri.⁊ ad illud reſeri fm ea q dicta ſunt ſupꝛa qꝛ dicta iura ſimplicit loquunt᷑.Si vo nil pcedit tũc refert ad id qð eidẽ ꝑſone relictũ ẽ teſtõ nõ ad id 1e relictũ ẽ alijs ꝑpſo nis.ut.d.l.aureliꝰ.S.teſtõ.⁊.l.legata ĩutilit᷑ ĩ pn.S.ti.ij. IJdeʒ ſi relinquit p ab vno poſtea ab eo cũ adiectiõe hoc ampliꝰad aliũ relinquat᷑.tũc eni refert ad ꝓxia relicta alijs ꝑſonis ſʒ ad ea ꝗᷓ ſit relicta eidẽ ꝑſone.ut.l.legata ĩutilr.S.de le.j.ſed ſi nil eidẽ eẽt relictũ tẽ illa adiectio hoc ampliꝰnil oꝑaret qꝛ nõ eẽt ad qd referat.ut.l.ſi fuus..ſi ita..de le.j.rõnẽ cogitabitis. Igẽ dico de dictiõe plus eadẽ rõne. fac.j.ti.j.l.cũ ſiliꝰ. S. pẽ. . Appellatione ligni legati ↄtinet᷑ lignũ cõ 1T Jont. NEi cauſa bebati 5 terra ſeparatũ ſpe lali noĩe nõ ſubmiſſũ niſi uolũtas teſtõꝛis uel eie ditio aliud ĩduceret.h.d.tota.l.ᷣm Ja.de are. ¶ Op. ad. S. offilius. el. j.j.e. l. de. S. offili. el. ij.j. e.l.ubi ea qᷓ habẽt nomen ſpetiale nõ ↄtinent᷑ appellatiõe lignoꝝ.So.iſte.S.loqui fʒ/p pꝛiã ſignificationẽ. ſʒ i.S. offlli. el.ij.loquit qñ ʒ ↄſuetudinẽ regionis aliud ĩducii.ſʒ qꝗd dicemꝰ ᷣm cõſuetudinẽ huius ci/ uitatis mihi videt ꝙ cõtinean ſarmenta ⁊ ſilia. Eruus: Cuiẽ legata mã nõ ẽ legatũ mãtũ.h. . HN „. ſic ecotra. Cui ẽ legatũ materiatũ nõ videt᷑ legata materia.ut.l.libꝛoꝛũ.S.qð tñ caſſius..e.qdð nota ⁊ bene. MRi cyrographum. gatonſtru tur noĩa debitox. h. d. de hoc in.l. fuũ filij. . eñ qui cyrogra/ De legat tertio. RpaSde le.j. C Auero anlegere noie videat legata actio 1 ypothecaria uel eius ſideiuiſſio. Dic ut dixi in.l.ſi heres pe cuniã.j.ad tre.⁊.l.hẽs a debitoꝛe.j.de ſideiuſ. Am gqueritur ſeru. ara ter eni ⁊ẽ. ¶ Op.de.l.Fis urbanis.j.e.ubi aliud ↄtinet᷑ qᷓ h di/ cal. So.iſta referunt᷑ tm̃ ad pᷣdicta qꝛ agazʒo uel mulio ꝗ ſunt circa cultũ pꝛiſſa.otinent᷑ appellatiõe fuoꝝ urbanoꝝ.als ſim pliciter dicẽdo ſui urbani multi alij ↄtinent ut ibi. „ In his qꝗᷓ qs pmiſcue utit il videt᷑ uxoꝛis cau⸗ ¶Zana. aratũ qð ad ei uſũ annuũ ẽ neceſſariũ.h.d. Nõ tex.ibinõ enĩ deducto ⁊c̃.¶ Qũo dẽ h̊ ꝙ debet᷑ qð ad 5% — —— .— .- — — ei vſũ ãnuũ ẽ neceſſariũ.¶ QAũo qto tꝑe debei anꝓ vno an no an ꝓ plibꝰ. Ja.de are.dic ꝙ ꝓ vno ano.⁊ h inuit tex.ꝗ di cit ad vſũ ãnuũ.ut.l.naã qð liqde.S.idẽ ſiqs.j.de pe.le.ubiĩeſt ſilis tex. Hec.l.fac ad.q.Cauet᷑ ſtatuto ꝙ dos q̃ẽ recepta in roba eſtiata debeat reddi ſcã detractiõe medietai pᷣcij.reꝑie/ bat᷑ ĩ qdã ĩſtro ꝙ mlier dedit dotẽ ĩ pecunia ⁊ ĩ reb ſeu roba appᷣciata nec apparet qᷓ;tũ ſit datũ in rebꝰ.¶ Qũo q;tũ pᷣſu met datũ in rebꝰ. Hic videt᷑ poſſe dici ꝑ hãc.l.tãtũ eẽ datũ in roba ſeu ĩ reb qtũ eẽt ↄueniẽs mlieri vʒʒ q̃litatẽ ſue ꝑſone ut 5. oboc 'go.lalie Feita deireno.. ſca⸗ S ue ptinẽt ad oꝛnamẽtũ uel cuſtodiã fun ꝛediis. nõ ꝑtinẽt ad culturã.h.d.⁊ nõ ẽ aligs ꝗ neſciret iſtã determinationẽ ꝗ nõ rñderet ↄꝛiũ. ANel dic oꝛna/ tus ⁊ cuſtodia fũdi nõ dẽ cultura.h.d.h ẽ utile ſcire ꝓpter ꝑ/ ſonas q̃ caſtra ⁊ foꝛtilitias pignoꝛi recipiũt ⁊ in faciẽdo cuſto diri caſtra faciũt expẽſas ⁊ qdã hoĩes tenẽt ĩ caſtro ad cuſto diã.nã expẽſe q̃ fũt cauſa cuſtodiẽdi nõ dicunt᷑ ſieri cauſa cul ture. qð nõ ppt id qð dꝛĩ.l.fñdũ.S.fa.her.nã gꝗlibet poſſeſſoꝛ etiã maleñdei expẽias factas cauſa culture ⁊ qᷓrẽdoꝛũ fructu um cõpẽſat cũ fructibus ut ibi dẽ.⁊ ſic erit ſecus in expẽſis q̃ ſfiunt cauſa cuſtociendinehabeanie dcij ad offf, 2 4 utatio artiñcij ad offm 5 Extoꝛibus. nõ mutat ſubaʒ legati.h.d. Mõ tex. ibi nõ en ⁊c. ¶ Op. ꝙ legatũ ſit extictũ qꝛ tꝑe moꝛ tis nõ reꝑit ꝙ ſit teſtõꝛis.l.ſtich ꝗ meerit.S.ti.ij.Do.gl.h̊ re latiuũ ꝗ refert ad vbũ ſui.⁊ ad illð fac ↄditiõeʒ nõ ad vbũ tex toꝛibꝰ. Ael dicit gl. ᷣ dixit oibꝰ.pᷣcedẽs ſo.nõ videt᷑ va ꝑ.l.ij. de au. ⁊ ar. le. x.l.ſtẽ legato.S. pe.S.e.ubi opʒ ꝙ uxoꝛ ſit tpꝑe moꝛ ad h ut legatũ ualeat.ita h̊ videt ꝙ h̊ textoꝛ debeat eſſe tꝑe moꝛi.So.ſateoꝛ Sꝛiũ.ſq̊ h tꝑe moꝛð deſinit eẽ textoꝛ.licet enĩ exerceat aliud offm nõ tñ ꝑ boc deſinit eẽ artifex.ſecus ſi trãſiuit ad alið offm.ut.j.e.l.lega.S.ex offõ.⁊ h vult dicere tex.hic.nõ enĩ ad aliud ⁊c̃.rõnẽ videbi ĩ.d.S.ex officio. ⁊.· j.de v. ſig.l.j.⁊ ibi dixi. Ubipi lreruta RNop; iꝑſonarũ uł rerũ idẽti rep etẽdis. Reno itẽ ĩducit repe/ ionẽ pcedẽtis qᷓlitat.h.d. ¶ Op. ⁊ videt ꝙ ↄdutio — Maſculinũ cõcipit femininũ.h. (MMR i duos. de boc. 5.ti .liſita ſeripfület. adliecta n Mne nõ ĩtelligat᷑ ĩ pſona alti ĩ alio legato repeti ta. ut. l. qᷓ ↄdi t.l.q oditio.j. de ↄdi. ⁊ de.l.ñi.S.ſeio.ti.j. Huitioꝛe dicit gl. nõ. itelligo H̊ ꝙ fuerũt appoſita vba repetitiua ut vbũ hoc ampli uel eo ampli. ut.l.ſi tibi.⁊.l.ſi ſic.S.e.cũ ſilibus. Iſta lec. Ix ſit va ĩſe nõ ↄgruit huiclf̃e.q; h loquii de dictione cõti/ nuatiua itẽ.nõ aũt de dictiõe repetitiua.qd dicemꝰ. Mꝛeuit oẽs doc. cõiter ĩtelligũt iſtã.l.ꝙ h ẽ ꝑſonarũ uel rerũ idẽtitas ꝗqꝛ eidẽ ꝑſone legat᷑ ſub ↄditiõẽ ⁊ ſubdit teſtõꝛ. Itẽ lego idẽ fũ ũ qꝛ ĩtelligit ſub eadẽ ↄditiõe. Idẽ dico ſi eẽt idẽtitas rerũ q; diuerſis pſonis legaref eadẽ res. ʒ ſi ẽt diuerſitas pſonarũ ⁊ rerũ tũc ſec.ita diẽ glo. ¶ Cõtra iſtã ſo. op.⁊ videĩ ꝙ dictio itẽ ĩducit repetitionẽ.ut.l.j.ĩ pn.Sẽ.de publi. So. ut ibi.dicã D Aaebe de iſta dictiõe itẽ.⁊ de virtute ei repetitiõis dic per a. de bel. ĩ ſua diſputatiõe quã ponit ĩ coꝛpoꝛe auẽ.i ti.ut cũ de ap.cog.circa pn.collł.viij. LCñ no circa pᷣdicta aliq ꝑtiga m. Et ad declarationẽ hui dic. qũq; ẽ ꝑſonarũ ⁊ rerũ idẽti- tas ꝑ oĩa qꝛ eadẽ re eidẽ ab eodẽ hẽde legat.⁊ tẽ ſiqdẽ hoc ſit tinuata ſcriptura.ut lego titio fũdũ ſeianũ. Itẽ lego titio fũ/ dũ ſeianũ ⁊ nulla ĩducit repetitio.ſʒ ꝗd iuris ſit hẽs i.l.nã ad ca.v.q ſi pure de ↄdi.⁊ de.⁊ iſto caſu nõ loqt h. Si vo iſtud fiat ex iteruallo hocẽ mediãtib alijs lega.ut lego titio fũdũ Kianũ ſub ↄditiõe. Itẽ lego ſeio domũ.itẽ lego titio fũdũ ſeia nũ.Certe hᷣ nulla ĩducit repetitio quãtũ ad ↄditionẽ appoſi/ tã ĩ legato facto de eodẽ.ĩmo ĩducit᷑ coꝛectio.ut.d.l.na ad ea ſz an iducat᷑ repetitio de ↄditiõe adiecta ĩ ꝓximo pᷣcedẽti lege to dicã ĩfra.ñq; ẽ idẽtitas ex parte pſone ei cui reliquit ⁊ rei relicte.ſʒ ẽ diuerſitas ꝑſonarũ a ꝗbreliquit. tEidtguls Belegat tertio. iducat᷑ repetitio ſ̊ ꝑpinde ẽ aeſiiĩ duobꝰteſtis eẽt legatuʒ. ut.l. qd ergo.S.ſiqs duos.S.de le.j.⁊ ĩtelligo ſi reliquit᷑ a diuerſis cohẽdibꝰ ſeu legatarijs. ſecꝰ ſi ᷣ ab ĩſtituto.ſcdo a ſubſtituto qꝛ tũc dic ut.l.licet.S.de le.j.⁊ iſto caſu etiã nõ loquit B.Quã doq; ẽ idẽtitas pſone a q̃ relinquit᷑.ut lego titio füdũ ſub con ditione. Atẽ ſeio lego domũ an tũc intelligat᷑ repetita ↄditio. Hoc. cõiter dicunt ꝙ nõ.ꝓ ꝗb' facit.d.l.q̃ ↄditio.j.de di.⁊ de. ⁊ hoc caſu ſimilit᷑ nõ loquit᷑ iſta lex. Mthi aũt videt lʒ pᷣdi cta ſint va ꝙ qlibet caſu hẽat locũ iſta lex.pᷣ̊ eni caſu qũ ẽ oĩs idẽtitas teſtatoꝛ dixit lego titio fũdũ ſeianũ ſub ↄditione.po/ ſtea dixit. Itẽ titio füdũ ſeianũ hẽs dãnas dare eſto. Certe ĩ⸗ telligit illis dieb' ⁊ oditiõibus caſus ẽ h. Mõ ob.j.de ↄdi.⁊ de.l.naʒ ad ea.⁊ quod ſupꝛa dixi qꝛ ibi loquit᷑ qũ uerba pmi ⁊ ſcdðᷣi legati ad eundem referunt᷑.vñ niſi intelligeret coꝛectio uel duplicatio legati nil oparet᷑.ſʒ in caſu nro vba pmi legati fuerũt relata ad legatariũ uel ſimplr ꝓlata.in ſcdo fuerunt re lata ad hẽdẽ. qꝛ dixit dare dãnas eſto.vñ videt᷑ facere cauſa dubitatiõis tollecke. dd. d pus legaui hẽs dz. merito dico ꝗꝙ dies ⁊ ↄditio vident᷑ repetita.caſuẽ h.ſimilit in eo q ĩterroga tuu ſi ꝓmittit ſub oditione ⁊ rñdet ſimplicit᷑.nã videt᷑ ſub ↄdi tione rñdere.ut ĩſti. de inuti.ſtipu.S.ẽ p̃terea.niſi aliud expᷣſſe appareret.ut.l.j.S.ſiqs ſimplicit᷑.j.de v.ob. ⁊ hic ẽ uerus ĩtel lectꝰ huius.l. Scðo caſu qñ ẽ idẽtitas pſonarũ ꝗbus relinꝗ/ tur ⁊ rerũ q relinquunt᷑tũc nõ iducit repetitio põnẽdo exem/ plũ ut ſupꝛa dictũ eſt. ſed ſi ponas ut tex.ponit ſecꝰ ſit exem/ plũ titius hẽs meus det ſeio fũdũ ſub cõditiõe ſi nauis ex aſia uenerit. itẽ ſa ꝛoni hẽs dãnas eſto dare. Certe ĩtelligit ſẽpꝛo/ nius grauat ſub ↄditiõe eadẽ.qꝛ ſcdᷣa oꝛo ꝗᷓ adijci᷑ ꝑ hãc di/ ctionẽ itẽ ẽ defectiua ⁊ ĩtelligit repetita res pcedẽs legata cuʒ ꝗlitatibus ſuis.ut.l.j.in pn.j.de publi.⁊ ibi dixi.⁊.j.ad.l.iuł. de vi pu.l.iij.⁊ h põt eẽ uerus caſus huius.l.Tertio caſu qũ eſt idẽtitas pſone a qua relinquit᷑ ⁊ rei relicte.⁊ tũc nõ inducũ repetitio vt in exẽplo ſupꝛa poſito qñ ꝑ dictionẽ itẽ adijcit oꝛa tio Hlreta ſi adijcit oꝛo impfecta rõne vbi ut in exẽplo gl.le/ go titio füdũ ſub cõditiõe.itẽ ſeio fundu.certe cũ in hoc ſcðo deficiat vbũ lego ĩtelligit repetitũ pᷣcedẽs cũ qualitatibꝰ ⁊ ad/ iectiõibus ꝑ ea que dicta ſũt.⁊ hec uera nõ tñ ꝑ iſtã.l.qꝛ h ſu/ it repetitũ vbũ.tñ fuit defectiua oꝛo ex parte rei legate.tñ hec lex facit in argumẽtũ ꝓpter idẽtitatẽ rõnis..Añq; eſt identi⸗ tas ꝑſonarũ ⁊ rerũ diuerſitas.exẽplũ lego titio fundũ ſub cõ/ qitione.itẽ eidẽ lego domũ tũc vident᷑ dicere doc.ꝙ ĩtelligat facta repetitio.ut.i.ſeio.S.gaio.j.de fun.inſtruc.⁊ ita tʒ Di. ⁊ Rai.qð puto uerũ ſi ſequẽs oꝛo q̃ adijcit ꝑ dictionẽ itẽ.ſitĩ/ perfecta.exẽplũ lego tibi fundũ ſub cõditione.itẽ eidẽ domũ. ſecus ſi dicerẽ eidẽ lego domũ.nã tũc nullã ĩducit repetitionẽ ut.l.qui fũqũ.S.de õhen.emp.facit.l.ij.S.j.jʒ.vibo.rap.⁊ qð dica in. d. S. gaio.qũq; eſt idẽtitas rerũ ſed diuerſitas ꝑpſona/ ruʒ.ut lego titio fundũ ſub cõditione. Itẽ ſeio eundẽ ſundu. certe ſi nõ repetit᷑ vbũ lego intelligit ſub eadẽ conditione.ſecꝰ ſi repetat᷑ per ea ꝗᷓ dicta ſũt ſupꝛa. Mec ob.il.legatũ.j.de adi. lega.qꝛ ibi ſit tranſlatio hic nõ. Itẽ aduerte q;ꝛ ubicunq; dico ſieri repetitionẽ pᷣcedeni diei uel ↄditionis.intellige ſi repeti/ tio cõgruit als ſecꝰ. exemplũ legaui uxoꝛi mee annuũ legatuʒ donec honeſte ⁊ caſte vixerit. Itẽ eidẽ domũ.nõ põt intelli⸗/ gi repetita conditio donec caſte ⁊c.ratio qꝛ in pᷣcedenti lega/ to dicta cõditio nõ eſt e xtinctiua alicuius legati ſed ipediret oꝛiginẽ pꝛo ſequentibꝰ annis.ut.l.qui cõcubinã.S.uxoꝛi.S.e. iſtũ autẽ effectũ nõ poteſt opari in ſequentilegato q;ꝛ nõ eſt ni ſi vnũ.vnde iſta repetitio ſequẽtibus per eundẽ modũ nõ con gruit ⁊cc.ut.S.de le.ij.l.cũ pater.S.cũ impfecta.¶ Auero vi dimus an per dictionẽ itẽ inducat᷑ repetitio pᷣcedentis condi/ tionis ſeu lraris an qualitas adiecta ſequẽti legato ad/ dat pmo.Exemplũ lego titio fundũ. Itẽ eidẽ domũ ſub odi/ tione an iſta ↄditio inſit pmo legato. Nidet᷑ ꝙ ſic ut dixi in di ctione hoc amplius.S.e.l.ſi tibi pure.Cõtrariũ puto qꝛ illud ideo q; dictio hoc amplius repetit rẽ pᷣmo legatã merito ſibi adijcit᷑ ↄditio.ſʒ dictio itẽ in exẽplo Faicto nõ repetit rẽ ſed ſo lũ actuʒ uerbi.⁊ iõ ipſas q̃litates ſol⸗ ctione ⁊ dicemus in.d.l.ſeio..gaio.¶ QAuero pone teſtõꝛ plura legata fecit in oĩbus ſuis bonis ſiliũ ſuũ heredẽ iſtituit ⁊ adiecit ꝙ ſi filius meus deceſſerit ſine ſilijs relinquo titio cẽtũ. Itẽ relinquo ſeio fũdũ. Itẽ ſempꝛonio domũ.an in ſequẽtibꝰ legatis poſt pmũ itelligatↄditio ſi filius decedat ⁊c.Et videt ꝙ nõ ꝑ ea q̃ ſupꝛa dicta ſũt.Cõtrariũ credo.nã iſta aduerſati ua ꝙ ſi ſinautẽ ⁊ ſimiles aduerſant᷑ pᷣcedẽtibꝰ.⁊ ſic impoꝛtãt in ſe quãdã oꝛonẽ.q.d.filiũ nõ grauo pluj ſi vixerit qᷓ; ſ deceſ ſerit ⁊c.hoc/ꝓbat᷑ in.l.ſi ita ſcriptũ..de lib.⁊ poſthu.in pᷣn. ubiilla yba ſi uero filia mea naſcet ipoꝛtt hoc.ſ.ita ꝙ nõ ſili/ — — as repetit.ut hac.l.de di/ ſuſpe. tu. (Gii unus. Seruns cedit legato eius artiñcij in quo us. facit.j.de dã. infec.l.hoc ampli.S.ðde his aũt.⁊ qð ibinõ. in gl.parua. In ꝓpoſito ergo illa oꝛo ſubitellecta ſiliũ viuen/ tẽ nõ grauo reſert᷑ ad oĩa ſequẽtia.ut.l.talis ſcriptura.S. ſi. ẽ. de le. j. x. l. ſi ita.e.ti.ſecꝰſi dictio aduerſatiua apponeret᷑ ad ali ud legatũ.exẽplũ lego titio fũdũ ꝙ ſi deceſſerit ſine liberis de ueniat ĩ ſeiũ. Itẽ lego ſẽpꝛonio domũ ⁊c.nã ĩ alijs legat q̃ ſũt relicta ab ülo legatario illa clauſula nil põt opari.nà clauſula iülla ſubĩtellecta dic̃ ꝙ ille legatari viuẽs hẽat qð ſibi ẽ relictũ. inſpiciendũ eſt ergo ad ꝗd dicta dauſula aduerſat. Calẽdarium continet noĩa debi deſtinatam ſiue calendariũ legetur ſiue a legato exci piatur.h.d. Nota bᷣ qd ſit calẽdariũ.qꝛ h hẽs expᷣſſius q;ᷓ ali bi. ⁊ hoc vidimultotiẽs in teſtis iudeoꝝ uel ipſoꝝ uẽditionibꝰ qui uẽdunt ⁊ legãt camerã eoꝝ ubiſũt.qð nota. IYDeaa tig. Megotiatoꝛes dicuntur qui cũ alijs 1. E atis. 5pa ſecus in eis qui aliqð egercen Jofffubt gctus non ĩmineret.h.d.¶ Nõ ar.ex hac llocatoꝛes roncinoꝛuʒ pñt dici mercatoꝛes ſeu negotiatoꝛes Fm Ja. de are.qð ſac ad ſtatuta que dicũt ꝙ libus mercato rũ credat᷑ in certa quãtitate. ¶ Circa iſtã.l.qro tres.q. ꝛi mo quero ſi aliqs eſt mutuatoꝛ utrũ dicat mercatoꝛ uel nego/ tiatoꝛ. Hic videt tex.ꝙ ſic.qꝛ h ĩteruenit ↄctꝰergo dẽ negotia toꝛ. In ↄꝛiũ eſt caſu in.l.in eũ in pn.S.de ĩſtitoꝛia.Ad hãc.l. rñdeo qꝛ dʒ ĩtelligi qñ ĩteruenit ↄct'ultro citroq; obligatoꝛi ⁊ illa ẽ ppꝛie negotiatio uel mercatura.¶ Quero aliqs nõ Elom. toꝝ ⁊ pecuniam ad calendariũ facit alios ↄctꝰ niſi ꝙ locat poſſeſſiones ſuas ⁊ alioꝛũ poſſeſſi ones ↄducit.an dẽ negotiatoꝛ ſeu mercatoꝛ. Rñdeo nõ.tex. videt᷑ in.i.ſi cũ villico.S.de ĩſto. Opoꝛtet eni ut dicat ꝗs mer catoꝛ uel negotiatoꝛ ꝙ faciat negotiationẽ q̃ſtuariã ex q̃ ali/ ꝗd qrat᷑. ſʒ pciꝑe fruct'de ſua poſſeſſiõe nõ dẽ aliqd de nouo qrẽ. ¶ Tertio qᷓro mercatoꝛ ſeu negotiatoꝛ dẽ ut vidiſtis.qd ſi ſemel emit pãnos ⁊ uẽdidit pãnos utrũ dicet᷑ mercatoꝛ pan noxꝝ. Et videt᷑ ꝙ ſic. q; pcuratoꝛ dẽ q ſemel eſt pcuratoꝛ ↄſtitu tꝰ. ⁊ iperatoꝛ dẽ qui ſemel imꝑat. ut nõ.ĩ pᷣma ↄſtitutiõe.ff. ue/ teris.⁊ tutoꝛ dẽ ille qui ſemel tuet᷑.ut.l.j.S.j.S.de tute.itẽ expi/ latoꝛ dẽ qui ſemel expilat hẽditatẽ.j.de effrac.l.j.S. expilato/ res. Sic ergo ꝗ ſemel mercat᷑ mercatoꝛ dẽ. ⁊ ſic noĩa uerbalia neriſicant᷑ in vno actu. In ↄꝛiũ eſt caſus in.l.j.in pᷣn.⁊ ibi glo. B3.de tribu.ubi ſepius dʒ facẽ.Ad ↄꝛia rñde qꝛ loquunt᷑ĩ offi cijs qᷓ ꝗs aſſumit ab alio nõ a ſeipſo.ut dico de imperatoꝛe ⁊ de ꝓcu.⁊ ſimilib.uel qñ aſſumeret a ſeipſo ſi aſſumeret cũ de/ licto ut expilatoꝛes effractoꝛes ⁊ ſiles.ſʒ in alijs officijs q̃ qs aſſumit licite a ſeipſo regꝗrit᷑ exercitiũ qð ſepi ꝗs fecerit.⁊ hoc dixiin pᷣma lectione.ff. ueteris.Facit ad.q.quã vidide facto. dicit ſtatutũ ꝙ mercatoꝛes in mercãtijs accipiãt floꝛenos pꝛo tãta quãatitate.qᷓro ꝗd in dote utrũ dos dicaĩ mercantia. det᷑ ꝙ ſic q; h eſt ↄct ultro citroq; obligatoꝛius.Cõtrariuʒ di co quia nõ eſt actus queſtuarius. Item quia iſte ↄctus nõ rei cCipit reiterationẽ continuã que requirit᷑ ut dicat ꝗs mercato/ ut. D. l. j. in pn. de tribu. 17 (Sie ex officio. Artifciũ extinguit nomen officij —REEEEEEHnõ ecõuerſo. b. d. eſt pulcher. S. Ad declarationẽ ſcias qd ſit offm quid artiſciũ. ¶ Contra iſtũ. S.op.qꝛ iſta mutatio qᷓlitatis non extinguit ſubam lega ti. vt.l. tutelas.S. de capi.di. Dicit glo. hic fuerunt legati ſer ui fub noĩe officij nõ ſub noĩe pꝛopꝛio.¶ Iteʒ op.j.pꝛoximo §S. So. ut ibi videbitis. ¶ Op.de.l. ſicui.S.qui.mo.uſufruc. amit. So. ut in gl.⁊ bñ. ¶ Qũo q ſit differẽtia ĩter artiſiciũ ⁊ officiũ. DHic officiũ ẽ qð habet᷑ a na ſine doctrina. ſʒ artiſciuʒ eſt qð nõ põt haberi ſine doctrina.¶ Qũo qꝗᷓẽ rõ ꝙ artinciũ extinguit nomẽ officij ⁊ nõ ecõtra.Nic ut in gl.⁊ bñ. ¶ Que ro ultimo qd ſi mutauit ſtatuʒ de officio vno ad alið offm. gl. dicit ⁊ bene ꝙ legatũ extinguit.ſicut enĩ extinguii ſi mutatur de vno artincio ad aliud artiſiciũ ut hic t.l.textoꝛibus.S.eo. ita quando mutatur de vno officio ad aliud officiuʒ. Hic.S. inducit ad.queſtionẽ de ludo ſcacoꝛũ aligs pmiſit dare ſcacũ mattũ cuʒ pedite demũ dedit cũ pedite facta regina uel ferſa an videatur obſeruaſſe pꝛomiſſa. Quidã ꝙ ſic qꝛ per augmẽ tum dignitatis nõ ſit mutatio.ut.l.pe.S.de ſena.Alij contra qꝛ qũ ſit regina ſit mutatio de officio ad artifciuzʒ.ideo ⁊c̃.q; deſinit habere virtutem ᷣm Ri.mal.ut refert Ci.in.l.ij. C.de plus uerſatur. h. d. facit.l. pediculis.S. ar/ gento.de au.⁊ ar.lega.⁊ qð ibi dixi qð facit ad multa. ManatriciDana. Zegatis oꝛnatricib cedũt ſcho Mꝛnatricibus. cdonannab e⸗ lota tex. vbi . 1 . one caſũ p.l.libꝛoꝛuʒ.S.qð ( Dn aliter. nnus e pe Bek De legatis tertio tex.ibi oẽ artiñciũ ⁊c. Nõ ꝙ appellatiòe artiñcij otinẽtur ad diſcẽte g ea qᷓ dixiĩ.l.j.S.nec caſtrẽſe.j.de colla.bo.ubi dixi ꝓſcholares nõ dicunt᷑ hꝛe quaſi caſtrẽſe peculiũ.lʒ doc.⁊ ad uocati ſic.qð videt᷑ ↄ hãc.l. MHꝛeuit puto h̊ debere ĩtelligiĩ ca ſu ſuo fauoꝛe legati ubi ſit latioꝛ ĩterpᷣtatio.ut.l.in teſtis.j.de re.iur. Idẽ in beneñcijs ubi ſit latiſlima iterpᷣtatio eadẽ rõne. ſec' ĩ puilegijs q;ꝛ tũc appellatiõe artiſicij nõ cõtinent addiſcẽ tes.ut.l.j.⁊ ibi nõ.⁊.l.fi.C.de excu.artiñ.li.x. Et hoc cẽ utile ad ſtatuta que loquũtur de artiſicibus q; eſt recurr ẽdũ ad di ſtinctionẽ utrũ cõtineat᷑ bñficiũ uel puilegiũ.ðut.S.dixi ut ſic addiſcẽtes cõtineant᷑ el nö. (Muibus. Aliter habuiſtis.S.e.l.cũ qͥreret.ſʒ puto hᷣ eẽ ᷣm cõſuetudinẽ q̃rũdã ↄtarũ.na ᷣm con — tfratas iſtas eſſet cõtrarium. qꝛ uendita oue videtur uenditus agnus. ⁊ eadem rõne in legato.pꝛo hoc qð habuiſtis in.l.vi/ num.j.de vi.tri.⁊ dlele.. — 1Ai hic ꝙ appellatiõe anium conti/ AX Dib US. nentur pulli ⁊ galline.qð fac ad mul neſcio tñ ſi cõſuetudo obſeruat. Ai ſaltum. Aerbum ſolet denotat perpe/ Hõ — IiA9 Qui oẽ diẽ nil excipit. h. d. vide qð IDlian dixi. S. dele ſellul lectlone F.f. ¶Er his Verba enũciatiua futuri euentus nõ inducũt iI. Daooiſpoſitionẽ. h. d.vidiſtis ſie in.l.pater filium .ſundũ. ⁊ qdð ibi dixi ⁊ in.l.pamphilo in pn.S. eo. ęruoc. Hecↄditio ſ meerit ĩtelli ĩſolidũ ſi teſtõꝛ H Beruos ſẽſerit. h. d. al enĩ niſi teſtõꝛ h ſeſit ſec eẽt ut l. ij.S. de cõ.ĩſti.⁊ de le.j.l.ſtichũ q meꝰ erit.⁊.l.ſiqs Fuoj.j.e. pectat ad iudicẽ ĩterpᷣtatio uolũtaj.ut.C. de ſideiui. l. uolũtatis. So. debem recurrere ad iudicẽ ut ibi.ſed iudex dz kuare hũc dnie p̃ dzʒ videre qd ſenſit teſtõ ut h. ⁊ ĩ.l. coditiõe ĩ pn.j.de cõdi.⁊ de.⁊.l.pat᷑ ſeuerinã.S.cõditionẽ.e. ti. Sʒ ſi H nõ apparet debem iſpicẽ qð ẽ viſimile qͥ viſilitudo attẽdit ex multis.S.de le.j.l.ſ ſu pliuʒ.S.fi.⁊ clar ꝑ Hi.i.c. iſpicimꝰ de re.iu.li.vj.⁊ ſi il viſiłe nõ apparet recurrit ad ꝓ pꝛiã ſigniſcationẽ vboꝛũ ut h.ſʒ ſi eent ples ſigniſcatiões q̃ rũ vna eẽt ppꝛia alia ĩpꝛopꝛia ſtaremꝰ ꝓpꝛie ſigniſficatiõi.ut.l. j.S.ſi is q nauẽ.S.de exer.ſʒ ſi eẽnt płes ſigniſi catiões ꝓpꝛie. tũc debem iſpicẽ qð ẽ minimũ.ut.l.apð iul.S.ſeia.S.de le.j.⁊ 3. e.l.q cõcubinã. S. cũ ita.⁊ ĩ ultimis uolũtatibꝰ. In ſtatut aũt q̃liter debeãt vba ĩterpᷣtari nõ dico h.dixi plene ĩ.l.oẽ po puli de iuſti. ⁊ iu. C Altio ð iſtã.l.videt᷑.S.de le.j.l.iiij.ubi nõ ſtat᷑ uolũtati defũctilʒ de ea ↄſtet. So.ibiiõ q; teſtõꝛ errauit ĩ nolie appellatio. cetera dic utĩ gl. q; ſũt explanata ꝑ pcedẽtia. ¶ Titius Quilibet iuuenis dicit ꝗ iter ſenioꝛes nõ nume ElHByrgr. ſz H dʒ inteſlsi SOnernain cinrard. a Appellone lane ↄtineĩ lana etiã cui lana. pellibꝰaĩaliũ moꝛtuoꝝ nõ ſepa 35 rata ſuccida ul purgata ⁊ filata uel nõ.dũmodo non ſit ticta nec ad foꝛmã tele redacta uł ad aliũ ſpalẽ uſũ deputa/ ta.h.d.¶ ¶MNõ ꝙ ealana qᷓ nõẽ ſeparata a pellibꝰ ↄtinet᷑ ap/ pellatiõe lane ⁊ etiam ipᷣa pellis. qdð intelligo de aĩalibꝰ moꝛ⸗/ tuis nõ de viuis.qꝛ tũc ſec ut.l.ligni.S.ꝓinde ſi ſiuam.S.eo. Item qð diẽ de pellibꝰ ĩtelligo de illis q habent᷑ ſolũ ꝓpt᷑ la/ nã ut ille queniũt de ſardinia qᷓ appellãtur buldrones. ſec ſi pncipalr habeant᷑ ꝓpt pelles ſcdario/ppꝑt lanã nõ ergo hẽret᷑ a pꝛeſa.ut lana.ar.j.de vi.tri.⁊ ole.le.l.ſiqs vinũ. Iteʒ qð dẽ de lana anſerina ꝙ appellatione lane otineat᷑ uſus noſtre re/ giõis nõ admittit. ¶ Acd pmuʒ qð dicit ꝙ lana ticta nõ cõti neatr appellatiõe lane. Op.de.l.pediculis.S.labeo.j.de au.⁊ ar. le. Do. ut ĩ gl.ſʒ Mar.dic ibi dixit oẽʒ.h indeſinite dic la nã. ⁊ ſicẽ h caſus quo indeſinita nõ equipollet vniuerſali.qð examina per Di.in rubꝛica ex de reg.iur.li.vj.dicã latius in l.ſi pluribus.S.de le.ij. Vm ſue. Eec lex cũ ſequẽtibus tractat bo- nã mãm.ſui dicunt᷑ fui ꝗ ad aliquẽ ptinẽt iure dñij ul qſi.ſec ſi iure uſufruct ulł pignoꝛi tẽ ſecꝰĩ his ꝗ ad uẽdẽdũ habent᷑ ul ſũt vicarij uoꝛũ.cões vo ui dicunt. h. d. eum tribus. l. ſe. videtis h ſignincationẽ uerbi ſuꝰ.¶ Op. ꝙ ille demuʒ dicat᷑ fu' quem ꝗs põt uẽdicare.ut l. ꝗnt. S. argẽto.j. de au. ⁊ ar. le. qz fuũ bona ñide poſſeſſũ nõ põt ꝗs uẽdicare. Rñ.certe ĩmo p̃t uẽdicare ꝑ publicianã. ita Hhitelligo.x plen e expediuii.l.ꝛia. ¶ Itẽ op.de.l.j.S.j.S.ad ſyk. ſo. ut ibi dixi. Itẽ dici ꝙ fui qͥs hʒ pignoꝛi nõ ↄtinẽtur. Qõtra.j.de ſupel.le.l.legata.S.ñi.ſo.ut ibi pʒ qꝛ ibi hẽbat pi gnoꝛi ꝓ tanta quatitate ꝙ qᷓſi hẽbat᷑ ꝓ derelicto a dño. ſile in l.añpe.ĩ pn.j.e.Itẽ dicit hic ꝙ ſerui cões ↄtinẽtur appellatio ne ſuoꝛũ.ʒ i.l.iul.S.ſeruos.S.e.Sol.illð ẽ uerũ ſi pbet ↄꝛiũ.ſʒ in dubio obtinet hoc. ¶ Quero vtrũ ſᷣui vicarij ſuoꝝ appel/ latione cõtineant᷑. Rñ.hic ẽ opinio inter Ro.⁊ Ja. ⁊ hoc ex duplici littera qᷓ cõtinet.ſnq qdã habẽt litterã affirmatiuam galij negatiuã nõ cõtineri. Quit dicemus. ꝛeuiter in caſu le gis nr̃e puto opi. Ro.eẽ uerã qꝛ hec dictio ſuus ĩtelligũ ſᷣm ꝓ ferentis uolũtatẽ.ſed ſi vbũ ſuus ſua ſuuʒ ꝓfert᷑ ab alio ſcilicet a ſtatuto uel a lege que diceret publicent᷑ bona ſua.uel ĩvctu vt h. Ex iſto tex.⁊ gl.nõ.qꝙ vbũ ↄcedo idẽ ẽ dicẽ qð dono ſi nõ apparet alia cauſa ex q̃ ↄcedat.vide glo.que ĩcipit.l.qꝙ ſit donatio.⁊ de hoc in.l.pe.in pn.j.de dona. V In legato nominij continet᷑ debitum En Dmen. Sagado EFi O. Verba ſuturi tꝑis ꝓpt fraudẽ hedis trapuntur 2 er? tps teſti. h. d. C Sed ↄtra.j. de op.le.l.fi. ubi videt᷑ ꝙ poſſit eligẽ de futuris. Rñ.dicit gl.iſtð fuit hꝓpt᷑ trãſ curſũ tꝑis.⁊ qꝛ ↄ ↄſuetudinẽ pꝛis ſili noĩa ampliauit. Itẽ ↄ.j. de ali.⁊ ci.le.l.mela.S.j.ſo.eodẽ mõ.Alij uolẽte h ꝛiũ euadẽ exponũt illo tex.alio mõ.¶ Quero qd ſi h̊ feẽ ali q; filꝰ⁊ ſi ne ſilij rraude ampliauerit noia an poſſit eligẽ. Nidet᷑ ꝙ ſic ut a ꝛio ſẽſu. t.l. cũ ita.S.j.S.ti.j. Cõtrariũ puto ꝙ qcũq; h fecerit ſine uolũtate teſtõꝛis.nõ ꝓderit filio.ut.l.pe.ĩ fi.de au. ⁊⁊ ar.le.ſ dices tu q̃lit pbabit᷑ uolũtas teſtõꝛis.Rñ.inqtũ ꝗs ſac ſʒ ↄſuetudinẽ teſtõꝛij videt᷑ facẽ ſʒ ei uolũtatẽ ⁊ ſi ſac q̊ ei ↄſuetudinẽ vꝛ facẽ ð e uolũtatẽ ut.l.ulł vniuerſoꝝ.S.de pig. ac.l.fi.S.qð cũ eo. ¶ Mõ tex.cũ gl.uos hẽtis ĩ.l.oẽs. .lutiꝰ de his q̃ i frau.cre. ꝙ eo ꝙ oĩa bona donant᷑ uł uẽdunt pᷣſu/ mit᷑ factũ iĩ fraudẽ.Quid ſi nõ oĩa bona donauit ſʒ q̃ſi totũ pꝛi moniũ donauit ut talẽ rẽ ⁊ talẽ. Hic ẽ ar.ꝙ pᷣſumii fra ac fi ti bioĩa bõa donaſſʒ.⁊ h videt ſetire gl.q ĩcipit ex ̊ oi ſpᷣſtãtia. ni ex. Eega tariꝰ hẽditatis nõ tenet᷑ ad onera niſi in 1 qtũ rej ſuerit oneri ꝑ teſtatoꝛẽ deſtinate.h.d. Op. ꝙ legatarius hẽditatis rence ſubire onera ut.l.cũ ſili us. §.j7.S. ti. j. . l. ſtatuliberũ. S. fi. ?. l. e. ſe. eo. ti. Hicit Ja. de are. ⁊ oẽs ꝙ h̊ teſtõꝛ deſignauit vñ onera ſoluant᷑.ex qꝗ videt᷑ velle ꝙ ultra illud nõ teneatur ipᷣe ſʒ hẽdes.ideo ipᷣe legatari ad onera hereditatis nouneär⸗ gel †6 erba ad declarationẽ appoſita nõ Parer filio. cberdannunoey avec in d.0. QAue ro de quo erat dubiũ. Rñ. dubiũ erat qꝛ ſec mẽtionẽ de mu/ tuo.vnde cũ vnã cauſa expᷣſſiſſet ad illã videbat᷑ ſe reſtringere Soↄtrariũ ẽ qꝛ h expᷣſſit cauſa declaratiõis nõ reſtrictiõis.ꝓ h .i.l. qſitũ.S.pe.j.de fũ.iſtru.⁊ qʒ ibi dixi. DSi hẽs ẽ iuſſus rẽ alti cõparare ☚ Atronus. emori põt ad Ktatione oue niri. h. d. Op ꝙ nõ petat᷑ eſtiatio ſʒ ipᷣa res.ut.l.ſi domꝰ. S. cũ alicui. S. de le.j.. DPic gl. h iõ qꝛ teſtõꝛ uoluit pᷣſtari tribũ certe pſone.q̃ pẽpta nõ põt debẽi. Quidã tenẽt iſtã ſo. dicẽtes ꝙ pſona libᷣti pempta nõ põt hẽdi pᷣſtari cũ eadẽ com moditate ⁊ erit alia tribꝰ.ſic dicimꝰ ĩ uſufr.ut.l.ſi uſufructum mihi ĩ biẽniũ.j.de uſufr.le. Sʒ certe h̊ fuit legata ppꝛietas nõ uſufruct.⁊ eadẽ ꝓpetas p̃t hẽdi pᷣſtari ⁊ cũ ea cõmoditate qᷓ t p̃ſtari defũcto. q̃re dic ꝙ h nõ fuit tribꝰlegata ſʒ fuit iuſ/ us emẽ tribũ. ⁊ ſic tenet᷑ ad fem̃ ⁊ poſt moꝛà tenet᷑ ad inteſſe ſeu eſtiationẽ.qð dic plene ut.S.de le.ij.l.titio.S.ſeia.⁊ ibi dixi ôWrRRi/XRXn Bictio uſq; qñ ponit ad determiandũ —EE pᷣdia diſcõtinua ponit ĩcluſiue.h.d.uł aliter dictio uſq; ex piecturata uolũtate defuncti ponũ indlu/ ſiue etiazx ſi adijciatur termino.qdð de neceſſitate eſt ſeparatuʒ a termino.hoc dicit.ſed pᷣcedens ſũmariũ plus placet.¶ Nõ ꝙ dictio uſqʒ ponit᷑ incluſiue.Simile.S.ti.j.l.filius.S.ſi.lʒ q dã cõtra.S.de dolo.l.ideſt uſqʒ.⁊ qð me.cau.l.ſi cũ exceptio ne. F. quatenus. ?. Il. f. de exercito. ⁊.l.a caligato.C. de nup.? Aauc.q;uis.de pꝛocu.⁊ de do.cau.nõ nu.in auẽ.ibi poſita.qᷓ incipit. q; locum. x. S. illud quoqʒ. ĩ auẽ. de appel. ⁊ intra ꝗ tẽpoꝛa. ¶ Cõtra hoc tñ op.ꝙ iſta dictio uſqʒ ponat᷑ excluſi/ ue.ut.l. ſlius.S.j.S.ti.ij. Oo.ibi ſi aliter acciperetur reſultaret pꝛauus intellectus ⁊ cõtra.l.G ſecꝰ.⁊ h pꝛobat etiã in.l.j.S.j. q per aliũ cau. ap.ubi iſta diſtictio ꝓbatur. Op.-de.l. ſ. . l.j.S.in flumine.j.de flumi.ubi dictio uſqʒ ponitur excluſi/ ne.ſi eniʒ flumẽ durat uſqʒ ad ripam nõ compꝛehendit᷑ npa. Sol. duobus modis.pmo ꝙ hᷣ eſt ex pꝛeſumpta uolũtate de fũcti.qꝛ erat ſub cura eiuſdẽ villici.ut.j.e.l.pᷣdijs.S.titio.⁊.S. ſe. T. l. ſeie. . tirãne. . de fun. inſtru. Iſtã ſo. videt tenẽ. Gui. Illud.ppellanone mãe nõ cõtinet᷑ materiatuʒ qð ad reeſui mam reuerti nõ põt. h. d. Facit ad ſtatutum ðõ Pe legat tertio. qʒ diẽ ꝙ ſiqs poꝛtauerit frumẽtũ ex ciuitatẽ ĩ tãtũ puniat᷑.qd ſi poꝛtat farina. Certe ſʒ ppꝛiã ſigniſicationẽ nõ tenet qꝛ non pot redigi ad ſuã mãm ut h.ita dicit Di. In ↄꝛiũ ẽ rõ jm ꝙ vi diſtis in.l.ſicui lana.S.e.ꝙ lana ſiue ſit filata ſiue nõ donec po nat in tela ↄtinet᷑ appellatiõe lane.⁊ ſic donec ꝑueniat iuxta ſi nẽ ꝓximũ ad quẽ deſtinat᷑.ſic in ꝓpoſito appellatiõe frumenti cõtinet farina donec ex ea fiat panis.ar.d.l.ſicui lana. Nini Reʒ eſtiate ĩ dotẽ date nõ ptinent ĩlegato em Cuz nir pti uel parati ſi nõ fuerũt ad uſũ tradite.h.d. R b Que caſualr᷑ abſt abeẽ nõvident.⁊ q̃ caſualr Kebus adſũt adeſſe non videntur. h. d. facit.j.e.l. ſi ita legatũ. — choꝛus. 25 opat᷑ genus quo ad oẽs.idẽ ₰ opꝑat᷑ particulare quo ad particu laria. h. d. uel aliter. Hon refert vtru vniuerſalit uel particularit ul ſingularit᷑ rej diſtiguant᷑.¶ Op.S.ti.j.l.iiij.v. ⁊.vj. So.ſfateoꝛ ꝙ oĩa vident legata tñ qͥ ad ſeparationẽ lega gatoꝝ eſt dꝛia ut ibi. Itẽ q ac actiõem de euictiõe.ut.l.ſi do/ mus.S.j.S.ti.ij. ⁊.l.vui uẽditio de euic. Itẽ eſt dꝛia q ad peti. foꝛmãda.⁊ h colligit ex gl.quã hẽs ĩ.l.ſcire debemꝰ.de v.ob. ¶ His uerbi Nũmi repoſiti ut mutuo dent᷑ nõ vi His Uer 18. gentur eẽ in loco.ſecuj ſi ut ibi perpe tuo ſint. h. d. ⁊ eſt. S. nõ.facit pꝛo his qui uolũt pꝛobare cõem uſum loquẽdi ut ſufficiat dicere ſe H audiuiſſe a ſenibus.quod Naſarauͤtel aleg de ſapal lega⸗ lj5 Sol Are. de. l. ſeruum ſilij. . ſi aree. S. ti. ij. Sol. ut Area. Anginnſio hic. Wor& Op. de. l. qui res. §. areã. j. de ſol. ⁊ de Seruus. HN fuꝰ. So. h̊ ex uoluntate noua ad legatariũ pertinet. als ſecus.x ſic cõcoꝛdat cũ ↄꝛijs. — 11. DPicit ꝙ h faciũt partẽ ſibi ꝑ bctnn Lemſäm qn bueru. Dich iuncti. Aglo. ſiue re tm ſiue re ⁊ uerbis ſiue uerbis tm ſint con lo. bene dicit pterq; ĩtertio caſu.q; qñ uerbis tm ſũt cõiunctitũc ab initio nõ uocant᷑ niſi ad partẽlʒ pars alterius poſſit ſibi accreſcere. ⁊ ſic ſibi partes nõ faciunt ꝑ cõcurſum. ut. l. ſi duobus. S. fi. . ti. ij. C.l.re cõiuncti.j. .co. –Eruus Maſculinũ gen cõcipit femininum — 2nõ ecõtra. h. ð. Qualit maſculinum coõcipiat femininum. dic ut in.l.j.j. de uer.ſig. Item dicit hic ꝙ viris legatis pueri ⁊ puelle cõtinent᷑. Cõtra puer ⁊ puella dicunt minoꝛes.xiiij.annis.ut.l.mela ĩ pn.de ali.⁊ ci. le. ⁊.l.pueri.j.de uer.ſig.ſʒ vir ĩtelligit cũ ꝑuenerit ad adultaʒ etatẽ.ut.l.cũ quis.S.codicillis.S.e.⁊ ibi nõ.ergo appellatiõe viri nõ cõtinet puer. So.poſſum dicẽ ꝙ nomẽ viri qũq; ſu/ mitur large qñq; ſtricte ꝓut gl.h̊ dicit de noĩe mulierij ⁊c hoc placet. Sʒ qd ĩ dubio qmodo cognoſcã an hoc nomẽ vir uel mulier ponat large ulł ſtricte. Rñdeo qñq; hoc nomẽ mulier uł vir adijcit alicui ĩdiuiduo. ut berta ẽ mulier ⁊ titi eſt vir.⁊ tũc accipit᷑ mulier.i. coꝛupta ⁊ vir maioꝛ.xiiij. annis ita loq/ tur.S.codicillis.Añq; ꝓfert᷑ ſimplłr nõ relatũ ad aliqð idiui/ duũ.⁊ tũc large ſumit ut nomẽ mulier cõtineat oẽs que ſũt in ſexu feminino ⁊ vir oẽs qui ſũt in ſexu maſculino ut hic. Eruus Qui ſugit dicit eſſe in loco a quo fu o Dis &. Spij ad te., baliſa. 3 α p.j.ad tre.l.baliſta. Bꝛe/ Aod his. dic ut ibi dixi q;tũcũq;. H vo Ngedd. ⁊ eſt uera ſo. ¶ Item op.de.:.in ſideicommiſ. S. nunqꝙᷓ;. S. de uſuris. So.ibi dies fuit adiecta gra ſideicom miſſi. ̊ gra hẽdis.de hᷣ pleneĩ.l.ideicõmiſ.j.ad trebel.C Itẽ op. de.l. ij. F. . j. de do. pꝛele. So. ut ibi. H Aqgom toſtate Abpellatione poſterioꝛum con Idem teſtaton. telberbe⸗ li C ranergakiee efee So. diẽ Ro. debent. . o mõ ᷓ debereni ſi eẽnt in ci uitate ⁊ ſatis bñ dicit. Ael aliter dic ꝙ ea q̃ erãt e urbẽ cau ſa cuſtodie erãt deputata ut ꝑpetuo eẽnt in urbe. vũ in urbe eẽ vident ⁊ cedũt legato ut.S.e.l.qſitũ.in ſi. .“ . er Pꝛonomẽ meũ adiectũ certo coꝛpoꝛi Aper. uerbo pñtis tpis facit demõſtratiõeʒ incerto coꝛpoꝛi taxationẽ. ſi vo uerbo ſuturi tꝑis aditionẽ. h. d.de h plene dixi. S.ti.ij.l. ſtichũ qui meus erit. α Inſpici dʒ ubi res eſſe ſolent ꝑpetuo nõ ita. Abie deſunt uel abſuntchd. T fideicommiſſis. teci beedi legati tinek. ut. l. obuenire. de v. ig. ⁊ dixi l.l. fliũ. §. ſi legata.j.de le.pᷣſtan. — t LTex iſta diuiditur in par⸗ K Eco miuncti. tes duas Prürctpalev⸗tano qtur de coniunctis.ſecundo de effectu cõiũctiõis ſcilicet de iure accreſcẽdi.ſecũda ibi pꝛefertur ergo. Item pꝛi⸗ ma ſubdiuidit in tres partes.quia pᷣmo loqtur de cõiunctis re tm. Scðo de coniunctis uerbis tm.Tertio ponit rationẽ pᷣcedentiuʒ.ſcda ibi item vbis.tertia ibi qm ſemꝑ. Item ſcða parꝰ pncipal ſpᷣdiuidit ĩ dua.qꝛ pᷣ ponit dictũ.ſcðo illð pbat ꝑ argumẽtũ a ſufficiẽti diuiſiõe.ſcda ibi ꝙ ſi re tm.Et qꝛler ẽ bꝛeuis ⁊ hʒ multos v.iõ nõ pono ſũmariũ.¶ Venio ad caſũ ĩ terminis quẽ pono ꝑ partes.pᷣ q̃ro ꝗ legatarij ſũt re iũcti. NRñſio pʒ.Scðo q̃rit᷑ ꝗ dicant᷑ vbis cõiũcti.⁊ ſilr patet rũſo. Tertio qro q̃re iſti ultimi dicant᷑ iũcti vbio nõ aũt re. Rñdet iuriſcõſultꝰ illi ꝗ ſũt ↄiũcti re uocant᷑ ab initio ad ſolidũ legatũ ⁊ faciũt ſibi partes ꝑ cõcurſũ.ſʒ ĩ caſu.S.ꝓxi.ĩ tex.poſito ſem per uocant᷑ ad viriles partes ta ab initio qꝙ; ex poſtfacto.me/ rito nõ pñt dici re piũcti ſʒ vbis tm̃ ut h dicii ibi qm ſemꝑ ⁊c̃. In ſcda parte ꝗ ĩcipit ibi pfert.ſic pone caſũ. Aidi ꝗ ſũt cõiũ cti re uł uerbis.ſʒ q̃ro de effectu cõiũctiõis.pone vn legatari us cuiꝰ poꝛtio deſic hʒ aliũ ſibi cõiũctũ re ⁊ vbis.aliũ cõiũctuʒ vbis tm ul re tm.qrit cui accreſcit poꝛtio defecta ⁊ ſic ꝗs pᷣfert T iure accreſcẽdi.Rñdet᷑ ꝙ ille ꝗ re ⁊ vbis cõiũct ẽ Blr⸗ oĩb⸗ h. d.pᷣ.Et ſm hoc dictio igi ponit ĩceptiue. Sʒ ꝙ ꝓbat a ſufficiẽti diuiſõe ⁊ ſic.Aut tu dicis ꝙ piũctre tm̃ pᷣſe rat᷑ ul etiã cõcurrat cũ ↄiũcto re ul vbis ⁊ certũ ẽ h̊ nõ eẽ uerũ Aut dicis de piũcto uerbis tm̃ ⁊ nõre ⁊ tũc de hoc poſſet eẽ 6.qꝛ ẽ ↄiũct ex uerbis teſtõꝛis.tñ finalr vitas ẽ ↄiũct re ⁊ bis pᷣferet piũcto vbis tm̃.h.d.Fm lec.Jo.⁊ Aʒo.uer quã ſequũtur oẽs citramõ.ſm h ibi ꝙ ſirẽ cc.expone ꝙ.i.qꝛ ⁊ oĩa erũt plana ʒ Di. Ma ibi ponit rõ ſeu ꝓbatio pᷣcedẽtiũ.Mõ/ bilia collige ꝑ te. ¶ Aeniamad ↄꝛia.pᷣ op.⁊ videt᷑ cũ duo bus ſeparati eedẽ res legant᷑ ſint legatarij oĩno ſeparati nõ cõ iũcti.ut.l.pe.S.de uſufru.accreſ.So.l.iſta loqtur cũ idẽ teſta toꝛ religt ab eodẽ hẽde diuerſis legatarijs.lex ↄꝛia loquit qñ ſt diuerſi teſtõꝛe ulidẽ.tñ a diuerſ hẽdibreliꝗt eãdẽ rẽ. Al poſſes dicẽ ꝙ ibi eti ſũt cõiũcti re.tñ qꝛ nõ hñt ius accreſcẽdi dicunt᷑ diſiũcti.⁊ iõ ĩ iure diſiũcti cõit appellãtur. hma tñ ueri oꝛ. C Scdo op. ⁊ videt᷑ legado ſcdᷣo ꝙ videat᷑ adimẽ a pᷣ.ut l.ſic. j.de adi.le. So. ut ibi m gl. Alł meli ſʒ Di.nã aut reli gt ſcðo ſpᷣ cõmemoꝛatiõe pmi legati.puta fũdũ quẽ titio lega ni lego ſẽpꝛonio ⁊ tũc videt᷑ adimẽ a pᷣ.ałs videt᷑ uoluiſſe ꝙ ſił currerẽt. ut.l.ſi plibꝰ.S.de le.j.⁊ h.qdð dicut ꝑ Ci.i.l.ſi foꝛti dianũ.ĩ pn. C.de lega.ſʒ h videt᷑ falſũ.nã video ĩ hẽditate ꝙ ſi dat᷑ ſcdᷣo ſᷣ cõmemoꝛatiõe pme iſtitutiõis tñ nõ videt᷑ adimẽ ſʒ videt᷑ uelle eos ſil cõcurrere.ut.S.de hẽ.ĩſti.l.iuł.quoq;.⁊.j. de vb. ſig.l. tripliciĩ ſ. Dicũt qdã ali ĩ hẽditate q; ĩ legato.x ſit rõ.qꝛ nõ ita de facili adimit hẽdita ſic legatũ.ut.l.ex parte ſ. de adi.leg. Sʒ iſta rõ nõ videt᷑ bona.qꝛ ĩ uolũtate ſolẽni de q̃ loꝗt᷑ ita de facili adimi hereditas ſic legatũ.ut.l.ij.de iniuſ. teſ. Cene ergo gl.q ẽi.d.l.ſic. Nec aliqd oꝑat cõmemoꝛatio pmi legati:Ad.l.nã ad ea.de cõ.⁊ de.quam allegat Hi.ubi videt᷑ caſus.rñdeo ꝙ in eadẽ ꝑſona cõmemoꝛatio pᷣmilegati opat᷑ adẽptionem ⁊ trãſlationem pmi vt ibi.ſecus in diuerſis pſonis vt hic.hoc ꝓbat in.l.j.S.fi.Cũ gl.j.de ſtipu.ſer. ¶ Ter⸗ tio op.ꝙ iſti non ſolũ re ſʒ vbis ſũt cõiũcti.nã ſi dico titio lego fundũ.eũdẽ fũdũ lego ſẽpꝛonio. Iſte oꝛones ſolute reſoluunt in ↄiũctam ut.l.triplici..videamus.j.de v.ſig.⁊ ſic erũt con/ iũcti verbij. So.ꝗdam dicũt ꝙ Ja.de ra dixit ꝙ iſtud intelli git in diuerſis partib teſti fint iſta legata.hoc eſt diuinare TDreſtrigere iſtã mãm ⁊ eſt cõtra tex.inſti.e.S.ſi eadẽ.v.cõgru it. Alij dicunt ꝙ in.l.triplici.voluta ponit᷑ pꝛo niũcta ad partes pncipałr acꝗrẽdas nõ quo ad ius accreſcẽdi. Nolẽ/ tes dicẽ ꝙ ſi aliqbus legat᷑ ſolute ꝙ ſʒ qlibet admittat᷑ ad par/ tẽ ſuã ĩ hoc vident᷑ cõiũcti.tamẽ ius accreſcendi nõ hñt ⁊ hoc dicũt quida moderni.qð oĩno mihi diſplicet.pᷣ per dictã.l.tri plici.que dicit eos cõiũctos uerbis licet oꝛo ſit ſoluta.ſed effe-⸗ etus cõiũctiõis eſt ius accreſcẽdi vt hac.l.ergo ⁊c. Nꝛeterea ſi teſtatoꝛ plłres inſtituit partiʒ ſolute partim cõiũctun omnes videntur coniũcti. Verbi gr̃a publius meuius ⁊ gaius ſint hẽdes peride eſt ac ſi dixiſſet publi ⁊ meui ⁊ gai. vt.S.de he re.inſti.l.cuz in teſtõ.S.hec uerba.Tãtũ ergõ hñt ſoluti quã tum coniũcti. nec ibi diſtinguitur quãtuzʒ 83 partes nec quã tũ ad ius accreſcẽdi.ergo nec nos debem diſtinguẽ. ut.:.j.S. gnãllit. de le. pſtã. Ad ↄꝛiũ dic ſic qñq; ſũt poſite ples ꝑſone ĩ cadẽ oꝛĩone ſolute.⁊ tũc hebent ĩ uerbis coniũcti quo ad oẽm effectũ ut lutius titius heres ſũto. Ael lutio titio publio lego fundũ.⁊ tũc ſunt eti vbis coniuncti. Qñq; plures perſone ſit ueruʒ — ergo ⁊c̃. Pꝛeterea vn pouun?᷑ in diuerſis o?onibus.uerbi gratia lutiũ heredẽ ĩſtituo BDe legalis tertio ſempꝛoniũ heredẽ iſtituo. Ael titio lego fůdũ.ſepꝛonio eũdẽ fundã lego.tũc lʒ dicte oꝛones ſint ſolute tñ nõ ĩiduci piũctio vbalis.ſic loqtur hoc pn.Fm exẽplũ gl.hoc etiã expᷣſſe pbati d. l. triplici.ſiqs bñ ĩtueat. Plus dico ꝙ ſi due oꝛones pone⸗/ rent copulatiue nõ iduceret᷑ cõiũctio vᷣbalis.qð foꝛte tibi vide — tur mirabile ut.j.dicã ĩ qõnibꝰ. Hꝛeuiter ergo ſi ples perſone ponunt᷑ĩ eadẽ oꝛone ſolute ĩducit cõiũctio vbalis.ſecꝰñ ponũ tur in diuerſis oꝛonib ſolute poſitis.¶¶ Quarto op. ⁊ videt Til ꝗbꝰ eadẽ res legat᷑ ſeparati ſint diſiũctiut.C. de cad.tol. . ſinaũt diſiũcti. So.iĩ tota illa oſtitutiõe accipiunt᷑ ꝓ iunci illi ꝗ ſũt cõiũcti re ⁊ xbis uł vbis tm. illi ꝗ nõ ſũt cõiũcti vbis uocant᷑ diſũcti ut nõ. gl.e.l.S.is ita.⁊ i.O. ne aũt.Ergo dic ꝙ diſiũcti ſut.ſ. vbis ut ibi.re cõiũcti ut h. ¶ Quito op.ad v.itẽ vbis. dicit᷑ ꝙ ſi dico titio ⁊ ſeio lego füdũ eq̃lib poꝛtionibus ⁊ tũc ſũt vbis cõiũcti.Cõtra expᷣſſio eoꝝ q tacite lſũt nil oꝑat ut. l. hec vba.S.dele.j.x.l.nõ recte.C. de ſideiuſ.ſʒj ſi nõ eẽt di/ ctũ eq̃libꝰ poꝛtiõibus tñ ĩtelligebar᷑.ut.S.de le.j.l.legata inuti liter. S. fi. ergo ⁊c. So. Me. fatet ↄꝛiũ.qꝛ etiã hoc nõ adiecto eẽnt cõiũcti uerbis tm.Gl.tñ eſt in ↄꝛia opi.ut dicã in qõnibꝰ ⁊ iõ dicas ꝙ expᷣſſio eoꝝ que tacite inſũt ex neceſſitate nil oꝑa tur. ut dicta.l.hec uerba.ſʒ expᷣſſio eoꝛũ que tacite ĩſũt de uo/ lũtate bñ oꝑatur.ut.l.tal ſcriptura.S.de le.j.in eo qdð ibi dicit tex.pñti ⁊c.in legato aũt iſũt partes eque uel ieque ud ſolide utriq; ex uolũtate.ergo ⁊c̃. Poſes etiã aliter dicere ut colli/ git ex his que dicã in qõnibus.Et dicta ſo.ponit e.in.l.ſi arrogatoꝛ. S. de adop.ĩul.q.¶ Sexto op.ad ſcdam parteʒ ĩ iure nro nõ dʒ aliꝗd eſſe ſuꝑfluũ ut in pma ↄſtitutiõe.C.circa mediũ.ſ im lec. Jo.⁊ Aʒo.quãa tenui huicidẽ bis repetitur ergo ⁊cẽ̃. So.timoꝛe huius ↄꝛij Ro.legit iſtã.l.alio mo. Ter⸗/ tij alio.qua opi.repꝛobat gl.ut habetis ĩ ea.ſʒ nõ examino h ſz dice. .in. q. Ad gꝛiũ rñdeo.qꝙ nõ eſt ſupfluũ enʒ pmo po/ nit dictũ.ſcðo ratiõem dicti.ut.S.dixi in caſu ʒ Jaco.dera. nut euitet iſtas ſuꝑfluitates legit aliter illũ v.ſi vo.⁊ hoc modo q̃rit an ↄiũctus uerbis tm ſit Ponor eo a qẽ relictũ.Certe ſic ⁊ pma poſitio ẽ clarioꝛ.qꝛ hic loꝗtur de p̃latiõe ĩter iſtos cõiũ ctos.¶Septimo op.⁊ videt᷑ ꝙ iter cõiũctos nõ ſit ius accre ſcẽdi. ut.S.ti.j.l.? ꝓculo. So.h̊ ſut cõiũcti cõiũctiõe hoĩs.ibi cõiũctiõe legis.De cõiũctiõe legis ⁊ hoĩs ponit gl.S.de uſu/ fru. accreſcẽ.l.ij.S.idẽ ait.in gl.ſuꝑ uerbo ſociũ.Hoc aũt q̃lit itelligat᷑.j.dicet. ¶ Nüc accedamꝰ ad maãm iſtã tractãdã pꝑ q̃ ſtiões ⁊ tractem pmo mãm cõiũctoꝛũ.Scðo de effectu cõiũ ctiõis.ſ.iure accreſcẽdi.⁊ ex pᷣdictis patet ꝙ cõiũctio alia ẽ ho minis alia legis. Itẽ cõiũcti cõiũctioe hoĩs alij ſũt cõiuncti re tm.x alij cõiuncti vbis tm̃.⁊ alij re ⁊ uerbis.iõ de ſinguł eſt vi dẽdũ. Pꝛimo de cõiũctis re tm. Iſti nõ fũt qbus eadẽ res ſe paratim legat᷑ ut h. Circa h iſurgũt dubia. pmo dubitat᷑ qdi quãtitate lego titio.x.ſeio lego.x. utrũ ſint re coniuncti ut ad vyna. x. uocẽtur.an qlibet habeat ſua.x. Et videt᷑ ꝙ ſint re cõ iſñctiut uocẽtur ad vna.x. nt.l.ſtipulatio iſta. S.eũ qui.j.de v. ob. C.l.eũ ꝗ ita in pn.ubi h̊ tenet glo.⁊ in.l.ſi mihi ⁊ titio in pn. eo.ti. Contrarium eſt uerũ ꝙ quilibet habeat ſua.x. ⁊ ſic nõ ſunt re cõiuncti ſm Pe. ð ſi ꝓbat.magis pꝛeſumũ mul tiplicatio legati ĩ ꝑſona diuerſoꝝ q; ꝑſona vni.ut.l.oẽs. ⁊.l. ſi is.j.de ac.⁊ ob.⁊.l.ꝗd ergo.S.ſiqs duos.ð.ti.ij.⁊c qdð nõ.in l.huiuſmodi.S.j.e.ti.Sʒ ſiqs relinqret eidẽ ꝑſone.x.i diuerſij nolũtatibꝰ p̃ſumit multiplicatio legati.ut.l.ꝗnquaginta.S.de ꝓba.ergo multo magis h faciat diuerſita pſonaru.Ad ↄtra ria rñ. ꝙ aut ꝗs relinqt plłib ſub eadẽ cõceptiõe uerboꝛũ.ut titio ⁊ ſeio lego.x.⁊ tũc ĩtelligi de hiſdẽ.x.ut.S. de le.j.l.ſiqs teſtõ.in pn.⁊ ita loquũtur ↄꝛia.ant ſub diuerſis cõceptiõibus ut titio. x. lego ſẽpꝛonio.x.lego.tẽ hʒ locũ qõ nr̃a. Sʒ pᷣdicta ſo.videt ð pᷣdicta.l.ſtipulatio iſta.S.eũ q.ubi fuit ſub diuerſis coõceptioibus. Sʒ rñdeo ⁊ cõſidero vba eiꝰ qui pmittit ſeu le gat.nã ſi ego ſtipulatoꝛ ĩterrogo te ꝓmitti mihi.x. ⁊ titio.x. Rũñqdes ꝓmittolʒ diuerſe cõceptiões ſint in mea nengenge L tñ ſub vna cõceptiõe rñdes ꝓmitto.ita logꝗtur ibi ⁊ i.d.S.eũ gꝗ H ſi ꝓmitteret ſub diuerſis cõceptiõibus ut ꝓmitto tibi.x.⁊ ꝓ mitto titio.x.tũc qlibet uocaret᷑ ĩ ſua.x.⁊ ita in.q.nta ⁊ ita vi/ et ĩtelligere Pe. iſtã mãʒ qð ſatis mihi videt de mẽte iuris. Scðo dubitat᷑ qd ſi eadẽ res legat plib ſeparatĩ h acto ut glibet hẽat ĩſolidũ utrũ ſint re cõiũcti.adeo ꝙ vno repudiate alter habeat rẽ ⁊ eſtimationẽ. Aidet ꝙ ſic. ut hac.l.Cõtrariũ credo.⁊ tunc dicunt᷑ re ↄiũcti q legat᷑ eadẽ res ſeparatiʒ ut h ⁊ ſibi faciunt parte ꝑ ↄcurſũ.ut.S.e.l.iũcti.Et iſta duo re runtur. tex.ẽ in.l.iĩde nerati.in pn.S.de uſufr. accreſ. Sʒ in qõne iſta nõ faciũt ſibi hartes ꝑ ncurſũ ergo nõ ſũt re cõicti. uocal ad rẽ al ad eſtimatiouẽ. ut.l. — ſi plurib.ð.de le.j.ergo ⁊c.lʒ ergo pᷣmũ adſit qꝛ ſeparati ſuit res legata.tñ ultinũ deſñcit.q; nõ faciũt partes p cõcurſum. Itẽ ecõtra ſi pmũ denciat lʒ ultimũ adſit nõ erũt re cõiuncti. hoc patet i.l.ltẽ ꝙ ſabinꝰ.S.idẽ iuris.S.de here.iſti.nã illiiſti/ tuti ſine partibꝰnõ fuerũt uocati ad eãdẽ rẽ expᷣſſa uoluntate deſuncti.vñ ibi deficit pmũ. Nñ nõ habent ut re cõiũcti quůa⸗ tũ ad ius accreſcẽdilʒ ſcõm adſit.qꝛ faciũt ſibi partes ꝑ cõcur ſũ. Nec ob.ꝙ ex tacita uolũtate defũcti uocant᷑ ad eãdẽ poꝛ tionẽ qꝛ h nõ ſufficit.ut.S.de uſufr.accreſ.l.iij.⁊ ibinõ.⁊ illa ẽ rũõ ibi qre poꝛtio deſiciẽs accreſcit oĩbus.qꝛ nullo mõ ſũt cõiũ cti.QAuicqd gl.male dicat.¶ Tertio dubitat᷑ titiũ iſtituo ĩ di migdia. ſẽpꝛomiũ iĩ eadẽ dimidia ĩſtituo ĩ q̃ titiũ ĩſtitui.utruʒ iſti ſint re cõiũcti.NDubiũ ẽ utrũ iſtud relatiuũ q̃ faciat ſimplicẽ re lationẽ ſic facit i.l.iij.de neg. geſt. ⁊ ibi nõ.⁊.j.de iniur.l.dñm ⁊ tũc nõ eẽnt re cõiũcti.qꝛ nõ ueniũt iſtitutiĩ eagdem dimidia. Arn faciat ppꝛiã relationẽ ⁊ ſũt re cõiũcti. Iſto ẽ uerũ ĩ dubio ut. l. triplici. fi.de v.ſig.⁊.l.iuł.qq; ĩ pn.ðe hẽ.iſti.¶Quar/ to dubitaui ꝗd ſi vni legaui totũ alteri partẽ an illi ſint re cõiũ ctii illa parte.Qð videt᷑ q; eadẽ parẽ duobſeparatĩ legata Aduertaj qꝛ iſtð ẽ ſotile. Lotũ ⁊ pars quãtũ ad ꝓpoſitũ po teſt accipi tribꝰ mõis.vno mõ totũ ule ⁊ pars ſbiectiua ſeu pᷣ dicamẽtal.ut genꝰ ⁊ ſpes.Scðo mõ dicit totũ itegrale ⁊ par itegral.ut fũdus ꝗ ẽ totũ itegrale diuidi ĩ partes ſtegrales.ſ. ĩ uſufructũ ⁊ ꝓpꝛietatẽ.⁊/ ꝓpterea ſiqð eoꝛu remoues nõ ẽᷣple nus fũdus.Lertio mõ accipit᷑ ꝓ toto itegrali ⁊ partibꝰ quoti tatis.ĩ ꝗbꝰ vna remota nihilomin ĩ alijs partib cõſiſteret fũ dus ut totfũdus.tertia q̃rta ⁊c. Aut ergo totum legat᷑ vni⁊ pars alteri.pᷣ mõut genꝰ⁊ ſpẽs tũc nõ ſut re ↄiũcti.qꝛ ila ſpẽ⸗ nõ cõtinet᷑ ĩ legato generis cui generi ꝑ ſpẽʒ derogat᷑.ut.l.uxo rẽ.S.ſeliciſſimo.S.e.⁊.j.e.l.Fuis ĩ ſi.cũ ſiibus. Scðo caſu q vni legat᷑ füdus alij uſufructus.ĩ uſufructu vident᷑ re cõiũcti ⁊ faciũt ſibi parteꝰ ꝑ ↄcurſũ.ut.j.de uſufr.le.l.ſi alij.⁊.S.de uſu/⸗ fru. accreſ.l. ĩde nerati. S. f.· x. l. i tibi. Tertio caſu qñ vnile/ gat tot fundus. alij tertia uł q̃rta.tc ẽ recurrẽdũ ad diſtinctio nẽ qẽ i.l.cũ qdð.C. de lega.Aut pᷣ totũ poſtea partẽ.⁊ tẽ videt adimẽ a p qð dedit ſcdo ⁊ ſic nõ erũt re cõiũcti. Aut pᷣ partẽ ſcðo totũ.⁊ tũc ĩ illa parte vident᷑ re cõiũcti ⁊ fiat diuiſio ut ibi nõ.C.l.meuio.i.pn.S.ti.j.⁊ h niſi alidð appareat de mẽte teſta toꝛis.⁊ iſti ultimirõ ẽ euidẽs.¶ Sʒ videam rõnẽ ĩter pmũ ⁊ ſcðʒ caſũ q̃re ĩ ſco nõ derogat᷑ generi ꝑ ſpẽm ſici pmo. Rũñ. totũ ule ueriñcat᷑ i q̃libet ſui parte.ut.l.iqd earũ..ĩterẽptum S.e.⁊.j.vñ cog.l.iter agnatos.vũñ ſi a genẽ adimat᷑ qda ſpẽs nõ vitiat᷑ legatũ.qꝛ viſicat gen ĩ alij ſpẽbu remanẽtibꝰ.ſecu⸗ iiſcdo caſu.q; remota parte itegralinõ ẽ füdus ſʒ ẽ nuda pꝛo pꝛietas.⁊ hac rõnẽ tãgit Ol.i.d.l.ſi alij.j.de uſu fr. le.¶ Sʒ gpᷣdictã op.⁊ videt iĩ toto vlłi ꝙ ſi vnilegat genus ⁊ alij ſpẽs ſint re cõiuncti ⁊ faciãt partes ↄcurſu.ut.S.de le.j.l.ſi dño ſti chus. So.lʒ gl.ibi ponat ples ſo.vitas ẽ ꝙ ibi nõ ẽ legatũ ge nus ⁊ ſpẽs ĩmo eadẽ ſpẽs bis.nã dño fuit legat ſtich fuo le gata fuit optio fui.h ẽ ille fuquẽ eliget ⁊ ſic ſpẽs eligẽda.me rito ergo ſi eligi ſtich vident re iũcii ⁊ ita ibitʒ Me. ſic ĩtelli gil. j.de op.le.l.ſ hẽs.¶Scðo loco pncipalr ẽ vidẽdũ de cõ iunctis uerbis tm.Et cõiuncti vbis ſüt.ſi dico titio ⁊ ſeio lego fũdũ eqs poꝛtiõibus ut h. ⁊ qð dicoĩ h̊ articlo idẽ ĩtelligas in articlo cũ.ut.d.l.triplici. Idẽ ſi due ꝑſone ponanĩ ſolute ĩ ea deʒ oꝛone.ut titio ⁊ ſeio lego fũdũ eqs poꝛtionibꝰ. ut.d.l.tri plici. ſec ſi ĩ diuerſis oꝛonib ut dixi.S̊.ĩ tertio ↄꝛio. (Oe.tñ di cit ꝙ qñ ĩ eadẽ ozone ponuni ſolute ſũt oĩno diſiũcti ut refert Qi.i.l.j.S.ubi aũt.C.de cadu.tol.qð ẽ ʒ caſu.d.l.triplici.Ter tio mõ ſit vbałↄiũctio ꝑ nomẽ collectiuũ.ut lego ſilijs fri mei uel ſpᷣſtituo hẽdes meos. oẽs enĩ ꝗ continẽtur ſbᷣ h̊ noĩe filiss uł ſᷣ h noĩe hẽdes vident᷑ vbis cõiũcti.ut.l.ĩterdũ.in pᷣn.S.de hẽ.iſti.⁊ de vul.⁊ pu.l.ſi pꝛ filio.x.S.de le.j.l.ꝗ q̃rtã.S.ſi. Idẽ i alijs noib collectiuis ut libᷣtis meið cog.⁊ ſilib.lʒ ſit ar. ⸗.S. de le.ij.l.lutiꝰ. S. lutiꝰ. Sʒ ſoluã.j.i tractatu iuri accreſcẽdi.⁊ ſiſta ſũt clara. ¶ Sʒ circa h iſurgũt dubia. qd ſi copula cadat ĩter diuerſas oꝛones utrũ ĩducat᷑ cõiũctio vbalis.ut ecce titio lego fundũ ⁊ ſẽpꝛonio lego fũdũ eꝗs poꝛtionibus.an iſti ſint vbis cõiũcti.Et videt᷑ ꝙ ſic.q;ꝛ iter eos cadit copula ⁊ q iducit cõiũctionẽ vbalẽ ut hᷣ ⁊.d.l.triplici.Ego auſus ſũ dicẽ ꝛiũ qð pᷣ ꝓbo ꝑ caſũ ꝗ.mo.uſu.amit.i.ſic.S.j. Scdo ꝓbo ſic certũ eſt ꝙ due oꝛones ſolute nõ ĩducũt ↄiũctionẽ vbalẽ.ut hac.l.ĩ pn. T. d.l.triplici.x ĩſti.e.S.ↄiũcti.ſʒ int duaꝰ oꝛones ſoluta ponit pict loco copule.ut nõ..l.pcis rerũ.j.ad.l.fal.ĩ gl.adde bãc T. l.ij. S.due ad carb.i gl.ſup uerbo moliti.x.S.ꝓ ſo.l.cũ duo bus. S.iĩ coeũda ĩ ulti.gl.illiꝰ.S. Sic ergo tacita copula inter ioej nõĩduẽ piũctionẽ vbalẽ ergo nec expᷣſſa copula.qꝛ expᷣi. ſo eoꝝ qᷣ tacite ĩſt nil oꝑat᷑ cũ tacite ĩſit copula de neceſſitate At De legatß tertio. nõ eẽt bona gramatica qð facẽnõ debem. ut.l. plauti de au. ⁊ ar.le. Itẽ hoc pꝛobo nõ eſt virtus copule que piũctionẽ uer palẽ inducit.ſed vnitas ſermonis teſtatoꝛis. qð patet in eo qð ſupꝛa dixi de duobus ſolute poſitis in eadẽ oꝛatione.⁊ per id qð dixi de nomine collectiuo.na lʒ ibi nulla ſit copula ſunt tñ ↄiũcti vbis ꝓpter vnitatẽ monis.⁊ ẽ tex. C. de cadu. tol.S. ſinaũt ex his.v.hoc ita.Mõ ad ꝓpoſitũ qñ ſũt due oꝛones łʒ ibi ſit copula tñ ibi ẽ fmõis duplicitas nõ vnitas.vt.S.de vul. ⁊ pupil.l.j.ergo nõ ẽ ↄiũctio vᷣbal.¶ Tertio ĩduco gl.S.ti.j.l. meuio.in pmo exẽplo.vbi gl.ſẽtit ꝙ piũctio poſita ĩter oꝛone⸗ nõ ĩducit cõiũctionẽ vbalẽ ſiqs eã bñ itueat ⁊ nõ trãſcurſoꝛie. Lʒ qdã hoc uolentes effugere dicãt ꝙ ülla ẽ ↄpiũctio glo.non teſtatoꝛis qdð nõ eſt de mẽte gloſatoꝛis. ¶ Quarto ad hoc in duco dictũ dñi Ja. bu.i qõne quã diſputauit de eo quilega nit mercatoꝛib ⁊ artiſicib artis lane.ubidicit ꝙ qñq; copu- la cadit inter duas oꝛones pariter pncipales.⁊ tũc ꝓpꝛie nõ habet vim copule nec reꝗri concurſus copulatoꝝ. ut.l.j.de his ꝗ no.ifa.de teſti.l.lege iulia.cum ſilibus.Sʒ qñ copulat duas oꝛatiões acceſſoꝛie tũc yheie copula.ut.l.ſi hẽdi plu/ rej de cõ.ĩſti. ⁊ ita dico ĩ ꝓpoſito ſi dico titio lego fũdũ ⁊ ſepꝛo nio lego fũdũ eqꝗs poꝛtiõihꝰ.iſte ſũt due oꝛatioes pariter pnci pales ⁊ ſeparatus eſt actꝰ legãdi vni ab actu legãdi alteri.⁊ 1õ non ſüt cõiũcti uerbaliter. Sʒ ſi dicerẽ dño colle de piſis ⁊ dño ſẽpꝛonio de floꝛẽtia lego fũdũ eqs poꝛtionibꝰ. tũc eſſent cõiuncti vbis.tex.? in.l.meuio.in pn.S.ti.j.nã ille duo oꝛatio nes cõiungunt᷑ acceſſoꝛie ⁊ vnus ẽ ſolus actꝰ legadi.nã vbuʒ lego ſemel fuit poſitũ in oꝛatiõe nõ plies.Si ergo vi agnoſce re cõiũctos vᷣbis ſempꝑ ĩſpicias vnitatẽ ſᷣmonis utrũ vnus fuit act' legãdi uel płes.⁊ hoc decidit multa dubia. ut.j.videbi. ¶ Scꝰdo q̃ro dixi ꝙ ꝑ noĩa collectiua ĩducit piũctio uerbali⸗ nungd idẽ ſi ꝑ nola diſtributiua. ut qſꝗs qlibet?⁊ ſilia. Videt ꝙ noͤ nt. C. de ĩpu. ⁊ ali.pſti.l.ulti.ubi cõpꝛehẽdũt ille dictio nes ꝗſqs qlibet ⁊ ſiles.tñ qlibet uocat᷑ ad virilẽ.ſʒ ſi eẽnt iũ/ cti tũc uocarent in vnã poꝛtionẽ. ut.d.l.ĩterdũ.de here.inſti. ꝓhoc facit gl. S. de le. j.l.ꝗq ſiliab. S. j. Dic ꝙ habem iſpicere vVnitatẽ pᷣmonis ut iã dixi.ut ſi vn fuit act legãdi uel ſubſtitu endi ſũt uerbis oiũcti. qʒ ibi ſit appoſitũ vbuʒ diſtributiuum. Vñ dico ꝙ i.l. a. C. de ĩpu. ⁊ all.ſpſti.ibi ſũt vpis piũcti. MNõ ob. ꝙ glibet nocat᷑ in virilẽ qð ſec eẽt in noĩe collectiuo.qꝛ fa teoꝛ ꝙ potioꝛ ẽ piũctio ꝑ nomẽ collectiuũ adeo ꝙ uocant in vnã poꝛtionẽ ⁊ pᷣferi ceteris in iure accreſcẽdi.ut.j.dicaʒ.Si ſũt ↄiũcti ꝑ nomẽ diſtributiuũ ꝑinde ẽ ac ſi glibet cẽt noĩat ⁊ uocat nec ꝑ noĩationẽ ipediret᷑ uerbalis ↄiũctio.¶ Tertio qꝗᷓ ro nunqd ꝑ ↄiũctionẽ aduerſatiuã ut aũt uero ⁊ ſiles.ĩducai iunctio uerbalis. Aidet᷑ ꝙ nõ ut.j.ad tre.:.lutiꝰ.S.ꝗq hẽbat ubi teſtatoꝛ grauauit hẽdeʒ ut reſtituat hẽditatẽ eo mõ.ut.x. vncias habeat gaiu duas aũt hẽat ſei.⁊ dicit ibi ꝙ ſi poꝛtio ſei ultiĩa deſicit nõ accreſcit gaio.ſʒ remanet apud hedẽ. Ergo patet ; nõ ſũt ↄiũcti ꝑ illa cõiũctionẽ aũt.Cotrariũ dico.non enĩ facio differẽtiã ĩter ptũctionẽ copulatiuã ⁊ aduerſatiuã utł aliã. nã ſemp vna ↄiũctio põt poni ꝓ alia qñ opus ẽ.ut nõ.j. de cõdi. ⁊ de.l. eas cauſas.ſʒ ſolũ ĩſpicio utrũ fuerit unꝰ actus uł vnꝰ ſermo legãdiuł nõ ut.S.dixi. Nõ ob. ꝛiũ qꝛ ſi ibi ĩſpi cimꝰ duo fuerũt fmones.iõ nõ ſũt iũcti.¶ QAuarto q̃ro qd de piũctiõe alternatiua NRũñ.ſi ponit᷑ ĩter ꝑſonas reſoluitur in diũctiu. ut.l.cũ qdã de v.ſig. ergo ĩducit cõtũctionẽ vybalẽ ſi vnus ẽ ſmo uel vna oꝛo.¶ Tertio loco pncipaliter q̃rit ꝗ di cãtur cõiũcti re ⁊ uerbis.Lex.nõ ponit exẽplũ h.ſʒ gl.in.l.j. 5S. fi. de uſufru.accreſ. ponit tale exeplũ titio ⁊ meuio ſtichũ le go. utriq; eni videt᷑ legatũ iſolidũ.ſʒ cõcurſu faciũt partej per l. ↄiũctim. S.e.iſta ſũt uerba gl.ibi. Pe.iſtð exẽplũ repꝛobat tali rõne.ili dicunt᷑ re cõiũcti qb cuilibet ĩſolidũ res aſſignat ut hac.l. . S. e. l. cõiũcti. Sʒ H̊ videt᷑ cuilibet aſſignata p par/ te. ut. C. ſi plu. vna ſẽ.l.j.x.S.de le.j.l.legata ĩutiliter.i fi.ergo iſti nõ ſũt re cõiũcti.ſz uerbis tm̃.⁊ hoc ſeqtur Ci. C. de cadu. tol. S. ubi aũt. Dico gl. optie dicere. qe ꝓ ea ẽ caſus iſti. eo. F. ſi eadẽ res.v.cõiũcti.ubi ẽ tex.ſi lego titio ⁊ ſeio ſtichũ ſunt cõ iũctire ⁊ uerbis ⁊ faciũt partes ꝑ cõcurſũ.ꝓ hoc ẽ tex.in.d.l. triplici de vᷣbo.ſig. cũ Rein uerbo ueluti.q tex.ibi nõ bñ aꝑit ubi ponii exẽplũ ĩ gl.thẽditate. Pꝛeterea rõ illi.lhoc ꝓbat nã eos cõiũgit cõplexus noĩs x rei.Et ad rõnem e.rñdeo q; videtur dare partes.uerũ ẽlegatarijs ↄcurrẽtibꝰ.ſʒ ſermo teſtatoꝛis cuilibet rẽ aſſignat ĩſolidũ ⁊ hoctʒ Rai. ⁊ citramõ. e. vo q exẽplũ gl.repꝛobat ponit exemplũ ſi titio lego do/ mũ ſeiana.⁊ ſilr ſẽpꝛonio. Hic ſut cõiũctire ⁊ uerbis ꝓpter co pulã ⁊.q; utriq; attribuiũ res ĩſolidũ.ſed iſtud exemplũ põtꝓ cedere.q; vnus ẽ ſermo cũ uerbñ lego ſit poſituʒ in oꝛone.tñ ab exẽplo gl.nõ diſcedas.qꝛ uerba ſũt tex.ut dixi. Poſffent mü. iſti ſůt Oiũcti re ⁊ uerbis.nã ut er poni alia exẽpla.ut filijs titij lego ſũdũ ul ᷣuis meis lego do⸗ cõplexus cõiũgit ergo ⁊c. ut.ð.l.trip ici. Cuarto pncipa liter eſt vidẽdũ de coiũctiõe legali.⁊ quot modis contingit. Ad qð dico ꝙ cõiũctio legalis habet locũ qñq; in acqſitiõi⸗/ bus q fiũt ex teſtõ.⁊ iſto caſu cõiũctio legalis ↄtingit vno mõ ſcilicet qñ ex ꝑſona ei cui relinqtur ꝑpuenit᷑ ad ples. ut ſi vnꝰ ſeruus pluriũ dñoꝛũ ĩſtituit uel ei legat᷑.ut.l.⁊ ꝓculo.S.ti.j.⁊ de acq.here.l. ſeruus cõis ab extero.⁊. S. de uſufru. accreſ.l. j. F. j. Eadẽ rõne ſi vni eẽt legatũ aliqd q poſt diẽ cedẽtẽ ante agnitiõem decederet ꝑluribus hẽdibus relictis oẽs illi hẽdes dicenĩ in illo legato coiũcti cõiũctiõe legali.q; ex ꝑſona vni ꝓnenit ad płes.⁊ hoc ẽ utile ꝓpter ius accreſcẽdiut ibi dicaʒ. Nñq; hʒ locũ cõiũctio legalł in acqſitiõibus ab ĩteſtato ⁊ iſta ↄtigit duobꝰ mõis.qũq; ex ſimulatiõe ⁊ ſingularitate uoca/ tiõis.qũq; ex idẽtitate rõnis.Et ex ſingularitate uocationis idẽ.qꝛ ſimul uocatur ad eadẽ bona ad eãdẽ hẽditatem ut ꝓ/ bat.j.ad tertulia.l.j.S.nemo.⁊ de ſuis ⁊ legiti.l.ſi ex plibus. ⁊ de bo.polſ.l.iij.iſi.C.qñ nõ pe.partes.l.j.cũ ſiibus. Scðo nut dixi ↄtingit ex idẽtitate rõnis.ut qꝛ ꝑ eãdẽ rõnẽ uocantur. exẽplũ pꝛ decedit relictis duob ſilijs ⁊ duobꝰ nepotibus ex Rilio pᷣmoꝛtuo oẽs uocant᷑ ad ſucceſſionẽ ſimul.ſʒ nõ eadẽ ra/ tiõe. Maã filij uocant᷑ qꝛ ilij.nepotes uocant᷑ ĩ vnã poꝛtion qꝛ vnã pſonã.iſ.pꝛis repñtat.⁊ iõ ĩter ſe plus ſũt cõmũcti.⁊ he utile ꝓpter defectũ iuris accreſcẽdiut.j.dicã.h ꝓbat᷑ inſti.de 3 . duobin pn.de cõiũ.cũ ema.li.⁊.l.j.S.ſiqs ex nepoti bus. Moſſet etiã diuidi iſta ↄiũctio in cõiũctionẽ iuris ciuilis ⁊ ptoꝛij.q̊ hᷣ nõ ꝓſequoꝛ.q; eq̃liter ꝓcedũt. Sʒ iuxta pᷣdicta poſſet dubitari utrũ dicant cõiũctire uł uerbis ułre ⁊ uerbis. Ag ð dico ꝙ iura iſto mõ loquẽdi nõ utunt᷑ ĩ cõiüctiõe lega li.Si tñ expediret dicẽ dicerẽ eos cõiũctos uerbis tm.ſj glo. tenet ꝙ dicant᷑ cõiũcti re ⁊ uerbis in.l.j.S.idẽ.ff.de uſuir.ac. nã uocant᷑ noĩe collectiuo libi agnati cognati ⁊ ſilia noĩa. tẽ noeant᷑ in partes ſeparatas uel iĩ viriles uel ĩ ſtirpes.ut.C. de ſuis ⁊ le.auẽ.in ſucceſſiõe.⁊ ad tre.auc.ceſſate.⁊ auc.poſt fra tres cũ ſilibus. Hoc etiã apparebit ex effectu iuris accreſcen di.qꝛ accreſcit cũ onere.ut dicã h de piũctis ſufficiãt.¶ Nũc de effectu iũctiõis ẽ traſcurrẽdũ ⁊ eſt ſciẽdũ ꝙ cõiunctio hʒ multos effectꝰ.pmo qñ cõiũctus uocat in vnà poꝛtionẽ.ut.:. lane.ſcdo rñſo. S.de le.ij.⁊ de hẽ.ĩſti.l.titiꝰ.⁊.l.ĩterdũ.cũ ſiſli bus. Itẽ hʒ aliũ effectũ q; ſubſtitutio recipꝛoca ĩuicẽ videĩ ſa/ cta fm oꝛdinẽ coniunctionis.ut.l.coheredi.S.ꝗ diſcretas.S. de vul. ⁊ pu.⁊ de his nil ad pñs. Habet ⁊ tertiũ effectũ.ſ.iure accreſcẽdi ⁊ de hoc agẽdũ ẽ in quo ꝓcedã h oꝛdine.qꝛ qᷓram pncipalr de.v goniue. Pealntl. hñt ius accreſcẽdi. Se cũdo ꝗ p̃ferat in lure accreſcẽdi.Certio qñ locũ habeat iuꝰ ac creſcẽdi.Quarto q̃liter ⁊ ad ꝗd locũ hʒ.Quinto de iure ac/ creſcendi ex cõiũctiõe legali.Sexto utrũ ius accreſcẽdihabe at locum in diſpoſitiõibus iter viuos. Inter pꝛedictas ſoꝛma bimus.q.acceſſoꝛias.¶Mꝛimo igit᷑ qro nungꝗd inter coniũ ctos re tm ſit ius accreſcẽdi.Et videt ꝙ nõ ſed ſolum ius non decreſcendi.ut.C. de cadu.tol.S.ſinaũt a deſiciẽtis. In ↄꝛinʒ ꝙ ſit ius accreſcẽdi.ut.j.de cõdi.⁊ demon.l..h ſcriptura.C.l:.ſi ſeparatiʒ. Sol.dicamaut ples ſũt re piũcti ut ĩ uſufructu. aut Tppꝛietate. Mꝛimo caſu aut poꝛtio vni deficit añ acqſitũ nſu fructũ ⁊ hʒ locũ ius nõ decreſcẽdi.Aut deſicit poſtq; ſemel ſu it acqſitũ ⁊ tũc hʒ locũ ius accreſcẽdi. Na ſemel decreuit ut/p batur.S. de uſufru.accreſ.l.j.S.ĩterdũ. Scdo caſu hʒ locũ ius non decreſcẽdi ut.d.S. ſinaũt a dencient. Nec ob.l. hec ſcri ptura. ⁊. l.ſi ſeparatiʒ. q; expone accreſcit ideſt nõ decreſcit ut ibi nõ.⁊ idẽ de oĩbꝰ.ll.ſimilibꝰ qdð dixi in uſufructu.idẽ dicas in oĩbus caſib ubi poſt acqſitiõeʒ hʒ locũ ius accreſcẽdi qð.j. dicã. ¶ Scðdo q̃ro nunqd int ↄiũctos vbis tm ſit ius accreſcẽ di.Et bꝛeuiter dico aut ſunt cõiuncti uerbis.ſed in re eſt oĩno diſiũctio.ut titio ⁊ meuio lego ſinguł ſingulos fuos ⁊ nõ ha/ bet locũ ius accreſcẽdi.ut.S. de le.j.l.huiuſmodi.S.quibus. Vel lego titio ⁊ ſeio ſundũ factis poꝛtionibus pꝛo diuiſo.tũc eni quelibet pars diuiſa eſt ſeparatus fundus.ut.j.de vbo. ſigni.l.recte dicimꝰ.S.ſi.⁊ etiã tũc nõ habet locuʒ ius accreſcẽ di. ut.l.j. ſecũdo rñſo.S.de uſufru. accrel.ᷣm uerũ intellectuzʒ. Alið exẽpiũ.s.ꝗ.mo.uſufru.amit.l.ij.in pn. Aut in re non eſt oĩno diſiunctio.ut lego fundũ equis poꝛtionibus pꝛo indi uiſo. ⁊ nn partes tunc nõ poſſunt ad oculum oſtendi.ut.l. meui.S. duobus.S.ti.j.⁊ habet locũ ius accreſcẽdi ut hic ⁊ ĩ tota mà. ¶ Tertio qᷓro nundd iter cõiũctos re ⁊ uerbis ſit iuj accreſcendi.Quidam ꝙ ſic.nam tenetur ſubire onus partis deficient.ut nõ.in.S.ſinautẽ a deficientis iam dicto.ſj ulli qui ueniunt ꝑ ius nõ decreſcẽdi nõ tenent᷑ ſubire tale onus.ergo dictis patet. noĩs ⁊ rei lol, — — — — — — 7 reſtat ꝙ ↄiũcti re ⁊ uerbis ueniãt ꝑ ius accreſcẽdi. Pico ðꝛiũ qꝙ ueniũt ꝑ ius nõ decreſcẽdi cũ faciãt ſibi partes ꝑ ↄcurſũ.ut iſti.eo.S.ſi eadẽ res.⁊ gl.in.l.j.S.fi.de uſuſru.accreſ.⁊.s.dixi Hoc etiã nõ.S.e.l.cõiũcti.lʒ ibi in tertio dicto gl.nõ bene di/ cat.ut ibi ꝑ Di. Niſtigue ergo ut.S.dixii cõiũctis re tm.Ad nõnem pᷣdictã rñũde ꝙ ulð qð ſubit onus alia rõne cõtigitut.j. dicã in.iiij.q.pncipali. ¶Quero q̃rto nunqd iter oĩno diſiũ ctos ſit ius accreſcẽdi. Rñ.aut loqris ĩter legatario.⁊ cõſtat ꝙ; nõut.ð.de uſufru.accrei.l.j.ĩ pn.⁊.S.ti.j.l.⁊/ ꝓculo cũ ſimi libꝰ. Aut ĩter hẽdes.⁊ tũc aut defũct ẽ puat aut miles. Pꝛi mo caſu ẽ locꝰ iuri accreſ.ut.S.de here.iſti.l.hẽdes.ſʒ nõ i par tibus.ut.C. de cadu.tol.S.is ita.⁊.j.de ſuis ⁊ le.l.ſi ex pluri/ bus. ⁊c. S. de here.iĩſti.l.j.S.ſi ex füdo.Rõ ne decedat ꝗs pꝛo parte teſtat' ⁊ ꝓ parte ĩteſtatus. Al dic alit rõnẽ ut hẽs per Ci.i.d.S.is ita circa pncipiũ.Scðo caſu aut ẽ miles ꝗ põt de cedere ꝓ parte teſtatꝰ ⁊ ꝓ parte ĩteſtatus.dic ut nõ plene.C. de teſta. mili.l.ij.p gl. ¶ QRTuinto qᷓro an ius accreſcẽdi tran/ ſeat ĩ ſucceſſoꝛẽ.⁊ tũc dic.Aut q̃ris ĩ uſufructu ⁊ nõ trãſit ĩ he redẽ vniuerſalẽ.q; ꝑ moꝛtẽ extinguit uſuf.nec in ſucceſſoꝛẽ ſin gularẽ.qꝛ uſufruct accreſcit ꝑſone nõ poꝛtiõi.ut.l.lſterdũ. S. de uſufr. accreſ.⁊.j.de exce.”rei iudi.l.⁊ an eãdẽ.S.qꝗ cũ partẽ Aut q̃ris ĩ ꝓpꝛietate.⁊ tũc aut in hẽditate aut ĩ legato. Si in hẽditate.aut q̃ris de ſucceſſoꝛe uli ⁊ trãſit iuꝰ accreſcẽdi.ut.C. de cadu. tollẽ.S.is ita.⁊ de ſuis ⁊ le.l.ſi ex pluribus.Zlut de ſucceſſoꝛe ſingulari ut de emptoꝛe.⁊ tũc cũ ille q uẽdit nihilo/ minꝰ remanet hẽs ⁊ apud eũ ẽ ius accreſcẽdi hm Ne.ar.j.de vul.ſub.l.ex facto.S.iuł. Iſtud dictum e.videt tolli. .de acg.here.l.ſi totã. AVñ tuti eſt dicere idẽ in hẽditate qdð in le gato.Si uero q̃ris de legato tũc ĩdiſtincte trãſit ius accreſcẽ di in ſucceſſoꝛẽ vniuerſalẽ ⁊ fingularẽ.qꝛ accreſcit poꝛtioni nõ pſone.ut.j.de odi. ⁊ de.lʒ.hec ſcriptura.S.ſfi.de uſufr.l.ſi titio S.j7. c. d.l. iterdũ de uſufr. accre. ¶ Scðo pᷣncipał ẽ videndũ qs cõiũct pᷣferat᷑ ⁊ cui.Quero p ſi ſũt cõiũcti eadẽ cõiũctiõe utrũ alter alteri p̃ferat᷑. Ad qð dico ꝙ cõiũctire tm neuter al teri pᷣferat᷑.ſiue enĩ utriq; ẽ aſſignata eadẽ res ⁊ nõ ẽ rõ q̃re in nicẽ pᷣferant᷑ ſiue vni ſit aſſignata pars alteri tota.⁊ ſimiliter nterq; admittit ad ius accreſcẽdi.ut.l.meuio.S.ti.j.m tertiã lec.qꝗᷓ cõiter tenet.Cõiũcti vo uerbis tm pñt eſſe diuerſimode. ⁊ iõ iuicẽ pñt pᷣferri.DPico enĩ ꝙ ↄiuncti ꝑ nomẽ collectiuũ pᷣ ferunt᷑ iũci ꝑ copulatiuã.ut ĩ hoc exẽplo titi ĩ dimidia tifra tris mei filij in alia dimidia hẽdes ſint. Oẽs eni iſti ſũt ↄiũcti uerbis.tñ ſi vnus ex filijs fris repudiat accreſcit fratrib ſuis nõ titio. Liti enĩ eſt minus cõiunctus ⁊ quodãmodo reſpe/ ctu filioꝛũ fratris ſeparat᷑ ut.S.de bere iſtiſ iterdi in pn.⁊ qð ibi nõ.ꝓ hoc.S.de uſuſr. accreſcẽ.l.ſiꝗs titio.ad ꝗd enĩ pone ret᷑ lex ula ĩ illo titulo ubi tractat᷑ de iure accreſcẽ.niſi ut oſtẽde ret üctos ꝑ nomẽ collectiuũ reuocariĩ vnã poꝛtionẽ ⁊ pᷣfer/ ri alijs ĩ iure accreſcẽ.inter ſe. Mꝛeterea hoc patet ex.l.ſcire debem·. j. de vbo.ob.vñ maioꝛ vnitas ĩducit᷑ per nomẽ colle ctiuũ qᷓ; ſi reʒj copulatiue ⁊ ſimul nominareni.ſecſi eẽnt nomi nate ꝑ nomẽ diſtributiuũ. q; tũc ꝑinde ceſſat ac ſi eẽnt ſingu⸗ lariter noĩate ut.S.dixi.Cõiũcti vo re ⁊ uerbis ex eo ꝙ re nul lus alteri pᷣfert᷑ ut patet ex pᷣdictis ex eo ꝙ uerbis poſſet indu ci ius pᷣlatiõis.ut ĩ hoc exẽplo.Titi⁊ fratris meis ſilij hẽdes ſuto.iſti ſũt ↄiunctire ⁊ bis ⁊ ſi deſicit vna poꝛtio accreſcit alijs filijs antecq; titio.ar.d.l.ĩterdũ. cũ ſimilib ⁊ rõnibꝰ.S.al legatis.Huic opiniõi accedat.j.de ↄ tab.l.ſi duobꝰ.in pn.⁊ de viũgẽ. cũ engl l. ſa⸗ ex nepo.ex mẽte quoꝛũ iuriũ vi deti pbari dicta opio. Sʒ pᷣdicta videt.lʒ.lutiꝰ.S.ti.j.ubi no/ mẽ collectiuũ nõ oꝑat᷑ plus qᷓ; ſpãlis enũeratio. So.dic̃ Ja. de are.ꝙ ꝑilla vba quos teſtamẽto manumiſi ⁊ẽ.videt᷑ eo ſpe tialiter notare.qð tenet.Ci.C. de impu.⁊ ali.ſubſti.l.fi. Iſta ſol. eſt Z caſũ.l.ſi pater.S.de vul.⁊ pu.ubi iſta pba quos mihi iſtitui nõ mutant ſigniſicationẽ nominis collectiui. Dic ergo ad.S.luti.ut ibi ꝑ gl.qꝛ ulud ex eo ꝙ uetuit alienari ex famili am. quÄ ſolu.ibi tenet Hi. Itẽ cõtra pᷣdicta videt᷑.j.de re.du. l.utrũ in pn.ubi pmo legauit ⁊ ſic ſub noĩe collectiuo.ſi tamẽ plure naſcũtur ꝗlibet nocat᷑ in virilẽ. So.ut ibi ꝑ Di.qꝛ ibiẽ ueriſimile ſi teſtatoꝛ plures naſcituros eſtimaſſet ꝙ oĩbus le/ gaſſet. ¶ Scðo qꝗro qnõ plures hñtes ius accreſcẽdi.ſi ſũt di uer ſe cõditiõis ĩnicẽ pferant.Et cõſtat cõiũctos pᷣferri diſiun ctis.ut.l.hẽdes.s.dẽ hẽ.iſti.⁊.l.ſi liber hõ.S.cũ ꝗs.cũ ſimili⸗ bus. Itẽ oſtat ↄiũctum re ⁊ vbis pᷣferri ↄiũcto vbis tm̃.Sed pone ꝙ ille cuiꝰ poꝛtio deficit hʒ ꝓnũ cᷣiictũ re tm̃ aliũ ↄiũctũ vbis tm.ꝗs pᷣfert. In h̊ ſũt opi.Quidã ut Ro.dicũt ↄiũctuʒ re tm p̃ferri.⁊ ita legũt iſta.l.in ſi.ꝓ hoc facit qꝛ ↄiuncti re tin ueniũt ꝑ ius nõ decreſcẽdi.⁊ ſic euitãt dãnũ. ↄiũctus vbis tm̃ uenit ꝑ ius accreſcẽdi ⁊ ſic q̃rit lucrũ ergo ⁊c̃.ut.C.de iure de De legatis tertio li.l. f.. S. licẽtia.de codicil.l.ñ.cũ ſi. Alij ut Hu.dicũt ð.ſ.con iunctũ vbis pᷣferri. ⁊ ſic legũt iſtã.l.⁊ iſtã opi.ſeqt Ne.Ad h adducit rõnes.Cõiũctio ꝗᷓ ſit uerbis ꝓcedit ex uolutate teſtã/ tis.cõiũctio realis inducit ex vnitate rei.ergo cõiunctio vba/ lis dʒ eẽ potioꝛ.ar.j.de cõdi.⁊ de.l.in ↄditiõe.in pn. Sʒ iſta rõ nõ placet.qꝛ etiã ↄiunctio realis ꝓcedit ex uoluùtate teſtan tis aſſignãtis rẽ ſeparatĩ utriq;. Nꝛeterea piũcti uerbis repu tant᷑ vnũ coꝛpꝰ.ut.C. de ca.tollen.S.ubi aũt.ergo debẽt repu tari magis ↄiuncti. Sʒ certe nõ video rõnẽ quare vnitas ex parte ꝑſone operet᷑ plus qᷓ; vnitas ex parte rei. Tertio ꝑbat qꝛ ꝗ in vno grauat in alio releuat.ut.l.eũ q de iureiurã. Sed ↄiunctio uerbalis accreſcit cũ onere ⁊ in h̊ grauaf. ergo rele/ uet᷑ alio ꝙ p̃ferat. Sed certe uolũtas teſtatis tollit cotrariũ. Quarto ꝓbat.uolũtas defuncti dʒ iterpᷣtari ut ualeat.ſʒ ſi p/ ferat᷑ ↄiunctꝰ uerbis ualet onus legato adiectũ. ſi Pferakron⸗ iunctusre vitiat.ergo ⁊c.ar.S.de his que ĩ teſta.delẽ.l.ꝓxĩe. S. in re dubia. Sed rñdeo ꝙ ꝓcedit ex tacita uolũtate defun cti ꝗ rem vnicuiq; totã aſſignauit.ar.C. de ca.tol.S.ſʒ ne ua/ rietaſ.x ita dic.ð. Rai.Tertia fuit opi. Jo.⁊ Aʒo.quã.S.te nui ponẽdo caſũ ꝙ ↄcurrat equatłr.⁊ hpbat᷑ ex iſta.l.legẽdo ut.S.dixi. Itẽ ꝓ hoc ẽ caſus.S.de here.iſti.l.ſi ita quis heres l.deſtruit oẽs pᷣdictas opi. e. aũt ut.d.l.effugiat dicit q; ibi oẽs ſũt oiuncti uerbis ⁊ ĩter pmã ĩſtitutiõem ⁊ ſecundã dʒ eſſe pũctus ꝓ copula.ſed hoc eſt falſu. ꝛimo qꝛ ibi ſũt due oꝛatiões ſolute.ergo non ſũt cõiũctiuerbis ut hac.l.⁊.S.dixi. Hꝛeterea ſi ibi pᷣm eẽt ↄiũct vbis eẽt etiã ↄiunctus re cum pmo aſſignauit totũ ſecũdo totuʒ per partej.⁊ ſic pꝛimꝰ tanqᷓ; re ⁊ uerbis cõiunctus pᷣfertur qð eſt cõtra illam.l.Tene ergo opinio. Jo.⁊ Aʒo.in hac.l.ut.S.dixi.⁊ hoc tenẽt gl.⁊ ultra mon.Siquis tamẽ diceret cõiunctũ uerbis tm ꝑ nomẽ colle ctiuuʒ pᷣferri cõiũcto re tm foꝛte nõ eſſet male dictũ per ratio/ nes poſitas.ð.pꝛoxi.queſtio. LTertio quero utrũ cõiunctus pᷣ feratur ſubſtituto uel ecõuerſo. Rñdeo regula eſt ꝙ ſubſtitu/ tus p̃ferat iuncto.ut.õ.de bo.poſ.Fm tab.l:.ij.S.ſi duo.⁊.C. de fideicõmiſ.auc̃.h̊ amplius.⁊ in auẽ.de here.⁊ fal.S.ſiquis autẽ nõ implens.⁊.C. de cadu.tollen.S.in pmo.⁊.S.pꝛo ſecũ do.⁊ nõ.de acqui.here.l.qui patri.Hoc autẽ fallit ſ ex men/ te teſtatoꝛis apparet aliud tacite uel per cõiecturas.ut pꝛoba tur.S. de vulga.⁊ pupilla.l.ꝗdam teſtamento. ubi ex conie/ cturata uolũtate defuncti qui erat coniunctus p̃fert᷑ ſubſtitu/ to.⁊ illam.l.ad h̊ nõ.dominꝰ Oldra.Sed circa hoc moue tale dubiũ pone ꝙ ſubſtitutio nõ habet effectũ uel ꝓpter re⸗ pudiationẽ ſubſtituti uel ꝓpter aliũ caſum. utrum reuerteĩ ad cõiunctum uel ad euʒ a quo relictũ eſt legatũ in teſtamẽto ul ad ueniente ab inteſtato in hereditate.Et videt ꝙ nõ ueniat ad cõiunctum. Mam teſtatoꝛ ſua uolũtate poteſt tollere ius accreſcẽdi.ar.de cõdi.⁊ de.l.in cõditiõe.⁊ eſt caſus ſᷣm vna lec.S.de uſufruc.l.dñs.S.j.ſed in tollendo eadem uolũtas in ſubſtitutiõe inutili ſicut in ea que eſt utilis ergo ⁊cc.ar.S.de le.j.l.plane in pn.⁊ de adi.le.l.⁊ ſi tranſſerat᷑. Econtra quia ita demũ videt᷑ uoluiſſe ceſſare ius accreſcẽdi inter cõiunctos ſi ſubſtitutio ualeret.ar.S.eo.l.ſi iure.erte dubius paſſus ẽ apud me.tamẽ dico ſic.Aut eadeʒ perſona eſt ſubſtitutus ⁊ coiunctꝰ.⁊ tũc ſi ſubſtitutio eſt nulla uel repudiat ex ſubſtitu tiõe ⁊ tũc poteſt habere ex iure accreſcẽdi ut pꝛobat᷑ de iniuſ. teſt. l. pe.ſecũdo reſpõſo.⁊ de hoc eſt tex.Sõ.de acqui.here.l. nec is.S.heres.⁊.l.ſiquis heres in pn.in ſecũda glo.⁊ in qua libet ꝑ Di. Aut ſũt diuerſi.qꝛ alius eſt cõiunctus alius ſubſti tutus.⁊ tũc aut ſubſtitutio deſicit ex cauſa ad hoc deſtinata. ut rẽ ad cauſam inteſtati deducat.aut quocũq; alio modo.pᷣ mo caſu nõ r euertit ad ius accreſcẽdi.ſed potius deuenitur ad ueniẽtes ab inteſtato.ut.S.de iniuſ.teſt.l.pe.ſecũdo reſpõ ſo.⁊.S.de libe.⁊ poſthu.l.ſi poſthumus.uer.nam cuʒ duobꝰ Si ſubſtitutio deſicit alio modo tũc reuertit ad coniunctũ.ca ſus eſt in. ð.l.quidã teſtamẽto.de vulga.⁊ pupil.ſi bene ĩſpici atur de bo.poſ.m tab.l.ij.S.ſi duo. Ratiões pᷣdictoꝛuʒ ſunt iſte. in pᷣmo ꝗñ cõiunctũ ſubſtituit uoluit ius eius augere non minuere.⁊ iõ habet utrunq; ne operet᷑ diminutionẽ id qð fuit appoſitũ ad augmẽtuʒ. In ſecũdo caſu uoluit ius accreſcen/ di deſicere ita demũ ſi ſubſtitutio haberet effectũ. Sed eo ca ſu quo rumpii ex cauſa deſtinata ad reʒ ad cauſa inteſtati de ductã ceſſat ius accreſcẽdi ne operet᷑ contra effectuʒ eius ad quẽ dictus modus repudiãdi inductus eſt. Sed qñ rumpii alio modo redit ad coniunctum.⁊ iſta ſunt utilia ⁊ notanda. AQuarto querũ nũquid cõiũctus pferat᷑ eia quo relictũ eſt legatũ. Rñ. iũctũ pᷣſerri.ut.d.S.in pmo.x.S.pꝛo ſcdᷣo.⁊.. ubi aũt. Fallit in caſibꝰ quos collige ex his que dicꝗ.j.l ꝓxi. q.¶ Tertio pncipaliter qᷓro qñ hẽat ius accreſcendi.Qirea DPe legatß tertio. hoc ſũt qᷓtuo: vidẽda.pᷣ circa ꝑſonà e cui poꝛtio deſtẽ ne ſit de caſibꝰ in ꝗbus facit partẽ q nõ admittit᷑ ad partẽ cũ ceſſa/ ret ius accreſcẽdi.qð dicut.s.de leg.j.l.huiuſmodi..ſi titio. p Die in l plante, d ↄiuncti.lʒ ego ibi aliter dixeriĩ qð omit io cauſa bꝛeuitatis.de hoc.C. de cadu.tol.S.in pᷣ.⁊ ibi ꝑ glo. ? Ci.Scdo circa legatũ ipᷣm ẽ ↄſiderãdũ utrũ ſit relictuʒ ob cauſa reitcrabilẽ uel nõ.na ſi relictũ ſit plurib ob cauſa alimẽ toꝝ q cauſa ẽ reiterabilis.ut.l.alimẽta.S.baſilice.j.de ali.⁊ ci. le.⁊ nõ.ꝑ Ci.C.de lega.l.cũ q̃ſtio.in ſi.tũc nõ eſt locꝰ iuri ac/ creſcẽdi ut.S.de uſufru.l.dñs.S.j.⁊ ibi nõ..l.pe.S.j.j.ad le/ gẽ fal. Tertio ẽ ↄſiderãdũ circa ꝑſonã eius ꝗ vult ꝑ ius accre ſcẽdi partẽ deſiciẽtẽ utrũ ipᷣe admittat ad partẽ ſua de iure cõi an de iure ſpali. Na ſi de iure ſpali nõ hʒ locũ ius accreſcẽdi ut. .. de cõdi.⁊ de.l.mulieri.⁊ ibi nõ.Certe ĩ hoc ſemꝑ dubita ui nec ↄcedo ſimplr uerũ eẽ.vñ ſic dico aut ꝗs admittit᷑ de iu re ſpãliõ uolũtatẽ teſtatoꝛis ⁊ nõ hʒ locũ ius accreſcẽdi.ut.d. l.mulieri.aut admittit᷑ de iure ſpali ᷣm uolũtatẽ teſtõꝛis.tunc aut ſlle a d petit legatũ ſuccedit uolũtatẽ teſtoꝛis iure pmittẽ te.puta ꝑ ↄtra ta.⁊ tũc etiã ceſſat iuꝰ accreſcẽdi.ut.j.de le.pꝛe ſta.l.iij.S.ſʒ ſi iũcti.⁊.l.ſiliũ.S.ſi legata.e.ti.Aut ille a qͥ peti tur ſuccedit ſᷣm uolũtatẽ defũcti ⁊ tc eſt locꝰiuri accreſcẽdilʒ legatari petat de iure ſpali.ut.d.l.ſflliũ.S.fi. AJbi enĩ petit le/ gatũ ab eo ꝗ hʒ poꝛtionẽ hẽditat̃ ex diſpoſitiõe defũcti.⁊ ita lbi ſentit Hi.lʒ gl.ibi aliter dicat ĩ ſolutiõe ↄꝛij.⁊ idẽ dicerẽ in minoꝛe in ſtegrũ reſtituto ad legatũ. Mã credo hꝛe ius accre ſcẽdi lʒ uẽiat de iure ſpali ut.j.de col.bo.l.j.S.j.qdð etiã pʒ eui dẽti rõne.nã poꝛtio accreſcit poꝛtiõi etiã ſi ſt penes exneũ pꝛe ter defũcti uolũtatẽ ut.S.dixi.multo magi qñ ẽ apud aliũ ex uolũtate defũcti. Idẽ dicerẽ in his q petũt vigoꝛe edicti ſigꝗs omiſſa cauſa teſti. Nã credo eos hẽe ius accreſcẽdi.cũ ꝑinde teneant᷑ ac ſi adijſſẽt ex teſtõ.ut.l.j.ĩ pn.ſiq omiſſa cau.teſ.q; lʒz ſuccedat ↄ deſũcti uolũtatẽ tñ h fac iurẽ ꝑmittẽte.ꝓ h.j.ad l.fal. l.j. S. lex fal.ubi in uolũtate defũcti opuata de iure ſpali hñt locũ oẽs leges teſtamẽtarie.¶ Sʒ pᷣdicta poſſet ꝗs di cere illi ꝗ ſuccedũt ꝑ ↄtra ta.ueniũt de iure ſpali ↄtra ius cõe. ut. . de ↄtra ta.l.qð vulgo. Itẽ ↄtra uolũtatẽ defũcti iure 8 mittẽte tñ ĩter eo eſt ius accreſcẽdi.ut.j.de ↄtra ta.l.ſ duob in pn.⁊ de ↄiungẽ.cũ emã.li.l.j.S.ſigs ex nepotibꝰ.ergo pᷣdi cta nõ ſũt va. So.dico p̃dicta va inter legatarios.ſʒ inter hẽ des qualitercũq; ſuccedãt eſt locus iuri accreſcẽdi ut in ꝛijs ne ꝗs pꝛo parte hẽat hẽdẽ ꝓ parte non. Fateoꝛ tñ ꝙ ſi qdam ſuccederent de iure cõi ⁊ Fm uolũtatem ðefuncti.quidam cõ/ tra.qꝙ illi qui ſuccedũt ſᷣm uolũtatẽ eſſent potioꝛes in iure ac/ creſcẽdi ⁊ ultio deueniret᷑ ad eũ ꝗ ſuccedit ↄtra uolũtatẽ defũ cti.h colligit.j.de bo.pol.l.ſi cũ patrono.in pn.in ultio exem plo gl. Itẽ pᷣdicta va in iure accreſcẽdi.ſʒ ius nõ decreſcẽdii diſtincte hʒ locũ.lʒ quis ueniat de iure ſpali ut colligiũ ex glo. in. d. l.iij. S.ſi ↄiũctiʒ.⁊.l.fliũ.S.ſi.de le.pᷣſtan.diſtingue ergo plene.aut qris de iure nõ decreſcẽdi.aut de iure accreſcẽdi.⁊ tũc aut ĩiter hẽdes.aut ĩter legatarios.Et ꝑ h determinaĩ que ſtio ſtatuta ſũt ꝑ italiã ꝙ ſilie ſemie nõ ſuccedãt pꝛi.mõ pone ꝙ; qdam deceſſit relictis duobſilijs a duab ſiliabꝰ.vnus ex ſilijs repudiauit uel aliter ẽ excdluſus. cui accreſcit poꝛtio ſua. Quidã doc.qui diſputauit ſimilẽ q̃ſtionẽ dixit ꝙ ille frater ꝗ adiuit in eo qð hʒ ultra virilẽ cõputatis ſoꝛoꝛibus hʒ de iure ſpali ex foꝛma ſtatuti.⁊ iõ pꝛo ea parte nõ hʒ ius accreſcendi ſ ueniret ad ſoꝛoꝛes.ar.d.l.mulieri.⁊.l.iij.S.ſi iũcti.de le.p̃ᷣ ſtan. Iſtã determĩationẽ puto falſã.nam cũ poꝛtio deñciens accreſcit poꝛtiõi nõ ꝑſoneut dictũ eſt.ergo ille ſoꝛoꝛes q nullã poꝛtionẽ hñt nõ pñt habere ius accreſcẽdi. ꝛeterea in hẽdi tatibus ſuccedẽtes de iure ſpali cõtra ius cõe hñt ius accreſcẽ diut mõ dixi.Cõcludo ergo ꝙ ad ſolum fratrem pertinebit. AQuarto eſt cõſiderãdũ utrũ poꝛtio cõiũcti deſiciat poſtqᷓ fuit acqſita an ante.q; ſi deſicit poſtq; fuit acquiſita regula ẽ ꝙ deſficiat ius accreſcẽdi.ut.õ.quẽadmodũ ſer.amit.l.aquaʒ 5§.ſi. ⁊ de uſufru. accreſ.l.j.S. pe. YVallitĩ multis caſbus quos plene dic. pmo in uſuſru.ut.d.l.j.S.pe.Secũdo in aſſignatio ne libertoꝛũ.ut.j.de aſſig.li.l.utrũ.in pn.⁊ ibinõ. Tertio.C. ſi ab imperi.li.ſo.l.j.li.x.QAuarto qñ deſicit ex poſtfacto per in integrũ reſtitutionẽ qꝛ tũc accreſcit uolẽtiut.S.de acqui.he re.l.ſi minoꝛ. Quinto qñ ius accreſcẽdi habet vnionẽ in ſub/ ſtitutiõe pupillari.ut.õ.de acq.here.l.qui patri.de quo dicazʒ j.pꝛoxi.q.circa finẽ. Mõ ob.ad pꝛedicta.S.ſiquis autẽ non implens in auẽ. de here.⁊ fal.qꝛ rñde ut nõ.in.d.l.j.S.pe.de uſuſru. accreſ. CQAQuarto pncipaliter qᷓri qualiter ⁊ ad quid hʒ locũ ius accreſcẽdi. Iſtð qlit᷑ dʒ ĩtelligi qtuoꝛ mõis. Pꝛi mo qliter.i.utrũ inuitis uel uolẽtibꝰ.Ad qð ſic dic.Aut qrio de iure nõ decreſcẽdi ⁊ tũc inuiG.q; nõ põt ſcindere legatuʒ. nt. S. ti. j.l. ij. x.l.ſe. Aut de iure accreſcẽdi ⁊ tc aut ĩter lega/ tarios.aut ĩter hẽdes. Nꝛimo caſu accreſcit uolẽtib tmm. ut C.de cadu.tol.S.ubi aut.aut ĩter hẽdes.⁊ tũc aut adiuit poſt poꝛtionẽ defectã.puta repudiatiõe cohẽdis ⁊ accreſcit oꝛti inuito.S.de acqui.here.l.ſiduo.aut pmo adiuit ⁊ po ea poꝛtio deſicit.⁊ tũc aut poꝛtio defecta erat ei deſtinata ex pſſa uoluntate teſtatoꝛis.puta per ſubſtitutũ ⁊ tunc accreſcit luito.ut.Sõ.de acꝗ.here.l.ſiquis heres.⁊.l.ſi tu ex parte.Aut nõ erat expꝛeſſe deſtinata. ⁊ tũc aut deficit per reſtitutiõeʒ in iĩtegrũ ⁊ accreſcit uolenti tm.ut.l.ſi minoꝛ.S.de acqui.here. Abt alio modo deſicit ⁊ tũc habet locũ.l.cũ hereditate.eo.ti. Et hoc modo debet ĩtelligi.C. de cadu.tol.l.j.S.is ita.ubi vi det᷑ dicere ꝙ accreſcit heredibꝰ inuitis.¶ Secũdo dubitat q̃ liter.i.utrũ cuʒ onere uel ſine. Ad hoc dicas aut q̃ris de iure accreſcẽdi.aut de iure nõ decreſcẽdi.pᷣ caſu aut accreſcit poꝛ/ tio ꝓnõſcripta.aut caduca uł q̃ſi. Si ꝓnõſcripta ⁊ tuc aut ẽ ꝓnõſcripta delicto 4. n põt cape ⁊ accreſcit cũ onẽ.ut.j. de his q ꝓnõſcrip.l.ñf.Aut eſt ꝓnõſcripta alio mõ.⁊ tũc auti legato ⁊ accreſcit ſine onere.ut.l.j.S.in pmo.C. de cadu.tol. EZiut ĩ hẽditate ⁊ ẽ opi.ut nõ.i.l.qᷓ cõditio.j.de cõdi.⁊ de.⁊ ꝑ Ci.plene.C.de cadu.tol.S.is ita. Tu tñ dicas ſic in hẽditate aut eſt on impoſitũ ſimplr ⁊ accreſcit cũ onere.ut.d.S.ſi ijita Aut nolati ⁊ tũc aut noĩatĩ ab oĩbus ⁊ accreſcit cũ onere.ut l.qᷓ cõditio.ij.rñſo.j.de cõdi.⁊ de.⁊.l.ciuitatibꝰ.S.lutius.&. ti.ij. Aut noĩatiʒ ab vno ⁊ accreſcit ſine onere.ut.l.celſus.S. hi.⁊.l.fi.de le.ij.rõneʒ inter hẽditateʒ ⁊ legatũ ponit Ci.in.ð. is ita. Rõnẽ inter noĩati ⁊ ſimpliciter collige ex.l.j.S. in ſbᷣ tutione ad.I.fal. lʒ Ci. aliter dicat in. d.S. is ita. Secundo caſu qñ accreſcit poꝛtio caduca uł q̃ſ ⁊ tũc cũ onere.ut.C.de cadu, tol.S. ꝓſcdo.⁊.S.in nouiſſimo.habita diſtinctiõe q ibi ponit in tex.in.S.ſʒ ut manifeſtet.x.S.ſequẽtibꝰ.Si uero q̃ri tur de iure nõ decreſcẽdi.tũc aut pcedit ex ↄiunctiõe reali tm ⁊ accreſcit ſine onere.ut.C.de cadu.tol.S.ſinaũt ad deſicien/ tis.⁊ in.l.ſeparatim.de cõdi.⁊ de.Aut ꝓcedit ex cõiũctiõe re ⁊ uerbis ⁊ iũc gl.C.de cadu.tol.S.ſinaut ad deñiciẽtis.dic cũ onere. Me.dicit ꝙ ſine onere.nã cũ ueniat ꝑ ius nõ decreſcẽ di eſt eadẽ rõꝗ in cõiũcto re tm. ut refert Ci.in. S. ubi aũt. C. de cadu.tol. Ja.de are.tenet glo.qð credo uerũ.na ppter cõ iunctionẽ uerbalẽ videt᷑ onus adiectũ vni repetere in ꝑſonaʒ alterius.ſi ad eũ totũ legatũ ꝑueuiat.ar.j.de fundo inſtruc.l. ſeie. S. gaio. Nec ob.huic dicto. S. ti.j.l. f. S. ſeio. q; ibi condi tio adiecta adherebat perſone.uel dic ut ibi. ¶ Tertio dubi⸗ tat᷑ qualiter.i.utrũ accreſcat pꝛo virili an pꝛo poꝛtionib here ditarijs uel legatis. Rñdeo pꝛo poꝛtiõibus hereditarijs uel legatis.ut.S.ti.j.l.meuio in pn.⁊ de here. inſti.l.liber hõ.S. cũ quis.¶Quarto utrũ accreſcit taliter ꝙ poꝛtio accreſcens petat᷑ eadeʒ actiõe qua pᷣma an alia. Rñdeo eadẽ actiõe qua pma ut.S.de uſufruc.lʒ.ſi titio.S.j.⁊ de uſufruc.l.interdum.⁊x de execu.rei iudi.l.⁊ an eandẽ.ðS.ſi cũ partẽ.¶ Quinto utrũ ius accreſcendi trahat ad bona impuberis cui quis erat cõiũ ctus uel nõ.Ad qð ſine argumentis ſic dico.aut quis habet ius accreſcẽdi ex eo ꝙ cõiũctus tm.⁊ tunc nõ trahit᷑ ad bona impuberis.qꝛ ſunt diuerſe hereditates ⁊ in diuerſis heredita/ tibu nõ habet locũ iu accreſcẽdi.ut.S.qui.mo.uſufru.amit. l. ſi ſub cõditione. Aut ius accreſcẽdi eſt vnitũ cum ſubſtitu/ tione pupillari.puta qꝛ idẽ eſt coheres ⁊ ſubſtitutus.⁊ tũc iuj accreſcẽdi trahit etiam ad bona impuberis.ut.l.qui patri.de acꝗ.hẽ.⁊ ꝙ ibi loquat᷑ de iure accreſcẽdi patet ex tex. Itẽ pa tet rõne.ibi enim loꝗtur de herede ſubſtituti ad quẽ nõ tran/ ſiret ſpes pupillaris ſubſtitutiõis.ut.S.de vul.ſubſti.l.qui ha bebat. c. l.qui liberis.S.hec uerba.ſed ius accreſcendi bene trãſit ad hẽdes.ut.S.dictũ eſt. Reſtat ergo ꝙ hẽs ibi admit/ tat᷑ iure accreſcẽdi.tñ qꝛ illð ius accreſcendi fuit vnitum cum abſtimtione pupilan trahit ab ea duo.ſcilicet ꝙ habeat lo⸗/ cũ poſt aditam hereditatẽ.⁊ ꝙ trahatur ad bona ĩpuberis. ⁊ hoc eſt nerum alijs ſubſtitutis deſicientibus.quia als ipſi ſubſtituti pꝛeferunt᷑ ut ibi notatur.nũc ergo vides intellectuʒ huius ſingularis ⁊ notabilis caſus.l.qui patri.¶ Quĩto pᷣn cipaliter queri de iure accreſcendi ex coniunctione legali.⁊ pᷣmo videamus utrũ inter cõiunctos coniunctione legali in acgſitiõe ex teſtamẽto habeat locum ius accreſcẽdi. Ad qð ſic dico. Aut loqueris in uſufructu.⁊ habet locum ius accre/ ſcendi. ut.l.j.S.j.sẽ.de uſufruc.accreſcen.ratio qꝛ ipſius ſerui perſona inſpicitur.ut ibi patet in textu.lʒ quidam de ratione multum vᷣubitent. Aut loqueris in pꝛopꝛietate.⁊ tunc aut in hereditate ⁊ habet locum ius accreſcendi.ut.S.de acqui.he/ re.l.ſi ſeruus cõmunis ab extero. ratio ne quis decedat pꝛo parte teſtatus ⁊ pꝛo parte inteſtatus.aut in legatis.⁊ tũc aut ſi ,5. .5. ld. Nc⸗ d ſbi S. = = S. —— r— — — — — — — — — De legatis tertio legatũ ĩ pſona vni ex dñis eſt ab initid pnõſcciptũ c accreſcit alteri. qꝛ ei v legatũ ꝗ cape põt.ut.l.uerũ.S.ſi Fuo..ꝓ ſocio de acꝗ.here.l.ſi Fuus cõis.hoeuerũ niſi eẽt ꝓnõſcriptũ ex de licto vni ex dñis aſcribent᷑ ſᷣuo cõiut.j. de fal.l.ſili.S.ſequẽs aut legatũ deſicit ex poſtfacto ꝑ repudiationẽ ul alio mõ.⁊x tẽ nõ eſt loc' iuri accreſcẽdi.ut.l.⁊ ꝓculo.s.ti.j.Et idẽ dicerẽ in pluribꝰ hẽdibꝰ vni legatarij.ſũt enĩ ↄiũcti ↄiũctiõe legali cuʒ ex ꝑſona vni' puenit ad plures.vñ dicerẽ ꝙ in.l. legatari. . de le. j. ſi vnus ex hẽdibꝰ legatarij partẽ ſuà repudiat alijs nõ accreſcit. hoc tenet Me.lʒ qdam õ. ¶ Scdo qrit de iure ac/ creſcẽdi ex ↄiũctiõe legali in acqſitionib ab ĩteſtato.pone er/ go quẽdã deceſſiſſe relictis ſilijs pluribꝰ. Atẽ relictis pluribus nepotib ex altero ſilio pᷣmoꝛtuo.vnꝰ ex iſtis repudiat. q̃liter iter eos eſt ius accreſcẽdi.Rñ.iſti oẽs ſũt ↄiũeti iũctiõe lega li ex eo ꝙ ſimł nocant᷑. Itẽ nepotes ſũt ĩter ſe iũcti alia rõne ſ.qꝛ vna rõne nocant᷑ in locũ pꝛis eoꝛũ.aut ergo repudiat vnꝰ ex nepotib ⁊ accreſcit fratri ſuo tm.qꝛ eſt duplici iure niũctꝰ. qꝛ ſimul nocãtur. ⁊ qꝛ eadẽ rõne.Aut repudiat vn ex ſilijs.⁊ tuc oẽs uocãtur tã alij filij q; nepotes.q; oẽs ſũt eq̃liter ↄiũcti ſ. ea niũctiõe.qꝛ ſimul uocãtur. ⁊ h ꝓbat.j.de cõtrata.lł.ſi duo bus ĩ pn.⁊ de ↄiungẽ.cũ emã.li.l.j.S.ſiꝗs ex nepotibꝰ. h aũt fallit in caſu ubi vn ex fratrib in poꝛtioe deñciẽte alijs pᷣfert nt. . de colla. bo. l. ij. S. ſi duo fres. ⁊ rõ ibi patet ĩ tex. ¶ Ter tio q̃ro iuxta hoc.pone ꝙ pater deceſſit relicꝭ duob filijs ex vna uxoꝛe.duob ex alia.ſi vn repudiat. utrũ in iure accre/ ſcẽdi pᷣferat᷑ frater utrinq; ↄiũctꝰ.an oẽs pariter admittãtur. Et videĩ ꝙ frater utrinq; ↄiũct pᷣferat᷑.qꝛ duplici iure piũctꝰ ergo ⁊c.ut.S.dixi.fac ad hoc.C.de legi.here.auẽ.ceſſante.⁊ auc. poſt fres.⁊ huic dicto videt᷑ accedẽ Hi.S.de vul. ⁊ pu.iĩ l. coheredi.S.q diſcretas.in.q.quã ibi poſuit.alij habẽt dictã q̃ſtionẽ in.l.iã hoc inre.e.ti.Ego dico ꝙ oẽs pariter admittũ tur.nã ↄiũctio legalis de q̃ loqmur nõ ↄtingit ex eo ꝙ plu ⁊ plibꝰmõis ſt ↄſãguinei ⁊ ſibiĩuicẽſucceſſoꝛej.ſʒ ↄtigit ex eo ꝙ ſimł uocant᷑.ul eadẽ rõne uocant.h̊ patet ex dcã.l.j.S.ſiq ex nepotibꝰ.j.de iũgẽ.cũ emã.nã ibi ↄſtat patrẽ plus iũctũ ſi lio.q in p gradu qᷓ; rratrẽ fratri.qꝛ in ſcðo gradu.⁊ tñ ibi pᷣ/ fert frater patri in iure accreſcẽdi qꝛ eadẽ rõne uocatur. at iſti filij ʒ ex diuerſis matrib oẽs ſimul uocant᷑ ⁊ oẽs eadẽ rõne.ſ. qꝛ ſilij ʒ ex diuerſis matribꝰ.ergo neuter alteri pᷣfert᷑.⁊ ſi dicte rõne inſpiciant᷑ oẽs qſtiões occurrẽtes circa iſtos ſucceſſoꝛes in mã iuris accreſcẽdi poterũt decidi. Nõ obſtat auẽ.ceſſan/ te.qꝛ ibiloꝗtur in ſucceſſiõe quã qꝗs ſibi uẽdicat in bonis fris moꝛtui qꝛ tũc pᷣfert᷑ pluribꝰ ↄlũctis.ſʒ h tractat de iure accre/ ſcẽdi in bonis patris q̃ adhuc nõ fuerũt qſita fratri.⁊ iõ oẽs pariter uocant᷑.⁊ pꝛo hoc fac.j.ad trebel.l.ſi. Nec ob.qð diẽ DNHi. qꝛ illud dictũ repꝛobat᷑ ꝑ doc.ĩter quos eſt dñs Rai.ĩ trs ctatu ſuo ſſtitutionũ in ma recipꝛoce.uł ſi vis ſuſtinere Di. potes dicẽ ꝙ queſtio Di.loquat᷑ in ſſtitutiõe pupillari ubi ſuccedit pupillo ĩ cui ſucceſſiõe frater utrinq; ↄiũct ẽ plus cõ iũctꝰ.Sʒ ſi loq̃ret᷑ in ſᷣſtitutiõe vulgari ꝑ quã ſuccedit᷑ patri male diceret ut patet ex p̃dicꝭ. ¶ Auarto qro utrũ accreſcat ipo iure.an ſit opus noua agnitiõe.Rñ.ut nõ.j.de bo.poſ.l. ſ cũ pꝛonoĩ pᷣn..C.qũ nõ pe.parte.l.j. ¶ Auĩto ꝗ̃ro utrũ accreſcat cũ onere uł ſine. Rñ.ꝙ cũ onere.ut.S.ti.j.l.ſi titio ⁊ meuio.S.iulł.⁊ hoc apparet ex eo qð.S.dixi. iũctos ↄiũctiõe legali hꝛe ꝓ oiũctis vbis.¶Sexto pncipaliter q̃rit nũꝗd in dilpoſitiõib ĩter viuos ſit locꝰiuri accreſcẽdi. Hꝛeuiter dic ſic aut q̃ris de iure accreſcẽdi qð pcedit ex oiũctiõe hoĩs.aut de co qdð pcedit ex piũctiõe legis.pᷣ caſu diſtigue.aut ĩ uſufructu ⁊ hʒ locũ ius accreſcẽdi.ut.s.de uſufru.accreſ.l..j..f. aut in ꝓpꝛietate uł alio iure.⁊ tũc aut in ĩdiuiduis.⁊ hʒ locũ ius ac/ creſcẽdi.ut.l.ꝓpꝛiũ.S.cõia pᷣdi.qð ĩtellige ut ibi notat.uel po tius ius nõ decreſcẽdi. Aut induniduis.⁊ tũc aut loqmur in diſpoſitiõe pncipis.aut inferioꝛis a pncipe.pᷣ caſu hʒ locũ ius accreſcẽdi.ut.C.ſi ĩpe.li.ſo.li.x.l.j.ſcdo caſu aut ĩtereſt ↄcedẽ tis ꝙ habeat locũ ius accreſcẽdi.⁊ hʒ locũ ut.S.de otrahen. emp.l.fundus ille.⁊ qʒ ibi nõ.⁊.j.de vbo.ob.i:.ſi mihi ⁊ titio in pn.aut ↄcedẽtis nõ ĩtereſt.⁊ nõ hʒ locũ ius accreſcendi.ut d. l. ſi mihi ⁊ titio.j.de vb.ob.⁊.l.ſi duo patroni in pn.S.de iu reiur.ſallit in aſſignatiõe liᷣtoꝛũ.ꝙ lʒ nõ ſit legatũ ul ſideicõ/ miſſũ.ut.l.aſſignare.j.de aſſi.liber.tñ hʒ locũ ius accreſcendi nt.l.utrũ eo.ti.Et iſta ĩducũtur in ar.ad qõnem qũñ duob cõ cedit feudũ uel emphitheoſis.utrũ ĩter eos ſit ius accreſcendi De quo ꝑ Ci.in.l.j.C.qũ nõ pe.pari᷑.ꝑ Hi.j.de uſufru.le.l. codicilł.in dn.⁊ ꝑ eũdem Hi.i.l.ſi mihi ⁊ titio.j.de vb.ob.⁊ ibi dixi.⁊ in Spe.de loca.S.nũc aliqua.v.lxxiij.⁊ v.ſe. Se/⸗ cũdo caſu qũ queri: de iure accreſcẽdi ⁊ ex ↄiũctiõe legali.pu ta qñ ex ꝑſona vnius ꝑuenit ad plures.puta ſi ßuus plurium ſtipulat᷑ aut ↄiunctio ab initio eſt ualida in ꝑpſona oium dñoꝝ ſe⸗ in ꝑpſona vni efficit inualida ꝑ repudiationẽ. aut alio mõ ex poſtſcõ.⁊ tũc ceſſat iuꝰ accreſcẽdi.ar.S.ti.j.l.⁊ ꝓculo. qꝛ ſi ſit in ultimis uolũtatibꝰ.multo magis in ↄctibꝰ.Si vo ab ini⸗ tio eſt inualida ⁊ ſic quodãmodo ꝓnõſcripta.tũc aut in ꝑſo⸗ na vni' ex dñis ex cui ꝑſona dicit iualida põt eẽ ſaltẽ ualida ꝑ viã retẽtiõis.q;ꝛ ꝓmiſit uel donauit nõ ꝓcedẽdo ad traditio nẽ.⁊ tũc nõ hʒ locũ ius accreſcẽdi.ut.l.ꝓinde.S.ſi Fßuus cõis j. de ſtip. ſer. aut nõ põt eẽ ualida per viam retentiõi.puta q eneus ꝓmiſit uel qꝛ ip̃e dñs ꝓmiſit ad traditionẽ ⁊ tũc hʒ lo⸗ cũ ius accreſcẽdi ut.j.de ſtip.ſer.l.j.S.ſi cõis Fuꝰ.⁊.S.de auẽ. tu.l.ſi ßuus cõis.cũ ſimilibus. ſic itelligo.l.p fuũ.S.j.de acꝗ. re.do.ſ.ꝙ ibi dñs ꝓceſſit ad traditionẽ.⁊ acqritur alijs ſocijs tm.⁊ hoc credo uerũ lʒ glo.in.l.uerũ.S.fuo.S.ꝓ ſocio.⁊.d.l. ꝓinde.S.j.diſtinguat.utrũ ex cauſa liberalitatj uł nõ qð nilẽ ¶ Sʒ iuxta pᷣdicta qᷓro quid ſi ↄcurrit ↄiunctio legis ⁊ hoĩs uta q; fuus ſtipulatur titio ⁊ ſeio dñis ſuis.ſtipulatio nõ ua/ et in ꝑſona vnius an habeat locũ ius accreſcẽdi inſpecta con iunctiõe legali uel nõ habeat inſpecta ↄiunctiõe hois.Et cer/ te hʒ locũ.caſus eſt.j.de ſtip.ſer.l.item ſi cõis ſeruus.ſcdorñ/ ſo. ¶ Altimo poſſet queri ꝗd in donatiõe cauſa moꝛtis.utrũ in ea habeat locũ ius accreſcẽdi.Et videt᷑ ꝙ ſit idem qð i alijs ↄtractibus.q; accedit ↄtractui magis qᷓ legato. ut nõ..l. qj. in pn. de do.pꝛe.in ↄtrariũ.j.de dona.cauſa moꝛtis.l.omni- bus.⁊.l.marcellus.S.j.⁊.l.illud generaliter.pꝛo hoc.q; calu⸗ nõ eſt inter enumeratos in ꝗbus eſt differẽtia inter donatiõeꝭ cauſa moꝛtis ⁊ legata. ut inſti.de dona.S.j.ſuꝑ uerbo ĩere.ꝓ hoc qð dictũ eſt de aſſigna.libertoꝛũ que nõ eſt legatũ uel ſi deicõmiſſu.tñ eſt locu iuri accreſcẽdi.hoc eſt uerũ.caſuj ẽ.C. de cadu.tollẽ. S.hᷣ oĩa.ubi dicit ꝙ dicta in illa ↄſtitutiõe locũ habeant etiã in dona. cauſa moꝛtis.ſed in dicta ↄſtitutiõe bᷣn cipaliter dictũ erat de iure accreſcendi.ergo patet ꝙ babet lo cũ in donas.cauſa moꝛtis. Ht⁊. l.noĩatim de condi.⁊ demõ/ in.l.turpia.S.fi.ff. de lega.j. ,B ediis Verba generalia acceſſoꝛie appoſi ) 1EEtGetg ad ſuum pncipale reſtringuntur bh. d.⁊ eſt ſatis notabilis caſus. inſiſto. Er bis. do, oe din pluribus legibus ideo nõ WNator Op. de. l. c pater. 5. menſe. . ti. . ubi üle 4 agter. egat mẽſam ernn legare debita ⁊ oĩa Sol. aliud eſt legare mẽſam ſeu tabulam.ut dici᷑ in vulgari. iſtud ẽ nomẽ negotiationũ.⁊ ideo ſicut legato calendario ce dunt nomina debitoꝛum.uut.l.qui filiũ.S.eo.ita erit ſi legetur menſa ſeu tabula. ſecus ſi leget taberna que eſt nomen loci. ideo nõ cedũt nomia ut h.idẽ habuiſtis declaratũ ꝑ iuriſcõ. in.l.taberne.j.de fun.inſtruc. Titio. Oes iſti caſus ꝗ ſequũtur uſq; ad fineʒ ſunt pul- chꝛi caſus.Ex ulu teſtatoꝛis magis q; ex inſtru/ mentis emptiõis uolũtas eius ꝑpendi.p.d.¶ Mõ ex.l. iſta fm glo.ꝙ iſtrumẽta emptiõis nõ ꝓbant ſinẽ ꝑplebanatus.de quo dic ꝑ Ci.in.l.cũ aliqs.C. de iure de li.⁊ ex de cẽſi.c.cum olim.⁊ de ꝓba.c.cũ cauſam.⁊ de offi.dele.c.cũ in iure.⁊ ibi de hoc plene ꝑ Rnno. Re nota ꝙ reus edit actoꝛi ad intẽtio/ nẽ iuuãd.ut dixi.S.e.l.qui cõcubinã.S.cumita. Ex aditu iudicatur an balnee uł hoꝛt ce WBalneas. domni. h. d. Qni; nIgem dicit qð pꝛecedens ⁊ eſt Qui domum. bonus aawaclierte⸗QeAuer in. S. balneas.an omnia iſta requirãtur ut balnea cedant do mui. Rñ.nõ eſt neceſſe ut ꝓbat in iſto.S.qui domũ.puto aũt ſoluꝰ aditus ſufficiat.ut.l.qð ↄclaue.j.de dã.infec.⁊ faciũt iſti. S. ad önen de ſcõ fᷣm glo.foꝛmo duas qõnes.vnam ſᷣm Ja. de raf. Cõſuetudo eſt ꝙ maioꝛ natus hẽat domũ pncipa lioꝛem ꝑ hunc.S.hẽbit oĩa appẽdẽtia domus quatenus teſta toꝛ in uſu habuit.ita dicit Ja.de raf.vide.l.ſi.in pn.S.de ſer. urba. Pdio. Itẽ facit ad aliã qõnẽ.dom eſt poſita in duabꝰ parochijs. Certe cedat iüli ꝑx quã hʒ aditũ.ut in.S.balneas.⁊ õ edes.⁊.l.qð oclaue.j.de dã.infec.ſed i hꝛet aditũ per utrãq; parochiã cedet ulli parochi ꝑ quam hʒ aditũ magis frequẽtatuʒ. ut.l.lega.S.ſi vnus.⁊.l.pedicu lis. S. argẽto.j. de au.⁊ ar.le.¶ Vltuno vide glo.que incipit §. ſi partẽ. Iſte due ultime. ll. ſunt ↄꝛie.iõ dic ad.l.ñi.S.de ſer. ru.pdi.q; ibi nõ erat hoꝛtꝰ domui iniũct nec ad uſũ domus deputatus. ut ibi nõ. Ad.l.ſi parj.dic ꝙ ex uſu deſtinatoꝛis pᷣſumũ uoluntas.ut hic ⁊.j.de uſufruc.le.l.dãnas.⁊ h in his Ominatis. Deſ imn. j.. delib. t poſthu. Pe legat tertio. q̃ depẽdẽt ex uolũtate vniꝰ.ut legatũ qð ex uolũtate teſtato- ris depẽdet.ſ ĩhis q depẽdent ex nolũtate duoꝛũ ut ĩ emptio ne ⁊ ĩ uẽditiõe nõ ſuat᷑ dcã pᷣſũpta uolũtas.ſʒ diſpõ iuris cõis q̃ẽ ĩ ſingul partib ſũdi puit debeat᷑ ⁊ cuiuſlibet part aliena/ tionẽ ir u. ia. Arne eott diri Did. ⁊ bene. A In legato generali non cõtinentur ĩ Amihi. un uahe . MD½ VNota ꝙ diẽ cũ inſtro.qꝛ ĩtelli ₰8 verbis. code⸗ debitoꝛũ nec pe/ cunia numerata k ltunüitelligent..4 chame er. . AAri Mudũ pᷣceptũ teſtõas nõ ualet. hoc Won 7 lfert᷑ abſolutoꝛiaĩ vna cauſa non Sempꝛonie. nen ob ſolue rei iudicate in alia agẽti. h. ð. habuiſti.i.l. aureliꝰ.S.ſi.de libe.le. In pn. hui.l.dẽ ꝙ; hẽdis hẽs põt alienare.qꝛ nudum pᷣceptũ ẽ.Ex iſto tex.di cũt doc.ꝙ ꝓhibitio fcã hẽdi ne alienet extẽdit᷑ ad hẽdẽ hẽdis ſi eẽt ſcã cũ cauſa legitia ita ꝙ nõ eẽt nudũ pᷣceptũ ut hac.l.a vio ſẽſu. In ꝛiũ facĩ auẽ.de reſti.ſideicõ.S.ij. Pꝛeuit᷑ Ja. de are. dic debem aduertẽ vba phibitiõis.aut enĩ diẽ teſtõꝛ noĩando hẽdẽ. ꝓhibeo te ne alienes.⁊ tũc nõ poꝛꝛigit ad hẽ/ des hẽdis.aut ꝓhibuit ĩdiffinite.ut phibeo hẽdẽ ne alienet.⁊ tũc poꝛꝛigit ad oẽs ſucceſſoꝛes.ut hac.l.ĩ ppn. x.j.e.l.i ples.⁊ ĩ auẽ.de reſti.ſdeicõ.S.ij. C Sʒ ꝗd ſi phibuit ꝑ hoc nomẽ ſi lij ut uolo ne ſilij mei alienẽt.an poꝛꝛigitur ad nepotes. Certe nõ.ut in auc.de reſti.ſdeicõ.S.ij.⁊ .nd. in.l. olutao. C. de ſideicõ. ⁊ Ja. de belinane de⸗ reſi ſdeies⸗ in ultn Rione Appellatiõe fratrũ ↄtinent᷑ ſoꝛoꝛes.al Ze tum. ege gl. l. res fres. S. de pac.¶ Que/ ro de ꝗb fratrib itelligat. Mꝛeuiter ĩtelligo de frib Pmis tm ſoſanguineis ul uterinis q ſũt ĩſco gra du.ut.l.iuriſcõſultꝰ. S.ſcdᷣo gradu.j.de gradibꝰ. als eni nõ appellant᷑ ꝓpꝛie fres niſi cñ aliq̃ adiectiõe.ut fr patruelł ul ſiles.ut.l.iuriſcõ.S.qrto gradu. Sed cõtra in.c.adã.in decretis.ubi ſilia fratris ꝗp/ pellatur ſoꝛoꝛ.⁊ ſic appellatio fratris poꝛꝛigitur ad alium qᷓ; ad filium ꝗẽ ĩ ſco gradu. Rñdeo cauſa euſtãde ↄꝛietat poſ/ ſet fieri illa tal interp̃tatio.vñ ſi eẽnt teſtes q ſic deponerẽt poſ ſẽt excuſari dicẽdo de ulterioꝛi ꝙ ẽ frat᷑ uł ſoꝛoꝛ.ut.d.c.adã. als frat᷑ ⁊ ſoꝛoꝛ ꝓpꝛie dicunt᷑ ꝗ ſut in p gradu.ut.S.dixi. WAIEIGR Ad qſtionẽ facta in tex. gl. rñdet ⁊ dicit Collegio. ut habes in ea quã vide.videt᷑ dicẽ rn caſũ.l.fundo.in pn.j.de fun. inſtru. ubi dicẽdo uti optimꝰma ximuſq; ẽ ut fuit dictũ hic ueniũt etia iſtrumẽta. Rñdeo ſi gl. nellet ĩtelligẽ de oĩbus pᷣdictis male diceret.qꝛ cõtra caſũ ul l.ſʒ ſi gl.uoluit ſe referre ad fenũ ⁊ ad paleas ⁊ alia que ſũt ſu/ pꝛa noĩata que nõ ſũt in inſtrumẽto.⁊ tunc bene dicit. —, Ppρ Hãc. I. hũiſtis de vbo ad vbũ in. l. W◻ Arte. ater ſiliũ in fi. S.e. Verba iſtõnis NDirecta ad aliũ nõ ad eũ ꝗ iſtitui᷑ habẽt vim fideicõ/ miſſi. h. d. ⁊ dixi inl paier n Een co vie ut i. AN. 2£ tiõe familie Otinent᷑ etiã ꝗ a te — qui. ahe nõ ſũt noĩati.h.d.Ad mdcf oß nõ oẽs de familia admittãtur. ut.l.peto. S. fe. g.ti...ſo. ĩtellige h erãt oẽs eq̃les ĩ gradu. als ſecꝰ. ¶ Op. ꝙ noĩati pferant᷑ ut.l.cũ ita.S.fi.S.ti.j.So.ibi fuerũt noĩatiĩ ipᷣo ſideicõmiſſo qͥ iubet᷑ a teſtõꝛe rẽ deuenire ad familiã.hᷣ vo lʒ fuiſſẽt noĩati in pᷣ legato.tñ cũ dixit peto ne exeat de nomĩe meo.ꝑ hoc videt᷑ relinqre familie cũ neminẽ noĩauit.vñ oẽs de familia ſimul admittent᷑.¶ Itẽ op.ꝙ nõ oẽ admittant᷑ eqᷓ liter. ut.l.vnũ ex familia. S.ſi duos.⁊ ibi nõ.S.ti.j.⁊.l.cũ qda in ſi.e.ti.Rñ.hanc legẽ q̃ dicit oẽs uocari. intellige.ſ.ſi nulla —erSigien⸗ põt Putsrll Keus utct. gq WWiiſe erbũ quãta ⁊ uerbũ ſũma refe/ Niſquis. an cis coꝛpoꝛa.h.d.idẽ ꝓbat᷑ in. l.j.em pmã lec.C. de acſ.⁊ ob. ¶ Op.qꝙ hic ſcriptura ad coꝛpoꝛa nõ poꝛigatur ut.l.talis ſcriptura in ſi. ̊.de le.j. Gl. ſol. H notabilit ꝙ h̊ appoſuit iſtã ſcripturã in pn. ⁊ poſtea le/ gauit. ibi ecõtra.ita dicit gl.⁊ bñ ⁊ ꝓbat᷑ ꝑ ſineʒ huius.l.dicit enĩ uolũtatẽ defuncti ſuffragari.vnde glo.que ĩcipit.ſ.in futu ro.vide ⁊ nõ ex ea ꝙ pᷣcedẽs clauſula eſt maioꝛis efficatie ad determĩatiõem ſequẽtiũ q; ſequẽs ad determinatiõem pᷣcedẽ/ tium.pꝛo hoc fac qð nõ.in.l.filiũ.j.q di.le.ce.lʒiſtud nõbile in ſe ſit uerũ.potiſſime in caſu hui.l.ubi clauſula fuit ꝓlata ꝑ uerbũ de ſuturo.tñ ꝗ ad ↄꝛiũ iſta ſo.nõ placet.qꝛ ĩ.l.talis ſcri/ ptura in ſi.dicit q; illa vba reſpiciunt pᷣterita legata ⁊ futura. quare dic ꝙ ibi eſt uſus uocabulo pecunie.hic uocabulo ſũ/ me. ul aliter ibi tractat de legato reſtringendo.hic de legato ampliãdo.iõ appellatiõe pecunie ſeu ſũme cõtinent᷑ oĩa. ut.l. na qð.S. f. c. l. fe. j. ad trebel. C Altimo nõ ſigniñcationem vbi quata.de qᷓ etiã tex.in.l.j.Fᷣm pma lec. C.de actio.⁊ obli. Nota etiã hic ſignincatiõem uerbiſuma. pe de cõ occurrit. ¶ Op. de.l.cũ virũ.C. de fideicõ iſ. ueritas ẽ ꝙ h̊ rogauit hereditatẽ ſeu partẽ ſuã heditatis. ſed in ↄꝛijs rogauit ulł ſimptr uel ulr.qcqd ⁊c. ⁊ ſic in hoc ſi/ deicõ.adhibet᷑ illa diſtinctio que adhibet in legatout h.⁊ gl. innuit.tetigi in.l.liberto.S.ſiliũ.j.ti.j.⁊.l.pater.S.qndecim. S.eo.dicã in.l.marcellus.S.quidam.j.ad trebel. Appellatiõe hẽditat nõ cötineni le ng e T ſideicõmiſſa.h.d.qð nõ ⁊ ſe/ m Sdi Iſta ẽ difficilis.l.i tex. Appellatio/ ¶Fſid us. ne reliquoꝛũ non cSanetur Petannie . 8 iam exacta uel q uſibꝰ pꝛiſtamilias eſt depoſita.h.d. Diuidit in qnq; partes.pᷣ ponũtur uerba teſti.ſcoo ponũtur uerba libelli ⁊ legatarij ⁊ qualis eſt ſecuta ſmĩa.tertio ponun/ tur uerba eiꝰ ꝗ ſuccũbit ⁊ appellauit.quarto ponunt᷑ ba im atoꝛis iudicatis.quinto foꝛmat᷑ noua qõ ⁊ ei determiatio. ſcðᷣa ibi legatari pferebat.tertia ibi ex diuerſo.qrta ibi imꝑa toꝛ.quinta ibi a pꝛe legatarij. In tex.ibi reliqᷓrum ⁊c.dic.i.rõ nẽ poſitã ꝙ reliqua erãt reſtituta tam ſua q; colonoꝛuũ. DPi.⁊ ſic petabat pecunià iam exactaʒ.Fſᷣm Hi.iſta.l.hʒ aliq̃s gl. q̃ legũt hũc tex.diuerſis mõis.¶Quero pꝛo declaratione illa vba in ſcða Harte Poſtee ibi itẽ eoꝛũ quoꝛũ rõnem ⁊c.utrũ ſint uerba libelli uł teſti. QAuidã ꝙ ſut uerba teſti.alij ꝙ ſũt uerba libelli.ſi vis ponẽ ꝙ ſint vba libelli ⁊ tex. ꝓcedit magis clare. uel dic ꝙ ſũt uerba teſti relata in libello. ¶Scðo quero dicit hic in cõdito als in credito.quero apud quẽ. uidã dicunt condito apud antiochũ.alij apud ipᷣm pꝛem teſtatoꝛeʒ.⁊ iſta nõ hʒ dubiũ.ſed pmã tenet gl.ſuꝑ vbo ĩ credito.als in ↄdito. el. ij. Nõ ergo qð eſt in cõdito ſeu depoſito apud tutoꝛẽ uſibꝰ pupilli nõ cõtinet᷑ appellatiõe reliquoꝛũ. ¶ Itẽ dẽ in v. ex di⸗ uerſo.reliqua nõ peti qd eſt dicere hoc. Quid dicuũt reliqua nõ pñt peti.multo minus iſta q nõ ſũt reliq̃. qð nõ placet.q̃re lege ut dicit gl.nõ petis reliq̃.qꝛ tibi nõ cõtradicet.ſed pet ea que nõ ſũt reliqᷓ SS iam exactã uel repoſitã in hoꝛeo ad uſũ pꝛiſta. ¶ Alteri qdã dicũt ꝑ iſtaʒ.l.ꝙ poſitiones fue rũt introducte per iura ffoꝝ.ut in v.pone.qð nõ placet.quia h impꝑatoꝛ nõ ĩterrogauit de fcõ ſʒ magis de iure ut hic vides Interrogatiões aũt que fiũt añ liᷣ conteſ.bene fuerunt ĩtro ducte per titulũ de interrogatoꝛijs actiõibꝰ.ſed interrogatio nes que ſiũt poſt lis.oteſ.nõ fuerũt deiſto iure.de hoc ꝑ Ci.ĩ l. ij. S. ̊ qꝛ. C.de iura.calũ.⁊ ꝑ Jo.an.i.c.j.ex de ↄſeſ.Al. teriꝰ habes ꝙ; iudex põt h ſupplere pari defectũ de iure t de facto.hoc examinaui in.l.iiij.S. hoc auteʒ de d.inſec.¶ Vl timo inducit iſta.l.ꝙ ſufficit iudicẽ in ſentẽtia appellationis dicere bene iudicatũ uł male.de quo nõ. plene in.l.eos.C.de appel.⁊ dixi in.l.cũ apud ſempꝛoniũ.j.iudi.ſol. — J lures Indeſinita equipollet uli. h. ð. Plures. n hic duo.pᷣ qð dixi in caſu B ſũmario.de quo in.l.ſi pluribꝰ.S.de le.ij. ¶ Secũdo nõ ꝙ ſi legatũ eſt relictũ nomiatim ab vnoa ſequentibus in gradu nõ debetur.ſile in.l.j.S.in ſubſtitutiõe.j.ad.l.fal.⁊.l.j. in fl. S.e.dixi in.l.lʒ.S.de le.j.¶ Vltimo iſta.l.iducit ad que/ ſtionẽ. dic ſtatutũ ꝗ occidit occidat᷑ niſ habuerit pacẽ ab he/⸗ rede.mõ ꝗda ples hẽdes hʒ.an dʒ habere pacẽ ab oĩbus uel ſufficit ꝙ ab vno. Iſta.l.facit ꝙ ab oĩbus. Iſtaʒ q̃ſtionẽ exa minauiin.l.eadẽ.S.cato.de vb.ob.in ultima qöone. — W In ultimis uolũtati⸗ Er s urbanis. dus illi dicunt ſerui urbani quos teſtõ urbanoꝛũ numero hũit. h. d. de ᷣ in.l.urbana ſamilia de vbo. ſig.⁊.l.quẽadmodũ de ſupel.le. ; jij& COp. ꝙ debemus inſpicere id in q; Lecticariis.¶ nf ur.leegat S. ſi vno. S. e. Dic ꝙ hic erat cocus viliũ ciboꝛum.⁊ ſic erat officiũ.ut.l. legatis. .ſi ex offico.S.ðeo.ſecus ſi erat uerſatus circa utrũq; artiſicium.quia tũc debet inſpici illud in quo magis uerſatur ut ibi. ita tenet glo. ⁊c bene. Si alii. Beneri p ſpᷣem derogat᷑.⁊ qdð in duab ſpẽbꝰ — reperit ĩter legatarios diuerſarũ ſpetierũ cõica tur. h.d. Mõ tex.ibi ſemꝑ enim ſpes cc̃. Tex.ibi ſi in ſpe.dic ſ. eadẽ.ibi aut genere.dic.ſ.eodem. ¶ Op.de pꝛincipio ad ſi nem.nam in pncipio dici ꝙ vnũ eſt genꝰ alidð eſt ſpẽs.in ſine dicit ꝙ ſüt eiuſdẽ generis ⁊ ſpẽi. Rñdeo ſᷣm ueritatẽ facti h cõ tingit.nã in pncipio honu ꝙ oẽs erant uerne ⁊ ſic h accipie/ batur ꝓ genere.⁊ ꝗdã textoꝛes.⁊ iſtud accipiebatur pꝛo ſpe. ſed in ſine quidam erant uerne tm̃.quidam textoꝛes tm̃.qui dam uerne ⁊ textoꝛes. C Secundo op. iſta talia accidentia nõ inducũt . 4 XXa — ———— ——– ———☛ —☛— O.—☛ n ☛ – —— N De annu. legaß. nõ inducũt diuerſitatẽ ſpecincã. ut nõ.iſti. de iure perſo.S.ſi. Rñdeo ꝙ ꝓpꝛie loquẽdo nõ differũt in ſpetie ̊ largo modo pñt dici ſpetie differre ⁊ ita loꝗtur hic ⁊ in tota mã ubi generi p ſpetiẽ derogat᷑ ut dixi inel. ti, epede fu.ĩſtruc. ¶ Op. dẽ hic ꝙ hi q ſũt in eodẽ genẽ uel ſpetie cõicabũtur. in.l3.titie textoꝛes.ð.ðde le.j.So.ibi legãdo excipit.hᷣ nõ.ſʒ uere lega/ uit ut ꝓbat iſta diſtictio in tex. ¶ Sʒ hoc op.de.l. legaj.S. ſi vnꝰ.S.e.ubi dʒ tradi illi artiñcio in quout plurimũ vſabafr᷑. So.ſfateoꝛ ↄꝛiũ.nã hic dicit plerũq; cõicabũtur.q.d.nõ ſem/ per.ut ſi magis curſoꝛibꝰq; uerni accõmodabat.hoc nõ pla cet.q; in.l. ia.loqtur in duob artiſicijs.iõ iſpicim in q ma/ gis uerſabat᷑.ſʒ hic ẽ vnũ artiñciũ.aliud ẽ q̃litas ĩſita a na que qlitas uſũ nõ hʒ.vñ tũc cõicabũtur. ¶ Sʒ ð hoc op.⁊ videĩ ꝙ artificiũ ſupet officiũ ⁊ ſolũ artifici inſpiciam.ut.S. ꝓxi. ſz eẽ uernꝗ nõ ẽ officiũ uel artiſiciũ ſed ẽ q̃dã q̃litas inſita a nã.iõ ab alidq artificio uel officio nõ vinci. Jõ reaſſume duo uerba.qñq; vnus fuus hʒ vnũ officiũ uel vnũ artiſciũ ⁊ tunc artinciũ attendit ut.S. pxi.S.⁊.l.textoꝛibꝰ.S.e.⁊.l.lega..ſi ex officio.qũq; hʒ plura artiſicia ſeu officia ⁊ tũc attẽdit id in quo magis nerſat.ut.d.l.lega.s.ſi vn.ſʒ ſi in utroq; eq̃liter nerſaret᷑ tal fuus eẽt cõis eoꝛũ qb Fui dictoꝛũ artiſicioꝛũ eẽnt legati.ar.puiꝰ.S.⁊ dicte.l.titie textoꝛes.ſi uero ſeruihabeant vnũ officiũ nel artiñciũ uel vnã aliã q̃litatẽ inſitã a nã tunc ha beret locũ.S.noſter. ¶ Altio dicit h plerũq;.q̃ro quare dicit plerũq;. Glo.dat duas ſo.tene ultimã. di.h.d.ſile in.l.uerbũ reddẽdi de v.ſig.⁊.l.cũ qda.S. — Bꝛeuit.h.d. Verbũ reddẽ/ FRren meus.. hʒ ſigniſicationẽ ꝑ ſe dan/ di.j.cũ ſinulibus.utrũ hoc ſit ex ppꝛia ſigniſcatione uel ex in/ terpꝛetatione dixi in rubꝛica.S.ſo.ma. ¶ Bue. Si noĩantur aliq̃ idiuidua ſpetiei ↄtẽta ſub genẽ §. De. alia ĩ eadẽ ſpetie cõtẽta nõ poꝛꝛigit ulud genuʒ h. d. ſimile in. l. j.de au. ⁊ ar.le.qð examina ut dixiin.l.q̃ſtuʒ .pe. J. de fun. inſtruc. lega. . ;—2 xoꝛi Singlarẽ vniuerſale poſitũ neutralit᷑ põt refer bvri ad oĩa pᷣcedẽtia cuiuſcũq; generis uel numeri exiſtũt.h.d.Fm nerũ ĩtellectũ. ¶ Op.imo nõ refert᷑ ad oĩa qꝛ nõ põt fieri ſalua rõne recti rmonis ut.l.plauti de au.⁊ ar.le. Rñdeo hoc oꝑaĩ ſignũ vłe adiectũ h.ſ.cetera.dic ut.d.l.plau tius. Et facit iſte.S.ad qõnẽ nõtã ꝑ PBi.in.l.cũ ſilio.S.de le.j. 11W Legat vaſis nõ cedũt alia uaſa in ꝗqbus repo/ ũtur niſi ſint vilis matie.h.d.⁊ eſt bonꝰ caſus. Cui. Weincihale trahit ad ſe acceſſoꝛiũ q;qᷓ; ſit pꝛecioſiuj — 2 Aih- Legatis pᷣdijs teſtatoꝛ nõ c Di habebat. eiis hain ſibi ſũt obli⸗ ata niſi ex ceſſatiõe debitoꝛis ea habeat ut ꝓpꝛia.h. d. C Mõ tex. ꝙ fere ceſſãte debitoꝛe ⁊c. ¶ Circa hoc glo. ſoꝛ mat duas ganes ꝗqro ꝗd ſi dixit oĩa pᷣdia.an ueniat pꝛedia pignoꝛi obligata.Auidã ꝙ ſic. Gl.dicit ðꝛiũ.q; dixit oĩa. ut patet ĩ greci trãſlatiõe.Cõtra iſtã gl.facit.l.iul.in pn.S.eo. Rñdeo dictio oẽs facit ꝙ cõpꝛehẽdatur oĩa q̃ pñt cõpꝛehẽdi ex nã fmonis.ſʒ pdia obligata nõ pñt cõpꝛehẽdi ex nã fmo/ nis.ut.S.e.l.ſuos ergo ⁊c.¶ Itẽ dẽ hic nõ ſũt redacta.q̃ro q̃ liter redigãtur. Dicit gl.ꝙ tatus erat cumulus uſurarum ꝙ p̃dia nõ ualebãt tãtũ.per hoc põt detminari qõ quã doc.ſoꝛ⸗ mãt in.l.ſfi.C. de re.ali.nõ ali.an ſi ẽ ꝓhibita alienatio ſit ꝓhi/ bita pignoꝛis obligatio diſtĩguit᷑ aut ſut pignoꝛa obligata pꝛo taãta pecunia ꝙ nõ ẽ ſpes luitiõis ⁊ videt ꝓhibita obligatio. als nõ.ita dʒ itelligi.l.ĩ quoꝝ.S. de pig.⁊ facit.l.legata in ſi.j. de bbelle Fin feudis ẽ expᷣſſũ ꝙ nullo mõ lʒ obligare.ut.x. col. de phi. g erialem. S.rl. Q. Fundo legatouti ẽ nõ cedunt reliqᷓ colonoꝝ.h. eto. ¶ Quero q̃re nõ cedũt in kegats reliqᷓ colono rũ. Rñdeo q; reliq̃ nõ ſũt in fũdo ſʒ vniſoꝛmiter reſpiciũt totũ pꝛimoniũ.ut.l.deicõmiſ.S.tractatũ.S.de udild. ra declarat᷑ ad qð ſe habeat. Item p̃ſentis uel pᷣteriti vba reſtringuntur ad ea ꝗ ſũttꝑe teſti.h.d.¶ NPꝛimo quero q̃ ſuit rõ q̃re iſta nõ cõtinẽtur. Dicit gl.rõ ẽ qꝛ uerba pᷣſent᷑ tẽ/ poꝛis reſerũtur ad tpᷣs teſti.alia ẽ qꝛ fuerunt repoſita ad tpᷣs. Cõtra pmãrõnẽ videt tex.iſte.dicit enĩ ⁊ Acad cõditũ ſuerit. itẽ dicit cõtinebũtur ꝗᷓ ſũt tꝑis ſuturi.iõ ad ſuiurũ debẽt poꝛꝛi/ gi. dic ꝙ ẽ hoc uerbũ pᷣteriti tꝑis ⁊ ſuturi.qꝛ cõditũ ẽ participi um ſteriti tpis ⁊ ẽ uerbũ erit qð ẽ ſuturi tpis vñ inſpicim tpᷣs pᷣteritũ.Sed hoc ẽ p caſu.l.cũ tale.S.ſalſã.õ.de odi.⁊ de.ubi futurũ iſpicim.q̃re dic ꝙ hiciſta ſcriptura põt eẽ ambigua.⁊ —— Siuerbũ põt ſe habere ad pte XWe s uerbis. tu hotle haber bubte s.1. ? ſingularis ⁊ ꝑ hac.l. di põt pꝛimo intelligi ꝙ totũ ſit vns pars ⁊ erit ſuturũ.Alio mõ ut ſint due partes ut dicamus cõditũ.ſ.de pᷣſenti erit.i.exiſtet ⁊ hic ẽ itellectꝰhuius.l.pꝛopt᷑ uerba q; ſunt hic trãſlata ſint ⁊ trãſtulerint.als iſpicim tpᷣs futurũ ut dixi.¶ Vltio nõ iſtam l.ad qõnẽ.utrũ cedula manu teſtatoꝛis ſcripta facit ſidẽ. dicit enim mẽbꝛanis manu mea ſcriptis.de quo dicemus in.l. ſi ita de con. v de. liveniiſ R r In legato gener ali veniũt ea qᷓ in in/ dẽ queſut. egen cõtinẽtur.h.d. Pater Falſa demonſtratio non vitiat legatum.hoc Aleleddt. Aluno. Si legatari qdð ſibi dʒ emi ab hẽde emat acti vonẽ hʒ ad pᷣciu.h.d.ſimile habuiſtis ꝙ poteſt agi ad pci.ut.l.patronꝰin pn.⁊.l.titia ſeio ĩ pn.S.ti.j. gi ad ßa teſt Si legat᷑ res empta pᷣciũ rei dʒ ſolui ¶ aé te atoꝛ. herede nõ a legatario.hoc dicit. —— — ¶ QOp. de.l.qro.j.ti.ij.ubi hẽs talia nõ pᷣſtat.Gl.ſoluit quã/ doq; ſoluit aliqd pꝛo re habẽda ⁊ tunc re legata a legatario nõ repeti ut hic.qũq; re habita ſoluiĩ aligd ꝓpt᷑ aliud ut colle cta tributa ⁊ ſimilia ⁊ tũc dʒ ea ſoluẽ poſſeſſoꝛ.ut.l.ↄꝛia.vide gl. qᷓ incipit ſʒ p.j.ti.ij.l.qro.⁊ iſtã gl.ppetuo tene mẽti.Ni.de terminat ſſtã qõnẽ duob modis.pᷣ id qð hic eo habito pᷣ̃ſtat legatari ẽ uerũ niſi ĩpẽſe equalerẽt fructibꝰ.ut nõ.S.eo.l.qui cõcubinã.S.qui hoꝛtos.ſecũdo debetis hoc ĩtelligere qñ lega tur res. utputa lego talẽ rẽ uel lego uſufructũ uel redditus ta/ lis fidi.ſʒ ſi legaret ipſũ incertũ ut q; cõduxit a cõi ꝑuſij certa⸗ poſſeſſiones ⁊ legaui tibi ipſaʒ conductionẽ tũc eẽt ſecus ut in telligat legatũ qcqd põt eẽ lucri ſeu qcꝗd ꝑ cõductoꝛem ſolui dʒ.ar.ei qð no.in.l.ſi pꝛioꝛ.S.ſo.ma.⁊. S.ti.j.l.meuio..aree. n ob. dictus. S.ꝗ hoꝛtos ip.l.qui cõcubinã.S.eo.q; ibiil lud ꝓpt alia nerba expᷣſſa in legãdo.ſecus ſi ſimpliciter talem cõductionẽ legaſſet ut.õ.dixi. Yacit ꝙ ſi aliquis legat alicui expẽſas ſtudij ꝙ eidebet᷑ id qð ſolui pꝛo introitu matricule. LA p ater. egata ab exhẽd ati ſubſtituto nõ E ualẽt etiã ſi ad eũ bona defũcti ꝑue niãt ꝑ mediã ꝑſonꝗ.h.d.¶ Hõ ꝙ dicit nõ pꝛincipa liter ſz p ſucceſſonẽ ⁊c.¶ Op.ꝙ ſubſtitut exheredati poſſit auari. ut.l. in rone. S. fi.j. ad. l. fal. So. ibi põt grauari ſi ſo/ itutus ẽ heres defunctiut ibi. als ſec' ut hic. ⁊ plene nõ. in.l. pe. C. de lega.⁊ dixi in.l.qui fundum.S.qui filios.j.ad.ʒ.fal. dic ut ibi dixi. 4 Qð operatur ppoſitũ in pꝛopoſito ohere Gifilius. tur oppoſitũ in oppoſito.h. d. materiã hu ius. 5. habuiſtis in.l ſiliũ in pn. de le. pſtan. De annuis legatis. Rubꝛica. ¶¶ Bictũ eſt ſupꝛa de legat in genere.nũc eſt vidẽdũ in ſpetie. ſed qꝛ circa legata annua occurrũt multa dubia.iõ poſita eſt bic rubꝛica de annuis legatis. VAm in ſingulos. Quauglo. debetur ⁊ per conſequẽs videamus ubi poſſit ſolui.Picit glo.in tribP locis ⁊ in eiſdẽ pòt ſol/ ui qð examina.S.de iudi.l.quod legatur.⁊ per ⁊ Ci.C.ubi de ſideicõ.agi opoꝛtet.l.j.⁊.Sẽ. de le.j.l. cũ res in tex. Si ticularis air i moꝛa particularis a i e 1ſingulos. fert nlh toti tꝑis obli gatio ſtatiʒ ad dotale intereſſe cõmitti. h.d. ¶ Op. ꝙ nõ cõmittat᷑ ſtatiʒ ſtipulatio ad dotale ĩtereſſe imo ad par/ ticulare.ut.l.ſtipulationes nõ diuiduntur.S.plane.j.de uer. ob. So. dic ideo qꝛ moꝛa particularis aufert cõmodũ totitẽ poꝛis.als ſecus.quod examina ut dixi plene in repetitione.l. ſtipulationes nõ diuiduntur.j. de uer ob.in.q.v.⁊ facit.l.ſi in lege. 5§. colonus. S. loca. . – legat Legatũ annua bina trina die dz Eep̃ſtari ꝑ annuas pᷣſtatiões eq̃le ni ſi alia mẽs teſtatoꝛis appareat.h.d.⁊ ẽ multũ notabi cit gl. exponũtur oẽs.ll.qᷓ dicũt annua bina trina die.⁊ ẽ nõ.hec.l.ad mlta.dicit ſtatutũ ꝙ re us in ꝑſona citatus habeat dilationẽ.x.dierũ ⁊ ſi nõ cõparue rit tũc etiã bis citet ⁊ nõ repetit de dilatiõe.Certe ꝑ iſtũ tex.vi. detur dicendũ ꝙ oẽs dilatiões ſunt edlet l Gechd⸗ nõ ar. ꝙ ſi cõmittit᷑ alicui ꝙ certã qtitatẽ diſtribuat ĩter plures eq̃li ier nel ineqlit ĩtelligi᷑ arbitrio boni viri. ¶ Tertio nõ ꝙ ſi pꝛo mitto tibi in illis terminis quos titius declarabit dʒ ĩtelligi ꝙ in vno termino non declaret. ¶ Quarto nõ ſi pꝛomitto tibi x.dare in tribus terminis nec dico quibus.Certe iſti tres ter mini debẽt intelligi in tribus annis. ut hac.l.n ſi. De annu. legaß Sjente AVſura etia ĩultima nolũtate nõ põt Sient certa. cnimi modũ excedẽ.h.d. de . dixi in. l. ij.j. de his q̃ pene noĩe.⁊ ibi allegaui iſtũ tex.hodie autẽ de iure canonico putarẽ ꝙ nullo mõ poſſit ĩponiuſura ĩ ultimis uolũtatibꝰ.q;ꝛ qcqd ẽ ultra modũ ꝓbabile ẽ uſura.ſed in pena dic ut dixi in.i.ij.j.de his q pene noĩe. ⸗ Legatũ annuũ JYin ſingulos. angot purũ.pꝛo ſequen tibus ẽ cõditiõale.h.d. ¶ Op. de. l. poſt duos. C. de aduo.diuer. iudi. So.illa ↄcoꝛdat.¶ Op.j.qñ di.le.ce.l.nee ſemel circa pn. ⁊.l.ſi cũ pſinitiõe.⁊x.l.ſirmio.S.ñi.Gl. ſoluit tri bus modis.pᷣ mõ ꝙ ibi fuit vnũ legatũ ſʒ pᷣſtatio ſuit diuiſa fa uoꝛe hẽdis. uel hoc cauſa alimẽtoꝛũ uel ibi certũ tps ſuit qdie ctũ hic nõ.ita dicit gl.pma ſo.ẽ uera.tñ dic nõ.qũq; ſum cer ti utrũ teſtatoꝛ diuiſerit pꝛeſtationẽ cauſa multiplicadi legatũ uel cauſa diuidẽdi pꝛeſtatiões ⁊ exonerãdi heredes ⁊ ſtamus certo.ſ in dubio aut ſuit adiectũ certũ tps aut non. Maimo caſu loꝗtur hic cũ ſimilibꝰ.ſcdᷣo caſu diſtigue.aut ex cauſa ali mẽtoꝝ aut ex alia ut pꝛobat tex.in.l.ſi c pfinit. CMp. de.l ſtichũ.S.ſtipulatio.j.de uer.ob.⁊.l.ſenat ſa moꝛ.So.aliud in ↄctibus in ꝗbꝰẽ vnũ.aliud in legat ĩqui bus ſũt plura.qð dic ut.l.ſtichũ KeAaloer pleni dixiĩ.l. Fuus cõis meꝰ.S.fi.j.de ſtipu.ſer.¶ ad qõnẽ qñ ẽ pᷣtatio annua utrũ ſufficiat vna pᷣſcriptio uelre quirant᷑ plures. ⁊ dic ut nõ.ꝑ gl.in.l.cũ notiſſimi.S.pe.C. de pſcrip. xxx. an. ? dixi in.l.ðe pupillo.S.ſi pluribus.j.de ope. no.nũ.⁊ ibi gl.⁊ Hi. Suſtelknl . nt 7 ufficit ultimũ annũ eẽ ceptũ ut le/ — X No 18. atũ annuũ pꝛo illo anno traſmittat. d. COp. de. l. ſi opas. 5. de uſufruc. t.l. ⁊T ſiqins S. ſi oꝑas.eo.ti. So.gl.duob modis.tu dic bꝛeuit.hic loqui in legato annuo facto ſimplicit᷑ nõ reſpectu alicuifacti expli⸗ candi a legatario.ibi uero erat ſtipulatio annua reſpectu alte rius facti explicãdi a ſtipulatoꝛe.⁊ iõ pꝛo quota parte anniil lud factũ ĩpleuit ex illa parte cõmittij ſtipulatio ut ibi.⁊ ibi di xi plene in.l.ſeruus cõis me .S.ſi.j.de ſtipu.ſer.ſed tetigi in.l. ſi ex toto.S.ñi.S.de le.j.¶ Itẽ op. de.l.petitiõi.C.de aduo.di uer. iu. So. expone ut ibi gl. dicit q; nil ad hẽdẽ trãſit ſubau di niſi ſalariũ illiꝰ anni.⁊ no. in.l.poſt duos eo.ti. UAnn 4 Pꝛopt᷑ moꝛtẽ executoꝛis legatum an l n enuũ nõ extinguit. p.d. ¶ Op. de. l. le⸗ „ WEgatũ.j.de admi.re.ad ciui.pti.So.gl.q; h̊ cũ religt ad ludos honeſtos. ibi ad inboneſtos. ¶ Op. ꝙ non in per/ petuũ ſed uſq; ad certos annos debeat᷑ ut.l.ſi uſufructus.S. qui.mo.uſuf.amit.Glo.ſoluit ibi in uſufructu.hic ĩlegato an nuo. In contrariũ videt᷑ tenere glo.j.e.l.pe.⁊.j.ti.j.l.ſi uſufr. ⁊T ibi dicom.g Di ſir reſpie eo ſoli 1 S1 iſpoſitio reſpiciẽs ſolã auctoꝛita WQWintng deſũcti nõ cõmodũ alteri nõ iu/ L re actiõis ſed pꝑ officiũ iudicis effectui demãdat.h.d. uſq; ad finem. Mõ notabilẽ tex. in ſine ibi neq; oĩno ſeruada neq; cẽ. Mõ officiũ iudicis nõ ẽ actio qð plene ſolet diciin ſti. de actionibin pꝛincipio. Scðᷣo nõ pꝛo fratribus minoꝛi/ bus q nõ pñt petere iure actiõis id qð eis ẽ relictũ.Certe com ellũtur heredes dare officio iudicis ut . ¶ Altio foꝛmo ta ẽ qõnẽ. teſtatoꝛ iuſſit heredes uſq; ad decẽ annos deberi mo rari cõiter. quero an iſta diſpoſitio aliqd ualeat. Aideĩ ꝙ nõ q; lʒ teſtatoꝛ iubeat pupillũ apud aliquẽ moꝛari hoc oĩno ſer/ uari nõ debet ſi ſibi nõ expedit.ut hic ⁊.l.j.S.ubi pu.edu.de be. ꝛiũ puto ꝙ ualeat ſi alicui eoꝝ ĩtereſt ut hac.l.ibi alit᷑ at ⁊c. Mꝛo cuius declarationeẽ vidẽdũ qꝗd ipoꝛtẽt iſta uerba debeãt ſtare ⁊ moꝛari cõiter. Aidet᷑ ꝙ ipoꝛtẽt ꝗ oĩa bona e cõia.ut.l.lutius.⁊.l.fi.S.luti.S.de le.ij.⁊.l.lutiin pn.j. ad tre bel. Sʒ ego cõſulẽdo dixi alit.qꝛ quãdoq; iſtuq uerbũ cõiter refert᷑ ad res ⁊ tũc ĩpoꝛtat ꝙ ipſu pꝛimoniũ ſit cõe.ut in.ll.S.al legat.qũq; refert ad actũ ſtãdi ſeu moꝛãdi cõiter ut in thema/ te ꝓpoſito.⁊ tũc qũqʒ iſta uerba referũtur ad aliquo q habẽt pꝛimoniũ diſtinctũ ⁊ ſeparatũ.ut lego vniſcholari cẽtũ ſi ſte⸗ terit ⁊ moꝛat ſuerit cõiter cũ ſẽpꝛomio.tũc dʒ ĩtelligi cõiter.i. expẽſe vict' fiant cõiter ⁊ eq̃liter cõferãtur. ut.l.j.circa pᷣn/ P 1 P cipiñ.⁊.l.iij.in fi.j.de colle.ilici.qũq; iſta uerba referũtur ad habẽtes pꝛimoniũ cõe.ut q teſtatoꝛ iubet plures fratres mo rari cõiter tũc dʒ intelligi ꝙ eqliter fructꝰ colligant ⁊ eq̃lit ex· pendant e13 vn haberet maioꝛẽ familiã qᷓ; alius nõ — l oc teneat᷑ plus cõferre.hoc ꝓbat᷑ qꝛ uerbũ cõiter dʒ intelli i. equalit᷑ ut.d.l..ſi.S.luti.S.de le.ij.hic videt᷑ dicere Er. r.ecl. 5 de duobus fra.de no.inue.c.duo fratres.pꝛo hoc facit.l.cuʒ duobus.S.idẽ papᷣ.als incipit ſi fratres.S.pꝛo ſocio.pꝛo h vi pꝛo pmo in fi.j.de dona.cau ltio gl. inducit hanc.l. „ det᷑ quaſi tex.j.de doli.excep.lʒ.ſi.S.ſi.ubi iſta uerba parẽ ra/⸗ tionẽ fecerit exponuntur.i.eo noĩe nil exegerit.ita hic cõiter vixerunt debet itelligi.i.eq̃lit.i.ꝙ eo noĩe neuter ab altero ali quid exigat. „öMẽũỹ Nſingulos annos. ganb in en ſimile legato uſufruct niſi in tribꝰ ꝗqᷓ hac.l.ponuntf h. d. tex. ibi fratrẽ ⁊c.q repetitio ĩ legato annuo nil operat᷑ cũ capit᷑ diminutiõe nõ finiat t ſicẽ h ſecunda dꝛia. ¶ Vltio gl. q̃ẽ hic ponit caſũ in.l.iſta. Dicit᷑ hic ꝙ uſuſructꝰ fini capitis diminutiõe. Cõtra. C. de uſuſfruc.l.coꝛuptionẽ. So.minima capitis diminutiõe nõ perit ut ibi.ſecus ĩ magna uel media ut hic. ¶ Querit gl.qd ſi ſit relictũ ciuitati eo mõ qͥ dẽ in ver.ſſõ in uſuſructu.ſ.ꝑ receptionẽ.Picũt ꝗdã ꝙ tũc legatũ ẽ ꝑpetu um niſi ciuitas patiat aratrũ.ut ſi hoĩes inde diſcedãt aio deſe rendi ciuitatẽ.ut.l.ſi uſufructꝰ.o.qbus modis uſufruc.amit. Amnua ſuꝑ illo ſũdo.utrũ ex hoc videat illi fũdũ expᷣſſe Onaus quem. uelo al Kteſta⸗ obligare. ⁊ idẽ dico in ↄctu ſocietatis dico ꝙ ſic.q; tatũ ẽ dice re lego ſuꝑ illo fudo q;tũ obligo illũ fundũ.hoc ꝓbat᷑ in rubꝛi ca.S. de reb eoꝝ ꝗ ſub tute.uel cura.ſũt nõ alie.uel ſupponẽ dis.⁊ videt tex.i.l.codicili.S.ᷣiſtituto.s.de le.cj. ſEi Legatü relictũ ob cauſa detminai ſm cau⸗ 210· ſa ſibi annexam.h. ð. Hõ tex.ibi cũ taʒ la baoꝛ cẽ. ¶ Op.C. de ĩſti.⁊ ſubſti.l.j.⁊.j.de odi.⁊ de. l.in teſtõ. So. h legatuũ fuit factũ in fauoꝛẽ heredij ut apparet ex vbis teſtatoꝛis ſi ibi in fauoꝛẽ legatarij.Alij dicut diſtignẽ dũ eẽ an iſte amicus ceperit moꝛari cũ heredib uel nõ.q diſti ctio nõ ẽ uera ut pbat.S.ti.j.l.q cõcubinã.S.uxoꝛ.quare tene pm ſo.⁊ eodẽ mõ rñde ad.l.j.C.deleg. ¶ Op.de.l.meuia j. e. So. ibi ſtetit ꝑ eũ cũ quo moꝛari debebat.hic per caſum. CHanc materiam dixi plene.j.de condi.⁊ de.lł.ũlis libertis ubi teneo opinionem gio.repꝛobata opinione We. ⁊? Di. ¶ Quero qd ſi ili qui deceſſerũt inſtituerũt heredẽ iſtũ ſuper uenientẽ. Certe cũ laboꝛ nõ eẽt minutus cũ patrimomiũ eetin tegrũ apud eũ nõ minuet iſta pſtatio ut hic patet. Itẽ ſi teſta⸗/ toꝛ iniunxit aliqð on alicui ꝙ ita facllit᷑ expediat ꝑpꝛo tribus ſicut pꝛo vno.tũc qꝛ vnus nõ minuit᷑ nõ dʒ minui pſtatio ut h ibi cũ tã laboꝛ ⁊ẽ. Et h ẽ argumẽtũ pꝛo famulo ſcholariũ ſi ſa mulus cepit ſtare cũ duobus uel tribus ⁊ duo receſſerut. utrũ debeat habere tãtũ ab vno remanẽte quãtü ab oĩbus. Certe eaten quatenus laboꝛ diminuit dz diminui pᷣſtatio pẽſionis ut hic. vñ cũ tãtus laboꝛ ſit in ſeruiẽdo vni quãtũ eſt in fuiẽdo trib nõ deberet minui pꝛeſtatio ſeu penſio.vñ arbitrio boni viri hoc ſtatuetur. — oJira Pictu generale ad exoꝛdiaria nõ refertur Medico. h. d. Mõ caſũ. Hi.iĩtelligit erogationis an nue ex ſoꝛma ↄuẽtiõis.⁊ ꝑ hoc dicit ſiruſtic legat oño quãtũ p̃ſtabat dʒ itelligi pᷣtabat ex ſoꝛma obligatiõis.ego puto ↄi um titelligo erogatiõis annue ex ſoꝛma pᷣſtatiois q; pluribꝰ vicib hoc ſolitfuit pſtare.hoc pbatur.j.e.l.S.ſi.¶ Op.j. de ali. ⁊ ci. le.l.mela. S. j. ubi intelligi dʒ de eo qð pᷣſtabat ultima vice hoc ẽ tꝑe mong. So bi lhanto ſemp ſiebat reſpectu vniꝰ cauſe.ſ. ppt᷑ alimenta. vñ videbat vna p̃ſtatio qᷓrõ h ceſſat ut ibi notat. ¶ Altio nõ tex.iſtũ ad mita.ꝓcuratoꝛ gnalis põt facẽ ea ꝗ̃ dñs ſolit ẽ facẽut.l.vl vniuerſoꝝ de pignoꝛa.aciio nã dʒ itelligi de his ꝗᷓ ſolit' ẽ facẽ oꝛdiarie.ſec in his q ſolit ẽ facẽ eoꝛdiarie. Itẽ tene mẽti ad aliud.aliꝗs renũciauit ge/ neralit caſibus foꝛtuitis. Dicit gl.ꝙ tenet de caſu foꝛtuito ut l. ſy cſiqs.S.qſtũ.S.ſiq caus.qð ĩtelligo de caſu foꝛtuito cõ/ tingẽte coĩter.ſec ſi eẽt inuſitat ꝗ ueniret de mulle annis vna vice.ar.hui.l.⁊ videt᷑ tex.i.l.ſiſtulas ĩ ſi.de ↄhẽ.emp. ¶Arxoꝛi. Dieno pᷣter ponit incluſiue qũ cadit iter res * paratas q̃rũ vna nõ compꝛehẽdit aliam. h.d. COp.j.de pe.le.l.nã qð liqde.S.ſi. Rũdeo h̊ dictio pᷣter po nit ĩter res ſeparatas qᷓrũ vna alidã nõ cõpꝛehendit ut hic.ibi So ponit᷑ ĩter res q̃rũ vna aliã cõpꝛehẽdit.qꝛ iter gen ⁊ ſpetiẽ ita nõ.doc.in.l.actione.C. de tranſac.⁊ ibi gl.cõſuenit dici in l. j.in fi.ð.de pigno.ac.¶ Gl.op.ↄ hoc de.c.dudũ.el.ij.x de elec. ubi papa dixit ſic.diſpẽſo tecũ ut talia bñſicia pᷣter obten ta poſſi licite obtinẽ. Certe ſuꝑ obtẽt᷑ nõ videtur diſpenſatũ. Picit Inno.ibi hloquitur in legato qð ẽ ſauoꝛabile.iõ eſt fa ciẽda benigna interpꝛetatio.ut.j.de reg.iur.l.in teſtamentis. ſed ibiloquitur in diſpenſatione q̃ ẽ odioſa.ita dicit Inno.in d. c. dudum im ulti ⸗ n V iherri i teſtatoꝛ legat ꝙ vnus pᷣ̃ſtabat ea ſola Libertis.cegen e rand ſaſtah ani d. . Notabilis — n, e oal nag los lunt g ini Alt ß . le, e dice Me, / e. ti ene n. ie . / —— ——,,, W( — „ . Notabilis caſus ẽ ⁊ menti penitus tenendus. V — Aius Annua pſtatio fẽda ex redditu certe rei 5) Voſinii moꝛte legatarij. h. d. Et h.l.fm glo. legitur duobP modis. AUno mõ ᷣm Ja.de q̃ opinio/ ne ſit mẽtio ĩ gl.ij. Alia ẽ opinio Rog.ſᷣm quam alio mõ legũ iſte tex. ⁊ ei'opinio ponit in gl.qᷓicipit. ſ. annue. ? etiã ĩ gl. pe. Et ibilec. Jo.repꝛobat᷑iõ nò recito eã qꝛ ẽõ tex.ſʒ foꝛte aliter habebat iſte tex. q; habeamcõiter.nã foꝛte in fi.pabebat nõ videri ut qdã hñt.pone ergo caſũ fm Rog.¶ Op.ꝙ iſtud ſit legatũ uſufruct. ut.l.ſq ita.S.de vſuſru. So.ibi debebat Pcipe oẽs fructus a ſeipſo.̊ debebat dari de manu alterius. ut patet ex vbis tex. ¶ Op.ð. de ſer. ruſtico.pᷣdio.l.itẽ.⁊.l.ue luti. ubi dẽ ꝙ iſta ſit ſeruit realis. Gl. ſoluit ꝙꝙ nõ ẽ fuit qd ap paret.qꝛ in ſuitutib dʒ ꝗs pati.ut.l.quotiẽs.s.de ſᷣuitutibus i h dz dare vn alij. ergo nõ ẽ fuitꝰ. Mꝛeterea hoc apparet. qꝛ fuitutes debẽt cõſtitui cũ Pä ppetuitate ut.l.iiij.S.de fᷣui/ tutibꝰ.ſʒ hic legauit annna.Tertio apparet ꝛſeruitꝰ dʒ con ſtitui fm neceſſitatẽ fũdi. ut.l. attilicin.ẽ. de fuitutib ruſtico rũ pᷣdiox.hic vo nõ fuerunt relicte harundines ⁊ ſalices ſʒ ne ceſſitatẽ fũdi.ſʒ nominatiʒ ad pondus uel mẽſurã. ¶ Itẽ qrit gl. an iſta pᷣdia ſint obligata pꝛo tali pſtatiõe.Gl.vidẽt tenere ꝙ nõ pꝛo alimẽtis. ut.l.luti.j.de ali. ? ci.le.⁊ ibi dixi. qdð intel lige nerũ ꝙ nõ ſint obligata obligatiõe — bñ ſũt obli⸗ ata obligatiõe generali. q oĩa bona deiũcti ſunt obligata. ut I. C. cõia de le. ⁊.l. creditoꝛib.j. de ſeparati. ¶ Altio nõ q; ſicut q legat᷑ ſeruo meo acqrit᷑ mihi.ita qñ legat᷑ rei mee videi᷑ mihi relinqui ut hic.quod tene mẽti. 65 Coõditio q̃ pendet ex * Enia nep otem ptãte legnaci T alteri 1= us ſi ex facto alteri ĩpediat ſine legatarij culpa habe tur pꝛo ĩpleta.h.d.¶ Op.⁊ videi ꝙ etiã qũ ſine fraude remo uet᷑ nõ cõſeq̃tur legatũ ꝑ.l.ſeio in pn. S.e. So.ibi ſuit remotꝰ ꝓpter caſũ hic facto alteri ĩ cui pſona debebat ipleri cõditio Mꝛicipiũ huij.l.facit ad qõnẽ de acceſſoꝛe q ꝓpt ſuũ delictũ uel baratariã remot eſt ab officio an dʒ habere ſalariũ. Hic videt᷑tex.ꝙ nõ. Ja.de are.allegat etiã.l.qui autẽ in pn.S.de excuſa.tuto.Gl.tãgit in.l.diẽ functoĩ ñ.ẽ.de officio aſſeſſoꝝ, Sed in vno circa hoc dubito.pone aſſeſſoꝛĩ ſui culpa in me/ dio officij ſui remouet. an debeat habere aliꝗd de ſalario pꝛo eo tꝑe quonõ cõmiſit culpã. Aidet᷑ ꝙ nõ.argu.l.eti ſi part. ð.de le.j.In ↄꝛiũ videt᷑ ⁊ hoc puto uerũ.q; ipfe dʒ habere ſala riũ pꝛo ulo tꝑeꝗᷣ nõ cõmiſit culpã.ſʒ pol tpe ſuturo qͥ cul/ pã cõmiſit tenebit ei Acdurit eũ ad ĩtereſſe.ut.l.ſi fundũ.v. ſimilit.S.loca.⁊ ſic ĩtelligo hãc.l.ꝙ hic nõ poterit petere ſidei cõmiſſũ.ſ.pꝛo futuro tꝑe quo ẽ ꝓpt᷑ culpã remotus. Mõ ob. l. etiã ſi partẽ. .dele.j.q; ibi excuſabat ſe a parte reſpectu re/ rũ.vñ nullo tꝑe ⁊ nullo mõ fecerat quod debebat.hicuero re mouei a tꝑe reſpectu tꝑis ⁊ ſic in parte tꝑis fecit totũ qd ſace/ re debebat.fallit in calu.l.iudices.C.de anno.⁊ tribu.li.x.vł dic ut ibi dixi. CQA xoꝛe. Aui tenet᷑ cũ alio moꝛari nõ tenet eũ ſimplicit alio ſeg ſʒ hoc declarabit boni viri arbitrio. h. d. CIn tex. ibi dirimẽda ẽ. dic eo mõ quẽ in ſequẽti qõne po net. ¶In tex. ibi ⁊ modo.i.utrũ qualitas legati ad expenſas ſufficiat uel nõ. Ita exponebat Ja. dera.? Pe. Mõ ergo caſu iſtũ ut dixi in ſummario. ¶ Hec.l.facit ad multa.pᷣ aliqa dʒ cũ aliquo moꝛari ⁊ ſub hac cõditiõe fuit ſibi relictũ annuũ legatũ uxoꝛ ſua nõ vult ut ſtet mecũ ſed ſecũ an debeat habe⸗ re ullud legatũ.Et pᷣ videt ꝙ ſic cũ nõ ſtet ꝑ eu ut.õ.in pn.huiꝰ l. c. l.labeo ſcripſit. S. de õhẽ. emp.x.l.ſi titi ſtatuas.j.de con di.⁊ demõ.q̃.ll.dicũt ꝙ ſiꝗs per tertiũ iuſte ĩpedit᷑ cõditio ha bel pꝛo ĩpleta.Põc.nr̃i dicũt ꝙ in die moꝛet cũ eo cũ quo dʒ ⁊ de nocte cũ uxoꝛe ſua ⁊ ei debitũ reddat.ar.j.de ope.libᷣto. l.medicus.x.l.ſi cũ patronin ſi. x.l.pe.in fi.e.ti. Sʒ ſi eſſet ca ſus in ꝗ cũ ea in die haberet moꝛari.puta in caſu infirmitatis ⁊ ſic heret neceſſe moꝛari cũ ea.ut.l.ſi cũ dotẽ.s.ſinautẽ in ſe/ niſſimo. S. ſo. ma. tũc putarẽ ꝙ deberet hẽe legatũ ⁊ ꝙ cõditio hẽtur. pꝛo ĩpleta. ut in.l.õ. allegat.¶ Scdo qᷓro an uxoꝛ te/ nealſeq virũ ꝑegrinatẽ. Hac qonẽ foꝛmat Ci. C. de oꝑ. li.l.li bert.? Dui.de cu. ſoꝛmat.ff. de offi. ꝓcõſu.l.obſuare. S. ꝓſ ciſci.⁊ ipi detminãt ꝙ ſi vir ĩcipiat ꝑegrinari ꝑx mũdu nõ teneĩ virũ ſeq.ar. huiꝰ. l.x.l.ꝙ niſi.5.j.j. de op.lib.niſi tpe q ipſa du xit eũ in virũ cõditionẽ ſuã ſciebat.tũc enĩ videi in eũ cum illis õditionibus cõſenſiſſe cõſiderata q̃litate ꝑſone.ut.l.plenum 5S. eqtij.õ.de uſu ⁊ ha.⁊.C. de ſpõ.l.ſ.circa mediũ.x l. pmit⸗ tẽdõ.S.penul.de iure doꝶ. S eẽt qᷓdã pegrinatio modica ⁊T honeſta tũc tenet ipſa virũ ſeg.argu.hui.l.⁊ gl.ẽ ex de con iug.lepꝛo.c.j.¶Lertio ĩduci in argu.an aduocat teneaĩ ſe⸗ De annu. legaß.⸗ foꝛũ ſi alibi cauſa mutata . De quo ?t gl.in.l.ſʒ ⁊ he.S.nõ olũ.S. de pcu. ¶Quarto inducit i. hũc finẽ ꝙ ſideles ĩpe rij nõ tenentur ſeq imperatoꝛem ſi fructus feudlad impẽſas itineris nõ ſufficiũt ut hicĩ f. Et pꝛo hoc qð nõ.x. coll. de pa. iu.ſfir.c.fi. ¶ Vltĩo tex.iſte ſacit ad aliud ſi aligs dʒ moꝛari cũ aliq qd dʒ facere in domo dʒ ne oꝑari.Pe quo dixi.j.de ali. ⁊ ci.le.l.gaio.S.ñ.tene mẽtiiſta. l auoꝛe alimentoꝛũ va/ Icui annnuum. et legatũ incertũ. h. d. — ¶ Op. de.l. cñ poſt. S. gener de iure dot. So. ſpale ẽ fauoꝛe alimẽtoꝝ.ſimile ĩ cetis pijs cauſis.ut dicà in.d.S.ge ner. el in legato ad viã reſiciend.ut.l.ꝗqdã.S.de le.ij.Zilij dicunt ſpetiale ẽ in legato annuo.ſecin legato ſimplici.lacc ſo.nõ hʒ rõnẽ ĩ ſe niſ poneres ꝙ annuũ legatũ ſemp eẽt factũ in cauſa alimẽtoꝛũ qdð nõ ẽ uerũ.ut nõ.j.e.l.codicillł.imo dʒ di ſtingui.an relinqtur ꝑſone pauꝑi aut diuiti.ut nõ.in.i.cũ hi. S. ſi in annos.S.de tranſac.q̃re teneas pmã ſolutionẽ ꝙ ſue/ rit legatũ in cauſa alimẽtoꝛũ qꝛ exp̃ſſe dixit uel ex ꝑſona lega/ tarii tacite pᷣuumat.¶ Quero qd iↄctibꝰ.an ualeat pꝛomiſſio icerta. Gl. diẽ ⁊ bene ꝙ nõ. ut.d.S.gener. ⁊.l.triticu.⁊.l.ſi ſti pulatus.j.de uerbo.obliga.qð ĩtellige niſi ex aliq declaretur. ut. d. l1. triticũ. uel niſi fiat ex cauſis fauoꝛabilibꝰ.ut in dote ⁊ ĩ via reſiciẽda ⁊ ſimilibꝰ.ut.l.j.t ibi nõ.C.de doj.ꝓmil.⁊ in.d. l. cũ poſt. §. gener. — . Am ui. Si dilatio ponit gratia legatarij dis.hoc dicit iſta.l.Piſtigui ergo cui gratia tẽpus ſit appoſñtũ. Hic dẽ qñ ſoluii cne ad ſi nõ ꝑdidit.Di cit gl.ꝙ ſolutiõe liberat᷑ ⁊ bene ut in gl.patet.¶ Itẽ qro ꝗd in dubio. Nicit gl. ꝙ in dubio pᷣſumit tpᷣs appoſitũ gratia debi toꝛis ut nõ.j.ðe vbo.obliga.l.ꝗ rome in ñ.gl.magne.¶ Vl/⸗ timo Di. ĩqucit ad.q.an emphitheota poſſit ſoluere pẽſioneʒ pꝛo plurib annis futuris. Nidet᷑ ꝙ ſic ꝑ.l.ſtatuliberis.S. ſil/ chus de ſtatulibe.ᷣſed ibi eſt ſpetiale fauoꝛe libertatis.ita dicit ai cer. pe.l.qdã eſtimauerũt. Sed Ci.C. de iure emphi. ij. in fi. dicit ꝙ dñs pꝛo futuro tꝑe nõ cogi recipe. Rõe ꝗa articularis ſolutio affert dño plus de cõmodo.q; ꝑ particu/ arẽ ſolutionẽ ius dñi facilius ꝓbabit. ut.l.ſi certis annis.C. de pac.ubinõ.ꝑ Ci.qꝛ lʒ ex ſolutione annua debitũ p:eſuma tur nõ eẽt idẽ ſi ſeret vna ſolutio pꝛo decẽ annis uei pluribus. Et iſtud videtur eẽ uerius.Lamẽ poſſumus dicẽ ⁊ determia re iſtã qõnẽ ꝑ ea q̃ notãtur in.l.quirome.in pnci.j.de uerbo. obli.na cũ hic tẽpus apponat᷑ gratia creditoꝛis.i.dñi ut facili us pbet ius ſuũ.⁊ gratia rei ut habeat dilationẽ.tũc ſi vult ſol uere pꝛo futuro tꝑe cũ omniiĩtereſſe creditoꝛis.i.domini bene audit.ut.l.ꝗ rome in pn.nõ.nã poterit ſoluere faciẽdo domi/ no inſtrumẽtũ in quo ipſũ in dñm recognoſcat pꝛo tãto tẽpo/ re.¶ Quero ꝗd ecõtra ſi emphitheota nõ vult ſoluere totaʒ pẽſionẽ ſimul ſʒ particularit᷑ an poſſit. Nidet᷑ ꝙ nõ ut.l.tutoꝛ §. lutiꝰ. S. de uſuris.⁊.l.plane.S.ſami.her.ſed in ↄꝛiũ eſt.l.pla cuit. C. de colla.fũ.pa.li.xj.ubi põt ſoluẽ particulariter.dum tamẽ in trib ſolutionib cõpleat ſolutioneʒ vnius anni. Nel potes dicẽ ꝙ ille caſus ẽ ſpetialis.ut nõ.ꝑ gl.s.ſi cer.pe.l.qui dã eſtimauerũt.⁊ ſic particulariter nõ pot Auckt. . YV egatũ annu Eruns poſt vecem n aleti ſe uo a dño debei tꝑe ſeruitutis ⁊ libertatis.h.d. Nicit hie ꝙ interim cogii pꝛeſtare alimenta. Cõtra.C. de leg.l.ᷣuꝰ. Gl.buius timoꝛe itelligit duobus modis.pᷣ ꝙ cogũ officio iu⸗ dicis qdð eſt ſpetiale fauoꝛe alimẽtoꝛũ ut.l.ſeruos.j.de alimen. ⁊ ciba.lega.⁊.l.ſi in metallũ de his q pꝛo nõ ſcript.Et hec eſt ueriſſima lec. Alio mõ intelligit.j.de uerbo.obliga.l.huiuſmo di.c.l.lecta in i. S.ſi cer. peta. Ault dicere ꝙ ſeruus exiſtens ſeruus nõ aget ð dñʒ ut in ↄꝛijs. Sʒ poſtea factus liber agit etiã pꝛo pꝛeterito tꝑe.ut.l.huiuſmodi de uer.obli.⁊.l.lecta ſi cer.peta. Hec ſo.non placet qꝛ tex.dicit interim ⁊ ſic agit dũ ẽ ſeruus.q̃re teneo pmã ſol.Ded ſcða lec.eẽt uera inſe ponẽ/ do legatũ annuũ eẽ factũ in cauſa alimẽtoꝛũ qð in dubio pꝛe ſumit cum ſeruus nil habet. Sed ſi poneremus legatũ eſſe fa ctum in aliam cauſam qᷓ in cauſam alimentoꝛũ tũc cũ legatũ annuũ quolibet anno cedat ⁊ tempoꝛe quo eẽt ſeruus reperi/ retur non capax nõ ualeret.ut..e.l.cum in annos.niſi pone remus ſic legatum eẽ factũ ꝙ uoluerit teſtatoꝛ differre in tem pus libertatis.ut.d.l.huiuſmodi.⁊.l.lecta in ſi.S.ſi cer.peta. AQuero an ſeruus poſſit conſtituere pꝛocuratoꝛem ad pe/ tendum iſtud legatũ. Oixi.j.de alimẽ. ⁊ ci.le.l.ſeruos.⁊ ẽ ca/⸗ ſus.ð.de pꝛocura.l.ſeruũ quoq; in pꝛin.⁊ hanc queſtionẽ vi⸗ di de facto in quodã monacho. 4 nõ põt ſolui ante.ſec ſi gra here⸗ ,R De annu. legaj N ta Legatum donee nu⸗ Egatum eſt ita. elligi annuum hoc dicit iſta. l. COp. ꝙ debeatitelligi in dubio qo ẽ minimũ.ut.l.apud iul.S.ſeio.S.de le.j.⁊.l.ſi ita.e.ti.⁊ ſic ſit vnũ legatũ nõ p ura. Huius timoꝛe dicũt qdã ꝙ vnũ legatũ . ⁊ qð diẽ ꝙ debet ſingul annij exponit.i.aliqd qtitat. Iſta opi. z iſtũ tex. dicit eni id legatũ ⁊c.nõ dicit aliqd ulli legati nec dic ſolui ſz deberi. Quare dic ꝙ boc eſt ſpale fauoꝛe dot idẽ eẽt fauoꝛe alimẽtoꝛũ uel in aliãſcauſã ſimilẽ ut dixi.S.eo. l. ſicui annuũ.⁊ ꝑ hoc habeat pꝑinguioꝛẽ dotẽ ⁊ faciliuj nubet p.l.j.sẽ.ſolu.ma.¶ Quero ꝗd in ↄctibus ⁊ in alijs diſpoſitio nibus. Nidet᷑ ꝙ idẽ. vnde no ſit hoc ſpetiale.ut.l.ſi cũ in an/ nos..qui.mo.uſuſruc.amit.⁊ videt᷑ tex.in.l.pe.s.de excu. tu. c.l.eũ q.S.ꝗ ita.j.de uer.obli. NPe.videtur dicere ꝙ aliud ſit in Zctibus ⁊ ita pertranſit. Ego dicerẽ ſic quãdoq; in obli gatie uenit aliqd qð habet cauſaʒ ſucceſſius ut uſuſruct tu tela ⁊ ſimilia. ? iſto caſu fateoꝛ ꝙ dictio qad donec ⁊ ſimilia hʒ vim cuiuſdã repetitionis.ut.l.ſicui annuũ in pn.⁊.l.pe.S. de excu.tu. Si nero uenit in obligatiõe illud quod habet cau ſam momẽtaneã.tũc ĩtelligo Fneglicke⸗ ꝙ nõ videtur facta re Petitio de annna pꝛeſtatione ſʒ ulius quatitatis quolibet an/ no aliqd ſoluet ui hicſʒ ynã lec.x hoc ꝑ rõnẽ.q; in dubio tpᷣʒ debem intelligere appoſitũ gratia dehitoꝛis.ui.l.eũ qui.S.e. Pn aSarige debem inſpicere qð ẽ minimum ut. S.dixi. on ob. l. eũ qui ita. S.qui ita.qꝛ debemus intelligere ꝙ fuit expꝛeſſũ in ſtipulatiõc aliquod annuũ uel mẽſtruũ ut ibi no. als ſecus ut ibi dixi. — materiã pleniſſime examinaui in.l.inter ſtipulantẽ. S. ſacram I. de uer. ob. v Ci. ponit in.l.ſiqs argẽtũ.C. de dona. Tetigi I. de ali. ⁊ ci. le.l.lutius. IIi& Petitio legati diuiſi ꝑ tempoꝛa c dicillis. ner ation⸗ gratia tranſmitti Atur ad heredẽ. ⁊ adiectio tẽpoꝛis in dubio non refert ad tempus etatis.h.d.¶ Op.annuũ legatum finitur moꝛte legatarij ut.S.e.l.in ſanguos Sorbl loquitur de legato an / uero de legato relicto cũ pꝛefinitiõe nuo relicto ſimpliciter. 1 certi tẽpoꝛis.vnde non ſunt plura legata ſeq vnũ diuiſuʒ per tempoꝛa. ¶ Scðdo op.legatũ annuũ in dubio videi intelligi in cauſa alimentoꝛũ ut.l.ſicui annuũ.S.e.ergo moꝛte ſinitur. ut. l. ſi cum pꝛeñnitione in pꝛin.j.quado dirce läcio⸗, fi. e. ti. t. l.iij.j.de cõ.⁊ de.⁊.l.cũ hi.S.modũ.S.de trãſac.Gl. ſol. optime illud eſt uerũ qñ relinquit᷑ panperi.ſʒ hic relinqbat a paupꝑe diuiti. quo caſu nõ pᷣſumit᷑ in cauſa alimẽtoꝛũ.ut nõ. in.l.cũ hi. S.ſi in annos.S.de tranſac. * Sticho MNudo miniſtro recuſante legatũ recipere le⸗- νtarius pöt petere ante diẽ. h. d. T eſt bonꝰ caſus. ¶ Op.⁊ videtur ꝙ nõ cõpetit cũ effectu ante diẽ.ut.j. de cõdi.⁊ de.l.j. So.hᷣ dies fuit appoſita fauoꝛe legatarij.in contrarijs ſecus. ¶ Op. de.l.firmio.S.ſfi.j.quando di.le.ce. So. intellige ꝙ hic debebat tenere ĩ depoſito ita ꝙ inde nul lum cõmodũ ſentiret.¶ Vltimo op.quo ad pꝛopoſitũ lʒ iſta ſempꝛonia repudiet ⁊ hereditatẽ nõ adijt poteſt retinere pecu niã tanq; miniſter.quoniã ille ꝗ nõ eſt heres poteſt eſſe mini/ „☚ ſter. ut.l. alimenta in pn. . de ali. ⁊ ci.le. cũ ſi. So.quãdocũq heres inſtitutus efficitur miniſter vł executoꝛ teſtamenti. ſi re udiat hereditatẽ nõ põt retinere officiũ executiõis.caſus eſt ic T. ..de deics.1.uctus⸗ uoctene mẽti. . 4 Legato incepto per moꝛtẽ tia herede.cSeriho li⸗ ſibi in⸗ Aiunctũ extinguitur quo ad oẽs. h. d.⁊ cõcoꝛdat.j.de ali. ⁊ ci. le.l.ſtichus. S.j. ¶ Op.imo vigerur clegatt deficiẽs remaneat apud heredẽ cũ ſuo onere.ut.C.de cadu.tol.S.pꝛo ſcðᷣo..S.in nouiſſimo.x.j.ti.j.⁊.l.ſi ab eo. So.h̊ legatũ cepit in perſonã legatarij ⁊ finitũ eſt 'm legati naturã ⁊ uolũtatem defuncti.ſed in cõtrarijs nunꝙ; legatũ cepit uere ⁊ eſt ſinitum circa cogitationẽ ⁊ uoluntatẽ eſmctt. maralt he ſel 5 Legato generali per ſpetia/ Cimarco. e derggal qñ 1 ſimplicit non ob eãdẽ cauſam.h.d.tex.ibi neqd hij deſijt. per hec uerba videt᷑ legari quod pᷣſtabat in vita.ar.j.ti.j.l.ſẽpꝛo/ nio.S.fi. ¶ Op.j.de adi.le.l.alimẽta.S.baſilice.⁊.l.ſtichu in Sn. So. illud apparet eẽ ex expꝛeſſa uoluntate deſũcti.ita di cit gl. ſed ueritatẽ nõ continet.q; ibi uoluntas deſũcti nõ erat expꝛeſſa. Quare dic ſm DHi. ꝙ ibirelinquebat ob eãdẽ cau/ ſan unge enaiti etiẽ derogat. hic uero relinquebat ſim (Aini Quod deficit in fructu vnius anni ſupplet᷑ ex ſru — II. ibus ſequẽtiũ annoꝛũ in annuo legato. h. d. häc Jel m Pe Ploquiturin legato reiterabili.ibiloq/ tur in legato alimentoꝛũ qdð nõ ẽ reiterabile ⁊ ſatis in idẽ reci dit cũ dicto Di.⁊ placet dicta ſo.pꝛo qua ẽ.l.dñs.S.ſfi.de vſu fru. ¶ Op. de.l. doli clauſula. x.l.ſtipulatiões cõmodiſſimũ. j. de uer. obli. ubi clauſula generali ad ſpeciñcata nõ refertur So. dicit Me.in.l.doli clauſula.⁊ Ci.refert in.l.cuʒ queſtio in fi. C. de lega.qꝛ ibiloqtur qñ pᷣceſſit diſpoſitio general ⁊ ſeg tur ſpetialis.ſecus ecõtra.ſi pꝛecedit diſpoſitio ſpetialis ⁊ ſeq/ tur generalis.⁊ ꝑ hoc ſoluit.q.illã.Si teſtatoꝛ legat cappam fratribus ⁊ pꝛioꝛi bibliã.Cõtra hoc videtur tex.j.de pec.le.l. ſeruo. Dicã de hoc ĩ.l.qſitũ.S.pe.de fun.ĩſtruc. * titie Siteſtatoꝛ religt ad pondus qð p̃ſtat utio titi numerũ ad põdus tñ ualet legatuzʒ h. d. Rõ dubitadi colligit ex ſũmario ut.S.vidiſtis.facit ad hoc.l.que extrinſec in ſi.j.de uer.ob. —☛ ctũ fauoꝛe nilioꝛũ. pic uero nõ fuit factũ ꝓpter matris utilita tẽ ⁊ hec uera. C Op.quãdo cõditio mixta deſicit.deſicit reli ctũ.ut.l.j. C. de inſti.⁊ ſubſti.x.l.in teſtõ.j.de con.⁊ de. So. hoc ſpetiale fauoꝛe alimentoꝝ.ita dicit gl.⁊ bene.ꝗcqd dicat Pe. ⁊ dic ut dixiin.l.illis libertis.j.de cõ.⁊ de. — titi 4 elictũ ſacerdoti uel miniſtris eccleſie ipſi ec/ R*cleſie videt᷑ eẽ relictũ.h.d. Nicitur hic ꝙ legan do ſacerdoti videt᷑ legare eccleſie an ſit ueruʒ indiſtincte. DPic ut dixi.j.de re.du.l.ciuibꝰ.¶ Quero quid ſi aliꝗs reliqt fuo uel filio alieno.an videt᷑ relictũ cõtẽplatione patris uel domi⸗ ni. Hic videt᷑ ꝙ ſic.qdð dic ut dixiĩ.l.lio.j.de dona.cau.moꝛ. ⁊T hoc nõ.in.l..C.de uſufru.¶ Quero cũ decretaliᷣ dicat ꝙ fratres minoꝛes hereditati totaliter ſint incapaces ⁊ ipſi faci unt inſtitui guardianũ ſeu cuſtodẽ eccleſie uel altare an uale/ at. Nicit h ꝙ miniſteriũ ẽ deſignatũ tẽplo ſʒ tẽplũ iſtoꝝ non ẽ capax.ergo ⁊c̃. In ↄꝛiũ q; iſta ĩterpᷣtatio ꝙ videat᷑ relictũ tem plo ẽ iõ q; ẽ fauoꝛabilis.ſ̊ ſi ex iſta ĩterpꝛetatiõe diſpoſitio ſie ret nulla nõ eſt flenda.iĩmo videt᷑ relictũ ipſi nõ tẽplo.ut.l.quo tiens.j.de re.du.de hoc dixi in pᷣmo libꝛo minoꝛicarũ.¶ timo iſte tex. videt᷑ eẽ Z ea qᷓ dixi in.l.legatũ.S.e.ubi videt᷑ ꝙ nõ debeat ĩtelligi annuũ niñ in certis caſibꝰ.ſʒ rñde ꝙ h̊ dʒ in telligi annuũ.qꝛ ẽ caſus fauoꝛabilis.q;ꝛ ad pias cauſas. Item d hic perpetuo an debeatitelligi in ſecula ſeculoꝛum uel uſq; ad centũ annos.Gl.videt᷑ uelle ꝙ perpetuo.⁊ poſtea allegat ll. que faciunt ꝙ uſq; ad centũ annos duret ſicut in uſufructu. dicã.j.e.l.pe.pleni ui anſnhuet terig⸗Seſtormm⸗ — Alienatio hereditatis nõ ex 5 berto ſuo.ieloa pꝛeſtãdum ex A⸗ ditu certe rei.h.d. liberto: Legatarius onere extrinſeco grauatus ?nõ defalcat ð̊ legatariũ lʒ ſibi ſuerit defal catũ.h.d. ¶ Op.ergo ⁊ videt᷑ ꝙ legatari detrahat ſalcidiazx ʒ ſideicõmiſſariũ ut.l.penales in fi.j.ad.l.fal. So. hic legata/ riꝰ fuit grauat dare aliqd extrinſecũ.q;ꝛ füdus cũ fuit legatus fuit grauat in. x. ſz in vꝛijs fuit grauat onere itrinſeco. q; de bet dare partẽ ei qð ſibi fuit relictũ.de quo plene dic per glo. j. de cõdi.⁊ de.l.plautiꝰ.⁊.l.facta..titius.j.ad tre. ⁊ in. l. cʒ er AAYA xuoluntate deſfuncti . ilium cx dodrate. cnoᷓ iure fideicom/ miſſi ꝑcipitur ex uolũtate defũcti in ſideicõmiſſũ deducitur ⁊ fruct pcepti iudicio teſtatoꝛis.h.d.⁊ ẽ notabil caſus. Nota wꝓillud qdð ꝗs hʒ iure fideicõmiſſi uenit in reſtitutionẽ trebel. Dedo nõ q illud qð ꝗs ſibi deducit iure falcidie cõputat᷑ in farta ſibi debet reſtitui. Lertio nõ ꝙ fruct pcepti iudicio te atoꝛis ueniũt in reſtitutionẽ qñ dilatio fuit appoſita fauoꝛe fideicõmiſſarij. ¶ Op.⁊ videt ꝙ fideicõmiſſũ vniuerſale non neniat in reſtitutionẽ. ut.S.ti.j.l.ſi titius. So.ibi pᷣ rogauit ⁊ poſtea ſideicõmiſſũ reliqt.h̊ͥ econuerſo.ut nõ.in.l.marcellus. S. qdã ·j. ad tre.⁊.l.cũ viru. C. de fideicõ. ¶ Scðo op. h fuit rogat reſtituere poꝛtionẽ hẽdita.ergo id qð hʒ a iure ſidei/ cõmiſſi nõ uenit in ſideicõmiſſũ.ut.l.marcellus.S. qdam.j.ad tre. NPoſſem dicẽ ꝙ ibiloꝗtur in pᷣlega particularib qᷓ non veniũt ĩ fideicõmiſſi reſtitutionẽ. ut.j.ad trebel.l.poſtulate. vo logqtur ĩ ſideicõmiſſo vniuerſali qð hʒ viʒ hẽditaſ..ut.l.ſi ſi li.S.qdð cũ eo.⁊ iõ uenit ĩ reſtitutionẽ. Hec ſo.ẽ ð caſũ.d.l.ſi ti ti in fi.S.ti.jiubi appellatiõe hẽdita᷑ nõ cõtinet ſideicõmiſſũ vle. dic ꝙ h ẽ iſtud ꝓpt pſũpt uolũtatẽ defũctiꝗ rogabat no uer cã de reſtituẽdo milio ſuo.vñ vᷣbũ hẽdita ſimplicit platũ in talee tota hẽditate.⁊ ſic de eo qð uxoꝛ cepitiure ſideicõ/ lcũ als totã hereditatem nõ hẽret.Als aũt aphenztiolte editatis . Si conditio deſiciat per moꝛtẽ eius in a Nnua. t erſonã confertur non extinguii N — be Wlegatũ.h.d. ¶ Op.S.e.l. ſeio. So.ibilegatũ fuit fa- — 0. — — — — bẽditatis nõ ↄtinet᷑ tale fideicõmiſſũ.ut.ðS.ti.j.l.ſi titius in ſi. Intellige ergo.l.noſtrã tm h̊ caſu qñ exne rogatuos reſtituẽ partẽ hẽditai filio qᷓ caſu itelligo partẽ hereditatis id qð capi tur iure ſideicõmiſſi.ſʒ ſi eẽnt duo ſilij inuicẽ rogati tũc app latiõe hẽditat᷑ nõ cõtinet᷑ ſdeicõmiſſũ q; ẽ par fauoꝛ utriuſq; ut. S.ti.j.l.ſutitiꝰ.Sʒ ẽ recurrẽdũ ad diſtinctionẽ.l.cũ virũ.C. de ſideicõ.x.l.marcellus.S.qdã.j.ad trebel.ubi plene dicam ¶ Quero rogat ẽ ſiliꝰ ꝙ ſi deceſſerit ſine liberis medietateʒ hẽditat reſtituat ſilie ſue.aliã medietatẽ pauꝑib.iſta ſilia egit ad ſupplemẽtũ.utrũ id qdð aduocauit agẽdo ad ſupplementũ ↄtra uolũtatẽ deſũcti cõputet᷑ ĩ eã partẽ q ſibi dʒ reſtitui. Di/ co ꝙ caſus ẽ h ꝙ ſic ⁊ ẽualde notadũ. Nec ob.ſi dicis ꝙ loꝗ tur in falcidia.qꝛ ↄ uolũtatẽ defũcti aduocat.ſec putarẽ ſi fm uoluntatẽ deſuncti aduocaret. qꝛ ceſſat rõ hui.l. ¶ Lutins Silegatari'nõ ĩplet modũ a teſtatoꝛe adie/ ctũ legatũ ſibi ſolutũ reuocat.h.d.¶ p.⁊ videt᷑ ꝙ lʒ nõ fiãt certamiĩa in ciuitate ꝙ pecunia debeat ↄuer ti in alios uſus ciuitatij ut.l.j.⁊.l.iiij...de admi.re.ad ciui.ꝑti. ⁊.·j.ti.j.l.legatũ.Ro.⁊ Hu.fatẽtur ↄꝛiũ.Hec gl.dicit ⁊ ẽ opi. Aʒo.qꝙ ille.ll.loquũtur q;ũ teſtatoꝛ ſimpliciter dixit.ſʒ h teſta/ toꝛ ꝓuidit expꝛeſſe ꝙ ſi hoc nõ ſieret ad ſuos hẽdes reuertere tur qð tene mẽti.Ex q̃ ſolutiõe habes ꝙ oẽs.ll.q̃ dicũt ꝙ pe/ cunia ad vnũ uſũ relicta poſſit cõuerti in aliũ uſũ ex auctoꝛita te ſuꝑioꝛis ſũt uere niſi teſtatoꝛ ꝓuideat ꝙ debeat fieri ⁊ il⸗ lo nõ facto ꝑueniat ad hẽdes qꝛ tũc nõ põt ſieri trãſmutatioĩ aliũ uſũ.¶ Altio inducit᷑ iſta.l.in ar.ad.q.ſi ciuitas exegit de bitoꝛes alicuiꝰexpulſi de ciuitate an ſint liberati. HNic videtur tex.ꝙ ſic qð dic ut nõ.ꝑ Di.in.l.creditoꝛ in pn.j.de ſol.⁊ ibi plene dixi Miniſter elect ad diſtribuẽduʒ ſatiſdare Largius. dʒ niſi pauꝑ ſiat teſtatoꝛe ignoꝛãte.h. d. ⁊ ẽ ſingularis caſus. Mõ tex.in ſi.ibi niſi viuente teſtatoꝛe. Pꝛimo nõ ꝙ executoꝛ teſtamẽtarius nõ dʒ ſatiſdare.qð dic plene.ut.l.diuꝰ.j.ſicui pluſq; per.l.fal.¶ Secũdo nõ di/ ſtinctionẽ q ſit hic.q diſtinctio facit ad.q.de pcuratoꝛe ꝗ poſt mãdatũ ẽ effectꝰ pauꝑ ꝙ eoipſo eſt reuocatꝰ ut nõ.ꝑ RBi.j.de ſol.l.ſ’ cũ coꝛneliꝰ in ſi.¶ AQuerit gl. h loqtur qñ viuẽte teſta/ toꝛe ẽ effectꝰnõ ſoluendo.ſed quid ſi poſt moꝛtẽ.Nicit gl.idẽ 7 multo magis. „ inita cauſa dilationis dʒ ceſſare Hater duos. Finita cauſa di Dl,uel alirer. Diſ poſitio collata ĩ tps q tutela finit pubertate ſoꝛtit effectũ etiã ſi tutela ſiniat moꝛte.h.d.⁊ ẽ ſubtil caſus.¶ Op.ex gl.dẽ h ꝙ videt q̃ſ cũ tutoꝛe locutꝰ. Cõtra in dubio nõ pꝛeſumit ꝑſona extriniecꝰ.ut.l.ſi ita ſtipulat.S.griſogonꝰ.j.de v.ob. Iteʒ in dubio id qð agit videt agi noĩe ꝓpꝛio.ut.l.⁊ magis.j.de ſol.ſʒ H dẽ ↄꝛiũ ergo male.dicit eni ꝙ in dubio q̃ſi cũ tutoꝛe v agi. Pꝛedicta ſũt uera niſi ex q̃litate rei ſuꝑ q̃ it diſpoſitio ſeu ex diſpoſitionis q̃litate aliud ꝑpẽdat.hoc ꝓbat᷑ in.l.poſt moꝛtẽ. S.qñ ex fac.tu.⁊ de admi.iu.l.cũ poſt.s.j.ita in ꝓpoſito teſta toꝛ loq̃bat᷑ ſuꝑ reb pupilli ⁊ diſpoſñitionẽ ſuã retulit tm ĩfra tẽ poꝛa pupillaris etat ⁊ loqᷓbat᷑ c ſucceſſoꝛe ſeu fratre gerat tu toꝛ ſiduciari.nã ex his patet ꝙ cũ q̃n tutoꝛe eſt locut. Nicii h ꝙ ptinꝰ dʒ reſtitui.Cotra imo dʒ expectari tantũ tp̃s ꝙ ad pubertatem ꝑueniat.ut.l.ex his.C.q di.le.ce.⁊ qdð nõ.j.ad tre.l. ſe ſaturninꝰ. So.dñi ↄꝛia loquũtur qñ tpᷣs eẽt adiectũ fa grauati.hᷣ vo tpᷣs erat adiectũ gra honoꝛati.hoc ẽ in ius ratris minoꝛis.hec ſol.nõ ẽ uera.qꝛ eti hic gra fratris maio ris.q; ĩteriʒ debebat ꝑciꝑe fruct.iõ dʒ expectari tp̃s pubtaiʒ ⁊ ꝓ hoc videt᷑ tex.in.l.ſrmio.S.j.j.q di.le.ce.So.h teſtatoꝛ videi ſe retuliſſe ad tps ꝗᷣ tutela ſiniet.iõ nõ refert ſiniaĩ moꝛte nel tpis curſu. ſile i. l.mulier.j. ad tre. x.l.iij.in pn. C. de iſti.⁊ ſubſti. Ael alit lõga dꝛia ẽ an pᷣ legatũ relinqᷓtur alicui ⁊ po/ ſtea ali aſſumat᷑ executoꝛ.tũc eni uere executoꝛ ẽ.lʒ aliqð com modũ eiuſdẽ remuneratiõis ſentire debeat.iõ ad hẽdẽ nõ trã ſit. caſus ẽ h x.l.a filia.S.fi.j.ad tre.Si vo legatũ cõfert in ali⸗ quẽ pncipalr ⁊ ẽ rogai de reſtituẽdo alteri in tẽpus certe eta tis cui illud idẽ pᷣ nõ legauerat.tũc loqtur.l.ex his.j.q di.le. ce.⁊ qd nõ.i...ſeius ſaturninꝰ.x.d.l.firmio.S.j.j.q di.le.ce.⁊ iſta ſo.ẽ magis general ꝙ; pcedẽs. ¶ Op.dẽ hᷣꝙ frater ma⸗ ioꝛ interiʒ lucrat᷑ fruct.Cotra de.l.ſiita. S. pegaſus.S.de le. ij. x. l.ĩ fideicõmiſſo.. npollidi S. veuſr. So hor iõ. quia teſtatoꝛ expᷣſſe uoluit ipſu lucrari redditꝰ.¶ Querit gl.quid ſi frat iſte nõ eẽt tutoꝛ.an iſta.l.pẽret locũ. Rog.per elegãtia ba dicit ꝙ ſic.qʒ puto uerũ.⁊ hoc mõ.:.iſta pot itelligi ⁊ qd dicit in tex.q̃ſi cũ tutoꝛe.expone.i.q̃ tutoꝛe ſeu defenſoꝛe.nõ ꝙ eẽt tutoꝛ.⁊ hoc innuitlĩ̃a qſ h poſita qᷓẽ nõ ipꝛopꝛietatis. Altio nõ iſtũ tex.Fm intellectũ ꝙ ſinita cauſa dilatiõis ſini bis Fuitutes in pᷣdio alieno.ut.l.uti frui.in ſi.S. De uſuſfru. legs. tur dilatio. .Facit ad id qð dixi in.l.a filia.S.ñi.j.ad tre.⁊ in.l. ſiꝗs ita.S.de acꝗ.here. S MGU 2I; ufficit anni initiũ eẽ ceptum. D Ilie mee. hoc dicit. Habes ſimile. S. e.l.a 2 Legatũ relictũ in diẽ rei/ im quidam.c Pu⸗ intelligit᷑ eẽ annu m ⁊ ppetuũ.h.ð.⁊ ẽ mirabił.l.¶ QAuero deq̃ die itelligat᷑. Gl.itelligit de die natali.i.natiuitaſ.vl de die natali i.die moꝛꝭ.q; tũc naſcuntur ad gliaʒ.Sʒ Fᷣm hoc qꝗᷓro de tali qõne qda iuſſit ꝙ die moꝛtis ſue debeat ſieri vna ſeptima ban dita.debebit ne ſieri quolibet anno. Hic videt᷑ caſus ꝙ ſic ĩtel ligẽdo de die moꝛiſ. De.tñ dicit Zꝛiũ.qꝛ ĩtelligit hãc.l.qũ eſt dies reiterabilis ppꝛie.ſʒ in qõne ꝓpoſita nõ ẽ ꝓpꝛie dies reite rabił.qꝛ dies moꝛt ꝓpꝛie ẽ vna tm ⁊ illa dies q ẽ reuoluto an/ no nõ ẽ illa ꝓpꝛie.ſʒ ẽ tota quota ſuit dies moꝛb.⁊ in dubio de bemſtare ppꝛie ſignificatiõi.ut.l.nõ alit.S.de le.iij.⁊c B puto uerũ.¶ Itẽ qro teſtatoꝛ reliꝗt fratrib minoꝛib in feſto ſãcti frãciſei vnã pietãtiã. Nidet᷑ ꝙ oĩ anno debeat fieri iſta pietan tia p iſtũ tex.lʒ nõ dicat᷑ qlibet anno.⁊ Gui.de ſuʒa.tenebat iſtud. Ego vo ſalua ueritate ĩtelligerẽ ꝙ deberet pᷣſtari tm̃ ſe⸗/ mel. caſus ẽ in.l.eũ ꝗ calẽ.j.de vbo.ob.⁊.l.boue.S.hoc ſᷣmo/ ne.j.de v. ſig. facit. S.de le.ij.l.cũ pater.S.pẽ circa fi.F. Ad.l. iſtã rñdeo ꝙ iperatoꝛ iſtã interpᷣtationẽ fecit ex qlitate ꝑſone relinquẽtis ⁊ ei cui relinqbat.iuſſit enĩ dari decurionibꝰ ⁊ ſic ex q̃litate pꝑſone pᷣumit ꝙ noluerit dari ſemel tm̃.ar.l.ſʒ ⁊ ſi ſu ſcepit.S.j.S.de iudi.ſʒ in qõne ppoſita qñ relingꝗtur fratribus minoꝛibꝰ uel alijs religioſis pcipue mẽdicãtibꝰ.certe pꝛo ſatiſ datiõe habebũt vnã pietãtiã ⁊ ita intelligem hic.ſi decurioni bus eẽt relicta magna quãtitas.qꝛ ſemel tm debetur qꝛ ceſſat illudviſimile exquo ĩperatoꝛ reſcripſit. ita intalig hãac.l. . ãtũ ẽ dicẽ ꝑ q̃drienniũ q;tum Am erat. ingulis arngocade rõne tan tũ ẽ dicẽ ꝑ annũ quãtũ ſingulis annis.h.d.⁊ ẽ mira/ bilis.l. Dẽ ꝙ perꝑetuã pẽſitationẽ.q̃ro utrũ ſiniat cẽtũ an/ nis ſicut uſuſfruct. QAuida dicũt ꝙ ſic.Alij ꝙ nõ.ut in gl.pa tet.Quid ſit notũ ſeu notoꝛiũ dica.j.ti.j.l.ſi uſufructus. BDeuſufructu legato. NRubꝛica. ¶ Mictũ eſt. S. ti. ꝓximo.l.in ſingulos.ꝙ legatum uſufructꝰ eſt ſimile legato annuo.iõ poſt pᷣcedẽtẽ titulum ponitur iſte ti tulus.Querit glo.in quo differt iſte titulus a ti.de uſufructu. Ruñde ut in glo. patet. Ec uſus VAſufruct ſeruitutis real nõ — R HOvpõt legari ut pꝛopꝛie p̃ſtet. ſz pᷣſtabit᷑ pꝛout põt.h.d.⁊ diuidi in tres partes. Pꝛimo ponit vnũ dictum. Scdo rñdet tacite obiectioni.Tertio ponit᷑ qdã ꝓuiſio circa pᷣdi a. ſcda ibi nec erit. tertia ibi ſʒ ĩcerti.⁊ gl.nr̃a ⁊ doc.qui ſcribunt hᷣ legũt.l.noſtrã in eo ꝗ hʒ buitutẽ realem in fudo alterius ⁊ legat uſufructũ illius ſuitutis. Nõ tex.ibi 8 ſeruit ⁊c. Itẽ nõ.tex.ibi q; id neq; in bonis.¶ Op.⁊ vi⸗ etꝙ Fuit uitu poſſit oſtitui.ut.s.de ſer.ru. pdi.l.iij.⁊.l.p quẽ locũ.S.cõia pᷣdi.l.ꝗ ꝑ certã.So.ille ꝗ hʒ ſuitutẽ nõ pot ↄſtituẽ uſufructũ uel aliã vᷣuitutẽ.ſʒ ꝗ hʒ fuduũ fuiẽtẽ põt cõce dere fuitutẽ tibi.nõ tñ ꝙ illa fuit ſit uitꝰ Fuitui ſʒ ẽ alia kuitꝰ habita a füdo nõ ab illa Fuitute. ¶ Op. dẽ H ꝙ fuitꝰ nõẽ ex bonis nec ex bona.Cõtra imo ſemꝑ ẽ ex bona-Rdehklur no i uſufruc. pe. So.expone nõ ẽ ex bona nia hoc ẽ ꝙ ipſa fuit ſit ꝓꝑꝛietas aliena. ʒ in re aliena füdet᷑ tñ nõ ẽ ppꝛietas alteriꝰ.¶ Op. ꝙ ſit in bonis.qꝛ id eſt in bonis cui habem actionẽ ⁊ exceptio/ nẽ.ut.l.rem in bonis.j.de acq.re.do.Hicit gl.nõ dẽ eẽ in bo nis duplici de cauſa.pᷣ qꝛ non põt alienariꝑ ſe ſine fundo nec poſſet alienari ei qno hẽret fũdu.ut iſti.de uitu.S.iõ aũt. ⁊.l. ſi in aliena.S.j.j.de uſuca. Itẽ alia rõne nõ dẽ eẽ in bonis.ꝗa ſicut manica ꝗ accedit ueſti dẽ nõ eẽ.qꝛ effecta ẽ acceſſio alteri us.ita fuit nõ dã eẽ in bonis.q; dĩ eẽ acceſſio alter. accedit eni pᷣdio.ut.l.eũ ꝗ.j.de uſuca.⁊.l.reruʒ mixtura.e.ti.tñ largo mõ ſumẽdo put ſumit in.lerẽ in bonis.bñ dẽ eẽ in bonis.NVi citur h ꝙ ᷣuitus fuitutis eẽ nõ põt.mõ q̃ro quõ ꝓbetur iſtud. Dicit gl. ꝙ ꝓbat argumẽtãdo a toto.ſic qꝛ fuit P ſe intellecta ĩ abſtracto nil ẽ nec hʒ aliquẽ fructũ ut.l.videam .8. de uſur. Itẽ ↄſiderãdo eã ꝓui ẽ in cõcreto.hoc ẽ in loco fuiẽtinõ põt cõſtitui fuitꝰ.qꝛ locus ſeruiẽs nõ ẽ in dñio ei ꝗ cõſtituit ſuitu tẽ. ita dicit gl. ¶ Querit Hi.ꝗd vult dicẽ AS dicit argumẽ tãdo a toto. Dicit Pi. argumẽtat᷑ a toto.ſ.integrali. NPe.ʒ. imo dʒ dicẽ argumẽtãdo a toto uli.ꝓbo hͥ argumẽtat᷑ negati ne. ſz c arguil a toto itegrali nõ ſegtur argunetum negatiue a èM Heuſuſru. lega fm logicos ergo ⁊ẽ.exẽplũ ſi dico nõẽ dom nõ ſequeretur er go nõ eſt paries lIzʒ ſeq̃tur affirmatiue.qꝛ ſi dico dom eſt bene Tacur ergo paries ẽ. Sʒ argumẽtũ a toto vniuerſali ſequitur nẽgatiuèe Iʒ nõ affirmatiue.exẽplũ ſi dico nõ ẽ animal.ſeqtur ergo nõ eſt hõ.ſʒ affirmatiue nõ ſeqtur.animal ẽ.ergo hõ eſt. Digete dñi nõ ẽ uerũ qð h̊ dicit He.qꝙ argumẽtatur a toto vli.qꝛ nullũ ẽ totũ vle.ĩmo ponimꝰ quada fuitutẽ indiuiduã quã ſiꝗs hbʒ nõ põt legare eiuſdẽ uitutis ſuitutẽ.ſicloqmur ĩ particulari accipiẽdo ſuitutẽ ꝓut ẽ in abſtracto uel ꝓut eſt in cõcreto.Quare dic ꝙ gl. vult dicẽ argumẽtatur a toto.i.a to to nel ab oĩbus partib ſufficiẽter enumeratis ⁊ ſic a ſufficiẽti diuiſione ⁊ H ẽ ueritas. Sum expediti de lec.gl.⁊ doc. Iſta lec.ſalua reuerẽtia gl.⁊ doc.nõ ꝓcedit in.li.iſta.nã ſi nos legi mus iſtã.l.ꝙ ille legat ſeruitutẽ cui puit debet᷑.tũc remedium poſitũ ꝑ iuriſcõſultũ in fi.l.erit falſũ.qꝛ ille q hʒ ſeruitutẽ non põt ſeruitutẽ alij cõcedẽ aliqͥ mõ.caſus eſt in...ex vico de ſer. ru. pꝛedi.niſi hoc facẽt ꝑmittẽte dño fũdi uiẽtis.ut.l.cũ eẽnt in fi. T ibi nõ. gl. S.de ſer.ru. pᷣdi. Vñ lec.iſta nõ videt᷑ pcedẽ niſi ſuſtinẽdo gl.dicam⁊ ſoꝛte non male.ꝙ iſtud qð dẽ ꝙ he res dʒ dare facultatẽ agẽdi uel ſeruitutẽ cõſtituere.ſaciat hoc redimẽdo hoc a dño fũdi ſeruiẽtis.als iſta lec.nõ põt ſuſtine ri.Sʒ certe etiã iſtud dictũ nõ ẽ tutũ.nã cũ legauerit nſufru/ ctũ reſpectu illius iuris qð habebat ſi de illo iure nõ põt dari hẽs nõ cogit redimere.ut.l.qð ĩ rerũ.S.j.S.de le.j.⁊.:.ſinxoꝛ. C.de lega.iõ iſta lec.nõ placet. Legam ergo alio mõ.ut tota iſta.l. loq̃tur in dño alicui fundi qꝛ legat uſufructũ iure eũdi ſuũ ꝓpꝛiũ fundũ.dicit iuriſcõſultus ꝙ nõ põt ſieri.qꝛ ſeruitꝰ Fuitutis ⁊c.⁊ hoc dicit in pma parte.in ſcdᷣa parte pone caſũ ſic.Cõtra cũ fuitutes ſint in bonis ergo ⁊c̃. Rñdet iuriſcõſul tus ꝙ iſta ſeruitus nõ eſt in bonis necex bonaimo nõẽ in re rũ na.q;ꝛ q hʒ fũdũ ppꝛiũ nullã ibi fuitutẽ hʒ.Tertia pars eſt clara ⁊ ſine ſcrupulo ꝓcedit ⁊ de neceſſitate ſic debet itelligi. ¶Et pꝛo declaratiõe.l.op.ꝙ etiã ille cui debet fuit poſſit eã legare.q; põt eã pignoꝛi dare.ut.l.ſi annue.S.de pigno.Gl. pma illius.l.ponit duas lec.p̊ põt pignoꝛi dari via a dño uel ab eo cui debet via in eo ꝙ dicit a dño bñ dicit. ſ in eo ꝙ diẽ nel ab eo cui debet᷑ via male dicit.⁊ hoc tenebat Ci.me audi ente. His pᷣmiſſis qᷓro qᷓẽ rõ ꝙ ſeruit fuitu᷑ eẽ non põt.Rñ/ deo ſm caſũ quẽ poſui fuit fuitutis nõ põt eẽ qꝛ fuitus non eſt firmata. Item Fm caſũ gl.nõ põt eẽ ᷣuit ſeruitutis ⁊ ẽ ue/ rũ p.l.cũ eẽnt in deſru i. ⁊ tũc ſũt due rõnes.vna ẽ r ſruc. ubi dẽ ꝙ petit uſufruct:. So. expone uſufruct.i.eſtima tio ei ut ibi no. ¶ Itẽ op.ꝙ uſufruct poſſit peti q; poſſũ pete re fructũ ut cõſequar itereſſe.ut nõ.in.l.j.in pꝛin.S.de act.em pti. t. l. ij. S. itẽ ſi in ſacto.j.de uer. ob. Ego dico in.l. ſtipulati ones nõ diuidũtur. cũ tracto qualiter petatur intereſſe.q ex ipſa ſacti narratiõe nõ eſt notoꝛiũ factũ nõ poſſe ſieri de cete ro.tũc pcedit illud qð dẽ. ꝙꝙ poſſũ petere factũ ut cõſequar in/ tereſſe. ut ſi ei ꝗ mihi debebat ſcribere libꝛũ eſt amputata ma/ nus. ſi enĩ peto ſcribi libꝛũ ex ſerie libelli nõ apparet ꝙ ſit am putata manus.ſʒ q ex üla narratione ẽ notoꝛiũ nõ poſſe fie/ ri poſtea ut h.q; dico ꝙ tali biẽnio debebat dare uſufructum de neceſſitate petet intereſſe ut h. Et ſi dicis iſta lex nõ facit ad mãz illã.nã ille q tenet ad uſuſfructũ tenet ad dãqũ.ut.l.iij. S. dare. . de uſufru. ergo hic logtur in obligatioõib dãdi non faciẽdi.So.hic loquit in uſufructu ĩ quo anteq gꝗs det ſeu cõ ſtituat tenet ad dagih eo cõſtituto tenet ad ꝑatiẽdũ ut plene dixi in. l. ij. S. j. . de uer. ob. Sʒ in ultimis uolũtatibꝰ adita he regditate ẽ cõſtitutus uſufructus.ſola ergo remanet obligatio ad patiẽtiã ut nõ. C. de uſuſruc.l.coꝛuptionẽ.ergo ⁊c.¶ Vl timo nõ ſi aliqs ẽ elect poteſtas pꝛo.vj. mẽſib incipiendis a pꝓximis calẽdis.⁊ ſic ꝑ cõe ſtet quomin ille exerceat officium fex mẽſib nõ põt petere ꝙ exerceat officiũ ſex mẽſib. nã põt petẽ ĩtereſſe ut h.qꝛ aliud ẽ officiũ iſtoꝛũ ſex mẽſiũ aliud alioꝝ. dixi anno.in.l.ſi ita ſtipulat eſſem abs te.j.de uer. obli. ) Pere teſtamento. ſal. gegeu hic ꝙ ope cedũt a die petitiõis.ð.j.de op.li.l.ſiquis hac lege. . iudiciũ. ⁊l:cũ patron in pn. Dicit gl.ibide opis certis. B de incerſ.¶ Scdo op.ꝙ opꝑe cedũt a die moꝛtis te/ ſtatoꝛis ſicut cetera legata exceptis ꝗbuſdam. ut.C. de cadu. tol. S. in nouiſſimo. So.ope intereſſe dicũtur cedere quaãtum ad hocut ſint in obligatiõe a die petitiõis ut h.⁊.l.iterdũ.j.de uer. ob. in Pn. ſ quãtũ ad trãſmiſſionẽ cedũt a tpe moꝛt. ꝓba tur in.l.ij. S.e.ubi oꝑe trãſierũt ad heredẽ.ſʒ regula ẽ.ꝙ etiam legatũ purũ qð traſmmittit ad heredes cedit a die moꝛtis.ut.d. S..in nouiſſimo. ¶ Altimo iſta.l. ſacit ad.q.qñ ſamulus inſir mat᷑ an debeat habere ſalariũ. Nidet᷑ ꝙ ſic qſi dño ꝑeant oꝑe de hoc ? gl. in. l. arboꝛib. S. de lllo. ð. de uſufruc. ueritas ẽ in Sꝛiũ.ut.l.ſi vno. itẽ cũ qdã.S.loca.⁊ ibi nõ. Non ob.h.l.qꝛ iſte tractabat de lucro merito ꝓpter infrmitatẽ ꝑdit lucrum. nõ aũt debet pati dãnũ.i.dare ſalariũ tẽpoꝛe infirmitatis ut in gl.q; aut ↄſiderameã in abſtracto aut in cõcreto.ut.S.di Dicit. . item cum quidam. xi.alia rõnẽ aſſignat Ol.uſufruct puitutis eẽ nõ põt qꝛ ſunt uſufructus ¶ Querit gl. utrum ali⸗ ſub diuerſis generib buitutũ ↄꝛijs ĩſpecta tã oꝛigie q; effectu. 9 Ui! hethumiig modis finiatur ꝙ; cur ꝛigĩe qꝛ fuit real nõ põt ↄſtitui non hñti p̃diu.ut.l.pᷣdij.S. — ſu tis cẽtũ annoꝝ. Gl.ꝙ ſic videlicet non utẽdo vł coĩa pᷣdi.ſ̊ uſufruct ſic. Itẽ effectu qꝛ pᷣdialis eſt indiuidua ſʒ l. uſuirt 4 ſiciuitas aratrũ patiat. ut.l. meui. S. fi. S. de le.ij.x.l. ſi uſuſru ꝑſonał nõ ẽ idiuidua.ut.l..j.S.ſi uſufructꝰ.j.ad.l.fal.ergo iſta ctus. ¶Querit gl. an idẽ ſit in annuo relicto ciuitati ꝙ in uſu talia ↄꝛia nõ pñt eẽ circa idẽ.ita dic Ol.⁊ bñ.tñ iſta rõ nõ cõ ſfructu ut finiat᷑ cẽtũ annij. Rog.ꝙ nõ nt nõ.in.l.annuã.⁊.l. cludit niſi ꝙ uſufruct'ſeruitutis eẽ nõ poſſit. Sʒ nõẽ gnãlis annua in fi. ⁊.l. antepe. S. ti.j. Hu.dicit idẽ qð in uſuſfructu.al ad id qð dꝛ ſeruit Puitutis eẽ nõ põt.Auare dat aliã ronẽ.qꝛ legat.l.in ſingulos.S.ti.j.ubi ſicut moꝛte ſinit uſufruct. ita ⁊ Fuit ẽ quedã q̃litas nõ aũt ſubſtatia.ut.l.qd aliud.j.de uer. gnnuũ relictũ. Hãc.q.habes ĩ.l.pe.S.ti.j.⁊.l.annua.e.ti.Sʒ ſig.cũ ergo q̃litas nõ poſſit eẽ ſine ſubiecto.ut.l.j.s.de uſufru. puto opi. Hu. uerã pho inter uſufructũ ⁊ annuũ relictũ ẽ ſimi de neceſſitate cõcludit ꝙ ſeruit ſeruitutis eẽ nõ põt ſicut non kundo niſi in his ĩ qb expᷣſſa diſſimilitudo apparet. ergo ⁊c̃. põt eẽ q̃litas q̃litaſ.qꝛ reqrit ſubſtãtiã aliquã in q̃ ſit.de quo Mõ ob.l.annuã. ⁊.l.annua in fi.⁊.l.antepe.⁊.l.pe.ð.ti.j.que dixi plene in.l.meuius.S.de lega.ij. Dicxũt ppetuo deberi. qꝛ telligo deberi ꝑpetuo.i.uſq; ad cetũ dic ibi. S Legatum caducum uel q̃ſiremanet J ab eO. a hẽdẽ cũ onẽ ſuo.h.d.¶ Op. — 111 Iſta. l. ponit tres differen gnnos qð ẽ longiſſimũ vite tẽpus. ut.l.fi. C. de ſa.ſan.ec. Sʒ P Om mis 0 tias inter legatũ oꝑparũ ⁊ an idẽ c vecleſts Rfidet gl. ꝙ ſic. Idẽ nõ.in.l.an uſufructus mnm.· Alegati uſuſfructꝰ. ¶ Op. gl. iſti. de acqſi. p arro. cir/ 3. de uſufruc. ¶ Altimo gl. op. de. l. hereditatum.j. ad. l. fal. ca pn. So.ibi loqtur de opis liberti. hᷣ uero de operis ſerui. ¶QOp. hoc.S.de opis ſer.l.v.Gl.rñdet ꝙ ibi d legat uſu fructus ſubaudi ⁊ plus.¶Querit gl.quot ſunt differẽtie ĩter legatũ operaruʒ ⁊ uſuſructus. Vos habetis hic tres.als dic C.de cadu.tol.S.in pᷣ. So.ibi in pꝛonõſcripto.hᷣ ĩ caduco vł nt. l. ij.S.de oper.ſer. ¶ Quero que eſt ratio dictarũ differen/ quaſi. ¶ Op. S. ti.j.l. titia in pn. ⁊ de ali. le. l. ſtichus. S. j. So. tiaruʒ. Vide vnã rationem in.l.locus.S.pꝛopꝛietarius.S.de be legatũ incepit in pſona legatarij ⁊ ſinitũ ẽ ſm eius diſpoſi/ uſuſructu. tionẽ ⁊ legati nãm.h uero in perſona legatarij nunq; incepit. : Pixiin. d.l.tttiiil. Jtitio. gbiri poſita inter ĩcõpaſſibilia re/ ſoluit᷑ in diſiũctã.h.d.⁊ ẽ nõ.caſus tene — bene mẽti.Et ꝑ hãc.l.dicũt doc.ꝙ ſi teſtatoꝛ dicitua feat iure teſti ⁊ codicilloꝝ üla copula ⁊ reſoluii in diſiunctã ut — zc AQuerit gl. utrum FODminis quoqd oerpoſſtlocare IVoperas ſuas in ppetuũ.Et remittit ad notata in.:.iij. G. ne tñ. Z. de uſufructu. c.l.antiqtas.C. de uſufru.⁊ ibi ꝑ Ci. nõ. inſti. de uſufructu. S. ne ſi. Sufructu Mõ põt ꝗs ab eo caſu inci⸗ II. G. pgre quo debet extingui. h. d. cõcoꝛdat.l.titia cũ moꝛiei..de ucneen Mall mihi uſufructus: anon bus faciẽdi qñ deſijt poſſe fieri petit intereſſe. h.d.iſta .de qᷓ.l. facio feſtũ.j.de ner.ob.l.ſtipulationes nõ diuiduntur n. ix.q.nõ. tex. ibi peti ꝗqdem ⁊c. ¶ Op. de. l. qſitũ. . de uſu⸗ dicamus uel iure codicilloꝝ. ut.l. fi. ⁊ ibi nõ. C. de codicillis.ſi mile ſi teſtatoꝛ dicit ſubſtituo vulgarit᷑ ⁊ pupillariter ⁊ ꝑ ſidei cõmiſſũ.nã nõ põt eẽ ſimul ⁊ ſemel directa ⁊ ſideicõmiſſaria. iõ6 erit electio ſubſtituti quã uelit eligere directa uel fideicõmiſ ſariã. ar. bui.l. ? ẽtex.j. ad treb.l. recuſare. 5. titius. ⁊ ibi dixi. Itẽ dic iſtrumẽtũ ꝓcuratiõis cõſtituit ꝓcuratoꝛẽ ⁊ ſactoꝛẽ nũciũ ſpetialẽ nõ põt eẽ nũcius ⁊ ꝓcuratoꝛ ſimul.qꝛ ꝓcuratoꝛ ⁊cipit uerba in ꝑſonã dñi nũci iĩ ꝑſona ſua.x ſic erit pcuratoꝛ uel nücius “ nu e gli x te in⸗ na, ſe⸗ In t lon c ene he to 4 Um pot . r 4 pi l. mn — — — — * uel nuncius ꝓut ſibi placebitut h̊. Item facit ad.q.quando teſtatoꝛ reliqt uxoꝛẽ dñaʒ ⁊ uſufructuariꝗ ut debeat ĩtelligi ꝙ hẽat dñium plenũ uel uſufructũ ut hic. Sed de cõſuetudine aliud in uxoꝛe ſeruat᷑.ut.l.j.⁊ ibi nõ.C.ſi ſcdo nup.mulier.⁊ plene dixiin.l.titia in ſi. S.de le.ij. Abitationis queſtio. on A hitatio debeat in pncipio anni. nõne hʒ cauſaʒ cõ tinuã ⁊ ſucceſſiuã ꝑ totũ annũ.ergo in initio nõ põt dari. ut.l. itẽ ꝗᷓrf. S. q pleto.S. loca. Huius timoꝛe dicit gl. ꝙ iſta.l. põt loq qñ ipſa habitatio eſt relicta.alio mõ qũ pecunia pꝛo habi tatiõe relinꝗtur ſ̃m pmã lec.rñdeo ad ↄꝛiũ ꝙ dehet᷑in initio qᷓtũ ad hᷣ ut iſpiciat᷑ ſi legatarius ẽ capax.ut.l.in ſingulos.⁊ l.cũ in annos.S.ti.j.nõ aut ut poſſit pᷣſtariĩ initio anni. Sʒ Fʒ ſcdam lec.ẽ clarũ.tñ videt᷑ ꝙ debeat᷑ qtitas eo tpe quo ſoluii᷑ pẽſio nõ iĩ initio.ut.l.nec ſemel.S.ſiĩ hitatiõe q; di.le.ce.ui timoꝛe ꝗdã dicũt hãc lec.nõ eẽ uerã.ſ ego dico eã uerã.quia initiũ cuiuſlibet anniĩſpicit.q ad ceſſionẽ diei nõ aũt qtũ ad ſolutionẽ ut ĩ ↄꝛio.ſile.j.e.l.ſẽpꝛoniꝰ.¶ Quero ſᷣm pmã lec. d ſilegatari decedat ifra annũ.an trãſmittat ad hitationeʒ llianmi ad hẽdes. Aidet᷑ ꝙ ſic qꝛ iã ceſſit dies. Cõtrariũ pu/ to q; hĩtatio moꝛte extinguũ ſicut uſufructꝰ.ut.l.cũ antigtas. C.de uſufru.ſ uſufructꝰ relictꝰĩ ſingulos annos moꝛte extin guit.ut.l.ſiĩ cũ annos ĩ pn.⁊ in ſi.õ.ꝗ.mo.uſufruc.amit.ſicut ergo ſi eẽt hĩtatio relicta pꝛo toto tpe moꝛte extingueret.ita ſi ſit relicta in ſingulos annos. Mõ ob.qð h̊ dẽ ꝙ cedit dies le/ gati.q;ꝛ ẽ uerũ quãtũ ad hoc ꝙ capacitas ⁊ incapacitas inſpi citur in initio nõ quo ad trãſmiſſionẽ. NWEres Nõ põt heres tollere edinciũ poſitũ ĩ re N —Eecuius ẽ alteriꝰuſuſfruct eo inuito.h.d. —— Tr1r AQueroq̃ eſt ra z ouenkae legatũ nſufruct ⁊ vie. Rñdeo ꝙ legatũ vie dʒ eẽ per petuũ.nt.i..iiij.S.de ui.iõ nõ recipit intermiſſionẽ.ſecꝰ in uſu/ fructu. ¶ Itẽ op.de.il.ſi Fuus.S.de aq̃ plu.ar. So. ibi facta fuit cõceſſio ſeparatiʒ.ſj h ſiml ⁊ ſemel ſuit facta cõceſſio alt/ gtun. iõ ibi Itplurto uſiree oemen. W 5 ihẽs non pꝛeſta *8) os ſeparatim. oug onam Fm deſunctiuolũtatẽ cuilibet tenetur ad id quod ſu bi deſicit. h. d. QOp. S.ti.j.l.legatũ.ubi vba quo Amnas. conee manie atũ rquclin So. dicit Di. ibi logtur ĩlegato diuiduo hᷣĩ legato iĩdiuiduo.ut.ð.e.l.cũ uſufruct.⁊ iõ aliud eẽt in uſufructu.ſi le go uſufructũ qad viues.nã ĩtelligit relictũ ſinguł annij.ut nõ. i.d.l.legatũ.⁊ iõ ſirelinqtur uxoꝛi donec honeſte vixẽit videĩ relictũ qꝗd annuum. ⁊ hoc ĩduxi ad.q.iĩ.l.titia.S.ſi.S.de le.ij. Aui Duos.Ei cuilegat᷑ fructꝰfudi dẽbet᷑ via ꝑ aliũ fũdũ teſtatoꝛis etiã alteri legatuʒ.h.d. tene?᷑ ergo hẽs cõſtituere viã legatario uſufruct ꝑ retẽtionẽ. Op.õ hãc.l.de.l.Fuũ ſilij.S.fi.S.de le.j.ubi hes cogũ eme renõ a legatario gratis exigẽ. So.va ẽ ꝙ illã itelligamus Fʒ iſtã ut dicamꝰredimere.ſ.ꝑ retẽtionẽ uel icerti conditionem. ¶ Quero ſilegat ppꝛietas an dʒ pᷣſtari via. DNe hoc ĩi.l.iij.S. ſi loci.j.de adi.le.examĩabo.j.ti.j.l.j.ubi ẽ ſua matia. WwWrati eini NRelictũ ad opus illici Egatũ ciuitati.. dʒz puerti ad opus li citũ de cõſẽſu partiũ.ſecꝰ ſi ad opus licitũ fuerit reli/ cũ.h. d. cñ.l. ſe. ¶ Op. videt᷑ ꝙ ciuita) debeat hẽre libe nec debeat ↄuerti in aliũ uſũ.ut.õ.de cõ.iſti.l.j.⁊.l.cõditio.⁊.l.ſi ſiliꝰ. DPicũt qdã pᷣdicte.ll.loquũtur ĩ ↄditioe ĩpoſſibili.hᷣ ĩ mõ ĩpoſſibili.ꝗ orhne vitiaret legatũ totalłr.ſʒ fauoꝛe reipublice ualet ⁊ ĩ aliud opuj ↄuertii.⁊ i h vtit fauoꝛ reipu.⁊ iõ repᷣhen dut gl.iſtã q̃ dicit ꝙ reſpublica nullo fauoꝛe utii. Aidet id qð dicũt qũ modus appoſit ab initio ẽ ĩpoſſibil legatũ ẽ ipo iure nulli.nõ ẽ uerũ ſimplr.ſʒ regꝗrit magnã diſtictionẽ qua ponit gl.. l. odicil ĩ pn.S.de le.ij.Auid ergo dicemꝰ. Rñndeo ꝙ hᷣ reſpublica nullo utit puilegio ut dic gl. Nec ob.l.j.⁊.l.oditio pꝑ ꝗs.ll.videt᷑ q reſpublica hᷣ ſit detioꝛis ↄditiõis q; ali.nam qñq; teſtatoꝛ adijcit modũ vłↄditionẽ ipoſſibilẽ ob aliquẽ ſ/ nẽ licitũ ⁊ honeſtũ.⁊ tũc ſi nõ põt ĩpleri eo mõ qͥ dixit ↄuertiũ ĩ aliũ uſũ licitũ ut h dẽ ĩtex.Si vo ad nullũ honeſtũ ſinẽ ↄditi/ onẽ appoſuit nlło mõ dʒ ĩpleri uti.l. ꝛijs.⁊ ſic reſpublica nõ utit alic puilegio. ita dixii.l.j. S. .. de odi. iſti. Et ꝑ hoc dixi ꝓꝙ ſi teſtatoꝛ reliꝗt cẽtũ pꝛo miſſis canẽdis q̃ miſſe nõ pñt cãta ri ꝓpt intdictũ ulud relictũ dʒ puertiĩ aliũ uſũ.ut ẽ caſus h̊ ⁊ idẽ ĩ ſiibꝰ.teſtatoꝛ reliqt vnũ podere ut ibi vnũ monaſterium N Beuſuſru. lega. ↄſtruat᷑.qð tñ de iure ibi ↄſtrui nõ licet.tũc dʒ ↄuerti ĩ aliũ uſũ piũ ut h. ¶ Queroꝑ qᷣs debeat ſieri cõuerſio iſta ĩ aliũ uſum. Et videĩ ꝙ ad uolutatẽ coꝝ.ꝗbrelinqtur ⁊ hẽdũ a ꝗb de/ bel ut hĩ eo qdð dic.ꝙ ſiat a pinatibciuitat.hoc ẽ ab eis ꝗ re gũt ciuitatẽ cui ẽ relictũ adhibit᷑ hẽdibꝰ. In ↄꝛiũ videt ꝙ de⸗ beat ſieri auctoꝛitate pncipis. ut.l.legatu.j.de admini.re.ad ciui.perti. Rñdeo qũq; relinqtur ciuitati ad uſũ illicitũ ꝗ non põt celebꝛari.⁊ tũc ipſe part pñt ouertẽ ĩ aliũ uſũ ut h. Auã doq; erur ad aliquẽ uſũ q põt celebꝛariibi.ſed illa pecu⸗ nia nõ ſufficit ⁊ idẽ ꝙ põt cõuerti ĩ aliũ uſũ ꝑ eoſdẽ. ut.d.l..le gatũ poſt pnci.Añq; pecunia ẽ ſufficiẽs ad illũ uſu licitũ.tũc in aliũ cõuertinõ põt ſine auctoꝛitate pᷣncipis.ut.d.l.legatuʒ in pn.⁊ ex de reli.do.c.j.circa pᷣn.i et eer⸗ va niſi teſtatoꝛ expᷣſſe dixit ꝙ illo nõ facto rcuertat᷑ ad hẽdẽ.ut.j.l.ꝓxi.⁊.Sõ. ti.j.l.liberto..lutiꝰ.⁊ ibi nõ.⁊ hoc tene bñ mẽti.q; qtidiana ſũt.nã qtidie relinqꝗtur frib aliqd pꝛo vno calice uel capella. Ex pᷣdictis habet an poſſit cõuertẽ in aliũ uſũ ⁊ ſi uſus eẽt illi cit' an poſſet ↄuerti de cõſenſu partiũ.als regrit licentia ſũmi põtiñcis.ut.S.dixi.¶ Quero ꝗd ſipartes nõ pñt eẽ ↄcoꝛdes ĩ hac trãſmutatiõe. Rñdeo iudex erit medi cuiꝰ auctoꝛitate trãſmutabit.ut.C.de nup.l.j.⁊.l.in cõuẽtiõe.q magis fauebit uolũtati ei cuirelinqtur.ut.l.legatũ.v.ſi nero plres de admi. re.ad ciui.perti.⁊ ar.ꝗ ſatiſ.co.l.de dieĩ pᷣn. Itẽ.l.iſtã allego ꝙ arbitratoꝛ tꝑe arbitramẽti dʒ partes reqrere.dixiĩi.l.ſiqs arbitratu.j.de v.ob. ¶ Quero an qñ executoꝛes ultimarum uolũtatũ uẽdũt bona ſua ex diſpoſitione defũcti debeat reqri . N hẽs. Hec.l. fac ꝙ ſic.dicã in.l.alio de ali.⁊ ci.le. Nidã pꝛedia rei. acleraminaui A &Dω Si nõ apparet ꝑſona legata/ Di plures. legatũ ediknullit o dewt, Vge tex.ibinõ exñte ⁊c̃. ¶ Op. de.l.cuʒ pꝛ.S.fi.S.de le.ij.⁊.l.ſi teſtm. C.de ĩſti.⁊ ſubſti.Hiẽ gl.ſol.ut ibi.bꝛeuit᷑ ibi erat certa pſona.lʒ fines erãt ĩcerti.hic vo erat incerta pſona. ¶Op. ð hãc ſo.de.l.ſiqs titio.S.ſi..l.cũ qdã.S.de le.ij.ubi ẽ ꝑſona ĩcerta ⁊ ualet legatũ. So.ibi teſtatoꝛ nõ ſenſit de aliq̃ certa ꝑſona qð apparet.qꝛ cõmiſit electionẽ hẽdi ſuo.iõ hẽde nõ eligẽte debet᷑ oibꝰ.qꝛ de oĩbus ſenſit eq̃lit᷑ niſi hẽs pᷣtulerit aliquẽ. vo ſenſit de certa ꝑſona qð apparet.qꝛ nominationẽ ſibirefuauit.vñ illa ꝑſona nõ apparet nõ ualet legatuʒ. facit ð dixi in. l.ꝗdã relegatus.j.de re.du. . J alii In dubio dʒ ſtari ſcripture etiã ſi aliud actũ ſit.dummodo de illo nõ ↄſtet.h.d. p.C.plus ualẽ qð agi.l.j.ubi plus ualet qð agit q;ᷓ qð ſi mulate cõcipit. So.diẽ̃ Rog.h̊ actũ dicebat ſʒ de uoluntate nõ ↄſtabat.ſec ſi de uolũtate oſtaret.Hu.Aʒo.⁊ Jo.dicunt ↄꝛiũ eti ſi de uolũtate oſtet.Opi.Rog.tenet Niĩ.h̊ ⁊ e. Ci.⁊ oẽs ĩ.l.cũ virũ.C. de fideicõ.p tex.illiꝰ.l.⁊.l.i odit.j.de cõ.⁊ demõ.⁊.l.qtiẽs ĩ młii caſibꝰ.5ẽ.de hẽ.iſti. ¶ Op.de.l.⁊ puto.S.iulianꝰ.S.fa.her. So.ut ibi.¶ Op. ſoꝛtiſſime ex gl. nõne generi ꝑ ſpetiẽ derogat᷑.q;ꝛ genꝰ ꝑ ſpetiẽ videt exẽptũ.ut l. iux. S. codicil.⁊.S.teſtõ.S.ti.ij. Itẽ p legatũ partis eatenus videt᷑ recedẽ a legato toti.ut.l.cũ qõ.C. de leg.ergo cũ pᷣlega nit fũdũ ⁊ ſic totũ PBoſten uſufructũ ⁊ ſic partẽ videt᷑ receſſũ in eo a legato toti. So.qũq; vni legat᷑ totu vle.ut gen.alijlega tur pars ut ſpetieꝭ.tũc generi ꝑ ſpetiẽ derogat᷑.rò qꝛ illud lega tũ generis viñcat᷑ in q̃libet ſui ſpetie.qꝛ iſtud genꝰanimal cõpe tit cuilibet ĩdiuiduo.Añq; vnilegat᷑ totũ integrale.alij legaĩ᷑ pars qta nõ ſubſtãtial.x tũc idẽ q; i parte videt receſſũ a lega to toti.ut.l.cũ qõ.C.de leg.rõ q; ĩ partib ꝰremanẽtibꝰ nomẽ fũdi põt remanẽ ex diſpoſitiõe defũctint ibi.Qñq; legat᷑ vni totũ negraleraiipar⸗ ſubſtatial.ut ĩ caſu.l.nr̃e.nã uſufructuj ẽ pars ſubſttial fũdi ⁊ tũc ĩ illa parte concurrũt.rõ q;ꝛ uſuſru ctu deducto pmũ legatũ nõ remanẽt vᷣiicatũ qꝛ nõ remaneret nomẽ fũdi.ꝓbat᷑.j.de v.ob.l.ꝗ uſufruc.⁊ hãc rõnẽ ponit glo. S.de uſufuc.accre.l.ĩde neratiꝰ.S.nõ ſolũ.⁊ ita diẽ Ol.Ego dixi aliquãtulũ lati.S.ti.ij.l.re cõiũcti.in.iiij.cołl.⁊ ꝑ hoc ſoꝛ te eẽt dicẽdũ ſi teſtatoꝛ legat vni domũ ⁊ alij legaret aliquam partẽ ſubſtãtialẽ domus qꝗ detracta nomẽ domus nõ remane ret ꝙ in illa parte ambo legatarij deberẽt ocurrere. J titio Iſta.l.ĩnuit hic ꝙ in alt᷑natiuis electio N4 ₰ EEHEeſit hẽdi). Cõtra ĩ. l. luti. S. de le. ij. So. lvellige ꝙ h̊ ba executiua fuerũt ad hẽdẽ directa ut ibi nõ. L MHõ ꝙiidẽ ẽ dicere lego oĩbꝰ p Atrimonm. n⸗ qð ẽ dicẽ rnozhngut. ——— — CAuerit gl. an hoc ſit legatũ uſufructꝰ. Nic glo. nõ ⁊ bñ ꝑ ea q̃ nõ.i.l.ſiquis ita.S.de uſufru. dicaʒ.j.e.l.ſundi trebatiani. f uij — Ne uſuſru. lega. . B Hec.l.diuidit pnci es. Mꝛimo loꝗtur in pecunia fenerata ꝑ deſunctũ. Scdᷣo ĩ fenerata ꝑ hẽdẽ.ſcda ibi nõ idẽ ſeruat. Itẽ pma diui dit ĩ duas.⁊ ſca in alias duas ut patebit in littera.⁊ hec diui ſio ſufficit pꝛo ſumario.uel dicas. Aſure pecunie fenerate per deſũctũ qñcũq; currẽtes debẽtur fructuario cauẽti.ſʒſi p hẽ/ dẽ fuerit ſenerata a tpe moꝛe debẽtur. h. d. ¶ In v. nõ idem ⁊cẽ̃. Iſte v.legiũ duobus modis.pᷣ mõ ꝙ ponat᷑ vnũ caſũ.alio mõ ꝙ ponat duos caſus.⁊iſta ẽ ueralec.⁊ ipſa ꝓſequoꝛ.uos babet hic gl.duas magnas que tẽdũt ad poſitionem caſus. Quero an fructuarius faciat fructus ſuos ante ſatiſdatio nẽ p̃ſtitã. Quidã nt Ol. ꝙ nõ ꝑ hũc tex. Alij ꝙ ſic. v iſta ſuit opi. Aʒo.Ci.tãgit.C. de uſufruc.l.uſufructu.⁊ pꝛo opi. Ol. ẽgl. ð.de uſufruc.l.ſi fur.⁊.j.de uſucapi.l.ſ hõ.⁊.C.de ſcðis nup.l.hac edictali.S.is illud ĩ gl.ſuꝑ vbo ſatiſdatiõe.⁊.C.de uſufruc.l. uſufructꝰ. ⁊. S. de uſufruc.l.ſi titi in pma gl.⁊.l.uti frui. 5. fi. als.l. fructuario. S.fi. S. ſi uſufruc. pe. x. ö. de rei uẽ.l. — ex diuerſo ĩ pn.gl.ma. In il ꝑ Aʒo. allego tex. in. d. l. hac edictali.S. ſinautẽ utraq;. So.qñq; uſufructuari ipſe nõ ꝑci pit fructꝰ.ſ̊ ppꝛietariu uel ali ⁊ tuc fructuario nõ dz reſtitui ante pſtitã cautionẽ pꝑcepti ut h.qñq; ꝑcipiũtur fruct ab ipo fructuario.⁊ tũc aut hẽdib ſeu ꝓpꝛietario ſciẽte ⁊ patiente.⁊ tũc facit fruct ſuos.ita ĩtelligo opi.Aʒo. poſitã.⁊ ẽ caſus in . d. 5. ſinautẽ utraq;. ſi uero ipſi ignoꝛãt nec patiũtur tũc fructꝰ ſuos nõ ſacit.ita ĩtelligo hunc tex.⁊ gl.in ↄꝛiũ allegatã ⁊ tene mẽti ⁊ ſic de ſacto citluiplae, . be D The Si hoꝛtum. al Sa rin ſo ene — Wi f* ualet relictum quo fru/ Uctus. uar de re cũ fructib reſti Wtuẽda ꝓpꝛietario poſt moꝛtẽ ſuã grauat.h.d. Nota tex.ibi etenĩ ccẽ.¶ Op.⁊ videt ꝙ fruct pteriti nõ ueniãt ĩre ſtitutionẽ quoquo mõ.ut.l.fideicõmiſſaria.j.ad tre.So.non neniũt in reſtitutionẽ ſʒ in qᷓrta cõputãtur nt bilene diſtin/ gue ut ibi. ¶ Op. c videt ꝙ in dubio debeãt ĩtelligi de fructi bus pᷣteritis ut legatũ ualeat.So.tex.hᷣ ſoluit ꝗ dic imꝑitia lapſuj.⁊ ſic nõ credebat fũdũ redire cũ fructib ad hẽdẽ.⁊x iſtõ ĩperitiã pᷣſumit hic iuriſcõſult dũ dicit redditus futuri cc. uel alit iõ nõ itelligit de pterit.q; ſi hoc eẽt legatũ eẽt nullũ. uel qſi — — modicũ cõmodũ hẽret ut.l.ſi res.S.de le.j.⁊.l.q cõcubinã.S. — q hoꝛtos. 5. de le. iij. Sʒ ſi aſſumem 'llla interptationẽ ut itelli erem de fructib p̃teriᷣ pmũ legatũ eẽt qſi nullieffect.ſi aſ ſümin⸗ ſcdaʒ ĩterpᷣtationẽ ⁊ ĩtelligam de futuris legatũ ſcʒ erit nulliꝰeffect?.⁊ iõ in dubio pᷣualet pmũ legatũ ⁊ illa uerba vidẽtur adiecta gra dubitatiõis togsc orl mun 8. m⸗ —2 icut moꝛte funi ſpes uſu/ mpzꝛomus. Hucus iã cõſtituti ita finii ſpes uſufructus cõſtituẽdi.h.d.¶ Mõ ꝙ legatuz in diẽ ſtatiʒ cedit a die moꝛtis quo ad traſmiſſionẽ. ſʒ gni⸗ ad do minij acqſitionẽ nõ cedit niſi adueniẽte die.¶ Nõ ulud qð in l. antiqtas. C. de uſufr. dẽ ſi reliquit uſuſruct hẽdiĩtelligit de pᷣ bẽde.Idẽ ſi ſimplicit᷑ dĩ deducto uſufruc.nõ facta mẽtiõe hẽdis.q; de p hẽde ĩtelligit.caſus ẽ h ⁊.l.ꝗ uſufructuʒ.S.j.v. bias ve uinſum. C Anero ego dixi q; h̊ uſufructꝰ perit moꝛte. ſz an capitis diminutioe ſpes uſufruct' ꝑit. Hic videt ꝙ ſic. q cõiũgit moꝛtẽ ⁊ capitis diminutionẽ.Cõtrariũ puto ſi adueniẽte die ſit capax ſm diſtictionẽ.l.intercidit.j.de di. Bde. ⁊.l. ſed ⁊ ſi in äs . ures cõiũcti ad vnã poꝛtionẽ uo/ Si fundus. aurciidi gicans — . uod poſtea apparet ? CE Xoꝛi maritus.cdite olutuʒ enlt, d. C Mõ ꝙ illi cũ q̃ ꝗqs hʒ mr̃imoniũ nõ illicitũ nõpo teſt legari.ut.l.ij.j.de his q.ut icig. ¶ Op. de.l. pfectꝰ.õ. de ritu nup. ⁊.l.ij.j.de his ꝗ.ut ĩdi.So.hᷣuxoꝛ erat ſciẽs ibi igno rans. ¶ Quero a quo repetet uſufructꝰ. Tex. hoc nõ aperit hic. ſʒ puto q; repetat a ſiſco.ut.l.ij...de his q.ut ĩdi Aſufructuari tenet᷑ ad Pluedom colle 4q Aero.ci c alias pꝛeſtationes.h.d.ſimile in.l. pacten. S. de uſufruc. ¶ Op. gl. de. l. q cõcubinam S. q hoꝛtos. S. de le.iij. Bicit gl. So. ut ibi. Ael dieut dicam ʒ. pxio ꝛio.¶ Itẽ op.de.l.pe..ſi..de le.üj. Dic glo. ſo. ut ib ⁊ bñ. Diẽ em illa gl.qdã ſũt onera qᷓ debẽtur pꝛo habẽdo ipo iure fructuũ ꝑcipiẽdoꝝ. ⁊ iſtud onunõ ptinet ad fructua riũ ut in Zꝛijs. Auedã ſunt onera q habito illo iure ĩponunt pꝛo fructibus vel pdio nel ꝑſone pꝛo pꝛedio ⁊ iſta onera perti nent ad fructuariũ ut h. ⁊ iſta ẽ ueriſſima ſolutio. — cCuratoꝛ teneret cedẽ dño.tñ ex pſona dñi ſiniret ꝑ hãc.l.cũſi. Quero aligꝗs recipit fũdũ ĩ emphitheoſim pꝛo ſe ⁊ noĩe fra tris ſui.mõ ille frat᷑ deceſſit ante ceſſionẽ ſibi factã de emphi/ ſũ relicto inſpicit poti pſona ſideicõmiſſarij q; legata Op. de.l. ſiqs titio ĩ pn. ð. de le.ij. So.illud qð dẽ ĩ ſine.⁊ ꝑinde ẽ ⁊c.itellige eẽ uerũ ſi ſdeicõmiſſario ẽ facta reſti tutio.ſecꝰſi ante ſideicòmiſſũ deſiceret. ⁊ cõcoꝛdãtie ſũt iga. ¶ Itẽ op.j.de noua.l.ſi uſufruct.⁊ ſo.ma.l.uſufructu. So. uſufruct reſtituit᷑ alti de uolũtate pmi defũcti ꝗ cõſtituit uſu/ fructũ ut h.ĩ ↄꝛijs uero nõ reſtituit alteri ex uolũtate domini. Zauug umuguan. e . 4 rj. H. D. ¶ Auero aliꝗs recepit uſuſructũ ꝓcur atoꝛio noĩe titij.utruʒ iſte uſufruct còſtituat᷑ ex pꝑſona ꝓcuratoꝛi uel dñi. So.in uſu fructu ꝗ nõ põt cedi ⁊ ĩ cctis q̃ nõ ꝑñt cedi.ſi aliq ſtipulet᷑ pcu ratoꝛio noĩe directo qrit dño nõ ex ceſſione.caſus ẽ in gl.i.l.q ita. S. vir. ad tre.⁊ iõ cũ incipiat uſufruct/ ex ꝑſona dñi cũ ꝑſo na ðñi finiret. Itẽ ſi diceret ꝙ inciꝑet a ꝑſona pcuratoꝛis ⁊ ꝓ/ theoſi ⁊ ante ratihabitionẽ.qᷓritur an ex perſona illius fratris finiat᷑ ſicuti ſi ipſe pꝛopꝛie recepiſſet. Dixi ꝙ ſic.caſus ẽ in ſimi liin.l. fundũ cũ mihi uenderes.de ac.emp.⁊ ita de facto ꝑ i/ lã.l.determinaui. J — MWin Coditieſub ᷓ lega⸗ Ni uſufructus. ti dy leſcai — ſpleta pꝛo parte legatuzʒ pꝛo parte reſoluit.h.d. nõ. l. ¶ Op. b dẽ donec ſatiſñẽt ⁊ iſtud vbuʒ viſicat᷑ p̃ſtãdo ſatiſſa ctionẽ ſiue ſatiſdationem. Cõtra h videt᷑ ꝙ reqrat ꝑfectà ſolu/ tionẽ.ut ĩ auẽ. ſiqũ. C. de ↄſti.pe.⁊.l.ſi rẽ.S.ſatiſſactum.ð.de pig.ac. Jõ gl.exponit bᷣ ſatiſeret.i.ſatiſdaret.q; cõſtabat de nolũtate defũcti ꝙ de ſatiſdatiõe ĩtelligeret. Iẽ videt ꝙꝙ pꝛo dote nõ ſatiſder᷑. ut.l.j. C.ne fideiu. do.dẽ. So. ſoluto matri monio.ibi eo ↄſtte de q plene dixi ĩ.l.ſi cõſtate.S.qtiens.g. ſo. ma. Itẽ op.S.ſa.her.l.iter cohẽdes.S.de uſufr. Diẽ gl. h de egtate ibide rigoꝛe.vłſolue ut ibi ⁊ mel. ¶ Vltio op.ꝙ no ſufficiat vnũ ſoluẽ. ut.C. de diſtra.pig.l.vnꝰ.S.de pig.ac. l. ſ neceſſarias.S.ſi vnꝰ. Rñdeo ſʒ ꝙ dicũt doc.ꝙ ibl obliga⸗ tio ĩcipit a defũcto cui nõ ꝓderat ſolutio particulatis.h vo ſa/ tiſtactio doſ erat ĩ oditiõe q;tũ ad legatũ uſufruct ĩceꝑpat ab ißis hẽdib. ⁊ iõ põt diuidi ſic ĩ alijs ↄditiõibꝰ diuiduis que a płib admittãtur.ut.l.pe.j.de con.⁊ de.ĩp.ſcdo ⁊ tertio caſu. Hicet uos imo nõ ſuffiẽ ĩpleri pꝛo parte.qꝛ teſtatoꝛ uoluit im pleri totã.qꝛ dicit toti doꝶ ſatiſſacẽt. Rñdeo dʒ ſic ĩtelligi ꝙ hẽat uſuſructũ totũ donec eiſatiſnat toti do.⁊ ſi ſatiſſt p par te nõ hẽat totũ ſz hẽat partẽ. ita videt ĩtelligẽ iuriſcõſult/ H qð tene mẽti ad.q. Dicit ſtatutũ ꝙ cui nõ ẽ ſolutũ pciũ eg debe⸗ at dare totũ ſtipẽdiũ quolibet mẽſe donec ſibi ſatiſſat. Certe ſi pꝛo parte ẽ ſolutũ p̃ciũ eq p parte hẽre dʒ de caualcata.caſn,; ẽh. Vltio ſacit ad.q.t q̃ ↄſului ĩ ciuitate ſpoleti.qdaʒ emit fũdũ a duob h̊ acto ꝙ teneat eis fũdũ reuẽdẽ ĩfra menſẽ ſire/ emere uoluerit. mõ vn ex ilł vult reemẽ partẽ ſuã ali nõ.q̃o an teneat᷑ reuẽdẽ. Detmiaui ꝙ nõ.cũ enĩ emptio fuerit facta vno pcio nõ tenet᷑ reuẽdẽ niſi totũ reuẽdat.ut.l.qð aũt..fi. ?X l.ſe. ⁊.l. ꝙ ſi vno.S. de ĩ diẽ adie.nõ enĩ ẽ viſile ꝙ ille vna par/ tẽ rei uellet ſi aliã nõ hẽret.ut.l.ſi aliã.j.de ſo. Non ob.hᷣ.l.qꝛ hec.l.loqꝗtur qñ ↄditio ẽ diuidua ⁊ apponit ad reſolonẽ alicu ins ĩdiuidui.ſᷣ i.q.ꝓpoſita reuẽdẽ nõ ẽ qꝗd diuiduũ ſ ĩdiuidu um. qd a – q; uẽdi ↄtinet rẽ tradi qð ẽ qd ĩdiuiquũ.nt.j. de v. ob. l. ſtiplones nõ diuidũtur. Pꝛetea res nũ affert tãtã utilitatẽ ĩ parte reſpectu pars q;tũ ĩ toto reſpectu toti. Pꝛe/ terea ſi h eẽt uerũ icidẽt iuit ĩ cõionẽ qð nõ ẽ ↄueniẽs.ut nõ.i ſili.S. de hẽ.emp.l.ſũduj.expone.ut...i aliã.j.de ſoł.i.nõ eſt qd diuiduũ ſʒ ĩdiuiduũ.ꝓ hoc etiã qð nõ.i.l.certi oditio.ð.ſi cer.pe.ĩ gl.ma.ubi dẽ ꝙ uẽdẽ ẽ factũ lʒ nõ merũ.⁊ ꝑ h dico in .l. nra ſi ſatiſſactio otinẽt aliqd ĩdiuiduũ. ut q; dos ↄtinet reſti tutionẽ pᷣdij nõ hẽret locũ iſta.l.q̊ hʒ locuʒ tm qñ dos ↄtinet certã ꝙᷓtitatẽ pecunie. p B.l.pe.j.de cõ.⁊ de.¶ ¶ Altio iſta.l. facit gl.qẽ ĩ.l.cõi diuidũdo iudiciũ.S.cõi diuidũdo.q̃ ponit de hẽdib vni'em Hubecte ve wirile fiaudarii depuhli W. lone ene mẽtiꝙ qñ legat fũdus a teſtatoꝛe ei (Co ono.„ fũdi detẽtio nẽ nõ agit ut ſibi tradat᷑.qꝛ illa detẽtio hʒ vim traditionis. ut.l.nõ ſolũ. . j.j.de uſuca. ſ agit chercttg . ſ . . fi; Aſz. iniſio facta cũ ppetario nõ pᷣ/ — 5 g füdu. a fructuario.h.d. ¶ Op. de. l. iul. S. idẽ celſus. S. de ac. emp. ubi ius qð ꝗs hʒ remanet tm ĩilla parte ꝗqᷓ debitoꝛi uenit ĩ partẽ.iõ huic mulieridʒ rema nẽ ĩ ea parte qᷓ hẽdi obuenitĩ partẽ. DPiẽ̃ NPe.ibi creditoꝛ hʒ iuj pſoale ĩ füdo. h vo iujreale ⁊ ſic reſpicit totũ fũdũ p Nh, ig ſi —— — „% U— — — — — — — — De uſuſru. lega. iõ factũ hẽdis nõ põt pᷣiudicare.Cõtra hoc dictum Pe. op. de.l. cõi diuidũdo.S.ſi debitoꝛ.S.coĩ diui.⁊.l.cũ in fudo..ſi ſũdus.S.de iure do.So.ibi ille q diuiſit hʒ ius diuidẽdi ab eo ꝗ hẽbat ius in re.utputa creditoꝛ cui videt᷑ dñs ↄcedẽut alie/ net alienatione neceſſaria ⁊ etiã uolũtaria ꝓ ſuo debito. ut.l. nõ eſt nouũ de acq.re.do.⁊ ita loqtur.S.ſi debitoꝛ.ul erat ma ritus cui mulier videt᷑ ↄceſſiſſe oẽm adminiſtrationẽ ⁊ ita loq/ tur. S. ſi fidus. ⁊ idẽ dicerẽ in.l.nr̃a.q; ſi diuiſio fieret cum fru ctuario pᷣiudicaret dño qꝛ fructuarius hʒ plenã adminiſtratio nẽ in re in q̃ hʒ uſufructũ videt pcuratoꝛ in rẽ ſuã.nt.l.j.in fi.⁊ l. ſe.j.de oꝑ.no.nũ.⁊.l.j.in fi.⁊.l.ſe.S.uſufr.quẽad.ca. Dꝛedi cta ĩtelligo ſi ſit actũ noĩe ſuo ⁊ dũi.als ĩtelligo in dubio ꝙ no/ mine ſuo ut.l.⁊ magis.j.de ſo.Ex pᷣdictis diſtingue utrum re diuiſa remanet ius tertij in parte que debitoꝛi obuenit uel ĩ to to.aut ius erat pſonale aut reale.⁊ ſi reale aut ille cũ quo eſt ſa cta diuiſio hẽbat plenã adminiſtrationẽ aut non. ut dixi.S.⁊ eſt nõ.materia. —, „*π Verba adulatoꝛia ad honoꝛatum G) Enerali. directa nõ ĩducũt diſpõnẽ.h.d.de niſſime mã huius.l.gl.tãgit in.l.petoĩ pn.õ.de le.ij.ego ple/ expediui.j.de dona.l.ex hac ſcniptura cc. Verba a teſtõꝛe ꝓlata debẽt itelligi ut aliqd ope/ Eilia rent᷑.ut als diſpoſitio reddat᷑ inutilis.h.d. EE Tegatũ gnãliter merces ⁊ uenalia nõ cõpꝛehẽ Drxoꝛi. dit ⁊ ꝑ ↄns ꝑ ſpale gnale reſtrigit.h.d.¶¶ Nẽõ ex iſto.S.qð dixiĩ ſumario.⁊ pꝑ hoc dicit Ja.de are.qꝙ ille qui obligat oĩa bona ſua nõ videt᷑ obligare q̃ hʒ uenalia ut hic cũ ſilibꝰ. z iſte. S. nõ facit ut dicã. ⁊ facit.l. c taberna ĩ pn. S. de pigno.¶Itẽ nõ lʒ exceptio ſirmet regulã in nõ exceptuatis nõ tñ eã dilatat ut faciat ſub ea cõpꝛehẽdiq̃ de ſuinã nõ com/ pꝛehẽdunt.ita videt᷑ h.legauit enĩ uſufructũ oĩum q̃ ſũt in do/ mo excepto argẽto. Iſta exceptio nõ facit ut illud legatũ cõ/ ꝛehẽdat merces ⁊ uenalia. Itẽ nõ ſi teſtõꝛ reliqt uxoꝛi oĩa q̃ Ʒ in domo nõ venit frumẽtũ qð erat ibi cauſa uẽdẽdiut hᷣ in v.itẽ q̃ſijt cũ ⁊c̃.qð tene menti.Sed ) pᷣdicta op.ꝙ in legato apponit᷑ ſignũ vle oẽ.tũc tale legatũ nõ recipit reſtrictionẽ.l. pediculis.S.labeo de au.⁊ ar.le.⁊.l.iulian in pn.S.de le.iij. So. fateoꝛ ꝙ nõ recipit limitationẽ niſi eã quã teſtõꝛ facit.vñ ſi teſtõꝛ ſimpliciter reliqſſet uſufructũ oĩum rerũ ſuaruʒ ſateoꝛ ꝙ oĩa cederẽt uenalia ⁊ nõ uenalia ut dictis.ll.ſj h teſtõꝛ reli/ quit uſufructũ rerũ ſuarũ ⁊ adiecit q̃ domi erãt.qꝛ vba limitãt pmũ legatũ gnãle.ut.l.ea tñ.S.de le.iij.vñ h q̃ri de ſigniñca/ tione iſtiꝰlimitationis qᷓ domi erãt.⁊ rñdet ꝙ ea q̃ ſũt uenalia nõ vident᷑ eẽ in domo.iſta enĩ limitatio fuit ĩdeſinita nec habu it ſignũ vniuerſale.ſecꝰ ſi habẽt. ut ſi dixiſſet q̃ domi quoquo mõ ge tũc iſta limitatio nõ reſtringeret.⁊ ſic pʒ ꝙ iſte.. nõ ſacit ad ea que dixit Ja.de are.nt ſupꝛa dixi. utius. Ad expẽſas ſactas ꝓp fructib colligẽdis fru * — 1 Autnen ſenet goita bed. ukt ⸗ inita cauſa finali in legato extiguũ legatũ.ſe (Buas. cus ſi aliud ↄſtat de mẽte teſtöns dv.E Op. g.ti.j.l.liberto.S.ſi.⁊ glo.op.de.S.ſiliũ.S.e. Dicit gl.pbabit᷑ eoipſo ꝙ nõ ꝓbat᷑ ↄꝛiu. Iſta ſo.videt᷑ ð mẽtẽ hui tex. Rñdeo ergo ad ↄꝛiũ qꝛ ibi fuit nudus miniſter. vo fuit legatarius ut expᷣſſe dicũt vᷣba legauit ⁊c.ſʒ in ↄꝛio erat dubiũ. vñ in dubio pᷣſumit᷑ ut miniſter. Cñ in ſolutione huius ↄꝛij multũ dubitopᷣ cipue in ſolutione illius.S.fi. (Meredis. Aſufruct ſurrogat in locũ annui legati dz ſeq nam ipſi. h. d. hm DNDi. ¶ Op. ꝙ ĩ mo ad heredẽ ꝑtineat.ut.l.defũcti in pn.S.de uſufru.⁊.l.uſu fruct.S.q.mo.uſuſr.amit. So.potes ĩtelligẽ de reliqs añce⸗ dẽtis tpis añ moꝛtẽ legatarij ⁊ tũc nõ ẽ õ.ſʒ ſi telligis de reli quis tꝑis pᷣteriti poſt moꝛtẽ legatarij tũc ẽ ↄ. Quare diẽ Bi. huſutruct erat ſurrogatus in locũ legati annui certe qtita. ſicuti ergo ſi ibi deceſſiſſet in pn.anni totum haberet ita hic in uſufructu totum habebit. CQui relinqtur uſufruct partis bo Aſufructum. noꝝ põt Saen ſoluere Sinatwo, nẽ uel rẽ ⁊ onus tributoꝝ ptinet ad legatariũ uſufr.h.d.uſq; ad fi. Op. de.l. nõ amplius.S. fi. .l. ſe. S de le. j. Sol. hec fm ulam debet ĩtelligi. mbaomn ea gue eKaan Op. ex gl. generi ꝑ ſpẽʒ ðerogat᷑.ut.l.uxoꝛ.S.codicillis. 5§. leliciſſimos.S. de le.iij.P vo nõ derogatĩ q̃re onl. gen⁊ ſpẽs ꝓpꝛie.qꝛ utrũq; legatũ ꝓpꝛietaſj.h vo in vno erat bili. Legato gnũli hĩtatiõis ueluſufruct nõ derogal Plegatũ ꝓpꝛietatis. h. d. iſt pncipiũ notabilè ẽ meo iudicio. legatũ hitatiõis in alio legatũ fũdi ſimplicit᷑ vñ videntquodã/ mõ ſpẽs differẽtes ⁊ ſʒ hoc ꝓcedit gl.cũ dic qꝛ ꝑinde erit ac ſi habitatio ⁊ dom eẽnt ſpaliter legate.qꝛ in legato habitatiõis ↄcurrẽt ambo.ut.l.ſi alij.S.e.qð tene mẽti qꝛ quotidie reliquũ tur pᷣdia pluribꝰ.⁊ poſtea dicit teſtatoꝛ uxoꝛilego uſufructuʒ bonoꝝꝑ q; in uſufructu oẽs cõcurrẽt qð tene menti. (R ia CAQuũo qꝗð porat eẽ dubiũ in. l Ex his uer bis. nr̃a. Rñdeo qꝛ liberti hitabant cũ pꝛono iure familiarita tanq; cliẽtes.ut.l.ij.S.de uſu ⁊ ha. cũ.l.ſe.quõ ergo debet᷑ eis hĩtatio cũ teſtõꝛ hitationẽ nõ pᷣſta⸗ bat. Hacdubitationẽ remouet iuriſcõſultus ut illa hĩtatio q̃ pᷣ ſtabat᷑ tanqᷓ;ᷓ cliẽti ⁊ fuitoꝛi nũc pᷣſtei iure hiratiõis ⁊ ſeruitut. Wo ſicikl 8 ,Bi heres grauat᷑ aliqd pati ĩtelligit gra/ uatus.ut patiat᷑ eo mõ quo patiebat᷑ de functus.h.d. c riIIia Fideicõmiſſũ relictũ poſt moꝛtẽ CE O dicillis: ab ultimo decegente vide eẽ relictũ.h.d.⁊ ẽ no abilis caſus. Mõ qð dixiiĩ ſumario.Se cũdo nõ ꝙ vbũ accreſcat ĩducit ſideicõmiſſũ.de hoc dic ut in d.l. cẽturio.ð.de vul.⁊ pup.Tertio nõ ꝙ qñ relinquitur poſt moxẽ aliquoꝝ ſimpliciter itelligũ poſt moꝛtẽ oĩum.qdð q̃liter ĩ telligat dicã ĩfra. ¶ Itẽ op. de.l. f. S. ſi filũ. . de le. ij. . ..luti §S.gqio.j.ad tre.ubi dẽ ꝙ ex parte vni decedẽtis ſtati fideicõ miſſũ iduci. Rñdet gl.ꝙ h iduci ex vi repetitiõis pᷣcedẽtis le gati ubi ſuit dictũ ꝙ deueniat de vno ĩ aliũ. Itẽ ẽ vbũ hoc am pli qdð ceſſat in.l. ꝛia. Sʒ iſta repetitio nõ põt ĩtelligi repeti/ ta q; in ſcdᷣo caſu legata ẽ hitatio.vñ nõ põt itelligi ꝙ vno de/ cedẽte deueniat in aliũ ꝓpꝛietas. Itẽ nõ põt itelligi ꝙ ab ulti/ mo decedẽte videat᷑ relictũ ſideicõmiſſũ ꝓpꝛietat cũ eis ꝓpꝛie tas relicta nõ eẽt.dico aßo Pin. l. vꝛijs illa vba poſt moꝛtem coꝝ reſpiciũt diuerſos effectꝰ qꝛ a quolibet ẽ relictũ fideicõmiſ ſũ ꝑ ſe.iõ nõ reſoluit in ſingularitates.ſʒh reſpicit vnũ effectũ 2ſideicõmiſſũ ꝓpꝛietatis ẽ relictũ poſt moꝛtẽ eoꝝ ab hẽde.⁊ ſevnd ſideicõmiſſũ ẽ.ſ.ab hẽde nõ ab ipſis moꝛiẽtibꝰ.uel ſo. aliter ibi loqtur qñ p̃ceſſerat relictũ ꝓpꝛietatis quo caſu poſt emolumẽtũ q̃ſitũ nõ ẽ locꝰ iuri accre.merito vno decedente in ei ꝑſona ẽ locꝰ fideicõmiſſo.qꝛ alter hẽs uel legatari nõ põt de hoc conqꝗri qꝛ ſua ĩtereſt ⁊ ſic nõ ſuꝑeſt ꝑſona q̃ ex pᷣſũpta uolũtate defũcti ſpᷣſtitutũ excludat Pvoloqitirekcto biranio nis ĩ qͥter eos ẽ lociuri accreſcẽdi.ſicĩ uſurructu.ut.l.j.ĩ f.de uſufru.accre.iõ regrũ moꝛs utriuſq; qꝛ ſupuiuẽtis ĩtereſt ſicut ſi teſtõꝛ expᷣſſe reruauit ius accreſcẽdi utĩ pᷣ caſu hui.l.⁊ ſic ĩ 2 ſpſtitutiõe vulgari.ut.l.q;uis.C.de ĩpu.⁊ ali.ſub.⁊ det᷑mina/ ni pleniſſime ĩ.l. hẽdes mei.S.cũ ita.j.ad tre. Itẽ hec.l.videĩ᷑ facẽ ʒ me ĩ eo qð dixi. S.de le.iij.l.ſi ſic.dic̃ teſtoꝛ ſi fli meꝰ de/ ceſſerit ſine lipᷣis uł eoꝝ lii ſine liberis deueniat ĩ ſepꝛoniũ.an videat᷑ fideicõmiſſũ datũ a liberis.an vᷣo ab hẽdib pꝑ iſtitu.ut ibi det᷑minaui qð videt᷑ relictũ ab hẽdib iĩſtitut.Ad hãc.l.rñ⸗ deo ⁊ dico ꝙ ibi fideicõmiſſũ alit᷑ ualẽ nõ potat.vñ ĩtelligit᷑ eo mõ qͥ ualẽ põt.h̊ vo põt ualẽ fideicõmiſſu ſiue ſit relictũ a pᷣ ſi ue a ſco. Itẽ õ.l.nraʒ fac.l.ſi fuus.S.ſi margaritã.ð.de le.j. ubi fideicõmiſſũ ĩ dubio ĩtelligit᷑ datũ ab hẽdibꝰ.Sol.illð ue/ rũ ubi teſtõꝛ legat rẽ legatã qꝛ tẽ legatũ videt᷑ a legatario ut hᷣ. ¶ Vltio hec.l.ĩduci ꝑ NDi.ad.q.ſi duob ẽ ↄoceſſa emphithe/⸗ oſis ⁊ vnus moꝛiat᷑ an accreſcat alij uł redeat ad eccłiam. DPi/ xi plene.j.de uer.ob.l.ſi mihi ⁊ titio.⁊ ibi per DPi.⁊ per Ci.C. quãdo nõ pe.par.l..j. Fid u meliet U ideicõmiſſũ relictũ a curatoꝛe unui ſepꝛonia. quẽ ꝗs putabat legitie datuʒ ab hẽde ſcripto debeĩ.h.d.¶ QAũo q;tu hẽbit meuia ⁊ q;tũ ſem pꝛõia ex iſta hẽditate.⁊ q̃lit ĩtelligi bũ decia. Nidete q̃dã ſe noĩa nũeralia ut due partes tres partes q̃tuoꝛ partes ⁊c̃.⁊ tẽ ĩ dubio ĩtelligunt due partes de.xij.⁊ tres partes de.xij.ut.l.in terdũ.S.j.S.de hẽ.iſti.l.cũ qõ.C. de le.⁊ iſti.de hẽ.iſti.S.hẽdi tas. niſi alit᷑ appareat de uolũtate diſponẽtiũ ut ibi dixi.⁊ pba tur in.l.ꝗ nõ militabat.S.j.de hẽ.iſti.q̃dã ſũt noĩa qte.ut ſcða ktia q̃rta.⁊ tẽ dʒ ĩtelligi decia.ſ.toti hẽditat faciẽdo.x.parte ⸗ hẽditat.⁊ f᷑tia dʒ ĩtelligi de tota hẽditate faciẽdo tres partes totiꝰhẽdita.ut.:.ĩterqũ ĩ fi.S.de hẽ.iſti.⁊ ita hic q̃ibet hẽbit decimã toti hẽditatis ſaciẽdo decẽ partes toti hẽditatj.⁊ ex hoc apparet utilitas ſideicõmiſſi.qꝛ q̃tibet hʒ uſuſructũ pꝛo vi tili cũ nõ habeat niſi decimam totius bereditatis. da eſt dies que ſupereſt. h. d. ¶ Op. de. l. aliqñ. . ad fundus.S.de uſufruc. Me.ſoluit ibi eſt tiñ conditio hic vo dies eſt ⁊ cõditio.vñ dʒ expectari dies.ut.l.in illa.j.de vbo. obli. uel dic ꝙ h oꝑaĩ dictio tunc que extremitatem tꝑis E uſufructus. crttent condl gelle. 7. H ſignificat ut.l.iiij.j.de cõdi.? demõ. Itẽ op.ut glo.⁊ ſo.ibi erat q̃dã oditio neceſſaria quo ad acqſitionẽ.ilõ quocũq; mõ exiſtat nõ itereſt. plene dicut dixi in.l.gallus.S.⁊ qd ſi tm̃.s. de libe. ⁊ poſthu.ſ hic fuit uolũtaria q; ſtatĩ potuit teſtõ lega re pure.¶ Itẽ op.de.l.liberto.S.fi.5.ti.j.Do.ibi ad finiẽduʒ cauſã finalem pubertatis aduẽtus erat neceſſarius ideo nõ in tereſt quomo ceriſat . b idett . i ui hʒ ius in re in dubio videt legare Ticho. nõ reſ Terminns ð hʒ lʒ moꝛte finiat. h. d.⁊ ẽ aliquãtulũ plchꝛa.l.¶ Op.⁊ videt᷑ ꝙ iſtinõ potuerũt pᷣſcribẽ qꝛ ſine poſſeſſione ciuili pᷣſcriptio nõ ꝓcedit. ut. l.j. S. per ſeruũ de acꝗ.poſ.⁊ pleni dixi in.l.iij.S.ex ↄꝛio. e.ti. ⁊ eſt caſus in.l.acqrit᷑ in ſi.de acq.re.do.⁊ per HNi.in.c.ſi ne poſſeſſione de re.iur.li.vj.ſʒ hẽdes ſtichi nõ poterũt trade/ re poſſeſſionẽ ciuilẽ cũ nõ habeãt qꝛ uſufructũ hñt ſolũ naliter nã fructuari ſolũ nãliter poſſidet.ut.l.naãlẽ de acq.re.do.er/ go ⁊c̃. Pꝛeterea traditio facta per uſufructuariũ nõ puat do minũ poſſeſſione ciuili.ut nõ.j.de vi ⁊ vi armata.il.j.S.iterdũ ⁊T.l.j.S.pe.S.uſufr.quẽadmo.ca. Rñdeo debes ĩtelligẽ hunc tex.qꝛ ciuilis poſſeſſio uacat ita ꝙ appᷣhẽdẽtem nãlem ſeqtur ut. l. dam poſſidẽ. S. f.⁊.l.ſe.j.de acq.poſ.als iſte tex.nõ pce/ deret.¶ Quero ꝗd acqrit per pᷣſcriptionẽ. Nicit glo.q̃ſi dñi nm.ſimile nõ.in.l.cũ poſtulaſſẽ.S.j.de dã.infec.⁊.l.ſi finita.S ſinaũt.e.ti.d.S.de ſũ.do.l.j.⁊.C.ſi aduer.uſu.l.j.in pn.mag. gl. ſed vitas eſt ꝙ acqrit᷑utile dñiũ ut nõ.in auẽ.ubi.C. de bo. m.⁊ ꝓbat᷑ in.l.j.in fi.j.de aqᷓ plu.ar. Dicit hic in ſeo caſu legatari nõ teneat᷑ ſi res euinceret᷑. Cõtra qꝛ legatũ cõiunctis ꝑſonis debet᷑ etiã ſi ſit aliena.ut.l.cũ alienã.C. de leg.dicẽ̃ Ro⸗/ ge. ꝙ teſtõꝛ errauit credẽs poſt moꝛtẽ legatarij phꝛieta teʒ ad uſufructuariũ ꝑtinẽ. ⁊ ſic als legatari nõ eẽt.ſec ſi legatariꝰ nõ eẽt moꝛtuꝰqꝛ tũc nõ eẽt aliq̃ cauſa ꝓpter quã crederet pꝛo pꝛietatẽ ad ſe ꝑtinẽ. ¶ Itẽ op.ꝙ etiazʒ legatarius ille ſi nunq; moꝛtu fuiſſet ſemꝑ eẽt idẽ qꝛ reſpectu illiꝰ iuris videret lega/ re.ut.l.uxoꝛ.C. de le.⁊.l.qdð in rerũ.s.j.S.de le.j. Rñdeo quã doq; ille ꝗ hʒ uſufructũ legat nſufructũ ⁊ tũc videt᷑ indiſtincte legare reſpectu iuris qʒð hʒ qð credit durare poſt moꝛtẽ ſuim ut. l. qð in rerũ.S.j.S.aile.qnq; ille qui hʒ uſufructũ legat ſim/ pliciter rẽ ⁊ tũc idẽ ⁊ iõ legatũ nõ ualet nõ admiſſa diſtinctiõe ſit cõiũcta ꝑſona uel nõ.ut.l.uxoꝛ.C. de le.qũq; ille qui habʒ uſufructũ legat ꝓpꝛietatẽ expᷣſſe.⁊ tũc eſt recurrẽdũ an ſit aliq̃ cauſa ꝓpter qua debeat credere ꝓpꝛietatẽ ad ſe ꝑtinẽ aut nõ. Fm diſtinctionem huius.l. „☛M Quilegat uſufructũ oĩum bono/ CE mee. n ſuop Ttelligiive mobilib im/ mobilibus. h. d. ¶ Mõ h caſũ ꝙ qñ dico lego bona mea ueniũt noĩa debitoꝝ.nã hᷣ dici ꝙ debet᷑ uſufruct calẽda rij qð cõtinet noĩa debitoꝝ. dixi in.l.qnt.S. argẽto de aur. ⁊ ar.le. C Itẽ op.de.l.oĩum.S.de uſufru.So.oĩum dʒ habere uſufructuʒ deducta tñ falcidia.¶ Itẽ op.C. de ĩof.teſta.auẽ. nouiſſma.NHue ſũt ſol.⁊ ultima ẽ ꝙ hec.l.coꝛigat qꝛ fli non dz habere legitimã ſuã in ꝓpꝛietate tm̃ ſʒ in ꝓpꝛietate cuʒ uſu fructu.hãc opi.tenẽt coĩter doc.oẽs ⁊ nõ.in dicta auẽ.nouiſſi ma.⁊.l.oĩum.S.de uſuſruc.⁊ ꝓbat᷑ exp̃ᷣſſe in auc.de triẽ.⁊ ſe. §. ꝓhibemus. colla.i. Vndi trebatiani. ſendinnai tos caſus iõ nõ ſumo eã.⁊ ultima qõ poſita in ſi.cla/ uis ẽ totius.l.¶Pꝛo declaratione hui.l.op.⁊ videt᷑ ꝙ nſu/ fructuari põt habitare in fũdo vñ vider᷑ obſtare.S.de uſufr.l. vi. c. l. ̊ ⁊ ſiqs.⁊.l.hactenꝰ.cũ multis ſilibꝰ.So.ibiloqtur in legato uſufruct.hᷣ̊ vo nõ ſuit legat uſufructꝰ.¶ Sʒ q̃ro cir/ E ca hoc ex quo colligit ꝙ hnõ ſuit legat uſuſruct. Rñdeo noᷣ ĩtelligat ꝙ boc ſit ꝓpter vbũ reddit h poſitũ qꝛ idẽ eſt legare redditũ ⁊ legare fructũ.ſʒ ẽiõ q; dixit dari uolo ⁊ ſic innuit q; uoluit eũ cape de manu heredis ſz uſufructuari capit iure ſuo ergo ⁊c̃.x⁊ hoc ẽ qð ſacit dꝛiaʒ.ſ.iſtud vᷣbũ dariuolo h̊ poſitũ. ¶ Coõtra hoc op.de.l.cũ ita.j.e.⁊.l.ſiqs ita.S.de uſufruci.ſo. gl. remittit ad nõ. in. d.l.ſiqs ita. S.de uſufr. Ego dicã lati ali bi dixi latiſſime.Añq; vᷣba teſtõꝛis ſũt lata ⁊ apta qꝛ fmoneʒ ſuũ dirigit ad legatariũ ꝙ de manu ſua ꝑcipiat.Añq; dirigit ad hẽdẽ ꝙ deſ de manu hẽdis ⁊ iſti ſũt caſus ĩidubitabiles.q; in pmo ẽ legat uſufruct hoc cilli iuris.in ſcdᷣo nõ eſt legat uſufruct ſʒ videt legata illa qtitas que ex illo fũdo redigetur ut h ⁊.l.pꝛimonij mei.S.e.⁊.d.l.ſiqs ita.S.alleg.⁊ qð ibi nõ. Añq; illa vba ſut ambigua qꝛ ad neminẽ dirigunĩ.ut dicẽdo lego fructũ fũdi.h̊ aduerte tres caſus.qñũq; legat fructꝰ ſundi ſimpliciter.qũq; legat certã partẽ fũdi ſimpłr.qñq; legat par tẽ fructuũ.qñq; certã qᷓtitatẽ puta.x.coꝛbes. ꝛimo caſu vi De uſufra. lega. det᷑ in dubio legatuʒ ius uſufruct ⁊ ſic vba vident᷑ directa ad legatariũ.ut.l.cum ĩta.j.e.⁊.l.ſiqs ita.S.de uſuſr. Scðdo caſu ius uſufructꝰ nõ videt᷑ relictũ.ut.l.deſũcta.S.ſi.S.de uſufru.⁊ oẽs iſti caſus nõ.in.d.l.ſiqs ita.Tertio caſu idẽ qꝛ ius uſufru ct' nõ videt᷑ relictũ.ut.l.ſi debitoꝛ.S.viſimile.õj.de cõtrahen. emp.C.l.ĩter ſtipulaãtẽ.S.ſacr.j.de v.ob.cũ ſilibus.iſta ſũt ne ceſſaria ad multa iõ mẽti tenẽda.⁊ de his latiſſime dixiĩ.l.co/ tẽ.S.maximos.j.de publi.Juxta pᷣdicta q̃ro qd ſi teſtõꝛ di ceret ſic.relĩquo titio fructus q ꝑcipient᷑ ⁊ ꝑcipi poterũt ex ta li fũdo an videt᷑ relinqre ius uſufructus. Nidet᷑ ꝙ nõ.qa iſta vba magis vident᷑ referri ad ipſu coꝛpus fructuũ qᷓ ad ius uſu fructus.qð apparet ex eo ꝙ dixi ꝗ ꝑcipient ergo ⁊cẽ. Et hoc ẽſm ꝓpꝛiã ſigniſicationẽ vᷣboꝝ.ſj ſᷣm mẽteʒ teſtõꝛis puto ius uſufruct relictũ.ut.l.cogi.S.j.j.ad tre.ubi idẽ eſt relinq̃re he/ reditatẽ ⁊ ipſũ ius qð ex hẽditate ꝑcipiet.⁊ ſic idẽ erit relinq̃re uſufructũ ⁊ id qð ex uſufructu ꝑcipit᷑. ¶AQuero ſi alicui ẽreli ctus fructꝰ fũdi ita ꝙ nõ eſt cõſtitutꝰ uſufructꝰ an poſſit ſolui eſtimatio fructuuʒ ꝓ ipſis fructibꝰ. Nic videt᷑ tex.ꝙ ſic ut hic qtitatẽ ⁊c.⁊ hoc ſeſit gl.q dicit ꝙ aliud ꝓ alio ſoluũ tñ ĩtelli o aliter q; ſi füdus oſueuerat locari ad q;titatẽ fructuũ tũc il 5 q;ᷓtitas ẽ in petitione ⁊ ſolone qm iüllud ẽ redditus fũdi ſicut dicimus in.l.vinũ.s.ſi cer.pe.Si vo cõſueuerãt locari ad pe/ cuniã tũc pecunia eſt in petitione ⁊ ſolone ut h.⁊ ita nõ ẽ uerũ q aliud ꝓ alio ſolua? nec ſolui᷑ pecunia ꝓ fructib ut poſt cõ/ ſuptionẽ deueniat᷑ ad eſtimationẽ ut dixi in.l.cum tacitũ.j.de his q/ut indig. ¶ Quero qñ relinꝗtur fruct fũdi an ĩtelligã tur oẽs deducta poꝛtione coloni.Et hic ẽ tex.ꝙ deducta poꝛ tione coloni.¶Altimo iſta.l.facit ad.q.dicit teſtõꝛ ſi ſili me/⸗ us deceſſerit in pupillari etate uel poſtea qñcũq; uolo ꝙ bona mea uẽdent᷑ per meos fideicõmiſſarios ⁊ dent paupibus.an illa vↄba faciat directã ſubſtitutionẽ an ndeicõmiſſariã. Hic vi det᷑ tex.cũ gl.⁊ cũ eo qʒ nõ.S.de uſufr.l.ſiqs ita.qꝙ faciãt ſidei cõmiſſariã.Sʒ ego coſului pꝛiũ q̃tuoꝛ vicibus q;ꝛ lõga ẽ diffe/ rẽtia ntrũ dixit teſtõꝛ uẽdant᷑ ⁊ den pauꝑibus ſimpliciter qa eſt fideicõmiſſaria. Aut dixit uẽdant᷑ ⁊ dent᷑ paupibus pꝑ ſidei cõmiſſarios meos.⁊ tũc eſt directa ſubſtitutio qꝛ uũli ſdeicõmiſ ſarij ſuſtinẽt vicẽ hẽdũ ⁊ a ſeipſis accipe debẽt bona ſideicom miſſarij ⁊ dare pauꝑibus nõ aũt acciꝑe de manu alterius.di/ cam latius in.l.cẽturio.de vul.⁊ pu. ro .⸗ N Akßisae Pꝛopetas reuertẽda 1 Jlios heredes. lortuo legatario ad Abẽdẽ tanqᷓ; ipſi relicta ſit declarat.h.d.¶ Mõ qñ le⸗/ o fũdũ ſimpliciter nec expmo quo ad ꝓpꝛietatẽ uel uſufructũ videt legata ꝓpꝛietas. Idẽ dixi anno ſi ꝓmittis ſundũ ſim pliciter.ita dixi in.l.ſi fũdũ tradi.j.de v.ob. ¶ Scðo nõ ꝙ qñ dico uolo ꝙ ꝓpꝛietas reuertat ad hẽdes in dubio ĩtelligi᷑ poſt moꝛtẽ legatarij.vide lo ur incipit poſt moꝛtẽ.ſi enĩ intellige ret᷑ incõtinẽtinullũ cõmodum haberet. L Amm it Legatũ annuũ ꝓpꝛia manu percipi Amita. dzadſſtarnſaſtetuoſi vba ↄgruũt cotẽ.in.S.ꝗ maximos.j.de publica.Et aduerte ſi aligs emit fructus qd videt᷑ emẽ.ſi enĩ emit ipſũ coꝛpus fructuũ fru/ ctibus nõ natis nõ ualet emptio.ut.l.nec emptio.S.de vᷣhen. emp. Aut emit ius ipoꝝ fructuũ ⁊ tũc ſtatim ualet emptio ip/ ſo iure.⁊ iõ ẽ recurrẽdũ ad diſtictionẽ anndir;el ſundua. ecẽ multũ magfa/⸗ en Altum intereſt. e⸗ habz vnas ec, Enna dicit multũ ĩtereſt. alia nihil ĩtereſt. ⁊ qlibʒ iſtarũ lec. diuidit ĩ duas qᷓs vide in gl.⁊ ſca lec.gl.ẽ nõ. Itẽ ultima lec.ẽ nalde ſingularis ⁊ neſcio alibi.Sumẽdo iſtas lec.debes colligẽ tria v̈ba.Qñq; legat᷑ uſufructus rerũ certarũ ⁊ tunc ſi ne dubio onus eris alieni nõ reſpicit legatariũ qꝛ nõ ſeqtur fũ dũ.ut.l.j.S.ſi hẽs ad treb. ⁊ hac.l.in ſ. Qñq; legat uſufructꝰ quote partis bonoꝝ. ⁊ tũc aduerte aut ſub appellatiõe hẽdita tis ⁊ ille tenet ad pſtãda onera ꝓ rata ut h ſʒ vnã lec.⁊.l.ſiqs fuũ.S.fi.cũ.l.ſe. S.de le.ij. LCñ utpputo cũ uſufructꝰ finiet illud ð eſt ſolutum de hereditate deducet᷑ put dicimus in boneſi ei poſſeſſoꝛe hereditatis in.l.ꝙ ſi poſ.cũ ſimilibus.S.de peti. here.aut legat᷑ ſub noĩe bonoꝝ ⁊ tũc onus eris alieni non ſeq/ tur legatariũ ut hic ⁊.S.e.ti.l.generali.S.ſi.q; bona intelligu/ tur ere alieno deducto.aut relinqtur ſub appellatione rerum. ⁊ tũc idem qʒð dixi.ſ.quãdo ſub appellatiõe bonoꝝ.hẽ caſus ſingularis ⁊ hãc.l.allego nõ.in.l.nõ amplius.S.ſi.S.de le.ij. ¶ Quero qd ſi legat tertia bonoꝝ mobiliũ ⁊ imobiliuʒ. Rñ/ deo videt legat uſufructus tertie partis certarũ rerũ qꝛ iura ⁊ I. T Ii De hoc plene in.l.titie tex/ N. AIi cum illo.e es de le.j. — b. d. De hoc dixi plene.S.e.l.fũdi.⁊ pleniſſime in.l. a 18 fe „ —.— — — —— . - —— tur ꝓpꝛietas.ſed ſi relinq̃rent᷑ oĩa bona u cCũ ſeruo.q.de cõdi.iĩſti.⁊.l.f.S.fi.j.de v.ob.Ego itelligo ꝙ h fuit exp̃ſſu q; relinqᷓbat᷑ via pure.ſj ſi ſimpliciter relinqbat wia ſateoꝛ Saiũ ꝙ cõditio videt᷑ repetita. ¶ Scðᷣo op.⁊ videĩ ꝙ in actiones nõ ↄtinenĩ cũ ſit tertia ſpẽs ut.l.mouẽtiũ de v.ſig. ut ibi dixi.¶MQäuero ꝗd ſi alicui legat᷑ uſufruct' oĩum bonoꝝ uł rerũ nõ dico certe partis.utrũ oneris alieni ſpectet ad uſuſfru ctuariũ.Credo ꝙ ſic.pmo uos vidiſtis hic ꝙ eadeʒ diſtinctio adhibet᷑ q legat᷑ uſufruct' quote bonoꝝ i⸗ adhibet qñ lega oẽs res ſine dubio eũ ſeqᷓret᷑ onꝰ eris alieni ut.l.nã qdð.S.ſi.cũ.l.ſe.j.ad treb.ergo ⁊ẽ.ꝓ hoc videlł caſus in.l.uxoꝛi mec.S.e.ubi dicit ꝙ uenit uſu fruct calẽdarij.qdð calẽdariũ cõtinet debita ⁊ credita.l.qui ſili um de le.iij.⁊ videt᷑ caſus.C.de pac.l.lʒ.¶ Altimo q̃ro quid de onere legatoꝝ an ſequat᷑ uſuſructũ oĩum bonoꝝ uel quote partis bonoꝝ. Rñdeo ꝙ nõ.qð apparet qꝛ talis uſufructua/ rius in uſuſructu cõcurrit cũ legatario particulari.ut.S.e.l. ſ/ pꝛonio.dixi in.l.ſiꝗs ſeruũ in fi.ð.de le.ij. ¶¶ De ſeruitute legata. Rubꝛica. Bictum eſt ſupꝛa de ſeruitute perſonali legata.nunc ſequũ de ſeruitute reali. Gidom vna ſuſ — +☛☚11 idomvna ſuſtineat actũ Ni duas Pſeruitutis hñtis cauſã conti nuã ⁊ ꝑmanẽtẽ ⁊ alienet᷑ in dubio ſeruit videt᷑ iĩpoſita. h. d.iſta lex. ¶ Op. dicit hic ꝙ ſeruitus videt᷑ ĩpoſita.cõtra ĩmo dʒ iponi per heredẽ ut — S.ti.j.l.dnas. ⁊.l.ſeruũ ſilij.S.ſt. S. de le.j.cũ/ſimilibꝰ. ⁊.l.teſta trix in pn.S.ſi ſerui.uẽ. So.ibiloqtur in ſeruitute vie uel itine ris que cauſã cõtinuã nõ hẽbat.iõ nõ videt᷑ ipoſita per teſtato rem lʒ poſſet agi ut iponat.hic vo loꝗtur de domo ſuſtinente onus ſeruitutis hñtis cauſã cõtinuã.vñ teſtõꝛ videt ĩponẽ q; hẽat cauſã pꝑmanẽtẽ.⁊ idẽ crederẽ in uẽditione domꝰ ut videa tur ĩpoſita ſeruit ut ſuſtineat onera ꝑmanentia que ipſo actu ſuſtinebat maxime ſi ↄᷣhẽtes hoc ſciebãt ut.l.j.in fi.de ac.em. ⁊.l.qdð cõclaue.j.de dã.inſec. Nõ ob.l.in uẽdẽdo.õ.deõhẽ. emp.qꝛ loꝗtur in ſeruitute q̃ nõ hẽbat cauſã cõtinuã.¶ Que ro q legat᷑ ſũdus uel uſufructꝰ fũdi utrũ ſlli füdo debeat᷑ ſerui/ tus vie uel itineris uel alia ſeruit ſicut uẽdens ⁊ legãs utebat᷑. BGlo. que eſt in.l.iij.S.ſi loci.j.de adi.le.determinat ꝙ ſeruitꝰ nõ debet᷑ legata ꝓpꝛietate. Tu aũt clarius dic cuʒ q̃ri᷑ an rei uẽdite uel legate debeat᷑ ſeruit illius actus qui erat apud alie nãtẽ ex alia re alienãtis.ſic diſtingue.Aut ille erat act ſeruitu tis habẽtis cauſa ↄtinnã pꝑmanẽtẽ ⁊ ſeruit videt᷑ impoſita. ca ſus eſt hic. ita ĩtelligo.l.ꝙ cõclaue.j.de ðã.infec ⁊ ſupꝛa dixi. Aut hẽbat cauſã diſcõtinuã ⁊ nõ pꝑmanẽtẽ ⁊ tũc ſeruitus non videt᷑ impoſita ſed poterit agi ut imponat᷑ f̃m diſtinctionẽ in fra ſcriptã ut.ll.infra allegate ꝓbabũt.An aũt poſſit agi ntĩ/ ponai ſic dic. aut fuit legatus nſufruct' aut ꝓpꝛietas.pᷣmo ca dãͤnas. 5F. fi. S. ti. j. v.l. binas. S.ſi. . de ſer. ur. pdi.x.l.j.S. j.⁊. ij ſu poõt 3 ut ĩponat illa ſeruit ſi als uſufruct eet inutilis ut.l. S.ſi uſufruc.pe.aut legat᷑ ppꝛietas.⁊ tũc aut qᷓris utrũ a lega/ tario debeat pᷣſtari ſeruitꝰ heredi ⁊ ſine dubio dʒ pſtari.ut.l.te ſtatrix in pn.S.ſi ſer. uẽ. ⁊.l.ſi fidũ ſub cõditione.S.qui füduʒ g. de le.j.⁊.l.fi.S.de ſer.ru.pꝛedi. Si vo q̃ris an ðʒ pſtari ab herede ipſi legatario ul ab vno legatario alij legatario.tũc gl. Diſputat in.l.lij. S.ſi loci.j.de ali.le.tñ qcꝗd üla gl.dicat credo ꝙ dz pᷣſtari ut.l.binas.S.de F.ur.pᷣdi.ubi dẽ ꝙ nõ põt hẽs lu/ mina obſcurare in totũ rei cui ppꝛietas eſt legata. Eadeʒ rõ⸗ ne dz iter pᷣſtare qꝛ min male poſſet habitare luminib offuſca tis edib q; uti ſine itinere ⁊ cetera.ut.l.j.S.ſi uſufru.pe. ⁊ ita dz ĩtelligi.d.l.binas.que eſt clauis huius mãe. Pꝛedicta ſũt nuera qñ ꝓpꝛietas legat.ſecus ſi iter viuos cõſtituat᷑ qꝛ hec ᷣui⸗ tus que hʒ cauſa momẽtaneã nõ dʒ cõſtitui niſi exſſe hngaĩ ut.l. in nẽdẽdo. S. de ohẽ. emp. Yallit in via ad ſepulchꝛũ de qᷓ dic ut.l.qui ſepulchꝛũ.S.de reli.⁊ ſũp.ſu. 21 fundum. t ualeat legatũ vieregritur ut legatarius tpe moꝛtis teſtõ — ris repiat dñs pᷣdij dñantis in totũ uere uel ficte als le gatũ extinguit.h.d.tota iſta.l.⁊ ẽ multũ nõ.Et diuidii in q̃tu oꝛ partes pncipales.pᷣ loqꝗtur q teſtõꝛ legauit fũdũ duob ⁊ via vni ⁊ uterq; legatũ agnonit.ſcdo qñ vni tm̃ leganit an i pure ⁊ viã ſub cõditione.tertio qñ vni legauit fũdũ ſub con tione ⁊ viã pure.qrto qũ ex duobus dñisvni via legauit pure alij ſub cõditione.ſcdᷣa ibi ⁊ ſi pus.tertia ibi q;ꝗꝙ;. rta in.l.nt rñſum. Rõnẽ iſtius.l.ponit tex.in pn.qm ſeruitus pꝛo parte acqꝗri nõ põt.¶ Op.ex gl.dici hic ꝙ vnilegat᷑ füdus pure ⁊ visa ſub cõditione nel ecõuerſo.ĩmo videt ꝙ ſemꝑ cõditio adie cta in fũdo videat᷑ repetita in via tanq; in eius acceſſoꝛio ut.i. ſpiciai tẽpus moꝛtis teſtõꝛis utrũ ꝗo ſit dñs inſolidũ ut ibi de⸗/ ceſſiſſet ⁊c.Cõtra imo dʒ ĩſpici tpᷣs adite hereditatis.ut.C. de cadu.tol.S.in nouiſſimo. So.ꝗcqd gl.ibi dicat ⁊ in.l.ij.j.qñ di. le. ce. que gl.male dicũt.vitas eſt ꝙ in ſeruitutibꝰ realibꝰ ce dit dies a tꝑe moꝛtis.caſus eſt hic. MNon ob.S.in nouiſſimo. qꝛ loqꝗtur in ſuitute ꝑſonali.⁊ ita videt᷑ uelle gl.h̊ ⁊ bñ. ¶ Iteʒ op.qꝙ in ſeruitutibꝰ realib iſpiciat tps adite hereditatis ut.l. i. S.coĩa pᷣdi.x.l.ſi partẽ.S.ſi.S.quẽadmo.ſer.amit. Iſtudʒ riũ glo.nõ ſoluit.ſʒ tu ſolue ſic.dicũt qda ille.ll.habuerũt reſpe ctũ ad petitionẽ᷑.hic vo reſpicit ceſſionẽ diei qtũ ad traſmiſſio nẽ. Iſta ſo.nõ ualet aliqd q; iſpicit᷑ tᷣs moꝛtis an legatũ ualet uel nõ.ſʒ in. ll.ꝛijs tpᷣs adite hereditatis iſpicit ⁊ ſic remanet ʒꝛiũ cũ de ualoꝛe legati loqtur utraq;.l.nõ de petitiõe. QAua/⸗ re dic ibi erat defect ex parte legdtis q nõ erat dñs niſi ꝓ par te fũdi cni puit legat.iõ nõ ẽ defectꝰ ex parte legãtis uel ꝓmit tẽtis viã.qꝛ nõ eſt dñs niſi ꝓ parte nõ ipedit ↄhi obligatio per ſonalis ad viã lʒ ius reale nõ poſſet ↄſtitui.ut.l.per ſudũ.S.de ſer. ru. p̃di.⁊ iõ q ẽ deſect ex parte legãtis nõ iſpici᷑ ts moꝛ tis q; ſlo tꝑe ſubeſt habilitas ad ↄhẽdũ obligationẽ ꝑſonaleʒ ⁊Tillo tũc ius reale nõ dʒ ↄſtitui.ut.l.ſi tibi hõ.S.cũ ſeruꝰ.õ.de le. j.⁊.j.e.l.ſ. Inſpicit ergo tpᷣs adite hẽditaſ cũ illo tpe cedat dies q;tũ ad iuris realis ↄſtitutionẽ ut ſui oſtituta dicat᷑.ſed qñ ẽ deſect ex parte legatarij uel er q ſtipulat᷑ viaʒ ĩpedi phi obligatio ꝑſonalis ⁊ realis.ut.l.ſi ſub vna.S.fi.j.de v.ob.⁊.l. ſtiplones nõ diuidunt.⁊ iõ cũ talis defect ipediat oblonẽ ꝑſo nalẽ ⁊ realẽ merito tpᷣs moꝛtis iſpicit᷑ ut h. Certe q̃ dicta ſũt in hac.l.hñt locũ q vba legati referunt ad ꝑſonã legatarij. Sʒ ſi vba legati referant᷑ ad rẽ nõ facta mẽtione pſonẽ tũc ualet ⁊ ambob dñis q̃reret᷑.ar.l.ꝓxi.⁊.S.ti.j.l.gaius.facit ad pᷣdicta qð dixiin.l.j.j.de reg.ca.¶ Vltimo in hac.l.habuimꝰcaſum q.gl.i.l.ñ płribꝰ.S.de le.ij.videlicet qũ füdus relinquit᷑ duobꝰ ⁊ cuilibet totꝰ.utrũ ab initio ſit qlibet dñs in totũ uel ꝓ parte. Hic eſt tex.qꝙ ab initio eſt glibet dñs pꝛo parte.ex quo appa ret ꝙ legatũ hic nõ ualet. ¶ Vltimo nõ caſũ ꝙ dies ſeruitus realis cedit a tꝑe moꝛtis. 7 Nic eſt bon caſus ⁊ ex is qui duas. hẽs ꝙ ſi ego uendo . tibi domũ q̃ ab alia diſtiguũ pariete cõi tm medieta/ ctẽ parietis videt᷑ nẽdere. ¶ Qũuo an paries coĩs iter duas do mos ſit coĩs ꝓ ĩdiuiſo uel ꝓ diuiſo. Nic tex.videt nelle p ĩdiui ſo. Lu aũt dic latiſſime ut diricnter quoaidn ne da. ife. 6 o hic ꝙ reqrunt᷑ duo ut Lſi maxime. egai ſan do ualeat ga reqrit᷑ ꝙ dñs ſit capax. Itẽ ꝗ; tale qð leget ꝙ eo fcõ libero poſſit legari nt h.⁊ plene habuiſtis.S.de le.ij.l.debitoꝛ . §. ſeruo.ubi iuriſcõſultus hãc materiã examinauit. b5) Ex qlitate rei legate ⁊ ꝑſone legatarij pᷣ/ ſE Ater. ſumii legatũ ſuituſ magis factũ cõtẽpla/ tiõe pſone qᷓ; rei.h.d.⁊ ẽ mã hui.l.multum pulchꝛa ⁊ ſhᷣtilis. ¶ Op.⁊ videt᷑ ꝙ legatari debeat hẽre viã ꝑ aliũ füdũ teſtõ/ ris.nt.l.dãnas.S.j.S.ti.j.⁊ dixi plene.S.e.l.j.⁊ ſic ad quẽlibʒ ſucceſſoꝛẽ traſit. DNicit gl.h loqtur qũ dom hẽbat iter ꝑ aliuzʒ locũ.ibi qũ ꝑ aliũ locũ iter nõ poſſet hẽre.¶ Cõtra hoc op.ꝙ; qñ via ſin gulariter relinqtur ſit fuit realis.nec debem diſtin guẽ ſit iter ꝑ aliũ locũ uel nõ.ut.s.e.l.ſi fũdũ.⁊.j.l.pꝓxi.So.ſa teoꝛ ꝙ in dubio videt᷑ relinq ſuit realis ꝓut vba ſonãat.ut.l.ſi fũdũ.S. e. Fallit ſi ex q̃litate Dignelegarani Tex q̃litate rei ali ud pᷣſumat᷑ ut h.h̊ enĩ elinqᷓbat᷑ via ſilie ſue ⁊ px domos hẽdita rias ⁊ ſic nõ erat ihoneſtũ ꝙ ſilia ĩcederet ꝑx domos pꝛis.ſʒ ꝙ ene iret ꝑx domos hẽdis ⁊ vidẽ ei ſecreta nõ eẽt ↄueniẽs.ut l.ij. C.qũ ⁊ q.qr.pars de.⁊ ſic videt hoc magis relinqꝗre cõtẽ/ platiõe pſone q; ↄſtituẽ ius reale.¶ Qũño utrũ cõceſſio in du bio videat facta in rẽ uel in ꝑ onã. Rñdeo qñq; talis cõceſſio ↄtinet bñfciũ pncipis.⁊ tũcin dubio dʒ ĩtelligi ↄceſſio realis qm bñficia pncipũ ⁊c.ut.l.ſ.S.de cõſti.pn.de hoc in Spec. de inſtr. edic.S.nũc aũt.v.ſi aũt dubiũ.qñq; cõceſſio ↄtinet p uilegiũ.hoc ẽ aliqd ius ſcriptũ ⁊ iſto caſu ſiqdẽ dat᷑ ciuitati nel alicui vniuerſitati ĩ dubio videt᷑ cõceſſio realis.ut.l.fſfoꝛma. cc;. de cẽſib?.qñq; dai pſone certe ſinglari. ⁊ iſto caſu gt:. 5 ẽin. S. q;qᷓ;.videt᷑ dicẽ ꝙ in dubio videat᷑ realis cõceſſio niſi alið appareat. Dñs Ol.rep̃hẽdit ibi illã gl. tu dic de hoc ple ne ut dixi in.l.pſonale.S.ſo.ma.qñq; talis ↄceſſio non ↄtinet bñ̃ſficiũ uel puilegiũ pncipis ſʒ ẽ iſia ↄceſſio puatiuel alicui in ferioꝛis.⁊ tũc qñq; cõcedit mera facultas facti.ut ſi dico cõce/ do tibi ſacultatẽ eũdi uel ꝙ poſſis ire ⁊ ſilia vba que reſerũtur ad factũ magis ꝙ; ad ius.⁊ tunc ↄceſſio pᷣumii pſonalis ut.l. iul. S. ſiqs alicui.S.de le.j.facit iſti.de ſtip.ſer.S.ſʒ cũ facij Si vo conceſſio reſert ad ius tũc aut fit ideterminate reſpectu fũdi dñantis ⁊ pꝛeſumũ conceſſio ꝑſonalis.ut.l.pe.ð.de ſer. ru. pꝛe. aut determinate ⁊ tũc in dubio ſſumit ↄceſſio realis ut c. cũ ueniſſẽt e de ↄſti.x.S.de ſer. ru.pꝛe.l.añpe.⁊ per totũ.⁊ ʒ̊.e.l.ſi fudũ. niſi ex qlitate pſone ⁊ relicti aliud pᷣſumat᷑. Hicẽ caſus in hac.l.⁊ per hoc ſi inꝑatoꝛ cedit iuriſditionẽ ĩ quodã caſtro ⁊ dubitat᷑ utrũ cõceſſio ſit facta comiti illi caſtri uel ſit facta territoꝛio. Ego in dubio pᷣſumo eẽ factã cõceſſionẽ terri toꝛio niſi ex uerbis cõceſſionis aliud appareat ut ſupꝛa dixi. Auero utrũ iſta facultas eũdi ſit ſeruit realis uel ꝑſonalis HBe boc plene dixi.j.de ali.⁊ ci.le.l.mela. .ſi. V ¶ .tnDe dote pꝛelegata. Rubꝛica. CAQuero ꝗd impoꝛtat dictio de⸗ Dic u in glo. da —— otis legatũ cotinet id qð Am dos. cto de dote oꝛiginalit oti neret ⁊ exceptio que ex pacto oꝛiret tollit etiam dilationẽ legalẽ. exceptionẽ vo ꝑemptoꝛiã que Nalege ĩduci᷑ tale legatũ nõ ꝑimit.h.d.x nil aliᷣ Nãõ tex.ibi nã ꝙ admiſſum eſt ⁊c. ¶ Op.ſm gl.x videt ꝙ pᷣ legatũ dotis cõtineat plus qᷓ actio de doteut hac. l.. ueru eſt So. cõtinet plus.i.in tꝑe ſʒ nõ in q;titate.¶ Op.iſti.de legi. G. ſ ſiuxoꝛi. So. ibilegauit certa titatẽ pꝛo dote. hic vo do fẽ ſimplicit᷑ legauit FKnate nõ expᷣſia.¶ Itẽ op.⁊ videt ꝙ ta/ le pactũ ꝙ vir lucra dotẽ ppter liberos ðʒ ualere ut.l.i.S.de pac.do. ⁊.l.ĩter ſocerũ.p totã.. So. ille. l. itelligunt hm iſtam q; hñt locũ ſi pdeceſſit mulier. ſec ſi vir ut h. ⁊ io dʒ ſcire ꝙ cõ/ ſuetudo ẽ poſita in.l.dos a patre. ꝙ dos retineat ꝓpter libe/ ros dʒ itelligi qñ p̃cedit mulier. Sʒ ſi pcederet vir nulla reten tio ppter ſilios fieret qð examinaui plene in.l.poſt dotẽ.S. ſo. ma.¶ Quarto op.⁊ videt᷑ ꝙ iſtud pactũ qð dẽ de dinooc ſit iniquũ uel ſupuacuũ.nã iniquũ eſt ſimiimoniũ ſolueret cul⸗ pa viri.ſuꝑuacuũ ẽ ſi ſoluereĩ culpa mulieris qm ipſo iure dʒ ꝑ dere dotẽ ut.l.ij. C. de rep. Gl.ſatet ↄꝛiũ ⁊ dicit ꝙ iſtud pactũ hʒ locũ q ſit diuoꝛtiũ caſu uel ex culpa coĩ. ¶ Quinto op.qꝙ hodie pactũ de lucrãdo dotẽ in caſu diuoꝛtij nõ hẽat locũ cuʒ diuoꝛtiũ nõ poſſit fieri de iure canonico ut nõ.in.l.rerũ..re/ rũ amo. ⁊.l.diuoꝛtio.ð. de neg.geſ.glo.ſatei ↄꝛiũ. Dicit hic in v.ĩpẽſe. exceptio pemptoꝛia q a lege iducit᷑ nõ tollii per legatũ dotis. Cõtra q; imo legatũ dot tollit exceptionẽ copẽſatiõis q̃ eſt ꝑemptoꝛia ut.j.e.l.dote.So.⁊ aduerte q̃dã ẽ exceptio ꝑ emptoꝛia que anteq; in indiciũ deducat dotẽ minuit ipſo iure ⁊ iſta nõ tollii per legatũ dotis.ita loqꝗtur hic in v.ĩpẽſe.q̃daʒ ẽ exceptio ꝑemptoꝛia que dotẽ nõ minuit ipſo iure lʒ actionẽ poſſit elidere. ⁊ iſta tollit per dotis legatũ ut hac.l.S.j.⁊.l.do/ tẽ. j.e.rõ apparet exp̃ſſa ex ipſa vboꝝ ſignifcatiõe qʒ ſi teſtõꝛ legat dotẽ ſi dos eſt i minuta ſolũ id qð remanet eſt dos. ſed q exceptio nõ minnit dotẽ ipſo iure tũc totum eſt dos ⁊ exce ptio per legatũ tollii ⁊ boc vult dicẽ iuriſcõſultus. ¶ Vltimo op.⁊ videt q; etiã iſta exceptio ĩpẽſarũ neceſſariarũ tollat᷑. ut j. e. l.ij. in pn.⁊.l.meuio.S.j.j.de le.ij. Rñdeo hic logtur quã/ go dos legaĩ ſimplicit q; tic nõ põt deberi niſi qten erat dos ſz in ↄꝛijs fuit nõ legata dos ſimpliciter ſʒ gcqꝗd occaſione do tis ꝑuenit.vñ inſpicit id qð occaſiõe dotis ꝑuenit nõ id quod erat in pñti videbitis.j.e... dotẽ. x.l.ij.in pn. in Pn e Dotis legatuzʒ extinguit ſi poſtea Adeo autem. dos mulient redte ſoln les do tales ĩtereãt uel ſi ab initio dos pꝑfecte cõſtituta nõ ſuit ſieu cũ legal coꝛpꝰ qð in rerũ nã eſt.h.d.¶ Op.ꝙ dos nõ poſſit ſol⸗ ui cõſtãte mrimonio.ut.l.j.C. ſi cõſtãꝗ.ma.dos ſol.So.iĩtellige ꝙ hic fuit ſoluta in caſibꝰ p̃miſſis in.l.mutꝰ.S.manẽte.ð.de iu re do. ⁊.l.quis..ſo.ma.¶ Itẽ op. lʒ extinguat᷑ dos nõ ex tinguit legatũ ut. S. de le.ij.l. c ſiliũ. S. hẽs. Ol. nõ ſoluit qua/ re Pi. dicit ꝙ ibi debitũ nõ erat extinctũ ſʒ erat in alia ſpetieʒ obligationis traſlatũ.hic vo erat omnino extinctũ.idẽ nõ.ibi DHicit hic ꝙ ille qui legat cẽtũ que in archa hʒ nel apð ſe depo ſita hʒ ſi nõ repiunt᷑ nõ ualet.Cõtra hoc videt᷑ caſus in.l.ſinõ deſignata. C. de fal. ca. adiec. v... cũ tale. S. falſa. . de cõ. ⁊ de. In glo. ſũt due ſo. vna eſt ꝙ ibilegauit cert ſpẽm quãatitatis dotis in genẽ. utputa cẽtũ que in dotẽ habui.p vo ſe retulit ad certũ coꝛpꝰ ut decẽ q̃ in archa hẽo.iõ ſinõ repit legatũ vitiat ut.l. ſi fuus. S. ꝗq qnq;. ð. de le.j.x eſt uera ſo. Alij ut· Rog. di⸗ cũt ꝙ id qð dẽ in fi.eſt uerũ ſi ꝓbei teſtatoꝛẽ erraſſe.ſec ſi ſcien ter. h.d.ut ꝓbat᷑ in.ll. ꝛijs. VHideamus an iſta ſo.ſit uera.Et videt᷑ dicẽ Ro.qꝙ eoipſo ꝙ ꝓbat᷑ erroꝛ falſa cauſa vitiat lega⸗ tũ.Cõtra ĩmo dʒ ꝓbare teſtõꝛẽ aliter legaturuʒ nõ fuiſſe. ut.l. cũ tale.S.falſã.j.de cõ.⁊ de.So.qñ cauſa legadinõ ẽ obliga⸗/ toꝛia tũc illa cauſa nõ dicii coherẽ legato nec legatũ vitiat᷑ niſi bane teſtõꝛẽ aliter legaturũ nõ ſuiſſe.ut.S.ſalſã.qũq; cauſa l egãdi erat obligatoꝛia tũc talis cauſa legadi dicii iherere le/ gato ⁊ vitiał legatũ eoipſo ꝙ erroꝛ/ꝓbal.ita logtur dictũ Re De dote pꝛele. e.chic T. l... C. de fal. cauſa adiec.le.Scðo videt᷑ Rog.ma e dixerit in alio.dicit enim ꝙ qñ lego cẽtũ queĩ archa habeo in dubio videoꝛ magis deſignare certà qtitatẽ nõ coꝛpcertũ Cõtra hoc videt᷑.l.ſ ſeruus.S.qui quinq;.S.de le.j. S; ſi bñ reſpicias vba Rog.nõ retulit ſe ad iegatũ cẽtũ que ĩ archa ha beo.ſed ad legatũ cẽtũ que apud me depoſita hẽout ex vᷣbis eius euidẽter apparet ⁊ ꝓbat. ¶ Quero qñ teſtatoꝛ dicit le/ So cẽtum que apud me depoſita ſũt utrũ in dubio videat᷑ ſere erre ad qᷓtitatẽ uel ad coꝛpus. Rog.dicit ad ꝙ;ᷓtitatẽ. Ja. de are. dicit ad coꝛpꝰ.qꝛ de na depoſiti eſt ut certũ coꝛpꝰ tradat. ut. l. lutius. S. depoſi.iõ ad coꝛp ſe reſerat. Old. dicit h in du bio videt ſe referre ad qᷓtitatẽ niſi deſignet loc ubi ſũt ut.d.l. lutius. F. qſqs.el ſcðo.s.de le.ij.qð ſatis placet mihi. Ai Mãõ tex. ibinã ꝗcꝗd demõſtrat (Siquis Uxo. nõ totũ tex. de S feci magnuʒ feſtũ in.l.demõſtratio in pᷣn.j.de cõdi.⁊ demo. None aliꝗs dicit lego dño bartolo petri de ſaxoferrato legũ doctoꝛi.mõ ẽ uerũ ꝙ ſum de ſaxoſerrato ⁊ legũ doctoꝛ nõ iñ ſum bartolus petri. certe ſi due demõſtrationes ſũt uere illa falſa demõſtra/ tia nõ vitiat ut hic pleniſſime dixiin dicta.l.demõſtratio.S.j. de cõdi. ⁊ venstchement Tpomnit mhito eaſoid –—-,1 ½ Iſta.l.ponit multos caſus.ideo ea Iſocer. ðiuido uobis.pmo loqtur qũ reſt⸗ B legat dotẽ nuruiuſq; ad.S.pꝑ pꝛiũ.ſcðo qñ legat dotẽ vrO uſq; ad. S. id qᷓrit. tertio qñ legat dotẽ exneo uſq; ad.S.iu lianꝰ.q̃rto ponit caſus cões ad oĩa pᷣcedẽtia dicta uſq; ad ſinẽ l. Et qibet particula diuidii in alias ꝑarticulas iõ gra bꝛeuita tis omitto. Mõ tex.ibi quippe ⁊c.añ omnia expediam glo. Op. de.l. moꝛtis ſue cauſa in pn.S. de dona.inter vi.⁊ ux. Bio.ſoluit aliud in legato ut hic.aliud in donatiõe cauſa moꝛ tis ut ibi. Rationẽ no.aſſignat glo.qꝛ donatio cauſa moꝛiᷣ ac cedit cõtractui.ſed legatũ eſt mere ultima uolũtas ideo ibi nõ nalet inter vi.⁊ uxo. Aide glo. que incipit ⁊ ideo contra ma/ ritũ.ex hoc reddit rõ quare ſiliuſta.põt donare cauſa moꝛtis ⁊ nõ teſtari.ut plene nõ.in.l.tã is.S.j.j.de donaj.cauſa moꝛtis. Itẽ op. glo. de.l. ⁊ ſi nurus..de le. pᷣſtã. So. gl. Mõ ob. ut patet ex ſequẽtibꝰ.S.illius.l. ¶ Querit glo.ꝗd ſi nlius nõ hʒ coheredes ⁊ hereditas pais nõ eſt adita. Actionẽ ꝑſonalẽ cOſtat ꝙ nõ põt intẽtare qꝛ nõ hʒ cõtra quẽ intentet.ſ an po/ terit intẽtare actionẽ hypothecariam uel qualiter ſibi ſubueni etur. NDicit gl.ſibi ſubueniet᷑ ex equitate.l.ſiis.S.j.de iure do. quã gl.ſigna. Aidete regula ꝗᷓ poniti.l.ſ is.S.j.ẽ ꝙ ibi debe at eẽ dos ubi onera mr̃imonij ſuſtinent.ſed regula illa nõ vide tur ſubuenire mulieri ſʒ magis qui ſuſtinet onera mrimonij.x ita debet intelligi hic glo.ſubueniet᷑ ei.ſ.marito referẽdoſe ad regulã. ita dicit Jꝗa. de are.An aũt uxoꝛ poſſit agere ex vigo re.l.ſi cõſtante.S.ſo.ma.Hic ut ibi plene examinaui in mate/ ria de repetẽtibus dotẽ ⁊ ibiin.viij.q.ſcdᷣe partis pncipalis al legaui haãc glo. Pꝛo declaratione induco in ar.hãc.l.q pᷣmo hic videt caſus ꝙ ꝗs nõ põt pati ſe cõueniri actione que non cõpetebat ut hic in pn.na video teſtatoꝛ nõ põt grauare here dem ut ipſe cõueniat actione que nõ eſt. In cõtr ariũ videt ca- ſus in. l. iulia. S.quãtũ vo.S.ad exhi.So.quedã eſt actio que ſemel fuit nata lʒ ſit exticta ⁊ iſta actiõe bñ põt pati ꝗs ſe coue niri ⁊ ꝓcedit iudiciũ lʒ appareat actio extincta. ita loqꝗtur.S. Sᷓtũ vo. Si vo actio nunꝙ; ſuit nata.tũc qs nõ põt patiſe cõ/ ueniri.⁊ ſi appareat nõ eẽ natã iudiciũ nõ ꝓceditut hic in pn. niſi actio pẽdente iudicio debeat oꝛiri.ut.i.ſi titius.j.de v.ob. ⁊ ibilatius dixi. Scdo ſcitis ꝙ qdaʒ glo.dicũt ꝙ actio de do te oꝛitur conſtãte matrimonio.Alij dicũt tm ſoluto matrimo/⸗ nio.ut nõ.in.i.iure gentium.S.utputa poſt diuoꝛtium. s.de pac.⁊ nõ.j.e.l.pater. Hic tamẽ eſt caſus ꝙ non oꝛiũ conſtan/ ie mr̃imonio. ibi quippe nupta eſt. dixi plene in.l.ſ cõſtante. §F. j.. ſo. ma. C Quero ꝗd in dubio. Rñdeo in dubio uerba ieſtatoꝛis ſunt inſpiciẽda.aut legauit doteʒ ſimpliciter ⁊ videt᷑ legare ius actionis de dote ut.j.l.ꝓxima in ſi. aut leganit ꝗc puenit ex dote ⁊ videt legare q;titatem ut.l.meuio.S. auie S. de le.ij. ⁊. j.l. ꝓxi.in pn.¶ Quero dicit hic ꝙ mulier dz ca⸗ uere qꝗd ſi cautio iſta fuiſſet omiſſa. Rñdeo põt mulier ↄueni/ ri actione incertiut caueat uel ſepetet qð datũ eſt. ut.l. ꝙ ſi nul la. ð. de le.j.⁊.l.qui exceptionẽ..ſi pars.s.de cõdi.ide.tene menti que ſupꝛa dixi. (Ver contrarium. aaalileel berto ⁊ dotẽ legatam marito. Rñdeo actio de dote pcedit ex cõtractu ⁊ ideo lʒ hẽdes ſoceri deſierint habere obligatio ex ↄtractu remanet.ſ obligatio de peculio hʒ inſtar realis actio nis ut.l.qſitũ in pn. S.de pecu. Si ergo deſijt habere peculiũ SE & le⸗ re de . l. deſinit teneri illa actione de peculio ſicut in pupillo ꝗ ſine ſui culpa deſijt rẽ poſſidere.ut.l.ſi a boneñdei.S.de rei uẽdi.Pi cũ hic ꝙ cõuenit ſeruus nõ hẽs.Cõtra ĩmo heres. ut.l.ij. . an ſeruus ex ſuo facto.Tres ſo.ſũt in glo. Ana eſt ꝙ libertꝰ ↄuenii.ſ.in effectu.ſʒ hẽs pncipaliter. Iſta ſo.repꝛobat᷑ in ſi. gl. qe m hoc nõ eẽt daia ĩter peculiũ ⁊ dotẽ. Soluit glo. ſcdo mõ ⁊ nil ualet. Altimo ſoluit ⁊ bñ nt in ea pʒ.⁊ rõnẽ hui ſol. gl. ponit in.l. ia.q; qñ libertas directo dat heredi culpa non potuit ĩputari q; nullo tꝑe potuit retinẽ peculiũ.ſq̊ qñ ꝑ ſidei/ cõmiſſũ põt ĩputari culpa q; nõ debuit manumittẽ nec peculi nʒ dare donec creditoꝛibus ſatiſſeret. ¶ Altimo dẽ hic ꝙ lʒ dos ſit ſoluta viro adhuc actio de dote ſupeſt.iſtud dictuʒ de bes ĩtelligẽ ꝙ matrimoniũ fuit poſtea ſolutũ ĩter uxoꝛẽ ⁊ virã eius.als non peteret ut in pn. puius.l.uel ſ ponis conſtante matrimonio debes exponere actio de dote.i.ſpes actiõis de dote als non pꝛocederet. JNom inli QOp.ꝙ ſolone facta alteri Idem inlianns. Ch lol marito piminõ poterat ut.l.ſtichũ. S.ñ.j.de noua. Mꝛeuiter ego dico ꝙ h ſol uiũ alteri qui ab ipſo marito dotẽ repetere poſſet ſicut ſi credi/ toꝛi mariti ſolueret.uel dic ꝙ hᷣ fuit legata dos marito pꝛo mu liẽ vñ merito põt mlieri ſolui. C Vlumo nõ ex iſto.S.ꝙ ſi de bitoꝛ ſoluat creditoꝛi ſui creditoꝛis extinguii liberatio.cõtrari um nõ.in.l.ſolutionẽ.S.ſolutã.j.de pigno.acſ.pꝛo hocẽ glo. in. l.ſ cum militi de compẽſa.⁊ in.l.ſi opera de doli excep.⁊ ĩ ſti.ꝗbus mo.tol.obli.in pn. dotẽ. ubi eſt tex. in Zꝛiũ. Sol. ſalcidia nõ detrahit᷑ reſpectu ſinalis effect ſed ab initio ſic. vñ illa fʒ iſtã dʒ ĩtelligi. ¶ Quero dã hic cõmoda repñtationis ĩ hoc legato ſic obuen.q̃ro qꝗd ſi nõ ſit dictũ an ſi dos ipimu/ lieri plegareĩ deſalcaret cõmodũ repñtationis. Quida dicũt ꝙ nõ ut.l. ſi uſufruct. S. .j. ad.l. fal.⁊. d.l.cũ dotẽ. Cõtrarinzʒ determinat gl. ⁊ bñ per. .j.S.ſiqs creditoꝛi.j.ad.l.ſal.exẽplũ ponit glo. ¶ Altimo iſta.l.eſt bona ad vna qõnẽ que fuit de ſacto. doctoꝛes fuerũt Oqucti ab iſto coĩ ꝓ certo ſalario abſqq deductione alicui' gabelle.demũ erat aliud ſtatutũ maſſa/ rij coĩs nullã pecuniã poſſint ſoluẽ niſi detraxerint.vj. denari os pꝛo libꝛa.qrebat᷑ an a doctoꝛib debeat detrabi. Determi natũ ſuit ꝙ maſſarij debeãt detrahere.ſʒ doctoꝛes cõtra com mune in eo qð eis detrahet hñt actionẽ. ⁊ hoc ꝓbaĩ per hbune tex.lʒ nõ ſuerit allegat. ⁊ per.S.ſʒ ⁊ marito.j.eo.lvñ deuen tũ fuit.ꝙ illud qð ꝓ gabella deducebat᷑ iterũ ſoluebat᷑ cũ dedu ctione gabelle donec gabella ad nihilũ deueniebat. G ulianus querit. tud qð in hoc. S. dẽ ſicut —— patit falcidiã ĩtelligo qñ ſoluto mrimonio fuit legata qe erat ſi hi debita. ſecus ſi adhuc debita nõ eẽt ut.j. pxi.S. Sec et marito. ectidlideeis pri S. in. S. idem querit. Mela ſcribit. Piceſt nouus Fr ſibineſcirẽda/ re cõcoꝛdatiã aliquã iõ tene menti Quero hic utrũ fũdus fuerit dat in dotẽ eſtimat uel ĩeſti/ mat.Auiqã ĩtelligũt de fũdo dato in dotẽ ĩeſtimato.ſʒ hoc nõ placet gl.qꝛ ſm hoc nullü eẽt legatũ qꝛ fudus ineſtimatus dʒ reddi incõtinẽtiut in.S. exach.C. de rei ux.ac ⁊ ſic nullum coõmodũ cõtineret Iʒ aliter glo.in.l diuoꝛtio.S.ĩterdum.S.ſo. ma. ⁊ ibirepꝛobaui.vñ 3 dicit ꝙ fuit dat eſtimat an ſit uerũ ifra dicã. ¶ Sʒ retẽta iſta lec.qro que eſt rõ huiꝰ.S. HNicit gl. ne eirca eadẽ rẽ cõcurrat due cauſe lucratine.x iſta rõ colligũ ex.ll. allegatis in ſe. gl. l. in. l. meuius in pn. S.de le.ij.⁊.l.pla/ ne. §.j.c. i. ð. de le. j. Sʒ hoc nõ videt᷑ aliqd dem.nã qñ fũdus datin dotẽ eſtimat nõ eſt in dote fdus ſed pecunia. ut.l.quo tiẽs. S. de iure do.x.l.iter virũ.C. de iure do. Sʒ qñ vni ⁊ eidẽ legat᷑ fũdus ⁊ eſtimatio fũdiutrũq; legatũ põt cõcurrere.nt.l. fũdus.j.de noua.nõ.per Hi.i.c.bona ſides in ſi.ex de re.iur. li. vj.⁊ ſic mulier hẽret utrũq; qð puto ueriſſimũ.de hoc eſt gl. nõ.in.l.luciniꝰ locuſta in pn.S.de le.ij. ⁊ ibi dixi me dicturum hic.quõ ergorũdem ad hãc.l.Rñdeo duob modis.pmo ꝙ dicamus hũc fũdũ datũ in dotẽ ineſtimatũ.vñ fũdus eratĩ do te nõ qtitas.⁊ hoc apparet ex tex. qui dicit nõ bis ſʒ ſemel de beri ſudũ nõ dicit eſtimationẽ fudi. Si tu dicis ſcvm legatum nõ ualebat cũ nõ hẽret cõmoduʒ. Rñdeo pone tali mõ ꝙ ua let qꝛ ex pacto fũdus nõ debebat incõtinẽti reſtitui. Secũdo mõ rñdeo etiã ſuſtinẽdo gl.ꝙ hic ſuit datus eſtimatꝰ.Lertio eſt dicẽdũ ꝙ pmũ legatũ fuit factũ exp̃ſſe cõtẽplatione dotis ⁊ pꝛo dote ⁊ poſtea dos ſuitlegata ſimpliciter. vñ cũ ob eãdeʒ Quſã ſit ſem nõ debet niſ ſemel. ut.l.luti. S. puberẽ. ð. de le. RD ulier cui legata ẽ dos nõ De dote pꝛele. ij. x.l. alimẽta. S. baſilice de ali.x ci.le. tene mẽti qꝛ utilia ſunt. Ibidem mela. ¶Op. ⁊ videt᷑ ꝙ non tenet᷑ ſtare colono ut.l.nihil. S. fi. S. de le. j. ců ſimilibꝰ. Dicunt ꝗdam ſpetiale in dote. dic ut plene dixiin. · ſi fllio.S.fi.S.ſo.ma. „ è Am quis. Supꝛa locutẽ iuriſcõſult de pᷣ c S legato dotis. hic vo loqtur de ſi Aeicõmiſio quo grauar mulier cui dos ẽ plegata ſiue leget doð mulieri ſiue aliud ꝓ ea.Eaten põt onẽ fideicõmiiſſi rauari q̃tenꝰ relictũ dotis q;titatẽ excedit.h.d.ſᷣm Hi.Nõöõ 98 PB qð dixii ſũmario.Scðo nõ ꝙ ſideicõmiſſo uli nõ uenit id qð gs ex iudicio deſũcti nõ ꝑcepit ut h in v.nã ⁊ ſiqs.dẽ h ꝙ fuit plegata dos.vñ videt legatũ id in quo erat minuta dos ꝓpter ipẽſas.Cõtra de.l.j.S.e.v.impẽſe ⁊c. So.ibi fuit legata dos ſimplicit.hic vo fuit legata qtitas.uel fuit dictũ qcqd ad me puenerit ut.l.meuia.S.a te.de le.ij. Dicit hic ſi ſ̃ hoc animo ⁊c̃.q̃ro ꝗd in dubio an videt᷑ relictũ aio compẽſãdi cũ uxoꝛe. Caſus eſt ꝙ nõ niſi expmat᷑ in.l.j.S.ſciẽdũ.C. de reiuxo.act. ⁊.l.ceditoꝛẽ.S.de le.ij.facit id qdð dixi in.l.ſi cum dotem.S.ſi pater.S.ſo.ma. Mulier. Mõ ſũmat qꝛ ſte.5. cõpꝛehẽdi ſub bced ti fũmario.⁊ v.ꝑinde.⁊ eſt nõ.⁊ iõ mẽti tenen us l Doac iſtum ſinẽ de.l. ꝙ his vbis. S. de le.iij. Rñdet gl. hic eſt ſpale ex piecturata uolũtate defũcti qꝛ reliqt ꝓ debi to vñ videt᷑ noluiſſe ꝙ ꝗcꝗd hũit ultra debitũ reſtituat cũ fru/ ctib qdð tene mẽti.¶ Op.oↄtra hac.l.ꝙ ꝗs poſſit grauari ul⸗ tra qᷓ eſt ſibi relictũ ut.l.imꝑatoꝛ.S.j.s.de le.ij.o.diſtingue aut legat᷑ q;titas a legatario q;titatis.aut qᷓtitas a legatario ſpetiel.aut ſpẽs a legatario q;titatis ul ſpẽs a legatario ſpetiei ut colligit ex tex.in dicta.l.imꝑatoꝛ. ampli uel eo ampliꝰ nõ inducatre/ ſi teſtõꝛ dicat lego uxoꝛi centũ pᷣter dotẽ an videt᷑ legata dos. Certe ſicut.l.ſeio.S.uxoꝛis.S.de annu. le. Sʒ ad ſi dixit le go cẽtũ ſupꝛa dotẽ an videat dos legata. Nicit Ja.de are.qꝙ videt᷑ legata dos q; vbũ ſupꝛa ĩdudit dotẽ ſicut ypũ amplius. glle. S. ſo.ma.l. diuoꝛtio.v.itẽ ſi locatio.⁊.l.ſi vnꝰ.S.pe.S.loc. ⁊ ẽ caſus cũ gl.j.e.ti.l.ſeia.¶ Sʒ qd ſi dixit lego cẽtũ ultra do tẽ an videat legare dotẽ. Dicit Ja.de are.ꝙ ſic. ut.l.ſi ultra. C. de ſideiuſ.hoc ponit Ja. de are.hic ⁊.l.qui bona.S.ſiquis edes.j.de dam.inſec. (. 5 delle l tali eE . ¶ Op. S. de le. j. l. talis in c Am vulgari. pn. So.ſpãle eſt in legato Adotis. x eſt rõ qꝛlegatũ ad dotẽ refert.als legatũ effi/ eret intile. ita dicit glo. ⁊ bene. ſed ibi ſ. bemitelligẽ qñ l ſed ibi apparetſo.q;ꝛ debem itelligẽ qñ legauit doteʒ ſimpliciter.ſec' ſilegauit qcqd ad eũ ꝑueniet etcen dedu/ ceret ĩpẽſas neceſſarias ut ibi dicit in o e Feo .. S 4 ilegat᷑ aliqd ꝓ dote Am ſcriptum. adiecta certa qᷓtitate ſi ue dos fuerit nulla ſiue minoꝛ tʒ legatũ.h.d. ¶ NMõ tex.in fi.qñ legat᷑ coꝛpꝰqð nõ ẽ in rerũ nã ⁊ pecunia alternati ue ualet legatũ in pecunia. ¶ Op. -de.l. j. S. adeo. S. e. So. ibi ſuit relicta dos non adiecta certa quãtitate.hic vo fuit expᷣ̃ſſa certa quãtitas. — te ut.l. .poſt pn. 5. . So. ſateoꝛ igẽ eſt ꝓmittere de defedẽ do ⁊ ꝓmittere de ĩdẽnitate.iĩmo quiĩdẽnitatẽ ꝓmittit cogit ſu Ater Iſta.l. videt aliquãtulũ ĩtricata ſʒ in vita tee nõẽc̃.pᷣ ponit vnũ dictũ vulgarẽ.ſecũdo circa illud foꝛmat ſeptẽ.q.p oꝛdine.ſcda ibi ſ ſi puſq; ktia ibi ꝙ ſtratũ.q̃rta ibi ꝙ ſi totã.qnta ibi ꝙ ſi puſq;. ſexta ibi ſi foꝛte.ſeptima ibi ꝗd ergo.¶ Op.per oꝛdinẽ ad quamlibet partẽ.⁊ pmno ad pmã partẽ.dẽ hic ꝙ heres dʒ cauere de indẽ nitate.Cõtra imo dʒ cauere ꝙ heredẽ deſẽdet nõ de indẽnita ſcipe iudiciũ nt hac.l.in pn.cõiũcto v.ꝙ ſi ratuũ.⁊ cõiũcta.lʒ.ij. poſt pn. S. e. ⁊ hoc ſetit ꝗa. de are.ſacit ad hoc.l.ij.C. de in li dã. tu. facit.l.ſiqs hoꝛ in pn. S.de peti.hẽ.⁊ hoc tene menti qa nõ repies alibiita bñ. ¶Ad ſcdam partẽ op.dicit hic ꝙ muli er dotẽ recuꝑauit.Cõtra mulier cõſtãte mrimonio nõ põt do tẽ recuꝑare ut.l..in rẽ.S.oĩs de iure do.Quare Rog.dicit hG mrimoniũ ẽ ſolutũ ſʒ iſtud ẽ diuinare ↄtra mẽtẽ.l.nr̃e.uel di/ cit Rog. dic ꝙ vir uergebat ad inopiã. Hãc ſo.glo.repꝛobat in.l.ſi cõſtãte in pn.S.ſo.ma.Lamẽ iſtã ſuſtinui dic ut ibi di xi. Alij ut Ja. de are.dicũt ꝙ hic mrimoniũ videt᷑ eẽ ſolutum Am ita. Bp.c ampliniſi dicat hoc Apetitionẽ. ut.l.ſi Fu. 5. ſi ta ſcriptũ. . de le.j. Due ſũůt opi.in glł.ultima ẽ uera ⁊ examina ut dixiin ↄio.¶ Qũo qd Otepꝛelegata.¶Oh delega il De dote pꝛele. reſpectu ſoceri deſũctint.l.cũ hic ſtat. .ſi ſocer.õ.de dona.i ter vi.⁊ uxo. Sʒ hoc eſt ↄtra.l.ij.S.idem iul.ð.e.ibi ꝗppe nu pta eſt. Alij ut Aʒo dicũt ꝙ hec mulier de ſacto dotẽ recupa uit que ſibi fuit per hẽdes ſoluta q; de iure recuꝑare nõ pote/ rat.hãc ſolutionẽ Aʒo.puto uera ⁊ itelligo ꝙ uxoꝛi fuit ſolu ta in caſib in qbpotuitat.l.mut.S.manẽte.ð.de iure do.⁊ l. q;uis.S.ſo.ma.Alij ut Jo.dicũt ꝙ actio de dote cõmittitur mr̃imonio cõſtãte.ut.l.ſi cõſtãte.S.j.S.ſo.ma.Ad illũ.S.glo. rñdet dupliciter. ⁊ ſic hẽs duas lec.in illo.S.q̃s ibi examinaui Purũ eſt oĩno cõtra ſtimulũ calcitrare q; actione de dote cõ/ ſtante mr̃imonio nõ aget ut.l.ij.poſt pn.S.e.ibi ꝗppe nupta ⁊cẽ.q̃re tene lec.Aʒo.⁊ lec. NRo.itelligẽdo ꝙ uergat ad iopiã Iᷓs lec. examinaui plene in.l.ſi cõſtate.S.j.S.ſo.ma.¶Itẽ op po.ꝙ ſolutio facta mulieri nõ dʒ nocẽ viro ut.l. ſtichũ. S. fi. ] de noua. ⁊.l. fi. F. f. in pn.S. de v.ob. So.hic nõ ſoluit pꝛſus alij ꝑſone ſʒ magis videt᷑ ſolutũ creditoꝛi creditoꝛis ut dictũ ſu it in.l.ij.S. idẽ iulia.q̃rit.S.eo.¶¶ Nenio ad v.ſed ſi lege fal.? op.ꝙ non debeat detrabi filio q;ꝛ per famil.her.act.hᷣ ſeqtur ut debitũ. ut. l. ij. F. ſi fllia. S. ſam. her. Rog.dicit ꝙ mrimoniũ erat ſolutũ.ſolue ueriꝰ. Idẽ ſi cõſtãte mr̃imonio tñ hic agebat actione ex teſtõ.ut.l.ij.S.idẽ iul.S.e.¶ Op.ad v.ſʒ ſi ratum. ⁊ videt᷑ ꝙ nõ debeat deſẽdere ĩmo ſuffſicit ꝙ pᷣſtet ĩdẽnitatem ex ſoꝛma ſtipłonis ut.S.e.l.in pn.So.iſte ſtiplones idẽ ĩpoꝛ/ tãt ut dixi.An aũt poſſit pᷣciſe cogi agere ad deſendẽdũ.Nic ut. l. ſed t he. S. ptoꝛ.S.de ꝓcu.vitas tñ eſt ꝙ lʒ ad defenden/ dũ teneat᷑ ⁊ ad ſuſcipiẽdũ iudiciũ in ſe tñ nõ pᷣciſe cogaĩ dic ut ibi. ¶ Aenio ad v.ꝙ ſi totũ.dicit hic ꝙ actio iudicati dat᷑ cõ/ tra hẽdẽ in eo qð retinuit iure fal.cõtra imo dat᷑ ĩſolidũ ut.l.ſi actoꝛ. ⁊.l.ſi ꝓcur.S.de ꝓcur. Nicit glo.⁊ bñ hic reſpicit ſineʒ q ſ ſolueret inſolidũ hes reuerteret᷑ cõtra maritũ in ea parte q̃ fuit ſibi ſoluta. ¶Querit glo.ꝗd ſi fuit cautũ.Nicit glo.tunc marit poſſet cõueniri iſolidũ. uel aliter ſi eẽt cautũ ſi fuit pſens tꝑe ſtiplłonis.ſed hoc nõ plʒ gl.p.l.ſi/ ꝓcura.in ſi.S.de pcura. 3 Di. ibi negat dari actionẽ in dñʒ ex ſtiplone ĩterpoſita ꝑ ꝓcuratoꝛẽ ſed ex ſtipłone ĩterpoſita per ſeipſũ nõ negat quin actio det. Alij ut Ja.de ra.rñdẽt ad.q.ꝙ ſi eẽt cautũ aĩo no/ uãdi nõ poſſet poſtea ↄueniriut.l.delegare.j.e noua.¶ Ve nio ad v.ſʒ ſi pus.hic dicit᷑ ꝙ qñ ipſe uellet agẽ fa.her.l.ſi filia S. j. Glo. dicit iĩtellige e hic mrimoniũ erat ſolutũ uel ſi cõſta/ ret.ita ꝙ vir ſuſtineret onera mrimonij tũc incõtinẽti dotẽ re/ cuperabit.¶ Quero qꝗd ad ꝓpoſitũ nonne ſoluto mr̃imonio vir uxoꝛẽ deberet alere ifra annum. ut nõ.in.S.exactio.C. de rei uxo.ac. Dicũt doc.itellige ꝙ hic erat caſus in quo non de bebat alere.⁊ iõ ſi aliqð lucrũ erat mec Ps; eẽ hẽdis ſicut qð lucrat᷑ ex pacto ut.l.j.C. famil.her. Ai ges hodie ſint coꝝecte qꝛ oẽ lucrũ qð uenit ex dote uel ei oc/ caſione eſt aduẽtitiũ ⁊ dʒ reddi filie nõ aũt dʒ eẽ heredũ pꝛis. ut. l.j. C. de bo. que li. Sʒ de iure antiquo eẽt diſtinguẽdum. aut marit ab hẽdibꝰpꝛis petit actione ex teſtõ ⁊ incõtinenti põt nt hic.aut actione fa. her.⁊ idẽ ſi mfimoniũ ↄſtabat.ut.õö e.l. ij. S. idẽ qᷓrit. ⁊.l.ſi filia.S.j.S.ſami.her.aut mrimoniũ erat ſolutũ ⁊ tũc aut vi alimẽtabat uxoꝛẽ ſjn ꝙ nõ.in.S.exactio. ⁊ idẽ ut hic.x.l.ij.S.idẽ iuł.&.e.aut eã nõ alimẽtabat ⁊ tũc nõ põt ĩcõtinẽti age ut hic in i. ſy hodie ſec' ut dixi. ¶ Venio ad v. ſi foꝛte.dicit hic ꝙ dʒ ſubueniri hẽdi.q̃ro qua actiõe ↄuenie tur. Rñdeo cõditione ĩcertiut in gl.¶ Aenio ad v.qd ergo. dẽ h ꝙ ſi hẽs ſoceri nõ erat ſoluẽdo põt agẽ ↄtra maritũ.qro q̃ actione.Tex.hᷣ dicit utili actione ⁊ ſatis hoc plʒ mihi.⁊ hʒ multa remedia. Dꝛimo habẽdo ratũ in ſubſiqiũ ⁊ agẽt actio ne mãdati uel neg.gel.ei qð nõ. S.e.l.ij.:idẽ iul.qrit. Ittem . cũ mulier hẽat obligata oĩa bona ſoceri ⁊ ſocer hẽat ↄditionẽ lĩcerti cõtra hẽdes ſoceri ſlã cõditionẽ ĩcertiutilẽ poſſet ĩtẽta/ re uxoꝛ.ut.l.nomen.C. qres pi.obli.poſ.Tñ poſſe dubitari qꝛ gl.videt᷑ dubitare an ueniãt noĩa ncalan Po tpeca ut. l. he dẽ. C. de hẽ.ac.tñ vitas ẽ ꝙ ueniũt.poſſet etiã hẽre actionẽ de dote ex eꝗtate huius.l.⁊.l.ſi.S.de eo per quẽ factũ erit. 2 Ir uxoꝛi Lʒ mãcipia moꝛiant᷑ eſtimatio eo I „ certa legata deber. h. d. COp. ĩmo videt᷑ ꝙ moꝛtuis mãcipijs eſtimatio nõ debeaĩ. ut. l. qdã. . ſi tibi. S.de le.j. ad idẽ.l.titie.S. fi.e. ti. So. hic loq tur qñ legat᷑ certa qtitas ꝓ pᷣcio ſerui.ſecPſ fui pᷣciũ legaretur ꝙtitate nõ expᷣſſa ut ibi.⁊ hoc ſoꝛte noluit dicẽ Roge. dicit certã. C Itẽ op.⁊ videt᷑ ꝙ teneant hẽdes in q;̃titate nõ expᷣſ⸗ ſa. ut.l.pleriq;.⁊x.l.res.S.de iure do. So.itellige ꝙ deceſſerũt ſine culpa heredis ſeu mariti. „ Xoꝛi mee.¶ Qcroar ſitdubtiq e põdeo rõ poterat eẽ q; ũlud adie ctiuũ eſtimata referat᷑ ad oiĩa pcedẽtia qð luriſcõſultꝰ dete credo ꝙ iſte le remouit qꝛ per hoc legatum ſundi coꝛneliani efficeret inutile. AQuero de utilitate huius.l. Rũdeut in glo. —— ſeie ¶Nõỹ ex hac.l.ſi vni legaĩ fundus ſim IEIE? pſiciter. alij vo aĩo cõpẽſadi cũ debito ni hilominus ſaciũt ſibi partes per cõcurſum. ¶ Scðo nõ ꝙ in eo qð detrahitur per falcidiaʒ nõ faciũt ſibi partes ꝑ orſcurſun enemene h 3 ſtulah tota doté in dub WWα Achibit ad poſtulâdũ totà dotẽ in dubio — Eiga. nõ videt᷑ adhibitꝰ aio donadi. Itẽ adhibi/ dtus aio donãdi ĩtelligi cauſa moꝛtis ſi moꝛtis cauſa ẽ mẽtio facta.h.d. ¶ Mõ ex hac.l.tria.pᷣ ꝙ dicit. ſ.dotẽ qꝛ per hoc videĩ legare dotẽ.dixi.S.e.l.q ita.¶ Scdo nõ ꝙ adhibi tus ad ſtipulãdũ in dubio nõ videt adhibit' cauſa donandi. ¶ Tertio nõ ꝙ adhibit ad ſtipulãdũ aĩo donãdi intelligitur cauſa moꝛtis ſi fiat mẽtio moꝛtis.iſtos duos paſſus examina ni in. l.q dotis.ð.ſo.ma.¶ Vltimo ſigna gl.ultimã q̃ eſt hic. A Di cõditio pꝛo parte eſt poſſi/ DAi dotem. ii ſufficit Repareaties qð oſſibile ẽ. h.d. ⁊ eſt nõ.caſus ⁊ hũc paſſuʒ examina ni in.l.j..S.de condi.inſti. 3 I ponitoni C H copompus.si⸗ caſu ⁊ multi credunt cire ⁊ eã ignoꝛãt ⁊ bꝛeuiter. h.d. Dicto vniteſtis ſta tur ex uolũtate ⁊ diſpõne deſũcti cui ſoli diſpõni ſtaret.h.d. coĩter. ¶Gl.nra colligit duo nõbilia.pᷣ ꝙ ſtat dicto vnius te ſtis. ⁊ hoc iõ qꝛ teſtõꝛ ſic uoluit.⁊ ſic nõ ob.l.iuriſiurãdi.C.de teſti. qð an ſit uerũ ifra dicã. ¶Scðᷣo nõ ꝙ vn teſtis ſacit ſe⸗ miplenã ꝓbationẽ. Nec ob.l.marit.j.de qõnib q̃re dic ut ibi nõ. Doc.ut Oldr.inducũt haãc.l.ad qõnem reꝑit in aci. teſtis iurat c.an ex hoc pᷣumit᷑ iurametũ ĩterceſſiſe. Aidei ꝙ ſicut hac.l.cũ ſua gl.Lñ dicit ipſe tutius eſt ꝙ ſiat ſcriptura per ſeipſũ de iuramẽto teſtis. Examinem an ſit ueruʒz ⁊ dico ꝙ iſta ſcriptura ꝓbat iuramẽtũ.qñcũq; eni in inſtro ſit mẽtio de aliquo qð ẽ poſſibile Weclil lo tũc cũ inſtrʒʒ cõficiebatur inſtr̃m ꝓbat hoc ĩterceſſiſſe.ut nõ.in.l.j.C.de ſide ĩſtru.⁊ iur. haſte.til.li.x.⁊.l.optimã.C.de ↄhẽ.⁊ cõmit.ſtipu.ſʒ nõ ꝓbat partis pñtiã. iõ ↄſulo ꝙ facias ſcripturà de iuramẽto ⁊ ꝙ par te pñte.q̊ ſi ſcriptura diceret teſtis iurat parte pñte tc.ſuſice ret.¶ QAuero dixit teſtõꝛ ſic uolo ſolui oibus debentibꝰ a me aliqd recipe ⁊ de hoc ſtet᷑ ſinplici vbo titij fris mei an ualeat iſtud relictũ.Et hic videt᷑ r. ſic ꝙ naleat. VNidete ĩ hac qõ ne cõſului ⁊ dixi ſic pus eſt vidẽdũ qd ipoꝛtet ſtet᷑ dicto eius. Rñdeo hoc ẽ aſſertioni ei ut.l.ſciẽdũ.S.dictũ.S.de edi.edic. ⁊ iõ dico ꝙ iſta uolitas ẽ captatoꝛia qꝛ in ſecretũ alteri uolũ taſ ofert tota iſta diſpoſitio ⁊ iõ ĩualida.ut.l.captatoꝛie.S.de le.j.⁊.l.captatoꝛias de hẽ.ĩſti.⁊ iõ eiꝰ dictũ nõ ualet niſi aliq/ bus legitimis pᷣſũptionib hoc pᷣumeret eẽ uerũ ut.l.qð hẽdi. j. de re. dub. Mõ ob. hec.l.qꝛ loqtur in dote cui fauoꝛe lega/ tũ ualet lʒ ĩcertũ.ut.l.cũ poſt.S.gener.S.de iure do. Pꝛet᷑ea h cõſtat eũ uerũ dixiſſe legitimis pſũptionmibꝰ.qꝛ teſtõꝛ dixit le gitimis poꝛtionib gb alia ⁊c. ⁊ ipſe declarauit poſtea ꝙ ipe hẽret tãtũ q;tũ alia.ꝭFallũt pdicta in relictis ad pias cauſas x ſtat᷑ nolũtati captatoꝛie ut in.c.cũ tibi ex de teſta. ¶ Quero cũ teſtõꝛ dixit ꝙ ſtet dicto alicuiꝰ utrũ ille qui dicit debeat iura re uel nõ. Et hic videt᷑ tex.ꝙ ſic.dixit eni iuratſcripſit.vñ ego dico ſic. qñq; teſtõꝛ dicit ſtãdũ eẽ dicto alicude eo qð ipſe te/ ſtatoꝛ ſibi dixit ⁊ tũc q; dictũ illius eſt quodãmõ teſtimonium Gitatis deſũcti magis q; iudiciũ deponẽtis tũc dʒ exponẽ per iuramẽtũ ut teſtis ut hic ⁊.l.iuriſiurãdi.C. de teſti.qnq; teſtõꝛ dicit ſtãdũ eẽ dicto alicui hoc ẽ uoluntati alicui de eo qð ſibi deponẽti videbit tũc in iſto caſu eſt teſtis iſte ſʒy magis ꝗqdam arbitratoꝛ ideo nõ dʒ iurare.ar.auc̃.decernimus.C. de arbi/ tris.⁊.l.nõ ex oĩbus.S.de arbi.hoc eſt uerũ quãdo aliꝗs ẽ aſ/ ſũptus a teſtatoꝛe uel a parte ſimpliciter.ſed ſi aſſumeret᷑ a iu/ dice dicẽte uade ibi ⁊ referas mihi quid tibi videt᷑ de tali re ut medici cũ aſſumunt᷑ ad vidẽdũ tale vulnus tũc debet iurarent l. cõparationes.C. de fide inſtrumẽtoꝝ.lʒ cõtrariũ nõ.in.l.iu/ riſiurãdi.C. de teſti.⁊.l.j.poſt pn.S.de uẽ.inſpi.Cõtra pᷣdicta facit.l.hac edictali.S.is illud.C. de ſecũdis nuptüs.ubi videt᷑ dici ꝙ qñ a partib aſſumit debeat iurare.So.iĩtellige ꝙ aſſu mit᷑ a partibus de mãdato iudicis uel aſſumit᷑ a partibus hoc agẽtibus ut iuret als ſecus ut hic. ¶ Itẽ quero quado aliqs cuius dicto ſtat declarat dictũ ſuũ an partes debeãt eẽ pꝛeſen tes. HNic videt᷑ tex.ꝙ nõ. Aidete qñ e cuius dicto ſtat dʒ ſo⸗ lũ ferre teſtimoniũ de uolũtate deſuncti tũc iſtius uolũtate de darata nõ reqrit pñtia partis ut hic. Nec b. ꝙ pars dz eſſe pus teſtis iurat ut.l.ſiq.C. de teſti.q; ilud uerũ oñ perſo/ na teſtis nõ ẽ appꝛobata qꝛ de ſacto ↄtra ꝑſonaʒ teſtis poſſet in ni 50 bio bi⸗ ge er bi d. tur n ic — opponere. ſed hic ꝑſona teſtis eſt appꝛobata vnde nõ poteſt opponere nec cõtra dictuʒ nec ↄtra iuramẽtũ.nã nõ poſſet ei pñtia trahere in ↄꝛiã ſnĩiam.nil enĩ de ꝓpꝛio ſeſu iudicat ſʒ ſolũ uolũtatẽ teſtõꝛis deelararcfic; ſtat eiꝰ declarationi ⁊ dẽ pꝛo/ pꝛio ſeſu iudicat ⁊ tũc reꝗri ꝙ ſinolit. .ſigs ita.S.de edi.edic.iõ q; ei pntia poſſet trahe⸗ re in ↄꝛiã ſmĩaʒ.ut.S.de arbi.l.ſicuti.Et per hochẽs deciſionẽ ad multa an qũ nũci reſert debeat eẽ pars pñs.Certe nõ cuʒ ſolũ reſerat qd factũ fuit ⁊ ei pſona appꝛobata eſt.Ad idẽ iꝝ dex cõmittit alicui ut uadat ⁊ mẽſuret illũ agrum ⁊ referat.dʒ ne eẽ pars pñs. Rñdeo in cõmiſſione dʒ eẽ pñs qꝛ poſſet op/ ponere cõtra ꝑſonã qꝛ eẽt ſuſpecta ⁊ dʒ dari terminꝰ ut unca tali die ⁊ tali hoꝛa ad agrũ ut.l.iij.ſni.regũ. ⁊.l.gnãlit.S.pe. C. de re.cre.ſʒ relationi nõ dʒ eẽ pñs.ſacit qdð dẽ ꝙ diſpoſitiõi pars nõ dʒ eẽ pñs ſj iuramẽto ſic.ut.C. de teſti.l.ſiqũ.¶ ue ro an teſtis poſſit deponẽ dictũ ſuũ in ſcriptis. Puto ꝙ ſic ſi tñ iudex uellet eũ vidẽ ⁊ audire loq bñ poſſet hoc facẽ q; vide bit qua trepidatione diceret ut.l.de minoꝛe.S.toꝛmenta.j.de qõnl.ſʒ ſi dictũ ſuũ uellet redigẽ in ſcriptis poſſet ut h.facit.l. diſcret. C. qui teſta.ſa.pñt. ¶ Vltimo iſta.l.facit ad.q.de eo qð quotidie ſit ut ꝓmitto titio reſtituẽ dãna ⁊ expẽſas q̃ fient in tali lite de ꝗb ſtet ei ſimplici dicto nunqd ualet. Me.ꝙ nõ ut reſert Ci. C. de pac.l.ſiqs in cõſcribẽdo.Ni.qꝙ ſic ut.l.fi.. — de pᷣto. ſtipu dic ut ibidem. . Wicet pl aceat. Die ut. l. ſi res. S. de legatis pꝛi Vi dotem. Mõneriſleteſiö uellegra ʒaare heredẽ duplici p̃ſtatione Xoꝛi CNõ ex pn. ꝙ ſi pmitto tibireddere ꝗc- qd mchi dediſti ꝙ uenit id qð dediſti ob E Namaſiz obligat ad reddẽdũ.ſed ſecꝰ ſi nõ ſum obligat ad reddẽdũ.ut ſi dediſti ex cauſa emptionis uel alia. ¶¶ De optione legata. Rubꝛica. Auus. HPec.l. legit in glo.duob mocdis r cqlbet lec. eſt nõ. qð dicut in gl. ¶ Op.ꝙ vn tm poſſit eligi ut oib legib huiꝰ ti. Rñdeo loꝗtur qñ relinqtur optio fui in ſin/ lari.hic vo loꝗtur qñ legat᷑ optio in plurali. H ⁊ ſic nõ ſi tedo⸗ iubet ſua bona diſtribui inter paupes eligẽ dos p talẽ ꝙ ille nõ põt vnũ eligẽ ⁊ dare ei oĩa.ar.õ.de annu. le.l.ij.ar.hui.l.Scðo modo legit᷑ ut in glo. . 10 In hac.l.ponit qliter reli uitur Ootiens. tio uel electio. Itẽ ꝗs elcnirach W Eeligat᷑ qd ſi electio nõ ualet ⁊ q̃liter debeat electio ſie/ ri⁊ hoc uſq; ad.l.mãcipioꝝ. hoc ſit p ſũmario. ¶ Ad pma duo dicta qᷓro utrũ hodie in genẽ legato ſit legatarij electio. In hoc ſuerũt opi.ĩter gl.q recitant hic ⁊.l.hẽs..ſi ĩcerto.5S. fami.herciſ.⁊.S.de lega.j.l.legato gnaliter. dic ut ibi qꝛ vitas eſt ꝙ e ectio eſt legatarij ſi teſtõꝛ de certo nõ ſeſt. edo q́⸗ ro utrũ legatari poſſit eligẽ optimũ. Rñdet Rog. ꝙ ſic qũ ex pꝛeſſe eſt relicta optio.ſecꝰ ſi fuꝰ eſt relictꝰ gnãliter ⁊ ſic optio eſt relicta tacite ut.l.legato gnãliter.S.de le.j.⁊ hoc tʒ .j. ꝗ i Coõtrariũ tʒ glo.hᷣ ⁊ bñ ꝑ hãc.l.q eqparat iſta lega ta. ſ. ſ.xlegatũ optionis ⁊ legatũ ſerui generaliter ⁊ allegat.l. fi. in .j. C. cõmunia de le. 15 ara ici No ꝙ dʒz eligi de rebus hereditari gta Egitur. is. Itẽ opʒ ꝙ ſit de eo genẽ de quo —— data eſt electio ⁊ ſi electio nõ ualet põt iterũ eligẽ ⁊ hoc ſi fecit ignoꝛãter.ſec ſi ſciẽter. ¶ Op. de.l. titia. S. j.j. de au. T ar. le. ubi etiã res hẽditarie nõ pñt eligi. So.iſlud uerũ qñ in hẽdita te de ilo genẽ nõ repit.hic vo loqtur q ſub ſlo genẽ in hẽdi ,⸗ E tate reꝑit᷑ ⁊ ſufficeret reꝑire vnũ uel duo de illo genẽ ut. ſ. e.l. ſi tibi.S.j.x.l.ſi optio.¶ Scdo ꝓ declaratione.l.dẽ hic ſi nõ ua luit electio põt iterũ eligẽ ſi ignoꝛãter eligit ſec ſi ſcienter.⁊ ſic loqtur q electio nõ ualuit rõneęrei electe. ¶ Quero qd ſi ele ctio nõ ualuit rone electionis nõ cõgrue facte. Rñdeo ideʒ q; electio nõ cõſumit᷑ ut.j.e.l.ſ tibi.S.vni.ſm lec.gl.¶ Anero ad in electione pſonarũ iuſſit teſtõꝛ bona diſtribuiĩter paupe res eligẽdos per ſuos ſideicõmiſſarios ⁊ ſideicõmiſſarij eligãt aupes ĩcapaces an eſt cõſũpta electio. Rñdeo aut elegerũt eter aut ignoꝛãter ut hic dẽ. ꝓ hoc ex de elec.c. cũ in cũctis. ⁊z in auẽ.de ſã.epiſ.S.ſiqs aũt cõtra pᷣſatam.colla.ix.in pma charta.¶ Poſſtet qri q eſt peceatũ in electionis foꝛma ut di xi.ð.pxi.l.qtiẽs.ntrũ debeat diſtingui ſciẽter uel ignoꝛanter male elegeri. Aidet ꝙ ſicut in. c. qꝛ ꝓppter ex de ele. Sʒ Zꝛiũ crederẽ q; qñ eſt peccatũ in foꝛma electionis pinde eſt ac ſiele cio nõ eẽt facta it in. l ꝗd tñ.õ.de arbi. Nẽò ob.c.q; ꝓpter⸗ cat ⁊ pñitia partis ut.l.ſiqs arbitratu. j.de v. ob. ⁊ ibi dixi ꝑleniſſime ⁊.l.multa.j.de cõdi.⁊ de.⁊.l. Bee optio. ega. „ q; hʒ locũ in ſua mã nõ in iſta.¶ Vltimo doc.ĩducũt ad qõ/ nẽ ↄceſſa eſt ꝗbuſdã ptãs eligẽdi mõ illi elegerũt ⁊ non ualuit electio an poterũt iterũ eligẽ. Hi.⁊ Ja.de are ponũt iſtaʒ.q. in.l.Fui electione.S.de le.j.⁊ Ci.C. de ↄhẽ.emp.lʒ.ſi.in.vij.q. Bull.ponit in.l.qui per ſalutẽ.S.de iureiu.⁊ in hac.q.placet opi. De.qui cõcoꝛ.cũ Ja.de are.in.d.l.ſerui electione.ut di⸗ ſtinguamꝰ aut electio tenet ⁊ tũc ſut fucti officio ſuo ⁊ iterũ nõ poterũt eligẽ ut.l.iudex de re iu.aut electio nõ tʒ ⁊ tũc aut hñt electionẽ iure ſuo ⁊ iterũ poterũt eligẽ ut hic. aut hñt electionẽ iure alieno ⁊ tũc aut fuit pctm in foꝛma electiõis ⁊ iterũ pote⸗/ rũt eligẽ ꝑinde ac ſi nõ elegiſſet. ut.l.qd tñ.S.de arbi.aut ſuit pctm̃ alit ⁊ tũc lʒ electio nõ ualeat iterũ eligẽ nõ pñt ut.l.pᷣſes 7.l.ſi ut ꝓponis.C.quõ ⁊ qũ iudex. ubi iudex delegatii fert ſnĩaʒ nulla nõ potit iteꝝ iudicare. Pꝛedicta vba debẽt ĩitelli⸗ gi ĩ eo ꝗ hũit electionẽ iure ſuo ⁊ electio nõ ualuit ſine ſui cłpa qꝛ ignoꝛãter elegit nõ capacẽ ut dixi. Itẽ pᷣdicta uera ſũt ſi eſt data ptãs eligẽdi ptãtẽ ſecPſi dixit ꝓuidẽdi qꝛ tüc videt᷑ nõ ꝓ uiſũ donec ptatẽ hẽamꝰ.⁊ ita dixit Inno.ex de offi.dele.c.in lris.¶ ¶ Sʒ iuxta pᷣdicta q̃ro dixi aut hẽbat electionẽ ſuo iure aut alieno.qᷓro ꝗd eſt hoc dictũ. Nic iſta vba debẽt itelligi ſic ſuo iure qñ ius eligẽdi in eoꝝ ꝑſona reſideat.iure alieno qñ fa ciũt ex vigoꝛe iuriidi.alteri tanq; miniſtri uel alteriꝰ tanq; de legati. Ael ut ueri loq̃r alij eligut ꝑ eos ut.l.j.S.q mãdatum 8.de offi.eiꝰ cui mãdata eſt iuriſditio. ¶ Quero qᷓliter cogno ſcet an ꝗqs habuit ius eligẽdi iure ſuo an ſit miniſter alteriuis. Rũdeo aduertẽda ſũt vba ſtatuti uel reſoꝛmationis dãtis po teſtatẽ. qũq; ſũt vba expᷣſſa q dicũt cõcedimꝰ talibꝰ ius eligẽ/ di nec ulteri limitãt ⁊ tuc traſieri in eũ ius eligẽdi ⁊ hʒ iure ꝓ pꝛio.ſʒ ſi dicũt eligim illũ quẽ noĩauerit talis tũc uli ſunt nudi miniſtri. ut.l.utrũ.S.j.j.de re.du.⁊ ponit Inno.ex de elec.c. ne ꝓ defectu in.ij. gl. Itẽ debetis aduertere yba.ſiqdeʒ reſoꝛ matio diceret ⁊ illud qð fecerit ualeat ⁊ teneat auctoꝛitate p/ ſentis cõcilij ⁊ tũc apparet ꝙ illi nõ hñt auctoꝛitatẽ a ſe qʒ con ciliũ facit ꝑ eos ut in pemioĩſti.circa mediũ ibi auctoꝛitate no ſtra eges cõponerẽt pꝛo hoc magis expꝛeſſu ex de cle.egro. c.j.li.vj.⁊ de ſupplẽ. negli.pla.c.j.in cle. Si vo eſſent v̈ba du/⸗ bia ⁊ ambigua utputa dicit ꝙ tales eligat ptatẽ. hic eſt aduer tẽdũ ſiqdẽ cõmittit᷑ ũlis pſonis vn act tm.utputa electio pñi/ tis ptãtis in dubio debet itelligi ꝙ ſacit auctoꝛitate coĩs ſed ipſi ſũt tanq; miniſtri.ſʒ ſ cõmitteret vniuerſali.utputa ꝙ po res ſemꝑ poſſint eligẽ ptãtẽ tũc in dubio videt᷑ eis concedi ius eligẽdi iure ꝓpꝛio.rõ q; iuriſditio ꝓpꝛia ⁊ oꝛdinaria nõ cõſue uit cõcedi in vna re particulari ſy in qᷓda uli adminiſſtratione. ut ꝓbat᷑ in.l.f. C.ubi ⁊ apud quẽ. ⁊ de offi.pᷣfec.ur.l.j.in pn. ⁊.l.j.C.ne ſilꝰ pꝛo pa.⁊ in pma cõſtitutione ffoꝝ.S.pe.ubi fa cit doctoꝛes iudices in ſcholarib ⁊ ĩtelligunt iudices oꝛdina/ rij qꝛ vniuerſaliter eis ↄcedit.ſec ſi particulariter ut dixi ⁊ per hoc videt᷑ caſus in.c.cũ aliqbꝰ de reſcrip.in.vj.Et pᷣdicta ſunt multũ nõbilia nõ ſolũ ad ea que dicta ſũt ſʒ etiã ad alia. pone boꝛes hñtes arbitriũ ſecerũt vnũ ſtatutũ an ſequẽtes poſſint il ð reuocare. Rñdeo ſiqdẽ poꝛes fecerũt ex eoꝝ officio tanqᷓ; poꝛes qʒꝛ erat eis cõceſſu tũc ſequẽtes poꝛes pñt reuocare.ſi ue ro fecerũt ex auctoꝛitate adunatie ⁊ ſic nõ fecerũt tanq; pꝛio/ res imo adunatia dẽ feciſſe magis ꝑ poꝛes ⁊ tũc ſequẽtes non pñt reuocare ſine auctoꝛitate adunatie.¶ Vltimo vide glo. que ĩcipit que nõ tenuit ipſo iure ibi.ar.j.de re.du.Glo.rñdet ibi tenuit ſnia ipſo iure alo eẽt idẽ qð hic ut.l.ſiut ꝓponis.C. quõ ⁊ qñ iudex. Ni.nõ.tex. ibi ſi an.qꝛ eſt notädus. NN bi Ante exhibitionem rerum electio nõ Eybhi. t niſi legatarius fuerit ſciens.hoc Ndicit. Nõ ꝙ oẽs debẽt exhiberi als eligẽti non pꝛeiu icat. ¶C Querit glo.qua actione põt cõueniri heres ut exhi/ beat. Micit glo. actione ad exhibẽdũ uel actione ex teſtamen 4 eſt bona lex ⁊ mẽti tenẽda. C. to ut.j.e.l.ſi tibi.S.ſi.¶ QQuero quot requirant᷑ ut electio ua/ leat. Nic ut nõ.in.l.ſerui electione.s.de le.j.¶ Auero utruʒ heres debeat eẽ pꝛeſens uel ſaltẽ monitus.cogitabitis.¶¶ Vl timo iſta lex facit in ar.ad.q.dicit in.l.de his.S.de trãſac.⁊x.l. Ij. S.j.S.quẽadmo.teſ.aꝑi.ꝙ de his controuerſijs que ex teſta mẽto dependẽt nõ põt trãſigi niſi inſpectis ⁊ cognitis uerbis teſtamẽti.quero ꝗd ſi nõ inſpexit adhuc tamẽ bene ſciebat qð in teſtamẽto cõtinebat᷑. Hic videt᷑ tex.ꝙ ſufficiat ut hic in iFK. ibi cum ſciret.ad hoc facit.l.ſcire de legi.ubi ſcire eſt tenere viʒ ⁊ mẽtem non uerba tenere.dixi in.l.quirome.S.duo fratres. ſ. de uer. ob. tene menti. zni Legatario optionis ter/ Ancipioꝛum. mrael dig am ſtatud⸗ L quo elapſo eligere nõ põt ſires nõ eſt itegra. h. d. rm — hãc.l.⁊ crca He optio. lega. eam pmo op. C. ut nemi. age.l.j. So. illud qdð ibi dẽ fallit ex cauſa que ponit bic in tex. QAuero quo iure petat᷑ a pꝛetoꝛe nt iſtud decernat. Rñdeo iudicis officiũ imploꝛat᷑ qꝛ vba diri gunt ad iudicẽ. ergo iudicis officiũ ĩploꝛat.ut.l.ꝙ ſiminoꝛ.S. fi. S. de mino.dicã in.l.iij.j.de ali.le.Auero utrũ iſtud offi ciũ ĩploꝛei datolibello oꝛdinario. Puto ꝙ nõ imo ſit ſumma rie ⁊ de plano q; cũ ſtatuit᷑ termin actoꝛi ad eligẽdũ tʒ DPi.qꝙ; ſfiat ſine cauſe cognitiõe.ita tʒ i.l.titia.j.de accuſa. ⁊ in.c.ĩdul tũ e de re.iur.li.vj.lʒ qdã moderni aliter dicãt ut refert Ci.in l. ſ ita. C.ꝗq accu. nõ poſ. Sʒ ꝓpoſita opinio Di.plus placet. H qꝛ textꝰ ſimplicit᷑ loqtur nec dicit de cauſe cognitiõe cðo qʒ eſt cauſa maniſeſta qꝛ hẽs durãte electione nõ pote rit de ſamilia diſponẽ iõ nõ ĩdiget ꝓbatione ut.l.j.cũ ſilibꝰ de exercito. ¶ Scðo ꝗᷓ̃ro pone ꝙ in decreto ſuit appoſita cauſa ne uẽditio ĩpediat᷑ poſt tᷣs.mõ hẽs nõ uẽdit poſt tpᷣs ſʒ pigne rauit.an ꝓpter hoc electio ſit ↄſũpta. Hic videt᷑ tex.qꝙ ſic.Cõ trariũ videt᷑ dicẽdũ ut.õ.de reb⸗ eoꝝ.l.ſi pupillus.S.ſi pꝛetoꝛ. Rñdeo ad hũc tex.qꝛ hic in decreto nõ ſuit cauſa limitata ut hoc ſieret ꝓpter uẽditionẽ tm ſʒ ſimplicit᷑ fuit datũ ⁊ illa vba ĩ pn. nõ ſũt decreti ſʒ ẽ qdã rõ iuriſcõſulti.¶¶ Vltimo iſta.l.fac ad.q.iudex ſtatuit parti terminũ ad ꝓducendũ teſtes an põt Pad terminũ ꝓducẽ. Et Ja.de are.dicit aut parti aduerſe ni⸗ dil depijt q; p aduerſa hʒ ꝓbatiões inſtra ⁊ teſtes elapſo ter mio ſicut eo pẽdẽte ⁊ admittit᷑ als nõ ut h̊ ⁊ refert Ci.i.l.ſi ea in fi. C. q accu.nõ polſ.⁊ ibi tãgit ꝑ gl.⁊.l.iudices.C. de iudi.⁊ Pi.in.c.ĩqultũ ex de re.iur.li.vj. Sʒ nos hẽm tex.in ſimi/ iex de excep.c.paſtoꝛalis.ubi nõ põt ꝓducẽ niſi iuret ad ſe de nouo pueniſſe. ⁊ facit.c.cũ dilect ex de ſide iſtru. Pꝛet᷑ea diſinctio Ja. nõ ꝓbatur hic qꝛ qcꝗd aduerſa pars ĩcipit ſacẽ ⁊ alidq mõ de bonis ſuis diſponẽ nõ admittit iſte ad eligẽdum poſt terminũ.ita in iudicio quocũq; mõ pars aduerſa icipit li tẽ agẽ nõ audiet᷑ iſte poſt terminũ niſi iuret iſte ad ſe de nouo pueniſſe ut ſupꝛa dixi. ¶ Altimo nõ ꝙ iſte termin data iu⸗ dice in dubio ĩtelligũ pemptoꝛilʒ nõ ſit dictũ ut hic. Ael ue/ rũ eoipſo ꝙ iudex in termino ponit cõminationẽ ut q; dic als poſt terminũ te nõ audiem hʒ vim pemptoꝛij ut hic ⁊.l.ad pe remptoꝛiũ cũ.l.ſe. pcipue in.l.nõnunq;. S.de iudi.dixi plene ĩ l. ſi finita. S. inl. j. de dã.ĩſec. ¶ Quero ad cui petitioneʒ põt exerceri iſtud officiũ iudicis. Rñdeo ad petitionẽ hẽdis ut h. Itẽ ad petitionẽ alteri legatarij ut.l.ſi tibi.j.e. Itẽ ad petitio nem emptoꝛis hereditatis uel alterius cuius intereſt ut.j.eo.i. ſi optio.S.ſñ. tibi. C AQuero utrũ elapſo termino poſſit le⸗ łbe gatari eligẽ.Certe nõ q; ſtati alij fui ter = mino elapſo ſut effecti legatarij ⁊ ſic res nõ eſt itegra ⁊ appellatione ceteroꝝ oẽs neit ut. .e. l. cñ rao. r ¶NMõ ꝙꝙ qñ in heditate nõ re/ (S lexr quatuoz. periunt᷑ niſi tot quot debẽt eligi legatũ habetu purũ.ſile.j.e.l.ſi optio.Et hoc ĩducit Jac.de re ad⸗ geei extrahunt᷑ bꝛiſali de ſacculo in fine ſacculi reꝑit᷑ vna tm̃ cedula ſcripta. Itẽ repi vnꝰ tm capax in concilio ad eligẽdũ qꝛ alij capaces ſuas cedulas habuerũt. Certe ad eum ſpectabit electio pure nec erit neceſſe ꝙ de ſacculo extrahatur cum vnus tantũ conſiliarius capax reperiatur per hãc.l.⁊.l. ſi operis.j.e.tene menti. . . ¶ Anius. CHõ tex.ibi q;ꝛ nõ videoꝛ. dẽ hic ſi nõ mutaſ ElInu v/ſet uolũtatẽ qᷓro ex qua cauſa põt mutare.Gl. aſſignat plures cauſas qs vide ⁊ gl.ſigna ⁊ nõ.in.l.Fui electio ne. S. de le.j.Itẽ ẽ alia.ſ.ſi electio feret ſub cõditione ut.l.actꝰ legitimi.j.de re.iur. Et ex iſta gl.nõ ꝙ qñ electio peccauit in ſoꝛma põt mutare uolũtatẽ.dixi.S.e.l.ij. F. j. Ja. de are. ⁊ Ol dra.ĩtelligũt ꝙ hic põt mutare uolũtatẽ q; cũ electio erit ↄceſ⸗ ſa duob debuerũt eligẽ vnũ ⁊ eligẽdo ſeparatim nõ ualet ſed per electionẽ factã poſtea ab altero cõfirmat. ut.l.p fundũ. ẽ. de ſerui. ru. p. ⁊ ar.j.e.l.vuo gnaliter.⁊ ꝑ hoc hẽs ſi eſt cõmil/ ſũ duob ſideicõmiſſarijs ꝙ eligãt paupes debẽt ſimul eligere als pmꝰ põt mutare uolũtatẽ donec fu eligat ⁊ ꝓ hoc.j.e.l.ſ uo gnãliter. ¶ Altimo vide gl. que ĩcipit ut.l.ij.S. fi. cc. So. ut ibi ⁊.i.de re.iu.l.in negotijs.uel hic nõ recitat᷑ de nouo con ſenſu adhibẽdo ſʒ de ueteri cõſeruãdo fm Old.⁊ de hoc dixi uobis. . e.l. ſcyphi. Vm ita. Queſitum. ual uen⸗ Apõt eligẽ ſeruũ pure uel ſub cõditioue manumiſſũ niſi cõditio deſecerit. h.d. ¶ Op. de. l. ſi dño. S. de lega. . T. . e.l. ſihẽs. So.aliud ẽ uus alterins eẽ legatũ ut in ↄꝛijs. aliud li⸗ bertatẽ ſeruo legata ut hic.rõ eſt fauoꝛ libertatis.plenius dixi in.l.ſi dño. S.de le.j. W . — . Aides hic q; añ hereditatẽ non bo ) . dtione. teſt feri optio.⁊ plura alia reqruni miſſionẽ ſi vult.ſi nollet tunc ipſi manumiſſo licet pe/ tere. h. d. Op. ex gl. dẽ hic ꝙ fuo manumiſſo eligit dñs.cõ tra ĩmo iſta electio adheret fuo ita ꝙ; nõ traſit ad dñʒ. ut.j.de v. ob.l. ſiſtipulat ſueri ill. So.illud nerũ ſuo exñte fuo.ſecꝰ eo manumiſſo ut hic rõnẽ ibi dixi.CItẽ op.iſti.de hẽ.iĩſti.S. alienꝰ. So. ibi in hẽditate in qua tps aditiois ĩſpicit. hic vo in legato optionis in quo ĩſpicit tpᷣs quo dies legati cedit.¶ Itẽ op.foꝛtiter aut tu dicis legatũ optionis eẽ purũ ⁊ tũc ĩdiſticte q̃rit dño a ꝙ nullo mõ ſuo qꝛ in ꝑpſona dñi cedit dies legati. aut dicis eẽ cõditionaliter ⁊ tũc ĩdiſtincte qri fuo ita ꝙ nõ do mino.nt.l.que legata.j.de eeiur⸗ ⁊T.l.ſ poſt.S.ſi.j.qñ di.le. ce. Nicit gl.legatũ optiõis uel in genẽ eſt cõditionale quo ad optionem.ſʒ purũ quo ad fuũ ut.j.qui ⁊ a q.l.ij. Iſta gl.erra/ uit qꝛ uoluit dicẽ totũ ecõtra qꝛ legatũ optioõis q;tũ ad ius eli/ gẽdi eſt purũ iõ cedit a die moꝛtis. Ʒ qtũ ad rẽ iſtã eſt cõditio/ nale ut.i.ij.qui ⁊ a ꝗ.⁊ io qꝛ nõ eſt oĩno purũ nec oĩno ↄditio/ nale eligit᷑ media via ut electio cõpetat dño ſi vult.als cõpetat eruo manumiſſo.ita dicit gl.? Di.⁊ bene. —— us electionis relictũ fuo pamphilo. bee eiꝰ dño poſt manu ere. De legato facto ſᷣuo alij legato ad — . J beres.atcdi optionis nil Pticet . d. Auero de rõne Nur e nõ q̃rit fundus duobꝰ. Rñdeo ex illa rone que eſt dicta in.l.pcedẽti colligt eẽ hic qꝛ legatuʒ optionis eſt purũ iõ meuio ĩcotinẽti eſt q̃ſitũ ius eligediſed ex vigoꝛe illiꝰ iuris eligẽdi nõ põt ĩcipe habẽ dñiũ ſʒ quo ad fuũ eſt ↄditionale ⁊ nõ ĩcipit habẽ dñiũ niſi cũ optauit nec retro trahii ut.l.. S. j.. ad ſyl. ⁊ iõ cũ tpe quo ceſſit dies legati ſacti fuo nõ repiat᷑ dñs uere uel ſcte iõ ſibi qᷓi non potuit.¶ Op. de.l. cũ ita.S.j.S.e.Gl.ſoluit pluribꝰ.ſʒ uera ſo.eſt ila ꝙ hoc ẽ ſpale fauoꝛe libertatis.¶Itẽ op.⁊ videt᷑ ꝙ generi per ſpetieʒ deroget᷑ ut.l.iuxta.S.feliciſſimo.ð.de le.iij.So.hoc legatum optionis nõ eſt legatũ generis.ſ.totius.qʒ eſt legatũ vni idiui/ dui generis.⁊ ſic illa regula generi per ſpẽm ⁊c.nõ hʒ locũ.di⸗ xi plene in.i.ſi dño.S.de le.j.¶ Op.gl.de.l.per fuuʒ de acꝗ. re.do. So.ut plene dixiin.l.pinde. ve nige er. ſubal J & ſorui Lex iſta eſt ſatis ſubtilis optio ſerui. 7 diuidi iu duas partes. pma loqtur in iſtituto hẽde uolũtario.ſcðᷣa in ĩſtituto hede neceſſario. ſcða ibi ꝙ ſi neceſſarius. Itẽ pma ſubdiuidi tur in dnas.pmo ponit dictũ.ſcdo rñdet tacite obiectioni. ſe-/ cũda ibi nec aduerſat᷑. ¶ Nõ ꝙ qñ familia redit in vnũ legatũ optionis dẽ puru.⁊ ſimile.S.e.l.ſitibi. S..⁊ facit ad id qð ibi dixi. ¶ Scdo nõ qñ nõ eſt dare mediũ ſter moꝛtẽ ⁊ aditioneʒ tunc regula cato.hʒ locũ qꝛ hʒ locũ in legatis quoꝝ dies cedit ab adita hẽditate ut dixi in.l.j.de re.cato.¶ QOp. de.l.j.l.ſer⸗ uus. So. ibi teſtõꝛ legauit ſuo altilegato.¶ Op. hoc de.l. Fuo.j.e. So.ibiremaſerũt plures in familia vñ ille ſeruus pu/ re legat nõ videbat᷑.hic vo on ſolus remàſit ĩ ſamilia.¶ Itẽ op.qꝙ iuriſcõſult nõ rñdeat ad regul cato.qꝛ poſt moꝛtẽ nõ põt ↄſfirmari ĩpediẽte regula cato.ut.l.j.j.de re.ca.qð hic iunil cõſultꝰ negat.So.ibi loqtur in legatis quoꝝ dies cedit a die moꝛ teſtõꝛis.hic vᷣo loꝗtur in legat quoꝝ dies cedit a die adi te hẽditatis nt.S.in nouiſſimo.C. de cadu.tol.quo caſu regu/ la nõ hʒ locũ ſᷣm Rog.¶ Cõtra hoc op.de tex.l.nre.qꝛ ſiiſt legatũ cedit ab adita hẽditate ergo male dicit ſinis ꝙ illud le gatũ per regulã cato.iĩſrmat.So.ibiloqtur qñ ĩter moꝛteʒ ⁊ aditionẽ nò ẽ mediũ quo caſu regula hʒ locũ in legatis quoꝛñ dies cedit ab adita hẽditate.iõ q; dies moꝛtis ⁊ aditionis hẽ/ ditat᷑ idẽ ẽ. ¶ Itẽ op.qꝙ regula cato.non hẽbat locũ hic q; le/ atũ optionis eſt ↄditionale.ut.l.iij.j.qui ⁊ a q.⁊.l.ſi pãphilo S. c.⁊.l.hoĩem.j.e.ſʒ ad legata ↄditionalia non pꝑtinet regula cato.ut.l.j.j.de re.ca.⁊.l.cetera.S.ij.õ.de le.j.So.hic loqnit in ↄditione tacita que nõ ĩpedit trãſmiſſionẽ ⁊ diẽ legati cedẽ. — ſʒ ↄꝛia loquunt᷑ in ↄditione e a ut nõ.in.l.j.j.de regu.cato. r,V ides ergo ꝙ officium iudicis (Pomp onius. quo url maͦcipioꝛum na ſit ad emptoꝛem. — 4 Feacit qð habuiſtis plene ◻☛ Icum optio. Gce obnitiehlene 31S Dp. S. e.l. ſ optio. So. B re 9 Eruo ſiue. maſerũt plures ln beitate. idi yvnrn tm.⁊ ĩtelligatis plures in.l.nf̃a ultra tres.cũ enizʒ relicta fuit optio ſeruoꝝ in plurali numero ſiuſq; ad tres tm̃ enbin oecltattpoſttt dici ꝙ eẽnt legatipure.ar.ð.?.l.j.⁊ l. ni tibi. S. j. que n, ,. oci tq; um i⸗ De yi.tri.⁊ ole. lega. de habuiſtis.S.e.l.ſi tibi.S.vniꝰ.⁊.l.Fui electiõe.ð.de lega.j. Auerit gl. qũ cedit dies optiõis. Dicit gl. oliz ab adita hẽ ditate ut hic.hodie vo a die moꝛtis.ut ĩſti.de le..optionis.uł dic ꝙ ibi loõbat᷑ de iure antiquo ante tꝑa ffoꝝ. XT6 SFacit. l. ceterũ.j. de vb. ſi. ⁊ fa⸗ ZAm optio clit qð dixi.S.e.l.ſi tibi optio in mine COp repudiatio pãphiliuale/ EDm EEè at ita ꝙ pãphilus eliginõ poſſit.ut rDdõꝗ.de pac.l.ſi vnꝰ.S.ſi gnalit. Quidã dicunt ꝙ h erat clectio hèdis.vñ legatariꝰhẽdi pᷣiudicare nõ põt.Alij dicunt ꝙ ab initio ẽ electio hẽdis.ſcðo legatarij.ſʒ hec electio nõ erat trãſlata in legatariũ. Iſte opi.repꝛobant᷑ qꝛ ſine dubio eſt ele/ ctio legatarij.ut.l.ij.S.e.⁊ plene nõ.in.l.legato gnãliter.S.de le.j.qᷓre dic ꝙ. l.ꝛia. loꝗtur in pacto.ſʒ hec.l.loqtur in repu/ diatione.q̃ repudiatio nil opat᷑ in pãphilo ꝗ erat ſub cõditiõe in legato ſi eligeret. ut.l.ſi pãphilo.S.e.⁊.l.ijj.q ⁊ a q.iõ repu/ diari nõ põt.ut.l.ſiita.S.j.S.de le.ij.iõ ĩter pactũ ⁊ repudiatio nẽ ẽ dꝛia.q;ꝛ repudiatio ſit ↄſẽſu vni ſʒ pactũ cõſẽſu duoꝝ.ita nõ.h.⁊.l.j.S.de pac.¶ Cõtra iſtã ſo.op.q immo repudiatio nalet.lʒ enĩ paãphilus debeat᷑ ſub cõditione tñ ẽ ↄditio ptãtiua ſiuoluit legatari.ſʒ iſta cõditio repudiationẽ nõ ĩpedit.ut.l. ſi.S.de di.ĩſti.⁊.l.vba.j.e.⁊ nõ.in.l.is ꝗ hẽs.poſt pn.de ac/ qui.hẽ.So.ſuſtinẽdo ꝓ mõ dico ſic ꝙ iſta cõditio in mera no lũtate nõ cõſiſtit.qꝛ debuerũt ſibi pus oẽs Fui exhiberi.ut.S. e.l.ſcyphi.⁊ ſic ĩtelligo ꝙ hic fuit facta repudiatio añ exhibi⸗ tionẽ.ſi enĩ poſt exhibitionẽ repudiaret pãphilũ tũc videretur eligẽ pãphilũ ⁊ ipſũ repudiare.ar.pᷣdictoꝝ iuriũ.⁊ ar.l.illð de acꝗ.hẽ.ſalua melioꝛi deliberatione ſic ĩtelligo. ¶ Vlterius ꝓ cedo pᷣdicta q̃ dixi ꝙ repudiatio iuris futuri nõ põt fieri niſi ꝑ pactũ nõ ꝑ repudiationẽ ſũt nera ex iudiciũ.ſec in iudicio.l.j j.de cur.bo.dã.uel niſi repudiet᷑ pñte parte ita hẽat vim pa cti. ut nõ.in.d.l.j.j.de cur.bo.da.dica in.l.anti lde acg. hẽ. ¶ Op.cõtra hac.l.j.de adi.le.l.q hoĩem.So.ibi adẽptio ſu it facta per quã videt᷑ paphilus adimi.hᷣ vo fuit repudiatio le atarij. C Op. jj. de accep.l.⁊ per iuſiurãdũ.S.ſi hoĩem. Rñ/ eo ibi loqtur in acceptilatione ꝗᷓ hʒ vim ſolonis.iõ totã obli gationẽ ꝑimit. ⁊ ſic hẽs qᷓ̃tuoꝛ caſus. Nꝛimo qũñ ꝗs repudiat vnũ.tũc in nullo pᷣiudicat ut h.Scðs ẽ acceptilatio ⁊ iſta ĩ to tũ pᷣiudicat ut.d.l.⁊ ꝑ iuſiurãdũ.S.ſi hoĩem. Terti eſt pactũ. Quart teſtõꝛis adẽptio ⁊ tũc illi piudicat in eo hoĩe de quo ẽ ſacta adẽptio ul pactũ.ut h̊ nõ.⁊.l.q hoĩem.j.de adi.le. ꝛe dicta q̃ dixiĩtelligunt᷑ qñ repudiaret᷑ paphilus tm.ſ̊ ſi repudi atur legatũ optionis ſimpliciter ſine dubio ualet.rõ qꝛ ius eli/ gẽdi ẽ pure legatũ.ut.l.ſipãphilo.S.e.⁊ iõ põt iure repudiari ſʒ pãphilus eſt in cõditione.iõ repudiari nõ põt.hoc ſetit Di. ⁊ etiã Gull.in.l.ſi vnꝰ.S.ſi Ge eralucr⸗d Hae⸗ digen — . acultas eligẽdi que Alud aut illud. dn aliculiare no M traſmitti ad hẽdes. h. d. C Op. ꝙ legatũ optiõis Fʒ hec tpa ad hẽdẽ nõ trãſeat.ut ĩſti.e.S.optimũ.Hiẽ gl. ꝙ hoc fuit additũ a cõpoſitoꝛib nouiiuris. Scdo mõ ſoluit ui in gl. Ne dic ꝙ pmo logꝗtur ſm iura antiq̃ añ iura ffoꝝ.⁊ ſic idem erit ſm ius ffoꝝ qð ẽ hodie.Itẽ videt᷑ ꝙ iſtð ius eligẽdi ad be redẽ nõ trãſeat qꝛ a pſona nõ recedit.ut.l.ſiqs arbitratu de v. ob. DNicũt doc.aut ius eligẽdi cõpetit iure ſuo ⁊ tũc trãſit ut h aut cõpetit iure alieno ⁊ nõ trãſit ut in ↄꝛijs.hec ſũt vba Me. recitata ꝑ Guil.in.l.ſ.C.de phẽ.emp.certe hec diſtinctio nõ ꝓcedit in iure eligẽdi ſeu arbitrãdi qʒ cõpetit alicui qd iuris ẽ qꝛ tũc nõ recedit a ꝑſona.uel ſi recedit itur ad iudicẽ etiã ſi iure ſuo ⁊ ꝓſe arbitrat᷑.ut.l.hecuẽditio de ↄhẽ.emp.⁊.l.cũ ſtipu/ latꝰ ſim.j.de v.ob.ſʒ in facultate eligẽdi q̃ factiẽ ꝓcedit diſtin ctio.qꝛ ſi iure ſuo cõpetittrãſit ad hẽdes ut h̊ cũ ſilibꝰ.als ſecꝰ ut. C. coĩa de le.l. ſi. S. H ⁊ ſiqs.dixi.j.de v.ob.l.ſi ſtipłat ſue rim. ¶ Sʒ q̃ro ꝗd vult dicẽ aut hʒ electionẽ iure ſuo aut alie/ no. Rñdeo lure ſuo hʒ ꝗs electionẽ q ꝗs eligit ad ſui cõmo/ dũ.ut h.Rõ qꝛ ſicuti obligatio ipſa mniſtad hẽdẽ.eadẽ ratio/ ne facultas eligẽdi que eſt ei acceſſoꝛia. Sʒ q ꝗs ad electiõeʒ ad utilitatẽ alteri nõ dẽ hẽre iure ſuo. Añ ſi e, reliqt cẽtuz paupib eligẽdis per ſuos hẽdes illis hẽqib nõ eligẽtibꝰnon trãſmitti ad hẽdes ſuos.ſʒ paupes ſimpliciter uentent.uut.l.ſi quis titio.S.fi.S.de le.ij.⁊.l.cũ qdã.e.ti.C.coĩa de le.l.fi..ſʒ T ſigs.ꝓbat etiã in.l.vnũ ex familia. .rogo..de le.ij.ita deẽ/ betis intelligere. R Pud aufidium Anñ electio trahit ſe/ * cũ executionẽ nõ ad mittil uariatio. h. d.iſta.l.nõ.ibi qm̃ res. Iſta ratio ẽ ſubnillis ſz nõ eſt gnãlis. Quid eni ſi de reb alienis eſſet legata optio. Certe nõ trahit ſecũ executionẽ.⁊ tñ idẽ erit ibi.iõ dic q; tunc rõ erit fauoꝛ ultime uolũtatis ne ſit in peẽdẽti.ut nõ.in.l.huiuſ/ modi.s.ſtichũ.S.de le.j.⁊ ibi dixi.⁊.l.ſi ita ſtipulatꝰ.j.de uer. ob. ⁊ ibi nõ.⁊ ibi dixi.¶ Op.õ hanc.l.diciĩ hic ſi is dixiſſet q uellet videt ꝙ vbũ uolo nõ facit electionẽ.ut nõ.in.l.ſerui ele/ ctione.s.de le.j.Rñdeo vᷣbũ uolo vis vult nihil ĩpoꝛtat niſi rõ ne adiũcti vbi.ſi enĩ dico uolo eligẽ certe nõ eligo tũc.ſjʒ ſi dico uolo rẽ iſtã tũc eligo.dixi pleniſſime in repetitiõe.l.cũctos po pulos.C. de ſũ.tri.⁊ fide ca.⁊ in.d.lʒ.ſerui electione.S.de leg.j. J lium Fruct pẽdẽte cõditione ex re legata ꝑ 1 Lh kIIEA eptilegatario nõ debent᷑ nec nudo mi ANnſſtro. h. d. Quida in ſi.l. hũt lram cur nõ ad matreʒ ⁊ ſic inuit ꝙ mr̃ hẽbat fruct inſolidũ qð nõ plʒ.qꝛ cũ ſit heres iĩſtituta pꝛo parte nõ video ꝙ mr̃ habebat fruct iſolidũ cuʒ in alia parte in qua nõ eſt inſtituta ſit ut nuda miniſtra. Alij hñt cur ad mr̃em. ⁊ iſta ẽ bona.q̃ſi dicat ꝓ ea parte ꝓ qua eſt hẽs hẽbat fruct ꝓ alia nõ.ſʒ hʒ cohẽs.¶ Op.de.i.ſi ita relictum S. pe. S.de le.ij.⁊ in.l.in ſideicõmiſſis.S.cũ pollidiꝰ.S.de uſu⸗/ ris. Rñcdeo hec dilatio fuit adiecta tm fauoꝛe ſilij. ¶ Vltimo nõ iſtꝗ.l.ꝓ legatis que filiabus fiũt ut nubãt.qꝛ nõ pñt petere fructus medio tpe Percepto⸗ odelnom 5 . . ¶ Op. glo.ðe.l.nomẽ.S.j.S.de le. Aritus. Pl Ar ba ſoutbi . lien⸗ „ op. de.l.ſi ita.de au.⁊ ar.le.So.hᷣ teſtõꝛ eſt uſus vbo futuri tpis.nec appoſuit aliqd per qð tpᷣs ſigniſceĩ pñs.dixit enĩ lãces q̃s elegerit.nõ dixit laces meas.ſʒ certe ſoꝛte pꝛiũ eſt Ze.l.nomẽ.S.j.S.de le.ij.ſʒ ibi videbitis.tene menti. ¶ ¶De vino tritico ⁊ oleo legato. Rubꝛica. 6* Continuatio rubꝛice per ſe patet. C Ino.¶Vy o. de.l. ij. in Pn. .. eo. So. ut ibi.¶ Scdo op.⁊ videt᷑ ꝙ uſus teſtõ c ris nõ inſpiciat᷑.ut.l.cũ certũ.j.e.So.ut ibiſta/ mvicen. . Aſpeind bocdi . j Beneriꝑ ſpẽm derogat. hoc dicit. Am alii. Dp.Belnd 8. ende pecu. So. ibi alia vba reſtrictiua fuerut qᷓ; hic. De mate ria huius pncipij videbiti umn 5.Pejeli. derbi 5 h̊ ꝙ põt agere ex teſtõ ⁊ ad ex Bicentum. bidi. Dneto gs ſit effect actiõis ex teſtõ ⁊ actionis ad exhibẽdũ.Dic ꝙ eſt effectꝰ actionis ex teſtõ ꝓut ꝗs pᷣciſe cogat᷑ ad patiẽdũ deuaſtari.ut.l.ſideicõmiſ ſa. S. fi. S. de le.iij. Sʒ effect actionis ad exhibẽdũ ẽ.qꝛ eſt ar/⸗ bitraria ut ferant᷑ due ſnie.vna ſuꝑ exhibitione.alia ſuꝑ ĩtereſ le ſi nõ exhibet. ut. l.i cũ exceptione.ð.qð me.ca.⁊.l.in actio/ nibus.S.de in litem iuran.qð nõ.in.S.in arbitrarijs.inſti.de actionibus. .1 Soibil 1 ¶ Op. S. e.l.j. So. ibiloe Icni ninum. tur qn vinũ erat in Paunst⸗ – defũcti.qʒ h nõ erat ſ emebat.ij nõ põt colligi ex uo tate defũcti ꝙ ülud det.Ex pᷣdictis nõ ꝙ qñ relinqtur vinũ dari de eo qð eſt in pꝛimonio.als dʒ emiut h.ſimile in.l.titia. F. .. de au. ? ar. le. Vinol 5 ad ra 11111* ino legato nõ cedũt naſa magna nec (Si ummum. arna in ꝗbvinũ poꝛtat del ead lo⸗ cũ.ſʒ uaſa parn⸗ in ꝗbvinũ cõſeruat᷑ ⁊ cũ vino uẽdunt᷑ cedũt h. ð.Et ad euidẽtiã ſcias ꝙ q̃dã uaſa ſũt apta ad vina conſer/ nãda. ut uegetes magne.qꝗᷓda ſũt apta ad poꝛtãdũ nõ ad con ſeruãdũ ⁊ cu vino nẽduni.⁊ ſic ſit in poꝛtub maris.¶ Op.j. e.l.vinũ.So.itellige iſtã fm illã.q; ĩtellige de uaſis q̃ cõſueue rũt uẽdi cũ vino ex Zuetudinercgionie⸗ . W uãtitate legata ſunplici ( Am certum. electio eſt Sdi⸗ q̃le ſol⸗ Auat. nec cõſuetudo teſtõꝛis ĩſpicii.h.d.iſta.l.de cuius materia dicã latius ⁊ melius qᷓ; ſit dictũ per aliquẽ.duo habe tis hic.ᷣ ꝙ cõſuetudo teſtõꝛis nõ ĩſpicit.ſcõo ꝙ eſt in arbitrio heredis qd ſoluat. ¶ Op.ad pmũ ⁊ videt᷑ ꝙ cõſuetudo teſtõ ris ĩſpiciat.ut.l.minim is.S.de le.iij.⁊.l.ſi kuus pluriuʒ.S.ſi.S. de le.j. So.ibi in minimis ppter magna eoꝝ uarietatẽ que eſt in foꝛma materia.⁊ in põdere inſpicimꝰ cõſuetudinẽ deſuncti ⁊regionis ut ibi.ſecꝰ in alijs quãtitatibꝰ legatis ut hic in glo. ⁊ bñ. ¶ Itẽ op.de.l.cũ alimẽta.j.de ali.⁊ ci.le.ubi inſpiciũ cõ/ ſuetudo patriſia.quid dicemus. Hic in glo.dat᷑ vna ſo.cõſue tudo utẽdi nõ inſpicit ut hic.ſed cõſuetudo loquendli ſic ut ibi. hec ſo.eſt cõtra dictã.l.cũ alimẽta.⁊ cõtra.l.ex uſu.j.e. Qua re Pi.dicit in.l.cũ alimẽta.erat incerta quãtitas.hic vo erat ĩ certa qualitas.¶Qotra iſtam ſo. op.j.e.l.ex uſu. So.Ni.ibi erat incertũ genus reilegate ⁊ etiã qlitas.hic vo qualitas tm. Iſta dicta nul ũ ſapoꝛẽ hñt. ¶ Aduertaſj qñq; teſtõꝛlegãdo De ſun. inſtru.⁊ inſtru.lega. ſacit tiñ mẽtionẽ de ſuba nõ de q̃litate.⁊ tũc ſi dubiũ emanat circa ſubam pᷣſumet᷑ ex uſu defũcti utẽdi ⁊ loquẽdi.nã non fa⸗/ cio dꝛiam iĩter uſũ loquẽdi ⁊ utẽdi.ut.l.j.S.e.legauit enĩ vinuʒ ⁊ dubitat᷑ qd ſit vinũ.⁊ videt ꝙ acetũ ſit vinũ ⁊ ſic de ſubſtãtia ⁊ iõ recurrit᷑ ad nſũ deſũcti.Si vᷣo dubitat᷑nõ de ſpᷣſtatia quaʒ Dolia q;tũcũq; magna. Mõ ob.hec.l.qꝛ còſuetudoloquendt tũc repugnabit.iõ cõſulet᷑ ꝙ de hoc facias poſitiones.ꝙ ſic ſe hʒ cõmunis uſus loquẽdi.An aũt qñ legat᷑ vinum ſimpliciter nõ dicẽdo aliqꝗd de uaſis.an cõtineant᷑ uaſa.Pic ut.l.ſicui.. fi.ö. eo. noĩauit ſʒ de aliq̃ qlitate.⁊ tũc q̃dã eſt qlitas intrinſeca rei.ut bonitas dulcedo aſpitas ⁊ ſilia.⁊ in iſtis nõ inſpicimus deſũ/ cti cõſuetudinẽ.q; ab ipſa rei nã ineſt nõ ex deſũcti cõſuetudi 7 WWi nin Iſta eſt bona.l.in ſui pn.dẽ H )Diuinumn.⸗ legauit vinũ oẽ in inanlind 7„ ⁊ uenit vinũ eſt in amphoꝛis.Cõtra de.l.ſi Fuꝰ.S. ne. caſus eſt hic.q̃dã eſt q̃litas extrinſeca que a rei nã nõ ineſt ntputa q̃litas alimẽtoꝝ.⁊ in iſta inſpicimus cõſuetudinẽ defũ cti.ut.l.cũ alimẽta.j.de ali.x ci.le.⁊.l.ſi dñs ſtichuzʒ.S.pe.j.de pec.le.⁊.l.ſicui annuũ.in pn.S.de an.le.Et pᷣdicta uera qũ te ſtatoꝛ nullã q̃litatẽ expᷣſſit.ſʒ ſi teſtõꝛ expᷣſſiſſet q̃litatẽ.tũc ſiqð dubiũ emanat circa illã qlitatẽ expꝛeſſa recurrimus ad uſum teſtõꝛis.ut.l.ſiqs vinũ.S.ſi.⁊.l.ſe.⁊ hoc vult dicẽ iuriſcõſultꝰ hic dũ dicit nõ adiecta qlitate.qꝛ tũc eẽt ſeeno. Wone ꝙ teſta toꝛ relinqꝗt cẽtũ libꝛas olei dulcis intelligũ de oleo qð appella tione dulcis teſtõꝛ hʒ.⁊ ſi legauit cẽtũ libꝛas olei . cõburen/ dũ.intelligit᷑ de oleo qð teſtatoꝛ hʒ ad cõburẽdũ.ut.l.ſiqs vi/ nũ.5.ſi.⁊.l.ſe.j.e.¶ Vltimo ad fi.op.S.de le.j.l.legato gnãli ter. ubi dẽ dari mediocre.So.gl.dicũt qdã hoc nerũ dum tñ det mediocre. Hec ſo.eſt ↄtra caſũ.l.fideiuſſoꝛem. S.mã. ⁊.l. minimis.S.de le.iij.iõ gl.remittit ad nõ.in.l.legato.s.de le.j. ⁊ĩſti.de lega.S.ſi gnaliter. Sʒ hic loqtur qñ in tali genẽ lega/ to nullũ eſt repire ita viliſſimũ ꝙ nõ ſit alicui utilitatis.ſʒ ſi eẽt legatũ tale gen in quo repiret aliqd qð nõ eẽt alicui utilitaſj. ut in hoĩe nel aĩalib.tũc ðʒ dari mediocre.ita ĩtelligit DNi.i.c. in obſcuris.ex de re.iur.li.vj.⁊ eſt gi.nõ.⁊ mẽti tenẽda in.l:.le gato. in pn. magne gꝗl..de le.j.¶Itẽ op.qꝙ nõ ſit electio he/ redis ſʒ legatarij.ut.S.ti.j.l.i. Rñdeo ea gl. dicat dic m Di.h̊ logꝗtur in q;titatib legatis.ibi in alijs generibꝰ. ut ipſe notat in..l.legato generaliter.⁊ õ ſch Ar tũ eſt dicẽ qð natũ eſſet. CE ZDm certus. qᷓtũ dicẽ qð natũ erit.h.d. Agsð tene mẽti. ¶ Op. de.l.ex eo.j.e.So.ibi erat reli/ ctũ annuu.hic nõ.de mã hui.l.plene dixi in.l.ĩter ſtipulãtem G. ſacrã. de v. ob. Ci. in. l. ſiqs aigel Cede Pone⸗ Z. Vigdes h ſi teſtõꝛ legat vinũ Vm uvinum. ſumpliciter , nalet. Cötra de. l. cñ poſt. S. gener. ff. de iure do.ubilegatũ ĩdeter/ minatũ nõ ualet. So.ut dicã.j.l.ꝓxi. ad oĩa.¶ Op.ꝙ nõ ualeat legatũ ita factũ.ut.j.de vᷣ Aidam heredem. dten bo.ob.l.triticũ.So.aliud in ſtipłone cõcepta hoc mõ.aliud in legato. ¶ Cõtra iſtã ſo.op.de.l.cũ poſt.S.gener.de iu.do. So.h̊ loqtur q; legat᷑ aliqd ꝑtinẽs ad alimẽta.vñ ſauoꝛe ali⸗/ mẽtoꝝ ĩterpᷣtamur oĩa viderilegata.ut ſic ĩidefinita eqꝗpolleat vli.ſecꝰ in his que ad alimẽta pncipaliter nõ ptinẽt.ut ibi fac l.ſicui annuũ.⁊ qð ibi dixi.S.de annu.le.¶ Vltimo nõ h̊B co⸗ ſũ ꝙ ſi teſtõꝛ legat frumẽtũ uxoꝛiĩtelligi de eo qð eſt tempoꝛe moꝛtis cũ frumẽtũ ſit renouabile.q; cõſumit ⁊ coꝛuptionẽ re/ cipit.ut.l.q̃ſtũ.circa pᷣn.de fũ.inſtruc.dixi pleni.j.de auro ⁊ ar. le. l. ſi ita. ⁊ ibi hãc.l.nõ allegaui.¶ Quero utrũ legumina ↄtineant᷑ appellatione frumenti.Lex.videt᷑ ꝙ nõ.in.l..iij.S.ſi ue aũt.j.de penu le.⁊.l.frugẽ.de v.ſig. ößeainh —E. Mõ h caſũ in q; hẽs amnatus ſit. nõ põt vinũ legatuʒ . effũdere per coꝛbes. ¶ Op. S̊. de ꝑi. ⁊ cõmo. rei uen. l.j. F. j. So. aliud in reb uẽditis.aliud in reb legatis.rõ quia qñ uẽdo tibi vinũ videoꝛ cõuenire ut poꝛtes.que cõuẽtio nõ ẽ in legatario.quã gl.tene mẽti. Nidete lʒ iſta cõuẽtio nõ ſit cũ legatario ut poꝛtet.Certe nec etiã ut hẽs poꝛtet legatario.vn/⸗ de remanet in diſpõne iuris cois nrlecgrart bi poꝛtet. ut h. is liquoꝛ ex vinea ꝓ/ de.niſi cõſuetudo ntẽtiũ aliter ſe habeat.h.d.cũ.l.ex QRdae uinum. cedẽs eſt vinũ.ſec ſi alũ u. 7. l. nõ aliter. „ . . EEvne dixi. j. de v. ob. l. iter ſtipulãtẽ. F. ſacrã. nO. ebac. vidiſtis. .el.ſicui. num. Hanc.l.vidiſtis.S.e.l.cum vinum. ctũ hul. Illud. ide gl. que ĩcipit iõq; eſt cũ eis.q; ponit ĩtelle S. ego puto ꝙ in nris eloqis Fʒ tpa ho dierna ſeu moderna uaſoꝝ appellatiõe ↄtineant᷑ oĩa uaſa ap ta ad potãdũ.ut.l.x ſi nõ ſint.S.ij..de aur. ⁊ ar. le.iõ uenirẽt nũ in amphoꝛis u ⸗ nilcbine . pri d. cuicũq;. S.de le.j.⁊.l.ſʒ ⁊ ſi certis.S.e.⁊.l.j.S.pe.de dote pᷣle. ubi ſilego aliqd qð eſt in aliquo loco ⁊ nõ repiat ꝙ non ualet legatũ.qſñ legarẽ coꝛpꝰqð nõ ẽ in rerũ nã.h̊ vo d ↄꝛiũ.So.di cit gl. ualde nõ.ꝙ lõga daia eſt qñ dico lego vinũ in urnalibꝰ. an dico lego vinũ qð eſt in urnalibꝰ.nã iſto ſcdᷣo caſu loquun tur ↄꝛia.nã videoꝛ legare coꝛpꝰ qð nõ eſt in rerũ nã.⁊ non ua let legatũ ſi nõ reꝑiat.⁊ qdãin pᷣn.gl.hñt qð ẽ in amphoꝛis ⁊ male.qꝛ nõ dʒ eẽ qdð ẽ̃.ut pʒ in ſolone ↄꝛij.¶Sʒ qro qũ lego vinũ in urnalibus oẽ uel in amphoꝛis oẽ ⁊ nuᷣ reꝑi in ampho ris uel in urnalibꝰ 65 erit effectꝰ hui legati. Rñdeo ſi reꝑit vi el in urnalibꝰ ut teſtõꝛ dixit effect eſt ut am/ phoꝛe cũ vino ueniãt.⁊ hoc ſetit gl.in pn.ut pʒ ex legib alle/ gatis in ea.Sʒ ſi nõ reꝑit᷑in amphoꝛis ut dixit teſtõꝛ.tũc effe ct eſt ut hẽs mittat vinũ in ampheꝛis ita ꝙ legatũ aliqd ope⸗/ reĩ.ut.l.ſiqũ.S.de le.j.⁊.l.ꝗnãliter in pn.S.de uſufru.le.⁊ hoc appꝛobat cõſuetudo.q; ſi emi vinũ a te in uegete tua intelligit ꝙ debes ponẽ in uegete mea. AVel aliter dic ꝙ qñ teſtõꝛ legat vinũ in amphoꝛis uel in urnalibꝰ ⁊ nõ reꝑii.ĩtelligi᷑ ꝙ hẽs de beat dare vinum ⁊ urnalia ⁊ amphoꝛas.⁊ hoc videt eẽ de mẽ te glo. — —— ¶Kui dulcia. Adiectiua idefinita gnaliter neutralit᷑ 4 bᷣe‘poſita reſferunt᷑ ad oẽs res ad q̃s poſ- — ſut adaptari rõne adiũcti cuiꝰ ſigniſcatio reſtringit.h.d.⁊ eſt maledictꝰ. S. Dicit hic ꝙ enumeratio ſpẽi h̊ poſita reſtringit ſigniſicationẽ generis.Cõtra de.l.q̃ſtũ.S.pe.j.ti.j. Glo.non ſol. Di. ex de re. iur.li.vj.c.generi.dicit ꝙ hoc ẽ ꝓpter naturã iſtiꝰ copule et.que qᷓlitatẽ p̃cedẽtis legati in ſequẽs legatum vi det᷑ repetẽ.arg.j.ti.j.l.ſeie.S.gaio.neſcio qd hoc ſit dictũ.⁊ q; ſit uerũ dictũ NDi. videt᷑ ſetire gl.h. VNidete dñi iſta ſo. DPi.non placet mihi.nõ eni ſoluit ꝛiũ de dicta.l.q̃ſtũ.S.pe.j.ti.j. Si enĩ hec eſt dictio et.ibiẽ dictio cũ que magis cõiũgit ⁊ magis repetitionẽ ĩducit.ut.j.de cõ.⁊ de.l iuł.paulus.⁊ ibi dixi.Nõ ob.l. ſeie. S. gaio.q; rñde ut ibi videbitis. Qualiter ergo ſolue mus. Dico ſic.l.nra loqꝗtur qñ genus ꝓfert per aliqð adiecti- uũ neutraliter poſitũ.tũc q; tale adiectiuũ reqrit ſubſtãtiuũdʒ ĩtelligi de ſubſtatiuo q̃litat “ teſtõꝛ expᷣſſerat in alia par te ipſi teſti illi iũcta.ut pʒ h. Si igit expmat᷑ gen ꝑ noĩa ſub ſtãtiua ſili mõ.tũc enumeratio ſpẽrũ nõ reſtrigit ſigniſcatiõex generis ſᷣm diſtictionẽ quã videbitis in.l.qſitum.S.pe.j.ti.j. AQuũo circa iſtũ.S.ðẽ h̊ ꝙ oĩa dulcia ueniũt cauſa potionis parata. an ueniat aliud vinũ q; gen a teſtõꝛe expᷣſſũ. Rñdeo nullũ aliud vinũ uenit niſi illud ſingulariter qð a teſtõꝛe eſt ex pꝛeſſũ. ut.l.hẽs me.S.j.S.de le.iij.⁊.l.cũ delanionis..cui fũ dus nie ergo hic dicit ꝙ ueniũt oĩa dulcia cauſa potiõis parata.ĩtellige excepto vino qꝛ nõ uenit niſi vinũ qð eſt noĩa/ tũ.⁊ hec ſut utilia ꝓpter ſtatuta uepoſt ſpãles clauſulas po⸗ t gener Aes dahecdeuii gi Ccũ ſpetialibus.dicã in.l.queſitũ.S.pe.j.ti.j. ¶ De ſundo inſtructo ⁊ inſtro legato. NRubꝛica. NIJue cum inſtrumento. * EOp. de.l. ccui . e. So. ſt duo legata. ſzin pů caſu vnũ eſt pncipale aliud acceſſoꝛiuʒ.in ſcðo uterq; eſt pncipale. ut ibi videbitis. t an ſit uerũ Enn Aigdes ergo inſtim nõ uẽdicat. Cõtra. .e. Eundo. 7an ade es ĩtelligere H ꝙ fũdus ſuit uo lũtarxie alienat.⁊ ſic eſt reuocatũ legatũ fũdi.iõ nõ põt ſtare le atũ inſtii cum dixit fũdus cũ inſtro.qꝛ inſtim eſt acceſſoꝛium ecus ſi dixit fũdũ ⁊ inſtim uel fundũ inſtructũ. ut videbitis in l.ſicui.j. eo. B l matiuã.aliã negatiuã.⁊ iſta negatiua eſt magis nõbi is.iõ fm eã pono caſu.Ex q̃ hẽs ꝙ legata ppꝛietate iſtrm nõ videt᷑ eẽ legatũ.¶ Op.cõtra iſtũ tex.de.l.ſed ⁊ ades.S.illud. S.· loca. So.aliud in fũdo locato.q; tũc uenit inſtrm.aliud in fũdo ↄceſſo ĩter viuos uel legato ut h.x.S.de ac.emp.l.fũdus lʒ gl.videai dicẽ cõtrariũ in.l.ij. C.de v.ſig. Sʒ põt illa intelli⸗ gi ꝙ hẽat aliũ intellectũ. als male diceret. ¶ Op. de.l. locuʒ. §. ꝓpꝛietarius. es intelligant de eodẽ genẽ ter §. in 8 let m/ le⸗ d ——- en De fun. inſtru. ⁊ inſtru.lega. S. ꝓpꝛletarius.S.de uſuſfr. So.aliud qñ legat᷑ uſuſruetꝰ qꝛ ce/ dut inſtra.aliud qñ legat᷑ ꝓpꝛietas ut h.⁊ que ſit rõ glo.notat ibi multũ late.⁊ intellige ꝙ cedũt inſtr̃a ut habeat uſufructum inſtroꝝ. ut.l. itẽ ſi fundi.S.ſi nuda.S.de uſuſr.que tene mẽti qᷣ ſit quotidiana.¶ Vltimo gl.op.ad hãc.l.de.l.ſeie.S.tyrane ſed ibi apparet ſo.qꝛ ibi pꝛatũ erat pars fũdi.Alia littera ẽ aſ/ ſirmatiua.⁊ iſta eſt clara.ut Pare in glo. in ſubſtitutione cũ q̃litate illa res uenit tanq; pmitus fuit relicta.h.d.¶ Zd v.ſʒ ⁊ medij tpis.op.glo.j.ad treb.l.in ſideicõmiſſo.ubi fruct medij tꝑis nõ uemiuũt in reſtitutiõe.Gl. ſol.pluribꝰmodis.ſʒ tene vnã de duabus.nã hoc legatũ inſtii eſt legatũ vniuerſale ſub quodam noie collectiuo.ſicut grex ⁊ peculiũ.vñ recipit augmẽtũ.uel dic ꝙ iſta talia nõ cedũt lega/ to tanq; fructus.ſed tanq; inſtra ſimul in iſtis fructibus reno uata.⁊ iſta ſo.plus placet. Minoꝛ anumiſſio lʒ ĩualida extinguit ſerui lega e fũ. h. d. Sile. j. de cõdi. le.l.? io.⁊.l.ſi legatũ ⁊. S.de le.j.l.legatũ in pn.¶ Op.S.de le.j.l.ſeruũ filij.S.ſi idẽ ⁊.l.ſi ſeruꝰlegat.S.ſi ſeruus. So.dicit gl.ibi loꝗtur in ſeruo quẽ expᷣſſe legauit hᷣ ſub q̃dã vniuerſitate.iſta ſo.nõ videt᷑ bo/ na.imo videt᷑ totũ ecõtra.qꝛ legatũ generis nõ videt᷑ ꝙ reuoce tur per ſequẽtẽ actũ inutilẽ.ut.i.fi.in ſi.j.de au.⁊ ar.le.iõ glo. dicit hic manumiſit iter viuos.ibi in eodẽ teſtõ.iõ nõ videt ha/ buiſſe aium reuocãdi niſi manumiſſio ualeret.pꝛo hoc optime tex.in.l.cũ ita.S.ſñ.S.de opꝑ.le. d agis diſpieilſdus h agis inſpicit ſudus in c Am quidam. uo S opꝑaĩ q; ũduo in moꝛat. p. d. C Op. de. .. §. .deli. agno. ubi dʒ fieri citatio ad locũ ubi moꝛat᷑ cũ familia.nõ ad locũ ubi oꝑat᷑. hoc eſt ad ſtationẽ.So.alia materia eſt ibi ⁊ diuerſã habʒ ra tionẽ ab iſta.ut patet cuilibet ſane intuẽti.Aduerte ꝙ ualeat citatio facta ad ſtationem videt hoc ꝓbari ⁊ in.l.ex ſacto.S. oẽs ſerui.S.de here.inſti.⁊ in.l.itẽ apud labeonem.S.cõuitiũ ff. de iniur. Ataeſt diffcllisl a eſt difficilis.l.⁊ an/ cui fundu m. teqᷓ;ᷓ intrẽ gl.opponoõ. nõ eſt dubiũ ꝙ alienato ſũdo nõ cedit inſtrm. ut.l.ij. .j. 8. e.ſi inſtr̃m nõ cedit.ergo apparet ꝙ illius fudi deſijt eſſe inſtr̃m. ⁊ ſic videt᷑ ꝙ inſtr̃m legato nõ cedat quocunq; vboſit uſus.q̃ſi per teſtõꝛc fuerit traſſatũ in aliũ.⁊ ſic alienato ſundo nõ remanet inſtrm fũdi.nt.j.de au.⁊ ar.le.l.iij.S.ſeio. Reſpõ deo debes ſic ĩtelligere hãc.l.ꝙ teſtõꝛ legauit ſudũ.⁊ iõ inſtrm nõ aduocat a fũdo.⁊ ſic remanet inſttm fũdi ⁊ ceditlegato.⁊ hoc vult dicẽ tex.hic qui ponit inſtim eſſe legatu.nõ ꝙ hoc ſit ſempꝑ.ſed põt.ſ.in caſibus eſſe legatum. ſecus ſi eẽt traſlatum in aliũ uſũ ut ſupꝛa dixi.¶ QAuero que ſit dꝛia qñ dico lego ſũ dũ cum inſtro.uel lego fũdũ ⁊ inſtrm. Nñdeo dꝛia eſt in duo/ bus.pmo eſt in plenitudine legati.qꝛ ſi lego fũdũ ⁊ inſtrm ce/ dit inſtrm ſũdi ⁊ inſtr̃m pꝛiſta.ut.j.e.l.qſitũ.S.ſʒ ſi fidus. Sʒ ſi lego fũdũ cũ inſtro.tũc nõ cedit niſi inſtr̃m fũdi.ut ibi patet. Sca dãia eſt in mõ extinguẽdi legatũ.na ſi lego fũdũ ⁊ iſttʒ extincto legato fũdi nõ extinguit legatũ inſtri. Rõ qꝛ utrũq; videĩ̃ pncipaliter legari.ut hᷣ ⁊.l.j.in pn.⁊.S.j.õ.e.Sed qñie gai fũdus cũ inſtro alienato fũdo extinguit᷑ legatũ inſtri.rõ ẽ qꝛ eſt acceſſoꝛiũ ut hᷣ t.S.e.l:j.⁊ facit.j.de pec.le.l.j.⁊.ij.⁊ ſᷣm hoc ẽ dãia ĩter cũ ⁊ et qð eſt cõtra.l.illi cũ ulo.s.de uſuſruc.le. ⁊.l.titie textoꝛes.S.j.S.de le.ij.Sed gl.tãgit iſtud ↄꝛiũ tñ non bñ declarat.iõ dic ſic.iter et ⁊ cũ nulla eſt dꝛia tuũ ad cõiun/ ctionẽ.qꝛ qlibet iſtarũ dictionũ ↄiũgit.ut legibꝰ ↄꝛijs.⁊.l.ſiqs titio.de uſufruc.accre.⁊.l.triplici.de v.ſig. Sed q;tũ ad mo/ dũ cõiũgẽdi aduerte.nã aut cadit inter res ĩter qᷓs ↄꝛiũ nõ eſt. ut vna alij nõ cedat ut eſt ĩter hoĩes.quoꝝ vn alteri accreſce/ re nõ ſolet.ut.l. iuſtiſſime.de edi. edicſ.uel inter res diſtinctas ꝓꝛſus.x tũc eodẽ mõ cõiũgũt.ut ĩſti.de le.S.ſiqs ancillas.⁊.l. ſi ancilla cũ liberis.S.ðde le.j.aut cadit ĩter res qrũ vna ſolet ac cedere alteri.ut inſtrm fũdo.peculiũ ſeruo.⁊ tũc eſt dꝛia.q; cũ cõiũgit acceſſoꝛie ut hᷣ ⁊.l.ij.de pecu.leg.⁊ hoc ꝓbat᷑ in.l.ij.C. de v.ſig. t ibi per glo.¶ Scðdo qꝗro ſi aligs legat fũdũ iſtructũ an eꝗparabii pᷣdictis. Rñdeo q;tũ ad legati plenitudinẽ equi 7 . alia ſut ſubiecta q̃lia pᷣdicata de /N Ndum. mõſtrãt ⁊ ecõtra.h.d. Ved aliter — — —ꝑ tẽ q;tũ ad extinguẽdũ modũ eqparai etiã illi legato lego fũ ũ t inſtrm.ut hic dicit MPaulus iuriſcõſult.tñ videt᷑ eẽ ↄtra tex.inſti.e.S.ſiq ancillas.in fi.dicũt qdã ꝙ ibi impatoꝛ locu tus eſt ſic ꝓpter rudes. Alij dicũt ꝙ illa conigit Naulũ.Ler tij dicũt ut Aʒo.q; q;tũ ad extinguẽdi modũ iſtud legatũ ſun di inſtructi hʒ nãz ſeparata per ſe. nã alienato fũdo extingnũ P illilegato lego füdũ ⁊ inſtr̃m. ut.j. e. l. qſitũ.S.ſi füduæ? legatũ inſtri fũdi.ita loqꝗtur cõtrariũ iſtud.ſed nõ extinguii le/ gatũ inſtri pꝛiſſa.ut hic.⁊ iſta eſt opi.Aʒo.⁊ bona. Ex q̃ͥ nõ ꝙ iſtud adiectiuũ inſtructũ ⁊ ſilia videt᷑ adijcere acceſſoꝛie illa que cõſueuerũt accedere legato fũdi.ila vo que nõ conſueue rũt accedere videi pncipaliter adijcere. Sʒ ↄtra.S.depo.l.j. que depoſit.ut ſi depono ſeruũ ueſtitum.uenit ueſtis acceſſo/ rie. So.ut ibi in gl.qꝛ ibi de ueſte nihil fuit dictũ.ſecus ſi eſſet dictũ de ueſtimẽtis.q; tũc recurrem ad diſtinctionẽ huius.l. qꝛ aut dixit depono ſeruũ ueſtitũ.⁊ tũc ueſtis uenit acceſſoꝛie. ſecus ſi dixit depono ſeruũ ſic oꝛnatũ ꝙ tũc ille merces nõ ſũt acceſſoꝛie.ſʒ utrũq; erit depoſitũ pncipaliter. Et aduerte ſi le/ go fũdũ inſtructũ alienato füdo nõ extinguit legatũ inſtrumẽ ti. Sʒ quõ potero petere iſtud inſtrjm cũ ſit qᷓ̃dã q̃litas que nõ põt eẽ ſine ſubiecto.ut.l.j.õ.de uſufr.le. Rñdeo iſtud adiecti⸗ uũ inſtructũ nõ eſt nomẽ rerũ.ſed magis eſt nomẽ cuiuſdã re/ lationis.ſicut vbi gra pꝛ ⁊ filius ſũt noĩa cuiuſda relatiõis.nõ ꝙ ſint ꝓpꝛia noĩa.mõ cũ iſta relatio ſit accidẽs nõ peta inſtiʒ ſed petã rem ex qua ſiebat relatio ad aliã rẽ.utputa ad fũduʒ 2petã inſtrm ⁊ hoc videt hic dicere iuriſcõſultꝰ.⁊ iõ ſi q̃dam qlitas relata ad ipſãmet rem nõ ad aliã rem.utputa ſi lego ſer uũ totũ extincto legato ſerui nõ poſſũ petere ipſã q̃litatẽ totaʒ ⁊ per hoc iſta.l.videt᷑ ſacẽ cõtra mãm que determinat᷑ in.l.di/ uus.ſj.de re iudi.in qua dico lõga dꝛiam eſſe an dicã teſtes coꝛ rupti falſũ dixerũt ⁊ fuerũt õ caſu debeat ꝓp bariutrũq;.als nil ꝓbat. Scdo caſu ſufficit ſi ꝓbet vnũ qð vi det᷑otra hãc.l.qꝛ nõ eſt dꝛia inter fũdũ inſtructũ ⁊ ſũdum ⁊ in ſtrumẽtũ. So.pʒ ex pᷣdictis.qꝛ h reſpectu rei ad quaʒ fit rela tio nõ fit differẽtia.ſed reſpectu rei ad ſeipſã bñ ſit dꝛia.ut ex pᷣ dictis ſatis plene patet. EpO Per ſolã ſuĩam nõ ſit renouatio utle/ ¶() OII gat extingnat h.d. Dicll legatü oĩs cõtinet᷑ appellatione legati generalis.Cõtra in l. gaius.in pn. S. dele.ij. So.hoc iõ q; calẽdariũ legauit. ut.S dẽ le.iij.l. qui filũ. Itẽ videĩ ꝙ per ſiiam extinguit. ut.l.fñdei/ cõmiſſa.S.ſi rẽ.S.de le.iij. Rñdeo ibi plus ſuit.q; ibi exegit te ſtatoꝛ.hᷣ nõ.¶ Itẽ op.ꝙ legatũ ſit extinctũ qꝛ per ſnĩiam fit no natio.ut.l.f.C.de excep.rei iudi.ergo ⁊c̃. Nicit glo.certe per ſniam nõ ſit nouatio.ſ.talis ꝙ poꝛẽ actũ tollat.ſʒ adijcit noua foꝛma.ut nõ.in.l.j.C.de iudi.⁊ ſic ĩnuit iſta gl.q ſi nouatio eſ ſet facta uere extingnit iſtud legatũ.¶ Quero an hoc ſit uerũ Et hic videt᷑tex.qꝙ ſic.j.e.l.ſeie.S.pᷣdia.In ꝛiũ videt caſus in l. cũ ſilius.S. heres.S.de le.ij.⁊.j.de libe.le.l.fi.S.ſi. So.aut ẽ legatũ liberationis ⁊ per nouationẽ nõ extinguit.ut.d.l.fi.S. j. de libe. le.aut eſt legatũ ipſius noĩs.⁊ tũc aut legat᷑ ſpetialiter ⁊ per nouationem nõ extinguſt.ut.d.S.heres.aut legatur ſeᷣ quadam vniuerſitate.⁊ tunc nouatione extinguitur.ut hic ⁊ j. e. l. ſeie.S. pꝛedia. Ieot ⸗ c In eo in quo apparet eẽ muta t Abernam.⸗ nolkne teſtcel videt᷑ eẽ re/ ocatũ legatũ nõ in alio.h.d.¶ Quero que ſũt iſta ĩ qbꝰ apparet mutata nolũtas.Gl.rñdet multũ bñ. ¶ Sʒ ↄtra hoc op.hᷣ fuit legata taberna cũ mercibus ⁊ hoꝛꝛeuʒ cũ vino. ergo extincto legato pncipali.ſ.de taberna merces nõ deben tur.nt.ł.ſicui ſũ .S.e.So.ibi dictio cũ cadit iter res q̃tũ vna alteri cõſueuit accedere.pᷣ vo cadit ĩter res q̃rũ utraq; eſt pnci palis qꝛ vinũ nõ eſt cauſa beel nee vini gleriviqe; eere S ec.l.diuidi ĩ partes tres. Pꝛ Neſitum. ponit qd ſtinſtim eri ad. S. ſi domꝰ. Scðdo qꝗ ſit inſĩm domꝰ. uſq; ad. . ſy ſi ſadus. Lertio que ſit dꝛia ĩter legatũ fũdi ſimul inſtructi.⁊ ſimul cum inſtro.⁊ circa hoc multa dicta ĩterſerit uſq; ad ſi.l. ¶Nõ tex. ibi ꝗppe ⁊c̃.dici hic q; ſrumẽtũ ↄtinet᷑ appellatio ne inſtrumẽti.none hoc eſt ↄtra difſinitionẽ inſtri hic poſitam Rñdeo ut pʒ ex ſequẽti tex.ꝙ inſtrumẽtũ diutiꝰ manet per re nouationẽ.qꝛ cõſumit ⁊ renouat᷑ ut in tex.ſequẽti.¶ In uer. uxoꝛes. Mõ tex. neq; eſt dura cc̃. ¶ In v.ea vo que ſolo ⁊c̃. NHõ tex.ibi q; füdus fũdi ⁊c. ¶ In.S.ſiqs ⁊c. Mõ iſtũ caſuʒ ¶ In v. item ſere ⁊ claues ⁊c. Nõ ꝙ ſere ⁊ daues ſunt poꝛ tio domus. Mapinianus quoc;. Hiein ſaueti . NMõ in ſecundo caſu ꝙ quis videt᷑ eſſe in ſundo ſi habʒ ani mum redeundi. Nõ iſtũ tex. ⁊ bẽs h ꝙ ex Deniaʒ neratins. pei⸗ Därmalregula z an ſacit cõpꝛehẽdi ea que als nõ cõpꝛehẽderen:. Hic videt eẽ tex. ꝙ ſic. pabuiſtis caſũ in Sꝛiũ in.l.gnãlit.S.uxoꝛi.õ.deuſu/ fruc.le.Ad hãc.l.rñũde ꝙ hic dicit maxime. De ſun. inſtru. inſtru. lega. Sed ⁊ ipſe papinianus.?ttiſt tex. ad ea que dixi.j.de dona.l.antepe. — Ni 2 Mõ tex. ibi niſi in/ ¶Mapinianus quoqʒ. cs r dinnie⸗ H videt᷑ caſus ꝙ ſi teſtõꝛ legat mihi ſũdũ ꝙ bẽs mihi teneat da re inſtm emptionis ſundi. Contra hoc videt᷑ tex.in.l.inſtrᷣa. C. de ſideicõ. DNicit MPla.ꝙ ibi fuerũt legate res ꝓ parte h in ſolidũ.⁊ hoc tʒ Spe.in ti.de inſtru.edic.S.nũc vo.v.ſʒ q̃ritur Hoc.determinãt ↄꝛiũ ꝙ nõ teneat᷑ pᷣſtare inſtr̃a ſicut nec uen ditoꝛ. ſʒ dʒ cauẽ de pᷣſtãdo qñ opus fuerit. ut.l.titi de ac.em. ⁊.l.inſtr̃a.ne ſi hereditas euinceret᷑ teneret.qꝛ alij tradidit ĩſtra hec rõ nõ placet.qꝛ ſibona fide tradidit nõ teneret boneſñdei poſſeſſoꝛ.ut.l.ꝙ ſi poſſeſſoꝛ.S.de peti.hẽ. ⁊.l.hoc auteʒ.j.ad l. fal. ſed intereſt heredis retinere ꝓpter aliud. qꝛ poſſet tene/ ri de euictione ſilegatũ fuiſſet cõiũcte ꝑſone.uel ſciẽs alienum legaſſet.uel in alijs caſib ꝗbus de euictione teneret᷑ut.lſi do mus.S.de euictione.sð.de le.j. Mõ ob.hec.l.qꝛ ꝙ dicit ꝙ de/ bẽt pᷣſtari emptiones dʒ exponi.i.cõmodũ qð ex emptione ꝓ cedit.nõ autem inſtr̃a emptionis.ita intelligũt doc.in.l.inſtra C. de fideicõmiſ. anie Iſte. S. hʒ mãm ꝓſundiſſi (Siqui fundum. mã ⁊ multũ inuolutã ⁊ xra ctatã a glo.⁊ doc.mei iudicio multũ imꝑfecte ⁊ per oẽs. Sʒ ego tractabo magis late.⁊ bꝛeniter.h.ð.Enumeratio ſpetie/ reſpicit vbũ legauenit. Szſieẽtdubii ad qð reſeri. utrum ad actũ legãdi. uel ad vbũ ſignincatiuũ ſpẽi.iſto caſu intelligo ad ſprina fieri relationẽ,ſʒ qñ nõ apparet ꝙ ad ꝓxima hẽret fie/ ri relatio.tũc ſtarẽ diéto Doctoꝝ ꝙ ex abũdãti videt᷑ appoſita ⁊ ita põt loꝗ hic.S. ¶ Sed cõtra hoc op.de.l.q̃ſtũ. .j.S.de le.iij. Rñdeo ibi enumeratio ſpẽrũ pᷣcedit gen ⁊ etia ſequitur poſt gen ⁊ ſic gen ponit in medio iõ in dubio videt᷑ appoſita ſgi⸗ reſtringẽdi nõ diſtincto ad qð vbũ uel ad quẽ actũ referat enumeratio ſpẽrũ. h vo lagen qñ tm p̃cedit uel tm ſeqtur.Ex Hdictis apparet ſo.⁊ intellect duarũ.ll. Pꝛimo apparet ſo. GSſi adijcit.S.ꝓ ſocio.ubi dicit lucrũ ⁊ queſtum.lucru eſt gen ⁊ q̃ſtus eſt ſpẽs.⁊ reſtringit ſigniſicatio lucri ut intelligat᷑ qſtꝰ ⁊ eſt rõ ibi.q; ſtatim poſt genus apponii ſpẽs ipſi generi.x iõ ponit᷑ expoſitiue nel determinatiue. Ael dic ꝙ ibi intellectus ille aſſumit᷑ q; ſic coĩter ſieri ſolet.ut pʒ in.l.coheredi.⁊.l.ſeie.e ti. Itẽ apparet ſo.ad.l.qui fũdũ.j.de v.ſig.ubi dicit pmitto fũ dũ uti optim maximuſq; eſt ⁊ ius diminutũ per dñm non eſſe Iſta vba ⁊ ius diminutũ ⁊c.reſtringũt ſigniñcationẽ pᷣcedẽti um vᷣboꝝ ⁊ ſic ſit expoſitio ſeu determinatio pᷣcedẽtiũ. Ratio qꝛ illud gnãle dictũ reſpicit.ſec ſi diceret ꝓmitto ſũdũ uti opti mus maximuſq; eſt.⁊ ꝓmitto ius per dñm diminutũ nõ eſſe ⁊ ſic reſpiceret actũ ꝓmittẽdi.q; tũc poneret᷑ ex abũdãti.ut hic. ¶Op.ad ſcdᷣam partẽ.j.de pecu.leg.l.ſeruo manumiſſo.ubi dicit ꝙ argẽtũ muliebꝛe qð eſt in inſtro debet ei cui eſt legatuʒ inſtrjm. So.ut ibi dicã.¶ His expeditis uenio ad mãʒ.l.nr̃e rũ reſpiciẽs actũ legãdi nõ reſtringit gen pᷣcedẽs.hoc pᷣ. Iteʒ &. pꝛo declarãda iſta mã vidẽdũ eſt pmo qliter hic aſſumãtur qñ vni legat᷑ gen alteri ſpẽs a legato Salerie ſpẽs videt exem ta. h. d. c. . ſe. ¶ Op. j. de ſupel.le. l. legata ſupellectili.ij.re põſo.ubi per enumerationẽ ſperũ minuit᷑ generis legatũ.Gl. ſol. H nõ minuit᷑ pſone legatũ.ibi legatũ agri minui᷑ Iſta ſol. nõ eſt hona Pler Zꝛia loqtur tã de legato qð reſpicit agrum q; fuit legat fũdus iſtruct qᷓ; de legato qð reſpicit ꝑſonã.qꝛ logtur de legato ſupellectiliũ. Alij dicũt ꝙ hic legauit aliquas ſpẽs cõtẽtas ſub genẽ.in ↄꝛijs numerauit aliqð idiuiduum qð cõtinebat in aliqᷓ ecie nõ exp̃ſſa.ſed que cõtinebat᷑ ſub gene/ re. Iſta ſo.lʒ in ſe ſit uera tñ ad.l.ꝛiã nõ eſt bona.q; tex.ibi di cit ſpẽs.⁊ ſic nõ loꝗtur de indiuiduo.qre gl.indiſtincte ſoluit in.l.ↄꝛia in.ij.rñſo.fuit facta enumeratio ſpẽrũ cauſa limita tionis ⁊ ut genlimitaret. vo fuit facta ex abũdãti gra dubi/ tationis tollẽde. ¶ Aduertatis dñi op. ad hãc.l.de.l.cũ dela/ nionis.S. cui füdũ.j.e.Gl.ſoluit duob modis.pmo mõ ꝙ in/ diſtincte ibi fuit ſacta enumeratio per modũ limitationis ⁊ de terminationis.ſed ꝗs reuelauit hoc glo.certe tex.ibi nõ aꝑit. qliter ergo ſoluemꝰ.dic ꝙ ſo.quã gl.ponit ſupꝛa eſt uera.quia ibi fuerũt enumerate res q̃dã indiuidue que ↄtinebant᷑ ſub q̃/ . dã ſpetie nõ noĩata ſʒ ſub genẽ cõtẽta. HNec ſo. pbat᷑ in. d.S.ſi cui fũdũ. ⁊. l. heres. S.j.S. de le. ij. x.l.j.S. itẽ ſi duo.j.de au.⁊ ar gẽ. le. tũc eni videt᷑ noluiſſe ꝙ de illa ſpe nõ cõpꝛehẽdant᷑ niſi in diuidua noĩata.rõ q; ipſe ſpẽm nõ expᷣſſit.ſecꝰ ſi ſpẽm exp̃ᷣſſiſ⸗ ſet. ut. l. a.j. de ali.⁊ ci.le.ſed qñ legat genꝰ ⁊ noĩat ſpẽm cõ/ tẽtã ſub genẽ ſpẽs uenit.q;ꝛ noĩatut h.¶ Itẽ op.de.l.cũ dela⸗ nionis.S.qdã.j.e.So.dicit glo.ibi fuit noĩata ſpẽs cauſa de/ terminatiõis.ita dicit gl.hᷣ indiſticte.ita etia dicit DPi.in.c.ge/ neri.de re.iur.li.vj.⁊ Ja.de are.inter alias ſuas ſo.Sʒ ꝗs re nelauit glo.ꝙ hᷣ fuit adiectũ cauſa determinationis. Jõ ſoꝛſã — „. — — „ — 7 . J. — Ja. de are. de hoc dubitãs dedit aliã ſolonẽ dicẽs ꝙ in.qui JIa &Xnõ. in dicto. §. eñ g. dã.nõ fuit legatũ genꝰ ⁊ numerata poſtea ſpẽs ſicut h.ſed ſuit 7 adiecta legato q̃dã q̃litas ſeu modifcatio.dico enĩ uti ego poſ ſedi.⁊ iõ ila talis modiñcatio declarat᷑ per ſpẽs poſtea enume ratas.hec ſo.nõ placet.q; tãtũ eſt dicẽ lego fũdum uti poſſedi tũ eſt dicere lego fũdũ inſtructũ.uel ſũdũ ⁊ inſtrẽm.⁊ ita genꝰ caſus eſt.j.e.l.pᷣdia.S.ita legatũ.hec ſo.nõ plʒ.qd dicemꝰ.bꝛe niter dico ꝙ ta iſte. S. q;. S. ↄꝛiꝰ loqtur in caſu dubij.ſʒ h pꝛeſu mit᷑ facta enumeratio ex cauſa determinationis.rõnẽ dicaʒ v cõtinẽti.¶ Sʒ circa hoc q̃rovnã.q.nã glo.ponit duos caſus pꝛo cõſtãti.aut adiectio fuit facta ex abũdãti aut ex cauſa de terminationis.qd in dubio.gl.nõ dicit.ſed Ja.de are.? Di. dicũt ꝙ in dubio ſtem huic. S. ꝙ ex abũdãati videat facta.ar. l.qtiẽs.j.de re.du.⁊.l.eũ qui.S.de pba.ita dicit Ni.in.c.gene ri. dere. iur. li.vj. Sʒ hoc videt᷑ ↄtra dictũ. S. qdã.x.lꝑſeie.t. bn ci j.e.ubi in dubiovidet᷑ facta adiectio cauſe determinationis V NMAugre dic qñq; adiectio ſpẽrũ refert ad vbũ ſeu participium ſigniñcatiuũ generis.tũc in dubio videt᷑ facta enumeratio caun ſa determinationis.ᷣ ita loqtur. S.qdã. ⁊.d.l.ſeie.in hn quan/⸗ doq; enumeratio ſpẽrũ reſpicit vᷣbũ qð ſignincat actũ legandi ⁊ tũc qꝛ actꝰ legãdi nõ põt intelligi reſtrictꝰ.genus nõ pot in/⸗ telligi reſtrictũ per enumerationẽ ſpẽrũ.qꝛ ad genꝰnõ refertur iõ ex abũdãti pſumii adiectũ ut h.nã hoc vbũ cum mancipijs — — — Weiat „ àν rrNs 6. 5e Ee Goensen⸗ dut iter ꝑſonas granatas. qꝛ aliqs hẽs graua gen ⁊ ſpẽs ⁊ indiuiduũ.Rũñdeo q;tũ eſt in ꝓpoſito aſſumimꝰ hoc gen qcꝗd pᷣdicat de pli rib Bifſertib Pe. uel qcqd cõti net in ſe plura que ſpe differãt ſiue hoc ſit per dictũ vle. ut pe/ culiũ inſtrm ⁊ ſilia. ſiue ſit per adiectionem alicui ſigniulis. ut oẽs res meas uel ſeruos meos ⁊ ſilia.ut ꝓbat in hac.l.⁊.:. Fuis urbanis.S.ſfi.S.de le.iij.⁊ qð ibi nõ.ſacit qʒ nõ.in.l.lega to gnãliter. S. de le. j. c. l. cuʒ oies gener. S. de iure do. ⁊ qðᷣ nõ.in.l.ij.S.ſi cer.pe. Spẽs vo aſſumit᷑ id q pᷣdicat᷑ de pluri/ bus differẽtib numero.ſeu iq qð cõtinet in ſe plura differẽtia numerout h.⁊ hoc apparet.j.e.l.cũ delanionis.S.cũ fundus Lʒ iſtã ſpẽm uocemꝰ gen in iſta mã quia ea abutimur. Indiuiduũ vo eſt qð de ſe ſolo pᷣdicat᷑ ⁊ ut declarẽ iſtã mãm Ppẽo tractare q̃tuoꝛ qõ es, NMꝛimo qñ genP⁊ ſpẽs cadũt ĩter pſonas grauatas. Scðo qñ genꝰ ⁊ ſpẽs cadũt ĩter perſonas honoꝛatas. Tertio q genꝰ ⁊ ſpẽs cadũt iter res legatas ſeu de gb' fit diſpoſitio. QAuarto qñ gen ⁊ ſpẽs cadũt iter caſus in qb diſpoſitio cõſert/Pꝛima igil gõ eſt qñ Sen e bes ca⸗ ſpaliter ⁊ po/ ſtea oẽs gnãliter. an deroget᷑ generi per ſpẽm. Nidet᷑ ꝙ dero get. ut. l. legatoꝝ. §. .S. de le. ij An Zꝛiũ ꝙ nõ in.l.ſi tibihõ.S. ſ. S. de le..t. l. meuius. S. eũ qui.s.de leg.ij. Oꝛeuiter dico ſic. Aut pcedit diſpoſitio ſpalis ⁊ ſeqtur gnalis, aut ecõtra/pᷣ caſu Aaut diſpõ ſpalis refert ad plures.⁊ tũc generiꝑ ſpẽʒ dẽrogat. qꝛ gnãlis diſpoſitio ſequẽs tm ad illos noĩatos reſtringit.ut l. legatoꝝ. S.j.S. de le.ij. m ĩtellectũ gl.nõ.in.l.meui..eũ.. de le.ij. T ibi dixi aut illa diſpõ ſpalis refer tm ad vnũ.⁊ tunc generi ꝑ ſpẽʒ nõ derogat᷑.iĩmo ſequẽs diſpõ ualet ⁊ tʒ in oibꝰ ut. ð. l. ſi tibi hõ. S.j.c.l.meui.S. eũ q. ⁊ pᷣdicta uera qũ eadeʒ res eſt illa in qᷓ oẽ grauant.ſecꝰſi eẽt q;titas uel res diuerſe.ut cdo caſu pncipali generi per ſpẽʒ dero at᷑ in totũ ut videat a gnali diſpõne receſſũ.hᷣ eſt caſus in.l.ti tia cũ teſtõ.S.luti.⁊.l.ij.circa pn.S.de le.ij.⁊ ex narratiõe fa/ cta in tex. ⁊ gl.colligit h Hoc induco ad.q.de facto duo ſũt ſtatuta in ciuitate iſta. dicit vnũ ꝙ; s comitatenſes de qlibʒ poꝛta teneant᷑ appoꝛtare coĩ frumẽtũ qdð cõe hʒ in illa poꝛta. aliud erat ſtatutũ ſpale q comitatẽſes de caſtro ſoſſati tenean tur poꝛtare frumẽtũ qð cõe habet in caſtro foſſati ſeu in poꝛta ſolis.qᷓrit᷑ an de illa poꝛta teneant᷑ adiuuare ad poꝛtãdũ vigo/ re pmi ſtatuti. Rñdeo ꝙ nõ.qꝛ ſiue illud ſtatutũ ſpãle ſequat ⁊ videt᷑ a gnãli receſſũ ut dictũ eſt. ſine pcedat ſpale ſtatutuʒ ⁊ gnãle ſequẽs refert᷑ ad ꝑſonas expᷣſſas in ſpali qñ illa ſpẽs ad plures reſert.ut.l.legatox.S.j.s. de le.ij.⁊ ſupꝛa dixi. C Ve⸗ nio ad ſcdam.q.qñ gen ⁊ ſpẽs cadũt iter ꝑſonas honoꝛatas ſen ĩter pſonas ꝗb aliqd cõcedit᷑ uel relinqtur. exẽplũ ponas in legibꝰ inſra allegatis. ¶ Anero ergo utrũ generi per ſpẽz deroger. Hãc mãm babuiſtis qſ expeditã in.l. liberis quos. in hn. . de ali. ⁊ c. e Sʒ repeto gr̃a euidẽtioꝛis ĩtellectꝰ.⁊ di- co ſic, aut cõceſſio ſeu legatu reſpicit certã ſeu limitatã cauſam aut fit ſimpliciter ⁊ ĩdeterminate,pmo caſu aut illi qui enume rTant᷑ ⁊ noĩant᷑ in diſpõne nõ oẽs Rebe t admitti pariter ſʒ oꝛdi ne ſucceſſiuo, aut debẽt oẽs pariter admitti pmo caſu enume ratio ſpẽrũ derogat generi in hoc ꝙ noĩati debẽt pus admitti ele X R& . IL. ,6t 1 P Mr = — De fun. inſtru. ⁊ inſtru. lega., 4 6 ut.l. cñ ita. §. f. . de lega. ij ſcvo caſu diſtingue ut ſegtur aut videi adiectũ caufa determinationis. ut.j.e.l.cũ delanionis. fe diſpõ ſpalis pᷣcedit ⁊ ſe tur gnalis in eadẽ uolũtate.aut in di⸗ S. ꝗdã.⁊.d.l.ſeie.in pn.idẽ in.l.qui fũdũ.j.de v.ſi.facit.d.l.ſʒ iin uerſis uolũtatibꝰ,ſi ĩ eadẽ uolũtate generi per ſpẽm derogat᷑. ⁊ ſi adijciat.S.ꝓ ſo,. Zſut reſpicit vbũ ſigniñcatiuũ act legãdi de nt. l. alimẽta. S. baſilice.j. de ali.⁊ ci.le ⁊ hoc ueruʒ ſi relinqui ⁊ tũc in dubio ex abdaãti cauſa tollẽde dubitationis videtur dur ab eadẽ ꝑpſona.ſi vo a diuerſis tũc per ultimã ſcripturã videt᷑ adiectũ ut h. S, aut põt eẽ dubiũ ad qð refert ⁊ tũc in dubio re ſtu receſſũ a pma nec eſt cõcurſus generis ⁊ ſpẽi.ut.l.ſtichꝰ nutri⸗ feri ad vbũ ſigniſcatinũ actꝰ legãdiut h ⁊.j.e.l.ſi macipia. in fal cis. ij.rñſo.j.de ali.⁊ ci.leſi vo in diuerſis uolũtatib tũc idem pn, niſi rõ ꝓximitatis aliud ĩduceret. Mꝛedicta uera qñ ſequi qꝛ per ſequẽtẽ diſpõnẽ a pᷣma videt in totũ receſſũ.ut.l:.libertis tur enumeratio ſpẽrũ poſt poſitionẽ generis Si vo ſequitur o in pn.j.de ali.le.⁊ iõ nõ eſt cõcurſus generis vſheiecunde , enumeratio ĩdiuiduoꝝ cõtẽtoꝝ ſub aliq ſe nõ expᷣſſa que in 9 caſu qñ ſit cõceſſio ſimpliciter ⁊ indeterminate, aut ꝓcedit diſ cõtinet ſub illo genẽ.tũc ſigniñcatũ generis reſtringit᷑ ut illam poſitio ſpalis ⁊ ſeqtur gnalis.⁊ tũc generi er ſpem derogat. ſpẽm nõ cõpꝛehẽdat.ſed ſolũ idiuidua numerata.ut.l.cũ dela ut Frais ꝓuiſio nõ referat ad ꝑſonas ꝗbꝰeſt ſpaliter ꝓuiſum miouis.S.cui fũdũ.j.e.⁊.l.meuiꝰ.S.j.S.de le.ij.x.l.j.S.item ſi us ar.l. cohẽdi. . qui pꝛi. de vul. ⁊ pu. x.l. doli clauſula.j.de uer. S EajiIe due ſtatue.j.de aur. ar. leg. Dʒ ſi enumerant᷑ indiuidua eiuſ e ob:aut Rcechi gnãalis ⁊ ſeqtur ſpalis.⁊ tũc generi per ſpẽʒ nõ⸗ D.pr.,A dẽ ſpẽi.tũc enumeratio idiuiduoꝝ nõ reſtringet ſigniſicationẽ ſ derogat.imo gnãlis ꝓuiſio refert᷑ ad eũ cui eſt ſpaliter puiſum s / lüli generis uel ſpẽi in duhio.ut.l.vba.j.de ali.⁊ ci.le.Sʒ ibi e ut. l. titia. S. qui marco. als eſt. l. ꝗ marco. S. de annu. le. x. . de logqtur in ꝑſonis.tũ in reb eſt eadẽ rõ q;tũ ad hoc. Ste pꝛedi/ ſi ſti.ſer. l. i. ſacit ad hoc qð nõ.ꝑ Ci.in.l.cñ qõ. C. de le. in ultia cta uera qñ genꝰ ⁊ ſpẽs ponii utrũq; diſpoſitiue. Si vo vnuʒ to qõne.Et per hoc põt determinariilla qõ de eo qui poꝛi lega/ ponerei diſpoſitiue aliud enũciatiue.tũc ſtam el qdð diſpoſiti ti uit bibliã ⁊ cuilibet fri cappã.dixi in. S.qui marco. Mꝛedcã ue ponit. c illud enuciatiue poſitũ ad illud refert.⁊ ſcom intel/ er uera niſi fieret enumeratio ſpẽrũ cauſa determinationis ⁊ limi , ligit ut. l.titia. S. luti.in roõne quã ibi facit iuriſcõſult. S. dele. . tationis generis pcedẽtis uelſequẽtis. ar. eoꝝ que ĩfra dicam. Gy ij. ¶ Alteni hẽo vidẽ qũ vni legat genus ⁊ alteri ſpẽs.⁊ h di bi fac.l.ba.⁊ qdð ihi dixi.j.de ali.⁊ ci.le.¶Lertia qõ ẽ qũ ꝓui/ cit Di. ⁊ Ja.dẽ qre.⁊ gl. ꝙ ſemp generiper ſpẽm derogatur . ſio gnãlis ⁊ ſpalis cadit iter res de ꝗbꝰ ſit diſpoſitio.⁊ iſta eſt ⁊idẽ nõ.p DHi, in.c.generi.ex de re. iur. li. vj. Mihi videt alit . mã nii.S.ad quã mãm declaradã debes ſcire ꝙ qũq; diſpoſi- dicẽdũ ⁊ pleni.nã qñ vni legat᷑ gen alteri ſpẽs, aut vni legat tio gnãlis ⁊ ſpalis uel gen ⁊ ſpẽs ponunt alternatiue, quan/ gen hoc eſt vnũ de genẽ, aut vnilegai totũ ⁊ alteri ſpẽs,.pmo . doq; copulatiue, pmo caſu dic ut dixiin.l.j.in fi.j.de re. dub. caſu generi per ſpẽm nõ derogat.ſj in eodẽ pñt ↄcurrẽ. ut.l.ſi copiilarine tũc iſte tractat diuidit ĩ duꝗs partes.qñq; vni hẽs de optio.le.x.l.ſ Dño..de le.j.allit qñ ſpalis diſpõ ati⸗ ⁊ eidẽ legat genꝰ⁊ ſpẽs.qũ; legat᷑ vni gen ⁊ alteriſpes. Nꝛi net libertatẽ. ul.l. c ita.S.j.de op.le Di vo legat totũ gen.⁊ . mo caſu qñ vni ⁊ eidẽ legat᷑ gen ⁊ ſpẽs. Ja.de are.dicit ſic ⁊ B aduerte, aut legai diuerſis reſpeccibꝰ ut vni genus reſpectu . Ol.ſequẽdo eũ.aut pceſſit poſitio ſpẽi ⁊ ſeqtur poſitio gene/ uſuſructꝰ. alteri ſpẽs reſpectu ꝓpꝛietatis.⁊ tũc generi ꝑ ſpim 4 ris.aut ecõuerſo.pᷣ caſu adiectio generis ampliat ⁊ dilatat odogacseilt iu:l.ſeionr i pn.⁊ ar.l.ſi alij.S.de . mũ legatũ.nt.l.f.S.cui dulcia.S.de vi.tri.⁊ ole.le.C.l.poc ſe⸗ nſufruc. le, Si vo legat᷑ eodẽ reſpectu, qut utraq; diſpõ eſt uti⸗ gatũ.S. fi. cũ. l. ſe. Z.de le.iij. Si aũt ecõuerſo tũc ſubdiſtingue lis, aut altera iutilis, pᷣ caſu generi per ſpẽm derogat.ita loqui nõ curo.iſte modus diſtinguẽdi nõ plʒ.qꝛ lʒ iter pſonas adhi tur hoc mẽbꝛũ poſitũ in gl.ut.l.uxoꝛ.S.feliciſſimos.⁊.l.ſeruis beat illa diſtinctio aut pᷣcedit ſpẽs ⁊c.iñ iter res iſta diſtinctio urbanis in ſi.S.de le.iij.⁊.l.ij.in pn.S.ti.j.⁊.j.de au.⁊ ar.le.l. repꝛobat᷑ per tex.in.l.ſeruo manumiſſo.j.ti.j.⁊ Di.videt᷑ hoc nelle in. c. generi. de re.iur. li.vj. Aualiter ergo dicem ſuſtinẽ do Ja. de are. Dico rñdẽdo ad.l.ſeruo manumiſſo.ꝙ qñ vni legat᷑ ſpẽs ⁊ alteri genꝰ ꝙ illa diſtinctio qð pᷣcedat nõ hʒlocuʒ ſigq qñ vni ⁊ eidẽ legat gen ⁊ ſpẽs illa diſtinctio bñ hʒ locum ut Pʒʒ ex.ll.qᷓs ĩfra allegabo. Quare pꝛo declaratione intro iſtã mãm aliter q; Ja. xc qᷓ; Diiqq; vni legat᷑ gen .alci ſpeties. ⁊ tũc aut legat , bor eſt vnũ de enelt qñ legat hõ ſimplici ter. ⁊ tũc regulariter per ſpẽm nõ derogat generi.imo pñt con currẽ in vno hoĩe legatũ generis ⁊ legatũ ſpẽi.ut.l.ſi hes.S.de op.le.⁊.l.ſi dño.S.de le.j.allit ſi diſpõ ſpalis cõtinẽt liberta tẽ. ut.l.cũ ita.S.j.S.de op.le Oi vo legat gen hoc eſt totũ ge nus.⁊ poſtea enumerat᷑ ſpẽs.tũc aduerte ⁊ intro glo, Qñq; ſpẽs enumerat᷑ ab errãte ⁊ hoc cõſtat.⁊ tunc nõminut ſigniñ catio generis.ut.l.legata ĩ pn.j.de õ tũc diſtinguit ut ſtati dicã. Qñq; dubitat utrũ ſuerit errãs ulł ſciẽs.⁊ tũcm q̃litatẽ pſonarũ pᷣſumit habita diſtinctiõe ntruʒ ſit mulier uel minoꝛ uel ruſticꝰ.ut.l.cũ de ĩidebito de eba.⁊.l.ſi. aculteriũ cũ inceſtu.j.de adul, Si vo ꝓfert a ſciẽte.pᷣ aduerte t enumeratio ſpẽrũ ſuit facta ex abudati gra dubitationis au —— „ ollede. t h cõſtat. ? nõ eſt dubiũ q; ſigniſicatio generis nõ mi nuit, Aut ſuit ſacta enumeratio cauſa taxationis ſeu limitatio nis. ⁊ hoc cõſtat.⁊ tẽ ſi ſine dubio minuit ſigniſñcatio generis. ut. l.legata.ſcdo rñſo.j.ðe ſupel.le, hoc aũt cõſtat qn appoſuit vbü ideſt uel vbũ ſcilicet. uel vbũ videlicet hoc mõlego ſupel lectilẽ.ſ.lectũ ⁊ ſilia.ita dʒ ĩtelligi.l.legata.ſcdo rñſo.lʒ glo.ali ter ſetiat ⁊ male in.l.cũ ita..fi.s.de le.ij Si vo dubitai utrũ cauſa determinationis uel gra dubitationis tollẽde fuerit fa cta enumeratio ſpẽrũ.tũc aduerte aut pcedit lehat ſpẽi ⁊ ſeg tur legatũ generis aut ecõtra,pᷣ caſu ſiqdẽ illud genꝰ appoſi tũ per aliqð adiectiuũ neutraliter poſitũ tũc generi per ſpetieʒ derogat in aliq.viqelicet dʒ reſtringi illud genꝰad res que ſũt eiuſdẽ qlitatis cui ſũt ſpẽs expſſe.ut.l..S.fi.ti.j. Rõnẽ dixi ti biqꝛ in his reb que ſut eiuſdẽ qlitatis adiectio generis ampli at legatũ ut ibi.Si vo pᷣcederet legatũ generis per tale adiecti num ⁊ ſeq̃reĩ enumeratio ſpẽrũ. tuc generi per ſpẽm derogat totũ.⁊ poneret᷑ et ꝓ ideſt.⁊ ſic cauſa limitationis totalis.ut.l. ſz ⁊ ſi adijciat᷑.S.ꝓ ſoc.x ar.eoꝝ que ĩſra dicã Si vᷣo adijcitur gen per aliqð nomẽ ſubſtãtiuũ determinatũ.tũc aduerte, aut enumeratio ſpẽrũ pcedit legatũ ⁊ ſeqtur.⁊ tũc ĩ dubio gra de/ terminationis videt᷑ apponi.ut.l.q̃ſtũ.S.j.S.de le.iij. Aut pᷣ/ cedit tm uel ſeqtur tm.⁊x tũc aut enumeratio ſpẽrũ reſpicit t de terminat vbũ uel participiũ ſigniñcatiuũ generis.⁊ in dubio P em derogat.adeo ꝙ gnãlis diſpõ nõ refert ad caſũ ſpeciñca caupone ſimpliciter. ſʒ fuit adiectũ plus.ſ.exercen eſt tra caſu.S. idẽ rñ j.⁊ in multis caſibꝰ Si vo altera diſpõ eſt iutilis ⁊ tũc aut eſt iutilis diſpõ generis ⁊ tũc nerl per ſpẽm nõ derogat. qꝛ dil- poſitio eſt nulla.ergo ampli annullari nõ põt. ut.l.nazʒ ⁊ ſi.de imiuſto teſta, Si vo eſt nulla diſpoſitio ſpẽi.⁊ tũc aut illa diſpo ſitio fuit facta in ultima uolũtate, aut ĩter viuos,pᷣ caſu generi per diſpõnẽ ſpale iutllẽ no derogal uti Fen de au. danie⸗ Scdo caſu generi per diſpõnẽ ſpalẽ iutilẽ derogat.ut.l.lega⸗/ tu. S.j.de adi.le.⁊. S.e.l.iij.S.minoꝛ.⁊ ibi eſt gl.q; videt ponẽ? ⸗ iſtã diſtictionẽ.ita debet itelligẽ iſtã qõnẽ.¶ Quarta ⁊ ulti.ĩ3⁰r ma qõ eſt qũ gen ⁊ ſpẽs cadiũt iter caſus in qbꝰ diſpoſitio cõ ſeri. utputa ſit diſpoſitio in vnũ caſũ alia eſt in oẽs caſus.⁊ tũc aut diſpoſitio ſpalis ⁊ gnalis ſit in eadẽ uolũtate ⁊ generi per tiuũ.ut.l.ſactio leguʒ.j.de pe.facit.l.cum ex nilio.S.ſillo.S.de vul.⁊ pu.⁊.j.de vᷣ.ob.l.doli clauſula.⁊.l.ſtiplones cõmodiſſi me, Di vo fit in diuerſis uolũtatib.tũc generi per ſpẽm nõ de rogat.imo ex utraq; poterit agilʒ nõ ſemꝑ exigi cũ effectu.ut l. .S.j.j.de no.ope.nũ.⁊ ibi dixi.C.d.l.doli clauſula.j.de uer. ob. dic ut ibi dixi. 2 Aberne. Taberne nomẽ eſt iuris loci. Cau pona nomẽ eſt negotiationis.h. d. qð dicit de inſtitoꝛibus quomodo ueniant in legato. xii. J ita Dꝛ h̊ ꝙ legato inſtro caupone ⁊c̃. Con/ tra imo neniũt res parate ppter merces ut. .e. l. cũ delanionis in pn. So.nõ fuit ggals iſtrʒ arũ taber narũ. Hicit hic ꝙ ueniũt piſtoꝛes ⁊ iſtitoꝛes.⁊ ſupꝛa dictũ eſt i lre gi Wie⸗ hoc uerũ eſt qñ dñs per ſe exercet ⁊ impo nit illos iſtitoꝛes.ſecus ſi ipſis pncipaliter hoc comittit. ut.j.e. l. c delanionis.S.j.⁊. S.cũ de villico.x.S.e.l.queſitum. S.al⸗ phenus in ſi. S. T. j. e.l. ſeie. S. liberto. Somo. ¶Dbde v.ſ .l.j.c. 5. .l. ſitu. 5. ſi fun 8.T. F. nerati. x. S. idẽrñdet iſtructis hoꝛ/ reis.Glo.ſol.pᷣ ibi logtur qũ legat fudus inſtructꝰ.h q legat domus ĩſtructa.Rõ qꝛ vinũ ex fũdo nõ de domo ꝑcipit.hoc 6e ſi hoꝛeis.ibi ex hoꝛeis non percipũ vinũ.Quare glo.ſol.ſcðᷣo mõ ut in ea habes et bñ. l⸗ . nſtr̃o fũdi cedit mulier que in villa cuſto/ Mulier * A ſicut et ſaltuariũ.h.d.¶¶ Mõ tex.ibi ne — qd vicini ⁊c. ¶ Ex hoc tex.nõ ar.m Ja.de are.ꝙ daͤnũ qdð dat in agris potius dẽ dari a vicinis q ab alijs. Itẽ furta pꝛe ſumunt᷑ potius ſieri a vicinis q; ab alijs. ar. S. loca. l. domin? votus ſien⸗ g u De ſun. inſtru. inſtru.lega. doxꝛeoꝛi. x.l.. C. e. x.l.na ſalutẽ. F. i. . de ol. ple. vi. 72 lle ille inſtĩo non continetur ſupellex. hoc Ille⸗ 1–Nos hẽm expeditos in tex. tres modos legã (Ainea. di. Amoiegolud cainſtio. Scholego in ſtrumẽtũ fũdi ſeu ville. Iſtis duobꝰmodis nõ uenit inſtrm pa triſta. ut.l.qſitũ per totã.l.uſq; ad. S. ſ ſi ſidũ.⁊ hac.lein pꝛin. Tertio mõ lego fũdũ inſtructũ uel domũ iſtructã. ⁊ hoc caſu nenit inſtrjm pꝛiſſa. ut.l.q̃ſtũ.S.ſqʒ ſi fũdũ nſq; ad fi.l. Quarto mõ lego villa ⁊ inſtrjm. ⁊ tũc an ueniat inſtrjm pꝛiſſa.nõ hẽmꝰ expᷣſſu.ſ̊ dixi in.l.ſicui ſũdus.ꝙ cõtinet᷑.ar.S.ſʒ ſi fũdũ in.l.q̃ ſitũ. S. e. Sʒ hoc videt᷑õ caſũ hui.S.⁊ hoc videt᷑ tenẽ gl.in.l. ij. C. de v. ſig. ⁊ idẽ videt ſẽtire.j.e.l.ſeie.S.gaio.v.at ſi habita tionis.in gl.q icipit.i.domũ.cõiũcta gl.q icipit ꝗ.ſ.nõ ſũt iſtra dom' ſʒ pſone. Sʒ mihi videi ꝙ debeam ſic dicẽ. ſigdẽ teſta toꝛlegat fũdũ ⁊ inſtr̃m ſuũ.⁊ tũc ꝓpter adiectionẽ dictiõis ei nel ſun videt᷑ reſtrigi ad inſtim fudi ut h. Sʒ ſi dico lego fũdũ ⁊ inſt̃m nõ adiecto ei uel ſuũ.puto ꝙ uenit ꝑ eqparationem q; tantũ ĩpoꝛtat fũdũ inſtructũ qtũ fudũ ⁊ inſtrim.ut.l.ſi is cui Z.e.⁊ ita intelligo. ceſſaria ad ſuũ miniſteriũ cõtineni.h.d.iĩtellige qũ ex/ 4 MPictoꝛis uel habitatoꝛis. piſtoꝛis C ctoꝛs. uel delanionis inſtro legato oĩa ne/ ccet per iĩſtitoꝛẽ. ſec' ſi exercet data pecunia. ut.j.l.pxi..j. vidiſtis.S.ę.l.ſi ita in pn. 2“ Aniε b & inſto de⸗ Am delanionis. la miorts nõ cotinẽ tur carnes. Cõtra ĩmo debẽt ↄtineri ſicnt merces.ut . e.l. ſi ita. cũ carnes ſint merces delanionis. So.ibiplus di/ xit qꝛ dixi exercẽdoꝝ.h̊ vo tm dixit inſtim delanionis.Itẽ vi de gl.q̃ icipit.i.macellarij.ibi duʒ dicit a coꝛijs beſtiarum ⁊c̃. AQAuero utrũ beſtia poſtqᷓ; ẽ moꝛtua poſſit dici beſtia.quod erit utile ꝓpter ſtatutũ qdð dicit ꝓ q̃libet beſtia groſſa tãtũ ſol/ uat᷑ ꝓ gabella. Aidet᷑ ꝙ beſtia moꝛtua non ſit beſtia. ut.l.j.S. beſtias.S.de poſt.⁊.l.eſt q̃. Gñ facit.j.de cadaue.pu.l.pe.ulł fi. In ↄtrariũ facit hec gl.nõ dico plus nũc. . nam Möõ tex. ibi ac deiceps in ĩſinitũ ⁊cc. Nideij mam. ↄtinent inſtr̃o.⁊ hocẽ qð dixiin.l.uxoꝛi.j.de au.⁊ ar.le.q; pa rata dicunt cauſa uxoꝛis ꝗ reſpiciũt cauſã ꝓximã uel mediatã nõ multũ remotã ut H. ¶ Item nõ tex.ibi optimum ergo ⁊c̃. ¶Mõ ex iſto tex.ꝙ coĩs uſus loquẽdi nõ ẽ ppꝛia ſignincatio ut h.Et hoc ſacit ad ſtatuta q̃ ſut in hoc uolumine ĩtelligätur Fm ꝓpꝛiã ſigniſcationẽ ꝙ nõ debeamꝰ recurrẽ ad cõem uſuꝝ,ʒ loquẽdi.ut h ⁊.l.labeo.j.de ſupel.le.⁊ ibi dicã latꝰ. ¶ Op. j. e.S.idẽ cõſultꝰ. So.̊ nõ erat parata ad pᷣdiũ ruſticũ.als ſe ut ibi. ¶ Pꝛ h in qᷓ pᷣſptione.q̃ro qꝗd ẽ hoc dictũ. Nicit gltei. ↄſuetudine ex q̃ colligit᷑uolũtas.¶ Nõ ergo ꝙ teſtis videtur ; ꝓbet. ſi dicit ſic dico ꝙ teſtõꝛ ꝓferẽdo talia vba ſic uoluit.in terrogat de cauſa dicit q; ſic eſt coĩs cõſuetudo intelligẽdi.de hoc dicã latius in.l. labeo.j. de ſupel.le. Enumeratio quoꝛũdã ĩdiuiduoꝛũ (Cui fundum. legato generis eximit ſpẽʒ ſub qᷓ indiuidua enumerata cõpꝛehedunt᷑.h.d.ſm oẽs.cõcoꝛ.l.hẽs meꝰ. S. j. S. de le.iij. .l.j.v.itẽ ſi duo.j.de aur.⁊ ar.leg.Contra hoc videĩ. S. e.l. qſitũ. ve So utibi. kek inffico fmalooi 11111 n dubio ea vident᷑ eẽ in füdo q̃ maioꝛi ¶ Sabinus. ue anmibiſteb.d. Motex ibiaſcg maioꝛis partis anni ⁊c. C Mõ iſtũ.S.dicit ſtatutũ hui ciuita tis.qcũq; habitauerit per tot annos ſit ciuis.ꝙ videt᷑ habita⸗/ re qui maioꝛe parte anni ibi habitat ⁊ cauſa manẽdi ibi habi/ tat.ita videtis h.qð tene menti. bipꝑ qg Fm opi.quã teneo. Bar. ¶ Op. de.l. qſitũ. S. pe. ð.e. Dic gl. ⁊ doc.ꝙ h̊ fuit adiecta enumeratio ſpẽrũ cauſalimitationis.⁊ hoc eſt certũ. Sʒ ꝗs reuelauit gl.h. Quare dieo ꝙ h erat du,/ . biũ.ſq̊ qꝛ enumeratio ſpẽrũ uenit ad determinationẽ vbi ꝑx q gen ſignificat᷑.nõ enĩ ad vbũ lego ſʒ ad ybuʒ poſſedi referi.pᷣ ideo cauſa limitationis non determinationis videtur ſacta.x· hec eſt ueritas. ce m viti& Legatũ iſtfi ule iõ recipr 4J manci A. augmẽtu ſgaamortemie ſtatoꝛis. Itẽ enumeratio ſperũ in dubio ſit cauſa au/ geẽdilegatu.h.d. ¶ Mõ tex. ibi ſz augẽdi ⁊c. vide glo.q icipit ergo ꝙ ea q de ꝓximo reſpiciũt aliqð ĩſtrm = ꝙ go dical bubulcus qe ẽ lle Se bubulco: qui eun bobue laboꝛat. 4 1ita. Si enumeratio ſpẽrũ ue⸗ uidam cum ita. nit ad determinationẽ vᷣ/ enꝰ ſigniſicat᷑ videt᷑ facta cauſa determinatiõis.h.d. teſtõꝛ. ſm caſũ gl.videt᷑ ꝙ ſi teſtõꝛ dicit.lego mancipia que ibi erãt ꝙ iſtud vbũ nõ ſignificat futurũ ſicut alia vba optatiui ⁊ ſubiũctiui modi.⁊ ſic eſt õ.ar.l.cũ certꝰ.S.de vi.triti.⁊ ole.le.⁊ j. de au. ⁊ ar. le.l.cũ qdã.S.pe.j.e.ubiẽ vbũ erat.⁊ trahitur ad futurũ. Rñ. debes ĩtelligẽ ꝙ h dixit q ibi erat.ſ.teſti facti tꝑe. qꝛ dicit hic tex.als traheret ad futurũ.ut.ll.S.allegat᷑.¶ Op po.dẽ h̊ ꝙ adiectio mãcipioꝝ videt facta cauſa augẽdi.Con/⸗ .&. pri s cui idi. So⸗ enumerat mãcipia ſimpliciter. ⁊ ſic ſpẽi.ibi vo noĩati ⁊ ſingularit᷑.⁊ ſic q̃dã idiuidua.Rõneʒ vidiſtis.S.e.l.q̃ſitũ.S.pe. Itẽ videt᷑ ꝙ iſta.l.Fm lec.gl.ſit cõtra opi.meã.q; enumer atio ſpẽrũ reſpicit vbũ ꝑ qð genſigniſicat ergo dz ĩtelligi. ut. ð.l.pxi.S.qdã.Rñdeo imo reſpicit ꝓbũ ſi⸗ gniſicatiuũ act legãdi ᷣm lec.gl.q dixit ſic lego fudũ cũ ĩſtto ⁊ cũ macipijs.⁊ ſic de neceſſitate regit a vbo legauit ꝓpter p. poſitionẽ cũ.cuiꝰ nã ẽ ut actũ vbi ſignificet non aũt ueniat a determinationẽ noĩs.Cõtra hoc qð dico videt qꝛ eti ſi detra hiũ dictio cũ.ut lego fũdũ cũ inſtr̃o ⁊ mãcipijs videt ꝙ ſit ideʒ ꝙ cauſa augmẽtationis ſit ſacta adiectio macipioꝝ.ut.S.e.l. cũ delanionis.S.cui fũdũ.ſi reſpicis ſolonẽ qua dedi in.l.q̃ſitũ S. pe.S.e.Ego dixi qũq; enumeratio ſpẽrũ uenit ad determĩa tionẽ vᷣbi ſeu participij ꝑ qð genſigniſcat.nã enumeratio ſpẽ rũ nõ põt uenire ad determinationẽ vniꝰnoĩs ſeu vbi uel par/ ticipij.ita loqtur. S.qdã. S.l.pꝓxi.⁊.j.l.ꝓxi.in pn. Cõtra hanc ſo.facit.l.ſed ⁊ ſi adijciat.S.ꝓ ſo.Ego ſolui ꝙ ibiiõ.q ſic ſieri ſolet. Et ulã ohi ten9 nõ ab edt i⸗ aliã ſo. ut diri. 1ρα D 5 ꝙ ſupellex cedit legato. COp. de. l. daulus. en⸗ Pn . e. Sl.ol pfunid moch. te/ ne menti ulti.ſo.que eſt uera. Z Eie Quñ enumeratio ſpẽrũ uenit ad determina/⸗ tionẽ participij ꝑ qð gen ſignificat videt᷑ fa — cta cauſa limitationis ⁊ determinationis.h.d.ulł alit᷑. Per enumerationẽ ſpẽrũ ſactã in codicillis reſtringi legatũ generis factũ in HS nihil ggiud 5 “ 5 orPf egato fũdi ĩſtructi nõ cedit fuus ⸗ erto ſuo. ioltt data mercede.h.d. BGaio Virt copulatiue q̃litatẽ pᷣcedẽtis legati repetitĩ (OaN *ſequẽti.h.d.⁊ ẽ nõ.caſus ⁊ mẽti tenẽdus.¶ Op po.⁊ videt ꝙ qlitas adiecta in vno legato nõ ĩtelligit repetita in legato alteri rei niſi ibi ſit dictio ampli uel alia repetitiua. ut.l. in repetẽdis.⁊ ibi nõ.S.de le.iij.Oo.h̊ logtur qñ due res copulant᷑ in eadẽ oꝛone.⁊ tũc q̃litas adiecta vni videt in alia repetita.ſec' in diuerſis oꝛonibꝰ. ut.d.l.in repetẽdis.⁊ ꝓbatiĩ l. qui fũdũ.S.de ↄhẽ.emp. Sʒõ iſtã ſo.ſoꝛtiter facit.S.de le.ij. l.fi. . ſeio. ubi etiã in eadẽ oꝛone copula nõ ĩducit repetitionẽ oditionis. So.ibi qũ copula cadit ĩter pſonas.h̊ vo ĩter res legatas. Mꝛeterea ibi ex repetitiõe pᷣdicebat diminutio lega/ ti b augebat.⁊ de hoc qñ dicta in vna pſona in alia videantur repetita. dic ut dixiin.l.mulieri ⁊ titio.j.de cõ.⁊ de.⁊.l.publi ⁊.Dl.iuli paulus.e.ti.¶Mꝛo euidẽtia ⁊ maioꝛi dedlaratiõe an copulatiuã ĩducat᷑ repetitio dicas ſic.qũq; copula inter res cadit q̃ ponunt᷑ in vna oꝛone.qũq; ĩter plures oꝛones.pᷣ caſu aut q̃litas qͥ pſone rei adijci᷑ põt ↄgruẽ alterirei.⁊ in ſequẽti ĩ telligit repetita ſiue tẽdat ad augmnẽtũ legati.ut hoc.S.ſiue ad diminutionẽ. ut.l. f. S. cui dulcia de vi.tri.⁊ol. le.Et aduerte. qꝛ iſta q̃litas qͥ H ĩtelligit repetita nõ ẽ eadẽ numero cũ ea ꝗ eſt in p̃cedẽtire.nã aliud ẽ inſir̃m fũdi.aliud ẽ inſtm dom.ſed ẽ idẽ in genẽ.qꝛ qdlibet ẽ inſttʒ. Sʒ ſi eẽt aliqᷓ qllitas q vnifoꝛmi ter reſpicẽ poſſet utrãq; rẽ multomagis ĩtelligeret repetita.ex emplũ in ↄditiõe dic.lego titio fũdũ ſi nauis ex aſia uenerit ? domũ. Certe illa oditio vna ⁊ eadẽ numero põt utrũq; legatũ reſpicẽ.ar. ꝓ hoc.S. de le.iijj.x.l.in repetẽdis.⁊ ggibi dixi. nã idẽ ẽ in dictione et.⁊ in dictione itẽ.ut ĩfra dicã.Si vo illa q̃li⸗/ tas ſequẽti rei nõ ↄgruat.exẽplũ lego titio fũdũ ĩſtructũ ⁊ cẽtũ Certe nõ poſſum repetẽ iſtructos.ut.ð.de le.ij.l.cũ pꝛ.S.cuʒ impꝑſecta.facit qð dicã.j.qũ ponit iter pſonas.Scdo caſu qñ ponit᷑ ĩiter diuerſas oꝛones.tũc nõ iducit repetitio ex vᷣtute ſer monis. ut. d.l.ꝗ fũdũ.de pᷣhẽ.emp.ſʒ ex pᷣſũpta uoluntate diſ ponẽtis ĩqucent qñ als ſequẽs diſpõ ẽ iutilis.ut.j.de cõ.?⁊ de. l.iuli paulus.⁊.l.cũ ᷣuꝰ.⁊.l.iulbi noſter.q̃.ll.pbãt utrũq; put dicit ↄditionẽ adiectã libertatiĩtelligi in legato ſibi copulati ue annexo ne peat legatũ.⁊ ſic als nõ ĩtelligeret᷑.ſ hoc ueruʒ qũñ p dictionẽ et adijceret᷑ oꝛo ꝑſecta.nã ſi eẽt imꝑſecta tũc ſi plet᷑ ex pᷣcedẽti cũ q̃litatibꝰ ſuis ꝓut dixi de dictione itẽ in.d.l. in repetẽdis.⁊ in.l.j.in pn.de publi. Rõ pdictoꝝ ẽ.q; q co/ pula cadit ĩter oꝛones ꝑ ſe pncipalit copulatas nõ hʒ vim eo/⸗ pule ſʒ magis dictionis otinuatiue.ut dicã.j.de re.du.l.ſiis ꝗ ducẽta. S. utrũ.Añq; copula cadit ĩter ꝑſonas.⁊ tũc ſi dicte ꝑſone ſũt poſiteĩ eadẽ oꝛone ẽ aduertẽduũ.autꝑ diction⸗ a q ſimilia 2. . ——. — — — — bi it 1 d e, N, er. ſ; a gi 1 io N/ Ef. So —* —— —, — ⁊ ſimilia ſit dicta copla.aut ꝑ dictionẽ cũ.Scðo caſu ĩtelligit repetita de vtute ſᷣmonis ⁊ rigoꝛe iuris. Fallit ſauoꝛe libertaiʒ T illud de eꝗtate.ut.l:iuli paulus.⁊.l.cũ ſᷣuꝰ.de ↄdi.⁊ de.⁊ de ſtatuli.l.ſi fuo.Rõ qꝛ dictio cũ copulat acceſſoꝛie.vñ ſi dico ti tio ſi nauis ex aſia uenerit cũ ſeio lego cẽtũ.videoꝛ legare ſeio cũ ea cõditiõe q̃ titio q ẽ pncipalis in oꝛone. Pꝛimo caſu qñ fit ꝑ et q; ⁊ ſilia tũc ſiqdẽ cõditio ſeu q̃litas adiecta pᷣ põt vni/ foꝛmit᷑ cadẽ.in ſcðo ĩtelligi repetita.ar.huiꝰ.S.Exẽplũ titio ſi nauis ex aſia uenerit ⁊ ſeio lego fũdũ.itelligo legatũ ſeio ſpᷣ ea dẽ cõditione.ar.huiꝰ.S. ⁊. S. de le.iij.l.in repetẽdis. Si vo nõ põt vniſoꝛmiter cadẽ nõ ĩtelligii repetita.ut.S.de leg.ij.l.ᷣfi.S. ſeio.nã ibi ſei hẽdẽ iſtituerat.vñ illa oditio ſi hẽs nò eritẽ ĩ ei pſona /ꝓpꝛia ptãtiua.⁊ in ꝑſona uxoꝛis q nõ fuit hẽs inſtituta dicta ↄditio nõ cadit.Et ſi dicẽs ĩmo.lʒ eni cõditio ſi hẽs ipſa uxoꝛ nõ erit nõ cadit in eã qꝛ nõ fuit iſtituta.tñ ĩtelligũ ſub ↄdi tone legatũ ſi ſeͦ hẽs nõ erit. Rñdeo tũc nõ cadẽt vnifoꝛmit. q in ſeio ẽ ptaãtiua ↄditio.in uxoꝛe eẽt caſualis. Sed ſi ↄditio apponeret᷑ poſt utrãq; ꝑſonã noĩatã itelligeret in ꝑſona utri uſq;. ut.l.mulieri de co.⁊ de.⁊ ibi nõ. Sinaũt dicte ꝑſone no⸗ minarent ĩ diuerſis oꝛonib dico idẽ qð ſupꝛa.Sʒ qro qd ſi cũ dictione et poneret᷑ dictio etiã.exẽplũ.lego titio fũdũ ſbᷣ cõ/ Aitione ⁊ etiam lego ei domũ.an per dictionẽ etiam magis in/ ducatur repetitio. cogitabitis. ¶Pꝛect g. Debita in nouationẽ deducta legato inſtru⸗ P2Er mẽtinõ cedũt. h. d. ¶ Op. de. l. cu flli. §. be res me .5. de le. ij. So. dicũt gdla ꝙ ibi nouatio pcedit legatũ h ſecuta ẽ.uel ibi fuit legatũ ſpaliter. gnaliter. t iſta plus plʒ ¶Sʒptra hoc op.de.i.nepoti.õ.e.So.ibi loꝗtur de noua/ — tione q ſit ꝑ ſniam qͥ nõ nouat obligationẽ. vo de nouatiõe qnue fit per ſtipulationẽ. ⁊ Pigt⸗ die uihi⸗ dixi tene men. . G deme ſit lij uxoꝛ ſerui noiati legati nõ dem queſit. cedunt.h. d. — ¶ Pamphile. no videt᷑ abſes a fundo ꝗ alibi cauſa diſcipline eſt miſſus.h.d.de hoc.ð.de aneh Weunnn ar. ut ibi HMZ SS 5Paſcua deputata ad uſũ füdi ⁊ cum eo ranne. noĩe nũcupata legato fudi cedunt.h. d. tene mẽti. Mõ ꝙ nõ obſtãte ꝙ ſit aliq̃ ſeparatio bñ uenit qd vno noĩe nũcupat. ſacit ad doc l.dge H balneaseenx.g. ſequẽtib.S.de le.ij.Et hoc facit ad.q.qñ legat᷑ podere.ut ĩtel ligat᷑ podere ꝗcꝗd vno noĩe nũcupat.lʒ ſimul nõ ſtet.dixiin.l ſiita. de aur. T ar. le. T.l.j.. de re. du. AU õ ¶ QDuodae jiri z qd in dubio.Certe in dubio — u0 adiücit. videt᷑ legatus fũdus inſtructꝰ. ut l. pᷣdia.S.ita legatum.j.t. eo. SS m fundus. De iſta maã utrũ qũ legat᷑ E n faͤdus ſine inſtro an cedat inſtrm. habuiſtis. S. e.l. ij. . dotes. — A— Coõtra hoc videt̃caſus.ð. de le. ijl. lu 4 Ando. c&aρhene dele iiu A telligẽdo ut ibi dicit dicat male ⁊ ↄtra caſu huũ.S.⁊ ſic cõcoꝛdat illũ.S. cũ iſto. uel foꝛte aliter ut ibi dicemus. Fundo ¶ Vp. gl. de.l.j.⁊.ij.j.ti.j.ubi moꝛtuo fuo ex RN/tinguit legatũ peculij. So. dicit gl. H nõ ſuit le gatũ peculiũ cũ fuo pncipaliter.vñ nõ eſt acceſſio fui ſed ĩſtri. Ex hoc apparet ſo.ad.l.q̃ſtũ.S.papinianꝰ.ubi legato inſtri nõ cedũt noĩa debitoꝝ nec pecdlig, Sz rñdeo intelligo ꝙ hic erat aliqd in peculio qð erat inſtr̃m.⁊ hoc apparet ex ſolone pᷣcedẽtis ðꝛij.qꝛ hᷣ cedit peculiũ tanq; inſtr̃m.nõ aũt cedit ſuo als legato inſtri nõ uenirẽt noĩa debitoꝝ.ut ibi. Am queritur. Pic de hocut.S.e.l.ta/ berne. — —— — . Hic.S.hʒ duplicẽ lr̃am. ⁊ ſᷣm diuerſitatẽ Qnidam. lr̃e diuerſiñcant᷑ lec. Et jm pmã.h.d.Foꝛ nace iſtructa legata nõ cedũt foꝛnaciarij q maioꝛi parte anni alibi oꝑant. h. ð.⁊ Fm iſtã debeſ᷑ hẽre fligrimos. Ael alit᷑ ̃m aliã lr̃am. Qui legat inſtim fũdi ubiẽ foꝛnax nõ videĩ legare ſoꝛnacẽ. Itẽ a quò remouei gen ⁊ qlibet ei ſpẽs.h.d.⁊ ꝓba tur in.l.in ſuis.j.de ſuis ⁊ legi. Ael aliter. A quo remouet pn ſXWindi Atudinſtm q eſtin ſõdo ſpicit. non R ndi. nduo ſaſtinaepotnt v cipale ⁊ eius acceſſoꝛiũ.h.d. Olia. Vicdiſtis. S.e.l. cum ſundus. las Ergo mole ſut iſtrʒ. Cõtra..e.l.cũ delanio te kA7n?s. §. aſina. So. tellige qñ iſte mole erãt pa nſtructis. As alibi cauſa cuſtodie eſt repoſituʒ De pecn. lega. rate ad uſũ pᷣdijruſtici.ſecus ſi ad uſũ quotidianũ.ut mole in ꝗ bus ſit ſalſa.q;ꝛ tuc magis putarẽ ꝙ cõtinent᷑ appellatione ſu/ pellectilis qꝙ; appellatione inſtti. Redia nſtro fũdi maritimi nõ cedũt fui pi Kanen Han ſeurten . S AQui pegrinat᷑ ad tp̃s cedit iſtro ſũdi. Iteʒ iru/ A. Affini. ctꝰ nõ expᷣſſi nõ cedũt.h.d.¶¶MNõ tex.in v.q̃ſi/ tũ.ibi cũ q̃dã ⁊c.⁊ ibi relicꝭ pſeruabis ⁊c.Pẽ h̊ ꝙ uolũtas de fũcti uat.ſʒ qd in dubio. Nicit glo.ꝙ nõ vident᷑ ſrnct tegati niſi manifeſte ꝓbet᷑. Aduerte ad vnũ nos hẽm in.l.domiciliũ ⁊.l.fi.S.pe.j.de ali.le.ꝙ domiciliũ traſtert re ⁊ vbo.. Mõ q̃ rit q̃lit᷑ domiciliũ traſfert re. Rñqeo h̊ hẽtis tex.ꝙ qñ ꝗs rece/ dit relicta familia ⁊ rebꝰnõ videt᷑ habẽ aium domiciliu traſte/ rẽdi.ſecus ſi recederet cũ rebꝰ ⁊ familia.ut h in v.q̃ſitũ.ꝓ hoc facit.S.qui.mo.uſufr.amit.l.ſi mulieri.⁊ hoc tʒ Inno.⁊ nõ al legat iſtu.S.in.c.ex trãſmiſſa ex de reun. ¶ Liberto BGnãlilegato eoꝝ q in fudo erãt cedũt oĩa niſi aliud de mẽte teſtatoꝛis appareat.h.d. Vos hẽtis h̊ gl. Ro.magna factã ꝑ elegãtia vba.¶ Op.dẽ h ꝙ vinũ uẽditũ cedit.Coõtra in.l.rẽ legatam.j.de adi.le.Rñ — qd vult dicẽ tex.ut ſupꝛa rñſũ.Rñdeo refert᷑ ad oĩa ſupꝛadcã niſi aliud ꝓbet᷑. In ↄꝛiũ ꝓbat᷑ ex his q̃ nõ.hᷣ in gl.quãa vide.qꝗ ĩ cipit q ſane liq̃t.⁊ expone anguſtiaq;.i.tenoꝛ vboꝝ ſtricte ſu⸗ pr.ut pʒ in iſto.S. Itẽ ei q́litas.utputa qꝛ legatariꝰ nõ eſt ca/ pax huius rei in re pũti.i.in pñti.S.nõ habetis alia. deo h̊ pbat᷑ꝛia uolũtas eoſi qꝙ; uolũtarie uẽdi.¶ QAuero i 6Legare fudũ ſicut ẽ uel ſicut erit eqpa/ ¶ Ita legatũ. ? ſegato fũdiiſtructi.h.d.¶¶ Quero qd ſit ager. Nic ut in gl.q icipit.i.iſtra.Ex qua hẽs ꝙ legato ſudo foſſata cedũt dʒ mẽſurari cũ fudo.ſecꝰ in via.¶ Sʒ qro an colonꝰq ſimplicit᷑ ↄduxit fũdũ debeat ſacẽ foſſata ⁊ ea pur gare. Nide qð dixiin.l.ĩpẽſis.ð.de ĩpẽ.in re.do.fac.x ibi di/ xi.ſiqdẽ ſũt foſſata ad ꝑpetuã rei memoꝛiã non teneret facẽ.ſi FSo ſut tm ad utilitatẽ pntis anniĩ ꝗq ↄduxit ⁊ illa tenet facere. L Quid vult dicẽ tex.in ſi.ibi qð vᷣbis cõpꝛe Eundos. a al sl WwWtinda. Inlegato fuͦdiiſtructi iſpicit tẽpus Atins. moꝛtis.h.d. ¶ Op. de.l.ſi ita.j.de u. ⁊ ar. le. So.hic loꝗtur in legato uli.ibi in ideſini/ to uel ſingulari.facit ad hãc.l.S.e.l.mancipia. HS Di.in.c.moꝛa.de re.iur.li.vj. Itẽ q̃ differũt ſᷣm plus 2min nõ differũt genẽ ſy ſpe. h. d. ⁊ ? lex multũ philoſophica ¶QOp. de. l. cũ delanionis.S.j.⁊.l.qᷓſitũ.S.ſqʒ ſi fudus.S.e.ubi dicit ẽ inſtrm hoĩs. Micit gl.ſpãle in hoĩe.uel ibiloꝗtur de in/ ſtrumẽto inſtri.h̊ de inſtro pᷣncipali.nõ plʒ.q̃re dic ibi accipiũ tur hoĩes tanqᷓ; res diuerſe ⁊ ſeparate.⁊ iõ nõ vident᷑ eẽ ſᷣ ge nere uel ſpe.q; tanqꝙᷓ res nõ tanq; hoĩes aſſumuni.¶ Itẽ op. nõne teſtm diſponit de teſtõ.ut.l.poſthum.in ſi.de iniuſ.teſt. Itẽ nõne ſnĩa diſponit de ſnĩa cõſrmando eã.ut.l.eos.C. de ap. ⁊ ſic diſponẽs ⁊ diſpoſitũ ſub eodẽ genẽ compatiunt᷑. Rñ deo hic loqꝗtur ꝗñ diſponẽs ⁊ diſpoſitũ durat.ibi qñ vnũ alte/ rat᷑.qꝛ deſinit eſſe teſtm uel ſententia. ¶De peculio legato. Nubꝛica. Exxtincto pᷣncipali Eruo le to ertigulearkaſtonntg hoc pᷣ.⁊ dictio cũ piũgit acceſſoꝛie in his quoꝝ nã ẽ ut vna res alteri accedat. in alijs cõiungit pncipaliter. h.d.cũ trib ſequẽtibꝰ.¶ Nõ tex.ĩ l.nãq; ⁊c. DPẽ h ꝙ extincto fuo extinguit legatũ peculij.Con tra.j.e.l.tũc ĩutile cũ.l.ſe. So.ibi fuus ẽ extinct poſt moꝛteʒ dñi. ⁊ ſic poſtq; legati dies ceſſit. aũt eo viuo.¶ Itẽ op.S.ti tu..l.ſfũdus.S.ſi. So.ibi peculiũ nõ erat acceſſio fui ſʒ inſtri. qð inſtr̃m nõ eſt extinctũ.¶ Itẽ op.ꝙ extincto pncipali non extĩguat᷑ acceſſoꝛiũ.ut.l.ĩtelligẽ.C.de luit.pig.So.ibi pleniſ/ ſime tractauit Me.iſtã mãm.dicut ibi.⁊ canoniſte in.c.inter dilectos de fi. iſtr. C Itẽ op.de.l. ꝗd tñ in pn.S.ꝗ.mo.uſuſr. amit. ubi dẽ ꝙ extincto pncipali nò extinguit acceſſoꝛiũ.DPic glo. hoc uerũ qũ pncipale ẽ pcioſi acceſſoꝛio.ſecꝰ ſi ecõtra ut ibiẽ. Iſta ſo. ẽ multũ nõ.ſi ect uera.ſed mihi videt ꝙ ſit ð tex. l.⁊ ſi nõ ſint.S.ꝑueniamꝰ.quẽ gl.allegat.ubi nõ ĩſpicit pcioſi tas q ẽ certũ q; ſit acceſſoꝛiũ.iõ eſt aliter rndẽdũ ad.l.qꝗd tñ. Sʒ anteqᷓ; rñdeã qro.pone ꝙ teſtõꝛ legauit fuũ ⁊ peculiũ.an extincto fuo legatũ peculij extinguat᷑. Pe.ꝙ nõ.ſ.ſicui.õ.ti. j. ⁊ Ci. refert in.l.ĩtelligẽ. C. de lutio.pig. Rõ qꝛ tũc peculium eſt legatũ pncipaliter nõ acceſſoꝛie. Per hoc rñde ad.l.quid tñ. ꝙ ibi nõ fuit legat fũdus acceſſoꝛie ꝑ cõiũctionẽ cum. ſed g iit 7 & PZiſponẽs ⁊ diſpoſitũ nõ cõpatiunt naue. e ſub eodẽ gene,d. Etdientne . hnahalte cipiũt. ? iõ extincto legato ville nõ extiguit legatũ di. ¶Op. ad. I. ? ſi ancilla. de teſta. S.l. ꝓxi. So. ibi dietio cũ cadit ĩter res quarũ vna alteri cõſueuit accedẽ.iõ cõiungit acceſſoꝛie. P vo cadit iter pſonas qrũ vna nõ accedit alteri.ut l. iuſtiſſime.S.de edi.edic.iõ ↄiũgit pncipalit.⁊ ſic legato vni rei extincto nõ extinguit alterius.¶ Quero qñ teſtõꝛ legauit Fuũ cũ peculio ⁊ in peculio erat vicari.an alienato ſuo extin/ uaĩ legatũ vicarij. Jo. ꝙ ſic ut hic nõ. in.l.j. Sʒ iſta gl. videi FleiiiPai⸗ tituli. Oʒ ſuſtinẽdo Yo.dic ꝙ ibi legauit vicarios noĩatim m gl. Jo.loqꝗtur qñ nõ fuerũt noĩati vicarij ſʒ erant cũ peculio.de hoc utrũ extincto pncipali extinguat acceſſoꝛiũ dixi.S.ti.j.l.ſicui. ☛ 3381 Vides hic ꝙ ſiin vniuerſi⸗ * J peculium. caespecuick ut nõ. in. l. q dz. S. de ipẽ. in re. do. ſac.tñ ſingule res debẽt uẽdica mnm ut hic hẽs. Cõtra imo ſufficit agi uniuerſaliter.ſicut qñ peti tur hereditas vniuerſaliter petit.ut nõ.in.l.j.S.de edẽ.in pma magna. So. ſi petui actione ꝑſonali põt ulłr peti. ut in ↄꝛijs ĩpetit rei uẽdicatione ſingule res debẽt peti ut hic.hoc decla raui.S. ſo.ma.ſuꝑ rubꝛica. ¶ Di uero ſic. ¶ Op. e l ſticho. Sol hic loatur. — 1 Ee de coꝛpoꝛib ꝗᷓ debẽt remanẽ ĩ peculio ſecꝰ ſi alia coꝛpoꝛa eẽnt legata.¶Itẽ op.j.e.l.ſi dñs fuo.So lu.ibiloqtur qũ legatari ſoluit hedi.¶ Itẽ op. dẽ hic ꝙ ſin gula coꝛpoꝛa minuunt.Cõtra imo in vnare dʒ ſieri ſolo.ut.l. nõ ampli in fi. S. de le.j. T. C. qñ ⁊ g.q̃r. pars debet.l.ij. Sol. ipſo iure ſit ꝓrata diminutio ꝓ quolibet coꝛpoꝛe.ſ̊ ſi puenire tur ad diuiſionẽ qᷓ eſt facti.ut qlibet pꝛo diuiſo poſſideret de/ bẽt aſſignari in vna re uel pluribꝰ.ita ꝙ pꝛimoniũ per particu larẽ aſſignationẽ nõ deuaſtaret.ut.ll.ↄꝛijs.⁊ inſti.de offi.iudi. G. cõmode.ita eſt in.l.ſalcidia.na lʒ falcidia diminuat᷑ oĩa le/ gata ipſo iure.ut.l.plautiꝰ.⁊.l.linea.j.ad.l.fal.⁊ ibi gl.⁊ dixi pleniſſime.j. ad.lI. fal.l.ĩ q̃rta. S.et ſi fuerit. ¶ Mõ tex. ibi nec eni põt creſcere uẽdicatio ⁊c. ¶ Op.qꝙ per hãc adiectionem vitiet legatũ.ut.l.per fuũ.S.j.S.de uſu ⁊ ha. NRñdeo ibiilla ad iectio erat ad diminuẽdũ.iõ legatũ vitiat.h̊ vo ad augẽdũ iõ nõ vitiat. Itẽ dẽ h ꝙ ex iſtis vᷣbis nõ põt hẽre actionẽ ſ exce/ ptionẽ. Cõtra ex iſtis ablatiuis abſolutis deducto ere alieno ⁊ẽ̃.videt᷑ ꝙ cũ actio petitionis ſideicõmiſſi reſpicit pꝑſonã quã. teſtõꝛ põt grauare.ut.l.ſdeicõmiſſa.S.cũ eẽt.S.de le.iij.⁊ nõ. in.l.in rõne.S.tãetſi.j.ad.l.fal.ſʒ h heredẽ reſpiciũt.ergo vide tur ꝙ hẽs poſſit ꝰↄueniri ſcðʒ teſtm̃ h̊ d ↄꝛiũ.Hui ↄꝛij timoꝛe ſoꝛte dicit Ro. ꝙ tex. logtur de rigoꝛe.ſ de egtate ſecꝰ. DNoc. coĩter tenẽt ↄꝛiũ qꝛ ̊ nõ hʒ locũ actio ſʒ exceptio. Pꝛeuit᷑ pu/ to utriuſq; opi.eẽ ueram. Mꝛo cuius euidentia debes ſcire qñq; liberatio legat᷑ exneo.⁊ tũc nõ refert utrum teſtõꝛ ipſũ li beret uel iubeat hẽdẽ liberare.ut.l.iij.S.nũc de effectu de libe. le.x.l.nihilominꝰ.e.ti.Sʒ qñ relinqtur liberatio ſuo eſt dꝛẽia. q aut dñs liberat nuda uolũtate.⁊ ſeru ſtati eſt liberatꝰa de bito ut h in v.ſi dñs ⁊c.ſʒ in libero hoĩe nõ eẽt ſic.qꝛ lʒ teſtatoꝛ remitteret debitũ nõ eẽt liberat incõtinẽti ſed põt agẽ ut libe ret᷑. ut.d.S.nũc de effectu.⁊.l.nihilominꝰ.Sʒ qñ teſtõ: nõ re· mittit ipſi fuo ſed iubet hẽdẽ remittẽ.tũc ſuus nõ ẽ liberat in cõtinẽti.ſʒ põt agẽ ut liberet᷑. Mũc ad ꝓpoſitũ qñ teſtõꝛ dicit iſta vba peculio nõ deducto videt̃ grauatꝰ hẽs ut liberet.ideo Fuus põt agẽ ↄ hẽdẽ actione ꝑſonali ut eũ liberet.ita loquitur opi. Ro.Sʒ ſi nellet peculiũ ſtati uẽdicare nõ põt ĩcõtinenti. q; nõ eſt ĩcõtinẽti liberat a debito.⁊ ita loqꝗtur tex.̊ enim nõ põt creſcẽ uẽdicatio peculij.x ſicloqtur h de rei nẽdicatione. ſed bñ põt agẽ actione ꝑſonaliut liberei ut dixi. Aide glo.q̃ĩ cipit coꝛpoꝝ in fi. S. uolutate. So.ut ibiq; nõ hẽbat uolũtatẽ defücti nec hẽdis. h ſic. C Itẽ op.ad ſi.S.de.l.peculiũ ſuo.ſ. e.ti. So.ibi legauit res ſingulares.h̊ vo peculiũ ſub noĩe uli. Et hoc inducit glo.ad qõnẽ. Aide gl.que incipit nõ expecta ta ibi.⁊ ſm hoc facit ad qõnem ⁊ nõ ipſa ⁊ adde ꝙ aliter dicit glo.in auc.ingreſſi.⁊ ibi vide Ci.in pe.. ¶ LNicario. Suob modis legit in glo. clare. ——,, „ß— Wi té—S Biget ergoqꝙ id qꝗð dñs dʒ ſe . ¶ Sicut autem ns rgoq id qð dñs dʒ ſeruo — Inõ põt peti niſi dñs expſſe dixerit Rõẽ qñ legat peculiũ videt᷑ legari qcꝗd eſt in peculio ⁊ actio nes peculiares ↄ debitoꝛes.qʒʒ dñm nõ erit actio.iõ non pot peti niſi ↄ debitoꝛẽ peculiarẽ. Itẽ actione ex teſtõ nõ põt peti qꝛ dñs expᷣſſit aliquã q;titatẽ quã tanq; debita legaret ſʒ com eſari põt.q; ins cõpẽſãdi bñ ẽ qſitũ ad id qʒ dʒ in peculio. oc uoluit dicẽ Ro.qtũ ad cõpẽſationẽ ſufficii dñm nolle. An a quando dominus. isdd? C. declara ut in glo.⁊ bene. lio ſuo ſe debẽ ſeu dñs fuo.nõ ꝓpter hoc efficiũ debitoꝛ.cõcoꝛ dat.l.nõ ſolũ.S.f.S. de pecul.le.ꝓ hoc facit qð dicit nuda rõ non conſtituit debitoꝛẽ. ut.l.nuda ratio.j.de dona.⁊ ibi dixi. tene ment. Fonn ()Eniqz. Qm ſtichum. gu⸗ . ꝙ dñs ) ſᷣuũ ſuũ nõ hẽbit actionẽ. ⁊ ſic videt ꝙ non poſſit repetẽ id qð fuus debebat.⁊ ea qᷓ vidiſtis.S.e.l.ſipecu/ liũ.S.ſicut autem. Rñdeo ſeruus hic nõ aget cõtra ſeruũ cum actio deficiat. ſed heres ipſo deſiciẽte dabit cuilibet peculium ſuũ.ita dicit glo.⁊ bñ que glo.incipit ⁊ ſic apud heredẽ rema⸗/ nere. Iſta glo. eſt poſita in ſequenti.S.⁊ hoc ſi heres vult.als ſeruus non poſſet agere contra heredem pꝛo eo qð ſeruus de bebat. ſicut non poſſet pꝛo eo quod dñs deberet ut vidiſtis in S. ſicut autem. Interdum . Que inducunt᷑ ad diminutionẽ operã SNitEe OIur augmẽtũ qñ als diſpoſitio nõ poſ/ ſet habere effectum. h. ð. Cõcoꝛdat.l.ꝓculus in pn.S.de uſu/ fruc.Cõtra hoc videt᷑ tex.expᷣſſus in.i.cũ tale.S.falſã.j.de cõ/ di.⁊ de.Ego rñdi ibiſic.q; illa diſpoſitio põt habere effectum per ſe. grauauit eni ibi heredẽ ꝙ daret.iõ lłʒ titio nil ſit legatuʒ tñ heres dare põt.h̊ vo nõ hʒ effectum illa diſpoſitio niſi pecu liũ ſit legatũ.grauauit enim ſeruum ꝙ daret cẽtum ex peculio quem grauare nõ põt niſi peculiũ legauerit.q; nil hʒ ſeruus. Iſta ratio nõ videtur cõcludere.qꝛ lʒ dñs nõ legetpenlion ſeruo tñ nõ põt eum grauare eo modo quo hic dicii legãdo ei libertatẽ.ſi heredi uel alij cẽtũ dederit ⁊ põt ei ꝓmiſſũ de pecu lio dare.nec tñ lex dicit ꝙ videat᷑ ei legatum peculium.ut.l.iij S. fi. S. de cõdi.ob ca. ⁊.l.iij.S.⁊ parui.j.de ſta.lib.Sol.ex eo qᷓ teſtõꝛ hic dixit ꝙ cẽtũ daret herediuel alij vult ꝙ libere poſ ſit dare de peculio.⁊ ſic ſibi videt legare qꝛ als dare nõ poſſet inuito herede.ut.d.l.ij.S.fi.S.de cõdi.ob cau. Sequẽtem.S. S quod ſe eruo; Hic eſt bonus caſus *⁊ menti tenendus. CAi anſ MNõ in hoc.S.uos ſcitis ꝙ in (Si conſeruum. actione.l.aqꝗł.fit cõdẽnatio in Trãſpoſitio nerbop legatum non (N Didam. vitiat. h.d. Nõ tex.ibi nec gcq;ᷓ duplũ 5 negãtẽ. illud eſt uerũ in ↄdẽnatione que fit ꝑ iudicem iʒ qñ ipſa lex cõdẽnat videt᷑ fieri ↄdẽnatio ð ↄñtẽtẽ.uel uerius ʒnõ negãtẽ. ⁊ ſic in ſimplũ ut h ⁊.l.ſʒ ſi danũ.S.ſʒẽ qõnis.õj. de pecul.⁊ hoc tene mẽti ꝓpter ſtatuta qᷓ imponũt penã ipſo iure qꝛ nunq; auget pena negãtẽ.q; ↄdẽnatio videtur ſieri tanq cõtra nõnegtẽ.⁊ ideo pena in negatione nunqᷓ; auget peculium In terra ña eſt ſtatutũ ꝙ debitũ ⁊ creditũ teneat.eſt ne aliqð remediuʒ ne em/ ptoꝛ teneat᷑ ad debita. Certe ſic ꝙ emat oẽs res ſingulariter. caſus eſt hie nõ.⁊ mẽti tenendus. . Moõne hoc eſt ↄtra regulam cato uodʒ. nianã. Rñdeo hic loqtur de lega o facto ſeruo. quo caſu cedit ab adita hereditate. q caſu regula catoniana nõ hʒ locũ.ſecus putarẽ ſi eſſet legatuʒ factũ extraneo. . Fese ſta. l. eſt glo. legis.j. S. o. AVnc inutile. t Aorlea eo. Igð ibi nõ. intelligas.l. iſtã qñ fuit legat ſeruus cũ pe/ culio. u uel fuus? c latiue.ut.l.cũ dñs.S.j.j.e.⁊.S.e.l.j.dixi in.l.aliter atq;.S.eo. AQuero q legat᷑ ſeruus ueſtit in quo differat a legato ſer/ ui cũ peculio. DPicit glo.q; poſt moꝛtẽ dñi moꝛtuo ſeruo ueſtis nõ põt peti lʒ poſſit peti peculiũ. Itẽ ueſtes habent loco rerũ coherẽtiũ.nõ dico acceſſoꝛiarũ.ſicut claues uł clauſtra dom2 Ego nõ video ꝙ iſta lex poſſit aliter intelligi ſuſtinẽdo iſtam glo.qᷓ; iſto mõ.ſcllicet ꝙ ueſtimẽta nõ poſſint peti actione ꝑſo nali. qꝛ nõ vident᷑ legata ueſtimẽta qꝛ accedũt fuo tanqᷓ; pars ei.ſʒ rei uẽdicatione bñ pñt peti ut coꝛiuʒ ⁊ coꝛnua.ut.l.moꝛ/ tuo.S.ᷣde le.ij.⁊ in hoc differt legatũ ſerui ueſtiti ⁊ legatũ ſerui cũ peculio.Et ſic nõ qñ legat᷑ fuus ĩtelligit legat ueſtitꝰtanq;ᷓ neſtis ſit coherẽs ipſi ſeruo.Et ſᷣm hoc facit ad.q.an ille q ta/ git ueſtimẽta dicat᷑ offẽdere in ꝑſona.Et dixiin.l.j.S.in hociĩ terdicto.ff.de no.ope.nũ.⁊ eſt tex.in.l.j.de his qui deie.uel ef ſu. ¶ Itẽ nõ ꝙ participiũ ueſtitus cõiũgit acceſſoꝛie in his re bus que cõſueuerũt accedere.dixi.S.ti.j.l.ſicui.facit ad.l.iſtã 5.depo.l..j.F. que depoſit. Ntc. ¶ Op.õ.de uſuſruc.l.quotiẽs.pmo rũſo.Solu. ibilogꝗtur in uolũtate dubia ubiinſpicit᷑ oꝛdo.hic in uolũtate certa — — —— — — — — —8— EH I eęmerit oĩa bona alicuius ad ſee ſuiſſet legatũ peculiũ tm.uel fuus ⁊ peculiũ copu- R 0 rö n 6 de ni , B Pe peeu. legs. certa. ¶ Item op. dele. ij 5. igs. . de vulga. ? pupil. So. ne ibi. ¶ Quero dicit aduocatin libello. peto talẽ ad ſatiſtaciẽ dũ cõpelli ⁊ cogi ⁊ ad pᷣdicta cõdẽnari.¶ Op.ꝙ libellus nõ nalet. qꝛ pꝛius petit executionẽ q ſniaʒ. Contra.l.j. C. de ex. re.iudi.x.l.ſi cũ nulla de re iudi.tñ iſte tex. pꝛobat ꝙ ualet ibi dũ dicit rñdi in coniũctis.⁊ pꝛo hoc.õ.de here.inſti.l.talẽ. S.j. t. l. ij.S. ſed ⁊ ſiqs.ð. de vulga.⁊ pupll. — Eruo Beneriꝑ ſpetiẽ in aliã traſlatã deroga = etur. h. d. ¶. Mota tex. ibi neq; referre. - ¶ Op. ꝙ ancilla q erat in peculio debeat cõicari vl eẽ nentriꝰ.ut.l.titie textoꝛes in pn.S.de le.j.x.l.ſeruus urba⸗/ nus. 5. f. S. de le. iij. Dicit gl. H generi ꝑ ſpetiẽ derogat qſi le⸗ gatũ peculij ſit ſpeties. ſ legatũ ancillarũ ſit genꝰ.ſed in ↄꝛijs utrũq; erat gen. At iſta ſolutio pcedat opoꝛtet te ponere ꝙ in peculio erat tm̃ vna ancilla ⁊ nihil aliud. ⁊ ſic peculiũ erat ſpeties quo ad legatũ oĩum ancillaru.ſʒ ſi in peculio eẽnt plu ra alia.tuc legatũ peculij eẽt vnũ gen ꝑſe.⁊ legatũ ancillarũ eẽt aliud gen. Sʒ itelligẽdo ꝙ, utrucq; eẽt gen. dic ad ðꝛiaj ll. ꝙ H dicit ancilas ſuas.vñ no viderlegare illas ꝗqᷓ ſuti pecu lio. ut.l.ßuos.S.fi.S.de le.iij.⁊ ſic vbũ ſuas tollit ꝛiuũ.¶ Op. de. l. qſitũ. S. fi. . de fu.inſtruc.ubi videt ꝙ ancilla debeatur ei cui ẽ legatũ peculiũ. Rñdeo uerbũ ſuas poſitũ in tex. tollit ↄꝛiũ.q; in peculio videt eẽ vicarius ꝗ nõ dicit eẽ ſuus.ut.d.l. fuos..j.¶¶ Vltimo nõ ꝙ qñ vnilegatur genus alteri ſpeti/ es non diſtinguii qð pꝛecedat. FSii QAuod dñ̃s ſoluit pꝛo vicario quem TLichus. cauſa noxali defendit de ipi vi/ carij peculio totũ deducit.⁊ de peculio oꝛdiarij uſq; ad eſtimationẽ vicarij.qð vo alius pꝛo vicario ſoluit de ipſiꝰ vicarij peculio tm̃ deducit.de peculio oꝛdinarij nullo modo. Itẽ nemo ẽ in peculio ſuupſius.h.d.l.młtũ notabil ⁊ ſubtilis. HMNõ tex.ibi quicꝗd enĩ ⁊c. Iteʒ nõ tex.in fi.vbi videt᷑ ꝙ cer/ te ipſe ⁊c. ¶ Op.ad pn.x videt ꝙ nõ poſſit repeti niſi ea qus titas qᷓ expediebat ſolui pꝛo illo pãphilo defeſo.ut.l.utiles.s. de petitiõe hereditatis.ubi dʒ fieri qð ẽutili. Dicit gl. ibi co nenit ali.Hipemet pꝛo ꝗẽ ſolutũ. AVñ nõ põt dicẽ no eſt utili ter geſtũ cũ ſit defeſus. hoc colligit ex duab gl. poſitis. vna ĩcipit ⁊ ſi plus.ᷣalia ĩcipit ipſi oꝛdinario.q̃s gl.ſigna q ſunt ual de notabiles ⁊ mẽti tenẽde. er hãc.l.dico ꝙ ſi ſuit ↄ dẽ=na tus aliꝗs ad mille ⁊ ſi nõ ſolueret amputetĩ ſibi pes uel manuj uel aliud dʒ fieri in ꝑpſona. mõ aliqs amic'ſoluit ↄdẽnationeʒ aĩo repetẽdi.iſte dicit ꝙ nõ vult reddẽ. qꝛ dicit melierat mihi pes amputareĩ qᷓ; ꝙ tata pecunia ſolueret.Certe nõ põt di cere utẽ tex.hᷣ ⁊ gl.notabilis. Itẽ ſi aligs fuit cõdẽnatin cen tũ.⁊ ſi nõ ſolueret eẽt exbãnit.ſi aliqs ſoluit pꝛo eo nõ põt di/ cere ꝙ nõ expediebat ſoluere.q; poti expediebat eẽ exbãni ⸗ tuʒ. ut h. Jã vides qñ fit tranſmutatio de vno dñio ad aliud nõ põt dicẽ nõ debuiſti pꝛo me ſoluẽ.ſſic ⁊ ubi fit trãſlatio de vna ciuitate in aliã.ille pꝛo qͥ ſt ſolutio ne fiat trãſinutatio de vna ciuitate in aliã nõ põt dicere non potuiſti ſoluẽ pꝛo me.? hoc nõ. generalit pꝛo oĩ eo qdð tãgit pſonã uel libertatẽ nel vi tã uel ciuitatẽ ꝙ ille pꝛo qᷓ ſoluit nõ pot dicẽ nõ eẽ utilit geſtuzʒ ut h. qdð tene mẽti. Ya. de are.iduciti ar. ad.q.de ſilio pꝛo quo — pẽ viuẽs ſoluit cõdẽnationẽ.an dʒ cõputari de parte ſua. Et dic hᷣ ẽ ar. ꝙ ſic.⁊ nõ dic plus.nec alij doc.aliqd dicũt.videt tñ ꝙ Gull.de cu. ponat hãc õnẽ. S.de ↄdi.ĩde.l.frat᷑ a fre in Hi.ſy alio caſu loqtur videte. Ad euidẽtiã ſciat qp.l. cũ duob?. ⸗ 71— — . S. idẽ rñdit.S.pꝛo ſocio.loꝗtur qñ ſili ſoluit poſt moꝛtẽ pẽigs. ſ nra.q.loqtur qñũ pv viuens ſoluit pꝛo eo. MDꝛo cui declara tione pmitte tria.qũq; fili cõmiſit maleficiũ viuo pꝛe.⁊ tñ nõ ẽ cõdẽnat nec ſoluta cõdẽnatio.qũq; viuo pẽe comiſit maleñ — — ciũ ⁊ ẽ cõdẽnat.tñ nõ ẽ ſoluta cõdẽnatio.qũq; viuo pꝛe ↄdẽ natſuit ⁊ odẽnatio ſoluta ꝑ patrẽ. ꝛimo caſu nec fil nec pꝛ tenet. Scðo caſu ſine dubio ipſe Hn tenen⸗ parte ſua ex cõputare ut illa talis obligatio ex delicto deſcẽdẽs nõ dʒ ullo mò pꝛcʒ uel ei pʒimoniũ reſpicẽ cui cõditionẽ nõ põt facẽ de terioꝛẽ. ut.l.ſifliꝰ.C. de pac.x.l. ð iuril.in fi.cũ.l.ſe.ö. de pac. actio ex maleſicio nõ dat᷑ de peculio.ut.l.ij..ſi ex cauſa. ʒ.de pecul.iõ ſi fili hẽbat peculiũ ꝓfecticiũ bona pꝛis nõ po⸗ terũt exigi.q ſi fli hẽbat peculiũ bñ poſſet in peculio fieri exe cutio.Rõ qꝛ actiones deſcẽdũt ex malefcio dãtur õ patrem B ʒ.de pecul.facit.l.⁊ ſi ↄdẽnatꝰ S.dðe noxa. Tertio caſu aut fili hẽbat peculiũ pſecticium aut aduẽticiũ aut nullũ. Si pfecticiũ de illo videt eẽ ſolutũ.x de i lo ſit deductio ut h. Si aduẽticiũ.tũcidẽ.qꝛ de ũlo videt facta de peculio.ut.:.ijj.S.idẽ ſcribit. ſolutio. ut. l.nẽſeni. S. de nego. geſt. Cũ eni pẽ ſit legitimꝰ ad/ miniſtratoꝛ. ut.l.j. C. de bo. ma. ⁊.l.j. C. de bo. qlib. in dubio adminiſtratoꝛio noiĩe videt ſoluere.ut.l.poſt moꝛtem. S. qñ ex ſac. tn. T.l. cñ vnꝰ. 5.j.õ.de admi.tu. Et ſi pꝛedicta peculia nõ ſufficerent idem ẽ quod dicet᷑ ſtatim qñ nullũ habet peculiuʒ. HNã qñ nullũ peculiũ hẽbat.tũc dic ꝙ aut pẽ ſoluit ex neceſſ⸗ tate qꝛ ſideiuſſit pꝛo ſilio.vñ ex neceſſitate ſoluet.⁊ tũc cõputa bit in partẽ ipſius ſilij.ar.S.fami.her.l.pẽdes.S.ſiliꝰ. Natio qꝛ in neceſſitatibꝰ nemo videt᷑ eẽ libalis.ut.l.rẽ legatã.j.de adi men. leg. ⁊.l. cũ qõ. S. ſi..ad.l. fal. Aut ſoluit ex voluntate. qa pꝛo eo nõ ſideiuſſerat.nec ꝑ ſtatutũ ciuitatis cogebat.⁊ tũc vi det᷑ cauſa pietaᷣ cõcedẽ nec a filio potit repeti.ar.l.j. C. de ne/ go. geſt. c.l.is q.S.de nego.geſt. Et facit ad Ipdicta. l. ſi fil?. qð ibi notat.C. de nego.gel.Et pᷣdicta va qñ ſili delinqt. ⁊ ſic ex ſuo delicto opoꝛtuit patrẽ ſoluẽ. Si vo ponam eũ captũ a latrũculis ⁊ ab hoſtib X pa redimeret eu.tũc videt᷑ facẽ off Qo pietaſ.nec ex hoc fili tenerer.ut.l.liber capt. C. de capti. ⁊ poſtli.reuer.x ita loq̃tur ꝗcqd dicat Guil.i.d.l.frata frfre. 122 ſeruo . de.l. ij. F. contrarium. õ. de dvo. ple. So. ibi manumiſit directo. Hh per ſdeicõmiſſu. x iſta ẽ uera ſſo. eE mi Facit.õ de pac.l.tres Em dominus r waure Itoe CDOp. ꝙ manunuſſione fuoꝝ exti i imento. ifc peculij.ut.s.e.l.j.Glo. ſol. notabiliter. ¶ Sed tuc op. quõ põt actione ex teſtõ. quia manumittẽdo ĩter viuos vider peculiuʒ cõcedere. ut.l.j. C. de pe.ei ꝗqli. Rñdeo duob modij.pᷣ h iõ pt agi actiõe ex teſtõ otinet plu qᷓ; actio ĩter viuo.ut.l.iij.S.ſi rẽ.S.de le.ij. Al dic ꝙ id qð dicit manumittẽdo iter viuos peculiũ videi cõce dere. uerũ ẽ niſi alit de peculio diſpoſuerit ſʒ h alit᷑ diſpoſuit in teſtõ. vnde manumittendo nõ videt peculiũ cõcedere. ilin Inutilis diſpoſitio circa ſpetiẽ ſa cta inter viuop/ 2 der ogat generi.h.d.Cõtrariũ eẽt ſi in vltia vo lutate diſpoſitio ſpetiei eẽt inutilis. ut.l.fi.S.f.de au.⁊ ar.le. ? nõ. in. l. ij. F. n. . de le. j. ? dixi i. l. qſitũ. S. pe. x ſi. S. ti.j. ¶ Vl timo iſte tex. ſacit ad.q.utrũ ſiliuſſamil.poſſit debitoꝛes pꝛiis liberare.⁊ ſic eo facto pꝛefami.pᷣiudicat ſibi. Et videi ꝙ ſic.ut hix.l.i cũ optio.. de op.le.x.l. iij. S.idẽ qri᷑ ut ait ſabinu.Sõ. c. In Zↄꝛiũ facit. l.j. S. qd ait p̃toꝛ uolũtate.j.quoꝝ lega.⁊.l.cuũ ita. S. fi. S. de le.ij. x no.gl.in.l.nec nos.C. de capti. Ita dicit Di. de iſta qõne videt᷑ caſus in.l.⁊ ſuũ.S.ſed ⁊ ſiqs.⁊.S.ſeq̃n/ ti.ð.de pac. Oꝛeuiter puto ſiqgẽ ſil hʒ aliqu ſpetiẽ de pꝛe/ ſenti ↄtra debitoꝛes pꝛnos.qꝛ ſibi ſũt obligai ſub cõditione. tũc põt ſacẽ liberationẽ q̃ eo facto pꝛeſa.ſibi piudicat.ut.l.⁊ ſuũ.S.ſed ⁊ ſiqs.S.de pac.⁊.l.ij.S.qð ſi in pꝛis in ſi.s.ſo.ma. Si uero nulla ſpem bʒ niſi ſuccedẽditũc iſta ſpes nõ attẽdit. ⁊ ab iſta ſpe nõ põt liberare qꝛ nõ attẽdit talis ſpes.ut.l.poſt emãcipationẽ deli.le.ad idẽ.l.j.S.qð ait p̃toꝛ uolũtate.j.quo rũ le.ᷓpõt ſe obligare.ut ſi hes erit ꝙ nõ petet lʒ hoc faciẽdo ſoꝛte eẽt indignꝰ heditate pꝛis.ð ut.l.fi. C. de pac.x.l.qdã in ſi. ⁊.l.ſe.j.de do.C.j.de his q.ut indignis.l.ij.in ſi. bde. J9 ſticho. Iſtam.l. declara ut dicit glo. x. mi ¶ Op. de.l. cũ qõ. C. de le. So. O mus. Kibi oqtur qñ legauiteãdẽ rem pluries ſub eadẽ appellatiõẽ h ſub diuerſis. qꝛ pᷣ ſub noie peculij.ſcdo ſub noĩe vicarij ſpetialit ⁊ iſta ẽ bona ſo.pꝛo q̃ facit qð nõ.j.de ſti.ſer.l.ij. Dices tu.nõne cũ legat vicariuʒ iſtud ẽᷓ nomẽ peculij. Rñdeo illud nõ ẽ pꝛopꝛie peculiũ ſ q̃dã — — demöſtratio q reſpicit ſeruũ. Alij alit dicũt ⁊ legũt hãc.i. alio mõ de q̃ lec nõ curo qꝛ nõ cõtinet utilitatẽ. Dminus ſticho. Pumno lus geſſt libertus decedit ⁊ inſtituit patronum pꝛo dimidia. tertio dece dit patronus ⁊ libertatẽ dedit fuo ſub cõditiõe ſi rõnes reddi genit de his que geſſit in bonis liberti.q̃rto deceſſit ſeruusred d itis ronib ⁊ reliqs ſoluj ⁊ ad libertatẽ pꝛoductis. Queſtio c an heres pꝛoni teneat cedere actionẽ hẽdib agẽtib otra de ditores pꝛo quibus ſoluit.Et dicit ꝙ tenet᷑.ita ponit caſũ Di. ⁊ bene nö. Teſtamento codicillis. ois dztvo lio ſi talis erat dñi conſuetudo.h.d. ¶ Op. ꝙ talis ſcriptura ſeu conſuetudo nõ dʒ inſpici.ut.l.cũ certũ.S. de vi.tri. ⁊ oleo lega. So. ut ibi. ¶ Itẽ op.de.l.peculiũ.S.ſicut.S.eo.So. 5 ꝓpter conſuetudinẽ. 2 82 — Cornig Serui;q teſtatoꝛ iubet nõ debẽ ſcrutari ⁊ ſ Serui 4 ene inquiſitione eẽ eis nõ videt᷑ legare peculii nec reliqua.h.d.¶ Nõ mirabilem tex.ad ſtatutum quod di/ cit qꝛ talis officialis nõ debeat ſindicari nec ſuper eum inquiri „ quia nerum eſt niſi pꝛo reliquis ex eo quod remanſiſſet penes eũ de bonis cõis.ut hᷣ qdð tene menti.facit.l.ſi ſeruus uetit.S. dele.j.l. ſigs rõnes. .de li. le. t. l. aurelius. 5. j3.e. ti. T.l. quidaʒ decedens.S.de admini.tu. . Ii QAuod 5 ꝛo fllio ſtipulat in pꝛoſecti De fili. 1o pecu dubio ei cõcedere videt᷑ . bona lex ⁊ mẽti tenẽda. Ad hoc ſacit.l.qð ſru ctuarius de acqrẽ.re.do.vbidñs dãdo fᷣuo videĩ in dubio ſi/ bi cõcedere in peculiũ.⁊ hocẽ uerũ qñ pꝛ ipſe ſtipulat pꝛo ſilio tũc enĩ cũ nulla traditio uel aliqd qð pꝛo traditione ſit interue nerit videt᷑ in peculiũ ꝓfectitiũ cõcedere.facit.l.j.C.de caſtrẽ. pecu. Sed ſi pater faceret ſili ſtipulari.an tũc videreĩ potiuj donatio q; peculiũ pfectitiũ. Dic ut dixi in.l.ſi pater in pꝛin. j. de dona. Ja. de are. dicit ꝙ ſi pater aſſignat nilijs ſuis pecu liũ nec dicii iure inſtitutionis ꝙ teſtamẽtũ ualet. Sed quid ſi reliquit iure falcidie filio.Certe ualet ac ſi diceret iure iſtitutio nis.gl.ẽ in.l.ſ patronus.S.j.j.de donas. (¶(¶ Depenu legata. Rubꝛica. —R XOzZi dilegatũ penale incipit a pꝛeceden/ Laoti diſpoſitione ipſũ legatũ eſt in p̃ſta/ tione non in petitione quo ad executionis effe ctũ ⁊ moꝛa põt purgariuſq; ad lit cõteſta.uel diẽ a teſtatoꝛe ſtatutũ ſiue legatũ ſit vnũ ſiue in annos ſingu nmnos ſingulds. h. d. Diuiditur. pmo ponit thema ⁊. q. Se/ cũdo rñdet qñ legatũ ẽ vnũ.Lertio quado legatũ ⁊ pen ſũt in annos ſingulos.Quarto qñ legatũ ẽ in annos ſingulos pe nus ẽ vna.ſcda ibi ſiquidẽ.tertia ibi ꝙ ſiin annos.q̃rta ibiꝗd ergo uſq; ad f. ¶ Auero q legat᷑ penꝰ⁊ ſi nõ fuerit datũ ali uid nole pene an ſint plura legata uel vnũ.Gl.dic h ⁊ vitas c. aut incipit a pcedẽti cõditione ⁊ ẽ vnũ legatũ.h̊ ẽ caſus i.l.ſi ne p̃ſinitione.j.q di.le.ce.⁊ ita debet ĩtelligi...j.S.itẽ ſi ita in fſi. S.j.ad.I.falcidiã. ¶ DHicit h ꝙ ſola pecunia ẽ in obligatiõe. q̃ro utrũ penꝰ ante moꝛã ſit in obligatione ciuili ⁊ nali.Gl.q penũ in fi.j.q di.le.ce.⁊.l.ita ſtipulat.j.de v.ob. Siuero in cipit a pꝛecedẽti diſpoſitione duo ſunt legata. ut.d.l.ſi penũ ĩ pn.ſed q; vna p̃ſtatio ſufficit qũq; videt vnũ legatũ.ut.l.cũ ſi/ ſic in.l.ſi penũ.j.qñ di.le.ce.lʒ aliter qdã dicãt.j.ad.l.fal.l.j.S ſitẽ ſi ita ⁊ male. ¶ Quero utruʒ ipſa pen poſſit peti. Lex.h videt dicẽ ꝙ nõ. ⁊ habes gl.in.l.j.S.itẽ ſi ita. j.ad.l.fal. tãgit in l.ſi duo ſocietatẽ.S.pꝛo ſo. ¶ Cõtrariũ.j.de actio.⁊ ob.in.l. obligationũ fere.S. f. So. aut 35 vult petẽ penũ quo ad effe ctũ.ut ipſ inuito hẽde cõſequa pmü legatũ nouet?᷑ per penalẽ ſtipulationẽ ⁊ in illa trãſtunda tur ut h ⁊.d.l.ſi penũ.⁊.l.j.S.itẽ ſi ita.j.ad.l.fal.patet qꝛ non õt neri cõdẽnatio.⁊ ita dʒ itelligi h.ſed quatũ ad effectũ in/ ucẽde moꝛe uel nouationis põt peti.ut.l.obligationũ ſere in fi. j. de acti. ⁊ ob. ⁊ quod ibi nõ. ⁊ ita diẽ Oldra. ⁊ ita ſcripſi in.l. ita ſtipulat in ſi.j.de uer.ob. ¶ Itẽ dꝛ h ꝙ gqs põt ſolue re penũ donec lis cõteſtet.qᷓro utrũ poſt litẽ cõteſtata ꝗs offe rendo penũ liberet᷑a pena pecuniaria. Reſpõdeo aut lis ẽ cõ teſtata ſuꝑ pecunia.⁊ tũc poſt li.ↄte.amplius nõ admittitur purgatio moꝛe ut h.ibi cũ eo lis de pecunia cõſtet᷑.ita dʒ ĩtelli gi. l. ſi inſulaʒ.j.de v. ob. ⁊.l.ſi ita ꝗs.S.ſeia de vbo.obli.⁊ qð ibi notatur. Sʒ ſi lis nõ eẽt cõteſtata ſuꝑ pecunia tũc admitte ret᷑ purgatio moꝛe etiã poſt li conteſtationẽ.qꝛ reus qñcũq; offerẽdo id qð petii liberat.ut ĩſti.de perpe.⁊ tẽp.act.in fi.⁊ l. interdũ.j.de vbo.ob.qʒ gl.aliter ibi dicat.⁊ nõ bene.ſj ĩ hoc ẽ dꝛia.qꝛ lite cõteſtata ſup pecunia nõ ſufficeret ſola oblatio. ut. l. ſed ⁊ ſi alia die.S. de cõſti.pe. Sʒ reqret᷑ oblatio ⁊ ↄſigna tio qᷓ haberet viʒ ſolutionis.ut iſti.de ꝑpe.⁊ temp.act.S.ſ.⁊ de hoc dixiin. l. ſi inſulã. j. de vbo. ob. ¶ Quero dã h ꝙ põt purgari moꝛa donec lis ↄteſtet niſi aliud tp̃ᷣs ⁊c.q̃ro exẽpluʒ qñ ẽ ſtatutũ tpᷣs ex mente teſtatoꝛis diẽ gl.qũ iuſſit aliqd dari de fructib futuri anni. Iſta glo.videt expᷣſie ð opi.oĩuʒ doc. dicẽtiũ ꝙ euẽtus oditionis quẽ ĩ moꝛa nõ cõſtituit.ita tenent Ddoc. in.l.in minoꝛũ.C. in ꝗ.cau.in inte.re.nõ ẽ ne.⁊ Guil.de cu.in.l.qdð te.ð.ſi cer.pe.dixi in.l.quotiẽs in diẽ.j.de vᷣbo.ob. ⁊.l.ita ſtipulat.e.ti.ſed cõſtat ꝙ qñ legatur fruct futuri an/ ni obligatio ẽ cõditionalis.ᷣut.l.j.in fi.j.de cõdi.⁊ demõ.male ergo dicit iſta gl. DHꝛeuiter uel dicam ꝙ iſta gl.nõ poſuit bo⸗ nũ exẽplũ ſʒ ẽ ponẽdũ ꝑ.l.nec ſel.S.ſi in habitatione.j.qũ di. le.ce.uel ſuſtinẽdo gl.dicẽ̃ ꝙ h fructus ſuturi nõ fuerunt adie/ cti obligationi ſʒ executioni.⁊ ſic natiuita obligatiõis nõ diſ ſert. ut.l.qda teſtõ.S.de le.j.⁊.l.luti de ali.⁊ ci.le.dixi plene ĩ l.ĩter ſtipulãtẽ.S.ſacrꝗ.j.de vᷣbo.ob.⁊ tũc iſta gl.ſine ſcrupu/ lo ꝓcedat.¶ Itẽ dꝛ h ꝙ poſt lit ↄteſtationem purget᷑ moꝛa. ꝗro utrũ ante euentũ diei expᷣſſe uel tacite uel antelitᷣ ↄte.poſ/ ſit purgari moꝛa. Aidet ꝙ nõ q; eſt adiecta pena ergo ⁊cut Depe legs. ⁊ nõ põt.qꝛ cũ poſt litẽ cõte. l. magna. C. de vhen. ? cõmit ſtip. Cõtrariũ dieo ꝙ admittũ — pur gatio qñ ẽ adiecta pena tm. ſec ſi eẽt adiecta dies ⁊ pena ut ibi. Fallit in iudicijs ſm maãm.i.⁊ ſi poſt tres. Secũdu hoc habetʒ hic qũ pncipis diſpoſitio ẽ nouata ꝑ penalẽ admittitur purgatio moꝛe ante litis cõte.caſus ẽ hic.⁊ nõ ꝙ ſi ſit adiecta pena ⁊ dies expꝛeſſa uel tacita non amig hur gti ut hic. uero utrũ ſit diffe⸗ ¶Muod ſi in annos. Cnd ãdo pena uel penus debei ſingulis annis vl qñ ſemeltm. Blo. videt dicere ꝓnõ in gl. qͥ incipit. ſed certe ⁊c. poſita in pcedenti uer. Illud nõ videt᷑ uerũ.nã qũ ẽ vnicũ tm legatũ admitti purgatio uſq; ad lit᷑ cõteſtationẽ.ſed qñ ẽ in ſingulos annos cũ habeat dieʒ nõ videt᷑ ꝙ admittat᷑ purgatio pꝓpter diẽ. ut qꝗdã habẽt h ad/ ditionẽ Hi.ſed nõ credo Hi. dixiſſe.q; puto ꝙ admittaĩ pur gatio ante litᷣ cõte.nã qð dẽ qñ dies apponit᷑ euẽtus diei oſti⸗ tuit quẽ in moꝛa intellige de die appoſita cauſa differẽde ſolu tionis. ſecus ſi cauſa multiplicãde obligationis. ut in legato iĩ ſingulos annos. nã nõ ẽ cõgruũ q; eodẽ tꝑe oꝛiaĩ actio ⁊ mo ra cõſtituat.ut.l.quod dicim.j.de ſolu.⁊ iõ admittit purga/ tio nſq; ad lit cõte. ut h. niſi poneres appoſit eẽ ali dlẽ cau/ ſa differende ſolutionis. ut ſi dico in annos ſingulos ĩ paſcha te. q; poſt euẽtũ diei appoſiti cauſa differẽde ſolutionis nõ ad mittit purgatio. ¶ Venio ad quartã partẽ ⁊ quero utrũ quã do ſũt plures pꝛeſtationes ſtatim cũ eſt ceſſatũ in vna cõmit/ tatur ſtipulatio penalis in oĩb. Hꝛeuit dic qñq; diſponẽtes ut teſtatoꝛ uel alij ↄhẽtes apponũt diſpoſitionẽ per noĩs colle ctiua.utputa ſi oĩs pecunia data nõ erit tũc cẽtũ dabis nomi ne pene.uel ſi ſua quaq; die pecunia ſoluta nõ erit tãtũ dabis que dictio ẽ nomẽ collectiuũ.ut.l.hoc articulo de here iſti. tũc nõ cõmittit ſtipulatio niſi elapſo toto tpe.ut.l.ſi neceſſariaꝭ S. ſi annua in pn.S.S.de pig.act. QAuãdoq; apponũ diſpoſitio ſtipulationis penalis ꝑ uerba diſtributiua ut ſic.ſi aliqua pe/ cunia nõ fuerit ſoluta termino ſuo tãtũ dabis noie pene. tunc ſtatim cũ eſt ceſſatũ in vna cõmittit ſtipulatio ꝓpenalis in totũ ut dicto. . ſi annua in fi. Quãdoq; ẽ dubiũ q uti uerbið ſim plicibus.ut ſi ſolutũ nõ ſuerit tãtũ dabis noĩe pene.⁊ tunc vi/ dei mẽs diſponẽtis ut ſtatim cõmittatur ſtipulatio penalis in totũ.h ẽ caſus nõ. ⁊ mẽti tenẽdus.hic ẽ quartus caſus indubi tabilis qñ pena particulariter adijcit cuilibet particulariſolu/ tioni de quo ſequit. S. ꝙ ſiin annos.S. ꝓxi.⁊.l.lecta.S.ſi cer. pe. ¶ Altimo nõ. ꝙ ex h repꝛobaĩ᷑ opi. Ni.⁊ Frã.accur.⁊ Buil.in.l. pdia. S. de act. emp. ubi dicit ꝙ pctu bonefidei nõ nouat᷑ ꝑ ſequẽtẽ ſtipulationẽ penalẽ. ſecus in pctibꝰ ſtricti in⸗/ ris. hoc non videt᷑ uerũ ut hic ⁊.l.j.S.itẽ ſi ita.j.ad.l.ſal.⁊.l.ſi penã.j.qñ di.le.ce.nã ſcitis ꝙ legata habent naturã ↄctuum bonefidei.ut.l.in minoꝛũ.C. in qui.ca.in inte.re.nõ ẽ neceſſa⸗ ria. ⁊.l. ſeia in fi. S. de do. cauſa moꝛ.⁊ tamẽ videtis ꝙ ꝑ ſequẽ tẽ ſtipulationẽ nouantur.qð plene examinaui in.l.ita ſtipula tus in ultimis Sꝛijs.j.de uer.ob.dic ut ibi dixi.¶ Quero ſta/ tutũ dicit ꝙ ſi aliquis extrax erit ſanguinẽ in platea amputeĩi᷑ ſibi manus niſi ſoluerit cẽtũ.uſq; ad quatũ tẽpus poterit ſolue re iſta centũ. Pic ut.l.itẽ ueniũt.S.j.S.de peti.here.ubi inuit ꝙuſq; ad ſententim. ⸗ Di enum Eſculenta ⁊ poculẽta ad uſuʒ gq. Mpe. opʒiſfami.⁊ amicoꝛũ ipſius in/ gAQAeſinite legato penoꝝ cõtinẽtur.ſpale vo legatuʒ ad ipſiꝰ uſu reſtringi.⁊ ſi anida pen leget nulla uaſa cõpꝛehẽdit. liꝗda vo vilia tmn uaſa cõpꝛehẽdit.⁊ ſi legatũ penoꝛuũ extiguii 1gati uaſoꝝ. h. d. ¶C Mõ tex.ibi eſculẽta utrũ ea qᷓ ⁊c. Fa/ ctũ ẽ ſtatutũ tꝑe guerre ꝙ nõ pñt exhi ſagittamẽta de ciuitate utrũ baliſte poſſint exhi. Aidet ꝙ ſic.qꝛ nõ ſũt ſagittamenta. Szʒ vꝛiũ eſt ueritas q; pariter diſponit᷑ de ſagittamẽtis ⁊ iſtru mento cũ quo ſagittamentuʒ emittit.tex.eſt h.⁊ vide qð per iſtũ tex.in hac materia dixi in.l.ita ſtipulatus in.xij.coł.j.de uerbo. obli. . „ Am qð liquide. Itẽ ſigꝗs. ¶ NMãõ tex. ibiuaſa autẽ capit ſecum ubi penoꝛis le/ gatum uenalia nõ cõpꝛehẽdit.⁊ ſi pꝛomiſcue utebat᷑tunc ad uſum annuũ uenalia cõtinet.de hoc an ea ꝗᷓ ſũt cauſa venden di veniãt. habuiſtis in.l.codicillis. S. uxoꝛi.S. de uſuſruc.le.⁊ l.pᷣdia. ð. de fun.iſtru.⁊.l.pediculis.S.itẽ cũ q̃reret.j.de auro ⁊ ar.le.⁊ iõ ſi aliqs vult legare apothecã ſua cũ oibus paãnis. dicat lego apothecã cũ panis ſiue ſint uenales ſiue non.⁊ ita de facto cõſuluiſſe recoꝛdoꝛ. (Si ita. Vrbis ſeu ciuitatis appellatio muris finik. No = i etema ⁊ peruſium ⁊ ſimilia continentibus ediſcijj ⁊ hec adiectio urhana magis q̃litatẽ q; locum ſigniſcat.h.d. =– – — — — —er — — E — Se ſupel. lega. de hoc dixi in.l.ij.j.de vbo.ſig.? ibi pleniſſime dixi ꝑ hũc.. ẽ factũ.c.ſi ciuitas ex de ſen.excõ.li.vj.ubi dicit᷑ ꝙ ſi interdi/ cta ſit ciuitas utrũ ſint interdicta ſuburbia. DPicaj ut ibi.⁊ di xi pleniſſme in.d.l.ij.j.de vᷣbo.ſig. Aide gl.q incipit idẽ er/ go dico ⁊ ſilegaui.iſta gl.videt᷑ ↄtra iſtũ tex.qꝛ ſilego ea que ſũt rome ſigniſñicai locus ut ea tm q ſũt rome ueniat.ſj ſi lego penũ urbanã videoꝛ ſigniñcare q̃litatẽ.ut oĩs q̃ vbicũq; ẽ ue/ niat.ſi tñ ſit urbico uſui deſtinata.ut h ⁊.j.ti.j.l.antepe. ¶ Sicni. Ite ẽ ualde notabilis v ſin laris.S.hẽs ergo L pꝙ relatiuũ ꝗs ⁊ ꝗrefert ad gen ⁊ ad ſpetiem exceptã.vel potes dicere hic dubio relatiuũ referi magij ad gen legatũ q; ad ſpetiẽ exceptã.ut reſerat᷑ ad penũ magiʒ qꝙᷓ; ad vinũ. ¶ Op.relatiuũ dʒ reſtrigere id tm ad qð refertur ut. l. a filio.S.fi.j.de ali.⁊ ci.le.ſʒ hic ad vnũ ſolũ referi.ideo i lud tm̃ reſtringit. Sʒ ↄtra imo ad penũ non põt referri ſalua rõne recti ſmonis.qꝛ pen eſt generis feminini.⁊ relatiuũ eſt generis neutri. ¶ Cõtra de.l.plauti.j.de au.⁊ ar.le.So.di/ ctio pen eſt oĩs generis. ut. S.l.ꝓxi.S.nomẽ. ⁊ ideo debetis habere in tex.oẽ penũ ut ſit generis neutri.ſj ſihabeſ᷑ oẽm pe nũ dicat᷑ ꝙ dictio penũ aſſumat᷑ diuerſis modis.vno mõ ꝙ ſit generis maſculini ⁊ referat ad dictionẽ oẽʒ.alio mõ ꝙ ſit ge⸗/ neris neutri et reſerat ad relatiuũ qð.¶ Quero que eſt rõ iſtud relatiuũ qð rome erit referat magis ad penũ q; ad vinu. Dicit gl.q;ꝛ in dubio debem iſpicere qð ẽ minus ut.l.ĩ obſcu ris.j.dẽ re.iur.Cõtra iſtã rõnẽ facit.l.in teſtamẽtis.j.de regu. iur. Gl.nõ rñdet.alij doc.dicũt rõ ẽ iſta ꝙ qñ excipit vinũ qð rome erit.iſtud vinũ qð rome ẽ.ẽ quoddã indiuiduũ reſpectu penus.⁊ qñ ſeqꝗtur enumeratio indiuiduoꝛũ reſtringit ſigniſi/ cationẽ generis.ut.l.cũ delanionis.S.cui fũdũ.S.ti.j.ſʒ nihil ẽ dicere.qꝛ enumeratio indiuiduoꝛũ reſtringit ſigniſcationeʒ ſpetiei nõ noĩate cõtẽte ſub genere nõ aũt reſtringit genꝰ. als plene dixi in.l.queſitũ.S.pe.S.ti.j.iõ legatũ vini nõ uenit qũ reſtringit legatũ penꝰ. videtis hic põt eẽ iſta rõ qꝛ in eadẽ oꝛa tione ponit aliqd diſpoſitiue ⁊ aliquid exceptiue.diſpoſitiue oẽʒ penũ.exceptiue pꝛeter vinũ.vnde in dubio relatiuũ dʒ re ferri ad id qð poni diſpoſitiue non ad id qð ponit exceptiue ita loquitur hic. Cõtra hoc facit.l.ñ.S.titia.j.de libe.le.ubi in dubio uerba debent intelligi eẽ poſita demõſtratiue nõ diſpo ſitiue.dubito circa hoc. —H ricamerã ſuaʒ.q̃ro qd contineat iſtolegato. Pꝛeui⸗ ter nõ puto ꝙ ĩtelligat᷑ camera.i.locꝰ.ſ̊ intelligo.i.res ad ca/ merã paratas.vñ ubicũq; ſint res ſi tñ ad camerã ſint parate ueniũt in legato.ar.huiusll. J ¶ De ſupellectili legata. Rubꝛica. — Secũdũ cõeʒ uſuʒ in vulga/ — † Ap ellex. oe ſupeilectilẽ nõ ncſa, mus ſʒ appellam maſſaricias in vulgari.uel ſu acit iſta. l. ad id qð qᷣti- M E num meam. ſ. fit. legat teſtatol a — 9 appellatione ſupellectilis cõtineãtur maſſaricie. videbitis I.l.pꝛoxima. ſariciarũ nõ cõpꝛehendũtur. Itẽ de reb aptis ad re/ i pn.habet ꝙ culcitra cõtinet appellatioe ſupellectilis.Cõ/ trariũ habuiſtis.j.de au.⁊ ar.legato.l.argẽto.S.j.culcitra po teſt eẽ de his rebꝰ de ꝗbus põt dubitari an ſit ueſtis ut ibi. x an ſupellex ut hic.ſʒ cõis uſus loquẽdi nõ hʒ ſe ut cõtineatnrr appellatione ſupellectilis ut hic. — 4 nõ dʒ inſpici mã. Secundo dicit ꝙ ¶ Segd de his. ¶ DOp. deſeipſo ag ſeipſ hů dicitc 4 cõgruũ nõ ẽ in ſupellectili. Sʒ diſtiguam tꝑa ut hic dꝛ. Itey dẽ hic ꝙ erroꝛ iperatoꝛis facit ius.Cõtra ius nõ põt ꝑ erroꝛẽ cõſtitui.ut.l.qð nõ rõne.S.de legi. So.Ci.variat in ſo.in.l.j. C.q̃ ſit lõga cõſue.in q̃rto ↄꝛio.⁊ in.l.cõſuetudini eo.ti.?Fina liter Ja.de are.⁊ idẽ ſegtur Oldra.dicit multũ bene iudicio meo.Auãdoq; pnceps uel alius q hʒ ius condẽdilegeʒ er/ rat in ipſa legis cõſtitutiõe qꝛ in ueritate nõ intẽdit legẽ cõſti/ tuere.̊ utit tanqᷓ ſit iã cõſtitutũ.tũc nõ ſacit iuj talis erroꝛ.q; deficit cõſenſus.nt.l.qdð nõ rõne.ſᷣm vnã lec.ð.de legi.Auã doq; nõ errat in cõſtitutione legis ſʒ in modo cõdẽdi ſeu con ſtituẽdilegẽ. c hic dic.aut errat in cauſa de pᷣterito qꝛ dicit im peratoꝛ ꝙ ſic fuit iã cõſtitutũ.ſed erat per deſuetudinẽ ſublatũ pellectilia in litterali.nã iſta noĩa pñt ex uſu mu .⸗ tari. ut.j.e.l.labeo.iõ qᷓ̃cũq; reperis cõtineri ap pellatione ſupellectiliũ continẽtur appellatione maſſariciaru. vñ ſi aliqlegat maſſaricia nõ cõtinẽtur aſinꝰ⁊ equut h. Itẽ AAnoIι.aſI Tex. biſüt g recte. C Moõqg Apellectili.ce. dema Appellanſs mak HM ponẽdũ ſũt arma uel libꝛi tene mẽti q; ſũt qtidiana. Itẽ in hac ideo ſtatuim tc.⁊ tũc etroꝛ ſacit ius.tñ talimõ nõẽ trahendũ ad cõſequẽs.ut.l.qð uero.S.de legi.Fm aliã lec.ita poſſumus intelligere hũc tex.ꝙ iperatoꝛ ſtatuit argẽtũ eẽ in lipelleetiſ credẽs ſic.als ẽ ſtatutũ cũ nõ eẽt.ſi uero errat in cauſa de pꝛe/ ſenti ſiqdẽ eẽt erroꝛ talis ꝗ faceret legis eqtatẽ ceſſare ceſſaret lex. qꝛ ceſſaret cauſa finalis. Si uero erroꝛ talis cauſe nõ face ret eqtatẽ legis ceſſare tũc ualet lex ⁊ erroꝛ ius facit.hoc ꝓba tur in.l.qui in aliena.S.ubi.⁊.l.is qui putat.5S.de acq.bere.? iſta ẽ materia pꝛopꝛie an erroꝛ cõis facit ius. Itẽ ẽ alia mã an erroꝛ cõis habeat᷑ pꝛo ueritate.de qua tractatur in.l.barbari S.de offt.pto.x.l.ſi arbiter. C. de ſen.ſ̊ videt ꝙ erroꝛ vni'non ſacit ius ſʒ erroꝛ cõis ſic. ut legib ↄꝛijs. So.ic ẽ erroꝛ pnci pis quẽ oẽs debẽt ſequi. Sʒ quõ pnceps errat.ut.l.oĩuʒ. C. de teſta. Rñdeo nõ ẽ ueriſimile ꝙ erret ſed errare põt. Vide gl. ꝗᷓ incipit utebãtur ⁊c.ibi de iuriſdi.om.iu.l.ſi ꝑ erroꝛẽ.ſeld ibiẽ erroꝛ pꝛiuati. Itẽ ibi.l.oꝛnamẽtoꝛũ.So. dic ut ibi q; ibi etiã eſt erroꝛ pꝛiuati.nõ bene. — Rſupellex.ut.l.labeo.S.j.j.e. Bo.id quod hic dicit iſtrumẽti ⁊ẽ.itellige.iſ.patriſta. rõ domus uel fundi. ut. S. e.l.. Abeo Inſtrumẽta domeſtica ad uſũ paiſta. de DBDButata ſupellectilis legatũ cõpꝛehendit ꝛia ſignincatiõe uocabuli ⁊ ea qᷓ pñt ex diuerſis generib cötineri ex uſu teſtãtis cõplectũtur legato.ſʒ in his cõſtat aliã ſpetiẽ cõtinere teſtãtis uſus nõ inſpicit.h.d.Diui e hãc.l.ponit enĩ pmo qd ſit ſupellex fm labeonẽ. Scdðo ꝗd ſit ſupellex ſm tuberonẽ. Tertio ponit dictũ ſeruij in his que pñt diuerſis generib cõtineri.Quarto ponit dictũ tuberonij odicẽtis ſeruio in vno mẽbꝛo ſui dicti. Quinto ponit dictum iuriſcõſulti auctoꝛis huius.l.in quo tubero repꝛehendit.⁊ di/ cto ſeruij ſtatur.ſcðᷣa ibi tubero.tertia ibi ſʒ de his.quarta ibi idẽ tubero.ꝗnta ibiſʒ ⁊ ſi magno.¶ In tex.ibiq̃re ſpetiẽ ⁊c. ad quẽ uſũ deputate ſint im Hi.¶ Nõ tex.ibi nõ eni ex uſu ꝙ cõis uſus loquẽdi dat ſignifcationẽ rei.¶ Mõ etia ibi cete rũ eſtimãdus ẽ dixiſſe qd nõ etiã mẽte cogitauerit.DNic ſʒ per uſuʒ patriſta.etiã in rebq̃s cõſtat alteri generis eẽ cuiꝰ men tẽ habem.ergo de uerbis nõ ẽ curãdũ m tuberonẽ.¶ Op. dẽ h ꝙ argẽtu eſcariũ ẽ alter generis q; ſupellectilis.Cõtra. j.l.ꝓxi. So.uere eſcariũ nõ ẽ alterius generis.imo de his de bus dubitat.⁊ hoc uoluit iuriſcõſultᷣdũ ponit exẽplũ de ar Eto eſcario. ¶ Itẽ Aed⸗ h ꝙ de cõiuſu nõ ex opinionibus inguloꝛũ dʒ inſpici.Cõtra opi.cuiuſq; inſpicit.ut.l.legato.j. e.⁊.l.gaius.S.argẽto.j.de au.⁊ ar.le. HNuius timoꝛe gl.ma⸗ gna loquitur h multũ bene ⁊ q̃ſi nõ ĩdiget additiõe aliq. vide ipſã q̃ ĩcipit.ſ.ꝓpꝛie ⁊c̃.⁊ ibi aliter.dic nt ibi ⁊ bene.⁊ ibi nõ. ¶ Quero qẽ ro dꝛie qñ vult minuere ſtat᷑ uolũtati defuncti. ſecus qñ vult augere. Rñdeo ꝙ diminutio legati ſit nuda no lũtate defũctietiã tacita.ut.l.qrta.j.de adi.le.Sed dari nu da uolũtate nõ poſſet.q;ꝛ qñ incognita uerba expꝛimit rema,/ net nuda uolũtas.ut.d.l:.iiij. So.ut.S.e.gl.¶Itẽ ibi.l.ſiqs in pn. So. ut. S. q; ibi ſigniſcatio uerbi aliquo modo pote, rat extendi ad id de quo ſenſit. C Quero ꝗſũt illa de quibus põt dubitari an ſunt alterius generis uel nõ. Vnũ exemplũ ponit h de argento eſcario.aliud eſt in culcitra.ut.S.c.l.ũij.in pꝛin. cõiũcta.l.argento.S.j.j.de au.⁊ ar.legato. Itẽ in trape tis. ut.S.e.l.de trapeᷣ cõiuncta.l.argẽto.S.j.j.de au.⁊ ar.le. ¶ Dicit h nõ enim ex opinionibus ⁊c.qro utrũ cõis uſus ſit ꝓpꝛia ſignificatio uel iĩpꝛopꝛia. Reſpondeo cõis uſus poteſt eẽ idẽ cũ pꝛopꝛia ſignincatione ⁊ ni repugnat.⁊ põt eẽ ꝙ ali⸗ ud ẽ pꝛopꝛia ſigniſicatio ⁊ aliud cõis uſus loquẽdi.⁊ tũc non erit ꝓpꝛia ſed figurata.ut.l.cũ delanionis.S.aſinã.S.de ſun. inſtruc. ⁊. h.d.gl.h qᷓ incipit.ſ.pꝛopꝛio ⁊c.Ex hoc ꝙ dicit ſi/ gurata cõcludit ꝙ nõ ẽ pꝛopꝛia.na ſigura ⁊ imago nõ ẽ pꝛo pꝛie id qð figurat᷑.ut.l.ij.j.de iure annul.aur.⁊.l.imaginaria. j. de re.iuris. MPꝛeterea populus nõ poſſet facere ꝙ uere alte retur pꝛopꝛia ſigniñcatio rei.ut.:.ij.S.de uſuſruc.eatũ rerum quſu conſu.vnde cõcludo ꝙ cõis uſus loquẽdinõ ẽ pꝛopꝛia ſignificatio ſed figurata.⁊ iſta ſunt uerba Ja. bu. mn quadam ſua diſputatione. et hoc eſt vtile ad ſtatuta que dicunt ꝙ de⸗ beant intelligi. Fm pꝛopꝛiã ſigniſcationẽ.als ſi tale ſtatutũ nõ repi ſtarem cõiuſui loquẽdi ⁊ recedereiĩ a ppꝛia ſignincatiõe nt. l. lbꝛoꝝ. S. qð tñ caſſius.S.de le.iij. Et pꝛo hui declaratio ne habem videre tria.pꝛimo cõeʒ uſũ loquendi.ſcdᷣo cõeʒ uſũ utendi.tertio cõem uſum intelligendi.⁊ videntur idem pꝛima facie. ⁊ ſunt multum diuerſa. ui.j.patebit. ¶ Quero ergo dum dico cõeʒ uſũ loquendi ſeu utendi ſeu intelligẽdiquanti tꝑis uſus reqritur. Gl.h multũ nõ.videt dicẽ ꝙ requiru uſus De ali. cci. le. lõgitpis ibi dũ dicit. ⁊ ſic uſitata ⁊c.quſus fit p cmſu lõgitẽ/ poꝛis.ut.l.de ꝗbus.S.de legi.⁊.l.cõſuetudinij.C.q ſit lõ.con ſue. Circa cõez uſũ loquẽdi pone exẽplũ.Teſtatoꝛ habẽs mil/ tos equos legauit alicui palafrenos ſuos.dubitat᷑ qꝗd intelli/ gat᷑ appellatione palafrenoꝝ ſuoꝝ. Certe dʒ declarari excõi uſu loquẽdi. Ad declarãdũ aũt cõeʒ uſũ loqndi foꝛmabiꝭ arti culũ ꝙ a.x.annis citra ⁊ ꝑ ipſũ tpᷣs cõis uſus loquendi fuit in hac ciuitate vñ ẽ teſtatoꝛ vł vbi teſtatoꝛ ↄuerſabat᷑ ꝙ equꝰtal ↄditiõis appellaret palafrenꝰ.ꝙ aũt dixi a.x.annis citra ⁊ ꝑ ipſuʒ tps dixi ꝓpt᷑ ea ꝗ.S.dixi.q; ad h̊ ut cõis uſus cõſtituat reqrũ uſus lõgi tꝑis qð dixi vñ teſtatoꝛ eſt uel ubi cõuerſabat᷑ ꝓbat᷑ in.l.nũmis.S.de le.iij.⁊.l.ſi ſeruus pluriũ.S.fi.S.de le.j. Dʒ gd dicet teſtis ſuꝑ h̊ articulo. Rñdeo dicet cõtẽta in arti/ culo uera eẽ. Interrogat quõ ſcit.NPicet qꝛ ꝑ dictũ tpᷣs in di cto loco audiuit equũ talis cõditionis ab oĩbus tractãtib de hoc palafrenũ vocari.qᷓre dico audiuit. Rñdeo qꝛ rõ teſtis dʒ cõcludẽ id qdð ꝑ ſenſuʒ coꝛpoꝛeũ cõpꝛehẽdii.ut.l.q teſtõ.S.ſi. S.de teſta. ⁊ de his qᷓ in teſta. delẽ.l.j.in pn.⁊ iõ ſi teſtis ĩterro gatus quõ ſcit.rñderet ⁊ diceret.qꝛ ſi cõit᷑ d.nec qpponeret ſe audiuiſſe nihil cõcludẽt.qꝛ nõ teſtiñcat᷑ aliqd qð ſuo ſenſu ꝑci peret.ſacit qd nõ. Inno.in.c.cũ cauſaʒ.ex de teſtibꝰ.¶ Sed q̃ro qd ſi teſtis iterrogatꝰquõ ſcit. Rñdet qʒ ſic cõiter audiuit dicere ⁊ nõ repetit dicto tꝑe uel in dicta ciuitate.ꝓbat ne. Vi det᷑ non.lʒ eni pᷣmo dixerit articulũ uerũ eẽ.tñ ĩ rõne tẽpus ⁊ loc nõ videtur repetitus.ar.l.ꝗ fũdũ.S.de phẽ.emp. Cre/ derẽ ↄꝛiũ ſalua melioꝛi deliberatione.q; ſi rõnẽ dicti itelligimꝰ de alio loco uel tꝑe qᷓ in dicto dixerit reperiĩ ꝙ dixerit diuer/ ſa ⁊ uaria Pioe ? tẽpus diuerſitatẽ ĩducit.⁊ iõ dʒ puniri pe/ na falſi.ut.l.eos.j.de fal.⁊.l.qui falſã.C. de falſis.iõ ne ĩcidat falſtatẽ debemꝰ rõnẽ ſupplere inquãtũ poſſumꝰ. ut in.c.cuʒ tu.ex de teſti.⁊ in pma ciſtentione, C. Fin qbus. ¶ Scðo q̃ro de cõi uſu utẽdi quati tꝑis dʒ eẽ.S.dictũ ẽ.⁊ pone exẽplũ i.l. qð ſi nolit.S.ꝗa aſſidua.S.de edili.edic.⁊.l.excepto.C.lo ca.⁊ ibi ponũtur plura exẽpla.⁊.C. de agri.⁊ cenſi.l.dñs pꝛe dioꝝ.li.xj.⁊.l.ſi pꝛiꝰ.S.j.j.de aq̃ plu.ar. Articulus foꝛmabit ſic. ꝙ a.x.annis citra.⁊ per ipſuʒ tpᷣs cõis uſus fuit in ciuitate iſta ꝙ ille q emeret panũ de lino haberet ad mẽſuram bꝛachij maioꝛis.qualit deponet teſtis. Rñdeo dicet cõtenta in articu lo uera eẽ.interrogat quõ ſcit.dicet q; ſic vidit nti ementes ⁊ uẽdẽte in dicta ciuitate a.x.annis citra.⁊ per ipʒʒ tpᷣs.hic poſ ſent foꝛmari.q.ſupꝛadicte qᷓs omitto dic ut.sꝭ.¶ Sʒ q̃ro ſi in terrogat᷑ quot ꝑſonas vidit uti.qᷓro de quot debeat deponere NRñdeo ſtat᷑ in arbitrio iudicis.nã ſiquidẽ eſt factũ quotidia/ nũ reꝗrit ꝙ talis uſus ſit factus a multis ꝑſonis.ſin uero non eſt factũ ita quotidianũ nõ reqrit᷑ factuʒ a multis pſonis.ut.l. cũ qda.S.qdð dꝛ.S.de acq.here.cũ gl.q incipit multoꝛum opi nio.⁊ ibidixi.Et aduertẽ q; opoꝛtet ꝙ dictũ teſtis concludat ꝙ a pma die q̃ vidit cucunerunt iſti.x.anni.x etiã ſi poneret in articulo eẽt cõſulte factũ.ut dicimin materia q̃ ſit loga con ſuetudo.Sed qd ſi teſtis dicit ſe ͥ vidiſſe a mille perſonis.ſec de noĩbus nõ rẽcoꝛdat᷑. Rñdeo ſufficit.ut.lteſtiuʒ.S.de teſti. ¶¶ Tertio qro de cõi uſu intelligẽdi.de quo pone exẽpluʒ ꝑ.l. in uſu.j.de uer.ſig.ubi plurale ponii pꝛo ſingulari. Iteʒ pone exẽpluʒ in vulgari ſermone.ſi el ſigliolo mio ſe moꝛeſſe bona — mea deueniant in talẽ. hec uerba ſm cõeʒ uſum intelligendi in telligunt.i.ſi fllius me deceſſerit ſine liberis.Articulus dʒ fſoꝛ mari ꝙ a.x.annis citra.⁊ ꝑ ipſum tpᷣs cõis uſus intelligendi ſuit ꝙ talia uerba ſi el ſigliolo mio ſe moꝛeſſe.intelligantur.i.ſi ſine liberis deceſſerit. Sʒ qd dicet teſtis. Rñdeo dicet contẽ ta in articulo eſſe uera.⁊ interrogatus quõ ſcit. dicet qꝛ per di ctũ totũ tpᷣs in dicta ciuitate audiuit ab oibus hoĩibꝰ loquen/ tib de hoc ꝙ iſta uerba ſic ĩtelligebatur.ex hoc ꝙ dicti hoĩes dicebat ſic ſe intelligere ſtatiz ſeqtur ꝙ ſic itelligebat q nemo dicit qdð mẽte nõ agitauit ut h.⁊ ſic de intellectu teſtificantur ex ſenſu coꝛpoꝛeo.Ex iſtis tribus qñq; pꝛobatur deſuncti vo luntas.ut.l.cũ delanionis.S.aſinã.S.de ſun.inſtru. Itẽ cum lex dicat ꝙ opinio omniũ ſic eſt ꝙ debet pbari.ut.lſi arbiter ỹ.de pꝛoba.quõ ꝓbatur. Rñdeo pꝛobãdo aliqd ex ſupꝛadi⸗ ctis pꝛobat᷑ cõis opinio. . 2 Hec.l.tractat aliquãtulũ c AUm quidam. ma.. qſtti. §. pe. 5. de Aſun. inſtruc.⁊ bene ſoꝛte ↄꝛiũ ⁊ bꝛeuiter hoc intendit. Argentũ eſcariũ ⁊ potoꝛiũ in appellatione ſupellectilis nõ cõ tinentur niſi ex uſu pꝛiſfa.illud gce bv.d. Cotra hãc.l. op.qñ fũdus ⁊ inſtrumẽtũ legai m opi.quam tenui uobis ce/ dit inſtrumẽtũ fũdi ⁊ patriſfa.⁊ ſic oẽz argentũ eſcariũ ⁊ poto riũ.ut.õ.de fun.inſtru.l.qᷓſitũ.S.ſed ſi füdus.Nicit gl.ꝙ h cõ tinet inſtrumentũ patriſſa.ſʒ qꝛ adiecit ⁊ ſupellectili.videt uel , . le ꝙ non cõtineat᷑ aliud qðd ſit in ſupellectili.iſtud nõ videt be ne dictũ.ðq;ꝛ cũ enumeratio ſpetierũ adijcũ nomini non uerbo uel participio ſigniſicatiuo tꝑis.⁊ iõ reſtringit genꝰ.ut.l.ſi mã cipia.ᷓ. de ſun.iſtru. autẽ adijcit nomini.vnde nõ reſtringit gen?. Sʒ credo ꝙ gl. bene dicat.⁊ rñdeo ad Sꝛiũ q; h legauit domũ cũ oĩ iure ſuo.i.domũ cũ oĩ iſtrumento ſuo.ſ.domꝰ.vxn/ de in genere pꝛecedẽti inſtrumẽta pꝛaiſta.nõ cõtinebant ſed ſo lũ inſtrumẽta domus. Itẽ in ſpetie.i.in ſupellectili non conti netur iſtud argentũ eſcariũ ⁊ potoꝛiũ merito nõ debet.ar.ad hoc. S.de fu.inſtruc.l.ville.S.j.uel dic tenẽdo glo.q̃ eſt.C.de uer.ſig.l.j.q dicit legãdo fũdũ ⁊ inſtrumẽtũ non continet᷑ niſi iſtrumẽtũ fudi.ſub genere pᷣcedẽti nõ cõtinet᷑ merito nõ debe/ tur. ¶ Quero teſtatoꝛ legauit vxoꝛi oẽ aurũ ⁊ argẽtũ qð ipſe habet. utrũ debeatur pecunia.Tex.ẽ in.l.cũ auruʒ in pn. de au. ar. le. cõcoꝛ.l.quintus. .j.e.ti. ””ÿ”Mẽ Egata De his pleniſſime dixi uobis in.l.q̃ſ/ ByeWtt. §. penul. S. de ſun. inſtru. Que⸗ I utrũ ſcripture auctoꝛũ pꝛobant. Dic q̃da ſũt ſcri/ pture ⁊ auẽte appꝛobate ab imperatoꝛe uel ſummo põtiſice. Tiſtis ẽ credẽdũ ut auctenticis.ut.l.j.S.ſi cer.pe.⁊.l.leges.C. de legi. Quedã ſũt q̃ nec ĩpꝛobate ſunt nec repꝛobate.⁊ tunc ſubdiſtingue.aut pꝛocedũt enũciatiue ⁊ ſtatur eis ſi reperitur ꝙ antiqui ſteterũt ut pbat᷑ in.l.celſus emolumẽta.S.de pba.⁊ c.cũ cauſam.ex de ꝓba.qdã ſũt qᷓ ꝓcedũt determinãdo ⁊ de/ cidẽdo.⁊ tũc vidẽdũ qd ſtudia teneant.⁊ tunc eis credit.ut.l. ſeptimo.S.de ſta.ho.qdã ſunt q̃ nõ appꝛobantur a ſtudijs ni ſi inquãtũ ratione pꝛobentur.ut ſunt dicta magiſtralia.ut.l.j. Supelle⸗ iceſtbonus caſus. Cſa ic eſt bonus caſus. C Nota Bupel ectili. quando res eſt pignoꝛata Peotch to pꝛecio ꝙ; debitoꝛ nõ vult eã habere pꝛeſumit᷑ creditoꝛis.ut l.antepe.in pꝛin.S.de le.iij.Et ꝑ hoc dicim pꝛohibitus ẽ ali/ quis alienare quibuſdà pſonis ſi nõ alienat ſed pignoꝛat pꝛo tãta pecunia.ꝙ nõ eſt ueriſimile ipſum luiturũ videtur aliena re.de hoc ẽ in uſibus feudoꝛũ in.c.j.S.ut libellario.quẽadmo. feudum amit. Ze boci. . E ÿEDe hocĩ.l.urbana fa/ Aemadmodũ., de uer. ſig. ⁊.S. de il Euurhenig dolſtruc lij5 — Z Didiſtis. S. de fundo iſtruc.l.ij.S. do⸗ N Ando. c; ꝙ ſi debet publicari domꝰ MY tamẽ debẽt publicari maſſaricie. — De ali.x ci.legatis. NRubꝛica. ¶ WMictũ ẽ. ð. de legatis in genere. Itẽ in ſpetie a titulo de an. le.uſq; huc.Sʒ qꝛ circa legata alimentoꝛũ occurrunt dubia. ideo ponitur hec rubꝛica. 2 . ali egato alimentoꝛũ ce/ Jalimenta dit aqua que eſt venalis h. d. ¶C Querit gl. ubi ſunt regiones ubi aqua uenungdari ſolet.Nic ut in gl. Quero utruʒ DdDebeat aqua uel eſtimatio ei. ⁊ idẽ qro in oĩbꝰ alimẽtis.Et videt ꝙ eſtimatio.ut.l.mela.S.ꝗdã.j.e. In ↄꝛiũ ꝙ debeakt ſpeties nin ecunl ſpalit ſit legata.ut.l.cuʒ hi.S.ſi cui.S.de trãſac.⁊ videt᷑ tex. C.de ero.mili.anno.il.j.li.xij.⁊.l. nulli.eo.ti. Rñdeo uos ſciſ 3 alimẽta debẽt pᷣſtari mẽſtrua. ut.l. f.S.de libe.agno.⁊.j.e.l.pecunieĩ fi.⁊ ibidicã.¶ Mõ ad ꝓpoſitũ q̃dà ſũt qͥ ſ pꝛo toto mẽſe pᷣſtarent᷑ coꝛũperent᷑.ut aqua carnes ⁊ ſilia.⁊ ĩ iſtis debet᷑ eſtimatio nõ ſpeties.ut.d.l. mela.S.ꝗdã.j.eo.Quedã ſũt q̃ ſi ſoluerẽtur pꝛo toto mẽſe nõ coꝛꝛũperẽtur.ut frumẽtũ.⁊ tũc nõ debet᷑ eſtimatio ̊ ipſa ſpe/ ties.ut.l.cũ hi.S.ſicui.sõ.de trãſac.ſʒ dʒ ſolui pꝛo toto mẽſe.ut d. l. nulli. Et ex hoc habej qd ꝑetẽ debeas q petij alimẽta fu tura.ꝗd aũt qñũ pe pᷣterita dicã ĩ.l.libᷣti.qs.S.j.j.ti.j.¶ Que ro video ꝙ debet᷑ eſtimatio aque.ꝗd de pᷣcio poꝛtature an ue niat ĩ legato alimẽtoꝝ.⁊ idẽ de pᷣcio hauſtus. Rñdeo ĩſpiciẽ/ da ẽ ↄditio ꝑſonarũ ꝗblegai.nã ſi legat᷑ nobili ꝑpſone uenit.ſʒ ſilegat᷑ vni famule qᷓ ipᷣemet põt poꝛtare tũc nõ debet᷑ pciũ poꝛ tature.ut.l.pe.S.ſi.j.de ↄdi.⁊ demõ.⁊.l.meuia.S.ſi.S.de an/ nu.le.¶ Queroubi debẽtp̃ſtari alimẽta. Iſta qõ põt ĩtelligi duobmodis.p̊ an debeãtpᷣſtari ĩ loco ubĩeſt hẽs.an vbiẽ le⸗ gatari.De qẽ gl.in.l.cũ hi.S.in cauſa.S.de trãſac.ubi dicit ꝓ dz pᷣſtariubihẽs hʒ domiciliũ.niſi aliud appareat ex uolũ⸗ tate teſtatoꝛis pꝛo quo.l.ſ etſi ſuſceperit in pn.S.de iudi.⁊.j. e.l.iij. ⁊.l. titia ſeio.in pn.S.de le.ij.facit.l.cũ res.S.j.S.de le.j. ⁊.l.quod legatũ.cũ ſua glo.de iudi. Scðo põt intelligi an he res debeat poꝛtare ad domũ legatarij uel legatarius debeat ire ad domum heredis. Rñdeo qũq; pꝛo alimentis pᷣſtatur pecunia.vl aliud in quo in poꝛtatiõe nulla ẽ expenſa.⁊ tunc J — — —. —,,— — — — — heres poꝛtabit ad domũ legatarlj.ut.l.ttẽ illa. ;. de conſti. pe. Jec ſunt in quoꝛũ poꝛtatione venit ſumptus ut frumẽtuʒ ⁊ iſta dʒ heres dare in domo ſua.⁊ legatarius poſtea poꝛtabit ut.l. ꝓuincialiũ ĩ fi. de ero.mili.anno. C. li.xij.⁊.l.j.S.pe.ð.de eri.⁊ cõ.reiuen.ubi emptoꝛ dʒ poꝛtare.t.S.de vi.iri.⁊ oleo leg.l.ſi dãnatus.⁊ quod ibi dixi.¶ Quero qd de gabella an dz ſoluere heres. Rñdeo.qdã ſũt gabelle qᷓ iponũtur pꝛo re/ bus q̊s heres hʒ neceſſe pᷣſtare.⁊ tũc hẽs dʒ ſoluere gabellam ut. l. cñ plures.S.pe.õ.loca.⁊ ibi ẽ tex.q̃dã Fanele ſĩponũtur perſone nõ contẽplatione rei ⁊ tũc cũ gabella nõ ſit de his qᷓ ꝑtinẽt ad alimẽta nõ dʒ heres pᷣſtare.ut.j.e.l.legatj.⁊ ibi di/ cam qð nõ.⁊.l.uerbo victus.j.de v.ſiig. uis Appellatione libertoꝛũ ſuoꝛũ cõtinen otur ſerui legati ut manumittãtur. Iteʒ bona trãſeũt ad quẽlibet cũ onere alimẽtoꝛum.h.d. p. ex gl.dẽ h̊ ꝙ appellatione libertoꝛũ ſuoꝛũ continẽtur fuilegati.ut manumittaãtur. Cõtra de.l.ſi ita.j.ti.j. So. vba qᷓ;uis ſint pᷣteriti uel pñtis tpis referũtur ad futura in his qᷓ ex mera uolũtate teſtãtis depẽdẽt.ut.l. talis ſcriptura. in fi.ð.de le.j. c ibidixi.Cũ ergo relinquere libertatẽ directo ⁊ ꝑ ſideicõ miſſũ ſit ĩ ptãte teſtatis.ergo ⁊c. Ael aliter dico ꝙ hoc ꝓno/ men ſuus ueriñcat᷑ in eo qẽ poſtea libertus ſi tpe teſti erat ſer/ nus ꝙ tũc ſeruus erat licet nõ libert.poc pꝛobat in tex.l.talẽ 5F. fi. 3. de here. inſti. ¶Scdo op.⁊ nũc ĩtro glo.x videt ꝙ ſui poſtea manumiſſi nõ ueniãt.ut.S.de le.iij.l.pẽ.S.duobꝰ. So. gl. ꝗ incipit iſtiliberti cẽ. hoc uerũ ẽ in his ꝗ ſũt poſtea manu/ miſſi ex uoluntate teſtatoꝛis.als ſecus.nt dẽ h lʒ bona ſint ad fiſcuʒ deuoluta.tñ debẽtur alimẽta.¶ Op. de. l. n. . de hẽ. emp.So.gl.ᷣ in ſucceſſoꝛe vniuerſaliibi in ſingulari.ita dicit gl. uel aliter põt dici. ut nõ.in.l.hactenꝰ.õ.de uſufru.⁊.l.luti ſ.eo. Sed aduerte qꝛ in alimẽtis ſũt due obligatiões.vna per ſonalis.x illa nõ trãſt ↄtra ſingulares ſucceſſoꝛes ut.d.l.fi.S. ſi. de hẽ.emp.⁊ ita loꝗtur pma ſo. Alia ẽ obligatio realis ⁊ hypothecaria ⁊ illa traſit ↄtra quẽcũq; ſucceſſoꝛẽ.ut nõ.in.l. lutiꝰ.j.e.⁊.l.gaius de annu.le.⁊.d.l.ſi.de ↄhẽ.emp.⁊ ita loq/ tur ſcda ſo. ¶Quero utrũ uerbũ deuolui ſit obliquũ uel dire ctũ nel cõe.ꝙ ſit directũ ꝓbat᷑ in.l.ſi infati.C. de iure deli.ibi denolutas ⁊c.⁊ in.l.de emãcipas.C. de legit.here. In ↄꝛiuʒ ꝙ ſit cõe pbat᷑ꝙ ſi teſtatoꝛ dicit ſi talis heres me moꝛiat bona mea deuoluãtur in talẽ.tũc videt᷑ ꝑ regulã ꝙ illud vbũ qð eſt aptũ eẽ directũ ⁊ obliquũ ẽ cõe ut dicit gl.in vᷣbo ſubſtituto in l. pᷣcibus.C. de ĩpu.⁊ alijs ſubſti. ⁊ tex.in.l.iam hoc iure.S.de vul.⁊ pu.⁊ expꝛeſſius inſti.de pupil.ſubſti. S.fi.ſed iſtud vbũ ẽ huiuſmodi.ergo ⁊c.ut h patet in gl.q̃ nõ curat utrũ ſiſcuj ſit ſucceſſoꝛ ſingularis uel vniuerſalis.tene mẽti. D lent. Siplurib a plurib alimẽta debẽtur ſiet diuiſio pᷣſtationis.uel vnꝰ ꝗ pꝛeſtet eligit. Iteʒ executoꝛ datiuus cogit᷑ ſatiſdare.h.d.lex mirabilis ⁊ ſingularis. ʒ t alibi de h fiat mẽtio. ⁊ diuidit i tre partes. Pꝛimo ponit duo dicta. Scdo ꝓbat ülla ꝑ vnum re ſcriptũ.Tertio pbat ꝑ aliud reſcriptũ.ſcda ibi exẽpluʒ. tertia ibi dñis.¶ Aquertad nõ ꝙ diuiſio teſtatoꝛis ⁊ iudicis eqpa rant᷑.ocoꝛ.l.ij.S.de admi.tu.⁊.l.ſi fuus.õ.de manumiſ. ⁊.S. de pig.ac.l.nõ ẽ. ¶ Scðo nõ ꝙnubi nemo ẽ executoꝛ datus a teſtatoꝛe iugex põt ipſũ dare.¶ Tertio nõ ꝙ executoꝛ dʒ ſa⸗ tiſdare. ¶Op. ? videt libert nõ ueniat in diuiſionẽ. vñ ob. l.carmelia pia.j.de iurepꝛo.⁊.l.q̃dã.S.fa.her.Gl.dic̃ nõ ue/ nit in diuiſionẽ iuſpatronat uel libertoꝛũ.ut.ll.ꝛijs.ſed pᷣſta ,./ tio alimẽtoꝛũ ſic ut . ¶ Itẽ op.ex gl.h̊ dẽ ꝙ dʒ dari pecunia ex cuius uſuris liberti ie Wora uſure ſut ꝓhibite ut. l. cun ctos.C. de ſũ.tri.⁊ anc̃.ad hec.C.de uſuris.iõ nullũ dz cõſiliũ hui legis. So.ſfateoꝛ ꝙ quo ad uſuras iſta lex coꝛigit᷑ ſʒ eate nus q̃tenꝰ uſure ꝑmittũtur remanet ĩcoꝛꝛecta.nã põt herej pe cunià mercatoꝛib dare ut cũ ea lucrent᷑.⁊ cuʒ eo lucro liberti alant᷑.uel iudex põt aſſignare podere ut ex eĩ fructibꝰ alãtur licite.ut.c.ꝑ veſtras.ex de dona.ĩter vi.⁊ ux. ¶ Op.h̊ dẽ executoꝛ dʒ ſatiſdare.Cõtra de.l.diuus.j.ſicui pluſq; p.Ltel. BGlo.ſol. in Sꝛio.tu dic ſic.qdã ſũt executoꝛes legitimi.⁊ iſti nõ debẽt ſatiſcare. ut epi.ut.l.nulli.C. de epi.⁊ cle.qdã ſũt datiui T⁊z ſlli ſatiſdãt ut h.qdã ſũt executoꝛes teſtamẽtarij ⁊ iſti non ſa tiſdãt.ut.d.l.diuus.ſallit in caſibꝰ.pmo ſi executoꝛ cepit eſſe nõ ſoluẽdo.ut.lliberto.S.largius.5.de annu.le. Itẽ ſallit ſi a teſtatoꝛe aliqð cõmodũ ſentit. ut.l.ſi a pluribꝰ. S. de le.j.⁊.l. Pecunte in ſcðo caſu.j.eo.nã ibi ſentit cõmodũ a defũcto.qꝛ ẽ heres pꝛo parte. ⁊ ibip HBi. in. d.l. ſi a pluribꝰ. . de le. j. t. l. q dã. S. pe.e.ti. C Itẽ op. dẽ h ꝙ cauet de reddẽdo poꝛtionẽ de cedẽtiũ ⁊ depoꝛtatoꝛũ.⁊ ſic innuit ꝙ ꝑ depoꝛtationẽ ꝑdantur alimẽta. Añ ob.l.is cui...e.x.l. eos. -.l.legatũ.S. de capi. di⸗ NPe ali. ci. le. mi. So. gl. H nõ dẽ ꝙ legata deſinãt deberi. ſz diẽ ꝙ ꝑ depoꝛ⸗ tationẽ deſinãt poſſe pᷣſtari.ita dicit gl.ꝗ moßite p depoꝛta tionẽ tc.Ex q̃ ſo.hẽs ꝙ alimẽta nõ debẽt pᷣſtari ubiẽ alimen tarius. Item nõ. ex iſta gl.ꝙ ſiue legatũ deſiciat de iure ſiue de facto nõ remanet apud nudũ executoꝛẽ.qdð tene mẽti.Se cũdo mõ ſoluit gl.ꝙ h fuerũt alimẽta relicta ſub cõditiõe.mõ deſinit eẽ in ciuitate nõ curo. Dicitur hic in fi ꝙ onus cetero/ rũ ꝗ nõ ſunt ſoluẽdo nõ pertinet ad alios.Cõtra.nã bona de funcniſunt tacite obligata pꝛo alimentis. ut.j.e.l. luti'. ⁊ dixi ð.e.l.j.ergo heredes incipiẽt teneri per hypothecariã pꝛo le/ gatis. Rndeo bypothecaria pꝛolegatis nõ cõcernit bona he redis niſi q̃tenus eẽt actio pſonalis. ut.l.j. in fi. C. cõia de le. ſic vn pꝛo alio nõ tenet. ¶ Quero dẽ h ꝙ iudices ſolent hoc facere.qro quo iure hoc petat᷑ a iudice. Rñdeo ꝙ iudicis offi cio petitur.q; ubicũq; uerba legis dirigũtur ad iudicẽ cõpetit officiũ iudicis.ut.l.quod ſi minoꝛ. in fi.S. de minoꝛibꝰ. cõlun/ cta.l.j. eo.ci. ſed h vba dirigũtur ad iudicẽ.ut h ibi ſolẽt ccẽ.⁊ ibi puto ⁊c.iõ iploꝛat officiũ iudicis nõ cõdit᷑.ex lege.qdð no⸗ ta ꝓpter ſtatutũ qð dicit poteſtas ⁊ capitaneus ſic faciãt ⁊c̃. nã ex iſto ſtatuto oꝛit officiũ iudici.Si uero uerba nõ referũ tur ad iudicẽ tũc oꝛit᷑ cõditio ex lege.ut.l.j.S.de cõdi.ex lege. ¶Auero cui cõpetit iſtud officin iudicis. Rñdeo cõpetit li⸗ bertis ſeu his ꝗ debẽt recipere alimẽta.ꝙ libertis cõpetat “ tet ex iſto tex.q alijs cõpetat patet ex hoc dũ dicit ꝙ iſta lex eſt facta ad exẽplũ ut ĩ pma coſtitutiõe. C. in fi.x.l.iura nõ in ſingulas.S. de legi.⁊ copetit ↄtra heredes ⁊ j oẽs ꝗ alimẽta debet ut h in fi. put loꝗtur de ſiſco. ¶ Sʒ qro ſi liberti nõ pe tunt.an ipſi heredes pñt petere. Puto ꝙ ſic. lʒ enim diſpoſi⸗/ tio directo ſiat ad cõmodũ alterius.tñ alius põt agere ad quẽ Ptinet ꝑ cõſequẽtiã.ut.l.ſeruo legato.S.j.S.de le. I..l. ſdeicõ miſſa. S. interdũ. S. de le.iij. T.j.ti.ij.l.ſiqs reũ.in pn.⁊ ita erit B cũ ad cõmodũ heredũ conſequẽter reſpiciat.¶ Quero ꝗd ſi vnus ex libertis vult hoc petẽ alius nõ. Rñdeo põt nec ali is pᷣiudicabit. ut.l.ij. S. dubitãdũ.ſami.her.⁊.l.coheredibꝰ. C. fami.her. ¶ Quero iſtud officiũ ad ꝗd cõpetat. Reſpõdeo iſtud officium põt iploꝛari ſimpliciter petẽdo vnũ ex bis que ponũtur hac.l.petẽdo alternatiue iſtud aut illud. pꝛobaĩ hoc ex reſponſis poſitis in hac.l.ex pn.l.noſtre. ¶ Auero an iu/ dex põt alio mõ puidẽ.ſ.faciẽdo diuiſionẽ per tꝑa. Reſpon/ deo ſic ꝑ uerba ſcdi rñſi hui legis qᷓ generalia ſũt.ergo põt di uidere ꝑ tpa. ut.l.cũ cõſtet. de aq̃ quoti. ⁊ eſti. pꝛo hoc.l.itẽ la/ beo.ð.j.ð.ſami.her. ¶ Quero coꝛã ꝗbus iudicib hoc petat᷑. Ruiñqdeo ſiqdẽ alimẽta ſut relicta non ob piã cauſam ut uxoꝛi ſue ⁊ nõ paupi.⁊ tũc iudices ſeculares hñt facẽ hoc ut hic ⁊ in Spe.de ſide iſtru..nũc aliqᷓ. uer.ſed nunqd iudex. Si ue ro alimẽta ſunt relicta paupꝑibꝰ tũc nõ ſolũ iudex laicus ſʒ epi ſcopus põt cognoſcẽ.ut in.c.ſignificãtibus ex de offi.deleg. ⁊z ſic iudex laic exeqtur relicta ad pias cauſas.ut h̊ ⁊.l.liber/ to.S.largius de annu.le.facit.l.heredita.S.j.de beti herege. Auero qd ſi hẽdes ſũt diuerſi foꝛi.qꝛ vn eſt clericus alter laicus.Quia iſta diuiſio nõ põt ſfieri niſi cõuocatis oib here dibus ut hic.aut ergo nocabis heredes coꝛam iudice laico ⁊ clericus dicet nõ debeo uenire ⁊ ecõuerſo. Idẽ in laico coꝛaʒ epᷣo. Si dices deleget iudex ſecularis epo uel econuerſo non põt.qꝛ mixti ĩperij ẽ iſta cauſa ergo ⁊c̃.ut.l.j.S.de offi.eiꝰ cui mã.ẽ iuriſ. Sed ſi dices qlibet ꝑ ſe cognoſcat.nõ põt ſieri ne cauſe continẽtia diuidat᷑ ut.l.j.⁊.ij.S.de ꝗbꝰreb ad eundẽ iu di. ea. Rñdeo ſi eẽt relictũ ad pias cauſas.⁊ nõ ẽ dubiũ ꝙ tã ipſius laici qᷓ clerici tũc ep̃s ẽ iundex. Sʒ ponẽdo caſũ dubiũ puto ꝙ ſimul ambo cognoſcãt ſicut als ſaciunt in auẽ.ſi uero contigerit.C. de iundi. Vnde iudex ſecularis coꝛã iudice epi/ ſcopo coget laicũ ire ⁊ eius iuriſditionem pꝛorogari.ar.l.j.S. de quibus rebus ad eũ.iudi.eatur. ¶ Item quero an iſtã di/ niſionẽ poſſint facere coheredes ſine iudicis auctoꝛitate. Re ſpondeo non quia eſt cauſa alimẽtoꝛum.ergo de ea non põt paciſci ſine iudice.ut.l.cum hi.in pꝛin.⁊.S.cum non minus. ubiẽ expꝛeſſum.S.de tranſac. Sed dices tu iſta non videtur cauſa alimentoꝛum quia non paciſcitur utrũ alimenta debed tur uel nõ ſed de pꝛeſtatione. Aeritas ẽ ꝙꝙ vba.l.cũ hi. dicũt alimentoꝛũ ⁊c.vnde qcqq de alimẽtis tãgit cauſa alimẽtoꝛuʒ dicit ut ibi ꝓbat᷑in pluribꝰ.S.⁊ ſic cauſa alimẽtoꝛũ ẽ puilegia ta in dilatione.ut.l. ij.j.de re.iur. ⁊ in appellatiõe.ut.l.ᷣfi.j.de ap.reci. Itẽ in ferijs ut.l.ij.ð.de ſeri.vnde dico ꝙ oẽs iſte cau ſe hñt iſtud puilegiũ.qꝛ ſũt cauſe alimẽtoꝛũ. Ex hoc aduerte in diſpoſitionib ſtatutoꝛũ dicit ſtatutũ in cauſis danoꝛũ da/ toꝛũ ſufficiat pbatio per ſacramẽtũ.tũc dico qcqd illã cauſã quocũq; mõ ĩcidenter tãgit põt per iuramẽtũ pꝛobari ut ꝓba tur in dicta.l.cum hi.Sed ſi ſtatutũ diceret in cauſa danoꝛũ De alixc cile. ⸗lr Cjet l qrl.·s ſre⸗ datoꝛũ ſufficiat pꝛobatio dani per iuramentũ.tunc ſi incidẽt alia queſtio nõ poſſet pꝛobari ꝑ iuramentum.ut.l.ſiquando C.vnde vi.⁊ in.c.vlti.ex qð me.cau.¶ Vltimo nõ ꝙ h vide tur dici ꝙ ſufficiat ſi citetur pꝛocur.cõcoꝛdat.l.meminerit.C. vnde vi.⁊ Ci.in.l.iij. C. de pcur.⁊.l.j.S.de li.agn.Gl.iuris ca noniciin.c.cauſam.ex de dolo ⁊ cõtu.dicit ꝙ tm eſt citadus pncipalis.⁊ ipſo nõ reperto citet᷑ pꝛocuratoꝛ.⁊ ſin hoc expo/ nitur hic pꝛocuratoꝛibuſue eoꝛũ.l.pncipalibus non repertis. Sed puto ꝙ ad hoc ut deueniatur ad pꝛimũ decretũ ſufficiat citatio pꝛocuratoꝛis quo ad effectũ pmi decreti.nõ quo ad eſ fectũ ſci.dixi in.l.hoc amplius.⁊.l.ſe.j.de dã.ĩſe.¶¶ Vltimo Di.ĩducit ꝙ vniuerſitas poſſit iponere collectã pꝛo debito. Pꝛo hoc nõ.in.l.j.S.ꝗbus.S.qð cuiuſq; vniuer.no.⁊ Ja. de are.in.ll.iiij. S.actoꝛ municipu.j.de re iudi. ANide Spe.in ti. de execu. ſnie. S.ſeqtur.v.ſed quid ſi vniuerſitaj.Qualr au tẽ collecta debet ĩponi dixiin.d.S.actoꝛ municipũ. Itẽ facit vniuerſitas poſſit cogi creare ſindicũ de quo ẽ tex.in.l.iiij. F. credtoꝛlbud de fideicõ.li.? Spe.in ti.de ſnĩa..nunc vi dẽdũ.ver.qd ſi vniuerſitas. — 3 bertis. Si fundus relinꝗtur ꝓlurib ut ali * 8 e relicta q̃ trãſmittit ad heredes ⁊ etiã ad coniũ/ ctos. b. d. non artat legatũ.h.d.Et diuide.pᷣ ponit thema ⁊ qõnes deſcẽdẽtes ex themate.ſcdo ponit determinatiões.ſcdᷣa ibi modeſtin reſpõ det. ¶ Op. ⁊ videt᷑ ꝙ liberti debeant habere pᷣdia ⁊ alimẽta qð ꝓbat᷑ pꝑ dictionẽ appoſit in vbis teſtatoꝛis que ſignificat utruq; deberi ut ibi du dicit ut qcũq;.ut qdã hñt.vnde videi obſtare.l. ea tñ. S.de le.iij. Picit gl.q nõ fuit legatũ ꝑ iſta uer ba.ſʒ per uerba greca q̃ ſigniſcant iſta vba pᷣdia dart uolo ut inde ſe alat.nõ autẽ erat in uerbis grecis dictio et.alij nõ ha/ bent et. ⁊ ſic nõ obſtat. C Op.⁊ videt᷑ ꝙ alimẽta tm ſint reli/ cta ꝑ iſta nerba.ut.S.e.l.ij.in fi.⁊.j.e.l.lutius.So.longa eſt differẽtia dicere relinquo pᷣdia ut habeãt alimẽta.aliud ẽ di/ cere relinquo alimẽta ex pᷣdijs.⁊ aliud ẽ dicere relinquo alimẽ ta.⁊ pꝛo alimẽtis obligo pᷣdia. NPꝛimo caſu ꝓpꝛietas relicta videt᷑ ut hic. Scdo caſu ſolũ alimẽta vidẽtur relicta ex fructi bus pᷣdioꝛũ ut in cõtrarijs. Tertio caſu ẽ aliud.ut.l.luti.j.e. Op. foꝛtiter hic dẽ ꝙ iſta pꝛedia traſeũt ad heredes. Con/ tra de.l.titia.S.fi.S.de le.ij.nbi nõ trãſeũt ad hẽdes. In hoc ſũt opi.inter Ja.de are.⁊ Oldra. Picit Ya. ibi fuit plus di/ ctũ.qꝛ fuit adiectũ uerbũ vite.per qð ſigniñcatur ꝙ in vita tã⸗ tũ habeat. hic ſecus. Et per hoc dicit ſi teſtatoꝛ reliquit uxoꝛi domũ ad habitãdũ uel fundũ ad uſufructũ ꝙ plena ꝓpꝛietas videt relicta ⁊ trãſit ad heredes. Oldra.dicit ↄtra.tam cõtra ſolutionẽ qᷓ; cõtra queſtionẽ. Dicit enĩ differẽtia ẽ vtrũ uerba apponãtur ꝑ modu cuiuſdã determinatiõis in eadẽ oꝛatione ut in exẽplo ꝓpoſito relinquo fũdũ ad uſufructũ ⁊ domuʒ ad habitãdũ ⁊ ſimilia.tũc nõ tranſit ad heredes ut.l.titia.S.fi.S. de le.ij. Si uero apponãtur in alia oꝛatione per viã modi.ut relinquo fũdũ ut habeat alimẽta.tũc qꝛ modus reſpicit fauo/ rẽ legatarij nõ coartat legatũ.ut hac.l.ita dicit Ol. Videa/ mus ergo an iſta uerba ſint uera. Mꝛimo arguo pꝛo Ol.⁊ pꝛo eo videtur tex.i.l.titia.S.ñi.S.de le.ij.⁊ gl.in.lʒ.cũ hi.S.ſi vVni. S. de trãſac.in gl. Itẽ pbat᷑ iſta yba adiecta determinant pꝛecedẽs legatũ ut illo mõ ĩtelligat.ut.l.ſi habitatio in fi.s.de uſu ⁊ Pa Deekea cauſa legati limitat legatũ.ut.l.cũ pater.S. dulciſſimis.S.de le.ij.⁊.l.epiſtola in pn.ſ.ad treb. In cõtrari um pꝛo Ja.cõtra Ol.pꝛobatur per caſũ in hac.l.⁊ ꝑ.l.pe.S. fi.j.e.inducẽdo ſic. Aſta uerba ad alimẽta vł ad uſufructũ ſa ciunt modũ.ut.l.qbus diebꝰ.S.termilius.ſ.de cõdi.⁊ demõ. ſed quando ſub tali modo relinquitur trãſmittitur ad hẽdes ut hic ergo ⁊c̃. NMꝛeterea videt᷑ caſus expꝛeſſus in.l.donatio/ nes.S.ſpeties.j.de dona.ubi fuit data res ad uſum mulieris. ⁊ ſic fuit vna oꝛatio. Mꝛeterea videtur caſus in.l.cum hi.S.ſi Vni.S.de trãſac.quicqd gl.ibi dicat.nã ibi pꝛopꝛietaꝭ videtur relicta ut trãſeat ad heredes.qdð patet qꝛ ibi tractatur de alie/ natione fundi.at ſi fundus ſubiaceret reſtitutioni nunqᷓ; p̃toꝛ cõſentiret alienationi.ut in auẽ.re que.C. cõia de le. Dꝛete/ rea cauſa de ſuturo ſeu modis ꝗ apponit᷑ in fauoꝛeʒ legatarij nunqᷓ; legatũ coartat ut.l.titio.S.j.j.de cõdi.⁊ demõ.⁊ de do na.l.j.in f. ⁊.l.ij. Sed iſte modus uel cauſa reſpicit fauoꝛeʒ le gatarij. ergo legatũ nõ coartat ut hac.l. Rñdeo ad.l. Ol.⁊ pᷣ ad. l. titia. S. fi. q; ibi teſtatoꝛ plus dixit.ex quo apparet ꝙ te⸗ ſtatoꝛ vult ꝙ legatũ tranſeat ad heredes. ſile in.l.ſpeties.ſ.de au. ⁊ ar. le. Itẽ rñ̃deo ad gl.S.ſi vni.ꝙ nõ bene dicit. ⁊ ẽ ð illũ tex.⁊ ↄtra iſtũ tex.nt dixi.Ad tex.l.ſi hĩtatio.S.j.S.de uſu ⁊ ha.rñdeo q; ibi illa adiectio operatur in fauoꝛem legatarij ut dde uluſru. earu re.qᷓ uſu cõſu. ¶ Ex pᷣdict diſti mẽta ꝑcipiant videtur plena ꝓpꝛie &ſic. Cauſa q̃ reſpicit fauoꝛẽ legatarij non artat XT. Rer wo e ſ Sh ampliet legatũ nõ modũ ut ipſũ reſtringat.q; ei ſauoꝛe eſt a poſita ut h.qð patet q; ibi relict ſuit uſufructus ad habitadũ ⁊T habitatio ẽ melioꝛ ulſu uel uſufru.qꝛnõ perit capitis diminu tione.vnde cauſa ampliãdi videt᷑ appoſitũ.iõ ampliat ut de/ beat᷑ habitatio. Rñdeo ad.l.cũ pꝛ.S.dulciſſimi.⁊ ad.l.epłaʒ in pn.qꝛ ibi fuit appoſita ulla cauſa ꝗᷓ fauoꝛẽ legatarij nõ reſpi cit ſi illa cauſa ꝑ ſe ſimpliciter aſſumat᷑. h uero in cauſa que me ro fauoꝛe legatarij apponit vñ in ei odiũ nõ retoꝛquet.ut.l.qð fauoꝛe.C. de legi.vñ ꝗa.de are.dicit uerũ.pꝛo eo facit.l.fi.S. no ſic cũ qᷓri tur an ex adiectiõe cauſe legatũ debeat limitari. Dic ant loq mur in cauſa de pꝛeterito que ẽ pꝛopꝛie cauſa.⁊ de iſta non di co h qꝛ nõ vitiat.ut.l.cũ tale.S.falſa.j.de condi.⁊ de.⁊.l.de/⸗ mõſtratio.S.j.e.ti.⁊ ibi dixi.Si nero logmur de cauſa de ſu/⸗ turo q̃ pꝛopꝛie nõ dicit cauſa. ſed ſic eã ſumo tũc dic ſic aut ex uerbis teſtatoꝛis colligit᷑ ꝙ uoluit ex adiectione cauſe legatuʒ limitari ⁊ limitat.ut.l.titia.S.fi.S.de lega. ij. ⁊. l. ſ eties . ki. Aut nõ apparet.⁊ tũc aut talis cauſaꝑ ſe ⁊ ſimpliciter cõſide rata nõ cotinet fauoꝛẽ legatarij ſibi exhibitũ a teſtatoꝛe ⁊ talij cauſa limitat legatum.ut.l.cũ pꝛ.S.dulciſſimis.de le.ij.⁊.d.l. epiſtola.j.ad tre. Si uero cõtinet fanoꝛẽ legatarij.tũc aut talł adiectio põt opari augmẽtuʒ legati ⁊ opat.ut.l.ſicui hitatio. we uſu ⁊ ha. aut nõ põt opari augmẽtũ ⁊ nõ oꝑatur re rictionẽ legati ut h.ita dʒ ĩtelligi.l.cũ hi.S.ſi vni.S.de tran/ ſac.ſac.l.ſinal.S.de uſufru.earũ re.q uſu.Oſu.⁊.l.donatiõej. S. ſpeties. S.de dona.¶ Quero qdi ctib ſi aligs dat fũdũ ad uſuſructũ. PDuto idẽ qdð in contractibus qð.S.dixi in le/ gatis.pꝛobatur in.l.donatiões.S.ſpeties.ſ.de dona.⁊.C. de iure doti.l.ſi mulier.⁊ ibi per gl.⁊ doc. Sic debet intelligi q nõ. in. l.j. SF. j.ð.de ſuꝑſi. als de uſufruc.qð tene mẽti. . Legatũ alimẽtoꝛũ relictũ a qbuſdam heredi/ Utins. b⸗ noĩatiʒ debet᷑ a ſubſtitutis ⁊ coniũctij.h. d. m gl. ¶ Cõtra hoc op.ſoꝛtiter legatũ relictũ noĩatiʒ ab in ſtituto nõ videĩ relictũ a ſubſt tuto.nt.l.ſi plures.S. de le.iij.⁊ l.j.S.in ſubſtitutione.j.ad.l.fal. Tenẽdo gl.habes caſũ ꝙ ſpe tiale eſt alimẽtoꝛũ fauoꝛe.vide gl.qꝗᷓ incipit.i.petant.¶ Op.⁊ videtur ꝙ appellatione heredũ nõ cõtineantur extranei.ut.l. ex facto.S.ſiqs ita.j.ad treb. So.ibi appellatio hereduʒ ſuit appoſita in cõditione que conditio nõ poterat deſicere ſiſim/ pliciter appellatio heredũ intelligatur.ᷣ fuit appoſita ĩ diſpo ſitione m gꝗl.vñ nil ad pꝛopoſitũ.ſed ſm NDi.⁊ Ja.de are.h. d. Hi quib ſimpliciter alimẽta relinquũtur nõ tenẽtur in he/ redis domo moꝛari.h.d.⁊ ſᷣm hoc expone ibi dum dicit adie ctio.i.de moꝛãdo in domo heredũ agat᷑. Itẽ dũ dicit agũt.i. ſiſtent uel nõ moꝛentur im Di. Ja.de are. ⁊ oẽs Iʒ glo. aliter intelligat.⁊ ſic nõ hanc lec.⁊ per hanc.l.dicunt ꝙ ſi teſtatoꝛ reliquit uxoꝛi victũ ⁊ ueſtitũ nõ adiecto ꝙ ſtaret in domo ſua ꝙ põt ſtare ubi vult ⁊ habere alimẽta ſm Ja.de are.de quo Spe.in ti. filij ſint le.v.ſiqsiia. = Er b 4 Enumeratio quoꝛũdà indiuiduoꝛum le C tgatũ generale nõ vitiat.h. d. ¶ Op. de eo quod dixiteſtatoꝛ libertis noſtris ⁊c.qʒ iſti liberti nõ ſunt ſilioꝛũ in vita teſtatoꝛis.So.gl.in vita patris filij fin/ gũtur dñi.ut.l.in ſuis de libᷣ.⁊ poſthu.¶ Scðo op.ꝙ enume ratio ſpetierũ reſtringit legatũ.ut.l.ꝗqᷓſitũ.S.pe.⁊.l.cũ delanio nis. S. cũ ſundus.⁊.S.qdã.S.de fun.inſtruc.Gl.nõ ſoluit ſed remittit ibi ad nõ.in.d.l.queſitũ.S.pe.⁊ ibi tractabo plene.tu dic ꝙ h pᷣceſſit gen cũ ſigno vniuerſali.ſ.oĩs. ibi ſecus.vlł alit l. ↄꝛia loqtur qñ genus ⁊ ſpeties cadũt inter res.hic vero quã do cadunt inter pſonas ꝗbus relinquit᷑ vł dic ꝙ bic poſt reli ctũ generi ſeqtur enumeratio pluriũ ĩdiuiduoꝝ.ibi ſpetierũ. ¶Mõ ꝙ bec uerba arbitrio nro intelliguntur arbitrio boni viri. Cõtra de.l.thais.S.lutiꝰ.j.de ſideicõmiſ.lib.ubi ĩpoꝛtãt iſta uerba liberaʒ uoluntatẽ.So.h̊ dixit arbitrio nr̃o.ibi di⸗ xit iudicio nr̃o.¶ Quero iſta uerba uolo ꝙ ſint uobiſcuʒ nel in domo ueſtra.qd ĩpoꝛtãt an debeant eẽ in domo ⁊ ibi ope/ rari.Nicã in.l.gaio.j.eo. gatis Mota tex.ibi ⁊c̃. ¶ Op. de.l. cũ hi. /966§. qui tranſigit. S. de traſa. So. glo. i appellatio alimentoꝛũ ſtricte ſumitur ut in con trario.rõ qꝛ ibi tractatur de materia odioſa.hic uero accipi⸗ tur large qꝛ tractat᷑ de materia fauoꝛabili im Ja.bu. ¶ Op. extra glo.dicitur hic ꝙ nõ ueniunt in legato ea que ꝑtinẽt ad diſciplinã. Cõtra de.l.ꝗ ſiliũ.S. ubi pu. edu.de. So.ſiqdẽ ali mẽta debẽtur ex teſtõ.tũc nõ veniũt ut H. Si vo debẽtur iu/ re ſaguĩs vl officio iudicis.tũc debent᷑ expẽſe ad diſciplinã ut· ibi. ¶Queroutrũ medicine ↄtinẽtur appellatiõe alimẽtoꝛũ Tex.i.l.vbo vict.j.de v.ſig.diẽ ſic.⁊l.ſi cũ dotẽ.S.ſinaũt in —2 2 —2 . – ͦ—☚ d☛☚ n — — — — — — —— I. ſeuiſſimo.S.ſo.ma.qd netũ in eo qꝗ dʒ alimẽta ſimpłr.ſed in eo qui dʒ alimenta aliui ꝗ oꝑat᷑.tũc expone mechicine parue neniñt. ut. l.diuoꝛtio.S.ĩpedia. S. ſo.ma.ſec' ſi ſunt magne.ut l.i. .l. oĩno. ů. de ipẽ.in re. do.fa. ¶ Quero an debeant ſol/ ui iudici medicine. Rñdeo cõiter rectoꝛes non tenent᷑ officia/ libus ad alimẽta.qdð patet.qꝛ nõ pᷣſtãt ueſtimẽta ſʒ ſoluʒ ciba ria.qrũ alia ẽ ſignincatio.ut.j.e.l.diarijs.x iõ dicõ ꝙ ptãs te/ net eis ſolũ ad ea q; ꝑtinẽt ad cibũ ĩſrmoꝛũ.ut ad puꝑulos ⁊ fi milia. q̊ ad medicinas ⁊ ſyrupos q fiũt ad euacuadu poti q; —w ad nutriẽdũ nel ad ſuſtẽtãqũ.⁊ ad ſalariũ medicoꝝ puto non teneri.ut.d.l.diarijs.j.e.qð nõ.¶ ¶ Itẽ qro an ueniat lect' ap/ pellatiõe alimẽtoꝛũ. Tex. eſt ⁊ S ſic qꝛ uenit lect ſine ꝗq hõ nõ põt viuere nõ alius.ut.l.in ſtratũ.⁊.l.quos nos..vbũ vi/ uere. de uer. ſig. ⁊ ibi nõ. L udus miniſter. h. d.p̊ ponit vnũ dictũ.ꝑ ſcdo ponit aliud di ctũ diuerſũ ab illo.tertio rõnẽ diuerſitat aſſignat. ſcda ibi di⸗ nerſa canſa. tertia ibi nã ea res. ¶ Op. de pmo caſu ad ſcdm So.in pmo caſu fuit electus ut legatarius ⁊ onus ſibi iniun-/ ctũ.iõ dʒ apud ipſũ remanẽ cõmodũ.in ſcdo fuit electꝰ ut nu dus miniſter apud quẽ nullũ cõmodũ dʒ remanẽ.⁊ hoc vult dicere tex.in ſi.l. ¶ Sʒ dices quõ cognoſcã utrũ fuerit electꝰ nt nudus miniſter vł ut legatari. Gl. in. l. ſiqs titio. S. de le.ij. diẽ ꝙ ille dꝛ nudus miniſter apud quẽ nullũ cõmodum dʒ re manẽ.dico ꝙ dʒ aduerti an vᷣba cõfſerãtur in aliqueʒ. ut ſi di/ co lego titio.x.ut pᷣſtet alimẽta ⁊ tũc eſt elect ut legatari.lʒ onẽ ſideicõmiſſi ſit grauat.ſi vo vba legati nõ cõſerũtur ĩ eũ ſed vba executionis.ut ſi dico relinquo alimẽta liberiꝭ meis q̃ uolo eis dariꝑ taleʒ de tali pecunia ⁊ ẽ elect ut nudus mini· ſter. ⁊ B vult dicẽ iſte tex. pꝛo ꝗ.l.ſupplici.als ĩcipitſi mulier 5ỹ. de dona.inter vi.⁊ vx.dixi ati in.d.l.ſiqs tiio.¶ Op.h dẽ ꝙ nudus miniſter dʒ cauẽ. Cõtra de.l.diuus.j.ſicui pluſq; P.l.fal. So.h̊ nõ erat nudus miniſter.q; ſcit cõomodũ a teſta/ te. qꝛ fuit hẽs ĩſtitut pꝛo parte a teſtãte.Similr in.:.ſi a plibꝰ S.de le.j.⁊ ibi dixi.⁊ dixi.S.e.l.iij.¶ Op.dẽ h̊ iuſſus dare ali mẽta ſoluit.Cõtra in.l.ſi filia.S.papᷣ.S.ſami.her.Sol.expo ne üllũ textũ nt ibi dẽ ĩ gl. Op.de.l.ſlio.S. mat᷑.de adimẽ. lega. ubi deſiciẽte onere deſicit legatũ. DNiẽ gl.dic ut nõ.in.l. ſiqs titio.S.de le.ij.tu dic ꝙ in.S.mat.deſicit on iniũctũ lega tario ex nolũtate defũcti.hᷣ uero deſicit caſu.ſ.libertoꝝ moꝛte Dꝛ in fi.l.alimẽtoꝛũ ⁊c.ubi ĩnuit ꝙ ille q tenet᷑ ad alimenta dz dare annna ⁊ mẽſtrua.q̃ro qlit hocĩtelligat. Ja. de are.ein l.ſ.S.de li.agno.dicit ſic.qdã ſut alimẽta q̃ debẽtur ꝑpetuo.⁊ tũc debẽtur annuatiʒ.ut.l.ſiqs ad declinãdã.C. de epiſ.⁊ cle. ⁊ita põt itelligi h dũ dicit annuis.ſi vo debẽtur ꝑſonið moꝛitu ris tũc debẽtur mẽſtrua.ut.l.f.S.de libe.agno.⁊ ita põt ĩtelli iᷣ dũ dicit mẽſtruis. Ego ĩtelligo dũ dic annuis atq; men/ is ꝙ relerat᷑ ad legatũ libertoꝛũ.qᷓre dico ſic.qũ relinꝗtur pſonis nõ moꝛituris ut pauꝑibꝰ. uerũ dic Ja.de are.p.l.ſiqs ad declinãdã. Sʒ qñ relinqtur pſonis moꝛituris tũc aduerte q;ꝛ in alimẽtis ueniũt qᷓdã q nõ pñt diuidi ꝑ mẽſem ut ueſtimẽ/ ta.nã ſi hẽs facẽt ueſtimẽta oĩ mẽſe nimiũ grauaret᷑. Idẽ de le cto.⁊ de his q̃ nõ recipiũt mẽſtruã ſolutionẽ.qꝛ tũc debẽt ſol/ ni annua ut h dũ dicit annuis.⁊ ita itelligit.l.ſirmio. fi.⁊ qð ibi nõ.j.qũ di.le.ce.QAuedã ſũt q recipiũt mẽſtruã ſolutionẽ ſen diuiſionẽ ⁊ tũc debẽt ſolui mẽſtrua ut h dũ dicit mẽſtruis. T. d.l.f.S. de li.agno. ¶ Sed ↄ pꝛedicta videt᷑ tex.i.l.j. C. de ero.mili.anno.li.xij.ubi alimẽta debẽt ſolui de die ĩ diẽ vl de duobdieb in duos dies. So. dico ꝙ ibiſpaͤle ĩ militib fauo re reipublice.qꝛ ſi ſtipẽdiarijs ſolueret᷑ totũ ꝓ vno mẽſe citi cõ ſumerẽt. vñ nõ hẽrẽt poſtea vñ viuerẽt. ¶ Quero qñ debent peti alimẽta.q̃lit᷑ dʒ ſoꝛmari libellus. Rñdeo pᷣ vniuerſalit.ut peto titiũ cõdẽnari ad pᷣſtãdũ alimẽta ĩ pñti ⁊ ĩ futurũ.ut.l.j. C. de ſideicõmiſ.vñ ſic foꝛmato libello ⁊ ſnĩa gnaliter iudex in executiõe ꝓcedet ſᷣm foꝛmã hui.l.ſile ĩ gnãli petitiõe.ut nõ. g.de edẽ.l.j.in gl.magna. Ael dic ꝙ petã mihi dari alimẽta ⁊pdẽnari ad dadũ oĩ qno tãtũ pꝛo ueſtiario ⁊ tãtũ ĩ mẽſe pꝛo victu. ¶ Scdo qro qñũ ꝗs petit alimẽta pᷣterita qd dʒ petẽ. Dicã.j.e.l.liber.S.j.¶ Altio nõ qð h dẽ ĩ fi.ibi neceſſitatis ⁊c.ꝙ nõ ſolũ aſtrĩgit nos obligatio ciuilis ⁊ nãlis.ſʒ etiã uere cũdia.iõ dico ꝙ ita excuſat᷑ aliqꝗs ſi facit uel omittit aliqd ꝓpt᷑ nerecũdiã ſicut ſi teneret᷑.pꝛo hoc.l.quintus.S.mã.⁊ tex.in.l. Hi. F. de illo. C. de neceſ.ſer. here.iſti.ſacit gl. in.l.eãdẽ. s. ex q. cau.ma.nota iſtd.l. ſ . Iſta.l. ſatis ſubtilis. Mu⸗ MLio herege. Matenle e, o Peres cui ẽ aliquid legatũ cũ one⸗/ Ecunie.leagui⸗ nõ tenet᷑ cauere nel red/ dere cõhẽdib deſñiciẽtiũ poꝛtionẽ.ſecſi ẽ electus ut De ali.⁊ ci.le. ſuncti diſtrahere ſed actionem habet pꝛo relictis in cauſa ali⸗ mẽtoꝛũ uſq; ad falcidiã. Itẽ libertꝰq aliquid mẽſtruũ uel an/ nuũ ꝑcipiebat.in dubio videt᷑ alimẽta ꝑciꝑe.h.d.Piuide.pꝛi mo ponit thema.ſcdo ponit rũſio ad tres.qdeſcendentes ex themate.tertio ponũ nouũ thema ⁊ noua qõ ⁊ ei deciſio.ſecũ da ibirñdi.tertia ibi eũ quoq;. legit in gl.duob modis. Ego lego im pmũ modũ.q; magis alplaudeet littere ut dicam ꝙ h grauauerat gaiũ ſeiũ cul nihi ex eo qð ex hẽditate ꝑcepit.Querit᷑ pmo utruʒ iſte executoꝛ poſſit diſtrahẽ bona hereditad pꝛo illo legato.Et rñdet ꝙ nõ Scdo qri ntrũ poſſit agẽ ↄ heredes pꝛo illolegato ad pecu/ niã ſeruãdã. Rñdet᷑ ꝙ ſic. Tertio qᷓri᷑ utrũ iſtud legatũ patia tur falcidiam. Reſpõdet᷑ ꝙ ſic. Nõ tex..ibi ⁊c. Scdo nõꝙ relictũ ab eo cui teſtatoꝛ nihil reliquit ualet. Lertio nõ ꝙ nu dus executoꝛ ultime uolũtatis nõ põt bona deſũcti uẽdẽ pꝛo legato. Quarto nõ ꝙ executoꝛ hʒ actionem heredem pꝛo cõſeruãdo legato. Quinto nõ ꝙ legatum alimẽtoꝛũ patitur ſalcidiã.ſile i l. bereditati⸗,acll. fal C. Alrio nõ. ꝙ recipe/ re annua ⁊ mẽſtrua eſt idẽ qð recipere alimẽta. ¶ Op.⁊ vide tur ꝙ relictũ ab eo cuiteſtatoꝛ nil religt non ualet. ut.l.plane el. ij. ð. de lega.j.x.l.ſi fuẽit ĩ fi.ð.de le.ũiij.⁊.l.ab eo.C. de fidei/ cõ. c. C. cõia de le. l. f. in fi. ſic ergo iſtud legatũ videt pꝛonon ſcriptũ.iõ nõ debeĩ᷑ ab aliquo.ut.l.j.S.in pꝛimo.S.de ca. tol. oſſumus dicẽ eꝙ ſit ſpaſle in relicto alimẽtoꝛũ.qdð reſpicit pi aʒ cauſa.pꝛo quo facit.S.e.l.libertj.S.fi.⁊ in.l.j.C. de fideicõ. T jm hoc nota ꝙ relictũ ad pias cauſas lʒ ſit pꝛonõſcriptũ tñ debet ab hẽde.uel alit ⁊ melius daia ẽ an aliqs relinq̃t ab iſllo ſimplicit cui nihil reliqt.x tũc loquũtur ↄꝛia.aut reliqt ab ali/ quo cui nihil pecuniariũ reliquit tñ fecit eũ executoꝛẽ.⁊ tũc po teſt ab eo relinq ⁊ videt᷑ relictũ ab hẽde.ſile in tutoꝛe.qꝛ qð re/ linqtur a tutoꝛe.videt relictuʒ a pupillo. ut.l. peto.S. mi. . de le. ij. v.l.etiã. C. de fideicõ.ꝙ aũt hic fecerit teſtatoꝛ gaium exe autoꝛẽ patet hic ĩ tex.ibi eadẽ vo ſniaʒ tc.qð ẽ nõ.Alij timen tes hoc Sꝛiũ dicũt gaiũ ſeiũ vna cũ alio fuiſſe ĩſtitutũ.iõ relictũ ab eo ualet. Iſta ſo. in ſe va ẽ tñ ſacit violẽtiam littere.vñ tene pmã lec.Et nõ gl.qᷓ dicit h ꝙ qñ teſtatoꝛ dicit executoꝛi.uolo ꝙᷓ des tãtũ tali.pinde ẽ ac ſi diceret. uolo ꝙ accipias tantũ de hẽditate mea ⁊ des tali.qdð ẽ notãdũ.facit qdð habuiſtis in.l. deniq;.S.ĩterdũ.S.de pe.le.qdð puto uerũ qñ talia vba ad exe cutoꝛẽ dirigunt᷑. ¶ Venio 94 ſcõᷣm ↄꝛiũ.dẽ h̊ ꝙ executoꝛ non põt diſtrahẽ..de.l.ſiqs ad declinãdã.C. de epiſ.⁊ ce. So. gl.l. ꝛia erat executoꝛi pmiſſu.hᷣ nõ. Iſta gl.in ſe dicit uerũ ꝙ qñ executoꝛi ẽ ꝑmiſſa alienatio põt alienare.ut nõ.in.l.pe. C.qñ decre.opus nõ c.⁊ in.l.j.in pn.S.de re.eoꝝ. Sʒ ad.l.ſi quis ad declinãdã.nõ ẽ bona ſo.qꝛ nõ fuit ꝑmiſſũ a teſtatoꝛe ſz a lege.q̃re h nõ ꝑmittit a lege ſicut ibi.Spe.in ti.de inſtru. edi.S.nũc aliq.v.nũquid executoꝛ.dic aut vult uẽqẽ utĩ cau/ ſam alimẽtoꝛũ cõuertat.⁊ põtut ibi.als nõ ut h. Iſtud nõ vi det᷑ bñ dictũ qꝛ ⁊ hicuolebat uẽdere ut cõuerteret in cauſã ali mẽtoꝝ qð nõ põt.Quare tu dic qdã ſũt executoꝛes vniuerſa les.⁊ iſti pñt uẽdẽ ſicut heredes ut ibi. Quidã ſũt executoꝛes particulares ad legata ſoluẽda alio herede inſtituto.⁊ iſti nõ pñt uendere niſi teſtatoꝛ hoc ꝑmittat ut hic. ¶ Itẽ op.ꝙ nu⸗/ dus miniſter nõ habeat actionẽ g̊ heredẽ. ut.l.luti.S.meuia. j. ad treb. x.l.ſiqs titio.S.de le.ij. So.gl.h ſpale ĩ cauſa alimẽ toꝛũ ſicut ad pias cauſas.ut.l.nulli.C.de epiſ.⁊ cle.⁊ nõ.i.ðd. l. ſigs titio.S. de le.ij. ¶ Op.dicit h̊ ꝙ in legato alimẽtoꝛũ hʒ locũ fal.Contra in relictis ad pias cauſas qs nõ patit falcidi⸗ am. ut in auẽ.ſir. C. ad.l.fal. Sʒ relictũ alimẽtoꝛũ reſpicit piã cauſq. ut in pcedẽtiðꝛio.ergo tc. So.qcꝗd pꝛo aia relinquii videt relictum ad pias cauſas.ut nõ.in.l.ſiqs titio. S. de le.ij. qre dic ut alimẽta relinquũtur cõtẽplatione amicitie tm ⁊ de/ trahitur falcidia. ut h ⁊.l.hereditatũ.j.ad.l.fal.Aut reliquũ/ tur cõtẽplatione paupertatis.⁊ ſic pꝛo anima ad pias cauſa⸗ ⁊ tũc nõ detrahitur.ut in.l.ↄꝛia.⁊ in hoc ſũt ſoꝛte coecte iſte. ut. l. ſigs ad declinãdꝗ. C. de epiſ.⁊ cle. Pominus Frã.de pi ſis dicit ꝙ hoc pꝛobat᷑ in coꝛpoꝛe.ut cũ de ap.cog.in.S.aliud quoq; capitulũ.dũ dicit alimenta pncer Goirt pium ⁊. 1 elibertu admittitur ad per cipiendũ legatũ.Contra hoc fuit relictum illiꝰ quibu cibaria ¶Vltimo op.ad ſi.dicit hic ꝙ iſt T ueſtiaria pᷣſtabat.ſed annua pꝛeſtatio cauſa alimẽtoꝛũ non dicit cbaria ⁊ ueſtiaria. nt.l.codicillis.S.de ann.le.ergo ⁊c̃. So.ſiquidẽ pꝛeſtabãtur diuiti vidẽtur pꝛeſtari non in cauſa alimẽtoꝛũ.ut ibi. Sed ſi annna Peſtatofepanpen ut liber/ to.in dubio videt᷑ fieri canſa alimẽtoꝝ.ut h pbat᷑ in.lʒ.ſicui an/ nui.S. de an. le. ⁊ nõ.in.l.cum hi.S.ſi ĩ annos.S.de tranſac. ¶ Veniam ad.q.⁊ videam qliter iſti executoꝛes uẽdẽ pꝑñt. Vos habuiſtis ſupꝛa duo. Pꝛimo g executoꝛ vniuerſalie reliqrat ut det illis libert.x. põt uendere. Scdᷣo ꝙ executoꝛ particularis alio hẽde iſtitu to nõ põt uẽdere niſi teſtatoꝛe ꝑmittẽte.¶ Quero igiĩ pᷣ gsẽ executoꝛ vlis. Rñdeo qũ paupes xp̃i ſũt inſtituti.executoꝛ ẽ tũc vlis. ⁊ hʒ viʒ bẽdis. ut.l.ſiqs ad declinãdam. C. de epiſ.⁊ cle. Itẽ cũ nemo ẽ inſtitutus.ſed iuſſit teſtatoꝛ bona ſua diſtri bui ĩter paupes pꝑ ſuos executoꝛes.iſti tũc habẽt vim hẽdis. ut hic a vꝛio ſenſu.ibi alio hẽde ĩſtituto ⁊c.quaſi dicat ſi alius nõ eẽt heres inſtitut hẽret vim ⁊ nomen heredis.ut ſi diceret nolo ꝙ accipias de hereditate mea ⁊ des pauꝑibus.ut dicit gl. pic ⁊ facit.l.deniq;. S. interdũ.S. de pecu.le. ⁊ idẽ tenet In no.in.c.cũ tibi.ex de teſta. ubi videt᷑ caſuj.? Rof.ĩti.de actio ne ex teſtõ ĩ gl.quã dedit. ¶ Scðo q̃ro qd de executoꝛe par ticulari relicto ꝑ iſta uerba.talis fecit tales ſuos ſideicõmiſſa⸗ rios ⁊ executoꝛes qbus dedit licẽtiã ⁊ poteſtatẽ uẽdẽdide bo nis ſuis cũ bãnimẽto ⁊ ſine uſqʒ ad ſatiſtactionẽ integrã ꝓmiſ ſoꝛũ.qᷓro ergo utrũ ad hoc ut iſta cõceſſio alienãdi ualeat reꝗ rat hereditatis aditio. Spe.in ſili tãgit iſtã.q.in.d.S.nũc alł qua.v.ſed pone.⁊ nil ibi determĩat. Pꝛeuit᷑ dico ſic.ſiue po/ nam iſta legata relicta eẽ ex teſtõ executoꝛes nõ pñt vẽdere nec alienare niſi adita hereditate ex teſtõ.ut.l.ſi nemo.S.de teſta.tu.⁊.l.nemo.j.de re iudi. Siue ponam eẽ executoꝛes ab inteſtato nõ pñt exequi niſi adita hẽditate ab inteſtato ut l. ij.j.de ſideicõ.li.x.l.ñ.in pn. de manu.te.⁊.l.q ſilio.S.j.⁊ ibi nõ. de here. iſti. ⁊ iſti.de eo cui bo.liber. cõſer. ca.adi.S.j.⁊.l. qð pure ĩ ſi.j.q di.le.ce.Opoꝛtet ergo ꝙ hereditas ſit adita ſicuti enĩ datio tutele q̃ẽ ſauoꝛabilis.⁊ relictũ libertat᷑ que eſt ita fauoꝛabilis nõ põt ualere niſi ſecuta aditione.ita ptas da/ ta executoꝛibus nõ ualebit niſi aditiõe ſecuta. ¶ Sʒ q̃ro ꝗd ſi nemo vult eẽ hẽs ex teſtõ vel ab ĩteſtato.nec etiã ſiſcu.Dl/ cit ipſe cogita ꝑ te. Hꝛocedo ulteri poſito ꝙ ptãs alienandi ſit cõſirmata aditione hẽditat᷑ examinem uerba ꝓmiſſiõis qᷓ dicũt ꝗbus dedit licẽtiã utrũ ĩpoꝛtet liberã uolũtatẽ an arbi/ triũ boni viri. Inno.ponit hoc trãſitoꝛle ex de ſta.mo.c.cum ad monaſteriũ circa finẽ in gl.ſuꝑ vbo licẽtiã. ⁊ ibi videt tene re ꝙ licẽtia ĩtelligat libera uolãtas ſine aliqᷓ cauſa.tñ hoc non ꝓbat.crederẽ Stiũ q; uerbũ licẽtia ĩpoꝛtat arbitriũ boni viri. qð pbo.nã nomẽ licẽtia deſcẽdit a vbolicet qʒ tantũ ẽ dicere tuũ licitũ ſit. q̊ nõ ẽ dubiũ ꝗ iſta vba ſi tibi videt uſtũ uel lici tu ĩpoꝛtãt arbitriũ boni viri.ut.l.fdeicõmiſſa.S.qᷓq;.S.de le. iij. T. l. ſi ſic. S. j. S. de le. j. ⁊. I. ideicõmiſſaria.j.de ſideicom. li. Itẽ pbat ex.l.j.C. de ſacroſã.ec.ibi habeat vnuſqſq; licẽtiaʒ ⁊cẽ.q; licẽtia ĩtelligit de arbitrio boni viri.neq; enĩ põt ſiliũ ex/ heredare ⁊ deũ inſtituere.ut nõ.in.l.ſiqs ad declinãdã.C.de epi.⁊ cle.als ſi hẽret liberã ptatẽ poſſet ſilii exheredare ⁊ pᷣte rire.ſicut miles cui ẽ cõceſſũ liberũ arbitriũ teſtãdiut.l.j.s.de teſt. mili. Itẽ dicit teſtatoꝛ ⁊ do liberã ptãtẽ.qro ꝗd ſit hoc di ctũ liberã ptãteʒ. Certe ſi dicẽt ptãteʒ ſimpli referret᷑ ad arbi/ triũ boni viri.ut.l.nepos pꝛoculo.de v.ſig.l.ꝗ explicandi.C. de accuſa. Sʒ ex eo ꝙ dicit liberã itelligo ꝙ itelligat in ei li⸗ berã uolũtatẽ collatũ.qð pbo qꝛ vbũ libera deſcẽdit a vbo li⸗ bet qdð ĩpoꝛtat liberã uolũtatẽ.ut.l.ſideicõmiſſaria libertas.j. de ſideicõ.li.ibi dũ dicit libuerit ⁊c.pꝛo h etiã videt᷑ tex.S.de teſta.mili.l.j.in pᷣn.⁊.l.etiã.S.j.j.de bo.li.facit.l.ꝓcur.cui li/ bera.S.de pꝛocur. Idẽ ſi dixerit plenꝗ ptãtẽ ⁊ licẽtiã.ut ꝓbaĩ in. l.j.S.deteſ.mili.ĩ duob rñſis ibi poſit.⁊ nõ.in.l.ſi ꝓcur.ad vnã.C. de ꝓcur.⁊.l.fideicõmiſſa. S. q;q;ᷓ.S. de le.iij.ibinõ eniĩ plenũ cc. ¶Ex p̃dictis nõ. ꝙ iſta uerba plenũ ⁊ liberũ ſi adij ciant᷑ vbo qdð als de ſui nã ĩpoꝛtat arbitriũ boni viri facit ipʒ ſigniſicatiun libere nolũta ſicut uerbũ uolo.ad qð facit.l.j.S de teſta.mili.¶Segqtur ĩ uerbis uẽdẽdi ⁊ alienãdi.qᷓro utruʒ iſti executoꝛes ꝗ hñt ptãtẽ uẽdẽdi pñt ꝑmutare uel ĩſolutũ da re uel obligare.Et videt᷑ ꝙ nõ e. ſi pupilloꝝ. S. ſi ptoꝛ.S. de re.eoꝝ. In ↄꝛiũ videt᷑ ꝙ ſic ꝑ.l.ſi nẽditionis.S.q.mo.pig.uel hypo.ſol.So.qñũq; iſta ꝑmiſſio ſit a pᷣtoꝛe uel iudice.⁊ dʒ ſtri⸗/ cte ĩtelligi.ita loqtur.S.ſi ptoꝛ. Qſiq; fit ab alio puato ⁊ tunc appellatio uẽditiõis cõtinet omnẽ alienationẽ ꝑ quã ipletur cauſa ob quã fuit ꝑmiſſa nẽditio.vñ cũ ſit ꝑmiſſa uẽditio pꝛo ſatiſfaciẽdis legatᷣ qcqd faciat uel legata ſoluat appellatione alienatiõis cõtinet pꝛo hoc facit uerbũ h̊ poſitũ.ſ.uẽdẽdi alie naãdi ⁊c̃.qð vᷣbũ alienare generale ẽ.gl.ẽ in.l.ſtatuliberi a cete ris.S.ꝗqntus muti.j.de ſtatuliber.¶ Quarto ſegtur de bo/ nis ſuis.q̃ro utrũ executoꝛ poſſit agẽ ↄ hẽdes ut exhibeãt rej hereditarias.ut videat q expediatuẽdẽ. Puto ꝙ ſic ꝑ.l.ſi ti bi optio.S.ſi.S.de op.le.¶¶ Quũo an exhibit oĩb rebꝰ vłnõ exhibit poſſint executoꝛes iſti uẽdẽ rẽ quã ſolẽt. Gl...l.pe.C. qñ decre.opus nõ ẽ.tenet ꝙ ſic. iũ tenet gl.in.l.q;diu.C.de diſtrac.pig. Rñdeo ſiqdẽ iſti executoꝛes nõ hũñt liberã ptãteʒ ſz ſolũ ẽ eis cõmiſſũ ꝑ vba ĩpoꝛtãtia arbitriũ boni viri.nõ eſſet dubiũ ꝙ nõ poſſit ponere man ad res q̃s uolũt.ſʒ dʒ facẽ ar/ bitrio boni viri ſicut pᷣtoꝛ in.l.magis puto.S.ne paſſim.ð.de re.eoꝝ.⁊.l.a diuo pio.S.in uẽditioe.j.de re iudi. Sʒ ſipone/ res ipſos hẽre plenã ⁊ ſiber uolũtatẽ in caſu pᷣmiſſo tunc de⸗/ bes ſcire ꝙ libera uolũtas dʒ itelligi dũ tñ bona ſide faciat.ut l. creditoꝛ.S.luti.s.mã.Sʒ ille q rẽ magni pcijuellet uẽdere pꝛo modico nõ faceret bona ſide.ut nõ. in. ð.S.ne paſſim. v. necnõ.iõ nõ ualet eoꝝ uẽditio ⁊ poterit reuocari.ita dʒ ĩtelli⸗/ gi gl. in. l. pe. C. qũ de.opus nõ ẽ.qꝛ ita dʒ ĩtelligi dũmõ faciat bona ſide.ita dʒ ĩtelligi.l.creditoꝛij.s.de diſtra.pig.¶ Aue ro an iſti executoꝛes poſſint uẽdẽ pꝛo quãto pᷣcio uolũt.Nixi S. ꝙ ſi ipſi nõ hñt liberã ptãtẽ nõ poſſent.ſʒ deberẽt uẽdere ar bitrio boni viri. Sʒ ſi haberẽt liberã ptatẽ dixi ꝙ deberẽt fa⸗ cere bona ſide.Si ergo rẽ magni pᷣcij dederĩt pꝛo modico bo na ſides nõ videt᷑ ueriari.ut.l.j.C. ſi pigno.uẽ.aga.iõ poterũt reuocare iüllã uẽditionẽ. Sʒ dubitat᷑ de mõ reuocãdi.nã in.l. pe.C.ſi pigno.uẽ.aga.videt᷑ uelle pᷣ hẽs dʒ agere õ executo rẽ ⁊ eo exiſtẽte nõ ſoluẽdo ueniat ↄ emptoꝛẽ.ſic ⁊ alibi in.l.q fũdũ.S.ꝓcuratoꝛ.j.ꝓ emp.videt᷑ uelle tex.ꝙ ĩdiſticte dñs poſ ſit agere ↄ emptoꝛẽ.⁊ hãc partẽ teneo.qꝛ alienatio facta non fuit iuridice. Nõ ob.l.j.C.ſi pig.uẽ.aga.q;ꝛ ibi creditoꝛ uẽde/ bat iure ſuo ⁊ ad ſui utilitatẽ.iõ eius gr̃a colluſio nõ tm̃ attẽdi tur ad annullãdã uẽditionẽ.ſ ĩ caſu nro ⁊ in.S.ꝓcur.execu toꝛ uẽdit ad utilitatẽ alteri ⁊ noie alteriꝰ.iõ indiſtincte annul lat uẽditio ſᷣm diſtinctionẽ.S.ꝓcur.¶ Quero an heres ſit re quirẽdus qũ executoꝛ uẽdit.pᷣ qũ eligit rẽ quã vult uendẽ. ſe/ cũdo qñ limitat pᷣciũ pꝛo qͥ vult rem uendere.an iſtis duobus caſibu heres dʒ requiri. Aidet᷑ ꝙ nõ.q; per regulã cũ iſti exe cutoꝛes poſſint ſacere inuitis hẽdib.ergo ipſis ignoꝛãtibus. R„,* nt. l.ij.j.de ſideicõmiſ.li.⁊.l.qui põt.de regu.iur. Pꝛeterea qñ aliqs facit ꝓcuratoꝛẽ ad uẽdendũ nõ reqrit ꝙ pcuratoꝛ te neat dñʒ reqrere qñ uẽdit.q̊ dñs põt ꝓhibere ſi vult. ut.l. mã dati.S.mã.⁊.l.ſi tibi mãdauero e.ti. In ↄꝛiũ videt᷑ caſus in.l. iüiij. C. de diſtra. pigno. ⁊ in. l. legatũ. S. de uſufru. le. ⁊.l.j. F. qð dẽ. j. ſicui pluſq;. per.l.fal.⁊.l. hac edictali.S.oĩbꝰ.C. de ſecũ. nup. Vnde credo ſic dicendũ ſi iſti executoꝛes eẽnt aſſumpti tanq; boni viri.tũc ſine dubio eẽt reqrẽdus heres.ut.l.ſiquis arbitratu.de uer.ob.⁊.l.theopõpus.S.de dote pᷣle. Sʒ ſi hʒ liberã ptãtẽ ut pꝛoponitur.puto idẽ ꝙ heres debeat reqri ꝑ l. creditoꝛ. C. de diſtrac.pigno.⁊ ꝑ.l.j.S.qð dicit.j.ſicui pluſq; P.l.fal. Itẽ ꝑ rõnẽ.nã eoꝝ pᷣſentia poſſet trahere executoꝛes ad ali rẽ uendẽdã nel ad uẽdẽdã eã alio pᷣcio.ergo debẽt re/ quiri.ut.l.ſj ſi in trej.⁊.l.ſicuti.S.de arbi. Mꝛetea iſta liᷣa po teſtas ĩpoꝛtat ut bona ſides adſit. Sʒ ille ꝗ facit clã qð ẽ facẽ nõ reqſito eo ꝗ põt õdicẽ videt᷑ facẽ clã ⁊ mala ſide.ut.l.clam poſſidẽ ĩ pn.j.de acq.poſ.x.l.phibẽ.S.clã.j.qd vi aut claʒ.⁊ ſic videt᷑ mala ſide facẽ ⁊ ſic nõ ualet.Ad ↄꝛiũ rñdeo ſic ⁊ di/ cas qdã ſũt executoꝛes ꝗ hñt ptãtẽ uẽdẽdi a lege ⁊ iſti debẽt regrere partẽ.ut.l.a diuo.S.in nẽditiõe.j.de re iudi.⁊ nõ.per Qli.i.l.ab executoꝛe.C.quo.ap.nõ reci.Quidã ſũt hñtes po teſtatẽ ab hoĩe.⁊ tũc aut iſta poteſtas fuit uolũtaria.ut ptãs uẽdẽdi quã dñs dat pcuratoꝛi q̃ ſemꝑ ẽ nolũtaria.cũ dñs poſ ſit eã reuocare q uoluerit.tũc dñs nõ eſt reqrẽduj imo debet ipſe phibere ſi vult. ut.l. ſi tibi mãdauero. 5. mã. cũ ſilibꝰ. Si vo ab initio fuit uolũtaria.poſtea incipit eẽ nõ uolũtaria ſʒ ne ceſſaria ut ptãs quã debitoꝛ dat creditoꝛi alienandi.⁊ tũc ſiq/ dẽ illa ptãs fuit limitata. ut qꝛ dixit do tibi ptãtẽ uendẽdi a ta li die in antea pꝛo tanto pꝛecio.⁊ tũc nõ requirit citatio dñivł admonitio. ita põt intelligi.l.ñ. S. fi. C. de iure do.impe.Sed ſi nõ eẽt ſic limitata tunc dñs dʒ citari.ut.l.creditoꝛ.⁊ ibi nõ. C.de diſtrac.pig. Nũc ad pꝛopoſitũ mandatũ datũ executo ri fuit uoluntariũ reſpectu teſtatoꝛis.neceſſariũ reſpectu here/ dis nec eſt limitatũ.ideo heres debet requiri.ut.d.l.creditoꝛ. niſi teſtatoꝛ aliter diſpoſuiſſet. ¶Quero heres reꝗſitus vult ĩpedire iſtã venditionẽ.qd hʒ facere utuenditionem ĩpediat. Nñdeo ſiqdẽ vult ĩpedire totaliter ne ſiat.tũc nõ põt alio mõ niſi offerendo pecuniã neceſſariã pꝛo ſoluẽdis legatis.ut.l.ſi. G. üj. C. de iure do. ĩpe. Itẽ põt dicẽ offero me paratũ uende/ re ⁊ de pᷣcio ſatiſſacere legatarijs ⁊ alijs pꝛo ꝗbus executoꝛej uẽdere uolũt infra terminum cõpetẽtẽ ⁊ de hoc dare ſideiuſſo res.quo facto heres in uendendo pꝛefert᷑.ut.C. de litig.ĩ auẽ. ad hec.⁊.C. de pigno.auc.hoc ſi debitoꝛ.Sed ſi non vultim pedire uenditionẽ totaliter. ſed illius rei tm̃.tũc dʒ oſtendẽ ꝙ alia res ẽ que magis expedit uendiuel magis cõmode uendi põt ut ſic eos in mala ſide cõſtituat. Itẽ ſi xecutoꝛes uolunt uẽdere modico pꝛecio oſtẽdat heres ꝙ alius vult emere maio ripcio. ut ſic ſi aliter faciãt ↄſtituat eos ĩ mala fide.C Quero utrum iſti executoꝛes poſſint tranſterre poſſeſſionem. Huto — — — ſic.ut.l.ſiqs phibuerit.õ.de publi.ꝓ h facit ꝙ teſtatoꝛ ↄceſ ſit eis licẽtiã alienadi.ſʒ alienatio ⁊ dñij trãſlatio nõ põt ſieri ſi ne traditiõe.igi videt pꝑmittẽ. ¶ Deide q̃ro qꝛ ſequit᷑in vbis cũ bãnimẽto ⁊ ſine ꝗd impoꝛtent iſta vba.Rñ.in executoꝛibꝰ ultimarũ uolũtatũ nõ habemus expᷣſſũ.ſʒ poſſumus dicẽ ꝙ te neat᷑ facere baãnimẽtum ſicut executoꝛes ſnĩe.ut.l.oꝛdo.C. de execu. rei iu. t.l. edicto.S. ſi aduerſus ſiſ. x.l.ij. . l. f. C. de fide inſtru. ⁊ iure haſte fil.li.x.⁊ hoc ẽ uerũ qñ nõ hñt liberã ptãtẽ. H qũñ hñt liberã ptatẽ tũc foꝛte idẽ ꝙ deberẽt facẽ banimẽta ſi cut tutoꝛe quos oſtat habẽ liberã.ut nõ.i.l.mandato gnãli. 5.de pcu.⁊ tñ tutoꝛes in uẽditiõe rerũ pupilli deberẽt iſta bã/ — nimẽta facẽ fieri. ut.l.ſi ſine.S.j.S.de mino.iõiſta vᷣba cũ ban nimẽtis ⁊ ſine apponunt. ut ea nõ habeat neceſſe facẽ. ¶ Ge gtur in vbis vſq; ad ſatiſtactionẽ oĩuʒ pᷣmiſſoꝝ. QAuero utrũ talis executoꝛ poſſit rẽ uẽdẽ nõ pñti pecunia.ſʒ habita ſide de pcio. Videt᷑ ꝙ nõ in relictis ad pias cauſas maxime per.l. ſi pꝓcur. ⁊ qð ibi nõ.j.de iure fiſ.⁊ ad ſimilitudinẽ executiõis ſen tẽtie.ut.l.a diuo pio.S.emptoꝛ.j.de re iudi.⁊ hoc puto ueruʒ ſi nõ hñt liberã. Sʒ ſi ponam eos habẽ liberaʒ in hoc credo ꝓꝙ poſſintuẽdẽ dũ tñ habeãt ſidẽ de pᷣcio ⁊ bona ſide faciant. ar.l.ꝗ rome.S.calimachꝰ.j. de vbo.ob. ¶Qaũo qd ſiin iſtro dicit ſic. tales executoꝛes talẽ rẽ uẽdiderũt ꝓ tãto pᷣcio qð pᷣciũ 2ↄfeſſi fuerunt ſe habuiſſe.nõ aũt dici ꝙ receꝑint.an ſufficiat. Puto ꝙ nõ q ꝑ h iplet᷑ cauſa.q̃re ẽ mãdata uẽditio.eis eni mãdat᷑ ꝑ ſatiſtactionẽ oĩum pᷣmiſſoꝛũ.Sʒ ſi cõſiteni ſe uẽdidiſ ſe ⁊ habuiſſe nõ videt facta uẽditio ſatiſtactiõe legatoꝛũ niſi . Eoſten apparet facta ſatiſfactio legatoꝛũ.hoc ultimũ ꝓbat᷑ in ſz Tiulianus.S. ꝓinde.S.ad macedo.pmũ ꝙ cõſitẽdo ſe ha/ buiſſe nõ ſufficit ꝓbat᷑ in.l.ſi ex cautiõe.⁊ ibino.C.de nõ nu. pe.⁊.j.ſiquid in frau.pꝛo.l.j.S.ꝙ ſi in liteʒ.⁊.S.ꝙ ſi mutuaui. Qũo qd ſi dicit in iſtro quã pecuniã recepit ĩ mei pñtia no tarij.qʒ nõ apparet ꝙ legatarijs ſit ſoluta an ſufficiat emptoꝛi bus. Rñdeo ſic q; cũ ob iſtã cauſa habuerũt mãdatũ executo res a teſtatoꝛe ſufficit ꝙ emptoꝛes ob iſtã cauſam ſoluerint.lʒ executoꝛes in iſtã cauſã nõ cõuertant. ut.l.j. S. nõ auteʒ. S. de exercito. ¶ Quo an,/pmiſſio de euictiõe quꝗ faciunt executo res obliget hẽdes. Puto ꝙ ſic ſi faciũt ꝓmiſſionẽ jm ↄſuetu/ dinẽ ciultatis. ut.l.ſi pignus.S.ñ. S. de pig.ac.x.l. iutł..ſi pꝛo cur. S. de acſ.emp.⁊. C. cre.euic.pig.non de.per totũ qð no. Ttex.dicit ꝙ qñ aliqs uẽdit ex officio ſibi iniuncto nunqᷓ; te/ netur de euic.l.ſi pignoꝛa.⁊.l.ſi heres.S.fam.her.¶¶ Vltimo q̃ro an executoꝛ teſti poſſit cõueniri a legatarijs. Gl. tenet ꝙ; nõ in.l.ſrmio.S.j.j.qñ di.le.ce. R Peꝛelegatũ cũ onẽ alimentoꝝ Am unus. traſit ad hẽdes heredis lʒ ſint plres.h.d.pᷣ ponit dictũ.ſcðo foꝛmat vnã obiectiõeʒ ⁊ ad eã tñdet.ſcda ibi ſi tñ. ¶ Op. dices tu iſte tex.lʒ ex pᷣſũ⸗ ptione ꝓcedit nõ tñ ſeqtur ex neceſſitate.qd eni ſi hẽdes here⸗ dis ſint diſcoꝛdes.haberet ne tũc locũ iſta lex. Rñ.ſic ⁊ recur/ retur ad remediũ.l.iij.S.e.¶ QAuerit Hi.utrũ hẽs feudatari us debeat iurare oib hẽdibus dñi uel vni tm Et dicit ꝙ oĩbꝰ ar. huiꝰ.l. qð tãgit gl.in.l.is cui.S. de uſufru.⁊ Ja.de are.in l. de pupillo.S.ſi pluriũ.j.de no.oper.nũ.⁊ gl.dicit in.c.ſi plu res ſi de feu.fu. cõtrouer.x. coll. Mõ glo.ꝗd cõtineaĩ appel⸗ latiõe domꝰ.habuim in.l.j.S.hoc aũt.S.ad ſylł. ¶ Nerbis ſideicõmiſſi.lmera debent eriẽ *p eo tꝑe qᷣ fuit retar data libtas abſq; moe healard. CMo – Erpoliali AIlimentfia, Bir bonus dʒ arbitrari alimẽta p ꝗli/ Alimentis. tate relicte dotis qᷓ alimẽta tieſenar ere ſcẽte etate.h.d. Idẽ dicit tex.in viro ⁊ uxoꝛe in.l.ſi cũ dotem 5S.ſinautẽ in ſeuiſſimo.S.ſo.ma.qð ĩtelligo qñ vires dotis ſuf/ Acerẽt. alit᷑ frat tenet alere ſoꝛoꝛẽ.ut.l.qui ſiliũ.S. ubi pu.edu. de. ⁊ vir uxoꝛẽ.ut nõ.p Hi.in.d.S.ſinautẽ. ¶ Op.⁊ videtur ꝓꝙ imo arbitrio boni viri km quãtitatẽ hẽditatis debent ſolui alimẽta.ut.l. alimẽta.j.e. Dic ut in glo.⁊ tene opi. Hu.qꝛ ma glis eſt uera. Itẽ facit iſta lex ꝙ legatũ pꝛo dotenõ ſit purum ed ↄditionale ſoluẽdũ tẽpoꝛe matrimonij.qð an ſit uerũ dicã uncltitio.. ante. . de condi. ⁊ demoni. nat in metallũ poſt reſtõnẽ p̃ᷣteriti tẽ ret etn alimenta petere põt. h. d. — p. ⁊ videt ꝙ poſt reſtitutionẽ petit alimẽta p̃te/ ritꝗ. ut.l. in inſula. C. de ſen. paſ. Aeritas eſt h loquit᷑ ĩ lega to alimẽtoꝛũ qð p danationè in metallũ nõ perit.qꝛ etiã dãna to põt relinq.ut.l.in metallũ.j.de hi. op.de.l.ſi in metallũ.j.de iure.fiſ. S pꝓnõſcrip. C Item o. B ſpetiale in alimentis. Eodẽ mõ ſolue contrarium de.lij. C.de bo. ꝛeſcrip. ¶ Itez oppo.S.e.l.ij.So.ut ibi.¶ Oppo. glo. de. cum allegatur. De ali.⁊ cl. lega. C. de re mili. So.ſpetiale eſt in alimentis.pꝛo h.j.e.l.ſeruos. ⁊c ibi aliqua dicam. Sis lunstiorelietis ohli DSi pᷣdia pꝛo alimẽtis relictis obligan VAtius. kpob 5 Detur ex hoc legatũ alimẽtoꝛũ nõ auger M miuel minuu. b. d. ¶ Op. modus adiect'legato habet᷑ pↄditiõe.ut.l.j.C.de his q̃ ſub mõ.vñ ſicut ↄditiois adiectio minuit legatũ.ita ⁊ adiectio modi.So.gl.hoc uerum niſimo dus ſit adiectin fauoꝛẽ legatarij. ꝓbat᷑ in.l.titio in pn.j.de cõ di.⁊ de. Sʒ ponamus ꝙ teſtõꝛ nibil dicat de bypotheca.ſed dixit ꝙ uolebat alimẽta ꝑcipi ex illo fundo.an fudus ſit obli⸗ gat..Auidã ꝙ nõ.Aʒo dicit h ↄꝛiũ ⁊ in.l.gaius.S.de an.le. qð hodie ẽ determinatũ cũ oĩa bona hẽditaria ſint obligata ꝓle.ut.l.j.C. cõia de lega.¶Quũo pone ꝙ teſtõꝛ nil dixit de obligatiõe.⁊ nõ ꝑcipiunt᷑ tot fructquot ſufficiũt ad alimenta an debeant ſuppleri uel expectari fructPſequentis anni. Hoc tãgit Qi. inlac argẽtũ.C.de dona.dixi in.l.ĩter ſtipulãteʒ. 5§. ſacrã.j.de vbo.ob.⁊ eſt multũ longa mã.So.dicit nunc ꝙ debẽt dariitegra alimẽta.qꝛ locus nõ gra taxatiõis ſuit adie/ ctus ſʒ gra demõſtratiõis q; poſt ꝑfectuũ legatũ fuit dictuʒ ex tali pdio ut eſt tex.in.l.qda in pn.S.de le.j.Et ꝑ hoc ſoluit᷑ cõ trariũ qð foꝛmat gl.de.l.cũ certꝰ.S.de vi.tri.⁊ oleo leg.qꝛ ibi fuit adiect cert locus gra taxatiõis. gra demõſtrationis ⁊ poſt pfectũ legatũ.¶Itẽ iſta lex allegatad.q.utrũ bona viri ſint obligata uxoꝛi p alimẽtis. Quã foꝛmat Spe.in ti.de do na. inter vi.⁊ uxo.S.foꝛma.v.ſed nũquid.⁊ ibi dic ꝙ ſunt ob ligata.nã cũ alimẽta debeant᷑ ex bonis mariti.⁊ bona ſut ob/ ligata ꝓ eis ut h ⁊.S.e.l.ij.ergo ⁊c.⁊ Ci.⁊ Ja.de are.dicunt ck l.l.rẽ in pñti.S. exactio.C. de reiux.ac.QAuidã doctoꝛ I6 bardus diſputauit ↄꝛiũ tali rõne.qꝛ certi ſunt caſus in ꝗbꝰ bo na ſunt obligata.ut in ti.q.in ca.pi.uel hypo.ta.ↄ.Sʒ iſte ca ſus nõ eſt de illis ergo te elcnente ad...iſtã ⁊.l.ij.S.e. Rñ.q; h loquit᷑ qũ bona ſut deſignata ut alimẽta pᷣſtent᷑.ſʒ vir nõ hʒ bona deſignata ad hoc ⁊ lʒ bona ſint obligata p dote.ſecuj ẽ in alimentis.qð videt᷑ uerũ tñ ſi ſundus eẽt dat ꝓp ineſtimato. ⁊ ſi eẽt res deſtinata ꝓ onerib miimonij.puto ꝙ ülabona eſ⸗ ſent cgara cũ fuerint data pꝛo onerib mr̃imoni. Nio Legatũ in dubio ĩtelligit traſlatũ in aliũ cũ g oonere ſuo. h. d. ↄcoꝛdat.l.legatũ.j.de adi. lleg. (Op. de. l. i tibi j. de adi. leg. So. ibi legatũ ſu it traſlatũ in eundẽ.h ĩ aliũ. Mer iſtã.l.dixi in.q.de ſfacto pẽ habuit ſil quẽ pmo ſtudere fecit ſibilibꝛos emit. ⁊ in teſtõ uoluit ꝙ ſilius libꝛos cõferret.cõtingit ꝙ pꝛẽ ſuꝑuixit ⁊ fili de ceſſit.pꝛ dedit poſtea alij ſilio illos libꝛos q ꝑfecit ſtudiũ ſunʒ. deinde pꝛ deceſſit cũ eodẽ teſtõ.querebati an fili deberet ofer re.Nixi ꝙ ſic.qꝛ iſti libꝛi vident᷑ tranſlati cũ ſuo onere.ut h ⁊ l. legatum. . de adi.le.qdð nõ. J 2 2 Legatũ alimẽtoꝛũ factuʒ alicui quo Imperatoꝛ. cũ aliquo moꝛaret᷑ durat etiã moꝛ tuo eo cũ quo dʒ moꝛari. Itẽ eo viuo ex iuſta cauſa põt ab eo diſcedẽ. h. d. cõcoꝛ. l. j. C. de. le. vides ergo in pn. ꝙ poſt moꝛ/ tẽ debẽtur alimẽta. Cõtra de.l:.ſeio.in pn.s.de an.le. So.ibi legatũ relictũ fuit ſauoꝛe ei cũ quo dʒ moꝛari h nõ.¶ Ntẽ op. qñ cõditio mixta q pendet ex uoluntate legatarij ⁊ alteri de/ ficit ꝓpt caſuʒ deñcit legatũ.ut.l.legatũ. C. de co. inſer. ⁊.l.in teſtõ.j].de cõdi.⁊ de. So.dicũt ꝗda ꝙ dictio quoad nõ facit cõditionẽ.ut noõ.in.l.j.C.de lega.h̊ no eſt uerũ ut dixiin.l.j.j. de ↄdi.⁊ de.iõ gl.alibi dicit ꝙ eſt ſpale fauoꝛe alimẽtoꝛuʒ.ut nõ.in.l.j.C.de iſti.⁊ ſub.⁊.l.in teſto.j.de ↄdi.⁊ de.qᷓ gl.dicũt vVitatẽ.lʒ Di.alit᷑ dicat in.c.ĩputari de re.iur.li.vj.⁊ MDe.in.l. I. C.de lega.quoꝛuʒ opi.repꝛobo in.l.illis libertis.j.de odi.⁊ de. ⁊ ibi dicã. Nõ ultimo v.huił.S.qꝙ ille q dʒ moꝛari cũ aliq ſi nõ põt ex iuſta cauſa nõ ꝑdit legatu.⁊ dic nt.l.meuia ĩ fi.S. de an. leg. vñ ſi teſtõ relinquit alimenta uxoꝛiin domo ipſius teſtõꝛis.ſi nõ põtibi cõmode moꝛari.q; eſt iuuenis.⁊ aliꝗ ſũt ibi q vſimilit᷑ luxuriareni cũ ea põt habẽ ⁊ petẽ alimẽta ⁊ rece dere de domo.pꝛo hoc.l.pe.S.ubi pupillus educari debeat. ¶ Qũo qd ipoꝛtat dicere donec ſtabit in domo cuʒ hẽdibꝰ. NRñdeo ipoꝛtat fauoꝛẽ hẽdis.qꝛ ibi ſtãdo dicii minus grauis alimẽtatio. Scdo continet aliud cõmodũ.qꝛ iſte q dʒ ſtare ᷑ domo dʒ pſtare aliq fuitia ſm qlitatẽ pſone.naʒ ſi eſt famula dʒ pᷣſtare uitia fm qꝗlitatẽ ſue pſone no tñ iure fuitu. DPices tu imo oĩa dʒ facẽ.ut.l.ſicut pꝛonus.j.de op.li. Rũ.illud eſt uerũ qñ mulier pcepit alimẽta nõ iure legati.ſʒ q; eſt uxoꝛ que hʒ alimẽta ex eo ꝙ opat in domo.hic aut hʒ iure legati. .· Ela Adiectiuũ ſignincatiuũ etat adiectũ ꝑſone legatarij nõ reſtringit legatũ. Itẽ alimenta Wrelicta ſumpliciter debent in vita. Itẽ alimẽtoꝛũ fauo re pubertas in maſculis intelligitur uſq; ad decimiidetatmimn J5 4 2XAE ) , *. 6 VDe ali.⁊ ci. lega. annů.in feminis uſq; quartũdecimũ annuʒ.h.d. ¶. Mõ tex. ibi aut ſi nõ apparet ⁊c. Iteʒ nõ ꝙ puer ⁊ puella intelligitur donec durat pubertas.¶ Op.ad pn.ex gl.⁊ Viace adiecti uũ ſigniſicatiuũ ꝑſone reſtringit etiã ut poꝛigat ad alias ꝑſo/ nas q; q ſint eiuſdẽ etatis.ut.l.nõ alit.S.ſi.S.de le.iij.So.hᷣ il lud adiectiuũ adijcit certe ꝑſone.qꝛ dicit titie puelle.vñ cauſa demõſtrationis magis qᷓ reſtrictiõis videt appoſitum. ſʒ ibi ponit adiectiuũ ſimplicit ⁊ ideſinite tm. vñ dʒ reſerri ad illas pſonas ꝗbcõuenit illa etas.¶ Itẽ dicit h ꝙ alimẽta debent Tvita tm.Cõtra.S.e.l.iijj. So.ibi fuit legat fundus ad alimẽ/ ta ⁊ ſic ꝓpetas.h̊ vo ſimplicit᷑ alimẽta. ⁊ ſic cũ vita finiũt.ſimi⸗ le in. l. cũ hi.S. Oſtat.S.de tràſac.C.j.ad.l.fal.l.hereditatum. ¶ Lertio op.dicit᷑ h ꝙ pubertas durat in alimentis uſq; ad xiij.annũ als õ.Cõtra iſtud op.de.l.ſi arrogata.S.nõ tãtum S. de adop. So.ibi eodẽ mõ quo h accipit ut ibi nõ.¶ Alti - mo q ponit vnũ ſpale fauoꝛe alimẽtoꝝ.qro de alijs qð ſpetia lia hʒ. Rñ.hʒ fauoꝛẽ.pmo qꝛ ex minus utili uolũtate debent cũ triẽnij pᷣſtatiõe.ut.l.j.C.de ſideicõ. Itẽ 4 põt relinꝗ nõ ca pacibꝰ. ut.S.ł.l.is cui.⁊.l.fuos.j.e.Itẽ ꝑ clauſulã gnalẽ que minuit legata legatũ alimentoꝝ minuit ut.j.e.l.libertis.S.po ſthumus. Itẽ ꝙ relictũ noĩatim ĩtelligit repetitũ a ſubſtituto. ut. S. e. l. iij. S. luti. Itẽ hʒ huilegiũ in mõ exigẽdi qꝛ emptoꝛ hpʒ aetionẽ.ut.S.e.l.alio. Itẽ bꝛeuioꝛes dant᷑ dilatiões.nt.l.ij. de re iudi. Itẽ nõ admitti᷑ appellatio.ut.l.ñ.j.de ap.re.Iteʒ qñq; nõ admittit cõpẽſatio.ut.l.iiij.de cõpẽſa. Item hʒ puile giu in mõ duradi.na pubertas ĩtelligi longioꝛitꝑe ut h. Iteʒ nõ põt pacto pᷣhentiũ ſine auctoꝛitate iudicis remitti.ut.l.cuʒ hi.ꝑ totã.l.S.de traſac. Iteʒ põt agi pꝛo his tpꝑe feriato.ut.l. ijj. de ſerijs. pñt ⁊ alia ſpalia reperiri qð laboꝛioſuʒ eẽt poti qᷓ; ſubtile. ut dicit glo.in ſimſi uele.. w. ng Ro aliméta Bliud dicit quẽ ſolitũ e& facere Sed ſi alimẽta. ultima Pie fac. h. d. habes wdictio ſolit vficaĩ in vna vice.aliud ergo ẽ dicẽ. ita ſolitũ fie ri.alid ita ſacẽ ↄſueuit.qꝛ ↄſuetudo reqrit binuʒ actu.C¶Nõ ꝙ vᷣbũ pñtis ul pᷣteriti tꝑis poꝝigit᷑ ad tp̃s pñs. CCõtra qð op. ⁊ videt᷑ ꝙ poꝛigat᷑ ad futuru ꝑ.l.ſi ita.j.ti.j.l.aureliꝰ.S.in teſtamẽto.j.de li.le.Gl.ſol.h ⁊ dicit ꝙ h̊ uariatio teſtõꝛij tin git circa idẽ qð relinꝗtur. in ↄꝛijs cõtingit circa diuerſa.vide glo. q icipit ſic. C. ne de ſta. defun. ⁊c.ibi ſol.ꝰm Ro. ¶ Iteʒ op.de.l.nomẽ.S.ſilio.S.de le.iij.So.utibi videbitis. ¶QMuid am. Aui relinꝗt aquã videt᷑relinquere pᷣciuʒ SenEREYaque ⁊? tale legatũ nõ ↄtinet Fuitutẽ ſzʒ de bitũ ꝑſonale.h.dð.pᷣmo ponit dictu.ſcdo obiectionẽ.tertio re/⸗ ſponſionẽ.ſcda ibi nec videri.t᷑tia ibi nec enim. ¶ Mõ tex.ibi dicebã ⁊c. ⁊ feci ipſũ notari.S.e.l.j.⁊ ibi reliquerit ut ſit qðdã debitũ ꝑſonale nõ aũt ſuitꝰ.⁊ ſic rñdet᷑ obiectioni ſupꝛa facte. ¶ Op.ꝙ nõ debeat᷑ eſtimatio ſʒ ipſa ſpẽs.ut.l.cũ hi.S.ſi non minꝰ.S.de traſac.⁊.l.j.⁊.l.nulli.C.de ero.mi.ãno.li.xij.So. ut dixi. S.l.j..CAQũo qñ reliquit alicui ius aque ducẽde q bʒ vicinũ pᷣdiũ.⁊ reliquit ut nõ ſiniat᷑ cũ ꝑſona nõẽ dubiũ ꝙ trã ſit cum pᷣdio.ſʒ ſi reliquit hñti pᷣdiũ vicinũ ut finiat᷑ cũ ꝑſona ẽ dubiũ an ſit fuit pſonalis.Aʒo ⁊ Jo.dicũt ꝙ ẽ ſuit realij q̃ tñ ꝑ exceptionẽ finit cũ ꝑſona pempta ꝑſona.ita nõ.h ⁊.l.ut pomũ.S.de Fui.⁊.l.pecoꝛij.S.de ſer.ru.pdi.⁊.l.q bina⸗.s.de uſufru. ꝓbat᷑ ĩ. l.iij. S.de ſerui. Sʒ poſito ꝙ relingtur eiq nõ hʒ vicinũ pᷣdiũ an eſt ſeruitꝰ 8 coͤfeſſoꝛiã rra gurcii; poſſeſſoꝛẽ. Si nõ ẽ fuit poſſu agẽ tmᷣ ↄtra ũüllũ ꝗ ↄceſſit nõ ↄtra aliũ. Rog.h ⁊.l.ut pomũ.S.de ſui. dicit ꝙ ẽ uie l tenet h irari Poiut Etreſat. de uſufru.ſup rubꝛica tenet opi. Ro.per hãc.l.Ego teneo gl. ꝙ nõ ſit ſeruit ⁊ ꝙ nõ poſſit agi niſi ↄtra ↄcedẽtem nõ cõtra ter tiũ. Mꝛo hoc tex.in.l.gaius.S.de annu.leg.x in.l.ſfi.S.fi.Sẽ. de Zhen. emp.⁊ hoc uoluit dicere iuriſcõſultus ibi dũ dic hoc — eniʒ ⁊c.q̃n dicat nõ eſt ſeruit ſʒ qdᷣdã ius debitũ perſone. EVili Mulier pot eſſe executrix i teſtamẽto ⁊ Filio ⸗ illud officiũ acceptare ſi achnouul le Agatũ a defũcto ſibi relictũ. Itẽ hoc officiũ ſi hʒ onus purſale annexũ traſit ad hẽdes.h.ð.¶ Nõ ꝙ mulier execu⸗ trix põt eẽ in teſtõ.idẽ eſt in.l.ſlio.S.mr.j.de adi.le.idẽ tenet Spe.in ti. de inſtrumẽ. edi.S.nũc vo x.ſʒ qd in mulie.dixi in l. femine.j.de re.iur.¶ Quero marit ſecit uxoꝛẽ executriceʒ ſui teſti. illa poſtea traſiuit ad ſcdᷣa nota. qᷓrit an officiũ execu⸗ tionis finiaĩ. Aidet ꝙ ſic ſicut tutela.ut.l.tutela plerũq;.̊. de tute.Cõtrariũ puto uerũ ꝑ.l.cũ pꝛ.S.hereditatẽ.S.de le.ij.cõ iuncta.l. ſi arrogati. S. de tute. ubi tutela finii depoꝛtatione.ſe cus ĩ officio executiõis uel electiõis ut.d.S.hẽditatẽ.¶ Aue ro an religioſus poſſit executoꝛ teſti. De quo ẽ caſus ĩ.c.fi. eẽ de teſta. li.vj. ubi dicũ ꝙ ſic cũ ſupioꝛis licentia.qð ĩtellige uel nõ utilitas c. qꝛ ſi ẽ fuit habeo Ralijs religioſis qᷓ; in fratrib minoꝛibꝰ.nã uli nõ pũt eẽ execu toꝛes.ut ĩ.c.exiui de ꝑaradiſo ex de vbo.ſig.in clemẽ.¶ Itẽ nõ ꝙ gs cogit᷑ aſſumẽ officiũ executiõis poſtq; agnouit lega tũ ſibi relictuʒ.ſimile in arbitrio.ut.l.iij.S.de arbi.¶ Quero utrũ officiũ executiõis trãſeat ad hẽdes.Di.tãgit i.l.ꝓxima in pn. Mihi videt᷑ ꝙ melius cadat hic ⁊ videt᷑ ꝙ ad hedẽ trã ſeat.ꝓ quo videt᷑tex.h ⁊ j.l.ꝓxi.in pn.ſʒ illa nipoil facit.qꝛ illa erat legataria nõ executrix. Itẽ ꝓ hoc.S.e.l.cũ vnu.in pn.ſʒ llla nõ facit.qꝛ ibi erat legatari nõ executoꝛ.ſʒ ſolũ Pec. .ſas An Zↄꝛiũ videt᷑ tex.cũ gl.l.añpe.S.de tute.Di.dicit ꝙ nõ tran it ad hẽdes niſi iure cuiuſda obligatiõis ita loquitur h. qð tʒ Ja.de are.⁊ Spe.in ti.de ĩſtru.edi.S.nunc aliqͥ.v.ſed ꝗd in mMuliere. ⁊ v.ſe. ? Ja.de bel.in auẽ.de ec.ti.S.ſiqs aũt.ſʒ gl.in d. c. f. de teſta. li.vj.dicit ad hẽdes nõ traſit niſi ſit dictũ ſiẽ di cimus in arbitrio.ut.l.j.S.diẽ.S.de arbi.⁊ in mãdato qð moꝛ te finit ⁊ ſimilibꝰ.⁊ ſic ĩtelligo ⁊ bñ dicũt doc.q;ꝛ qð Di.dic ꝙ trãſit ad hẽdes iure cuiuſda obligatiõis eſt uerũ qũ obligatio qua tenebat᷑ defunctꝰ cõtinebat onus burſale nõ aũt ꝑſonale ⁊ ita loquit᷑ h.ſʒ ſi eẽt onus ꝑſonale tm̃ nõ trãſiret.ut..l.ante pe.S.de tute.ꝓ hoc ẽ tex.i.l.is cui.S.de cur.ſur. ¶Qũo an iſt officiũ traſeat ad ſucceſſoꝛẽ pᷣlati. Qð tãgit Spe.i.d.S. nũc aliqua.in.d.v.quid in muliere.⁊ ſe.⁊ dicit aut fuit expꝛeſ ſum ꝓpꝛiũ nomen.aut appellatiuũ.qð dic ut ibi per eum.que tñ diſtinctio videt᷑ ↄdicere his que cõſueui dicere in.l.qui libe rij.S.hec vba.S.de vulga.⁊ pupil.⁊ ibi dixi. C Teſtatoꝛ. Relatiuũ gs uel qui limitat ſuñ antecedẽs enõ ſolũ in quatitate ſʒ etiã ĩ tempoꝛe.h.d. ¶Mõ tex. ibi in urbanũ.i.ꝓpter negotia dñi urbana.nõ tñ ad hocut alerẽt ſe ſuis operibꝰ. ut.j.e.l.teſtamẽettto. ¶ Litia. Ralatiuñ gs uel ꝗlimitat ſuũ antecedẽs ad qð re u eᷣfert nõ alia.h.dð. ¶ Op.dicit ꝙ relatiuũ qð ſequi tur nõ reſtringit pcedẽtia. Cõtra de.l.nã qð.S.ſi.s.de pe.le. T⁊.l.ꝗ̃ſitũ.S.j.S.de.le.iij.⁊x.l.hẽs..uxoꝛi.e.ti. So.relatiuũ re ſtringit ancedẽs ad qð refert᷑ nõ alia.⁊ ſic nõ obſtat ↄꝛiu.Cõ⸗/ tra hoc videt᷑ ꝙ reſtringat aliud.ut.l.hẽs.S.uxoꝛ.⁊.l.naʒ qð ſi.S de penu le. So. vitas ẽ ꝙ nõ reſtringit aliud ut h.q in egib ↄꝛijs totũ erat ſuũ añcedẽs. Et ſi dicatur quõ relictũ nu meri ſingularis ⁊ generis neutri referi ad id qð è numeri plu/ ralis ⁊ generis feminini.uł quõ referat᷑ ad ꝑlura. Dicã.j.ti.j l.plauti.ubi iuriſcõſultꝰ tãgi hec.¶ Op.c videt ꝙ relatiuũ 8 ul qui nõ reſtrigat ſy augeat.ut.l.ea tñ adiectio.S.de le.iij. So.ibiponitur cũ copula h̊ ſine copula ⁊ ſic non ob.C HNõ tex.ibi ſicut rationibꝰ ⁊c.ad qdð dica.j.l.ꝓxima.S.j. — TrATY1 Legata relicta ab hede debẽtur Zumenta. Sede hedis. Itẽ appellatiöeli bertoꝛũ hẽdis libert liberti ↄtinet queʒ teſtõꝛ tracta/ batut ſuũ.p.d.ſacit iſtud pn.ad id ᷣm Di.ꝙ officiũ executo ris traſeat ad hẽdeʒ.ſʒ h erat legatari.ut.S.l.ꝓxi.dixi. Iteʒ dicit h ꝙ libert liberti admitti? ad ſideicomiſſuʒ.ð.q; fſideicõ miſſuũ fuit relictũ libert manumiſſis ab eo in teſtõ ulł codicillij. GBiibi nõ fuit manumiſſus. So.admittit᷑ idiſtincte ad ideico/ miſſuz futuroꝛũ relictũ libertis. Hõ ꝙ qñ dubitat᷑ de uolũta⸗/ te deſuncti põt ex ſua ſcriptura ꝓbari.ut h dũ dicit ſuis libertꝭ ⁊c̃. ⁊ in.l.nenſenius.S.de neg.geſ.⁊.5.l.ꝓxi.in ſi.ibi rõnibuj ⁊c.⁊ glo.eſt in.l.qui concubinaʒ. S. ij. ð. de le. iij. Mõ ꝙ illud qð dicit ꝙ appellatioe filioꝛũ nõ cõtinet nepos c uerũ niſi eẽt nepos quẽ teſtatoꝛ cõſueuerat nominare ⁊ tractare ut ſiliũ ſic dicimus hᷣ in liberto liberti. Z — H aH Hine Iunle ato nõ reiterabii diſpoſitio genera/ (B ſilice. nSaclertur ad ea de gbſpaliter ẽ ꝓuiſũ. h. d.¶ Op. de.l. titia. S. ꝗ marco. S. de an. le. ubi admittit ad utrũq;. So. Me.ibi loquii in legato reiterabili.hloquit inle gato alimẽtoꝛũ qð n eſt reiterabile.ſta.q.ponit Ci.in.l.cũ qſtio.C. de lega.ubi ſoluit hm Di.ꝙ ibi loquit᷑ qũ legatũ reſpi cit diuerſas cauſas.hᷣ q vna ⁊ eandẽ.uthᷣ ⁊ i.c.generi.ex de re.iu.li.vj. ¶ Itẽ op.j.e.l.libertis.ubi per generalẽ clauſulaʒ receditur a ſpali. So.ut ibi dici. 1 ¾ HS A ellatione libertoꝛu ſuo Qui ſocietatem.ceinioeobor ea Parte qjuã ꝗs habebit in eis.h.d. ↄcoꝛdat.l.ſiqs ſuos.S.de le iij. — αν Seruis ppꝛij põt relinꝗ legatũ ĩ cau Eruos. alimẽtoꝛũ itẽ põt relinꝗ templo qð nÿeſt ſʒ eẽ ſeperat.h.d. ¶ Mõ ꝙ bui lʒ als ſint inca/ paoces. tñ in cauſa alimẽtoꝛũ admittũtur. allegat᷑ ſimile in.l.is cui.S. e. ¶ Itẽ p iſtã.l.dicimus ꝙ lʒ als fratrib minoꝛib nõ oſſit relinq tñ in cauſa alimẽtoꝛũ ⁊ ꝓ neceſſarijs ſuis põt re⸗ ſinq ut h. ⁊ itelligo de fan ingularch ⸗ conuẽtui põt re linq.ut in.c.exiui de paradiſo in cle.de v.ſig.idẽ dico ĩ qlibet religioſo — — — — —— — — — —- — — = = = ——0 — —- ſ — – —. — — —— — — — — — —. WMM 18 er dauſulã gnãlẽ ap 1Ae rti quos. R in nlnudtrmar⸗ =W gctate 1 Be ali. ⁊ ci.lega. religioſo.qꝛ ipſemet poterit iudicie officiũ iploꝛare ꝑ iſtã.l.cũ ſimilibꝰ.¶ ¶ Itẽ alij religioſi qᷓ fratres minoꝛej pñt ↄſtituẽ pꝛo curatoꝛẽ ⁊ tñ nõ pũt agẽ ꝓ ſe.ut.l.ſᷣuũ quoq; ĩ pn.S.de ꝓcu. T.l.diuꝰ.⁊ ibi nõ.õ.qꝗ pe.tu.⁊ in.c.ex parte.ex de reſti.ſpo.ſʒ ſoꝛte religioſus cui relinquunt᷑ alimẽta nõ põt ipſe petẽ ſʒ mo/ naſteriũ.ut.l.ſilio.j.de cõ.⁊ de.ſʒ ſi eẽt religioſus nõ aſtrictus alicui monaſterio ſ obligat religioni in genẽ uel tẽplo nõdũ cõſtructo tũc ipſemet põt petẽ ꝑ ſtaʒ.l.⁊ ſimiles.¶ Qũo an poſſit relinꝗ tẽplo nõdũ oſtructo.⁊ h videt ꝙ ſic.¶ In vꝛiuʒ videt᷑ caſus in.c.abbate ex de re iudi.li.vj.vbi tẽplo qð nõ ẽ nõ põt donari.ſa legatũ ẽ donatio.ergo ⁊c. Itẽ videt᷑ tex.i.c. ſi. ex de oech. o⸗ dioc doͤelegan tẽplo nõdũ ↄſtructo.ut l. ſi B ⁊.l.Puos.ſj.de li.ca.ꝓ h.l.ſi fuitꝰ.S.futuro.S.de fui.ur.pᷣdi. Ad ↄꝛia rñdeo ꝙ nõ põt donari.cõcedo qꝛ donatio ẽ ↄct ꝗ gct reqꝗrit ꝑſonà uera uel ſictã cũ qua ↄᷣhat᷑.vñ ſi feret dona/⸗ tio alij ꝗ pmittet reſtituẽ tẽplo edincãdo nil repugnat.ſʒ h lo/ quit in legato qdð reꝗrit ꝑſonã cũ q̃ ꝗs loquat. Non ob.c.ad audiẽtiã ex de ec.edi.qꝛ fateoꝛ ꝙ nõ põt ↄcedi puilegiũ ecclie que nõ eſt.ut ſtati ſit bñſiciũ.ſʒ bene põt cõcedi ut incipiat ha bere vire cũ incipiat eẽ capłin.⁊ ita videt᷑ dicẽ ibi gl. p hoc di co ꝙ ecclia ↄſtruẽda põt inſtitui hẽs.ſicut poſthumꝰ alienꝰ. ut.l. gallus. . ille caſus.S.de li.⁊ poſthhun. kreceſſum a ſpãli.h.d. ¶ Oppo.qꝙ admittat ad utrũq;.ut.l.titia.S.ꝗ marco.S.de an.le.Hic ut dixi.ð.e.l.ali mẽta.S.baſilice.¶Mp.qꝙ ꝑ gnalẽ clauſulã nõ recedat᷑a ſpe/ tiali.iĩmo ipſũ cõpꝛehẽdat.ut.d.S.baſilice. So. Ja.de are.h̊ iõ q;ꝛ uſus eſt vbo vłi qꝛ dixit oibꝰ.ĩ ↄꝛio fuit uſus vbo ĩdeſini to.tñ iſta ſo.videt᷑ .l.ſtichꝰ.j.e.vñ Ni.ſoluit ꝙ hec clauſula gnãlis apponit᷑ in diuerſis uoluntatib ibi in eadem.idẽ dicit Di.i.c.generi.ex de re.iur.li.vj.⁊ ĩ.l.doli clauſula.j.de v.ob. ¶Itẽ ad hãc ſo.op.de.l..ſtichꝰ.v.itẽ cũ alimenta.j.e. So.ibi loꝗt᷑ qũ ĩ eadẽ uolũtate appoſuit clauſulã gnalẽ ⁊ ſpalẽ reſpe/ ctu diuerſarũ ꝑſonarũ.hᷣ reſpectu earũdẽ, Et diſtingue qũ ap ponit᷑ cauſula gnalis ⁊ ſpalis reſpectu eiuſdẽ cauſe.ſiqdeʒ in diuerſis uolũtatib p ſcdaʒ recedi a pma.ut h.ſi ĩ eadẽ.⁊ tũc aut ĩ eadẽ clauſula grauat eadẽ pſona. ⁊ tẽ cauſula gnalis nõ referi ad ſpeciñcata.ut i.d.S.baſilice. Si vo diuerſe ꝑpſone vi det᷑ receſſu a pᷣma.ut.j.e.l.ſtichꝰ.v.idẽ cũ alimẽta.¶ Itẽ op. ⁊ videtur ꝙ i diuerſis diſpoſitiõibus clauſula gnãli nõ tollat ſpalem.ut.j.de no.oꝑ.nũ.l.j.S.j. So.aliud ĩ diſpoſitiõible⸗/ galibus aliud in diſpoſitionib hominis.qꝛ eſt euitanda legũ coꝝectio qð no. A ſol Bannmiſſz. imẽta debita nõ ſoluta pñt pe/ Manumiſſis. tam pᷣterita q;ᷓ futura.hoc din⸗ ¶QOp. dici h ꝙ ſtetittato tpe ꝙ nõ petijt.⁊ poſtea petẽ põt. Cõtra imo videt᷑ tacite remittẽ.ut.lꝓcula.S.de ꝓba.So.gl. ibi iducit tacitã remiſſionẽ ſolus tꝑis curſus.ſʒ charitas ⁊ ↄſã guinitas ⁊ redditio rõnis ſepiꝰfacta quã nõ.⁊ eã allegoĩ.l. dotis. S.ſo.ma.vide gl.q icipit qꝛ ſteterũt ⁊c. ¶ Itẽ op.dici hic ꝙ iterpellatio nõ ẽ neceſſaria.Cõtra ĩmo eſt neceſſaria.qꝛ iſta obligatio nõ hʒ dieʒ. ut.l.ſi ex legati cauſa.j. de uer. ob. ⁊ l.moꝛa in pn. S. de uſuri. So. hic ĩterpellatio nõ ẽ neceſſaria. tractam de ſoꝛte nõ de uſurij.ut.l.cũ vnꝰ. S.j.S.e.¶Qũo ĩpetunt alimẽta pterita qd peti dʒ. Rñ. alimenta ipſa uel eſti matio. Scitis ꝙ ĩ alimẽtis ueniũt qᷓdazʒ q curſu tpis peunt ut habitatio.x tũc dʒ deueniri ad eſtimationẽ in petitiõe ↄdem/ natiõe uel executiõe.ut.l.ſi uſufruct mihi in biẽniũ.S. de uſu/ fruc.le.q̃dã ſũt qlʒ nõ ꝑeant.tñ nõ expediũt.ut medicine que neniũt ĩ cauſa alimẽtoꝛũ ut dixi in.l.legatũ.S.e.⁊ tũc dʒ deue miri ad eſtimationẽ. ut.l.ſi libert artẽ.⁊.l.pꝛonꝰ g· t. j. de op. li. Quedaã ſũt q hodie habẽ expedit.ut frumentũ vinũ t ſimi/ lia. tũc ipſa des dz petinõ eius eſtimatio.ut.l.nulli.C.de ero. mili.anno.li.xij.niſ ꝓpt᷑ moꝛã deueniret ad eſtimationẽ iux mãm. l. vinũ..ſi cer. pe.⁊ hec lex loqtur in alimẽtis debit ex teſtõ. ¶Auũo ꝗd i alimẽtis debitis iudicis offõ. ut a pꝛe filio Nñ.ſiqdẽ ſil alimẽtauit ſe ſuis opis uel fuit ſibi donatũ non pot repete.qꝛ tůc põt repetẽ alimeta a pꝛe ꝗ nõ hʒ vñ ſe alat. ut.l. ſiqs a liberis.. ſi uel parens. S. de li. agno. Sʒ ſi accipit mutuo ut ſe alat competit actio mutuãti.ut.l.ñ.S. de ĩ rẽ vſo. Et hoc in alimẽtis debitis iure ſaguinis.Sʒ ĩ alimẽtis debitj iure fuitij ⁊ oꝑarũ ut in uxoꝛe ẽ vidẽdũ an uxoꝛ ſtetit ĩ fuitiuʒ viri uel nõ. ⁊ ſi nõ ſtetit. an ſtetit ꝑ ipſa uel ꝑ virũ Fʒ nõ.ꝑ Di. in.l.ſ cũ dotẽ. S.ſinautẽ in ſeuiſſimo..ſo.ma. de quo ꝑ Ci.in l. q in uxo⸗ẽ. C. de neg.ge.¶ Nõ ex iſto.S.ꝙ poſſum petẽ in vno libello alimẽta pᷣterita ⁊ ſutura.pꝛo hoc.l.j.C. de ſidei/ cõ.⁊.l.nõ quẽadmodũ.S.de iudi. ?JMVMB –— —puiſuʒ. ⁊ legatoꝛũ AA ReP „Ai Teẽpus etas grauati adiectuʒ ¶Ab heredib Ug. g nato in osbio cõditionẽ ſa e cit.h.dð. ¶ Op.qꝙ tps certe etatis faciat oditioneʒ.ut.l.ſi ita ſcriptũ.de manu.te.Gl.remittit ad.l.j.C.cõmunia de le.⁊ ibi ſol. Ja.de are.ꝙ ibi erat certũ ꝙ teſtatoꝛ uolebat facẽ diẽ.di⸗ uinare eſt q̃re dic ꝙ h̊ apponi tẽpus grauato ibi honoꝛato. rationẽ huius vide ut dixiin.l.ſicui leget.S.de le.j. Poſthumns. Himinutio legatoꝝ relictoꝛum in vteſtõ nõ ꝑtiet ad legata nec ad ali mẽta relicta in codicillis uli tabulis pupularib.h.d. ¶ Op. iſta claſula referat᷑ ad oĩa relicta.S.ut.l.talis ſcriptura.i ſi. cũ ſe.S.de le.j.So.hᷣ ſpale fauoꝛe alimẽtoꝛũ.¶ Op.ꝙ refera tur ad ea q̃ ſunt relicta in codicillis.ut.ltalis in ſi.S.allegata. So.ibi ſimplicit᷑ dixit q legauit.h dixit q legauit ĩ codicillis. ¶Vltimo nõ ibiidẽ aſit ⁊c.ad.q.dicit ſtatutũ ꝙ dans opeʒ uel auxiliũ in maleficio cõdẽnet᷑ iquãtũ pncipalis delinquẽs. mõ pncipalis delinquẽs dʒ cõdẽnari in cẽtũ.ſʒ ppter ofeſſio/ nẽ ſit diminutio t᷑tie partis.mõ q̃rit ĩquantũ dʒ codẽnari dãs opẽ uel auxiliũ.Et videt᷑ ꝙ in centuʒ.q; in eo rõ ceſſat quare pncipalis cõdẽnat in minus.⁊ idẽ dico in augmẽto ſi ppt ali/ ꝗd dʒ pena pncipalis duplicari ꝙ nõ duplicabitur in dante opem uel auxiliũ.q;ꝛ cauſa pꝛopter quã pᷣncipaliter dʒ dupli/ cari ceſſat in dante opẽ uel auxiliũ.ut.l.is cui opẽ.j.de ſurij. WiRarPi&α M6 ipleto onere de moꝛãdo in certo loco (Cibaria. Mo ltto⸗ puat.h.d. Rõ dubitãdi ĩ iſto 5S. fuit ꝙ onus moꝛãdi ĩ certo loco videt᷑ cõtinere ſpẽʒ ſᷣuitut. vVñ in alio q; ĩ liberto nõ ualebit ut.l.titio.S.j.de ↄdi.⁊ demõ. — Abſens pꝛopter negotia te/ t Eſtamento.thanabo⸗ aliete pci e.h. d. Moſſumus in iſta.l. dicẽ in tali qõne cano nicus nò reſidẽs in ecclia nõ põt habẽ fruct.qd ſi eſt abſens ꝓpter negotia ecclie. Aidet᷑ ẽ pñs ꝑ iſtũ tex.⁊ ex̃ de cle.nõ reſi.c.ex parte.¶ Sʒ qd ſi eſt abſen nõ ppter negotia ecclie ſed Pperlon uel pᷣſidis.uel clericus ꝓpter negotia pape.Cer te videtur idẽ.qꝛ pᷣſens videtur.ut.c.ad audientiã.⁊.c.ouʒ di lectus.ex de cle.non n P I H iſpoſitio gnãlis nõ refertur ad ea chus. .gnlerin eandẽ cauſã ſpalit eſt pſtatione grauari põt legatarius ingularis. b. ö. ¶ Op. de. .titia.S.ꝗ marco.S. de an.le.ubi dz habẽ utrũq;. Di.in.c.generi deè re.iu.li.vj.ſol.ꝙ illud loqꝗ tur qñ legatũ reſpicit diuerſa cauſas h reſpicit eãdẽ. ita etiam dixi. ð.e.l.alimẽta.S.baſilice. Sʒ iſta ſo.videt᷑ õ iſtũ tex.qꝛ h x.aurei ſimpliciter legati fuerũt.iõ/.Ro.ſubaudit h.ſ.ꝓ alumẽ tis.ſʒ certe idẽ ſi nõ dicat p alimẽtis.qꝛ tacite ĩtelligit qũ legaĩ pauperi. ut...cũ hi. S. cũ in annos.ð. de tranſac. ⁊ gl. S. e. l. l dert. S. poſthumus.x ſic habes ꝙ clauſula gnaãlis non reſer tur ad ea de ꝗb ſpalit eſt puiſũ ⁊ tacite.¶ Qũo in quo cõſi/ ſtit iſta benignitas. Nicit glo.de iure antiquo nõ poterat a le gatario legari.qð nõ vide bene dicendũ per.l.j.de leg.j.vbi per oĩa exequata ſunt legata ſideicõmiſſis. Ja.de are.dicit q; benignitas cõtingit in hoc qꝛ cõtubernali ⁊ libertis de qbus ſupꝛa dixerat nõ reliquerat libertatẽ expᷣſſe.⁊ tñ cõtinet᷑ ap. pellatione libertoꝛũ ut in tex.ibi ꝗ deinde ⁊c̃.x ibi.iteʒ cũ ⁊c. Itẽ ĩ pn.l.eſt vna gl.que incipit ſi legauit eadẽ ſticho. Ol. di⸗ cit ĩmo cõtubernali ⁊ liberis.als idẽ cõtineret ſequẽs legatuʒ qð pꝛecedẽs ſpetiale qð nõ. itia. ſinit legatũ.tũc finit onus legato adiectuʒ niſi behogliud de uolũtate teſtatoꝛis appareat. h.d. — NAAEP Legatũ alimẽtoꝛu nõ perit cõditiõe ¶Mater filio. e⸗ er caſum etngenten perſo Biariis Glo. dicit q bic eſt duplex lutera. x tene ut nam eius in quem ſpetialiter e gaio.S.imperatoꝛ. collata.h.d.dic ut dixi.S.e.l. — glo. dicit ⁊ tenet. Sialimẽta ſimplicit Si alimẽta ſimplicit᷑ re Am alimenta.Scnnt eenn⸗ arbi⸗ trio boni viri ĩſpectis cõditionibus hᷣ inſertis.h.d.de vna ex bis circũſtãtijs habuiſtis.S.e.l.cũ vnus.S.ſi.ſ.de cha ritate.¶ Dicit h ex facultatibꝰ pereditatecluer quõ hoc dz intelligi an heres debeat nẽdere ꝓpꝛietatẽ ſrfructus nõ ſuffi/ ciũt. Rñdeo nõ dʒ uendi ꝓpꝛietas.ſʒ ſᷣi quantitatẽ fructuuʒ debẽt alimẽta pꝛeſtari.ut.l.ĩperatoꝛ.j.ad trebel. Cui relictũ eſt aio cõpẽſandi WMui fratris ſui. põt petẽ legatũ i here 7 dẽ liberet.quo omiſſo doli exceptione repellitur.h.d. O atu De ultimo caſu dic ut dixi.ð.e.l. —= 2 AUS. . gdeʒ eſt alimenta relinquere ⁊ — .— h ij 2 BVe au. 7 af. lega. grauare heredem aliquem educare. b.d. ¶ (De auro ⁊ argẽto legato. Rubꝛica. j „νRi Legato ge⸗ Jalii neſtimenta.egto ge⸗ gatr ꝑ legatuʒ generis ſubalterni ul ſpetiei.⁊ ge nus reſtringit ut nõ cõtineat ſpẽm de qua ſunt I— alia indiuidua noĩata.h.d.Ocoꝛdat cũ i. huius legis.l. heres meus.S. j.S. de le.iij. ⁊ ꝓ Hi. in. c. generi de re. iur. li. vj. per lo reth. Pe de fun. inſtruc. 4 i 1. Qui dʒz pondus argenti in genere li⸗ ¶ Cui certum. berat M aimattoneſec⸗ ſi debes tur certa ſpẽs.h.d.cõcoꝛ.j.e.l.cũ certũ.⁊.l.cũ auruʒ.¶ Op. de.l.paulus.j.de ſo.HNue ſo.ſunt in glo.vna ꝙ eſt Tal fauo/ re ultime uoluntatis.Alia ſo.eſt ⁊ uera ꝙ hoc eſt uerũ ſi ſolui tur pecunia ere nõ ↄtaminata.qꝛ ſi debes mihi certũ pondus argeti ad ligã peruſinã ſi vis ſoluẽ pecuniã argẽteã eluſdeʒ li/ e certe admitteris.ſʒ ſi vis ſoluẽ pecuniã ere cõtaminatã.ut ſextinos tũc nõ admitteris. ⁊ hoc placet per tex.i.l.j. C. de fa/ bꝛi. li. xj.⁊ de can.fru.ur. ro.l.ñ.e.li. Itẽ placet iſta ſo.ꝑ rõnẽ. uos ſcitis ꝗ; qñ ſit pecunia de argento dʒ ſieriut ſit eiuſdẽ eſti matiõis in ſoma cuiẽ ĩ mã.vñ expẽſa cudendi dʒ ſieri de pu blico. ut dicit i.l.j.S.de ↄhen.emp.Lg Inno.dicat ðꝛiũ ⁊ nõ bñin.: quãto.ex de iureiu.cũ ergo ſũ eiuſdẽ eſtimatiõis ĩ foꝛ/ ma cui ẽ in mã nihil tibi nocet.ergo admittit᷑ ſolutio ut h. ibi ſi eadẽ ⁊c. Et ꝑ hoc dico ꝙ ſlle qui dʒ cẽtũ floꝛenos non põt ſoluẽ pecuniã ere cõtaminatã.ut ſextinos.⁊ ille qui dʒ centuʒ libꝛas ad pecuniã minutã nõ põt ſoluere in auro.ut groſſis ⁊ hoc eſt de iure.ſʒ de cõſuetudine ꝓ pecunia minuta ſoluit au⸗ rũ ⁊ argentũ ⁊ ecõuerſo.que ↄſuetudo in hoc eſt fuada.ut.l. iĩperatoꝛe.S.de õhen.emp.⁊ glo.in.l.ſigs argentũ.C.de do. dixi ĩ.l.paulus.S.de ſo.¶ Vltimo gl.h̊ᷣ tãgit an aliud ꝓ alio ſolui põt. Dic ut in.l.ij.S.ſi certum petatur. AAi tibi. Yerba ſuturitpis reſtringunt ad tẽ/ EEus moꝛtis. ut ultra nõ extendant. ? oꝛo reſpectiua deſicit defñciẽte ꝑſona ulł qualitate eiꝰ. cui reſpectu ꝓfert.h.d.uſq; ad.l.ſeia.¶ Oppo.ad ſi.ꝙ iſtud vbũ ſigniſicatiuũ qlitatis nõ attẽdit᷑.ut.l.mela in pn.j:eo.ubi poſtq; ſbeſt ſpᷣa nõ videt᷑reqri ꝙ ſit uxoꝛ.So.ibi vbũ puero fuit adiectuʒ ꝑ modũ demõſtratiõi cui deſectꝰnõ vitiat lega tũ.hᷣ vo ꝑ modũ cuiuſdã ↄditiõis.dixi eniʒ q uxoꝛis ei cauſa parata erãt ⁊c.⁊ ſic ẽ relatiuũ.qdð facit cõditionẽ.ut.l.ſtichuʒ S. de le.j.que cõditio dʒ ĩpleri in foꝛma.ut.l.ꝗ hẽdi.in pn.⁊.l. meui.j. de ↄdi.⁊ de. ¶ Itẽ op.de.l.ſi.ancille.j.de cõdi.⁊ de. So.illa qualitas nõ põt ibi videri repetita in cõditione qꝛ an cilla nõ põt nubẽ. vñ ſola ſbᷣa videt᷑ repetita nõ q̃litas. ¶ Fa/ cit iſta.l.ad qᷓſtionem dicit ſtatutũ ꝙ ſi nobilis intrauerit pa/ latiũ capitanei ſoluat tantũ.pone ꝙ ibi non eſt capitaneus ⁊ nobilis intrauit an teneatur. Aidetur ꝙ nõ.qꝛ ubi nõ ẽ capi⸗ taneus nõ dicitur palatiũ capitanei.ar.huius.l.tñ hoc nõ ſir/ mo pꝛo uero.qꝛ illa yba ponuntur in ſtatuto ꝑ modũ demon ationis. h vo per modũ cõditionis. . XXoꝛ Hac legẽ ſũma cũ pcedẽti.¶ Op.S.l.ꝓxi. Rcibi eoipſo ꝙ diuertit nõ videt᷑ eius cauſa pa atũ. Glo. Di. ⁊ omnes dicũt ꝙ. l. pꝛecedẽs intelligit Fm iſtã. videte ſi teſtatoꝛ legauit ꝓ vba futuri tẽpoꝛis.que eiꝰ cauſa parata erũt.tũc ĩſpici tpᷣs moꝛtis.vñ tẽpoꝛe moꝛtij opʒ ꝙ ipſa ſit uxoꝛ.vñ ſi diuertit bona gr̃a nel nõ deſinat conditio reęlicti.qꝛ nõ eſt eicauſa paratũ ut dici᷑ ĩ fi.l. Sʒ ĩ hac.l.teſta toꝛ legauit per vba pᷣſentis tẽpoꝛis.ut lego que eius cauſa pa rata ſunt.tuũc ſi eſt uxoꝛ tꝑe teſtamẽti ſufficit.vñ poſtea diuer⸗ tit.diſtinguimus utrũ diuertat bona gra uel non ut ſciamus utrũ uoluntas ſit mutata uel nõ.⁊ ita loquit h ⁊ iſta eſt vitas. = Dic ponit᷑uerbũ legaſſet Am quidam. ckonkurba egaſſet erſecti vñ excedit tpᷣs teſti.ut.j.e.il.ſtita.¶ Vñ q̃ro quomõ põꝛꝛigit ad tpᷣs moꝛtis. Rñdeo iſta vba q̃ſunt modi optatiui ⁊ ſpiũctiui ut eẽʒ ⁊ fuiſſeʒ ⁊ ſimilia lʒ ſint tꝑis pᷣteriti. tñi trahũtur ad tẽpꝰ futurũ. Ita nõ.ĩ.l.quirome.j.de vbo.ob li.ꝓbatur ĩ.l.ſi debitoe uerlſtterd. de be. emp. eaect cert. S.de vi.tri.⁊ oleo lega. —.— Sia Solutio legati ⁊ trdflatio ĩ aliã ſpetiẽ facta —1 ta teſtõꝛe legatũ extinguit. h. . ¶ Hota ꝙ dü ſpẽs traſit ĩ ſuũ materiatum cẽſet eſſe alia 10,C . po. Cotra de. l. dẽ h ꝙ trãſlatio ĩ aliã ſpetiẽ extiguit legatũ de. l. kuñ ſi lij. S.ij.S.de le.j.So.ut ibi. ¶ Iteʒ op.de.l.ſdeicõmiſſa.S.ſi reʒ.S.de le.iij. Gl.nõ ſoluit.tu dic ꝙ ibires legata extabat.ᷣ vo deſijt extare.quia facta ẽ alterius acceſſio.ut patet ĩ ſil. (AHWHAIt Legatũ ꝑ quod ciuitati q̃ri᷑ aliquod Atius. nane auernd⸗ “ 4 Legatũ ſimplłr ⁊ indeſinite ꝓla/ ita eſſet. ad tẽpus teſtamẽti refert. h. d. uel ſic. Nomia poſſeſſiua meũ tuũ ſuuʒ pꝛeſens tẽ pus ſigniſcãt.h.d. ¶ Mota tex.ibi hac demonſtratiõe ⁊c̃. Op. C. que res pi. ob. poſ...f. ubi ueniunt ſutura. Diẽ gl. ſo.ut ibi.Lu dic ꝙ ibi tractat de modicoul nullo pꝛeiudicio. 8 ſemp tantũdẽ ſoluẽdo debitoꝛ liberar᷑.⁊ creditoꝛi pdeſt.hic vo eẽt magnũ pꝛeiudiciũ.¶ Op.j.e.l.ſliã. So.ibi erat vbuʒ ſuturi tẽpoꝛis.ſ.reſeruent᷑ ut ibi patet.¶ Op.-e.l.uxoꝛi.S.te „ ſtamẽto.S.de le.iij.⁊.l.his vbis.eo.ti.So.ĩmo cõcoꝛdat cuʒ iſta ut ibi pʒ. ¶ Op.de libe.le.l. aut facta. S. ex teſtõ. Rñ.cõ coꝛdat.¶ p. de.l.j.in ſi.x.l.ſigs ſocietatẽ.S.pꝛo ſocio.ubi ꝗs facit ſocietatẽ oĩuʒ bonoꝝ. ⁊ intelligit de futuris.Sol.ibi ab initio nõ incũbebat magnũ pᷣiudiciũ.q;ꝛ ꝗs poterat tantuʒ lucrari ⁊ tatũ ꝑdere.ſecus ſi poſſet alterũ eoꝝ.ſ.ꝑdere ⁊ nõ lu crari. ¶ Op.de.l.tiẽs.S.ſi.S.de uſufru.Gl.non ſoluit.dic ibi extabat area que eſt maxima pars domꝰ. ¶ Op. de. l. pꝛ.S.ſidei hẽduʒ.S.de le.ij. So.ut ibi. ¶ Op.de.l.ex hoc edicto.S.j. S. de alie.iu.mu.ca. fac. So. glo.iſllud uerũ q adi᷑ lud edictũ.tu dic ꝙ ibi fuit uſus vᷣbo futuri tpis.hic vo pᷣſentʒ tẽpoꝛis.¶OOp.de...placet.de li.⁊ poſ.So.ibi fuerũt vba in — deſinita ꝗ cõpꝛehẽdũt futurũ tẽpus alias diſpoſitio eẽt nulla. hicvo ceſſat iſta rõ. ¶ Op. de. l. mela. . ſz ſi alunenta. S. ti. . So. uut ibi.q; cõtingit nariatio circa idẽ uel circa id qð habeĩ᷑ loco eiuſdẽ. ¶ Op.de.l.tutoꝛib.S.de teſta.tu.Sol.ibi fallit ꝓpr dictionẽ tũc qᷓ extremitateʒ tẽpoꝛis ſigniſicat. ¶ Op. de l. ſ ita gs. ð. de le. ij. So. ibi eſt vbũ põt qd eſt extenſiuum ut ibi.¶ Et pꝛo declaranda.l.iſta ⁊ glo.⁊ ꝓ declarãdis occurrẽ tib quotidie de duob eſt vidẽdũ.pᷣ q ꝓferunt᷑ vba pꝛeſentis tẽpoꝛis nel pᷣteriti an poꝛigant᷑ ad futura. Scðo qñ ꝓferunt᷑ vba ĩdeſinita ſine tꝑis expᷣſſione ad ꝗd debent referri.Circa bmũ dic ſic. aut vbũ pꝛeſent tꝑis pfert a lege aut ab homine. Pꝛimo caſu vbũ pñtis tpis refert᷑ ad futura.ut.l.j.S.de ↄdi. cx.l.qꝛ.l.ſemꝑ loqtur.ut.l.arriani.C. de hẽticis.⁊ in oĩbꝰ au⸗ ctẽticis qᷓ incipiũt.ſʒ hodie. Fallit ſi lex otineret remiſſonẽ de lictoꝝ.tũc enĩ ad futura nõ trahi:. ut.l.cũ lex.S.de legibꝰ. Si vo ꝓfert᷑ ab hoĩe.aut eſt uerbũ põt ⁊ cõpꝛehẽdit futura qꝛ eſt extenſiuũ.ut.l.ſi ita qꝗs in pn.S.de le.ij. Aut eſt aliud vbuʒ.?⁊ tũc aut còtinet illud qdð dependet ex mera uoluntate defuncti ⁊ trapit ad ſutura.ut.l.talis ſcriptura.in pᷣn.cõiuncto.S.ſ. ? l. ſe.S.de le.j. Si vo nõ depẽdet ex mera uolũtate deſuncti.⁊ tũc aut uariatio in futuro cõſiſtit circa eandẽ rem uel q̃ habea tur loco eiuſdẽ ex diſpoſitione defuncti ⁊ poꝝigit᷑ ad futura. ut. S.ti.j.l.mela.S.j.⁊.j.ti.j.l.ſ.in fi.aut ↄtingit circa res ſepa ratas.⁊ tunc aut tractat᷑ de modico pᷣiudicio ⁊ poꝛigit ad fu- tura.ut.l.fi.C.q̃ res pi.ob.poſ.aut tractat᷑ de magno pꝛeiudi cio.⁊ tũc ad futura nõ poꝛꝛigii.ita loquit᷑ hic ⁊.l.ſi ſtipulatus. S. cũ ſtipulamur. ⁊.l.ſi a colono.S. de vᷣbo.ob.⁊.l.ſiita ſtipu/ laſſet. S. de le.ij. cũ ſnnn bug dali⸗ pter dictionẽ tũc. ut.l.tu toꝛibꝰ.ᷓ.de teſta.tuto. Itẽ fallit ſi la res eẽt de acceſſonibuj pꝛimarũ rerũ.ut.l.ſi.S.fi.j.ti.j. ¶ Scðdo eſt vidẽdũ qñ oꝛatio ꝓfert ſine tẽpoꝛe.ad qð tẽpus reſerat.Et tũc dic aut ẽ oꝛatio vniuerſalis aut generalis aut particlłari) aut ĩideñnita. MPꝛio caſu qñ eſt vniuerſalis.ut q ponit᷑ nomẽ collectiuũ de ſuinã. nt grex peculiũ ⁊ fimilia.⁊ tũc poꝛigit ad futura.ut.l. grege. 5& Frei pecmlib.s de le.ij. Rõ qꝛ futura vident᷑ de actet ſionib pme.Si vo oꝛo ẽ gnãlis ut qũ apponii aliqð ſignũ.ut oẽs res meas.uel vniuerſas res meas q ſut in tali villa.ſimileʒ diſtinctionẽ facit gl.iter gnãle ⁊ vle in.l.j.S.de edẽ.⁊ iſto ca⸗ ſx ad pᷣſens tẽpus reſtringit᷑ut.l.fi.S.j.S.de le.ij.x.l.ſi tibi mã dauero.S.is cuius bona.S.mã. Fallit ſi de modico piudicio tractat᷑.nt.l.ñ.in fi. C.q res pi.ob.poſ.⁊ ibi glo.hoc dicit.⁊.l. j.in fi. .l.ſiqs ſocietatẽ.Sõ.ꝓ ſocio.Si vo eſt oꝛo particularis nl negalg Eparticłare.ut qꝛ legat᷑ aliq res ſeu ſpẽo.⁊ tũc ſiqdẽ legat᷑ tot fundus ueniũt futura q̃ ipſi fundo accedũt.ut ſi ali/ qd adiungaĩ.ut.l.qð in rerũ.S.j.S.de le.j. Sʒ ð pdicta vide’᷑ glo. de uſufru. l. qties. F. ſi. So. gl. dicit illã male dicc. ⁊ nõ al legat bonas leges. ¶ Ael ueri dic ꝙ bñ dicit.qꝛ refert an ex ctu uẽdant᷑uel ex delicto publicẽtur oĩa bona.qꝛ ĩtelligũtur pᷣſentia tm.ut.d.S.is cui bonis.⁊ nõ.i.d.l.fi. C.q̃ res pig.ob. poſ.aut in teſtõ.⁊ tũc aut ꝗs legat oĩa bona ſimplicit uel uſu/ ſructũ oĩum bonoꝝ.⁊ tũcueniũt futura.ut.d.l.quotiẽs. .ſi. rõ ꝗꝛ tũc videtur legare ſubſtantiã ſeu hereditatèut ibi pʒ.⁊ l. nã qð.S.fi. cũ.l.ſe.j.ad trebel.⁊ ſic magis videt oꝛo vniuerſa lis qᷓ; generalis. Idẽ ſi dicẽt ſimplicit oẽs res meas ⁊c.ut.d. l.na qð.S.ſi. Si vo oẽs res q̃ ſunt in tali villa uel omnes s meas ne⸗ gdi jdel futl tral —— —— —— — — — —— S– — —--— De Aur. ,† Ar. lege. meas mobiles. ⁊ ſic nõ intelliget de tota hereditate. tũc reſeri ſoluʒ ad pꝛeſens tẽpꝰ. ut. d.l.f. S. j.S. de le.ij.?⁊ qdð nõ.in. ð.l.ſfi. C. q̃ res pig.ob.po. Si vo legat᷑ pars tũc nõ uenit qð poſtea adiũgi.ut.l.Fui electiõe.S.ſi.S.de le.j.⁊ ibi nõ.Si vo eẽt oꝛo ideſinita.tũc ſde tractat de modico p̃iudicio cõpꝛehenduni futura, ut.l.fi.C. que rej pi.ob.po.Si vo de magno pᷣiudicio tractat.tũc aut ꝑ diſponẽteʒ q ĩdeſinite locutPẽ potuerũt pᷣui deri omnia futura ⁊ ad futura extẽdit.ð ut.l.ſi Fuit. de ſer. ru. pꝛe.nam ibi potuit ab initio pꝛeuideri ꝙ lumina domuj pote rat habẽ.ſi vo nõ potuerũt puideri q̃ futura erant.tũc futura nõ ueniũt.ut hic cuʒ ſilibꝰ.qð ĩtelligo ſi aligs reliqt bona que habet ĩ tali loco.ſecꝰ ſi bona ſimplr.ita ꝙ poſſet intelligi de to ta hẽditate.ut.S.ꝓxi.dixi. Itẽ hec va niſi in caſu.l.ſi cognaſj. j.de re.du.qð dic ut ibi dixi.¶Nꝛo decdlaratiõe eoꝝ ꝗᷓ dicta ſt q̃ro qð dixi ꝙ vᷣbũ põt lʒ ſit pntis tpis trabiũ ad ſutura.po/ ne teſtõꝛ dixit lego oẽs reꝰ mea⸗ q ſũt ⁊ reꝑiri poſſunt ꝑuſij. deide teſtõꝛ ſupuixit ⁊ mlłta alia acqſiuit.qritur an futura ue/ niant. Et videt᷑ non ꝑ iſtã.l.cõtrariũ videt᷑ pꝛopter uerbuʒ pñt quod ẽ extẽſiuũ.tñ de facto rñdi ꝙ futura nõ ueniant.q ulud qð dẽ ꝙ uerbuʒ põt ẽ extenſiuũ ẽ uerũ eius ad qð refert. hic uero referi ad uerbuʒ reperiri non ad uerbuʒ res. vñ ẽ ſen ſus lego omnes res meas que ſut in pñti uel pñt reperiri nunc ſiue in futurũ.nõ aũt reſeri ad exñtiã reruʒ ⁊ ſic extẽdit actuʒ reperiẽdi nõ actũ habẽdi. Idẽ dicit glo.in ſili in.l.f.S.j.S.de le.ij. in glo. ſuꝑ uerbo cões. ꝓ hoc facit Furrh debʒ declara re illud ad qð reſertur ⁊ nõ aliud. ut.l. o. 5. f. . ti. j. T. . e.l. ſiquis kganenl. Quero ſcitis ꝙ doc. dicut ꝙ ad hoc util la clauſula ſi non ualet iure teſti c.poꝛꝛigitur ad ulum caſum quo teſtm rumpit poſthumi natiuitate debʒ dici ſi nõ ualet u ualebit. ut dicit Ci.in auc. ex cauſa. dixi in.l.ſiita ſcripſiſet. ẽ. de le. ij. mõ dẽ in teſtamẽto ſi nõ ualʒz iure teſti ualeat iure codi cilloꝝ ⁊ omni iure qͥ meliualẽ põt.an iſta clauſula poꝛꝛigatur ad caſũ qͥ teſtm rũpũ poſthumi natiuitate ꝓpt᷑ dictionẽ põt. Et puto ꝙ nõ.q; uerbũ põt ẽ extẽſiuũ ei ad qð refert.ſ̊ſinõ refert ad ula vba.ſi nõ ualet.ſʒ ponit ĩ diſpõne q ſeꝗł deñciẽte cõditiõe.nõ autẽ refert ad illa cõditionẽ ſi nõ ualet ⁊c.vñ illa cõditio ad futura nõ extẽdit. ſi dicẽt ſi nõ põt ualere iure teſti ⁊ẽ. tũc refert᷑ ad futura. ¶ Sʒ quid ſi dixiuolo ꝙ ualeat iure teſti uł ſaltẽ iure codiciloꝝ. Rñ.videt hoc dicẽ ſi nõ põt ualẽ iure teſti. naʒ hec dictio ſalteʒ hoc ĩpoꝛtat.ut.C. de co.re.l. ij. Itẽ habes h tex. ꝙ ſilego tibi ueſtẽ meã ꝙ iſpicit pꝛeſẽs tẽpꝰ. Pone ꝙ vir legat uxoꝛi oẽs ueſtes ſua.ille ueſtes ſunt coꝛꝛn pte ⁊ alie facte de nouo utruʒ extendant ad futuras. Et vide tur ꝙ nõ ut h.⁊ idem põt queri de frumẽto cõſũpto ⁊ alio re collecto.ſʒ dico ꝙ ſi teſtõꝛ addidiſſet aliã ueſteʒ ⁊ pꝛina ſuper eẽt illa addita non eẽt in legato.ſʒ ſi pꝛima eẽt conſupta ⁊ alia facta loco pme.ut ſi hẽat panos dqtidianos ⁊ ſũt cõſũpti ⁊ ali os fecit loco kaon tde tali ueſtis de nouo facta legato cedit 2pma videt᷑. Pꝛimo pꝛobal ex theoꝛica ſupꝛadicta.cũ dixi 1uariatio cõtingit circa idẽ uel circa id qð habet᷑ loco einſdẽ. hoc pꝛobat.j.ti.j.l.f.S.fi.⁊.l.ſliio.S.j.j.de odi.x de.x.l.luti in pn. S.de le.ij.videt᷑ glo.in furmẽto in.l.fruct. in ſi. ultĩe gl. ſo.ma.ꝓ hoc facit.l.iteʒ ſi fũdi.S.ſeminarios.S.de uſufru.qð tʒ Ja. de.are.in.l.ſi Fu.S.ꝗ qnq;.ð.dele.j.¶ Quero teſtõ⸗ legauit alicui podere ſuũ qd habʒ in tali villa.poſtea emit ibi aliq̃s poſſeſſiõe.an ule poſſeſſões de nouo empte cedãt lega to. Iſta q̃ſtio reſidet ĩ hoc an legatũ poderis ſit vniuerſale ul gnale uel nõ.⁊ iſtud uocabulũ podere non reperio in iure no ſtro.ſed reperio ſignincationẽ uerbi manſus.nã dicit manſus quãtũ quis cũ vno pari boũ laboꝛare põt.ut ĩ.c.j.ex de cenſi. ⁊.x.colla.ſi de feu.fuerit cõtrouer.c.j.modo ſiẽ aliqð additũ vna cũ eo qdð pꝛius erat.ita ꝙ cũ illo põt laboꝛari uenit ĩ lega to alias nõ. dic tñ ut dicã infra de reb du.l.j. VAerba teſtõꝛis ĩ dubio debẽt ĩtel Lautius. igen ꝙ nõ ſit in cõſtructiõe pec catũ. h. d. C Hõ ꝙ nõ debet peccari in gramatica. Op. de.l. herej me. S. .S. de le. iij. Huiu timoꝛe dic Ro. ꝓiſta.l.loquit᷑ m rigoꝛ?᷑.ſed de equitate referi ad oia.⁊ ꝓbat᷑ in ꝗbuſdã adiectionibꝰ.ꝙ Di.tʒ iſtã opi.ꝓ quo facit tex.dũ diclt fm vba teſti ⁊cc. Mihi videt᷑ iſta nõ ſit bona ſolo.pꝛi/ mo qꝛ eẽt coꝛꝛigere iſtã legẽ.ſcdo qꝛ eſt õ tex.dũ dicit m ueri ſimilitudinẽ tc.⁊ iõ dic ꝙ in.i.cõtraria eſt ppt᷑ ſignũ vle oẽ qð ſignũ vle eſt collectiuũ. ⁊ lʒ ſit ſingularis numeripõt plura cõ pᷣhẽdẽ.ut.l.uxoꝛ.j.eo.¶Itẽ oppo.⁊x videt᷑ ꝙ referatur ad ea ad que nõẽ põt referri ſalua rõne recti monis.ut.lL.naʒ ꝗ. F. ſ. ð. de penu le.qð ſic ꝓbat᷑.qñ pᷣcedũt duo ſubſtatiua dʒ eis dari adiectiuũ pluralis numeri.ut.l.cũ filio.S.de le.j.ĩ gl.ſuꝑ vbo relictij. ſy in. d.l.na qð.ſunt duo ſubſtãtiua pcedẽtia que referunt ad relatinũ ſingularis numeri.So.lʒ ad ðᷣno ſubſta⸗/ tiua poſſit vari adiectiuũ pluralis numeri.tñ bene ſtat etiã ad iectiuũ ſingularis numeri.⁊ ita ẽ i.D.l.nã qð liqde in fi.¶Vl terius op.ego video qñ pᷣcedit maſculinũ ⁊ femininũ põt da ri adiectiuũ maſclini generis ⁊ refert᷑ ad utrũq;. ut.i.f ita ſcri pfiſſet. S.de le.ij.⁊.S.de teſta.tu.⁊.l.ſiqs ita.⁊ oẽs.ll.q dicunt ꝙ maſculinũ cocipit femininũ. Mꝛeterea vna dictio neutrali ter poſita põt referri ad omne gen.ut.l.ea tamen.S. de le.iij. Auare ergo hic iſtud nomen muliebꝛia nõ põt referri ad oẽ genus. VFinalit᷑ dicemu ſic ꝙ hoc cõtingit ꝓpt᷑ duo.pᷣ qꝛ adie ctiuũ muliebꝛia hʒ ſubſtantiuũ ſibi per oĩa cõfoꝛme.ꝓpt᷑ hoc videt᷑ teſtõ: uoluiſſe ꝙ referat᷑ ad Kogeria Waetat cõtinet ſauoꝛẽ ut nõ extẽdat᷑ ad alia.qꝛ fauoꝛ dʒ adhiberi in teſtis.ut l. in teſtis.j.de re.iu.⁊ ſi qð iſtoꝛũ deñceret putareʒ debẽ refer ri ad oĩa. ut ſi dico lego oꝛnamẽta ⁊ mũdum muliebꝛia qð nõ põt ſieri ſalua rõne recti Fmonis.eſt uerũ ſᷣm regulas gramati cales.ſʒ põt fieri ꝑ quãda ſigurã.ſ.pꝛolepſim numeroꝝ.quaʒ ſigur iuriſcõſultꝰuoluit ponẽ.iõ cauti notarij dicunt talis ce dit oĩa iura ſua ⁊ actiones qꝗᷓ uel quas ⁊c. ut tollat iſtã dubita tionẽ.ſimile videbidᷣ in.l.f.j.ad trebel.qð tene mẽti. NPꝛet᷑ea hic ſũt due ſigure.ſ.ꝓlepſis nũeroꝝ.⁊ alia figura generoꝛum. qꝛ ueſteʒ ẽ generis feminini ⁊ nũeri ſinglaris.muliebꝛia gene rij neutri ⁊ nũeri pluralij.¶ Op. de.l.talij ſcriptura..de le. j. Sol. hic nõ poterat referri ad oĩa ſalua rõne recti fmonis. ibi ſic. ¶ Itẽ habes hᷣ qꝛ ula debẽt intelligi ſic ut ſit bona grã matica.ꝗd ſi non poſſum ita intelligi.qꝛ notarius in grãma/ tica errauit.Rñ nõ vitiat inſtrumẽtuũ.ut.l.iperatoꝛ.S.de ſta. ho.niſi ſit reſcriptũ pncipis.qꝛ tũc vitiat ꝓpter vitiũ euidens. ſʒ ſi eſſet vitiũ nõ euidẽs i̊ ſʒ quãdã ſubtilitatẽ nõ vitiat.ut in c.ad audiẽtiã.ex de reſcrip. HD ieeſentl, TEEAA L ota tex.ibi pꝛeſenti ⁊c̃. c Am certum. nã poſito kcr conſuetu Adinẽé ſi debeo tibi quatuoꝛ libꝛas denarioꝝ poſſem ti bi ſoluẽ vnũ floꝛenũ ⁊ ecõtra.pone ꝙ ꝓmiſi tibi quinquagita ducatos iã ſunt duo anni.mõ uolo ibi dare ſᷣm eſtimationeʒ pᷣſentẽ.creditoꝛ vult fm eſtimationẽ quã ualebat floꝛenus tũc tẽpoꝛe pꝛomiſſionis.certe dʒ debitoꝛ ſoluere fm eſtimationeʒ uã ualet nunc ut h.niſi ſuiſſet in moꝛa ſᷣm foꝛmam.l.vinũ.s. cer.pe.dixi.S.e.l.j.in ſi. Non iuelligfkcaus Non intelligi? cauſa uxoꝛis para/ intusn qð ipſius ⁊ alterius cauſa parat᷑. AItẽ falſa demonſtratio legatuʒ generis reſtringit. ſe cus in legato certe ſpetiei. Itẽ qñ diſiunctiua cadit ĩter genus ⁊ ſpetiẽ accipũ pꝛo cõiuncta.h.d.¶ Nõ tex.ibi qꝛ certo coꝛ poꝛe ⁊c.cõcoꝛdat.l.demõſtratio.de condi.⁊ de.¶ Op. de.l. alimẽta. S. f. S. ti.j. t. l. ſqs Fuos.S. de le.iij.ubi ſi aligs legat ſeruos ſuos videt legare cõmunes.ita hic videat᷑ legare ea qᷓ nſus coĩs cauſa parata ſunt. So.in legib cõtrarijs uerbum ſuoꝛũ refertur ad dñiuʒ uel quaſi qd recipit diuiſionẽ.iõ cedit legato pꝛo ea parte pꝛo qua ſuus eſt.hic vo referi ad uſuʒ qui non recipit diuiſione. ut.l. uſus pars.S.de uſu ⁊ ha.⁊ iõ non poſſunt ei accõmodari iſta vba que eius cauſa parata ſunt qꝛ nõ babet uſum ĩſolidũ cũ iñ alijs habeat nec ꝓ parte.qꝛ diui/ ſionẽ nõ recipit. Ael dic ꝙ ula q̃litas ſu ſua ſuũ recipit quoti tatẽ rei ſeu dnij.hic vo ſecuj.nã nõ põt dici ꝙ dimidia uel tᷣtia ſit parata cauſa vni alia cauſa alterius.ſʒ tota cauſa utriuſq;. ſed ſi hoc dici poſſet puta habebat lanã euius dimidiaʒ para uerat cauſa uxoꝛis dimidia cauſa ſui.certe illud dimidium ce/ dit in legato.ut.S.de le.iij.l.cũ qrii.S.lana.⁊ hoc plu placet. ¶Itẽ ) hoc oc iura libertoꝛũ nõ ſunt diuidua.ut.l.q̃dam S.fa. herciſc. ⁊. ſuos ĩtelligit etiã de cõmunibꝰ.ut. S.ti.j.l.alimẽta.S.ſi. So.l iuſpatronat nõ ſit diuiduũ.tñ quo ad pᷣſtationẽ alimẽtoꝛũ e diuidũ.ut. S.ti.j.l.iij.⁊ iõ illo reſpectu legatũ alimẽtoꝛũ factuʒ libertis cõpꝛehendit oẽs libertos.ſʒ ſilegarẽ oẽs res meas nõ neniũt iura libertoꝛi. ut.l.qui pꝛoinde.j:ad treb. cuʒ eo qð ibi nõ. Sʒ cõtra hanc.l.videt᷑ id qdð habetis de leifl fans.. ubi ſi alicui legant᷑ ſerui uerne ⁊ alicui textoꝛes ueniunt.Sol. iſta accidentia de qua loquit hec.l.reſpicit diuerſitatẽ ꝑſona/ rũ.de iſta dicet᷑.j.eo.l.pedicuł.S.argeto.¶ PBicit h ꝙ aut po nit᷑ pꝛo t. Ʒ imo dʒ ſtare ppꝛie qñ cadit ĩter ꝑſona.ut.l.cũ qui dã. de vbo.ſig. ⁊.l.ſi is qui nceta. Siutfke de re. du. So. qũ diſiũcta cadit int genus ⁊ ſpẽm reſoluit in cõiuncta. ut h ⁊.l. ſepe. j. de vbo.ſig.dũ diẽ dari ſeu donari. AVel alit ut dica i.d. F. utrũ ĩ glo. ibi in. S. ⁊ ſiqs.⁊ ibi.l.legatũ.Sol.ibi dubitat ðe qualitate legati.ibi de ſubſtantia.iõ dicut.d.l.j.SF.. D Relatiuũ quis uel quireſtringit — J quis ite vantecedens ad Brefggtur. .. carmelia.j.de iurepatro. ⁊ tñ ſi legat liberto, r “ r Be au. v at. lega. Aide gl.que incipit ulud ibi.l.nã qdð. dic ut ibi ⁊.S.ti.j.l.a ſt io. F. ſi. T qð dixi. S. c. l. lautius. ₰ 02 Cauſa intelligi de pꝛoxima ⁊ ĩmediata.x? V inare de remota ⁊ mediata.h.d.Ego intelli o iſtud uerũ de cauſa mediata nõ multuʒ. ſed ſi eſſet cauſa mltuũ remota tũc legato nõ cederet.ut.l.⁊ ſi nõ ſint.S. ſicui argẽtũ.j.e.cauſa enĩ multũ remota eſt magis occaſio qᷓ; cauſa.ut pꝛobat tex.in.l.cũ delanionij.S.aſina.ibi pꝛoxi.⁊c. — Ps. de fundo inſtruc. Jſtatuã Additum foꝛme pꝛime legatũ non 4 mtnult⸗hd. ackt — Soeties Quilegat reʒ videt᷑ legare . Peties auri. igdalemr cclecicut habeat uſufructũ nõ facit ilum legatum videri.h.d. qð nota.de hoc habuiſtis ĩ.l.iiij.S.ti.j. Facit iſta.l.ad.q.ꝙ ſi marit relinqt uxoꝛẽ ſuã dñam uſufructuariã.⁊ per hoc ꝙ di⸗ cit uſufructuariã nõ ipediat᷑ dñiuʒ habere. de quo dic ut dixi in. l. titia. S. fi. S. de le.ij.⁊ ibi Di. tangit qð nota. M f AIiAτ. Apatre põt legari ſilio ſi legatũ in tẽpu⸗ — lias alen ſil iuris cõfert.h.d.¶ Op.in Vſti. dele. S. ex contrario. So.a patre nõ põt relinqui ilio pure.ſed ſi còferatur in tempus exiſtentie ſui iuris poteſt relinꝗ.⁊ ꝙ cõſerat᷑ in tpᷣs exiſtẽtie ſui iuris debet colligi ex ali quib uerbis teſtõꝛis ut hic ⁊.l.ubipure.j.ad trebel.⁊.l.ſidei cõmiſ. .ſi filio.S. de le.iij.dic ut.l.cũ ſilio.S.de le.j.⁊ ibi dixi. Nõ h̊ ꝙ uerbũ reſeruent᷑ ipoꝛtat ſideicõmiſſũ ut hic. ¶ Qüũo q̃lit ſiet iſta ſeparatio J eimma. DPicit “ actionem ad exhi⸗ bendũ ut.l.gẽma.S.ad exhi.¶ Sed õ boc op. de. l. celera. S. de le.j. Sol.illud qð bic dẽ fallit in tigno iniucto. ut d.l. cetera. t. d. l. gẽma. QAalicul ſ — 142 d alicui legat᷑ ut pꝛopꝛiũ ſi pꝛo 6 .— Vi uxoꝛi. a non eſt ad oĩa iure legati N capii.x ex ſideicõmiſſo uli reſtituit.h.d. ¶ Mõ iſtaʒ aſe uenit ꝙ teſtatoꝛ reliqt uxcai dotes ſua ⁊ poſtea fac eã hẽdẽ rogat eã alij reſtituẽ. mõ hẽdes uxoꝛis uolũt ante de ducẽ doteʒ certe nõ pñt.niſi ꝓbẽt dotẽ datã eẽ per iſt̃m. tex. ẽ H. ¶ Itez pone teſtõꝛ religꝗt alicui tanq; debitũ ⁊ iminet fal cidia.certe bene deducet᷑ de illo legatũ niſi pꝛobet᷑ debitũ ꝑ te ſtis nel per iſtrumẽta ut hic.⁊ idẽ dicereʒ ꝙ fieret diminutio per falcidiã de relictis pꝛo nſuris ⁊ male ablatis niſi pbentur debita ut h.⁊ in hoc iſta.l.eſt mirabilis.q;ꝛ hoc videt᷑ cõtra uo luntatem deſuncti eo ꝙ reliquit tanq; debitum. ideo nõ. Sʒ contra hoc facit tex.in.l.eũ qui tacituʒ.S.pꝛo patre.j.de his qui.ut indig.dic ut d⸗ ;⸗ Pnf ſe EWBuHer CAñuo ꝗ̃eſt ratio hui. S. ꝙ nõ ueniũt in le WHulier gato niſi reperiant. Rñ.q Niccklegare cer⸗ tũ coꝛpus qð nõ eſt in rerũ natura.ut.l.ſi ſeruꝰ. S. qui qnq;. S. de le.j.dʒ tñ cauere de dado ſi Zcrlanel⸗ Ao dlet RWE mH AUAPeEXαν1 Auri appellatio factũ ↄtinet ? C Am qurul.niectũ Sio ſignatã pecuniaʒ 16 cõpꝛehẽdat nec deaurata tm uel ſupellex argenti Rendus tatẽ cõtinet nõ ſpẽʒ niſi argẽti ſacti mẽtio habita nerit in legado.x ſi pondus auri legat plumbea mã ſeparat. ⁊ oꝛnamẽtũ ſequit᷑rẽ oꝛnataʒ.h.d. Mꝛimo loquitur qũ legat aurũ uel argentũ ſimplicit᷑ nõ expꝛeſſa quãtitate ponderis uł mã. Scdo expꝛeſſa quatitate ponderis non ma. Tertio qũ utrunq; expꝛimit. QAuarto q̃liter ponderari dʒ. Quinto cui cedũt res auro ⁊ argẽto legato annexe.ſcda ibi pinde ſi cer/ tũ cõiuncto.S.idẽ ccns Fil prr tertia ibi ſi argẽti.quarta ibi idẽ celſu. quinta ibi plane. ⁊ durat uſq; ad.S.idẽ celſus.ĩ pn. l. ſe. In tex. ibi non contineri ⁊c.necid qð eſt alteriu acceſſio nel HS ſupellectili. ut.j.l.ꝓxi.S.j.qua huic ↄiũge.¶ Op. ⁊ videt᷑ ꝙ iſtð legatũ argẽti ſic ſimplicit᷑ factũ nõ ualeat.ut.l. cũ poſt.S.gener.S.de iu.do. So.aliud in fundo.aliud in cete ris rebꝰ ut ibi.⁊.l.legato gnãliter.S.de le.j. ¶ Oppo.dẽ hic ꝙ auri appellatiõe cõtinet᷑ annulus aureus. Contra. qꝛ ſi eſt ſignatoꝛi cõtinẽs aliquẽ lapidẽ ſignatoꝛiũ nõ cedit legato au riſed legato gẽme tanq; acceſſoꝛi.ut.l.⁊ ſi non ſint.S.ſi.⁊.l. ſe.j. eo. aut eſt annulus nõ ſignatoꝛi. ⁊ tũc cõtinet᷑ appellatio ne oꝛnamẽti ⁊ legato auri nõ cedit.ut.l.argumẽto.S.oꝛnamẽę ta.j.eo.Sol.ſi intelligis hic in annulo ſignatoꝛio.dico ꝙ ibi nõ erat gẽma ſʒ ſigna erãt ĩpꝛeſſa in auro.Si uero nõ eratan nulus ſignatoꝛi intelligo ꝙ nõ erat parat cauſa uſus mulie- ris ſed ipſius patriſta. ⁊ erat magis gẽma cauſa auri q; aurã cauſa gẽme.¶ Quũo qd ſi legat oẽ aurũ uel oẽ argentũ ſuuʒ. an ueniat pecumia ſignata. Rñ.nõ ut.l.qntꝰ.S.j.j.eo.⁊ ſic in deſinita ⁊ vylis hic equiparant.qꝛ eſt eadẽ rõ oluʒ ſub indeſini e 4 ta coͤpꝛehẽſoꝝ.¶ Aũño in v. pinde.de u liga ltelligi. Re/ ſpondeo ſm ↄſuetudinẽ ciuitatis vñ deſunct eſt oꝛtꝰ.ut.l.nũ mis.S.de le.iij.facit.l.iĩperatoꝛes.S.de pᷣhen.emp.Nicitur in v. ſed ſi argenti.ꝙ ſuit legata optio.⁊ ſic nõ põt optare.cõtra de optiõe lega.l.j.⁊c.ij.⁊c per totũ. So.gl.ꝙ hic optio nil ope/ rat᷑ qdð itelligo etiã ſi uaſa erãt eiuſdẽ lige ⁊ ſic optio nihil ope/ rabat.ſed ſieſſent diuerſe lige tũc poſſet optare ⁊ operaretur optio.¶Venio ad v.idẽ celſus.facit ꝙ ſi aliqs emit caldariã de ranie ⁊ ibi eſt manica de ferro dʒ in ponderatione manica eleuari.qꝛ nõ eſt tanti ualoꝛis libꝛa ferri quatilibꝛa ramis. (Plane Nigdes hic ꝙ appellatiõe argẽti legati ad põ/ 4 dus nõ uenit auratura.⁊ hoc qñ põdus argẽ/ ti legat᷑ ſimpliciter.ſecus ſilegatur pondus argenti inaurati. C Pe⸗ vides in fi.l.ꝙ daui ueſtis nõ cõſuti ueniũt. Cõtra de l.argumẽto.S.j.j.eo.So.intelligo de clauis paratis cauſa oꝛ namẽti ueſtis pꝛincipaliter.ſecus ſi eſſent parati gratia mulie/ ris pncipaliter.ut.d.l.argumẽto. Aide glo.q̃ incipit facit ibi dũ dicit in.l.qui fundũ.S.j.dic ꝙ ibi in acqſitione q̃ ſit ex em/ ptiõe.hic ĩ ea que ſit per ſpeciñcationẽ.⁊ idẽ erit dñs utriuſq;. tex.in fi. facit ꝙ ſi teſtatoꝛ legat uxoꝛi ueſtimẽta ꝙ hẽs nõ põt ſeparare maſpilloð auri⁊ oꝛnamẽta ibi poſita.⁊ pꝛo hoc facit lI.? ſi non ſit.S.perueniamus.j.eo.ſed in cõtrariũ facit.l.q;uiʒ J.eo So.q; ibi loquit in maſpillis ſeparaꝶ a ueſtibus.hic non eeg Al geti ſactüomng hedit. n. rS rgẽtũ factũ omnẽ ſpetiẽ cõpꝛehẽdit.lʒ nõ ¶Argéto. q ſupellectilis loco ſint.⁊ uaſoꝛuʒ appellatio —— generalis toedecr tu 5 uenti. 4 bed „W forti Infecti appellatio rudẽ materiã cõpꝛehẽdit ((Int fecti. tã non ſieri paratã.h.d.¶ Op.dẽ hic ꝙ argentũ ceptũ fabiicari ↄtinet appellatiõe argẽti ſacti.cõtra illud dicit᷑ argentũ factũ quo poſſumus uti.ut.j.e.l.quintꝰ.S. cuilegatũ.iõ Ro.dicit ꝙ hic iuriſcõſult nimis large locutus eſt.vñ coꝛꝛigit᷑ per tex.ſequẽtẽ. Sed ad cõtraria dicutĩ ea gi. que ĩcipit magis facti.certe glo.nõ reſpondet ad.l.cõtrariaʒ. argentũ factũ ſit id quo uti poſſumus tm.⁊ hoc erat in caſu m deſtinationẽ teſtatoꝛis ut.j.eo.l.ueſtimẽtũ.ſʒ ſi erat ceptũ ſabꝛicari ⁊ dimiſſuʒ.qꝛ teſtatoꝛultra nolebat pcedere nõ cõti⸗ neret appellatione argenti facti.q;ꝛ nõ poſſuʒ uti nec ᷣm vita/ tẽ nec ᷣm deſtinationẽ. ¶ Itẽ op.ꝙ deſtiatio teſtõꝛis nil ope/ ret.ut.l. cetera.S.ſi.S.de le.j. Pic ꝙ hic loqui qñ vniuerſalit legatũ eſt factũ.⁊ dubitatur an ꝓpter deſtinationẽ aliqua res illo legato cõtineatur uel nõ.qdð dicut ibi dixi. Cũ quid eſt pꝛopter aliud cõſi erueniamus. kEid ppter as eſtib. d. Bi⸗ Eitur hic ꝙ gẽma cedit auro.ↄtra.j.dðe uſuca.l.rerũ mixtura. ubi gẽma nõ cedit auro nec aurũ gẽme. Rñdeo hic loquit qñ Aurũ eſt appoſitũ cauſa gẽme uel gẽma cauſa auri.ſed ibi loq tur in annulo qui fit cauſa oꝛnãdi mulierẽ.ut.j.e.l.argumẽto S.oꝛnamẽta.⁊ ſic nõ ponit vnũ cauſa alterius.ſed ſi eẽt annu- lus ſignatoꝛius.tũc argẽtuʒ poneret᷑ cauſa gẽme. Itẽ dicitur hic ꝙ non iſpicitur pꝛecioſitas.cõtra de.l.quicqd ĩfecto.j.de acqui.re.do.So.hic loquitur qñ eſt certum utrum vnum p natur cauſa altertne iſeſt put i. . i W arpeo Appellatione p̃parati pꝛepa I n argento. eye rinet o. ſna g? & Anguẽti appellatio cõtinet neceſſa Enguentis. negenſ- 1 CAρ Nota ꝙ acceſſoꝛiũ ſequitur genus ⁊ nõ ſpe — ed de. ac piobo iſto modo.naʒ ſcitis ꝙ appellatio ne eſce cõtinentur omnia.appellatione potoꝛij continet᷑ ſoluʒ potoꝛium.certe iſtud qð hic legatur cedit legato eſce qð eſt ge Rerale ⁊ tene menti.naʒ hic intelligitur de uaſe aquinario qðᷣ dat᷑ ad abluendũ manus ⁊ qd aqua recolligẽdaʒ.ſʒ ſi eẽt uas quo aqua retinet ad potãdũ.tũc cederet legato uaſis potoꝛij. — — ir Intellige iſtam legẽ de pã 1 Eſtimentum. aigt auin faciẽdi ⸗ ſtem. ſʒ ſi fieret cauſa uendẽdi nõ ad ipſum uſum tũc appellatiõe neftimentoꝛuʒ nõ cõtinetur.ut.l.ſiquis ſeruos.S. de le. iij. Facit ꝙ ſi teſtatoꝛ legat uxoꝛi pannos lini ⁊ lane ꝙ neniũt pãni lini ⁊ lane cõtexti ⁊ incepti ad hoc ut inde ſiãt ue ſtimenta continẽtur. bunel dit⸗ ſas e ontra hanc.l.videt caſus Ragumento. an auruʒz in n. Dicit gie ſunt parata iſta talia magis cauſa oꝛnadi per/ rie p. ꝙ trapeta ſunt Siauns addiderit. h ra ſu⸗ pele. le.l. de trapeſj. x nõ cSrinctuf:aͤppalakiseneſte nehe * „△ onam ᷓ—— —ru – – – — – 20 de ni be/ tur ni ſcu e, i. de 30 lie⸗ tbbi en, . L iſ 6 S —C. S. — —— — — — De au. ? ar. lego: ſpel. le.l. ..x. l. labeo. Rñdeo ꝙ iſta ſunt de qbus põt dubi⸗ tari an appellatione ueſtis ſupellectilis contineatur. ut dici/ tur in. d.l.. labeo.ideo dic ꝙ ibi teſtatoꝛ appellabat appellati/ one ueſtis.in dubio fm cõſuetudineʒ appellatione ſupellecti/ lis cõtinetur.ut.l.iij.s.de ſupelle.le. — Tanni llud debet attendi ad qð res pn Eanuis. lude aratur. non ad qð ſecũ/ dario. b. d. CO po.⁊ videtur ꝙ iſta oꝛnamẽta nõ poſſunt haberi in ueſtibus.ut.C. nemini licere ĩ frenis ⁊ ſellis equeſtribus.l.j.li.xj. So.itellige iſtam.l.in ueſtibus mulierũ quibus licet apponere talia oꝛnamẽta.ſed in neſtibus virilibꝰ puto ꝙ nõ cedant.qꝛ nõ poteſt eẽ acceſſio eius qð lex nõ per/ mittit.ſicat quãdo natura nõ permittit.ut.S.e.l.ij.⁊ hoc de iu re.tamẽ uſus illam cõſuetudinẽ non admittit.ut eſt glo.in.c. j. x.ij.extra de treu.⁊ pace.uerũtamẽ hodie cuʒ per ſtatuta ci uitatũ mulieribus ſint interdicta oꝛnamenta nõ cederent lega to lege uetante.¶ ¶Itẽ videtur ꝙ aliquas ueſtes quas mulie/ res habẽt nõ poſſint habere.ut ſcarlata ⁊ purpuree.ut.l.j.C. que res uen.non poſ.⁊.C. de ueſtibus oloberijs ⁊ auratij per totũ li.xj. Rñdeo de iure cõi ille ueſtes nõ continentur appel latione neſti gſun repꝛobate.ſicut pecunia repꝛobata non cõtinetur appe 5 S.de pigno.acti.ideʒ ergo erit in ueſtibus repꝛobatis. Sʒ cõ ſuetudo aliud ſuat qꝛ bene poſſunt poꝛtari tales ueſtes.ideo tione pecunie.ut.l.elegãter.S.qui repꝛoboj pnto ꝙ ſi ꝑ ſtatutũ ꝓhibẽtur poꝛtari aliq ueſtes ꝙ ille neſtes nõ cederẽt legato neſtimẽtoꝝ.Sʒ an debet᷑ eſtimatio cogita. DAintus. An cut argentuz. Alli cui debei omne argentũ non debetur pecunia ſi gnata. h. d. Qſäuero de ratiõe huius.S. ⁊.l. cuʒ aurũ in pn. S8.eo. Juriſcõſultus dicit hic qꝛ non facile ⁊c. Sʒ dic ꝙ ratio poteſt eẽ iſta.quia pecunia ſignata ſemper habetur ut expen/ datur. ut.l.j.S. de contrahẽ.emp.iõ q;ꝛ habeĩ tanq; uenalis id: qð ẽ nenale legato etia vniuerſali nõ cedit.ut.l.pediculis.S. iteʒ cũ q̃reref᷑.j.eo.Ex hoc ſequit ꝙ ſi aliquis habet monetaʒ antiqua q̃ hodie nõ eſt in curſu ꝙ tũc neniret in legato argen/ ſic ceſſat ratio ſupꝛadicta cum non habeat᷑ ut uenalis.ut.l. ſi choꝛꝰ.S.j.ẽ.de le.iij. Ex hoc etiã ſequũ ꝙ ſilego alicui om/ ne argentũ meuʒ ⁊ nõ habeo aliud argẽtũ niſi pecuniã ſigna tam ꝙ tũc videoꝛ de pecunia ſentire.pꝛo quo ſacit ideʒ. .itẽ cñ rgef T: hoc vult tex.hic ibi niſi cõtrariũ ſenſiſſet ⁊c.nã pꝛeſum to.l.quintus.¶ Oppo.extra glo.de.l.ſeruos.ðS.de le.iij.nbi ſerui bona ſide poſſeſſi ueniũt in legato iſto. So.ↄcedo iſtud q; qdð dicit ꝙ requiritur ꝙ poſſit nẽdicari intelligo rei nendi. uel per publicianã.qꝛ cũ titulo ⁊ bona fide poſſidet. C QAue/ ro obligo omnia bona mea.utrũ in iſta obligatione ueniant iura ⁊ actiones.Glo.in.l.heredeʒ.C.de here.acti.m quoſdã dicit ꝙ nõ. Idẽ in Spe.in ti.de fruc.⁊ intereſſe.S.j.uer.ſcðo quero.Contrariũ eſt ueritas.qꝛ cũ dico omnia bona mea in/ telligit᷑ etiã de actionibus.ut.l.nã qð. .ſi.cũ.l.ſe.j..ad trebel. T⁊.l.ſi legatus.S.j.eo.ti.⁊.l.meoꝛũ.j.de uerbo.ſi.⁊ hoc firmat glo. in. d.l.heredem. Mon ob.iſta lex que dicit ex eo ꝙ dico meũ debeam habere ius uẽdicãdi.ut.j.dicã.¶ Quero aligs donauit omnes res ſuas.an videat᷑ donare nomina debitoꝝ. Pi.in.l.nominis ⁊ rei de uerbo.ſig.videt᷑ dicere ꝙ non.qꝛ di cendo res ſuas ĩtelligitur de rebus quas poſſit uendicare.ut hic X.I. quintus. . e. Ickẽ tenet Huil.de cu.in.l.j.S.de ſta.ho. per illã.l.⁊ per iſtam mihi videt ꝙ DNi.⁊ Guil.dicunt contra caſuz.l.nã qð.S.ſfi.cũ.l.ſe.j.ad treb. Mon ob.iſta.l. Quare ꝓ hui declaratiõe aduertas ꝙ ill qdð dico de dictiõe ſuũ.ide dico de dictiõe tuũ ⁊ meum. ut.l.ſi legat.S.j.j.ad trebel.⁊.l. meoꝝ.j.de vᷣbo.ſi.Hoc pᷣmiſſo dico ſic.qũq; iſta pnomĩa poſ ſeſſiua ponunt᷑ neutralit᷑ ſine aliq ſõſtãtiuo.ut cõcedo tibi oĩia mea ⁊ nõ diẽ bona tua uł ſua.⁊ tẽ cõpꝛehẽdit iura t actiões. ut. l. ſi legatus. ⁊. l.naʒ qð.S. fi. v...ſe.ſ.ad trebel.⁊.l.meoꝝ.j. de uerbo.ſig.cũ glo.ſua. Quãdoq; iſta pꝛonomina habent ſubſtantiuũ generis generaliſſimi.ut omnia bona ſua ul oẽs res ſuas.ſcitis enĩ ꝙ appellatio rei generalis eſt.ut.l.rei.j.de nerbo. ſig. T.l.jein ni.ſi cer.pe.¶Itẽ appellatio bonoꝛũ gene/ ralis eſt.ut.l.bonoꝛũ.⁊.l.pꝛinceps bona.j.de uerbo.ſg.⁊ tũc cõtinet iura ⁊ actiones ſicut ſubſtãtiuum ad qð refer.ut.d.l. nam qð.5.ſi. T. d.l.ſi legatus.S.j.qudtdoq; habet ſubſtãtiuu,z alterius generis ſubalterni. ut argetum meũ. ueſtes meas ⁊ ſi milia. ⁊ tũc regula eſt ꝙ iſta pꝛonomina poſſeſſiua ſigniſicant duium uel quaſi.ut hac.l.⁊.l.quiĩtus.j.eo.⁊.l.ſeruos.õ.de le. miüt ſenſiſſe ↄtrariũ ex eo ꝙ aliud aani non habebat. ¶Argento Blnd dicitur ſuuʒ eſſe q põt uendicari. h. d. C Mõ tex. ibi qꝛ nõ videtur ſimũe.j. iij. Fallit pmo ex natura eius cũ quo quis loquitur.ut ſi dic⸗ lego ſeruo omnẽ pecuniã ſuò.qꝛ intelligitur tũc de uero domi nio.ſed ipꝛopꝛie ut habere põt.ut.l.iiij.in pꝛin.j.de manumiſ. Idẽ in monacho ⁊ ſimilibus. Itẽ fallit ratiõe perſone loquẽ/ nis.utputa colonus dicit meũ campũ.uel regatius dicit equũ meũ.nam iĩtelligitur quãtum ad curã ⁊ ſolicitudinẽ.ut nõ.in l.ij.in pn.de oꝛi.iu.facit.l.ſi pupilli.S.iteʒ queritur.S.de neg. ge.Terxtio fallit ratione de qua quisloquitur.ut ſi legat aliqs oĩbus famulis ſuis.certe nõ ĩtelligitur ꝙ eos habeat in domi nio. ut.l.ð ſi nõ exhibuiſſent.S.j.j.de publica.Qudoq; iſta ꝓnomina poſſeſſiua habẽt ſubſtãtiuu ſpetiale ⁊ particulare. ut lego talẽ meum libꝛum.⁊ tunc ſi adijci nerbo pꝛeſentꝭ tem/ poꝛij facit demõſtrationẽ. Si nero uerbo ſuturi tẽpoꝛis ſacit conditionẽ.ut.l.ſtichuʒ qui meus erit.S.de.le.j.⁊.l.nuper.õ. de le.iij. Eſſet querendũ quid de genitiuo.ut ſi dico lego rem illius ntrũ intelligatur ꝙ ſit illius quo ad dominiũ. Dixi.j.de oper.no.nũ.ſuper rubꝛica. W Nõ tex.ibi ſeru ⁊c̃.tene menti qꝛ ¶ Cum aurum. ρααd Lerſin ſint. F. infecti. ubi angetuz inceptu neri habet᷑ pꝛo facto. So. ut ibi dixi.qꝛ lʒ nõ eſſet perfectu ad aliquẽ uſuʒ.tamẽ teſtatoꝛ deſtinauerat perſicere.¶ Itẽ dicit tex.in uer.cui legatũ.ibiſʒ ſiqua diſtributio.quero qualiter intelligat.dicit glo.duobus modis tene alung . Pinvein factũ.qꝙ aurũ muliebꝛe cedit legato auri facti. Cõtra. C.e...j.G.f. Do.itelligimus de auro muliebꝛi qð nõ eſt cauſa oꝛnamẽti mulieris uel nõ conti netur in mundo muliebꝛi. als cõtra.. c. l. F. ſi. Si anrum. Niota tex inſi humns. .xtene memti atũ qð cauſa cõmodãaãdi habetur. P. d. ¶ Mõ ar. ad octoꝛ habebat libꝛos ſuos ad uſũ ſuũ.⁊ aliqs cau⸗ Aligs 2 cõmodaàdi ſcholaribus qð ſi legat libꝛos ad uſum ſuũ para tos.nõ ueniũt libꝛi parati cauſa cõmodãdi ſcholaribus nt h. Itẽ eſt argumẽtum ad.q.ſcitis ꝙ teſtamẽta cõmuniter ſcribũ tur in tertia perſona.quero ergo ꝗdã aduocatus inſtituit quẽ dã aduocatũ heredẽ ⁊ rogauit eum nt daret titio ſuos libꝛos utrũ intelligat᷑ de libꝛis heredis uel teſtatoꝛis.Certe intelligũ de libꝛis teſtatoꝛis.ut h. Itẽ ſi teſtatoꝛ dixit ſi heres ſu deceſ ſerit ſine liberis ꝙ bona ſua deueniãt ad talẽ.ꝙ ĩtelligi de bo nis teſtatoꝛis.pꝛo quo glo.in.l.ex facto in pꝛin.j.ad trebel.ſu per uerbo ſuũ.ſ ſi notarius ſcripſiſſet teſtamẽtũ per uerba pꝛi ma pmone viczdo So- talis teſtatoꝛ relinquo ⁊c.deĩde dicet ona ſua L atorec ſrmonis tl plautlieiif. gteo M AALRanando Acceſſoꝛü cedit pꝛincipali. h. J quando.: as; tex.ibi iura aũt ⁊c.ĩ eo dicit viſu ꝙ ſuffieiẽs teſtimoniũ eſt. vidi ilud argẽtũ purũ. Jdẽ ſi dico libꝛũ coꝛuptũ.qꝛ vidi. ꝓbat᷑ in.l.pediculis.S. ne/ ratiu.j.e.⁊ in.l.j.C.de can.fru.ur.rome.li.xj.qð nõ.ubi tex. ꝓbat Wanig ira Dictio ſeu eſt ampliatius. h. d. quis ita. s tex.ibihoc enĩ nerbuʒ ſeu duobus modis.pᷣ ꝙ h in dictione ſeu.ibi in alijs dictionibus diſiunctiuis. Ro.dicit ꝙ hic alternatiua cadit inter genus ⁊ ſpetiẽ.ideo reſoluit in cõiunctã.iſta vba nõ cõgruũt huic.l.q; urbs ⁊ poꝛtus nõ differũt ſicut genus ⁊ ſpeties ſʒ ſunt ſpeties ſeparate.Ci. dicit ꝙ dictio ſeu uel dictio uel nõ eſt diſiunctiua⸗ ſimpliciter.ideo requirit᷑ utrũq;. ↄtraria loquũtur in diſiunciᷣ ſimplicibus.hoc ipᷣe ponit in.l.cuʒ quidã. C. de vbo.ſig.illud qð ipſe dicit ꝙ idẽ eſt in dictione ſeu qð eſt in dictione uel ẽ cõ tra caſum.l.plane..ſi.S.de le.j.⁊.l.pedicul.S.argẽto.j.eo.⁊ l. cum quidam in pn. C. de vbo.ſig. Ad id qð dicit de dictiõe ſeu ꝙ nõ eſt diſiunctiua ſimpliciter põt bene dicere.¶Ad eu in declarationẽ oppo.ꝙ dictio ſeu ſit etiã alternatiua ſicut di ctio aut.l.j.S.ſublata.j.ad trebel.⁊.l.generali.C. de ſacroſan. ec.⁊.l.cum quidã.circa mediuʒ.C. de vbo.ſig.quare dico ſic. quedã eſt diſiunctiua pꝛopꝛia ⁊ ſimplex.i.que ta ſenſũ q; uer ba diſiungit.ut dictio aut ⁊ dictio ul. Quedaã eſt dictio diſiũ ctiua nõ ſimplex ſʒ habet aliquã natur copulatiue.ut dictio ſeu ⁊ dictio ſiue que lʒ diſungat vba ſenſum tũ cõiungit. ut cũ dicitur alexãder ſiue paris ut pꝛobat textus cũ gl.in.l.ad pꝛo tegẽdum.C. de in litẽ dan.tu.⁊ iſto modo accipitur dictio ſeꝝ h uij nõ põt tunc referri ad teſtatoꝛẽ.qꝛ repugnaret ſigni de negatiua. ut ſi dicit talis res nõ hʒ vitium qꝛ vidi ⁊c. 4 ?. ¶ Op.dã h ꝙ dictio ſeu ponitur ampliatiue.Cõ tra imo vnũ tm̃ debet᷑ nõ utrũq;. ut.l.plerũq; i fi.S.de iu.do. ⁊. C.de vbo.ſig.l.cũ quidã.⁊.l.fi.ĩ.c.in alternatiuis.de cæ.iu. li.vj.ſʒ iſta rõ eſt alternatiua ergo ⁊c. Huius timoꝛe gl.ſoluit — j.de mn. ⁊ ho.l.f.S.ſunt munera.ibi dũ dicit ciuilia ſeu publi⸗ ca.ita põt ĩtelligi.l.j.j.de his qui.ut indi.ihilegato ſeu ſideicõ miſſo.qð hodie idẽ ẽ.⁊ iſta ẽ diſiũctiua nõ ſimplex ꝗᷓ fauoꝛe le/ gati accipit pꝛo ↄiũcta.⁊ auget ut h.⁊ ita uoluit dicẽ hic Ci.? ꝙ idẽ ſit de dictiõe ſiue qñ tractat de ampliãdo legato ẽ caſus in.l. cũ gs. .fi.S.de le.iij. In alijs vo diſpoſitiõib dicereʒ ꝙ dictio ſiue nel dictio ſeu accipiat᷑ diſiũctiue ſicut dictio aut.ut „ dictis.ll.⁊ pꝛobat᷑ ĩ dictiõe ſiue in.l.ſiqs ita ſtipu.de vbo.ob. de quo dicã in.l.ſi N.õ . . . WAAi Iaunerez Minoꝛ intelligitur media. h. d. CN ZAi lancẽ.o⸗ intelligatur de mi⸗ . nima p. l.ſiita ſcriptũ.S.de le.j. HNuius timoꝛe glo.in S telligit plurib modis.ultimus itellectus eſt nerus. P Ediculis. Nota iſtam legem. . ¶ Nuro. Zim non cedũt gẽme auro.ut.l.rernʒ mixtura.j.de nſuris. So. dic ꝙ hic gẽme erant cauſa annuloꝛũ.in dubio auteʒ nõ urtganscnroutilc dela J l IOppo. ⁊? videl ꝙ appellatione argen/ ¶Argento. ti eſcarij ↄtineat argẽtuʒ quo ꝗs potat.ut l.x ſinõ ſint.S.ſicui.S.eo. So.hoc ideo q; teſtõꝛ noluit poto/ riũ habere ut ſpetiẽ ſeparatã ꝑ ſe.Ex quo nõ ꝙ illud qð dicit qñ alternatiua cadit inter genus ⁊ ſpetiẽ accipũ ꝓ cõiũcta eſt nerum. niſi illud gen poſſit aſſumi ut ſpeties ſeparata ab alia ſpetie. Nam adoptio eſt genu.⁊ arrogatio eſt ſpeties.⁊ tñ ſi dico adoptio ul arrogatio.accipit adoptio nõ ꝓut ẽ genus ſʒ ꝓutẽ ſpeties.¶ Itẽ facit iſta lex ſtatutũ ĩponit penã cuicũq; poꝛtanti arma offendibilia.modo quidaʒ poꝛtauit arma que offendibilia ſunt ⁊ defendibilia eſſe poſſunt ut tabulariũ.utrũ debeat puniri. Certe debet inſpici cõſuetudo ad queʒ uſuʒ ta/ bAariumn pontalur. ae duind . ub =SðèðMU OniIa ide glo.que incipit in dubio:ar.cõtra Muidam. ideo ue neht in du accotr⸗ q; eſcariũ eſt genus cõpꝛehẽdẽs etiã potoꝛiũ niſ aliud de mẽ/ te teſtatoꝛis appareat ut.S.pꝛoximo.S. n SrF. õ uilegat oꝛna ¶ Iem cum quereretur. itesnonn detur legare ea que habet cauſa uendendi.h. d. ¶ Oppo. ꝙ cedãt legato oĩa oꝛnamẽta que nẽdicari poſſunt.ut.l.quintꝰ S. ij. S. e. So. illam intellige m iſtã.qꝛ eſt uerum niſi habuerit ipſum uenale ut h. ¶ Quero qꝗd ſi nullum argentuʒ ad uſum ꝓpꝛiũ habebãt. Dicit glo.ꝙ tũc cedit legato aliud qð habet uenale. Aide glo.que incipit nã videt ibi.ſʒ qd cc.quã ſigna ⁊ tene mẽti qꝛ iſte tex.⁊ glo.ſunt due limitatione.S.argento. Coõtra hac glo.oppo.ꝙ nõ cedit legato omne aliud argentũ. ſed tatũ quatũ ſufficeret ad uſuʒ eius.ut.l.cũ quereret.s.lana S.de le.iij. So.ibi loquitur qũ eius cauſa parata erant.vnde nõ debetur niſi id qð eiuj cauſa eſt paratũ.hic vo fuit ſimplici terſega um omnc ar geruiſt ea “æ . Ex aſpectu declaratur que materia alte Heratius. non accedet.⁊ ſi duhcn eſt conſuetu do teſtatoꝛis inſpicitur. h. d. ¶ Labeo Enumerotio ſpetierũ nõ reſtringit genus pꝛe⸗ Ae EEecedẽs. h. d. C Op. de. l. ſicui. S. de. le. iij. So. glo. duobus modis. Pꝛimo ꝙ teſtatoꝛ hoc uoluit qð ẽ diui nare. Scðda ſo.eſt qꝛ hic ꝓpter ſignũ vniuerſale omne quã te⸗ net Di. extra de re.iur.li.vj.ĩ rubꝛica.⁊ ſic eſt hic vnns de ca ſibꝰ in quo ĩdeſinita nõ eqpollet vniuerſali ſ̃m ipſum. Sʒ cer te nõ ſuit appoſitũ ſignũ vniuerſale ĩ v̈bo lana vniuoce.⁊ oia q̃ ſunt ĩ vbis teſtamẽti referunt᷑ ad lanã qð ſa placet. Alijut Ro ponũt aliã ſolutionẽ ⁊ ſᷣm ipſam coiĩter allegat.h.d. Liti. betur b.d. Vintus mutius. ailegar aur ſig poteſt uendicari. h. d. He materia hui.l.vidiſtis in l.qnt.S. argento.ð eo.¶ Dici hic ꝙ gant mutius dixit pꝛo parte uerum pꝛo parte falſum. qð facit ad dictũ teſtis qui pꝛo parte dixit uerum pꝛo parte falſum. Item facit pꝛo inſtrumẽ/ to qdð in vno eſt uerũ in alio falſum.de quo in.l.ex falſis.C.de tranſac.⁊ in Spe.de teſte.S.j.⁊ vide per Inno.in.c.fraterni tatis.ex de here.x in.c.in nrᷣa.ex de teſtibus.⁊ vide in.l.pedi ueniũt gẽme. ? oĩa qteſta/ ctoꝛ auri numero habuit.h.d. ¶ Oppo. ? videl Mungdo muliebꝛi legato argentum balneare de 4 Acceſſoꝛio extincto non extinguũ . n. Item cum. pate bv. Actele Snan, . Beſte legata iſpicitur cõ/ ter neſtem ſuetudo Biecen. culis.S.fi. S. eo.in glo.que incipit videbat᷑in ſi. Gl.ſoluit hic uut ue ba poſia r abundatmihinon. . . . — Atrom ſurei Hit Legatu factũ cuʒ demõſtratiõe pꝛe ¶ Item ſcrib t. nds tẽpoꝛis alienatione rei nõ ⸗ tinguitur ipſo iure ſed ope exceꝑtionis ſi alienatio eſt uolũta/ ria.ſecus ſi neceſſaria. Iteʒ ſecus ſi legatũ eſt factũ cũ demon ſtratione futuri tẽpoꝛis.h.d. Ad tex.ibi diminuere ⁊c̃.dic pꝛeſumitur in alienatiõe uolũtaria.C MHõ diſtinctioneʒ hui S. an teſtatoꝛ utatur uerbis ſuturi tempoꝛis in legãdo.q;ꝛ tũc non aſpicit alienet ex neceſſitate uel ex uoluntate.ſecus ſi uta tur uerbis pꝛeſentis tẽpoꝛis.Et per hoc DNi.repꝛehendit glo. in.l.ſtichum qui meus erit.S.de le.j.que dicit cõtrariuʒ.dum Alegat.l.ſideicõmiſſa.S.ſi rem.S.de le.iij.contra imo videtur adẽptum ipſo iure.ut.l.ſi ita ſcriptum.S.de le.j. Sol.hic ade mit expꝛeſſe.ibi tacite.¶In tex.ibi qm articulus ⁊ccẽ.ↄtra im mo cũ ſit modi ſubiũctiui reſertur ad futurũ tempus.ut.l.cuʒ quidaʒ.S.e.⁊ ibi dixi.Sol.ſiquidem in pꝛin.habetis eſt tunc nõ habet dubiũ.ſi habej eẽt tũc dic ꝙ uerbũ eẽt ⁊ ſimilia ſunt pꝛeteriti ĩperſecti ſubiũctiui.⁊ ideo cõtinet in ſe demonſtratio nem pꝛeſentis tẽpoꝛis ⁊ futuri.perĩde ac ſi diceret lego gea⸗ ratum eſt ⁊ erit in futuro.vnde illud qð eſt paratuʒ in pꝛ gex.quoniam articulus v7. tione ⁊ obligatione.h.d.¶Auero utrũ poſt cõdẽnationem Poſſit ſolui eſtimatio auri.Glo.ꝙ ſic ⁊ bene.qð pꝛobatur.qꝛ cũ vnũ eſt in obligatione ⁊ aliud in facultate ſoluẽdi ex diſpo ſitione legis cõpetit illa facultas donec quis conuenitur iudi cati.ut.l.item ueniunt.S.idẽ recte.s.de peti.here.⁊.S.cũ pꝛe⸗ diximus.⁊.l.miles eo.ii.patet ergo ꝙ non eſt leſus.quia po/⸗/ teſt ſoluere eſtimationem. 1 habet reſtringere ſuũ ſubſtantiuuʒ. ut.l.plautius.S.eo.⁊.l.ea tamẽ.S.de le.iij.nechic dicit ꝙ iſte phiale ⁊ cyphi fuerunt au rei.quare dic ꝙ illa uaſa que fuerũt reperta erant aurea. ibi errauit in iure.ſecus ſi extra ius. Aduerte iſtam gl. debeo intelligẽ quãdo heres errauit in iure.tamẽ cõfeſſio nõ cõtinet erroꝛem iuris.ſed ſi cõfeſſio haberet in ſe expꝛeſſum erroꝛeʒ iu ris non ualet.ut.l.j.C.de ↄſeſſ.ibi cuiius ⁊ natura repugnat ⁊c.⁊.l.conſeſ.S.de interroga.acti.⁊ idem putarem ſi aliquis in allegationibus erraret.qꝛ erroꝛ aduocati non nocet parti. AQuero quid ſi fiat poſitio iuris municipalis alicui ciuita tis an ſit reſpondendum. Reſpondeo cum iſta ſint pꝛobabi/ ſia ſunt ponibilia. ut.l.ij.S.quod obſeruari.C.de iuramen.ca lum. Idẽ ſi fieret poſitio alicuius extrauagantis.ut.l.cũ pꝛo/ latis.j.de re iudi. Itia. ro qualiter intelligãtur inuẽte.DPi * Sempꝛonie. ue uenduntur. H. d. Optio legata ĩtelligitur de his que· ſüt in hereditate ſi reperiũtur. alias EAHMmaius. b. d. C Oppo. ꝙ iſpicimus ꝗðᷣ eſt minuj. ut.l. ſiita in fi. . de ſeg.j.⁊.l.numis.S.de leg.iij. So.glo.ꝙ h ſpetiale religionis ſauoꝛe.⁊ ita cõmuniter ĩtelligitur. Ex hac l. poteſt dic ꝙ ſi aliquis legat calicẽ in eccleſia yin dubio ĩtel ligitur de argeto. Item ſi iubet fieri vna planetaz intelligitur eſt. cleſia figurã chꝛiſti cũ apoſtoli.certe debet itelligi cuʒ duode cim apoſtolis ut hic. Ael poteſt aliter ĩtelligi ꝙ bᷣ tex.hoc nõ dicat.dicit eni ex libꝛis centum in illa ⁊c.⁊ ſic erat taxata quã titas.vnde nõ eſt plus uel minus qð iſpiciatur.Et ſʒ hoc no ta ꝙ in dubio debemus ĩſpicere illud qð eſt magis.⁊ ſic in du bio debemus inſpicere illud quod eſt pꝛecioſius in qualitate illud qð eſt maius in quantitate. 0* ves q utẽdi cauſa nxoꝛi vatti ihee⸗ i uenit iure legati.x etiazx id quod in ſuturo.⁊ hoc vuli dicere NAAri i Auando legatur certum pon H tie Amice. das auri liberatur debitoꝛ eſti Mmationẽ ſoluendo.tamẽ ipſum auruʒ eſt in condẽna glo. enullũ oculũ aureum reperitur. ⁊ tamẽ dictio Ahreũ non reſtringit.hoc nõ videtur bene dictũ.qꝛ adiectiuũ — gar MNota ex iſta.l. ca/ Rnamentoꝛum. ſuz ꝙ poſitiõi iuris nnon eſt reſpondenduʒ. x ſic ſi fieret poſitio ꝙ nullus potuit alienare non eſt reſpondendũ.⁊ ſi aliquis reſpõdet ali/ ter q; ius dictat nõ pꝛeiudicat ſibi ut h. cõcoꝛdat.l.nõ fatetur ſ. de confeſ. ¶ Oppo.glo.de.e.l.nõ fatetur.Sol.intellige ꝓ MHeit gl. duobus modis ⁊ bene. dic ut in ea. Seia In fauoꝛẽ religionij in dubio ĩtelligitur quod eſt co. Itẽ vidi de facto quidã reliquit fieri in quadam ec/ ₰J uxoꝛi Mundo muliebꝛilegato cedũt ſol he — — ;]A — — —— —. Pone pater legauit filio ſuo canoniſte libꝛos legales.quero de quibus ĩtelligi. Rñdeo foꝛte de libꝛis quiſũt ad uſum eius parati per iſtã. boedialk ſidehoſitßgeleh 1 iang ita. Argentũ quod eſt depoſitũ uel cõmodatuʒ um ita. u obeatur ve pꝛoximo in domo eſſe vide/ tur.hoc dic̃. Per iſtũ.S.dicit Ja.de are.ꝙ fuit determinata talis queſtio tẽpoꝛe guerre multis hominibus de ciuitate ſue/ rũt impoſiti equi.deinde ſuit factũ pꝛeceptum ꝙ quicunq; ha bet equũ debeat equitare.modo vnus nõ equitauit quia non babuit equũ.an incidat in penã.Et quia fuit factũ pꝛeceptuʒ illis qui habent equum videtur ꝙ non incidat in penaʒ. Con trariũ fuit detenninath ui debet exponi habet. ideſt habe/ edeber ut bae . . ſn — m ꝛatio ĩdennita reſtringitur ad pᷣſens Edico.inthol dicit. „ Arxoꝛ Dictio hoc amplius legati dationem inducit. Ewhoc dicit. Per hunc.S.põt dici ꝙ ſi teſtatoꝛ le gat uxoꝛi ſue ueſtimenta ꝙ ueniant feſtiua ⁊ non feſtiua.ut h̊ T. S.eo.l.ueſtimenta. Itẽ ſi legat uxoꝛilectũ ueniat etiã lectus feſtiuus.pꝛo quo.l.libꝛoꝛũ.S.ſi.S.de le.iij. MWHulier. Eegato generis non derogatur per legatuz etiei inualidũ.hoc dicit.hᷣ eſt ſingularis ca/ ſus ⁊ menti tenendus.¶ Oppo.⁊x videt᷑ ꝙ quando legatũ eſt inutile a pꝛimo legatario videatur ademptũ ⁊ ſic ei pꝛeiudice/⸗ tur.ut.l.plane in pꝛinci.õ.de ſega Soll lud uerũ quando adimitur legatuʒ certe ſpetiei que ſpeties erat legata.hic uero adimitur aliqua ſpeties de legato generis.⁊ ideo cum legatũ remanet in genere illud legatum pꝛononſcriptũ quod ac m/ ptionẽ continebat magis ad legatarium q; ad heredẽ reuerti tur. ſed in.l.contraria apud legatariũ nibil remanebat.ad qð poſſet reuerti.hic uero remanebat legatum generis.ideo ⁊c. Oppo.extra glo.de.l.legatum..j.j.de adimen.lega.ubi er inutilem ademptionem ſpetiei derogatur legato generis. olu.ibi in ademptione inter viuos.hic in ultimis uoluntati bus.quod nota. MSäeliberatione legata. RKubꝛica. CNPoſtqᷓ; iuriſcõſultus eſt ꝓſecutus tractatũ pluriũ legata/ rũ.nũc ponit tractatũ de legato liberacnte. 2ðððU —— nihuga NRota duo. Pꝛimo no G Mnibus. ta ꝙ alicui en ſua le gari quaʒ alteri debet actione perſonali.uł ſi eſt alteri obligata. Secũdo nõ dũ diẽ puſcq;ᷓ qꝛ ex eo ſequitur ꝙ iaʒ debebat ſoluere debi tum. quod facit ad multa.¶ Oppo. ꝙ res mea mihi legari non poteſt.ut.l.res pꝛopꝛias.C.de le.Solu. ſallit ratione iuris quod teſtatoꝛ habet in re uel in rem. ut hic. Oppo.ꝙ pꝛopter obligationeʒ pignoꝛis legatũ non uale/ at.ut.l.meuius.S.fundo.S.de leg.ij.Solu.uerba poſita in fi. huius.S.non referunt᷑ ad hypothecã.ut ibi nõ.¶ Itẽ op.hic innuitur ꝙ quãdo legatur pignus nõ videatur remitti debitũ Contra.j.eo.l.iij.Solu.reſpondeo ꝙ in dubio pꝛeſumiũ debi tũ remiſſũ. Glo.dicit contrariũ per.l.poſtq;. ⁊.l.labeo.Sð.de pac.non ob.l.iij.j.eo.quia ibi loquitur de legato inſtrumenti Oppo. extra glo. de.l.ſi tibihomo.in pꝛinci.S.de le.j.nbi relinquendo pignus videtur relictuʒ debitũ. So.ibi loquitur ec pignus legatur ab extraneo.hic quando legatur a cre litoꝛe. de quo diſtingue ut ibi per Di. ⁊ ibi dixi. Aut relingꝗt pignus a creditoꝛe.⁊ tũc aut animo reliquẽdi liberatiõeʒ a to to aut nõ. aut dubitatur ut hic.aut ab exneo.⁊x tũc eſt caſusĩ —VV In pꝛimis duobus dictis declara Eredem. dicã in.l.ſiquis reum.j.eo.in ter/ tio dicto.dic ut dicaʒ in.l.nõ Cam jeo⸗ e S A. NMNQui dat uel dari man/ Iberationem. rachunen; videt li/ erationeʒ relinꝗ̃re.h.d.cũ pᷣn.l.ſe.als.l.ſequẽs ẽ.S. ⁊ ſic ego habeo.¶ Nota quatuoꝛ modos relinquẽdi libera/ tioneʒ.pꝛimo relinquo quod tibi debeo.ut.l.j.in pꝛinci.õ.eo. Secundo damno heredẽ meũ non petere.ut.l.ij.in pꝛin.Tex tio ſi lego libertatem. ut habetur in hac.lein pꝛinci.Auartoſi lego cyrographuʒ.ut hac.l.iij.S.j.⁊ omnia iſta legata impoꝛ/ tant legatũ liberatiõis.hoc etiã videbitis ſtatim.j.e.l.S.nunc de effectu. ⁊. l.non ſolum. in pn. ⁊ in alia.l.non ſoluʒ. ¶ Op. dicitur hic ꝙ ille qui dat inſtrumentũ videtur dare remiſſionẽ T liberationẽ.cõtra immo donatio inter viuos videtur ut.l.j. C.de dona.coniuncta.liſeia.in ſi.j.de dona.cau.moꝛ.Solu. BDelibe. lega. hic fuit dictũ expꝛeſie do inſtrumentũ cauſa moꝛtis mee.alias eſſet donatio inter viuo ut in contrarijs.¶ Oppo.⁊ videtur ꝙ etiã hoc acto non ſit fideicõmiſſum ſed donatio cauſa moꝛ/ tis.ut.l.iij.de dona.cau.moꝛtis.Solu.quidaʒ.expone ꝙ hic dicitur dedit ideſt dando reliquit.ſed hoc eſt contra mentẽ hu ius littere.quia fᷣm hoc idem impoꝛtaret ſequens.S. Ad con trariũ reſpondeo ꝙ hic erat donatio cauſa moꝛtis que habet eundem effectum quẽ haberet fideicommiſſuũ nellegatũ libera tionis.⁊ hoc apparet ex textu dum dicit quaſi pꝛo fideicom/ miſſo ⁊c̃.que dictio quaſi deſignat impꝛopꝛietatem.quia non eſt uere fideicommiſſum. ¶ Quero quid ſi ille cui datuʒ eſt in ſtrumentum ut alij det non vult dare.quo iure cogitur dare. Reſpondeo per actionẽ neg.geſ.ut.l.ſi pupilli.S.ſiquis pecu niã.S.de neg.geſ.dic utctihh. 11 1 Legatum liberationis ĩpoꝛ Munc de effectu. drge debitoꝛ acceptilatiõe liberetur ſi eſt ſolus ⁊ habet coꝛeum ſocium.ſihabet coꝛeum non ſocium pacto liberari debebit.hoc dicit. ¶ Ad textũ ibi uoluit.dic quia mei ſolius contemplatione liberationeʒ reliꝗt Di. ¶ Oppo.x videtur ꝙ ego non poſſum liberari quin pꝛo ſit alteri ſaltem pꝛo dimidia pꝛo qua debet habere regreſium contra me.ut.l.j. C. de duo.re. Glo.non ſoluit.tu conſñitearis contrarium.quia pꝛo illa parte pꝛo qua quis habet regreſſuʒ contra me legatariuʒ pꝛoſicit ei liberatio.ut.j.in gloſa magna ¶ Oppo. dicitur hic ꝙ habeo actionem ut liberer pacto uel acceptilatione.iſtud videtur ſuperuacuum cum habeam exce ptionem.ergo nõ debet interponi.ut.l.hec ſtipulatio.S.diuuj .ut lega.no.ca. Solu.glo ꝙ hoc ſit gratia dubitationis tol/ lende. ¶ Contra hoc oppo. de.l.penultima.S.de pe.heredi. nbi cauſa dubitationis tollende non poteſt interponi cautio. Solu.aliud in cautiõe ut ibi.aliud in pacto ut hic.ita dic glo. e incipit.ſed nonne ibi.alij dicunt contra cc̃. Innuit ergo ſta ſolutio ꝙ ex abundanti non poſſim Netere cautionem ad obligandum.ſed pactum quod non tendit ad liberandum.ſʒ ad obligandum bene poſſum petere ex ſuperabundanti.vide amus an hoc ſit ueruʒ.⁊ pmo videamus de pacto. ¶ Et pꝛo declaranda iſta glo.pꝛimo quero ſi habeo exceptioneʒ cotra te poſſum ne petere ut me liberes per pactum uel per accepti lationem. Videte quando quis habet exceptionem vigoꝛe le gati uel ſideicommiſſi.tunc ipſe pꝛimo habet exceptionem.ſe/ cundo habet actionẽ ut liberetur pacto uel acceptilatione ut hic.tertio poteſt imploꝛare officium iudicis.ut pꝛonuncietur eum non debere uel ꝙ imponatur ſilentium actoꝛi.ut.l.aure/ lius.S.centũ.j.eo. Nec attendo que uerba fuerint ſiue fuerit legata liberatio uel damnat ſit heres nõ petere uel pꝛohibitꝰ agere.ut dixi.S.pꝛoxi.⁊ hoc in ultima uoluntate ubi latioꝛ ſit iiiterpꝛetatio. Si uero alias quis habet exceptioneʒ alit᷑ qᷓ in ultima noluntate.puta ex contractu inter viuos uel a lege.ſig dem uellet agere ut liberer per acceptilationem uel ut mibi ca neatur de non petẽdo.⁊x non poſſum.ut.l.dedi in pꝛinci.S.de condi.ob.cau.ratio quia plus peto q; mihi debeatur.nam ex pacto nudo habeo exceptionem.vnde ſi peto me liberari per acceptilationem peto plus ſcilicet actionem tuam tolli ipſo iu re.cum non ſit ſublata. Item ſi peto caueri de non petendo. iam peto ut obligeris non petere.cum antea nõ tenebaris ni/ ſi naturaliter non petere.⁊ ſic plus peto.ut dicta.l.dedi. Sed ſi ſimpliciter peterem ut faceres inſtrumentuʒ de illa exceptio ne.tunc admittoꝛ.quia non peto plus.ut.l.ſicut datam.deli⸗ — bericus.⁊ in.c.ſigniſicauit.extra de teſtibuj. Idẽ ſi peterẽ per iudicẽ hoc ꝓnunciari.ſ.me habere exceptionẽ qꝛ admittoꝛ.ut l.ſi cõtendat.j.de ſideiuſ.cum ſua glo. Sꝛedicta uera niſi uer ba diſpoſitionis cõtrahentiũ uel legis ſonarent ꝙ eſſet obliga tus quis ad liberãdũ.tũc enim poſſet agi ut liberet. ut in auc. habita.C.ne ſi.pꝛo patre.⁊.l.in criminali.de iuriſditi.om.iu/ di.pꝛo quo notatur in.l.ſiue apud acta. C. de tranſacti.⁊.l.j.ĩ· n.glo.C.de pac. ¶ Quero de eo qui habet actionem. ⁊ que/ ro utrũ ille qui habet actioneʒ poſiit agere ut ſibi cauealł. Gl. hic dicit ꝙ hic ſuperabundat petit.quod ſic declara.ſiquideʒ habeo actionem per quam poſſũ aliquid exigere incõtinenti. tune nõ admittoꝛ ſi peto mihi caueri. ut.l.hoc ſenatus.S.j.de uſufru.earũ re.que uſu.conſu.⁊.l.ſi mulier.de condi.ob cau. ⁊.l.licet.in pᷣn.S.de iure do.Si uero non poſſũ petere incon/ tinenti.tũc in iſto caſu poſſet petere cautionẽ. ratio eſt q; non eſt ex ſuperabundanti cũ poſſint moꝛi teſtes.ut.l.in oibus.ð. de iudi.pꝛout loquitur de nuda cautione ʒ quoſdaʒ.⁊ nota. in.l.ij.S.j.S.ſolu.ma. ꝛedicta uera niſi aliud debituʒ debe/ ref quodaʒ iure exoꝛdinario.ut.l.ſi inita. S. clegant.de dam. be. cau. c.l.ſi plures. de fide iaſirumetaum. Erno. in gal- De libe. lega. inſec.⁊ ibi dixi. Quero differẽtiã iter ꝑactũ ⁊ acceptilatio nẽ. Rñdeo acceptilatio habet vim ſolutiois.pactũ noutigl. ¶Auero dicit hic ſi ſũt ſocij quõ itelliguni ſocij. Picit glo.ol uʒ bonoꝛũ uel in illo debito.hoc ĩtelligo ſilucrum ⁊ danũ erat cõmune ĩter eos in illo debito.ut.l.eadeʒ.S.j.j.de duo.reis.⁊· ibi dixi.¶ Quero pone ꝙ non ſut ſocij. an vno liberato alter poſſit inſolidũ cõueniri.Glo.aſſignat rõnẽ pꝛo ⁊ cõtra.ſinalit determinat ꝗy alteri coꝛeo pꝛodeſt pꝛo parte ne alias ſi inſoli⸗ dũ cõueniret᷑ cõtra aliũ haberet regreſſu.hoc dicit glo.vide eã que icipit oĩuʒ bonoꝝ ⁊c.Ad iſtud qð dicit ꝙ de rigoꝛe iuris tenet᷑ iſolidũ.ſed de equitate nõ eſt uerũ qñ debitũ eſt cõuerſuʒ in cõmunẽ cauſã.q; pariter ad utrũq; ꝑuenit pecunia.alias ſi nõ pariter pꝛo ea parte pꝛo qua ad liberatũ ꝑuenit idẽ ius eẽt ſʒ ſi ponerem duos reos eẽ obligatos ex cauſa lucratiua.aut uolẽtes donare ꝓmiſerũt. tũc alter ĩiſolidũ teneret.qꝛ cõtra ali uʒ nõ poſſet habere regreſſũ.ut in.l.in lege falcidia hoc obſer/ nãdũ.j.ad.l.falcidiã.⁊ plene dixi in materia de duobus reis. AQAuerit glo.an in materia de duob reis ſit aliqd imutatũ. ⁊ dic ꝙ ſic.q;ꝛ hodie nõ tenet᷑ iſolidũ ſed nõ exigi poſſũt ĩſolidũ ut in auc.hoc ita.C.de duobre.⁊ in coꝛpoꝛe vñ ſumit. ⁊ in.l. reos.S.cũ in tabulis.j.de duo e. ibi dixi. Nt b ſea Etiã nõ noĩat in teſtamẽto ha/ (Conſequenter. & pꝛo legatario ſi teſtatoꝛ ſli ſicere uoluit ⁊ ĩtereſt noſtra plure reos habẽ.hoc dicit 2 ¶ Nõ tex.ibi intereſſe creditoꝛibꝰ.¶ Op. de.l.ſicui.S.j.⁊ ſi. S.de le.j.ubi creditoꝛ nõ habet᷑ ut legatariꝰ.So.ita demũ cre ditoꝛ habet᷑ ut legatarius ſi teſtatoꝛ ei ꝓficere uoluit.in dubio eniʒ fauoꝛe debitoꝛis pᷣiumit᷑ pficere cui plus ꝓdeſt.ut.l.ſidei/ cõmiſſa.S.iĩterdũ.S.de le.iij. ¶ Op.ex glo.hic dicit᷑ e ĩtereſt noſtra plure debitoꝛes habere etia ſi ſoluẽdo ſint.Cõtra hoc eſt tex.in.l ſiquis ſtipulatus ſit ſtichũ.S.ſi.j.de uerbo.ob.ubi ſireus eſt ſoluẽdo nõ intereſt noſtra habere aliũ.So.ſiquiceʒ actio iã eſt mihi queſita cõtra plures ob idẽ debitũ.tũc mea in tereſt plures reos habere.ut ſic illas actiones retinere poſſim ut hic. Si uero uelim agere ut alius reus mihi ↄſtituat.tũc in ultimis uolũtatib putarẽ obligatũ eſſe cogẽdũ.argu. hui.l. ĩ ſi. qꝛ põt quis cogi pciſe ad ſactũ. ut. . de le.iij.l.ĩdeicõmuſſa. G. fl. T.l. in execu.S. ſecũda ſpẽs.j.de uerbo.obli.Sed in con/ iractibus ubi quis nõ põt cogi pꝛeciſe ad factum tũc intereſſe eſtimat᷑ eaten quatenus pmus reus ſoluẽdo non eſt.ut.d.l.ſi quis ſtipulatu ſit ſtichũ.S.ſi.nec põt habere eſtimationẽ ꝙ p mus reus poſſit effici nõ ſoluendo ut ibi.niſi foꝛte haberet res ſuas in loco periculoſo.vñ eẽt pᷣſũptio ꝙ de ꝓximo ſieret non ſoluẽdo.ut nõ.glo.magna in.l.ij.S.ſo.ma. Idẽ putarem ꝙ ſi aliꝗs cõueniret ex delicto ꝓpꝛio.q; tũc õ eũ fieret eſtimatio ꝙ poſſet effici nõ ſoluẽdo.ut.l.eũ qui.S.papi.j.de fur.qð nõ. 1 Iſta lex cõtinuat᷑ ad cedentia ich ergo.; non ſũmo ſʒ pono caſũ in ter — - inis. Nides hic in pn. modũ agendi creditoꝛis. In fſine modũ agendi debitoꝛis. ¶ Cõtra iſtaʒ partẽ oppo.ꝙ de bitoꝛ debet agere ut heres pꝛeſtet quantũ ipſe pᷣſtaret credito/ ri.ut.l.poſt emãcipationẽ.ſ.eo.Dicit gl hoc ueruʒ ſi hẽs vult eũ defendere.als condẽnet᷑ ad intereſſe ut in cõtrario.Ex hoc nota foꝛmã libelli ꝙ poſſu petere ↄditionalit.ſ.heredẽ cõpel/ li ꝙ me defendat contra creditoꝛẽ.uel ſi hoc nõ faciat ↄdẽnet mihi ad itereſſe.ſile in.l.j.in pn.S.de act.emp.⁊.l.ij.S.itẽ ſi in ſacto.j.de uerbo.ob. niſi erat talis ꝙ ↄ reũ nõ haberet regreſſũ ſi relinquit iberatio fideiuſſoꝛi dʒ liberari pacto ⁊ reo nõ pꝛodeſt niſi eẽt talis reus qui a fideiuſſoꝛe repeteret.h.d.¶ Oppo.ſ̊ dicit ꝙ actũ nõ tranſit ad ſideiuſſoꝛẽ ſi hoc eſt actũ.als ſecꝰ. Contra S.ad nellei.l.ſi mulier. S.ſi ab ea. So.ut ibi patet in tex.ubilo quit᷑ ĩ exceptiõe q̃dã coherẽte perſone. ¶ Op.ex gl.ꝙ pactũ factũ fideiuſſoꝛi ꝓſit reo.ut.j.de accepti.l.⁊ per iuſiuraduʒ.S. fideiuſſoꝛi.ibi eni nõ pot ualere ut acceptilatio ſed ut pactum qꝛ nõ pꝛecedebat obligatio vᷣbis cõtracta.ut eo.ti.l.ſi accepti latũ.⁊ tamen ibi dicũ ꝙ ꝓdeſt reo. So.qð hic dicii de pacto ĩtellige de nudo.ſecus in pacto qð reſultat ex acceptilatiõe iu/ tili ut ibi.⁊ ſᷣm hoc reaſſume duo uerba.qꝛ ſi pactũ eſt factum reo.aut eſt actũ ꝙ trãſeat ad ſideiuſſoꝛẽ.aut nõ.aut dubitatĩ.ſi pactũ eſt factũ ſideiuſſoꝛi.aut eſt pactuʒ uere nudũ.aut eſt pa/ ctũ qð reſultat ex acceptilatione inutili.ut.S.dictũ eſt. ¶ Dici tur h ꝙ acceptilatio vni facta alteri ꝓdeſt. ↄtra de acceptila. l.⁊ per iuſiurandũ.S.ſilegatoꝝ.So.ibi fuit actũ ꝙ acceptila/ tio ad aliũ nõ poꝝigeret᷑.pꝛo hoc ſacit heęc.l.v.alioqn.⁊.l.mo deſtin.j.de ſol.ubi etiã vᷣa ſolutio aliũ nõ liberat ſi hoc ẽ actũ. j&ι Sirelinquit liberatio reo dʒ liberariꝑ Iquis. rcdnd were ſideiuſſoꝛi pficiat CT ſm hoc ubicũq; in hoc ti.dẽ aliquẽ pacto liberandũ itellige uel acceptilatiõe hoc acto ut ad aliũ nõ poꝛꝛigat᷑. Iſta ſo.lʒ ſit uera in ſe tñ cõtinet diuinationẽ. ideo gl.in.l. ꝛia aliter ſoluit ⁊ bñ.qꝛ ibi loquit qũ reus pᷣncipalis erat obligat ſub condi⸗ tione qua exiſtẽte obligatio retro nõ trahit.ut in legat ⁊ ↄcti⸗ bᷣ.q ↄditio eſt poteſtatiua.ut.l.j.S.j.S.ad ſyll.⁊.l.potioꝛ.⁊ l.qui balneuʒ ꝗ po.in P barr iſto caſu liberato fideiuſſoꝛe acceptilationẽ nõ liberał reus.ut.d.S.ſi legatoꝛũ.⁊.S.ſe.ſec ſi eſſet in ↄctu cõditio cauſalis.ut.l.pe.de ſideiuſ. Ita debetis ltelligẽ hãc materiaʒ.Quare dic cũ qᷓrit an acceptilatio ſacta ſideiuſſoꝛi pꝛoſit reo.aut eſt actũ ꝙ nõ ꝓſit ⁊ nõ ꝓdeſt.aut ni/ hil eſt actũ.⁊ tũc aut reus erat iò obligat ve.aut obligatio pẽ/ debat ſub ↄditiõe.⁊ ſi ſub ↄditiõe.aut cauſali.aut poteſtatina ut ex pᷣdict patet. C Op. ad ñ.⁊ videĩ ꝙ dʒ ĩſpici ſolũ ſoꝛma vctus niſi q creditoꝛ participauerit fraudeʒ.ut.l.ſʒ ⁊ iul.S.j. S. ad macedo. So.iſtud uerũ reſpectu ipſi creditoꝛis.q̊ reſpe ctu ipſoꝛũ cõtrahẽtiũ uel reſpectu tertij iſpicit id qð eſt in ueri/ tate ut hic.uel aliter ⁊ melius illud uerũ qñ ageret actiõe ex eo gctu quo pᷣncipalij ⁊ fideiuſſoꝛ ſe obligauerit.ſec ſi agat actio ne ex teſtõ uel alia.qð nõ ꝓpt᷑ ſtatuta que loquunĩ᷑ de fideiuſ/ ſoꝛe ⁊ pncipali.qꝛ ſtat ueritati nõ uerbis iſtrumẽti. ¶ Pꝛoce do ulter us.pone ꝙ debitoꝛ cui eſt relicta liberatio agit cõtra heredẽ ut eũ liberet per acceptilationẽ dicit reus tu in ueritate es fideiuſſoꝛ.⁊ fideiuſſoꝛ eſt reꝰ.vñ debeo te liberare pacto.x peto ut mihi edas ĩſtrumẽtũ ↄſeruationis indẽnitat᷑ tibi factũ a reo pncipali.Conſueui dicere ꝙ actoꝛ dʒ edere reo ad exce/ ptionẽ fũdãdã.ut.l.pe.in ſi.j.ad.l.ſalci.lʒ de hoc fuit opi.C. de edẽ.l.n.⁊ ibi per doc.⁊.l.j.S.editiões.s.de edẽ. . Aomi Vater cui ẽ liberatio relicta Edem iulianus. debet liberari pacto etiã ſi ni/ hil eſt in peculio.ſed ſi filio liberatio relinquitur acceptilatione liberabit.hoc dicit.quod nota. cẽ inlianus ſi pꝛo filio pater: Siliheratio relinqui iqui duob iuribus teneł ab utroqʒ li berãdus eſt in dubio niſi alit ſit actũ.h.d.tex.⁊ glo.¶ Noõ ꝙ ſi pꝛi relinquũ liberatio debet liberari pacto.Cõtra ĩmo videt᷑ ꝙ acceptilatiõe ſicut q relinquit liberatio reo.ut.S.l.ꝓxi.in a So relgge qñ ſiliu erat pncipalis debitoꝛ.⁊ pẽ de pecu io tenebat᷑ ut ſideiuſſoꝛ.ſecus ſi pẽ eſt ut pncipalis.nlli ut ſide iuſſoꝛ.¶ Itẽ dicit hic maritũ nõ poſſe repetere.Cõtra qñẽ re/ licta liberatio hʒ exceptionẽ ſauoꝛabilẽ. ⁊ ſic repetere põt ſoln tũ̃.ut.l.qui ex fratribꝰ.de cõdi.iſti. So.ꝙ hic dicit maritũre⸗ petere nõ poſſe ĩtellige qñ liberatio nõ eſt relicta ei.¶ Dici Hᷣ ꝙ ſi liberatio eſt relicta filio dʒ liberari per acceptilationẽ.Cõ tra ſi pater ſoluit nõ repetit a ſilio. ut.l.ij. S.ſed utrũ de mino. erao liberatio relicta filio nõ debet ꝓdeſſe pꝛi. ut in pn. huius l. So.debes ĩtelligere pncipiũ.l.qñ eſt ſideiuſſoꝛ.⁊ reus quili/ bet ex diſpoſitione hominis.vñ ſi legatur liberatio vni non vi det᷑ nelle ꝙ ponigat᷑ ad aliũ niſi qten illius ĩtereſt. Sed hic lo quit q ſideiuſſoꝛ eſt ex diſpoſitiõe legis.quo caſu ſi relinquit li. beratio pᷣncipali videt nelle totã obligationẽ tollẽ. ut ſi cũ vno ʒxit.ita vnũ libando videt᷑ uelle ꝙ a tota oblone recedat. Oſt emancipationem.C O: *) nõ debeat agẽ. ſʒ ut eũ aduerſus creditoꝛẽ deſẽdat.ut BZ. e.l.qd ergo. So.ut ibi t hic in glo.ſuꝑ vbo pᷣ̃ſtaturus. llu 5 nod vn põt ad ſucceſſionẽ alteriP uenire ĩ eſti ma do ĩtereẽ nõ debet iſpici.h.d.¶ Nõ ꝙ nõ dʒ hẽri eſtimatio illiꝰ ſpei.q; ꝗs põt alteri ſuccedẽ.x licet appellet ſpes. ut.l.fi.in pn. C. de pac.iñ nõ eſt legitima.rõ eſt qꝛ nulluʒ ius eſt fũdatũ in me nec filius hʒ ius in hẽditate pꝛis pꝛe viuẽ/ te. ut.l.pᷣcia rerũ ad.l.fal.ſʒ ſi haberẽ aliquã ſpem de iure dep̃ ſeẽti ex ↄctu cõditiõali tunc dico ꝙ iſta ſpes iſpicit.⁊ ideo dico ꝙ ſii Zctu apponunt᷑ iſta vba remittit oẽ in qð hʒ ⁊ hẽre ſpat Ttali re tũc videt remittẽ oẽ ius qdð hʒ de pñti ulł hꝛe ſpat ĩ futu/ rũ ex cauſa de pñti.als nõ dẽ ſpes illa qᷓ nõ eſt ſũdata de pñti. Idẽ dicim ĩ ſtatulibero ꝗ hʒ ſpeʒ in libertate ſi hʒ ius fũdatũ de pñti qꝛ bẽditas ẽ adita.als nõ dẽ ſtatuliber.ut.l.ij...de ſta. li.ĩ caſu tñ repio ꝙ hẽtur rõ illi ſpei.q non hʒ ius de pñti.ut.l. iij.S.q utrũ.S.de mino. Quid aũt ſi diceret᷑ remittit oẽ ius qd hbʒ ul hie dʒul põt qd ipoꝛtẽt hec vba.cogita bene. NBn ſoli Siis quTereek, 4 Areb altnatiue debit᷑ ꝑ acceptilationeʒ liberatio Oſegꝗ tur ab altera. h. d. ¶ Mp. ſ.ti.j.l. qui hoieʒ. So. hic in obliga tiõe alternatiua ibi in obligatione gñis. ¶ Quero qdſipone remus hic caſũ in quo nõ deberet liberari ꝑ acceptilationeʒ. ker✕vGꝗ⸗D puta per coꝛꝛeum.ut.S.eo.l.iij. Si libereł᷑ pacto an remaneat obligatio in alia parte alternatiue. Puto ꝗ; nõ.qꝛ lex pꝛeſu/ mit uoluiſſe teſtatoꝛẽ liberare a toto.⁊ iõ ĩ caſu pᷣdicto dʒ libe/ rare ꝑ acceptilationẽ h̊ acto ut ad coꝛꝛeũ nõ poꝛꝛigat᷑.ut dixi 5S. e. l.ſiqs reũ.in pᷣn. Tecatülib beef gtt Legatũ liberatiõis hʒ effe/ ¶ Liberatio autem. ctü u a teſtoꝛe vo debitũ ſit exactũ.ſecſi a teſtõꝛe ficto uel ab hẽde exigat.h.d.¶ Nõ tex.ibi cũ cõſtet pupillũ ⁊c.nõ ꝙ illud qð eſt relictũ a ſubſtitu/ —— to viget᷑ relictũ Oditiõaliter ab ipſo pupillo.ut hic ⁊.l.in rõůne 5§.qð vulgo.ad.l.fal.⁊.l.q fũdũ.S.q ſiliu.e.ti.¶¶ Scðo nõ h glo. ſuꝑ vbo remittat.q ſet ꝙ ule ꝗ petit añ euẽtũ ↄditiõis ca dit a iure ſuo.qð an ſit uerũ dci LYxima F le⸗ B ARI ebitoꝛi cuiuſcũq; põt libera C On ſolum. relinqui ⁊ danar ud tp̃s nõ petẽ ĩteri liberare nõ cogit.nec illi tꝑis pena uel uſu/ ta petet.h.d.Hẽ hic ꝙ ifra tp̃s uſure nõ pñt peti. de.il.itẽ qꝛ 5§.j.S.de pac. Huitioꝛe ſoluũt qdã ꝙ nò pñt peti uſure uemiẽ tes ex moꝛa.ſʒ ueniẽte ex ſtiplatiõe ſic.Gl.hoc repꝛehẽdit qꝛ tex. hic dicit uel penas q ꝑ ſtiploneʒ ꝓmittunt᷑ vñ nulla uſura õt peti.Ad.l.iteʒ qꝛ.rũde q; ibi duatio ↄcedebat eo ꝙ uſure oluebant.hic uero ↄcedebat᷑ dilatio ex mero iudicio teſtõꝛis. ale Legatũ liberatiõis ꝑſonale nõ trãſit ad hẽdeʒ niſi p hẽdẽ teſtatoꝛis petẽdo õ ſiat.h.d. ¶ Mõ tex. ibi a ſolo ⁊c.⁊ ſic fuit appoſita dictio taxatiua.als ſinõ apponũ pᷣſumit᷑ liberatio relicta in reʒ.ut.j.l.ꝓxima.S.i.x.j.e.l.ſiqs in teſtõ.dixi anno.j.de v.ob.l.qui ſic.¶ Auero dẽ hic ſi nihil a lutio titio ⁊c.qro qd hẽs petijt a lutio titio. Dicit glo.ꝙ ceci⸗ dit a iure ſuo.qdð eſt ualde notãduʒ. Iſta glo.nõ videt᷑ dicẽ ue rũ.qꝛ ille qui petit añ ↄditionẽ hodie nõ cadit a iure ſuo.ut in/ ſti. de excep.S.tpales. Sʒ ſuſtinẽdo glo.põt dicẽ ꝙ. S.tꝑales loquiũ de die certa uel de ↄditiõe.ſ de die incerta nihil ibi diẽ ⁊ ſic iſte.S.remaneat incoꝛꝛectus.nt q añ diẽ icertã agit cadit a iure ſuo.uel ſi dicas ꝙ dies ĩcert habeat᷑ ꝓ ↄditiõe.ut.l.diej de 2di.⁊ demõ.dic hũc.S.hodie eẽ coꝛectũ.⁊ in hãc opi.vide tur ĩclinare Di.tene mẽti.¶ Vltimo vide gl.que ĩcipit ut uſu ftructꝰ.ibi in.l.petit.So.dic ut ibi ⁊.s.de ſeruitu.l.oẽs.⁊.l.pẽ ⁊ plene dixi. S.de une-e mga fi. i Knu τ In tex. ibi ualitura. ideſt n lber. Ationis. opaĩ. ſʒ eſt q̃dã gl.de qᷓ doc. faciũt magnũ feſtũ.¶ Op.ꝙ tale relictũ liberatiomis nihil p/ deſt.q; pactũ nõ põt ualẽ ſine conſẽſu duoꝝ.ut.l.j.sõ.de pac. Huitimoꝛe glo.ponit duo vᷣba multũ nobilia.Aut liberatio ſit ĩter Zhẽtes ⁊ tũc reqrũ oſẽſuꝭ duoꝝ ⁊ pari pñtia ad hoc ut hẽat locũ exceptio pacti.ſʒ ad hoc ui hẽat tim locuʒ exceptio doli ſufficit ꝙ fiat in abſẽtia partis.ut.l.poſtᷓ.C. de pac.ſed ſi fit in ultima uolũtate põt ſieri in abſetia. ut hic ⁊.l.cuʒ pꝛ. S. ſurdo.S.de le.ij.c.l.cũ aliꝰ.S.donatiõis.e.ti.cũ ſilibuj. Aide glo.qꝗᷓ ĩcipit ut ſi dixiſſet.⁊ nota eã ibi dũ dic ꝙ ſi abſit debitoꝛ ⁊c. Aduertat᷑ ſi dico ſic. ꝓſiteoꝛ te nõ teneri.iſta vba hñt vim pacti.ut.l.tale pactũ ĩ pn.S.de pact.q̃rit an ex tali ↄſeſſiõe pa ret᷑ tibi exceptio. Nic videt᷑ ꝙ ſic.ſ.exceptio doli ut hac gl.ꝓp q̃ fac.l.poſtq;. C. de pac. Itẽ vide tex.ĩ auc.de teſte.S.x lʒ.⁊ nõ. C. de ↄfeſſi.l.j.ubi ad liberãdũ ualʒ ↄfeſſioſcã coꝛã viciniʒ pꝓhoc videt᷑ tex.in.l.labeo.ð.de iureiu.⁊ videt dictũ Inno.iĩ c.ueniẽs ex de renũcia. Itẽ ꝓ hoc videt᷑ eqtas.nã doli exce/ ptio nitit eqtate.ut.l.ꝗ egtate. de doli excep.merito dʒ dari exceptio dolilʒ nõ pacti.ſimile in.l.⁊ hẽdi.S.ſi ſuus.⁊.S.noj aũt. S. de pac.hoc etiã tʒ Guil.de cu.i.l.põpo.S.de neg.gej. Anteq; ueniam ad alia deſtruam oia iſta füdamẽta. Et pmo ad.l..poſtqᷓ. rñdeo ꝙ ibiloꝗt in renũciatiõe q ſt in iudi/ cio ubi eſt iudex ꝗ repñtat ꝑſonã pari. Pꝛetea in mult par/ tibꝰ renũciatio facta in iudicio ualet que als nõ ualeret.ut.l.j. ⁊ ibi nõ.de curatoꝛe boni dã. Pꝛeterea ibi loquit in iure rea li.dicit em poſtꝙ;ᷓ liti de pᷣdio mote.ſed iuri reali põt renũciari etiã parte abſẽte.q;ꝛ põt ꝗs habere fũdũ ſuũ ꝓ derelicto.nt.j. pꝛo derelic.p totũ.⁊ ſic.l.pᷣdicta nõ ob.⁊ glo.iſta nõ bñ dicit cũ dʒ ĩtelligi Fʒ.l.quã allegat.Nõ ob.auc.de teſtibꝰ.S.⁊ lʒ.⁊ qð nõ.in.l.j.de oſeſſis.qꝛ qdð dicit ualet coꝛam vicmno leege parte pñte.nã illi tex.ſolũ uoluũt ↄcludere ꝙ nõ ſit neceſſaria pñtia iudicis.ſʒ partis pᷣſentiã nõ excludũt qð patet in.S.⁊ lzʒ dũ dicit ꝙ teſtes debẽt eſſe rogati.⁊ ſic partes erãt pñtes que teſtes rogabãt. Hõ ob.l.labeo.qꝛ uerũ eſt ꝙ iu rat abſẽtes ꝑ nũciũ uel epiſtolã ut ibi patet. Nõ ob.dictũ Inno.q; ibiloꝗ tur in renũciatiõe iuris realis. Itẽ illud qð dicit᷑ aliud in exce⸗ ptione doli.quia nitit equitate nil ad ꝓpoſitũ.quia omnis ex/ ceptio nitit equitate.ut.l.j.in pnci.de uaca.mu.⁊.l.qui equita te de doli excep. Mõ ob.dictũ Gull.qꝛ male dicit ⁊ ꝑmalas è De libe. lega. ll.ſe fũdat.⁊ ſic iſta opi.in iure pſonali nullũ fũdamẽtũ hʒ. An pꝛiũ ꝙ nõ cõpetat doli exceptio eſt glo.in.l.idẽ ſi duobus.. de pac. Itẽ hoc tenet glo.in.l.pompo.de neg.ge.in glo.ma⸗ gna.⁊ in his duob locis firmat hoc pꝛo quo videi tex. in.l.ſi tibi. S. ſi pact.S. de pac. Pꝛeterea queda ſunt perſone ſpetia liter enumerate ex quarũ pacto nobis querũ doli exceptio.ut l. reſcriptũ.S.ñ.S.de pac.uſq; ad ſi.l.⁊ heredi.ergo apparet ꝙ in quolibet extraneo hoc nõ eſſet.pꝛo hoc etiã eſt tex.in.l. ⁊ heredi.S.nos autẽ.uer.ceterũ.S.de pac. licet gl.ibi dicat ꝙ; loquatur in filio.⁊ glo.dicit expꝛeſſe in.ea.l.S.idẽ iul. in glo. an idẽ in extraneo.quod etiã pꝛobo per rationẽ incõuincibilẽ ſi iſta opi.eſſet uera Taceret ꝙ; ſi teſtatoꝛ in teſtamẽto cõſitere tur ſibi eſſe ſolutũ nunq; iſta cõſeſſio haberet viʒ ſideicommiſ⸗ ſi quod cõſequẽs eſt falſũ.ut.l.j.C.de fal.ca.adiec.le.⁊c.ꝓbo cõſequẽtiã. ſta cõſeſſio ſm hanc glo.parit exceptionẽ doli. ſ liberatio relicta ei qui eſt tutus exceptione nihil ualet.ut.j. e.l.ſi ceditoꝛ.Cũ ergo lex dicat ꝙ talis cofeſſio a teſtatoꝛe ſa cta inducat fideicõmiſſu.ergo nõ oꝛitur exceptio doli. Puta rẽ tamẽ vnũ ꝙ ſi adhibito aliquo dicerẽ ſacio pactũ de nõ pe- tẽdo tibi recipiẽti p illo.ul ↄſiteoꝛ mihi ſolutũ eẽ tibi recipiẽti illo.tũc daret᷑ exceptio doli.ut.l.reſcriptũ.S.ſi.S.de pac.q̃ vlt ꝙ eo caſu quo pacto adhibito ad obligatiõeʒ ꝗs tenet cedere eo caſu pacto adhibito ad liberationẽ competat exceptio do/ li.uel utilis pacti ſine ceſſiõe.ut dicta.l.reſcriptũ.S.ſi.ſed ſi ali/ quis reciperet pꝛomiſſionẽ pꝛo me tenet᷑ cedere.ut.l.pe.de ne. geſt. ⁊.l.huiuſmodiin hnci.S.de le.j.ergo ⁊c̃.Aut ergo intelli gamꝰhac glo.in renũciatiõe iuris realis.aut qñ ſit pactũ.ut lo co ultimo dixi.als iſta glo.male diceret. Si heres Auãuis hẽs dãnct᷑ nõ petere a geſtoꝛe. . etñ ꝓpt ea que doloſe geſta erãt agere põt ¶MNõ ꝙ ſi teſtatoꝛ iubet heredi ne agat ltelligitur pᷣterq; de Dolo. dica in. l. aurelio.S.j.j.eo. „ —— 4 Et ei. Dicit hic ꝙ poſſũ relinquere liberationẽ ei cui cõ/ —Cbvmodaui. ¶Sed quero an poſſit conueniri ut rem reſtituat iſte cõmodatarius.Et Guil.de cu. foꝛmat hanc.q.in l.ſi vnus.S.illud.S.de pac.⁊ dicit aut dicit libero te ab actiõe depoſiti uel cõmodati.⁊ tunc poteſt conueniri pꝛo re reſtituẽ/ da actione in rẽ.qꝛ ſolũ ab illa actione fuit liberatus.aut dicit ꝓmitto te nõ conueniri depoſiti uel ex cauſa depoſiti.⁊ tũc qꝛ magis generalit᷑ loquit᷑ nõ poterit conueniri actoõe in rẽ.ideo quia habet ex cauſa depoſiti.Sumile in iuramẽto.quia ſi eſt i rẽ poꝛigi ad omnes actiones. ſecus ſi iuret ſuper vna actiõe ut.l.ſi duobus.S.j. ⁊. S. ſiquis iurauerit.S.de iureiur. ⁊.l.j.S. ð aut. S. de aleato. Mꝛeuiter teneo cõtrariũ.quia quaãdo reli quitur liberatio illis perſonis que hac lege ponunt videt᷑ reli/ cta liberatio doli ⁊ culpe ⁊ omnis pᷣſtationis ad quaʒ tenebat᷑ vigoꝛe illius cõtractus.nõ autẽ videt᷑ remiſſa actio in rẽ.qꝛ illa actione conuenit᷑ut quilibet extraneus nõ ut depoſitarius.ut nneſen fiml . re iudi.⁊.l.reo.in ſi.S.ad exhi.pꝛo hoc eſt tex.in.l.ſi in lege.S.fi.S.loca.⁊.l.ſi ei cui.j.eo.⁊ glo.in.l.au relius.S.meuia.j.eo.nõ autẽ videt᷑ relicta ipſa res niſi expꝛeſſe ſit dictũ. hoc itelligo uerũ quãdo depoſitũ eſt factũ ĩ certa ſpe/ tie.ſed ſi eſſet factũ in pecunia numerata tũc eſſet idẽ qð in libe ratiõe relicta cuilibet debitoꝛi qð vidiſtis.S.in pluribꝰ.ll.⁊ di ca.j.e.l.aurelio.S.gaius. uis Intellige hãc.l. quãdo relinqui? libera *tio a geſtione iã facta.⁊ qñ aliquis reli/ quit liberationẽ olim tutoꝛi ſuo.ſed quado relinquit li atione ꝓ geſtione ſutura.nunquid videt᷑ remiſſus dolus uł redaditio reliquoꝛũ.dicã in am ſo. F.e. — »i voc qð intereſt mea potius debitoꝛ. ſoluerech ſolutü ekrr di⸗ — cit legatũ nalere.h.d. Iſtã.l.ĩtelligo q ſideiuſſoꝛ nõ proterat petere ut liberet᷑ ꝗꝛ nõ erat de caſibus poñitis in.l.luti us.5 manda t.Cema 1 ſoper ea. als ſi iure ſuo poſſet petere legatũ nõ ualeret.qꝛ ſna⸗ no intereſt. Gdedarigron Ati Liberatio ab onere reddẽdarũ rõnuʒ Atius. reliq̃ nõ poꝛꝛigit mi expmat.h.d. In tex. ibi ſubſcriptioneʒ.ꝑ qð videtur poꝛis tẽpoꝛiʒ liberationẽ reliqſſe. de hac mã girs⸗dee auretio⸗ beratz — 6 on ualet legatũ liberationis 3 cr. editoꝛ. relictũ qui 5 poteſt ex ceptio/ ne tueri. hoc dicit. ¶ Oppo. ꝙ legatuʒ liberationis Pariat etiã actionẽ ut quis liberet᷑ per acceptilationẽ. ut.l.iiij. S.j.S.eo.ergo videt᷑ iſtud legatũ ualere.quia cõtinet emolumẽ tũ.So.legatũ liberationis ſit pncipaliter ad exceptionẽ.vñ ſi iſtud nõ ualet qꝛ i hebat eã no ualebit in alis remedijs de ꝗ/ hus ibi dixi. ’r „₰ AY qui⸗ In dubio relictũ libatiõis intelligitur — — UIB.in rẽ. ut ſic ꝑſonã hẽdis comp̃hẽdat. b. Aei. Silegatur liberatio oductoil oẽ id videt re emiſſu ad qð p̃ſtãduʒ actiõe ꝑſonali tenet.h. d. C Mõ ꝙ ſi teſtoꝛ relinqt libationẽ ſimpli videt᷑ re miſiſſe debita. Itẽ videt᷑ remiſſa tota locatio.x ſicid ad qdð te⸗/ net᷑ rõne doliuel culpe ułreliqrũ.qd qliter intelligat dicaʒ.j.e. l. aurelio.S.j. ¶ Itẽ nõ ꝙ nõ videt relicta ipſa res. ſʒ ut heres teneat᷑ pati uti frui. æ det gratuitã habitationẽ ut h C.j.e.l. caſ ſius. dic ut dixi in.l.nõ ſolũ in ſi.S.eo. — 1 MHõ caſũ hui.l.legatuʒ liberatiõis Am ita. xingail ſolutioe. P. d. ¶Op. dẽ H Awlegatũ liberatiõis ↄtineat reliq. cõtra.S.eo.l.nõ ſo lũ. S. pe. T.j.l. ꝓxima.S.j. So.ibi ĩcõtinẽti videbit. . 4/ Arelio Legatũ libatiõis eſt ꝑſonale ⁊ ad hẽ X E ELbO2εgeοςο n6 traſit. b. d. hanc. I. declara ut . i 5g1.10 inz Seieratto⸗ ko loſtoalb ☚1ε Iſte. §. hy mäaz ꝓfudiſſimꝗ a nis gloſatoꝛib ¶ GBaius. cc ma⸗ examinatã.ſi teſtatoꝛ r curatoꝛe⸗ nõ videt᷑ relicta livᷣatio doli ul relidrũ.h.d.¶¶ MNõ ꝙ adultuj lʒ hẽat curatoꝛẽ põt facẽ teſtm.de ꝑ glo.in.l.j.S.fuit q̃ſituʒ. j. ad tre.⁊ nõ ꝙ legatũ liatiõis nõ poꝛigit᷑ ad dolũ uel ad re/ liqᷓ. CAodo ueniam ad glo. x ui eã ĩtelligat debet ſcire. ꝙ in hac glo. ponunt᷑ due glo.antiq.ſicut Accur.eas reperijt.⁊ iõ ſi repetit biᷣ idẽ ułloqtur pluries in eodẽ caſu nõ miremini. Scda pars glo. incipit ibi.iteʒ nõ ꝙ libᷣatio. ¶ Op. ꝙ vide ant᷑ oĩa remiſſa ut.j.e.l.aureli.S.titi. So.ibi ſpale ĩ pꝛe.Itẽ cõtra.S. de pac.l.ſi vnꝰ.S.illud.x inſti.de le.S.ſigs debitoꝛi. ubi nullo mõ põt ↄueniri etiã de dolo.QAuare glo.diſtinguit tres caſus.Añq; ꝗs eſt debitoꝛ pecunie tm. qñq; ꝗs eſt debi toꝛ doli ⁊ culpe.qñq; ꝗs eſt debitoꝛ doli tm. Mꝛimo caſu loꝗ tur. S. ſigs debitoꝛi. Scoo loqtur hic. Tertio loꝗtur. S. illu Delibe. lega. Nide glo.q incipit ĩmo videt᷑ remiſſũ.ibi ſʒ hic refert ⁊c. IRtẽ vide glo. ibi itẽ nõ. c refert ſe ad pᷣdictos caſus.ſ.ad pmũ x ad ſcoᷣm. ¶ Nꝛo declarada igit hac mã hẽm vidẽ qd ĩpoꝛtet le gatũ libatiõis.pᷣ qñ relinqtur debitoꝛi ꝗ tenet ad pecuniã uel ad rẽ in genẽ foꝛſa ul in ſpetie.ita ꝙ nõ eſt habẽda rõ doli uel culpe.⁊ ꝓpter hoc teneat ad aliquã qᷓtitatẽ. Sco qũ relingꝗ tur ei qui tenet᷑ ex aliq ↄtractu in quo uenit dolus ⁊ culpa ⁊ in telligas de actiõe ſpetiali. Tertio qũ relind eiꝗ tenetex cõtra ctu in quo uenit dolu tm. ⁊ actiõe ſpali. Quarto qñ relingt ei ꝗ tenet actiõe uli ſeu generali.Quinto qñ relinqt ei ꝗ tenetur pluribꝰ actiõibus particularibꝰ. Sexto qñ relinqtur eiꝗ tene tur vna actiõe particulari pncipalit᷑ in qᷓ ueniunt qdã acceſſo⸗ rie. ¶ Redeo igit ad pmũ.⁊ quero qñ liberatio relinquit ei ꝗ tenet ad pecunià uel ad rẽ in qua nõ habet rõ doli ⁊ culpe.ut p hoc ad plus teneatur quid impoꝛtet iſta liberatio. Rñdeo ĩ poꝛtat actiõeʒ ut liberet᷑ t exceptionẽ. x alia que dixiĩ.l.iij.S. nũc de effectu.S.e.⁊ hoc ſi debitũ erat uere.ſec ſi debitũ non erat in effectu. S.e.l.ſi creditoꝛ. ⁊.j.e.l.ſi petitur.⁊ de hac loqꝗ/ tur inſti. de le.S.ſiqs debitoꝛi.quid aũt impoꝛtet liberatio fa/ cta iter viuos.dixi in dicto.S.nuc de effectu. ¶ Scdo q̃ro qñ relinquitur liberatio ei qui tenet᷑ ex ↄctu in quo uenit dolus ⁊ culpa leuis et leuiſſima ułleuis tm ⁊ ĩ actiõe ſpali.in hoc caſu videniĩ relicta oĩa ad q ie tenet rõne doli uel culpe.vłrelidrũ ad rẽ tñ teſtõꝛis reſtituẽdã tenet᷑ ut.S.e.l.ei cui fũdũ.cũ.:.ſe.di xi. S. e.l.nõ ſolũ.S.ſi.HNoc intelligo uerũ.niſi dolus eẽt cõmiſ ſus ↄtẽplatiõe iuli liᷣatiõij.qꝛ foꝛte dixit uolo aliqd ſubtrahẽ. 2 hẽo libertatẽ. ar.l.tres frej.S.de pac. Idẽ dicerẽ eadẽ rõne in liatiõe facta int viuos ſimplłr. ¶ Tertio qᷓro qñ libatio re lingtur ei q tenet᷑ ex cõtractu ubi uenit dolus tm ut in depoſi to. Et p̊ videam qd impoꝛtet talis liberatio facta iter viuos. Tex. in. l.ſi vn.S. illud debae dlcie doluð videt eẽ remiſſu⸗ Blo. aſſignat rõnẽ. q; nõ põt videri aliud eẽ remiſſu.Et ſi dice res ĩmo põt videri remiſſa lata culpa quenit in depoſiti actiõe ut.l.j. . vepo. c.I. q; neruaꝗ. Rñdeo lata culpa dolo cõpara⸗ tur ⁊ uenit in ↄñtiaʒ.ut d de vno itelligat dictũ de alio cũ pẽat᷑ loco eiuſdẽ. ¶ Sed tũc qᷓro ꝗd ĩpoꝛtat talis liberatio in ultimis uolũtatib. Glo. in dicto.S.illud dic ꝙ nõ videt remiſ ſus dolus ⁊ fũdat ſe ꝑ hũc tex.rõnẽ diuerſitat inter Sct' T ul/ timas uolũtates aſſignat ſi tex.in ſili in...j. C. de pe.eius ꝗ li. mer. quã opi.firmat gl.in.l. ſub pᷣtextu. C. de trãſac. dũ remit/ tit ad lä Puto Zꝛiũ ꝙ videat᷑ remiſſus dolus ⁊ in ultima nolũtate. p hoc tex.in ſili. S. e.ti.l. ei cui.⁊ dixi.S.ꝓxima.q.ꝓ hoc qꝛ nõ põt oꝑarilegatũ in alio ſicut dixi in Ictib ergo ⁊c. ut. l. ſiqñ. S. de le.j. c iſtud puto uerũ. CQAQuarto qro qñ relin quit liberatio in ultima uolũtate uel ĩter viuos ei ꝗ tenel actio/ ne nli uł gnãli t hec ẽ nra materia.⁊ videam pmo ĩter viuo⸗ Pone ꝙ aliꝗs liberat tutoꝛẽ uel negoti.geſto.gnãlit᷑ ꝗd un poꝛtat hec liberatio.an videat᷑ remiſſus dolus. Hlo. in 1ecio ne. C. de trdſac.in gl.ſi.in fi.tʒ ꝙ ſic.ar.dicti.S.illud. Ad hac l.rñdeo ꝙ aliud in libera.ĩter viuos.aliud i ultima uolutate. hoc tʒ MDe. C. de tràſac.l.ſub pᷣtextu.in ni.hoc etiã tʒ Guil.in l.põponi.S. de negger Eir opi.iſtoꝛũ videt᷑ tex.in.l.lutiꝰ 5.e. In eo qð ibi dicit ꝙ teſtatoꝛ viuen ſubſcripſit rõnes ⁊ tñ vigoꝛe ulius ſubſcriptiois nõ hʒ liberationẽ a reliꝗs niſi ſpalit ſit expᷣſſũ. Picerẽ ſic in ↄctibꝰliberatiõe facta ĩter viuos ſiqdẽ dolus fuit adihibit ex quo illi q cõmiſit aliqd adeſt. ut qꝛ ſub traxit uel reliqua retinet.tũc nõ uenit ĩ gnãli remiſſione.ut.õ. e.v l. lutius. x. l. tres fres. S. de pac. Si vo fuit dolus adpibituj Sil uipi adeſt ei ꝗ dolũ cõmiſit.tũc videt dolus remiſſus.ita ltelligo glo.i.l.actiõe.C.de trãſac.⁊ q dcã ſt.s̊.ꝑ dictoj doc. Piꝛedcã va niſi ꝑ expſſa ſit fcã mẽtio doli ⁊ reliqrũ.tũc ĩ dolo pᷣterito ⁊ reliqs pᷣterit ſufficeret.ut.S.ę.lʒ.luti.⁊.d.l.actiõe.⁊ iita mã ẽ qñ fit libatio gratuita. In traſactione vᷣo hẽmus ali⸗ aʒ mãzʒ ut pʒ i.l.age.C. de trãſac.⁊.l.ſi de certa.e.ti.⁊.S.de iu di.l.ðe rebꝰ. ⁊. C. de iudi.l.licet.tñ in ↄctibiter viuos eſt q̃dã glo. in. l.põponi.de neg.geſt.que in dolo videt᷑ ſic diſtingue⸗ re. Aut remittẽs ſciebat doluʒ ⁊ videt᷑ remittẽ als nõ. Sʒ ſlla Ro deber intelligi in eo qui gratiſicat ⁊ appꝛobat negotia ge qꝛ etiã ad ꝓbationem tendit nõ pncipalit ad liberationeʒ ⁊ ideo in illo actu illa diſtinctio põt pcede.ſʒ qñ ꝗs ſimplr libe rat ꝓcedũt ea que dixi.S.¶ Quero qñ fit liberatio in ultima uoluntate qd impoꝛtet hoc legatũ. Et certe ſi fit patri ſine du/ bio iſtud legatũ ipoꝛtat liberationẽ a toto.ut.j.eo.l.aurelius. S. titius. Si uero fit extraneo. tunc aduerte diligent᷑ ⁊ credo ꝙ nuc ĩtelliges.qñq; teſtatoꝛ ipſe diſponit ⁊ ipſe liberat ⁊ libe/ rationẽ relinqt nõ aũt grauat heredẽ ſuũ ꝙ liberet. tunc nõ vi det᷑ remiſſus dolus neq; reliqua.hic eſt caſus in.S.noſtro cuʒ omnibus ſimilibꝰ. Idẽ ſi grauat hẽdẽ ſuũ nõ agere nõ autem grauat ut liberet.ut.l.nõ ſolũ.S.pe.S.e. Sʒ ſi teſtatoꝛ grauat heredẽ ut liberet uel ut quid ſimile faciat.tũc videtur remiſſus dolus ⁊ obligatio reliquoꝛũ ⁊ oĩa ſicut in ↄtractibus.ut S.di/ xi. Hic eſt tex.in.l.ſiqs rationes.in fi.S.eo.⁊.S.l.ꝓxima.Ra tio hoꝛũ videt eẽ.qꝛ vnuʒ legatũ dẽ pleni alto ut dẽ in glo.S.l. ꝓxi. Ael dic rõnẽ clari in teſtõ qñ teſtõꝛ relingt nõ viqent re/ miſſa reliqua.q;ꝛ moꝛt᷑ cogitatiõe turbat non eſt ueriſile ꝙ de hoc cogitet. Sʒ qñ teſtõꝛ grauat hẽdeʒ ut libet videt grauare ut liberet ĩter viuos. ſz liberatio ĩter viuos ullud iĩpoꝛtat. vnde virtꝰilloꝛũ hoc hʒ. Et ſi diceres heres tenet ad liberãdũ etiam quãdo teſtatoꝛ reliquit liberationẽ ſimpkr.ut.l.iij.S.nũc de ef fectu.S.e.eſt uerũ.qꝛ lex hoc vult non qð teſtatoꝛ dixerit ⁊ ſic nõ apparet de uolũtate ei.ita ĩtelligo hanc materiã. Contra G facit.l.aurelius.S.filias.j.e.ſed ibi dicã.Sed qd ſi relinquit li beratio alicui pꝛo adminiſtratiõe futura.an heant locũ pꝛedi⸗ cta. DHico ꝙ ꝓ adminiſtratiõe futura nunq; põt viden remil⸗ ſus dolus etia ſi teſtatoꝛ uel ↄhẽtes expᷣſſerit ꝙ non teneat de dolo. ut.l.ſi vnꝰ.S.illud.S.de pac.C.l.qdã deceden.de admi tu. ⁊ ibi glo.⁊ iõ.l.ſiqs rõnes.S.e.debet ĩtelligi qũ relinquit li beratio ꝓ adminiſtratiõe iã facta.⁊ ita ĩtelligit Mi. illã.l.in.l. qdã decedenj.qð eſt ualde nonduʒ. ¶ Auinto qro pncipali ter q; relinquit liberatio ſimplr ei qui tenei pluribus actioibꝰ particularibꝰ. Olo. in.I. emptoꝛ. 5. lutius. . de pac. videt itel. ligere ꝙ gnãlis liberatio ad oĩa poꝛigat᷑ niſ appareat teſtõꝛẽ ſenſiſſe de certo. Guil. ibi dicit ꝙ de certo tm videt᷑ intellexiſſe ſi de aliquo ſpalit᷑ mentio fuit habita ⁊ ſic claſula gnãlis reſtri gat ad illud expſũ p quo dict. F. lutius. ⁊. j. e.l. aurelius.S. ſti cho.qð ſi eẽt uerũ eẽt ualde nõndũ.q; qtidie ſic dicim facio ti bi inſtrm getatiõis de cẽtuʒ ⁊ poſtea dico ⁊ gnaliter cc.ut illa clauſula gnalit᷑ reſerat tm ad ſpeciſcata. hoc videt g caſum.l. plrib de accep. C J0o ꝓ declaratiõe hui paſſus debes aduer P tẽ qꝛ qũq; clauſula gnali põt referri ad ſpeciñcata ſalua rõne recti ſermõis.⁊ tũc ad ula tm reſtrigit. ut.l.ſi ex plurtꝰ.de ſo lu. ⁊.l.ſi de certa. C.ſi ð ius.⁊ in.l.ij.in ſi. C.de peti.hẽ. Si vo nõ põt referri ad ſpeciſicata ſalua rõne recti fmonis.tũc refer tur ad oẽs cauſas q̊s remittẽs ſciebat.ut.l.pluribꝰ.s.de acce/ ptil. ⁊ cũ hac diſtinctiõe dʒ ĩtelligi.l.emptoꝛ.S. lutius.⁊ gi.ibi poſita. S. de pac. Ad cauſas aũt qᷓs ignoꝛabat non põt refer/ ri. qꝛ nõ põt videri de eis cogitatũ.ut.l.cũ aquiliana.S.de tra⸗ ſac. Itẽ quia remittere eſt donare. ut.l. contra iuril.in fi.S. de pac.lſed ignoꝛãs nõ donat.ut.C. de trãſac.l.nec ignoꝛã⸗.ergo ⁊c̃. Pꝛedicta uera niſi apparet remittẽtem uoluiſſe remittere etiaʒ qui ignoꝛabat.ut.l.cum aquiliana de tranſac.ut quia di xit uolo ꝙ oĩs cauſa que eſſe poſſit ſit remiſſa ut ibi dicit. qua do aũt eſſet facta liberatio generalis nõ facta expſſiõe alicui —— —— — — —.— — Ze lbe. lega. cauſe.tunc ſine dubio refert᷑ ad oĩa de ꝗbꝰ ẽ cogitatũ.ut.l.plu rib de acceptila. Sꝛedicta uera in liberatiõe que ſit ex mera uolütate. Sʒ gꝗd ſi dẽ in ĩſtro pᷣdicta iõ fecit qꝛ fuit ↄfeſſus ſibi plene ſatiſfactũ de oĩbꝰ.aduerte qꝛ iſta vba pfiteoꝛ mihi plena rie ſatiſtactũ ſi apponant᷑ in ultimis uolũtatib nil operani niſi Pꝓbei. ut. l.j. C. de fal. cauſa adie.lega. ⁊.l.aureliꝰ.S.ñi.j.e. Idẽ puto ꝙ ſi apponat᷑ in iſtro in q ↄtinet᷑ liberatio ꝑ acceptuatio nẽ. Rõ eſt qꝛ cũ de nã acceptilatiõis ſit ut cũ ꝗs ↄſiteat᷑ ſibi ſo/ lutum illud quod ſibi ſoluʒ non eſt. illa uerba videntur appo ſita magis ad ſolenniʒandum acceptilationem q; ꝙ hoc ſit ue rum. ut.l.iiij. SF. nunc de effectu. S.e. ⁊.l.moꝛtis cauſa capimꝰ 5S. fi. S. de dona. cauſa moꝛtis. Sed ſi non continetur in inſtro acceptilatio.ſed ſimplex Auietatio videtur magis dubiũ.nam ille ꝗ dicit ſibi de oĩbꝰ ſatiſfactuʒ oĩa ſcire videt᷑. vñ dubitatiue dico ꝙ refert ad oĩa niſi ꝓbet ſe ignoꝛaſſe.qð ꝓbare ẽ diffici le. qꝛ pſũptio eſt ʒ 6. ecexio q̃ro qũ eſt vna cauſa particula ris in q̃ tñ ſunt alique cauſe acceſſoꝛie ꝗd iuris.tunc rñdeo ab oĩb videt᷑ liberat lʒ de acceſſoꝛijs nihil ſit dictũ.ut.l.ſi tibi. C. de iudi. Poſſem etiã qd ſi vna cauſa eſt tm̃ ⁊ facio tibi liberationẽ gnãleʒ ⁊ aſſero mihi ſolutã partẽ.ut ſi debes mihi cæẽtũ ⁊ facio refutationẽ ꝓ ꝗnq̃ginta mihi ſolutis.de hoc ẽ ca ſus. C. de trãſac.l.ſiqdẽ. ⁊ iõ hodie hñtur ſoꝛme liberatiõis ita gnãles ꝙ oĩa cõpꝛehẽdũt. . — id qu LTegatuʒ liberatiõis uel nomi· nis extiguit ſolutiõe uel alia li/ dber atj. viuo teſtatoꝛe ↄtingẽte.ſec'ſi eo moꝛtuo facto hyẽdis ↄtigat.h.d.l.hẽs declaratã. S. e.l.nõ ſoluʒ. S.ſ. od mibi gidrthi erre É́ NVidet᷑ ͥ hanc.l.lex ſi ita K(DB Rocuratoꝛeʒ. Eide qð dixi. S. e. l. au 91*⁸ relio.S.gaius. Itẽ eſt õ.l.ſiqs rõnes in ni.S.e.So.h̊ pPmo ñuetuit rõnes exigere.poſtea dixit ea q̃ nomino.⁊ ſic gra namẽ deliberãdo ꝓcuratoꝛes fuit limitat eo noĩe.hoc eſt ea/ tenus qᷓtenꝰvires pcedẽtis legati excedũt.ſec ſi ſimplicit᷑ iuſſiſ⸗ ſet hẽdẽ liberari.ut.ll.cõtrarijs 8 fuat bin H W ilegal libᷣatio debitoꝛi hẽ/ K—c Zm heir EG.egs rchriod ad debitũ tpe aꝑ⸗ rũ tabularuũ.p.d. ¶ Op. S. e.l.ſi id q. So. Hic qñ legat liberatio debitoꝛi hẽdis.ibi qñ teſtatoꝛis.rõ eſt.qꝛ qñ le/ gat᷑ debitoꝛi teſtatoꝛiꝰ nõ põt ſoluihẽdi niſi dicat ſe heredẽ.ſʒ qñ legat᷑ debitoꝛi hẽdis pot ſibi ſolui ut heredi.⁊ iõ diſtingua tis ut hic videſ.¶ Quero quid ſi ſoluit añ apertas tabulas ? ſic añ hẽditatẽ aditã ⁊ heres hoc ſciebat. Glo.dicit ꝙ tunere peteret.q; tũc dolo ꝓximuʒ eſt. ſʒ iõ hic dicit ꝓpt᷑ aptas tabu⸗ las.qꝛ tunc pᷣſumit᷑ ſcire q̃ in teſtõ ↄtinent᷑.qdð nõ bñ. Itẽ videt᷑ ꝙ hec lex nõ ꝓcedat nec hẽat᷑ diſtinctio ſciẽtie uel ignoꝛãtie. ut ĩſti. de le.S.ſi vo.⁊. S̊.de le.j.l.cetere.S.ñ. So.glo.q ill ue rũ poſt aditã heditatẽ.hic uero añ adita hẽditateʒ. ⁊ ſic nõ ꝙ poſt aditã hẽditatẽ hẽs pᷣſumit᷑ ſcire q̃ in teſtõ ↄtinent᷑. cõcoꝛ. glo.l. qdã.S.ſiqs ſiliũ.in glo.magna.qʒð dictuʒ limita.qꝛ hoc uerũ in hẽdibꝰ uolũtarijs q nõ pñt eẽ hẽdes niñ vires teſti co/ goſcãt.ut.l.j.S.ſʒ ⁊ ſi de ſua.de acq.hẽ.ſec in hẽdib neceſſa rijs q ignoꝛare pᷣſumunt.ut.l.ei q ĩ ꝓuinciã in ſi.ſi certũ pe.fac̃ de acq.re.do.l.qſtũ.⁊.l.ſi fuin teſtõ.j.de ſtipn.ſer. Itẽ ſec in his qꝗ ſ relicta ĩ codicillis.q; illa põt hẽs ꝓbabilit ignoꝛare.p/ bat᷑ i.l.iij.⁊.l.nõ eſt ferẽdũ.S.de trãſac.plene dixi ĩ.d.l.cetere. — Eg aui Defect/ debiti demrati ĩpedit ſbſtatiã 1 legati relicti a creditoꝛe debitoꝛi.ſj nõ ipedit ſpᷣam legati relicti a debitoꝛe creditoꝛi ſi certa qᷓ;titas expmaĩ.h.d.pᷣ ponunt᷑ due.q.ſcdo ponit᷑ rñſio ad pꝛi⸗ mã.ttio ad ſcaʒ.ſcdða ibi tenẽdi.ttia ibi aũt. DNẽ h ſiue hẽs uetet exigẽ. ſiue iubeat libare nihil inteſt. Cõtra. ð.e.l.ſiqs rõ⸗ nes ↄiũcto pn.cũ fi. So.h̊ loqtur qñ relinꝗt᷑ certa qtitas pe/ cunie.ᷣſec q relingꝗt᷑ livbᷣatio gnaãlis.q; tũc eſt dꝛia.ut dicã in.l. aureli.S. gaius.j.e.¶ Quero dꝛiã iter pmũ caſũ ⁊ ſcdʒ.Rñ deo ĩ pᷣ caſu qñ relinquunt᷑ tibi cẽtũ qᷓ debej.ſi nõ debes deſicit ſba relicti.qm liberatio eſt relicta q̃ nõ põt pᷣſtari debito nõ ſſᷣ ſiſtẽte. ergo ⁊c. Sʒ ſcdo caſu q; dico relinquo tibi cẽtũ q̃ tibi debeo relinquit᷑ certa qᷓtitas.⁊ iõlʒ nihil debeã debet᷑ legatũ. nec falſa demõſtratio ipſuʒ vitiat.hec dꝛia ponit in.l.ſiſic.. j. ʒ.de lega.j.¶ Quero lego titio cẽtũ qᷓ mibi debes.⁊ nihil de⸗/ bes.an ualet legatũ.Rñdeo had deficit ſba relicti.nã videoꝛ legare nomẽ nõ ipſã q;titatẽ.ſ iſtud nomẽ ſeu actio repit.er⸗/ 9o ⁊c.ut ꝓbał in.l.ſi ſic..j.s.de le.j.¶ Altimo nõ poneq ĩ teſtõ dẽ uolo ꝙ ſatiſſat oibꝰꝗ aliqd a me recipꝑe debẽt.mõ vnꝰ uenit cũ inſtro debiti. ti illud inſtrm porat elidi ꝑ exceptionẽ. qʒ fote traſcurſũ erat decẽuũ ſm foꝛmã ſtatuti hui ciuitatio. an iſte admitte? ad petitionẽ. Et dico ; nõ.ꝑ hũc tex. ibinul/ ia utilitatẽ ⁊c. Pꝛeterea qñ teſtatoꝛ dicit ſatiſiat oĩbcredito ribꝗ aliꝗd a me reciꝑe debẽt.dʒ itelligi ciullitt ⁊ nalit ſine ex- ceptionis obſtacnlo.ut.l.ſi is cui.S.fi.j.de ſolu. In ↄꝛiuʒ facit l.ꝗbdiebꝰ. S. dñ.j. de ↄdi.⁊ de. ubiitelliguũ de nalib tm debi to.ſʒ rñde ꝙ ſic. ibi de neceſſitate dʒ itelligi ex qlitate ꝑſone le AVto. Alegatario põt relinq liberatio hẽdibꝰ 4 X Atoꝛ. agnito legato pelkexcchtio niſi be — — coeratiguner .. JMUv eſß — Aliqñ dẽ ꝗs legatarius ppt ſpe C Idgeamus tiẽ lʒ nSrhe reoe diẽ iſta lex. E relius: Effect liberatiõis relicte pupillis N ei1nõ extẽdit᷑ ad tutoꝛẽ.hoc dic. Ael lc. EffectPliᷣatiõis nõ poꝛꝛigit ad creditũ ab herede Scen oedick. N D gt ꝭLegatüu liberatiõis ad debitũ tpe teſti reſtrin Teſto. Lege poſt Zctũ extẽdit.h.d. 1 itius. aſus hulus. 5. a caſu in pcedenti. · in aliquo owicretor⸗ ſis i 4 B eneralis liatio pai relicta cõtinet Titius teſtõ. Benralis reliquoꝛũ.ſecus in exneo h. d. declara ut dixi in. l. aurelio. S. gaius. S. e. l MD euia. In gnaliliberatione non vident remiſſa ea 4 epſi uendicari. h. d. ¶ Mõ glo. q eſt hic ad ie dixi in. l. nõ ſolũ. S. fi. S. e. T iõ iuriſcõſultus in.l.⁊ vno.S.j. j.de acceptil.qũ dat ſoꝛmã generalis liberationis inter cetera facit mentioneʒ de actione in rem qð nõ.glo.¶ Oppo.de.l. ſub pᷣtextu. So.patet ex pdictis. “ð”èẽGꝗ ¶ Leſtõ. Verba reſtrictiua adiecta legato in codicilis fa cto reſtringũt legatũ factũ in teſtõ cũ ipſo legato codicilloꝑ tacite repetitũ. h. d. Glo.ſignat ↄꝛiũ.j.de re.du.l.ꝗᷓ tiens. So. hic nullũ erat bũ ambiguũ.cũ enĩ pmũ legatuʒz ſit repetitũ tacite ꝑ vbũ hoc amplius vba reſtrictiua reſtringunt boelegatũ ⁊ pmũ tacite repetitũ ut hic. eRatũ. Eegat liberationis extẽdit ad debitũ acceſ EEHvſoꝛin poſt teſtm ↄctum. h. d. ¶ Mõ ꝙ teſta/ toꝛremittẽdo ſoꝛtẽ videt remittẽ uſuras poſt teſtm cõtractas. cõcoꝛdat.l.nõ ſolũ.in pn.S.e.x.l.n. S. fi.j.«.⸗oo. 4 cho. Yegatũ reſtringit p ronẽ. Itẽ per rũſionem rEI.E qpp aret q̃lit᷑ ꝗs ĩterrogationẽ itellexit. h. d. cõcoꝛdat.l.cũ pidedeleiſianis F. dele N. rc cpkaz. n pn. ad tre. Itẽ nõ qdð dixi ꝙ ex rñſione apparet q̃liter ꝗs ĩterogatio nẽ ĩtellexerit.pᷣ facit ad diſpõnẽ qꝛ ſ eſt dubia intelligit ex rñſio ne qliter reus intelligit. Itẽ facit ꝙ ex cõcluſione libelli appa/ ret qlit᷑ pcedẽtia ĩtelligani.⁊ ſic ſiin ↄcluſiõe peto aliquẽ cõdẽ/ nari de furto ⁊ in narratione dixi ꝙ amouit.debet intelligi ſci licet doloſe ex eo ꝙ petij eũ furti condẽnari.de quo per Ci.in l.nec exemplis. C. de fal. E TI Cui relinquit liberatio ad tps põt petere ut inte 6 entu. rim berech ſileẽtiũ ĩponat. lke⸗ a p ſũ cũ intel⸗ lectu glo. Cõtra hanc.l.videt᷑ caſus in.l.nõ ſolũ.ꝭ.põt.õ.eo. So.A nõ põt petere ut liberet᷑ ut in ↄꝛio.ſed põt petere ut intra illud tẽp Peredi ſilentiũ ĩponat᷑ ne nõ petat ut hic. coꝛ⸗/ dat tex.⁊ glo.in.l.ſi ↄtẽdat.j.de ndeiuſ.¶Itẽ op.de.l.iij.F. riũ.ð.de Otra.iudi.tu.So. ꝛia actio nõ cõpetit ut ibi.ſʒ offici nʒ iudicis cõpetere põt ut hic. ¶ Quero q̃ fuit rõ dubitandi. lo.ponit.ſj dic ꝙ nõ eſt bona dubitatio.ut.l.ſiſeruus.S.g mar garitã.⁊.l.pecuniã.S.de le.j.ubi a debitoꝛe poteſt ſideicõ nnnnrum. H anlnhoctat chüteſtate Ià& πι. Legatü ne rõnes exigant᷑ impoꝛtat q;tũ teſtato Eilias. uiſepbabit g.0 Amero gd in dubio ſi nõ ꝓbat qd teſtatoꝛ ſeſit. Dic ut in glilo. i qui. ualet legatũ factũ creditoꝛi ad eiu utilita EEr berc, ſz ad utilitatẽ vetiweblonnalg pos di dem aneſiit ſ ot vni ſcri dem queſiit ſi tutoꝛ. ae beo parte ſta⸗ epꝛo parte non pꝛobando contrariuʒ. hoc dicit. ¶ Oppo. videtur ꝙ non poſſim vnam ſcripturam pꝛo parte appꝛoba/ re ⁊ pꝛo parte impꝛobare.ut.l.in cauſe.j.de pꝛocur. Glo.nõ ſol. q;tum ad ꝓpoſitũ dic ꝙ circa eãdẽ reʒ repꝛobat uariatio ut ibi. ĩ diuerſis ⁊ ſeparaᷣ admittit.ita loqt h.ita ſol. Pi. Nec ſo.nõẽ va.qꝛ hͥ erat vnũ debitũ ⁊ vna admiſtratio ſic i.l. ꝛia. ol. ergo ꝙ ibi uariatio ẽ alti nociua. hic ᷣo nemini nocebat qm ↄꝛiũ ꝓbare dʒ ⁊ ſic vttati ſtabil.de qͥᷓ nõ. Di.in.l.de rebus ʒ.rerũ amotarũ.¶ QAQuero ꝓducto vno inſtro utrũ ꝗs poſſit pꝛo parte ei ſtare ⁊ ꝓ parte nõ.Tex.videti.l.publia.S.depo fl. ? Ni.ĩ.l. j. C.de oſe * .l. ij. C. de do. añ nup „T ON aut eFnuz negotiũ aut plura nihil concludẽdo.Quare diclatius aut ea dem ſcriptura cont net plura capitula ſeparata ⁊ poſſum pꝛo parte appꝛobare ⁊ ꝓ parte nõ.ut.l.publia.in fi.õ.depoſi.aut cõtinet vnũ capitulũ tm ſeu plura ↄnexa.⁊ hic aduerie.q; aut ille ꝗ vnũ capitulũ repꝛobat hʒ ʒ ſe nupriane iuri aut hʒ p ſe aut ius nõ pᷣſumit nec ꝓ nec õð.pᷣ caſu nõ admittũ tal repꝛoba/ tio.vñ ſi tu ↄſitearij te occidiſſe hoĩeʒ p tui defẽſiõe poſſũ ſtare ↄfeſſiõiĩquatũ dicis te occidiſſe.ſʒ nõ cogoꝛ ſtare ĩquatũ dicis ad tui defẽſionẽ qꝛ ius pᷣſumit ʒ te.ut ĩ.l.j.C. de ſicar. ⁊.l.ſi nõ cõuitij.C. de iniur. Scðo ⁊ tertio caſu.aut ille ꝗ particulã re/⸗ pꝛobat vult hoc ꝓbare ⁊ admittit.hic ẽ caſus ĩ.S.nro.aut nõ vult ꝓbare ⁊ non admittit. ut.l.etiã.S.j.Sõ.de mino. Iſta mã hʒ locũ qñ appꝛobatio uel repꝛobatio mea nihil diſponit niſi circa declarationẽ eiꝰqð eſt.qꝛ ↄſiteoꝛ uerũ eẽ ꝓ parte.ꝓp par/ te non.Sʒ qñ mea appꝛobatio uel repꝛobatio aliqd diſppone ret.ut q; ratihabitiõe negotiũ efſicerel⸗ meuz. uel ſi agnoſcereʒ legatũ ꝓ parte ꝓ parte nõ.uel ſi peterẽ reſtitutionẽ p parte p parte nõ.nõ ẽ nra mã hic.ſʒ in.l.etiã.S.j.S.de mino.⁊ Mi.i.i. de rebꝰ. S.rerũ amo.⁊ i.c.mutare ↄſiliũ de re.iu.li.vj.¶ Que ro q̃lit ĩtelligat vnũ capitulũ uel diuerſa.⁊ q̃lit᷑ itelligant diuer ſa capitula ↄnexa ul nõ. Rñ.ĩtelligo vnũ capitulũ.hoc ẽ vnũ ſactũ cũ qlitatibſuis ſeu plura cõnexa.Exẽplũ dico ꝙ ꝓmiſi tibi decẽ ſõ ↄditiõe.hoc ẽ vnũ capitulũ.hocẽ vna ↄfeſſio ſit q liñcata. Itẽ ſi ꝓmitto tibi cẽtũ pacto ĩcõtinẽti appoſito ꝙ ua/ das ꝓ me romꝗ.iſta ſũt plura capitula cõnexa. Sʒ diuerſa ca pitula ſuũt plura diuerſij tpib facta. ut pbat glo.in.l.ſigdẽ. C. de excepti. Itẽ ſi icõtinẽti ſũt plura fcã quoꝝ vnũ nõ uenit ad alti detminationẽ.ſʒ qdlibet ẽ ꝑ ſe. tũc ſut diuerſa capitula.ut l. etiã. S. j.ð.de mino.⁊.l.ſcire debemꝰ.j.de v.ob. ¶ Muidam. Si debitũ legat creditoꝛi nõ ualetlegatuʒ ⁊ ĩ diuerſis iſtãtijs admittii nariatio.h.d. Aateriã hui.S. ponit Ci.in.l.i.C. de fur. ¶ Op. C. de codi cill.l.fi. So.ibi erat ſibi ꝛius.⁊ illa ↄꝛietas ex eadẽ ſcriptura pẽdebat.hic vo ex diuerſis ſcripturis ⁊ ex diuerſis diſpoſitio nibꝰ. Sʒ ꝗd ſi teſtatoꝛ iuraret in teſtõ ſe ab uxoꝛe tãtũ recepiſ ſe mutuo. Nidet᷑ ꝙ ꝓbet debituʒ. ut.l.cũ ꝗs.S.codicillł..de le.iij. Sʒ iſtud eẽt uerũ als idiſtincte pᷣterq; in uxoꝛe de q̃ hic loquit᷑.nã in uxoꝛe nõ ſtat iuramẽto viri debito.ſi ꝓ hoc uxoꝛ hʒ aliqd plus q; aligꝗs ex filijs pmi matrimonij.ᷣut.l.hac edi⸗/ ctali.de ſecun.nup. 1 Inter duos reo ꝗbeſt relicta liberatio eſt — 18. ſociuri accreſcẽdi. Itẽ ſoci non capax ca pit ꝑ ſociũ capacẽ.h.d.nõbilit᷑. ¶ Op.obligationes oꝝ reoꝝ ſũt ſeparate ⁊ diuerſe.ut.l.eadẽ in fij.de duobus reis. ⁊.l.ſi reꝰ.j.de ſideiuſ.ergo ꝑ ↄñs ſũt diuerſe lihatiões.ut l. de pupillo. S. ſigs. j. de no. op. nu. Dʒ qũñ plurib legant res penit diuerſe ĩter eos nõ ẽ loc' iuri accreſcẽdi.ut.l.huiuſmõi. §. pe. S. de le.j.⁊. l.j.de nſuf.accre. So.hic nõ ſũt res penitus diuerle.qꝛ obłones duoꝝ reoꝛuʒ aliquo reſpectu dicunt᷑ vna ut. l.iij.ĩ .j.de duo.reis. Atem dã hic ꝙ dʒ cedi actio. Cõtra ꝙ nõ dʒ cedi qſi nõ ſit loc iuri accreſcẽdi.ut.l.ſi titio ⁊ ei.s.de le.ij. Glo. ſol. ⁊ nõ bñ. Tu dic ꝙ hᷣ loqꝗt᷑ qñ coneus oĩno eratiĩ capax.ſʒ lex ↄꝛia loꝗtur qñ capiebat.ſʒ ei auferebat᷑ tanq;ᷓ ab ĩdigno ⁊ dʒ Prien fiſco.merito tũc nõ eſt locꝰ iuri accreſcẽ di cũ ſiſc' ad illa poꝛtionẽ uocet᷑. ¶ Quero an ceſſio ſiat ĩſoli⸗ dũ. Glo.hᷣ dic ꝙ nõ.ut nõ.in.l.modeſtinꝰ. dic ut ibi ⁊ tãget᷑iĩ l.ĩ lege fal. H obſeruãdũ.j.ad.l.fal. C Itẽ h dẽ in ſi.ſi ſolũ copa cẽ ⁊c.qᷓro qd ecõuerſo ſi ſoli nõ capaci eſt relicta liatio. Rñ deo tũc nõ ualebit in pſona eius nec altius.ut.l.ſi ſpõſus.S.j. de dona.ĩter vi.⁊ ux. Si ergo liberatio vitiat in ꝑſona eiꝰ cui pncipalit᷑ relinqtur nõ ualet in ꝑſona alicui.ſecꝰ ſi vitiat in ꝑ ſona eius ꝗ acceſſoꝛie liberat᷑.ut.d.l.ſi ſpõſus.S.j.¶ Quero qd ſi liberatio nõ vitiat ab initio ſʒ ex poſtfacto.ut ꝑ in ĩtegrũ reſtitutionẽ uel alio mõ ſili.utrũ vitiet᷑ tũc liberatio quã ↄſeca tyeſt coneP p qᷓ;dã ↄñtiã. Rñdeo ſic.ut.l.fi.ĩ pn.q̃ in frau.cxe. ⁊.l.ſi pꝛo vno.S.ad uellei.pᷣdicta uera miſi liᷣatio eẽt facta do lo creditoꝛis.ut.l.ſi titi.j.de ſideiuſ. ¶ Vltimo Ni.p hanc.l. dat vnũ ↄſiliũ.ꝗqdã hʒ filiũ ſpuriũ cui nil relinquere põt utruʒ ſit aliqd remediũ ut poſſit ei relinqᷓre bona ſua. Dic ipſe ꝙ ſic p hãc.l.videlʒ ꝙ faciat ſpuriũ ↄhẽ ſocietatẽ cũ aliquo.deinde iſtituat ſociũ hẽdẽ. ⁊ trãſibit medietas bonoꝝ ad filiũ ꝑ hanc l.in fi. qð niſi apparet de fraude ꝑ aliq̃s piecturas puto ueruʒ de gbdixii.l.poſtq; ↄctũ.j.de ðona.tunc eni filio aufert per l.j. C. de natura.li. Sinsnmalet . — Mri Si noͤ nalet pncipale nec acceſſoꝛum p Etitoꝛ. ind alit᷑. Si legatũ nõ nalet ꝓpt᷑ rẽ pncipalẽ nõ ualet ꝓpt ſuptliſ.h.d.Et facit ad.q. lo. in. l.j. C. de euic. an ſi emptoꝛ vicit in cauſa euictiõis poſſit repetere ſũptlit᷑ a uẽditoꝛe.Et.l.iſta facit ꝙ nõ. Cõtrariũ de terminaui im. I.uẽditoꝛes.j.de v.ob.p.l.ſiplus uł minꝰ.S.mo⸗/ ta.S. de euic.Ad hac.l.rñdeo hic nò ualet legatũ ꝓpt᷑ reũ pᷣn/ cipalẽ. ergo nec ꝓpt᷑ ſũptlit᷑ ꝗ ueniũt iure acceſſiõis.ſʒ i.q. ꝓ poſita nõ ſolũ teneĩ uẽditoꝛ de euictione re euicta.ſʒ etiã teneĩ᷑ deſẽdẽ ꝑ.d.l.ſi plus.qð tene meiii.ꝰ editoꝛ Legatũ libatiõis nõ extẽdii ad de E EUIIOE: bitu poſt teſim teſtõꝛi ſolutũ. ſz ad debitũ pᷣ ſolutũ extẽdit ſi ꝑ vbũ pᷣteriti tpis legatũ ſuit ⁊ teſtõ:ꝛ hoc ignoꝛauit.h.d.¶¶ No iſtud pncipiũ ad limitatio/ nẽ.l.ſi ſic.S.j.S.de le.iij.⁊.l.legaui.S.e.na ſi teſtõꝛ ſciebat eũ te neri videt᷑ ei relinqre liberationẽ ſi ſciebat ipſũ non teneri.⁊ le auit ꝑ vba p̃teriti tpis videt᷑ relinq̃re ipſã pecuniã ut hic. Enter Legatũ liberatiõis nõ facit queʒ deſineri teneri ktE »d reddẽdos libꝛos rõnũ.ſec ĩ his q̃ i rẽ dñi uer ſa ſũt. C Mõ ꝙ g gerit negotia altiu tenet᷑ reddere libꝛoꝑ ra nẽ ut hic.⁊.l.cũ ſeruus.j.de cõdi.⁊ demõ. ¶Citi 4 In gnãlilegato liberatiõis nõ uenit id qð põt uẽ/ H qicari. Itẽ ĩ dubio relatio ſit ad id qꝗdð pncipaliter in oꝛone ponit.h.ð. Op.de uſuf.acre.l.j.ubi dictio cuʒ.⁊ dictio ⁊ appoſita ĩter ꝑſonas equiparat᷑.So.hic nõ cadit co/ pula ĩter duos in actu legandi ſʒ in actu demoſtratiõis rei uel adminiſtrationis a qᷓ liberat᷑. ¶ Itẽ op.ꝙ iſta cdauſula referat ad oĩa.ut.l.alimẽta de ali.⁊ ci.le.So.reſertur ad oia q fuerũt pncipalit᷑ in oꝛone poſita ut ibi.ſʒ hic nõ fuit pncipalr in oꝛo/ ne poſitũ.ſʒ cauſa demõſtratiõis ut.ð.dixi. — . 4 Saio Legatũ liberatiõis poꝛigit ad debitũ acceſſoꝛie 2 opoſt teſtĩ ↄctũ. ⁊ etiã ad nouũ debitũ qð pmilo⸗/ co ſuccedit.h.d.¶¶ Op.qꝙ legatũ liberatiõis extinguii ꝑ ſolu⸗ tionẽ.ut.l.qð mihi.⁊.l.no ſolũ. S.liberatio.sS.e.ſʒ h nõ durat debitũ.ſʒ eſt extinctũ ꝑ nouationẽ.So.aliud in ſolutiõe uera ut ibi.⁊ aliud in ſicta ut hic. De adimendis legatis. NRubꝛica. Atitulo de le.j.fuit dictũ de legaſ.ſj qꝛ legata aliqñ adimũ tur ĩ totũ.aliqñ ĩ aliũ traſferunt᷑.io ponit iſtã rubꝛicã.⁊ de mã totius tituli vide Aʒo.in ſũma ĩ eaahatatstechug⸗ . SE ẽptio part ſbſtãtialis nõ Di actu. Alehe d. C Op. ꝙ act poſ- ſit eẽ ſine itinẽ.q ſũt ſpẽs ſeparate ⁊ differentes ut. l. j. F. iter. . S. act?. S. de Fui.ur.pꝛe.So.ut ĩ . glo.C. Quero qd ſinõ adimat iter. q act ſine itinere pncipalr leget. Nidet᷑ ꝙ legatũ ualʒ.ut.l.j.S.j.. ſi uſu fru.pe. In Sↄꝛiũ videt᷑ tex.in.l.ꝑ ſeruũ.S.j.⁊.ij.S.de uſu ⁊ ha.⁊ hec eſt uenitas ꝙ non ualet.Ad.l.j.S.j.S.ſi uſuf.pe.rũdeo q; ibi reliqt uſufructũ ſine itinere.qꝛ iter nõ eſt pars uſuſruc.ſed eſt q̃da q̃litas ſʒ iter ad actuʒ ẽ pars ſpᷣalis ſumẽdo ſic hic lex ſumit. ſicut uſus ad uſufructũ ẽ pars ſbᷣalis.ſine quo uſuſructꝰ eẽ nõ põt.¶ Itẽ op.j.l.ꝓxi.So.iut ihi dicã. . A hb. d. C Op. S.l. pxi. ubi vna pars tm nõ põt adimi. 6 . i pꝛecedit oꝛo negatiua dictio ßter 1 XAVndo epori illud de quo pus erat diſpoſitũ. So. hic ſunt tales partes qᷓrũ vna remota remanet alia cũ cõ moditate.ſʒ ibiſũt tales qᷓru vna remota alia ſine cõmoditate remanet.iõ in caſu.l.pᷣcedẽtis ſi diceret actũ adimo pᷣter ſter. Iſta adẽptio ualeret q; iter ꝑ ſe põt cõmoditatẽ afferre.Sed pone ꝙ nõ pſceſſit legatũ fũdi.ſj teſtõꝛ dixit ſic.fũdũ pᷣter uſu/ fruc.neq; do neq; lego.an ex hoc videat᷑legare uſufru. Hec l. videiĩ facere ꝙ ſic.ſʒ non facit.q; hic pᷣceſſit legatũ fũdi.⁊ ſic diſpoſitio.pꝛo hoc facit.l.actiões.C. de trãſac.q; dictio exce⸗/ ptiua ponit q oꝛo negatiua pᷣcedit.⁊ nõ.ꝑ Dikucchorern de re.iur. li.vj.ſacit.l.j.in fi.S.de pig.ac. ſacit.l.ſeia.S.uxoꝛe. g. de an. le. Glo.eſt. S.de le.j.l.ſi ita legatũ.qð no. –Aagquis In cõditiõibus que pñt ſemel tãtũ exi uis. gre. oh qð põt ſe habere ad plura tẽ . oꝛa ĩtelligitur ſm ꝙ pus euenerit.h.d. ¶ Oppo.ꝙ ultimis uolũtatibus ſemper itelligat᷑ de futuro.ut.j.de con di.⁊ de.l.ᷣſi ita legatũ.⁊.l.ſolemus.e.ti.Rñdeo ↄditiones que potuerunt exiſtere añ ⁊ pñt exiſtere poſt.x ſic poſſunt plurie⸗ exiſtere.tũc uerbum teſtatoꝛis ſemꝑ ĩtelligit᷑ de futuro ut in o/ rio.ſ hic loquii ĩ ↄditiõe q̃ tm̃ vna vice exiſtere põt ut moꝛt. ꝓbat᷑ hec ſo.in.l.hec oditio.S.ſfi.j.de cõdi.⁊ de.qdð tene mẽti. ¶AQuero hᷣ dẽ ſi titi' deceſſerit quõ hoc ĩtelligat.utrũ anteq;ᷓ accipiat legatũ uel anteq; dies legati cedat. Glo. dicit ꝙ an/ tec; accipiat legatũ.qð an ſit uerũ dica.j.pꝓxi.Fõ. Cianig titi Si vba executtua ad legatariũ ſũt (Siquis titio. relata uel ſimplłi ꝓlata non dicunt — — —⏑( odú —— r., —⏑ à –- —ͤ ‚ͤ ide n Upen, 4 enet Ade Gac lſuit Ulio⸗ üte le aie lner Vre i, ter g lco/ uel ui ait Hio di lo l rt a rer r exiſtere nec effectũ hze niſi moꝛa hẽdis pᷣceſſerit cõis uel ſpalij ſec ſi vba ad hẽdẽ ſũt directa.h.d.pᷣ loquit qũ vba executiua dirigant ad legatariũ.ſcðᷣo qñ ſimpłi ꝓferunt.tertio qñ dirigã tur ad hẽdẽ.ſca ibi idẽ dicẽdũ.ᷣtertia ibi ſʒ ⁊ cũ ꝗs.¶¶ Mõcæ vbũ accipiẽdiueriñcat᷑ ſiue accipiat.ſiue ꝑ eũ nõ ſtet.ſiue ꝑ en ſtare nõ ſingat᷑.ut qñ moꝛa cõmittit iure ſpali.¶ Scðo nõ qñ vba ſimpłi ꝓferunt᷑ iudicat᷑ ꝑinde ac ſi eẽnt ad legatariũ dire/ cta.pꝛo hoc tex.⁊ gl.in pn.hui.l.¶Tertio nõ ꝙ iſta vba ſi nõ dederit ĩtelligunt.i.dare nõ debuerit.¶ Op.hic dẽ ꝙ reꝗ rit ꝙ accipiat uel moꝛa pceſſerit. Cõtra.j.e.S.fi. Glo.huius ti moꝛe dicit. Tu dic pleni ꝙ hic ĩtelligat᷑ accipiat.i.accipe poſ ſit.⁊ ſic ↄcoꝛdat cũ n. Hec ſo.nõ eſt uera.q; ↄtra tex.huiꝰ.S. Quare dic ꝙ ibi executiua vba fuerũt relata ad heredẽ.̊ͥ ad legatariũ.vñ factũ legatarij regrit ut accipiat.i.accepiſſe fingi tur. ¶ Dã in v.itẽ dicẽdũ.ꝙ vba ꝓlata ſinplir magis ad ſidei cõmiſſariuʒ videni relata q;ᷓ ad hedẽ. hoc videt᷑ glo.in.l. pci bᷣ. C. de ĩpu. ⁊ ali.ſſti. ubi vbũ ſpſtituo qð eſt cõe ĩ dubio ꝑ ſideicõmiſſũ ĩtelligit ut ſic ab hẽde accipiat ut ſic hẽs det.non ꝙ accipiat ſua manu. So. ibi eſt iõ.q oĩ tpꝑe iure directo ualẽ nõ põt. Ael alit.hic quo ad alid accipit q;ᷓ quo ad directã uel ſideicõmiſ.ſubſti.nã hic ↄſtat oĩno ſideicõ.eẽ ſubſti. ¶Ad ul/ timã partẽ op.de.l.ꝗda ita in pn.ad tre.ubi videt᷑ nõ ſufficere diẽ legati cedẽ niſi fiatreſtitutio cuʒ ba ad heredẽ dirigunt. So.ibi loquii in fideicõmiſ.uli.hic in fi.loquit᷑ in legato partri culari.Rõ eſt.na iſta vyba ſi nõ dederititelligunt᷑.i.dare nõ de buerit.qʒ in legatᷣ particularibſtatim cedit dies legati.⁊ dñiũ traſit in legatariũ recta via.ſi nã reilegate nõ repugnat.meri⸗ to iſta oditio uerincat᷑ ſtatim.ſʒ in fideicõmiſ.uli nõ trãſit dniũ niſi facta reſtitutiõe quã ꝗs nõ tenet᷑ facẽ niſi petat.iõ alit iſta vba itelligunt in uli legato q;ᷓ; in particulari.¶ Sʒ ð hoc op. S.v.itẽ dicẽdũ.So.ibi in maioꝛe.hic in minoꝛe. Ja.de are.di cit in.d.l.qꝗdã ita. u diſtingue.aut executiua referunt᷑ ad le/ gatariũ.⁊ tunc regꝗrit ꝙ hẽdis moꝛa va uel ſicta pᷣcedat.ut.S. iſto in pn. ⁊ v.itẽ dicẽqũ. ⁊ referunt᷑ ad heredẽ ⁊ tũc in legato particulari ⁊ ſufficit diẽ legati cedẽ. ut in v.itẽ cũ ꝗs.x in lega to uli.⁊ tũc requiri reſtitutio.ut.l.qdã ita ad tre.uel hẽdiꝰ mo ra uera uel ficta.ut in v.itẽ dicẽdũ.⁊ dubitat᷑ ad quẽ ſũt vᷣa re lata. ut in v. itẽ dicẽdũ.x in glo.ipſius in on. ——A res cogii legatari ei cauẽ de illo nõ fa cẽdo. h. d. ſile vidiſtis. S. de le.j.l. i.in ſ. cũ. l. ſe. x. l. ideicõmiſ ſa. S. iter dũ.c.ti. ¶ Op. ad iſtu.S. S. de le. iij.l. ſideicõmiſ. S. ſi⸗ gs decẽ. ⁊.l. j.S.ſicui ita.j.ut kgd norca⸗Logril dãnificat he res ex facto legatarij.iñ hoc legatario ꝓdeſt pncipalit.hic ue ro ſecus.vñ non dʒ cauere ibi.ſed h ſi. . (Si duobus Incertitudo ꝑſonaruʒ vitiat adem ptionẽ ſicut vitiat legatũ.h.d. ꝓuti lr̃a hẽtur neutri.ſi ẽ uterq; dicit ecõuerſo vitiat exceptionẽ. uł alr. Illud qð facit actoꝛẽ in petitiõe ſuccũbẽ. facit ſuccũbẽ re uʒ in exceptione.nã ſi peto titiũ legatũ mihi ⁊ nõ poſſũ ꝓbare quẽ teſtatoꝛ ſeſerit.ut.l.duo ſũt titij.õ.de teſt.tu.idẽ in reo ſi he re dicit legatũ adẽptũ titio.⁊ nõ põt pbare de qᷣ titio ſẽſerit te ſtatoꝛ ſuccũbet.facit.l.j.S.labeo de fluminibꝰ.⁊ qð dixi anno in.l.j.de excep. ¶ Op.nã h̊ aliqua lr̃a dicit neut᷑ ⁊ ↄtradiẽ lr̃e v.uterq;. ⁊ utraq; eſt va. nã ſi dicit neut᷑ uerũ eſt in Kcen ge A/ neut᷑ exigẽ põt.ſi dicit uterq; uerũ eſt ſi hẽs vult.q; hẽs hʒ cultatẽ ſoluẽdi cui vult debitũ ⁊c. ¶ Dici hic iſta adẽptio nõ ualet. Cõtra in.l.ſi fuerit.de re.du. So.ibi ſuerunt legate due res.hic vna.⁊ ibi plene dꝛ. ¶ Itẽ op.de.l.ſiqs fui.ↄ.de le.ij. So.neut᷑ debeĩ hẽde uolẽte ſoluẽ.ſʒ eo nolẽte ſoluẽ ntriq; de/ bel. hoc eſt ei quẽ eliget. ⁊ ſic ĩtelligij.diuerſitas iſtius habei in g. magna ibi ar. ð in rẽ nerſo.ſʒ ibi erat certũ de iure utriuſq; ſʒ erat de p̃latiõe qõ. hic vo erat duhi 8e iplolure. . 4 zi titi e iadẽptio referat ad rẽ vi Si titio fundus.ctat diſpoſitio facta circa illã rem. h.d. Et eſt nõ.tex.ibi ſuvir adẽptio re ſert ad rẽ nõ ad ius legati ↄditionalis. Dic ſi teſiatoꝛ diceret ſic legatũ factũ ſub oditiõe adimo.tũc referi ad ipſã diſpoſitio nẽ.i.ad actuʒ legãdi nõ ad ius.⁊ ſic ex p legato debet᷑.hoc eſt bonũ ꝓ ſtatuj in ꝗbeſt clauſula derogatoꝛia.nã reſpice an re ferat ad rẽ nel ad ius qð diſponit. Wonditie. Ho ſol ꝗ8 legat ſy etiã q̈ ad qiſcãdu,z Conditio. gole aih nu gg ad alt ius llegatũ expmi põt adimi.9.d. ¶ In glo. ibi ar. 7.l.Ralij. DPic ut ibi jm Ro. ¶In eadẽ glo.in ſi. q ibi adimebat qð nõ legabat nec aſcripſerat. Cum Nictio taxatiua in reſiduo adẽptionem eſcribit. h. d. Idez hẽm in. l.rõnes in ſi.? binõ.C. de ꝓba.Fʒ opi.Aʒo.q eſt ueriſima ꝑ hũc tex.idẽ in iar Anñ ex cõ legatarij põt dãniſcari be Be adi. lega. dictiõe taxatiua ſolũ.ut.l.ſi cᷣ dos.s.re.amo. An ex dictiõe taxatiua tm ĩducat.l.coꝝꝛectio. Tex.videĩ cũ glo.ꝙ nõ.ut.l. ob ej.C. de pᷣdi.mi.l.ctꝰ.j.de re.iur.cũ gl.x.l.ſerui noie.j.de uſuca. cũ gl.iſtarũ legũ. 2 L MNuda uolũtate uel tacita ⁊ grauiſſimis Mon ſolu. ucan legata ⁊ fideicõmiſſa reuocant᷑ q his ceſſatib reſtaurant.h.dð. Hẽ hic nuda ⁊c. declara nuda ut in glo. ¶ Tüc op. C. de teſta.l. hac oſultiſſima. S.ſiqs autẽ. T⁊.l.ij.ð.de iniuſ.teſ. Dic ut in glo. ¶ Sʒ hoc op.de.l.cũ qui dã.j.de his ꝗ.ut ĩdig.⁊.l.nr̃aʒ.C. de teſta.Glo.q hic dicit le gata ⁊ ſideicõmiſſa reuocant᷑ ſine ſolẽnitate ⁊ ſine facto.ſʒ ĩ hẽ dis ĩſtitutiõe reuocãda regꝗrit᷑ ſactũ qdð deleat uel cãcellet uel li nũ ↄcidat.⁊ tũc reuocatur ipſo iure.Ad iſtud qð glo.dicit ꝙ qñ linũ ↄcidit teſtm rũpit ipſo iure. nõ.in.l.nraʒ.C. de teſta. dicit ꝙ ope exceptiois. Idẽ nõ.in.l.hẽdes.C.de his q.ut ĩ dig. Alibi habe glo. qᷓ diſtinguit ⁊ meliꝰ. aut icidit añ teſtm̃ ꝑfectũ.⁊ reuocat ipſo iure.aut poſt teſtm ꝑfectũ.⁊ tũc ope ex/ ceptiõis.ita nõ.glo.C. de te.l.ad teſtm.S.ſi ſigna.⁊ ꝑ Ci.ĩ.d. l.nraʒ. ¶ Itẽ d in glo. ꝙ reqrit᷑ factũ uel ſolẽnitas. Cõtra im mo ubi factũ deſũcti ĩteruenit nõ ſufficit. ut.j.e.l.ex parte.Gl. dicit ĩteruenit factũ.qꝛ ĩcipit aliã uolũtatẽ facẽ.ſʒ pdicta loqu unt᷑ oñ factũ ĩteruenit circa ipſũ coꝛpteſti ⁊ bñ dic Ci.de hoc ponit glo.lõgiſſima diſtinctioneʒ in.l.nraʒ. C. de teſ.⁊.l.hẽdi tas.C. de his q.ut ĩdig.dicã in.l.j.S.de his q̃ in teſtõ. ¶ Dici tur hic.capitales inimicitie ⁊c.q̃ro q̃ dicani Sapitales inimici/ tie. Aidete ĩtelligo capitalẽ inimicitiaʒ q;tũ eſt ĩ ꝓpoſito ſiqs ĩterſecit meũ guinen uel affinẽ. ut. l. lege coꝛ.in pn.j.de in- iur. adeo ꝙ repellat᷑ a teſtimonio ⁊ a ſilibꝰ. idẽ ſi nõ occidit ſʒ de capitali crimine accuſauit.ut.l.qui cũ minoꝛ.pꝑ totã.l.idem ſi nõ accuſauit ſ minat eſt ſe iterſicere.ut᷑ nõ.in.l..lʒ.S.de arbi tris.ſec tñ videret ſi auxiliũ p̃ſtiterit õ eũ in cauſa capitali ar. l.q cũ maioꝛ.S.pe. Sʒ q dicant inimicitie grauiſſime videte. Inimicitie grauiſſime ſũt cauſe ciuiles oium bonoꝝ. utĩſti.de excu. tu. 5. lt ꝓpt litẽ.l. ppt litẽ. õ. de excu. tu. Idẽ uto in oĩ becaſib in quib dẽ fieri atrox iniuria. quos hẽs ut. litẽ apð. §S.atroci tũc cũ ſe.j.de iniur. ⁊ iſti.de iniu.S.atrox. Sʒ q̃ dicit Atrox iniuria hicẽ oñſũ.qualit intelligat᷑ ⁊ quõ.dixi in.l.licita tio. S. qð ulicite.j.de pub. ¶ Altio iſta.l. ꝙ ſi ceterũ. facit ad multa ꝙ poſtqᷓ; facta eſt pax nõ põt opponi exceptio illi ini micitie. ⁊ itelligo hic paceʒ eẽ factã tacite uel expᷣſſe. ¶ Item nõ an ſi p? exheredauit ſiliũ ex iuſta cauſa. ſi poſt recõciliauit ſe cũ eo ula exheredatio videt᷑ adẽpta. ☛ Icut Dẽ h ꝙ iducit tacitã adẽptionẽ. Cõtra.ĩ Rmo utrũq; ↄtinet. ut iſti.de le.S.ſi eadem – res.⁊.S.de le.iij.l.re ↄiũcti.cũ glo.q̃ eſt h.l.ſi plibꝰ. 3. de le. j. Oñs Ci. dicit ꝙ hoc nõ ẽ uerũ.ĩmo ↄtinet adẽptio/ nẽ in totũ ut h in tex.⁊.j.l.ꝓxi.Ad ↄaꝛũ rñdeo ꝙ ibi legatur ſcdo ſine cõmemoꝛatiõe pmi legati.pᷣ vo ſcdʒ legatũ ſit ſub cõ memoꝛatiõe pmi.hoc ꝓbatur.j.de còdi.⁊ de.l.nã ad ea. Iſto dictu Di.eſt cõtra caſu.l.pme.in Pasde hẽ. inſti. x.l.triplici de v.ſig. Dicũt qdã ibi loꝗtur in hẽditate qᷓ difficili admitti Hh vo in legato.ar. S.l.ij.in n. Aidete iſtð nõ eſt uerum. nã qñ adẽptio ſit cũ uolũtate ſolũ eodẽ mõ ualʒ ĩ hẽditate ſic in lega to ut.l.ſi hẽdes.S.ſʒ ſi moꝛaʒ.S.de teſt.⁊ qð nõ. S.e.l.iij.S.ſi. q̃re teneam ꝙ glo. dicat bene niſi alidappareret ſʒ diſticnõeʒ l.ſi plibꝰ. S. de le.j. Mõ ob.l. nã ad ea. alle. ꝑ Di. qꝛ ibi fiebat traͤſlatio ndi Pnd. in alia ſacili pᷣſumit.ut nõ.in ſimi Raäſſatie Möé tex. bi nã cũ dico. Item nõ RR MKaſlatio tex. ibi itẽ ſi p Käree en qð tene mẽti. qꝛ ualebit ad mita. ¶Op. ? vider᷑ e iſti ſint duo rei debẽdi. ut.l. iijj. S. de du reisipn. Kiitbilon lgctib'q depẽäé dẽt ex uolũtate duoꝝ debitoꝝ ⁊ creditoꝝ. vñ nõ ẽ viſile ꝙ cre ditoꝛ uoluerit a pᷣ debitoꝛe recedẽ niſi aliꝰ ppareat nũc noĩatʒ ſz hic logt ĩ ultimis uolũtatibus q depẽdẽt ex uolũtate vm te ſtõꝛij vñ nõ ẽ viſile ꝙ uoluerit duoj grauare.hec ſo.pʒ hĩtex. ĩ diſũctionibꝰ.magijſtarẽ ei qð dẽ in ultimij uolũtaiibꝰ q; q diꝛ in cõtractibus. ateliiannth . dec c TA rö;ti; Sichtitas bis relinquat᷑ bis debe Dʒ ceẽtũ. Sicettae bien ſola uolũta fuit ex a. h. d. T aliquãtulũ ſptilis. ¶ Quero dẽ hic ſi teſtatoꝛ uo erit duplicare legatũ erit duplicatũ.als nõ.qd ĩ dubio. Gl. diſtiguit an legatũ q;titatᷣ duplicet ĩ eodẽ teſtò. ⁊ tũc nõ ĩtelli/ gas duplicatũ.ſec ſiĩ diuerſis Enpnrm tũc videt᷑ duplica⸗ ta qᷓtitas.Ho. Ja.de are.videt᷑ ſẽtire ↄ iſtam glo.pᷣ ⁊ ei opi. hlu plʒ.nã h ĩ fi.l.dẽ idẽ ẽ ſiĩ codicill fuerit h̊ factũ.⁊ ſic nõ vi lei curare an ĩ eadẽ uolũtate ul diuerſis ſat.q̃re dicẽ Ja. opi. gl. hʒ locũ qñ relinꝗt bis eadẽ qtitas.ſec' ſi diuerſe.q; in vna uiolutate ẽ legatũù plus in alia min. qre tũc videt᷑ duplicare le gatũ niſi aliud appareat.⁊ hic eſt caſus hui.l.x.l.ſi ta ſcriptũ S. de le. j. Fy Ja.de are.⁊. S. e.l.iij.S.ſiqs titio.Cũ ergo ſit alia cauſa in pᷣ caſu q; in ſecũdolegata differũt fm plus ⁊ minꝰ. in vno enĩ.ſ.in pᷣ caſu ẽ plus qᷓ;i alio.ĩ (coo ẽ plus in vno legato ᷓᷓ in alio in q;titate videt᷑ duplicatũ legatũ etiã in eadẽ uolun tate. Iſtud videt᷑ eẽ magis ↄſonũ iuri ⁊ ueritati.Et ſi intelliga mus legatũ factũ ſimplr eẽ. ſec ſi ſcõʒ ſieret ꝑ relationẽ ad pꝛi mũ.nt ſi dico cẽtũ qᷓ pure legaui lego ſub ↄditiõe.nã tunc lIʒ di ctio ꝗᷓ poſſit facẽ ſimplr relationẽ ⁊ poſſit facẽ ꝓpꝛiã.ut nõ.hᷣ in pma glo.in dubio ĩitelligi de ꝓpꝛia ⁊ va relatiõe.hoc ꝓbat᷑ in.l.iuł.S.de hẽ.iſti.⁊.l.triplici.S.j.j.de v.ſig.vñ ĩtelligẽdo ꝙ hic fuit relictũ ſcðʒ legatũ ꝑ relationẽ ad pᷣmũ uerũ diceret iſta glo. ꝙ tũc in hac.l.nõ videt᷑ duplicatũ legatũ.tñõ Ja.de are. facit.l.ſepꝛoni. S. de le.ij. So.ibi ſũt due uolũtates q hñtur lo co vniꝰ.⁊ iõ nõ apparet q̃ uolũtas fuerit pma ⁊ qꝗ poſterioꝛ.⁊ ↄſtat teſtatoꝛẽ tm ſemel reliqſſe iõ in dubio eligam qð ẽ minꝰ ut ibi. hic vo pſtat teſtatoꝛẽ pluries legaſſe.Et iõ ꝓ declaratio ne huimãe qdã hñt hic diſtinctionẽ ꝑ Di.q̃re pleni diſtigue ſic.Añnqʒ alicui pluries relinquit᷑ q;ttas.aut a diuerſis hedi/ bus. aut diuerſis ab eiſdẽ. Si a diuerſis a qlibet debet᷑ inſoli/ duũi.ut.l.Fᷣuo alieno.S.ſiqs a pꝛimo.S.de le.j.niñ illi diuerſi hẽ des hẽrent᷑ loco vni ut inſti. ⁊ ſubſtitut.ut ibi nõ. Si uero ab eodẽ. ⁊ tũc aut in diuerſis uolũtatibꝰ.aut in eadẽ. Siin diuer ſis.aut legatũ eſt ſimplex ⁊ ĩ dubio videt uelle duplicare lega, ti. ut.l. qnquagita de pba.niſi ſint due uolũtates q loco vni hr'ſiur. ut.l. pculus. S. de le.ij. Aut legatũ eſt ob vndã ⁊ eãdem cauſã. ⁊ tũc ſtatñ ultimo legato.ut.l.libert qͥs.in pn.de ali.⁊ ci. le. Si vo relingꝗtur in eadẽ uolũtate.tũc aut utrũ legatũ conti net tatũdeʒ aut nõ.pᷣ caſu nõ p̃ſumit ꝙ uoluerit duplicare niſi Pbel. ut. l. plane.S.ſʒ ſi nõ coꝛpꝰ.S. de le.j.Si vo nõ continet tãtũdeʒ.tũc aut ſcðʒ legatũ eſt factũ ꝑ relationẽ ad pmũ.⁊ tũc ſtabit ultimo tm.ita põt intelligi h̊ ⁊ glo.hic poſita.Aut ſcõm legatũ ẽ ſactũ ſimplicit᷑ ⁊ pᷣumit teſtoꝛẽ uoluiſſe duplicare niſi aliud appareat ꝑ vba exp̃ſſe uł ꝑ dictionẽ taxatiuã. ut.l.ſi ita S. de le. j. . l.ij. S. cũ titi.S. e.ita debes ĩtelligere iſtã mãʒ. Et iſta mã põt iduci ad qõnes.apparet ꝙ mutuaui tibi cẽtũ. Itẽ apparet ꝙ poſtea ꝓmiſiſti cẽtũ ex cauſa mutui.an ĩtelligi de illis cẽtũ mutua.an de alijs cẽtũ.Et ꝙ de eiſdẽ cẽtuʒ ĩtelligat vigdet᷑ glo.i.l. triplici.j.de uer.ſig. ⁊ dixiĩi.l.plane.S.pe.S.de le. j.⁊ hoc qñ pluries reliquit᷑ qᷓtita⸗.ſqʒ ſi ſpẽs pluries reliquat᷑ nõ dico hic. ʒ dicã in.l.meui.S.eũ.S.de le.ij. 4 „* ¶¶ Ad hãc.l.op.ꝙ adẽptio cõ — J legatum. nalgns ĩpediat traſmiſſio nẽ. ut.l. ſi penu.j.qũ dies le.ce. So. ut ibi ꝑ Di. ⁊ ibi pleni dixi.qꝛ ibi loquit̃ de ↄditiõe ꝗᷓ extitit in ipſo actu moꝛien di. hic ſec?. ¶ Itẽ op. tacita oditio nõ ĩpedit traſmiſſioneʒ. ut l.ↄditiões q extrinſecꝰ.j.de ↄdi.⁊ demõ.ſʒ hic ẽ nditio tacita. ergo ⁊c.q̊ ↄditio tacita nõ ĩpedit trãſmiſſonẽ. Nerũ eſt de ea ↄditiõe q venit ex neceſũitate.ſec ſi uenit ex diſpoſitiõe teſtato ris.ut hic ⁊.l.qð pure.j.qñ di.le.ce.¶Itẽ op.S.ꝓ emptoꝛe.l. ij. S. ſi in diẽ. Mꝛeuit ſolue.alið in ↄctibꝰ.alið in ultimis uolun tatibꝰ.nã in ↄctib reſolutio ↄditiõalis nõ fac ↄditionalẽ pmũ gctũ.ſʒin ultimi uolũtatib ſic.ut nõ.in.l.cõtraria.ſed pleniꝰ in.l.ij. S. j.de in diẽ adiec.in glo.magna.habet in.l.qbꝰdiebꝰ S. qdã titio de ↄdi.⁊ de. ¶ Qnod ita legatum. bltalegaſ dim — nũclego. DHe mã huius.S.hHũiſtis.S.e.l.iij.S.j. NHic dẽ ſi dece⸗ dit anteq; dies legati cedat. Cõtra imo debeat itelligi ſi deceſ ſerit anteq; accipiat.ſicut ĩ fideicõmiſſo ułi.ut.l.ꝗdaʒ ita.j.ad tre. ſʒ h ẽ legatũ q;titat ĩ ꝗᷓ nõ trãſit dñiũ recta via ſic ĩ ſideicõ miſſo uli. Rñ. lʒ dñiũ nõ trãſeat recta via.tñ ſtati icipit deberi ſi ĩ ſdeicõmiſſo uliẽ pluj.qꝛ reqrit᷑ acceptatio fideicõmiſſarij ⁊ elꝰfactũ.iõ qꝛ illð nõ põt ↄtinẽ dãnũ ſʒ agünoco lkri 1 ,R— Wi Raminonm ODOp. S.e. l. nõ ſolũ. . Di hominem. de⸗ ibi in ternatiuo hic in legato generis. Inducit gl.hac.l.ad qõnẽ ꝙ in legato generis eſt electio legatarij. de qua hẽtis.s. e le.j.l. legato gnalit.⁊.l.hẽdes.S.icerto.S.fa.her. J J uus. In adimẽdo id qð a teſtõꝛe ↄcedii vᷣbiʒ IH.ſtatozi; ſtat. h. d. Op. de leg. iij. F. j. ꝗ3. ad ſyll. ubi dicto teſtatoꝛis nõ ſtat᷑. So. hic teſtato: uolebat ſolũ auferre bñnciũ a ſe cõceſſũ.ibi vo uolebat penaʒ iponere.¶ Itẽ op.in auc.vt cũ de appel.co.S.cauſas.ubinõ 3 dicto teſtatoꝛis ĩſerẽtis cauſaʒ exheredatiõis niſi ꝓbetur. So.ibi teſtatoꝛ uolebat auferre ſilio qð hẽbat a lege.i.ꝙ ſibi pꝛi ſuccedat.hᷣ vo uolebat auferre qð a ſeipſo teſtatoꝛe hẽbat ra.di. ⁊.l.cũ plures.S.in De adi.lega. ut hic. Alterius qᷓro qd ſilibert vult ꝓbare ↄꝛium eius qdð dixit teſtatoꝛ.an dʒ ſibipꝓdeſſe.redereʒ ꝙ ſic.qꝛ ſi teſtatoꝛ er tãs hoc dixit ita ꝙ appareat teſtatoꝛeʒ erroꝛe dixiſſe. puto ꝙ ꝓderit ſibi.ar.l.ultime.S.de here.iſti.facit.l.eplłaʒ in pn.j.ad tre. Et iſta teneatis mẽti.q; facit ad multa.pᷣcipue ad ſtatuta auferũt bñſñicia alteri ↄceſſa. AVtrũ ſtet cauſe appoſite in ſta tuto ſine alia ꝓbatione.ſolutionem habeꝶ ex pꝛedictis.quod Egata. Que inducunt᷑ ad diminutionẽ nõ im poꝛtãt augmẽtũ.h.d.de hoc.S. de le. — L.r iutiliter.⁊ ibi ꝑ Di.ĩducit ad plures queſti ones. Et qda ponũt hic duas. Mꝛima ſi hñs fũdũ in emphi⸗ theoſiʒ ab eccłia mõ etiã agit rei uẽdi.an ex hoc pbet᷑ cõpeteè/ re rei uẽdicatio ecclie. QNidet ꝙ nõ.qꝛ iſtʒ emphitheoſisĩdu/ cit ut ius ecclie diminuat᷑ nõ ut augeaf. VNidete iſta qõ recteiĩ telligẽti hʒ modicũ dubij.nã ſiqdẽ ecclia agit actione pſonali deſcẽdẽte ex ↄctu empitheotico tũc põt ſibi reſerri qõ dñij.ut l.ſigs ↄductoꝛ. C. loca. c.l.ne creditoꝛej. C. de pig. ac. q ſi age ret rei uẽdi. tũc ex ĩſt̃o emphitheotico nõ pbaret dñiũ regula rit᷑.ut.l.ad ꝓbationẽ.C. loca.⁊ nõ.ꝑ glo.in ſili .l.ita ut ſi fur. GS.cõmo.hec ſũt va niſi dñs emphitheoſim eo aĩo recepiſſet ut trãſferret dñiũ in ecclia ſʒ ea q pleniſſime dixi in.l.ſi rẽ aliquã j. de acq.poſ.¶ Scdo Di.ĩducit iſtã.l.ad alid.facta eſt treu⸗ ga ĩter aliquos.utrũ ex iſtro treuge ꝓbet᷑ guerra pᷣceſſiſſe et ſic ſinita treuga remanet guerra. Hec.l.facit ꝙ nõ.q; treuga ſit ad diminutionẽ nõ ad augmẽtũ guerre. Videte nõ eſt dubiũ ꝙ ex ſſtro treuge nõ ĩduci᷑ guerra.ſʒ ꝓbat᷑ guerrã pᷣceſſiſſe.ſic dicimuð de diuoꝛtio. ut.l.iuł.S. de diuoꝛ.⁊ in auc.qui.mo.na. effi. legi.S.quoniã.⁊ facit qð nõ.in.l.ſi mihi ⁊ tibi.S.in legatiꝰ S.de le.j.de hoe facit qð dixi in.l.decẽ.j.de vᷣb.ob.ſʒ utruʒ ad poſitionẽ puatiõis ſequit᷑ poſitio habitus habuiſtis.in.l.iij.F. n. S.ce.ti.nõ habetis hic alia. 2. 7 S 134 egatũ extinctũ alienatione q Ni ſeruus. nõ ſtaural niſi de nouo ꝓbe VWVtur. ¶ Op. de. l. rẽ. j. e. So. fateoꝛ ꝙ dʒ diſtingui alie nauerit ſpõte aut neceſſario.ut ibi dʒ. ¶ Scðo op.de manu⸗ milſ.teſtõ.l.uerũ ẽ. Sol.alid ĩ relicto libᷣtat᷑ ut ibi.alidð ĩ rdlicto pꝛopꝛietat᷑ ut hic. Iſtud videt᷑ ð tex.l.iiij.S.e.ubi ceſſãte cauſa adẽptiõis ceſſat adẽptio.puto ꝙ debeamſic dicere.inimicitie de ꝗqb ihbi loꝗt fuerũt cauſa uolũta teſtõꝛis.vñ ceſſãtib inimi citijs pᷣſumit ceſſare uolũtas adimẽdi.ſʒ h̊ alienatio nõ ẽ cauſa uolũtatis adẽptiõis.ſʒ uolũtas pᷣcedit que oſtendit᷑ ꝑ actũ alie nationis.vñ ſecuta redẽptiõe noõ ſequit᷑ ꝙ remaneat uoluntas legãdi.qꝛ nõ eſt eius cauſa. 2IA Hec.l.facit ad.q.de ſtatuto (* J bil ltereſt ecampſoꝝ q hñt ſat ꝓip/ ſi tenent᷑ cãcellare rõne de ꝗbꝰfuit plenarie ſatiſtactũ Mogo quidã nõ cãcellauit. ſy dicit ſatiſfactũ ẽ mihi de oĩbĩ tegre. Certe idẽ eſt hoc dicere ſeu ſcribere qð cacellare.ar. hu/ ius.l.nõ ſũt hic alia. — ZAAR WS& RiReot Blo. op. de. l. ubi repu⸗ Jhil pꝛo hibet „guatla oe re.iur.⁊ go⸗ ſoluit optime vc. Zlieſtatto gallkaria a 2 11 T Alienatio uolũtaria oĩno »Em leg qtam. ciinguit legatum p̃cedẽs h. dð. ¶ Mõ tex. ibi hec eni diſtictio ⁊c. Oẽ hic nemo Tneceſſitatib liberal exiſtit.⁊ glo.exponit nemo ꝗ dat ex ne⸗ ceſſitate dĩ donare.Contra imo qñũq; ꝗs donat ex neceſſitate ut. S. de tu. c ra. di.l.j. S.j.⁊.l.cũ plures.S.j.S. de admi.tu.⁊.l. ſi fuus Fuũ.S.ſi oliuã.S.ad.l.ſal.Nicit glo.ibi nõ dẽ donatio ꝓpꝛie ſʒ ipꝛope.⁊ bñ dicit ut plene dixiin.l.j.de dona.¶ Sʒ q̃ro utrũ ꝑ iſtã donationẽ ipꝛopꝛiã de q̃ loquunt.ll.ↄꝛie reuo/ ceĩ legatuũ. Rñdeo nõ.qꝛ ex neceſſitate ſit.ergo nõ reuocat᷑.ut hac.l.cñ ſili. Cñ aduerte tres caſus. Qñq; donatio ſit ex pce dti liberalitate. ⁊ tũc loquit.l.iſta. Qñq; donationeʒ pᷣcedit neceſſitas.tũc.l.iſta non ꝓcederet.⁊ eſt caſus in.l.j.SO.de tu.⁊ Pelsede admi.tu.Añq; non pcedit neceſſitas neq; liberalitas ſzʒ qdã malitia. ut in caſu.l.ſi ſeruu⸗ Fuũ.S.ſi oliuã.tũc putarẽ ꝙ hec.l.hẽat locũ.qꝛ ſufficit ꝙ ex ne ceſſitate nõ ſiat. ¶ Scðo mõ ĩtelligunt᷑ iſta uerba poſita in ſi. Nemo eniʒ ĩ neceſſitatib liberalis ⁊c.i.nemo q ẽ ĩ neceſſitate liberalis exiſtit. Cõtra iſtã expoſitionẽ videt᷑.l.ſi ego.S.ſi cer. pe.iſta expoſitio nõ ẽ uera.qꝛ etiã idigens põt liberal cxiſtẽ. Tertio mõ exponit᷑ utĩ glo.ſʒ tene pmam. HPẽ hic ſi ex ne/ ceſſitate alienat ꝙ legatuʒ nõ reuocat᷑.ſʒ qd ſi aliꝗs alienat ti. nõ lucratiuo de uolũtate tamen. ut cauſa fenerandi.an vide nendere ex uolũtate uel neceſſitate. Gl. q; ex neceſſitate.ut.l. ſeruũ quoq;.S.ſi.S.de ꝓcu.ubi uerbum ex neceſſitate accipit i. ti. nõ a r — —— — — — — —. — ⏑☛. —— 2 L-ee b— Ner Ute dol in le. l I n⸗ gei eli Ut ge le . tat h⸗ ſe 1I. E atuũ. Eegatum filio ul uo nõ põt adimi 4 i.ti.j.nõ lucratiuo.puto ↄꝛiũ qꝛ h accipiũ ex neceſſitate.ſ.rei fa/ miliaris ut h ⁊.S.de le.iij.l.deicõmiſſa.S.ſi rẽ.⁊ ĩſti.de le.S.ſi rẽ.ſʒ ĩ.l. ꝛia alit᷑ umi.¶ Op.j.e.l.pꝛ iter ſilios. So. iibi ſuit relictũ certe qtitat.ᷣ ſpẽi.⁊ iõ ut liqat iſta mã ſic diſtigue.aut legat᷑ qtitas.aut ſpẽs.aut ſpẽs ⁊ qᷓtitas.hoc ẽ pᷣciumilli ſpẽi aut legat᷑ aliqð ius. Pꝛiĩo caſu dic ut dicã.j.e.l.pꝛ. Scðo ca ſu aut iſta ſpes alienat᷑ ab hẽde ⁊ legatũ nõ extĩguit.ut.l.Fᷣuũ ſilij. S.ſi pocula.S.dele.j.ʒ ĩtellectũ gl.Aut alienat᷑ a teſtõꝛe. ⁊ tũc aut fuit legatũ ſõᷣ cõditiõe ꝗ meꝰerit ulł ſi me erit.⁊ tunc reuocat᷑ ĩdiſticte.ut.l.qntus ĩ .S.de au.⁊ ar.le.niſi alið loco ei redimat.ut.l.ñilie.S.j.j.de cõdi.⁊ de.Ant legatũ fuit factũ ſimplr.⁊ tũc aut alienatio nt ꝑ diſſolutionẽ ſpẽi.ul trãſlatiõeʒ ad aliã ſpẽm ⁊ reuocat᷑ idiſticte.ut.l.ſeia.de au.⁊ ar.le.q̃ſ re⸗ deſinat extare ut ibi.aut alienatio ſit re remanẽte ĩ eẽ ſuo.⁊ tẽ aut fit ex uolũtate aut ex neceſſitate.ut h ⁊.l.fideicõmiſſa. S.ſi rẽ.⁊ iſti.de le.S.ſirẽ. Si vo legat ſpẽs ⁊ qtitas hoc ẽ pciũ rei tũc nõ reuocat᷑ uẽditiõe legatũ.ut.l.lutius.S.de le.ij.ſʒ ſi alie natio fieret alio mõ.puta ꝑ dationẽ ĩ ſolutũ nel ꝑ mutatiõem tũc ẽ mai/ dubiũ.ᷣtñ dicerẽ idẽ ex illo capite qͥ pciũ ẽ relictũ qꝛ ſemꝑ pᷣciũ peti poſſet ſicut ſi relinqret᷑ rer aliena uł pᷣciũ rei alie ne. ut. l. nõ dubiũ. S. de le.iij. Si vo relingꝗt ius.i.nomẽ dic ut iĩ tex.l.fideicõmiſſa.S.ſi rẽ.S.de le.iij.¶ Quero h dicit de alie natiõe totiꝰ.ſq̊ ꝗd ſi alienauẽit uſufructũ tm.an reuocaſſe vide tur. Gl. ꝙ no i.l.ij. C. de lega. pbat᷑ i...ij.de ↄdi.ĩſti. Sʒ ꝗd ſi alienauit partẽ rei.Certe pilla parte extiguit legatũ ſm pce/ dẽtẽ diſtinctionẽ. ut.l.ſi ex toto.S.de le.j.⁊ iſti.de le.S.ſi rem. Sʒ qd ſi pignoꝛauit. Rñ.nõ videt᷑ reuocari.ut ĩſti.de le.S. ſi rẽ circa mediũ.x.l.iij. C.de le.ſecꝰ in donatiõe facta uxoꝛiq̃ ꝑ pignoꝛatiõeʒ videĩ reuocariut nõ. C. de le.l.iij. x.l.. S.fi.j.dẽ dona.qð nõ.qꝛ ſi reuocat᷑ ergo nõ ↄfirmat᷑ moꝛte. Sed an h̊ hẽat locũ ĩ obligatione gnãliſi aligs donat uxoꝛi aligd ⁊ po/ ſtea obligat oĩa bona ſua.an p iſta gnalẽ obligationẽ videt᷑ re uocata donatio. Puto ꝙ nõ.qꝛ nõ videt᷑ ea mente obligatũ ut reuoceĩ donatio.ut.l.cũ h ſtat.S.ſi marit.de do.ĩter vi.⁊ uxo.⁊ qꝛ obligatio gnãlis nõ afficit ita reʒ ſicut ſpalis q ad hᷣ ar.l.ẽ dꝛia.S.q.ex cau.pig.ta. .Et pᷣdicta oĩa intelligo uera niſi res eẽt obligata pꝛo tato qð nõ ẽ ueriſile debitoꝛẽ debere luẽ.tũc eni hẽretloco alienatioi.ut.l.antepe.i pn.S.de le.iij. i,l.legata in fi. S. de ſpeliel ga 1 m egatũ adẽptũ ſimpłr rema Jadimẽdo. egan⸗ ad. cũ dobne h. icũ B ſi reuocare uoluit quid in dubio. Rñ. videt᷑ nolle reuo care.⁊ ſic qñ legatũ trãſfert ĩ aliũ trãſtert cũ ſuo onere.ita quã do ſimpłr adimit᷑ remanet apð hẽdẽ cũ onere ſuo.ut h ⁊.l.ga io.S.de ali.⁊ ci.le. ¶ Op.j.e.l.ſi tibi. So.ibiĩ eadẽ ꝑſona hĩ diuerſis. ¶ Op. S. de ali.le.l.ſtichus. S. titia. So. ut ibi ſidei cõmiſſũ ab ipᷣo pncipio videt᷑ limitatũ ſᷣm qualitatẽ pᷣcedentis legati.hic vo fuit ſimplr relictũ qd nö. fi Inutil traſactio ꝑimit legatũ.h.d.¶ Op. etoe.c.nõ pᷣſtat de re.iur.li.vj. Nic ut ibi per Di. ¶ Op. de. l. j.j. de dona. ⁊.l.id qð de rei uẽ. ubi pꝓ ſequẽtẽ ↄctũ ĩutilẽ a nõ recedit. So.alið in ↄctibꝰ.qꝛ pen/ det ex uoluntate duoꝛum. aliud in ultimis uolũtatibus ut h ⁊ l.plane.iĩ pn.S.de le.j.¶ Op.de.l.legata.ĩ fi.S.e.ubi adem/ ptio ĩutilis nõ vitiat legatũ. So.l.nia logꝗtur de traſlatiõe in utili qᷓ in ſe hʒ utilẽ adẽptionẽ.vñ nõ ẽ uerũ ꝙ adẽptio ſit iuti lis imo ẽ utilis.ſed ibi adẽptio in ſeipᷣa ĩutilis erat rone rei adẽ pte uel icertitudinis perſonarꝗ. ze ul dño.h.d.¶ ¶ Op. de.il.legatũ in pma parte.S.de le.j.S.ꝑ ſuũ.de ſucceſſo.edi.Rñ.h loqtur ĩ ademptiõe. otraria loquũtur in repudiatiõe. Rõ q;ꝛ repudia/ tio fit poſtq; ceſſit dies legati.iã enĩ pꝛi ulł dño q̃ſitũ erat.⁊ iõ repudiare põt.ſʒ adẽptio ſit viuo teſtõꝛe.⁊ ſic ante diẽ legati cedentem.⁊ iõ nõ põt adimi a pꝛe ul dño.q; eis nõ erat datũ. . nimicitie ſupueniẽtes ⁊ teſtm̃ ĩper W p⸗s rte. d hẽdis ĩſtõnẽ nõ vitiãt ſʒ legatũ P. d. COp. C. de his q. ut idig.l. hẽditas. ⁊.j. de his q. ut ĩdig.l.cũ qdã.So.dicũt qdã ꝙ actiões hẽditarie nõ de negantur ei ipᷣo iure.ſʒ ꝑ ſniam ſic.ut h.vitas ẽ ꝙ ibi teſtõ: ap pellauit hẽdes ĩdigno ſõ applicat᷑ fiſco.ſʒ hidigno nõ appe lauit ſʒ cepit facẽ alið teſtm qð nõ ꝑfec̃. ¶ Querit gl.q̃ ſit rõ diuerſitat intt hẽdẽ ⁊ legatariũ.NPic ut ĩ ea.quã nõ..¶ Que ro utrũ ꝓpt᷑ cauſas inimicitie tm poſſit ꝗð ab ĩſtõne repelli.Et videt᷑ ꝙ nõ ꝑ hãc.l.h nõ videt᷑ uerũ ſi hes ĩſtitut pᷣbuerit cau⸗ ſas inimicitie.ut qꝛ occidit filiũ teſtõꝛij ul fecit ſibi aliqð grauiſ ſimũ.utĩ auc̃.ſi captiui.C. de epi.⁊ cle.⁊ auc.liberi furioſi.C. de epi. audi.ſʒ ſi teſtõꝛ uł eneus dedit cauſas inimicitie non De adi.lega. & ipe iſtitut tũc hʒ locũ iſta.l.qꝛ nõ fepellit ab hẽditate. Aliter Si ex pecunia legata ꝑ teſtõꝛem aliqd b ) tE ? enicit᷑ legatũ nõ extiguũ.ſʒ ex re emßee pſtat᷑.h.d.¶ ¶ Op.ꝙ alienatiõe extiguat᷑.ut.S.e.i.rẽ legatã.So.Iʒ alienauit pecuniã tñ rẽ emptaã retinuit in pꝛi/ monio. ¶ Op. h. õ. de au.⁊ ar.le.l.ſeia.ubi extiguit legatũ lIʒ res retineat᷑ ĩ pꝛimonio.So.ibi fuit legata ſpẽs h q;titas in genẽ.qð legatũ q;tita lʒ nõ fuerit genꝰ gnãliſſimũ.tñ nõ ita de facili extiguit ſc legatũ ſpetiei.¶In gl. d dicit dic ut ibi ibi dicit ꝙ ibi pceſſit ĩſtitutio eq̃tis uel ex certis rebus qð idẽ eſt. ut. l. x facto de bereqi iſti. t. . Egat 6Legatũ videt᷑ trãſferri cũ ↄditiõ Ehoſuis niſi cõditio pſone cohereat. h. d. ibus oꝛdat.l.gaio in pᷣn. .de ali.le. ter Per donatiõem ĩutilẽ ĩducit᷑ legati ademptio (Pater. Bert Op. qñ pꝛecedit legatũ generis tẽ lega tũ inutile ſpẽi nõ derogat generi.ut.l.fi.S.fi.S.de au.⁊ arg.le. So.ibi fuit legatũ adiecto ſigno uli.ſʒ h̊ fuit ĩdefinituʒ.dixit enĩ hoꝛtos iſtructos.ulł dic alið ĩ donatiõe ĩutili.alidð ĩ legato. NRõẽ qꝛ ᷣm ppoſitũ teſtõꝛis ĩ vita ei res exit de bonis.ut.S. de le.ij.l.ſequẽs qõ.⁊ ſic ĩ aliq ẽ maioꝛis potẽtie q; legatũ.ut ibi euident᷑ apparet. dicã i.l.qſtũ.S. pe.de fũ. inſtrun. Lt eri Per adẽptionẽ pꝛelegati vni ex hẽdi/ X erl.s bus facti cauſa adẽptiõis plegatũ alteri factũ ĩtelligi reuocatũ.h.d.¶ Nõ qꝙ ſi teſtõꝛ vni hẽ dã aliqd plegat ⁊ p illã cauſã alij copẽdi plegat aliquid ſi adi mit pꝛelegatũ vni intelligitur ademptũ pꝛelegatũ alteri.lʒ ex/ pꝛeſſe nõ ſit dictum. H “W ſeruo Alienato ſuo expᷣſſa livᷣtatis adem/ E Hootio legati ſibi iniũcti tacitã reuoca/ tionẽ ĩducit.ſecus ſi adimat᷑ ifßo manumiſſo.h.d. In tex.ibi ĩutilit᷑ adimat᷑.dic.i.adimi videat᷑ iſpecto pñti tpe. Ibi puẽturũ.dic ĩmo vitiat᷑ cũ reꝑiat᷑ relicta fuo ꝓpꝛio ſine libᷣtate ut.l.uus, C. de le. Mõ ob.qꝙ; diẽ adẽptionẽ nõ ualuiſſe.ĩmo ualet ut ſeqtur ⁊ merito ⁊c. Jbi adẽptio.dic.i.lidtat.⁊ ꝑ ↄnj legatilibᷣta dicit᷑ qꝑ adẽptioeʒ poſtea ſcãʒ ↄfirmaĩ.nt.l.uerũ domann teſte CAAnero de rõne dubitãdiĩ hac.l.Gl.ij.ma gna dic qꝛ alienatiõe extĩctũ erat legatũ libᷣtat ⁊ altius rei.vñ qꝛ adimit poſtea libᷣtatẽ tm. videt᷑ ↄſirmaſſe legatũ alteri rei. ita dic gl. ꝗᷓĩcipit.:.libᷣtatis.⁊ dic ᷣm NPe. R.⁊c.⁊ ſic hec gl. hũit ꝓ ↄſtati ꝙ fui alienatiõe extĩguat᷑ legatũ libᷣtatis ſibi fa/ ctũ ⁊ legatũ alteri rei.x h etiã expᷣſſiuj dic gl.j.ibi tacite reuo cata. In eo ꝙ gl.dic ꝙ alienatiõe reuocat᷑ liᷣtas.dicit uerũ ꝑ S.ꝙ ſi alienatiõe.quẽ allegat.ſʒ ĩ eo ꝙ dic̃ ꝙ reuocat᷑ legatuʒ dicit male ⁊ j.l.ꝙ ſiĩ diẽ.S.ſi.j.de cõdi.⁊ demõ.⁊.l.iuł.ueſter e.ti.ita dic̃ Ja.de are.i.l.ꝗ ſilio.S.ſigs ſuũ.S.de hẽ.ĩiſti. Rõ ergo dubitãadi fuit h̊ cũ libtas videat᷑ adẽpta alienatiõe.ergo noua adẽptio nil hab . Aid qð iuriſcõſultꝰrñdʒ qꝛ adẽptio ualet cũ redimi poſſit ⁊ ꝑ ↄñs reꝑii legatũ factũ ᷣuo ꝓpo ſine liᷣtate.⁊ ſic nõ ualet rᷣm ꝗa. de are.x⁊ oẽs. ¶ Op.S.e.l.cum Fuꝰ.ubi redẽptiõe nõ ↄfirmat᷑ legatũ. So.alið ĩ alijs legatis alið ĩ libtatib ut ibi no.⁊.l.uerũ.de manu teſta. ¶ Itẽ op.⁊ vider᷑ ꝙ ſinis hui.l.pncipio odicat.q; ĩ f.adẽptio nil oꝑat᷑.in pncipio ſic. Quida dicũt ꝙ ſinis eoꝛꝝigat pncipiũ.hoc nõ eſt uerũ.qꝛ ĩ fi.nullo mõ ualet ademptio.q; liber erat. Et ſi dicis põt iterũ effici fuus ⁊ ſic põt iterũ redimi.nõ ẽ bñ dictũ.qꝛ ca ſũ aduerſãq; foꝛtunã ⁊c.ut.l.int᷑ ſtipulãtẽ.S.ſacrã.j.de v.ob. Sʒ õz hoc dictũ i liᷣtate ſpectet᷑ aduerſa foꝛtuna libi. hoĩs.ut.l.gnãliter.S.ſi libero hoĩ.de fideicõ.liber.So.in fa uoꝛẽ libertatᷣ ut naleat datio bñ ſpectam caſũ.ſʒ ĩ odiũ liber taᷣ ut ualeat adẽptio nõ.⁊ ſic loꝗt h.⁊ ſicẽ darẽ caſũ ĩ ꝗqualʒ datio.⁊ nõ ualeret adẽptio. ¶ Op. de.l.ſi ita.S.regulã.de li. ⁊ poſthu.ubi nõ põt adimi hẽditas ſine libtate.⁊ ecõuerſo.hH nõ põt adimilihᷣtas ſine legato.ergo ⁊c̃. So.aliud ĩ libᷣtate. ut ibi q fuus ẽ ſolus heres iſtitutꝰ. Rõ ẽ.qꝛ nõ ẽ heres cuiuj aditiõe adẽptio ↄfirmari poſſit. ⁊ aſeip̃o adimi nõ põt.hic vo loqtur ĩ legato ⁊ libertate.⁊ ſic vnius aditiõe põt legatũ ↄfir/ mari.ar.l.ſʒ ſi eaalde Fi. vepere alt. zua Aſor Op.ꝙ iſta adẽptio nil ualeat Iſeruus. aſancto fuo ẽ extictũ.ut.S.l. ꝓxima.ergo nõ dʒ adimi.So.ſi hẽtis ĩlr̃a ſi reddide rit. Juriſcõſultꝰ rñdet ſic.legatũ extinguit᷑ ope exceptiõis.⁊ iõ hẽde ſoluẽte nõ haberet repetitionẽ.põt ergo legatũ nalere illo reſpectu ſi hẽs ſoluerit.⁊ iõ illo reſpectu põt ualẽ adẽptio q reſpectn põt ualẽ legatũ. Iſtð dictũ gl.nõ videt᷑ uerũ.q; tu tus exceptiõe doli põt repetẽ qũ dolus nõ fuit adhibit in ip̃a obligatiõe hẽda.ut nõ.i.l.ꝗ exceptionẽ.de odi.ĩde.⁊.l.q ſe debẽ ĩ pn. de ↄdi.ob cauſã.Et iõ idẽ iuris ẽ ĩi adẽptiõe facta i ei adẽptiõe nõ facta nõ? bona iſta lec. Alij exponũt ſi re it Ffu ad dñʒ redit ꝑ redẽptionẽ.⁊ ꝙ dicit᷑ ꝙ legatũ põt/ꝓ Defe. du. cedere.uerũ ẽ niſi noua oñdat᷑ nolũtas per.l.cuʒ fuus.⁊ ideo põt ualere ex noua nolũtate. Alij hñt ĩ lra ſi redimat᷑.⁊ tũc dic ut dixi qꝛ ſi noua nolũtas ꝓpter illã nouã uolũtatẽ eẽt receſſũ ab adẽptiõe pᷣma.ut.S.e.:l.iiij.⁊ ſic iſta lec.ni ad ꝓpoſitum. Quare dic ꝙ alienato ſeruo legato legatũ nõ ẽ extinctũ ꝑ.l. iul.noſter.j.dðe cõdi.⁊ demon.⁊.l.ꝗ ſilio.S.ſigꝗs ſuũ.de here. iſti. Et ꝙ h dicit legatũ põt miere rechnat⸗ ubaudi maxie. q; etiã ſi nõ redimat᷑ legatũ nõ põt ualere adẽptio.⁊ h ẽ uera lec.⁊ ita ĩtelligit Ja.de are. Hõ tex. ibi. Nouns enihõ tẽ. Seruo legato Cõtra hãc op.de.l.ſi choꝛus.F. ſi.de le.iij. Pꝛeuit ibi ꝓferebai nona uolũtas.h̊ ſecus. e tibi rãſlatio legati ſacta de vno ĩ eũdẽ nõ h'ideĩ ieri c onere. b. d. CMp. 5. e.l. le gatũ.⁊.l.gaio.iĩ pn.de ali.le.So.ibi fuit facta trãſla tio ĩ aliã pſonaʒ.hᷣ in eãdẽ.⁊ iõ nil poſſet opari niñ oꝑat᷑ ſidei cõmiſſi adẽptionẽ. ꝓ quo facit...ſf..de vul.⁊ pu. ¶ Op.ᷓ. de cõdi.iſti.l.cũ ſuus.j.de cõdi.⁊ de.l.annua circa pn. So. h loqtur de onẽ ipoſito ĩ eodẽ legato.ibi uero loꝗt de onere ĩ poſito inſtõni an videat᷑ repetitũ in legato. a ſcᷣiĩ quẽ traſter: ĩ onẽ ſpali nõ videt᷑ repetitũ.h.d. Op.ꝙ legatũ videat trãſlatũ cũ onẽ ſuo.ut.l.legatũ. S.e. ⁊.l.gaio ĩ pn.de ali.le.So.illud uerũ niſi nouũ on ſit appoſi tũ ĩ pſona ei ꝰĩ quẽ ſit traſlatio.ꝓ qͥ fac̃.l.lʒ.S.de le.j. At ergo iſt liqat bꝛeuit᷑ diſtigue. aut traſiatio legatiẽ fcã ĩ eũdẽ aut ĩ aliũ.ᷣ caſu nõ videt᷑ repetitũ onꝰ.ut.l.ſi tibi.ſcdo caſu qñ ĩ ali um.tũc aut eſt nouũ onus ei iniũctũ.⁊ nõ videt᷑ repetitũ onꝰp mi ut h.aut ſibi nõ ẽnouũ on iniũctũ.⁊ tẽ aut onꝰ iniũctum pmo coherebat perſone aut nõ.ut.l.legatũ.in pn.S.e.⁊.l.ga lo. S.de ali.⁊ ci.le. ”M ¶ Litig. Side rebſpaliter legat ⁊ ſub gnãlinoĩe ofirma ttis vna alti leget ĩ totᷣ videt eẽ legata ⁊ a legata/ vobagfia DDp ambo debeãt Ocurrere ĩ iſto fun do niſi alið apparet.ut.l.ſ plibusĩ pn.S.de le.j.⁊ no.in.l.ſiẽ S.e.So.ſi tenemꝰ opi.DHi.ibi poſitã ꝙ ibi legatũ fui fuerit fa ctũ cũ cõmemoꝛatiõe pᷣmi tũc ꝓcedẽt clare.ſed ibi iſtã opi.re ꝛobaui. qᷓre dico ꝙ. l.ſi plibꝰ. logꝗt qñ duob legat᷑ eadẽ ſpẽs qñ vni gen alij ſpẽs.⁊ ſic ꝑ ſpẽʒ derogat generi.Et ſi oppo nis ꝙ h̊ ſpes fuerũt ſpãlit legate.ut pʒi pn.S. Rñdeo ꝙ ſue P Si ſideicòmiſſũ ab vno ĩ aliũ trẽſſet A N Lumnne. Sict onẽ ſpali onꝰ pᷣ iniunctũ ĩ ꝑſo rũt generalr ↄfirmate.vnde illud genus inſpicitur. cum gene/ ri per ſpetiem Derogzinr. gietiäle — — . „„ . .— . 8 * tia ei 4 Per adẽptionẽ oneris adiecti ĩ vim modie ℳ— (Seo tũ videt᷑ adẽptũ.h.d.¶ Op.j.de cõdi.⁊ de.l. ſigꝗs Fu.ſo.dicũt qdã ꝙ ibi ſpale libᷣtatj ſauoꝛe.ul alit᷑ ibi onꝰ iniũctũ ſuo ipᷣi fuo fut adẽptũ.h aũt fnit alti ipoſitũ.iſta ſo. nõ ẽ va ꝑ.l.j.pximã.S.mri.ubi ſi on ſimplr adimit videtf adẽ ptũ legatũ.Auare gl.ĩ.l. ꝛia ſoluit nõ.ꝙ ibi fuit onꝰ adiectũ Lvi ↄſtitutiõis.ᷣ ĩ vi mõi.qð nõ.Rõ ẽ qñ onꝰ ẽ ĩpoſitũ ĩ vi mo diſũt due obligatiõe coꝛelatiue.q;ꝛ hẽs obligat᷑ ad dadũ ⁊ le gatari obligat᷑ ad iplẽdum moduʒ ut.l.pe.de his qͥ ſub mõ ⁊ nã obłonũ coꝛꝛelatiuarũ ẽ ut vna ſublata videat᷑ ſbᷣlata alia nt.l. f.de acceptil.⁊.l.cũ emptoꝛ de rei uẽ.ſj̊ qũ on apponiti vi ↄditiõis nõ pñt dici oblones gerelaeiuc c id qð ẽ ↄditio 1 ne nõ põt dici eẽ ĩ oblone.ut.l.ſi ſð ↄditiõe.ſiqð omiſ.cau.te. nec legatũ ẽ ĩ obłone ante ↄditiõis euẽtũ.ut.l.cedẽ diẽ de vᷣ. ſig. ⁊ hec ẽ uera ſo.quã tenet Pe.C. de condi.iſer.l.pe.i ſi.q. ¶ Quero qd ſi onus ſit adiectũ 3 modũ ſideicõmiſſi. Rñ.idẽ ultat coꝛꝛelatiua obligatio.ut ꝙ qñ ẽ adiectũ in vi modi.qꝛ reſi videbitis.j.l.pꝛoxima.S.matri. Qui filias. Quãtũ ad res refoꝛmatas videt᷑ teſtõ: ☛◻t HMAHD 2golütaté mutare. nõ q; tũ ad alias. h. d. ¶ In gl. ſic.C. ⁊c.ĩ fi.tu dic ꝙ ill iõ q; ultunũ legatũ nil opa tur niſi pmũ ĩtelligat᷑ reuocatu.¶Itẽ op.gl.de.l.hẽdes.S.ſi/ qd. S.de teſt. Gl.ſol.⁊ nõ bñ q;ꝛ ponit ſolũ diuerſitatẽ caſuum ꝗre dicẽ DNi.hᷣ res aſſignata ex cauſa diuiſiõij videt᷑ capi tanqᷓ; plegata.⁊ plegata pòt ĩ codicill mutari merito ⁊c.i.l. ꝛia uo kebe ſine ſolẽnitate mutare. ¶ Itẽ op.extra gl. S. ꝓxi.S.ubi ↄtingit mutatio circa aliud qᷓ; circa res refoꝛmatas.qꝛ refoꝛ/ matio fuit facta circa on ⁊ ↄtingit refoꝛmatio circa legatuʒ. So.id oꝑ at᷑ ibi nã obligationũ reſpectiuarũ ſeu coꝛelatiua⸗/ rũ ut ibi dixi.ita etiã dices in Apoſto. Si eniz ea tm que vni emit ⁊ de alijs nil dixit.videtur ex cauſa pꝛelegati dederat ademit ⁊ de alijs: a toto receſſum. ſed h refoꝛmauit diuiſionẽ ĩ qbuſdã rebus i utriuſq perſona ĩ quibuſdã omiſit ⁊c. 5 tů. ꝗꝛ ceſſante cau Cũuů poſt Trãſlatio legati facta occaſiõe moꝛ᷑ ſepara *te exñite infirmitate.ita demũ hʒ effectũ ſi es dẽ ĩſrmitate legatariꝰ moꝛiat᷑ nõ ſi ex alia.h.d.¶ Nõ ꝙ ſiſ/ at ſubſtitutio ĩlegato ul hẽditate Aartplange certe inſirmitalj ꝙ eo liberato ex illa ⁊ moꝛtuo ex alia legatum uel hereditas nõ debeẽ ſubſtituto. qd eſt nõ. N Alio i uus legat trãſterat᷑i fũdũ ut lbipße . J vtuo ſit legatũ de eo factũ videt extinctu.h. Nd. COp. filio fuit relictũ legatum generis ⁊ uxoꝛi ſpẽi. ergo generi ꝑ ſpetiẽ derogat᷑.ut.l.uxoꝛẽ.S.codicill.x.S. teſtõ. Z. de le.iij. So. h iſtũ ſuũ poſt legatũ factũ trãſtulitĩ fa/ dũ ⁊ fecit eſſe de illo genẽ.per qð a legato ſpẽi videt᷑ recedẽ. CMõ ꝙ gs ſunni memoꝛ eoꝝ que iã ſciuit.ↄcoꝛdat gl.in l.qui fũdũ.S.ſeruus.j.pꝛo emp. Gl. dic ↄꝛiũ in.l.ex ↄſenſu. F-degeplil. atri Siſideicõmiſſũ ẽ adẽptũ ex diſpoſitiõe teſtõ/ ER Herig expſſa legatũ nõ remanet penes grauatũ. ſʒ videt adẽptũ.h.d.¶ Op.de.l.pecunie.ð.de ali.⁊ ci.le.⁊ l. j. §. ꝓ ſeruo.C. de cadu.tol.So.i ↄꝛijs ſit legatũ ĩutile moꝛ/ te fſideicõmiſſarij.ulł alio caſu.hᷣ vo penitẽtia teſtõꝛis.vñ ſic eũ enitet de onẽ. ita videt᷑ penitẽ de legato.ut.S.l. ꝓxi. S. ſeia. baeſot Pe. ⁊ Ci.in.d.S.ꝓ ſᷣuo.ĩ ſca oppoſitiõe.Alij ſol/ uunt ꝙ h̊ mr̃ erat electa ut miniſtra.iõ apð eã nõ dʒ manẽ cõ modũ.ſᷓ ĩ cõtrarijs fuit electa ut legataria ſeu ſideicõmiſſaria hſo.nõ ẽ va.qꝛ h nõ fuit electa nt nuda miſtra.cũ vba diſpo/ ſitiõis fuerit ad matrẽ directa ut dixii.d.l.pecunie.tñ ex hac ſo.nõ.ꝙ mulier nõ põt eẽ executrix teſti.dixii.l.a ſilio.de ali. le. ¶Quero utrũ alij duo fũdiĩ ꝗbus nõ ſuit onꝰ iniũctũ de/ beãt apð matrẽ remanẽ. Gl. videt᷑ uelle ꝙ ſic. In Zꝛiũ videt᷑ S.l.ꝓxia.S.ſeia.ſg ſolue ꝙ ibiĩ mẽte teſtõꝛis erat dubiũ utruʒ onꝰ adiectũ occuparet totũ legatũ uł nõ.vñ adimẽdo onꝰ vi⸗ det᷑ a toto recedẽ.̊ vo noluit expᷣſſe ꝙ onꝰ nõ occuparet totũ relictũ. ¶Itẽ op.de.l.ſiĩ adimẽdo.S.e.ubi adẽpto legato nõ videt᷑ adimi onꝰ.So.ibi ẽ caſus ecõuerſo.vñ adẽpto legato nõ videt᷑ adimi on legato iniũctũ.ſʒ adẽpto onere videt᷑ adẽ ptũ legatũ.Rõ diuerſitat ẽ.qꝛ ſideicõmiſſũ ẽ cauſa ſinalis ꝗᷓ re legatũ fuerat relictũ.ut.l.titio circa pn.de condi.⁊ de.⁊.S. de dona.l.ij.in fi.xñ adẽpto ſideicõmiſſo videt adẽptũ lega⸗ Analt ⁊c̃.ſ legatũ nõ eſt cauſa ſinalis reliĩ quẽdi fideicõmiſſũ.ſed eſt magis cauſa impulſiua. vñ adem/ tolegato nõ videt ademptum ſideicõmiſſſun. S eia Qui accuſat teſtõꝛẽ de crimie capitali videt᷑ ſibi Ecapital inimicꝰ.vñ legatũ videt᷑ ſibi adẽptũ.h.d. CNãõ ꝙ z faciat codicillos ⁊ expꝛeſſe nõ adimat.tñ tacita adẽptio durat.habuiſtis.S.e.l.iij.S.ſ.cũ.l.ſe. .— ilie. Ner exactiõeʒ debitois legatũ de eo factũ videt᷑ Eextictũ niſi alið re eädel H Auero qꝗ erit ſi de legato fũdi d Etrahere.ame ete rraſon ualeat .gñ.ſi ;titas ẽ ita minima ꝙ eẽt ridiculũ ut ynꝰ nũ/ mus uł duo.tũc nõ ualeret.ut.l.legato Kneran g-de le.j. ſyſi eẽt magna qᷓtitas.tũc ualeret ⁊ fieret eſtiatio fũdi.q eſtiatiõe ſciret q;ta pars fũdi fuit detracta. pꝛo hoc.l.pẽ. S.e.x.l.ſanci⸗ mus.C. de dona. ⁊.l.j.S.⁊ ſi is qui quadrigenta.j.ad tre. CDe rebus dubijs. Rubꝛica. Supꝛa dictũ ẽ de legat.uerũ q; circa legata occurunt du/ bia.iõ h̊ ponit de reb du.¶ Sʒ qro nõne ꝗcꝗd dictuʒ ẽ.S.ẽ dictũ circa dubia cũ lex ſemꝑ dʒ eẽ de caſu dubio.ut.l.ꝙ la/ beo.j.de carbo.edicto. Rñdeo q̃dã ſũt dubia circa factũ ⁊ de his tractat h pncipalr lʒ etiã qũq; inferat de dubijs iuris.ſʒ ti tuli pᷣcedẽtes loquũtur de dubijs iurij.fſacto poſito ꝓ cõſtati. “ Andũ NHec.l.hʒ duas lec.⁊ q̃libet WINKLepoôt diuidi i duas ex diuerſita tibꝰlre.q; ĩ fine qꝗdã hñt lr̃aʒ affirmatiuã alij B negatiua.ſʒ ſm pm.h.d. Sii aliq̃ parte al ternatiue eſt aliq res dubia declarat hito re/ ſpectu ad eſtiatiõem rei. q̃ ĩ alia parte alt᷑na/ tiue poſita ? certa.h.d.¶ ¶ In tex.iĩ fi.ibi meuia.dic.ſ.minoꝛis ⁊ rõ ẽ fm Aʒo.qꝛ eatenꝰ qtenꝰĩ vno dilexit pᷣiumit ĩ alio dile/ xiſſe. ut ĩſti.de vul.ſpſti.S.ſj ſi ex diſparibꝰ.⁊.j.e.l.utrũ.in ſi. Itẽ ẽrõ qꝛ nõẽ viſile ꝙ teſtõꝛ poſuerit alt᷑natiuã iter res q̃rũ vna eſt longe melioꝛ alia.ut ſi dicit lego fundum ualentẽ cen/ tum uel lego fundũ ualentẽ.x.ideo hᷣ pꝛeſumimus ex uolũta te deſfuncti. ¶ Op. ꝙ in alternatiuis utrũqʒ ſit in obligatio⸗ ne. ut.l. lð aut il. S. de oſti. pe. x.l.ſi duo.j.de duo.re. So. illud uerũ q in utraqʒ parte alternatiue cõtinet certa res.ſed qñ in ſi iu tis No in. tü, 1 N/ n. ni e 4d. e n; 9 l, 40 t i⸗ 1 — — — —— De re. du. qñ in vna parte alenatiue ↄtineł res dubia puj oʒ ꝙ dubietas declare?᷑ ꝗᷓ declarat eo mõ ꝗ h dicit. ⁊ illa res ita declarata di⸗/ cet eẽ ĩ oblone.ut.l. ꝛa.¶ Quero ꝗd ſiẽ duhiũ cui füdo ma gis equalet. an totali ul particulari.Gl.dic qð tũc ẽ minus ue nit in legato. ut.l. ſiita ſcriptũ in fi. ð. de le.j.c. l. apud iul.. ſe io.e.ti.⁊ hec lec.ꝓcedit ſʒ lr'am negatiuã.ſcdo mõ legit reten ta eadẽ lec.Fʒ lr̃am affirmatiuã.⁊ 'm hoc videt᷑ ĩ totũ pᷣceden ti lec.ꝛiari.qre debes ſic ĩtelligere.nã qʒdð dicit in tex.fũdi me uiani.dic.ſ.maioꝛis uł totalis.⁊ ſic ↄcoꝛdat cũ pᷣcedenti.⁊ ita videbat᷑ dicẽ Di.uł poſſumus ĩtelligẽ alit m ꝙ gl.poſuit ca/ ſũ qñ totꝰ erat vnꝰfũdus diuiſus. tñ gra uberioꝛis culture.qͥ caſu pcedit lec.ꝓut ẽ h lra negatiua.ſʒ ſi ppnerem ꝙ eẽnt plu res fudi ⁊ ſeparati cuʒ muls itermedijs.ꝗ oẽs vno noĩe uoca bãtur.tẽ ſi legauit meuianũ uł ſeianũ fũdũ nõ ĩtellexit de dota li ſʒ ſolũ de vno meuiano.ſiue magna pecunia ſeu parua diſti at.hoc ꝓbat᷑.j.de v.ſig.l.ꝗ ex plibꝰ.vñ id qð dicitãi.l.gaiuj titiꝰ. S. de le.ij. hʒ locũ qñ tot fũdus ↄtigu erat.tñ gra ube rioꝛis culture diuiſus.ſʒ qñ fũdi erãt ſeparati nunq; appella/ tiõe fũdi meniani ↄtinerent᷑ oẽs fũdi meuiani ſʒ ſolũ vnus fũ/ us. ut.d.l.ſi ex plibꝰ.⁊ hãc lec.tene mẽti.¶ Venio ad ſcdaʒ lec.⁊ legi ſcðo mõ fm. R.ſᷣm quẽ.h.d. Añ diſiũcta cadit in ter totũ ⁊ partẽ totũ partẽ nõ compꝛehẽdit.h.d.⁊ eſt nõ.lec. Op.ꝙ qñ eidẽ legat᷑ genꝰ⁊ ſpẽs generi ꝑ ſpẽm nõ deroget ut. l. legata 1 pn. S. de ſupel.le.⁊ de fu.iſtruc.l. cũ delaniõis.S. cui fũdi.⁊.S.qdã.⁊.l.qſitũ.S.pe.eo.ti.So.gl. ꝛie loquũtur qñ genꝰ ⁊ ſpeties legant᷑ copulatiue.hᷣ qũ legatur alternatiue. Qõtra h̊ op.qñ eernaktan cadit ĩter totũ ⁊ partẽ videt / reſoluat ĩ iũctã.ut.l.qntus ĩ fi.de au.⁊ ar.le.⁊.l.ſemꝑ.S.cuʒ “ o dicim. j. de v. ſig. So. ;tũ ẽ ppoſito dic ſic.qũq; alterna ⸗ tiua cadit ĩter totũ ⁊ partẽ ĩtegralẽ qtitatiuã nõ ſbalẽ.tũcĩ to⸗ to nõ ↄtinet᷑ pars.caſus ẽ hic.NRõ qꝛ fũdus recipit limitatiõeʒ / deſtinatiõe priſfa. ut.l.qd ĩ rerũ.S.ij.S.de le.j.Qñqʒ alt᷑nati/ —— „ na cadit ĩter totũ ⁊ partẽ ſbalẽ ut fudus aut fructu uł dom aut paries ul ſupficie aut dom.tẽ ĩ toto ↄtinet᷑ par ut.l.pla ne. . pe. S. de le. j.x.l. ſi titio fũdus.S.de uſuf.le. QAñq; alter/ natiua cadit ĩter totũ ⁊ partẽ p̃dicamẽtalẽ aut ĩter gen ⁊ ſpe tiẽ. ⁊ tũc diſũcta ponit᷑ p iũcta.ut.l.qntuj.j.de au.x ar.x.⁊ l. ſemꝑ.S.cũ vo de v.ſig. Rõ qꝛ ĩ iſtis duob ultimis caſib to tũ ⁊ parj nõ decernunt᷑ diſpõne pꝛiſſa.ſ̊ a nã ipᷣa.⁊ a cõi uſu loquẽdi diſcernim ſic dicim ĩ noie ꝓpo ⁊ appellatiuo.ut.l.ſi/ qi fũdi noraulo.Ydeſe , ſ ĩtellige ut ſtati dicã. Iſtð ulti mũ mẽbꝛũ videt᷑ hãc.l. intelligẽdo ꝙ iſta pła pᷣdia nõ erant vnũ totũ ĩtegrale.ſʒ erãt pla pᷣdia diuiſa multis intermedijs. tẽ ſi legaui meuianum aut ſeianũ videoꝛ legare totũ aut partẽ p̃dicamẽtalẽ.⁊ ſic dʒ accipi copulatiue. Rñ.iſtð ultimũ mẽ/ bꝛũ dz diſtigui ꝑ hãc.l.ſic.qũ alternatiua cadit ĩiter genus ? ſpẽm reſoluit ĩ cõiũctã.hoc ẽ uerũ qũ gen differt a ſpetie ĩ ma gna pecunia.qꝛ tũc illa adiectio videt᷑ ſacta magis cauſa aug/ mentãdi qᷓ; diminuẽd.nõ enĩ ẽ uerſile ꝙ al᷑natiuã poſueriti⸗ ter rej ita diſpare. ut. S. dixi Fʒaliã lec.ſj qũ genx ſpẽj nõ diſ ſerũt magna pecunia.tũc ſumit alternatiue.ut ẽ tex.ᷣ in fi. ꝓ ut habetis lr̃am negatiuã.ſi vo hẽtis lr̃aʒ affirmatiuã ĩtelligo fm aliã lec. ¶ Alteri eẽt vidẽdũ qñ genus ⁊ ſpẽs loquũtur copulatiue.an ſpẽs addat ul detrabat generi. Tãgit gl.hic dixii.l.q̃ſtũ.S.pe.de fũ.ĩſtru.⁊ nõ.p Hi.in.c.generi.de reg. iur. li. vj. ¶ Vltio iſta.l. põt ĩduci ad. q.quã tetigii.l.ſiita de au. ⁊ ar. lega.ſi lego tibi podẽ meũ qð hẽo in taliloco.⁊ dixi ſignificatio iſtius uocabuli podere pẽdet etiã ex uſu loquẽ i. qꝛ qdã ĩtelligũt idẽ qð de manſo.i.q;tũ vnũ par boũ labo rare poſſet in anno. ut dixi in.l. ſ ita. qdã intelligũt podere.i. plura pᷣdia cõtẽta ſub vna appellatiõe ſeu noĩatiõe.⁊ iõ foꝛte eẽt dicẽdũ ꝙ cũ iſtud nomẽ podẽ nõ ſit nom? iuris ſed ſit no men qð recipit limitatiõem 'm diſpõneʒ pꝛiſſa.ꝙ idẽ eẽt qd i legato fundi.ꝙ inſpiciatur tẽpus pñs.i.teſtamẽti ut dixii.ð. l. ſi ita de aur. ⁊ ar. le. — . ti relictũ.h.d. ¶ Op.imo id qð relinqt mihi eſt meũ — QAuod reli uit admiſtratoꝛib ali C Jutbus. Vainerſhias videt᷑ ipi vniuerſita i tꝑ totũ ti.de lega.hᷣ dic ↄꝛiũ q̃re male.hui timoꝛe dic gl.ci uib foꝛte admiſtratoꝛib.⁊ ꝑ hoc dic NMe. in.l. j. C. de ſa. ſi. eccł. ſi relingt᷑ plato ecclie videt᷑ relictũ eccłie.ſʒ ſi relinqt vni canonico ułpſbytero nõ habẽti dignitatẽ ul admiſtratiöem ibi. tũc nõ videĩ relictũ ecclie.t hoc diẽ ꝑ hãc.l.¶ Circa pmũ qð ipᷣe dic qũ reliqtur admiſtratoꝛib videt᷑ relictũ ecclie.vide tur debẽ diſtigui an reliquat᷑ ſub noĩe ppo an ſbᷣ appellatiuo ſm diſtictiõeʒ.l.ſi ßuus cõis de ſtipu.ſer.qð ꝗdã dicũt.vitas ẽꝙ ĩmo dʒ diſtigui an reliquat᷑ a ↄicto.⁊ tc ituitu ꝑſone. an ab exneo ⁊ tũc ĩtuitu eccłie videt relictũ.Lex.ẽi.c.reꝗſiſti ex 7 „ le ſe A r / de teſt. fac anẽ.licẽtia. C. de ſa.ſa.eccł.addo.l.tutoꝛ petitꝰ.. pe.ð.pe excu.tuto.ſʒ q̃re hͥ nõ exhibet illa diſtictio pᷣcedat no mẽ ꝓpuʒ uł appellatiuũ.circa h̊ cogitabit.¶ Circa ſcom qñ relinqtur pᷣſbytero nõ hñti admiſtratiõem ꝙ videat᷑ relictum cõtẽplatioe ꝑſone.hoc videt tex.i.l.ãnua.S.j.S.de an.lłe.ꝓ ut ibi loqtur de libᷣtis. Sʒ põt rñderi.aut relinqtur vni libero uł canonico tũc ꝓcedũt ꝗ̃ dicũt dicti doc.caſus ẽ ĩ dicto.c.reꝗ ſiſti circa fi.ſ ſi relingꝗtur olbus canonicis ulłr ul canonicis in deſinite videt᷑ relictũ cõtẽplatiõe ecclie. ut.d.l.ꝗnua. ⁊ ita põt itelligi h ꝙ diẽ ciuib ĩdennite.⁊ ita videt᷑ itelligẽ gl.i.l.luti.. ciuib. S. de le.ij.⁊ hoc videt᷑ uelle MPe.i.d.l.j.C. de ſa.ſã.ecc. lʒ iſtas.ll.nõ alleget. Cõtra iſtð videt᷑ gl.i.l.nõ ple i pe.gl.C. de ſa.ſan.eccł.ubi puilegiũ cõceſſũ clerico videt᷑ ↄceſſũ ↄtẽpla tiõe eccłie qð ad alias acqſitiões trahi põt.ita nõ.ibi gl.ſʒ ſu ſtinẽdo illã gl.debem eã ĩtelligẽ qñ pᷣuilegiũ ul cõceſſio ↄtinet id qð alij foꝛet iutile.eccłie utie.exẽplũ ĩ puilegio de facili po ni põt.ſʒ ĩ ↄceſſiõe põt poni ſic.cõcedo ſeu lego clerico iter ꝑ fũdũ meũ ad fũdũ ecclie.tũc videt᷑ cõceſſũ ſoꝛte ecclie.ita dʒ in telligi illa gl.al diceret male.pᷣdicta oĩa itelliga ĩ platis ⁊ cle/ ricis ſeclaribus ꝗ pñt habẽ ꝓpꝛiũ.iĩ his uero qui ſũt reglares ⁊ nõ pñt habẽ ꝓpꝛiũ illi ĩidiſtincte acꝗrunt ecclie.ut in auẽ.in greſſi.⁊.l.deo nobis.S.j.C. de pe⸗ cie⸗ —, — . ene lec. q̃ hʒ ꝙ in pꝛima i Mambigno. Een fuit Graiit no ppo Mafcdᷣa appellatino.ſcdᷣa ibi itaq;.Circa pᷣma parteʒ ponit exẽplũ duob mõis.tene pmũ qð ꝓbaĩ ꝑ caſũ ĩ.l.ubi.j. e. ¶ Cotra pm partẽ op.ꝙ ubi ẽ uerbu ambiguũ nõ ſtem uolũtati deiũcti.ut.l.ſi alij.S.de uſuf.le.ſo.qdã ꝙ ibi fuit am/ biguitas rei h vbi. Cu dic ꝙ ibinõ cõſtabat de uolũtate deſũ ctiiõ ſtat᷑ ppe ſignificatiõi uocabuli ut ibi dicũ ſ̃ʒ Ro. C Itẽ hec.l.facit oẽs ⁊õ me.ꝗq eñ hẽmus.ll.ponẽtes plłes lec.dici mus utraq; lec.põt eẽ bona.videte qñ vna.l.hʒ plłes lec.q̃li/ bet põt eẽ bona.ↄcedo ſi pbat᷑ ꝑ alias.ll.uł rõne aliarũ leguʒ i p certo iuriſcõſultꝰ de vna tm ĩtellexit lʒ de q̃ uoluerit ĩtelli/ gere ĩcertũ ſit apud nos. ¶ Itẽ op.ad ſcðm dictũ.s. de le.iij. l. nõ aliter. ubi recedit a vbi ppter uolũtatẽ teſtatoꝛis.So.in ↄꝛio uocabulũ hẽbat ples ſigniſicatiões.vnde accipit illa que ↄgruit nolũtati deſũcti.hᷣ vo habebat vnã ſignificatiõem tm̃. ¶Vltĩo gl.op.j.de ap.l.j.S.ſiqs.So.h̊ ẽ erroꝛ in vbi platio ne ibi in facti executiõe circa quẽ erroꝛem eſt iuris diſpoſitio ut ibi patet. gatũ incerte ꝑſone nõ ualet.So.alið ĩ legato.aliud ĩ ado cauſa ↄditiõis plẽde. Rõ ẽ qꝛlegatũ dʒ cõtinẽ oblo/ nẽ. vñ ẽ neceſſe ꝙ ſit ꝑſona ĩ q̃ oblo ſuſtentet᷑.ſed conditio nõ ↄtinet oblłlonẽ ſʒ euẽtũ ſacti.ideo in certã perſonã poteſt con lerri ita loqtur hic. Sipf . iꝑſona legatarij nõ apparet lega- Aulus. nõ ualet. . d. ¶ So'E videtĩ ꝙ ſi K nõ adijci ꝑſona ualet diſpoſitio.ut.l.qui pecunia.j. de ſta. li. ſo. ibi grauategatari uł ſideicõmiſſari.vñ iĩ dubio videĩ grauat dare hẽdi a ꝗᷣ ſẽſit cõmodũ.h̊ vo grauat hẽs ꝗ cõmodũ ſẽſit a ſeipo nõ alio.¶ Itẽ op.j.l.ꝓxima.ubi ualet relictũ icerte ꝑſone.Sol. ibi icertitudo uenit certiſicanda ex aliq futuro euẽtu.hᷣ ſec ut ibi plene ſtati dicam qð tene mẽti. NLidã. Valet legatum factum incerte ꝑſone Eoove cerᷣ ul deĩcert᷑ ſiĩcertitudo uenit de garãda ex aliqᷣ futuro euẽtu. h. d.h.l. ¶ Op. ꝙlega tũ ſactũ ĩcerte ꝑſone nõ ualʒ.ut iſti. de le.S.icert.So.qdã di cũt ꝙ h legauit iĩcerte ꝑſone de certis ut vni ex hẽdibꝰ.uł vni ex amicis meis.¶ Sʒ hãc ſo.videt᷑ tex.h.ibi ſi vo ꝗs alius Tq ſic videt icerta ꝑſona de ĩcert. So.ꝗdã dicũt ꝙ dictio ali iplicat.ſ.aliꝰ ex amicis.⁊ hoc videt᷑ pbari ꝑ finẽ hui.l.dũ diẽ aliꝰ ex amicis.lʒ hec ſo.in ſe ſit vᷣa tñ doc.dicũt ſic. Si legat᷑ in certo de ĩcertis.ſʒ tñ ĩcertitudo uenit certificãda ex aliq futu/ ro euẽtu legatũ ualet ⁊ ſic itelligũt h ſimpłr ali.ſiue ſit ex ami cis ſiue exneus.ſac.l.exneũ.C.de hẽ.ĩſti. Mõ ob.S.ĩcertij.q qð ibi dicit coꝛigiti.S.ſʒ nec.eo.ti.⁊ hoc tenẽt doc.i.l.id qð pauꝑibuj.C. de epi.⁊ cle. ¶ Itẽ op.de.d.l.id qð pauꝑibus. So.gl.ꝙ ibi ſpale ẽ fauoe pauperũ.Gl.diẽ uerũ qũ nõ hñt paupes certũ collegiũ.ut hoſpitale.qꝛ tũc nõ eẽt ſpale qꝛ cuili et collegio appꝛobato legari põt. ut.C. de ſa. ſ. eccł.l. j. T. . ij. S. e. . l. cᷓ ſenat.j.e. ¶ Op. g. e.l. paulus. So. ut ibi dii ¶ Et ad declarationẽ hui mãe diſtigue ſic cũ q̃rit᷑ an ĩcertitu do vitiet legatũ.aut ẽ icertitudo rerũ ⁊ dicut.l.legato gnãlit. 5§. .. de le. . T inſti. dele.S. ſi gnaliter. ⁊.l.cũ poſt. . gener. de iure do. Aut ẽ incertitudo ꝑſonarũ.⁊ tũc qñq; aſſumi ꝑſone Coditio ddi põt oferri ĩ ꝑſonã cert C Aulus. Cĩcertà.h.d.¶ .fl. Pria. ubi le/ —. - —— * prebꝰ. nt lego dnos fuos ſtichũ ? paphil. x tũc dic ut.l. ſig a filio.S.ſiꝗs ples.S.de le.j.qñqʒ aſſumit ppe ⁊ iſta eſt ꝓpꝛie mã nra.q caſu dic aut ẽ icertitudo circa ꝑſonã eiua qᷣ relinꝗ tur ⁊ tũc videt relictũ ab hẽqe.ut.l.ſi fuus.S.ꝗ margaritã.S. de le. j.⁊.l.f. C. ad tre. niſi alið apparet ut ibi nõ.aut ẽ incerti tudo circa ꝑſonã eiuj cui relinqt᷑ nulla expᷣſſa ꝑſona cui relin/ qtur.aut relinqtur expᷣſſa pſona q̃ tñ ſit dubitat᷑.aut relinquit nulla expᷣſſa ꝑſona ſpalit᷑ ſed vłr uł idefnite de vniuerſis.uel vno de plbus. Mꝛimo caſu ſi legatũ relinqtur ab hẽde alij nõ ualet.ut.S.l.ꝓxi.ſi vo a legatario uł ſideicõmiſſario ualet ⁊ itelligit ꝙ dʒ dari hẽdi.ut.l.q pecuniã.j.de ſta.li.rõnem di/ xi.S.l.ꝓxi.Scðo caſulegatũ ualet ſed non in effectu.qꝛ hẽs nõ cogit᷑ ſoluẽ niſi apparet de ꝗ teſtatoꝛ ſenſerit.põt tñ ſoluere ſi vult. ut. S. ti. .l.iij.S. ſi duobꝰ. ⁊. S. de le.ij.l.ſiqs ſuum.S.ſi ĩ ter. ⁊ de teſta.tu.l.duo ſut titij. Fallit ſi reſultat pariter ĩcertitu do ꝑſonarũ ⁊ rerũ.q; tẽ nõ ualet ipo iure ut.j.e.l.ſigs plibꝰ.x de manu. te. l.nõ ex plibus.⁊ h ultimũ nõ.ꝑ Hi.i.c.in obſcu ris.de re.iu.li.vj.Lertio caſu aut ĩcertitudo uenit certiñcada ex aliq futuro euẽtu. ⁊ ualet legatũ ut h.aut nõ uenit certiſicã da nec certincat᷑. ⁊ tũc aut relinꝗtur icerte ꝑſone de cert.⁊ ua letlegatũ.ut iſti.de le.Siĩcer.x.S.de le.j.l.ſi Fuus legatus.S. huiuſmõi.aut relinquit᷑ ĩcerto de ĩcertis ⁊ nõ nalet. ut ſi dico lego vni hoĩ.ut.d.S.icer.ſallit fauoꝛe pauperũ.ut.l.id quod paupibus. ⁊. l. nulli. C. de epi. ⁊ cle. Iʒ ſecus ſit ĩ eo qð reliquit caulſa cõditiõis ĩplẽde.ut.S.e.l.paulus.⁊ ibi vidiſtis rõnẽ.ha betis mõ hãc mam plenius declaratã quã Ci.ponit ĩ.l.id qð pauꝑibus.¶ Quero aliꝗd ẽ relictũ ĩcertũ ĩ v mõi an ſit ideʒ ĩ dãda cauſa oditiõis iplẽde.Qdð videt᷑ cũ modus ſit con/ cditio.ut.l.j.C.de his q̃ ſᷣ mõ. In ↄꝛiũ ẽ ueritas.qꝛ id qdð relin quit in vi mõi hʒ actionẽ ⁊ obloneʒ ꝓducẽ.ut.l.ſ.C. de his q̃ ſub mõ. ⁊ ſic reqri᷑ ꝑſona ĩ quã ſubſtãtiet oblo.ſicut ĩ legato. ut dixiĩ.l.paulus.S.e.¶ Quero ꝗd in hẽdis inſtõne ſi cõti/ net pſonã icerta an ualet.tex. iſti.de le. S. ſy nec hec ſpẽs. ⁊. d. l.ſi u. S.huiuſmodi.S.de.le.j.dicit idẽ i hẽdis inſtõne qð i le gato.tu tñ ad hocut hẽas.ll.magis ꝓpas dic ſic. Aut hẽdis iſtõ cõtinet ꝑſonã penit ĩcertã nullo mõ declarãdaʒ ⁊ nõ ua/ let. ut. l. qtiẽ.S.hẽ de hẽ.iſti.Aut ↄtinet ꝑſonã ceriã.ſʒ dubi tatur q ſit.⁊ tũc videt᷑ ꝙ nõ ualeat niſi apparet de qͥ teſtatoꝛ ſẽ ſerit.ut.l.ĩ tẽpꝰ.S.j.S.de here.inſti. Aut otinet vnũ de plibꝰ. aut de diuerſis.⁊ tẽ aut uenit certiſicãdũ ex aliq futuro euẽtu Tualet.ar.huiꝰ.l. iũcta.l.ſi Fuꝰ.S.huiuſmodi.Alut pſona nõ uenit certiſcãda nec certificat᷑.tũc aut iſtituit ꝑſonã icertã de cerſᷣ ⁊ ualet.ut.l.uter ex fribus de ↄdi.iſti.⁊ de hẽ.iſti.l.qtiẽs S. ſiqs tñ.⁊ de bo.poſ.ſm ta.l.ij.S.ſiqs ita.Zut ĩſtituit icertũ de icert ⁊ nõ ualet. ut.d.S.ĩcerij. iũcto.S.ſʒ nec ſpẽs. ĩſti.de le. ¶ Tertio qᷓro qd i tutele datiõe.Rñ.i hoc ẽ plus.qꝛ tutele datio ĩcerta etiã ſi iĩ aliq futuro euẽtu ueniat certincãda nõ ua let. ut.l.tutoꝛ icert de teſta.tu. ⁊ ĩſti. de le.S.tutoꝛ. Roõnẽ iter tutela ⁊ legata ponit gl.i.l.ſiqs a filio.S. ſigs plures.. dele. j.Pdicta va qñ teſtõ⸗ reliꝗt ĩcertũ.ſece ſi icertũ.qʒ de quo teſtõꝛ ſeſerit dubitat᷑. q; tũc ualet ſi ↄſtaret de qᷓ teſtõꝛ ſenſerit. ut.l. duo ſut titij de teſta.tu. Itẽ pᷣdicta va qñ icertitudo ẽ circa ꝑ/ ſonã ei ꝗ datur tutoꝛ. ſed ſi eẽt circa ꝑſonã eius cui dat.dic ut l. tutoꝛ ita de teſta.tu.¶ Auero ꝗd ĩ executoꝛib ultimarũ uo lũtatũ.Et videt᷑ idẽ.q; ĩcertitudo hʒ uariare iſto.ſic officiũ tu/ tele cuieqparat.ar. ei qð nõ.i.l. ãtepe. S. de tutel.ſziſta egpa⸗/ ratio nõe ꝑ vi nepaecbi ꝛetea videt᷑ eadẽ rõ qꝗᷓ ĩ tutoꝛe ſi bñ neſpicis gl. ꝗỹ i.l.ſiqs a filio.S.ſiqs ples.S.de le.j.⁊ per h videt᷑ ꝙ illð qð teſtõꝛes ſepe ſaciũt.q; dicũt facio talẽ fidei/ cõmiſſariũ.⁊ ſi nolit ul nõ poſſit do ſibi ptãteʒ aliũ faciẽdinõ ualet. q captatoꝛia. ut.l. captatoꝛie.S. de le.j.⁊.l. fi.j.e. ſʒ vide tui ꝙ nõ ualet alia rõne.q; executoꝛ icertus nõ põt dari.ſicut nec tutoꝛ. ⁊ hoc videt᷑ uerũ etia ĩ executoꝛib ad pias cauſas. nã ſcitis ꝙ datio tutoꝛũ ẽ fauoꝛabil ⁊ tñ nõ ualet.qꝛ poſſet re dũdare ĩ eoꝛũ leſiõeʒ.⁊ ſic hoc ẽ uerũ quõ ualet iſtð relictũ reli quo executoꝛẽ miſtrũ fratrũ de penitẽtia qꝓ tꝑe ſuerit.nã tu/ tele datio hoc mõ facta nõ ualet ut.l.tutoꝛ icertu de teſta.tu. toꝛ ĩcertus.ut ex de pcu.c.j.i.vj.? nõ.p Ci.i.l.ſiqs.C. de pcu. ĩ pma.q.lʒ ↄꝛiũ õõ hoc apparet ꝑrõ nem.nã ꝑ dationẽ tutoꝛis qs ꝓuidet alij.ſ.pupillo. q; ius ad miſtrãdi ponigit ad oĩia hona pupilli etiã aliũde qſta. x ideo lex nõ pmittit hoc niſi pꝛinõ alij.merito ipe nõ pot cõmittere ſub ĩcerto.qꝛ ſm hoc ↄcedẽt ptatẽ alteri qð lex noluit.ſed faci endo ꝓcuratoꝛẽ puidet ſihi ita ſaciẽdo executoꝛẽ.q; eius offi/ ciũ ſolũ ad relicta a ſe poꝛigit.⁊ ſicẽ eadẽ rõ q in legato certi⸗ ſicãdo ex aliquo futuro euẽtu ut hac.l.dieit. Sʒ puto aduer/ tendũ:q; aut teſtatoꝛ dicit ꝙ aliud hẽat ptatẽ facẽdi executo quõ ergo põt ualẽ tutoꝛis datio.Rñ.ualet ſic põt dari pcura Bere. du. rẽ ⁊ nõ ualet.q; ẽ captatoꝛia uolũta ut dem ẽ. ſallit ſi eẽnt cer ta relicta ad pia cauſa ut ex de teſta.cũ tibi. Si vo diẽ facio executoꝛẽ ill quẽ talis noĩabit ualet q; nõ ſᷣa ſʒ noĩatio ꝑſo ne ẽ ſibi cõmiſſa.ut.j.e.l.utrũ.S.cũ quidã.¶ Quero circa ele ctiões factaꝰ ad ſeculare admiſtratiões an ualeat electio fcã de pſona ĩcerta. Muto ſic dicẽdũ ciuitas ꝑ legẽ ſuã põt facẽ electionẽ de icertis ut ille ĩtelligat᷑ electus p qͥᷣ ſoꝛs ceciderit.ꝓ q facitĩ auẽ.de defẽ.ciui.S.ſʒ teri.in eo ꝙ dicit de electiõe 4 ſit ꝑ circulũ.ſʒ vnus hõ puatus cuiↄcedit ius eligẽdi nõ poſ⸗ ſet facẽ electiõem ĩcertã eadẽ rõne q ẽ ĩ tutoꝛe ut nõ.i.d.S.ſiq⸗ plures. S. de le.j. maxiĩe cuʒ reſpublica minoꝛib equiparetĩ.ut l.reſpublica ex qui.cau.ma.⁊.l.rempu.C. de iure reipu.li.x. ¶ Vltĩo qro illi ꝗ hẽbãt ptãteʒ eligedi elegerũt aliquẽ certuʒ tñ dubitat᷑ cũ eſſent duo eiuſdẽ noĩs ꝗd iuris. Rũñ.niſi appa/ ret de ꝗᷓ ſenſerit nõ ualet ut.l.duo ſunt titij de teſta.tu.ſʒ puto ꝙ ſi ſũt duo electoꝛes ex dicto eoꝛũ legitie depoſito declarabi tur de quo ſenſerint.ut.c.cũ dilectus.ex de elec. Si tibi et poſthumo. Ho hummus aui partẽ.ſi vo naſcũtur płes ꝗlibet cũ ſibi iũcto admittit in viri ẽ.h. d. ¶ Op. ꝙ poſthumus alienus nõ poſſit iſtitui nec ei legari.ut ĩſti.de le.S.poſthumo.⁊ iſti.de bo.poſ.in pn.So.il lud ſm legẽ antiquãa.xij.ta.hodie ſecus ᷣm iſta tpa.ut.l.hẽdi poſthumo.S.de le.j.⁊.l.gallus.S.ille caſus.S.de li.⁊ poſthu. Op.ꝙ etiã poſthumus ſi nõ naſcit facit partẽ.ut.l.plane. S.ſi ↄiuncti.S.de le.j.So.ibiiõ qꝛlegatũ quodã reſpectu ua let.q;ꝛ ſuo ppꝛio hẽs ex curialitate dare tenet.ut.l.fi.S.illo.C. de ne. ſer. here.ĩſti. ¶ Op.ꝙ oẽs poſthumi admittãtur ĩ vnã poꝛtionẽ qꝛ oẽs ſunt cõiuncti vno noie collectiuo.ut.S.de hẽ. iſti.l.ſi titius.⁊.l.ſi ĩterdũ ĩ pn.e.ti.gl.nõ ſoluit.ſʒ Hi.dicit ꝙ ibi oẽs erãt nati.iõ ſſimul oẽs noĩati uocant᷑ĩ vnã poꝛtiõeʒ.hᷣ vo nõ erãt nati.⁊ iõ ẽ ueriſiłe ꝙ ſi teſtatoꝛ naſcituros tot eſti/ maſſet oĩbus utiliter legaſſet.qð puto ſatij bñ dictũ.nõ eni eſt qd iputet᷑ teſtõꝛi cũ eo ſegregati noĩare nõ poterat cũ nõ eẽnt nati.⁊ hoc cogitare nõ debebat cũ viſil nõ eueniat.alle.Di. ad hoc.l.ꝗ filiabus.S.j.S.de le.j.Ex his põt ĩferri ad.q.dicit teſtõꝛ ſi talis deceſſerit ſine liberis ueniat hẽditas mea in gaiũ ſempꝛoniũ uel eoꝝ filios.nõ dixit in ſtirpẽ.decedit vnus ex his relici płibus ſilijs.utrũ oẽs iſti filij admittãtur in vnã poꝛ tionẽ cũ ſuꝑueniẽte.an qlibet hẽbit tatũ q;tũ ſupuiuẽs. Et h videĩ tex.ꝙ ſic.ſ.q quilibet dʒ hꝛe tãtũ.ſʒ tñ de lure videt᷑ cõ/ tra.nã videſj ꝙ teſtõꝛ uoluit pꝛem viuẽteʒ pᷣferri ſilijs etiam ſi multo hꝛet.ſʒ pꝛ ſine dubio nõ uocaret niſiĩ dimidia ſilij ergo qui debẽt uenue poſt pꝛem quẽ teſtõꝛ plus dilexit nõ debent hĩe plus eoꝛũ pꝛe.ut.j.de cõdi.⁊ de.l.publius in fi.vñ cõſiliũ ſt ꝙ ſemꝑ ponat in teſtamẽto deueniat in ſilios ⁊ in ſtirpeʒ. 2„ . . — —— uolũtatem cõmitti nõ põt.ſed electio ꝑſone bñ cõmit tit.h.dð. E Mõ tex. ibi pluriũ intereſt ⁊c.cõcoꝛdat cũ eo qð h dici qð nõ.HPi.i.l.captatoꝛie.S.de le.j.eandẽ diſtinctiõez fa cit tex.in.l.deicõmiſſaria.j.de nideicõ.li. Itẽ hoc qð h dicit᷑ ꝙ ſbᷣa legati nõ põt ↄferri in uolũtatẽ alterius in legat ad pi as cauſas.nt.c.cñ tibi extra de teſtt. Mueſitũ. n idetcomiſſo heix relictoitelligit poꝛtio ⸗ ,p mõ oneris.hẽdidu p fideicõmiſſo iniun cti.als debet p hẽditarijs poꝛtiõibꝰ.h.d.mãʒ hui.l.habej ĩ l. qtiẽs.⁊.l.nonunq;.j.ad tre.dixii.l.turpia..ſi.S.de le.j. h. ;d. COp. . e.l. pxi. §. ſi marit?. Gl. ſoluit vno mõ 17 Ad ↄfirmatiõem donatiõis ſuffic cõ — inter. uge donate vonatario nõ ſuꝑuixiſſe uti ea pʒ qð nõ curo. So.alio mõ.quã ſolu.doc.declarat.di/⸗ co ꝙ vᷣba legi ↄfirmani donationẽ ueriſicant᷑ ambobꝰſimul decedẽtib qꝛ donatoꝛ nõ ſuꝑuiuit.ita loqtur hᷣ in.l.õꝛia.vba ſtipulatiõis ueriſicant᷑ ambobſimul decedẽtibꝰ.qꝛĩ matrimo nio decedit iõ nõ diſcoꝛdat ſʒ potius ↄcoꝛdãt.¶ QOp.qð ab initio nõ ualet tractu tꝑis nõ ↄſirmat.ut.l.qð ab initio.q; do/ natoꝛ nõ ſupuiuit. ita loꝗtur h i.l.ia.ba ſtipulatiõis vifcã tur ambobꝰdecedẽtibꝰ.j.de re.iu.Gl.ſoluit ꝙ etiã nõ pfirma tur ut donatio ſʒ ut legatũ.ſʒ nõ ẽ uerũ ꝙ donatio ofirmetur tanq; relictũ qꝛ ĩ legat ⁊ ſideicõmiſſi reqri legatariũ ſuꝑuiuẽ nec ualẽt ſi teſtatoꝛ ⁊ legatari ſimul decederẽt.ut.l.qð de pa/ riter in ſi. cñ.l.ſe.j.e. ¶ Cõtra hoc op.ꝙ habeat vim legati. ut.l.ſequens qõ.S. de le.ij.⁊.l.cum h̊ ſtatus.S.ſi maritus.⁊ nõ.in.l.res.C.de dona.inter vi.⁊ uxo.So.gl.ꝙ ↄfirmat᷑.qꝛ eeſſant rõnes phibẽtes.ſed dic ꝙ iõ ↄfirmat᷑ qꝛ ueriñcant uer ba legis 2ↄfirmãtis.⁊ deſiciũt uerba legis ꝓhibẽtis qᷓ ponuni in. l. cum b ſtatus.S.ſi ambo de dona.iter vi.⁊ uxo.⁊ ſic per hanc. l. 1 „7 5 Subſtantia legati uel Tru. Cu ꝗqdã. Sobnantial Aeriu — — — e— — — –— — — = - DS . nni 9 . eſt int ct iü S=— ,☛⁊. — —– — —0 ☛ — = S –☛ hanc.l.hẽs deciſos tres caſuꝭ.i.qñ pᷣcedit donãs qũ legatariꝰ ⁊ qn oẽs ſimul.¶ Sʒ qro qd ſi nõ apparet ꝙ ſimł ul ſepara tim aliquo oꝛdine deceſſerint.puta qꝛ vnus in fracia alter h. ⁊ ſic nõ apparet quis pus deceſſeu: Muto iſto caſu melioꝛẽ eẽ ↄditiõem poſſident.nã ſiquidẽ hẽdes viri uẽdicant ipᷣi de bent ꝓbare uxoꝛẽ pꝛedeceſſiſſe.ſi vo hẽdes uxoꝛis ipi debẽt p bare virũ pᷣdeceſſiſſe.qð cũ nõ faciãt cadũt abitentiõe ſua.iõ ĩ ari cauſa melioꝛ erit oditio poſſidẽtis.ut.l.ñ.C. de rei uen.⁊ in pari cauſa de re.iu.⁊.c.ĩ pari cauſa de re.iu.li.vj.nec ẽ ali qua pᷣſũptio ꝓ actoꝛe.ut qui ſemel vixit uſq; ad certum tpᷣs vi xit.ut.l.ſpadonẽ.S.qui abſongn de excn u tene menti. S timus ſeu ſupᷣmus dicit queʒ . Ni duos. ud ſequit etiã ſi nullus pᷣcedat pꝓximus ſeu pmus dici quẽ nemo pᷣcedit etiã ſi nul/ lus ſequat᷑.⁊ ſic idẽ põt eẽ pᷣmuj ⁊ ultimus.h.d. ¶ Op.õ.de te.tu.l.duo ſunt titij.⁊ de hẽ.iſti.l.ĩ tẽpoꝛe.S.j.⁊.j.e.l.ſi ſuerit. So. ⁊ anteq; ueni ad ſo.gl.dic ꝙ ↄꝛia loquunt᷑ qñ ẽ ĩcertitu do circas perſonas eoꝝ qui ad hẽditatẽ uł legatũ uocant᷑ ſeu ĩ qs diſpõ ↄſert.h̊ vo loꝗtur pſona q̃ ad diſpõneʒ uocat ẽ certa. q; cert ẽ ſubſtitut.ſe erat dubitatio circa res hẽdita rias ad quas uocabant.⁊ ſic ſũt lõge diuerſa ut dixi.S.e.l.ꝗ/ dꝗ ita.na ibi circa ꝑſonã erat obſcurita.hᷣ circa re.ad qð fac qð nõ. Pi.i.c.ĩ obſcuris de re.iu.li.vj. ¶ Op. relatiuũ q ul qui q ponit diſtributiue dʒ ueriſicari in vna ꝑſona nõ ĩ plibꝰ ut. . e.l. iqs de plibꝰ. B aũt ueriſicat ĩ plurib qui plłes ſut ulti mi qre male.So.⁊ nũc ſequit᷑ bñ.ſo.gl.iſtð ppter pᷣſũptã uolũ tatẽ defũcti.qui ſubſtituẽdo ultio videt tm uoluiſſe ꝙ ĩ hẽdita te ultimi hꝛet hẽditatẽ utriuſqʒ.dixi plene ĩ.l.hoc articulo de hẽ. iſti. ubi tractaui mãm diſtributiuoꝛũ. ¶ Op.j.ad treb.l. eũ qui.ubi nõ ualet ſideicõmiſſũ niſi aliquẽ ultio deceſſiſſe ꝓ⸗ bet. So. poſſum dicẽ aliter ꝙᷓ gl.nã ibi dicit ei ꝙ nouiſſimuʒ qð ẽ ſuꝑlatiuũ.cui nã ẽ ꝙ relinqt foꝛmã poſitiuii exneo.⁊ ſic reꝗrit ꝙ ali decedat.hᷣ vo dixit ultim ſeu ſumus qð nõ eſt ſuꝑlatiuũ.ſʒ hoc nõ multũ placet qꝛ nouiſſim dicit qui tʒ ulti mũ gradũ nouitat.ſic optim qui tʒ ultimũ gradũ bonitas.ut l.ubi aũt nõ apparet de v.ob.vñ idẽ ẽ dicẽ nouiſſimꝰ ⁊ ultimꝰ q̃ᷓre dic ſᷣm gl.alið in ſubſtitutiõe ſideicõmiſſaria ut ibi.alið in directa ut h.⁊ h placet.rõ qꝛ in ſubſtõne ſideicõmiſſaria ĩ he/ ditate ultimi hẽditatẽ pmi nõ hẽet.vñ nõ ẽ pᷣſüptio ꝙ teſtatoꝛ uoluerit ambobꝰſubſtituẽ.⁊ iõ nõ admittit ad fideicõmiſſũ ni ſi ꝓbet ambos ſeparati deceſſiſſeut ibi.pᷣ vo loquit᷑ ĩ ſubſtitu tioe directa.ut.l.ꝗ duos de vul.⁊ pu.iĩ pn.⁊ ad.i.fal.l.pꝛ ſiliã Ih.⁊.l.q ex liberis in pn. de bo.poſ.ʒ ta.vel dic ꝙ ibiloquii qñ mi crat in medio. Rõ q; in heditate ultimi ſubſtitut non reperiſſet totã hẽditatẽ pmi qñ pᷣ ſucceſſiſſet tã frat᷑ q;ᷓ mat ꝑ auẽ̃.deſũcto.C.ad tertu.x iõ ceſſat rõ huiꝰ pᷣſũptiõis de q̃.O. dictũ ẽ. Idẽ putarẽ ſi ſuꝑeẽt aliqs agnat ⁊ cognat qui vna cũ fratre pᷣ decedẽte ſuccederet.ita ĩtelligit gl.dũ dicit.ſj quid ſi mr eẽt in medio ⁊c̃.quã nõ.Ex q̃ hẽs nõꝛe ſᷣm DNi.ꝙ qñ te⸗ ſtatoꝛ ſubſtituit ultio moꝛiẽti nõ ẽ dubiũ ꝙ ius legitimarũ hẽ dita.oſeruat᷑ ĩter filios pᷣ decedẽtes.ut.l.uel ſingul de vut.⁊ pu.⁊ iſto caſu admitteret᷑ mr̃ ul ali vna cũ ſilio ad hẽditatẽ le gitimã. ¶ Op. ex gl. ʒ Ja. de are. dick h ꝙ ĩ hedlitate ultimi decedentʒ reperi heditaj pmi.Cõtra hẽdita friꝰ nõ adita nõ trãſmitti? ut.l.qm̃.C.de iure deli.ſʒ h frat nõ adiuit hẽditateʒ fratris ergo ⁊c. Huius timoꝛe dicit Ja.de are.ꝙ hoc erit per bñſiciũ reſtitutiõis in ſtegrũ ꝑ.l.pãtonius de acq.hẽ.qð ẽ no tãdũ.nã.l.pãtonius.loꝗtur in abñte tm nõ in minoꝛe. n itelligit H in minoꝛe ⁊c.Et ẽ nõndũ ꝙ pupillus quinõ adiuit hẽditatẽ donec vixit nõ ſuit deceptꝰ.q; adire poterat poſtqᷓ; moꝛtuus nõ põt decipi.Ex quo videt᷑ . Hus eius ex ſui ꝑſo lt. ſed de egtate im/ na in iĩtegrũ reſtitutiõem ĩpetrare nõ poſiit.ſed de . peratoꝛ in.l.pãtonius.determinat ↄtrariũ.⁊ idẽ dicit Ja.de are.in minoꝛe eadẽ rõne. Idẽ dico in quocunq; ipeduo iuſta caulſa.q; hẽs poterit ipetrare reſtõnẽ ex clauſula.ſiqua mihi iuſta canſa videbit ⁊c.ar.l.pãtonius.nã bñſiciũ reſtonis trãſ- mittit ad hẽdem.ut.5.de in ĩteg.reſti.l.non ſoluʒ.⁊ hoc tene bat Old.⁊ idẽ Ci.ſuꝑ hac.l.ſ reperio ꝙ Ja.de bel.i anẽ.de tri. ⁊ ſe.ĩ f.qõnis diſputate ꝑ eũ tenet ↄꝛiũ ꝑ.l.ij.S.ſiqs ex libe ris.j.ad tertul.⁊.l.ſiĩfati.S.ſi vo.C.de iure deli.ubi dicũ ꝙ ꝑ inde eſt ac ſi nõ fuerit delata. Mihi vo videt᷑ ſic dicendũ. aut pupillus ſeu ifans deceſſit ita repẽte ꝙ eius tutoꝛibus ul ↄſan guineis ſi tutoꝛes nõ habebat nõ põt iputari negligentia cur nõ adiuerũt.tẽ puto hẽdibꝰdãdũ bñnciũ reſtõni ut H. qꝛ B. l. nõpᷣt alit ĩtelligi.repẽte aũt dico moꝛi ſi deceſſit ĩrra cẽtu dies nã minoꝛi tpe nõ põt pfecte deliberare de hẽditate adeũda ut l.. in n. cũ. l. ſe.ð.de iure deli.Aut nõ deceſſit ita repẽte.⁊ tũc ſi nõ hẽbat tutoꝛẽ ẽ quid iputel hẽdi eius ſi tutoꝛẽ nõ petijt ut Pere. du. de le. hẽ. l. ciãt.uł ſi habebat tutoꝛẽ põt habẽ regreſſũ 9ᷣ tuto/ rẽ ut nõ in.l.ſi ifanti.S.ſi vo. ⁊ ſic ceſſat eqtas dadi reſtitutio/ nẽ.ſʒ ſi tutoꝛ nõ eẽt ſoluẽdo nõ eẽt iniquũ hẽdi ſubueniri ꝑ re ſtitutiõem. ar.l.n. de eo ꝑ quẽ fac.erit.⁊.l.plane.el.ij.S.j.S.de le.j.ſʒ poſſumu hodie dicẽ ꝙ in hẽditate ultumi reperiat here ditatẽ pmi hoc ẽ ius deliberãdi adeũdo hẽditatẽ pᷣmi fm foꝛ mã.l.cũ antiquioꝛibus.C. de iure deli.¶ Tñ ꝓ declara tione huiꝰmãe iuris deliberãdi qᷓro aliq̃.q.x pᷣ q̃ requirãtur ut trãſ mittat᷑ iuj delibᷣandi.Rñ.q ille ꝗ decedit ſciat hẽditatẽ ſibi de latã.tex.ẽ i.l.cũ antiquioꝛibus. Itẽ ꝙ annus nõ trãſiuerit. tñ illð de ſcia oino reqri ut ibi dici ĩ tex.⁊ clari ibiĩ gl.magna ſʒ ſi ignoꝛaret hẽditatẽ ſibi delatà.tũc nõ põt traſmittere ius deliberãdi.ſʒ de neceſſitate recurrit᷑ ad bñſciũ reſtõnis de q ð.dixi. Rõ qꝛ ille qui ignoꝛat nõ põt delihare.⁊ ideo nõ põt trãſmnittẽ ius deliberãdi ad aliũ qð ipe nõ pʒ. ¶ His pmiſſis qro ſi ẽ pupillus an ſcia tutoꝛis ſufficiat. Rñ.qꝙ ſic.ut.l.nõ ſo luũ ĩ fi.j.de li.cauſa.⁊.l.ſi ex legati cauſa cũ ſe.j.de vb.ob.⁊ de uſucap.l.ſeqtur.S.ſi Pupuli. Ite tutoꝛ ſolus petit tpᷣs ad deli berãdũ.ut.l.ait pᷣtoꝛ de iure deli.ad qð facit qꝛ tutoꝛ ſoluꝰ põt adire.ut.C. de iure deli.l.ſiĩfanti.⁊ bonoꝛũ poſſeſſiõeʒ petere ut.l.bonoꝛũ.C. de bo.poſ.Fſʒ tab. Sʒ ð hoc foꝛtit᷑ fac qð nõ. i. d. l. ſi ifanti. qꝛ ſi tutoꝛ nõ adit tenet hẽdib infantis.vñ ſi ad hẽdes ĩfantis traſiret ius deliberãdi eis tutoꝛ nõ tenet᷑ cũ non eẽnt leſi.qꝛ adhuc adire poſſet.Rñ.l.ſi infãti.cũ.q.gl.ibi poſi ta loqtur ante tpᷣs.l.cũ antiqoꝛibꝰ.qꝛ trãſmiſſio iuris delibe/ rãdi nõ erat cognita. ul põt ĩtelligi ꝙ tutoꝛes ſciuerit ⁊ negle/ xerit adire.poſtea deceſſit pupillus.⁊ annus iuris deliberan di trãſiuit hẽdib ignoꝛatibꝰ ⁊ nõ certiſcai.vñ nõ pñt habẽ regreſſũ õᷣ tutoꝛẽ. Itẽ ̊ pᷣdicta facit tex.lł.ſi infanti.ĩ eo ꝙ diẽ pinde hẽri ac ſi heditas nõ eẽt deuoluta.ſ ſolue h eodẽ modo ¶ Quero gꝗd ſi tutoꝛ ſciuit ⁊ deceſſit ipᷣe anteq; ifans.poſtea deceſſit ĩfans ſine tutoꝛe.an trãſmittat ius deliberã ute ꝙ nõ.nã cũ tex.i.l.cũ antiqoꝛibꝰ.reqrat ꝙ ſciẽs deceſſerit. ſic ſcia e moꝛi reqrit.ut.i delictis.S.ſi exneus.S.de noxa. ⁊ de mili.te.l.ſi tit.iſte aũt ĩſans lʒ ꝑ tutoꝛẽ fingat᷑ ſcire viuen te tutoꝛe.tñ eo tꝑe quo tutoꝛ deceſſerit nõ põt ſingi eũ ſciuiſſe ⁊ in vitate ignoꝛabat.q;ꝛ qð ei etas videt ignoꝛat.⁊ ſic dʒ re/ curri ad bññciũ reſtõnis de quo.S.dixi.¶Quero ꝗd ſi erat pupillus maioꝛ in fante.an ſufficiat ſcia tutoꝛis tm uł pupilli tm̃. Aidet᷑ ꝙ nõ.q; neuter ſine altero adire põt.ut.C. de iure deli. l. potuit.⁊ ſic videt᷑ ꝙ riarar ſcia utriuſq;. In Zꝛüũ videt ⁊T hoc puto ueri ꝙ ſcia pupũlli ſola ſufficiat.q in acqrkan Pe ſoluꝭ ſibi ſufficit. ut. S.de auc.tu.l.obligari in pn.⁊ ſſti.e.ĩpn. P iſtã ſciam acqrit ſolũ ſibi ius deliberadi ut poſſit trãſmittẽ in nullo aũt ſibi pᷣiudicat. Itẽ puto ꝙ ſola tutoꝛis ſcia ſuffici/ at.nã lʒ tutoꝛ ſolus nõ poſſit adire.in tutoꝛ ſolus põt delibe/ rare. ? ſaluſpo⸗ tp̃ᷣs ad ðeliberãdũ petẽ.ut de iure deli.l.ait pᷣ toꝛ in Bnr ic aliud ẽ ipᷣm adire.aliud ẽ ius adeũdi.aliud eſt ius deliberadi.⁊ eadẽ poſſent dici de ſcia ſoliꝰ pꝛis uel foliꝰ ſi lij. ¶ Sed ꝗd de tutoꝛe q nõ ſatiſdedit ul iuẽtariũ nõ fecit.an eũ ſcia ſufſiciat. Rñ.ꝙ ſic.qꝛ hoc ius deliberandi tꝑe coartaĩ ⁊ in eo nõ põt eẽ niſ cõmodũ.ergo ⁊c.ut.l.ñ.C.de tu.⁊ cu.ꝗ ſatis nõ de.ubi videt᷑ caſus.fac.l.tutoꝛ q repoꝛtoꝛiũ de admi. tu. ¶ Quero hẽs pmus ſciuit vñ trãmiſit ius deliberandi ad hẽdẽ ſuũ.hẽs ſuus bñ ſciuit hẽditatẽ huiꝰ ꝓximi decedẽtis ſi⸗ bi delatã.ſʒ de hẽditate pmi decedẽtis ignoꝛauit ⁊ ſic deceſſit qꝗro an ius deliberãdi trãmiſerit ad ſuũ hẽdẽ. Dico ꝙ ſic.naʒ ex eo ꝙ pᷣmus hẽs deceſſit ſciẽs illud ius deliberãdi ẽ effectuʒ hẽditariũ.qð apparet qꝛ ad hẽdes trãſmittii.ut.l.itẽ vidẽduʒ in fi.de peti.hẽ.ergo ſi ẽ hẽditariũ eodẽ mõ quo traſmittũ he/ ditas traſmittit illud ius.de hoc eſt caſus.S.qð metus cau.l. videamꝰ. Mꝛerea annus ꝗ dat᷑ ad deliberãdũ ẽ utilis ab ini tio. qꝛ a e ſcie ĩcipit currere.poſtea ẽ ↄtinuus.ut.l.cũ antiꝗ oꝛibus.Ex hoc apparet ꝙ lʒ deueniat ad ignoꝛãtem adhuc durat ius deliberadi ⁊ ſic merito trãſibit ad quẽcũq; trãſibit hẽditas.¶ Cõtra h multũ ob.j.ad.l.fal.l.pᷣcia reru.ubi ante aditã hẽditatẽ nõ dicit eẽ aligd in bonis niis de illa hẽditate So.duobꝰmõis.ul dicamꝰꝙ illa.l.loq̃tur ante.l.cũ antigoꝛi bus.ſm qð tpᷣs tramiſſio iuris deliberadi nõ erat cognita.uł glit dico ꝙ dicit᷑ nõ eẽ in bonis nĩis ante aditã hẽditatẽ.uerũ ẽ taliter ꝙ eſtiatiõem recipiat.Rõ q; adhuc poſſũ hẽditateʒ nõ acqrẽ.tñũ alio reſpectu dicit eẽ ĩ bonis nr̃is.qꝛ ad hẽdẽ traſ mittit. ¶Quero dixi ꝙ oʒ ꝙ ſciat. ꝗd oʒ ipᷣm ſcire. Bꝛeuiter ſiqdẽ hẽditas ẽ delata ab ĩteſtato ſufficit ꝙ ſciat aliquẽ eẽ de/ fũctũ.⁊ hoc ꝓbare dʒ ꝙ ſciat ſe eẽ pximioꝛẽ ↄſanguineũ.⁊ foꝛ te ſi eẽnt moꝛtui ĩ eadẽ ciuitate pᷣſumeret᷑ ſcire rõne cõſangui/ nitatis.ut.j.vñ cog.l.octaui.⁊.C. de in ĩteg.reſti.l.de tutela. ex hoc cõcluditur ꝙ ſciuerit hẽditatẽ ſibi eẽ delatã.nã nemo iiij „ pᷣſumit᷑ ius ignoꝛare.ut.C. de legi.l.lege .ↄſulo tũ ut de h̊ faci at articulũ. Si vo hẽditas defert ex teſtõ ẽ neceſſe ꝙ ſciat de fũctũ eẽ teſtõꝛẽ ⁊ ſe hẽdẽ iſtitutũ.Ei enĩ ꝗ ignoꝛat vires teſta/ mẽti non põt dici eẽ delata.ut.l.ſed ⁊ ſi de ſua.de acꝗ.here. ¶ Quero an iſte hẽs ad quẽ trãſit ius deliberãdi poſſit hanc hẽditatẽ repudiare. Aidet ꝙ nõ ut.j.de bo.li.l.liᷣtus ⁊ dele. j.l.ſi ſundũ ſub ↄditiõe.S.ſi titiꝰ.⁊ ibi nõ. In ↄꝛiũ videt ⁊ iſta eſt ueritas ꝙ repudiare poſſit.ut.l.ſiqs filiũ.S.j.de acꝗ.here. ꝓ hoc.l.cũ antiqoꝛib.q; põt repudiare ſaltẽ tacite patiendo labi tps anni.ergo eadẽ rõne expᷣſſe. NMõ ob. ꝛia.q; loquun tur de legat᷑ q̃ nõ pñt repudiari ad ineõmodũ alienũ ut ibi.ſʒ ad icõmodũ hẽdis nõ pñt repudiari.ut.S.de le.j.l.ſi mihi ⁊ ti bi hn.¶ Quero aliꝗs ad ples hẽde trãmiſit ius deliberadi ⁊ adeũdi hẽditatẽ ſibi delatã.an ſi vn repudiat alti accreſcat. Et videt᷑ ꝙ nõ.ut.lł.legatari in pn.S.de le.j.cõiũcta.l.⁊/ ꝓcu/⸗ lo. S.de le.ij.⁊ dixiĩi.l.re cõiũcti.S.de le.iij.ontrariũ puto ꝑ l.ſi fuꝰcõiꝭ ab extero.⁊ qð ibinõ.de acꝗ.hẽ.qꝛ aliud in hẽd⸗ tate aliud in legato. ¶ AQuero pone ꝙ vnus hẽdũ ex virtute iuris deliberãdi adiuit ĩfra anũ aliꝰ nõ.ſʒ hẽditatẽ iſtiu pꝛoxi mi adiuit ul adire ult.qꝛ ad ipam adeũdã tpᷣs nõ currit.utruʒ lle ꝗ adiuit hẽat totã illã heditatẽ virtute iuris deliberandi. NQd videt᷑ ꝑ ti.C.qñ nõ pe.partes.⁊ ꝑ.d.l.ſi fuus cõis ab ex tero.ſʒ dico ſic aut ille adiuit virtute illius iuris deliberãdi to/ tã hẽditatẽ. ⁊ tũc ꝓderit cohẽdib adeũtibus hereditatẽ pnci palẽ.aut adiuit ſolũ ꝓ parte ſua ⁊ tũc ſecꝰ.ſʒ ei accreſcet.ar.l. cogi. S. itẽ metianꝰ.j.ad tre.ubi coactio ſcã ab vno ſuꝑ toto ꝓdeſt alijs. Hõ ob.ti.qũ nõ pe.par.q;ꝛ ilud uerum qñ ꝗs ex cludit tꝑe ab heditate. q; defert pncipalit᷑ ubi vnius agnitio alijs nõ ꝓdeſt. ſ vna heditas defert pncipalit᷑ alia in ↄntiam Vñ ſi durat tpᷣs adeũdi pncipale factũ vni ex cohẽdibus pꝛo⸗ derit alti.nt.d.S.itẽ metianus.¶Vltio dicit hĩ fi.ꝙ ſpᷣſtitutꝰ admittit q̃ſi utriq; ſpſtitutꝰ.qd ſi mr ẽ ĩ medio.Quidã dicunt mrem repellẽda . qꝛ utriq; ſuccedit ex pupillariexpᷣſſa qð nõ Z nerũ.q iſto caſu biitun⸗ nilło mõ admittet.qꝛ iſt diltribu/ tiuũ ðʒ ueriſñcar i ĩ vno tm ut.j.l.ꝓxi.⁊ matre ſbᷣſiſtente in me dio ceſſat rõ pᷣſũpte uolũta defũcti.¶Itẽ h̊ dꝛ ꝙ in hẽditate ſcði reperũ llas un qliter nẽdicabit iſtas hereditates.an Dicet ſe heredẽ ex teſtõ uł abteſtato.gl.dicit ꝙ utrãq; uẽdica bit ex teſtõ. qd Rieutnslz Se R bert 8. AS Si vno caſu decedit pꝛ ⁊ filiu.pẽeʒ pᷣ de (Kü 1 bello. ceſſiſſe Blumik .o. C enan 14. cũ pube cũ.l.ſe.So.iĩtellige hĩ ſilio pube.ſec ſi eẽt ipubes.ut i 3io.¶ Op.j. ad tre.l.ex ſcõ.S.ſiꝗs aũt.ubi pᷣſumit ſiliũ puj deceſſiſſe.So.gl.ꝙ ſpale ẽ ibi fauoꝛe teſti ↄſeruãdi ut pᷣuuma tur ſiliũ deceſſiſſe pus.hᷣ vo pᷣſumii fauoꝛe matris ꝙ pꝛ puj de ceſſerit. pmũ qdð gl.diẽ ꝙ ibiẽ ſpãle fauoꝛe teſti oſeruãdi ẽ ſal ſu. ut. .e. l. de parit᷑ cũ.l.ſe. ⁊ ſe. Itẽ iſt qð gl. dic fauoꝛe mrij nõ ẽ uerũ.pᷣſumeret᷑ eni pꝛeʒ deceſſiſſe puj ut.j.e.l.fi.⁊.j.e.l.cũ ĩpube. Ad. l. Ria aefſten pꝛ ⁊ fili ſimul perierint vt hic dã extat Oditio fideicõm intelligit de liberis poſt eũ ſupuiuetib vt ibi pʒ in pn. S.oſtat aũt nõ ſuꝑuixiſſe ſi iml deceſſerũt ergo ⁊c. 5ẽ.l.ꝓxi.ſed ſi po/ neres ꝙ nõ appareret eos ſimul deceſſiſſe.⁊ ignoꝛaret ꝗs puj ⁊ ꝗs poſterius deceſſiſſet.tũc ille ꝗ dic aliquẽ deceſſuſe ſine li beris hʒ ĩtẽtionẽ ſuã fũdatã de iure cõi.lʒ eni hũerit filiꝰ ante Dere. du. ique eſt ſi pꝛ deceſſerit ſine liberis.qð nõ tñ pſumi: he tpe moꝛt.ut.i.ppadonẽ..ꝗ abſolutus de ex cu.tu.⁊ iſte ẽ caſus ĩ.d.S.ſigs aut. Idẽ dicerẽ in.S.noſtro.ſi nõ ↄſtaret pꝛem ⁊ ſiliũ deceſſiſſe vno caſu uł vno bello ułlvna ruina.qꝛ tũc eẽt fũdata ĩtẽtio ei ꝗ diceret pꝛeʒ deceſſiſſe ſine li beris ꝑ iura pᷣdicta.fauoꝛ enĩ matris nil opat.ſi enĩ fauoꝛ ma tris aliqd oꝑari deberet multo magi⸗ oꝑaret᷑ fauoꝛ fratris ẽ alt᷑ ſilius teſtõis.qð tñ ẽ falſũ.ut.l.ſʒ ⁊ ĩ llo.j.e.¶ Op.j. . pꝓxi.So.ibi ſpale ꝓpter reuerẽtiã pꝛoniut ibi videbit.Iaec i..iducit an hereditas pais nõ adita traſmittat.qdð tãgaʒ aliqli ter. j. e.l. cũ ipubere. ¶ Altio mãm de parit decedẽtibus exa minaboi.l.qð de pariter.j.e. Itẽ iſta.l.inducitur ad.q.ꝙ be⸗/ reditas patris nõ adita tranſmittat. tangã aliqualiter.i.e.l.ſi cum pubere.S. ſi cum flio. C fi li & COp. S. S. pximo. Sol. ſpale ſanoꝛe Bi cũ filio. d uero ꝗd ſiiſta ebſs ne agi tal cũ panono ſz c hẽde patroni ulł retẽta gl. pᷣcedentj. . dð ibi fit ſauoꝛe matris.qd ſi nõ agat cũ matre led cũ hẽdibꝰ ma tris an habeai illa benigna ĩterpᷣtatio. ANidet ꝙ nõ qꝛ eſt be neſñiciũ perſonale. ergo ⁊c.ut.l.qꝛ perſonale. .ſo.ma. NMꝛete rea tex.loꝗtur qñ mater uel patronus agit. . — Pi ¶ Mõ hũc caſ ad. ſtatut diẽ gy (Si ritus. liere derordete u afünomo ſine li beris vir lucrei certã partẽ dotis.Certe ſi ſimul decedunt dici tnr mulieſ in mrimonio deceſſiſſe. caſus ẽ h. ¶ Op.j.eo.l. ꝙ de parit᷑. So. ibi fuit ſtipulata mat ſi ſuꝑuixiſſet.h ſi in mfimo nio deceſſiſſet. ¶ Op.j.de adul.l.nec in ea. So.Ni.ꝙ ibide notat᷑ accidentia facti noõ iuris miniſteriũ. (Si lutins.Si ſilius pubes cũ pꝛe moꝛũ pᷣſumiĩ pi uiuere.ĩpubes nõ.ſʒ pꝛ ei.h.d. vn g i Incertitudo pſone legatarij pꝛoce fuerit. ex euẽtu alos in quẽ legatũ cõ ffert. uł ex platiõe deſũcti vitiat legatũ.ademptio aũt nõ vitiat. h. d. ⁊ ponunt᷑ .vj. caſuj ꝑ oꝛdinẽ. ¶ Mõ de ſigniñ catiõe huiꝰ ꝓnois ꝗ qñ diſtributiue ponũ q;ꝛ viñcat᷑i vno tm̃ ut h. ſec' ſi diceret gias ut dixii. l. H articulo de hẽ. iſti.fac ad q.de duobꝰ itrãtib caſtrũ ſimul quã ponit Hi.i.l:q fliabus 3.de le.j.? Ja. de are.ĩ ↄſtis.ff. ¶ Op. S. de le.ij.I.ſiqs fuuʒ. 5§.ſi lter. So. gl. optie. ¶ Op. ⁊ videt ꝙ ntriq; debeat ꝓpter eqlẽ charitatẽ q ẽ ĩ utroq;.ut.l.ſi ſuus pliũ.S.ſi.S.de le.j.x.l. cũ alimẽtis ĩ pn.S.de ali.⁊ ee Soga Hẽ ſpale ꝓpter icer titudinẽ qð declara.qꝛ h̊ erat ĩcertitudo ꝑſonarũ ibi rerũ.dixi S.e.l.ꝗda.nõ.i.c.ĩ obſcuris de re.iu.li.vj.ꝑ Ni.¶ Op.de te/ ſta. tu.l.duo ſũt titij.⁊.l.in tpᷣs.S.j.de hẽ.iſti.⁊.l.ſi duo ut le. no.ca.So.nõ ualet niſi ꝓbet᷑ dẽ q teſtõꝛ ſenſerit utĩ ↄꝛio. Itẽ videt᷑ ꝙ in iſto dubio lex debeat pᷣſumẽ vnũ poꝛẽ alio.ſic fa/ cit.S.l.ꝓxi.So.gl.illi gnalitati derogat᷑ qñ lex alit᷑ diſponit. h in libertate q̃ faciliꝰ dat᷑.iõ difficiliꝰ reuocat.hec ſo.nõ plʒ. q hec.l.loqꝗtur etiã ĩ alijs caſibus qᷓ i liᷣtate.iõ alij ſoluunt ꝙ H loꝗtur qñẽ ĩcertitudo circa ꝑſonas ꝗbus relinqtur.ʒ.l. p/ xi.S.e.loꝗtur qñ eſt incertitudo circa factũ ꝑſone a qua relin quit.vide glo.q ĩcipit.j.e.l.ſiqs ĩ f.ibi ꝙ nõ põt ſtare.dic ĩmo põt ſtare ⁊ ẽ va.nã qñ ẽ ĩicertitudo circa ꝑſonas ꝗbus reliqui tur vitiał᷑ legatũ ut h ⁊.l.ſiꝗs de plibus.j.e:ſed ſi pſone ꝗbus relinꝗtur ſũt certe.ſed dubitat᷑ de aliquo caſu ↄtingente ꝑſo na relinqueni fit ĩterpᷣtatio.ut.s.l.ꝓxi. Itẽ dicit᷑ hic adẽptio/ nẽ ualere. . S.e.l.iij.S.ſi duobus.Ol.timoꝛe huiↄꝛij diſtiĩguit nõ. vide eam ⁊ ſigna. 4 lane. Si de natiuitaſᷣ oꝛdine nõ apparet pujnat pᷣ umit᷑ ille ex qͥ mr libertates conſeqtur.h. d. nõ tex.ibiĩ ambiguis ⁊c. ¶ Quero q ẽ rõ pᷣſũptiõis. NHicũt qui dã maſculus ? foꝛtioꝛ iõ pᷣſumit pus Naſetket haͤc rõnẽ ſeq̃ret pone libertatẽ relictà ſi pus peperit ſeminã.⁊ eẽt dubiũ ꝙ pꝛi us eẽt nat maſculus qð ẽ ↄ iſtũ tex.qĩ dubio ꝓ libertate iudi cat.q̃re dic ꝙ ille pus natus pᷣſumit ꝑ quẽ magis libertati ſa/ uetur ſiue maſculus ſiue femia.ſ̊ poſſumus dicẽ co caſu q mu lier pus nata pᷣſumit᷑ eẽt iõ nõ q; citius eã expulerit.ſʒ qꝛ hic fauoꝛ libertatis.ſʒ ĩ alijs caſibus ĩ gbus nõ ẽ fauoꝛ libᷣiatis tẽ pꝛeſumerẽ pus natũ maſculũ.⁊ ſic ſepe de ſcõ accidit. 3 5 iẽ dictio ⁊ ita dictio cũ ĩ J 1 Ouceta. gabio dẽ cadẽ iter diuerſa h. d. C Op. ꝙ exq ambiguũ ſeqᷓmur id qð minmũ c.nt. l. ſi ita ſcriptũ. S. de le.j. So.illud uerũ niſi ali ſit ex ppa ſigniſicatiõe uocabuli ut h̊ ẽ.Ex hoc repꝛobat᷑ ar.illoꝛũ ꝗ di cunt tria ⁊ duo ſũt qnq;.qꝛ uerũ ẽ.ſ.tria ⁊ duo ſeparata. ſed tria ⁊ duo qᷓ ſut in tribus nõ faciũt quinq;. S Si ſᷣn noĩat põt accipiut res tibilegata ⁊ utꝑ ſona legatarij ĩ dubio accipiũ ut res legata.h.ð. 1 ¶Cu ita. iuide.pᷣ icipit ſtipulatio a pcedẽti ↄditiõe diſ eiũctiue ⁊ negatiue cõcepta.ſcdo ĩcipit ſtipulatio a pᷣcedẽti diſpoſitiõe affirmatiue ⁊ xohilatine cõcepta.ĩ tertia parte icipit a pꝛecedẽti cõditiõe coplatiue ⁊ negatiue ↄcepta ſcda ibi deniq; ttia ibi ul ut ꝓpus.¶ Op.⁊ videi ꝙ ad h ut ſtipłatio nõ cõmittar᷑ alterũ neri ſufficiat ut.j.e.l.S.ſiqs. So. Fʒ Ro.⁊ bñ h̊ loquit᷑ qũ pᷣcedit diſpõ copulatiue ↄcepta.ul qũ nila diſpõ pᷣcedit.ſʒ ĩcipit a pcedẽti ↄditiõe diſiũctiue uł nega tiue ↄcepta.qꝛ utrũq; reqrii ſieri ne ſtipłatio cõmittat᷑.ſʒ ſi ĩci pit a pᷣcedẽti diſpõne ↄcepta diſiũctiue tũc ſufficeret vnũ ſieri ut ĩ Zio.vide gl.j.ibi ʒ Ro.dic ut.j.e.l.S.ſiꝗs aũt.ſʒ h ergo limitat᷑ penal ſtipłatio ʒ mam pᷣcedẽtis ↄuẽtiõis.¶ Sʒ ʒ iſte 5. videt᷑ ſibi dicere.nã utrũq; reꝗrit ſieriſi oditio copulatiue ↄcipit᷑ utĩ ſi.⁊ utrũq; fieri dʒ ſi incipit a cõditiõe diſinctiue cõ cepta ut ĩ pn. hnius.S.ergo ſeꝗtur ꝙ ĩ diſiũctiua reqrit᷑ ↄſẽſus duoꝛũ ſicut ĩ copulatiua.gl.ſentit h ↄiũ.⁊ ipᷣm fatet.iõ expo nit h aut ꝓ ⁊.certe hoc nõ ẽ uerũ ĩmo utrũqʒ ex ꝓpꝛia ſigniñ⸗ catiõe reſultat.ſi eni copulatiue cõcipit nõ eſt dubiũ ꝙ utrũqʒ regrit feri ut hĩf.S. Idẽ ſi cõcipit alternatiue ⁊ negatiue ut ſtiplłatio nõ cõmittat᷑.als ſemꝑ erit uerũ hoc aut ill factũ nõ eẽ ex ꝓpꝛia ſigniſcatiõeut ꝓbat᷑ in.l.ſi ita quis ſtipulatus fue rit. x.j.de v. ob. fac.l.ſquis ita ſtipulet.e.ti. ¶ Itẽ op. ꝙ iſte facit ad ti.⁊ ſic ob.in pᷣma cõſtitutiõe.C.S.quibus.Gl. foluit ꝙ hic tractatur ut in ea habes. ”” Vtrum. di Ne ne 4/ 4 N in O 13 0 e * Iſte. §. ↄfueuit reputari multũ difficilis ? p cer/ Eitl Hetoéë. ?7 hẽtis h duas gl. magnas. vna ẽ gl. noua que ponit caſuz lʒ non bene dedaret. alia eſt antiqua ⁊ ponit caſum magis ſuccicte.⁊ neuter tñ eſt bene clarus.¶ Antec; ueniã ad pmã pᷣmitto pmo ꝓ euidẽtia ꝙ ꝓpoſitionũ q̃dã ẽ ca thegoꝛica. qᷓdã hypothetica. cathegoꝛica ẽ q̃ ſʒ ⁊ pᷣdicatũ hʒ pncipale parte ſui ut per ſcumnit vppothaclica eſt hʒ duaʒ cathegoꝛicas pncipales partes ſui.⁊ hec ſit ꝑ ſiulłꝑ aut uel ſi/ milia. ut nõ.j.de acq.re.do.l.q̃ſtũ ĩ ultia gl. Itẽ iſta hypothe tica qñq; fit ꝑ ⁊ qñqʒ ꝑ aut ᷣm dialecticos.⁊ de q̃libet tractat hic. S. Itẽ pmitto ꝙ ad ueritatẽ diſtũctiue ſuſſicit alterã partẽ eæẽ uera.ſz ad vitatẽ copulatiue reqrit utrãq; partẽ eẽ ueram. Itẽ pᷣmitto ꝙ oꝛõnũ alia ulis in q ſubijci᷑ terminus cõis det/ miatus ſigno uli. ut oĩs hõ currit. nulls hõ currit. ⁊ hõ ditmi nus cõis.Alia particlaris.ut qñ fminꝰ cõis detminat ſigno partickari. ut qdã hõ currit ⁊ ꝗda hõ nõ currit. Alia ĩdeſini/ ta ut . i oꝛone termin cõis poniũ ſine ſigno.Alia ſingularij ut qñ ſbijcit termin diſcret ut petrus currit. Itẽ q; alternati na reqrit alterũ nõ eqparat᷑ uli.ſj copulatiua eqparat uli. 6 reꝗrit utrũqʒ. Itẽ pᷣmitto ꝙ oꝛonũ qdã ſũt ↄꝛie directe nt ulij affirmatiua ⁊ ulis negatiua. Alie ſubcõtrarie. ut particlaris affirmatiua ⁊ particlaris negatiua. Alie pdictoꝛie. Alie ſbal terne. ⁊ de his duabus ultis nil ad pñs. Item pᷣmitto ꝙ qdã bñt ir̃am affirmatiuã.qdã negatiua. Deide diuide in qtuoꝛ partes.pᷣ ponit᷑ ↄceptio duarũ ſtipulationũ.⁊ de dꝛia int eas dubitat. ſca ibi ꝙ q;uis.ĩ q poni q̃dã ↄfirmatio ſeu euidens ſolonis rõĩ q pcedit ꝑ modũ expõnis.ttia ibi aduertẽdũ in qᷓ ponit ſolonẽ.⁊ ponit dꝛiaʒ iter pdcãs.qrta ibi ꝑinde ſiqs.ĩ q̃ Di.⁊ Rai.dicũt ꝙ oñdit ideſinitꝭ eqpollẽ uli.ſʒ male dicunt q; ibiẽ oꝛo particłaris.q; ibi poni ſignũ particlare ꝗd.h ẽ ali qd.ergo no ẽ idefinita.dic ergo ꝙ ibi oñdit hãc oꝛonẽ qd nõ feci ⁊ ſilia.qũqʒ aſſumit ulłi qnqʒ i ꝓpa ſigniñcatiõe particlari ter ſm diuerſas mãs.ut.j. ꝓxie oñdã ĩ ſumario.Si pcedit ſti/ pulatio negatie ⁊ coplatie ocepta penal ſtiplłatio diliũctie ſbie cta neutrũ fieri exigit. ſi vo p̃cedit ↄuẽtio affirmatie ⁊ copula tĩe ↄcepta penal ſtiplatio ſibi ſhiecta reꝗrit utrũq; ſieri ut pe nał ſtipłatio nõ cõmittat.h.d.Caſũ ĩ termis poneꝑ te ⁊ expo ne lr̃am nt h̊ hẽs ꝑ gl.⁊ doc.ut pʒ ex.S.dicẽdis ⁊ collige nõbi lia. ¶Ad pmã ſtiplationẽ oceptã alternatie pᷣ op.de.i.cũ qd I. de v. ob. x. l.otinu.S.pe.e.ti. So.nõ fem uocat ſcm.⁊ ſic iu ſte ſhijcit negatia ut h̊ hẽs ĩ q̃rto ↄꝛio.⁊ita ſetit glo.hᷣ patua. Alij dicũt ꝙ H deſic nõ ut ſit penal affirmatia alternatia 'm gl. magnã hĩ fi. ſui.hec ẽ mala lec.⁊ S.S.aĩaduertẽdũ.Alij di cũt ꝙ Pceſſit ſtipłatio affirmatia ſʒ ẽ falſũ ⁊ ꝗ v. aladuertẽdũ. ibi ut nemini fiat cẽ.dic ergo ut in pma.¶ Scðdo op.dẽ hp neutrũ dʒ fieri imo ꝙ dẽat utrũqʒ neri.ut.l.ſi hedi płes.S.de ↄdi.ĩſti.ſo.illð uerũ i affirmatia ut tãgit hĩ.viij. ꝛio.ſi vo cõci/ piat᷑ copłatie ⁊ negatie dʒ ſieri neutr ut hĩ v.aladuertẽdum. ¶ Lertio op.ꝙ ſufficiat alterũ tm ſieri.ut.S.l.ꝓxi.S.cum ita So. ne ſtiplatio penal cõmittai ſufficit alterũ fieri ut ibi.⁊ hᷣ tãgit iĩ p vꝛio ʒ nõ clare. ¶ Quarto op. ꝙ ſufliciat alteruʒ ex nã alternatie ut nõ:j.l. pxi.S.ſiqs aũt. So.h pceſſit coplatia coiũctio qᷓlimitat penalẽ. ibi pceſſit alternatia ĩ dubio qñ nul la pᷣceſſit hʒ locũ qð nõ.ð i.ꝓxi.S.cũ ita.⁊ ẽ h exẽ̃plũ alterna tiue ⁊ negatie.⁊ tagit ĩ ſco ↄꝛio.¶ Quinto op.de.lł.qnt ĩſi. de au. ⁊ ar. le. So. ibi diſiũctiua ponit iter gen ⁊ ſpẽm.uł alr ut diẽ Ci. i.l. qdã. C. de v. ſig. ibi i alternatia. 1.q ſemꝑ habet. S ne als ars ſit ĩcerta.⁊ ſic hẽret ꝓ coplatiua.hoc e falſũ.q;ꝛ ʒ hoc.j.de ſica.l.j.⁊ de parrici.l.j.reqreret ꝙ oĩa illa fecerĩ ut tenerer illa.l.qd ridiculũ ẽ cũ alterũ ſufficiat. Nic er· go ꝙ qñqʒ lex ſtatuit pła alternatiue circa idẽ fcm.x tũc poni tur p ↄiũcta ne als ignoꝛem q ſtatutũ ẽ.x niſi vni parti diſ iũctiue alia pars repugnat.qꝛ tũc illa pars ẽ va q̃ nõ hʒ repu/ nãtiã. ut.j.de fideiuſ.l.ubicũqʒ.⁊.j.de ↄta.l.ſqj ⁊ ſi deceſſerit ki. fac. C. de cõdi.ob cauſã.l.tal.⁊ qð ibi no.⁊ hoc q;tum ad ipᷣm ius.ſʒ q;tũ ad executionẽ fcĩ hʒ viʒ alternatiĩe.q;ꝛ vna exe cutio ſuffiẽ ut.j.de effrac.⁊ expi.l.j.S.expilatoꝛes.⁊.C. de ſer. ſug.l. ſi fugitiui.x.l.qcũqʒ.niñ alia.l.repugnet q; tũc q ad exe cutionẽ poneret᷑ ꝓ ↄlũcta ut.C. de epi.⁊ cle.auc.ſʒ nouo iure ⁊ qð ibi 15 Zdq; lex ſtatuit vnũ circa pla fcã alternatĩe no minata. ⁊ tũc qᷓ ad ꝗd ſtat ppe.qꝛ etiã ĩ vno ſcõ viñcat᷑ vna diſ põ.ſʒ qͥ ad qꝗd bʒ viʒ coplłatie.qꝛ etiã qñ utraqʒ ↄcurrit hʒ lo/ cũ diſpõ.ita loqꝛ.d.l.ꝗnt.⁊.l.j.de ſica.⁊.l.j.de parri.cum ſi. Sexto op.de.l.ſiqs ita de au.x ar.le.ubi diſiũctiua ponii pꝓꝛↄiũctiua.So.dicũt qdaã ibiĩ dictiõe ſeu q̃ ẽ diſiũctĩa ſepara ta ſeu duplex. ut dic Ci.i.d.l.cũ qdã. Itẽ dicit de dictiõe uel qð ẽ falſã imo ſalſiſſimũ.ut.l.plane.S.pe.S.de le.j.x.C. de ſer. fu. l. quicũqʒ.qꝛ bʒ illã ſigniſcationẽ quã hʒ dictio aut.ᷣ colli De rE. dus. ⁊. C. de ĩ litẽ dã.tu.l.ad/ꝓtegẽdũ.ubi nõ idẽ in dictione ſeu.qᷓ gi ex. d. l. cu gdã i pn. Itẽ videt᷑ ſalſũ qð dicit de dictiõe ſeu. nãvidetidẽ qd aut ut.j.ad tre.l.j.S.ſblata. ⁊ iſti.q da.tu. poſ. S. ad certũ tpj.ſo.potej ſuſtinẽ q; qdã ẽ diſiũctiua ꝗᷓ ta ſeſu q; ba diſiũgit. ut aut dies ẽ aut nox. Idẽ i dictiõe ul.Queda ẽ diſiũctia ꝗᷓ vba diſiũgit. ſeſũi tñ ↄiũgit ut alexander ſiue paris. Idẽ eni fuit ſic noĩat.⁊ de hoc hẽs expᷣſſa regulã ĩ donatello eãdẽ hʒ pham ſignifñcatiõem m pᷣſcianũ.⁊ ſic ponit de mu.⁊ ho.l.fl.S.hec munera.⁊.j.de hi.ꝗ.ut ĩdig.l.ij.vñ cũ lego mu lieri oꝛnamẽta.ſeu q ei cauſa parauiẽ ↄiucta ꝗ ad vba ⁊ utrũ qᷓ; debet᷑. Nec ob.S. Pᷣlata.nec.S.ad certũ tps.q;ꝛ ibi ponit᷑ i ꝛope.qꝛ nã oꝛatiõis h nõ patit. Sʒ h videt.l.ſi ſta ꝗs ſtipu let. . de v. ob. dic ergo ſic ꝙ ꝓppa ſignificatio iſti dictiõi ſeu ul ſiue ẽ pᷣma.⁊ fauoꝛ legatoꝝ h̊ oꝑat᷑.als cũ iſtis ↄiũctiõib eq̃li ter abutimur iõ ſit ĩ vna qdð ĩ alia. C Septiĩo op.de.lʒ.ſepe.v. at cũ dicim de v.ſi.ſo.dic Rai. ibi cadit int᷑ gen t ſpẽm.⁊ iõ ponit᷑ ꝓ piũcta.ſʒ h videt᷑ ↄ caſu.lij.S.e.Fm ſcdõᷣam diſpõnẽ ca ſus ⁊ ibi gl.niſi ſuſtinẽdo dicas ꝙ ibi cadit ĩter totũ ⁊ partẽ qᷓ titatiuã. ſec' ſi ĩter genꝰ ⁊ ſpẽm ⁊ ſit r diuerſitat.qꝛ nuda uo/ lũtate fũdus oſtituit᷑. ¶ Octauo op.de.s itẽ ſi BSo⸗ ut ibi. ⁊ qð nõo.pꝑ Ci.C. de ĩſti.⁊ ſubſti.l.generałr.qꝛ ibi uolun tas teſtõꝛij viñcat viſili ĩ qlibʒ parte diſiuctie. ¶ Altio op.de l.cũ ꝗdã. C. de v.ſi. So.ibi iter ꝑſonas diſiũcta ponit ꝓ ↄiun cta hiter res ſeu diſpõnej. At erc liqat iſta ma diſtigue.aut q̃ris de diſiũctia legis aut hoi diſpõne acceſſoꝛia.ut ĩ penali ſtipłatiõe acceſſoꝛia.⁊ illa limi/ tat᷑ ̃m pᷣcedẽtẽ ſtipłatioem ut h ⁊ 5: Pxi Eiut diſpõne pnci pali.⁊ tũc aut qᷓris de ea ꝗ̃ ſeſũ ↄiũgit lʒ vba diſiungat. ut ſeu ⁊q fiue.x dic ut.l.ſiqs ita. S.de au.⁊ ar.le.Aut de ea q ſenſũ diſ iũgit.⁊ iſto caſu aut cadit ĩter gen ⁊ ſpẽʒ.⁊ dic ut.S.e.l.j.aut inter alia ⁊ tũc aut uolũtas diſponent nõ põt vincari viſilr in q́libet parte altnatiue ⁊ ponit p ↄiũcta ut hac.l.v.itẽ ſi pꝛ.aut põt vᷣincari ⁊ tũc aut cadit ĩter res aut ĩter pſonas. ut pleni p ſequit᷑.Ci.in.d.l.cũ qdã.qĩ alijs mẽbꝛis diẽ plene pꝛeterq; ĩ 5p̃ᷣdici ĩ ꝗab dicas ut ex pᷣdici apparet. ¶ Aeniam ad ſcdaʒ ſtipulationẽ coplatie ⁊ affirmatie ↄceptã. ⁊ videt ꝙ ſufficit al cdᷣo op.x videt᷑ ꝙ pena nõ cõmittat ni ſppart p.l. ſi Fu. S. ſi pliuz. S. ſiqs cau. ꝛo ſo. iſti ij ſũt multe opi.i gl.nã gl.i.l.ꝛia.dicit ꝙ etiã ẽ ſpale ĩ iudicijs ꝙ cõ mittii iſolidu.ſʒ ꝓ parte obſtat exceptio.ĩ ↄctibus vo ſemꝑ cõ mitti p parte.uti.d. S. cato. Iſta ſo.gl.ẽ g.S.ſi ita.S.ꝓxie.⁊ ʒ iſtũ.S. utrũ.Alij ut Mar. dicunt ꝙ ibi de equitate h de ri⸗ goꝛe h̊ falſũ.q;ꝛ Fm hᷣ iſta.l.coꝛꝛigit.vñ gl.dicit ſpale ĩ iudicijtñ alia ſpalitate q; ea qᷓ ibi nõ. na i ↄctibus cõmittit inſolidũ ſine obſtaculo exceptiõis.ĩ iudicijs vo cõmittit inſolidum.ſed ob ſtat exceptio p parte ut.l.ↄtraria.Sed e.dicit aliter.ſ.ꝙ ibi fuerũt ples ſtipulatiões qꝛ fuit copulatie ↄcepta.ut.l.ſcire debemus de uer. ob. x iõ ſi pareret in parte ⁊ ſicĩ vna ſtipula tiõe ĩ alia obſtaret exceptio.⁊ ſic idẽ in ↄctibꝰ ⁊ iudicijs. Iſtð dictũ Me ẽ dictũ iſtiꝰ.S.⁊.S.cũ ita.S.l.ꝓxi.ubi cauſa ẽ etiã copulatiue cõcepta.dic ergo gl.uerũ dicẽ ⁊ ſpale ĩ iudicijs.⁊ HhB tʒ Hi.ĩ his ꝗᷓ ꝑtinẽt ad oꝛdinatiõem iudicioꝛũ. ſec in his qᷓ kacna deciſionẽ.ut.j.dðe uer.ob.l.ꝗnta.S.ſi.⁊ plene dixi in l.iiij. S.cato.e.ti.in.x.op.¶ Tertio op.⁊ videt ꝙ ad ueritatẽ copulatiue reqratur utrũq;. Sʒ ↄtra qꝛ ſufficit vnũ ut.S.de uſuf. le.l.ſi titio ſundus.So.ibi cadit ĩter ĩcõpaſſibilia.⁊ ideo reſoluii ĩ diſiũctiuã.fac qð nõ.C. de codicill.l.f.¶¶ Quarto op.⁊ videĩ ꝙ inter ea q ſe compatiunt᷑ ſi cadat ſufficiat vnum tm. vt.S.de le.iij.l.ea tñ.vbiſi lego ẽpta ⁊ parata hẽbit legata ri ẽpta tm̃. Sol.ibi cadit int᷑ duo adiectia neutraliter poſita nõ reſpcũ alicui ſſtãtiui.illð vo qð alibi dicit ꝙ ad vitatẽ coptatie reꝗrit᷑ utrũq; ẽ uerũ qũ coplant᷑ reſpectu eiuſdẽ.vñ ſi copulet duerſas oꝛonej.vbi gra ſi dico lego empta ⁊ parata ꝑinde ẽ ac ſi dicerẽ lego ẽpta ⁊ lego parata.vñ lo ↄcurſu pati/ ant᷑ ſe tñ nõ reqꝗrunt᷑ de neceſſitate vt ſtatiʒ dicam.¶ At ergo de coplatia liqat ſic diſtigue.aut coplatia poni int ↄꝛia ⁊ in icõpaſſibilia. aut ĩter ea qᷓ HHõ ſtidẽ. aut ĩter diuerſa.ᷣ caſu reſoluit ĩ diſiũctiuã.vt.d.l.ſi titio fũdũ.⁊x.l.vlt.⁊ qð ibi nõ. C.de codicill.ſcdo caſu aut illa duo ſic ſut idẽ ut vnum neceſſa rio ĩſit alti.⁊ tẽ abijcit᷑ copula ⁊ vnũ reſoluit᷑ ĩ adiectiuũ alteriꝰ vt.l.j.S.de pac.ibi placit ⁊ ↄſenſus ⁊c.⁊ ibi nõ.glo.aut uero iõ ſũt vnũ qꝛ vnũ gen alið ſpẽs ↄtẽta ſub genere.uł vnũ ſpẽs alið illius ſpẽi ĩdiuiduũ.⁊ tũc qñq; genuj reſtrĩgit ꝑ ſpẽʒ qñ nõ.qð dic ut ꝑ Di.i.c.generi ꝑ ſpẽm de re.iur.li.vj.⁊ ꝑ gl.ĩ.l. q̃ſitũ.S.pe.de fũ.iſtru.le.Tertio caſu.ſ.qũ cadit int᷑ diuerſa. T tũc aut ſũt duo ſpſtãtiua.aut duo adiectiua.aut due oꝛone⸗ pmo caſu puta lego titio ⁊ ſempꝛonio ſtat pꝛope ⁊ nelut ples i iüj terũ fieri i5 vrl g⸗ aũt. So.ibi pᷣceſſit ſtiplłatio alterna tiua h̊ coplłlatiua.¶ is. ſi hoĩs.⁊ tũc aut illa ẽ poſita ĩ/⸗ / 7 ad vnã diſon reducũtur ⁊ patiun: eadẽ.ut.:.huiuſmõi.S.ſi titio. ů. de le.j.⁊.l.ſi duobus.e.ti.⁊ oĩibus.ll.tractãtibꝰ de mã cõiũctoꝛũ. Scdo caſu aut illa adiectiua copulant᷑ reſpectu ali cuins ſubſtãtiui ⁊ tũc ſtãt ꝓpꝛie ⁊ re qrũt utrũq; utĩ h exẽplo titi ẽ albꝰ? magn.⁊ lego fuos texioꝛes ⁊ vnas.tuc reqrũ cõcurſus utriuſq;.ut.l.ſᷣuuis urbanis.in ſi.de le.iij.⁊.l.titie tex toꝛes.S. de le.j. Aut illa adiectiua copulantur neutraliter ⁊ vno reſpectu alicuiꝰ ſubſtãtie.ut lego empta ⁊ parata ⁊ tun ꝑinde ẽ ac ſi copulatiua cadẽt ĩter diuerſas oꝛone qſi legaret empta ⁊ legaret parata per.d.l.ea tñ. Tertio caſu.ſ.qñ copu lat oꝛones. ⁊ tũc aut reſpectiue ꝑ modũ accidẽtis.⁊ tũc ſtat ꝓ Hie reai cõcurſus utriuſq;.ut.l.ſi heredi plłes.S.de cõdi. ſti. . l.ſi ita ꝗs ꝓmiſerit.x.de vb.ob.⁊ h.ſi vo due oones co pulãtur pꝑ ſe pncipalr nõ reſpectiue ad vnã ſpẽm tũc ocurſus nõ ẽ neceſſarius ſʒ ĩ quolibet pcedit diſpõ.ut.l.j.S.deĩſa.⁊.ẽ. de teſti. l. lege iul.⁊ de ſica.l.j.cũ ſimilibus.⁊ h colligii ex dicij dñi Ja. bu. in.q.de mercatoꝛib ⁊ artiñcibꝰ art lane qð tene menti. ¶ Venio ad particularẽ ⁊ ad v.q;uis.Et pmo op.ꝙꝓ / lra ſibi ꝛiat.So.ut h in qnto ↄꝛio.¶ Scðo op.ꝙ rõ ſit ↄtra . ria dicto. So.ut ĩ.vj.otrario.¶Tertio op.qꝙ duo ↄꝛia non pñt ſimł eẽ pa. ut.l.hᷣ vba.de vb.ſig.⁊ ibi pʒ in tex.¶ Nenio ad vlem. ⁊ pmo videt᷑ ꝙ copulatiua ⁊ vlis nõ ↄueniant.ut.l. ſcire debem de v. ob. ſo. ut h ĩ ultio ↄꝛio.¶ Scdo op.ꝙ vbiʒ nõ compꝛehẽdat. ut.S.de le.j.⁊.l.fi.S.j. So.ulis dꝛ duplex vnomõ ſbᷣ noĩe collectiuo płraↄtinet.ut peculium hereditas grex.⁊ iſta ↄtinet oĩa cũ tꝑe ut.l.grege.⁊.l.ſi grege.õ.de le.ij. ⁊.l.peculiũ.e.ti.cũ ſi.Itẽ aſſumit ule cui appoit ſignũ.ut h.. ex ꝗ doc.nr̃i notãt gnãle ut pʒĩ gl.⁊.S.de edẽ.l.j.circa pnci. Iſtð viſicat ex his ꝗ ſũt tpe diſponis.nõ aũt cõpꝛehẽdit ea q̃ poſtea accidũt. ut.ð.l.fi.S.j.qd plene ꝓſeq̃re ꝑ Ci.C.que res ig. ob. poſ.l.j.C.l.nõ modꝰ.C. de ſer.⁊ aq. ¶ Tertio op.de e. j. C. de ſac.ſã.ecc.⁊ de mu.⁊ ho.l.ut gradati.S.⁊ ſi lege.ſo. mã nr̃a loqtur ĩ diſpõne.l.i q̃ oꝛo gnãlis reſtrigitur ad habili tatẽ.tñ ⁊ iſtud nõ ẽ idiſticte ueru. Vt liqat iſta mã potes dicẽ vno vbo ꝙ ĩ gnali nõ ueniũt ea q̃ ꝗs ⁊c̃.ut hẽs ꝑ Di.i.c.gnã li.de re.iur.li.vj.uł plenius.aut oꝛo ꝓfert᷑ ab hoie ⁊ dicut nõ. ꝑ QCi.i.d.l.fi.aut a lege.⁊ tũc dic.aut illa ulłis reſtringũ per ali am legẽ ⁊ hʒ locũ.l.j.de eo qdð cer.lo.aut nõ.⁊ tũc aut ſignuʒ ule ĩducit᷑ vbo pᷣteriti tꝑis.aut bo futuri tꝑis.ut hẽs per Ja. de are.?⁊ Old.j. de no.opꝑ.nũ.l.j.S.nũciatio.¶ Venio ad v. ꝓinde ſiꝗs.⁊ op.h̊ d ꝙ qd nõ ſeci eꝗpollet ad nil feci. Con / tra negatio poſtpoſita ſac eꝗpollẽ ſuo ↄtrario.S.de legi.tu. l. legitios. S. an ergo.⁊.l.obligari.de auc.tu.ſʒ ꝗd ⁊ nihil ſũt ↄtradictoꝛia.q̃re male.So.ſateoꝛ ꝙ negatio poſtpoſita facit eꝗqpollere ſuo Sꝛio.ſʒ oꝛo particlaris non hʒ ↄtrariã.vñ qdã ſic ⁊ qdã nõ.nõ ſũt directo cõtraria ut.S.dixi.cũ ergonõ ha beat cõtrariã negatio poſtpoſita ſigno particulari nõ hʒ eq/ pollẽtiã.⁊ ſic reperies ĩ tractatib logice.¶ Sʒ op. ꝙ h̊ v. vi⸗ det᷑ cõtra p̃cedẽtia dicta ĩ ſca ↄceptiõe ſtipulatiois ut ꝓmiſi penã 694 factũ nõ erit.nã ibi nõ eqpollet ad nihil qð pʒ.qꝛ ſi ẽ aligd obſuatũ ⁊ aliqd nõ.cõmittit pena.⁊ tñ nõ ẽ uerũ ni/ hil eẽ obſeruatũ. Sol.dico ꝙ ex mẽte ꝓferẽtiũ aliter ⁊ aliter accipit᷑.nã ibi beeqlta ũctio copulatiua.nã ſiqd eoꝝ factum nõ erit ſtat ꝓpꝛie.qꝛ ſi aliq d particulati ſit factũ cõmitti᷑ pena ĩB v.ꝗs aliũ iterroget ut certincat.⁊ ꝗs iterrogãs ex rñſione nõ eẽt certus. ¶ Op.ultio ad iſtũ.S.⁊ videt᷑ ꝙ inter iſtas du/ as cõceptiões ſtipulationũ nõ ſit dꝛia. So.ut h per gl.Hi.⁊ Rai. ¶ Altio ĩducit in ar.de eo ꝗ rñdet poſitiõibus.qð hic ponit Pe.⁊ Rai.in.l.ſi vnus.S.li cum dicerẽ.õ.de pac.⁊.j. de excep.rei iudi.l.ſiquis cũ totu.in pn.tene opi. batur in hoc uer.ſi bene aduertiſti. S iqs J guit. Enugtur ad pᷣcedẽtia.vñ pone caſuʒ e ? DNidi plures cõceptiões ſtipulationum de quibus dubitat.¶ Quero aliquis ſtipulatur plura ⁊ vult vnũ fieri.qualit᷑ debet concipi ſtipulatio ut ſit clara. Rñde ut in tex. ⁊ manbuiua Fevice7 Prine. „ i ſubſtitutio directa fit alijs diſiũ ¶ Itez ſi p Ater. ue diſicta accipit pꝛo piũcta.h. d. ¶ Op.ꝙ iſta diſiũctiua ueriſicet᷑ aliq nõ exiſtente hẽde.ut S.S.utrũ.⁊.l.ſi hedi plures.de cõdi.iſti. So.gl.ſpale h ꝓpter uotũ parẽtũ.qꝛ nõ ẽ ueriſile ꝙ uoluerit exneũ hẽdẽ habere ali e. que p/ quo de filijj exñte.ut.l.cũ acutiſſimi.C.de ſideicõ.⁊.l.lutiꝰ.de hẽ. iſti. ʒ gl. dicat ueritatẽ.tñ ĩ caſu hui.l.ᷣ nõ ẽ neceſſariũ.qꝛ h lʒ exnei eẽnt eodẽ mõ iſtituti eẽt idẽ ius.qð pbo.s.e.S.cum ita.⁊.S.utrũ.ubi dẽ ꝙ qñ pᷣcedit diſpoſitio alt᷑natiua ⁊ ſequit ſtipulatio penal ſub ↄditiòe alt᷑natiua vno exiſtente ſtipłatio penalis nõ cõmittit lʒ aliud deſiciat.Rõ qꝛ talis ſtipulatio li/ mitat᷑ ſm mãm pᷣcedent ſtipulatiõis.ita in ꝓpoſito ſi pcedit iĩ ſtitutio alt᷑natia ⁊ ſeꝗtur ſubſtitutio ſᷣ ↄditiõe alt᷑natiua iſta ſubſtitutio deſñicit alto exiſtẽte hẽde.qꝛ ex ipᷣa ĩſtitutiõe appa ret teſtõꝛẽ uoluiſſe vnũ ſolũ hie totã hẽditatẽ.⁊ ſic ſubſtitutio dʒ limitari m iſtitutionẽ ſiẽ penal ſtiplłatio limitat᷑ ſm pᷣcedẽ tẽ ſtipulationẽ.ſʒ gl.dicẽt uerũ ꝙ eẽt ſpale fauoꝛe filioꝛũ qñ ſi⸗ lij eẽnt ĩſtituti ſumpłr nõ alternatiue per iura allegata in glo. Poõt gs legare ei gẽ teſtis ĩ teſtõ ⁊ in Iquis. Irtudo Senit certincãda legatum nõ vitiat.¶ Op.qꝙ teſtib legari nõ poſſit.ut.l.j.⁊.l. ſenat.de his ꝗ ĩ teſtõ ſe aſcri. So. ibi de eo qui ſcribit teſtm̃ hᷣ de eo qui ſubſcribit ſe ut teſtis.Et ẽ rõ.qꝛ nõ teſtiñcaĩ ꝑpꝛicipa liter in cauſa ſua.ut.l.qdã.s.de teſta. Et per h iducit Ni.ꝙ coꝛꝛeus põt teſtiñcari ꝓ coꝛꝛeo.⁊ fideiuſſoꝛ pꝛo ſideiuſſoꝛe qꝛ pncipaliter ĩ cauſa ſua nõ teſtiñcãtur de qͥ ꝑx Ci.i.l.dictãtibuj C. de teſta.⁊ ꝑ Hi.in.l.ᷣ ſicui ita legati.ẽ.de le.j.⁊ ĩ Spe.de,te ſte. S.j. in v.ꝗd ĩ ſideiuſſoꝛe.¶ Op.q legatü non ualet tanqᷓ; factũ incerte ꝑſone.nt iſti.de le.S.icer.So.ille.S.coꝛꝛigitur ſe. ſufficit enĩ ꝙ icertitudo certiñcãda veniat ex aliq euentu uturo ut dilelamda. diäteſt gi WMWoA& Legatario repudiãte fingi res nunqᷓ; Neda. fuiſſe legatarij ſed ſemꝑ heredis.h.d. N¶Op. glo. ꝙ ſit certũ. nã interim eſt legatarij res ut l.cũ pater.S.ſurdo.S.de le.ij.So.glo.ꝙ ẽ uerũ.ſj hoc dẽ re/ ſpeciu ſuturi euẽtus.qꝛ põt ↄtigere ꝙ ſingeret᷑ nunq; fuiſſe le gatarij.⁊ de hac facio feſtũ i ma fictionũ.nam ſuꝑ re que non ẽ nõ poteſt ſingi.ut.l.huic ſcripture.ad.l.aq.ſʒ h ſingitur ſuxꝑ re que nõ ẽ.ergo ⁊c.ut h̊ in ſi.pʒ.Sed rñdeo ſic ſuꝑ eo qð nõ eſt nõ poteſt fingi aliquid retro eẽ ul fuiſſe.ut.l.traria.ſʒ ali quid retro nõ eẽ bñ pot fingi.⁊ ita loquit h.nã h res in uerita te fuit legatarij.vñ ſi legatarius agnoſcit nulla ẽ ſictio.ſʒ ſi re/ pudiat ſingii retro nunq; e fuiſſe.⁊ ſic per ↄſequẽs fingit re tro fuiſſe hedis ut latius poſui in mã fictiõis.de iſtis duobus dubijs huius.l.poſuit iuriſcõſultus i.l.qui res.j.de ſo. ¶Vog de pariter. fammae Wciuos nel ex ultia uolũtate vnus de pariter moꝛienti bus nunq; ſuꝑuixiſſe pᷣſumit.h.d.cũ.l.ſe.⁊ ſe.¶ Op.ad pn. q; videtur ſtipulationẽ de dote eẽ cõmiſſam cum uxoꝛ deceſſe rit matrimonio cõſtante.ut.S.e.l.qui duos.S.ſi marit.So. h ĩ ſtipulatiõe fuit appoſitũ plus.ſ.ſi mater ſuperuixit.q nõ ſu peruixit. C Op.qꝙ ſpes cõditionalis ſtipulationis traſmittaĩ ad heredẽ. ut inſti.de vbo.ob. S. ex conditionali. So.ſi ſtipu latio eſt cõmiſſa uel eius ſpes pendet ſine dubio trãſmittitur ad heredes ut in cõtrario.⁊.l.j.ut actio ab here.⁊ cõtra here. ſed ſi per moꝛtẽ ſtipulatoꝛis deſicit conditio ſtipulatiõis.per cõſequens deſict ſpes.⁊ per cõſequens nõ eſt quid tranſmit- tatur. CDp. 5.e, ui duos.S.cumi bello.⁊.S.ſe.⁊.j.e.l.cũ puhᷣe.⁊.l.ſe.glo.nõ ſignat illud cõtrariũ. Huius timoꝛe Hi. in.l.hi qui.j.de do.cau.moꝛ.⁊ idẽ Old.dicit ꝙ de pluribus ſimul moꝛiẽtibus nunq; pᷣumitur alter alteri ſuperuiuere uel eecere niſi etatis ĩbecillitas aut parẽtum charitas aut pꝛna lis reuerẽtia aut donatiõis fauoꝛ aliud ĩducat.ut ꝓbatur h ⁊ S.l.ꝓxi.⁊.l.ſi inter.⁊.l.qui duos.per totã.l.Sʒ mihi videl ꝙ- Di.⁊ Ol.nõ bñ dicũt.pmo in eꝓp dicunt niſi etatis ĩbecilli⸗ tas.qꝛ ẽ cõtra caſũ hui.l.ſed in ilo ubi nõ pᷣſumit᷑ pupillus pᷣ us deceſſiſſe. Itẽ id qð dicũt aut parẽtũ charitas nõ eſt uerũ. ꝛad hoc parẽtũ charitas nil facit.ut dixi in.S.cum in bello. qð dicũt aut paternalis reuerẽtia.in hoc bñ dicũt itelligẽ out.j.dicã.ꝓbatur in.l.qui duos.S.ſicum ſilio.S.eo. Item qð dicũt aut donatiõis ſauoꝛ.per.l.ſi inter.S.eo.nõ eſt ueruʒ qꝛ i.l.ſiſter.⁊.l.cum h̊ ſtatꝰ.S.ſi ambo de dona.iter vi.⁊ uxo. nõ pᷣſumit aliquẽ ſuꝑuixiſſe.ſʒ ſufficit ꝙ ſiml deceſſerint ut ibi pʒ.vñ dicit Ja.de are.qñ plures ſimul moꝛiũtur aut lucrum ſeu diſpoſitio dʒ reſolui alto ſuꝑuiuẽte ⁊ tũc nõ reſolueret᷑.qꝛ uerũ ẽ neminẽ ſuperuixiſſe.ut.l.ſi iter. S.e.x.l.hi qui.de dona. cau.moꝛ. ⁊.l.cũ h ſtatꝰ.S.ſi ambo.Aut lucrũ ſeu diſpoſitio dʒ cõmitti aliq ſuperuiuẽte.⁊ tũc cõmittit.qꝛ uerũ eſt neminẽ ſu/ peruixiſſe.ut.d.l.qui duos.S.ſi maritus. Aut debet cõmitti aliquo ſuperuiuẽte ⁊ nõ cõmittitur. qꝛ nullus ſuperuixit.hic ẽ caſus h.⁊ hoc ſi q̃ritur de lucro ipoꝛũ inuicẽ moꝛiẽtiũ.Sed ſi qꝗᷓ̃ritur de lucro tertij debet diſtingui eodẽ modo.aut debet cõ mitti liu ſuperuiuẽte ⁊ nõ cõmittit.caſus eſt ̊. aut debet cõmitti aliquo nõ ſuperuiuẽte.⁊ tũc cõmittit.qꝛ nullus ſuper/ uiuit.ut.d.l.qui duos.S.ſi maritus. Itẽ aut deceſſerunt ſimul pubes c impubes.x tunc pᷣumeret impubes pꝛius deceſſiſſe. ut. l. cum pube. cñ. l. ſe.j. eo. ⁊.l. qui duos.S.fi. S.e. S.ſfi. aut am bo puberes.⁊ tũc ꝓcedit pᷣdicta diſtinctio.hec ſunt uerba do/ mini Jaco.de are. clarius recitata q; ponat. Iſta uerba ut diſtinguamus — —=S — — — — — — — — — .. —— — — — . — ſumit ali diſtinguamus deceſſerint ſimul pubes ⁊ ipubes. an ſimł piu res puberes repꝛobant᷑ꝑ.l.ſ̊ ⁊ ĩ illo.S.eo.ubi deceſſit pupil/ lus ⁊ ſibi ſubſtitutꝰ pubes nec pᷣſumit pupillũ pus deceſſiſſe niſi dicas ſuſtinẽdo Ja.ꝙ h̊ etiã ſubſtitut erat impubes.qð diuinare ẽ ⁊ mẽtẽ huiꝰ.l.q nõ dicit. nec alia.l.colligit ad boc dicẽdũ.NDico ergo ſic.iſtð dubiũ cũ plurib moꝛiẽtibns. qñq; emanat aliq agete ex diſpõne hois iter viuos uel ultia uolutate. ? tũc nunq; alter alteri ſuꝑuixiſſe pſumit. nec adhi/ bet illa diſtictio deceſſerit ipubes cũ pubhe.ut hac.l.ſed nec in galio fauoꝛ mris aligd oꝑat.ut hac.l.qð de parit᷑.ſed recurra⸗ mus ad ꝓpꝛiã ſignincationẽ. an diſpoſitio hoĩs uel legis circa illud reqrit aliquẽ ſuꝑuiuẽ uel nõ ſuꝑuiuẽ ſm pᷣcedẽtẽ diſtin⸗ ctionẽ Ya. de are. nõ ob. buic mẽbꝛo. S. e.l.ꝗ duos. ĩ pn. qꝛĩ l.illa nõ pᷣſumit aliquẽ ſuꝑuixiſſe.ſʒ Fm ppꝛia ſigniñcationẽ ꝗ libet deceſſit ultimꝰ. Mõ ob.S.eo.l.ꝗ duos.S.ſi.ubi agit ex teſtõ. ⁊ tñ pᷣſumit᷑ aliquẽ ſupuiuere q; ibi diſpoſitio teſti ↄtine bat illud idẽ qð diſpoſitio.l.qdð apparet ex tex.cũ dicit cũ ſi/ lio pube quẽ ſolo teſtõ ⁊c.nã iſtituit illũ ꝗ ab iteſtato erat ſuc ceſſurus ⁊ nõ aliũ.merito ẽidẽ dicẽdũ qd d qñ agit ex diſpo ſitiõe legis.ſ ĩ hac.l.ſʒ ⁊ in illo.poſito ꝙ ſuccedẽt ab ĩteſtato ſimplr.tñ nõ ſuccedẽt ut neceſſarius hes. ⁊ ſic teſtm alit diſpo nit q; ius.vñ illa pᷣſũptio h̊ locũ nõ hʒ.Si vo aliq agẽte ex diſ Poutie legis occurrit dubietas de parit᷑ moniẽtib ruͤclerp mit aliquẽ ſuꝑuiuẽ cũ diſtictiõe aut pubes cũ ipuhe.⁊ pꝛeſu mit ipubes pus deceſſiſſe.ut.l.ſi mulier.j.e.⁊.l.q duos.S. ſi- aut pubes cũ pubᷣe.⁊ tũc aut ꝑſona pꝛoni ẽ ĩ mẽdio.⁊ ille pꝛe ſumii deceſſiſſe ꝗ magis ſpectat ad fauoꝛẽ pꝛoni. ut.l.q duoʒ S.ſi cũ ſilio. Aut ꝑſõa pꝛoni nõ ẽ ĩ medio ⁊ tẽ aut ĩter ſimł de cedẽtes ẽ uotũ traſinittẽde bẽdita ut qꝛ aſcẽdẽs ſimul cuʒ de ſcẽdẽte decedit.⁊ pſumi aſcẽdẽo pᷣus moꝛtu.ut.l.q duos.. ſi. S.e.⁊.l.cũ puhᷣe.j.e.aut tale uotũ nõ ẽ ⁊ tũc ille ſuccũbit cui icũbit on ꝓbãdi aliquẽ ſupuixiſſe.ut.l.ex facto.S. ſigs autẽ j. ad tre.ĩtelligẽdo put dixi.S.e.l.q duos.S.cũ ĩ bello.t ꝓbat in pn. huiꝰ.l. Aut alt ex frib pdeceſſit ⁊ nõ p̃ſumit᷑ ſuꝑuixii/ ſe quatũ ad ſucceſſionẽ ab iteſtato ⁊ tñ ſuccũbit ille cui icũbit on ꝓbãdi aliquẽ ſuꝑuixiſſe.ita loqt.l.ꝗ duos ĩ fi.S.e.⁊ ĩ his legib ſauoꝛ miis uel teſti nullo mõ attẽdit.ut dixiĩ. S.cũ ĩ bel lo. x. S.ſi. Rõẽ᷑.q; q qs agit ex diſpõne hoĩs ſi nõ hʒ effectũ remanet diſpoſitio iuris ſᷣm quẽ res hʒ exitũ ſuũ.iõ lex nõ cu rat aliqd pᷣſumẽ.ſʒ qñ agit ex diſpõne legis.ſi lex ĩ iſto dubio nil pᷣſumẽt caſus remanẽt ideciſus.qð eẽ nõ dʒ.tñ pↄ hãc diſti ctionẽ facit multũ.l.ĩter ſocerũ.in pn.S.de pac.do. Sed rñ/ deo ibi nã Sboꝝ platoꝝ reqrebat ſfilios ſupuiuẽ. vñ illud qð ibi e q̃ſ poꝛe ĩpubẽ moꝛtuo dʒ itelligi ſic ut dicamꝰfᷣm ꝓpꝛi am ſigniſnicationẽ ſtipulatio nõ cõmitit.ʒ ſi ad ĩterpᷣtationẽ ueniem debem dice ſpuberẽ pus deſũctũ. ⁊ ſic terpꝛetatio le gis ↄgruit cũ Wai ſigniſcatiõe uocabuli.uel dic ꝙ ibi ſtiba i latio ptinebat idẽ qð lus cõe.¶ Altimo di in v.ſʒ ⁊ circa le/ gẽ fal. ꝙ ſi fuiſmul cũ dño deceſſerint nõ cõputani in bonis eius tꝑe mo:i. Coõtra h videt ſigniſcatio uocabuli q;ꝛ tꝑe moꝛ tis ſerui erãt defũcti.qꝛ ſimul cũ dño deceſſerũt. Rſideo aliud eſt dicẽ tpe quo moꝛit uel ꝗ decedit.⁊ tũc ſigniñcat tp̃s vite. cũ tñ ẽ in actu moꝛiẽdi.ut.l.ſi.de ↄdi.inſti.ar.l.q duos.S.j.de manu.teſ. Aliud ẽ dicẽ t̃s moꝛi.⁊ tũc ſigniſcat poſtq; moꝛ tuus ẽ perfecte.ita dicit tex.h ibi moꝛtis elus tpᷣs ⁊c.⁊ glo.eſt in. l.peculiũ.S.ſi.S.de le.ij. . . d Prganati ui legat cognatis videt᷑ le N= C0 natis. are his qui ſũt cognati tꝑe teſti uel tpe moꝛt.h.d. ¶Quero exẽpla hui.l.in p ma parte de eo ꝗ fuit cognat tpe teſti ⁊ poſtea deſijt. Ro.po nit exẽplũ de eo q deſijt ꝑx depoꝛtationẽ.⁊ ꝙ dicit maneat.ſ. tpe moꝛꝭ qe reſtitut fuit.¶Ad hũc itellectũ op. C. de hẽ. in/ ſti.l.. Glo.dicit ꝙ ibi nõ fuit reſtitutꝰ. ¶ Itẽ op.iſti. de capi. di. F. q autẽ. So. gl. ꝙ h ꝑdit ciuitatẽ ibi etiã libertatẽ.lʒ poſtea fuerit maumiſſus.hec ſo.pbat᷑ in.l.ĩterdicit.j.de ↄdi. ⁊ de. Contra iſta ſo. videt᷑ caſus in.l.ex fcõ.S.ſi.S.de vul.⁊ pu.ubi ſact ſeruꝰ poſtea manumiſſus admittit᷑. So.qñq; ꝗ⸗ efficit ſeruus pene.⁊ tũc reſtitut' ad legatũ nõ admittitut p. qñq; efficii ſeruus hoĩs.⁊ tũc reſtitut ad hẽditatẽ ⁊ legatum admittit ut ibi. Rõ ẽ qꝛ fuus pene efficũ oĩno ĩcapax.ut.j.ti. ij.l. ꝗ in metallũ.qʒ iſlle qui efficit ſuus hoĩs nõ effici capax qꝛ dño nõ ſibi acquirit.ut.l.ſi pꝛfa.S.de here.inſti.¶ Cõtra hoc op.ð.de adi.le.l.ſ ſuus.in ſi.ubi ꝑ manumiſſionẽ efficit᷑ no/ uus homo. Rñ.qñ Fuus accipit ut res legata eundẽ bʒ effe/ ctũ reductio in ſeruituteʒ facta ab hoĩe q; ſi efficiaĩ fuus pe/ ne.qꝛ utrũq; legatũ extinguit.ſ̊ qũ accipit᷑ ut pſona legatarij tũc ſec ẽ. ⁊ lʒ hec lec.in ſe ſit va.iñ quãtũ ad hac.l.nõ pcedit ꝑ tex.qui dicit hic facili ⁊c̃.nõ eni eſt ↄgruũ ꝙ facilius admit⸗ tatur qui vno tẽpoꝛe ẽ cognat ꝙᷓ; in utroq;. ¶ Venio ad ſe/ cũdaã lec.⁊ legit in glo.duob modis ut pʒ in ea. Iſta lec.in pᷣ ma parte.l.ↄtinet ueritatẽ.q; illa demõſtratio fratris titij ſuſ nicit ꝙ adſit tẽpoꝛe teſti.ſimile in.l.mela.in pn.de ali.⁊ ci.leg. ſ quãtũ ad ſcoaʒ partẽ legis nõ dalerochuacecn itelligit totã legẽ in cognat nalib ⁊ tex.dicit de adoptionibꝰ. Pꝛeterea in cognatiõe nãli ſi uelles itelligere ſcdᷣam partẽ ⁊ nõ ↄdicẽt. tex.nõ põt ſtare.nã legare fratri titij idẽ ẽ q;ð legare certe per ſone ⁊ noĩate ꝑſone.ut.l.nemo.de hẽ.inſti.⁊.l.⁊ ſi peꝑceriti pn. de li.?⁊ poſthu.ſicut ergo ſi ꝑſona legatarij tẽpoꝛe moꝛiʒ decederet legatũ euaneſceretᷣ ita in ꝓpoſito niſi dicam ꝙ le gatũ fuit fratrittitij qui nullũ fratrẽ hẽbat tẽpoꝛe teſti.tũc enĩ intelligit de eo qui ſibi naſcitur eſt. ar.l.ei quoq;. S.de pecuł. lega. ? tũc ↄtineret uerũ iſta lec. ¶ Venio ad terti lec.ðut ĩtel ligam totã.l.in cognatiõe ciuili.q; in pma parte erat cogna tus ſed deſijt eẽ per emãcipationẽ.in ſcða ĩcipit eẽ ꝑ adoptio nẽ.⁊ hec lex hʒ multa ↄꝛia lʒ glo.dicat ꝙ ei nil obſtat.¶Ad hac lec.op.ꝙ nõ ſufficiat quẽ eẽ capacẽ tpe moꝛtis ſi tꝑe teſti nõ ẽ.ut.ð.ti.ij.l.j. Sol.glo.ꝙ ibi legatũ erat iutile ex ꝑſona relinquẽtis uel rei legate.h̊ ex ꝑſona legatarij. ¶ Cõtra hoc op.inſti. de le.S.an fuo.Sol.glo.q legatũ erat ibi iutile mi xta oſideratione legani ⁊ legatarij.hec lex nil facit ad mate riã regule cato.q hic legatũ ab initio nõ fuit inutile.iĩmo ſẽ/ per utile.licet q̃da ꝑſona ab initio nõ admittat᷑ que poſtea in cipit admittiita dicit Ol.¶ Op.inſti. de here. qli. ⁊ dif. S. j. ⁊. S. de here.inſti...ſi alienũ..j.So.glo.dicitut ibi.ueritas ẽ qꝛ ula ↄcoꝛdat.Contra hac.l.facit.l.cũ ita.S.ſi.S.de lega.ij. ueritas eſt ꝙ ibi dicit ꝙ dʒ inſpici qui eſt in familia tpe moꝛiʒ ſubandi ⁊ teſti.⁊ ſic ↄcoꝛdat cuʒ iſta.⁊ ita ſubaudit Di.⁊ bñ. ¶ Op. pꝛout hec.l.intelligi in cognato ciuili videĩ nõ pꝛoce dere.nã cognatus ciuilis nõ dʒ intelligi in uerbis platis a te- ſtatoꝛe.ut.:.ſi ita quis.in ſi.S.de le.ij.x.l.ſi ſideicõnuſſũ.de cõ di.⁊ de. So.quidã ꝙ h debet intelligi ꝙ in legato fuit facta mẽtio de cognato ciuili.als ſecus.ut dictis.ll.ſſtud ẽ ̊ hãc.l. que dicit ſimpłi legatũ eẽ cognatis relictũ.quare dico ſic.ſi ali quis efficit cognat poſtea facto teſtatoꝛis.ut qꝛ ipſe aliquẽ ar rogat in filium nel nepotẽ.x tunc ꝓcedit lex iſta. Siuero ali gs effici cognatus tertij cognati.tũc nõ admitteret.ut.l.con traria.ile in ipſius ptãte ſit aliũ facere admitti ad legatuʒ.qð nõ. ¶ Op. ſoꝛtiſſime ⁊ videt ꝙ in his ybis indeſinite platis tpᷣs teſti iſpicit᷑ nõ moꝛtis.ergo ⁊c.poſſumus dicere ꝙ ↄꝛiũ lo uit in reb relictis.ſed hec lex loquit in ꝑſonis ꝗb relinquit. ec ſo.nõ placet per ea que nõ.in. d.l.ſi ita.⁊.i.placet.de li. ⁊ po.ubi dicit ꝙ ibiẽ ſpale fauoꝛe teſti ꝙ alius poſthum ad mittat᷑ q; ille qui erat pᷣſens tꝑe teſti.qre dico ſic ꝙ hic fuit reli Cctũ vniuerſitati qꝛ cognatis. ⁊ ſic iſpicimus tps moꝛtis ſicut ĩ legato vniuerſali.ut.l.grege.ð.de le.ij.⁊.l.peculiũ.ꝓ hoc hec l.in fi. ubi idẽ ẽ relinqᷓre cognatis ⁊ cognationi. Hec ſo.non placet.nã cognatio nõ eſt vniuerſitas que vnã perſonã repꝛe ſentat ꝓut dicimus in alijs vniuerſitatibus.ut.l. moꝛtuo.de ſideiuſio.⁊ iõ nõ põt eis ut vniuerſis relictuʒ ſed eis ut parti cularib.qð apparet ex eo qdð incõtinẽti dicã.qꝛ nõ oẽs ad le gatũ admittant᷑.dico ergo ꝙ regula poſita in.l.ſi ita.fallit hic ratione cõiunctionis.ut ſic ſufficiat illis tpe teſti uel moꝛtis eẽ cognatũ.qð intelligo uerũ ſi teſtõ: hoc ſciuit.ſecus ſi ignoꝛa⸗ uit. ut.l. ſiquis ita..ſiquis ignoꝛaret. de teſta.tu. ¶ uero hic dicũ ꝙ legauit cognatis de ꝗbus cognas intelligi. Rñ. in dubio ĩtelligi de cognatis teikolo⸗ u .cũ acutiſſimi. C. de hdeicom.⁊.l.peto.S.fratre.S.de le.ij.¶ uero quo oꝛdnie admittunt᷑ h cognati. Rñdeo pus noĩati ⁊ his deficiẽtibus ꝗ pꝛoximioꝛes ſũt in gradu.ut.d.l.peto.S.fratre.x.d.l. cũ ita. S.de lega.ij. ita intelligit DHi. dũ dicit ꝙ h lex debet intelligi Fm illas. ¶ Quero quid ſi ſit legatũ cognatis cuiuſdã tertij. NRñ.puto ↄꝛiũ eius qð hic dẽ.pmo qꝛ nõ debemus itelligere niſi de cognap ꝗ erãt tꝑe teſti.niſi alij cognati eſſẽt ſine facto teſtõꝛis ꝑ regula qẽ in.l.ſi ita de au. ⁊ ar.leg.cũ eni h nõ loqi niſi de legato facto cognat teſtõꝛis nõ debem trahi ad alias Zñtias otra alias leges.pꝑ.l.qð uero.S.de legi.¶ Auero qd ſi relinquit familie nel cognationi cuiuſdã tertij qui iã erat de ſunctus tpe teſti. an ualeat legatũ. Et videt᷑ ꝙ no.qꝛ non põt dici familia titij ꝗ iã erat defũct.ut.l.qui uxoꝛi.als ẽi.l.ij.S. de au. x ar. le.Cotrariũ dico ꝙ ualet ⁊ videt᷑ relictũ oĩb deſcẽ dentib ex cognatiõe titij.ut.l.pnunciatio.S.familie.de uer. ℳ ſig. t ita ſe habet cõis uſus loqutdtn idẽ eſt dicere relinquo familie tał uel domui talis.ut.i.j.S.ad ſylł.⁊ ibiꝑ Ja.de are. T hoc caſu foꝛte nõ admittent᷑ oẽs qui ſũt ꝓximioꝛes illi titio. ſed omnes equaliter.quia ceſſat ratio coniunctionis perſone deſuncti. M DBe his q̃ pe.telin.⁊ Nere.cato. EA ollegio licito legari põt Vm ſenatus.Nαhnto de tali collegio licite relinquit hoc dicit. ¶ Oppo. ꝙ ſi nõ poteſt re repꝛobatũ nõ rõne ſecte.ſed iõ qꝛ nõ appꝛobatũ. ſi en rõne ſe cte eẽt repꝛobatũ.ut collegiũ heticoꝝ.tuc ſinguliꝭ de collegio nõ põt relinqꝗ.ut.l. ia.¶ Quũo ꝗd ſireliquat᷑ collegio iudeo rũ.Certũ ẽ ꝙ; nõ ualet.ut.l.j.C.de iude.ſʒ dubiũ ẽ an ſit repꝛo batũ rõne ſecte. Gl.ꝙ nõ i.d.l.j. Ol. tex.ẽ ꝙ nõ ẽ repꝛoba/ tũ rõne ſecte.⁊ ſic põt legari cuilibet iudeo.ut.l.ſpadonẽ.S.iã aũt iudei.de excu. tu. ¶ Sʒ qro ꝗd ſi reliquii iudeis de peru ſio utrũ videt᷑ ut collegio relinqui uel ut ſingulis. Nidet᷑ ꝙ ut collegio. ut. S.l. Pxi.ĩ f. dixii. l. ciuib. dꝛiũ puto ; illa ĩterpta tio relinqre ciuib idẽ ẽ ꝙ reliquẽ ciuitati ẽ uerũ qñ ex ea ni re ſultat ) legẽ ⁊ ex eo legatũ nõ efficit iutile.ſʒ qũ reſultat alincd 3 legẽ uel ſegatũ efficereł iutile.⁊ tũc nõ dʒ ſieri.ut.S.e.l.quo/ tiens. CQuo ꝗꝗ ſi reliquii collegio fruſtatoꝝ. an illud colle/ giũ ſit repꝛobatu. Rñ.oẽ collegiu qð ſit ad piñ actũ ẽ appꝛo/ atũ a lege.ut.l.j.circa pn.⁊ ibi nõ.s.qð cuiuſq; vni.⁊ ut pu/ to iſte friutates debẽt Oueniri coꝛa iudice ſeculari qũ frnitates ſeculariũ ſũt.ſʒ ſi eſſẽt frnitates ſeclariũ ⁊ clericoꝝ.tũc deberẽt ↄueniri coꝛã iudice eccliaſtico.⁊ idẽ dico ĩ vniuerſitate ſchola riũ qrũ rectoꝛ eẽ nõ põt niſi elericꝰſit. ¶ QQauid ſi reliquit᷑ arti mercatoꝝ uel cãcellarioꝝ.tũc ẽ aliud qꝛ talia collegia exceptẽ gbuſdã ſut repꝛobata. ut.l.j.S.qdð cuiuſq; vni.no.vñ eis non põt legari.ſʒ ſi talia collegia eſſẽt appꝛobata ꝑ pncipẽ uła ſu perioꝛe uel a ciuitatib q ſuperioꝛẽ nõ recognoſcũt.tũc potit eis legari. ut. l. hoſtes.j.de capti.⁊ boſlererer W ¶AQAuũo gs hẽbit hẽditatẽ . Em pubere. Q gab ꝙ ſucceſſo⸗ res ſilij ⁊ P ↄñs hẽant hẽditatẽ. als iſta.l.fruſtra poſita eſſet. ¶ Sʒ tüc op.quõ iſte filius trãſmittit hẽditatẽ mris nõ aditã ad exneos.icit Mar.ſylł.ꝙ h ẽ rõ qꝛ nlli ſuit ĩpedit adire hẽditatẽ.ar.l.ſiqs i Graul. elegster a ſyll. ⁊ Ci.refert in.l. apud hoſtes.C. de ſu.⁊ le.ego ĩtelligo hoc uerũ ꝙ ad hẽdes filij traſinittit mris heditas ſi ſũt hẽdes ſui p.l.j.C. de his qui añ ap.tab.als nõ trãſinitteret᷑ niſi ꝑ bñnñciũ reſtõnis ĩ itegrũ. ut dixiin.l.ꝗ duos.ĩ pn.S.e.pꝑ.l.paãtonius.S.de acq.hẽ.Nõ ob.l. ſiquis ĩ graui.S.elegãter.qꝛibi fuit ipeditus ipedimẽto iuris.hic inpedimẽto facti.dixi lenore daacgiil re in toeſ BDeboc dicut nõ. ꝑ Di.i. c. CE Z n teſtõ. n nn -di feiur ol WemR. Hac. l. allego ad. q. de eo 4 S em heredi. reliꝗt ut Sbli, ſatiſtiat BV gdſut ſipti ĩ cedula quã dedi guardiano fratrũ mio rũ.an ualeat. Ja.det᷑minat ꝙ nõ. Ego determĩo Sꝛiũ ſi appa ret ꝙ illa cedula ſit illa quã teſtõꝛ guardiano dimiſẽrit ex com paratiõe lr̃arũ uel alio mõ.ut dixi in.l.ſi ita ſcripſero de ↄdi.⁊ de. Itẽ nõ hãc.l.na vidi teſtm ĩ q teſtõꝛ ſic dixit.lego titio milł le qᷓ det illi ꝑſone quã declaraui ſibi ⁊ hẽdi meo.decedit teſtõꝛ ↄt etio ẽ iter hẽdẽ ⁊ legatariũ.qꝛ hẽs dic de vno.legatari diẽ de alio. ꝗd iuris. Hico ꝙ dʒ ĩſpici qð ẽ ueriſili rõne affectiõi) teſtõꝛis.als fideicõmiſſu eẽt iutile rõne ĩcertitudini.ut.:.ſi ſue rit. in pn. S. e.iõ remanet penes legatarih ſt Altio nõ ꝙ ſire linq tibi centũ ⁊ dico uolo ꝙ dent ei quẽ dixi tibi.ꝙ in dubio nõ videt᷑ ſactũ illud relictũ in fraudeʒ.vt hic.⁊ nõ.in.l.lutius. Fiſi. S. de le.j.⁊. l.nõ intelligit circa fi. de iure fiſci. * .— „ 5 Am queritur. ieutn l. uetenb. jig Beclara ut nõ. Di.in.c. in obſcuris. Uis. curts ☛ de re iur l vr. . A1 N An ꝓpꝛiũ nomẽ uel demõſtra⸗ Di hẽbat. n iſpicere debeam ex q̃litate notitiẽ diſponẽtis ĩſpicit.h.d.DPixiꝑ hãc.l.ꝙ ſi dux ducatuj ſac ĩquiſitionẽ ↄ titiũ ptãtẽ aſſiſij cũ ĩ ueritate uocet ſepꝛonius ꝙ magis ĩſpicim hac dignitatẽ q; nomẽ ꝓpꝛiũ.qꝛ nomẽ ꝓp/ um nõ habet᷑ mẽti vt h.⁊ ſic magis accipit᷑ demõſtratio q; no mẽ ꝓpꝛiũ.dixi i.l.demõſtratio.de ↄdi.⁊ de. Sco nõ ꝙ hẽ vnus de caſib in quo doctrina que ſumit ex.l.ſi fuus còmu/ nis ita. de ſtipu.ſer.nõ hbʒ locũ ut h.x dixi in.d.:.ſiſeruus. Iures. Aauſula in f.poſita nõ referk ſolũ ad —I ED7„ pxima ſʒ ad oia cedẽtia continuata ſcriptura plata.p.d. ¶Qũo ꝗrõ huũ.l. ꝙ clauſu la ĩ fi. poſita ad oĩa pᷣcedẽtia refert. Rñ.pᷣ ꝓpt᷑ dictionẽ repeti tiuã hoc ampli.ut.il.aureli.S.teſtõ.ð.de li.le.¶ Scda ro eſt qꝛ clauſula ultio poſita fuit ꝑ ſe pncipalit poſita. vñ ad oĩa pᷣ/ cedẽtia refert.ut.l.ii.. S.ſili.S.de li.⁊ poſth.⁊.l.talł ſcriptura. linqui collegio non poteſt relinqui ſingulari perſone nut. l. iiij. de here. inſti. So. hic debet itelligi qua do collegiũ ẽ 5.de le.j.⁊.l.j.de li.pte.ſi eni la clauſula nõ eẽt ꝑ ſe pncipalr poſita ſʒ ad aliã diſpõnẽ q̃li cãdã. utputa ſi ↄditionalis mo dus ĩfert legato ultio loco appoſito.tũc ad aliud nõ referi ni ſi ad illud ultimũ.ut.l.filii.⁊ ibi nõ.qñ di.leg.ce.¶ Quũo q̃re dixit iuriſcõſult iũcta ſcriptura. PDicit gl.ſecꝰ ſi ex iterualio ut. l. lecta. S. dicebã. S. ſi cer. pe. vide gl.ꝗ icipit nũc re niũgit. ibi ⁊ fac vim.⁊ dic hoc nõ ẽ uerũ qꝛ nõẽ ĩteruallũ ĩ eodẽ teſtõ nõ diuertẽdo ad alios act.nã teſtm dʒ ſieri vno cõtextu. ut l. hẽdes in fi. S. de teſta.ſed ueritas ẽ ut itelligamꝰ ↄiũcta ſcri⸗ ptura.i.cõtinuato ſmone.ſecꝰ ſi ĩ medio plura dixiſſetq; tũc ad oia pcedẽtia nõ refert.ut nõ.gl.in ſili.iſti. de re.di.S. itẽ la puli. An autẽ clauſula in pcedẽtib legib appoſita intelligai repetita in ſequẽtibus.dixiin.l.pᷣtoꝛ.ĩ pꝛin.vi bo.rap. ¶ De his qᷓ pene cauſa relinquunt. Rubꝛica. N lio Si pꝛecedit diſpoſitio ullicita ⁊ repꝛo . bata relictũ noĩe pene a qcũq; nõ ua let. h. ð. Prelieel⸗ noĩe pene a qcũq; ua let. ut. C. e.l. j. T iſti. de le. S. f. So. gl. ⁊. l. mul ta.de ↄdi.⁊ de.⁊.l.ſiqs hẽs.de vul.⁊ pu.ꝙ iſte ge hodie ſũt coꝛꝛecte. Di.i.l.multa.hoc repᷣhẽdit qꝛ etiã de iure antiq pofat relinꝗ noĩe pene.ut.l.j. S.itẽ ſi ita.ad.l.fal.⁊ l.ſi penũ.qñ di.le.ce.⁊.S.de pe.le.l.ſi penũ. Nõ ob.h.l.q logꝗ tur qñ p̃cedit aliq̃ temeraria uł ullicita diſpõ. qð tʒ Ci. C. e.l. . ¶ Qũo q̃ſſt iſte diſpõnes ꝓbꝛoſe. Rñ.qñũcũq; ĩ diſpõne ue/ nit aligd qdð ſit repꝛobatũ moꝛib iure ciuili uel ptoꝛio.ut.l.j.? l. filius.de ↄdi.ĩſti. Idẽ puto ꝙ ſi dꝛ in teſtõ lego ſilie mee cen tũ.⁊ uolo ꝙ nõ poſſit ſe maritare ſine ↄſẽſu tali.alias cadata dicto legato. certe iſtud nõ ualet. ut.l. cũ tale. . ſi arbitrio.j. de ↄdi.⁊ de.Idẽ puto qñ aliqd relinquit ſilio ĩſra legitimã.⁊ adijcitur ꝙ ſi plus petat cadat a dicto legato. Certe iſta adie ctio nõ ualeret.qꝛ grauamẽ nõ põt poni in legitima.ut.l.qm C.de ĩof.teſ.¶ Vltimo nõ hãc.l.õ ſtatuta ciuitatũ q dicũt. clerici aliqd faciãt.⁊ ſi nõ faciunt eoꝝ ↄſanguinei teneant a tantã penã. Certe iſta adiectio pene non ualet ut B. ⁊ de iſto grauamine qð iponit᷑ cõſanguineis dixi in.l.de pupillo.S.ſi quis ipſi pᷣtoꝛi.de ope.no.nũ.in.ix.q. “ CAũo ps reliquit flie ſue ſi nupſerit ( Enam. le rſiigreſte fuerit monaſteriũ.hẽ at ducẽta tm̃ nõ ultra.an iſtð videat᷑ detractũ de illa ;titate maioꝛi noĩe pene.an ſit cauſa.Et vꝛ ꝙ ſit cauſa qa ex cauſa videt᷑ dixiſſe.qꝛ ſi monaſteriũ ĩgredirei potit ĩgredi cuʒ minoꝛi pecunia qᷓ; ſi nuberet. ſʒ certe ſiue ſit cauſa ſiue pena le gatũ nalet. q iſta pena ſiue cauſa reijcit.utĩ auẽ.de ſan.epi.S. ſʒ h de pñti.Rõ ẽ q; talis cauſa ĩpediret vitã ptẽplatiu.naʒ fioꝛe ducta ne ꝑderet illud legatũ citi nuberet q; monaſteriũ igrederet᷑.qð lex reſpuit. ꝗs ergo erit modus ut teſtõ: poſſit ſic grauare. Rũdeo ꝙ dʒ dicẽ ſic.relinqᷣ ſilie mee centũ ⁊ eiꝗ cã duxerit in uxoꝛẽ relinq qnqginta. poc mõ ualet illud reli- ctũ.x monaſteriũ nõ poſſet cape.q; nõ ẽ relictũ uxoꝛi ſ ei qui ducet in uxoꝛẽ.hoc pbat᷑ in.l.titio.S.j.de ↄdi.⁊ de.Còſulo tñ ꝙ addat vnũ.ſ.id qð marito reliquii debeat eẽ pᷣeſpue dotis. als ipe ſibi hẽret. ¶ Qũo an teſtoõꝛ poſſit iducẽ uſuras ĩ teſtõ ut ſi hẽs meus nõ ſoluit irra menſẽ uolo ꝙ ſoluat tm noĩe uſu rarũ. NRñ.nõ.ſicut enĩ de iure ciuili uſure ſũt ꝓhibite ultra cer tã quãtitatẽ.ita hodie de iure canonico ſũt ꝓhibite ĩ totũ.pꝛo hocẽ tex.i.l.ij.S.fi.de an.le. Ex hoc ↄcludo aliud qũ pena adijcit᷑ dationi q;titatis ultra legitimũ modũ uſurarũ de iure ciuili nõ ualet. ut.l. iulianus.S.ibidẽ de acs.empj.⁊.l.cũ alle gas de uſuris.cõiuncta.l.iij.in ſi. de an. le. . De regula catoniana. Rubꝛica. 4 Tegata ura teſti tem/ Atoniang. 6à lre ſi teſtatoꝛ R tüc decederet nõ 2ſirmant ipedimẽto ceſſante ſecus in legatis ↄditionalib uel in diẽ ĩcertaʒ. Xbh. d. Cꝛimo ponit regulã cato. Scdo eã de⸗ darat.ſcdabi ꝗᷓ diffinitio. In tex.ibi nõ ualere. dic etiam ſi cauſa ĩpedimenti inueniat᷑ amota.Di. NPici hic ꝙ regula ca toniana diffinitur. ⁊ infra dicitur ꝗᷓ diffinitio ⁊c. Cõtra ĩmo nõ ẽ diffinitio.q; diffinitio dʒ ponẽ ſubſtãtiã alicuius rei.ut.l. oĩs diffinitio.de re.iur. So. Ni. hic ponit diffinitio ipꝛopᷣe. HBꝛeuiter dic ꝙ nõ ẽ diffinitio. ut.l.ia. ¶ Op. ꝙ iſta regla ſit ſuꝑflua ꝑ.l.qdð ab initio.j.de re.iur.So.ll. ꝛie loquunt in his ꝗ;ſtatiʒ debet valẽ ⁊ nullã ſuſpenſionẽ habẽt. ut ↄct⁊c alij actĩter viuoj.ſz legata habẽt aliqu ſuſpẽſionẽ. ↄfirmant eni no fni ihe o etö . . 44 0). 4 de r —‿ ☛ 2=. =— BZDee reg. canaaz. moꝛte.ut...j.C. de ſa.ſan.ec.iõ videbat ꝙ deberet inſpictpᷣe moꝛi ⁊ nõ teſti.⁊ ppt᷑ hoc fuit iducta reg.cato.¶ Op.h̊ dẽ ĩ v. itẽ ſi tibi.ꝙ ſi ẽ fudus legat tibi dño ſi poſtea alienas ualet legatũ.Lõtra iſti. de le.S.ſi rẽ. HNui tioꝛe h.l.legit duobꝰmo dis.vno mõ ſʒ Rog.ut illa vba ſi alienaueris legant᷑ cũ ſeq̃n/ tibx ſint vba.l.Ad ↄꝛiũ rñdet ꝙ ibi alienauerit moꝛtuo teſta toꝛe.h̊ eo viuo.h̊ ſo.videt õ.l.cera.S.j.S.de le.j.qre Jo.legit alio mõ.ꝙ illa vba ſi cũ viuo teſtõꝛe tc.legant᷑ cũ pᷣcedẽtib c ſic ſint vba teſtõꝛis non lecis.¶ Venio ad.l..ſʒ ſi ſic.op.ꝙ ſi poſt moꝛtẽ nubit hẽat legatũ.ut.l.ſi ita de ↄdi.⁊ de.So.itelli ge ꝙ teſtõꝛ dixit ſi nupta erit.ſ.me viuo⸗Ex oibus his hẽs ex poſita vba regle q dicũt ꝙ ſi teſti tpe deceſſiſſet iutile fieret.q?· itelligunt᷑ de his ꝗ ſic reriquunt᷑.⁊ tuc ĩutilia eſſẽt ſi teſtõꝛ deceſ ſiſſet. als ſec. ut ĩlegat ↄditiõalibꝰ ⁊ ĩ diẽ ĩcertũ.¶His pᷣmiſ ſis uenio ad qõnẽ.pᷣ q̃ro an regla cato.ſit regula iuris. Nicit Di. de re.iu.li.vj.ſuꝑ rubꝛica ꝙ ſic.qꝛ ius de nouo ĩducit.nã añ iſtã.l.nõ erat ĩiductũ. Mõ ob.l.j.de re.iur.q̃ diẽ ꝙ regula nõ fac ius.q; uerũ c q regla ſit ſuꝑ eo qð c iã ↄſtitutu. als ſe/ cus ut h. Jo.an.tʒ ↄꝛiũ ibidẽ ꝙ regla cato.nõ ſit reglła iuris. ill rõnẽ qꝛ fac ius de nouo.Cõtra Jo.an.ẽ tex.expᷣſſus in cũ legato uo.j.qũ di.le.ce.ꝗq appellat regulã cato.regulaʒ iuris. Noſſum dicẽ ꝙ glibet bñ dixit.ſi eniĩ appellas regula iuris traſũptine.hoc ẽ regulã factà de eo qd ẽ ius.tũc uerũ di cit Jo.an. Alio mõ põt itelligi regla iuris ĩtraſũptiue.hoc ẽ regla q̃ẽ ins.⁊ tẽ uerũ diẽ Di.⁊ hoc mõ dʒ ĩtelligi.l.cũ lega/⸗ to fuo.ſile de genitiuo ꝗ ponit᷑ traſũptiue ⁊ ĩtrãſuptiue.ut.l. j.C. de ↄdi.ob cau.⁊.l.j.C.de ↄdi.ĩide.¶ Qũo a qͥ fuit indu cta hec regla. Rñ.a catone. ſic publiciana a publicio:⁊ falci dia a falcidio. ut.l.j.j. ad.l.fal. ¶ Quũoiĩ ꝗb legat hẽat locũ hec regula.Gl.magna tota facta ẽ ſuꝑ hoc. Jõ q̃ro pᷣ an hẽ/ at locũ ĩ legatᷣ Oditiõalibꝰ.Et videt ꝙ nõ ut h. In ↄꝛiũ videt S.de op.le.l.optio.ij.rñſo.So.aut ↄditio ẽ expᷣſſa ⁊ nõ hʒ lo/ cũ reglła ut h.aut tacita.⁊ tũc hʒ locũ lex ↄꝛia.Rõ ẽ qꝛ ↄditio tacita nõ ſuſpẽdit legati ceſſonẽ. ut.l.q extriſecꝰ.de ↄdi.⁊ de. H ſi ponẽs ꝙ eẽt tal ↄditio tacita q legati ceſſionẽ ĩpediret.ut ꝓbati.l.ſilegatũ pure.s.de adi.le.eẽt idẽ qð ĩ expiſa ↄditiõe eãdem rõnẽ. Cõtra hoc ob.ſoꝛtit᷑.l.pe.j.e.ſʒ ibi dicã.⁊ qð dixi de odis.⁊ de die ĩcerta qð idẽ ẽ.ut.l.dies ĩcertꝰ.de ↄdi.⁊K de. CQuo utrü regula cato.hẽat locũ ĩ legat᷑ puris uel reli/ ctis in diẽ certũ. Rñ.ſiqdẽ ſunt talia legata qᷣrũ dies cedit ab adita hẽditate nõ a tpe moꝛtis regula cato.nõ hʒ locũ.ut.j.e. l. iij.x.l.cũ legato.j.qũ di.le.ce.⁊.SD.de le.j.l.qð i rerũ.S.j.⁊x.l. ſi optio.i pn.S.de op.le.Que autẽ ſũt ſlla legata quoꝝ dies cedit ab adita hẽditate nõ.in.l.vnica.S.ĩ nouiſſimo.C.de ca du.tol. ¶ Juxta h̊ quero quid ſi eſt certum ꝙ dies moꝛtis ⁊ aditiõis ſit vnus ⁊ idẽ.vtputa qꝛ inſtitutus ſit heẽs neceſſariꝰ. NRñ.regula cato.tũc habet locũ.ut eſt caſus in.l.ſicui optio. ij.rñſo.S.de op.lega.Rõ apparet.qꝛ tũc eſt datũ ſic ut ſtatim ualeat ſi ſtatim decederet.¶MQnuero utrũ hẽat locũ ĩ legat qꝗᷣ rũ dies decederet a tpe moꝛtis. Tex.videi h̊ ꝙ ſic. ꝛiũ videt᷑ P.l.ſi depoꝛtati.iĩ pᷣn.S.de le.iij.⁊.l.iteruenit.j.de le.pᷣſtã.⁊.il. ſi cognatis.S.de reb du.C.j.de iure ſil.l.iij.S.quando auteʒ. Pꝛo ſo. huius ↄᷣꝛij gl.facit tres caſus.ut ĩ ea hẽtis.Ni. facit ſex caſus. Mꝛio qñ legatũ deſicit rõne ꝑſone leganſ.tunc hʒ locũ regula.ut i.l.iij.S. j.ð.de le.iij. Scdo qñ deñcit rõne rei legate.ut ĩ re ſacra uel tigno edib iniũcto.⁊ tũc hʒ locũ regu/ la. ut.l.ceta.S.j.S.de le.j.Tertio qñ deſicit mixta ↄſideratiõe rei ⁊ ꝑſone legatarij.ut ſi lego tibi rẽ tuã.⁊ tũc hʒ locũ regula ut.l. ceta..quẽadmodũ.⁊ iſti.de le.S.ſi rẽ. JCõ dixi mixta cõ ſideratiõe.qꝛ res ꝑ ſe erat legabilis ⁊ legatari erat capax ſim plicit loquẽdo.ſʒ res illa ſibi legari non põt.Quarto q lega tũ deſic mixta ↄſideratiõe legani ⁊ legatarij ut qꝛ teſtõꝛ legat Fuo ſuo ꝓpꝛio.x tũc hʒ locũ regula.ut.l.Fuꝰ.C.de le. Quito qñ legatũ ẽ iutile mixta oſideratiõe legatarij ⁊ ei a qͥ reliquũ. ut qñ legat᷑ fuo hẽdij ab hẽde.⁊ tẽ hʒ locũ regla.ntiſti.de le.⸗ S.an fuo.Sexto qñ legatũ ẽ iutile rõne ꝑſõe legatarij.qꝛnõ eſt capax.tc iſta regla nõ hʒ locũ.⁊ ſic loquunt᷑ iura ĩ Hꝛiũ alle gata. ⁊ hec ſũt yba DHi. Examinemqdlibet mẽbꝛũ ꝑ ſe. Pꝛi mũ ẽ qn legatũ ẽ iutile rõne ꝑſone legani.tũc hʒ locũ regula. iſtud nõ ẽ uerũ ſimpł ſʒ ẽ uerũ ĩ eo ꝗ erat ĩteſtabilis ſimpłr lo quẽdo. ſec iĩ eo ꝗ potat ſe habilitare ad teſtm. ut ĩ uſurariopu blico.nã uſurari public põt ſe habilitare ad teſtm pᷣſtãdo cau tionẽ de reddẽdis uſuris.⁊ iõ legatũ factũ ꝑ eũ ab initio iutile conſirmaretur pꝛeſtita cautione. ut nõ. Jo.an.in.c.qqᷓ;. de uſu. li. vj. licet ipſee poſtea timens notat contrarium in.c.j.er de ſepl.ĩ ce.tñ qð pᷣ nõt ẽ ueri ut plene dixii.l.ſllio pᷣterito.de iniuſto teſ. kʒ n .ſz foꝛte regla cato.ĩ uſurario alia rõne nõ hiet locũ.qꝛ.c.q;ᷓ qᷓ.ẽ noua lex.⁊ regla cato.ad nouas le/ ges nõ ptinet. ut.j.e.l.f. debem ergo ponẽ alið exẽplũ de in/ re ciuili.ꝗs nõ põt ſibi facẽ duos fuos neceſſarios heredes ſi nõ ẽ ſoluẽdo.certe iſte nõ ẽ ĩteſtabilis ſimpir gꝗa ſatiſtaciendo creditoꝛib efficũ teſtabilł.⁊ iõ hui teſtm põt ↄnrmari.ut.l.ꝗ ſoluẽdo nõ erit.de hẽ.iſti.⁊ iſte ẽ uer itellect Pui.l.¶ Venio ad ſcðʒ mẽbꝛũ qð ẽ qñ legatũ deſicit rõne rei.tc hʒ locũ regła cato. ¶ Op. de. l. fun.ĩ pn. S. de le. j. ubi ceſſãte cauſa impedi menti legatũ recõualeſcit. So.gl.ꝙ ibi ĩ initio legatũ ualebat ꝓpt ius qð hẽbat pꝛ ſi ſili deceſſiſſet.iſtud nõ ẽ uerũ.q; iſtud ius qdð pꝛ hʒ ut poſſit ſuccedẽ nullo mõ attẽdit.ut.lł poſt emꝗ cipationẽ. de li.le.ẽ ergo dicẽdũ ꝙ ibi ceſſauit cauſa ĩpedimẽ ti ex cauſa q̃ retrotrahit.vñ fingit ab initio nõ fuiſſe.idẽ ꝓbaĩ᷑ in.l.ᷣu ab hoſtibꝰ.⁊.l.nõ qcũq;.S.ſi ex bonis.sõ.de lega.j. CItẽ ʒ dictũ Hi.⁊ gl.op.de.l.ẽ receptũ.iĩ fi.SD.cõi.pᷣdi.So. ibiualuit legatũ ab initio q;tũ ad pſonalẽ obłonẽ nõ qtũ ad ↄpſtituẽdũ ius ĩ re.ut nõ.i.l.per fũdũ.de ſer.ru.pᷣdi.¶ Aenio ad ttiũ mẽbꝛũ qñ legatũ deſicit mixta oſideratiõe rei ⁊ ꝑſone legatarij.Et iſto caſu dico ꝙ hʒ locũ regula. ut.l.cetera.S.j. 8.de leg.j.h̊ videt õ̊.l.debitoꝛ.S.ſi.S.de le.ij.Sol.qdð ibi deñ ciebat rõne legatarij nõ rei.qꝛ legabat᷑ fuo res dñi.iõ iſtð mẽ bꝛũ dʒ ſic itelligi.illud qð dẽ ꝙ regula cato.hʒ locũ ĩ ttio mẽ/ bꝛoẽ uerũ.qñ teſtõꝛ tale ĩpedimẽtũ potuit ꝓuidẽ.utputa le gãdo eſtiationẽ rei uel ali rẽ eq̃lẽ.ſʒ ĩ caſu dicti.S.Fuo.nõ po tuit ꝓuidẽ.qm ſi ſic legaſſet fuiſſet dño q̃ſitũ.⁊ ipᷣe uolebat ſer uo q̃ri.rõnẽ hui diſtictiõis ĩfra videbit.¶ Venio ad q̃rtum mẽbꝛũ qñ legatũ deſicit mixta oſideratiõe legant ⁊ legatarij hʒ locũ regla. Pꝛo declaratiõe pone ꝙ teſtoꝛ legat ſilio ſuo ſpurio tꝑe teſtĩ nõ ualet ſi tꝑe moꝛiᷣ reꝑit᷑ capax.qꝛ legitimatꝰ ualebit ne legatũ.ʒ Di.nõ.q; deſiciebat legatũ mixta ↄſide/ ratiõe legani ⁊ legatarij.hoc aũt videt tex.i.l.iijj.S.qũ autẽ De iure ſil.⁊ iõ ĩtelligaꝰ illð mẽbꝛũ ſic.ſigdẽ teſtõꝛ potuit ꝓuidẽ ʒ tale ĩpedimẽtũ ut manumittẽdo fuũ.tc hʒ locũ regla.qꝛ eſt qd ſibi iputet᷑.qʒ ſi nõ potuit ꝓuidẽ.qꝛ nõ ẽ ĩ ſua ptate legitia/ re.tnõ hʒ locũ regła.hec diſtictio ꝓbat ad tex.in.l.q;ꝛ rõ.de feel rdera iſt mẽbꝛũ dictũ videt᷑ caſus ĩ.l.ſi minoꝛ.S. jj.ubi mioꝛ nõ poterat ꝓuidẽ dãdo libᷣtatẽ.⁊ tñ ibi hʒ locũ re gula. So. ʒ ĩtellectũ gl. ibi oſitũ nõ obſtat.ſʒ ſm ĩtellectum HMi.obſtat.ſʒ poſſum dicẽ ſuſtinẽdo ipſũ ꝙ illud ẽ uerũ qñ te ſtatoꝛ nõ põt ꝓuidẽ ppter itellect ĩibecillitatẽ.tũc eni eadẽ rõ ne ĩfrigit legatũ q̃ litas.ſec ſi alia rõne. Itẽ pᷣdicta fac.l.cõ ſiciunt᷑.S.ſi ei fuo.S.de codicil.Sol.ille.S.nõbilis determiat hoc mẽbꝛũ ⁊ alia hul regle.l. qe legatũ ab initio ĩualidũ nõ cõ firmat.itellige niſi defect purget᷑ ꝑ ultimã uolũtatẽ teſtõꝛis ut ibi. ⁊ rõ nõ.ibiĩ gl. ¶ Venio ad ꝗntũ mẽbꝛũ qũ legatũ deſic mixta oſideratioõe legatarij ⁊ eius a qᷣ reliqui.ↄʒ locũ regła. Hic Di.puto ꝙ uerũ dicat ĩ hoc ꝑ rõnẽ pᷣdictã.qꝛ teſtõ: po/ tuit ꝓuidẽe circa iſtð ĩpedimẽtũ dãdo libᷣtatẽ fuo hẽdi qð po/ teſt. ſi eẽt caſujĩ ꝗteſtõ: nõ poſſet puidẽ t eẽt idẽ qð iupꝛa. ¶Venio ad ſextũ mẽbꝛũ qñ legatũ deſc ex ꝑſona legatarij nõ hʒ locũ regula.Et ẽ rõ qꝛ teſtõꝛ circa illud iĩpedimẽetũ ꝓui dere nõ poterat.ita loquunt᷑ oẽs.ll.allate ĩ gl.excepta.l.ſi co gna.ꝗᷓ nõ fac ad reglaʒ ut ibi dixi.¶QQüo an regla hẽat lo cũ ĩ hẽditate.Dic ut dicã.j.e.l.iij.⁊ ibi dicã etiã an hẽat locũ ã ſidecõmiſſis ułibꝰ.¶Itẽ q̃ro an hẽat locũ ĩ donatiõe cauſa moi. Dicut i.l.ĩ moꝛi.j.de dona.cau.moꝛ.¶ Qũo q̃ eſt rõ ꝙi legaj oditiõalib nõ hʒ locũ regła cato.Di.dici.c.nõ ſir mat. de re.iur.li.vj.ꝙ iteri nullũ ẽ legatũ.dic ꝙ rõẽ.qꝛlegata cõditionalia teſtõꝛ nõ ſic dedit ut ſtati ualerẽt ſi moꝛiret.lecꝰ ĩ . , — — legad puris ſic.⁊ ſic ẽ rõ qꝛ teſtõꝛ uoluit.iſtã rõnẽ ponit gl.i.l. in ts.ĩ Pn. ⁊.l.põt qꝗs. de hẽ.iſti. Iſta ergo vba q dicũt ꝙ ſi ceſtoõꝛ nõò decederet iutile foꝛet. ĩtelligunt᷑ de eo qð ẽ ſic datũ. ut tũc utile eẽt ut h d in tex.⁊ iõ ſtatutũ qð dic ſiqs nõ ſolue/ rit pẽſionẽ ĩſra mẽſẽ ⁊cẽ.dʒ ĩtelligi qñ eſt facta locatio ut infra mẽſẽ ſoluat. ¶ Vltimo eẽt qᷓrẽdũ qd ſi teſtm rõne ſolẽnitatis deſicit.an hẽat locũ regla cato. Pico ꝙ ſic.q; nullo mõ põt Pannari ut extũc. cũ ſolẽnitas dʒ adhiberi vno cõtextu.ut.l. heẽdes palã. in ſi. de teſta. ſile dic gl.q legatũ deſicit rõne per ſone legant qꝛ põt ↄfirmari nõ ut extũc.ſ̊ ut ex noua noluta te.ſec ſi legatũ eẽt iutile rõne alicui idubieta uel obſcuritatij qꝛ poſſet ↄfirmari ut extũc.ut.d.l.hẽdes.S.ſʒ ſi notã. ¶ Vl⸗ timo gl. qrit qẽ rõ q legatũ deſicit. Mixta cõſideratione le/ 3 Sanes ⁊ legatarij inſpicim id qð nocet nõ id qð ꝓdeſt.⁊ nõ bene rũdet. Lu dic ꝙ ẽ rõ qꝛ teſtõꝛ potuit ꝓuidere circa tale ĩ pedimentũ.ut ſupꝛa dixi.mãm uero qñ cõcurrũt due cauſe q̃ rũ vna /ꝓdeſt alia nocet quã debeam inſpicere.dixiin.l.ſi vir. Ij.pꝛo dona.⁊.l.ſigs ingraul Ses aa ſell. Atonian g. Supꝛa ꝓxime iuriſconſult ex AN. SEEeponit uerba regule ſi teſtatoꝛ — . Be his q̃ ꝓnõſcri.ha.⁊ De his g.utĩdig. decedẽt legatũ qð inutile ſoꝛet cc. Hic auteʒ exponit iſta vba ad legatũ ⁊c. ¶ Op.⁊ videt᷑ ꝙ in ĩſtoõne hedis hẽat locũ regu la. ut iſti. de hẽ. qli.⁊ dif.S.ĩ erneis.⁊.l.ſi alienũ.S.j.de hẽ. in/ ſti. So.ꝗdã dicut ꝙ nõ hẽat locũ ĩ hẽditatib ſideicõmiſſari/ is.ſʒ ĩ pure relictis ſic. Alij ꝙ in hẽditate nõ hʒ locũ q ad vba ſz quo ad mẽtẽ ſieĩ qbuſda caſib hoc Fai1. Prr nh exci/ pit ↄditiõales inſtõnes. ergo ꝑtinet ad puras. Certe hẽmus Alo.i.l.ꝗ ſoluẽdo.⁊.l.qð ꝗs.de hẽ.inſti.q ſimplłr dicũt ꝙ ĩ hẽ de nõ hʒ locũ.ſʒ glo.i.l.qdð ab initio.de re.iur.tʒ ꝙ ĩ.l.q ſoluẽ do.ſit ſpãle ſauoꝛe liᷣtat.vitas ẽ ꝙ in hẽditate nõ hʒ lõcuʒ.⁊ id qð dẽ i.S.in exneis.ꝙ requirunt᷑ tria tꝑa.nõ ẽ ex vigoꝛe re gu. cato.ſ illarũ oſtõnũ.q; regla cato.tm in lega loquitur. Pꝛeterea ꝙ in iſtõne nõ hẽat locũ apparet q; ſi teſtm deficit rõne ꝑſone teſtant ẽ idẽ in ĩſtõne qð in legato nõ tñ ꝑ oĩa. ut l. j. S. ſi filiꝰ.S. de le.iij.⁊ ſic nõ ex vigoꝛe regule cato.ut.l.ĩ bel/ lo.S. de captiuis.de cap.⁊ poſtli.reuer.ſi vo deſicit inſtitutio ex pſona ĩſtituti nõ hʒ locũ reglła cato.⁊ tñ iſtitutio vitiat.ut §.ĩ exneis.⁊ ſic manifeſte ↄcludit ꝙ nõ ex vigoꝛe regule ſʒ ex vigoꝛe illarũ oſtõnũ.alia vo mẽbꝛa ĩ ꝗbregula cato.hʒ locũ in legatis in ĩſtõne adaptari nõ pñt ſi bñ iſpicies. ¶ Qũo an regula cato.hẽat locũ in fideicõmiſſo uli.Gl.ꝙ nõ.ut.l.qdã ita.j. ad tre.quã vide ⁊ ſigna eo ꝙ ↄſueui dicẽ ↄꝛiũ ꝙ dies ſ⸗ deicõmiſſi vli cedat a tꝑe moꝛtis.ut plene dixiin.l.cũ filio.S. de le.j. ad fi.⁊ ſm eã opi.tũc hẽret regula cato.locũ. ¶C Op. — a Puede ac Apere, Eicu in con. 1 ¶ Dp.ꝙ ↄditio q̃ eſt in ĩſtõne nõ ĩpe/ NEacct. Wodicaicee te mort are ſi, es. S.ſi.qñ di.le.ce. So.debes ĩtelligẽ hãc lec.ſᷣm caſũ.l.auia. qua gl.allegat qꝛ ibi fuit ꝓ parte iſtitut ſua ↄditiõe ⁊ eideʒ le atũ. vñ iĩpedit diẽ legati cedẽ talis ↄditio. ⁊ hoc qñ pᷣceſſit in/ titutlo T legatũ ſequit. als ſecus. ut.l.ſliũ.in pn. ibinõ.j. qñ di. le. ce. ſec ſi ↄditio eẽt adiecta totali inſtõni.tũc eni talis cõ ditio nõ ĩpediret q̃ regula oato oeſ, Hrer d drrF 2 o.legit hac.l.multis modis.pma ⁊ 7 Egula. & lecelanang glo. ea repꝛobet qꝛ LA nõ eſt ueriſile iuriſcõſultũ de his.ll.cogitaſſe.iſta repᷣ hẽſio nõ placet.qꝛ uerũ ẽ ꝙ iuriſcõſultꝰ nõ cogitauit de theo⸗/ doſio noĩatiʒ ⁊ ſpãlit.ſʒ cogitauit de oĩ.l.uliter q fieri poſſet.ſi mile ĩ.l..S. de ↄdi.ex lege.tñ hec ſo.nõ placet alia rõne.nã re gula catoniana nõ ꝑtinet ad nouas leges.tñ ĩ ti.iſti.de hẽ.q/ li. ⁊ diffe. S. ĩ exneis. ⁊.l.ſi alienũ.S.in exneis.de hẽ.iſti.habẽ tur leges noue.vñ ille leges pñt ꝑtinẽ ad iſt ⁊ iſta ad illas.ut l.nõ ẽ nouu.x.l.ſᷓ ⁊ poſterioꝛes.S.de legi. ¶ Scðda lec.põt eẽ va inſenenigedoch it leguin n fuit ſeaa ſ fuit inſtitu tus in re certa tm.cũ ergoinſtitutio ſilij nãlis ĩ aliquo ualuerit moꝛtuo legitimo accreſcit ſibi totũ ꝑ ius accreſcẽdi.nõ tñ eſt hoc ppr᷑ effectũ regule cgroe nipil facẽ põt.¶ Tertio mõ legit᷑ ut hẽs ĩ glo.⁊ ſic tʒ hic glo.expſſe ꝙ filio iã nato pᷣterito moꝛtuo in vita patris teſtm̃ ↄfirmet. ꝛiu tʒ glo.i.l.ſi hẽditas. Sijs de teſta. tu. ⁊.l.pe.S.ſi.de dona.⁊ videt᷑ tex.inſti.de ex/ bẽæ. li. in pn. 5 iſtã gl. Sʒ ꝓiſta gl.fac.l.poſthumꝰ.v.iccirco. de iniuſto teſtõ.vñ poſſum dicẽ hãc glo.uerã qñ iſtitutꝰ ẽ ne/ pos nel alij neniẽtes ab ĩteſtato.ut.d.l.poſthum.ſed gl. ðꝛie ſũt ve qñ eẽt ĩſtitut erneuj.⁊ lʒ hec lec.ſit va tñ nihil ad ꝓpo/ ſitũ qꝛ teſim̃ iſtius cõfirmat᷑ de iure pᷣtoꝛio.ut.d.l.poſthumuj. nõ ex eo ꝙ regni cato.ceſſet. Itẽ ʒ pᷣdicta ſo.ſit va tñ nõ ꝓ/ cedit quãtũ ad.l.ſi hẽditas.S.ꝗ filiũ.q; ibi mMiue nehd. ¶ Quarto mõ legit ut hẽs ĩ glo.q nõ placet qꝛ in ſucceſſione ab iteſtato ĩſpicit᷑ ꝗẽ pximioꝛ ⁊ q ẽ capax tꝑe moꝛtis.ut inſti. de here.q̃ ab ĩteſta.defe.S.ita demũ.vñ ſi mr tꝑe moꝛ nõ eſt capax poſtea nõ admitteret niſi poneres ſiliũ deceſſiſſe teſta/ tũ ⁊ iſtituiſſe exneũ ⁊ exneo deliberãte matrẽ ſuiſſe effectã ca/ pacẽ. ar.l.ſ⁊ qð ibi nõ. de ↄdi.inſti.in gl.q ĩcipit quãdiu ⁊c̃. Tiſti.de legi.agna.ſuc.S.poſthumꝰ. Mꝛetea hec lec.nõ pla cet. q; ſenatuſcòſulta nõ appellant noue leges. c regula cato. Eene adſenatuſeoſolthut cctera Fi,& dek Quinta legit᷑ ⁊ noue ESre appellant noue uolũtates in ꝗgb pma ↄfir a ĩ ſe. iñ huic legi ↄgruit qꝛ uerũẽ 3 legata de ni mat. iſta lec. ẽ t bent᷑.ut ex nouo teſtõ pfirmãte nõ ut ex pᷣmo qð fuit ĩutile.⁊ ſic regula cato.h nõ ceſſat ĩmo hʒ locũ.¶Sexto legi ut hẽs 1gl.hec lec.i ſe ẽ uera.qꝛ regula cato.nõ hʒ locũ qñ ſegatũ de ficit ex pſona legatarij tm. ¶Legit ergo ſeptimo mõut hẽs ĩ l. ꝗᷓ lec. Iʒ in ſe ſit va.tñ nõ ex eo ꝙ regula cato.ceſſet cũ non bpʒ locũ ĩ iſtõnib.ut.S.e.l.iij.q̊ poſſum ponẽ caſũ ut dicamꝰ ꝙ regula cato.nõ ꝑtinet ad nouas leges.hoc ẽ nõ ẽ noua lex ſed antiq̃. Alio mò ſic ut ius nouũ appellet ius iniquuʒ.nt.. qð ꝗſq; iur.l.j.ut am nsPiine, ad nouas leges.i.ad legej iniquas. uel alit ĩtelligo hãc.lI. ꝓut iacet ⁊ pono exẽpluʒ ꝑ.’ hac edictali.C.de ſecũ.nup.nã teſtõꝛ nõ põt relinquere uxo/ ri ſue plus ꝙᷓ; vni filio ex mrimonio.pone ergo ꝙ teſtõꝛ reliꝗt tãtũ uxoꝛi ſue ꝙ nõ porat caꝑe totũ tpꝑe teſti.ſʒ tꝑe moꝛtis ca pax erat.certe capiet totuʒ.qꝛ regula cato.non ꝑtinet ad no uas leges.Eodẽ mõ pone ĩ ſtatuto qð dicit ꝙ legatũ factũ fo renſi nõ ualet.legatariuj erat foꝛenſis tꝑe teſti.poſta effectuj eſt ciuis. Certe capiet nõ obſtàte regula cato.nec obſtat ſi di cis vulpianꝰ non cogitauit de his legibꝰ.q; uerũ eſt ſpaliter lʒ vniuerſaliter bñ cogitauit.appellemꝰ ergo legẽ noua q̃ indu/ cit ĩpedimẽtũ circa legatũ.qꝗᷓ tñ lex ſit facta poſt regulaʒ cato. CQοRuero ꝗᷓ ſuit rõ huius.l. Foꝛte uoluit dicere ꝙ regula ca to.fuit facta ꝑ uerba pᷣteriti tpis uel pᷣteriti iĩperfecti.vñ nõ tra hi ad futura qꝛ dicit ſi deceſſiſſet ĩutile foꝛet.hoc nõ placet ꝗa lex ſemꝑ loquit.ut.l.j.S.de ↄdi.ex.l.⁊.l.arriani.C. de hẽ.qre dic ꝙ ĩ regula cato.erãt plura vᷣba ex ꝗb vulpian h̊ collegit ꝙ regla illa nõ ꝑtieat ad poſterioꝛes leges.als poꝛes ad po ſterioꝛes trahunt᷑ ⁊ ecõtra.ut.l.nõ ẽ nouũ.⁊.l.ſʒ ⁊ poſterioꝛej S.de legi.¶Rũo ꝗd ſiignoꝛam q̃ ſint leges facte poſt regu lã cato.ꝗd ĩ dubio pᷣſumemu.Qerte oẽs ↄſtõnes q̃ lunt in co dice uel in iſtitu.qᷓ ↄtinẽt aliqd noui iuris appellabunt᷑ noue leges cũ fuerint facte poſt iſtã.ſʒ i.ll.poſit in ſſto libꝛo dicemꝰ regu.cate.hẽre locũ niſi aliud appareat.ut.l.ceta.õ.de leg.j. BDe his q̃ ꝓnõſcriptis habenĩ. NRubꝛica. Licet inſtitutio ⁊ legatũ ſit pnõ/ Iguis. ſcriptũ facto hẽdi.ſubſtitutio tñ 8 ⁊ ſideicõmiſſũ remanet in ſuo roboꝛe.hoc dicit. Nãõ tex. ibi na ſenat.ex q hẽs ꝙ ſi lex ĩponit penã ſtatim annullat ⁊ ĩfringit actũ.⁊ iſtud mẽ bꝛuʒz omiſit Di. in. c.qᷓ ↄtra ius.de re.iur.li.vj.Iʒ in ↄuũ vide atur caſus.S.de diuoꝛ.l.ſ.qð examĩiaui in.l.ptoꝛ..j.de oꝑ. no.nũ.¶ Op.⁊ videt᷑ ꝓ hec ĩſtitutio q̃ ex parte ⁊c̃.ualeat.ut l. articulo.de hẽ.inſti.So.ĩtellige recitauerit i tabulis quaj⸗ faciet in ſuturũ.⁊ ſic uerbũ recitauerit intellige in futurum.ut dixi in.l.h̊ articulo. Altimo nõ hãc.l.ad id qð dicet.j.e.l.ſi. ſequit.l.que in teſtõ.in qua nihil eſt. A . Quod relinquit penitus ĩ in metallu.ae non ceriu fiſco. — Ite glibet eſt capax legati alimentoꝝ.b. d. ¶ Op. id qð aufert ab indigno applicat᷑ſſco.ut.j.ti.j.ꝑ totũ.x.l.pa pinianus.S.meminiſſe. de inoffi.teſ. So.aliud eſt quẽ eẽ inca pacẽ.aliud quẽ eẽ indignũ.ut ꝓbat᷑ hic.Et per hoc cõſului ꝙ ſi fratres mmoꝛes inſtituant᷑ heredes hereditas eſt pꝛonõſcri pta ⁊ remanet apud heredes ab inteſtato.qꝛ.c.exiui.de v.ſi gni.in cle.dicit ꝙ totaliter ſint omnis hereditatis incapaces. ¶Op. inſti. de le.S.ecõtrario.Glo.ſol.⁊ nõ bene.Tu dic ꝙ ibi caſus ſuꝑueniẽs tẽdit ad eũdeʒ effectũ cũ ipſo lega to.hic ad aliũ effectũ.de quo per Ni.in.c.actũ legitime.de re.iur.li. vj.ut dixiin.l.pluribus.S.ſi placet.de v.ob.¶ Vltio nõ hac l. ſcitis enĩ ꝙ dãnatus ad moꝛtẽ ſit ſeruus pene.ut.l.qdð ad ſta tũ.C.l.qui ultimo.de pe.C.l.eius qui.S.pe.de teſta.⁊ ſic oia le gata ſibi facta irritant.⁊ ſũt pꝛonõſcripta ut hic.qd tene men ti. Idem ſi aliquis ẽ dnatus ad ꝑpetuũ carcerẽ.nã qcꝗd eſ ſet ei relictũ eẽt pꝛonõſcriptũ niſi cauſa alimentoꝝ.ut hic ⁊.l. ſeruos ad cuſtodiã.de ali.x ci.le. AARA& COp. C. de cadu. tol. §. 1̊. ubi GC. Dod qs. moͤſenpta remanent ſine ere⸗ So. ᷣm Di.⁊ oẽs hoc nerũ qñ culpa legatarij ẽ ꝓnõſcriptũ. ibi vᷣo ẽ ꝓnõſcriptũ ꝓpt᷑ defectũ ſubſtatie ꝑſone.q; ꝑſona nõ ſuberat.dico ꝙ ille.S.ſtat ĩ terminis ſuis.na hʒ locũ qñ eſt ꝓ nõſcriptũ qꝛ perſona legatarij deſiciebat ut ioi.ſecus ſi ex alia cauſa.ut qꝛ ſibi aſcripſit in teſtõ ut hic.uel quia pma uolũtas fuit captatoꝛia.nã ex his caſibus remanet cũ onere.ut h̊ ⁊.S. c.l.j.in ſi. Heinde aduerte ſcitis ꝙ legata ad pias cauſas ualent cũ duobus teſtibus.ut in.c.relatũ.extra de teſta.ſed quãtuʒ ad alia ſtatur iuri noſtro.quia requiruntur.vij.uel.v. modo teſtatoꝛ legauit vni coꝛam duobus teſtibus ⁊ euʒ gra uauit de reſtituendo eccleſie uel pauperibus.certe iſtud lega tum eſt pꝛonoſcriptũ.ſed remanet apud heredẽ cũ onere ſuo. caſus eſt hie qui eſt optima limitatio ad.l.j.S.in pꝛimo.C.de cadu.tol. Item illud qdð aufertur in penã alicuius nunqᷓ trã ſit cũ onere.ut.l.recuſare.S.ſi uacantiũ.ad trebel. Ne his quibus ut indignis. KRubꝛica. — gratitudinis cauſa cõmittit. Juus QAui poſt moꝛtẽ defunctii· no uſo u⸗ ſio elt ⸗ ſo. e ige gre g do e Nn 0 e n 8, e. no⸗ ct. i mè lde = ☛Mf S. pdit legatũ.h.ð.¶¶ Op.q; nõ aufera᷑ ab eo tanq; idigno.ſʒ debeat remanẽ penes hẽdẽ.ut.S.de adi.le.l.iij. So.ibi quan do cauſa ĩgratitudinis cõmittit viuo teſtõꝛe.vñ deſũct videt᷑ eũ reuocare.h̊ poſt moꝛtẽ fuit ĩigrat.vñ applicat᷑ fiſco. ¶ Itẽ op.ex eodẽ facto ꝗs nõ dʒ ↄſequi penã ⁊ pᷣmiũ.Sol.utĩgl. ⁊ ultima ſo.eſt uera.de quo ꝑ MHi.in.l.de certo de ſuſpec.tu.⁊ 4; ob gram. de re.iur.li.vj.Ex hac.l. ſingulariter nõ ꝙ il/ lud qð nõ meret᷑ penã dꝛ offenſa ut hic. ſufficit eni ꝙ iuſte ad iracũdiã eũ ꝓuoces.utputa qꝛ hoc facẽ põt licite lʒ nõ hone/ ſte ut hic vides.⁊ ſic.l.in teſtò de manu.teſtõ.q dicit ꝙ offeẽſa eſt qeqd meret᷑ penã dicit uerũ.tñ nõ excludit ꝙ offenſa non poſſit eẽlʒ ꝗs penã nõ mereat᷑.dixiin.l.licitatio.S. qð illicite de publi. ¶ Alterinõ ꝙ moꝛtu põt offẽdi adeo qð ꝗs puat relicto.⁊ ꝑ hoc potes dicẽ uerã eẽ glo.l.ſoꝛoꝛẽ.i.ſi.C. e.qꝙ ille q ↄcubuit cũ uxoꝛe defũcti poſt moꝛtẽ eiꝰidignus ẽ legato.⁊ ſic applicat᷑ ſſco.rõ qꝛ ſi viuo defũcto hoc feciſſet ipſũ ad ira/ cũdiã ꝓuocaſſet.ergo idẽ poſt moꝛtẽ. ¶ Quero qd in igno/ rante cõmiſit aliqs culpa ↄ ignoꝛatẽ ⁊ ſi ille ſciuiſſet eſſet ↄcta inimicitia qd iuris.an reuocet᷑ legatũ.Certe ſi hoc ẽ ĩ moꝛtuo multo foꝛtius hoc ẽ in ignoꝛãte.ſ̊ tũc nõ auſert tanqꝙᷓ; ab ĩdi/ gno.ſʒ videt᷑ reuocatũ legatũ tanq; ſi teſtõꝛ ſciuiſſet.gl.ẽ in.lł. ſideicõmiſſũ.C. de nideicõ.rõ ẽ qꝛ legatũ ibi nõ erat adhuc le/ gatario q̃ſitũ nec teſtm erat moꝛte ↄnrmatũ hic ſecꝰ.⁊ hec nõ. ad limitationẽ eoꝝ qꝗᷓ dixii.l.iij.in fi. de adi.le. Iteʒ nõ ꝓpter teſtes ꝙ ad hoc ut dicamus aliquẽ teſtẽ eẽ inimicũ alteri ſuffi Qt offenſã eius factã iter eos lʒ alter ignoꝛet. A AVfertur Qui ↄ tabulas petijt idign eſt oĩ e ocõmodo ex eodẽ teſtõ. Itẽ qui Z mãdatũ pncipũ nel ſenatuſcõſultũ uxoꝛẽ duxit ĩdign ẽ oĩ cõ/ modo ex ei teſtõ.ſecus in uxoꝛe ducta.h.d.¶ Auero qð re mediũ poſſet eẽ ut ſili pᷣterit hẽat hẽditatẽ fris ĩpuberis.Rñ deo ut repudiet ex ſubſtõne ⁊ adeat ab ĩteſtato. ut.l.iulianꝰ. de acg.hẽ. ⁊. S.de le.ij.l.cũ pꝛ.S.titio.¶Qũo qd ſi dña ſcie/ bat nuptias nõ ualẽ. Rñ.tũc nõ poterit caꝑe.ut.l.uxoꝛi ma/⸗ „) ritũ.S.de uſufruc.le.⁊.l.pᷣfectus.de ritu nup. p . Abpinian 8. ns delictũ no egreditp/ ſonã eius õ quã cõmittit᷑. qdð ĩtelligo uerũ ĩ inimicitijs qhunt᷑ faciẽdo iniuriã in ꝑſonã. ut.l.lege coꝛnel.de iniur.⁊.l.iij.in fi. de adi.le. J P Bꝛimo ponit an uüle ꝗ ↄſecu *„ M ſt legatũ. no pa poſſit teſtm in fri/ aere. Scdo an ille ꝗ uoluit teſtm ifringẽ poſſit legatũ ↄſequi uel retinere. Tertio iuriſcõſultus ponit modũ dicendi nullũ. Quarto ponit qd habeat facere iudex ĩ cognoſcẽdo ⁊ ꝓnũ ciãdo.ſcda ibi ille aũt.tertia ibi de eo vo.quarta ibi ꝓhibẽde. Qirca pmã partẽ videam poſitionẽ caſuũ qñ ẽ teſtm falſũ uel nõ ſolẽne nõ poſſum appꝛobare ipſũ.iõ accipiẽdo iegatũ nõ ꝓhibeoꝛ dicẽ falſũ uel nullũ.ſʒ teſtm qdð ẽ iofficioſũ fil põt legatũ ipſũ accipiẽdo cõſirmare.qꝛ in ſui fauoꝛẽ eſt itroductũ. Xx hoc ſequit᷑ ꝙ ille ꝗ accipit legatũ ex cauſa p̃teritiõis de ſe facte nõ poſſet dicere nulluʒ quia accipiendo legatum conſir mare videtur.ut nõ.in.l.ſilio.de iniuſto teſtamento. ¶ Que rit glo.utrum iſtud pncipiuʒ debeat intelligi ſiue ſcienter ſiue ignoꝛãter ꝗs acceꝑit legatũ.⁊ videt᷑ ꝙ dʒ ĩtelligi qũ ignoꝛan/ ter. Mec ob.l.licet.C.de fal.⁊.j.de fal.l.ſ ignoꝛã⸗. In ↄꝛiũ vi det᷑ rõ.q; ſi ſic itelligeret᷑ nõ eẽt falſũ ex vna parte ⁊ lofficioſuʒ ex alia.qꝛ idẽ eẽt in ĩofficioſo.ut.l.mr᷑.de ĩof.teſ.j.Gl.in.l.li⸗ cet.tʒ ꝙ debeam diſtiguẽ ſciẽtẽ ab ignoꝛate.Ci.ibi nõ exami⸗ nat.Ego dicerẽ ſic ſi aligs uellet ↄtẽdẽ teſtm̃ falſũ excipiẽdo ꝙ ipᷣe hẽditatẽ poſſideat põt etiã ſi ſcient᷑ accepit le gatũ quia teſtm nõ oſirmauit nec ↄſirmare potuit.ut dictũ ẽ.ſʒ ſi uellet — ↄtẽdẽ teſtm̃ nullũ uel falſ agẽdo tũc nõ poſſet ſi ſciẽter acce/ pit.qꝛ accipiẽdo legatũ ſciẽter ex teſtõ videi repudiare hẽdita tẽ ab inteſtato.vt.l.dodiꝰ.S.de acꝗ.here.ergo teſtm nõ ↄfir/ mauit qꝛ nõ potnit.ſed hẽditatẽ repudiauit.Et ſi dicis tũc nõ eſt dꝛia inter falſũ ⁊ inofficioſũ. Rñ. differẽtia eſt in hoc ꝙ in pmis caſib hui.l.ſi ipe errauit in facto uel iure nõ pᷣiudicat ſi bi. ſʒ in. ij. rñſo.ſ:.inofficioſo ſi acceptaret legatũ ꝑ erroꝛẽ iuris pᷣiudicat ſibi.ut.l.ſi pꝛonꝰ.j.ſiqd ĩ frau.pa. Sʒ illi.l.põt rñde ri qꝛ ibi ĩ pꝛono cui nõ ẽ ita debita hẽditas liberti ſicut pꝛis ſi/ lio.ut ꝓba i.l.ſ pꝛonus ex parte.j.de bo.li.⁊.l.eũ q.C.de in⸗ ofſi. teſ. x.l.etiã de bo.li.ſʒ ſi erraret ĩ facto ibi nõ pᷣiudicaret. ut.S.de ĩoffi.teſ.l.mr̃.⁊ nõ.in.l.ꝗ ſideicõmiſſũ.ð.de le.ij.⁊ qð dicã in.d.l.claudius. ¶ Auero vide h ꝙ ille qui accepit le/ gatũ põt dicẽ teſtm falſũ. Itẽ nõ iure factũ.pone ꝙ aliqs pꝛo quxit inſtrm in iudicio.an poſſit dicere illud inſtrm nõ nalẽ. Nic videi tex.ꝙ ſic.nã ex teſtõ ↄſecut ẽ legatũ ⁊ ſic teſtin p/ De his g. ut idig. duxit. ⁊ tñ põt dicẽ nullũ uel falſũ.qʒ põt rñderi ꝙ hic ſuit ↄſe/ cutus ex iudiciũ ſine aliq ꝓductiõe.qᷓre dic.Qñq; uolo dicẽ inſtrm nullũ ꝓpter defectu mei ↄſenſus.ut erat uenditio facta ab aliq meo ꝓcuratoꝛe ꝓcuratoꝛio noĩe mei ⁊ ego non habui ratũ ⁊ nõ poſſũ dicẽ nullũ.qꝛ ꝓducẽdo inſtim apbaobau. ut l.iij.S. falſus rẽ ra.ha.⁊ qdð dixi in.l.ᷣſilio pᷣterito.ſi uero uolo dicẽ nullũ ex alia cauſa cuius appꝛobatio nõ ſtet ĩ ptãte mea. tũc poſſũ.caſus ẽ hic quãtũ ad exceptioneʒ ſine dubio. Item qudatũ ad actionẽ.qꝛ als actiões cõpetẽtes alicui ita non põt ꝗs de facili repudiare ſicut hẽdis.ut.l.ꝗs ergo.S.de pecu.⁊ l.iij.S. ꝓ ſo.⁊.l.ſiqs vi.S.dꝛia.de acqui.poſ.nec ꝓductio illa facta in iudicio põt hꝛe vim pacti de nõ petẽdo.qm ſit ad di/ minuẽdũ ius aduerſe partis nõ ad augẽdũ.ergo ⁊c.ut.l.lega ta ĩutiliter.de adi.le.⁊.l.legata.ð.dele.j. ¶ Sʒ ʒ pᷣdicta ob. C. de teſti.l.ſiqs teſtibꝰ. Rñ.aliud i teſte cui pſone appꝛoba/ tio põt ſtare ĩ ptate mea me.aliud in ĩſtris.ut ſupꝛa vidiſtis. hee ʒ hoc op.qꝛ ſi ego ꝓduco iſtr᷑ʒ videoꝛ oĩa ꝗ ſũt in ĩſtt̃o ↄfiteri.ut.l.j.S.edẽ.S.de edẽ.ergo lʒ ĩſtrʒ ĩ ſe ſit iualidũ tñ ðↄ me ſber rõne ↄfeſſiõis. Rñ.ille q pduc iſtiʒ nõ ↄfitet᷑ oĩa ſimplr. ed eatenꝰqten iſtr̃ʒ ꝓbat.hoc ꝓbat᷑ hac.l.qꝛ l ↄfiteat᷑ teſtm eẽ. tũ ẽ uerũ q̃ten ꝓbat.qꝛ poſtea poſſũ ipſũ falſu dicẽ.ſʒ ſi po nẽmↄfeſſionẽ eẽ factã nõ reſpectu inſtri ſʒ ſimplr.tũc lx iſtim apparet poſtea nullũ.nõ tñ ꝓpter hoc a ↄfeſſione recedit.ðita tʒ Inno.in.c.cũ uenerabilis.ex de excep. Iſtð ultimũ dictũ puto uerũ ſiqꝗs diceret inſtrm nullũ ſimpłr.ſ̊ ſigs allegat erro rẽ ⁊ ad pbationẽ erroꝛis ĩduceret inſtr̃i nullitatẽ tũc ſufficeret ⁊ videt᷑ erronea ↄfeſſio.ut.l.cũ poſt.de iu.⁊ fac.ig.¶ Quero ſi ꝓduxi inſtr̃m an poſſum poſtea dicere falſu. Tex.ẽ h ꝙ ſic ſz dixi ſi pduxi ignoꝛãter poſſũ poſtea dicẽ falſũ ut h.ſec ſi ſci enter.rõ ẽ qꝛ tũc poſſũ de falſo accuſari.ut.l.ſigs falſũ.C. de fal.x.l.ſi uteris.C. de fide inſtru.⁊ eiuſdẽ rei noĩe cuius poſſũ accuſari de falſo aliũ accuſare nõ poſſũ.iux regulã poſitã i.l. ꝗpud antiqs. C. de fur. C Veniamꝰ ad ſcdaʒ partẽ.op. ad v. ille.⁊ videt᷑ ꝙ ſupfluat ꝑ pᷣcedẽtia. So.gl.ꝙ h tractat eadẽ mãʒ quã ſupꝛa.ſj ĩ hoc differt.q; ſupꝛa accepit legatũ poſtea tractat de virib teſti. ecõtra.ponit ⁊ aliã dẽiaʒ ut in glo.pʒ ſz pma dꝛia nõ ẽ va.qꝛ h loquit etiã qñ pᷣ acceptauit legatuʒ. ⁊ poſtea tractat de virib teſti.qᷓre collige dꝛiaʒ ex diuiſione quã dedi in tex.¶ Op.qꝙ ille ꝗ nõ obtinuit repellat᷑ a legato t. Ce. ala. Dol. aga ꝙ h̊ ſu ccubuit ibi deſtitit.hec nõ ẽ ue ra qꝗᷣ fm hoc nõ eẽt dꝛia ĩter eũ q dicit nõ iure factũ ⁊ qui dicit falſu.quã differentia tex. vult facere.dic ergo ꝙ ↄꝛiũ loquit᷑ in eo Aui dicit falſũ ⁊ inofficioſũ.hic vo in eo qui dicit nõ ſolẽne. ¶ Szʒ q̃ro de rõne diuerſitatis quã ponit Di. in.c.ex eo.de re.iu.li.vj. Lu dic ꝙ rõ ille qui dicit teſtm nõ iure ſactũ nõ impugnat iudiciũ uel uolũtatẽ defuncti nec eã negat.ille nero qui dicit falſũ uel inofſicioſũ directo negat.ipſã ronẽ po/ nunt doc.in.l.polla.C.eo.⁊ tex.j.ꝓxi.S.⁊ facit.j.eo.l.penul. ¶Itẽ hediol hic nec obtinuit.innuit ergo ſi obtinuiſſet di/ cẽdo nullũ poſſet petere legatũ.cõtra.C. de fideicõ.l.fi.GOlo. ſoluit duobꝰ modis iulla uera. ꝗa illud ibi eſt in odiũ mẽtiẽtis. ul dic ꝙ ibiĩ eo qui ſolẽniter teſtart uoluit ut ibi pʒ.¶ Itẽop. S.de peti.hẽ.l.lutius.ubi ille qui dicit falſũ põt petere heredi/ tatẽ. So.ibi nõ petit hereditatẽ ex eodẽ teſtõ.quia oẽ cõmo/ dum ex illo teſtõ ꝑdere dʒ.ſed petit ab inteſtato.⁊ ſic alio iure qʒð ex teſtõ nõ depẽdet qð põt.ut.j.e.l.ſi. ¶ Itẽ op.õ.de leg. ij.l. lutius.S. ſempꝛonia.So.ibi nõ dixit teſtm falſũ.ſed tm di xit ↄtra ꝑſonas heredũ. ¶Extra glo.quero.dicit hic ꝙ ille ꝗ dicit teſtamẽtũ nullũ ⁊ nõ obtinet nõ repellit a legato. ¶ Sʒ ueroamucanſa nulltati pẽdente poſſũ petere legatũ. Rñ/ deo nõ.quia per petitionẽ legati fieret p̃iudiciũ cauſe nullita/ tis.ergo ⁊c.ut de peti.here.l.ſiquis.⁊.l.diſtinguemꝰ.S.ſigs. g. de arbi.dixi in.l.ſirem.de excep.reiiudi.¶ Sed queroſi dixi nullũ uel iĩpugnaui ĩſtrumẽtũ ꝓductũ an poſſũ ex eo ſun dare intentionẽ meã. Dic qñq; quis ĩpugnat inſtrumẽtuʒ ex cauſa que cõtinet manifeſtu erroꝛeʒ iuris ⁊ hoc nullo mõ ſibi hiudicat.ut.l.oꝛnamẽtoꝝ.de au. ⁊ ar.le.Qñq; impugnat ex cauſa que iuris erroꝛẽ nõ ↄtinet.⁊ h̊ aduerte ſiquidẽ ĩpugnat ex cauſa que ſtat in uolũtate ipſius ut inſtrumento facto a p/ curatoꝛe qdð ipſe dicit nõ habere effectũ qꝛ ipſe nõ appꝛobat. hoc eaſu nõ põt ſe fundare poſtea ex illo inſtrumẽto ad actio nem ſed ad exceptioneʒ ſic.ut.l.diſpẽſatoꝛem.in ſi.j.de ſolu. Niñq; ꝗs impugnat inſtrʒ ex cauſa que ad eius uolũtate nõ depẽdet. ut q; dicit inſtr̃m ſactũ dolo uel metu uel ficticiũ ⁊ ſi/ milia.hoc caſu ſiquideʒ ipſe deſtitit ab ipſa ĩpugnatione ſine dubio poterit ex eo fundare intentionem ſua. ut.l. alia. C. eo. ⁊.il.papinianus.S.meminiſſe.de inoffi.teſta.ſiuero non deſti tit ſed illas exceptiones oppoſuit nec eis renunciauit. tunc . 2 — bus n pn. ſolũ enĩ poſitionẽ tuã negaui.no aũt ipugnauip/ batiões tuas.ſi eni pbatiões tuas ipugnaſſẽ hẽrent locũ q ſu Dt his g. ut idig. ex uᷣlo inſtro ſe fũdare nõ poſſet qꝛ eẽt ſibi Zꝛie ut. l . C de fur. vſi oſiliũ ẽ ꝙ añ cauſe expeditionẽ illis exceptiõibꝰ⁊ ĩpugna/ tiõibꝰ renũciet ſi vult ex eo ſe iuuare.Ad vnũ tñ aduerte ꝙ lʒ ex illo ſe fundare nõ poſſit.tñ iudex iuuabit qũqʒ eũ ex officio ſuo ex illo inſtro. vñ ſi ile q ꝓduxit inſtrm hʒ ſua ĩtẽtionẽ ſun datã ex alijs ꝓbatiõibꝰ.tũc iudex nõ inuabit eũ ex illo inſtr̃o qð nixus ẽ ĩpugnare.hᷣ ẽ tex.⁊ i.c.cũ oliʒ.ex de teſti.⁊ ibi per Inno.ſʒ ſi pars q illud inſttʒ pducit fũdaret ĩtẽtionẽ ſu illiuj inſtri vigoꝛe ⁊ ſnĩaʒ obtineret.tũc iudex ex vigoꝛe ullius inſtii iuuabit partẽ ĩpugnãatẽ eaten qᷓtenꝰ apparet iudici partẽ vi⸗ ctricẽ nõ ſouere iuſtitiã.põt enĩ iudex hoc facẽ lʒ pars hoc nõ poſſit allegare.ut.l.ubi pactũ.C. de traãſac.⁊ ibinõ.ſᷣm ueraʒ fſec.Aʒo.qð etiã tʒ Inno.i.d.c.cũ oliʒ.¶Nꝛocedo ulfiuꝰ ⁊ ⁊ videam de falſo.aliqs dixit ĩſtrʒ falſũ.utrũ poſſit poſtea di cẽ uerũ ⁊ ex eo fũdare ĩtẽtionẽ ſuã. Certe ĩ eodẽ iudicio ſi de/ ſtitit põt. ut.l.alia. C.e.⁊.d.l.papinianꝰ.S.meminiſſe.alias ſe cus ut h̊ pʒ.ſʒ ĩ alio iudicio ẽ aduertẽdũ.ſiqdẽ ſuꝑ falſo fuit/p — „ —2 1712 nũciatũ ĩcidẽter uel pncipalit puta q; pncipalis qõnõ pote/ rat termiari niſi tacite pnũciaret᷑ ſupꝑ falſo.⁊ hoc caſu ĩ alio iu/ dicio pars nõ poterit ſe fũdare ex illo ĩſtro ſiue obtinuit qꝛ eſt falſũ.ſiue ſuccubuit q; ĩdignꝰ.ſʒ ſi ſuꝑ illa falſitate nihi ẽ pnũ ciatũ.q;ꝛ pncipalis qp poterat terminari illa omiſſa.tũcĩ alio iudicio ex illo ĩſtr̃o poterit ſe fundare.ut nõ. Inno.i.c.mulie/ res. ex de iureiu.⁊ doc.in.c.cũ uenerabil.ex de excep. Certe ultimũ dictũ puto uerũ qꝛ cũ nõ ſit pnũciatũ põt deſiſtẽ.ut ſu/ pꝛa dixi.ſ̊ pmũ dictũ eius qð ſi eſt ꝓnũciatũ nõ poſſit nõ pla cet. nã iſtud tm reꝑim in ĩſtris ptinẽtib ad ultias uolũtates ꝙ ille q dicit falſũ nec obtinuit idignẽ.vñ nõ puat᷑ ꝓpter hoc debito.ĩmo debitũ remanet ⁊ applicat᷑ ſiſco. cũ ergo in alijs P G ĩſtfis hoc nõ reꝑis ꝗ fũt ĩter viuos ergo fiſco nõ applicat᷑.nõ enĩ eſt de cauſis qᷓ ponunt᷑ in.l.j.de iure ſiſ.⁊ hoc titulo.cũ er/ go nõ applicet᷑ fico ⁊ nõ deperit parti puto ꝙ in alio iudicio poterit agẽ lʒ ſuccubuerit in illo.ar.l.aurelius.S.fi. S. de libe. le. CQſäuero qꝗd ſi nõ ipugnauit teſtm ſed negauit id ſunpir eẽ factũ uł octũ eẽ celebꝛatũ.utrũ poſſit poſtea ex illo ſe fũda/ re. Et videt᷑ nõ.q; ĩpugnauit iudiciũ defũcti.cũ dixit teſtm nõ eẽ factũ ⁊cc. eadẽ rõne qᷓ ſi diẽ falſũ.ↄꝛiũ credo ꝑ.l.ſiqs inſi ciat in pn.S. depo. Mec ob.ſi dicis ꝙ iudiciũ defuctiĩpugna uit Oꝛ ille leges loquunt᷑ qũ ipugnauit aliqð iudiciũ qð limita te ꝓducebat᷑ ſec ſi ſimplr dicit teſtm nõ eẽ factũ.ut.d.l.ſiqs ĩ⸗ ficiatꝰ.¶ Quñũo aduerſari fecit vnã poſitionẽ quã ego nega/ ui ⁊ ſic ĩpugnaui eã. utrũ ex illa poſitiõe ego ⁊ ipſe poſſumus nos fũdare. Spe.i ti.de poſitiõibꝰ.S.viij.v.j.dicit ꝙ nõ ⁊ bñ rõne ↄꝛietaſ.qꝛ ſi nego eò nõ poſſũ dicẽ ueraʒ ut ibi ipᷣe dicit. Quid ergo ſit faciẽdũ.Certe erit faciẽdũ ꝙ ule qui negauit ſi vl ex illa poſitiõe ſe füdare reuocet negatioõeʒ ſua ⁊ dicat ſe er raſſe ⁊ aſſertiõi illiſe uelle credẽ. qð ſibi ſufficiet. qm̃ aduerſa parꝰ ↄfitet illũ erraſſe ⁊ uerũ nõ dixiſſe.⁊ aſſertiõi aduerſe par tis ꝗs credẽ põt. ut.l.j.S.ſi.als ẽ.l.ij.ð.qũ ac.de pecu.ẽ an.⁊ l.j. . ceterũ.ĩ gl. ſuꝑ vbo illuſerit.S.de uẽ.iſpici.uel ecõuerſo il le ꝗq poſuit reuocet poſitionẽ ſuã dicẽs ſe erraſſe credẽs aſſer/ tioni aduerſarij eadẽ rõne. ¶ Sʒ circa pᷣdicta iſurgũt duo du bia. pone ꝙ ego ꝗ meã negationẽ uel poſitionẽ reuocaui uo/ lo iterũ iſt reuocationẽ reuocare an poſſũ.Dico ꝙ nõ ꝑ.l.ſi gs iuſiurãdũ. C. de re.cre. Itẽ pone ꝙ reuocaſti poſitionẽ tu am aſſẽtiẽs mee poſitiõi qð potuiſti.ut ſupꝛa dixi.an ego po/ tero reuocare meã poſitionẽ poſitã poſt tuã reuocationẽ.Hi co ꝙ ſic tã allegãdo erroꝛẽ quẽ als debeo ꝓbare qᷓ; ex rñſiõe aduerſarij.qꝛ illa rũſio reuocata fuit.ðʒ ergo ꝓbari erroꝛ ſicut qñ qs reuocat ↄſeſſionẽ ſuã.ut dixii.l.nõ fatet.j.de ↄfeſ.fᷣm mãm. l. erroꝛ. C. de iur. ⁊ fac.ig. ⁊c. qro ego negaui poſitionẽ tuãꝗ quã poſtea tuꝓbaſtiꝑ teſtes uel iſtra.an ex illis ꝓpbationi oſſũ reuocare pbationẽ meã. NPuto ꝙ ſic ꝑ.d.l.ſiqs ĩn ciat pꝛa dixi. ¶ Aenio ad ttiã partẽ.dẽ hᷣ ꝙ teſtm dẽ nullũ peten do hẽditatẽ nõ pncipalit᷑ dicẽdo nullũ.qro utrũ poſſũ petere pncipalit ĩteriʒ teſtm ꝓnũciari nullũ. Oicã ĩ.l.q ſub ↄditiõe.ĩ fi.de ↄdi.iſti. ¶ Venio ad qrtã partẽ.qᷓro q̃tit᷑ debẽt intelligi iſta vba ex pſona ⁊c̃. Ol.ponit młtũ clare.dic utĩ ea. Lñ iſte tex. poteſt alit ĩtelligi ⁊ ſoꝛte meliꝰ.dictũ ẽ ſupꝛa ꝙ ille g accu/ ſauit teſtm de falſo ⁊ ſuccubuit puat᷑ oĩ cõmodo ex teſtõ.an. hoc ſit ſimpłr uerũ.Ad qdð rñdet iuriſcõſultꝰ ꝓhibẽdiſũt.ſ. as⸗ cõmodo teſti orert falſũ ex pſona ⁊c.ↄſtituẽdũ ẽ. ⁊ hec ꝑ totã.l:.iſtã.⁊ id qð dic ex ꝑſona.hoc ẽ an de beat᷑ ſibi noĩe ſuo uel alter.ut.j.e.l.ſipꝛ.id qð dic ex ↄditiõe Fba exponun ſan ſit pꝛfa.uel ſlius.ut.j.e.l.S.filius. Itẽ an fecerit ĩuit uel uolẽs. ut. .e.l. F. ſt q putat. ?. S.aduocatũ. Itẽ qdð dicit etati ſubaudi ſit maioꝛ uel nõ. Itẽ qð diẽ cauſa cognita.ſubaud an tale lucrũ depẽdeat ex teſtõ qð ipugnare uoluit uel nõ.ut j.e. l.. pncipali uſqʒ ad fi. ⁊ ſic iſta vba gloſant h ꝑ iuriſcõſul tũ pauluʒ ꝑ totã hac.l.uſq; ad ſi. ⁊ ita ſentit gl.hic in ſi. Ami ere Qui ſe excuſat a tutela teſtamẽtaria idi⸗ Antte nusoĩ cõmodo teſtamẽtario.ſecſi ex cuſat a datiua.⁊ q agnouit legatũ ĩ teſtõ a tutela ſe excuſare nõ põt.h.d. Mõ tex.ibi nihil enĩ ⁊c.ↄcoꝛdat .l. ex his.õ.de excu.tu. ¶ Sʒ q̃ro an ille q ſe excuſat a teſtamẽtaria tutela re ellat᷑ a ſubſtõne pupillari.Caſus nõ.i.l. acutiſſimos.in pn. S. de excu. tu. ¶Op. de. l. ab a So.ibiĩ milite.rõ ẽ qꝛ tutoꝛ eẽ nõ pot.¶Itẽ op.de.l.ſillꝰ.S. nõ videt᷑.S.de le.ij.o.ibiꝑ tutoꝛẽ nõ ſtetit.⁊ ſic ad legatum admittit. ¶ Itẽ op.j.de iurepa.l.iiij.So.qꝙ ibi ſpale ĩ ulo cõê/ modo.Tu dic meli ut ibinõ. ¶ Beinde dẽ hic ꝙ nõ ptinet ad ſiſcũ ⁊ẽ.Cõtra id qð auſert᷑ ab ĩdigno ſiſco applicat.ut.l. papinian. S. meminiſſe. de ĩof.teſ. Gl. ſol. ꝙ hſit ſpaͤle. ſH hoc nõ ẽ uerũ.ſʒ ẽ regula ꝙ ubicũq; cauſa q̃re ꝗs ẽ idign reſpicit utilitatẽ certe pſone id qð aufert᷑ ab ĩdigno applicat illi.caſus eſt Hᷣ c. C.e.l.pe. ¶ Circa hoc qᷓro p̊utrũ hoc ſic hodie coꝝe- ctũ ꝑ auẽ. minoꝛis debitoꝛ.nã ſi teſtõꝛ religt tutoꝛi ipſe eſt cre ditoꝛ pupilli. ⁊ ſic videt ꝙ nõ poſſit eẽ tutoꝛ. Certe ſʒ opi.quã ibi teneo qñ teſtõꝛ ſcit eũ quẽ dat tutoꝛẽ eẽ creditoꝛẽ.tũc nõ re pellit.q; teſtõꝛ eũ appꝛobauit.hoc mõ ĩtelligo opi.iloꝝ ꝗ di/ cũt ꝙ uůla auc.nõ hʒ locũ ĩ tutela teſtamẽtaria aut ignoꝛauit ipſũ eẽ creditoꝛẽ. ⁊ tũc nõ videt᷑ appꝛobare ↄditionẽ eius quã ignoꝛauit. ut.l.ĩ ↄfrmado. x. l. utilitatẽ. de Ofir. tu. v ita intelli gSo opi.illoꝝ ꝗ dicũt ĩ tutela teſtamẽtania illa auc.hie locũ.mõ ad ꝓpoſitũ cũ teſtõꝛ ſciuerit ſllũ futurũ eẽ creditoꝛẽ dico ꝙ nõ reꝑi.⁊ ita de facto ↄſului.⁊ ita etiã cõſuluit DPi. Mõ deinde h ar. ad executoꝛes ultimarũ uolũtatũ.ut ſi acceperint legatũ eis relictũ nõ pñt renũciare officio executiõis. Itẽ ſirenũciat repellit a legato ut h. Itẽ ſi repelli lud legatũ nõ applicat᷑ſi ſco uel legatario in quoꝝ fauoꝛẽ illud offiaũ ſibi fuit iniũctũ. ut hic ⁊.l.ij. C. de le. Altimo nõ hic ꝙ aut ĩpugnauit iudi ciũ defũcti aut nõ.ut dixi ſupꝛa in pn.huius legis. S ĩpater. Qut in accuſatione falſi ſuccũbit ꝑdit oẽ cõmodũ qð ſibi debet᷑ ex teſtõ ex perſona ſua uel alteri.ſecꝰĩ eo qð alteri debet᷑ etiã ſiĩ eius ſit poſitum poteſtate. h. d. ¶ Oppo. . e. l. . q accuſauit. So. ut ibi dicã. Op. S. ſigs ali. te. Phi. l..S. j. So. glo. dic ut ibidicã. Tu dic ꝙ aliud hic.aliud ibi.Rõqꝛ ibi fu uel ſilius nõ habebat uolũtatẽ defuncti cũ teſtõꝛ in eadẽ uoluntate deceſſerit lʒ pat uel dñs nixus ſit impugnare. (Si filinſfamilias. CQ7οunαosruen cto facto ſibi ; ꝓrelicto facto filio. Hl.ꝙ ſic ⁊ bñ ſʒ iſta tpa Fʒ q̃ iliꝰ oĩa qᷓrebat.ſecus in his ꝗᷓ patri nõ acquirent.de quo per doc.in.l:.iij.S.ſi filius.S.qdð qſq; iuris. ¶ Vltimo nõ hic caſũ q; in publicis iudicijs filius põt acculare ĩuito pꝛe.Ocoꝛ. tex.l.lter liberos.S.ſilius de adul. gl.l.nõ ſolũ.. neceſſita⸗ — te de bo.qꝗᷓ li.de quo dixi plene in.d.S.ſilius. . r In iure qſito oſt accuſationẽ Mni accuſauit. dz geclsn bd⸗ COp. ? videt᷑ ꝙ etiã ſi alis agit ex ꝑſona alteri dicat᷑iqignꝰ. ut.S.e. l. S. p?. So. ibi ius ex ꝑſona alteri ĩcepat cõpetẽ iꝑe accuſa/ tiõis ppoſite hic poſtea.Ex q̃ ſo.nõ ꝙ illi ꝗ agit iure hẽdita/ rio nõ põt opponi exceptio rei iudicate dñij uel ſilis ex ꝑpſona ſua. de hoc ẽ gl. in. l. modeſtin.j.de excep.qð ẽ nõ. ¶ Qũo ꝗqd ecõtra aliqs ſuccedit ei q accepit legatũ uel hẽditatẽ defũ cti poſtea vlt dicẽ teſtm falſũ.qᷓrii an poſſit.dico ꝙ ſic.aut ſuc ceſñit ex titulo oneroſo.qꝛ emit ⁊ tũc repellit᷑. caſus ẽ i.l.pe.S. j.de inof, teſ. ʒ vn lec.ibi poſitã.aut ſucceſſit titulo lucratiuo T tũc aut ſucceſſit in illã rẽ quã teſtõꝛ reliq̃rat pncipaliter.⁊ tẽ repellit ab accuſado.ut.d.i.pe.S.j.put ibi loquiĩ de legato. ut. l. ſi filius patroni.j.de bo.li.ſi vo nõ ſucceſſit in illã rẽ pnci paliter ſz px quãdã oñtiã tũc ab accuſãdo nõ repellit. ut.d.l. pe.5S. j. ꝓut ibi loquit ĩ hẽditate.hec diſtinctio ꝓbat.j.e.l.q ti tij. ¶ Vltimo eẽt qᷓrẽdũ qd ecõtra.hic loquit᷑ qñ ſucceſſit in le gato.quid ſi ſucceſſit in iure dicendi nullũ uel falſũ uel iofficio ſum. Hicaã in.l.tutoꝛi.j.e. ¶Etati. ¶Plo op C eo polla. dat multas ſo. dic ut icam.j.e.l.tutoꝛem. (Mis uero. De dicẽ teſtioniũ cogige iuit Iʒ fal gqbuſda caſibꝰ. ut.l.lege iulia.x.l.ĩ⸗ nitus. S. de teſti. ſed ille qui aliqd ↄ teſtm facit inuit nõ dicit in dignus. ut. c.l. S. aduocatũ. ergo ⁊c. So. glo. ꝙ h loquii in eo ꝗ dicit teſtimoniũ ſpõte. ð̊ hoc videi tex.in auẽ.de teſti.S.i miniſtratiõe. C. de lega. — —.— — —— — — — ——— — lure c/ het . ſis H e dre uut gi cl no pn nde ni at U ti. udi — — — SalN—– — — ees 71 Otduiſx ei eſt delatuʒ. 0 uero ignoti.ibi feſtinàtes ⁊c.x ibi tʒ Ja.de bel.ꝙ teſtes de/ bẽt eẽ citati nõ ſua ſpõte teſtiñcari.ꝓ hoc qꝛ ꝗ ſe ingerit videt᷑ ſuſpect.ut.S.de ꝓcu.l.q oĩa. Hui tioꝛe dic Ja.de bel.ꝙ ſẽ⸗ per teſtes debẽt eẽ citati.als eoꝝ teſtimoniũ nõ ualet.tñ huic gl. nõ rñdet.ſʒ ad.l.lege iuł.q̃ diẽ ꝙ admittunt᷑ ſpõte.i.nõ co acti pignoꝛibꝰ uł milcta.citati tñ debẽt eẽ.ꝓ hoc optime facit tex. ex de teſti.co.c.j.ubi ꝓpe appellat coactionẽ aggrauati onẽ q̃ ſit poſt pmã citationẽ.ſʒ mihi videt ꝙ dictũ Ja.ſit ð di ctã.l.lege iulia ubi dic lege iulia cauet᷑ ne inuit denũciet.⁊ ſic nõ debẽt citari.⁊ hoc etia videt᷑ uelle.l. ĩuiti.e.ti.⁊ ſic reſpicit citationẽ ybalẽ. Pꝛetea ſi iſta opi. Ja. eẽt va ſeq̃ret᷑ abſurdũ ſ. ꝙ gs deliquere deberet.q enĩ ĩ pma citatiõe ẽ ↄtumax deli/ quit.ut.l.oẽ delictũ.de re mi.⁊ ſic ſeq̃ret ꝙ ꝗs debẽt pati ſe in ↄtumatia poni qð ẽ delictũ.dic ergo ſic.qñũq; ꝗs ſe ĩgerit ſpõ te ad teſtincãdũ nõ citat a iudice nec ꝓduct a parte. ⁊ iſto ca ſu ei teſtioniũ nõ ualet.ar.l.q oĩa.S.de pcu.qũq; ꝗs a iudice nõ citat ſʒ a parte reqſitꝰ ꝓducit.⁊ tũc ualet teſtioniũ ei'tñ a uolẽte dẽ teſtioniũ platũ ſpõte.⁊ de hoc h gl.loquii.⁊ gl.l.qui cũ maioꝛ.S.ſi falſũ accuſauit.de bo.lib.⁊.d.l.lege iulia.qũ q; 8 depõit citatPa iudice.⁊ tũc etiã ualet teſtioniũ eiꝰ.ut.l.ſiqñ de teſti. facit. l. cũ ab initio quẽadmo.teſta. ape.tñ ſi tal te/ ſtis potat recuſare ne cogeret᷑ dicet᷑ teſtioniũ ſpote platũ. ⁊ ſic ualet.⁊ hoc mõ põt ĩtelligi.d.l.lege iulia.CQũo lʒ iſta ſunt va ĩſe an ſint neceſſaria quãtũ ad hũc tex. Rñ.iſte tex.loquit᷑ ſimpir nõ diſtiguẽdo ſpote uel coacte.vñ ipᷣm ſimplr itelligo. MNõ ob.S.aduocatũ.quẽ gl.allegat.nã lʒ ꝗqs cogat᷑ ferre teſti moniũ ſic uel alr.⁊ iõ tulit malũ teſtioniũ merito dẽ idign qa lIʒ coacte dixerit nõ tñ fuit coact ad ſic dicẽdũ.ſileĩ pᷣſide iudi cãte.j.e.l.v.qdã.(¶¶Qũo utrũ ꝗ fert teſtioniũ ĩ caula capita/ li ſit me inimicꝰ.NDicit gl.ꝙ ſic ĩ.c.cũ.p.mãconella.⁊ i.c.me minimꝰ.ex de accu.als de teſti. Iſte.S.facit.dicit ſtatutũ ꝙ ꝗ cunq; pᷣſtiterit auxiliũ exbãnito puniat᷑i cẽtũ.mõ aligꝗs pᷣſti/ tit teſtioniũ ꝓ exbanito.qrit an puniat᷑ pena ſtatuti. Hic tex. facit ꝙ ſic.tñ diſtinguẽdũ videt᷑ ut ĩ glo.hic dicit.qꝛ ẽ uerũ ſi p ſtitit teſtimoniũ ſpõte.ſecus ſi coacte.ſacit ad.S.iſtũ.j.de bo. li.l.qui cũ maioꝛ.S.is demũ.v.ſʒ ⁊ ſi nõ accuſauit. Oßüt e 5 Gp. de. l. q cũ maioꝛ. S. ſi pioni Süt ꝗ putãt. ccb l S3 itpontie geoi⸗ pꝛono q̃ nõ ita de facili ꝑdit ſicut illð legatũ cũ ſit mere lucrũ. ar.l. f. de codicill. ¶Cotra hãc ſo.op.de.l:.ſi.in pn.õ.deĩ/ of. teſ. So. gl. ꝙ iõ ibi qꝛ qᷓrela ẽ magis odioſa q; bonoꝝ poſ ſeſſio tab. Mõ hũc. S. 4 ſtatuta q dicũt ſiqs pᷣſtiterit auxili um uel fauoꝛẽ exbãnito.ꝙ eẽ aduocatũ eius eſt pᷣſtare ei auxi lium ⁊ fauoꝛẽ.⁊ iõ ſis cautus ne ſis ꝓ eo nec ꝓ eo ſideiubeas. niſi mãdato iudicis.ałs ĩ penã icideres.ar.huius.l. (Mnida et Pfidez. Eio al anaid t, dicãdi.j.de mu.⁊ ho.vñ nõ dʒ repelli ut ĩdign. ar.j.ꝓxi.S. Huitioꝛe dicũt qdã ꝙ h̊ iſti male putauerũt.Hec ſo.non eſt va.qꝛ iuriſcõſultꝰnõ poſuiſſet h iſta vba.q̃re gl.dic ꝙ hᷣͥ nõ dẽ coactꝰ qꝛ ſpõte ſuſcepit officiũ qdð nõ placet.q;ꝛ ⁊ aduocat ſu⸗ ſcepit officiũ ſpõte.ut.j.pxi.S.q̃re tu dic ꝙ lʒ cogat᷑ iudicare nõ tñ cogit ſic iudicare.vñ cũ apparet ꝑ ſnĩam appellatiõi ꝙ; male iudicauerit cẽſet idignꝰ.ita loqui hic. ¶Coõtra hoc op. q; ſnĩa ĩ cauſa appellatiõis qñq; pmã ſniam ĩ penis reſoꝛmat ut.j .de ap.l.j. So.̊ denotat facti ↄtigẽtiã qð tñ regularit nõ pᷣſumitur ita loquit h.⁊ pᷣdicta ĩtelligo q ex eiſdẽ actis pma ſnĩa eſt retractata.ſecus ſi ex nouis ꝓbatiõibus. ar.l.eos.C. de appel.tunc enĩ nõ erit quid ei ĩputari poſſit. zuocati Nõ ꝙ qui facit ex neceſſitate nõ repel EBEEEEELMiturut indignus. nam aduocatus ſiſci de neceſſitate facit ⁊ de neceſſitate ſic facit.cogitur enĩ ſuſciꝑe Hyi Qui pᷣncipale teſtin accuſat Qui p unci ale. alta oĩ cõmodo qð ſibi debet ex eo uel ex eius acceſſoꝛio.ſecus ſi ex alia uolũtate ꝑ ſe pᷣncipalit ſubſiſtẽte.ſʒ ꝗ accuſauit acceſſoꝛiũ nõ repellit ab eo B ſbidebei er hncidall d. C n gl. ibi dũ diẽ g titij. So. ibi neutrũ ẽ acceſſoꝛiũ alterius ſed utruũq; pncipale.uel ibi in. pugnat acceſſoꝛiũ.⁊ ſic nõ ob.in glo.dic ꝙ ibĩ nõ dixit teſti⸗ moniũ lʒ ꝓfeſſus ſit ſe uelle dicere. ”M (Ei Ui. Rõ bui. S E. qꝛ tutela ẽ on. vñ ſuũ delictũ no n t anouer ipſũ ab onẽ ſʒ a lucro ut h̊ videbitis. Op.j.de ʒ tab.l.ſub aditiõe..ſi.x.l.ĩ uitutẽ.s.ſʒ ⁊ ſiqs. de bo.li. So.gl.ꝙ alidð ĩ ᷣ tab.ut ĩ io.aliud ĩ q̃rela uel accu/ ſatiõe ſalſi.ut h.ſʒ qͥẽ rõ gl.nõ põit.q̃re tu dic ꝙ rõ ẽ.nã in ac/ cuſatiõe falſi uel qᷓrelaĩofſicioſi diſputat ſolũ de virib teſti.⁊ iõ nõ repellił niſi ab eo qð debeĩ ex teſtõ uel uolũtate depẽdẽ te ab eo. qm pena delictũ egredinõ dz. ut..l. px. l z tab. di putat᷑ de iure pꝛis ⁊ ſilij ⁊ pꝛoni ⁊ libti.ut.l.ſllio.S.j.S.de ĩof. teſ.⁊ nõ.i.l.ex duobꝰ.S.ſi.de vul.⁊ pu.merito dʒ repelli ab oi cõmodo qð hẽret a pꝛe ul a lito. Gl.ſol.alit i.l.etia.de ĩof.te ſta.ꝙ h loquiũ i donatiõe cauſa moꝛtis nõ ↄfirmata teſtõ.ſed lex ðꝛia loquit᷑ ĩ donatiõe teſtõ ↄſrmata.¶ Cõtrã hãc ſo.op. ꝙ ↄnirmatio nõ releuet aligd cũ donatio cauſa moꝛs ꝑ ſe ſub ſiſtat.ſic qñ debitoꝛ legat creditoꝛi qð ſibi pure dʒ.ut.l.credi⸗/ toꝛi.s.de le.j. So.ↄſirmare id qð ẽ per ſe ualidũ nihil releuat qñ ĩ ptãte ↄnrmãatis nõ eſt illi actus anullatio.ut ĩ exẽplo ꝓ/ Poſio de debitoꝛe legãte creditoꝛi.qꝛ nõ ẽ ĩ ptate debitoꝛis i/ ud debitũ ãnullare.ſʒ qñ ptaãte ↄfirmãtis ẽ illũ actũ nõ anul lare.tũc releuat ↄfirmatio ut debeat ex ↄfirmãate nõ ex cõſir/ mato.ut.l.j.⁊.l.ſiq.S.de le.j.iõ ſi donatio fuerit ↄfirmata in cipit debẽ ex teſtõ.merito ꝗ teſtm ipugnat ab ea repellitur.⁊ hec ẽ va ſo.quã etiã tʒ Ja.bu.i.d.l.etiã.Alij dicũt ꝙ hic logꝗ tur ĩ dõatiõe cauſa moꝛiᷣ quã ꝓmiſit nõ reuocare.de q̃ loquit l. ubi aũt.de dona.cau.moꝛ.hec ſo.lʒ in ſe ſit va tñ nõ placet. qꝛ illa donatio dẽ iter viuos nõ cauſa moꝛſ.ut.l.ubi.¶ Op. . de iure fiſ. l. edicto.S.nihil.ubi nihil ĩtereſt ex q̃ cauſa qs nõ capiat.So.illa detminaĩ ꝑ iſtã.⁊ ꝑ.S.eos.ĩ eadẽ.l.qꝛ nihil ĩ/ Ntij Mena nõ dʒ egredi delictũ. hoc N E ſcri oolc. ſile betio bode oficiẽdo in uentariũ aligꝗd omittit ut ꝑdat bñficiũ falcidie ſolũ ĩ eo quod omittit.ut.l.ſcimꝰ.S.illo.E.de iure deli.tñ iſta lex videt hodie tereſt dũmõ ut ĩidignus no repellat ut hic. coꝛecta ꝑ tex.i auc.de hẽ.⁊ falci.S.ſcimꝰ. ubidi ſi vnaʒ rem omittit ponẽ doloſe ĩ ĩuẽtario puat᷑ bñſicio legis falci.iĩ totũ.⁊ glit etia bñſiciũ iuẽtarij.qdð tʒ ibi Ja. de bel.⁊ idẽ tʒ Di.ſᷣm Ci.ĩ auẽ.ſʒ cũ teſtõꝛ. C.ad.l.fal.i.x.q.videt tenẽ op.dicẽs ꝙ ſolũ ĩ ila re puat᷑ ſal.qð mihi nõ placet.qꝛ ꝑ auẽ. pena omittẽ tis facẽ iuẽtariũ uł malign anj circa ipſã ẽ aucta ut teneat᷑ le/ atarijs iſolidũ. qð de iure antiq nõ erat. Itẽ ẽ aucta ꝙ omiſ ſio vni rei puet eu ĩ toto ut ibi dꝛ. Itẽ putõ ꝙ hec lex ſit coꝛꝛe/ cta ĩ alio.qꝛ h illud qð aufert hẽdiꝑ ſubtractionẽ rerũ appli/ cat᷑ ſiſco.hodie videt ꝙ applicet᷑ legatarijs.nã tex.diẽ q lega tarijs dʒ plene dare etiã de ſuo.ut ĩ auc.ſʒ cũ teſtõꝛ.⁊ ĩ coꝛ po/ re vñ ſumit.¶ Vltio nõ ex iſta.l.nã cũ ꝗdã fideicõmiſſarius vłis petẽt ſideicõmiſſũ fecit poſitionẽ ꝙ talis res erat ĩ bonis defũcti.ille hito termino ad deliberãdũ rñdit ꝙ non credit.⁊ oſte⸗ fuit ꝓbatũ.Certe ĩ illis legatũ nõ potit detrahẽ trebel ianicã ut h ⁊.l.paulus.⁊.l.bñſicio.ad.l.fal.⁊ ad treb.l.pau lus.ubi dẽ ꝙ ẽ ĩdignus falcidia ꝗ aliqd egit ut ſideicõmiſium periret.ſ ille ꝗ cõſulte negat aligd eẽ in bonis facit ut fideicõ miſſũ ĩtercidat.ergo ⁊c. PDꝛetea dẽ in coꝛpoꝛe de hẽ.⁊ fal.ꝙ ꝗcunq; malignat᷑ circa falcidiã eſt idignus falcidia.ergo ⁊c. Idẽ puto in eo qui ſcienter negat ſideicõmiſſũ eſſe relictũ.ꝗa eirca ſideicõmiſſũ dicitur malignari. JJ inimicitie. Rꝛopt inimicitias legatuʒ videt᷑ tacite reuocatũ.⁊ qui xauſã ſtat mouet legato ẽ idignus ⁊ ſiſco applicabit.hoc di/ cit. Mõ hãc gl.qꝛ ꝓpt iſtas cauſas reuocaret᷑ feudũ.ut.x.col la.q̃lit feu. amit.i pn. CQQũo q ẽ rõ hui.l.ꝙ ĩpᷣ ⁊ ſcdo caſu legatũ reuocatũ nõ applicat᷑ ſſco ſʒ remanet apð hẽedẽ.ut.l. ij. SF. fi. de adi.le.ſʒ in tertio caſu applicat ſiſco. Rñ.rõ eẽ põt qꝛ ĩ pmis caſibꝰlegatarius facit aliqd illicitũ nõ ꝑmittẽte iu/ re.vñ videt᷑ mutata uolũtas defũcti.ſʒ ĩ ultimo caiu iuridice fe cit petẽdo teſtõꝛẽ in ſuitutẽ reuocari.vñ nõ ita de facili pᷣumi tur mutatio uolũtatis.¶ Tamẽ hoc op.de.l.filio.S.ſeia.S. de adi.le.ubi accuſabat de falſo.⁊ ſic iuridice faciebat.⁊ tñ vi detur mutata uolũtas. So. ibi iuridice accuſabat. tñ ſuã pꝛo pꝛiã utilitatẽ uel ĩtereſſe nõ pᷣtendebat.hic vo p̃ tendebat inte pꝛopꝛiũ ⁊ cõmodũ Pamdiano 4 fra a h ſiue cyrographũ dede – fraudes. r Lötra e, iure fiſ.l.nõ itelligi. S.ſiquis palã.nã ille qui fac iſttʒ publicũ facit palã.⁊ ſicĩ pena nõ ĩcidit. Hui tioꝛe gl. in.l.aufert.S.tacita.eo.ti.in telligit de cautiõe uel cyrographo.ſ.puato.⁊ ſic puto h̊ debe re intelligi. Idẽ dicerẽ ſi feret inſttʒ publicũ adhibit teſtib⁊ notario ĩ quoꝝ ſide poſuit ꝙ hoc ſecretũ tenerẽt.tũc enĩ ſatis eſt tacitũ ſideicõmiſſũ ⁊ habet locũ qð hicdicitur. (Sig⸗ 8 Rogatus reſtituere capaci lʒ tꝑe moꝛtis ſit ĩca A = egatũ retinet niñ tꝑe moꝛtis ſit boc expᷣſſe actů.h.d.¶Mp.de.l.iij.dic ut in glo. Am qda. , teſtm̃ ſcðᷣm nõ nalet. iñ aſcri⸗ — btis in pꝛimo aufertur hereditas tanq; ab indignis nõ aũt pᷣlegata niſi aliud teſtõꝛẽ ſenſiſſe appareat.hoc dicit. He his q ut laig. ¶ Dicit h ꝙ teſtm̃ ſcᷣʒ nõ ualet.ↄtra imo ualet ⁊ ĩſtitutiĩ ſe cũdo ſũt hẽdes lʒidigni ut.lex facto.S.iul.de vul.⁊ pu.So. gl. qꝛ nõ ualet quatũ ad cõmodũ iſtituti.ſed ipᷣo iure bñ ualet nt ĩ ↄio. ¶ Cõtra hoc op.qꝛ ſi hoc eẽt uerũ.ergo pmũ teſtm̃ rũpit᷑ q ẽ ̊ hũc tex.Sol.gl.ꝙ rũpit.⁊ qð tex.dic ꝙ nõ rũpi tur ẽ uerũ.ſ.ĩ effectu. hoc etiã tʒ Ja.de are.hec lec.lʒĩſe ſit va nõ tñ quãtũ ad hãc legẽ.nã ſi hoc eẽt uerũ hẽdita auferetab idigni ĩſtitu ĩ ſcðo teſtõ nõ ĩ pᷣ.ſʒ lex loquit de pmis hẽdibꝰ. ergo ⁊c̃.qre tu legas hac.l.ut lec.iacet qꝛi ſcdᷣo teſtõ ſuerũt oĩ no nõ capaces.ſʒ dices ergo pmũ teſtm̃ manẽt totalit ĩ iuribꝰ ſuis.ut ĩſti.q.mo.le.ĩfir.S.poſterioꝛe.⁊.S.de iniuſ.teſta.l.j.x ij. So. ĩtelligo dictũ iuriſcõſulti hie ſʒ legẽ quã ipſe allegat qꝛ h uerũ qñ teſtõꝛ fecit ſcðʒ teſtm̃ iualidũ qꝛ ſuos hẽdes reputa —2 uit ĩdignos.ſufſiẽ enĩ ꝙ reputent᷑ idigni etiã ĩ nõ ſolẽni uolũ/ tate. ut.l. hẽditas.C. e.ſec ſiĩ ſco teſtõ hẽdes ſimplłr ĩſtituiſ/ ſet. ⁊ ꝙ hec lec.ſit va pbal ex.l.quã iuriſcõſult allegat ibi dü dic ĩ eo cui pſona ⁊c.nã ĩ eo cui noie cacellat ſit hec diſtictio an cãcellauit qꝛ hẽdes reputat ĩidignos uł nõ.ut.S.de his qĩ teſ.delẽ.l.cãcellauerat.¶ VAltio vide gl.ibi dũ dic̃.C.e.de rei uxo.ac.in pn.ubi dẽ ꝙ ſit idẽ effectus uolũtatis facte nõ ſo/ lẽnit᷑ ⁊ facte cũ ſolẽnitate.ſʒ illud ſpale fauoꝛe dot᷑.ut.l.j.S.ſo. ma. Itẽ ibi dũ dic gl.S.ſed ſi parit᷑.dic ut ibi. Itẽ ibiꝑ ſcðam emptionẽ inualidã recedit a pma.So. ibi ſecũda uẽditio nõ erat oĩno Maddida:ai iſ no taebgieeren. Ji& Mopõt qs iuſte ducẽ ĩ uxoꝛẽ Laudius. eãdẽ gus Pollunt p adulteriũ.⁊ a tali uxòꝛe tanq; ab idigno auſert qð eia viro relinquit᷑.h.d. Mõ ꝙ mr̃imoniũ nõ ualet qñ ducit ꝗs in uxoꝛcʒ eã quã pol/ luit ꝑ adulteriũ.qð canoniſte ĩtelligũt q polluit eã data ſide ꝙ ſi vir deceſſerit eã ĩ nxoꝛẽ deducet.ut.c.ſi.de eo q du.ĩ ma. quã po.ꝑ adult᷑.¶ Op.dẽ h̊ dãnat de adultio duxit uxoꝛẽ. Cõtra ſi fuit dãnatus ergo decapitatꝰ.ut.l.q;uij.C.de adul. So.gl.ꝙ illa pẽa nõ hʒ oẽ p iſta iura.ſile hẽ ĩ. l. ij.SF. milej. 8. ex ꝗ.cau.ĩfa.irro.⁊.lI.q cũ vno.S.adultiũ.j.de re mi. Alia gl. qẽ foꝛte melioꝛ dicit ut illð qð dicit tex.in.l.q;uij.ꝙ dʒ gla dio puniriẽ uerũ gladio mãli uel ciuili ʒ gradũ ꝑſonarũ. ita nõ.in.l.ſigs vidua.j.de qõ.uel dic ꝙ h ex cauſa fuit minoꝛ pe na ĩpoſita.ut.l.ꝗd ergo.S.pena grauioꝛ de his qui no.infa. ¶ Itẽ op.ꝙ nõ applicat᷑ fiſco ſed cer pſonis.ut.l.ꝗ ↄ.de in ceſ.nup.So.puto ꝙ hec lex hodie coꝛigat᷑ qꝛ aufert ut ab ⸗ digno nec ſiſco applicat᷑.ſʒ pſonis q̃ enumerant᷑ i.l.qui ↄtra. ¶ QAuero in iſto caſu quando agitur de bonis auferendis mulieri que ad eam peruenerunt a viro. utrum ad ꝓbationeʒ adulterij ſufficiat pꝛobatio condẽnationis facte de viro. Et videt᷑ ꝙ nõ.ut.j.de adul.l.denunciaſſe. In ↄꝛiũ facit hec lex. credo ꝙ quãtũ ad cauſa bonoꝝ ſit uerũ qð h dꝛ. Itẽ quantũ ad diſſolutionẽ mr̃imonij idẽ videt᷑ ᷣm hec iura.ſʒ hodie ſᷣm moderna tꝑa fm q̃ mrimonij diſſolutio nullo mõ ſieri põt.ut nõ.in.l.rerũ amotarũ.S.re.amo.foꝛte nõ ſufficeret ſicut ĩ cau ſa adulterij. ut nõ.in.d.l.denũciaſſe.S.fi. Alieré. Auod reliquit᷑ a milite ei quã ſtupꝛo cognouit a fiſco uẽdicat.h.d.¶ Op. j.de dona.l.affectiõis.So.aliud ĩ puato ut ibi.aliud in mili⸗ te nt hic.ita nõ.in.l.ij. C.de dona.iter vi.⁊ uxo. ⁊.l.miles.S. j.ð.ſo.ma.¶ Quero qd in ſacerdote uel clerico relinquente ↄcubine.Hico idẽ qð in milite armate militie.dic ut nð.in ſi/ –— mili.j]. de re iudi.l.miles. L Eredi. Aui impugnat acceſſoꝛiũ non pꝛiuat᷑ NEi leeo quod ſequitur a pncipali.ſed eo ſolo quo conſequitur in gereſſoe li⸗ ul ui dicit pupillum fuiſſe Am tabulis. bond videt᷑ ſcdas ta/ bulas ipugnare.⁊ iõ ei qð ĩ illis reliquit᷑ auferet᷑ ut ab idigno h. d. Auidã hñt hic dicta ſnĩa in ablatiuo.⁊ tũc ſtat ppꝛie.ſʒ ſi hẽs dictã ſnĩam ĩ accuſatiuo.tũc ſubaudi aliud ſcðʒ.qꝛ ſᷣm ſniaʒ ſm ſe datã nõ hẽret ex teſtõ. ¶ Op.ꝙ iſte nõ ſit ĩidignꝰ qꝛ iudiciũ nõ ĩpugnauit.ut.l.poſt legatũ.S.amittẽ.S.e.⁊.j.l. pe.So.dicit h ꝑſonã pupilli cuiuꝰ teſtm̃ ẽ pupillaris ſubſtitu tio talẽ cui pꝛ nõ potuit facere teſtm ⁊ ſic pupillarẽ ſubſtitutio nẽ impugnat. ſicut ſi aliquis dixiſſet teſtatoꝛeʒ eſſe ſuũ ſeruuʒ ut.l. inimicitie.Sð.eo. (Muoniã. Inimiciteiter legatũ t teſtõꝛẽ puenientes WHHHRabſq; legatarij culpa eũ legato nõ puant. h. d. Et ad euidẽtiã ſcias ꝙ cũ illa ↄcubina quã ꝗs hʒ nõ dici tur ꝗs ſtupꝛũ cõmiſiſſe. Itẽ ꝙ liberta dʒ pꝛono in cõcubina/ tu oſentire.als videt᷑ delinq̃re. Nõ hũc caſũ ad limitationem l. ii. S.f. S.de adi.le.ut qð ibi dẽ ꝙ ꝓpt inimicitias reuocat le gatũ eſt uerũ ſi inimicitie teruenerũt culpa legatarij.ſecus ſi ſt neculpautie quog tenemeut ti5. Op. de.l. j. . ſi heres ſi tab. te. Cum bh eredis.ll exta.So.ut.l.cãcellauerat de his que in teſtõ delentſſr. redé Qui nõ uẽdicat moꝛtẽ defũcti ĩdignꝰ —EEeEShẽditate. ⁊ actiões ↄſuſe non reſtau⸗ rant᷑ niſ ignoꝛãtia fuerit deceptꝰ.h.d. Mota diſtincciõeʒ quã fac̃ h̊ tex.utrũ actio reſtituat᷑ uł nõ.⁊ q reſtituit reſtituũ dire⸗ cta ut.l.deferre.S.fi.j.de iure fi. ¶ Op.ille q ignoꝛat nõ tenet᷑ accuſare.ut.l.ſi iõ.C.e.So.ibiignoꝛauit nec potat certiſũcari hita diligẽti idagatiõe, vo ignoꝛauit ignoꝛatia facti ſupina qð facit ad.q.Sindic tenet᷑ denũciare malefactoꝛẽ ſub certa pena.qd ſi nõ denũciauit qꝛ ignoꝛauit.Certe ſi ignoꝛauit tali ter ꝙ nõ potuit certiſñcari tũc nõ tenet᷑.als ſecꝰ ut h. C Que/ ro qd ſi iſte de quo hic loqui fuit decept ignoꝛãtia iuris.gl. dicit ſecꝰ. ut.l.ſj ſilege.S.ſeire.S.de peti.hẽ.quã ſigna.tu dic 1 iõ qꝛ ignoꝛãtia iuris quo ad fructus nõ ↄſtituit quẽ in ma/ la fide. ut. l. ſi fur. S.i.J.de uſucap.⁊ ibi dixi.⁊ huic habes gl. Zↄꝛiã in.l.ij.ſiqs eſt ignoꝛãs.⁊.l.j.C.eo. ſo. videt .i.j.C.eo.ubi etiã q fiſcus aufert ab ĩdigno habet rõ fructuũ. So.ilud uerũ de rigoꝛe gnãalit.qʒ de eqtate aliud ſtatuit᷑ in hoc caſu tm qñ ꝓpter ſideicõmiſſuʒ tacitũ aufert᷑ ut hB.ſec ſi auferet᷑ ꝓpt᷑ aliã cauſã ut ĩ ꝛio.facit.l.cũ qdã.S.taci to.j.de uſuris.¶ Cõtra hac ſo.videt᷑j.ꝓxi.S.ubiidẽ iuris vi det᷑ tacito ſideicõmiſſo qð in alijs. So.q;tũ ad uſuras diſfert tacitũ fideicõmiſſũ ab alijs.ʒʒ ĩ mult cũ alijs ↄcoꝛdat.¶ Que ro ꝑcepiſti fructꝰ ex Pal meo.an teneris ad fructus uel ad eſtimationẽ. Hic vide ach.l. j. T. gl. in.l.diuoꝛtio.S.ob donatiõe.ſo.ma.⁊ ibi dixi.⁊ ibiꝑ Ja.de are.h etiã ꝓbãt oẽs leges ꝗᷓ dicũt ꝙ debent uſure fructuũ.⁊ ſic deuenit᷑ ad eſtimationẽ.hoc ẽ uerũ qñũ fructꝰ de/ bent in ſpetie ut qꝛ ex fũdo ꝑcepiſti fructus:ſecus ſi debes fru etus in genere ut qꝛ ꝓmiſiti decẽ coꝛbes frumẽti per ſtipula tionẽ.qꝛ tũc nõ deuenit᷑ ad eſtimationẽ niſi ꝓpter moꝛã ſʒ ma teriaʒ.l.vinũ.S.ſi cer.pe. (Bonis. 2 quo vniuerſa bona auferuntur apud eum —— onera eris alieni non remanent.tñ iura cõfu/ ſa nõ reſtaurantur.h.d. S Pꝛo parte. bonis qᷓ auferunt᷑ex cauſa taciti ſi deicommiſſi pꝛelegata non ueniunt. ⁊ pꝛelegata intelligunt᷑ pꝛout teſtatoꝛ reliquit.non pꝛout de iuris ſubtilitate debet.h.d.nõ.¶ Op.j.ad tre.l.ſideicõmiſſa ria.S.fi. Certe nõ põt dari alia ſo. niſi ꝙ ſit ſpãle qñ aufert᷑ hẽditas ut ab ĩdigno.cũ enĩ ſit penale.iõ reſtringẽdũ.ſed ibi qñ aufert᷑ ab eo ad quẽ uadit ex uolũtate defũctiut ad ſidei/ cõmiſſariũ. ¶ Cõtra hãc ſo.facit h tex.ꝗ dicit ꝙ rõ iuris nõ ĩducit diuiſionẽ qẽ rõ cõis.⁊ qͥ ad fideicõmiſſariũ ⁊ oẽm a qͥ aufert hereditas.q̃re dic ꝙ iſta uolũtas teſtõꝛis videt᷑ eẽ ſolũ ñ grauat de reſtituẽdo nõ capaci.ſecus ſi grauat de reſtituẽ do capaci ut in ↄꝛio.rõ q; teſtõꝛ libẽter uoluiſſet facere here/ dem nõ capacẽ.⁊ q; nõ poterat fecerat heredẽ hũc pꝛo illo ⁊ ad eius utilitatẽ.vñ pinde habet᷑ ac ſi in nulla parte eũ inſtitu iſſet ⁊ legatũ ſolũ reliquiſſet. OW J qui ¶ Op. de.l. ꝗ ab hoſtibꝰ. S. ſo.ma. ubi Mbenõ applicat᷑ fũco ſz uadit ad hẽdes mu/ .ibi vir occidit uxoꝛẽ.iõ dotẽ nõ fuit vnq; lucratꝰ. ſed h uxoꝛ fuit iterfecta ab alio vñ vir dotẽ lucrat᷑ quà poſtea Pdit qꝛ moꝛtẽ nõ vindicauit. ita dieit ibi Ja.de are.qð tene menti ad ſtatuta q̃ dicũt ꝙ muliere decedẽte in matrimonio ſine liberis vir lucrat certà partẽ dotis ut eã ꝑdat ſiuxoꝛẽ oe gcidat uel eius moe non winalei. ſn . t , Qui ex neceſſitate officij teſtmi ac/ ¶Atoꝛes. u ab eo qð ꝓpo noie meruit nõ repellif. Itẽ qũ plura iura ↄcurrũt ĩ ꝑlona vni. ꝑinde acſi Pourrat ĩꝑſona diuerſoꝝ.itẽ pupillus ex facto tutoꝛis pdit. Ʒ reſtituit.h.dð. Mõ tex. ibi diſticta ſũt iura.⁊ vide ultramõ. in. l. j. C. de ſa.ſã. ec. ¶ Op. dẽ h tutoꝛẽ ꝗ pupilli noĩe cc. Cõ tra tutoꝛej nõ pñt accuſare pupilli noĩe ſ ſuo tm. So.expo⸗/ nit gl.ꝙ pupilli noĩe.i.ad pupuliutilitatẽ ſuo tñ noĩe euct etz . AQui tacitã fidẽ accõmodauit de RR Am ul.reſtituẽdo ſideicommiſſũ tenet ad fruct.⁊ poſtli ↄte.ad uſuras iſtoꝝ fructuũ de rigoꝛe.ſec' de benignitate.h.d.¶ Op.⁊ videt᷑ ꝙ uſure iſtoꝝ fructuũ perce ptoꝝ añ lii. teſ.ueniãt.ut.S.de peti.hẽ.l.heres furioſi.S.ſfi. So.ibi loꝗt᷑ in petitiõe hẽditat alia qᷓ; iſta qᷓ cõpetit fiſco.hec tex. ꝙ de iure cõi ꝗs teneat᷑ tm ad pᷣci um lʒ de benignitate aliud ſtatuat᷑ĩ fideicõmiſſo tacito.qð in tellige ĩ fructib cõſũptis ut hic.qꝛ fruct pᷣſumunt᷑ ↄſumptiex curſu tpis.⁊ ita ad eſtimationẽ deuenit.ita nõ.Ci.C.de pig. == — — O. ◻. —.2 — —,, —ͥ-ʒ— — ſe t igt g kan le, nek i nn di ne⸗ dic tac yl de d in jer ☛, —— — De his qui. ut indig. Igeʒ tenet gl. in. l. tia. x i.l. polla. C.e. hec lec nõ placet.quia imo tutoꝛ tutoꝛo noĩe accuſare põt.ut h̊ ⁊.d.l.polla. Mõ ob. l.ijiꝗ accu.nõ poſ.qꝛ uerũ ẽ ꝙ nõ põt ſe ſubſcribere noĩe pu pilli ſ noĩe ſuo.tñ bñn põt accuſare noie pupuli.ſimile.C. de iu reiu.l.ſ.ubi ali accuſat alius iſcribit.⁊ hãc opi.tenet Ri.mat. Dẽ h ꝙ accuſat noie alieno ⁊ nõ puat᷑ legato. .S.eo.l.poſt legatũ. S. ſũt ꝗ putat.⁊.l.fi.in pn.S.de inoffi.teſ. So.ibi uo/ lũtarie accuſauit.qꝛ officiũ erat uolũtariuʒ.hic de neceſſitate. qꝛ officiũ erat neceſſariũ. ¶ Cõtra hoc op.ð.de inofft. teſt. l.ſ. lius in pn. ubi logtur in patre quẽ cõſtat non teneri accuſare cũ nõ teneat ꝑi? ronẽ reddere.ut.C. de bo.qli.l.cum opoꝛtet. So. eodẽ mõ.qꝛ lʒ uolũtarie accuſet.tñ ẽ officiũ neceſſarium magis q; uolũtari. ¶ Sed h̊ op.S.eo.⁊.l.poſt legatũ. S. ſũt putãt.ubi neceſſitas officij nõ excuſat niſi ad h̊ cogat. So. aliud in accuſatoꝛe ĩ cui' ptate nõ ẽ qᷓſnia ferat.aliud in iudi/ ceĩ cui ptãte ẽ quã ſniaʒ ferat. ¶Ex pᷣdici diſtigue ſic.qñq; quis accuſat noie ⁊ cõmodo alieno ⁊ ad cõmoduʒ ſuũ. ꝛni mo caſu aut uolũtarie ſuſcepit officiũ ⁊ uolũtarie accuſat ⁊ pꝛi uatrelicto. ut.l.poſt legatu.S.ſũt ꝗ putaãt. ⁊.l.fi.in pn. de ĩoſ. te. Aut neceſſario aſſumit officiũ t neceſſario accuſat.⁊ tunc relicto non pꝛiuat. ut hᷣ ⁊.l.poſt legatum.S.aduocatum.S. eo.Aut neceſſario aſſumit omciũ t uoluntarie accuſat ⁊ tũc idẽ qꝛ relicto nõ puat.ut.S.de inoffi.tel.l.ſili in pn.ſec in eo quolũtarie fert ſniaʒ vl uolũtarie fert teſtimomiu.lʒ de neceſſi tate aſſupſerit officiũ iudicaãdi uel teſtiſñcãdi.ut.S.e.l.poſt.S. his vo. ⁊.S.ꝗdã.Scdo caſu qñ accuſat noĩe alieno ad ſuũ iñ cõmodũ.ut in accuſante hereditario noiĩe.⁊ tunc aut accuſat ſponte ⁊ pꝛiuat᷑ relicto.ut.l.f.in pn.S.de inof.teſ.tᷣm neram lec.quã tenui in.l.poſt legatũ.S.ꝗ accuſauit.S.e.Si vo de ne ceſſitate accuſat ut q; accuſationẽ inſtituta pꝛoſequit.tũc reli/ cto nõ pꝛiuaf.ut.l.nli.S.j.õ.de inof.teſ. tẽ dẽ h ꝙ qñ diuer ſo iure ⁊c.Cõtra.S.de pac.l.ſi plures.So.qñq; habei reſpe/ ctus ad ſubſtatiã ꝑſone.⁊ tũc vna ꝑſona non pot haberiloco pluriũ.ut in ↄꝛio.qñq; habei reſpect ad officia.⁊ tüc officia ſüt inter ſe cõpaſſibilia vn põt ſuſtinere ꝑſonã pluriũ ut hᷣ ⁊.l. iij.ð.de adop.⁊ ibiꝑ Guil. Si uero ſũt officia repugnantia tũc ſec.ut.l.qſqs.S.de poſtu. x.l.ſi.de offi.pto.⁊.lłille a quo Zreveeru trebel. Itẽ di H ꝙ legata ꝑ pupillũ ꝑdent᷑ ni ꝑ reſtitutionẽ. de.l.polla.C.e.Hlo.ſo.pluribus modis.tu dic ꝙ pupillus hʒ duplicẽ viã uel petẽdi reſtitutionẽ in ĩtegrũ ut H ⁊.l.poſt legatũ.S.etati.S.e.uel agẽdiꝰ tutoꝛẽ.ut.l.Sꝛia. ⁊ hẽ uera ſo.Alia ſo ẽ ꝙ pupillus puat legato.uerũ ẽ ſi pðt reuerti tutoꝛẽ.ut.l. lia.ſecPſi nõ põt.ut h ⁊.l.poſt legatu.S. etati.S.eo.⁊ ꝙ nõ põt reuerti tutoꝛẽ contingit trib modis. vłq; tutoꝛ nõ ẽ ſoluẽdo.uel qꝛ facto coact' a mre uel libert.vł q; ꝓbationes erãt deperdite ine culpa tutoꝛis.ita logꝗtur tota gl. in. l. polla. ſz h ſo. non placet.q; etiã q tutoꝛ põt cõueniri pupulus dʒ hẽre duplex remediũ.ut.l.etiã.⁊.l.etiã. C.ſi tu.vx.· cura.iĩterue. Itẽ dẽ hic ꝙ pupillus puat niſi a pncipe ⁊c. qõun mo põt petere reſtitutionẽ ſuo iure.ut..e.l.poſt..etati. So. ꝙ tex. dicit cõſeruata ſũt.nõ ĩtelliga ꝙ in qlbet pupillo ſit ne ceſſariũ vnũ reſcriptũ.ſʒ intelligas ꝙ ſut cõſeruata ꝑ reſcriptũ de quo dꝛ in. S. etati. Itẽ dẽ h in ſi. ꝙ tutoꝛ ẽ qſi pꝛonus pupil li.⁊ ſic inuit ꝙ pꝛon pupuli nõ ꝑderet ius ſuu. Contra.s.de inof.te.l.ñ.in pn.x.l.poſt legatum.S.ſũt ꝗ putãt.So.dic pa tronꝰ.ſ.neceſſarius.⁊ ſic nõ obſtat ↄꝛia.ut.il.poſt.S.aduoca/ tum. S. eo. Solaröo 5 ola rõ cõiũctiõis nõ inducit pᷣſũ/ gener. aons fraudis.hoc pᷣ.ſcdᷣo ut locuj ſit ſiſco opoꝛtet ĩ ꝑſonam ĩcapacis diem cedere.h.d. QOp.qꝙ rõtalis affectionis iducit pſũptioneʒ fraudis.ut.l. B N bo.li. So.rõ cõſãguinitat᷑ ſola nõ ſufficit ad hoc pban ut h.ſʒ mixta cũ alij) rõnib ſufficit ut ĩ ↄꝛio.utdixii.l.poſt gctũ. ¶ Op. dr h̃ ſi viuo teſtatoꝛe ⁊c. imo nõ videt ꝙ regꝗra tur ꝙ dies cedit ĩ ꝑpſonã incapacis.ſicut dicim in hẽditate ubi nõ reqni aditio hẽdis.ut.l.eã quaã.C. de fideicõ. So.i hẽdita te nõ regꝗrit aditio ſʒ ſuffic ꝙ ꝑ hẽdẽ lʒidignũ adire poſſit.ita h ſufficit q; dies legati cedat.ita ꝙ potuerit acꝗri legatario. Hoc pᷣmiſſo.qꝛ de tacito fideicõmiſſo ut plurimũ ponii exem ĩ ſpurio. ut nõ. in.l.j.j.de iure fiſ.⁊.l.c tacitũ.S. de ꝓba. ⁊ cũ ꝗdã. ꝭ. tacitũ.S.de uſuris.iõ videam pᷣ q ſũt ſpurij.⁊ de hoc ẽ gl.iuris canonici q ponit ſignincationẽ ipſius in.c.niſ cũ pdẽ.ex de renũ.⁊ ibi ꝑ Inno.ſ̊ tñ nõ ob.qdð ibi nõ.dic . imã nrᷣa accipim ſpuriũ oẽʒ natũ ex coitu nõ appꝛobato a le/ ge.ſeu ꝙ a lege nomẽ nõ ſumit.ut nat ex coitu adulterino vł meretricali uel ex cõcubina cũ plures hẽret vl ex aliq̃ quã nõ hẽret ex ĩidubitato affectu.ut nõ.ꝑ Hi.ĩrubꝛica.j.de concu. Itẽ de nato ex ſacerdote.nt.l.vulgo.õ.de ſta. ho.⁊ ĩ anẽ.g. mo.na.effi.ſui circa fi.⁊ ibi gl.etiã ſi ex cõcubina ſacerdoſ na tus ſit. cũ eis nõ liceat cõcubinà hẽre.C. de epi.⁊ cle.l.euʒ qui pꝛobabilẽ.⁊ ex de coha.cle.⁊ mulierũ ꝑ totu.⁊ hoc tenuit Ri car. ma.in qᷓdam ſua diſputatione. ¶ Quero an iſtis ſpurijs poſſit relinꝗ a pꝛe. Tex.ẽ ꝙ nõ.in.S.pe.iĩ auẽ.ꝗ.mo.na.eſſi. ſui.⁊ auẽ.lʒ ĩ f.C.de nali.li.⁊ auẽ. ex cõplexu.C. de ĩceſ.nup. An ait ipſe poſſit tales ſpurios ſpᷣſtituere filijs legitinis.Pic ut.l. ſiis ꝗ.ð.de vul.⁊ pu. dixi in.l.qð cõditioij.S.de do.cau. moꝛ.¶ Quero an ſuccedat mii tal ſpuriꝰ. Rñdeo qñ qs eſt nat ex coitu nõ dãnato.hoc ẽ alege nõ puto.ut ex coitu me/ retricali uel ex alio.ut ex cõcubinatu cũ hꝛet plures.uel ex cõ cubina quam non habuit ex ĩidubitato affectu.ꝗ coit nõ pu/ nit᷑ a lege.⁊ iſtis caſib talis ſpuri ſuccedit mri niſi ſit uluſtris. ut.l.hac parte.⁊.l.ſpuri.j.vñ cog.⁊.C.ad oꝛñi.l.ſiq̃ illuſtris. P P Siuero eẽt natus ex daãnato coitu ex quo mr dʒ puniri tunc nõ ſuccederet.ut in auẽ.q.mo.na.ef.le.S.pe.ita tʒ gl.in.l.ſiqᷓ illuſtris. C. ad oꝛfi. ⁊ inſti. ad oꝛſi.S. legitie. ¶ Quero ꝗd eco/ tra.an parẽtes ſuccedat iſtis ſpurijs. Oꝛeuit Zlʒo. C. de legt. hẽ.circa ſinẽ ĩ ſima dic eodẽ mõ q iſti ſilij ſuccedut paretibꝰs eodẽ mõ parẽtes iſtis filijs. ¶ Quero utrũ ſit aligs modus ꝑ quẽ pꝛ poſſit relinqre ſilio ſuo ſpurio.Ni.ponit vnũ modum in.l.ita fidei ĩ ſi.de iu.ſiſ.⁊ dicit ꝙ ĩſtituat quẽda exneũ ⁊ gra uet eũ ꝙ tatũ det ſilio de ſuo ꝓpꝛio.ut ibi dꝛ in textu.certe hec cautela ẽ tex.l.qdð cõditionis de do.cau.moꝛ.Ad.l.ita ſicdei rñdeo ut ibi dixi.⁊.d.l.qð oditiõis.aliũ modũ dedit in.l.ſi is duos.de li.le.quẽ modũ ibi repꝛobaui.ꝗda dat alii modũ ut relinquat exneo ⁊ roget eũ ut reſtituat uli ꝑſone quã ipſe teſtatoꝛ dixit hẽdi uel legatario ꝑ.l.q heredi.S.de re.du.iſte modus nõ ẽ tutus.qꝛ ſi ille talis reſtitueret ſpurio ex poſtſacto apparet tacit ſidẽ eẽ adhibitã. ar.l. ſed ⁊ iul.S. ꝑinde ad ma cedo.Quis erit ergo modus. Rñdeo duplex.vnus darus lucidus.nã de iure canonio tał ñliꝰoʒ ali a pꝛe.ut ex de eo qui dux.in ma.quãa pol.ꝑ adul.c.cũ hꝛet.dixiin.l.ſiqs a liberis. S. j.de li.agno. Vñ modus ẽ ꝙ relinq̃t ſibi tatũ ꝙ ſufſiciat ad alimẽta.hoc mõ.relinꝗᷓ ſilio ſpurio meo ĩ vita ſua fſuidum ꝑꝛo alimẽtis.⁊ poſt moꝛtẽ ſit ſuoꝝ ſilioꝛũ ꝗbus põt reling.ut.i.n. C.de na.li. IJdẽ dico in dote eodẽ fauoꝛe ⁊ eadẽ rõne.qꝛ ſpu⸗/ ne gꝗs põt legare dotẽ ⁊ alimẽta.ar.l.j.S.ſo.ma.⁊.i.cuʒ ꝑoſt. gnã quãatitatẽ.als foꝛte pᷣumei raus.ut.l.j.C. de na.ii.Ailiꝰ modus ẽ ⁊ iſte Otinetĩ ſe aliqd fraudis.ſi teſtatoꝛ rogat heẽdẽ exp̃ſſe ut reſtituat cui uelit ex hoc.qꝛ nõ ẽ tacitũ ndeicomiſſuʒ imo palã relictũ.ut.l.nõ inteiligil.S.ſiqs de iu.ni.ſʒ tn hoc ca ſu nõ põt hẽs ſpuriũ eligẽ.q; tuc videret caꝑe a teſtatoꝛe.ut.l. vnũ ex familia ĩ pn.õ.de le.ij.iõ ẽ ↄſiliũ ꝙ hes eligat ternũ.⁊ poſtea ille fti eligat ſpuriũ. alig tñ fraudis hẽei ſe.¶ Æτ ro ⁊ reuoco in dubiũ.ponam ꝙ aliꝗs reliqt ſilio ſpurio pala an dʒ eẽ fiſci.an dʒ remanẽ apud hẽdes ſcriptos vi apud qs. Et videt ꝙ ꝑtineat ad fiſcũ.ut ĩ oib legib loquẽtib de tacito ſideicõmiſſo.ut.l.ſi ꝗqlibet.⁊.l.ĩ fraudem.S.e.⁊.j.de iu.ſil.l.j. In hꝛiũ videi ꝙ ceri ꝑſonis noĩatut.l.j.C.de na.li.⁊.l.ſigs lceſti. C. de ĩceſ.nup. ⁊ ita tʒ Aʒoĩ ſũma de na.li.circa pn.⁊ gl. in. l. hẽditas.C. eo.ti.in pn.Ego reꝑio ꝙ Ri.mal.detmi/ nauit ↄꝛiũ.q; dʒ remanẽ apud hẽdẽ ſcriptũ.uel apud venien/ tes ab inteſtato.qð ſic ꝓbauit.aut dices iſtos nilios totalit in/ capaces.⁊ habeo ꝓpoſitũ.ut.l.ſi in metallũ.S.ti.j.Aut dices eos idignos.⁊ tũc qꝛ ſũt indigni ſine culpa ſui.qꝛ alieno vitio laboꝛat.ſilr nõ applicai ſſco ſ remanet apud hẽdes ſcriptoj nel ueniẽtes ab ĩteſt. ita nõ.i.l.auſeri circa pn.de iure ſiſ. Dꝛe terea de hoc ẽ tex.i.l.nõ ĩtelligit.S.ſigs palã.j.de iure ni.ubi qñ relinqtur palã hẽs nullã pena patit.iʒ ſi cert ꝑſonis debe/ ret hẽj pateret penã.ergo ⁊c.⁊ nõ.i.l.lutꝰ.S.j.S.de le.j.⁊ hoc puto nerũ. Mo ob.l.j.C. de na.li.x.l.ſiqs ĩceſ.C.de ĩceſ.nup. qꝛ loquũtur ĩ ſpurijs nat ex ulo coitu ſic ipꝛobato. als rema/ nẽt iura cõia ꝙ remanet apud hẽdes ſcriptos vl veniẽtes ab iteſtato.⁊ ita reꝑi ↄſultũ ꝑ dñʒ Ol. MNõ.ob leges ꝗ loquũtur de tacito fideicomiſſo.qꝛ ĩ eo auferũtur bona ipſi hedi ꝗ accõ modauit tacitã ſidẽ ppt ei delictũ cõmiſſũ ĩ accõmodado ſi/ dẽ.ꝗ aũt palã rogat᷑ nulli delictũ cõmiſit.fac.l.ĩ fraudẽ i ſi.ẽ. eo.¶ Quero qd dʒ facẽ ſᷣm cõſciẽtiã ille 5 tacite rogat de Sco. Pv to ſalua rõne theologoꝝ legalit loquẽdo ꝙ dʒ da re ſiſco rʒ oſciẽtiã.nec põt dare ſpurio vl retinẽ.qð patet qꝛ te nẽdo dicũtur male ſidei poſſeſſoꝛes.ut.l.eũ ꝗ.S.t.ſimalefidei c̃.⁊ oẽ qʒ nõẽ ex fide ẽ peccatũ.ut.c.qm oẽ.ex de pᷣſcri.exnea aũt pſona indubitãter põt relinqre ſpurio.ut nõ.i aucẽ.ꝗ.mo. na. effi. ſui.in fi. pbat᷑ i...ſtis q.de vul.⁊ pu. ¶ Auero utrum hẽs teneat huic poſitiõi rñdere.an fuerit rogat tacite de reſti/ mẽdo vłnõ. Noc habui cõſulẽ de lacto.dubiũ facit. iura SF. gener. de iu. do. T ita de facto dixi.⁊ hoc niſi excedat ma/ X De 2dl.⁊ demo. canonica dicũt ꝙ qꝗs nõ dʒ ſe ꝓdere.⁊ iura nr̃a dicũt ꝙ iſtij in terrogationib ꝑ qs aliqs detegit nõ dʒ rũderi.ut.l.q iuraſſe G. ſi p?. de iureiu. ⁊.l.ſi a te. ö. de excep.rei iudi. In ↄꝛiuʒ dixi ꝙ teneat᷑ rñdẽ.ᷣ ꝑ iura ciuilia ubi ꝗs tenet ꝑ iuramẽtũ rñdere an reliq̃rit vł nõ. ut.l.marcellus.S.j.S.re.amo. ⁊ ibi de hij di xi. x.l. lex coꝛnelia.S. hac lege.de iniuri.⁊ de iureiu.l:.iij.S.j.⁊ ibi nõ.⁊ de h hẽm i caſu nr̃e qõnis.j.de iu.fil.l.nõ ĩtelligit.S. tacitã. ⁊ ibi gl.parua q̃ diẽ ꝙ ꝑ ↄfeſſionẽ tc.vnꝰergo modus ꝓbãdi ĩ crimĩe ſideicõmiſſi ẽ ꝑ ↄſeſſionẽ.ille ſat inuit debẽ ſie/ ri de hoc iterrogationẽ 4 ꝑ iuramẽtũ cogat᷑ ꝗ rñdẽ.an poſſi deat vl dolo deſijt poſſidẽ. ut.l.qtiẽs.S.ptoꝛ.S.de noxa.⁊ de rei uẽ. l.ꝗ petitoꝛio.iĩ pn. ad h̊ fac gl. S. de offi. aſſe.l.j.ſuꝑ vbo poſtulationib. ubi aliqs iterrogaĩ de ſua turpitudine. Nec ob. qdð canoniſte dicũt ꝙ ꝗs nõ dʒ ſe ꝓdẽ.q; etiã ſᷣm eos ĩ cri minib igeci tretẽtionẽ bñſicij tenet ꝗs rñdẽ.ita tʒ Spe.in ti. depoſi. S. vij.v.xiij. Jo.an.ex de elec.c.dudũ.el.ij.?⁊ de accuſa.c.inqſitiõis.ſʒ ppoſito tale crimẽ ĩpedit retẽtionẽ be/ neſicij.qꝛ tal hẽs ẽ ĩdign retinẽ hẽditatẽ ⁊ poſſidet mala ſide T tenei de fructib ut.C.e.l.j.⁊.l.eũ q tacitũ.s.e. Ergo mani/ feſte cõcludũ ꝙ põt cogirñdẽ. Mõ ob.l.ꝗ iuraſſe.S.ſi pr.⁊.l. ſia te.S.de excep.rei iudi.qꝛ ibi iõ q ꝑ alas ĩterrogatiõej exa minareĩ qð pus deciſu ẽ ꝑ ſniaʒ vłiuramẽtũ.qð iudex patinõ dʒ. ut. l. ſi duo pzoni.S.idẽ iuł.i fi.S.de iureiurã.⁊ quãtum ad mãʒ de ſpurijs iſta ſufficiãt. Aerũ q; ĩ iſto titulo ⁊ alijs locis ſit mẽtio q aliqd aufert᷑ alicui an debeat᷑ ſiſco.vł ꝗbus.Glo. vult ſũmare in.l.hẽdes.C. e. ⁊ ibi ꝑ Ci.⁊ ĩ vitate ĩperſectiſſime loꝗtur.iõ ꝓ declarãda iſta mã ſũt q̃tuoꝛ vidẽda ꝑ oꝛdinẽ.pꝛi⸗ mo qñ defectꝰ obuenit ex ꝑſona defũcti.ſcdo qñ venit ĩ perſo na illiöcui aliqd reliquit.tertio qñ teſtm deficit ſine deſũcti uo lũtate.q̃rto qũ deficit ꝓpt᷑ uolũtatẽ defũcti expᷣſſe mutatam. Pꝛimo caſu dic aut teſtatoꝛ cũ nullo poſſet teſtari ⁊ veniunt neniẽtes ab ĩte. ut.l.j.S.plane.j.de ſuis ⁊ le.niſiꝓpt᷑ ſuũ deli/ ctũ bona eẽnt publicata.ut.l.ei..j.S.de teſt.qð m hodie eſt mutatũ ꝑ auc. bona dãnatoꝝ.qð dicut dixiibi.aut põt cum ꝗbuſda teſtari.cũ ꝗbuſdã nõ.qꝛ nõ cũ ſilijs ſpurijs uel ĩceſtuo ſis. Et dic aut eis reliqt palã.⁊ regla ẽ ꝙ uenit ad ulos ad qͥs neniret ab ĩteſtato ⁊ ſic relictũ nõ eẽt. ut.l.nõ ĩtelligit in pn.de iure fiſ. x.l.lutiꝰ.S.teſtõ.S.de le.j.fallit.C.de nli ſ.C de in/ ceſ. nup.l.ſiqs ĩceſtis. ⁊ ibi defert cers pſonis eis ceſſãtib locꝰ & ſiſco ut ibipʒ.⁊ hoc qñ ſine delicto hedis.als ſi delictũ hẽdiꝭ eẽt iĩ aliq dicã.j. Secũdus caſus pncipalẽ qñ deficit ꝑ defectũ illi'cui relinꝗtur. t iſte eſt magis difficil caſus q;ᷓ aliqs.qᷣ caſu dic ꝙ circa ſttũ caſũ hẽs cõſiderare qᷓtuoꝛ tꝑa uel qnq;.nam qñq; cauſa q̃re aliꝗs repellit a relicto cõtigit ante teſtm.qñq; ĩipſo tꝑe qñ teſtm ſit.qũq; poſt teſtm ante moꝛtẽ.qñ; in ipſo actu moꝛt.qñq; poſt moꝛtẽ.Si iſta otigũt ante teſtm̃ dic quã doq; iſta cauſa totalr ſtatũ ꝑſone annihilat.ut qꝛ efficit fu pe ne.⁊ iſte dẽ oĩno icapax ⁊ remanet apud hẽdẽ ab iteſtato.ut ỹ.ti.j.l.ſi ĩ metallũ.qũq; ſtat ei nõ annihilat᷑ ſʒ minuit. ut quia ꝓdit ciuitatẽ.ut.l.cognitionũ ĩ fi.j.de oꝛdi.cog.tũc an tatł ſit in capax vł idign ſũt opi.iter doc.in.l.j.C. de here.iſti.⁊ ↄſueui tenẽ ꝙ ſit oĩno nõ capax.ut.l.j.S.pe.i.de õ ta.⁊.l.ſi neceſſe. ſi depoꝛtat.j.de bo.li.qñq; ſtat ei nõ minuit᷑.ſʒ ꝓpt᷑ aliã can ſaʒ ius eũ caꝑe nõ ꝑmittit.c iſto caſu aut hoc cõtingit ſine ſui culpa ⁊ nõ applicał ſiſco.ut.d.l.auſert ĩ pn.⁊ ibi n.j.de iure ſiſ. ⁊ dixi. S. de ſilio ſpurio. aut hoc cõtigit ſui culpa.⁊ tũc ẽ idi gnx applicat fiſco regłarit᷑.ut.S.e.l.claudius. ⁊.:.ſe.fallit.C. de ſecũ. nup.l.j.ubi applicat cert ꝑſonis ut ibid. Scðʒ tp̃s ẽ qñ cauſa q̃re nõ põt capꝑe cõtigit ipſo actu teſtadi.⁊ B ↄtigit duobmodis.aut cauſa ẽ iõ qꝛ ſe aſcribit ĩ teſtõ ⁊ hẽtur ꝓ non ſcripto cũ lex pᷣſumat illã uolũtatẽ nõ eẽ uerã ut.S.ti.j.l.j.⁊. C. de his q ſe aſcri.p totũ.uel cõtĩgit qꝛ cogit teſtatoꝛẽ ad teſtan dũ uel nõ.⁊ h caſu cui applicet dic ut.l.j.S.j.S.ſiqs ali.te.pꝛo hi. Rõ hui põt eẽ qꝛ cũ coacta ſit uolũtas hẽs ĩſtitutus hane nolũtatẽ deſũcti hʒ ut ſdignemarito ab eo põt auferri ⁊ appli cari ſiſco.ut.l.i fraudẽ. x.l.ſe.⁊ B.ſi fñ iſte cui debebat reſtituẽ tpe moꝛs ſuꝑuixeritut h dẽ. Tertiũ ts ẽ poſt factũ teſtm qñ cauſa ſupuenit poſt factũ teſtm añ moꝛtẽ.q caſu dic aut ſupue nit. cauſa in illo cömiſſo teſtatoꝛ? ⁊ tũcidẽ qd.ð. dixi qñ cau ſa añ teſtm ſberat ut.d.lʒ.ſiĩ metallũ.Zlut aliò cõmiſſo ʒ teſta/ toꝛẽ. ⁊ tũc aut h ſuit cõmiſſũ ð eũ de facto abſqʒ aliq iuris colo re ⁊ legatũ vr tacite reuocatũ nec applicat ſiſco. ut.l.iij.S. ſi. 5.de adi. le. ⁊.l.ſi inimicitie.S.e.aut adhibito aliꝗᷓ iuris coloꝛe ⁊ tũc aut h ſaciẽs nõ ꝓſeqᷓbat᷑ cõmodũ ꝓpꝛie rei familiaris.ſʒ magis vidictã ⁊ legatũ videi᷑ reuocatũ.ut.l.q filiꝰ.S. ſeia. S. de adi.le. aut ꝓſeqbat᷑ cõmodũ rei familiaris.⁊ tũcẽ idignꝰ ⁊ ap licat fiſco.ut. S. e.l.ſi inimicitie ĩ fi.⁊ ſi legatarij culpa depꝛe edat. ut.I. cñ tabuł. 5. .S. e. T pdicta va reglarit.ſallit in auc. Tipſiexiſtetia alia diſpoſitio ſuſpẽqit. Euẽt ſi captiui. C. de epi. ? cle.ubi nõ applicqꝗt ſico ſ eccleſe. Ite fallit in auẽ. libi ⁊ furioſi.C. de epi.au.Quartũ tpᷣs ẽ qũ cauſa ſupuenit ipſo tꝑe moꝛs.⁊ hͥ aduerte.aut tal cauſa fuit ex cau/ ſa ſue negligẽtie. aut ex dolo.utputa qꝛ teſtatoꝛrẽ interemit. pᷣ caſu ẽ idignus.ut.S.e.l.indignũ.ſcdᷣo caſu ſiqdẽ ipſe capie⸗/ bat ex legis diſpoſitioe ab ĩteſtato ſilit ẽ idign ⁊ applicatur ſi ſco.ut.S.e.l.ſi mnimicitie in ſi.⁊ h ſi legatarij culpa dephẽditur ut. l. rõ ĩ fi.j.de bo.dã. Si vo capiebat ex diſpoſitiõe hoĩs tũc nõ capit ſz remanet apud eos a ꝗbẽ relict.ut.l.ſ ab ho ſtibꝰ. 5. .S. ſo. ma. AVltimũ tpᷣj quãdo tal cauſa ſupuenit poſt moꝛtẽ. ⁊ iſto caſu ſemꝑ tał cauſa facit quẽ indignũ ⁊ oino nõ capacẽ.⁊ ſac.l.locũ iĩ pn. ⁊.l.hẽdi.x.l.ei.S.e.ſallit qñ tal cau/ ſa reſpiciebat cõmoditatẽ certe ꝑſone.ut.S.e.l.poſt legatũ.S. amittẽ. ⁊. C. de le. l. pe. tũc enĩ illi pſone applicat᷑ nõ alij pꝛout lex diſpoſuerit.ut dict.ll.hoc mõ põt ĩtelligi.l.hoc ampli de fideicò. Ne tertio caſu ⁊ q̃rto non dico nüc. N¶ De conditionibus ⁊ demõſtrationibY*. NRubꝛica. ¶ Quid ſit conditio dicã in.l.j.qd ſit demonſtratio dicã.j.e. l.demõſtratio.S.j.ꝗd ſit modus dicã in.l.ꝗbus diebꝰ.S.h.j. eo. De nã ↄditiõis caſual uel mixte dicã.j.e.l.in teſtamento. De nã ↄditiõis ĩpoſſibilis dicã.j.de pdi.iſti.l.j. Re nã demõ ſtrationis cauſe ⁊ modi dicã ĩ dict.ll. Egatis que reliquũtur. G Pꝛimo ponit vnã diuiſionẽ trimẽbꝛẽ cuʒ vna exceptione uſq; ibi cũ dies.ibi ponit vnũ dictũ . a ſcdði mẽbꝛi uſq; ibi dies aũt.ibi ponit vnũ q̃rtũ mẽb:ũ ſm gl. vl dic ibi declarat ſcõm mẽbꝛũ debẽ ĩtelligi pe die certa an.ſʒ icerta qñ.uſq; ibi ẽ aũt.ibi pomi declaratio exceptionis.¶ Op.de.l.ubi. S.fi.cũ ſi.tene mẽti ſcoaʒ ſo. ut ĩ ꝗlibet earuʒ nõ.¶ Sðo op.dẽ.l.ſiita.S.pegaſus.¶¶ Tertio op. de.l.ſtipla io iſta..ĩter cetera cũ ſili. So.gl.aliud ĩ die in certa. Cõtra h facit. C. de fideicõ.l.poſt moꝛtẽ.dic ut ibi ⁊ dẽ j. ad trebel.l. ſᷓ ſi añ. ¶ Quarto op.j.e.l.hẽs me.ĩ pn.ſ h in telligi m ulã.ut ibiĩ pᷣma gl.nõ.⁊ illa q expediunt oicẽ circa Diẽ certã vlł ĩcertã dicem i.l.ꝛia.gl.h tagit.¶ Expediamali qua vtilia circa ↄditionẽ.pᷣ qᷓro qd ſit cõqitio. Rñdeo ↄditio C q̃dã legati ſuſpẽſio cui de ſuturo deſect uel cõnrmatio depẽ det ſʒ gl. õ.ĩ rubꝛica.⁊ Aʒo ĩ ſuma de pdi.ĩſer.qð nõ placet ĩ eo ꝙ diẽ legatũ Eſpeln etiã alie diſpoſitiõe ſuſpẽdunt ꝑ cõ ditionẽ. ut ↄct ⁊ ſnie ⁊ ſilia. Itẽ ꝙ dic ſuſpẽſio nõ ẽ uerũ.naʒ ſuſpẽſio ẽ effect pẽdẽtis ↄditiõis ⁊ non ẽ cõditio.ut.S.ſi cer. pe.l. pecuniã. t. l.taq;. ⁊ pʒ ꝑ oẽs.l.huiti.q pſu actũ q xꝑen det ex futuro euẽtu uocãt oↄditionẽ. Itẽ ĩ eo qd dic cuius ⁊c. aut eniĩ ĩtelligas cui.ſ.ↄditiõis.⁊ tũc male ſeqtur deſect ſen firmatio pẽdet ex futuro euẽtu.nõ eni ipᷣa pditio ↄfirmat. ſʒ dico gnaͤlis ſiue coòſiſtat ĩ ſacto ſiue ĩ iure.ut.j.e.l.młtũ. Itẽ ſiue affirmatiue ſi/ ne negatiue nt. j.e.l.ĩ facto. YFutur dico ad dꝛiaʒ ↄditionũ de teriio vl pñti qᷓ nõ ſũt ꝓpe 2ditiões.ᷣut.l.iſtitutio tal in ſi. de adi.iſti.⁊.j.e.l.eas ĩ pn.x.l.ſi ita ſtipulat ſuero hac ſũmã de v. ob. ⁊.S.ſi cer.pe.l.itaq;.⁊ ibi nõ.ubicũq; eni lex reꝑit᷑ cõdi tionẽ appellare q ẽ de pᷣterito ipꝛopꝛie loqtur lex. ut nõ.S. de le. j.l.ſi ſic. S. .i gl. ſup vbo demõſtratio. ? nõ.j.e.l.ĩ oditiõtbꝰ Fizißpd hẽ. iſti. l.i.ĩ gl. ſup vbo ĩeſſe. In quẽ diſpoſitio ſu/ ſpẽdit. dico ad dꝛiaʒ diei certe.ꝗᷓ diſpoſitionẽ nõ ſuſpẽdit ut B. ⁊.j. de v. ob. l. cedẽ diẽ. 8 dic ut dicã ĩ.l. hẽs me. Itemad dẽiaʒ ↄditiõis neceſſarie qᷓ nõẽ ↄditio.nt.l.ĩ illa.S.ſi.j.de vb. ob. T de noua.ſ.ſi pupillus.S. ſub oditiõe.itẽ ad dẽiaʒ ↄditiõij ĩpoſſibil q̃ nõ ſuſpẽdit.iõ nõ ẽ ↄditio.ut.j.e.l.iij.dicã plene in D.l.j.de ↄdi.iſti.¶ Nidẽdũ ẽ ergo ꝑ q̃ vba ſtroducat᷑ ↄditio. ⁊j ſic videam tã de niũctiõib qᷓ; de ppoſitiõib aduerbijs ⁊ ce teris partibꝰoꝛonis.¶ Pꝛimo ergo qꝗro de nã hui dictiõis ſi. utru ĩiducat ſemꝑ ↄditionẽ. Gl. videt dicẽ ꝙ ſic. fallit qñq; ĩ l.muto.S.j.S.de tutetł.et qdð ibi nõ.Lu diclati qñq; h dictio ſireſpicit vbũ pñftis vl p̃teriti tpis.tũc nõ fac oditionẽ. ut..l. fſiita ſtipulat ſuero hãc ſũmã.j.de vᷣbo.ob.et.õ.dixi.et dicazx ſ.e.l.demõſtratio.S.j.⁊ oĩa iura ꝗᷓ ↄditiões ĩ pteritũ appellat ↄditiões loquũtur ipꝛope. Aliqñ reſpicit vbũ ſuturi tꝑis.⁊ h aduerte.qũq; ille ſutur euẽt ẽ cert oĩ certitudie.qũq; ẽ certꝰ an. ſʒ icert qñ.ut moꝛs.aliqñ ẽ oĩno ĩcertꝰ.ut ſũt coit᷑ oẽs ↄdi/ tiones. NPꝛimo caſu nõ facit ↄditionẽ.ut.S.dixi.Scðo caſu ſut gl.ðꝛle.nã qda dicũt ꝙ h adiectio ſi moꝛiar nõ facit ↄditio nẽ.ut nõ.i.d.l.ſ pupillus..ſub ↄditiõe de noua.in pn.gl.⁊ Ci. tʒ ibi. t. C. de hẽ.ĩſti.l.neñ.Cõtrariũ tʒz gl.in.l.ĩ oibꝰ.j. de re. iu. Di.in. d. S. ſub ↄditiõe.⁊ iſta ẽ vitas.caſus c.j.e.l. ꝗbdieb. S. qdã titio.⁊ de vbo.obli.l.quodcũq;..j. Tertio cxaſu regla ẽ ꝙ dicho ſi facit ↄditionẽ.ut h̊ ⁊ nõ.C.de his que ub — — —— — — — — — — — — —— — + —SðG = — — = — — — — — — =— —g = — —☛ — De condi.⁊ demõ. ſub mõ.l.j.⁊ q di.le.ce.⁊.l.ſi titio.⁊ q̃i ĩ oib legibq tractãt de cõdit.hoc aũt ſallit ĩ caſibꝰ ꝗ patebũt ex rũſionib ad ĩfe/ rioꝛa ꝛia. Inſtat᷑ ergo ð pᷣdicta de.l.muto.S.j.de tuteł. fallit qñq; niſi ꝑ dictionẽ ſi apponat cõditio tacite inerat.q; tunc nõ facit ↄditionẽ.hoc falſũ qꝛ ĩ tacita ↄditiõe ẽ cõditio ⁊ ſuſpẽ dit.ut h.⁊ nõ.de pac.l.itẽ q;.dic ergo ꝙ ibi nõ facit ↄditionẽ q̃ tutoꝛis dationẽ ſuſpẽdat.ſj̊ bñ fac oditionẽ qᷓ ſuſpẽdit admi niſtrationẽ. ⁊ tal expᷣſſio facta a iudice ĩtelligit facta ſm ꝙ ta/ cite inerat. als tutoꝛis datio vitiaret ut ibipʒ. facit ad p̃dicta qð nõ.ꝑ Inno.ex de pᷣſu.c.fi.ĩ pn.mag.gꝗl.⁊ ꝑ Jo.an.de otł/ ſi. dele.c.j.ĩ cle. Itẽ iſtabit õ pᷣdicta.qꝛ dictio ſiĩterdũ ponitur pꝛo q;uis.ut.l.fi.C. de li.⁊ eoꝝ li.de aq̃ plu.ar.l.j.S.apud fuũ ⁊Z ibinõ.⁊ de vᷣbo.ob.l:.ĩter ſtipulãtẽ.s.ſacrã.Rñndeo ibi aſſu mit ipꝛope ne reſultet pꝛanꝰiĩtellectꝰ.nã nã ↄditiõis ẽ ut ex ea reſultet ualidũ.ar.a Sↄꝛio ſeſu.ut.l.j.S.huirei.s.de offi.ei cui mã.ẽ iuriſdi.⁊ nõ.ꝑ doc.C. de epi.⁊ cle.l.ouẽticulã.ſʒ ĩ caſibꝰ dictarũ legũ ↄai ſeſus ẽ pꝛauus.iõ ponit ſi pꝛo quis.⁊ ſic po/ nit ĩplicatiue ſiẽ̃ etiã.vlł aduerſatiue ad id qð pma ſacie vide/ bat ſoꝛe eẽ.hoc expᷣſſe pbat᷑.C.e.l.ij.c ibi tex.⁊ gl. Itẽ iſtat qꝛ reꝑit ĩterdũ ſi pꝛo qꝛ.ut.l.videami pn.de ĩ liteʒ iur.⁊ de a mi. tu.l.titiũ ⁊ meuiũ.S.a mre de dã.iſec.l.his.⁊.l.a qͥ füdus. e.ti.So.nã ↄditiõis ẽ ut ſigniñcet rẽ dubiã q̃ hẽbat ſe ad eẽ ⁊ nõ eẽ.ut dictũ ẽ.iõ q adijcit dictio ſi alicui oꝛoni q̃ ẽ certa uel pꝛo certa dʒ poni.tũc accipit᷑ ſi pꝛo qꝛ.ut ſit rõ potius q; cõdi tio.ut.d.ll.⁊ nõ.S.de le.j.l.ij.⁊ hoc etiã tãget i.l.demõſtratio .j.j.eo. Itẽ ĩſtat.qꝛ dictio ſi vnita cũ copula et accipitur pꝛo q;uis.vñ iĩ plurib partib iuris inuenit etſi pꝛo quis.ut.l.j.. nũciatio.de oꝑ.no.nũ.de aq̃ plu.ar.l.ĩ diẽ.cũ inniij ſi.Rñdeo ſcire debes ꝙ iſte cõiũctiones reꝗrũt duas oꝛones cathegoꝛi cas ſiue vnã hypotheticã qð ẽ idẽ dicẽ.ut nõ.i.l.qſitũ de acꝗ. re.do. Noc pᷣmiſſo ſcias ꝙ qñq; h̊ dictio et dictio ſi ponuntur reſpectu earũdẽ diſpoſitionũ.⁊ tũc iũctiua etſi ẽ vna pars et ponit etſi.i.q;ᷓuis.ut ĩ ↄꝛijs.Añq; ponũtur reſpectu diuerſa/⸗ rũ oꝛonũ.⁊ tũc dictio ſi ſtat ppꝛie ⁊ ſacit ↄditioneʒ.⁊ dictio et copulat ⁊ etiã ſtat ppꝛie.ut.l.j.S.de vul.⁊ pu.⁊ iſti.de vul.ſb/ ſti.ĩ pᷣn.iſte.ll.tibi declarãt hoc ſi diligẽter iſpexeris. Item cir ca pᷣdicta dubitat᷑ q dictio ſi fac cõditionẽ an faciat cõditio/ nẽ exp̃ſſã. Certe ſic.ut.d.l.ſi titio.q;ũ di.le.ce.¶ Scðo q̃ro de dictiõe cũ.an faciat ↄditionẽ.Circa qð ſciẽdũ ẽ ꝙ h dictio cũ qñq; ẽ pᷣpoſitio ⁊ tũc hʒ viʒ cople ntll cũ illo.de uſuſru.le. T⁊.S.de le.j.l.titie.S.nihil.⁊ tũc cõditionẽ nõ fac niſi añ appa reat uolũtas diſponeni.ut.l.ſi fuẽit.S.fi.de ma.teſ.⁊ ibi bonꝰ tex.⁊.S.de le.j.l.ſi ancilla.⁊ ĩſti.de le.S.ſʒ ſigs ancillas.qñq; dictio cũ ẽ cõiũctio qð ẽ ſemꝑ cũ apponuũ ybo pᷣteriti tꝑis uel pñtis.⁊ tũc nõ fac ↄditionẽ.qꝛ ↄditio nõ ẽ de pterito.iʒ ponũ cauſatiue cũ pꝛo qꝛ.vł aduerſatiue pꝛo q;uis.ut dicem.j.e.l. ſi demõſtratio.S.j.qũq; dictio cũ repit aduerbiũ.ſ.cũ pꝛo qñ. qð ẽ qñ apponũ vbo futuri tꝑis.tũc lex videt᷑ ponẽ regulã ꝙ iter ſi ⁊ cũ nõ ſit dꝛia.⁊ utrũq; cõditionẽ ĩducat.ut.l.q pmiſit. de õü H nõ.i gl. tñ qꝛ mlte.ll.vident᷑ ↄdicẽ.iõ circa hoc poſuerũt diſtictiones.⁊ no. Guil.i.d.l.q pmiſit. Pe.in.d.l.qᷓcũq;. Tu tñ ut aꝑti itelli/ gas ſcias ꝙ ꝓpꝛia ⁊ pncipal dꝛia ĩter ſi ⁊ c ẽ q; ſi denotat pjn cipalłr ↄditionẽ ſecũdario tp̃s.qꝛ nulla ↄditio ẽ q̃iſe nõ hẽat s futurũ ut ia dixi. dictio cũ denõt pncipałr tpᷣj.ẽ enĩ aduer biũ tꝑij.ſecũdario ↄditionẽ. ꝓbat.j.qñ dies le.ce.l.ſi titio.⁊.j. e.l. ſiqs legati.iĩ pn. ¶ Ex hoc ĩſurgũt plures alie dꝛie.pma ẽ qñ iſta vba apponũtur circa ſubſtatia obligatiõis.vlł circa uo lũtatẽ q expmit ꝑ vbũ futuri ſubiũctiui.nã illa ſtipulatio pꝛo/ mitti) ſi uoluero nõ ualet.ſecꝰſi cũ uoluero.ut.l.cẽteſimi.S.ſi. j.de vbo.ob. Rõ ſᷣm Pe.q ĩp ẽ aditio expᷣſſa ꝑ ſi.ĩ ſcðo eſt ttio tacita ꝑ cũ. ⁊ exp̃ſſa nocẽt ⁊c.ut.j.e.l.nõnunq;.lʒ gl.in d. l. cẽteſimij.mitü laboꝛet. ¶ Scða dꝛia ẽ.qꝛ ſi pmitt mihi vł legas.x.cũ petiero nõ fac̃ cõditionẽ.ut.l.ſi.x.cũ petiero.j.de Fbo.ob.C.j.e.l.titia.ſec ſi pmittis vyłlegas.x.ſi petiero.ut nõ. l. d.l.ſi decẽ cũ petiero. Rõ ſimilit ẽ.q; ꝑ ſiẽ ↄditio expᷣſſa.per cũ tpᷣs pncipalr.⁊ iõ cũ tal tꝑis expᷣſſio ſapiat exactioneʒ ſiue executionẽ de pᷣſeti nullã ſuſpẽſionẽ iducit. ut.l.liber hõ.S.de cem.de v.ob. ¶ Tertia dʒia ẽ.q; dictio ſi ſiue apponitur circa diſpoſitionẽ ſiue circa executionẽ fac diſpoſitionẽ cõditiona⸗/ lẽ. ut.j.e.l.ꝗb diebꝰ.S.qdã titio.ſʒ dictio cũ facit diſpoſitionẽ ↄditionalẽ ſi apponit circa diſpoſitionẽ. ſecP ſi circa executio/ nẽ. ut. S. de le.j.l.ſicui.⁊.C.q di.le.ce.l.ex his.ita dicũt doc. iz certe qð dẽ de dictide ſi ẽ uerũ ĩ ultimis nolũtatibꝰ.nt.d.S. dã titio.⁊ ibi nõ.ſec ĩ ↄctibꝰ.q; tũc nõ ſac diſpoſitionẽ con⸗ itionalẽ. ſz reſoluẽdã ſub ↄditioe.nt.S.deĩ diẽ adie.l.ij.⁊ ibi bo. gl. Itẽ qð dẽ de dictiõe cũ ẽ uerũ.ſi ꝑ cũ adijciat circa exe/ cutionẽ tpᷣs certũ ut euẽtu certe etaſ..ſec ſi incertũ.ut nõ.j.ad trebel.l.ſeius ſaturninꝰ.dixii.d.lʒ.ſicui.remanet ergo dꝛia ĩter ſi ⁊ ci.tũc cũ ĩultimis uolũtatibꝰ circa executionẽ adijcii quã docũqʒ futurus euẽtus collatꝰ ĩ tpᷣs certũ.puta certe etaſj vlłſi mile. roõ tũc ẽ.q; ex eo ꝙ diſpoſitio pceſſit pura.⁊ poſtea adie/ cit ꝑ dictionẽ cũ q̃ pncipalit᷑ ſignincat tpᷣs.pᷣſumit᷑ teſtatoꝛẽ uo luiſſe adijcẽ cõditionẽ.Ex pᷣdictis colligi ꝑ dictionẽ cũ ĩducit cõditio tacita nõ expᷣſſa.hoc tãgi.j.e.l. ditiões q̃ extrĩſecus ¶ Tertio q̃ro de hac dictiõe niſ.an faciat ↄditionẽ. Nic ꝙ qñq; dictio niſi apponit᷑ vbo pᷣteriti uel pꝛeſetis tꝑis.⁊ tũc ẽ di ctio mere exceptiua.de cuiꝰnã ſolet diciin.l.actiõe.C.de tra/ ſac. pleniſſime .l.ſ. eũ.S. ꝗ iniuriã.S.ſiq cau.ut qñ adijcii ner bo futuri tꝑis.⁊ tũc ẽ q̃dã gl.q videt᷑ dicere aut dictio niſi pᷣce dit diſpoſitionẽ. aut ſeqtur. ut nõ. de ac. ⁊ obli.l.obligationũ fere.S. ↄditio.ſʒ illud ẽ falſũ.qꝛ qcqd pᷣcedit ĩ oꝛdie locutiois. tñ ĩ oꝛdie ĩtellectꝰ ſemꝑ pᷣcedit diſpoſitio.⁊ ſeqtur illa exceptio Pp niſi. Pic ergo aut loqmur ĩ ultimis uolũtatib ⁊ totã diſpo ſitionẽ facit oditionalẽ. nt.j.e.l.ꝗb diebꝰ.S.qdã titio. ⁊.l.fi/⸗ deicõmiſſa..q;qᷓ;.ẽ.de le.iij.aut loqmur in ctibꝰ.⁊ tũc aut diſpoſitio ſuit cta ꝑ vba futuri tꝑis.⁊ tũcidẽ.aut ꝑvba pñtij uel pᷣteriti tꝑis.⁊ tũc dictio niſi facit reſolutionẽ ↄditionalẽ.lʒ diſpoſitio ſit pura.ut nõ.de ĩ diẽ adiec.lʒ.ij.ʒʒ gl.de ↄhẽ emp.lj. iij. alit ſonet.⁊ nõ bñ. ¶ Quarto qᷓro de dictiõe alioqn. Iſta dictio mirabił ẽ ⁊ nõ ſolũ facit rõnẽ cõditionalẽ.ſʒ i ſeipſa oꝛa tionẽ otinet.⁊ ĩducit ↄditionẽ pꝛiã pᷣcedẽti diſpoſitiõi.exponi tur eni alioqn.i.ſi nõ ſuerit pᷣdicta.ut.l.ſi finita.S.ex hoc edi⸗ cto.j.de dã.iĩfec.⁊ ibi nõ.⁊.S.de dolo.l.elegãter.S.pe.⁊.j.de fideicõ.li.l.ſicui legata.⁊.S.de le.ij.l.lutiꝰ.S.lutiꝰ.⁊.S.de le.j. l.ſi ſeruus legat.S.ſi bpuus.⁊.S.de ĩpen.iĩreb do. fac.l.oĩno. hoc idẽ pnũciauit papa ut refert Spe. de citatiõe.S.j.v.ſʒ po ne papa.vñ iuriſcõſultꝰ q laboꝛauit in ↄceptiõe penal ſtipula tiõis.de vᷣbo.ob.l.cũ qd.⁊.l.cõtinuus..pe.vno vbo potuiſ/ ſet ſe expedire.ſiue pᷣcedit diſpoſitio affirmatiua ſiue negatiua põt ſubijcẽ ſtipulationẽ penalẽ hͥ mõ.alioꝗn tãtũ dabis.x h ẽ uerũ ꝓpꝛie ſumẽdo lʒ qñq; ĩ alia ſignificatioe reperiat.ut.l.dã ni. .pe.de dã.ĩfec.⁊.l.fluminũ.s.idẽ fuus.e.ti.ſji pma iſta cõiũctio cũ alia cõiũctiõe cõiũgit. ſic ſuã nãʒ imitat᷑ĩ ſcda in vna ⁊ eadẽ oꝛone ponit.⁊ ſic nõ põt ĩducẽ cõditionẽ cum tũc ſemp reꝗrũtur due oꝛones diſpoſitio ⁊ ↄditio.¶ Quiĩto qro de dictiõe als.q qñq; facit ↄditionẽ ſicut dictio alioqn.ut.l.di uoꝛtio circa pn. de neg.ge.⁊ tũc reſoluit ĩ ſi nõ.ut nõ.in..l.di uoꝛtio.de iureiu.l.als.qñq; alias ſigniñcatiões hʒ.nã qũq; ẽ aduerbiũ loci.⁊ ponit pꝛo loco alio.ut.l.adeo.S.ſi toto.j. de acq.re.do.qñq; ẽ aduerbiũ tꝑis.⁊ ponit᷑ als.i.aliqñ vlł alio tꝑe.ut.i.diẽ ꝓferre.de arbi.⁊ de ↄdi.ſine cauſa.l.iijj.qũq; ẽ ad uerbiũ q̃litat.⁊ ponit als.i.alit.vł alio mõ.ut.S.de pec.l.de/ niq;.S.utrum.⁊ de aqᷓ qti.x eſti.l.j.S.illud.qñq; ponit᷑ als.i. alio caſu.ut.l.qꝗ ĩ teſtõ.S.mulier.de teſta.⁊ ̊ ex nã oꝛonis in q̃ h dictio ponit poſſʒ q facilit᷑ cõpꝛehẽdẽ. ¶ Sexto qro de dictiõe ſiue.Et dico ꝙ ꝓpa nã hui dictiõis ẽ ut ſit diſiũctina qᷓ vba diſiũgit.ſẽſũ tñ coiũgit.ut alexãder ſiue paris.ut.C.de . ,„ — Ilitẽ dã.tu.l.ad ꝓtegẽdã.⁊ ibi nõ.tñ qñ hec dictio cadit inter duas oꝛones ſuturi tꝑis reſpectu vni diſpoſitiõis.tũc ↄditio nẽ ſeu oditiões ĩducit diſiũctiue.ut.j.q di.le.ce.l.huius.⁊ de vbo.ob.l.ſi ita ꝗs ſtipulet. ¶ Quero ꝗd de cõiũctiõe copula tiua. Rñdeo qñq; cõditionẽ iducit ſi denõt oꝛdinẽ.ut vnũ de neceſſitate pᷣcedat aliud ſeq̃tur.ut.l.mulier.S.pe.de ↄdi.iſti.j. de ſtatuli.l.ſ peculiũ.iĩ pn.⁊.S.is cui.Idẽ puto de piũctione alt᷑natiua qñ ẽ ſignincatiua oꝛdis.ut.l.cuʒ pꝛ.S.pe.S.de le.ij. ex ꝗbꝰↄcludo ꝙ oĩs ↄiũctio q̃ diſpoſitionẽ ſuſpẽdit i aliquẽ ſu turũ euẽtũ iducit ↄditionẽ.ut ex pᷣdici pʒ.hoc dico q; iſte con iũctiões ſepe ponunt᷑ ipꝛope ⁊ vna pꝛo alia.ut.j.e.l.eas cau/⸗ ſas.⁊ ibi nõ.¶ Scðo pncipalit᷑ q̃ro de nã aduerbioꝝ.⁊ pᷣ de aquerbijs tꝑis.de illiẽ aduerbijs loquoꝛ q̃ futurũ tpᷣs reſpiciũt als nõ eẽt ↄditio.ut pluries dixi.¶ Et q̃ro de dictiõe qad do nec qᷓ;diu.ꝗd ſigniſcãt.ut ecce lego vł ꝓmitto tibi centũ qad fueris ĩ ſtudio ⁊ q;diu fueris ĩ ſtudio vl donec fueris in ſtudio qð idẽ ẽ.iõ iura ꝓmiſcue allegabo.Et videt᷑ ꝙ iſta vba faciät ↄditionẽ.ut.j.e.l.pꝛ.S.fi.⁊.S.de an.lʒe.l.legatuʒ.⁊ de ali.le.l. gaio.S.iĩperatoꝛ.S. de fui.l.iiij.ĩ pn.Ecõtra ꝙ nõ faciat ↄditi onẽ ſʒ modũ.nõ.C. de le.l.j.⁊ ĩ.d.l.iij.de fui.p glo. AZllibi vi/ det᷑ ꝙ iſta aduerbia ſolũ tpᷣj ſeu dilationẽ quãda iducãt.ut.S. de excu. tu.l.pe.i pn.⁊ młta alia iura diuerſimode loquũtur iĩ hac mã.iõ ad oẽʒ declarationẽ dic.qñq; iſte dictiões apponũ tur ad ichoationẽ alicui bñſicij.⁊ tẽ faciũt ↄditionẽ. ut.j.e.l. z. S. fi.de an.le.l.legatuʒ de ali.le.l.gaio.S.iĩperatoꝛ.⁊.C.de eg.l.j.ĩ oĩb illis legibꝰ iducii legatũ annuũ mẽſtruũ vł diur ,· nũ ut in alimẽtis.⁊ iõ ad ichoationẽ cuiuſlibet legati apponũ Hh ſentit Ci.C.de ĩdi.vidu.l.ſ.Aliqñ iſte dictiões apponunt᷑ kwi1j ad ſuſpẽſionẽ alicuiuj bñſicij ſeu diſpoſitiõis p̃ambule ut illa talis diſpoſitio differat in euẽtũ alicuiꝰ caſus.⁊ tũc aut ſuſpẽ/ dit᷑ in euẽtũ certo tꝑe limitatũ ⁊ ſacit diẽ.ut.l.ſcimꝰ.S.donec. C.de iure deli.aut ſuſpẽdit in aliquẽ euẽtũ icertũ ⁊ ſacit cõdi/ tionẽ.ut.S.de cõdi.ĩde.l.ſufficit.q lex eſt ſaj nõ.ad hoc.qñq; iſte dictiões apponũtur ad limitationẽ bñſicij iam cõceſſi ſeu diſpoſitiõis pᷣambule.ſ.ut id duret in euẽtu ſeu ĩ effectu alicu/ ius caſus.⁊ dico ꝙ ĩduci ↄditio q̃dã extictiua diſpoſitionis pcedẽtis niſi ĩ caſu ꝗ.j.dicetur.ut...iiij.in pn.S.de Fni.ubi eſt expᷣſſe tex.¶Acduertẽdũ ẽ tñ ꝙ iſte ↄditioes extictiue q̃ per has dictiões ſigniñcãtur qũq; extiguũt ipſo iure.qũq; ope ex ceptiõis.nã aut apponit a lege.⁊ tũc ei euẽt' extiguit ipo iure ut. S.de condi.fur.l.ſine.S.q;diu.⁊ de noxa.l.ĩ delicij.S.ſi de tracta.rõ qꝛ.l.hʒ hoc facẽ.Aut apponũ ab hoĩe.⁊ tũc aut cir ca obligatiões mere ꝑſonales.aut circa realia iura.pᷣ caſu nõ extiguit ipſo iure ſiue ꝛ ↄctib ſiue in ultimis uoluntatib. ut.j. de v. ob. l.q eũ g. S. gita. ⁊ ibi expᷣſſe de dictione donec.⁊.S.de le.j.l.nemo pot.⁊ ibi rõ pʒ.aut circa iura realia.⁊ tũc aut cir/ ca ius dñij. aut circa alias pᷣuitutej.pᷣ caſu puto eẽ dꝛiaʒ.aut lo quimur ĩ vltimis uolũtatib ⁊ extiguit ipſo iure.ut.C. de le.l. ſi.ʒ pmã ſo.ibi poſitã q̃ẽ va. Rõ q; teſtatoꝛ põt rei trãſferre dñiũ ipſo iure.aut logqmur ĩctib.⁊ tũcnõ extiguit ipo iure. rõ q; ꝑ ↄctũ nõ põt h reglarit᷑ fieri.ut nõ.de di.ob cau.l.ea lege.⁊.l.ſ.C. de re.ali.nõ alie.cũ ſi.Scðo caſu q circa alias fuitutes.tũc aut circa fuitutes ꝑſonales ut uſuructꝰ.⁊ extin/ guit ipſo iure.ut.C. de uſuf.l.ambiguitatem.⁊ ibi expᷣſſe de di ctiõe donec. Rõ qꝛ uſufruct põt nmiritꝑe.ut.l.ũiij.de uſuſ.aut circa alias ſuitutes reales ⁊ nõ extiguit ipſo iure. ut.l.iiij.Sẽ. de bui.ubi exp̃ſſe ponũ de dictiõe q;diu.ro q;ꝛ ſᷣuitutes reales nõ pñt cõſtitui ad tp̃s ut ibi.Hlʒ ſint de ma.d.l.iiij.⁊.l.nemo põt.ðS.de le.j.tñ h̊ uoluit dicẽ qtũ ꝑtinet ad ĩtellectũ harũ di⸗/ ctionũ. Sed pᷣdicta iſtat᷑ de.l.pe.de excu.tu.⁊ de ſuſpe.tu. l.iij. S. ꝙ ſigs. vbi iſte dictiones nõ iducũt ↄditionẽ extictiuã nec extiguũt ipſo iure lʒ hoc poſſit ſieri.qꝛ tutoꝛ nõ pᷣt dari ad tp̃s.ut.d.l.pe.ſʒ magis ĩducit diẽ.So.dñi iſte.ll.ĩ hac mã tur bauerũt aiuʒ meũ.ſinali dico ꝙ qñ ꝑ has dictiões tpales diſ poſitio ↄfert ĩ aliquẽ euẽtũ limitatũ certo tpe tũc ſaciũt diẽ.ſj qñ tꝑe ĩcerto.tũc faciũt Oditionẽ.ut.S.ꝓxi.dixi.⁊ dixi etiã.S. cũ tractaui de dictiõe cũ.Mõ ad ꝓpontũ ĩ illis.ll.diſpoſitio ẽ circa tutelã limitata certo tꝑe qm ſini pubertate. ꝗllud er go qð adijcũ ꝑ dictionẽ qad ẽ limitatũ certo tꝑe.ſ.qad rei pu blice cauſa nõ abierit illud tp̃s qͥ nõ abierit reipublice cauſa adijcit circa tutelã qͥ ſinit ꝑ tps certũ.ſ.pubertad.merito facit diẽ ſeu dilationẽ nõ ↄditionẽ extictiua.⁊ ſic apparet ꝙ glo.q̃ dicñt ꝙ dicta aduerbia faciũt modũ nõ bñ dicunt.ut.:.ut viʒ. vbi nõ.de nã iſtarũ ↄditionum.q; lʒ qũq; extiguat ipſo iure. qñqʒ; ope exceptiõis.qñũq; diſferat ut.S.dictũ ẽ.tñ üle dictiõe ⸗ hẽrẽt q;dã virtutẽ repetitiuã ut diſpoſitio ſuũ reaſſumat effe/ ctũ ĩpedimẽto ceſſãte.ut.d.l.pe.⁊.d.l.iij.S.ꝙ ſiqs barane l.l.i cũ ĩ ãnos ĩ pn.ꝗ.mo.uſuf.amit.qð ẽ nondũ.Quid de di ctiõe dũ. Rñdeo idẽ qð ĩ pdicſ.ut.l.q ↄcubinã.S.uxoꝛi.õ.de le.iij. facit qð nõ.i.d.l.iij.de ſerui.⁊.j.e.l.ſiquis ita legauerit. NQuid de dictiõe quſq;.Credo idẽ qð ĩ dici dictiõibꝰ.qꝛeadẽ ẽrõ qm idẽ ſigniñcãt.ut de manu.teſ.l.ĩperatoꝛes.⁊.d.l.ſi cũ Iannoſiĩpn. Idẽ etiã de dictiõe uſq;. ¶ Aũo de dictiõe qñq; NRñdeo idẽ.ut.j.e.l.cũ vir.¶ Quero de dictiõe qñ. Rñdeo ut.j.q di.le.ce.l.ſi pupille.Et aduerte ꝙ oĩa pꝛedicta aduer/ bia tꝑis de ꝗbꝰ.S.dixi regrũt duo vᷣba.ſ.vbũ diſpoſitionis ⁊ vbũ ↄditiõis. Idẽ go iinib aduerbijs tpis. Idẽ credo ꝙ ybicũq; dixi dicta aduerbia facẽ ↄditionẽ.qꝛ ĩtelligo ſcdario pncipali ts ut dixi.õ.de dictiõe cum.⁊ vide qð de aduerbio oſtq; dicã.j.e.l.gb diebꝰ.S.ſi. ¶ Alteri qᷓro de aduerbio ociut de dictiõe vbi. DLico ꝙ qñq; ipꝛope ponũ ⁊ faẽ ↄditio nẽ. ut.l.ſi ita ſcriptũ.S.ſ.s.de le.ij.¶ Qũo de aduerbij q;ti ta ut de dictiõe q̃tenꝰ.Pico ꝙ ſac aliqũ ↄditionẽ.ut.l.ſtichũ ꝗ me erit.S.de le.j.lʒ qũq; alit᷑ ponar᷑.ut.i.j.j.de oꝑ.no.nun. Vltiq̃ro ꝗd de aduerbijj negãdint de dictiõe ne. Rñdeo de hac ẽ dubũ an faciat ↄditionẽ vł modũ.⁊ iõ de ea dicemꝰ j. e.ĩ. l. qb dieb. S.ñi.vbi dicem de mõ ⁊ ibi dicem de ꝗbuſdã alijs dictiõibꝰ. ut de dictiõib uti dũmõ ⁊ ſilibꝰ. Subijcio tñ h reglłaʒ ꝙ oẽ aduerbiũ qð diſpoſitionẽ ſuſpẽdit ĩ aliquẽ futurũ euẽtũ fac ↄditionẽ. ¶ Tertio pncipalłr qro de pᷣpoſitiõibꝰan p eas ĩducat᷑ ↄditio.Et dico ꝙ ↄditio ĩduci qñq; ꝑ pᷣpoſitio⸗ nes defuiẽtes accuſatiuo caſui.ut ꝑ acl. . e.l. lvir. ñiq; iſta eadẽ pᷣpoſitio reꝑiat ĩducẽ modũ.ut.j.e.l.ꝗb diebꝰ.S.fi.⁊ ibi de hoc dicã. INẽ ꝑ pᷣpoſitionẽ defuiẽtẽ ablatiuo caſui.utĩ pꝛe poſitiõe cũ ſi volutas defũcti appareat.ut.:.ſiita fuerit.S.j.j. de manu. teſtõ. Itẽ ꝑ pꝛepoſitionẽ deſeruiẽtẽ utriq; caſui.ut . diuerſitas. ut. l. ſi ita De cõdi.⁊ demõ. ſ di. le. ce. Et bꝛeuit h ẽ regla qñ ſit ꝑ ppoſitionẽ diſpoſitio ppoſitionẽ in. ut.j.e.l.ſolemꝰ.⁊.l.nec ſemel.S.ſi ĩ hitatione.j. ſuſpẽdit ĩ aliquẽ ĩcertũ futurũ euẽtũ.tũc iĩducit ↄditio.iſta ĩtel liget᷑ meliꝰ cuʒ tractabit᷑ de mã modi.j.e.l.ꝗbus diebus.S.ſi. ¶ Quarto pᷣncipali q̃ro de noĩe.utrũ ex vi nomis ĩducat᷑ cõ ditio. Rñdeo ĩter dhoſtione ⁊ cõditionẽ de neceſſitate dʒ eẽ ipulat. de v. ob.⁊ ꝑ oẽs.ll.huius ti.mõ noĩa q ſũt de ſubſtãtia diſpõnis ut nomẽ ꝑſone diſponentis ⁊ ꝑſone in quã ↄferĩ diſpoſitio ⁊ rei de qᷓ ſit diſpoſitio.iſta noĩa ut ſũt ſigniſicatiua alicuiſube exñt nõ ĩducũt ↄditionẽ.als ſeq̃ret ꝙ idẽ eẽt ↄditio ⁊ diſpoſitio qᷓ ſit repugnatia.ſʒ ſi ſũt ſi/ gniſicatiua alicui qᷓitat ſubſtatie nõ exñtis.ſj q depẽdent ex futuro euẽtu.tũc ĩducũt ↄditionẽ.ut lego partũ aretuſe fructꝰ fũdi ⁊ ſilia.ſᷣ eni nomẽpartnõ ſigniñcat ſupaʒ ſʒ quãdã q̃lita tẽ qᷓ ineſſe ſperat᷑ rei future.q̃ſi dic lego illũ hoĩeʒ ꝗ erit partꝰ gretuſe. vl quẽ aretuſa pareret. ⁊ ſic de ſilib. ut hac.l.ĩ fi.x.l.. terdũ.de v.ob. ulł ſi dices ꝙ illa noĩa eẽnt ſigniſicatiua ſube ſu ture idẽ ẽ qʒ tacitã ↄditionẽ ↄtinẽt ſi naſcet.ſi ineſſe pduceret᷑. Itẽ qñ ĩ diſpoſitiõe apponũtur q̃dã q nõ ſũt de ſuba diſpoſiti onis ſʒ apponũtur tanq; cauſa de futuro.ut ꝓmitto cẽtũ noĩe dotis. iſtud nomẽ dotis ẽ cauſa pẽdẽs de futuro ⁊ facit cõditi onẽ tacitã ſi mrimoniũ ſeq̃tur.ut.S.de iure do.l.ſiſtipulationẽ cũ ſi. Idẽ ĩ legato dotis noĩe.ut dicã.j.e.l.titio cẽtũ..titio.lʒ gl. P dicat ðꝛiñ.idẽ ĩ donatiõe cauſa moꝛtis.nã h dictuʒ cauſa moꝛtis fac̃ ↄditionẽ.ut.S.ſi cer.pe.l.nã oĩs.⁊ de do.cau.moꝛ. l.ſi moꝛtis.qñq; tñ cũ iſta appoſita ſũt ꝑ modũ cauſe future ſa ciũt modũ.de q dabim doctrinã i.l.qbdiebꝰ.ĩ fi..e.qe ergo qñq; noĩa ſuſpedũt diſpoſitionẽ in aliquẽ futurũ euẽtũ.iõ di/ cuũtur facẽ ↄditionẽ. ¶ Quiĩto pncipalr q̃ro de ꝓnoĩe anↄdi tionẽ ĩducat.Circa qð ſciẽdũ ẽ ꝙ q̃dã ſũt ꝓnoia qreqrũt vnũ vbũ tm.q̃dã ſũt qᷓ de ſui nã regrũt duo.de pᷣmis dicõ ꝙ qdazʒ ſũt ſignincatiua ſube. ut ego tu ⁊ ille qlibʒ uterq; ⁊ ſilia.⁊ iſta ditionẽ nõ faciũt ꝑ ſe de ſui nã niſi ex na ↄiũctiõis yl aduer⸗/ d vł alteri partis oꝛonis.ut.S.dixi de noĩe.q; eadẽ ẽrõ.qdã ſignincant qlitatẽ.ut meũ tuũ ⁊ ſuũ.⁊ iſta ſiqdẽ adijciant ᷣbo futuri tꝑis faciũt ↄditionẽ vł demõſtrationem.ut.l.nuꝑ.ð.de le.üj. de alijs vo ꝓnoĩbꝰq̃ reqrũt duo vᷣba dico ꝙ qdã ſunt di/ ſtributiua.q̃dã relatiua.diſtributiua ſi adijciãtur vbo ſuturitẽ Torie ſemꝑ faciũt ↄditionẽ.hpbat pᷣi diſtributiuo ſiqs.s.de e.j.l. q filiab. §. . ?. S. de pig. ac.l. ſi neceſſarias. . ſ annua i fi. S. cũ ſi. Itẽ ĩ diſtributiuo qſqꝗs cũ ſuis obliꝗs.ut.S.de vul.⁊ pu.l.q liberis.S.hᷣ vba.⁊.S.de le.j...iij.S.ſ.⁊.C.de ĩpu.⁊ ali is ſpſti.l.ſi.cñ ſi.lʒ ſit ar. .j.e.l.ĩ ditiõe..j.dic ut ibi. Itẽ ĩ di ſtributiuo qcũq;. ut.j.de iu.ſiſ.l.edicto circa pn. Itẽ de diſtri butiuo ut. nt. S. de Odi.ĩſti.l.uter.⁊ idẽ ĩ oib ſlib q̃ duo vba reꝗrũt de ſui nã.ſʒ ſi adijcerẽtur vbo pᷣteriti tꝑis vł pñtis eſſet Dejmoöſtratio. ut. ].x. l. demõſtratio. ⁊ ibi dẽ. ¶ De relatiuis vi⸗ deam.⁊ p de relatiuo ſubſtãtie ⁊ de relatiuo ꝗs vłꝗ.qð ẽre/ latiuũ ſubſtãtie.ut no.C. de ſen.qᷓ pꝛo eo qð ĩtereſt.l.j.i añpe/ nul. gl. x iſti. de inutil.ſtipuł. S. alti. de h dico ꝙ qñq; poni: di ſtributiue nõ relatiue.qd ẽ q refert ad aliquã gnaãlitatẽ.vl ad tminũ cõeʒ ⁊ tũc ſac ditionẽ ſicut alia diſtributiua.⁊ ꝓbatur de re. du. l. ſi fuerit. qñq; ponũ relatiue.qð ẽ q refert ad rẽ cer tã uel limitatã. ⁊ tũc ſiqdẽ iſgit vybo pñtis vlł p̃teriti tꝑij nunq; facit ↄditionẽ ſʒ demõſtrationẽ lʒ qqã iura videant᷑ ↄꝛiũ dicẽ. qð examiabim. j.e.l.demõſtratio.iĩ pn.qũq; iũgit vbo futuri tpis.⁊ tũc facit cõditionẽ ut.l:.ſtichũ ꝗ meerit.S.de le.j.⁊.Sẽ. de le. iij. l. nuꝑ ĩ fi. Sʒ ð B videt᷑ ſoꝛtit.S.de hẽ.iſti.l.ij.vbi dicit teſtatoꝛ ex partib qs aſcripſero.x tñ Parrib noerpe Ehẽs Ad hoc rũdeo ⁊ bñ notãdũ ẽ.ꝙ iſtud relatiuũ iũctũ vbo ſutu ri tpis ĩducit cõditionẽ ad ſuũ añcedẽs.ut dictis.ll.pʒ. HNoc ÿDmiſſo qñq; iſtud relatiuũ refert ad aliqð ſubſtãtiale ipſius diſ poſitiõis. utputa ad rẽ legatã.⁊ tũc totã diſpoſitionẽ facit cõ ditionalẽ. ut.l.ſtichũ.⁊.l.nuꝑ pᷣalle.qũq; reſert᷑ ad aliqð acci/ dẽtale ipſi cõditiõis.tũc ipſu accñs ſacit cõditiõale.⁊ ſic deſi/ ciẽte cõditiõe remanebit diſpoſitio iuris ſine illo accñti.ut h ⁊ i. d. l. i.. na ibi dicit. iſtituo te ex partib qᷓs aſcripſero.añs illi relatiui qᷓs ẽ illa dictio partib.pars aũt iſtitutiois nõ ẽ de ſub ſtãtia. q ẽ qddã accñe.x iõ cõditiõe deſiciẽte deficitillð accñs ⁊ remanet ſine partib iſtitutis.⁊ hoc vult ſetire gl.S.de le.j.l. ſtichũ g me erit. Ex h cõcludo ad alið de quo poſſes qrere. vtrũ relatiua accñtis ut q̃litatis qtitati vł quotitativł nume ri.ut q̃lis quãt quot ⁊ qðcũq; faciãt cõditionẽ ſi iſgãtur vbo ſuiuri tꝑis.Et dico ꝙ faciãt cõditionalẽ illã qlitatẽ nõ totalẽ diſpoſitionẽ. ar. d.l.ij.⁊ videt caſus de hẽ.iſti.i.clemẽs..fi. qʒ vni itellectũ gl. CSʒ qro iux dicta an iſta cõditio qᷓ ĩduci᷑ iſta relariua dicat᷑ cõditio tacita vł expᷣſſa. Et gl.que i.d.l. ſtichũ. dicit ꝙ ẽ cõditio tacita.idẽ ſetit hĩ f.tex.⁊ glo.ſi bene inſpiciat. 1 i, — ☚ — * De condi.⁊ demõ. inſpiciat. Cõtra h̊ videt᷑ tex.q; ſiue còditio apponat᷑ ꝑ ſi.ſiueꝑ relatiuũ iũctũ vᷣbo futuri tꝑis nihil ĩtereſt. ut.d.l.ij.de hẽ.iſti.⁊ 5ỹ. de le. iij.l.nuꝑ ĩ fi.c ibi tex.videt᷑. Auid dicẽdũ.dico ꝙ ẽ cõ ditio tacita ꝑ tex.x gl.hui.l.ĩf.rõ hui ẽ.qꝛ nã cõditiõis vult ut ipſã diſpoſitionẽ reſpiciat ⁊ ipſa ſuſpẽdat. ut.j.e.l.legata.⁊ l. cũ ad p̃ſes.cũ.l.ſe. . S.ſi cer.pe.l.cede diẽ.ſʒ iſtud non refert ſe ad dipoſitionẽ vł actũ vbi diſponẽt pncipalr. ſʒ ſoluʒ refert ſe ad ſuũ añcedẽs als accñs ſecudario ꝑ illud añcedẽs uel ac/ cidẽs ſic q̃iñcatũ poꝛꝛigũ ad actũ vbi diſponẽtis.⁊ iõ dẽ fieri cõqitio tacita.qꝛ hoc cotigit ex nã reiĩ diſpoſiõe appoſite ſic qtia cate ꝑ relatiuũ.ᷣſic dẽ tacita qũ legãtur fruct fũdi vł partꝰ ancille.⁊ iõ dẽ tacita q; ſecũdario hoc facit.ſic dicim de dictio ne cũ.x alijs aduerbijs tꝑis.ut.S. dixi.⁊ hoc ẽ mitũ utile ꝓpt illas dꝛias qs. S. poſui inter ſi ⁊ cũ. Mõ obſtãt iura iſta. qꝛ ue/ rũ ẽ ꝙ nil ĩtereſt.nõ tñ ꝑ oĩa nil.at ĩ mitis ſilib hẽm.ut in.l.ſa crilegij. S. ſiqs.j.ad.l.iuliam pecu. Ex his ergo ↄclude ꝙ cõ/ ditio dẽ tacita qtuoꝛ modis.p qñ nil expmit.nec id qð ſuſpen dij. nec euẽt in quẽ ſuſpẽdit᷑ ut in illis cõditiõibꝰ q tacite ſub/ itelligũtur a lege. ut. 5. de le.j.l.ij.vl q ex vi noĩs inſũt ut.S. di ſcdo qñ act ſuſpẽdẽs expmu.ſj no expmit euẽt in queʒ ſuſ pẽdit᷑. ut in cõditiõe q iducit ꝑ dictionẽ als ⁊ alioqn.ut.S.di/ xi.nã cõditio ẽ q ſuſpẽdit ⁊ ula expmit.⁊ ipſe cõtiunet in ſe taci te euẽtũ ĩ quẽ ſuſpẽdit.tertio qũ utrũq; expmit᷑ ſʒ pᷣncipaliter donat tp̃s.ſecũdario cõditionẽ.qrto ſilr qn utrũq; expmitur ſz nõ poꝛꝛigit pncipalr ad actũ vpiut iĩ cõditiõe q ĩducii ꝑ ꝗs uel g. ut. S. dixi.Ex his habes ꝙ ↄditio q iducit ꝑ cõiũciiões ẽ ↄditio expᷣſſa.qꝛ actũ vbi reſpicit. Itẽ q iduci ꝑ aduerbia ut ſit aduerbiũ tꝑis.q; etiã aduerbiũ tꝑis reſpicit actum vbi ⁊ ipſi ſuſpẽdit.idẽ dico de ea qĩduci᷑ ꝑ ppoſitiões.q; etiã ppoſi ſitio circa actũ vbi diſponit t eũ ſuſpẽdit in aliquẽ euẽtũ.idem dico de his cõditiõib q iducũtur ꝑ noĩia diſtreputiua.q; ſem/ per diſtribuũt circa actũ vbi ⁊ ipſu ſuſpẽdut.⁊ hoc ẽ uerũ cuʒ ſit act als euẽt ĩ quẽ ſuſpẽdaĩ expm.⁊ de effectu iſtarũ con ditionũ ꝗᷓ tacite ĩtelligũtur dicem .j.e.l.cõditiões ꝗᷓ extriſecꝰ. ¶ Sexto pncipali qro de vbo.an cõditionẽ iducat. Mꝛeuit dico ꝙ nõ.nꝗ aut dicis ꝙ vbũ iducat cõditionem reſpectu ſui ipſi.c hoc ẽ ipoſſibile qꝛ diſpoſitio ⁊ cõditio eẽt idẽ. aut reſpe ctu alteri vbi poſiti in alia dupoſitiõe ⁊ videt᷑ etiam ipoſſibiule. nã vnũ vbũ nõ cõiũgi vbo alteri nec diſponit in illo niſi medi ante aliqᷓ cõiũctiõe aduerbio uel aliquo alio diſtributiuo vł re latiuo qd hẽret hoc ĩducere.⁊ ſic nõ iduceret᷑ ex nã ſuiſʒ ex nã alteri ut dictũ ẽ. als faceremꝰ malã grãmatica. 3.l. plautiꝰ de au.x ar.le.pᷣdicta fallũt ĩ ybo ĩnnitiui modi qð põt coiũgi al/ teri vbo ſine cõiũctiõe.⁊ tũc ſicut nomẽ poſſet iducẽ cõiũctio/ nẽ.ut vᷣbi gra.pꝛomitto te dotare.ar.l.ſi pupillus de iure do. ¶ Septimo pueial⸗ vidẽdũ ẽ de participio.an inducat ↄdi tionẽ. Circa qð ẽ ſciẽdũ ꝙ qñq; participia ponũtur abſolute. ⁊ tũc ẽ mirabile.q; lʒ fuerit pᷣteriti tꝑis tñ ĩiducit cõditionẽ.rõ futurũ tps ſigniñcat cũ qdã pᷣteritiõe ut dicamus in futuro ubictiui.hoc pbatur.j.e.l. ꝗ teſtatoꝛe.x.j.ti.j.l.acceph.S.de euic.l.ꝗ libertat.S.Fᷣuuj de uſur.l.euic.de ſta.li.l.ſtichus i pn. ⁊. F.j.c iſtã cõditionẽ reputo expſſa.qꝛ actus vbi diſponẽtis has cõditiões directo ſuſpẽdit ⁊ euẽtus in quẽ ſuſpedit exp mitur. qñq; participia nõ ponũtur abſolute ſed regutur ſicut alij caſus.⁊ tũc participia pñtis vl p̃teriti tꝑis nõ faciũt cõdi/ tionẽ q; nõ ſũt de ſuturo.participia vo futuri tꝑis poſiet dubi tari.an faciãt cõditionẽ ut ĩ h exẽplo lego tibi ſtichũ futuruʒ meñ cũ moꝛiar. Et videt᷑ ꝙ nõ facit cõditionẽ. ut.l.ſigs vina ĩ pn.S.de peri.⁊ cõmo.rei uẽ.Cõtrariũ credo ꝙ faciat cõditio nẽ tacitã.ſicut cũ dicoſtichũ q me erit cum moꝛiar.ut.d.l.ſti⸗ chũ ꝗ me erit.na ẽ eadẽ rõ.q talia participia magis adijciũt qu ãdã qualitatẽ ſuturã rei legate q; actui vbi ut.S.dixi.MNõ ob.l.ſiqs vina.q; illud participiũ deguſtãda fuit adiectũ exe/ cutioni nõ diſpoſitioi. Itẽ hũit limitationem certi tꝑis.merito nõ facit diſpoſt onẽ ↄditionalẽ. facit.l.ex his.C. q diej le.ce. dixi.S.circa dictionẽ cũ.fac qð dixi.S.circa aduerbiuʒ tꝑis. Octauo qro pncipalit de geruũdijs. Rñdeo de hoc dixi. de acqꝗ.hẽ.l.ſi tu ex parte.ſcias tñ ꝙ ſᷣm gramaticos gerũdiũ nõ differt ab ĩinitiuo.niſi qꝛ bʒ caſu.⁊ iõ dic aut gerũdiũ poni tur ĩ cõſtructiõe mediãte aliq̃ ppoſitiõe.⁊ tũc dic ut.s.dixi in vj.q.pncipali.qũq; ſine ppoſitiõe.⁊ tũc dic ut.sS.dixi in. vj. q. de vbo iſinitiuo.qð noĩalłr ponit.Declaraui latiĩ.d.l.ſi tu ex parte.iõ nõ curaui perfectã dare doctrinã.ſʒ ſi utrũq; repetu ex iã dictis põt ſumi qd iuris ſit. ¶ Nono qro de ſupino.Cir ca qdð ſciẽdũ ẽ ut dixide gerũdio.nã ſupinũ nõ differt ab infi/ nitiuo niſi qꝛ hʒ caſũ.iõ aduertẽdũ ẽ.q; ſupinũ nõ hʒ niſi duoʒ caſus.ſ.ablatiuũ ⁊ accuſatiuũ.rõ ẽ q; nã ſupini eſt deſignare ſeu reſpicẽ ſolũ terminũ alicui act' termin ẽ duplex.ſ.termi nus a q.⁊ ꝑ hoc habemablatiuũ. ut. . de mino.l.iij.S. mino rem.vbi h ſupinũ natũ intelligit a momẽto natiuitat.uel ẽ ter/ min ad quẽ.⁊ ꝑ hoc habem accuſatiuum.uut.l.q..fi. ut le. no.ca. iſtud qð hʒ ſe ꝑ modũ termini nõ ſuſpẽdit diſpoſitio/ nẽ.ſʒ magis tminat.iõ puto ꝙ ꝑ ſupinũ nõ ĩducat᷑ cõditio niſi rõne alteri vbi cui adiũgit.⁊ hec dicta ſufficiãt. rieni Qoditioões caſuales pñt viuo O itionũ. oteiplent ſc n fuerint ptãtiue ⁊ faciles.q;ꝛ tũc debẽt ipleri poſt moꝛtẽ ⁊ ſciẽ ter non fato.h.d. In tex. ibi viuo teſtatoꝛe.dic ut ſi fuerit ca/ ſual ut oñdẽt exẽpla. Ibi teſtatoꝛis. dic ut ſi fuerit ptãtiua x facił ut oñdũt exepla.¶ Op. ꝙ ↄditio Ptatlua poſſit ĩpleri vi uo teſtatoꝛe. ut. .e.l. H ↄditio. x.l. mſtu. So. ibi loqtur de ptã/ tiua difficili.ut de ↄtrabẽdo mrimonio.hᷣ de ptatiua facili.Ex his diſtigue nõ. ut ĩ gl. qua ſigna.¶ Quero qñ dʒ ipleri poſt moꝛtẽ utrũ ante aditã heditatẽ uel poſt. Gl. dic q; aut ẽ iplen/ da ĩ pſona hẽdis.⁊ tũc poſt aditã hẽditatẽ.als añ ut dic gl. ⁊ bñ̃.¶ Quero quomõ pbabit ꝙ gꝗs aſcẽderit capitoliũ aio im plẽdi ↄditionẽ. ⁊ ſicnõ ſrto⸗ Knicheo eoipſo ⁊ ꝓbal ipſũ ſciuiſ- ſe ↄditionẽ inſertã videt᷑ aſcẽdiſſe cauſa iplẽdi ↄditionẽ ut tex. Hh expſſe dic. dic eni ꝙ ex hoc videt paruiſſe conditiõti.⁊ ſiclex ſingit ſen pſumit eo aio feciſſe. ¶ Quero qd ĩ ctibꝰ. Rñdeo idẽ.nã ſi ẽ oditio caſual ſufficit iĩpletã eẽ anteq; õctꝰ celebꝛaret᷑ lʒ ᷣhẽtes ignoꝛarẽt.ut.j.e.l.hec ↄditio.S.ſi.⁊.liſe.ſi eſt ↄditio ptatiua ⁊ facil dʒ ĩpleri poſt ctũ pfectũ.itẽ dʒ iĩpleri a ſciente nõ fato. Ex hoc i.in.J. cũ ſnus.j. de v. ob. dic ꝙ quãtũ ad obligationẽ acꝗrẽdã nõ ſufficit fieri ſato.ĩmo opoꝛtet ꝓbari factũ eẽ ꝑ ↄhẽtẽ vł aliũ noĩe ei.ſec q;tũ ad pena euitandã. ut l. ea qdẽ. C. ſi mãci.ita ſue. alie. qdð plene dic ut dixi ĩ. d.l. cum fuus.¶Quero ꝗd in diſpoſitiõe legali. Rñdeo idẽ eadẽra⸗ tiõe.⁊ ꝑ hoc ſi ſtatutũ diceret ꝙ ſiꝗs ſolueret.x.eximaĩ de bã no nõ ſufficeret ei ꝗ ſoluiſſet ante ſtatutũ. R—WPi Coõditio ĩpoſſibilis ĩ vltis uolũtati⸗/ Btinnit. bus Padetur. 20 nõ appoſita. h. d. ¶ Op. C. ve his qᷓ pe. no.l.j. So. gl. ꝙ h apponit in pſona honoꝛati.ſec ſi in pſona onerati.ut Pcipio hẽdi ꝙ faci at ipoſſibile.als det decẽ.ſʒ certe tũc nõ eẽt cõditio ſpoſſibilis ſz neceſſaria.ſi enĩ facẽ ẽ ĩpoſſibile ergo relictũ ſab ceditione ſi nõ ſecerit ẽ relictũ ſub ↄditiõe neceſſaria. dic ergo ꝙ ĩ ↄio illð iõ ẽ.q; hʒ pcedẽtẽ diſpoſitionẽ turpẽ jm e.⁊ alios.lʒ Di. tenet gl. in. c. nemo põt ex de re.in.⁊ hoc plene explicauiin.l. j.ð.de cõdi.iſti.¶ Op.j.ad tre.l.facta.S.ſi ſub cõditiõe.So. gl. c ibi plene dii. His Sicut ſcindit legati pſtatio.ita conditio mnis ĩplemẽtũ.h.dð.¶ NDp.gl.iſti.de ſuc⸗ ceſ.li. S. nos aũt. So. utĩ ea.nã cũ heres ſolueret ho/ le totũ deberet heredi ſolui cauſa cõditiõis iĩplẽde. uel dic ꝙ pꝛĩon nihi pᷣſtat ⁊ ſic heres nõ tenet᷑ niſi pꝛo duab partibus. merito ſibi nõ dar᷑ cauſa cõditiõis ĩplẽde niſi pꝛo duabus par tibus.ut.j.e.l.plautius. H 1 ita Si cõditio deficit ante diẽ expectat᷑ dies ꝓpter dictionẽ tũc q̃ tpis extremitatẽ ſigniñcat.h.ð. ↄcoꝛdãtie ſũt in gl. tñ allegat duas.ll.q̃ vidẽtur 2ↄꝛie.ut.l.ſi eũ. S.j.S.ſiqs cau.C.l.ĩ illa de v.ob.q dicũt expectari diẽ cõditio ne ipleta etiã ſine dictiõe tũc.ſʒ dic qũqʒ; cõditio dependet ex ptãte debitoꝛis.⁊ tũ c vltimũ tpᷣs ĩſpicit etiã ſine dictiõe tũc.ut d. l.ĩ ila. Aut nõ pẽdet ex ptãte debitoꝛis ⁊ nõ expectat᷑ vlti⸗ mn tpᷣs.ut.l.hoc iure de v.ob.fſallit ſi eẽt appoſita dictio tunc ut hic. J ℳ . . Fi Si Puplllus ßuus ⁊ ſilius nditiõibus. iplere ↄditionẽ.h.d. Op. pupillus nõ põt ſine tutoꝛe dñiuʒ traſſerre. er go nõ põt ↄditionẽ ĩplere.ut.l.ꝙ ſi fote.S.ſi.de ſolu. So. gl. hloqtur ĩ cõditiõe q cõſiſtit ĩ faciẽdo.ſecus ſiĩ dãdo utĩ cõ trario.ꝓbat᷑i.l.ſi fuus decẽ de ſolu.⁊ idẽ ſiĩ pſona pupilli eẽt iplẽda oditio.ut.d.:.ſi fuus.hocẽ ſa bñ dictũ.tñ ſubtiliꝰ ĩtuẽ o nõ eẽt diſtiguẽdũ ↄſiſtat ĩ dãdo uel faciẽdo.nã poſſet cõſi/ ſtere ĩ dãdo.⁊ tũc nõ reęqreret᷑ tutoꝛis auctoꝛitas ut ſi H — daret᷑ ad alteri utilitatẽ. ut.i..ſi ſtipulatꝰſuero de ſo. Idẽ ſi de/ beret dare rẽ alteri tanq; miniſter eadẽ rõne.tẽ ſi conditio ↄſiſteret iĩ ſaciẽdo poſſet otinẽ alienationẽ. ut ſi ediſcauerit in meo domũ ex ſuis cemẽtis.dʒ ergo diſtiĩgui.aut cõditio conti net alienationẽ rerũ pupilli aut nõ. ¶ Quero de adulto. Rñ deo videt aliud.tex.ẽ in.l.lutiꝰ.j.de manu.te.¶ Quero ſi dʒ dari fuo cauſa oditiõis iplẽde.utrũ ei poſſit dari ſine iuſſu do mini. Rñdeo ſic.ut.j.e.l.quiheredi.in pn.¶ Vltio iſtud pᷣn. nota diligent᷑.aut act ꝗ celebꝛat ꝑ pupillũ eſt canſa imediata obligãdiipſũ ⁊ nõ obligat᷑.aut nõ eſt cauſa imediata 1 poteſt iij De cõdi.⁊ demõ. obligati. Et hec faciunt ad.q.an fes minoꝛis poſſit obligari ꝓ dote ſine decreto.qdð dixi :.l.ſi cõſtãte.i pn.S.ſo.ma.⁊ h.l. ſac ꝙ ſic.qꝛ nõ obligat minoꝛ ſʒ lex.ſʒ dicut ibi dixi.¶ Sʒʒ boc op. teſtatoꝛ apponẽdo ↄditioneʒ ptãtiuã videt feciſſe de neceſſario uolũtariũ.ut.sS.de here.iſti.l.coꝛnelius.So.ibi expᷣſſe cõ:ert in uolũtatẽ inſtituti ut ſi uoluerit.h tacite condi/ tione uelata.puta ſi capitoliũ aſcenderit.a ſimili ſicut dico ꝙ expᷣſſa vulgaris facit de neceſſario uolũtariũ.ſec in tacita.ut dixiin.l.ſi nli' q pai de vulga.⁊ pu. ¶ Op.ad ſi.s.de condi. lſti.l.ſi ſub cõditiõe.So.gꝗl.duobꝰmodis.tene ſecũd. Alcta QAuãtũ ad pene cõmiſſionẽ etiã in vlti m *mis uolũtatibꝰ a ꝑſona nõ receditur. C Dp. ltimi uolũtatib recedi a ꝑſona ⁊ aliꝰ loco ei ꝰarbitrat᷑.ut.l.ſi.S.ſʒ ⁊ ſiqs.C. cõia de le.So.ſate/ oꝛ ꝙ recedit᷑ quãtũ ad diſpoſitionẽ.ſ.ut grauat facere teneat᷑ ut ibi nõ quãtũ ad pene cõmiſſionẽ ut h ⁊ dixiin.l.ſiqs arbi/ tratu de v.ob. Per hᷣ dico ꝓꝙ ſi ego ſui cõdẽnat in quinqua/ inta ⁊ ꝑ iudicẽ reducẽtẽ ad arbitriũ boni viri fui cõdẽnatus S teneoꝛ.tñ ſi ea nõ ſoluo nõ ĩcido in penã cõpꝛomiſſi niſi pꝛo eo quod iudicauit arbiter pꝛimus.non pꝛo eo quod iudi cauit iudex reducens ut h.pꝛo hoc.l.cum apud ſempꝛonium iudi.ſol. Item ꝑ h̊ dicitur ꝙ ſi heres ẽ iuſſus aliq̃ facere arbi/ trio executoꝛis ⁊ ſi nõ ſecerit punit᷑ certa pena ꝙ ſi executoꝛej nolũt arbitrari ꝓpt᷑ qð ad epᷣm deuenit.ꝙ hẽs ſi non pareat epᷣo nõ ĩcidit ĩ penã appoſitã a teſtatoꝛe cũ quo ad ꝑene com/ miſſionẽ in vltis uolũtatib non recedat᷑ a ꝑſona ut h. C Op. C. de his q̃ pe.no.l.j. So.dicit gl.fateoꝛ ꝙ iſta diſpoſitio ĩquã tũ cõtinet penã nõ ualuit.ſ̊ h eẽt de iure antiꝗſſimo ante iura ffoꝝ. de qͥ ſit mẽtio in.d.l.j.C.de his q̃ pe.no.S.pe.⁊ inſti.de le. S. pe.ſʒ im hec tꝑa bñ poterat apponi pena in teſtõ.ut.l.j. S. itẽ ſi ita.j.ti.j.⁊ de penu le.l.j.⁊.l.ſi penũ qñ dies le.ce.⁊ ſic H vna tm rõne pena nõ cõmittit. Mõ ob.il.j.S.de his que pe. no. q;ꝛ ibi loꝗtur qñ p̃ceſſerat diſpoſitio turpis lʒ glo.ibi aliter ſentiat ⁊ nõ bñ.⁊ ita ſentit Pi.⁊ Ci.i.l.j.C.de his que pe.no. AQAuero ĩſfra quãtũ tpᷣs tali arbitratoꝛe differẽte arbitrari di cat᷑ nolle arbitrari.Nic ut dixiin.l.ſigs arbitratu.j.de v.ob. qð tene menti. Si ſeruo 9. Ero ea parte q̃ ↄditio ẽ ĩpoſſibil remo uet᷑ pꝛo alia firma lenangr⸗.d 5 Nrig a eſt no. lex 4D Atiane cautionis.niz crogt nariã a libꝛis oꝛdinarijs ⁊ nõ tracta᷑ tantũ quatuʒ in iſta.l. ?. l.j. C. de his ꝗ pe.no.⁊.h.d. In oĩb cõditioibus de nõ faciẽdo q̃ nõ pñt ĩpleri ante vltimũ vite ſpm ſine expectati/ one triſtis euẽt cautio de nõ faciẽdo pꝛo ĩplemẽto habeĩ.idẽ ſi nõ ſit cui caueat᷑.h.d. iuidi in tres partes.pᷣ ponit ꝓuiſio mutij uſq; ibi nec ſolũ.ſcdᷣo ponũ puiſionis extẽſio uſq; ibi vñ ſi uxoꝛ.ibi tertia ĩ qᷓ foꝛmat᷑ vnũ dubiũ circa pᷣmiſſa uſq; ad v. ſed etſi.⁊ ibi ſoꝛmat aliud dubium uſq; ad ſi. In tex.ibi face/ re.quãdo teſtatoꝛ ſenſit de petitione de iure. Itẽ ibi uel cauere ſi teſtatoꝛ ſenſit de petitiõe de facto.ut nõ.in.l.ſi mulier ĩ pn. ʒ.de cõdi.ĩſti.¶ Op. ꝓut habet᷑ in tex.neceſſitas.de.l.ſi ſub ↄditiõe.S.ſiqs omil.cau.te.⁊.l.cũ ab eo.S.de ðhẽ.emp.So. ut ĩ gl. h ẽ neceſſitas cauſatiua nõ pᷣciſa. ¶ AVlteri op.ꝓut in tex. hẽtis utilitas.nã videt᷑ ꝙ nõ ſit vtile cũ hẽtur pꝛo ipleta lʒ cautio nõ ĩterponat.ut.l.libertas.S.j.j.de manu.te. 8 ſpale fauoꝛe libertatis ut hẽat libertatẽ icõtinẽti nec pᷣſtet cau tionẽ mutianã.ut nõ.in.l.titio fũdũ.j.e.Et rõ ſpãlitat cẽ. nam cautio mutiana ẽ de nõ faciẽdo.⁊ ſi ſecit ꝙ reddat id qdð acce⸗/ erat.ſʒ libertas pᷣſtita nõ põt reuocari.ut.C.ſi aduer.li.l.j.x hj. ⁊ Guil.tãgit in.l.dediĩ pn.S.de cõdi.ob cau. Iſta rõ non placet.q;ꝛ eodẽ mõ ꝗ ẽ hẽs nõ deſinit eẽ hẽs.ut.l.ei ꝗ ſoluẽdo pn.s.de here.iſti.⁊ tñ hʒ locũ cautio. Pꝛetea ꝗs cauet non ſolũ de reſtituẽdo ipſa rẽ quã accepit.ſ̊j quãti ea res c᷑.ut.j.ad tre.l. fuo inuito.S.j.⁊.l.cCũ ſiliꝰ.S.qui mutiana.ð.de le.ij.⁊ ſic reddet eſtimationẽ ſui.So.gl.qꝙ ẽ ſpale ĩ mutiana fauoꝛe libᷣ taſ.nt nõ.ĩ gl. i.l. titio fũdũ.j.e.¶ Op. 8.de adi.le.l.iij.S.ſiqs ita. Aidete dñi gl.videt᷑ dicẽ ꝙ tex.ibi loqtur de cautiõe mu tiana h̊ nõ.⁊ hoc ſentit gl.ſuꝑ vbo in legat.ſʒ nec illa nec iſta dicit bñ.qꝛ cautio mutiana fuit ĩtroducta ut eẽt loco iplemẽti cõditiõis.⁊ ſic nõ hʒ actionẽ tm añ eã pᷣſtitã ut h. ſʒ ibi ſic.qꝛ hʒ exceptionẽ.⁊ ope exceptiõis cõpellit᷑ cauere.ẽ ergo ſimił mutiane cautioni.videbit᷑ in.l.ꝗbdiebꝰ.S.ſi.j.eo.¶ Op.C. ad tre.auẽ. rogatos.So.ibi ẽ cautio de nõ alienãdo.nõ tñ mutiana ſʒ ẽ qͥdq ei ſimił. ¶ Op.ꝙ habeat locũ ĩ cõditiõibꝰ affirmatiuis.ut.l.pẽ. S. ſocrus a ↄꝛio ſenſu.j.e. Rñdeo ibi ẽ cõ ditio affirmatiua ꝗᷓ hʒ negatiuã ĩplicitã. ut reliquo tibi cẽtum donec ꝑmãſeris cũ filio.i.nõ receſſeris.vł alit᷑ dico ꝙ etiã ĩ cõ/ o. ibi ditionib affirmatiuis qᷓ nõ pft ipleri vltimo vite ſpũ ibiloqui tur ⁊ hʒ locũ cautio mutiana.ut.l.titio füdũ in pn.j.e.⁊.l.ſuo munoFi13 tre. Sʒ ʒ iſtud ĩſtat᷑ adhuc ex ꝗji.ſi relinquitur aliqd alicui ſub cõditiõe uel die cũ moꝛiei.viget ꝙ pᷣſtita cauti onẽe ſtatiʒ poſſit petẽ.qð ẽ ↄ.l.hẽs me .j.e. Oꝛ guarda a me. dico ꝙ in cõditiõib affirmatiuis hʒ locũ iſta cautio niſi repu/ gnet uolũtas teſtatoꝛis.nã nõ pᷣſtita cautione mutiana nõ po teſt dicẽ teſtatoꝛ ꝙ vult ꝙ ipleat.ut.l.vlti.s.deimanu.te.mõ qñ teſtatoꝛ expᷣſſe dic cũ moꝛiet.videt᷑ uelle ꝙ ex iſta cõditione moꝛte eiꝰ nõ pereãt.ſec' ĩ iſta qᷓ nõ põt ĩpleri vltimo vite ſpiri/ tu cũ nõ ſit mẽtio moꝛt᷑.ut.l.he⸗.S.quij.j.e. Op.de.l.auia S. mutiana.j.e.So.ibi erat cõditio alia mixta cũ hac negati/ ua cõditiõe que ſuſpẽdebat cõditionẽ. ¶ Op. de.l.ita ſtipula tus.j.de v.ob.⁊ de.l.dedi.S.de cõdi.ob cauſã.So.aliud ĩ vl timis uolũtatibꝰ.aliud in ↄctibꝰ.hẽs ergo gl.ꝙ ĩ ↄctib nõ hʒ locũ cautio mutiana.ſiłeʒ gl.hẽs in.l.j.in fi. C.de pac.C.l.de/ dii pn.de ↄdi.ob cauſã.⁊ tãgit in.l.ita ſtipulat ve v.ob.Cõ/ traria gl.ẽ in.l.ſiue apud acta.C. de trãſac.Guil.de cu.in.d. l. dediĩ ſi.tenet ꝙ ĩ ↄctibꝰhʒ locũ cautio mutiana.allegat.l.fi/ deiuſſoꝛ in fi.S.ꝗ ſatiſda.co.⁊.l.iĩperatoꝛes.j.de appel.⁊.l.ni.ĩ᷑. ſi.C.de his ꝗ ad eccle.ↄſu.⁊ in coꝛpoꝛe de moñ.S.ſi vo int᷑.⁊ gS.ſi ſer.uẽ.l.egi.⁊.l.harũ. ⁊.S.loca.l.iſulã in ſi.cũ ſi.? Ci.ĩ.d. l.ſiue apud acta.in additionib ſuis ponit iſta vba Guil.Bꝛe uiter Guil.põt dicẽ qcꝗd vult ueritas ẽ ] cautio mutiana nõ hʒ locũ ĩ ↄctib ut gl.dicit.⁊ ꝓbo ꝑ rõnẽ.i.ita ſtipulatꝰ.j.de vᷣ. ob.⁊.l.dedi de cõdi.ob cauſã.q̃ logꝗtur in cõditiõe appoſita grauato.⁊ cautio mutiana hʒ locũ in honoꝛato.⁊ ſic.ll.alle.p BGuil.nõ faciũt.pᷣ.l.fideiuſſoꝛ.⁊.l.ĩperatoꝛ.nihil ſaciũt qꝛ lʒ ibi cauet᷑ de nõ baratãdo.tñ nõ cõſeqtur actionẽ ꝑ illã cautionẽ nec iſta cautiõis p̃ſtatio hʒ viʒ alicui ipedimẽti cõditiõij. Itẽ l.f. T. S.ſi vo int᷑ certũ.nihil faciũt q; iuuãt dñʒ nõ tñ aligd cõ ſeqtur ꝓpr illud.ſile i.l.egi.⁊.l.harũ.vbi cauet.nõ tñ hʒ viʒ im edimẽti cõditiõis.ſʒ cauet de iſto ad ꝗð añ tenebat᷑. Item in l.iſulã.ubi erat iã nata actio ſʒ nõ cũ effectu.⁊ cautio hʒ vim iplemẽti ex parte.vñ nõ dat actionẽ ſʒ tollit obſtaculuʒ exce/ ptiõis ſicut cautio de ĩplẽdo.mõ nõ ob.gl.qꝗẽ in.l.ſiue apud acta.qꝛ male dicit.ſed ſi viᷣ ſuſtinẽ dic ÿ ibi hʒ locuʒ cautio ⁊ hʒ vim iplemẽti cõditiõis.qꝛ aduerſari uoluit.⁊ iſta opi.tenet Rai. alij moderni. ¶ Op. de. l. ſ penuʒ qñ dies le. ce. x. l. j. de pe.le.So.ibiloqtur qñ apponit ↄditio ptãtiua in perſona grauati nõ in ꝑſona honoꝛati.iſtã ſol.ponit gl.nõ.i.l.ſi ita ſti/ Pulat.ſde v. ob. Np. de. l. j. §. ne autem. C. de cadu. tol. So. ibi loꝗtur in caſualib ↄditionibq ſiue ſint in faciẽdo ſi/ ne ĩ nõ faciẽdo expectat.hic uero loqtur ĩ poteſta iuis.⁊ iſtaʒ ſol.ponit Guil.de cu.i.d.l.dediĩ pn.¶ p.ulterius dẽ hc habeat locũ in cõditionib negatiuis.Cõtra ĩ.l.cũ tale.S.j.j. e.x.l. hoc genꝰ. ⁊.l. auia.S.titio.j.e. Rñdet gl.⁊ ſoluit multuʒ notabilit᷑ in cõditionib negatiuis ꝗᷓ nõ pñt iĩpleri vltimo vite ſpũ hʒ locũ cautio mutiana.als ſec ut in ↄio.⁊.l.cũ taleĩ pn. T. S.j.j.eo.¶¶ Sed tũc op.de iſto ſecũdo exẽplo hui.l.ſtichũ nõ manumiſerit.nã tũc põt iſta cõditio ĩpleri añ vltimum vite ſpũʒ.q; añ ſtichus põt morl. Do qchi ꝙ iſte ſtichus erat con/ ſanguine legatarij.iõ erat triſte ſibi illud expectare.⁊ iõ hʒ lo cum cautio mutiana ut hic ⁊ ꝓbat᷑i.l.cũ tale in pᷣn.j.e.⁊ iſtud Z uerũ in ſe.ſʒ ſtichus fuerit cõiũct legatario iſtud ẽ diuina/ re qꝛ loqtur ĩdiſticte ut hic. T.l. cũ ſub hac. ſ. e. . l. ij. i f. . de ↄdi.iſti.ꝗd dicemꝰ. Nico ꝙ in quocũq; ſene ⁊ domeſtico ex/ ectare moꝛtẽ ei triſte.⁊ hʒ locũ cautio mutiana ⁊ iura pᷣal Ie.ſec ſi non ẽ domeſticus.iſta ſo.videt.l.pi.S.ſocrus.j.eo. vbiuxoꝛ expectat moꝛtẽ mariti ⁊ nõ hʒlocuʒ cautio. Rñdeo cp iſtud qð dẽ 2 qũ expectat moꝛs ẽ triſte.credo ꝙ debet ĩtel⸗ ligi niſi naturalis ſtatus rei tendat ad hoc.qꝛ ſi relingtur ſilio ſub conditione ſi non dederit patri decẽ.qꝛ moꝛs patris ẽ na/ turalis anteq; moꝛs ſilij.⁊ iõ expectatur.ſʒ ꝙ pater expecta/ ret moꝛtẽ filioꝛũ eſt triſte.ut.l.cũ tale in pn.j.eo.mõ põt eſſe ꝙ; mulier erat iuuenis ⁊ hʒ maritum ſeneʒ.⁊ tũc nõ eſt ſibi triſte. nec ↄᷣ nãm ei moꝛtẽ expectare.ut.d.S.ſocrus.vlł aliter ut ibi dicet. Aenio ad v.vñ ſi uxoꝛ ⁊c̃.⁊ videt᷑ ꝙ deſtruat qð.sõ. dixi.quia iſta conditio põt ipleri in vita liberãdo ꝑ acceptila/ tionẽ ⁊ tamẽ hʒ locũ cautio mutiana.So.l.q eſt in.l.ſi muli er in pn.ſ dic ſi iſta.l.ĩtellexiſſet ꝑ iſtũ modu ſi nõ petijſſet de iure.tũc nõ hʒ locũ cautio ſi poſſet ꝑ acceptilationeʒ liberare. ut in hn.S.ibi accepto ⁊c̃.⁊ nõ.in.d.l.ſi mulier.ſed ſi teſtatoꝛ ſenſiſſet ne de facto peteret hʒlocuʒ cautio mutiana ut in ſcda parte huius uer.ibi uel cauere.⁊ glo.in.d.l.ſi mulier.¶ Sed q̃ro ꝗd in dubio de ꝗ ſenſit.an ĩtelligit de petitione de iure uel de facto. Et dico ꝙ in dubio ſenſit de petitiõe qẽ iuris.⁊ petẽ do de ſacto nõ facẽ cõditionẽ. ut.j.ut le.no.ca.l.qʒ.⁊.l.auia. oelbepe — r PDe condi.⁊ demõ. 5S. fi.. e.vbi teſtatoꝛ intelligit de nõ petẽdo.ſ.de iure.ſed ſi de cto peteret non faceret ↄ uolũtate.⁊ pᷣdicta uera in vltimis uolũtatibꝰ.ſʒ in ↄᷣctibꝰ non itelligi petere.ut dicit gl.in.l.ſiue apud acta. C. de tranſac. ⁊.l.j. C.de pac.⁊ nõ.ll.q inuenies dicẽ ꝙ non liberat᷑ liberãdo ꝑ acceptilationẽ ĩtellige in ↄctib ⁊ ideo ꝙ liberãdo ꝑ acceptilationẽ iplet᷑ conditio hʒ locũ ĩ ul/ timis uolũtatibꝰ.¶ Alteriꝰ op.⁊ ꝓcedo ad pᷣncipiũ.l.de.l.cũ tale.S.meuie.j.e.So.ſpãle ẽ in conditione q̃ a iure ẽ repꝛoba ta. ¶ Alteri'op.qꝙ dʒ cauere ueniẽtib ab ĩte.ut.l.is cui.So. ut ibi dicã.Ex his collige diſtictionẽ ꝑ te.¶ Quero q̃re dica tur cautio mutiana. Rñdeo qꝛ fuit ĩtroducta a mutio ut glo. dicit. ¶ Quero q̃liter ĩterponit iſta cautio.Dic ut in gl.⁊ al legat. l. hẽs. F. qui poſt. ſ. e. ⁊.l.cũ filio.S.ꝗq mutiana.S. de le. ij. foꝛmꝗ hui ſancimꝰ.vñ ſumi? auc.cui relictũ. ¶ Quero an cuʒ ſideiuſſoꝛe uel ſine. Rai.dicit cũ ſideiuſſoꝛe.ut.l.cũ ſub hac.j.e.vbi tex.di cit ſatiſdedit. ut.l.j.S.ꝗ ſatiſda cog.ſed dico ꝙ ẽ tex.in auc.de nup.S.qꝛ uero.⁊ in auc.cui relictu.C.de ĩdi.vidui.¶¶ Vlteri q̃ro ꝗd ſi ipᷣe uenit ð cautionẽ ꝗd ab eo aduocãdũ ẽ.Nico ꝙ hẽditas.ſʒ an aduocat tanq; ſi nunqᷓ; fuiſſet hẽs.aut tanqᷓ ſi fuiſſet heres ⁊ effect ſit idignꝰ.qꝛ ſi nõ videbat᷑ fuiſſe hẽs lega ta nõ ualebũt.⁊ textus hic videt dicẽ tanq; fuiſſet hẽs dũ eq/ parat iſtitutos ⁊ legata.ſile in.l.iij.in fi.Sv.de cõdi.iĩde. In con trariũ videt᷑ in.d.auẽ.cui relictũ.⁊ ĩ coꝛpoꝛe vñ ſumit᷑.⁊ effectꝰ ẽ magn.qꝛ pᷣ caſu nõ ualẽt legata.ſcdo ſic.cogitabitis. De. tenet ꝙ aduocat᷑ tanq; ab hẽde.⁊ ſic debeantur ſideicõmiſſa. ar.iĩſti.de fideicõ.here.S.reſtituta. Mõ ob.auc.cui relictum. qꝛ qð ibi dẽ ꝑinde ẽ ac ſi nunq; fuit relictũ itellige in effectu.ſe cus ſi non licet. d.¶ Mõ ꝙ dictio dũ facit cõditionẽ. dixi.S.e.l.j. CMõ ꝙ nõẽ neceſſẽ ꝙ oĩ momẽto gꝗs ſtet cũ aliquo cũ quo ſtare iuſſus ẽ.qdð facit ad.q.nõ.ꝑ Di.S.ſo.ma.l.j.vbi teſtis ꝗ dicit ꝙ vidit titiũ ꝑ decẽ annos cõtinue poſſidẽ ſuſtinei.non enĩ reqrit ꝙ eũ viderit qlibet momẽto ĩ poſſeſſione ſed ſufficit ꝙ viderit eũ recolligere fruct ut ibi dixi. Facit etiã pꝛo recto/ ribꝰciuitatũ q debẽt ſecũ ducẽ ⁊ tenere certũ numerũ famulo/ rũ.nõ enĩ reqrit ꝙ qlibet momẽto ſtent ĩ domo.qd eniĩ ſi alids miſit ĩ comitatũ.vł qd ſi pꝛo aliq̃ neceſſitate aliqueʒ remiſit ad domũ.Certe videt᷑ continue tenuiſſe ut h. Juxta iſtud vidi ſe/ mel de facto cũ qdãa rectoꝛ ſeu officialis uellet pbare ſe familiã cõtinue tenuiſſe ꝓduxit teſtes q dixerũt ꝙ dictos familiares viderũt ſecũ ĩ pꝛãdio ⁊ in cena.dixi teſtes ꝓbare.nõ eni debẽt dicẽ de quolibet momẽto ut h.ſed ſa ẽ ꝙ ꝓbẽt ꝙ apud recto rẽ ſeu officialẽ alãtur ut tex.dicit h. ¶ Vltimo nõ ꝙ ſiplures iubẽtur ſtare ſimul ul vn cũ alio.iſta vba vidẽtur ĩpoꝛtare ꝙ ſimul viut ut hĩ fi.⁊ tũc dẽ uxoꝛ moꝛari cũ ſilio qũ ꝑ eam non ſtat quo minus per eũ lgr. locb .— . uãdo vbũ reꝑitur ĩ pᷣterito ⁊ in Dlemnus *futuro in ueinne nolätatmeintel⸗ ligit ĩ futuro.h.d.Ad hoc allegaui ego hanc.l.nam bic teſtatoꝛ reliqꝗt uxoꝛi cũ liberos habuerit ſᷣm ꝙ gl.qꝑitelligit. ꝙ; lʒ uerbũ habuerit reperit ĩ pᷣterito ⁊ in futuro ſubiũctiui.iñ itelligit ĩ futuro.ſimile.j.e.l.ſi ita legatũ.¶ Op.S.de pac.do. l.ſi inter virũ. So. ibiĩ gctibꝰ hĩ nltimis uolũtatib q̃rũ nã eſt ſuꝑ futuris diſponere. Idẽ dicerẽ in.ll.que ſuturis dant foꝛ/ mam nego tijs.ut.l.leges.C. de legi.dixii.l.omnes populi.S. de iuſti. Tiure. „ Cöa 4 . 2 zPi õditio nõ facilis põt qñcũ Ec coditio vipleri dũmodo iĩplemẽtũ de re conſiſtat.h. ð. ¶ Op. ꝙ de facto ſufficiat ĩpleri. ut J & ira Quidebet cũ aliquo eẽ nõ tene Iuis ita tur cũ eo omni momẽto moꝛari. P .e.l. meui. x. S. de cõdi.ſti.l. mulier. S. ſiqs. Glo. non ſoluit. dic ꝙ ibi nõ poterat ĩpleri de iure.vñ ſufficit ꝙ ipleat de ſacto Tita videi teſtatoꝛ ſenſiſſe jmn Pi.¶ Op.dẽ hic ꝙ ꝑ ſecũdam cõiũctionẽ implet᷑ cõditio.Cõtra.S.de iure do.l.dotis ꝓmiſ⸗ ſio.⁊ de.l.boue.S.hoc pmone.j.de vbo.ſig. Gl.dicit ꝙ de ri⸗ P pꝛiũ ꝓcedit.de eqꝗtate loqtur hic dũ dicit benigne tñ ⁊c̃. 0c q̈ gl. dicit de eqtate ĩtelligo qñ ignoꝛãter fuit ↄctũ ma/⸗ trimoniũ illicitũ.ſec ſi ſciẽter ut.l.matrimonij q⁊ a ꝗb. ſacit l.ꝗ cõtra.C. deĩceſ.nup.⁊ qð nõ.ibi. Itẽ pᷣdicta ſũt uera quã do cũ noua ꝑſona matrimoniũ vhit.na ſi cũ eadẽ cũquapmo illicite xit poſtea matrimoniũ cõſirmat᷑ dẽ eẽ idẽ matrimoniũ ut. d.l. dot ꝓmiſſio de iure do.fac.l.iter ſocerũ.S.ñi. . de pac. (Si ſic ECoditio caſualis ſi tꝑe teſtamẽti extiterat teſtato rtre ignoꝛãte facit diſpoſitionẽ hẽri pꝛo pura.h.d. facit.S.de leg.j.l.ſicui.⁊ quod ibi nõ.⁊ vide quod dicam.j.l. ꝓxima. . cautionis tex. ponitĩ auc.de nup.S.qm vo.⁊.S. — ut.l.inde neratiꝰ.S.j.j.ad.l.aqui.So.ibiipedi ꝑ tertiũ nõ le z4 Quando rfelingꝗtur aliqꝗd alicui J 19 facta. dnone gt * an ſuffi ciat cõditionẽ extitiſſe ante teſtm.aut poſt teſtm ante moꝛtẽ. aut poſt teſtm ⁊ poſt moꝛtẽ.pᷣ caſu aut teſtatoꝛ ignoꝛa bat cõditionẽ extitiſſe.⁊ hẽtur pꝛo ĩpleta.ut.S.l.ꝓxima in fi.⁊ B.aut ſciebat.⁊ tũc aut erat talis cõditio q̃ iterũ poterat ipleri Titerũ expectat᷑ ut ipleat᷑.ut hac.l.ĩ pn.aut nõ poterat.⁊ tunc habet᷑ pꝛo ĩpleta.ut.S.l.ꝓxiĩa.⁊ h̊ a Sio ſeſu.ſecundo ⁊ tertio caſu vſſtigue. ut. . .. H in v. itẽ enabh⸗ . . G —LWi Falſa cauſa nõ vitiat legatũ Yita legatü. d. ¶ Nõ cauſãa eẽ becee⸗ terito.cõditionem de futuro.Et illud qdð tex.dicit pe na in futurũ cõfert.iõ dicit qꝛ pena ſemꝑ apponit.ſi aliqd per eũ cui pena iponitur factũ fuerit uel nõ ſuerit.de quo dic ut.j. e.l.demõſtratio.S.quod autẽ. —J füdus Cõditio de dãdo pupillo vł ſurio/ Ee HMeſo impler᷑ dàdo tutoꝛ uel curatoꝛi. h. d. ¶ Op.j. de ſo.l.ſtichũ.S. uſufruc. So.iĩtelligas ꝙ uert at ĩ utilitatẽ pupilli uel ſurioſi ut in gl.cetera dic ut dixi in.l. conditionibus. S. eo. Arfiti Cõditio ipedita ꝑ tertiũ legitime ha ₰ titius. bei pꝛo ĩpleta.h.d. ¶ Op. ꝙ nõ ha beat᷑ pꝛo ĩpleta ſʒ pꝛo defecta ⁊ debeat agiõ ſpediẽtẽ gitime h̊ legitime.ita dicũt doc.in.l.j.de inſti.⁊ ſubſti.ubi glo. tãgit.dicã.j.e.l.in teſtamẽto. Coöch B Riammminlel ? Cõditio nuptiarum iplet᷑ cum Am fuerit. r⸗ ehſn Bmainup h. ¶Quero utrũ ad nuptias reqrat᷑ ductio ad domũ. dicitꝙ nõ ſi ↄſtat añ pctũ fuiſſe matrimoniũ ſʒ ſinõ ↄſtat ductio fac pᷣumi matrimoniũ.pꝛo hoc ẽ tex.j.ad municipat. l. ea q̃.facit de ritu nup.l.deniq;.⁊ de do.inter vi.⁊ uxo.l.ſeia ⁊Z nõ.j.de re.iuris.l.nuptias.⁊.C.de pᷣſcrip.xxx.an.l.cum no tiſſimi in pꝛin. U bis. Quãdoc vba teſti ſũt certa.ſed ſuper his occurrit dubitatio.tũc qꝛ hec dubi ttio dã ex teſtm detmiat ex bono ⁊ equo.qñq; dubi tat de vbis teſti. tũc qꝛ dubiũ ẽ in ipſo teſtõ dʒ expedirifʒ ſcri ptiiuris rõnẽ.hoc ẽ ꝙ habeãtur ꝓbatiões ꝗᷓ requiruntur ad bãdũ teſtamẽtũ.h.d. ſRud pncipiſi diuiqili te, 2ASA&H† 6& Iſtud pncipiu diuidit iĩ Emõſt atiO. ates uſq; ad.S. qð auteʒ. pᷣ loqꝗtur de demõſtratiõe qᷓ adijcit crca rẽ legatã per relatiuũ.ſcdo de ea qᷓ adijcit reilegate ꝑ adiectiuũ.tertio de ea q̃ adijcit pſone legatarij.ſcdᷣa ibi ergo ⁊ ſi ita.tertia ibi na etſi. ⁊ bꝛeuit ae erau. Fall demõſtratio nõ vitiat legatum ſide coꝛpoꝛe ↄſtat.h.d. Anteq; intrem gl.pꝛo declarado mãʒ de/ mõſtrationis.qᷓro p̊ qd ſit demõſtratio.Gl.rñdet in gl.rubꝛi/ ce ⁊ dicit ꝙ demõſtratio ẽ qᷓdã ex iſtatib ſeu pᷣteritis accidẽti⸗ bus notitia q magis legatũ ſit liqdũ adhibita. Videamꝰ an iſta diffinitio ſit bona. Et videt qꝙ; nõ ĩ eo ꝙ reſpicit legatũ tĩ cũ in alijs diſpoſitionib poſſit demõſtratio apponi.ut.j.vide bitis. Itẽ iſta diffinitio nõ cõuertit cũ ſuo diffinito. Mone ꝙ teſtatoꝛ legauit ſuo ſuo directo libertatem.iſtud qð dico dire cto ẽ accidẽs adhibitũ ut legatũ ſit magis ligdũ.⁊ tñ cõſtat ꝙ n edemdranlo e magi diſpoſitio. ut.l.ſiquis ſeruo.j.de manu.te. Itẽ qñ dico ĩſtituo hẽdes equalit nõ ẽ demõſtratio ſz diſpoſitio. ut.l.iterdũ.S.de here.iſti. Itẽ iubeo ꝙ buus red dat rõnes diligẽter.iſtud diligent᷑ ẽ accns adhibitu ut diſpoſi/ tio ſit magis liqda ⁊ tñ nõ ẽ demõſtratio ſʒ diſpoſitio.ut.:.qui ſiliũ. S. f. Cõiũcta.l.ſi ita ſitſcriptũ.j.de manu.te. ⁊ de ſta.li.l. labeo. Itẽ iubet teſtatoꝛ rẽ uel fidũ nõ alienari ex familiam. hoc qdð dico ex familiã ẽ qddam accñs reſpectu alienatiõis ⁊ adhibet diſtictio.ut diſpoſitio ſit magis ligda ⁊ tñ ẽ diſpoſitio nõ demõſtratio.ut.l.uolũtas.C. de fideicõ.cũ ſi.⁊ ſic no viſica tur iſta diffinitio ĩ oĩbꝰ. At ergo intelligas qd ſit demõſtratio debes ſeire ꝙ ĩ diſpoſitiõe ↄueniũt q̃tuoꝛ.ſ.perſona diſponẽs ⁊ ꝑpſona ĩ quã cõfert diſpoſitio ⁊ ꝑſona grauati uel pſona ho/ noꝛati.ut legatari vl hẽs. Itẽ res ipſa de qᷓ ſit diſpoſitio. Itẽ vbũ diſponens.ut pꝓmitto dono lecn ⁊ ſi.¶Hoc pᷣmiſſo qᷓro qd ẽ demõſtratio.⁊ demõſtratioẽ ’llud qð reſpicit aliqð iſtoꝝ triũ vlł ꝑſonã diſponẽtẽ vł pſonã ĩ qᷓ ↄleri diſpoſitio vł rẽ de qᷓ ſit diſpoſitio. illud aũt accidẽs qð reſpicit vbũ ĩ diſpoſitiõe po ſitũ ẽ qᷓdã qlitas. Queda igit qlitates adijciũtur ꝗᷓ reſpiciunt onas p̃dictas vłres ⁊ ille qlitates iducũt demõſtrauonẽ. ⁊ oc declarat pncipiũ huũ.l.⁊ iſti.e.S.huic.x etiã oẽs.ll.loq̃n tes de demõſtratioe. Queda q̃litates adiijciũtur ꝗᷓ reſpiciunt vbũ ſeu actũ vᷣbi poſitũ in diſpoſitiõe.ut ĩ exẽplij ſirapoſtls ⁊T iſte nõ iducũt demõſtrationẽ ſed diſpoſitionẽ. Rõqꝛ nã de mõſtratiõis ẽ ut ſigniſcet rẽ factã ⁊ ꝑfectꝗ.ut.j.e.l.nominatiĩ Ifi.cũ ergo reſpiciut pſonas vł res q̃ res ſũt ĩ ſuo eẽ ꝑfecto uel eẽ ſperãtur merito dẽ demõſtratio.ſʒ qñ reſpiciũt accidẽtiam vbi nõ reſpiciũt rẽ ꝑfectã ſʒ rẽ qẽ ĩ fieri.⁊ hoc nieri ſic teſtatoꝛ diſponit.iõ ẽ diſpoſitio poti qᷓ; demõſtratio.Sʒ dices tu bꝛe uſter. iſta vba vidẽtur p.l.ſcribit.S.ſi.Sð.de au.⁊ ar.le.vbi de/⸗ mõſtratio ẽ de futuro.vidiſtis qdð nõ.in.l.ſtichũ q meerit.S. de le.j. Rſñideo fateoꝛ ꝙ adijcitur rei future ⁊ iſto reſpectu do/ nec pẽdet ex futuro euẽtu ẽ ↄditio.ſʒ poſtq; euenit ⁊ iſtud erit ſactũ tũc erit demõſtratio.ſemꝑ ergo demõſtratio ẽ de re fa/ cta.id enĩ qð nõ ẽ nõ põt demòſtrari.qð ergo dẽ i.d.l.ſcribit ĩ ſi. hec ſcriptura hʒ i ſe demõſtrationẽ ⁊c.expone.i.ꝙ erit de/ mõſtratio adueniẽte cõditiõe.Credo ergo diffiniẽdum ſic m mãʒ nf̃azʒ.demõſtratio ẽ qdã ex inſtãtib vl pᷣterij accñtibP no titia.qᷓ magis diſpoſitio ſit liqda adhibita reiꝗẽ in fſacto ⁊ nõ q̃ẽ fieri.ꝙ dico iſtãtib ul pᷣterit ⁊c.iõ dico q; ſide ſuturij tũc iduceret ↄditionẽ.ut.l.ſtichũ q me erit.S.de le.j.⁊.S.eo.l.j.di xi.j.e.l.noĩatiʒ ĩ fi.cetera q̃ ſũt in diffinitiõe ꝓbatur ex.S.dicʒ ¶ Seg cõtra iſtam diffinitionẽ videt᷑ tex.ĩſti.de le.S.incertis v.ſub certa. Bꝛeuit᷑ rũde ꝙ põt referri ad aliqð tpᷣe pñs vlpᷣ/ teritũ ⁊ tũc ẽ demõſtratio ⁊ põt referri ad futurũ ⁊ tũc ẽ condi tio.ita loqtur ibi put dixi in.d.l.ſcribit ĩ fi. ¶ Secũdo qro ꝑ q̃ vba ĩducat᷑ demõſtratio. Rñdeo iducit ꝑ relatiuũ iũctũ uer bo pᷣteriti uel pñ̃tis tꝑis.ut h ⁊ iſti.de le.S.hiuc.⁊.S.de lęe.j.l. ſtichũ ꝗ me erit. Itẽ iducit p adiectiua ſignincãtia officiũ uel artificiũ uel ↄſãguinitatẽ ulł aligd aliud ꝓpt᷑ qo res magis cer ta demõſtret.ut.j.e.l.noĩatiʒ. T ⁊.d.S.huic. Itẽ ꝑ genitiuũ ſigniſicãs patrẽ uł ꝑ alia noĩa ſigniſicatia patriã. ut.S. de hẽ. iſti.l.his vᷣbis ĩ fi. Itẽ puto ꝙ noia cognomia ⁊ ꝓnoĩa demõ⸗/ ſtrationẽ ĩducãt.ut ĩſti.eo.S.ſigs ĩ nole.x.S.ſe.⁊.S.de le.j.l.ſi quij nfũdi uocabulo.pꝑ piũctiões vᷣo ⁊ aduerbia nõ credo nec ſcirẽ ponere caſũ ꝗ ĩducat demõſtrationẽ.Rõ q; cõiũctiõej ⁊ aduerbia de ſui nã reſpiciũt actũ vᷣbi ⁊ iõ nõ ĩduci᷑ demõſtra tioſz ↄditio cauſa uł modus. ut ex.ll4oquẽtib de hac mã ma nifeſte colligit.qʒ ꝑ ppoſitiões qũq; iducit demõſtratio.ut per Spoſitionẽ ex.ut.i.cũ tale ĩ pn.⁊.S.ñi.j.e.¶Tertio qro de eſ/ fectu demõſtratiõis. Pꝛeuit᷑ ſumas ſic.qꝛ qñq; demõſtratio ẽ Ga.⁊ tũc effect ei ẽ facilł.qꝛ reddit diſpoſitionẽ liqda ut ĩ diffi/ nitiõe dixi. ⁊ dat notitiã rei demõſtrate ut ex pᷣdict apparet. qñq; demõſtratio ẽ falſa ⁊ tũc ẽ vidẽdũ de effectu demoſtrati/ onis falſe circa ſeipſã.an ex ipa demõſtratione iducat diſpoſi tio ut ex ↄctu ⁊c̃.Hixi de hoc i.l.cũ tale.S.fi.j.e.¶¶ Scdo eſt vidẽdũ de effectu ſalſe demõſtratiõis adiecte circa rẽ.Ex his hẽs ꝙ iſta demõſtratio falſa vitiat legatũ ul iſtitutionem ſi de coꝛpoꝛe ↄſtat. ut hᷣ ⁊.j.e.l.falſa ĩ pn.⁊ iſti.e.S.huic ꝓxi.ſtud ergo examinem ↄꝛia que mouẽtur ad hãc.l.ꝑoꝛdineʒ. In pmo dicto dẽ de demõſtratiõe q ſit ꝑ ꝗs ul ꝗ.¶ Sʒ op.⁊ vi/ det᷑ demoſtratio falſa vitiet diſpoſitionc᷑.ut.S.de do.plle.l.j. G. ſz ſi dotẽ. Sol. bꝛeuit᷑ ibi demoſtratio adijcit ſpetiei ſeu coꝛ/ poꝛi.qð nõ repi ĩ rerũ nã.⁊ iõ nõ põt dici ꝙ cõſtet de coꝛpoꝛe hic ↄſtabat.iſta ſo.hũiſtis ĩ tex.in.l.ſi fuus legat.S.q ꝗnq;. 3.de le.j. ¶ Sʒ ʒ iſtã opi.videt ꝙ nõ ſit neceſſe ꝙ repiat coꝛ/ pus cui adijcit.ut.l.iij.c.l.pe.C. de fal.cauſa adiec.le.⁊.llega ui. S. de ltbe. le. c. l. ſi ſic. S. de le.j.ubi demõſtratio nõ referi ad certũ coꝛpus.ſʒ ad quãtitatẽ ĩ genere.⁊ tñ falſa demonſtratio nõ vitiat. So. qñ legat᷑ certa ſes ſeu certa qᷓ;titas tunc debet ↄſtare de coꝛpoꝛe certo.ſʒ qũ legato generis adijcit demõſtra tio tũc ſufficit illud eẽ ĩ genere ⁊ dʒ eẽ certũ ⁊ limitatũ ĩ genere ſeu quãtitate.als falſa demõſtratio nõ vitiaret ut ĩ ↄꝛio.¶ Sʒ Ʒ iſta op.de.l.ſi ſic.x.l.legaui.S.alle.i eodẽ exẽplo qñ legant alicui decẽ qᷓ ipſe legatan dʒ ubi demõſtratio referi ad q;tita tẽ in ſuo genere certã ⁊ limitatã.⁊ tñ illa falſa demõſtratio viti at. So. ʒz iſpecto ſono vboꝝ referat᷑ ad certã q;̃titatẽ.tñ iſpe cto ĩtellectu teſtatoꝛ videt reliꝗſſe liberationẽ ab illis.x.q̃ ſibi dʒ legatari.cũ ergo ipoſſibile ẽ eẽ liberationẽ ei qð nõ debeĩ᷑ videt᷑ reliqſſe rẽ ꝗnõ ẽ nec eẽ põt ĩrerũ nã.⁊ ſicĩ effectu ↄcoꝛ/ dat cũ pdicſ. Si vo aliud diceres ſeqret ꝙ plus oꝑaret᷑ falſſa demõſtratio qᷓ va. .l.cũ tale.S.fi.j.e. Idẽ ſi lego tibi ꝙ titi mihi dʒ.qꝛ videoꝛ legare tibi actionẽ quã habeo ʒ titiũ. ⁊ iõ ſi titi nil dʒ legatũ nõ ualet.qꝛ falſa demõſtratio adijcit rei qnõ Fĩ rerũ nã.ut dictis.ll.nõ ẽ ergo uerũ ꝙ qdã dicũt in.d.l.ſi ſic. 5.de le.j.qꝛ relatiuũ qs uł q iũctũ vbo pñᷣtis tꝑis faciat condi tionẽ.qꝛ nunq; cõditio ẽ de pñti ut dixi.⁊ tũc ĩpꝛopꝛie loquii⸗ ut ibi gl. dicit. qꝛ uera demõſtratio ẽ.ſed appellat᷑ ibi conditio. qꝛ perimit diſpoſitionẽ ſicut cõditio deſiciẽs. ¶ Op.de.l.talij ſcriptura.in pn.S.de le.j.⁊.l.liberᷣ quos ĩ pn.õ.de ali.⁊x ci.le. ubi diſpoſitio nõ tenet niſi in his ĩ ꝗbreperii uera demonſtra De cõdi.⁊ demõ. tio.ſ.in pecunia quibns dies nõ ẽ appoſita.ut.d.l.talis.⁊.d. l. libertis quos. So.ibi demõſtratio adijcit alicui q̃litati.⁊ iõ quaten eſt uera demõſtratio eaten tenet diſpoſitio.⁊ quate/ nus ẽ falſa demõſtratio eatenus nõ tenet diſpoſitio. Rõẽ q; quãdo relatiuũ ꝗs uel ꝗ refert ad aliqð genustũc nõ ponitur relatiue ſʒ diſtributiue.qð patet qꝛ nõ trahit ad ſe oẽs de ge/ nere ſed aliquo. ut.l.ſi fuerit. S. de re.du. ⁊ dicſ.ll.ꝛijs.⁊ etiã grãmatici dicũt ꝙ natura diſtributiui ẽ ut reſpiciat actuʒ vbi directo ſicut piũctio ſi.ut dixi.S.eo.l.j.in.vj.pncipali.q.circa fi. cum ergo dicit libert᷑ quos teſtamẽto manumiſi ĩtellige.i.ſ eos manumiſi. merito deſicit diſpoſitio in his in quibꝰ hoc nõ reperitur uerũ.ut.j.ꝓximo.S.¶ ¶ Venio ad ſcdᷣam partẽ.ſ.ad demõſtrationẽ qᷓ apponitur per adiectiuum. ¶ Op. de.l. qn tus.S.j. S. de au.⁊ ar.le.So.iſta.l.loqtur quando rem expᷣ-/ ſe ⁊ determinate deſigno.ſecus quãdo alicui generi apponit demonſtratio.ut in contrario.⁊ vide gl.que ĩcipit habita ⁊c. hec ẽ uera ſo.qꝛ cum dico lego argentu meũ perinde ẽ ac ſi di cerẽ lego argẽtum quod meũ c.ut.l.ſi ita.S.de au.⁊ ar.le.po/ nitur ergo diſtributiue.ut.S.pꝛoxime dixi.¶ Venio ad terti am particulã ĩ v.nã ⁊ ſi.dici᷑ h ꝙ qñ adijcitur perſone legata rij falſa demõſtratio nõ vitiat.Cõtra.C. de hẽ.iſti.l.ſi pꝛ.⁊.l. nec apud.ubi falſa demõſtratio vitiat. Rñdeo iſte demõſtra/ tiones ꝗqᷓ apponũtur in ꝑſona honoꝛati q ſut ſigniſicatiue ali⸗ cui cõſanguinitatis uel affinitatis ut reliquo tali filio meo tůũc ſi reperũ falſa vitiat vñ in dich.ll.vitiat.ſac qð nõ.in l.quotiẽs S. de here.iſti. x.l.nemo.S.j.e.ti.⁊ vidiſtis nõ.in.l.fallſa i pn. j.e. ſed qñ ſũt alie q̃litates ꝗᷓ nõ ſigniſicat cõſanguinitatẽ uel af Kinitatem tunc nõ vitiat ut hic.Et rõ ẽ.qꝛ hec adiectio tali ſlio ⁊ ſimilis inducit quãdã cauſam finalẽ qꝛ niſi fuiſſet filiènon re liquiſſet. ⁊ iõ vitiat ſi reperit falſa.ſʒ ſi ſunt alia adiectiua ſecꝰ. ut lego titio albo ⁊c̃.qꝛ tũc nõ pᷣſumit teſtatoꝛẽ non reliqſſe ſi ſciuiſſet eũ nõ fuiſſe albũ.Et bꝛeuiter cõcludo ꝙ ſi appꝑaret te ſtatoꝛem nõ legaſſe ſi demõſtrationẽ falſam ſciuiſſet.tũc vitia/ tur diſpoſitio ex falſa demonſtratiõe.ut.l.ſi ita ſtipulatfuero hãc ſumã cũ gl.j.de v.ob. ¶ Vt ergo iſta m liqat diſtingue. aut loqmur ĩ demõſtratiõe q̃ ſit ꝑ noĩa ſeu ꝓnoĩa ⁊ dic ut dixi S.de le.j.l.ſiqs ĩ ſũdi uocabulo.Aut loqmur i demõſtratione ꝗ̃ alijs modis ſit.⁊ tũc aut demonſtratio adijcit alicui generi. aut certe ſpẽi. p caſu aut illud gen erat in diſpoſitiõe limitatũ ⁊ falſa demõſtratio nõ vitiat.ut.C.de fal.cau.adiec.l.iij.⁊.l. hi. Aut nõ erat limitatũ.ſʒ ſic ſimplicitĩ diſpoſitiõe ponit.⁊ tũc q̃ten demõſtratio falſa ẽ.eaten vitiat diſpoſitionẽ.ut.d.l:.iij.· fi. C. de fal. cau. adiec. x.l.libert qs. S. de alimẽ. ⁊ ci. le.x.l.ꝗqn tus. S. j.S. de au. ⁊ ar.le. cũ ſilibꝰ. Scðo caſu qũ demõſtratio adijcit certe ſpẽi.⁊ tũc aut demõſtratio adijcit rei aut perſone honoꝛate.pᷣ̊ caſu aut illa ſpẽs nõ reꝑit ĩ rerũ nã ⁊ vitiat diſpoſi tio. ut. S. de vo. le.i. S gnq;. Aut repit in rer nã ⁊ nõ vitiat diſpoſitio ut hic cũ libꝰ. Fallit ſi de a uolũtate teſtatoꝛis appareatut.j.de v. ob.l.ſiita ſtipulat fuero hãc ſumã.⁊ ibinõ.Secũdo caſu qñ demõſtratio adijcũ ꝑſone honoꝛate ⁊ tũc aut demõſtratio eſt deſignatiua affinitatis uel conſanguinitaſj.⁊ diſtingueutnõ. 7 in.l. quotiẽs in pn. ⁊.l.nemo.S.j.S.de here.inſti. ?. . e.l. falſa. Aut ẽ deſignatiua alteri accftis ⁊ nõ vitiat ut h.iij.rñſo.⁊c.l. his vbis.S.fi.de hẽ.iſti. Rõ p̃dictoꝛũ pʒ ex añ dici.¶ Quar poſitionẽ. Et videt ꝙ nõ.ut.l.ꝗ diuoꝛtio.j.de v.ob.in iũ vi detr᷑ caſus.S.de ↄhẽ.emp.l.ſigs fũdũ.⁊ hoc tenet gl.inſti.e.S. huic. MPꝛeuit᷑ tu diſtigue aut ſogꝗtur in ↄctibꝰ ex alta parte tm̃ obligatoꝛijs vt in donatione ⁊ ſtipulatione facta ex mera libe ralitate.⁊ tũc per oĩia debem eodẽ mõ diſtinguere.ut.S.dictũ ẽ in ultimis uolũtatibꝰ.ut.d.l.diuoꝛtio.⁊.d.l.ſi ita ſtipulatus ſuero hãc ſũmã.Aut loqmur in ↄctib ultro citro; obligato rijs.⁊ tũc aut ſalſa demonſtratio facit deſicere õct ſubſtatiaʒ ut rẽ uel pciũ ⁊ tũc ↄct vitiat᷑.ut.l.in cẽ.⁊.d.l.ſigs fundum.de vhẽ.emp. ⁊ iõ dẽ ibi ꝙ hʒ viʒ cõditiõis.qꝛ ſtatim ꝑimit ↄctuʒ ſicut delect Cõditionis de pñti.uere tñ demõſtratio ẽ. Aut ue re ſubſtàtiã ↄctꝰnõ perimit.⁊ tũc aut res cui adijci᷑ demõſtra tio nõ reperit in rerũ nã ⁊ tũc ille qui demõſtrationẽ adiecit te net᷑.ut.l.ſiqs cũ fũdũ.S.de ac.emp. Aut rei ſubſtãtia reperit. ſ nõ cũ illa q̃litate cũ q̃ fuit demõſtrata ⁊ ſiᷣ ↄctus nõ vitiat᷑. ſʒ üle ꝗ demoſtrationẽ adiecit tenet ᷣm diſtinctionẽ.l:.ea q cõ/ mẽdadi.S.de vhẽ.emp.¶ Quinto quero quid in reſcriptis. an falſa demonſtratio vitiat reſcriptũ. Di.dicit ꝙ non niſi do ceat᷑ de ↄꝛia uoluntate pape uel imperatoꝛis nt nõ.per eiũ.C. de legi.l.ſi foꝛtidianũ.⁊ h videt᷑ cõtra caſum ex de reſcrip.c.ſi gnificauit.⁊ ibi hoc tenet gl.ſ.ꝙ reſcriptũ vitietur.ſed Inno. diẽ ꝙ illud ideo.q; nõ poteſt ↄſtare papã de alio ſenſiſſe quia de nullo ſi dotẽ. T. S. de le. .l. ſ fuus legat? to o qd iↄctibꝰ inter viuos.an falſa demõſtratio vitiat diſ⸗ 1 ððð rõ — — ut gallopᷣſſus.ut nõ.in.d.l.hac cõſultiſſima.cũ eni vn ꝰtm hʒ Deodi. demõ. de nullo alio ſeſit F de eo qui demonſtrat eſt. ſecus ſi de alio poſſet oſtare per iſta iura.qð puto uerũ.⁊ de hoc in Spe.de reſcrip.pᷣſẽ.S.rõne cauſe.v.ꝗd ſi idubitatũ.¶ Sexto q̃ro qd in iudicijs.pone aliꝗs citat eſt tanq; petr ioanis cũ ipſe ſit pe trus martiniꝗd iuris. Iſta.q.tagit ꝗa.bu.iſti.de ac.circa pn ci.⁊ finaliter ii modicu uel nil dicit. Tu dic aut ille citatꝰ ſub illo noĩe petrꝰ ioanis cõparuit in iudicio ⁊ ſub illo noĩelitiga/ uit. ⁊ tũc talis falſa demoſtratio nõ vitiat iudiciũ.imo ualet.qꝛ cõſtat de coꝛpoꝛe.q; tã iudex qᷓ; partes hũc hoĩem hẽbũt p pe tro ioãnis.ut..de iudi.l.ſiqs in noĩe.als icipit ſiqs in iudici⸗/ is. Aut nõ cõparuit in iudicio ſed fuit cõtumax ⁊ ↄtra eũ ha/⸗ bit ꝓceſſus tanq; cõtra ↄtumacẽ ⁊ eſt poſit in bano ſub de⸗ mõſtratione noĩs que nõ eſt va.⁊ tũc ſigdẽ cõſtat ꝙ ille hõ il⸗ lud idẽ coꝛpꝰ ſuit ſub hoc noĩe.⁊ ꝙ ille ẽ ile hõ ꝗ de hoc male ſicio iculpabai ⁊ diffamabatlʒ ſuerit in noĩe erratũ.tñ ualet p ceſſus.qꝛ aius iudicis referebat ſupꝛa illũ hoĩem ſic diffamatũ ar.l.cõgruit.S. de of pto.⁊ de bo.eoꝝ ꝗ moꝛ.ſibi cõſci.l.f. in pn.q ſaltẽ debuit cõparẽ coꝛã iudice ⁊ oñdẽ ꝙ ipſe ꝗ citabat ſub hoc noĩe nõ erat ule qui ſic uocabat.ar.S.de iudi.i.ſiqs ex aliena.⁊ iõ ptãtes ⁊ boni aſſeſſoꝛes qũ capiũt aliquẽ exbanitũ anteqᷓ; faciũt executionẽ faciũt captu cõſiteri ꝙ ipſe eſt idẽ hõ ⁊ idẽ coꝛpꝰ qui ſie uocabat᷑ ⁊ ſub hoc noie ſuit citat ⁊ cõdẽna tus ſeu exbanitꝰ.ſed pone ꝙ cõſtat hũc hoĩem ſuiſſe citatũ ſeu ↄuẽtũ ſub hoc noĩe petr ioanis ⁊ cõſtat ꝙ ipſe nõ eſt petr io annis.ſed petrꝰ martini.tüc talis demõſtratio vitiat.qꝛ lʒ nũci us ſetiat de certo.tñ iudex nõ ſẽſit de illo.ut ſupꝛa dixiĩ reſcri⸗ pto.⁊ ſic citatio nõ artat eũ.ut.l.pe.j.de req.re.ſʒ in gbuſdam ciuitatib in cauſis ciuilib põt ꝗs citari ſine cõſenſu iudicis.⁊ tũc eo caſu ſi cõſtat taliter fuiſſe citatũ cõſtat de coꝛpoꝛe.q; ani mus iudicis reſert cõtra eũ quẽ citauit nũciꝰ.ſʒ ſi no cõſtat euʒ ſuiſſe citatũ ⁊ cõſtat ꝓnomẽ eẽ diuerſu ꝓceſſus vitiat᷑.qꝛ nõ cõ ſtat de coꝛpoꝛe etiã ſi lud coꝛp reꝑiat in rerũ nã. ut.l.ſi ſeruꝰ. §.qui qnq;. S.de le.j.⁊.l.j.S.pe.ð.de dote pᷣle.⁊ de rei uẽ.l.põ poni ſcribit ſi frumetũ in fi. x.j.e.l.in teſtõ ꝗdã.pᷣdicta vᷣa miſt aliq̃ demõſtratio eẽt ita uera ꝙ ſufficeret ut ſtatim dicã. ¶ Se ptimo qro quõ ꝓbabit ꝙ de coꝛpoꝛe cõſtet ut ſic falſa demon ſtratio nõ vitiet. Rñdeo debetis ſcire ꝙ ad demõſtradũ per/ ſonã ꝑfecte dʒ expmi nomẽ cũ duob alijs accidẽtib uel indi tijs.ut.l.hac cõſultiſſima.circa pn.C.ꝗ te.fa.poſ.ut petrimar tini de ꝑuſio.⁊ tũc reddũt ꝑſona certa. Itẽ ad demõſtrãdũ fũ dũ dʒ expmi nomẽ loci cu duob cõſnibꝰ.ut.il.ſoꝛma.in pn. .de cẽſi. NHoc pᷣmiſſo ille qui vult ꝓbare ꝙ de coꝛpoꝛe cõſtat. ut ſic falſa demoſtratio nõ vitiet ſi oſtẽdit nomen cũ duab de/ mõſtrationib ſeu duabꝰ accidẽtijs ↄgruẽ huic pſone ul nomẽ loci cũ duob ↄñinib cõgruẽ hinc fudo ipſe hʒ fũdatã itentio nẽ ſuã q; de coꝛpoꝛe cõſtat.⁊ lʒ aliq̃ alia demõſtratio fniſſet ad iecta que reꝑiat᷑ falſa h nõ nocet.ꝗcꝗd eni ultra illas demon/ ſtrationes neceſſarias adijcit᷑ fruſtra eſt ⁊ nõ vitiat.ut.l.j.S.ſi. 5. de do.ple.ſi enĩ omiſſio nõ vitiaret multo min erronea expᷣſ ſio.ut.l.j.circa pn.C.de rei ux.ac.⁊ hoc tʒ gl. in. l. igs in fũdi uocabulo in gl.ij.S.de le.j.ſacit.l.pãtoniꝰ.S.j.⁊.ij.S.de le.iij. ⁊ hoc caſu aduerſari qui vult diſpõnẽ infringẽ reſpectu talis falſe demõſtrationis hʒ neceſſe ꝓbare ꝙ de alio ſuit ſeſũ. ul ꝙ aliꝰ eſt qui hʒ eãdẽ demõſtrationẽ ut ſic res ponat᷑ in obſcuro Fm ſoꝛmꝗ.l.duo ſũt titij.S.de teſta.tu. Itẽ ille qui vult diſpoſi/ tionẽ deſẽdẽ ad vnũ aduertat ꝙ poſſet eẽ vna demõſtratio tm̃ clara ꝙ faceret cõſtare de coꝛpoꝛe.⁊ plures alie falſe nõ vitia⸗ rẽt. ut ecce erat qddã nomẽ ꝓpꝛiũ ſingulare ⁊ ſingulariſſimu⸗ lud nomẽ ſatis eſt clara demõſtratio.ar.S.de li.⁊ po.l..ij.⁊ ſic hoc ſolũ ſufficeret ⁊ ꝗcqd ultra adijcit fruſtra eſt ut dixi. Ideʒ dico in noiĩe fũdi.q; ſi nomẽ eſt ſingulare adeo ꝙ res redditur certa ʒ ↄinib ⁊ alijs demõſtratiõib erret uellʒ nõ ponãtur diſpõ nõ vitiat.ut.S.de ↄhẽ.em.l.cũ ſuo.S.ſi.q ẽ nõ.ad hoc ? j. e.l. ꝗbꝰ diebꝰ. S.ꝗ dotalẽ.⁊ ſic dʒ ĩtelligi.S.de le.iij.l.pꝛonꝰ. 5F. ſilidt cũ ſi. Et ꝑ hec dicebã ꝙ ſi aliqo accuſa de malefcio cõmiſſo in palatio ptãtis ꝑuſij ꝙ nõ ẽ neceſſe ꝙ ĩſerant oſinia cũ ſatis ille locꝰ ſit demõſtrat.ut.d.l.cũ ſuo.S.ſi. Itẽ ẽ aduer tẽdũ ꝙ qũq;ʒ ſtaĩ demõſtrationi poti q; noĩ ppꝛio.pone in ex emplo ↄtigẽte de facto.dux ducat ꝓceſſit ↄ ioãnẽ ptãtẽ aſſiſij occaſione alicui delicti cõmiſſi in officio.⁊ tũc ſi nõ uocat᷑ illo noĩe ioãnes certe cõſtat de coꝛpoꝛe ex illa demõſtratione offi⸗ cij.⁊c hoc eſt iſpiciẽdũ.q;ꝛ magis ſtat illi accidenti q; ꝓpꝛio noĩ. cũ ꝑ illud accidẽs magis ꝙ; ꝑ ꝓpꝛiũ nomẽ haberet᷑ not.ut.l. hẽbat. de ĩſti.⁊ caſus ẽ.S.de re.du.l.pe.q̃ eſt multum nõ.ad ſta. ex his ſciret aduocat ꝗd hʒ ꝓbare. Si vo ꝓbatiões oẽs ponam falſas ⁊ nullã remanẽ ita certã ꝙ ſufficiat tũc res dẽ eẽ in obſcuro.ſolũ eniĩ nomẽ ꝓpꝛiũ nõ re it rẽ certam.q tale nomẽ regulariter plurib cõpetit.ut.d.l.hac cõſultiſſima ĩ pn. expᷣſſius.j.de iure ſil.l.ita ſidei in pn.tũc eniʒ illi q vult ſuſtinẽ diſpoſitionẽ incũbit onus ꝓbadi de tali coꝛpoꝛe fuiſſe cogita/⸗ tũ.qd ꝓbabit ex his demõſtrationibꝰ.ſoꝛte ſi eſt aliq demon/ ſtratio q vni tm de ulla ciuitate cõgruat.qꝛ eſt nomẽ ſingulare ut in illa ciuitate eſt imn vnꝰ doctoꝛ.⁊ tũc de illo de neceſſitate cõcludit.ut ar.l.ij.s.deli.⁊ po.⁊ põt ꝓbare per ea q dicta ſũt in pᷣſationibꝰ.ut.l.itẽ qꝛ.S.de pac.⁊.l.titia.S.idẽ rñdit.j.de vᷣ. ob. ⁊.l.quotiẽs.S.j.S.de hẽ.ĩſti. Itẽ põt ꝓbare ex affectione T charitate uel delicto cõtutoꝛis.ut.l.duo ſunt titij.S.de teſta. tu. ⁊.l.ſiqs fuũ.S.ſiĩter duos.õ.de le.iij. Itẽ ex maioꝛi notitia ut. d. l. pe. S. de re. du. uel alijs modis legitimis. Sʒ aduocatꝰ q dixit ꝙ nõ cõſtat de coꝛpoꝛe dʒ ponẽ ꝙ falſa nola ſũt.⁊ plu res demõſtrationes circa illud cècurrẽtes ⁊ tũc vitiat᷑ effectus diſpõnis. ut.l.duo ſũt titij. S. de teſt. tu.iſta ſũt utilia ⁊ ĩ his oſi ſtit tota utilitas hui mãe.¶ Vltimo qro pone aliquã demon ſtrationẽ uariatã ex tpe.ut ille qui pus uocabat᷑ vno noie nũc uocat᷑ alio noĩe.ut faciũt multi cũ doctoꝛant᷑.uel militiam aſſu mũt.⁊ ſic alio noĩe uocat᷑ in inſtro tꝑe ↄctus alio noĩe mõ tꝑe quo agit uel cõueni qd eſt faciẽdũ. Rñdeo ſiqdẽ eſt modica dꝛia ut ĩter nomẽ ſtegrũ ⁊ nomẽ diminutũ.ut ſi alis uocabat berudus mõ uocat᷑ petrus.uel eſt aliena dꝛia ſyllabalis.tunc poc nõ nocet nec dz diuerſitatẽ inducere.ut.S. de manu.teſ.l. qui habebat in pn. Si vo ſũt noĩa pꝛoꝛſus ſeparata.tunc ſiat vnus articulus.qꝙ ille qui olim uocabat᷑ ſic.⁊ hodie nocat᷑ ſicẽ vna ⁊ eadẽ pſona ⁊ idẽ coꝛpus.ad qð facit.j.de ſideicõ.li.l.lu tius titius teſtõ.⁊ idẽ eẽt faciẽdũ qñũ cõnnia alicuiꝰ poſſeſſiõis ſeu fũdi ſũt mutata q; ad duos alios ꝑtinẽt p̃dia vicinia. nam tunc ſiat vna poſitio ꝙ fũdus olim poſitus iuxta cõſines tales ⁊ fundus qui hodie eſt poſitus iuxta tales eſt idem fundus.⁊ tũc hoc ꝓbato habes intẽtũ.als nõ obtineres ⁊ de facili poſ ſet periclitari totus ꝓceſſus.ut.l.põponi.S.ſi frumẽtũ.ð.de reiuen. . alſa cauſa nõ vitiat legatũ niſt Quod autem. allen el ſrexßiſtun.b.de — — onit qñ cauſa expmit᷑ ſimpliciter. ſecũdo quãdo conditiona/ iter. ſecunda ibi at ſi conditionaliter. ¶ Pꝛimo qro quid ſit cauſa.Glo.S.e.ſuꝑ rubꝛica dicit.Cauſa eſt q̃dã de p̃teritis pᷣ cedẽs ſuaſio quo teſtõ nr̃o magis eſt quẽ oneremus.¶ Secũ do modo diffinit bꝛenius.Cauſa eſt animi ipulſio a nobis ex/ pꝛeſſa. Iſte diffinitiones nõ ſũt uere in hac mã.qꝛ in hac.l.⁊ in ſimilibꝰ appellat᷑ cauſa ille actus.vñ ꝓcedit ſuaſio ſiue ĩpulſio. qð apparet qꝛ nõ eſt reꝑire caſũ in quo ſulla impulſio ſeu ſuaſio nõ fuerit uera ſiue actus ex quo ꝓcedit ſuerit uerus ſiue ſalſus nt in exẽplis legis nre euidẽter apparet.deſiciunt ergo iſte diſ ſinitiones in multis.ſi enim reſpicis id qð iuriſcõſultus appel⸗ lat cauſam nõ appellat eã ꝓpꝛie impulſionẽ ſeu ſuaſionem.ſʒ appellat cauſam id ꝓpter qð inducit᷑ impulſio ſeu ſuaſio.diffi nias ergo ꝓpꝛie ſic ⁊ dic.Cauſa eſt qd p̃terituʒ uel inſtãs quo i mplemur ut aliqd diſponamus. Quare dico cauſa eſt qd p/ teritũ uel inſtãs.hoc dico ad dꝛiam cõditionis que eſt de ſutu ro.cauſa ſemꝑ eſt de pᷣterito.ut.l.ſi ita in fi.S.e.ſacit.l.damus j. de cõiũgen. cum emã.li. Item ut differat a cautione.ut.l.ꝗ/ bus diebus.S.termilius.j.e. Itẽ ad dꝛiam modi qui ſimiliter ẽ de futuro. ut.j. ꝓxi.S. Sʒ hoc videt᷑ cõtra exẽpla hui.l.q̃ diẽ ſi negotia mea curauerit ſi cẽtũ ex archa ſũpſerit.iſta eni vidẽ/ tur futuri tpis.nã cũ repiant᷑ in pᷣterito ⁊ in ſuturo ſubiunctiui debet intelligiin futuro. ut. . e.l.ſolemus. ⁊ ibi dixi ⁊.j.e.l.ſi ita legatũ.⁊ ſic videt cauſa de futuro.So.in iſlo exemplo ſi cẽ tũ ex archa ſũpſerit.ſi intelligeret᷑ de futuro eẽt cõditio quedã turxrpis expectare ꝙ alius ſuret᷑.⁊ ſic eſſet interp̃tatio vitioſa.iõ itelligit de pᷣterito.ut.S.de legi.l.ĩ ambigua.⁊ de re.iur.l.quo tiẽs ideʒ ſermo. In alio exemplo ſi negotia mea curauerit dic ꝙ conſtabat ꝙ teſtatoꝛ ſeſit de pᷣterito expꝛeſſe uel per piectu ras.puta q; tpe teſtamẽti credebat ſe moꝛi.vnde ex eo ꝙ dixit negotia mea ĩtelligit de pterito.nã poſt moꝛtẽ nõ poſſunt dici negotia ſua.ut.S.de ne.ge.l.iij. circa pn.als faceret cõtra hoc qð dixiin.l.hoc articulo.S.de here.inſti.in dubio autem iĩtelli geremus de futuro ut in ↄtrarijs. ¶ Segtur quo impellimur qð dico ad differẽtiam impulſionis ut õõ diſ ponamꝰ.iſtud pono ad dꝛiaʒ demõſtrationis q nõ reſpicit ip fũ actũ diſponẽdi.ſʒ magis ipſã rẽ.nt dixi in tractatu de demõ ſtratione. ? ſtatim dicã. ⁊ ſcias vnũ ꝙ hic diffinit cauſa ſtricte ꝓut ↄgruit pñti materie.nã als cauſa large ſũpta eſt omne id ex quo aliqd ſeqtur. ut.l.⁊ an eãdem.S.hec actio.⁊.l.cum de hoc.j.de excep.rei iudi.⁊.l.j.C.ꝑ 8 pſo.no.acꝗ.ſʒ hic ſtricte accipit. Item cauſa qñq; ponit ꝓ lite.ut.l.cauſas. C. de tran/ ſac, T etiã hʒ alias ſignircatiões de ꝗbꝰ h̊ nõ curo ĩ diffinitiõe De ↄdi.⁊ demõ. nt ſupꝛa dixi. Segtur ut aliqd diſponam per hoc differt a demõſtratione que reſpicit ſolu pſonas uel res qᷓ ueniũt in diſ/ poſitione nõ actũ vbi diſponẽtis.qʒ cauſa reſpicit actũ vbi oñ⸗ dẽtis vñ cauſet᷑. Iteʒ aduerte h aſſumiĩ cauſa large quo ad dut etiã occaſionẽ cõpꝛehẽdat lʒ alo ĩter cauſa ⁊ occaſioneʒ It dzia. ut e de ma. ⁊ obe.c.ſolite.x de homi.c. petrꝰ.⁊. C.de legi.l.nõ dubiũ.¶ Scðo q̃ro qe hᷣ tex.facit dꝛiam an cauſa/p ferat᷑ cauſaliter an cõditionaliter quõ hoc cognoſcet. Rñdeo ſiq; ꝓfert per ſi.⁊ tũc ꝓfer: ↄditiõalit.qñq; per q;.⁊ tũc cau alit ut h ⁊ iſti.e.S.longe.⁊ no. C. de fal.cau.adie.le.ſuꝑ rubꝛi ca. Rõ huiꝰ eſt qꝛ dictio ſilʒ adijciat᷑ vbo pᷣteriti uel pñtis tꝑis ponit aligd dubitatiue ⁊ ſub dubio ⁊ icertitudine.⁊ hocẽ qð dicit tex. qᷓuis ↄhẽtes ignoꝛẽt.S.ſi cer.pe.l.cuʒ ad tp̃s.⁊.j.de v. ob.ll. ſi ita ſtipulat fuero hac ſuma.⁊ boc ẽ qð h dꝛ ↄditiõa liter poni hoc eſt ſub dubio ſicut cõditio ſub dubio ẽ cauſa.na ꝓpꝛie loquẽdo cõditio eſt de pñti uel de pᷣterito ut dixi.S.e.l.j. iſta eſt ergo cauſa cõditionaliter poſita ut expᷣſſe h dicit tex.⁊ iſti. e. F. loge. ſic ergo iſta cauſa ponũ dubitatiue. ita diſpõ ẽ in hoc dubio.ſi cauſa ẽ va tʒ.als nõ.ſʒ iſta iũctio qꝛ ponit aligd certe.⁊ iõ diſpõ ſtati certa eſt ⁊ ualida lʒ cauſa ſit fal a.Nic ex go ꝙ de nã dictionis ſi eſt ut faciat rẽ dubiã.ita dicit tex.in.l. cũ ad tp̃s.⁊.l.itaq;.S.ſi cer.pe.⁊.d.l.ſi ſtipulat ſuero hac ſũ/ mam.j.de v.ob.⁊ lõ qui ponit rẽ ſub cõditione apparet ꝙ ſir mã nõ ponit uolũtatẽ ſua ſed ſub dubio.Sed na dictionis qe eſt ꝙ ponat rẽ ꝓ certo ⁊ cõſtãti.ut q; fᷣ tuus ſupſit iõ tibi lego cẽtũ ⁊ ſic puto eẽ uerũ ⁊ mẽs mea ad id eſt ꝓlata.¶Qũo ꝗd de dictione qm. Rñdeo cauſaliter ponu.ut.S.e.l.ſi ta.⁊.j.e dona.l.agliꝰ. Idẽ de cõiũctione ꝙ. ſ. p qꝛ.ut.l. ſiita ꝗs. 5. ſeia j. de v. ob. ⁊ dẽ fideiul.l.ſi ita ſideiuſſoꝛẽ.dẽ de cõiuũctione cũ ut lego tibi cẽtũ cũ fruct ſupſerim.certe idẽ eſt qð de dictiõe qꝛ ut. l. cũ gs.S.codicill.S.de le.iij. IJdẽ de dictiõe na.ut.j.de do li excep.l.ſi.S.pe.oẽs eni iſte cõiũctiones ponunt᷑ cauſaliter ut dictis. ll. Idẽ puto de oiũctionib illatiuis.iõ iccirco ⁊ ſilibus qð de dictione qꝛ.ut ſi dico titius negotia mea geſſit iõ lego ſi⸗ bi cẽtũ.nã cũ nõ ponat rẽ ſub dubio cauſaliter nõ ↄditionalit erit cauſa expᷣſſa.ut.l.cacellauerat.S.de his que in teſta.pelẽ. Sʒ qro ꝗd de dictione cũ iũcta vbo pᷣteriti uel ꝑntis tꝑis. ut ſi dicã cũ ir tuꝰ ex archa ſupſerit cẽtũ tibilego.Et gl.iſti.eo. S. lõge. videt᷑ dicẽ ꝙ oꝑat᷑ idẽ ꝙ cõiũctio ſi.⁊ ſic ponat ↄditio/ naliter. Cõtrariũ credo.nã nõ ponit rẽ dubitatiue imo ꝓ ↄſtã ti.qð apparet ex vulgari expõne cũ dẽ in vulgari cõcioſiaco/⸗ ſa.pomit᷑ ergo cu hoc ſit. nt. C. de epi.⁊ de.l.cu clericis in pn.⁊ in oĩb q̃ſi legib in qb ĩuenies dictionẽ cũ iũcta vbo pᷣteriti tẽ poꝛis.ſed ſi dictio cu adijciat᷑ futuro.tũc idẽ qð de dictione ſi. ut ponat cõditionaliter. Eſt ergo regula ꝙ oĩs cõiũctio qᷓ cau ſã ponit cũ dubitatione ponit ↄditionalit᷑ ut ꝑ ſi. Idẽ credo ꝑ ſiue.ut ſi dicã ſiue negotia mea geſſit ſiue titi ↄſul ẽ factꝰ.lego tibi cẽtũ.ar.eoꝝ que ſupꝛa dixiin.l.j.S.de dictione ſiue.ſec ñ cauſa ponit᷑ ſine dubitatione qꝛ tũc ponit᷑ cauſaliter. Itẽ ꝗd ſi teſtõꝛ dicit q; dubito ne ſr tu hoc ſecerit lego tibi cẽtu. Reſpõ deo tũc dictio qꝛ ponit᷑ cõditionaliter qꝛ ponit ſub dubio.ſecꝰ ſi ſub certo qꝛ tuc cauſaliter. Item adijci᷑ cauſa ꝑ pᷣpoſitiones nut qñ mediãte ppoſitione adijcit alicui vbo aliꝗd cauſatiue.ut l.cũ alimẽta.S.j.S.de ali.⁊ ci.le. Itẽ cauſa adijcit᷑ per siũctio/⸗ nẽ ſubitellectã.ut.l.codicill.S.in rebꝰ.⁊.l.cũ qdã uxoꝛi.S.de le.ij. ʒ gl.ibi dicat ꝙ eſt demõſtratio ſj nõ ẽ uerũ.qꝛ hoc qð di co noĩe dotis reſpicit actũ vbi poti ꝙ rẽ legatã ad dieʒ.ut.&. de le.iij.l. cñ ꝗs.S. pe.⁊ tũc ponit cauſaliter qꝛ nõ ponit᷑ dubi/ tatiue. Item eſt ſciẽdũ ꝙ qũq; adijci cauſa ꝑ noĩa diſtributi ua.pone exẽplũ.S. de le.ij...luti.in pn.l.ſiqd dedi.aut dona/ ui illud lego.iſta eſt qda cauſa poſita cõditionaliter. hʒ enĩ in ſe vbũ ſi. Idẽ in oib diſtributiuis.ut dixi.S.circa ↄꝛia.⁊ hoc eſt qð gl.hᷣ dicit ꝙ qñ in cauſa nõ expmii pſona falſa cauſa vi tiat. illud aũt eſt San qñ diſtribntine nek qtur ut lego ex G gnatis meis ei ꝗ maioꝛ eſt natu.ut..de re.du.l.ſi fuerit.uel le go liber quos manumiſi ⁊ ſilia. ¶ Tertio mõ de effectu cau⸗ ſe q cauſa repit falſa.qꝛ qũ reꝑit cauſa vᷣa ualet diſpõ ⁊ de ea nõ dubitat. Mꝛeuit ſi cauſa ẽ aPoſi ↄditionaliter falſa cau ſa vitiat diſpõnẽ ut hᷣ ⁊ iſti.e.S.lõge.Si ẽ cauſa appoſita cau⸗ ſaliter tũc nõ vitiat diſpõnẽ ut h niſi aliter relicturꝰ nõ erat. ut l.cũ tale.S.ſalſã.j.e.Alibi lex videt᷑ dicẽ ꝙ ꝓbato erroꝛe deſũ cti ſalſa cauſa vitiat diſpõnẽ.ut.C. de fal.cau.adiec.le.l.j.⁊ ſic iſte leges vident᷑ ↄꝛie.qm aliud eſt ꝓbare erroꝛẽ qð ſit de facili aliud eſt pbare teſtõꝛẽ aliter legaturũ nõ fuiſſe.poſſet enim eẽ Farauk 2 tñ ſi ſciuiſſet legatur ſuiſſet ut.C. de le.l.cũ aliena o.q̃dã ẽ cauſa q̃ legato coheret.ut q cauſa nõ erat obliga/ toꝛia tũc nõ dẽ coherẽ legato.ᷓ eſt nunq; d cauſa ꝓxima ⁊ ſi nalis.qꝛ cauſa ꝓxima ⁊ ſinalis eſt mera liberalitas.legatũ eni z donatio.ut.l.legatũ..de le.ij.⁊ in donatiõe cauſa ꝓxima ? liberalitas.ut.l.j.j.de dona.ergo illa ĩſerta ẽ remota nõ cohe/ rẽs legato.⁊ dẽ ipulſiua ⁊illa ſi eſt falſa nõ vitiat legatũ niſi ꝓ bet ꝙ teſtõꝛ aliter relicturꝰnõ ſuiſſet. ut.d.S.ſalſã.qʒ tũc vitiat ope exceptionis.Quedã ẽ cauſa ꝓxima ⁊ obligatoꝛia cohe/ rẽs legato ſi cauſa eẽt uera.ut qꝛ dico qꝛ cẽtũ mihi mutuaſtile go tibi cẽtũ lʒ nõ ſit liberalitatis cauſa ipſa.ſed id qð expmit ẽ obligatoꝛiũ ⁊ iõ cohẽt legato ipſũ dubiũ.⁊ tũc vitiat᷑ dipõ.ſuſ ſicit ꝙ ꝓbet teſtõꝛẽ emiſſe.ut.d.l.j.C. de fal. cau.adiec.le.illa eni erit cauſa finalis ⁊ ꝓxima legãdi ⁊ nulla alia.⁊ hᷣ eſt uerꝰ ĩtellectᷣ huiꝰ mãe a gl.⁊ doc.ĩtactꝰ.¶ Quarto qᷓro qñ dz ꝓbare ꝙ teſtõꝛ als relicturꝰ non ſuiſſet quõ hoc ꝓbabit᷑. Rñ deo ſi teſtõꝛ hoc expᷣſſiſſet coꝛã teſtibꝰ nuliũ eẽt dubiũ. Si aũt hoc nõ exp̃ſſit tũc eſt h vidẽdũ.nã ſi illa cauſa reſpiceret cõſan guinitatẽ uel affinitatẽ ſi cauſa repit falſa.tũc pᷣſumii teſtõꝛem atls legaturũ nõ fuiſſe.ut.l.ſi pꝛ.⁊.l.nec apud.C. de hẽ.iſti.di/ xi.S.ꝓxime in mã demõſtratiõis.⁊ ex hoc ſegtur ꝙ falſa cau ſa circa filiationẽ adiecta exhẽdationi.ut qꝛ fil me nõ eſt na tus uel nõ eſt ſil.iõ exhẽdo eũ.ſacit exhẽdationẽ nullã ipᷣo iu re. ut. l. poſthum. §. f. S. de li.? po. falſa cauſa alia adiecta exhẽdationi nõ vitiat teſtm niſi intentata qrela.ut nõ.in auc. ex cauſa.⁊ dixi.S. de te.l.j. Si vᷣo nulla cauſa exhẽdationis ẽ falſa ⁊ tũc uadit gl.uariado.dixiin.d.l.j.de teſta.⁊ nõ.ĩ auc. ex cauſa. C. de li.pte. Si vo cauſa nõ reſpicit cõſãguinitatem ul affinitatẽ.tũc recurrẽdũ ẽ ad niecturas.pone exẽplũ ĩ caſu hui.S.qꝛ fr tuꝰ cẽtũ ex archa ſupſerit.iõ centũ tibi lego lʒiſta cauſa ſit ſalſa ⁊ teſtõꝛ errauerit.tñ põt eẽ ꝙ teſtõꝛ relicturꝰ fuiſ ſet. Quid enim ſi q;titas eſt modica ⁊ pꝛimoniũ magnũ.Ta/ lis iliꝰ cui eſt relictũ erat poſit in dignitate uel multu deſũcto Fuiuerat ualebit legatũ. Sʒ ecõuerſo ſi q;titas ẽ magna ⁊ pꝛi moniũ paruũ numer liberoꝝ eſt magn. Certe pᷣſumẽdũ eſt ſi teſtõꝛ ſciuiſſet relicturꝰ nõ fuiſſet.ar.l.nilie.S.de le.iij.l.uxoꝛem de dona.iter vi.⁊ uxo.⁊.C. de le.l.cũ alienã cũ ſi.⁊ hoc appa ret ex.l.ultima de hẽ. iſti.⁊ ſic nõ ualet legatũ. Rõ q; ibi in hẽ ditate ꝗᷓ eſt magna falſa cauſa ꝓbato erroꝛe vitiat. q; pᷣumii ꝙ teſtõꝛ relicturꝰ nõ fuiſſet.nã ibiloꝗtur in cauſa nõ coherẽte legato. In legatj vo qꝗ ſũt modica falſa cauſa nõ vitiat lʒ erroꝛ ꝓbet. vñ ſi legata eẽnt ita magna ꝙ exhaurirẽt q̃ſi tota hẽdi⸗ tatẽ putarẽ idẽ iuris eẽ.q; tũc falſa cauſa vitiaret.q;ꝛ pſumẽdũ ẽꝙ ſi ſciuiſſet teſtõꝛ nõ legaſſet. ¶ Quito pone ꝙ teſtõꝛ ĩ mo/ dũ cauſe aliq̃ expᷣſſit q ipſe poterat diſponẽ.an iſta vba enun/ ciatiua in modũ cauſe ꝓlata ĩducãt diſpõnẽ. Rñdeo lʒ als re gula ſit ꝙ vba enũciatiua emiſſa ꝓpter aliud nõ iducat diſpõ nẽ.tñ in caſu nr̃o ĩducũt exceptionẽ doli.tex.⁊ gl.eſt.S.de rei uẽ.l.emptoꝛ.S.fi.aliꝰ tex.nõ.ẽ in.l.ſ.S.j.de doli excep.⁊ ibi gl. ⁊ tãgit gl. in. l.ſi ſocer. S. luti.S.ſo.ma.in glo.magna.⁊ qd lbi dixi.⁊ dixi in.l.ex hac ſciptura de dona.¶ Sexto quero gqd in ↄctibꝰ. an falſa cauſa vitiet ᷣctũ. Pꝛeuiter dic aut nõẽ ꝓxima ⁊ coherẽs qꝛ nõ erat obligatoꝛia ⁊ tũc nõ vitiat ſicuti ultimis uolũtatibꝰ.ut.l.dam.S.de cõdi.ĩde.ſᷣm vnũ ĩtellectũ NAñq; cauſa ẽ coherẽs ꝓxima ⁊ finalis ⁊ obligatoꝛia. ut qñ p̃cedit cauſa.⁊ tũc lʒ falla cauſa nõ vitiet ipſo iure tñ panit re/ petitionẽ cũ diſtinctione.aut ſciẽter aut ignoꝛaãter. ut ſupꝛa di⸗ xi. ⁊ nõ.in.d.l.damꝰ.⁊ in toto ti.de cõdi.ĩde.¶ Septimo qᷓ/ ro qꝗd in ſnijs.an falſa cauſa vitiet ſnĩiam. Gl.tagit.S.de acqꝗ. hẽ. l.ſiis ad quẽ. dic ut ibi dixi.¶ Octauo qᷓro qd de cauſa le gis. nã intatũ cohẽt legi ut eo ceſſate ceſſet lex.ut.l. adigere.S. Guis.j. de iurepa. ⁊ gl. ꝗᷓ ẽ..e.l.cũ tale. S. ſalſa. dicit alið rõne legis.aliud in rone legati/ppt᷑ quã gl.cõit᷑ dꝛ.aliud eſt cauſa le gati. aliud ẽ cauſa legis.ſʒ certe hoc nõ dicit.ſy dicit aliud ĩrõ nelegis ⁊c.⁊ loga dꝛia ẽ ter cauſã ꝓut h ſumii ⁊ rénẽ.q; cau ſa eſt de pterito ⁊ rõ de futuro.dico ergo idẽ in cauſa legati ⁊ cauſa legis ponẽdo cauſã ꝓ aliquo pᷣterito uel iſtãti quo ꝗs ĩ/ palli ue faciat. Mone enĩ ꝙ falſũ fuerit ꝙ illa catrn in.⸗ quietaret pᷣtoꝛẽ.· de qua.s.de poſtu.in.l.j.S.ſextũ.uel pone falſũ fuit qð legit᷑ de illa gregoꝛia.ĩ auc.de nõ alie.ſcdᷣo nubẽ. in pn. certe nihilominlex ualeret.nã tales cauſe ſemꝑ ſũt ĩpul ſiue. ⁊ ea ceſſate nõ ceſſat lex. ut nõ.in.d.S.ſextũ. Idẽ etiã di/ co in ſtatut ⁊ ſic idẽ qð ĩ legaſ.ſj rõlegis nõ ẽ de pᷣteritoſʒ de — futuro ut tũc vigeat legis obuatia cũ viget rõ.ut dicit.d. gl. ⁊ 8.ſo.ma.l.cũ mulier.dẽ dico de rõne legati.nã nbi bʒ locuʒ rõ habet locũ legatũ.⁊ ubi ceſſat rõ ceſſat legatum.ut.i.cũ ps ter. S. ðulciſſimis.S.de leg.ij.facit.S.de calũ.l.hec actio.⁊ qð ibi nõ. ¶ Mono q̃ro qd in reſcriptis. Dic idẽ qð in legatis. aut als cõceſſurſuiſſet poſito ꝙ ſciuiſſet falſã cauſa aut nõ.ut C.ſi ↄtra ius uel uti.pu.l.pᷣſcriptiõe.⁊ ex dereſcrip.c.ſuꝑ lñis ¶ Hecimo ⁊ ultimo q̃ro an cauſa in dubio pᷣumai finalis un ipulſiua. NDic ut dixi in.l.ij.in f.j.de dona.⁊ doc.tractãt cõi᷑ . — JJJJrrrrr———— — — —.öã—bð 64 N BB— — — – — 2, — – — — — — — — ☚⏑ —SA — —–— — — — — = Re 22 — — — — — —2 — — —— — — ——— — — —. — H 3 in. l. generalitef. C. de nõ nu. pe. . . cui. Cautio mutiana pſſtat his quop itereſt Ehh b. b. Op. S. e.l. mutiane in fi. ubi nõ auet᷑ niſi hẽat cohẽdẽ. naʒ ſᷣm hoc videt᷑ . dʒ caueri ueniẽtibꝰ ab ĩteſtato.So.ibi nõ cauet᷑.qꝛ iplet᷑ cõditiõ adeun do.nt ibi dẽ als ſecꝰut h.¶ Op.S.de cõdi.iſti.l.iiij.in fi.So. dicũt ꝗdã ꝙ h̊ nõ pᷣſtat ueniẽtib ab ĩteſtato.qð nõ plʒ.q; hic tex.loqtur gnãliter. Itẽ hẽm tex.in auc̃.de nup.S.pᷣfate aũt HBeↄdi.⁊ demõ. poſita.C. dẽ nup.auc.cui relictũ.ubi cauet ueniẽtib ab ĩteſta to.dic ergo ꝙ ubi nõ erãt ueniẽtes ab ĩteſtato.uel dic ꝙ ibi ſu it cõditio ſi nõ alienauerit que de facili ſpni ſi nõ apparet ꝑſo na cui ↄtẽplatione ſit facta ꝓhibitio.ut.l.ſiliꝰ.S. diui.S.de le. j.x. S. de le.iij.l.pꝛ..iulianus agrippa. ſtatoꝛis uolũtatẽ que dñat᷑ in teſtamẽtis.h.d. Tſ conditionibus. catues de Cõditio que tacite ĩeſt ſi expꝛi/ ¶ Hec ſcriptura. mat᷑ legatu cõditionale nõ ſe niſi teſtõꝛ aliter uoluerit. Itẽ ↄditio de pñti nõ ſuſpendit.h.d. ¶Nõ ꝙ põt teſtõꝛ ſacẽ ꝙ ↄditio que tacite ĩeſt nõ ſuſpendat legatũ.dixi. S.de le.j.l.iijj.¶¶ Op.q dies le.ce.l.ſi titio. Sol. aa dicũt ꝙ H fuit ſolus vn hẽs tu dic idẽ ſi ſuerint plures tñ ab yno ſuit noĩati relictũ.ut dixiin.l.iij.s.de le.j.¶ Op.ꝙ cõ ditio de pãti ſuſpẽdat.ut..de le.j.l.ſi ſic.S.j.So.dicit glo.qꝙ nõ eſt cõditio ppꝛie nec ſuſpẽdit ex vi cõditionis.ſed qꝛ deſicit ſubſtãtia rei relicte ut ibi plene dixi.uel dic ꝙ nõ ſuſpẽdit qͥ ad trãſmniſſionẽ. ¶QQuerit glo.ꝗd ſi poſt teſtamẽtũ cepit deberi. Dic ut in ea. Cõditio ſi hẽs nõ erit deſicit eo/ (Si patronus. iure pᷣtoꝛio amiſſo per bonoꝝ 0 poſſ Ront b.d.n. Facktac ilitutoadmiſoper bono rũ poſſeſſionẽ Fm ta.nõ ſit locꝰ ſubſtitutioni vulgari que ſit ꝑ hec vᷣba ſi heres nõ erit.dixi.S.de vul.⁊ pu.l.j.¶Op.vbum bheres ꝓlatũ in cõditione dʒ ĩtelligi de herede vo non de here/ de in effectu.ut.j.e.l.qui hẽdi in pn.Sol.appellatiõe heredis ↄtinet᷑ etiam bonoꝝ poſſeſſoꝛut h ⁊.j.ad tre.il.j.S.bonoꝝ.⁊.j. de v. ſig. l. hereditatis. Mõ ob.l.qui heredi.qꝛ dñs nõ ẽ hẽs. dixiin. 1. cñ ſlio. 5. delel6. ia pꝛimo Coõditio ſi aliqs hẽs nõ erit deſic ilo i exiſtete hẽde p parte. h.d. ¶ Op. ꝗ legatũ debeal 1 hec vba ſi hẽs nõ erit debẽt ĩtelligi q̃ten hẽs nõ erit.ut.S.de le.j.l.ſtichũ. So.gꝗdã dicũt ꝙ ibi dixit g meus erit. H dixit ſi.ſqʒ hoc eſt ↄtra.l.ij.S.de cõdi.iſti.q̃re dic ꝙ ibilo qquit qñ cõditio reſpicit ipſã rẽ legatã ⁊ eſt de ipſa re legata.ſe/ cus ſi ↄditio reſpicit alia rẽ ⁊ eſt de illa re uel pſona ut hic.quo caſu cõditio nõ ſcindit ſi ẽ caſualis.ut.j.e.l.qui duobꝰ. Note/ ſtatiua vo qñq; ſcindit᷑ nt dicã foꝛte in.l.plautius.j.e.uel ſoꝛte in.l.que conditio.j.e.qð nõ. Cödlitͤ . õditio turpis ha NOn dubitamus. c&αahele .d. de hoc plene in.l.j.C.l.que ↄditio.S.de cõdi.iĩſti. A ltum. Ad boc ut poſſit adiriheditas req- .1 IIrv rit᷑ ↄditio adiecta in ĩſtitutione exi . at t eã extitiſſe hẽs ſciat. In cõditionibꝰ iuris ſuffi⸗ cit ſolũmõ ꝙ exiſtãt. h. d.⁊ eſt nõ.l. ¶ Op.ad pmũ dictũ.5S.e l.ij. So.ad purincãdã inſtitutionẽ in cõditionibcaſualibꝰnõ reqrit ſcia hẽdis ut ibi.ſed ad adeũdam hẽditatẽ reqrit ſciẽtia cõditionis iĩplete ut h. ¶ Op.õ. de acgꝗ.hẽ.l.ſigs exneus.S. ſi. Gl.ſol.ibi multis modis.Hi.dicit ꝙ ibi putabat ſe inſtituiũ pure cũ eẽt iſtitut ſub oↄditione ⁊ cõditio extiterit ⁊ ſic cõditio erat puriſicata.hᷣ ſciebat ĩſtitutũ ſub cõditione ⁊ ignoꝛabat eã extitiſſe dic ut ibi. ¶Ad ſcdᷣm dictũ op.de acq.hẽ.l.qui i alie na.S.j. So.ignoꝛtia iuris ſui nõ ipedit aditionẽ q nõ impe dit cõſẽſum ut h.uolebat enĩ in oẽm euẽtũ eẽ hẽs.ſed ſi ignoꝛã tia ĩpediret cõſẽſum. puto qꝛ uolebat facẽ hẽdẽ pꝛem ⁊ ipᷣeuo lebat eẽ hẽs ſi ſui iuris erit tũc ĩpediret aditionẽ ut ibi. ¶ Op. de acꝗ.hẽ.l.is qui putat.So.eodẽ mõ.ibi ignoꝛãtia iuris ſui iĩpedit cõſẽſuʒ ut ibi dixi.¶ Op.de acqꝗ.hẽ.l..hẽs ĩſtitutin ſi. ibi ignoꝛãtia iuris ꝑſone ĩpedit aditionẽ. So.qũq; per igno/ rãtiã iuris ꝑpſone ignoꝛat᷑ ualoꝛ teſtamẽti ex quo pncipalit᷑ de/ feri ius aditionis hẽgitat.ut ſiqs ignoꝛat an teſtõꝛ fuerit liber unel ſuus ſiliuſta.uel ſui iuris.⁊ tũc ſipedit ius adeũdi hẽditateʒ nt in io.Añq; ꝓpter ignoꝛãtiã iuris ꝑſone non ignoꝛat᷑ua loꝛ teſtamẽti ut in exẽplis hic poſiſ.nà ſiue hẽs ĩſtitutꝰ ſit ſiliuſ fa. uel ſui iuris liber uel ſuus teſtm ualet.vñ circa pncipale ius adeũdi nõ dubitat᷑.qꝛ certũ eſt ꝙ ſilio cõpetit.ſed dubitaĩ de ꝗ buſdã adminiculis.ſ.an cũ iuſſu uel ſine iuſſu poſſit adire ⁊ / pter hoc nõ ĩpedit᷑ ut h.⁊ hoc dicit tex.in.l.ſed ⁊ ſi de ſua.S.j. de acq.here. Ethec ſunt utilia ad.q.aliqs in Sitate eſt index. ſed ignoꝛat ſe iudicẽ.an ualet ei ſnia. Rũñdeo ſi ignoꝛat ill ex quo ſibi pncipaliter iuriſditio cõpetit nõ ualet qdð facit.ar.l. q ro.õ.de eo qui pꝛo tuto.qð tʒ Guil.in.l.obſeruare.S.de of. ꝓp cõ.x le.ſed ſi ſcit ilud ꝓpter qdð pncipaliter eſt iudex ignoꝛat tñ aliqð adminiculi. utputa iuriſditionẽ eiꝰ pꝛogatã eẽ ꝑ par tes.tũc nõ vitiat᷑ qd agit.ut.l.ij.S.j.S.de iudi. Idẽ in ſimilibꝰ. ſi tutoꝛ ignoꝛat ſe tutoꝛẽ nõ ualet qð facit.ut.ð.l.q̃ro.ſed ſi ſcit ſe tutoꝛẽ. ꝓutabat aũt ſe adminiſtrare nõ poſſe cuʒ de iure poſ ſet tũc nõ eanela agit.ar.hui.l.in fi..l.ſed ⁊ ſi de ſua.S. j.de acq.here. ẽ facit pone ꝙ iudex ꝓnüciauit cõtra aliquẽ tanqᷓ; ↄtra cõtumacẽ cũ ipſi cõtumatia nõ eẽt iudici notalʒ ĩ vitate eẽt cõtumax nõ ualebit pceſſus.q; illud pncipale ppter qðᷣ ꝓnüũciat ⁊ ꝙ ius ꝓnũciãdi hẽbat ignoꝛabat.ita tʒ Inn. ex de offi. dele. e. cũ cõtingat in gl. ſuꝑ vbo iuſte. dico ꝙ eſt caſus in.l.hoc aũt.S.j.j.ex ꝗ.cau.in poſ.eat.⁊ iõ cautela eſt ꝙ in ſen tentijs que ꝓſerunt᷑ cõtra cõtumaces ĩſerat᷑ in ſmia viſis citatio nib de eo factis ⁊ ei cõtumatia ut pʒ ex actis ⁊c.ſed ſi index ſciebat cõtumatiã credebat aũt diẽ feriatã cũ nõ eſſet talis er roꝛ nõ vitiaret ꝓceſſũ.nõ eniĩ errat ſuꝑ pᷣncipaliſʒ ſuꝑ quodaʒ adminiculo.ar.eoꝝ que dicta ſũt.Sʒ ↄtra Pp̃dicta facit.c. pꝛu dẽtiã. ex de offi.dele.ubi ſi cõmittit᷑ cauſa pſurib ꝙ ſiqs eoꝛũ ĩtereſſe nõ poſſit ꝙ ali ſaciat oẽs hñt iuriſditionẽ inſolidũ. tñ vnꝰ nõ poſſet ꝓcedẽ niſi ſibi cõſtet de ĩpedimẽto alter.Sol. ibi loqtur in cõditione appoſita ab hoĩe nõ a iure.iõ indiſticte debet ſciri ut in pn. huius.l. AAti Fideicõmiſſũ relictũ in defectum 4 5 Ao tiens. attioni⸗ que a iure remittit᷑ non debek. h. d. Dp. C. de indi. vidui. auẽ. cui relictuʒ. So.hec cõditio hodie a iure nõ remitti in vidua ſed in vgine nil eſt imutatũ.¶ Op.S.de le.iij.l.nõ dubiũ.So.ibi fuit reli/ ctũ ſimpliciter.hᷣ in deſectũ cõditionis que a iure remitti:. Ai Cõditio nõ põt ſcindi ſi ꝓ W Di duobus. a põt impleri.hoc MD ¶ Op. S. ſigs cau.l.ſi ſeruus.S. ſi pluriũ. So. ibi ſcin di? qꝛ nõ põt habere effectũ ꝓ ſolido.ut plene dicã.j.e.l.plauti us.nel foꝛte in.l.que cõditio.j.eo. Are ciuili. Siper grauatũ ĩpedit᷑ iplemen ENNνε* coôditionis p impleta habet᷑. ltimis uolũtatib q;ᷓ in ↄctibus.h. d. ¶ Op.j. e.l.qui heredi.S.ſi. So.ibi nõ impediebat᷑ per grauatũ.ſʒ als cõditio nõ impleat.¶ Op. C. de cõdi.inſer.l.legatũ. So.ibi conditio deſicit per caſũ.pic per factuʒ grauati.de quo plene — diſtinguã.j.e.l.in teſtamẽtota. Am uir. Siiter virũ ⁊ uxoꝛẽ ſit mẽtio de li⸗ DVeeris. itelligi de natis ex eis.h. diẽ ¶Nõ ad id qð dixi in.l.poſt dotẽ.õ.ſo.ma.ſ.ꝙ cõe ſuetudo que dicit dotẽ remanẽ apud virũ ſi mulier deceſſerit ĩ mir̃imonio cũ liberis.intelligit de liberis ex eis natis.ut h ⁊.l. ſiinter. S.de pac.dota. ED Cõditio alternatiua dã il⸗ 1 Ec ſcriptura. la q põt duob modis im Mpleni. ⁊ ſiin ↄditione ẽ aliqd turpe ſllud reijci ⁊ aliud E iplẽdũ.h.d.DPi.fſoꝛmat h̊ vnã qonẽ.dedi bouẽ ut capuã ua das ⁊ hoiem occidas neutrũ feciſti.an poſſit repeti qd eſt da/ tũ.Quã.q.foꝛmat gl.in.l.ijj.s.de cõdi.ob tur.cauſa. Cum eadem. us accreſcẽdi traſmittit ad hẽdes 8 7 —— —– Si deſẽ exẽ̃plar deſẽ̃ exẽplãdũ.h. i ſ⸗ Ateſtõ. s Saiiſimaio. Mõ — acn diſpõ teſtõꝛis ex aliq cauſa cõmutat᷑ in aliũ mo/ dũ ꝙ in illa diſpone cõmutata nõ itelligit repetita pena q̃ in ᷣ ma erat adiecta.facit.S.e.l.mulcta. Facit ad qõneʒ ſi ille qui nocaĩ petr martini ſuit citat ſub hoc noĩe petr ioãnis ꝙ ex hoc nè incidit in penã cõtumatie.qdð dic ut dixi.S.e.l.demõ/ ſtratio ĩ pn.Op.ꝙ nõ poſſit relinꝗ noĩe pene.ut.l.j.de his qᷓ pe.no. So. gl.tu dicut dixi in.l.mulcta.8.e.¶ Op. de cõ/ ſti. pec.l.j.S.en. So.h̊ ſupplet᷑ officio iudicis lʒ obligatio deſi ciat. ¶ Quero an in dubio ex iſtis vbis pᷣſumat᷑ teſtõꝛẽ ſeſiſſe de illo monumẽto qð reꝑit᷑ nõ obſtãte uariatione demonſtra/ tionũ. Nic ut dixi.S.e.l.demonſtratio. H XNJ li Conditio de nubẽdo arbitrio alteri reijci LC e igeo non nocet ſiille qui dʒ añ arbitrarimo riat.h.d. ¶ Op. . e.l. in teſtamẽto. So. hocideo.ꝗa ditio reijcit. ut.l. cũ tale.S. meuie.j.e.ᷣm Hi. itig. Vna ſpeties loco alterius ſuccedit ex noluntate defſuncti.h. d. Concoꝛ.S.de dona.inter vi.⁊ uxo. l. ſ donate.S.ſi ſponſus.¶ Oppo.õ.de adi.le.ił.cum ſeruus. De ↄdi.⁊ demõ. Bl. nõ ſoluit. Di. dicit ꝙ ibilegatů oſiſtebat in fe certa ⁊ de pᷣ ſenti.ideo ili alienatione extinguit.⁊ redẽptione nõ integra tur. hic cõſiſtebat in re certa inſpecto pñti tpe.ſed dirigebatur ſuba legati in diẽ moꝛtis. Iſtud nõ videt᷑ ſoluẽ ↄꝛiũ.nam aga/ thea que fuit legata tꝑe moꝛtis nõ reꝑit teſtõꝛis.ergo legatuʒ dʒ extingui.ut. S. de le.j.l.ſtichũ qui me erit.⁊ ſicut per aliena tionẽ extinguiti legatũ factũ pure.ita factũ ſub iſta cõditione. ui me erat imo citi. q; ibi nõ diſtingui uolũtarie uel neceſſa rie alienet. ut.l.ſcribit. de au. ⁊ ar. le. vñ dic ut Di. dicit in ſo. al teri' Sij.de quo ĩfra dicã.ſ.ꝙ vᷣba teſtõꝛis h poſita pñt ĩtelligi duob modis.pᷣ ꝙ teſtõꝛ habuit reſpectũ ad certas ⁊ determi/ natas ꝑſonas Fuoꝝ. ⁊ ſic hoc cõſtaret per alienationẽ ſeruoꝛũ extingueret legatũ nec reitegraret per redẽptionẽ ut in ↄtrari is. Scdᷣo mõ põt ĩtelligi ꝙ nõ habuit reſpectũ ad certas ꝑſo/ nas.ſed ꝙ illa ancilla que uocabat᷑ agathea.⁊ ille fuus quiuo cabat᷑ phylar ni ſui erũt cũ . ſien ſit magis de illo qᷓ; de iſto. ed ſolũ reſpexit ad nomẽ. Sʒ ĩ du/ bio qliter debeat ĩtelligi determinat hec lex.nã ex eo ꝙ illire/ dẽpte ĩponit nomẽ agathea nõ videt᷑ ſe retuliſſe ad certas ꝑſo nas ſed magis ad eos quos ilud nomẽ habẽ ↄtigerit.¶ Op po.per impoſitionẽ iſti noĩs nõ pot iducilegatũ cũ his que ſi unt poſt teſtm̃ oia debẽt ex ĩtegro fieri ut.l.hedes.S.ſigs poſt de teſta. Bl. nõ ſoluit dic per ĩpoſitionẽ iſti noĩs de nouo nõ diſpoſuit. ſed declarat᷑ teſtõꝛẽ ab initio ſic ſeñſſe. ut ſupꝛa dixi. que declaratio põt fieri cũ minoꝛi ſolẽnitate.ut.l.hẽdes.S.ſj ſi notã. S.de teſta. C Op. S. de pig.l.fideiuſſoꝛ.S.lutiꝰ. Glo.nõ ſoluit. dicit Di.ꝙ ibi fuerũt obligata mãc pia certa.iõ obliga tio nõ extẽdi᷑ ad redẽpta poſtea.h̊ aũt nõ legabant certa de ſti. Ex iſtis vbis apparet Hi.iĩtellexiſſe eo modo quo ſupꝛa olui pmũ ↄꝛiũ. ¶ Op.S.de le.j.l.ſtichuũ. So.ut ibi pʒ ex pᷣdi/ ctis. hec yba aliter Nalignnfhic. alſeer Mi. . ſeus 2 1 õditio ptãtiua facilis dʒ ĩ Ec conditio. pleri cũ põt.h. d. ¶ Pp. iſta cõditio ĩpleri põt qũñcũq; uſq; ad ultimũ vite ſpiri tũ. ut de bẽ.ĩſti.l.ſuus quoq;. t.l.fi de 2di.iſti. Oo. Pe. ut re fert Ci. C. de cõdi.inſer.l.pe.in.v.q.? Guil.de cu.in.l.dedi.in pn. de cõdi.ob cauſã.dicut ꝙ ↄꝛia loquunt in cõditionib po/ teſtatiuis que ↄſiſtũt in dãdo.hic in his que cõſiſtũt in faciedo que ſo.eſt cõtra.l.j.S.itẽ ſi ita.j.ti.j.ubi etiã ſi cõſiſtit in dando dʒ ſtatim ipleri.vñ dicas ꝙ aliud in hereditate ut in Sꝛijs.alið ſi apponũ in legatis ut h.ita dicit gl.in.l.ſiqʒ iſtituat de hẽ.in ſti. ⁊ hoc alibi tʒ Me.ſ.in.l.j.de condi.iſti. Rõ qꝛ in heredita te vᷣtit magis ꝑiculũ q; in legato.¶ Cõtra hoc videt᷑.j.ti.j.l.j. S. itẽ ſi ita.ubi in hẽde idẽ dẽ qð hic in legatario.So.qñq; cõ/ ditio apponi hẽdi ⁊ hẽditati qꝛ niſi e ipleat ꝑdit hẽditateʒ.⁊ tũc loqtur qð dixi.qñq; apponit᷑ hẽdi nõ hẽditati.ſʒ reſpectu alteri grauaminis.q; niſi ipleuerit cogit aliud legatũ dare.tũc idẽ in legato.ut.l.itẽ ſi ita.¶ Op.ꝙ ſufficiat cautio mutiana. nt. S.e.l.mutiane.So.ibi in cõditionib que cõſitũt in nõ fa/ ciẽdo. ¶ Op. de v.ob.l.ita ſtipulat. So.ibi in ↄctib in ꝗbꝰ põt cõditio qñcũq; ipleri.hᷣ in ultimis uolũtatib in ꝗbdiſtin guit ut ex pᷣdict hque diligẽter nõ. ¶ Quero ſi nõ impleuit cũ potuit.an poſſit moꝛa purgari. Rñdeo nõ quo ad actionẽ cõſequẽdã. ut.l.thais.S.itra.e fideicõ.li.qʒ quo ad exceptio/ nẽ ſic. ut. l.j.S. itẽ ſi ita.j.ti.j.⁊.l.j.S.de penu le. 7 ſep aratim Coiunctis re hortio accre ſcit ne e⸗ 5.5. t Mta eſt bona lex. ?. h. M teſtamento. .ααtαα, caſu deñicit relictũ. ſec ſi per aliũ in cuiꝰ pſona còſer? ſit ipedita..d.Oꝛ tractabo mam de effectu cõditionis. Gl. tãgit. S. e. l. ei Ar vide cũ illa gl.l.j. C. de inſti. ⁊ ſub. ¶ Op. de cõdi.ĩſti.l.ſed ⁊ ſi ſub cõditione.S.quotiẽs.Sol.ut in glo. ꝙ ibi in cõditione ptãtiua que cõſiſtit in ptate honoꝛati.hic in mixta que cõſiſtit in ptãte honoꝛati ⁊ alierius.⁊ vide gl.que ĩ cipit ĩmo videt᷑ ibi. Itẽ ad idẽ uſq; ibi niſi.eſt ne uera iſta.Cer te qꝛ manumittẽ fuũ depẽdet ex ptãte mea ⁊ ſerui mei videtur ꝙ ſic.ſj nõ eſt uerũ.q; ipſe no põt niſi eẽt ciuis roman. qꝛ eſt mera ptãtiua.ut.l.fi.S.cũ qda.als incipit ſi vo qdã.C.de ma/ nu. te. ¶ Ad iſtud op.de.l.ide nerati. S. pinde. S. ad.l. aql. So.ut in glo.ibiĩpedioꝛ per tertiũ iõ ille tertius mihi tenetur. Sʒ op.de.l. ſi titius. S.e. So.ibi ĩpedit᷑ per tertiũ tc. Gl.in l.j.de ĩſti.⁊ ſubſti. facit iſtud ↄꝛiũ ⁊ nõ ſoluit.dic ꝙ in.l.ſi titius ipedit per tertiũ iuſte ⁊ ↄ eũ actionẽ nõ hẽo ſʒ peto legatuʒ.x l.ide neratiꝰ.loqtur qñ iniuſte ĩpedioꝛ per tertiũ.iõ hẽo actio/ nẽ ↄtra tertiũ ⁊ nõ cõſequoꝛ legatũ.⁊ lõ in cõditione ptatiua diſtigue ut hac gl.adiecto mẽbꝛo de.l.ſi titi ſtatuas.S.e.vide gl.ibeſed ipedid c ſicſec ſiiuſte.ut. 5. e.l. ſititi. Op. t aſſix cus qui ſui erũt cũ moꝛieni debeant᷑.⁊ ſic nõ ſẽ gat — mo oppoſitionẽ que eſt in pᷣn.gl.ꝙ in ↄditione mixta cõſequi tur legatũ.ut.i.ſi annua.S.de annu.le.x.l.gaius.in pn.de ali. ⁊ ci.le. So.glo.ꝙ eſt ſpetiale in alimẽtis ⁊ ſic glo.ſoluit in.l.j. C. de inſti.⁊ ſubſti.⁊ de hoc nõ.C. de lega.l.j.? Di.in.c.impu tari.ex de re.iuris.li.vj.nõ tenet iſtam ſo.ſed dicit ꝙ debet di⸗ ſtingui.aut apponũ in perſona honoꝛati aut grauati.ſʒ dictũ Di.non examino hic.ſed examinabo in.l.illis.j.e.Sʒ ad cõ/ traria reſpondeo.qꝛ ibiloqtur in ↄditione ſucceſſiua ⁊ que ha bet tractum ſucceſſiuũ.hic in momẽtanea cauſa.de qua ꝗd iu ris ſit dicã.j.e.l.illis.⁊ doc.tangũt in.l.j.C.de lega.¶ Op.de l.ſi fundũ per fideicõmiſſum.S.de le.j.Glo.in.l.j.de inſti.⁊ ſ/ ſti. ſol. ꝙ ibi in modo.hic in cõditione ⁊ eſt bona ſo. ¶ Sʒ cõ tra hoc op.ꝙ in modo ſit idẽ qð in cõditione.ut.l.titio centuʒ S.ante nupti.j.e. Bꝛeuiter quicꝗd dicat NHi.rñũdeo ꝙ ibi nõ eſt modus.ſed cõditio nup.ut ibi dicã ⁊ qdð ibi nõ.in cõditio/ ne in glo.ibi niſi in caſibus dum allegat.l.titio.S.ante.⁊ ibi di cam. ¶ Op. de. l. cũ ita dat libertis.j.e. So.glo.qꝙ ibi ſpetia⸗/ le fauoꝛe libertatis ⁊ bñ.⁊.l.cum ita.ſi bene reſpicias loquitur in cõditione ſi decem dederis titio.ſed iſta cõditio nõ videtur ꝙ ſit mixta ſed mere poteſtatiua.⁊ illa lex nõ debuit cadẽ ſub hoc membꝛo.ut.l.ſuus quoq; in pn.Sõ.de here.inſti.⁊ Ne.⁊ Ci.hoc dicunt in.l.j.C.de his que ſub modo. ⁊.l.pe.circa ſi. C.de cõdi.inſti.⁊ ſic videt᷑ ꝙ ſit mere poteſtatiua.⁊ hoc dicaʒ in.l.j. C.de his que ſub modo.⁊.l.pe.C.de condi.inſti. ANide te dñi iſtud nõ eſt uerũ.q eſt cõtra.l.cum ita.j.e.nã ſi eẽt mere poteſtatiua deſficiẽs per caſum nõ deſiceret legatũ qð eſt ſalſũ ut ibi niſi fauoꝛe libertatis.¶Ad.l.ſuus quoq;.circa ſi.reſpõ deo ꝙ excludit caſualẽ cõditionẽ nõ mixta.ergo nõ eſt condi tio mixta.videt diſtinguere tria vba pꝛo declaratione glo.aut loqueris in modo aut in cõditione. ⁊ tũc aut in ſucceſſiua.⁊ di cam.j.e.l.illis.aut habet tractů momẽtaneũ. ⁊ tũc aut deſicit facto eius in cuius ꝑſona dʒ cõferri. aut caſu ut ex pᷣdictis ap/ paret.⁊ ſi caſu aut in libertate.aut in alijs ut ex pᷣdictis patet. ¶Sed còtia iſtud op.de.l.ſi pater. C.de inſti.⁊ ſubſti.⁊.l.j. S. ineſt aũt.S.e.ubi dicit ꝙ euẽtus expectet᷑ indiſtincte. Sol. ibi in mera caſuali.hic in mixta.ſed qdð hic dici de mixta põtĩ telligi duobus modis.vno modo de ea que pẽdet ex uolũtate mea ⁊ alterius ut hic.Alio modo dico mixta hoc eſt ex pote/ ſtate mea ⁊ viribus ſoꝛtune.ideo eſt idẽ qð in caſuali.⁊ ita ſen tit hic glo. Rationẽ dꝛie inter cõditionẽ poteſtatiuã caſualem ⁊ mixtã.Cli.tãgit in gl.dicte.l.ſi pater. C. de inſti.⁊ ſubſti.Ol dra. aſſignat ibidem ſic.qñ eſt còditio caſualis teſtatoꝛ uoluit multuũ grauare legatariũ ⁊ ideo expectat dubius euẽtus.nec curat᷑ qliter deficiat niſi denciat per grauatum. ut.l.j.S. e.⁊.l. iure ciuili.e.ti.⁊.l.in executione.S.ſi.j.de uer.ob. Sed ubiuo luit modicũ legatarium grauare ⁊ ponit᷑ in ptaãtiua. Ratio qꝛ ſatis eſt ſi per te nõ ſtet.ſed in cõditione mixta uoluit grauare plus q; in poteſtatiua minus q; in caſuali.⁊ ideo eligi media via ut diſtinguat.an deſiciat ex caſu uei facto alterius in cuius pſona cõſert.dñi habetis tex. diſtinguẽtes aut per tertium im pedioꝛ hoc directo agentẽ ut impediat exiſtẽtiã conditionis. T habet᷑ pꝛo impleta.ut.l.ij.⁊.l.dedi.S.de cõdi.ob can. Aut impedioꝛ per tertiũ hoc nõ agẽtem directo.ſed per quadã cõ/ ſequẽtiam.⁊ tũc cõditio nõ habet᷑ pꝛo impleta. ut.l.iij.S.ſiqs ſeruuʒ.j.de ſtatulibe.⁊.l.nõ omne.e.ti.Aut dubitat᷑ quo iure impediat ⁊ in dubio videt p̃ſtari impedimẽtũ directo ut nõ im pleat᷑ cõditio.ut.l.iij.S.j.⁊ de ſtatuli.qꝛ tex.oẽs caſus iſtos vi⸗/ det᷑ ꝓbare.¶ Vlterius quero de ſolẽni dubio in iſtis caſibus in ꝗbus cõditio habet᷑ pꝛo impleta aget᷑ ne ex teſtamẽto uel q̃ᷓ liter. Oꝛ guarda hic glo.in.l.ij. C. de inſti.⁊ ſubſti.videt᷑ dice/ re ꝙ agit᷑ extraoꝛdinario iure.ſed rñſio uera eſt illa de qua di/ cit tex.in his caſibus in ꝗbus cõditio habet᷑ pꝛo impleta de iu re cõi agit ex teſtamento.⁊ in illis caſibus in ꝗbus habetĩ᷑ iure ſeu fauoꝛe ſpali pꝛo impleta. ut in libertate nõ aget ex teſtõ.ſʒ iure oꝛdinario.i.actione in factũ uel cõditione ex lege.ut.l.ſ peculiũ.S.cũ ſeruũ.⁊..is cui.j.de ſta.li.¶Qucro qꝗd uolue rit dicẽ tex.in.d.l.ij. C.de inſti.⁊ ſub.qũ dicit exoꝛdinario iu/ re. Meſcio ꝗd uoluerit imꝑatoꝛ. dic.i.iudicis officio.qꝛ ẽ ma is ex interpᷣtatione qᷓ; ex ꝓpꝛia ſigniñcatione.⁊ videt᷑ tex.in l.pe.in pn.⁊.S.j.j.eo. AAIig. Erros calculi in reddẽda rõne ⁊ reli- WN Z gulS. auoy⸗ reſtitutione nõ facit cõditioneʒ deſicere. h. d. ¶ Mõ diligẽter pꝛo officialibus qui de bent reſtituere reliqua inra certũ tẽpus ſub certa pena. ⁊ ſire ſtituãt ⁊ in cõputatione ſuit erratũ ⁊ aligd apud eos remane/ Wbeh non incidant. Alla. pe hoc dic. ð. eo.l. demonſtratio falſa. „· Augmẽłtũ dignitatis nõ extinguit legatũ.h.d. Sicnl. Au⸗ aer qui ꝓmiſit dare ſcachũ mattũ cũ pedite ⁊ poſtea dedit cũ pedite facta regina.de qua dixi in l.le Bii. SRexocgelo, oe ieid lesſingul ma pluralitas geminat plures ſingularita Siquis. bi Op. S.de pig.ac.l.ſi neceſſarias 5S.ſi annua. So.ibi fuit appoſitũ ꝓnomẽ ꝗſq; qð eſt collecti/ uũ ſicut collectiuũ oẽs.ut.l.hoc articulo.de hẽ.iſti.¶ Op.de ipu.⁊ alijs ſub.l.cũ qdã.So.ibi eſt dictio utriq; q̃ ſiliter ẽ col/ lectiua.lʒ gl.aliter ſoluat in.l.hoc articulo.¶ Gp.de impu. ⁊ ali.ſub. l. ;uis. Gl.in.l.hoc articulo.ſoluit. Tu dic meli.quã doq; vna pluralitas reſpicit plures ⁊ diuerſos effect'. tũc re/ ſoluit in ſuas ſingularitates ut h.qñũqʒ reſpicit vnuʒ cõem effe/ ctũ tũc nõ reſoluii.ut.l. ꝛia.ibi eni lurib erar ſubſtitutũ vul/ gariter.⁊ ſic reſpectu vnius hereditatis.⁊ ſic nõ reſoluit in ſin/ gularitates.ita tenebat Ja.bu. Demöſ in emõſtratio fit per expᷣſſio n O minatim. nẽ q̃litatũ rei chonſnale⸗ tẽ ſalſa demõſtratio nõ vitiat.h.d.pᷣ dicit ꝙ demõ/ ſtratio per noĩa ꝓpꝛia fit. ⁊ hoc eſt cõe.ſcdᷣo ꝙ ſit per demon/ ſtrationẽ coꝛpoꝛis.ut talis cec talis claudus ⁊ ſilia.tertio per demõſtrationẽ officij uel artiñcij ⁊ hoc eſt clarũ.q̃rto per de/ mõſtrationẽ neceſſitudinis uel affinitatis.nõ ergo eſt neceſſe ꝙ nomẽ pꝛis alicniꝰ apponat᷑ per noĩationẽt᷑ Zrrbi fris uel af/ ſinis.⁊ ſic ſufficit ꝙ dicat᷑ talis uxoꝛ talis.¶ Vltimo nõ diligẽ ter ꝙ lʒ demõſtratio ſit ſalſa ſi ↄſtat de quo ſeſit teſtõꝛ.tñ noĩa tim dẽ relictũ.⁊ ſic plus eſt demõſtrationẽ falſaʒ apponere qᷓ; nullã apponẽ. ⁊ ſic videt caſus ꝓ opi.Di.quã tenuit in ſuo cõ ſilio ꝙ liʒ ĩdictio omiſſa vitiet inſtrʒ.tñ appoſita lʒ coꝛupte nõ vitiat. Cõſtat enĩ ꝙ notari ſẽſit de ĩdictione que currebat illo anno quẽ aſcripſit lʒ in denoĩatione ĩdictionis erraret.vñ pꝛo noĩata habet᷑ ut h.de quo dixi plene in ſi.l.libꝛariꝰ.de reg.iur. lʒ Jo.an.aliter dicat ſuꝑ data in ſi.libꝛi ſexti. Ablius Cõditio caſualis põt qũq; ĩpleri.h. *p. ¶ Mõ ergo tria.ſ.electionẽ acce — . ptationẽ ⁊ geſtionẽ officij. ¶Quero ergo a quo tꝑe as dicat hẽre dignitatẽ. Hec lex facit ꝙ a tꝑe acceptationis. ut ibi munus edidit ⁊c̃.ut in gl.qð dic plene ut dixiin.l.ex eo de teſtamento militis. . ¶ Titia. R eſt viſimile ꝙ teſtõꝛ plus diligat ſubſtitutum qᷓ; p loco poſitũ.⁊ nõ põt pᷣus ↄueniri hẽs q; deſũ ctus poterat.h..ſed nõ eſt viſimile ⁊c. Facit ad.q.qua dixi ĩ l. gallus.S. ⁊ qd ſi tm.S.de li.⁊ poſthu. & L deſiciat on legato iniũctũ nõ deſi quis. nolütatidefücti cit.h.d.¶ Nõ ꝙ uolũtati defũcti non paret᷑ qũ eſt ↄtra.l.¶ Op.ꝙ a legato repellaĩ.ut.l.ſ quis quos.S.de le.ij. Plures ſo.dant h̊ ⁊ in ↄꝛio.vitas ẽ que hin ſi.ponit᷑.na ibi fuit nudus miniſter h̊ legatariꝰ.qð appa/ ret.qꝛ teſtõꝛ uoluit eũ ſẽtire cõmodũ.ut tex.dicit in f. COp. de.l. j. F. codicill. in pn. So. ut ibi plene dixi. „ ita Ex teſtõ debet᷑ qð ibi expᷣſſe relingtur uł per relationẽ ad aliud.h.d.¶ Nõ hãc. l. — ⁊ facit ad.q.teſtõꝛ dixit uolo ꝙ hẽs me det illud qð ſcriptũ eſt in cedula quã reliq apud guardianũ fratrũ minoꝛũ ardian oñdit cedulã an ualet. Et videt᷑ ꝙ nõ.qꝛ id qð in te amẽto nũcupatiuo relingꝗtur dʒ a teſtib exaudiri. ut.l.here/ des palã.in pn. S. de teſta. ſed h nõ fuit exauditũ a teſtibus er go e Prlere iſta uolũtas eſt captatoꝛia ⁊ cõſer in uolũta tẽ guardiani.vñ ſcribit qcqd uellet.ut.l.captatoꝛias.S.de le.j. Weterea iſta cedula nõ eſt ſolẽnis cũ nõ ſit legitimũ teſtm̃.⁊ ſic nõ ualet.nut.l.ultima. C. de fideicõ.⁊ ita determinauit Jac. de bel. Ego dico hoc eẽ uerũ qñ nõ aPparer cedulã eẽ teſtõꝛis ex legitima lr̃arũ cõparatione uel alijs legitimis ĩditijs.als pu to ꝙ ualeat ut h.ibi qtũ ei ⁊c.⁊ ꝓ hoc.l.quẽ hẽdi in pn.S.de re. du. ⁊.l. his vbis.in pn.S.de le.iij.ſacit ad pᷣdicta.l.theopõ pus.õ.de do.pᷣle.⁊.l.qõnẽ.C.de fideicõ.ſm ill lec.ſᷣm quam teſtõꝛ poſuit in ſide hẽdis ⁊ nõ ſcripſit.⁊ ꝓ h.l.hoc articulo.S. de hẽ. iſti. x.l.poſthumũ.S.ſi agan. de iniuſ. teſtõ. ad idẽ de · e⸗ 3 ali. T ci. le. l.a filio.S.ſ. ¶Ad ar. ↄꝛiũ ꝙ ea que relinquunt᷑ in 2 / g =h. Per hãc. l. determinat᷑ queſtio ſi teſtatoꝛ dixit relinquo cẽtuʒ teſtõ cc.rñdeo ꝙ ſufficit ꝙ audiat᷑ a teſtib iĩplicite.ut.ill.S.alle. Itẽ nõ ob.qð dꝛ ꝙ eſt uolũtas captatoꝛia qm nõ eſt captato ria qũ refert ad ſcripturã de p̃terito. ut.l.hoc articulo.S.de he re.inſti. Nõ ob.qdð ig nõ eſt ſolẽnis imo ẽ ſolẽnis.qꝛ gcqd relingtur in teſtõ refert ad giclaſpiran. r⸗ W ri a. l. ponit duas reglas e conditio. multũ bꝛeues ⁊ eſt diffici/ . lis. I. C Op. ad ſcdam ubidi hoc ꝙ on iniũctũ plu/ fih de gradu ĩtelligił iniũctũ gradui.Cõtra poꝛtio ꝓnonſcri — ◻ — — —G Sz „₰ 712 B. —, „5 t-pir S-A „S ₰ 8. 1.ſ.. 2 „r 1. 7 — L. Heze n & , Wr rc — — p,. r V Yc -. Ai , Pnn. ACE— 1. r, . . = -A. 7 r-Pt 2— 2 . . Deↄdi.⁊ demõ. pta accreſcit ſine onẽ.ut.C. de cadu.tol.S.in bmo. So. dicůt qdã ibi in ꝓnoſcripto.h̊ in caduco uel q̃ñſ. Còtra iſtã ſo.videt᷑ e.l.S. his ita.ubi dẽ ꝙ quocũq; modo deſignat poꝛtio heredi⸗/ tatis deſiciẽti accreſcit cũ onere.q̃re alijut Aʒo dicũt ibi alið in herede ut h̊ nõ.in glo.⁊ etia notat gl.in.S.is ita.tñ ſe nõ ſir/ mat.⁊ pꝛo hac opi.Aʒo.ſacit.S.de le.j.l.ciuitatibꝰ.S.j.qjj. DLDi. ibi rũdet ꝙ ibi ꝓnõſeriptũ accepit ipꝛope ut ibi dixi. Alij rñ/ dẽt alio mõ ut ibi videbitis.vitas ẽ ꝙ ibihẽditat poꝛtio ꝓnõ/ ſcripta accreſcit cũ onẽ.ut eſt caſus in.l.ſi duobꝰ.S.j.S.de le.j. ⁊ ibidixi. Sʒ ↄtra hoc videt᷑ caſus in.l.celſus.S.ſfi.S.de le.ij. Pe.in. l.j.S.is ita.C. de cad.tol.ſe multũ ĩuoluit ĩ ſo.hui ꝛij ⁊Z nõ bñ ſoluit.vitas ẽ iſta q̃ ponitiĩ gl.ſ.qñq; on ĩponit᷑ gnalit gradui.⁊ tũc accreſcit cũ onere ut h in pn.qñq; onus iniungũᷣ ꝗqbuſdã noĩatim de gradu.⁊ tũc qũq; iũgũ noiati oĩb pſonis eiuſqẽ gradus.⁊ tũc idẽ qꝛ accreſcit cũ onẽ oĩb pſonis eiuſdẽ gradus ut hoc ſcðo v.⁊.l.ciuitatibꝰ.S.j.⁊.l.ſi duobus..j.S. de le.j. qñq; iniũgit noĩatĩ vni tm.⁊ tũc accreſcit ſine onere.ut l. celſus.in ſi. S.de le.ij.ubicũq; aũt dixi accreſcere cũ onere in telligas qñ ab initio fuit ĩſtitutio ꝓnõſcripta reſpectu ꝑſone a qua relinꝗtur.ſed ſi ab initio tenuit ĩſtitutio poſtea in codicil/ lis legata ſut relicta iã iſtituto moꝛtuo ⁊ ſic ſũt ꝓnõſcripta re/⸗ ſpectu ꝑſone a qua relinꝗtur tũc accreſcit ſine onere.ut.l.qui dã referũt.cũ.l.ſe.S.de iure codi.rõ patebit ĩfra.¶ Sʒ q̃ro q̃ eſt rõ dꝛie inter hereditatẽ ⁊ legatũ.Nicit NPe.in.S.is ita.q; hereditas repñtat ꝑſonã deſũcti. ut.l.hereditas.j.de acq.re. do. T.l.moꝛtuo de ſideiuſ.⁊.l.nõ minꝰ.S.de here.inſti.⁊ iõ ab ipſo initio cõſiſtit legatũ cũ onere.vñ cũ ſuo onere acc eſcit. ſʒ legatũ nõ repñtat ꝑſonã.⁊ iõ nõ accreſcit cũ onere cum ab ini tio nõ cõſiſtit ſi ꝑſona nõ reꝑiat᷑.⁊ iõ ſi ab initio fuit ꝑſona he/ redis illã videt᷑ reſpexiſſe adeo ꝙ legata poſtea in codiculis re licta eo moꝛtuo nõ ualẽt ut dixi. ¶ Secd q̃ro que eſt rõ utrum relinq̃t noĩatim uel nõ. Dicut.l.j.S.ſi ſub cõditione.j.ti.j.⁊.l. j.in fi. S. de le.iij. Itẽ que eſt rõ utrũ relinq̃tur noĩatiʒ ab oĩbꝰ de gradu uel ab vno tm. Rõ eſt qꝛ pmo caſu videt relinquere magis a gradu q; a pſona.nt hac.l.ij.v. ¶ Quero utruʒ hoc ʒð dictũ eſt ꝙ accreſcit cũ onere ſit uerũ.ſiue erãt cõiũcti vbis tm uel re tm uel re ⁊ bis.Gl.dicit ꝙ eſt uerũ ſi erãt cõũcti re ⁊ vbis uel vᷣbis tm.ſecꝰſi re tij.ut.C.de cadu.tol.S.ſi vo. Itẽ vide gl.magnã ibi deſiciẽs.⁊ dic ut h.j.rñſo.Seqtur ſibiimi/ ſerat. ⁊ dic ut hic.ij.rñſo. Seqtur in.d.S.in pᷣ.qd eſt ueri iſto caſu. ut.l.celſus.in ſi.e.ti.⁊ ſic tʒ glo.ꝙ qñ ſunt iũctire ⁊ uer/ bis uel vᷣbis tm̃ accreſcit poꝛtio deficiẽs cũ onẽ.x ita nõ.in.l.j. S.ſinaũt a deficiẽte. Ne.tʒ ↄꝛiũ.q; eadẽ rõ eſt in ↄiũctis re ⁊ vbis que eſt in ↄiũctis re tm.q; ꝗlibet hʒ iure ſuo per ius etiaʒ nõ decreſcẽdi fm Ja. de are. Ego teneo opi.glo.ꝙ lʒ ĩter ↄiũ ctos re ⁊ vbis ſit locꝰ iuri nõ decreſcẽdi tñ pꝛo parte per cõiũ/ ctionẽ vᷣbalẽ on iniũctũ vni videt᷑ alteri repetituʒ.ut.i.ſeia.S. aio. S. de fü. iſtruc. Quero utrũ onꝰ iniũctũ per modũ cõ itionis in pſona iſtitutoꝝ traſeat ad ſubſtitutos. Nidet h ca ſus ĩ.ij.rñſo ꝙ nõ.ibi ad eũ dũtaxat gradũ ⁊c.⁊ videt᷑ exßſiuz 8.de hẽ.iſti.in.l.ſi ſub cõditione. In ↄꝛiũ videt caſus in.l.j.in S. ꝓ ſcdo. C. de cadu.tol. ⁊ ꝓ hoc.l.licet. .de le.j.Quid dice mus. Gl.tãgit in.d.S.ꝓ ſcðo.⁊ dicit vnũ mirabile vbũ ꝙ odi tiones caſuales nõ trãſeũt ad ſubſtitutos ſed ↄditiones ptati/ ue ſic. ut. d. S. ꝓ ſcᷣo.⁊ ita tʒ ibi Ci.hoc videt᷑ cõtra.l.iſta ꝓut go. ponit caſũ in ↄditiõe ſi det decẽ ⁊ tñ nõ traſit ad ſubſtitutũ q in legatis on in modũ ↄditionis iniũctũ trãſit ad ſubſtitu/ tũ. ut.ð. S. ꝓ ſcdo.⁊ eiꝰ Paſpt diſtinguam ſicut illa glo. ſed in hereditate nõ trãſit ad ſubſtitutũ niſi expᷣſſe a teſtõꝛe ſit repeti ta ut eſt caſus h.⁊ eſt caſus in.l.ſi ſub cõditione.S.de hẽ.inſti. ⁊ ibi glo.⁊ Di.in.c.nõ ↄgruit.de re.iur.li.vj. Nõ ob.i lʒ.s. b. . dele. . ꝛ illud eſt uerũ in legatis. ſec' in caſuali onere. ⁊ eſt rõ Piü=n.. Ut nõ. in. d. l. ſi ſub cõditione. tñ in legats diſtinguit an on ſit S p noiati iniũctũ uel nõ videbitis.j.ti. .l.j. S. ſi ſub ↄditione. ut di xiin pallegata.l.licet. HZ Sil ai 2. SS) 1 ilocus loci in te/ 3½ Kum ita teſtamento. Silene oint * — ₰ℳ — Litur ſubintelligi locus ubi teſtatoꝛ domicilium habuit.hoc diẽ IPrecchie nec declarat de qua intelligi de ecdlia cuius eſt parro⸗ ½ chianus. per hãc.l.nõ. . Ci. C. de ſacroſa. eccl.l.j.in. v. q.⁊ in 22 2—— . — — c . — Spe. de inſtru. edic. F. nñc vo. v. qd ſiteſtõꝛ vult feri ptatem E. (. i ⁊Tc.fſac.C. de epi.⁊ cle.il.nulli.⁊.l.ſi sD ad declinãda.⁊ i auc.de 221 pe Eccle. ti. 5. ſi in noĩe. nõ. ꝑ Cl. C. de ſacroſan. eccle.1.j. CQQue- s S&. we ro quidam peruſinus accuſauit aliquẽ in curia iſtius ciuitatis .·7 vixit maleſicium eſſe factum in villa ſancti martini nec adie — .. „ cit comitatus peruſij.Contra accuſationem obijcitur cũ mul 14* te ſüt ville que nominant ville ſãcti martini ꝑ diuerſas partes — . 9.· Der I ſae »r S — P. --Ly fr. 1,= õ 3— Bar. — „ —4 P-rr „ pL ðð n.- n en F , e , reh . ⸗ B. , r⸗ . . . 1L Per ſrrfet ; I r „ 21— — . . NTE * Z A 7e 1.- yiE. m. /1 7 „ — — 7 vyI-— P T , H-ier —— ——-5. J / —2 4 F.r —B.. . . WDG Deↄdi.⁊ demõ. mũdi.etgo videt obſtare.ut.l.ita ſidei.j.de iure ſiſci. In ↄꝛiuʒ videt᷑ caſus h.qꝛ videi ꝙ dʒ telligi.ſ.de villa ſci martini comi/ tat ciuitatis ꝑuſij.Cõtrariũ puto q; in accuſatione nõ ſubiĩtel ligiũ ciuitas qdð apparet.qꝛ lex iubet expᷣſſe apponi.ut.l.libel/ loꝝ.·j. de accu.nec ob. hec.l.qꝛ loꝗtur in ultimis uolũtatib in gb ſit benignioꝛ iterpᷣtatio ſm uolũtatẽ defũcti. Dies ĩpedimẽti nõ cõputat᷑ in ᷑mino (. NAibus. . Op. qñ ꝗs ĩpedit ꝑ tertiũ ↄdi WVtio deſicitlʒ hẽat actionẽ ʒ illu ĩpediẽtẽ.ut.l.ĩde nera tius. F. j.S. ad.l.agl.x nõ.S.e.l.ĩ teſtõ. So.gl.ꝙ h nõ totalit᷑ ipediuit ſed dilationẽ dedit. Sʒ ↄtra videt:.S.ſi tabu.te.nulle ex.l.ij.in fi.⁊ de eo per quẽ factũ eſt per totũ.vñ puto ꝙ hic de beat itelligi qũ impediẽs nõ erat ſoluẽdo als daret actio ↄtra eũ.ut.l.ñ.S.de eo per quẽ factũ eſt.¶ Altimo nõ ꝙ ei qui al/ legat ſe impeditũ põt apponi ſi cõtra ĩpedimẽtũ potuit recla/ mare ⁊ nõ Ter utibl pecpeet ſtaret 1 . ppellatione expẽſarũ rei pᷣciũ nõ ↄtine CQAuidam. tur. h. d. Et dicit Di.ꝙ nõ eſt alibi.⁊ no/ tabilis caſus eſt. ¶ Op.S.de peti.here.lłſi a dño in fi. Glo.di cit hoc eẽ Spte pᷣſũptã uolũtatẽ deſũcti certe illa lex nõ facit cõtra. ¶ Op. S. de le.ij.l. lutiꝰ. S. que marito. Glo.ſoluit nec eſt ↄtra ſi bñ aduerta. ¶ Op.S.ſo.ma.l.fruct.ſed hᷣ dʒ ĩtelli gide expẽſis factis ad ꝑpetuã rei utilitatẽ nõ gr̃a ſructuum. AVltimo Pi. dicit no.ar. ꝙ ſi teſtõꝛ legat ſilio expẽſas ſcãs in ſtudio nõ videt᷑ legare pᷣciũ libꝛoꝝ ut . Pe. dicit Zꝛiũ.als nihil oparet᷑ legatũ.q; alie expẽſe de iure cõi non pñt repeti.ut fa.her.l.que pꝛ.Ego dico aliud eſt dicẽ lego expẽſas ſtudij. aliud lego expẽſas libꝛoꝛũ.nã expẽſa ſtudij eſt qeꝗd occaſiõe ſtudij eſt ipẽſum uel in libꝛis uel in quocũq; alio.a ſili ſicut dici mus expẽſa ſuneris.ut.l.funeris ĩpẽſa.x.il.ac ſiqs.s.ſuneris. de religi.ſed qũ dico expẽſas libꝛoꝝ poſſet ꝓcedẽ dictũ Ni.ꝙ nõ ĩtelligat de pᷣcio libꝛoꝝ.ſed de alijs expẽſis ſactis poſt eos emptos ut h.qm pᷣci rei nõ eſt ĩpẽſa rei eiuſdẽ.ſed pᷣciũ vnius rei põt eẽ ĩpẽſa alterius rei.ut ſi emerẽ ligna uel ferrũ cauſa ſul ciẽdi ſeu ſabꝛicãdi domũ.iſtud eſt expẽſa domꝰ. ſed nõ eſt ex/ pẽſa vni ligni uel ferri.ita logtur h.pdicta ſũt uera ſi poſt em ptionẽ libꝛoꝝ in eis fecit expẽſas faciẽdo eos miniare coꝛigẽ T ſilia.ſʒ ſi nullã ſeciſſet tũc deberet ĩtelligi expẽſa libꝛoꝝ.i.pᷣci um libꝛoꝝ cũ nulla alia ſit.ut ar.j.e.l.S.dñs.qð nõ. Cõditio appoſita in q̃cũq; parte teſtamẽ Qnidam. reddit oditionale legatuʒ. h.d. ¶ Op. ex gl.ꝙ ſit dꝛia.utrũ cõditio apponat in ipſa diſpõne nel poſt ut.l.imꝑatoꝛes.de manu.te.So.ibi in modo nõ in ↄditione. ¶OOp. q dies le.ce.l.ex his. So.dicũt ꝗdã hᷣ ꝑ ſi.ibi per cũ Tu dic q poſt legatũ pure relictũ adijcit ei tps certe etatis uł alteri euẽt in tps certũ ⁊ tũc facit diẽ.ut.l.ex his.ſi vo adijcii tpᷣs ĩcertũ.tũc facit ↄditionẽ ut h.⁊ notat gl.j.ad treb.l.ſeius. ¶Op.ad iſtud ꝙ etiã in ↄditione uel die tccerta ſit dꝛia.an ap ponat᷑ in ipſa diſpõne uel poſt.ut.l.obligationũ fere.S.ↄditio de ac.⁊ ob. Glo.dicit ibi in ↄctibꝰ.h̊ in ultimis uolũtatibus ? bñ.nã in ↄctibus ſi in ipſa diſpõne apponit᷑ ſacit ↄctũ ↄditiõa lẽ.ſi ex poſtfacto apponit facit ipſũ purũ reſoluẽdũ ſub ↄditio ne.ut.l. ij. de in diẽ adiec.⁊ ibi gl.que melius declarat ſo.quaʒ nõ.⁊ collige diſtinctionẽ per te.¶ Altimo nõ.ꝙ dictio niſi fa cit ↄditionẽ.dixi.S.e.l.j.qð nõ. ¶CG Sominus ſe eruo. Appellatione debiti ↄtinet nãle tm.ſi aliud reꝑiri non — õt.h.d. ¶Quero teſtõ: religt in teſtõ oĩbꝰ debẽ ſatiſſieri ꝗ/ us aliqd debebat.utrũ ex hoc illi ꝗbꝰ debebat quoꝝ debito cerat pᷣcriptũ poſſẽt petere. Et hic videt᷑ caſus ꝙ ptineat᷑ debi tũ nale. In ↄꝛiũ eſt tex.in.l.ſi is.S.ſi.de . Se glase eſt relin quere ſpãliter cẽtũ que debeo.⁊ loꝗtur hic. aliud relinq̃re ſim/ pliciter ꝗcꝗd debeo qtitate nõ expᷣſſa.quo caſu nil releuat ni ſi debitũ ꝓbet.ut.l.legaui.in ſi.de libe.lega. Falſa demoſtratio rei certe lega ¶ Qui dotalem. e nõ vitiat.h. d. 5 . Legatũ ſub mõ nõ põt effectualiter pe ermilt S. tini ſtita chulont, de mõ Renclech. d. ¶ Op.ſ.e.l.titio.j.rñſo.So.ibi modus ĩponit᷑ in fauoꝛẽ le gatarij. c iõ videl magis ĩpulſiuꝰ modus q; finalis. ¶ Secun do op.de.l.dedi in pn.de cõdi.ob cauſã. Dicit glo.aliud in ʒ ctibꝰ ut ibi.aliud in ultimis uolũtatib ut h.de hoc dicemus in fra. ¶C Quero pᷣ qd eſt modus.Glo.dicit. Moqdus eſt de fu⸗ turo.⁊ q̃ſi cuiuſda remunerationis a legatario petita exhoꝛta tio.quo nõ ĩpleto ita pᷣnat᷑ relicto ſicut deſiciẽte cõditione ab initio nõ capi.hec diffinitio nõ plʒ.qꝛ ſᷣm hoc etiã ſideicõmiſ- ſũ relictũ a legatario eẽt modus qꝛ eſt exhoꝛtatio fauoꝛe cuiuſ/ dã remunerationis. Itẽ eo nõ ĩpleto relicto puat᷑ ſicut deſiciẽ te cõditione ab initio nõ capit. ut in auẽ. de hẽ. ⁊ fal. S. his oĩ/ bus.cũ onꝰ relictũ in vi modi.⁊ relictum in vi ideicõmiſſi ſint ſpẽs diuerſe.ut nõ.C. de his que ſub mõ.l.ij. Dic ergo ſic mo/ us eſt moderatio qᷓdã diſpõni adiecta eũ qui honoꝛat᷑ aggra uãs in tp̃s diſpõnis ꝑſecte.qdð dico moderatio q̃dã diſpoſitio ni adiecta.dico ad dꝛiam demõſtratiõis que pncipaliter adhi bet᷑ ad declarãdã ⁊ limitãdã rem legatã uel ꝑſona ut dixiin.l. demõſtratio.modus enĩ moderat᷑ ipſũ actũ diſpõnis. Iteʒ ad dꝛiam legati t fideicõmiſſi.qꝛ illud nõ moderat᷑ pncipaliter ip ſã diſpõnẽ.ſed eſt q̃dã diſpoſitio per ſe.Eũ qui honoꝛat᷑ aggra uãs.poc dico ad dꝛiaʒ modi largo mõ ſũpti.nã tũc q̃litas diſ poſitioni adiecta dĩ modus.ut.l.obligationum.S.modus.j. de ac. ⁊ obli.C.l.iij.S.modus.de ſeruitu. Picit enim modus a moderãdo.ut.j.de dona.cau.moꝛ.l.qð conditionis.S.j.⁊ ibi nõ.ſic etiam accipit.j.ti.j.l.j.S.j.hic uero accipitur modus ſtricte pꝛo onere appoſito in vi modi eius in quẽ diſpoſitio cõ/ fertur. In tempus diſpoſitionis pfecte.hoc dico ad dꝛiam cõ ditionis que dʒ ĩpleri anteq;ᷓ diſpoſitio ſoꝛtiat᷑ effectũ.ut.j.l.ꝓ xi.⁊ ſequẽti.S.ſi.at modus dʒ ĩpleri poſt ut hic.⁊.l.demõſtra tio.S.fi.S.e.¶Quero ſcdo per que vᷣba inducatmodus.Gl. dicit per ut.ut nõ.C. de his que ſub mo.l.j.⁊ inſti.de le.s.lon/ ge. c. S. de cõtrahẽ.emp.l.cũ ab eo.⁊ ibi nõ.Sed cõtra.q; cõ qitio ĩduci per ut.ut.j.e.l.a teſtatoꝛe.⁊ nõ.in.d.l.cum ab eo. Sed potes dicere ꝙ illud nõ operat᷑ dictio ut ſʒ natura abla tiuoꝝ abſolutoꝝ ut ibi patet ⁊ dixi.S.e.l.j.⁊ ego puto uerum. Mam dictio ut qñq; inſinitat oꝛonẽ ⁊ facit eꝭ depẽdẽtem eſſe ad actũ vᷣbi pcedẽtis.⁊ tũc nõ ſacit modũ ſed perficit oꝛonem ⁊ ponitur ut pꝛo ꝙ. ut ecce exemplũ rogo te ut reſtituas here⸗ ditatẽ. ⁊ ita fuit in.l.a teſtatoꝛe.ablatiui ergo abſolutiibipoſi ti faciũt ↄditionẽ.ſimile in.l.ſticho.in pn.j.de ſtatuli.Auan/ doq; dictio ut aliqꝗd adiũgit ad diſpoſitionẽ ꝑfectam.⁊ tũc fa cit modũ.uel ſi vij ſuſtinere gl.ꝙ hoc operet᷑ dictio ut.dic quã doq; per dictionẽ ut adijcii diſpoſitioni aliqd qʒð eſt explican dũ per honoꝛatũ tũc facit moduʒ.ita loquunt᷑ oẽs.ll.que tra/ ctãt de mõ.qñũq; per dictionẽ ut adijcit aliqd qð eſt explicãdũ per grauatũ uel per aliũ uel pẽdet ex virib foꝛtune.tunc facit cõditionẽ. ita loqtur.l.a teſtõꝛe.põt eẽ ratio.qꝛ pmo caſu no/ luit teſtatoꝛ minus grauare.ſcðo plus ut dixiin ſimili.S.e.l.in teſtamẽto.ad qð facit qð dicaz ſtatim de dictione ad.pꝛo hoc optime de dona.cau.moꝛ.l.ſenatus.S.j.in fi.S.ubi aliter acci pitur dictio ut qñ reſpicit actuʒ honoꝛati.alit᷑ qñ reſpicit alios actus. Et ſi queris que eſt rõ differẽtie inter ſi ⁊ ut. Reſpõdeo hec eſt ex ipſarũ natura.ut.j.e.l.has cauſas.in fi.⁊ hoc cũ hec dictio adijcit aliqd futuritꝑis.als nõ faceret modũ ꝓut hic ſu mit ſed eſſet quedã modificatio.ut.S.de fũ.inſtruc.l.ſeie in hn ci.t.S. j. Quid de dictione ita. Rñdeo idẽ. ut.j.de ma.teſ.l.li bertas.S.j.Quid de dictione uti. Rñdeo idẽ.ut.l.ſi tibi.j.de lega.iij. Quid de dictione dũmodo.Rñdeo idẽ.ut.l.cum ab eo.de cõtrahẽ.emp.Quid ſi teſtatoꝛ dicat lego tibi cẽtũ ea cõ ditione ut aliqd facias. Certe hoc nõ obſtãte erit modus.ut.l meuia.de ma.teſ.⁊ de dona.l.ij.in ſi.⁊ illa uerba ea cõditione nõ accipiunt᷑ ppꝛie cũ coĩter teſtatoꝛes ignoꝛẽt ꝗd ſit.⁊ ideo ſi gnificatio alioꝝ uerboꝝ magis inſpicit. Auid ſi teſtatoꝛ expſjſ fe uoluit ante impleri illud qð per iſtas dictiones expꝛeſſuʒ eſt q; emolumẽtũ cõſequat᷑. Rñdeo ſiue expꝛeſſe ſiue tacite h ap⸗ pareat ſacit ↄditionẽ cuius natura eſt ut pus exiſtat.j.de ſidei cõ.li.l.thais ancilla.S.ſtichus.⁊ ſtatim dicã de dictione ad.ſa cit qð dixi.S.lł.j.de cõiunctione copulatiua.Quid de dictio⸗ ne poſtq;. Oidet ꝙ faciat modum.ita dicit glo.in.l.ſiflius. j. de dona.⁊ ita intelligit illa.l.Cõtrarium puto uerum cuʒ de natura modi ſit ut poſt emolumẽtuʒ q̃ſitũ impleat᷑ ut hic in ſi. ⁊. S.e.l.demõſtratio.in fi.⁊ illa dictio poſtq; hoc expmit ꝙ ei fect diſpoſitionis ſequat.pꝛo hoc ꝙ faciat cõditionẽ eſt caſus in.l.ĩter illa.j.de uer.ſig.⁊.S.de le.ij.l.ſiita..fi.Fm gl.que ex ponit ibi ubi.i.poſtq;ᷓ. Quid de dictione que eſt aduerbium ut de aduerbio ne.Glo.⁊ Di.in.l.qui abſenti.S.j.j.de acqui. poſ.dicũt ꝙ facit modum per.l.cum pꝛ.S.titio.S.de le.ij.⁊ ibi etiã glo. dicit. In Zꝛiũ videt caſus.j.e.l.cũ tale.S.titius.Sol. fateoꝛ de dictione ne.que exponit.i.ut nõ.ut.d.l.cuʒ pꝛ.⁊ ibi nõ.S.titio.tñ ut dixi dictio ut facit ditionẽ qñ illud qdð adijci uenit iplẽdũ ante emolumẽtũ qſitũ ſeu cõſecutuʒ.ita in dictiõe ne.Cautio cõſueuit peti anteq; emolumẽtũ cõſequat᷑.pꝛohibi tio ergo ne petat᷑ reſpicit illud tẽpus iõ facit cõditionẽ ałs fa⸗ ceret modũ ut ille tex.nõ.dicit qdð eſt nõ.ppter id qð ſupꝛa di⸗ xi de alijs dictionibus.¶ Nũc q̃ro de pᷣpoſitionibus qd de pᷣpoſitione ad. NHic videt᷑ tex.ꝙ faciat modũ.ſʒ.j.e.l.ſi vir.fa/ cit ↄditionẽ.dic ꝙ aut ꝑ hãc dictionẽ adijcit᷑ aliqd explican/ dũ per honoꝛatũ ⁊ facit modũ ut hic.aut aliqd explicadũ per dl us N us nn cſ⸗ i n ct — — — ⏑ ⏑ — — — De condi.⁊ demõ. alium uel pendet ex viribus foꝛtune ⁊ facit cöditionẽ ut in cõ tario.⁊ hoc etiã nõ. ꝓpter id qð dixi.õ.de dictiõe ut. Auid de dictione pꝛo.Credo idem ꝙ ſaciat modũ cũ per talẽ pᷣpoſi tionem adijcit᷑ aliqd futuruʒ.ut.l.antepe.S.j.S.de lega.ij.ad idẽ facit.C.de dona.l.ſigqs ꝓ redẽptione.Quid de dictiõe in NRũdeo idẽ qʒð dixi de dictione adut ꝓbat.s.e.l.ſolem cõiũ/ cta.l.pe.in pn.j.de ope.li.hoc aũt ĩtellige ut ſtati dica.Quid ſi per noĩa.ut ecce reliquo cẽtũ ꝓ redẽptione captiuoꝝ.uel reli quo cẽtũ noiĩe dotis puellarũ.an faciat cõditionẽ uel modum Videt᷑ ꝙ faciat cõditionẽ.ut.l.ſtipula.de iure do.⁊.j.e.l.titio S. titio.⁊ ibi dicã ⁊ dixi.S.e.l.j.Ecõuerſo ꝙ faciat moduʒ.ut C. de epi. ⁊ cle.l.nulli.in pn.dico aut relinqtur noie dot pau/ perũ puellarũ uel in redẽptionẽ captiuoꝝ in genẽ. ⁊ tũc qꝛ ſẽ per paupes ſũt ⁊ ſemꝑ captiui ſũt.⁊ nõ dẽ hoc pẽdere ex futu/ ro euẽtu ĩcerto.ſolũ eni eſt erogatio faciẽda iõ ſacit modũ.ita itelligo.l.nulli.aut relinquunt᷑ noĩe dotis certe ꝑſone.aut in re dẽptionẽ captiuitatis certe ꝑſone que ſoꝛte nõdqũ capta eſt.⁊ tunc qꝛ pẽdet ex viribus foꝛtune an illa maritet᷑ ud ile capiaĩ T redimat.⁊ tũc facit ↄditionẽ.⁊ ita intelligo ↄꝛiũ.⁊ cũ hac de terminatione debẽt ĩtelligi multa que ſupꝛa dixi. ¶ Secundo pncipaliter qᷓro de effectu modi.⁊ pᷣ qro an iĩpediat trãſmiſſio nẽ legatario defũcto añ modũ iĩpletũ uel añ cautionẽ pᷣſtitam. Et h̊ videt᷑ caſus ꝙ ipediat.qꝛ modus reſoluit in hãc ↄditionẽ ſi ſatiſdederit.⁊ videt caſus.j.e.l.titio.S.añ nuptias.ſʒ opi.iloo rũ qui dicũt q illud eſt legatũ eſt falſa.mõ in Sꝛiuʒ eſt caſus ⁊ gl. j. e. l. a teſtoꝛe.j.qñ i.le.ce.l.poſt diẽ.S.eiuſdẽ.⁊ hec eſt vi/ tas niſi modus eſſet talis qui nõ poſſit ſpleri ꝑ hẽdẽ qꝛ tũc hẽs excluderet᷑.qꝛ modũ nõ iplet ſicut defũct uoluit. Nõ ob.hec l.q; ſicut fcis ↄditio que tacite ĩeſt ex legis diſpõne nõ impedit traſmiſſionẽ.ut.j.e.l.cõditiones que extrinſecꝰ. ⁊.Sõ.de le.j.l. iij. Iſta eſt huiuſmodi ergo ⁊c̃. Ex hoc etiã hẽs tenẽ menti iſti duo modi legãdi per oĩa hñt eũdẽ effectũ.ut lego tibilut ali quid facias uel ſi ſatiſdederis de hoc faciẽdo.hẽs me det tibi cẽtũ.utrũq; dẽ legatũ ſub mõ.caſus eſt hic ⁊ in.l.huiuſmodi.ĩ pn. S.de le.jlʒ gl.ibi ⁊ doc.nõ ĩtellexerint.ſed per hanc.l.de clarat᷑ ut vides. ¶ Quero utrũ ſit nerũ idiſtincte ꝙ de implen do debeat caueri. Bꝛeuiter dic aut modus reſpicit ſolũ fauo/ rẽ legatarij ⁊ nõ dʒ caueri.ut.j.e.l.titio.in hn. Aut reſpicit fa noꝛẽ hẽdis uel alteriꝰ.⁊ tũc aut modus adijcit libertatis lega/ to.⁊ tũc nõ dʒ caueri ſʒ officio iudicis dʒ fuus liber ſact iplẽ modũ.ut.l.meuia. ⁊.l.libertas.S.ij.j.de manu.te.Aut loqui mur de alijs relictis.⁊ tũc aut modus fuit additut legatariœ, ⁊ tenet᷑ cauẽ ut h̊ ⁊.l.ſi tibi.S.de le.iij.cũ ſinibꝰ.Aut fuit additꝰ modus ut miniſtro ⁊ nõ dʒ cauẽ.ut.l.diuus.j.ſicui pluſqᷓ; ꝑ.l. fal. ¶Itẽ qro qd in õctibꝰ.Glo.tʒ h ꝙ nõ dʒ ſatiſdre.⁊ alle gat. l.dedi.S.de cõdi.ob cau.ſed certe ibi dẽ poſtq; ille qui dʒ iplere modũ ꝑcepit illud qð dʒ nõ põt peti ab eo cautio ut im pleat᷑ſed nos q̃rim utrũ anteq; ipſe ꝑcipiat repellat᷑ exceptio ne niſi caueat ⁊ cauẽdo hẽat actionẽ ſine obſtaculo exceptio/ nis.⁊ dico ꝙ; ſi uere ↄct eſt celebꝛat ſub mõ eſt idẽ qð in ulti/ mis uolũtanibꝰ. caſus eſt in.l.inſulã.in fi. S.loca.poſito hoc ꝙ nulla lex diceret.tñ hoc dicat urgẽs rõ.nã eni modli eſt ut iple atur poſt emolumẽtũ ſecutũ ut h ⁊ ſupꝛa dictũ eſt. niſi eni pus cõſequat᷑ nõ poſſet modus ipleri. Pone ꝓmitto tibi cẽtuʒ nt fũdũ emas titio.ut.l.j.in fi.S.de dona.uel emtito tibi cẽtũ nt domũ reſicias.certe de neceſſitate ages pus ad cẽtũ pᷣſtita cau tione de mõ ĩplẽdo.ar.huiꝰ... ⁊ dicte.l.inſulã.in fi.S.oca.ſac̃ S.mã.l.ſi vo nõ remuneraãdi.S.ſi.⁊.l.ſe.que optime ꝓbat.⁊ pᷣ icta itellige etiã in ↄctib ſtricti iuris. Item id qð ſupꝛa dixiſi uere Zct eſt celebꝛat ſub mõ.iõ dixi qꝛ ſi eẽt al ↄctꝰ ultro ci⸗ troq; obligatoꝛi. ut locatio emptio ⁊ ſilia. tũc deberet ꝗs iple re ↄctũ ex pſona ſua.als repelleret exceptiõe.ut.l.iul.S.offer/ ri. S. de ac. emp.nec ſufficeret p̃ſtare cautionẽ de implẽdo.fal- lit qũq; ut tagit per gl.in.l.ij. C. loca.⁊ ibi pleni p doc.¶ AIl teri qro an debeat pꝛeſtari illa cautio q;ᷓ iſta. Rñdeo ſic de re cũ fructib reſtituẽda ſi modus nõ fuerit ĩplet. ut.C. de ĩdi.vi dui.auc.cui relictũ.⁊ in coꝛpoꝛe vñ ſumit.illa tñ eſt cautio ſim/ plex regulariter ut ibi. iſta vo eſt ſatiſdatio ut hic pʒ.¶ Que⸗/ ro ntrũ añ p̃ſtitã cautionẽ ſit nata actio ꝓ legato petẽdo.NDi⸗ co ꝙ ſic ſed repellit doli exceptione.ut.l.ſi is cui.x.l.cũ ĩ teſtõ. j. de fideicõ.li. ¶ QAnero qd ſilegatariꝰ nõ iplet modum ⁊ lo⸗ quoꝛ de mõ poſſibili ab initio. Rñdeo aut nõ iplet modum qꝛ nõ põt ⁊ retinet legatũ.ut.l.ſi fidũ per ſideicomiſſu.S.j.S.de le.j. nõ. etiã. S. e. l. in teſtõ. ⁊. C. de iſti. x ſoſti.l. j. Fallit 'ʒ quoſ qã.ᷣj.e.l.titio.S.añ nuptias.ſqʒ ibi eſt tacita cõditio.ut ibi dixi. Aut nõ ĩplet qe nõ vult.x hec tria remedia ſũt ꝓdita.pmũ † legatari puat legato ⁊ hẽs recipit.ut.C. de his que ſub mõ.i. i· T. ð. de cõdi.ob cau.l.ſi hẽs.s.de an.le.l.liberto.S.luti. Et 7 è ‚ . gl. dicit hoc eẽ uerũ.ðS.in diſtinctione modi.ſed hoc ſallit in le/ ato libertatis qð eſt irreuocabile.ᷣut.l.impꝑatoꝛ.j.de ma.teſt. dẽ puto ſi aliꝗs liberat᷑ aliq̃ actione que nõ poſſet renaſci.ut 8. de pac.l.ſi vn. ¶ Scuᷣm remediũ eſt ut hẽs agat ex ſtiplo/ ne ut modus ipleat᷑ ut h ⁊.l.ſicui.S.de le.iij.nõ eni interponeĩ᷑ hec cautio niſi ex ea poſſet agi.ut.l.hec ſtiplo.S.diuꝰ.ut lega. no.ca.ſed certe iſtud ꝓcedit ſine dubio qñ hẽdis ĩtereſt.ſʒ po namꝰꝙ modus cõtinet aliqꝗd explicandũ in pſona tertij.quõ cõpetet hẽdi actio ex ſtipłlone cũ ſua nõ interſit. ut.l.ſtiplo.S. alteri. j. de v. ob. Rñdeo dicit glo.in.l.huiuſmodi.in pn.S.de le.j. ꝙ tũc hẽs dʒ ſtipulari noĩe alteriꝰ ⁊ alij cedere. Lu dic ſtipulet᷑ noĩe ſuo.qꝛ ſemꝑ ſua ĩtereſt ꝙ uolũtas defũcti ſeruet᷑. ut. .e.l.titio.j.rñſo.ubi eſt ca ue.¶ Tertiũ remediũ eſt ut ille ĩ cuiꝰcõmodũ dʒ ĩpleri modus agat actione ex teſtõ. ut. C. de his que ſub mõ.l.ij. Oʒ aduerte qꝛ ut ibi dicit gl.iſlud uerũ ni ſi in libertate. qð ĩtellige in dãda libertate ut ibi nõ. Lu dic ꝙ Iʒ de iure antiq nõ daret᷑ actio.tñ iudicis officio cõpelli porat ad modũ iplẽ dũ.ut.l.libertatis.S.j.⁊.l.meuia.de manu.teſt. ar. S. de an. le. l. qntꝰ. ⁊ hec nera in ultimis nolũtatibꝰ. In Zcti bus dic aut eſt ↄctPbone ſidei ⁊ nõ hʒ locũ cõditio ob cauſam aut ſtricti iurie ⁊c.ut nõ.S.de oↄdi.ob cauſã.l.ij.⁊ ibi per doc. ¶ AQuero de mõ ĩpoſſibili.Glo.tãgit. C.de cadu.tol.S.ꝓ ſe/ cũdo.in ſi.gl.magne.⁊ ibi per Ci.in ultima.ql tetigi uobis.s. e.l. ſigs eũ.dixi plene.ð.de le.ij.l.codicillis.in pn.ubiglo.hoc tangit ſatis plene. J ie ptãtis. ⁊ in id tẽpus ↄfert pꝛi videtur legatum. h. d. NN J li O. Sirelinqtur ſlio ſab cõmemoꝛatione pa di on per modũ cõditiõis iniũctü.ſecſi per falcidia inuat. Itẽ ſec in onẽ in vi modi adiecto.h.d. NDiuiditur in tres paries.pᷣ ponũ de onẽ adiecto in vi cõditionis.ſcðoĩ onẽ adiecto in vi modi. ſcdᷣa ibi nerati. Itẽ pma ſubdiuidit ĩ tres. p ponit q; legatũ ſcidit per õ tab.ſcdo per falcidiã. tertio quã do alio mõ.ſcða ibi diuerſũ.tertia ibiitẽ ſcidit.⁊ iſta eſt lex dit⸗/ . Als incipit claudius.Si legatuʒ G Lautius. cindit e ʒ tabu.uel alia lec ſcin ñclis. Tex. ibi utat᷑ ⁊ relictum tibi remaneat minus onere. Op. ⁊ videt᷑ ꝙ lʒ pꝛon aduocet per ↄtab.tñ hẽs tenet᷑ ad legata. ut.l.j. C. de bo.poſ.per ᷣ tab. So.glo.ſatet ↄꝛiũ ꝙ pa tron p̃ᷣſtat ↄiũctis ꝑſonis.Hi.dicit ꝙ hẽs teneat᷑ cõiũctis p/ ſonis ꝓ ea parte quã aduocat.ut.S.e.l.ſi is.ſʒ hodie nec ipſe nec patron pſtat per. S. ſi vo teſtm.iſti.de ſuc.li.¶ Op.de vᷣ. diuerſũ.ad pn. ⁊ aq v..itẽ ſcindit. So.aliud qñ ſcindit per fal/ cidiã.aliud qũſcindit alio mõ. ⁊ aſſignat glo.rõnẽ. v incipit. S de dãdo.ſʒ nõ video qliter poſſet ſuſtineri iſta rõ.qꝛ bñ ẽ uerũ totũ dẽ legatum lʒ detrahat᷑ falcidia.tñ qð detrahuũ dẽ ĩdebi tu. ut.l. linea. . ad. l. fal. z.l. ſ p'on. S.j.j. de dona. q̃re dic rõ/ nẽ ut colligii ex diſtinctione quã infra ponaʒ. ¶ Op. de v. di uerſũ.ad v.neratiꝰ.So.ibi in v.neratiꝰ.eſt in vi cõditionis h̊ eſt in vi modi. ⁊ eſt rõ.q; qð datin vi modi dẽ qdã remunera/ tio ei qð recipi.ut nõ.S.e.in rubꝛica.⁊.j.e.ſigs fuũ.⁊ iõ ſicut ſires uẽdita minuit ⁊ pᷣaũ minuit᷑.⁊x ita ſi minuct᷑ relictũ minuit on in vi modi iniũctũ. ¶ Op. de.l. liberto. §. j.. de an. lega. Timoꝛe hui ↄꝛij gl.diſtinguit multũ clare.ita nõ.j.ad treb.l. facta. . titi.ſed Mi.ibi ⁊. j.de do.cau.moꝛ.l.ei qui nõ ampliꝰ dicit ſi relictũ eſt inutile ab initio ex q̃cũq; cauſa ſiue relictum erat in vi modi ſiue in vi cõditionis diminuto relicto minuitur on.ut. S. de le.j.l.ab oĩbus.S.titio.⁊.j.l.pxi.S.ſi pars. Si ue ro minuit ex poſtfacto tũc tʒ diſtinctionẽ hic poſitã.qdð nõ plzʒ q; ſiponis ꝙ legatũ minuebat᷑ ab initio per falcidiã eẽt cõtra hãc.l.v.itẽ ſcindit. Et diſtingno late. aut onus eſt ipoſitũ in vi cõditionis ant in vi modi. pmo caſu aut heres ſuit obligatus ab initio ad legatũ integru.ſed ex poſtſacto liberat᷑ a parte ut ꝓpter õ tabu.uel ꝓpter uſucapi.rei legate ⁊ minuit᷑ onus lega cario iniũctũ.ut hic in pn.⁊.j.l.ꝓxi.S.ſi pars. Ratio qꝛ ſicut ipſe exonerat ita dʒ pati aliũ exonerariut hic dicit tex. Idem rge iuris eſſet ſi quacũq; alia rõne ex poſtfacto heres exone ret᷑. Si uero ab initio heres nõ ſuit obligatus ad totũ legatuʒ ⁊ tunc aut hoc cõtingit in ꝑſonam legatarij cui nõ poterat to tum relinqui ⁊ onus iniũctum minuũ ut hic in uer.itẽ ſcindit᷑. j.de dona.cau.moꝛ.l.ei qui nõ amplius.Ratio qꝛ cum heres ꝓpter legatariũ exoneret᷑ debet pati ⁊ ipſũ in onere exonera/ ri.qut hoc cõtingit ppter bñfcium ipſius heredis quem teſta toꝛ nõ pot grauare.⁊ tũc lʒ minuat legatum nõ minui onus cauſa cõditionis iniunctũ ut hic patet in ſalcidia in v.diuerſũ. Ratio qꝛ puilegiũ qð hʒ heres nõ debet reuerti in eius leſio/ nem.nec alius põt uti cotra eũ puilegio ſuo eo inuito.ut.õ.de en ergo ſi minuit cocditio per treb.uel ꝓpier Ze cõdi.⁊ demõ. debitũ iuris nae uel ppter aliã q̃rtã debita hẽdi eadẽ rõne per hũc v.diuerſu.lʒ gl.in.l.ei qui nõ amplius.aliter dicat in falci⸗/ dia ⁊ male ⁊ ibirephẽdi ꝑ Oi.aut minuũ legatũ facto teſtõ/ ris.ut qꝛ alienat ul ademit ⁊ minui᷑ onꝰ.ut.j.l.ꝓxi.S.ſi pars. ¶¶AQuero qd ſi teſtõꝛ ſub cõditione ſi decẽ darẽ legauit mihi fudũ quẽ habebã cõem cũ alio.⁊ ſic nõ debet᷑ mihi niſi medie/ tas.ut.l.ſerui electione.sS.de le.j.Rñdeo nõ minuit᷑ onꝰqꝛ nõ videt᷑ ꝙ teſtõꝛ ab initio plus reliqſſet ⁊ ſic nõ põt dici relictum minutu. ¶ Quero ꝗd ſi legatũ minuat ꝓpter deſectũ pꝛimo/ nij teſtõꝛis. Rñdeo per.l.falcidiã iniũciu.ut.l.in qtitate.S.j. ⁊ illis minui᷑ onus.Scðo caſu qñ on iponit in vimodi.dico ꝙ in oib in ꝗbus dixi minui on iĩpoſitu in vi ↄditionis ⁊ onꝰ minuit᷑ ipoſitũ in vi modiꝑ eãdẽ.l.q; eſt eadeʒ rõ imo maioꝛ. ut ſupꝛa pʒ.⁊ ſic loꝗtur.l.ab oĩbꝰ.S.ſi titio.S.de le.j.qꝛ ibi fuit relict fudus vni ex hẽdib' ⁊ grauat decẽ dare certe ſundus legatꝰ ꝓ parte q̃ legatari eſt hẽs nõ ualet.⁊ ſi ex ꝑſona lega/ tarij h̊ uenit merito minui onus iniũctũ in vi modi ſeu per mo qu legati uel ſdeicõmiſſi.qð idẽ eſt. ut.l...C.de his q̃ ſub mõ. Sʒ ulis caſib in ꝗbꝰ iniũctũ onus in vi ↄditionis nõ minuit. puta per ſalcidiã uel aliã qᷓrt dʒ adipleri diſtinctio. Aut onꝰ ſuit ĩtrinſecũ aut extrinſecu ⁊ iſtos caſus ꝓſeq̃re ut in gl.Alut ſfuit onꝰ appoſitũ alternatiue intrinſecũ ⁊ xxtrinſecũ.⁊ dic ut 8.de le.j.l.ſi mihi ſtichꝰ.¶ QAuero ꝗd ſi ab initio onꝰeſt plus q; illud qdð per teſtõꝛẽ relinqꝗtur legatario nulla ſacta diminu/ tione relicti. Dic ut.l.imꝑatoꝛ.de le.ij.ita dicit glo.⁊ bñ.Zin aũt ſcindit cõditio alijs caſib dicet᷑ in ꝓſecutione ti.¶ Quero ad in ↄctu ſires eſt diminuta.an pᷣciũ minuu.Caſus eſt hic in pn. ꝓut hẽs reuẽderet.⁊ expᷣſſius ĩ.l.ſue rei.cũ.l.ſe.S.de phẽ. emp. Itẽ hic logtur cũ diminutio ſiet pꝛo parte certa.q̃ro ꝗd ſi diminui? pꝛo parte ĩcerta.utputa minuct uſufruct fudi /p q̃ parte minuii onꝰ ⁊ quo iure.Cex.eſt ꝙ officio iudicis.ut.d.l. ſe rei cũ.l.ſe.S.de ↄhẽ.emp.¶ Quero q̃ actione ageretur in pn.l.Dic ꝙ cõditione ſine cauſa uel actione ex uẽdito ſiinter nenit uẽditio ut glo.dicit. Quiümſus ſtdake 5 ↄri⸗ Qui iuſſus eſt dare ſeruo cau J Di heredi. ſa cõditionis ĩplẽde ſub noĩeꝓ pꝛio uel ſub noĩe hẽdis dãdo dño nõ iplet cõditioneʒ Itẽ iuſſus dare dño nõ implet cõditioneʒ ſi dat ſuo.h.d.MNMo ꝗᷓ facti ſut nõ trãſeũt ad dñm. ¶ Sed q̃ro ꝗd ad ꝓpoſitu. Re ſpõdeo id qð eſt in cõditione nõ eſt in obligatione.ut.l.ſiquis omilſ.cau.te.iõ ſᷣuo nõ cõpetit aliqð ius merito per eũ nõ acꝗ rit᷑ aligd dño.ſed ipſi Fuo dat ex mera uolũtate dãtis ⁊ ſic dici tur facti merito ad dñm nõ traſit.ſʒ poſtq; ꝑuenũ ad datonẽ T ſic ad dñij trãſlationẽ illa acꝗſitio dñij erit iuris.merito dño acꝗreret᷑.ut.j.de acq.re.do.l.acqriũ.¶ Op.ꝙ h ſuꝑfluatꝰ. ſz cu hẽdi. Sʒ rñdeo itellige ꝙ in pncipio iuſſit dare fuo expᷣſ ſo ꝓpꝛio noĩe. In v.ſed cũ hedi.expᷣſſo noĩe hẽdis tm.¶ Op po.ꝙ debeat dari dño cũ ad eũ trãſeat ius ⁊ nomen hẽdis.ut S. de acꝗ.hẽ.l.plʒ. Gl.vult ſoluẽ ⁊ nihil declarat.dic ꝙ ſeruꝰ remanet hẽs noie lʒ totũ ius remaneat apud dñm.ut plene de clarauii.l.cũ ſilio.S.de le.j.ꝙ eẽ hẽs noĩe ualet ad duo.ſ.quo ad hoc ut in eũ ipleat cõditiont h̊ ⁊.j.ꝓxi.S. Itẽ ut ab eo non detrahat᷑ qᷓrta treb.ut.d.l.cũ ſilio.⁊ ibi dixi.¶Quero que eſt rõ dꝛie inter ſtatuliberos ⁊ alios. Rñdeo rõnem ponit tex.de ſta.li.l.ſeruus ſi heredi.qꝛ ſtatuliber magis dat iure dñij q iu⸗ re hereditario.⁊ ideo in quẽcũq; traſit dominiũ in illũ implei conditio. Cad õditio de dãdo hẽdi in ipſi WCum bereditas. pſonã iĩplet᷑ nõ in ſcheno,⸗ miſſarij.⁊ datũ cauſa cõditionis ĩplẽde nõ uenit in reſtõne.h. d. Nictũ eſt ſupꝛa de ↄditione qꝗ dʒ ipleri in eo qui ẽ hẽs noĩe. nõ in eo qui eſt hẽs effectu.⁊ idẽ tractat hᷣ ſʒ differt ibi.qꝛ fuus Ehẽs nole tm̃ t apud eũ nõ remanẽt directe nec utiles.hᷣloqꝗ/ tur de hẽde reſtituẽte ꝗ eſt hẽs noĩe ⁊ apud eu remanẽt dire/ cte. ¶ Op.datũ cauſa oditionis ĩplẽde cõputat᷑ in qrtã treb. ut. l. in qrta. ſ.ti.j. So. ſateoꝛ ſʒ reſiduũ iĩ reſtõne nõ uenit ut ¶¶Op. de cõdi.ĩqe.l.is cui.difficile eſt ↄiũ.Glo.ſoluũt pluri b' modlis. dic . ibi fuit iuſſus dare cauſa oditionis ĩplẽde pꝛo legato fũdi qð legatũ euanuerat h ꝓ alio legato qð legatũ na lidũ remanebat.vñ datũ cauſa cõditionis ĩplẽde nõ põt diciĩ debitũ.⁊ eodẽ mõ.d.l.non obſtat.¶ Ad fi.hui.l.op.de do. cau.moꝛ.l.qdð ſtatuliber. So.ibi ſuit datũ a ſtatulibero de pe/ culio ſuo ⁊ ſic qdð dabaĩ pecunia hẽditaria erat.merito uenit ĩ reſtõne.hic dabat᷑ ab exneo de pecunia nõ hẽditaria. ¶ Que ro qd de eo a quo auferi hẽditas tanq; ab ĩdigno.an in ei ꝑ/ ſona dʒ ipleri ↄditio. Qðᷣ videt᷑ qꝛ bẽs remanet. nt.l.ex facto 5§. iul. de vul. pu. ergo ⁊c̃.ut ibi pʒ. ⁊ h. S.v. ſ cũ ſuſpecta.ſa/ Cit de vul.⁊ pu.l.ſ is qui.x.l.in ſubſtitutioe.¶ Quero gd de -Nðõ eo qui nẽdidit hẽditatẽ an in eũ debeat ĩpleri cõditio.certũ eſt ſic qꝛ hẽs ẽ. Sʒ an illud qð ſibi dat debeat reſtituẽ emptoꝛi ic. S. facit ꝙ nõ. In ↄꝛiũ.S.de hẽ.uẽ.l.uẽditoꝛ.ubi qcqd ꝑ uenit ad eũ tanq; ad heredẽ dʒ reſtituẽ.ſed hic dat᷑ ſibiut hẽdi ⁊c. ¶ Quero ꝗd de minoꝛe reſtituto in integruʒ qui remanet heres noiĩe.ut.l.ſed ⁊ ſi ſine.S.ſʒ qð pampᷣ.de mino.dubito. SS Ex plralitate dñoꝝ ſcidũ ↄditio.h. Si duoꝛum. . hoc dicã plene.j.e.l.cui fudus. Si p ar 8. Diminuto legato ꝑ uſucap.diminuit᷑ ↄdi ne nertal tt prima. r uſſus dare hẽdibſi tꝑe quo dat repit (Plautius. ſe hẽdẽ.deducit partẽ äc rataſci ſ nõ ſit hẽs ſʒ eẽ ſpat᷑.qꝛ tũc nihil deducit ſicut legatarius.h.d. CMNõ ꝙ nõ ſeꝗtur effectũ diſpoſitio ante imꝑleta cõditionẽ. ¶ UVltimo pncipiũ huius.S.põt induci ad qõnes q̃s dixi in l.ab oĩbus..ſi nuio ·deſe ntenofid I are ⁊ remittẽ nõ ẽ idem ꝓpꝛie E lianus. hb. d. Mõ diligenter Paneſte fa/ . tit ad multa. C Sʒ qro pone ꝙ heres nõ vult recipe liberationẽ ꝓ ĩplemẽto oditionis.nec vult ſoluẽ.ꝗd hʒ ſacẽ le gatariꝰ. Rñdeo duo. ꝛimo ꝙ ꝓteſtet heẽdi ꝙ ſibi ſoluat ut poſſit iplẽ ↄditionẽ.qð ſi nõ ſacit ꝑ hẽdem videt ſtare.ut.j.de ſta. li.l.iij.F.j. Aliud remediũ eſt ꝙ cõpẽſet id qð ſibi debetur cũ eo qð dʒ dare cauſa cõditionis iplẽde lʒ nõ ſit ꝓpꝛie cõpẽſa tio.qꝛ nõ eſt debitũ hincinde.qð eni cauſa ↄditiois iplẽde da/ ri dʒ nõ dẽ debitũ.ut.l.ſiqs ſub ↄditione.ſiqs omil.cau.teſt.⁊ hãc doctrinã cõpẽſãdo ponit tex.in.l.ſi peculiũ.de ſta.ibᷣ.Et aduertẽdũ eſt ꝙ dicit tex. ditionẽ hẽri ꝓ ĩpleta qſ ꝑ bẽdeʒ ſteterit. ex hoc arguit ꝙ ſi aliqd dʒ ſolui pupulo cauſa cõditio nis ĩplẽde uel cõi ⁊ per tutoꝛẽ uel ꝓ adminiſtratoꝛes reipu.nõ ſoluat illud qdð uli debẽti ↄditionẽ debet᷑ cõditio ꝓ ipleta nõ põt hẽri.nõ eni uere eſt ipleta ut tex.ꝓbat h. Itẽ nõ poteſt hẽri ꝓ ipleta ex facto tutoꝛis uel adminiſtratoꝛis in pupulli uł reipu.pᷣiudiciũ ut de re.iur.l.neq; ĩterdicto.⁊.S.qũ ex fac.tu. per to.ſed ipſe tutoꝛ uel adminiſtratoꝛ tenebat ſicut tertius im pediẽs iniuſte.ut.l.ĩde nerati.S.j.adl.agl.⁊ dixi in.l.in teſtõ S.e. Itẽ facit hec.l.ad.q.ꝙ ſi in eodẽ laudo vna pars eſt ↄdẽ nata alteri in mille.⁊ alia alteri in qngẽtis ⁊ iuſſi ſut ſoluẽ in di em ſub pena in cõpꝛomiſſo cõtẽta.Qerte ille q cõdẽnatꝰ ẽ mi⸗ noꝛi ꝙtitate dʒ cõpẽſare ⁊ liberare aduerſariũ uſq; ad cõcur/ rẽtẽ q;titatẽ ⁊ habet᷑ ↄditio ꝓ ipleta ne ĩcidat in penã ut hie. Sʒ gd dices ſi ↄdẽnat in maton rieare petijt laudũ reduci ad arbitriũ boni viri.an ĩterim poſſit ſieri executio ↄ ↄdẽnatũ in minoꝛi qᷓtitate qui nõ petijt reduci. Aidet᷑ ꝙ ſic ſm ea que notãt doc.in.l.per hãc circa fi. C.de tẽ.ap.ſʒ dubito. Itẽ ſac hec.l.ad.q.ſi iuraui tibi dare cẽtũ utrũ copẽſãdo qð mihi de/ bes liberer a iuramẽto de quo ex de iureiur.c.ad nram. —LE6 iom. Dies appoſita ad iplẽdã ↄditio — Din Diem. nẽ in ꝑſona hẽdis T che 4 — die adite hẽditatis.h.d.¶ Auero ꝗd ſi dixiſſet infra cẽtũ dies a tꝑe moꝛtis. Rñdeo idẽ q; ĩtelligit.ſ.tpe moꝛs ⁊ adi te heredita.ut.j,de ſtatuli.l.iij.S.ru ſi hedi.⁊ qð h dẽ niñ ali ud tps initij ſit appoſitũ.ĩtelligas ita expᷣſſe ꝙ talis ſubauditio nõ cadat.⁊ ꝑ h pot ſuſtineri gl.C. de iure deli.l.ſcimꝰ. . ⁊ ſi p fatũ.ubi dicit tex.ꝙ hẽs dʒ facẽ ĩuẽtariũ infra tres dies a tꝑe moꝛtis. ſupplet gl.⁊ adite hẽditatis.nã ex eo ꝙ on iniũgi he redi videt᷑ ꝙ illa ſuppletio debet ſieri ab adita hereditate inci/ Se hic ⁊ ſupꝛa dixi. 1Sicõditio exp̃ſſa nihil opat in pncipali nec Serno. in eo opabit ad qð ꝑ. repenttonsposncht .h. d. ¶ In tex.ibi eti ſi nõ eẽt.⁊ ſic illa cõditio nil oꝑat᷑.ut.l.iij. S.de le·j.lʒ caſualiter fallat.⁊ h ſegtur ſepenumero ⁊c̃.ſi ergo nõ opꝑat᷑ in pncipali.ſ.in libertate igitur nec in eo ad qð tacite oꝛigit.ſ.in hereditate ułlegato.⁊ hãc mãʒ explicaui in.l.iij. S. de le.j.⁊ nõ bñ hunc caſum. „N On putabam. Annuscept nõ hahe Ulit. 7. ad tre.l.ꝗ ſiliũ. F. ſabinus. de mu. ⁊ ho.l.ad rẽ publicã.dixi plene in.l..ſicui.in pn.S.de le.j.⁊ ibi videbitis. Icui libertas. uſioreddererenẽ teſt petẽ ut ponant calcu latoꝛes ꝗ iudicabũt de reliqs ⁊ libꝛis rõnũ.h.d. Nõ bñ facit. C. de uſuf.le.l.ij.nõ ꝙ dicit de reddẽdis libꝛis rõnum facit. .e.ti. l. c fuus.⁊ de ma.teſ.l.ſi ita fuerit.S.qð.⁊ dixi in Z in n libertatib leuiſſima ĩ = b diuerſis. lie nouiſſima ſpectat᷑ cõdkitio.h. d. C Op. ꝙ in ↄditionibus düſfcc Poriz uffici rr h v f f ff . —“ðʒ tur ꝓ cõpleto.h.d.ſal/ ich btor E lno t vteſt liel tn. bſn ſtö o Z ſiffcit alterũ impleri nec curat de qua. ut.s. de cõdi.ſſti...ſ bẽ di plures. Sol. itellige h diſiũctim.i. alternatiue. EP eredi. Cõditio põt ĩpleri in hẽde hẽdis nõ in hẽde atarij.. d. m vn lec. pma pars hui. 5. nõ narial. ſcda in v. ꝙ nõ ſiłter. tres bʒ lec. pma eſt quã poſui in ſumario ⁊ iſta eſt va in ſe.ut.j.e.l.cũ ita.tñ ſi uus hẽbat pe/ cuniã paratã ad ſoluẽdũ erit liber de iure ſpãli.ut.j. de ſta.li.l. ſi peculiũ.S.is cui.Scðo mõ legit ut mutet caſũ ſeauoꝛe li bertatis põt cõditio ĩpleri in hẽde hẽdis.ſec in alio legatario h. x. Jo. negat hc lec. ecuerã. ſed ꝓ ipſa videi caſus in.l.ſi pe culiu.sS.ſi hedi.de ſta.li. In Sꝛiũ.j.eo.l.cũ ita in fi.Et iõ diſtin gue utrũ cõditio poſſit ipleri in ꝑſonã hẽdis illiꝰ in cuius pſo/ naʒ debebat ĩpleri.aut teſtõꝛ iuſſit ipleri ſub noĩe appellatiuo nt hẽdi. aut ſub noĩe ppꝛio.aut ſub utroq;. Dꝛimo caſu põtiĩ pleri in ꝑpſona hẽdis.ut hicin pᷣn.⁊.l.cũ ita.j.e. Nec ob.l..ſi pe culiũ.S.ſi hẽdi.j.de ſta.li.nã teſtõꝛ videt᷑ uelle dare bẽdi hẽdis eoipſo ꝙ iubet dari ſub noĩe appellatiuo. Scdo caſu qñ ſub noĩe ꝓpꝛio nõ põt ĩpleri in ꝑſona hẽdis uliꝰ.ut.j.e.l.cum ita. F allit fauoꝛe libertatis ſi fuus hẽbat pecuniã parataʒ.ut.l.ſi peculiũ.S.is cui.j.de ſta.li. ertio caſu qñ apponit᷑ nomen pꝛiũ ⁊ appellatiuũ inſpicit qð pᷣcedit.ut.l.cũ iia.j.e.Et eſt a nertẽdũ.nã dicta diſtinctio an aliꝗs ſit iuſſus dare ſub noĩe p pꝛio uel appellatiuo lʒ cadat in hede nõ cadit in legatario.nã iuſſus dare legatario noĩatim videt᷑ dare iuſſus.ut.ð.c.l.noĩa tim. ⁊ hoc videt pbare tex.hᷣ in ſi. ¶Sed q̃ro qꝗd ſi conditio hʒ pᷣcedẽtẽ diſpõnẽ.utrũ ius implẽdi trãſeat ad heredẽ.Ci.in l. pe.C.e.dicit ꝙ nõ trãſit ĩ pſonã hẽdis.ꝓ quo videtĩ᷑ tex.in.l. ſi penũ.j.qñ di.le.ce.⁊ ibi dixi.ertio modo legit h..ſic.Ex parte e in quẽ dʒ impleri cõditio trãſit in heredẽ nõ ex parte eius a quo dʒ impleri.h.d.iſtũ paſſũ examinabo.j.e.l.cui ſun dus.quod nõ. 7 Leaatd 6 51 atu põt cõferri in alterius Onnunq;. lgen dach nõ explicatam hH. d. gl.ſignat multa ↄꝛia ⁊ nõ ſoluit. ¶ Op. de le. ij. l.ſenatꝰ S. pe.⁊.l.fdeicõmiſ.S.ſi fidei.s.de le.iij. So.gl. fate oꝛ ꝙ nõ põt cõſerri in uolũtatẽ enei ſed hẽdis ⁊ legatarij ſic. ſed inquatũ dicit de hẽde male dicit. ut. S. de le.j.l.ſenat. ⁊.l. in fideicõmiſſaria. de fideicõmiſ.li. ¶ Op. S. de le.ij.l.j. Sol. ibi nõ fuit collatũ in uolũtatẽ ſed in arbitriũ. ¶ Op. expꝛeſſio Sr ue tacite inſũt nil oꝑat.ut.l.iij.S.de le. j. j. ⁊. S. e. l. ſi in diez o. ꝗdã ꝙ ulla eſt regula que qñq; fallit ut tex. dicit in.l. ſi in diẽ.S.e. Ja.de ra.dicit ꝙ h nõ ieſt tacite per eũ modũ per quẽ ineſt qñ expmit.nã ſi relinquo ſi titius aſcẽderet capitoliũ poterit eẽ ꝙ hʒ neceſſe aſcẽdere ⁊ ſic nõ eſt in ei libera uolũta te. C Quero ꝗd ecõuerſo utrũ expᷣſſa ꝓſint que nõ expᷣſſa nõ pſint Iʒ tacite iſint. Dicit So⸗g regulariter expᷣſſio nil operat fallit qũq;.pᷣ in caſu. S. de uſuf.l.uet .ſed certe ibi id qð expmi tur tacite nõ ſubintelligebat. Scðo dicit glo.fallit in pupillari ſubſtitutione tacita que nõ admittũ cõtra mr̃em.ſecP ſi expma tur. ſed certe Ne.tʒ ꝙ qñ mĩ ẽ in medio tacita ſubſtitutio nõ ſubintelligit.ſed ego teneo ↄꝛiũ in.l.cẽturio.S.de vul.⁊ pu.di/ co ergo ꝙ regula que dicit expſſio eoꝝ que tacite inſũt nil ope rat᷑ intelligit de his que tacite inſũt de neceſſitate.ſec ſi ex uolũ tate.ut.l. falis ſcriptura.S. de le.j.dixi in. d.l.iij. ſed tacita pu⸗ pillaris intelligit ex uolutate p̃ſũpta.iõ circa ea nõ hʒ locuʒz re gula. Itẽ dicit glo.fallit in caſib ubi exigit ſpale madatnʒ. ut l.põp.de ꝓcu. Itẽ in nouatione.ut.l.f.de noua.ſʒ certeĩ illis nil inerat tacite ideo expꝛeſſio operat᷑. Aa Adẽpto onẽ in vi ↄdi quis ſerunm. tionis appoſito eoln tũ nõ videt᷑ adẽptũ.h.d. In tex.ibi qſi purũ factu mrs. dic in dubio pſumit. ¶ Op. de adi. leg.l. alune. S. ſeia. So. glo.q adimit onꝰ in vi modi adiectũ videt᷑ adẽptũ lega/ tũ ut i. ſec in vi cõditionis ut h. Rõ dta onus adijcit᷑ in vi modi videt legatũ relictũ ꝓpter illũ modũ.ſecꝰ qñ in vi cõditio nis. Declaro roõnẽ glo. modus eſt remuneratio qdaã m gl. ᷓ. eo.ſuꝑ rubꝛica.vñ legatũ relinqtur ꝓpter on implẽdũ ⁊ obli gat᷑ ꝗs ad implẽdũ modũ.ut.l.qbus.S.ſi.s.e.⁊ ſi nõ canet᷑ te⸗ nei ex teſtõ.ut.l.ſ.C. de his que ſub mõ.ſed in caſib ubi binc inde oꝛitur obligatio de iure eſt ꝙ obligatiõe ſublata ex vna parte tollat altera. ut.l.ſ. de accep. ⁊.l. cum emptoꝛ. de reſcin. uẽ.merito ſublato mõ cũ tollaĩ obligatio qua debebat teneri legatarius tollat obligatio qua alij debebat teneri legatario. ſed in cõditione hoc nõ eſt. Mõ eni eſt in obligatione ꝙ dʒ da ri cauſa cõditionis implẽde.⁊ hac.q.ponit Ci. C.e.l.ſt plures in ulti.q.ſacit ad.q.que mihi de facto occurrit.teſtõꝛ duos ſili os iſtituit ⁊ eos grauauit ꝙ ſigs deceſſerit ſine liberis deueni/ at in ſuꝑuiuẽtẽ.DHemũ fecit codicillos per hec yba. Conditio nem qua appoſui in teſtõ ſilijs meis.ſ.ꝙ ſi . eoꝝ deceſſerit ſi⸗ ne liberis ⁊c. adimo ⁊ reuoco.q̃ri utrũ ſideicõmiſſũ eẽt ſubla/ tũ. Et videt᷑ ꝙ nõ qꝛ ſolũ cõditionẽ ademit ergo fideicõmiſſuʒ remanetut dixi.Cotrariũ dixi q; in nro uſu loquẽdi ↄditio ap pellat᷑ totũ ſideicõmiſſũ cõditionale.vñ illa vba adimo ↄditio nẽ intelligit in totũ ſideicõmiſſũ cõditionale. Iſto mõ loquẽdi utit imꝑatoꝛ in.l.j.C. de pac. DHeberet tñ fieri ꝓbatio de iſto cõi uſu loquẽdi.ſed in qone pᷣmiſſa ꝓpter aliud pncipaliter cõ ſului.nꝗ duo fres erãt eq̃liter iſtituti ⁊ iuicẽ rogati de reſttuẽ do ſub cõditione ſi intelligeret adẽpta cõditio tm ſideicommiſ ſum remanet purũ.⁊ ſic hincinde tãtum vnus debet dare quã tũ recipe.ergo ſideicõmiſſũ eſſet nullũ.ut.S.de le.j.l.ab oĩbus 5§. ſi titio. ultimo reſponſo. MVM uis Culpa relata ad legata ꝗbus dies nõ tν⅜¹deſt appoſita nõ refert ad legatũ in tp̃s certe etatis collatum.h.d.de quo plene in.l.talis ſcri tura. S. de le.j. Buobus. Cõditio dãdi plurib adiecta diuidii ter tos b. d puä ſelui Aunduor . Szzig õditio deſignat nudũ miniſteriuz ſa Enius. cti ⁊ dʒ ĩpleri in foꝛma ſpeciſica.h ie⸗ = iſta cõditio ſi in mari ꝓiecerit nõ dʒ fuari. ut. S. de cõdi.iſti.l. ꝗdã. So.ibi ſpale fauoꝛe humane religio/ nis.ſec' in pecunia ut B. ¶ Oppo.j.de ſolu.l.ſi fuus.x.Hl. dicit ibi fauoꝛe furioſi ⁊ pupilli ne perdat. Zu dic ꝙ iuſſus cauſa cõditionis dare debet facere accipiẽtis ſi põt ut in ↄtra rio.ſec ſi nõ põt ut h.¶ Op..de cõdi.inſti.l.cCõditiões.ubi cõditio deriſoꝛia reijcit. So.ſi cõditio deriſoꝛia continet turpi tudinẽ.illa nõ dʒ fuariut ibi. Sʒ ſiẽ deriſoꝛia hocẽ nõ eſt uti le ⁊ tũc loqtur hic.¶ Op.S.de le.j.l.Fuo alieno.S.ſi. Sol.ut ibi.qꝛ ibi in modũ diſpõmis h ↄditionis.¶ Op.j.de do.cau. moꝛ.l.ĩ oĩbꝰ.So.qꝙ hic in fi.dicit capit.i.accipit nõ cũ effectu „* ita intelligit gl. in. d.l.in oĩbus.⁊.l.qdð cõditionis in pn.de do „ na.cau.moꝛ.⁊ ideo ſiſcus ab iſto indigno auſeer.· Ni fundus HPãdi conditio adiecta vni *nõ ſcinduũ.ſecus ſi plib adij cial. h.d. Pꝛimo laan qũñ cõditio adijcit vni ⁊ du/ rat vn. Scðo qñ pluribꝰ.Lertio qñ vni ⁊ deuenit aapue⸗ ſeda ibi diſſimilis. tertia ibi in eo. pma pars ẽ clara. ¶ Mõ di⸗ ligẽter ꝙ cõditio appoſita plurib diuidi ex pmo teſtõ.q̃ſ di cat nõ per legẽ.Et nõ ꝙ łʒ vna ſũma adijciat plurib uel ꝓpt᷑ enumerationẽ ꝑſonarũ videt᷑ eẽ diuiſa ab ipſo teſtõ nõ tñ ex vᷣ/ bis teſtamẽti ſicut dicim in.l.noĩs ⁊ rei.S.vbũ ex legibꝰ.j.de S.ſig. ⁊ hoc dico ne obſtet his que dixi in.l.re cõiũcti.S.de le. iij. ¶ Scðo nõ ex tertia parte ꝙ cõditio nõ diuidir iter here/ des. Rõ qꝛ ex ipſo teſtõ nõ diuidit per.l.xij.tab.ſimiliter non dDiuidi? ut infra dicã. ¶ Op. ad ſcdam partẽ ⁊ nigek Pachtti adiecta pluribꝰ nõ poſſit ſcindi. ut.C.e.l.ſi plures.⁊.l.ſi ita ſu it.de manu.te.So.ibi loqtur in cõditione indiuidua que cõſi ſtit in dãdo. ¶ Itẽ op.ad ſi.ex gl.de.l.eadẽ.S.cato.j.de uer. ob. ubi cõditio que cõſiſtit in facto diuidit inter hẽdes.So.h̊ logꝗtur in cõditione que ↄſiſtit in dado.ibi in ea que ↄſiſtitĩ fa cto diuiduo ⁊ diuidũ inter hẽdes. Nec dicas ibi factũ cõſiſtit in obligatione nõ in cõditione.qꝛ factũ qð ↄſiſtit in obligatio ne reſpectu ſtipulationis penalis eſt in cõditione.Ex his diſti gue an cõditio ptatiua poſſit diuidi ⁊ per partes ipleri.aut eſt cõditio indiuidua ⁊ nõ ſcindit.aut diuidua ⁊ tũc aut eſt iplen ga ab vno aut a plurib.ſi ab vno nõ ſcindit ut h niſi q deſijt pꝛo ſolido poſſe impleri.ut.j.e.l.pe.in pn.⁊ niſi qũ legatũ ſcin ditinter hedes.ut.l.plauti.S.e.ti.Si vo a pluribus aut oĩbꝰ iniũgit ab initio ut hic in ſcdᷣo rñſo.aut peruenit ad plures ex poſtſacto ⁊ tũc aut cõſiſtit in dãdo ⁊ tũc aut deuenit ad płres ex diſpõne teſtõꝛis ⁊ ſcindit᷑.ut.S.eo.l.qui hẽs.S.ſi duoꝝ.aut ex accidẽti ⁊ nõ ſcindit ut h.aut cõſiſtitin faciẽdo tũc ſcindit. ut in. d. S. cato. ⁊ nõ.hocꝑ doc.in.l.pe. C. e.⁊ ibi vide.¶ Op po. d h ꝙ ex pſona hẽdis nõ ſcindit᷑ ius iplẽde cõditionis.cõ tra. 5. de le.j.l.legatan.dicit glo.ibi.Lu dic ꝙ nõ fallit qꝛ il⸗ la que ſũt in obligatione diuidunt᷑ iter heredes per.l.xij.tab. ſũt iura hereditaria. ut.S.ſi cer. pe.l.j.⁊ fami.her.l.ea que.ſed id qð eſt in cõditione nõ eſt in obligatione nec eſt pẽditarium ideo nõ ſcindit per.l.⁊ hic eſt caſus qð tene mẽti. Sʒ.l.ſilega/ tarius.loqꝗtur in eo qð eſt in obligaiiõe.iõ diuidit᷑ ut ex pdici patet.Cõtra heres tenet 4 parte hereditaria ⁊ non in plus tñ niſi totã ſoluat non liberat a pena.ut.l.v.in ſi.j.de v.ob.⁊.l.in executione.e.ti. Rñdeo qtu ad pncipalẽ obligationẽ il de bitũ diuidit per.l.xij.tab. Sed q;tũ ad penalẽ ſtipulationẽ eſt in cõditione. ¶ Op.hic dicil ꝙ trãſmittit ad heredes legata/ rij hui cauſa conditionis implẽde.Contra moꝛtuo legataſto Pe cõdi.⁊ demon. pẽdente conditione legatũ extinguit. ut.ſ.e.l. intercidit. ⁊. S. c.l. ſub diuerſis.⁊.l.j.S.ſinaũt.C. de cad.tol.So. Ja. de are. dicit ꝙ ex ꝑpſona vni videl traſmitti ad plures ſibi cõiũctos in re cõſũctionis nel ad alios ſubſtitutos iure ſubſtitutiõis.⁊ hoc innit tex.ibi ⁊ oẽs xc.nã in pſona hẽdũ nõ videi ꝙ poſſit ꝓce dere niſi ſit relictũ ſibi ⁊ ſuis hẽdibꝰ.ego dico ꝙ qñ legatũ reli/ un ex diſpõne teſtõꝛis tacita uel expᷣſſa deuenit ad plures ⁊ cindit. nt. S. e.l. qui hẽdi.S.ſi duoꝝ.Si ergo h̊ ſubſtituit ⁊ re/ liqt ſibi ſuiſq; hẽdib nõ eſt ꝗd ipediat ꝗn ſcindat᷑. Pe.dicit — ego itelligo qñ heres in cui pſona debẽbat ĩpleri cõditio eſt moꝛa recipiẽdi.nã tũc trãſit legatũ ad heredes nõ impleta cõ/ ditione tũ dʒ adhuc impleri.ita ĩtelligit Pe. C. e.l.penl.in.iij. ſeu.iiij.q. Rai.trãſibat ſicco pede.ſed iſtud videt male dictuʒ. pſupponit iſta ſo.ꝙ hẽdes debẽt implere cõditionẽ.qð nõ vi- det᷑ uerũ.q; ſi ſemel obtuli tibi ⁊ noluiſtireciꝑe ampli nõ tene oꝛ tibi dare cũ per te ſtet.nt.l.ulti.C. e. Nec dicat ꝗs ibi ẽ ſpa/ le ſauoꝛe libertatis.q;ꝛ ibidẽ Ne.tʒ ↄꝛiũ.i.cõtra gl. Pꝛeterea iſllud qdð eſt in ↄctn eſt in obligatione.vñ ſtati facta obligatiõe herede exiſtẽte in moꝛa legatũ eſt puriſicatũ. Dñi ego reſpõ geo qꝛ r Cde ſo. l. q; qs.in ſcdᷣa glo.dicit ꝙ. l.ulti.C.e.eſt c⸗ ſus ſpãlis ꝙ facta obligatione liberat. Sed puto uerius dietũ MPe.qꝛ.l.ultima.C. e.loqtur in relicto libertatis directe meri/ to ille ſernus liber ſact ab hẽde nihii petit ⁊ heres nihil põt pe tere ab eo cũ ꝓ eo qð erat in cõditione nõ cõpetat actio. Sed in legato alteriꝰ rei uel libertatis ſideicõmiſſarie ſi offero lʒ ha beat᷑ cõditio ꝓ ſpleta ⁊ lʒ dñiũ ſit apud me.tũ res eſt apud hẽ/ des.vñ ſi peto illã rẽ per retẽtionẽ cõſegtur hẽs nt impleati cõ/ ditio. ⁊ ita dʒ ĩtelligi . Fateoꝛ ergo ꝙ heres nõ poterit petẽ ſi bi reſtitnẽ donec iſti impleãt cõditionẽ.ſic põt ĩtelligi duobus modis.pᷣ qñ trãſit ad plures cõiũctos.alio mõ qñ ad ptres hẽ des qð eſt qñ eſt in moꝛa recipiẽdi.vñ utrũ ius implẽdi ↄditio nẽ traſeat ad hẽdẽ debẽtis implere. dico ſic in ultimis nolũtati bus. aut ſülle in cuius ꝑſona dʒ ſpleri ſuit in moꝛa ⁊ traſiret hie. aut nõ ⁊ n trãſit. ⁊ hoc niſi cõditio habeat pᷣcedẽteʒ diſpõnẽ ut dicã incõtinẽti in ↄctibꝰ.¶ Quero nutrũ in ↄditionib ius ĩ plẽdi cõditionẽ trãſeat in hẽdes.Et ſuꝑ h Darſer cõſului. die plene ut dixi in.l.ſi.x.cũ petiero.de v.ob. dixiin ũ petiero. de v. Fants zaße dic aut cõditio habuit pᷣcedẽtẽ diſpõnẽ in pſo na eiuſdẽ ⁊ tran ſit ad hẽdẽ. ut.l.diẽ ꝓferre. . j:. ðe arbi. x.l.qui rome.S. falſẽ j. de v. ob. aut in pſonis dinerſore tũc eſt ꝑinde ac ſinõ habe 0 — ret pᷣcedẽtẽ diſpõnẽ.ut.l.ſideiuſſoꝛ obligari.S.fi.j.de fideiuſ.lʒ aliter ibi dicat. Si vo nõ hʒ pcedẽtem diſpõnẽ nõ traſit.ut .. e. l. a teſtõꝛe. ita Pe. ⁊ Ci.poſt eũ in.l.iij.in pe.q.C.e. Guil. in.l. ſi neceſſarias. . de uẽdẽdo.S. de pig. act.x allegat.l.üj.in Hn. . de coll. bo. x.l.qui rome.S. augeri.j.de v. ob. Ego poſt cos allego ꝓ caſu.l.ſi decẽ cũ petiero.in ſi.j.de v.ob.⁊ ibi dixi ⁊ h uera niſi ille ꝗ futur ẽ obligari ex ĩplemẽto cõditionis ali/ qd ꝓpter h̊ ꝑcepit.⁊ eſt caſus in.l.ij. C.de pac.ĩter emp.⁊ uẽ. Ag. que dicit ꝙ ſuꝑpuacuũ eſt de herede dictũ.⁊ gl.in.l.ſi pꝛe dio.in pn.S.de in diẽ adiec. L A egatario moꝛtuo uel libertate tercidit. g cõditione pẽdẽte legatuʒ extinguit.ſecꝰ ſi ſola ciuitate puet᷑.h.d.¶ Op.media 3 ſti Seruiuſſus pſtare opas põt per ſe elitu. opꝑari niſi ab Peae Lneclal tii enim nat in metallũ reſtituat videt nou/hõ merito nõ cõſeqtur le/ Pi,ide ſol.l. ſires.S.ared. ⁊.l.ſi fuus.de adi.le.⁊ per h vi et ꝙ ſi egatari ſuerit moꝛtu ⁊ muraculoſe ſuerit reſuſcitatus nõ cõſequat᷑ legatũ. ¶ Op.ꝙ depoꝛtatꝰ habeat᷑ ꝓ moꝛtuo cd. JS.depoꝛtat.j. de bo. li. ? de Ztab.l. j. . ſigs filiũ BGl.ſoluit ⁊ nil eſt dicẽ. Dic jm Pi.⁊ Ja.de are.ꝙ in his quo nt.l. ſi ne rũ dies cedit ipſo manẽte in depoꝛtatione habei ꝓ moꝛtuo ut in ↄꝛio.ſecus in his quoꝝ dies cederet ipſo reſtituto ita loqꝗtur bic.¶ Quero ꝗd ſi ſuerit ſact monachus uel cõuerſus. Rñ/ deo tũc remanet capax.iõ legatũ nõ extinguiſ.ut.l.deo nobis C.de epi. T cle. ir ny Relictũ in tps liberoꝝ ĩtelligi Juir uxoꝛi. de pcreidis pot teſtm it aliud teſtõ expꝛeſſerit.h.d. —2 1r e- Sũm aui cũ pcedẽti.¶ Nõ qã Te C modo. Rabitereicſt acti aten — tpa nõ nocẽt. ut.l.q̊ t ſi in cõditione.S.ſolem.s.de hẽdiĩſti. So. hec lex gl.ill regulã q;ᷣ caſus cõtingẽs medio tꝑenõ no/ cet niſi ſit talis per quẽ uere adimat uel tollat libertas.vñ ſi dãẽõ i I an farte. Eie iuriſcõſult ponit diſtinctionẽ 3 atis clarã. ¶ Nõ ꝙ idẽ eſt cõditio doãdi ↄditioĩ fcõ exiſtẽs qꝛ facẽ largo mõ copꝛehẽdit dare. * Ed ſi hec cnidam. a ſaie manet dedlucto eo W ſolnerit eauſa cõditionis implende. h. d. ¶ Oppo. S. e. ꝓplauti. S. itẽ ſcidit. So. itellige ilu. S. ʒ iſtu. facit ad.q.dicit ſtatutũ de pcio rei uendite ſoluaiĩ gabella ſex deñ. ꝓ libꝛa.cõtigit ꝙ aliꝗs rẽ uẽdit ꝓ cẽtũ.ſed in ꝓxeneiꝶʒ ⁊in faciẽdis ſubaſtationib expẽdit.xx.hᷣ eſt tex.ꝙ ſoluʒ pꝛo lxxx.dʒ ſolui gabella.nã pᷣciũ dʒ intelligi nõ qtũ emptoꝛ dat. ſz tũ apud uẽditoꝛẽ remanet ut dicit tex.ſoꝛte deberet ſic di⸗ ci.aut ſtatutũ dicit ꝙ dʒ ſolui gabella ꝓ pᷣcio qð uẽditoꝛ rece/ piſſet. ⁊ uerũ eſt qð dixi ſupꝛa.q; uerũ eſt nõ recipit niſi qtũ apud eũ remanet ut h. Aut dicit ꝙ ſoluat gabella ꝓpᷣcio quo uẽdidiſſet.⁊ tũc pꝛo toto pcio ſoluat qꝛ ueru eſt pꝛo tato uedi⸗ diſſe. ar.j.ti.j.l.in qᷓrta.S.fi.⁊ qð nõ.in.l.ꝗ fũdu.e.ti.aut dicit ꝙ ſoluaĩ gabella ꝓ pcio rei ſimpliciter ⁊ no adijcit ꝙ recepiſſet nel quõ uẽdidiſſet.⁊ tũc pciũ intelligit deducto oĩ eo qð expẽ- dit᷑ cauſa expediẽde uẽditionis.ut.C. de iure deli.l.ſcim. . ſʒ ſi in cẽputatione. ⁊..ti.j.l.q;titas.ꝓ hoc ſacit gnalitas hui.i ue dicit ſemꝑ cõputationẽ in pſonã uẽditoꝛis ĩtroducẽda re/ ſectu ei qð remanet apud uẽditoꝛẽ cauſa cõditionis ĩplẽde. tñ in caſib in ꝗb minuit onus in vi cõditionis nõ minuii per falcidiã uel aliaã q̃rtã heredi debitã. Et diſtingue aut on fuitĩ triſecũ aut extrinſecũ.⁊ iſtos duos caſus ꝓſeqre ut in gl.Aut ſuit onus ĩpoſitũ alternatiue intrinſecũ ⁊ extrinſecuʒ.⁊ dic ut ſupꝛa de le.j.l.i mihi ſtich. ¶ Qüo gd ſi onab initio ẽ plus qᷓ; ſlud qdð per teſtõꝛẽ relinꝗtur nulla diminutione facta. Nic nt in.l.imꝑatoꝛ.S.ſi cẽtũ.S.de le.ij.ita dicit glo.⁊ bñ.an aut ex his cauſis ſcindii cõditio.dicà in ꝓſecutione ti. — nt ir CLoͤditio que inducit viduitatẽ in oẽ tsre⸗ Cum vir ſpectu oid pſone ⁊ oĩs loci ſpnit.ſec' ſiidu/ cit viduitatẽ reſpectu certe ꝑſone uel certi loci uel tpꝑis.h.d. cũ duab ſo. In tex. ibi ſi a liberis ne nupſerit.i.nubẽdo nõ dec ſerit. Itẽ ibi in ſi. iniigeret.dic.ſ.pꝑpetuo.ſʒ ad tps bñ inducit. ¶ Op. C. de indic.vi.auc.cui relictũ. So.hodie coꝛigil in vi dua cui põt relinꝗ ſub cõditione ſi nõ nupſerit. ſec ſi nõ eet vi dua.nã iſta remanẽt incoꝛꝛecta. EAAm ita Sümauiin pcedẽti. C Nõ qð vni 3 — . — —,* .. N Tezee oibꝰalijs remo uet. ⁊ iſtud hñt inducẽ dictiones excluſiue.ut tm̃ ſolũ ⁊ dũta xat.dixi in.l.j.S.ſiqs ius di.nõ obtẽ.¶ Qũo gs dicat᷑ idignꝰ nuptijs alicuiꝰ.Lex.j.de manu.vin.l.inrimonij c gi. videt dicẽ ꝙ üle cũ H nõ põt hi mr̃imoniũ videt idignP mñi monio.vitas eſt ꝙ ille cui nõ põt ꝗs ſine dedecoꝛe nube ſʒ mo res ciuitatis cõſiderata q̃litate nataliũ dẽ idign mr̃imonio.ut ſ. de Ztab. l.iij. F. ſ emacipat filius. — erto loco videt᷑ iterdicẽ actũ ſmpliciter ſi act iũlle cõ/ 2 — ſi.hui.i.legẽ utilẽ reipublice ad coadiuuãda iterpᷣtationẽ. Moꝛte grauati nõ extingui legatuʒ I 1 SGatO. dtnons .ch. d. Del aliter. in legatis ↄditionalis obligatiõis paſſiue ad hẽdẽ traſmit lk. h. d. C cadu. tol.l.vnica. 5. ſinaüt alie ditione.So.legatario decedẽte nõ traſit ad hedẽ ⁊ ſic actue. p. C. de cadu. tol.l.vnica. . ſinaũt aliqd ſub cõ ſecus decegente grauato ut hic. — Lʒlibertas repñtet cõditio fideicõmiſſ — Eres. cbectar g,d. p. C. de bis qui a Anö do.ma.l.ſi.ubi qui in vno eſt negligens in alijs vi det᷑ negligẽs.ita h qui in vno fuit liberalis puemiẽdo in alio dʒ ęæẽ liberalis. So.ut dicit gl.in.l.iij.in pn.als.l.iij.S.de ali.iue di.mu. cquſa ſac.⁊ ibi dixi.¶Ad idẽ op.j.e.l.ouos. Sol. ut ibi. ¶ Ex gl.op.ꝙ dʒ repñtari legatũ.ut.l.ꝗ filiũ.S.ſigs funʒ de hẽ.ĩſti. So. poſſes dicẽ ꝙ h libertas fuit repñtata ab hede ibia teſtõꝛe.qð nõ plʒ per.l.ſi ṽuus coĩs.de he.iſti.qre dic ꝙ Blogtur q ↄditio adiecta libertati fuit expᷣſſe repetita in lega to. ut pʒ in pn.l.ſuit eni rogat reſtituẽ in euẽtũ cõditionis.ſʒ lex vꝛia loqtur q; cõditio adiecta libertati tacite poꝛigi ad le — gatũ.⁊ ſic vides magnũ mat᷑.dixi in.l.cõtraria. — Sideſicit cõditio /p qua E Am ſub hac. ſuit ĩterpoſita cautio mu/ d. C Mõ ꝙ cautio mutiana reqꝗnit ſatiſdationẽ ⁊ ſic cũ fideiuſ ſoꝛe. dixi. S.e.l. mutiane. ¶ Op. ⁊ videt᷑ ꝙ dʒ caueri ſco lega effectũ an ↄditio inſit tacite an expꝛi/ ſult iuſſus dare ſcdᷣo legatario.ar.l.iij. S. ſigs ita S. de adi. le. qð nõ plʒ. qre tex. p ſimpliciter dicit eẽ legatũ in ſcdm legata/ rũ quo caſu in vubio videi eẽ grauat ipſe legatari .ut de nſu ſru.e.l. codicil.logtur qñ ĩ pmilegatarij ꝑſona legatũ nn mode alibi exerceri nõ põt qð ẽ utile ad multa. ¶ Scdðo nõi lana legatũ debet᷑ ei in quẽ in eũ caſũ fuit traſlatũ.h. tario cui ĩtereſt nõ hẽdi.ut.l.ſi is cui.s.e.Sol.ꝗd ꝙ h̊hẽs De condi.⁊ demõ. ſed h̊ deſiciẽte cõditione apparet ꝙ legatů nunq extitit. ut in auẽ̃.cui relictũ. C. de indic.vidui.tol.vñ h̊ in dubio videt᷑ reli ctũ ab hẽde. ¶ Op. j. e.l. titio ſudus. So. fateoꝛ ꝙ, hẽs libera tur cedẽdo actionẽ ſi vult. ¶ Altimo Di. ⁊ Ja. de are. foꝛ⸗ mãt vnã.q.duo ſut electi ptàtes vnꝰ pᷣ ali ſcdo.pmaccepta/ uit nõ tñ nenit qꝛ ſoꝛte moꝛtu ẽ.utrũ ſtati pᷣmo acceptãte eua/ nuerit electio ſcði. Hec.l.eſt ar. ꝙ nõ.facit.l.ᷣſi titio fũdus.j.e. Di. tʒ ↄꝛiũ.ar.l.poſt aditã.C. de ĩpu.⁊ ali.ſbᷣſti.⁊.C. de le.l.ſi legata. c. S. de adi. le.l.iij. S. ſiqs titio. Mõ ob.h.l. x.j.e.l.titio fũdus.q; hec cõditio nõ extitit in ꝑſona pᷣmi nec deñicit in ꝑſo na ſcdi. qd pʒ ꝓpter effectũ cautionis mutiane.facit.s.de tu/⸗ tel.l. tutoꝛib.ita dicit DHi. Sed Ja.dejare.diſtinguit. aut fuit facta electio ſcði ſub cõditione ſi pmꝰ nõ acceptauerit ⁊ eo ac ceptãte deñicit electio ſcdi. aut fuit facta electio ſci ſi pm non nenerit ⁊ pmo acceptãte nõ deficit electio ſcdᷣi ⁊ in dubio vide tur facta ſub cõditione ſi nõ uenerit.ut h̊ ⁊.l.titio.j.e.⁊.l.tuto ribꝰ. de tuteł. Mõ ob.l.poſt aditã.cũ ſilibꝰ.q; ibi per accepta/ tionẽ plenũ ius qrit acceptãti.qð notadũ eſt in iſtis officijs ut plene dixi in.l.ex eo.S.de teſ.mi.de hoc per Ci.in.l.poſt adi⸗ tã. C. de impu.⁊ ali.ſubſtt. ita Nerbũ qð repꝑii in ſuturo ⁊ in pᷣterito in EHvuſtimis uolũtatib intelligit in ſuturo. hoc dicit.de hoc dixi.S.e.l.ſolemus. . Coõditio ſi uoluerit le ita expꝛ um. gatari facit ↄditiõa Ale legatũ.h.d.de hoc dixi in.l.ſi ita legatuʒ.S.illi ſi uo de le. j. . ..e.l.aliquando. . Cõditio tacita ex teſtõ ꝓueniẽs ĩpedit di Aos.·è legati cedere quo ad Acuiſcn dicit. Op. S.e.l. bẽs ſtatuliberũ. Ol. nõ ſoluit. So. pate bit ex ſolone ſequẽtis ↄꝛij. ¶ Op. cõditio tacita nõ ĩpedit diẽ cedẽ quo ad acqſitionẽ.ut.l.poſt diẽ.S.ſi.q di.le.ce.de re.iu. l.q̃ legata. So.h̊ dies nõ cedit niſi a tꝑe emãcipationis. Nec ob. ꝙ eſt cõditio tacita qꝛ ꝓuenit ex ipſo teſtõ nõ extrinſecus. ut. .e. l. cõditiones que extrinſecꝰ. ⁊ ibi dixi.⁊ per hoc appa/ ret reſpõſũ ad pᷣcedẽs ↄꝛiũ.q; hic extitit cõditio legati per ma/ numiſſionẽ.ſed in.l.heres ſtatuliberũ.nõ extitit per emãcipa/ tionem m Di. Mogus reſpiciẽs utilita/ tio centum. tẽ legatarij intelligit ipulſi nus.ſi utilitatẽ tertij dẽ eẽ finalis.h.ð.⁊ ẽ mirabilis lex ſicut vi/ diſtis hoc anno. Jbi emat ſibi ⁊ ꝓſe.x cõcoꝛ.cũ hac.l.l.ij.ĩſi. j. de ena C It nõ ꝙ ulud qð teſtõꝛ iubet ĩtereſt hẽdis ut im pleat᷑ ⁊ expediaĩ.nt h dẽ ⁊ tetigi in.l.huiuſmodi.in pn.S.de le ga.j.⁊ in.l.ꝗbus diebꝰ.S.ſi.S.eo.¶¶Op.⁊ videt ꝙ ule cui eſt relictũ ſub mõ debeat cauẽ de mõ iplẽdo.ut.S.e.l.ꝗbꝰdiebus S. fi. T.l. ſi tibi.̊.de le.iij. Rñdeo illud uerũ niſi ſuũ cõmodum reſpiciat.¶Itẽ op.ꝙ nõ dʒ cauẽ cũ dictũ pᷣceptũ ſit nudũ.ut ſitipſſa.,dinl⸗Se e.j. Timoꝛe hui ꝛij iſte tex.itelligit duo bus modis.pᷣ ꝙ emat᷑ illi alino ⁊ ꝙ nõ alienet per iſtũ empto rẽ.nõ aũt alunus caneat de nõ alienãdo.ſed hũc intellectũ nõ vult gl.paruula. Mã hicitellect eẽt ſupuacuꝰ q; eoipſo ꝙ di⸗ cit ꝙ emat᷑ alũno dʒ itelligi ꝙ ſiat ſuũ.ut.l.huiuſmodi.in pn.q̃ re intelligo ꝙ alünus caueat.Zd pꝛiũ rũdeo ꝙ dʒ cauẽ ꝙ te/ ſtatoꝛ uoluit ꝙ nõ alienaret ꝓpter affectionẽ quã teſtõꝛ hʒ ad eũ. ita dicit gl. Sʒ lʒ teſtõꝛ habuerit affectionẽ q; ꝓpter h ꝓhi bet᷑ alienare.illud itelligo ſic ꝙ dicit nudũ pᷣceptũ de nõ alienã do nõ ualet eſt uerũ ubi legatũ trãſit ad legatariũ ipſo iure.⁊ ita loꝗtur.l:.ñliuſta.S.j.S.de le.j.⁊x.i.pꝛ.S.iul.agrippa.S.dele. uj.ſed ubi nõ traſiret ipſo iure ſed dʒ pᷣſtari de manu hẽdis.tũc legatari nõ dʒ habẽ niſi caueat de nõ alienãdo ut h. Et vide/ tur caſus in.l.iiij.S.fi.de cõdi.inſti. Titio centum. Mꝛimonia debẽt eẽ libera a pe/ — 1na dãni nõ a pena amiſſionis lu/ cri.h. d. COp. 5. e.l. ci ita. So. itellige potat meuiã uxo/ rẽ honeſte ducẽ.¶ In gl. que incipit 5 tibi de pᷣcio ibi merito. So.ibilucrũ ꝑcipiebat᷑ ex publico qð nõ dʒ auſerre puatus. H ꝑcipiebat a puato teſtõꝛe.merito põt auſerre ei uoluntate. Et hec lex facit in ar.ad.q.teſtõꝛ reliqt monaſterio monialiũ cẽtũ ſi ilã in ſoꝛoꝛẽ reciperẽt. Moniales uolebat cẽtũ ſed nole bãt in ſoꝛoꝛẽ accipe.Et videt h ꝙ nõ poſſint habẽ.Auidam magnꝰ doctoꝛ cõſuluit ↄꝛiũ q; iuitare moniales ad lucrũ ut re cipiãt illã in ſoꝛoꝛẽ eſt ſimonia. ut in. c. nõ ſatis.ex de ſimo.⁊ iõ Ee legatũ ⁊ reijcit illa cõditio tanq; turpis. Nõ ob.hᷣ lex. qꝛlʒ mrimoniũ ſit res ſpũalis tñ ſit ſub ſpelucri.qdð nõ reperit in alijs ſpũalibꝰ.ſed iſtud nõ eſt uerũ qñ ↄditio de ſe eſt turpis ut. S. e. l.obtinuit.⁊ de cõdi.iſti.l.j.⁊.l.cõditionũ.ſed qñ cõdi/ tio eſt de ſe honeſta ut eſt aliquam reciꝑe in monialẽ.ſed ꝙ ad hoc ĩuitet ſpe lucri eſt turpe ⁊ ihoneſtũ.tũc iſtitutio ſeu legatũ qð ad hoc ĩuitaret eſt nullũ.caſus eſt.S.de hẽ.inſti.l ille autẽ. ⁊q ibi nõ.in gl.ſic in ſili legatũ nõ ualet.qdð dic ut dixiin.d.l. ille aũt. ſed cautela eſt quã ponit gl.in. c.nõ ſatis.S. allegato. ꝙ teſtõꝛ dicat ſi tales moniales receperint taleʒ in ſoꝛoꝛem eis relinquo cẽtum in alimẽtis.⁊ tunc nõ vident᷑ inuitari ad lucrũ nec eſt ſimonia. ¶ Litio centum relicta. cocuioul modus fringik nõ ſerual pterq; in libertis. h. d. . Op. C. de op. lib. l. pe.in fi. Gl. ſol. in trib' modis. pma ſo.eſt diuinatio.ſcda ẽ vᷣa tertia eſt falſa. NPer ſcm exẽplũ poſitũ in hoc.S. Di.dicit ꝙ; hic.S. facit ꝓ eo qui locauit oꝑas ſuas in ꝑpetuu. Itẽ/ eo ꝗ ꝓmiſit ſtare certo tꝑe in ciuitate aliq. Itẽ ꝙ nõ ualeãt ſtatuta de hoĩe carcerãdo ꝓ debito. Hi.nõ dicit plus.ſʒ pma.q.tãgi tur per gl. in.l.ij.de uſuſru.le.⁊.l.ambiguitatẽ.C.de uſuſruc. ⁊ tractaui in.l.ſtiplones nõ diuidunt᷑.de v.ob.in ſcdða.q.ſʒ vi det᷑ ꝙ nõ per hãc.l.q̊ nõ video qre nõ ualeat ſi recſpiat coõmo⸗/ dũ alicuiꝰ.ut pʒ in toto ti.locati.Ad id qð dẽ ꝙ infringit liber tas.rñdeo ꝙ ſoluẽdo ĩtereſſe liberat. In tertia.q.reꝑio Hi.al legãdo ſatis extẽſe dixiſſe.⁊ ego dico ꝙ ſtatutũ ualet ſi ẽ factũ a ciuitate qᷓ hẽat merũ uel mixtũ impiu.Et ꝓbo de iure cõi po teſt qs pꝛo debito carcerari.ut.l.j.C.q bo.ce.poſ.ergo põt ꝑ ſtatuta que ſũt de iure ciuili.Ad ar. Dl.rũdeo.na dicit ipſe dᷣ lud qð nõ põt fieri per pactũ nõ põt ſieri per legẽ. ut nõ. C. de decre. decu. ſup rubꝛica. t. l. nõ ĩpoſſibile. de pac.ſʒ per pactũ nõ põt ĩfrigi libertas alicui. ut.i.nec ſi uolẽs.⁊c.l.interrogati. C. de li.ca.ergo nec ꝑer legẽ. Rñdeo dico q; hoc.ſ.ꝙ nõ põt ſieri per pactũ nec põt per ſtatutũ nõ eſt ueru niſi in his que ſt ↄtra bonos moꝛes.als ſecꝰ.ut nõ.in.l.nec ex p̃toꝛio.⁊.l.neq; pign. S. puatoꝝ. de re. iur. Scdᷣa rõ eſt iſta. hoĩem carcerari eſt cõtra bonos moꝛes ⁊ cõtra ius.ut.l.ſuccurrit.⁊.l.ſe.S.ex ꝗ.cau.ma.C.l.q in carcerẽ.qʒ me.ca.⁊.l.j.⁊.l.ij.de lib.ho.ex Hhi. x. l. ob es. C. de ac. ⁊ ob. Sʒ rñdeo aliquẽ carcerari a pua/ to eſt ↄtra bonos moꝛes. ſed auctoꝛitate publica non eſt con tra bonos moꝛes.ut.l.j.C.qui bo.ce.poſ.Tertia ratio ẽ nõẽ dubiũ ꝙ ſtatutũ hʒ auctoꝛitateʒ ab oĩbus.ſ nullus hõ eſt do minus mẽbꝛoꝝ ſuoꝝ. ut.l. liber hõ. S. ad.l. aq.ergo hoĩes hoc facẽ nõ pñt. Sʒ dic ꝙ pplłs hʒ iuriſditionẽ in quelibet hoĩem lIʒ puat ſimpir nõ. Itẽ qrta erat rõ oips teſtõꝛis eſt lex. ut in auẽ.de nup.S.diſponat.ſʒ per teſtõꝛẽ nõ ꝑõt ſieri ergo ⁊c. NRñdeo per teſtõꝛẽ nõ põt fieri in eo in quo nõ hʒ ius.ſj in per ſonis in q̊s hʒ ius põt ut h.ergo ⁊ ppls põt in ſuos ſubditos ĩ alios nõ ut h.⁊ ſic hũc.S.retoꝛqo cõtra Hi.qui allegat ipſũ p ſe. C Altimo nõ ꝙ nõ põt alicui cõſtitui domiciliũ ut in certo loco bitet. ⁊ hoc uerũ niſi ſit icomodũ alicui. ſicut ſi dico relin — AA Pi DHiuidit in ſex partes.pᷣ ponit᷑ cui Titio generO. cetitpetitio ſcdo hond uel quo uxoꝛi mee qᷣad ſteterit cuʒ filijs ſuis.ſic h hoſſet legari do⸗ nec hĩtauerit in tali loco cũ tali.nã ĩ fauoꝛẽ illiꝰ videi hoc dem̃ ut.l.q cõcubinaʒ. S. uxoꝛi.S.de le.iij. Ael dic ut ibi plene nõ. poſſit feri ſolo. tertio ꝗd ſimrimoniũ nõ hit.qrto an qñ ſolui tur cõſtãte mrimonio debeat aliq̃ cautio recipi.ꝗnto ꝗd ſi añ mr̃imoniũ dos ſoluat᷑.ſexto ꝗd ſi maritꝰa cauſa ceciderit.ſcða ibi ſi poſt. ttia ibi añ nup. qrta ibi ſabin.qnta ibi ſʒ cuʒ añ nu ppᷣ.ſexta ibi qd ſi marit.⁊ hẽo hũc tex.ſat ꝓ difficli.¶ Op. ⁊ videt ꝙ ſola mulier poſſit petẽ.ut.l.vuo legato.sS.ſi teſtoꝛ.S. dele. j. . l. fideicõmiſſa. S. iterdũ. S. de le.iij. So. de ſtricto iu/ re ſola mulier petit ut ibi.ſ de eqtate nterq;. Atriq; eni pficit ut h. ¶Ad v.ſʒ cũ añ nup.op.nã legatũ dotis nõ eſt purũ im mno cõditionale. ut.l. ſtiplones. ⁊. l. ꝓmittẽdo.de iu.do.⁊.l.in reb. e.ti. . l.itẽ qꝛ de pac. Gl.dicit aliud in legato.aliud in ſti neo ꝓmittẽte ſeu legãte ut hic. pulatione. Ael aliud in muliẽ Punurcie ut in ðꝛio. aliud in ex/ zhec ſo. eſt Otra caſũ.l. ꝓmittẽ do.in pn. ⁊.l.ſi ego.in pn.de iure doſj.⁊.l.ſi exneꝰ.s.de ↄdi. ob cau. ⁊ ſic remanet pma ſo.qꝛ aliud in legato aliud in ſtipu/ latione. Sʒ ꝓbo ꝙ legatũ ſit conditionale.ut hac.l.q; aut di ces ꝙ relictũ ſit ſub mõ ⁊ ſic legatuʒ purũ ſitlʒ ſub mõ ⁊ videt᷑ dicẽ hic v.ſʒ cũ añ nup.⁊ eſt ſalſũ.q; quocũq; mõ deſicit mo/ dus etiã per caſũ facit legatariũ admitti.ut.l.ſi fndũ per fidei/ cõ. §. . S. de le. . t. l. pz. S. tuſculan. S. de le. iij. hic dicit re manet penes hẽdẽ altero deſiciẽte añ nup.ergo eſt cõditio fm ꝙ nõ. S.e.l in teſtõ.ſʒ ſi dicis ꝙ eſt cõditio dicis tex.qꝛ dicit ꝙ eſt purũ. Di. dicit ꝙ ẽ uerũ ꝙ eſt purũ ſʒ relictũ ptẽplatiõe certe cauſe finalis.⁊ eciet cauſa deficit relictũ.ut.l.alũne . ſeia liberta ab hẽdibꝰ. . de adi. le. ita diẽ Di. poc ẽ falſu. q⸗ in.l.ſi fũdũ ꝑ ſideicõmiſſũ.S.j.S.de le.j.ubi dicit ꝙ reſpiciebat cõmodũ alteri ⁊ ſic ẽ cauſa finalis.ut.S.ea.l.in pn.⁊ tamẽ ibi . l ij Be cõdi.? demon. admittillegatari. Ne. dicit eẽ idẽ in mõ qð in cõditione.ſed ipſe dicit ð.l.ſi fũdũ pᷣallegata. ⁊.l.pr.S.tuſculanꝰ.S.de le.iij. SDicit Rai.qꝙ hloꝗtur in mõ ꝗ cohẽt legato de neceſſitate ut mr̃imonij.ſed in ↄio nõ cohẽbat de neceſſitate.hoc eſt falſum ꝙ; ̊ nõ cohẽt de neceſſitate ipſi legato ſʒ ipſi mõ ſic.nã ſateoꝛ ꝙ dos cõcludat mrimoniũ de neceſſitate.ſed ſi legata ſũt cẽtũ mrimoniũ nõ cohẽt legato ſed ipſi mõ.Quare credo ꝙ iſtud legatũ ſit cõditionale.⁊ pᷣ pbo per oẽs.ll.que dicũt ꝙ ſtipuło dotis eſt cõditionalis.ar.de ↄctibꝰ ad ultimas uolũtates.S.eę. l.in re.ſcðo ꝓbo ꝑ hũc tex.qui cõcludit de neceſſitate.dic enĩ añ nup.titio uel muliere defuctis legatũ apud hẽdeʒ remanet Ccc.qꝛ ſi ẽẽt modus nõ remaneret apud hẽdes.Tertio ꝓbo ꝑ caſu auc.niſi rogati. C. ad tre.⁊ in coꝛpoꝛe vñ ſumit.de ſã.epi. 5S. ſz h in pñti.ubi eſt tex. expᷣſſus.lʒ gl.ibi aliter ſẽtiat ⁊ male. Eifl ict ꝙ eſt modus qñ relingtur cauſa dotis nõ cõditio. Hʒ illa gl.ibi rephẽdit ꝑ Ja.de beſl.⁊ de neceſſitate male dic.nã tex. dicit donũ ſeu relictũ.ſʒ in donatione cũ ſit ↄctꝰ nõ ẽ dubi um ꝗy eſt cõditio.ergo ⁊ in legato ut utrũq; pariter determiet ut.l.iã hoc iure.S.dẽ vul.⁊ pu.⁊ ꝙ h ſit ↄditionale videt tenẽ glo. S.e.l.in teſtõ.Et ad hũc v.ſʒ cũ añ nup.rñdeo ꝙ ꝑmutat caſu ⁊ dʒ exponi ſʒ cũ ꝓ qñ h.ſ.qũ añ nup.qꝛ purũ legatũ c.pe ti põt * eſt qũ expſſe ꝑ ↄiecturas teſtõꝛ uoluit.⁊ ad h dicẽdũ cogit iſte ti.ex eo ꝙ dicit de pecunia reddẽda mulieri.ſed ſi ca ſus nõ mutaret dare hẽdiſi mrimoniũ nõ ↄᷣheret᷑ moꝛte mu/ lieris ul alio mõ ipſi mulieri reddet.ut ĩ v.ſʒ cũ añ nup.⁊ ſihe ret᷑ nõ eẽt neceſſaria cautio.ut in v.ſabinꝰ.⁊ ex h ĩſurgit effectꝰ ſi eſt cõditionale nõ trãſmittit ad hẽdes uec ĩteri põt peti.⁊ pdicta va q relinqtur ꝓ dote reſpectu mrimonij ↄhendi cuʒ certa ꝑſona.ita loqtur h. ¶ Sʒ qro ꝗd ſi ſimplicit reliꝗt ꝓ do te an ſit purũ.Auidã diſputãdo tenuerũt ꝙ ſic. q; iſta cauſa reſpicit ſauoꝛẽ ipſi legatarij ergo ⁊c.ut.S.e.l.in pn. ꝛetea nõ repit ꝙ dictio ꝓ faciat cõditionẽ. Pꝛetea ego video ꝙ lʒ ſit cauſa fauoꝛabilis ⁊ pia legatũ eſt purũ qñ reſpicit cõmodũ legatarij.ut ſi leget᷑ fũdus ad alimẽta.ut.S.de ali.⁊ ci.leg.l.iiij Dʒ ↄꝛiũ puto.ſ.ꝙ ſit relictũ ↄditionale.pᷣ ꝑ caſu.l.a titio.de v bo.ob. ⁊.l.ſi ego.in pn.S.de iure do.lʒ glo.ibi videai dicẽ.q; als ibi donatur nõ erat.Sʒ iſtud ẽ diuinare. Pꝛetea in du, bio pᷣſumii als uelle donare niſi mulier H ꝓbet.ut.l.ſi exneus. de cõdi.ob cau. Pꝛerea ꝙ ſit ↄditionale ꝓbat᷑ in anc.de ſan. epiſ.S.ſʒ hᷣ de pñti.ubi ſuit datũ uel relictũ cauſa doꝶ munplici ter. lʒ gl.ibi aliter ĩtelligit ſʒ nõ bñ ut.S.dixi. Dꝛeterea iſta x/ ba ꝓ dote uel cauſa doꝶ nõ iducũt cauſã legati ꝓut cauſa aſſu mi in iſta mã. nã cauſa ẽ de pᷣterito.iſta vo eſt de futuro.ut di xi.S.e.l.demõſtratio.S.qdð aũt. Itẽ nõ ĩducũt modũ.naʒ per modũ aggrauat ille cui ſub mõ relinqtur. ut dixi.S.e.l.ꝗb die bus. S. termili. ſed 0 nõ aggrauat᷑ mulier cui relinꝗtur i mo honoꝛat᷑ q; iuitat ad nup.S.e.l.S.j.⁊ lʒ ibi dicat ꝙ ſit mo/ dus ⁊ ſit grauamẽ illud ẽ iõ q; graual de era Pſen⸗ qð ẽ onꝰ ſec' ſi de ĩcerta.q; tũc eſt bonoꝛ.qð pʒ qꝛ ↄꝛũ eſt turpe.ut.S.e. l.cũ ita. Pꝛetea ꝓ hoc videt᷑ caſus..e.l.publiꝰ.in pn.ubi qñ aliꝗd relinqtur in honoꝛẽ eſt cõditionale lʒ cõmodu ei cui re/ linqtur cõtineat. Mõ ob.auẽ. de ſa.epi.S.ſʒ h de pñti.ubi diei tur ꝙ talis oditio remittit tanq; grauoſa.qꝛ illud uerũ qñ vult trãſire ad vitã artioꝛẽ ⁊ ꝓñiteri cõtinẽtiã.ſʒ remanẽ in ſclo ⁊ nu bere ẽ honoꝛ.ut.j.ad tre.l.mulier.S.cũ ꝓponeret᷑.Cõcludit er go ꝙ relictũ ꝓ dote uel doſ̃ noĩe ẽ ↄditionale ⁊ reqrit ꝙ mri/ moniũ gᷣhat᷑ cũ dos ſine mrimonio eẽ nõ põt.ut dictũ eſt in p̃/ cedẽtibꝰ. MNõ ob.qð dẽ ꝙ h reſpicit ſauoꝛẽ legatarij tm.qꝛ im mo ⁊ fauoꝛẽ alteri icerte pſone.ſ.viri futuri ⁊ etiã reipublice. ut. S. ſo.ma.l.j.Ex pᷣdicꝭ apparet rñſũ ad alia ↄꝛia.pᷣdicta ue/ ra niſi expᷣſſe apparet uel ꝑ ↄꝑcturas ꝙ ille ꝗ reliꝗt ꝓ dote uł dotis nole uoluit legatũ eẽ purũ ut h in v.ſ cũ añ nup.exẽplũ qñ ↄſtat ꝙ als datur erat.ut.l.j.S.ſi exneꝰ.de iu.doſj. Yteʒ ſi põam q; cõis uſus loqndi iĩ ciuitate ſit ꝙ dos itelligat pꝛimo niũ młieris etiã nõ nupte.dicũt enĩ ꝗdam de pꝛimonio puelle vidue uel als ↄtinẽtis iſta hʒ bonã dotẽ.uel iſta ẽ dos talis.tẽ enĩ tale vbũ ꝓlatũ a teſtõꝛe itelligeret᷑ ſm cõem uſũ loquẽdi.ut l. cũ delanionis.S.aſinã.ðõ.de fũ.iſtru.ſic ecouerſo dẽ dos iſttʒ fũdi.ut.S.de fũ.iſtru.l.ij. x.j.de ſideiuſ.i.amiſi.S.pe. Itẽ p̃ᷣdcã va in exneo legãte ꝓ dote uel dotis noĩe. Sʒ ĩ pꝛe ſigc legat noiĩe dotis ↄtẽplatione certi mrimonij idẽ qꝛ facit cõditionẽ ut hoc.S. Si vo legat ſimpliciter ꝓ dote ſiqdẽ als ſilie relinqret legitima.⁊æ tũc idẽ qð in exneo.q;ꝛ eadẽ eſt rõ ꝑ ea q dicta ſunt ſupꝛa. Sʒ ſi als legitimã nõ relinqret tũc de iure dico legatuʒ ſactũ ꝓ dote purũ eẽ.nã cõſtat ꝙ pꝛ erat als relictur qꝛ ad h tenebat᷑ cũ als teſtm̃ nõ ualeret.⁊ ſic ẽ magis q̃dã monitio ut ſilia ĩde ſe nubat q ſit grauamẽ.ut.l.muto.S.hãc aũt.ð.de tu tel. facit.d.l.ſ exneꝰ.in pn.de cõduob cau.⁊ iõ puto ꝙ nõ re⸗ maonenfidegrota ne perlai in poꝛib. C. de lof. teſ. ſy ma/⸗ gis ab initio nõ ĩtelligat ex pᷣſũpta uolũtate deſũcti.⁊ ĩtelligũ H ta in ea q̃titate q̃ eſt uſq; ad legitimã in ea que excedit ne idẽ legatũ diuerſimode ĩtelligat᷑.ut.l.iã h iure.de vul.⁊ pu.⁊.l eũ qui edes.de uſuca.⁊ pᷣdicta vᷣa ſᷣm ius cõe.¶ Quero ſtatu tũ ẽ h in pluribꝰ ciuitatibꝰ italie ꝙ filia dotata a pꝛe nõ ſucce/ dat nec poſſit aliqd dicẽ ᷣ teſtm̃ pꝛis.mõ cuidã filie pupille pꝛ legauit cẽtũ ꝓ dote ſua.q̃rit an ea poſſit petẽ ſtati an expecta/ to tpe lerio. Rñdeo anteq; ad ſolonẽ hui dubij neniaʒ mł ta ſũt vidẽda. Pꝛimo qñ dicat᷑ ſilia dotata ſi pꝛ eaʒ maritaſſet T ei dotẽ dediſſet ſine dubio eẽt dotata.Sʒ qũ pꝛ ei aſſignauit dotẽ in teſtõ tũc videt᷑ ꝙ non ſit dotata.q; dos ſine mrimonio eẽ nõ põt.ut.C.de do.añ nup.l.fi. Pꝛeterea ſicut nõ põt dici nupta añ mr̃imoniũ.ut.j.q di.le.ce.l.qð pupille.ita non põt dici dotata. In ↄꝛiũ ꝙ iſta dicat᷑ dotata ſi pꝛ ei in teſtõ aſſigna uit dotẽ.ar.S.de ritu nup.l.nõ ẽ mrimoniũ.⁊.j.de adul.l.qui pupilla.in pn.⁊ hoc videt᷑ tenẽ gl.S.de admi.tu.l.cũ plures. S. pe. Mꝛeterea illa vba ſtatuti ſilia dotata a pꝛe ⁊c.itelligun tur hᷣ eſt ſilia in qua pꝛ actũ dotãdi exercuit qtũ in eo fuit.ut l. mulier.S.j.S. de cõdi.iſti.⁊.l.ſtich ſi hẽdi.de ſta.li.Sʒ h fe cit in ꝓpoſito aſſignãdo dotẽ in teſtõ.ergo ⁊c.⁊ ꝑ hoc pʒrñ/ ſio ad ↄꝛia. ¶ Scdo eſt vidẽdũ an dos ſuccedat mn locũ legiti me ita ꝙ ab ea remoueat᷑ oĩs dilatio. Rñdeo.d. Ric.diſputa. uit ⁊ Q.reſert. C.de nup.lʒ.ſcimꝰ.⁊ dicit ꝙ legitima ꝑ ſtatutũ põt minui nõ tñ põt in totũ tolli cũ legitima ſuccedat in locum alimẽtoꝝ.⁊ iõ hac dotẽ dixit ſuccedẽ in locũ legitime.⁊ ꝙ ſta/ tim poſſit peti cũ inde dʒ alimẽtari ita ꝙ ab ea dʒ ſubduci oĩs dilatio. Oʒ hec oĩa repꝛobat Ci.in. .lł.ſcimꝰ.⁊ puto ꝙ bñ di⸗ cat.Hoc nõ examino.dico tñ ꝙ poſito ꝙ ſit va opi.Ri.ꝙ le/ gitima poſſet minui ⁊ nõ tolli tñ adbuc idẽ eẽt.ſi ergo põt mi/ nui in qtitate ergo ⁊ in tꝑe ut añ tpᷣs legitimũ nõ pot peti.utiĩ ſti.de aci.S.plures.Ad.q.ꝓpoſitaʒ dico ꝙ ex foꝛma ſtatuti pꝛ nõ teneat᷑ oare legitimà pure ꝙ tale relictũ p dote ſit ↄditio nale ꝓut ſupꝛa dictu eſt in EEneg. Predicr va niſi ex cõi uſu loquẽdi uel alijs pᷣſũptionib aliud appareat.¶ Quero an tẽ pus petẽdi ſit dies nuptiarũ nel dies etatis nubilis. Rñdeo ſt quidẽ tale relictũ ſub tali cõditione ſit ſactũ maioꝛi.ĩtelligo de die feſtiuitatis nuptiarũ.ut.l.ſcimꝰ. C.de nuptijs.⁊ ĩtelligo fe/⸗ ſtiuitatẽ nuptiaruʒ qñ mrimoniũ phiĩ per vba de pñti.poſito ꝙ ad domũ viri nõ ſit trãſducta.ut.S. e.l.cũ fuerit.⁊ ibinõ.? ibi dixi. Si vᷣo relinꝗtur minoꝛi tũc reqrunt᷑ duo.ſ.ꝙ ꝑueniat ad adultã etatẽ ⁊ ꝙ nuptie ↄhant.ut.S.e.l.hec cõditio.⁊.j.qñ di. le. ce.l. q pupille.Et pᷣdicta va qñ relingtur ꝓ dote uel in tpᷣs nuptiarũ ut dictũ ẽ. Sʒ ſi relinꝗtur mulieri ꝓſe maritada uel ad maritãdũ tũc ſi relinꝗret pupille.idẽ qꝛ non poſſet peti aſi tpᷣs legitime etatis.nã reqrit ꝙ cauſa ꝓpter quã relinatur ſſtet. ut.l.nec amnd F.ſ in habitatione.j.qñ di.le.ce.dixi.S.de le. ij. l. añpe.S.j.ſed ſi ad etatẽ nubilẽ mulier ꝑpuenerit tũc pote rit petẽ pᷣſtita cautione de nubẽdo. Nõ enum hic regrit ꝙ nu ptie pᷣhan᷑.nã añ õctũ nup.multe expẽſe neceſſarie pñt fierip ea maritãda ut in nup.⁊ ſilibꝰ.⁊ ſic nõ hʒ iſtud legatũ in ſe cõ ditionẽ mr̃imonij. Sufficit enĩ ꝙ expẽdat᷑ ꝓ ea maritandalʒ nõ maritet᷑. ⁊ hoc vboꝝ ſigniũcatio demõſtrat.ſacit qð dixi.S de le. ij. l.lutititi. S.j.in fi. ¶ Quero ꝗd ſipẽ ꝓ ſilia ꝗᷓ itrauit monaſteriũ aliqd obtulit monaſterio. an videat᷑ mulier dota/ ta. Muto q; ſic.nã in vulgari illud qð offert uocaĩ dos mulie ris ergo ⁊c.ut.l.ut n.n uſgen de v. ſi. Am: itio negatiua qᷓ nõ põt ĩpleri Em tale. legatanio ſine erßectantonne riſtis euẽtus ĩplet᷑ p̃ſtita cautiõe mutiana.h.d. Hoc declaraui in.l.mutiane.S.e. Op.ꝙ h cõditio reijciat᷑ q idu Cit viduitatẽ.ut.S.e.l.qʒ ſi hoc.S.ſi p. ate. u A. bmo fateĩ ↄꝛiũ qdð non plʒ qꝛ eſt Z iſtũ tex. Scðo dicit glo.ibi expᷣſſit ne nubẽt.hᷣ nõ Mõ itelligas hãc ſo.qꝙ tacite poſſet iduci viduitas expᷣſſe nõ q; eſt ð.l.hoc mõ.S.e.ſʒ ĩtelligas ꝙ h̊ fuit ſimpliciter relictũ ſi a liberis nõ diſceſſit ⁊ ſic viduitatẽ nõ iducit. Mõ ergo ꝙ nõ eoipſo ꝙ nubit videt a liberis diſcedere. Ei 11Wαι Koditio negatiua ꝗᷓ põt ĩpleri viuo legatario itius.; iplet᷑ ꝑ cautionẽ mutianã. Item diclio ne ſi adijcit᷑ actui explicãdo añ emolumẽtũ qſitũ facit cõditionem. als facit modũ.h.d.¶ Quero utrũ dictio ne facit modũ uel cõditionẽ᷑.Gl.in.l.cũ pꝛ.S.titio.de le.ij.dcit ꝙ ſacit modum. Idẽ Di.in.l.abſẽti.de acq.poſ.lʒ gl.ibi aliter dicat.Tu diſti gue aut dictio ne negat actũ explicãdi añ emolumẽtũ qſitu ⁊ liducit cõditiouẽ ⁊ reſoluit ne.i.ſi nõ.ut hic ꝓut dicit ne ſatiſda tio petat.Aut adijci᷑ actui explicãdo poſt emolumẽtũ qſitum ⁊ iducit modũ.⁊ ſic reſolui᷑ ne.i.ut no.ut hic ꝓut dicit ne ſati datio ⁊ẽ.qð diligẽter nð.¶ Quero utrũ hes ſideicõmiſſario vniuer ſali h tne 1. e lle, zm er ut io did do M ui eg. n ſe i ta⸗ 1 , 6 Ni e nl⸗ i i De condi.⁊ demò. vniuerſali teneat᷑ reddẽ rõnem. eſt tex. ꝙ ſic. ⁊ glo. H nõ. Ex hoc dicũt ꝗdã doc.ꝙ hẽs ꝗ nõ facit ĩnuẽtariũ puat᷑ trebelliani⸗ ca.q; iuẽtariũ eſt caput rõnis. Ita dicit Ja.de are.⁊ Ri.ma. ⁊ C..refert in auc.ſʒ cũ teſtõꝛ.ad.l.fal. Lu dic ut dixiĩ.l.mar/ cellus.ad tre.¶ ¶Querit glo.utrũ hodie hẽs cogat᷑ cauẽ de ſi/ deicõmiſſo reſtituẽdo.Et inuit ꝙ nõ niſi in caſu.C. ad trebel. auc. ↄtra roga.Alibi dicit gl.ꝙ non iuenii iure nouo.Certe lʒ nõ lueniat᷑ tñ nõ reꝑit phibitũ niſi qñ fr fri ⁊ pꝛ filijs reſtituẽ rogat.ut.C.ad treb.l.inbemꝰ.x iõ in ceteris iura antiq̃ rema⸗ nẽt icoꝛꝛecta ſᷣm Di.⁊ alios. ¶ Reſcriptum. Coõditio deſiciẽs nõ extinguit q pẽ ñ dẽs nõ ſuſpẽdit.h.d. Mõ diligeter ꝙ iſta cõditio ſi alteriꝰ arbitrio nupſerit a iure reſpui᷑.¶ Op. debeat iſtoꝝ ſeq ↄſiliũ.ut.l.titiñ ⁊ meuiũ.in pn.de admi.tu. So.ſallit h̊ fanoꝛe libertat᷑ mrimonij.¶ Quero qd ſilegauit pure ſilie ⁊ rogauit de reſtituẽdo ei cui arbitrio debeat nubẽ. Si el arbitrio nubẽt dicit Aʒo ꝙ tũc foꝛte ualẽt.Di.contra q; nõ reſert q adijcit᷑ ↄditio.ut.S.e.l.qbꝰ diebꝰ.S.qdã titio. Peꝛeterea ſub cõditione adẽptũ videt᷑ ſub cõditione datũ.ut j.e.l.aliqũ. Itẽ per obliquũ ſaltẽ feret ↄtra mẽtẽ legis ⁊ iõ nõ ualet ac ſi directo ſieret.ut.j.e.l.hẽs in ni.ita dicit Ri.ꝓ quo vi det᷑ caſus.S.e.l.quotiẽs. 4 Heuie. Cõditio de nõ nubẽdo ſi adijciat cũ tpꝑe mo⸗ tis utrũq; reijcit ſi cũ alio reijcit pditio ⁊ tẽpꝰ temanet.h.d.¶ Op.qꝙ ulud qð ẽ ipoſſibile dʒ reijci.illud qð ẽ honeſtũ ⁊ poſſibile dʒ fuari.ut.S.e.l.ᷣ ſcriptura.⁊.l.ij. S.ſi/ quis.de cõdi.iſti.ergo tpᷣs dʒ remanẽlʒ ↄditio reijciat. Sol. gl.⁊ bñ. aliud cũ adijcit tᷣs moꝛtis qꝛ tũc videt᷑ teſtõꝛ relinq̃re in tp̃s cõditionis explete qdð eſt demũ cũ moꝛit.q̃ſ dicat q; tẽ cũ moꝛit᷑ iſta cõditio ĩplet᷑.iõ tũc nolo habẽ vñ totũ eſt vnum,. merito totũ adijcit᷑. Sʒ in alijs dieb nõ eſt ſic.iõ nõ reijcitur ⁊ nõ obſtat ↄꝛiũ.¶ Op.ꝙ tpᷣs nõ dʒ expectari cõditiõe remo/ ta hm diſtinctionẽ...in illa.c.l.hociure.de v.ob. So.ll. ꝛie lo quunt qñ dies adijcil cõditioni tũc diſtingue ut ibi.h̊ q adij/ ait diſponi quo caſu remota cõditione ĩdiſtincte remanet dies ſacit. .e.l. ſi ita legatũ.quã o. nõ. „ alſa cauſa nõ vitiat legatuʒ ¶ Legato falſam. F de uolũtate teſtõꝛis docea tur. h. d.qd hᷣ ſit dictũ.rõ legãdi legato nõ cohẽt. dixi in.l. de mõſtratio.S.qð aũt.S.e.ubi declaraui hoc. Gall am conditionem. Fon⸗ de futuro 1 iplicat aliqð pᷣte/ ritũ uel pñs ſi eſt ĩpoſſibile nõ vitiat.ſecꝰſi eẽt poſſibilis ⁊ deſi/ ciat hoc.¶Quero utrũ iſta cõditio vitiet legatũ qñ nil debet. Digdet᷑ ꝙ ſic q; eſt de pᷣterito uel de pñti ꝓpter id qdð dicit de/ beo. In Sꝛiũ qʒ eſt de futuro lʒ aliter iplicet de pñti.illud enim eſt in cõditione ſi ſolueris titio qð debeo. Actus ergo ſoluẽdi in cõditiõe ponit.ita tʒ gl.hic ⁊ in.l.cũ in ſcdo.õ.de iniuſ.te.te ne menti hunc. S. F alſe m legati. Que adijciunt᷑ ad diminutionẽ 1221114 nõ oꝑant᷑ augmẽtũ.h.d.ſac.S.de le.j.l.legata gnãliter. ¶ Op.S. de pecu. e. l. deniq;. S. iterdũ. So.qñq; vᷣba q̃ apponunt ad diminutiouẽ ſũt mere puatiua ⁊ nihil ĩducũt de neceſſitate.tũc ex illis nõ iduci diſpo.ut.l.le/ gata ĩutiliter. S.de le.j.⁊.l.ſi mihi ⁊ tibi.S.in legatis.in glo.S. de le.j. ⁊ ibi dixi.qũq; vba lʒ ſint puatiua tñ aliqd ponũt.ut in caſu nr̃i.S.nã ex cẽtũ relictis ecce poſitio diminuit certã q;tita tẽ. Ecce puatio ⁊ tũc ſiqdẽ iſtud relingtur aio puãdia pᷣ põt ſtare etiã pᷣ nõ poſito.⁊ tũc nõ ĩducit poſitio pmi ut h. Hic eni nõ grauauit illũ legatariũ cui dixit ſe legaſſe ſʒ hẽdẽ ſuũ quem poterat grauare etiã ſine hac demõſtratione.ſʒ ſi dixit ex cen tũ que titio legaui uolo ꝙ ipſe titius det ſeio.x.qꝛ tũc titius nõ põt grauari niſi ila demoſtratione pſᷣſuppoſita ex ullo ĩiducitur legatũ.ut.d.l.deniq;.S.iĩterdũ.¶ Op.S.de leg.iij.l.⁊ ꝓculo. So.eodẽ mõ qꝛ ibi ad ſequẽtẽ poſitionẽ de rasſſurate ſegtur. poſitio pmi.uel aliter dicit gl.ꝙ ibi appellatione uſufruct ti net᷑ dñiũ. ita ſẽtit Bnnloonano esdeeteeve dona⸗ 1A31 eficiente conditione tio fundus. qua fuit pᷣſtita cautio de⸗ et legatũ ei in quẽ fuit trãſlatũ in eũ caſũ ⁊ liberatur hẽs actiònẽ cedẽdo etiaʒ ſi cautio ſit deſecta.h.d.⁊ iſta.l.⁊.l. cũ ſub hac.S.eo.dicit tex.ibi defecerit qꝛ titiꝰ ⁊ ei ideiuſſoꝛes ſut effecti nõ ſoluẽdo.⁊ ſic eſt ſuꝑſlua tota gl.magna.¶ Op. de.l. libertas.S.j.j.de manu.teſ.ubi cautio mutiana nõp̃ſtat. So.ſpdle eſt fauoꝛe libertatis.ut dixi.S.e.l.mutiane.¶ Op. Pnl debeat p̃ſtari ſco legatario nõ hẽdi.ut. S.e.l.is cui So. ut dixi in. l. c ſub hac. ¶ Op. ꝙ ſi deſicit obligatio non põt cedi actio cũ nõ ſit nata.ut.S.de /ꝓcur.:.lʒ.S.ea.in gl.dic eni ꝙ deſicit qꝛ nõ fuit pſtita ab initio.Ad ↄꝛiũ rñdeo.ſ.ꝙ ce/ dat actio cõditione indebiti nõ ob cauſã.nõ aũt act.ex ſtipu/ latu.⁊ ita loqtur hͥ v.ſed qꝛ ⁊c.uel cedũ h actio q ſuit ꝓmiſſio ſacta de ſatiſdãdo nõ tñ ſatiſdedit.⁊ ſic iſte v.ſed qꝛ.hʒ duas le ctu. ¶ Ad pma lec.op.ꝙ ſi i nõ exegit cautionẽ fnit in do lo.ut.l.in dolo.j.ti.j.ergo nõ liberat᷑ actionẽ cedẽdo.So.hẽs nõ tradidit ſ legatari ea accepit ſm foꝛmãa.l.pe.j.pꝛo legato Op.ad ſcdᷣam lec.⁊ videĩ ꝙ nõ ꝓcedat.na ſcðs legatariꝰ petit legatũ tũ ſibi cedit actio.q; eſt ꝓmiſſũ ſatiſdare nihil pꝛo deſt legatario. Rñdet gl.ꝙ ĩmo ꝓdeſt.qꝛ in ea uentt ĩtereſſe i᷑ quo ẽ eſtimatio fũdi.¶¶Itẽ op.⁊ videt᷑ ꝙ ſit in dolo ⁊ ſic actio nẽ cedẽdo nõ liberat᷑.ut.j.ti.j.l.dolo. Sol.hᷣ erat talis pſona cui debebat credi.⁊ ſic tene mẽti gl.inquãtũ dicit ꝙ erat talis cui debebat credi.⁊ ꝓ hoc facit qð nõ.in.l.iiij.circa ſi.s.de in diẽ adiec. Sʒ lʒ hoc ſit uerũ nõ tñ eſt de mẽte ire.⁊ iõ pone co, ſũ plane exponẽdo cautio deſicit.qꝛ re pncipalis ⁊ ſideiuſſoꝛ ſüt effecti nõ oncdo. U. Querit glo.magna de vna queſtio/ ne ⁊ ſoluit. GAH S lieri. Qui admittũ ad legatuʒ de iure ſpali cõtra uolũtatẽ deſfũcti nõ hʒ ius accre ſcẽdi.h.dD.⁊ eſt iſta ſolẽnis lex ⁊ ſingularis.⁊ de iſta facio ma/ gnũ feſtũ in.l.re cõiũcti.S.de le.iij.¶ Op.⁊ videt ꝙ in ꝑpſona titij legatũ ſit purũ.vñ videt᷑ ꝙ in ꝑſona titij admittat᷑.ut.l.ſi. S. ſeio. S. de le.ij. So.gl.ꝙ h cõduio ſuit adiecta utriq; ut hic. ibi alteri tm. Dicit Ni.nõ fuit appoſita poſt noĩationẽ oĩium legatarioꝝ qð tene mẽti.⁊ vult dicẽ ꝙ tunc videt᷑ adiecta in ꝑ ſona oium qñ poſt noiationẽ oĩium fuit enoſta z ſi poſt no munationẽ pmi tm. in pmi tm pſona videt᷑ appoſita. ut.l.ↄtra ria. Sʒ cõtra hoc facit.S.de uſufruc.l.titio uſufructꝰ.de quo dicã. 5.e.leiulius paulus. ¶ Op. c videt mulier hẽat totu ꝑ ius accreſcẽdi.ut.l.j.in pn.de uſufru.accre.Gl.dicit ꝙ hoc ẽ iõ qꝛ de iure ſpali admittit᷑ mulier.qð tene mẽti.⁊ ſic nõ ꝙ ille ꝗ admitti de iure ſpali ad legatũ nõ hʒ ius accreſcẽdi.⁊ hocꝓ bo per.l.iij.S.ſi cõiũctim.de le.pᷣſtã.⁊.l.filiũ.S.ſigs legata.e. ti. ¶ Sʒ ad hoc op.ꝙ hẽat ius accreſcendi.ut.d.l.ſiliu.in ſi. de le. pᷣſtã. So.ibi admittit᷑ de iure ſpãli ex uolũtate deſuncti. iõ hʒ ius accreſcẽdi.ſʒ h admittit de iure ſpàli cõtra uolũtatem deſũcti. ⁊ h ſetit gl. Sʒ ſi videt᷑ ↄtra.d.l.ij.S.ſi cõiũctim.⁊.l.f liũ. F. ſigs legata. j. de i ubi lʒ ueniat fm uolũtatẽ deſun cti nõ tñ bʒ ius accreſcẽdi.So.ꝙ hʒ ius accreſcẽdi eſt uerum qñ petit legata ab eo ꝗq hʒ ↄtra uolũtatẽ defũcti.qʒ ſi hʒ Fʒ uo/ lutatẽ defũcti tũcnõ hʒ ius accreſcẽdi.ut in ↄꝛijs.Et rònes ſũt faciles. Aidete ꝑ h̊ ſoluit᷑ q minoꝛ.xxv.annis reſtituit ad le gatũ repudiatũ hẽbit ne locũ ius accreſcẽdi. Aidet᷑ ꝙ non ut h. Nuto ↄꝛiũ q; reſtitutio reponit eũ in legato cuʒ iure accre ſcẽdi.ut.l.j.S.j.de coll.bo. Pꝛeterea iſte minoꝛhʒ legatuʒ de uolũtate defũcti ⁊ petit ab eo ꝗ hʒ ex uolũtate deſũcti.C Itẽ op.tra hᷣ de.l.ſi duob in pn.de ↄtra ta.⁊ de cõiũ.cũ eman. li.l.j.S.ſiqs ex nepotibꝰ.ubi iter plures uenientes per õ ta.h locũ ius accreſcẽdi.So.qð dixi nõ habẽ locũ ius accreſcẽdiẽ ueruz in legato.ſʒ in hẽdit.hʒ locũ ĩdiſtincte ius accreſcẽdi ne gs decedat parte teſtat ꝓ parte iteſtat.⁊ ne ꝗs decedat p parte cũ hẽde ꝓ parte ſine hẽde. Sʒ fateoꝛ ꝙ ſi ẽnt quiueni rẽt otra uolũtatẽ defũcti de iure ſpali ꝙ bus eẽt ius accreſcen di ĩter eos qui uemũt de iure cõi q; inter illos Auennt de iure ſpãli. ut.l.q̊ cũ pꝛono.de bo.poſ.Et per hãc.l.cũ gl.determi⸗ nauit do. Rai.talẽ.q.ᷣdicit ſtatutũ ꝙ extãtibꝰſlijs maſculis i lie femine nõ ſuccedant ⁊ ſint tres maſculi ⁊ vna ſemina.⁊ mõ ex illis maſculis duo repudiarũt an hẽat ius accreſcẽdi maſcu lus uel femina.Neterminauit ꝙ inq;tũ illi fres hñt ultra virilẽ hñt de iure ſpali.⁊ iõ nõ hñt ius accreſcẽdi ⁊ ſic deuenit ad ſili am per.l.iſtã. ⁊ iſta vba ſüt ſua. Sʒ hoc nõ eſt uerũ qꝛ illð ha/⸗ bet locũ in legatis nõ in hẽditatibꝰ. Pꝛeterea ius accreſcẽdi cõpetit poꝛtioni nõ ꝑſone.nt.l.hec ſcriptura.S.e.⁊.l.ſigs titio de uſuſfruc.⁊ dixi in repetitione.l.re cõiũcti.in.iij.q.pꝛincipali Dicit hic ꝙ iſta cõditio facit deſicẽ legatũ.cõtra ĩmo videtur reſpui.S.e.l.cũ tale.S.vicino.⁊.l.ſj ſi hec.S.ñ. Nicit gl.qũq; ditio apponit mlierix tũc reijci᷑.ut.ð.e.l.ſjſi h.⁊ tũc ẽ uerũſi iducit᷑ viduitas ꝑpetua.ſecꝰ ſi ad tps.ut.d.S.ſi.Itẽ ſi iducitur reſpectu di e ſee ſi vni tm.ut.S.eo.l.cũ ita. Itẽ ſireſpʒe ctu oĩs loci.ſec ſi vni tm.nt.S.e.l.poc mõ.in fi. Itẽ hʒ locnʒ in vgine.ſec in vidua.hodie in auẽ.cui relictũ de ĩdic.vidui. ⁊ nõ.S.e.l.cũ tale.S.meuie.Aut apponit᷑ ↄditio alij pſone de viduitate vni mulieris ⁊ nõ remittit.ut.l.auia.S.titia.j.e.⁊.l. j.C. de indic.vidui.⁊ hoc eſt uerũ ſaluo eo qdðdẽ in pma Ne . ius.l:.ſi ila ꝑſona eẽt multũ cõiũcta ꝑſona mulieri.ut.j.e.l.hẽs in fi. Itẽ ubi als niſi ille ẽne ſit rogat de reſtituẽdo mulieri. ut.l. auia.S. titio. ſi o ꝓditio qᷓiducit viduitatẽ ſimul inchnek G De cõdi.⁊ demon. ulieri ⁊ alij. tũc bñ dicit gl.cũ pᷣcedẽtib limitationibus. Jes Dies ĩcerta ꝓ aditione habet.h.d.¶ Op De po. .. e.l. hẽs meꝰ. So.ibi dicem.¶ Op. iſti. de v. ob. S. ex cõditionali. So.aliud in ſtipulatio ne aliud in legato.⁊ ponit rõ ibi.⁊.l.ſiuxoꝛẽ.C.de ↄdi.inſer. Alia iura dixi in.l.ſi filia.j.de v.ob. —— . * acit h ad.q.de ĩ/ XIgdeicommiſſum. adead et, XN ria. an per igreſſũ monaſterij cõditio fideicõmiſſi ex⸗ piret.quã ponit Ni.in.l.ſi ita.S.de le.ij.⁊ ibi plene dixiĩ auẽ. niſ rogati.C.ad trebel. Wi CLoõditio appoſita in inſtitutione in legat N Nia. g facto ĩt elligit repetita.h.d.nõ iſtam.I. ODp. videt uelle tex. cũ gl.ꝙ h iducat᷑ repetitio ꝓ pter vbũ hoc ampliꝰ.ſʒ mõ ĩdiſtincte videt᷑ facta repetitio.ut d.l. duos. S. e. T.l.fi.S.f.j.de doli excep.So.potes dicẽ ꝙ h Sbũ hoc ampliꝰ denotet facti accidẽtiã nõ iuris miniſterium. Vel dic ⁊ meli.ll.ꝛie loquunĩ qñ in eodẽ teſtõ aſcribit ĩſtitu tio ⁊ legatũ. Nic qñ in teſtõ iſtitutio.ĩ codicillis legatũ.ꝓ hoc facit qd nõ.in.l.plane.S.ſi ↄiũctim.S.de le.j.⁊.l.qnq̃ginta.S. de ꝓba.ſz multũ facit ð.l.nẽſeni in fi.S.de excu.tu.¶¶ Sʒ op po.S.de le.j.l.ab oibꝰ.S.cũ qdã.ubi cõditio appoſita in inſti tutione nõ videt᷑ repetita in legato.So.h̊ qũ legatũ ſit ab eo/ dẽ gradu ut hᷣ ⁊. S.e.l.duos. ⁊.l.fi. S. f..de doli exce. Sʒ qñ ab alio gradu tũc cõditio nõ ĩtelligũ repetita.ut in.S.cũ qdaʒ ⁊ rõ pʒ per ſe.¶ Itẽ op.qñ di.le.ce.l.filiũ. So.h.l.loqtur qũ pᷣcedit iſtitutio gnãlis ⁊ ſeqtur legatũ.ſᷣ g legatũ pᷣcedit ſim plex ⁊ ſeꝗtur ĩſtitutio cõditionalis tũc ſecꝰ.ut.l. ꝛia.⁊ ibi glo. T eſt rõ.q; maioꝛis efficatie eſt pᷣcedẽs clauſula ad ſequẽtia qᷓ; ſequẽs ad p̃cedentia. hẽs de hoc tex.in.l.ꝗſqꝗs.circa pn.S.de le.iij.⁊ ibi glo. Ex pᷣdictis diſtingue aut legatũ ⁊ ĩſtitutio ſit eo dQẽ teſtõ.aut vnũ in teſtõ aliud in codicillis. Mꝛimo caſu aut pcedit legatũ ⁊ ſeqtur ĩſtitutio aut econtra.Et hoc ſcdo caſu aut legatũ relinꝗtur ab eodẽ graqu aut de diuerſis.ut ex pᷣdi ctis pʒ. ⁊ tãgã h in.l.Fuus.S.de cõdi.inſti. Hic tex.in ſi.videt᷑ ↄtra diſtinctionẽ qua feci. aut relinqtur ab eodẽ gradu aut a diuerſis. So. h tex.hʒ locũ in libertate ſine qua legatũ nõ põt ualere.ſed in diſtinctione quã feci dixi ꝙ hʒ locũ in cõditione ſine qua legatũ ualet. CTitio Coõditio ſi nõ nupſerit in exneo de reſtituẽdo mu tlvᷣ ieri rogato ſpnit.h.d.¶ Querit glo.a quo petit legatũ mulier. Et ſut due opi.in glo. De.tenet pmã.ſʒ tu po/ tes tenere quã vis.qꝛ ⁊ iſta cõditio in exneo reſpuit ubi tracta tur de cõmodo mulieris.ut.j.e.l.heres meus. — —— PSater. Cõditio appoſita adminiſtrationi nõ ſuſpen/ dit dationẽ tutele.h.d.ᷣ. Itẽ cõditio limitatur ex p̃ſũpta uolũtate defũcti. Itẽ cõditio cautionis nõ petende remiſſa ĩtelligi. h.d.⁊ hʒ tres partes.ſcdᷣa ibi nec ſiqdẽ. tertia ibi nec ſibi. Aidete ibi filie cõl.⁊ dic uxoꝛi ei mr̃e ĩſtituta here de Fᷣm Hi. h ⁊ in.l.ʒ.j.ut le.no.ca.¶ Op.ꝙ petẽdo de facto cõmittit ſtipło ⁊ pena.ut.C.de trãſac.l.ubi pactũ.⁊ nõ.C.eo. ti. l. ſiue apud acta. ⁊.l.j. in fi. C. de pac. So.in ↄctib intellige de facto ⁊ Fm diſtinctionẽ quã ponũt doc.i.l.ei qdẽ.C.ſi maã. ita fu.ali.⁊ dixi in.l.cõtinuus.S.cũ ꝗs.j.de v.ob.tñ in ultimis uolütatib ſecꝰ. ut h ⁊.S.e.l.mutiane.⁊.l.mulier in pnci.S.de cõdi.ĩſti.⁊.d.l.lʒ.j.ut le.no.ca.⁊ ibi dixi.¶ Quero h dẽ one/ re cautionis ⁊c.qᷓro ꝗd ſi petit ⁊ ille cauit.Et videt᷑ ꝙ cõditio nõ ſit defecta q; pſtat uolẽs ⁊ ſic ſibi ĩputet. In ↄꝛiuzʒ videt ꝙ ſolutio hʒ vim caut.legitime facte.ut.j.rẽ ra.ha.l.ainpliꝰ.ſʒ il lud hʒ locũ qñ de iure põt nieri.qð glu . „ 2 4 upillus põt impedi ¶(NEm pupillus. re tiond Pien, MMãõ h̊ ꝙ dicit de iure cõi ꝓ eo qð dixi in.l.in teſtõ j.e. Item nõ de eo qð dicit de tutoꝛe.facit ad ea que dixi.õ.e. l. iulianus. Biit unctio. On alltmariu ſufficit alterũ impleri Z .*5 Dies ĩcert nõ apt ſuſpẽdẽ Eres meus. legatũ poſt legatari mbaez nõ ĩpedit traſmiſſionẽ. als ſec'.h.d.¶ Quero circa ac.l. in Zctibꝰ in gb ſpes cõditionis traſmittit. Item in ulti mis uolũtatiꝰꝰ in pn.nre.l.utrum obligatio ĩcõtinẽtiſit nata. BGBl. videt᷑ tenẽ ꝙ ſic.C.ut ach.ab hẽ.⁊ slra hẽ.l.j.x.l.ſ pupil, lus.S.ſub cõditione de noua. In ↄꝛiũ videt᷑ ꝙ non naſcal niſi ueniẽte moꝛte.ut.l.in oĩbꝰ.j.de re.iur.⁊ Hi.in.d.S.ſi ſub odi tione. Et h ultimũ puto uerũ.qꝛ eſt in ti.C. ut act.ab hẽ. ⁊ cõ/ tra hẽ. ſacit iſti.de ĩuti.ſtip.S.poſt moꝛtẽ.lʒ ibiglo.ↄtra.Rñ/⸗ deo ad hãc.l.q dicit purũ eſt legatũ ut dicit gl.qꝛ purũ eſt quo ad traſmiſſionẽ. Rñdeo ad.l.nà ⁊ ſi cĩmo:iaf.S.de cõdi.ide. wꝙ ibi purũ eſt ad impediẽdũ cõditionẽ debiti.¶ Quero q̃re dies certa oĩ certitudine nõ ĩpedit neceſſitatẽ obligationis tol lẽde ſʒ dies incerta ſic. Rñdeo qñ eſt dies ĩcerta nõ eſt certum adhuc ꝗd ſit in obligatione ꝓpter interuſuriũ medij tꝑis.naʒ põt eẽ ꝙ. x. annis uel vno uel cẽtũ.ſed in die certa interuſuriũ medij tpis eſt certũ.adeo ꝙ aliqũ incõtinẽti ſit cõdẽnatio de/ ducto illo ĩteruſurio medij tꝑis.ut.l.ſi cõſtãte.S.quotiens.S. ſo.ma. Motes tu dicẽ ꝙ in die ĩcerta eſt certũ iteruſuriuʒ me/ dij tꝑis.ut.l.hẽditatũ.j.ad.l.fal.ſʒ reſpiciẽdo gl.ibi ceſſat ꝛiũ ¶ QAuero quõ poſſũ cognoſcere diẽ certum a cõditione.Rñ deo dies eſt qñ ſimpliciter ponit᷑ et ſine expectatione alicuius euẽtus.ſed ſi expectaret᷑ euẽtus tũc eſt cõditio niſi appareret de noluntate teſtõꝛis.ut dixi in.l.ſicui.S.de le.j.⁊.l.iuj.de con di.inſtitu. (Qni po ſt. De iſto. S. dixi plene.S.e.l.mutiane. QMuod in ft audem. utri in eneo nner quã viſiliter ceſſaret mulier nubẽ.h.d.¶¶ Nõ ſingularẽ caſuʒ Per hũc.S.determinat᷑ vna.q.in.lꝝ.titia.j.de v.ob.ubi pena ꝓmiſſa vni ex aiũctis reaccipe ĩ modũ nõ ualet.vide ꝑ Ci.C. de ſpõ.l.fi. ¶ Quid ſi p? ꝓmittit.Certe nõ ualet in cauſa niũ cte pſone ⁊ eſt rõ.qꝛ nõ ẽ viſimile ꝙ ſilia relinret pꝛem illaqa tũ uel faceret pꝛem ꝑdere legatũ.ut nõ.in gl.l.j.S.in ius uo.ut ea. Sed ꝗd in pꝛe uel patruo uel auo quem ſoꝛoꝛ timet.Certe erit idẽ. ut.l.iij.in ius uo.ut ea. e⸗ A Facit ad.q.in marchia ⁊ ĩ du As cauſas. n eſt ꝓhibitum ſieri iniuria de appellatione a cõi.cõe coegit cõiũctos appellates at ab appellatione. Certe cõe dʒ puniri per hac.l. 2p h de P ⸗ gl. ifraſcat hãc.l.iõ tu pone caſũ ſᷣm Hi.pᷣ loqtur in tꝑe de ꝑpñ ti uel pterito. Scdo loqtur in mõ.Tertio facit dꝛiam iter mo dũ ⁊ cõditionẽ.ſcða ibi eas vo.tertia ibi nec eni. In tex.ibire pellũt. ut qũ relictũ eſt ſub cõditione de p̃terito uel pñti.que ẽ alſa im Di. In tex. ibi cõſũpta.ſi hẽs cõſũptaʒ exponeut in go.n hẽs cõſũptũ dic ut legatũ ſub mõ in cui cautione pᷣſtan a ⁊ mõ implẽdo vſat᷑ſũptꝰ.¶ MNõ h̊ glo.ſuꝑ vbo vo.ꝙ vna cõditio ponit᷑ ꝓ alia qñ expedit.qð tene mẽti.ad idẽ tex.⁊ ibi Diyxi in.l. gallus. S. foꝛſitã. S. de libe.⁊ poſthu. . Cõditio appoſita vni Alins paulus. in Ponaalent. ſibi cõ tcti per hãc dictionẽ cũ de eqtate nõ ĩtelligi repeti/ ta. h. d. x eſt nõ.l. ¶ Op. ⁊ videt᷑ ꝙ iſta repetitio fiat.ut.S.e.l. auia. Gl. ſoluit ibi.ſed ponit᷑ vitas.S. ꝙ ibi in ꝑſona eiuſdeʒ.h diuerſoꝝ. ¶ Op. de.l.luli ueſter.j.e.⁊ de cõdi.iĩſti.l.cũ ſeruus T.l.pxi.So.ibi in eadẽ ꝑſona.hᷣ in diuerſis. ¶ Op.cõtra h in diuerſis ꝑſonis ĩtelligat᷑ repetita.ut.l.ſi uus.de ſta.libe. So.,illa..loqtur de rigoꝛe.h̊ de eqtate.¶ Op.cõtra h̊ foꝛtit ⁊ videt᷑ ꝙ ubiq; ſit de rigoꝛe.ut...f.S.ſeio..de leg.ij.So.qñ fit cõiũctio per dictionẽ cũ.tũcitelligi᷑ repetita de figc ut B. ſz de egtate ſec'fauoꝛe libertatis.⁊ ſõ tex.dicit hic ſolum in li⸗ bertatè eẽ iſtã eꝗtatẽ.ſecꝰ in legato.⁊ hoc ſẽtit gl.in.l.ſi ſeruo. j. de ſta.li.ubi dicit ꝙ iſta egtas nõ hʒ locũ in legato. Sed ſi ↄditio fit per et tũc nõ ĩduci repetitio.ut.l. ꝛia.⁊ hoc ſetit gl. j. hic ⁊ tex.in fi.hᷣ videt᷑ inuẽ. ¶ Sʒ op.cõtra hoc ſoꝛti de.l. mulieri ⁊ titio.j.e.So.va eſt iſta.qcqd dicat gl.in.l.ſi.S.ſeio. S.de le.ij.aut cõditio apponit᷑ poſt noĩationẽ utriuſq; aut alte rius tmm. Et hoc ſcdᷣo caſu aut cõditio adijcit per copulã et aut per cũ.⁊ aut loꝗtur in relicto libertatis aut in alijs.ut ex ſupꝛa dictis apparet. Et pᷣdicta ĩter perſonas.ut.l.ſeio.S.gaio.de fun.inſtruc. Cödtio adiectali rE õditio adiecta libertati vi ZAm ſeruus. repetita in legato.⁊ ↄdi io rõnũ reddẽdarũ eſt mixta dãdi ⁊ faciẽdi.hoc dic̃. CNõ ꝙ ille qui tenet reddere rõnes tenet᷑ etiã ad reddenda inſtra ut h ⁊.S.e.l.ſicui.⁊ ibi dixi in.l.j.S.officio.õ.de tu.⁊ ra. diſ. ¶ Op.⁊ videt ꝙ ſufficiat reliq addẽ ⁊ nõ ſit neceſſaria cõ putatio.qð pʒ ubi ſüt nulla reliqᷓ nõ eſt neceſſaria cõputa/ cio. ut..l. ꝓxi.Gl.ſoluit reliq̃ pncipalit᷑ reſtituẽda ſũt ⁊ cõpu catio ẽ facieda.als ſi nõ ſũt nõ ſit coõputatio. ¶Et ex h Di.in aucit in ar. ad.q.uſurari mutuauit titio cẽtuʒ pacto appoſito ꝙ ueniat ad audiẽqũ pᷣceptũ.alo ĩcidat in penã mille libꝛaruʒ dẽ pena adiecta in fraudẽ uſuraruʒ. Rñdet ꝙ nõ ẽ nerũ q;ꝛ ad iecta facto. ut.l.iul.S.ibidẽ.S.de act.emp.⁊.l.cũ allegas.C. de uſur. NHi.dicit ꝙ videt᷑ adiecta in fraudẽ uſurarũ cũ pncipa liter ſit adiecta dationi pecunie. ⁊ ideʒ tʒ Ci. C. de uſur.l.cum allegas. Cotra hoc dictũ Ci.⁊ Di.ẽ gl.oꝛdinaria in.l.ſj ſigs Fene e fl 6 ⸗ 8. ne, i s e DBe condi.⁊ demò. gaean die qõ DPi.? Ci loqtur qñ ꝗs tpe mutui cõue nit de ſtado in iudicio ſub pena.ſʒ.l.ſj ſiqs in ſi.loꝗtur qñ exi teruallo poſt ↄctũ mutuũñ cõuenit in iudicio ⁊ ibi cauel de ſta/ do in iudicio.q caſu nõ pᷣſumii i fraudẽ uſurarũ.ut ꝓbati.l.ij. C.de pac.pi.x.lʒ.ſititiꝰ.S.de pig.ac.⁊ dixi i.l.q;uis.als icipit cealipodi.j.de ſo.x facit ꝓ hoc qdð nõ.in.l.rogaſti.i.pe.S.ſi cer.pe.¶ Quero an ſufficiat offerre marſupiũ in iudicio.Et vider tex.ꝙ ſic.⁊ gl.ẽ in auc.ut exa.do.S.ij.ubi dẽ ꝙ dʒ offer re in marſupio uel in folle.qð ĩtellige ita ꝙ teſtes ⁊ notari co Foſcat qᷓta ẽ pecunia q̃ eſt ibi.q; viderũt numerari.ſi enĩ po ea diceret ꝙ vidit offerri marſupiũ cuʒ pecunia ſʒ ignoꝛaret qᷓta eẽt nõ ꝓbaret.uut.l.j.S.ſi ciſta.S.depo.⁊ iõ tuti credo ali quẽ offerre pecuniã numeratã coꝛã teſte ⁊ poni in burſa.⁊ ſic * puto ĩtelli gi.l.acceptã.C.de uſur. Fi⸗ ötlehe pb ð ri latio nõ põt plene ꝓba tius titius. ri.h.d.¶ MOp.⁊ videi ꝙ poſſit ꝓbari.ut. l.fliũ. S. de his ꝗ ſũt ſui uel ali.iu. Ol. dicit ꝙ põt ꝓbari ficte nõ ve. Ad quã ſo.facit qð no.in.l.j. C. quoꝝ bo.⁊ ſic nõ ꝙ ꝓbatio ſimpliciter ꝓlata ĩtelligi de uera. qð tene mẽti. facit qð nõ.in.l.j.S. de ꝓba.de hoc ꝑ Inno.ex de ſi. pᷣſby. c. michael. ⁊ .. eanuleneuo. cie — m— Y Ilia Ili W Sicoõditio mixta ð i A lis libertis. caſũ nõ deſicit relictum 4 nmnẽtoꝝ niſi fauoꝛe ei in cui pſona deñcit alimẽta ſuiſ ſet relicta.h.d.¶ Op. de.l.ſeio in pn..de an.le.So.ibi fuit relictũ fauoꝛe filioꝝ.⁊ iõ ↄcoꝛ.cũ pn.illiꝰ.l.¶ Op.de.l.meuia in pᷣn.⁊ meliin.l.annuũ.S.de an.le. So.ibi ſtabat ꝑ ſili.hᷣ ꝑ caſũ.¶ Op.de.l.in teſtõ.S.e.ubi ſi cõditio deſicit ꝑ caſũ de ſicit legatũ.ut.l.legatũ.de cõdi.iſer.⁊.l.j.C. de iſti.⁊ ſpᷣſti.Gl. ſol. ꝙ ſolũ h ſit ſpale fauoꝛe alimẽtoꝝ.ut dixi in.l.in teſtõ.S.e. ⁊ Di.in.c.iĩputari.de re.iur.li.vj.dicit aut cõditio apponit ſa/ uoꝛe legatarij. aut ei in cui pſona dʒ ipleri cõditio. aut ſauo/ re utriuſq;.aut dubitat᷑.⁊ ſic itelligit.l.in teſtõ.Fm diſtinctionẽ huiꝰ.l. ⁊ Ci.in.l.j.C. de leg.h ponit gl.⁊ Di.⁊ Me.nõ tñ ſir/ mãat. Sʒ parcat mipi Hi.ipſe loqtur male.qꝛ nec hec lex nec aliq̃ hoc ꝓbat.q; nunq; cõditio apponit in fauoꝛeʒ legatarij. D Nã ꝙ moꝛet̃ cũ alio hoc nõ ẽ fauoꝛe legatarij ſed alteri.ut.i. libertas.ᷣin ſi.de ali.łe.ſed hẽs ſacli pſtat alimẽta ĩ domo ſua qᷓ alibi.ut.l.iiij.in fi.S.de in diẽ adiec. Sʒ iſte.ll.dicũt alid.ſ. ntrũ legatũ pncipale ſit factũ in ſauoꝛẽ legatarij uel hẽdis.nõ . auũt utrũ cõditio deſicit. Pe. vo dicit ꝙ no eſt ſpãle ſauoꝛe ali mẽtoꝝ.ĩmo dicit aut ẽ cõditio ſucceſſiua ⁊ tũc ſufficit ſi inchoa nit ⁊ nõ deficit lʒ ꝑ caſũ nõ iplet᷑ut h cũ ſilibꝰ.aut cõditio mo/ mẽtanea ⁊ hʒ locu.l.in teſto.S.e. Sʒ nec h dictũ Me.plʒ mi⸗/ hi.q; etiã in his q hñt cauſã ſucceſſiuã nõ ſufficit ĩcipe.ut.l.qui ↄcubinã.S.uxoꝛi.ẽ.de le.iij.vñ puto gl.dicẽ vitatẽ.qʒ ſi iſt le/ gatũ eẽt factũ in aliã cauſã qᷓ; alimẽtoꝝ defciẽte cõditiõe lega tũ nõ ualeret.ut.d.l.ꝗ ↄcubinã.S.uxoꝛi.de le.iij. tierit nõ ẽ cõditionale.h. Ad. C Nõ ꝙ vᷣbũ cũ petiero ẽ ↄditiõale ⁊ videtpletũ quocũq; mõ petit etiã ex iudiciũ.nt.l.ampli nõ peti.j.rem ra. ha.facit qdð nõ.gl.in.l.ꝗ rome. S. cohẽs.j.de v.ᷣ ob. C.l.fideiuſ ſoꝛ obligariĩ fi.j.de fideiuſ. Op.ad h ⁊ videt ꝙ reqrat᷑ litis 20.ut.l.ampliꝰ.j.rẽ ra.ha.So.qñ vbũ peto refert ad eũ ꝗ ex petitione dʒ acꝗrẽ.tũc nõ reqri lis ↄtj.ſed ſufficit ſola petitio 2s. ut. d. l. ampli. Sʒ qd ſi dixiſſet ſi petiero. Rñdeo ſaclega tũ cõditionale.ut nõ.in gl.l.x.ſi petiero.j.de v.obli. QAuid ſi nõ dixit cũ nec ſi.ſj dixit ꝗ.x.petiero. Tex.ẽ in.l.ſiita gs pꝛo miſit. crrca pn.j de v.ob.ſ.ꝙ eqparat᷑ dictioni cũ.facit qʒð dixi Fino q̃ iducit ꝑ relatiuũ ꝗs uel ꝗ eſt tacita ut dixi.S.eo.i.j Vlumo nõ hec vba q ponunt᷑ in ↄctib do ſine ulla cauil/ latione q dicat cauillatio m cagilagotua de I TAIi eru manumiſſus uel alienat . Alianus. legatũ no ſeꝗtur niſi ĩpleat cõdi/ ionẽ in cui euẽtũ legatũ ẽ expᷣſſe Lollari. 9t regula catoñ.nõ ĩpedit legata quoꝝ dies cedit ab adita heditate niſi hẽs neceſſari exiſtat.h.d. Diuidii in duas partes.ſcda ibi cũ bo. ¶ HNõ tex.ibi t ita ꝙ ꝑ et iducũ cõditio.¶ Nõ tex. ibiuiĩ 5 tũ als inb itiõe liberta᷑ videt relictũ.ita dicit Di.ĩ.l.cñ ſᷣuꝰ 5.e.x ſinẽ hui legis hũiſtis plene i.l.qſitũ.S. pñti.S.de lega.j. Op. x videi ꝙ dictio et nõ ſac ↄditionẽ. ut.l.ſi hẽdi plures S. de cõdi.iſti.c.l.ſi ita qs hẽs.õ.de hẽ.iſti.x.l.triplici.j.de v. ſig. Dicit gl. ꝙ h iducit dictio ita.Ego nõ curo utrũ ſit dictio ita uel dictio ſi.ut.l.ſi peculiũ.in pn.S.de ſta.li. Abicũq; enix dictio cũ facit oꝛdinẽ iducit ↄditionẽ. ut.l.mulier. de cõdi.iſti. tia heredis. egatũ ſacti alicui cũ pe ecx iudiciũ ut h. Si vo refert ad eũ ꝗ dʒ obligani tũc reqrit litis ueluti cũ in tps ⁊c.nã ſi fuiſſẽt H vba nõ ꝓcedẽt hᷣ lex ⁊ibida, 4 T. l. ſ Peenil i chi. de ſta. li. p. de l. filiũ. F. ſigs Fuũ 5. de hẽ.iſti. So. h loꝗtur in duob caſib cers.pᷣ qñ expſſe in tps libertatis legatũ ſuit collatũ. Scdo qñ legatũ fuit relictuʒ pure h̊ expᷣſſo.ſʒ lex ↄꝛia loqtur qñ fuit ſimplicit relictũ nõ ad lecto ꝙ deberet pure uel in tpᷣs libertat.ſacit ꝓ hoc qð dixi in l. hẽs.S.e.¶ Op.de.l.ſiĩ diẽ.S.ſiruo.S.e.So.ibi erat ↄditio expᷣſſa q̃ tacite ĩerat.¶ Op.adẽpta libertate videt᷑ adẽptũ le/ gatũ.ᷣut.l.ſi Fuo.s.de adi.le.So.ibi ſuit adẽpta libertas expᷣi ſe.hᷣ tacite ꝑ alienationẽ lʒ qda ibi aliter dicàt ⁊ male q;ꝛ ꝓpter alienationẽ nõ extinguii legatu. ut.l.ꝗ filio.S.ſigs fuuʒ. S. de hẽ.iſti.¶ Vltumo nõ ꝙ iter moꝛtẽ ⁊ aditionẽ nò ẽ dare medi uʒ ut h.¶ Quero qꝗd in ſilio ſuo.Dicit gl.ꝙ ẽ dare mediũ cũ hẽat bñficiũ abſtinẽdi.Qõtrariũ tʒ gl.in.l.ſi alienũ.S.in exne. is.S.de hẽ.iſti.⁊ Di.tãgit in.l.nã nec emãcipat.S.de le.j.vi⸗ tas ẽ ꝙ de iure ciuili ĩter moꝛtẽ ⁊ cõditionẽ nõ ẽ dare medium ut h̊ T.l.ſi poſt moꝛtẽ.S.de le.j.⁊.l.q̃ſitũ.S.pñti.e.ti.⁊ h iniſti/ tuto pure.ſʒ in ĩſtituto ſub cõditione ſecꝰ.ut.l.cõditiõe.S.eo. circa pn.ſʒ de iure pᷣtoꝛio dico ꝙ eſt dare mediuʒ ut h nõ.⁊.l. na nec emãcipatꝰ.S.de le.j.dixi plene in.l.t.S.de cõdi.inſtit. Sed ꝗd opet᷑ exiſtẽtia ſui hẽdis de iure ciuili. Dic ut in.l.fili qui patri.de vul.⁊ pu. Jnlib laniſt P1 In libertatib leuiſſima C Dod tradituũ.ecn cõditio.in legaꝶʒ ultimo loco ſcripta ſi ex iteruallo ſuit appoſita.ſʒ ſi in cõtineti legatarij eẽt electio niſ ſcda ſub cõmemoꝛatione pme ſcribat.h.d.cũ duabꝰ.ll.ſe.⁊ nõ bñ hunc tex.¶ Op.j.l.pxi. So. H loqtur in libertate data directo in.l.ſe.per ſideicõmiſſũ Op. x videt ꝙ i ſeparatis cõditionib ſufficiat alterã exiſtẽ nõ curo quã.ut.l.ſi hedi plures.de odi.iſti. So.ibi logtur qñ ſeparati.i.diſiũcſ.i.d iuerſis partib teſti.ut.l.ſub diuerſis. . e. ¶ Op. de v. ꝙ ſi pure. So.in pn.logꝗtur q ex ĩteruallo.in v. ꝙ ſi pure.loꝗtur qñ icõtineti.¶ Op. tu dicis ꝙ ex ĩteruallo ⁊c̃. q; imo teſtm qð ſit ex ĩteruallo nõ ualet.ut.l.hẽdes palã in pn. S. de teſ. So. itelligas ex ĩteruallo q; iteruenit act'q ꝑti net tm ad teſtm ipſũ nõ aũt alij. ¶ Op. de.l.ſi te ſolũ.de hẽ.in ſti. So. gl.nõ. ibi ⁊ dicit ꝙ hᷣ loqtur in legatis.ibi in ĩſtitutiõi/ by.qð tene mẽti.¶ Op.ad fi.l.⁊ videt ꝙ iſta.l.deſtruat totaʒ mãʒ oiũctoꝝ re.ut.l.ſi pluribꝰ.5.de le.j.x.l.re cõiũcti.S.de le. iij.c.S.ſi cõiũcti.iſti.e.ti.S.ſi eadẽ.ibiin dubio videoꝛ adimẽ. pᷣ qʒ lego ſcdo.h dĩ iũ. Hi.in.l.ſicut.S.de adi.lłe.videt᷑ dicẽ ꝙ ũle leges itelligant Fm iſtã. videlicet ꝙ ibi legat ſcdᷣo ſine cõ memoꝛatione pmi.als ſecꝰ.ſʒ gl.in.l.ſicut.dicit ↄꝛiũ.Quid di cemꝰ. Caſus ẽ ↄ DHi.in.l.iulianꝰ.S.de hẽ.iſti.c.l.triplici.j.de v. ſi.qre ꝗdã dicũt ꝙ ille.ll.hñt locũ in hẽditatib.dictũ Di.in legatis.Ego credo idẽ in hẽditatib ⁊ legatis.ar.ad hoc.l.ti: tiꝰ ſeiꝰ. cũ.l.ſe.S.de hẽ.iſti.Ad hãc.l.rñdeo ꝙ bʒ locũ qñ eidẽ ſone relinꝗtur. pᷣ yno mõ.ſcdo alio ſub cõmemoꝛatione bmi ſ.l. ꝛia qñ diuerſis ꝑſonis.Rõ q; in eadẽ pſona facilius pᷣſu mit nouatio ꝙᷓ in diuerſis.ut.l.j.in ſi.j.de ſtip.ſer.dices tu h ẽ ʒ caſũ.l.qtiẽs.j.de noua.⁊ iſti.q.mo.tol.ob.S.pterea.⁊.C.de noua.l.fi.ubi ĩteruẽtu noue ꝑſone iducit᷑ nouatio.So.ibiẽ in teruẽt noue pſone ex parte ei ꝗ obligat.ſʒ h loqꝗtur ex parte ei cui obligat᷑ cui acꝗrit᷑ obligatio.⁊ iõ nõ pᷣſumi nouatio.ut l. j. in ſi. de ſtipu. ſer. ¶ Quero ad ꝗd ꝓdeſt electio legatario. NRñdet gl.pꝓdeſt ſibi ſi vno tpe eſt capax ⁊ alio nõ. Item foꝛte ſũt publicata bona ſua.nã tuc nõ ueniũt legata cõditionalia. qð tene mẽti.¶ Quero q eſtrõ diie qñ incõtinẽti ⁊ qñ ex ĩter/ uallo. DNicit glo.ꝙ qñ incõtinẽti nõ videt᷑ uelle ſe coꝛigere.qð tene menti. B D Pamalare ilios n . 6 Lo. Rogatemacipare filios nõ — Icni legatũ. põt cogi iure actiõis ſʒ offi/ 44cio iudicis. Itẽ ꝗ vult añcedẽs vult oſequẽs ſine qᷣſ/ lud qð q̃rit᷑ nulli ẽ momẽti.h.d.cũ.l.ſe.⁊ diuidit᷑ in duas par tes.ſcda ibi cũ rei. ¶ Mõ tex.ibi eũ ꝗq agnouit ⁊c. ibi fuiſſet legatũ ⁊c.q caſu emacipatio agnitionẽ dʒ pᷣcedẽ ve.⁊ ibi emã cipariꝗ caſu ſtati põt peti legatũ pᷣſtita cautiõe de emãcipan do. Rõ q; fm p̃cedẽtẽ ↄceꝑtionẽ relictũ ſub conditiõe h ſub mõ.¶Nõ ꝙ ubi.l.dicit exoꝛdinarie ſubueniri ĩtelligit officio iudicis. ut ſtati dicã. ¶ Op. de.l.fill. S. 'm vulgareʒ. S. de le. j. So. ibi de rigoꝛe h de eqtate.⁊ iõ actiõe ex teſtõ nõ petii.ſʒ exoꝛdlinario iudicio.i.officio iudicis.alle.gl.l.cũ fil.S.ſi cer. pe.¶ Op.ꝙ pater nõ cogii. ut iſti.ꝗ.mo.ius pa.po.ſol.S.fi. So. llud regulare.iſtud ſpale.q; pꝛ agnouit legatũ. ut.l.co/⸗ gi. §. ſi pz. v ibi nõ.j. ad treb⸗⁊ ibiẽ bon tex.⁊ gl. melioꝛ qᷓ fit in.l. qᷓuis.C. de fideicõ.¶ Op.de.l.uxoꝛẽ.S.ſi hẽs.S.de le. iij. So.cogii emaãcipare ut h ⁊ nõ adoptare ut ibi.¶ Quero utrũ pĩ emaãcipat teneat᷑ reſtituẽ relictũ ipſi filio tm. an etiam relictũ ſibi.Gl.dic ꝙ utrũq; ⁊ male.vide ſuꝑ vᷣbo ſdeießimſ ii Hipup ſub cõdi.s. de ↄdi.iſtt. de iuramẽto futuro.h de pᷣterito. ſtamẽto traſm Ve cõdi.⁊ demon. ? male dicit q;ꝛ nõ dʒ eſtituẽ niſi qdð fuit relictũ ipſi filio ⁊ px ipʒ ñliũ pii annexũ.ut.j.ꝓxi.S.ſed illud qð eſt relictuʒ ſibi retinet ſibi. ut. l. cogi. F. ſi pz.j. ad treb. Sʒ id qð dixi facit.l.iiij.in ſi fj.e. Rũdeo quocũq; iure q̃rit ſufficit ꝙ teſtõꝛ ſilio relinq̃t. Nã videt᷑ uoluiſſe ꝙ filio reſtituet.ſecꝰ nõ ſi relinqt. ¶ Quero an rogd ꝙ reſtituat videat᷑ rogare ꝙ emãcipet.Gl.ꝙ nõ. vi 6 dilatu ſideicõmiſſũ in tp̃s emancipationis.⁊ allegat.l.ubi pure.j.ad treb.ſeripſi in.l. cũ nilio. ð. de le.j.in.iij. op. AUAm ita Hãc.l.declaraui in.l.ſub diuerſis.ĩ III HX⁹ K. 5. e. Quid ſi dicit titio hédi. Rñ/ eo ſec.qꝛ debem iſpicẽ qdð pceſſit.ut dixi in.l.ſbᷣ di/ uerſis.in E inteſto Se. “ . ae PVaarnm Legati trâſlatio in dubio videtur Egatum. ſub eadẽ oditiõe.h.d.niſi foꝛ/ c. ſile hẽs in.l.leg atũ.S.de adi.le.¶ Op.de.l.ſbᷣ — adi.ů. de hẽ.iſti. So.gl.aliud in legatis.alið in hẽditate.non credo hᷣ uerũ.qꝛ ibiloqtur qũ hẽditas de vno ad aliũ trãſſert᷑ in modis ſubſtitutionis.⁊ tñ idẽ puto in legato.ut.l.titiꝰ.cum l.ſe. S. de here.inſti. ſʒ ſi per modũ trãſlationis ut ſic ſigqd titio legaui ita adimo ⁊ ſẽpꝛonio lego.⁊ tũc idẽ in hereditate qð in legato.ita dicit Rai. Itio nſufructus. Manivelne ¶ Vp. de. l. ij. 5. deſinẽ. 5. uſufru. quẽadmo. ca. Gl. ſol. h ri⸗ goꝛ ibi eqtas.uel dic ut ibi dicit gl.que ĩcipit ſaltẽ de facto. h nõ potuit incipꝑe de iure nec de facto. bde nõ bñ ꝑ hãc.l.dicit Guil.ꝙ ſi alicuiĩdicii vidui tas uel apponii cõditio ꝙ nubat de pↄſeſu ttij.⁊ ſi ſec· fecerit ꝙ bona uadãt in aliquẽ piũ locũ ꝙ iſto caſu no reijci cõditio.qꝛ cauſa in .Rũq traſfert eſt puilegiata ut h.ita dꝛ. S.de ĩſtitoꝛia.lł. illus. S. ↄditio.qð an ſit uerũ ad pᷣſens nõ firmo. E nirinihuag Municipes pñt iurare ꝑ N Anicipibus. untahen dnetlpin . CMõ ꝙ ppls põt iurare per ali. ¶ QOp. de. l. ̃ ↄdi.iſti.⁊.l.hec ſcriptura.S.e.Solu.ibiloqtur (GSerui. Vauoꝛlibertat fanorinuptiarum fer,. h. d. ₰Mõ hãac. l. ſolẽnis ⁊ nõ Onditiones. iĩdiget ſũmario.glo.hᷣ nihil . dicũt. ¶ Op.⁊ videt᷑ ꝙ tacita ↄditio ĩpediat trãſmiſ⸗ ſionẽ.ut.j.e.l.aliqũ. So.tacita cõditio põt eẽ duobꝰ modis. vno mõ q nenerit ex teſtm nel ex rei legate nã uel ex legis diſ/ poſitione.nã uoluit lex ualere legatũ alit᷑ niſi adeat hẽditas.⁊ talis cõditio nõ ĩpedit ut h.q̃daã ſũt cõditiones tacite q ueniũt ex ipſo teſtõ.qꝛ teſtõꝛ ſic uoluit ⁊ tũc ĩpedit traſmiſſio.ut.l.ali⸗/ qñ.⁊ B. d.tex.in.l.qð pure.j.qñ di.le.ce.⁊ Aʒo ĩſũma.C.quã o di. le. ce.Ex his dico ꝙ pditio qᷓ iducit᷑ ex tacita repetitiõe in legato ĩpedit trãſmiſſionẽ.ut.S.e.l.duos. Idẽ dico in cõdi tionè qᷓ iducit ꝑ eũ.qꝛ hec cõditio pncipaliter denotat tps. ſe/ cũdario cõditionẽ.⁊ tũc ipedit traſmiſſonẽ.ut.l.hẽs meꝰ.S.e. ⁊.·l.ſicui.S.j.S.de le.j. Itẽ cõditio qᷓ apponiĩ ꝑ relatiuũ ꝗs uel q eſt tacita ⁊ illa ĩpedit traſmiſſionẽ.niii eẽt talis cõditio qᷓ eẽt apta ſuſpẽdere poſt moꝛtẽ teſtõꝛis.nã oĩs cõditio q uenit ex te iſſionẽ ipedit. ⁊ ita loqꝗtur h tex. ¶ Itẽ op. ⁊ vi⸗ det᷑ ꝙ cõditio q̃ uenit ex teſtõ nõ impedit traſmiſſionem.ut.l. aliqñ.j.e.⁊.l.iij.S.de le.j.So.ibi erat tacita ⁊ illa in dubio vi/ det᷑ uenire extriſecꝰ.⁊ iõ dico in dubio.qꝛ ſi teſtõ: uellet iĩpedi/ re trãſmiſſionẽ poſſet.ut ẽ caſus ĩ.l.Oditiõibꝰ.S.j.SO.e.¶ Op. ⁊ videt ꝙ cõditiones extriſece ĩpediãt trãſmiſſionẽ. ut.l.miles S. ꝓ parte.cũ gl.. dele.ij. So.debes limitare h dictũ cõditio tacita q̃ uenit ex teſtm̃ nõ ĩpedit tràſmiſſionẽ niſi ueniat in ptã te legatarij.tũc eni ipedit.ut.d.l.miles.S.ꝓ parte.⁊ nõ.in.l.fi⸗ lio. S. de le.j. tetigi in.l.ꝗ filiabus.S.ſi.⁊.l.ſe.eo.ti. — Iti E. Allegas oꝛia nõ auchi. b. d. ¶ Op. vide C ½.⅛ tur ciſta ueniat tm ut nupta. na pmũ lega Atũ petet ut nupta ↄditiõe habita ꝓ nulla. Itẽ ſcðʒ pe tit adhuẽ ut nupta ⁊ ſic nõ ẽ ſibi ↄꝛia. Rñdeo ꝑ.l.mulieri ⁊ ti/ tio.S.e.ubi dicit ꝙ mulier admittiĩ ꝑinde ac ſi cõditio eẽt iple/ ta ⁊ ſic hʒ ut nupta in dubio.⁊ ſcðʒ petit ut nupta ⁊ iõẽ ſibiõ ria. C Op.de.l:põpo.S.ſʒ nec ĩpuberis.j.de ĩoffi.teſ. Solu. ibi excipiẽdo.h̊ agẽdo.uel ibi diuerſos.hᷣð eũdẽ.de ꝗ dic ꝑ Pi.in.c.nullus pluribꝰ. de re.iur.li.vj.⁊ ꝑ Ci.i.l.j.C.de ſẽtẽ. Op. gl. de.l. q uas. S. uetare.j. de ſfurh. So. ibilo/ quit in phibẽte petẽ ⁊ ibi erat pſona in quã cadbat nolũtas ⁊ uolũtas.uos videtis ꝙ h cõditio ſi uoluerit nõ viſicat᷑ ꝑ euẽ/ e Debee ſeuerimam. Wraece gt a tũ ſi nõ potuerit.imo deñicit cõditio oĩno ut videtis hb. Hoc vi †* det᷑ id qð dixi uobis ꝙ vulgaris ſubſtitutio fcà ĩ vnũ caſuʒ ſi uoluerit poꝛigit in aliu ſi nõ potuerit.ut plene dixi in.l.ul.C. de iſti. ⁊ ſubſti. t i.l. gallus. S. ⁊ qd ſi tm.S.de li.⁊ poſthu.⁊ vi diſtis nõ.in.l.ex fcõ.S.de hẽ.iſti.⁊ ibi dixi me dicturũ H. Rai. in tractatu ſubſtitutionũ dicit ꝙ illa.l. ulti. loqtur in iſtitutiõe ⁊ ſubſtitutione.hᷣ̊ loqtur in legatis ſicut in hẽditatibꝰ.ut.l.titi us ⁊ ſeius.cũ duabꝰ.ll.ſeq̃n.S.de hẽ.ĩſti.DPic ergo ꝙ h̊ fuit fa cta ſubſtitutio in pena ſi nollet nubẽ.ſed ubi oĩno nõẽ dedu/ ctũ nõ eſt pena.ut.l.aliud eſt fraus.j.de vb.ſig.iſta ergo muli er que nõ potuit eẽ ſi uellet nõ dʒ puarilegato. (Stan deicõ miſſo. Mõ videt᷑ ſine liberis dece dẽ qĩcertũ filiũ relingꝗt.h.dð ¶ Conditionum. AYerba uſq; ad tpe pñſt ſtarein ſtitutiõis cõpẽdioſe.¶ n Arer II ho ꝓpꝛia ſigniñcatiõe.⁊ poſt tẽpus traſire ad ĩpꝛopa.h.d.⁊ ẽ nõ.caſus ⁊ facit multũ ad mãʒ ſub/ p.gl.multũ foꝛtit᷑ de.l.vbis ciuilibꝰ T.l.ĩ vulgari.S.de vul.x pu. ubi vba directa nunq; obliquani Gl.nõ ſol. Rai.dic̃ ꝙ h̊ iõ.qꝛ ĩteruenerat noua cõfirmatio iu dicis.q cõſirmatio ĩ ſubſtitutiõe ĩteruenire nõ põt.Sʒ ꝗd ad factũ.Ego nõ recoꝛdoꝛ qd dixi in.l.pcibꝰ.C. de ipubh.nũc di co ſic ꝙ iſta.l.m coꝛticẽ vboꝝ ſacit multũ ↄ.Sʒ bñ reſpicien dao nil facit. Dico ergo diſpõ de qᷓ h loqꝗtur hʒ cauſã otinuam ⁊ ſucceſſiuã partẽ tꝑis.oĩ enĩ parte tpis gerit tutelã vñ merito de neceſſitate debem itelligẽ teſtoꝛẽ ſic itellexiſſe. Sʒ ſubſtitu tio cõpẽdioſa nõ hʒ cauſã otinuã ⁊ ſucceſſiuã qꝛ nõ põt moꝛi tota illo tpe.ſ in vno pũcto tm̃.⁊ iõ teſtõꝛ vnifoꝛmiter intelle/⸗ xit ⁊ i ſi fueruũt ſemel directa nunqꝙ; obliquant. ¶ Itẽ op. gl. Ddea. . . S. ma. So. illa cõcoꝛdat nõ diſcoꝛdat. G&. Roditio ꝗᷓ põt ipleri in vita legatarij expe/ 2 OCTrUS. tat nec ẽlocꝰmutiane cautiõi.h.d.¶ Op po.ꝙ expectare illã ↄditionẽ ſit triſte. ut.l.cũ tale.in pn.S.e. So.ꝙ nõ ẽ aliq mulieri triſte. Hec rõ nõ videt᷑ bona qꝛimo triſtant᷑ bone mulieres. ut.l..ĩ fi. pmi rñſi. C. de iure do. Rai. dicebat ꝙ muliẽs male gaudẽt bone triſtanĩ.ſʒ regula eſt ꝙ oẽs mulies ſũt male.ut in aucẽ.ut ma.debi.aut credi.S.qꝛ voꝛ ergo ĩſpicit qð cõiter accidit. Iſta rõ nõ ẽbona.q; muliẽs dili ita. S.e.l.mutiane.⁊ dixi.S. eo. guũt virũ eti ultra filios. Quare dico põt eẽ talis ↄditiõis vir t uxoꝛ ꝙ expectare moꝛtẽ viri nõ eẽt triſte.ut ſi virẽ ſenex uxoꝛ iuuenis.ut dixi in.l.mutiane.S.eo.¶ Vltimo nõ ꝙ ↄdᷣ tio affirmatiua reſoluit in tacitã negatiu ut h.cui cõcoꝛ.l.cũ Timiſſa Dictio iu facit cõditionẽ b. d. Eie eicomiſſ. gliwedciie lu. Fut in glo. ſc NA1 In ſideicõmiſſo uli relicto afi C Sm auus. poſt montẽ ſabitelligi ſide⸗ celſerit ſi lijs. h. d. mſtũ admirat᷑ imꝑatoꝛ de h̊ caſu i.l.cũ acutiſſimi. C. de ſideicõ.⁊ h qũñ rogat poſt moꝛtẽ.ſec ſ in vita. qð dic ut ibi.⁊ etiã põt eẽ rõ q; ſic teſtõꝛ pᷣtulit ſubſtitutũ ſilio eadẽ rõne nepoti.¶Qũo ꝗꝗ ſi talis ſubſtitutio fit a mre uła decedẽte ꝑ lineã mr̃nã. Rũñdeo idẽ ⁊ eadẽ ẽ rõ.q; hʒ locũ ĩ fili is nalibꝰ. ut.l.gnãlit᷑.S.cũ aũt.S.de iſti.⁊ ſub.⁊ no.ibi idẽ er/ go ſi fiat nlio nepoti emãcipato.ſec'ſi exneo.ut nõ.i.d.l.cum acutiſſimi.¶ Aũo qd ſi deſcẽdẽs rogat aſcẽdẽtẽ. Rñdeo pu to ꝙ nõ ſit idẽ qꝛ nõẽ rõ eadẽ.⁊ h.l.⁊ ſiles loquunt᷑ ſolũ de de ſcẽdẽtibꝰ rogat.ſecĩ aſcẽdẽtib uł exneis.⁊ ita videt᷑ tenẽ gl. . agd tre.l. ex Hõ rogatꝰ.¶ Quũo aligꝗs rogat ẽ reſtituẽ ſi deceſſerit ſine libis ul cũ libis decedẽtibꝰifra.xx.annos.ani telligat ꝙ dci libi decedãt ſine filiis. NPuto ꝙ ſic ꝑ hãc.l.⁊.l. cũ acutũſimi. C. de fideicõ.etiã ſi dci lidi ſũt ↄcepti ⁊ nati poſt moꝛtẽ teſtõꝛis.ar.j.de bo.q li.l.paulus.S.paulus.¶ Quũo di cit teſtõꝛ rogo ſiliũ ꝙ reſtituat ſi deceſſerit ſine filijs maſclis an ſubitelligat ul femis. Videt q ſic ꝑ hãc.l.⁊ ſiles.Cõtrariũ pu to ꝙ ex eo ꝙ uoluit maſculos excludẽ ſpᷣſtitutũ videt᷑ uoluiſſe ꝙ femine nõ excluderẽt.ar.S.e.l.cũ ita.puto tñ filias debẽ cõ petẽter dotari ab ipo filio ꝑ auc.res qᷓ. C. cõia de le.⁊ qð dixi ſ. ad tre.l.a ſilia. uel ſi ipſe li nõ fac dotabit᷑ a iudice.ar. de iu. doðd.l. ꝓfectitia.circa pn. ¶ Quũo qd ſi dixit ſiſii me deceſſe rit ſine filijs maſculis.⁊ ſi hũerit ſeminas reſtituat tm.ↄtigit ꝙ; deceſſit cũ filijs maſculis ⁊ feminis. an debeat᷑ legatũ.Et vide tur ꝙ ſic. ut. S.de li.⁊ poſt.l.ſi ita. Cõtrariũ dico qꝛ illud de eꝗ tate fauoꝛe teſti ⁊ iſtitutionis ↄſeruãde.de rigoꝛe ſec ut ibi dẽ in h ergo ſideicõmiſſo qꝗð eſt onꝰh nõ erat.q̊ videt defecta cõ/ ⸗dQitio.ut.ð.e.l.in cõditionibus.S.ſ. ita leg arij H caſi eqteci magnũ ſe Jitalegatũ. Mocede Hiure. de v. ob. ¶Querit gl. utrũ hẽs illititij ĩcõtinẽti petat legatũ ul de heat expectare. Rñdeo diẽ ꝙ dʒ expectare diẽ. Bul. ð gl. tʒ tſ do⸗ Lin . Addlegẽ ſal. opi. Rog. qꝛ fuit dies appoſita diſpõni.⁊ iõ qũ appõit diſpõ/ ni nõ curo qñ ueniat ↄditio qꝛ ſemꝑ expectaĩ dies.ſ̊ qũ appo nit᷑ dies oditiõi ut ſi nauis ex aſia uenerit ifra.x.annos tũc hʒ locũ diſtictio fſcã ꝑ me ĩ.l.h iure.⁊.l.i illa.j.de v.ob. tetigiin.l. uij. S. e.l. cũ tale. S. meuie. S. e. quã diſtictionẽ didici ex hac.l. Am Nõ nocet medio tꝑe quẽ ex iuxta cau Im ꝗq:aai exiſtẽtiã Oditiõis pdẽ ciuitatẽ.h. . vidiſtii.l.itercidit. S. eo. x.l. ſi in cõdit.S.ſolemꝰ 5. de hẽ iſti. ¶ Op. de hẽ. iſti..ſi alienũ. S.i exneis.x inſti.de hẽ.q̃.⁊ diffe.S.iĩ exneis.Diẽ gl.aliud ĩ hẽditate aliud ĩ legas dicã de hĩ.d.l.ſi alienũ.S.i exneis.¶ QAuero q̃re dẽ ante ap tas tabulas. Pic glge Fʒ hec iura cedebat dies ab aptura ta bularũ.h ẽ falſũ qꝛ cedebat a die moꝛs oli ſiẽ hodie.ut.l.ſi poſt diẽ. S.j. q di.le.ce.⁊.l.j.S.j.C.de cadu.tol.loꝗtur de.l.papᷣ.qᷓ fuit poſt tpa.ff. añ tꝑa codicis.dixi de hi.l.ſi duobꝰ.S.de le.j. Anen gl. qd ſi legatũ ẽ purũ ⁊ fuit ſactũ ĩ diẽ certũ nõ ca asa PütenisliteſiurlSilion1 delcd. nõẽ uerũ ut no.i.l.ſ cognat.õ.de reb dubip.⁊. S.de re.ca. l.ij. T ibi plene dicã.tãgit Di.i.l.moꝛi.j.de dona.cau.moꝛt. .— füdũ. Allienatio rei legate ſub cõditiõe uel * hſpoſitio Fuitus irritat᷑ ↄditiõe adueni/ Qente. h. d. ¶ Qnerit gl. utrum iteriʒ ualeat alienatio 2 ſeruitutis ipoſitio. Dicit gl. olim ſic hodie nõ. vide gl. fuper ibi. coll.iiij. S. j.⁊ dic ↄꝛiũ ibi nõ. Alias gl. ꝛias di/ Eii euo legalo svele ei mhle tario nõ iplet᷑ pſtita cautione b. d. CQäüo an debem expectare moꝛtẽ titij. Blo. mutigꝗ diẽ ꝙ ſic. Sʒ qre nõ ſic ĩ phibitiõe itelligit de pmnis nupſ.ſic ĩ — pmiſſione. Ol. rñdet multũ bñ. ⁊ iõ nõ. gl. ⁊ tene eã mẽti. ecEEs= iaunas dε Expſſio eon ꝗᷓ tacite ĩſut nil ope L XN Li uado. ? is adit tacita ex teſtõ ꝓ/ ueniẽs ĩpedit trãſmiſſionẽ.h.d.¶ Op.x videt᷑ꝙ ex/ pꝛeſſio eoꝝ q̃ tacite ĩſũt aliqd oper᷑.ut...ſi ita.S.illi ſi nollet.. de le. j. x.l. ſiita. S. eo. So. gl. ꝙ cõditio illa nõ ẽ tacita imo ſta tim ibi acqrit ſibi etiã ⁊ ignoꝛati lʒ poſſit poſtea repudiare.de q repudiatione dicurig seG. èM Abertis. Pictio h ampli nõ ſol eſt repetiti E Keng legati. z etia ↄditiõis pꝛeambu/ .hoc dicit. ”MD . „RNata„ Ad bedẽ ius iplẽdi ↄditionẽ nõ Eetrãſit ut ſideicomiſſuʒ ꝑſiciat.h. d. ⁊ nõ.l. C Nõ ꝙ ablatiui abſoluti faciũt cõditionem ut h ibi accep cẽ.ita nõ.gl.ĩ.l.cũ ab eo.S.de ↄhẽ.emp.lʒ gl.aliter dicat. dic ut ſtati dica. C Scdo no qð dixiĩ ſũmario. ¶Ter tio nõ.h̊ a ↄꝛio ſenſu ꝙ modus q;ꝙqᷓ; de futuro nõ ĩpedit trani miſſionẽ.videbi tex.in.l.poſt diẽ.S.his qdem.j.qñ di.le.ce. ¶QOp. ⁊ videt᷑ ꝙ ĩ dubio pᷣumiũ modus nõ cõditio.ut.l.cum ab eo. S. de hẽ.emp.Gl.rũdet ꝙ ibi nõ dic ꝙ in dubio non pᷣſumat ſz diẽ ꝙ dʒ iſpici qð ẽ actũ.¶ Sʒ op.ꝑ dictionẽ ut in ducit᷑ modus.p ſi cõditio.ſʒ h nõ ẽ ſic. ergo videt obſtare.l.ea⸗ S.eo.dic gl.ex pone ut pꝛo ſi.ſʒ certe tũc eẽt mala grãmatica. AQuare gl.cũ ab eo.dic ꝙ aliqñ inducit᷑ cõditio ꝑ ut ſicutẽ h. Tu dic ꝙ h iducũ ↄditio ex virtute ablatiuoꝛũ poſitoꝝ abſo/ lute.dic ut dixii.l.qb diebꝰ. S.ſi.S.e.Mõ uenio ex gl.⁊ h̊ di miſi dicẽ. S.ðe.l.j.⁊ ſũt młtũ dubia.¶ Op.na iſta vba acceps nũmij iducũt fideicõmiſſũ purũ.nt.l.ſideicõmiſſa.S.cũ eẽt.g. de le. iij. ⁊ B idubitter ẽ uerũ iter hẽdes.ut nõ.i.l.ĩrõne.S.tã etfſi.j.ti.ꝓxi.⁊ ͥ erãt cohẽdes.Quid dicemꝰ.dico ꝙ iſti abla tiui abſoluti faciũt ↄditionẽ qñ nõ pñt iducẽ ſideicõmiſſu ulłex naã pſone cui adijcit q; nõ põt grauari ul ex nã rei.ar.ei quod nõ.i.l.ĩ rne.S.taetſiX.ti.].⁊ ita dʒ itelligi qdð dixi.S.eo.lʒ.j.ſed qñ referũtur ad ꝑſonã ⁊ ad rẽĩ q põt cadẽ ſideicõmiſſũ ĩducũt AKgdeicõmiſſũ quatũ ad ſe ut h. ⁊ ẽ caſus i.:.ſdeicõmiſſa.S.cuʒ eẽt. S.de le.iij.x.l.ſiuus.S.q margarita.S.de le.j. Sed q ad aliud hẽant vĩ cõditiõis ut h ⁊ uolo dicẽ ſic. Titie hẽs mi.ac/ q cẽtũ a titio reſtituas hẽditatẽ titie cohẽdi.illa cẽtũ ſunt in ge ac ſi dicẽt titia det cẽtũ.⁊ ſi cẽtũ dederit hẽditatẽ accipiat.hᷣ ẽ caſus nõ.⁊ iõ nõ poterit hẽre hẽditatẽ niſi illa cẽtũ det. Di/ ces tu ꝙ illa ſo. ẽ ð ea q̃ dicta ſũt.S.e.l.eui fũdus.qñ ↄditio hʒ diſpoſitionẽ pᷣcedẽtẽ ius adiplẽdi cõditionẽ traſit ad hẽdẽ.ut l.dlẽ. S. j.S. de arbi.⁊ dixii.l.cui fũdus.⁊ doc.i.l.pe.C. e.ti. ſʒ h bʒ pᷣcedẽtẽ diſpõnẽ.ergo ⁊c̃.So.illud ẽ uerũ q hʒ pcedẽ/ tẽ diſpoſitionẽ ꝗ ad hoc ut danũ euitet ut ibi.nõ ut lucrũ ↄſeq̃ tur ut h. ¶ Iẽ op. de.l.ſi p̃dio ĩ pn. S. de in diẽ adiec.?⁊᷑ foꝛtin co ↄꝛiũ ꝑ id qdð dixii.l.cui füdus.Qñ ille ꝗ dʒ obligari ex im plemẽto conditiõis aliqd accipit ius ĩplẽdi cditionẽ tranſit eicõmiſſo qͥ ad illã titiã ⁊ ſeĩ ↄditiõe q ad hẽditatẽ ut ſit ꝑin ad hẽdẽ. utẽ caſus i.l ij. C. de pac.iter emp.⁊ uẽ. Sʒ h aliqd accepit.ergo ius ĩplẽdi ↄditionẽ dʒ trãſire ad hẽdẽ. So.illud cẽ uerũ ĩ ↄctibꝰ.in ultimis uolũtatibꝰ nõ pcedit ut nõ.ibi. Ael dic ꝙ ille q iplet ↄditionẽ ↄſeꝗtur aliqd ex cauſa oneroſa. nt ibi.ſec'ſi ex cauſa lucratiua ut h.¶ Op.ad ultimũ nõbile qð dixi ꝙ modus qqᷓ; de futuro nõ ĩpedit traſmiſſionẽ ut h a cõ trario ſẽſu.nã ĩmo videt᷑ ꝙ hẽditas nõ poſſit reſtitui niſi ei cui teſtatoꝛ iuſſerit reſtitui.ut.l.młier.S.ex aſſe.de iu.do. Rñdeo nõ põt reſtitui alij ſʒ ẽĩ rẽ ſuã ꝓcu.ut ibi.ſʒ hẽdi ꝗ repñtat pſo nã defũcti ut B. ¶Sʒ op. hẽditas nõ adita nõ traſmittit ut.l. j. S.ĩ nouiſſimo. C. de cadu.tol. eadẽ rone nec ſideicõmiſſũ dʒ traſire cuʒ ſideicõmiſſari quodamõ ſit hẽ. ut.l.ſi filiꝰ.S. j.qð cũ eo.⁊.j.ad treb.l.poſtulate.S.j.Gl.fatet᷑ ↄꝛiũ.⁊ h nõ dʒ ex/ poni ſic.qꝛ ſi ſic exponeret᷑ eẽt male poſitũ.⁊ ita tenet gl.i.l.cũ Klio. S. de le. j. Ita tenet Aʒo ĩ ſũma.C. de ſideicõ.circa ſineʒ ſcòde colũne. Cõtrariũ ẽ vitas ⁊ ita tenẽt oẽs doc.ut pʒ in.l.co gi. S.idẽ metianꝰ. ⁊.l.poſtulãte.⁊.l.puilegia ad tre.⁊.l.apud iul.S. antiſtia. eo.ti.? ibi nõ.⁊ ꝓbat᷑ ꝑ hac.l.⁊ ẽ caſus in.l.iij.⁊ l.ſi in ꝑſond. C. de fideicõ. ⁊.l.ſi imperatoꝛ.ad oꝛſcia.⁊ Hi.⁊ alij moderni h̊ tenẽt in.l.Cũ ſilio.S.de le.j.Ad rõnẽ quã dicit ſicut hẽditas nõ trãſmittũ añ aditionẽ. ſic nec fideicõmiſſum. Di. rñdet ꝙ hẽditas añ aditionẽ nõ trãſmitti᷑ qꝛ hẽs nullum ius hʒ. Sʒ ſi decedat ifra ãnũ ꝗ dat᷑ ad delibandũ ifra illũ an nũü trãſmittit.ut.l.cũ antigoꝛib.C. de iu.deli.Sʒ fideicõmiſ⸗/ ſarius hʒ actionẽ ex teſtõ.⁊ iõ illa actio traſmitti ut dicit Di. B. ⁊ ego ſcribo in.l.cũ nilio.S.de le....æ.). Pew innitig DOp. videi ꝙ hẽdes inuiti nõ muitis poſſũt reuocare cũ teneàtur actio Nne in factũ.ut.l.iij.S.fi.S. de condi.ob cau.So.de ri/ Soꝛe polſunt de equitate repellũtur m gl. NVi ſub conditione. antia n. l.cuʒ fuus. ⁊.l. ſicui.S.e. Hic dẽ ꝙ dz ꝓbare ꝙ muhil ſubtra xit qlit pꝛobei. Rñdeo pbat eoipſo ꝙ nõ ꝓbat ↄaiũ. ut l.ſupꝑ fuis.C.q militare nõ poi.li.xij.¶ Quero qlit᷑ potit pꝛo bare ꝙ iſtud qd ſcripſit ẽ uerũ. Dic qda ſut ꝑſone q nõ tenent ⁊ earũ ſtat᷑ iuramẽto.ut.l.ſiqs pꝛo redẽptiõe.C.de do.⁊ nõ.ĩ l.j.j.ſicui pluꝭ qᷓ; ꝑ.l.ſal. Sʒ ĩ caſu legij nr̃e dico ꝙ ꝓbat᷑ eoipᷣo ꝙ ꝓbat ꝙ bon vir tm̃ expẽdiſſet ĩ h.hẽ caſus i...ñ.C.de ali. pu.pꝛe.⁊ tũc credo ꝙ nõ ſufficeret dicẽ expẽditãtum ĩ illa do/ mo ⁊ tantũ expendiſſet bonus vir. ut pꝛobat᷑ in.l.j.C. de ero. mili. an.li.xij.qdð tene mẽti q; notable. t Ales Coditio ĩdiuidua plurib appoſita nõ po XEBateſt niſi ab oib ipleri. diuidua vo ex cau/ ſa diuidit tã ex parte iplẽtiũ q;ᷓ ex parte eoꝝ i qrũ ꝑſonis dʒi ⸗/ pleri. h. d. uſq; ad. S. pꝛiſc?. ¶ Op. dz ꝙ ↄditio idiuidua nõ põt ĩpleri ꝑ vnũ.õ. C.e.l.pe.So.ſfateoꝛ ꝙ põt ĩpleri ꝑ vnũ ut pſit ſibi tm ut ibi.nõ aũt ut ꝓſit oibus niſ contraria ſit uolun/ tas defuncti.ita pbatur ibi.⁊ in eo quod dicit gl.ꝙ ꝓdeſt oibꝰ male dicit.⁊ de hac materia qliter ſcindat ius iplendi.dixi.S. e.l. cui füus. ¶Pꝛiſſcus reſpondet.el er ozroͤnen bit. h. d. C Mõ hãc.l.x facit ad mãm. liteʒ illa. ð. de ↄſti pe. ſacit etiã ad totũ ti.C. ubi de cri.agi.opoꝛtet. 11 EFlii. 18 dz quis poſſe adminiſtra⸗ AUm filius. res ſuas ante viceſimũꝗntũ Aannũ.h. d.⁊ eſt notabilister. Ad legem falcidiam. NRubꝛica. HZ ¶ Dictũ F.S.de legat.uerũ q; de legatis detrabü falcidia. igi tur ſeꝗtur videre de lege falcidia. Er falcidia lata é. Biudlun Pꝛio ponit᷑ oꝛdo ꝗlex falcidia fuit ĩtroducta. kH RRuſq; ibi q̃ p capite. ibi poniũ mẽs ⁊ vba pmi ca pitis.uſq; ibi ſecudo.ibi ponit mens ⁊ vᷣha ſcdi capit uſq; ad Eria⸗ Quero q̃re iſta lex appellat.l.fal.Gl.dicit ꝙ appel at᷑ a falcidio ↄſule ſicut publiciana.Sʒ iſte ſalcidiꝰnon dʒ oſſe tollẽ legẽ.xij.tab.ipſo iure ſic nec ptoꝛ põt ius ciuile tol ere. ut. . quos aut. iſti. de bo. poſ. ? pbat᷑ i.l.ſll.S. ſy quẽad modũ.j.de bo.poſ.õ tabu.⁊.l.ex duobꝰ.S.de vul.⁊ pu.So. fateoꝛ ꝙ pᷣtoꝛ ipſo iure nõ põt tollẽ ius ciuile.ſʒ ꝑ exceptionẽ ſic. ſed iſte falcidius fuit cõſul ꝗ põt ipſo iure ius ciuile tollere. Allij dicũt ꝙ iſte falcidius fuit tribun. Ita habet ĩ decreto.ij. di. c.qdã. Alij dicũt ꝙ. l.fal.dẽ a ſalce.q ſic falx reſecat gra⸗ nũ ita lex falcidia reſecat legatũ. Quidãa dãnat iſtã opi.qꝛ in mo capite iſti.l.nõ reſecãtur legata ⁊ tũ lex falcidia appel/ . — latur. Oʒ rũdeo lʒ nõ reſecet tamen animuʒ reſecadi habuit. Itẽ qꝛ pꝛincipałr ad h induciẽut reſecaret iõ ab eo nomine tur. argu.l.queritur hermafroditum. õ.de ſta.ho. h plus pla cet qᷓ; pma.q;ꝛ video ꝙ trebell.appellat falcidia.ut.l.pater ſi/ liũ ĩ pn.j.e.C.l.titia.vbi appellat᷑ lex falcidia trebellianica.ut l. iubemꝰ. C. ad trebel.⁊ ſic dico ꝙ largo ſupto uocabulo ꝗc/ ꝗd reſecat põt dici falci.qð facit pꝛo ſtatus qᷓ ſũt in alib par iibꝰ. dic ſtatutũ ꝙ ſilia ſemina ſit otẽta dote pꝛo falcidia debi ta ĩ bonis pꝛis.diẽ ſilia ego uolo legitim me qꝛ nõ ẽ fal.Sʒ gqda doc.hene determinat ꝙ ꝓpt᷑ cõeʒ uſũ loquẽdi intelligaĩi falcidia.i.legitima.iõ de legituma ĩtelligat᷑.ar.l.cũ delanionis Saan e fũ.itru. Pꝛetea vba debẽt ĩtelligi Fʒ q̃litatẽ ꝑ/ ſone ad quã referãtur. ut.l.plenũ.S. eqtij de uſu ⁊ ha. ⁊.l.ſiꝗ⸗ exhẽdato.S. irritũ. S. de iniuſ. te i h ego do gl.in.l. ſi pa⸗ tronꝰ.j.de do.⁊ Aʒo videt᷑ ponẽ ĩ ſuma ĩ auẽ.de here.⁊ fal.v. qᷓ p capite.¶ Op.⁊ videi ꝙ bʒ facultatem legãdi a lege.xij. tab.ut.j.de v.ſig.l.obuenire.⁊ iſti.e.iĩ pn.Gl.ſo.dedit.i.datã affirmauit.hʒ ergo ꝗs ptãtẽ ↄdẽdi teſtm ex.l.xij.tab. ut ex.l. fal.¶ Alteriꝰop.⁊ videt᷑ ꝙ ꝗlibet ciuis non põt h̊ facẽ.ut.l.ſi ꝗqramꝰ. C. de teſ.ſo. ut ĩ gl. ¶ Op. iſti. de le. 5. legari. Sol. ut ĩ gl.¶ Quero ſi ſtatutũ diſponit illud qð plus erat diſpoſitum de iure cõi.an ſit ſtatutũ an lex.hoc ẽ utile ſcire ppt᷑ młta q pñt occurrere. Jo.an.in.c.j.ex de cõſti.li.vj.tʒ q; Tumum ſit ius cõe.⁊ ꝙ ſit uerũ ꝓbatur ꝑ.l.ius ciuile.S.de iuſti.⁊ iure.⁊ p.l.ſi creditoꝛi.S.de le.j.q̃re ius gẽtiũ alterat᷑ cũ aliqd adijci᷑ uł de trahii.ita ⁊ ius ciuile niſi aliqd addat᷑ ul detrabat᷑ ꝑ ius muni/ cipale remanet iuj ciuile.⁊ pꝛo h iſta lex ſʒʒ expoſitionẽ gl. In pꝛiũ qꝛ ſi teſtõꝛ diſponit ſʒ ius cõe ut qꝛ ueniẽtes ab ĩteſtato in ſtituit ualet ut ultia uolũtas.ut.l. ij. S. de iniuſ.te. x. l.gallus.ꝑ totã.l.S.de libe.⁊ poſt. Pꝛetea nil ꝓhibet deduci ſtatutũ ciui tatis.iſtud qdð ẽ de iure coi.ſicut nõ ꝓhibel deduci ĩ ſtipulatio⸗/ nẽ ul in aliã cõuẽtionẽ.ut ĩ.l.ij.circa pn.j.de noua.⁊.l.ſtipula tio.S.ſfacta.j.de v.ob.p iſtas ultimas rõnes ꝓbo ꝙ ſtatutum ſit municipale a ſili.⁊ addat nouã foꝛmã agẽdiut ↄditione ex ex ſtatuto agat ꝗ pꝛi terat elure folage⸗ ꝓ h iſta. I. -'m iſtã expoſitionẽ quà fecit. Itẽ ſuꝑ eodẽ hʒ ex 1 ocũ ius ciuile ⁊ pᷣ⸗ toꝛiü.ut ĩ bo. poſ.Fm tab.⁊ gl.dni Jo.an.puto uer in caſu in quo loꝗtur ꝓut ad ſuperioꝛa refert. ¶ Altio vide h̊ dictionẽ uſq; de cuius ſigniſcatu ponit Ja. de are.h ⁊ Ci.etiam in.l.a calli⸗ 1o..denuir goele . ſenmd. Se J DHitæg COp. ĩ auẽ. de trien. ? ſemiſ. Secudo cab ite. oſ pn. ⁊.C. de ĩoffi.te.ĩ auc̃. nouiſſima. So. h loqtur ĩ qrta debita iure inſtitutiõis ut glo. ¶Scðo op.ꝙ nõ liceat caꝑe.ut.l.nõ dubiũ.C. de le. So.in tellige hac 'ᷣm illã ꝙ debeat cape de uolũtate hẽdis ſcriptinel rẽ uacãtẽ.ut.l.pe.j.de le.uł qꝛ teſtatoꝛ ꝓmiſit.ut.l.titia cũ teſtõ GS. .S. de le.ij.als ſi ex iſtos caſus caꝑet pderet legatuʒ. ut.d.l. nõ dubiũ.¶ Quero an iſtud qð reſecat᷑ ꝑ falcidiã ſit nalit᷑ de bitũ. Et gl.tenet ꝙ ſic.ut.l.cũ ꝗs.C.de iur.⁊ fa.ig.⁊.l.cui per erroꝛẽ.j.de re.iur.⁊.l.j.S.de cõ.ĩde.doc.ultramo.tenẽt ↄꝛiũ ꝑ ſſtd.l.qm nõ ꝑmittit diſponẽ niſi uſq; ad dodratẽ. ⁊ qñ res re ſiſtit obligationi nãlis obligatio ĩpedit᷑.ut.l.ſi nõ ſoꝛtẽ i pn.S. de cõdi.lde.ſʒ h reſiſtit.ergo ⁊c. MPꝛetea iſtud ꝓbat᷑i.l.linea margaritarũ.j.eo.⁊ Ci.tagit in.l.cũ ꝗs.ſʒ ſemꝑ repꝛobaui.⁊ dico ꝙ nõ ẽ dubiũ nãle ut tex. C.e.l.j.ubi dicit ſi hes dat ſcien ter ultra tũc nõ videt᷑ donare.ergo aliq iure ẽ debitũ als dona tio ẽ.dixi uobis ĩ.l.pꝛonꝰ.S.j.j.de do.Ald rõnẽ ultramon.dic G.l. fal. nõ reſiſtit obligationi ſʒ aſſiſtit.qꝛ dic ita tũ pꝛo quar/ ta ⁊c. Sʒ ʒ iſtã ſo.ſac iſti.e.S.j.ubi dicẽ text ꝙ lex.fal.ꝓhibet i.nõ ꝑmittit.ſicut dicimin.l.ſtipulatio.S.alt᷑i.j.de v.ob. Ad l. linea. rñdeo ꝙ dñiũ reſcinditſʒ nõ obligationẽ nalẽ qꝛ rema net nalis obligatio put erat pꝛimo. ex fal.? d teſtm ꝑ ſictionẽ legis coꝛnelie cõſrmatuʒ tinet lex fal. p. d. ¶ Op. ⁊ videĩ ꝙ oẽs legeʒ teſtamẽtarie nõ pñt hẽre locũ.ut.l.ſigs exhẽdato.S.irritũ.S. de iniuſte. ⁊. l. ij. de v. ſig. So. ut iĩ Jar llle reſpiciũt vitatẽ ⁊ h lex reſpicit fictioneʒ.iſta pbãtur ꝑ.l.ſiqs exheredato.S.qᷣtiẽs S.de iniu.te.⁊ h̊ nõ. Mar.ad h̊ qð tota die ſit ĩ ciuitate iſta ſu it ſtatutũ factũ ꝙ ſtatutuʒ qð loqtur de iũct hẽat locũ ĩ oĩbꝰ ⁊ ꝑ oĩa ĩ exneis itelligi ĩ caſibꝰĩꝗb põt hẽre locũ.qꝛ ſi eẽt in ſtatuto pᷣ ꝙ ĩ cõſãguineis pꝛopꝛijs cõpꝛomittat᷑ non põt hẽre locũ ĩ exneis.⁊ pꝛo h.l.ſta.¶ Op.qdð ẽ fʒ ſictionẽ dʒ ſtricte accipi ⁊ nõ recipit extẽſionẽ.ut.l.mulieri ⁊ titio.S. ti.j.facit.l. urãni.⁊ qdð ibi dixi.j.de ſideiuſſo.hᷣ dꝛ ↄꝛiũ. So.non recipit extẽſionẽ.ſ.actiue.hᷣ ẽ ut ipſa fictio extẽdat᷑ ad alia ut in ↄꝛijs. Sʒ extẽdit paſſiue.h̊ ẽ ut alie leges teſtamẽtarie ad ipſa extẽ/ dãtur. H tetigi in.l.ij.S. de le.j.⁊ ponoĩ.l.oẽs populi.circa ma teriã ĩterpᷣtatiõis. None filiuſta.põt facere teſtm ꝑ foꝛmã ſta luti.habebũt ne locũ ĩ eo leges q loquũtur de teſtõ. Certe ſic. Adlege fal. Ad eos qui omiſſa. acarzlocn tleg. debẽtur ĩ his qrũ diej cedit ab adita hẽditate ⁊ ĩ his q ex poſt ſacto an debent apparet.h.d. ¶ Op.ꝙ nõ ualʒ legatũ ſactũ ei ꝗ ẽ apud hoſtes qꝛ nõ ẽ capax.vñ videlĩ obſtare qð habui/ ſtis in.S.iĩ exneis.ðiſti.de here.q̃li.⁊ diſ. So.oſirmaĩ ꝑ ſictio/ nẽ poſtliminij ut vidiſtis ĩ.l.nulla.S.j.s.de he.inſti. IAL miiEee, Dp. de. §. ſinaut hẽs. in auẽ. ¶Ad muonicipu. ecc * ſumit᷑ auc.ſi mulier. * C.eo.Glo.ſol. ꝙ h loqꝗtur qñ relinꝗtur deo.ibi ad pias cau/ ſas. Iſtã ſo.repꝛobat gl.ꝑ.l.ſigs ad declinãdam.S.pe.C. de epi.⁊ cle.Alij dicũt ꝙ ẽ dꝛia an relinq̃tur deo uł eccleſe.Sed iſta nõ ẽ va.qꝛ qñ reliqui deo videt relictũ eccleſie.ut Sſiae ĩnoĩe.ĩ auc.de eccle.ti.Alij dicũt ⁊ tenẽt ꝙ iſta coꝛigit ꝑ illaʒ Tiſtã tenet gl. H. Alij ut Ol. dicũt ꝙ ille. . ſinaũt. loqtur ĩ hẽ/ dib ꝗ ſuerũt ĩ moꝛa ſoluẽdi.x vidi mitoj doc.h dicẽtes.⁊ glo. recitat i.l.ſiqs ad declinandã. C.de epi.⁊ de.⁊ docto.ut Ja. bu.dicũt iſta eẽ uerã de iure.ſʒ q; Ci.dixit ↄꝛiũ ĩ auc.ſilr.ideo ego nõ audeo dicẽ ↄꝛiũ.Sʒ mihi videt᷑ ꝙ ĩ coꝛpoꝛe non dica ꝙ ſit in moꝛa.ſʒ ꝙ ꝑ ſalcidiã recuſabat ſoluere.⁊ ſi eẽt in moꝛa aliq mõ punii ut ꝓbai ex eo qð ſeꝗturĩ illo.S. ⁊ ex.S.ꝗ eũ pꝛe cedit.ego credo ꝙ iſta lex ſit coꝛecta ⁊ ita cõit᷑ teneł. ¶ Que ro ꝗd de q̃rta debita iure nature.Et dicut ĩ gl.⁊ ſile in.d.l.ſi⸗ quis ad declinãdã.¶ Quero utrũ trebellianica ceſſet ĩ relicꝭ⸗ ad pias cauſas.dicꝗ in.l.marcellus.S.qð aũt.j.ad trebel. Sſoiñ ODia legata ꝗᷓ debẽt de ſᷣſtantia teſtatoꝛis (MH6 ſoli.“ ſiciſci ꝑtinẽt ad.l.fal.h.d. — AIt; H ira Silegatü ſoluat anteq; aliud trãſfũdatur Utẽé ſi ita. falcdia locũ hʒ.ſec ſi poſtea. tem qð moꝛi cauſa dat᷑ ad euitãdũ alteri legati pꝛeſtationẽ ad.l.fal. 2 nõ pꝑtinet.h.d. Diuidit᷑ ĩ duas partes.pᷣ loꝗt qñ legatũ ĩcipit a pcedẽti diſpoſtiõe.ſcoo qñ incipit a pcedẽti cõditiõe.ſcða ibi. Idẽq; erit.¶ Moõ vnũ hic videt᷑ uelle ꝙ ex moꝛi cauſa ca pione nõ detrahaĩ fal.¶ꝛimo op. ꝙ relictũ nõ ualet.quia videt᷑ ꝙ ſit relictũ noie pene ut.l.j.de his q pe.no.So.fm tꝑa — antiꝗſſima nõ ualet. ſʒ Fm tpa ffoꝛũ ſic. ut h nliheede diſpoſi tio obpꝛobꝛioſa.ut no.S.ti.j.l.mlcta.ꝑ Hi.¶ Op.dꝛipᷣ caſu penũ eẽ in legato.Cõtra ĩ.l.j.S.de penu le.So.ibia conditi⸗ one.h a diſpoſitiõe nõ ẽ uerũ qꝛ ibi a diſpoſitione. Piẽ gl.nõ E3 diẽ nõ põt peti ergo nõẽ in legato.ſʒ ſtati dicã.¶ Op. ꝓu 3 penũ.j.qñ di.le.ce.So.gl.⁊ fatet ↄꝛiũ ⁊ ſic gl.videt᷑ dicere ꝙ tex.nõ bñ dicat. Sʒ certe iuriſcõſult bñ dicit.⁊ dico ꝙ dʒ in telligi ꝙ põt ſoluẽ uſq; ad interpellationẽ.ut.l.ſipenũ.Sʒ in cerpellari nõ dʒ ĩcõtinẽti ſʒ aliq ſpatio pᷣmiſſo.ut.i.qð dicimꝰ j. de ſolu. Itẽ uſq;ʒ ad lit ↄteſ.ſi alia ĩterpellatio non pᷣcederet. CVenio ad alia gl.x⁊ glanuit ꝙ duo ſũt legata.Cõtra de.l. cũ pᷣfinitiõe.j.qũ di.le.ce. So.duo ſut legata uere ſʒ in effectu vnũ ẽ.⁊ iſta ẽ ueritas.¶ Vltimo op.de.i.ſi penuʒ.j.q di.le. ce.Gl.ſo.ꝙ lʒ h nunq; potuit peti tñ fuit in obligatioe ciuili Tz nali.Alijſũt in alia opinione ꝙ nunqꝙ; fuit ĩ obligatiõe. Sʒ E5. d. l. ſipenũ.⁊ vide iſtã gl. tʒ ergo gl.ꝙ qñ incipit a pcedẽii diſpoſitiõe nunq; ẽ ĩ petitioe ſʒ in obligatiõe ciuili ⁊ nali.⁊ iſts videt pbari ꝑ.d.iſi penũ.qñ di.le.ce.Cõtra iſtã ſo.ẽ glo.in.l. obligationũ fere.i fl.j.de ac.⁊ ob.ꝙ ĩteriʒ ẽ ĩ petitiõe.Alia gl. ẽĩ.l.ſi duo.S.ꝓ ſocio.Hi.⁊ Ja.de are.i.l.ita ſtipulat.j.de v. ob. vidẽtur iſtaj gl.tenere.do. Ol. in. d.l.ita ſtipulatꝰ.reducit iſtas gl.ad ↄcoꝛ.⁊ dic qñq; uolo petẽ q ad effectũ cõſecutiõij ⁊ tũc nõ põt fieri ut oſeq̃tur.⁊ rõ ẽ q; lite conteſtata ſuꝑ penu ſtatiʒ nouaĩ pma obligatio ⁊ ĩcipit deberi quãtitas.nõ ergo ĩ ſnia poterit amodo deduci qð deſinit eẽ in obligatiõe.ita logꝗ tur h ⁊.l.j.S.de pe.le.QAñq; peto qͥ ad effectũ inducende no uationis ſeu traſactiõis ⁊ tũc iſtud bñ poſſũ facere.⁊ ſic loquit gl. ↄia.⁊ pꝛo h iſte tex.⁊ h appꝛoboiĩ.d.l.ita ſtipulatꝰ.¶ Sʒ ʒ iſtud op.foꝛtiter.lex dicit ꝙ ſilego penũ ⁊ ſi penũ nõ dede⸗/ rit hẽs cẽtũ dato ꝙ pꝛimũ legatũ videt᷑ adẽptũ ſub ↄtraria cõ ditiõe.ut.l.aliq.S.ti.j.p ↄſequẽs videt᷑ datũ ſub ↄditiõe ꝛia. ut. l. ſi penũ de pe.le.⁊ pẽdẽte ↄditiõe datũ nõ ẽ ĩ petitiõe necĩ obligatiõe.ut.l.cedẽ diẽ.j.de v.ſi.Quid dicemꝰ.ꝗdã hñt ĩ ad ditione Hi. ⁊ videi dicẽ ꝙ iõ h q; talł ↄditio poſt moꝛtẽ legata rij legatũ nõ ſuſpẽdit qꝛ legatario moꝛiẽte certũ ẽ ꝙ eipen nõ ſoluet. Sʒ certe lʒ h ſit uerũ tñ ſeqtur ꝑ hoc ꝙ nõ ĩpedit tranſ miſſio.nõ aũt ſeqtur ꝙ det᷑ petitio.ut dixi.S.ti.j.l.hes meꝰ.dic ergo ꝙ tex.dic legatum ẽ quod tranſtulerit.Ad contrarium reſpõdeo ꝙ videt᷑ ſub conditione ademptum.ſ.tunc cũ extite rit cõditio.⁊ videtur uelle tex.in.l. contraria.ibi eo caſu quo centũ ⁊c̃.⁊ ſic ẽ aliud iſto caſu quando in penã hẽdis nõ ſoluẽ tis fit tranſmiſſio quo caſu pᷣmu legatũ no deſinit eſſe purum q; ad iterpellationẽ poſſit ſoluẽ. Itẽ uſq; ad lit oteſ.ut.l. — — , — — — N –— S= - SD. S= , . , 4 6 0 1 — — f — — G — —e ⁊ lic põt peni.hᷣ ſecꝰ ſi legatũ ex alia cauſa ſub conditione acdi mat ſen trãſſerat᷑. ¶ Quero vtrum de moꝛt cauſa capione de trahat᷑ falcidia. Nidet᷑ ꝙ nõ ut h ⁊.j.e.l.accept.Cõtrariũ vi det᷑.C.e.l.pe.Et h determiĩauit gl.Ad iſtã.l.rñdet ꝙ h ẽ ꝓpt moꝛã hẽdis.Ad.l.accep.rñdet gl.ꝙ hec ibi q̃ hẽs accepit nõ dat. Tãgil lati in.l.q pcio.S.dẽ do.cau.moꝛi.⁊ iſti.e. S.j.⁊ Ci.ĩ.l.gꝗ moꝛt.C.e.NDe reaſſumẽdo oiĩa dicta gl.dicit ſic.qñq; hẽs accipit moꝛ:j cauſa ⁊ nõ cõputat᷑ i falci.ut.l.accep. ⁊.l.in ꝗ̃rta.j.e.Añq; bẽs dat ⁊ tũc ant hẽs dat ð deſũcti uolũtateʒ nel pter ⁊ nõ detrahit᷑ ſal.ut.l.ꝗ pᷣcio.de do.cau.moꝛ.Qñq; dat ſʒʒ uolũtatẽ defũcti.⁊ tũc aut fuit in moꝛa ⁊ nõ detrahitur ſal.aut ĩ moꝛa nõ fuit ⁊ detrahit᷑. Sʒ iſta vᷣba vidẽtur ↄtra v. ſalcidiã. ⁊ ſic nõ ẽ uera diſtictio Ri. idẽq; crit. Gl.uoluit ad ↄꝛiũ rñdẽ idẽq;.ſ.ſi tñ moꝛa iã facta ſit Szʒ certe vide᷑ ꝙ tractat iuriſcõſultꝰ. Idẽq;.ſ.ad detrahẽdũ ꝛetea falcidia reſecat legatũ ipſo iure.ut.l.plautiꝰ.⁊.l.linea margaritarũ.j.eo.ſʒ tũc pẽs nõ põt eẽ ĩ moꝛa.qꝛ nulla ẽ petitio.ut.l.ſi pupillus.j.de v. ob. Pꝛetea ꝙ moꝛa nõ pꝛiuet falcidiã ẽ expᷣſſũ in.l.cũ pat᷑.S. j.j.eo. Quid dicem'. Ja.de are.i. d.l.ꝗ p̃cio.dicit qñq; moꝛiʒ cauſa ⁊ tũc nunqꝙᷓ; detrahit ſalci.ut hic. Añq; dat᷑ ob aliã cau ſaʒ.⁊ tũc bñ detrahit᷑ ſal. ut.l.pe.C. eo.⁊ iſta ẽ uera ⁊ eã tenea tis quã Ol.tenebat.⁊ h dixii.d.l.q p̃cio.¶ Quero q̃lit dici tur iputari. Rñdeo dẽ ĩputari qñ falcidia detrahit.nõ iputari itelligit q falcidia nõ detrahit᷑.⁊ iſtud colligi ex duabus gl. vna ẽ ſuꝑ nerbo ĩputari.alia ſuꝑ vᷣbo nec in falci. Siuſufructus legatus ſit. Sials ſit legatũ de ipſo detrahit fal. nõ de eſtimatiõe ipſius.ſʒ ĩ ĩdiui duo utrũq; eſtimat᷑ ut ſciat᷑ an falcidia locũ hẽat.h.d.¶C Mõ pᷣ ꝙ uſuſfruct'ẽ diuiduus ⁊ alie fuitutes indiuidue.Itẽ nõ de indiuiduis de ipſa re detrahit falcidia. de indiuiduis de eſti matione detrahit᷑ falcidia. Itẽ nõ ꝙ oĩa eſtimãtur ut ſciat᷑ an falci. debeat detrabi. ¶ Ep. de.l. ſtipulationes nõ diuidutur j.de vbo.ob. So.oẽs fuitutes ſũt idiuidue excepto uſuſructu nt h.⁊ rõ ẽ q; uſufructtãtã utilitatẽ affert ĩ parte reſpectu par ns quãtã ĩ toto reſpectu totiꝰ.iĩ alijs puitutib nõ ẽ ſic.ut ꝓbaĩ in. l.in executione.S. ſecũda ſpẽs.j.de v.ob. ¶ Op.de uſu ⁊ dabi. l. uſus Bareu o gnKne digerkl opis.ſʒ indi nidua habẽtur ut oꝑe.(¶ Op.õ.de ope.fuoꝛũ.l.pe.So.ut ĩ gl. ⁊ b. ¶ Op. de ope. li.l ſi añ. So. ut ĩ gl. C Op. de. l.ĩ ſti/ pulatiõib.S.oꝑarũ.j.de v.ob. So.ntĩ gl. ¶C DP? h̊ ꝙ nuſuir. dz eſtimari.qᷓro q̃lit᷑ et eſtimatio.Et diẽ gl.ꝙ ex q̃litate rerũ ⁊c.ut ĩ gl.Simulẽ gl.hẽs ĩ.l.vnũ.s.de uſufru. Sʒ ſi h ẽ ꝙ eſti matio dʒ fieri Hᷣ mõ erit dare ꝙ ſi pꝓpꝛietas ualet qᷓrtã ꝙ tunc nõ detrahit falcidia. Et gl. dic fateoꝛ Zꝛiũ.⁊ ẽ tex.in.l.oĩuʒ. S. de uſufru.accreſ.¶AVlteri Di. ĩtelligit iſtã gl. qñ ſolus uſufr. ẽ relict ⁊ nulla alia res.Sʒ ſi poneremꝰ uſuſructũ ⁊ alia lega ta eẽ relicta tũc eẽ põt ꝙ; detrahẽtur fal.lʒ ualet ppꝛietas q̃rtã ¶ Sʒ op.ꝙ id qd ẽ ſine utũitate nõ cõputat᷑ in qrtã.ut.j.e.l.ĩ ꝗrta. So. nt gl. q; illud qð ẽ ſine utilitate nel ſpe illud ĩ quartã nõ cõputaĩ.ut.l.ĩ qᷓrta.j.e.ſj h ẽ certũ ꝙ extinguũ uſuſructꝰlʒ de ſe nõ ſit. ¶ Bã h̊ ꝙ debẽt oĩa legata eſtiari.q̃ro ꝗd ad ꝓpo ſitũ poſito ꝙ ſciat᷑ qᷓtũ c ĩ legat quo potit ſciri q ſũti hẽditate H q̃ ſit in legato. Mõ ergo ſeꝗtur ſi tãtum ẽ ⁊ nõ plus. ic ꝙ de h ẽ gl. l.l. c de lege. S.de ꝓba.Et iſta lex põt indu c an ex legato ope cõſtituat᷑ ius ĩre.Et h tex.videtur ꝙ non. Vtrũ opa ſit idẽ qð ius.Gl.tangit in.l.ij.S.de uſufru.le.⁊ de op.Fᷣuo.l.ij.vide? ↄdicẽ ꝙ ſit ingien inaiide luguJega⸗ , p ½ Si debitoꝛ legat creditoꝛi repᷣ igs creditoꝛi. né Smoe defalcal b. WQ Herxes errã repetit a legatario — 1 legatarius. q; hʒ Fᷣm.l.ſalci.qro que actio ẽ iſta.Et dic̃ gl.ꝙ ẽ cõditio ĩdebiti.⁊ iſtud ẽ ueru qñ he/ res tradidit ut ſuã.ſ.herediꝭ.ſecſi ut ſuã.ſ.legatarij qꝛ tũc non trãſtulit dñiũ.ut...iij..ſubtilius.S.de cõ.ob cau. tẽ tũc per rei nẽ.poſſũ petẽ.hoc mõ ĩtelłligit Ja.de are ¶ Op.C.de iu. ⁊ fac.ignoꝛa.l.cuʒ teſtm.⁊.s.de iurii.om.iudi.l.ſiꝑ erroꝛem. So.ntĩ gl.⁊ bñ tene mẽti. . nterci oin o. Qf alia legata debeãtur ex ſb/ vſtitutione cõditionis euẽtu lega/ ta pᷣma p̃ſtatur cautione recepta.h.d. Wona HBtitnuti ona q̊ Za uod ex ſub ne. Mona eniũt ex ſubſtitutione vuigari contribuunt᷑ cũ hẽde ex in itutione. Idẽ in legatis niſi ſint nominatim relicta. ¶ Op⸗ 5S.de le.j.l.qʒʒ. So.h̊ dixit tantũ uel equiualẽs.ideo ab alio nõ debentur. ⁊ vide glo.que incipit ut ipſe. Sed intelligo ꝙ ſtati quando euʒ nominauit ab eo tãtũ videtur relinqre. ut.l.ſi pli 0 Id quod Op. ⁊ videtur ꝙ iſtud quod heredi de Ad legẽ fal. res. S. de le. iij. Si coheredis mei. Shoꝛno grauera ac⸗ accreſcẽdi nõ ẽ loc contributioni.h.d.¶ Op. de.l.ſi alteru/⸗ tro.j.eo.So.itellige ̊ tex.Fᷣm ulũ ꝗ ſuppleat᷑ ex iſta diſtictiõe ſʒ agi⸗ H.j.eo.l.ꝙ ſi alterutro.⁊ ibi dicã.¶ Op.C.-dele.l. j. So.id qð facit pnceps hʒ viʒ legis.ſʒ ali.ſ.iuſtinian reſcri⸗ pſit )ᷣ eũ qꝛ iſti iuriſcõſulti mãdato iuſtimani fecerũt.ut.l.ij.F. merito. C. de ueteri iu.enucl. MRir 5 Morsz Si poꝛtio accedit poꝛti/ Si coheredẽ meu.ni boſtch legata epe, runt deberi ab utroq; cohẽde non ẽ loc' contributioni.h.d. Op. de eo qð vidiſtis nõ.S.S.pꝛoxi.⁊.S.id quod ex ſubſti tutione.So.h̊ ceperũt a coherede deberi.⁊ iõ nõ fit cõputa/ tio.ĩ.S.ꝓxi.nõ ceperũt deberi.Sati cogitaui ſi poſſem iſtoj caſus aptare ad aliã materiã ⁊ nõ potui.Sʒ foꝛmo vnã.q.Ci uitas puſina vniuit duas vulas ſimul ⁊ vna erat multũ graua ta debitis.alia erat multũ pinguis.q̃ro an creditoꝛes pñt ueni re cõtra bona oĩuʒ. Mõ dices ꝙ iſta vnio põt fieri trib mo/ dis. Ano mõ pone noĩa ꝙ vna uocet᷑.a.⁊ alia.b.⁊ tũc põt in telligi ꝙ. a.viat᷑ cũ.b.⁊.b.cũ.a.uel utraq; ſimł.⁊ ẽ dꝛia ĩ hoc ⁊ iſti modi ꝓbãtur ĩ coꝛpoꝛe ut iudi.ſine duorj ſuffra.S. illud. ⁊ §. H auũt.⁊ plene.C.de metropol.l.j.li.xj.⁊ pleni ex ne ſe. ua. c.j. Moſſes tu dicẽ.caſus ẽ h cũ accedat grauata nõ grauate int in.S.ſi cohẽdis.Aliꝰdicet ꝙ nõ hʒ locũ cõtributio qꝛ iã in/ cepit deberi.ut in.S.ſi coperedeʒ.Sed nullus bñ dicit qꝛ illa iura habẽt locũ in legaᷣ ⁊ ultimis uoluntatibꝰ.qꝛ in alijs ſem per ſit ↄtributio ommiũ ſi ad pauperẽ uadat diuitie vndecũq; ut.l.ꝗqᷓ dot.S.ſo.ma.C.l.ſi.S.ſinautem dubius.C. de iure deli. Sed ad ꝓpoſitũ qñ vnit grauata non grauate.qꝛ iſta vnio ſit a ſupioꝛi de neceſſitate crederẽ ꝙ nõ grauata poſſet ĩpetrare ſeparationẽ. ut.l.j.ĩ f.j.de ſepara.ĩ alijs oĩib credo ꝙ villa lo/ cuplex nõ teneat᷑ ad debita antiqᷓ.q; villa repñtat vicẽ pſone. ut.l.moꝛtuo.j.de fideiul.⁊.l.ꝓponebat᷑.õ.de iudicijj.⁊ ſic ẽ ac ſi vnꝰhõ uemiret ad iſtã ciuitatẽ.q;ꝛ ad debita antiqua nõ tene ret.ut.l.pꝛouidẽdũ.C.de decu.⁊.l.j.C.ut nuilus ex vicarijs Pio alienis vicarioꝛũ debitis moleſtet.li.xj.⁊ hoc tenet Hi.in l. incola. j. ad municipa. Si ĩ anno 8. Piccmus plene de iſta mã in.l. titio .j. eo. 5 opetur detrahatur. ut.l.ſtichũ.S. in alieno. j.de ſo. So.ſi heres hereditati ſtat pꝛopꝛie ſi heres heredi.ſ. iure hereditario. . L ſirme aſſnis It mpẽſa monumẽti ⁊ funeris neceſſaria f.- e ipẽſa. ang (Be *cta ab herede detrahit ut es alienũ. Item pecunia legata ad monumẽtũ deſalcat᷑ niſ q̃ten ſit neceſſariũ .dD. Niuidi ĩ duas partes. Mꝛimo loꝗtur de ipẽſa facta ab hẽde.Scðo de pecunia legata alteri ad faciẽdů monumẽtũ, ſcða ibi iccirco. Itẽ pma ſubdiuidit᷑ in duas ꝑartes.q;ꝛ pꝛimo ponit dictũ ſabini.ſcdᷣo dictum marcelli.¶ Op.⁊ videtur ꝙ marcellus coꝛꝛigit ſabinũ.ſʒ dic ꝙ ſabinꝰloꝗtur ĩi monumẽto neceſſario.marcellus ĩ nõ neceſſario.ut apparet ꝑ.l.nec am/ pli.¶ Op.de.l.cũ teſtõ.j.de v.ſig.Gl.dic h expẽdit minus. ibiplus. Sʒ ꝗd ad factũ an hẽs poſſit plus expedẽ q; teſtõꝛ iuſſerit.Et dic ꝙ põt iĩ piudiciũ ipſius heredis nõ legatarioꝝ. de hoc h logꝗtur. ¶ Viteri op.de.l. hẽditas.S.j.de peti.here. BGl. ibi ⁊ h ſe inuoluit.ſed truſa ẽ.q; h qri᷑ an deducatur ut es alienũ ⁊ an detrahat᷑ fal.ibi q̃rit utrũ ali impediens poſſet ab hẽde repetẽ.nil ergo ilud cũ iſto.Zd ꝓpoſitũ bꝛeuit nõ iſiſtẽ do declaro iſtã maʒ ꝑ.q.⁊ pᷣ qro qtũ hẽs põt ſoluere ĩ monu mẽto ĩ pᷣiudiciũ ſui.Et dic quatũ vult teſtatoꝛ.vñ min ⁊ non plus põt.ut.l.cũ teſtõ.j.de v.ſig.ſʒ ſi min dixit qᷓ; deberet tũc equũ expẽdat.nt.l.at ſiqs.S.equũ.S.de religi.¶ Quero an qð aliꝰ expẽdet ĩ monumento Hoſe. et ab hẽde repetẽ. Et dic aut expẽdit plus qᷓ; teſtatoꝛ uoluit ⁊ nõ repetit.nt.i.ꝗ alienazʒ §. j. S. de neg.geſ.aut tãtũ q;tũ dixit teſtõꝛ expẽdit.⁊ tunc aut vult repetẽ ac.neg.geſ.⁊ põt.ut.l.hẽditas.S.j.S.de peti.hẽ. Aut vult ac.ſuneraria repetẽ ⁊ tẽ nõ.nec uls qð ẽ equũ nõ tã tũ qð teſtatoꝛ iuſſit.ut.l.at ſiqs.S.equũ.S.de reli.⁊ eo caſu qͥ totu repetit ẽ uerũ.niſi hẽs potuiſſet ſalcidiã detrahẽ.q; tatuʒ Aere ( no an expẽſa monumẽti detrahit᷑ ut es alienum. t dic aut ẽ neceſſaria reſpectu ſuneris ⁊ ut es alienũ detrahit ut.S.ĩ pn. AZut nõ ẽ neceſſaria.⁊ tũc nõ detrahit᷑ ut es alienũ. ut in v.marcellu.¶ Quero an falcidia detrahat᷑ de ĩpẽſa mo numẽti.Et dic aut ſunt legata ad monumẽtũ neceſſariũ ⁊ nõ detrahüũ.ut in pn.S.Si ſint legata ad monumẽtũ nolũtariu⸗ʒ deſalcabit ut alia legata ut h. — ſſti ð hẽs acgrit A beres iſtitutus. beaegii Auel alteriſtultitia nõ cõputat ĩ bonis.h.d.tene menti re.uel ac.uẽ. ¶ Itẽ ſi reipublice.iet riſte naͤrepe nd38 . dñij non N Ando legato. deanousermi AV ſecꝰ ſupueniẽte.h.d. Op.⁊ videt ꝙ imo ꝗs dicat dñs ex utraq; cauſa. ut.l.i.. S.ex plurimis.j.de acꝗ.poſ. So. ibi poſſeſſio põt hẽri ex plurib cauſis dñiũ nõ.¶¶ Op. ve.l. in numerationib.j. de ſo. So. ibl loꝗtur ĩ plurib cauſis ↄcurrẽ tibꝰ ĩ idẽ tᷣs.hᷣ in diuerſis tꝑibus.ut nõ.in.d.S.ex plurimis. Op. de acq.poſ.l.qð meo. So.pbt ex cauſa extriſec ueniẽ/ te. ut h. ¶ Op.de.l.cũ res.S.de ac.emp.So.ut glo.⁊ bene. ¶QOp. de.l.huiuſmodi.S.ſtichũ circa n.S.dele.j.So.ibimu Adlegẽ fal. iſtã legẽ pꝛo ea fac.l. uẽditoꝛ ex hẽditate circa mediũ.s.de he tat caſũ ĩ fi.⁊ iſtã opi.tibi repꝛobaui ibi.dic bꝛeuiter ut ibi digi iſta lex logtur qñ debet᷑ mihi res ex vltima uolutate. ¶Que/ ro qd ſi debet᷑ mihi res ex ↄctu an exiſtẽte cõditiõe mutet cau ſa pꝛioꝛis dñij.Et videi ꝙ nõ.q ex ultia uolũtate traſit dñiuʒ ipſo iure.ſʒ ĩ ↄctibꝰnõ ſine traditiõe.i ↄꝛiũ ẽ vitas.q;ꝛ ueniente cõditiõe muto dñiũ ⁊ ex noua cauſa habeo ut ĩ gl.i.l.ij. F. x lurimis.j.de acq poſ.⁊ caſus ẽ in.l.ſub conditioe.j.de ſo.ple ne diſtigue. ut in. d.S. ex plurimlis. Erbis Mõ vitiat reꝰ ſi uenit ĩ eũ caſũ ĩ quẽ nõ dit ad eucẽ effectũ cũ pᷣ.h.d.¶ Op.de.l.iter ſtipulatem.S.ſa crã. j. de v. ob. t.l.vꝛãniꝰ.j.de fideuuſ. Mꝛeuit caſus ſuꝑueniẽj tẽdit ad eũdẽ effectũ cũ pᷣ.hᷣ detminat Di.i.c.act leguimi.ex de re.iu.li.vj. ¶ Quero an rei dñiũ habeat᷑ ex cauſis diuerſis potuit inchoari ſi caſus ſupꝑueniẽs ten Et videt᷑ ꝙ ſic qꝛ cõcurrũt ĩ idẽ tp̃ᷣs.ut.l.in numerationibuj.ſj. de ſo. Bl. dekminat cõtrariũ ⁊ male i.l.ij.S.ex plurimis.j.de –xI acq.poſ.⁊ ibi ꝑ Hi.repꝛehẽdit. ☛R¶AQuero qd vult dicẽ lex. M.l. fal. eris. Hlic Gaipe ſolus ⁊c. iſtam l. rep̃hẽdit alio mõ ſolus.ſ.deducit᷑ cc.ut gl.q eã repᷣhendit. Terlo mõ legꝗꝗ ut ipſe ſolus deducet quẽ teſtoꝛ danat ⁊ lʒ alij teneãtur hñt regreſſũ.¶ Op.de.l.cũ ab vno.ð.de le.ij.o. ibi ſpale fauoꝛe doſ.¶ Op.⁊ videt ꝙ detrahat᷑ de alijs cohẽ/ dibꝰ. ut.l.ſi filia.S. pap.S.ſami.her. Gl.dicit ſateoꝛ ꝙ ipſe de/⸗ trahat a cohẽdib q; videt eẽ grauatus liberare eos.Ded alij cohẽdes nõ faciũt mẽtionẽ de ere alieno.qꝛ nõ ipſi ſʒ alij ſunt grauati.idẽ nõ.i.d.l.cũ ab vno.¶¶ Sʒ op.certũ ẽ ꝙ oẽs cohe redes tenẽtur pꝛo hereditarijs poꝛtionib ⁊ liberatio videt eis legata a cohẽde.ergo apparet ꝙ cohẽdes capiũt liberationẽ iure plegati. Sʒ tũc arguo.qð iure pᷣlegati capit᷑ nõ cõputati q̃rtã.ut.l.id aũt.⁊.l.qð aũt.⁊.l.in q̃rtam.j.eo. Videt᷑ ergo ꝙ oẽs debẽt hẽre rõnẽ eris alieni.nec legatarij pñt dicẽ alius ẽ grauat. Quid dicemꝰ. Meſcio ꝗd dicamniſireducã me ad cautionẽ ꝙ ĩ caſu q teſtatoꝛ grauat vnũ ut ſoluat es alienum ex mẽte teſtoꝛis ꝙ alij nõ hñt rõnẽ eris alſenl 2 jislcd. i Iſta ẽ ſingularis lex. 1 .I. fal. placuit. 2b. der⸗ pẽden icũtur pars rei ⁊ rẽ faciũt pᷣcioſioꝛẽ.ſecꝰ in partu cexiſtẽte ĩ uẽtre.h.d.¶¶ Mõ ꝙ fruct dicũtur pars rei.habe in l. fruct pẽdẽtes..de rei uẽ. t.l.. S. pe.j.q ĩ rau.credi.¶Itẽ nõ ꝙ nõ dẽ part parꝰ rei.ut hᷣ ⁊.l.partũ.j.de v.ſig.⁊.l.rej alie n.F. ſcenola. de uſuc. ¶ Op.⁊ videt ꝙ part pars rei dicat nt. l.j. .ex hoc reſcripto.S.de uẽ.iſpi. So.illud ẽ uerũ quãtũ ad illud edictũ.ſecꝰqͥ ad alia.¶ Op.S.de.le.ij.l.qð ex pãphi la. DPic gl.aliud ĩ emptione ⁊ aliud ĩ hẽde. Mil eſt dicẽ.dic ꝙ ibinõ ẽ pcioſioꝛ ancilla ꝓpt᷑ partũ lʒ carioꝛ emat᷑.nil eni aaſt ei ꝓpt᷑ ꝙ ipſa ſit magis pcioſa qꝛ part nõ ẽ e pars.x iõ nõ ẽ aliqᷓ pars qꝗᷓ facit eã pcioſioꝛẽ.nec dẽ pcioſioꝛ ʒ pꝛopt᷑ aliquam qlitatẽ eã emat carioꝛẽ.ſj füdus ẽ pcioſioꝛ ĩ ſe. ¶ Op.de.l.qĩ utero.S.de ſta.ho. So.ut gl.qð tene mẽti. Aod ſi Blo. ponit caſu dupliciter. õü de pmo ſũ cõtẽtus ⁊ ẽ iſte ca emã.S.quod vulgo.j.l.ꝓxima. M rõne. Si ſern ſub ↄdi. Iſtud qð ſi extaret nõ eſtimaret᷑ hẽdi nõ Puc k. als ſec etiã ſi 0 ẽꝑemptũ.h.D.¶ Op. ð. de nox.l.ſi hẽj.ſo.il otigit ppt᷑ do lũ hẽdis.¶¶ Op.j.e.l.ſi Fuꝰ. So.ut ibi qꝛ ↄcoꝛdat non diſcoꝛ dat. ¶ Vltio iſte. S. videt ſacẽ ↄ duo mea dicta ĩ mã de ſictio nibꝰ. Hico ꝙ ĩ ultimis uolũtatibꝰ ĩ legat ꝑ aduẽtũ ↄditionis nõ ſingit retro. ut.l.ſi mri.S. quẽadmodũ.j. de ex. rei iudi.x.l. =ð K j. F. j.ð.ad ſylł.̊ videt ↄ. Itẽ dico re perẽpta nõ hʒ locũ fictio ut retro fingat.ut.l.hac ſcriptura.S.ad.l.aquili.⁊.l.ulti.C.de ſen. paſ.⁊ idi doc.nõ.hᷣ dꝛ ↄꝛiũ.Sʒ ad ↄꝛia rũdeo ꝙ h nõ ſin/ Jtrero. Sʒ rõ ẽ qꝛ ſires eẽt hodie nõ eſtimaret.ut.j.e.l.S.ſ eruus. Imper atoꝛ marcus.cia ſmtare n uẽte nõ cõputatur ĩ quartã.h.d.cũ.S.ſequẽti. Si ſerun 8 teſtõ. 3ſtud perẽptũ nõ eſtimatur — 6 qð ſi extaret nõ eſtimaret᷑.h. d. In tex. ibi necaret᷑.q poſt aditã hẽditatẽ ultio ſupplicio ſbiij ciũtur. ¶ Op.ꝗcꝗd perit moꝛte ꝑit hẽdi.ut.l.ĩrõne ĩ pn.j.e. Bl. bui ꝛij timoꝛe vult dicẽ ꝙ ↄcoꝛdat cũ illa.x iõ lege ĩterro gatiue iſtũ tex. ⁊ vide iſtã gl.ꝗq ĩicipit cũ adi᷑ hẽditas ⁊c. Di.re pꝛehẽdit iſtã gl.⁊ dic ꝙ iſtud ẽ caſũ.l.eris alieni.j.e.Itẽ ĩ. F. j. S.e.l.loꝗtur cũ Oditio extiterit ⁊ tũc nullo mõ eſtimat᷑.ſqʒ quiöu do deficit oditio tũc eſtimatio ſieret ſi viueret.⁊ h vult tex.⁊ iõ uto uerũ dicere Di. “MD “ (⁵ uulgo dicitur i tab. ſ edi E☛. E ersen ficił ⁊ iuueni bus hoꝛꝛibilł ⁊ ſequẽs videt᷑ hoꝛꝛibilioꝛ.⁊ bꝛeuit᷑.h.d. In teſtõ pꝛis ⁊ filij vna falcidia locũ hʒ ⁊ legatoꝝ ⁊ bonoꝝ ſit ↄtribu/ tio ⁊ ĩ detrahẽda falcidia tpᷣs moꝛt pꝛis iſpici ⁊ bonoꝝ aug/ mẽtũ ul diminutio poſt ↄtigẽs nõ ꝓdeſt nec nocet legatarijs. h. d. DPiuidi ĩ qtuoꝛ parteꝭ ʒ NHi.p̊ ponii vulgarij regla uſq ibi q;uis. Abi ponit᷑ bpm effect regle uſq; ibi m q̃. Ibi poniẽ ſcðs effect reglłe ⁊ eiexẽplũ uſq; ibi nec adire. Ibirñdet᷑taci te obiectioni uſq; ad.S.ſi nilio. ꝓbiĩ textu pᷣſtat noĩe legati bi pꝛimonij.qꝛ i lð hʒ locũ iſpecto tꝑe pñti nõ augmẽto ul dimi/ nutiõe poſt cõtigẽte. Itẽ ibi ſub oditiõe ſi caſus pupillaris ſb/ ſtitutiõis euenerit. Itẽ biĩtelligutur.⁊ iõ cũ videant᷑ vno teſtõ relicta ts moꝛij pais iſpicit nõ augmẽtũ ul diminutio poſtaa ↄtigẽs.¶ Mõ ꝙ iſte ſbſtitut dʒ legata q̃ a pupullo ceperunt deberi ut es alienũ. Item nõ ꝙ ĩſpici tpᷣs moꝛt pꝛis nõ aug/ mẽtũ ↄtigẽs ul duninutio.¶Op.ad pmã partẽ.qꝛ pꝛis ⁊ ſti-· lij diuerſe ſut hẽditates.ut iſti.de vul.ſubſti.S.igit.⁊.S.de vul. ⁊ pu.l.ij.S.ſi pus.ſʒ ſi plres ſũt hẽditates ergo plres falcidie. ut. l.ĩ ſingul.j.e. Gl. rñdet ĩ poſitiõe caſus.qꝛ lʒ płres ſint hẽdi tates vnũ ẽ teſtm ut.l.pais ⁊ ſilij.S.de vul.⁊ pu.Sʒ ĩſtar quia iſtud nõ videt bñ dictũ cũ debem iſpicẽ magis vitatẽ hẽditaʒ qᷓ; vnũ teſtm ut.d.l.ĩ ſingul.Rñdeo iõ hecro plłralitaſj hẽdita tis nõ ĩſpicit. q; teſtatoꝛ oẽs iſtos mixti ĩ vnũ teſtĩ ↄſiderauit cũ mixtio ſit ſecuta hʒ locũ ↄtributio. Sʒ ſiqdð iſtoꝛũ deficeret q; mixtiĩ nõ cõſideranit uł qꝛ nõ ſit facta mixtio tũc inſpiciũtur plres hẽditates ut ĩ ſeq̃nti ↄꝛio videbitis.¶ Op.S.l.ꝓxi.ubi nõ fit ↄtributio bonoꝝ pais ⁊ filij. Rñdeo ibi teſtatoꝛ ſubſttiia it exhẽdato. ſilio iſtituto.vide rõnẽ.qꝛ qñ ſilio exhẽdato ſb/ ſtituit nõ vult ꝙ miſceãtur bona filij cũ bonis pꝛis.iõ ſũt due hẽditates cũ h̊ pꝛ nõ ↄſiderauit ꝙ mixtio fieret. Sʒ iſtud vi debit᷑j.e.l.ĩ fi. Rñdeo ⁊ dico ꝙ hac.l.S.ſi.teſtatoꝛ uoluit reli quere legata ab iſtituto ⁊ ſubſtituto.⁊ iõ apparet ꝙ ↄſidera/ uit de ↄtributiõe ⁊ reſpexit iſtud ꝗᷣ erit hẽs ſilij ſui.ſj.S.l.ꝓxi. nõ relingꝗt legata ĩ ſcdðis tabul.⁊ iõ teſtõꝛ nõ habuit reſpectuʒ ad tpᷣs bona cõmiſcẽtur.iĩ duob ergo caſib teſtõꝛ 2ſidera⸗ — — — . . uit. MDꝛim caſus ẽ qñ ĩſtituit niliũ.ſcos ẽ qñ nõ iſtituit.ſʒ in ſb/ ſtitutiõe relinqt legata. ut hac.l.ĩ f. ¶ Op. de.l. ſi fll q pꝛi. ẽ. de vul.⁊ pu. So.ibi nõ adiuit ſili pꝛis hẽditatẽ. Rõ qꝛ nõ eſt facta ↄtributio.qꝛ bona nõ ſũt mixta ſeu vnita iõ ibiſunt due hẽditates.hᷣ vo ſili extitit hẽs pꝛi ⁊ adiuit ⁊ bona ſũt cõmixta ¶¶ Venio ad ſcdaʒ partẽ ⁊ op.gl.ꝙ text ſibimet ↄdicat.diẽ lex ꝙ ẽ ut es alienũ ⁊ poſtea ſit ↄtributio. Cõtra qꝛ es alienũ aß oia deducit.ut.l.irritũ.x.l.ĩ ĩponẽda.C. e.ti.⁊.S.e.l.j.in ſi. So. gl.duplicit ⁊ vide iſtã gl.qicipit. Sʒ videt᷑ lr̃a.⁊ pᷣma ſo. gl. . ⁊ di ꝙ tũc hẽtur loco eris alieni qñ legata oĩa pñt ſol ni. bona ſo. ẽ. ſz videt modicieffect.q; Fʒ h ẽ idẽ qð ĩ oĩbꝰalijs legat᷑ qe legata reſpectu ipius hẽdis debẽtur ut es alienuʒ.ut l.j. C.de bo.auc.iudi.poſ.Di.videt᷑ alit᷑ ſol.⁊ fatet q ab ipſo iſtituto debet᷑ ut es alienũ.ſʒ a filio debet᷑ ut legatũ. Sed q; ex pꝑſona ſilij detrahit falcidia.iõ ſit ↄtributio ⁊ ex eo detrabil fal cidia. Sʒ h nõ ẽ uerũ.q ſi ex ꝑſona ſilij detraheret falcidia de tineret ui ipᷣe filꝰ.qð nõ ẽ uerũ nt h.itẽ ſili nõ ↄtribuẽt cũ lega tis ſpſtituti ⁊ ſic nec ſpſtitut qdð ẽ falſũ ut h d. ¶ Op.j.pxi. S. videbit.j.ĩ v.itaq; vitas.⁊ ꝙ ſõᷣſtitut ex ꝑſona ſua detrahit aduerte ⁊ dic ꝙ Di. bñ dic̃ ꝙ ex ꝑſona pupilli dẽ hẽs detra/ here fal.qꝛ pupillo erat ↄditional.ꝙ ſi veniret ↄditio pupilla/ ris ſubſtitutiõis debẽt poſſe diminui.ut.l.j.S.intdũ.S.de vul. ⁊ pu.x Iʒiſta conditio poſſet in pupillo exiſtere.tñ ẽ ex pſons pupilli.ſic dicim in.l.heredita.j.ꝗ.ex cau.i poſ.ea.⁊.l.j.C. vnli kacl ibi ini, — — — — —— ut ac. ab hẽ. Mõ tex.q ẽ.j.S.pxi.qui dicit ꝙ ex perſona ſua detrahit ẽ uerũ niſi ĩ legat relictis a pupillo.q;ꝛ tunc ex ꝑſona pupilli.⁊ ſic mixtiʒ ut ibi dic ſtatiʒ.¶ Op. de.l. qimperatoꝛ 5.de le.j.ubi dicit ꝙ qñ ſũt relicta alia legata a ſubſtituto ea qᷓ ſũt relicta ab ĩſtituto nõ vident᷑ deberia ſubſtituto.̊ᷣ autẽ dici tur ↄꝛiũ. So. Pi.duobꝰmodis ⁊ qlibet ẽ uera.ibiloquit᷑ quã do relinqtur eidẽ.ᷣ qũ diuerſis ꝑſonis. Nel alit᷑ ibi in vulga/ ri ſubſtitutiõe logꝗtur iĩ ꝗ caſu nõ ceperũt deberi ab iſtituto.hᷣ vo loꝗtur ĩ pupillari ſubſtitutiõe q caſu ceperũt deberi ab iſti tuto.iõ ſubſtitut dʒ. ¶ Op. de.l.ſi fudus ſub cõditiõe.S.ſi pẽ S.de le.j.ubi nõ ĩcipiũt deberi a ſubſtituto. So.Hi.ꝙ nõ ĩce perũt deberi a ſubſtituto pupillarit᷑ poſtq; ceperũt ab inſtitu/ to. So. Di.itelligũ ꝙ nõ ceperũt deberia ſubſtituto tanq;ᷓ a ſe. ſy tanq; a pſona iſtituti ſic. ¶ Op.j.ꝓxi.S.ubi nõ ſit ↄtri⸗ bntio.So.ibi erãt plures ſubſtituti.hᷣ vnus. ⁊ ibi videbitis. ¶ Op. j.e.l. S. queſitũ. So. h loqtur de cõtributione fienda de relictis a ſubſtituto ĩ pmis tabu.⁊ de relict ab ĩſtituto in ſe/ cundis.S.qᷓſitũ.loquit de cõtributiõe non fienda de relictis a ſubſtituio ĩ pmis tabu.⁊ de relici ab eodẽ in ſcdis tabul.⁊ ibi videbit rõnẽ.¶ Venio ad tertiã partẽĩ v.Fm q̃.oppo.⁊ vide tur ꝙ noceat diminutio poſtea cõtigẽs.ut.l.ĩrone.S.diligent J.e.Hhꝛeuit᷑ ibi cõtingit diminutio circa rẽ legatã. circa aliaʒ res hẽditarias.ulł ſi uelis h non ſit diminutio reſpectu quote ſʒ reſpectu q;titatis ut iſte fũdus ẽ mihi legatus ⁊ tres partes ſũt diminute tũc de alia q̃remãſit tãtã habebũt legata rij mõ q;tã p habuiſſent. ¶ Vlteri op.S.e.l.S.ĩperatoꝛ.⁊.S. cũ ꝗdã.So.hᷣ loꝗtur de diminutiõe ꝗ cõtingit poſt moꝛtem deſucti nec habuit oꝛiginẽ in vita defũcti utĩ ↄꝛo.¶ Circa h op.de.l.⁊ ſiõ.S.de vul.⁊ pu.⁊.l.ab exheredati.õ.de le.j.⁊.l. plauti.S.ti.j. So.ibi diminutio ſit ꝑ legis diſpoſitioneʒ q di poſitio legis emanauit ꝓpter factũ deſucti ꝗ exhẽdauit queʒ nõ debuit unrenſ h poſt moꝛtẽ cõtĩgit diminutio.¶ Vlte ri op.⁊ videt ꝙ augmẽtũ poſt cõtingẽs pſit legatarijs.ut.l.in lege fal.placuit.S.eo.So.ibilʒ nõ habuerit oꝛiginẽ in vita de fũcti.hic nõ. ¶ Sed h̊ op.de.l.ᷣui q apud hoſtes.j.e.So. lIʒ nõ habuerit ibi oꝛiginẽ ĩ vita defũcti tñ ſingi hẽre poſt ſicti⸗- Snepoſtliming pdeſtlegatan g. C. Op. S. e.ĩ pn. ⁊. 7.e.l.nõ ẽnonũ.⁊.l.ex aſſe.ubi ſi legatariꝰrepudiat pdeſt alijj legatari is. Rñdeo pᷣ ꝙ legatario repudiãte niliaccreſcit hẽditati.ſʒ de clarat᷑ nil diminutũ eẽ.ulł alit legatario repudiãte fingit retro. ut. l.Fuum ſilij.S.j.S. de le.j.⁊.l.ꝗda.S.de re.du.merito cũ ſin git retro ⁊c.ut dixi.S.ipxio ↄꝛio.¶CQCoõtra iſtð op.ulti de.l. qð de bonis.S.ſruct.j.e.⁊.l.in lege falcidia nõ habetur. ⁊.·. paulus.ij.rñſo ubi fruct poſtea ꝑcepti ꝓſunt legatarijs. So. ibi loꝗtur de augmẽto qd obuenerit ex ipſa re legata.hᷣ loqui tur de augmẽto extriſecus obueniẽte.¶ Altimo op.de.il.cũ qͥ ĩ pn.j.e.Dꝛenit᷑ rñdeo ibi nõ cõtingit augmẽtũ circa res he reditarias.̊ᷣ̊ circa bona debitoꝝ hẽditarioꝛũ.rõnẽ ibi videbi tis. ¶ Venio ad ultimã partẽ qẽ ſubtilis ⁊ utił.dic ꝙ pᷣſtãtur ultra qᷓdrãtẽ ⁊ ultra pꝛimonij vires. Cõtra.ſ.ad trebel.l.j.S.is geud etiã in teſtõ miliᷣ nõ debẽtur ultra vires pꝛimonij. Rñ⸗ et gl. ꝙ debẽtur ultra vires patrimonij ⁊ ultra dodrantẽ.⁊ vide gl.qᷓ icipit bñ dixit ⁊c. Ego ĩtelligo iſtã glo.ſic ꝙ non de betultra pꝛimoniũ qð teſtatoꝛ religt tpe moꝛi ſue.naʒ licet ſit ultra patrimoniũ reliꝗt pupillis non curo.qꝛ tanqᷓ; es alie nũ ſoluit ⁊ ſic pupillus tenebat᷑ ad ſolida legata ⁊ iſte ſubſtitu tus tenel excepta ſalci.ad tp̃s moꝛt relata.¶ Op. de.l. qᷓ doſᷣ S.ſo.ma.⁊.l.ſt teſtõ.C.de iu.deli.So.aliud ẽ ĩ ceditoꝛib qui bus ꝗs tenet᷑ inſolidũ.ſʒ legatarijs ultra vires pꝛimonij non. Sʒõ h op.iĩ auc.de hẽ.⁊ fal.S.ſ uero nõ fecerit.poſito.C. e.auc.̊ᷣ cũ teſtatoꝛ. So.illud ẽ uerũ hodie qñ hẽs nõ ſecit in/ nẽtarium.q; tũc ad ſolida legata tenet.h.d.gl.⁊ bñ. Sʒ Rai. ſcribit h vnã mirabilẽ opi.⁊ diẽ ꝙ fuit opi.Guil.de cu.⁊ dicit ꝙꝙ hẽs ꝑ nõ ſactã cõfectionẽ ĩuẽtarij ꝑdit falci.non ꝙ ultra vi res pꝛimonij tenea᷑ ut ꝓbat tex.nã ſuit ĩductũ inuẽtariũ vt he res poſſet fal.detrahẽ ut ĩ coꝛpoꝛe de hẽ.⁊ ſal.ſuꝑ rubꝛica.Si igit nõ facit huet E Wereren q nõ iĩplet uolũtatẽ defũcti nõ puat᷑ bonis ſuis ſʒ hẽditate ſic.ut ĩ coꝛpo.de hẽ.⁊ fal.S.ſiquiʒ aũt nõ ĩplẽs.młto magis iſte ꝗ nõ ſacit inuẽtariũ nõ puat᷑ ſuij bonis.ſʒj falci. Iſtud dictũ Rai.legẽdo piſis tenebat.Ego di co ꝛiũ qꝛ.S.ſi uero nõ ſecerit.dic cõplebit legata ⁊ ſideicom/ miſſa. c tex.ĩ auc.ſ cũ teſtatoꝛ. diẽ ꝙ ſolida legata p̃ſtabit.ipt rñdet uſq; ad vires pꝛimonij. Sʒ pbo ꝑ rõnẽ urgẽtẽ.Tex.in auc. de hẽ.⁊ fal.S.ſancimꝰ.pᷣſumit hẽdeʒ ſubtrahẽ bona.⁊ iõ nõ hʒ falcidiã.q; bona ſũt ſufficiẽtia legat.ergo ex delicto ſuo 4 hẽs ex pᷣſũptiõe iuris tene: ad ſolida legata. Ad pᷣmã rõnẽ re lalcich ſpõdeo uerũ ẽ ꝙ inuẽtariũ ẽ ĩductũ ut ſẽat ia. tñ ſi nõ ſe at inuẽtariũ ꝓpter hoc nõ tenet ad ſolida legata imo h ẽ ꝓpt᷑ Adlegẽ ſal. id qꝛ eni⸗ ꝙ ſubtraxit. Ad auc.hoc amplius.⁊. S.ſiqs aũt nõ iplẽs.rũdeo q; nõ ẽ illa pᷣſuptio ꝙ ſubtraxit.⁊ iõ ſolũ ſalci. ꝛiuat᷑. ¶ Alteri'op.C. de iure deli.l.ſi.S.ĩ cõputatione.⁊x. S. inautẽ legatarij.⁊ ibi de bonis hereditarijs.hᷣ de bonis ſuis. So.ibi hẽs fecit inuẽtariũ.hᷣ loqꝗtur de eo q inuẽtariũ nõ fec̃. ⁊iõ ibi ad ſolida legata nõ tenet᷑. ¶ Nenio ad.q.⁊ p qro cir/ caiſtũ.S.ꝗd ſi pupulus fecit inuẽtariũ an ſubſtituto h̊ ſufficiat ſi ipſe inuẽtariũ nõ fec. Mꝛeuiter non inſiſto credo ꝙ debeat aliud inuẽtariũ ſubſtitutꝰ facẽ.als teneret᷑ ad ſolida legata.⁊ rõ q̃re ſit inuẽtariũ ẽ ne hẽs ſubtrahat bona de qbdʒ ſolui le gatarijs.ut in.S.ſancimꝰ.ĩ coꝛpo.e.mõ pupillus poſuit bona patris ⁊ teſtatoꝛis nõ bona ſua.ſʒ q;ꝛ ſubſtitutus tenet᷑ ſoluẽ de bonis ipſiꝰ pupilli ſi bona teſtatoꝛis nõ ſufficiũt.iõ qꝛ nõ poſſʒ ſubtrabẽ he.de bonis pupilli eget nouo inuẽtario.¶ Auero qd ſi pupillus nõ fecit inuẽtariũ ſubſtitut ſecit.an detrahat in tegra falci.Et bꝛeuiter rũdeo ſi pupillus nõ fecit ieuetarißo terit petẽ reſtitutionẽ.ut in auc.e.S.pupillus.eodẽ mõ ſubſti/ tutꝰ ex ꝑſona pupilli põt petere reſtitutionẽ ut inuẽtariũ ſaci/ at. ut.l.nõ ſolũ.S.de ĩ ite.reſti. Sʒ ſi omitteret ex ꝑſõa pupilli ⁊ faceret ex ꝑſona ſua tũc legata relicta a pupillo ĩtegra debẽ tur qꝛ nõ ẽ factũ inuentariu.tñ ex ꝑſona ſua qꝛ fecit inuẽtariũ detrahet falci.⁊ iſtud qð ſoluit pᷣ legatarijs pupilli nõ nocet le gatarijs ꝗbꝰ dʒ ex ſubſtitutione.qꝛ ꝓpter delictũ ſuũ cõtĩgit ⁊ poſt moꝛtẽ teſtatoꝝ.ut in.S.⁊ hoc dicimꝰĩ coꝛpo.e.⁊.j.e.l.in rõne. pn.⁊.l.q rõne.S.ĩterdũ.¶ Quero qñ ſubſtitutus facit inuẽtariũ q bona ponet.uł q erãt tpe moꝛt teſtatoꝛis ul pupil li.Et videt᷑ ꝙ tpᷣs moꝛi teſtatoꝛis iſpicitur ꝑ hũc.S.Sʒ credo q;tũ ad legatarios pupulli ſufficeret.ſʒ nõ quãtũ ad creditoꝛe. pupilli.Et iõ dico ꝙ oĩa bona dʒ ponere.qꝛ ſi vnuʒ relinqret qð nõ poneret tota falcidia puaret᷑ fm qſda.ut ĩ auẽ.e.S.ſãci / mu.ergo ⁊c.Iʒ de iure.C. aliud eẽt.nt.l.fi.S.illo.C.de iure de li.qð q̃liter ſit dicemꝰ.j.e.l.paulus i pn. ¶ Vlteri q̃ro ĩſtitu- tus ĩ pᷣ gradu fecitinuẽtariu.poſtea ꝑ reſtitutionẽ abſtinuit uł repudiauit an illud inuẽtarin ꝓficiat ſubſtituto vulgarit᷑. Et videt᷑ ꝙ ſic.qꝛ gcꝗd ĩteri ſecit hʒ ratũ.ut.l.interdũ.C.de ĩ ite. reſti.x.l.quotiẽs.C. de acq.here. Hꝛeuiter dubito ĩ iſto paſſu qꝛ oĩa q̃ ſũt facta ab iſtituto ſũt rata uerũ ẽ facta circa hẽdita/ tẽ nõ circa ſe.l.ꝑſonã ſuã.qꝛ iſtud bñniciũ reſcidi:.ſed ille.ll.lo/ quũtur qñ ſũt inualida ea qͥ fac circa alios non circa ſe.⁊ iõ qꝛ nõ ſũ bñ clarus ſub dubio relinquo.¶Quero aligs iſtitut ſub ↄditiõe pᷣcedẽte cõditiõe petit bonoꝝ pol.ſʒ tab.⁊ fac in/ uẽtariũ an ſibi ſufficiat ſi poſtea extat ↄditio.Et dico ꝙ ſic.qꝛ illa bonoꝛũ poſſeſſio quã petit im ta.cõuertit in legitimã adie etionẽ exiſtẽte cõditiõe.ut.l.ij.S.ſi ſub cõditiõe.j.de bo.poſ. Fʒ ta.¶ Quero tutoꝛ fecit inuẽtariũ ꝓ pupillo ul cura.datus bonis Fʒ ꝙ tenet ex ſoꝛma.l.ij...de cur.bo.dã.utrũ ꝓſit pupil lo ut videat᷑ hẽs cũ bñſcio inuẽtarij.Credo ꝙ nõ.⁊ rõ ẽ ppter ſolẽnitatẽ q; alia ſolẽnitas reqreret᷑ ĩ ↄfectiõe inuẽtarij ab hẽ/ de q illa q reqꝗrit ĩ cõfectiõe inuẽtarij a tutoꝛe.Solẽnitas in/ uẽtarij ab hẽde poni ĩ.l.ſãcimꝰ.C. de iu.deli.cõiũcta auẽ.ſed cũ teſtatoꝛ.C.e.merito ſibi nõ ꝓdeſt inuẽtariũ tutoꝛið cũ nõ ha beat illas ſolẽnitates. ¶ Quero hẽs fac inuẽtariũ ⁊ poſtea re ſtituit vli ſideicõmiſſario hẽditatẽ. Et iſta.q.fuit tacta per do. Laͤberti. de raponib J-de bel. ponit iſtã.q.ĩ auẽ̃.e.S.ſi vo nõ fecerit. Rai.ponit iſtã h lʒ nõ faciat mẽtionẽ de ilł. Bꝛeuit bñſiciũ inuẽtarij hʒ hẽs ut hẽs.⁊ hʒ illud bñſiciũ ex ſua puiſio ne ⁊ nõ uenit in ſua hereditate.ſʒ illa q hẽs hʒ ex ſua pꝛouiſio ne nõ trãſeũt ĩ ſideicõmiſſariũ ſacta rckitunio. . trebel.ſed eſt opus noua ceſſione.ut.l.ſi hẽs pecuniã.j.ad trebel.l.hẽs a de bitoꝛe.iĩ pn.j.de fideicõ.⁊ ſic bñficiũ inuẽtarij nõ trãſit ĩ fidei⸗ cõmifſariũ niſi cedai ab hẽde fideicõmiſſario. Hoc etiã ponü ¶ Spe. de ĩſtru.edi.S.dicto.v.ꝗd ſihẽs.Sʒ dices tu ad quid ꝓdeſt iſtud ſi cedat. Dico ꝙ ſi cedat᷑ iſtud ius ꝓdeſt ſibi ppter creditoꝛes ne iſolidũ creditoꝛib teneat.⁊ etiã pꝛopter fal.i qui bus caſibus poteſt detrabi.ut.l.lex falcidia.S.nunq;.j.eo.ti. ¶ Muero ſi heres nõ fecit inuentariũ an vniuerſalis ſideicõ/ miſſarius poſſit ex ſua perſona ſacere. HNoc.dicũt ꝙ ſic ex e tate qꝛ hẽtur loco hẽdis.ut.l.filius.S.j.S.qð cũ eo.⁊.j.ti.ij.l.ſ poſtulãte.h.d. Ja de bel.in coꝛpo.e.S.ſancimꝰ.⁊ tãgit Spe. i.d.ti.de iſtru.edi.S.dicto.v.quid ſi heres non fecit.Sed ego dico ſic ꝙ hereditatis reſtitutio põt ſeri incontinẽti.⁊ tunc fa/ teoꝛ ꝙ fideicõmiſſarius põt ſacere inuẽtariũ.qꝛ heres poterat iure hereditario facere.ergo in fideicomiſſariũ per treb.tranſi bit ut.l.j.poſt hn. ad treb. Si uero hereditas nõ ẽ reſtitutaĩ cõtinẽti.ſʒ tᷣs faciẽdi inuẽtariũ tranſibat ⁊ tũc ex ꝑſona here dis nõ põt.Sʒ puto ꝙ ex ꝑſona ſua poſſit facere ſideicõmiſ- ſarius per rõnẽ datã ꝑ alios doc.⁊ ꝑ ali rõnẽ qꝛ inuẽtariũ ẽ inductuũ ut ſiat ne hẽs hẽat neceſſe petere tẽpus deliberandi. nt. l. ſancim. S. ſinaũt dubi. C. de iu. deli. ſ iſta delibatio ita ca dit in fideicõmiſſariũ pꝛout in heredes.q; põt pati dãnũ.ut l. j. F.j. de iu. deli. cũ ſua glo. ergo apparet ꝙ iſtud bñfciũ ↄſu lit fideicõmiſſario ut heredi.x eſt expꝛeſſũ iſti.de ſideicõ.li.S. ſiquis vna. ⁊ nõ.j. ad treb.l.j.S. ſi is ĩ gl.ĩ vbo ꝑuenit.ſec'i he rede.legatari' aũt bʒ neceſſe ſacẽ q; ſentit cõmodũ. Sʒ vnum fateoꝛ.q lʒ fideicõmiſſari nõ teneat᷑ iſolidũ q; inuẽtariũ fec he res ꝗ no fecit iſolidũ teneat᷑ ꝓpt debitũ ſuũ.ut h ⁊ dicimĩ coꝛ po.de hẽ.⁊ fal.¶ Altio moueo vnũ dubiũ.dẽ ĩiſto.S.ꝙ bo/ na ii ⁊ filij ꝗᷓ erãt tꝑe moꝛt cõtribuũtur. Sʒ quõ ẽ poſſibile ꝙ iſte ſil hẽret aliq̃ bona cũ ꝗcqꝗd hʒ pꝛi qri. Mꝛeuit᷑ potes ſtelligere ꝙ iſte tex. põt ĩtelligi ꝙ Pſilius erat miles ⁊ pupilluj qð eẽ põt. ut.l.vl.C. de teſ.mi.⁊.l.q ⁊ ſimilites.S.ſinauteʒ.s. de excu.tu.⁊ iõ põt hẽre peculia caſtrẽſia.hodie cõſtat ꝙ põt habere aduẽtitia. Ad euicktia na Et euidẽtiã ſcias ꝙ ĩ toto iſto libꝛo Si filio ec foꝛte ĩ toto or ore luris ẽ difficili oꝛ tex. x iõ legã tex.hui.S. ꝑ particulas apoſti lãdo ⁊ bꝛeuit᷑ h. d. pꝛo parte ĩſtitut in ſcdᷣis tab. ſolus grauat᷑ ex ſua ꝑſona dũtaxat.cohẽs vo ꝗ cõtributiõe facta reꝑit eẽ grauat ex ſua ac pupilli ꝑſona fal. ↄſeqtur.p.d.Niuidi ĩ duas partej. Pꝛi mo logꝗtur de eo ꝗẽ grauat ex ſua ꝑſona tm. Scdo loqtur de eo ꝗẽ grauat mixti ex ꝑſona ſua ⁊ ꝑſona pupulli.ſcda ibi d tñ dicemꝰ. Itẽ ſubdiuidi pma ĩ q̃tuoꝛ.q;ꝛ p ponũ qõ.ſcðo allego /ꝓ vna parte.ttio ſolutio qõnis.q̃rto rõ ſolutiõis.ſcdða ibi ⁊ facile.tertia ibi ſʒ vioꝛ.qrta ibi ut eni. Itẽ ſcda pars ſpᷣdi uidit ĩ qnq; particłlas. Mꝛĩo ponit qõ.ſcdo allegatio õ ſubſti tutũ.t᷑tio allegatio ꝓ ſpſtituto.q̃rto ſolutio qõnis.ꝗnto detᷣmi nat vnã qõnẽ circa pᷣdicta.ſcoa ibi at ꝗn.ttia ibi rurſus.q̃rta ibi itaq;. ꝗnta ibi huic ↄſequẽs.Et otmuat iſte.S.ad ſuꝑioꝛẽ. q.S.loqtur qñ vn ẽ iſtitut ⁊ vn ſbſſtitutꝰ.h qũ pupillus ẽ iſti/ tutꝰ ⁊ plurej ſunt ſubſtituti. In tex.ibi onerauit ultra dodrã/ tẽ poꝛt᷑ionis ſibi cõtigẽtis.Di.⁊ ibi ⁊ facle allegatio pꝛo vna parte. In tex. ibi fal.loc.qꝛ contributiõe facta legata nõ ex/ cedũt qᷓdratẽ toti aſſis. Itẽ ibi alterũ ſubſtitutũ.ſ.grauatum ibi ſ̊ vioꝛ ſolutio qõnis. Itẽ ibi pꝛis extitiſſet ab initio ⁊ iure directo. ibi ut eni rõ ſolutiõis. Itẽ ibi viʒ capiũt. dic ꝗᷓ ad ſolẽ/ nitatẽ. Itẽ ibi ſoꝛma q ad oꝛdinẽ. Itẽ ibi ⁊ oꝛigieq ad vba uł qͥ ad ſubſtitutũ. Itẽ ibi onerat ⁊ Oſiderat᷑ relict legaſ a ſe Ttabu.pupillaribꝰ. Itẽ ibi oĩbꝰ.ſ.legat relicꝭᷣ a pupillo ⁊ ſub/ ſtituto ⁊ mixi. Itẽ ibi at qn allegatio ↄ ſubſtitutũ. Ibi rurſuj allegatio pꝛo ſubſtituto. tẽ tbi itaq; ſolutio qõnis. Item ibi onerat ut ĩ pᷣ caſu. Itẽ ibi q̃rtã ex ſua ꝑſona. Itẽ ibinõ ẽ one ratꝰ.ut ĩ ſcdo caſu. Itẽ ſi ſubſtitutꝰ ut deſideret q̃rtã. Iteʒ ibi cõſuſionẽ.i.ꝓpt᷑ cõtributionẽ legatoꝝ relictoꝝ a pupillo ⁊ a ſe ⁊ ſic ex utraq; pſona ſimłiũcta Sl retinebit. Di ꝙ licetĩ ꝑ ſona iſtituti nõ habeat locũ falcidia.tñ hʒ locũ ĩ ꝑpſona ſubſti/ tuti.ð.S.e.l.S.qð vulgo.So.ibi ſuit vnus ſubſtitutus.h̊ duo Sʒ õ h fac.j.co.l.pꝛ ſiliam.S.ſi.Sol.ibi qñ plures ſubſtituũ/ tur.iura pꝛia loquũtur vn plurib ſubſtituit. Dẽ h ut enim opes ⁊c.¶ Op.x videt᷑ ꝙ pupillaris ſubſtitutio poſſit hẽe ef/ fectũ iure pꝛno.ut.l.x ſið.S.de vul.⁊ pu. So.ibi nõ tollit᷑ pa/ terna de iure ciuili ſʒ de iure pᷣtoꝛio.iõ põt tm pupillaris rema nere. ¶ Op. ꝙ uarieta euiter. ut.l.titie ſi nupſerit. . ti. j. So. ibi ex uarietate reſultat ietas ſe ĩpediẽs.hᷣ nõ ſe ipedit.quia circa diuerſas ꝑſonas.pꝛo h.l.papi.S.ſjʒ nec ĩpuberis.S.de in offi.te.de hac mã ꝑ DNi.in.c.mutare ex de re.iu.li.vj.¶ Op. aq ſinẽ de. l.ſti ulatio iſta. S. fi. j. de v. ob. So. H nõ ẽ exneus R hẽs ei. ¶ Altio “ nõ ut hẽs pupilli.ſʒ ut ſubſtitut ut ĩ pᷣ caſu. ⁊ ſic videt iſta ſtipulatio ꝓſit alti q; hedi. So.ta ĩ pᷣ q; ĩ ſcdo caſu.S.iſte ut hẽs pupilli detrabit lal als ad eum nõ trãſiret iſta ſtiplatio. Sʒ ꝗd ẽ ĩpᷣ caſu dẽ detrahẽ ex ſua ꝑpſona hoc ẽ ꝙ ↄditio ſeu grauamẽ ẽ iniũctũ ex ꝑſona qd ĩ pſona pu pillinõ ſuit nec potuit cõmitti tñ ſpe reſpiciebat pupillũ pꝛout ſubſtitutũ. ut dicim in ſtipulatiõe qᷓ incipit ab hẽde.ut.l.hẽdi tariũ.j.ex ꝗ. cau. poſ.⁊.l.j.C. ut geri ab hẽ. L. l. repit.j.eo. s. ſinauidg Legata a pupulo ĩ pmita Qneſitü e ſiquis.⸗ Ta cohẽde ſibi Rbiutu toĩ ſcdᷣis debẽt ↄtribui.ſec ſi ab utraqʒ ĩ pmis tabul fuit reli/ cta ⁊ eadẽ in diuerſis partib ĩſtituto ↄtributio ſemꝑ ſiet.h.d. diuidit ĩ q̃tuoꝛ.pᷣ ponii.q.ſcðᷣovna detmiĩatio ĩ q̃ dʒ fieri ↄtri/ butio.tertio alia ĩ qᷓ ceſſat otributio.qrto ponit vnũ caſũ ꝗ pꝛe dici videbat᷑ ſilis nõ tñ ẽ.ſcdða ibi dixi.tertia ibi ſʒ legata.qrta ibi ⁊ aliã. Ad euidẽtiam tu hẽs duas reglas vulgares.vna ẽ ꝙ ĩ tabuł pꝛis ⁊ ſilij vna falcidia hʒ locum.ut.l.ĩ ſingulis.j.e. ¶ Hoc pᷣmiſſo uenias ad tex.ibi vulgo.j.e.l.in ſingul.x.S.S. pꝓxi. Itẽ ibi a ſubſtituto ĩ ſcdᷣis tabul. Itẽ ibi ad cõtributionẽ Thoc ꝑ regulã poſitã in.S.qð vulgo. Itẽ ibi extero.a pupillo Adlegẽ fal. felict.ſj ĩ pmis tabu. Itẽ ibi hẽat.ſubaudi ĩtegrã. Itẽ ibilega toꝝ ab eodẽ relictoꝝ.⁊ ſic ceſſat ↄꝛiũ. ¶ Op.p dẽ vulgaris re Al⸗ diẽ legatoꝝ rõnẽ ſeparãdã.Cõtra.S.e.l.S.quod vulgo. o. H logꝗtur de vulgari regla ꝗᷓ ponit i.l.ĩ ſingul.j.e. ¶ Op. de.l. ꝗ fũdũ.j. e. So.ibilegata ĩ ſcdis tabu.nõ fuerunt relicta de cõtributiõe merito nõ iractat.¶ Alteri dr hĩ tertia parte ꝙ nõ dz fieri ↄtributio.ð.S.e.l.S.qdð vulgo. So.gl.duobus modis.vno mõ ſʒ Hu.x illa ẽ va ꝙ relicta ab ĩſtituto ĩ pmis ⁊ ab eodẽ ĩ ſcdis nõ ↄtribuũtur ut h. Jo.alit᷑ ꝑ.l.cohẽdi.S.co heres.S.de vul.⁊ pupil.¶ Op.de.ð.l.ꝗ fũdũ.S.ꝗ ſiliuʒ.j.e. ubi dẽ ꝙ fiat ↄtributio etiã ĩ caſu iſti tertie particule. Mꝛeuit iſte. S. dʒ itelligi m diſtictionẽ illiꝰ. S. aut poꝛtio grauata acce dit nõ grauate ⁊ ita loꝗtur h.aut ecõuerſo nõ grauata graua te ⁊ fit ↄtributio uti ↄꝛio.¶ Op.de.l.cohẽdi..cohẽs. ð. de vul. ⁊ pu. Ol.ſol.⁊ bñ.dico ꝙ ibi it ↄtributio bonoꝝut per h legata ĩ ſcdis tabu.poſſint augeri ꝓpter bona qᷓ ſubſtitutꝰ ha buit ex pma iſtitutiõe ſeu ex ꝑſoa iſtituti.⁊ legata data ĩ pmij tabu.ꝓpt᷑ bona aduẽtitia ex ſubſtitutiõe ſimir pñt augerinõ minui.⁊ iõ dic gl.nõ tres caſus.pmꝰẽ legata relicta a pupuũlo ⁊c̃.ut ĩ gl.¶Op.ʒ Hi.oĩs ſubſtitut ẽ ↄditionattr ĩſtitutꝰ.ut 5.e.l.S. qd vnlgo.⁊ clari in. S. ſi fllꝰ. ⁊.l.cohẽdi.S. cohẽs.s. de vul. ⁊ pu. Sʒ qñ idẽ ẽ ĩſtitut pure ⁊ pꝛo parte ſub cõditiõe ĩdiſticte ſit cõtributio nt h.ergo ⁊c. Rndeo dic NPi.ꝙ hoc eſt uerũ ꝙ fit cõtributio legatoꝛũ relictoꝛũ a ſe.ſʒ legatoꝛũ relicto rũ ab alio nõ ſit cõtributio.⁊ mãm cõtributionis dabo plene in. l.qui fundũ.S.qui filiũ.j.eo. (Sigs erheredato. ataan aabuoee⸗ ĩ ſcdðᷣis ſacta ſilio exhẽdato debẽt ↄtribui.h.d.¶ Op.S.l.pꝛo xi.PBꝛeuiter rñdeo ego dixi r.End vulgo. ibi logꝗtur qñ in coi tabu. legata nõ ſei alcra. i ſic. Talciaiäi 2 ρ9 Pöõt hẽs grauariut falcidiã ſi J Debitoꝛ.a cõpẽſet ĩdebito.h.d. ¶ Op. .c.l. qð de bonis. S. .t. S. f. So. dico ꝙ fallit ĩ caſu hui. l. qñ debitoꝛ grauat creditoꝛẽ.⁊ rõ põt eẽ ꝙ h fallit q; ꝑ additonẽ debitũ ẽ extĩctũ iõ de facili põt phiberi ut h deductio fiat.Oʒ 3 hop.de.l.cũ pꝛ.S.titia.S.de le.ij.ubi dic ꝙ reſultat iniqtas Sʒ vitas ẽ iſta ꝙ ibi reſultat iniqtas iſpecto iure cõi nõ iũſpe cta uolũtate defucti qᷓ fuat.ut pbat᷑ in.l.lutiꝰ.S. maritus.j.eo. ¶ Vlteri op.j.e.l.pꝛ ſiliã ĩ pn. Mꝛeuit᷑ ibi gl.tagit ⁊ ſolue ut ibi videbit. ¶ Op. de. l. qd de bonis.S. ſideicõmiſſũ.m vnã lec.j.e. So. ibi loqtur ĩ filijs.h in exneis.¶ VAlteri op.j.e.l. qð de bonis.S.qð auus.So.qð dixiloqꝗtur in nilijs pmi gra dus. ſʒ. S. qd auus. loqꝗtur ĩ filijs ſcdi gradus. utẽ ĩ nepotibꝰ. Aui ẽ ĩ ptãte alterius excuſal ſi ab eo ta/ ¶Si tacitũ. ſideicõmiſſũ ſuſcepit.h.d. in trebellianica uel falcidiam no iputantur. b. d. In 8 2 Ii& Iſta pulcherrima lex ⁊ ſubtilis = QOeer filia. QAueer cauistenicopiinn le eſt ĩ filia ne oncret᷑ in fal.ut.j.l.ꝓxi.S.cũ ſideicõm ex. ibiĩ fal.l..ĩ tre. Itẽ ibi nõr erijſſet. gꝛ in nullo reperijt ꝙ dos nõ eſt ĩ bonis pꝛis. Mõ qd dixiin ſumario.Anteq; ue/ niã ad ↄꝛia iſtud pn.legiiĩ duob modis.vno mõ ꝙ pꝛ no peti it nec exegit dotẽ ↄſetiẽte filia ſͥ exegit ea nõ ↄſẽtiẽte ⁊ iſta ꝑo nit᷑ ĩ pn. gl.⁊ iſtã appꝛobat gl.in.l.ſi cũ dotẽ.S.ſi pꝛ.S.ſo.ma. Hiſta rephẽdit gl.ᷣ ⁊ bñ q; ſi p? exegit tenet ↄditiõe ĩdebiti.x Pp cõſequẽs filia tenet q; ẽ hẽs pꝛi.ergo ut es alienũ eẽt deducẽ dũ. ut.l. irritũ.?.l.ĩ iponẽda. C. eo. ponit ſco mõ caſus ⁊ ſllã poſitionẽ tene. ¶Op. de. l. qm nouella. C. de inoffi. te. So. ibi cõputat᷑ĩ debita iure nature.h cõputat᷑ in fal.⁊ vide glo.ꝗᷓ iĩcipit loqtur h de q̃rta.⁊ Di.dicit gl.iĩ ſe eẽ uerã. Sʒ nõ qtũ ad iſtã.l.qꝛ h nõ loqtur de fal.iure iſti.ſy de trebellianica quia rogata fult de reſtitutione vniuerſitaj ⁊ in trebellianica uenit qð capit ex teſtõ uł iure hẽditario uel alio titulo.ut.l.a filio in pn.j. ad treb. ⁊ qd ueniat ĩ treb. ⁊ qdi fal. dicã in.l.t qrta.j.e. QOp. de.l. ſi debitoꝛ. S. e. So.gl.duplicit.vno mõ bece u. ⁊ ibi examinabo.Sʒ quantũ ẽ in pꝛopoſito glo.dat aliã = alio tene pꝛo uera q ad ↄꝛiũ.q;ꝛ ibi loquit᷑ in debito heredi ab — qᷓ; a defũcto.⁊ rõẽ quã dixiuobis in.l.ſidebitoꝛ.q; ibi ꝑ con ſfuſionẽ extinguit.iõ de facili pꝛomittitur ſed hͥ nõ cõſunditur cũ ab alio debeatur. ¶ Querit glo.pone ꝙ pater petijt dotẽ quero quid iuris. SGlo.que ẽ h l inani aueetcliten con/ teſtando.⁊ tunc ſm iura antiqua ẽ effecta actio ꝓpꝛia patris ⁊ tunc in bonis patris reperitur ⁊c̃.ut glo.quã vide ibi.quid ergo ſi petijt ſed non exegit cc. x ſic tenet glo.ꝙ per ſolam cõ teſtationẽ ſiat actio tranſitoꝛia ad heredes.⁊ iſtud debet intel ligi de actione que erat ſᷣm antiꝗſſima tꝑa non ſᷣm tempoꝛa ffoꝛũ.qꝛ Fmiſta tꝑa actio ex ſtipulatu per li.conte.non ſiebat de go e darte N dibn be llizſe, Beuit Uggece agen Sde Nberh tur he Uipni, genino⸗ Nplo tute bisz. citöe docch Uelcco ene hutoer boote öͤlt uqiin Niif alg u a higs oſipe 6ℳo. lve ut nena ſel. g otb. eota⸗ ſubti ppionf 15. dſt que, böpen npo mma. , 0. 5 n gi Uenit lonn et , ,s 4 1 1 1 ſ 4 t trãſitoꝛia. nt. l.ſi matito.S.ſi uolũtate.S.ſo.ma.¶ Queritgt:. gd ſi ſilia cõſentiẽte.Et dicut in gl.⁊ adde ibi petijt.ſ.⁊ exe/ git. ſecus ſi non exegit quia non facit actionem ſuã pꝛopꝛiam ut. l. ſi marito. 5. ſi uolũtate. ö. ſo. ma. Dʒ qñ nõ exegit ſec. ut l. . C. cõia utriuſq; iudi.x itellige ut ibi.⁊ de ea ſeci magnũ fe ſtũ in.l.poſt dotẽ. ¶ Quero an mulier ſit dña rei votał. Dic ut.1. in reb. C. de iu. do. ¶QQu an mulier poſſit inſtitui in dotẽ. Bic ut. l. deniq;. S.ſʒ utrũ in fi.ð.de mino. TI riE Dn'nõ deducẽde falcidie ex (£ nia nep otib alio teſtõ debite cũ alijs legatij V ⁊ alijs onerib cõmiſcei.h.dð.¶ Nõ ꝙ ex teſtõ ſuo teſtatoꝛ de trabi falcidiã nõ põt pꝛohibere.nõ.j.l.pꝛoxi.S.j.ſed in teſta/ mento alterius ſic ut hic. Suobꝰ. Iſte. Fẽ vifficllis iuuenib. ⁊. h. d. Si vnus HEeplurib ſubſtitut utriq; directo ſuccedit ↄtri. butio hʒ locũ.ſec ſi vni directo alti ꝑ ↄſequẽtiã.h.d. Niuidũ in duas partes. pꝛimo quando utriq; directo ſuccedit. ſcoo quando vni directo alij per cõſequẽtiaʒ. ſcda ibi ꝙ ſi. C Hõ ꝓ. quando pater ſubſtituit duob iĩpuberib itelligi ꝙ debẽt ambo ipuberes decedẽ. ut hĩ fi. C Op. S. e.l.in rone. S. filio. So. ibi ſuerũt ſpᷣſtituti plures vni.pic vn pluribꝰ. ¶ Op. de l.ĩ rõne.S.q̃ſtũ.S.e. Rñideo hic fuit cõmixtio oĩuʒ bonoꝝ in Rons vnit eodẽ iure.x iõ ſit cõtributio.ibi po ſec?. ¶ Nicii hic ꝙ utriq; hẽs extitit. Cõtra qꝛ ultio decedẽti ẽ hẽs.ut hoc G.in ſi. Rñdeo pn. iſtud põt itelligi duob modis.vno mõ ꝙ Ipn.ſacta ſuit bſtitunio ſeparatim. ut.·. pe. ð. de iniuſ. teſta. Alio mõ põt iĩtelligi ꝙ niũcti fuit facta ſubſtitutio.⁊ tũc opoꝛ tet te ponẽ ꝙ ambo ſim decederent.¶ Nꝛocedo ⁊ op.ad ſi nẽ. dẽ h ꝙ ultio tm ſucceſſerit.Cõtra.l.pe..de iniuſ.teſ. So. ibi ſũt ſeparati ſubſtituti.hic cõiũctiʒ. ¶ O de. l. cuʒ hẽs. F. cũ ita.j.ad treb. So.gl.ꝙ ibii ſtiplatiõe ſideicõmiſſaris.hic ĩ directa.⁊ ſigna bñ iſtã gl.maxie ĩ n.⁊ ĩcipit ꝗl.ſi ponas ſepara tiʒ. ⁊ qd di& iſta gl.ĩ f.nõne tota die ſit teſtm ſi deceſſerint ſilij mei ſubſtituo talẽ.qꝛ tũc ſi vn de ſilijs decedit pus ſideicom miſſari admittũ q; ali cohẽs.Pixi plene i.l.pe.C.de impu. = alijs ſubſti.dicã plene ĩ.l.heredes. .cuũ ita ad treb.⁊ iſt gl. tenẽt Di.⁊ Ci. C. de ĩpu.⁊ alijs bn henil: Ini õtra debitoꝛẽ cauſa Aod de nis. moꝛt liberatũ oppoſi ta replicat.qs ſalcidiã cõſeꝗtur.h.d. ¶ Quero ꝗd ſiꝑ acce/ ptilationẽ fuerit liberatꝰ. Oic nt in gl. ⁊ bene. Ir Re actũ factũ ĩ vita defũ/ 0 rater c er c. Rerti e nõ repeten/ da nõ nalet.h. d. C Op. de. l. ſtipnlatio iſta. S. alti. de v. obli. So gloilt. it uthic di ĩ ea. C Op.de auc.ſʒ cũ teſtatoꝛ.C. eo. So. iſta.l. eſt hodie coꝝecta. C Dp. ſ. eo. .iteſtõ. So. ut ibi. Induco ad.q.uos ſcit ꝙ ex compꝛomiſſo emoldgato oꝛi᷑ actio.ꝗᷓro ꝗd ſi partes ꝓmutũt parere ⁊ ꝙ actio ex eo naſcaĩ ⁊ nõ ſit emologatũ an poſſit fieri ut nõ reducai ad arbitriũ bo ni viri boc mõ.⁊ Ni cõſuluit ꝙ nõ ꝑ rõnes q̃s ponit i.c.ſciẽti ex de re. iur. li. vj. ⁊ ẽ alia gl. ꝗᷓ dicit in.l.cnʒ antea.circa pn. C. de arbi. t illa allegat Di.caſus eſt h ꝙ in vita non ualei pactũ BNctſcn dnah. ölrat s imerit tc yumn n W Lʒ vnũ legatũ ꝗs ſoluerit ĩtegrum nõ Mõ iccirco. de de io Raag falcidiã detrabẽ. h. d. ¶ Op. de. l. ulti. C. e. Rñdeo h itellige vp erroꝛẽ ſoluit. ⁊ hoc ẽ uerũ de his q̃ ſcient ſoluit nõ ꝑõt detrahẽ.ſed de aliſ?, ſoluẽdis põt ut hic t.lirritũ.C. e. Sʒ hoc op.de auẽ.ſed cũ teſtatoꝛ.C. eo. Rñdeo ꝑ ullã iſta coꝛigii.h.d.iſta gl.oꝛdina K.a ex plib.j.e. ¶ Alti op.C.de ria. de iſta conectiõe dicai.l.ñ. .j.e ſdeicõ.l. j. So.illa ẽ va qꝛ ibi ẽ fauoꝛ alimẽtoꝝ ⁊ curſus tꝑis. Að defũct dz hẽdi ut es alienũ de Quod auus. cini teſtatoꝛ ꝓhibuerit.nec vi det᷑ phibẽ ſi eũ grauat ut ppꝛia bona ſua reſtituat ⁊ fruct pꝑce pti iudicio teſtatoꝛis ĩ debitũ iputanit.h.d. In tex.ibi pari pe/ cunia.i. uſq; ad cõcurtẽtẽ qᷓtitatẽ. ¶ Op. Pinuit iuriſcõſultꝰ F teſtatoꝛ expſſe phibẽt ſal.poſſet.Còtra.j.S.ꝓxi.So.ibi Iliberis pmi gradus. hic in liberis ſcdᷣi Kague⸗d D.c ad treb. l.iubem ĩ fi. Ol. rñdet ſolẽnit᷑ illa.l.hʒ locum ĩ ſilijs pmi gradus ꝗ lucranĩ ſruct intiʒ.hĩ nepotib. ⁊ hoc tʒi.l.ĩ ſidei/ cõmiſſaria.j.ad tre.⁊ hoc ẽ cõe dictũ tene mẽti qñ fiũt reſtituti ones ſideicõmiſſi.⁊ dicũt aduocati ꝙ medietas retinet. Ad⸗/ nerte an ſint liberi pᷣmi gradus ꝗb fit ſubſtitutio qꝛ ſi ẽ ſilius fructus lucrat.ſiẽ nepos tũc fructus ĩteriʒ pcepti cõputaãtur ĩ tre.⁊ iõ ſempꝑ ſis cautus ut aduertas gꝗs ſit ule cui facta ẽ ſubſti tutio qꝛ vnũ magnũ aduocatũ vidi errare. Euü ſideicõmiſſũ. c i,dran 5 rð Zdlegẽ ſal. In ſilijs pmi gradus debitũ cũ fal.nõ cõpẽſat eti ſi hoc teſta ioꝛ expſſit.h.d. In tex.ibi qð ſilio debet᷑i.do dꝛias hẽditatis mr̃is Itẽ ibi poni cepit iter hẽdes ⁊ legatarios ꝗqbus legata p' rmint dee ibi dodrtis hẽditat mine debite iirgt; pmũ caſu.ul dic pine debite filio ꝑ ſal.ᷣm ſcdʒ caſuʒ.¶Op. de.l. ſi debitoꝛ. S. eo. So.ſpale ĩ nlijs pᷣmi gradus ut h.fac.l. pꝛ ſiliã ĩ e Fe D 5. Pri . Sor ĩſilijs vlterioꝛis gra/ dus h ĩ ſilis pmi gradus. Sʒ hoc nõ vide:᷑ uerũ q; qdratẽ de bonis mr̃nis nõ recepit ſeparati a bonis pꝛis cũ pus adiuit hẽditatẽ nunq; cepit hẽditas eẽ vnica.ut.l.ſʒ ſi plures.S.ſi fili us. 5. de vul.⁊ pu. ¶ Quare gl. legit alr Fʒ iſt lec. dic ĩ ſũma etiã ĩ ſilijs pmi gradue falcidia cũ debito cõpẽſat teſtatoꝛe iu/ bẽte. h. ð. ¶ Cotra iſta kerah el p⸗ ĩpn. S.e. So. ibi uole/ bat ꝙ cõpẽſareĩ debitũ ab alio.hᷣ a ſeipſo fᷣm ſllã lec.ibi poſitã nõ ſm iſtã lec.quã tʒ Hi.hic.⁊ hãc tenebat Rai.⁊ ex ea nõꝙ ſiteſtatoꝛ iubet deliciũ cũ hẽditate cõpẽſari ĩtelligit etiaʒ qͥ ad ea q̃ debẽtur hẽdi iure nãe.⁊ hẽ nõ. Itẽ fm hanc lec.nõ ꝙ. l. iſta nõ ↄdicit.l.ſi nõ cõpẽſadi.C. de hẽ ĩſti.cum Ocoꝛ.lʒ gl.ibi iſta ſignet pꝛo ↄꝛia.ẽ hᷣ tertia lec.quã repꝛobo ut pmã. ¶ Ex donationibus.5 ab hẽde uxoꝛis ex donationib viro dz red diut es alienũ detrahũ.h.d. In tex.ibi nõ erit.iõ detrahi ut es alienũ. ¶ Op.⁊ videĩ ſibimet ↄdicẽ.qꝛ dic ꝙ intatũ ẽ pau⸗ ka inq;tũ locupletioꝛ.⁊ ſic ob. S.ti.j..l.titie ſi nõ nupſerit.⁊ ubi repugnãatia.i.de re.iur. So.diuerſis reſpectib iſta cõ i Lasertel tiſe PAi ð ex re legata pcipit᷑ ĩ fal/ Fructus lon. cidia Deutst eb here q̃rtã ⁊ fruct q̃rte a tpe moꝛt.h.d.¶ Op.S.ec.l.in rõne ĩ pn. RBñqdeo h̊ loꝗtur ĩ fructib ꝗ erãt ĩ terra.ut.S.e.l.in lege falci/ dia Rlacui Xc. ut ĩ gl. Sʒ iſta gl.dicit uerũ ĩ ſe nõ ĩ caſu hui.l. qꝛ h loꝗtur ĩ fructib ꝑcept ex ipſa re legata ꝗ falcidiã minuũt etiã poſt ꝑcepti.ut.l.paulus ſcdo rñſo.j.eo.⁊ h nõ.in.l.ĩ ſidei cõmiſſaria.j.ti.ij. ¶ Op.⁊ videi ꝙ fruct integros debeat re ſtituere.ut.d.l.in fideicomiſſaria. So. ꝓut hẽtis relictoꝝ ↄꝛiũ nõ ob.qꝛ h fuerũt relicti fruct.ſʒ ſudus put hẽtis ĩ lra relictos expone ut gl.dic ꝙ ꝑ oñtiã fuerũt relicti nõ pncipalłr qꝛ legã do fũdũ videoꝛ fruct legare a tꝑe q cedit dies legati.¶ Op. de.l. ſancimus. S. repletionẽ. C. de inoffi. te. So. ibi in debita iure nature ⁊ qui fructus cõputẽtur in iſtà ſal.dica in.l.ĩ fidei cõmiſſaria.j.ad trebel. AQuarta que ꝑ.l.fal. ter timm vin ſ.ĩ totũ. ¶ Nõ ꝙ eſtimatio deſũcti nõ ciell ullſ fundũ ſub ditiõe.S.ſi libert de le.j. Itẽ videt᷑ ꝙ fal.põt minui.Cõtra in coꝛpoꝛe.c.S.ſi vo expᷣſſiʒ.Ol.dic fateoꝛ ꝙ hodie nõ potit ꝓhi beri. iſta gl.dic uerũ ſʒ nõ ꝙ iſte.S.ſit coꝛect.na in.S. ſi vo expᷣſſʒ.⁊ i.S.pᷣcedẽti.dicit ꝙ teſtatoꝛ ꝓhibẽdo fal.põt eẽ non ignarus viriũ ſui pꝛumonij.ſʒ qñ errat eſtimãs plus eẽ ĩ pꝛimo/ mo remanerẽt iura antiq̃ incoꝝecta.⁊ iſto caſu loqtur h̊ qũ ex rauit.ergo non eſt coꝛectus iſte.S. 4 2ð Fal.nõ deducta ex vna AJer plur lbus Furparteſoluta õt de 4½. dduci ex alia re uel parte eidẽ ſoluẽda. h. d. ¶ Op. C. e.quẽc᷑.ſʒ cũ teſtatoꝛ.⁊ ĩ coꝛpoꝛe vñ ſumũ.Gl.qẽ h dic q iſta ꝑp ſllã coꝛigit. Alij dicũt ꝙ ibi ſoluit itegre.⁊ vide iſtã gl. qicipit Lvni pſone ⁊c.videte iſta ſo.iſe ẽ uera. Sʒ videam an ſit va quãtũ ad.l:.iſta qꝛ nos poſſum intelligẽ pmũ caſũ legis in plu ribus reb legat ꝑ nomẽ collectiuũ ⁊ tũc ẽ vnũ legatuʒ.ut.l.ſi ex toto.S.ſi.S.de le.j.⁊ tũc ꝓcedit iſta glo.quo ad oẽs partes bgi. Ve⸗ põt ĩtelligi ꝙ res plures legate ſut ſeparatim ⁊ tunc plura ſũt legata.⁊ in h gl.no bene dicit.ſed dic ꝙ pᷣn.ᷣm hoc coꝛꝛigit᷑ ⁊ ſini hui.l.remanet ĩcoꝛectus. niſ Legata relicta ĩ mili AYpoſt miſſionẽ. cñ legas otribuũ/ tur q;tũ ad diminutionẽ ꝓpt᷑ defectũ patrimonij faciẽdã.non aũt quo ad diminutionẽ p fal.introductã.h.d.alios caſus in Abu) nõ detrahit falcidia vigebetd s ſenetadnari . lin zIi Iſta ẽ notabilis.l.⁊ diẽ Iliuſfa.ꝗ mili. Ma narle⸗ põt gra/ Auare patrem ab inteſtato ut peculiũ reſtituat ⁊ per re ſtitutionẽ Peaänü efficit hereditariũ.⁊ ſruct medio tꝑe ꝑcepti patri in fal.cõputant.h.d. ¶ MNõ ꝙ ſiliuſfa. poteſt in codicil/ is grauare patrẽ. ¶ Mõ q ula q̃ nõ ẽ hẽditas pꝛo tre.reſtitu ta fit hereditas. ¶ Item noõ ꝙ fal. habet locum ab inteſtato. Op. ĩ coꝛpoꝛe de hẽdi. qᷓ ab ĩte. .j. So. iſta coꝛꝛigitur per illã qꝛ ſiliꝰ hx hodie hẽditatẽ ⁊ partialis eſt.ut.l.qd ſcit.C.de bo. li. ¶ Op. de.l. iubem. C. ad tre. So. ibi in liberis pm iſitit. i. ntr Allege ſal. gradus q nõ cõputt fructi fal.ẽnerũ. in parẽtibus pꝛimi gradus utbqricnrar ent: v beh 17 Oꝛeciũ rei dẽ capi iure hẽdita ꝗ dignum. Pr iõ cõputat in q̃rta.h.d.⁊ ehoc videbitis i.l. ad uetani. ⁊ dica plene i.l.ĩ q̃ta.j.eo. 316 Legatum inutile falci/ J a ſeruo meo .da8 iducit.h.d. In curſu duarũ canſarũ iſpi – pupillus. llla qᷓ falcidiã minuit ⁊ l q repetitionẽ ipedit.h.d. Nebes ſcire ad euidẽtiã ꝙ; ud qð bes hʒ cauſa cõditiõis iplede nõ cõputati falcidiam niſi qdð de iure hẽditario capi.¶ “ minoꝛ nalit debituʒ poſſit repetẽ.ut.l.ĩterdũ.S.de cõdi.i Bo denrecosinope teſt ut h.de iure ſpãli ſicut ibi.¶ Op.ꝙ vna ſolutio nõ parit obligationẽ ⁊ liberationẽ.ut.l.ꝗ hoieʒ.S.ſi.j.de ſo.⁊.l.cuʒ is e ve cõdi.ĩde.So.diuerſis reſpectib põt.⁊ fac.l.ex tri us. S. de uſufr. ea. re.qᷓuſu. x.l.in numerationib.j. de ſo. In duco ad.q.dꝛ ĩ ſtatuto ꝙ ex qͥᷣlibet ↄctu ex quo alicui acquirũ ius dʒ ſolui gabella pᷣterq; de iſtrumẽto ſolutionij.mõ era tibi . — — — obligat ad uẽdẽdũ.pᷣ tibi fũdũ nũc uẽdo.q̃rit an ex iſto ĩſtru· mẽto uẽditiõis debeat gabella ſolui ul detrahi. Hic videt ca ſus ꝙ nõ. q⸗ hH ↄcurrũt due cauſe.ſ.ſolutio antique obligatiõis ⁊ nou ct.⁊ ĩ ↄcurſu iſtarũ duarũ cauſarũ iſpicimꝰ qdð minu it falcidiã ut h. ⁊ Eenul Hebeh ut in caſu nſo. ––—, BSiſure ptas uł dnij poꝛtio nõ grauata accre/ — 1ego. Naeſcht auate ſttributo ſee n econ/ uerſo. h. d. C Op. j. e. l. cũ ꝗ. . pe. So. ibi ſpale fauoꝛe liberta tis.⁊ dʒ poni caſus qñ ſno meo legat᷑ fuus ⁊ mihi.x.ꝙ ſi ẽlo/ cus detrahẽ.ſal.de utroq; lʒ fuo falcidia nõ poſſet detrahi de fuo ſibi legato nõ ꝓpterea detraherei de meis.x. ſz ſi mihi ſoli eẽnt legata ſimul.de.x.detrahereĩi falcidia pꝛo ſeruo.⁊ pꝛo.x. dicit Hi.⁊ lec.Ni.pᷣſupponit vnũ.ſ.ꝙ de plurib rebus legaꝶʒ vni Poſſet Reeh de vna re ex uoluntate heredis.dicã.j.e.l.ſi I A Enſenius apollinaris. nrr⸗ otius qð a coheredib pꝛeſtitũ ẽ detractiõe facta nõ hita rõne ei qð a cohẽde ꝑcipit.an hiĩta rõne ut legatarijs ꝓſi ciat. Ja.de are. Item ibi ⁊ qdẽ ⁊c. ⁊ gl.diẽ ꝙ h ponit ſo.ſcde q.hoc nõ dico.ſʒ dico ꝙ h ponit ꝙ cõſerat ad ſo.q.⁊ ibi ſʒ an hẽs. h dico ꝙ rndet pme.q. Item ibi plane ſo.ſcde.q. Hẽs ex iſta.l. qð iure legati ꝑcipii i ꝗrtã nõ coputai niſi reſpectu eius a daceipit.x qdð ex hac cauſa nõ detrahit q ad alioꝭ pꝛo detra cto hẽtur.h.d.¶ Op.x videt᷑ ꝙ plegata cõputẽtur i ſalcidiã. ut.l. deducta. S. nümis.j. ti.ij. x.l.cũ pz? ĩ pn. S. de le.ij. So illð ẽ uerũ qũ pecunia capit.ſec ĩ alia re.iſtã ſo.nõ teneo ſʒ dico ali ter qᷓ; gl.dicat.ut dica in.l.ĩ qͥrta.j.e.¶Itẽ euidẽter op.j.e.l. titia.⁊.d.l.deducta.S.nũmis.So.ibi qũ coꝛpus hẽditarium Hlegat.hoc dicã plene ĩ.l.iĩ q̃rta.j.e.ac adcde gabella. Cõ mune hui ciuitatis ſtatuit ꝙ ꝗcũq; daret mule cõi hĩc ad tres annos dʒ hůe.xv.cẽtenaria.antiquũ ſtatutũ erat ꝙ pꝛo quali bet pecunia ꝗᷓ ſoluii in camera cõis detrabit gabella.xij. dena rioꝝ pꝛo libꝛa.mõ in iſto caſu qñ ex ꝓuiſiõe illi ſtatuti ſacio vi/ dẽ ꝙ gabella debeat minuiut falcidia.hoc nõ dico pꝛo ↄſtã/ ti.ſ ꝙ pꝛo hoc Rca iſt Bentuius. foiſolih . Ppp ia fuo ⁊ a dño ĩſolidũ ĩſtitu 0 — eruo erede. legat᷑ pus legata a fuo ſoluũ tur. Itẽ ſi dñs ĩſtitut' repudiat ⁊ ꝑ fuũ ſubſtitutũ acqrat pus legatũ i inſtitutiõe ſoluij.h.d.¶ uis omiſ.can. te. DHicũt qdã ꝙ ibi recitat iul.opinionẽ ꝗ nõ E va iſta ẽ trufa.Alij dicũt ꝙ relicta i iſtitutiõe repu diata pus ſoluũtur ꝙ; ĩ ſubſtitutiõe relicta.ut hĩ p rſo.ſʒ relicta ĩ ſubſti⸗ tutione ab utroq; pus ſoluũtur relicta a fuo.ut hĩ pᷣ rñſo.⁊ vi de iſt gl.q icipit imo pus ⁊c.Et aliud vult dicẽ ĩ relictis ĩ ſub ſtitutiõe hoc ẽ qñ ĩ ſubſtitutiõe grauauit fuũ ⁊ dñm.iõ pus a Fuo relicta ſoluũtur. ⁊ hec ſo.ẽ va ĩ ſe.ẽ tñ ↄ̊ mẽtẽ illiꝰ. l.⁊ illa ẽ Ga q poni ꝙ pus ſoluũtur relicta a dñjo ut h.ibi qͥ ad falcidiã detrahẽdã pꝛi de legatis a fuis.¶ Op.de.l.ĩrõne.S.qdð vul go. t. l. . F. ſubſtitutus. S. e. So. fallit h ⁊. l.ſi poſt miſtonẽ. S. Lc.1 BiantinDns:igeoenkcau e ured k. in 4 i lihe . Diliberatio relin⸗ B d el oꝛi liberatio quuũ debitoꝛi in rõ/ ne..l.fal. pꝛo locupletioꝛe hẽtur. als an ſit ſoluẽdo inſpicit:.h.d. de mã huł.S.videbitis rckepallterr gl. j. e. 5 Ne legatuʒ pereat vna J füdus mih l.res pꝛo alia Veſalcatur. . 3 Di.iſta ẽ pulchꝛa...⁊ ſubtil. In tex. ibi deſiderat ul tã tũdẽ.ut ĩ pn.l. C Op.⁊ videt ꝙ debeat detrahi fal. de ipo coꝛ de. l. iulian. ſcdo rñſo ſi poꝛe nõ de eſtimatiõe.ut.l.j.S.ſiuſufruct.S.e. So.h ẽlegatũ coꝛpus ĩdiuiduũ ⁊ res ĩdiuidua uti via.⁊ iõ.l.detrahit de eſti⸗ matiõe als perit via.⁊ rõẽ vꝛgẽs qꝛſcitis ꝙ ſuit nõ põt debe/ ri fudo pꝛo diuiſo.nt.l.pꝛo parte.ð.de fui.Sed ſi tu dicẽs mi/ nuat᷑ füdus uel fũdi legatũ.tũc pꝛo parte debet᷑ ſeruitus qð eẽ non põtut h̊ ⁊.d.l.pꝛo parte. Quirẽ ſubtrahit ĩ . Aulus reſpodet.⸗ falcidie rõ nõ ha beĩ.⁊ qʒ ex re legata ꝑcipiti q̃rtã nõ iputat᷑ ſi res erat teſtõꝛis ols ſec . h. d. Dẽ h ꝙ falcidia ⁊c̃.Cõtra ĩmo videt ꝙ ꝑdat fal. de oib rebꝰ. ut ĩ auc.e.S.ſancim.⁊ gl.ibiualde nõ.dic ꝙ iſta l. ⁊. C. de iure deli. l. i. . llo. coꝛigit H q; h puat falcidia ĩ illa re tin hodie puat᷑ ĩ oib reb.⁊ gl.ibi dic.⁊ Ja.de bel.ibi hoc tz. Sʒz Ci. C. e.ĩ auc. ſ cũ teſtatoꝛ in. ix.q.iʒ ↄꝛiũ.Ex qͥ nõ qõ erat qdã tuderti.ꝙ ꝗda fecerat inuẽtariũ ⁊ dicebat ſe here dẽ cũ bññcio inuẽtarij.qdã dixit ꝙ ipſe nõ poſuit q̃ſdã res in inuẽtario ⁊ ipſe rñdit ⁊ dixit ꝙ nõ erãt tꝑe moꝛtis.ſuit ꝓbatũ wtpe moꝛtis erat.Ego dixiꝑ iſtã.l.ꝙ poſtq; ipe celauit vide iur ꝙ ſubtraheret ⁊ ſic ꝑdit bñnciũ inuẽtarij i oibꝰ.lʒ Ci. tene —ð gerl.⁊ iõ pñt exhẽdari.i S reijcit. B. . uł alr. Cõditio ĩ fraudẽ adiecta at ꝙ perdat in vna re tm. Si 4 ri i ſ ᷓ Si poꝛtio non grauata accedit D Ar itu ſuũ. giber iure petẽtis ſit cõtribu .. als ſecus. h.d. — P3 Ir Ziminuto legato nor QAliber fũdũ.o eeronen a legato relictũ ſi legatũ remaſit ad on ſufficiẽs. b. d. 1. Inea margaritarũ. ße ecatur. Idẽ hẽtis in.l.j.S.ſʒ moꝛtis.j.quoꝝ le. iſte tex. inuit ꝙ hʒ duo remedia. ¶ Sʒ qro ĩ pᷣ caſu legij qð re medliũ hʒ. Et dic gl. parua ꝙ hʒ iterdictũ qrũ legatoꝝ.ſʒ dñni int᷑dictũ qrũ legatoꝝ hʒ locũ q legatari occupauit poſt moꝛ tẽ ſua auctoꝛitate.hᷣ vo nõ occupauit poſt moꝛtẽ ſʒ penes euz erat. So.dic ꝙ nõ hʒ locũ directũ ſʒ utile interdictũ quoꝛum legatoꝝ. ut.l.j.S. ̊ ⁊ ſi moꝛtis.j.quoꝛũ legatoꝛũ. NQueſitũ ẽ. ¶ QAuero qd ſi aliqs reliqt ut ft picrtu re ſcõzũ ut dicat᷑ ad pias cauſas legatuʒ. Credo ꝙ ſic ut.l.titia ĩ fi.S.de au.⁊ ar.le.⁊ ſic non detrahere⸗/ tur falcidia. 2„ s . Z/ ngerinz. ð non ualet ꝑ Eins 7 augerius. ai dabaſnsd, nõ adiecta hẽtur 1. S de vohb. gcach ſiliũ. So. erãt ſilij ſei ⁊ au/ a gl. diẽ uerũ. Sʒ q;tũ ad.l.iſtã nõ E neceſſe qꝛ ĩ exneo ẽ licita exhẽdatio ſi de hi fiat ĩſtitutio.ut.i. ſicertarũ. S. ſz eodẽ. S. de te. mili. ¶ Alti 'nõ iſtꝗ.l. p quã det᷑ P4 minaui uobis ꝙ ſtatutũ nõ põt diſponẽ ut ſpuri ſuccedat.di⸗ xii.l.ij. de teſta. Mõ ſi ſtatutũ dicẽt h mõ ꝙ gcũq; opponẽt ꝙ tałẽ ſpuri punit᷑ ĩ tãtũ an ualet ſtatutũ.Certeno ⁊ pot op/ poni nõ obſtate ſtatuto ꝑ iſtã.l. Itẽ pone exẽplũ ĩ alio.ſcis ꝙ Ppactũ nõ põt ꝓꝛogariĩſtatia.ut.l.ꝓperãdũ.S.⁊ ſigdẽ.C. de iudi.mõ ꝗd faciũt litigãtes pmittũt vn alti ꝙ ſ opponẽt dei ſtãtia ꝑempta ꝙ ſoluat tatũ.Certe nõ ualet ꝑ iſta.l. Sʒ q̃re fa cis tu mihi iſtð nõꝛe q; q ꝓcedit turpis diſpoſitio ⁊ ſeqtur pe na non ualet. ut.j.l.j.C. de his qᷓ pe.no. Certe iõ ſacio te noꝛe iſta.l. q lʒ nõ pcedat turpis diſpõ ⁊ ſeꝗtur pena no ualet ut hᷣ ¶ Quo an iſta talia pacta firmantur luramẽto. Oꝛ aduerte bñ qdã ſũt ↄuẽtiões ĩpꝛobate rõne turpitudis.⁊ iſta iuramen to nõ ↄfirmatur.ut ĩ.c.nõ ẽ obligatoꝛiũ ex de re.iur.li.vj.⁊ di xiplene i.l.ſtiplo hoc mõ.j.de v.ob.q̃dã ſũt ouẽtiões ꝗ ſũt im pꝛobate rõne pub.utilitat pncipalr.⁊ iſta iuramẽto nò ſirmã tur. nt. S. de pac.l.iur. gẽ. . ſi paciſcar. x. S. gnãlit.⁊ ex de fo. cõpe.c.ſi diligẽti. ubi ẽ caſus.qͥdã ſũt pacta q repꝛobant̃rõne prub. utilitati) ſcdario. ut alienatio fũdi dotal.⁊ iſta ↄfrmãtur iuramẽto.ut.c.cũ ↄtigat ex de iureiu.q̃dã ſũt pacta qᷓ ſpꝛobõ tur ĩ odiũ creditoꝛis ut pactũ.l.cõmiſſoꝛie ĩ pignoꝛib. Itẽ in mutuo ĩ filiofa.ut.l.j.ad mace.⁊ iſta iuramento pñt ↄfirmari. nti.c.ſigniſcãte ex de pig.ubi gl.tãgit ⁊ Inno.nõt ibidẽ. q̃ dã ſũt pacta q̃ ipꝛobãturrõne modicitat ul ibecillitat pſone ut ĩ minoꝛe.xxv.annis.⁊ iſta iuramẽto firmãtur.ut in auc.ſa/ cramẽta. C. ſ aduer. uẽ. Anũ nolo omittẽ ꝙ qũ ĩ odi credi toꝛis tm ualidai iuramẽto ⁊ hoc ẽ uerũ.ſʒ poſtq; ẽ fuatũ iura “ ut. c. j. . c. ſi creditoꝛes mẽtũ põt repeti inqtũ eugletalcredisi cuʒ aliena iactura. B redito e iureiu. C Sʒ q̃ro an ct ꝗq ꝓbai ſimulat ulł a iure pſumũ firmet᷑ iuramẽto.Gl.ꝙ nõ in. L.iij. C. plus na ẽ qð agi.¶ Quero an iſtud pactũ ꝙ non poſſit pꝛo fogariĩſtãtia poſſit frmari iuramẽto. Et h cogitabitis an ſit pꝛincipaliter ĩ pub.utilitatẽ inductũ.tamen vnũ nolo ꝙ ſcias ꝓ iudex n dii o ; E . .õ . E Alllegẽ ſal. ꝙ iudex ex offõ ſuo põt ꝑnenire ad ſniaʒ ſi videt ĩſtãtiã ꝑire ut.l.vbi pactũ.ſᷣm vnã lec.C. de traſac.⁊ ſac.l.filiuſfa.S.ue/ terani.S.de ꝓcu.⁊ tũc pars ſit cauta ꝙ indiciꝓteſtet ꝙ iſtan tia perijt. ¶ Quero quid in donatione ĩter vi.⁊ uxo.an iura mento ſirmei. Et Guil.de cu. tãgit in.l.̊ ⁊ ſi poſſeſſoꝛi.. itẽ ſi iurauero.S.de iureiu.⁊ videt᷑ dicere ꝙ ualeat ſicut qñ dona uerat in fauoꝛẽ religiõis.ut.l.cũ hᷣ ſtatꝰ.S.circa.S.de dona.iĩ ter vi.⁊ uxo.ſed iuramẽtũ eſt magna religio.ut.l:.j.S.de iure/ iur. Itẽ hoc apparet ex his que dixi qꝛ no eſt ipꝛobata dona tio rõne publice utilitatis pꝛincipaliter. nec alio mõ de dictis ſupꝛa.⁊ ideo donatio põt iuramẽto conſirmari. &a meæ tibhi bes hiturus ẽ nõ iure hẽ 5 9 me tibi. nõ ĩputat᷑ in ſalci.h.d. horns Poſitlegare hedi ur lplane , b'. eip̃o nõ põt ſʒ hẽdi a lega tario põt.¶ Vlteri'op.ꝙ ſi do tibi ut des mihi nõ ualeat.ut l. ſi ſic.j.de ſo. Rñ.ſi do tibi ut des mihi ſi nullũ ẽ cõmodũ nõ Op. ⁊ videt ꝙ te duob. S. de le.j. So.uerũ ẽ hẽdia ualet ut ibi. ſʒ ſi aligs cõmodũ ẽ ualet ut hic.ſacit ad h.l.fᷣuus dotalis. ð.ſo.ma. reemit an ipſe poſſideat eo iure q antigt hẽbat. Nictex.ſacit ꝙ non ibi quia incipio poſtea ⁊c.de hac habes caſum nõ.x. col.quid iuris ſit ſi uaſal.feu.uel ali.re.c.i.facit.s.depoſi.l.j. A ñſi rẽ.nõ. ꝑ Di. in.l. ſequit. S.j.. de uſucapi. — IRr ne. l. Hãna poſt moꝛtẽ teſtõꝛis tingẽ —A e hetia ſine culpa legatarijiputant hẽ di ⁊ cõomodũ ſeu lucrũ legatarijs nõ pſut. h.d. ¶ Oppo. de.l. paulus.S.j.S.e.So.ibi de fructib obueniẽtib ex ipſa re lega ta hic ex alia. ¶ Op.ſ.e.l.S. diligent.ſed iſtud pncipiũ intel/ ligit ſʒ illũ.S.diligent.¶ Altimo credo ꝙ iſtud pncipiuʒ ſit hodie coꝝectũ in inuẽtario ſacto.dicã in.S.diligenter. ¶ LAengere. Quiiuſſit uendere uel emere eatenus cõ *putat in legato quatenus eſt exceſſus in re uel in pꝛecio.hoc dicit. „ Caſus. Mõ liberat debitoꝛẽ gñis ge/ WBiligenter. crauimiebitont ſpetic Ite lbe rat debitoꝛẽ gũis ſubaleniillo gñe dempto.h.d.uſq; ad.S.tã etſi. ¶Op. S. e. l. in pn. T. S. e.l.ĩ rõne. S. qd vulgo. So. intel lige illas ᷣm diſtinctionẽ hui.S. dñi ego credo ꝓut tetigiĩ.S. qð vulgo.ꝙ iſta.l.⁊ iſte.S.diligent᷑.hodie ſit coꝛect ſacto iuẽ tario.⁊ ad hoc me mouet rõ icime §.4 Fiara F. ubi dẽ ꝙ creditoꝛib ⁊ legatarijs de ipſis reb ſoluere poſſit hẽs ſi nõ reꝑiret᷑ pecunia ĩ hẽditate de ipſis rebuj dʒ ſatiſſacẽ hodie ita ꝙ nullũ dãnũ patiat᷑. Sʒ ſi iſta.i..ſtaret hodie ꝙ reb pem/ ptis tenereĩ᷑ ard dãnũ qð ẽ ʒ tex. illũ. Pꝛerea qñ qs ẽ de/ bitoꝛ ;tita S. ſi tibi. x. l.titie textoꝛes.S.ſi.S.de le.j.x.l.ſ is q.s.de noxa. T.l.ĩ naue.S.loca.x.C.de iu.emphi.l.j.mõ hẽs hodie tenetur ad qᷓtitatẽ reſpectu illarũ rerũ de ꝗbus põt ſolui facto inuen/ tario ſi res pereat ergo liberat᷑. ⁊ pꝛo certo iſtud habeo ꝓue/ ro.⁊ nõ habeo doc.nec gl.q̃ dicat rõnẽ quã dixi. amoftſi L datũ cauſa ↄditiõis i lẽde nõ iputet᷑i fal ¶ Tametſi. tñ datũ ut pciũ ĩ falcidia ĩputat.h.d.⁊· ẽnõ.S.i v.ibi quẽadmodũ.lege tex.ᷣm Nhi.ꝙ loquit exẽpliſi catiue t ſilitudiarie. ¶ Op.ꝙ h̊ de neceſſitate loꝗt᷑ de trebelli anica nõ de falcidia cũ iuſſuẽ reſtituẽ hẽditatẽ. ĩ trebelliani ca iputat᷑ ꝙ cauſa ↄditiõis ĩplẽde accipit.ut.l.in qᷓrta.j.eo.er⸗/ go glo.uolẽs ſoluẽ ↄꝛiũ dic ꝙ dʒ reſtituẽ ꝑ uẽditionẽ nõ ꝑ tre bellia.⁊ vide gl.que ĩcipit ꝑ uẽditionẽ tc̃.⁊ iſta gl.optime di cit ꝑ rõnẽ.qꝛ ſi ẽ inſſus reſtituẽ hẽditatẽ ꝑ uẽditionẽ nõ traſſer tur actio ꝑ treb.ſʒ hʒ locũ titulus de hẽ.uẽ. ¶ Sʒ ʒ hocop. iſta videt᷑ mala expoſitio ꝙ hͥ p modũ uẽditiõis ſit rogat re⸗ ſtituẽ qꝛſʒ hoc v.quẽadmodũ ſuꝑfluẽt ⁊ nil addẽt ad pᷣcedẽ/ tia. So.iſtud quẽadmodũ ponit exẽpliſcatiue ⁊ nõ ſilitudi⸗ narie ʒ Di.ĩ apoſtilla. ¶ Sʒ op.ꝙ ĩ pn.fuit iuſſus fideicom miſſari dare pᷣciũ ſʒ ut ĩ vi modi ut gl.itelligit. Pꝛeuit tu poſ/ ſes ſuſtinẽ iſtã gl.duob modis.vno mõ ut illud qð dicit in vi modi accipit large ꝙ uẽditio ſit qdã modus accipiẽdi nõ ſtri cte ꝓ mõ ꝗ aſſumi᷑ ĩ mã de ↄdi.⁊ de.uel alr dico ꝙ qñq; qs rogat᷑ pᷣci dare ĩ vi modi ꝙ iſta ſũt paria ut des ꝓ cẽtũ qꝛ mo dus ẽ qdã remuneratio.ut gl.in.l.ſiqs fuũ.ð.ti.j.⁊ ſic ui q̃dã nẽditio qꝛ dat onus ꝓ re q accipit ꝓut Faix. E Pꝛocedo ulte rius ⁊ op.de.l.xj.S.cũ eẽt.S.de le.iij. Glo.q ẽ h dat duas ſo. tene ſcdᷣaʒ ⁊ illa ẽ bona de q̃ fecmẽtionẽ in.l.a teſtõꝛe.ð. ti.j. AJiqa Legata qᷓ nõ nalẽt nõ ueniunt ¶Cum l.f. lcidia. cSourskonen iat⸗ MUMVU naloag artiadog Actiones iherede; P Enales actides. aſttoꝛe uel nõ etiazʒ ſia ꝑſona hẽdis ĩcipiũt ex parte actoꝛis augmẽtũ ex uid ſi emphitheota fũdũ uẽdit ⁊ poſtea reſpectu certe ſpẽi ula ſpe pempta libat᷑.ut.l.ꝗdã ibi ẽ darioꝛ tex.¶M parte rei diminutionẽ piimonijĩducũt.ſecus ſi ad hẽdẽ uelꝰ hẽdẽ nõ traſeũt.h.d.iuidit ĩ tres partes.pᷣ loquii de actiõi/ bus penalib nõ cõpetẽtib ad vidictã.ſcdo de his qᷓ cõpetũt ad vidictã ⁊ cauſa ſiłitudinis addit de actiõib ex ↄctu ꝗͥ non trãſeũt ad hẽdes uel incipiũt ab hẽdibus.tertio de actiõibus ptoꝛijs.ſcda ibi ſʒ nec in actoꝛis.tertia ibi onerarie quoq;. Iulianus ſcribit.palogo aſtavni rigit. Itẽ ſi pena cõmitti? ex ſtiplone p̃toꝛia facto vni hedis ipe ſolus no alij tenebunt.h.d.¶ ¶ Op. ⁊ videt᷑ cviſt⸗ ſtiplo in terpoſita ab vno ad oẽs poꝛꝛigil.ut.:.ij. S.ſfi.⁊.l.eadẽ.S.cato. ſ. de v. ob. So. gl. h loquit in ſtiplonib diuiduis ibiin indiui duis.¶ Op. de.l. qnta. S.ſi. eo.ti. So. diſtictio diuidui ⁊ in/ diuidui nõ ꝑtinet ad actionẽ ſʒ ad factũ.ut.d.l.in executiõe. S.pe.e.ti.⁊ gl. uerũ dicit in ſe.ſʒ nõ opʒ h dicẽ qͥ ad.l.iſtam.qꝛ ll. ꝛie loquunt᷑ in oblonibq icipiũt a defũcto ⁊ ad płes here/ des extẽdunt.ſʒ i.S.nr̃o loquit᷑ qñ ſtiplo hũit oꝛiginẽ ex facto hẽdis.⁊ iõ gꝗlibet ex facto ꝓpꝛio hʒ.ut ar.l.fi.S.ad ſyll.¶ Sʒ op.de.l.ſtiplo in fi.de no.op.nũ.. Hꝛeuit᷑ gl.itelligit ꝙ ibi ſuit ſtipulat noiĩe ſuo ⁊ alioꝝ.h tm noĩe ſuo.¶ VNenio ad ſcdam partẽ ⁊ op.qꝛ iſte.S.videt᷑ õ.S.cato.⁊ ↄ.l.v.S.fi.de v.ob.⁊ in ducas p iĩ eo ꝙ dicit ex clauſula iudicatũ ſolui.pone ꝙ ĩ iudi⸗ cato uenit dari fuit ↄdẽnat ad aliquã q;titatẽ qñ q;titas eſt ĩ oblone uel dari ⁊ oblo cepit a defũcto vno nõ ſoluẽte oẽs te/ neni. ut. d.l. v. in fi. ⁊.l.in executiõe.S.pe.e.ti.HNic aũt dẽ ↄꝛiũ ꝙ ex dauſula iudicatũ ſolui ille q vincit tenet᷑ ⁊c. Sed ego di co ꝙ ſtiplo iudicatũ ſolui cõmittit ei ꝗ vincit ⁊ õ eũ tm̃ ꝗ ꝑdit ut h.⁊ facit.l.ij.in fi.j.de pꝛeto.ſtip. Sʒ ſi uli ſtipłoni adiecta ſit pena ſi nõ ſolueret oẽs tenent᷑ ut in ꝛijs.Sed adhuc inſta mus ↄ.nã ſtiplo rẽ deſẽdi uel ob rẽ nõ defenſã ↄtinet ĩdiuidu um qꝛ nõ põt ꝓ parte deſendi.ut.l.ex clauſula.j.iudi.ſol.⁊.l. añpe.S.ſiex noxa. ca.aga.Sʒ in ĩdiuiduis vno ex hẽdibus Slſaciẽte ĩſolidũ ↄ oẽs cõmittit.ut.l.eadẽ.S.cato.j.de v.ob.er go iſte. S. male dic. Quid dicemꝰ. Nic videte.poſt młta dico in.S.cato.i.ij.q.ꝙ.S.cato.hʒ locũ tm̃ in ſtiplonib ⁊ ↄuẽtioni bus ſtricti iuris nõ pᷣtoꝛijs.ſʒ ĩ his q̃ ſᷣt boneſidei ⁊ in pᷣtoꝛijs vno pſaciẽte ð illũ ſolũ cõmittit᷑.ut h̊ ⁊ in.l.ĩ depoſiti.sð.depo. ⁊.l.iij.S.ſi hẽs.s.cõmo.⁊ ſic ẽ ſpale ĩ pᷣtoꝛijs ̊. Sed dices tu iſtud ẽ ʒ caſũ.l.cũ ex cauſa.j.de v.ob.ubi ſtiplło duple q̃ ẽ pᷣto ria vno nõ deſfendẽte cõmittũ ↄ oẽs. MPꝛeuit᷑ rũdeo ibi ꝙ ſtipu latio illa duple nõ ẽ pᷣtoꝛia qꝛ põt eẽ ptoꝛia ⁊ ciuilis.ut dixi in l. v. S. fi. j.de v. ob. ⁊.d.l.cũ ex cauſa.⁊ plene in.S.cato.⁊ vide ꝙ circa illud gl.mil dicit h̊ ſ in pma parte.S.ubi nõ erat neceſ le glo.fecit mẽtionẽ de.S.cato.ſed ad ſinẽ.S.illa gl.nõ poteſt adaptari.⁊ iõ glo.nil dicit hic nec põt dici ꝙ per erroꝛeʒ glo. ſuerit poſita cũ adaptari nõ poſſet. 55 Si titio Hars legata legatario eatenus minuit᷑ q̃te rd enn onus ſibi minutũ ? legatũ.ſecus ſi in totũ roga tus ſit reſtituẽ uel fuũ manumittẽ.h.d.S.ni legit mul modis Fm diuerſas lr̃as.tñ ĩ effectu parũ differt vna ab alia.¶ Op. ⁊ videt᷑ ꝙ diminuto legato nõ diminuat᷑ onus.ut.l.maritũ.S. j.S. e. ⁊.I. liberto.S.j.S.de adi.lega.So.glo.⁊ bñ ꝙ h̊ de par te legati ſuit rogatus.q̃ten ſibi minuit eatenus minuit legata rio ſuo.ibinõ ex ipſa re legata ſed aliũde.de hoc vidiſtis in.l. plauti. S.ti.j.?⁊ videbi in.l.facta.S.ſi titiꝰ.j.ad tre. ¶ Que⸗/ rit glo. an legatarius poſſit detrahere fal.de legatis aĩe.Et vi det᷑ ꝙ ſic per.l.iſt.⁊ p.l.j.C.cõia de le.dicit glo. ꝑ.l.lex fal. GS. nunq;.j.e.⁊ ibi videbitis. Mõ ob.iſta.l.q;ꝛ detrahit ex pꝛe/ umpta uolũtate deſuncti nõ ex vigoꝛe legis fal. us Legatũ liberta uel fui nt manu *mittat᷑ nõ defalcat᷑ niſi cũ hoc alia fes deſalcabilis ſit legata.legatũ vo pecunie ut fuꝰ manumit tat᷑ nõ defalcat ſi ꝑ hoc manumiſſio ĩpedit᷑ als ſecus.h.d.cuzʒ trib ſe.uſq; ad.S.ſi ĩcertũ.⁊ pᷣ ponit legẽ gaij.ſcdðo legeʒ iulł. tertio legẽ vulpiani.q̃rto poni᷑ determinatio iuliani.in pn.l. ſed ſi nõ fuus.quinto ponit᷑ determinatio ad.l..iul.ibi ſolus. ¶ DOp. de.l. x. j.de fideicõmiſſa.li.So.itellige hãc ſᷣm illã.⁊ ¶ Op. de. l. gnaliter. S. ſigs alienũ.j. de ſidei cõmiſſa.li.So.iſta itelligit᷑ ſm illã. Itẽ no qñ vni legant᷑ due res qꝛ ſi vna ẽ defalcabilis alia nõ.tũc de ea q̃ ẽ defalcabilis detrahit falcidia pꝛo utraq; dicemus.j.e.l.in quarta. (Si incertũ ſit: Iſte eſt difficilis.S.⁊.h.d.Si ſer anus legai pure ut manumittat᷑ in diẽ uel ſub ↄditiõe hoc legatũ interim deſalcat᷑.ſʒ q ad alios le gatarios tal yu exẽplo ſtatuliberi eſtimatf.h.d.cũ.l.ſe. In tex. ibi pᷣſtari debeat fuo legato pure.ihi detraxit ĩterrogatiue le ge. ¶ Op. dz h ꝙ interiz legatũ ſui ꝑ falcidiã minuat. Cõtra ? videt᷑ ꝙ interiʒ nõ minuai ſʒ dʒ eſtimari ut ſtatuli.ut.j.eo.l. m Adlegẽ fal. eiꝰ ßui.x.l.in rõne.el.j.S.j.S.e.Gl.fatet ꝙ celſus conigil.⁊ vi de glo.q icipit in legato ⁊c.⁊ ſic iſta gl.videt᷑ uelle ꝙ h iuriſcõ⸗/ ſultus male dixeritſʒ neſcio q̃re gl.hoc dixit.ĩmo bñ dixit cel ſus.⁊.l.ſequẽs nõ coꝝigił.q; lex eius loqui: ꝙ eſtimatio fit nt ſciaman falcidia locũ hẽat uel ne.⁊ tũc detrahet᷑ ſᷣm legẽ iſtã Ifi.⁊ ſile in.l.j.S.ſi uſufructꝰ.S.e. ¶ Op.j.e.l.in qtitate.S.j. v. eius.⁊.l.j.S.hec vba.j.ti.j.ubi dẽ ꝙ nõ defalcat fuꝰ ſʒ alia legata pᷣſtant᷑ recepta cautiõe.So.ibiloquit᷑ qñ ipſi ſeruo eſt relicta libertas in diẽ uel ſub ↄditiõe.hᷣ loquit᷑ qñ ipſe fuus al- teri eſt legatus in diẽ.nã interim deſalcal Se op.de. l. in rõne.S. j. S. e. So. ibi nemini erat legatũ hic ſic. Zatuliber heredis. bieire auget familiã hẽdis.Cõtra de.l.ſtatuli.a cetis in pn. .de ſtatuli. So. qᷓtũ ad falcidiã nõ iputaĩ ut hic.q;tũ ad alia ſic ut ibi. ¶C Op. S.e.l.ſ ſi nõ fuꝰ in fi. So.ibi cõputat᷑ cõmo dũ medij tꝑis nõ ipſe fuus.⁊ iſtð ibi nõ dixiqꝛ tʒ glo.hᷣ iõ ad lde ibi.ĩtellige ergo ꝙ nõ auget falcidiã nõ pᷣciſe ſʒ in deſectuʒ ↄditiõis remanet ĩ falcidia ĩ euẽtu detrabibeſtiati de legaß. ⁊ lõ ĩteri pᷣſtant᷑ legata exacta cautiõe.ut.j.e.l.in qtitate.S. j. v. eius. ⁊.l.j.S. hec vba.j.ti.j.Hoc mõ ĩtelligo ĩſti.de act.in vn. qꝛ hic nõ fuit legat fuus alteri. ipſi fuit legata libertas. R i.l. ſi nõ ſuꝰin ſi. alteri fuit legat. D⁊ in v.ſʒ ſi nſuſructu. q; ↄnumerai ĩ pꝛimonio ꝓpꝛietas.ſi ponis defuctũ fuiſſe ꝓpe tariũ nõ recipit dubitationẽ.ſʒ ſi ponẽs deſũctũ fructuarin ſu iſſe.⁊ tũc nõ itelligeret nſufruct ĩ pꝛimonio eius eo deſũcto ut l.penales in pn.S.e.ſj ſi tu ponẽs ꝙ fuit ſtipulat ſibi ⁊ in per⸗ ſonã hẽdis.tũc ĩ pſona hẽdis ĩcipit nonus uſufruct eſſe.ut.l. ſtiplo iſta.S.ſiqs ita.j.de v.ob.iñ defalcabit q;ꝛ cepit a deſun/ cto. Pẽ h ꝙ pign ẽ in bonis debitoꝛis.⁊ iſtud ẽ uerũ niſi fuꝰ ſit piancar tãta pecunia uel ſit tãta uſura ꝙ dñs hẽat euʒ ꝓ pdito ſeu ꝓ derelicto qꝛ ueriſiir nõ credit᷑ eũ debere recuꝑa/ re tũc in pꝛimonio debitoꝛis nõ cõputabit.ut.l.ꝗ habebat᷑.õ. de le.iij. DO⁊= h de.l.cõmiſſoꝛia ⁊ pacto adiectiõis in diẽ ⁊c̃.in/ tellige qñ uẽditio ſuit oditionalis nõ pura reſoluẽda ſub cõdi tione ut glo.dicit. CS .Cincl ci ſ 5 p. C. in qꝗ.cau. ſer. ꝓ. p̃. ERis aliemi. Cer aſſſco ccpg pci⸗ um.Hicũt gꝗdã ſpale ẽ ibi.Alij dicũt ꝙ fiſcus ſoluit tñ de hẽ/ itate repetit. hoc tenẽt doc.⁊ Di.⁊ dis Rai. ¶Altimo gl. que ẽ in.l.in rõne.S.ſi fuus.dãnaui uobis ꝑ iſtũ tex.⁊ ibi dã/ — nat Di.⁊ Ja.de are. CBp de Ln amplß if . p. de. l. nõ ampli ĩpn. R D Ueterani.*² le.j. So.nõ ẽ Egarer ut poſſit grauari onẽ fideicõmiſſi niſi ĩ eo qd ẽ ultra.ſʒ ↄ vnuʒ ad falci.è ĩ totũ legatũ. ¶ Op. de.l.ſi dignũ..e.So.ibi ut pᷣ ciũ h ut cauſa ↄditiõis iplẽde.⁊ vide gl.q icipit õ.õ.de lega.j. ⁊Tc.Cõtra hoc videt᷑.l.nẽſeni.ubi qð dat᷑ cauſa ↄditiõis iplẽ⸗/ de ĩputat᷑ ĩ falcidiã.So.uerũ ẽ q ad ipſũ ꝗ dat qͥ ad alios nõ. uit. d.l.nẽſeniꝰ.¶ Qũo gꝗd ſi fuit rogat dare ſb mõnt des. ⁊ tũc ut pᷣciũ videt᷑ datũ.ut.l.ĩ rõne.S.tametſi.sO.e.⁊ ibi dixi. RRA lcidia ĩterueniente. ce peit dupliciter in glo. CAd ſcdᷣam lec. op.de.l.ſtatuliber e dona.cau.moꝛ.So.ibi dedit eo abñte.hic eo pñte.uel ibi Nde trebellianica. hic de falcidia.⁊ ↄcludo ut ibi nõ. n lege falcidia non betur. ¶ Op. j. e. l. cũ titio. So. ut ibi dici. Mõ iſtã.l.pꝛo ſacto ga belle qñ dicit ſtatutũ ꝓ q̃libet libꝛa ſoluat tãtũ ꝓ gabella.mõ ꝓmitto tibi.x.ſoluẽ oĩ anno tãtũ.⁊ tũc nõ dʒ ſolui gahella p tota qtitate.ſʒ deducit iteruſuriũ medij gi, q;ꝛ minoꝛ ẽ illa q; titas ꝓ oĩ ãno decẽ ꝓ cẽtenario.⁊ iõ iſtud mineſtiat᷑ qͥ ad ga bellã ſoluẽdã.ꝓut h q ad falcidiã. facit.l.id qd.õ.de in diem g̈ legat fuo cõi eis acqri ꝗbus põt. tur ſtiplo ad d pſona ſua ? nunch de legat a ſe. De lega ab hẽdibrelict de trahit niſi ĩ duob caſib qñ hẽs nõ detraxit ſibi qꝛ feẽ ſibi gra tiã uel qꝛ adijt coact. Glo.eſt ibi melioꝛ q; h.⁊ Ci.ponit in.l. j. C. cõia de le. t ibi glo. ⁊ nil pluj dicit in effectu. Ci.ibi quam . Ao.n. 0. in deneratiue. iend. 1oebae obre- c EE o dupli ter hẽdem ECENAm emptoꝛe.ccNéd alſtes bel co⸗ tra hẽdẽ reuat᷑ in ſimplũ ad iducẽdã ⁊ excludẽdã falcidi.h. d. ⁊ ẽ ſingularis lex. ¶ Op. de. l. i. F. ſi titi. . de here. uel ac. uẽ.Glo.dicit ſolue ut ibi. Bꝛeuit᷑ q; ibi uẽdit hẽs hẽditatẽ.vñ ;tũ ad emptionẽ habet᷑ ꝑinde ac ſi nõ eẽt hẽs. ¶ Op.ð.e.l. ſia me. Gl. nec ibi nec hic ſoluit.ſʒ illa nõ ↄdicit ſi bñ iſpicias uel potes dicẽ ꝙ iſtud ĩ odiũ pene. ¶ Æ'uo ꝓ dedaratione legis qd ſi hẽs fac ĩuẽtariũ.an tẽ totũ duplũ detrahit.Et gl.ẽ oꝛdinaria q̃ ſðᷣ dubio ſoꝛte diẽ ꝙ ſic.ut.l.ſcimꝰ.S.ĩ cõputatiõe C. de iu. deli.ĩ pn.gl.mag.⁊ ibi Ci. dicit ſiue foꝛte.⁊ ſic iſta.l. noõ hʒ locũ hodie facto ĩuẽtario. Nõ recoꝛdoꝛ qd ibi dixeriʒ ⁊ qᷓtũ ẽ ꝓ mõ dico ꝙ ſiue fecerit iuẽtariũ uel nõ.nõ põt detra here niſ ſi ge ſiue fuit emptoꝛ ſiue uẽditoꝛ hẽj nõ cõmitti uplũ re euieta.ut.l.ſi eiĩ pn.⁊.S.j.õ.de euic.ᷣm diſtinctionẽ illius.l.iſta.l.dʒ ĩtelligi.cũ ergo nõ cõmittai ſtipu latio nõ põt ad duplũ deducẽ. ꝛeterea.l.ſãcimꝰ.S.⁊ ſi pfa tam. ⁊. S.ſe.nõ ꝓuidit de hoc ut hẽs ꝑ bñſiciũ ĩuẽtarij lucreĩ᷑ ſed ſolũ ne daãnũ patiat.nõ eſgoneucunll nplb. es delalcãdi cõis Lantius ſeruo.bere ⁊ legatarij q leg h. d. ¶Op. de. . ſer uũ.S.j.j.de acꝗ.re.do.So.l.itelligo illã.m iſta. ¶ Op.de l. ꝓinde.S. Fuus cõis.j.de ſtip.ſer. So.ibi ĩ ſtipłone ꝗᷓ ſimplłr ſuit facta ex cauſa lucratiua.⁊ vide gl.q icipit nõ ſolũ ⁊c.Cit ca finẽ vides ꝙ gl.diſtinguit an ſiat ex cauſa lucratiua uel nõ dixiuobis als in.l.pinde.S.j.j.de ſtipu.uo.expᷣſſus ĩ repeti tione.l.re niuncti.S.de le.iij.circa ſinẽ.ubi q̃ro an in ↄctib in ter viuos hẽat locũ ius accreſcẽdi.Et dic ꝙ etiã ĩ ↄctib diſti/ guii. aut q donabat ꝑuenit ad traditionẽ. ⁊ tũc alijs acquirit nõ Gbiutl pinde⸗ 5 qñ pꝓmiſit tm̃ tũc qꝛ retẽtiõe põt ſibi ꝓuidẽ.iõ ꝓ parte ſua alijs nõ qrunt᷑ut.l.pide.S.j.j.de ſti.ſer. S nterdũ. In ſi. S.dici ne legatu percat recurſuʒ eſt d anedi Halir. B:e ſanu mihi. Legatü ĩutile ꝓpter capacitatẽ legatarij * aſſe. 6 ceteris ratariho c dicit m gl. NRCꝛo declaratiõe qro ĩ ꝗͥ ꝓdeſt ſilio ſi ẽ iutile lega tũ alij. Gl. dicũt ꝙ legatũ illi'nõ defalcat᷑ ꝙ illi exneo ĩſolidũ pſtaret.tũc de legato ſilij ſolida falcidia detrabetł.⁊ viqe gl. 7 icipit ſut teſtõꝛis ⁊c̃.⁊ ſic vides gl.ꝙ ubilegatũ non põt deſal cari cedit ad icõmodũ alioꝛũ. Idẽ tʒ.j.e.l.ĩteſtõ.⁊ h ẽ bonuʒ ſcire.qꝛ ſcit᷑ ꝙ ubi legatũ nõ pot defalcari cedit ad ĩcõmoduʒ alioꝝ qꝛ ſcitᷣ ꝙ de relicꝭ ad piaj cauſaꝭ nõ detrahit᷑ falcidia.tẽ De alijs legat᷑ hẽs detrahẽt.⁊ ſic ad icõmodũ alioꝝ nõ hẽdis. Sʒ ʒꝛia gl.ẽ ĩ auẽ.ſilr. C.e.⁊ illa ẽ va ⁊ ꝓbo ꝑ.:.ſipoſt miſſio nẽ. S.e.h vidiſtis in.l.ſʒ ⁊ ſi nõ ſuus.circa fi.⁊ i.l.eius fui.ſecũ cũdo rñſo.x.l.eris alieni.S.e.ubi ut es alienũ detrahiĩ legatũ qð nõ defalcat.⁊ ſic hẽdi t legatario nocet. Nõ ob.l.plane. C.e.qꝛ ibi eidẽ fuit factũ legatũ h diuerſis.⁊ pᷣdicta va qñ fal/ cidia ceſſat ex di põne legis. Sʒ ſi ceſſaret ex diſpõne teſtato ris tũc fieret cõputatio eo mõ ꝗ nõ.in.:.ſiĩ teſtõ.j.e.Lego er/ go glo.ſcðᷣo mõ ĩ filio nali.Et iſta ẽ va ꝙ nõ poterat relinqui q; erat ſpuri. Alij legũt ut Ja. de are.⁊ ĩtelligũt lr̃am ꝓut la/ cet ꝙ relinꝗt.cxx.hRlio ⁊ reliq exneo ita ꝙ pꝛono nõ remanet debita poꝛtio q erat dimidia ᷣm iſta tꝑa ⁊ ꝓpter ulã poꝛtionẽ debitã pꝛono minuii da dio exnei cũ ſilio pᷣſtat ĩtegra cũ pꝛo/ nus ↄiuctis ꝑſonis pᷣ̃ſtet legata itegra.ut.i.iuj.S.ti.j.⁊ ſʒ hoc v.qᷓcunq; ex cauſa eſt.S. ——— adie.ubi nõ tatũ eſtimat.ſʒ dʒ ſolui ad teminũ ꝓut ſi ĩcõtinẽti. ]) Vi quod per fal. e bel cgde μieo viuo h poſt moꝛtem. facit ad.q.de arbitro de qua dixi. Erfal. Siiterueniat. hr⸗ e. Sʒ gl. ſoluit hic ego ſolu ibi ⁊ ibi videbitis. — —— 2 Munq; legatarius. ugmd na ſee Nii 5S. ſi titio.S. e. So. dicebat qdã legatari nò detrahit ex ſua ꝑ ona niſi ſit ſibi detractũ.ſʒ uerius ẽ ꝙ nunq; detrahit ex ꝑſo/ na ſua ſʒ ex pᷣſũpta uolũtate defũcti ſic utĩ ↄio. ¶Op. de.l. I.S.iĩde nerati ad tre. So.ſideicõmiſſarius nunqᷓ; detrahit ex qᷓ Fideicõmiſſũ a defũcto hẽdibꝰ ☚π CE Ater filiũ. e ut es alienũ detrahit. hoc Dicit. ¶ Op. in ſill de. l. ſ ſüdusn ſideicõmiſſũ. S. fi. cũ glo. . de le.j.So.ibi potuit relinq̃re uel ibi ex uolũtate h ex neceſſi tate.¶Ad hoc op.ꝙ ſaltẽ reſpectu vni nõ erat coact.So. ex ꝑſona debitoꝛis ſufficit ꝙ debeat᷑ lʒ nõ reſpectu meiut hᷣin ſi. Ael aliter ꝗlibet ex ſilijs dẽ creditoꝛ ut nulla facta electiõe ut. l. vnũ ex ſmia. Hl delei. — — c 6⸗ egatũ annuũ pᷣcedente dubio Am titio. i⸗ inq;tũ debeẽ. h.d. Op. S. e.:. in lege falcidia nõ habet᷑. So.dicũt ꝗdã ꝙ dʒ eẽ electio legatarij an iterim hẽat totũ pᷣſtita cautiõe.ſʒ iſta nõẽ bona ⁊ g me ⁊ tex.l. ꝛie. Itẽ iſta inuit ꝙ cautio fauoꝛe legatarij in/ terponat᷑ qð ẽ falſũ.ut.l.j.S.j.j.ti.j.. Ael aliter ⁊ eſt diuinare. Alij ꝙ ibide legato oditioali h de annuo.⁊ itakuera inz ad ulam = —— =ͤ g 2 ad illam. l. Nerũtñ ĩ hoc legato ↄditionali fuerũt opi.lter glo ſatoꝛes antiqs.ut.l.ꝓpterea.S.e.ſʒ ille opi.ſũt trufe qꝛ ĩ cõdi/ tionali loquit ibi. Que ſit rõ ĩter ↄditionale ⁊ ãnuũ cogitabi/ tis. Alij ſoluũt ꝙ ibi qñ cũ eo.h̊ qñ cũ ceteris legatarijs ſit cõ/ putatio.ſʒ iſta nõ ẽ va ꝑ dictã.l.ſi ppterea.⁊ fac.l.j.S.iterdũ. 5. e. ¶ Op. de.l.lex fal.ſiiterueniat. S. e. Rñ.qꝙ ibi loquit qñ ſit cõputatio rõnis ĩter hẽdẽ ⁊ ipſũ legatariũ cuiẽ annuũ reli ctũ h̊ q cũ ceteris ⁊ iſta ẽ va.⁊ ibi glo.tʒ ⁊ Di.? Ol.⁊ Rai. Op. de.l.iij.in f.S.e.ubi fit cõputatio alio mõo. So.ibi qũ relinquit᷑ ciuitati aliq annnũ qð eſtimat᷑ ꝑpetuũ ac ſi relinq ret᷑ eccleſie uel monaſterio.hᷣ loquit q puato relinquũ qꝛ ẽ in certũ quato tpe viuat. ¶ Op. de.l. penalis. S. nua. S. . h nõ ſoluit.ſʒ ĩ.l.lex falcidia ſ iterueniat.videt ſoluẽ ĩ gl.ꝙ lo quit h qñ ꝓpter ceteros ſit cõputatio uł q cũ eo cuiẽ relictũ. Szʒ qtu ad illu. S. ãnua. iſta ſo nõ eſt bona. ⁊ vide. S. annua. nã hic loquit quando legatũ eſt icertũ qꝛ ꝓ pᷣ anno purũ ꝓ ſe quẽti Oditiõale.ĩ.S.ãnua.ẽ icertũ q;tũ duret ⁊ trãſit ad hedẽ. ut.l.ſi cũ ſfinitiõe.j.q di.le.ce.⁊ iõ dʒ fieri eſtiatio ut de lega to in diẽ m.l.ĩlege fal.nõ habet᷑.S.e.¶ Op.de.l.hẽditatuʒ j.e. Olo.ſol.i.l.lex fal.ſi iterueniat.dicit ibi quo ad ipſuʒ lega tariũ h q ad ceteros. Iſta ſo.nõ ẽ va ⁊ q ſllã gl.i.l. heditatuʒ. So. gl.alr hic.ꝙ ibi ut ſciat ꝑ qͥt ãnos ſiat eſtiatio hic ut ſcia/ tur q;tũ ualeat.Et iſtã ſo.ſeqbat dñs Rai.⁊ dñs Ol.iſta ſo. nõ placet mihi qꝛ tex.dicit ĩ icerto poſito q;diu victur ſit ⁊c. Sʒ Fm iſtã ſo. ponerem p certo qð eẽt õ tex. Hat gl.alia ſo. ꝙibi ĩ legato uſufruct nel alimẽtoꝝ.hic ĩ alio ãnuo. Iſtã ſo. teneo.ꝓbo ꝑ rõnẽ.lex nr̃a dicit ꝙ dʒ eſtimari q;tũ uenire ĩ le⸗ gatũ põt. Iſte modus nõ cadit ĩ legato alimẽtoꝝ ⁊ in legato uſufruct'nõ põt ĩ aliũ uẽdẽdo traſſerri. ut.l.uſufruct de iure do. Nec ius alimẽtoꝝ põt uẽdi cũ cohereat ꝑſone ⁊ alia ſunt alimẽta in pſona vni⁊ alia ĩ ꝑpſona alteri.⁊ ſic ĩtelligo iſtam ſo. Ex his ergo ꝗd colligis. Dic qñq; loquimur de legato ſbᷣ aↄditiõe. ⁊ dic ut.S.e.l.ĩ lege fal.nõ habet᷑.x.l.j.S.ĩterdu.⁊.j.e. l. — legato.Et repꝛobata diſtictiõe Hu.q̃ ſit.s. e.l.ſi ꝑpetua.Si vo loꝗmur ĩ ſegat᷑ ãnuis.⁊ tũc aut relinquũ ciuitati uel alti publico loco.⁊ dic ut.l.iij.in fi.S.e.Aut relin/ quit᷑ ſingulari pſone.⁊ tũc aut legatũ ãnuũ limitatũ ẽ certo tẽ poꝛe ⁊ ſit eſtiatio ſicut ðe alio legato ĩ diẽ.ut.S.e.l.penales.S. anua.⁊.l.in lege fal.nõ habet᷑.oiũcta.l.ſi cũ pnitiõe.j.qñũ di. le.ce.ſi vo ãnuũ legatũ ẽ ſimpłr.⁊ tunc aut ſit cõputatio ꝗͥ ad alios legatarios ⁊ ſtam huic legi.ant q ad ipſũ legatariũ.x re currim ad. ˖. lex fal. ſiiterueniat. S. e. .l.j. S. cũ ĩ anos. S. e. cũ ſiibꝰ.Et hec faciũt ad.q.ſactũ ẽ ſtatutũ ꝙ de q̃libet re q̃ ſue/ rit alicui relicta ſoluat᷑ gabella. ↄtingit ꝙ alicui fuit relictu ali/ qð anuũ. Nic ꝙ ꝓ pmo ãno tm dʒ ſolui gabella nõ ꝓ alijs an nis.ſʒ ꝓ eis ſoluet in futurũ ꝓut dies ceſſerit.ut.dð.l.lex.fal.ſiĩ terueniat.qꝛ B nõ fuit cõputatio reſpectu alioꝝ.ſʒ tm reſpectu ipſius legatari.ſʒ ſi eẽt relictũ in diẽ.tũc dic ut dixi in.l.in lege fal.nõ habet.S.eo. ¶ Quero q̃ eſt rõ q ſit cõputatio ipſius reſpectu nel reſpectu alioꝝ.Et rõ ẽ q; qñ ſit computatio circa totũ dʒ pᷣſtari cautio ſolida qꝛ de alijs pᷣſtatiõibus poterit fal. retineri.ſi ab alijs legatarijs ꝗqbus nil ultra debet᷑ tũc ſit eſtia/ tio. Si vo loqmur de legato uſufructꝰ.dic ut.j.e.l.hẽditatũ. — 5 Augmẽtũ facultatũ hẽditarij de Cc Am quo. pitois ſicũq; eſt tũ qĩũcũq; ↄtigẽs ꝓdeſt legatan Op. 5.e.l. in rõneĩ pn. Hꝛeuit dʒ iſpici tᷣs moꝛt circa augmẽtũ ⁊ diminutioneʒ rei hẽditarie.h̊ circa bona debitoꝛi heditarij.Cõtra in.d.l.in rõ ne ĩ pn.ubi loquit ĩ debitoꝛib hẽditarijs.ubi dicit debitoꝛuʒ ſacta poꝛa noia.Rñ.i augmẽto ĩſpicim augmẽtũ qũcũq; cõ tingẽs ut hic. ſʒ ĩ diminutiõe ĩſpici tps moꝛi ut ibi. Sʒ vnde hoc qð gl.dic. Et aduerte qũq; eſtimat᷑ res.⁊ tũc ſemp ĩſpicii tpᷣs moꝛi.ut.l.ĩ rõne ĩ pn.ſʒ q nõ res eſtiat᷑ ſʒ ẽ dubi euẽtus ⁊ tũc iſto caſu pẽdẽte dubio eſtiat᷑ q;tũ ualet dubiũ dubio ſmi to eſtiat q;tũ ẽ.ut..l.pxi.Añ debitoꝛ ẽ ſoluẽdo eſtimal ipᷣa res.⁊ iõ qcqd poſtea ↄtingit nõ curat᷑.ut.d.l.ĩ rõne.in pᷣn.ſʒ ſñi debitoꝛ nõ ẽ ſoluẽdo ꝗd eſtimat᷑.Certe dubi euẽtꝰ.ut.l.nẽ eni. S. fi. S. e. T videbiti l.l. qrebatĩ.j.e.mõ cũ eſtiat᷑ dubi euẽ tus ſi iſte euẽtus ↄtigat anteq; ponat᷑ rõ.l.fal.eſtimet᷑. ¶ Sʒ op.j.e.l.qᷓrebat.⁊.SD.e.l.j.S.ſi debitoꝛi.ubi nõ dʒ curari an ſit ſoluẽdo.So.ibiloquit q hẽs ẽ debitoꝛ uel ſlle cuiẽ liberatio legata q; q ad ſe ſemꝑ ẽ diues ⁊ ſoluendo. ¶ Op. de.l.eo tʒe S.. S. de pecu. So. itelligo is, n Ga⸗ lbetiſt . i reliqſſet.nã in quolibet iſto 38 gin bonis. caſuide cmoac medij tꝑis detrahit ſal. Di.⁊ de hoc dixiin.l.ſed ⁊ ſi nõ ſeruus.S.ſi. ⁊.l. ſequenti.S. eo. M itbi ribi ego dixi. qñcũq; ↄtingẽs ꝓdeſt le Autarijs in falcidia detrahẽda.h.d.vides ꝙ augmẽ/ Ad legẽ fal. ¶ Stichũ. Me ẽbbon S. t.h. d. Si legatu dfiino ſit opefalcabile de legato fui detrahit falcidia p utroqʒ.⁊ idẽ ecotra.h.d. ꝓ hac.I.ſacit.l.plane.⁊.l.ſʒ ⁊ ſi non ſernus. S. e. ¶ Op. S. c.l. pupillus.S.ſi.m vnã lec. Di. ſol. 3 0 ius Iſte ẽ bonus caſus ⁊.h.d. Quarta ĩ hẽde — epius. tore viuo collata facit ceſſare falcidisʒ. h. d. ¶ Op. de. l. ſiqñ. F. j. C. de inof.teſ. So. ut ibi. ¶ Secũdo op. de.l. is aũt. ⁊.l.qdð aũt.j.e.C.S.eo.l.pater ſiliã in pn.So. hic loquit qñ teſtõꝛ hac mẽte dedit ut in falcidia iputaret᷑ als ſecus. ¶ Qäuero ꝗd in dubio. Credo ꝙ videt᷑ dediſſe ut ĩ fal cidi ĩputet.caſus eſt hic ibi qꝛ minus videĩ cc.tãgã de hocĩ ll.in quartã.j.e.⁊ nõ que dixi. C) Am dotẽ MNõ dʒ iſpici pſona pmi legata vrijſʒ pſona fideicõ.in quẽ lega/ tũ dz ulno reſidẽ. h. d. In tex.ibi ĩterpoſiti.i.legatarij pmi de eſtituẽdo grauati ibi capiẽtis.ſ.ſideicõmiſſarij. . Egis falcidie. erldel g bein⸗ tnm.nt.l. c notiſſimi. xc. l. oẽs. C. de pſcrip. xxx. an. So. bñſi ciu.l.fal.qñq; põt intẽtari excipiẽdo ⁊ tũc ꝑpetuo põtut hic. 7 ar.l.pure.j.de doli excep.Añqʒ; põt intetari fal.per actio/ nẽ ueil per ĩterdictũ.ut.l.linea margaritarũ.õ.e.⁊ t ſnit tẽpo ſe in ↄꝛio compꝛehenſo. M Eneficio. Aui agit ut legatũ itercidat buaĩ —E kelefal. Ide ĩ eo ꝗ tacita ĩ ſe ſidẽ aſſũ/ pfit de pᷣſtado nõ capaci.h.d.¶ Qũo circa.l.nr̃am quõ hoc egit. Et gl.ponit delẽdo uel caãcellãdo teſtm. uel alr.ſ.ſubtra/ hẽdo rẽ hẽditariã. ut.j.e.l.hẽditatũ.¶ Qũo an puet᷑ falcidia in illa re tm.Et glo.i.S.ſãcimꝰ i coꝛpoꝛe.e.videt᷑ dicẽ ꝙ nõ to ta falcidia puabit᷑ m iſta tꝑa.nt.l.paulus.S.eo.⁊.l.ſ.S.illo. C. de iure deli.⁊.l.reſcriptũ.S.de his ꝗ.ut idig.⁊.j.e.l.hedita tũ.hodie tota puabif. ut.d.S.ſãcimiĩ coꝛpoꝛe.auẽ.e.ti.Iʒ qui/ dã dicãt ð nt dixiin.l.paulus.S.e. Allegabã iſtã.l.ad.q.piſij dũ ibi legebã qꝛ ibi erat qdã nobiles imunes a collectis.⁊ ꝙ nõ debẽt hẽre aliqð bñnciũ ĩ ciuitate ⁊ ſi acceptarẽt tũc puen:᷑ imunitate.erat aliud ſtatutũ ꝙ aduocat?ꝗ ad ↄdẽnationem erat poſit dʒ hẽe.xij.deñ.ꝓ libꝛa.mõ qda aduocatus de illis nobilib acceptanit ill officiũ an pꝛiuet illa imunitate.Et di cebaʒ ꝙ ſic.qꝛ iſtud qð detrabit.ſ.xij.deñ.pꝛo libꝛa eſt beneñ cium.ut hic dũ dicit falcidiã benenciunqʒ detrahit.⁊ hoc per iſtã. l. facit. c. j.x. col. que fuit cauſa amit. benefi. .l.beneſciũ. ato Legata relicta imt aberinon Em pater. ahnunn ſan vupilantten ſtinto. hoc dicit. RK Að hẽes plu ſoluit legatarijs ĩ ¶ Legato petito *penaà Aunani nõ naet Ps. ¶ Op. ⁊ videĩ ꝙ ĩ actiõe ex teſtõ nò iureti litẽ. ut. l. alias. S. õ P hic fuit iuratũ ſuꝑ actiõe in rẽ q̃ ẽ arbi traria ⁊ iſta ẽ va. e ut ĩ glo.⁊ nõ ẽ va.qꝛ v.plane.nõ loꝗ tur de iuramẽto in litẽ ſʒ de iuramẽto ueritatis qð ẽ affectioõis ¶Op. S. e.l.j. S.itẽ ſi ita. So. ibi nõ ẽ rõ va qꝛ illud fit ꝓpter mnmoꝛa hẽdis nõ ẽ uerũ qð ẽ ꝗ iſtã.l.dic ut ibi dixi. — uit legatarijs nõ nocet. h. d. ⁊ eſt notabilis. — M.l.fal. hoc eſſe ſeruãduz. Iſa ẽ bona.l. de qᷓ feci magnũ feſtũ ĩ mã de duobu⸗ reis. x. h. d. In duob reis ſocijs debitũ utriqʒ ꝓ parte videt᷑ actiue ⁊ paſſiue.⁊ ĩ nõ ſocijs eius videt᷑ debituũ q debitũ occu pauerit.h.d.p iſtã.l.tollunt᷑ vꝛietates.l.ſi vnus.in pn.de pac. T. ·l.rẽ.S.ſi duo.j.de noua.qꝛ ſi ſũt duo rei ſocij factũ vni nõ nocet alteri.qꝛ ꝑinde ẽ ac ſi ſinguli ſtipulati eſſet. ⁊ iõ factum vni nõ nocet alij.ſʒ ſi nõ ſũt ſocij.tũc vni factũ põt alijs noce re.q; vnus põt totũ occupare ut h. Itẽ aliud i.l.j.C.de duo. re.ubi dẽ ꝙ ſi vnus ex duob reis exigit ſolidũ dʒ alteri redde re als põt alter partẽ ſuã ab executoꝛe petẽ.eſt ne iſtud ueruzʒ Certe pꝑ iſtꝗ.l.dʒ diſtigui ꝙ ſi ſũt ſocij uel ex cauſa oneroſa ſũt duo rei.ſʒ ſi nõ ſũt ſocij ⁊ ex cauſa liberali.tũc totũ ẽ eius ꝗ oc eupat ut hic.Et p iſtã.l.determinabi᷑ illud qð dixi de ceſſiõe an ſi vnus ſoluit lſſolidũ an teneat.ſ.creditoꝛ cedere actionẽ g aliũ.ẽ ne uerũ ꝙ dʒ cedẽ qñ ſunt ſocij uel duo rei ex cauſa one roſa.ſec ſ ex cauſa lucratiua ꝓmiſerũt.qꝛ tũc ꝓ ſe ſolũ ꝙ ei in ſolidum ſoluit ei cedi nõ debet actio ut hic. Roeria ropi; Iſta clara lex ? deberet to/ N Recia reru:ia rtiaureis litenis t ho⸗ Zienus fundus. heres Phier ſa 44 * Aldlegẽ fal. dieit. RRes debet eſtimari cõi eſtimatione non ex affectione. Itẽ qui habet ius adeundi hẽditatẽ nõ dẽ locupletio.hoc di cit ⁊ iſta eſt bonaler. . 35 h Sr “ NAIEUAII& Iſteé nõo. §. ?. h. d. Ex loco ⁊ tꝑe reruʒ WMom ulla. e uariant?᷑ ⁊ cariſtia qᷓ modico ibe erit nõ iſpicit.h.d. Lu vis ꝓbare ualoꝛẽ rei.q̃li pbabis. Ai/ de gl.⁊ gl.melioꝛ ẽ in.l.ij. C. dereſcin. uẽ.iſta glo.nõ bñ te de clarat.tñ ex illa gl. ſüpta occaſione debeꝶ ſcire ꝙ qñq; tracta tur de eſtimatiõe vni fundi ⁊ rei imobilis.⁊ tũc dʒ fieri poſi/ tio ex tali fudo cõiter tot fruct recolligunt. Itẽ ꝙ in dicta Z/ ta fũdus tati reddit tatiualoꝛis eſt. Iſtud pbat᷑ in.l.ſi ſundus p ſideicõ.in pn.S.de le.j.⁊.l.pe.S.de re.eoꝝꝑ. Notes etiã fa⸗ 8.2 578, 5lz bo. ,. s cere articulũ magis gnàlẽ ꝙ talis füdus cõi eſtimatiõe tantũ 7 -. S y. , ualet X tat coiter nedacke tractat de eſtimanda re ex q̃ m &= .1 fruct'non peipiu nt. ut de aliq̃ ſpe.ut de libꝛo nel cypho.⁊ de iſtis nõ ẽ dubiũ ꝙ dʒ ſieri poſitio ⁊ eſtimatio hoc mõ ꝙ tantũ ualet q;tũ uẽdi põt ⁊ tatũ uẽdi potuiſſet in taliloco dicto tꝑe. ⁊: hoc dico ꝑ iſtũ tex.q; ex tꝑe ⁊ loco pcia rerũ uariant. De/⸗ bes ergo limitare dictũ tnũ in taliloco ⁊ tali tpe ꝑ iſtã.l.⁊ per l.ſi kuus.S.de cõ.fur.Hoc ẽ uerũ ꝙ res tãtũ ualet q;tũ nendi , põt hoi ſcienti qlitatẽ rei.ut.l.moꝛtis cauſa capim.in fi.j.de v&αερ. dona. cau. moꝛ. facit.I. ſi qs. C. de reſcin. uẽ. Etiõ tu aduoca te alti pariꝭ q ſiũt poſitioes ꝙ tal res ualet tãtũ.facias poſi/ tiões de qlitatibꝰ latẽtibꝰ iĩ ipᷣa re.ut qꝛ ẽſteril uel emphitheo/ tica.q; ſi ſciret minus emeret.uel debes te reſerre ad tpᷣs.⁊ ſic dices tali die ualuit tãtũ ⁊ añ ⁊ poſt ꝑ multos annos.qꝛ ſi tm̃ poneres tali die tũc eẽt paruũ tpᷣs cui eſtimatio nõ attendit᷑. ¶ Quero qliter ꝓpbat᷑ eſtimatio frumenti pᷣteriti. Et gl.in.l. ij. C. de reſcin. uẽ.dicit ꝙ ẽ darũ q;tũ potat nẽdi illo tpe ⁊ añ ⁊ poſt nõ reſtrigas te ad modicũ tpᷣs.ſ.ad vnũ diẽ.ſed dic an/ te ⁊ poſt. C ꝛocedo ⁊ qro de loco in foꝛo publico nõ põt uẽdi niſi duabus libꝛis coꝛbis ĩ domibꝰ ꝓpꝛijs ꝗlibet põt uen v = Fn.n l: ſ. buy . * ere ctuͦ vlt. tu facia poſitionẽ ꝙ in ciuitate ꝑuſij potat tãtũ fn. uẽdi ⁊ ↄſtat qtũ domi ⁊ qᷓtum in foꝛo publico.ut.C. de ero. mi. an.l.vij.diebus.⁊.l.ſpẽbus.de coharta.li.xij.Et ideo do . tibi cõſilium ꝙ in ſpẽbus facias mẽtionem ꝙ tantũ uendi po terat in ſoꝛo Prlico. . “ . . . SMin to&π Qö ſalci. diminuũ ðʒ legata/ in teſtõ. Pkaniſ teſtõꝛ hoc moluisoc dicit. ⁊ ſic.l.ſeius ⁊ augeri.q dicit ꝙ nõ põt ꝓhiberi falci.eſt uerũ ſi expᷣſſe ꝓhibet.ſec ſi ꝑmittit.⁊ illð qð detrahiũ nõ rema net penes hẽdẽ ex uolũtate teſtõꝛis. ¶ Op. S. eo.l. q de bo nis in pn.⁊.S.j.Gl.ſol.pmo ⁊ nõ bñ.⁊ ſile nõ.i.l.ex aſſe.S.e. ⁊ ibi repꝛobaui uobis ſo.gl.Scdo ſoluit gl.⁊ bñ ⁊ illã tene.⁊ illud qð glo.dicit in ſi.⁊ itellige ꝙ oneraret alios pꝛo ↄotributi — Tne facta nõ nlcl rangel ciral 1AU oteſt eẽ rõ q; in fũdo cadit affe — 2 J füdus.Matlq; ſibqno. Feve le.j. ſed in nũmis nõ cadit affectio.ut.l.nũmis.S.de in li.iur. DPicit H 3 iſte patit᷑ falcidiã.ð de.l.nẽſenius in pn.S.e.Rñ.ꝙ h dicit ſi hẽdi dediſſet põt ĩtelligi aliter.ſ.hẽdi nõ ei a quo legatus eſt fundus.uel aliter dico ꝙ patit fal. ipſo iure. ſed tuetur ſe exce ptione doli ut dicta.l.nẽſenius.S.e. ARtigα Iſte nõ. caſus iduco ad.q. uos ſci 4 1 Aoti S.as ꝙ de iure cõi donatio endit ultra qngẽtos aureos nil ualet ſine iſinuatiõe.ſed uſq; ad ꝗn gẽtos aureos ualet.ut.l.ſãcim.C. de dona.mõ tu donas mi hi ultra ꝗqngẽtos aureos.ſʒ detracta gabella nõ reſtat qangen ti aurei.qro an ualeat donatio ſine inſinuatione. Hic ẽ ar. ꝙ ſic q; debet detrahi ⁊ videri illud quod remanet. *” Aſta eſt ſingularis lex ⁊? nõ hʒ 1 Ereditatũ. parẽ. ¶ Op. pmo deſeißa Mad ſeipſã de pn. ad. S. e. So. aliud ĩ alimẽtis ⁊ aliud in uſuf.⁊ rõnẽ diuerſitat᷑ ponit glo. ¶ Op.ulti de eo qð hũi ſtis i.l.cũ titio.S.e.So.dicũt ꝗdã ibiloquit᷑ in cõputationeſ enda qᷣ ad cetos legatarios h ꝗ ad ipſu legatariũ cui ſut alimẽ ta relicta uel uſufructꝰ.⁊ hãc tʒ gl.i.l.lex fal.S.ſi iterueniat.õ. e. Gl. H tʒ ↄꝛiũ ⁊ vide gl.q icipit ſi qrat q;tũ ⁊c.idẽ tʒ h alia gl. ſupꝑ vbo vulpi. ait. ⁊ ĩcipit male.⁊ ibi ⁊ ̃m hoc ſibi ⁊ alijs ⁊c. xiſtã puto uerà. Ad.l.cũ titio.rſideo ꝙ h ĩ legato alimẽtoꝛuʒ ibi in uſuf. q coheret ꝑſone. ⁊ iõ nõ põt ſieriilla eſtiatio q ibi rei⸗ lʒ cõmoditas poſſit uẽdi. Recurrat ergo ad diſtinctio nẽ huius.l.¶ Op.de.l:.in lege fal.nõ habet᷑.S.e.So.glo.ibi in legato ſimplici ⁊ b. ¶ Op.ð.e.l.iij.in f. So. ibi in legato annuo facto reipublice.hᷣ iĩ legato uſufruct.⁊ qñ requiri uſu fructcerte rei nõ põt deueniri ad rẽ de ꝗᷓ ibi loquit᷑.iò deuenũ ad eſtimationẽ. ¶ Op.de.l.nã ⁊ ſi parẽtibꝰ.õ.de inof.teſta. So. ibi plus viuit ſenex q; iuuenis.⁊ euenit ꝓpter oꝛdinẽ na riter ſubſtitutus grauatus põt ſal.retinere licet alius ſubſtitu ture turbatũ. ¶ Op.de.l.an uſufruct.S. de uſuſ. ubi cẽtũ an nis durat. Rñ.fateoꝛ ꝙ cẽtũ annis durat niſi patiat aratruʒ. ſʒ ifra.xxx.põt pati capit diminutionẽ ut fuit tpe Henricii- eratoꝛis ꝗq dãnauit oẽs ciuitates tuſcie ita ꝙ uſufructũ ami/ erunt licet executio nõ poſſit ſieri.quia ſunt capite minute. Idẽ videm i terris eccleſie.q; ſepe ⁊ ſepius puant᷑ a marchio ne ⁊ duce. C Op. C. de dona.l.ſigs argẽtũ. So. gl. tu dic ali ter aliud ĩ donat.ut ibi.alið ĩ legato ut h.⁊ rõ nõ põt reddini ſi qꝛ ſic placuit.ut.l.nõ oĩuʒ.S.delegi. Hi h a pma etate uſq; ad ãnos.xx.qro qᷣt ſut etates.Et gl.hui.l.videt ponẽ pleniꝰ ꝓ Ci.in.l.ſi ĩfati.C. de iure deli. ¶C QAũo ꝗd ſi plus uel minus vixerit qᷓ; dicat hec lex. ⁊ ſic ſi vixerit plus dabũ ei plus.ſed ſi min tũc reddet. Aide gl.q̃ icipit ꝙ tatũ ibi ꝗd ſi optime di/ cit.Ex hac.l.apparet ꝙ ſi fiat cõputatio ſᷣm hanc.l.nihilomi nus uterq; dʒ cautiões pᷣſtare ꝙ ſi legatarij hñt plus hehibuj reddẽt.ſi min hẽdes ſupplebũt.ar.in.l.in quatitate.S.magis Auero an ĩteriʒ ſoluent iſta alimẽta ꝓ toto tꝑe.Et gl. diẽ nõ ⁊ vide gl.q icipit ⁊ male ibi an ꝓ oibus.⁊ iſta gl.ẽ notã a. ⁊ alibi gl.videt᷑ dicẽ ↄꝛiũ deducto iteruſurio medij tꝑis.ut l.ſig argẽtu. C. de dona. Sʒ fateoꝛ ꝙ ſi uterqʒ vult põt.ſed ſi nodit ↄcoꝛdes cuius erit electio. DNic ut dixi in ſili in.l. ſi ↄſta te. S. qtiẽs.S.ſo.ma. Innuit aliud iſta gl.⁊ gl.j.in caſus poſiti one ꝙ alimẽta debẽt pᷣſtariĩ ſingulis ãnis. ANidete iſt ꝙ diẽ ꝑ ſingulos ãnos nõ ĩtelligas vna pᷣſtatiõe.ſʒ debes itelligẽ Fʒ diſtinctionẽ quã dedii.l.pe.S.deli.agno.⁊ nõ iſtã.l.qliter ſit eſtimatio uſutruetus uel ſi uendii 53 glui gabella⸗ D. Xi Aſte ẽ nõ.caſus.¶ Op.⁊ (Sigs heredibus. datn legatario nõ pᷣiu/ Qicet. ut.l.cũ alienâ. C. dele. So.h̊ legatari agebat rei uendi catiõe iõ negauit eà eẽ ppꝛia uel repellẽ eã a rei uẽ.⁊ vide glo. q̃ ĩcipit hẽdẽ ⁊c.Et ſic nõ gl.ꝙ rei ꝓpꝛie hẽdis nõ trãſit dñiũ ⁊ bene dicit. NPotes tu tñ circa iſtã.l.aliũ intellectũ magi no tabilẽ dare.⁊ ideo ↄtendebat heres ut oſtẽderet patrimoniũ eſſe ſuum. ⁊ ſic ut detraheret fal.pꝛiuat ergo illa re ut dixiin.l. praulus. ⁊.l.beneſicio.S.e. ¶ Atitas patrimonii. la?ns ſui iterrogat de vna.q.iã ſũt duo ani.q̃dam res ſuit uẽdita ⁊ ginta = 0. emptoꝛi ſuerũt date vices ut ſigs acceꝑit ꝓ qnqginta x.a cõi an iſtud debeat detrahi ⁊ tãtũ minus dẽ pᷣciũ q;tũ id qð hʒ emptoꝛ.Et bꝛeuiter ꝗcqd ſolui᷑ cauſa emptionis uel ꝓ xenete uel alij tãtũ minus ualet patrimoniũ. uꝗ˖ QOp.ſ. ti.j.S. fi. Oꝛeuit᷑ — Ehe ant icit gl. fateoꝛ teneri ad ſoli da legata nõ deducta falcidia nõ tñ ultra vires tenei ſi adiuit 4 icipit eẽ debitoꝛ gñis.⁊ iõ tenet᷑.ut.l.ĩ rõnę.⁊.l.ij.S.eo.ho/⸗ ie nõ credo uerũ ut ibi dixi in.l.in rõne.¶ vo ex re legata. ut.l.paulus.⁊.il.qð de boms.S. fruct.S.eo. Magna dubitatio. pro Siitan nõ pꝑ eſtimationẽ. ut.l.in lege fal. nõ habei. S. e. So. ibi lega to oditionali ubi ꝑ cautionẽ tm ſit explicatio.ᷣ qñ eſt debituʒ uel creditũ ↄditionale tunc põt utroq; mõ fieri.ut.j. ꝓxi.S.vi debitis.qᷓ ſit r neſcio placuit ſic facere. ¶ Nenio ad v. cuius generis ⁊c. Oppo.de.l.eius ſui.o.e. Rñ.⁊ dico ꝙ põt expli cari utroq; mò ⁊ ꝑ eſtimationẽ ut ibi.uel per cautionẽ ut hic. ⁊ eſt rõ ꝛ relictũ libertatis habet᷑ loco eris alieni.ut.l.ſʒ ſinõ fuus. C.l.eris alieni.S.e.ergo utroq; mõ explicatio fieri põt. ut. S. S. ꝓxi.ſʒ ſi in legato ſimplici ſemꝑ ſit explicatio ꝑ cautio nem. ut. S. l. Pxi. x. l. in lege fal.nõ habet. ⁊.l.in ſingulis. . eſua parte. ⁊ iſtã glo.nõ teneo ĩdi ſtincte, dicam in. l. in quarta. .⸗oeoßl»P». Aogd ſi alterutro ⁊.eaian hic explicabo.j.e.l. qui ſundus. . ſi. . Jis qui quadringenta. tus grauatus nõ ſit. h. d. Legata Idiullug defal rodâ le egata idiuidua defalcantur Muecdã legata. ⸗ parte eſtimationis.h.d. OOp. di h ꝙ ex ↄſumatione accepit ſoꝛmã oꝑis.õ.j.de oꝑ. no.nũ.l.ſtipulatio.S.opus.So.hic dʒ fieri opus ex diſpõne teſtantis. ſecus ſi exctu. Pꝛeuiter hic loquit de oꝑe foꝛmiut teatrũ ſtudiũ. ibi loqui de ope ĩfoꝛmi nõ dicit de dlibet ope ⁊ iõ de imperſecto põt itelligi.¶ Op.de.l.⁊ ſinõ ſũt.S.quid ergo. de. l. q qnq̃/ ginta. j.e. So. ibi ĩ fructu ꝗ ꝑcipi ex re uel q;titate legata.hic autem. Oide glo.que eſt ſup uerbo Pis ergo.S. de au.⁊ ar.le. So.ut in glo.ut.l.v. S. opere.j.de uer. C Auero an hẽs dʒ pmo ſoluẽ poſtea eſtimationẽ petẽ, Slo. dicit ꝙ ſic. doc. dicũt . qꝛ põt opponẽ exceptionẽ doli ſed ſi eẽtuerũ qdð dicit glo.conſequit iure actionis. Ed 7 uſi nfruct. Dos legata Tene mẽti glo. qᷓ incipit iõ nd us feci in pe 5.5. ⸗ma. qs dʒ habere ueſtes emptas mulieri nel ipſa uel herej. Et certè pꝛecioſas hẽs qꝛ nõ tenuit ab initio donatio.ſʒ viles debet habere mulier qꝛ tenuit donatio ut glo. Aor Debitoꝛ ſibüpſi in totuʒ dʒ G Nerebatur.? ſoluẽdo ac allos tan Vti eſtimat?᷑ qtũ põt exigi ⁊ qᷓtũ reſiduũ põt nẽdi.h. d. Diuidit in qnq; partes.Et aduerte qꝛ pᷣmo ponit thema ⁊ qõnẽ uſq; ibi dicebã. Ibii ſcða ĩ q̃ põit q̃dã euidẽtialia ad ſo lutionẽ.q.nſq; ibi qᷓrit. Ibi ttia in q̃ ponit vnã aliã.q.qñ no mẽ tm fuit legatũ uſqʒ ibi ſʒ cũ debitoꝛ. Ibi q̃rta in q̃ põit alia qõ qñ liberatio tm ſuit legata debitoꝛi uſq; ibi cũ igi᷑. Ibi ꝗn ta ⁊ ultima in q̃ redit ad ſolutionẽ pme.q. ꝓpoſite uſqʒ ad ñ. In tex.ibi cũ nomẽ.qdð ſolũ alij eſt relictũ nõ aũt liberatio eſt relicta ut differat a caſu pᷣcedẽti ⁊ ſequenti Di. Ibip rata ut q̃rtã hẽat hẽs.reſiduũ legatarius. Nõ ꝙ debitoꝛ ſibiipſi ſem per eſt diues ⁊ ſoluẽdo.¶¶ Scðo nõ ꝙ tãtũ dẽ eẽ in bonis al terius q;tũ a debitoꝛe exigi põt.hoc ĩtellige deductis expen/ ſis q ferẽt in exigẽdo.ut.l.q;titas.S.e.C.h.d.gl.in.l.ꝑ diuer/ ſas. C.man.in gl.magna.¶ Op. de.l.ſic ꝓrata.S.ſfi.S. de re/ lig. So. hic agit de aliq liberãdo ibide aliq exigẽdo.¶ Op. ex glo.dẽ hic ꝙ acceptilatio ẽ ĩpẽdẽti.ð.l.uſufructũ.j.de ſtipᷣ. ſer. ⁊.l.cõis ſeruus.e.ti.So.ibiloqui de acceptilatiõe q̃ ſit ter viuos.ſʒ de acceptilatione q̃ñt cauſa moꝛt iõ põt eẽ ĩpẽ dẽti.ut.l.ſ.S.cõia pdi.¶ Pẽ hic i v.ſʒ cũ debitoꝛi ibi ſi ei ſoli uero qᷓre dicat ſi ei ſoli. Et gl. ꝗᷓẽ h dicit iõ dicit ſoli.qꝛ ſecus tutriq; ⁊c.⁊ iſta gl.credo ꝙ nõ hũerit uerũ ĩtellectũ.ſʒ credo p dicat ſoli ſibi. qꝛ ſec ſi ſbi liberatio ⁊ alteri qᷓdringẽta eſſẽt legata.ut ſupꝛaĩ pn.l.⁊ in ſi huiꝰ.l.¶ Sʒ ꝓ declaratiõe glo. q̃ᷓro qꝗ ſi ſũt duo rei debẽdiĩſolidũ ⁊ utriqʒ ẽ liberatio relicta vnus ẽ ſoluedo ali nõ q̃tenus qſqʒ videt liberari. Et iſta gl. ſentit pꝛo parte uterq; videt᷑ capere liberationẽ qð puto nerũ Vltimo gl.j.huius.l.uoluit iſtd.l.diuidere ⁊ nõ perfecit.⁊· vide eã que incipit duos caſus ibi ſoli debitoꝛi.ĩmo /pſequitur tres caſus ut ibi dixi uobis in diuiſione. . D telligi ꝙ inſpicit᷑ tempus adite hereditatis.ſi plus tũe nit in peculio ut ibinõ. J . -Qoncoꝛdat cũ.l.ſi per ĩpꝛudenti . Eperitur.cdar & de euic. ⁊T. C. ſi ut ſe ab here.l. . c. . eo.l.penales.in pn. x.l.heredita/ Fun. .de bouc lucl poſ. en inſolͤich . i filius ẽ hẽs inſoliduʒ S J dos ſocero vtotã dotem uxoꝛis ſue ut es alienũ deducit.ſi pꝛo parte ẽ hẽs pꝛo parte deducit.hoc di cit. In tex.ibi coheres eius pꝛo ſua parte deducit.querit glo. ntrũ eo caſu qſilius ꝑcipie dotẽ totà a cohẽde an ſit cohẽs ip/ ſo iure libat. Et gl.videt᷑ dicẽ ꝙ ſic. Di.dicit ꝙ videt᷑libᷣatus . pſo iure a ſilio nõ ab uxoꝛe.iõ eſt loc cautioni.ut.l.ſi ilia.S. hoc AWhllus 5.a- ber r.Si-s-e do. reles. 5hro WZ Itia teſtõ. Iſta ẽ ſingularis lex ⁊ nõ hʒ pa erẽ nec ↄcoꝛdãtiã.⁊.h.d. Mꝛele/ ta nõ ueniũt in ſideicõ.qũ ꝗs pmo rogat ſcdo p̃le/ gat. Itẽ q̃rtã detrahit de nolũtate defũcti q̃rtà hẽditaj ſibi cõpntat als totã hẽditariã partẽ.h.d.¶ Op.⁊ videĩ ꝙ pꝛele gatũ ueniat in ſideicõmiſſo.ut.l.marcelluj.S.qdã.j.ti.ij.So. glo.ᷣ facit mẽtionẽ hẽditatis.iõ pᷣlegata nõ ueniũt ĩ ſideicom miſſo. ⁊ iſta ſo.ẽ va in ſe.ſʒ ad hãc.l.nõ ẽ neceſſaria.qꝛ .ibi p p⸗ legauit poſtea rogauit de reſtituẽdo uel ecõtra. ¶ Alterius op.de.l.in ſideicmiſſaria.S.fi.j.ti.ij. So.dicit gl.ſatis reſti - tuit eo ꝙ ſibi in q̃rtã cõputat.ſic ſoluit glo. Sʒ nihil ẽ dic ꝙ H qñ pmo rogauit ⁊ poſtea plegauit ibi ecõtra. ¶ Op. C. deſi/ eicõ. l. cũ virũ. So.ibi ꝑ vba gnãlia h̊ ſimplr.⁊ diſtigue ple/ ne ut ꝑ doc.in.d.l.cũ virũ.dicà in.l.marcellus.S.cũ qdã.ubi glo. diſtinguit. P h ꝙ cõputat in q̃rtã duodecimã partem. Cõtra.j.e.l.in q̃rtã pᷣ rñſo.So.glo.iſtud eſt uerũ qñ detrahi/ tur fal.uel trebellianica pᷣter ul ↄ uolũtatẽ deſũcti qð eſt eoip/ ſo ꝙ nõ pcipit detrahi ut hic in fi.ſed h loquit qñ ſᷣm uolũtatẽ deirahit. ⁊ rõ ẽ qꝛ debemus fauere.ut.l.in teſtis.j.de reg.iur. iſta eſt rõ ſigniſicatio vboꝝ q dixit retẽta q̃rta.ſ.hẽdita.er⸗ go quartã hereditarie poꝛtionis dʒ ſibi cõputare. ¶ Op.de Aereciitoꝛi filii. Sea wlen d. Aclegẽ fal. lüij. .ð de le. j. So. ut ibi dixi. de : Qupeijnoie capiknoͤ videfle (a DAi fundu. atũ ſʒ iure hẽditario capi.h dicit ſtud pn. ¶DOp. de. l. in q̃rtã in. fi.j. e. So. gl. eſt hic ⁊ dat duas ſo. Ana aliud ẽ qñ capit ut pᷣciũ alið ẽ cau ſa Oditiõis iplẽde.ut.l.ſidignũ.S.e.⁊.l.ſi fũdus.C.l.ĩrõne. : uẽdẽ. ⁊c.S. taetſi.⁊ iſta ẽ va. Dat gl.alia ſo.ꝙ cõputat᷑i falcidi am ei a quo capit.⁊ vide gl.qicipit imo totã cc̃. ibi uel eia qͥ 22. Seg in dato cauſa ↄditionis implẽde lʒ poſſet ꝓcedẽ qdð examinabo in.l.in quartã.j.e.tñ id qdð pꝛecij noĩe dat in q̃rt cõpntatur quo ad oẽs ut dictis.ll. P1; ſte eſt bonus.“ cx. h. ð. Con Bi tu er parte. itio cuiu) ne uel defectus legata ⁊ libertates nõ vitiat eoꝝ petitionẽ nõ differt. Itẽ oẽs partes vni.l.falcidie rõne ↄtribuunt.h.d.ſʒ NHi.¶ Auero a ꝗ petent᷑ interi iſta legata. Et gl. rñdet ualde ſingulariter. ? dicit ꝙ ſi fuit ſpẽs hẽditaria legata ꝓullo fũdo cõpetit rei uen dicatio ⁊ ſic ipſã ĩſolidũ poſſũ ĩtẽtare nõ expᷣſſa parte.⁊ vide gl. ꝗ ĩicipit de libertatib planũ ẽ ⁊c.⁊ ſic duo dicit ꝙ reiuẽdi⸗ catione agat nõ expſſa parte.x ſic nõ qñ ĩcertitudo cauſat ex parte aduerſarij admittũᷣ libellus ĩcert.ut nõ.in.l.j.S.qt aũt I.qrũ le.⁊ qð nõ.in.l.qð in hẽdẽ..eligẽ.ð.de tributoꝛia.ſʒ in ꝓpoſito qñ agit rei uẽdicatiõe hoc nõẽ neceſſe qꝛ rei uendica tio dat᷑ ð poſſidẽtẽ ꝓ parte quã poſſidet.ut.l.ij.in ñi.j.de pᷣto. ſtipu.ſed in actiõe ex teſtõ nõ qð dicit glo.¶ Alteri dꝛ H in glo.ꝙ agit actiõe ex teſtõ put tʒ ibi.⁊ idẽ ſi agat actione pſonali ex teſtõ ⁊c.eſt ne uerũ iſtud. Nide: ꝙ nõ.qꝛ actio per ſonalis cõpetit ꝑſone hẽdis in vna poꝛtiõe nõ ꝓut qſq; poſſi det. ut.l. ſi tibi hõ. S. ſi fũdũ. S. de le.j. So. Di.pic loquit᷑ quã⸗ do fuit legata ſpẽs hẽditaria ꝓ qᷓ põt cõpetẽ actio ex teſtõ ⁊ rei uẽdicatio.⁊ iõ ꝓpter cõcomitãtiã qua hʒ cũ rei uẽdicatiõe dat poſſidẽtẽ ꝓnt ꝗſq; poſſidet.⁊ pbat Hi.⁊ ar.l.ſi plures. ſ. de vi ⁊ vi ar.⁊.l.iij..ſi heres.õ.cõmo.C.l.ſi duo.S.depoſi. Dñs Ci.in.l.ꝓ hẽditarijs.C. de here.ac.alit dicit qð plene examinaui in repetitione quã feci de.S.cato.⁊ ibi plene nõ.æ tñ iſtud dictũ Di.h hẽbat hoc pᷣſuppoſito qð dicit Di.qð te neo ibi nõ ẽ neceſſe ꝙ in actione ꝑpſonali pona petitio icer/ ta. petis eũ ↄdẽnari ꝓ parte qu poſſidet.¶ Qũo gd ſi q; titas fuit legata.Gl.dicit ꝙ ↄuenũ ꝓ ea parte ꝓ q̃ eſt hẽs nõĩ plus exñte ↄditione ⁊c.ut in glo.⁊ vide eã ibi ſi aũt eſt q;titaꝰ ⁊ẽ.⁊ gl.dicit qꝗlibet ꝓ ea parte q eſt hẽs iſtitutus oditionalit ꝓ ea ẽ hẽs.⁊ hẽs caſu in.i.liber hõ.S.ſi ita ſcriptũ.s.de hẽ.in ſti. ⁊ glo.qᷓ aliter dicit qᷓ dʒ ĩtelligi m iſt glo.⁊ fᷣm iſtã gi. qñ ꝙᷓtitas eſt relicta ab vno petã medietatẽ.i.ab eo ꝗ eſt ſub ↄditiõe ĩſtitut ab alio q̃rtã. ¶ Sʒ ꝗro q̃liter mihi de reſiduo ſuccurreret᷑. Rñ.ꝙ ab eo q erit dat curatoꝛ illi poꝛtioni iacẽ/ ti uel ab eo ꝗ eſt ſub ↄditione inſtitut ſi agnouit bonoꝛũpoſ. Fm tab.ut.l.ſiqs inſtituat᷑ in pn.S.de here.inſti. än (Mni filiũ. Si cohẽs partẽ coheredis hẽat ex ſubſti⸗ . netutione vulgari locus ẽ ↄtributioni. ſed ſi ex pupullari ſi poꝛtio grauata accreſcit nõ grauate nõ ẽ locus tributioni. als ſecus. h. d. uſq; ad. . q filios. ¶ Op. ad J. ſi nero pus.ubi dẽ q; ſubſtitut pupillariter ⁊c. .l.in rõne.S. qſitũ.S.e. So. Di.ibi ꝙ h̊ teſtõꝛ ab iſto coherede ſubſtituio nulla legata religꝗt.iõ nõ curatur de ↄtributione.¶Op.⁊ vi detur indiſtincte debere ſieri cõtributionẽ.ut.j.e.l.S.ſ. So. ut ibi videbitis nõ. ¶ Qui filios. Si exhẽdatus ſuccedit fratri ex ſubſti Etntione. ⁊ ſic ex uolũtate expꝛeſſe ualẽt legata ab exhẽdati ſubſtituto.ſʒ ſi ſuccedit ex ptate legis nõ ualet.h.d. Diuiditur in tres parteſ.pmo ponit vnã qonem ⁊ eius determinationẽ uſq; ibi nec huic ↄꝛiũ.ibi rñdet vni obie/⸗ ctioni qᷓ poſſet fieri in ↄiũ uſq; ibi dicet aliqs.ibi foꝛmat vnã aliã queſtionẽ ⁊ eius reſpõſionẽ ⁊ rñſionis rationẽ uſqʒ ad ſi. Nõ qũ põt a ſubſtituto exhẽdatilegari uel nõ.¶ Op.⁊ inci pio ab ultima glo.ab exhẽdato cui eſt legatũ relietũ põt lega K ar l peredt gech ſilie in fi. S. S. de vul. ⁊ pu.ſi põt ab ipſo ex hẽdato ergo eadẽ rõne a ſubſtituto eius ut hoc.S.in fi. Piẽ glo. certe hoc fallit.qꝛ hʒ minus iuris in ſubſtituto q; ĩ inſtitu to.ut hic ⁊.l.cũ qdã.C.de lega.⁊ gl.q incipit imo nõ tatũ ⁊c. vide h̊ ꝙ ab exneo cui legaui poſſu legare a ſubſtituto nõ.Et dñs Ci. in.l.cũ qdã.dicit ꝙ ſm Me.nõ põt reddi certa rõ.ſʒ rõnẽ puto iſtã a legatario põt legari.ut.l.j.C. cõia de lega.⁊ l. ab eo. C. de ſideicõmiſ.ſj exhẽdatus ẽ legatariꝰ merito põt ab eo legari.ſ ſubſtitut exhẽdati nõ ẽ legatari defũcti ſ he res exhedati. NDices tu iſta rõ nõ ↄcludit qꝛ ab hẽde heredis uel ab hẽde legatarij poſſũ legare.ut.l.ſi fuerit.S.ſi.S.de leg. iij.x eſt in pcedẽti glo.iſta oppoſitio. So.illa regula fallit hie m iij Ad legẽ fal. uel uerius hic lega ur ab hefede legatarij nolatim qð fterinõ põt ut hic.ſecus ſi vniuerſaliter ab herede legatarij legaretur non nominatim quod nõ. HM S 5. rzvna . P Iſte no. §. ⁊ Fʒ vn opi. Cohe es pupillo.?e poꝛtio minus uata accreſcit poꝛtioni magis grauate ex ſubſtitutiõe pupula ri locus ẽ ↄtributioni.ſicut ſi accederet ex vulgari.hoc dicit. Op. qñ poꝛtio grauata accreſcit alteri poꝛtioni nõ ẽ locu⸗ʒ otributioni.ut.l.ꝙ ſi alterutro.⁊.l.j.S.ſi coheredis.S.eo.Rñ det Aʒo.ꝙ illa opi.q ibi ponit ẽ va ⁊ ẽ ueriſſima illa diſtictio ⁊ ibi accreſcit ꝑx modũ iuris accreſcẽdi hoc ẽ iure ſubſtitutio/ nis pupillaris.Sʒ tũc inſtat.S.e.l.S.qui ſiliũ. Rñ.ꝙ iſte ẽ ue ru itellectꝰ.ibi loquit᷑ qñ vna poꝛtio erat grauata ⁊ alia nõ.ᷣ loquit qũ utraq; erat grauata vna minus alia uero plus.tũe ſit ↄtributio ſicut q poꝛtio non grauata accedit grauate.⁊ vi ge iſtã gl.qᷓ icipit nõ adeo ut fuus ⁊c̃.uſq; ibi uel Im Hu.⁊c̃. Hug.recedit a lec.dñi Aʒo.⁊ legit iſtã.l.nobilit ſi uera eẽt ⁊ dieit itelligo ꝙ H̊ cohẽs ſuccedit pilo ex vulgari tacita ꝗa deceſſit pupillu añ aditã hẽditatẽ.Ad ↄꝛia dicit ꝙ loquũ qñ accreſcit ꝑ ius accreſcẽdi uel p npilart vice gl. ibi uel fʒ H⸗u. u ¶ Sʒ op.ex ſubſtõne vulgari ſuccedi deſũcto nõ pupillo.ut inſti.de pup.ſubſti.S.j.⁊.C. de iſti.⁊ ſubſti.l.ſ.⁊ h dicit ꝙ pu piullo exiſtit hẽs ⁊c.⁊ ſic nõ ex ſubſtõne vulgari.Hi.dicit fate oꝛ q; ex ſubſtõne vulgari expᷣſia ſimplici ſuccedũ ipſi defũcto ſz ex ſubſtone vulgari tacita qi expᷣſſa pupilari otinei trabii ad bona ĩpuberis ⁊ ſic ſuccedii pupilo.caſus ẽ h. Et an hoc ſit uerũ examinaui in mã vulgaris ſubſtõnis.S.de vul.ſubſti. ⁊ q; iſta lec.ſuit viſa ↄ tex.ipſi Hu. dicit ipſe dico ꝙ ſuccedit ex ſubſtone upüllari ⁊ fit ↄtributio ⁊c.ut glo.ibi.uel dic ꝙ moꝛtuẽ ⁊ iſta lec.ẽ q̊ tex.iltũ ꝗ tex.loquii de lega relictis ab ipſo cohẽde in ĩſtõne.Tene ergo pma opi.Aʒo.tanq; uera. eẽt vidẽ h̊ͥ mãm ↄtributiõis dabo eã iĩſcriptis. Anduco ad. q. ſtatutũ ẽ ĩ ciuitate ꝑuſij ꝙ qcũq; ẽ alibꝛat a qngent libꝛis ſu/ pꝛa teneat᷑ cõi mutuare qnq; floꝛenos.iſurgit dubiũ.ꝗdã hʒ minoꝛẽ libꝛã ſʒ ſuccedit cuidã ſuo pſãguineo nõ eſt ſacta imi/ ſio an teneat᷑ mutuare.quia multum vidim de contributione in hoc ti.iõ nõ placuit mãm ↄtributiõis ſũmare ꝑ ples.q.⁊ di ſtictiões. ¶ Et pᷣ qro circa pmũ gradũ tm.pone teſtõ: vnũ ſe cit hẽdẽ ſolũ utrũ h ſit loc ↄtributiõi.Rñ.ſiue eũ ĩſtituit ſemel tm̃ ſiue ex diuerſis partib ſiue vna parte pure alia ſub ↄditio ne. Itẽ ſiue dedit legata eodẽ teſtõ ſiue in teſtõ ⁊ codicillis re/ larit fit otributio legatoꝝ etiã bonoꝝ. ut.l.in rõne.S.q̃ſitũ in fi. F. S. e. Yallit in.l.ſi poſt miſſionẽ. ⁊.l.ſi miles. ⁊.l.ſ.j.eo. Itẽ ſallit. S.ſiqs omiſ.cau.te.l.qꝗ aũt.iĩ pn.⁊ in qlibet apparet rõ. Itẽ fallit.S.e.l.nẽſeni.S.j.⁊ ibi nõ. ¶ Scðo qro ꝗq ſiin eodẽ gradu ples ſũt iſtituti ⁊ gꝗlibet partẽ ſuã retinet. Rñ.in ꝗqlibet hẽde ꝑ ſe ſeparatim ponet᷑ rõ.l.fal.ſic ſupꝛa dixiĩ vno. T⁊. S.e.l.ĩ ſin gulis.⁊ ĩſti.e.S.j. ¶ TLertio qro q ſi poꝛtio vniꝰ ex cohẽdibdeueniat ad aliũ nõ ex ſubſtone ſʒ als ex leg dii poſitiõe ul ex ſua ꝓpa. Rñ.aut deuenit ad aliũ ex ſua diſpo⸗ ſitione ppꝛia.aut ex diſpõne cohẽdis. aut ex iure acereſcedi. qaut ex iure nõ decreſcẽdi.aut iure ptãtis ⁊ dñij. Mꝛuũmo ⁊ ſecũ do caſu non ſñit contributio bonoꝝ nec relegatoꝛum.ut. S. e. l. j. S. ſi coberedẽ. Certio caſu qñ ex iure accreſcẽdi aut accreſcit nõ granata grauate ⁊ fit Dirthntio bonoꝛum ⁊ legatoꝛuʒ.aut ecõtra ⁊ nõ ſit ↄtributio.ut.S.eo.l.j.S.ſi coheredis.x.l.ꝙ ſi altutro.aut accreſcit grauata grauate.foꝛte q:ꝛ vtraq; graua ta erat.⁊ tc accreſcit minꝰ grauata eiq̃ ẽ magis grauata ⁊ ſit otributio als ſecꝰ.ar.huiꝰ.S.aut utraq; erat eq̃liter grauata ⁊ fruſtra qᷓrit᷑ de ↄtributiõe.qꝛ ſiue fiat ſiue nõ nullus ẽ effectꝰ. Abicũq; aũt dixi ↄtributionẽ legatoꝝ ſfieri ĩtellige qũ poꝛtio deſñciẽs accreſcat cũ onẽ als fieret ↄtributio bonoꝝ nõ lega⸗/ toꝝ ſm ea q̃ dixi uobis ĩ.l.q ↄditio.s.ti.j. Quarto caſu qũ ꝑ ius nõ decreſcẽdi.tũc fit ↄtributio bonoꝝ.ut.ð.nõ legatoꝛuʒ qꝛ nõ debẽtur cũ nõ trãſeãt.ut.C.de cadu.tol.S.ſinaũt a deſ cien.ð.ti..l.qᷓ ſeparatiʒ. Quinto caſu qñ iure ptãtis uel dñij diſtingue eodẽ mõ qͥ ſupꝛa.aut accreſcit nõ grauata grauate aut ecõtra.ut.S.e.l.pupillus.S.j.⁊.l.maritũ in pn.¶ Auar⸗/ to q̃ro qd qñ teſtõ: fecit duos gradus.ſ.iſtitutũ ⁊ ſubſtitutu vulgarit᷑ ad quẽ ueniũt bona ex ſubſtõne vulgari.Et dic ꝙ ſi erat ſubſtitut in ptãte inſtituti.⁊ tũc ſi inſtitutꝰomiſit uolũta⸗ rie ut deueniret ad ſubſtitutũ nõ ẽ locus ↄtributiõi als ſecꝰ ut colligi.S.ſiqs omiſ.ca.teſ.l.iuł.⁊.S.e.l.nẽſenius.S.j.Si uero eẽt vnus tm̃ eneus ſubſtitut.⁊ tunc ſine dubio ſit ↄtributio qꝛab vni pſona ĩcipit.nt.S.e.l.S.qui ſiliũ.ſi vo cohẽs fuit ſub ſtitut cohedi tẽ dic ut.S.e.l.j.S.id qð ex ſpſtõne.x.S.e.l.S.ꝗ ſiliũ. Mꝛedicta uera ſine ſit vulgaris expᷣſſa ſiue tacita ut hoc SFm vnã lec. Si vo vni ſint ſubſtituti plłes tuncĩ ſingulis po net r5.l. fal ut. .e. l in ſingulis. ? afgu. S. e.l. in rõne. F. ſi fllie Auito qꝗro qd ſi aliꝗs ſpᷣſtituit pupillarit ſilio exhẽdato. Rñ.aut ſᷣſtituit filio illũ quẽ ſibi iſtituerat.aut exneũ.pᷣ caſu aut reliꝗt ĩ iſtõne legata ab ĩſtituto ⁊ ſpᷣſtituto ⁊ ſit vtributio bonoꝝ ⁊ legatoꝝ. ut. S.e. l. in rõne.S.ſi:aut reliqꝗt ab ĩſtituto tm ⁊ tũc nõ fit ↄtributio bonoꝝ. ut.S.e.l.qdð ſi exnei.aut ſub/ ſtituit exneũ ⁊ eo caſu ꝗ legata ualẽt ſit ↄtributio.ut.õ.pꝛoxi. 5S. ¶ Sexto q̃ro ꝗd ſi ſubſtituit pupillarit filio inſtituto. Rñ. aut ſubſtituit cohedẽ aut exneũ. Mꝛimo caſu aut a pſona ſbᷣ ſtituti nulla fuerũt relicta legata ⁊ tũc nõ ſit ↄtributio bonoꝝ nec legatoꝝ.q; teſtõꝛ nõ videt᷑ de otributiõe cogitaſſe.ut.õ.e. l. S. ꝗ ñliũ. ⁊ nõ.ꝑ Hi.i.l.in rõne.S.q̃ſtũ.S.e.aut ab illo ſbᷣſti tuto reliqt legata.⁊ tũc aut hẽditatẽ pꝛis nõ adiuit ſʒ pupilla/ rem ⁊ nõon ſit ↄtributio.ut.l.ſi filius in fi.sð.de vul.⁊ pu. Aut hẽditatẽ pꝛis adiuit.⁊ tũc aut q̃ri de legaꝶ relictis a pupilloĩ inſtitutiõe ⁊ a ſubſtituto in ſubſtõne ⁊ ſit ↄtributio.ut in.S.qᷓ ſitũ.aut q̃ris de relictis ab utroq;.⁊ tũc aut accedit poꝛtio nõ grauata grauate ⁊ nõ ſit ↄtributio.ut in.S.q̃ſitũ.aut graua⸗ ta grauate ⁊ fit ↄtributio.ut.l.cohẽdi.S.ſi cohes.S.de vul.⁊ pu.ſub.qð ĩtelligo q;tũ ad hoc opus iii altera legata ꝑ adie/ ctionẽ alioꝝ bonoꝝ augeant ⁊ nõ minuani.ut nõ.in.S.q̃ſitũ. ¶Scdo caſu qñ ſubſtituit exneuʒ aut ſubſtituit vnũ vni.aut vnũ pluribꝰ. ant ples vni. aut plures plib. Pꝛimo caſu lo⸗ cus ẽ ↄtributiõi bonoꝝ ⁊ legatoꝝ.ut in.S.qð vulgo.⁊.l.ĩ du/ ʒinſpiciant᷑ ſola bona q̃ pꝛ .ipᷣ Pir Guolieib d.ö1n.8 ie Kilij ſit ↄtributio.ut.d.l.ſi ſilius ĩ fi.S.de vul.⁊ pu.⁊.l.in rõne. S. qd vulgo.Et illas.ll.q̃ dicũt de bonis Sdiſeliat tꝑe moꝛi ſitelligo reliꝗt.ſ.de bonis ſuis uel pupilli.& Bicus-S⸗Pices tu certe nõ videt᷑ ꝙ fiat ↄtributio bonoꝝn tuit vnũ plłibꝰ.⁊ tũc aut ſeparatiʒ. aut ſimul.ſi ſeparatiʒ ⁊ tüc aut ſaccedit vni tm ⁊ tũc hʒ locũ.S.dð vulgo. ſicut qñ ſubſti euit vnũ vni.aut ſuccedit ambobꝰ ⁊ ſit ↄtributio.ut.l.ſi pĩ fili- am.S.fi. rſiſo.Fʒ vnũ ĩtellectũ.ſi ſubſtituit ſimul aut oẽs ſimł deceſſerũt ⁊ ſic ambob ſuccederet᷑ iure directo ⁊ fit ↄtributio lt. d. S. fi.j.rñſo. ʒ aliũ ĩtellectũ.aut deceſſerũt ſeparatiʒ ⁊ ſic Vni ſuccedit directo alti ꝑ ĩdirectũ ⁊ nõ fit ↄtributio.ut.d.S. ſi. ij. rñſo. Lertio caſu qñ ſubſtituit płes vni tũc in cuiuſlibetꝑ Vna habet p ſe ro.l.fal.uel ex ꝑpſona ſua uel ſacta ntributione relictoꝝ a ſe ⁊ relictoꝛũ a pupulo ꝓut tãgũt eũ.ut.S.e.l.ĩrõne GS. ſi lio.⁊.l.ſi is qui q̃dringẽta in pn.Quarto caſu qñ ſubſti fuit ples plib.⁊ tũc in ſingulis habet᷑ rõ.l.fal.ut.S.e.l.in ſin- gulis.⁊.l.in rõne.S. ſi filio. ¶ Septimo q̃ro ꝗd de ſubſtõne exẽplaria.Rñ. idẽ qdð in pupillari.qꝛ modicũ differt ab ea.nt l. humanitatis.C. de ĩpu. ⁊ ali.ſubſti. ¶ Octauo qro qd de bꝛeuiloq̃ ⁊ cõpẽdioſa.Hꝛeuiter ſiue euenit caſus pupularis ſiue vulgaris.rñſionẽ hẽs ex pᷣdictis ut ꝓbat᷑.S.e.l.ꝗ ſiliũ cir/ ca fi.S. ¶ Nono q̃ro ꝗd de ſubſtõne ſideicõmiſſaria ubi lega ta ſũt relicta ab iſtituto. Itẽ a ſideicõmiſſario an ſit locus ↄtri bationi.Certe ſideicõmiſſarij ex ſua pſona ſalcidiã nõ detra/ Hẽt. ut.v.e.l.lex fal.S.nunq;.⁊ nõ ẽ locus ↄtributiõi.caſus ẽ f.ad tre.l.facta. S. ſ cũ ſuſpecta. Fiet ergo mõ q pus ſoluent᷑ legata relicta ab iſtituto.tũc de reſiduo qð ꝑuenit ad fideicõ/ miſſariũ ſieret ſolo alioꝝ legatoꝝ ꝓnt poterit.ar. S.e.l.nẽſeni us. S. j. Altimo hec mã põt ĩduci in ar. ad.q.factuʒ ẽ ſtatu fũnup hᷣ q; ꝗcũq; ẽ alibꝛat in ꝗngentis libꝛis uel ab inde ſu pꝛa teneat᷑ mutare cõi cẽtũ floꝛenos pꝛo emẽdo frumẽto.Ex hoc ĩſurgũt duo dubia.pmũ ẽ aliqs ſuccedit cuidã ſuo ↄſan/ gnineo in libꝛo cõis reꝑiunt᷑ libꝛe diuiſe nec aſcẽdũt ſeparatiʒ dictã ſũmã ſʒ ſi ſinul miſceant᷑ aſcẽdũt.qᷓro an debeat fieri cõ tributio ſiue cõmixtio. Scom dubiũ ẽ ples filij ſuccedunt vni patri cuius libꝛa aſcẽdit dictã ſũmã nec eſt facta diuiſio libꝛe an debeat dicta libꝛa ↄſiderari in ſingulis ꝓ rata.an in oibu;/ ſimul. CAd pmũ videt᷑ ꝙ ſeparatiʒ debeat ↄſiderari.ut.S.ę. l.j.S. ſi cohẽdẽ. facit.S. de iur.o. iu.l.ſi idẽ cũ eodem. ad idẽ.S. qui.mo.pig.uel hy.ſol.l.ſi. In hꝛiũ facit.õ.de pac.l.ſi ples.⁊ oẽs leges ſupꝛa alle.qͥ dicũt ↄtributionẽ fiendã.Sol.dico ꝙ ſiqdẽ oꝛdinamẽtũ fuit factũ anteq; ille ſuus pſãguineus dece deret ⁊ ſic onꝰ cepit eo viuo ⁊ ſic cenſebunt᷑ duo pꝛimonia. ut d. S.ſi cohẽdẽ. ⁊.d.l.fi.S.q.mo.pi.uel hypo.ſol.aut fuit factũ oꝛdinamẽtũ poſtqꝙ; ille ſucceſſerat ⁊ tũc totũ dicatvna libꝛa. iã enĩ patrimonia ceperãt eẽ iũcta.ut.l.ſ ⁊ ſi plures.S.ſi filio. S.de vul.⁊ pu.⁊ totũ onus cepat ĩ ꝑſona hẽdis ſuccedent er/ go ⁊c̃. ut.ð.e.l.S.qui ſiliũ.ubi pbaĩ hec diſtinctio. Nõ ob.l. ſi idẽ cũ eodẽ. q; ibi quelibet cauſa fecit ſeparatũ iudiciũ.ſʒ hᷣ q̃libet libꝛa nõ facit ſeparatũ pꝛimoniũ ſed vnũ pꝛimoniũ ce pit eẽ. ¶ Ad ſcᷣm rñdeo ⁊ videt ꝙ oẽs dicant᷑ habere vns li bꝛo. ut. S. de excu.tu.l.tria onera. In ↄꝛiũ videl ꝙ in ſingulis ponat᷑ rõ e religt nõ qᷓ hũit pupillus. ut. d. ũ ĩ fl. S. certe imo dico ꝙ bonon o caſu qñ ſubſti . ce —— — — D — ponat᷑ rõ ꝑ ſe. ut.S.eo.l.in ſingulis.⁊ qꝛ hoc onus ſicut cetera alia onera diuidit ꝑ.l.xij.tab. ⁊ iſtud videt᷑ ut.l.ſi.S.pe.de bo. dã.ubi videt᷑ caſus ⁊ ibi DHi.tangit. Nõ ob.l.tria onera.quia ibi ↄſiderat᷑ laboꝛ ex parte tutoꝛis.qꝛ nõ multiplicat᷑ ex plura litate pſonarũ ⁊ pꝛimonio exñte indluſſo⸗ vo iſpicit onus re ſpectu ipᷣoꝛũ filioꝛũ ſuccedẽtiũ ⁊ qlibet tãtũ põt pꝛimonio exñ te indiuiſo ſicut diuiſo ⁊c. . ¶)Vi quadringenta. ghicrie —— r ene A gat ex ac/ Vageti pᷣter teſtõꝛis ppoſitũ ſm mẽtẽ teſtõꝛis dirimit. b. ð. C Op. pᷣ de pPn. ad v. qd dicem. So.hoc ↄtingit ex pᷣ ſupta uolũtate defũcti.¶ Op.de.il.ſi titiꝰ.S.de ↄdi.iſti. So. h pplexitas ↄtiĩgit pᷣter uolũtatẽ defũcti.in.l.ↄꝛia teſtõꝛ uolu/ it pplexitatẽ facẽ iõ nõ ualet. ¶ Op. S.ti.j.l. fi. So. ↄditio re „ 5 gulariter nõ põt diuidi.fallit qũqʒ; ut ibi dixi ⁊ in.l.cui fũdus. ⁊ plene ĩ.l.pe.C. de cõ.iſer. ¶ Altimo ſcias ꝙ ꝑ hac.l.dixi ꝙ cũ teſtõꝛ in vno legato adieciſſet ſic videlicet hoc aũt legatuùʒz uolo pᷣſtari itegrum ſine diminutiõe in alijs hoc nõ adiecit.ꝙ iſta vba hoc ĩpoꝛtẽt ꝙ illud qð deberet minui de dicto legato hẽs ſuppleat de legatis alijs ut hᷣ pʒ.q caſu rõ ineũda erit per eñ modũ ꝗ nõ.i.l.ſi ex teſtõ.S.e.⁊ hoc ĩtelligo ſiue legatũ mi nuat᷑ ꝑ falcidiã ſiue ꝓpter facultatũ defectũ.ut.l.in q;titate.S fqꝛe eadẽ rõ. Et nõ bñ ex hac.l.ꝙ qñ falcidia ceſſat ĩ vnole gato ex diſpoſitione defuncti nõ onerat heres ſed ceteri lega/ „ W☚, tarij.dixi in.l.ex aſſe.S.eo. Ictes dedifſclior b 5. ArZSE eẽ ðe difficilioꝛibꝰ.S.ĩfoꝛciati D Ducenta:a clarus in tex.ſʒ glo.facit euʒ diffieilẽ recitãdo opi.t.h.ð. Aſure q pẽdẽte ↄditiõe ꝑcipiun tur de q;titate legata in.l.fal.iĩputant᷑.⁊ qð deeſt oib legatari is ꝓ rata ſupplet᷑.h.d. Diaidit᷑ iĩ tres partes Fʒ verũ ĩtellectũ NPꝛimo ponũ thema ⁊ qõ uſq; ibi legis fal.rõ.ibi ſecũda reci tat opi.qrũdã uſq; ibi qð minime. Ibi tertia ubi ponit de rep bẽdẽdo opiniones illoꝛũ ⁊ ſo.q. Pone caſũ ſᷣm DBi.ĩ tex.ibi recipet ſubaudi qrit᷑ qliter ponẽda ſit rõ.l.fal.¶ In v.il.falci/ die rõ. Vera lec.huiꝰ v.eſt lec. Aʒo.⁊ illã tʒ Di.in v.ꝙ mini me. hic tʒ Bi.ꝙ eſt va opi. Joãnis.¶ Di h ꝙ fructꝰ ꝑcepti ⁊ iſte uſure cõputãtur in qrta.cõtra.S.e.l.in rõne ĩ pn. NHui ʒꝛij timoꝛe ꝗdã recedũt ab opi.quà tenui ⁊ vide gl.i icipit in cuiuſq;. ibi dic ergo ⁊ ſic antiq fatent᷑ ↄꝛiũ.⁊ ꝙ tex.dic hic ab utroq;.i.ab utrolibet.ſʒ iſta ẽ ↄ tex.iſtũ ibi ãbobꝰ.⁊ ibi.xxxv. ↄferre debeamꝰ.⁊ ibi ab utroq;.⁊ hoc Hi.collectiue accepit nõ ergo a dlibet.Legit ergo alit Jo.vide fʒ Jo. ⁊ ibi tũ hoc coꝛigit᷑ ⁊c.ẽ opi.iuriſcõſulti ⁊ qð ſupꝛa dixit. Jo.nõ videt bũñ dicere inq;tũ recitat opi.antiqrũ qꝛ nõ dicit tex.ꝙ ꝓſit vni tm imo ambob ⁊ ꝙ ambo debent pſerre ĩſcda. Ibihoc tñ coꝛ⸗ rigit.ẽ ᷓ dictã.l.in qtitate.S.magnã.⁊.l.in rone in pn. ⁊ ſic remanet ↄꝛiũ. Ideo vide opi.Aʒo.⁊ gl.q ĩcipit ꝙ ego ibi.tu dic ʒ Aʒo.ibi qð falſũ ẽ uſq; h. Di.ꝰ ⁊ bñ in alijs nõ.Et lec. Aʒo.eſt va dũ recitat pmã opi.antiquoꝝ ſʒ opi.ſua ĩ ſcdᷣa re/⸗ citatiõe nõ ẽ va qꝛ tex.dicit ꝓ rata ⁊ nõ equatłr.⁊ ſic ĩ hoc ſecũ do coꝛꝛigit pmã. In tex.nõ ĩ alio.ĩultimo ergo ẽ va opi.Jo. Ad ↄꝛiũ rñde ut ad.l.in qᷓtitate.⁊ ad.l.in rõne.qꝛ aliud in fru ctib ut ibi.aliud ut in vſuris ut hic.vide in glo.iſta ibi. IJtem nõ aliud ⁊c̃. Sed ſo. Jo.nõ ẽ valʒ opi. ſic. Solue ergo fru ctus ⁊ uſure ꝑcepte ex re ulł q;titate legata iudicio teſtoꝛs pẽ dente ↄditiõe in fal.iĩputat. Ael dic in uſuris h̊ ⁊.l.in qtita/ te. S. e. ⁊ in fructib.ut.l.qð de bonis.S.fruct.C.l.paulus.S. j. S. e. Cõtraria ergo loquunt᷑ de fructibꝰ ꝑceptis aliũde qᷓ; ex re legata. Hic ẽ alia gl.ſuꝑ vbo partib qĩcipit Jo. diẽ t iſta nõ fuit opi. Jo.an.q h in glo.ponit᷑ ut pʒ ex pma gl.magna. Tiõ iſta ſũt erronee ſcripta.uel dic ꝙ Jo.·legit utroq; mo.Tu tene opi.quã dixi in poſitiõe caſus.¶Op.⁊ videt ꝙ nõ com putet᷑ in falcidiã iſtud qð ex ſua ꝓuiſione hẽs ↄſeqt᷑.ut.l.iij. . e. So. H itellige de his q a qlibet fuiſſẽt ꝑcepta.ſecus ſi ex ida ſtria hẽdis tm fuiſſẽt pꝑcepta. ¶ Querit glo.ꝗd ſi hẽs nõ ꝑce pit. Certe dicit gl.⁊ bñ ꝙ nõ cõputant᷑ in fal.ſʒ eſtiat᷑ mun le/ gatũ.ut.l.in lege ſal.nõ habet.S.e.¶Sʒ ꝗd hodie ubiuſure nõ ꝑcipiunt᷑ ꝗd de cõmodo medij tpis. In.l.pꝛoxi.dica. M 1 MHõbilis.l.ẽ iſta ⁊ hoc . Juus ſeuerus. Mblle e alimento rũ defalcat hẽditatẽ.h.d. ¶ Op. C.e.auẽc.ſi mulier. So. aliud ĩ relictis ad ꝑias cauſa⸗ ⁊ aliud in alimẽtis.t ſic ha bes ꝙ legatũ alimẽtoꝛũ factũ certe ꝑpſone nõ videt᷑ factũ ad pi as cauſas.ſʒ ſi eẽt relictũ pauꝑibꝰ eẽt factũ ad pias cauſas.ut l.ſiqs ad declinãdã.C. de epi.⁊ cle.CQũo qliter fiet hodie cũ nõ ſint licite uſure. Hꝛeuiter credo ꝙ dʒ dari apud merca toꝛes ⁊ ĩterim ꝑcipiat ille q̃ſt q honeſte poſſet ꝑcipi. ut in ſimi li extra de dona.inter vi.⁊ uxo.c.per ueſtras.⁊ ideʒ dicerem Ac legẽ fal. poſuit teſtõꝛ ĩter viuos ubicunq; ponii de pecunia ꝙ dʒ intelligi de cõmodo qð ho/ neſte poſſet percipi ᷣm dictũ.c.per ueſtras. et oe Qui repudiat id qð q̃rtã mi — J heres renn Iea u5 dechuret.. — agart”s Miimo logt de qrta iure inſtõ EMauart *nis uſq; ibi ſed in ſideicõmiſ.ibi de q̃rta trebellianica uſq; ibi ſiqd uero.ibi redit ad pᷣ mũ ⁊ determiat quãdã qõnẽ ⁊ loꝗt de qrta iſtõnis iure.⁊ bꝛe uiter. h. d. In fal.ĩputat᷑ ꝙ iure hereditario capit᷑.ſʒ in trebel/ lianica ĩputat qcqd qcũq; iure iudicio defũcti infoꝛmiter ca/ pit.id uero qð deſoꝛmiter hoc eſt partim iure hereditario par tim alio capit᷑ ꝓ parte hẽditaria tm ĩponii.h.d. ¶ Pꝛiĩo op. ad fal. debitã iure inſtõnis. ¶ Et pᷣ op.ſic h videt᷑ dici ꝙ ea ꝗᷓ nõ capiunt᷑ iure legati ul ſideicõmiſſi iputant᷑ ĩ falcidiã. Sʒꝰ g.e.l.pẽ ſiliã ĩ pn.So.ibi nõ capit᷑ aliq pdictoꝝ iuriũ.ſʒ nec iu re hẽditario qð hec lex.regrit.nec ex teſtõ.iõ nõ ĩputat in fal. Scðo op.S.e.l.cũ es Sorß ibinõ capit᷑ ex teſtõ tñ diſ u. s hac mẽte ut iputetur in qrtã ⁊ hoc fuit actũ tacite ul exp̃ſſe ut ibi pʒ ⁊.j.de bo.li.l.etiã.S.ſʒ ſi nõ moꝛ tis. ¶ Tertio op.S.e.l.nẽſeniꝰĩ pn.⁊.j.e.lł.ſi filio.ubi pᷣlegata cõputant᷑ in fal.So.qũ ꝗs accepit a cohẽde p̃legatũ ſed fʒ ri goꝛẽ iuris ſibi nõ ĩputet᷑ in falcidiã tñ de equitate doli excepti- one ſeu replicatiõe repellit. ⁊ eia quo accipit᷑ legatũ ꝓdeſt ad falcidiam minuendã ut in ↄtrarijs.¶ Quarto op.⁊ videt᷑ ꝙ etiã alijs ꝓmiſit. ut.d.l.nẽſenius.S.plane.So.nõ ꝓdeſt alijs pᷣlegatũ ut minuat qrtã ab eis detrahẽdã. ſʒ in hoc ꝓdeſt.qa videt᷑ qᷓrtã detraxiſſe de legato cohẽdis.¶Quito op.⁊ vide tur ꝙ etiã alijs ꝓſit ſaltẽ p ea parte quã hʒ iure hẽditario. ut j.ti.ij.l.deducta.S.nũmis.x.S.eo.l.id aũt.ij.rñſo.So.ſateoꝛ qñ p̃legat coꝛp hẽditariũ ꝙ hẽditaria poꝛtio cõputat᷑ oĩbꝰ in fal.ut in ↄꝛijs alie poꝛtiões nõ. ¶ Sexto op.⁊ videl ꝙ nõ poꝛtio hẽditaria ſʒ qrta hẽditarie. ut.S.e.l.titia. So.ibi loꝗ tur de trebellianica.tñ idẽ credo debere diciĩ fal.qꝛ aut eã de/ trahit de uolũtate teſtõꝛis.⁊ tũc q̃rtã hẽditarie.Aut ð uel pꝛe ter volũtatẽ.⁊᷑ tũc hẽditariã totã.hoc tʒ gl.S.e.l.nẽſeni ĩpn. ⁊ Di. ¶ Septio op.⁊ videt᷑ ꝙ totũ cõputet᷑.ut.l.cũ pꝛ in pn. S.de le.ij.⁊.ð.l.deducta.S.nũmis.So.gl.iĩ hoc uariãt.na.S. ʒ.e.l.id aũt.dicit ꝙ hoc ẽ uerũ q capit pecunia a cohẽde.ꝗa tota pecunia videt᷑ capi iure hẽditario. Id aũt qð ſupꝛa dixi loquit 2 coꝛpus hẽditariũ.ſʒ hᷣ dicit ↄꝛiũ ꝙ etiã pecunia non cõputet᷑ in fal.niſi p parte hẽditaria. Tu dic ſʒ Di.qꝙ aut hẽ/ di legat᷑ pecunia a cohẽde uel a ſubſtituto.⁊ tũc tm pars capi tur iure hẽditario.⁊ iſta pars iĩputat᷑ in falcidia ut hicĩ tex.⁊ gl. ⁊ hoc cũ dat᷑ pecũia heditaria als ſecꝰ. nt.S.e.l.lege fal.S. ſi ĩterueniat.Aut ipᷣemet hẽs ẽ iuſſus pecuniã ſibi deducẽ uel detrahẽ.⁊ tũc tota capit iure hẽditario.⁊ tota cadit in fal.uti ll. ðꝛijs.⁊ ita loꝗt.l.qð aũt. ¶ Octauo op.S.e.l.ſi a me.ubi de fũdo hẽditario nil ĩputat ĩ fal. So.ibi nil ex illo fũdo tenebat iure hẽditario.iõ ⁊c.ut ibi pʒ.¶ Nono op.S.e.l.qð aũt in ſi. So.ibi teſtõ: hoc expᷣſſit.¶ Becio op.ad ſinẽ legis de.l.ꝗ fũ dũ ĩ pn.S.e.⁊.l.ſi dignũ. So.reiect᷑ alijs ſolonib q̃s gl.ponit ũd.l. ꝗ füdũ.dic hᷣ dat᷑ in vi ↄditiõis.⁊ iõ nõ cõputat᷑ in fal. in Pei dat noĩe pcij ⁊ iõ ſuccedit loco rei merito videt hꝛe iure ẽditario.ideo ĩputat᷑ in falcidiã. Sʒ ↄtra hoc inſtat qꝛ videt᷑ cꝙſaltẽ ei ꝗ dat cauſa ↄditionis ĩplẽde ↄditio debeat ꝓſicere. — ut. d. l. nẽſenius. ⁊.l.ſi filio. So.gl.h̊ fatet᷑ ↄꝛiũ ꝙ iũlli dat ꝓ ſiciat alijs nöd⸗ videt᷑ tenẽ qd in.l.q füdũ ĩ pn.iĩſcda ſo.s⸗. e. Sʒ hoc videtõ.l.ſi füdus legatꝰ.Sõo.gl.qꝙ ibi debebat da ri alteri hẽdi.iſtud ẽ diuinare. Quare dicũt alij ꝙ etiã dantip deſt. Nec ob.l.nẽſeni.q; logꝗtĩ legato ulł ſideicõmiſſo ⁊ hoc tʒ Ci. C.ẽ.l.pe.ubi gl.hoc tãgit tu potes utrãq; opi.ſuſtinẽ. nã Regors pſur va ope exceptiõis doli nõ ipſo iure. ut.j.e.l. ſi filio.⁊.d.l.nẽſeniꝰ.aut ergo legatari iam hʒ legatũ ⁊ ↄuenit ab hẽde ꝓpt fal.uel iterdicto qͥru legato:ũ ul ↄditiõe ĩdebiti ⁊ repellit exceptiõe doli.ſʒ illꝰ qð eſt datũ cauſa ↄditiõis ĩplẽde ſupplet falcidiã ⁊ ita loquit gl.hic poſita ⁊ alie ſiles.Aut hẽs ipſe poſſidet ⁊ ↄuenit.⁊ tũc põt detrahẽ falcidiã.ut.d.l.ſi fun dus.ita loquit alia glo. ¶ Vndecimo op.de.l.in rõne.S. tã/ etſi.S.eo. So. ibi ĩ eo qð dat᷑ in vi modi qð ſuccedit loco rei ſicut id qð dat᷑ cauſa pcij ut ibi dixi.facit qð nõ.i.l.ſiqs fuuʒ. g.ti.j.¶ Ad oĩuʒ ergo declarationẽ ſic diſtigue aut hẽ capit de bonis defũcti ex cauſã teſti.aut ex ipſo teſts pmo caſu aut ꝓpter hoc cepit expᷣſſe ut ſibi iputet in falcidia ⁊ ĩputat᷑.ut.S. e.l. cũ quo in ſi. Aut cepit ꝓpter aliã cauſã ⁊ tũc ſecus.ut.l.pẽ filiã in pn.Sõ.e. Scðo caſu qñ capit ex teſtõ tũc aut iure hẽdi⸗ taxio.aut iure legatiuel pᷣlegati.aut cauſa ↄditiõis iĩplẽde uel ex vi modi.aut ex cauſa pꝛecij ex iuſſu teſtõꝛis. ꝛimo caſu ĩputat᷑ in fal.ut h in pn. Scðo caſu aut legat᷑ ſibia legatario. m iiij ⁊ nil còputat in fal.qm ni hʒ iure hẽditario.ut.S.e.l.ſia me. niſi q; ad ipſũ q dat. ar. l.ncſeni. S. e. Si vo legat a cohẽde.⁊ tũc aut qri qad ipſii hẽdẽ ⁊ totũ ĩputat᷑ ut.d.l.nẽſeni.⁊.j.eę. l.ſi filio. Zlut qᷓ ad alios.⁊ tũc aut legata fuit pecunia uel coꝛ pus nõ hẽditariũ ⁊ nil iputat᷑.qꝛ nil hẽditario iure capit᷑. Aut fuit pᷣlegata pecumia hẽditaria.⁊ tũc aut ipᷣe iuſſus ſuit ſibi re/ tinere uel detrahẽ ⁊ totũ cõputat.ut.S.de le.ij.l.cũ pꝛ in pn. 2. d. S.uũmis.Aut cohẽs fuit ſibi iuſſus dare pecuniã hẽdita riã. ⁊ tũc ſibi ꝓ hẽditaria parte cõputat uel q̃rtà hẽditarie.ut ſtatiʒ dicaʒ.x.S.e.l.id aũt.⁊ hic no.Si vo coꝛpꝰhẽditarium. ⁊ tũc aut detrahit ſalcidiã de uolũtate defũcti ⁊ cõputat᷑ q̃rta hereditarie poꝛtiõis. aut ↄ uel pᷣter uolũtatẽ.⁊ tũc cõputat᷑ to ta hẽditaria poꝛtio.ut.S.e.l.titia.⁊ nõ.in.d.l.nẽſeni.Tertio caſu q capi cauſa oditiõis ĩplẽde ⁊ tũc ſiqdẽ legatari poſſi det ita ꝙ ab hẽde ↄuenit ⁊ ĩputatiĩ q̃rtã qᷣ ad dte nõ quo ad alios.ar. S.e.l.nẽſeni.⁊ h nõ.Si vo heres poſſidet ⁊ ipſe cõ uenit᷑ ⁊ tũc aut fuit datũ a ſtatulio.⁊ dic ut.S.e.l.id aut. aut ab exneo ⁊ tũc nullo mõ ĩputat᷑ fal.nec q ad dantẽ nec ꝗ ad alios ut h̊ in fi.c.l.id aũt.S.e.⁊.l.ſi füdus legatꝰ.⁊ qð nõ.C. e.l.pe. QAuarto caſu qñ capit in vi modi ⁊ ĩputat᷑ q̃rtã.ut.S. e.l.in rẽne.S.tãetſi.Quiĩto caſu qũ capit loco pᷣcij tũc ĩputaĩ in fal. ut. S.e.l.q fũdus.⁊ ibi nõ.⁊.l.ſi dignũ.⁊ nõ.in.l.ad ue/ terani.S.j.⁊ hoc circa falcidiã.¶ Venio ad ſcdam parteʒ q̃ tractat de trebellianica.Et pmo op.ꝙ idẽ ſit in tre.qð in fal. ut h̊ ⁊ ſupꝛa dixi.ſo.ſateoꝛ ꝙ qñ coꝛp hereditariũ plegat᷑ a co herede ẽ idẽ.ſ qñ coꝛpꝰnõ hẽditariu uel aliꝗd aliud ab extra neo tũc ſecꝰ.nã in falcidiã nil ĩputat᷑ in tre.totũ.⁊ rõnẽ ĩfra vi⸗/ debid.¶Scðo op.dẽ h̊ ꝙ ſideicõmiſſũ dat᷑ cauſa oditiõis ĩ/ plẽde.ð id qð dat᷑ cauſa ↄditiõis ĩp ſub oditiõe.õ.ſigs omil.cau.teſ.Sol.expone ᷣm Ja.de are. ſideicõ.heredi dat.i.hẽdi iniigi ab ipſo pᷣſtãdũ cauſa.i.cum cauſa ĩplende oditionis.i.a ſi teſtõ.⁊ iõ nõ iĩputat᷑ niſi ob hoc fuiſſet datũ.ut.l.cũ q.S.ſi.S. e.¶ Quarto op.j.e.l.accept.So. ibi qð dat᷑ cauſa ↄditiõis nõ erat remſurũ penes hẽdẽ iõ nõ iputat. ¶ Quito op.⁊ vi det᷑ ꝙ nõ tota hereditaria. ut.S.e.l.titia. So.hoc dʒ nehigiss diſtinctionẽ illi legis. ¶ Sexto oppo.⁊ videĩ ꝙ legata data cauſa oditiõis ĩplẽde nõ cõputant᷑ in treb. cũ debeat detrahi de ipſis reb hereditarijs.ut.l.iubemin pn. C. ad tre. So.gl. q ẽ i.l.fſiliñ quẽ hñtẽ.C. fa.her.i.ſi.gl.mag. ⁊ fatet᷑ ↄꝛiũ ⁊ dicit hac.l.⁊ ſiles ĩ hoc hodie eẽ coꝝectas qͥ ad liᷣos pᷣmi gradus cũ talia nõ iputent᷑ in tre. Ja. de are.dic ↄꝛiũ.qꝛ illa.i.ſolũ fru/ ctũ ꝓhibet ĩputari in q̃rtã nõ alia legata uel data cauſa ↄditi onis iplẽde ⁊ hoc puto ueri p ſinẽ ill.l.q̃ vult ꝙ ſtatuta in il la.l.nõ trahant᷑ ad alios caſus. ¶ At ergo iſta mã circa tre/ bellianicã liqat diſtigue eodẽ mõ qᷣ in fal.aut capit᷑ ex teſtm ? idẽ qð ſupꝛa dixi diſtinguẽdo caſus modos ꝗbus fal.capit ex teſtm.aut ex teſtõ ⁊ tuc aut iure iſtõnis ⁊ idẽ.aut iure lega ti.? tũc aut ab exneo uel legatario ⁊ indiſticte ĩputai ne hlʒ ſecꝰ in fal. aut a coherede ⁊ tũc aut pecunia.⁊ tũc totũ iĩpnta?᷑. ut in. S.nũmis.aut coꝛpꝰnõ hereditariũ t ĩputat᷑ ſecus in fal. aut coꝛpus hẽditariũ ⁊ tũc idẽ qð in ſal.qꝛ aut qrit᷑ de ĩputati one qͥ ad ipſũ coheredẽ ⁊ iputet totũ aut ꝗ ad alio ſideicõmiſ ſarios.⁊ tũc aut detrahit de uolũtate aut ð uolũtatẽ. ut.l.titia S.e.Si vo capit cauſa ↄditiõis ĩplẽde.⁊ tũc aut ẽ remãſuruʒ penes eũ ⁊ iĩputat᷑ ut hic als ſecus.ut.l.accept.Si vo capũ in pciũ ⁊ tũc ĩputat᷑.ut.S.ꝑ eaſdẽ.ll.ſi vo in vi modi.⁊ tũc idẽ ꝑ eaſdẽ leges.¶ Nꝛimo qro que eſt rõ ꝙ in fal. ĩputaĩ ſolũ qd iure hereditario capit ⁊ aliud in trebellianica. Dicit hic gl. rõ ẽ.q; ĩ fal.grauat᷑ plus heres.qꝛ onera hereditaria manẽi apð eũ inſolidũ.iõ releuatut ſolũ q iure hereditario capit ĩputet in fal.ſ in trebellianica nõ ſuſtinet onera niſi ꝓ parte. ut.j. ti. ij. l.j.F. fi.iõ plus grauat᷑.idẽ tʒ Ci.in.l.ſiliñ quẽ habẽtẽ. Tu cla rius dic. ꝙ rõ colligit ex vbis.l.ſal.dicit eni.ẽ.e.l.j.S.j.ꝙ q̃r ta pars hereditatis dʒ remanere penes heredẽ. Nõ qdiẽ he reditatis ex ꝗᷓ colligi ꝙ dʒ hẽe iure hereditario.ſed inſti. de f deics ere rd qꝛ.ubi referunt᷑ iſta vba ſenatuſcõſulti ue/ ſpaſiani.dẽ ꝙ heres dʒ qrtã partẽ retinere nõ tñ dicit heredi⸗ tatis.⁊ iõ etiã ſi nõ capiat᷑ iure hereditario ĩputat᷑ in q̃rtã.DPi ces tu iſte tex. ſacit ↄtra.q; dicit ꝑinde atq;.l.fal. Rñi.illud ꝑ inde denotat ſimilitudieʒ ſ nõ ꝑ oĩa.qꝛ q̃rta ubiq; detrahũ ſʒ nõ eodẽ mõ.ſilłe.j.de accepti.l.j..Et ſi q̃ris q̃re ĩ.l.fal.fuit poſi tũ uerbũ hẽditatis in ſenatuſcõſulto nõ.tũc ꝓcedit ratio glo. ¶Scdo qᷣro qd ſi ab eodẽ hẽde ſũt pᷣſtãda legata particula⸗ ria ꝑ fideicõ.ule qdð põt eẽ. ut.j.ti.ij.l.marcellus.S.idẽ põpo. qualiter ſiet iſta cõputatio in q̃rtã. Pꝛeuit᷑ q;tũ ad ſideicom. miſſũ oĩa imputabunt᷑ nec hoc ꝓderit legatarijs ut minoꝛ q̃r⸗ lẽde nõ ẽ legatu.ut.l.ſigs . i.a fideicõmiſſario. ¶Tertio op. de l. debitoꝛ. S.ſi.j.ad tre.⁊.d.l.pꝛ filiã ĩ pn. Sol.ibi nõ capit ex Ad legẽ fal. ta detrahatur.ſed pꝛoderit ut a ſdeicommiſſario quarta de/ tracta videatur. ſicut dicimus in ſimili.S.eo.l.nenſenius.S.j. ¶ Tertio quero que ẽ rõ dꝛie ĩter coꝛpus hereditariũ ⁊ pecu/ niã uel coꝛpꝰhẽditariũ. Rñ.pecunia tota põt dici ꝑcepta de parte hereditaria qdð nõ eſt ex coꝛpoꝛe hereditario.ut in.S.nũ mis.uel ĩter coꝛpus hẽditariũ ⁊ nõ hereditariũ eſt rõ ne in ea dẽ re diuerſo iure hẽat quartã.ut.l.eũ qui edes de uſucap.ita dicit glo.⁊ Aʒo in ſũma.C. e.⁊ ẽ hec rõ lʒ ſit ſatis debilis tñ nõ video mõ melioꝛẽ. ¶ Auarto q̃ro utrũ falcidia uel trebel⸗ lianica poſſit detrahi in vna re.Gl.⁊ doc.qꝙ nõ.C. e.l.ij. Tu — dic clarius aut J an poſſit deduci in vna rea uolẽtib c po teſt. ut. . de le.j.l.põt.⁊.S.depoſi.l.j.S.ſi ↄuenerit.⁊ ita ĩtelli⸗ gunt quidã.l.ſlliñ quẽ habẽtẽ.C.fa.her.⁊ ita nõ.ibi in glo.qᷓ Icipit.ſ.deſtinationẽ. ibi alij dicũt ſoluit᷑ a uolẽtibus ⁊ uolenti ⁊mc.aut q̃ris de neceſſitate ⁊ tũc aut q̃ris in q̃ re debet᷑ quarta. aut in qua re detrahat᷑ tꝑe diuiſionis. Mꝛimo caſu regula eſt ꝙ deducit de qualibet reꝓ idiuiſo.ut in.l.plautius.⁊.i.liuea margaritarũ. . e. l. ij. C. e. Scdo caſu aut teſtõꝛ aliqd legauit uel alio mõ ↄceſſit qð debeat iputari in quartã ⁊ ilud pus im putaĩ.ut.S.e.l.id autẽ.x.l.cũ quo. .ſi.⁊.l.qebaĩ..ſi.⁊ h/ p/ ut de trebellianica loqui. Si vo nil reliqt tũc aut hẽs ꝑcepit fruct iudicio teſtõꝛis ⁊ illos pus ĩputare in quartaʒ cogit.ut ỹ.e.l.qð de bonis.S.ſructꝰ. Nec ob.j.ti.ij.l.ita tñ.S.ex aſſe. ut ibi dixi. aut nullos fruct pcepit.⁊ tũc aut hẽs aliqd de he/ reditate alienauit ⁊ ilud pus ſibi cõputat in quarta.ut.C. cõ/ munia de le.auc.rej.⁊.j.ti.j.l.marcellus.S.res.⁊ ibi nõ.qð tʒ Aʒo in ſũma.C. ad tre.⁊ etiã Pi. Aut nil uẽdidit ⁊ tunc aut teſtõꝛ viuꝰ ↄceſſerit aliquã rẽ hꝛe ĩ peculiũ ⁊ illã põt ſibi retinẽ aduerſario inuito.ut.l.filiũ quẽ hntẽ.Fʒ lec.antiquoꝛũ que in hoc va eſt ut offõ iudicis in diuiſione ula res aſſignat᷑ ſilio ut quẽ teſtatoꝛ pꝛedilexit in illa re in vita pᷣſũptio eſt ꝙ pᷣdilexit moꝛte.ar.l.pe.S.de ali.⁊ ci.le.⁊ ne fiat ſeparatio eius poſſeſſi onis quã coluit? melioꝛauit.ar.l.ij.de allu.⁊ palu. Aut nihi ↄceſſit in vita nec in moꝛte ⁊ tũc ſi res ſunt indiuiſibiles põt in vna re deduci.ut.S.e.l.ſed ſi nõ ſeruꝰ.⁊.l.lege fal.S.ſi inter.⁊ l.ſi fundũ mihi cũ ſimilibus. Aut oẽs ſunt indiuiſibiles ⁊ tũc deducet᷑ in vna uel duabus rebus ne patrimoniũ cõicetur.⁊ hoc iudicis officio.ut.l.põt.S.de le.j.⁊.C.qñ ⁊ ꝗ.quar.pars de.l.ij. ¶ Venio ad quartã partẽ debitã iure nature ⁊ bꝛeui ter aut aligd capũ ex patrimoniũ defũcti ⁊ nullo modo in illa quarta imputat.nt.l.ſancimus.S.repletionẽ.C. de inof.teſt. Aut capũ ex deſuncti patrimonio ⁊ tũc aut iudicio teſtõꝛis. ⁊ cõputat᷑ in quartã quocũq; iure hẽat ſiue iure hereditario ſi ue iure legati uel in vi modi uel alio mõ capiat᷑ cõputat᷑.ut.l. qm nouella de inof.teſ.?⁊ ꝓ hoc qð habuiſtis in.l.etiã..pe.ĩ ſi.j.de bo.li.vũ mõ aliqd iure inſtõnis habeat.ut in auc.ut cũ de ap.cog.S.aliud quoqʒ capłin.⁊ in auc. de trien. ⁊ ſe.S.j. — Aut capũt iter viuos ⁊ tũc aut eſt datio ob cauſã.ut dos ⁊ do natio ppter nuptias uel datũ cauſa militie, ⁊ tũc illud iputati quarta. ut.l. qm nouella. C. de inof.tel.⁊.l.oĩmõ.S.fi.e.ti. Si· uero eſt donatio ſimplex tunc aduerte ſiquidẽ tẽpoꝛe facte do nationis.⁊ ꝑfecte ualuit in vita tunc nõ cõputat in quartam niſi ſit dictũ ut ſi dat ſilio emãcipationis cauſa.ut.l.ſiq.S. ſi⸗ C. de inoſ.te.⁊ ita fecit dñs Accurſius qñ dñʒ Frãciſcũ emã cipauit qꝛ fuit dictũ expꝛeſſe ut in fal.imputaret.⁊x pꝛo hoc ha bes.tex.in.l.etiã.v.ſed ⁊ ſi nõ moꝛtis.j.de bo.li. I9dẽ dicereʒ ſi eſſet ſacta donatio ſilio in ptate ppter merita p̃cedentia.nã tũc ſtatim ualeret donatio ⁊ iſtud percepit tanq; aduẽtitiũ ut glo.nõ.in auẽ.vnde ſi parens.C. de inoſ.te.ꝓbo per rõnẽ il/ lud qð ſilius ꝗqrit ex ꝑſona ſua eſt aduentitiũ.ut.l.cũ opʒ.S. j. C. de bo.q̃ li.ſed iſtud qð dat᷑ ſilio ob merita pᷣcedẽtia hʒ ex operis ſuis.⁊ ſi eſt aduẽtitiũ ⁊ aduẽtitia in quarta nõ imputã tur. nt.l. f. C. de colla. ⁊.l.ſancimus.S. repletionẽ. C. de iof. te. ʒ ſit quedã gl.q eſt in.l.ſ donationẽ᷑.C. de col.que vult ꝙ nõ ualet incõtinẽti tñ nõ dicit uerũ ut ibi dixi. Siuero dona tio nõ tenuit ab initio ſed fuit moꝛte cõfſirmata tunc in quar/ tã ĩputat᷑. ẽ caſus nõ.i.l.ſiliũ quẽ hñtẽ.C. fa.her.ʒ lec.Aʒo. * ert dlenai v. ſʒ ⁊ ſi moꝛt. Idẽ puto ſi ĩ peculio eẽt con ceſſ. ſi. ut. d.l. filiũ quẽ hñtẽ. m aliã lec. ⁊.d.l.ſi donatione.C. de col. ¶ Juxta pᷣdicta ſoꝛmo.q.⁊ pᷣ videamus rõnẽ queẽ rõ ꝙ id qð ex teſtm capit ĩ tre.quartã nõ ĩputat᷑.ut.l.pẽ filiã ĩ pn. S.e.⁊ ĩ debita iure nãe ſic nt nõ.⁊ dixiſupꝛa.⁊ rõ ẽ qꝛ falcidia T⁊ tre.detrahit occaſiõe teſti ideo in ea nõ iputat᷑ niſi qꝗð uenit ex teſtõ.debita iure nãe uenit extrinſecus.iõ in ea ĩputat᷑ qð extrinſecus uenit.⁊ hoc hẽs in alijs quartis q̃ debent᷑ ex alijs diſpõnibꝰ.uel iure ſtatuti ut mulieri uel viro ex foꝛma ſtatuto rum aliqd debeat᷑.⁊ cõputaĩ᷑ ſibi quicꝗd extrinſecus uenit in auẽ. pꝛeterea, C.vñ vir ⁊ ux. Ego dixi ſupꝛa ꝙ donatio facta filio Sicui plus qᷓ ꝑ.l.ſal. 4 filio emãcipato nõ iputat᷑ niſi ſit dict.qᷣro qd ſi fuit dictũ de —w— J elegata nò ſputaͤtut i dit t donauit ſilio emãcipato in pᷣmiũ emãcipatiõiꝭ t ꝓ patte — —w filio filia. cidiã niſi quo ad eũ a qͥ de ſua.nõ tñ dixit ꝙ in qrtà iputct. Dic in.l.petoĩ pn. S.dele. apiuntur.h.d.⁊ nõ hanc legẽ bene. ni e ſe t ij. ¶ Quero de vna.q.q̃ me multũ fac dubitare nõ hũi de fa⸗ cto ſʒ hac nocte fui imaginat.ſfuit datũ ſilio emãcipato ut cõ putaret ĩqrt ſʒ ſil deceſſit anteq; pꝛ relici ſilijs ſuis hẽdibꝰ ⁊ nepotib pãis ſui.an ipᷣis nepotibꝰ cõputet᷑i q̃rtã.ꝗd dices Foꝛmo alia.q.⁊ dicã de iſta.⁊ iſtã quã dicã bis vidi de ſacto ⁊ cõſului. Filia decedit anteq; pꝛ relict filijs an dos data ſilie filijs eiꝰ cõputet iĩ qrtã put ſilie deberet iputari. In vitate mul ti aduocati ⁊ alig doctoꝛes ↄſuluerũt ꝙ nõ ⁊ mouebant ꝑ rõ/ nem cõem ut.l.ſacimꝰ.S.repletionẽ.C.de ĩof.te.cũ falcidia iu re nãe nõ dʒ deduci niſi de ſhᷣa pꝛis ut ibi.ſʒ iſti filij nõ hñt iſtã dotẽ ab auo eoꝝ ſo hñt a mr̃e.⁊ iõ dʒ computari.q;ꝛ exiuit pꝛi moniũ pꝛis ipᷣo iure.ut.l.pꝛ filiã ĩ pn.S.e. Hꝛeuit cõſului ↄꝛiũ ⁊ hodie ↄſulerẽ.iſt pbat᷑ ꝑ.l.ilã.C. de col.S.ſi.ubi dẽ expᷣſſe ĩ tex. ꝙ dos data mr̃i dʒ a ſilij ↄferri.ſʒ ad illã.l.rñdebat ; nõ ſegtur. ꝙ aege ↄfer᷑ĩ q̃rtã ĩputet᷑. Ego dixi ꝙ ofert.ut.i.llã ⁊ ĩ qrtã iputa q ↄꝓfert eodẽ mõ in q̃rtã ĩputat.nec reperies.l.q dicat ↄꝛiũ i.l. qm.dicit tex.dos data ſilie uel nepoti in q̃rtã iputet᷑ non dicit cui uł ſibi uel ſilijs ſuis. Pꝛetea hec ꝓbabd ꝑ.l.oĩnoĩ ſi. C.de iof.te.ubi nõ reqrit tex.ꝙ habeat a pꝛe ſed occaſione eius qdð pꝛ fecit lucret. Pꝛeterea ꝙ iſtud ſit pfectitiũ ⁊ de bonis pꝛis ꝓfectũ ꝓbo aduẽtitia nõ cõſerunt᷑.ut.l.illã.S.ſi.C. de coll.ſed talis dos a nepotibꝰↄfert᷑.nt.l.ilã.ergo nõ ẽ aduẽtitia. Rx ac terea aduertatis ad rõnẽ difſicilẽ cui nõ põt rñderi ⁊ per me ſũdã.aduerſarius dicit ꝙ illi nepotes hñt illã dotẽ iure he reditario tanq; heredes ſilie ⁊ a pſona mr̃is nõ ab auo. ꝓbo ꝙ iſtð ẽ falſũ m tꝑa hodierna.ſiliuſfa.ĩ ꝓfectitijs nõ hʒ hẽdẽ ut. l.j.. i.j.de caſtrẽ.pecu.⁊ ĩ dote expꝛeſſe nõtur in.l.nupta. 5.ſo.ma.C.l.filie mee.e.ti.? Aʒo in ſũma ſo.ma. circa ſi.nõ.ĩ coꝛpoꝛe de hẽ.q̃ ab ĩte.S.j.⁊ q ſilia decedit ĩ mrionio cũ libis dz reuerti do ad pꝛem ut.l.do a pꝛe.C.ſo.ma.de ↄſuetudie tñ remanet apð virũ.Cõſuetudo ergo nõ fac illo ſilios hẽdi) mr̃is.qꝛ illa dos nõ erat mris nec mr̃is eẽ debebat. Sed qd ſacit oſuetudo. Certe aufert ab auo ĩmediate ⁊ ſllis nepotibꝰ dat. Apparet ergo ꝙ iſti nepotes nõ hñt ex perſona filie ſed ab auo ex perſona ipᷣius aui.merito dʒ imputari in quartã.ut l.qm nouella. etiã tetigi.in.l.poſt dotẽ.⁊ ibi dixi. Sʒ ſi pone remꝰ nos ꝙ pꝛ ſuerat ſibi ſtipulatin vnũ caſũ tm̃ ita ꝙ ĩ alio caſu exñtiũ liberoꝛũ mulier poſſet habere heredẽ ſm qð nõ in l.poſt moꝛtẽ.⁊ ibi dixi. Sumꝰ in a grecehetl utrũ onus ĩpn/ tadi in quartã ipſi defuncto datũ trãeat ad filios cũ ſuo one/ re dubito als dicã. ¶ Quero ſi aliqd ẽ relictũ ſilio minꝰ q̃rta dzʒ ſuppleri iſta qᷓrta. ¶ Quero p os dʒ ſuppleri iſta qrta ułp heredẽ ul ꝑ legatarios q poſſidẽt re hereditaria ꝓrata videfuelle tex. ꝙ iſt ſupplementũ ſiat ta ab heredibus qᷓ; a legatarijs.nt.l.ſi ex pꝛonis.x.l.ſilibert.S.libertis.j.de bo.li. ⁊iſtud iplẽdi ius erat ĩ poꝛtiõe pꝛoni put ĩdebita iure nãe eſt hodlie.ut.l.ſi ex pꝛonis in pᷣn.e.ti.ſʒ ↄꝛiũ videt᷑ ĩ auẽ.ut cum de ap.cCog.S.ceterũ.col.viij.ubi dic ĩpleri ab heredibꝰ.ſʒ aduer/⸗ tẽdũ ẽ ꝙ ibi dicit ab hẽdib ĩpleri m alias nr̃as.ll.ſʒ.l.C.non expmit ꝙ hoc ſiat ab heredibꝰ ſolũ ſʒ ſimplłr ſuppletionẽ fieri imo magis videt᷑ inuere a qlibet legatario ꝓ rata.nã.l.ſãcimꝰ S. repletionẽ.diẽ h debẽ fieri ex ipſis reb ex ſha deſũcti ⁊ ſic videt ꝙ ſit onus reale. Illud ergo qdð tex.in.d.S.ceterũ.diẽ h Fʒ nr̃as legejĩtelligu ʒ.d.l.ſi libertj.S.lipᷣt.¶ Sʒ qro an iſtꝭ ex ſpſtõne ad ſiliũ puenit ſibi cõputet᷑ĩ legitimaʒ. Lex.vi⸗ et ꝙ nõ ĩ. d. l. ſcimus. 5. repletionẽ. Sʒ dic ꝙ ſigdẽ ſpſtitu tus ẽ gs legatario tũc illud qð hʒ ex illa ſubſtõne nõ cõputat in legitima ut ibi ſẽtit gl.aut ẽ ſubſtitut heredi directo uł per ſideicõmiſſũ.x tũc illud iputat᷑ qꝛ ab ipſo initio de eo qð relin qtur ab herede deduci oẽ grauamẽ ⁊ oĩ ↄditio.nt.l.qm ĩ po rnibꝰ. C. de ĩof.te.¶Sʒ ꝗd de eo qð ei q põt petẽ ſupplemẽtũ obuenerit ab ĩteſtato.utputa ſuccedit legatario nłhedi. Rñ. id nõ cõputatĩ legitimã niſi eatenus qᷓten ille eui ſucceditte/ nebatur ſupplere cum aduentitio iure capiat. ut. d. 5. reple/ tionem. ar. S. de le. ij.l. ſi fuerit. . j. x. ð. eo.l. qui ſundum. F. qui ſilios. jgα Siheres nõ grauat᷑ ut heres ſed nt Eceptis. n cõmodũ ſentiẽs falcidia nõ de . ucei. h. ð. In tex. ibi moꝛtẽ ſuaz.ſ.legatarij. Chno ꝙ datũ cauſa cõditionis iplẽde ita demũ minuit tre. ſi interiʒ apud heredes remaneret. Itẽ ule q rogat ẽ de reſtituẽdoita demũ retinet falcidiam ſiut hereſrogat᷑ ut hᷣ ⁊.j.ti.j.l.mulier. ſi. ¶ Item nõ ꝙ acceptis intelligit de herede ut h in ſi.c.l. i fuũ.S.qui margaritam.S.de let.e.e. ꝑ.l.qm̃ nouella.C. de ĩof.te.ubi dicit eodẽ mõ rõsäs d eſt nõ. pᷣn. t. h. d. — . D Aritus uxoꝛi. Mudiſtnoe P r bi. —. õputat᷑iĩ bonis.h.d.i mã.l.re ↄiũcti.¶Qũo an cõiũctio aduerſatiua ĩducat iũctionẽvᷣbalem.⁊ h videt᷑ poni in tex.ibi duas aũt ⁊c.videt᷑ H̊ ꝙ maritus teneat᷑ ad teſtitutio/ nẽ fructuuʒ ⁊ bonoꝝ que obuenerunt e dotẽ. ¶ Op.C. de pac.ↄuẽ.l.nlti.Gl.ibi ſoluit.hᷣ etiã ſoluit ꝙ h i ſoꝛte ibiĩ uſuri, Aliter ĩtelligi ꝙ h de nalib ibi de iduſtrialibꝰ. Ons Mar tinus ſyll.als de fano diſputauit vnam.q.⁊ ĩ ↄtrario ſemꝑ re citaui.⁊ diẽ̃ aut fructus ꝑcepti extãt ⁊ debẽt heredis mulieri reſtitui.ut.l.ſi ſtipulata.S.de dona.ĩter vi.⁊ uxo.aut ſũt cõſuũ/ ti ⁊ tũc aut ꝑcepti uolũtatẽ defũcte ⁊ marito dʒ reſtituẽ. ut de his. C. de dona.iter vi.⁊ uxo.aut ꝑcepit uolũtate deſũcie ⁊ tũc ant ſũt fructus ĩduſtriales ⁊ marit lucrat᷑.ut.d.l.ulti.cũ gl. C.de pac.cõuẽ. Mõ ob.iſta.l.q; tenet᷑ reddere rõnẽ lʒ fru ctus ſint cõſũpti.ſi vo ſũt fructus naturales magni ⁊ tũc ienet᷑ maritus reſtituere inq;tũ ẽ locupletioꝛ.ut.l.ſi ſtipulata.S.j.ðꝰ. de do. ĩter vi.⁊ ux.aut ſũt parui ⁊ nõ tenei reſtituere.ut.l.ſi id qð.5.j.xc.l.utrũ.õ.de dona.iĩter vi.⁊ ux.x.l.oibu.S.de ĩpẽſij ¶ Habui aↄſulere hᷣ utrũ oleũ ſit fructꝰ nalis uł iduſtrialis.Et habes caſũ ꝙ ẽ ĩduſtrialis.S.de.de rei uẽ.l.antepe. 0 aditã Reus tenet᷑ edere actionẽ actoꝛi ad re t EER.“ vplicationẽ füũdãda. h. d. Et gl. allegat iſtũ tex.ad illud qð ſũmani tibii.l.n. C. de edẽ.⁊ Gull. de cu. ĩ l.j. S. edẽda ſũt s aspu riſſer ꝙ h nõ edi᷑ ut iſtt̃m ſʒ ut coꝛ pus bereditariũ ipſe põt dicere ꝗcꝗd vult.¶ Mõ qñ nt bono rũ diſcuſſio põt cogi nõꝛius ut exhibeat ĩſt̃m ex q pbat᷑ debi/ tũ illud de quo ſit excuſſio plene in.l.ſ.C.de eden. Sicui plus qᷓ per.l.ſal. Rubꝛica. 23 Cum dicik tene be/ Icui plus.cmdib tele de⸗ ſic. C. dicã als ad ꝗd ſenen kenenas. erbum amplius Hec uerbage totů znet be d. Mõ de dictiõe ampliꝰ de quo habetia de here. iſti. l. j. C Op. de auc. ſed cuʒ .l. fal. So. Fʒ iura noua ubi inuẽtario nõ facto tenetur ad totuʒ. hic ſʒ iura uetera m que non tenetur ultra vires hereditarias. ¶ Inter ſ. Iſte ẽ nobilis. F. ꝛ mẽtitenendus. x p.d „. ubi in alio iure heres quartã detrahit ceſ/ ſat falcidia uł alit. Mõ debẽt detrahi due quarte.Glo.ĩducit in ar.ad.q.ꝙ ſilius inſtitutus ⁊ de reſtituendo grauatus non detrahit duas quartas.⁊ vide gl.q incipit pᷣtoꝛe ⁊cc.ibiidem ergo ⁊c̃.iſtũ paſſũ nunq; exammaui uobis nec modo exami/ nabo q eſt deciſũ ꝑ decretalẽ. Gl.nr̃e tãgunt in.l.in rõne.S. qð vulgo.ð.ti.j.x.l.papᷣ..ſi ĩpubes.ð.de inof.teſt.⁊.l. q;. ad.l.fal.⁊ glo.videt᷑ tenere ꝙ inſtitutus ⁊ rogatus de reſtituẽ do pure nò detrahit duas quartas.ſed rogatus de reſtituen/ do ſub ↄditiõe detrahit duas.⁊ hoc ẽ canoniʒatũ ex de teſta. c.rainutius.⁊.c.rainaldus. Glo.in.S.ſigs aũt non implens. in coꝛpoꝛe de hẽ.x fal.dicit aut ẽ inſtitutus pure ⁊ non detra bit duas.aut ẽ iſtitutus ſub ↄditiõe ⁊ detrahit duas. DPocto/ res tractant in.d.l.q;q;.⁊ Ja.de bel.in.S.quãobꝛẽ in coꝛpo re de reſtit.Cõmuniter tenent᷑ ille decretales lʒ ſm puncta iu ris noſtri nõ poſſit niſi vnam detrahere. G — MAinncendium. C. ſi cer. pe. ⁊.l. in rõne. 5. j3.S. ti. j. So. Di.ꝙ h̊ tenet᷑ ad genus reſpectu ſpetiei.ideo nõ liberatur in/⸗ teritu.ut.il.ſigs ad libertatẽ.S.j.de nox.⁊.l.titie.S.ſi.õ.de le. EKRiʒ ſi quartt adta unr j.⁊.l.quidam.S.ſi tibi.C.e. ( Iñn dolo. Quotiẽs futuꝝ. In tex. ibi dies ſupereſt. ⁊ ↄditio extitit eo caſu quo fuit relictum ſub cõditiõe.⁊ in diem dicimus ſi facta eſtimoaj. illa appareat locũ eſſe falcidie. ¶ QNuauis In legat minutis cauſa alimẽtoꝛũ nõ pᷣſta⸗ tur hec cautio.h.d.¶ Pꝛo declaratiõe re uoco ĩ dubiũ an ꝓ legat minut debeat pᷣſtari ſatiſdatio.Qui dã dicunt ꝙ nõ.vitas ẽ ꝙ iſte.S.loqꝗtur in legaj minuꝭ cauſa alimẽtoꝛũ ⁊ iſtud oẽs tenent. ¶ QAQuero que dicantur legata mMinuta.Dicũt ꝗdã ula q̃ſt uſq; ad.x.aureos.ſʒ iſte.S.no dic 3 * Ac ſenatuſcõſul. trebel. B. Alij dicũt uſq; ad duo. ut.l.ſi oleum.ĩ fi. cũ.l.ſe. S. de dolo Alij dicũt alit.ut ĩ auc.niſi.C. de ſẽ.ex peri.re. Ja.de are.diẽ ſuꝑ iſta gl.ꝙ ĩ illa auc.niſi ſtãdũ ẽ cõſuetudini.i alijs ſtat᷑ arbi/ trio iudicãti cũ nõ repiat᷑ det᷑minatũ.ut.l.j.ĩ fi.S.de iure deli. ⁊.j.ex ꝗ.cau.iĩ poſ.ea.l.in uẽditiõe.⁊.l.certo generi cõia pᷣdi. Que ẽ rõ q̃re nõ pᷣſtat ĩ alimenj. Dic utĩ gl.Querit gl. H dẽ ꝙ nõ dʒ ſatiſdare ſʒ an cauẽ. dic̃ ꝙ ſic. ut.l.ij. S. ſʒ ſi dubitel S.de iudi.hẽs tex.i.lĩ reb de uſufr.ea.re.q uſu. ↄſu.hẽs i.l.ſi liũ ut le.no.ca.⁊ qð nõ.ꝑ Hi.j.iudi.ſol.ſuꝑ rubꝛica.¶ Qũo qñ intponit᷑ iſta cautio an cũ pena ulł ſine pena.et gl.dic̃ foꝛte ſpᷣ pena cũ nõ ſit difficile.⁊ tene mẽti iſtã gl.Cõtrariũ vĩ ſetire gl. i. l. ij. fi. C. ꝗ ſatiſda.cog. ⁊.l.ſfi.j.de p̃to.ſti. Poſſum ſal/ nare iſtã gl.ꝙ h loqtur eo caſu qͥ remittit ſibi ſatidatio fideiuſ ſoꝛũ.ile gl.loquunt᷑ qñ fideiuſſoꝛes tenent᷑ dare.Habes aliam gl. de hoc i.l.ij.in ſi. S. de ali.iu.mu.ca. fac.ubiẽ gl.ꝙ ſub pe/ na teneĩ ꝓmittẽ.gl.ſignat õ.⁊ nõ ſoluit vide eaʒ que incipit in ſi. So.h ſple fauoꝛe alimentoꝛum. diderat. de euici.ubi dẽ ꝙ ſi aligs euiĩcit ſibimet nõ cõmitti ſtipulatio. h dẽ 5ꝛiũ. ⁊ gl.aſſignat ↄtrario ⁊ ẽ ↄtra.⁊ vide gl.que ĩcipit ipemet.So.qꝙ ipiloquit: in ſtiplatiõe duple ꝗᷓ ẽ penaſis ⁊ odioſa.iõ non cõmittitur niſ nere euincat.hᷣ cõmittit q; cõtinet ſimplumtimm. *gl. ⁊ dic ut dixi in.l.ſi ſic.j.de uer. ob. Ec aut ſatiſdatio. ſtateeſtat ar — ab vno nõ dʒ pꝛeſtari cautio. ⁊ detminat ꝑ iſtũ tex. ge aut ſut mine illuſoꝛie aut nõ. x ſtat arbitrio iudicij.gl. eſt. C. qð me.cau.l.metũ.per GOuil.de cu.l.illicitas..ne potẽtioꝛes Z.de offi. pꝛe. (CO. de. l. q cum hede. . i duo er teſtõ. ¶Dbdel gam ecl i. ꝙ ibi erat ↄtẽtio int ĩſtitutũ ⁊ ſpſtitutũ.h inter duos iſtitutos ⁊c.vide gl.q ĩcipit.i.ſe eẽ ⁊c.uſq; ibi.l.eni ⁊c.x iſta ſo.nõ vide tur eẽ va.nec iſta cautio dʒ hẽe locũ.qꝛ oli iudicia ſiebãt ꝓpt᷑ petitionẽ hẽditaſ.ergo legatũ nõ poterat peti ⁊ ſic cautio nõ dʒ intponi. Pꝛeuit credo ꝙ iſtud dʒ declarari ꝑ.l.ſi teſtm cũ glo. de peti. here. Ael ſoluat legatũ hẽs uł opponat exceptio nẽ ⁊c.ut ibi.Et ſic ẽ intellectus uerus ⁊ abſolutus.Cõtra dic ꝙ optie pñt peti legata ut h.ſi vult heres exceptionẽ opponẽ põt uit ibi.ſi vult ſoluere ⁊ petere cautionem pot ut h.hodie tñ iſtud coꝛigitur per.l.fi.C. de peti.here. Aſta cautio dʒ pꝛeſtari qñ recipientis eCE tiO. ereſt b.d. In tex. ibi tradidit.⁊ cer E nõrone que ſequitur. 2 artſ — sY 14 egatarius dʒ cauere hẽdi ⁊ ſi v Ideamus. nnſtni legatario.ul ſidei õmiſſariꝰ hẽdi cauſa euitãdi circuitus.h.d. In tex. ibi ſufficiet h. Rñdet ibi eẽ.i.legatariũ hẽdi cauẽ debẽ ac ſi nõ eẽt fideicõmiſſari grauat?. ¶ Aenio ad v.ſʒ ⁊ legatario.ut iĩ telligat iſtũ uer. hẽtis recoꝛdari de eo qð habuiſtis in.l.pena/ les in fi. S.ti.j.ibi deal e. Ceuit gl ſol⸗ bene. — faril Eig nõ põt ſatiſda/ Am non facile. A nrſt ſatiſdatio h. d. COp. ? videt ꝙ paupꝑtas ſit cauſa dande ſatiſ- datiõis.ut.l.de ehtlbne.. ſinaut.C.de epi.audi. Gl.nõ ſoluit. Rñ.qñq; ppt᷑ pauꝑtatẽ remittit ſatiſdatio.qñqʒ exi/ git ⁊ exigit timoꝛe future pauꝑta.⁊ ſi eẽt certũ legatariũſẽ per eẽ diuitẽ nõ pꝛeſtaret᷑ ut.S.e.l.uiſi.S.itẽ ſciẽdũ.ſʒ eo caſu qͥ nõ põt pꝛeſtare an ſit repellẽdus.⁊ tũc aut tractat de admini ſtratiõe rei aliene ⁊ repelli: ppt᷑ pauꝑtateʒ.ut in.l.de creatiõi/ bus. aut de adminiſtratione ppꝛij debiti tractat ⁊ tũc non re/ pellit ut H. ¶ Op. ꝙ pauptas nõ ꝓſit ut.l.pediu de incẽ. rui. fro0 gd ſi bona ſide nõ bogniat Die un g ene⸗ 1. di 5414. . a eſt bona lex ⁊ glo.legit nus pius. . mõ.ego legaʒ alio 6 erit ſine tot pꝛijs ⁊ lec.pono ꝑ.l.pecunie..de ali.le.ubi dʒ re manẽ penes iſtũ miſtruũ.x iõ nõ dʒ cauẽ ⁊ ſʒ h loquit ĩlegata rio nõ in nudo miniſtro ⁊ gl.legit alit᷑ t.h.d.Merus execu toꝛ nõ teneĩ heredi cauẽ.h.d.¶ Op. de.l.iij.S.debebit.S.de· ali. le. Gl.rñdet ibi loꝗtur ĩ executoꝛe dato ab hẽdeuł a iudi/ ce.h in teſtãrio.ſʒ certe etiã executoꝛ teſtãriꝰ nõ tenet᷑ cauere. ut. l.nulli. C. de epi.⁊ cle.tene mẽti iſtð. ¶ Cõtra iſtð op.de.l. liᷣto.S.largiin fi.S.de an.le.lle ẽ tex.ꝗ bñ declarat iſtã le gẽ. So.mer executoꝛ nõ tenet᷑ cauẽ niſi teſtm factum ceperit eẽ nõ ſoluẽdo.uti ↄꝛio.¶ Op. de.l.ſi a plibus ĩ pn. õ.de le.j. nau. Oic plene i.l.ſiqs ad declinadã.C. de epi.⁊ cle.¶Que ⁊.l.qdã.S.pe.e.ti.ubi iſti executoꝛes debẽt ſatiſdare.NHi.i.d. l.ſi a plibu.ſoluit ꝙ ibi logꝗtur ĩ executoꝛe ꝗ a defũcto ſeſit cõ modũ iõ teneĩ cauẽ.h a defũcto cõmodũ no ſenſit. ¶ Et ꝓ de claratiõe mãe plene diſtigue ꝙ triplex ẽ cautio.q̃d ẽ cautio celſſãtiũ partes reddi. qᷓdã de oſeruãdo indẽnem. q̃daʒ ẽ cau tio de iĩplẽdo onẽ iniũcto. ¶ Circa pmã cautionẽ dic aut ẽ le gatari ⁊ nõ tenet ſatiſdare.ut.l.pecunie in pn.õ.de adi.le.⁊x hpfᷣm pmã lec.quã poſui.Aut ẽ miniſter nõ tñ nudus ⁊ cogũ cauẽ ut.d.l.pecunie.ij.rñſo.nõ tñ ſatiſdare cuʒ ei ſides ſit ele/ cta a teſtõꝛe.ut.l.firmio.S.jiqũ.di.le.ce.Aut ẽ executoꝛ merꝰ ⁊ nõ cogit᷑ cauere nec ſatiſdare.ut h. ¶ Circa ſcdam ⁊ tertiaʒ cautionẽ dic aut eſt legatariu ⁊ cogũ ſatiſdare.ut.l.ſi tibi.Sẽ. de le. ij. t. l. qb diebus.S.ſi.de ↄdi.⁊ de.Aut ẽ miniſter ⁊ tũc ſinõ ẽ nudus cogit cauẽ nõ ſatiſdare.ut.ð.de le.j.l.ſia plibus ⁊.d.l.firmio.S.j. MNec ob.S.de le.j.l.qdã.S.pe.q; ibiloqui/ tur de ſatiſdatiõe ꝗᷓ pꝛeſtat ex ulo titulo ut le.no.caue.non de eęa ꝗᷓ pꝛeſtat᷑ ut xrcutg: Prdſcta va niſi ſit effectꝰ min ſol/ uẽdo ut.j. ꝓxie dicã. Si vo ẽ nudus miſter tũc aut poſt fem teſtm ẽ effectꝰ min idone ⁊ ſatiſdat.als nõ ſatiſdat nec cauet ſʒ põt ei ſimplr ſolui.ut.l..libᷣto.S.largi de an.le. Pꝛedcã vᷣa de executoꝛe teſtamẽtario.de legitio ⁊ datiuo dic ut.S.dixi. Itẽ ſi dubitas q̃lit᷑ cognoſcat᷑ legatariꝰ ab executoꝛe.⁊ execu toꝛ merus a nõ ero. Aide qð dixiĩ.l.pecunie de ali.le.⁊ ple ni in.l.ſiꝗs titio.S.de.le.ij.¶ Itẽ nõ ꝙ eo caſu q executoꝛ dʒ cauẽ uel ſatiſdare ſi hẽj ſibi ſoluit nõ exacta cautioe ul ſatiſda/ tiõe adhuc tenet᷑legatari.ut.d.l.ſrmio.S.j.¶ Quero an iſti executoꝛes habeãt aliquã actionẽ. Itẽ an poꝛtio deſiciẽs ⁊c. Diẽ gl.i.d.l.ſiqs titio.S.de le.ij.⁊ ibi dicã.¶ Quero ꝗd ſi ẽ dubiũ an bñ diſtribuat uł nõ. ⁊ gl.dic ꝙ ſtat᷑ iuamẽto.⁊ fac qð nõ.i.l. ſancimꝰ.S.ĩ cõputatioe.C. de iu.deli.dñs Ci.i.l.id qð paupꝑibꝰi.viij.q.detminauit hᷣm e.⁊ dic ꝙ iſtð dz ĩtelli⸗ i uerũ in legatis minutʒ.ſʒ ĩ his que bñ pñt ꝓbari ꝑ teſtes ut ſt magna facta.tũc ꝑ teſtes debent ꝓbari. Cautio uſufructuſinito rẽ reſtitui dʒ ĩ vterponi ei ad quem pertinet ꝓpꝛietas on heredi tmmodo.h.d. Ad ſenatuſcõſultum trebell. Rubꝛaca. HMec rubꝛica nõ eget ↄtinuatione qꝛ tex.ↄtinuat. Sʒ op. cũ in nigro etiã dicat de ſenatuſcõſulto pegaſiano debuit ad/ di in rubꝛica de ſenatuſconſulto pegaſiano. Reſpondet glo. ꝙ oĩa remedia pegaſiani ſũt attributa tre.⁊ que ſũt ꝓpꝛia re⸗ media utriuſq; vide ĩſtitu.de ſideicõmilſ.hẽdi.per totum. – Iieite Hec lex pmo ↄtinuat titu Xplicito. ponit tpᷣs ↄfectiõis T bẽdi parat᷑ exceptio.¶ Op.ꝙ alia ſũt re⸗ media tre.ſ.de coacſ.hẽdis ⁊ de detractiõe quarte ut.j.e.l. poterat.⁊.j.c.l.S.ſi hẽs.cũ.S.ſe.So.fateoꝛ ꝙ remedia tre.ſũt ꝗnqʒ ut nõ in...ĩ teſtõ. C.ad.l.fal. Pꝛimũ ꝙ hẽs cogaĩ adire T reſtituẽ ut.j.e.l.q; poterat.Secũduũ ut ſca reſtõne trãſeant actiões in fideicõmiſſariũ ut h. Tertiũ ꝙ hẽdi det᷑ exceptio ſi conueniatur ut H. Quartũ ꝙ contra eum detur exceptio ſi agit ut h.Quintũ ẽ de detractiõe qrteut.j.e.l.S.ſihẽs.⁊.S.ſe quẽtibꝰ.Et de his remedijs aliq̃ ſũt attributa trebelliano q̃ fu erũt inuẽta per pegaſianũ ſenatuſcõſultũ.ut ĩſti.de ſideicõmiſ. here.pꝑ totũ. Itẽ ↄtra dẽ h ꝙ iudicia ideſt ĩſtãtie trãſeũt ĩ fidei/ cõmiſ.Cõtra.j.e.l.cũ hẽditaꝭ. Rñ.ibi ĩiſtãtia cepta cũ defücto q̃ trãſit ĩ fideicõmil.ut h.q; erat ius hẽditariũ. Sed iſtãtia ce/ pta cũ hẽde nõ trãſit in ſideicõmiſſariũ ut ibi.qꝛ nõ ẽ hẽdita/ ria.¶ Itẽ ʒ qñ pater reſtituit filio non reſtituit ut heres.ergo tre.nõ hʒ locũ ut.l.cũ filio.S.de le.j.ↄꝛiũ dẽ ĩ v.ſʒ idẽ.Rñ.quã doqʒ pat inſtituit᷑ ⁊ rogat᷑ reſtituẽ ſilio.tũc hʒ locũ treb. quo ad oĩa remedia ut hic.qñqʒ; ipe filius inſtitui ⁊ pat᷑ rogat᷑ eire Ntuere.tũc etiã hʒ locũ tre.ad oĩa remedia pᷣterq; quo ad de ductionem quarte.ut h̊ ⁊.S.ſi filio.j.e.⁊.õ.de le.j.l.cum filio. ¶Itẽ op.ꝙ deductio q̃rte nõ ſit de remedijs tre.⁊ inſti.e.S. reſtituta.So.fateoꝛ ↄꝛium.ſed attribuitur ei.Fuit enim inuẽ tũ ꝓ pegaſianũ. ¶ AVltimo nõ duo ex iſto tex.pꝛimo ꝙ ille in quem tranſeant utiles.⁊ ſic in quẽ tranſit effectus ſine no/ mine appellatur uſufructuarius largo modo.ut ibiius uſufru ctuſqʒ; tranſferre tamẽ nõ eſt uſufructuarius de quo loquitur titulus de uſufructu. Secundo nõ ꝙ ſit tranſlatio inſtan/ tie de vno ad alium que tranſlatio fit multis modis 'm Jac. de are. Tranſfertur enim qñqʒ legis auctoꝛitate. ut hic ⁊.l.ſi huius ſenatuſconſulti.tertio ponit vba.ſcðᷣa ibi fach.ẽ.tertia ibi cu vba.⁊.h.d. FlC re/ ſtõne trãſeũt actiões ⁊ iura ĩ fideicõmiſſariã ſ lid ll⸗ t Add ſenatuſcõſul. treb. opari de opi.li. x.j. de ſideiuſ.l.ſic hoĩem. ⁊.S.de iudi.l.ex vctibꝰ.⁊.l.ſi ſuus de ↄdi.ĩde.dixi.S.ſo.ma.l.ſi conſtãte in fi. Qñq; trãſtertur facto hoĩs.tũc vnꝰ modus ponit.S. de pcu. l.in cauſe.S.ſi ex parte.ſ.ꝙ fiat ceſſio ĩſtãtie.Alius modu po nit i.l.mutari.cũ.l.ſe.ĩ glo.e.ti.q;ꝛ oiĩa de nouo fiũt ⁊ repetunt᷑ Quũq; traſtert ꝑ lit. ↄt. ut.S. de iudi.l.̊ ⁊ ſi ſuſceperit.xiauẽ. de litig. S. ſi vo apð iudicẽ initiuʒ. QAñq; ꝑ ſatiſdationẽ. nt.l. titi' de ꝓcur. dixi i. d.l.ſi cũ hoĩeʒ de fideiuſ.⁊ examinaui mul ta circa hoc in.l.ſi ante accep.iudi.ſol. Alia in hoc pn.nõ ſũt dicẽda quoniã iuriſcõſultus.j.ponit. ”ðü NPer h ſenatuſcõſultũ puiſũ ẽ hẽdi.⁊ etiã Ublata Wecömiſſar eEl: eis — nideicõmiſſario.h. d. ¶ Op. ꝙ ſenatuſcõ. etiã hʒ locũ q ſine aliquo timoꝛe nõ vult adire. ut.j.e.l.qꝛ po terat. Rñ.ſateoꝛ cũ circa adeũdã hẽditatẽ uel non ſit ꝓ rone uolũtas. Sʒ qᷣ cõius accidit ꝙ ꝗs nolit adire ppter metũ liti um ⁊ aliarũ ibꝛigationũ.iõ ad hoc ſe retulit ſenatuſcõſultus. ¶Itẽ hoc op.ad ſcðᷣm rñſũ ꝙ hẽs poſſit agere ut.j.e.l.ita tñ.S. q ex tre. So.ante factã reſtõnẽ põt agere ut ibinõ põt nt hic. ꝗð ĩtelligo niſi ꝓ quarta q remanet apud eũ.ut.j.e.l. S. fi. ¶ Altio nõ diligent᷑ vba ſenatus q dicũt actionẽ nõ dari hẽdi qdð ĩpoꝛtat hoc ẽ hẽdẽ exceptiõe repelli.ſle in.l.ij.S.. adᷣ uellei. .l.j.in pn.ad mace.ibi ne actio petitiõe detur. itelligii ꝙ exceptiõe repellat᷑.idẽ ſi uerba referant᷑ ad ꝑſonã.ſ.ꝙ in ta⸗ lẽ nõ det᷑ actio.itelligit᷑ ope excepꝑtiõis.⁊ idẽ ſi referant᷑ ad ipaʒx rẽ uel ad ip̃ᷣm negotiũ de quo agit.ut ſi diceret ꝙ eo noie nõ ſit actio petitiõe.ut.d.l.j.ad macedo. et.l.ij. ad uellei.qdð ꝓcedit in ciuilibus.in criminalibus uero vidẽtur ipoꝛtare dicta vba ꝙ ipᷣo iure nõ ſit ius agendi.ut.l.j.SF.qð ait de aleas.ita ſentit Ja.de are.ĩ quadã diſputatiõe.¶ Mõ etiã ꝙ qñ actiões cõpetẽtes vni dent᷑ alij.ĩtelligit de utiſibꝰ nõ de direcij ut pʒ hic dũ dicit ꝙ actiões dent᷑ fideicõmiſſario. intelligitur de utilibus. Et pꝛedicta ſũt utilia ad ſtatuta que ſepe dicunt actiõem nõ dari nõ audiri ⁊ ſilia ꝙ ſit opus exceptioe in ciui libus.in criminalibus ſecus. Itẽ facit ſtatutũ eſt hic ꝙ ꝑ libe/ rã ꝑſonam nobis qratur actio.quero an qᷓrat directa uel utilł. Et videt᷑ ꝙ utilis ut hic ⁊ õ poſſet di ſtingui ꝙ aut ſtatutũ diſponit ꝙ actio vni pᷣ queſita ꝑ ipᷣm al⸗ teri qᷓratur ĩtelligit᷑ de utili ut h.qꝛ directa nõ põt ab oſſibnj ſe parari.Aut ſtatutũ diſponit ꝙ actio ab initio qraĩ ꝑ alium.⁊ tũc de directa intelligit.ut inſti.ꝑ quas ꝑſo.no.acꝗ.per totuʒ ⁊ de v.ob.il.ſtipulatio iſta.S.alteir. DZ Wec autẽ. Bi incipit exponere uerbum hereduʒ oſitũ ĩ ſenatuſcõſulto.¶ Op. ab iteſta to nõ poterãt relinq legata ut inſti. de ſideicõ.hẽdi.S.pᷣterea. So. hloqtur in fideicòmiſſo qð ĩ hoc differt a legato ᷣm iſta tẽpoꝛa. Hodie ſec dic gl.qð examina ut dixii.l.j.S.dele.j. ¶ In filii Hic pꝛoſeꝗtur expoſitionẽ eiuſdẽ uerbi hẽdũ euſq; ad. S. ſt hẽs. ¶ Op. j. e.l. F. deniq;. Do. i teſtõ militis hʒ locuʒ tre.quo ad oĩa remedia. ut h̊ pꝛeterqᷓ qͥ ad detractionẽ quarte ut ibi. Itẽ cõtra lĩ auc.de here.⁊ fal.S. pe.So.dic Di.hodie fal.facto inuẽtario hʒ locũ etiã in teſiõ militis.⁊ idẽ in tre.⁊ ſic iura antiqua ĩ h hodie coꝛigunt᷑. Idẽ tʒ Frdciſcus accur.⁊ Ci.in.l.ĩteſtõ.C.ad.l.fal.¶Querit gl. an ſiliuſia. poſſit ſacere teſtamẽtũ in aduẽtitijs.quoꝛũ uſuſru/ ctus pꝛi nõ qri. Et determinat ꝙ nõ ⁊ bñ. caſus ẽ i.lpe.C.ꝗ teſta.ſa.poſ.dixiĩ.l.ꝗ in ptãte.S.de teſta.facit qð nõ.i auc.ut li.ma.⁊ auie.in pn.⁊ hͥ nõ.¶Quero utrũ pater poſſit eman cipare filiũ quo ad vnũ actũ tm.ſ.quo ad factionẽ teſti in cete ris remaneat in ptãte.Et videt᷑ ꝙ ſic.qꝛ lex h facit.nã ĩ caſtrẽ ſi uł q̃ſ habeĩ loco pꝛiſſa.ut.l.ij.S.ad mace.in ceteris nõ.In cõtrariũ facit.S.de adop.l.q̃ſtũ.cogitabis. FRAEin 0de pſegtur. Mo cplex t ſtatuta⸗ ne Wonoꝛum. Sas ſean heredibus hũt locũ i bone rũ poſſeſſoꝛe de iure pᷣtoꝛio.qð apparʒ ex hac.l.relata ad ner ba ſenatuſcõſulti.ꝓbatur hoc etiã.nam certũ ẽ ꝙ uerba cõdi tionũ intelligun ſtricte ad lr̃am tñ ſi dictũ ẽ ſi heres nõ erit de ſicit iſta conditio in eo ꝗ ẽ bonoꝛũ poſſeſſoꝛ de iure pꝛetoꝛio. ut de condi.⁊ de.l. in A. ,ſi patrannsz.. (Ge illo. Fideicõmiſſarius reſtituẽdo ſcðo ſideicõmiſ- itſario trãſſert actionẽ.h.d. Nõ ꝙ ꝓuiſio legis loquẽs de hẽde bʒ locũ in ſideicõmiſſario ut colligit ex hoc.S. relato ad vba ſenatuſcõſulti. Scoo nõ ꝙ ille ꝗ hʒ uties actio nes cedẽdo eas traſtert. de hoc dicã.j.e.l.ex aſſe. ¶ Op. ꝙ re ſtituẽdo nõ trqſeũt actiões.ſed traſeũt ipo iure.ut.l.pe..C.eo. Gl. dicit ꝙ ꝗdã dicũt ꝙ tbiloqtur qñ ſecũdus fideicõmiſſariꝰ fuit in moꝛa h̊ qñ reſtituit añ moꝛã.qð nõ placet gl.qꝛ ᷣm boc nõ eẽt dĩia ĩter pmũ hẽdẽ ⁊ ſideicõmiſſarios rogatos de reſti luẽdo. Moderni tenẽt iſt ⁊ bñ ⁊ ẽ dꝛia ĩter hẽdẽ ⁊ ſideicom lex dicit miſſariũ.qꝛ hẽdes ad hoc nt traſeãt actiõe.ipᷣo iure ẽ neceſſa ria abſentia ⁊ moꝛa.in fideicommiſſario ſufficit moꝛa ſola Fm Pe. Et alia datur ſolutio ſʒ Jo.quia ibi loquitur in rogato reſtituere pure h loqtur in rogato in diem ul ſub conditione. ſed hoc lʒ poſſit eſſe uerum in ſe tamẽ eſt diuinare.Collige er/ go ex pꝛedich an in fideicommiſſario rogato de reſtituendo ſit neceſſaria reſtitutio.an vo actiões trãſcũt ipo iure. Aut q ris ante diẽ reſtitutiõis uel poſt. aut q nulla dies ẽ appoſita. bmo caſu nõ trãſeũt ſine reſtitutiõe.ut h 'm Jo. Secudo ca u aut fuit in moꝛa reſtituendi ⁊ traſeut ipo iure. als eſt opus reſtitutione ut h m aliam lec. ,„ n fideicõmiſſariũ parᷣ cui ẽ Segd 7 quoties reſtitutio iſolidũ traſeunt actiões q ipᷣo iure traſibũt in aliũ ſideicõmiſſariũ exñte cõditio ne. h. d. ¶ Op. ꝙ ſit opus reſtitutiõe ut.S. ꝓxi.S. So. ibi lo/ qtur in ſideicõmiſſario rogato reſtituere.hᷣ aũt nõ erat roga/ tus vnus alti reſtituẽ ſʒ eràt cõñdeicõmiſſarij. Itẽ ) ꝙ etiã h caſu ſit neceſſaria reſtõ.ut.j.e.l.cogi.S.idẽ mettan⸗ orjci E reſtõ facti ꝑ qu traſſert poſſeſſio rerũ ⁊ illa eſt neceſſaria.ut ibi.qdã ẽ reſtõ iuris ꝑ qua trãſferũtur actiões.⁊ ille tñ trãſeũt ipᷣo iure ut bic. C Itẽ ↄ ꝙ iſte ſideicõmiſſari ↄditionalis nõ põt cogi adire ⁊ reſtituẽ.ut.j.e.l.a q ĩ pn.Sol.ibiloqtur qñ erat tm vnꝰ fideicõmiſſariꝰ ↄditionalis.h̊ erat vn p parte pu re ꝓpter quã cogit hẽs totũ adire.¶ Queroutruʒ ſint alij ca ſus ĩ ꝗbus ſiat trãſlatiões actionũ ipo iure. Rñ.ſic ut.l.pe.C. e.⁊ ibi nõ. ¶ Quero an iſto caſu ueniat detrahẽda qrta.Gl. diſtiguit multũ pfecte ⁊ vide eã ⁊ ſigna.¶ Quero gꝗd in dire ctis hẽditatibꝰ.ſiẽ vn iſtitutus p parte pure p parte ſpᷣ ↄditio ne.an iſtitut' pure iterim hẽat totu.Gl.tãgit h̊ ⁊ in.l.ij.ſi pars Rin giane igumcam 5 Be le el acmin Biue rogat᷑ hẽs ſiue pz uel dñs uel admini Bi filio 8 ni admini⸗ *ſtratoꝛ hedis locus ẽ ſenatuſcõſulto.h. d. AEzif 1 HLic ẽ nõbilis. S. Mupillus nõ põt Fuit queſitũ.Hice hẽditatem tutoꝛi eo auctoꝛe adultus põt cimatoꝛi.q;ꝛ ei auctoꝛitas nõ eſt neceſſaria.h.d. ¶OQOp. ex ꝗl. ad pma partẽ ⁊ videt ꝙ tutoꝛ poſſit ſibii reſti tuere.ut.l.ñſtulas.S.j.de ↄᷣhẽ.empt.So.qᷓdã ẽ reſtõ ſacti.⁊ iſtã põt ſacere tutoꝛ de re ſibi debita.ut ibi ⁊.j.de ſideiuſſoꝛi⸗ bus.l.tutoꝛ ĩ fi. Queda ẽ trãſlatio ſeu reſtitutio iuris ⁊ illã nõ põt ſacẽ ut h.¶Ad ſcᷣm dictũ op.C itro gl.⁊ videt᷑ ꝙ ſilis ſit adult pupillo. ut.l.ſi curatoẽ. C. de in inte.reſ.mi. Gl. ꝓſo. huius ↄꝛij dicit multa vba ⁊ iõ diuido glo. Naʒ pᷣmo foꝛmat ptrariũ.ſecũdo ponit vnã ſo.ad ipᷣm ⁊ multa ſilia ↄferẽtia ad ſolonẽ uſq; ibi.Et in caſu huius legis rõ eſt ibi ponit aliã ſo. ⁊Z vnã oppoſitionẽ adipᷣaʒ ⁊ ei reſpõſionẽ uſq; ibi ułl ſᷣm Jo. ibi tertia ſo.uſq; ibi ſed nũquid.ibi glo.foꝛmat vnã noua que⸗/ ſtionẽ.¶ Nenio ad pꝛimam. Pꝛima ſo.eſt ꝙ contrariuʒ lo/ quit᷑quãdo agitur de eis obligadis.tũc ſunt ſimiles pupuli ⁊ adulti qui curatoꝛẽ habent.ſecꝰ cũ tractat᷑ de eis liberandis. ita dicit glo.quã nõ.Ad iſtaʒ ſo.adducit gl.ſimile de.l.nõ q̃/ ſi. F. hec aũt.j.rem pupilli ſal.fo. Item de pꝛeſcriptione.xxx. annoꝛũ que nõ currat pupillo ſed adulto ſic. Item. C. de fal. mo.l.j.ĩ fi. Sed aduertẽdũ ꝙ iſta ſunt ſimilia ad hoc ut diffe rat pupdllus ab aulto nõ tñ ſaciũt ad ꝓpoſitum.qꝛ ibinõ di⸗ ſtinguitur de adulto habẽte curatoꝛẽ uel nõ ad qdð uadit ↄꝛiũ Peeterea ibilogtur in hi qͥ ipᷣa lex diſponit circa bona adulł toꝛum uel pupilloꝛũ ſine eoꝛũ facto.ſed h in materia noſtra lo quitur de his que agenda ſunt ab ipſo pupilllo uel adulto an ualeant.vñ dicta ſilia modicũ faciũt Appoſitn. An glo. ad ucit aliud ſile.ſ.ꝙ pupillus nõ faciat pecuniã ſui creditoꝛis ut.j.de ſo.l.ꝙ ſi foꝛte.S.fi.qð non reperit in adulto quod nõö. ita dicit glo. Ex hoc vᷣicto nõ ꝙ pecunia eſt de his rebꝰ ee fuando ſeruari nõ pñt quod pʒ q; pot alienari. ? pꝛobat. C. de admi.tu.in auc.nouiſſime poſita ſuper rubꝛica.⁊ in coꝛpo re vñ ſumũ. Et ſi dicis ðꝛiũ pʒ ad oculuʒ.q; pecunia põt fua ri ſeruando. Rñ.nõ pot ſeruari nt afferat utilitatẽ ſᷣm eũ uſuʒ ad quem eſt deſtinata. Scoo aduertas ꝙ hoc ſile modicum facit ad ꝓpoſitũ.nam loqtur de adulto curatoꝛẽ habente.als remanet dicta regula.l.ſi curatoꝛẽ.Adducit glo.aliud ſimiue. nõ põt teſtari pupillus ſed adultus ſic.S.de teſ.l.qua etate.⁊ iſti. ꝗb/nõ ẽ pmii.fa. te. S. pꝛeterea. x. l. aureli. S. gaius. de li. le.iſto ẽ uerũ in ſe etiã ĩ adulto curatoꝛem habente.⁊ rõ ẽ ʒ qſ ã. qꝛ ultima uolũtas conferi poſt moꝛtẽ ⁊ ſic illo tẽpoꝛe erat ſinita cura. Iſta rõ nõ ẽ uera.qꝛ lex reſiſtit initio.ut.l.ſ minoꝛ de ſeruis expoꝛ.ergo eſt rõ.q;ꝛ quãtũ ad teſtm nõ videt habe/⸗ re curatoꝛẽ cũ hoc nõ ꝑtineat ad admiſtrationẽ bonoꝛũ ergo ⁊ c.ut.l.in copulandis.C.de nupt.Pat glo.aliud ſile qꝛ adul tus poteſt accuſare curatoꝛem ſuſpectum. ſed pupillus non. Add ſenatuſcõſul.trebel. Iſtud exẽplũ ẽ etiã bonũ tũ loqtur ĩ his q̃ gerunt: curatoꝛe in nito ⁊t ad finiẽdã curã. Mõt dari alið exeplũ.ð.de ĩ lit:.iur.l. videamꝰ. S. j.x. j.de re iudi.l.acta.S.ð pupillũ.x.j.de cõteſ.l. certũ.S.i pupillo.⁊ ĩſti.de cura.S.itẽ ĩuiti.j.de ma.teſ.l.lutiuj ĩ pn. fac̃.j.de ſo.l.ſi Fuus.x.⁊ ibi dixi. Sʒ etia iſta nõ ſũt ſilia. ergo h̊ fauoꝛ liberatiõis.¶ Scða ſo.pn.ẽ qꝛ adult qtũ ad hãc rẽ nõ videt᷑ hẽe curatoꝛẽ cũ vni auctoꝛitas ĩ hac re neceſ/ ſaria nõ ſit vñ reſtituit ſicut curatoꝛẽ nõ habens. Mõ iſtã ſol. multũ ꝑ quã declarat᷑.l.ſ curatoꝛẽ. C. de ĩ integ.reſti.ꝙ pupil lus eqparatur adulto hũti curatoꝛẽ.qð ẽ uerũ in his ad q offi ciũ curatoꝛis extẽdit. ¶ Sʒ hoc op.qꝛ ſʒ h ſemper poterit adultꝰ cũ curatoꝛe ſuo ↄhere.Rñ.qꝙ hoc ẽ uerũ ĩ his que fiũt ſiue gerunt᷑ cũ curatoꝛe ex neceſſitate.ſecꝰſi ex uolũtate qð eti am nõ.x iſte ſũt uere ſo. ¶ Tertia pncipalis ſo.ẽ fm hoc ꝙ h̊ loquit ĩ adulto coacto adire ⁊ ſic c ad eũ nullũ cõmodũ perti nere dʒ reſtituere põt ſine curatoꝛis auctoꝛitate.alo ſecꝰ. ꝗſta ſo. ẽ va in ſe tñ ẽ diuinare. Reaſſume ergo cũ qrit᷑ an adult cu ratoꝛẽ hñs eqparet pupulo. Diſtigue aut qris ĩ his q diſponũ tur ꝑ legẽ circa bona eoꝛũ.aut ĩ his q agunt᷑ꝑ ipos.aut ĩ his q̃ agunt᷑ cũ ipᷣis.pmo caſu nõ eqparant᷑ ſʒ mite dꝛie ſut.utĩp ſcriptiõe.xxx.annoꝝ.in.l.j.ĩ fi.de fal.mo.⁊ alijs ſimilibꝰ.Se cũdo caſu qñ q̃rit᷑ de his que agũtur ab ipᷣis aut cõdẽdo ulti mã uolũtatem ⁊ nõ ſũt ſiles qꝛ adultꝰ põt teſtari pupillus nõ aut inter viuos.⁊ tũc aut ea agũt ul agere uolũt cũ ipᷣis tutoꝛi bus ul curatoꝛibꝰ.aut cũ exneis. Hꝛimo caſu aut hoc agunt ut dictos admiĩſtratoꝛes habeãt.aut poſtq; eos habẽt. PDꝛi⸗ mo caſu nõ ſut ſiles ut ĩſti.de cur.S.itẽ inuiti. Scoo caſu aut loꝗmur in actiõe ex qᷓ ad eos nõ ꝑtinet cõmodũ ul ĩcõmodũ 7 nõ ſũt ſiles.qꝛ adult põt aliud agere cuʒ curatoꝛe pupũlus nõ ut h̊ ſm tertiã ſo. Aut ad eos pot ꝑtinere cõmodũ uel ĩcõ modũ.tũc aut loqmur de eis liberãdis ⁊ nõ ſũt ſiles ut h fʒ hj mã ſolutionẽ. Aut de eis obligãdis.⁊ tũc aut ad ea ꝗᷓ gerunt᷑ ſe extẽdit officiũ curatoꝛis ⁊ ſũt ſiles.ut.l.ſi curatoꝛẽ.C.de in ĩte.reſti.aut officiũ curatoꝛis ad h̊ ſe nõ extẽdit.⁊ tũc aut h ge rũt neceſſario ⁊ nõ ſũt ſiles.q; adult põt pupillus nõ.aut uo lũtarie ⁊ ſũt ſilłes qꝛ neut᷑ põt.ut hͥ m ſcdam ſołl. Si vo loqui mur in his que cũ exneis agunt᷑.⁊ tũc ſiqdeʒ officiũ curatoꝛij ad h̊ ſe extẽdit ⁊ ſũt ſimiles ut.d.l.ſi curatoꝛem. Si vo ſe ad h nõ extẽdit tũc nõ ſũt ſimiles.qꝛ habet᷑ ꝑinde ac ſi nõ hꝛet cura toꝛẽ ut hic ſin ſcdam ſo.⁊ eſt caſus ex de iudicijs.c.ſi.li.vi.⁊ j.de ma.vin.l.ij.que ĩcipit ſi minoꝛ.facit qdð nõ.i.l.ait pꝛetoꝛĩ pn. S. de mino. Tertio caſu pncipali quado qrũ de his qᷓ agũ tur cũ ipi.ſpupillo ⁊ adulto.aut agunt᷑ cũ ipᷣis uolũtarie ⁊ di ſtigue eo mò ꝗ.S.p eaſdẽ leges.aut neceſſario.⁊ tũc nõ ſunt ſi miles. ut.l.acta.S. pupillũ de re iudi.⁊.l.ſi minoꝛ de bo.auc. iudi.poſ.¶ Querit gl.an adult poſſit adire hereditateʒ ſine ↄſẽſu curatoꝛis. Dic plene ut.l.ipuberibꝰ.⁊.l.pupillus..de acq.here.¶Quero ſi adult fac teſtm an poſũit reſtitutio pe/ ti in ĩteg.ſi dicat incõſulte ſactũ.Rñ.nõ.qꝛ edictũ de mioꝛe lo quit᷑ de his q̃ geſta ſũt cũ minoꝛe.ſʒ vba geſſerũt ⁊ ↄtraxerunt nõ ꝑtinẽt ad ius teſtãdi.ut.l.vba geſſerũt de v.ſig.x ita itelli/ git Ja. de are.fac̃ qð nõ.i.l.ait ptoꝛ ĩ pn.de mĩoꝛi.¶Quero h dẽ de pupillo ⁊ adulto.qd de furioſo ⁊ ꝓdigo cui eqparan tur. Rñ.pupillo.tex.ẽ nõbil.in.l.ſulciniꝰ.S.adeo.j.ꝗ.ex cau. ĩpoſ.ea.¶ Quero an minoꝛ poſſit cedere actionẽ. DHi.tãgit h ⁊ videi diſtinguẽdũ ut hoc.S.tractatur enĩ de tranſlatione actionis.tangit Di.S.de auc.tu.l.põt.⁊ ibi dixi ⁊ ĩ Spe.de ceſ.actio.S.j.v.ſed nunquid minoꝛ. — — 0 Sin autem. Tollegiũ põt reſtituẽ hẽditatẽ ex treb. Koni de collegio. h. d. ¶ Hõ ꝙ collegia pñt facẽ ↄctu ꝑ decretũ ipᷣiu collegij.nec ẽ neceſſaria ſuperio ris auctoꝛtas de quo ꝑ glo.⁊ Guil.S.qð cuiuſq; vniuerſi.l. nulli.¶ Scðo nõ ꝙ qñ ↄhit cũ aliquo collegio pñte nõ eſt ne ceſſe ꝙ collegiũ faciat ſindicũ ad ſic vhẽdũ.ſj ipᷣm collegiũ po teſt pncipalr ↄtrahere ut hic.¶ Tertio nõ ꝙ vnus de doſe⸗ gio põt ↄhere cũ collegio qð tene menti. ¶Di heres Hucuſq; tractauit iuriſcõſultus de vno 1 I. E! EH:remedio tre. ſ. traſferẽdarũ actionũ. B tra/ ctat de ſedo.ſ.de detractiõe quarte. Res q remanẽt apud hẽ dẽ eſtimãtur cũ qualitatib ſuis nec cautio ĩterponitur. h.d. ¶ MNõ ꝙ actio pſonał nõ pſeꝗtur fũduʒ.⁊ iõ ſi habes aliquẽ obligatũ ⁊ bona eius tibi nõ eẽnt obligata tacite ulł expᷣſſe ʒ eũ ad quẽ bona trãſirẽt nihil poſſes dicẽ. ¶ Scðo nõ ꝙ res dʒ eſtimari cũ q̃litatib ſuis ut h ⁊.l.moꝛt.ĩfi.j.de dona.cau. moꝛ. vſi. l. ſ. ſun de ↄdi.fur.q̃ diẽ res tãtũ ualet q;tũ nẽdipo teſt ĩtelligũ.ſ.homini ſciẽti ↄditiões ⁊ q̃litates rei.ut dictis le/ gibus. Etiõ ſis cautu qñ tractat᷑ de eſtimãda aliq re. qꝛ foꝛte dical uẽditoꝛ decept ultra dimidia iuſti pᷣcij ꝙ oſideres ꝑſo⸗ nã uẽditoꝛis ſi erat iĩplicit debitis uł ſi dedit ſideiuſſoꝛẽ uł nõ ut ex hoc poſſis cõdludẽ ꝙ tał res exñũs hominis ſic ipliciti de bitis nõ repijſſet emptoꝛẽ tãte q;titatis. Idẽ ĩ ſilibus q̃litati- bus rerũ q bñt augere ⁊ diminuere pᷣciũ. ¶ Op. C. in q.can. pi. ta. cõtra.l.ij. Do.ibiloquii in hypothecaria hic ĩ ꝑſonali. ⁊ ſic ceſſat ↄꝛin. Glo.ſoꝛmat vnã q̃ſtionẽ an hoc caſu teneal creditoꝛibus. ide eã ⁊ tene pmam rñſionem. (Si is qui quadringenta. Peegte ſtituit retẽta certa qtitate ſub noĩe quote tenet᷑ legatarijs ĩ eo qð/hʒ ultra q̃rtã ſi a ideicõmiſſario exigi legata nõ pñ̃t. h.d. ¶ p. ꝙ iſte tex. ſibii ↄdicat. Rñdeo pmo dicit dadã ſibi petitionẽ de rigoꝛe.poſtea de eꝗ tate mitigat ut ſolũ ĩducẽtis det᷑ petitio. ¶ Op. inſti. eo.S.ſigqs vna.So.qñ heres retinet certã q;titatẽ nõ tenet᷑ legatarijs ſi a ſideicõmũſario põt exigi als tenet i eo qð bʒultra quartam ut h.de ꝗ diſtingue.j.e.l.ſ. ¶ Quero utrũ ſideicõmiſſariteneat iſolidũ hodie ſi nõ fecit iuentariũ.dixii.lrõne.S.qð vulgo.S.ad.l.fal. — nõ detrahat falcidia non tñ tenet gꝗe ad 6Benichezna ultra vires hẽditarias. Itẽ icsn ſari nõ detrahit quartã niſi liberalitatẽ hẽs ĩ e exercuerit.h. d. ¶ Op.ꝙ poſſit qs teneri ad legata ultra vires hẽditarias ut. C. ad.l.fal.auc.ſʒ cũ teſtõꝛ. Rñ.uerũ ẽ hodie ꝓpter delictũ hẽdis omittent face iuẽtariũ.ut ibi.¶ Sʒ op.hᷣ dꝛ in tex.cõ/ iũcta gl.ꝙ teſtõꝛ nõ põt ꝓhibẽ treb. deductionẽ.Cõtra ĩ dcã auẽ.ſʒ cñ teſtõ:. So.dicũt qdã ulud ĩ falci.ſec ĩ treb. Tu die ꝙ etiã treb.põt hodie phiberi.ut dicam in.l.marcellus.j.eo. C Db⸗ fideicõmiſſari poſſit detrahẽ quartã.ut.l.penales S. fi. S. ad.l.falci. Huiꝰ gra gl.h diſtiguit ⁊ nõ ꝑfecte. Di.etiã ſupplet ĩ aliquo ⁊ ſilr nò ꝑfecte.⁊ iõ diſtigue latiꝰ.aut loqueriꝭ de hẽde ⁊ iſte regularit᷑ detrahit quartã. F allit ĩ caſibꝰnotis ĩ l. in teſtõ. C.ad.lʒ.ſal.aut loqueris de ſideicõmiſſario.⁊ tũt aut queris ntrũ detrapat a legatarijs ſinglaribus aut a ſcdo ſidei cõmiſſario ſuo. Pꝛio caſu aut legata ſũt relicta a ſe ⁊ nunq; detrahit.uit.l.lex fal.S.nunq;.S.ad.I.fal.aut de legatis relicij ab herede uel ſimplr.⁊ tunc aut heres detraxit ſibi ⁊ ulterius nõ detrahet ut h.nec tñ tenet᷑ ideicõmiſſarius ultra q; habe/ at ut h̊ pʒ.aut heres nõ detraxit.⁊ tũc aut hoc ideo quia non potuit.aut qꝛ noluit.aut qꝛ de hoc nõ cogitauit ſed ꝑ erroꝛeʒ totũ reſtituit. Pꝛimo caſu quãdo nõ potuit facto ſuo.q;ꝛ coa ctus adiuit ⁊ ſideicõmiſſarius detrahit. ut.j.e.l.marcellus.S. ꝙ ſi ſuſpecta. Aut nõ potuit ꝓpter naturã relictoꝛũ.ut q; erat teſtm miliᷣ uel relictũ ad pias cauſas.⁊ tunc fideicõmiſſarus nõ detr ahit ſicut nec heres ut hoc.S.in pn.ſuccedit enĩ in lo/ cum hẽdis ut.j.l.ꝓxi.Secũdo caſu quãdo nõ detrahit quia nõ vult.⁊ tũc aut nõ vult uolẽs facẽ gratia ſideicõmiſſario tm̃ ⁊ ſideicõmiſſarius detrahit ut h.aut uolẽs facere gratia ſidei/ cõmiſſario ⁊ legatarijs ⁊ tũc nõ detrahit ut colligitur ex hoc S. dũ dicit niſi liberalitateʒ ⁊c. Aut dubitat᷑ ⁊ i dubio dicit gl. videtur uelle facẽ gratiã pmo ſideicõmiſſario cui reſtituit. qð placet qñ ſciẽter reſtituit.q; donare videt.ut.l.cui p erroꝛẽ.de re.iur.⁊.l.j.s.de ↄdi.ĩde.Sinaũt ꝑ erroꝛẽ.tũc ſecꝰ.ut dicã in ſequẽti mẽbꝛo.Tertio caſu qñ de hoc nõ cogitanit heres ſed er erroꝛẽ reſtituit totũ.tunc fideicõmiſſarius nõ detrahit ut oc.S.in quo excipit vn caſus tm.ſ.q in eũ liberalitas exer cet. Secũdo caſu qñ querit utrũ detrahit᷑ a ſecũdo ſideicõmiſ/ ſario vniuerſali.⁊ tũc aut heres reſtituit coacte ⁊ nõ detrahit. ut. I. ſi pꝛoni.. ij.j.eo. ⁊ in hoc differt Fuus fideicõmiſſari a le gatarijs ſingularibꝰ. Si vo adit ſpõte.tuncidem ꝑ oĩa ut.S. diſtinctũ eſt in legatarijs ſingularibus.TLertio caſu qñũ queriũi utrũ detrahat a ſuo ndeicõmiſſario ⁊ nõ detrahit. ut.l. ex aſſe ĩſi.j.e.Ne tertio uero.ſ.de legatario regula ẽ ꝙ nunqᷓ; detra hit fal.niſi ei detrahat᷑.ut.l.lex ſal.S nunq;.x.l.penales.S.ſi. S. ad.l.fal.nõ. C. cõia de le.l.j. Putarem aũt perinde eſſe ac ſi ſibi detractũ eſſet qñ heres uoluiſſet in eũ liberalitatẽ exerce re ⁊ nõ detraxiſſet.videtur enĩ heres detraxiſſe ⁊ ſibi donaſſe ar. huius.S. vide h glo.⁊ ſigna. .— Sed ſi quadringenta. Here apo dud hereditatꝭ ſub noie qte cõuenit᷑ ad legata in eo qð habet ultra Badem iul. ie⸗ ;—⸗ . 1 dem inſ. Si hẽs reſtituit hẽditatẽ detracta Srie⸗ te q̃ ad q̃rtã tm ſufficit legatari nõ tenef. pd. Op. C. e.l. i. ubi dicẽ hẽdẽ ꝗ hʒ qᷓrta teneri prata. Gl. Dicit ibi refertur ad creditoꝛes tm̃ nõ ad legatarios.ut ibinõ. Item ibi retinuit ſub nomine quote.h̊ ſub noĩe quantitatis. Et iõ glo.in hac materia.an hẽs qui reſtituit teneat legatarijʒ pꝛo eo qð remanet penes eũ diſtiguit ſatis perſecte.vide eam lnö lide un⸗ n. en! ſe K. ſl ſt 4 — — — — — — rius nõ hʒ totũ ⁊ ſideicõmiſſariꝰ bʒ.lxx imo videt totũ auferat᷑ a fideicõmiſſario.ut.S.e.l.ĩ fi.⁊.S.ſi ij q q̃drigẽta Ad ſenatuſcõlul. trebel. ⁊ ſigna.mn eo qð glo.dicit ꝙ ante reſtitutionẽ tenet hẽs lega tarijs.habem gl.ↄiã.j.e.l.marcellus.in gl.que incipit ꝙ ſẽ⸗/ per pꝛeſumit.ſed iſta glo.cõmuniter nck 1 51 — S Igota HEec.l. cõòſueuit repu X Ai quadrigẽta.ſonbihti ala, Mte nõẽ ſi oꝛdiate legat᷑.⁊.l.iſta cum pn.ſe.uſq; ad.S. idẽ põp.tractat eãdẽ materiã. Sʒ ꝓ euidẽtioꝛi itellectu pᷣ de clarabo tex.hui.l.demũ.l.marcellus.poſtea recitabo appa/ ratũ cõit᷑.⁊ h.l.̊ dic. Legata particularia ĩ cõputatiõe.i.ſal. tribuunt᷑ cuʒ ſideicommiſſo uli ꝙ eſtimatur q;ᷓtũ ſuꝑeſt in hẽ ditate deducij legaſ.⁊ ſideicõmiſſari nõ tenet ad legata ĩ pluj ꝙ; tenet hẽs.h.d. Diuidii ĩ duas partes.pᷣ poniũ thema ⁊.q. ſcðo detminatio.q.iſpecta.l.xij.tab.antec; eẽt i.l.fal.ttio det minatio.q.ĩſpecta q̃litate poteſta.l.fal.ſeda ibi dicẽdũ. ttia ibi itaq;. Mꝛoſeq̃mur ꝑ partes.⁊ ĩ tex.ibi debẽt als ẽ debẽs ⁊ nulla ſit mutatio pſonarũ als deberet.⁊ tẽ ꝓcedit gl.magna ꝗ dic ꝙ traſit de ſcoa ad ttiã ꝑſonã.¶ Venio ad v. dicẽdũ. H ſcdᷣa pars ⁊ ſpᷣqiuidit i tres.pᷣ poni detmiatio.q.ſcdo ponũ q̃dã rõ q reſtò fideicõmiſſi puenit legatoꝝ p̃ſtationẽ. ttio po nuũ alia rõ qñ legatoꝝ pᷣſtatio pᷣuenit reſtitutiõem ſideicõmiſſi ſcða ibi q; pꝛeſumũ.tertia ibi nã hes. In tex. ibi dicẽdũ cẽ. iũ⸗ ge hᷣ tota trecẽta te dare debẽ titio qd ẽ irra.⁊ ſic hẽs rnſioneʒ ad.q.ĩſpecta.l.xij.tab.⁊ de uolũtate teſtõꝛi.ſʒ iſpecta ptate.l. fal.ſit cõputatio.ut ſegtur Fʒ Ja. de are. ¶ Sequit uer. itaq;. Iſta tertia pars diuiqit᷑ ĩ duas.pᷣ loqtur qlit ſit cõputatio he/ de adeũte ſpõte. ſcoo qlit᷑ ſt hẽde adeũte coacte.⁊ ſic ſol.q.po ſitã in pn.l.ij.ibi nõ ergo. In tex.i fi.ſʒ dic tẽ q;tũ ei debet.ut j. ꝓxi.dictũ ẽ.¶ Nõ ꝙ hẽdita trãſit ĩ ſideicõmiſſarin cũ one relegatoꝝ. ¶. Scdo nõ ꝙ hẽs videt᷑ ponẽ fideicõmiſſariũ ĩ lo cũ ſuũ.qdð nõ ꝓ uerbis q ponunt in ↄctib.ponẽs eũ in locum ſuũ ⁊c̃.q uerba vident ĩpoꝛtare ceſſionẽ actiõis uł oſtitutionẽ ꝓcuratoꝛis ĩ rẽ ſuã ut hic.circa qð vide qð dixiin.l.i ꝓuiciali §S. penul. ⁊ ſi. de no.op.nun. ¶ Mõ ultimo ꝙ ſi heres ꝑdit beneſiciũ quarte ꝑ coactionẽ h pꝛodeſt tm ſi’deicõmiſſario nõ legatarijj. ut h ⁊.j.l.ꝓxi.dixi.ð.l.pxi.S.deniq;.in diſtinctiõe Aquam poſui ibi. cõmiſſari ad legata ĩ q;tũ tenet hẽs ſi ſpõte adijſſet.h.d. NDi/ niqũ i tres partes.pᷣ ponit derminationẽ q hẽs ſpõte adiuit. ſcðo qũ hẽs coacte adiuit.t᷑tio põit extẽſionẽ ſue determĩatio/ nis.ſcdᷣa ibi ꝙ ſi ſuſpecta.ttia ibi qð aũt.i tex.ibii hac ſpe.dic q̃ ſeqtur ſʒ lec.quã teneo. In tex.ibi ꝙ ſi ſuſpecta dcã ſit hẽdi tas. dictũ ẽ.ſ.ꝙ hẽs amittat q̃rtã ⁊ ꝙ taãtũ habeat legatari ſi adiuit coacte q;tũ ſi ſpõte.Di.¶ Nõ ꝙ ſideicõmiſſu ule eſti mat᷑ qᷓtũ ualet tota hẽditas. ¶ Scdᷣo nõ ex v. ꝗð aũt. ꝙ ĩ oĩ/ bus teſtis ĩ ꝗb ceſſat fal. trebellianica ceſſat. Venio ad ap/ paratũ recitadũ cõiter ſuꝑ utraq;.l. ¶Nꝛio op.ad.l.ꝗ q̃driĩ geẽta. S. e. ⁊ videt ꝙ ſit ſibi ↄꝛia.nã pᷣ dẽ tota debẽ reſtitui.i.v. itaqʒ.dic ꝙ defalcał. Hui timoꝛe ſcã ẽ gl.ſuꝑ vbo itaq;.ꝗ di cit ꝙ celſus ſeipᷣm coꝛꝛigit qdð nõ plʒ. ar.l.nõ ad ea. de cõdi.⁊ de. Scdo dic gl. ꝙ iſtas duas opi.ponit tanq; dubias ⁊ nul lã eligit.qdð nõ plʒ.iĩmo certitudiarie loquit ĩ utroq;. Di. dicit ꝙ Ppmũ dietũ ẽ reſpectu ꝑſone ſideicõmiſſarij ꝗ nõ põt ſalcidi am deducẽ.ut.S.l.ꝓxi..deniqʒ.ſcᷣʒ iſpecta ꝑſona hẽdis põt falcidiã deducẽ. Tu meli dic ꝙ pmũ dictum ẽ ĩſpecta.l. xij.tab.ſcᷣm inſpecta ptte legis fal.⁊ ita apoſtulaui tex.m Ja. de are. qð tene. ¶ Scdðo op. di i.l. ꝗ qdrigẽta.ꝙ legata Hui ↄꝛij timoꝛe antigꝗ in gl.magna fatent᷑ ↄꝛiu.ibi uerũ lʒ nõ ging dical ĩ l̃a ⁊ẽ.tenent ergo ꝙ a fideicõmiſſario auferentur illa lxxv.Cõtrariũ ẽ ueritas ut pʒ ex textu h ⁊.j.l.ꝓxi.¶ Ad ↄꝛi um rũdeo ꝙ loꝗtur qñ teſtõꝛ iuſſit hẽdeʒ reſtituẽ hẽditatẽ de/ ducta certa q;titate.ex eo eni videt uelle hẽdẽ nõ teneri adle/ gata. ut iſti.e.S.ſiqs.iõ a fideicõmiſſario auferei totũ qð hʒ. MNã ex ꝑſona bẽdis nõ põt deducere.qꝛ hẽs ipſe ſibi retinuit qrtã. Ex pſona ſua nõ põt. ut. S.l.ꝓxi.S. deniqʒ.ſʒ in. l. iſta. fuit rogatꝰ hẽs reſtituẽ hẽditatẽ ſimplłr.nec põt dici ꝙ legata rius petat ab hẽde illa.lxxv.q ſibi ſut minuta.nã cũ minuani P.l.fal.ſũt ĩdebita ipſi legatario.ut.l.plautiꝰ.⁊.l.linea marga ritarũ. ⁊.l.j.iĩ pn. S.ad.l.fal. ¶ Op. ⁊ videĩ q marcellus õdi⸗ cat.l.q q̃drigẽta.na.S.eſtimat hẽditas q;tu ualet deductijle gaßp.in.l.marcellus. eſtimat᷑ q;tũ ualet nõ deduci legat.Hn lus timoꝛe due ſũt opi.ĩ gl.pma ꝙ lex qꝗ qdrigenta.loqtur qñ legata ſuerũt relicta ſimplr.i.l.marcellus.ſuerũt legata relieta noiati ab hẽde.h tãgit ĩ gl.magna.ibi ꝗd aũt ſi expſſiʒ ⁊c.Cõ r Legata particularia tribunnk rcellus. ſdeicõmiſſario uli.ꝙ eſtimat q;tũ ualet tota hẽditas nõ deduci legaj. Itẽ ĩtãtũ tenei idei lrigeta. lega Te fideicõmi hʒ. lxxv. Cõtra imo videt ꝙ tra iſtà lec.arguo.nã lex q q̃drĩgẽta.loqtur qñ hẽs noĩati eſt gFrauat. ut patet ĩ v. itaqʒ. ibi quaſi heres ⁊c. H patet in pnci. marcellus.ibi in hac ſpetie.⁊ ſic videtur loqui in eo caſu quo 5. vnde Aʒo ⁊ Hug. legũt alit.videlʒ ꝙ. l.ꝗ q̃dringẽta.coꝛ⸗ rigat p.l.marcellus.i cõcluſiõe ibi poſita.rõnes aũt poſite i.l. 4 qᷣdrigẽta.nõ coꝛꝛigunt. Hec lec.nõ hl ſi rõnes ſüt ve cõ uſio erit va de neceſſitate.ſi falſa eẽt ↄcluſio falſe eẽnt rõnej. Vnñ Ni.tʒ pᷣmã lec.q ẽ va.do rõnẽ.q legata reliquuni noĩa tim ab hẽde nõ videt᷑ on hẽditariũ.qdð apparet.qꝛ ſi hẽditas uadit ad aliũ nõ uadit cũ illo onere ſiue uadat ad ſdᷣſtitutũ ſi/ ut ad cõiũctũ.ut.:.j.S.ĩ ſubſtitutiõe.S.ad.l.fal.⁊.l.ſi ples.S. de le. iij. dixi i.l.qↄditio.de ↄdi.⁊ de.ſʒ qũ ſimplr relinquit dẽ onꝰhẽditariũ.qd pʒ qꝛ hereditas tũc trãſit cũ onẽ legatoꝛũ ut dict.ll.merito ergo qñ legata reliquunt᷑ ab hẽde noĩati ⁊ po/ ſtea hereditas ꝑ ndeicõmiſſũ.heredita eſtiat᷑ q;tũ ualet abſqʒ deductiõe legatoꝝ.qꝛ illa legata nõ videbuni ppe on heredi tariũ.ſec qñ ſimplr io tũc legata detrahunt.ut.il.q quadrigẽ⸗ ta.nec obſtat tex.ibi q̃ſ heres ⁊c.q; ibiĩducit q̃da ſdirncho nõ ꝙ ꝓpꝛie ſe referat ad caſũ ꝓpoſitũ.ulł alit᷑ ſuit grauat q̃ſi hereʒ noiati. Mõ ob.tex.i.l.marcellu.ðibi ĩ hac ſpetie.qꝛ itelligo.ſ. q ſeqtur. ¶ Acd iſtud op.foꝛtit.qꝛ legata ꝗᷓ reliquutur ſunpli⸗ cit᷑ vidẽtur relingꝗ a fideicõmiſſario.ut.l.ſi. C.e.ergo nõ detra het fal. ut dixi.S.l.ꝓxi.S.deniqʒ.⁊ ſic.l.q q̃drĩgẽta.q dic fal. detrahẽdã nõ põt loq ĩ legat relictᷣ ſimpłr. So.duob mõis. H.l.ↄꝛia loquit qñ heres fuit grauat reſtituere tota uł oẽm he reditatẽ.⁊ ſic de neceſſitate icludit on legatoꝝ eẽ ĩ ſideicõmii ſarijs.ᷣ qñ ſimplr.ul meli.l.ſ.C.e.nõ dicit q; legata videant relicta a ſideicomiſſario ſʒ ab eo debẽt peti nõ ab herede.Ex qↄcludo ꝙ legata ſimplr relicta ex ꝑſona hẽdij debeni ⁊ per ↄſequẽs defalcant᷑ ut h.ſʒ ab ipo ideicõmiſſario petent᷑ ⁊ pſtã tur.ut.l. ꝛia.ꝓ h̊ do duas Ibma. S prit o deniq; ĩfi. gl. qiĩcipit nõ ſideicõmiſſariũ pmũ ⁊c.ĩ fi. Alia gl.ẽ i.l.marcellu⸗ ĩgl.ꝙ ſemꝑ pᷣumũ.¶ Op.ſi ſemꝑ pᷣſumit relictũ ab herede. ut nõ.in.d.gl.limarcellus ĩ pn.ergo nõ ẽ dẽia an reliquat᷑ ſim plr uł noiati. Rñdeo nõ ſequit.nãà qñ ſimplr reliquit᷑ tic debe tur ab herede.ut ab herede.Añ vo reliquit᷑ noiati.tũc videt᷑ habit reſpect etiã ad ꝑſona. qð pʒ qꝛ hereditas nõ traſit ad P aliũ cũ illo onẽ.ut dictũ ẽ. ¶. Op.q; eti heres ↄuenit p legat factis ſimpłr. ut.j.e.l.ita e. F. gex treb. Bl. H marceluf diẽ ꝙ ülud ẽ uerũ ĩ debitis.ſec ĩ legatis.ſʒ gl.ulti.S.e.i.l.j.S. ſi.dic idẽ ĩ legatj ⁊ debitis.ſ.ꝙ añ reſtitutioneʒ poſſit ↄueniri heres.poſt reſtitutionẽ nõ.⁊ hoc còiter tenet᷑.¶ MOp. C. dele. l.cũ q̃ſtio.ubinõ ſit cõputatio iſto mõ.ſʒ ilo qð min ẽ relictũ videt᷑ adẽptũ ei cuiẽ relictũ plus.Gl.ibi ſo.ꝙ ibi loquit᷑ qũ to tũ pmo relinqt.ſcðo partẽ.vñ parteʒ videt a toto adimere. pS gqñ ecõuerſo.i.qñũ pmo legauit partẽ.ſcdo totũ.qdð lʒ ſit uerũ ĩ ſe ĩ alia mã ut diſtixii.l.iterdum.S.ſi.de here.iſti.tñ h ut puto nõ ꝓcedit.nã lex cũ qſtio.loquiũ qñ legatũ toti ⁊ legatu par tis ſunt vnifſoꝛmia.ſed pmo h legauit quatitatem.ſecũdo per ſideicõmiſſum hereditatẽ reliquit que ſũt ſeparata.lʒ eni.ccc. ſint in hereditate nõ tamẽ eſt hereditas nec pars quote here ditatis.vnde non curo ꝙ pᷣcedat uel ꝙ ſequat᷑.quia nõ eſt to/ tum ⁊ nõ eſt pars. ¶ Op.ad vx. qdð autẽ. de aur. ⁊ ar. le.l.f.in h.So.ut ibi ſoluit᷑ per glo.¶ Op.dicit h ꝙ in teſtamẽto mili tis ceſſat treb. Cõtra.S.e.l.j.S.i filij. So.ut ibi dixi.¶C Que ro quid ſi teſtatoꝛ iuſſit hereditatẽ reſtitui deductis legatis an ſiet contributio m diſtinctionẽ iſtarũ.ll. Reſpõdeo caſus eſt ſic.j.pxi.S. ¶ Quero quid ſit teſtatoꝛ reliquit legata pu/ re. Rñdeo dixi.S. ꝙ heres ppter coactionẽ perdit trebelliani c.nunc dicit ꝙ illud qð eſt dictũ de treb Perdenda in dicto caſu ẽ uerũ ĩoib teſtis ĩ qbꝰ nõ detrahit᷑ fal.ut ĩ illis nõ detra hat treb. ul alił. dem ẽ.S.ꝙ lʒ hẽ ſcript ꝑdat q̃rtã. legatari nõ dz hie plus a fideicõmiſſario q; haberet ab hẽde. Idẽ in oibus teſtis ĩ qb cefſat fal.ut tatũ habeat legatari a nideicõ miſſario q;tũ hũiſſet ab hẽde. ¶ Altio qð h̊ tex.diẽ ꝙ ĩ qbuſ cũq; teſtis ceſſat fal.ceſſat ⁊ treb.induco ad qſtionẽ q talis ẽ utrũ in relictis ad pias cauſas ceſſet treb.m hec tꝑa nõ ceſſa bat.ut.l.j.S.ad municipiũ.S.ti.ij.hodie reperit᷑ ĩ ſal.coꝛectũ ut in auc.ſur. C. ad.l.fal. an ceſſet treb. Et dico ꝙ ſic.quod/p bo.pmo certũ ꝙ app.ſalcidie cõtinet trebellianica. ut.l.pẽ hili in pn. ⁊.l.titia. S. tl.ij. ?. C. ad tre.l.iubem. ⁊ per iñnitas leges huius ti. Sed tex.in coꝛpoꝛe de eccl.ti.S.ſinaũt heres. vnge ſumit᷑ auc.ſiłr.dic ceſſare omnem ſal.de neceſſitate.ergo cõpꝛehẽdit oẽm.ſ.falcidiã ⁊ trebellianicã. Mꝛeterea ſcriptu/ ra dubia declarat ex pcedẽtib c ſequẽtib. ut.l.ꝗ ſiliabus. in iſſu vniuerſale ſub cõditione. ſi deceſſerit ſine libe- ris uel ſimilia. an fiet cõtributio legatoꝛũ ⁊ ſideicõmiſſi vniuer ſalis. Dicã. j. pxi.S. ¶Circa uer. qdð autẽ. quero ꝗd vult dice Ad ſenatuſcõſul. trebel. pn. x.l.ſi fuus pluri.S.ſfi. S.de le.j.ſqjĩ coꝛpoꝛe ĩ.S.pᷣcedẽti fit mẽtio de ſideicõmiſſo uli.merito intelligat᷑ qð ſeqtur de treb. Tertio ĩ illis caſib ĩ quibfal.reſecat legata particularia ĩ illiʒ treb. reſecat ulia. ut inſti.e. S. q̊ reſtituta. ſʒ h caſu falci.nõ reſe cat particularia.ergo nec treb.reſecat ulia. Altio dico ꝙ ẽ ca ſus h cũ gl.x vide gl.q ĩcipit.ĩ quoꝝ teſtis.nã gl.l.ĩ teſtõ. us gl. allegat loquit iĩ relicꝭ ad pias cauſas. ⁊ ſic apparet ꝙ glo. vult ĩtelligẽ de relici ad pias cauſas.hoc videt tenẽ Pi.in.l. j. S. falij. S. e. ubi tʒ ꝙ ſic ceſſat fal.i teſtõ milis.ita ceſſat treb. qð tʒ ſpe.ĩti.de ĩſtru.edi.S.cõpẽdioſe.v.ſʒ cũ deductio.⁊ Ci. i. d.auc.ſilr. ſʒ gl. i. c.j.ex de teſta.li.vj.videt᷑ tenẽ ↄꝛiũ.⁊ etiam ibi arguit Hi.ad rõne ꝗᷓ fũt ꝑ eoj ĩ ↄꝛiũ. Rñ.ad dictũ.c.j.ex de teſta.ubi a contrario ſenſu colligitur.ſed dic ꝗ; ar.a cõtra/⸗ rio ſenſu non eſt bonũ ibi. quia reſultaret pꝛauus intellectus. Mec ob. quod nõ mutat᷑ qre ſtare phibet.in treb. nõ reperũ mutatũ.ſʒ iſtud nõ ẽ uerũ.qꝛ ẽ mutatũ ꝑ tex.iĩ coꝛpoꝛe q dicit oẽm fal. Scðo dico ꝙ ẽ mutatũ qꝛlex noua nõ põt ad aliũ ca ſ extẽdi ꝑ hoĩem. ̊ p aliã legẽ antiquã ſic.ut ẽ glo.ĩ.l.qð vo S.de legibꝰ.i eo qð ꝑ.l.ut tatũ de fuo coꝛup.q̃ẽ lex antiq̃ ex tẽdit.l.ſqs fuo.C. de fur.q̃ẽ lex noua ⁊ odioſa.mõ regula an tiquã hui.l.q̃ diẽ ꝙ ĩ quibuſcũq; teſtij ceſſat fal.ceſſat ⁊ treb. ↄiũge cũ noua ⁊ ſic det᷑minabit ula.⁊ ſic ꝓut ceſſat ĩ fal.ſic in tre. Ad illã röõnẽ ꝙ nõ videf eadẽ rõ.ut dic Jo.an.qꝛ lʒ in re/ liciᷣ particularibꝰnõ detrahat᷑ de relicto pio fal.tñ detrahetur de alio qð ẽ ĩ hẽditate.ſʒ ĩ ſdeicõmiſſo uli ſi nõ detrahit tẽ ſra ſtra eẽt hẽs.ſʒ ipe dic ↄ tex.ĩ coꝛpoꝛe vñ ſumit.auc.ſilr.ubilo gtur qñ tota ſubſtãtia ẽ exhauſta.nec ẽ ĩuanũ hẽs.qꝛ tex.in auẽc. de here.⁊ fal. S.ſi vo expᷣſſim.dic ꝙ hʒ meritũ d ad deuʒ qꝛ exercuit piũ actũᷣ. ¶ Scda q̃ſtio ẽ an teſtõꝛ poſſit ꝓhibere treb. DPe iſto iure ẽ certũ ꝙ nõ.ut.S.ad.l.fal.l.titia.⁊.õ.l.pꝛo xi. S. idẽ nerati. Gl.tʒ ꝙ ꝓut ꝓhibẽ põt fal.ita treb. põt ꝓhi⸗ bẽ. ita tʒ gl.ĩ coꝛpoꝛe de hẽ. ⁊ fal.vñ ſumit᷑ auẽ.ſʒ cũ teſtõꝛ.idẽ tʒ gl. iſti. e. S. ſ qꝛ.idẽ tʒ Aʒo ĩ ſũma auctẽticoꝛu.Cõtrariũ tʒ gl.ĩ anc.ſʒ cũ teſtõꝛ ĩ.ij.gl.idẽ tʒ glo.in.l.ut ſi allegas.C.ad.l. fal. Odoff. Ja. de are. ⁊ Ci. tenẽt ꝗꝙ poſſit hodie trebel. ꝓhi/ beri. ut refert Ci.ĩ auc̃.ſʒ cũ teſtõꝛ. Ya.de bel.ĩ ciuitate iſta diſ putauit pꝛiũ ⁊ illã diſpui.ponitĩ coꝛpoꝛe de hẽ. ⁊ fal.vñ ſumil auẽc.ſʒ cũ teſtõꝛ.⁊ ſũma rõnũ ſuarũ ẽ.qꝛ qdð nõ mutat q̃re ſtare pPhibet.ſcdo qꝛ grauat᷑ ĩ vno hẽs a fideicõmiſſario uli.qꝛ cogi.ergo ĩ alio releuet. Pꝛeuit᷑ dico ꝙ ẽ caſus hui.S.⁊ illud qð nõ mutat᷑ qre ſtare phibet᷑ uerũ ẽ ꝑ hoĩem ſʒ ꝑ.l.antiquaʒ põt vnã ꝓphibitionẽ ad aliã extẽdere.¶ßQuero an ꝑ nõ ↄſe/ ctionẽ ĩuẽtarij hẽs ꝑdat trebel.ſic ꝑdit fal. Et hanc.q. tetigit Rof. ĩlibell ſuis ſuꝑ h ti. Ja.de are.tetigit i.l.cũ tale. .j.õ.de ↄdi.x de.ubi diẽ tex. tenef hẽs reddẽ ronẽ.ergo ſacẽ iuẽtariũ dicit YJa. de are.ꝙ ẽ caput rõnũ.Ci.tãgit in auc.ſʒ cũ teſtõꝛ.ſi nalr ĩclinat ꝙ ꝓpt᷑ nõ ↄfectionẽ iuẽtarij nõ ꝑdat᷑ treb. ⁊ iſtud detminãdo dic Ja. de bel.⁊ diſputãdo ⁊ poitiĩ coꝛpoꝛe de hẽ. ⁊ fal.vñ ſumit auc.ſʒ cũ teſtõꝛ.⁊ ẽrõ qꝛ qd nõ mutat᷑ q̃re ſtare ꝓhibet.⁊x a lege nõ reperit᷑ mutatũ. Rñ.ad iſtã.l.qꝛ ex idẽtita tẽ rõni nõ ĩducit᷑ coꝝectio legũ.ut ẽ gl.C. de ſacroſã.ec.auẽ. q̃s actiões..l.tã is.S.j.de do.cau.moꝛ.⁊.ðS.ſo.ma.lʒ.ſi vo.. de viro.ĩtelligẽdo ꝓut ĩtellexi.⁊ tex.i.l.pᷣcipim?.i fi.C.de ap. diẽ ꝙ nõ coꝛigit niſi qᷓtenu expᷣſſe caueat᷑.Ad hãc.l.rñde q nihil facit. qꝛ tex. dicit h idẽ dici põt ĩ teſti in ꝗbꝰ.l.fal.ceſſat᷑. QAñ igii ceſſat fal.ipius teſti vigoꝛe ĩ illis ceſſat treb. Sʒ ſi ceſ ſat fal. ꝓpt᷑ alið.ſ.ꝓpter deſectu hẽdis ut ꝓpter nõ ↄſectionẽ iuẽtarij.tũc nõ F imo colligo ꝙ hᷣ diẽ tex.q; dicere heredẽ ſuſpectũ uenit extri ſecus nõ ex teſtamẽto.⁊ ſic vnde anteq; ueniat ſiue ex teſta/ mento ſiue ex habet locũ hec regula.ſed nõ placet.qꝛ lʒ.S.po ſuerit quãdo ceſſat nõ ex teſtamẽto.tñ hic ponit ĩregula qusã do ex ipo teſtamẽto. ⁊ iſta videt mihi młtu eqᷓ quã tene mẽti. dẽ pomp Etisã ſi hẽs ſit rogat reſtituere deduci BeE tlegaſ ſit ↄtributio legatoꝛũ ⁊ fideicom miſſi ulis.ᷣ h. d. C Op. de. l. c heredes. . e. Hlo. nõ ſol. dic ꝙ ibi erãt legata iualida. ¶ Quero ꝗd ipoꝛtãt hoc caſu hec uer ba deduct legat. Rñdeo nõ ut legata debeant maioꝛa. ſy ut hẽs poſſit ea añ p̃ſtare q; hereditatẽ reſtituat. ¶ Quero quã tũ eſtimabit?᷑ ſideicõmiſſu ule. Rñ.pʒ ex dictj ĩ pcedẽtib legi pus.¶ Quero qꝗd ſi teſtõꝛ grauauit heredẽ de reſtituẽdo hᷣẽ ditatẽ ſub oditiõe.ſi deceſſerit ſine liberis ulł ſub alia ↄditiõe. an dʒ otribui fideicõmiſſũ ule cũ legas ⁊ de oibꝰfal.dʒ detra/⸗ hi. an legata pᷣſtent᷑itegra ⁊ de ſideicõmiſſo uli detrahat᷑ fal. ſeu treb. Muto ꝙꝙ legata debẽt ſolui tegra ſi vires hereditaꝶʒ patiunt᷑ de eo qð ſuꝑeſt detrahi: treb. ꝓ h̊ iduco tex.S.ad.l. fal. l. pent. . · hoc videt fuiſſe de mẽte teſtõꝛis qlegata reliqꝗt pᷣſtãda ĩcõtinẽti.ſideicõmiſſũ vo ule religtĩ ↄduiõis euẽtũ.h pterea treb. ceſſat qꝛ nulla lex dicit. DPiceſ tio X etiã ↄſuetudo obſᷣuat.ſʒ ſi eẽt ſideicõmiſſũ nłe relictũ parti pu re parti ſub ↄditiõe.tũc fieret ↄtributio.caſus c.j.e.l.lta tñ.. hẽs ex aſſe.⁊ ibi dicã.Lex ergo ꝗ qdrigẽta.⁊ lex marcellus. loquũtur qñ ſideicomiſſũ ule ⁊ legata ſunt pure relicta.uel ſiñ deicõmiſſũ ule ẽ relictũ ꝓ parte pure ⁊ ꝓ parte ſüb oditiõe. ut d. §. hes ex aſſe. ⁊ hec ſut tenẽda mẽti.qꝛ qtidiana. ¶ Quero q̃ ſit ↄtributio ſideicõmiſſi ulis ⁊ legatoꝛũ utrũ q̃rta q detra- hit᷑ dicat᷑ ſal. ul treb.qdð ẽ neceſſe ſcire ꝓpter ea qᷓ dixi.S.de nõ ↄſectiõe ĩuẽtarij ppter qð pdit᷑ fal.⁊ nõ treb. Rñdeo ſicut dẽ L.l. gallus.S.ille caſus.ꝙ ↄiũgunt᷑ duo capita legio uellei.ita h ↄiũgunt᷑ due leges.ſ.lex fal.⁊ ſenatuſcõſultũ tre.⁊ detrabil vna quarta qᷓ partiʒ ſapit naturam treb. partiʒ fal. Sile dixi in ĩſtituto ex re certa.in.l.ex facto.õ.de here.iſti.hoc etiã ap/ paret ex legibus pᷣcedentibuj.ꝓpter coactiõem heres perdit totam quartam. ⁊ ſie reſpectu ſideicommiſſarij tota dicetur treb. ⁊ in oĩbus qͥ agent cũ ſideicõmiſſario appellabit treb.in oib ꝗᷓ agent cũ kegatan⸗ ſingularibꝰ appellabit falcidia. .. .j. e.l.cũ hẽditas.⁊.l.ita tñ.S.actio Koc C U es que. nes. 50. ibi alienauit ex neceſſitate ⁊ ſol/ nit ceditoꝛib vñ p̃ciũ nõ fuit cõuerſum ĩ ei utilitatẽ.hic ſic. ¶ Op. ad pdicta.j.e.l.mulier. S. ſi enim. . . de peti.here.l. diuus. So. ſateoꝛ ꝙ ibi alienat ex neceſſitate incubẽte ex par te rei que ſernari nõ poterat uł nõ expediebat.tamẽ qꝛ pꝛeciũ cõuertit in utilitatẽ heredis computat᷑ in quartã. ut dicto.S.ſi eni. C Op. C. cõia de le.auc.res que.So.ſateoꝛ ꝙ ibi põt ſie ri alienatio in certis caſibus.tamẽ ſi cõuertit in utilitatẽ ſuam cõputabit in q̃rtã. ut ibi patet.Ex pꝛedich ergo dicit DNi. aut alienauit heres rogatus de reſtituẽdo uolũtarie.⁊ tũc compu tat ſibi in qrtam ut h.aut neceſſario.⁊ tũc aut pꝛeciũ nõ cõuer tił ĩ ſuã utilitatẽ ⁊ nõ cõputat ĩ quartã. ut.j.e.l.cũ hereditas.x l. ita tñ. S.act. aut cõuertitur ĩ ſui utilitatẽ ⁊ cõputatur ĩ quar tam. nt. l. S. allegat. ¶ Quero an alienatio rei que ſubiacet reſtitutioni ualeat. In hoc ſũt opi.quidam dicunt ꝙ non ua let aliquo tempoꝛe. ⁊ ita intelligũt hicꝙ de facto tm tenet. ꝗᷓ opi.nõ eſt bona.ut.l.tno legato.S.j.s.de le.j.⁊ ibi dixi.Alij dicunt ꝙ de iure antiquo indiſtincte ualebat nt hic.ſʒ hodie eſt ĩmutatum per iura.C.qꝛ ſi ſubiacet reſtitutiõi bure nõ ua let alienatio.ſi ſub cõditiõe ſic.ut.C. cõmunia de le.l.ſi.S.ſed qꝛ.⁊ ĩ hoc dicũt bene.per iura uero auctẽticoꝛũ ẽ immutatum etiã ĩ ↄditionalib nõ ualeat alienatio.ut auc.res q̃. ita diẽ H glo.Circa hᷣ ſunt glo.cõtrarie quas dixi in.l.ſeruo legato. G. I. S. de le. j. ⁊ ibi tenui ꝙ in hocnil ſit immutatũ ꝑ iura auẽ. ⁊ ꝙ pẽdente conditione alienatio ualeat ⁊ teneat.dic ut ibi. Alij dicunt ꝙ alienatio ualet uſq; ad quartã ut h.⁊ tangitur ne gl. in.l. f. F. qꝛ. C. cõmunia de le. Ad quod vidẽduʒ an ſit nerũ quero utrũ alienata computẽtur in quartã heredi.Et lʒ tex.hic ſimpliciter videat᷑ dicere ꝙ ſic.tamẽ qdã intelligunt hic ꝙ imputatur heredi.ſ.fideicõmiſſario uolente nõ aliter.⁊ ita dicitur in glo.l..S:ſed qꝛ.⁊ per Inno. de teſta.c.rainal/ dus.in gl.ſuper uer.reſidua.dico ꝙ ſideicõmiſſario uolẽte nõ eſt dubium ꝙ iputatur in quartãq ut h.facit ꝙ pꝛecium ⁊ fru/ ctus cõputani in qrtã. ut. S.ad.l.fal.l.paulus.⁊.l.qdð de bo/ nis.S.fructus. Sed fideicõmiſſario inuito an in quartà com putet. tex. facit ꝙ ſic.qꝛ ſimpliciter loꝗtur.qð placet ſi hẽs malitioſe nõ alienauit.na in qua re debet deduci quarta eriti erbitrio iudicis. ut.l.nõ ampli.S.fi.cnʒ.l.ſe. S. dele.j. ſed eſt equũ ꝙ iudex arbitret᷑ ꝙ ĩ re malitioſe alienata cõputeĩ quar ta ne uexet ſi ab eo cui alienauit euinceret᷑.ar.l.fi.S.ſi.S. de le. ij. eodẽ mõ qñqʒ ẽ arbitriuʒ iudicis.ut in vna re im detrahal fal.quã here elegerit. puta ſi res eẽt filio in vita in peculio aſſi gnata ꝑ patrẽ. ut. C. fa. her.l.ſiliũ quẽ habẽtẽ.ſm vna lec.qð examinaui pleniſſime ĩ.l. in quartam. S. ad.l. fal. ¶ QAuero utrũ quarta poſſet deduci in vna re.dicut dixi in. d.l.ĩ quat taã.CAQAuero quõ poterit res alienata uẽdicari a fideicõmiſ- ſario cum nõ habeat ius ante reſtitutiõem. ⁊ reſtituere nõ po teſt alienata. Glo.ꝙ ẽ ſpale h̊ͥ caſu ꝙ uẽdicet abſqʒ reſtitutio ne. idem nõ. in. l. penul. C. eo. (Qui d am Si aliquis pᷣmo legat poſtea rogat lega/ ta ueniut in fideicõmiſſũ ſi hereditatis nõ . facta mẽtio. h. d. ¶ Op. ꝙ oĩa ueniãt in ſideicõmiſr. ut.l. cũ virum. C. de fideicõmiſ. So. ibi uerba ſideicõmiſ.fuerũt lia = ꝑuenerit ⁊c.ideo nulla adhibeat᷑ diſtinctio. et mä ſu nita ⁊ ſimplr ꝓlata.ſ.poꝛtionẽ tuã. ¶ Op.S.ad.l. erũt i fal.l. titia. So. ibi hmo rogauit poſtea plegauit. ideo nõ ueni unt in ſideicõmiſf.h ecõtra.quo caſu habet locũ diſtinctio hu ius. . vide gl.que ponit hãc diſtictionẽ ⁊ ſigna.Et in glo.ibi l. titia. dic niſi fuerit uſus uerbis generalibus. ut in fi.glo. In glo.ibi hereditatis poꝛtionem. dic hoc debet uacare fm — — — — — — —–☛ –w☛ . — — — —— — Alo, li⸗ Kt un Nh, dutde erſ fubil N ach/, — — — Ald ſenatuſcõſul. trebel. Di. ¶ QAuero quid ſi teſtatoꝛ quaſi totũ patrimoninʒ diuiſit ĩter filios ĩ teſtõ ⁊ eos hẽdes ĩiſtituit eq̃lib poꝛtiõibꝰ ul in illis reb qð idẽ ĩpoꝛtat.ut.l.ex ſcõ de hẽ.iſti.an illa plegata ueni/ ant ĩ ſideicõmiſſũ. ANidet᷑ ꝙ ſic qꝛ tex.hᷣ loqtur qñ fuerũt iſtitu ti ex diſparib partibꝰ. In Zꝛiũ fac gl. ꝗ dic idẽ ſi ex paribus Dico ꝙ ſi pẽ plegãdo diuiñũt pꝛimoniũ ĩter ſilios equalit᷑ ita modicexceſſus ẽ ⁊ eos eq̃liter ĩſtituit poꝛtio quã vnus frater hʒ iure plegati ſuccedit ĩ locũ poꝛtiõis quã habebit iure hẽdltario ĩ bonis alteri fratri aſſigna.x iõ totũ videt habẽ in re hẽditario.caſus ẽ i.l.ꝗd ergo.S.de le.j.⁊ qdð ibi nõ.i ultima gl. fac qð dico ĩi.l.q rome.S.duo fres ĩ ultia qõne.j.de vb.ob. Mec ob. B. S.qꝛloqꝗtur qñ fuerũt ĩſtituti ĩ diſparib partibus. vñ nõ põt dici ꝙ vna poꝛtio ſuccedat ĩ locũ alteri.nõ enĩ põt in ea dimidia ſuccedẽ ĩ locũ tue tertie.⁊ iõ nõbiliter dic tex.ex diſparibꝰ. ⁊ gl.ꝗ dic idẽ ſi ex parib pcedẽt qũ poꝛtiões eẽnt pares p̃ᷣlegata eẽnt młtũ diſparia. ita ꝙ; poꝛtio nõ poſſet ſucce dẽ loco poꝛtiõis ut dixi.ſecꝰſi eẽnt paria.¶ Quero hᷣ d ꝙ le gata ueniũt ĩ ſideicõmiſſũ.an ueniut in ſubſtitutione vulgari. Caſus ẽ ꝙ nõ i.l.ſextiliã. j. de le.iij. .l.miles.S. ꝓ parte.S.de le.ij. ¶ Quero an pᷣlegata ueniãat ĩ ſubſtitutiõe pupillari. Ni co ꝙ ſic. ut. l.cũ pr.iĩ pn.S.ad.l.fal.⁊.l.ſʒ ⁊ ſi plures.S.ad ſub/ ſtitutos. de vul. ⁊ pu. Itẽ itelligo ĩ exẽplari ſoſtitutiõe.ut.l.hu manitat.C. de ĩpu.⁊ ali.ſſti. ¶ Qũo ꝗd ĩ donatiõe q̃ moꝛte Ofirmat᷑.ut ĩter virũ ⁊ uxoꝛẽ.Rñdeo nõ ueniũt ĩ ſideicõmiſſũ Fm Di.ut.l.ſequẽs q̃ſtio.S.de le.ij.⁊ ꝑ Qi.i.l.cũ virũ.C. de ſi/ deicõ.¶ Quero ꝗd ĩ eo qð dat᷑ cauſa oditiõis ĩplẽde an ueni at ĩ fideicõmiſſũ. Dicut.l.ꝗ hẽdi.S.cũ hẽditas.v.ſʒ cũ ſuſpe/ cta. de cõdi.⁊ de.¶ Quero utrũ illud qð ex ſbᷣſtitutiõe pupil lari capiat᷑ ueniatĩ ſideicõmiſſũ.De h videbit tex.i.l.ita tñ.. gſuſpectã.j.e.⁊ ibi dicã.¶ QAuũo an ill qð uenit ad aliquẽ iu re accreſcẽdi ueniat ĩ fideicõmiſſũ. Rñdeo ꝙ ſic.ut.õ.de acq. hẽ.l.ſi totã.⁊ qð ibi nõ.⁊.j.e.l.papᷣ.qdð ẽ uerum ĩdubitãter qũ agit coacte ut ibi. Idẽ ſi ſpõte.qꝛ poꝛtio accreſcit ꝑoꝛtiõi non pſone.ut.d.l.ſi totã.Cc.l.ſi titio.S.j.de uſufru.¶ Auero utrũ id qð deuenit ad aliquẽ ex ſubſtitutiõe vul gari ueniat ĩ fidei/ cõmiſſũ. Rñ.ſi adit coacte nõ ẽ dubiuʒ.ut.l.apud iul.S.j.j.e. Sʒ qñ adit ſpõte põt dubitari.Et videt᷑ diſtiguẽdũ ſic ĩ lega tis.ſ.aut fuit grauat' ꝑ vba gnãlia.aut ꝑ ſimplicia.⁊ tẽ aut ſu it grauat de reſtituẽdo poꝛtionẽ ſuã ⁊ nõ videt᷑ ꝙ ueniat in ſideicõmiſr.qꝛ ius ſubſtitutionis cohẽt ꝑſone nõ poꝛtiõi.ut.l. ſi ex plibꝰ.de ſuis ⁊ legi. Sʒ ueri ẽ ꝙ totũ uenit ĩ ideicõmiſſ. ⁊ totum videt᷑ ſua poꝛtio.ſic ſi eẽt inſtitutus ex parte pure.ex parte ſub ditiõe ut.S.ad.l:.ſal.l.j.S.id qdð ĩ ſubſti.⁊.:.i.rõne. S. qſituʒ. e. ti. ⁊ de eche tu ex parte. ¶ Quero an id qð denenit ad aliquẽ ex miſr. In h ẽ aduertẽdũ ꝙ qñq; ꝑ cõpẽdioſã ſuccedũ directo etiã poſt aditã hẽditatẽ. ut ſi fiat a milite uel ſi ſat a pꝛe filie ſe mie ?ᷣm ſtatuta hui ciuita q pcipiũt ꝙ pꝛ poſſit facere teſtm ſfilie quõ uelit.⁊ tũc cũ dcã ſubſtitutio locũ habeat etiam poſt adita hẽditatẽ ut dixi.⁊ ſic ꝗs capit eã tanq; poꝛtionẽ alteri ſi ſuerit rogat de reſtituẽdo ꝑ illa ba poꝛtionẽ ſuam.videt᷑ ꝗ nõ ueniat ĩ deicõmiſf.ar.l.q fundũ.S.qꝗ ſiliũ.S.ad.l.ſal.ſecꝰ ſi fuiſſet rogat ꝑ vba gnãlia.ſed ueri puto ꝙ ĩdiſticte ueniat in ſideicõ. Ma.l.ꝗ fũdũ.S.qui ſili.loquit᷑ de ſubſtitutiõe pu/ pillari ꝑ quã ſuccedit᷑ pupillo.ſed ꝑ cõpẽdioſaã ſuccedit:᷑ teſtõꝛi defũcto.iõ dico idẽ qd i vulgari ꝑ eaſdẽ leges.Si vo ſuccedi᷑ ex cõpẽdioſa q̃ ualet iure ſideicõmiſſi poſt aditã hẽditatẽ.ut l. pᷣcibꝰ.C.de ĩpu. ⁊ ali.iub.tũc illð uenit ĩ fideicõmiſp.ut.j.eę. l. bẽdes mei. 5. cũ ita. Habita tñ diſtictiõe. aut pᷣ religꝗt poſtea grauauit aut ecõuerſo. aut dixit poꝛtionẽ ſuâ aut poꝛtionẽ hẽ ditatis. ſic dictũ ẽ in pallegat.ut. S. de le.iij.l.ſi titiꝰ. ¶ Quero gl. H diſtiguit an p legauit poſtea rogauit aut ecõuerſo.ꝗd ſt de oꝛdie nõ apparet. ut qꝛ dixit teſtõ: ſiq eoꝝ deceſſerit ſine li beris bona deueniat de vno ad aliũ.ĩ ꝗbus vbis ſimlł ⁊ ſemel cuilibet relinqtur ⁊ quilibet grauat. an videt᷑ p rogaſſe.an pᷣ legaſſe.Rñ.pmo ig ibi dicã.¶ Quero ꝗd ſi teſtõꝛ dixit reſiduũ bonoꝝ meoꝛuʒ a dictis iudicijs ⁊ legatj deueniãt ĩ talẽ. Rñdeo maniteſtus ẽ ſẽ ſus ꝙ ſolu de poꝛtiõe hẽditaria grauauit nõ de eo quod capit glio iudicio.¶Quero ꝗd ſi dixerit ſi deceſſerit ſine liberis bo na mea deueniãt ĩ talẽ. Rñ.aut dixit oĩa bona.⁊ tũc idẽ ac ſi dixiſſet qcqꝗꝗ ad eũ ꝑuenerit ut.l.cũ virũ.C. de ſideicõmiſ.cõ/ iũcta.l.iul.ĩ pn.ð.de le.iij.ſi vo dixit bona mea nec uſus eſtſi gno vniuerſali.tũc puto idẽ ac ſi dixiſſet poꝛtionem ut h.⁊ iõ adpibẽda ẽ diſtictio qd pcedit. facit.j.e...ſi legatũ.S.j. (St is qui Si hẽditas delicto hẽdis ſit publicata ſi . e'deicõmiſſu debet a iſco.h.d. Hic ſut vidẽ da duo.pmo utrũ ex aꝑtura tabularũ ꝗs puel hereditate.qð ubſtitutiõe cõpẽdioſa ueniat ĩ ſideicom et legaſſe. ut.j.e.l.ſceuola in ſi.qð dic ut dic nt. !. iij. F. nõ tãtũ. ⁊.l.neceſſario.S.j.S.ad Plo gl. tr a⸗ ctat h̊ maãm aliã.ſ.ꝙ utrũq; debeat diſtingui.ſ.an dicat᷑ occi⸗/ ſus a ſa milia uel exneò clã uel palã.qð plẽne nõ. C. dehis ꝗ. ut ĩdig.l.cũ fratrẽ. x.l.ij.S.nõ tãtũ.S.ad ſyll. . — Ai a Supꝛa i.l.j.i pnci.x.S.j.uſq; ad.S.ſi hẽs. C. K ÿ*tractauit de remedijs traſterẽdarũ actionũ A ⁊ de exceptiõe q̃ dat᷑ hẽdi ⁊ de ea q̃ dat heredẽ.⁊ ſic de trib. i. F. ſi hes tractauit de qrto remedio.ſ.de deductione qu arte trebell.hᷣ tractat de ꝗnto.ſ.de remedio coactiõis.Hẽj Pot cogi adire ⁊ reſtituẽ.nec ẽ qᷓrẽda cauſa qᷓre adire recuſet d. ¶ Mõ ex pn. foꝛmã libelli qñ ſideicõmiſſari petit hẽdeʒ ĩſtitutũ cogi adire ⁊ reſtituẽ.dʒ eni dicere ſe uelle ſuo periculo hereditatẽ adiri ⁊ reſtitui ſibi ⁊ petere heredẽ a iudice ad hoc cogi. ¶Op. ꝙ uani timoꝛis nulla ſit eſtiatio ſeu excuſatio. ut. l. H ſe ſclati. Setn ier. de re.iur.l.uani.Gl.nõ ſol.dic ꝙ B ꝗs neminẽ grauat ſp ſe exonerat.iõ ẽ ꝓ rõne uolũtas.ita dicit Di. h.⁊ de no.oꝑ.ni.l.j.ĩ pn.iĩilla qõne gl.an ĩ nũciatiõe ſit ĩ ſerẽda cauſa.¶ ¶ Op.hᷓ̊ dẽꝙ ſine onere traſit hereditas.õ imo ſemꝑ cũ onere.ut.S.de le.j.l.lʒ.So. h̊ fuit expᷣſſe actũ ꝙ trãſi ret ſine onere.uł meliꝰ hͥ nõ loquit de onerib hereditarijs.ſed de moleſtia quã ille qui adit coacte ⁊ reſtituit euitat.Gl.h ĩidu cit ĩ arg.an qñ qs dic iudicẽ ſuſpectũ ſit iſerẽda cauſa.Et oẽs nte gl. ⁊ doc. iuris ciuilis dicũt ꝙ nõ. Canoniſte õ ex de offi⸗ cio dele.c.ſuſpitiois.⁊ de ap.c.cu ſpãli.vñ in terris ĩperij tene tur opi.iſti gl.¶ Sʒ q̃ro qꝗd ſirecuſat ut ſuſpect nõ obſtan te recuſatiõe ꝓcedit an ꝓceſſus ſit nullus an ueniat anullãdus Inno.i d.c.cũ ſpali.dicit nõ memini me legiſſe ꝙ ꝓceſſus ſit nullus ſʒ dʒ anullari. Hoſt.tʒ ↄiũ. Jo.an.recitat opi.ſimpli citer. Ego de facto dixi ꝙ memini me legiſſe ꝙ ꝓceſſuj eſt ipo (ure nullus.qꝛ recuſatiõe ppoſita ipo iure ẽ exẽpt ab eo ⁊ eiꝰ iuriſditiõe.iõ ꝓceſſus ẽ ipo iure nullus.ut.l.j.C.ſi qᷓ̃cũq; pᷣdi. po.⁊ ſi dicas ibi ẽ ſpale.ſateoꝛ ꝙ ĩ h ẽ ſpale q oꝛdiarius recu/ ſat᷑ de iure ciuili.ſʒ nõ ĩ eo qð dẽ ꝙ pꝛoceſſuẽ ipᷣo iure nullus. ¶ Quero utrũ nolle adire ſit repudiare heditatẽ. Hic tex.vi get᷑ ꝙ ſic. ꝛiũ tʒ gl.i.l.ꝗ ſe pꝛis.C.vñ liberi.ꝓ ꝗb facit hec.l. Szʒ rñdeo lʒ h dicat᷑ ille ꝗ dicit ſe nolle adirè poſſit cogi.nõ tñ ꝑ h̊ ſequit᷑ ꝙ ſit repudiatio qð pʒ.qꝛ añ coactiõeʒ põt peni/ tere ⁊ adire.ut.l.ita tñ.S.ſi pꝛonus.j.e.h̊ tñ examiĩa ut dixiin l.ſiqs ſuus.de iu.deli.(¶ Auero an ille ꝗ dic hereditatẽ ſuſpe cta ꝑdat debita iure nature. Aa.de are.dic ꝙ nõ.qꝛ in debita iure nature ᷣ nõ reperit᷑ nec ẽ eadẽ rõ.ar.ei qð nõ.i.l.ſigs le gatũ.i ſi.j.de fal.fac.C. de ſideicõ.auc.h̊ ampliꝰ.qdð diciũ in/ telligo ſi poſt repudiationẽ eũ penituit.qð põt ʒ.l.ſi. C.de re pu.hẽ.alias ſecus. Mã q̃rta ita demũ hʒ ſi vult eſſe hẽs. ut.l. iã dubitari.S.de hẽ. iſti. ⁊ H apparet ex eo ꝙ põt ſilius iſtitui ſub ↄditiõe poteſtatiua.⁊ ſi nõ vult adire nõ põt cõqueri de te ſtatoꝛe.ut.l.ſuus quoq;.S.j.⁊.ij.de here.inſti.¶¶uero quo iure ꝗs cogat adire.Lex.h̃̊ inuit ꝙ officio iudicis dũ dic co/ gat᷑ a pᷣtoꝛe.dicã.j.e.l.nõ ẽ cogendu.ubi glo.ponit. nducii ad.q.ðuo ert ſocij vnius mercãtie. vnus vult ire uenetias al ter odicit ⁊ ille dicit uolo ire meo periculo.⁊ ſic uadit eo inui to ſuo periculo ⁊ multa lucrat᷑.an ſocius phibẽs dʒ hůe partẽ lucri.Et fuit determiatũ ꝑ hãc.l.ꝙ nõ.qꝛ ſuſcepit ĩ ſe periculũ ⁊ ſic cõmodũ dʒ eẽ ſuũ.facit ĩſti.p ſocio.sS.illud.⁊ ſic fuit anti quitus determinatum.qð tene menti. Dignitas heredi gra ₰W Ed 7 ma ma. uati ⁊ vilitas teſtato/ ris defuncti nõ excuſat quin heres cogat᷑ adire.h.dð. ꝗ”M Ecuſare. Ab abſente poteſt recuſari aditio — etꝛ in abſentem poteſt interponi de⸗ 5. cretum coactiõis.h.d. ¶ MNõ ꝙ hereditatis aditio poteſt recuſari per abſentẽ.ſ.per nũciũ uel per eplam. ¶ Se/ cundo nõ ꝙ nò ſolum quado certũ eſt ꝙ quis recuſat aditio- nẽ ſed etiam quãdo eſt incertum poteſt peti ꝙ cogatur adire ⁊T reſtituere.¶¶Tertio nõ ꝙ iſtud decretum coactiõis ĩterpo/ nitur inter abſentes.¶ Ad pmuʒ op.S. de acqui. here.l. pau lus reſpondet. Reſpõdeo adire nõ poſſum per pꝛocuratoꝛeʒ ut ibi.ſed repudiare ſic.ut hͥ que non placet.cum utrũq; ſola uoluntate perſiciat. Pꝛeterea tex. in.l.ij. de offi. pꝛocur.ce⸗ ſaris. dicit ꝙ eam poteſtateʒ quã habet in adeundo habet in recuſando⸗ Die ergo ꝙ recuſatio nõ eſt repudiatio.ut dixi in l.quia poterat.uel dic ꝙ per pꝛocuratoꝛẽ declaratur repudia tio hereditatis.nõ auteʒ repudiat. ¶Ad ſecũdum quando eſt incerta uolũtas videtur ꝙ nõ debet cogi adire ⁊ reſtituere ſi heres uellet adire eſſet iniquũ ꝙ pꝛiuaretur quarta. Reſpõ deo.puto ꝙ hoc caſu deberet foꝛmari petitio ſic.ꝙ talis ueni at ad dicendũ ſi vult adire hereditatẽ uel nõ.⁊ ꝙ ad h̊ ſtatua tur ſibi certũ tẽpus infra qð ſi recuſauerit tũc cogatur adire. 6 Ad ſenatuſcõſul. trebel. pmũ phatur ꝑ ea q̃ dixii.l.ſiqs iſtituat᷑.ſcðm ꝓbat᷑ h ⁊.S.e.l. qꝛ poterat.¶ Ad tertiũ op.⁊ videt᷑ ꝙ aduerſuj abſẽtẽ nõ poſ 7 it iterponi tale decretũ ut.l.fi.S.ill.C. de tẽp.ap.⁊.l.de vno q;ʒ.j.de re iudi.ſo.gl.ꝙ h̊ nõ ꝓcedii oꝛdiarie ſʒ ſũmarie.facit qð nõ.in.l.nec ꝗcq;.S.ubi decretũ.S.de offi.ꝓcon. ⁊ le.⁊ de re.iu.l.oĩa qᷓ̃cũq;.ad qð vide nõ.C.ſi utſe ab hẽ.ab.auẽc.ſi oĩj ¶AQuero dẽ hĩ fi. ad qð pñtia coꝝ nõẽ neceſſaria.ꝗd ẽ h di/ ctũ. Ol, diẽ ad qð.ſ.ut certioꝛet.qdð plʒ ſi iterponei decretũ ꝑ eũ modũ quẽ dixi.õ.ſoꝛmãdo petitionẽ.Alijut Ja.de are.di cũt ad qd.ſ.decretũ ĩterponẽdu ⁊ trãſferẽdũ actiõe ut.C. e.l. pe. S. fi. Iſto dictũ ẽ uerũ q; iã eẽt hẽditas adita ꝑ hẽdẽ ut ibi ſʒ heditate nõ adita nõ pñt trãſterri actiões ĩ ſideicõmiſſariuʒ p decretũ.ut.l.ille a q.S.ſi de teſtõ.j.e. Intelligo ergo ad qð ſ.ad decretũ coactiõis ſterponẽdũ.qꝛ hẽde cõtumaciter abſẽ te iudex ĩterponet decretũ. Sʒ ſi dices qꝗd oꝑat᷑ iſt decretu Rñ.multũ.qꝛ lʒ hẽ decederet hẽditate nõ adita fideicõmiſſũ nõ extinguitur.ut.C.e.l.nõ iuſta.fac qdð nõ.ꝑ Ci.i.l.eã quã. C. de ſideicõmiſ. Beminiſſo Succedétes ab iteſtato ⁊ ſui cogunt Meminiſſe. Seceanb reſtako wgage J ſuo non ſit neceſſaria coactio.ut.j.e.l.ita tñ.S.ſi pater. So. ut ibi vigebitis. Fi lle⸗ r hẽchiratẽf Fiſcus ciuitas ⁊ collegiũ cogunt᷑ hẽditatẽ 1 fi CO.: adire ⁊ reſtituẽ. h. d. ¶AQuũo an iſte. S. ꝓut loqꝗt᷑ de bonis q̃ deuoluũtur in ſiſcũ loq̃tur poſt aditã hẽdita/ tẽ ab hẽde uel añ.Ol.põit duas opi.ſ.ꝙ põt loꝗ in hẽditate adita uel in hereditate nõ adita.qð dic ut.l. ſequẽs gradus.õ ad ſylł.ꝙ tñ reqꝗrit aditio facit ar.j.de iu.ñiſ.l.eiꝰ q delatoꝛem S.ſi. ¶Quero an ſiſcus ad quẽ uadit hẽditas teneat moꝛtẽ defũcti uẽdicare. Glo.ꝙ nõ qð tene mẽti.facit ꝙ ille ad queʒ uadit hẽditas alicui in penã illiꝰ nõ teneat᷑ ad la ad que te/ nebatur iũlle pmus a q aufert᷑.qð modo nõ examino. 3 (Titius. AVer bũ ſoſtitno ĩtelligit directo ĩ eo g etiã ẽ ꝑ eſideicõmiſſũ grauat.p.d. C. Mãõ qð dixiĩſu⸗/ mario. ¶ Itẽ nõ ꝙ qñ ẽ ſubſtitut directo ⁊ ꝑ ſideicõmiſſũ E ĩ electiõe ſua qua viã eli gat. ⁊ ꝑ cũ in teſtis ſepe ſcribunt᷑ h̊ v̈ba ſpᷣſtituẽs talẽ vulgarit᷑ ⁊ pupillarit᷑ ⁊ p ſideicõmiſſũ.ap/ paret q ualet ⁊ ẽ ĩ iſtitutiõe ſoſtituti.ad idẽ.l.ſigs fuo de ma⸗ nu.te.⁊ Hull.ponit.C. de ĩpu.in.l.p̃cibꝰ.⁊ ego dixiĩ mã ſoſti tutiõis. Itẽ ꝑ hũc.S.dixi i.q.de ſcõ.dixit teſtõꝛ ꝙ ſi fili ſuͤ de ceſſerit ſine livᷣis talẽ ſibi ĩſtituit ⁊ ſubſtituit.qd dʒ itelligiiſtitu it directo ſubſtituit ꝑ ſideicõmiſſũ.ut ſic aliqd oꝑent hec vba ſiẽ h vhũ ſubſtituit.qð ẽ cõe ĩtelligit de directa ppter ſideicom miſſariã qᷓ ſeqf.fac̃ qꝛ vbũ ſubſtituo aptũ ẽ ad directũ.õ.de he re.iſti.per totum. Eol vedzbeditafeſtituſſie Eo loco ⁊ eo tpe dʒ hẽdita reſtitui ſi ſie (Sias alio.n põt qᷣ eerhene als poterit alio loco uł tpe reſtitui ſi fuerit dies certa.ſʒ añ diẽ certã reſtitutiõe ſcã P trebel.actiõej nõ traſeũt.h dic uſq; ad.l.apð iut.legã tñ per partes.¶ Op. dãẽ h ꝙ cogit ire ad locũ.j.l.pxi.dẽ ↄꝛiũ. So. ire cogit ſi cõmode pòt. ut h.als ſec ut.j.l.ꝓxi.tũc enĩ coget h adire ⁊ reſtituẽ nec coget ad locũ accedẽ.Sʒ tũc op.qꝛ h̊ fac ei ſimilẽ eũ q iuſſus ẽ reſtituẽ ad diẽ.⁊ inuit ꝙ ille qiuſſus ẽ ad diẽ reſtituẽ cogi poſſit añ diẽ.qdð ẽ õ.l.ſed ſi añ. j. e. So. glo. q⸗ ſũt ſiles ꝗͥ ad qda. ul ueriꝰ h loꝗtur de iuſſo reſtituẽ ĩ diẽ certã q caſu pot reſtitutio fieri añ diẽ᷑. ibi loꝗtur de die ĩcerta. Iſta ẽ va. pbat.j.e.l.cogi.S.cũ qdã.¶ Op.in.l.ſʒ ſciendũ.q; põt fieri reſtitutio ↄditiõe nõ ĩpleta. i.l.ꝓxi.ſʒ ⁊ ſi alio.S.ſ. So. Hᷣ ſit mẽtio de duplici oditiõe.vna ſi nomẽ ueſpeliõiꝭ poꝛtauẽit qð nomẽ ẽ turpe.⁊ ei ĩterpᷣtationẽ pouit gl.iõ h ↄditio tanqᷓ; turpis reijcit.ut.l.facta.S.ſiĩ dada.j.e.habet᷑ ergo ſideicõmii ſũ p puro.Scda ↄditio fuit ꝙ iuſſus fuit ire alexãdriã. de iſta dicam ꝙ nõ ſuit appoſita in modũ cõditiõis ſʒ cuiuſdaʒ iuſ/ ſus ſeu modi cuiꝰ deſect nõ ĩpedit. ut.l.ſi fũdũ p fideicõmiſſũ S. . S. de le. .uel ſi fuit oditio poteſtatiua qᷓ deſic ꝑ caſũ.vnde habet᷑ ꝓ pura. ut nõ.i.l.ĩ teſtõ la.ij.de cõdi.⁊ de.¶ Altio ĩ.l. de etate.gl.ſuꝑ vbo de etate.dicit h ẽ argumẽtũ ↄtra eos qui ĩpetrãt l̃as ĩ loco nõ tuto.ſic.S.ex qui.cau.ma.l.ij.¶ Nõ citat ad locũ ſuſpectũ nõ teneł ire.p h.j. de legatio.l.ſcien u. v ibi dixi. ¶ Sʒ qro ſi aligs citat ad locũnõ tutũ. utrũ ci⸗ milia ꝓplata poſt tpᷣs datũ ad deliberãdũ inducãt diſ/ NNA alie. Hõꝙ hsba nõ puto mihi OQAu 7 ſi alio. e e d ſaͤr nu ut b ſitionẽ. qᷓſ dicat p certo repudio.fac.j.e.l.oẽs.dixi.S.de e i.l.Fui electiõe ĩ pn.⁊.l.gerit de acq.hẽ. Nõ ꝙ ĩ repudiatio ne nõ reꝗrũ cauſa nt Selic Paerat I Sn.d gen. ſub Oditiõe.j.e.l.apð iuł.S.antiſtia. So.h̊ loquit de iſtituto ſbᷣ cõ ditiõe.ibi de ĩſtituto rogato pure ſbᷣ cõditiõe.¶ ¶NDp.ad.l.ſʒ ſi añ.qꝛ ad diẽ nõ põt quis hẽs ĩſtitui.ut.l.hẽditas.de hẽ.iſti. So. de die ĩcerta.ibi de certa.ut ibi nõ.¶ Nꝛo declaratio ne gl. qᷓ ẽ qᷓro an ĩſtitut ſpᷣ ↄditiõe ul ad diẽ poſſit cogi adire ⁊ reſtituẽ an.ſcdo utrũ h poſſet facẽ ſpõte.tertio utrũ iſtitutuj Paxc rogat ſub ↄditiõe poſſit cogi adire ⁊ reſtituẽ. q̃rto utrũ oc poſſet ſpõte facẽ.Circa pᷣmũ dic.aut ẽ ĩſtitut ſub ↄditio/⸗ ne ipoſſibili uł turpi ⁊ habet᷑ p iſtituto pure.ut.l.ſʒ ſciẽdũ ĩſ. 2 E S. e. T. l. fcã. S. ſiĩ dãda.j.e.⁊ de cõdi.iĩſti.l.j.aut ẽ ↄditio poſſi bilis.⁊ tũc aut ẽ poteſtatiua ⁊ ⸗ cogi ĩplere ⁊ adire ſi põt ſi nõ põt remittit᷑ ſibi cõditio.ut.l.j ſciẽdũ.s.eo.Si vo ẽ condi tio caſualis.tũc ĩterĩ nõ põt cogi adire ⁊ reſtituẽ.ut hac.l.ſʒ ⁊ ſi alio.ĩ fi. De iſtituto vo ad diẽ certũ dic ſi iſtituat᷑ a pagano habet p ĩſtituto pure.ut.S.de hẽ.iſti.l.hẽdita⸗.iõ ante põt co gi adire ⁊ reſtituẽ.ut.j.e.l.cogi.S.cũ ꝗdã. Sia milite.dic ut dixi de ĩſtituto ſub oditiõe.ut de teſta.mili.l.iĩ Kauds Fanles ⁊: hac.l.ſʒ ſi ante.Fʒ vnã opi.gl. ¶ Circa ſcʒ an poſſit ſpõte adire ⁊ reſtituẽ. NPico q adire nõ põt ſed põt petere bonoꝛũ poſ.ſjim tab.ut.l.j.S.ſiqs ſub ↄditiõe.de bono.poſ.ſm tab.di xi in.l.ſiqs ĩſtituat.de hẽ.ĩſti.reſtituẽ põt de fſcõ nõ ꝙ actiõej trãſeãt per treb.niſi ratihabitio ſᷣſequat᷑ adueniẽte die uł ↄdi tiõe.ut hac.l.ſq̊ ſi añ. ¶ Circa tertiũ.ſ.de ĩſtituto pure rogato ſðᷣ ↄditiõe utrũ poſſit adire ⁊ reſtituẽ. Pic aut ẽ rogat de re/ ſtituẽdo pure vnip parte ⁊ alij ſub cõditiõe ꝓ alia parte.⁊ tẽ ab eo cui ẽ rogat ꝓure põt ĩterĩ cogi adire ⁊ reſtituẽ.ut.l.j.S. ſʒ ⁊ qtiẽs.S.e.Aut ẽ rogat tm̃ ſub ↄditiõe.⁊ tũc põt cogi adi re ⁊ reſtituẽ.nõ tñ traſeut actiões per treb.ut.j.l.ꝓxi.S.anti/ ſtia. Si vo ẽ rogat reſtituẽ ad diẽ.tũc aut ẽ dies certa auti certa.pᷣ caſu põt cogi adire ⁊ reſtituẽ.ut.l.recuſare.ĩ fi.S.e.⁊ l. cogi. S.cũ ꝗdã.j.e.Aut ẽ diej ĩcerta.⁊ tũc aut ſuſpẽdit fidei cõ. ⁊ idẽ qdð ĩ ſimplici ↄditiõe.ut.l.dies ĩcertꝰ.de ↄdi.⁊ de.? C.de ſideicõ.l.poſt moꝛtẽ.ſᷣm vnã lec.Si vo diẽ ſideicõ.non ſuſpẽdit ut qꝛ ẽ appoſit dies moꝛtis fideicõmiſſarij.ut.l.hẽs meꝰ.de cõdi.⁊ de.tẽ idẽ qði die certa.nt.l.poſt moꝛtẽ.fʒ aliã lec.¶Qirca ultimũ utrũ ſpõte poſſit adire ⁊ reſtituẽ. Dic aut ẽrogat de reſtituẽdo płibꝰ.⁊ tũc reſtituẽdo vni nõ tranſſert actiðes nec ſibi ↄtigit libatio niſi ĩ euẽtũ ↄditiõis ille cui fcã eſt reſtitutio ſuꝑuinat ⁊ ſibi reſtitutũ eẽ uelit.ut.l.cuʒ pꝛ.S. a ſilia S.de le.ij.⁊.l.uxoꝛ.S.ſeia.ð.de le.iij.Si vo ẽ rogat de reſtitu endo vni.x tũc aut ẽ ſuiiuris ⁊ põt ĩterĩ reſtituẽ ⁊ adueniente ↄditiõe ↄtigit libatio nõ tñ ĩteri traſſeruni actiões per tre.q: nõ ẽ fcã reſtitutio ꝓut defũct uoluit.ut.l.poſt moꝛtẽ.C.de ſi. deicõ. ꝓbat᷑ ĩ hac.l.⁊ ita doc.ĩtelligũt.lʒ gl.h ⁊.l.poſt moꝛtẽ. alit ſẽtiãt. aut ule cui dʒ fieri reſtitutio nõ ẽ in ſua ptate ⁊ non põt ſtatiĩ reſtitui.ut.l.ſlius.S.diuus.ð.de le.j.⁊ ibi dixirõnẽ. CAVltimo gl.q̃ ẽ h.qꝛ diſtiguit in hac mã vide ⁊ ſioanna. Ia α Ee)nöpoteſt cogi adire Pud iulianũ. 7 hu as minet ibt ſarciat᷑ uł a p̃ᷣtoꝛe remittat.h.d.¶Mõ ar. ꝙ ſtatuta gi niſi ille aliqð icõmodũ ſuſpectũ hẽat uł aliqð dãnũ timeat. tc enĩ nõ põt cogi niſi illð ſibi ſarciat᷑ uł a pᷣtoꝛe remittatut h. des i L F. Ad ↄfirmationẽ tacite vulgaris regrũ adi “ 5 dieotelic cogẽdos ad ſuſcipiẽdũ arbitramẽtũ debẽt ĩtelli EH utio ex teſtõ pꝛno.hoc dic ſm gl.uel dic ꝙ lo quit᷑ ĩ pupulari.⁊ ſᷣm h itẽdit. NPꝛopt᷑ ſideicõmiſſũ relictũ in ſe cũdis tab.cogit ĩſtitut ĩ teſtõ pꝛno adire. gailereatahule ⁊?z ideicõmiſſũ ꝑ oſequẽs ↄfirment:.h.d.¶ Op. iſtitutus in teſtõ pꝛis nõ poſſit cogi adire ut.l.ita tñ. Sa pꝛe.j.e.⁊.l.ij.S.i terdũ.S.de vul.⁊ pu. So.nõ cogit᷑ adire añ moꝛtẽ pupuli ut ibi. poſt ſic ut h. C Op.vni aditio ſuffic ad ↄfirmadũ teſtm̃ pꝛnũ.ut.l.ſinemo de te.tu.⁊ h.ſ̊ h pupillus ſuit hẽs pꝛis.er⸗ go nõ ẽ neceſſe ꝙ alij cogant᷑. So.gl.iĩtellige ꝙ h̊ pupilus nõ adiuit. ¶ Sʒ tũc op.exiſtẽtia ſui hedis ↄfirmat tabulas pu/ r- r. = ◻ Qtatio ſit ißo iure nulla. an ẽneceſſe ꝙ pars exceptionẽ oppo⸗/ pillares. ut.l. pẽ. de pui.credi. x.l.ſi filius. de vul.⁊ pu. x. l.iul. . lar⸗ Biſeoſ ls õ ie erganor⸗ de Geur he⸗ Sol. nobilit h pupillus habebat coheregẽ ex/ Anero n le quierchpitg,loc ad duen etun ozinſire AndendtAidmanaltilibedo ddenad Gns re cauſam. NReſpõ eoſicvirt,ve excep.l.j. ¶ Quero aligs ad ꝓpoſitũ nõ ſimpli. ut dixi plene.l.ſiflius quipĩi de vul. x 2 Pr eren citatur ubi eſt malus ⁊ coꝛuptus aer.utrum poſſit de hoc ex cipi. Reſpõdeo ſic ut habetur in hac.l.ſed ſciendum.uer.ſed ⁊ ſaluteʒ.⁊ extra de renũc.c.ad ſupplicationẽ.ubi tex.⁊ gl.. pu.¶ Sʒ tuc op.ꝙ ſubſtitutio pupillarij nõ poſſit hbabẽ locũ ſilio nõ exñte de pꝛi. ut ĩſti. de poſaan . So gd Hh ſubſtitutus fuit vulgariter ſʒ nõ pupullariter.qdð gl.nõ plʒ. q; tex.dicit deu Nnoni ab.di cö⸗ lodt ſoge⸗ dene 9. ga aui gali e ltſda et non bes zali ſcaut nſer ſie ir linte 4 Neſi NS mn ſoni. ie ſibi a S = – π =☛. (Mechz. —— — Ad ſenatuſcõſul.ttebel. tex. dicit ſcdis ta. Pꝛetea ſi fuiſſet ſubſtitutio vulgaris poſſet adire ex ſubſtitutioe lʒ ex ĩſtitutiõe adita nõ ſuerit. Vñ non eẽt neceſſe ĩſtitutũ cogꝗi adire.Nicit er o gl. ꝙ hᷣ fuit ſacta ſub ſtitutio pupillaris tñ ſſtituti nõ adibut ex pupillari.nd here/ ditas pupilli nõ ẽ aliq̃ cũ nõ adiuerit paternã.ſj̊ adibũt ſubſti tuti ex tacita vulgari cõtẽta ĩ expſſa pupilari. C Hõ ex hac glo.ꝙ tacita vulgaris reqrit ꝙ teſtm pꝛnũ cõſirmei ꝑ aditio/ nẽ factã ab alio q; ab ipſo ſubſtituto ⁊ ſic teſtm nõ pot icipere aſſumẽ vires a tacita vulgari.Caſus ẽ fm hãc gl.⁊ Di.ſᷣm BGuil.de cu.i.l.pcibꝰ.C. de ĩpube. ꝛiũ tʒ Ol.⁊ ego idẽ teneo ꝓ hoc adduco caſũ.S.de teſta.mili.l.neq; emʒ.S.ſfi.x.l.ſe.qd plene examino ĩ.l.j.S.de vul.⁊ pu.in illa.q.dẽ ſcdo effectu ta cite vul.Ad hãc.l.rñdeo ꝙ loqtur de ſubſtitut bnpaes adibũt ex pupillari. Hec põt dici ꝙ pupilli nu ne hẽditate pꝛna.Quid eni ꝓhibet ꝙ pupillo obueniũt alia bona q fuerũt ſibi qſita ꝑ tutoꝛes ſuos.Et hãc opi.videt tenꝰ Ko. Pe de uen. ſpi. x.l.lex coꝛnelia. de vul. ⁊ pu. ⁊ in.l.j.il⸗ ius pene dixi. ¶ Op.ꝙ nõ ſit neceſſe ꝙ ambo adeãt cum vno adeunte accreſcit ſibi poꝛtio Ul repachiätis ut..ſir itaq; C. de cadu.tol.So.cogunt᷑ ut pareat᷑ uolũtati defũcti.q; foꝛ/ te ĩtereſt ſideicõmiſſarij ut magis habeat ab utroq; qᷓ; ab vno ar. eius qð dr. C.e.l.nõ iuſtã. ⁊.l.recuſare.S.titi.S.e.¶ Æaue rit glo.de qua hereditate.Dic ut in glo. Atrum autem. Eoact adire x reſtituẽ ſi actio/ enes in fideicõmiſſariũ nõ tranſ ferunt᷑ ꝑinde nõ tenet ac ſinon adiuiſſet.h.d.cũ.S.ſe. Innuit iſte. S. ꝙ ſi ſdeicõmiſſari decedit añ reſtitutioneʒ ꝙ reſtitutio nõ põt fieri hẽdi e.Cõtra.j.e.l.cogi.S.metianu.C. de ſidei⸗ cõ.l.ijj.⁊.l.ſi in ꝑſona.Glo.rñdet ⁊ ponit vitatẽ.iĩtelligas h ſi deicõmiſſariũ deceſſiſſe ſine hẽde.ᷣ uera lʒ alit᷑ gl. dicat ĩ.l.cũ ſilio.S.de le.j.N̊ ibi repꝛobaui.⁊.l.a teſtõꝛe.de codi.⁊ de.⁊ ibi dixi. ¶ Dppo.qꝙ exeplũ nõ ſit ſequẽdũ.ut.l.nemo.C. de ſen. So.h ẽ exẽplũ pncipis qð ẽ ſequẽduʒ.ut.l.nemo.C.de.legi. Op. ꝓ añ ↄditionẽ nõ poſſet cõgi adire ⁊ reſtituẽ. ut.l. ſi ⁊ ſi alio.S.e.⁊.l.ſj ſi ante.So.ibi fuit iſtitut ſub cõditiõe.hᷣ ure rogatu ſõ ↄditiõe. Hec ſo.ẽ bona ĩ ſe. tñ rõ.l.q ſi añ. lad uc durat.qe ſi reſtitutio ſit añ aditionẽ ab eo q rogat'ẽ puxre nõ ſit ſᷣm ꝙ teſtõꝛ uoluit.ergo nõ traKſeũt actiões.Sol.fateoꝛ ꝙ nõ traſeũt hic actiões ꝑ trebel.ꝑ rõnẽ.l. ſj ſi ante. ⁊ iõ fniti troductũ remediũ diui pijut ſi ante decedẽt ſideicõmiſſarius ꝙᷓ; actiones trãſeãt ꝑ trebel.hẽs ꝗ adit nõ teneat᷑.qð cõtingit ſiue ſideicõmiſſari decedat ante reſt:tutionẽ ſiue poſt ante m̃ coditiõis uel diei icerte euentũ. ¶ Op. Fm h inuit ꝙ hẽs inte rum teneaĩ creditoꝛibꝰ. Rñdeo fateoꝛ tñ ſibi nõ nocet.q; eſt q eũ defendẽt.ſ.tutoꝛ pupil.ſʒ ſi non eẽt ꝗ eũ defendẽt haberet locũ remediuʒ dini ꝑij.⁊ ſic ẽ expedita glo.magna ꝓut ꝑtinet ad hũc.S.Aliud qd ſeqtur dicã in.l.ſe. ¶ Op.ad petitioneʒ iſtfue nõ põt ꝗs cogi adire.ut.j.e.l.nõ ẽ cogẽdus. Quedã glo.parua h̊ niti ſoluẽ.dic ut.l.cogi.S.penul.j.eo. d cum ab herede. Qioâh itiõe cõſirmat᷑ teſtm ⁊ cõpetit libertas. ¶ Sed ad h̊ op.ꝙ ambo debent cogt adire ⁊ reſtituẽ.ut.S.l.ꝓxi.S.j.So.ibi co gebaĩ ab eo g reſtitutio⸗ b gebatur ante cõditionẽ.⁊ ſic nõ ſᷣm uolũtatẽ defũcti.hoc ſen/ tit glo.magna pꝛecedẽtis.ſ.⁊ bene quã nõ. o. legit tribus modis.vide eam ⁊ tene pꝛimaʒ EkA eede cauſis ſũmarijs nõ admittit exceptio ꝗᷓ rei intereſ ſe nõ cõͤtinet uł admittit.ſʒ ſi regqrat altioꝛẽ idaginẽ reſeruatur h.ð. Hõ qð dixiin ſummario.Scdo nõ ex ſi. ꝙ ſi herej dece dit ante adit hereditatẽ fideicõmiſſum vle extingui. ¶Ad hoc op.C. e.l.nõ iuſtã.Gl.ſoluit notabilit᷑.qñq; quis decedit poſt aditionẽ. ⁊ non eſt dubiũ ꝙ ualet fideicõmiſium. Añq; ante aditionẽ ⁊ ante coactionẽ ⁊ tũc ſideicõmiſſuʒ extiguitur caſus ẽ hic in fi.uadoq; ante aditionẽ poſt coactionẽ.tũc fideicõmiſſuʒ nõ extinguit ſʒ debetur ab eo ad quẽ uadit he/ reditas ſiue ſit coheres ſiue ſubſtitutꝰ.ut.d.l.nõ iuſtã.ſiue ne/ niẽs ab inteſtato.ut.l.poſt cõſanguineos i fi.j.de ſuis ⁊ legi. Itẽ id qð dixi de herede decedẽte ante aditionem ⁊ coactio nem ꝙ ſdeicõmiſſuz extinguat᷑.intelligas miſi ad heredẽ ſun,ʒ tranſeat ius deliberandi uel adeundi aliquo ex caſibus quos dixi.in.l.uentre de acqui.here.tũe eni cogetur heres heredis ſicut ipſe heres.ut.l.eaʒ quã. C. de ſideicò.facitqð dixi.õ.eo. l.recuſare in pꝛin.¶QAQuero quomõ poteſt eſſe dubiũ de viri⸗ aẽ hẽditas ſi toꝓ parte nõ hʒ locũ cõſtitutio. Rñdeo q; ẽ aliꝰ cuꝰ itutionẽ petebat ſᷣm uolũtatẽ deſuncti.h̊ co bus ſideicõmiſſi ſi de teſtamẽto nõ eẽt dubiuʒ. Reſpõdeo.po terat eſſe dubiuʒ an ſideicõmiſſum eſſet particulare uel ule.ut l. cogi.in pᷣn.j.e.uel teſtamẽtum dicebat᷑ ſactuʒ ſine ſolẽnitate uel abſq; aliq ſcriptura ⁊ hẽs cõſiteba᷑ teſtm ⁊ negabat ſidei/ cõmiſſum.⁊. ex h põt eẽ ꝙ iſta q̃ſtio reqrat altioꝛẽ indaginem qꝛ foꝛte opoꝛtet ꝙ teſtes ueniant de longinqᷣ. ¶ Quero queẽ rõ differẽtie de exceptiõe teſti q̃ non admittẽt. ⁊ fideicõmiſſi qᷓ ad mittit. Rñ.ſi deſunct nõ potuit ſacẽ nõ intereſt heredis ꝗ mihi reſtituit ⁊ adit.q; a nemie poterit ↄueniri nec per aditio nem fuit factus heres nec ad eũ aliqd pertinebat.Sed qñ du bitatur de viribus fideicom.an ualet uel nõ intereſt heredis. qꝛ ſi fideicõmiſſarius cogẽt eũ adire auferret ſibi ius quarte ? ius deliberationis ſue.ut.j.e.l.cogi.S.idem metianꝰ.et iõ de / bet examĩari.m hoc puto ꝙ ſ opponerent᷑ exceptiões de vi ribus teſti intereſt heredis.qꝛ foꝛte ẽ heres ab inteſtato ilius defũcti.⁊ ſic apud euʒ remanet illa hẽditas tũc eſſet examinã da illa exceptio ne aliqð danum patiat.ut.l.apð iul.in pn.Sõ. e. x. .e.l.ita tñ.S.quotiẽs. Hico ergo ĩ exceptionib in quibꝰ tractatur de viribus ſideicõmiſſi ſi nullũ intereſſe hẽdis conti neret.q; foꝛte repudiauit iaʒ heres.tũc illa exceptio nõ debet audiri nec examiari. ꝛedicta va niſi eſſet notoꝛiũ teſtamẽtũ ułſideicõmiſſũ eſſet nullũ. ut.l.j.S.ij. cũ glo. de tab. exhi. ⁊.l.ſi ꝗs legatũ.S.j.de fal.⁊ no.i.l.eã quã.C. defideicom.¶ Qaũo qd opꝑatiſta reruatio exceptiõis quã iudex fac. Rñdeo hoc ut ſi apparebit exceptiões eẽ ueras ⁊ iuridicas qcqd ẽ ſactuʒ habe?᷑ pꝛo nõ cõ.nt h̊ ⁊.l.pᷣtoꝛ.ĩ pn.⁊.l.q vias.S.j.de dã.iĩfe. ¶ Vterius ſcias ꝙ do. Frã.accur.diſputauit vnã.q.mi in/ ſtituit ſiliũ ut ſi decederet ſine liberis reſtituẽt hẽditatẽ ſeio.de ceſſit ĩſans hẽditate nõ adita.utrũ pẽ poſſit cogi adire ⁊ reſti/ tuere.Et dixit ꝙ ſi pẽ adiuit ſponte per.l.ſi in lfanti.cogii re⸗ ſtituere.ut.l.ſi alienus fuus.S.de le.ij.ſi nõ adiuit ſponte non põt cogi ꝑer.d.l.ſi alienꝰ.qð nõ placet.qꝛ imo põt cogi ſicut ille ad quẽ tranſit ius deliberandi uei alio mõ ius adeundi. ut nõ. Ao.in. am qna deſeics. . Fenm inmſf Vidimus ꝗs põt cogi. videamus ꝑ 6 em eſtiu quẽ ⁊ hoc alnto minoꝛẽ co/ gere põt par imparẽ nõ habet imperiũ.h.d. pſequereutĩ gl. Ooppo.de officio ↄſul.l.j. DNic ibi de uolũtaria iuriſditioe. h de cõtẽtioſa.an aũt quis poſſit ſubire officiũ plurium. le . WSieis. iai emdeee M adice Filiuſſa. miles poteſt cogere patreʒ adire ODI! uns. ituere. hoc dicit. NAm quod. Sed 7 q. ta bot e. Age cogii adire niſi bona ſint uendita.h. d. ¶ Mõ ꝙq lIʒ ulle qrepudiauit ꝑdit iu adeũdi ad ſui cõmodũ.ut.l.ſicẽ. C. de repu.hẽdi.tñ pot cogi adire ad cõmodũ alienũ ut hic. zig ee Der aditionẽ ſactã coꝛ iquis cõpulſus.ecrditien⸗ legata 2Z fi deicõ.tabu.pu.⁊ ceta alia.h.d.¶ Mõ ar.ꝙ tabule pupilla/ res cõſfirmÄtur per auẽ.ex cauſa.que dicit cetera frma ꝑma/ nent.nã tabule pupillares cõtinent᷑ appellatiõe ceteroꝛũ.ut H dixi in.l.filio pꝛeterito.de i ſameto. dirherec . =è ui compulſus adit heredita cobu ſus. non Poteſt penitẽdo habe⸗/ re beneſicium quarte.hoc dicit. (Mõ omnis. Juriſconſult poſtq; poſuit illud ſena tuſcõſultũ de actiõe in.l.qꝛ poterat.pꝛi mo declarauit ꝗs poſſet.uſq; ad.l.illle a q. S.tẽpeſtiuuʒ. ibi ꝑ uẽ iudicẽ.uſq; ad hũc.S.h̊ ad cui petitionẽ iudex cogat hẽ ẽ uſq; ad.l.ex facto.⁊.h.d. Rogat de reſtituẽda re uł Sti/ tate nõ põt cogi adire.ſec'ſi roget᷑ de vniuerſitate rerũ ulqta. h. d.uſq; ad.l.cogi.S.cũ qdã.¶ Op.h̊ dẽ ꝙ ſi rogat ſit aliꝗ reſtituẽ bona trãſeũt actiões.Cõtra.S.de le.j.l.no ampli.S. fi. ⁊.l.ſiqs ſeruũ.S.ſi.cũ.l.ſe.S.de le.ij.o.hᷣ fuit rogat reſti tuẽ oĩa bona ul ſimplicit: ibi partẽ bonoꝝ.qdð plene dicut.l. ſiqs fuũ.S.ſi.de le.ij.¶ Op.q app.pecũie im pecũia nume, rata ↄtineat.ut.j.ad mace.i..j. So.ut ibi dixii.l.tal.õ.de le.. D i MNõ ibiin v.in ambiguo.rõnẽ q̃re appel⸗ Q latione pecunie totũ pꝛimoniũ ↄtinet᷑.i.ne Cerci⸗ dat nideicõmiſſũ. dixi dari'i. d.l.talis.¶Scoo nõ ex v.ſʒ ⁊ ſiqs rogauerit.ꝙ lʒ vbũ ꝑpuenire ꝓpꝛie intelligat deduci᷑ oneribtñ hic aſſumi large ⁊ ipꝛope.rõ ne ĩtercidat ſi deicõmiſſuʒ. ¶ Segꝗtur v.⁊ gnãlit.iuriſconſult h ponit ſum/ mariũ ei qð dixerat.¶¶Mõ ꝙ vba obliq̃ adiecta certe rei uel qᷓ;titati nunq; extẽdunt᷑ ad vniuerſitatẽ bonoꝝ.vñẽ ar.quer bũ relinq adiectũ rei ſinglari nõ trahat᷑ ad iſtitutionẽ directã uł obliqᷓ; ſʒ Di.⁊ ꝓ ↄſtati ponit Ri.ma.ĩ q̃dã diſputatiõede Adſenatuſcdſul trebel. qᷓ̃ feci mẽtionẽ l.l. la iſtitutio. v in. l his vbij:i pn. de hẽ. ſti. P bat᷑ in auc.ut cũ de ap.cog.S.aliud.ubi nõ ſufficit ſilio relinꝗ quoqᷣ relicti titulo ſʒ iure inſtitutiõis.Et ſic apparet ꝙ vbũ re linq adiectũ certe rei uel qᷓtitati nõ intelligit iure ĩſtitutiõis ni ſi expmat᷑. ¶ Segtur vſi.idẽ qrit.h̊ ponii determiĩatio iuliani ⁊ rõnes fcẽ ĩtex.no ſoluunt᷑ nec dedarant᷑iõ examinemꝰ ꝗdi poꝛtant dicta vba deducto ere alieno ⁊ legatis. Rñ.h̊ fuit de claratũ. S. e. l. marcellus.S.pe.ſ.ꝙ hẽs ipᷣe ſi vult ſoluat ſi non hẽditatẽ reſtituat.⁊ h ẽ ſentẽtia iul.hᷣ poſita ĩ fi. Et ex hoc nõ obſtat rõ pma q inuit ꝙ in ipſa vi uerboꝝ magis id quod ſuꝑ eſt ex hẽditate q; ipſã hẽditatẽ reſtituẽ ſit rogat.qꝛ nõ ẽ uerũ ꝙ vba h̊ ſigniſicẽt.ſʒ magis ĩ poteſtate hẽdis poniũt ſi ipe vult ſoluẽ uł alij reſtituẽ ad ſoluẽduʒ. Nõ tñ diligent᷑ illa vba.q; ſi aliqs in teſtõ rogaret᷑ expᷣſſe reſtituẽ qð ſuꝑeſt a debitᷣ ⁊ lega/ tis ul reſiduũ bonoꝝ a dici iudicijs uł lega.ꝙ iſtud nõ eſſet ſideicõmiſſuʒ ułe ut h̊ tex.expᷣſſe dic. Et per hoc ſemel de ſcõ ↄſului alit᷑.ꝑ uerbũ cõe fuit fcã ſpᷣſtitutio ꝑx hũc modũ.ſi deceſ ſerit ſine R⸗ reſiduũ bonoꝝ meoꝝ a dicꝭ iudicijs ⁊ legat de ueniat in taleʒ.dicebã ꝙ ſpᷣſtitutio hec nõ põt eſſe directa.qꝛ vbũ cõe adijcit᷑ certe reſmagis qᷓ; vniuerſitati ut h̊ patet.iõ nõ trahitur ad directã ut dixi.S. pxi.õ. 8 Fideicõmiſſarij vles pñt cogẽ hẽdẽ adire ſiue ſit Sigs. aee piutesſueiſgläſiepharteb . õne heditat ꝓpꝛie teſtõꝛis locus ẽ (BGed 7 ſiqs. cSdntes in hẽditate aliena.h.d. ¶Oppo.j.pꝛoxi.s.ſo.pꝛout ibi dicam. — cõmiſſario certarũ rerũ poterit cogi hẽs adire ⁊ reſtituẽ.h.d. CMãõ ar. ꝙ iſtitut ex re certa eo caſu ꝗᷓ hẽditas ꝑtinet ad eũ. ⁊ ſic ad eũ trãſeũt actiões potit cogi adire ⁊ reſtituẽ ſicut h dẽ Ioe Eo caſu qᷣ ad iſtitutuʒ ex rebꝰ certis (SS 7 ſimiles vtrãſeũt iura ⁊ actiõe illo caſu a ſidei in teſtõ milit.¶ Nõ ꝙ qñ 98 rogat᷑ reſtituẽ hẽditatẽ alterius q obuenerat teſtõꝛi no ẽ loc trebel.Cõtra..ꝓxi.S.Auidaʒ ſol.ꝙ h coꝛꝛigit.ſj nõ ẽ viſimile ꝙ ſe coꝝꝛigat icõtinenti Alij ibi puenerat ad rogãtẽ reſtituẽ.hᷣ nõ. Að gl.nõ placet.q; re/⸗ liquẽdo videt᷑ adire. ut.S. de acꝗ.hẽ.l.patoni.S.ſi.⁊.l.ſi auia C.de iu.deli.Hug.ſoluit alit᷑ uti gl. dic ꝙ ibi fuit rogatꝰ reſtituẽ hẽditatẽ teſtõꝛis totã uel partẽ ⁊ etiã ali q teſtõꝛi ob. nenerat.h̊ vo fuit rogat reſtituẽ ſolũ aliã hẽditatẽ.de viribus aut huius relicti dixi plene.S.e.ti.l.cũ ſilius.S.lutio. Nut ulus elce 60.E-tI⸗1⸗CA Mint⸗dlrte dt J ¶Cuz qdã. Ro at reſtituẽ ad diẽ certũ põt interiʒ co gi adire ⁊ reſtituẽ.h.d. ¶ Op.S.e.l.ſed ſi ante. So. H de rogato reſtituere ad tempus certü.ibi ad tp̃s ĩcertum. nõ .crccuſar⸗ fi. ö.o. Geicsnmbf Roti titionẽ vni ex fideicõmiſſarijs Metianus. bee e reſtitui wril 2 e EEHHEHNo5‚û&5 hés cogi adire ⁊ reſtituẽ totũ ⁊ ille cui totũ reſtituit᷑ a ſideicõmiſſario quartã nõ detrahit.h.d. ſe = . Coactio vni ex fideicõmiſſa/ ¶ Ides metianus. ανdàNnsti ſi ↄtẽplatiõe toti coegit.ſecꝰſi cõtẽplatiõe partis ꝓpꝛie.h.d. ¶Mõ tex.ibi alij in locũ eiꝰſucceſſerunt.q ſideicõmiſſuʒ vle ante reſtitutionẽ uadit ad hẽdes. Hec ob. S. e.l.apud iul.S. utrũ.qꝛ rñde ut ibi nõ.⁊ ꝑ hoc rephẽdit glo.i.l.cum ſilio.õ.de le.j.Cx.la teſtõꝛe.de odi.⁊ de.Ex hoc.S.fſoꝛmatĩ diſtictio poſi ta ꝑ glo.S.eo.l.j.S.ſʒ quotiẽs.quã nũc vides ⁊ ĩtelligis. (Si ſer 0 Rogat reſtituẽ ſeruo pluriũ Pinae? ac ſt Blerno. veſſet og elinu Dlunbus. do. . Sili petitionẽ filij in ptãte põt pz Si Pater filio. adire ⁊ reſtituẽ ⸗ nõ Lace ſi ⁊ etiaʒ ĩ caſtrẽſi.ad petitionẽ vo fuiꝓpꝛij ꝗs nõ cogit᷑ adire. ſz ſpõte adiẽs cogit᷑ reſtituẽ.h.d.¶ b. be rogat᷑ reſtituẽ ilio nõ ẽ loc trebel.ut.S. de le.j.l.cũ ſilio. So.qũq; pꝛ iſtituit ⁊T rogat᷑ de reſtituendo ipᷣi ſilio.tũc ẽ locP trebel.q ad oĩa ei re media. ut h. Aſiq; fil iſtituit ⁊ pz? rogat de reſtituendo ipſi ſ lio.tũc ẽ loc trebel.q ad oĩa remedia pᷣterq; qñ ad deductionẽ ꝗrte.ut.d.l.cũ ſilio.⁊.l.j.S.ſi filio.s.e.¶ Op.qꝙ ſilio in ptãte nõ cogat᷑ pꝛẽ reſtituẽ.ut.j.e.l.ubi pure.So.gl.q; iteri ſuit emã cipatꝰ.hoc nõ videt᷑ de mẽte lrin ; ex eo qð ſeꝗt de ſidei cõmiſſo ꝑtinẽte ad caſtrẽſe peculiũ. AUnñ ſo.alij hilio in ptãte. Mõ ob.l.ubi pure.q; fuerũt vba qᷓ ſapiebãt ex/ tẽſionẽ fideicõmiſſi in t̃s exiſtẽtie ſui iuris H nõ.hec va ut ibi dicã. ¶ Sʒ op.quõ ad petitionẽ ſilij cogeĩ pꝛ cũ ꝗeꝗd q̃rat ſt liꝰ qrat pꝛi em iſta t aaurelclacet, S. vedecqibe. Bo Wama. et reſtitutio ĩ peculiũ tm.alij dicũt ⁊ hoc tãgit Ja.dðe are.q; coget᷑ adire nò reſtituẽ. hocne pereat fideicõmiſſũ pꝛe ĩteriʒ moꝛiente.ut.l.ille a q.S.ſi de teſtõ.S.e. DNel dic dicit ipᷣe ꝙ cõ get adire ⁊ reſtituẽ.ad id qð dici ꝙ qcꝗd qrit ſili qᷓrit pꝛi.ue rũẽ paiuolẽti.Sʒ ſi p? nõ vult qð ẽ hqũ adire reculat.iũc hʒ h logtur de fili ut caſtrẽſe. eſt caſus hic q nõ. Sʒ ʒ hoc facit.l.Fu ueta te. de vbo.ob.x.l.etiã.de acq.re.do.Pic ergo ꝙ ſpale ẽ hſic in pꝛe dilapidãte.ut.j.e.l.ĩperatoꝛ.Satis enim ẽ dilapidatio recuſare adire hẽditatẽ.⁊ ĩ hãc ſnĩaʒ ĩclinat Ja.de are.⁊ Ol. lz gl.tʒ pmꝗ.ſ.ꝙ ſiliꝰiterĩ fuit emãcipatꝰ.¶ Oppo.S.deĩ ius uo.l.j.⁊.ij.Sol.intelligas hic patrem cogi peti petita uenia. ¶Aũo ꝗd ſi pꝛ ẽ rogatus de emancipãdo ſilium an ſili poſ ſit h petẽ a pꝛe.Glo.diſtinguit optime aut pꝛi ẽ aligd ob hoc relictũ aut nõ.Et ſi ẽ relictũ aut agnouit aut non. He h.õ.de le.j.l.filiꝰ.S.pᷣm vulgarẽ.⁊.l.ſicui de cõdi.⁊ de.¶ Venio ad v.ſ ſifuo. Op.C. de ma.te.l.Fuo tuo.So.hᷣlibtaj data dire cto trahbi ad ſideicõmiſſũ qdð dic ut in glo. C Op.ꝙ ad peti⸗/ tionẽ Fui poſſit dñs cogi adire.ut.j.e.l.S.ſi ego.Dic ut ibi. i Qni. Auinõ põt capere ſolidũ ꝓ ſe capit ut alij re/ 0 Hi qui.tuns ehel de his qui rhſ capere poſ ſunt. Glo.remittit ad nõ.in.l.eã quã.C. de ſideicõ.dic ut ibi. 4 (Si ego. Onus ſolusiſtiut rogat bota fuo hedle⸗ Evrio cogi adire ⁊ reſtituere.ſiue ſit fidqeicõmiſſa riꝰpꝛimus ſiue ſcdᷣus.h.d.¶ Nõ ꝙ fſideicõmiſſari ſcdᷣus co/ git pꝛimũ heredẽ adire ⁊ reſtituere.¶ Op.S.e.l.v.ſʒ ſi ſeruo. So.ibi heredis fuus erat.h̊ hereditarius.⁊ hũc articuluʒ ex plicat glo.h.dicã plenius in.l.nõ cogendũ.j.eo. Z Qui ab vno cõſecutus ẽ libertatẽ ¶ Talis quoqʒ.st alium cogere adire ⁊ reſtituere hereditatem.hoc dicit. . — +£ facto. Jur ane uc ad hãc legez tracta „ Cuit oꝛdinate de ꝗnq; remedijs ſena/ tuſcõſulti treb.ſ.de tribꝰ pmis.i.l.j.uſqʒ ad.S.ſihẽs. Ibi de qrto ſcilʒ de remedio detractiõis q̃rte uſqʒ ad.l.q;ꝛ po terat. Ibi uſqʒ ad hãc legẽ tractauit de vno remedio.ſ.coa/ ctionis. Hic uſqʒ ad fineʒ tituli tractauit ꝓmiſcue de oĩbꝰ⁊ h̊ pꝛicipalit᷑ tractat de virib ſideicõ.⁊ hoc intẽdit. Verba dire cta ꝗᷓ iure directo ualẽ nõ poſſũt trahunt᷑ ad ſideicõmiſſu.h.d HMõ tex.q diẽ ſuã.⁊ gl.exponit.ſ.rogãtis. Sepe enĩ acc⸗ dit cũ notarij cõſiciãt teſtamẽta ꝑ vba ftie ꝑſone.dubitat᷑ an hoc ꝓnomẽ ſuus ſua ſuũ referatur ad ipſu teſtatoꝛẽ ul hẽdeʒ ei.ꝙ in dubio referat᷑ ad teſtõꝛẽ niſi aliud de mẽte appareat uẽtes. . vide per te uſqʒ ad.S.ſiquis rogatus. Filij nales ĩ fuitute conce iquis rogatus. icut ideicb: coddino — nẽ defcẽ. als ex dignitate ⁊ cõditione ꝑſone diuerſimodeſta tuet.h.d. ¶ Op.dè pn.ad ſi. So.qð ĩ pn.dẽ ꝑ fi.declarat.ut ex qlitate ꝑſonarũ diuerſimode pᷣumamus.¶Quũo gd vult dicẽ iuriſcoſult ex dignitate ⁊c. QAuidã dicũt ꝙ ſiẽ hõ poſitꝰ in dignitate pᷣſumat᷑ de naturali ſenſiſſe.hoc ẽ falſũ.qꝛĩ hoibꝰ in dignitate poſiꝭ iſta ſoboles magis abhoꝝetur. ut.l.ſiq illu/ ſtris.C.ad oꝛſicia. Dñs ĩperatoꝛ in puilegijs legitimatiõi no bis cõceſſis excipit ſilios illuſtriũ ⁊ ſpectabiliũ ꝑſonarum.Et hoc illa rõne.qꝛ in nobilibu illam ſobolẽ potiabhoꝛet. Dic ergo hõ poſitt dignitate de tali ſobolenò videt᷑ ſeſiſſe.⁊ hoc tʒ glo.in.l.gnalit᷑.C.de ĩſti.⁊ ſub.lʒ Ja.de are.aliter ſentiat. C Db nãlis nullo mõ excludit ſbſtitutũ ut.l.gnãalit.C.de iſti.⁊ ſᷣſti. So.gl.qꝙ ibi qñ teſtõꝛ nõ expᷣſſit.ſi a.l.talis ↄditio ſubintelligit. h qñ expſſit teſtõꝛ qð multitenẽt.ſʒ nõ ẽuerũ.lex enĩ ſubintelligit qꝛ pupponit teſtõꝛẽ ſic uoluiſſe.ð ut.l.cũ auuj. de odi.⁊ de.l.cũ acutiſſimi.C. de ſideicõ.dic ergo ꝙ intelligat᷑ Fm diſtictionẽ hui.S.An ergo nãlij fili excludat ſubſtitutũ. DNic aut loquunut de nãli in fuitute ↄcepto aut de alio nãali. Pꝛimo caſu aut fuit ↄceptĩ figura mrimonij ⁊ excludit ſub ſtitutũ. ut ĩſti.de ſuili cogna.ĩ pn. ⁊. S. de le.ij.l.luti. SF.fi. ⁊ de iu. deli.l. n. Scdo caſu recurrẽdũ ẽ ad diſtictionẽ huiꝰ.l. quia aut apparet de uolitate defũcti de nãli ſenſerit ⁊ uoluntati ſtamꝰ.ut h̊ ibi ex uolũtate.⁊ ĩtelligo uolũtatẽ defũcti pᷣmi ſi vba dirigebat ad talẽ ꝗ alios ſilios q; nalej hae nõ poterat.ut ad furioſu. ut.l. hẽdibꝰ. 5. fi.j.e. ⁊ ibi dicã. Ael ſi in alia parte teſti de nãlib fecit mẽtionẽ.ar.l.ꝗ ſiliab.in pn.ð.de le.j.⁊ de le.ijl. ci pꝛ. S. rogo. Si vo de nolũtate non apparet aut erat hõ poſit in dignitate ⁊ de naturali ſenſiſſe non videtur ut hic dũ dicit ex dignitate. x itelligo ex dignitate hoĩeʒ honeſte vi/ te uel honoꝛabilis cognatiõis.ita ꝙ ei eẽt uerecundia ſi ſua co gnatio ſiue ſua domus deueniret ad baſtardos.ar.ad hoc.j. de uen. in poſ.mit.l.j.S.⁊ gnãlit.⁊.S.de uen.iĩſpi.l.j.S.de ĩſpi eiẽdo.v.publice eni ĩtereſt ⁊c̃.als naãlis excludet ſubſtitutuʒ. ut H. ¶ Qũo qd de legitimo tm̃ an ſubſtitutũ excludat.Hic ut.l. ſiita qs. S.j.S. de le.ij.⁊ gl.hᷣ tãgit. ¶ Quero ꝗd de ſpu⸗ rio. Rñ.ꝙ ſpuriꝰnõ excludit ſubſtitutũ.ut in auẽ.ex cõplexu „△ C.dde ĩceſt. nup.⁊ in coꝛ.ꝗ.mo.na.effi.ſui.S.ſi.qꝛ filij nõ ſunt nominãdi.⁊ hoc uerũ in maſculo cui ſacta eſt ſubſtitutio. AIn muliere o Seeeeee — — — — muliere vo ſoꝛte recurrẽdũ eẽt ad diſtinctionẽ p̃dictã.ar.iſti. de ſucce. cog.S.qdð vulgo.⁊.j.vñ cog.l:.ſi ſpuriꝰ.¶ Quũo qd ſi aliꝗs deceſſit cũ vno nilio. Dicit gl.ꝙ ſubſtitutũ excludit.al legat.l.pꝛ de Odi.⁊ de.tex.ẽ in.l.nõ ẽ ſine de vbo.ſig.¶ Aue ro an ſit neceſſe ꝙ talis ſiliꝰſit hẽs pꝛis.Pic ut nõ.in.l.ſiliꝰ.S. cũ ꝗs.S.de le.j.¶Quũo ꝗd ſi teſtoꝛ nõ dixit ſi deceſſerit ſine li beris.an ſubitelligat. Dic ut.l.cũ auus.de ↄdi.⁊ de.¶ Qũo qd in ↄctibꝰaliquis accepit fundum in emphitheoſim pꝛo ſe ſuiſq; ſilijs.an intelliget de nãlibꝰ.Spe.tagit in ti.de locato. §S. nũc aliqᷓ.v.lxvij.⁊ videt᷑ dicẽ ꝙ idẽ ſit ĩ ultimis uolũtatibus qð in octibꝰ.Sʒ nõ poſſũ aiaduertẽ quõ hoc ꝓcedit.qꝛ pĩ fi lio nãli nullã actionẽ qrit.qꝛ exne ẽ.ergo ci no qrit ſi nec mi ſfilio.ut.l.debitoꝛ.S.fi.j.e.iõ nõ põt dici ꝙ ex illo ↄctu emphi/ theotico ſilijs nalibq̃ſta ẽ actio ꝑſonalis nec etiam realis.q; nõ fuerũt ĩ poſſeſſiõe ipſiꝰ uł aliꝰ p eis. Nã ut ego dixiĩ.l.gal lus.S.qdã recte.dicta vᷣba ꝓ ſe ſuiſq; ſilijs ĩtelligunt᷑ oꝛdie ſuc⸗ ceſſiuo. Pat ergo ĩgreſſus ẽ kock ĩonẽ ꝓ ſe tm. ⁊ ſic fili non hʒ ius ꝑſonale nec reale.ſʒ ſuſtinẽdo dictuʒ Spe.poſſum di/ cere ꝙ ſili nãlis põt habẽ ratuʒ ⁊ aget õ hẽdes pꝛis ut ſibi ce/ dãt actiões.ut.l.pe.de nego.geſ.ſacit qð nõ.in.l.huiuſmodi 5.de le.j. Pꝛedicta poſſent eẽ va ĩ emphitheoſi data puato. ſy in emphitheoſi data ab ecclia nõ credo ꝙ intelligat᷑ de na/ turalib alid caſu. de illis enim non cogitauit ecclia nec pꝛeſu/ mẽdũ ẽ ꝙ cogitauit ppt᷑ dignitatẽ ſuã.⁊ qꝛ tales nãles nõ pñt haberi ſine peccato moꝛtali.¶ Qũo qd in feudis expᷣſſũ ẽ ꝙ nãles in feudo nõ ſuccedãt etiã ſi fuerit legitimati.ut.x.coll.ſi de fendo fue.otrouerſia.c.nãles ſilij. Sʒ in puilegijs noſtrijẽ expᷣſſum ꝙ etiaʒ ꝗ ad feuda ⁊ uaſallagia poſſum legitimare. Auũo ꝗd in ſnia. Imperatoꝛ ↄdẽnat aliqueʒ ⁊ ſuos filios nſq; in tertiã gnãtionẽ.an ſilij nales cõpꝛehẽdant᷑. Hac.q.tã git Ci.in.l.lipᷣtinoꝝ.C. de ĩterdic.ma.⁊ videt᷑ tenẽ ꝙ nõ cõpꝛe bendant᷑.Cõtrariũ videt᷑ tenẽ i.l.qſqs.ad.l.iul.ma.ĩ q̃rta.q. qð mõ nõ examio.¶ Quũo qd ſi a lege ꝓſerat iſtud vbũ ſilij. an itelligant᷑ nalej. Vide qð dixi in.l.ꝓnũciatio.de v.ſig. .l. tutelas.de capi.di. ¶QÆnũuo an baſtardus nalis ⁊ ſimilia noĩa idẽ ipoꝛtant.Glo.S.de cõcubi.ſuꝑ rubꝛica videt᷑ dicẽ ꝙ idem ſit. tu dic pꝛo ĩtellectu iſtoꝛũ nommũ ut ex de renun.c.niſi cuʒ pᷣdẽ.S.perſone.⁊ ibi per glo.¶Vltimo vide glo.iĩ f.q ſignat = 2 nõ ſoluit.ibi.C. de ĩſti.⁊ ſubſti.l.ſi mater. Hic ſʒ ibi reſultat idẽ effectus hic non.qð plene dixii.l.gallus.S.⁊ ꝗd ſitantum. de li. ⁊ poſthu. SFllij cõcepti ante depoꝛtationẽ faciũt deſi Er facto. gitmn ſideicòmiſſi relicti ſi deceſſe/ rit ſine liberis.ſecus ſi poſt depoꝛtationẽ cõcepti fuerint.h.d. CNPꝛimopꝓ declaratiõelittere qᷓro qñ deſicit cõditio ad quẽ ꝑtineant bona.Rũñ.ad fiſcũ ad quẽ ꝑtinẽt bona depoꝛtatoꝝ. ut. C. de bo. dã.l.depoꝛtati.¶Qüo circa ſcdam partẽ qñ li/ beri nõ faciũt deſicere fideicõmiſſũ qũ ueniat reſtituẽdũ.Rñ. nõ ſtatiʒ ſʒ expectata moꝛte nali.ut.l.ſtatiꝰ.S.coꝛnelio.de iu. ſiſ. ¶ Aenio ad apparatum. Op.ꝙ ꝑ depoꝛtationẽ nõ que rat᷑ ſſſco cũ ſili inſtituẽdus qᷓſiuit pꝛi. ut.l.placet de acq.here. So. ut in pma gl.¶ Op.q eſt in utero non habet᷑ ꝓnato ad cõmodũ alienũ.ut.l.ꝗ in utero.S.de ſta.homi. Sʒ hᷣ eũ natũ eẽ cedit ad cõmodũ fiſci. Gl.dicit ſateoꝛ ꝙ h ẽ de caſib ĩ q ad cõmodũ alteri habet᷑ p nato. Tu dic m Ja.de are.ꝙ imo h ẽ cõmodũ ſilij ad oĩa bona uel eoꝝ partẽ ut.j.de bo.dã.l.j. ⁊. C.de bo.dã.l.ſi.¶Qũo an poſt depoꝛtationẽ ↄcepti ⁊ na ti ſint legitimi. Rñ.ſic.qꝛ matrimonium durat. ut.l.j.C. de di/ uoꝛ.¶Qũo an naſcant in ptate.Rñ.pꝑ depoꝛtationẽ ꝑdit pẽ ea q ſunt iuris ciuilis.j.de penis.l.ꝗdã.ſʒ pꝛia ptãs eſt de iure ciuili. ut inſti.de patria poteſ.i pn.⁊.l.nã cũ ciuiũ de his ꝗ ſũt ſuiuel alie. inerbo filij nõ ſunt !ĩ ptãte patris.⁊ ſic habes caſũ in ꝗ ſilij naſcunt legitimi ⁊ nõ in ptãte ſm Ja.de are.¶ QAũo qd in banito nr̃i tẽpoꝛis.Glo.iſti.q.mo.ius pa.po.ſol.S.rele gati. diſtinguit aut bona ſunt publicata aut non.tetigii.l.eiꝰ 9· S. de teſta. Ja. de are. dicit hic vbuʒ notabile ſat.exbãaniti ꝓpꝛie ꝑdũt ea q ſunt iuris ciuili ppꝛie illius ciuitatis vñ ſut ex baniti. ⁊ h itellige in illis exbãnitis ꝗbciuitas bellũ indixit ⁊ poſſunt ĩpune offendi.ut.l.amiſſione de capi.di. Jura ergo cõia nõ ꝑdũt.⁊ ſic filij nati poſt bãnimẽtũ faciũt deñcẽ ↄditio nẽ ſideicõmiſſi.Ex dicto iſto Ja. poſſunt ſolui multe.q.circa gquas vide.q.quã diſputaui q incipit lucane ciuitatis. . . er depoꝛtationẽ non (Siquis rogatus. luzclietſicelcömuſi⸗ ſecꝰſiꝑ dãnationẽ in metallũ.h.d.ſac utrũ excõicat poſſit eẽ ar bitratoꝛ.dixi in. d.l. cũ pẽ. S. hẽditatẽ. S. de le.ij. dicut ibi. 5 Coditio ſi deceſſerit ſine liberis in iquis aute. cligi ſiupuinennib⸗ rioͤſt imen Ad ſenatuſcõ.tre. ante rogatũ uel ſimul cũ eo moꝛiant᷑ nõ faciũt ↄditioneʒ fidei⸗ cõmiſſi deſicẽ.h.d.¶ MNõ ꝙ ei q dicit ſilios ſuꝑuixiſſe ⁊ ſic cõ ditionẽ fideicõmiſſi defeciſſe incubit onus ꝓbandi.Sis ergo cautus facẽ poſitiones ꝑ quas ↄcludat᷑ filios ſuꝑuixiſſe.⁊ iſta materiã declaraui plene in.l. qð de parit᷑.S.de re. du. 10 Cõdlitio ſi ſine hẽde deceſſerit ĩtelligũ us lta. i. ſine liberis.h.d.uel alit. Nerba cõ/ ditiõis debẽt ĩtelligi ut ſe habeàt ad eẽ uel nõ eẽ.h.d.¶ Op. hẽdis appellatio ad vniuerſos extẽdit᷑. ut.j.de vbo.ſig.l.he/ dis appel. So.hic ẽ duplex lra. vna ſic cũ hẽde aliẽo deceſſe rit.boc ẽ cũ hẽde ꝗ nõ ſit de ſuis.⁊ tũc Sꝛiũ nõ ob.alia lr̃a ẽ ſi/ ne hẽde.tũc ob. ↄꝛiũ. Sʒ rũdeo ꝙ h̊ ex pᷣumpta mẽte defũcti vbũ ſine hẽde ĩtelligit.i.ſine libis.Rõ pᷣſumptiois ẽ qꝛ dʒ itel⸗ ligi ut habeat ſe ad eẽ ⁊ nõ eẽ.ſʒ raro cõtingẽt ꝙ ꝗs ſine hẽde decedẽt.iõ intelligi ſine hẽde.i.ſine liberis m gl.qð nõ. Gl. ĩducit ſi ↄceſſũ ẽ feudũ uel pᷣcariũ tibi tuiſq; hẽdib ꝙ ĩtelligaĩ de ſilijs als duraret ĩ ꝑpetuũ.hãc.q.ponit Di.in.l.in ↄuẽtio/ nibꝰ. j.de vᷣbo.ſig.⁊ Ci.in.l.libertiliberteq;.C.de ope.li.ego dixi r galluo. Fctif. g,e li.⁊ poſ.⁊ ibi etiã tetigi.q.qua diſ putauit Ricar.ðe eo ꝗ dixit hereditatẽ deuenire in titiu ⁊ eiꝰ filios ⁊ heredes ⁊ tenet ꝙ ſic.als deficẽt conditio.qð põt pce dere in coſu huiꝰ.S.q dixit ſi deceſſerit ſine hẽde.qꝛ dʒ intelli giideſt ſine liberis heredibꝰ.als aũt ſi dixiſſet ſi deceſſerit ſine liberis.dic ut dixi in.l.niliuſta.S.cũ quis.sS.de le.j.ubi gl.tan/ git. ⁊ per Ci.in.l. j. C. de con. inſer. ꝛimo ponit Mfideicõmiſſaria. dictuʒ. ſcoo uas excep.kttio aliud dictũ.q̃rto rõnẽ pᷣdictoꝝ.ſcda ibi moꝛa.ktia ibi plane.q̃rta ibi qtiẽs.⁊ ſeipſa ſumat.¶¶ Op. ꝙ fructP nõ cõputent ĩ q̃rtã.ut.S.ad.l.fal.l.in rõne ĩ pn.So. ibi in fal.h ĩ trebel.rõnẽ dixi in.l.ĩ q̃rtã.S.ad.l.fſal.¶ Op.C. de ĩoffi. tel.l.cimꝰ.S.repletionẽ. So.ibiĩ debita iure nature. Et ꝓ hui declaratione vidẽdũ ẽ pᷣ utrũ fruct uemiat i reſtituti one ſideicõmiſſi ⁊ ĩputent in rta trebel.Circa qð gl.q ẽ h di/ ſtinguit notabilit.⁊ i.l.iubem.C. e.⁊ ibi doc.ſupplẽt. Gl.tñĩ multis deſiciũt ut tangã. Aide glo.pᷣ ⁊ ſigna.Lres caſus er go ponit gl. Pꝛimo qñ fruct pcipiuni ab hẽde iudicio teſta toꝛis. Scðo qñ negligẽtia nõ petetis.Lertio qn moꝛa nõ ſol/ uen ſeu nõ reſtituẽtis.q diſtinctio eſt iperſecta.qm pñt ꝑcipi fructꝰ.qrto mõ ſeparato ab his.ut ſi iacete hẽditate ꝑcipiant᷑. uel poſt aditã hẽditatẽ ſideicõmiſſario abſẽte ⁊ nõ negligẽte. iſto caſu fruct ueniũt ĩ reſtitutiõeʒ cũ diſtinctiõe.aut fuit ĩi mo ra adeũdi aut nõ.ut.j.e.l.ita tñ.S.ſi Fuũ.⁊ ibi glo. Itẽ qð hac glo. dꝛ eſt ueruʒ ĩ fructib ꝗ ꝑcipiunt᷑ abſq; ꝓuiſione teſtõꝛis.ſi enĩ ex defũcti ꝓuiſione ꝑcipiũtur ut uſure ulł pẽſiões q̃s defun ctus fuerat ſtipulatꝰ.an ueniat ĩ reſtitutiõeʒ.dic ut.l.poſtulã/⸗ te. S.ſfi.⁊.l.deducta.S.pe.j.e. Itẽ qð h̊ dꝛ dʒ itelligi qũ ſideicõ miſſũ ẽ relictũ ſimplicit᷑. Si vo ẽ dictũ gogal puenerit.uel quã tacũq; pecunia ꝑuenerit ⁊ ſic ꝑ dictionẽ geminatã.tũc dʒ alit dici. ut.j.e.l.baliſta.⁊.l.ſe. Itẽ qdð dꝛ h ꝙ fruct cõputat in q̃r taʒ ſuꝑfluũ vo reſtituit dʒ itelligi niſi hẽs aliq legata ſoluerit. q; tunc iſtos fruct in illis legatio cõputat. ut.j.e.l.ita tñ.S.ex aſſe. qð dic ut ibi. Itẽ qð hᷣ dꝛ ꝙ fruct cõputant᷑ in quartam. fallit i liberis pᷣmi gradus.Sʒ poſſet dubitari qd in parẽtibꝰ pmi gradus. Rñdeo illis cõputant᷑ ĩ quarta. ut.S. ad.l.fal.l. niliuſſami. Itẽ circa id qð h dꝛ ꝙ ſi fructus ꝑcipiunt᷑ negligen tia nõ petẽtis nõ ueniũt in reſtitutionẽ.Doc.itelligunt de ne/ gligẽtia ante reſtitutionẽ ſideicõmiſſi.ſi eni ſideicõmiſſum eẽt reſtitutũ vᷣbo uel eẽt de caſib ĩ ꝗb reſtitutio eẽt ſacta ipſo iu/ re ꝗ ponunt᷑ in.l.pe.C.e.l.ſideicõmiſſari eẽt negligẽs in petẽ/ do reſtitutionẽ realẽ tñ fruct pcepti debẽt ſibi reſtitui.ſicut di cimus in legatario ad quẽ traſit dñiuʒ recta via.ut.l.herẽni S.de uſuris.⁊ ibi nõ.⁊.C.de uſur. ⁊ fru.le.l.j.x.l.ij.ſac.ẽ.ſo. ma.l.ſi moꝛa.⁊ qð ibi dixi.Ex pᷣdictis iunctis cũ diſtinctione glo. collige ꝑ te diſtictionẽ magnã.¶ Quero ꝗd cõputet in Irtã debita iure nature.Hic ut in lo. Puto tñ ꝙ. l. pap̃. F. ſi cõditionẽ. S.de inoffi. teſ.coꝛꝛigai per.il.ſcimꝰ.S.repletionẽ. C. de inoffi.teſ.lʒ gl.alit dicẽ videant. ¶Quũo an fruct com putẽtur in qᷓrtã debitã iure inſtitutiõis q uocat᷑ fal.Olo.diſtin guit qua vide.HDoc.repᷣhendũt hãc gl.iĩ vno.ſ.in eo ꝙ diſtin/ uit ĩ fructib ꝓcepſj ex relegata moꝛa.ſ.utrũ ſint ꝑcepti ex re/ egata moꝛa nõ reſtituẽtis ul negligẽtia nõ petẽtis ⁊c. Nã cũ dñium recta via trãſiuit ĩ legatariu fruct ſut ꝑcepti ex re ipſiꝰ legatarij.iõ debẽt ſibi reſtitui.ut.S.de uſur.l.herẽnius.⁊.l.j.⁊ ij. C. de uſu. ⁊ fru. le.⁊ nõ. ꝑ doc.in.l.iubem. C. e. x iſta ſũt va in re q̃ erat defuncti.ſʒ qd ſi nõ erat defuncti ſʒ ab eo poſſide/ bat᷑ bona ſide nel titulo. Rñdeo ſicut qñ deſunctus ẽ dñs trã ſit dñiũ recta via in legatariũ.ita quãdo poſſidebat bon ſide n i — Agd ſenatuſcoſul. tte. traſit legatzri⸗ q̃ſi dſiũ ⁊ ſic publiciana.ut.l.cuʒ ſponſus.S. j.de publi.vñ eo mõ fructus ad legatariũ ꝑtinebant.ſʒ ſi eſſet res pꝛoꝛſus aliena ita ꝙ in legatariũ nõ traſiret dñium uel q̃ſi dñiuʒ.tũc haberet locũ diſtinctio glo.aut ſũt ꝑceptimoꝛa nõ reſtituẽtis.aut negligẽtia nõ petẽtis ⁊c. ¶ Op.ad v.ꝗtiẽs.q; fructus ueniũt in petitiõe hẽditatis ⁊ augẽt heditatẽ. ut.:.itẽ ueniũt.S.cũ pᷣdiximus.S.de peti.hẽ.ergo fructus ueniũt ire ſtitutionẽ. Sol.illud qñ fructꝰ nõ ꝑcipiunt᷑ ab hẽde vo.ſʒ ab alio poſſeſſoꝛe.nã qñ uerus hẽs poſſidet deſinit eẽ hẽditas.ut l.j. F. ueteres. ⁊ ibi nõ.de acqꝗ.poſ. x. l. hẽs. F:p ſeruũ. de acg. hẽ. Vel alit᷑t hẽs videt᷑ rogat reſtituẽ.qdð ſuit hẽditat᷑ tꝑe moꝛ ti. fruct aũt lʒ augẽt bacfitate nõ tñ fuerũt hẽditat᷑ tpe moꝛ. Si leg atũ Añ pᷣlegata nõ ueniũt ĩ fideicomiſſo de ophẽt intelligi de ea parte qᷓ a cohẽge per/ cipit᷑ non de ea parte qᷓ iure heditario retinet.b.d. ¶ Op. C. fami.her.l.filii quẽ habẽtẽ.So.ibi expᷣſſe fuit dictũ ꝙ nõ cõ putaret᷑ ſm vnã lec. ¶ Op.ð.de uſu.l.in ſideicomiſſi.S.cum pollidius.Glo.ſol.duobus modis. tene ſcdᷣaʒ ſo. Eeẽñũ ꝑueniat videt᷑ dilatũ ĩ tpᷣs exiſtẽ Jtie ſui iuris.h.d.¶ Op.ſi ſemꝑ ſideicõmiſſu datuʒ a pꝛe filio videĩ᷑ dilatũ in tpᷣs exñtie ſui iuris male loꝗtur.iſti.de le.S.an ſuo,⁊ qð nõ.in.l.cũ ſilio.S.de leg.j.ubi dicit rlceuz vitiari ſpediẽte regula cato. Rñdeo ꝙ hic fuerunt vᷣba que ſa piũt extẽſionẽ in tpᷣs exñtie ſui iuris.dixit enim faciaſq; ut ad eũ pueniat. Simile. S. de le.iij.l.ſideicõmiſſa. S.ſi ſlio. Sec ſi fuiſſet relictũ ſimplicit᷑ qꝛ tũc ↄꝛiũ locuʒ haberet. ¶ Op.ad hec.S.e.l.cogi.S.ſi pꝛ. Gl. ibi intelligit illã ʒ iſtã.ſ.ꝙ ibi fuit ſideicõmiſſum dilatu.Alij ꝙ ibi fuit ſideicõmiſſuʒ relictũ ſim/ pliciter qð ibi tenui.¶ Sʒ tũc op.q; ſmn hoc ſideicõmiſſuʒ nõ ualet obſtãte regula caton.ut.S.an ſuo. Rñdeo regla catoñ. nõ hʒ locũ in ſideicõmiſſo vli.ut.S.de regula cato.l.pe.⁊ ibi nõ. maxime Fʒ Sele nge ga ita.q̃ tenet ꝙ dies ſideicõmiſ ſi vłlis nõ cedit niſi ab adita hẽditate lʒ ego aliter dicaʒ ut ibi tangã. ¶ Altimo glo.qrit vnã qſtionẽ de q̃ dic ut in glo. erogo Rogat partiri hẽditatẽ cuʒ alio videt ro/ EEgatus partem reſtituere. hoc dicit. i pure. Fideicomiſi rlicri ſlio ta ut ad Qui ¶Op.j.e.l.mulier. S. ſi eni. So.glo.hᷣ ad tẽpoꝛa ☛ b haſẽ rei vtilitatẽ. Lu dic ꝙ hic iputat hẽdi.ſʒ ꝓ par/ te ſua cuilibet cõceſſa.¶Auũo an pecunia q̃ dat ꝓxenet uel vaĩ emptoꝛibad alliciẽdũ eos ad ꝓmittẽdũ ⁊ qꝗᷓ dat᷑ banitoꝛi⸗ bus q faciüt ſubaſtationes ⁊ ſiles expẽſe que fit ad expediẽ dã uenditionẽ debent deduci.Rñdeo ſic ut.S.ad.l.fal.l.qᷓti/ tas.⁊.C.de iure deli.l.ſcimus.S.in Cöhutatlonerr H. 4 5£ NQui decedit uxo Ed ſi ad tẽpus. naued po⸗ . ſtea parit videtur cum liberis decedere.h.d.ſacit.l.ſi quis pꝛegnan.j.de reg.iu. Eres Ad hẽs idebite reſtituit recuperat cõ⸗ N idicẽdo uel poſſeſſiones adhuc uacantej appꝛehẽdẽdo uel qð dʒ nõ ſoluẽdo uel debitoꝛibꝰ ne ſoluãt denũciando.h.d. ¶ Op.qꝙ nõ poſſit repetẽ.ut.C.ad l. fal.l.erroꝛ.So.ibi errauit in ſacto.putabat eni q; es alienũ totã hẽditatẽ exhauriret.⁊ iõ nulla qrtã putabat poſſe dedu⸗ ci. ¶ Op.ð.de le.j.l.qdð ſi nlłla. So.ut ibi.¶ Op.ad id qð h̊ ichbo⸗ oſſeſſiones nanciſci.de.l.extat.S.qð me.cau.So. intellige h poſſeſſiones uacãtes.ſuit enim facta reſtitutio ſolo vbo ⁊ poſſeſſionẽ realẽ adhuc nõ appꝛehenderat.als nõ poſ⸗ ſet occupare. ¶ Op.ad id qð dẽ h. ꝙ põt denũciare credito/ rib ne ſoluãt.C. depo.l.pe.⁊᷑ auẽ.ibi poſita.Sol.ibi ſpale in depoſito. Vel dic ꝙ H̊ nõ eſt ꝑſona extrinſecus ueniẽs.ſʒ eſt hẽs ꝗ hʒ directas.merito põt debitoꝛib denũciare ne ſoluãt de alijs aũt ꝓteſtationib fact debitoꝛibus ne ſoluãt an poſſit iĩpedire ſolutionẽ.dic ut dixi in mã ꝓteſtationis in.l.nõ ſoluʒ S.ſi.de ope.no.nun.circa denũciationẽ phibitoꝛiaʒ. n Ilier In ↄditiõib ꝗ effectũ relicti reſpiciunt mwnõ refert qd ex eꝗpollẽtib nat. h. d. de bocplene dulligueĩ.l. gallus. . ? ad ſitm deli. ? poſthu. Mon eſt Seruꝰpõt cogẽ hẽdem a qͥ fideicõmiſſaria PEH IE E lLopeqitas ⁊ libertas eſt ei relicta. h. d. ¶ Mõ ꝙ aliqd in eſſe cõſiſtẽ ul ſpari de ꝓximo eẽ paria ſunt. Yac.l. nõ tin de genn caubaie tu. ⁊ cu.da. ab his. S & Fructus ꝑcepti negligẽtia nõ petẽtis nõ i Heres. 5nranin Hrts ſe ſi iuchcid teſtõꝛis. h. d. circa hoc dixi plene. S. e. l. in fideicõmiſſis. qð no. j eni Her es tenet᷑ ſideicõmiſſario vli de dolo ⁊ lata Enbacuſpa tm. h. d. ¶ Op. ꝙ teneaĩ de leui. ut. . dele..l. ſi ſeruus legatus. S. cũ gd So. glo. ꝙ hic fuit coact. tex.expᷣſſus.xxxj.di.c.iĩ cena. Iſta eſt trufa. Dic ꝙ h loqtut ĩ ſdeicõmiſſario vniuerſali.ibi in legatario ſingulari.rationẽ ibi dixi. (Cu pꝛoponeret. un põt res q̃ reſtitutiõi ſub cẽt in cauſã dot alienare ni ſi ex fructibus tãtuʒ ꝑcepit qð dot ſufficiat.h.d.¶ Op.ſru/ ctꝰnõ cõputant᷑i q̃rtã etiã in liberis pᷣmi gradus.ut.C. e.l.iu/ bemus.⁊ nõ.in.l.nideicõmiſſaria.S.e.So.fateoꝛ ꝙ nõ cõpu/ tant᷑ in qrtã.ſʒ bñ GChurztur in aliã cauſã ꝑ quà licet minuẽ ſi deicõmiſſũ ut h. ¶Op.dos eſt debita fſilie.ergo fructus non cõputant᷑ in dotẽ niſi dicat᷑ a teſtõꝛe.ut.l.ſi debitoꝛ.S.ad.l.fal. So. Ja.de are.ꝙ dos nõẽ debita iure obligatiõis ſʒ magis officio iudicij ex eqtate.q egtas ceſſat qñ mulier hʒ aliũde vñ ſe alat.ſicut dicimi alimẽtis i.l.ſiꝗs a liberis.S.ſʒ ſi filiũ.s.de li. ag. vides ergo ꝙ Ja.de are.tʒ ꝙ dos nõ debet ſilie iure ob ligatiõis ⁊ bñ.lʒ dicat glo.de ac.⁊ ob.l.obligamur.S.j.quã ibi repᷣhendi.⁊ Guil.de cu.i.l.cũ is.S.j.de cõdi.inde.Aduer tẽdũ tñ ẽ qꝛ vba Ja.de are.h̊ vident᷑inuẽ ꝙ marit detrahat ꝗrtã ⁊ etia dotẽ qð nõ ẽ uerũ.ut auẽ.req̃.C. cõia de le.ubi dẽ ꝙ ita demũ pñt res ꝗᷓ ſubiacẽt reſtitutiõi alienariĩ cauſaʒ doſ qñ legitima poꝛtio ad dotẽ nõ ſufficit.nõ ergo dʒ hꝛe utrũq; itegru.Et iõ h.S.ĩ fi.ꝗ loqꝗtur de fructib cõputadijĩ dotẽ nõ coꝛigit.hoc tʒ Ja.de bel.i auẽ.de reſti.⁊ ea q pa.S.quãobꝛẽ i.ij.q. C Sʒ qͥro młier ꝑcepit multos fruct ex hẽditate ſ̊ eoj cõſũpſit.utrũ illi fruct ↄſũpti cõputẽtur ĩ dotẽ. Rñ.tex.dic h pinde ac ſiqd ſuꝑfuiſſet rogata eẽt reſtituẽ.Ex hoc ↄcludo ꝙ fructꝰnõ malicioſe cõſumpſit.ſed large his uſa ſit nõ iputatur ſibi.ut.l.titius rogatus.j.eo.Alia circa hãc mãm dicã in.l.a ctũ d ãſeat ad ſca uota. q; caſte ⁊ honeſte vi uere eſtut hichimulier s puhigtic cogunt ⁊c. Pꝛo boc eſt nde dicere dz donec caſte ⁊ honeſte vixerit ⁊ vitã vidualẽ ſuauerit. Dꝛedicta va niſi de uoluntate teſtõ:is edetauſilge aliud abparcter⸗ ⸗ It rebellianũ ita demũ locum t tre elliano pʒ ſigs eſt rogat ut hẽs.h.d. ¶ Op. S.qad.l.fal.l.penales.S.ſi.vbi legatariu detrahit ſal. So.ibi detrahit ex pᷣſũpta uoluntate teſtõꝛis.qꝛ ſibi ẽ detra/ ctũ.nõ.S.e.l.j.S.deniq;.¶ Querit glo.ab aliq hẽde ẽ legata pars bonoꝛũ.an poſſit cogi adire ⁊ reſtituẽ. Et gl.diſputat. dic ut dixiin.l. levle ſeruum. F. f. S. de le. ij. C Quert d ſi ab herede ẽ legata pars hẽditat ſub hoc noĩe hẽdita. an poſſit cogi adire ⁊ reſtituẽ. Et dicit ꝙ poſſit cogi.qꝛ trãſi/ ture ſunt actiones.ut.l.ſiqs ſeruũ.S.fi.cũ.l.ſe.h tʒ Ja.de ra. T QCi.in.l.filiũ quẽ habẽtẽ.i v.de q̃rta trebellianica.C. fa.her. ABti oꝛtiones appoſite in inſtituti q Aotiens. E vident᷑ repetite in ſideicõmiſ ſo niſi ex onere appoſito uel ex expᷣſſõe ꝓpꝛioꝛuʒ no minuʒ aliud iducat.h.d.¶ Op.C. de ipu.⁊ ali.ſub.l.ſ.So. ut gl. C Op.j. de du. re.l.ſiue a cert.Sol.illa dʒ intelligi fᷣm iſtà ut ibi no.¶ Qũo ꝗd ſi nomẽ ꝓpꝛiũ ⁊ appellatiuũ ſit expᷣſ ſũ.Dic utĩ gl.⁊ circa hoc dic ut dixii.l.turpia.S.ſi.S.de le.j. 4 Trãſlatio fideicõmiſſi ĩ dubio ĩtelli QEdama ſi p ideicõmiſſi reſtitutio ſcã nõ Vfuerit.h.d. Pꝛimo ponit᷑ thema ⁊ q̃ſtio. Scoo vna rſ̃ſio.Tertio ula rñſio ĩ dubiũ reuocat᷑. Quarto ũlla rnſio ĩ to tũ coꝛꝛigit᷑ ⁊ nona ponit᷑.ſcdᷣa ibi rñdet.tertia ibiſʒ mea.qrta ibi marcellus.¶Mꝛo declaratiõe q̃ro qñ cedit dies fideicõ/ miſſi vlis. Gl.rñdet h̊ ꝙ a die adite heditat᷑.ut hĩ gl.ſuꝑ vbo adeat.⁊ gl.ſe. Idẽ tʒ gl.S.de re.cato.l.iij.?ẽ Di.S.de adi.le. L.iij.S.j. Ja.de are. ꝙ a die moꝛs ſici legaſj ⁊ ſideicõmiſſis ſingularib que examinauiiĩ.l.cuʒ ſilio.S.de le.j.¶ Op.ð. de adi. le.l.iij. S.. ubi in dubio ad ĩpediẽdũ traſlationẽ ſuffic diẽ ndeicõ.ceſſiſſe.Gl.h̊ ſuper vbo pᷣma qᷣq; die.ponit duas lec. Sʒ Fm ſcðam dicẽ videt᷑ ꝙ h intelligat ᷣm illa.ſ.ſ pus deceſ/ ſerit qᷓ; dies fideicõmiſſi eæſſerit. tũc ad finẽ huiꝰ.S.ſ.in v.mar cellus.rñde dũ dicit ſiue iã puer hoc accepit ſubaudi ve ułiu/ ris ſictione.ita ꝙ actionẽ habebat ꝓ eo petẽdo.cuʒ ergo die cedẽte ſideicõmiſſi actionẽ habeat ergo ⁊c̃.⁊ ita ſẽtit DPi.Ja. de are.⁊ Oldra.õ qꝛ h diſpoſitio ẽ directe ʒ tex.dicunt ergo ꝙ lex ↄꝛia dʒ ĩtelligi ĩ puero minoꝛe cui a die cedẽte legati ſit moꝛa re ipſa.ut.l.ĩ minoꝝ ĩ q.cau.iĩite.reſti.nõ ẽ ne.hic loquii ĩ maioꝛe ⁊ hãc teneo.¶ Op.i.d.l.ijj..j.ultimo rñſo.ubi ad ĩpediẽdũ trãſlationẽ ſufficit ꝙ dies ceſſerit.Sol.ibiloquit in legato ſingulari de cuiꝰnã ẽ ut traſeat recta via in legatariuʒ. iõ ſufficit dieʒ legati ceſſiſſe.ᷣ in ſideicõmiſſo vli de cni nã eſt ut reſtituat ꝑ hẽdẽ.⁊ iõ vba intelligunt᷑ in dubio.ſi pꝛius quid ei acciderit qᷓ reſtituat᷑. ⁊ circa hec plene diſtingue ut d r ſilia in pn.j.eo.¶ Altio Oldra. allegat hũc tex. ꝙ ſi teſtatoꝛ siasaneakännkarakctnans honeſte vixcrit. ꝙ reli uerit glo. in Neni d hr⸗ leſt Son 1ig. gs eri 8,de eob i 4 in. l.ðꝛia. ¶ Op.ꝙ ſideicõmiſſario decedẽte añ reſtitution traãſmittat ad hedes ſuos.ut.l. cogi.S. idẽ metianꝰ. S. e.nõ.i.l. apud iul.S.ſfi. S. eo. So. añ fideicõmiſſũ fuit trãſlatũ in aliiũ ſub üla cõditiõe ſi decedẽt anteqᷓ; reſtituat.ibi ſecꝰ. (Siſ Valet ſideicõmiſſuʒ ꝑ qð dñs rogat᷑ reſti etuẽ fuo inſtituto.h.d. ¶ Op. S. de le.j.l. cũ ſilio. So.gl.ꝙ trebel.hʒ locũ 4 ad oia remedia pᷣterq; quo ad deductionẽ qrte.q;ꝛ nõ ẽ hẽs.ſʒ dñs ẽ rogat.ut.d.l.cuʒ fu/ lio. Mõ ꝙ ſic ſili remanet hẽs noĩe lʒ hẽditas q̃rat pꝛi.ita ſer/ uus ſᷣm hac ꝗl. qua tenui i.l.cũ ſilio.lʒ gda õᷣ ut ibi dixi. Sigq Z. Seruo ſbiacet reſtitutioi cum vniuerſitate po teſt libertas teſtamento relinqui ſideicõmiſſario eſtimatio ei debebit. h.d. Pꝛimo nõ.ꝙ uo ꝗ ſhiacet reſtitu tiõi põt darilibᷣtas.Scðo nõ.ꝙ ille ꝗ dat libᷣtatẽ tali ſuo ſiue ignoꝛãs tenei ad eſtimationẽ. Lertio nõ.ꝙ hẽditas delata ta li ᷣuo uenit ĩ fideicõmiſſũ.¶ Ad pᷣmũ op.j.q ⁊ a q.l.hẽs.Gl. ſoluit pluribꝰ modis.qꝗᷓ ſo.nõ ſũt neceſſarie ad.l.illaʒ. ſʒ illa ſo/ laẽ va.ꝙ ibi erat ſeruꝰ hẽdis ꝗ erat relict ideo põt dari eilib/ tas ſʒ eſtimatio ei debet ⁊ ſic cõcoꝛdat. C Scdo op.ad idẽ.j. 1 ag.l. generalit.S.fi. Ol. dic ſolue ut mõ dixi ĩ alio ↄꝛio.q; biint viuos.y H in teſtõ. Qð quatũ ad ullã legẽ nõ nalet.q; ibi diẽ nullã libᷣtatẽ ⁊c.⁊ ſic nec iter viuos nec in teſtõ. Sol.ergo diẽ gl. in.l.Fuum ſub cõditiõe.j.de nanumiſ.videlʒ ꝙ ibi fuus alliter fuerat legat.h ſbᷣ vniuerſitate.qdð tʒ Ja. de are.i.d.l. uũ. Op. ꝙ buic fuo non poſſit dariliᷣtas. ut.l.fi. F. ſ qꝛ. C.cõia de le.So.glo.ꝙ ibipure ułi diẽ certũ erat relici. W cõditione.⁊ h̊ va.¶ Sʒ ʒ hoc op.de eadẽ.l.fi.S.ſʒ qꝛ.i.ſi.ubi ꝓhibel alienatio rerũ q̃ ſiacẽt reſtitutiõi ſub ↄditiõe.So.ibi nõ diẽ de manumiſſione ſʒ de cetis alienatiõibꝰ. Alij dicũt ꝙ hic.S.hodie coꝛigit.⁊ hãc tʒ gl.in.d.l.pᷣuuʒ.j.de manumil.te. Mogerniut Ja. de ra.⁊ Ci. tenẽt ꝙ hic. S. non ſit coꝛectus Nec ob..ſinaũt ſub aigde ibi ꝓhibet᷑ alienatio inter vi/ uoð rei que ſpiacet reſtitutiõi.hᷣ logꝗt᷑ de manumiſſiõe ꝗᷓ ſtiĩ ulti ma uolũtate.Et ſic ẽ duplex fauoꝛ lipᷣtat ⁊ ultie nolũtat.hoc etiã ponit gl.hĩ ſolutione q̃dã pcedẽtiũ ↄꝛioꝝ.diſtingue ergo ſic.an fᷣuꝰ ꝗ ſubiacet reſtitutiõi poſſit manumitti.aut erat ſer/ nu hẽditat ⁊põt manumitti.ſʒ debet᷑ eſtimatio.ut.õ.ꝗ ⁊ ag. l. hẽs ꝓpꝛin.⁊...ſiqs inqlinoj.S.j.S.de le.j.Si vo fuerat teſta toꝛis.⁊ tũc aut relict erat ſpalit᷑ ⁊ nõ põt manumitti.ut.l.ſi ſer uũ de manumil.x.l.gnãlit᷑ iſ.ꝗ ⁊ a q.Si vo erat relict ſbᷣ vni uerſitate. tũc aut pure uel in diẽ certu ⁊ nõ põt manumitti.ut l.ſ. SF. ſ qe. C. coõia de le. Aut ſub cõditiõe.⁊ tũc aut manumit tii i ultima uolũtate ⁊ põt.ſʒ eſtimatio debebit᷑ ut h. Aut ĩter viuos ⁊ nõ põt manumitti ſicut certe nec res alienari.ut.d.l. i.S. ſinautẽ ſub oditiõe.C. cõia de le. Illis tñ caſib ĩ qbalie res pñt alienari.utꝑnta uſq; ad legitimã ſm ea q habuiſtis in l.marcellus.S.rej.S.e. Al ſi alienatio fieret ab ignoꝛaãte.ut.l. h. S.fi.S.de le.ij.t etiã ualẽt manumiſſio mitomagi.¶ Op. S. de le.ij.l.. So.ibiloquit ĩignoꝛãte qͥ caſu nil eet ſpale in li/ bertate. ¶ Op.de ac.⁊ ob.l.is ꝗ ſeruũ.So.ibiĩ fuo gꝗ ſubia cet reſtitutiõi ex ctu.h ĩ eo ꝗ ſubiacet reſtitutiõi ex uliima uo lũtate.ut nõ.ꝑ gl.i.d.l.Fᷣuũ.de manumiſ.¶ Venio ad ſcðʒ di ctũ.hic dẽ ꝙ tenet᷑ ad eſtimationẽ ſiue ſciẽs ſiue ignoꝛãs.ð de cõdi.inde.l..ĩſũma.S.pe.So.gl.ꝙ ſpale ẽ h in hede cuinõ ꝑ/ mittit ignoꝛare cõtẽta in teſtõ.qð nõ. Similẽ gl.habetʒ.. de li.le.l.hes. Tetigi in.l. ceta. S. ſi.. de le.j.examinaui plene in l.ꝗ rome.S.duo ſres.j.de vbo.ob. Nã iſtð ẽ ueruʒ ĩ hij q̃ ex teſtõ depẽdẽt.in alijs ſecus.ut in.l.ꝗ ĩ alteri.j.de re.iur. Itẽ ĩ bis qꝗᷓ ex teſtõ depẽdent non eſt uerũ ſimplicit.ut dixiin. d. S. duo kratneo. C pc ſi ignoꝛauerit non excuſet.ut.j.de do. cau.moꝛ.l.ſi is 4. BGl.ſoluit ⁊ bñ. ¶ Op.õ.de ĩterro.ac.l.de etate.S. ex cauſa. So.ut glo. ¶ Op.iĩſti.de actuS. ſiqs agẽj. So. uuit in glo.de q ꝑ Di.in.c.nõ dʒ aliqs.de re.iu.li.vj. Ciuitatibꝰꝗq nõ ſunt hoſtej iperi Mnbus. azrndacsnuſis reling 5 gerg aror ſuos ſindicos.h.d. Innuii ꝙ q̃dam ciuita tes nõ ſũt ſub iperio.Cõtra ad.l.rho.de iac.l.depᷣcatio.So. itelligo ſub ĩperio oẽs ſunt de iure de facto non.ſunt tñ q̃daʒ q̃ etiã ſub ĩperio de iure nõ ſunt.ut cinitates donate ecclie.tʒ enĩ ecclia ꝙ talis donatio ualuit.¶ Qũo q̃liter cõſtituat ſin/ dicatus a ciuitate Glo.notabilit dicit uel ſiat ꝑ adunãtiã ge/ neralẽ toti populi uel ꝑ cõciliũ ſeu oꝛdinẽ ꝑ quẽ regit ciuitas. Del foꝛte ẽ aliqs ꝗ eſt ſindicus ex lege uel ex conſuetudine. ſi ẽ .nã vnex iudicib capitanei eoipſo ꝙ ẽ iudex illi tribu nalis ẽ ſindicꝰciuitat.vide gl.⁊ nõ.dixii.l.ij. C. de decur.li.x. a tamẽ. Si ſeruuz. veit adſtã hẽditatẽ ab hẽde coacto nõ ueniũt in reſtitutio Ad ſenatuſcõſul.treb. nẽ. ſecin q̃ſitis hẽditate iacẽte.h.d.¶ Nõ ꝙ fruct ceptine gligẽtia nõ petẽtis nõ reſtituunt᷑ etiã ab hẽde coacto.¶ Itez nõ ꝙ q̃ſita iacẽte hẽditate ueniũt ĩ reſtitutiõeʒ. ¶ Op.ſj.ꝓxi. 8. o. nt ibi videbi.nã ſideicõmiſſari q coegit adue ĩputet ſibi ſi nõ coegit reſtituẽ. ¶ Op. S. e.l. qda. S. fi. ubi heditas ꝗᷓ ſita fuo uenit in reſtitutiõeʒ. Gl.dic ꝙ h̊ hẽditas ſuit q̃ſita he redi.ibi nõ.Hec ſo.nõ placet.iĩnuit eni ꝙ plus teneat hẽs qui nõ hʒ. ꝙᷓ llle ꝗq hʒ. vñ ade are. diẽ ꝙ h tꝑe q hẽs fuit coactꝰ adirè nõ ceſſerat dies hẽdita relicte uo.ſ̊ ceſſit poſtea tꝑe qᷓ ſideicõmiſſarius erat negligẽs. Sʒ in.l.ðꝛia ẽ ꝗd iputet hedi. qꝛ fõ ipſi ſideicõmiſſari pꝛiuat hẽditate relicta kuo.¶ Op. fructus ꝗ nõ ꝑcipiunt᷑ iudicio teſtatoꝛis nõ ueniũt ĩ reſtitutio nẽ nec ĩputant᷑ in quartã.ut.l.mulier.S.ſi hẽs.S.e.h̊ dꝛ ↄꝛiu in fructibus ꝑcept iacẽte hẽditate.So.dic ꝙ i hoc v.ſqʒ ſigd. ponit᷑ caſus omiſſus ꝑ glo.in.l.ſideicõmiſſa.S.e.nã iſti fructꝰ nõ ſunt ꝑcepti iudicio teſtatoꝛis nec negligẽtia non petentis nec moꝛa nõ reſtituẽtis.tñ ueniũt in reſtitutionẽ cũ diſtinctio/ ne.aut adiuit coacte ⁊ reſtituit ut h.als nõ reſtitueret.ut.d.l. mulier. S.ſi hẽs.⁊ tractat᷑ per doc.C.e.l.iubemuj. Mui ſuſpectas Qui adit coact cõmodum ex K.ehẽditate conſeꝗ nõ debet. h. d. Pꝛo ponit regulã.ſcdo illã ꝑ exẽpla declarat.ſcda ibi ⁊ iõ. ¶ Nõ ex eo nõ dʒz gs cõmodũ cõſeq qð niſſus ẽ ipugna re.ut h ⁊ ex de re.iu.c.ex eo qdð.li.vj.qð dʒ intelligiut eatenꝰ nõ cõſequat᷑ pᷣmiũ q̃tenP nõ potuit cõſeq ipugnatione ſua exi ſtente va.facit.S.de his ꝗ.ut ĩdi.l.pᷣlegatũ ĩ pn.⁊ qd ibi dixi. ¶NMãõ diligent ꝙ ulud qð ꝗs hʒ ex ſubſtitutiõe pupulari nõ uenit ĩ ſideicõmiſio niſi coact' adiuerit.qð qlit᷑ debeat ĩtelligi ĩ. dicã incõtinẽti.¶ Op.dẽ hic ſihʒ coheredeʒ põt retinẽ pu/ pullarẽ. de.l.ſʒ ⁊ ſi plures.S.j.õ.de vul.⁊ pu. Gl.dic ĩtelligo ꝙ habeat cohẽdẽ a ig pupillũ ⁊ ſic poſſumus hic ponere ĩ pupillo exheredato. Vel dic quatũ ad mam huius.S.nõ cu/ ro babeat cohẽdẽ filiũ ul exneu.ſʒ ꝛiũ loꝗtur quo ad ſepara tionẽ bonoꝛũ.de q plene nõ.iĩ.l.qdaʒ eulogio.C. de iure deli. dixi plene in.l.fi.S.de acꝗ.hẽ.¶ Op.S. .ꝓxi.So.ut h in p ma gl. qꝛ cõmodũ põt ꝗadit coacte ex negligẽtia non etẽtis. ¶ Aũo utrũ illud qð ꝗs capit ex ſubſtitutiõe pupil/ lari ueniat in fideicõmiſ. Nic videtur caſus ꝙ nõ niſi adiuerit coacte. In ↄꝛiũ videt᷑ dicẽdũ ſic in pᷣlegat.ut.l.ꝗ fũduʒ.S.qui ſilios.S.ad.l.fal. So.qñq; ꝗs rogauit de reſtituendo pure ⁊ ſubſtituit ſub cõditiõe.q;ꝛ oĩs ſubſtitutio pupillaris ẽ coditio. tũc ſʒʒ oꝛdinẽ ĩtellect pmo grauauit qꝛ incõtinẽti.ſcdᷣo ꝓuidit ſubſtituẽdo.q; in cõditiõis euẽtuzʒ.ideo nõ uenit in fidelcõmiſ ſo niſi adiuiſſet coacte ut h. nec attẽdo oꝛdinẽ ſcripture.cũ de oꝛdine ĩtellectus apparet.ut.l.cũ pꝛ.S.ſideicõmiſſu.S.de le.ij. Si vo pᷣ ꝓuidit ſubſtituẽdo.deinde grauauit ſʒ oꝛdinẽ intel/ lectus tm uł fᷣm oꝛdinẽ ſcripture ⁊ ĩtellectus tẽ ueniret in ſidei cõmiſſũ.ut.l.qꝗ fũduʒ.S.ꝗ ſilios.⁊ ar.j.eo.l.ſcenola. in ſi.⁊ qð ibi dicã. ¶QÆo ꝗd ſiiſte nolit adire hẽditatẽ pupillarẽ de qᷓ reſtituẽdo nõ ſuit grauat.an poſſit cogi. Dico ꝙ ſic in caſi⸗ bus in ꝗbus neceſſe haberet adire ſi ſpote adijſſet ꝓut nõ.in d. l. qda eulogio.⁊.dixi in.d.l.fi.S.de acqui.here. ixi in. v-l . 3, e BSi P gter. Erinvtia ſui hẽdis operat᷑ cõſirmationẽ ſideicõmiſſi ut ꝑ reſtitutionẽ traſeãt actio nes.h.d. ¶ Op. S.e.l.recuſare.S.memiſſe. So.ſi fideicõmiiſ/ fari vult ꝙ ſuus hẽs cogat ſe imiſcẽ coget᷑ uti ↄꝛio.ſi nõ cura/ uit nõ ẽ neceſſe ut h. Dices tu ſi nõ expedit quare cogi. DPic glo.⁊ bene ꝓpter ſacilioꝛes ꝓbatiões.¶Itẽ op.nõne reſtitu endo videt᷑ſe imiſcẽ. Glo.ſo.⁊ bñ. ¶ Ex glo.op.exñitia ſui hẽ dis iion obligat ſiliũ.ut.l.j.C.ſi ut ſe ab hẽ.abſti.⁊.l.nam nec emãcipat.de le.j.⁊.S.de acꝗ.hẽ.l.neceſſarijs. So.exiſtentia ſui beredis nõ obligat filium. fallit in ſideicoõmiſſo uli. Ratio qꝛ etiã exne ad hoc põt cogi etiaʒ ſi repudiauit. Añ cuʒ per bfiſiciũ abſtinẽdi eqparet᷑ exneo.ut.d.l.naʒ nec emãcipatus. nõ grauatur ſili ſed remanet obligat. ʒ hoc ergo exiſtentia ſui hẽdis nõ cõſirmaretlegata ⁊ nideicõmiſſa particularia.q; illi nõ poſſũt cogẽ heredẽ. ut. S.e.l.naʒ qð.S.nõ oĩs.tetigi ad ſyll. l.j.S. ſiqs pꝛ.ꝓbaĩ.j.ut ĩ poſ.le.l.j.in.ſi.fallit ſauoꝛe liber/ taßj.ut.l.cũ qſi.S.iʒ ſigs.de ſideicõmii.li.dixi plene in.l.ſi fili/ us ꝗ pꝛi. de vul.⁊ pu. ¶ Op.ſʒ h actiões q erat iutiles penej ſiliũ efficient utiles ſideicõmiſſario..l.traditio de acq.re.do. So. iſtud iõ qꝛ cauſa ꝓpt᷑ quã erat iutiles penes ſiliũ ceſſat in perſona fideicõmiſſarij.ſimile in.l.ñ.in pꝛin.C.de iure do.et l. cũ his de ſideicommiſ. ꝛoptideicõmiſſũ relictũ in ſcdis tab.co (AR agtre „A adire ex pᷣmijdemũ moꝛtuo pupullo. Itẽ cõſirmã ſcðis tab. oẽs Fentadee retithe tid Letp mum habes in. l. ij. S. interdum. de vul.⁊ pu. ſcoʒ mnl an Aã tenatuſcöſil. treb. iub.5S. idẽ iuł.S. eo. ¶Op. H d e rogat ſub ↄditiõe non põt cogi adire.Cõtra ĩ.l.apud iul.S.antiſtia.S.e. Olo.dic fateoꝛ hecrõ nõ ẽ bona.tu dic ſi aligs ẽ iſtitut pure rogat ſpᷣ cõ/ kroe põt ĩterĩ cogi adire ⁊ reſtituẽ utĩ ↄꝛio.ſʒ h ẽ ĩſtitutꝰ ſub oditiõe.fuit enĩ rogatꝰĩ ſcõis tab. ẽ ĩ ſubſtitutiõe pupillari.x⁊ oĩs ſubſtitutio ẽ ↄditiõalis ĩſtitutio merito ĩterĩ non põt cogi adire. ut.l. ſi alio.S.e.ita dicit Ja. de are.⁊ bene.¶¶ Aũo h cogi adire pꝛnã ⁊ pupillarẽ reſtituẽ.ſʒ an pꝛnã cogat᷑ reſtituẽ de qua nõ fuit rogatꝰ. Ridet᷑ ꝙ ſicut.l.apud iul.S.j.S.eo.in/ telligẽdo ꝙ ibiſuccedii ex tacita vulgari ⁊ ſic ſuccedit pꝛi ⁊ tũ reſtituit.ſed ibi logtur in pupillo ĩſtituto cuin poꝛtio repudia ta uenit in reſtitutionẽ.qꝛ etiã ſi adijſſet in reſtitutionẽ ueniret. h loquitur in pupillo exheredato.puto ꝙ etiã iüllã cogat᷑ reſti/ tuere.ar.S.e.l.S.ꝗ ſuſpecta.ubi pupillareʒ cogit reſtituere de q̃ nõ erat rogat.ita hic rne Heng n E regeln. ti iſili petit tab. hẽs iſtitutus nõ põt Quotiens. cõpelli adire ⁊ reſtituẽ.h.dð.¶ Sbg de le. p.ᷣl.j. So.itellige h niſi eẽt ſideicõmiſſuʒ relictũ alteri de oiunctis ꝑſonis.¶ Mp.ſi dubitat᷑ de virib teſti nõ ipedit qn hẽs cogar.ut. S.e.l. F. j. c. l. ille a quo. F. ſ teſtõ. S. ę. Sol. hes ipſe inſtitutꝰ nõ põt opponẽ de viribꝰ teſtamẽti nullo alio op ponẽte h.ſqʒ h cõparebat ſil ꝗ opponebat ita ſoluit gl. Ex qͥ nõ ꝙ terti'ueniẽs opponit exceptionẽ quã ↄuẽt nõ põt op/ ponẽ.fac.il.idẽq;.S.gnãlit.S.ma.⁊ ſo.ma.l.titia.⁊ qð ibi dixi 7.j.rẽ ratã ha.l. ꝓcur.ad exhibẽdũ.S.j. ¶ Sed ꝰ hͥ oppo.co gnitio de coactioòe hẽdis ẽ ſũmaria.ut.i:.ille a quo.S.j.S.e.ſed hec.q.ꝙ filius ẽ pᷣteritꝰPãc cognitionẽ nõ ĩpedit.uit.il.ij. C.de edic.di.hadri.tol. Rñdeo dicas ꝙ ſilius dicebat hodie ↄſtat odie agat.ut nõ.i.l.ia.facit.l.ſi is a quo ĩ pn.ut in polſ.le. Vel dic ꝙ h filius iaʒ acceperat bonoꝛũ poſ. tab.⁊ ſic non erat notoꝛiũ teſtm̃ iã nõ eẽ reſciſſũ.⁊ h ĩnuit tex.h̊ dũ dic acce/ pit ĩ pterito.lʒ gl.ulti.ĩ fi.hui.S.h̊ non patitſʒ dicit ꝙ adhuc pẽdebat lis ſuꝑ bonoꝛũ poſ. tab. poſſumergo dicẽ ꝙ h̊ nõ lĩtẽdebat᷑ officiũ iudicis quo hẽs cõpellit᷑ adire ⁊ reſtituere.ſed agebat᷑ actiõe ex teſtõ ut reſtituat.⁊ hoc ĩnuit tex.ibi ad reſti tuẽdã hẽditatẽ ⁊ẽ̃.⁊ ĩ fi.ad reſtit.ꝗd ⁊c̃.de coactione uero ut adeat nullã ſacit mẽtionẽ. Sʒ tũc op.illud iudiciuʒ quo petit irritari teſtm ꝑ ᷣ tab. nõ deberet ĩpedire fideicõmiſſariũ agen tẽ ſi eẽt Parar ſtare cantian⸗ Fm foꝛmã.l.fi. C. de pec brigs ꝗdã fatent᷑.⁊ ſic eſſet coꝛectꝰ iſte.S.ꝑ illã.l.ñ. Vl dic ꝙ ibilo quit᷑ qũ agũ petitiõe hẽditat᷑ qð ẽ iudiciũ vlłe.h̊ vo agebat᷑ acti one ex teſtõ. Muto etiã ꝙ ſi agẽt fideicõmiſſaria hẽdita pe titiõe filius ſupueniens ĩpediret executionẽ qñ bona nõ poſſi debant ꝑ ↄuẽtũ.⁊ ita poſſet ĩtelligi h.⁊ de hoc ꝑ Inno.de te/ ſti. C. ueniẽs.de re iudi.c.cũ ſuꝑ.⁊ ſcᷣa glo.dixii.l.a diuo.S.ſi ſuꝑ.de re iudi.⁊ de peti.hẽ.l.pe.x.de rei uen.l.is a qͥ. ¶ Aue rit gl.ꝗd iuris hodie irritato teſtõ ex cauſa pᷣteritionis uel ex/ hẽdatiõis ubi nõ irritat᷑ niſi iſtitutio an hẽs poſſit cogi adire. Anteq; ad.q.rñdeã nõ glo.q̃ inuit ꝙ rupto teſtõ cõſeruat᷑ ſi/ deicõmiſſũ vłe ꝑ auẽ.ex cauſa. DPic enĩ ꝙ ſola ĩſtitutio vitiat᷑. h videt tenẽ NHi.Mar.ſyl.tʒ ↄꝛiũ ꝑ rõnẽ ſaſj debilẽ.naʒ ſidei cõmiſſari vlis ⁊ hẽs eqparant᷑.S.qð cũ eo.i.ſi filiꝰ.ſʒ ĩſtitutio hẽdis vitiat ergo ⁊c̃. Ja.de are.⁊ Ol.ſequẽdo eũ tenet ↄꝛiũ. ⁊ adducũt hũc tex.na ꝑ auc.ex cauſa.vitiata ĩſtitutiõe cetera firma pmanẽt.Sʒ ſideicõmiſſũ vle ↄtiet᷑ appellatiõe ceteroꝝ ut h.gꝰ ⁊c.ꝑ hoc videt᷑ tex.i.l.ſi Fuuʒ.S.j.s.ſiqs omilſ.cau.te. T ibidixi.gl.hoc idẽ ſetit.C. de ſideicõ.l.eã quaʒ. Nũc redeo ad.q.an hẽs cogat᷑ adire. Mar.ꝙ nõ.gl.ꝙ ſic filio differẽte agẽ. declara.ſi ẽ pᷣterit fili ſu uł emãcipat non inſerta cauſa teſtm ẽ ipſo iure nullũ.ut dixii.l.flio pᷣterito.de iniuſ.teſta.iõ nõ põt cogi adire. Idẽ ſi eſſent exhẽdati ex non legitima cau ſa. ⁊ lʒ ↄſeruet teſtin ſeu fideicõmiſſuʒ ꝑ auẽ.ex cau.nõ tñ peti tur actione ex teſtõ ſʒ cõditiõe exilla.l.m PBi.cuius ↄꝛiuʒ te/ nui in.d.l.ñlio.ſ.ꝙ petat᷑ actiõe ex teſtõ.non tñ coget hẽs adi re.qꝛ nõ debet᷑ ab eo ſʒ a ueniẽtib ab iteſtato. Si vo ſiliꝰeſſet exheredat inſerta cauſa legitima.tũc pcederet dictũ gl.ꝙ in⸗/ terim donec ſilius taceret poſſet cogi adire.ſecus ſi ageret. ¶ Marcellus. &. Ponit hic caſum.dicut in ea quã Mri zeI Remedia trebel. habẽt uier trebelliano. vne ſie⸗ reſtitutiõeʒ. ſecꝰ anteq; reſtituat᷑ hẽditas.h.ð. ¶Qũo an hoc ſit uerũ ſiue cõueniaĩ hẽs ꝓ lega ſine debitis.Dic ut nõ.per glo.in.l.j.S. fi. S. e.l.marcellus.in pein Abinirt. begitate ſram 7 Qñ teſtõꝛ rogat de hẽditate ſua 0 re lianũ. in habzʒ trebellianũ. ſec; ſi de hẽditate alteri lʒ ſi ſpte adiret cogeret᷑reſtituẽ.h.d.¶Qũo an cogat᷑ adire ⁊ reſtituẽ hẽditatẽ titianã.Glo.dic ꝙ ſi ꝑceꝑit tot fruct ex hẽditate teſtõꝛis fogani᷑ ꝙ equaleàt titiane ꝙ co itur reſtituẽ. ut. S. de le.ij. l. cũ pꝛ?. S. titio. Oic etiã glo. ꝙ ſi te 6ꝛ uoluit totã hẽditatẽ reſtitui tota reſtituet᷑ nulla rta reten ta pꝑ.l.ſi debitoꝛ.S.ad.l.fal.qʒ certe illud qð in.l.ſi debitoꝛ.dici tur ueruʒ ẽ qñ teſtatoꝛ tenebat᷑ heredi qꝛ tũc debitũ cõpẽſat᷑ cũ falcidia ſed iſte caſus nõ eſt hic.qꝛ nõ erat debitũ a deſuncto. ⁊ ſic hec gl.videt᷑ contra.l.pꝛ ſilia.in pꝛin.S.ad.:.fal.ᷣm Ja. de are. Vltimo glo. aſſignat ar. contra. S. ad.l.fal.l.qdð de bonis.S.cũ fideicõmiſſuʒ.Dic ꝙ concoꝛdat ſᷣm ſcdaʒ caſus poſitionẽ.ſ.pᷣſuppoſito ꝙ pᷣcedens glo.ſituera. ideicõmiſſario7 bedes Si ex trebelliano. actio p reb Kcebite 1 tentj.h.d.¶ Qũo qᷣ iure retinebit hẽs hec pᷣdia. DPic ut ĩ g. ¶ Auũo an debitũ nãle hẽs teneal ſe exigẽ. DNic ut in glo. ¶ Auũo id qð debet deſuncto ab hede qua actiõe ab eo repe titur. Glo.ponit plures opi.quelibet põt eẽ uera. CRDP arcellus Inter heredeʒ ⁊ fideicõmiſſariũ par AI EEIYD ”ti competit fa. herc. iudiciũ. hoc dicẽ. AQAuero qð iudiciũ erit iſtud. Rñdeo utile ut in glo. ¶Qnui rogatus Heres cogit adire lʒ ſideicõmiſ/ Ue LHeſario poſſit alio remedio eẽ cõſul tũ.h.d. Aides ꝙ ſilius dẽ pᷣteritus łʒ relicta ſit ſbi hẽditas p ſideicõmiſſum põt petẽ ↄ tab.⁊ ſic videt caſus ð glo.que ẽ.C. de inoffi. te. l. ſcimus.S.cum aũt.q dicit ꝙ etiã hodie ſi ſilio pᷣ⸗ terito relinquatur ſideicõmiſſũ vlłe nõ irritat᷑ teſtm.ſecus eniʒ eſt iure ĩſtitutionis cũ fideicõmiſſarius vlis habeatut hẽs.qð Dictũ videt ↄ hanc.l.ut dixi in.S.quotiẽs.S.ea.l. &D Patronus põt cogi adire ⁊ fe/ 1 patronus. pe añ penitẽtiaʒ. h.d. C Op. hic inuit ꝙ pꝛon inſtitutꝰ põt grauariĩ debita poꝛtiõe. tra. S. de le. ij. l. e pꝛonꝰ. So. h erat fideicõmiſſũ relictũ cõiuncj ꝓſonis ꝗᷓ oli poterãt grauari.ut.l.iijj.ð.de cõdi.⁊ de.lʒ hodie coꝛiigatur ut ibi nõ.¶ Op.ꝙ nõ poſſit penitẽ ut.S.c.l.nam . Fec cõpulſus.So.h̊ loquitur ante coactioneʒ ſed poſt nõ põt penitere.ut in ↄtrario.¶ Op.C. de repu.here.l.ſicut So. h dicit ſuſpectã.non 1 repudiauit. trgaßl SS er coactioneʒ ꝑdit ꝗs pᷣlegata Si pꝛeceptis. I eſſent ſibi relieke ſu ZAlcne. ſi heres nõ erit. h.d. ¶Op. ea q; qs habiturus eẽt ſi bẽs non eẽt nõ ꝑdit per coactionẽ.ut.S.e.l.S.qui ſuſpectaʒ.ſʒ plegata haberet etiax ſi repudiaret.ut.l.ꝗ ſiliabus in ſi.S.de le.j.ergo ⁊c.So.intelligas h de liegaris ᷓQ perderet repudiãdo ut hic nõ.in. d.l.qui ſiliab.⁊.i.ſlio.cũ.l.ſe.S.dele.j. o&α Wν Bes grauat ultra vires hẽdita⸗ ¶ Heres ex aſſe. rias illud qð deeſt ſupplet ex fru ctib iudicio teſtõꝛis ꝑceptis ⁊ ex eo qð ultra quartã eſt ⁊ reſi/ duũ ſibi retinet.ꝙ ſi fruct nõ ſufficiũt oibus ꝓ rata ſit diminu tio.h.d. Mꝛimo ponit thema.ſcdo.iiij.q.ex themate.tertio rñſiones.ſcda ibi qᷓro.tertia ibi rũdi.⁊ gl.hᷣ ponit caſum opti me.⁊ oĩb trib q̃ſtionib ꝑfecte rñdet.ſj illi inquãtũ agat ↄ le gatarios nõ ẽ rñſuʒ. ¶ Quũo ergo inquatũ agat. Rñdet ſecũ qa gl.magna in pn.⁊ bñ dic ut in ea.¶ Op.⁊ videt ꝙ cõpu/ tatio glo.nõ ſit bona.q;ꝛ fm hoc ea qᷓ ꝑcipiunt᷑ ex fructibꝰ nõ ꝓſunt legatarijs.qdð videts.l.ꝗ quadringẽta.S.f. S.ad.l.fſal. ꝓpter Ja. de are.dicit ꝙ no ẽ bona iſta computatio. Tu dic ꝙ gl. optime cõputat.nã debes ſcire ꝙ qñ legata reliquã/ tur ultra vires hẽditarias ſit duplex detractio.vna quaãtu mi nus ẽ in pꝛimonio qᷓ; ſit legatũ.alia ſit ꝑ.l.fal. ut.l.ĩ q;ᷓtitat.S. h.x.l.ſi poſt miſſionẽ. S. ad.l.fal.nũc fructꝰ ꝑcepti medio tpe faciunt videri minus relictũ ꝑ ſideicõmiſſuʒ.⁊ ſic ꝓdeſt legata rio ut nõ ſiat illa detractio quaſi ſuerit relictũ ultra virej patri monij.¶ Op. ⁊ videt᷑ e iſta eabarat nõ dz fieri hoc modo ſed illud videaĩ eẽ in ſdeicõmiſio qð ſuperat deductis lega. ut. l. ꝗ quadrigẽta.S. ę. So. dic ꝙ h̊ ſuerunt legata noĩati ab hẽde relicta.⁊ iõ ſit cõputatio ſᷣm ꝙ dẽ h ⁊ in.l.marcellus.in ꝛin. S.e. ¶ Op. h dẽ ꝙ petitur a legatarijs ut det᷑ ſideicõmiſ ario. ſideicõmiſſari a legatarijs non defalcat. ut. S. e.l.j. S⸗ deniq;.⁊.l.lex falci.S.nunq;ᷓ.S.ad.l.fal.Soł.hic legata non erat relicta a ſdeicõmiſſario ſʒ ab herede.¶ Op.dẽ h ꝙ fru⸗ ctus ſibi cõputat in quartã ⁊ reſtituit qð ẽ ultra.Cõtra.S.e.l. I fideicõmiſſa.So.dicit gl.iſtud iõ qꝛ minnit hẽs fideicõmil⸗ ſum. Nices tu in quo diminuit. Reſpondeo ſoluendo relicta ⁊Z iõ ſupplet ex fructibus.rõ qꝛ qñ teſtatoꝛ grauat aliqueʒ ul/ tra vires hẽditarias vult ꝙ ſuppleat᷑ ex fructibꝰ. ut.l.ſiliuſfa. S. marcellus.S.de le.j.⁊.S.e.l.S.trebellianuʒ.v.ꝙ ſi meuius. Op.ex glo.dẽ h ꝙ partẽ ſibi retinet de rebus ⁊ dimidiaʒ ſupplet ex fructibus. Contra quia quartam debet ſibi ex fru ctibu retinere ⁊ dimidiaminrebus jeſtitmere. ut. .,multen d iheres —— — — – — — ☛ = = ☛ ☛ w— ––à ——-— hn di. Al 6) bp⸗ ſe, N. re. nn Ne — ‚ — — — Add ſenatuſcõſul. treb. ſi beres. ⁊?. S. ſe. v.l.iſideicommiſla. S. eo. Jaco. deafe.? Ol. ſequẽdo eũ dicũt ꝙ ẽ in poteſtate hẽdis ſuppleat dimidietatẽ de fructib uel retineat quartã de fructibꝰ.⁊ H pbat per hãc. l. ſed h videt᷑ ö.l.qdð de bonis.S.fructibꝰ.S.ad.l.fal.⁊.l.pau/⸗ lus.ij.rñiſo.e.ti.et hoc ĩnuit.d.l.in fideicõmiſſaria.nec iſte tex. ſac in cõtrariũ.nã in.q.bñ ponebat ꝙ hes nolebat ſibi retinẽ q̃rtã in rebꝰ ⁊ dimidiaʒ ſupplere ex fructibꝰ. ſʒ hoc in rñſione nõ poni.dic eni totũ reſtituẽdũ.nec declarat an ĩ fructibꝰ.an in ipſis rebꝰ. Sʒ putarẽ hoc dirimẽdũ arbitrio indicis. ut. S. de le.j.l.nõ amplius.S.ſi.cũ.l.ſe.ꝓ qͥᷣ facit ꝙ ĩter fideicõmiſſa rinʒ ⁊ heredẽ cõpetit iudiciũ fa.her.ut.S.e.l.marcellus.vñ ex officio iudicis diuident videbit in qꝗ dʒ dari dimidia ⁊ in quo quarta retineri ¶ Op. h legata ſuerũt relicta pure fideicõmiſ ſi ſõ cõditione tamẽ cõtribuũtur q ad detractionẽ fal. qꝛ to ta quarta debʒ detrahi ex ſideicõmiſſario.ut.l.pe. S.j.S. ad.l. fal. So.qũq; totũ ſideicõmiſſũ ẽ cõditionale ⁊ legata pura ⁊c logꝗtur.l. ia.Qſñq; fideicõmiſſum ẽ purũ ⁊ legata pura. uel utrũq; cõditionale.⁊ tũc it cõtributio omniũ.ut.l.q q̃dringẽ ta.⁊.l.marcellus.S.e. QAñq; ſideicõmiſſu ẽ ꝓ parte purũ pꝛo parte conditionale ⁊ legata pura.⁊ tũc ſilr ſit contributio.ut bac.l.dixi in.l.marcellus.in pꝛin. S.eo. ¶Qui ſernog. ice duplex lr̃a.Fʒ pᷣmã deſic ſuoʒ in tex. ʒ iſtã gl.pone caſũ vide eã ⁊ bꝛeuiter. h. d. Si fuo relinquit libertas ⁊ hẽditas pᷣciũ fuoꝛũ detrahil. h. d. hec lec.nõ ẽ bona.q; q ſeruo relinqtur liberta⸗ ⁊ aliud pecuniariũ relictuʒ.tũc de rdirto pecuniario detrabiĩ ſal. etiam de pcio ſeruoꝛuʒ. ut.l.plane.S.ad.l.fal.eſt ergo alia lra ĩ qua eſt ſuoj.⁊ ʒ iſtã ponit caſus in gl.ſco mõ vide eazʒ. Heclec.ꝓbaĩ ꝑ Hi.q; qñ ꝗs rogat᷑ manumittẽ ſeruũ ſuũ nõ põt cogi adire ꝑ eũ.ut.l.cogi.S.ſi Fuo.S.e.x nõ.j.e.glo.dic er retẽta hac ſcdᷣa poſitiõe ꝙ ꝗs fuit rogat manumittẽ fuos os ⁊ eis reſtituẽ hereditatẽ deducto pᷣcio fuoꝛuʒ. vnde hoc fuit expᷣſſũ.⁊ pone ꝙ heres adiuit ſpõte nel aliter ꝓpter pᷣciuʒ ſeruoꝝ ſi hereditas nõ eſſet ſoluẽdo ꝗs pateret᷑ danũ.ſʒ qñ hẽ ditas ẽ ſoluẽdo dãnum patinõ dʒ ut h. CQuerit glo.utrum hẽs ĩſtitut rogat de reſtituẽdo ſuo poſſit cogi adire.Gl.diſti guit qð examiabo lati.j.e.l.nõ ẽ cogẽd.x.l.ſi res aliena.ĩſi. X aſſe. Si vnus ex ſideicõmiſſarijs hẽdẽ cogit HIEeadire ⁊ reſtituẽ totũ fruct iudicio teſta toꝛis ꝑceptos ſuo ⁊ fideicõmiſſario nõ reſtituit.ſecus in eo qð ſure accreſcẽdilucrat᷑. Itẽ ab eo quartã nõ detrahit. b.d.¶ AQuũño ꝗᷓẽ rõ diuerſitatis ĩter pmũ caſũ ⁊ ſcõm. Rñ.pꝛi mus loqtur ĩ fructib ꝗ indicio teſtõꝛis ꝑcipiuni.⁊ iudicio te/ ſtatoꝛis lucrat hẽs ⁊ ſic erit lucũ ꝑſone.Scds caſus logꝗtur ĩ iure accreſcẽdi. magis accreſcit rei q; ꝑſone.ut de acq.hẽ. l.ſ totuʒ de uſuſru.l.ſi titius. Lerti caſus loquit qñ falcidia q̃ gʒ uoluntatẽ defũcti detrahit.iõ ſideicõmiſſari a ſideicõmiſſo nõ deducit cũ uoluntas teſtõꝛis nõ fuerit ⁊ ptãs iuris non h locũ niſi in hẽde.¶ Venio ad glo.op.S.e.l.j.S.inde neratiꝰ. So.ñvt in gl.⁊ bñ.(¶ Qũo utrũ de legatis particularibꝰ reli/ ctis ab hẽde ſideicõmiſſari detrahit fal.Hic ut in glo.⁊ dixiĩ S.ĩde neratius.¶Qũo utrũ a fideicõmiſſario ĩ fideicõmiſſa/ riũ trãſeat actio ipſo iure.dic ut in glo. C Qũo fſideicõmiſſa/ rius pmus ſideicõmiſſario ſco reſtituit.an apud fideicõmil- ſariũ pmũ remanet ius fideicõmiſſarie hẽditatis.Gl.ꝙ non. Hug.ʒ inter alia ꝗ gl.dicit ẽ ꝙ eũ ꝗ eſt hẽs de iure ciuili ſena tuſcõſultũ nõ põt facẽ deſinẽ eẽ hẽdẽ.qð nõ ẽ uerũ.q;ꝛ ſenatiſ cõſultũ ẽ de iure ciuili.iõ põt facẽ eũ deſinẽ eẽ hẽdẽ q ẽ de iure ciuili.ſʒ in hoc tractatu iõ nõ fecit qꝛ noluit.uoluit enĩ ꝙ ſoluʒ utiles tranſferrent. opi.tñ gl.uera c. ut.:.j.S.de illo.S.e.⁊.C. e.l.pe.ꝓ hoc illud qð dẽ ꝙ ſi pmus ceſſionari cedit ſcðo apð eũ nil remanet.ut.l.emptoꝛ.C. de hẽ.nł ac.uẽ.ꝑ Buil.ĩ Spe. de ceſſi. act.⁊ ĩ ſimili dicit gl.ꝙ ſi pus emphitheota facit aliuʒ emphitheotã ꝙ apud eum nihil remanet. ut.l.ñ. C. de iu. em⸗ phi.facit qð no.in.l.j.ĩ gl.ñ.C. ut in poſ.lega.⁊ h ẽ utile ſcire. nam id quod dicitur in.l.iij.C.de noua.ſ.ꝙ illi cui ceſſit actio nem poteſt ſolui eſt uerum quando apud eum qui ceſſit rema nent directe.q̊ quando apud eum qui ceſſit nihil remanet qð eſt qñ ſolũ utiles habebat.tũc ei nõ poterit ſolui.qꝛ nihil apð eũ remanet.¶ Auero bnoꝝ poſſeſſoꝛ de iure pᷣtoꝛio hẽdita/ tẽ reſtituit ex trebelliano.an apud eũ remanet ius hẽditarinzʒ. Blo. ꝙ ſr⸗ eo huius declaratiõe debes ſcire ꝙ ĩ hẽditate ẽ vnũ ius vle hẽditariũ.⁊ hoc eſt apud bonoꝝ poſſeſſoꝛẽ utile. Sunt etiã iura particularia. ut actiões hẽditarie qᷓ cõpetunt aduerſus debitoꝛes hẽditarios.⁊ iſta cõpetũt bonoꝛũ poſſeſ/ ſoꝛi directa.ut nõ.in.l.ij.S.de bo.poſ.hedi.pe.Cũ ergo dire/ cte ſint penes bonoꝛũ poſſeſſoꝛẽ reſtituẽdo utiles trãſterrẽt ⁊ apud eũ remanẽt directe.c in hoc bñ diceret gl. Sʒ glo. q̃rit — de ipſo iure vniuerſali. Querit eni an temaneat bẽs.tũc ẽ du biũ.qꝛ ſi hẽs eſt tũc ẽ hes utilit.⁊ ſideicõmiſſarius ẽ hes utilit᷑. ergo duo ſut heredes iſolidũ.Eodẽ mõ poſſumus dicẽ ꝙ nõ eodẽ modo.ſj vnus ẽ hẽs utilit᷑ de iure ptoꝛio. ali utilit ex ſe/ natuſcõſulto.uel aliter dico ꝙ bonoꝛuʒ poſſeſſoꝛ qũq; hʒ ius hẽditariũ directũ.qũq; utile tm. exẽplũ qñ aliqs ẽ hẽs de iure ciuili ut ſilius uel allꝰ. ?⁊ ptoꝛ ill ia exiſtẽtẽ hedẽ excludit.ut ꝑ ʒ tab.uel ꝑ beneſiciũ reſtitutiõis in ĩtegrũ uel alio pᷣtoꝛis reme dio.tũc qꝛ pmus remanet hẽs.iſte bonoꝝ poſſeſſoꝛ erit tm uti lit. Sʒ qñ pᷣtoꝛ uocat aliquẽ ad ſucceſſionẽ necẽ aligs hẽs de iure ciuili.ut quos uocat p vñ cognatiuel vñ legitimi uel per bonoꝛũ poſ.Fſm tab.⁊ ſimulia.tũc puto ꝙ hʒ ius hẽditariũ di/ recch. Weobo nãali poſſeſſio qñ ciuilij nõ ẽ apud aliquẽ ſtati efficii ciuilis. ut.l.cla. S. fi. v.l.ſe. de acq.poſ.ita iura ntilia qñ directa nõſunt penes aliquẽ efficiũtur directa.ut.l.puberem C. de iu.deli.pꝛo hoc.lillud iĩ pn.cũ ſua glo.de bo.poſ. tab. Peetea iura dicũt ꝙ bonoꝛũ poſ.habet iura ac ſi eſſet heres iz hẽs habẽt illa directa. ergo ⁊c.inſti.de bo.poſ.S.qͥs autẽ. ”ä bo. poſ.l. iij. Nν Si cõſirmatũ nõ põt conſir/ 4 398 52 102 ⁰0. mari agit ex cõſirmante non ex cõſirmato. h. d. ¶ Op. C. de hẽ. iſti. l. qtiẽs. So. ibi erãt alij vlr inſtituti.¶ Ad hoc op.in auc.ut cũ de appel. cogno.S.illud.ubi etiã qñ ẽ aliꝗs inſtitut vlr hẽs ĩſtitutu ex re certa habet᷑ loco hẽdis.Dicit glo.nõ illud uerũ quantũ ad excludẽdã ꝗrelã.ð dic aliter itelligunt in. d.l.quotiẽs.C. de hẽ. inſti.¶ Qũo qua actioe petãtur relicta ĩ pmo teſtõ. Gl.dicit ex teſtõ ſco nõ ex pmo.qꝛ nemo põt decedẽ duobꝰ cõditis teſtis.vides ergo qꝛ pᷣmũ teſtm nõ põt conſirmariut teſtm.iõ nõ agit᷑ ex ↄfrmato ſ̊ ex ↄſrmate.Simile ĩ ſnia cõfſirmata ꝑ iudicẽ ap.nõ enĩ ſup eodẽ pñt eẽ due ſnie ualide.ut.C.qũ pꝛo uo.nõ ? ne.l.j.iõ agit ex cõſrmãte nõ ex cõſirmato. Ne hoc dixi in.l.legitima.S.de pac.intellige ꝓut nõ.i.l.ñ.j.de re iudi. Auerit glo. dꝛ in fi.ſi nõ aliqd ſpaliter ⁊c.qd vult dicere. Hic ut in gl.ex qᷓ nõ.ꝙ oſirmatio gnalis nõ poꝛꝛigit ad illud eſt ſpaliter caſſatu. Doſſes etiã exponẽ hũc tex. ut dicas 1nõ aliꝗd ſpaliter ⁊c.h eſt niſi teſtõꝛ dixit ꝙ inſtituit eũ ex re certa ita ꝙ plus petere nõ poſſet tũc eni teſtm nõ ualeret.ut dixi plenein.l.quotiẽs.S.ſi duo de pere tmal vie ut ſbr Etiã tꝑe legationis cõgit᷑ quis Ilegatus. niben ltatẽ ⁊ keſktncre⸗b⸗ M d. CQũo quo iure ꝗs cogit adire ⁊ reſtituere. Diẽ glo.ꝙ officio iudicis.vide e ⁊ nõ in eo ꝙ dicit ꝙ cogit adire ofſicio iudicis nõ eſt dubiũ. Simile nõ.in.l.nõ eſt cogẽdus.i fi.ſ.e. ⁊.l.ij.de ſideicõ.here.pe.ſʒ illud qð gl.ſubaudit ꝙ reſti/ tuẽ cogat᷑ officio iudicis hʒ dubiũ.nã alibi dicit glo.ꝙ reſtitu tio fit actiõe ex teſtõ.ut.l.reſtituta.S.j.j.e.⁊.l.ex ea ſcriptura C.e.⁊ ꝑ Di.tangit᷑ ĩ.l.qꝛ poterat.S.e.Lu dic qñq; quis adit ſponte.tunc actione ex teſtõ cogit᷑ reſtituẽ directa uel utili.ita loquunt᷑ dicte glo.QAñq; quis dicit hereditatẽ ſuſpectã ⁊ tũc totum iudicis officio expeditur.ſ.ut cogat᷑ adire ⁊ reſtituẽ.ut dicit tex.in.l.q;ꝛ poterat.S.e.expꝛeſſius inſti.e.S.qꝛ autẽ.hoc etiam tz Ei.in.d.l.ex ea ſcriptura.C. e. C! Figeicõmiſſũ vle ẽ ſi aliqroget reſti (Si 8 bon *tuẽ bona vliter ul ideſinite.hoc dic. ¶Qp.ꝙ relictũ bonoꝛũ nõ ſit vle.S.de le.j.l.nõ ampli.S.ſi. . Soc plene dixi in.l.ſigs fuũ.S.fi.S.de le.ij.¶ QOp. ꝙ; meoꝝ appellatiõe nõ ↄtineant᷑ niſi ea quoꝝ ꝗs hʒ dniuʒ.ut lI.quintꝰ.S.j.de aur.⁊ ar.le.So.ut ibi plene dixi. filic Non ualet reſtitutio facta niſi conſentiente Bi filio. ratum habente eo in cuius poteſtate ẽ is cui facta eſt reſtitutio.h.d. MHultum. anngh⸗ Mreuer carre e 3 eruq ꝑ aditionem habilita Icui pur Ead nrablts hẽditatẽ põt cogẽ heredẽ adire.ſecus ſi ꝑ aditionẽ nõ habilitaret.h.d. cum ſe.S.ex pꝛedictis apparet rõ eoꝛũ que hic dicuntur. C. ſe Ji Heres cogitur arere cõ/ .— (Si ſub cõditione.e Kſtntae ſine eiꝰ dãno ⁊ adire.ᷣ ſecus ſi cõditio eẽt caſualis.h.d.⁊ diſtingue ut dixi in.l.recuſare.S.ſi.cũ.l.ſe.S.e. Si ſideicõmiſſũ relinqtur ſub noĩe ge/ 3 Aliſta. ne⸗ ⁊ ſub noĩe appellatiuo pecunie in reſtitutionẽ ueniunt fruct iudicio teſtatoꝛis perce pti. ſecus ſi ſub noĩe ſimplici.dʒ tñ fideicõmiſſũ ex eis ſupple⸗ ri ſi fuerit diminutũ.h.d.cũ.l.ſe.⁊ ẽ ſolẽnis lex nec alibi reperi tur. ¶ Oppo. ad.l. baliſta de.l. ſe. Nera ſo.ẽ bic teſtatoꝛ n üij Add ſenatuſcõſul. tre. grauauit ꝑ noĩa geminata q;tũcũq; ĩ.l.ſe. ſcribit ꝑ vbũ qta. vñ ꝓpt geminationẽ vᷣboꝛũ pᷣſumit᷑ mẽs teſtõꝛis ꝙ uoluit oĩa reſtitui. ¶ p.j.e.l.hẽdes mei.x. S. de le.iij.l. his vbis. Sol. h uſus ẽ noĩe pecunie cũ geminato noĩe quãtũcunq;.ibiuero dixit ꝙ qcꝗd ad te ꝑuenerit. Sʒ dice tu.nõne qcqd ẽ dictio geminata ſicut q;tucũq;. Nñ.ibi qcqd fuit pꝛolatũ ſimplicit iõ reſoluit gcqd.i.illud qð.iõ non eſt dictio geminata.h nero fuit dictio ;ᷓtacũq; pecunia. ſi nõ neutralit dixiſſet q;tũcũq; ad te ꝑuenit fruct nõ uenirẽt.qꝛ reſoluet᷑ in illud quãtũ qð ad te ꝑuenit.⁊ hoc notat iuriſcõſultꝰpᷣ dũ dic. Rñ.ex his uerb ᷓ ꝓponis.ſ.pecũia. Nõ eni h̊ facẽt dictio gemiata ſine hac di/ ctiõe pecũia.nec dictio pecũia ſine dictiõe q;tacũq;.¶ Qũo quigd ſi dixit q;tecũq; res. Rñ.idẽ.nam rei appellatio magis nali⸗ ẽ q; pecunie.ut.l.rei appellatiõe.de vbo.ſig.⁊.l.j.in ni icer. pe. ¶ Querit gl. qd de uſuris. Et dicit idẽ qð ĩ fructib tu dic ut dicã in.l.poſtulante.S.j.j.e.¶ Op.ad.l.ſeribit.S.l. ꝓxi.So.ut ibi.¶ Op.j.e.l.deducta.S.q poſt. ubi fruct pce pti nõ ſupplẽt id qð ẽ diminutũ.So.ibi loquit ĩ diminutione q̃ cõtingit ppter nſuras.iõ ſupplet᷑ ꝙ fruct cum diſtinctiõe lu crat᷑ t tbi ſicut uſuras cũ diſtinctiõe lucrat᷑.ut ibi pʒ.C Op. S.e.l.ĩ fideicõmiſſariã.⁊.l.mulier.S.ſi hẽs.ubi fruct ultra qͥr tã lucrat᷑. So.illud uerũ qñ patrimoniũ nõ ẽ diminutuʒ.ſi vo eſt diminutũ tũc eniʒ ex fructibus ſupplet᷑. ut h qð tene menti q; ſingulare c. facit.l.poſtulante.i fi.j.e.fallit in liberis pꝛimi gradus.ut.l.iubemus.C. eo. Habes ergo ꝙ fruct pceptos iudicio teſtõꝛis hẽs lucrat᷑ ſi tñ diminuit hẽditatẽ ex detractio ne qrte ülud ſupplet᷑ ex fructibꝰ. ut.l. in ſideicõmiſſariaʒ. S. e. fallit ĩ liberis pmi gradus.ut.l.iubem.C.e.Itẽ ſi diminuit᷑ ſ deicõmiſſuʒ ppter dotẽ ſupplet᷑ ex fructibꝰetiã in liberis pmi gradus.ut.l.mlier.S.cũ ꝓponeret᷑.S.e. Itẽ ſi bẽditas minuit ꝓpt᷑ legata ſupplet᷑ ex fructibus.ut.l.ita tñ.S.ex aſſe.S.e.qð dic ut ibi. Itẽ ſi hẽditas minuit᷑ ex caſibfoꝛtuit.ex fructibus ſupplet᷑ ut h.lallit ĩ liberis pmi gradu ut h.q oĩa diligentnõ. Am ni Succũbit actoꝛ ſi nõ ꝓbat id qð ẽ m dqul⸗ cauſa ſue ĩtẽtiõis.h.d.¶ QOp. j. de bo.poſ.Fʒ tab.l.q ex liberis.in pn.⁊.S.ad.l.fal. l. pzů filiꝗ. S. fi.⁊.l.q duos.in pn.S.de re.du.Gl.dat plłres ſo. dic ꝙ ibi logꝗt᷑ĩ ſpᷣſtitutiõe directa.h̊ vo ĩ ſideicõmiſſaria.tõ q; ĩ directa heditate ubi ꝗs dʒ ĩuenire hẽditatezʒ pᷣmi.iõ videtur uterq; ſubſtitut qd nõ ẽ ĩ fideicõmiſſaria. ut ꝑ gl.declarat.in d. l.ꝗduos.So.gl.alit᷑ ꝙ h ẽ fauoꝛe mris q è ĩ medio.⁊ hanc tʒ Di.ĩ.d.l.q duoꝰ.⁊ ex hᷣ ſeᷓret᷑ ꝙ ſi mat᷑ nõ eẽt ĩ medio am/ bobvideret᷑ ſubſtitutꝰ.qð videt᷑ colligi ex ſigniſcatione vᷣbo⸗/ rũ.qꝛ dixit ei q nouiſſim deceſſerit.ſʒ qlibʒ deceſſit nouiſſimꝰ poſtq; alius poſt eũ nõ decedit.ut.l.ex duobꝰ.S.de vul.⁊ pu. ſz certe lʒ ꝗlibet decedat nouiſſimus nõ videt᷑ ſᷣſtitut utriq; qꝛ iſta dictio qlibet qũ ponit᷑ diſtributiue reqrit vbum tm̃.⁊ ſi plures ſimul ↄcurrũt diſpoſitio vitiatur.ut.l.ſi fuerit.S.de re. du. vñ pꝛecedẽs ſo.uerioꝛ vid cbtii ſempꝑ in hoc Drhitani⸗ H W. ₰ CLuratoꝛ furioſi põt agnoſcẽ ) Um heres.tanata poſſeſſionẽ ſᷣm tabu. x⁊ beditatẽ reſtituẽ.h.d.¶ MNõ vnũ ex caſibus ĩ ꝗbꝰ neceſſaria eſt bonoꝛum poſſeſſio ſᷣm tab.ita dicit Aa.ðe are. H ⁊ Me. ⁊ Ci.i.l.certũ.C.vñ legi.¶Querit gl.an iſta bono rũñ poſſeſſio tribuat ius.Et ponit opi.de ꝗ in.l.j.de bo.poſ.in fa.⁊ fu.dela.tñ ꝗcqd ſit qñ furioſu iſtitut nõ ẽ rogat de reſti tuendo ⁊ agnoſcit bonoꝛũ poſſeſſionẽ ſiue dicamꝰ ꝙ tribuat ius ſiue nõ decedẽs nõ trãſmittit ad hẽqẽ. ut.l.fl.S.tali.⁊.l.ſe. de cura.ſuri.⁊ tñ trãſmittit ĩ ſideicõmiſſ. üme bii g8 YE Wer trebellianũ nõ Am her editas. tenet᷑ hẽs ĩ obligatio/ nibus ꝑ eũ pctis.iõ dʒ ei ꝑ fideicõmiſſariũ de ĩdẽnita te cauerlch. d. ¶Op. ꝙ inſtãtie iudicij traſeunt ĩ fideicõmiſſa riũ ⁊ hẽs tut ẽ ꝑ treb.ut.l.j.in pn.S.e.So.ibi loqtur de iſtaã/ tia cepta ꝑ defunctũ qᷓ eſt hẽditaria.iõ trãſit ꝑ trebelliannʒ.⁊ hẽs ẽ tut ope exceptiois.hᷣ ẽ iſtantia cepta p hẽdẽ q̃ nõ ẽ here ditaria.⁊ ſic nõ trãſit ĩ ſideicõmiſſariũ.⁊ ſic eſt neceſſe hẽdi ca uere de ĩdẽnitate.Ex qͥ dixi ſemel ĩ q̃ſtiõe de facto cũ qdã ceſ ſiſſet oĩa iura ⁊ actiões q̃ habebat ut hẽs ꝙ ĩ ceſſionariũ non trãſibat ĩſtãtia cepta de nouo ꝑ heredem. ¶ Op. S. e.l.j. S. . So. pʒ exceptionẽ ð creditoꝛes hereditarios.nõ ð eos cuʒ q bus ipſe pxit qꝛ nõ dicunt᷑ hẽditarij.iõ eſt neceſſe ꝙ ei cauetur ut hic.fac.l.ſi heres pecuniã.ĩ.e.⁊.j.de fideiuſ.l.hes a debito re in pn. ¶ Op.ꝙ ad ſideicõmiſſariũ nõ trãſeat dãnũ ex cõ/ pꝛomiſſo.ut.l.ſi dictũ.S.cũ ꝓmiſero.S.de eui.So.aliud ĩ em ptoe ⁊ uẽditoꝛe.rõ qꝛ ibi uenit leuis culpa.aliud in hẽde ⁊ ſi/ deicõmiſſario.ubi non tenet᷑ niſi de lata tm. ut.l.mulier.S.ſed mi.S.e.ex h̊ apparet ꝙ cõpꝛomittẽ nõ ẽ lata culpa.q;ꝛ tune ĩputaret hẽdi nec ei caueret᷑ de idẽnitate. Sʒ ʒ h̊ op.eoipſo ꝙ gs cõpꝛomittit decipit.ut.l.ſi mioꝛ.xxv.an. ſiliuſta.S.j.de mi no.ergo eſt lata culpa.tñ ſolu.huius ẽ ut pʒ ex his qᷓ ibi dixi. Mõ bene iſtos caſus ꝙ reſtitutio ( Eſtituta. re uel vbi. Itẽ fit tracedo uł pa tiendo. CQuerit glo. utrũ poſſit peti reſtitutio vni rei. Nic ꝙ ſic ⁊ bñ.¶ Scðᷣo qꝗrit utrũ facta reſtitutionei vna re videat᷑ facta in oĩibꝰrebꝰ.Et tʒ ꝙ ſic ⁊ bñ. Cõtra hoc videt᷑ L.iij. in pn. ⁊ qð ibi nõ.de acq.poſ.So.q̃dã ẽ traſlatio iuri q̃ ſit ꝑ hedẽ in fideicõmiſſariũ.⁊ tũc facta reſtitutiõe in vna re vi det᷑ in oĩbꝰeẽ facta ut h.qᷓd ẽ trãſlatio poſſeſſiõis.⁊ tũc facta reſtitutiõe ĩ vna nõ videt᷑ facta in alijs.niſi appꝛehendat ut in Sꝛio ut.l. cuʒ heredes de acꝗ.poſ.ita dicit Ni.i.c.j.in.v.q de re.iu.li.vj.¶ AQuero dẽ h̊ ꝙ poteſt reſtitui alij.utrũ h ſit uerũ ſimpliciter. Rñdeo ĩtellige de ꝓcuratoꝛe ſimplici nõ in rẽ ſuã. ut.l.mulier.S.qui ex aſſe.de iu.do.dicã in.l.q̃ſta.in pᷣn.j.e. Et ex hoc dicũt doc.nf̃i ꝙ ſimplici ꝓcuratoꝛi põt cedi actio ſicut fideicõmiſſuʒ reſtitui.ut hac.l.cũ ſimilibus.¶ Qũüo dẽ H hac mente.an iſta mens in dubio pꝛeſumat᷑. Rñ.ſic in eo qui ſciebat ſe teneri. ut.C. de acꝗ.poſ.l.ij.⁊c qð ibinõ. Pupillus Op. C. q admitti. ad bo. poſ-l. bono rũ.So.dicas idẽ hic qð ibi.qꝛ iudex po s ¹ „. teſt ſupplere deſectuʒ tutoꝛis. ¶ Op. de. e. l.bonoꝝ. Gl. dicit tria ſut. hẽditas.⁊ iſtã pot ꝗrere ſolus tutoꝛ. tẽ ẽ bonoꝝ poſ ſeſſio. ⁊ in iſta qdã dicũt idẽ qð ĩ hẽditate. alij ſecuꝰ. dic ut dixi in.· l.impuberibꝰ.de tu. ⁊ cu. da ab his.⁊.l. tutoꝛ.j.de bo.poſ. Tertiũ ẽ trebellianica reſtitutio.de qᷓ dic ut hac.l.¶ Vltimo nõ ꝙ tutoꝛ nõ põt cedere actionẽ pupilli.qð dic ut.l.nouare. de noua.¶ M ex hac.l.nõ eni.ꝙ vbũ ſuccedat trahit ad ſi⸗ deicõmiſſu. nã reſtitutio ſucceſſio ẽ.ſacit tex.i.c.rainutiꝰ.⁊.c. . rainaldus. ex de teſta.dixi plene ĩ.l.centurio.de vul.⁊ pu. 1 Etiã actiões p̃toꝛie tranſferuntur Danuis. er trebellianũ per heredes ⁊ per vos qun alue ereci ccectuntel D- ſ I 5 Mõ curatur qualis ſit perſona pꝛo N tereſt. ndtoe ad negotia.h. d. C. Nia reſtitnta. io gai iure patro êsõäs aruʒ. Rñdeo idẽ. ar. . de ope. li.l. ſi operarũ. qð notat᷑ per doc.i.:. monumẽtoꝝ. C. de lega. ¶ Altio vide gl.⁊ ſigna.qᷓ ponit ca ſus ĩ ꝗbremanet aliqd penes barede dlmmtwne etg uod iure accreſcẽdi acꝗri Ap. tractat. ad fideicõmiſſarium Pi⸗ net. h.d.ad.q.quã fecit tex.utruʒ ſit opus noua reſti utione. Rñdet glo. ꝙ nõ ⁊ bene. ¶ Op. de uſufruc. accreſ. l.ſterdũ.So.aliud ĩ uſuſructn.aliud in ꝓpꝛietate.qꝛ uſufructꝰ accreſcit pſone.ꝓpꝛietas rebꝰ.⁊ h qꝛ illud qð uenit iure accre ſcendi reſtituat᷑. dixi in.l.marcellus.S.gꝗdã.S.e.¶ ¶ Vltio iſte tex.fac̃ ꝙ cõpulſio ⁊ reſtitutio ſiat iure actionis.ibi alia actio ⁊c.⁊ ita allegat glo.i.l.nõ ẽ cogendus.j.e.ueritas ẽ ꝙ fit offi/ cio iudicis.ut dixi in.l.ſilegatus.in pn.S.e.⁊ hoc nomẽ actio nis large hondur, us ortionie ho⸗de uerbo. ſig. — 5 Adid ad qð poterat compelli Ap O ſt lãte. cinct poͤt cõpelli hẽs deltcti lʒ bis legis nõ exbpmat᷑.h.d. ¶ Op.S.e.l.apud.S. utrũ. So.ibi deceſſit ſine hẽde.hic cũ hẽde.⁊ ſic cõcoꝛdat cũ ultimo rñſo huiꝰpn. ¶ Querit gl.an in hẽde trãſeũt actiões ipſo iure. Dic ut in ea. ¶ Altimo facit iſte tex. dicit ſtatutum ꝙ debitoꝛ ðʒz carcerari ꝓ debito.qd de hẽde debitoꝛis. Rñ/ deo ut hic ꝙ idem.lʒ in ſtatuto nulla fiat mentio heredis. (Seg in huiuſmodt. ceide acunier in reſtitutionem.h.ð. Mꝛĩo ponit duas.q.⁊ opi.q̃ren᷑.ſcðo ponit vnã rñſioneʒ p. ali ñ.tertio determiat.q̃rto rñdet vni rõni q ĩ ↄiũ poſſet fieri.ſcða ibi rũdi.tertia ibi ſʒ q;ꝛ.q̃rta ibi ſʒ cũ hereditarios.¶ Nõ ꝙ acceſſiões q̃ſite ex ꝓuiſiõe defũcti ueniũt in reſtitutiõeʒ etiã i liberis pꝛimi gradus.qdð nõ.loquũ enĩ hic de filia. ¶ Scðdo nõ q' liberi pᷣmi gradus nõ tenent᷑ re ſtituẽ ſideicõmiſſũ ex fructibꝰut h.ibi ſʒ qꝛ nõ ut hẽs ⁊c̃.dixiĩ l.ita.S. ex aſſe.S.e.¶ Tertio nõ ꝙ fructus ꝗ percipiunt᷑ mo/ ra nõ reſtituentis ueniũt in fideicõmiſſum etiã in liberis pꝛimi gradus ut h. ¶ Quarto nõ ꝙ fideicõmiſſarius loco heredis habet. ut. S.qð cũ eo.lʒ.ſi filius.⁊ inſti.qð cus eo.S.j.⁊ de ſidei cõmiſ.here.S.reſtituta.¶ Vltimo nõ differentia quã fecit iu riſcõſultus inter fructus qui percipiunt᷑ ex ꝓuiſione defuncti. ⁊ eos qui percipiũtur opera ⁊ diligentia heredis. A DNui quartazʒ retinere non vult cõ⸗/ W◻ Di totꝗ.an facit ſi adit coacte qᷓ; ſi ſpõte adiret. Ad ſenatuſcõſul, tre b. adiret. C Op. etiã qñ adit ſpõte trãſterunt᷑ actiones ꝑ trebel. nt. l.j. S.j.S.e. Rñ.poſſet eſſe ꝙ poſt actionẽ añ reſtitutionẽ ſi deicõmiſſari decedẽt ſine hẽde.als nollet ſibi reſtitui.⁊ ſic adi ens remanẽt iĩplicitꝰ oneribꝰ hẽditarijs qð nõ ẽ ſi adit coacte. ut. S. l. pxi. t. l. apð iuł.S. utrũ.⁊.S.antiſtia. S. e.qdð nõ. Eius Tepus certe etat ex pᷣſũpta uolũtate de/ 1 functi ꝓpter charitatẽ pſone facit diẽ nõ coõditionẽ. Itẽ ſideicõmiſſario añ reſtitutionẽ poſtq; dies ceſſit moꝛtuo ſideicõmiſſũ ad hẽdẽ traſit. h.d. ¶ Op. S. de le. j.l. ſicui.S.j.in pn. So.dicũt qdam hic reliquit pure.po ſtea diẽ pᷣſtatiòi pꝛotulit.hoc eſt contra hũc tex.in vna eniʒ ⁊ eadẽ oꝛone rogauit de reſtituendo in tẽpus certe etatis. NHic ergo ꝙ iſtud ex pᷣſumpta uolũtate deſuncti ppter charitatem pſone cui debebat ſieri reſtitutio qꝛ filio ſuo.dixi plene in.d.l. ſicui. Sed poſito ꝙ pma ſo. eſſet uera ad ipſam op.de condi. ⁊ de.l.quibus diebus.S.j. So.ibi ſuit dies incerta.hic certa. ¶Querit glo.utrũ hẽs iſti fideicõmiſſarij petet ſtatim. an ex pectabit tpᷣs quo ille ꝑueniſſet ad illã etatem. Glo.ꝙ expecta bit. Me. aliter ut refert Ci.in.l.ex his.C.qñ di.le.ce.ꝓ quo fa cit.j.e.l.filia.⁊ qð ibi dicã. G I heredt Solutũ occaſione debiti natura/ e t reſtuuit ae eöraggeteed n rebus ſubtractis ꝑ fideicõmiſſum Aulus. Perdiencſeconmnki getttlone bd es coꝛdat.C. ðe lega.l.non dubium.ſic ⁊ econuerſo ĩ re/ dus ſubtractis heres pdit beneſiciũ qrte. ut. S. ad.l.fal.l.bññ cio.¶ Op.j.quoꝝ le.l.j.S. redigunt Dien inglo. 8 ui als nõ cogitur E Am hereditas. ſuſcipe indiciũ cogit ſc q actiões ſunt tpe ꝑiture.h.d. ¶ Op. ꝙ hẽs in/ diſtincte añ reſtitutionẽ poſſit cõueniri.ut.l.j.S.ꝗq ex trebellia/ no.S.e.Sol. vna lec.ẽ ꝙ hic ĩtelligi añ reſtitutionẽ.⁊ tũc dʒĩ telligi altero de duobꝰmodis.ſ.ꝙ heres coact adiuit.tũc eniʒ babʒ exceptionẽ añ reſtitutionẽ.ut.l.poſtulãte.in pn.S.e.niſi actiõe eſſet tpe piture ut hic. Ael ĩtellige in hẽde ꝗ adiuit ſpõ 2 — „ te t parat eſt icõtinẽti reſtituẽ.tc enĩ hʒ exceptionẽ niſi actio/ nes eẽnt tpe pꝑiture ut hic.⁊ ſᷣm hoc tex.ꝗ dicit cũ hẽditas ex trebel.ſenatuſcõſulto reſtituit.i.ẽ ĩ actu reſtituẽdi de ꝓxio.Se cũdo mõ põt itelligi poſt reſtitutionẽ factã.⁊ tunc ob.dꝛiũ.q;ꝛ hẽs non põt ↄueniri.ſʒ dʒ lim itariniſi actiões eẽnt tꝑe piture ut H.Ex ꝗbꝰtribꝰlec.collige diſtinctiõeʒ bꝛeuẽ ⁊ notabilẽ per te. Et ex iſta ultima nõ.diligent᷑ ꝙ facta reſtitutione ð eũ ꝗ te/ ner᷑ directa ꝑpetuat᷑ actio ð eũ qui tenet utili. Nã h facta ð he redẽ ↄteſtatioe ppetuat᷑ actio ↄ ſideicõmiſſariũ.fſac.C.de duo byre.l. fi.⁊ de ſo.l.cũ ꝗs.S.ſiqs ꝓ eo.⁊ qꝗð ibi dixi.¶ Op. qꝙ nõ ſit neceſſariũ iſtud remedium cũ poſſit ꝑpetuari actio ꝑ re media.l. ut pfecti. C. de anna.exce. Rñ.fateoꝛ.niſi ponas ſi/ deicõmiſſariũ eẽ ſine domicilio.Hicit glo.nõ ꝙ remedia.l.ut fectiꝰ.nõ hñt locũ in hẽde nõ habẽte domiciliũ.¶ Op.j. de Bercofet; ta.l.eqſſimũ.So.nt ĩ glo. ¶ Quero an hẽs cogat iudiciũ ſuſcipe uſq; ad ↄteſ.tm̃.an uſq; ad ſniaʒ.an uſq; ad ſa/ tiſtactiõeʒ. In gl.ſũt opi.tu dic ꝙ h̊ ↄueni hẽs ex neceſſitate neres pereat. Ant ergo actoꝛiẽ cõſultũ ꝑ liᷣ oteſ.⁊ tũc ſufficit cõteſtatio.aut nõ ẽ cõſultũ qꝛ foꝛte ẽ actio ꝗᷓ cõteſtatiõe nõ per petuatfut actio de dolo.⁊ tc opoꝛtet ꝙ ſuſcipiat uſq; ad ſniaʒ nt. l. ſy ⁊ ſi reſtituat᷑.S.ſi dies.⁊ qð ibi nõ.S.de iudi.Si vo ꝑ ſẽ tẽtiã nõ cõſulit᷑ actoꝛi ut qꝛ res erat ꝑitura.pone eni ꝙ debeat mihi dare ſuũ cui erat relicta hẽditas.⁊ eſt periculũ ne moꝛiat añ ↄditionẽ.tũc coget᷑ ſuſcipe uſq; ad ſatiſfactionẽ. ar.l.apud S. antiſtia. ⁊.l. ille a quo.S.j.⁊ qð nõ.i.d.S.ſi dies.⁊ ſʒ hoc nõ põt pati hẽ dãnũ.q;ꝛ nõ cogit ad ſatiſtactionẽ niñ rerũ q̃ ſũt in bẽditate ĩ quib periculuʒ iminet.ꝓ ꝗbꝰ poſtea a fideicõmiſſa rio Ser. Pidiſpas id ömiſſt I . diſſpãs ſideicõmiſſũ co/ i DPei gtoꝛ. Arglio erfi ptate retituere iã añ ↄditiõis euẽtũ.h.dð.¶ Op.qꝙ etiã qũ nõ diſſi/ pat cogat᷑ pꝛ ſilio ĩ ptãte reſtituẽ.ut.S.e.l.cogi.s.ſi pat᷑. Sol. ibi etiã diſſipabat nolẽdo adire hẽditatẽ.ut ibi dixi.ʒ glo.ali/ ter ibi ſentiat. ¶ Op. in auc. de nup.S.x ita.C. de bo. ma.l.j. So.glo.ꝙ h̊ loquit᷑ qũ pater ẽ ĩ dolo.ibi qũ ẽĩ culpa. Lu dic ꝙ ſiue pꝛ ſit ĩ dolo ſiue ĩ culpa idẽ . pbat᷑.C.ðe ſen.paſ.l.fi.fa cit qð nõ.p glo.S.ſo.ma.l.ij..qdð ſi ĩ patris.iĩ gl.q icipit moꝛ/ te uel emãcipatiõe.ubi eqparat patrẽ effici paupereʒ ⁊ moꝛi. Nõ ob.ꝛiũ.qꝛ ibi loquũ qñ pꝛ diſſipat tali mõ ꝙ ſilio põt eẽ cõſultũ.ut uẽdẽdo ĩmobilia qᷓ ſlins poterit uẽdicare.ſec ſi diſ⸗ ſipat talit᷑ ꝙ filio nõ poſſit eẽ cõſultũ.qð tene mẽti.q;ꝛ quotidia nũ.¶ p. S.æe.l.ubi pure. So.h̊ pꝛ diſſipat.ibi nõ.¶ Que⸗/ ro an hec.l.hodie ſit coꝛecta.cũ ĩter pꝛem ⁊ filiũ ualeãt hodie (S cautiões ĩ aduẽtitijs.ut.l.iubemꝰ. C.e.dixi plene ĩ.l.ſiqs p eo. S.j.j.de fideicõmiſ. Et videt᷑ ꝙ ſic.na iõ qꝛ cautiões nõ pote/ rãt hẽe locũ deuẽtũ eſt ad iſtud remediũ. ut h dic tex. Duto ꝙ non ſit coꝛꝛecta per.d.l.ſ.C.de ſen.paſ. Nec ob.ꝙ pñt int poni cautiões.qꝛ nõ dʒ ſilius ſe cõmittẽ fragilitati cautionuʒ. ut. l. cogi. S.ſi pꝛ.uer.idẽ qᷓrit.S.e.fac iſta.l.ad.q.an ſiliꝰ poſſit teſtari in his in quibus pꝛi nõ q̃ri uſufructꝰ.Et videt᷑ ꝙ ſic.qꝛ in his equiparat᷑ ſilio militi.ſʒ hec intelligas quantũ ad agen/ dũ ⁊ defendẽdũ.nõ quo ad teſtandũ. ut.C.qui te.fa.poſ.l.ſi. nõ.S.eo.l.j.S.in ſilij.c.l.qui in poteſtate.C.de teſta.¶¶ Vltio dicit Ja. de are.ꝙ leges que dicũt ꝙ alimẽta que debẽt mode rari ᷣm facultatẽ pꝛimonij.ut.S.ubipu.edu.de.l.ius alimen/⸗ toꝛũ.debẽt ĩtelligi reſpectu ualoꝛis.ut hac.l.in ſi.et dicta.l.fi.?⁊ d. l.ius alimẽtoꝛũ.in pn. Zeductiol . S 5. * NHeductio legatoꝛuʒ ĩtel/ c ZAm hei edes. giur deleggeo iualidis AItsẽ dos pꝛelegata deducit ut debitũ. nec impeditur trebellianice quarte deductio.h.d.¶ Op.qꝙ debitũ compen ſet cum quarta.ut.S. ad.l.fal.l.ſi debitoꝛ.So.ibi teſtatoꝛ hoc pꝛeſſe dixit. hic non. Jres alieng. Bẽs nõ cogit reſtituere qdᷣ rgd eũ puenit nõ ut ad here/ qẽ. h.d.il Op.qꝙ iſtð legatũ rei aliene ualet ut ſaltẽ poſſit pe/ ti eſtima tio.ut.l.cũ aliena.C.de le.So. illud uerũ qñ res alie/ na legat᷑ a nõ dño.ſʒ hlʒ ab initio fuerit relicta a nõ dño.tñ q; dũs ſucceſſit legatario debetur.qꝛ deuenit ad cũ caſũ a qiciꝑe nõ põt.h ẽ S.l.plane.S.ſi duobꝰ.ultio rũſo.S.de le.j.ubi ſuffic ĩ pſona pmi legatarij ualuiſſe legatũ. Ad hac.l.rũdeo ꝙ non dʒ reſtitui res.ſʒ actio pſonalis qᷓ cõpetebat ꝓlegato ð hẽdeʒ pꝛimi teſtatoꝛis bñ trãſit.nec eſt qad repugnet. runs. Si ab vno debetur heredita ab alio liber Seruns.asnon eſt locus coactiõi.ſecus ſi ab eodeʒ utrunq; debeatur ſiue ab initio ſiue ex poſtfacto ꝑ accidẽs.h. d. ¶ Op. ꝙ non ſit neceſſe ꝙ manumittat. cum ſtatim cum re linquitur hereditas ſit liber. C. de neceſ.Fᷣuis here iſti.l.ꝗdã.S. j. Sol. .ibi qñ hereditas relinquitur directo h ꝑ fideicõmiſſari/ um. ¶ Op. ꝙ etiam ſeruo remanente in Fuitute põt relinꝗ.ut d. L.quidã.S.illo. Sol.poteſt relinqui nõ ut hẽs cogat᷑ ei dare ſed hoꝛtabitur. ¶ Op. ꝙ nus nullo caſu poſſit cogere hẽdẽ. ut. S. e. l. cogi. S. ſi eruo. So. ibiloquitur in ſuo hẽdis hĩ fuo hereditario. ꝛo huius declaratione doc.in.l.iij. C. de fidei/ com.ponunt vnaʒ diſtinctionẽ multuʒ imperfectã. Tu diſtin gue ſic utrũ ſeruus poſſit cogere heredeʒ adire.ic aut relin/ quitur hereditas ⁊ liᷣtas ſuo heredis aut fuo teſtõ:is aut fuo extranei. ꝛimo caſu non põt cogi adire.ut.l.cogi.S.ſi fuo. S.e. Secundo caſu aut ab vno ⁊ eodeʒ debet᷑ hẽditas ⁊ liber tas.aut ab vno hẽditas.ab alio libertaꝭ.pmo caſu aut utrũq; debetur pure.⁊ poteſt cogi adire ut h. ſiue ab initio debeatur ab vno ſiue ex poſtſacto per accidens ut hic patet. Si uero vnum pure aliud ſub conditione.tunc aut libertas pure.here ditas ſub conditiõe.⁊ poteſt cogi adire.ut.S.eo.l.ſicui.ĩ pᷣn. aut econuerſo hereditas pure.libertas ſub conditione.⁊ non poteſt cogi.ut.d.l.ſicui.S.e.S.j.Si uero a diuerſis.ut ſi debet ab vno libertas ab alio hereditas:tũc aut debetur libertas ab vno herede.ab alio hereditas ⁊ non eſt locus coactiõi ut hac l.in pn. Si uero libertas debetur ab vno legatario. heredita⸗ ab herede.tũc aut plures erant heredes inſtituti.⁊ nõ eſt locꝰ coactioni.ut.j.e.l.nõ eſt cogendus.aut erat inſtitutus tantuʒ ⁊ eſt locus coactioni.ut.S.e.l.apud.S.antiſtia.⁊ nõ.per glo. S.eẽ.l.cogi.S.ſi ſeruo. Si uero a pluribus debet libertas ⁊ ab vno ex his hereditas.tũc eſt locus coactioni.q; illo vno adeũ/ te libertas cõpetit.ut.l.heres teſtõ.de manu.teſ.⁊ hoc vult di cere tex.hic ibi cũ dicit ab oĩbus ⁊c̃.nec eſt neceſſaria glo.que exponit ab oĩbus.i.aliquo oĩnʒ.Tertio caſu qñ relinquit᷑ ſer/⸗ no alieno.an quis cogat᷑ reſtituere.Glo.in.l.ita tñ.S.ſi.S.e.vi det᷑ tenere ꝙ ſit locus coactioni.iſte leges vident᷑ innuere ptra ⁊ nõ.in hac.l.ſi res.in ultima glo.ibi dũ dicit hic loquit᷑ in ſer/ uo hereditario nõ heredis uel exnei. DPic ergo aut dñs para/ ty eſt nẽdere ita ꝙ per aditioneʒ ſeruus habilitari põt ab here de ad recipiẽdã reſtitutionẽ ⁊ eſt locus coactiõi.aut nõ eſt pa ratꝰ.⁊ nõ eſt locus coactiõi.ar.l.debere.C. de fideicõ.li.⁊.l.ſi cui pure in pꝛin.⁊. S.j.S.e.An aũt poſſit heres cogi reſtituere BDico ꝙ in oĩbus caſibus in ꝗb põt cogi adire põt cogi reſti/ tuere per eaſdẽ.ll. In caſibus uero in ꝗbus nõ põt cogiadire ſi adeat ſponte ⁊ per aditionẽ ſeruus ↄſequit᷑ libertatẽ põt co⸗/ gi reſtituẽ ut.S.e.l.cogi.S.ſi ſeruo. Adẽ ſi qquomõ Fuo liber/⸗ tas obuenerit ut n 11. nõ eſt cogẽdus.iĩ gl.ſuper vbo pẽdeat I.e. ¶ Op. ꝙ ſit diia quo iure ꝗs fit debitoꝛ utruʒ ex perſona Prata.h. d. tatẽ. Lertio uůlud cõmẽdat ⁊ aliã auctoꝛitatẽ adducit. Auar Ad ſenatuſcõſul. tre. ſua uel alterius. ut.j.eo.l.pꝛoni.S.qui ſideicõmiſſi.⁊ de ſo.l.? magis.⁊ de iol.teſ.l.nihil.S.ſ.Pic ꝙ ibi ex diuerſitate pſona rũ ul iuriũ induci diuerſita rõnũ ⁊ ꝑ ↄñj diuerſi effectłꝰ.h ſecꝰ NPeres remaneret implicitus. Cõtra. S. e. l. poſtulatei bn. Sol. ibi in libero h in fuo.ſʒ hoc videt᷑õ.l.apud.S.utrũ. 2.· F. antiſtia. 5. e. So. iblin buo ꝗ cogebat exu utate defucti HB nõ.¶ Op.hic dẽ ꝙ ſilegatari decedit viuo teſtatoꝛe legatũ remanet apud hẽdeʒ cũ onere ſuo.Cõtra. C. de cadu. tol.S.iĩ p. So.ꝗdã ꝙ hic ſpãle fauoꝛe liberta.⁊ in hoc multũ ſe iuol nit glo. pe. ⁊ ultima huiꝰ.l.dic ꝙ in ꝓnõſcripto eſt uerũ ꝙ eſt ſba e in libertate ut hic.q̊ in caduco uel q̃ſi remanet cũ onere uo tã de iure antiq qᷓ; de nouo.ut.S. de le.ij.l. celſus in fi. ⁊. C. de cadu.tol.S.in pᷣ.C.S.ꝓ ſecũdo.¶ Quero quo iure ꝗs co/ gif adire ⁊ reſtituere. Olo.dicit officio iudicis.qð declaraui in 2. . l.ſi legatis in pn.S.eo.Alij dicũt ꝙ iure actiõis ꝑ.l.papinia/ nus.S.e.ſed ibi reſpondi. tfifina& Rogat' reſtituẽ qo ex hẽditate ſup titius. end põt bona fide diminuẽ. Item Ndubio expẽſa ab utroq; pꝛimonio intelligit eẽ facta aimo ponit vnũ. Scðo illud ꝓbat ꝑ auctoꝛi- to dicit cautiõeʒ pᷣſtãdaʒ.ſcõa ibi diuus aũt.tertia ibi ꝙ mihi quarta ibi/ppt huiuſmodi.¶ Op.C. eo.auc. ꝗ rogatos.So. fateoꝛ ꝙ hoc eſt hodie ĩmutatũ.nã ſideicõmiſſo ſic relicto tene tur rogat refuare fideicõmiſſario quartã. Et tres partes po/ teſt diminuere ul alienare.¶Quero utrũ hoc caſu ueniãt fru ctus in reſtitutiõeʒ.Gl.diſtinguit aut fuit rogat reſtituere qð ſuꝑeſt ex hẽditate.⁊ fructꝰnõ ueniũt in reſtõnẽ.ut.l.deducta. S. pę.j.e.ſec? ſi fuerit dictũ ꝗcqd ſuꝑeſt ex bonis.ut.l.ĩ fideicõ miſp.S.nõnunq; de uſuris. Rõ qꝛ qñ dẽ ꝗcqd ſupeſt ex hẽdi⸗ tate fruct poſtea ꝑcepti nõ ſũt hedita.ut.l.t ſideicõmiſſaria. v. Itiens. S.e.ſʒ qñ dixi qð ſuꝑeſt ex bonis.ſecꝰ q; fruct ex bo nij ſat.nõ eni deſinũt eẽ bona ꝑ aditionẽ ſʒ deſinũt eẽ hẽditaj. Quero ꝗd ſi aliqua alienauit ⁊ aliqua emit. Rũñ.ut.l.impa toꝛ. S.ſi.cuzʒ.l.ſe. S.de le.ij.⁊ ibi dixi. pᷣdicta tamẽ facit.l.hẽ/ des mei in pᷣn.ſʒ dic ut ibi dixi.¶ Venio ad v.diuꝰ.op.S.de ne. geſ.l.neſenius.ubi hibet eligi hec media via. So. hic ex utraq; parte erat par rõ.ibi ex vna parte erat rõ q̃ ppondera hat.iõ illi pꝛimonio magis attribuit.Et ꝑ hoc dic ꝙ ſi boc poſ ſit apparere ꝙ expẽſa eẽt facta magis cotẽplatiõe vniꝰ pꝛimo nij ꝙ; altius uli attribuer᷑.ar.l.hĩc qri.S.pe.de peculł.fſacit qʒ 15 Bbocni j. circa fi. C. de bo. ma. ¶Aenio ad v.qð mihi Op. ꝙ nõ ſit credẽdũ exẽplis.ut.C. e.l.nemo. Sol. h erat exẽplũ pncipi qð lʒ ibi altius.¶ Venio adultimã partẽ op. C.e.auc.õ rogatos.Sol.ſateoꝛ ꝙ hodie aliter ſatiſdat᷑ qᷓ oli. ¶Anero circa iſtã.l.utrũ trebellianũ ſenatuſcõſultũ hẽat lo/ cũ ĩ ſideicõmiſſo relicto ꝑ iſta vba ꝗcꝗd ex hẽditate ſuꝑſuerit ⁊c̃.Tex.videt᷑ ꝙ nõ.S.e.l.cogi.S.⁊ gnalit᷑.cũ ſe.Hocdie videt ꝙ deberet hꝛe locũ treb.ꝑ auc.õ rogatos.cuᷣ hodie de neceſſi/ tate dʒ reſeruari qrta.uł dic ꝙ etiã de iure ãtiqͥ hʒ locũ trebel. Alið eni ẽ dicẽ rogo reſtituas qcqꝗd ſupfuerit tpe moꝛi.qð in telligit ſiqꝗd ſuꝑſuerit non deꝑditũ uł alienatũ. Alið ẽ dicẽ ꝗc qd ſupfuerit deduciᷣ onerib hẽditarijs.tũc videt᷑ rogatꝰ de re ſtituẽda certa re ⁊ trebellianice locus nõ cẽ.ut.d.S.⁊ gnãliter. ¶Vltio nõ.ꝙ ꝑ iſtas cautiões pᷣtoꝛias debet᷑ plus ſʒ cauti. 4 P agtroni Quod ad hẽdẽ hẽdis nõ trãſit Jr *** nKrnõ trſtert in fideicõmiſſariuʒ ꝑ 4Kre. b. d. Mõ quod dixi in ſummario.Scðo nõ ꝙ in his ꝗᷓ nõ trãſferunt᷑ ꝑ reſtitutionẽ hẽs nõ ſubmouet᷑ exceptiõe ¶ QOp.ꝙ opere trãſeãt ad exneũ hẽdẽ.ut.l.a duobꝰ.j.de opꝑ. li.So.iĩtelligas hic de operis obſeꝗalibuel de incer q̃ ad ex neũ nõ traſeũt ſᷣm diſtinctionẽ poſitã in.l.ſi nõ ſoꝛtẽ.S.libertaſ de ↄdi.ĩde.⁊ ex iſta glo.iuncta cum tex.hẽs qꝙ ea que nõ tran ſeũt ad hẽdẽ exneũ nec trãſeũt in ſideicõmiſſariũ.ꝓ hoc.S.de vul. ⁊ pu.l.ꝗ liberis.S.hec vba.q hãc glo.facit.q; ſideicõmiſ/ ſar ponit ĩ locũ pmi hẽdis.ut.S.e.l.quadringenta.⁊.l.poſtu lante.S.ſi.q rñde ꝙ ponit in locũ hẽdis pmi.ſecũdario tñ non bpneipalit᷑ ſicut hẽs heredis teſtatoꝛis eſt hẽs. ¶ Altimo Bi. iĩducit ad.q.utrũ feuda ⁊ poſſeſſiões emphitheote ueniãt in re ſtitutioneʒ fideicõmiſſi.Et hoc tota die de facto occurrit.⁊ in feudo dicit Hi.ſimpłr ꝙ nõ uenit in reſtitutionẽ qꝛ nõ habet᷑ iure hẽditario ſʒ magis bñſicio dñiut.x.collł.an agna.uel fili. repu.here.c.j.¶ Cõtra hoc videt᷑ glo.in.l.itẽ vidẽduʒ.S.fi.ẽ. de peti.hẽ.ad quam nõ rñdet Hi. dicit ꝙ nõ debet ĩtelligi qñ feuda petebant᷑ ab eo poſſeſſoꝛe ꝗq nõ hẽbat iuj detinẽdi.meri to ueniũt in petitiõe heditat ſicut alia in ꝗb defũct iuj nõ ha S V 2 Hic ĩnuit ꝙ ſifuus OD eſt cogédus. Wfireſtons derealt bebat. ut. l.nõ tm de peti. here ſecus ſi peteretur hereditas a ſf lio uel ab alio qui in feudũ ſuccederet ut hic. In poſſeſſionib?ꝰ uero emphitheoticarijs videt᷑ ꝙ non ueniat in reſtitutionẽ.ut C.de ſun.patri.l.ius emphitheoticariuʒ. li.xj. Contrariũ cre dit Hi.in.l.heredes.C.de omni agro deſerto. Itẽ quia poteſt legari particulariter. ut.l.apud iul.S.ſiheres.⁊.l.ſidomu⸗.S. fi. S. de le.j.⁊.j.de cẽſi.l.cũ poſſeſſoꝛ in pn.⁊ de v. ſig.l.in con/ uentionalibꝰ.iſtud dictũ Hi.intelligo uerum in rebus emphi theoticis reipublice.ut in poſſeſſionibus tributarijs que traſe unt ad omnes heredes ⁊ pñt legari.ut dici.ll.ſed in rebus em phitheoticis eccleſie uel puati ul pncipis ſec ẽ. Mõ eniʒ traſe unt ad ex̃neos hẽdes ut hẽdes.ſed ex bñſñcio domini cõcedẽ tis trãſit ad liberos merito non uenit in reſtõnẽ ſicut nec ĩ oꝑe legatoꝝ. ut hic ⁊.j.de opꝑ.li.l.ut iureiurã.S.ſi liberi.⁊ ibi dixi. ꝛobatur in dicta.l.ius emphitheoticariũ.C. de fun.pa.li.xj. angit Spe. in ti. de loca. S. nunc aliqua.dixi plene in dicto S. ſi libertis. AE Non habet ius cogẽdi heredem qui (Imp eratoꝛ. pabet lbertatin diem. hoc dicit. dic plene in.l.nõ eſt cogẽdus.S.eo. S ſanen WM 1 A ideicõmiſſari Iʒ cogat m fideicõmiſſa. hẽdẽ a ſecundo ſideicõmiſ ſario qrtã nõ detrahit. Itẽ ſideicõmiſſarius pmus nõ põt co/ gere ſine ſecũdo niſi apud eũ qrta ſit remãſura. Itẽ heres co/ act nullũ cõmodũ ſentit qð habiturus nõ eẽt ſi nõ adijſſet.h. d. ⁊ eſt difficilis.S.diuide q; tres qõnes pꝛoſequit per oꝛdinẽ. ſecũda ibi Fm que.tertia ibi ſʒ nec ulud. Iteʒ pᷣma ſubdinidit᷑. qꝛ pmo ponit dictũ.ſecũdo rñũdet vni obiectiõi in cõtrariũ.ter tio rũdet alij obiectiõi.ſecũda ibi nec ad rẽ. tertia ibi ⁊ nõ eſt ꝗ riũ.⁊ dictũ pmũ eſt tale qñ ſideicõmiſſari pᷣmus reſtituit.ſecũ do hʒ locũ tre.quo ad oĩa p̃terqᷓ; quo ad qrte deductionemlʒ hẽdẽ pmũ adire coegerit. Pꝛima obiectio eſt talis videtur ꝙ ſideicõmiſſarius ſecũdus hẽeat fideicõmiſſũ bñſicio pᷣmi ꝗ coe git hẽdẽ adire.na ſi nõ coegiſſet ſideicõmiſſariũ ſecũdũ no ua/ leret. Ad qð rñdet᷑ ꝙ hoc non hʒ locũ pᷣmi bñſcio.nã poſito ꝙ; pᷣmus deſideraſſet hẽditatẽ adire ꝑ ſe tũ hereditatis aditio eſt tante efficacie ꝙ cõſirmat oĩa relicta in teſtamẽto.ut.l.naʒ qð.S.qui cõpulſus.S.e.vñ ſideicõmiſſarius ſeruꝰ magis hoc ↄſequit᷑ ex virtute aditiõis que cõſirmat oĩa q; ex facto pꝛimi fideicõmiſſarij. Lertiũ dictũ hoc eſt ſecunda obiectio eſt talis ſideicõmiſſarius quando heres coactus ſibi reſtituit detrahit ꝗrtã a legatarijs.ut.S. eo.l.j.S.inde neratius.ergo ⁊ hic videt᷑ poſſe detrahere.Ad quod rñdetur ꝙ illud loquit in legatis ⁊ deicõmiſſis ſingularibus ab herede relictis.vnde ex perſona heredis detrahit.hic uero nõ detrahit a fideicõmiſſario ſecun/ do cui erat relictũ a fideicõmiſſario pꝛimo.¶ Aenio ad ſecun dã partẽ pꝛincipalẽ ⁊ hec ſubdiuidit᷑ in tres.pꝛimo ponit vnũ dictũ.ſecũdo illud declarat.tertio circa illud ponit tres qõnej per oꝛdineʒ.ſecunda ibi utiq; ſi confeſtim.tertia ibi nec ad rẽ. ¶ Mota ꝙ fideicõmiſſarius pꝛimus nõ poteſt cogere heredẽ adire ſine ſecundo ſi apud eũ nõ ſit remanſura quarta heredi- tatis. ¶ Secũdo nõ ꝙ relictũ libertatis ⁊ pecuniariũ nõ ſuffi cit ad cogẽdũ heredẽ.¶ Tertio nõ ꝙ ſideicommiſſarius ſer/ uus poteſt cogere heredẽ pꝛimo repudiante.pꝛobatur.S.eo. l. cogi.S.ſi ego. ¶ AVltimo nõ ꝙ ſiue quota ſit remãſura iudi⸗ cio teſtatoꝛis ſiue pꝛeter iudicium teſtatoꝛis.ſ.ex alio acciden, ti ut pꝛopter coactionem heredis habet ius agendi.ut hic in v. ergo ſequitur. 4 Subdiuidit᷑i ftes. Seg nec illud. Sabaiuidiin auc barter aa dicti. tio foꝛmat vnã.q.circa pᷣdicta.q̃rto foꝛmat aliaʒ. ꝗnto ponit vnũ gnãle.ſcða ibi cur eni.ttia ibi ꝙ foꝛti. q̃rta ibi nec ignoꝛo.ꝗnta ibi adeo.¶ Op. dẽ hic ĩ v. ſʒ foꝛtius. ꝙ hẽs fuit coact pẽdẽte cõditiõe.Cõtra.S.e.l.̊j ſi alio ĩ fi. So.dicit gl. ꝙ bic fuit turpis cõditio qð repꝛobat᷑.uł dic ꝙ fuit coact adi re de ſacto.hec va eſt in ſe tñ diuinare cẽ. Dic ergo ꝙ h erat cõ ditio ptãtiua.⁊ ſm hoc habes vnũ caſũ in q hẽs penitẽdo põt recuperare bñſiciũ quarte.Et ſic fallit reglła.l.na qð.S.q com pulſus.S.e.⁊ ſm oẽs pᷣdictas ſo.loqtur in hẽde ĩſtituto ſub cõo⸗ ditiõe.legit᷑ alio mõ ꝙ loq̃tur in hẽde inſtituto pure ⁊ rogato ſub cõditiõe.⁊ in hoc videt᷑ glo.reſidere.Ex qͥ nõ aliud ꝙ pẽ/ dẽte cõditiõe ſideicõ.põt hẽs coact penitere ⁊ recuperare bñ ficiũ qrte ⁊ alia ſibi debita ex teſtõ. In eo vo ꝙ inſtitutẽ pu⸗ re ⁊ rogat pure an poſſit penitere. Dic ut.S.e.l.nã qð.S.ꝗ cõ pulſus. ⁊.l.ita tñ.S.ſi patronꝰ.¶¶Zld fi.op.qꝛ plegata capiũ/ tur etiã hẽditate nõ adita. S. de le.j.l.q ſiliabꝰ. So.intellige in caſibus in quibus nõ caperent hereditate nõ adita.ut ibinõ. — — —— —. ——+I ————,, „ ᷑— , E r¶„u 1 W Ad ſenatuſcõſul.treb. 11111 fit Fideicõmilarius põt reſtituere ſi/ Cum titiana. Sicgn debitũ 3 deſuncto. ¶ Actiões Actiões ꝗᷓ traſſerũtur ex treb.ſi ſdeicõmiſ dmiEDvſ declaret᷑ indebitũ cõpetẽ deſinũt niñ etiaʒ euincẽs ad ill ſideicõmiſſũ teneret.h.d. Legit duobꝰ modis pᷣncipalit ſm pᷣmã lec.loꝗtur de actiõib hẽditarijs q trãſſerũ/ turt trebel.⁊ hec uariai qtuoꝛ ul qnq; modis.Scðo mõ pn cipalit᷑ legit ĩ actiõe q̃ cõpetit ad petẽdũ reſtõnẽ.⁊ hec fuit lec. S.poſita in fi.glo. Mone ergo caſũ pᷣ Fm lec.antidqrũ poſitaʒ ĩ ne pio Iſta pꝛimã lec.rephẽdit Di.q; fideicõmiſſuũ relictuzʒ ab iſtituto repetitũ intelligit a ſpſtituto.ut.l.lʒ.S.de le.j.⁊.l.cũ pi.S.ab inſtituto.S.de le.ij.qʒ poſſet rũderi ꝙ h̊ logtur qñ cer iũ ẽ teſtatoꝛẽ uoluiſſe repetẽ. Itẽ rephẽdit alia rõne.qꝛ ſideicõ miſſari pfert ſubſtituto vulgari.nt...ſcã.S.iul.j.e.ubi loqtur etiã q teſtatoꝛ uolnit repetẽ a ſõſtituto.vñ hec lec.nõẽ bona. Quare Hu. legit ſcdᷣo mõ qdð dic nt in glo.q̃ dãnat lec.trib mõis.ad pꝛima rñidet Hu.bñ.ad ſcᷣam nõ rñdet q̃ eſt ꝙ a ſi lio p̃terito nõ põt relinꝗ ſideicõmiſſũ. ut.:.j.S. de le.j.⁊.l.ij.S. de le.iij.ſg rñdeo ꝙ nõ põt relingꝗ ab eo noĩati.ſʒ põt relinqui grãliter etiã a ueniẽtib ab inteſtato ⁊ tũc tenebit etiã pᷣteritꝰ ut dixi in. d.l. ij. Tertia rõ q̃ ſit ỹ Hn.ẽ talis.qꝛ ſnia nõ fac iuj. nt. l. j.de ex.rei indi.ſʒ ad iſtã rũdet Hu.notabiliter ſi bñ ĩtelli gat. aut ſnĩa nullitatis teſti fert ↄ legatariũ ſen fideicõmiſſariũ agẽtẽ ⁊ nõ piudicat alijs.ut in ↄio.aut fert ↄ hẽdẽ ꝗ ẽ pꝛinci⸗ Bats dictoꝛ ⁊ oibus p̃iudicat. Caſus ẽ h.iſtã tenui in. d.l.ij. 53 hãc lec. eſt qꝛ ſʒ hꝗc nunqꝙ; traſierũt actiões ĩ adeicõmiſſa riũ. Rñ.ſateoꝛ lʒ viſe ſũt trãſire pꝛima facie.nã qõ de virib te⸗ ſtamẽti reſeruat.ut.S.e.l.ille a q.S.j.Et hoc uoluit h dicẽ tex. ꝙ videant᷑ trãſire actiões ad tpᷣs.i.quoad doceat᷑ de viribus teſti. Tñ Jo. huitimoꝛe legit tertio mõntĩ glo.quã lec.gl. re⸗ pꝛehẽdit ⁊ bñ. AUñ HDi. legit qᷓrto mõ.ſ.ĩ fre pterito turpi ꝑſo/ na iſtituta ⁊ illo caſu rupto teſtõ ꝑ q̃relã quã hʒ frater.ut.l.fra tres.C. de ĩof.te.ſideicomiſſũ erit nullũ niſi ſit repetitũ ab inte⸗ ſtato.⁊ ſic ʒ eũ.l.titia.S.de ĩof.teſ.nõ hʒ locũ ĩ qela ĩtẽtata p freʒ qð tene mẽti.tu pone aliter caſũ ꝙ fuit ĩſtitut minoꝛ ⁊ nõ ſuit grauat ſideicõmiſſo ⁊ ibi datfuit ſubſtitut t ab eo ſidei/ cõmiſſũ relictũ minoꝛ repudiauit ſubſtitutꝰ adiuit. ĩcepit mioꝛ agẽ ⁊ petẽ reſtõnẽ i ĩtegrũ.pẽdẽte iſto iudicio ſpᷣſtitut ñdeicõ/ miſſario ſuo reſtituit ⁊ minoꝛ ĩ reſtõne obtinuit.certe actiones deſinũt cõpetẽ ſideicõmiſſario niſi minoꝛ euincens ad ſideicõ miſſũ teneret᷑. ⁊ hic ẽ pᷣma pncipalis lec.Scdo pᷣncipalit legitł᷑ Fʒ NRo.iĩ actiõe ᷓ cõpetit p repetẽda reſtitutiõe.qð glo.nõ pla cet. Tene ergo uel lec. Hu.uel ultimã. A miſſariũ ↄfirmant᷑ reſtõne ſecuta.h.d.¶ QAuero qͥ in te ſilia hẽs ĩſtituta petebat ſe mittiĩ poſſefſionẽ. Glo.dicit ꝙ ſi badri.tol.l.ſ. Et ex hac videt ꝙ fideicõmiſſariulij nõ ſit legi tim dictoꝛ ut h pʒ. ꝛiũ huiꝰ no.i.l.fi. C.dðe edic.diui.hadri. tol. Nic ergo aut ſideicõmiſſari ulis nõ poſſidet ⁊ nõ ẽ legiti, 9)22 B —„. . 2-— — . m dictoꝛ quo minus hẽs mittat᷑ ĩ poſſeſſionẽ ut h̊. Ant poſ/ ſidet ⁊ tũc ſiqdẽ vitioſe.⁊ idẽ qꝛ nõ ẽ legitimus ↄdictoꝛ.ita etiã poſſet itelligi H. ꝓut h̃ ſilia agebat ĩterdicto quoꝛũ bonoꝝ õip ſũ ſdeicõmiſſari. Si vo poſſiqebat ſine vitio.tũc ſiqdẽ eſt pa ratꝰ.q dicit de fideicõmiſſo ĩcõtinẽti ꝓbare eẽt legitimus odi⸗ ctoꝛ.ita dʒ ĩtelligi qð nõ.i.d.l.f.⁊ glo.h ſẽtit.Si vo nõ eẽt pa ratus ĩcõtinẽti ꝓbare nõ eẽt legitimꝰ gdictoꝛ nt h ĩ tex.¶Ad ſcdaʒ partẽ glo.ſignat ↄ.j.quoꝛũ lega.l.j.S.qdð aũt.⁊ nõ.in ru bꝛiea eo.ii.dic ꝙ ibiuolũtas ſuit accõmodata ĩ tꝑe cõpetẽti ⁊ nõ durauit.hᷣ vo durauit.⁊ de hoe q̃liter ex ratihabitione ſup ueniẽti ↄfirmet uẽditio ul alienatio pcedens dixi in.l. cũ vir.j. de uſucapi⸗ Sð — redes. BGꝛauatus reſtituẽ anlegc puenerit nõ videt᷑ grauat de fruciibꝰ.hoc diẽ AE-COp. 5. de uſuris.. Iſdeicõmil. S. nonnunq;. ⁊ qð nõ.ð.e.l.titi rogatus ĩ pn.So.aliud ẽ quẽ grauari ad reſtitu tionẽ ꝗcꝗd ſuperit ex bonis.⁊ tũc ueniũt fruct'ut in Sꝛio.alid ẽ queʒ grauarireſtituẽ gcqd huernir ex hẽditate ꝗᷣ caſu fru/ ctus nõ ueniũt ut h.rõ q; pᷣ calu ↄſũptio rerũ ꝑmittit᷑ bona ſi⸗ de.ut.d.l.titius.⁊ bona fides exigit ut puj ↄſumet᷑ de fructibꝰ qᷓ de ſpa rerũ.ut.l.imperatoꝛ.ĩ f.S.eo. ⁊c.l.magis puto.S.ne paſſim.ẽ. de rebus eoꝝ.Et iõ ꝑ illa vba videt teſtõꝛ ſeſiſſe etiã de fructibqᷓrõ h ceſſat. MPꝛeterea ibi min grauat᷑ a teſtatoꝛe iõ onereł a lege ĩ fructibus.̊ ĩ plus grauat᷑.iõ ĩ fructibus exo/ nerat᷑. ¶ Op. de.I. baliſta, S. e. So. ut ibi dixi. ¶Cu ita Fideicõmiſſ relictũ a duobus cũ expſſiõe noĩs x eEX⅜d collectiui debet etiã ſiĩ ꝑſona ultimi tin cõditio Aliã. Neres dʒ mittiĩ poſſeſſionẽ lʒ ſit de reſtit⸗ . dendo grauat ⁊ alienatiões facte ꝑ fideicõ/ erdictũ ki bonoꝝ ul ex cõſtitui. Juſtiniani.C. de edic di. extiterit ſi ꝑſona nõ ſupeſt q ñdeicõmiſſariũ ex pᷣſpta uolũta/ te deſuncti excludat.hoc dicit. Nõ qð dixii ſumario.Scðo nõ ꝙ ſcdᷣo moꝛiẽs videt᷑ rogatus de reſtituẽdo id qð iure fidei cõ.hũit a pᷣ ut pʒ ex zmne Eibl quã hae uoluit ⁊c. ¶ Ad hoc op.S.ad.l.fal.l.titia. So.hᷣ pᷣ religt ſideicõmiſſũ.ſcðo graua/ uit. ibi ecõuerſo. Atẽ h uſus ẽ vbis gnalibꝰ. dixit enĩ oẽʒz hẽdi tatẽ meã ⁊c̃.ſac qð dixii.l.marcellus.S.qdã.S.e.⁊ qð dicã.j. e.l.ſceuola.¶ Op. ⁊ videt᷑ ꝙ pᷣmus moꝛiẽs traſiniſerit ius ſi deicõmiſſi ad ſuos ſilios.ut.l.j.C. de his q añ aper.ta.So.di cit glo.ibiĩ iſtitutiõe pura.hᷣ ĩ ſubſtitutiõe conditiõali cuiꝰius ad hẽdes etiã ſuos nõ trãſmittit.caſus ẽ B. ¶ Op.⁊ itro mãz ⁊ videt᷑ ꝙ regrat᷑ ꝙ ↄditio exiſtat ĩ pſona utriuſq;. ut.C.de im ꝓu.⁊ all.ſub.l.pe.So.dicit glo.ibi ĩ ſubſtõne pupulari h in ſi deicõmiſſaria.Hãc tʒ Di.; ⁊ i.l.pꝛ filiã.S.ſi.S.ad.l.ſal.Glo. tãgit etiã eã i.l. ꝛia.rõ huiſo.ẽ qꝛ ĩ ſideicõmiſſaria videt᷑ teſta toꝛ cuiuſlibet ſidẽ ꝑ ſe elegiſſe.q rõ ceſſat ĩ directa. Iſta rõ nõ plʒ. Mꝛo cui euidẽtia ſclas ꝙ vna pluralita tũc reſoluit ĩ plua res ſingularitates qñ reſpiciũt diuerſos effectꝰ.ut.l.falſa.S.ſi. S.de ↄdi.⁊ de.⁊ ibidixi.ſʒ qũ ẽ fideicõmiſſaria ſubſtõ nõ reſol uit ĩ plures ſingularitates ⁊ ueriſñcat᷑ in pſona cuiuſlibet.q re ſpicit diuerſos effectꝰqm cuiuſlibet ſidẽ videt elegiſſe im Hi. ut dixi.ſʒ iſta eadẽ rõ ẽ ĩ ſubſtõne pupulari facta plibꝰpupillis eã enim cuilibet pupillariter ſuccedi in ſua hẽditate. ⁊ ſic re picit diuerſos effectꝰc diuerſas hẽditatej.⁊ ſic q;tũ ad caſũ.l. pe.iſta nõẽ bona ſo.ſʒ q;tũ ſubſtõnẽ vulgarẽ põt eẽ bona ſo. ut.j.dicã.vñ glo.i.l. ꝛia ſoluit aliter videlʒ 4. lbi iĩ liberis h nõ AQuod nõ piʒ qꝛ ⁊ liberis loquit. Añ ſoluit glo.tertio mõ h ⁊ bñ.nã ibi oditio extitit ĩ ꝑſona pmi moꝛientis.vñ remane bat ali fili teſtõꝛis q ex pᷣſũpta uolũtate defucti excludit exne nʒ ſpᷣſtitutũ.ut.l.cũ acutiſſimi.C.de ſideicõmiſſis.⁊.l.cũ auus ʒ.de odi.⁊ de.ſ̊ hic extitit ↄditio ĩ ꝑſona ultimi moꝛientis.vñ nõ ſupeſt ali ꝰq ex pᷣſipta uolũtate defũcti ſubſtitutũ excludat merito ſubſtitut admittit᷑. Iſta ſo.ꝓbat᷑ ad lr̃aʒ i.l.ſiis qꝗ ducẽ ta.S.itẽ ſi pꝛ.S.de re.du.⁊ repio Hi.ĩ ↄſilijs ſic tenuiſſe ⁊ ĩ ↄſi lio qð icipit teſtõꝛ poſt multa legata ⁊ alia ſic dixit.Et aduer⸗/ te 4 reqri ꝙ nõ ſupſit ꝑſona q ex uolũtate defũcti ſubſtitutũ excludat.na ſi eẽt eiuſdẽ gradus cuius eſt ſubſtitutus admitte ret᷑ ſubſtitutus ut hic patet.ſupererat enim nepos ex pmo ſi/ lio defũcto ⁊ neptis que erat ſpᷣſtituta ⁊ ſic erat eiuſdẽ gradus ⁊ tamẽ nepi admittit.et per hoc dico in terminis huius.S.in locis ubi ſunt ſtatuta ꝙ ſilie ⁊ neptis femine non ſuccedant ex tantibus maſculis ꝙ talis neptis non admitteretur. ꝗa ſupe/ reſt nepos ex filio maſculo qui ex pᷣſumpta uoluntate defun/ cti ſᷣn ſtatuta ciuitati neptem excludit per ea que dicta ſunt. ¶ Op. C. de ĩpu.⁊ ali.ſub.l.q;uij.ubi regꝗrit ꝙ ↄditio exiſtat in perſona utriuſq; ſᷣm 1 ibi glo. intelligit.⁊ ita ſentit in.l.hoc articulo de here.inſti.⁊.l.falſa.S.ſi.de di.⁊ de.So.ibiloqui tur in ſubſtitutione vulgari hic in ſideicõmiſſaria.⁊ poteſt eſſe rõ.q;ꝛ vulgaris ſubſtitutio reſpicit vnũ effectũ.ſ.uolũtatij teſta toꝛis.ideo facta cõiter plibuꝰ non reſoluit᷑ in płres ſingularita tes.hic in fideicommiſſaria que reſpicit diuerſos effect ut ibi dixi.uel uerius dic ꝙ rõ eſt qꝛ ſubſtitutio vulgaris locũ hʒ añ aditã hereditateʒ. ⁊ ſic eo tꝑe quo eſt locus iuri accreſcẽdi iter heredes.vñ niſi cõditio exiſtat in gion⸗ utriuſq; ſᷣm ꝙ uerba ſonãt nõ uocat᷑ ſubſtitutus.vident᷑ eni plłes ſimul piuncti vnũ coꝛpus.ut.C. de cadu.tol.S.is ita.v.hoc ita tã uarie.cũ natu/⸗ ra vboꝛum ⁊ ꝓpꝛia ſigniſicatio reqrat ꝙ in ꝑſona utriuſq; exi ſtat oditio ſubſtitutiõis ab hac nõ recedit. Eſt enim alius cui põt queri per ius accreſcẽdi ex pᷣſũpta uolũtate defuncti. Sʒ ſubſtitutio pupillaris ⁊ etiꝗ fideicoõmiſſaria hʒ locũ poſt aditã hereditatẽ ⁊ poſt emolumẽtũ ꝗſitũ ⁊ ſic ceſſat ius accreſcendi. ut. l. j.in fi.de uſufru.accre.⁊ iõ ſi in vnius perſona exiſtat con . . ditio eſt locus ſideicõmiſſo. Nõ enim eſt alius cui poſſit accre ſcere ex pᷣſũpta uolũtate deſũcti. Itẽ ẽ locus ſubſtitutioni pu pillari niſi ſit que ex pꝛeſumpta uolũtate deſuncti ſubſtitutum excludat ut dixi.Et hoc eẽ ueruʒ patebit ex ſolutione ſequen tis cõtrarij. ¶ Op. de uſufr. le.l.codicillis ĩ pn.ubi etiã ĩ ſidei cõmiſſaria requirit᷑ q in ꝑſona utriuſq; exiſtat cõditio. Sol. ibi loquitur in uſufructu ⁊ habitatiõe in quib etiã poſt emolu mentũ queſitũ eſt locus iuri accreſcẽdi.l.j.ĩ f.de nſu. act.meri todonec aliquis ſupeſt non extat cõditio ſideicõmiſſi.Eſt eni cui poſſit accreſcere.idẽ dicereʒ quocũq; caſu h̊ cõtingeret ut ius accreſcẽdi remaneret foꝛte ex pꝛeſũpta uoluntate defuncti uel alio quouis modo. ¶ At liq̃at mã dic cuʒ querit an reꝗra tur ꝙ cõditio ſubſtõnis exiſtat in ꝑſona utriuſq; uel non. aut ſubſtõ eſt facta plurib ſeparati.aut ſiml.pᷣ caſu ĩ cuiuſcũq; ꝑ/ ſona extitit cõditio locus eſt ſubſtõni.ut de iniuſt.teſt.l.pe.ad I.lal. l. pat nliaʒ. S.ſfi.ᷣm bonam lec.ſcdo caſu qñ ſit plibus ſil. Ad ſenatuſcõſul. treb. aut fit ſimplr uel ꝑ copłaʒ.aut cuʒ adiectiõe noĩs collectiui. caſu aut logꝗt᷑ in ſubſtõne vulgari.aut in pupdũᷣlari.aut in ſidei/ cõmiſſaria. aut in cõpẽdioſa.ſi in vulgari reqꝗrit ꝙ in utriuſq; ꝑſona exiſtat cõditio.ut.C. ðe impu.⁊ Rli⸗o, cui⸗ ⁊T ita in telligit ibi gl.⁊ nõ.in.l.hoc articulo.de hẽ. inſti.l.ſalſa.ĩ fi.de coõdi.⁊ de.rõ ſupꝛa patet. Si vo loꝗt in pupulari tũc dico idẽ ꝙ in ſideicõmiſſaria. qꝛ reſpicit diueſos effect.x q; ↄfer:ĩtẽ/ Fus in qͥ nõ eſt locus iuri accreſcẽdi ut dixi.ð.ſi vᷣo logꝗmur in deicõmiſſaria. dico ꝙ regula in cuiuſcũq; ꝑſona extiterit cõ ditio locus eſt ſſtõni.ut.lñ.lutius.S.gaio.j.e.⁊.S.ðe le.ij.l.ſi. S. filiã. Fallit ſi pſumat᷑ teſtatoꝛẽ aliud uoluiſſe ex eo ꝙ nã reli cti ul uolũtate defũcti ĩter eos ꝗbꝰ eſt facta ſubſtõ eſt locus iu/ ri accreſcẽdi.ut in uſufructu ⁊ habitatiõe.ut.S.de uſuſfru.le.l. codicillij ĩ pn.⁊ ibi dixi. Itẽ fallit ſi ſupeſt aliq̃ ꝑſona q ex pᷣũ ta uolũtate defũcti excludat ſideicõmiſſariu ul ſpᷣſtitutũ.ut .ſi is g. S. itẽ ſi pater. de re.du.⁊. C. de ſideicõmiſ.l.cũ acutiſſi mi. ⁊ de iſti.⁊ ſpſti.l.gnalit.⁊ hic ẽ caſus ĩ.d.l.pe.C.de impu. ⁊j ali.ſub.⁊ nõ.hᷣ in fi.glo.qð ĩtellige ut.s.dixi.Si vᷣo loqmur in ſpſtitutiõe cõpẽdioſa qͥ cõtinet vulgarẽ ⁊ ſideicõmiſſariã ⁊ etiã pupillareʒ.qñq; ſᷣm ea nõ.in.l.pᷣcibꝰ.p gl.⁊ doc.⁊ ego dixi in. l.cẽturio.tũc ſi ſuccedit ex vulgari dic ut dictũ ẽ in vul/ gari. Et ſi ſuccedi ex pupillariul fideicõmiſſaria dic ut dictũ c.S.iĩ pupillari ⁊ fideicõmiſſaria.Si uero ſubſtitutio ſuit facta cũ adiectione noĩs collectiui.qꝛ dixit teſtatoꝛ ſi ambo uel oẽs uel ſi utriuſq; utriq; ⁊c̃.⁊ tũc aut q̃ris ʒ ꝓpꝛiã ſigniſcationẽ uocabuli ⁊ ſic ſõſtitut excludit niſñ ĩ ꝑſona oĩuʒ ↄditio extite rit.ut h.S.iĩ pn.aut ſʒ ĩterpᷣtationeʒ Eedeſuer mẽte colligit. tũc aut ſuꝑeſt aligs de liberis ꝗ ſſtitutos ex pᷣſũpta uolutate deſũcti excludat ⁊ ſᷣſtitut ex ndruel Pe pn. de ĩpu.⁊ ali. ſb. Si vo nulls ſuꝑeſt ꝗ eũ excdludat.ſʒ illi ꝗq ſuꝑſũt ſe i eodẽ uł ari gradu cũ eo tũc ſubſtitut admittif.caſus ẽ hi.S.iſto. eicõmiſſũ relictũ plib uł vni ex eis ĩtelligitur cto * ⁶ — . — — G . pmis deſicientibus ⁊ iter ꝑpſonas ĩter q̃s eſt affe/ ctio oꝛdinata oꝛdo ſcripture ĩſpici.h.d.p̊ᷣ ꝓbat᷑ hic ⁊.l.ſi ſũdũ ſbᷣ ↄditiõe.S.his vbis.s.de le.j. Et hoc ſacit ad.q.dic ſtatutũ ꝙ poꝛe pñt aliqd facẽ oẽs uł.vij.ex eis.nã videt.ꝙ. vij.ex eij pñt demũ alijs deſiciẽtib ut hᷣ ⁊.d.S.his vbis. In ↄꝛiũ videt caſus ĩ.c.cũ plłes.de of.dele.li.vj. Nic g qñ aliqd cõmittit pli bꝰ.qñq; apponi᷑ clauſula ꝙ ſi aliq noluerit ul nõ potuerit ex/ pediat ꝑ alios.tũc nõ põt ꝑ alios ueniri ad actũ niſi pᷣ ↄſtet de alioꝝ ĩpotẽtia uł uolũtate.ut ex de of.dele.c.pꝛudẽtiã.QAñq; apponit᷑ dauſula ꝙ poſſit expediriꝑ oẽs ulłꝑ aliquẽ ex eij nec adijcit ſi noluerit ul nõ potuerit.tũc aut talis diſpõ reſpicit cõ/ modũ eoꝝ ad qs refert ⁊ ſbᷣintelligit ſi alij nolnerit ulł ſi nõ po/ tuerĩt. ut.d. S. his vbis.aut nõ reſpicit cõmodũ eoꝝ ſʒ graua/ mẽut ĩ plib iudicib delegaᷣ ⁊ plibarbitris.⁊ tũc pñt alij etiã nõ regꝗũtis bmis poccupare.ut.c.cũ ples de of.dele.li.vj. Et ꝑ hoc i.q.ꝓpoſita ocludo aut illð qð cõmittii poꝛib ul.vij.ex eis reſpicit eoꝝ cõmodũ ⁊ dʒ ĩtelligi alijs nolẽtib uł nõ nolẽ/ tib adeſſe.aut nõ reſpicit eoꝝ cõmodũ.⁊ tunc pñt etiã.vij.ex dis alijs irreqſit. de ſco.ſ.de oꝛdie ſcripture vidiſti in.l.cũ pẽ §. pe. S. de le.ij. . 4 2 Debitũ ab hẽde ꝑ aditionẽ ↄſuſum R Educta ein Eicne ex rnb⸗ Benofen⸗ S yß Exigere a ã nõ fac hẽdẽ te ¶ Cü hereditas. de s alioꝝ. h. d. (Qni poſt Obuẽtiões poſt moꝛtẽ ex iudicio teſtõꝛis a pueniẽtes ſi ꝑ hẽdes exacte nõ ſuerint ue niũt in fideicõ.als ſecꝰ.h.d.⁊ hic. . eſt gl.l.poſtulãte. ð. e. ubi nõ. per glo. .. . Aeceptis. Sb dout caſũ op.datũ cauſa conditiõis HHeſplẽde nõ iputat ĩ qrtã. ut.l.id aũt.⁊.l.qdᷣ adt Had. 1. S hic dicit accept centũ ⁊ ſic cũ ſint ablatiui abſoluti reſoluunt᷑ ĩ ↄditionẽ.ut.l.a teſtõꝛe.de ↄdi.⁊ de. So. dico ꝙ ĩputat᷑i q̃rtà tre.ut hic nõ i fal. ut ibi.Rõnẽ dixiĩ... in qrta. S.ad.l.fal.⁊ hoc ꝓut ĩtelligit᷑ accept nũmis a fideicõmiſ lario. ut glo.ponit aſ⸗ oſſen er dicẽ ꝙ teſtoꝛ dixit ſim/ plicit᷑ accep nũmis ꝙ ĩtelligit de hẽditate.⁊ ſic ↄꝛiũ nõ obſtat nt.l.cũ pꝛĩ pn.S.de le.ij. Xʒ P Vini ſequit ĩ lra tanq; ſi ex honi cc.expoſitiue ponit nõ ſilitudinarie.⁊ hic ĩnuit tex.j.in S.ꝗppe. ¶Scdo op.ad t᷑tiũ dictũ.dã hic ꝙ ſolũ p parte here utak qᷓrta. Cõtra. S. ad.l.ſal.l.nenſeni.ubi qcqd a cohẽde ꝑcipit hutze fal. Sol. ʒ Ja. de are.dʒ ĩtelligiꝙ H erat rogat de reſtituẽdo alti q; cohẽdi ſuo a q recepit uel a qͥ deducũ als cõputarei ĩ q̃rtã.utĩ ↄꝛio.Lʒ gl goned caſũ ĩnu at hic ꝙ ſit rogat de reſtituẽdo cohẽdi.¶ Op.ad ſi. ꝙ ſit cõ pſatio ſpẽi ad qᷓtitatẽ ↄʒ.l.ſi ↄuenerit de pig.ac. Glo.magna lſ.dicit cõpẽſat gen cũ gñe.vlt dicẽ hẽs rogat de reſtituẽdo hẽditatẽ rogerde feſtituẽdo partẽ ſuã.⁊ ſic ꝗtã. hẽs cui reſti/ tuit᷑ vult deducẽ fal.ſuã ſic ⁊ qtã.Cũ ergoutrũq; debitũ cõſ ſtat ĩ qta ſit cõpenſatio.ut.l.j.S.pe.ſi pars hẽdi.pe.x h ꝓcedit ſi ꝓponis hẽdẽ rogatũ de reſtituẽdo cohẽdi.ſʒ ponẽdo ut diẽ Ja.de are.ꝙ ſit rogat de reſtituẽdo alti tũculdð nõ ꝓcederet. ſy deberet ĩ v. cũ aũt.caſus poni alit᷑ qᷓ; ponalꝑ glo.ſicut dictũ c. S.q; hẽs retinet pᷣdiũ cõputaĩ ſibi ĩ ãrta ſolũ qð iure hẽdita rio capit.⁊ p̃dicta ſũt va qñ pᷣdiũ ẽ minoꝛis ualoꝛis qᷓ; ſit q̃rta renzeri Pa, qri qd ũ pdiũ qð retinet eſt maioꝛis ualoꝛis poꝛtio hẽditaj q retneri dʒ. Rñdet iuriſcõſult idẽ qdð ĩ ſuꝑ uo p̃dioꝝ hocẽ ĩ eo qð nõ capit iure hẽditario ĩteruenit fal. hẽ detrahet a fideicõmiſſario qtũ ad fal. eſt ar itez enĩ pecuniã cõpẽſari placuit.hoc ẽ qñ pecunia deducit illa tota ĩ ſal. cõputat᷑ut.S.dictũ ẽ.ita ĩtelligit Ja.de are.Ex hoc ergo .5 pᷣ ꝙ pecunia tota ex poꝛtiõe vni/ põt itelligi eẽ deducta cdo ꝙ ĩ coꝛpoꝛe ſecꝰ.tertio ꝙ lʒ illð qð iure hẽditario non ha bet᷑ ĩ trebellianicã cõputet᷑tñ qñ aligd hẽtur duplici iure par/ tiĩ iure hẽditario parti a cohẽde nõ cõputat᷑ ĩ tre.niſi id qd ha/ bet᷑ iure bẽditario. rõ ponit in.l.in q̃rta. S. ad.l. fal. 0 . artus ancillarũ ⁊ fetus pecoꝛis Hereditate.u ? ſoci moꝛtuox nſtn i ctu ułin redditu.h.d. — q Fruct ꝑcepti iudicio teſtõꝛis ĩputatur in Ante E. Zri ſechini⸗ ꝗ ꝑcipipotuiſſent a dligẽ tiſſimo patreſa.h. ð. Rosde 'eſtirn . Ro ogat reſtituẽ qð ſup/ (M ex hereditate. erit ex hẽditate nd tenet ad fructus nec ad luẽdas res bona ſide pignoꝛatas. h.d. de ateria iſta plene dic ut.l. titius rogat.S.e.ti. Ebitoꝛ Aditio q ſit coacte nalẽ obłonem nõ L pimit. INẽ dñiũ rei pignoꝛate qð ꝑpue „. nit ad creditoꝛẽ irreuocabilit nõ ꝑimit hypothecaria h. d. ¶ Op.dãẽ hic ꝙ ſublata ẽ pncipalis ⁊ remanet hypothe caria. Cõtra.j.de re.iur.l.cũ pncipalis.Huitimoꝛe ſunt tres ſo.vna ꝙ non ẽ ſublata nãlis cui accedit hypothecaria.alij di cũt ꝙ ĩ totũ ẽ ſublata nãlis ⁊ ciuili.ad ↄꝛiũ dicit ꝙ tũc tollitur acceſſoꝛia ſublata pᷣncipali qũ pncipalis tollit de eqtate.ſecuj ſi ꝑ rigoꝛẽ ſic hᷣ q; tolliĩ ꝑ ↄfuſionẽ.ul foꝛte qꝛ pncipalis debi/ toꝛ ſine hẽde deceſſit.ut.l.ſi ſine.Sð.de admi.tu.⁊.l.ſtichuʒ aut pãphiluʒ.j.de ſo.⁊ hãc ſo.ponũt doc.C.de luitio.pig.l.ĩtelli/ gere. alij dicũt Paiudi ⁊ nalis tollit ſʒ ſuſcitat᷑ ciuilis ſeu hypo s. hoc declarabo ſtati. ¶Op. C. de uſuris. l. eoj thecaria utilis. a So.ibiẽ eadẽ eꝗtas ĩ tollẽda acceſſoꝛia q ẽ ĩ tollẽda pncipali Auũo an aditiõe tollat᷑ nalis oblo. Et videt᷑ ꝗy ſic. ut hic ibi ſublata cc̃. ⁊ de li.le.l.ſi id qd. In ↄꝛiũ videt᷑ tex. ibi ppter pi „ * — gnꝰnãlis obligatio durat. Rñ.qũq; ꝗs adit ſponte.⁊ tũc prr aditiõeʒ tollit᷑ oĩs obło.ut.lł.ſi id qð de li.le.⁊.l.in oibus de ſo. NQñq; adit coacte.⁊ tũc tollit ciuilis ⁊ nalis remanet.caſus ẽ hic. Rõ qꝛ talis aditio nõ hʒ cõſẽſũ uerũ ſʒ coactũ.ſacit.S.de cõdi.ĩde.l.iuł.in pn.Ad id qð h dẽ in pn.ſublata nãli ⁊c.xñ/ deo arguẽdo dic nõ det᷑minãdo. ¶ Auũo utrũ ꝑ ſucceſſiõeʒ extinguat᷑ hypothecaria actio.Glo.h̊ videt᷑ uelle ꝙ tollat ciui lis ⁊ remanet nãlis.ut h ĩ glo. magna circa mediũ.ſᷣm iſtã gl. ĩ hypothecaria ẽ oblo ciuil ⁊ nãlij.idẽ tʒ i.l.ſi tibi..de pigno re.S.de pac.DPoc.dicũt ʒ.nã oblo pig.eſt in rẽ.ut.C. de pig. l.pignoꝛi.ſʒ iura realia nõ diſtinguunt᷑ ĩ ciullẽ ⁊ nãlẽ oblłonẽ.iĩ mo nõ pᷣſupponũt oblonẽ.ut iſti.de act.S.j.⁊ hoc tʒ Ja.bu. Suſtinẽdo glo.poſſum dicẽ ꝙ nalis oblło dĩ hoc ẽ de iure gẽ tiũ. ut.l.ſtichũ.S.nãlis.j.de ſo.ſicẽ ergo pſona põt eẽ obligata de iure gẽtiũ ⁊ ſic nãlit. Itẽ de iure ciuili.⁊ ſic ciuilit.ita pignꝰ põt eẽ obligatũ de eꝗtate deiure gẽtiũ.⁊ dicet᷑ nalið oblło de iu re gẽtiũ. Itẽ de iure ciuili.⁊ dicet pign ciuilit obligatũ.tñ qᷓ;/ tũ ẽ pꝓpoſito puto ꝙ nãlis ĩtegra manet ⁊ ciuil q ĩducit acio nem nedũ retẽtionẽ ut diẽ tex. ⁊ ſic nõ remanet ſola nãlis.qꝛ illa actionẽ nõ ꝓducẽt.¶ Op.qñ dñiũ rei ꝑuenit ad credito reʒ oblo extinguit᷑.ut.l.nec pignus.de re.iu.⁊.l.ex ſextãte.S. latinꝰ.de ex.rei iudi. So.qñ dñiũ ꝑuenit ad creditoꝛẽ irreuo/ cabil it᷑ tũc hypothecaria pfecte ⁊ irreuocabilit᷑ extiguitutĩ) rio.ſed qũ venit irreuocabiliter dominiũ tũc hypothecaria ex tinguit.ut ꝓbat᷑ in tex.in.d.S.latinus.⁊ doc.tagunt in.l.j.C. de his qui in poꝛ.credi.lo.ſuc.⁊.C.ſi antiquioꝛ credi.l.i. Pꝛe dicta uera in eo qui adit coacte. ille vo ꝗ adit ſpõte dʒ ſibi de/ ducere qð ei debebat᷑ a defuncto anteqᷓ reſtituat.ut.j.de ſo.l. ſtichũ aut pãphilũ.S.j.cũ glo.in vᷣbo detinet. ⁊.l.irritũ.⁊.l.in iponẽda.C. ad.l.fal.⁊.j.pxi.S. L C que.ſcedetib⸗ ex linea minap deſcẽdẽtes actio rit. Itẽ qð ꝗ bʒ ex erronea ſnia ĩ reſtõnẽ non uenit. h. d. ¶ Op. S.ſo.ma.l.gaius. So.ſpale ibi fauoꝛe ee = ⏑. ☛ͤ =. S — -S. = —☛ — — — — ☚ ☛rn5 r B Agd ſenatuſcõſul. tre. mr̃imonij.de hoc ꝑ doc.i.l.ij. C. de ↄhẽ.⁊ cõmit.ſtip.dixi ple/ ne ĩ.l. qð dꝛ.j.de v.ob. ¶ Vltio no ꝙ illð qð ꝑuenit ad hedẽ nõ ut ad hẽdẽ nõ uenit ĩ ſideicõmiſſũ.facit qð dixi ĩ.l.ſi pꝛoni in pn. S. e. ReA Ciideirsniſ . itutiõe fcã fideicõmiſſi inua Atronus. lidi actiõej nõ traſeũt ex tre.h.d. ¶ Op. C. ad.l.ſal. l.erroꝛ. So.glo.ꝙ hec hm illa oʒ 2o cui declaratiõe qᷓro an ſideicõmiſſũ relictũ pꝛo/ elligi. no ſit nãlit᷑ debitũ. Rñdeo nullo iure debitũ ẽ ultra legitimam poꝛtionẽ.⁊ iõ quocũq; erroꝛe ſolutũ reperi.ut.l.patronus.j. de dona.⁊ ſic nõ hʒ hic locũ diſtinctio.l.erroꝛ.C.ad.l.fal.Ali ud eni eſt in fal.aliud in debita pꝛono.ut ꝓbat tex.in.l.patro iue qᷣta ſit ĩ ſideicõmiſſo ſiue in ſo ulus. elod (P) Aulus, eloce gee ⸗ ee declaratione legis ſciẽdũ ẽ ꝙ rogat de reſtituẽdo tatã pecuniã q; ta ẽ eſtimatio talis rei põt ſoluẽ pecuniã q ĩ oblone uel etiam ipſa rẽ. ut.l.ſi vo. S. . S. ſo.ma. ⁊. S. de le.j.l.ſi füdũ ꝑ ſideicom miſſu ĩ pn. Recte ergo dicit iuriſcõſult ꝙ teſtõꝛ ſẽſit nõ ſolũ de qᷓtitate ſ etiã de vncia.qꝛ põt hẽs vnciã ſoluẽ lʒ nõ poſſ it co gi.merito ẽ locus tre.hic ẽ uerus itellectus ꝗcꝗd glo.dicit. Fili D Bos data ſiue ꝓmiſſa ꝑ pꝛeʒ ſilieĩ ſideicõ . emiſſũ nõ cadit. p. d. ¶ Quero hic loquũ gqñ pꝛ dotauit filiã ꝗd ſi ipſamet ſilia ſe dotauit. Glo. Ent. Z. e. l. mlier. S. cũ ꝓponeret. C Quero ꝗd ſimr dotauit ſliã ſud. Rñ. glo.nõ ẽ idẽ qꝛ nõ eſt ofſiciũ mr̃is dotare ſiliã qð ſigna. ⁊ hãc opi.tʒ Me.iĩ auẽ.rej qͥ. C. cõia de le. Ylli vo ma⸗ ſculus poſſet dotare filiã ſuã de reb ꝗ̃ iaceẽt reſtoni ſi alið nõ bꝛet qm officiũ ei eſt dotare.ut dicta auc.res q̃. ¶ Quero.q. emergẽtẽ de facto.pone ſili grauat de reſtituẽdo nõ dotauit iliã ſua viuẽs.ſʒ ĩ teſtõ ei dotẽ religꝗt an h relictũ minuat ſidei⸗ cõmiſſũ. Rñ.ſi relictũ ẽ factũ ↄgrue ſʒ ꝙ ↄuenit q̃litati ꝑſone mimutt ſideicõmiſſu ſicut ſi eã viuens dotaſſet.ꝓbo ꝑ.l.mulier S. pe.S. e. ubi dicit tex. ꝑinde ac ſi fuiſſet rogat reſtituẽ qð ſuꝑ luiſſet de hẽditate.⁊ ſic nunq; videi fuiſſe in fideicomiſſo ulud qð ſuit neceſſarium ꝓ dote ſilie.ꝓ quo facit q; pẽ ad hoc tenet ſaltẽ officio iudicis ergo habet᷑ eris alieni loco.creditoꝛ enĩ dẽ etiã ꝗ officio iudicis exigẽ põt. ut.l.creditoꝛes de v.ſig. ergo ſideicomiſſũ minuit ut hic ibi eris alieni ⁊c. Pꝛeterea ſi res q̃ ſhiacẽt reſtõni pñt alienariĩ cauſã dot iter viuoj.mlłto magis in ultimis uolũtatib q̃ẽ fauoꝛabilioꝛ alienatio.ut nõ.i.l.qdã ita.S.ſiqꝗs ſiliũ.S.e.Hec.l.facit ad.q.an mulier poſſit graua/ riĩ dote ꝑ ſideicõmiſſũ.quaʒ ponit Ci.C.de rei uxo.act.S.vi deam.dixi.S. de le.ij.l.fi.S.filie.dicà ĩ.l.luti.S.marit.j.ẽ.ti. n. Si dilatio apponit gra fideicõmiſſarij ceſſate Alũnũ.Sid dilationis ceſtst dilatio. h.d. ¶ Op. C. qñ di.leg.ce.l.ex his.So.ibi nõ ceſſabit cauſa dilatiõis q; tẽ/ pus ſuit appoſitũ ſauoꝛe grauatibic fauoꝛe e cui debebat fie ri reſtõ. ¶ Cõtra hoc op.de glo.q ẽ in.l.ſei ſaturninus.S.eo. So. Me.iĩ.l.ex his vbis.repᷣhẽdit illã gl. ꝓ q̃ repᷣhẽſiõe vide/ tur caſus hic.ſi uelles ſuſtinere poſſes dicere ꝙ hic erat nudus miniſter. ſ ibi erat hẽs ꝗ ſetiebat cõmodũ.ar.l.publius.de cõ di. ⁊ de.j.ti.j.l.ſrmio.S.cũ ab hẽdibus.⁊ qdð ibi dicã.¶ Alti mo facit hic.S.ad.q.iudex ſtatuit fminũ ad cõparẽdum hinc ad tres dies cõparuiſti ĩcõtinẽti utrũ iudex ĩfra illos tres diej poſſit ꝓcedẽ ad ulterioꝛa. Aidet᷑ ꝙ nõ qꝛ durat dilatio pma. nt. l.ſiue pars.C. de dila.ĩ ↄꝛiũ.qꝛ finita ẽ cauſa dilatiõis q da/ bat ad ueniẽdũ ſtati.ergo cũ uenit finita ẽ dilatio ut hic ⁊.ẽ. +– g el ge beglai⸗ boen nc. Per reſtitutionẽ ybalẽ traãſeũt omnia iu R Acta. decomillamidb.v. (Siis qui. Si ſideicõmiſſuʒ deducaĩ in ſtipulatiõe ⁊ . qui reſtituat trãſeũt actiões ꝑ treb. ſecus ſi lit eſtimatio ſit ſolũ.h. d. Bi heres Sniĩa uł renũciatio poſt reſtitutionẽ pꝛo⸗/ *ecedẽs ſideicõmiſſario nõ pᷣiudicat.hoc di cit.¶ Op.ꝙ bẽs poſt reſtõnẽ nõ potuit ↄdẽnari.ut.l.hoc au S Sil-Sa iriglo⸗ QOp. S.e.l.ſi pꝛoni.S.fi. So.ibi reſtitutio ſuit facta poſt litẽ ↄteſtatã cũ hẽde.¶ Oppo.C.de enic.l.j.de here.uẽ.l.emptoꝛ. So.ſactũ emptoꝛis pot ꝓdeſſe ei ꝗ hʒ iura ab eo.ut.l.filia fribꝰ.S.e.nõ nocè ut hic.ſũtexꝑedi te glo.¶ Ex glo.op. foꝛtit ⁊ videt ꝙ heclex ſit ð caſuʒ.l.S.de traſac.So.ibi ille cũ quo trãſegit ignoꝛabat uẽditionẽ factaʒ hic ĩtelligidʒ q ſciebat litigatoꝛ ⁊ iſtud ẽ nõ.¶ Op.ad id qð dixi. tu dicis ꝙ hic loquit᷑ q ſciebat. qꝛ nõ ſufficit ſcia ſʒ reꝗ rũ ꝙ alto de tribu modis ſciat que ponunt᷑ i.l.ij. C.de noua. olls vier ꝙ ibiloquitiĩ alia ceſſiõe ſeu delegatiõe.hic in re ltutiõe ꝗᷓ fit p tre.iſta nõ ẽ uera ꝑ dictã.l.fi.S.de tranſac. ubi 22 egꝗparat hẽditatẽ uẽdità qͥ ẽ ceſſio reſtõni trebellianice. Glo. uariãt ĩ.l.fi.S.de trſac.⁊ i.d.l.iij. vna dicit ꝙ ſufficit ſimplex ſcia.alia dicit ꝙ non ſufficit.ut.l.nomẽ.C.q res pig.ob.poſ. alia gl.uariat ĩ ſeipſa.ut.l.ſi cũ emptoꝛe.S.de pac. Ja.de are. dicit ⁊ meliꝙq; aliꝗs aliꝰi hoc ꝙ qñq; ſit ceſſio ad cõmodũ ce/ dẽtis ⁊ ei ꝑiculo.⁊ ꝗcqd exigi i ei utilitatẽ vtit ⁊ iſto caſu nõ ſufficit ſimplex ſcia ſed reqri ꝙ ſciat alto de trib modis.C. de noua.l.iij.ita põt ĩtelligi glo.i.l.nomẽ.C.q res pig.ob.poſ.ſʒ ſi ſit ad cõmodũ ceſſionarij ⁊ ei piculo ſufficit ſunplex ſcia. ut ð.de tranſac.l.fi.⁊᷑ caſus ẽ hic. Dꝛedicta potes tibiipſi ꝑ mo/ dũ diſtictiõis ſumẽ. ¶ QAQuero poſt factã ceſſionẽ cedẽj agitõ debitoꝛeʒ.an debitoꝛ põt opponẽ iſtꝗ exceptionem nõ potes me ↄuenire.qꝛ alti ius ceſſiſti.⁊ ſic ali hʒ utilẽ q̃ tũc directe pꝛe fert. Ja.dde are.dic eo mõ ꝗͥ dixi.S.ðaut ceſſio eſt fcã ad cõmo dũ ceſſionarij ⁊ ei piculo.hoc caſu potej opponẽ exceptionẽ ĩcõtinẽti ꝙ aliꝰq hʒ utilẽ põt pᷣferri directe.ita ĩtelligit.l.ĩ cau⸗ ſe ĩ f.x.l.ſi ꝓcu.meꝰ. x.l. ꝓcuratoꝛe ĩ rẽ dato de pcura.Si vo piculo cedẽtis ⁊ nõ põt opponẽ niſi altuʒ de trib iteruenit po ſitj. C. de noua.l.iij.p.d.ſʒ Ja.de are.i.l.j.S.j.circa pn.S.eo. ubiẽ caſus. Sʒ Ol.ſibi hoc appꝛopꝛiauit.Et ʒʒ pᷣdicta dʒ in telligi.l.ſi cõuenerit.iĩ pn.de pig.acſ.⁊.l.ſi pꝛ.S.j.de iure doꝶ. Auero utrũ pactuʒ ⁊ traſactio cedeni noceat ceſſionario. Bl. mouet ĩ.l.ſi cũ emptoꝛe.S.de pac.Lu ſolue diſtiguẽdo cir ca hãc.q.put colligit ex his q̃ dixi de ſcia ⁊ ceſſiõe.¶ QQuero utrũ ofeſſio cedeni noceat ceſſionario.HNãc.q.tãgit Hi.in.l. Fuũ.S.j.S.de le.j.⁊ ibi tetigi.⁊ hic etiã Di.foꝛmat.Et videt ꝙ debeat nocẽ. ut.d.l.Fuũ.S.j.⁊.l.ſi actoꝛ.õ.de ꝓcu.ubi põt di/ ce ꝙ ueniat pncipalis ⁊ ſic nõ noceret ↄfeſſio pncipalis.illa.l. ſi actoꝛ.nil releuaret. In ↄꝛiũ videt.l.ſi partẽ.S.j.S.quẽadmo quʒ ſer.amit. Ja.de are.ut refert Ci.i.l.ſ.C. ðe ꝓcur. refert ſe ad diſtictionẽ pᷣdictã.aut eni ceſſio ſit cedẽtið ꝑiculo.ut.l.ſi mã dato.ĩ ſi.S.ma.⁊ tẽ ↄfeſſio nocet.ut.S.de ꝓcur.l.ſi actoꝛ.ſi vᷣo ſfit ad cõmodũ ceſſioarij tũc nõ p̃iudicat.ut.d.l.ſi partẽ.⁊ hic. T hoc adita diſtictiõe ſcie ⁊ ignoꝛãtie litigantj. ¶ Qũo pone ũlle ꝗ ceſſit hʒ ſolũ utilẽ.vñ apð eũ nil remãſit an pᷣiudicet ceſ ſionario ĩ illis caſib i ꝗb pᷣiudicaret ſi hꝛet directas.Et videt᷑ ĩ nullo piudicet.ut.j.l.ꝓxi.i pn. iũcto eo qð dixi in.l.ex aſ e.. e. qd dicem. dico ꝙ piudicat ceſſionario.ſic fem ꝓcura/ toꝛis reuocati piudicat dño ſi ad notitiã nõ ꝑuenit.ut.S.de ꝓ cu.l.ſi ꝓcur.x.l.j.C.de ſatiſdado. Nꝛedcaã it va pᷣterq; ĩ illis caſibꝰiĩ ꝗb dixi ꝙ ſimplex ſcia nõ ſufficiebat.ſʒ reqrit alto de trib modis poſit.C. de noua.l.iij.q D faciebat dñs facie bat vtute directe.qꝗ erat apð eũ.h nullũ ius remaſerat.⁊ iõ ſcit ꝙ ſoluit ei ꝗ nullũ ius hʒ iccirco ſuffic ſimplex ſcia.¶ Quero utrũ ſolutio fcã cedẽti noceat ceſſionario.Rñ.qũ apð ceden/ tẽ remanet directa. ideʒ qdð dixi.S.in tranſactione ſnĩia pacto ⁊ ſimilibꝰ.ut.l.fi.de trãſac.ſed qutdo apud cedẽtẽ nulle rema nent.tũc aut accepit bona ſide animo gerẽdi negotiuʒ ceſſio/ narij ⁊ liberetur ſoluens ignoꝛas als non.ſʒ hẽet cõditioneʒ ĩ debiti quã cedẽdo liberaretur.ita dʒ intelligi.j.l.pꝛoxi.C.l.is qui hominẽ.S.ſi titium.j.dðe ſolu.⁊.l.cũ uis. F. .j. e. ti. HAiρν. ꝛo eo ꝗd idebite reſtituit reſpectu dte nõ (Si UIGS. iſeüt actioes. ſec ſi reſpectu rei certe.h.d. ◻ 1* Qð pẽdẽte dilatiõe ꝑ hẽdita/ 1 deres ante. riuʒ ßuũ negelet relofi⸗ nõ ue nit ſicut nec alij fuetugindlci tlca pcepti.h. d. icet fideicõmiſiarius pecuniã quã dʒ eſcripto. di tardius ſoluat ad uſuras non te/ netur qꝛ nec fructus recuperat.h.d. Löa . ſiBe õditiõi ptãtiue hone Gi ſul conditione. facili ⁊ trãſitoꝛie hẽj * cogitur parere.inhoneſta difficilis ulł ꝑpetua ei remitti. h.d. pᷣ loquitur ĩ iſtituto ſub cõditiõe ptãtiua honeſta ⁊ facili.ſcdðo in ĩſtituto ſub conditione turpi inhoneſta ⁊ difficili.ſcða ibi ſi uero turpᷣ. Itẽ ſcdᷣa ſubdiuidit.qꝛ pᷣponit qd iuris ſit de rigo/ re.ſcõo ponit quid iuris ſit de egtate pꝛetoꝛia.ſecunda ibi ſi in danda. Itẽ ſcda ſubdiuiditur.q; p loqtur ĩ cõditiõe q̃ hʒ diffi cultatẽ qꝛ pꝛimoniũ diuidit ĩ dãdo.ſcðo ĩ cõditiõe turpi.ttio ĩ cõditiõe que hʒ difncultatẽ qꝛ eſt ꝑpetua nõ traſitoꝛia.ſecũda ibi ꝙ ſi cõditio.tertia ibi ſi vo noĩs.ex q̃ diuiſione apparet dla rius iſte. S. In tex.ibi viſuʒ eſt dic.ſ.iniquum de rigoꝛe per ra/ tiõeʒ que ſeqt.¶ Op. ⁊ videt᷑ ꝙ iſte.S.ſibi dicat. na pᷣ dic cõditio turpiſibi no remittit.in.S.ꝙ ſi cõditio.dꝛ ↄꝛiũ.So.pᷣ loꝗtur de rigoꝛe.ſcðo de equitate ptoꝛia.¶ Sʒ ð hoc op. ꝗa etia de rigoꝛe iuris ciuilis conditio impoſſibilis remittit.ut.S. de cõditiõibus inſtõnũ.l.j.So.ꝗdam itelligũt oẽs.ill.q dicũt conditioneʒ impoſſibilẽ remitti.ſ.de iure pꝛetoꝛio.⁊ ſic nunqᷓ; ex tali teſtõ poterit adiri hereditas.ſʒ erit neceſſe deueniri ad 2 — — Ad ſenatuſcõſul.trebel. bonoꝝ poſſeſſionẽ ſʒ ta.ut hic ego aliter dico.naʒ q̃da ſũt cõ ditiões turpes q̃ de iure ciuili remittũtur. Quedaʒ reputãtur urperlaid de iure pᷣtoꝛio ut cõditio iuriſiurãdi.ut ꝓbat᷑.S.de cõdi.iſti.l.cõditiões in pᷣn.in illis q̃ a iure ciuili remittũtur po terit adiri hẽditas de iure ciuili.in his qͥ ſolũ a pᷣtoꝛe erit neceſ ſe peti poſſeſſionẽ bonoꝝ ſm tab.hic ẽ caſus ⁊ ſic eſt vn de ca ſib in gbus etiã hodie eſt neceſſaria bonoꝝ poſſeſſio ſm tab. ut ponũt doc.in.l.certũ.C.vñ le.¶¶ Op.qꝙ ↄditio difficilis nõ remittat᷑.ut.l.cũ heres.j.de ſta.li.difficultas enĩ nõ excuſat.ut l.cõtinuus.S.illð.de uer.ob.So.cõditio difficilis nõ remitti tur ad cõmodũ eius cui eſt impoſita ut in Sꝛio.ſʒ ad cõmodũ fideicõmiſſarij ſic ut hic qð eſt nõ.¶ Op.qꝛ hic remittit᷑ cõdi/ tio etiã facilł.ut cõditio de deferẽdo noĩe honeſto qðſieri non dʒ.ut hoc.S.in pn. Rñdeo cõditio noĩs ferẽdi dẽ hꝛe difficul tatẽ ꝓ eo ꝙ eſt ꝓꝑpetua nõ momẽtanea.ut aſcẽdere capitoliũ. iõ remittit᷑ nõ in fauoꝛẽ eius cui ẽ impoſita.ſʒ in fauoꝛẽ tertij ut oſſit peti bonoꝛũ poſſeſ.ᷣm tab.nõ adiri hẽditas de iure ciui kut hic. Rõ iſtarũ ſo.eſt qꝛ in cõditiõibus ptãtiuis ſi aligs in pedit᷑ ꝑ aliũ ↄditio hẽtur ꝓ ĩpleta.nt.l.iure ciuili.⁊.l.ĩ teſtõ.Sẽ. de ↄdi.⁊ de.ſʒ h/ ꝓpter factũ heredis cui ↄditio erat ĩpoſita vi debaĩ ipediriĩplemẽtũ aditiõij ad dãnũ ſideicõmiſſarij.vñ de eꝗtate pᷣtoꝛis q;tũ ad ſideicõmiſſariũ aditio hẽtur ꝓ ĩpleta nõ quo ad ipʒ heredẽ.Ex pᷣdictis hẽs diſtiguere aut cõditio ap/ oſita hẽdi ẽ cauſalis.aut pãtiua.ſi cauſalis.dic ut.l.ſʒ ſi alio. S.e.ſi ptãtiua tũc aut turpis aut hõeſta.ſi turpis remittit.ſi ho neſta aut facilis aut difficilis.ſi facilis ⁊ tunc aut eſt momenta nea ⁊ cogit eã ĩplere ut aſcẽdere capitoliũ ut h in pn.ſi ppetua ut ferre nomen honeſtũ.⁊ illa remittit ſi eã ĩplere nõ vlſtut hoc S. in fi. ſi vo eſt difficilis aut difficultas cõſiſtit in dãdo.⁊ tunc ↄtra difficultatẽ ſuccurrit.qꝛ ſideicõmiſſariꝰ cogit dare ut hic. G. ſi in dãda.ſi in faciẽdo ⁊ illa remittit ad cõmodũ ſideicõmil ſarij ut hic nõ heredis ut dictũ ẽ. ¶ Quero qd vult dicẽ tex. in v.qdð ſi cõditio ibi iubẽdus eſt tẽ. Rñdeo dic gl.ꝙ alteruʒ de duob cogit hẽs facẽ ul ꝓteſtari.ꝙ q;tũ ĩ ſe ẽ vult eẽ hẽs uł hʒ petẽ bonoꝝ poſſeſſionẽ ʒ ta. Et ſic nõ ex pᷣ ꝙ tãtũ ualet teſtatio q;ᷓtũ oparet ſi ve ĩterceſſiſſet ille actꝰ 15 ĩterponũt. de hij ꝗ ꝑ me.iudi.nõ ꝗp.l.ſ.de opꝑ.no.nun.l.de pupillo.s.ſi gs vn roel dicit Ol. ⁊ ẽ rõ ĩ.l.S.allega.q; cũ ꝑ ꝓteſtantẽ nõ ſtet lex ſupplet. Atẽ nõ ex hac eadẽ glo.ꝙ ſigs dicat uclo hẽs eẽ iducit᷑ aditio.ſecſi dicat uolo adire.ar.ei qdð nõ.i.l.ſui electiõe. S. de le.j.⁊ de acꝗ.hẽ.l.gerit.vider̃ ꝙ aliꝰſit itellectus hultex.dic ꝙ p̃toꝛ ↄditionẽ remittit ⁊ alterũ de dnob faciat Prii⸗ue iubeat hẽdẽ petẽ bonoꝝ poſſeſſonẽ ſʒ tab. ex edi cto gnali ⁊ bẽditatẽ reſtituẽ ex treb. ſilis modus ꝙ lex pmit/ tat iudici facẽ edictũ ſpale hẽtur ĩ.l.ſi finita.S.elegant᷑.de dã. ifec. ¶ Altio nõ ꝙ nomẽ accurſi ẽ honeſtũ nomen.qꝛ accur . rit ⁊ ſuccurrit ↄ tenebꝛas iuris q; gẽtes ↄſueuerũt cc.utĩ glo. ¶ Si cũ ſuſpecta. Sihẽg adiui coact ſideicom EEENrꝛ miſſari detrahit ſalcidiã de reli ctis ab hẽde nõ de relici a ſe. h. d. dic plene. S. e.l.j. F. deniq;. —,„ — 5 2 L.l.). (Si titius. Auaten defalcat᷑ a p ſideicõmiſſario.ea/ delalcat ipſe a ſuo legatario.h.d.Cir/ ca mãʒ gl.diſtiguit h pleni i.l.plauti de ↄdi.⁊ de.ut ibi dixi. Jul. Flecom ari pfert ſubſtituto vulgarit.h.d.Fʒ pꝛi m ã lec.qẽ magij nõbili. alie lec.ſũt clare. ¶ Op.õ. e.l.patroni.S.fi.ʒ pma lec.dic ut ibi. K iiſtitut paſſus ẽ labi tᷣs agnoſeẽde bono (Siquls. ũ poſſeſſiõis ſideicõmiſſario ſuccurrit ut reſti tuat᷑ ⁊ agnoſcẽ cogat.h.d.¶¶Mõ caſũ qtidianũ ĩ hac ciuitate ꝑuſij ubiẽ ſtatutũ ꝙ ſiꝗs nõ ĩſinuauerit teſtm ĩfra tres mẽſes nõ ualʒ ꝙ hoc ſideicõmiſſario nõ noceat.iĩmo ad ei petitionẽ tps reſtituei ⁊ coget adire ⁊ reſtituere. (Sdmonédi Ad petitionẽ vni fui fideicõmiſſarij *cogit᷑ iſtitut adire ⁊ reſtituere heredi/ tatẽ etiã quiſoluẽdo nõ erat.h.d. eins: Naturales obligatiões totalit᷑ trãſe⸗ unt ĩ fideicõmiſſariũ.iõ reſpectu hẽdis Etalit dꝛẽ idebitũ.h.d.¶ Op.⁊ videt᷑ ꝙ poſt reſtõnẽ apð hẽdẽ remaneãt directe.ut.l.j.S.j.S.e.So.glo.qꝙ illud ue rũ q erat oblo ciuilis ⁊ nãlis.ſec ſi nãlis tm.tunc enĩ nihil re manet apud hẽdẽ.q; nalis nõ diuidit᷑ in directã ⁊ utilẽ.lʒ ↄꝛiũ nõ.i.l.ſi alienꝰ.S.de le.ij.ſj hec uerioꝛ qð ẽ nõ.¶ Op.C.iſ ad uer. ſo.l.ij. .ẽ.de ↄdi.ĩde.l.interdũ.Glo.ĩtrat hic opi.q̃s ple/ ne examina ut dixi in.d.l.ĩterdũ.de ↄdi.ĩde.hẽs cogit parere re ⁊ reſtituere.h.d. And et hen S 1 neceſſarii.⸗ nereſlar hẽdes cogun pa/ rẽ ↄditiõi ⁊ a Pne fui uolũtas reqraĩ.h.d Cũ pꝛetoꝛ.vh; toꝛ ul ꝙ faciat edictũ ſpale ꝑ qdð traſierat actiõe iĩ fideicõmiſ (Si anis Hẽs hẽdis decedẽtis añ reſtõneʒ cogit reſti ig Uls. tac t areee extãt Faab eactio es Pe⸗ atron põt grauare libᷣtos li 1 ronr * berti etiã in debita poꝛtiõe.h.d. tat reſtitutio ſit fuo ðño uolẽte ul Hẽdi Eruo. ũ hñte ulł etiã ipſi dño lʒ ĩ hẽditate de beat pᷣcedẽ iuſſus ⁊ ſeqꝗ aditio ᷣui ⁊ ĩ bonoꝝ poſſeſſio qꝗ̃ ẽ rõ ꝙ ĩ hẽditat aditiõe regrit ꝙ pcedat iuſſus.ĩ bonoꝛũ poſſeſſiõe ⁊ tre.reſtitutiõe ſecꝰ.Rñ.qꝛ aditio obligat quẽ ſic uotũ.ꝗ modus obligãdi nõ cadit ĩ eũ ꝗ & ĩ alteri ptãte.ut.l.ſ reʒ..uoto.j.de polli.qrõ ceſſatĩ tre.re/ ſtitutiõe ⁊ bonoꝝ poſſeſſioe ut plene dixii.l.qĩ aliena.ĩ pn.de acꝗ.hẽ. ¶ Quero qẽ rõ ꝙ ĩ tre.reſtõne nõ reꝗrit ↄſeſus ſerui hdita aditiõe ⁊ bonoꝝ poſſeſſiõe ſic. Rñ.iura qᷓrẽdi non q̃ runt᷑ uobis ꝑ eos ꝗ ſt ĩ nra ptãte.ſʒ iura qſita ꝓſequẽdi ⁊ actio nes ſic. ut.l. pcia ag di Sdlfl poſſe adire hẽditatẽ ul poſſe petẽ bonoꝝ poſſeſſionẽ nõ ẽ ius qſitũ ſʒ ẽ ius qẽdi.⁊ pe tẽ reſtõnẽ ẽ ius ꝓſequẽdi ius i q̃ſtũ.ẽ enĩ uobis q̃ſita actio ex teſtõ ad hoc ut plene dixii.l.is põt.de acꝗ.hẽ. 5 HMeres rogat reſtituere ſub oditiõe ſᷓ (Si te tOzꝛ. remittü uel que per cautionẽ mutiana iplet᷑ cogit adire ⁊ reſtituere.h.ð. . „Snie lʒ iniuſte parẽdũ ẽ ꝓpt᷑ ei auẽteʒ. r„ S.de iu.om.iudli.l.ſi ꝑ erro/ rẽ. So.ibi fuit erroꝛ ĩ iuriſditiõe hic ĩ iure ul ſacto.¶Ad hoc op.C. q ꝓuo.nõ ẽ ne.l.ij.x.l.ꝗ teſtõ de excu.tu. So.ibi fuit expᷣſſus erroꝛ ĩ ſnĩa.hic nõ. ¶ Op.ꝙ tex.ſibi ↄdicat.dicit eni cauſa cognita ⁊ ꝑ erroꝛẽ.So.ut ĩ glo.¶Op.C.qñ ꝓuo.nõ ẽ ne.l.uenales.So.ibi ſnia fuit data pᷣcio hic ꝑ erroꝛẽ uel pᷣci bᷣ. ¶ Op..de indi.l.ſi ptoꝛ.S.marcellus. l. dicit fateoꝛ ꝙ qñ ſnia gratioſe fert põt peti reſtitutio ĩ itegrũ qð nõ. Sʒ ad/ uerte qꝗꝛ boc tũcẽ uerũ qñ falſe pbatiões fuerũt ꝓducte.quo ca ſu diſtiquit᷑ utrũ ſnia ſuerit lata ĩ pñtẽ uel ĩ abñtẽ.ut.d.S.mar⸗ cellus.ut plene dirlihvin :7. hge obꝛepſerit. de re iudi.ſʒ ſi nullis falſis ꝓbatiõib ꝓduc uel ſi index ꝑ gram nõ ꝓnũcia/ uerit uł ſi falſis ꝓbatiõib ꝓduci iudex daret ſniazʒ iniquã gra tioſe.tũc nõ daret᷑ reſtitutio.q;ꝛ potuit appellare ⁊ iudicis erro rẽ coꝛigẽ. ut.l.j.j.de ap.⁊ ſic nõ põt ignoꝛãtiã pᷣtẽdere.q; illa nõ eſt iuſta cauſa dãdi reſtõnẽ. Eſt eni lata culpa ut nõ.in.l.li beroꝛũ.S.notat.de his q no.ĩfa.⁊ reſtitutio non dat niſ ex iu/ ſta cauſa.ut.S.ex qui.cau.ma.l.j.in pn. 7————————ͦð 1 upillo cũ auctoꝛitate tutoꝛis uel ſo (Si pupillo. li zutel ſi eſt infans poteſt reſtituihe/ reditas.⁊ mutus nihilitelligens infanti equiparatur. hoc dic. Mota ꝙ; infanti queritur hereditas per tutoꝛẽ. ¶ Mõ etiã ꝙ mutus nil ĩtelligen equiparat᷑ infati.de quo videbitis.j.de videtur.hoc dicit. ¶ Oppo.ꝓcuratoꝛi in rẽ ſuã non poteſt re ſtitui hereditas.ut.S.de iure do.l.ſi mulier.S.ex aſſe.Di.dicit ſolu. ut. .l. pꝛoxi..j.ſed ibi nil de hoc dicit. Alij dicunt intelli ge hic pꝛeceſſiſſe reſtitutionẽ uerbalẽ. quod lʒ ſit uerũ in ſe ta/ mẽ nõ eſt de mẽte littere que dicit ꝙ per hãc traditionẽ ĩtellig tur reſtituta hereditas.Dic ergo ꝙ hic res iſte fuerunt tradi⸗/ te me pᷣſente vnde mihireſtitute viderent᷑.ut de acꝗ.poſ.l.qð meo.S.ſi uẽditoꝛẽ.uel ueriex eo ꝙ iuſſu meo paruit heres vi/ det᷑ heres ſtati reſtituẽ mihi ſideicomiſſario hẽditatẽ tradẽdo illas res. nec videt᷑ facta reſtitutio ꝓcuratoꝛi in rẽ ſuã cui tradi te ſũt res ſingulares.iĩmo directo videt᷑ facta reſtitutio in ſidei cõmiſſario.ſacit.S.e.l.reſtituta. At ita Aditio coacta implet cõditioneʒ.hoc dicit. — — Etiam. erzngog aalrae eguond eurerere =Aede cui mãdato dubitat᷑ ſi ſpõte adiuit cogit re/ ſtituere. h. d. Fʒ ſcᷣaʒ diuiſionẽ glo. ¶ Op.qui hʒ mãdatum nõ cauet de rato.ut.l.nõ ſolũ.S.qui alienũ.C.de ꝓcu. Solu. quidã ꝙ hic eſt caſus ſpalis in quo cauet etiã ſi ↄſtet de mãda to.ſile in.l.de pupillo.S.qui pcur.de oꝑ.no.nũ.Alij ꝙ hic ca uet de rato ſi nõ ↄſtet de mãdato.⁊ hoc tenui in.d.S.ꝗq pꝓcura toꝛio.¶ Op.q; ꝓcur.non poſſit reſtitui.ut.S.de iure doꝶ.l.ſi mulier.S.ex aſſe. So.hic in pcuratoꝛe ſimplici ibi in pꝛocura toꝛe in rẽ ſuã.ſileʒ gl.hẽs in.l.apud iuł.S.utrũ.sS.e.⁊.:.reſtitu ta in glo.ſuꝑ uerbo tua uolũtate.⁊.l.q;uis in ſi.S.eo.rõ appa ret in tex.iĩ.d.S.ex aſſe.qꝛ nõ ſit reſtitutio ʒ ꝙ teſtõꝛ diſponit nel Fʒ vᷣba ſenatuſcõſulti ꝗ loquunt᷑ q reſtiiutio ſit ſdeicõmiſ/ ſario. ¶ Op. 5. de acꝗ· hę.l. paulus. Olo.ſo.⁊ bñ. ¶Oppo. ꝑ liberã perſonã non q̃rũ nobis actio.ut.C.ꝑ qs ꝑſo.no.ac. 4 bo. Aenrdeeeri 4 ädeicömiſſarij allj Bi ſinü ui ad petitionem fideicõmiſſarij alij 0 O1 naule. ſinglas reſtituit hereditatẽ reſtituẽ it —— — — T — —,⏑ — ti ol . bd. en tede ſſ⸗ ig ere⸗ de ſeni onq̃ cho tul tpe der eg tand n t 4 l.j.x.l.poſſeſſio.S.⁊ ſi poſſeſſio de Zea po er go ꝓcutatoꝛire/ ſtitui nõ põt.qꝛ ꝑ eũ dño nõ q̃ri᷑. So.hic ſpale ut ipſo dño di/ recto q̃rat.hoc eſt nõ põt pᷣ qi ꝓcuratoꝛi ⁊ de pſona ꝓcurato ris acqri dño ſeu trãſire ĩ dñʒ.vide glo.⁊ nõ diligẽter. C Mõ ergo ꝙ ſi ꝓcuratoꝛ ſtipulat᷑ ꝓ me uſufructũ non qrit ſibi necꝑ eũ cedit mihi.qꝛ iujuſufruct cedi nõ põt.ſʒ dño qrit directo.⁊ idẽ ĩ oĩbꝰ q̃ ꝓcuratoꝛi acqri nõ poſſut.qð itellige jʒ ꝙ dixi.ð. IActiões que non fuerũt in bonis tꝑe H St damnü. en defiltt Etre.nõ traſeũt.h.d.de hoc dicã in.l.ñ hẽs pecumiã.j.e.qdð tene mẽti. Exceptio coherẽs ꝑſone hẽdinõ tra 1 US. t geiebnnſlanih b.d. (En ubi Fideicõmiſſari cõuenit ubi hʒ domiciliũ.u II NHW eubi eſt maioꝛ? pars hẽditatis. H.dd. Ito Qui cogit hẽdẽ adire cogit J poſtulate. Kälrartas pati. Itẽ aditionẽ factã a ſuo ul exneo ꝗs incidit ĩ iterdictuʒ fraudatoꝛiũ.h.d. In gl.ſuꝑ vbo uẽdis.i n.dic ⁊ hoc cũ ſilius adiuit. caſu loꝗt iſte v.qꝛ ⁊c.uſq; ad fi. Nõ ꝙ ſic exneo ita ſilio ſuo lʒ nõ iĩmiſcẽ cauſa fraudãdoꝝ creditoꝝ. ¶ Nõ ꝙ; q cogit hẽditatẽ adire cogiĩ actionẽ pati.¶ Op.S.e.l.poſtu/ late.in pn. So.utrũq; remediũ põt hᷣe locum ⁊ iſtud ⁊ ilud. MQůo d ſit iſt ĩterdictũ fraudatoꝛiũ. Glo.dicit ꝙ de hoc ſit mẽtio hic ⁊ i.l.ſi pupillo.j.de ſo.de hoc etiã ſit mẽtio ꝑ Jo. in arboꝛe.fecit enĩ huic ĩterdicto cellulã ꝑ ſe.facit etiã mẽtionẽ glo.in.l.j.C.ſi de uẽ.pig.aga.dic ꝙ illð ĩterdictũ de quo ſit mẽ tio ẽ idẽ qð edictũ de his ꝗ in frau.cre.loquit enĩ qũ debitoꝛes fraudãt creditoꝛes circa res ſuas q̃ſitas uel q̃rẽdas.ſʒ illud in terdictũ fraudatoꝛiũ de quo ſit mẽtio in.l.ſi pupilli.ẽ ĩterdictũ per ſe.loquit᷑ enĩ quãdo debitoꝛes cõmittunt fraudẽ circa res alienas ut ibi dixi. Nonpoty hek reſt tui ſelec a Mon põt ꝑ hedẽ reſtitui fideicòo Siu donatiois. lan plus qᷓ; poſſit a defũcto cape.h.d. Rõ dubitadi erat qꝛ fideicõmiſſariꝰ videt᷑ hẽe ab hẽ de ns⸗ a cio. x ſic yidebatur totũ poſſe capere quod remo — 4 ideicõmiſſũ ulłe ualʒ hẽditate exi — Iheres. ſn⸗ nõ ſoluẽdo.ſec ĩ ſideicõmiſſo ſingulari. h. d. Mõ tex. ibi hẽdis vice fũgi. ꝙ ſidei/ cõmiſſariꝰhẽtur loco hẽdis.ſfac.S.e.l.poſtulãte.S.fi.⁊.l.ſi fil ð.qð cũ eo: Scias tñ ꝙ etiã qñ bona nõ ſt ſoluẽdo heres ho/ die ſi nõ facẽt ĩuentariũ coget᷑ cõplẽ legata ꝑ auẽ.qdð cũ teſtõꝛ C.ad.l.fal.qdð ĩtellige ut dixii.l.ĩ rõne.S.qð vłgo.S.ad.l.fal. . tot az Quiiĩ reſtituẽdo q̃rtã nõ detrahit non pᷣſu — LGA miül erraſſe niſi pbet. h.d. C Op. C. ad.l. fal.l.erroꝛ. So.hec dʒ iĩtelligi Fʒ illã.ſ.ꝙ repetit ꝓbato erroꝛe facti. ¶ Op.ꝙ erroꝛ pᷣſumat.ut.S.de ꝓba.l.cũ de ĩdebito.S. j.⁊ ibi nõ.⁊.C. de iur.⁊ fac.igno.l.ſ poſt diuiſionẽ.Gl.hic ni⸗/ hil dic. DNico ꝙ erroꝛ facti ꝗ hic reqrit non põt cadẽ niſi pſup Pene aliqᷓ ſcia ſeu aliqᷓ credulitas.ut q; credebat hẽditatẽ nõ oluẽdo.iõ nõ putabat eẽ locũ deductiõi qᷓrte.⁊ ſic cũ ad iſtaʒ ignoꝛatiã deductiõis q̃rte reqrat poſitio alicuifacti illud non pᷣſumit᷑ niſi pbet.ita loquit hic.ſʒ ↄꝛiũ loquit qñ ex ſola ſimplici Ignoꝛtia iducebat᷑ erroꝛ que ioeati pſumit. 2 zroPie Es reſtitutus nõ cauet de eui E Eeun ictide. eß ſibi cauet a fideicõmiſſa rio.h.ð.dicut dicã.j.e.l.heres ꝑcepto. —— J heres In eo ꝗ hʒ directas nõ trãſeũt uti⸗ 1 ſes. h. ð.ꝗd ergo ĩpoꝛtat reſtitutio ſacta hẽdi. Rñ.q; obſtaculu exceptiõis cõpetentis o hẽdẽ ꝑ tre.tollit. Itẽ utilis q erat apud fideicõmiſſariũ extin/ guit.ita tenẽt doc.C.ex ꝗ.cau.ma...ñi.facit qð nõ.ꝑ DNi. ĩſti. de ach.S. rurſus.Ex pᷣdici hẽs ꝙ utilij actio ⁊ directa nõ põt cõpetẽ vni ⁊ eidẽ.ſʒ õ.j.de ſo.l.ſi duo.⁊ qð nõ.sõ.de ꝓcu.l.nõ ſolũ i pn.ubi diſtinguit᷑ an ꝓcuratoꝛ in rẽ ſuã ĩtẽtet utilẽ uel di rectã.So.utilij ⁊ directa nõ pñt cõpetẽ eidẽ ꝑ ſe ⁊ ſuo noĩe ut hic.rõ qꝛ utilis dat ex eꝗtate.ut.l.j.de aci.⁊ ob.⁊ ibi nõ.q eq tas ceſſat in eo ꝗ hʒ directas.ſʒ bñ põt ꝗs hꝛe utiles ſuo noĩe. Directas noĩe alieno Pineotfaro⸗ ro ab hea Di ꝛo damno dato ab hẽde añ reſtitutio/ Si heres. · tenet᷑ actiõe ex teſtõ poſt reſtitutionem actione legis aquil.h.d. Ri tön Megligẽtia hẽdis nocet fideicom Bi tẽpoꝛalis.i S. eo.l. facta §S.pe. So. ibi fuit heres negligẽs in acꝗrendo hereditatẽ. hic circa acquiſitionẽ ſingularẽ. —. 4 Heres nò obſtate tpe ad deliberãdũ Mnes. & ſtati adir ſFedeflecturelbas tiõis apparebit an poſſit deducẽ q̃rtd.h.d.¶ ¶Nõ ꝙ poſt tps datũ ad delibandũ iſta vba puto mihi expedire ⁊ ſilia.iĩducũt aditionẽ.ad idẽ. S.e.l.ſ ſi alio.S.j.ſecꝰſi tpᷣs ad deliberãdũ nõ J pceſſiſſet ut dixi plene ĩ.l.gerit.S.de acqui.hPere. — I— res Si hẽdi reſtituẽti fũdus retenteuicatur . R actio ei de euictiõe dat.h.d. ¶ Op.S.de e.ij. l. cũ pꝛz.S.euich.Hicit gl.ꝙ hic hẽtur loco q̃rte q̃ Sonerola ſaltẽ ꝓ parte.ibi q ẽ ſimplex legatũ.¶ Mõ hãc ſo. ꝙ ülð qð dꝛ i.S.euict.nõ hʒ locũ qñ ꝑceptiões hñt onꝰ.qð ſʒ loꝛte ſit uerũ ĩ ſe tñ qtũ ad ꝓpoſitũ nõ ꝓcedit. So.q; qũ hẽs ꝓcipit certã rẽ ĩ vna parte ſẽtit onꝰ.ut.l.j.S.ſi hẽs.⁊ nõ.i.l.j.S. hi. S.e.vñ alij dicũt ꝙ hic loquiĩ in fideicõmiſſario ꝗ ſẽtit cõmo dũ ab hẽde.ibiĩ herede ꝗ còmodũ nõ hʒ a legatario.tu dic ꝙ hic loquit᷑ in hẽde cui q̃rta ẽ delata ex diſpõne legis nõ deſun/ cti.vñ euicto fũdo ꝗ loco q̃rte dabat᷑ ſibiſuccurrit. ↄꝛiũ loquit in eo ꝗ hʒ exceptionẽ tm̃ ex diſpõne defũcti. ¶ Op.de.l.cum aliena. C. de lega. So. ut in glo. Actiões q̃ cõpetũt hẽdi ex ſua ꝓui J heres. ſiõe nõ traſferunt᷑ facta reſone per treb. ſʒ noua ceſſiõe opꝰẽ.h.d. ¶ Op.S.de peti.hẽ. ltẽ neniũt ĩ pn.⁊.S.i. So.dicit glo.itelligo hac ſʒ illã ut diſti guat᷑ an fenerauerit noĩe ꝓpꝛio an hẽditario. Hoc nõ placet. iſte eni actiões nõ tràſeũt.qꝛ non fuerũt in hẽditate tꝑe moꝛꝶʒ. etiã ſi noĩe hẽditario ↄxiſſet ut pʒ hicĩ ſcðo rñſo.⁊.S.e.l.q ita §S.ſi dãnũ. Mõ ob.l. ꝛia.qꝛ alit᷑ aſſumit hẽditas hic ałr ĩ ſi.de eti. hẽ. ndã ibi ĩſpicit qlis ẽ hẽditas tꝑe qᷣ reſtituit iõ a fructibꝰ pẽditas auget᷑. ſʒ hic iſpicit᷑ hẽditas qlis ẽ tpe moꝛd.nt.d.S.ſi dãnũ.iõ a fructibꝰhẽditas nõ auget᷑.ut.S.e.l.ĩ ſideicõmiſſa.uł dic ꝙ uerũ ẽ ĩidiſticte ꝙ actiões nõ trãſeũt ꝑ tre.ſʒ an ſint cedẽ de ſideicõmiſſario uł nõ dʒ adhiberi dicta diſticiio. an pxerit nomie ꝓpꝛio an hẽditario.⁊ ſic loquũ iſta glo.¶ Op.j. de ſi/ deiuſ.l.hes. Gl.dat mltas ſo.tene pᷣmã ꝙ actiões trãſeũt reſti/ tutiõe ſcã nõ ipᷣo iure ut hic.¶ Op.de ↄſti.pe.l.ſi poſt.Soł. gl. optie.ſ.ꝙ ibi trãſeũt ſcã ceſſiõe.¶ Op.de pac.l.ſi tibi.S.cũ poꝛ.Gl. H ⁊ ibi Ponu mltas ſo. illa va ꝙ ibi loqt ĩ poſſeſſoꝛe nullũ ius hẽat ĩ hẽditate.hicĩ eo ꝗ uer erat hẽs ⁊ hʒ ius lʒ alti reſtituẽ teneret᷑ ut ibi dixi.¶Qũo utrũ ſcã ceſſiõe ð pncipalẽ videat᷑ ſcã ceſſio ðᷣ ſideiuſſoꝛeʒ ⁊ pignoꝛa ipᷣo iure.Tex.hic vi⸗ det᷑ ꝙ nõ.ad idẽ.j.de ſideiuſ.l.hes a debitoꝛe.ĩ pn.⁊.S.de hẽ. uł act.uẽ.l.emptoꝛi. In ↄꝛiũ.C. de ac.⁊ ob.il.ſiĩ ſolutũ.⁊.l.ſe. de hẽ.uẽ.l.emptoꝛi.qð tʒ Aʒo ĩ ſũma.C.de here.uen.circa ſi. NRũ. regłarit cã ceſſiõe ðᷣ pncipalẽ trãſeũt actiões ) fideiuſſo/ res ⁊ pignoꝛa ut dich.ll.fallit hic ⁊.l.hẽs.j.de ſideiuſ.rõ qꝛ hic logꝗt de trãſlatiõe actionũ q̃ ſit ꝑ treb.ſʒ per tre.nõ extẽdit᷑ ad actiões etiã acceſſoꝛias poſt moꝛtẽ deſũcti q̃ſtas. ſilr fallit i.l. emptoꝛi.de Ged ibi hẽs uẽdidit hẽditatẽ ĩ q̃ nõ ↄtinentur cctiões ꝓuiſiõe hẽdis q̃ſite. ¶ Qũo an ceſſiõe fcãõ vnum ex duob reis videat᷑ facta ↄ aliũ.DNic ut.l.ꝗ duos..de le.ij. „3 Di filiũ Qui iubet aliquẽ non facere teſta⸗ mentũ videt᷑rogare de hereditate re A ſtituẽda hẽdibꝰ ueniẽtib ab ĩteſtato.h.d.tene menti iſtũ caſũ qꝛ pulcher et⸗ allianndcebt h ito. auoꝛe filij ann cept hẽtur ꝓ cõpleto. Sabinus. 5uahn ddͤik del non P d Sol. fallit hic fauoꝛe ſilij qð dic pleneut dixi.õ.de le.j.l.ſicui. ¶OOp. q ſili grauatĩ᷑ reſtituẽ poſt moꝛteʒ ĩtelligit ſi deceſſerit ſine liberis.ut.S.de ↄdi.⁊ de.l.cũ auus.⁊.l.cuʒ acutiſſimi.C. de ſideicõmiſ.ſʒ hic iſte ſiliꝰ deceſſerat cũ liberis ergo nõ dʒ re ſtitui ſideicõmiſſũ grauatuʒ. Rñdeo qñ fili ꝰgrauat᷑ reſtituere poſt moꝛtẽ intelligit ſi deceſſerit ſine liberis ut in ↄꝛio.ſecꝰ ſi ali grauat᷑ de reſtituẽdo cũ ſili deceſſerit tũc enĩ nõ ĩeſt ſũla cõ itio ut hic.qð tene mẽti.dixiin.l.cũ auꝰ. ¶ Altimo nõ quõ arguit de vbis legis ad vba teſtatoꝛis.ſile in.l.ſi fuerit ita.j.de s Coc igec 23. ſedeß ſael . Befect cauſe de futuro fac legatuʒ ρ R* iſtolã. lec ſanſe⸗ glo. hic ponit caſuʒ. alſa cauſa nõ vitiat legatũ. ut de ↄdi. ⁊ de.I. cũ tale. . falſã. So.hic fideicõmiſſũ erat magnũ.iõ pᷣumit ꝙ nõ reliqſ- ſet ſi falſa cauſa ſciuiſſet m qſdã. tu dic ꝙ ibi loqtur in cauſa de pᷣterito.hic in cauſa de futuro q̃ nõeſt ꝓpꝛie cauſa ſʒ magi rõ q adeo adheret legato.ꝙ ſiẽ falſa ꝑimit legatũ.ut.S.de le. ij.l. cũ pz. S. dulciſſimis.poſſet etiã dici ꝙ cũ iſta ſit cauſa de fu turo dicat᷑ nditio.ſac.Sõ.delega.j.l.ſtichũ ꝗ me erit.x.S.dele. iij.l.imper. ¶ Quero in quãtũ tenet coꝛneliꝰ.Glo.ꝙ ad duaj vncias.ſʒ Ja.dde are.diẽ ꝙ cũ poꝛtio ſẽpꝛonij reſtituti ad ipſũ reſtitutũ ꝑſecte ꝑtineat ⁊ etiã medietas poꝛtiõis mr̃is coꝛneli us dʒ releuariĩ tribꝰ vncijs.ut.l.cũ pꝛ.S.cũ eſtimaret.S.dele. ,j:hoc innuit hic tex.dũ dicit ꝓrata. B — Ad ſenatuſcõ.trebel·. Mior In dubio qſi gs rogat᷑ reſtituẽ ei a qͥ accepit Mulier. ttelligeli e ncete ſuã. b.d. ¶ Op. S. e.l.ubi pure. Sol.ille cul debebat fieri reſtitutio erat inptate alteri.iõ ſubitelligi tp̃s ſui iuris hic erat ſui iuris. ¶ Op.ſi di es nõ apponi ſideicommiſſũ eſt purũ.ut.S. de condi.⁊ de.l.j. So. hic ſubitelligit ts moꝛ qꝛ als oĩno ſideicõmiſſũ eẽt ĩuti le ſi ilð qdð a te recipio ĩcõtinẽti tibi deberem reddẽ. ut.l.q ſic Lde ſo. ſʒ ſi alið tp̃s eẽt limitatũ illi ſtaret.ut.S.e.:.ſi hẽs iſtitu⸗ H.x ad.l. fal.l.ſi a me. x ſic ĩtellexi.l.cũ aleo S. de kjut ibi dixi I ubſtitutio di⸗ Ceuola reſp ondit. t facta in co/ Aicilllis trabii ad fideicõmiſſũ etiã ſi ſut fratres in me/ 1o. . d. ¶ Op. vba directa nõ trahbunĩ ad ſideicõmiſſu. ut.1. cẽturio.⁊.l.vbis.S.de vul.⁊ pu.Solł.ibi qñ ab initio pñt iure directo ualẽ.ſʒ ſi nõ pñt uł rõne uolũtat qꝛ in codicillis.uel rõ ne ꝑſone cui nõ põt directo ſpᷣſtitui tũc trabuni ad ſideicõmiſ/⸗ ſu. ut hic ⁊ nõ.ĩ.d.l.vbis ciuilibꝰ. Ja.de are.dicit ꝙ nunqᷓ di recta trahũtur ad fideicõmiſſa ut in ↄꝛijs. Mõ ob.i.heclex.qꝛ ſuit hic vbũ ſubſtituo qð eſt cõe iõ trahit ad ſdeicõmuſũ:.ut.l. cũ ꝗs.S.ſeia.S.de le.iij. Puto glo uerũ dicẽ.⁊ hic eſt tex.ex/ pꝛeſſe ꝓ ea.ponit enĩ ꝙ ſubſtitutio de rigoꝛe iuris nõ ualẽt.qꝛ directa. ſz ex benignitate trahil ad fideicõmuſſu.ſʒ ſm eũ eſſet de rigoꝛe. ꝓ hoc.S.eo.l.ex facto ĩ pn.⁊.l.ſilius..ut ꝗs..de le.j.? ꝑ Ci.i.l.pcibꝰ.C. de ĩſti.⁊ ſubſti.⁊ ibi tãgit hãc opi.Ja. de are. ¶ Op.qñ mt eſt in medio tacita ſubſtitutio q uenit ex iterpᷣtatiõe nõ admittit õ ei.ut.d.l.pᷣcib.⁊.l.f. C. de iſti.⁊ ſb/ ſti. codẽ mõ nõ trahit᷑ ↄ fratrẽ ſilij defũcti ut tʒ Guil.in.d.l.pᷣci by.⁊ ego dixiin.l.ij.S.de vul.⁊ pu.ſʒ hic frater erat in medio ergo ⁊c. So.qñ ſubſtitutio facta a teſtatoꝛe ualet in vnũ caſũ nõ poꝛꝛigit ad aliũ ex legis ĩterptatiõe fauoꝛe mĩis uel fratria ut in Zꝛijs. ſʒ qñ ſubſtitutio eẽt als oino nulla tũc admittit᷑ iter/ pꝛetatio ⁊ ualet eo mõ quo ualẽ põt etiã ſi mr uel rrat fuiti me dio.⁊ ex hoc ledani ut hic. ¶ Quũo ꝙ;to tꝑe ualet illud fidei/ cõmiſſũ. DNi.notabilit᷑ dicit ꝙ uſq; ad tpa pubertaᷣ durat po ſtea euaneſcit.ut.l.ſi fũqũ ꝑ ſdeicõmiſſu..ñ.cũ.l.ſe.S.de leg. ij. T ibi dixi.⁊ ꝑ hoc doc.dicũt ꝙ tacita vulgaris qᷓ ↄtinei in ex pꝛeſſa pupillari nõ ualet ultra tpa pubertat. ut.l.ꝗ hẽbat. de vul.⁊ pu.de hoc ꝑ doc.i.d.l.pᷣcibꝰ. dixi in.l.j.de vulga.⁊ pu/ pula. dic ut ibi. Aenio ad uer.ꝙ ſi iuicẽ. ¶ Quero de ei itelle etu.Hlo.ponit ꝙ plures ſubſtituti pupillo fuerũt iuicẽ ſubſti⸗ tuti ꝗᷓ ſubſtitutio videt᷑ facta in eo qð ſubſtituti ꝑcipient iure i deicõmiſſi ⁊ vno ſubſtitutoꝝ moꝛtuo alij debet᷑ totu.uel potes ponẽ ꝙ duo ffes de gbdixerat fuerãt iuicẽ ſſtituti.⁊ ultimo decedẽs fuit rogatreſtituẽ alteri.nã non ſolũ in eo ꝗð habuit iure ĩſtitutiõis ſʒ etiã in eo qð habuit iure ſideicõmiſſi a pᷣ dece dẽte videĩ grauat de reſtituendo. ⁊ ꝓ hoc videt᷑ caſus ill.q. quã fecit in.l.marcellus.S.qdã.ð.e. 8 gs eſt ſimul eodeʒ tpe honoꝛat ? grauat.⁊ illud qð iure ſideicõmiſſi ꝑcipit᷑ů ueniatĩ ſideicõmiſſũ.pꝓ hoc.S.e.l.hẽdes mei.S.cũ ita.lʒ ibi fuerint uer ba ſpalia. facit.l.luti.S.tres hẽdes.j.e.lʒ ibi fuerint ba gnã lia.ꝓ hoc.l.ſi titi.S.de le.iij.ſũpto argumento a ↄꝛio ſeſu.hoc ꝓbat᷑ rõne.certũ eſt ꝙ oꝛdo ĩtellect attẽdit magis q; oꝛdo ſcri ture. ut.l.cñ pz. S. ſidei. S. de le.ij.⁊.l.nõ eni.de ſolu.⁊ ibi per i.vñ pone ĩiſtituit ꝗs tres filios ⁊ rogauit vut ſigs eoꝝ deceſ/ ſerit ſine liberis deneniat de vno in aliũ certo oꝛdine ſcripture attẽto.ſimul ⁊ eiſdẽ vbis ꝗlibet eſt grauatus ⁊ honoꝛatꝰ.nã ĩ cæo ꝙ alij grauani de reſtituendo ſibi eſt honoꝛat.in eo ꝙ ipſe * grauat de reſtiuẽdo alijs eſt grauat.tñ in oꝛdine ĩtellect pus honoꝛat ⁊ ſibi relingꝗtur q; grauet.nã teſtõꝛ ĩtellexit hoc oꝛdie ut p̊ moꝛiẽs reſtituat duob ſupuiuentib.ſcdᷣo moꝛiẽs reſtitu/ at.tertio ſuꝑuiuæti.⁊ ſic iſte ſcos fuit p honoꝛat.ſcdᷣo grauatꝰ in oꝛdine ĩtellectꝰ.merito qð accepit iure ſideicõmiſſi a pᷣ uenit in fideicõmiſſũ qð ipſe dʒ ſcðo. pᷣdicta facit.l.pẽ.S.ꝗndecim . de le.ij.ſy ibi ſuit noĩatim grauat de parte ſua.iõ qð hʒ in alijs in ſdeicomſũ non uenitt. . — Er e dibus Cõditio de educãdiliberis nõ E d reqrit libero moꝛt tpe ſupfoꝛe h. d. ¶ Op. S. e.l. x facto.S. ſiqs. So. conditio ſi de celſſerit ſine liberi itelligit ꝙ reqrit ꝙ tꝑe mosBcderiſanring krit. vñ ut in ðꝛio.qꝛ illa vha ſine liberis detminant vbũ dec tpᷣs moꝛtᷣ inſpicit᷑.ſs qũ dico ſi liberos educauerit. ulł ſi liberos habuerit. tũc ſufficit ꝙ eos habuerit in vita lʒ nõ tpe moꝛtis. 2 quocũq; tpe hec cõditio ueriñcat᷑.ut hic ⁊.l.f.C.de ĩdi.vi/ ni. ⁊. l. cũ vir. ⁊. l.ſolemus. de cõ. ⁊ de. 4 Titins Verba ſi deceſſerit ſine liberis debẽt ĩtelligi de Iehis quos rogat hẽe põt.h. d. ¶ Op. S. e. I. ex ſacto. S.ſiqs rogat.⁊.C. de ĩſti.⁊ ſubſti.l.gnãlit.Gl. dat tres ſo. ⁊ q;iibet magis ſingularẽ. pmo ↄꝛia loquunt in maſculo.Rᷣ in femĩa cui nãlis ſoboles ſuccedit niſi mi ſit ůluſtris. Hoc vi - det᷑ mihi ꝙ nõ ſit cõgruũ uolũtati teſtatoꝛiꝰ que pncſpali ĩſpi ciᷣ ut.d.S.ſiqs.nã in feminis magis eſt Poerlai hze filios nã⸗ les q; in maſculis ſm moꝛes nros.Lñ glo.facit ad.q.ſtatutuzʒ eſt hic ꝙ filij nales ſuccedãt ab ĩteſta.Certe tales nales faciẽt deficere ↄditionẽ fideicõmiſſi.qꝛ ſũt tales ꝙ tanq; legitimiſuc cedũt ut hic ſᷣm hac glo.Scðo ſo.glo.ꝙ hociõ.q; igeckte ſtatoꝛ talẽ ſiliã tal i iunctiõe copulauit.hec ſatis eſt bona.u dic ꝙ hoc iõ.qꝛ hic furioſa nõ poterat hʒe maritũ.vñ de neceſ ſitate illa vba itelligunt ſi deceſſerit ſine liberis naturalibꝰ.hec eſt bona ⁊ nõ. Facit ad. q;pẽ iſtituit ſiliſ in ſacris oꝛdinib co, ſtitutũ ⁊ adiecit ſi deceſſerit ſine liberis bona deueniãt in taleʒ q̃ri de ĩtellectu iſtoꝝ vboꝝ. Hꝛeuiter itelligant᷑ ſi deceſſerit ſu neliberis.ſ.ſpurijs cuʒ legitimos hꝛe nõ poſſit ut hic. Rñdeo ꝙ debẽt ĩtelligi de ſilijs legitimis tiñ quos hꝛe põt.ſ.de ecclia ut in auc.de ſa.epi.S.ſʒ hoc pñti.Sʒ ꝗd ſi adiecerit ſi deceſſe/ rit ſine liberis ex ſuo coꝛpoꝛe deſcẽdẽtibꝰ. Rñdeo ꝙ iſto ſidei/ cõmiſſũ eſt nullũ.ſicut enĩ ſideicõmiſſũ relictũ a muliere ſi non nupſerit eſt nullũ.qꝛ ꝑ hoc videĩ ei iducere viduitatẽ ꝙ nõ nu/ bat ⁊ ſinubat ĩponit penaʒ ſideicõmiſſi iõ nõ ualet.ut.l.qtiẽs S.de condi.⁊ de.ita hᷣ videt᷑ filiuʒ in ſacris oꝛdinib cõſtitutũ ĩ uitare ut foꝛnicet.⁊ ſi nmõ ſac grauat eũ fideicõmiſſo.merito ſi/ deicõmiſſũ eſt nullũ. NMõ ob.hec.l.qꝛ hic loquit ĩ ſilia furioſa in qᷓ peccatũ nõ cadebat cũ nõ hret itellectũ. SS tius. Mae allqul graua de bonis ĩuicem ãdis. h. d. ¶ Quero ꝓ qua parte Mec ob.ſ. e.S.ſliã.ut ibi videbis.facit ad.q.teſtatoꝛ rogauit ſilios ſuoꝰ ut diuiderẽt equalit.ꝗd ipoꝛtẽt hec vba.Dixiin.l. Meuia. Nudiexecutoꝛes teſtamẽtoꝛũ de his que nõ MeA RH&XM£ ſüt ad pias cauſas otra hedes actionẽ nõ ha bẽt. h. . ¶ Op. C. de epi.⁊ de.l.nulla.⁊.l.ſiqs.x.l.alio.s. de ali. le. Do.ibi ſpale eſt in relictis ad pias caulas. dixi plene in l. ſigs titio.S.de le.ij.¶ Op.de an.le.l.ꝗntus in fi. Rñdeo lʒ cũ pꝛ. S.dulciſſimis.S.de le.ij. iſti meri executoꝛes nõ habeant actionẽ ut hic pñt tñ ofſiciuʒ iudicis imploꝛare ut ibi. reęs 56 edes. Poꝛtio in qua eſt iſtitutus fu per nideicõmiſſũ manumiſſus ei õäü — 22= H .— 3„ — Ww. debel iure directo nõ ꝑ ſideicomiſſũ. Iteʒ qð iure ſideicõmiſi Pcipitur uenit in fideicõmiſſo ꝑ generalia uerba relicto.h. d. C DpSel cnglGn fuo.So.hic adit ſpõte.alłs coginon et ut in ↄꝛio. ¶ Quero dẽ hic ſimouerit cõtrouerſiaʒ3. quõ inteltigat᷑ cõtrouerſia moueri. Glo.dicit de iure ul de ſcõ in iudicio uel ex qð nõ.ſacit.S.de peti.hẽ.l.diuus.in pn.⁊.C. potui de trãſac.l.ſiqs maioꝛ. In cõtrariũ.j.rẽ ra.ha.l.amplius non peti. ⁊ ibi dixi plene. ¶ Quero qd ſi aligs relingt monacho ut abbas einõ faciat qõnẽ.ſʒ ſi faciat deueniat in talẽ.Dic gl. ꝙ eoip̃o ꝙ abbas moleſtat eſt locꝰ fideicõmiſſo. Innuit gl.ꝙ idẽ ſit dicere nõ ſacẽ qõnẽ ⁊ nõ facere cõtrouerſia qð nõ.ſacit qð nõ.in.l.qui ſidei.C. de traſac. In ↄtrariũ facit.C.ſni.reg. l.ij. T.iij.?⁊ qð ibi nõ.ſ.ꝙ vbũ q̃ſtio reqrit.lit oteſ. Dic ut dixi in.d.l.amplius rẽ ra.ha. Itẽ dicit glõ.ꝙ abbate moleſtate lo cus eſt ideicõmiſſo lʒ ꝗdã cõtra. certe q dicũt aũ vident di/- cẽ melius.nã illa cõditio ut abbas nõ faciat qõnẽ videt᷑ turpiꝭ eſt enĩ cõtra regulã monachoꝝ ꝗᷓ vult ꝙ monachnil habeat. ut e de ſta.mo.c.cũ ad monaſteriũ.iõ nõ ualet tale grauamẽ appoſitũ abbas.ſʒ ſi eẽt tale relictũ qd ualeret in monachout ſi relinqret ꝓ alimẽtis q̃ pñt relinꝗ etiã fuo ut.S.de le.j.l.ſᷣuo alieno. ⁊ de his qᷓ ꝓnõſcripto.l.ijj.⁊.l.legatũ.de capi.di.tunc foꝛte poederet dictuʒ glo. Lõtra pᷣdicta videĩ facẽ quod dixii l.ſi alienũ.in pn.de here.inſti.ſed nõ ob.ſi bene inſpiciatur. DEe oꝛtio deſciẽs accreſcit ꝓ poꝛtionibꝰ here, ¶Pater. ouhetct ſubſtitutio. h. d. (Meuia Fideicõmiſſũ relictũ fratrib ſub noſe appella tiuo ꝓ hẽditaria poꝛtiõe debet.h.d. ¶ Nõ * qð dixi in ſũmario.ex quo pʒ ꝙ ſiue relinq̃tur ſub nomibꝰap pellatiuis ſigniñcãtib heditatè ut hẽdib tuis.ſiue ſub alijs ſi/ gnificantibus fraternitatẽ uł aliqd aliud ſemꝑ debet᷑ p poꝛtio nib hẽditarij qdð ẽ ſingulare ut hic.dixi in.l. turpia.S.ſi.S.de le.j.¶ Vltimo dicit glo.nõ appellatiõe fratris cõtineri ſoꝛo/ rtẽ. qʒd facit ad.q.qua dicã in.l.ñ.j.eo. Eiti. a. Si fũdus pignoꝛat dolo ułlata culpa hẽdis alie Aenat᷑ ſideicõmiſſario heres tenet.h.ð. (BGaie . Diduo poſt moꝛtẽ eoꝛũ reſtituere cogantur vno m vmoꝛtuo ſtatim ꝓ parte cõpetit ſideicõmiſſi petitio h. d. eſt nõ. caſuj. Icẽ. . de le. ij.l.t. 5. fl. ¶Op. . de uſu fruc.le.l..codicilis.in hn. So.ut ibi dixiin.l.heredes mei.S. j. ð. e. erãt Gia. Rñdeo equaliter. ut.l.fi.S. luti. S. de le.ij. — — — — ——————— lofi neſ⸗ Ad ſenatuſcõſuil.trebel. j. Fe: Gnauci ad.q duo obtulerũt ſe monaſterio ut monaſte riũ habeat bona poſt moꝛtẽ eoꝑ.vn deceſſit an ſtati dʒ habẽ bona illi uł debeat expectari moꝛs alteriꝰ. De h ꝑ Di. ⁊ per Ci.ĩ.l.pe.C.de ĩpu.⁊ ali.ſſti.¶Quo duo ſũt emphitheote vnus deceſſit an bona reuertant᷑ ad dũm an ad aliũ. Di.tãgit p ⁊ in.l.codicill.in pᷣn.de uſufru.le.Ci.in.l.vnica.C.qñ non pe.par.⁊ dixi plene in.l:.ſi mihi ⁊ titie.de uer.ob. 13 Verba enũciatiua cõmemoꝛatiua alicui modip̃ᷣ/ dent reſtrigunt᷑ ad uluʒ. Itẽ in fideicõmiſſo uli relicto ꝑ mulierẽ ueniũt res dotales.h.d. ¶ Op. ꝙ bona de/ bẽt cõlcari.ut.ð.e.l.iĩ pn. Gl.dic ꝙ nõ fuit h expſſu ꝙ cõicarẽ tur. ſʒ h videt tex.ibi vniuerſã ſbᷣam eis cõicaſſe.Rñ. h fue/ rũt vba enũciatiua nõ diſpoſitiua.ſʒ ð h qꝛ etiã vᷣba enũciati/ ua ĩducũt diſpoſitionẽ.ut.l.ex hac ſcriptura.j.de dona.ſo.h̃ fuerũt vba enunciatiua ꝓpter aliud emiſſa.ſ.in moduʒ cauſe ibi diſpoſitiua.Cõtra h̊ op.qꝛ uerba enũciatiua ĩ modũ cauſe plata iducũt diſpoſitionẽ. ut.l.pe.de col.bono.i.l.ſoceruʒ.S. lutius.ſo.ma.So.Hh̊ uerba fuerũt relata ad certũ modũ.qua⸗/ ſi dicat cõicauit eis bona.i.cõiter religt jm modũ certũ ſupꝛa ſcriptũ.ita ad illũ modũ reſtringunt᷑ita dicebat Old.C Al⸗ timo nõ ꝙ lʒ nõ ueniat in ſideicõmiſſo qñ mulier ipᷣa grauat᷑ tñ qñ ip̃a grauat alium dos ipſius mulieris uenit ſicut ceters bona.facit qð dicã.j.e.l.S.marituj. 4 Paria ſũt ab initio ꝑ partes re Mue habebat. Pa uł relictũ ſim partes modiſicare.h.d.¶Mõ qð dixii ſũmario ⁊ c ſeictane caſus facit ad id qð tota die faciũt aſſeſſoꝛes in ſẽtẽtijs ſuis ↄdẽnato rijs.dicũt eni q aliquẽ ex plibus delicꝭ ↄdẽnãt.talem ↄdẽna mus in tatũ.⁊ pmo Pond totã qᷓtitatẽ.deinde ſubiũgũt ꝓta lidelicto tatũ.⁊t ꝓ tali tãtũ.nã ꝑinde ẽ ac ſi ab initio eẽnt płes ſẽtẽtie ut h.x.l.edile.S.ſi.cũ gl.ibi poſita de edi.edic.¶ue ro in.l.re ↄiuncti.utrũ ꝑ 2iũctionẽ aduerſatiuã ut aut voſed. iducatiunctio.Hic videt᷑ tex. ꝙ nõ.ↄtrariũ determino ſuffiẽ eni ꝙ płes piungãtur ĩ vna oꝛone.nec curo cũ q̃li viunctione ułſine piunctiõe ut ibi dixi.Ad hũc tex.rũdeo qꝛ fuerũt poſi/ te partes ſeparate.iõ nõ ſũt ↄiuncti re. Itẽ fuerunt poſite ĩ di uerſis oꝛatiõibus.ideo nõ ſunt ↄiũcti uerbis. (-E eres 5 ideicõmiſſarius detrahit quatenu ſibi detra EIEDec. eſt. h. d. de q dic plene in.l.facta. S.ſi titius S.e.⁊.S.ad.l.falci.l.penales.S.ſi.de condi.⁊ de.l.plautius.x⁊ lbi plenius. prIr Sidllatio adijciat in fauoꝛẽ fideicõmiſſarij 0 ere Ul. uctus interĩ ꝑcepti ueniũt in reſtõnem.h. d. C Mõ ulũ modũ loquẽdi ex redditu paupta cc.ex pau tate enĩ cũ ſit mera puatio nõ colligunt᷑ fructꝰ. ſʒ cõis ĩtelleci F ex pauꝑtate h̊ eſt ex tali modico ſeu modicitate. ¶ Op. C. cõla de ſe. o q;.So.gl.ꝙ h̊ nõ reliꝗt quo ad ꝓpꝛietateʒ ſ quo ad uſũ.h̊ non ẽ uerũ.q; ſigs relinqret ſuoj ad uſũ videt᷑ relinq̃re ꝓpꝛietatẽ.ut.l.donatiões.S.ſpẽ).j.de dona.⁊.l.ſpẽj. S.de au.⁊.ar.le.DPicẽduʒ eſt ergo ꝙ h̊ alienatio non ualuc COp.ꝙ fructꝰnõ ueniat in reſtitutionẽ.ut.S.e.l.in ſideicõ/ miſſario.qdã dicũt ꝙ teſtatoꝛ hic dixit qcqꝗd ⁊c.qð eſt cõtra l.hẽdes.in pn.S.e.dic ergo ꝙ hoc iõ.qꝛ dilatio fuit appoſita ſauoꝛe ſideicõmiſſarij.facit.S.de uſuris.l.in fideicommiſſi.S. cũ pollidiꝰ.x.l.ſi ita.S.j.S.de le.ij. ¶ Op.S.de ali.le.l.lutius. So.c(odẽ mõ.qꝛ h̊ fuit dilatio appoſita fauoꝛe ſideicõmiſſarij. = ꝛohibita alienari nõ ueniũt in ſidei⸗ ¶Pluribus. Hio uli.h.d. C Op.qꝙ pᷣlegata ueni ant in fideicõmiſſo relicto ꝑ hec vᷣba ulia.ut.l.cũ iure.C. de ſĩ deicõmiſſis. So.h fallit. q; teſtatoꝛ phibuit illas ꝑceptiones alienari ſauoꝛe liberoꝝ.qð apparet ex eo ꝙ dixit ꝙ ꝗ vita ſu⸗/ ꝑaſſet ſolidos füdos haberet.vñ illas ꝑceptiões ſpãlit alij re/ liꝗſſe.vñ in ſideicõmiſſo uli nõ uenit.¶ Op.exceptio conſir⸗ mat reglam ĩ caſibus nõ exceptuatis.ut.s.de iureiurã.l.fi.in fi. I̊ h teſtõꝛ excepit es alienũ.ſ.xx.legata.ergo totũ aliud vi⸗/ detur uoluiſſe reſtitui.So.dicebat Ol.fateoꝛ ꝙ exceptio cõ/ ſirmat regula nõ fe ampliat n D at ad alie ad quos pmo nõ poꝛꝛigebat.ſac.S.de uſufru.le.l.generali.S.uxoꝛi. ¶ Maritus. Dos ſlegata non cadit in ſideicõmiſſo E. eniſi ſpaliter ſit dictũ ⁊ quarta ad dotẽ ſuf ſiciat.h.d. ¶ Mõ ꝙ hec uerba ꝙ legata reſtituant:.non poꝝi gunt᷑ ad debita pᷣlegata.niſi ꝓbet teſtatoꝛẽ ſic ſenſiſſe.facit.ẽ. e.l. deducta.qd itellige ſi apparet eẽ debitũ ꝑ alias ꝓbatiões ex teſtm.als eẽt idẽ qð de alijs legatis lʒ ut debitũ pꝛelegaret ut.l. ꝗquxoꝛiĩ pn. de aur. ⁊ ar.le. ¶Op. ad fi. qꝛ ſm hoc teſta toꝛ pot phibere ſal.õ.l.ꝙ de bonis.S.j.S.ad.l.fal.ſo.hᷣ mõ ꝙ; qᷓrta cõputet᷑ĩ debitũ poterat oli phiberi ⁊ erat oli caſu ſpaliʒ hocdie ẽ de iure cõi ut auẽ.ſʒ cũ teſtatoꝛ.¶Quero pꝛ ſubſtitu it filie ſi deceſſerit ſine liberis.an in Bſideicòmiſſo ueniat dos. Di. tangit ĩ.l.a ſilia in pn. S.e.⁊ ibi dixi me dicturũ h.Tetigi etiã ĩ.l.fi.S.ſilie.S.de le.ij.Ci.ponit i.l.j.S.videamꝰ.C. de rei ux. ac. ⁊ ibi recitat diſtinctioneʒ Mar.ſyl.ꝗ dicit aut q̃rij an dos ueniat in ſubſtitutiõe vulgari.⁊ dico ꝙ ſic.q; ẽ in ptate ſi lie adire hẽditatẽ uł nõ.ut.l.ia dubitari de here.inſti.ſʒ h ꝓce deret qñ pꝛ in teſtõ ſiliã dotauit.ſed ſi eãũ dotauit inter viuos. tũc capit dotẽ iure ſuo nõ hereditario.ut,l.px ſiliã. S.ad.l.fal. Si vo qris an dos ueniat ĩ ſubſtitutiõe ſideicõmiſſa.⁊ tẽ aut ulr ſpᷣſtituit ⁊ nõ uenit dos in fideicõmiſſ.niſi appareat teſta/ toꝛẽ aliud ſenſiſſe.ut.l.a ſilia.S.eo.⁊.C. cõia de le.auc.res q̃.⁊ S.ad.l.ſal.l.pꝛ filiã.ĩ pn.Si vo pꝛ eã expꝛeſſe rogauit de reſti tuẽda dote.tũc aut ſilia hʒ als tãtũ de bonis pꝛis qð ſufficit ad legitimã ⁊ põt grauariin dote.ut.l.fi.S.ſiltũ.S.de le.ij.aut nõ hʒ ttũ ꝙ ſufficiat ad legitimã ⁊ grauari nõ põt.ut.l:qmĩ Fe Tc.l.qm nonella. C. de ĩof.te.ita dicũt ipi ꝓ q̃ diſtictiõe 8 caſũ ĩ pñti. S.⁊ h qñ ſideicõmiſſũ relinꝗtur ꝑ pꝛem a ſilia ſecus ſi relinꝗtur ꝑ ſiliã ab alio ſibi hẽde ĩſtũuto.qꝛ tũc doj ue nit in ſideicõmiſſu ſicut cetera bona ſilie.ut.S.e.l.S.ſiliã. Inſtãtia cepta cum herede facta reſtitu (Kogatus. tiõe durat ↄtra ipſũ ⁊ heredẽ eius.h.d. ¶¶ Dp. S.e. l. j. S. j. So. iſtãtia iudicij cepta cũ deſuncto trãſit ĩ ſideicõmiſſariũ ut ibi.ſecꝰ ĩ ea q̃ cepta fuit cũ herede ⁊ ſic nõ fuit hẽditaria ut h.x.S.e.l.hereditas.Ad h̊ op.S.fa.her.l. ĩ indicio.Gl.nõ ſoluit.dic ibi loqꝗtur ĩ iudicio reali qð tranſit ad ſucceſſoꝛẽ ſingularẽ in quẽ facta ẽ alienatio neceſſaria.hic oĩ iudicio ꝑſonali.⁊ plene dixii.l.ſi cũ hoĩem de fideiuſ. ere es de nouo repte nõ reſtitute debẽt reſtitui. vniſi pma reſtitutio ꝑ modũ trãſactiõis fuit cele bꝛata.h.d. ¶ Op.S. de trãſac.l.q cũ tutoꝛib.S.ꝗ ꝑ falcidiã So. itellige qñ heres nõ fuit in dolo ibi ſic. ¶ Op.de tran/ ſac.l.ij.S.j.ubi reꝑtis codicillis vitiat᷑ trãſactio. So.dic gl.⁊ bñ h̊ fuerũt repta alia inſtra ibi codicilli.Rõ pʒ ĩ.l.de his.de trãſac.⁊.l.j.S.j.quẽadmodũ te.aꝑ.¶ Sʒ ) h̊ op.qꝛ h ẽ dece ptꝰ ultra dimidia iuſti pcijut pʒ ex tex.iõ dʒ reſcindi ꝑ.l.j.C. de reiuẽ.⁊.l.ſiꝗs cũ aliter.⁊ de uer.ob.Hi.in.l.ſiq cũ aliter. diẽ ꝙ ĩ ↄctu tranſactiõis nõ hñt locũ dicte.ll.ꝑ hũc.S.gl.h̊ ⁊ NPe.ſeqtur eã.C. de rei uẽ.l.ij.dicit ꝙ ad cognoſcẽdũ utrum in trãſactiõe ꝗs ſit decept' ultra dimidiã iuſti pꝛecij nõ debet eſtimari id qdð ĩ vitate debet᷑.ſʒ id qd ualebat ille dubius litis aent qr placet. er h̊ nõ pꝛacticã qũ petiũ arbitramẽtũ re duci ad arbitrium boni viri quod arbitramentum eſt tranſa/ ctio.ut ĩ auẽ.ut diffe.iudi.S.j.⁊ ibi nõ.ꝙ tũc nõ ſufficit ppare ꝙ re uera mihi multũ plus debebat᷑ qᷓ arbitratoꝛ ↄdẽnauit.ſʒ ꝙ dubi euentus illius litis multo plus ualebat q; arbitratoꝛ ↄdẽnauerit ut dixii.l.ſi ſocietatẽ. buorn a ) ſocio. ., Etiã poſt reſtitutiõem põt Pup illus. ſnius ſideicõmiſſuʒ dimittere ppter partẽ heredis q̃ ieipit de nouo uaca/ tẽ.h.d. In tex.ibi a toto diſcedit.dic ut iſto caſu quo a toto di ſcedit aut oĩno ⁊c̃.ut ſegtur ĩ tex.ibi nõ pñt.dic qꝛ nõ expedit Fm Ja.de are. In tex.ibi ſuſciꝑe.dic ⁊ tũc nõ fuabii ſuꝑfluũ pupillo.nt.l.ꝙ ſi minoꝛ.S.ſceuola.S.de minoꝛibꝰ. Ibiplus. dic ꝙ; debeat᷑ creditoꝛib ſcã uẽditiõe ꝑ eos qð ẽ qñ ſideicom miſſariꝰ nõ vult. q̃ſi dicat ĩ his duobꝰ hʒ electionẽ ſᷣm Ja.de are. ⁊c. ¶ Op.hᷣ dẽ ꝙ ſuit hẽs ⁊ poſtea abſtinet.S. C. de re/ pu.hẽ.l.ſic.ſo.huiꝰ timoꝛe Ro. poſuit caſũ vno mõ ſed trufa ẽ. ſz dic ꝙ abſtinet ꝑ reſtõnẽ.¶ Op.ꝙ ſideicõmiſſari nõ põt repudiare ꝑ reſtitutionẽ.ut.l.poſtulãte ĩ pn.j.e.So.h ꝓpter partẽ de uono adueniẽtẽ.ſimile ẽ i.l.cũ hereditas.de acq.hẽ. Ex gl.op.q poꝛtio defſicit ꝑ reſtitutiõem nõ dʒ abſtineria toto rõne partis.ut.l.ſi minoꝛ.S.de acq.hẽ.So.ibiĩ cohere/ de ꝗ hʒ iure ſuo.hᷣ i fideicõmiſſario ad quẽ ꝑtinet ex aditiõe ſi lij heditas.¶ Op.ſi minoꝛ fuit abſtẽt'ulteri aligd habẽ non dz de illa hẽditate.ut.l.j.C.ſi ut ſe ab hẽ.abſti. So. ĩtelligas h ꝙ ſuꝑfluũ reſuai pupillo ꝑ reſtõnem de nouo ĩpetrada. ut l. T ſi ſine. S. reſtitutꝰ.de mino.¶ Sʒ op.qꝛ poſtq; bona ſunt uẽdita nõ põt reſtitui minoꝛ.ut.l.qdð ſi minoꝛ.S.ſceuoł.de mi noꝛi.So.illð uerũ qñũ bona eẽnt uẽdita ꝑ ſubſtitutũ.ſecꝰ qũ creditoꝛes ut h Fᷣin Ja e are.⁊ ita apoſtillaui tex.qꝗᷓ opi.vide tur ↄtra gl.paruã ſuꝑ vbo uẽdẽda.qͥ dic.ſ.a fideicõmiſſario. Tiõ Guil.de cu.i.d.S.ſceuol.diſtiguit qũ bona ſũt uẽdita per ſubſtitutũ. aut h fuit ſine magna iduſtria ſerg ale cõis hõ h feciſſet t reſtituet pupillus ad ſuꝑfluũ ut h.Aut ſubſtitutus euaſit a creditoꝛibꝰ cũ magna ĩduſtria.qꝛ nõ ſic feciſſet qlibet tũc pupillus nõ reſtituet᷑.ut.S.ſceuoł.¶Ex pᷣdictij ergo colli ge qñ pupillus ſe abſtinet ⁊ bona uadũt ad ſideicõmiſſarium aut in totũ agnoſcit.aut in totũ repudiat.pᷣmo caſu aut nihil 0 Añ di. lega. ce. ſupeſt uẽditis bonis. aut aligd ſupeſt. Si nihil noͤ eſt dubiu Si aliꝗd tũc aut h ꝓceſſit ex magna iduſtria ſideicõmiſſarij aut non. Ocdo caſu pncipali qũ repudiauit in totũ.tc eſt ſilr diſtinguẽdũ.aut nihil ſupeſt aut ſupꝑeſt aliqdut pʒex are. Atrez VAEẽditio facta cauſa ĩteruertẽdi ſidei iII EBeczmiſſũ iputat hedi in eo qð ſibi defun tus debebat. h. d. Op. tali hẽdi rogato ꝑ hec uer ba licet ↄſumæ. ut. S. e.l.titius rogat?.So.gl.ꝙ; ̊ ↄſũpſit ul/ 9 P5 2 tra dodrãtẽ qʒ nõ licet.ut.C. e. auc. ↄtra rogat. Hec ſo.vᷣa ẽ Fm iura noua.ſᷣm hec iura dic h mala ſide ↄſũpſit cauſa in teruertẽdi ſideicõmiſſũ.merito cõpẽſat᷑ cũ debito. IAlius phebus. dnd urd cente x-ibᷣſtitutiõis niſi ex uolũtate defuncti alið pᷣſumat᷑ ex nã ſᷣmoni ul alia giectura.h.d.¶ Mõ hũc ſinẽ ad id qð ſepe occurrit ꝙ de noĩe vni nõ dz niſi pars.¶ Op.qꝛ ꝓut dilexit eos ĩ ſubſtitutiõe.ita videt᷑ dilexiſſe in ſideicõmiſſo.ut.l.lutius S. pz puerũ.S.e. Itẽ iſtð fideicõmiſſum ule nõ videt᷑ ↄferri ad polycratẽ de quo ſpaliter puiderat.ut.l.coheredi.S.cũ pꝛem 5. de vul.⁊ pupil. So.fateoꝛ ↄꝛiũ niſi rõ pmõis ul alia pſũpta uolũtas alið iduceret ut fuit h.nã vba pluralł numeri.ſ.ei uel eis de neceſſitate cõpꝛehẽdũt duos fres ſõᷣſtituto ut tex.dic. ¶Juxta hoc qro qſtionẽ mihi occurrẽtem de facto teſtõꝛ in ſtituit ſilios maſculos hẽdes ules.ᷣſfilid ĩſtituit in certa quãtita te.demũ ſbᷣiecit ꝙ ſiqs eoꝝ deceſſerit ſine liberis poꝛtio eius — deueniret ĩ ſupuiuẽtibꝰ.qrit an vno ex filijs maſcuł moꝛtuo ſi lia admittat᷑ ad fideicõmiſſũ. Nidet᷑ ꝙ ſicut hic ⁊.S.e.l.lutiuj S. meuia. ⁊.l. lutiꝰ. S. qſitũ.S.de le.iij.⁊ de pac.l.tres frcs.oti/ net᷑ enĩ appellatiõe filioꝝ niſi alið apparet.Nixi ꝙ ĩ themate ꝓpoſito alið apparet de mẽte teſtõꝛis.nã cũ maſculos pꝛedi/ lexiſſet in ĩſtitutiõe inſtituẽdo eos ulłr pꝛeſumẽdũ ẽ eos pꝛedi/ lexiſſe in fideicõmiſſo.ut.l.lutiꝰ.S.pẽ.S.e.C. de fideicõmiſſis. auc.h̊ amplius.⁊ de ĩpu.⁊ alijs ſpᷣſti.l.j.qð ẽ uerum ſi rõ recti Fmonia hec patit.qꝛ iſtituit tres ul quatuoꝛ filios uel uẽtrẽ ex q poſſũt naſci plures.nã tũc vno decedẽte ũlð participiũ ſuꝑ/ uiuens põt ueriſicari in maſculis vno decedẽte. ſed ſi ĩſtituiſ⸗ ſet tm̃ duos maſculos.tũc qꝛ vno moꝛiẽte illud ꝑarticipiũ ſuꝑ niuẽs nõ ueriſicat᷑ in filio remanẽte.tũc de neceſſitate cõpꝛehẽ det᷑ filia lʒ ex re certa iſtituta ꝑ hãc.l. ¶Sʒ qro ꝗd ſi reperũ ſcriptũ abbꝛeuiate ut deueniat in ſuꝑuiuenʒ.ita ꝙ põt dicere in ſupuiuẽteʒ ⁊ ſupuiuẽtes q̃lit itelliget᷑. Rñ.pmo debemꝰ ad nertere an h̊ poſſet ex pᷣcedentibꝰ uel ſequẽtibus colligi ut ſic ſit pluralis ułſingularis numeri ſᷣm ꝙ reꝗrit uera grãmatica. ut. l.plautius. S. de au. ⁊ ar. le. qdð ſi nõ apparet pᷣumo teſtato rẽ ſic locutum nt eos quos in inſtitutione pꝛedilexit ⁊ inuiceʒ vniuit pꝛetulerit etiã in fideicõmiſſo.S.de vul.⁊ pupil.l.cohe⸗ redi.S.qui diſcretas. . AQuando dies legat.cedat. Nubꝛica. Pure ſit. Vgatũ fuitutz * pſonalis cedit ab adita hereditate.h.d.ᷣ loquitur 2 in tribus ᷣuitutibus ⁊c̃. ¶ uero qd ĩ aliſ uitutibꝰ. Gl. dic idẽ.ſʒi.S.i nouiſſimo.C. de cadu. tol.expᷣſſ diẽ idẽ ĩ alijs ſuitutibꝰ etia realibus.⁊ ſi ſic ĩtellige res nõ eẽt uerũ.qꝛ ĩ realib ceſſat rõ qͥ h ponit᷑.dʒ ergo ĩtelligi idẽ ĩ alijs.ſ.pſonalib*.⁊ hoc dic Ci.in.d.S.in nouiſſimo.llij nolũt ſuſtinẽ gl.dicẽte ꝙ fuitute reales nõ trãſeũt ad hẽdes ſ ſequũtur fundũ.⁊ ſic hʒ locũ rõ h̊ poſita.ſʒ certe illo tũc per ſona nullo mõ videt᷑ iſpiciẽda.ſufficit enĩ ꝙ res ſit tpye moꝛtis qꝛ relinqtur ſm rõnẽ pᷣdictã.ſʒ neriuẽ ꝑſonã ĩſpici.ut.l.ſed ⁊ ſi maxime de Fui.le.⁊ tranſit ad hẽdes ſicut res cui accedit.iõ Puto ꝙ cedat tẽpoꝛe moꝛſ. ¶Vltia gl.h̊ diẽ poſt multa uer a ꝙ dies lega toꝛũ dicit cedere quo ad trãſmiſſioneʒ.de quo dicã.j.e.l.iij.ccdo quo ad obligationẽ.tertio quo ad petitiõeʒ quarto quo ad dñij trãſlationem. de quolibet iſtoꝝ eẽt vidẽ/ ũ.dic ut. C. de cadu.tol.S.cũ igigper Li. „ Coditio tacita ex teſtõ pced Aod Pure. pedtt diemlegatoꝛum egere ſecus ſi extrinſecus ueniat.h..d. e J ri Heredita aditio non Eredis aditio tdiataſtmeßne itionẽ qᷓlitercũq; differat.h.d. ¶ Mp. de.l. in ↄditio nibus.S.de ↄdi.⁊ demõ.So.nõ ĩpedit trãſmiſſionẽ niſi teſta —☛M toꝛ aliud uelit. C Scðo op.qꝛ cũ ula ↄditio ĩſit de neceſſitate Oꝛtuo patre.lge Perte · teſtatoꝛ nõ põt ea remittete.ut.l.nemo põt..dele.j.So.adi tio hẽditat᷑ ieſt de neceſſitate.qꝛ niſi hẽditas adeat᷑ ex teſtõ nil debeẽ.et quatũcũq; teſtõꝛ hoc uellet.ſj diei ceſſio nõ ĩeſt de ne ceſſita po:teſiatoxfackqaccce and. 4 ſag iſ ante aditã.ſed ſi po/ J habitatio. dic ut.l.f. C.de uſuſru. —— — 2 v. Sed ſi quot anniꝭ. Iſte eſt bo 1 Ec ſemel. caſus ⁊ nõ. Item nõ ideʒ eẽ dicere quot annis qð ſingulis annis. Sed ſi in habitatione. eliau annu ceſſitat debet᷑ tẽpoꝛe neceſſitatis.h.d.dixi in.l.qui hoc anno. ſ. de v. ob. vide glo. q incipit tũc agẽte.⁊ iſtã glo.examinaui ĩ Mõ nò eẽ dꝛiam inter iſtas exceptiõej vboꝛũ lʒ qdã cõtra.C. e.l.j. = S Coõditio oĩno extitura ſi dubi iuſmnodi an viuo ulł moꝛtuo legata/ rio exiſtat ĩpedit diẽ legati cedere.h.d. ¶ Op.de.l. iul. z. de Odi.inſti. So.ut ĩ gl.tu dic ꝙ ibi in cõtractibus.hicĩ ultimis uolũtatibꝰ quicꝗd ibi ⁊ hic nõ.rõ eſt qꝛ ſi certũ eẽtĩul timis uolũtatib oditionẽ extiturã.ſed ĩcertũ an ĩ vita uel non ipediret diẽ legati cedere.ut.l.ſR cũ heres.S.e.in ↄtractib ue/ ro ſpes cõditionał obligatiõis trãſit ad hẽdeʒ.ut ĩſti.de vbo. ob. . ex ↄditionali. ⁊ ita in vita uel poſt motẽ exiſtat nõ cu/ rat᷑.q; nõ ĩpedit diẽ ſtipulationis cedẽ. ¶ Op.de pi.⁊ cõmo. rei uen.l.ꝙ ſi pẽdente.S.ſi ita. Rñdeo eodẽ mõ ibiin ↄtracti/ bus h in ultimis uolũtatibus. ¶ Op. de. l. n pupillus. 5. ſub cõditiõe.j.de noua.Eodẽ mõ rñdet᷑ ibi in cõtractibus hic in ultimis uolũtatibꝰ. An aũt ſtatĩ debeat. Dic ut bi. Jo. tñ ci ca hoc dedit vnã ſo.cuiꝰ mãm examinauiin.l.iulł.S.de cõdi. ĩde.¶ Extra gl.op.⁊ videt᷑ ꝙ tale legatũ traſeat ad heredem ſi deñcit lʒ hoc poſt moꝛteʒ appareat. in vita uerũ fuit il nõ debere fieri.ut.j.de ma.tel.l.neratius.Sol.ut dicam.j.e.l. cum ſme pꝛeſinitione in pꝛin. Tlegatg — Fnſufructus ant. x. acidt — ab adita hẽditate ⁊ aliud legatũ cuius dies cedit a tẽ pèꝛe moꝛtis alternatiue relinquit᷑ q;tũ ad electionẽ utrũq; tẽ/ Pus ſſpicit. q;tũ ad trãmiſſionẽ quodlibet ꝑ ſe nãm ſua retinet d. Ibi ſpectanda quo ad electionẽ legatario cõcedendaʒ. ¶ Mõðer ſi. ꝙ qñ relinquit alternatiue legatũ pure ⁊ legatuzʒ ↄditionale nõ ipedit᷑ ꝓpter vnũ qn cedat dies alter.¶ Op. f.e.l. cum ſllud in Pn. So.uut ibi dicã in.l.cuʒ illud. qꝛ eſt diſfi cile cõtrariũ. Op. de.l. cũ ſine pſinitione.ij.rnſo.j.e. So. ſũt duo legata. vnũ pure ⁊ aliud cõditionale.ſed in.l.cõtraria eſt tm̃ vnũ legatũ cen utene ſtocaſil gs petat Etdic Bii ₰△SM⅛eℳaAuero iſto caſu gs petat. Et diẽ (Si ita quis glo. ꝙ filius.ſʒ dicit Di.ꝙ h ꝓcedit ſm iura hodierna ſm q̃ põt habẽ ꝓpꝛia excepto caſtrẽſiulq/ — —— ſi. m iura iſta nõ repꝑit ꝙ põt habe ꝓpꝛiũ ex caſtrẽſia niſi caſu l.cogi.S.ſi pꝛ.⁊.l.ĩperatoꝛ.S.ti.j.⁊ in dote.vñ opʒ dicẽ ꝙ te⸗ ſtatoꝛ dicẽdo iſta vba ut ip̃i llio ſoluat videt teſtõꝛ uelle ĩ ts exñtie ſin iuris differre.ar.l.ubi pure.S.ti.j.ar.l.fideicõmiſſa. FC. ſi filio. S. de le. ij. ¶ Itẽ nõ h ꝙ ſi teſtatoꝛ uł aligꝗs relinquit uł donat ſilio uł .ipi filio ſoluat᷑ tatũ ĩpoꝛtat q;tũ dicẽ ne ad pa trẽ ꝑueniat uſufruct fm auẽ.excipit. C. de bo.qli.⁊ auẽ. utli ceat ma.⁊ auie in pn.⁊ hoc videĩ iſto.S.ců glo. ita Mõ reſert qd ex equipollentibus ſiat.h. ld. (Op. de. l. fi. C. de his qui ue. eta.im/ pe. Sol. ut plene dixi in. l. gallus. S. ⁊ quid ſi tm.S. i. T poſthu. g ta CO. de.l.ll. 5. de op. le. Rfideo (NVmita. inea⸗ parte alternatiue erat egatũ pure.hic ſecꝰ. ¶ Op. ulterius. S. e.l. ſi uſuſru ctꝰ.S. argẽtũ. Rñdeo ibi erat talis ↄditio ꝗ moꝛiẽte legatario iplebat᷑ nel deficiebat ⁊ iõↄcoꝛdat cũ iſta. Sʒ h fac iutra; parte alt᷑natine hẽ legatũ cui dies cedit a tpe moꝛſ.⁊ iſtð qd dicit ꝙ ex pãphila natũ erit tacite ĩeſt ↄditio q̃nõ ipedit traſ- miſſionẽ legati.ut.l.j.in fi.S.de cõdi.⁊ de. c. . e. l. cuʒ illd. S. ſi. gqd uelit dicere iſte tex.ðicà in.l.cum illud.j.e. Cum ſeruo legato.enilano oenm Doſt adtam ntnvſin bercdltatkczditid. ickiſtrol Die legati relicti ſemo lega c legato. cccit dd adita hereditate. tẽ ad legata ꝗqᷓ cedũt ab adita hẽditate regula cato niana no ptinet.h.d. ¶ Mõ ꝙ regula caiofl eregila wrii o. an. li bi 4/ 1 ci ul bo, l/ ſl. i⸗ n 4 14 h. fi rin — — — — ’ ☛n = — ☛ ☛ S ᷑̃b——¶ — — Jo.an.cõtra de teg.iuris ſuꝑ tubꝛica li.vj.dixi de reg.iur.i.j. ¶Op. ſſti. de keac fuo.Rũdeo ibi loꝗtur echnerd⸗ ñ iſtitut ⁊ filio relingꝗtur. hic qñ iſtitutꝰ ẽ ſiliꝰ ⁊ pꝛi reliquit.rã⸗ nẽ diuerſitatis dixi in.l.a ſilio.⁊.l.qſtũ..de le.j.¶ Quero qͥ modo potuit manumitti.Et dic ut ĩ glo.⁊ nõ ꝙ ſicte dñs ma numitit. q ĩtellige ſi poſtea ſequit᷑ aditio als ſecꝰ. ar.j. de ca/ ſtrẽ. pe.l.hẽqitatẽ. S.ſlius.uł ut ceſſet oĩs dubitatio dic uũ p pcio accepiſſe libertatẽ.ut.S.ad ſyl.l.ſiqs in graui.S.utrũ. .B Amſine pꝛefinitione. legan cedẽti diſpõne ſequẽs in traſfundit ſtati moꝛa co/ pekeret. ſi icpit Feclel pditiõe legatario interi moꝛiẽ te nu ad hẽdẽ trãſmittit.h.d. ¶ Op..e.l. ſi penu. So. qdð hic dicit ſtati itelligas moꝛa cõmiſſa.¶ Op. h videt᷑ dici pen? ẽiĩ obligatiõe. .j.de ac.⁊ ob.l.obligationũ fere.S.fi. So.dic nt dixi .l.j.S.ſi ita. S.ad.l.fal.¶ de l uſufru. ĩ pn. S. e. So. dic ut ibi dixi.¶ Op.⁊ videt᷑ ꝙ ad hẽdẽ traſmittit.q; h E relictũ ſub cõditiõe q̃da negatiua.ſ̊ moꝛiente legatario tũe E certũ ꝙ retro ipᷣe nõ dedit.ut.l.neratius.j.de manu.teſ.ergo videt ꝙ ad legatariũ traſmittat. Rñdeo ↄditio negatiua ſinõ dederis.ſi poteſtatiua eſt reſoluit.i.cũ ↄſtabit te dare nõ poſſe de iure ul de ſcõ ut.l.ſi ita ſtipulatus.j.de v.ob.ſʒ hͥ nõ ẽ certũ niſi poſt moꝛtẽ legatarij nõ añ ⁊ ad hẽdẽ nõ traſmittit. lex vo ↄtraria loꝗtur in ↄditiõibꝰ caſualibꝰ.ul dic etiã ĩ caſuali ꝓce dere ꝓpt᷑ generalitatẽ.l.huiuſmõi.S.e.Ad ↄtrariũ rñdeo ↄdi tionẽ caſualẽ nõ poſſe exiſtere ẽ certũ in rerũ nã.puta ſi muli/ er ẽ nacua uẽtre.certũ ẽ in rerũ nã nõ poſſe naſci poſthumuʒ ⁊ tũc ꝓcedit.l.neratius.qñq; ĩ rerũ nã nõ ẽ certũ.qꝛ mulier eſt pᷣgnãs.vñ põt partꝰ naſci ſolus de ſcit.⁊ tũc ſi nõ naſciĩ nõ di ait ꝙ retro fuerit ipleta ↄditio ut ꝓbat.S. de acꝗ.hẽ.l.cũ ꝗdã Re dẽ. v. qd ſi vnũ.ſʒl hac.l.cũ ſine.⁊ ĩ.l.huiuſmnõi..e.non nit certũ in rerũ nã ↄditionẽ ĩpleri nõ poſſe viuo legatario.iõ decedẽs nõ trãſmittit.ſecus ſi Poa ſuide in Ri Mp. de. l. i penũ.j. e. dic Cum ab eo mihi. C. eniorn, 2 a eſt nõbili cum pꝛefinitione. lex ⁊ ſingularis — ⁊ determĩatio q̃ſi oium legũ de hac mã loquẽtiũ.⁊ iõ Etenẽda mẽti.t. h.ð Legatũ annuũ cũ pnitiõe tpꝑis relictũ ĩ dubio ſi fit cauſa alimẽtoꝝ dicunt᷑ pla legata uł vnũ cui diej cedit a tpe moꝛd.h.d. ¶ In tex. ibi hered gra.qdð feciſſe videt dubio cũ certi tꝑis pᷣnitiõe ex cauſã alimentoꝛi Di.¶ Op. de.l.ĩ annos.S.de an.le.⁊.l.cũ ĩ annos.s.de an.le.So. Ni. ⁊ tene mẽti.aut certũ ẽ illð qdð teſtõꝛ uoluit ul ſacẽ plura lega ta uł vnũ ⁊ tunc ſtamus certo.ut.l.nec ſemel.v.ſʒ ⁊ ſi qʒ.S.e. Aut eſt dubiũ.⁊ tũc aut teſtõꝛ relinqꝗt legatũ annuũ ſine pᷣini tiõe tꝑis ⁊ ſũt plura legata.ꝓ pᷣmo anno purũ.ꝓ ſequẽtibꝰcõ ditionale. ut.l.cũ ĩ annos.õ.de an.le. Aut cũ pinitioe tꝑis ⁊ tẽ aut ĩ alimẽtis ⁊ ſũt plura legata ut hic.aut/p alio ⁊ ẽ vnũ ut hic ⁊.l.ſiliũ ĩ ſi.j.e.facit ſi teſtõꝛ vnũ coꝛbẽ grani religt annua tiʒ uſq; ad decẽ annoj an hẽs põt ꝓ toto tꝑe ſoluẽ.videt᷑ ꝙ ſic .— NAñ di.le.ce. qꝛ iſta dilatio ẽ hẽdis ut h.⁊ iõ põt ſoluẽ qñũ vult totũ ut.l.cũ ꝗ⸗ tꝑe.j.de re iudi.⁊.l.ſtipulatio iſta.S.iter certã.j.de v.ob.⁊.l. ſtatu liberi.S.ſtatu deſa. E. it alr coa . ictio ſi facit pncipalr cõdi titio cum.onẽ ſcdario õ cum ſacit pncipaliter tẽpus.ſcdario conditionẽ. h. d. ⁊ vi de gl. que ĩcipit cuʒ dicit ibi annoꝛũ dicit annoꝛũ.xiiij. erit de qua ſcriptura facit mẽtionẽ.õ.incidẽter. Acelu m . J egatũ pᷣmũ purũ Penum heres. alhma hen⸗ . dit᷑. demũ poſt moꝛã hẽdis ad hẽdem legatarij trani mMittil trãſfuſiõe nõ facta.h.d. ¶ Db maldke ſubtilit ⁊ difſienl ter de.l. ci ſine. ij. rñſo. .e. ubi dꝛ ꝙ legatñ nõ traſinittit. So. ibt lapir⸗ ꝛecedẽti ↄditiõe ⁊ pen nõ fuitĩ legato.iõ nõ traſ/ mittit. ¶ Op. de. lI. q pure. S. e. t. l.aliqñ. ö. de ↄdi. ⁊ de. ⁊. l. legatũ ſub oditiõe.s.de an.le.ubi dẽ ꝙ legatũ purũ adẽptu⸗ʒ ſub cõditiõe videt ſub ↄꝛia cõditiõe datũ ⁊ decedẽs legatari nõ trãſmittit. c ergo fuerit purũ ⁊ ſub cõditiõe adẽptu.ergo L videt ſub ↄtraria còditiõe datü. ergo nõ dʒ traſmittere. Diẽ DPi.ia loquunt᷑ qñ ẽ adẽptũ ſub qͥdaã cõditiõe caſuali q̃ nõi plet᷑ moꝛiẽte legatario.iſta aũt de q̃ loqtur h deſinit moꝛẽte le gatario poſſe intpellare iõ cedit die ⁊ tràſmittit ad hẽdẽ. Ni deamus ergo an iſt ſit aligd dicẽ. Et iſt videi pmo ↄtra.l. ſi cũ pꝛeſinitiõe.ð.e.ubi cõplet᷑ cõditio moꝛiẽte legatario.⁊ tũᷣ nõ trãſinittit᷑ q deberet ſicuti hic. Aolũt doc.dicẽ ibiẽ cõdi tio dãdi que põt iĩpleriultio vite ſpũ.vñ illa conditio tm poſt moꝛtẽ oſtiterit merito ad heredẽ nõ traſmittit. ſʒ ĩ lege iſta nõ — „ — ẽ cõditio iſta ĩ dãdo ſʒ magis qreſpicit ſactũlegatarij.ſed ſi in terpellauerit.vñ ante ultimũ vite ſom deſinit poſſe interpella/ ri.ergo traſmittit.ſj iſtud nõ videt᷑ bñ dictũ qꝛ actů ĩterpellatio nis põt nieri ꝑ aliũ.ut.l.ſiqs ſolutiõi in fi.ð.de uſuris.ergo ul/ timo vite ſpũ põt explicari ut.l.ultia. S. de cõdi.ĩſti.x.l.aretu/ ſa. S. de ſta. ho.ergo videt᷑ ꝙ h̊ tm̃ poſt moꝛtẽ extitit cõditio. So.lʒ e?neus po legatario ſoluat᷑.ſʒ ipi ĩ pũcto moꝛi exñti nõ põt ſolui.⁊ ſic he res nõ põt eẽ ĩ moꝛa.⁊ ſicĩ vita legatarij ↄſtat ꝙ centũ deberi nõ pñt. Mꝛeterea poſito ꝙ in pũcto moꝛi: hẽs ĩterpelletur ad huc poſt ĩterpellatioẽʒ hẽs hʒ illð modicũ tpᷣs de quo dẽin.i. qð dicimꝰ.j.de ſol.⁊ ſic ↄſtat ꝙ in vita legatarij cẽtum deberi nõ pñt.ſʒ legatũ fũdi purũ fuit adẽptũ ſub cõditiõe ſi cẽtuʒ de beri ceꝑint ut dicit tex.ergo ſbᷣ ↄtraria cõditiõe fuit datũ ſi cẽ tũ deberi nõ ceꝑint.ſʒĩ vita legatarij cõſtat ꝙ nõ pñt icpere deberi ergo ⁊c̃.ſʒ q iceꝑint a pcedẽti ↄditiõe.ſ.ſ penũ nõ de deris cẽtũ dato.itelligit.i.ſi dare poſſe deſieris.ſj ĩ vita legata rij hẽj nõ deſinitpoſſe dare.iõ nõ trãſmittit legatari decedẽj. Op.qñ diſpõnẽ pꝛecedẽtẽ hʒ cõditio ius ĩplẽdi cõditiõem trãſit ad hẽdeʒ.ut.l.diẽ.S.j.S.dðe arbi.Tenẽt doc.in.l.pe.C. de odi.inſer.ſʒ h hʒ pꝛecedẽtẽ diſpõnẽ.ergo videt᷑ ꝙ tranſeat ad hẽdẽ.⁊ ſic hẽs legatarij põt ĩterpellare. So. dic ꝙ tranſit ad hẽdẽ ei ꝗ dʒ ĩplere ↄditionẽ nõ ad hẽdẽ ei ĩ cui ꝑſona dʒ ſpleri. ar.l. cũ ita.⁊ qð ibi dixi.S.de ↄdi.⁊ de.alit᷑ ius iplẽdi cõ itionẽ traſit ad hẽdẽ. dic il ĩctib hoc ĩ ultis uoluntatibꝰ. ſempꝑ tñ dubitaui de illis.facit qð dixii.l.ſicui füdus.⁊.l.a te/ ſtatoꝛe.S.de ↄdi.⁊ de.⁊ in.l.ſub danrtha edi . nlegatis alternatiuis Am illud aut. vnũ ẽ legatũ ⁊ ſi vna eſt ars ↄditionalis legatario ĩterĩ decedẽte nihil ad he/ redẽ traſmittit.h.d. Ibi non fecit.⁊ ſic ſemel cedit dies ⁊ non pluries.ut.ðS.e.l.ſi uſufr.in pn.⁊.l.cũ ĩ ãnoꝰ.⁊.l.ſe. Ja.de are. QOp. S. de.l. ꝓxima. C. S. e.l. ſi uſufru.ij.rñſo. So. quidã ad hẽdeʒ nõ videt᷑ trãſferri.ſ.illud qð ẽ relictũ ſub cdeibe ali ud ſic. Gl.nõ ſtat ĩ hoc ꝑ.l.cũ ita.s.e.Aualit᷑ rſdemus. Dic ꝙ ibi deſicit cõditio vni legati legatario moꝛiẽte. NHõ ob.S. lI.ꝓxia.q; ibi nõ ſuit legatũ alternatiue. Pꝛeterea ibi cõditio pmi legati viuẽtelegatario extitit ⁊ de iſtis clar ſum.ſʒ dubiũ facit. d.l.cũ ita.nã ibi in utraq; parte alternatiue ẽ tale legatũ cuius dies cedit a tpe moꝛt᷑.nã hoc legatu dad pãphila nata erit cedit a tꝑ e moꝛtis nt.S.S.ꝓxi.q̃re ergo ſi alternatiue po/ nat᷑ nõ cedit dies a tpe moꝛtis.So.dicamus ꝙ nõ cedit ibi di es ꝗ ad petitiõem.uł alit ut ſentit gl.ꝙ ibii qlibet parte alena tiue ẽ traſmiſſibile ꝑ ſe ſi ſeparatĩ ponit.ſʒ ſi iigunt᷑ ꝑ iſtã alter nationẽ ſeu ꝑ iſta vba alternatiua tũc qꝛ ẽ dubiũ duplex.ſ.ꝗd naſcat᷑ ⁊ ꝗd eligat.iõ nullũ ad hẽdẽ traſmittit anteq; ſit eleccio ni locꝰ. Al alit᷑ poſſumu dicẽ legatũ alternatiuũ hʒĩ ſe tacitã cõditionẽ ſi potuerit electio celebꝛari.ut ꝓbat᷑ hac.l.ĩ pn.⁊.d. l.cũ ita. Iſta aũt cõditio ſi potuerit electio celebꝛari uenit ex teſtõ nõ extriſecꝰ merito ĩpedit ut.l.qð pure.S.eo.Circa iſtud lega tũ alternatine relictũ. videlicet vnũ purũ aliud ſbᷣ cõ ditiõe diſtiguit.aut cõditio extitit viuo legatario.⁊ nõ ẽ dubi um ꝙ tranſmittit.ut.S.e.l.cũ ita ĩ pn.acotrario ſẽſu.aut non extitit ſʒ deſicit.⁊ idẽ ut.d.l.cũ ita.aut nõ deficit neq; extitit iĩ vita ſed in puncto moꝛtis.⁊ idẽ ut.l.ſi uſufr.S.e.aut etid poſt moꝛtẽ pendet ⁊ decedẽs nõ tranſmittit ut hic. ¶ Op.de.il.ſl/ quis fuũ.5.illud.S.de le.ij. So.plura ſũt legata quo ad pluri um rerũ nominationẽ.vnũ quo ad ſolutionẽ.⁊ ideo vnã ceſſio nem diei debemus inſpicere. oro Coõcitio tacita qᷓ eſt ex nã reilega MHeres meus. te trãſmiſſionem nõ impedit.h.d. QOp. S. de ach.⁊ ob.l.pupillus. So. ut plene ſolet dici. .l. pupillũ.j.de re.iur.l.j.j.de noua.¶ Op. de.i.qð pure.S.e.⁊ l:aliq.S.de ↄdi.⁊ de. So.hᷣ uenit ex nã reilegate nõ ex ipſo teſtõ. dixi i.l.cõditiões qᷓ extriſec.ẽ.de cõdi.c demõ. f Irmio eliodoꝛo.i N. ve enl A So. diẽ gl. ibi apparet aliud ex mente teſtõꝛis. q; ibi teliꝗt fruct'ꝗ naſcent᷑ Pecuniã redigẽdã ex fructibꝰ. ee am terea ibi dixit ex fructibꝰ ꝗ naſcent᷑ niſi ſit ꝑx modũ cuiu cõditiõis.h̊ vo ſimpłr ꝗqnquaginta miet ex redditu.¶Op. de.l. ſi debitoꝛĩ pn.õ.de phẽ.ẽmp. Ne hoc plene ꝑ doc.i.l.ſi gs argẽtũ.C. de dona.tetigi in.l.ꝗdã teſtamẽto.S.de lega.j. T.l.ĩter ſtipulãtẽ.S.ſacram.j.de vbo.obli. . 2. Enum ab heredibus. enpuacemt euns rij diẽ nõ cõditionẽ iducit hoc pmo. Itẽ ↄtra meũ executoꝛẽ legatarijs nõ dat᷑ actio.h.d.S.iſte.In tex.ibi ſoꝛtẽ.⁊ hrin o iᷣ it iterpellare ut ibi nõ tñ ut exneo.ſʒ ut iwſſi At lega. ſeu ſideicõ. no. ca. apud quẽda tertiũ a teſtatoꝛe electᷣ ĩ depoſitũ retinere uoluit ut pʒ ex iſerioꝛib. Ibi ĩtra.ĩcipit rñdere.¶ Op. ad pmuʒ di ctũ ⁊ videi᷑ ꝙ ſaciãt cõditiõeʒ iſta vba.ut l.ſi titio in pn.S.eo. Dic ut dixiin.l.ſicui.S.de le.j.¶ Op. de.l.ſi res.C.ad exhi. ubi videt ꝙ depoſitari poſſet cõueniri. Dicit gl. fateoꝛ ꝙ me uj executoꝛ actiõe ex teſtõ ↄueniri nõ põt ſʒ ↄueniri põt actio ne depoſiti ſi fuit depoſitũ ut reddat alũno. Iſte Vame Epul/ cherrim⁊.j.ſtatĩ reuocabo ĩ dubiũ.¶ Op.⁊ vi em poſſet repeti.ut.l.j.S.penul.õ.depoſi.Gl.qͥ ẽ ̊ ridet ꝙ h noõ erat ſimplex depoſitarius.ſʒ dʒ habẽ cõmodũ medij tꝑis ¶Op. ad iſtũ.. de.l.a filia.S.fi. S.ti.j.⁊.l.codicilł.S.ſticho de an. le. So.ibi erat merus executoꝛ.Pebebat enĩ dare cer tas uſuras qᷓs ꝑcipiebat.⁊ ſi maioꝛes ꝑcepiſſet maioꝛes tene/ ret᷑ reddẽ. ſicut dicim i.l.lutius.S.hẽdũ.S.ti.j. Hic vo iſte de poſitarius dʒ habẽ aliqð cõmoduʒ ut illud qdð lucraret᷑ ultra uſuras triẽtes.¶ ¶ Op. qꝛ ſi iſtud ẽ uerũ ꝙ dʒ habẽ aliqð com modũ nõ ẽ nudus miniſter.ar.l.ſiqs titio.õ.de le.ij.ſi nõ erat nudus miniſter tenebat᷑ actiõe ex teſtõ.ut.l.ſia pluribꝰ.s.de le.j. Dico ꝙ iſte depoſitarius ſẽtiebat cõmodũ ex contractu depoſiti cũ hẽde celebꝛato nõ ꝙ agnouerit iudiciũ defũcti nec ꝙ petierit ſʒ hẽs iuit ad depoſitariũ.⁊ ſic pacti fuerũt.als nõ video q̃re teneret actiõe ex teſtõ.uł dic ꝙ teſtõ: h uoluit pecu niã ꝑ hẽdẽ deponi cuidã ſub illo pacto ꝙ poſt certà etateʒ re ſtitueret ⁊ ĩteri ſolueret uſuras.⁊ ſic uoluit ↄtractũ depoſiti ce lebꝛari certa foꝛma ut hic ĩnuit gl.paruula.ibi vo.ſ.in.l.a filia S. fi.ſuit merus executoꝛ. iuſſit eni ſimplicit᷑ acciꝑpe pecuniã ⁊ uſuras pᷣſtari nõ dixit ꝑ eũ ꝗ accipiebat uł ꝑ aliũ eius cura ⁊ diligẽtia. ⁊ iõ ibi fuit executoꝛ h depoſitarius certo pacto.⁊ iõ celebꝛato ↄtractu depoſiti nõ põt ↄueniri actiõe ex teſtõ ſʒ actiõe depoſitiut dixii ſili. ð.de le.j.l.ſi fideiuſſoꝛ.S.fi. ¶ Op. dẽ h ꝙ talis depoſitari cauet.otra.j.ſcui plus qᷓ p.l.ſal.l.di uus.So.hſẽtiebat cõmodũ a deſuncto ut ibi dica.¶ Que⸗/ ro utrũ executoꝛ ↄueniri poſſit a legatarijs.Et glo.videt᷑ dicẽ ꝙ nõ. Lu bꝛenit᷑ dic aut ẽ executoꝛ nõ merus ſʒ ſentit aliqð cõmodũ ex teſtõ.⁊ tũciſte tenet ſi cõmodum agnouit.ut.l.ſia plibus.in pn.ð.de le.j.⁊.l.imꝑatoꝛĩ pn.x.S.j.s de le.ij. Nõ ob. iſte. S. qꝛ dic ut ibi dixi.Aut ẽ merus executoꝛ.⁊ dic Di. aut ẽ ad pias cauſas ⁊ põt cõueniri ut exequaf ſicut põt age/ re.nt.l.nulli.⁊ ibi gl.C.de epi.⁊ cle.aut nõ ẽ ad pias cauſas.x tũc aut q̃ris an poſſit ↄueniri actiõe ex teſtõ.⁊ nõ põt ut hic. aut alia actiõe.⁊ tũc põt ut actiõe ex depoſito uł rei uẽdit.uł ex ſtipulatiõe ſi ĩterceſſerit ut hĩ gl.uł act.neg.ge.ut nõ.doc. in. l. id qdð haertec⸗de epi.⁊ cle. Si vo inceperit agnoſce i re.tũc offò iudicis põt cõueniri ut exequat.ut.l.iij.S.j.S.de ar bi.⁊.l.quintus.S.de annu.le.an autẽ poſſit agi ad acceptan/ dum. Glo. ⁊ Di.nõ.S.de le.ij.l.j.⁊ ibi dixi.Poc.dicunt in.l. id qð pauperibus.C. de epi. ⁊ dle. ater. e mẽti iſtũ. S. de quo dixi in. l. hoc anno j. de v. ob. ¶ AVlterius nõ iſtud qð dicit gl.qñ relinꝗtur victus ⁊ ueſtitus debet ĩtelligi eo tꝑe quo ĩcipi age re.tu dic aliter ut dixi.S.de li.agno.il.fi. AIis g Qoõditio adiecta inſti Jliüfa.ex parte etuto:ns videklegato AQ p̃cedenti adiecta. h.d. COp. ↄditio adiecta inſtitu- tioni videt᷑ repetita i legato.ut.l.duos.S.de condi.⁊ de.⁊.l.ſt fuus.S.de 2di.iſti. So.⁊ iſta ẽ uera h pᷣmo legauit ⁊ poſtea adiecit cõditionẽ. ⁊ vide gl.q ne a pꝛe tc.ſigna gl.dixi ple/ ne in.l. auia. S. de ↄdi.⁊ de. ¶ Quero an ĩſtitutus pꝛo parte debet interim habere totũ uel partẽ.Et dic plene ut dixi in.l. plane. §. ſi calunctinn . dele.. ſtrui nhiecif „☚ CLCegatum menſtruũ relictũ ſᷣuis de enſtruos. aaum mo cõpetentis liberta tis. hoc dicit iſte. F. i a Afundus inſtructus. ſtn relinqtur dies legati cedent᷑ iſpicit.h.d. Ibi deberi. bec declara ꝑ ea que nõ. in. l. pe. S. de fun. iſtruc. ecdecis 5 Mõ iſtu caſuͦ ſingularẽ qñ de 41 8 990 qnic;. âdabo nbiintelligttur ei mum cõmode potero. h 4 d ille Conditio nuptiarum nõꝰ W◻⸗ ap Pill *implet᷑ ex nuptijs inuali⸗ is.hoc dicit. “ ſtã habeo ꝓ notablili le/ Xoꝛi experte.M bebe Qoncluſio ſi Mpẽs nõ erit moꝛiẽte ĩſtituto puriſicat.h.d.¶ Op.pꝛi mo ⁊ videt᷑ ꝙ iſta inueſtigatio.an cõditio videat᷑ extitiſſe uel nõ ſit ſupflua cũ iſta ↄditio ſi hẽs nõ erit nõ ſuſpẽdai cũ itereſt et ꝙ itra di⸗ tacite. ut.l. ꝗ ſiliab. 5. fl. v.l.ſe. S. de le. j. Sʒ ſi legatũ pouire lictũ a ſſtituto ut hec lr̃a innit nõ ĩpedit diẽ legati cedẽ ut.ẽ. Ee.l.j. x.l.hẽdis.S.pe.Rñdeo ꝙ ↄditio q̃ tacite ĩeſt nõ impedit trãſmiſſionẽ niſi ex ptate legatarij pẽdeat ut.l.ſilio. S. de le.j. x l. miles. SF.j.S. de le.ij.dixi ĩ.l.ↄdit.q extriſecꝰ.¶ Op.ꝙ poſt moꝛtẽ ſit impleta.ut.l.fi.S.de Odi.iſti.cũ põt ultio vite ſpũ eſſe heres.Gl.dicit nõ fateoꝛ cũ nõ habeat uelle nec nolle ultĩo vi te ſpã. Sʒ nõne iſtð videtↄtra gl.l.ſllio.S.de le.j.x.l.nuleſ.S. ꝓ parte.ð. de le.ij.ſed ibi dicã in.l.miles.S.ꝓ parte. CAUt legatoꝛũ ſeu ſideicõmiſſoꝛũ noĩe caueat᷑ tcẽ̃. Esgatozꝛum nomine. π☛1 Legatü repetitũ bis tm̃ de — CUl. beft pio legatario ab hẽ qe nel hẽdi a legatario non cauetur.h.d. Iſtü.ᷣ 5. habes in.l.ſideicõmiſſa.S.ſi decẽ G iij. C Op. de. l. euz ꝗ in pn. ö. de fer. ur. pᷣdi. x.l.ſi ita ſtipulat a titio.j.de fideicõmij. Plene de iſto bꝛocardo dic ut in.l:.ſi finita in hn. de dã.infec.per Ni.⁊ ibi dixi.⁊ ꝑer Ci.in.l.j.in pma op.C.de ſen.que pꝛo eo qð in/ tereſt. ¶ Op. de.l.ueluti.C. e. So.ibi hociõ.qʒ ex tali repeti tione nõ grauat.hic grauaret᷑.x iõ iterũ ſel tm hĩtelligi᷑ ⁊ non quotiens opoꝛtunũ ſuerit ut ibi dicit᷑ qð nõ. Sigs ſub conditione legatũ.S actio ĩ a terius locũ ſuccedit ei mãm aſſumit.h.d.iſte..X. pure.ſcdᷣo qñ ſub ↄditiõe. Itẽ pma diuiditĩ tres partes.qꝛ hᷣ mo dicit qd poteſt petere quilibet ipſo iure.ſcðo inq;tum ob/ ſtat exceptio de eqtate.ttio ꝗ iuris qñ ꝓpꝛietateʒ legatarius poſſidet.ſcðᷣa ibi ſi cũ.x.tertia tbi plane ſi.x. Itẽ ſcdᷣa par pin cipal diuidi i duas.pmo ꝗd iuris ſit pẽdẽte zanoe rd ad iuris ſit exiſtẽte ↄditiõe.ſcda ibi ſʒ ſi omiſerit. ¶ PDã h̊ꝙ iſte legatari dʒ.x.iĩmo videt᷑ ꝙ qnq; tm. naʒ qñ relinqtur uſuſru cCtus pecunie ipᷣa ppꝛietas debetur uſufructuario.ũt.S.de uſu fructu ea.re.qᷓ uſu ↄſu.ꝑ totũ ti.Si traſit pꝓpꝛietas.ergo Keau tur ꝙ tanqᷓ; re ↄicti ĩ eadẽ ꝓpꝛietate qlibet petat partẽ nt.l.ſi pluribꝰ. S.de le.j.ſʒ dic ipo iure nõ traſit ppꝛietas ex teſtõ.qꝛ nõẽ legata ſʒ qdã neceſſitate dʒ dari.iõ legatariꝰ in quẽ tran ſit dñium ipᷣo iure tũc ⁊ ipe põt tota.x.petẽ.⁊ ſic nota hic ꝙ ſi relinꝗtur uſufruc.pecunie ꝙ dñium pecunie nõ trãſit inconti nẽti. Tu dic ꝙ legatario uſufruct debet᷑ ppꝛietas etiã ut ĩ iſto — ꝛimo loquitur qñ ppꝛie Si. x. que iarcha. aino locuuuraſſppet S. ibi ⁊ qñq; uſufructũ petitũ conſtat.⁊ ſic nõ libellũ ꝙ petas fructũ illarũ rerũ nõ illas res. Rñdeo ⁊ cederẽ ꝙ uterq; libel lus ꝓcederet tã iſte.peto vſuſructũ illarũ rerũ.qꝛ t ĩpoꝛtat ne ceſſitatẽ quãdã ſeu ꝓpetatẽ.idẽ ſi peterẽ illa decẽ ut uſufru.ex eis ꝑcipiã ⁊ etiam iſto caſu pcedẽt libellus ut.l.ſi tibi.x.milia S.de uſu.ea. re.q̃ uſu.ↄſu.ubi dẽ H pbari.¶ Dã h̊ ꝙ cauet᷑ hẽ di. cõtra imo videt᷑ ꝙ dʒ caueri nõ hẽdi ſʒ legatario ꝓpꝛieta/ tis ut.l.ſicui plu qᷓ; p.l.fal.⁊.l.ſi tibi.x.milia.S.de uſu.ea.re. q̃ uſu.ↄſu. Rñdeo qñ ipᷣe legatarius poſſideret ſibiipᷣi eẽt cauẽ dũ ut h.ij.rñſo.idẽ ſi ↄcurrerẽt hẽs ⁊ legatari ⁊ ꝗlibet uelit ſi bi caueri. legataxiꝰ p̃fert ut in ↄꝛijs.aut hẽs tĩ cõcurrit ⁊ le/ gatari nõ. tũchẽdi tĩ põt caueriut h. ¶ Venio ad v. plane ⁊ op.ille q nõ ẽ grauat nõ põt cõueniri.ut.l.epłam.in pn.S. ti. ij. qͥ legatari ppꝛietatis nõ ẽ grauat ergo ipſe cõneniri nõ põt. Piẽ gl. fallit. q; H ẽ ſpale.nam in effectu videt grauatus Venio ad ſequẽs rñſ ĩ v.ſʒ ſi ſub cõditiõe.ubi dic ꝙ interi poſſidet totũ cõtra.l.ſi dio.⁊.l.plane.S.ſi piunctim.ð.de le.j. ubilegatarius pẽdẽte ↄditiõe nõ petit niſi partẽ. Rñdeo ibi loqtur ĩlegato ꝓpꝛietatis.hic vo logꝗtur ĩ legato uſufructus. idẽ ĩ.l.idẽ.S.ſi mihi.S.de uſufru.accre.Et ẽ rõ qꝛ uſufr. accre ſcit citius q; ppꝛietas nt dixiĩ.S.ſi cõiuncti. Sed dices hic eſt vnus legatarius ppꝛietati ⁊ allus uſuſruct.⁊ lʒ uerũ ſit tñ cõ iunctio ĩter eos ẽ in uſufructu nõ in ꝓpꝛietate ut.l. ſi alij.ð.de uſufruc. le. x. l.idẽ neratius. S.j.S. de uſufru. accre. ¶Dicit hᷣ ꝙ ſi eſt ignoꝛãs heres tenet᷑ actiõe in factũ.ↄtra.S.de uſufmu. ea.re.q̃ uſu ↄſu.l.hoc ſenatu.S.j.So.ut gl.x hec bona eẽ põt ¶ Dẽ pᷣ ĩ ttio rñſo huiuj.S. ꝙ hẽs hʒ actionẽ ð legatariũ qro quã 3 dicũt actiõeʒ ex teſtõ.qdaã dicũt ⁊ meli ↄditiõeʒ ide biti. Sʒ iſtð op.quõ hʒ oditiõeʒ idebiti cũ erat tut excepti one doli.x ſic nõ repetit ut.l.ꝗ exceptiõe.S.de di. ↄĩde.ſol.ut nõ.i.d.l.q exceps. ułmelii.l.q ſe debẽ.ð.de ↄdi.ob cauſam. (Si ad fiſcum. e ren ls ude cautione — — — — W —— — —— —⸗ — — ☛ — — —w —— At lega. ſeu ſideicõ.no. ca. cantione hẽat pmittẽ ficꝰ. DNico ꝙ nõ.lʒ ſecus ſit in alia repu blica.ut in ciuitate que nuda cautione habet pmittere.ut.l.ſ h.j. e. ? ibi nõ. ? bene. „* 5 alloni hed rNi NPꝛo ea parte q̃ alicui hẽditas n minoꝛem: uiminuif ipo iure ul in effectu ſi⸗ ne culpa ſua libᷣat᷑ ab obligatiõe qᷓ ex hac ſtipulatiõe deſcẽdit h. d. ¶ Op. ⁊ videt ꝙ hẽs nõ debẽt exonerari ut.l. cũ heredi tas in fi.S.ad trebel.So.ſpale ẽ in iſta agrie egauvenbi i vires actiõe ex teſtamẽto.ut.S.e.l.S.ſigs ſub ↄditiõe.Conti/ nua ergo. 5. i eiqui. Ed ⁊ ipſis qui ſunt.¶Querodẽ ria ⁊ diuerſa. Dic ut ĩ gl.Ex gl.qro dꝛ h ꝙ ip̃is g ſũt ptãte cauẽdũ ẽ.qro quõ ipſi fuo poterit caueriut fuo acq/ rat᷑. Poſſum dicẽ ꝓbabili᷑ ipſi ſeruo caueaĩ ⁊ ſibiacqraĩi actiõe ex hac ſtipulatiõe q̃ hʒ nam actiõis ex teſtõ.ut.S.e.l.j. ſiqs ſub Ooditiõe.⁊ iõ cauet ei cũ acqri actione ex teſtõ.ala ec ut.l. ſi filiꝰ.j.de v.ob.⁊.l.pe.j.de ſti.ſer. Ał aliter ⁊ ꝓbabi lit᷑ cauet᷑ dño p ſuo ⁊ ip̃i fuo ĩ euẽtũ ↄditiõij acqrat᷑ qð ẽ mira bile.ar. ꝓ h.l.fſlliuſta.S.diuus ĩ ſine.S.S.de le.ij.¶ Dꝛ h eiſdẽ ꝑſonis ⁊c.⁊ ſic idẽ ſi’deiuſſoꝛes debẽi eẽ apð utroſqʒ.¶ Que ro q̃ erit pꝛactica. Dico ꝙ qñ examinant᷑ fideiuſſoꝛes an ſint idoneiuel nõ ad vnius petitionẽ. ut.l.arbitrio ꝗ ſatiſ.co.⁊ ille cui dʒ dari etiã citet.⁊ tuc cogit illũ acciꝑe.ut ar.l:.j.S.cũ dieʒ. S.ſicui plus q ꝑ.l.falci.ulł aliter pꝛ dʒ ĩtereſſe ꝓ ſe ⁊ noĩe ſilij. — gES Mäö iſtu caſũ ꝙ q;tũcũq; pateſ (*) Ec ſi foꝛte. iäctaerlona einõ Poteſt ſolui dixi in. iij..ſo⸗ꝛ mnmg. Iſta eſt tota nobilis lex ⁊ ⁊. h.dð. Si ↄditio ſtipulatiõis exiſtat tꝑe d non ẽ ꝑſo 2. O heres. àud pn. eſt multũ nõnduʒ na pncipalr ve ipreraeid⸗ ſtipulatio nõ cõmittũ ⁊ ſideiuſ mperatoꝛ antonius. ce: n Fr d⸗ ſoꝛes nõ tenent. h.d. In tex.ibi nemo ius.i.hereditas que ꝑ/ ſonã repñtat.¶ Op.de.l.ſtichũ aut pãphilũ circa fi.pn.j.de ſolus̃. ⁊.l.ſi ſine hẽde.S.de admi.tu.⁊.l.hactenus..de cõſti. pec. Rñ.ibi kogui oblone iã öcta G ꝗpõt durare extin cta ꝑſona.h̊ vo loꝗtur i oblone ghẽda.¶ Sʒõ iſtð op.j.e.l. ſi a te. So.ibi nõ erat ꝑſona ve 65 ſicte.ſ.hẽditas q̃ repñtat ꝑ ſonã.h̊ᷣ nõ ẽ hẽditas q repñtat pſonã.⁊ habes gl.in.:.j.S.ideʒ põp.S.depoſid.q̃ gl.declarat iſtð pncipiũ.dixi in.l.ſideiuſſoꝛ obligari.S.ſi.j.dðe fideiuſ.CQuero dixi ꝙ donec eſt hẽditas põt obligari.qro qꝗd ſi aligs eſt depoꝛtat c bona ſũt publica/ ta. vnde poſt depoꝛtationẽ extitit ꝰditio obligationis an ſiſcꝰ dicat᷑ repreſentare ꝑſonã defũcti adeo ꝙ exiſtetia pditionis fa cit ſtipulationẽ cõmitti.Et dico ꝙ nõ.ut.l.qtiẽs.in fi.j.de no ua. Et ↄſului in qᷓdã.q.titiꝰ uẽdidit ſeio fundũ pᷣcio ↄſtitnẽdo arbitrio tertij.iſte uẽdes tanq; rebelł.⁊ ꝓditoꝛ tuit exbanit ⁊ bona publicata ipſo exñte ĩ rebelliõe.arbieratoꝛ ẽ arbitratus pꝛeciũ.Nixi ꝙ iſta ↄditio exñs eo tꝑe quo declarauit ⁊ bona erãt publicata nõ ualet.ut.l.qtiẽs.in ſi.j.de noua. ¶ Dẽ hic ꝙ hẽditas iacẽs repñtat ꝑſonã defũcti.ſʒ q̃ro qdſi ẽ repudia/ ta ab oĩbꝰ nec agnati nec cognati nolũt nec ſiſc an fca repa⸗ diatione ab oĩb dicat eẽ hẽditas.Et donec aliquis põt adire ſine dubio ẽ hẽditas.qꝛ ẽ ius ſuccedẽdi ⁊c̃.ut.l.hereditas.j.de v.ſigni.ſʒ qñ ab oĩb ẽ repudiata dico ꝙ nõ dẽ hereditas quia nõ eſt ius Accedechi in vniuerſum ius.⁊ ideo nõ eſt hereditas ſed bona uacaãtia.ut.l.j.S.an bona.⁊.S.diuꝰ.⁊.l.nõ pñt.j.de iure fil.x.l.quarta.S.eadẽ rõne.j.de ſideicõ.li. mo poni?᷑ reſcriptũ imꝑatoꝛis. Scðo rñdet vni obiectiõi.Ter tio rñdet alteri obiectioni. Quarto ſuã rñſionẽ pbat per ſile. Quito iuxta pꝛedicta foꝛmat duaj.q.Scða ibirecte.Tertia ii cũ alia.QAuarta ibi ſicuti.Quita ibi poſſeſſio antẽ.Gl.po nit duplicit᷑ caſũ h. ⁊ pmus caſus ẽ nõbilis ⁊ bon ĩ ſe.tñ caſũ Rlecuoel v. recte. ¶ Op.ad reſcriptũ pncipis Bpbellaiosp: ete nil dʒ inouari.ut.l.j.j.nil no.app.pẽ.ſʒ ᷣm hoc reſcriptũ aliꝗd inoua᷑ appellatiõe pẽdẽte.ergo male rñdet iuriſcõſultꝰ ⁊ dic recte ſtatuit imꝑatoꝛ.Ad hiũ rñdet ꝙ nõ dʒ appellatio ne pẽdẽte aliqd inouari.uerũ ẽ niſi ilud qdð poſſet fieri pẽdẽte iudicio pncipali.ſʒ ſi pẽderet indiciũ pncipale.tũc poſſet cau/ tio peti In tex.ibi moꝛaret.i.ſi dies ſnĩe ſʒ petitiõeʒ ferẽde mo raret᷑.i.differat äjm Ja.de are.lʒ gl.alit᷑ exponat Tbaĩr. ð.?.l. j. F.nõ ſolũ.v.cũ alia ſit edi.¶ Itẽ op.q reſcriptũ pncipis.ꝗa videt᷑ ſuꝑfluũ nt cũ ſuffciat edictũ pꝛetoꝛis deheeſtaca canto ne ⁊ de mittẽdo ĩ poſ. Rñdet papᷣ.nõã uerũ cuʒ alia ſit edicti cõditio ⁊c. Circa finẽ.S.ĩ tex.deponẽda apð ſeqſtrũ ut.S.di cũ ẽ ĩ edicto de collatiõibus. IJbi iuriſditio.ſ. ptoꝛia q̃ẽ ſiſibi „— de reſti. 6* nõ caueat᷑ mittat᷑ ꝗs ĩ poſſeſſionẽ ꝑ quà nõ ſit poſſeſſoꝛ.ut.j.ti. ..l. is cui ĩ pn.⁊.j.ex ꝗ· ca.ĩ poſ.ea.l.cũ legatoꝝ.ſʒ ꝑ reſcriptuʒ ſit poſſeſſoꝛ.ut.S.iĩ pn. S. pʒ. Ja.de are. ¶ Aenio ad ↄꝛia gl. tẽdũt ad expoſitiõem. ¶ Op.j.ti.j.l.ſi is a quoĩ pn. So.glo. hiĩſi.pme gl.qꝛ h differebat ibi nõ. ¶ Op.de.:.j.C. de phi. ſe. So. ſpãle ẽ h. C Op.x videt᷑ ꝙ nõ ſit bona ſilitudo edicti de collatiõe ad h reſcriptũ.ĩmo diuerſitas ut ĩ v.ſicuti.⁊ v.poſſeſ ſio. Gl.diẽ fateoꝛ ꝙ ẽ diuerſitas ut gl.C Op.nil no.ap.pẽ.l. j. So.h̊ nil põt inouari niſi ea que pñt ſieri pẽdẽte cauſa pᷣnci pali.h̊ aũt qdð dixi ĩtelligo ſi pñt ſieri.ſ.ꝑ iudiceʒ appellatiõis nõ ꝑ iudicẽ cauſe pncipał cũ cauſa deuoluta ſit ad ſupioꝛẽ.ut l.j. in fi.nil no.ap.pẽ.⁊ ipſe põt qcqd iudex cauſe pꝛincipalis ¶ QOp. ⁊ videt᷑ ꝙ iſtð reſcriptũ ſit ſuꝑfluũ per edictũ pꝛetoꝛij. Rñ.tex.qẽ h ponit duas dꝛias. Sũt ⁊ alie dꝛie ĩter reſcriptũ ⁊ edictũ.pma ẽ ꝙ reſcriptũ hʒ locũ tm poſt latã pm ſniam ĩ cauſa applonis.edictũ hʒ locũ pẽdente cauſa pncipali. ut.l.j. G.nõ ſolu.S.eo.ſiue pẽdẽte caula appellatiõis.ut h.S.i i.ſiue nlła cauſa pẽdẽte ut apparet ꝑ młtas.ll.hui ti. Eſt alia dꝛia qꝛ ꝑ reſcriptũ efficit poſſeſſoꝛ.utĩ pn.S.ſʒ ꝑ edictum nõ efficũ poſſeſſoꝛ.ſed eſt in poſſeſſone.ut.l.is cui.cum ſilibu.j.ti.pxi mo.Eſt ⁊ alia dꝛia qꝛ miſſus in poſſeſſionẽ ꝑ reſcriptũ nõ reſti tuit poſſeſſionẽ niſ pꝛi ſibi ſatiſſiat uł ferat᷑ ſnĩa otra eũ.miſſuj aũt ĩ poſſeſſiõeʒ ex edicto dʒ exire ſi ſibi ſatiſdet.ut.j.e.l.ſi ad/ uerſus.⁊.j.ti.j.l.ſi pecunie in.ſ.¶QAuero dã h ꝙ ſeqſter exee cet utilẽ actionẽ qdð bñ nõ.ſʒ an ꝓ ula re poſſet ↄueniri. Credo ꝙ nõ poſſet cõueniri ab ill ad quoꝝ petitioneʒ ẽ fcã ſeqſtratio actiõe ſibi cõpetẽti.qꝛ ipiiter ſe agũt ⁊ vnus dẽ ſuſtinẽ partes actoꝛis t alt rei.ut.l.j.C.de ꝓhi.ſe.⁊ ibi ꝑ doc.⁊ ꝓbat᷑ in.l.ite/ reſt.j.de acꝗ.poſ.ſʒ ab exneo põt cõueniri tanq; curatoꝛ da/ tus bonis.ut.:l.pe.j.ad car.⁊.l.ij.in pn.j.de cur.bo.da. . Die; Legatario nõ dʒ caueri niſi ſcripturã teſti oñ gat. hb. d. C JFoꝛmo vnã.q.peꝶ a me cẽtũ in ti bello.⁊ dicis de h ꝓut oſtat manu tał nõꝛij publico inſtr̃o.q̃ ro utrũ de iſto iſtro debeat ſieri copia parti añ lis.cõteſ. Et h tex.videt᷑ ꝙ ſic.? Inno.h̊ videt᷑ tenere ex de ꝓbas.c.j.⁊ mea doctria ẽ iſta.qñq; ĩ libello ſit mẽtio de ĩſtro taliter ꝙ aduerſa ri nõ reddit᷑ dubi de narratis ꝑ actoꝛẽ.vbi gra dico tu uẽdi diſti talẽ petiã terre.⁊ de h ↄſtat manu tał noꝛij.iſta mea afſer tio nõ reddit aduerſariũ ĩcertũ ĩ his q̃ narro.qꝛ aperte dico ⁊ ꝓ relatiõem ad iſtrm nõ plus nec aliter dico niſi ut narro dehᷣ añ lis. cõteſ.nõ dʒ ſieri copia.ut.c.ij.ex de dila.qũq; põt ſieri mẽtio taliter ꝙ dubi redderis.ut ſi dicã uẽdidiſti mihi talenn rẽ ut cõſtat mann tal noꝛij.Certe cũ ĩ h caſu nõ narras certũ iõ dico ſicĩ iſto.qñq; re ẽ talis ad quẽ nõ ſpectabat dictũ in/ ſtr̃m ⁊ tũc non dʒ fieri editio añ lit. teſ.qñq; talis ẽ ad quem ſpectabat dem iſt̃m.⁊ tũc nõ dʒ nieri editio cũ apud eũ dʒ eẽ ut.l.ij.S.de edẽ.Ad.l.iſtã rñũdeo ꝙ ẽ q̃dã editio q ſtad delibe rãdũ an uelit cedẽ ul cõtẽdẽ.de q̃ loꝗtur.l.j.S.de eden. ⁊ iſta nõ debẽt ſieri.ſʒ ſ petat exhibitio ad ꝓbãdũ tũc dʒ fieri copia T editio ut h̊ ⁊ dixiin.d.l.j.de edẽ. “ . Dũ — ides qñ remittit a le J lio uel ſeruo. ſ. anſclatio dz cauere „. ſub hypotheca ſuarũ rerũ.¶¶ Op.S.l.pxi.Sol.ibi republic a qᷓ nunqꝙ; ſatiſdare debnit.iõ nõ põt dici ꝙ remittit Op. C. ad trebel.l.iubemꝰ. Gl. ſoluit ꝙ. l.ubem . nõ bʒ lo cũ ex ſuos termios ut ibi ĩ fi. d. ¶ Op.j.e.l.fi. So.gl.ꝙ re mittit lex ibi nõ.⁊ iõ mitiꝰ agit cũ lege q; cũ hoĩe.⁊ vide gl.⁊ ſigna ꝗᷓ icipit.ſ.nudoĩſi. Sʒ iſta rõ gl. cluderet cõtraria.qꝛ ſi miti agit᷑ cũ lege q; cũ hoĩe.honoꝛabiliꝰ dʒ iĩterpᷣtari ⁊ nul lo mõ cauet᷑ qñ ſit remiſſio a lege.x ſic ĩ ↄtrariũ videt᷑ ocludere Nñ̃.ʒ Ja. de are.ſic ĩ.l.ↄꝛia.dʒ ſaltẽ nuda cautiõe cauẽ non cũ ſideiuſſoꝛib ut ibi.h̊ ẽ uerũ qñ a lege ul ab hoiĩe remittit ſa tiſdatio.ſʒ ſi cautio remittit.tũc nullo mõ dʒ cauere ut in auẽ. l. viij. T ſẽtit Aa. de are.j.e.l. fi. S . PaLt i cautio Icet ut nonpetatur. idgera U⸗ itio nõ petẽde cautiõis dencẽ nõ dã.h. dð. diuidit ĩ tres partes.pᷣ ponit dem̃.ſcdo illationẽ ex edcõ.tertio rõnem illatioõis. ſcda ibi ⁊ iõ.ttia ibi qꝛ poſtq;. ¶ Op.⁊ videt ꝙ iſta nõ ſit ↄditio.ſed modus ꝗ ſit ꝑ ut.ut.l.j. C. de his ꝗᷓ ſð mõ.⁊ l. demõſtratio.iĩ ſi.S.de ↄdi.⁊ de.⁊ h fuit ſem̃ ꝑ ut. HGlo.rñ.ꝙ iſte modus ↄditiõi eqparat᷑ut dixi.als nõ ẽ nã dictiõis ut in.⸗ ducere modum. niſi natura oꝛationis eni adijcitur h uoluerit. ſi ergo ulud adijcitur legato per dictionem ut quod ueniat ex plicandum anteq; quis conſequat᷑ legatum nõ ẽ modus ſʒ cõ ditio. ut.l. tale. S. j.S. de cõdi.⁊ de.in dictiõe neq; ꝗᷓ reſolui.i. ut nõ. dixi in.l. acceptis.e.ti. ⁊ in.l. cũ pr. S:titio. S.de le.ij.ſed h añ uenit explicãdu.ergo ⁊c. ¶ Op.dã h betedane ſacto 0 S — 8 — — H. d. AVtin pol. lega. es liee. nò videt᷑ cadẽ a fideicõmiſſo.. C. de traſac. in. l. ubi. x.l. ſiue apð acta. So. dico ꝙ iſtð nõ petẽ ĩtelligi ĩ ultis uolũtatibus 4. iure nõ petat.iĩ ↄtractib ſec ut vidiſtii.l.mutiane.ð.de cõ .7 de. ? iõ ſi teſtõꝛ vᷣba adieciſſet ꝙ nõ petat de iure ul de fa cto eẽt legatũ ↄditionale ⁊ deberet pᷣſtare cautionẽ mutianaʒ nt. l.młier.iĩ pn.⁊ ibi ſẽtit gl.S.de ↄdi.iſti.¶RDꝛ hi tertia par te.qꝛ remitti talẽ ↄditiõem ⁊c̃. qꝛ cõditio ibi non remittit ſed cautio.qꝛ ↄditio ẽ ualida.⁊ ſic videt᷑ obſtare.l.ij. C.e.ſo.glo.⁊ exponit ↄditõeʒ.i.cautionẽ q iilla ↄditiõe otinei.ul alit ut gl. ⁊ tene quã vis ⁊ utraq; põt eẽ va.¶¶ Sʒ õ utranq; opi.op.⁊ hẽs Fᷣm Fn ꝙ vba ꝓlata ꝑ modũ ↄditiõis ĩducũt diſpõnẽ ⁊ vide gl.q ĩcipit.ſ.odits.ibi ꝗ enĩ dixit ⁊c. Sʒ nõne iſtð ʒ.l. ⁊T ſiquis ſub conditione.sS.ſiquis ob cau.te.⁊.l.ex facto.etiaʒ agitaium. S. de here. inſti. ⁊.l. titia teſtamento.S.de le.ij.di/ xl in.l.ex hac ſcptura.j.de dona. Sol. videt h ſit ſpaͤle ꝓ , ruc inclcio aſſß remitti.nt.l.ij. C. e.expᷣſſi in.l.auia.in ſi. de ↄdi.x⁊ de.Rõ hui ẽ q; iſta cautio nõ petit᷑ iure actiõis uel obligatiõi.ſʒ petit᷑ offõ iudiciꝭj nobili.ut.l.v.j.de v.ob.⁊.l.j.j. de p̃to. ſtip. ⁊ lſti.de iuiti.ſtip.per totũ.⁊ officium iudicis nõ p̃ᷣſupponit oblonẽ.nt.l.qꝑ colluſionẽ.S.ꝗ pcij ſoꝛtẽ.õ.de ac. emp.AMõ ad ꝓpoſitũ qcunq; iudicio teſtõꝛis põt ſieri ne iſta cautio petat.⁊ io ceſſat egtas p̃toꝛis. Idẽ potes dicẽ ſi teſtõꝛ iubet nõ petẽ hẽdẽ reſtõnẽ ĩ itegrũ ex ꝑſona deſũctiułnõ pe⸗ tẽ cautionẽ dãni ĩfecti ul aligd alið qð officio iudicis mero ex pediat.tũc credo ꝙ nõ poſſet de iure petẽ ut h ar.als aũt ubi lure actiõis poſſet peti.⁊ teſtõꝛ remittit tũc ope exceptiõis tol lit.nt.l.q mihi. S.de li.le. ¶ũo de qõne nobili. dꝛ h ꝙ petẽ do legatũ nõ videt᷑ ↄditio defecta.q̃ro de ꝗᷓ petitiõe inteliigit. Et Fieie ꝙ ſiue i iudicio ſiue ex. Iſtð videi õ.l.ſi fu plu riũ.S.j.S.de le.j.ubi q;ũ ĩ iure obtinuit ꝑ ſniaʒ nõ potes dicẽ / iuſte iudicatũ ꝑ ſnĩam ſʒ iuſte.ut.l.ſtipulatio iſta ĩ pn.j.de v. ob. ⁊ ibi nõ.So.itelligo ꝙ hᷣ̊ ꝑuenit ad ſuũ hẽdẽ de uolũtate defũcti ⁊ hẽde uolẽte ſuit cautio iſta p̃ſtita.ut.l.cũ auia ĩ f.de ↄdi.⁊ de.ubinõ dʒ ſtariꝑ ĩuitũ.ſʒ ꝑ uolũtariũ põt.ſed ſi hẽde opponẽte tẽ obſtaret ↄtrariũ. ¶ Op.C.e.l.pe.So.ut ĩ glo. auoc legatoꝛi dn ſen ia⸗ omiſſa cauſa teſti ad hãccautiõem tenet.h. d. AE ſtipulatio. Diunx. ca⸗ Inãẽ utẽdũ. nec debẽt intponi cautiões ꝗᷓ nõ releuãt. Op. ad pn. de le.ij. S. plane de vul. ⁊ pu. C. l. ita tñ. S. a pꝛe.S.ad tre. So.ut ĩ gl. ¶ Op. de.l.j.S. ſi impuberi.j.de coll.bo.gl.nõ ſol.So.i.qꝙ h̊ nõ ẽ ſolicit de hẽditate viuen tis ſʒ de hẽditate moꝛtui.¶ Op.ad.S.diu de.l.ſi pupulli.S. j.S. de neg.ge. ubi ntimur ſuꝑuacuis cautiõib. So. b cautio h ẽ ſuperuacua.qꝛ nõ põt cõmitti.ibi vo dẽ ſupuacua.qꝛ alia acctio cõpetit.cũ igit poſſet cõmitti ibi merito põt interponi.hᷣ — ab uno. nõ põt cõmitti. merito ergo nõ noeihterponi⸗ Dirorl i ſi ti CHp. de.l.ſi debitoꝛi.S. de ITiz in pnti. t Giendſoluit l Tointt G. l. ſ ebltostttoglen qñũ debitũ ẽ purũ ⁊ ligdũ iudi/ ciꝑ ↄfeſſiõeʒ par.hᷣ aũt lʒ legatũ ſit puruʒ tñ hẽs diffitebat᷑. nec dicebat hodie pſtat hodie agat᷑ fm.l..is a quo.j.ti.ij.ſʒ pe/ tebat libellũ.vñ cũ oꝛdinarie pcedat dʒ habere locũ tractatuʒ iõ pſtat cautio.ut.l.poſtq;. S.imꝑatoꝛ.⁊ ibi glo.Fm caſus po ſitiõem. gl. videtur ſic ĩtelligere. Heredibus. H.¶ Op. ex ſupueniẽti caſu nõ augel oblo fideiuſſoꝛũ nt.·. lutius.S.paulus.j.ad munici.Gl.pma q dicit ſimpliciter ſol. Zium. ⁊ ſequẽs Bo⸗ anarer iſta ẽ mã.l.cẽtũ capue.ð.de eo qð certo loco.⁊.l.qro.õ.loca. ij Iſta ẽnõ. l. 1 diẽ. Satiſdatio re⸗ Ae fil miſſa no põt peti etiaʒ ſi heres dila⸗ pidet. Itẽ ꝗ petit qð reſtitutur ẽ ex intuallo repellit᷑ erxceptione dolo ac. ⁊c.h.d. In tex.ibinon compellendum cauẽ ꝑ ſatiſdationẽ ſʒ nuda cautiõe cauet.ut in auc.de teſt.S. j. niſi cautionẽ remiſiſſet ut ibi dic in f. S. Ibi ſi fuiſſet heredi. nec ob.l.dolo fac.j.de exc.do.qꝛ h res petita nõ erat reſtituẽ da ſtati.qᷓ poſt tpj. Ja.de are.⁊ Ol.opponũt.S.e.l.ſlio. ubi ſaltẽ nnda cautiõe dʒ cauẽ. Gl.ſol.ꝙ h de auo ibide pꝛe.nil ẽ dicẽ. l. dat aliã ſo. ꝙ iſta ↄcoꝛdat cũ illa. Ja.de are.tʒ q hic dʒ cauõẽ nuda cautioe.qꝛ teſtõꝛ remiſſa ſatidatiõe exigit cau/ tionẽ.⁊ tẽ remiſſa ſatiſdatiõe nõ ẽ remiſſa cautio.ar.ĩ coꝛpoꝛe de reſti. S. fi.niſi eẽt remiſſa cautio ut ibi nõ. Gl.tñ alit ĩ.l.lio vigdet ĩtelligẽ ut ibi dixi. Cõtra iſtã opi. YJa. de are.videt᷑ tex. coꝙ dic cauẽ. ſy ipe exponit.ſ.cũ ſideiaſſoꝛib. ul põt ĩtelligi tio. põt etiam ꝙ ula auẽ.ĩ f..hat locũ ĩ alijs pſonis qᷓᷓ iſtis tã cõmcſ.quia coipᷣo ꝙ remittit ſatiſdatio ⁊ cautio ſit remiſſa. Sʒ opi. Jac. de are. plus plʒ. ¶ Quero an iſte pẽ ſit legitim admiſtratoꝛ hui fille. Et gl. dic ꝙ ſic. ſz iſta glo. referẽdo ſe ad tex.nõẽ vᷣa ziſta ſilia nò erat ĩ ptãte cũ fec teſtm.iõ nõ ẽ legitimꝰ admini atoꝛ qð alj eẽt ut.l.f. C. de bo.qli. ¶ Querit gl. q̃lit᷑ oſulet huic fideicõmiſſario.dic ut iſtud qð dicit glo.ꝙ coget᷑ ſtat re ſtituere eſſet contra v.idenq;.qꝛ obſtaret exceptio dolo fac̃. Nõ ob.l.imꝑatoꝛ.qꝛ ibi loꝗtur in patre cui bona debẽt ire ad ſiliũ. iõ ſi añ reſtituit nõ videt magnũ quid. ut.l.reſcripto’i h.j.vñ liberi.iõ teneatis iſtã opi.glo.hic. (Kutoꝛ qui Iſta mateni eraminauiinpe.s us ¶ ¶ VAUſt in poſſeſſionẽ legatoꝛũ eſſe liceat. ¶HPHidctũ ẽ.S.ut le.no.ca.uerũ qꝛ qñq; nõ cauet᷑ ⁊ ꝗs mittit in poſſeſſiõem.iõ hᷣ ponit iſta rubꝛica ut 1 poſſeſſions legatoꝛũ. gs cum autio qᷓ nõ dʒ pᷣſtaripᷣ DNEI ſtita ſciẽter nõ codicitur ſʒ ꝑ ignoꝛãtiã facti ↄdici᷑ qͥ ad plenã liᷣatio nẽ. Di ignoriri iuris dicit qͥ ad libatio nẽ ſideiuſſoꝛũ tm̃ ꝗbus etiã exceptio cõpetit h. d. Mõ pᷣn. x eſt ſubtile. In tex. ibi ſatiſda dicẽ quo ad libᷣationẽ ſideiuſſoꝛũ ⁊ ſuã Ri.⁊ glo. In tex. ibi ↄdici poſſet.q ad libᷣationeʒ fideiuſſoꝛum non ipᷣius hẽdis DPi. Hic dẽ ꝙ cautio que nõ dʒ pᷣſtari pᷣſtita com mittit. j.l.emptoꝛ.⁊.l.dani.S.emptoꝛ.j.de da.inſec.Sol.ut Di. plene i.l.ſi pionus.j.de dona.⁊ ꝗdã h hñt.¶ Op.de.l. q erat.S.fa.her.ſo.ibi cõmittit ſtipulatio ad id ad qð ꝗs tene Bat.ſ.ad inteſſe nõ ad duplũ.i ꝓpoſito iſta ſtipulatio qñ per er roꝛẽ iuris cauit.tẽ qͥ ad ſideiuſſoꝛes ↄdicit qꝛĩ nllo tenet᷑ ⁊ iſtã tʒ HDi.ĩ. D.l.ſi pionus.⁊ ſᷣm h hẽs caſũ ꝙ ꝗs põt cõdicẽ liba/ tiõem ſideiuſſoꝛis nõ ſuã libationẽ ⁊ ẽ nouus modus agẽdi.ſ. petere ut aliꝰ liberet.⁊ vide ĩ cex.ĩ pn. Et puto ꝙ iſtã lidᷣatio/ nẽ cõdicat ſuo noĩe nõ ſideiuſſoꝝ noĩe.ſile i.l.idẽq;.S.ſicui.ð. mã. nbi ago actiõe madati ut libej aliũ qꝛ mea ĩtereſt. ¶ Op. dẽ hic ꝙ ſideiuſſoꝛes ſũt tuti exceptiõe. .l.ſiquis poſtq;.j.de ſo. So.gl. h fideiuſſit ꝓ eo ꝗ nullo mõ tenebat᷑.⁊ vide gl.q̃ in cipit.ĩmo videt᷑ cc.⁊ iſtud nõ videt᷑ uerũ.qꝛ.l.ſigs poſtq;.loq tur qñ ẽ tꝑe liberatus ⁊ ſic naturalis remanet.ut.l.obligatio/ nũ fere. S.placet.j.de act.⁊ ob.⁊ ibinõ.ergo põt accedẽ ſide iuſſoꝛ.ui.l.fideiuſſoꝛ.S.j.j.de fideiuſ.So.pʒ Di.lʒ remaneat naturaliter obligatus.tñ nullus ẽ effectus.h.d.Mi.i.l.ſl.j.rẽ ra.ha.⁊ Ci. in.l.cũ ꝗs de iuris ⁊ fac.igno.uel opoꝛtet ponere ꝙ tẽpus eſt modus obligatiõis tollende qñq; ut dixii.l.ſñ. i.rẽ ra. ha.dixi in. d.l. ſiquis poſt I. gitr 1 Es ut mittat᷑ ꝗs ĩ poſſeſ/ Mon exigit Ptoz. one regrit D dueti⸗ ‚2r ſz ut ceſſet moꝛa ei ꝗ ↄuenit. Secũdo nõ ꝙ nõ dʒ offerri cau tio. Op. de.l. optimã. C. de ↄtrahen. ⁊ cõmit.ſtip. So. ibi Pzʒ diẽ ꝗ ĩterpellat pꝛo hoĩe.Itẽ op.de.l.ij. C. de iure emp. So.ibi tacite ĩeſt dies qui intpellat ꝓ hoĩe.¶ Op.de.l.ſtipu latio iſta.S.j.j.de oꝑ.no.nũ.So.ibi uolebat ſe ab obfnantia pᷣcedẽtis denũciatiõis ſpᷣtrahere.q̃re dʒ ſe offerre ut offert ad purgationẽ moꝛe pᷣcedẽtis iã ĩducte.ut.l.llud de ꝑi.⁊ cõmo. rei uẽ. H aũt nulla obligatio pꝛecedebat. Old. = „Rρ Mõ. caſuj ẽ. Ex iſto tex. ſumũt rõnẽ (Si deb ltoꝛi. α ẽrõ ꝙ ꝓcuratoꝛ rei cauet ĩdiſti cte.pcuratoꝛ actoꝛis nõ cauet niſi c ẽ dubiũ de madato.⁊ ẽ rõ qꝛ re ẽ caut' ex parte ſua.q; deſẽdit ilᷣ hʒ. c ſic eſt ſibi cautũ.ſʒ actoꝛ petit illud qð no hʒ.iõ nõ eſt ſibi cautũ.⁊ dʒ ei caueri.⁊ hoc ſumit᷑ ex iſto tex. (Ei cui. Glo⸗ gaerie quõ erat ĩdebitũ.Et dic ut glo.⁊ te/ quam vis. fallit ĩ libertate. ut.l.ſciẽdũ.j.de manu.teſ.⁊.l.cũ quaſi.S.ſʒ ⁊ ſiqs.j. de ſideicõ.li. Item cõfirmat fideic miſſuʒ vniuerſale. ut.l.ita tñ.S.ſi pater.S.ad treb. ⁊ ꝗd oꝑetur exiſtetia dicã in l.filius qui patri de vul.⁊ pu. ” Ais a qauo Iſtud ẽ nõbile pn. In cauſis 8 qe ſũmarijj exceptio q requirit al tioꝛẽ idaginẽ admittit ſi excipiẽs parat ẽ icõtinẽti Bare. b. d. ¶ Op. de. l. j. . e. So. ibi hẽs nõ dicebat hodie cõ ſtat hodie agaĩ ut h dicebat. ¶ Pꝛio q̃ro dẽ h ꝙ illi a quo ſa tiſdari petit offert cautio.qᷓro ꝗ iure.Et gl.dic officio iudicis ⁊ bñ.⁊ dedi tibi tex.i.l.v.j.de v.ob.⁊.j.de pto.ſtip.l.j.⁊ inſti. de Alſtp Prork. gl. dubitet. ut. l. g iquilino.j. de dã. iſec. ¶ AGuero q̃liter dʒ ĩtelligi ꝙ offert ſe paratũ ſtati ut dieter. ie 7 r — — —. — — „— doi ————v— Ati bol. lega. eẽ lie⸗ hodie ↄſtat hodie agam. ⁊ ſic eadẽ die.videĩ ꝙ poſſet. alibi videt᷑ ꝙ ifra duos meſes qñ d ſtati.ut.l.i fraudẽ.S. in fiſcali⸗ bus.j.de iure fiſ.nõ.in.l.ulti.C.de compẽſ. Cõſueuit tibi dici i.S.in boneſidei.iſti.de act.hᷣ gl.ĩtelligit ĩfra bꝛeue tpᷣs iudici⸗ arbitrio.⁊ vide gl.q icipit hodie legatariꝰ ⁊c.⁊ gl.uerũ dicit. Sʒ qliter dʒ iudex arbitrari.Et ẽ tex.h̊ ſingulariſſim ꝙ ſi de ndeicõmiſſo põt ↄſtare ĩfra illud bꝛeue tpᷣs ĩirra qð fit examia tio an ſideiuſſoꝛes ſint idonei.uł ĩrra qð dʒ peti iurari de calũ nia.tũc ſi põt de cautiõe pſtare ĩfra illud modicũ tpᷣj.⁊ ſic ego foꝛmarẽ exceptiõem mes.⁊ ſic ꝑ iſtũ tex.dico ꝙ nõ dʒ cauere 4. fuit adẽptũ legatũ.x hoc offero me pbaturũ ifra tps qð pẽ eret cognitio ſumaria ſuꝑ hac cautiõe etiã hac exceptioe nõ oppoſita.? iſte ẽ tex.h ꝙ ſit bꝛeue tpᷣs arbitrãdũ a iudice.⁊ ſic dz ltelligl id qd vidiſtii.l.ille a qͥ. S.ſi de teſtõ. S. ad tre.⁊ nõ.i l. ij. C. de edic.diui hadria.tollẽ. ¶ Quero dẽ ꝙ cũ cognoſci ſuꝑ hac exceptiõe apparet legatũ deberi pure.qro utrũ hẽs ꝗ obtulit iſt exceptionẽ dʒ ad iſtud legatũ ↄdẽnari.Gl.h di cit ꝙ ſic.⁊ vide gl.que ĩcipit.ſ.q ſideiuſſoꝛes ⁊c.tʒ ꝙ ſi ĩ iſta ſũ maria cognitiõe ſuꝑ exceptiõe habita apparet legatũ deberi tũc dʒ pꝛeſtari.Sʒ nõne illud ẽõ.l.a dio geſs ſup rebu⸗. j. de re iudi.ubi dẽ ꝙ iſtð qd ĩ iſta ſumaria cognitie pnunciat᷑ nõ parat plenũ pꝛeiudiciũ. Mꝛeuiter ſuſtinẽdo gl.iſi ẽ ſõ qꝛ hẽs ad h̊ videt ſe aſtrigẽ dũ dic hodie oſtat hodie agam.⁊ lõ ĩpu tat ſibi q; poterat iſtã cognitiõem effugẽ ſine ſuo ĩcõmodo ſa tiſdatiõeʒ pꝛeſtãdo.ſʒ ĩ.l. ↄꝛia nõ ẽ qd ſibiiputet cũ illã ſũma/ riã cognitiõeʒ nõ poterat effugere ſine magno pꝛeiudicio ſui T⁊ tex.hẽs ꝗ ponit hãc ronẽ i.l.j.in ſi.j.ne vis ſi:ei.¶. Vꝛ hꝙ; cognoſcit ſumati.qro q̃liter ſiet. DPic gl ꝑ iuramẽtũ.vide gl. q icipit ſuffic ergo.⁊ ſic iuramẽtũ ẽ ſũmaria ꝓbatio.⁊ ẽ texi.l. theſaurus.S.ad exhi.⁊ hoc ẽ uerũ tm ſuꝑ illo capitulo.an per caluniã petatul nõ.⁊ ĩ hoc ẽ ſufficiẽs pbatio ꝑ iuramẽtũ.ſed an legatũ debeat᷑ uel nõ dʒ pbari pꝑ inſtrm uel per teſtes.ut.l. poſte;. S.ſi dies.S.ti.ꝓxi.ſed quãdo heres eẽt cõtumax tun ſoꝛte eẽt uerũ quaãtũ ad miſſionẽ ĩ poſſeſſionẽ ex pmo decreto ꝙ eẽt ſufficiẽs ꝓbatio iuramẽtũ.ut ĩ auẽ.de exhi.⁊ itro.re.S. ſucepto.⁊ ꝑ doc.ĩ.l.cum ppona.C. de bo.auc.iudi.poſ.dixi lene in. l. ſi ſinth. F.lu de nſec⸗ ne . g. ¶Op. d? h ꝙ ꝗ ſeł recepit ſideiuſſoꝛẽ ma/ le nel.ahe ſbil cũ dorerFaſt mlier. S. ſo. ma.h̊ ſcient᷑ recepit. ⁊ dic i.l.iij.j.de fideiuſ.⁊.l.int᷑ cauſas.S. abeẽ.S.mã. ¶ p.de.l.ſciẽdum. S.pe.S.ꝗ ſatiſ.cog. So.⁊ tene mẽti illã ꝙ Bꝓuiſio hoĩs ꝑit.⁊ iõ reſtaurabit ibi ꝓuiſio le gis. Inducit᷑ ad.q.p Hi.mlier accepit ĩ virũ quẽdã paupem hoĩem dedit ſibi dotẽ.mõ vult petẽ reſtitutiõem dotis ᷣm foꝛ mã.l.ſi ↄſtante.ĩ pn.S.ſo.ma.⁊.l.ubi.C.de iure do.Et dicit Di.ꝙ nõ põt qꝛ iputet ſibi mulier qũ accepit.⁊ hoc tʒ NHi.in ð.l.ſi ↄſtate ĩ pᷣn.⁊ h̊ tʒ Ci. Rai.⁊ oẽs.ſʒ hoc ego nõ teneo in repetitiõe.l.ſi cõſtãte.⁊ ẽ rõ qꝛ ſi expꝛeſſe uoluiſſet mulier renũ ciare illi a pn.expᷣſſe nõ potuiſſet.ut.l.de die.⁊.l.ſe.de pac.iõ nec tacite põt.⁊ ꝑ hac.l.dico ꝙ ſi aliqs vult facẽ aliqueʒ capi tanq; ſuſpectũ ex foꝛma ſtatuti uel ↄſuetudinis.ꝙ ſi cauſa ſu/⸗ ſpitiõis ſperat tꝑe ꝗᷓ cũ eo ↄtraxit nõ põt capi.ſec ſi poſtea ſu peruenit ut h.facit.j.de pui.credi.l.ſi creditoꝛes. 111 PDꝛ h ꝙ miſſus ĩ poſſeſ 1— EUI legato. o⸗ ex pᷣ decreto non õt ut dñs nõ poſſidẽ. Contra ĩ.l.ij.S.ſi ex no.cau. aga.⁊.l.ſi finita.S. poſtea aũt.j.de dã.ĩfec.Sol.ut gl.⁊ tʒ ꝙ ☚. põt pueniri ex miſſiõe fcã cauſa legatoꝛũ ad ſcom decretů. gl. habes ĩ. l. ſi finita. S. iul.j.de d.iĩſec.ĩ gl.magna.Hi.ibi in additiõe ſua videt᷑ dicẽ ꝙ põt ꝑueniri ad ſcom decretũ qñ eẽt legatũ purũ ⁊ purificatũ ut h.ſecꝰ ſi nõ eẽt purũ ut ĩ gl. ꝛia.ſʒ puto ꝙ ex vigoꝛe miſſiõis facte ut caueat᷑ noĩe legatoꝝ nõ po eſt pueniri ad ſcõm decretuʒ ut hic ẽ tex. ⁊ gl. h. v. in. S. iul. rõ ẽ q; ꝑ pmũ decretũ iã ẽ ↄſecutꝰ qð petit.petit ipſe nõ legatum iz petit ſibi caueri.ſ poſſe eſſionem uùlã hʒ vice cautionis.ut.l. poſtꝙ;.S.impatoꝛ. S.ti.j.x.l.ſi finita.S.ſiqs dãni.j.de dã.in/⸗ fec.iſta gl.põt ĩtelligi ſi petitũ eſſet legatũ actiõe ex teſtõ herej ẽ ↄtumax ẽ facta miſſio ex pᷣmo dereto.tũc qꝛ ꝑ pmũ nõẽ ſibi cõſultũ peruenit ad ſcom.ut.l.j.⁊.l. fulcinius.j.ex qui.ca.in oſ. ea. dixi plene in.l.iuł.¶Quero gꝗd in creditoꝛe.an miſ- ſus repellat dñm. Et dico ꝙ nõ.ut.l.ſi finita.S.ſiqs aũt.j.de . dã.ĩfec.⁊ hoc dicit gl.¶ Quero ꝗs ꝑcipiet fructus.Et dicit dic ut. j. S. ſigs legab. ⁊ ibi Aemnnz: Risi (Si 1. ni. Rõ bui. S. ẽ q quiẽ miſſus in ͤ19 is Odni ond ; habẽ curã bono rũ.ut.l.pꝛetoꝛ.j.de bo.auẽ.iu.poſ.C.l.ſifinita.S.ſiqs dãni.j. de dã. lec. ⁊.j.e.l.ꝗ legatoꝛum.ſed cauere alij de da.ĩfec.ẽ eu ra ⁊ cuſtodia rei.iõ ſi cauet recuperat ab eo cuius ẽ ipſa res. I 2 PAPeis Bllud q dz B eſt ne (Si plures legatarii. Diett ⁊ nõ ẽ hodie coꝛectũ. Et qᷓro qͥ ẽrõ hmiꝰ.l.ĩter creditoꝛes ⁊ legatarios. Et gl. q ẽ i.l.cũ onus.j.de bo.auc.iudi.poſ.dicit ꝙ legatarij ueni unt ex cauſa lucratiua.creditoꝛes ex cauſa oneroſa.hoc etiaʒ tʒ Di.ĩ.l.ſi ſinita.S.ſi ples.j.de dã.ifec.ſacit qð nõ.ꝑ eũ ĩ.c.ꝗ poꝛ de re.iur.li.vji.·Mõ video qliter poſſet pcedẽ.q; video ꝙ l.cũ vnꝰ.j.de bo.auc.iu.poſ.⁊.C. de bo.auc.iu.poſ.l.ul.⁊.l.q aüut. S. ſciẽdũ.j.de his q ĩ fra.cre.⁊ in qllibet creditoꝛe gnãliter dicũt ꝙ vno creditoꝛe miſſo ĩ poſ.oẽs vident miſſi.nec hẽo.l. q̃ diſtinguat cauſã lucratiuã ab oneroſa. Mec iſta.l.ob.quia qũq; ꝗs petit aliqd officio iudicis ut h ẽ.tũc nõ ẽ creditoꝛis. iõ vnõ miſſo alij ꝗ ſił ꝑ offm iudicis uenirẽt nõ viderẽtur miſ e anteq;ᷓ ad iidiciũ ueniãt nõ hñt aliqd iuris.ut.l.cum po ſtulaſſẽ.j.de da.iĩſec.⁊ ſicẽ h̊ ꝙ vno legatario miſſo qui ueni/ ret officio iudicis nõ vident᷑ alij miſſi.idẽ in dã.ĩfec.ut.l. ſi fini ta. F ples.j.de dã.ĩfec.ſec ſi uenirẽt iure obłonis.qꝛ tẽ vno miſſo oẽs vident᷑ miſſi. Nec curo ſi ex cauſa oneroſa uł lucra tiua.qꝛ etiam legatarij ſũt creditoꝛes.ut.l.j.C.de bo.auc.iu. pol.⁊ hoc qð dico ꝓbat᷑ ex tex.l.cũ vnus.ubi dicitur ĩ tex.q; pꝛetoꝛ nil noui ⁊c̃.plene dixi in.d.l.cum vnus. (Mui pꝛioꝛ. Sde eſis eilſiiuta ſipkeo j dedz. K.eifec. ¶. Op. de re. iur. l. qui poꝛ i tꝑe po/ tioꝛ ĩ iure. So.hui otrarij timoꝛe Hi.diſtiguit.ut.l.puilegia j. de pui.cre.⁊ ĩ.c.q poꝛ.ex de re.iu.li.vj.⁊ ꝑ gl.i.l.q iure.S.qꝗ po.ĩ pi.ha.⁊ dicatis ut ibi dꝛ.⁊ dixii.d..ſi ples.⁊ ĩ.d.l.cum vnꝰ. Gl. ſoꝛmat ↄꝛiũ ⁊ nõ ſol. vide gl.q icipit q; eiuſdẽ ſũt ⁊c̃. in fi. dic ꝙ h eſt certum de mẽte.l.ibi non.ut nõ.per Di.l.nec l p. C. cõla de le. l. Poſtq; rei ſeruãde. ab hʒ bypothecaʒ a tꝑe moꝛtis.ergo pꝛeſer: creditoꝛi poſtea miſſo.ut.l.eos.C. ꝗ Po.in pi.ha. Et gl. Lſic iſta tpa legatari nõ habebat tacitã bypotheca qð ẽ tex.i.l. creditoꝛib.j.de ſeparatiõibꝰ. Pꝛerea poſito ꝙ legatarij ha/ berẽt tacitã hypotheca creditoꝛe nõ.adhuc.iſta gl.nõ dic ue rũ.nã legata debenĩ ere alieno deducto. ut.d.l.creditoꝛibꝰ. l.ñ vniuerſi. C. de le.l.j.S. is q.S.ad tre.Ho.Ci.in.l.ij. C. qui po.in pi.ha.ſuſtinet gl.iſtã ꝙ uerũ ẽ creditoꝛes pᷣſferunt᷑ le/ atarijs ſi hẽditas nò ẽ ſoluẽdo legatarijs ⁊ creditoꝛibꝰ.ſed ſi Perecas ſoluẽdo legatarij ⁊ creditoꝛibus.tũc pꝛefert lega tarius in re legata.q; creditoꝛ dʒ pus otra heredẽ agere ut.l. ſcimus.S.ſi vo creditoꝛes.C. de iu.deli.⁊ bene dicit. 5 Mni inpoſſeſſionelegatoꝝ. lu ſus ĩ poſſeſſionẽ mitti i bonis hereditarijs ⁊c. ¶ Op.j.e.l.ĩ/ peratoꝛ.Sol. qñ mittit᷑ ex edicto loquit᷑ h.ſed q mittit ex re⸗ ſcripto logtur ĩ bonis hẽditarij ut ibi dicã ꝑtex.iſtũ.⁊ ſile di/ cũt doc.ultramõ.⁊ Ci.cum eis ꝙ ſnia lata ð vnũ põt madari executiõi ʒ aliũ q hʒ rẽ quã ille dolo deſijt poſſidẽ.⁊ caſus vi/ der᷑ .iſtud videt᷑ ꝓbari.j.e.l.ſilegatoꝝ.S.ſi.C.e.l.circa.⁊ per Ci. C. de ali.iu.mu.ca. fa.l.j.ĩ.vilj.q.ſj iſt dictũ ẽ ↄ caſũ expᷣi ſũ i.l.j.S. neceſſario.ð.ſi mlier uẽ.no.in poſ.mit.ꝓ hoc ẽ tex.iĩ ſti. de ac. S. ſiqs i fraudẽ. ⁊. C. ⁊.ff.p totũ de his q ĩ frau.cre. ubi nõ põt agiõ eüg poſſidet res creditoꝝ alienatas niſi pus agat᷑ reuocatoꝛia. MHo ob. iſta.l.q; ẽ ſpale ſauoꝛe legatoꝛum ⁊ ſideicõmiſſoꝝ.hocnõ hʒ locũ in alijs. ¶ Vltimo iſte tex. ꝓbat vnda meà opi quã poſui i.l.ſi creditoꝛes.C. de pig.⁊ di/ co ibi ꝙ pactũ de ĩigrediẽdo ꝓpꝛia auctoꝛitate lʒ poſſet ð pn/ cipalẽ creditoꝛẽ igredi ſine aliq cauſe cognitioue.tñ õ ſingu/⸗ larẽ ſucceſſoꝛẽ dʒ adhiberi aliq̃lis cauſe cognitio.⁊ ꝓ hoc iſte 5§. cñ gl. ꝗᷓ in cipit. nt.j.e. l.n. yMõ ex iſto tex.ꝙ põt fieri miſſio ĩ bonis qᷓ (Bono. dobuot ptiner ſae dñij directi ulł utilis uł q̃ſi.ſec? ſi nullo iure detinet.ut i.S. ſi depoſita. ¶ Quero utrũ ĩ mõ ĩterponẽdi decretũ ſit dꝛia int᷑ res ꝗᷓ ptinẽt iure dñij ⁊ alias. Rñ.q;tũ ẽ i ĩterpoſitiõe pmi decreti nulla videt dꝛia ut h. ſz intpoſitiõe ſcði decreti eo caſu q hẽret locũ ẽ dꝛia.ꝗqa Trebꝰ que poſſidẽtur iure dñij pᷣtoꝛ iubet eũ eẽ dñm.ſʒ in alijs ꝗq̃ nõ poſſident᷑ inre dñij ptoꝛ ĩterponit decretũ hoc mõ. Sta/ tuo ul decerno tibi ut utaris illo iure ĩ talibus rebꝰ quo debi/ toꝛ utebat᷑. ⁊ iſtã foꝛmã dat iuriſcõſult i.l.ſi finita.S.ſi de ue/⸗ ctigalibꝰ.j.de dã.ife. Foꝛmo vnã.q.iĩ v.ſi depoſita.uenit ille ꝗ depoſuit ⁊ dic̃ nõ potuit ſieri miſſio ĩ hac re.qꝛ mea cui icũbit ꝓbatio. Gl. hẽs ĩ.l.ob maritoꝝ.C.ne vx. ꝓ ma.⁊.l.j.C. de pp ui.ñ. q; ꝗᷓ ſunt reperta apud debitoꝛem pſumuntur ſua. 1.I. Tene mẽti iſtũ caſũ qñ ẽ fcã miſſio ĩ (Si ex duob parte rei cõis.ꝙ aliꝰ i cui partẽ nõ 0 liij fater Zꝛiũ ꝙ hodie pꝛefert.⁊ ſic tz gl.ꝙ fᷣm eſt facta miſſio põt fatiſdare ⁊ adminiſtrationẽ rei recipe. Ol. ſignat ꝛia ⁊ nõ ſol.vide gl.q ĩcipit ↄſiliũ ⁊c.ĩ f.gl.So.iſtud io.q; i ſtipulatiõe deduci opis deſtructio qẽ idiuidua. de ducii legati ſolutio ꝗᷓ ẽ diuidua.eadẽ rõne cautiõis pᷣſtatio q̃ ei naʒ ſeqtur. nt. S. ti.j.l.j. S. ſiq ſp 2ditiõe. Ja. de are. ⁊ Ol. Ae 0 Iſte „ bon'. S. ꝗqro a ꝗ tꝑe icipit cur (S mperatoꝛ. ſex mẽſiũ.Et glo.dic ꝙ a tꝑe fnit petita cantio. Iſiſta lec gl.eſt uera in ſe. ⁊ q ad tex.nõ tñ ſatiſfac ꝑſecte.⁊ iõ qro qd ſi nõ potuit peti cautio.qꝛ fuit re/ miſſa ut.S. ꝓxi.rñſo. Rñ.ꝙ tex.ẽin.l. certa. C. e. ꝙ põt petia die 5 ſuit petitũ debitũ. ¶¶ Vlei iſtud qð dicit ꝙ a die petite ſatiſdatiõi nõ videt᷑ uerũ.qꝛ lʒ ſatiſdationẽ petã nõ ẽ hẽĩ mo ra p̃ᷣſtãdi legatũ.⁊ ad hᷣ ut ſiat miſſio regrit moꝛa hẽdij. Rñ. ⁊ fateoꝛ oppoſitũ ꝙ lʒ ſit petita cautio nõ ſufficẽt niſi hẽs fuiſ ſet ĩ moꝛa nõ pᷣſtãd legatui.ſi die legati nõ ceſſiſſet nõ hẽret lo cũ iſtð reſcriptũ.⁊ gl.ſẽtit H. HNẽs ergo ꝓbare ſex menſes ela/ pſos a die petite uł debite cautiõis. Itẽ ꝙ ceſſet dies legati. Itẽ ꝙ hẽs fuit ĩ moꝛa pᷣſtãdilegatũ.⁊ ca ꝙ Fʒ iſta tpa nõ tenent᷑ ſoluẽ de ſuo legata.ut.l.ſi vniuerſe. C. de le.⁊.l.j..ſi is Raaringetn S ad treb. ¶ Qũo quõ h fit miſſio ĩ poſſeſſionẽ onoꝝ hẽdũ. Rñ.ꝙ ſᷣm iſta tpa nõ tenet᷑ ultra vires hẽdita/ rias tñ pᷣceſſit miſſo ĩ bõis hẽdis ⁊ fac ut ſoluat uſq; ad vires hẽditarias. ut.l.ĩ ᷓtitate ĩ fi. ⁊.l.ſiĩ poſſeſſiõe.S.ad.l.fal. uariꝭ7 Moßpt dici ceſſatu ni no ẽ pſona ꝗᷓ intpellet. ſi ſatu. Mhoepie qdã. S. de uſur. ¶ Op. de.l. j. S. nõ exigit. S. e. So. alið ĩ miſſiõe q̃ ſit ex reſcripto.⁊ alið ĩmil⸗- ſiõe q ſit ex edicto.vide gl.qᷓ ſoꝛmat ↄꝛia ⁊ nõ ſoluit.⁊ vide eꝗ Qicipit hẽdita iacẽs.Ad.l.oꝑi.rñdeo ibi loꝗtur ĩ nüciatiõe q̃ ſit rei nõ ꝑſone.h̊ vo ĩ nũciatiõe qᷓ regꝗrit moꝛã.q moꝛa iĩ caſi bus njĩi.S.legitie ↄhi nõ põt.ut.l.ſi ex legati cauſa.j.de v.ob. Ad.l.f.de nau. fe. rũdeo ꝙ ibi logtur ſpena der zctn de/ fücti deſcẽdit. ⁊ iõ iacẽte hẽditate cõmitti.ut.j. de v. ob. l. diẽ Hh aut ex reſcripto nò ſit miſſio ĩ boni hẽditarijs niſi ex modo ipſiꝰ nõ ſoluẽdo q̃ nõ o⸗ cõmitti iacẽte hẽditate cũ octioʒ licipiat deberi.ut.S.e.l.j.S.fi.l.ſi nemo.de re indi.Old. ꝑ Iſte ẽ bon. S. ⁊ nõ ꝙ pigno⸗ MQueri poten 1t. titia hʒ locũ Pisore pꝛeto rio ſicut ꝓ ↄuẽtionali.¶ MNõ ꝙ ſicuti ĩ pignoꝛe ↄuentionali fruct cõputant᷑ pus in uſurã q; i ſoꝛtẽ.ſic ⁊ ĩ ptoꝛio. tẽ vide⸗ hH ꝙ pignoꝛatitia hʒ locũ p pᷣtoꝛio ſic ꝓ puẽtionali.⁊ dixi vo/ bis. ⁊ ꝗa. de are.alłat ĩ.l.utiq;.j.de dã.inſec.tñ vnũ ſcias ꝙ Iiſta pignoꝛatitia uenit dolus ⁊ lata culpa ⁊ nõ leuis.ut.l.p/ toꝛ.S.pᷣterea.j.de bo.auc.iu.poſ.⁊.l.ſi ſinita.S.ſigs dani.j. de da. ifec. ¶ Vltio videt hᷣ cna . Di.qꝙ ĩ poſſeſſiõe legatoꝝ ſcã miſſiõe nõ põt pueniri ad ſcoʒ Aeöe plus ꝑmitti Pi frui tm̃ eed nõ. . i 6 5 eẽ bon. S. ⁊ op. de.l.ĩ uẽ/ Mni eruado „. ditiõe. S. j.j. de Polah ie pol Nñ.h̊ loquit ĩ legatarijs ibi ĩ creditoꝛibꝰ.uł alit᷑ ibi loquit᷑ qñ ille ðᷣ quẽ ẽ ſcã miſſio nolebat colẽ ſʒ alti colẽdũ locare.hᷣ ꝑ ſe vult colẽ.⁊ iõ ad eũ ꝑtinet cultura niſi fuerit ſcã nuſſio ex re/ ſcripto.¶Pꝛiĩo nõ ad illð qñ fit ſeꝗſtratio rerũ q fuari non pñt.tc debẽt uẽdi ⁊ pciũ retineriiſeqſtro.ar.hui lre.⁊ tex.hẽ⸗ l.l. litib C. de agri. ⁊ cenſi. li.xj. x.l.fi.j..de reꝗ.re.¶ Scdo nõ ſi aligs ꝑcepit frumẽtũ ex fũdo tuo ꝑ pla tꝑa pᷣterita.an tene tur tibi ad reſtõnẽ fructuũ ulł ſuffiẽ ꝙ reddat eſtiationẽ ꝑ tꝑa Hec.l.videt᷑ uelle ꝙ teneat᷑ ad eſtiationẽ qꝛ nõ potuit fᷣuari. dixi tibi i.l.diuoꝛtio.S.ob donatiões.ð.ſo.ma.ubi videi ca/ ſus.⁊ Ci.v nelle ĩ.l.j.C.de pi.ac.tene mẽti iſtð qð dẽ h̊ ⁊ vide gl. ſuꝑ vbo ſi nlla domꝰ.qꝗ icipit ſua ułteſtõꝛis.⁊ nõ tex.cũ gl. ꝙ nõ capiat᷑ ĩ tenutã ex pᷣ decreto aligd.⁊ tu nõ hẽs ubi tene as pmittit tibi alij dare ut teneat.ſec ſi hẽas ubi teneas.ar.hꝰ gl. CQũo qᷣt dãe ſt int miſſionẽ ex edicto ⁊ reſcripto. Gl.po nit duas dꝛias.⁊ miłte ſt᷑ dꝛie.Ex ed⸗ añ adit hẽditatẽ.ut.l.j.S.ſi.S.e.ex reſcripto poſt aditã bẽdi tatem. ⁊ ſex menſes.ut in v. ceſſatum. Item edictum nõ re rit moꝛã hẽdiꝭ.ut.l.j.S.nõ exigit.S.e.reſcriptũ ſic ut ĩ.S.ceſſa tũ. ⁊.S.ſatiſſactiõis. Itẽ ꝑ edictũ ſit miſſio ĩ bõis hẽditarijj. nt i. S. qlpoſſeſſiõeʒ. S. e. l. p letni ĩbõi hẽdũ.ut i.S.q poꝛ.⁊ S.impꝑatoꝛ. Itẽ ſter edictũ ⁊ reſcriptũ ẽ dꝛia ĩ cultura.ut h. F. Itẽ ẽ alia dꝛia.qꝛ miſſus ex edicto de poſſeſſiõe pᷣſtita ſibi ſatiſ⸗ datiõe recedit.ut.S.ti.j.l.ſi aduerſus.ſʒ miſſus ex reſcripto nõ recedit niſi itegre ſibi ſatiſſiat ut.j.e.l.ſi pecunie.S.ſi.⁊ ibi dicã ex iſtiꝭ dichᷣ ⁊ ex vᷣbiʒ ꝗdixi 1Iv. ſex aũt mẽſej.hẽ colligẽ pꝛacti cã reſcripti.¶¶ Vlteriq̃ro ſi creditoꝛ ẽ miſſus ĩ poſſefſionẽ.an eqparet᷑ miſſo ĩ poſſeſſionẽ ex edicto. HPꝛeuit᷑ ſi ceditoꝛ mittit ĩpoſſeſſionẽ.q;ꝛ debitoꝛ nõ deſẽderit.tẽ eqparat᷑ legatario miſ ſo ĩpoſſeſſionẽ ex edicto.ut.l.ſi finita.S.ſiqs aũt.j.de dã.iſec. opi. quã tenui.S.in pᷣn.ꝰ icto ſit miſſio ab inito etnů Si voðẽ mifſus ĩ poſſeſſionẽ.qꝛ nõ ſoluit.tũc egparatur lega⸗ tario miſſo ex reſcripto.ut.l.ſi pecunie.j.e.⁊ ibi videbitis. ¶ In poſſeſſionẽ miſſus. Mc bon ca⸗ HEEee. ofus. ¶ Opp. ꝙ poſt lis.cõte.nõ põt peti cautio.ut.l.põpo.S.rati.s.de pcur. Rñ.illud qð dx i.l.põpꝑ. S. rati.hʒ locũ ĩ cautiõibus ꝗᷓ pꝛeſtan tur a pcuratoꝛe.⁊ iõ nõ petunt᷑.qꝛ videt᷑ ei pſona appꝛobata ſʒ.l. iſta loqtur ĩ alijs cautiõibus que ab ipſo pncipalipꝛeſtan tur nõ a ꝓcuratoꝛe. Itẽ cautio iſta nõ pꝛeſtat᷑ occaſiõe lit. ſed debebat nulla lite pẽdẽte.ut.l.etiã.S.e.⁊ ſic pẽdẽte lite ⁊ pẽdẽ te appellatiõe põt pcr.m-l poſtg:unpefatorzteo . U iſſi CAQuero utruũ (Mit 1 U S in p oſſe eſſio ne. uger p oſſe et da re licẽtiã miſſo in poſſeſſionẽ ꝙ poſſet ĩgrediſua auctoꝛitate. Hic videĩ tex. ꝙ nõ.Gl.videt᷑ ꝙ ſic ĩ.l.meminerit.C.vñ vi.? ibi Ci.ĩ gl. in. l. iuſte. j. de acqui.poſ.⁊ ibi Ja. de are.⁊ Old. ⁊ ibi dixi. Nec ob.iſte.S.qꝛ uerũ ẽ ꝙ tua anẽte nõ potes in -/ gredi ſi iueni reſiſtẽtes.⁊ illa reſiſtẽtia ðʒ fieri ꝑ ofñciale.ſecꝰ ſi tibi nõ reſiſti.q; tẽ põt daril leelis ut tne nuete igrechieeis⸗ tit; Iſte ẽ difficil. S. x.h.d:ĩ ſũma.Si Si titio P Ure. legatari a qͥ relictũ ẽ ſideicõmiſſũ nõ cauet fideicõmiſſario ſuo ſit miſſio ĩ ea re uł iure qð hʒple gato uł ei occaſiõe.h.d.¶ Nõ ꝙ ſiẽ põt pmũ decretũ intpo ni ĩ noĩe debitoꝛis.ſic ⁊ ĩ indicis officio põt intponi.¶ Op.c videt᷑ ꝙ iſte ſideicõmiſſari dʒ ages hẽdẽ directo nõ q legata riũ. ut. S. pꝛo ſco. de ca. tol. x.l.ſi ab eo.S.de uſuſr. le.Sol. ibiloquit᷑ qñ legatũ deficit ⁊ apð hẽdẽ remãſit.h̊ non deſicit. ¶ QOp. de.l.ſiqs ſeniũ.S.ſigꝗs acceptũ.s.de le.ij. So. bilog tur qũ legatario pᷣ nlla cłpa porat ĩputari.¶Quũo qñ ſit miſ ſio ĩ poſſeſſionẽ ĩ noĩe debitoꝛis.Scit᷑ q pign nõ ↄhit pꝛeto/ riũ niſi fiat miſſio real.ut.l.nõ ẽ mirũ.S.de pig.ac.Quõiĩno mine debitoꝛis põt fieri miſſio cũ ẽ ĩpoſſibil.ut gl.ĩ.l.pe.ĩ pn. j.de dona. MPꝛacticã ponit gl.i. l...de lo⸗big.⸗ ẽ uerũ ſn ign pꝛetoꝛiũ ẽ.qʒ ſi pars iſta pncipał uellet cedẽ.tunc ceſſio hẽret vĩ traditiõis.qꝛ ilð qð opat᷑i coꝛpoꝛalibtraditio.ilud oꝑat᷑ ceſſio ĩ noib debitoꝝ.ut gl.in.l.ulti.C.q ſiſ.uel pua. pecunie. Qui fideicõmiſ. Mõ ꝙ nõ recedit de poſſeſſiõe niñ pus ſoluatr᷑. ut h̊ ⁊ .is oñter i fi. S. fa. her. ⁊.l. eũ ꝗ.j.de pui.cre. ⁊.l.ij.circa pn.j. ꝓ bẽ. ¶ Op. S. ti. .l.ſi aduerſu.⁊. C. de bo.auc.iu.poſ.auẽ. eiꝗq.⁊.l.ſi ſinta.S.ſiqs dãni.⁊.S.ſe.j.de d .ĩfec. Rñ.tex.ĩſi. Mõ ꝙ tũc recedit᷑ a poſſeſſiõe qñ ſit illð qð ſi ſem fuiſſet ab initio poſſeſſio nõ fuiſſet data. Añ ſiqdẽ miſſio ipolleſtone ẽ fcã q; nõ ſoluit᷑ nõ recedit᷑ niſi ſoluat.ut h.ſi miſſio ẽ fcã quia nõ ſatiſdat᷑ ſtati cũ ſatiſdat recedi᷑ ut.l. ſi aduerſuj. S. ti..ſi miſ ſio ẽ fcã.qꝛ ẽ ↄtumaxĩ nõ ueniẽdo ſtatim cuʒ uenit recedit.ut auẽ.ei ꝗ.idẽ vẽ uelle q̃dã deciſio pape ĩ.c.ex parte.ex de v.ſi. —+— z †⅞* Blo. ꝗrit de rõne. Dic ꝙ ẽ ſpale C 5 Ueter.; ⸗ Aiensaleſirnue⸗ HDWM/ SX ãc.l.examinaui ut vidiſtisĩ legatoꝝ. 5. au aipoſelige dc Ciã ſi cõdemnatus. Sraàαà — — rare. Dic ꝙ ex reſcripto uel ex edicto quocunq; mõ vult uel iudicis officio.ut.j.de re.iur.l.a diuo.S.ſi ſuper rebus. ti& Bull. de cu. allegat iſta. l..l. nul ne Rainnarn dis ul ſuꝑ riões credt ſindicũ ſit neceſſaria auctoꝛtas pꝛeſi ioꝛi. Et dic ipe ꝙ nõ.dixii.l.actoꝛ.j.ẽra.ha. Iſta l. videt᷑ facẽ ð.ſʒ bñ reſpiciẽdo nõ fac qꝛ nõloqtur de decrete Tſtituẽdo ſindicũ.ſʒ de decreto defnutes 10 Fon Nonen. ;— MWiͦi MHãõ caſũ ſingularem ꝙ lu/ C Vi legatoꝝ. c?ſtuct mduſipoſtetſi nẽ ex p decreto. C Quero qd ĩ ſilio ⁊ ꝓnepote.Et dicit gl.ꝙ nõ ẽeadẽ rõ cũ mulieres ſt obſeqoꝛiᷣ vite. ¶ Que rit gl qd ſi ſint alie mulieres. Et dicut gl.⁊ tene pma ꝙ eadẽ rõ ſit ĩ alijs mlieribꝰ. ¶ Vltio gl.dic ꝙ iſta.l.ẽ ĩ ar. uxoꝛẽ an ſit alẽda a pe moꝛt viri.Dic de iſta qõne.ut dixiĩi.l.diuoꝛtio 5S. ſo. ma. iI. t ſta. l. foꝛte nõ eſt alibi ? IUterdũ licet. lal oueno malba⸗ q.ĩ.l.ſi creditoꝛes.C.de Pi-Nro ptãtẽ ĩgrediẽdi mea ancẽteĩ talẽ fũdũ ul domũ.qro ſi ille fůdus ul domefficit ecclie.an il la ptã ĩgrediẽdi trãſeatieccliaʒ. Inn.põit i.c.uerũ.ex de ſo. cõ.⁊ dic ꝙ nõ. Hoſ.dic õ ⁊ ĩ h reſidet Jo.an.⁊ ego ĩ.l.ſi cre/⸗ ditoꝛes.tenui opi. Hoſ. Inn. ⁊ allego.l.ſi eu ial. C. de epi. E de. In ↄꝛiũ fac iſta.l.Sʒ bꝛeuit᷑ alið ẽ rẽ effic ccche⸗ale ici effici religioſã.q; nõ ois locuj quẽ hʒ ecchia religioſus.qꝛ ſi ẽ religioſus tũc nõ trÜſiret illa licẽtia ĩgrediẽdi ut h. e bonoꝛum poſſeſſionibus. Rubꝛica. ¶ BGloſa continuat iſtã rubꝛicã ad pᷣcedentia. ») Dnoꝛ Bicut in glo. In hac. l. cũ ſe. ꝑr einriſcõſultus ponit effectũ bo. pol.agnite.quẽ effectũ pꝛobat duabꝰ rõnibꝰ. 1 I D oib⸗ Abi habẽtur. ⁊ iõ ſicut ꝑ aditioneʒ EMHRRI editaß qᷓrunt oĩa iſta ꝑ bo. poſ. agni tã ⁊ admiſſã.¶ Coõtra hãc.l.op.dẽ h̊ ꝙ appellatiõe bonoꝛuʒ ↄtinent᷑ cõmoda ⁊ icõmoda. in.l.mulier.S.de iure do.So. ut dicã ĩfra.l.ꝓxi. Item dẽ h ꝙ bo.poſ.oĩa tribuit. agnitio ſola nõ tribuit oĩa. ut.j.de acꝗ.poſ.i.cũ hẽde.⁊.l.facta in pn. S.ad tre.⁊ ibi nõ.Gl.ſol.hᷣ ĩ cõomodis q̃ ſt iuris.ſecꝰĩ his q plłi mũ facti hñt.ut poſſeſſio.ut ĩ ↄꝛio.¶Tertio op.ꝙ bo.poſ.nõ tribuat ius ut in poſſeſſiõe carboñ.⁊ uẽtris noĩe.ut ad car.l.j. Ptotã.l.⁊ ĩ ti.ſi mulier uẽtris no.ꝑ totũ.So.glo.nt in ea hẽs. Itẽ op.dẽ h̊ ꝙ bo.po.nõ tribuit dñiũ directũ ſʒ utile.ut uti les actiões.ut.l.Nʒ ⁊ ſi ſine.S.ſʒ ꝙ pa.S.de mi.Due gl.hᷣ poſi⸗ te vna ĩ.l.j.alia ĩ.l.ij.fatent ↄꝛũ.i.videt᷑ limitare iſtas gl.ſic. ꝙ ſũt uere q dñiũ directũ uel actiões directe ſũt apud aliũ.qꝛ tũc tĩ utiles trãſeũt ut ibi.ſʒ qũ directe nõ ſũt apud aliũ.tunc tm̃ utiles tranſeũt ut ibi.ſʒ quado virecte nõ ſunt apð aliũ tẽ bo.poſ.hʒ directũ.rõ q;ꝛ ex ꝑſona hẽdis nõ dʒ ĩmutari ↄditio oblonis.ut.l.ij.S.ex his.j.de v.ob.Aduertat iſtð dictũ Ni. nõ videt᷑ uerũ.q; ↄ caſũ.l.pe.C.ad tre.ubi directũ dominiũ ul actiões directe nõ ſũt apud aliũ.ut qñ aligs ſine hẽde decedit ⁊¶ tñ utiles tm trãſeũt ut ibi d.Aduerte ſi apud aliũ nõ ſũt di/ recte uel directũ dñiũ.tñ eẽ ſperat᷑ uel poſſibile eſt eẽ.qm de iu re cinili aliqs fuio emãcipato pᷣferet᷑ uel alteri cognato.tunc iſta glo.dicit ueritatẽ.qꝛ ad ĩpediẽdũ ne bonoꝛũ poſſeſſoꝛi q̃ rant᷑ directe ſufficit ſpes ꝙ poſſẽt eẽ apud aliũ.ut.l.ſi duobu. §. ſi. T ibi nõ.S. de le.j.⁊.l.cũ qdã.S.qð dẽ de acq.hpẽ. Si vo nõ ſũt apud aliũ nec eẽ ſperant᷑.tũc dñiũ directũ eſt apud bo. poſſeſſoꝛẽ.⁊ tũc uerũ dicit DLi.Si vo apud neminẽ ẽ directũ dñiũ.tũc res eſt nacãs ⁊ in nullius bonis eſt.⁊ ſic ꝑ occupati onẽ dñiũ ſit occupãtis de iure gẽtiũ.ſʒ in actiõib ẽ maius du/ biũ.ſʒ dicerẽ ideʒ in actionibꝰ Pẽditarijs ut directe ſint penes bonoꝛũ poſſeſſoꝛẽ. Rõ qꝛ pᷣtoꝛ nõ põt facẽ hẽdẽ directe.ut. qs aũt.ĩſti.de bo.poſ.ſʒ bñ põt traſterre ĩ aliũ vnã actioneʒ ⁊ directũ dñiũ.ut.l.ptoꝛ.in pn.j.de dã.infec.⁊ facit qdð nõ.i.l.j. ⁊.ij.S.de bo.poſ.hẽ.pe. QAuicqd tñ ſit ſiue dicam actiones tẽ directas ſiue utiles ſemꝑ tñ gl.dicit ꝙ ſũt ciuiles ſʒ ex extẽ/ ſione pᷣtoꝛis.ut nõ.in.d.l.j.⁊.ij.S.de bo.poſ.here.pe.¶ Iteʒ op.ad.l.ij.in ſi.ubi dicit ⁊ bonoꝛũ poſſeſſoꝛ ſuſtinet vicẽ here dũ.Coõtra ĩſti.e.S.qͥs aũt.Nicit glo.õ.de bo.poſ.hẽ.pe.l.j.ſa teoꝛ ꝙ hñt vicẽ hẽdũ.nõ tñ fierẽt uere hẽdes.q; ptoꝛes hoc ſa cere nõ pñt ut dicit.S.qͥs aũt.⁊ bñ dicit.qdð nõ.qre ex hoc di/ co ꝙ ſi aliq̃ hereditas defert ex oſtitutione alicuius pᷣſidis uł inferioꝛis a pncipe uel ducis uel marchionis.tũc oẽs iſte he/ reditates nõ pñt deferri ut fiãt aliq heredes ſed iure bonoꝛuʒ poſſeſ.⁊ ſic opʒ ꝙ agnoſcant᷑coꝛã iudice. Itẽ perit ſpatio cen tñ dierũ uel anni.ſed hẽditates que deſerunt᷑ ex foꝛma ſtatuti uel pncipis auẽte bene deferunt᷑ iure directo. Juriſcõſultus nolẽs diffinire quid ſit bo⸗ 4 ,B D na ori poſſeſſio añ oĩa vult oſtẽdere ſigniſ cationẽ huius uerbi bonoꝛũ ⁊ huius vbi poſſeſſio.q̃ ſũt ſimul cõpoſita. Pꝛimo ponit expoſitionẽ uſq; ad.S.inui to.⁊ ſic hẽs tres partes ut ĩ eo pʒ.ſcda ibi hẽditas aũt.ttia ibi bonoꝛũ. DP h ꝙ appellatio bonoꝛũ ↄtinet cõmoda ⁊ ĩicõmo/ da.otra ĩ.l.mulier.ð.de iure do.So.dicit gl.S.e.l.j.aliud cũ ꝓfert a ᷣhẽtibus.aliud cũ ꝓfert a lege.⁊ ſatis bñ dic. ¶ Sed ʒ hoc op.q; etiã qũ ꝓfert ab hoĩe xide ↄtineat cõmoda ⁊ incõmoda.ut.l.cogi.in pn.ad tre. So.illa appellatio bono⸗/ rum poteſt pꝛoferri tribus modis ab homine.ut a ↄtrahenti bus.⁊ tũc loquit᷑.l.mulier.uel a teſtatoꝛe.⁊ tũc loquit᷑.l.cogi. S.ad treb.⁊ qð dixi in.l.j.5̊.de le.j.⁊ videbitis in.l.ſiquis ſer⸗ uũ. F. ſi. . l. eq. S. de le.ij.c facit.l.ulti.de uſufru le. Añq; ꝓ fert a pncipe ↄcedẽte bñſiciũ.⁊ tũc dic ut.l.pnceps.de v.ſt⸗ gni.⁊ ꝑ Hi.⁊ ꝑ doc.¶Sʒ op.lʒ appellatio bonoꝛum ↄtine/ at cõmoda ⁊ icõmoda non eſt iñ ex ꝓpꝛia ſigniñcatione. ut l. ꝓpꝛie.j.de v.ſig.tñ h dĩ ↄtra.So.ibi ꝓpꝛie bona appella/ bant. Di reſpici tex.ipe ſoluit ſeipſũ.q; cuʒ dicit in hoc loco expone hoc eſt in hac cõpoſitiõe.cũ dico bonoꝛũ poſſefſio.ſe/ cus ſi appellatio bonoꝛũ ſimplr ꝓferet᷑ ut ibi. ¶ Itẽ op. dẽ H etiã ſi nipil coꝛpoꝛale eſt in heditate dẽ petita bonoꝝ poſſeſſio Coõtra incoꝛpoꝛalia nõ pñt poſſideri. ut.l.ſeruus.S.icoꝛpoꝛa lia.de acꝗ.re.do.So.aliud eſt dicere bonoꝛũ poſſeſſio.ut ſit De bo. poſ. vna pars.⁊ eſt nomẽ iuris.ut h ⁊.l.herditatis appellatio.de uer.ſigni.Aliud eſt dicere poſſeſſio bonoꝝ uel rei ut ſint due partes.⁊ tunc eſt nomẽ facti ⁊ non cadit in incoꝛpoꝛalibus. ¶Vemio ad tertiã partẽ ⁊ op.j.de uer.ſig.S.nihil aliud ẽ hẽ ditas.ubi videtur eẽ idẽ hẽditas ⁊ bonoꝛu poſſeſſio.dicit glo. bonoꝝ poſſeſſio eſt ius.l.ptoꝛiũ.⁊ hoc tʒ Ci.C. vñ legi.l.cer/ tũ.in pma.q.hoc eſt peſſime dictũ.qꝛ ẽ ᷓ tex.l.j.⁊ in rubꝛica j. ut ex le.ſena.ue ↄſul.xc.ubi bonoꝛũ poſſeſſio deſert ex lege ciuili. Inde dico ꝙ h d ius ꝑſequẽdi.ſ.ciuile ⁊ pᷣtoꝛũ. Nõ obſtat.l.ↄtraria.qꝛ ibi dicit ꝙ eſt ſucceſſio nõ dẽ ius ſucceden di. MPꝛeterea ibi ſuccedit ꝓpꝛia uolũtate.quaſi ſolo aio ꝗs eſ ſici heres.nõ aũt dicit ꝑſequẽdi.ſʒ bonoꝛũ poſſeſſio eſt ius ꝑ ſequẽdi.⁊ ſic opʒ ꝙ petat᷑ a iudice uel hodie agnoſcat coꝛã iu dice.ut.j.e.l.S.a municipibꝰ.⁊ hoc vult h̊ dicere tex.¶ Iteʒ op.ꝙ hereditatẽ nspfeämur ꝑ bonoꝛũ poſſeſſionẽ. Nõ eni quis agit per bonoꝛũ poſſeſſionẽ.ſʒ petit per bo.poſ.here.pe. Dicit glo.bo.poſ.nõ eſt ius quo pſequimur q̃ſi cauſa ſit ime diata que in iudiciũ deducit.ſed ẽ lus ꝓpter qð ꝓſeqmur. ita dicit glo. Pꝛeterea hic dẽ in tex.retinẽdi ⁊ ſic no loquit de iu re ne quis agit q; cũ haberet poſſeſſionẽ nõ poſſet agere.ꝗa poſſidenti ⁊c.ut.l.j.S.interduũ.j.uti poſ. Iſtud qð glo.dicit lʒ in ſe ſit ſatis uerũ.tñ huic lje videt ↄgruere.qꝛ iuriſcõſultus nõ intẽdit oſtẽdere ꝙ ſit ius pꝓpter quod pſeqmur.iõ dicit ꝙ tex. optime loquit.na ſcitis ꝙ q hʒ bo.poſ.edictalẽ hʒ neceſſe pe/ tere ea ↄfirmari a iudice.ut.j.e.l.S.ſi cauſa cognita.vnde iſta bo.poſ.eſt ius ꝑſequẽdi ut ↄſfirmet᷑ a iudice.uel ut hodie agno ſcatur coꝛã iudice.ſed ad id qð dicit retrabẽdi ⁊ poſtea no eſt Tdoſil remediũ petẽdi uerũ eſt actione reali.ut.l.j.S. intdũ. ſed alias actiones põt habere ut ibi dicit.uel illud eſt uerũ ad petẽdũ poſſeſſionẽ coꝛpoꝛalẽ.ſed hic loquit᷑ in petitione poſſeſ ſionis iuris incoꝛpoꝛalis in quo dat᷑ poſſeſſoꝛi uẽdicatio.ut.l. ſi ſoꝛte. S.j.S.ſi ſer.uẽ. ¶ Quero ergo pꝛo pdictoꝛũ declara/ tione quid eſt hereditas. Rñ.nihil aliud eſt qᷓ ſucceſſio in vni nerſuʒ ius qð defũctus habuit.iſtud intellige de quadã ſuccei ſione quã facit ius ſtatim hoĩe moꝛtuo. Ipſũ eni patrimoniũ repñtat ꝑſonã defuncti ⁊ in eius locũ ſuccedit.ut de acqui.re. do.l. hereditas in multis.⁊.j.de ſideiuſ.l.moꝛtuo.⁊ iſta ſucceſ ſio uocat hereditas.ad hãc hereditatẽ ↄſequẽdã habem bñ/ ficiũ iuris ciuilis per aditionẽ hereditatis.⁊ iſtud ius ſuccedẽ⸗ di nobis cõpetit anteq; ad nos ꝑueniat hereditas. ut.l. pcia rerũ.S. ad.l.ſal.⁊ ſic eſt aliud ab hereditate.Si eni ĩtclligeret Tin ſuccedẽdi nobis cõpetẽs ſit hereditas.ſequeret ꝙ bere itas nobis cõpeteret anteq; Sberere⸗re repugnãatia. ut d. I. pꝛecia rerũ. Et iſtud ius adeũdi ꝗd ſit dixi. S. de acq.he-/ redi.l.is põt.Itẽ ad acquirẽdũ dictã hereditatẽ que ẽ ſucceſ ſio ⁊c.cõpetit nobis bñnciũ iuris pᷣtoꝛij.ſ.bono.poſ.que ꝗd ſit dꝛ H. Doſtq; enĩ hereditas adita uel bo.poſ.agnita deſi/ nit eſſe bereditas ⁊ ↄfundit᷑ cũ patrimonio adeũtis.ut.l.ſʒ ⁊ ſi plures. S. ſi filio.S. de vul.⁊ pu.⁊ ubicũqʒ poſt aditionem ap pellat hereditas eſt ĩpꝛopꝛia locutio.vnde in ti.de peti.here. dũ dicimus petere hereditatẽ intellige.i.declarari nos eſſe he redes.ut.llicet nunq; de peti.here.⁊ ſic tria ſũt.ſ.hereditas ⁊ ius acquirendi eã.qd ſit per aditionẽ uel bo.poſ. Itẽ ius petẽ di qð ſit ꝑ petitionẽ heredita. ¶ Querit gl.ego agnoulbo. bo vnde liberi. alius vult agnoſcere bo.poſ.vnde agnatip/ ando ſe agnatũ ⁊/ ꝓbàdo me nõ ſiliũ.an audit. Dicit glo.ꝙ ꝙ ſic. iſta glo. videt᷑.l.j.in fi.cũ.l.ſe.S.de libe.agno.ubi ſi ſe/ mel eſt iudicatũ utrũ ſit liber uel nõ decetero non põt moueri qſtio.Dicit glo.uerũ eſt ſi lis nõ eẽt mota ↄtra pncipalẽ credi toꝛẽ cuius pncipali itereſt.als ſi nõ eẽt lata ſnia ð en cui pnci paliter intereſt.tũc ꝑpetuo pᷣiudicaret.ut ibi. Ael dic ꝙ hic lo quit qũ ꝓbationes fuerũt facte ſũmarie ⁊ ſic nõ pꝛeiudicãt in alio iudicio. ut.l.ſigs a liberis.ᷣS.ſi uel parẽs.S.de lib.agno.⁊ l. a diuo.S.ſi ſuper rebus.j.de re iudi.¶ Quero an aligꝗs ſit uocãdus qñ peti bo.poſ. Nidebit.j.e.l.S.ſi cauſa cognita. ¶ Inuito. gl mo vider g ic na bono poſtl ſoꝛes habent᷑ vice heredũ.ut.S.e.l.ij.ſʒ hẽdes cogunĩ inuiti.ut.S.ſui.iſti.de here.qua.⁊ diſ. Nicit glo.ſallit ibiin. S. ſui. Itẽ fallit ialrecuſcre.J.dcot. l. q; potat. S.ad treb. ¶ Op.j.pxi.S.v.ſi nemo. So.bo.poſ.decretalis nõ deferi inuito.ſed bo.poſ.edictalis buᷣ defert inuito ut hic. Jo. fuit in alia opi.ꝙ bo.poſ.edictalis ⁊ decretalis ſit vna ⁊ eadẽ.ſicut ergo vna põt repudiariita ⁊ alia. Pꝛima opi.ꝙ H.S.hẽat locu in edictali bo.poſ.cõlter tenet᷑.⁊ ſic opi.vo.dẽ uera quã repꝛobat Ci. in.l.ſi certa.in pᷣn. in.iiij.q.C. vñn legi. Aueroutrũ per fuũ uel ſiliũ bonoxꝝ poſſeſſio poſſit acqri iĩuito. Videt᷑ ꝙ ſic.ut.l.ᷣuus uetãte.de v.ob.⁊.l.inuito.de ac qui.re.do.Glo.tʒ ↄꝛiũ in hereditatib uel hono.poſſeſſionibꝰ SDe bo. poſ. in quibꝰ eſt dubiũ an ſũt locupletes uel nõ.ſʒ ĩ dꝛijs loqut de acquiſitione aliarũ rerũ quã acquiſitionẽ certũ eſt pꝛodeſſe. mmniegip ¶ Quero q dꝛia ſit inter ſo/ mumcpt bus. cietatẽ collegiũ ⁊ coꝛpꝰ. BGl. diẽ bñ ut ĩ ea hẽs. ⁊ hẽs etiã in. l..j. de col. illi. T. l. j. pn. S. qð cuiuſq; vni.no.¶ Quero ꝗs ẽ iſte al q põt agẽ nole vniuer ſitat. Hic ut ĩ gl.⁊ bñ. ¶ Quero qᷓ ſũt iſte bo.poſſeſſiões que ſit deferri iſtis ciuitatibꝰ⁊ ſilibꝰ.Diẽ gl.ex teſtõ ⁊c.vide gl. 9 q icipit ut ſindic.ibi ⁊ dic ⁊ municipio ⁊c. Sed aduerte iſta gl. dicit ꝙ ciuitates nõ pñt hůe bono.poſ.niſi ex teſtõ.q;ꝛ qua do bona ſũt uacãtia debent ſiſco nõ ciuitati.ut.l.j.⁊ ibi nõ.C. de bo.ua.⁊ hoc puto uerum in ciuitatibꝰq pꝛincipẽ recogno 9 ſcũt. ſʒ ſi ciuitas pncipẽ nõ recognoſcit.tũc ipſa ẽ camera ſui⸗ ipſius.ut.l.apð hoſtes.j.de cap.⁊ poſtli.re.⁊ ſic tibi bona ua cãtia qᷓrent᷑.⁊ ita de facto Fuat. Itẽ ꝙ glo.dicit ꝙ ciuitates ⁊ municipia nõ pñt hꝛe niſi ex teſtõ ẽ uerũ niſ hẽat libertũ cuiuj hẽeditas ab iteſtato eis põt q̃ri.ut.l.iteſtato.S.ſi municipes.j. de ſuis ⁊ le. ⁊.l.j.j.de lib.mu.(¶Quũio q ẽ dꝛia ĩter poſſeſſionẽ agnitã ⁊ illã qᷓ cõpetit ex pᷣtoꝛis edicto.Hic gl.ꝙ iſta agnita ẽ decretal ſʒ ila edictal.ut.l.j.S.decretal.j.de ſuc.edic.ʒ ꝗ da dicũt ꝙ edictal ⁊ decretal ſũt vna ⁊ eadẽ. Hoc.tenẽt ꝙ ſit duplex. vna edictalis ex q̃ cõpetit ius petẽdi decretalẽ. Alia decretal ex ꝗᷓ habet᷑ bono.poſſeſſoꝛia hẽdita petitiõe.ut ha betis in. l. ij. S.de bo.poſ.hẽ.pe.⁊ nõ.C. e.l.j.circa pn.ſʒ ſi eẽt vna ⁊ eadẽ ſeqret ꝙ ſtati ꝗs poſſet agẽ bo.poſ.hẽditat petit one.tñ ſine effectu q; obſtaret exceptio qð ſalſũ ẽ.q; añ ipſam agnitã nullũ ius cõpetit 'm Ja.de are.ut refert Ci.in.l.fi.i.q. iiij. C.vñ le.⁊ hoc ꝓut exponimpᷣtoꝛis edicto.ſ.moꝛtui. Iteʒ po ſſum iĩtelligere ꝙ hic ponat᷑ allus caſus. dictũ ẽ ꝙ pꝛo ulis vniuerſitatib pſona legitima põt petẽ bono.pol.ſʒ ſi pſona le gitima nõ petit.tunc iudex dʒ dare ex officio ſuo ⁊ ſupplebit defectũ iſtius adminiſtratoꝛis ſicut ſupplet deſectũ tutoꝛis in perſona minoꝛis.ut.l.bonoꝛũ in ſi.C.e.⁊.l.ſi infati in fi.C.de lure delibe. quod tene menti. ¶ Gari. P icitur hic a Zꝛio ſenſu ꝙ ſi flliuſfa. ĩteſtatus de⸗/ cedit nõ bʒ locũ bo. poſ.hoc eſt conectũ q; filiuſ⸗ fa.hʒ hodie heredẽ ta de iure codicis. ut.l.qdð ſcitis. C. de bo. que li.q; de iure auẽ.per auc.de here.que ab inte.S.j. ͦ αν Zides ꝙ bonoꝛũ poſ. nõ agnita non Acquirei EC.traſnittĩ. Itẽ tã ꝑ aliũ q; ꝑ memetipſũ õt peti.DP h ꝙ bo.poſ.nõ agnita nõ traſmittit. .j.deõ ta. .ill8. §. ſiqs. v. S. qð maxie. Ol. ſol. ⁊bñi. ſile in. l. ſcript. . de car.edic. ⁊.l.uẽtre.⁊ qdð ibi nõ.S.de acqꝗ.hẽ. ¶ Op.de.l.pã/ toni.S. de acꝗ.hẽ. Sol. gl. ?⁊ bñ. ¶ Iteʒ op.de ſuc.edi.l. j. S. qb. Gl.rñdet optime. Hẽ h in pma parte ꝙ bo.poſ.põt qᷣri per aliũ. in.l.paulus.de acꝗ.hẽ.So.aliud in hẽditate.alið in bono. poſ.⁊ ẽ rõ diuerſitat.q;ꝛ bo.poſ.nitit eqꝗtate pꝛetoꝛia. ut. l.ſi cũ p?ono.S.bonoꝛũ.j.e.⁊ iſti.e.S.qͥs aüt.⁊ iõ qꝛ eqtas nãlis H̊ magis ↄſiderat᷑ admittit᷑ ratihabitio ex poſtfacto.ſed hẽdita᷑ aditio ẽ de iure ciuili magis rigoꝛoſo.iõ nõ ſufficit ra tihabitio ex poſtſacto. Iſta rõ ↄcludit ad ilud qre in hẽdita te dʒ pcedere iuſſus.ſʒ in bo.poſ.ſufficit ratihabitio.ut nõ.in l.j. E. e.ti.G̊ qᷓre ꝑ ꝓcuratoꝛẽ nõ qrat᷑ heditas ſed bo.poſ.ſic. Rñdet gl.h̊ ⁊ in pall.l.paulus.⁊.S.ad tre.l.ꝗ ita.S.j.qꝛ adi/ tio hẽditatis fit ſolo aĩio.ſʒ bo.pol.nõ ↄſtitui ſolo aio ſʒ regrit factuʒ. Hoc.rephẽdũt hoc.q;ꝛ nõ ẽ uerũ cũ ſtati oſtituto ꝓcu ratoꝛe ad adeũdũ nõ videoꝛ adire.ſʒ cũ ꝓcuratoꝛ adibit vide/ oꝛ adire.⁊ iõ ẽ rõ q illa actio ẽ magis ſolẽnis.⁊ hoc pʒ qꝛ in ꝓ curatoꝛe ceſaris eſt ſpetiale.ut.l.j.S.de offi.ꝓcura.ceſaris. er/ go in olijs eſt ius cõe in ↄꝛiũ.ut nõ.per doc.C.c.l.j.¶Quero vtrũ requiratur ſpetiale madatũ. uida ꝙ nõ. ⁊ hoc rep̃hẽ/ dit gl.Alij ꝙ ſic.pma uera.ut.j.e.l.Fuus.vbi ſine madato q̃ri tur.ergo multo magis cũ madato generali. . Mp. de. l. ij. . dies. c. S.ĩ bonoꝛũ.j. qs ¶Sicauſa. es d — 4 bo. poſ.ſer. So. bono.poſ.ꝗ tribuit ius dat᷑ iudice ſedẽte ꝓ tribunali ⁊ cauſa cognita. ſʒ alie dant᷑ de plano ⁊ ſũmarie.¶Itẽ op.⁊ videt ꝙ nõ ſit neceſſariũ iudi ci decretũ.ut.C. e.l.fi.t iſti.e.S.ſi.⁊.C. de cu.ſu.l.fi.S.ij. So. lateoꝛ ꝙ hodie nõ ẽ neceſſariũ iudicis decretũ ſed ſufficit ſola agnitio coꝛã iudice.⁊ iõ bo.poſ. q oli appellabat᷑ decretal dʒ hodie uocari iudicialis. ut nõ. S. e.l.S. a municipibꝰ. ⁊. C. e. l. ſ.? ꝑ Aʒo.ĩ ſũma bui ti.¶ Op. gl.iſti. deli.S. mult. So. ibi in manumiſſiõe aliud in iſto decreto.¶ Quero ꝑ quẽ iudi cẽ pñt dari iſte bono.poſ. Mꝛeuit iſte bo. poſ. q̃ ius tribuunt ⁊ c auſa cognita decernunt᷑ ſũt mixti imꝑij.⁊ iõ ꝑ iudicẽ dele/ gatũ uel ꝑ aliũ nõ habẽtẽ mixtũ iperiũ hoc nõ poſſet ocedi.ut l. cognitio.S. ut bonoꝛũ.S.de offi.eius cni ma.eſt iuril.⁊.l.nec cq. 5. j.ð. de of. ꝓcõſul. ⁊ le.Agnitio ꝗᷓ ſit hodie põt ſeri co rã qͥlibet magratu. ut iſti.e.S.ſi.⁊.C.e.l.ſi. ¶ Scdo qᷓro utrũ in poſtulatiõe bo.poſ.requirat᷑ libellus.Glo.in.l.ij.S. dies.j. ꝗs oꝛ.i bo.pol.ſer.dicit ꝙ in hij qᷓ cauſa cognita tribuunt req rii libellus in alijs ſecꝰ.ſz hodie ſufficit ꝙ pars agnoſcat ſine libello.qꝛ nil petit a iudice uel a parte.¶ Tertio quero utruʒ pars debeat citari m iſta iura. uel hodie ſʒ tpa hodierna ᷣm q̃ ſit agnitio ſola. Aidet ꝙ ſic.qꝛ dieꝭ bo.polſ.ſunt utiles.ut.l. ij. S. dies.j.qs oꝛ.in bo.poſ.ſer.ſʒ vtiles dies dicunt᷑ qñ eſt co pia iudici ⁊ aduerſarij.ut.l.j.de diuer.⁊ tẽp.pᷣſcrip.⁊ ſic dʒ eſ ſe aduerſari?. Sʒ rñdeo ꝙ uerũ ẽ in caſu in ꝗ aduerſari dʒ re quiri. als ſufficit copia.iudicis.ita nõ. ⁊.l.ij.in pn.q oꝛ.i bo. poſ.ſer. MDꝛetea dẽ h cauſa cognita.ergo dʒ itelligi parte pñ te uel citata.ut.l.in cauſe.S.cauſa cognita.S.de mino.ſ̊ illud ẽuerũ in his q̃ parãt magnũ pᷣiudicin aduerſario.ſed iſta bo. poſ.nõ tribnit aduerſario p̃iudiciũ in ꝓpꝛietate nec in poſſeſſi one.q; qñcũq; ueniẽs legitim gdictoꝛ pfert᷑ ſi pbabit ſe potio rẽ.ut nõ.S.e.l.v.bonoꝛũ.ſʒ gl.dicit ð qꝛ fu põt petere bono. poſ.ut.j.e.l.Fᷣuꝰ.ergo ſit parte nõ citata qꝛ fuus nõ põt eẽ ĩ iu dicio. ꝛetea bo. poſ.dat hẽditate nõ adita.ut.l.uludi pn. j.de ta.ergo nemo eſt ꝗ citari poſſit. Pʒ ergo ꝙ pars non Dz citari. Icẽ tʒ Ya. de are.⁊ Ci. C.e.l. ulti.⁊ etiaʒ videt mihi ꝙ ĩ.l.j.tãgit Rof.ĩti.de bo.poſ.in ſi.⁊ ĩ ti.de bo.poſ. ta.det᷑ minat ↄꝛiũ ꝙ pars debeat citari.⁊ h ꝑ iſtũ tex.ꝗ dic cauſa co gmnita. Pꝛetea gl. in. l. ij. . dies. tzʒ ꝙ dz dari libellus. ſi eni ad uerſari nõ eẽt ad qd det᷑ libellus nõ video.Ad id qð dicit ꝙ fuꝰnõ põt eẽ in iudicio.⁊ tñ põt petẽ.⁊ ſic nõĩ foꝛma iudicij. Rñ. qñ u petit in foꝛma iudicij.qꝛ in mult caſibꝰ fu põt eei iudicio ut ĩ momẽtanea poſſeſſione ⁊ alijs caſibꝰ nõ.in.l.vix certis.S. de iudi.ita rũdet Rof.Ad id qð dẽ de hẽditate non adita põt dari bo.poſ.ꝗs ergo citabit᷑. DHicit Rof.ꝙ heres ĩ/ ſtitut? bʒ ius ſuccedechi p Hoc.l.j.S.pe.S.de uẽ.inſpi.⁊.l.in ↄcedẽdo de aq̃ plu.ar. ꝓ hoc facit qꝛ in ↄſectiõe iuẽtarij citat pars.ut.l.ſcimus.S. ſinautẽ dubius.C. de iure deli.ergo ⁊c. ad idem facit. C. ſi ut ſe ab heredi.abſti.auc.ſi oẽs. Quid di/ cemus. Mꝛo mõ nõ recederẽ a gl.nr̃a qꝛ tex.ẽ in ſine.j.eo.l. Fnus.ubi nemine petẽte põt dari bo.poſ.ergo nõ in foꝛma iu dicij.tñ cõcedo ꝙ ſi appareret legitim dictoꝛ tũc deberet da rilibellus ⁊ deberet ꝓcedẽ negotiũ ſolenit᷑.ita ĩtelligo gl. l. ij. S. dies. ar. l. f. C. de edi.di.hadri.tol. Non ob.qð dicit cauſa cognita.qꝛ ĩtelligo q ad iudicis ĩfoꝛmationẽ utrũ ſit fili ul ali us talis q debeat admitti uel nõ. Sʒ hodie certũ ẽ ꝙ nõ req/ riũ̃ partis citatio ſine dubio.ut inſti.e.S.ſi.⁊.C.e.l.f.nã cũ eo cõtradicẽte poſſit agnoſcẽ.ergo nõ eſt citãdus. Sed an hec agnitio ſufficiat in bo.poſ. ta.ut teſtin rũpai.Et qdã dicũt Gꝙ triplex ẽ act.ſ.agnitio.⁊ hec fit coꝛã iudice ſᷣm ſoꝛmã.d.l. fi. C. e. Alius act e q teſtm reſcindit᷑.⁊ iſtud ſit dato libello ſi cut in qrela. ut. C. de col.l.ut libis.⁊.S.de inof.teſ.l.ſilio.tñ h nõ exigunt᷑ pbatiões ita plene ppt ſequẽs iudiciũ qð ſpatur. Terti acteſt in qͥ agit bo.poſ.pẽdi. petitiõe.uel intericto qͥ rũ bonoꝛũ.ut.C.qrũ bonoꝛũ.l.j. Mihi autẽ videl ꝙ ex ſola agnitiõe facta coꝛã iudice ſi ſibi ius cõpetebat teſtm rüpat its tʒ expſſe gl. C. de cur.fu.l˖.ſi.S.j.ubi videi tex.tñ hoc uẽit exa minandũ poſtea in ĩterdicto qrũ bonoꝛũ ſumartie.ut.C. qruʒ bonoꝛũ.l.j.⁊ ibi nõ.uel in petitiõe heredita᷑ plene.⁊ hoc vide tur uelle gl.i.l.ſi Fuꝰ.j.de bo.poſ.Fᷣm ta.⁊ ꝓbat᷑ i.l.ſliũ.S.ſiqs de le. p̃ſta. ⁊ qdð ibi dixi. Qũo ꝗd ĩ bo.poſ.ꝗᷓ dat ex edicto diui hadri.tol. utrũ ſit citãda pars. Rñ.ꝙ ſic. pars qᷓ poſſet le dipꝑ.l.nã ita diuꝰ.de adops.⁊.l. poc autẽ.S.j.j.q.ex ca.ĩ poſ. ea.⁊.l.vnoquoq; de re iudi.cũ ſili. Mõ ob.qð hic nõ.qꝛ iſta bono.poſ.de q ibi loquit᷑ nõ parit pᷣiudiciũ in ꝓpꝛietate neq; in poſſeſſione. In poſſeſſiõe nõ.qꝛ ꝑ hoc rerũ poſſeſſio nõ adi piſcii.ut.S.e.l.j. In ppꝛietate nõ.qꝛ uenit iterũ ad examinan dũ in bonoꝛũ poſ.hẽditat᷑ pe.utru ſit ſilius uel cognatus.ita nõ. S. e.l.v. bonoꝛũ.⁊ hoc videt᷑ ſentire Ci.C.de edi.di.hadri. tol.l. ul. Sʒ qliter citabunt᷑ aduerſarij. Rñ. ſi ẽ cert' aduer ſarius noĩatim dʒ citari. ut.l.j.S. pe.S.de uẽ.inſpi.als ſuffice/ ret ꝙ ſieret gnale pꝛoclama. ut in auc. ſi oẽs.C. ſi ut ſe ab hẽ. abſti. ⁊. l. ſi eo tꝑe. C. de luit.pig. — ¶ In bo noꝛũ. &n bonoꝛũ poſſeſſionibꝰ locũ Pʒ ius D accreſcẽdi. Itẽ poꝛtio deſiciẽs accre/ ſcit ei ꝗ ſuã agnouit ſine noua agnitiõe ſi eodem iure ſuccede bãt. ſec' ſi diuerſo. h. d. uſqʒ ad.l.pꝛono.S.bonoꝛũ.Tex.ibi nõ ẽ ius accreſcẽdi ſine noua petitione ſeu agnitiõe.ut ſequi nõ. tex. cũ ceti ⁊c.qꝛ ẽ no.de mã.huius.S.hẽs.C. qñ non pe. par.p· Me.de bel. ¶ Op.pᷣ ex gl.ĩter iũctos oiũctione lega li nõ ẽ locꝰiuri accreſcẽdi.ut.l.pculo.S.de le.ij. So.uerũ eſt ĩ particularibiĩ ppꝛietate ut ibi.ſʒ ĩ ulib ſucceſſoꝛibẽ locꝰ iuri accreſcẽdiut h.ſiue ſuccedat ex teſtõ.ut.l.vᷣu cõis ab extero. S —2—— —0 =S — —- — — ——— 0% — — —, S — — — =) n — — ——— — 4 . ſl 5 — – — —.— — — (Motis. ⁊ibibona gl.õ.de acꝗ.hẽ.ſiue ſuccedat᷑ teſtm̃.ut ꝑg ta. ut l.ſ duob pn.j.de ð ta.ſiue ab ĩteſtato.ut hᷣ t.C.qũ nõ pe. x totũ.ſiue ſuccedat de iure ciuili.ut.j.de ſu.⁊ le.l.ſi ex pluribꝰ. eka L diante pꝛon põt to/ tũ petẽ.qᷓro qͥᷣ iure petit. MPer õ ta.nõ.qꝛ nõ cõpetit Ed cñ patrono.Lau diaß⸗ nmnſi ad certã partẽ.ꝑ ſm ta.nõ.qꝛ nõ ẽ ſcipt.Gl.rñdet tribꝰ modis. pᷣ ꝙ petit ꝑ vñ legitimi.ut.l.ij.in ſi.⁊.l.iij.vñ legi.⁊ in ſti. de lib. ſuc. F. multis.hec ſo.nõ ẽ uera.qꝛ ð ta. eſt ex teſtõ.⁊ bo.poſ.ex teſtõ ⁊ ab ĩteſtato nõ pñt ↄcurrẽ.ut.l.j.S.j.j.ſi tab. te.nul.ex.ſʒ ↄcurrerẽt bo.poſ.ex teſtõ.⁊ vñ legiti ab lteſta to ergo ⁊c̃. So.uerũ ẽ ꝙ ab initio nõ pñt ↄcurrẽ ſʒ ex poſtfa cto ſic.ar.l.certo.S.de inof.te. ATel meli dico ꝙ daĩ bo.poſ. vñ legitimi in totũ ab ĩteſtato.x illa bo.poſ. ta. ↄuertet᷑ in vñ legitimi.hec ꝓbat᷑ in.l.ſilibᷣt pterit.in pn.j.de bo.li.x.l.fi.S. ſi ſub ↄditiõe.j.de bo.poſ.ſm ta.⁊ hoc puto ueri. Alij dicũt pꝛonus ĩtẽtabat bo.poſ.Fm ta.qꝛĩ locũ repudiani ſucceſ/ t. hoc nõ placet.qꝛ nõ ſuccedit ĩ locũ repudiãtis ut ueniat iu re illius ſ iure ſuo.ut nõ. S.e.l.iij.S. acqrẽ.ĩ ſołone ↄꝛij.l.j.F. gb. j. de ſuc.edi. Alij dicũt ueniãt ꝑ vñ legitimi bo.poſ.nõ placet.qꝛ cũ hʒ oꝛdinariã.ſ.vñ legitimi nõ dʒ uenire ꝑ exoꝛd. ut. lI.in ꝓuinciali de oꝑ. no.nũ.x ſic tene pma ꝙ ueniat ꝑ vñ le gitimi ĩ totũ. Iſta opinione retẽta videt ꝙ iſta lex nõ ꝓcedat aut enĩ dicis ꝙ iſtitut nunq; adiuit.⁊ tũc pꝛono nunq;ᷓ cõpe tit ta. ut.:.illud.j.de ta.⁊.l.etiã. S.ut p.j.de bo.lid.ſʒ tex. dicit ↄꝛiũ.aut dicis ꝙ hẽs adiuit.⁊ tũc nõ potuit repudiare.ſʒ tex.dic ↄꝛi qᷓre male. Nuitioꝛe gl.dic ꝙ bẽs adiuit ſʒ abſti/ nuit ꝑ reſtõnẽ in ĩtegrũ ⁊ põt eẽ bona ſo.Et ex ipſa nõ ꝙ licet poſt emolumẽtũ qſitũ nõ ſit locP iuri accreſcẽdiĩter hẽdes ⁊ le gatarios niſi in uſufructu.ut.l.j.circa fi.de uſufru.ac.hoc ẽ ue ruʒ niſi aligs petat reſtõnẽ ut abſtineret ut h.expᷣſſius in.l.ex vctu cũ ſua 81.de re iudi.Alij dicũt ꝙ h̊ fuit ĩſtuutꝰnlius lib/ ti ꝗ nunqᷓ; ſe imiſcuit.tñ exñtia ſui hẽdis oꝑat᷑ ut cõpetatõ ta. ut. l.⁊ ſi ex modica.S.ſi filius.j.de bo.li.Ex qᷓ nõ ꝙ ius accre ſcẽdi nõ ipedit᷑ ꝑ exiſtẽtiã ſui hẽdis.Tertij dicũt ꝙ vn ex hẽ dibus adiuit ꝗ poſtea renũciauit bññcio alterius abſtinentis ſe. ut. l. c heredi.S. de acqui.here.c iſta etiã põt eẽ bona. Gonoꝛ QOp. ꝙ iſta.l.nõ ſit neceſſaria hñtibꝰ ius vu4legatũ.q; eoipſo ꝙ petũt bo.poſ.videnĩ ge rerep herede.ut.il.impuberẽ.C. de iure deli.ut in glo.hᷣ ⁊ ibi. CAQũo dẽ h̊ ꝙ legũ tuẽdarũ ⁊cẽ.Olo.ponit plura exẽpla.ſʒ nos ponemꝰ.j. ut ex le.ſe.ue.ↄſul.bo.pol.det᷑.ubi eſt rubꝛica. Iſte.S. facit ĩ ar. ꝙ ſi in iſtt̃o Otinet pmiſit da/⸗ ere cẽtũ floꝛenos ꝙ nõ dʒ mãdari executiõi.ut hic.ad hoc optie.C. de teſ.auc.q; ſine.⁊.l:.ij.S.pe.C.de ue.iu. enu. ⁊ ĩ pma ↄſtõne.ff.in fi. ¶In pꝛiũ eſt caſus.S. de hẽ. ĩſti. l. qtiẽs.S. ſj ⁊t ſiqs ꝓeoꝝ. So.q̃dã ſũt ſigna ĩcõſueta.⁊ ex ilł nõ dat᷑ bo.poſ.ut hic.Quedã ſũt ſigna uſitata.ut ꝓ cẽtũ vnũ c.ex tũc ſufficit ut in Sio. Fallit in.ð.auc.qdð ſine.C.de teſta. ubi iperatoꝛ neFult ſbal ꝓ notas. hopol 2 uus põt petere bo.poſ.q̃ro Egruus. aä dirat de Rpolelata dño uel . Fuo. Picit gl. de utraq; ut ĩ ea pʒ. ¶ QAuero utrũ alij qꝙ; dño poſſit dari poſſeſſio bonoꝛũ.Gl.ꝙ ſic ⁊ bñ.ſi enĩ abſẽ ti ⁊ nõ petenti põt dari multo magis poteſt dari puo petenti. Quero q̃liter dʒ eẽ cert. Nicit gl.ut iudex nõ ut puatus. ar. l. illicitas. S. vitas. S. de offi. p̃to.⁊ iõ eſt de cautela ꝙ hoc Ponatn aci.ꝙ iudex ſciẽs ipſũ ſiliũ ſic decernit. ꝓ hoc tex.ĩ hoc aũt.j.de bo.auc.iu.poſ.Nẽ h̊ ꝙ bono.poſ.põt dari ab ſeti ⁊ nõ petẽti.an qᷓrat icotinẽti. Aidet᷑ ꝙ no niſi ſequat᷑ rati/ habitio. ut. S. e.l. ij. . acqrere. In Zeiũ ꝙ incõtinẽti ſi iudex uoluit.j.e.l.pe.ſʒ ibiloꝗtur in minoꝛe.ut ibi dicam. Impubes ¶ Auerit glo.quid de adulto. Dicut Eein glo. S ies. Iſte. 5. bʒ duas lec.vna ꝙ hẽas h ſic. alia ꝙ bẽ as ſcit. C Ad lec.ꝓut ẽ ſcit pᷣ de eo qð dic de pꝛe op. ꝙ ſcla pãis nõ nocet filio.ut.j.ti.ij.l.j..j.⁊.j.ꝗs oꝛ.in bo. poſ.ſer.l.certa. ⁊.l.cũ filio. So.glo.duob modis.vno mõ ꝙ; cedit dies ad cõmodũ ſilij ut poſſit adire nõ qᷓtũ ad ĩicommo du. Hoc qð dicit de tutoꝛe dubitat. Dicunt eni quidã ꝙ ſcia tutoꝛij nocet pupulo. Rõ eſt qꝛ ↄ patrẽ nõ põt heriregreſſus ſʒ tutoꝛẽ ſic.Hãc rõnẽ tãgit gl.in.l.ſi infati.S.ſi vᷣo.C.de iu/ re deli.ſʒ doc.idẽ tenẽt in tutoꝛe qð in pꝛe ut cedat qͥ ad cõmo dũ nõ ꝗ ad icõmodũ.ita Ni.tʒ h ⁊ Ci. C.e.l. bonoꝝ. in. ijſq. qð maxime iuuaĩ hodie ꝑ.l.ul.in ſi. C. in q.ca.in ĩte. reſti nõ eſt ne. ⁊ etiã in.l.j.e.ti.¶ Quero hᷣ dẽ ꝙ er pꝛis noͤnocet ſilio.ſ̊ qro utrũ ſcia pꝛis nocebat ipſi pꝛi. Aidete ſi nos queri mus ym iſta tꝑa ſʒ que ꝗcꝗd qrebat ſlius qrebat pꝛi puto ꝙ De bo. pol. pais ſeia ſibi noceat nõ filio.ut.l.is q hẽs.S.ſi.cũ ſua gi.õ.de acꝗ.hẽ. Si vo qᷓrimP m noua iura ĩtroducta ꝑ.l.ſ.C. de bo. qꝗli.tũc pꝛ nõ põt cgre ſibi ꝑleno iure niſi ſilio repudiante.⁊ 10 añ repudiationẽ filij tᷣs nõ curret pꝛi.ut.C.e.l.ult.¶ Sed ꝗro utrũ ſcia filij noceat ipſi nlio. Rñ.ſi logmur ſʒ iſta tpa ſʒ q̊ filius nõ potat agnoſcere ſine pꝛe bo.poſ.tũc ſcia nilij nõ no cet ſibi niſi ſicut noceret pꝛi ſ pꝛi nõ nocet niſi m diſtictioneʒ poſitã in.l.ſi.in pn.j.ꝗs oꝛ.in bo.poſ.ſer.Si vo logꝗmur ſʒ iu ra hodierna m q̃ filius põt petere etiã pᷣdicẽte pꝛe.ut.l.vl.C. de bo.ꝗli.tũc ſcia filij nocet ſibi ⁊ pꝛi.ut nõ.C. e.l.j.⁊.j.quis oꝛ.in bo.poſ.ſer.l.ul.lʒ Ja.de bel.dicat ↄꝛiũ.dicit enĩ ꝙ ſicut expᷣſſa repudiatio ſilij nõ nocet patri.ut.l.fi. C. de bo.ꝗli.ita nec tacita. Poc.dicũt ↄꝛiũ i.l.j.C.e.ꝑ hac rõnẽ.Si eni ʒ an tiqᷓ tpa Fʒ q̃ ſlius minus iuris hẽbat.q;ꝛ oĩa qᷓrebat pꝛi ſciẽtia ſilij patri nocebat. multo magis hodie ubi plus iuris hʒ. Mõ ob.ꝙ ꝑ repudiationẽ nõ pᷣiudicat pꝛi.qꝛ ſec ẽ in repudiatiõe expᷣſſa.aliud in tacita q̃ ſt ex tꝑe. Sile in.l.ſiinter me ⁊ te.S. de ſer. ur. pꝛe. Iſta faciunt ad.q.utrũ ſcia pꝛis ⁊ tutoꝛis ꝓdeſt ad cõmodũ pupilli ut dixi.ergo idẽ erit hic.dixiin.l.ꝗ duos. ſ. de re.du. Mꝛedicta uera in repudiatiõe tacita ex tranſcur/ ſu tpis.ſjʒ in expᷣſſa dicemus.j.l.pxima. 4 ¶ QOp. egl.i.l.ſi ad pupillũ.S.de auc.tu. Dtoꝛ. Due ſo. i Gen⸗ e ſolus tutoꝛ non ppõt. ſed ↄoſẽtiẽte pupillo ſic.ar.l.potuit.C. de iure de li.meliusi.l.j.S.ſi tutoꝛ de ſuc.edi.ex. Alia ſo.ẽ Aʒo.⁊ ẽnõ. ꝙ ſolus tutoꝛ nõ põt ut h.ſʒ tñ põt ↄſẽtiẽtib amicis ⁊ iudice. Quid dicemꝰ. Iſta opi.Aʒo.põt eẽ va recte intelligendo qe iſta repudiatio videt᷑ q̃dã alienatio iſtius iuris qſiti pupillo.i. ſicut in alienatiõe rerũ reqrũ iudicis auctoꝛitas ⁊ tutoꝛis.ita ĩt hac repudiatiõe reqri iudicis auetoꝛitas ⁊ tutoꝛis.ut.l.ma⸗ gis puto.S.fũdũ.S.de re.eo.Et ſi dicis ꝙ ibiloquit i füdo le⸗/ gato ꝗ trãſit recta via in pupillũ.Rñ.ꝙ lʒ bo.poſ.nõ trſeat ipᷣo iure.ut.S.e.l.j.⁊ ibi de hoc.tũ iſtð ius iudicat᷑ mobile ueli mobile ʒ id cui adijcit.ut.l.j.C.ij. C.ſi aduer.trãſ.⁊.l.ſi ad re⸗ ſoluendũ.C. de pᷣdi.mi.⁊ nõ.ꝑ Hi.i.l.põt quis.S.de auc.tu. AQð aũt diẽ Aʒo ꝙ reꝗrat amicoꝛũ reqſitio ĩtelligiũ fʒ.l.ma gij puto.S.ne paſſiʒ.S.de re.eo.⁊ qꝛ anteq; ſiat aditio ułrepu diatio ĩterrogabunt᷑ oſãguinei ⁊ amici.an h̊ͥ expediat pupillo uel nõ. ut ibi dẽ. ¶ Op. dꝛ h ꝙ mutor Hoͤrpel⸗ nõ repudiare. ʒ ille ꝗ põt acꝗrẽ põt repudiare.ut.l.q põt.j.de re.iur.⁊.l.is põt..de acꝗ.hẽ. So.diẽ gl. illa regla fallit in his adminiſtra toꝛibus.q; nõ vident᷑ tutoꝛes cũ pupillũ ſpoliãt.Gl. iſta dicit bñ.ſʒ dic clari.qꝛ qd dẽ in.l.qꝗ põt.ẽ uerũ i eo qui ſuo noĩe po teſt acqrere.qꝛ ille põt repudiare niſi etas ſit ipedimẽto.ſʒ ile qui hʒ acqrere noie alioꝝ nõ põt repudiare ut h.de hoc vide qð nõ.C. e.ti.l.bonoꝝ i ſcda op.¶ QAũño utrũ expᷣſſa repudi atio filij noceat pꝛi uel repudiatio pẽis noceat filio. Habetis tex.i.l.is qui.S.f.S.de acq.hẽ.ubi dig nõ nocet. ⁊ h ſʒ hec iura.ſʒ hodie plus.qꝛ vni repudiatio alij ꝓficit.qꝛ ſivn repu diat ali hʒ.ut.l.ſi. C. de bo.qͥli.¶Quũo utrũ repudiatio vñi noceat ſeruo uel ecõuerſo.Tex.ꝙ ſic i.l.legatũ in pma char/ ta.S.de le.j.p hoc etiã.j.de ſuc.edic.l.j.S.ꝑ ſeruũ.Ex hoc eti am cõcludet᷑ ꝙ hereditatẽ delatã monacho poterit abbas re pudiare nõ aũt monachus equiparãdo monachum ſeruo.ut nõ.in.l.cñ heredes.S.ſi.j.de acqui.poſ. noꝛũ Hiuidit i tres partes.pᷣ ponit CHopictũ ĩ gñe.ſcðo ponit exẽpluʒ ltin bo.poſ.ex teſtõ.tertio in bonoꝝ pol.ab iteſtato.ſe cũda ihi añi.tertia ibi ſatis eni. Nõ tex.ibi copiã ⁊c. ¶ Op. ⁊ videt᷑ ꝙ ſſta diſpoſitio potuerit uel nõ potuerit ↄſulẽ ꝑitioꝛej nõ debeat ſieri. ut. l.regula. S. iure. S. de iur. ⁊ ſac. ig. Mlc gl. ꝙ hec diſtictio ſit qũ tractam de lucro.als ſec ut iĩ ↄꝛio. Idẽ dicit Hi.i.c.iuris ignoꝛãtia.de re.iur.li.vj.⁊ etiã nõ.in ꝛio. Piꝛ hᷣ copiãq; eoꝛũ.ꝗqᷓro ꝗs dʒ pbare an ego aduerſariũ hũiſ/ ſe copla. aut ipe aduerſari ſe nõ hũiſſe copiã. Aidete nos hẽ mus tex. dicẽtẽ ꝙ in ciutatibꝰ ⁊ locis inſignibus ut ſi ẽ caſtrũ nobile ẽ pᷣſũptio ꝙ ibi ſit copia ꝑitoꝛũ.ut ẽ tex. in. c.ſtatutuʒ. ex de reſcrip.li.vj.¶ Sʒ tũc qͥro ꝗs dical locus ingnis. Rñ. tex. dicit ubicũq; ẽ cõmunãtia uł caſtrũ qð hẽat foꝛuʒ iudicio rũ ⁊ hẽat merũ ⁊ mixtũ impiũ dicit lociſignis.ut.l.ſiOua.S. decet aũt. S. de excu. tu. ⁊ ꝑ hoc dʒ itelligi q; als dixi uobis. putat alicui cur nõ miſit pcuratoꝛẽ.qũq; dixi ꝙ dʒitelligi ſi in ueniebat pcuratoꝛẽ ſufficiẽtẽ. ut.l. idẽq; in ſi.S.ꝓ ſo. Ntrum autẽ debeat reperiri ⁊ an pᷣſumai ſufficiẽs ex qualitate loci p/ ſumit᷑ uel non diſtinguendo.ut ſupꝛa dixi tene menti. ¶ AVl⸗ timo hec lex facit ad id qdð dixi uobis in.l.qui duos.õ.de re. du.ꝙ eoipſo ꝙ quis ſcit ꝓximioꝛẽ conſanguineũ ⁊ illuʒ deſũ ccũ de cuius ſucceſſiõe tractat᷑ pſumũ ſcire ſibieẽ hereditatem Sila. te. ex. ⁊ De bo.pol.ſu. infã. xẽ. delatã. Itẽ faẽ q; ꝗ ↄſuluit pitioꝛẽ ⁊ ei oſilio facit dʒ ei credẽ. nõ dicas dðʒ ꝙ ipoꝛtet neceſſitat qꝛ altiꝰ ↄſiliã ꝗs nõ teneĩ ſe⸗ qui.ut.l.titiũ t meuiũ ĩ pn. de admi.tu.ſ dic dʒ credẽ ſic.ut ſt credit habeat iuſtã cauſã credẽdi. c iõ ſi errauit hʒ iuſtã cauſã erroꝛis. ut ẽ tex.hᷣ qð tene mẽti.⁊ hocĩ ꝑſoniꝭ q̃ nõ debẽt ſcire per ſe. pꝛo hoc tex. B T.l.regula. S. ſed iure.S. de iur. ⁊ fac. ig. nã ſi vnus aſſeſſoꝛ petit oſiliũ ab alio certe credẽdo ↄſilio illi nõ hʒ iuſtã cauſã ignoꝛãtie.q; per ſe debet ſcire.⁊ ideo imperi tia ſibi imputat.ut in.c.impꝑitia de re.iur.li.vj. nekainkleenadEe mittat᷑ cũſiſcas ultimo ueniat. ut. C. de cadu. tol.l.j. So.nt in glo. ¶ Sʒ qro qre magis dicis de iſtis qᷓ de alijs. Rñ.qꝛ iſte pſone videbant᷑ admitti iure qᷣdã ſpali ⁊ iõ faciliuj videbant᷑ excludi.ut.l.ei milit.S.militia.S.de teſ.mili.¶ Vl timo gl.q̃rit utrũ ĩter fiſcũ ⁊ rẽpublicã ſit dꝛia.Et dicit ꝙ nõ. ⁊ de hac.q.ponũt doc.i.l.reſpublica.C.ex ꝗ.cau.ma.⁊ tan/ git in rubꝛica. C. de iure fil.li. x.⁊ ĩ auc.de hẽ. ⁊ ſal.in pn. Sʒ melius qᷓ; per aliũ von er Gi.Cce de ncl. . ð p. de. l. j. §. T ſui. de Z ta. ⁊. l. j̊ cũ pa Abicuqʒ. olie ..l.x bñ r eodẽ mõ vo. iſti. e.ti.in pn.uel clar.q; qñ alige Phibel de iure ciuili in odiuʒ ipſius tũc nõ admittit.ut hic. Oʒ ⁊ ſi ꝓhibet ptoꝛ ꝓpt aliq delictũ tũc põt admitti de iure p̃toꝛio.ita nõ.Pi.in.c.cuʒ ꝗd Qρ◻= vVia dere.Ax len. detis 5. Möer! . ic eſt tex. pcedẽtis.. Mõ ex hac. Dicto. ue ſit cauſa capitalis.ſimile in.l.ſi vo. G. qui pꝛo rei. S. qui ſatiſda.cog. ⁊.l.ij.de ꝑxubli. Am qadã ui diẽ teſtm falſũ videt᷑ bono. gol mune ſi de teſti virib cert Nerat. h. d. nõ:l. Op. e gl. dẽ h ꝙ loꝛte cert accuſa tus.Cõtra qñ teſtm dẽ falſũ facto Aieno nõ poſſũ eẽ certꝰ. ut l. cñ falſũ.S. de acq.bẽ. So.opʒ te ĩtelligere ſic ꝙ ꝓlerebaĩ te ſtamẽtũ factũ certa die. ego ſu cert ꝙ iſto teſtm ẽ falſũ.qꝛ to ta illa die fui rome cũ teſtõꝛe. Iſta ẽ rſio Accur.i ſili i.l.pãto nius. §. rei. S. de acq.hẽ. ¶ Scdo op.ex gl.de.l.quẽadmodũ 5ỹ.de iĩof.teſ.ubi agedo de ĩoffi.nõ videl agnoſcẽ hẽditateʒ. ? de.l. antiſti. ⁊ qð ibi ꝑ Di. S. de acꝗ.herè. So.aduerte qũ ẽ certũ q aĩo ꝗs ꝓponit ꝗrelã uil actionẽ falſi ul nullitat.tũc ſta mꝰcerto.ut i.ll.ijs. Di vo ẽ dubiũ t ꝗd tenẽdũ dicĩ qᷓrela ĩ officioſi ꝙ i dubio lleippone aĩo nõ adeũdi.ut.d.l.antiſti/ us.⁊. d.l.quẽadmodũ.⁊ hoc puto uerũ.rõ qꝛ tũc cũ qrelã ꝓ/ pono ſi uellẽ tũc adire nõ poſſẽ ab ĩteſtato.q; tũcteſtm durat ut.l. q;diu de acq.hẽ. ⁊.l.anteq;. C. cõia de ſuc.iõ nõ ꝓpono ut adeã ſz ut parẽ mihi viã adeudi.ꝓ hoc qʒ; no.i.l.S.j.ſi parẽ di.S. de cõ.ob ca.⁊.l.iã dubitari de hẽ.ĩſti.q qñ ꝓpono q̃re lã falſi tuc ſi ſũ cert de virib teſti qð ẽ falſũ iĩcõtineti poſſẽ adi re ſi uellẽ. ut.l.cũ falſũ.S.de acq.hẽ.⁊ icõtinẽti poſſẽ ꝓponere bono.poſ.ut h.iõ ꝓponẽdo videoꝛ agnoſcc̃.ut hᷣ ar.l.iã du/ bitari. ⁊ ibi nõ.de hẽ.inſti. Si vo nõ ſũ cert de virib teſti.tũc idẽ qð ĩ qrela iofſicioſi.qꝛ nõ videoꝛ ꝓponẽ aĩo adeũdi. ar. .. quẽadmodũ.de ĩof.teſt. ⁊.l.antiſti pall.In iure vo dicendi nullũ dico idẽ qdð in cauſa falſi.qꝛ ſiqdẽ cauſa nullitat reddit me certũ.tunc ſtatiʒ poſſũ adire.nec ẽ neceſſe ꝙ peta anullari a iudice.q; ius anullat.ut.l.qᷓ ſub zdiie ſ.. de ↄdi.inſti. ⁊ iõ cũ ꝓpono nullitatẽ videoꝛ adire.ut.l.ſuꝰ.S.de acꝗ.hẽ. ſi vo ſ ĩcert de nullitate.tũc idẽ qð ĩ q ela ĩofficioſi.ut dixi in q rela falſi. q ſũ ĩcert de virib teſti ⁊ ſic nõ poſſẽ adire.ut.l.ſʒ ⁊ ſi de ſua.ðe acq.hẽ. ¶ Op. ad allegata ĩ gl.ꝙ ꝓuidẽdoſ vno nõ videoꝛ ꝓuidẽ ĩ alio.ut.l:.ſi fuꝰ.j.vi bo.rapꝑ.S.e.ut nõ.s.de ali. iu. mu. ca. fac.l. itẽ i pn. dixii.l. ſi fu?. ¶ Sʒ op.ꝙ iputet h cur ſur oẽs nõ ꝓpoſuit.ſic dicim in tutoꝛe cuiiĩputat ſt ex cuſatiões nõ ꝓpoſuit ſiml.ut.l.ſcire.S.ꝗq nũc.S.de excu.tu.⁊ iſti. de excu.tu.S.ꝗ aũt.So.utĩ gl.⁊ idẽ puto hodie cũ ꝓpo/ nẽdo excuſationẽ ſufficiat ut videat᷑ agnoſcere.ut hac.l.h lo/ quit qñ ſuerũt ppoſite ifra tpᷣs ifra qð pñt ꝓponi.¶ Quero quid ſi fuerũt ꝓpoſite poſt. Hic ſũt due gl.q vident ſibi Hie. ⁊ ẽ pma gl.⁊ ultia.qᷓ Ntas ẽ pma gl.logꝗt᷑ qñ de virib teſti erat icert .iõ rib teſti.iõ ſiĩfra tꝑa nõ ꝓpoſuit ſibiiĩputat ⁊ tpᷣs currit. Miõ tex.ibi niſi is ꝗq ⁊cc. C Op. Aulus: u acqꝗrat᷑ dſñiuʒ nlio.ut.l.diẽ ſ SR BEliox. 5. depoſi. ergo ⁊ bono. poſ. Olo. ſo. nõ placet q̃re dic ꝙ dñiũ acqrat ſlio. uerũ ẽ ratihabitiõe ſecutatc ita hic — 2 —9 eſſet. C Itẽ op. ad i. inuit ipuberi qrit icõtinentiſi udex vult. Cõtra. S. e.l.ii.S. acqrere. So. credo hoc uerũ in ĩpube in cuius perſona põt iudex officiũ tutoꝛis aſſumere. ut.l. bo/ noꝝ. C.e.ti ſed in ipubere maioꝛe nõ cedo ꝙ queratur ſiue tp̃s nõ currit.ſj ſcda gl.logꝗt qñ erat cert de vi 7 taripabiſione ntl conraca crarengo ttnrat . a & In tex. ibi cepit. ſ. poſt ratihabitio/ C. Aotiẽs. . C Op. de. l. ſigs alicui. S. de ac/ gaui. hẽ. So. B hũit ratũ anteq; ĩ furoꝛẽ icidẽt.⁊ boc qð dicit ratũ habuiſſe ĩtelligo de iure.qꝛ ualet ratihabitio. ¶ Si tabule teſti extabũt. Rubꝛca. Circa rubꝛicã gl.ꝗ̃rit tres qõnes.pᷣ in qͥ differt iſte titulus a titulo ſi ta.te.nulle exta. Scðo que ſint cõia ⁊ in ꝗbus ſe nit bo.poſ.Fm ta.⁊ õ ta.Tertio que ſũt illa in quibus differt bonoꝝ Poſ.ta. bono.poſ.m ta.dicut in glo. — Ered i Mõ ꝙ nõ põt dici ꝓpe ſcriptum Wdämw = CEbe qð ſeſu pcipit. ſz oculis dʒ videri. „ S l. l.. rca pn.S. de his qᷓ i te.delẽ.qd facit ad dictũ teſtis ꝗq reddit rõnẽ ꝑ credit.qꝛ nõ ua eett. ʒ debẽt dicẽ qꝛ vidit ul audiuit. uł ꝑ aliquẽ ſenſũ co Pon facit. l. ꝗ in teſtõ in ſi. S. de teſta.⁊ p Inno.in c.cũ cauſa ex de teſti. Scoo nõ ꝙ ſufficit iſtm nõ eẽ cãcella/ tũ nec vitiatũ tꝑe q pducit ĩ iudicio.⁊ iõ lʒ poſtea reꝑiat vitia tũ nõ vitiet ut h.⁊ io ſi reꝑiret᷑ in libꝛo nõꝛij talis ꝓduxit iſtim nõ cãcellatũ nec vitiatũ ſi poſtea reꝑiat᷑ cãcellatũ nõ nocet.qꝛ ſutficit fidẽ iponi chartule in initio. ut. C. de fi. inſtru.l. ulti. q tene mẽti. ¶ Op.ꝙ ſi deletũ eſt teſtm nõ det᷑ bo.poſ.ut.l.ne⸗ ceſſariũ. C. de teſta.ubi nõ ꝙ ſufficit teſtm extare tꝑe moꝛtis So. h ĩcõſulto fuit deletũ.ibi vᷣo oſulto.ut plene nõ. in.l.j.de his qꝗᷓ in te.delẽ. ¶ Itẽ op. de.l. j.S. ſilegi. ⁊. S.j..de his qᷓ tel. delẽ. So. H q;tũ ad bo.polſ.Fm ta. ſᷓ q;tũ ad legata uel ad bereditatẽ nõ ꝓcederet hec.l. qꝛ lʒ teſtm ſit incõſulte deletuʒ eSare debent᷑ ⁊ adiri põt hereditas de iure ciuili.nõ.in.l.j.S. ſeq ↄſulto.S. de his que in teſ.delen. ¶ Altimo vide glo.qꝗᷓ in cipit.i. ex pſũptione. ibi ar. ↄtra de co.l.ſi. So. iſta ↄcoꝛdat. Item ibi.l. erroꝛe.ſed ibi fuit nomẽ hẽdis ſcriptũ hᷣ fuit omiſ/ ſum heres eſto.uel ibi q;tũ ad aditionẽ de iure ciuili.hic ᷓtuʒ ad bo.poſ.Fm ta.ut ſupꝛa dixi.ſed pᷣma plus placet. CBe bonoꝛũ poſſeſſione furioſo infanti muto ſurdo ceco competenti. Rubꝛica. ¶ Vixit de bonoꝛũ poſ.in genere.ſʒ qꝛ eſt tractaturus de bo noꝝ poſ.in ſpetie que dat᷑v. ꝑſonis hic enumeratis.de pmis duabus dicitur in.l.j.de alijs dicitur in.l.ñi. mat vnã aliã. q.⁊ eã detminat. ſcdᷣa ibi neq; ſi — curatoꝛ.ttia ibiꝗd ergo ſi curatoꝛ.Rõ pmi di/ a ẽ. ꝙ furioſo nõ cedit tpᷣ.niſ q; nõ but agno cere. Itẽ ſubſtituto nõ currat donec excludat ſub litut?. Et ad hãc rõnẽ opponit hᷣ iuriſcõſult ĩ ſcda parte.l. ¶ Op. ⁊ vi det᷑ ꝙ curatoꝛ furioſi nõ poſſit agnoſcere bo.poſ.ut.j.de ſuc. ectch... furioſi. Nicit gl. ꝙ 34 cõmodũ ſurioſi põt ut hẽat fructꝰ.nõ tñ qͥ ad icõmodũ.Itẽ op.ꝙ quadiu ẽ locus iſtitu tioni ſubſtitut nõ admittat.ut.l.q;diu.ð.de acꝗ.hẽ. So.il uerũ niſi iſtitut differret adire nec ↄ eũ põt ſubueniri ⁊ ſubſti tutus admittit ſicut ĩſtitut ſub oↄditione.ut.l.ij.S. ſub acditiõe I. de bo. poſ. m ta.⁊.l.ſiqs ĩſtituat᷑ de hẽ.inſti. quod ibinõ. Picit hic ꝙ ſubſtitut cauet. Cõtra ĩ.l.f.F. cũ ſatiſdaſj. C. de cu.fur. So. ibi de ſatiſdatiõe p̃ſtãda a curatoꝛe quã ꝓhihet. h de pſtãda a ſubſtituto qu dʒ pᷣſtare ut hic.⁊ ar.l.nõ adijcit. 5. de adop. ¶Quero iſta bo. pol.ꝗᷓ dat infãti an ſit iuris uel facti. Tex.ẽ ꝙ ẽ iuris in.l.ſi inſati.C. de iure deli.q; ei qri᷑ bo no.poſ.que eſt iuris.⁊ ad heredes ſuos traſmittit. ¶ Quero de bo. poſ. que dat furioſo an ſit iuris uł facti.Et h gl. videt di cere ꝙ ſit ſacti.ut ꝓſit ſolum ꝙ ꝑcipiat fruct nõ ꝙ uere heres efficiat ꝑ bo.poſ.Contrariũ nõ. in. l. f. S. ſy ſiqdẽ. ⁊. S. tali. C. de cu. furio. ⁊ illã teneo. Lñ ſiue dicamus facti ſiue iuris ſem- per idem iuris.qꝛ donecẽ ĩ ſuroꝛe ẽ bonoꝝ poſſeſſoꝛ. ſʒ ſi in fu roꝛe decedit ſingit bo. poſ. non fuiſſe. ⁊ ad hedẽ nõ tranſmit tit. ut.l. fi. S. ſinaut in furoꝛe. C. de cu. furio. Sed hoc fallit in caſu. ut ſi eſt rogat furioſus de reſtituẽdo. qꝛ tic ẽ iure poſſeſ ſoꝛ.⁊ queriĩ bo.poſſ.qẽ iuris.⁊ actionẽ trãſtert.ut.l.in nideicõ miſſi. ⁊.l.cũ heres iſtituta.S. ad tre. ¶ Quero de vna.q.q̃re ꝑ tutoꝛẽ qit bono.poſ.inſanti irreuocabilr.ſurioſo non.Ci. ln.l.ſi ifãti. C. de iure deli.dic ꝙ ẽ rõ.qꝛ põt reſtitui ĩfãs. Sed hec rõ non placet. quia ⁊ furioſus põt reſtitui ſicut iſãs.ut.l. marcellus.j. de ſideiuſ.⁊ ibi nõ. Eqparant᷑ enĩ infãs ⁊ funrio ſus. ut nõ.i.l.ij. C. de cu. fu. ſaltem ex gnãali clauſula. ſi mihi iuſta cauſa eẽ videbit. facit.l.fulciniꝰ.S.adeoĩ fi.ꝗ.ex cau.in poſ. ea. q̃re dic ꝙ rõ eſt. qꝛ tutoꝛ hʒ plus iuris in ꝑſona inſãtia ꝙᷓᷓ hẽat curatoꝛ in perſonã ſurioſi.quia tutela eſt ius in capite libero ⁊c.ſed curatoꝛ ancipaliter dat rebus.ðut.l.in copulan/ gis. C. de nup. Et ſi dicis cur curatoꝛ auctoꝛatur adulto ⁊ ei tedictũ. ſcdo rñ Pei Piꝛimo poni X Arioſo. tacite obiectioni.tertio foꝛ — —. — —-— —ℳ querit. ut.l.cũ qdã.C. de admi.tu. Rñ.auctoꝛat᷑ eiuolẽti af nõ.ut.l.cũ in vna.j.de appella. Atus Hone hahem ꝙ pſone debẽt regi )ſi io tutoꝝ nel curatoꝛũ ut in rubꝛica. õ. de cu. furi. ⁊ in. l. ie. ti. v. S. ̊ ⁊t mẽtecaptis. inſti. de cura.quõ ergʒo iſte pſone q hic enumerant᷑ pñt agnoſcẽ bono rũ poſſeſſionẽ ſine ↄſilio curatoꝝ. Nos hẽmꝰ tex.ꝗ declarat boc optie.S.ad tre.l.Fuo.S.ſi pupillo.nã ſiiſte ꝑſone nõ ĩtelli gũt id qð agit.tũc aſſimilant᷑ furioſo.⁊ nihil pñt agẽ ſine cura toꝛe. Si vo itelligũt id agit᷑ tũc pñt talia facẽ ſine curatoꝛe. ut ibi dicit ila nõ.l. ¶ Sʒ qro q̃liter pbat᷑ quẽ eẽ ſurdũ mutũ uel cecũ.rõ dubitadi ẽ.qꝛ iſta vba furioſus uel demẽs ſunt ne gatiua ⁊ puatiua.⁊ negatiua non põt ꝓbari.ut.l.actoꝛ.C.de ꝓba. Nidete ĩ furioſo colligit ex ſmonib ſuis an ſit furioſus ut. l. qdꝗ in ſuo.S. de ↄdi. inſti.x.l.is q.S.de tuto.⁊ cu.da.ab his. Idẽ in ꝓdigo.na pdig iudicat᷑ ex actibꝰ.ut.d.l..is ꝗ in ſi. S.de tu. ⁊ cu.da.ab his.⁊.l.j.de cur.furio.Eodẽ mõ m muto qex actib ꝗs iudicat᷑ mutus.nã dicit teſtis ꝙ talis nõ loqba tur vba articulata ſz nutu ⁊ actib. q; ſignis petebat qð uole bat. ar. pᷣdictarũ legũ. Idẽ dico in ſurdo qꝛ dicit teſtis.ꝙ tał nõ ĩtelligebat ad nocẽ.⁊ nil auditu ꝑcipiebat.ſʒ ꝑ puncta uei aliqᷓ ſigna. Idẽ etiã dico de ceco qꝛ cecitas pbabit ꝑ viſũ. 08 dicit teſtis ꝙ talis hẽbat oculos a capite euulſos uel clau ⁊ ſihia. C Dʒ qd ſi bʒ ocłos claros quõ ꝓbabii TFnon videt. NRñ̃.⁊ dico ꝙ ꝓbabiĩ ex actib qꝛ dicit teſtis vidi ꝙ ibat ꝑ lo ca ardua.ut ꝑ murũ ⁊ ſilia.uel ibat cũ duce ſemꝑ.Et ſiciſte pᷣ uaricatiões ex actib colligunt᷑.ut ſupꝛa dixi.Sed lʒ fuerit ue rũ hoc ꝙ ſemel fuerit ſurdus nel furioſus ⁊ ſimil. an ſufficiat. Qerte nõ.nã nõ ſequit ꝙ ſi heri fuerit ſurdus mutus uel cecuj uel ſilia. ꝙ hodie ſit. nã põt eẽ ppter aliqð accidẽs heri fuit ce cus uel mutꝰ uel ſurdus ⁊t hodie nõ ẽ. Nidete.l.qdã.S.de cõ di.iſti.videt᷑ dicẽ ꝙ ſufficit ſemel qnẽ fuiſſe furioſũ uel ſurdũ uł mutũ ut iudiœt᷑ ĩ poſterũ furioſus uel ſiſis. In ðꝛiũ facit rõ pᷣ⸗ cedẽs qꝛ potuit hoc ↄtingẽ ppter aliqð accidẽs.ut.l. nutu in Pn. S.de le.ij.Et hoc puto nerũ. MNõ ob.pᷣalle.l.ꝗdã.qꝛ ſuffi/ ciebat pbare ſuroꝛeʒ tpe teſti.qꝛ illo tpe fnerũt vba illaꝓlata. nimirũ ſi ibi ſufficit ⁊ merito ſic iudicat.ſʒ in qõne ꝓpoſita nõ ſufficit ꝓbare quẽ fuiſſe mutũ ſurdũ uel cecũ uel furioſũ.gꝗa dʒ ꝓbare aliquo certo tẽpoꝛe uel menſibu ſic fuiſſe.ut.l.pᷣcia re⸗ rum in ſi. S.ad.l.fal.tunc enĩ pſumi? ꝙ modo ſi eſſet niſi ꝓbe tur contrariuʒ.ut.l.j.S.de cura.ſurio. De bonoꝝ poſſeſ.cõtra tabulas. Rubꝛica. Querit gl.q̃re ponit pus hec rubꝛica de ta.ſʒ in. C. poni tur pus rubꝛica de Fm ta. ꝙᷓ de tabu.dic ut in glo. . nNcõtra tabulas. oi. nit mẽtẽ edicti pᷣtoꝛis de ↄ tab. Scðo ex/ prornit edictũ.ſcda ibi hec autem clauſula. Op.dẽ h̊ ꝙ in bonoꝝ poſſeſſiõe uocã tur liberi nãales ⁊ adoptiui. Sʒ ↄ.j.eo.l. dnn putauit. §. in adoptionẽ. ubi nõ uocã tur adoptiui.Gl.ſol.⁊ bñ.ut ibi di.⁊ hoc ſm iſta iura.ſed ho die õ.q uocant᷑ ad ta.bono.poſ.liberi pꝛis nãlis.ſʒ nõ pꝛis adoptiui ᷣm diſtinctionem.l.cuʒ in adoptiuis.C. de adopt. Scdo op. iſtitnti uocant᷑ ad õ ta.ut.l.iij.S.ſiqs ex libis. j.e.So.ibi fuit cõmiſſũ edictũ ꝑ aliũpᷣteritũ. ¶ Itẽ op.C. de inſti. ⁊ ſub.l.ſ pz. Sol.h fuit inſtitut pure uel ſub ↄditiõe po teſtatiua ſʒ ibi ſecus. ¶ Itẽ op.de.l.nõ putauit.S.nõ q̃uis.j. e.So.ibi loquit᷑ de nõ rite exhẽdato ſʒ hic ſuit rite exhedatꝰ. CItẽ op.dicit h eo iure eoq; oꝛdine ⁊c̃.Cõtra imo iſti nocã tur de iure pᷣtoꝛio.⁊ ſic aliter qᷓ; de iure eiuili.Gl.ſol.⁊ bñ.dicẽ enĩ ꝙ ĩtelligit eo iure.i.ea inſtatia uel equitate.ita dicit gl.qͥ in cpit imo nõ. ¶Itẽ op.dicit᷑ eoq; oꝛdine ⁊c̃.Cõtra.j.e.l.iij. §.j. So. ut ibi dicemꝰ. ¶ Quero utrũ nãlis tm admittat᷑ ad )ta. Glo.ij.hᷣ nõbiliter dicit q; nõ.qð tene mẽti.iõ intellige h de ſilio nãli ⁊ legitimo.nã nãlis tĩ Iʒ qñq; admittat᷑ m uolũ/ tatẽ tñ uolũtatẽ nunq; admittit ⁊ hoc teſtm̃ paternuʒ.ſed ↄtra teſtm̃ maternũ bene admittit.ut inſti.de ſucceſſi.cog.S. quod vulgo.CQuero quid ecõtra in patre an habeat ↄtra tabu.ſilij nãlis tm. NPoc.ut Aʒo dicũt ꝙ eo mõ quo ſilius nã lis ſuccedit patri naturali.eo mõ pꝛ ſuccedit ſilio naturali.ita nõ. Aʒo in ſüma de nalt⸗l: n nng de ſuis zleg. EP ic incipit exponere edi nati rũpãt ipſo iure. ut.l.poſthumoꝛũ de iniuſ.tel.x.l.poſthu/ mi de li.⁊ poſtbu. So.pñt uemre ꝑõ.ſimiliter lʒ de iure ciuili 53 EK acit partẽ üle qui ſ eratur admit i ertribus. .ar bat le auiſß De bo. pol. 3 ta. poflũt dicere nullũ teſti.⁊ rõ eſt ut nõ. C. e.l.ij. „ W Op.ad v.ſʒ ⁊ adoptiui. Cõtra. S.e. l.in pᷣn. 4 Et Ul. Sσoſt emacipationẽ nõ hʒ ta. qꝛ deſit eſſe ex liis ut h.ſec ſi nõ eẽt emãcipat ut ibi.Sed qd ſinõ eſſet adoptiuus. Rñdeo foꝛte tũc Bdntck uri Prſ . 1 L ilius nõ capax ſicut moꝛ/ Muod habebat.l nõ obſtht ſequẽtibus ĩ radu. h. d. nõ. S. Mõ tex. ibi depoꝛtaᷣ ⁊c. ¶ Op. ⁊ videt ꝙ ille ꝗ nõẽ capax noceat ſequẽtibꝰ.ut. S.e.l.ſi ex tribꝰ. So.ibi loquit in eo ꝗ lʒ nõ ſit capax tñ ſperat eẽ ꝓpter ſpeʒ poſtlimi/ nij.hᷣ uero loquit de eo ĩ quo nulla ſpes ẽ. ¶ Sʒð hoc op.nõ ne hic põt eẽ ſpes ꝙ in ĩtegrũ reſtituat᷑ ꝑ pncipẽ.ergo dʒ no⸗ cere.ſ iſta ſpes qͥ habet de iure ſpali nõ debet attẽdi.ut.l.iiij. poſt pn.j.de fideicõ.lib.⁊ ibi nõ tex.ſʒ ſpes eius qð deeſt de iure cõiſic. ANel dic reſtitutio ſit a ſolo pncipe uel ſenatu.ut.l. j. S. de qua.S. de poſtu.iõ tanq; multũ difficile ſeu qſi ĩpoſſibi ie nõ dʒ attẽdi.ut.l.apud iul.S.ſi.5õ.de le.j.⁊ ibi nõ. Vel ter/ tio reſtitutio in ĩtegrũ nõ trahit᷑ retro.poſtliminiũ vo tetrotra hit᷑.iõ vnũ attendit᷑.aliud nõ.ut nõ.in.l.gallus..⁊ qd ſitm̃ĩ ſi. gl. de libe. poſthu. ¶ Op. dẽ h ꝙ iſi habent᷑ tanq; moꝛ/ tui. Cõtra imo moꝛs ciuilis nõ eqparat᷑ nãli.ut.l.ex ea parte. S. inſulã de v. ob. x. l.cũ pꝛ. S. heditatẽ. S. de le.ij. So.ut in qᷓ ſibet earũ nõ.⁊ per Di.in.l.ſi cũ doteʒ.S.ſo.ma.⁊ ꝑ Ci.C.de epi.⁊ cle.l.deo nobis.⁊ qð plene dixi.S.de li.⁊ poſthu.l.gal- lus. 5. v qd ſitm. ¶ Ex gl.pꝛo declaratiõe pono duo ſtatuta qᷓↄſueuerũt eẽ cõiter ꝑ italiã.vnũ ẽ ꝙ ſilia ſemia nõ ſuccedat extãtibus ſilijs maſculis ex eodẽ pꝛe.aliud ſtatutũ eſt ꝙ ſoꝛoꝛ nõ ſuccedat fratri extãtibꝰ alijs fratrib ex eodẽ pꝛe.¶ Aue ro ꝗd ſi extat aliqs frat uel ſil us q oĩno ẽ nõ capax an ſpedi⸗ at ipſã ſiliã ue ſoꝛoꝛẽ ſuccedẽ. Nic videt᷑tex.ꝙ nõ et.j.de bo. li.l. ſi necẽ.S.ſi depoꝛtatꝰ.cũ ſilibꝰ.⁊ hoc puto uerũ lʒ in ↄꝛiũ faciat.C.de nã.li.auc.licet.ſʒ ſoluã ĩfra ꝓxima.q.⁊ ꝑ hoc iaʒ de facto ↄſult rñdi ꝙ ſi ſuꝑeſt ſilius ꝗ ſit de oꝛdine fratrũmi/ noꝝ ſiliã ſuccedẽ nõ iĩpedit.qꝛ talis ſili nullo mõ ẽ capax hẽ ditatis.ut in.c.exiui.de v.ſig.in ce.¶Quero ſcðo.pone talis filius uel frat nõ ẽ oĩno nõ capax ſʒ tñ in ꝓpoſito ĩpedu ſuccedere ex ꝑſona alteriꝰ.vbi gra decedit vnus relicto fre ex pꝛe tĩ c relicta mr̃e ⁊ ſoꝛoꝛe ex utroq; parẽte.hoc caſu ille ſr ex pẽe tm nõ põt ſuccedẽ q; pᷣſert ei mr.utĩ auẽ.deſũcto.dubi tat᷑ an ſoꝛoꝛ ex ntroq; parẽte cũ mre poſſit ſuccedẽ. Nidet᷑ 5 nõ ꝓpt ſtatutũ qð dicit extãtibꝰ fribus nõ ſuccedat ſoꝛoꝛ.ſed tũc extat.g⁊c̃. NPꝛo hoc videt᷑ tex.C.de nã.li.auẽ.qʒ. In/ rüũ videt᷑ ꝙ fr debeat ſuccedere ĩilla dimidia in qᷓ dʒ ſuccedere ſoꝛoꝛ. cũ ex ei ꝑſona ſoꝛoꝛ excludat.ut.l.eqſſimũ.j.ad tertul. ⁊. l.ij. S.obijcit.e.ti. Ecõtra videt᷑ ꝙ ipſa ſoꝛoꝛ ſuccedat fre ex cluſo ꝓpt᷑ matrẽ. ut.l.ij.S.ſi ſit ↄſãguinea.j.ad tertul. Quid dicemꝰ.h̊ ẽ dubiũ ⁊ anteq; ueniã ad determinationẽ ꝓ ſolo/ ne dictarũ legũ dicas.qũ ule q ẽ remotioꝛ me excludit eũ ꝗex cludit me.dic ꝙ ille remotioꝛ ſuccedit in locũ ei quẽ excludit. ⁊Tq tũc ipᷣe ſuccedit ⁊ ego excludoꝛ.ut.l.eqſſimũ.⁊.l.ij..obijci tur.j.ad tertulł.nã ibi auus excludit pꝛeʒ t ſuccedit in locũ pa tris.i.filij q ad euʒ. merito excludit mr̃em ſicut ip̃e pꝛ. Qñq; nõ ſuccedit in locũ eiꝰ.⁊ tũc aut ille quẽ ille remotioꝛ excludit exdudit me.iõ qꝛ hʒ potẽti ius in ſucceſſiõe.⁊ tẽ ego nõ exciu doꝛ ſʒ poto ad ſucceſſionẽ uocari iure meo ꝑinde ac ſi ille ex/ cluſus nõ eẽt ĩ rerũ nã. ut.l.ij.S. ſi ſit ↄſanguinea.j.ad tertuł. Aut nõ excludit me iõ.ſ̊ qꝛ deſiciat ↄditio q̃ uocabar ad ſuc ceſſionẽ.⁊ tẽ nõ poto admitti.ut ĩ aucẽ.ʒ.C.de nã.li.ibi eni ex dudit᷑ nãalis ſili ppt᷑ ↄiugẽ.nõ iõ e hẽat potẽtiius i ſuc/ ceſſiõe. ſʒ iõ q; lex uocari noluit na ſub ea ↄditiõe.ſi piũx nõ eẽt.iõ nõ attẽdit᷑ ntrũ illa ↄiũx ſuccedat uł nõ ut ibi. Nũc ad ꝓpoſitũ vidẽdũ ẽ ergo qͥ iure fr excludat ſoꝛoꝛẽ uetate ſtatu/ to ſuccedẽ. Bꝛeuit᷑ ſti ablatiui abſoluunt᷑i ↄditionẽ.ut.l.a te ſtatoꝛe. S. de ↄdi. ⁊ de.⁊ de uſuris.l.euict.tñ in caſu ꝓpoſito puto ꝙ faciãt diſpõnẽ ⁊ ed inducãt ut frater ſuccedat ⁊ ſoꝛo/ tip̃ferat.qꝛ eius fauoꝛe ẽ hoc ſtatutũ.ut.l.ſeruo legato..ſi te ſtatoꝛ. S. de le.j.?.l.ſideicõmiſſi.S. intdũ. . de le. iij. ⁊ ſac.l. ſj deicõ.S.cũ eẽt.e.t.⁊ ſic excludit ſoꝛoꝛ a fre tanq; hñte potẽti ius.iõ fre excluſo a mr̃e ſoꝛoꝛ admittit. ut.l.ij.F.ſi ſit ↄſangui⸗ nea.·j. ad tertuł.⁊x ſimilẽ tex. hẽmus inſti. ad tertul. ¶ Tertio q̃ro.pone ꝙ ſiliꝰ nõ ſuccedit.q; excluſus ẽ ex diſpõne deſun cti.qꝛ exhẽdatus a pre uel a fre pteritus turpi ꝑſona nõ inſti/ tuta. utrũ impediat ſiliã ⁊ ſoꝛoꝛẽ. Mꝛeuiter dico tex. eſt. j. de piun.cũ emãci.li.eius.:.j.S.ſi p.⁊ ibi hoc dicã.¶Quarto q̃ rit.quid ſi iſte ſilius uel frater non ſuccedit excdluſus pacto.qꝛ habuit aliquid ⁊ pꝛomiſit cum iuramento non uenire contra (Si du De bo. pol. ð ta. hereditatẽ paterna,. uel excluſus teſtõ.qꝛ ſſtitutus in certa qᷓᷓ titate. Rñdeo ex eo ꝙ fili ppt᷑ hoc aligꝗd hũit.⁊ ꝓinde ſacit parteʒ alijs ⁊ alios excludit ac ſi totaliter ſuccederet.ut.l.j.S. aduerſus.j.ſigꝗd in frau.pa.qð eſt uerũ q; facit partẽ in cõpu/ tatiõe legitie.⁊ alios ĩpedit ſuccedẽ tanq;ᷓ exiſtẽs Fʒ foꝛma ſta tutoꝝ pᷣdictoꝝ.tñ pᷣterit ip̃e nõ rũperet teſtm̃.qꝛ nõ dʒ iſtitui. ut hoe,S. ¶ Quinto qro ſi ſili uel frat᷑ nõ ſuccedit. q; nõ vult utrũ ĩpediat filiã uel ſoꝛoꝛẽ. Aidet᷑ ꝙ ſic ꝑ tex.cũ gl.S.de leg· j.l. äliuſfa.S. cũ qs. In ↄꝛiũ videt᷑.j.ad tertul.l.ij..ſed ſi ſint. Rñ.ſi nõ vult ſuccedẽ nõ obſtat ſoꝛoꝛi. Mõ ob.qð nõ.in.S. cũ gꝗs.q ibi filij nõ ĩpediebt alios.q; hñt potẽtius ius in ſue ceſſione.ſʒ qꝛ ↄditionẽ alteri ſaciebat deſicẽ.ſʒ in.q.nta ſiliuj filie ⁊ fr ſoꝛoꝛi obſtat. qꝛ hñt ius potẽti in ſucceſſiõe.iõ ⁊c̃.ut ſupꝛa dixi.¶ Sexto qro.qd ſi ẽ talis ꝑſona ꝗᷓ excludũ ſʒ nõ ꝑpetuo.vᷣbi gra dicit ſtatuiũ ꝙ ſilia femina nõ ſuccedat quo/ nſq; ſuꝑuixerit maſculus.⁊ ſic nõ ꝑpetuo ſilius ſiliã excludit ſʒ donec viuit.q̃ro qꝗd iuris habebit filia. Dicã foꝛte.j.ad ter tnł.l.fi.⁊ ibi dicã.⁊ vide circa pᷣdicta ea qᷓ dicã.·j. ad tertul.. abne mẽti. ¶ Altimo iſte. S. facit ð glo. q eſt. C. de hẽ¶ĩ i.l. j. vbi nõ. ꝙ depoꝛtati capiũt. ſz fiſco applicat. h videt᷑ eſſe tex. in Sꝛiũ. ⁊ in.l.ſi necẽ.S.ſi depoꝛtat de bo.li.Quidam rñ dent ꝙ hic loquit de ſucceſſione ab iĩteſtato ſeu ð teſtm̃.ſecus in ſucceſſione ex teſtõ uel ʒ uolũtatẽ.Cõtrariũ eſt uerũ ꝙ de poꝛtatus oĩno ſit nõ capax. ut.j.e.l.iij.S. liberi cũ glo. ⁊ ẽ gl. ſorle⸗Fegert n cõtrariuʒ facit foꝛtiter.l.ſi depoꝛtati.ẽ. de le.iij. ſed ibi dicam. (Sit P. gter. Zos videtis ꝙ ſi pẽ ⁊ filius ſint depoꝛta tic reſtituti pferi nli.⁊ eodẽ mõ ſiſint dã nati in metallũ. Op.ſi pꝛẽ ⁊ filius ſint depoꝛtati.ergo teſtm̃ eſt nullũ.x ſic ↄ ta.nõ põt cõpetẽ.ut.j.e.l.qdð pulgo⸗ uius ti moꝛe g.ponit duobꝰ modis caſũ.nõ curo.Dici hic ꝙ dãna ₰ tus in metallũ ⁊ reſtitut admittit. ¶ Cõtra hoc op.de eo qð hüiiſti in.l.ĩtercidit in n.S. de ↄdi.x de. ubi videt᷑ tex.in ↄꝛiuʒ. Digdete in hẽditatib ⁊ alijs lucris ueniẽtib ex teſtõ ⁊ m de fũcti uolũtatẽ ẽ aduertẽdũ q̃lit᷑ ile ꝗ uocat᷑ ad hẽditatẽ uł ad aliud lucrũ fiat fuus.nã ſi fiat fuus hoĩs.tic ꝓpter hoc nullo tpe irritat᷑ teſtm.iõ ſi ad libertatẽ reuertũ admittit.ut.l.ex ſcõ Ft se vul.⁊ pu. ↄiũcta.l.ſi pꝛ. S.de hẽ.inſti. Si vo ef ſiciat᷑ Fuus pene. tũc reſtitutꝰ nõ admittit᷑ ad illud lucrũ cum ali' hõ eẽ vider.ut.d.l.ĩtercidit.Ad lucrũ vo ex diſpõne legis pᷣter uel ↄ uolũtatẽ diſponeni.tũc iſti ſemꝑ uocant iure agna tionis uel cognatiõis uel altius ꝓximita.⁊ iõ ſi efficiat fuus ⁊ poſtea reuertit ad libertatẽ.ẽ aduertendũ utrũ ex cauſa pex quã reſtituant᷑ iura pximitatis ut in ĩtegrũ reſtitutio.⁊ tũc ad ucceſſionẽ admitti? ut hic. Rõ qꝛ iura ꝓximitaſ recuꝑauit.ſʒ ſi reuertat᷑ ad libertatẽ ex anſa quã iura/ pximitaᷣ nõ recu/ u perat.ut ꝑ manumiſſionẽ uel ĩdulgẽtiã tũc nõ ſuccedit.qa iu/ reꝓximitaſ᷑ nõ recuꝑat. Hoc pbat᷑ inſti.de capi.di.S.qdð aũt ⁊.j.vñ cog.l.is q.⁊.j.ad tertul.l.nlia.S.filius.⁊.l.iij.S.j.j.eo. ubi tex. facit iſtã diſtictionẽ.⁊ hoc uoluit dicẽ gl.hic in.l.ideʒ eſt cẽ. ¶CCõtra pᷣdicta op.tu dicis ꝙ manumiſſiõe nõ recupe rantur iura cognationis.Cõtra inſti.de ſerui.cog.per to.Di cit glo.ꝙ per manumiſſionẽ poſſunt iura cognationis de no⸗/ uo queri.non autẽ antiqua recuperari.vide gl.que incipit uel ponit que eſt in.l.idem. C.& 4 o. qᷓrit ꝗd de na ex n On tantum. ia ie ꝙ nõ admit/ .qꝛ pꝛetitio habet᷑ ꝓ exhẽdatiõe.⁊ iõ nõ dat ꝑ cõ .l. ilud. S. ad teſtamẽta. C. de ſuis ⁊ le.l. ſi. Si aligꝗs ex liberis adoptet᷑ durante ado L optione ſuccedit ꝓut adoptat eſt. ea finita ſuccedit put naliter ẽ.h.d.cũ duobus.S.ſe.¶In tex.ibi a ſe. ep.dẽ hic ꝙ ſilius ſuccedit ſolus nepote excluſo.Cõtra ſilius ⁊ nepos ex alio ſilio admittunt equalit ad ſucceſſionẽ. ut ĩſti. de hẽ. q̃ ab ĩte.S.cũ ſilijs.⁊ in auc.nt fra.ſi.S.j.⁊ ſi ſicẽ de iure tra ta. ut. j. e ciuili ergo idẽ in bo.polſ. ta.ut.S.e.l.j.⁊.ij. Rñ.huius timo/ re legitur iſte.S.duob modis.pᷣut ꝙ dicit meliꝰẽ aũt ccẽ.coꝛ riga l luerſatiuã autẽ. ut ſic idiſtincte filius nepoti p̃fe⸗ rat᷑.Ald ðꝛia rñdet ſic.ꝙ ibi loquit᷑ de liberis ꝗ ſũt in ptate qui ueniũt ad ta.hic uero loquit de his ꝗ in ptate nõ ſut ſm iſtã glo. cẽt vnũ mirabile nalde ꝙ in ſucceſſione de iure pᷣtoꝛio ne pos ex fratre moꝛtuo nõ ↄcurrat cũ patruo.ſʒ dic nepos cuʒ pĩuo ↄcurrat.caſus ᷑.j.ſita.te.nulle exta.l.j..ſiqs.⁊.j.de cõ iung. cñ emã.li.eius.l.j.S.ſi pꝛ.⁊.S.libe.⁊.S.ſigs ex nepoti⸗ bus. Hec ob.iſte.S.qꝛ diſtictio huius.S.nõ coꝛigit ſʒ firma remanet. ut ulla diciio aduerſatiua aũt exponaĩ p certe. ⁊ hoc tz glo. inſti. de e gee ab inteſta. F. cũ ſilius. rl ge f. ſi ta.te. nulle exta.hoc tenet Hi.in.l.gallus.S.⁊ gd ſi tm. S. de libe. ⁊ poſthu. ita debetis intelligere. 282 nõ obſtãte ꝙ ſili fuerit iuſte exhẽdat uel iuſte potuerit exhẽ dari.h.d. Iſte.S.diuidit᷑ in q̃tuoꝛ partes.pᷣ ponit vnũ dictuʒ. ſcdo rñdet tacite obiectiõi.tertio ponit aliud dictũ.q̃rto aſſi nat rõnẽ. ſcdᷣa ibi nõ eni. tertia ibi nã etſi.qᷓrta ibi nec eniʒ. n v.nõ enĩ gl.ponit duobPꝰmodis caſũ.ſed ponas caſũ ſᷣm mũ modũ.qꝛ eſt magis nõ. Nota tex.ibi nec eni minus ⁊c. QOp. dẽ hic ꝙ ſilius põt exhẽdari qꝛ uxoꝛẽ ignominioſam duxit. Cõtra.qꝛ iſta nõ eſt de cauſis ĩgratitudinis poſit ĩ coꝛ. ut cũ de ap.cog.S.cauſas.So.ↄcedo ꝙ hodie nõ eſt legitia cauſa. ¶ Itẽ op.ꝙ ſilius ex delicto pais poſſit grauari.ut.l. 4 (Si emancipatus. Hict vonus roõ 5 e Ne Sadl. ma.Quidã hoc cõcedũt ꝙ nepos ꝓpter de lctu pais poſſit exhẽdari.⁊ hͥ loꝗt qñ nepos fuit exhẽedatꝰ.ſʒ Sꝛiũ eſt ueritas.ar.l.diuo marco.C.de qſti.⁊ qdð ibi nõ.fac.l. paulus.j.de bo.li.x.l.diui frẽs de iurepatro.¶Itẽ op. de ſe ipſo ad ſeipſũ.q;ꝛ in pn.dẽ ꝙ uenit ꝑõ ta.iſte nepos.in ſi.d ꝙ F inoffi. teſ. Rñdeo duobꝰ modis. Ano mõ qð dicit in .vde inofficioß.itelligas.i.de ↄᷣ ta.Similẽ expoſitioneʒ facit glo. in. l. p? fliũ. S. de inof.teſta.Alio mõ dic ꝙ pncipiũ loqui tur qñ nepos ſuit pᷣterit.ſinis qñ fuit exhẽdatꝰ. Ael aliter ⁊ ſoꝛte melius dic ꝙ tot.S.loquũ qũ nepos ſuit pᷣterit.ſʒĩ pn. fuit pᷣterit poſt moꝛtẽ pꝛis.⁊ ſic debebat inſtitui qꝛ nemo euʒ edebat.ſʒ ſinis loquit᷑ q fuit pterit viuo pꝛe.⁊ ſic nõ debe/ at inſtitui iõ nõ hʒ põ ta.ſʒ qrelã.ut.l.px ſiliũ.S.de inofft.teſ. intelligẽdo ibi ꝓut in tex.iacet t examinaui plene in.:.in ſuis S. de libe. ⁊ poſthu. ¶ Altimo finis huius.S.allegat᷑ per Di. utrũ ſucceſſoꝛiũ edictũ hẽat locũ in q̃rela inoffi.teſ. ⁊ hic videt ex ſic in fi. DPe iſta.q.habet in.l.ſi is in pn.S.de inoffi.te. TZ.i.ſiꝗs filiũ.⁊ ibi ꝑ Ci.⁊ etiã ex de re.iur.c.nõ debet. li.vj. Di.tangit ꝑ glo.S.deli.⁊ poſthu.l.ſiqs poſthumꝰ.S.j.Ego dixiibi ⁊ in.l.in ſuis. Mota tex.ibi nõ eni per reſciſſionẽ ⁊c̃. Facit enl ad multas.q.dicit ſtatutũ ꝙ ſcholares tractent᷑ ut ciues in oĩbus.ſed ꝗd ſi ſcholaris als habebat aliqdð pꝛiuilegi um ultra ciues.an perdat illud puilegiũ. Certe nõ.qꝛ ulud ſta tutũ ẽ inductũ ad reſciſſionẽ obſtaculi qð eẽ poſſet ne ille eſſet ciuis. Item põt ad multa facere.tene menti. — 5 lcut ſi 5 ¶MRi emancipatus. a re heuu ſiile an — ceſſiõis.ita ſi efficiat᷑ nõ capax añ petitã bonoꝛũ poſſeſſioneʒ. h. d. C Op.j. vñ li.l.f. So. .ibi dedit ſe ad arrogãdũ poſt peti tã bo.poſ.hic ante.CItẽ op.j.e.l.poſt moꝛtẽ. So.ibi fuit in ſtitutus ⁊ ꝑ aliũ fuit comiſſũ edictũ.hic fuit pᷣterit.⁊ aſſignat glo. duas rõnes.⁊ q̃libet põt eẽ bona.ẽ h̊ ꝙ dedecoꝛi ſit vos habetis gl. in.l.ſi arrogatus.S.matrimonij.j.de ma.vin⸗ di. ubi gl. dicit X eo caſu nõ ſine dedecoꝛe dẽ qñ nõ iure dꝛ.ſʒ credo ꝙ cũ dedecoꝛe dẽ qñ dĩ ignobilis ⁊ vilis uel alia vulga ris ut hic ⁊.l.j.C.de nã.li.qʒ auẽ.ibi poſita videat uelle id qð vult illa glo. tene mẽti. ¶ Itẽ o orad trebel.l. ij. F. ꝓin de. ⁊.l.tutelas.S.de apidi oc . Diquis. Datus in adoptionẽ alicui de familia nõ re *pellit᷑ a ↄtra tabu.ſi ei alius nõ p̃cedebat.h. d. ¶ Cõtra hoc op.j.e.l.ſi emãcipatus.S.ſi.ubi durante ado aone quis nõ uenit ad ↄtra tabu.patris naãlis. Verũ eſt ꝙ cloquit quado eſt datus in adoptionẽ alicui qui eſt in fami lia.ſecus ſi extraneo. Et de iſto ſilio dato in adoptionẽ diſtin guemus plene. ſ. e.l.in adoptionẽ. 4 ater. Hic habem lʒ mutetł familia facto pꝛis ¶Sipate T. nlomn ſil b⸗ ʒ ta. ſecujſi ꝑ 4aboez ſius ſilij mutet᷑ familia. ut.S.ꝓxi.S.ſi emãcipatꝰ. Dꝛ hic ꝙ iſte filius hʒ õ ta. teſtm̃ pꝛis ꝗ ẽ in ſamilia arrogatoꝛis.Con tra ſi iſte pat᷑ deceſſit in familia arrogatoꝛis.ergo nõ ualuit te ſtamẽtũ.ut.S.de adop.l.ſi pr.ſi nõ ualuit teſtm.ergo nõ dat 5ta. So.h logꝗt᷑ q iſte pẽ q dedit ſe ad arrogãdũ poſt moꝛtẽ pꝛis arrogatoꝛis deceſſit.vñ lʒ poſt moꝛteʒ pꝛis arrogatoꝛis deceſſerit dẽ ĩ familia arrogatoꝛis decedere.ut.j.e.l.utrũ.licet Aʒo videatl alit tenẽ.j.e.l.ñ ex duob. S.fi.ſj male dicit. N˙ iberi Fi. Picitur bic libert qui inſtitui nõ pñt. q̃ro ꝗ ſũt iſti. Dicit glo. depoꝛtati.ut.l.j. C. de here. iſti. ⁊ heretici ⁊ alij qui in glo.numerant᷑x ſic habes ꝙ depoꝛtat nõ põt inſtitui ↄtra.nõ.in.l.j.S.de hẽ.inſti.ubi dꝛ q põt inſti tui. ʒ ſiſc poſtea hẽditatẽ illa hʒ. Sʒ iſta gl.ẽ uerioꝛ.dixi.S.e. inn Ren dẽ h ꝙ ĩſpicũ tpᷣs moꝛt.Cõtra imo tria tꝑa. „ke 1 fuũ.S.iĩ exneis.S.de hẽ.iſti.de hẽ.q̃li.⁊ dif.S. exneis. So. dicit gl.hᷣ loquit᷑ ĩ filio ſuoĩ quo tp̃s moꝛtis ⁊ aditiõis eſt vnũ ⁊ idẽ. Aei mèli ibi loquit i fllijs iſtitut.i filijs pᷣteritis ꝗ an debuerũt iſtitui añ tpᷣs moꝛtis inſpicii.ita dicit go.⁊ bene. — 9 ———— — — — — — = — — — — – — —. — — – ☛ — – 2 — 2 1† — –☛ — — — —, — — —,WW — — — — — —.— — — —— — = ———— — — —— — — SrfeseSee — — Be bo. pol. ta. Siganig er ls Aos habuiſtis expedita uſe Si is er libe. e⸗ illa uerba doſtee .R les cẽ.poſita. ð.e.l.j.nũc ĩcipit exponere vba ſiue hẽdis ĩſtitu ti ⁊c. ¶ Op.x videt᷑ ꝙ in caſu nri.S.nõ hẽat locũ id qdð h̊ dẽ. aut eni fuit ĩſtitut ñllius ſub ↄditiõe caſuali ⁊ ſtatim teſtm eſt nullu.ut.l.ſuꝰ.S.de hẽ.iſti.aut ſub oditiõe ptãtiua q põt iple/ ri ultĩo vite ſpiritu ⁊ iputet ſibi ſi eã nõ ĩpleuit.ut.d.l.ſuuj.S. pe.⁊ ſi. So.hui tioꝛe dicũt qdã ꝙ pn.S.loꝗt ĩ ſuo.ſinis ĩ emã cipato. Vl dic tot.S.loꝗtł ĩ emacipato.ꝗ nõ dic nullũ teſtm̃ .— a ↄditiõe caſuali.qdð ꝓcedit en foꝛmaã ur. ſe. H Pi ¶ Op. ꝓ ĩſtitut' non i ſub ea oditione.O iluut non So.ibi in ĩſtituto pure.h ĩ iſtituto ſub ↄditõe in q diſtinguit ut h. ¶ Itẽ op. ⁊ videt᷑ pendẽte ↄditione nõ poſſit petibo. poſ.ſm ta.ſicut nõ põt adiri de iure ciuili.ut.l.is ꝗ.de acq.he re.qm nõ põt peti bo.poſ.niſi eo caſu q põt adiri hẽditas de iure ciuili.ut.SD.e.l.nõ ẽ.S.n.So.ibi loqui de alio ipedimẽto ↄditiõis ⁊ bñ dicit. ¶ Altio vide gl.q icipit idẽ ſiẽ ĩ ptãte.ibi ar. de cura.bo.dã.l.j. Sʒ dic alio caſu loqui pʒ DPi. ¶ Itẽ vide gl.q icipit ꝗd ſi iſti.ĩ fi.ibi ſol.ut ibi.ſʒ ibi nihil dẽ de hac l. Vñ dic ꝙ petitio bo.poſ.Fm ta.fuit utilis.ut.j.de bo.poſ ſeſ. m ta.l.ij. S. ſi ſub ↄditiõe.⁊ iõ in aliũ põt ↄueniriut h.ibi aũt pᷣma ↄditio fuit iutilis.vñ nõ ↄuertit ĩ alia utilem. ita dice bat Al. ¶ Itẽ vide gl.q icipit ſic.⁊.j.de ſm ta.ibi.ſj nunqd ⁊c̃. Rñ.ſic ut plene no.iĩ.d.l.ij.S.ſi ſub ↄditione.¶ Altio hec lex facit ad.q.ego ſu miſſus in poſſeſſionẽ ex aliq̃ cauſa.⁊ pe⸗ tũ poſſeſſio reuocari.⁊ ego peto mihi ex alia cauſa cõfirmari ꝙ hec poſſũ facẽ.ut h.uer.ſi foꝛte.⁊.d.l.ij.S.ſi ſub ↄditione.j. de bo.poſ.Fm ta.⁊ hoc ſi pma ĩmiſſio fuit utilis.ſec ſi fuit ĩuti lis.ut pʒ ex ſolone pᷣcedẽtis ↄꝛij. Itẽ fac ad qõnẽ quã diſpu⸗ tan h.ſi aliqs ẽ detẽt ĩ carcerib ex aliq̃ cauſa iniuſta an poſ- ſit ibi ↄſfirmari ⁊ recõmẽdari ex aliq̃ cauſa iuſta ateq; exhaĩ ĩ de ex illa cauſa iniuſta. De h̊ diſputaui vnã.q.h q icipit lapꝰ. I ODp. de. l. papi. 5. ſi ↄde. 6. de ĩoſ. teſ. i Alnck.a q̃rela nõ dat᷑ niſi adita hẽditate.So liu. aliud in qrela.aliud ĩ Z tab. Et rõ põt eẽ duplex. qꝛ ↄ ta.dat᷑ eo mõ ꝗᷣ iure ciuili uocaret᷑ ad dicẽdũ nullũ.⁊ ideo pᷣtoꝛ remouet obſtaculũ emãcipatiõis.habuiſti.S.l.ꝓxi.S.ſi emãcipatꝰ.ibi nõ enĩ ꝑ reſciſſionẽ ⁊c̃.qʒ teſtm icontinẽti poſt moꝛtẽ annullat᷑.x iõ õ tab.ĩcõtinẽti põt ꝓponi.c hoc ẽ qð dici tur ꝙ ĩ ta.qᷓrat᷑ de iure pꝛis ⁊ filij im nõ de virib teſti.ut.l.fi⸗ 1o e ĩof.teſ.ᷣ aũt põt diſcuti an ſit pẽ ⁊ ille filius nemine exiſtẽte hẽde.ſʒ ĩ q̃rela agit᷑ de virib teſti.ut.d.l.ſilio.iõ regꝗri tur ꝙ hẽditas ſit adita ut ſit ꝑſona qᷓ deſẽdat teſtm. Dices tu hoc nõ videt᷑ uerũ.qꝛ h dꝛ ꝙ a ta.dat teſtin.⁊ ſic agit᷑ de viri bus teſti in ð tab. ʒ expone õ teſtm̃.i.ſufficit eẽ ipſu teſtm łʒ nõ ſit aduerſari.ꝓ hoc facit qð nõ.S.ti.iij.l.j.S.cauſa cogni⸗/ ta.ubi iſta bonoꝛũ poſſeſſio dat etiã non citato aduerſario.iõ nõ reqꝗrit᷑ ꝙ hẽditas ſit adita.ſj ſec in q̃rela ĩofficioſi teſti.qa illa reqrit aduerſariũ ↄ quẽ deĩ q; dat᷑i ſoꝛma iudicij. ¶ Iteẽm op.de.l.qð vulgo.j.e.ubi ſi teſtm ẽ nullũ nõ dat ta. So.ibi loquit᷑ qũ teſtm ẽ nullũ ex alia cauſa q; ob omiſſã ↄditionẽ.iõ nõ dat᷑ poſ.bo. ta. ¶ Itẽ op.iĩſtituti expectat pᷣteritos.ut.l. j.S.expectãdi.j.de ſm ta.male ergo dicit rer. hẽditate adi⸗ ta poſſit dari ð ta.cuʒ illinõ potuerũt adire.So.ut gl.¶ S ʒ hac ſo.op.j.e.l.ĩ fi.Gl.nõ ſol.ſj dic ꝙ ibi erat duplex ĩpedi mẽtũ qꝛ expectabat᷑ ta.⁊ ĩpedimẽtũ erat de iure ciuili.hᷣ vnũ tm̃. ¶Quũo ꝗᷓẽ rõ diuerſitat in pꝛono ꝙ bono.poſ.q ei dat reqrit aditionẽ hẽdita.ſʒ ea q dat᷑ filio nõ. Rñ.bonoꝛũ poſ/ ſeſſio q̃ᷓ dat pꝛono nõ irritat teſtm ĩ totũ ſʒ aufert partẽ ut ĩ.l. ſz cũ pꝛono.ð.ti.iij.⁊t i.l.j.j.de bo.lib.merito cũ auferat partẽ dʒdari eũ a q auſert.ſec ĩ ea q̃ dat᷑ filio.q;ꝛ rũpit teſtmĩ totũ. iõ ſuffic dari ʒ teſtm. ¶ Querit gl.utrũ bonoꝝ poſſeſſio ð ta. reducat rẽ ad cauſ ĩteſtatiuł nõ.gl.diſtiguit.aut fuit ꝓpoſita añ aditã hẽditatẽ.⁊ reducat ad cauſa ĩteſtati.aut poſt ⁊ tẽ nõ ideʒ nõ. C. de colł.l.pe. Mar. ſylla.ut refert Ci.C. de coll.l. ſilie dotẽ. dicit aliter ⁊ bene.ꝙ qñ bonoꝛũ poſſeſſio ↄtra ta.ꝓ ponit᷑ ante aditã hẽditatẽ nõ reducit rẽ ad cauſã ĩteſtati.quia adhuc here põt adire.ſ̊ ſi timoꝛe bonoꝛũ poſſeſſioniꝰp tabu las nõ adit reducii ad cauſ ĩteſtati.qꝛ ꝙ nõ adit eſt ꝓpter bo noꝛũ poſſeſſionẽ ꝓpoſitã.⁊ hoc credo uoluiſſe dicere glo.Ex hoc pn. hẽs q̃liter dʒ ſieri agnitio in bonoꝝ poſſeſſio.Otra ta. Dici enĩ dʒ ꝙ talis fecit teſtm in quo me pᷣterijt ⁊ aliũ fecit he redẽ ꝑ ꝙ teſtõꝛ erat meus pater. ⁊ ego ſũ filius ſuus legitimꝰ. quare pꝛopono bonoꝛũ poſſeſſionẽ contra teſtm.ut hic ⁊.l.fĩ lio. S.de ĩoſ.teſ.⁊ ſic hodie ꝑ ſolã talẽ agnitionẽ erit ruptũ te/ ſtamentũ.ut nõ.in.l.ſi.S.ij.C.de cura.urio.ſʒ olim expecta/⸗ hatur decretũ.ut dixi in.l.iij.S.ſi cauſa.õ.de bo.po0lſ. Sigqnis filiũ CAQuerit gl.utrũ in ð ta.hèat locũ ſucceſſoꝛiũ edictũ. Gl.dic̃ ⁊ bñ ꝙ ſic ut. l. ſi is g. S. de iol. teſta. facit. S. e.l.ij. S. ſi emacipatus. Dicitur hic qꝛ ⁊ ſuo ⁊c̃. Iſta Ad teſtamenta. noõ laenn a r⸗Aſ emancipato datur bonoꝝ poſſeſſio tab.ut..eę.l.j.S.⁊ ſui.⁊ per totũ iſtũ ti.⁊ patet ꝙ emancipatus nõ eſt ſuus. Dicit gl. nõ habẽt ideſt habere nõ poſſũt.uel nõ habebant talem qui hẽbat cõtra ta.trufa eſt.Quare gl.dicit rõ eſt.qꝛ pᷣteritio mi/ na habet᷑ pꝛo exheredatione.ſed exheredato nõ dat᷑ ↄtra ta. ut. S. e. l. in pn. ergo tc. Sed tex.hᷣ idem vult.na pᷣtoꝛ vult re mouere obſtaculum emancipationis ut illi qui de iure ciuili poſſũt dicere nnllũ.ſi nõ ſut emancipati.illi ſi ſunt emancipati ueniant per contra ta. ut.S. e.l.iij.S.ſi emancipatus.Sed fe/ mina nõ poteſt habere ſiliũ ſuũ qui dicat nullu.ergo beneſici⸗ um pꝛetoꝛis ad teſtamẽta feminarũ nõ poꝛꝛigitur. ——— tra tabu.⁊ eo caſu decedẽs ante eam petitam trãſmittit.h.d. QOp.pendẽte conditione an ualeat inſtitutio dʒ dari ſʒ ta bu.nõ ↄtra tabu.S.l.pꝛoxi. S.pe.⁊.l.ij.S.ſi ſub ↄditiõe.j.de Fſm tabu.Sed h̊ donec eſt dubiũ an naſcat᷑ poſthumus pen/ det an ualeat inſtitutio.ergo ⁊c. So.pᷣdicta loquunt᷑ in ↄditi/ one que nõ pᷣſumit᷑ deſñcere.ſed h pꝛeſumim poſthumũ potiꝰ naſciturũ qᷓ; nõ.tene menti.¶ Itẽ op.⁊ videt᷑ ꝙ donec alij ex pectant᷑ nõ poſſit dari ↄtra tabu.ut.l.ſi filius..cũ de ſideiuſ. J.de bo.li.So.ibiq; non expectant᷑ pꝛioꝛes in gradu.h̊ uero nõ expectant᷑ hi qui ſũt pares in gradu. ¶ Itẽ op.ad.l.ſe.de lL.iij.S.acꝗrere.S.de bo.poſ.ubi bonoꝛũ Foſtſno non agnita nõ trãſmittitur. So.fallit hic q quis differt petere poſſeſſio⸗/ nẽ bonoꝛũ ppter poſthumũ. Itẽ fallit in alijs caſibus hic no/ tatis per glo.ſigna eam ⁊ examina.ut.l.uẽtri.de acqui.here. ¶Querit glo.que ẽ rõ ꝙ ſilius poſt emãcipationẽ nõ poteſt adire. Rõ eſt qꝛ naſcẽte poſthumo teſtm eſt nullũ ⁊ ſic dubita tur de viribus teſti.⁊ ſic nõ põt adire.⁊ h eſt uera.Alia eſt rõ data per gl.qꝛ aditio eſt de iure ciuiliſm qð ius emaãcipatus nõ eſt cognitus. Iſta rõ nõ eſt uera qꝛ in ſucceſſione ab iteſta to eſt incognitus de iure ciuili.ſj in ſucceſſione ex teſtõ eman cipat eſt cognit ſicut qlibet ex̃neus.ut.j.e.ti.l.ſi ex duob in pn. ¶ Dʒ hic.ſʒ ſi is deceſſerit dabit᷑ fn tabu.uel ð tabu.mõ q̃ro iſtius alternatiue qᷓ pars eſt uera. Rñdeo ultima pars ẽ uera.ut.S.ꝓxi.lʒ alij dixerunt õ.qð intellige ſi is deceſſerit.⁊ heres eius uelit uenire pẽdẽte dubio an alius naſcat᷑.tũc eniʒ uenit per qᷓ ta.ſed ſi iã eſſet certũ eẽ natũ tũc idẽ.Siuero eſſet certũ ipſũ nõ debere naſci.tũc ꝑ ſᷣm ta.ueniret ⁊ hoc vult alt/ natiua huius.l. Nõ enĩ poſſet dari ↄtra tabu.cũ ſit certuʒ de viribus teſti. Sʒ quare hoc caſu nõ occurrit ſm ta.cũ bono/ ruʒ poſſeſſione cõtra ta.que ſperat᷑ cũ ſit eiuſdẽ gradus. Nic ut dixi in enng gde Fm tabu.Et ſic no ſᷣm gl. ꝙ in alternatiua legis ut tollat᷑ ietas alterius legis ſufficit vnam partẽ eẽ uerã ut hic. Simile in.l.ubicunq;.j.de ſideiuſſo. NPi Xi in.l.ſi is qui.S.utrũ.S.de re.du. Afenl . uc expoſuit n O n Putauer t. Pbgta, Sbi que — icũt liberos ſiue naturales ⁊c.⁊ illa uerba poſita in l.j.que dicũt.ſi neq; inſtituti ⁊c.hic incipit exponere ſequen⸗ tia uerba ibi poſita.ſ.neq; exheredati ſint. Inſtitutus fulius beneſicio pꝛeteri (Siquis eum *ti nati uel naſcituri poteſt ꝑetẽ cõ/ ZIIIZς⅓ ¶QAuẽit gl.h̊ dẽ ꝙ a pᷣ gradu fuit exhẽdatꝰ (Al 3. ſcðo Kent,4 ecõtra.a p fuit pᷣterit a ſcdᷣo exhẽdat.utrũ poſſit petiõ ta. Aidet᷑ ꝙ ſic.ut.l.ñi poſthumꝰ. deli. ⁊ poſthu.⁊.l.nã ⁊ ſi.de iniuſ.teſ.ꝓ hoc qꝛ etia dat᷑ hẽdi⸗/ tate nõ adita.ut.S.e.l.illud.⁊ ſichabebit ↄtra ta.nõ q̃relaʒ.q̃ datur qñ oẽ auxiliũ deſicit.ut inſti.de ĩof.teſ.S.cauſa auteʒ.⁊ l.ma ximũ vitiũ.C. de libe.pᷣte.In ðꝛiũ ꝙ nõ de lega.pſtã.l.ſi. gs ſiliũ.in pn. Glo.rñdet ꝙ ibi loquit q inſtitutus accepit ð ta.⁊ ſic ta.ualeret iure bo.poſ.m ta Trula ẽ.ſʒ de hoc qui gẽ eſt caſus..e.l. S. a pᷣ. Sed etiã op.ut ibi dicam. Tene menti bic ꝗd ſignincat rite Mon quenis.: recte.ſimile in.l.ij.S.de inof.teſ. tene menti. Iſte.S.ſacit ad multa.Exbãnitus põt ipune oc/ cidi.debet ĩtelligi de rite ↄdẽnato.qðd dic ut.:.pe.s.de adul. T.Dl.iiij.S.cõdẽnatũ de re iudi. Itẽ inſtrm publicũ dʒ executis ni mãdari.uerũ eſt ſi eſt rite factũ ut hic. tẽ facit ſi dicit ſtatu tũ ſi aliquis ceſſerit actionẽ nobili puniatur in centũ.dʒ intel⸗ ligi de ceſſione rite facta tene menti. Hic eſt caſus.q.glo.S.e.l.. ( P ꝛimo gradu.i. nabutanuz. den s, q ut cõpetat bonoꝛũ poſſeſſio ↄtra ta.ſufficit ꝙ poſſibile futt bono:ũ poſſeſſonẽ petiuel hẽditatẽ adiri poſt moꝛtẽ deſũcti. Cõtra ſi pterit eſt a p ⁊ exhedat a ſcdo nunqᷓ; põt adiria pᷣ ut. l.iij fi. S. de li.⁊ poſt. So.ibi loꝗti ſilio ſuo pᷣterito ꝗ dicẽ nullũ ipo iure.h̊ ĩ emacipato. Vel diclʒ nõ poſſit adiri de iu/ re ciuili.tñ põt peti bo.poſ.Fm ta.ñillio appꝛobãte.ut...ſlio de iniuſ.teſ.¶ Quoõꝰ quẽ dabit bo.poſ. ta.Quida dicũt ↄtra inſtitutos in ſcõo gradu.uel melius dabii õ ipſũ teſtm.ut nõ. S.e.l. illð.iõ nõ ẽ neceſſe ꝙ ralzane det gele Nn . . IMõ.tex.ibi qꝛ ſenat h̊ ⁊c̃. (Sigs ſua manu. Hota ergo 4. lʒ aliqs ꝓhi/ beat᷑ ſcribere inſtr̃m ꝓ ſe tñ põt ſcribere ʒ ſe.Et iõ ſi aligs ſcri bit ſe tutoꝛẽ in teſtõ uel ſideicõmiſſariũ q̃ ſũt onꝰ nalet.nec hʒ excuſationẽ. ut.l.uxoꝛi.S.j.j.de ſalſis. ¶ Querit glo. an iſte qui ſcripſit ſe exheredari poſſit agere qrela inof.teſ.Glo.dicit ꝙ nõ ut in ea habes. Sʒ in ↄꝛiũ allegat glo.l.j..de his g. ut ĩdig. Zd quã.l.rñ.ut ibi nõ.x.l.decreto.S.de ſuſpec.tu.⁊ ibi per Hi. Itẽ in Sꝛiũ.l.ſiq in fi. C. de inof.teſ.ſed dic ut ibi ple ne nõ.per Ci.¶Quero utrũ teſtõꝛ ſua manu poſſit ſcribere teſtm ⁊ publicare ut ualeat.He hoc dica in.l.ſeruus.õ.de te ſta.ubi glo.tangit.dixi anno in. i.e ſie Krnd . . Ji rihRatii COp. glo. ? videt ꝙ ex/ Sigs emnacip atüů. reqhiſ in exneo nõ ba tuerit fieri.ut.l.qdã cũ ſiliũ.j.de v.ob. So.vna eſt ꝙ ↄcedat᷑ ↄꝛiũ ꝙ ab initio nõ ualet.vñ ꝑ arrogatiõeʒ poſtea factã nõ cõ ſirmat.uel alit᷑.hᷣ loquit᷑ in exneo ꝗ tꝑe exhedatiõis erat frat poſtea fſuit arrogatus.vnde exheredatio pꝛius facta non no cet. e hoc an exhẽdatio facta extraneo ualeat ab initio di cam in.l.pꝛſa.teſtõ.S.de here.inſti.⁊ ibi dixi anno ⁊ habetis vnã gl.ſatis notabilẽ quõ ĩtelligat᷑ eneus quãtũ ad iſtã exhẽ dationem.ut.l.j.C.de nnpo aan;deſrie. IJnszs .dz H ꝙ ita demum hʒỹ n ado tione. bEinſtitnte Coͤtra i is quoq;.j.de col.bo.So.diẽ glo.ibi ẽ inſtitut ſicut hic. Sʒ p.ergo nõò hʒ collatio locũ de qᷓ ibi d. So.dicit glo.ibi deri⸗ goꝛe. ſecꝰ de eꝗtate.uel ibi fuit adoptatꝰ ab auo mino.h̊ ab alio.ut vidiſtis.S. eo.l.iij.S.ſi filio.declarabo in.S.ðis quoqʒ. ¶ Qũuo utrũ ſili adoptiu hãc bonoꝛũ poſſeſſionẽ qᷓrat patri adoptiuo. Rñ.aut agnouit ſm ta.q; ĩſtitut⁊c tũc pꝛi adopti/ uo qrit lʒ nõ cũ effectu.ut.j.e.l.ſipoſt moꝛtẽ.S.ſiĩ adopt.iʒ ſi agnouiſſet ↄ ta. tũc q̃ſiuiſſet pꝛi adoptiuo ĩ effectu ſʒ hec iura Fʒ ꝗqᷓ ꝗqcꝗd hʒ pꝛi adoptiuo ndiſtie i. S. ſi in adopl. . Ioneſt auOoMo tex. ibi ptoꝛis enĩ ꝓpoſituʒ Mmo ne nouu C Sp.gl. de. l. ſ. Veuobus Hel. iij. §. ſi pater. QApoſt. Si in adoptionem. §. ⁊Tilico.j.e. ⁊.l.fi.S.adoptiui.j.ti.j.Gl.ſol.optime. C NMNõ h̊ ꝙ iuſſus pꝛis adoptiui excuſat ſiliũ adeo ꝙlʒ Aꝶnouerit teſtm tñ põt uenire ꝑ ↄ ta. Rõ ut ſibi qᷓrat᷑ poti qᷓ; patri.ita dicit tex. J6õ dicit Aʒo in ſũma huiti. ꝙ iſta lex ho/ die coꝛꝛigat᷑.qꝛ cũ hodie q̃rat ſibi quo ad ꝓpꝛietatẽ nõ bʒõ ta bu.nã iſta lex loquũ ſᷣm hec iura m q̃ filius oĩa querebat pꝛi. ⁊ in totũ qrebat.ſ̊ hodie nõ niſi 4 in ſũma hui ti. ¶ Altimo vide gl.q̃ ĩcipit cõmiſſoin fi. So. ibi nõ debuit petẽ pẽ cũ eẽt illiciti.h debuit cũ eẽt licitiũ. WMi uo Bñſicio mihi cõpetẽti ſeu ex iure altius Hi quoch. K uti aliũ illo inuito.h.d.⁊ ẽ nõbil S. ⁊ mẽti tenẽdus. ¶ Op. ad hãc.l.de.l.nõnunqᷓ.j.ti.j..l.i g.§. ſi ſolus. Gl. ꝗ h ⁊ qdà alij doc.dicũt ꝙ nõ curãt utrũ alij petãt uel nõ quatũ ad hoc.q; ipſi pñt petẽ.ſʒ hoc erat ſine effectu. q; ꝑinde oĩb legata pᷣſtabunt᷑ ac ſi ta.petita nõ eſſẽt ut. l. Zꝛijs. Aidete ꝙ hoc ſit ſine effectu nõ ẽ uerũ.nã lʒ lega/ ta pᷣſtet oĩb.tñ hẽditatẽ hẽbit put hĩturus erat ab inteſtato no iſpecta poꝛtiõe in qua iſtitutꝰ nõ erat.ut. S. e.l.nõ putauit in fi. . j. e.l. fliũ. S. ſz ſi poꝛtio.⁊ iõ dicẽ ꝙ ſit ſine effectu nõ eſt uerũ.ĩmo ẽ cũ effectu.Ad Sil do ẽiſta ſm Ja.de are.quã tũ ad hẽditatẽ pꝛnã ꝗᷓ dẽ filijs q̃ſ debita.ut.l.fi.C.de codicil. admittunt᷑ lʒ pꝛeteriti negligãt.ſʒ quãtũ ad lucrũ legatoꝛum alijs relictoꝝ ut lucrent᷑ ea.ĩ hoc eis non ꝓdeſt.ut.ll.otrarijs. ¶¶ Coõtra hãc.l.op.de.l.filio pꝛeterito.õ.de iniſeteſla ubiß⸗ terito omittẽte teſtm remanet nalidũ.So.dicũt qdã aliud in iure dicẽdi nullũ aliud in tab. Iſtud indicio meo ẽ falſuʒ.qꝛ eo iure eoqʒ oꝛdine datõ ta.qmõ dẽ nullũ.ut.ð.e.l.j.poſt pᷣn/ cipiũ. x.j.l.ꝓxima ĩ fi. QAuid dicem.Et anteq; declarẽ opʒ videre q̃liter ꝑ pᷣteritũ cõmittit edictũ ĩſtituto.glo.dicit eoipo ꝙ ſilius ẽ pterit.ẽ qui cõmittit inſtituto edictu ita nõ.. Sʒ ihhi eſt glo. q dicit tãc dẽ cõmitti edi ctũ ꝑ p̃teritũ qñ ipſe inci⸗ Trũ He intellectu huius legis babuiſtis. ð. eo. J ad uſufructũ.ita dicit Aʒo He bono.poſ.cõtra ta. pit petere ta.nõ tñ ꝓſequit uſq; ad fi.ita nõ. S.e.l.ij.S.ſiq Priertin glo. ᷓ ſepitd aperet⸗& illa ẽ nõbilis io en q̃ eſt uerioꝛ.Di.tʒ iſta gl.h̊ poſitã.⁊ Aʒo idẽ in ſũma hui ti. ⁊ Rof.ſimiliter hoc ti.Alia opi.placet mibi multum ꝑ caſuʒ dicte.l.filio de iniuſ.teſta. Lenẽdo iſtã opi.qẽ in.l.iij.S.ſigs. extũc apparet rñſuʒ ad.l.filio.q; ibi filius pꝛeterit nunq; ali⸗ qd dixit ſ̊ poti teſtm appꝛobauit.hᷣ uero ĩcepit uenire ꝑ cõ tra tab. lʒ deſtiterit vñ iã eſt qᷓſitũ ius alteri.ꝓ hoc eti multuʒ facit.S.ad treb.l.ſi ĩpubes.S.ſi.⁊ qð ibi videbit.Si vo tene/ remꝰ aliã opi.ſ.illã ꝗ ẽ H.tũc ad.l.ſlio.rñdeo ꝙ id qð ibi dicẽ ꝙ uolũtas teſtõꝛis dʒ tueri ex bono ⁊ equoẽ uerũ quãtuʒ ad legatũ nõ quãtũ ad hẽdis inſtõnẽ alijs uolẽtibus ditẽ nullũ bñſicio p̃teriti. Sʒ pᷣcedẽs opi.mihi plus placet.ſᷣm hoc hẽs idẽ iuris eẽ in iure dicendi nullũ qð eſt in bonoꝛũ poſſeſſione Ʒ tab.⁊ iure q̃ſi dicẽdi nullũ q̃ſto ex pſona pᷣteriti poſſũ uti eo ĩuito ſicut h dẽ in ð ta.QAſq; iſta bñſficia co iure eodẽqʒ oꝛdi ne deferunt᷑ ut dictũ eſt. ¶ Hoc pᷣmiſſo ꝓcedo ⁊ op.dẽ hicꝙ poſſũ uti iure qð hẽo ex ꝑſona alteri eo iuito.Cõtra in.l.ſi iu dex circũuẽto.õ.de mino.So.duobꝰmodis.ibi loquũ de iu re qð qꝗs hʒ iure ſpali.hᷣ de iure cõi jm NHi.¶ Vel dic bñſicio qð hẽo ab alio poſſũ uti eo ĩuito ↄ alterũ ut h̊ nõ aũt ð eũ a qͥ hẽo.ut.l. ia.ut.l.amiciſſimos..ſi.S.de excu.tu.⁊.l.j.in fi. cũ.l.ſe.j.de oꝑ.no.nũ.Fᷣm Ja.de are.¶ Alterius ut liqueat iſta ma diſtinguo aliquãtulũ aliter ⁊ lati qᷓ; Ja. de are. utruʒ bñſicio qdðᷣ habeo a te poſſũ uti te inuito.aut hẽo a te ipſo iure aut aliq; facto tuo. Si ipſo iure aut uolo utiↄtra te ⁊ nõ poſ/ ſuʒ.ut.l.amiciſſimos.in ſi.S.de excu.tu. alios ſic.ut ibipba tur in.d.l.j.in ſi.cñ.l.ſe.j.de oꝑ.no.nũ. Scðo caſu qũ hẽo ali quo facto tuo.tũc aut qꝗs certat de lucro captando q; q̃ri lu/ crũ.⁊ h̊ bñficio nõ põt uti eo inuito.ut.l.nõnunqᷓ;.j.ti.j.Aut certat de vitãdo dano ꝓpꝛie uel quaſi dãno ut de hẽditate pa terna.⁊ tũc aut iſtud beneſiciũ cõpetebat de iure ſpali.aut de iure cõi.Si de iure ſpãli eo nõ poſſũ uti te ĩuito.ut.l.ſiiudex circũuẽto.S.de mino.Si de iure cõi poſſũ uti te inuito.ut hic ⁊.l.j.de ſideiuſſo.⁊.l.excep.j.de except. Per hec poſſũt de terminari plures.q.ᷣcipue vna.uos ſcitis ꝙ in criminalibus dant᷑ plures dilatiões tã reo qᷓ; actoꝛi tñ actoꝛiſrra dilationeʒ datã reo põt uti pbatiõibus ſuis.ut.l.petẽde.C.de tẽpo.ini⸗ te. reſti.qd ſi reus vult renũciare ſue duationi ut actoꝛ nõ poſ/ ſit uti an põt. Hic videt᷑ ꝙ nõ.⁊ Ci.in.l.petẽde.Sʒ ueritas ẽ ſi dilatio fuit iã data facto rei petent᷑.tũc ſiue reus vult uti illa dilatiõe ſiue nõ actoꝛ põt eadẽ dilatiõe uti reo inuito ut h.niſi dilatio fuerit hĩta bñſicio reſtõnis in ĩtegrũ per.l.ſi iudex cir/ cũuẽto.Sʒ ſi dilatio nunq; a reo fuiſſet petita.tũc nõ eſſet aꝑ ta via actoꝛi ad aliqd ꝓbadũ ĩfra dilationẽ uel ad illã dilatio nẽ petẽdã. Ita etiã itelligo h ꝙ aperiat᷑ edictũ.ita demũ ſi pᷣte ritus ĩcepit petere. CItẽ facit ad qõnẽ.utrũ marit miles te neaĩ uxoꝛẽ ſuã uocarẽ dñam.Certe cũ uxoꝛ hẽat iſtud bññci um a viro.certe nõ pot uti hoc bññcio ↄtra virũlʒ 5 alios ſic. ut.l.amiciſſimos in fi.S.de excu.tu.⁊ per ea que ſupꝛa dixi. ¶ Quero pꝛacticã huius.l. Rñ.ſi nos intelligimus eẽ cõmiſ ſũ edictũ per aliũ eoipſo ꝙ pꝛeterit eſt.tũc ſi ille bñncio alteri us vult uti dʒ petere otra tab. bñſicio alteri pꝛeteriti. Sʒ ſiĩ/ telligimus cõmiſſũ edictũ.ita demũ ſi pꝛeterit ĩcipiat petere. tũc pꝛactica duplex põt eẽ.uel ꝙ iſti alij iterũ petant de nouo ↄtra ta.bñſicio Pecrelit qiã apuit edictũ.Et hoc ſatis ĩnuit h̊ tex.ꝗ loqui ꝙ ſequat᷑ bonoꝛũ poſſeſſio iã intẽtata a pꝛeterito tanq; eoꝝ interſit. h̊ ad finẽ pducit.ut.l.defũcto.j.de pub.iu/ di.⁊ habemus caſũ ex de elec.d. oſtitutus in cemẽ.⁊ hoc ẽ ue rũ ᷣm iſta tpa ſʒ hodie ſecus.qꝛ ſola agnitio ſufficit.⁊ perinde eſt ac ſi eẽt deccxeta. Jin adoptionez. aouaniodo ptionẽ diſtingue.ᷣ aut ẽ datus in adoptionẽ pĩ cõtra cuiteſtm vult ꝗs uemire. aut eſt dat in adoptionẽ fili q vult uenire ʒ teſtm. pmo caſu adoptio nil nocet uenientib põta. ut. S. e. l. iij. S. ſi p;. Scðo caſu diſtingue.aut gꝗs fuit datus in adoptionẽ ĩ vita ei cui teſtm̃ vult uenire.aut poſt moꝛteʒ. Pꝛimo caſu aut fuit dat alicui ꝗ erat ex his ꝗ ſuntĩ eadẽ fa/ milia ⁊ nõ nocet adoptio.ut.l.ij.S.ſiqs ſilio.S.e.Aut fuit da tus ĩ adoptionẽ exneo.⁊ tũc adoptio durauit uſq; ad moꝛteʒ pꝛis nãlis.aut fuit finita añ.Si fuit finita nõ nocet adoptio. ut. l. ſi emãcipatꝰ. S.ſi.S.eo.Si vo durauit.tũc aut fuit iſtitu/ tut aut pᷣterit.Si ĩſtitutꝰ.tũc põt hie ↄtra ta.alio cõmittẽte edictũ.ut.l.nõ putauit.S.ſiĩ adoptiõe.⁊.S.ſe.S.e.qdð itellige ſi fuit iſtitut pure aut ſub cõditiõe ꝗᷓ extiti.ſec'ſi deficit cõdi⸗/ tio.ulł nõ ĩter fuerit ĩſtitutꝰ.ut h. Itẽ pᷣdicta uera ſi fuerit dat ĩ adoptionẽ fili nãlis.ſec'ĩ adoptiuo.ut.d.l.nõ putauit.s.in adoptionẽ — — — — —— — — —— — — —— —— — adoptionẽ.in ſi. Si uero fuit pᷣtetitꝰ.tũc nõ dat᷑ ei ð ta.bono. pol.nãlis. ut. S. e.l.ſi emãcipat.S.ñ.⁊.l.utrũ.⁊ iſti.de hẽ.que ab ite. S. eadẽ. Scðᷣo caſu qñ ſe dedit in adoptionẽ poſt moꝛ/ tẽ.aut poſt petitã õᷣ ta.bo.po.⁊ nõ nocet ſibi adoptio.ut.j.vñ li.l.n. Aut ante ⁊ tũc ſiqdẽ erat pᷣteritus ſibi nocet. ut.l.iij.S. ſi emãcipatus.S.e. Si uero erat inſtitutus ſibi nõ nocet ado/ ptio.ut.S.l.ꝓxima.in pn.pᷣdicta uera q vult uenire ad õta. patris uel aui nãlis.Si uero uelit uenire ad õ tab. patris uel aui adoptiui.dic ut dFeli 5. S. aloeſt . DINCOp. j. l. pꝛoxi. S. fi. als eſt. l. cum emã/ Eremplo. aa krggl vnus ex nepotibus . it adoptatus loco ñilij. hic Ecue ſi eſolenöpagis. 9 In tex. ibi fr.ſ.qſoli nõ pꝛuis. . J ex duob“. ic hẽs de mã oiũctionis le gal de q dico plene ĩ. l. re niũcti. circa ſi. c ſic hẽs h nlüctio egalł fit duob modis.pᷣ ꝙ ples uocant᷑ ad idẽ ex eadẽ diſpõ/ ne diuerſa tñ rõne. Scdo ꝙ uocent᷑ ad idẽ ex eadẽ diſpõne ⁊ eadẽ rõne.Añ ergo deſc̃ vna poꝛtio hʒ ius accreſcẽdi potẽ/ tiusille q uocat᷑ ex eadẽ diſpõne ⁊ ex eadẽ rõne q; ille ꝗ uocat ex eadẽ diſpõne diuerſa tñ rõne.ut h. Mã nepote iuicẽ uocã tur cũ frib pꝛis ex eadẽ diſpõne.ſynepotes iuicẽ uocant yna rõne. ⁊ fres alia au nehotre ſin⸗ e g ſend ns i⸗ H er ſcom teſtm̃ ĩ qͥ fli ẽ pᷣterit ſi ĩ eo St PalUS. riptiuenietes ab iteſtato rüpil pmũ. b. d. mltũ ſingula.⁊ nõbilis caſus.nec ipʒ ſcio alibi. ¶ Quũuo añ oĩa ꝗẽrõ ꝙ ſili admittit᷑ ad õ ta.ſi ĩ ſcdo ſũt iſtituti uenientes ab ĩteſtato. ſz excludit qũ ĩ ſcdo nõ ſũt iſtituti ueniẽtes ab ĩite. ſtato. Rñ. rò ẽ qꝛ añ i co ſũt ĩſtituti ueniẽtes ab ĩteſtato lʒ ſit iperfectũ rõne ſolẽnitat omiſſe tñ ẽ ualidũ de iure ciuili ob ꝗð P ſcðʒ tollit pmũ.ut.l.hac ↄſultiſſima.S.pe.C. de teſ.⁊.l.ij.O. de iniuſ. teſ. Sʒ qñ ſũt ſcripti alij tẽ ꝑ ſcʒ nõ tollit᷑ pmũ.ut.l. ſi filiꝰ. S. deli.⁊ poſ.x ſic remanet ualidũ pmũ teſtmĩ ꝗ nii eſt exhẽdat. ergo nõ hʒ Ʒ ta. ut. S. e.l.nõ putauit.ĩ pn. ¶ Op. il la diſtictio utrũ ĩ poſterioꝛiteſtõ ſũt iſcripti ueniẽtes ab ĩteſta to nel nõ fuit introducta a iuſtiniano.ut.l.hac oſultiſſima.S. pe.C. de teſta.ergo nõ ẽ viſite ꝙ ad illa .l. iuriſcõſult huit reſpe ctũ. So.G fuit additũ a cõpoſitoꝛib noui iuris. Vel dic ꝙ de iure ãtiq erat hoc Iʒ ꝑ iuſtinianũ ſuit renouatũ ⁊ declaratũ.⁊ ꝙ ſit de iure ãtiq ꝓbat.ut.l.ij.S.de iniuſ.te.¶ Scdo op.⁊ vi det᷑ ꝙ. l.hac oſultũſima.S.pe.nõ hʒ locũ qñ ſequẽs ẽ ĩper fectũ rõnẽ pᷣteritiõis.ut.l.fifiliꝰ qĩ po.⁊ ibi hoc ꝑ gl.maniteſte nõ. 5. de li.⁊ poſthu. So.ibi fuit pᷣterit nili ſuꝰĩ ptãte ꝗ dic teſtin ipo iure nullũ.hᷣ q fuit pᷣterit emancipatꝰ. Hec ſo.nõ placet ñ fuerũt pteriti emacipati nõ hʒ locũ iſta diſtictio.utrũ in cdo fuerũt iſtituti ueniẽtes ab ĩteſtato uel nõ ⁊ ſcðʒ tollit pꝛi/ mũ.q; ex ipo ſco põt adiri hereditas de iure ciuili.⁊ ſic debe m itelligẽ i fllio ꝗ ẽ ĩ ptate. Quare dic ꝙ ibiloquit qn fuerũt iſtituti nõ ueniẽtes ab iteſtato.Et nõ ob.gl.ibi poſita.qꝛ ma/ le dic ⁊ ↄ iſtũ tex.Ex hoc nõ alid ꝙ teſtm̃ qͥ ſilꝰẽ pᷣteritꝰn in eo ſũt iſtituti ueniẽtes ab ĩteſtato ualet interĩ de iure ciuili do/ nec ſili dicat nullũ ꝑ iſtũ tex. Si eni nõ eẽt poſſibile ex eo adi ri hẽdita⸗ de iure ciuili pmũ teſtm̃ ꝑ iſto ſcʒ nõ rũpereĩ.ut.d. l.ſi fili q ĩ ptãte.⁊ nõ.iĩ.l.cũ ĩ ſco de iniuſ.teſ.⁊.l.ſiquis eũ de vul.⁊ pu. Hices tu iſtud videt᷑ ð caſũ.l.filio pᷣterito.nã ibi fue rũt ĩſtituti alij fres ⁊ ſic ꝓximioꝛes ueniẽtes ab inteſtato.⁊ tñ ibi teſtm̃ ualet de iure cuuli ſi tenerem ꝙ h̊ fuit additũ a com poſitoꝛibꝰ noui iuris hẽo rñſionẽ clarã ꝙ ibi reppert⸗ iura an/ tiqᷓ. Si vo ĩtelligim ꝙ hoc erat de iure atiq/ ꝓ ſolone cogita. ¶VAlci op.dẽ hᷣ ꝙ ↄ ta.⁊c. j ſcðʒ teſtm̃ ĩperfectũ nõ ẽ teſtm̃ H̊ q̃dã uolũta.ut.l.hac oↄſultiſſima.S.pe.C. de tel.⁊ ſic nõ dai ʒta. So.qñ teſtm deſicit rõne omiſſe ſolẽnitat nõ põt dici ꝓ pꝛie teſtm̃.ſʒ q adſũt ſolẽnitates lʒ ſcã ſit pteritio tẽ ẽ ꝓpꝛie te ſtamẽtũ.tñ ẽ ultia uolũtaꝰ ↄ quã dat᷑ ta.¶Quũo qlit itelligi tur ſi ĩ ſcðᷣo ſũt ĩſtituti ueniẽtes ab ĩteſtato. Rñ.itelligit de ue/ niẽtib ab ĩteſtato ꝗ tenẽt pmũ locũ ĩ ſucceſſiõe ut dic tex.uoʒ hẽtis ĩ. l. hae ſultclüma 4.r ſperfecto.⁊ auc.hoc iter lidᷣos. teſtm ĩper fectũ hʒ locũ int᷑ filios.Sed an intelligit de ĩper/⸗ cto onefaeionis.r hic videt᷑ glo.ſentire ꝙ ſic.Cõtrariuʒ tenere gl. S. de teſta. l. ſi is qui.de ꝗᷣ dic ut ibi dixi. vid Nz emãcipatus. Qui duos. COp. ⁊ videi ꝙ nepos dat ĩ adoptionẽ iſtitut hẽatʒ ta. ut I.nõ putauit.S.i adoptionẽ. S.e. Rñ.ibi loꝗt qũ dat in ado/ ptionẽ pᷣmũ gradũ tenebat ⁊ nemo eũ Peccebat. aüt pꝛ euʒ pᷣcedebat.ita nõ.S.e.l.nõ putauit.S.ut aũt. ¶ Itẽ op.qꝙ iſte nepos debeat piũgi pꝛi ꝑ edictũ de piũgẽ. ut.ſ.e.l.ſi pꝛ. So. ibi loquit de nepote ĩ ptate retẽto.hᷣ de dato in adoptionem. Ite op.ꝙ ſufficiat ſemel edictũ omiſſũ eẽ ut ſic pᷣteriti bñfi/ De bo. pol. ta. cio nepos inſtitutus hẽat ð ta.ut.l.ſi poſt moꝛtẽ.S.ſi.S.e.⁊.l. non putauit.S.in adoptionẽ. Rñ.ↄtraria loquunt᷑ qũ aperiũ via alijs qui ſũt in eodẽ gradu ⁊ habẽt equale lus.ſecus ſi eoj als pcedat.uel ſi ſũt ſequẽtes in gradu uel oꝛdine. 6 S Pater Nota ex iſto tex.huiꝰ.S.ſicut ſilius e BI DPater.: âatns ꝑ edictũ de piungẽdis ↄiungitur nepotib in Hi te retentis.ita filius in adoptionẽ datus ueni⸗ (ESP. ta. alio cõmittẽte edictũ piungit᷑ cũ filijs ut hic. . &O Mö tex. i fi. nõ mi⸗ Si P agter ex duobus. a abere ; ⁊cc. ¶Ald hũc.S.ĩ fi.op.qꝙ nepotes nõ ſuccedãt cũ ſilijs ĩ ta.ut S.e.l. ij. S. j. So. dicũt gqdã hᷣ de rigoꝛe ibi de eqtate. Sʒ certe h logꝗt᷑ de eꝗtate ut h̊ d dic equs. Ael dic h de eqtate ibi de rigoꝛe. Sʒ dic ꝙ ẽ uerũ fm diſtinctionẽ hui.S.⁊ hoc uerum niſi als iſte nepos ſit adoptatꝰĩ locũ pꝛis alteri nepo.¶Al timo Ja.de are.⁊ Ol.inducũt hũc.S.ad.q.dic ſtatutũ ꝙ oẽj ueniẽtes ad hitãdũ i iſta ciuitate hẽant aliqð puilegiũ.mõ q rit an ciues oꝛdinarij nõ hitãtes ⁊ ueniẽtes ad hitadũ gaude/ deãt illo puillegio. Et videt᷑ ꝙ ſic ut h.nã eodẽ iure utit nepos adoptat ꝗ ꝗlibet eẽneꝰ.Sʒ puto qiũ.q; iſtis ꝗ pñt cogi ad munera nõ põt ↄcedi ĩmunitas.ut.l.ij.j.ðe iu.imu. Vos ha/ bej h̊ duas gl.vnã ſuꝑ vbo emãcipauerit.aliã ſuꝑ vbo ſuo.⁊ inuũ iſte gl.iũcte cũ tex.ꝙ filius emãcipatꝰiũgit᷑ in vnã poꝛti onẽ cũ ſilio ſuo emãcipato. Iſte gl.ſũt falſe ſm i.q;ꝛ qñ ſiliuj 7 nepos ſũt emacipati nõ ↄiungunt᷑ ſimul ſʒ fili pcedit nepo/ tẽ. ut hũiſtis. S. e. l.j. c.l. ſ emaãcipat.i p n. S. e.ti. grα☚☛&1 1& Siſſtitut'adit heditatez Jex dnobus. Silni pteriti cõmittẽtis , edlictũ nõ põt ꝑ eũ qᷓta. peti uel ei poꝛtio augeri ſz legatuʒ oĩ bus dz p̃ſtari. b.d.uſq; ad.S.ſiliꝰ. Ibi poſ.bonoꝝ õ tab. bñſi cio emãcipati p̃teriti. ¶ Op.dẽ h ꝙ emãcipat ĩſtitutꝰ de iu/ re ciuili ⁊cc.ð.nõ.i.l.illð ĩ fi.S.e.So.gl.dicit ibi male ⁊ ↄ iſtuʒ tex.ut ibi dixi. Itẽ dꝛ h̊ ꝙ q adiuit heditatẽ nõ põt adire ꝑꝰ ta. S.e.l.ſi poſt moꝛtẽ.S.ſiĩ adoptionẽ. So.ibi adiuit iuſſu al teri ad alt᷑iutilitatẽ. h ſua ſpõte ⁊ ad ſuã utilitatẽ. ¶ Itẽ op. de.l.nõ putanit.S.ſi.S.e.ubi oĩs reducit᷑ ad uleʒ. Sõ.ibinõ adinit.ſecPſi adiuit qꝛ tũc eius poꝛtio põt diminui nõ augeri. AQuerit gl.quot ĩcõmoda ↄſeqt ille q adiuit. DPic ut ĩglo. ¶ AQũo utrũ ĩdiſticte ille ꝗ hʒ hẽditatẽ nõ poſſit petẽ tab. So. aut gs efficit hẽ ipo iure ⁊ nõ ꝑdit ut h ĩ fi. aut efficit hẽj facto ſuo.⁊ tũc aut adit iuſſu alt᷑iꝰ ⁊ ad altius utilitatẽ ⁊ non Pdit õᷣ tab.ut.lł.ſi poſt moꝛtẽ.S.ſi in adoptionẽ.S.s. Aut adi uit ſpõte ⁊ ter ſuã utilitatẽ.⁊ tũc ꝑdit õᷣ ta.ut h̊ ⁊ ſupꝛa dixi. (S . filius ¶Qüůo dẽ h ꝙᷓ; iſte emacipat hʒ ta. ro atrũ hoc ſit uerũ ſiue añ moꝛtẽ pꝛis nalis ſiue poſt ſit emãcipat.Et dic gl.ꝙ ſic.allegat eãdẽ.l.ſi emãci patus.S.ſi. Hec gl.ẽ falſa ⁊ tex.l.ſi emãcipatus.S.ſfi.quam glo.allegat.nã emacipat poſt moꝛtẽ nõ hʒ o ta. ut ibi. Nec curo utrũ pater adoptinnd viuat uel nõ. ke. S. c. l. urr. ſi Eil Iſte ergo nepos hʒõ tab.pꝛis ⁊ aui ¶ Itẽ ſi filius. ut H. videat. Dẽ B moetuo ado ptiuo.q̃ro ꝗd ſi viuẽt.Aʒo dic idẽ.vide gl.q icipit idẽ ⁊ ſi vi⸗ uẽtẽ ⁊cẽ.poſſes tu dicẽ ↄ foꝛte.Aʒo dic idẽ ſi viuẽte dũ tñ exi/ uerit de ptãte pꝛis adoptiui. Vñ ut h nõ poſſit dicẽ dicendũ idẽ ſi ſit ĩ ptãte pẽis adoptiui. Sʒ iſte gl.ſũt falſe.na ſi pꝛ ado/ ptiuꝰ viueret ⁊ iſte eẽt ĩ ptãte nõ poſſet facẽ teſtm iſtð.ut.l.ꝗqi ptãte.S.de teſ.⁊ ſi teſtm̃ ẽ nullũ nõ dat᷑ ta.ut.j S vulgo. NQuare alr diẽ gl.⁊ bñ.S.e.l.iij.S.ſi pꝛ.illã tene.¶ Vltius q ro circa hãc.l.dẽ h̊ ꝙ hʒ õta.pais ⁊ aui nalis.qro utrũ hoc ſit uerũ idiſticte.ſi pĩ pus deceſſerit. Ideʒ ſi deceſſerit pus auus ⁊ poſtea pꝛ eius.ſʒ tẽ ueniret iſte fili p ſucceſſoꝛiũ edictũ.ut.l. ſi is qui.de iof.teſ. Ault ergo gl.ꝙ ſi moꝛit pus pꝛ tũc nepo⸗ʒ hʒ ᷣ ta. iure ſuo ⁊ directo. Sʒ ſi pus moꝛit᷑ auꝰ tũc uenit ad ſucceſſionẽ aui ꝑ ſucceſſoꝛiũ edictũ.q̃ſi pꝛ eũ pᷣcedat. Iſta gl. nõ ẽ va. nã cũ filiꝰ ẽi adoptiua familia nepotẽ emãcipatũ nul lo mõ pᷣcedit.ut.S.e.l.utrũ. ⁊.S.S.pꝓxi.lo.tñ videt tenẽ ibi illud qð h ⁊ male.qꝛ dicit ibi ꝙ dʒ ſtelligi de nepote inſtituto hẽde.als eẽt abſonũ.Sʒ illa gl.rephẽdit ꝑ Ni.dicit eni ibi? bñ.nã nõ ẽ abſonũ ſi ponamꝰ pꝛʒez in adoptiua ſamilia ꝙ ne pos ex eo emãcipatadmittat᷑ ad ſucceſſionẽ ut h dicit tex.⁊ ꝓbai..e.l.utrũ.⁊.l.ſi emãcipat.S.ſi.S.e.ita debeꝶ itelligẽ. ex.ibi fi nõ õ ta.iſta ſũt uer — T = ba exceptiõis.¶ Dd vuol⸗ 4 is videt ꝙ ule ꝗ opponit exceptionẽ doli nõ ap pꝛobet teſtm. q; nihaex teſtõ Oſegt.ᷣ ſed aliud iõ teſtm appꝛo bat. ar.j.de bo.li.l.ſi vo nõ hũit.v.ceterũ. So. ĩtelligo ꝙ bic oppoſuit exceptionẽ doli vigoꝛe libertaꝶ ſibi ĩ teſtõ relicte. ſe. cus ſi opponeret exceptionẽ ex pacto cõpetẽtẽ uel uenienteʒ pD —, He lega, ßſtã . ta.bo.poſ.pe. extriſecus nò ex teſtõò. ¶ Itẽ op. ꝙ quis nõ poſſit opponere exceptionẽ doli aduerſus hẽdes pꝛis. ut.l.apð.S. litũ.j.de do. exceph. So.hᷣ op.exceptio õ dolũ ipi nlij.nõ ſupꝛa dolũ cõmiſſũ ab ipo pꝛe.q; tẽ nõ poſſet.¶ Tertio op.dẽ hꝙõta. põt oppõiiĩ modũ exceptiõis ⁊ ita dic gl.Cõtra ĩi.l.ĩ exceptio ne.ĩ f.j.de excep.ubi nõ põt oppõi exceptio reſtõnis atec; i⸗ petret᷑. Ja. de are.videt᷑ ĩtelligẽ H ꝙ iſtð ẽ uerũ dũ tñ poſſidẽs petat ỹ ta. ⁊ poſtea excipit᷑ put dẽ i.l.ĩ exceptiõe.i ſi.⁊ nõ.i.l. nã ⁊ poſtea.S.q; ſi mioꝛ.S.de iu.iur. Nidete dem̃ gl.⁊ dictuʒ Ja.de are.circa ipſũ ſat᷑ ſit uerũ.aduerte tũ qꝛ exceptio deiq̃ B loꝗt᷑ põt oppõi alto de trib mõi.vno mõ q; oppõat᷑ exceptio pᷣiudiciał no potes agẽ ne nat piudiciũ petit.hẽditat mouen de ipetrata bo.poſ. ta.⁊ ita põt oppõi qteq; ipetret᷑ bo.poſ. ʒ ta.ut h ⁊.l.ij.j.de excep.rei iu.⁊.l.ſi poſt litẽ.j.de excepꝑ.⁊.l. ſiqs libᷣtatẽ de Beti. he. qd tñ hodie ẽ uerũ ſʒ detmiationẽ.l.ſfi. de peti. hẽ. Scðo põt oppõihoc mõ nõ pote agẽ õ me.qꝛ mihi cõpetit õ ta.⁊ tẽ põt oppõi duobꝰmõis. Mꝛio ꝙ in ipᷣ̃a exceptiõe ĩpetret õ ta.dicẽs ſic non potes agẽ ðↄ me q; cõpetit mihiõ ta.qs peto mihi decerni.⁊ tũc iſta exceptio hʒ vim ex/ ceptiõis ⁊ petitiõis ⁊ repellit agẽtẽ.ut hᷣ ⁊.l.papi.S.ſi nllꝰ.Sẽ. de iof. teſ.⁊ idẽ putarẽ ĩ reſtõne ĩ itegrũ ſi ĩ ipſa exceptiõe ĩpe/ traret᷑.Alio mõ põt oppõi nõ petẽdo ipſa decernii ipᷣa exce/ ptiõe.⁊ tũc nõ põt oppõi niſi pus itẽtet ta.ita logꝗt.il.in exce ptiõe.in fi.j.de excepꝑ.⁊.l.na ⁊ poſtea.S.ſi minoꝛ.S.de iureiu. 7. l. necnõ. S. exẽpto. S. ex q.ca. ma. ita debetis itelligere. 1— r5 Dides ergo hᷣ ꝙ ſi pꝛẽ ₰ emacip atus. ſuſpectP nõ dat bo.poſ. tra ta. p filio. ⁊ ſic inuit ꝙ ſi p? nõ eẽt ſuſpect dareĩ ſibi ↄtra ta.Ex hoc hẽs h tex. ð gl.q i.l.ſacimꝰ.S.repletio/ nẽ. C. de ĩof.te. ubi tʒz gl.ꝙ ſi fideicomiſſũ ule relinquit nlio.ẽ inde ac ſi eẽt inſtitutꝰ. Iſtud ẽ ̊ hũc tex.q ſi eẽt iſtitutꝰ non ẽret ta.ut. S.e.l.j.in pn.⁊x ſic ſideicõmiſſaria reſtitutio non haberet ĩſtituẽ ut h.⁊ expſſiin.l.ita tñ.S.q rogat.S.ad tre. J pat er Diſtingue circa hãc.l.ut dixi.ð.e. CE à el. ſi in adoptionem. E C Mp. de. 1. etii. S. de inof. Ab ↄditiõe.·die ntibi ⁊ plene di xi i.l.poſt legatũ.S.ſi.S.de his q. gi ub lde cle te. S o. hic ponit caſu ⁊ bene Aod uulgo. vide ⁊c nota. Iſta lex ẽ ita difficil ſic aliq̃ q ẽ in ĩſoꝛciato ECt diuidit lex pncipalit ĩ qtuoꝛ partes.pᷣ põit the/ XTAun. tñ difficſtas ẽ ĩ tex.nõ ĩ apparatu necĩ ma 2 ma ⁊.qꝗ.q̃lit᷑ ſuccedat᷑ q; emãcipat ẽ pterit ſu exhedat ⁊ ex/ neꝰ ĩſtitut. Scdo det᷑mĩatio ponit pᷣdicte qõnis.Lertio põi tur alia qõ utrũ eo caſu ſiat cho. Quarto põit vnã.q.qbꝰ⁊x a ꝗ eo caſu legata p̃ſtent.ſcda ibi dixi.ttia ĩ.S.videam.ꝗrta legar tñ. Scdᷣa pars ſpdiuidi i partes tres.pᷣ ponit qlit᷑ ſuccedat᷑ ipecto rigoꝛe iuris ciuil ⁊ iſpecto rigoꝛe iuris pᷣtoꝛij. ſcdo q̃lit ſuccedat᷑ de eꝗtate qñ hẽditas nõ ẽ adita. tertio ꝗit ſuccedat᷑ de eqtate qn bẽditas ẽ adita.ſcda ibi ſed cũ exhẽda tio.ttis ibi ſʒ quẽadmodũ.Et iſta ſcda pars bꝛeuit᷑ hoc ĩtẽdit Si ſuẽ necal engclhat terte exne iſtitut:ſiue adeat hẽditas ſine nõ. uterq; dimidiã aduocabit. ʒ vnꝰ.ſ.emãcipa/ tus p ta.⁊ alt᷑ ab ĩteſtato.h.d. Mõ tex.ibiſʒ cuʒ exhẽdatio ⁊Cẽ.nõ ꝙ exhẽdatio nihil ualet nõ ſecuta aditione.ut hᷓ ⁊.l.ſi pꝛonꝰ.S. ex teſtõ.j.de bo.li.Scðo nõ ex hac.l.ꝙ ta.datur etiã hẽditate nõ adita.hũiſtis.S.e.l.illud. Tertio nõ ꝙ q̃rela põt itẽtari ʒ aliũ q ð ſcriptũ hẽdẽ ut h ĩ ultio rñſo.¶ Op. dẽ hĩ pn. ꝙ heditate adita fili exhẽdat excludit᷑. hĩ fi.dẽ Zꝛiuʒ ergo male.So.excludit᷑i totũ.ſ.a ta.ut h in pn.ſj nõ exclu dit᷑ a qᷓrela ut Hĩ fi. ¶ Scðo op.dẽ h̊ ꝙ hʒ locũ bo.poſ.õ tab. etig ab ĩteſtato.q; ſu ab iteſtato ⁊ emacipat ꝑʒ ta.Cõtra.j. ſi ta.te.nulle exta.l.j.ubi ab ĩteſtato nõ hʒ locũ donec hʒ locũ 5ta. So. ta. ⁊ ab iteſtato ſimul nõ hñt locũ uerũ ẽ qũ pẽdet utrũ ſʒ ta.poſſit Peroſ gi certũ ẽ ꝙ Fʒ ta.nõ põt peti tc ꝓce. dẽt fa.⁊ ab ĩteſtato ut h.fac̃ qdð dixi.S.e.l.illud. ¶ Tertio op.dẽ h̊ ꝙ ſolus filiꝰR hẽbit ta. .j.l.ꝓxi.ubi nõ hʒ niſi dimi- diã. Pic gl.ꝙ h̊ͥ pncipiũ coꝛigit ſtati.Gl.hũit bonũ ĩtellectũ. ſʒ põt dici ꝙ nõ coꝛꝛigit᷑.qꝛ uerũ eſt ꝙ fil ſolus hẽbit bo.poſ. nõ tñ hẽbit ſolu totã hẽditatẽ ut dic ifra. Itẽ dẽ hͥ ꝙ repudia tio pdeſt fuo ut ſit hẽs ĩſolidũ.ð imo ꝓ parte.ut.j.S.videamꝰ X h.e.S. So.i effectu nõ ẽ hẽs niſiꝓ parte ut ĩ Sꝛio.ſʒ ipo iure ciuili ẽ hẽs ĩ totũ.¶Atẽ op.h̊ dẽ ꝙ teſtm ẽ nullũ ꝓpt᷑ heditatẽ nõ aditã ⁊ petit õ ta. Sʒ .S.de iniul.teſ.l.nã etſi.v.rũpẽdo. So.quãtũ ad õ ta.ſufficit tabulas eẽ ex qb poſſit adiri hẽdi/ tas tꝑe moꝛt.ut.S.e.l.pxi.vñ lʒ poſtea irritet᷑ nõ curat. Sed dices tu q̃ẽ rõ ꝙ ta.nõ reqrit aditionẽ.ſed qrela ſic. Rñ.ur — 1 — — —— dixi ĩ. l.illðᷣ.S.e.qꝛ j ta.petit᷑ ad ſilitudinẽ dicẽdi nullũ qʒd põt fieri añ aditã hẽditatẽ. Dẽ h ꝙ q̃rela hʒ locũ poſt petitã bo. poſ.ta. Cõtra id qð ẽ ruptũ nõ põt ulteri rupi ut dictuʒ eſt. NRñ.lʒ ſit ruptũ ꝑ ↄ ta.de iure pᷣtoꝛio.nõ tñ ẽ ruptũ de iure ciui li.iõ põt rũpi ꝑ qͥrelã ut hĩ fi. ¶ Itẽ oꝑ.ꝙ q̃rela dʒ dari ſoluʒ ʒ hẽdẽ ſcriptũ.ut.l.j.x.l.circa.S.de ĩof.teſ.ſʒ h̊ dat᷑õ pᷣterituʒ. ergo tẽ. Sol.̊ pᷣterit ſuccedit ĩ locũ hẽdis ſcripti ꝗ tota hẽdi tatẽ ab eo aduocauit.ut. S.e.l.emãcipatiĩ pn.iõ põt õ eũ dari q̃rela ſiẽ poſſet dari ð fideicõmiſſariũ uleʒ.utA.j.C. de ĩoſ.teſ. A Iſta ẽ tertia pars pncipalis ⁊ ſubdi/ Aideamus. a ponit᷑ qõ.ſcdðo ponunt᷑ due rõ nes ad oſtẽdẽdũ ꝙ collatio nõ hẽat locũ.tertio determĩat c lationẽ locũ nõ hꝛe p aliã rõnẽ nouã.ſcdᷣa ibi emãcipatP naq;. tertia ibi ⁊ uerioꝛ.⁊ bꝛeuiter.h.d. Inter eos ꝗ diuerſo iure ſuc cedũt nõ hʒ locũ collatio. Itẽ qũ emãcipatꝰ nõ facit iniuriaʒ ſuo nõ hʒ locũ collatio.h.d. In v.x hoc ſic ↄñs.ibi illi.ſ.caſui qui ſequit. Nõ ex hoc.S.duo.pᷣ ꝙ iter eos ꝗ diuerſo iure ſuc cedũt nõ hʒ locũ collatio. Scðo nõ ꝙ qñ emãcipat nõ facit iniuriã ſuo nõ hʒ locũ collatio. C Op.ad pmũ nõbile ꝙ col⸗ latio hʒ locũ.ut.l.filius.j.de colla.bo.Glo.ſoluit pluribꝰ mo/ dis.ueritas ẽ ꝙ ibi filius ſuus erat ĩſtitutꝰ ⁊ adiuit de iure ciui li.⁊ ſic emãcipatus ueniẽs ꝑ ʒ ta.ſibi fecit iniuriã.q; ſibi aliud abſtulit teſtõꝛis uolũtatẽ.Licet ergo Fʒ vba Feni nõ hẽat locũ collatio.tñ ſᷣm eqtatẽ ſceuole poſitã in.l.ſi filius.hʒ locũ ſʒ hic nullã faciebat iniuriã filio exhẽdato.¶ Itẽ op.C.eo.l. ſi emãcipati.So.ibi nullũ ſuit factũ teſtm̃ hic ſic.vñ dʒ diſtin gui an ꝑ emãcipatũ alteri fiat iniuria.uel non. ata. Pecẽttia ꝑ?. Legata ꝓ dimidia ſtat emaci ¶Xeg . ta. pat⸗ cõiunct ꝑſonis ſuij nullo raend i. (Sigs Iſte. . legifi gl. muliᷣ modis.pma ⁊ ſcva lec.re Aepꝛobantigl. ⁊ bñ. q̃re ultimã lec. tene. Tex. ibii ſi.exhẽdat nõ eẽt ſʒ iſtitutqꝛ ſcriptis nõ adeũtib ſuccedẽs ꝑ ↄtra ta. p̃ᷣſtat legata liberis ⁊ paretibꝰ. ANel dic ꝙ iſtitut' ſuc cedẽs ex teſtõ legata pᷣſtat bietn Die Jaere. 1 Fi lir In hac. l. iuriſcõſultus ponit is qui filiũ. a⸗ — ODe legas pᷣſtandis tahraz honon Paſe eſ. Re. EY ti ꝛio cõmẽdat edictũ ⁊ — Ic titulus. mẽtẽ edicti.ſcðo illð iĩcipit exponẽ.ſcdᷣa ibi ⁊ gnãliter uſq; ad fi.⁊ pulchꝛa lex. Circa legẽ nrazſoeat glo. nra ali q̃s.q.¶ Op.j.e.l.ij.S.ſ. So.id qdð h dẽ ꝙ le⸗ gata pᷣſtant ĩtellige.ſ.ałs utilia ſec ſi ſũt ĩutilia. ¶ Itẽop.S. de le.iij. l. j. So. legata relicta a pᷣterito nullo mõ pᷣſtantur ut ibi. ſz legata relicta ab iſtituto pᷣſtant ꝗbuſdã ꝑſonis ex vigo/ re huiꝰ ti. DPi h ꝙ legata pᷣſtant.qro q actiõe.Nicũt ꝗdã iudi cis officio. Alij actiòe ex teſtõ utili ex vigoꝛe iſtius edicti. uel actiõe in factũ tene quã uis. DPꝭ do noĩc.q̃ro ad qd refera tur. Dicit gl.ad uxoꝛẽ ⁊ ad virũ. Nides ergo ꝙ detemĩatio appoſita in fi. refert ad ꝓxia.ſ.ad uxoꝛẽ ⁊ ad virũ nõ ad liboʒ ⁊ parẽtes.Simile in.l.heredes mei.S.j.S.ad treb. QOp. de.l.ꝗſitũ.S.de teſ. So.ibi Generaliter. odiũ Hiauo:. Ite op. ⁊ videt ꝙ iſinitas nõ debeat tolerari. ut.l.f. C. de ſacroſa.eccle. Sol. ut nõ. Ci. C. de ſẽ.ꝓ eo qð ĩtereſt circa ꝛia.⁊ ꝑ Hi.i.l.ſi finita ʒ. de dã. ifec. ⁊ ibi plene dixi. Dẽ h ꝙ parẽtes ⁊ liberi uocani᷑ uſq; ĩ iſnitũ. ĩmo parẽtes uſq; ad tritauũ.⁊ libiuſq; ad tri nepotẽ. ut.l.iuriſcõſultꝰ. S. parẽtes.j.de gradi.ꝗd dicemus. Poſſum dicẽ ſic.qũ tractat de fauoꝛe dʒ accipit innitũ ut h. ⁊z ſic ex q̃dã larga ⁊ ipꝛopa ſigniſcatiõe. Sʒ ſi nõ tractarem⸗ de fauoꝛe accipiem ſtricte ⁊ ꝓpe.ut dã ĩ.d.S.parẽtes. Itẽ dẽ H̊ ꝙ nõ diſtinguit᷑ deſcẽdant a maſculo uel femina.ↄtra in.l.il lu Ga teſtamẽta. S.ti.j. So. ꝑ ediciũ de ↄtra ta.diſtinguũ teſtm mulieris a teſtõ viroꝝ.ſecus in edicto de leg. Pſtã. ſat n tex.ibi excepte nõ ſi moꝛtis. ce in qs ẽ collata do/ natio cauſa moꝛb. Nõ hic ꝙ rupto teſtõ rũpi dona tlo cauſa moꝛt qð tene meti. 9 itelligo ſ donatio cauſa moꝛ tis ex teſtõ depẽderet.als ſec p ea q̃ hũiſtis nõ.i.l.poſt le.ĩ ſi. S.de his qui.ut indig.⁊.S.de inof.teſta.l.etiam.⁊ facit.C.de NNA col.l.j.⁊ qð ibinõ. ¶Hoc aut ſolũ.cens. ⁊ nõ tex. ibi nec eniʒ „— rimꝰ zc. ¶ Op.ad hũc.S.de.S.itẽ ſiqs.j.pxi.vide gl.iij.in .1 S ut ibi pʒ e5 co g bis, ſi hes. dicit Di.illð reglłare iſtud caſuale.ubi ĩſpicit᷑ cui dʒ acqri non cein relinqjĩ.ᷣſo. glo. vno mõ h.alio mõ ĩi.S.itẽ ſiqs.⁊ illa va. Qug re dic ꝙ nõ debemiſpicẽ cui acqrit ex diſpõne legali ut hic. ſʒ debem iſpicere cui qrii ex diſpõne teſtõꝛis ut ibi.qð 65.14 mu – — ————MD —,.,—-— ——rrſe———èẽ Pelega. ſti 5ta. bo poſ pe. multa. Diẽ ſtatutu ſiqs Ʒxit cũ exbanito puniat᷑ in cktuʒ. ego vxicũ fuo ul nlio exbaniti ita qri exbanito.certe nõ puni oꝛ q iſpicit cũ qho nõ cui qᷓũ ex diſpõne legis. Sʒ ſiↄherẽ ino aaret peuratono noiĩe ei ul hoc ageret̃iter nos. nt exbãnito qrerei tũc punirer. q; videoꝛ cũ exbanito õhẽ. ⁊ i- ſpicit cui q at ex diſpõne hoĩs.ut dixi qð tene mẽti. ¶ Item :d h in v.ſʒ ſi guctũ. ꝙ poꝛtio deñcẽs nõ accreſcit ↄiicto. ôtra. C. de cadu. tol. S. ĩ p. t. S. ꝓ ſco.⁊.l.re coniũcti.S.de le.iij. So.poꝛtio deſiciẽs nõ accreſcit ei ꝗ de iure ſpali ad lega tũ admittit ut h.C.l.mulieri ⁊ titio.S.de ↄdi.⁊ de.⁊ ibi dixii’n l, re coniũcti. E ata utilia ꝑdãtur rõne pteri Ati.iõ ipſe cautionẽ p̃ſtat.ſecP ſi ppt᷑ aliũ timoꝛeʒ ſuiſſet omiſla aditio.ut.j.e.l.ſed ⁊ ſi p dote.S.ſi.⁊ ibinõ.¶ Ex hac Inõ ꝙ diſpẽſatio facta circa vnũ deſectũ nõ poꝛꝛigit ad aliuz. Scdo nõ hũe tex.ad.q.quã vidi.index ſuꝑ alienatiõe rei minoꝛis ĩterponit decretũ dicẽs pᷣdicte alienationi meã aucto ritatẽ ⁊ decretũ ĩterpono ſi ⁊ q̃ten de iure pceſſit.opponebaĩ alienatio nõ ualebat qꝛ añ decretũ alienatio nõ ualebat.q; ne iudicis auctoꝛitate ⁊ iudex interpoſuit auctoꝛitatẽ ſi ⁊ q̃te nus de iure ꝓceſſit. ſed dixi alit ꝙ d ꝓba ſi ⁊ q̃ten de iure p/ ceſſit debẽt itelligi.ſ.als pᷣter decretũ uł edictuʒ decreti.quare iudex deſectũ decreti ĩtẽdit ſupplere.⁊ hoc ꝓbatur in hoctex. tene menti. 17 Petita bonoꝛũ poſ. ta. relicta a pupillo Aliü. eeun except ꝑſonis.relicta a ſubſtituto A debẽtur oib ſalua roõne ſalcidie.h. d. ¶ Op. duobuj modis rupto teſtõ de iure ciuili nõ ualet ſubſtitutio pupillarij nt.l.papinianꝰ.S. ſʒ ⁊ ipuberis.S. de inof.teſ.ſʒ rupto teſtõ de inre ciuili nõ ualet ſpſtitutio pupillaris ut ibi.ſec ſi ta.ut h ⁊ Lex duobꝰ.S.ſi. S. de vul.⁊ pu. ¶ Itẽ op.dẽ h ꝙ ſubſtitutus ßlarlegate oĩb. Ʒut. l. ſ. F. f. S. de le. ij. So gl. ꝙ hitelligai m ulã legẽ poſita h ĩ gl.q̃ icipit ſic ecõuerſo. Sʒ iſta opi.ẽ fal ſa m Ja.de ꝗre.⁊ ſequẽs opi.poſita ĩ gl.ẽ viſſima.Alia ſo.eſt ibi de legas relictij a pupillo.ᷣ de relicij a ſubſtituto ⁊ iſta ẽ „. ut diẽ Ja.de are.rõ ẽ qꝛ gradus ſubſtitutiõis non fuit ipu gnat.Et pꝛo declaratiõe ꝗa. de are.diſtiguit aut ĩpubes iſti/ mut adiuit aut nenit per ʒ ta.bñſicio pᷣteriti. Pꝛimo caſu pe ſtat oib. ut.l.ſi ex duob in pn.ð.ti.j.Aut nenit ꝑ ta.⁊ tunc aut ꝑõ ta.eiuj poꝛtio ẽ minuta aut nõ ẽ aucta.Si eſt minuta tũc legata relicta ab eo debẽtur cert ꝑſonis tm.legata vo reli cta a ſubſtituto debẽtur oĩbut h dẽ in tex.hita rõne diminuti onis facta. qꝛ legata diminuta pᷣſtabãtur ſic ẽ poꝛtio diminu ta. ut.l.ſllin.S. legata. S.ti.j.x.l.ñ.S.de vul.⁊ pu. C.l. fi.in fi.ẽ. de le.iij. Itẽ ſi ei poꝛtio nõ ẽ aucta nec minuta ꝑ hãc.l.Si vo ei poꝛtio ẽ aucta ⁊ tũc aut qris de relicſ a puplillo aut de reli⸗ ctis a ſubſtituto. ꝛio caſu relicta a pupillo uſq; ad eã quãti tatẽ quã hʒ ex uolutate defũcti debẽtur oĩbꝰ.ĩ eo uero quod nltra accepit ꝑ ʒ ta. debẽtur tĩ cõiũctis ꝑſonis.ut.:.ſi.in pn. g.de le.iij.cdᷣo caſu relicta a ſubſtituto debẽtur oĩb indiſticte nt hi ſ. Rõ qꝛ gradus ſubſtitutionis nõ ẽ ipugnãdus.ut.j.e. l. ſʒ ⁊T ſi ovoc⸗F.nͤan⸗ Ger (.W ri ic videt᷑ caſus uł q̃ſi caſuj vni diffici Omnibus lis.q.quã foꝛmat gl.in.l.maximũ viti/ um añ ſi. C. de li.p.nã auc.ex cau.dic ꝙ q;tũ ad hedis inſti/ iutionẽ teſtm ẽ ruptũ ⁊c̃.nã qrit gl.ᷣ utrũ legata relicta ſilio Hterito.ꝗ teſtm rüpit debeãtur ꝑ auẽ.ex cau.⁊ ſũt opi.int glo ſatoꝛes. Mar.ſyl. diſputauit hac.q.⁊ detminauit ꝙ nõ debe antur iſta legata ꝑ has rõnes. Ille ꝗ teſtm ipugnat nõ eſt di/ S ex eo aliqd coſeq.ut.S.de inof.teſ.l.papi.S. meminiſſe. ⁊ .qſitũ. de acq.hẽ. cu iſt erati ptãte ſua nõ ĩpꝛobare teſtim̃ ſʒ potat ppꝛoare. ut.. alio pᷣterito.S.de iniui.teſ.ergo ⁊c̃. Itẽ ponit alias rõnes q̃s recitat Ci.iĩ auc.ex cau.C. deli.p.⁊ ibi Ci.tʒ ꝙ debent᷑ ex vigoꝛe illi auẽ.ex cau. Mec ob.ꝙ teſtm̃ ĩ/ pugnat.qꝛ nõ petũt legata actiõe ex teſtõ.ſʒ ↄditiõe ex lege.ſʒ ꝙ petaiĩ ditiõe ex.l..ẽ caſũ in coꝛpoꝛe vñ ſumit illa auẽ. dicit eni tanq; nõ ſit reſciſſu obtineat teſtm.⁊ ſic peti actione ex te ſtamẽto tanqꝙᷓ; nõ ſit reſciſſũ. Itẽ pꝛo hoc fac qð nõ.S.e.l..j.in pn. ubi reſciſſo teſtõ ꝑ ʒ ta.p̃ſtãtur legata actiõe ex teſtõ utili. Etiõ credo opi.Mar. ſyl. eẽ vioꝛẽ. ⁊ dico eẽ caſũ h.nã oĩbus oſeruãtur legata.ſ.q nõ ueniũt ta.ita ĩ. d. auẽ. ex can. legata ſirma pmanẽt.ſ.his ꝗ teſtm nõ ipugnãt.ꝓ hoc.S.ſiqs omiſ. etel.⸗ nõ ſolũ.S.j.qs leges teneas.quia ipſas no allegat Dar. ſyl. Siquis bonoꝛũ.Sl.pop. z. de con.ſti.l.młiet — AIͦ SS..·j. ubi ſuffiẽ teſtm̃ eẽ de fcõ⸗ Dic ꝙ ibi ſiebat Fʒ uolũtatẽ teſtõꝛij.hᷣ ecõtra. Itẽ ſiſuffiẽ ad Am ppter. bibonorũ poſxiõcũ Ple⸗ ¶Cũu antẽ. Pap ſipluj ſit relictũ ꝙ; ſit virit dar actio ° cõmodũ nõ aũt ad icõmodũ.¶Itẽ op. hãc legẽ ⁊ videt᷑ bo.poſ. ta.petita ab vno eti de his ꝗq nõ deberẽt admitti de beat ꝓdeſſe oĩbꝰ.ut.l.poſthumo.S.ſiꝗs ex his.S.de inoſ.teſ. Poõt dici ꝙ h̊ petijt ↄta.nõ tñ pduxit ad fi. Alł meli aliud in ta.ubi petitio cã ab vno ꝗ no debẽt admitti nõ ꝓdeſt oĩbꝰ. R alis ĩ qrela.rõ q; bonoꝛũ poſ.O ta.nõ petit᷑ nec tribuit cũ illa ſolẽnitate ꝗᷓ peti? qrela. HNac ſo.ponit gl.i.l.ſi Fuꝰ.j.de bo.poſ. ſᷣm ta.¶ Qũo dic ſtatutũ ꝙ ſiqs ceſſerit actionẽ alicui nobi⸗/ li cadat a iure ſuo.ponam ꝙ aliꝗs ceſſit q cedẽ nõ potat uel ceſſio fuit inutil cadet ne a iure ſuo.Hicẽ tex. ꝙ non qð tene mẽti.ſac̃.S.ti.j.l.nõ putauit.S.nõ quis.⁊.j.de v.ob.l.ↄtinuꝰ. antepenul.quod tene mẽti. W . legata. tra .e.ñ. So. utibi incõtinenti di ¶ Dʒ ſi poꝛtio. Hicẽ nõbil caſus. ¶ Mõ tex. ibi — cũ hẽditates ⁊c.vide ergo ꝙ vba q̃ loquũtur de legaſ ⁊ ſideicõmiſp trahunt᷑ ad hẽditatẽ.ut h ? hẽm tex.iĩ.l.j.de v.ſig.qð ẽ utile ad mlta.¶ Itẽ nõ ex hoc.S. hẽditas defert plenioꝛe honoꝛe.nã auẽ.ut cũ de ap.cog.S. alið.noluit ꝙ ſiliꝰreſtituẽt ⁊ hẽet iure hẽditario.ita dic gl. Itæ dicũt doc.nõ ſolũ ẽ honoꝛſʒ cõmodũ.qꝛ alijs inſtitut vlr non adeũtibꝰ accreſcit ſibi.ut.l.j.S.ſi ex fũdo.S.de hẽ. iſti. Jõ iure iſtitutiõis dʒ he.Sʒ pone ſcriptũ ẽ relinqò filio meo cẽtũ iure iſtitutiõis an ualeat. Hicebat ꝗdã aduocat ꝙ nõ.qꝛ nihil eſt dicẽ iure iſtitutiõis niſ dicat ĩ his eũ heredẽ ĩſtituo. Sʒ trufa ẽqꝛ tãtũ ẽ dicẽ iure iſtitutiõis q;tũ heredẽ iſtituo.ut hac gl.⁊ tex.ĩ coꝛpoꝛe auẽ.ut cum de ap.cog.S.aliud. Itẽ ſi dico iſti tuo ſufficit lʒ nõ dico herede.ut.l.j.añ fi.S.de hẽ.iſti.¶ Que ro dicit teſtõꝛ relinq filie mee cẽtũ pꝛo ſua parte.⁊ falcidia.an videt᷑ eẽ relictũ iure ĩſtitutiõis nõ dico nũc cogitabij. Ad en.. hoc.S.ad eum.dicã.·j.l.pꝛoxima. — Es aut cui poꝛtio.iu⸗ hui. S. Zdiẽ de uer L oad vbũ.S.e.l.ſi legata ubi poꝛtio liberoꝝ nõ auget᷑ ꝑ hoc ꝙ exneis nõ pᷣſtãtur. Ad hoc dꝛiũ gl.dat ples ſo. Ana ſo.ẽ ut dicamꝰ nõ ꝓdeſt iure ac creſcẽdi ut ibi.ſ̊ iure nõ decre.ſic ut h.Alij dicũt ꝙ ibi erant liũcti h diſiũcti.ſ̊ iſtã repꝛobat gl.p.l.iij.S.ſʒ ſi coniũcti.S.e. Alij ꝙ ibi fit qõ ſj nõ ſolui᷑. ¶ Altia ſo.ẽ ꝙ h legatũ erat ĩdi uiduũ ibi Dauctun, Teneas aliã ex duabꝰ.ulł ꝙ hᷣ erãt legata/ rij re niũcti.⁊ iõ ꝑ ius nõ decreſcẽdi Eaden ꝙ exneis non dat. Al tene ꝙ h ſit legatũ ĩdiuiduũ. Al ex gl.dic ꝙ ibipᷣſtantur legata ab eo ꝗ uenit ꝑ ↄ ta.⁊ ſicõ uolũtatẽ deſucti.⁊ ſic dʒ mi nus grauari. Sʒ h pᷣſtatur ab eo cui fuat᷑ poꝛtio ex uoluntate defũcti.⁊ iõ ĩ plus põt grauari.ibi ſecꝰ.¶ Ex pᷣdictᷣ noõ ꝙ ille ꝗ bʒ legatũ de iure ſpali hʒ ius nõ decreſcẽdilʒ nõ hẽat ius ac creſcẽdi.dixi plene ĩ.l.re cõiũcti.S.de le.iij. ¶ Iteʒ op.S.e.l.ſi ex duob. S. ſʒ ⁊ illð.Pic gl.pᷣterit ⁊ ĩſtitut erãt emãcipati. Pp iſtitut erat ĩ ptaãte nihil nalʒ.qꝛ idẽ ẽ ibiĩ lnicncg Eĩ ptate qd ẽ ĩ emãcipato.ut.d.l.ſiex duobꝰ.S.qð ſi is.Sed dic ꝙ ibi hẽditatẽ adiuit h nõ.ſʒ bñſcio ſtoꝛis ẽ ei poꝛtio pſeruata. cũ.l.ſe. Aolo ꝙ cogitet utruʒ auc.ex cauſa. ⁊ etiam tex.ĩ coꝛpoꝛe vñ ſumit᷑ poſſit limitari.ut qð dic ceta firma re/ manẽt. limitet hoc mõ dũ tñ legatarij ul ſdeicõmiſſarij nõ ha beant plus qꝙᷓ; hẽs pᷣterit ul exhẽdat.ut.S.e.l.nliũ.S.ad eu,ʒ a teſtm rüpit ꝑ hãc legẽ. MNa õ ta.eoure eoq; oꝛdie dat quo teſtm̃ rũpit de iure ciuili.ut.S.ti.j.l.j.poſt pn.⁊.l.ſi in adoptio nẽ. S. f.utrũ hoc ſit uerũ cogitabitiss ¶NJriiẽ. Siqus er lbe. e⸗ gnopo it cõſeruari utrũq;. ut.j.e.l.bonoꝛũ poſ.iſi. Gl.dat Płrej ſo.vna ꝙ h loꝗtur ĩ his ꝗpñt petẽõ ta.ibinõ.hᷣnõẽ va⸗ ꝗre q ꝓpt h̊ eẽnt detioꝛis ↄditiois.Alij ꝙ h̊ adiuit hẽditateʒ ibino. Hec nõ ẽ va qꝛ nec ꝓpt hᷣ eẽnt detioꝛis oditiõis..Aua re gl. dic ꝙ üla lex dʒ ĩtelligi Fʒ iſtã.ut nõ debeat hẽre legata TI; Hi ꝗbꝰlegatũ ul poꝛtio hẽditat con =W virilẽ nõ admittuni. .d. L.ultra virilẽ ut . a Asorit COp. libertates nõ cõpetãt rupto Si adierit. ¶Ep. pap̃. S. ſi x cauſa. S. de inof. — — teſ. So.ibi rũpi ꝑ q̃relã.h ꝑʒ ta.⁊ ſic remanet teſtm ualiduʒ de iure ciuili. ¶ Itẽ op.de.l.nullus.j.de re.iu. So.iĩ pᷣiudiciũ alti'nõ põt ꝗs uti iure ſuo ut h.ſʒ ſi nõ p̃iudicat alij tic põt vti iure ſuo. ¶ Altio nõ iſtu.S.ad mãʒ ꝓteſtatiõis ut dic gl. de qᷓ dicut dixii ãno.l.de pupillo.S.ſiq; ipſi ptoꝛi.j.de no.oꝑ.nũ. E 3. e. l. viril. 5. ſigs. Ol. ſo. tene mẽti iĩ v. nõ ſo lũ.ꝙ üla yba cẽtũ reliquo pꝛo dote.itelligũtur ſiue Miqterur DBe lega.pſtã. ta.bo.pol.pe. dos ſuc alidd aliud peo ote uthic vicitene meaitii. Ed et ſi ꝓ dote. Si nurul. NMAuerit gl. qñ dos nõ põt peti nõ ualet legatũ. ſʒ an galebit cũ potit peti.Hic gl. ꝙ ſic ut.l. ſb oditiõe.j.de ſo. Sʒ nõne iſtud videt ↄͥ reglaʒ cato. q ipedit legata inutilia ↄfrma ri.ut.l.j.S.de re.cato. Poſſum dicẽ ꝙ legatũ ꝓ dote ẽ oditi onale.ergo regu.cato.nõ hʒ locum.ut.l.j.s.de re.cato. Iſta ſo.nõ videt᷑ va.qꝛ iſta ẽ ↄditio tacita qᷓ nõ ipedit ꝗn ſit locuꝭre gule cato.ut.l.ſi optio de opſ.le.⁊ no.in.l.j.S.de re.cato.q̃re ſolue ꝙ h̊ erat legatũ nullũ.qꝛ mrimonium ↄſtabat aduerſus ga deſectũ teſtõꝛ nõ potuit puidẽ.iõ regu.cato.nõ hʒ locum Eqñ legatũ ẽ nullũ ex ꝑſona ei cui relinquit.ut plene hũiſtis nõ.i.l.j.S.de re.cato.Scðo ritgl ga ſi ↄſtãte mr̃imonio da tur actio. DPic gl.ꝙ qñ marit ẽ exhẽdat ut.l.ſi ↄſtante.s.j.S. ſo. ma.Sʒ videte lIʒ vir ſit exhẽdat tñ actio mulieri nõ dat.ut l. ij.ſpn.S.de do.ple.ſʒ marito bñ dat᷑ util actio fami.her.vñ expoſitio gl.nõ ẽ bona.q̃re dic ꝙ det᷑ eo caſu qᷣ ſocer ul hẽdes gũt ad inopiã qͥ caſu dat actio mlieri ↄſtãte mr̃imonio.ut.l. ſi ↄſtãte.S.j.S.ſo.ma.⁊ ibi ita ĩtellexi hũc.SO. ¶ Mõ oia. Iſte ẽ difficil.S.⁊ ponit mitos caſus.ea lega EIvðVAeta debent ex hoc edicto que ſũt relicta ab eo gradu ʒ quẽ petita ẽ bonoꝛũ poſ.ſi ppt᷑ timoꝛẽ bonoꝛũ poſ.õ ta. nulla efficiant᷑.ſʒ ſi als de iure cõi debebũtur etiã legata ab alio capite.h. d.uſq; ad.l.nõnunq;. ⁊ diuidit᷑i duas partes.pᷣ onit duo dicta ĩ genẽ obſcure.ſcðo illaʒ declarat ꝑ młtos ca us uſq; ad.l.nõnunqᷓ;. Scða ibi.ut ecce pᷣſtãda ſũt.exẽplũ h pʒ ĩ vltio rñſo hui legis.Sʒ exẽpla pᷣceden dicti patẽt ĩ oĩbꝰ ijs rñſis. x.l. ſeqᷓn. uſq; ad.l.nõnunqᷓ;. in v. iul. Tex.ibi data ſt.q; ↄ gradũ iſtitutoꝝ potuit petiõ ta.⁊ ſi repudiauerit vidẽ/ tur re udiaſſe tioꝛe teriti. ergo ⁊c.ð ut.S.e.l.lij.ĩ ſi. cũ.l. ſ. ARtẽ ibi a ſequẽti nõ relicta a p gradu.qꝛ iſtituti omiſerũt ꝓpt᷑ moꝛ teriti ſeu bonoꝛum poſ.õ ta. In v.ꝙ ſi poſt moꝛ tẽ nõ timoꝛe pᷣ te ibi relicta ſũt.q̃re nõ ſũt excluſi a timoꝛe pᷣteriti ſ̊ moꝛte pꝛe uẽti. In.l.at ubi tex ibi data ſũt.q;ꝛ timoꝛe pᷣteriti videntur re pudiaſſe.x ſi adiuiſſẽt ſubſtitut excluderer᷑.ut.lpoſt aditã.C. de ipu.⁊ ali.ſpſti.⁊ iõ legata relicta ab eo nõ debẽtur cũ de in re cõi non deberẽtur õ ta. In.l.ſiue ibi nõ omiſerĩt.ſʒ deceſſe/ rint hẽditate nõ adita petita iã õᷣ ta.ꝑ ſiliũ ſᷣm Ja.de are. Itẽ ibi hereditatẽ. nã cũ timoꝛe pᷣteriti iſtitutꝰ omiſiſſet ule ꝗ petijt ʒta.ſuccedit ĩ locũ ei.ut.S.ti.j.l.cũ emãcipati pn.iõ habet᷑ ꝑinde ac ſiĩſtitut nõ adiuiſſet q;tũ ad legata.CNQũo 4 ſit rõ Siuer ſitaſ iter iſtos caſus. Rñdeo collige rõnes ex additioni bus q̃s dedi circa tex. ¶ Op.ad v.ꝙ ſi neq;.dẽ h ꝙ ſi nullus ſuꝑeſt ſuccedit ab ĩteſtato.Lõtra ſufficit ta.extare tpe moꝛtis ut poſſit peti bonoꝛũ poſ. ta.ut.S.ti.j.l.qð vulgo.So.uerũ ẽ ſihẽditas põt adiri.ſʒ h nõ potuit adiri.qꝛ nec ĩſtitut nec ſb/ ſtitut' ſuperat. ¶ Sʒ lʒ nullus ex iſtitutis ſuꝑeſt tñ traſmit⸗ tit᷑ ad hẽdẽ ſuũ.ut.lʒ.ilud ĩ fi.S.ti.j.maxĩe hodie ius deliberan di.ut.l.cũ antiqoꝛibꝰ.C. de iu.deli.NDiẽ gl.itelligo hᷣ qũ ſupꝑeſt aliqs ex iſtitut ien ſbᷣſtitu nec ad hẽdes trãſit ius adeũdi.Si enĩ ius adeũdi trãſiret ꝑinde ẽ ac ſi ſpelle ut. j. de re iudi.l.ĩ his.S. nõ debes.ita dic gl.quã nõ.ad.q.teſtõꝛ ſubſtituit hẽdi ſuo vulgarit ſi hẽs nõ erit tal bẽs eſto iſtitut non erat hẽs ſed trãſmiſit ius deliberãdi ꝑ.l.cũ antiqoꝛibꝰ.ulẽ de caſib in ꝗbꝰ hẽditas nõ adita Enileu. ro ge pferat᷑ ul ſubſtitutus uł hẽ des illiꝰ ĩſtituti. Iſta gl.videt᷑ u atur ti puto viſſimũ.qꝛ iſta vba ſi nõ erit hẽs ſpaudit lex ul aliũ miſterio ſuo hẽdẽ nõ fecerit ut.l.ſi pꝛfami.S.de hẽ.iſti.Si er o trãſmittit ius deliberãdi ulł alio caſu ius adeũdi fac aliũ hẽ 3. miniſterio ſuo.⁊ ita det᷑miaui i mã de vul.ſub.⁊ ẽ meũ du/ biũ ⁊ gl.hᷣ detmiat.¶ Op.de ſi.hui.l.ad pn. Gl. rñdet ⁊ bñ. Debes ĩtelligẽ ꝙ n.l. ſubſtituti.omiſerũt hẽditatẽ pᷣuẽti moꝛ te. vñ legata irritant nõ ꝑ p ta. ſᷓ als de iure cõi.iõ nõ debent. ut. SZ. e.l.ij.ĩ fi. i pn.ſpᷣſtituti omiſerũt timoꝛe pᷣteriti. ¶ Iteʒ vidẽtur a ſubſtituto deberi qꝛ legata relicta ab ĩſtituto vident᷑ repetita a ſubſtituto.ut.l.lʒ.S.de le.j.dic gl.ĩtellige ꝙ erat ca/ ſus ĩ q illa reerki nõ videt facta.¶ Quero ꝗd in dubio.an ſubſtitut videt᷑ repudiare timoꝛe pᷣteritiuł ꝗ erat als repetitu rus. NPiẽ gl.videt᷑ repudiare timoꝛe pᷣteriti.ut hac.l.ita diẽ gl. ¶Vltio Hi.ꝓ declaratiõe diſtiguit aut tꝑe moꝛt᷑ ſuꝑuiuit in ſtitutꝰ ⁊ ſubſtitutꝰ.aut iſtitut tm.aut ſpſtitutꝰ tm. aut neuter. ꝛĩo caſu bñ utq; viuit aut iſtitutus ẽ excluſu repudiatione gaut ↄditiõis deſectu aut alio caſu. Si repudiatiõe debẽtur ſo lũ legata relicta ab ĩſtituto.ut h ⁊.l.at ubi.x.l..ſiue aũt.aut eſt exduſus ↄditiõis defectu.⁊ tũc aut erat ↄditio caſual.⁊ debẽ tur ſolũ relicta a ſpſtitnto aut erat ↄditio ptatiua ⁊ debent᷑ reli cta ab iſtituto tm̃.ut hĩi.litem ſia ſtituto. Si voẽ excluſus e ꝙ pᷣferãtur hẽdes illi ĩiſtitiia qlio caſu. ulputa mo:te tẽ debent?᷑ relicta a ſoſtituto tm̃ ut hac l. vſip dote ul.rñ. Si vo viuit ĩſtitut tm.tũc relicta ti debẽ tur ab iſtituto.ut hac.l.v.ut ecce ſi viuit ĩſtitut tin debent᷑ reli cta a ſubſtituto.ut hĩ v.ſi vo nemo.QAuarto caſu ſi neuter vi nit tũc nulla legata debebũtur.qꝛ ab ĩte.ſuccedit ut h in v.ꝙ ſi neq;.Alia plura poſſent dici ꝗq.S.expediuiĩ addi. . gauna”s Op.de. l. nõ putauit. §. fi. (n Onnũquã. al 1 vnus afficit lucro aliũ So. nõ dʒ afficere lucro legatoꝝ ſʒ hẽditatj.qꝛ here/ ditas ẽ q̃ſ debita.ut.l.ñ. C. de codicil. Si ab uno Op. igl. d H meliꝰ. imo ẽ deter. ßͤTẽ H q; ẽ meli ut ille teneat᷑ quem teſtõꝛ gra nat.ut uolũtas teſtõꝛis fuet᷑.ut.l.ĩ ↄditionẽ.j.de cõ.⁊ de.Hhic gl. poc iõ qꝛ ꝑ ta.ſit detractio certe parᷣ.iõ nõ ẽ equũ teneri ſolidũ. Si eni nõ fiẽt detractio ſʒ. magiꝰ augmẽtũ tenent ĩſoli dũ.ꝓbat.j.de colla.do.l.ſi fuerit.⁊.l.fi.S.de le.iij.¶ Itẽ op.j. e.l.nepos.Gl.ſoluit vno mõ.⁊ rehꝛobat q̃re ſolue ut ibi. RRa1 5* Tex. ibi pᷣſtare etiã exceptis i ¶BS giĩ ptate. ackble⸗ diffiali ler. Examinemuꝭ pncipiũ. diẽ tex. ꝙ ſuus p̃terit rũpit ꝑ ʒta.õ qð ẽ nullũ nõ põt rũpi.ut.l.qð vulgo.ð.ti.j.x.S.de in / luſ. teſ.l. nã ⁊ ſi.v. poſt defectũ. ſʒ pᷣteritiõe ſilij ſui teſtin ẽ nullũ nt iſti. de exhẽ. li.i pn. Piẽ gl.teſtm ẽ nullũ ſi fili vult dicẽ nul lũ.ſicut dicim i.l.ſcim.S.repletionẽ. C.de ĩof.teſ.ubi reple/ tio ſit ipo iure ſi petat᷑.⁊ idẽ ĩ cõpẽſatiõe.qꝛ fit ipo iure.ſi tñ op ponal ab hoĩe.Ego dico ꝙ teſtm ĩ ꝗẽ ſil pᷣterit etiã ſi nõ opꝑ onat᷑ ẽ nulli.nõ eni ẽ neceſſe ꝙ anullet ⁊ petat ꝙ a iure anul let. ut. l. que ſub cõditiõe.S. fi.S. de Odi.ĩſti. Nic ẽ ꝙ lex dicit ꝙ ſiliꝰ pᷣterit uenit directo ad petẽdũ hẽditatẽ.nec pᷣus agi᷑ de nullitate ſʒ uenit ĩcidẽter opponẽdũ.ut.l.j.⁊ ibi colligi.C. de oꝛ. cog. Cõiũge tñ iſtã gl.⁊ hoc tene mẽti.Quare ad pꝛia dic ꝙẽ nullũ de iure ciuili nõ tñ de iure ptoꝛio.ut nõ.i.l.quod vulgo.S.ti.j. AVlł dic ꝙ ẽ nullũ niſi ꝑ filiũ cõſirmet᷑.ut.l.filio pᷣ/ terito. S. de inu. te. ⁊ ibi dixi pleni petẽdo ta. videt᷑ appꝛoba re teſtm̃ de iure ciuili.ut.l.poſthumo.j.de bo.poſ.ð ta.⁊ qð ibinõ.gꝗl.⁊ doc.¶ Aenio ad ſcðʒ rñſũ.dicit h ꝙ emãcipatus nõ p̃ᷣſtat legata.S.j.l.ꝓxi.NHicit gl.ꝗqdã eſtimauerunt ſubau/ dimale. Alij uolẽtes ſuſtinere iſtos dicunt h loqtur in emãci pato pᷣterito cui pꝛ fecit iniuriã.vñ min põt a pꝛe granari.ſed ibi loꝗtur ĩ emãcipato ĩſtituto ꝗ hʒ pꝛis uolũtatẽ iõ põt plus grauari.ar. ꝓ hac ſolone qð hẽp hi v.ꝗd ergo.⁊.j.ꝓx.S. Ai dete iſti vidẽtur uelle ꝙ emãcipat ꝗ pot petẽ õ ta.nõ teneat᷑ ad legata.hoc videt caſũ.l.qꝛ aũt.S.pe.S.ſiqs omiſ.cau.te. Fʒ ꝙ ibi itelligũt Di.⁊ Ja.de are.Et iõ ꝓ ſuſtinẽdis oĩb opi. poſſum dicẽ ſic.qũ ſuus ẽ pᷣteritus aut loqmur ĩ emãcipatoĩ/ ſtituto. ⁊ dic ut.l.ſi duo.j.e.Aut ẽ pᷣteritus emãcipatus.⁊ tũc ſigdẽ emãcipatus ſuccedat ꝑ ð ta.tenet ad legata. ut.d.l. ꝗa aut. F. pe. ⁊ h mõ dʒ ĩtelligi h ʒ lec.gl.qꝛ iſti male putabãt ſiĩ/ telligebãt de emacipato ueniẽte ꝑ ta.aut emãcipatus ſucce dit ab inteſtato ꝑ vñ li.q̃ſi teſtõ anullato ꝑ pᷣteritionẽ ſilij ſui. tũc ex hoc edicto legata nõ deben:.ita pñt ĩtelligi iuriſcõſulti ꝗ hᷣ eſtimabat.ſʒ bñ debebant᷑ legata ꝑ edictũ ſiq omiſ.ca.te. it. l. q aũt. S. pẽ.ſiqs omiſ. ca. te. ⁊ fac.l.ſi ſilius.e.ti. Sʒ quõ põt peti õᷓ ta.ſi teſtm ẽ nullũ ꝑ pᷣteritionẽ ſui. Dicã.j.l.pꝓxi. (Sʒ ſi unꝰ. Fſie e viſtcl. ¶ Op a bmũ dictũ dẽ 4 hꝙ ſi ambo petierit bo.pol.ð ta.pᷣſtãtur legata tm̃ ↄiũct ꝑſonis.Cõtra imo ex ꝑſona iſtituti debẽtur ab ipo iſtituto oibꝰ. ut.l.ſilio. S. e. ⁊.l. uls.S. fi. S. de le.iij. So. ꝓ poꝛtiõe ĩ q̃ iſtitut fuit debẽtur legata oibꝰ.ſjp ea qꝗᷓ accre/ uit ꝑ ta. debẽtur tm pↄiũct᷑ pſonis. ut dixi i.l.fſ.S.de le.iij.? dixi. S.e.l.filiũ. ¶ Itẽ op.dꝛ hĩ v.ſʒ ſi ſcript.⁊ ſcriptus adiuit ⁊ pᷣteritus petijt ʒ ta.videt᷑ ꝙ nõ poſſit peti ̃m ta.donec expe ctat᷑ an poſſit ueniri ꝑ ʒ ta.ut.l.eꝗſſimuʒ poſt pᷣn.j.de fᷣin ta. So.h̊ diẽ ꝙ adiuit hẽditatẽ.ſ.de iure ciuili.nõ ꝑ bonoꝛũ poſ. ita nõ. S.ti.j.l.il. ⁊ doc.i.l.ſ. C. de bo.poſ. ta.qð ĩtellige ut dicã. j.l. pri I op.dẽ h ꝙ ſcriptus hẽs adiẽs ex ĩſtitutiõe tenet᷑ ad legata ↄiũcſ pſonis tm. .S.ti.j.l.ſ ex płribus.S.ſʒ i. lud.⁊.j.e.l.ſi duo ĩ fi.ubi tenet᷑ oibus.So.vna ẽ ꝙ h̊ coꝛꝛigi l.ſi ex duobus.S.ſᷣ illð.⁊ illa coꝛꝛigit ꝑ.l.ſi duo.⁊ iſta ẽ ſaʒ bo na.Alia ſo.ẽ ꝙ h loꝗtur ĩ ſuo.ibi ĩ emãcipato. Hoc ẽ ſalſũ ut dixi i.l.ſi ex duobus. Alij dicũt ꝙ h loqtur de ſcripto cui ſer nat hẽditas ex vigoꝛe iſtius edicti ⁊ ſic tenet ad legata ceri ꝑ/ ſonis ut. õ. e.l.flliũ. fi.q̊ nꝛia loquunt᷑ ĩ ſeripto ꝗq uenitꝑõta. Pa otꝛgiki l gui tʒ Di. Iſta ſo. ẽ va ĩ ſe ſj nõ ↄgruit huic egi.qꝛ h loꝗtur de ſcripto ꝗq põt uenire ꝑ ð ta.Alij ſoluũt alit᷑ gl. dicẽtes ꝙ id qꝗð dꝛ de ſcripto.ſ.q nõ adiuit ſed petijtꝰ ta. bñſicio pᷣteriti. Iſta opi.lʒ ĩ ſe ſt va nõ cõgruit lre.q; tex.dicit wbetẽ potuẽ nõ diẽ ꝙ petiere.q̃re tene pᷣmã opi. Al dic ꝙhᷣ reieri õ — — oͦ+.u — = De colla. bonor. refert opi.qͥrũdã q̃ ibi repꝛobat᷑.¶ Itẽ op.dẽ h q nõ dʒ eum tueri ĩ ea parte ĩ q̃ ẽ iſtitutus. Cõtra.S.ti.j.l.nõ putauit.S.ſi. So.ibi loꝗtur qũ oẽs petierũt ta.h̊ aũt iſtitut adiuit.¶Et pꝛo declaratiõe iſtoꝝ caſuũ dic.aut ꝗs pᷣterijt emãcipatũ uel emãcipatos qͥs ſolus hẽbat.⁊ tũc ſine dubio pᷣſtatur legata ſonis except.ut pʒ ꝑ totũ hũc ti.aut ꝗs pᷣterijt ſuũ ułſuos qͥs ſolus hẽbat.⁊ tũc nõ pᷣſtãtur legata ſiue dicãt nullũ ſiue ueni/ ant ꝑõ ta.ut hac.l.ĩ pn.aut pᷣterijt duos vnũ ſuũ aliũ emanci patũ.tũc ſu nemini dʒ legata.emãcipat vo aut uenit ꝑ ta.⁊ tenet᷑ ad legata except ꝑſonis.aut uenit ab ĩteſtato.⁊ tũc nõ tenet᷑ ex hoc edicto ſʒ ex edicto ſiqs omiſ.ca.te.ut dixiĩ pᷣn.l. gaut vnũ pᷣterijt ⁊ aliuʒ ĩſtituit.⁊ tũc aut pᷣterijt ſuum ⁊ inſtiruit emãcipatũ.⁊ tũc ſuus nõ tenet᷑ ad legata ſʒ emaãcipat oiĩbꝰ.ut j.e.l.ſi duo.aut ĩſtituit ſuũ ⁊ emãcipatũ pᷣterijt.⁊ tũc ſuus tene tur ad legata.aut vnũ emãcipatũ pᷣterijt ⁊ aliũ ĩſtituit.tũc aut oẽs ueniũt ꝑ ta.⁊ tũc pᷣſtabũtur legata except ꝑſonis tm̃ ulł h ⁊i v.ſʒ ſi vnꝰ.aut iſtitut adiuit ⁊ pterit petijt ꝑ õᷣ ta.⁊ tẽ ex- neus inſtitut p̃ſtabit legata oĩbꝰ pʒ uerã opi.ut.S.de ᷣ ta.l.ſi ex duobꝰ. Cc.j.e.l.ſi duo.pᷣterit aũt debebit legata except per ſonis. ut oer iſ ſi ſcriptꝰ. Si vo vnũ pᷣterijt aliũ exhẽda/ uit. tũc dic ut. l. filiũ ĩ pn. ⁊. S. legata. S.e.ti. (Eta? Doté ¶¶ Op. de le. j. C. de ſal. ca. adie. So. di⸗ J cũt ꝗqdà h̊ nõ fuit expᷣſſa certa quãtitas. ibi ſecꝰ. Al meli qñ teſtm irritat ꝑ ã ta.opʒ ꝙ ve do ſit.q; ad dotẽ inuitat᷑ tanq; ad es alienũ.ſec qũ no irritat ꝑ ta.ita dic l. tene mẽti iſtũ tex. nã.S.e. l.j.ĩ pn. dẽ ſi legat uxoꝛip dote nõ uffiẽ legari ꝓ dote niſi uere ſit dos. Et hoc fac ad młta.ſi dẽ ĩ (Endin mercãtia nõ di niſeſitmercctlaer. hub. 5. õditio dʒ ipleri ĩ ꝑſona ei ꝗ peti t 5 ta. h. d. iſte tex. , Iſta ẽ ſubtil lex. ¶ Op.ad pn. S.l.ꝓ/ xima.ſcdo rñũſo.So.ut ihi dixi. hʒ tres lec. Huob modis legit ĩ gl. — Nduo. ꝛoide. Zte. t᷑tio mò ſᷣm Pe. alibi. dẽ H oĩibu legata pꝛe ſtari. . S.e.l.is q.S.deſcripto.So.ut ibi.¶ Itẽ op.j.de ſᷣm ta.l.ſi ſub ↄditiõe ĩ fi. So.utĩ gl.⁊ bñ. ¶ Quero dẽ h ꝓinde ſi ta.nõ accepit.qᷓro ſi nõ petijt bonoꝛũ poſ. ta.q̃lit᷑ ſucceſ ſit. DPic gl.adiuit de iure ciuili ulł Petijſt ta.ex ĩſtitutiõe. Iſta pma lec.nõ videt᷑ vᷣa.q; teſtmĩ qẽ ſiliꝰ ſuus pᷣteritẽ nullũ de iure ciuili.⁊ iõ nõ põt adiri.ut.l.filioõ.de iniuſ.teſ. Atẽ ſcða vi det᷑ peioꝛ q; ubi hʒ locũ bonoꝛũ poſ.ſᷣm ta.nõ põt hẽre locum ʒta.ut.l.eqſſimũ.S.expectãdi.j.de ſᷣm ta.iõ ĩſtitut nõ põt pe tere bono.poſ.Fm ta.ꝓpt᷑ pᷣteritũ q põt uenire ꝑõ ta.iõ . de are. tʒ pmãꝗ lec.ſʒ nõ rñdet ad ↄꝛiu factũ. Sʒ De.legit hãc l.tertio mõ dicẽs ꝙ nõ adiuit de iure ciuili nec ſᷣm ta.petijt.q; nõ põt nt dictũ ẽ.ſi fuit poꝛtio reßu ata ꝑ hũc ti.⁊.l.ſiliũ.S.ſʒ ſi poꝛtio.S.ti.j.ita diẽ Me.⁊ Ci.refert EfCde bo. poſ. ta. Sʒ male q; alie pſone ꝗbꝰ oſeruaĩ poꝛtio ꝑ hoc edictũ nõ p̃/ ſtat᷑ niſ iũct᷑ ꝑſonis.nt.l.filiũ ĩ fi.S.ti.j.q̊ h dꝛ ꝙ pᷣſtat oibus qᷓ̃re tene lec.gl.ſiue dicam ipſũ adire de iure ciuili qꝛ põt.quia B ſuit ĩſtitutꝰ vn de ueniẽtib ab ĩteſtato ⁊ ſic tale teſtm lʒĩ eo ſit fili pteritꝰ de iure ciuili ualet.ut.l.ſ duobꝰ.S.ſi pᷣus.S.ti.j. ⁊ ibi dixi. Itẽ põt peti m ta.q qð dẽ ꝙ nõ hʒ locũ ſm ta.do nec põt intẽtariõ ta.ẽ uerũ qũ lſtitutus nõ ẽ i pari graqu cum pᷣterito.ut.l.eqſſimũ.S.j.de ᷣm ta.Sʒ ſi ſũt ĩ pari gradu tunc nil repugnat ꝙ vnus veniat ꝑ ſᷣm ta.⁊ alius ꝑ ʒ ta.⁊ pñt con J currere. ut.l.q̊ cũ p?ono ĩ pn.S.ti. j. J emãcipato ¶ Op. ꝙlliberei hẽs pꝛe teritꝰ. ut.l. arbitrio.S. fi. ẽ. do dolo. Gl. ſol. ꝙ h hes ẽ ĩ moꝛa. uł fauoꝛ pſonarũ hoc ĩducit ſz male dic.q̃re dic ꝙ h̊ hẽs ſcript cõmiſit dolũ aduerſu pᷣteri tũ. Vñ ppt᷑ odium p⸗teriti ſteremit rẽ legatã.iõ tenet᷑ pᷣternitus tanq; ſua culpa ſit ĩterẽpta.ut.l.ſi merces.S.ſi culpe.S.loca.⁊ l.pe.ĩ pn.S.ſo.ma.ſʒ ſi iterennſſet ꝓpt᷑ odiũ legatarij tũc vide tur res iterẽpta culpa legatarij nec tenereĩ terit eaſcẽ lege ſi vo nõ ĩteremit rẽ legatã ꝓpt᷑ odiũ alicui ſʒ ipſi rei legate.ut q; iteremit ſuũ pꝓpt᷑ odiũ ipſius Fni.tc pcedit diſtictio gl. Aut hẽs pᷣterit ſuit ĩ moꝛa aut nõ.ſʒ qñ nõ ẽ ĩ moꝛa tenet᷑ cedẽ acti onẽ ʒ hẽdẽ ſcriptũ.ut.l.huic ſcripture.S.ad.l.aql.Sʒ an occi dens teneat᷑ ſilio pterito. Dic ut in gl. n L Os. Do de. .nonnunch . .e Hl ſol. nõ bñ.ſʒ h ſoluit ⁊ bñ qꝛ ẽ qd im B putet᷑ nepoti.q; cũ potuit uenire ꝑ otra ta.noluit. * DOnoꝝ ¶Op. S.e.l.virilis poſt pn. Gl. ſol. aribi pluribus modis ſʒ tene illã q po/ nit᷑hᷣ qꝛ: nõ habebit legata ultra virilẽ. bꝰ. Hic ponũ caſus duob moglis. tene ulti 9ni caſũ ſᷣm quẽ ↄiñcte perſone nihil de bẽt hẽre de fuis gbelitatẽ ßſtare debeãt. qꝛteſtatoꝛ tale lega tũ nõ ſecit ꝓpt᷑ eoꝛũ cõmodũ.ut ꝓbat.S.e.l.iij.S.item. — .S. de regu. cato. So.h̊ loꝗ/ — 1Eteruenit. HH reqrat tps teſti. ut ðtur qñ legatũ denicit rõne ꝑſone.ſecꝰſi als ut ibi nõ.⁊ . .„ℳ — — —„ * —2 ) B l.iij.S. qũ aũt.j.de iure fiſ. ¶ Itẽ op.de rebꝰ du.l.ſi cognitis ubi reꝗrit᷑ ꝙ ſit eti tꝑe moꝛt.Dicũt qdã ꝙ h foꝛte reqrat ſed trufa ẽ.qre dic ꝙ h̊ loqtur qñ teſtm ĩpugnat᷑ ꝑ q ta.vñ ꝙ ſit de liberis non requiritur ex diſpoſitione defunctiſed ex diſpo ſitione iuris.ſed ibi loquitur quando requiritur ꝙ ſit de cõiũ/ ctis ex diſpõne defũcti.¶ Iteʒ op.iſti.de here.iſti.S.iĩ exneis ubi tria tꝑa reqrũtur. Nicũt qdà ꝙ hᷣ foꝛte reqrũtur.ſʒ dic ꝙ ibi loꝗtur ĩ hẽditate hᷣ ĩ legat. Pꝛetea h qñ rumpi teſtm ꝑõ ta.ibi nõ.ſʒ mere ibi ex diſpõne defũcti ſucceditur. OAi filiũ. Abi petere poſſe.ſ.beneſicio pꝛete Js cui⸗ Iſte.S.eẽt ſat᷑ facił niſi qꝛ gl.itricat ipſũ. Dã ——. E RbE op emacipatũ ſiliũ pᷣterijt. qᷓro de ꝗͥ filio eman/ cipato loqtur.Nic̃ gl.pᷣ̊ de emãcipato.ſ.pꝛe iſti nepot.⁊ fᷣm h iuriſcõſultꝰ B nõ rñdet qõni.⁊ hoc mõ loqtur gl.q ĩcipit nõ rñdet.Gl.repꝛobat iſtã lec.q; ſi hoc eẽt uerũ pᷣtoꝛ nõ tueret᷑ ne potẽ ꝑ hoc eqictũ.ſʒ de iure cõi tueret᷑ q nemo cõmitteret edi ctũ.q p? dat in adoptionẽ nõ cõmittit edictũ.ut.l.nõ puta/⸗ uit. S.ĩ adoptionẽ. S.ti.j.Alij uolẽtes ſuſtinẽ gl.q̃ incipit non rñdet.legũt alio mõ ꝙ iſte nepos fuit iſtitut ⁊ fuit pᷣterit aliꝰ filiꝰ nõ pꝛ ipſiꝰ.Et ſi dicis nõ põt ei cõmitti exũtiĩ aliena fami lia.ↄcedo ꝙ pꝛ eũ pᷣcedit.ergo erit tuẽdus.⁊ h vult dicẽ gl. qᷓ ĩcipit pꝛeʒ.ibi qꝛ pꝛ eũ pᷣcedit.⁊ ſᷣm h̊ illa gl.q ĩcipit nõ rũdet. expone ꝑ pꝛeʒ.i.ꝓpt᷑ pꝛeʒ. Itẽ ĩ gl.pcedẽti q icipit pꝛeʒ ibi.S. filiũ.dic imo.l.ſi emãcipatus.S.j.⁊ ibi nõ. Itẽ i tlio pmi gra/ dus exñti ĩ adoptina familia.alia lec pom?᷑ ĩ gl.q̃ẽ clara. ¶Be collatione bonoꝛũ. Nubꝛca. Quiarilli q petũtõ ta.tenent ↄferre.iõ ponit ti.de collatiõ bonoꝛũ.Querit gl.ꝗd vult dicere iuriſcõſultus dũ dic de col latiõe. NHic ut ĩ gl.⁊ bñ.als alit᷑ accipit᷑ pꝛo collatiõe.ſ.quã ſa/⸗ ciũt plures bibẽtes. Itẽ accipif pꝛo qᷓdã rõcinatiõe quã faci/ unt aliꝗ ſuꝑ aliquo dubio. Itẽ pꝛo cõparatiõe. Ar fi Iſta rõ quam ponit tex. Ic titulus. videt va. q; m hoc eti am ſuns emãcipato cõſerret.Cõtra.l.ſi emãci⸗ pati. C.e.⁊ eti emãcipati ĩter ſe.õ hãc.l.S.ſfi.iõ – ꝓ tollẽda iſta dubitatione gl. declarat.nam ſᷣm iſta tpa qcꝗd ſiliqrebat qᷓrebat pꝛi. ut.l.placet.S.de acꝗ.hẽ. ⁊. l.j.j.ſia pa.ꝗs fu.ma.i gl. Illud vo qð qrebat ſili ? emacipa tus hẽbat ſibi ꝓpꝛiũ.ergo erat ꝙ emãcipat hẽret partẽ bono rũ pꝛonoꝝ ⁊ ĩ ꝗberat lucrũ ſilij ĩ ptãte niſi emãcipat cõferret ea qᷓ lucratus ſuerit.⁊ ita vult dicè iſte tex.ꝗᷓ rõ ceſſat ſi tracta/ mu de collone ſiẽda ab emãcipato alij emãcipato. Itẽ ceſſat etid ſi tractam de collatiõe fiẽda a ſuo ipſi emacipato.q; ſuuj oiĩa ꝗſiuit pꝛi.maʒ collationis dicã.j.ti.j.l.pẽ niũ. E uter eOs. Pollatio fit iter eos ꝗ petũt ta.de iure cõi ſiue de iure ſpali.h.d.¶ Qp. inter — emãcipatos nõ ẽ loc collationi.ut.C. e.l.ſi emãcipati.j.e.l.S. ſfñi. So.ĩtelliga iter eos ſʒ nõ oẽs.qꝛ nõ cõſerũt emdäcipati int᷑ ſe. ¶ Itẽ op. de./.filiũ. S. videam. S. ti. ij. So. dat his ꝗ ſucce dũt eodẽ iure.ſec'ſi diuerſo iure ſuccedũt.¶ Itẽ op. C.·c. l. lã ubi ĩ ſuccedẽtib de iure ciuili hʒ locũ collatio.So.illdð de iure nouo.nã oli nõ hẽbat locũ niſi ĩ ſuccedẽtib de iure pᷣtoꝛio.di caʒ i.l.pꝛ filiũ. Itẽ uenio ad v.plane.⁊ q̃ro exẽplũ.NPic ut in glo. ⁊ bene. (Si Ex dodrate. mncher ueniẽs ꝑ ᷣ ta.fert ſuo ꝓ ea parte qua ſibi aufert. ⁊ ſi nihil aufert collatio ceſſat.h.d.vſq; ad.S.ibidẽ.⁊ ẽ difficil S. ¶ Mõ tex.i v. totiẽs. dẽ h ꝙ pꝛo ea parte cõfert p q̃ parte auſert. imo plus cõfert ꝙ;ᷓ aufert. ut.j.e.l. S. fi. T. ſ.l. pxi. S. ſi tres.⁊.l.ptoꝛ.S.iul.Hui timoꝛe ſũt ĩ gl.v.ſol.x q̃ibet diffcit. Ana ẽ ꝙ h exponat᷑ ↄfert.ſ.oĩa ſua bona ꝓ ſullo qdrate.Nõ ẽ bona qꝛ iſta lex eẽt ipoſita vbis ⁊ nullũ effectum hẽret. Alia ſo. ẽ ꝙ. ll. ↄꝛie ĩtelligant᷑ ʒ iſtq:.· ut lʒ ĩ illis dicat᷑ cẽtũ ul ducẽta hẽbat. dic.ſ.cõferẽda.ſʒ hẽbat alia qᷓ nõ ueniebat conferẽda. Bl. repᷣhẽdit ꝑ.l.ptoꝛ..iul.⁊ ꝑ.lſe.S.ſitres.Alia ſo.eſt.aut emãcipat ſuccedit ab iteſtato ⁊ cõſert oĩa.ut ibi.Alut ꝑõ ta. ⁊ tũc ↄfert pꝛo ea parte quam aufert. Iſta repꝛehẽdit glo.p. 1.pᷣtoꝛ.S. iul.j.e.ti.Gl.ergo ſol.q̃rto mõ ſolẽnit᷑ dicẽs aut fili ſolus ẽ iſtitutꝰ ⁊ nullus ali ⁊ tũc emãcipat ſemꝑ cõſert totũ ut. I. Sꝛijs. aut ĩſtitutus exneus cũ filio.⁊ tũc ↄfert pꝛo ea par/ te quã auſert ſuo.nõ pꝛo ea quã aufert exneo. Sʒ videt iſta ſo.nõ hẽ at rõnẽ in ſe. qꝛ nihil ad ſactũ utrũ filius ſolus fuerit p üij De colla. benox. iſtitutus.nã tũc emãcipatus aufert ſolũ dimidiã.⁊ ſic tũc pꝛo dimidia deberet cõſerre. ut hac.l.⁊ ſic iſta nõ videt᷑ vᷣa ſo.ſed magis caſuũ uariatio.Ci.tãgit.C.e.l.ſiue emãcipatiĩ ſi.⁊ ni/ hil examinat.ſ dic ꝙ iſta ſol.ẽ optima.⁊ vba iſti gl. ⁊ tex. de bẽt intelligi ſic.ꝓ ea parte quã emãcipat aufert ſuo de poꝛtio ne debita ipſi emacipato.pꝛo ea parte ſi nihil aufert nihil con fert. ut h ſi totã poꝛtionẽ ſibi debità a ſuo aufert totũ qð hʒ ſi/ bi ofert.ita loquũtur pꝛia.Et ſi dicis ĩmo nõ aufert ſuo niſi di midiã.ergo pꝛo dimidia dʒ cõferri. Rñdeo dimidiã tm̃ aufert ſ. hẽdita pẽne.ſʒ illa dimidia ẽ totũ qð ſibi debet᷑.iõ totuʒ qð pʒ cõfert.ita loquũtur leges ↄꝛie.Ald vnũ tñ aduerte ꝙ id qð hH dẽ ꝙ ↄfert pꝛo q̃dratẽ.nõ ĩtelligas ꝙ q̃drãte tm̃ ſuoꝛũ bo/ noꝛũ debeat cõferri emãcipat.ſʒ cõſert dimidiã bonoꝛũ ſuo/⸗ rũ.ſicuti enĩ aufert a ſilio ſuo dunidiã poꝛtiõis ſibi emacipato debite. ita dimidiã bonoꝝ ↄfert.ut.ll.ꝛijs. De illa tñ dimidia collata dimidietatẽ retinebit emãciꝑat.aliã hẽbit ſuus.⁊ ſic quadrãtẽ ĩtegrã hẽbit ſuus de bonis emãcipati.⁊ iſta ẽ vitas. Alij ut HNug.ſoluũt hoc ↄꝛiũ alio mõ.vide iſtã gl.magis ĩ ſi. ibi alij ut HNug. Iſta Bog nde va ĩ ſe.teneatis pꝛecedentẽ ſo.q ẽ viſſima.¶¶ Vlteri q̃ro dẽ h ꝙ emãcipat aufert q̃dran tẽ ſilio ſuo.ſ̊ an põt plus auferre.Dic ut ĩ glo.¶ Scðo q̃ro an qñ q̃rit ab ĩteſtato hẽat locũ collo.Piẽ gl.ꝙ ſic ⁊ bene.nã cũ emãcipat ſaciat iniuriã ſuo de iure ciuiliĩ totum ſuccedat. merito hʒ locũ collatio.ſiẽ ſi ueniretꝑ tab. ¶ Vlteri gl.que rit an ꝓcedat ar. de toto ad partẽ. Et remituit ad notata in.l. A ſit.S.de uſur. Pic melii.l.an pars.j.pꝛo derelic.⁊ ibi dixi. 5. ari ¶ AQuero q̃ ẽ rõ hui tex. Hicũt q/ Ael maxime. pꝛ fecit teſtm ⁊ ex teſtõ ceſſat collatio.ut.l.j.C.e.Hoc nõ placet gl.qꝛ nõ potuerunt legata relĩquiiĩ codicilł ꝗ nõ ĩpediũtcollationẽ.ut.l.ſfiliã. C.de colla. .- rõ ergo ẽ q; emãcipat nõ afficit cõmodo ſuo õ defũcti uolun tatẽ. ¶ Querit gl.pone ꝙ emãcipatꝰ⁊ iſtitut ⁊ ſuus pᷣteritꝰ ⁊ ambo ueniũt pꝰ tab.an emãcipat ↄfert. Nic̃ gl.ꝙ nõ quia hʒ uolũtatẽ defũcti.Cõtra iſtas rõnes op.gl.ſi iſtud ẽ uerum er go ab ĩteſtato ceſſat collatio.qꝛ ſlle ꝗ uenit ab ĩteſtato bʒ ta citã defũcti uolũtatẽ ⁊ ſic nõ fac iniuriã ſuo ut.l. ſiciuntur.S. de iure codi.Gl.mirabilit ſoluit dicẽs ꝙ ille ꝗ ſuccedit de iure pᷣtoꝛio nõ hʒ tacitã defũcti uolũtatẽ qua gl.ſigna.nõ credo gl. iſtã uerũ dicẽ.qꝛ ita hʒ tacità defücti uolũtatẽ ꝗ ſuccedit de in re pᷣtoꝛio ſic ꝗ ſuccedit de iure ciuili.ut.l.ſcripto ĩ fi.j.vñ li.Ad Sꝛia rñdeo ſic dico ꝙ ꝗ ſuccedit ab inteſtato de iure pᷣtoꝛio hʒ tacita uolũtatẽ defũcti.ꝙ ſuccedit cũ iſto onẽ.i.collnois.ſʒ ille ꝗq ſuccedit ex teſtõ hʒ expᷣſſ uolũtatẽ ſine hoc onere niſi expᷣſ- ſe eẽt dictũ de collatiõe.ut.C. e.l.j. ¶Abidẽ. Jus aſerẽdiꝗſit traſmitti: ad hedes. alo ſecus dD. Pꝛo declaratiõe qro.dẽ hͥ bono.poſ.acce pta.q̃ro a ꝗᷓ dz accipi bonoꝛũ poſ.ut ius collatiõis qᷓrat᷑. Glo. dic a filio iſtituto alio comittẽte edictũ. Alij dicunt accipi ab emãcipato p̃terito. Iſta ſequẽs opi.nõ ẽ va.nã lʒ emãcipatuj peteret ↄ ta.ſfili ſuꝰpõt adire ex teſtõ ⁊ cõmodo collonis eſſet uat. ⁊ ſic nõ eẽt qſitũ ius colłonij.ut.l.ſi ex duobꝰ.S.j.S.de ʒta.qre tene pᷣmã opi.⁊ ex h ſumit rõ q̃re ĩ p caſu trãſmittitur ius cõſerẽdi.ſ.qꝛ defũcto erat qſitũ ius collatiõis.ſʒ in ſcðo nõ trãſmittit qꝛ nõ erat q̃ſtũ defũcto ius collatioms.¶ His pꝛe/ miſſis op.ad ſi.dẽ h ꝙ ius collatiõis ad hẽdes nõ trãſmittitur ¶ Op. a diuiſione aut ꝑ defũctũ fuit adita hẽditas de iure ci uili ⁊ bonoꝛũ poſſeſſio ſuit omiſſa de iure p̃ᷣtoꝛo.⁊ tũc fruſtra tractat᷑ de collatiõe.q; ipſi defũcto nõ ſiẽt collo.ut.l.ſi ex duo bus circa pn.S.de ↄ ta.aut nõ fuit adita.⁊ tũc nõ traſmittitur merito nõ tractat᷑ de collatiõe.ut.l.ij.S.acqrẽ.S.de bo.poſ. Di dicis ꝙ traſmittit hẽditas.ergo eodẽ mõ debebit eẽ apud hẽdẽ qͥ apud defũctũ.ut nõ.i.l.ſᷣ ⁊ ſip dote.S.pe.S.ti.j.h d ↄꝛiũ ergo ⁊c. So.dico ꝙ hẽditas nõ adita traſmittũ ad hẽdẽ ut h.qꝛ ſuꝰ.⁊ ſic trãſmittit nõ aditã. ut hᷣ ⁊.l.ex militari in f. S. de teſ. mili.x.l.apud hoſtes.C. de ſu.⁊ le.⁊.l.hẽditatẽ.S.ſlius de caſtrẽſi pe.⁊ dico ꝑplene ĩ.l.ſi ilꝰ q pꝛi.S.de vul.⁊ pu.tñ lʒ hẽditas ſit trãſmiſſa nõ tamẽ ẽ trãſmiſſa bonoꝛum poſ.q ta.iõ hẽdi non ſit collatio. Sed ſi eẽt de caſibꝰ ĩ gbus bonoꝛũ poſ. nõ agnita traſmittit.ut nõ.in.l.ſed ⁊ ſi deceſſerit.S.de ð ta.tůc B Rarare ꝙ fieret collatio hẽdi ſicut defuncto per id qð nõ.in.l. ſed ⁊ ſi pꝛo dote.S.pe.ð.ti.j.¶ Altimo nota caſũĩꝗ hẽditas nõ adita trãſmitiitur per ſuum. (Fubet Aſte. S. uſq; ad.S.is quoq;. tractat de mo cõſe rẽdi. ⁊ bꝛeuit.h.d. Qui dʒ conſerre cogit ſati dare cũ ſideiuſſoꝛibuel pignoꝛib de cõſerẽdo.qð ſi recuſat ꝑ cõtumatiã denegant᷑ ſibi actiões.⁊ ſi ppt᷑ ĩpotẽtiã dat᷑ curatoꝛ bonis uel ſiet collo re ipſa ſʒ certe ſũt res ↄferẽde als ſecꝰ.ulñ et cõpẽſatio alteri rei loco collatiõis dimiſſe.h.d. ¶ Op. C. de v. ſig. l. cim. Diẽ gl. H iõ. qꝛ a lege expmil.ſed truſa . Sʒ dic ꝙ vbũ recte h̊ poſitũ tollit ↄꝛiũ.ut nõ.in.l. ia ꝑ Ci.ut ibi. ¶Itẽ op.dẽ h ꝙ cauet pignoꝛi. Contra.j.de pᷣto.ſtip.l.pᷣto⸗/ rie.So.põt cauere cũ pignoꝛibꝰ ut h.ſʒ nõ cogitut ibi.quod examiĩa ut ibi. Op. glo.dẽ h̊ ꝙ datr᷑ curatoꝛ bonis ſi Si frater. S pt ſatiſdare.⁊ ſic ẽ q̃dã ſeq̃ſtratio. Cõ tra i.l.j. C. de ꝓhi.ſe. Ne.ſol.illð reglare iſto ſpale. Itẽ dꝛ H offerẽdo cautionẽ recuꝑat bona.qᷓro uſq; ad qdð tpᷣs põt oſ re. DPiẽ̃ gl.ppetuo. — L mäuis Vr hi fi. ꝙ ſiat cõpẽſatio ſpẽi ad ſpẽz.Cõ/ EHvtra. l. ſi cõuenerit de pig. ach. Gl. videt ſate rivꝛiũ nec diẽ plus.vitas ẽ poteſt ſoluẽ duob modis. Nꝛi mo ille q dʒ hẽre qtã partẽ bonoꝝ uł hẽditatᷣ nõ dẽ debẽ ha bere ſpẽʒ ſʒ magis q;titatẽ uł aliqð genꝰ.ut.S.de le.j.l.nõ am pliꝰ.S.ſfi.⁊.l.j.S.pe.S.ſi pars hẽ.pe.cũ ergo hincide debeatur ;titas bonoꝛũ uł hẽdita.merito põt fieri cõpenſatio.ut h̊ ⁊ d. l. j.S. pe.S.ſi pars hẽ.pe. Vł meliiſta nõ ẽ ꝓpꝛie cõpẽſatio ſz magis datio ĩ ſolutũ de partiũ uolũtate ⁊ etia pᷣtoꝛis ĩteruẽ . tu ſm foꝛmã.l.nõ ampliꝰ.S.fi.Cũ.l.ſe.S.de le.j. 4 Cũ adoptiuꝰ admittit ad ð tab.pꝛis nã/ ¶ Is quoqʒ.i⸗ pꝛ ei pꝛo eodẽ ↄferret niſi euʒ añ ſine ſraude emãcipauerit. h. d. ¶ Op. dẽ h ꝙ adoptiuꝰoſert. Cõ tra aut dicis adoptiuũ nõ eẽ ĩſtitutũ.⁊ tũc nõ hʒ ̊ tab.l.non putanit.⁊.l.ſi poſt moꝛtẽ.S.in adoptionẽ de õ ta.Aut ponis eũ iſtitutũ ⁊ ſic nõ hʒ locũ collatio.⁊ tũc ſiſi nõ hʒ locũ collo. qꝛ hʒ defũcti uolũtatẽ.ut.S.e.l.S.ul maxiĩe.Rñdeo utroq; ca ſu põt ĩtelligi.pᷣ ꝙ nõ fuit iſtitutꝰ ſʒ fuit dat in adoptionẽ auo uł alicui ex eis ꝗ ſũt ĩ eadẽ familia.⁊ ſic hʒ õ tab ut.l.iij.S.ſiqs ſilio de tab. Iteʒ potes ĩtelligẽ ꝙ fuit dat ĩ adoptiõeʒ peni tus eẽ̃neo ⁊ tũc admittit᷑ ad ð tab.qꝛ fuit iſtitutP alio cõmitten te edictũ.ut.l.nõ putauit.S.iĩ adoptionẽ.S.de õ ta.⁊.l.ſi poſt moꝛtẽ.Et ſi tu dicis quõ ẽ locꝰcollatiõi.q; h fuit factũ teſtmm x ſic hʒ defũcti uolũtatẽ. Rñdeo ꝛ ei poꝛtio nõ ẽ aucta ꝑõta. iõ ẽ loc colloni.ita dic gl.⁊ bñ.ſʒ hoc totiſte.S.loqtur ĩ emã cipato ueniẽte ꝑ ᷣ ta.¶ Sʒ qro qd ſi iſte dat ĩ adoptionẽ in ſtitutus adiuit.ali pᷣteritus uenit p ʒ ta.an erit locus collatiõi Certe de iuris rigoꝛe nõ.q;ꝛ veniüt diuerſo iure.ſʒ de equitate ſceuole videt᷑ aliud ut.j.e.l.ſi ſlius.qð dic ut ibi dicã. Item dẽ h ꝙ ſi fl ẽ emacipatus bona ſide ↄfert. ð oĩa q̃ ꝗqs hẽbat tpe moꝛ pꝛis veniũt in collatiõe.ut.j.e.l.S.emãcipato.ſʒ iſte tpʒe moꝛi nali nõ erat emãcipat a pꝛe adoptiuo ergo ⁊c. Rñdeo lʒtꝑe moꝛt᷑ pꝛis nõ eẽt emãcipatus tñ nihil hẽbat.qꝛ oĩa erat pꝛis adoptiui.¶Itẽ op.dẽ hᷣ niſi ſit ſactũ fraude.õ fraus pꝛij nõ dʒ ſilio nocẽ.ut.l.elegant᷑ i pn.S.de dolo.⁊.l.factũ.j.de re. iur. So. ĩtellige ꝙ fuit factũ h a pꝛe ⁊ ab ipſo filio utĩ fraudẽ collatiõis emaciparet. ¶Quero ꝗd ĩ dubio an videt᷑ emãci/ patio ſieri ĩ fraudẽ. Pꝛeuit᷑ puto ꝙ niſi appareat alia cauſa ꝑ quã emãciparet ſi emãcipatio ſit poſt delatã bonoꝛũ poſ.pu/ to ꝙ ĩ dubio pᷣſumat᷑ fieriĩ fraudẽ.ut ex de renũ.c.j.li.vj.⁊.l. ſi.ĩ fi.j.de ſtip.ſer.⁊.l.ſũma cũ rõneĩ pn.S.de pecu.⁊ ꝑ Di.in c.pꝛo poſſeſſoꝛe.de re.iur.li.vj. A1 W Ersſu Laſtrẽſe peculiũ ul q̃ſi ⁊ qð dignita ¶ Mec caſtrẽſe. filij ol a pꝛe dat᷑ nldebet olla tiõe nõ uenit.h.d.Et hʒ tre partes.ut pʒ ex lr̃a.ſcdᷣa ibi ſʒ an id. ttia ibi ſʒ ſi adhuc. In pma parte dẽ ꝙ peculium caſtrẽſe uł qſi nõ cõfert.Cõtra fili emãcipatꝰnõ hʒ peculiũ.ut.l.ſ. C. de ĩof.teſ.ergo male h̊ poni tractatus de collatiõe peculij.de filio eni ꝗ ẽ ĩ ptãte nõ põtloq:qꝛ ille nõ ↄfert.ut.j.e.l.ĩ fi. So. itelligit h̊ peculiũ caſtrẽſe ułq̃ſ.hoc ẽ id qð eẽt caſtrẽſe ſi eẽt i ptãte.⁊ ſic ĩpꝛopꝛie loqtur.¶ Op.C.e.l.ulti.ubi etiã aduenti tia nõ cõſerũtur.So.illud ᷣm iura hodierna.ſʒ oli oĩa cõſere bant᷑ excepto caſtrẽſi ul q̃ſ.¶ Quero q ẽ rõ ꝙ caſtrẽſe pecu liũ nõ cõfert. Dic h tex.qꝛ hoc cauet᷑ ↄſtit. Sʒ dic ꝙ rõẽ iſta. iõ emãcipatus oſert ſuo.qꝛ ſuus oĩa qᷓrebat pꝛi ⁊c emãcipatus q̃rebat ſibũpſi.iõ ne emergat ĩeqlitas ſit colło.ut dixi.S.e.l.ĩ pn.ſʒ caſtrẽſe uł q̃ſ nõ.q; nõ qri᷑ pꝛi nec ꝑ ſuũ nec ꝑ emãcipa tũ.ergo emãcipat nõ dʒ illud ↄſerre.qꝛ rõ ĩeq̃litat i tali pecu lio ceſſat. C Alterius pꝛo declaratiõe ĩ hoc pn.qᷓro pꝛ emit ſi lio libꝛos qᷓriutrũ iſti libꝛi ueniãt ↄferẽdi fribus. Iſtã qõnem foꝛmat gl.C. fami.her.l.filie.⁊ ibi videt᷑ tenẽ ꝙ nõ cõferãtur. ar. illius legis. Rof. diſputauit hac.q.⁊ tenuit ↄꝛiũ ꝑ illas rõ/ nes q̃ fũt.C.deę colla.auc.ex teſtõ.ſ.ꝙ ſimplex donatio ueni⸗ at ĩ collatiõe.Ego vidi q̃dã ſcripta antiqᷓ Aber.de bobio ꝗq dicebat ꝙ de iure nõ ueniũt oↄferẽdi.nã ſi pꝛ donaſſet ſilio mi⸗ liti eqᷓs ⁊ arma nõ ↄferrent frib tanq; caſtrẽſia ut h.Eadẽ rõ ne ſi donat aduocato erit q̃ſi caſtrẽſe.ut.C. de aduo.diuer.iu. l. foꝛi.militãt eniĩ aduocati.ita tenuit Di.Idẽ tʒ Ci. C. de col. .l. filie Se colla. bonox. l.filie. q in ſacris mihi vldet ĩ hac alit᷑ diſtiguẽdũ.Añq; pꝛ ſo⸗ lũ emit libꝛos noĩe ſilij nõ tñ ſibi tradidit nec expᷣſſit ſe donare ſilio.tũc dicte res ſut ppꝛie pꝛis.ut.C. de caſtrẽ.pecu.l.j.ĩ pn. li.xij.nã traditio reqru ut videat᷑ donare.ut.C.ſiqs alteri uel ſibi.l. ij. x. C. de do.iter vi.⁊ ux.l.ſi filij.ubi tex.ꝓbat ſi bñ iſpi/ ciat.x iſto caſu nõ eẽt neceſſaria collo ſic de alijs rebꝰ qᷓ ſũt in cõicatiõe ſʒ fiẽt diuiſio.ñq; pẽ emit noie filij ⁊ ſibi tradidit uł dixit ſe ſibi ilos libeos donare.Hic aduerte ſiqdẽ ille filiuj erat iã aduocat ul doctoꝛ tũc tanꝙ; ſit caſtrẽſe peculiũ nõ ue/ nit ĩ collatiõe ut.d.l.j.C.de caſtrẽſi pecu.ij.rñſo.j.de caſtren. pecu.l.caſtrẽſis.Et hoc caſu p⁊ nõ poſſet iſtã donationẽ reuo care tanq; icõtinẽti ualidã nec ueniet ĩ collone.ut i.S.nr̃o.fac̃ ad boc.l.ſi ſiliꝰ.C.fami.her.ſʒ ſi ille fili nõ erat aduocat ul do ctoꝛ ſʒ ſcholaris.tũc ſiqdẽ cõpleuit ſtudiũ añ pꝛis moꝛtẽ.⁊ ſic ĩcepit q̃ſi limitare.tc illi libꝛi efficiunt tanq; caſtrẽſe pecu.⁊ cõ firmat donatio.ar. C. de do.l:.ſiue emacipat.⁊.j.de do.l.do/ natiões.S.pꝛ.⁊ tũc ſilr nõ uenirẽt ĩ collone.ut hac.l.cũ ſilibuj Si vo pꝛ ẽ moꝛtu anteq; cõpleret ſtudiũ uł adipiſceret᷑ militi aʒ.tũc nõ põt ſibi dici qſ caſtrẽſe peculiũ.q; qlitas ꝑſone hoc nõ patit᷑.qꝛ nõ hʒ aliquã ex illis dignitatibꝰ ꝗqᷓ ponũtur i.l.fi. C. de ĩof.tel.lʒ enĩ repꝑiam doctoꝛes pñt hẽre peculiũ quaſi caſtrẽſe ⁊ etiã aduocati.tñ ĩſcholarib hoc nõ reꝑit᷑ nec debẽt audẽ eodem puilegio q magri. ut.l.pmi. C. de excu. tu.li.x. ac̃ qd nõ. C. de iuriſ. om. iu.l.fi. Et iõ iſto caſu debem dicere ſiẽ de alia ſimplici donatiõe.q; ſi moꝛte pꝛis ↄfrma᷑ nõ uenit Icollone.ut.d.l.ſpalit.hoc fauoꝛe ſtudẽtiũ.ar.l.q pi.S.fami. her. Cõtra id qð dixi ꝙ nõ gaudẽt eodẽ puilegio ſcholareſqᷣ magri. videt᷑.l.legat.S.oꝛnatricibꝰ. S.de le.iij.qʒ ibi dicã. ⁊ ſic vides ꝙ nõ ẽ uerũ ꝙ ſemꝑ nõ ueniat cõferẽdi tanq; caſtrẽſe. Vltio op.ad v.qj an id.hᷣ dẽ ꝙ datũ a pꝛe noĩe dignita fi⸗ lij nõ cõfert.ð.C. e.ti.l.ulð.⁊ de iof.teſt.l.oino.S.iputari.Gl. q̃ẽ h niti ſoluẽ duob modis ⁊ utroq; bñ. ꝛimo h̊ loqturĩ dignitate ꝗᷓ ad hẽdej nõ trãſit. ibi i ea q ad hẽdes traſit. uł alit iſta ĩtelligi m illã ꝙ nõ cõfert᷑ totũ ſʒ quãtũ ualet tpe moꝛtis deducto onẽ dignitat. Mꝛo declaratiõe uos debetis ſcire ꝙ circa h hẽm plura iura que loquũtur de dignitate ul militia qᷓ emit uł relinquit᷑ iõ ẽ ſciẽdũ qñ militia ſeu dignitas mãe ad per ſonã refert.ut tal ẽ miles talẽ doctoꝛ.⁊ de iſta nõ loꝗtur h. ſʒ L.l.j. S. de re mili.ut ĩ toto ti. ⁊.j.de bo.poſ. ex teſ.mi.l.j.qñqʒ refert᷑ ad res ad qs uł ſup ꝗb aliqs mulitat ⁊ iſtud ẽ qꝗð dicim⸗ aliqs bʒy duas ul tres militias hocẽ duas p̃bẽdas ul aliquod exercitiũ ex ꝗ ſumit lucrũ.ut. S.de le.j.l.lutiel picolo.c.S.de le.ij.l.ſideicõmiſſa.S.ſiqs ſuo.⁊.l.pꝛon ĩ pn.⁊.l.pe.iĩ fi.e.ti. ⁊. C.de inof.teſ.l.oĩno.⁊. C.e.ti.l.i’lud.⁊.l.f.C. de pig. Po/ nã uobis exẽpla ꝓut põt adaptari ad uſũ modernoꝝ.iſſo ſe/ cũdo mõ ſumẽdo loquii mã nra. Dico ergo ꝙ qda ẽ militia qᷓ nõ põt uẽdi nec ad hẽdẽ trãſmitti.utputa pẽ expẽdit ut ſilius hẽret pᷣbẽdã eccliaſticã uł epatũ.certe hocĩ collone nõ uenit nec ĩ qrtã cõputat.ut.d.l.oino nõ. ⁊ ita põt loq h tex.ꝓ h̊ fac qꝛ videt᷑ peculiũ q̃ſ caſtrẽſe.ut.l.ſacroſa.⁊ ibi tex.q nõ coꝛꝛi· git. C. de epi. ⁊ cle.⁊ ar.j.e.l.ſi ipuberis.Idẽ ſi pꝛ expẽditĩ ſi/ lio ut eũ facẽt doctoꝛẽ.cũ eni dignita⸗ nõ poſſit uẽdi nec ad hẽ dẽ trãſmnitti illa pecunia nõ uenit ĩ collatioe ut h. Et rõ poteſt eẽ duplex. Pꝛumo qe ꝑ collationẽ ſit traſlatio l aliũ.ſʒ iſta qᷓ coherẽt pſone nõ pñt in aliũ trãſſferri. Mꝛerea iſte dignitates nõ vident pᷣncipalr reſpicẽ cõmodũ pecuniarium.ergo ceſſat collo. ar.l. plane. el.ij. S. de le. j. QAuedaã ẽ militia ꝗᷓ põt uendi nõ tñ ad hedes trãſmitti.pone caſũ ĩ termis ĩ ciuitate iſta erat ↄſuetudo ꝙ cuſtodia carceris vẽderet.⁊ iſte cuſto⸗ eeubat certã q;titatẽ a qibet carcerato.⁊ ula militia potat uẽdi nõ ad hẽdẽ trãſinitti. Itẽ vidi uẽdi alicui barateriã.⁊ ex hoc emptoꝛ lucrer certã quãtitatẽ. Atẽ pone ꝙ uẽdit põdus flo/ reñ. Itẽ uendit ſtatera.⁊ iſta militia põt uendiſᷣm ↄſuetudinẽ ciuitaſ.x tal militia cõputat ĩ q̃rtã ⁊ uenit in collone hoc mõ nõ q eſtimet ;tũ oſtitit pꝛi pꝛo filio.ſq̊ quãto illa militia uẽdi poſſet tpe moꝛi pꝛis deducto onẽ militie.ut.l.oĩno in fi. C.de inof. teſ. C. l. llo. C. e. ⁊ de hac etiã loꝗf.l. ulti. C. de pig.uſq; eni ad quãtitatẽ oneris iſta dignitas nõ oferi.ut hac.l.m ꝗl. Et boc tene mẽti ad.q.quã vidi de ſcõ.Qõſueuit eẽ qõ ſi flliuj lucrat aliqd cũ pecunia pina an ill debeat oferri cũ fratribꝰ. PGl.ĩ.l. cũ opʒ ĩ pn. C. de bo.ꝗli.dic ꝙ ſic qſ ſit pſectitiũ.⁊ idẽ Spe.iti.de iudi.S.ſeqtur.v.ut aũt.⁊ ĩ ti.de actio.S.j.v cũ igi tur. ⁊ oẽs ſic cõit᷑ ptraleũt.Ego de ſacto ↄſului ſic.ſiqdẽ ſili ẽ lucratꝰ cũ pecunia pẽna ſine aliq onẽ ſuo uł ſine opꝑe ſuo.⁊ tũc pfectitiũ. ⁊ ita logtur opinio pᷣdictoꝝ doc. Sʒ ſilucrat᷑ cum pecunia pina ⁊ ope ſuo.tũc dic ꝙ illud lucrũ qð attribuit pe/ cunie tanq;ᷓ pfectitiũ debeat cõicari.ita loqtur gl.l. cũ opz. ſed id qð attribuit ꝑſone nõ cõicat.q; ẽ aduẽtitiũ.ut.l.cum oꝑʒ in alteri Pn. ⁊ iſti.p q̃s ꝑſo.no.acq.⁊ cõis ↄſuetudo ẽ ꝙ medietas lu/ cri dat pſone alia pecunie.ad hoc fac. C. ꝓ ſoc.l.j.⁊ ponit ibi nõ. Qedã ẽ alia militia ꝗᷓ põt ad hẽdes trãſmnitti nõ aũt uen di.exẽplũ ĩ ſeudo qð trãſinittit᷑ ad hẽdes ſilios.nõ aũt põt uẽ/ di. Iſto caſu videt᷑ dicẽdũ idẽ ꝙ tali militia qᷓſita a pꝛe filio ue nit ↄferẽda ⁊ cõputet᷑ ĩ qrt.ut.l.oinoĩ fi.C.de ĩol.te.ubitex. altnatiue loꝗtur ſi põt uẽdiul ad hẽdes traſmitti.⁊ hoc ibi tʒ Buil. de cu.qð eti itelligo eẽ nerũ qñ pꝛ qſiuit feudũ ſilio ĩ vi ta ipſiꝰ pꝛis.ita ꝙ fili icepiſſet hẽre ilud ſeudum viuo pꝛe.ſʒ ſi q̃ſiuiſſet ſibi ⁊ filijs ſuis.x ſic filij iciperẽt hẽre poſt moꝛtẽ pꝛis tũc nõ ↄfert.q;ꝛ qdð poſt moꝛtẽ pꝛis qrit non ↄtert.ut.j.e.l.S.ſi ab ipſo. ⁊. l.j.pxi.v.diuerſũ.Et eodẽ mõ dico ĩ emꝑhitheoti⸗ cis reb ſi pᷣ acqrit emphitheoſiʒ cũ pecunia ſua ꝓſe ⁊ ſuis ſi⸗ lijs.vñ ĩcepit eẽ ſlioꝝ poſt moꝛtẽ pꝛis ⁊ nõ uenit ĩ collone.Di ces tu illud videt᷑ ð.l.ij.S.⁊ id quoq;.j.e.ubilʒ qrant poſt mo: tẽ pꝛis.ſi tñ ſit ex ↄctu venit ĩ colłlonẽ.ſec ſi ex ultia uolũtate. NRuũñdeo nõ creqaꝶ ꝙ ibi tex. uoluit facẽ iſtã ronẽ.ſʒ vult dicẽ ꝙ ſi qrit᷑ ex cauſa q ſingat retro qſitũ i vita pꝛis ut ex ↄctu ↄdi tionali ex qͥ fingit retro filio qſitũ.⁊ tũcↄſert.aut ex cauſa q ſi bi retro nõ ſingit᷑ qſitũ.⁊ tũc nõ cõtert ſ emphitheoſis nõ qri tur ex cauſa ꝗ retro trahit.iõ ceſſat collo. Mꝛetea i emphithe oſi ẽ alia rõ qᷓ; i feudo q; ĩ feudo ẽ quoddã exercitiũ ꝑſone qð nõ ẽ ĩ emphitheoſi ut.j.dicã. Itẽ qdã alia militia q põt uẽdi ⁊ ad hẽdẽ trãſmitti.pone exẽplũ ĩ militijs qᷓ uẽdũtur ĩ ciuitati/ bus.ut militia carcerũ uẽdit alicui ꝓ ſe ⁊ ſuis hẽdibꝰ. Iſta ſi/ ne dubio cöprnal Iq̃rtã ⁊ ĩcollationẽ uenit.ut.d.l.oĩno in ſi. C. de ĩof.teſ.⁊.l.illud.C.e.⁊ itelligas ꝙ ↄfert eo mõ qͥ dixi fa cta eſtimatiõe ei qð ualebat tꝑe moꝛi onẽ deducto.de his tã git ꝑ Guil.ĩ.d.l.oꝛno.¶Sʒ qro qꝗd de eo qð ſili lucrat᷑ ĩ vita Ais ex redditu dicte militie. an hoc ↄferat. Aidet᷑ ꝙ ſic qꝛ illð kcyi põt uẽdi ⁊ ab hẽde trãſmnitti⸗ar.l.defũcta.õ.de uſuſruc. Certe crederẽ ꝙ illud qdð fructꝰ deducta eſtimatiõe oneris ꝑ/ ſone ſue ꝙ tanq; pfectitiũ ueniat ↄſerendum ꝑ ea que dixi.s. ¶ Quero h loqtur de his ꝗᷓ pꝛ dat cauſa militie.pone ꝙ pat᷑ dat pecuniã filio cauſa ſtudij an hoc iputabit ĩ qrtã ulł ueniat ↄferẽdũ uł nõ. Nices tu de h ẽ caſus i.l.q pꝛ.S.la.her.ubidi cit̃ ꝙ nõ. ⁊ ꝓ hoc ẽ iſte tex.q; ẽ datũ cauſa acꝗrẽde dignita. Meꝛeuit᷑ puto hoc ſic ĩtelligẽdũ qũ apud patrẽ non erat aliqð eet pbai, filij.q̊ ſi apud patrẽ eẽt pecunia caſtrẽſis pe culij u q̃ſi nl aduẽtitia.ut bona mina exñtia ĩ pecunia.tũc tdubio dʒ itelligi lla pecunia b ſiiii ſeu ipſi ſlio debita miſſa. ar. l. nenſeni. S. de neg. geſ. Mꝛet᷑ea pꝛ ẽ legitimꝰ admiſtratoꝛ ad uẽtitioꝝ. ⁊ iõ pᷣſumi? ĩ dubio facẽ admiſtratoꝛio noĩe.ut.l. cuʒ poſt. F.j.5. de admini. tu.x.l.ſi poſt moꝛtem. S. qñ ex fac. tu. ⁊ ibi nõ. Mec ob.l.fi.C.de doᷣ.ꝓmilſ.qꝛ illud i dote ⁊ dona. ꝓpt᷑ nup.qð onꝰ ꝑtinebat ad patrẽ.⁊ ad hoc potat cogi.ut.l. libᷣos.S. de ritu nup.q̊ᷓ ad iſtas expẽſa⸗ pat᷑ cogi nõ potat. iõ ĩ dubio pᷣſumo de bonis ſilij.ad hoc fac qdð nõ.in.d.l.fi.C. de do. ꝓmiſ.⁊ videt᷑ caſus expᷣſſus.S.de peti.hẽ.l.fi.qð tene mẽti.¶ Alteri'qro.pone ꝙ pꝛ pꝛo ſilio accipiẽte uxoꝛẽ fecit expẽſas ĩ nuptijs ⁊ ueſtimẽtis ⁊ oꝛnamentis ⁊ ſimilib. moꝛit px alter frat vult ꝙ p ſe fiãt de cõi ſiles expẽſe.ulłꝙ illi pãniuł illa oꝛnamẽta ueniãt ĩ collationẽ qd iuris. Dico circa pmum de expẽſis nuptiarũ ꝙ alter fr dʒ facẽ de ſuo ꝓpꝛio nõ de cõi niſi a pꝛe ali dictũ ſuerit in teſtõ.ut.l.iij.S.ſi.j.de mu.⁊ ho.⁊. ibi gl.tãgit hãc.q.Circa ſcdʒ de ueſtibꝰ ⁊ alijs oꝛnamẽtis dic aut loqmur de ueſtibꝰ vilib⁊ alijs illi dñe neceſſarijs ad uſuʒ quotidianũ ⁊ ille nõ ſũt oferẽde ⁊ ſũt ppꝛie illi mulieris.⁊ ab initio ĩ ill tenuit donatio ĩter ſoceruʒ ⁊ nurũ.ut.l.ex annuo in pn. S. de do. ĩter vi.⁊ ux.⁊. S.ad.l:.fal.l.ſi uſufruc.S.ſ.cuʒ ſua gl. v. l. peculiũ naſcit. S. de pecu. Siloqmur de ueſtib ⁊ alijs oꝛnamẽtis pᷣcioſis ⁊ feſtiuis.tũc talia qlia ſũt ueniãt ĩ diuiſio/ nẽ.nã remaſerũt ſoceri.ut.l.moꝛꝶ ſue cauſa.S.ſi.S.de dona.i ter vi.⁊ uxo.ut.S.de pecu.l.id ueſtimẽtũ.ubi videt᷑ pbari iſta diſtĩctio.nec ꝑõt dici moꝛte ſoceri dicta donatio ſit ofirma ta nõ fuerũt dicte res donate ſʒ ad uſu tradite.ut..l.moꝛ tis ſue cauſa ĩ ſ/C iõ puto ꝙ lʒ ex uiu cõiloquẽdiꝗ ẽ qũ mari tus diſpõſat uxoꝛẽ ⁊ mittit zonã cum burſa.⁊ dẽ tal donauit nxoꝛi ſue ʒonã ſʒ tñ dico ꝙ nõ ꝓpꝛie donat ſ̊ magis ad uſum dat ut honeſti ad eũ accedat. ut.d.l.moꝛs ſue cauſa in fi. In· ꝓpoſita tñ.q.lʒ ſocet noluerit donare tñ moꝛte nõ poſſet ꝰfir mari ↄſtãte mrimonio.ut.l.cum h̊ ſtatus. S oꝛo.⁊.S.ſe.S.de do. ĩter vi.⁊ ux.ſac ad pᷣdicta.l.pe.S.j.S.ſo.ma.⁊ qð ibi dixi. Pã h̊ ꝙ qñ dat pẽ caula dignita.qro qd ſi pꝛ dat ſilio ſuo ex cep dict cauſis.utrũ h ueniat ĩ collonẽ.Dic qũq; pẽ dat ſilij ob cauſã aliquã ad quã pꝛẽ teneba᷑ ⁊ poterat cogi.ut ꝓpter dotẽ ⁊ donationẽ ꝓpter nuptias. ⁊ iſtud ſine dubio ↄfert. ut Iti pri c ꝑtots. x. C.clſllex.lilla.x mltillello tio c cu⸗ b i Pecolla. bonog. pater ex q̃dã neceſſitate dat videt᷑ uelle ꝙ oferat. Itex qꝛ filio põt qri hocĩ vita pꝛis.ut.l.põpo.philadelphus.S.ſami.her. ⁊ ꝓ hoc ↄfert.QAñq; pꝛ dat ſilio ex cauſa militie de qᷓ dictũ ẽ ð.⁊ iſtud ſilr uenit ĩ collonẽ ſʒ eñ modũ quẽ hũiſtis.Rõ q; pꝛẽ videt᷑ ad hoc teneri ex qᷓda neceſſitate nãe acꝗrere dignitatẽ ſi lio. ut ĩ auẽ. ↄſti.q de dignitatibꝰ.ſʒ melioꝛ rõẽ qꝛ hoc põt q̃ri filio ĩ vita pꝛis.⁊ iõ ſeuda ⁊ emphitheoſis ĩ gb nullü eẽt pſo⸗/ ne exercitui.ul qꝗᷓ filio ĩ vita pꝛis nõ qᷓrẽtur nõò uenirẽt ĩ collonẽ Fʒ ea qᷓ.S.dixi.Ter tio dat qũq; pꝛẽ nlio ꝓpt᷑ merita filij pcedẽ tia circa pꝛeʒ.tũc gl.ſũt ꝛie.qda ẽ. C.e.l.ſi donat᷑.q videt᷑ dice re ꝙ talis donatio tũc nõ ualeat ⁊ iudicet᷑ de ea ſiẽ de alia ſim plici donatiõe.qᷓdã ẽ.C.de ĩof.teſ.auc.vñ ſi parẽs.ꝗᷓ dic ꝙ ſta tiʒ ualet ⁊ illa va.cũ eniĩ dat pꝛ ſilio ꝓpt merita ppt ꝗ tãtũ qui libet exne Huũiſſet tũc videt qrere filiu ex pſona ſeu opa ſua ⁊ ẽ aduẽtitiũ nõ ꝓſectitiũ.qdð hodie ſilio põt qri.⁊ hoc nõ.i dicta auc.vñ ſi parẽs.⁊ hoc tʒ Guil.⁊ Ja.bu.tñ nõ puto ꝙ ſuffici/ at diciĩ iſtro pð donauit ſilio ꝓpt᷑ pᷣcedẽtia merita.niſi hoc p/ baret.ar. l. ꝙ ſi foꝛte.j.de caſtrẽ. pecu. x.l.is qĩ ptate. S. pe.S. ti.j.ſac qdð nõ.i.d.l.ſ donat. Añq; dat pꝛ occaſiõe ↄdẽnatio nis ſacte pꝛo ſilio.de hoc dic ut dixii.l.ſtichus.S. de pecu.le. Añq; dat pꝛ ſilio ut hẽat ĩ peculiũ pſectitiũ ⁊ tunc ſine dubio dʒ cõſerri.q; remanet pais.ut.l.certũ. C. fa.her. Añq; dat pẽ hilio ſimpli ſine aliqᷓ cauſa aio donãdi.⁊ hoc ↄſtat. Iſto caſu an ſimplex donatio ueniat cõſerẽda ul nõ.ſũt opinioes in gl. ĩ auc.ex teſtõ.C.e.ti.quã.q.Hi.diſputanit.⁊ ei diſputationẽ refert Ci.ĩ auc.ex teſto.cui relatiõe ſu ↄtẽtꝰ.Finalr de iure dt co tenẽdũ ſic eẽ. aut pꝛ donat ſilio emãcipato.⁊ tũc tal dona/ tio uenit ĩ collonẽ.ut.l.ut liberis ĩ ſi.C.e.rõ qꝛĩ vita pꝛis dona tio ualet ⁊ ꝗqſita fuit filio ⁊ ſic uenit ĩ collationeʒ.nec dicat ali quis ꝙ id qð ꝑꝛ dat ſilio ĩ pᷣmiũ emacipatiõis ſᷣm cõeʒ uſũ lo/ quẽdidicat ob cauſã datio.iĩmo ẽ donatio ſine cauſa.quia ma gis mil pꝛi q eũ liberauit a pꝛia ptãte debebat dare qᷓ; pz ilio. ſi vo donat ſlio ĩ ptãte donatio ab initio nõ ualet.ut.l.pe.C. de dona. ĩter vi.⁊.ux.⁊.C. de ĩoffi.do.lij.⁊ tũc dicit ſiqdẽ tal donatio confirmat᷑ ĩ vita pꝛis qꝛ pĩ emãcipat ſiliũ.idẽ q; uenit collatiõeʒ eadẽ rõe ꝗᷓ.S.ar.ꝓ hoc.C. de col.l.ſi emc pati.⁊ j.de dona.l.dona.S.ſi pꝛ.cõiũcta.l.ut liᷣis.i fi. C.e.ti.Si o Oſirmat: donatio moꝛte pꝛis tũc aſſumit vires legatoꝛũ.ut.l.in donad.C. ad.l.fal.⁊ ĩcipit q̃ri filio poſt moꝛtẽ.iõ nõ uenit ĩ col latioeʒ. ut.l.a pꝛe.x.l.es demũ.C.e.x.j.e.l. S.ſi ab ipo. Fallit ĩ bec. Benmö emergeret ĩeqlitas.ut.l.pe.S.ſi.C.e.ti. Sco fallit ſi pꝛ hoc expᷣſſe dixiſſeti donãdo.ar.l.ſiq.⁊.l.ge neralit᷑. C. de iĩof.teſ. Itẽ fallit ſi pẽ dediſſet ut hẽret ĩ peculium ꝓfectitiũ nt dixi.S.⁊ iſta ẽ dermiatioq ẽ de mẽte Ni.quam te ne. Sʒ Fenc⸗ fac.C.de col.l.illud.S.ſi.ĩ eo ꝙ dicẽ donata a mr̃e ſimp ↄſtat ꝙ donatio facta a mre ſtati ualet.ergo id qð.S.dictuʒ ẽ de filio emãcipato nõ videt᷑ bñ dictũ. Rñdeo aliud ĩ filio emã cipato.aliud i eo ꝗ nunq; fuit nec eẽ Potuiel ptate.rõ ẽ qꝛ de iure antiq nõ reꝑiebat᷑ ꝙ tales ſucceſſoꝛes deberẽt cõcurrere. vñ ſatiſſecit lex ſi eos grauauit ↄferre data ob cauſã ⁊ donat. ſumplicẽ i eaſu.ſ.ne emergat ineq̃litas.ſʒ ſli emãcipat de iu/ re antiq ↄſerebat oĩa.iõ idiſticte grauat᷑ iĩ ſimplici donatiõe.nt d.l. ut liberis.⁊ ſic dʒ detmiari dicta diſtictio quã.S.e.dixi.lzʒ aũt dixeri donationẽ ſimplicẽ factã emãcipato debere cõferri nõ tñ cõputat ĩ qrtã niſi ſit dictũ. ut.l.ſiqn.S. ⁊ gnaliter. pꝛo hoc.d.l.illud.S.hec auctoꝛitas.e.ti.Añq; pꝛ dat filio ſimptr nec apparet utrũ aĩo donãdi ulł ut ſit peculiũ ꝓfectitiũ uł ꝓpt merita eiꝰ.tũc qrit qd ĩ dubio.Et h̊ ẽ aduertẽdum.aut pᷣ e runt merita ſilij ⁊ ꝓpter merita videt᷑ datũ.ut.l.ſi donat.C. e. aut nõ pᷣceſſerũt ut h. DPic aut pꝛ noie filij emit ⁊ ſibi tradidit. tũc pᷣumit aius donãdi.ut.l.ſllie.C. fami.her.⁊.l.ij. C.ſiqs al teri ul ſibi.⁊ dixi.S.i.q.de libꝛis.Aut tradidit tm̃ nõ aũt emit noiĩe ſilij.⁊ ĩ dubio videi tradidiſſe ut hẽat ĩ peculiũ pfectitiuʒ. ut. l. f.S. de pecu.le.x.l.qdð fructuar.j.de acq.re.do.niſi eẽnt aliqᷓ ĩditia ex gbapparet ↄꝛiũ.ut qꝛ dedit filio eũtii caſtra.ut l. j. C. de caſtrẽ. pecu.li.xij. Añq; emit noĩe ſilij tm nõ tñ tradi dit.tũc videt emiſſe ut hẽat i peculio pfectitio.ut.l.f.S. de pe. le.qñq; pꝛ nõ emit ꝓ ſilio nec tradidit ſibi ſʒ fec ſiliũ reciꝑe ali quã ꝓmiſſionẽ.tũc an videat᷑ ſeri aio donãdi dixi anno ĩ.l.ſi pĩ i pn.j.de dona.¶ Venio ad v.ſʒ ſi adpuc.DDẽ h ꝙ id qð debet ꝑ patrẽ nõ ẽ onꝰ illifilij t ſʒ cõe.qͥro ꝑĩ icepit expẽdẽ pꝛo ſilio i ſtudio.utrũ pꝛe moꝛtuo hebeat ſtudium ꝑfici de cõi inuit fribꝰ. Videt᷑ ꝙ ſic.q; ⁊ munera cepta debẽt ꝑnñci de cõi lʒ nõ pñt noua ichoari.ut.l.filia.S.idẽ ſcribit.fam.her.⁊ i hoc v.ſ ſi adhuc.⁊ nõ.ꝑ gl.i.l.⁊ q oꝛginẽ.S.ſi.j.de mu.⁊ ho.x.j. ad muni.l.lutiꝰ. S.idẽ rũdet.⁊ ibi poc videltenẽ DNi.ꝓ hoc fa cit q; heredes madatarij tuto.⁊ ſocij tenet expedire negotia⸗ rnõ uenire ĩ collonẽ niſi qũ emergeret ĩeq̃litas.⁊ tñ cepta.nt.l.hẽs ſocij.S.ꝓ ſoc.⁊ de hẽdi.tuto.l.j.⁊.l.futti.S.fl. . S.de his ꝗ no.ĩfa.Cõtrariũ credo ſalua reuerẽtia dñi Hi.naʒ factũ pꝛis initiatũ erga ſiliũ eaten obligat hẽdes qᷓtenꝰ pater . erat obligat de neceſſitate.ut.j.de mu.⁊ ho.l.⁊ ſi flliũ. iũcta . l.ponoꝛes.S.is q.j.de decu.hoc mõ decurionatẽ initium ad alias dignitates. ut.d.S.is q.tñ ſi pꝛ oſentit decurionatui ſuc ceſſiue nõ teneret᷑ de alis onerib poſt moꝛtẽ. ut.l:.ſi flliũ palle, . gata. ⁊.l.luti.S.idẽ rñdet ad muni.ita ꝓpoſito lzʒ pꝛ ↄſentiat . ſilio ĩ initio ſtudij.tñ qꝛ p? nõ tenebat᷑ de neceſſitate ꝓſeꝗ nõ te 4 . nebunt᷑ hẽdes. MPꝛoptea hoc ꝓbat expᷣſſe.d.l.filia.S.idẽ ſcri L bit. nã eaten coheres tenet qᷓ̃ten pꝛ erat obligatꝰ.⁊ ſic erat es G alienũ. hoc etiã ꝓbat iſte v. i.q.nr̃a pꝛ nõ poterat cogi zchp/ ſecutionẽ ſtud j.ergo ⁊c.ð ut ſic ſit eiuſdẽ ↄditiõis hẽs cui erat defũct. ut.l.hẽdẽ..de re.iu. Pꝛetea aut dicis fres teneri rõ ne obligatiõis trãſſuſe ĩ eos.⁊ hoc ẽ falſũ ut dixi. Aut vigoꝛe . donatiõis ofirmate ꝗᷣ hʒ viʒ relicti. Hoc nõ põt dici.q; ꝓ futu 1 ro tꝑe nõ ẽ facta traditio uł aliqd qð ꝓ traditiõe hẽat.⁊ ſic nõ h põt ↄfirmari moꝛte.ut.l.papᷣ.s.de dona.iĩter vi.⁊ ux.⁊ quod nõ.i.l.qð de ſuo.C. de dos cau.nõ nu. ateoꝛ tñ ꝙ ſi aliquod debitũ occaſiõe ſtudij eẽt ↄctũ dũ tñ eẽt honeſte ⁊ licite factũ. ⸗ ꝙ fres tenẽtur ſoluẽ de cõi tanq; es alienũ ꝑ iura.S.allegata. 1 7.l. ̊ ⁊ iul.S.pe.S.ad mace.ita ĩtellige mãz noſtra pulchꝛam 1 2 ſubtilem. bz oll 1. ROSIE e N ð ꝗs hʒ poſt moꝛtẽ pa MQui ab hoſtibu Jerris ue hueollariof ie ſi retro habitũ fingi.h.d.Tex.ibi nõ fuiſſet.qꝛ ſingi retro ha d bulſſe tpe moꝛtis pais ſi captꝰnõ fuiſſet. emanei AQð gꝗs hʒ tꝑe moꝛt᷑ pꝛis ue 4 Si emancpato. ni cSlanie. ſeci o ꝗð ꝗ/ de Y tl rit᷑ poſt moꝛtẽ pꝛis.h.d.cũ.S.ſe.¶ Op.S.de con.⁊ de.l.hẽs meus.ubi ſic dic cũ moꝛiet.itelligit cũ ĩ actu moꝛẽdi.Gl.q in cipit alioꝗn.rñdet h̊ ⁊ optime.Ex hac ſo.apparet ꝙ gl.que ĩ on. bul. S. ſ ab ipſo. ꝗᷓ dicit loꝗ iſtũ. S. ĩ emacipato ⁊ ĩ ſuo nõ ñ dic.qꝛ loqꝗtur ĩ ſuo.qꝛ ſi intelligerem i emacipato tũc ila v⸗ ba cũ moꝛiet᷑ itelligerent᷑.i.cũ ẽ ĩ actu moꝛiẽdi.qꝛ iſta ẽ pꝛopa ſi gniſcatio nec ꝑ hoc redderet legatum inutile.ut.S.pꝛoxi.S.x ibi nõ.i fl.S.ſi emãcipato. 1i 5 trãſinittũtur ad bedẽ nõ cõ Si ipubere. Quenõtraſmittutun ad edenõ c Evferũtur. h. d. Siꝗs ueliet tractare ma teriã de qrta q̃ debet᷑ arrogato reuoluet totã maʒ.l.ſi arroga/ toꝛ. S. de adop.ſʒ nõ curo.¶ Op.dẽ h̊ ꝙ nõ dʒ cauẽ de cofe⸗/ rẽdo. .S.ut le.no.ca.l.hec ſtiplo.⁊.C.ad tre.auc.õ rogat᷑. NRñqdeo ibi erat ſpes ꝙ hẽditas deberet ex vigoꝛe ſideicòmiiſ/ ſi pᷣceden᷑ lʒ ↄditional.⁊ ſic ibi uolũtas defucti pceſſit.ſʒ hᷣ ex uolũtate defũcti inducit᷑ a lege.iõ ꝓpꝛie ſpes non dẽ.iõ cautio ceſſat.ſac ad hoc.l.poſt emacipationem.ð.de li.le.⁊ qdð ibi di xi.¶Itẽ op.j.l.ꝓx.S.id quoq;.ubiũteriʒ nõ debet᷑. Diẽ glo. aliud ĩ legato.aliud i iſta qrta.nã iſta qrta debetut es alienũ. ¶MQuero ſi pꝛ religt aliqd buic ſilio an iputet ĩ q̃rtã. Nidet᷑ ꝙ nõ.ut.l.creditoꝛẽ.S de le.ij.Gl.determiat ↄꝛiũ.qꝛ ita demũ ꝗrta debet ſi nõ ẽ eirelictũ tãtũ ꝙ ſufficiat ad q̃rtã.ut i.l.ſi ar/ rogatoꝛ.¶ Vltio ſac iſte.S.ad.q ſiliẽ ↄdẽnat ꝓ malencio. an pꝛ dʒ ſoluẽ ↄdẽnationẽ de legitima ꝗ debet᷑ ſilio ĩ bonis pi tris. Hic videt᷑ tex.ꝙ nõ.qꝛ ĩ vita pꝛis nõ dʒ legitima ſepara/ 0 ri. nec ẽ ei ſpes viuo pꝛe ut h. An aũt fili hʒ aliqð ius ĩ bonis pꝛis viuo pꝛe.Nicut dic Hi.s.de lib.agno.l.pe.iĩ ſi.⁊ ibi di/ xi. Itẽ de illa.q.utrũ pꝛ de legitia debeat ſolue ↄdẽnationem ponit Spe.i ti.de ex.ſẽ.S.ſeqꝗtur.v.ꝗd ſi nlius.⁊ ibi determi/ nat ꝙ non. (Bi is AQð q̃rit poſt moꝛtẽ ſi retro qᷓſtũ fingi uenitĩ *collonẽ.h.d.¶ Op.⁊ videt᷑ ꝙ caſtreſe peculi uʒ nõ ueniat ĩ colłonẽ.ut.S.e.l.S.nec caſtrẽſe.So.moꝛte filij deſit eẽ caſtrẽſe. ut...n.C.de inoſ.teſta.iõ uenit in collationẽ. ¶ Querit gl.quare hic fecit mẽtionẽ de ſpſtituto.Et non rñ- det.ſʒ dic ꝙ facti accidẽtiã nõ iuris miniſteriũ denotauit. ( oꝛtiones. ontra. 5. .l. . F. ſ ex dodrate. So. Eont ibi plene diri Ae rinat Bl. ß ponit caſũ duo A emãacipati bemn6ih. Prionot cõö eptoĩ vita aui. Scðo mõ ĩ ↄceꝑto poſt moꝛtẽ aui.⁊ iſtã ſcdaʒ tʒ gl.⁊ bñ.¶ Op.⁊ videt᷑ ꝙ nepos iſte nõ ſuccedat auo. ut.l.j.S.ſiqs ꝓximioꝛ.j.vñ cogna.Oo.dicũt ꝗdã hᷣ fuit ↄceptĩ vita aui.nõ ẽ va q; tũc poſſz uenire ex pſona ſua nec hʒ neceſſe uenire ex ꝑſona pꝛis.Dic ergo ꝙ hᷣ biracept poſt moꝛtẽ aui.Ad ↄꝛiũ rñdeo ꝙ uenit ex ꝑſona pꝛis nõ ſua.q eſt de caſib ĩ ꝗbꝰbo.poſ.nõ agnita traſiittit.ut nõ.S.ti.j.l.ſj ⁊ ſi deceſſerit.⁊ ꝑ hoc dicũt doc.ꝙ lʒ nepos ↄcept poſt moꝛt aui nõ ueniat ad ſucceſſionẽ aui ex ꝑſona ſua.iñ q;ꝛ ex egtare tl. . Pe colla. bonoy. ti. C. de his ꝗ ap.tab. hẽditas pais nõ agnita traſinittir tũc ne pos ſu ccedit ex ꝑſona pꝛis ſui moꝛtui.ita dicit Ci. C. vñ lib.l. e pꝛis. T.l.ſiqs ſiliũ. C. de inoffi.teſ.⁊ Di.in.l.gallus.S.de b. T poſthu. in diſtinctione magna. Ellnd. Dicit Bi.per iſtũ.S.ego doceo illũ ꝗ uenitꝑ ʒ Reaiſhen dicebat cõmittẽ magnã fraudẽ.i.pꝛomittat alicui ſuo amico magnã ꝙ;titatẽ pecunie.⁊ iõ cũ pus deducat᷑ es alienũ fraudabit in collatione.tñ hoc eſt otra ↄſciẽtiam. (Ber Alis. Hic nihil habetis. — — 4 Nic pñt eẽ due rõnes.vna qꝛ ſi ſtiplo c d quoqs. icpite fuiſſet ĩterpoſita dũ eẽt in ptã te iſte filꝰ emãcipat q̃reret pꝛi iſpecto initio nõ tpe exiſtentis ↄditiõis.ſec' ĩ legato.ut.l.ſi fliꝰ.j.de vb.ob.⁊.l.q legata.j.de re.iur.⁊ ẽ rõ diuerſitat᷑ ut ponit gl.in.l.f uxoꝛ.C.de cõ.inſer. SDʒ ego aſſigno alia rõnẽ q; in ↄctibꝰ exñtia oditiõis retrotra hil. ſec in legatis ut plene dico in.l.ſi flius.j. de v. ob. Querit gl.ad ꝗd cognoſcã utrũ Emãcipatus;. actio deke⸗ Nanetg uel ad rei ꝑſe/ cutionẽ. NPicnt ĩ gl.⁊ optime.⁊ meli qᷓ; dicat Hi.in.l.ij. S.j.j. vi bo.rap.⁊ CQi.in.l.j.C.qñ ciui.ac.cri.pᷣiu.dixi in.d.l.ij.S.j.j. vibo.rap.¶Querit gl.qd in pplarib actionibꝰ. Gl.dic idẽ qꝛ ẽ eadẽ rõ qꝛ vident᷑ tibi dari advĩdictã.ul dic̃ gl.ſec qꝛ actio iniuriarũ dat᷑ exñti in ptãte.ſ certe ⁊ actio ppłaris dat etiã ſi⸗ lio in ptãte ſicut actio iniuriarũ.nt.l.in factũ.j.de ac.⁊ ob.vñ dico idẽ in actione ppłari qð in actiõe iniuriarũ. ¶ Auerop declaratione hui tex. Rñdeo qꝛ actio iniuriarũ ad hẽdẽ non traãſmittitut.:.ſi eũ.S.q iniuriarũ.S.ſiqs cau.ſec in actiõe fur ti. ergo cũ ad hẽdẽ nõ trãſmittit᷑ ceſſat collatio.ut.S.l.pꝓxi.Et eodẽ mõ dic in pplari.Sʒ vnũ ẽ qꝛ actio iniuriarũ ad heredeʒ traſmittit᷑ poſt lit.ote.ut.d.S.ꝗ iniuriarũ. Itẽ actio ppłaris ⁊ poſt lit.ↄte.eſt in bonis nr̃is ⁊ trãſmittit ad heredẽ ⁊ uenit cõ ferẽda.ut.l.ſicui.j.de v.ſig. (Si tres. Op. S.e.l..5. ſi ex dodrãte. Solu. ut ibi plene dixi. w—B ——= ersmanripate Ziß ꝙ cofert dimidiã Gi ex emancipato. bonox ſuoꝝ. Cõtra im mo totũ qð hʒ.ut.S.l.ꝓxi.S.pe.Nicũt qdã ꝙ hᷣ ↄfert totũ.⁊ dic ꝙ h iinzit pter duas hẽditates.⁊ oemcn rſideo ad.l. j. in fi. S. e. vide gl.qĩcipit ſic ergo.⁊ ſic ↄfert ⁊ ſic qnq̃ginta de be retinet ſibi.xxv.⁊ ſic virilẽ. Itẽ ibi ⁊ ſic facti. So.cõferat qnq̃ ginta ſoꝛma pᷣdicta. Itẽ ibi ut min det qꝛ q̃rtã.ut qnqua nta etiã accipiat q; dimidiaam. (S MNõ ꝙ qñ alicui aufert heredi dDuo agnati. .2Eplanoe alicui- videt uli — hẽditas cõferri cui ↄtẽplatione aufert.quem tex.adde ad.q. qua feci de ſtatuto qð dicit ꝙ ſilia femina nõ ſuccedat extanti bus agnatis.q; cũ cõtẽplatione agnatoꝝ filia repellat videt il lis agnatis hereditas a ſtatuto deſerri ut h.qð tene mẽti.de q̃ᷓ qdixi plene in.l.ij.S.fi.j.ad terrlt. Ketoꝛ Mõ ꝙ ius iĩplẽdi cõditionẽ nõ tranſit E egg hedẽ in diſpõne legis ut h.qð tene mẽti. Idẽ videt᷑ in ↄctibꝰ. utt pleniſſime dixiin.l.ſi.x. ũ petiero.j.de v.ob.in ultimis uolũtatibꝰ nõ ẽ dubiũ.ut.l.j. 5§. ſinaũt. C. de ca. tol. x. S. de cõ.⁊ de.q̃ſi ꝑ totũ.¶ Op.gl.de I.ſñi ſoꝛoꝛ.C. e. Dicit gl.duplex hʒ remediu.vnum ꝙ ſi poſſidet remaneat apud eũ ſi nõ poſſidet ↄſulat᷑ ei officio iudicis ⁊ bũᷣÿ dicit lʒ de hoc ſint opi.in.l.ſi ſoꝛoꝛ.qð dic ut ibi ꝑ gl.⁊ Ci.vide gl. q icipit in uacuã.dic ut ibi ⁊.d.S.ſi vo. So.ut ibi in gl. Itẽ ibi.S.hʒ.dic ut ibi per Hi.uel dic ꝙ ex neutra parte intelligit ↄditio.ibi ex utraq;.¶ Vltimo nõ de ſigniñcatione hui vbi remanẽ.q; põt hẽre ſigniſcationẽ directã ut ſi poſſidet rema/ neat. Item ſignificationẽ obliquã.ut ſi non poſſidet petat ſibi reſtitui.ut h̊ hẽs.⁊ cõcoꝛ.C.de dona.añ nup.i.fi.curioſius di⸗ cam in materia cõpendioſe. KArNe e 2*W oc qliter emàcipati ĩter ſe ⁊ ſui inter Muotiẽs. Peboc qᷣ * ſe hodie ↄferãt.dicã.j.de col.do.l.pʒꝛ filiũ NenI. Dã b ꝙ eſt tut ipſo iure.ð imo Emancipatus. ſtiplo nalet ʒ orbexce tio. ut. l ꝗ ſine de ↄdi.ſine cau. DNicũt gꝗda ꝙ ẽ tut ipſo iure.iſexcepſ. q iure ciuili tuet.⁊ ẽ bona ſo.p hoc apparet rñſũ qẽ rõ ꝙ pꝛo/ miſſio ipſo iure non nualet ſʒ dñiũ ipſo iure traſit. dicũt qdã qꝛ ſtiplo eſt de iure ciuili dñiu de iure gẽtiũ.ſʒ dic ꝙ eodẽ mõ ua let ſtipulatio quo dñiũ traſit.ſʒ ð agẽtẽ ex ſtip.dat exceptio ⁊ cõtra retinẽtem dñium dat᷑ cõditio. A tis ut h qð tene mẽti.¶ Quero circa hãc l.utrũ qð h d1õ dʒ ↄferri ſit uerũ ſiue mrimoniũ ſit ſolutũ ſe⸗ — Jliũ MNõ ꝙ dos ꝓfectitia nõ dẽ eẽ in bonis pa ne extat. Rñdeo mfimonie cõſtituto loqtur.l.iſta ĩdubitter ſz mrimonio ſoluto ⁊ dote ad ipſũ ſiliũ reuerſa dʒ dos con fer/⸗ ri ſᷣm diſtinctionẽ quà dicã.j.e.l.dedit.ſʒ ſi ẽ uerũ q̃re nõ cõ/ fert᷑ iſta dos ꝑ cautionẽ ut caueat de ↄſerẽdo dotẽ ſicut ↄfert alia debita cõditionalia.ut.S.e.l.ij.S.id quoq;. Rñdeo q; ex pectare illã cõditionẽ ꝙ ſilia pdecedat pꝛiẽ triſte.ut.l.cũ tale. in pn. ⁊. S. j. S. de cõ. ⁊ de. ⁊ io talis cõditio nõ iterponit. Fac̃ ad iſtã.l.iter ſtipulatẽ.S. ſacram.j.de v.ob.⁊ qð habuiſtis.S. — quis Sinepos ĩ ptãte retẽt ueniat ad ſuc/ ceſſionẽ Pais emãcipati.auꝰ ꝓ eo cogit᷑ cõferre niſi eũ bona ſide emãcipet.h.d.⁊ ẽ iſte.S.ali/ uãtulũ ſubtilis pᷣcipue in caſus poſitiõe.¶ Dẽ h̊ ꝙ filia non põt ↄueniri qꝛ ſuccedit auo ab ĩteſtato cũ ſre.qro ꝗqd ad ꝓpo ſitũ nõne fre nõ emãcipato neptis cũ fre ſuccedebat equaliter Rñ.añ emãcipationẽ ſuccedebat eq̃liter de iure ptoꝛie.ſ̊ de iure ciuili ſuis ĩ totũ ſuccederet. ꝛetea iſto caſu iſta filia na/⸗ ta poſt emacipatiõeʒ dʒ oſerre oĩa bona ſua.nũc vo poſt emã cipationẽ illi nepotis nõ cõſert qꝛ emacipati iter ſe nõ ↄferũt ut.l.j. in fi. T.l.pᷣtoꝛ.S.quotiẽs.S.e.⁊ in hoc ꝓdeſt emãcipatio fris iſti nepoti.¶ Nẽ h ꝙ iſta rõ nõ ẽ in adoptiuo.⁊ tñ ẽ idem ius nöne hoc ẽ ̊.l.illud.ad.l.aql.⁊.l.a titio.de v.ob.ubi d ꝙ ubi ẽ eadẽ rõ ⁊t idẽ ius. Rũdeo nõ ẽ eadẽ ſʒ maioꝛ.qꝛ filio ado ptiuo emacipato nullo mõ ſuccedit p? adoptiuꝰ.vide gl.ꝗᷓ ĩci pit imo maioꝛ ẽ. Itẽ vide gl.q icipit nõ ꝙ nin. So.pʒ.S.ꝓx. gl. Aidete nõ credo iſta gl.ꝗᷓ ĩcipit imo maioꝛ poſſe adapta/ ri ad tex.q; Fʒ hac gl.eẽt dicẽdũ ꝙ iſte filꝰ adoptiu eẽt filiꝰſi lijemãcipati de cuiꝰſucceſſiõe minime qrit᷑.ſʒ ſi hoc eẽt tẽ poſt emacipationẽ iura nalia remanerẽt ⁊ iſte nepos ſuccedẽt eqlit᷑ cũ ſilia nata poſt emãcipationẽ.ut.l.iij.S.ij.⁊.iij.S.de õ tab.⁊ hec ẽ va ĩtelligẽdo ꝓpꝛie tex.ut iacet i pꝛe adoptiuo.ſ̊ uolẽdo ſuſtinẽ gl.q ſii maioꝛ rõ hẽrem dicẽ ꝙ adoptauit penit exne uʒ i locũ nepot ex ſilio emãcipato.ſʒ nõ credo ꝙ iſte tex.hãet iſtũ reſpectũ ſʒ hũit ad filiũ adoptiuũ ſimplr ut huiſi.S. e.l. j. S. id qq;. Ad id qð dic ubi ẽ eadẽ rõ ⁊c. Rñ.ꝙ eſt alia rõ nõ hu 1cõꝛia ſʒ diuerſa ꝑ quã dʒ eẽ eice lurij ut huilh. . e.l.. S. ic ; Jit 5ͤ Si au dat dotẽ p nepote ex ſi/ (82 Edit Doté. lio ĩ ius qð hʒ au ĩ dote ſucce/ Adit ille fili ſiue iſtitut ſiue exhedat.h.d.¶ Hõ caſũ quẽ tene mẽti q; ⁊ certe ſic ſiue ſit iſtitut ſine echẽdat ut ſeq/ tur. Mõ tex.ibi gbpe offm aui.ex hac.l.nõ pᷣ¶ qð dixi in ſũma rio. Scðo nõ ꝙ au cogii dotare neptẽ ut h.ibiiõ auꝰ ꝓpr fili uʒʒ tc. Et nõ ꝙ diẽ dare ⁊ ↄcoꝛ.S̊.deĩ rẽ v.l.⁊ iõ.S.ſi. ʒ gl. di⸗ cat male.C. de do.e.l.ul.¶ Hẽ h ꝙ dos reuertit᷑ ad pꝛeʒ non ad auũ.Contra.C. de rei ux.ac.S.videamꝰ.So.̊ deceſſit ne pꝶ poſt moꝛtẽ aui.ſecꝰ ſi eo viuẽte ut ĩ ↄꝛio.¶Itẽ op.S.de iu. do.l.auꝰ. In gl.ſũt due ſo.vna ibi de rigoꝛe.ᷣ de eqtate.⁊ h videt᷑ ꝓbare tex.h̊ dũ dic occurrit egtas. Alij dieũt ꝙ qñ do/ tauit neptẽ ꝓpt᷑ ſiliũ ⁊ ſic ↄtẽplatiõe nilij.ibi vo otẽplatione ne ptis. Iſta ſo.ĩ ſe ſatj ẽ bona.tñ q;tũ ad hac.l.nõ ẽ bona.q;ꝛ hec l.loqtur ĩ caſu dubij.iõ diſtiguit tres caſus.qñq; pꝛ dat doteʒ ꝓ nepte ↄtẽplatiõe ſilij ⁊ tunc a filio videt᷑ pꝛofecta.iõ reuertit ad eũ.ut.l.ꝓlectitia.S.de iure doſ.⁊ de vul.⁊ pu.ſbᷣ.l.ſj ſi plu res.S.ĩ arrogato.aut dedit ↄtẽplatiõe nept ⁊ loqtur.l.au de iure dot.aut ẽ dubiũ cui ↄtẽplatiõe dedit ⁊ pᷣumit ↄtẽplatiõe ſilij.ut h⁊.l.ꝗntꝰ.S.fi.de an.le.Fʒ Ja.de ar. ¶ Itẽ dẽ h ꝙ auꝰ cogit dotare neptẽ.Cõtra.S.de ne.ge.l.nẽſeniꝰ. So.ibiloqt᷑ T auia.idẽ ĩ auo mr̃no.Sic eni mr ita nec auia uel au mĩn co git᷑ dotare.ut.l.a filia.⁊ ibi nõ.S.ad tre.⁊ iõ gl.i.l.ñ.C.de do. ꝓmilſ.male loqtur. HD h nõ cogit᷑ ↄferre.qd ſi mrimoniũ ẽ ſo lutũ tpe moꝛi aui.utrũ iſta dos debeat ↄferri filio a qrepetũ. Gl. diſtiguit ⁊ bñ. ¶ Sʒ qro ſi auꝰnõ vult dotare qlitercõpel let. Rñdeo iudicis officio.caſus ẽ i.l.ꝗ liᷣos de ritu nups.ad cuiꝰ iudicis officiũ ꝑtinebit taxare dotẽ q;ta dos debeat dari Ut. l. ꝓfectitia.S.j.S.de iure do.An aũt fr teneat᷑ dotare ſoꝛoꝛẽ BGl. ẽ i. L. cũ płres.S.de admi.tu.fac.l.ſiliũ.S.ubi pu.edu.⁊ gl. in.l.nõ oĩ. C. de admi. tu. ⁊ ibi ꝑ doc. tetigi.S. ſo.ma.l.j. nepotes „COp,tii5. ſit nepos . *. Circa hereditatẽ admittit ua/ Omnunc;. riatio uſq; ad annũ.h.d. ⁊ eſt Pbona.l. In tex.ibi difſicilius.qſi dicat ſi nõ petat bo/ noꝛũ poſ.infra annum nõ admittit᷑ poſt. ¶ Op.dicit h ꝙ ad/ mitti nariatio.cõtra.C.de modo mul.l.ſi.⁊.j.de bo.ili.l.nam abſurdũ. Nicit gl.hᷣ ſpale.q hic tractat᷑ de hereditate parẽtũ. Tu dic per Ni.ex de re.iur.c.mutare cõſiliũ.li.vj.⁊ per eũdẽ 3. de admi. tu. lI.de rebus. ¶ Itẽ op. de. l. j. F. ſi per ↄtumatiaʒ S.e?.ubi perpetuo admittit ad cauendum. Solu.ibi agnouit bonoꝝ poſ.poſtea ꝑ cõtumatia ceſſat cauẽ.hᷣ vo añ agnitam bonoꝝ poſ.recuſauit cauẽ. ¶ AQũuo an bñficiu.l.ult. C. de re/ pu.hẽ.habeat locũ in ſilio emacipato.Gl.ꝗ ẽ ibi videt᷑ dicẽ ſic ꝑ hũc tex.Auidã ultramõ.dicũt ꝛiũ ꝙ h repudiauit he/ ditatẽ ſʒ recuſauit cauẽ. Ita dicit Ja. de are.dic ut dixi in.l.ſi quis ſu.S.de lure deli.¶Itẽ qro an bũſiciu.l.ul.C.de repu. hẽ.hẽat locũ in hẽditate auita.Ego cõſului ꝙ hẽat locũ. ꝛi mo hẽmpᷣ duas gl. Ana ẽ gl.pma hui.l.in ſi. Alia ẽ gl.ij. p hoc videt᷑ tex.in.l.iuſta ſĩterpᷣtatione in ſi.⁊.l.appellatione pa rẽtis.j.de v.ſig.expᷣſſi in.l.ſiqs ſuꝰ.S.de iure deli.ubi tex.loq tur gnaliter de quolibet ſuo. Lene iſta bñ mẽti. —— fi liu 6 Iſta ẽ ſingularis.l.?⁊ bona. Videſ N ergo ꝙ in his ꝗ ſuccedũt diuerſo iu re bʒ locũ collo. Cõtra.S. de ta.l.filium. S. ⁊ hoc ſic pↄſequẽs.So.iĩſpecto rigoꝛe vboꝝ nõ hʒ locũ collło ĩ ſuccedẽti bus dinerſo iure.ſed iſpecto ſẽſu iterpᷣtato ſm egꝗtatẽ ſceuole ẽ loeꝰ collatiõi qũ ꝑ ueniẽtẽ ꝑ ʒ ta.minuit᷑ poꝛtic iſtituti.¶ Op po.j.ti.j.l.nec ipſa.ubi iter ſuccedẽtes diuerſo iure nõ fit collo So. Hlʒ diuerſo iure ſuccedãt potuerũt tñ eodeʒ iure ſuccedẽ ſi uoluiſſẽt.vñ habent ꝑinde ac ſi eodẽ iure ſucceſſiſſẽt.ibi ſecꝰ. ut ibinõ. Pꝛeterea h loqtur an ꝑ z ta.totũ teſtm irritatur.ibi vo qñ teſtm tm ꝓ parte irritat ut ibi videbitis. Aulus. Staebona. . E Op. hẽtis B ad/ Eibmmo neniẽte cõditiõe debiti qð poſſidebas ex vna cauſa ĩcipis poſſidẽ ex alia cauſa.Sile in.l.fũ o. S. ad. l. fal. ?.l. ſi ſub cõditione de ſolu. ⁊ gl. ẽ. j. de acq.poſ. l.iij. S. ex plurimis. ¶ Op. ꝙ debitũ q;tucũq; cõditio exiſtat poſt moꝛtẽ cõſerat.ut.l.ij.S.⁊ id quoq;. Ol.ſol.pᷣ duobus mo dis.⁊ ambe ſũt diuinationes.qre dic lex ↄꝛia loꝗtur qñ debet ſub q da cõditione ſimplici qᷓ põt exiſtẽ poſt moꝛtẽ pꝛis ⁊ in vi ta.ſʒ h loqtur qñ debet᷑ ſub cõditione que extat tm poſt moꝛtẽ hoc expꝛeſſo.⁊ ſic pꝛi nõ potuit qri.ut.l.f.j.de ſtip.ſer.⁊ ideo ceſſat collatio. W 3 NVDe collatione dotis. Rubꝛica. Hictũ eſt ſupꝛa de collatione in genere.nunc dicit᷑ de colla tione dotis in ſpetie. tat᷑ ta. ſj iter ſuccedẽtes de iure ciuili qð in ali/ is caſibꝰ nõ eſt. Scdo nõ ꝙ collatio dotis ẽ in⸗ troducta ab impatoꝛe. alia eſt itroducta ex edi/ cto pᷣtoꝛis.Lertio nõ ꝙ bonoꝝ collo ſit ꝑ officiũ iudicis.ibipᷣ toꝛ.⁊ ĩ ſi.ibip arbitriũ fami.her.hoc etia nõ.j.e.l.ſi.⁊.C. e.l.ſi ſoꝛoꝛ.dica.j.e.l.pꝛ filii.¶Quero qꝗᷓ ſuit rõ cõſtituẽdi aligd cir ca dotẽ ſpaliter. Rñdeo ꝙ pᷣtoꝛ uocabat ad ſucceſſionẽ eman cipatos pꝑ ↄ ta.nel ab ĩteſtato grauauit eos onẽ collonis.ſed ſi lios in ptãte retẽtos non grauauit eos onere collationis.q; ni hil poterãt hẽre iure iſto niſi caſtrẽſe uel qſi qð in collone non uenit. Mõ ↄſiderauit impatoꝛ ꝙ; etiã nili in ptate retẽt de iu re iſto põt habẽ ꝓpꝛiũ.ſ.otẽ.ut.S.fami.her.l.pompom phi ladelphus.ideo inter fres ne emergat ineqlitas introducit col lationem dotis. ReS.ponl W ſus aſ 4 G ſit Iſte. S. ponit qnq; caſus uſq; ꝗ C 1 it nep 93. §. cñ dos. ? ponit ipſos tatũ eenie ꝙ ipoſſibile eẽt bꝛeuiꝰponi ⁊ ẽ ſpᷣtilis..vide gl.q ĩcipit agit.x uſq; ibi ſ videt.ponit caſu.ibi icipit ſignare ↄꝛia.¶ Op.qꝙ ſo lis patruis ⁊ patruoꝝ ſilijs cõferat. ut. S. ti..l. ſi nepotes. h au tẽ dẽ y cõferũt iter ſe tm.⁊ ſic ẽ pmũ ſcõm ⁊ qntũ rñſu.Hicit gl. ſpale ẽ in dote.cũ eni loco ſui pꝛis ẽ ꝗ nõ cõſerret fribꝰ.ut.S ti. .l.ſfiliu.ergo nec ipſa cõfert. Iſta ſo.poſſet pcedere in dote nõ in alijs bonis neptis.ſʒ h dicit cõſerri dotẽ ⁊ alia bona ſua ergo male.q q;tũ ad alia bona iſta rõ nõ cõcludit. Pꝛeterea ſi uerũ ẽ ꝙ i iſti nepotes nõ cõſert patruis.q; pẽ eoꝝ non te neret᷑ cõferre in eui pais locũ ſuccedũt nepotes ſeqret ꝙ ubiſo la neptis ẽ nõ tenebat᷑ cõferre patruo.ſicut nec pꝛ ei tenetur. Hoc aũt eſt otra iſtũ tex.tertio rñſo q̃re male. Vñ pma ſo.nõ videt᷑ uera.⁊ leges que dicũt ꝙ nepotes ſuccedũt in locũ ſuoꝝ parẽtũ.itelligatis in locũ ſuoꝝ.hoc ẽ in gradũ ſuoꝝ parẽtũ ut pinde ſuccedãt in locũ parẽtũ ſuoꝝ ut tatũ hẽant oẽs nepotes tũ pẽ hẽbat.ut.S.e.l.ſi nepotes.⁊.C.de ſuis ⁊ legi.auc. ceſ/ ſate. ⁊ auẽ. poſt fres.⁊ in auc.de hẽ.ab ite.S. h aũt puilegium tñ in vitate iſti nepotes ex pſona ſua ſuccedũt nõ ex ꝑſong pa tris eoꝝ cui nõ ſuit delata heditas ⁊ nepotes cõferũt ex ꝑſona ſua. Vñ gl.dicit ꝙ ſi ambo erãt emãcipati h nepos erat in po teſtate retẽtus cui ſoli ſit iniuria.qð declara. q; ſi neꝑt iſta nõ ſuccedẽt ille nepos ſuccederet ⁊ hꝛet dimidiã.ꝑ iſtam ergo ne tẽ nulla iniuria fit patruo.ar.ad hoc.l.j.S.j.⁊.S.pꝛ.sti.j.⁊· is ꝗ in ptate.ſcoo rñſo.S.de le.j.Et eodẽ mo dico in ultimo 2 11 Huo dictin pucipio ouino⸗ Zauis. ꝙ collatio dotis ſit etiã ſi nõ pe rũſo ubi ſũt due neptes ex eodẽ pꝛe.q; q̃libet põt dicẽ pꝛuo ſi nõ ſuccederẽ tu iſta dimidiã nõ hẽes.ſʒ ſoꝛoꝛ mea iõ naat e⸗ latio. Sʒ qñ ẽ ſola neptis uel plures ex diuerſis patribꝰc 7 iſta rõ.q; ꝓpter hoc fit patruo iniuria ideo ſit collatio. Sʒ te iſta rõ videt᷑ eẽ in pluribus nepotibus emãcipatis.q;ꝛ vnus põt dicere ſi nõ ſuccederẽ alius hẽret totũ.ergo non facio tibi iniuriã q̃re dicẽdũ videt᷑ ꝙ ultimũ rñſũ huius.S.intelligamus qñ erãt due neptes.q̃rũ vna nõ poterat cogi ad collationem. q; nõ erat dotata.vñ ex ei ꝑſona in totũ denegat᷑ collatio.q ſi ipſa ſuccederet in nullo fieret collatio.ſqʒ ſi ambe eẽnt dotate tũc cõferrẽt patruo ſicut plures emãcipati.q; gꝗlibet eſt talis cõditionis ꝙ cogit cõferre. AUñ nullus ꝓpter aliũ excuſat.ſa cit ad pᷣdicta.j.de cõiũgẽ.cũ emꝗ.li.l.j.S.fi.⁊ qdð ibi dixiin ſo/ lutione Zꝛij. Itẽ ʒ eſt. C. de colla.l.illa.ubi neptis cõſert pꝛuo PHicũt qda ibi nept᷑ nõ hẽbat frem uel ſoꝛoꝛẽ.Alij ⁊ meliꝰ di/ cũt ibi loꝗtur in collone dotis mr̃is ipſiꝰ.qᷓre tenet᷑ cõſerre in il lis pſonis qbus mi tenebat᷑ cõferre.ſed hic loqꝗtur in collatiõe dotis date ipſi nepti. Hac ſo.tenẽt doc. Ni.⁊ Ci.ibiʒ gl.ibi aliter dicat. ¶ Aleumo qro a quo iſta neptis erat dotata.Hi cit gl.a pꝛe uel ab alio nõ curo.ita dicit gl.⁊ bñ ſiponimꝰ pa/ trẽ uel patruũ cui fit collo eẽ in ptãte.ql ei fit collo dotis pꝛoſe ctitie ⁊ aduẽtitie.ut.j.e.l.S.ſi ſub cõditione.⁊.C. e.l.ſflie dotẽ. Sʒ ſi ponis patrẽ ⁊ patruũ emacipatũ. tũc opʒ ponẽ ꝙ dos fuit pfecta a pze uel ab auo de cui ſucceſſione agi uel nõ ſiet collo.ut.l.ſilie dotẽ.S.fi.tñ hodie opʒ ꝙ ſit ꝓfectitia als ſecus ut. C. e.l. f. ¶ Quero qd de ꝓnepote. Rñdeo idẽ qꝗð ĩ nepo/ te eadẽ rõne.⁊ facit metionẽ tex.C.e.l.liberis.⁊ iõ circa colla tionẽ iſtoꝝ nepotũ cũ patruis dic.aut qris an patrui cogãtur cõſerre nepotib.⁊ certũ eſt ꝙ ſic ut hᷣ ⁊.l.illã.C.e.aut qris an nepotes cogant᷑ ↄferre patruis.⁊ dic aut ẽ vn nepos ul płres ex diuerſis frib ⁊ cogunt᷑ ↄferre ut h.aut ſũt plres nepotes ex eodẽ fre.⁊ tũc aut qrit de dote uel donatione data eoꝝ pꝛi uel mii defũcte ⁊ illa cogunt᷑ cõferre.ut.d.lʒ.illã.aut de dote ul do natione data ipſis nepotibꝰ.⁊ tũc aut oẽs nepotes ſunt talis ↄditionis ꝙ poſſẽt cogi ad collationẽ.⁊ tũc ipſi tanq; vn eẽt coõſerre cogunt᷑ patruis. ut.l.ſi nepotes.S.ti.j.aut vn erat ta/ lis cõditionis ꝗ; in ei pſona nõ caderet onꝰ faciẽdi collonem ⁊ tũc ꝓpter eñ nõ cõfert patruis ſʒ cõſerũt ſibi inuicẽ ut hic.⁊ qð dixi de patruis idẽ in auũculis amitis ⁊ mir̃teris.ut.l.illaʒ. C. de colla. Item pᷣdicta uera qñ nepotes ipſi ſuccedũt auo. ſecꝰ ſi ſucceſſiſſẽt pmo pꝛi eoꝝ qꝛ tũc fieret collatio 'm ꝙ pꝛ eo rũ feciſſet.ut.l.ſi maritꝰ.C.e. Item pᷣdicta ueraiin dote ꝓfecta de bonis ei de cuius hẽditate agit.ut.l.ut liberis.C.e.⁊ ideo cũ nepotes ſuccedãt auo nõ debet cõferre dotẽ habitã ab eo/ rũ patre.lʒ gl.dubitet in.d.l.illã. ς¾ Bib tm̃ ipeſe neceſſarie detrahũtur. Cum dos. agin utilibus. Quidã dicũt idẽ — bns. aIda dicutidc. qa utiles qñq; neceſſarie dicunt᷑.ut.l.j.⁊.l.in totu 5,:de ipeſs. 26 traria tñ opi.plus plʒ cũ utiles ĩpẽſe debẽt repeti ⁊ iõ min mu lieri debet᷑ fiet detractio.ſicut dieim in viro exiſtẽte nõ ſoluen do. uel meli erit in electione mulieris. ut ſi vult detra hẽ utiles impẽſas cõputet dotẽ cũ õ plus ualet dos pꝛo ſi pter ntiles impẽſas in eo factas.ſed ſi nõ detraheret impẽlas. tñ debet cõputare tm̃ dotẽ nõ id qð ultra ualet.ar.pꝛo hoc.j. eo.l.ſilia.qð nõ. Si ſub conditione.eſue i ive er nuit ꝙ dos aduẽtitia uenit in collationẽ. ð.C. e.l.ſlie dotem. So.aut tractamus de collatione ſiẽda emãcipatis.⁊ tunc di cas ꝙ exneus dedit cõtẽplatione pꝛis ⁊ ſic ẽ ꝓfectitia.aut tra ctam de collatione ſiẽda ſuis.⁊ tũc ꝓpꝛie ſtat.ſʒ hodie ĩdiſtin cte aduẽtitia nõ cõſerunĩ.ut.C.e.l.hfi. SJZM (Fi lam. C. Quero quot modis ſit collatio. Reſpõdeo 21112 flt q̃tuoꝛ modis.ſiqdẽpater pꝓ filia dedit dotẽ tũc fiat colło re ipſa dotẽ cõferẽdo.ut.l.filie. C. eo.⁊ p multas ll.x.S.hui ti. Scðo fſit collo taãto min accipiẽdo de bonis pꝛ nis ètũ ẽ dos. ut. C.e.l.doſ. Tertio ſit cõicãdo actionẽ lIʒ ia nẽ foꝛte.ut in auc.qdð locũ.C.e.⁊ nõ.hac.l.S.cũ dos. QAuar⸗/ to ſfit collo qñ pz pmiſit nõ dedit.tũc ſit colło liberãs ſiliũ.hic eſt caſus in hoc v.ſiliã.⁊. C.e.ti.l.ij.⁊ ibi nö. mani AQuid ſi mfimoniũ ẽ ſolutum. Emancipatus. uid ſimiin dotẽ. S. ti. j. . — ioue. COp. facto teſtõ nõ h Nadoptione. cicollattong —t. 1-ſed hic fuit heres iſtitutus. ergo collatio ceſſat. Qui⸗ dan diclt iutinſtunna ab extrancon apanre 2Mijdict ſpetiale in ſilia data in adoptione.Sedueritas eſt ꝙ hic fuit iſtituta a patre nãli.⁊ alio cõmittẽte edictũ ſucceſſit ꝑ ᷣ tab.⁊ 4 ei poꝛtio eſt ancta. p hoc.j.pxi.? qð vidiſtis.S.ti.j.l.cũ ema; S quoq;. ——— tens. K — H̊ ꝙ habuit neceſſe pe 3 filia fuerit. Soͤn imo potu W—☛ adire ex teſtõ.nt.l.ſi ex duobꝰ.S.ſʒ illud.S.de õ ta. Sol. neceſſe.i. ẽ utile uel hũit neceſſe ſi vult eodẽ iure cũ p̃te/ rito ſuccedẽ. ¶ Itẽ op.ꝙ nõ ſiat collo.ut.l.ſllii.S.⁊ hoc ſit cõ ſequẽs.. de ta.So.aliud ẽ cũ iſtitut petit ſibi ſieri collatio nẽ a pᷣterito ꝙ nõ põt ut ibi.aliud cũ pᷣterit ab iſtituto ꝙ põt Fm iſtiꝰ.l.difſtinctionẽ.ita dicit gl.⁊ põt bñ dicere. Ael ibi qñ ſuccedũt diuerſo iure.hᷣ qn eodem. — lia legatoꝝꝑ. C. de legas.⁊ ibi nõ. Sol.ĩtellige ibi fuit ——6 —8 ¶ Op. ꝙ legatũ cõpẽſet in dotẽ. ut J Ater. aſnbdi d vele .S.ci piti ſi egatũ ad dotẽ. aũt ſuit legatũ nõ ↄtẽplatiõe doꝶ ⁊ ſic nõ cõ pẽſat᷑ in dotẽ. ¶ Itẽ op.ſi ẽ p̃ᷣterita opʒ ꝙ ſuccedat ꝑ ta.uel diceret nullũ.ergo ꝑdit legatũ.l.poſt legatũ.de his ꝗ.ut idig. l. nliũ.S.oĩbꝰ. S. de le. pᷣſta. So.itellige ꝙ vult eẽ ↄtẽta legato ⁊ dote nec vult ſuccedere. Apoſ.legitiĩe fuerit petita ꝙ tenet᷑ ↄferre dotẽ fri lʒ ema/ pato. ſ certe h tractat᷑ de collatione fiẽda fri ꝗqẽ in ptãte ⁊ ẽ hes ſcriptꝰ.⁊ h̊ hẽtis expᷣſſiꝰ in.l.filie dotẽ in fi.C.e.⁊ habuiſt S.e.l.j.S.ſi ſub cõditione.dicã plene.j.e.l.pꝛ filiũ. Als Erronea ſucceſſio nõ ĩducit collationẽ. 4 XIlins. h. d. Ex hac.l.ocludit ꝙ ſi hec bonoꝛuʒ EFilia. ¶ Op collo petit᷑ iudicis officio.ut.S.e.l:.j.in hn. o nel ex ſtipᷣ.ĩterpoſita de ↄſerẽdo.de qua habuiſtis d. ti.j.l. j. F. iubet. ⁊.l.ſigs ſiliũ.S.ñ.⁊ ſic per auxiliũ ſtricti iuris agit iõ ueniũt uſure.ut.l.videamꝰ.S.ſi acſ.s.de uſuris. Aide te rõ ẽ iſta do zcõferre ꝑcipit fruct ex hẽditate qꝗᷓ ſibi dar.iõ dotẽ ⁊ ei uſuras dʒ cõferre ſicnt dicimꝰ in ſili in.l.curabit.C. de ac. emp. ⁊.l.iuł.S.ex uẽdito.S.de ac.emp. Vñ iſte uſure ſt magis loco ĩtereſſe qᷓ; loco uſurarũ ⁊ eſſent foꝛte hodie ꝑmiſſe per.c.cõqueſtus.ex de nſuris. ti.l.ſi emãcipati.⁊ ipi QCi.tractat ita male ꝙ ex dictis is nihil hboni potes elicẽ. Si teſtm rũpit ꝑ qrelã ꝓ parte non ceſſat collo.⁊ ſiliter iter eos qui diuerſo iure ſuccedat.hoc dic Nõ tex.ibi ꝙ libertates ⁊c.vides ergo ꝙ hic nõ ẽ loc colla/ tioni in caſu KoC Op. ⁊ videĩ ꝙ hẽat locũ collatio etiã teſtõ reſciſſo ꝑ q̃relã.ut.C.e.l.ut libis. Nicit gl.ꝙ ĩ hoc.l.iſta ꝑ illã — coꝛigii.uel meli ibiloꝗtur qñ teſtm ꝑ qrela in totũ reſcindit. — vñ oẽs ab ĩteſtato eodẽ iure ſuccedũt.hic aũt teſtm̃ ꝓ parte re — Hic ĩtẽdo tractare mã col Ater filmm. latiõis quã tractat gl.C.eo. ſcindit᷑ ⁊ hoc vius.An aũt hodie ſit coꝛectũ ĩfra dicã.¶ Iteʒ dẽ h iter ſuccedẽtes diuerſo iure nõ hʒ locũ collo. .S.ti.j. l.ſi filiꝰ.So.lʒ ibi ſuccedũt diuerſo iure tñ poterãt ſuccedẽ eo/ dẽ iure.ſʒ h nõ potert ſuccedẽ eodẽ iure etiã ſi nellẽt.¶ Nꝛo declarãda mã collonis p qro qd ſit collo. Scðo quo iure ſit ĩ troducta collło ⁊ qua rõne.Tertio ĩter quos ⁊ de ꝗb reb de beat fieri collo. QAuarto quo iure petat᷑ collo. Auinto qñ fiat Dexto q̃liter fat.¶Ad pmũ rñdeo ⁊ gl.declarat.S.ti.j.ĩ ru⸗ bꝛica dicẽs ꝙ colło ẽ bonoꝝ ſuoꝝ cõicatio. QAuare dico bo/ noꝝ ſuoꝝ. Rñdeo qꝛ ſi eẽnt bona pꝛis magis uenirẽt diuiden da q; cõicãda.ut.l.nlie lʒ.C.e. Itẽ dico bona ꝓpꝛia qꝛ aliena nõ uenirẽt cõferẽda. ut.S.ti.j.l.pᷣtoꝛ.S.emaãcipati.⁊.l.j.S.j.e. ti. ⁊. C.e.ti.l.ea demũ. ¶ Scðo q̃ro quo iure ⁊ q̃ rõne ſit itro ducta collo. Nic aduerte q; h qſi oia itelligetis.⁊ reꝑio in hac mã ſex uel ſeptẽ iura.Et pᷣ ſuit ĩtroducta ꝑ edictũ pᷣtoꝛis.ut.S ti.j.l.j.in pn.⁊ hoc hẽbat locũ iter eos q ſuccedebãt aut perõ ta.uel ab ĩteſtato.ut.l.ſiliũ.S.⁊ hoc ſit ↄſequẽs.S.de õ ta.⁊.l. j. S. j.ð. ti.j. ſec ſi ſuccedebãi diuerſo iure.ut.d.S.⁊ hoc ſit ↄſe quẽs.⁊ hac.l. Rõ q̃re fuit ĩtroducta ẽ duplex.pᷣ q; p emãcipa tũ ſiebat iniuria ſuis iõ pᷣtoꝛ collonẽ ĩduxit.ſec ſi ſuo nõ fieret iniuria.ut.d.l. j.S. j. . S. pꝛ?. ⁊.S.totiẽs.ſcda fuit rõ qꝛ qcqd q; rebat ſili in ptate retẽt qrebat pꝛi.ſed emãcipat qrebat ſibi / ipſi.vñ uoluit pᷣtoꝛ ꝙ ꝑinde cõferret fili emãcipat ſicut ſi pii acqſiuiſſet ſi in ptãte maſiſſet.nt. S.ti.j.l.ij. S.diuerſum. ⁊.S.ſi duo.⁊ iõ caſtrẽſia ⁊ q̃ſi nõ cõſerunt᷑ q pꝛi ꝑ nullũ acqrunt.ut g. ti..l.j.F. nec caſtrẽſe. Itẽ rõ qᷓre regrebat ꝙ eocẽ iure ſucce derẽt nõ diuerſo ſuit iſta. Cũ en colłonẽ ad vnũ cumulũ de ducant nõ debeãt diuerſo iure cẽſeri.ut.l.eũ q edes de uſuca. nł qñ diuerſo iure ſuccedũt tũc ꝗlibet uocabit iſolidũ.vn iſoli dũ de iure ciuili ⁊ ali de iure pᷣtoꝛio.ſʒ ꝑ concurſus faciũt ſibi partes. ut.d.l.ſliũ per totũ.Cũ ergo nullus faciat iniuriã alte ri ſʒ vnꝰ tm aufert alteri q;tũ ille ſibi ⁊ fic iniuria põt cõpẽſari iõ collo ceſſat.ſʒ ſi ueniebãt diuerſo iure nõ tñ ꝗlibet ĩſolidum ut in caſu hui.l.tũc ceſſat collo ꝓpter teſtm qdð ſaltẽ pꝛo par/⸗ De colla. doh. te nalet ut apparet hᷣ in tex.⁊ g. Scðʒ ius apparet ex quo ẽ᷑i troducta collo.qð eſt eꝗtas ſceuole.ut.l.ſi filiꝰ.S.ti.j.Cũ enim reꝗrebat᷑ per edictũ ꝙ eodẽ iure ſuccederẽt ut dixi ↄtingebat iniqtas ꝙ iſtituto ꝗ uoluit adire ex teſtõ nõ cõferebat.iõ iuriſ cõſultꝰ ſceuola ſua eqtate iduxit.ut ſi per emãcipatum fit iniu ria ĩſtituto adeũti fiat collatio ut ibi dicit.qð ẽ uerũ.ſi poterãt eodẽ iure ſuccedẽ lʒ nõ ſucceſſerãt in eodẽ iure ut ibi.ſecꝰſi nõ poterãt eodẽ iure ſuccedẽ ut h. Tertiũ ius fuit cõſtitutio diui pij.de q̃ hẽtis.S.e.l.j.in pn.ex quo ẽ itroducta collatio dotis. rõ fuit iſta pᷣtoꝛ itroduxit tm collationẽ in emãcipat ꝙ confe/ rãt ſuis ꝓpter rõnẽ.qꝛ ſui tanq; nihil hñtes cũ qrãt oĩa pꝛi non pñt cõferre. Sʒ impatoꝛ oĩa cõſiderãs ꝙ ſui pñt aliqd habere Fm iſta tpa ut dotẽ iõ ĩtroduxit ut ſui dotẽ còferãt. ut.S.e.l.j. Quartũ ius ſuit leonis impatoꝛis ꝗ fecit cõſtitutionẽ.lʒ.ut libe ris.C.e.ti.per quã ↄſtitutionẽ ẽ ſtroductũ ultra iura antiquo/ rũ hec lex. Mã de iure antiquoꝝ nõ erat ĩtroducta collatio ni ſi in deſcẽdẽtibꝰ per lineã pꝛnã.hodie ſiue loquunt᷑ de deſcẽdẽ tibꝰ per lineã pẽnã ſiue per lineã mr̃na hʒ locũ collło.ut.d.l. ut liberis. Itẽ de iure antiquo in ſuis erat itroducta collatio tm̃ ĩ dote.ſed.l.ut liberis.ẽ ĩtroducta collatio donationis pꝛopter nup.Tertio ibi in ſi.dẽ ꝙ emacipatis cõferunt᷑ pfectitia qð de iure antiquo nõ reꝑiebat᷑.ĩmo ĩter eos ceſſabat collatio.ut.S. ti.j.l.j.in ſi.⁊.l.ij.S.ſi tres.⁊.l.pᷣtoꝛ.S.quotiẽs.Rõ que mouet impatoꝛẽ ibi fint eq̃litas ſeruãda ĩter fres ⁊ tales pſonas ut ibi dẽ in tex.ibi eq̃litate ⁊c.Auintũ ius fuit ĩtroduciũ ꝑ iuſtinia/ nũ. C.e.l.illã.per quã addit duo. ꝛimo q; per leonẽ in.l.nt liberis.erat ꝓuiſũ ſolũ de nepotibꝰ ⁊ ꝓnepotibiuicẽ ſuccedẽ tibꝰ.ſed ſi ſuccedẽt cũ mr̃teris uel auũculis nõ erat puiſũ de qͥ ipſe in illa.l.ſtatuit.de pꝛuis tm ⁊ amitis erat ꝓuiſũ de iure an tid.ut.S.e.l.j.S.ſi ſit nepos.qð etia ibi declarat. Scðo ga de iure antiqu erat declaratũ de dote data ꝓ nepte. ut. d.l. ut li beris. ⁊ dicto. S. ſi ſit nepos.ſʒ de dote data mii ipſi neptis ni hil erat dictũ.iõ hoc fuit ĩtroductũ ꝑ iuſtinianũ.rõ fuit eãlitas puãda ĩter tales ſucceſſoꝛes ut ibi pʒ.Sextũ ius ſuit eiuſdẽ iu/ ſtiniani in.l. ultima. C.e.nã cũ de iure antiquo cõferebant᷑ ad uẽtitia. ut. S. e. l.j. S. ſi ſub cõditione. ⁊. C. e.l.fllie. impatoꝛ iu⸗/ ſtinianus ſtatuit hodie aduẽtitia nullo mõ cõferri.ro ſuit iſta. cũ eni de iure antiqᷣ aduẽtitie pꝛi q̃rerent᷑.ut.l.plʒ.S.de acqui. bẽ.⁊.j.ſi ꝗ pa.quis ſe ma ler. ding euil fuit ut fieret collatio oĩuʒ qᷓ pꝛi fuiſſet q̃ſita ſi in ptãte mãſiſſet.ut.S.ti.j.l.ij.S.ſi duo Sʒ cũ hodie aduẽtitia nõ qrant᷑ pꝛi ꝑ titulum de bo.ma.⁊ de bo.q̃ li.iõ fuit ſtatutũ ꝙ nõ cõſerant᷑ qꝛ eſt eadẽ rõ in eis q̃ ẽ in caſtrẽſib uel q̃ſi.ut.l.j.S.nec caſtrẽſe.S.ti.j. Septimũ ius fuit itroductũ ꝑ iuſtinianũ per auẽ.ex teſtõ.C. eo.⁊ in coꝛpoꝛe vñ ſumit.per qua itroducit᷑ ꝙ ex teſtõ ⁊ ab ĩteſtato hẽat locũ col/ latio cu ex teſtõ olim ceſſabat.ut hac.l.⁊.C. e.l.j.⁊.S.eo.l..ſi ſi lia cũ ſilibꝰ.⁊ erat rõ oli qꝛ cõſiderabãt legiſlatoꝛes ꝙ ſi teſtõ/ res uoluiſſẽt aliqd dicẽ de collatione dixiſſet in teſtõ ⁊ tũc ha⸗ beret locũ.ut.j.l.ꝓxi.ſʒ iuſtinianꝰ cogitãs ꝙ teſtõꝛ moꝛtis co/⸗ gitatiõe pᷣuẽtus nõ põt oĩa dicẽ in teſtõ.iõ ĩduxit q; ex teſtõ ⁊ ab ĩteſtato hẽat locũ collło niſi ↄꝛiũ dictũ ſuerit in teſtõ.Rõ fu it qꝛ pꝛ videt᷑ uelle ꝙ ſemp ĩter ſilios ſit eq̃litas.¶¶Tertio qroi ter quos hẽat locũ collano ⁊ de ꝗbꝰrebꝰ.⁊ declarabo ꝑ qnq; qõnes.¶. Mꝛimo q̃ro an emãcipati emãcipatis cöſa dt01 in.l.ſi emaãcipati.dicit ꝙ nihil cõferat emaãcipat emãcipatop illa.l.?⁊ ꝑ.l.j.in fi. S.ti.j.⁊.l.ptoꝛ.S.quotiẽs.e.ti.⁊.l.ij.S.ſi tres Sʒ gl. .illiꝰ. l.dicit ↄꝛiũ ꝙ emaãcipati emcipatis cõſerãt ꝓſe/ ctitia.allegat.l.filie dotẽ.e.ti.⁊ illã opi.tenebat Accur.⁊ Frã ci.ei filꝰ.Alia erat opi.Aʒo.videlicet ꝙ. l.filie.nibil ad/ ꝓpo ſitũ.qꝛ ibidẽ ꝙ ſuꝰ cõfert emãcipato dotẽ ꝓfectitiam ⁊ merito hoc fuit ſtatutũ qꝛ cũ emãcipat oferat ſuo oia merito ſibi dʒ ↄferri dos ꝓfectitia ne emergat leq̃litas.ſʒ cũ ĩter penit emã/ cipatos nulla ſit fiẽda collo ceſſat illa rõ. Vñ illud vbũ multo magis poſitũ ibi in gl.nõ cõcludit. Fateoꝛ tñ ꝙ opi.Zlccur.ẽ uera ⁊.l.filie.?⁊ oẽs.ll.antique in hoc coꝛigant᷑.ut.l.ut liberis. in fi.e.ti.⁊ ante illam legẽ uerũ dicebat Aʒo.ſed poſt.l.ut libe ris.uerum dicit Accur. Mõ ob.l.de coniũgen.cum emanci. libe.l. j.S. pe.qꝛ reſpõde ut ibi dicet. ¶ Secũdo q̃ro quid de his qui neq; ſut ſui neq; emãcipati utrũ inuicẽ fiat collatio. ⁊ de gbus rebus. Glo.in.l.ſi emancipati.dicit ſimplicitereẽ idẽ̃ᷓ qð in emãcipatis.Aduerte aliquãdo nõ eſſe ſuum neq; ema, cipatũ põt cõtingere duobus modis. Pꝛimo ꝙ nõ eſt ſuus nec eſt emacipatus tñ eẽ potuit ut nepos natus ex filio eman cipato poſt emãcipationẽ. Iſti cõferũt eodẽ modo ſicut emꝗ/ cipati.ut.l.ſi nepotes.S.ti.j.cum multis alijs legibus illius ti. Idẽ in dato in adoptionẽ nato ex eo.ut.ð.e.l.in adoptione. 7.l.j.S.is quoq;.S.ti.j. Quidãa ſũt cui nec vnq; fuerũt ſui nec emàcipati nec eẽ potuerũt ut deſcẽdẽtes ꝑ lineã femineã. ⁊ in De uen. in poſ.mit.⁊ cura.eius. iſtis de iure antiquo nò fiebat colło.hodie ſic ꝑ.l.ut liberis.in uicẽ ꝓſectitia Oferrẽt ſicut emãcipati uel retenti in ꝑtate ut ibi dẽ. differunt tñ in collone ſimplicis dona.ut dixi.S.ti.j.l.j.S. nec caſtrẽſe. ¶Itẽ qro an nepotes cõferãt patruis ⁊ ecõtra. Pic ut dixi.S.ł.l.j.S.ſi ſit nepos.¶ Tertio q̃ro utrü emacipa ti cõſerãt ſuis.Et gl.in.l.ſi emãcipati.dicit ꝙ oĩa cõferãt.⁊ vi de gl.in.l.ſi emãcipati.⁊.l.j.in fi. S.ti.j.⁊ ꝑ oes.ll.illi ti.pᷣcedẽ/ tis. Lu vo dic aliter. Si loqmur de iure antiqꝗ emãcipati ſuis cõferũt oĩa uel partẽ 'm diſtinctionẽ quã dedi in.l.j.S.ſi ex do drate. S.ti.j. Si qᷓrim de iure hodierno. Dico ꝙ ſicut oli emã cipati mõ cõſerebat caſtrẽſe uel q̃ſi.ut.l.j.S.nec caſtrẽſe.ð.ti.j. ita hodie nõ cõſerũt aduẽtitia.ut.C.e.l.ulti.Rõ qꝛ ſi in ptãte mãſiſſet pꝛi nõ qſiuiſſet.⁊ ſic eadẽ rõ que in caſtrẽſibꝰ pᷣterqᷓ; ĩ fructibꝰ quos pꝛi qſiuiſſet ſi in ptate maſiſſet.⁊ iõ illos fructus uel q;tũ ex fructib lucrat foꝛte cõfert ſi ẽ eadẽ rõ ꝗ oliʒ erat C hoc cõiter tenẽt doc.ultramõ.⁊ citramõ.¶¶QAuarto quero utrũ ſui cõferãt emâcipaꝶ ⁊ q. Rñdet gl.in.l.ſi emãcipati.C. t.⁊ dicit ꝙ ſui emãcipat cõferũt ſed nõ oĩa.qꝛ nõ niſi ꝓfectitia Aduerte ſui enĩ pñt habẽ ꝓſectitia diuerſi generis.qᷓdam ob cauſã.q̃dã ſine cauſa.⁊ qũ ob cauſã pñt eẽ multe cauſe.q̃s ple ne expediui.S.ti.j.l.j.S.nec caſtrẽſe.dic ut ibi.⁊ eodẽ mõ quo ↄferũt ſui emãcipatis cõſerũt ſui iter ſe per eaſdẽ.ll.Sʒ poſſes opponẽ ego video ex pᷣdictis dꝛiam iter ſuũ ⁊ emacipatũ non ne ſublata ẽ dꝛia pꝛie ptãtis ⁊ emacipatiõis. Rñdeo uerũ ẽ qͥ ad ſucceſſionẽ.ſecꝰ quo ad coilonẽ.ita nõ.in.l.ſi emacipati.ſa cit qð nõ.in auẽ.ex cauſa.¶uinto qᷓro an ſilij cõſerat exne is nõ deſcẽdẽtibꝰ. Rñdeo nõ. caſus ẽ in.l.pe.C. cõia utriuſq; iudi.⁊ in.d.l.ſi emãcipati in pma glo.in fi. ¶ Vltimo circa h q̃ro an alij nõ deſcẽdẽtes alicui ſuo cõſãguineo iter ſe cõſerãt. Rñdeo collo ĩter nõ deſcẽdẽtes nõ ẽ iducta iure.iõ ceſſat.ut.l ill. C. e. . l.ultima. C. cõia utri. iudi. ⁊ doc. tenẽt in. d.l.ſi emã cipati.¶Quarto quero pncipaliter quo iure petat᷑ collatio. ſideo uel iudicis officio.ut.S.eo.l.j.in pn.⁊ no.in.l.ſi ſoꝛoꝛ. C.e.ti.⁊.S.l.ꝓxi.uel actione ex ſtipᷣ.ſ ẽ iterpoſita.ut.S.l.ꝓxi. in fi. ¶ Quinto qro qñ hʒ locũ collo. Rñdeo collo bʒ locũ pᷣ ſiue ſuccedat᷑ ex teſtõ hodie uel ab iteſtato.ut.C.eo.auẽ.ex te ſtamẽto.lʒ oli aliter eẽt ut dixi.S.in ſca.q.pncipali.iõ puto iſta iura qᷓ diſtinguunt᷑. utrũ eodẽ uel diuerſo iure ſuccedãt int coꝛꝛecta qꝛ eoꝝ rõ ceſſat. qꝛ quocũq;ʒ iure ſuccedat hodie ſatis c. ut.S.de acꝗ.hẽ.il.ꝙ ſi dubitet.⁊.S.de li.⁊ poſt.l.gallus .ſi ei in fi. Itẽ dico ꝙ collo hʒ locũ poſt aditã bonoꝝ poſſeſ ionẽ. ut.l.pᷣtoꝛ.in pn.S.ti.j.uel poſt adita hẽditatẽ ut ibi patʒ ¶ Sexto ⁊ ultimo qro quõ ſiat iſta colłlo. NRñdeo ſiet uel ca/ nẽdo uel cõſerẽdo re ipſa uel tãto min accipiẽdo uel act.ↄtle⸗ rẽdo uel liberãdo cohẽdes.⁊ hec oĩa ꝓbant.S.ti.j.l.j.S.iubet cũ ſe. uſq; ad.S.is quoq;.⁊ qð dixi.S.e.l.j.S.ſilia. . ba enũciatiua ꝑ modũ cõditionis ꝓ (* Ater. ata exceptionẽ iducut.h.d.¶ Mõ ex.l. iſta ꝙ ex teſtõ ẽ loc colloni ſi hoc iubet teſtõꝛ. ¶ Se cũdo nõ qð dixi in caſu ⁊ examina ut dixi anno.j.de dona. — 4 l.ex hac ſcriptura. DW nig QAuinõ vult hẽditatẽ nõ co- — CHDe uẽtre in poſſeſſionẽ mittẽdo ⁊ curatoꝛe eius. Rubꝛica. CLõtinuatio pʒex pn.l.j.¶ Auerit gl.pma an hec bonoꝝ poſſeſſio ſit iuris uel facti.Et dicit ꝙ ẽ ſacti nõ iuris q; nudaʒ detẽtionẽ tribuit. ar.l.j.in fi.j.q.ex cau.in poſ.ea.⁊ nõ.in.l.ſj finita in gl.ma gna in.S.iulł.j.de dã.ĩfec.¶ Scdo qrit gl. q̃re nõ pᷣmiſit de m ta.cũ ꝑ ullũ tribuat᷑ ius ſicut ꝑ ta. Rñqeĩ ut ĩ gl. ¶Tertio qrit h loqtur de uẽ.in poſ.mit. ⁊ de cura.eiꝰ. De pma parte tractat.l.j.uſq; ad.S.qtiẽs. Ne ſcda parte tractat ĩ G. quotiẽs.uſq; ad ſi.l. Tertio in alijs.ll.ponunt.q.ptinentes cõiter ad totã rubꝛicã ⁊ ad totũ titulum. . Jeuti Op. x videt etiã ꝙ titulus deõᷣ he tg. puiderit circa naſcituros. ut.l. j.in pn.S.de õᷣ ta. So.ibi ꝓuidet circa naſcitu/ ros poſte; tñ ſut nati.ſʒ h titulus puidet dũ ẽ in 4 uẽtre. C Itẽ op. dẽ h iure ò ta. Cõtra imo hoc edictũ hʒ locũ iure bonoꝝ poſ.ſm ta.⁊ etiã ab ĩteſtato.ut.j.e. l. S. ſi filius.x.l.ubicũq;. ⁊.l.fi. Sol.qdð dicit iue bonoꝝ poſ. 3 tab.dʒ exponi eo iure quo dat᷑ cõtra tab. bonoꝛũ poſ.qð eſt vigoꝛe ſue iuriſditionis. C . ſal . ſuf⸗ N S 2* p. ..e. l. S. ſi filius. ubi ſufficit ꝙ PR zegnanté. putet pᷣgnãs.So.itellige ⁊ dic q; , quirit ꝙ ſit pᷣgnãs.nut nõ.j.e.l.S.ſi ea.¶ AVltimo collige ex.S. iſto ꝙ decretu iudicis ẽ nullũ qũ ius deſicit ex parte petentis. ut h ⁊.l.j.S. hec vba.j.ne vis ſi.ei.⁊.l.cũ vo.S.ſubuẽtũ de ſidei cõ. li. dixi ſatis plene in.l.iuſte.j.de acꝗ.poſ. 4 ANA 8* Ait gonis. git ad collationẽ.h.d.in ſüma EE — — — ₰ =A 8 (Totiens. C Aunero len rõ Pni v. Vos hũiſtis. z. ĩ 5 pn. l. ꝙ mittit in poſſeſſionẽ eo iure quo dat᷑ ʒ ta.ſed exhẽdato nõ dat᷑ ↄtra ta.ut.l.nõ putauit in pn.Sõ.de Pas ta. ergo exhẽdat uẽter nõ mitteret. Itẽ ſm dictũ huiꝰv. ʒ iſtã rõnẽ.qꝛ ſi aligs eẽt ꝗ eũ pᷣcederet ſine dubio nõ mittere 9 tur in poſſeſſionẽ.ut.l.cũ emãcipatꝰ.S.j.de ↄtra ta.⁊ vidiſtis j.e. l. ubicũq;. ¶ Hoc pᷣmiſſo op.dẽ h̊ ꝙ exhẽdat nõ ẽ. cõtra nẽter nõ põt exhẽdari qꝛ nõ põt cõmittẽ cauſa igrati udinis. ut. l. ſigs in ſuo. C. de ĩoffi.teſ. So. concedo oppoſit. q; non põt hodie exhẽdariut ibi.⁊ nõ.S.de li.⁊ poſt.l.ſi poſthumus T. l.maximũ vitiũ.C. de li.pꝛe.uel exhẽ.⁊ ſicuẽter exheredatꝰ mittit᷑ in poſſeſſionẽ hodie. Itẽ dẽ h ꝙ iter ſuos hẽdes ⁊ ſic in nuit ꝙ natꝰ ex emãcipato nõ mittit᷑.cõtra ut.j.e.l.S.ex emãci pato. c.l.ſi filiꝰ in fi.F. Rñdeo ꝙ h̊ dicis ſuũ.dic hoc ẽ pmũ lo cũ tenẽtẽ in ſucceſſione ex cauſa. Nõ itelligas ſuũ.i.in ptãte. Pꝛetoꝛ enĩ unocat emãcipatos ſicut ſuos.¶ Itẽ op.j.e.l.fi.⁊ l.ubicũq;.ubi mittit in poſ.uẽter ꝗ nõ eſt pariturus ſuũ.Sol. intellige ſuos heredes quocũq; mõ.uel melius ſuos heredes. hoc eſt liberos uocat eo iure quo ad ð ta.bonoꝛũ poſ. ſed lali/ os uocat alio iure hoc eſt ex virtute alioꝛum edictoꝛuʒ.Tene uã vis non curo. Mötex. bieqnt . „ õ tex.ibi equ enim ⁊c̃. Seg et ſi certum. ραdHh enictnei mo nõ ẽ equũ de alieno largiri.ut.l.filiꝰ in pn.j.de ðdo.So.ex pone equs.i.minꝰ inique. Itẽ op.dẽ h aliqꝗ caſu. imo ſem per admittit. cũ enĩ exhẽdatio ſit facta ſub cõditione nõ ualet ut. l. iij. S. pure. S. de li.⁊ poſt. So.exhẽdatio facta ſub ↄditio ne q hʒ ſuſpẽdẽ exhẽdationẽ poſt natiuitatẽ nullo mõ ualet. ſʒ h poſt natiuitatẽ nõ ſuſpẽdit iõ ualet. Iſta ſo.nõ videĩ᷑ uera ꝛibi loꝗtur de poſthumo ſub cõditiõe exhẽdato ꝗᷓ põt ſu pẽ ere. Nicit gl.ĩtelligo exhẽdatũ in defectũ cõditiõis ptatiue. als eẽt ð dictũ.S.pure. vſta ſo.nõ ẽ uera qꝛ in defectũ ↄditio/ nis ptãtiue exhẽdatio nõ ẽ neceſſaria. ut.l.ſu quoq;.S.de hẽ. iſti.iõ debes ſcire ⁊ dicẽ ſic.aut ↄditio exhẽdatiõis nullo mõ põt ſuſpẽdẽ exhẽdationẽ poſt natiuitatẽ poſthumi ⁊ ualet ut h in v.qrit.aut põt ſuſpẽdẽ poſt natiuitatẽ.⁊ tũc aut ẽ facta ex hẽdatio in defectũ oↄditiõis ptãtiue ⁊ ualet ut h̊ nõ.aut ẽ facta in defectũ cõditionis caſualis.⁊ tũc ſiqdẽ cõditio exhẽdatio/ nis extitit añ natiuitatẽ poſthumi.ita q; exhẽdatio ẽ purinica,. ta ⁊ tũc ualet.als ſecꝰ.ut.l.poſthuma.⁊.l.cũ poſthumꝰ.S.de li.⁊ poſthu.⁊ qdð ibi no. ¶ Itẽ op.dẽ h ꝙ ſi filiꝰnaſcet nõ com = filiã. ⁊ ſi dicis vnũ nõ cõpꝛehẽdit plłres.Cõtra maſeu . nũ cõpꝛehẽdit ſemininũ. ut.l.j.j.de v. ſi. So. h in exhẽdatiõe 4. ẽodioſa.ut.l.cũ qdã.sS.de li.⁊ poſt.⁊ iõ dicas plerũq;.j.de x.ſig. l. pnuciatio in pn. Doc.ĩtelligũt hͥ uerũ qñ in caſu odij plert᷑ ab hoĩe.ſecus ſi maſculinũ ꝓfert᷑ a lege in caſu odij.quia tũc ĩdiſticte cõpꝛehẽdit femininũ.ut.l.ſiqs id qð.S.de iur.oĩ. indi. ⁊ nõ. in.l. ſiqs in tãtã. C. vñ vi. ¶Itẽ dici h ꝗ exhẽdat ſi liũ ĩtelligit expẽdare vnũ tm.õ in.l.ueruʒ.S.de re.du.⁊.l.ſigs ita. S. .5. de teſta. tu. Sol. poſſum dicẽ ꝙ hbic vnũ expᷣſit. ſed in ↄꝛijs ẽ loc ĩdefinite. Ael meli h̊ tractam de odio. Vñ ide finita ulłi nõ eapolle ut B. ⁊.l. ij.S. de li.⁊ poſt. Et hocẽ ueruʒ qñ ideñnita ptert ab hoĩe.ſʒ q; a lege tũc eꝗpollet uliq nõẽ rõ q̃re magis referat᷑ ad vnũ ꝙ ad aſiud.ĩmo plus ſi lex loquit in pſona vni ſingularis videt᷑ loꝗ vniuerſaliter ⁊ illa ꝑſona vi detadiecta gra exempli ut in ꝓemio ↄſti. C. in fi. ¶ Altio nõ bodie poſthum nõ Pter er cei ut dixi. ð. 1 õtra iſtũ.S.op.q; ĩmo uẽter dʒ mittii inenter. poſſeſſionẽ.q;ꝛ põt eẽ ſuus alic caſu. ſ. re pudiãtibiſtitutis.vñ ob.S.S.ꝓximo.So.dicit gl.illud dictũ nõ ẽ ita extẽdẽdũ ꝙ ad iſtũ caſũ poꝛigit᷑. Tu dic qñq; ↄſidera to pñti ſtatu poſthumus nõ eſt naſciturus ſuꝰ.tũc nõ dat᷑ uẽtri bonoꝝ poſſeſſio ut h lʒ poſſet accidẽ ꝙ ſuus naſcat.qñq; cõſi derato pñti ſtatu eſt dubiũ.⁊ tũc ſempꝑ uenter in poſſeſſionem mittit.ut.S.S.ꝓximo. ¶ Kectiſſtime. C Op. ⁊ ſolue ut in glo. i line EBb gl del cũ emãcipat.S ſi duos. gl. de. l. S. ſi duos. (Si IuS. dezta. ol.ut ibi.iõ nepos nõ hʒ ta.qꝛ (GS ie g. Bo tex. in ſi. ita q ⁊ ſuũ tm̃ parent᷑.⁊c.DPẽ ̊ ꝙ uH pʒ oſtare ſumati an ſit uxoꝛ. Cõtra imo dʒ p̃ſta/ re plene. C. e.l.j..S. pᷣgnatẽ. So.dic gl.ꝙ dʒ oſtare plene ꝙ ſit uxoꝛ de alijs qõnib ſamati.⁊ qð in Sꝛio dẽ intellige ꝙ ſufficit ↄſtare ſũmatĩ.¶ Itẽ op.de.l.ubicũq;.S.ĩterduʒ.j.e.ubi dicit᷑ plene cognoſcẽdũ.So.ut ibi videbitis.¶ Vltimo ex hoc.S. in fi. cum gl.nõ ꝙ gꝗs naſci magis reipublice qᷓ; parentibus. Et hoc inducũ ad.q.ꝙ ſiſat pax de occiſione uel vulnere ꝙ per boc põt tolli actio qᷓ cõpetit inturiato ſ nõ acenſatio qus cõpetit ad vindictã publicã ut h.⁊ hoc ꝓbat᷑in.l.ij.S.ad ſyll. ⁊ qð ibi nõ. Di. , lsſaltn . Atis ic ĩcipit iuriſcõſult tractare de ſcdᷣa par Huotiées. te ialebr. de uratone Raho neni⸗ . Iieè BDi h in hãc rẽ curatoꝛ ↄſtituẽdus ẽ.q̃ro ꝗs ¶ Mulier. curatoꝛ q põt diminuẽ cauſa ueſtiẽdi i0 rẽ. Nicit gl.cura.cõſtitut uẽtri ⁊ bonis. Nicit gl.ſuꝑ vbo cõ/ ſtituẽdus. vide gl.in. l.cura.ſ.e.ꝗᷓ dicit meliꝰ.nã curatoꝛ uẽtris bʒ curã iſtã ut pᷣſtet uẽtri neceſſaria ad victũ.ſʒ ad curaʒ cura/ toꝛis bonoꝝ eſt ut ſaciat alia ꝗᷓ ſit neceſſaria ad bona. ¶Eligitur HNõ tex. nõ obſignare ſ tm pernumerare Eligitur. ns ex hoc tex.multotiẽs ipſe mittitur ĩ poſſeſſionẽ ex edicto diui hadri.uel alio mõ.⁊ reruat᷑ qõ ꝓpꝛie tatis certe ad pacẽ ↄdicturis.an qõ ꝓpꝛietat refuat᷑ poterunt ꝑnumerari ⁊ deſcribi bona ut ꝓpꝛia qd poſſit uẽdicare.ar.hu ius tex. qð tene mẽti. ¶ Itẽ no ex hoc tex.ꝙ in illis caſib ĩ q/ bus ẽ ꝓhibita ſeq̃ſtratio nõ tñ ẽ ꝓhibita ꝑnumeratio ⁊ deſcri ptio ut h. NHõ ob.C. de iure ſil.l.deſẽſionis.li.x.q;ꝛ ibiloqꝗtur in deſcriptione q̃ẽ idẽ qð executio uel ĩ fiſcũ ĩcoꝛpoꝛatio. Aer bi gr̃a ecclie faciũt pingi in reb eoꝝ aliqð ſignũ uel aliquã lit/ terã ut talis res ẽ talis ecclie.⁊ iſta talis deſcriptio ẽ phibita ut idi.ſed ꝑnumeratio ⁊ deſcriptio ut ſciat quot ſũt res bñ põt fie ri ⁊ eſt ꝑmiſſa ut hᷣ ⁊.l.ſigs poſt hãc.C. de bo.dã.facit ad pᷣdi cta qdð habetis.j.ꝓximo.S. — Ge dem ait Vidẽ gl.ſuꝑ vᷣbo curatoꝛi.⁊ ſic vides ꝙ SeEIIIIL. dak cur. bonis pñt oẽs res cõſcribi. ut h ⁊ habuiſtis.S.ꝓxi.S. Item nõ tex.ibi ⁊ inuẽtariũ facienti nratm dat bonis dʒ facere inuẽtariũ ut hᷣ ⁊.l.j.s.de cur. bo. dan. Aratoꝛ.Curatoꝛ. leg meie 6 ipſã lʒ aliud nõ. S. e.l.j. S. mulier. ⁊ ibi dixi. Xtraneo Mõ ꝙ erne uẽter mittit in poſſeſ E11 Hi oerdoc aſger an qð nõ. SS11 ntelligẽdo ꝙ glibet poſthumus ⁊ Bicuꝗq5 exneꝰ mittat᷑ in poſſeſſionẽ.qð ĩtelli/ Ageſi nolz alnge , ſe alar ur Nin. . . n e. S. nõ reperit alibi m Hi.⁊ ẽ multũ Shterduj. 35.: aia difficlis. Dp. 5.e.l..F. ies nbi qñ uẽter mittit in poſſeſſionẽ ſufficit ſimaria cognitio. Gl. dicit ibi petebat᷑ mitti agnat nõ uẽter paritur ſuũ.nõ plʒ. e ibi dicit uel nat.⁊ ſic tractat᷑ de deſcẽdẽtib'ꝗ ſuccedãat aſcẽdẽ tibꝰ.· Alij dicũt hᷣ logmur q; reſiſtẽtes ſũt de ſidᷣis.ſj ibi loquii qñ reſiſtẽtes ſũt exnei uel nullius. Iſta põt eẽ melioꝛ.uł alit᷑ qũ nẽter ẽ paritur ſuũ ſi vult mitti in poſſeſſionẽ uti ea ſit nſq; ad tp̃ᷣs pubertatis.tũc dʒ adhiberi plena cauſe cognitio ut h. Si o vult in ea ꝑmanẽ uſq;quo naſcat᷑ tũc adhibet᷑ ſummaria co itio ut ibi. ⁊ tũc nato poſthumo opʒ ꝙ petat ſe ĩmitti in poſ Pione ex carboniano edicto per ti.j.ad carbonianũ.¶ Vl/ timo poſſũ determinare.q.qua dixi me dicturũ h̊ in.l.ſiue con tra.S.ſi.deli.agno.an ſit dare actionẽ pᷣiudicialẽ ꝑ qu dicat ꝗs ſe ꝓnũciari agnatũ uel cognatũ eẽ.uel ut ꝓnũciet aligs ſu⸗ us ff uel nõ. Lex.in.d.l.ſiue ↄ in fi.videt᷑ nelle ꝙ nõ hẽat locũ niſi in ſuo. Sʒ tex. B facit in ↄꝛiũ. Nicit eni oẽs ↄtrouerſias.⁊ ſic videt ꝙ hẽat iſtꝗ ↄfeſſoꝛia uel negatoꝛiã per quam ꝓnũciet agnat uel cognat ut h. Sʒ poſſes dicẽ hec qõ ſtat' moueĩ in cidẽter q;ꝛ pncipaliter h En hẽditas.⁊ qõ agnationis nel co/ gnatiõis uenit icidẽter. Sʒ rũdeo idẽ puto ſi qõ agnatiõis ue nit pncipaſr. ut.j.ad car.l.de bonis.S.ꝙ ita demũ.⁊ ĩ mul lo cis.⁊ hoc tʒ Inno.in.c.tuã.ex de oꝛ.cog.⁊ Jo.de blo.iĩſti.de act. . piudiciales. ʒ iſtã.l.nõ alleget. Mõ ob. l.ij. F. f. . de li.agno.q; fateoꝛ ꝙ nõ hñt locũ illa ſenatuſcõſulta uel actiões Findielale ex iſtis ſenatuſcõſultis. ſ̊ tm hñt locũ alie pᷣiudicia s8. Pꝛo hoc facit qð hẽtis in.l.nõ nudis.C. de ꝓba.ꝑ glo.⁊ doc. ubi dẽ ꝙ poſſũ eẽ in q̃ſi poſſeſſione ſrnitatis.⁊ ꝑ ↄſequẽs hẽo petitoꝛiũ.qꝛ ſi cõpetit qñ poſſeſſoꝛiũ ergo ⁊ petitoꝛium. — unẽtris ¶ Op. de.l.. C. de ſal. Sol. dicit * Aon⸗ mõ ⁊ male.uel ueri.qñq; 2 accuſatio de partu ſuppoſito nel de adulterio ſit dire cto ꝓpter partũ. t iſto caſu nocant tutoꝛes. ⁊ iſto caſu differi ut h.qñq; ſit ut mr punial tm.⁊ tũc nõ differt᷑.ut.l.j.C.de fal. ⁊ ibi per Ci. Op. ꝙ uẽter debeat mit/ Ohumus. ereu Aargtl . ut. 5. e l. .5. totiẽs. So. dicut gda , hdz ex oĩb partib edicti hoc ẽ ſiue ex teſtõ ſiue ab ĩteſtato.ſiue ꝑ vñ liberi.ſiue ꝑ vñ legituni dicit ꝙ ſit ſu. Rec ſo.nõ ẽ va.ui.l.ubicũq;. ð. e. ? l.ſi eẽneo.S.e.q̃re die ꝙ loqtur ĩd iſtinete in quolibet ſi eſſet nat hẽet bonoꝛũ poſſeſſionẽ a ptoꝛe ille mitteret in poſſeſſiõeʒ Mãõ ob.l.j.S.totiẽs.ut ibi dixi. Sʒ ẽ dꝛia qꝛ uẽter d paritu/ rus ſuũ dʒ ĩdiſticte ali.ſiue hẽat vñ ſe alat ſiue nõ.ut.l.cur.ð.e. ſecꝰ in eo ꝗ nõ ẽ paritur ſuũ.ut.l.exneo.ð.e. Itẽ ẽ dʒia in cau ſe cognitione. Itẽ q;to tꝑe duret poſſeſſio in vno ⁊ qᷓto ĩ alio ut. . e. l. ubicũq;. S. j. C Sʒ q̃ro nõne hẽm in. l.ii. .Faegere 5. de bo poſ.ꝙ dat᷑ parte nõ citata.⁊ ẽ tex.in.l.ſi Fuus.e.ti.q/ mõ ergo FeariePiena cognitio qũq; in dada iſta poſſeſſione, Rũdeo ibiloqꝗtur in poſſeſſione q̃ ẽ iuris nec ſacit pᷣiudiciũ in oſſeſſione nec in ꝓpꝛietate.nec mittit in poſſeſſiõeʒ fcĩ hẽ poſ eſſio facti. ⁊ de facto ꝗs mitti in poſ.ut poſſit dimmuẽ. ut.l.j. G. totiẽs. ⁊.l.ij.j.q.ex ca.in poſ.ea.iõ reqriĩ cauſe cognitio. ¶ De cõiungen.cũ emancipatis liberis. Rubꝛica. ¶ Cõotinuatio apparet ex pn.l.j.nã dictũ ẽ.õ.de ðᷣ ta.uerũ qꝛ ad determinationẽ eoꝝ q̃ ibi ſut dicta.ſ.ẽ ſactũ iſtud edictũ.iõ ponit᷑ hic iſta rubꝛica de cõiũgẽdis cũ ens Pat liberis. H „₰α☚ W Pꝛimo ponit iuri Iquis ex bis. malreminte edlicti. Scðdo illud exponit.ſeda ibi hoc edictuʒ. Olo. na ponit caſũ in pn.l.⁊ q̃ſi ſũmat totũ titu/ ma lũ. Lex.ibi ꝑtinebit.i.uocent ꝑ ſe directo als ſe Aus. ut.j.e.l. ſi nepos. ¶ ꝛo declaratione tex. qᷓro ꝗᷓ fuit rõã troducẽdi iſtud edictũ. Rnñdeo cauſa cõcoꝛdãdi ius ciuile cuʒ iure p̃toꝛio.ut ꝓbat.j.ꝓxi.S.⁊ gl.dicit aꝑtiꝰ. ¶ Scðo q̃ro qᷓ liter dixit iuriſcõſultus ſuo noĩe. Rñdeo q; ſecus ſi ꝑ mediã ꝑ ſonã ad eos ꝑtinẽt hẽditas.ut.j.e.l.ſ nepos.¶ Quo q̃re dył xit de collone. Rñdeo qꝛ potat eẽ diſcoꝛdia ĩter nepotes ⁊ pa truos.nã poterãt dicẽ patrui ꝙ emãcipat debeat conferre. Iteʒ nepotes poterũt dicẽ ꝙ emãcipatus cõferret ſolũ eis qꝛ ſolũ eis facit iniuriã.¶ Querit gl.quot reqrunt᷑ ut hẽat locuʒ iſtud edictũ. Nicit gl.ꝙ octo q vide in gl.¶ Vltimo q̃rit glo. utrũ iſtud edictũ hodie locũ hẽat. Nidet᷑ ꝙ nõ.q; ſbᷣlata ẽ ho die dꝛia pꝛie ptãtis ⁊ emãcipat᷑.ut in auc.de hẽ.abiĩteſta. S.j. ⁊iõ cũ ſolus ſilius ueniat ad ſucceſſionẽ de iure ciuili ⁊ pᷣtoꝛio iſta ↄiũctio nõ hẽbit locũ.ðita dic gl.h.⁊ idẽ nõ.de lib.pte.l.ul tima.⁊. C. de ĩof.te.l.ſi pꝑponas.S.j.C. de ſuis ⁊ legi.auẽ.i ſuc ceſ.⁊ in auẽ.de hẽ.ab ĩte.S.j.⁊ idẽ videt᷑ uelle Rof.in libellis ſuis in ti. de bonoꝝ poſ. ta. In ↄꝛiũ ꝙ iſte ti.nõ ſit hodie coꝛ/ rectvidet᷑ qꝛ ti.de hẽ.q̃ ab ĩte.logtur qñ nullũ ẽ ↄditũ teſtm.hᷣ vo q ẽ ↄditũ teſtm ſʒ rritat᷑ ꝑ ↄ ta.ſʒ videt certiſſimũ ſʒ mitas l. ꝙ qñ teſtm è ↄditũ ⁊ irritat nõ ſt coꝛecta iura antiqᷓ.ut nõ. L.l. gallus.S. ⁊ qd ſi tm. S. de li.⁊ poſt. ⁊.l.ſi. filiꝰ. S.de mino.⁊ C. de li.pᷣte.auẽ.ex cauſa.⁊.l.ſi emãcipati.C.de coll.⁊ Aʒoĩ ſũma hui ti. Pꝛetea ſi bñ reſpicias totũ titulũ poſitũ in aucẽ̃. de hẽ.qᷓ ab ĩte.loqtur tm qũ filius emãcipatus ſuccedit cũ pa/ rẽtibus uel cũ fribus uel cũ ſilijs fratrũ uel alijs collateralibus Mec vnq; repies ibi qñ cũ ſobole ſua metipe ↄcurrit.Si ergo nõ muta ge ſtare ꝓhibet. ut. l.pᷣcipim in fi. C. de appel.⁊.l. ſcim de teſta.⁊ q; legũ coꝛectio ẽ vitãda ⁊c.⁊ ita tenuit Jac. de are.⁊ Ci.ĩ auc.ĩ ſucceſ.⁊ multi moderni doc.Sʒ videte vi tas ẽ iſta.ſiqdẽ ab ĩteſtato ſuccedit titulus iſte ẽ hodie coꝛꝛectꝰ nõ ſolũ ꝑ iura auc.ſʒ p iura.C.ut.l.meminimus.C.deleg.hẽ. ubi diẽ filiũ emãcipatũ ſuccedẽ ad ſilitudineʒ ſuoꝝ nõ obſtãte ſibi in aliq emãcipatiõe. Mec ibi ſit diſtinctio cũ qͥ ipſe ueniat ad ſucceſſionẽ. Ildẽ dico ſi aliqð teſtm̃ ẽ factũ qð reſcidat᷑ i to/ tũ ꝑ qrelã uel dicẽdo nullũ ita ꝙ res ad cauſã ĩteſtati deducat᷑ T ab iteſtato ſuccedat eadẽ rõne.ut.d.l.meminimus. Sʒ ſi ali quis ſili hẽet neceſſe ſuccedẽ ꝑ ta.qð ẽ qũñ omiſſo bñſcio iu/ ris ciuilis de uolũtate uellet uenire ꝑ ta.nł ꝑ alið ius pᷣtoꝛiuʒ tũc dicerẽ iſtũ titulũ nõ eẽ coꝝectũ.⁊ in h dico Ja.de ra.bñ di cere.vñ nõ ẽ ꝓpꝛie iſte ti. coꝛectus ſʒ addit noua ſoꝛma ſucce/ dẽdi ſilio emacipato.⁊ ſi ille eligit ullã uenit in totũ.ſʒ ſi uenit ꝑ ius pᷣtoꝛiũ tũc iũgit cũ ſuo filio ut h. Mõ ob.gl.pᷣalle.naʒ qñ factũ ẽ aliqdð teſtm q;tũ ad modũ ruũpẽdi remanet dꝛia emãci/ Fansis ⁊ pꝛie ptãtis.q̃re emãcipat hʒ petẽ neceſſe ð ta.hocdie coli. Sʒ poſtq; teſtm ẽ ruptũ qtũ ad ius ſuccedẽdi nõ rema net dʒia niſi ʒ eu modũ quẽ ſupꝛa dixi. Sʒ tenẽdo iſtã gl.ꝙ ẽ conect iſte ti.q̃re legit. Dicit gl.q; in ea ſũt bona argumenta ⁊ alias leges facit itelligibilioꝛes.Ex hac gl.hẽs ꝙ ex.ll.coꝛe ctis põt ſumi argumẽtu. .C. de lati.li.tol.l.j.S.j.ubi falſi pe na punit ꝗ leges coꝝectas allegat. So.q̃da ſũt.ll.conecte in iuris coꝛpoꝛe nõ ĩcluſe ⁊ iſte nõ pñt allegari.ut ĩ hac gl.lʒ ꝓba tur in.c.auctoꝛitate de keli. . 4 mnmei ¶Op.ꝙ hodie dat in adoptionẽ nõ iũ Jungitur gil b ꝑ hoc de ptãte nõ exit.⁊ ſic remanet ſuꝰ.nt.l.cũ adoptiu.S.ola ergo.C.de adop.Solu. ſateoꝛ ꝙ hodie coꝛigit ſi datiĩ adoptionẽ exneo.ſec'ſ auo. Pe cõiũgẽ. cã emã .ibe.· OW Dater. Moter. binz exbẽdat cẽ . Op. di S pater. nliẽ exhẽdat nepos admittili.⁊ videi inuẽ ꝙ tũc nepotes nõ iũgant pꝛi exhẽdato ⁊ eſt ueruʒ. ut.ẽ. bac.l.in pn.¶ Coõtra hoc op.S.de ĩoſ.te.l.ſi ꝓponas.Solu. — —. — „ vitas eſt iſta ꝙ añ lat qrelã nõ põt iũgi nepos cũ pꝛe ſuo.qa pꝛ ꝓpter exhedationẽ excludit:.ſʒ poſt ĩtẽtatã ⁊ ꝓ ata qrelaʒ iũgii pꝛ cũ nilio per.l.ſi ꝓponas.⁊ hoc nõ ex vigoꝛe hui ti.ſʒ ex clauſula addita per iulianũ de qua hẽtis.j.e.l.q duos.S.iu li. ¶ Itẽ inui᷑ ꝙ exhẽdat habet/ ꝓ moꝛtuo.õ.l:.ſi pion F: ex teſtõ.j.de bo.li. So.itellige de exhẽdatione ualida.ſecſi ẽ facta ĩualida.ut q;ꝛ nõ eſt adita hẽditas.ut.l.ſlliũ.S.ſj cũ exhẽ dato.uel als ẽ innalida qꝛ nõ eſt facta rite.ut.l.nõ putauit.S. nõ queuis. ¶ Op.j.de bo.li.l.ſi pꝛonꝰ.S.ſiqs.Sol.intellige HhB de exhẽedatione mala mẽte.als ſecus ut 2 zbſiali Eenhe NA Pa a5 ſi fll ẽ exhẽ Si pater in poteſtate. ſl er⸗ mittit. ↄ imo nõ admittiè ex pſona ſua.ut.l.iij.S.ſi emãcipatꝰ. in fi. S. x.l.ſiꝗs niliũ.C.de ĩof.teſ.o.dico ꝙ nepos nõ admit tit ad q ta.ut h.ſʒ bñ põt admitti ad qrela ex ꝑſona ſua qꝛ non fuit ĩſtitut nec exhẽdat.ut.d.l.iij.S.ſi emãcipatꝰ.⁊.d.il.ſigs filiũ. DPices tu h nõ ẽ uerũ.nã ſolus exhẽdat uel habitus ꝓ ex heredato ut in pᷣteritiõe mr̃na nel mr̃ni generis hʒ qrelã.ut.l. j. v.l. ſe. S. de ĩof.te.ſed iſte nepos ẽ pᷣterit ab auo pꝛno. ergo nõ dz habẽ qrelã.Sʒ dico ꝙ indiſtincte dʒ hẽre qrela.ille enĩ ꝗ nõ dʒ iſtitui de neceſſitate ſi ẽ pᷣterit hẽtur ꝓ exhẽdato ut di cit᷑ in ſteritione mr̃na uel mrni generis.ſed h̊ nepos quẽ pꝛece Ait fil nõ dʒ õ exhẽdato in pn..de iniuſ.teſ.iõ eiꝰ pᷣteritio habet᷑ ꝓ exhẽdatione ſicut in pteritione mr̃na.⁊ hᷣ ꝓbat tex.S.de ĩoffi.teſ.l.pꝛ ſiliũ.ubi pꝛ hʒ qrelã.non tñ debe/ bat iſtitui cũ eũ p̃cedebat gradus liberoꝝ.⁊ iõ glo.que ibiex/ ponit q̃relã.i. ta.nõ bñ exponit.⁊ hoc pʒ ex tex.ibiꝗ dic te/ ſtamẽtu nõ eẽ fſactũ ex cauſa pietatis que eſt cauſa q̃rele.ut.l.jꝭ ⁊T.ij.S.de ĩof.teſ. Nec ob.l.ſiliꝰ.e.ti.q; ibi pẽ itẽtauit ʒ ta.iniu ſte cũ ſibi nullo mõ cõpetebat.tũ qꝛ nõ debebat ĩſtitui.tum qꝛ gradus liberoꝝ p̃cedebat.⁊ ꝓbat᷑ etiã in.l.iij.S.ſi emãcipatꝰ. in fi.⁊ ibi dixi.S.de ↄ tab.¶ Quero ego ꝓmiñ me dicturũ h qõnẽ ſtatuti.qð dicit ꝙ ſilia nõ ſuccedat pꝛi extãtib maſculis. uel mr̃ nõ ſuccedat ſilie extãtib alijs filjs maſculis.qd ſi ẽ ali us fili maſculus ꝗ ex iudicio teſtõꝛis nõ põt ſuccedẽ.ut q; ex hẽdat an ĩpedit mr̃em uel ſiliã ſuccedẽ.⁊ iſta ꝓmiſi me dictu/ rũ in.l.j.S.pe.S.de ↄ ta.⁊ iſte eſt ualde difficilis paſſus.⁊ vide tur ꝙ talis excluſus nõ ĩpediat q habel ꝓ moꝛtuo.ut h diciti tex. ¶ Et ut hoc ꝑfecte videam op.dẽ h̊ ꝙ exhẽdat habet᷑ moꝛtuo..S.de le.j.l.filiꝰ. S.cũ qs.⁊ ibi glo. Hicũt ꝗdaʒ ut Ya de are. habet᷑ ꝓ moꝛtuo q;tũ ad ſuũ cõmodũ.ſecꝰ q;tũ ad cõmodũ alienũ ut ibi. Hec ſo.nõ plʒ qꝛ ibi q;tũ ad cẽõmodum alienũ habet᷑ ꝓ moꝛtuo.vñ h nepotes hẽbũt totũ cuʒ als eẽnt habituri dimidiã. Nic ergo ꝙ ibi exhẽdat ĩpediebat aliũ faci ens cõditionẽ diſpõnis deſficẽ ex quo ulle uolebat ſuccedẽ.vñ nõ attẽdit᷑ ſit expẽdat uel nõ.qꝛ ſufficit ꝙ ſit fili ut ibi.ſed hic loꝗtur qũ exhẽdat aliũ ipediebat.qꝛ cõcurrebat ſi ſequẽs cũ eo ſuccedat.vñ eo excluſo ꝑ exhẽdationẽ nõ ipediet aliũ ſucce dere ut B. ¶ Itẽ op.de iſto caſu ꝗ ſeꝗtur ſi ꝑ? ubi ſilꝰ exhẽda tus nocet nepoti ut ibidẽ.ergo echedat nõ habet/ ꝓ moꝛtuo q tẽ ueniret ꝑ ð ta.nepos pᷣterit.uel diceret teſtm nullũ. Ad uerte exhẽdatio aſſumit effectũ poſt aditã hẽditatẽ.ut.l.ſlliuʒ S. ſʒ cũ exheredato.S.deõ ta.⁊ tũc ĩcipit hẽri ꝓ moꝛtuo cũ eſt hereditas ⁊ exheredatio ↄfirmata. Si igii nepos 4 ẽſequẽs gradu vult uenire per qᷓrelã ꝗqᷓ oꝛi poſt aditã hereditatẽ ⁊ põt qꝛ pꝛ exheredat ſibi nõ obſtat cũ tũc poſt adita hẽditatẽ ha/ bet᷑ ꝓ moꝛtuo ſi fili uellet uenire per ta.que oꝛit añ aditã he/ reditatẽ.ut.l.illud in ne plo; de 2 ta. uel uellet dicere nullũ qð ius oꝛit añi aditã hereditatẽ nõ põt cũ illo tũc quo ius debʒ oꝛiri nõ hẽat᷑ pᷣ ꝓ moꝛtuo.ut in.S.ſi pꝛ.⁊.l.ſigs exheredato in pn. S. de iniuſ.te.Ex hoc ſeꝗtur aliud.uos ſcitis ꝙ õ ta.q dat Zono oꝛi poſt aditã hereditatẽ. ut.l.ilud. S.de ta.mõ ſili iberti exheredat nõ ĩpedit patronã ꝗn ſuccedat perõ ta. uti ſti. de ſucce.libe.S.ſʒ nr̃a.v.ſʒ cũ teſtm.q; illo txe quo oꝛto ts. ille filius habet ꝓ moꝛtuo. Itẽ in hoc v.ſʒ ⁊ ſi patruꝰ.ubi ad/ mittit nepos ſilio exheredato habito ꝓ moꝛtuo.⁊ ẽ rõ.qꝛ ue⸗/ nit ex quoda iure ciuili ⁊ ſibi uere cõpetẽti añ adita hereditatẽ qm ipſe erat in ptãte ⁊ pꝛ emãcipat ⁊ ſic ei nullo mõ ob.ſi nel let uenire iure aliquo ſibi q̃ſte.iõ qꝛ pꝛ eius erat exheredatPꝰbʒ locũ qð ſupꝛa dixi.¶Ex hoc cõcludo ad.q.quã ſupꝛa dixi. filia ſemina nõ ſuccedit extãtib maſculis.maſculus ẽ exhere⸗ dat ipediet ne ſuccedere ſiliã feminã. Aduerte ſi exheredatio eſſet anullata alidq mõ tũc eẽt ꝑinde ac ſi nõ eẽt facta ut ſupꝛa dixi circa ↄꝛia glo. Sʒ ſiẽ exheredat rite ita ꝙ teſtĩ nõ põt rũpete.tũcſiqdẽ ſlia vult ſuccedere tanqᷓ ſua nõ põt. q; tẽ re moꝛtis fili maſculus eã pᷣcedebat ut hoc.S.ſi pꝛ in pn.⁊.l.ſi quis exheredato in pn.qꝛ nõ dʒ iſtitui.ſʒ ſi fllia uellet uenire ꝑ qrelã q̃ oꝛi poſt aditã hereditatẽ.⁊ ſic eo tꝑe quo ſil habet p moꝛtuo tũc poſſet ſuccedere ꝓut dixi.S.de nepote.¶ Contra pᷣdicta op.ſoꝛtiter in auc.de nupj.s.ſoluto in fi. ubi fili qui in gratitudinẽ cõmiſit nullo mõ alij obſtat.So.ibi ſili igrat re pellit a lege.⁊ ſic tpe moꝛtis miis reꝑit excluſus.iõ alios non excludit.ſed h excludi ꝑ ſactũ hois ut ꝑ exheredationẽ iõnõ excludit eos ꝗ ueniũt poſt adita hereditatẽ. Sʒ ſi ueniret ali⸗ quis ex iure qð oꝛit añ aditã hereditatẽ cui ipſe ñli obſtabat. tũc ſili iĩpedit nt dixi.¶ Itẽ huic.l.op.j.de aſſig.li.l.j.S.fi.ubi dẽ ꝙ teſtõꝛ ꝗ puat aliquẽ poꝛtione ſua põt eam aſſignare cui vult ⁊ ulle puat facit partẽ alijs. Rñdeo ⁊ aquerte ad h̊ quã/ doq; act ꝓuationis alicui pᷣcedit actum aſſignationis ſacte alteri de eadẽ poꝛtione ꝗ ſlle eſt puatꝰ.bi gra exheredat ge pᷣ ecce puatiõis act.Scðo ei exheredati poꝛtio alteri aſſignat tũc hñt locũ ea qᷓ ſupꝛa dixi.qñqʒ act' aſſignationis facte alti ⁊ act puationis alteriẽ idẽ act.tũc hʒ locũ lex ↄꝛia qꝛ teſtõꝛ põt aſſignare cui vult ⁊ puat alijs facit partem. Ex hoc ↄclu do ad aliã.q.ᷣdicit ſtatutũ ꝙ mr̃ nõ ſuccedat ſilio hñti fres car/ nales ex patre.mõ ꝙ vn ſili deceſſit fre pterito exneo nõ tur/ piꝑſona ĩſtituta ſuccedat ne mr. Uidet ꝙ ſic.q; fr nũc nõ põt ſuccedere qꝛ ẽ pteritꝰ. Cõtrariũ puto.na iſte fr puaĩi ſucceſſiõe ſcõ defũcti ⁊ act puationis nõ pcedit actũ traſlationis in alte rũ.imoẽ vnꝰ ⁊ idẽ.⁊ iõ licuit defũcto auferre illi ⁊ alij dare ⁊ il le fr ita ĩpedit mr̃em ſicut ſi hẽret.ut.l.j.S.ſfi.j.de aſſig. l. Faci⸗/ unt hec ad ea ꝗᷓ dixi anno ⁊ dicà in.l.huiuſmodi.S.ſi uctim S.de le.j. Cõtra pᷣdicta videt᷑ foꝛtit.j.de bo.li.l.ſi pꝛon teſtõ ĩ pn.⁊ iſti.de ſucce.li.S.ſʒ nr̃a.v.ſʒ cũ teſtm.ubi pᷣterit a matre uel ab auo mrno uel a pꝛe milite habet᷑/ ꝓ exheredato ⁊ pꝛnuʒ nõ ipedit.tñ vides ꝙ ẽ vnꝰ ⁊ idẽ actꝰ puationis ⁊ trãſlationis in aſiũ.ſ.pteritio. Rñdeo lʒ ſit vnus ⁊ idẽ act in ſubiecta ſigu ra vᷣboꝝ.tñ ſim vitatẽ lex ſingit exheredationẽ pcedere.vñ ſi/ cte actꝰ puatiõis pᷣcedat ut ibi pʒ qꝛ pᷣteritio ibi habet᷑ ꝓ exhe redatione nec remanet in finibus pᷣteritiõis.¶Vt igitur iſta mã liqat qũ ille qui me ipedit uel mecũ cõcurrit iudicio teſtato ris a ſucceſſione excludit utrũ me ipediat uel mihi partẽ faciat ſic diſtigue. aut ille ipediebat me q; ſaciebat deſicere cõditio/ nẽ diſponis ex qua debebaʒ admitti.aut ipediebat me qꝛ ius ſuccedẽdihẽbat. ꝛimo caſu etiã puatus iudicio deſũcti me ĩpedit.ut.l.ñlius..cũ ꝗs.⁊ ibi nõ.S.de le.j. Scðo caſu diſti/ gue.aut actus trallationis in aliũ depoꝛtatiõe q illi puato de/ bebat᷑ ⁊ actus puationis ẽ vnus ⁊ idẽ.aut actus puatiõis pᷣce dit. Dꝛimo caſu me ĩpedit ille puatus ſicut ſi puat nõ eſſet. 7 2 nt. l. . S. f.. de aſſigna. l. Scdo caſu debes ſcire ꝙ ille actus puationis aſſumit effectũ demuʒ hereditate adita.ut.l.filium G. ſz cũ exheredato. S. de ↄ tab. Jõ diſtingue aut ego habebã ius ſuccedẽdi ĩſolidũ ab ipſo initio ſʒ ille puatus faciebat mihi partẽ ꝑ ↄcurſũ.⁊ tũc puatus mihi nõ obſtat.ut h in v.⁊ ſipa/ truus.aut ab initio nõ hẽbã ius ſuccedẽdiuel iſolidũ nõ hẽbã ⁊ tũc uolo uenire ex aliq iure qð hʒ oꝛiginẽ a tꝑe moꝛij uel aã aditã hereditatẽ ut ꝑ bonoꝛũ poſ. ꝗ tab.q datiberis.ul dicen do nullũ ⁊ nõ poſſũ ut h in.S.ſi pz.⁊.l.ſiqs exheredato in pn. S.de iniuſ.teſ.ↄiũcta.l.illud in pn.S.de ð ta.aut uolo uenire ꝑ aliqð ius qð hʒ oꝛiginẽ tm poſt aditã bereditatẽut ꝑ ↄᷣ ta.qᷓ teritio dat᷑ uel ꝑ qrelã ⁊ poſſũ.ut in.S.ſʒ nr̃a.ĩſti.de ſuccel.ʒi.cõ iũcta.l.illud in pn.S.de ↄ tab.⁊ ꝓbatin.l.ſiqs ſiliũ.S.de ĩoffi. te. . ð. de ta.l.iij.S.ſi emãcipatus.in ſi.S.⁊ h uerũ ſiue actꝰ buationis ſeeatuere ſiue ficte.ðut ĩſti.de ſucce.li.S. ſʒ nr̃a.v. teſtm. ⁊.l.ſi patronus teſtõ in pn.j.de bo.li.ita debetis intelli gere iſtam difficilẽ mãm. toꝛum hic ingenuoꝛum. (Si pater. Facit iſte.Sad id qð dixiuobis in.l.cuz ẽmãcipatus.S.ſi.S.de cõtra ta. ¶Illu . Vide gl. qᷓ incipit quo ad hoc ibi.ſʒ ar. cõtra di/ . cit. dic ut ibi per Di.in.l.ſi ꝓpꝛietarius.j.de dã no inſec. Anter ſpſum. Eutotndlidtan aous Siauis er nepotibus. kai et⸗ ris acceſcẽdi ex cõiũctione legali.ſacit.l.ſi duobus in pᷣn.S. de zᷣ ta. t hec qliter ꝓcedãt ⁊ qua rõne dixi plene in.l.re ↄiun cti.S.de le.iij.in mã iũctionis legalis.tetigi in.d.l.ſi duobus in pu. ð. de cõtrata. „ Vige glo.que incipit.j.e.S.ibi in fi. Sol. ut dicta.l.tutela.qꝛ ibi in hereditate liber — — — ———————— —⸗/ÿ Ze carbo.edꝛ. Emancip atus Juriſcõſultus uſq; huc expedi 2 EPEXXeuit pmd partẽ edicti.ſ.de ↄiũgẽ dis.h incipit dicẽ de ſcda.ſ.de collatiõe bonoꝝ ꝗᷓ ĩduci ꝑ hũc titulũ ⁊ durat uſq; ad n. legis.vides ergo ꝙ ſili ↄfert tm ne/⸗ potibus ex eo retẽtis.ſʒ qᷓtũ ↄferat ſeqtur in.S.nũc videamꝰ ⁊ ẽ ſatis nõ.caſus ⁊ ibi debere cõferre.cõiũge v.eueniet.j.e.⁊ poſtea redeas ad v.nã ⁊ ſi alius.⁊ in hoc v.nõ tex.ibi hoc eni nõ de bonis. Maʒ tu habes dꝛias iter ex ⁊ ꝓpter.ut.l.j.C. ſi ſeruus.et.l. eo tꝑe de pecul.x.l.j.S.ſi ex incẽdio de incen.rui. nau.cũ ſimilibus.⁊.l.nõ dubiũ.C.de legi.ſʒ h habe de dictio ne de meli qᷓ; alibi.⁊ habes ꝙ dictio de denotat cauſaʒ pxi⸗ mam.ſʒ dictio ꝓpter denotat cauſam remotam. Si filius. Vos habetis hodie ita difficilẽ lectioneʒ =S ſicut habuiſtis hoc ãno.⁊ h.S.uſq; ad ſi. diuidit in tres partes ut pʒ ex l̃a. ¶ Op.videtis h ꝙ iſtis ne potibus quoꝛũ vnus ẽ emãcipatus oↄſert.Cõtra emacipatus emãcipato nõ ofert.ut.l.j.in ſi. ⁊.l.pᷣtoꝛ.S.quotiẽs.S.de col/ latio.bo.So.dicit gl.huic nepoti emãcipato nõ cõfert ex p/ ſona ſua ſʒ ex ꝑſona patris ſui in cuiꝰlocũ ſuccedit ꝗ pater moꝛtuus erat in ptãte. ¶Contra hãc ſo.op. de tex.ibi q;uis minus.q; ſi pẽ ſupuiueret nihil eẽnt nepotes habituri.ſqʒ h̊ di cit minus. So.expone min dic gl.ideſt nihil. ut.l..illud de tri bui.⁊ q̃ſi oẽs hãc ſo. tenẽt. Sʒ mihi nõ placet.q; qʒð dicit nepos in loco patris ſuccedit.expone.i.in gradũ ſuũ nõ ĩtelli gas ꝙ ex pſona patris ſiat ei collatio ſed ex ꝑſona ſua.quia ius collatiois nõ queſitũ nõ traſit ad hẽdẽ. ut.l.j.S. ibideʒ.ẽ. de colla. bo. dixi in.l.j.S. de collati. do.S.ſi fic.Quare gl.alio mõ ſol.q; h loquit de ꝓfectitijs qᷓ etiã emancipatis conſerunt hoc nõ eſt uerũ.qꝛ nõ reperimus ꝙ emancipat emancipato conſerat pꝛofectitia fm hec iura. ſed hodie ſic. ut.l.ut libij. C. de codi.dixi.S.de collati.dot.inter ſlinʒ. So.glo.tertio mõ 7 dicit hũc nepoteʒ eſſe emãcipatum a patre ſuo non ab ano Hec ſo.nõ placet.qꝛ quocunq; modo nepos nõ ſit in aui po teſtate ſufficit.qꝛ ceſſat rõ collatiõis.pꝛo hoc.l.ſi emãcipatus in pn.S.de cõtrata. Quid dicemꝰ. Hꝛeniter dico ꝙ huic ne/ poti emãcipato cõfert ppter fratrẽ ſuum in ptãte retẽtũ.quia ambo vnaʒ perſonam repñtant. ut.l.ſi nepotes.C. de collati. bo.vnde ſufficit ꝙ vnus ſit in ptate.ſecus ſi diuerſas pſonas repñtarẽt.qꝛ eẽnt nepotes ex diuerſis fratribus.ut.l.j.S.ſi ſit nepos. S. de colla. do. ⁊ foꝛmat᷑ hoec ↄꝛinzʒ. C. de colla.l.ſi enã cipati in pꝛima glo. ⁊ male ſoluitur. ¶ Iteʒ op. ꝙ iſte. S. nihil faciat ad titulũ. Glo.reſpõdet ꝙ facit ad ti.q tractat de col/ latione facienda ut vidiſtis.S.e.l.in pn.⁊ exinde occaſione ſumpta generalius tractat. (Sed ſi ſint Sone caſum ſic. qdaʒ habebat vnuzʒ Lefiliũ emãcipatũ ex alio filio pꝛemoꝛtuo duos nepotes emãcipatos ex vno iſtoꝛũ ꝓnepotum in ptãte iſte filius emãcipatus cõſert bona ſua ꝓpter hunc ꝓnepotem qui erat in poteſtate.modo q̃ritur utru iſti nepotes emãcipa ti de illis bonis collatᷣ debeãt aliquid habere. Rñdet iuriſcõ ſultus oẽs iſti nepotes ⁊ pnepotes repñtant locũ vnius.tñ de bonis q̃ ipᷣij remanẽt ex collatiõe dimidiã habebit ali nepop cũ ſilio ſuo in ptãte retẽto qui ẽ ꝓnepos quo ad auum. h.ð. Iſte eſt difficilis.S. In tex.ibi partem de bonis colla a filio emancipato viuente. ¶ Op. ⁊ videt᷑ ꝙ ſolus pnepos in ptã⸗ te retẽtus debeat habere bona collata.naʒ emãcipato nõ ſit collatio. NPicit gl.ſol.ut.S.ꝓx.S.Tu dic hic oẽs iſtinepotes ⁊ ꝓnepotes hñtur loco vnius.⁊ iõ iſtis emacipatis ppter ꝑſo nam ꝓnepoj ꝗẽ in ptãte ſit collatio.ut. .pxi.S.dixi. W Gl.hponit caſũ ĩ v.cõti 0 Sed? ſi ſit nepos. ner ñ alia ſüt clara. L J7 Hil Iſta ẽ nõ.l.⁊ h dicit.Clauſula adiecta ĩ.l. ( I. kuinterp̃tata videt᷑ repetita i.l.iterp̃tante. h. . d. Et h̊ nõ. ad multa.facit ad hi anc.de ſilijj añ doh. inſtru. nad ꝑ totam ũllã cõfſtitutionẽ.⁊ de hac mã qlit dictuʒ in vno capiteè videt᷑ ĩ alio repetitũ.dixi plene alio annoĩ.l.pꝛe toꝛ. S.ij.j..vi.bo.rap. Item nõ hec vba que hic dicũtur cum eadẽ ↄditiõe ĩtelligunt᷑i eiſdẽ onerib ut pᷣſtet legata ſilius ſic pꝛ.Et hᷣ facit ad multa ſi d talis receperit rẽ illa ↄditiõe q̃ ba bebat talis.nã ĩtelligit eiſdẽ paci roencri⸗ nõ. . I6 Iſta lex ẽ magne di⸗ Vi duos filios. cultan ĩ caſu ⁊ par ne utllitati. t pmo ponit thema ⁊ due.q/ex themate ſedo ponit rũſio ad hmã qſtioneʒ.tertio rñſio ad ſcam.ſcdðᷣa ibi rñdet ſi flliũ. tertia ibi qm ſi pꝛ.¶ Op.j.e.l.ultia. So.ut ibi.¶ Quero q̃ fuit noua clauſula a iu.inducta.Rñdeo hoc edictũ.nã foꝛte pꝛetoꝛ ꝗ hoc itroduxit fuit uocatus iul. Nel foꝛte iulianus iuriſcõſultus ĩtroduxit hoc magis q; pᷣtoꝛ. Ał 4 poſſumus dicere ꝙ noua clauſula fuit litroducta a iuliano nõ lertoer quãdo ñilus iungitur cũ patre exheredato. ut hẽs ĩ i ut pponis.S..S.de inoſficio.teſta. ß –Anepo Juriſconſultus exponit vba poſi 5 5* P0S. ta. 5. . l.. ue dicũt ſuo noĩe. õ ꝙ hocedictũ habet Pguis filium.ci epotibus nãlibꝰ ecus in legitimis tm. ut in adoptiuis ut hic.⁊ habui poſt emacipa. nenomha q̃ſtionem cui nõ reſpondet.ſecundo ponit aliã cui rñ tto aliã cui reſpõdet. Sʒ ad q̃ſtionẽ nõ ſoluta rñdet gl. antepenultima. ſecũda pars incipit ibi ꝓponamus. tertia ibi ⁊ cui. Aduertatis q; eſt ualde difficilis in hoc pn. collige caſũ in tex.ibi finge enim. ¶ Quero dici hic ꝙ nepoti eſt ſer nanda poꝛtio ex cõſtitutione.quero qᷓ ſit iſta conſtitutio diui pij. Dic eſt ila de qua ſit mẽtio.S.e.l.qui duos.ſed fuit conſti tutio antonij niſi dicamus ꝙ fuit idẽ diuus pius ⁊ antonius Alij dicunt ꝙ cõſeruatur per hoc edictũ.ſed hoc eſt falſum. qꝛ per hoc edictum nullo modo admittit᷑ nepos.quinõ eſt in poteſtate. Sed ueritas eſt ꝙ hic dicit ex cõſtitutione diui pij. debet intelligi.i. x edicto de legatis pꝛeſtandis.⁊ ex cõſtitu/ tiõe diui pij. que ẽ facta ad illud edictũ. c declarauit illud edli ctum pertinere ad hereditates. ut.l.ſliũ. S. ſx T ſi poꝛtio. S. de le. pſtan. CHoc pꝛemiſſo qᷓro ĩ pꝛimo caſu ꝗᷓ poꝛtio cõſerua/⸗ bu huic nepoti. In gl.ſũt ples ſo.pma ẽ ꝙ pſeruet viril. Hec tertia. q; ſut duo ſilij.ut..virilis.i pn. S. de lega.pᷣſtan. Hec opi.nõ eſt Sa.qꝛ m hoc habebit iſte filꝰ ꝗq nõ ẽ ĩ familia plus qᷓᷓ ſi eẽt in familia.tñi qdã uolẽtes ſuſtinere cõcedũt otrariũ.⁊ dicũt ꝙ eſt rõ qꝛ habet iure ſuo nõ ꝑ ↄtra ta.Alij hoc timẽtes dicũt ꝙ cõſeruat᷑ tantũ quãtuzʒ haberet ex hoc edicto ſcilicet quarta. alij idem ꝙ ↄſeruatur tantũ quãtuʒ haberet ſi eſſet in poteſtate. Sed pꝛima ẽ nera ꝙ tertia debet ↄſeruari per.l.ꝗ duos.in ſi. S.e. niſi dicerẽ illam coꝛectã.quod nõ eſt dicendũ ⁊ hoc tenet Di. ¶ Venio ad ſecundã partẽ qñ duo erant ne potes quoꝛũ vnus erat in poteſtate alter nõ quãtum conſer⸗ uabit utrũ virilis. hoc eſt quarta uel ſextũtia ideſt octaua. Di cit glo.ſextũtia. ⁊ hoc eſt uerũ. Sed tũc extra gl.dubitatur.⁊x ſũt uerba DNi.quare.S.ꝓximo oſeruatur virilis.hic uero nõ. Rñdet Mi. virilis debet intelligi ꝙ iſte accepte perſone non habẽt aliqꝗ ultra qᷓ; habeat vnus qui uenit per contra tabu. nt. l. virilis. F. j. . de le. ſtã. ſed ĩ pᷣmo caſu huius legis ſi ſibi cõſeruat᷑ virił nõ habet plus q; haberet ille qui uenit per con tra tabu. Sed hic cõſeruaret ei quarta t haberet plus qᷓ ali⸗ is ex his qui uocant᷑ ad cõtra ta. ideo nõ ſeruat qrta.ſed cõ eruat ei id qdð haberet ſiĩ poteſtate maãſiſſet.⁊ ꝙ haberet lu⸗ ſi ↄſeruaret qrta q; haberet ſi eẽt in poteſtate pbatur. Filius emancpatus cũ nepote in ptãte retẽto habẽt dimidiã quam patiunt᷑ innicẽ.⁊ ſic ꝗlibet quartã.Si ergo iſte filius qui non eẽt in poteſtate haberet quartã iſta quarta dʒ detrahi tã a pa truo q; a filio ⁊ nepote in poteſtateretẽto.ut.j.ĩ fi.⁊ ſic nepoj non exiſtens in poteſtate haberet quartam ĩtegram.⁊ nepos exiſten in poteſtate haberet quartam diminutaʒ.⁊ ſic nepoʒ nõ retẽtus in poteſtate haberet plus qᷓ; aliquis ex his qui ue/ niũt per cõtra ta.quod eſſe nõ dʒ.ideo cõſeruat᷑ ei poʒtio quã haberet ſi in ptãte mãſiſſet ita dicit i.pᷣdicta puto va ſi po/ namus in hac lege nepotem retẽtũ eſſe pᷣteritum. uel ſi pona mus eſſe eum iſtitutũ. ⁊ uellet uenire ꝑ edictũ de cõiũg.omiſſo bñſicio ti.de le.pᷣſtan.Sed ſi iſte nepos in poteſtate retentus eẽt inſtitutus ⁊ uellet nenire ꝑ edictũ de lega.pꝛeſtã.ut ſibi poꝛ tio conſeruet᷑.· tunc ſibi ⁊ alteri nepoti conſeruaretur tertia.⁊ fic quilibet haberet duas vncias.ita debetis intelligere hanc materiam. MPoteſt enim eligere iſte nepos in poteſtate reten tus beneſicium illius edicti de coniung. ⁊ uenire per contra tabu.uel eligẽ beneſicium de lega.pᷣſtan.ut.l.ſlium.S.omni/⸗ bus. 8. de lega. pꝛeſtan. ¶ Me carboſi. edicto. NRubꝛica. ¶Bictum eſt. S. de bonoꝛũ poſſeſſio.contra ta.⁊ de multis edictis factis circa ulud.ſed qꝛ edictũ carbonianũ eſt factum circa edictũ de ↄtra ta.ideo ſeqt iſta rubꝛica. ¶ Querit glo. quare dicatur carbo.edictũ. Dicit glo. q; a carbo.editum. ut in glo. habes ⁊ benr. . J cui. Jariſconſt ultus pꝛimo ponit edi cti nãm.ſecundo icipit edictũ ex ponere. ſcda ibi nõ tim̃ maſculi ⁊c. Habetij H tria que pꝛincipaliter ponit edictum circa iüllud pꝛincipiũ. ſũt aliqᷓ gl.ꝗᷓ recitat vba iuriſcõſulti poſita.j.e.p totuũ ti.¶ Sʒ pmo quero ntrũ iſte cui ſit ↄtrouerſia ſit iſtitut ul exhedatꝰ. Mic ut.j.e.l. S. põp. Item dẽ hic ptrouerſia. an ĩtelligit agen do. Nic gl. ꝙ nõ.ſy tm excipiẽdo.tu dic idẽ ẽ agẽdo ſiue exci piẽdo.j.c.l.uj.S.parui.qð dic ut ibi.⁊ pleni dicam.j.exl.iij.S. miſſũ. ⁊ h ↄtrouerſia ſic ſi ſit iter liberos.an hec ſufficit.Rñ deo ſic.ſʒ debet eẽ ↄtrouerſia etiã de bons.ut.j.e.l.iij.S.q;uij Item dð de cauſa cognita qualiter itelligit. Dic ut.j.e.l.iij.S. cauſe. Pẽ h ꝙ aduerſari mittit᷑ ĩ pol.ſ pupillu nõ ſatiſdat.q ro an ſit aliqs caſus qͥ aduerſariꝰ mittaĩ᷑ ſi ibi pupillus cauet Nñã.ſic ſi aduerſari ẽ ĩ pari gradu cũ pupillo.ut.l.ſʒ ⁊ ſiis.j. e. Iſtam mãm de ſatiſdatiõe declara i.d.l.de bonis.S.ſi pu/ pillo.j.e. ⁊. l. ſed ⁊ ſi is. „ εCOp. ꝙ iſte v. ſibi Zdicat.ꝗa Er genexaliten p̃ dicit ꝙ dat femis H eciers⸗ poſtea dic ꝙ uli ꝗ nõ hñt õ ta.repelluni. ſed in teſtis tm femi/ narũ nõ hʒ locũ ta. ut.l.illᷣ. S. ad teſtamẽta. S. de ↄ ta. So intellige de ſeminis deſcẽdẽtib ex virili ſexu. ¶ Itẽ op.ꝙ iſti tuti ⁊ uẽiẽtes ab ĩteſtato ueniũt ꝑ carbo.⁊ nõ habẽt ð lab.ut f.e.l. S. pompo. C.l.ſi impubes.Sʒ hoc ſoluit glo.⁊ bene. GBias. Hic declarat ilud ꝙ dicit cõtrouerſia ſiat.ſ.a qᷣ BIAS. it. Hã. S. i. generaliter. declarauit il ybuʒ ſicui ſit ↄtrouerſia. Mõ tex.ibi cum ⁊ ſi teſtõꝛ ⁊c.ex qͥ hẽs ꝙ lIʒ pꝛ dicat aliquẽ nõ eẽ ſuũ ſiliũ nõ nocet ſilio ut h.ſicut nec di ctũ matris.ut.il.ſi nes dephe⸗ nnd v rlibo GS 3. Dic. §. reſpicit illud ybuʒ inter libos po 0 95 fiqs. ſitũ. S.e.l.j.in pꝛin. Mõ tex.ibi nam uel magis. Itẽ nõ tex. ibi ſ ⁊ ſi defũctuj ⁊c.Ex qᷣ hẽs ꝙ ſi deſun ctus dicat᷑ eẽ fu hʒ locũ carbo.⁊ videt᷑ mihi ꝙ õ iſtũ tex. ſit i.l. liber. C. de peti. pẽ. de quo dic ut dicã.j.e.l.iij.S.miſſũ. tcarbo. Secundo nõ dꝛiam iter iaʒ natũ ⁊ poſthumũ.rõ dꝛie ẽ ut in gl.dẽ ⁊ bene declarat᷑.ut.l.ij. C.de edic.diui.hadri.tol.¶QQuero qꝗd ſi etiã an ille ſit fili iſtitut dubitat. ut qꝛ aduerſariꝰ negat te eẽ illũ quem teſtatoꝛ iſtituit tanq; ſiliũ an habeat locũ carbo. Rñdeo ſicq eadem eſt rõ qᷓ eſt in Holhumo ut t ii⸗ ng begaktanchno ſ, J a ides h ꝙ ſi aligs exhẽdat᷑ tanq; nõ ſi⸗/ . dem Nit. as erhechatin 1. nalet. Sʒ ĩi. l. ij. ĩ pn. S. de li.⁊ poſ.Dic̃ gl.exhẽdatio nõualet.ſ.ſipbet ſe ſili iteriʒ tñ ualet. Certe ſatis põt ſuſtineri ⁊ ſufficit ꝙ ꝓbet ſe filiũ ſemi/ plene.ut.j.e.l.iij. S. canſe.¶ ꝓbato dat᷑ carbo.polſ.ut h̊ q;tuʒ ab alio ualet heqatto t.li pn. ⁊ ibi cͤde r pol Ai& Filins Bic icipit iuricoſult 'oeclarare illa (Biquis filiu. &à Vicfit ꝙ otrouerſia bifferri dʒ Ltẽpus pubᷣtatis q itereſt. Nic iuriſcoſultus rũdet.vides in l.nra ꝙ ſiqdẽ ſit ↄtẽtio de bonis tiñ nõ hʒ locũ carbo.ſecus ſi de bõiᷣ ⁊ ſtatu.q tẽ ſic.¶ Qũo ſi teſtõꝛ ũſtituit ſiliu nõ ut filiũ an teſtamẽtũ ualet. Rñ.ſic qꝛ ualet exhẽdatio ſic ſe mito ma gis iſtituti. ut.l.iiij.ĩ pn. S.de li.⁊ poſ.¶Hoc Pmiſ, o aguerte ad iſtũ.S.quõiſte ſilius dicebat ſe hẽdẽ ab ĩteſtato ſi ĩſtitutio ualet. SFoꝛte h erat.qꝛ erat ĩſtitut' ex minima. Vnde ᷣm iura antiq̃ nõ poterat agere ad ſupplemẽtũ ſ̊ poterat rũpere teſta mẽtũ.ut.l.cũ qrij.⁊.l.oĩno.C. de ĩoffi.teſ. Ael dic ꝙ dicebat teſtamẽtũ nullũ nõ iñ dicebat bñ. ¶ Itẽ op.qñ iſti cohẽdes negãt eũ ſiliũ videt ꝙ nõ habeat locũ carbo.qꝛ ſit Otrouerſia de ſtatu tm nõ de bonij.qꝛ bona ſũt ſibi relicta tanq; exneo ⁊ ceſſat carbo.ut.j.e.l.iij.S.q;uis. Rñdeo ĩmo faciebãt cõtro/ uerſiã de ſtatu ⁊ de bonis dicentes nõ eẽ filiuʒ ⁊ ſibi relictum tanqᷓ; filio.merito ſi nõ ẽ fili iſtitutio nõ ualet.ut.l.ſi pat.⁊.l. nec apud. C. de hẽ.ĩſti. Ał foꝛte tenebãt eũ ſiliũ ⁊ dicebat re/ lictũ ſibi fem eẽ ꝑditũ ex eo ꝙ teſtm dixit nullũ.tñ illa allega⸗/ tio nõ ẽ bona ut glo.dicit ⁊ ꝓbat᷑.S.de his ꝗ.ut indig.l.poſt legatũ.in pn. Itẽ dicit hic ꝙ ſi heres ↄtẽdit teſtm ualere non hʒ locũ carbo.ſʒ certe q̃tenꝰ otẽdit ualẽ nõ negat eũ filiũ nec Eↄtẽtio de bonis qꝛ ſi dicit teſtm nalẽ etiã ꝑ ons dicit ſe uelle dare relictũ illi ſlio. Rñ.lʒ ↄtẽdãt teſtm ualere.tñ dicũt reli/ ctũ illi filio nõ ualẽ dicẽti teſtm nullũ.uł alit ẽ ↄtẽtio de bonis nõ de eo qð filio ẽ relictũ ſʒ de eo qð ultra petit dicendo teſtm̃ nullũ.nõ tñ qõ differt.qꝛ ẽ qõ de bonis tm nõ de ſtatu. C mmakor Iſte. §. hz qtuo? partes nõ. ſi ſtatꝰ pu il Si mater. Me E ĩ dubio differi qõ ſtate ſe⸗ darguit᷑ mater tũc ſec' ut h. ¶ Op. de pmo rñſo ad ſcðʒ. In pmo qſtio differt.ĩ ſcdᷣo nõ.Gl.ſoluit ĩ pᷣmo dicto ꝙ fiebat q̃ ſtio matri ⁊ puero ſimul.ſcðo matri tm. hoc videt᷑ tenere Ja. de are.⁊ Di. Al alit ĩ pmo rũſo ſiebat qſtio puero tm̃ ⁊ non mii.ĩ ſco rũſo mr̃i tĩ ⁊ nõ puero. Iſta ẽ ſcdalec.gl.⁊ h videt 0 Somp. ex h.S.ꝙ ei ꝗq hʒ bonoꝛũ poſ.Ffʒ ta.non — BDe catbo.edi. bat qõ pupillo ⁊ faciẽdo qõnẽ pupillo ꝑ quadã ↄſequẽtis ſit matri.⁊ hoc vult dicere tex.in pn. mater redarguit q;uis in pncipio.ĩ ſcdᷣo rñũſo mater pncipalr accuſatur ita dicit Noff. Videte iſta opi.nõ videt᷑ eẽ va.ꝗa anteq; mater accuſet᷑ ⁊ cõ uincat᷑ nõ põt iſta queſtio moueri puero.ut.j.l.ꝓxi.nõ ergo pꝓcedit dictũ Rof.qð pꝑ quãdã ↄſequẽtiã ſiat qõ matri. Su/ ſtinẽdo Roff.dic ꝙ iſta exceptio ꝙ pꝛius debeat fieri queſtio matri non opponebat᷑ ⁊ ſic iudicium ꝓcedebat.ut.l.j.⁊ quod ibi nõ.C. de appella.⁊.l.ij.C.cõi diui.⁊ quod ibi nõ.⁊.l.ſi di⸗ ctum.S.ſi mancipiũ.S.de euic.ita poteſt ſuſtineri Rof.tñ di⸗ uinatio eſt. Sed tenẽdo aliã opi.qua tenet Hi.⁊ Ja.de are. remanet dubiũ quomodo poterat ſimul ⁊ ſemel ſieri queſtio matri ⁊ puero cuʒ accuſatio matris ſit queſtio criminalis.ſ.l. coꝛnelie de falſis. ut.l.j. C.de falſis.⁊ queſtio pupilli ſit ciuilis ⁊ ſic debẽt diuerſos iudices babe, uta ſolemas, grlatſtheme, toꝛ.S.de iudicijs. Poſſumus dicere q; cõtra matrẽ agebat᷑ de falſo ciuilit᷑ ⁊ petebãt pꝛonũciari partũ eẽ ſuppoſitũ ciuili/ ter ſi ad hoc regrebat᷑ pupillus ⁊ eius adminiſtra toꝛes.vñ ſi/ mul ⁊ ſemel iſtud iudiciũ agitabat merito dʒ differri ut h.ſʒ ĩ ſecũdo rñſo mater criminalit᷑ accuſabaĩ.ideo ſtatꝰpupilli nõ tãgebatur.⁊ hoc innuit tex.hic.nã in pn.tex.dicit mater re/ dargnit.nec dicit quomõ ciuiliter ul criminaliter — criminaliter. ſed in ſecũdo rñſo dicit rea poſtulat᷑ ⁊ ſic accuſa bat᷑.ideo q̃ſtio nõ dʒ differri.õ qꝛ qõ dʒ differri quãdo mater ſola poſtulat᷑ rea.ut.j.e.l.iij.S.ibidẽ. So.h̊ loqtur qñ mater erat maioꝛ.xxv.annij.ſecP ſi minoꝛ.ar.d. S.ibidẽ.⁊ qd nõ.j.e. l. ſimpubes. 5. ſi mater. Reaſſume ergo ſic oĩa pdicta qñq; ſit qſtio puꝑillo tm.qñq; matri tm.quadoq; utriq;. ꝛimo caſu differ cauſa ſtatus ut hic in pn.ſᷣm vnã lec.⁊ per totum ti. iſtum. Secũdo caſu nõ differt ⁊c hoc.S.in uer.cuʒ uero.niſi ſit minoꝛ uel grauida.ut.j.dicetur. Tertio caſu q ſit queſtio ntriqʒ qualiter ꝓcedat ut.S.dixi.Aduerte aut mater ẽ minoꝛ ⁊ differt q̃ſtio reſpectu utriuſq; ut.j.e.l.iij.S.ibidẽ.⁊ qð nõ.j. e.l.ſi impubes.S.ſi mater.aut mater erat maioꝛ ⁊ tũc reſpectu filij differt.ſed reſpectu matris differrinõ debet.ar.iſtius.S.in uer. cum uero.ita videt᷑ etiã intelligere Qi.i.l.i.S.ad.l.coꝛneł. de fal. in ſecũda op.lʒ nõ ita plene dicat. ¶ Op.etiã quando mater ſola arguit per accuſationẽ videĩ ꝙ debeat differri que ſtio ſtatus.ut.l.ſi uẽtris.S.de uen.in poſ.mit.So.dicunt qui dã ꝙ ülla debet intelligi m pᷣcedẽtem diſtinctionẽ ꝙ ibi accu ſabat᷑ mater de adulterio ad impediẽdũ partũ.hᷣ ſol.nõ pꝛoce dit.qꝛ ſi accuſatio ẽ crimĩalis no põt ſimul ⁊ ſemel dirigi ↄtra matrẽ ⁊ partũ.qꝛ diuerſa ſũt iudicia ⁊ debent a diuerſis iudi cibus agitari. Auare dic ꝙ ibi accuſabal mater ſola.ſiebat tamẽ pᷣiudiciũ partui futuro.ſed hic fiebat pꝛeiudiciũ partui iam nato.⁊ eſt rõ.ſicut enĩ cum mater eſt minoꝛ q̃ſtio differt. ut dixi.S.ita etiã quãdo eſt grauida debet differri quoniã nõ poteſt ita ſufficiẽter defendere. Item eſt ratio qꝛ magis faue/ mus partui naſcituro q; iam nato.nt.l.j.S.ſi ea.S.de nen i poſ.mit.hoc videt᷑ tenere Rof.ſuꝑ iſto ti.¶ Item dicit hic in fi. ꝙ ſẽtẽtia lata cõtra matrẽ pᷣiudicat partui.contra.C. ad.l. coꝛ.de fal.l.j.So.intelligit glo.ꝙ iſte uer.reſerat ad pmũ ca ſum quãdo agebatur cõtra matrẽ ⁊ pupillũ ſimul ⁊ ſic ſenten tia fuit lata cotra pupillũ.ita dicit gl.⁊ bene.Alij dicũt ꝙ etiã qñ ſnia eſt lata cõtra matrẽ piudicat ſilio quo ad ꝓbationẽ.ut l.j.S.ſicui.S.de uẽ.inſpi.⁊ qdð nõ.in.l.edictũ.eo.ti.videtelʒ fa etum matris pᷣiudicat pupulo uel filio quo ad onus ꝓbatiõis ẽuerum factũ matris nõ obfuantis ea que dicũtur in iſllo ti. de uen.inſpi.nõ aũt factũ matris ſuccũbentis in cauſa ut hic ⁊T hoc puto uerũ. Ael aliter factũ matris nõ nocet ſilio in cau ſa pncipali.ut.l.j.C. de falſis.als ſic ſed nõ placet quare tene pmã ſo.quã dedi.tãgit etiã hoc per Ci.C.e.l.j.in ſcda.q.Et faciũt pᷣdicta ad.q.quã diſputaui an ſnia lata cõtra filiũpma leficio ſufficiat ut ſiat executio cõtra pꝛem.dic ut in diſputatio ne mea.⁊ plene ſcripſi in.l.cũ ſilius.j.de uerbo.ob. Donec viuit aliquis ex par Icet mul r. icipibus grümmto nõ Pckek agi ciuiliter de crimie cõtra tertiũ.h.d.¶ Nõ.l.⁊ ſic tenẽ Rof. libellij ſui ſup h ti. Intelligit enĩ pꝛimũ ee . habes ꝙ nõ ẽ in poteſtate mea uelim agere ciuiliter. cõtra.C. qñ ciui.acti.cri.piu.l.j.So.dic̃ Ja.de are.⁊ bñ ⁊ multũ nõ. ⁊ 3 crimĩoſũ ego uolo agere poſſũ eligẽ an ueli agẽ ciuilit ue: criminaliter. ut.l.j. C. q acti.ciui.cri.piudi.ita dicit ipᷣe.adde niſi in caſu homicidij.q; per ciullẽ actionem in vna cauſa nõ debet pꝛeiudicari coꝛnelie de ſica.imiĩalis. ut.l.pᷣtoꝛ edixit. S.j.j.de iniur.ſᷣm lec. Ja.de are.Si uero uolo agere crimina liter cõtra tertiũ nõ poſſũ agẽ ciuilit ð tertiũ.ut h ⁊.l.j.C.ubi cauſe ſiſcales. ⁊ refert Ci.latius in.i.ultia.C. de ſide inſtroꝛũ. W¶Arbonianuz. — SSo ☛n .= O -— — S— — — — — — — —— -— — —. SN —— — —— — —. — De carbo. cdr In Fᷣmtab.i.in bo.poſ. Arbonianuz. me⸗ dẽ h ꝙ pantdmm uittituto lʒ hẽat fntab bõ⸗ etiã hꝛe locũ hoc edictũ.ſʒ qd ſiiã natꝰẽ iſtitutꝰ.Nic gl.idẽ ſi hec duo negent᷑.ſʒ gl.j.pꝛo xi. .fac dꝛiaʒ ĩter poſthumũ ⁊ i natũ.⁊ idẽ videt᷑ facẽ tex.õ. e.l.j.S. põpo.qd dicemus.dico ꝙ idẽ ĩ poſthumo.ꝛ nego eũ cẽ iſtitutũ.q; nego iſtũ eẽ illũ quẽ teſtatoꝛ iſtituit ut ſiliũ nõ ob ſtãte.S.põpo.qꝛ ibi denotat facti accidẽtiã.qꝛ raro ptingit il la cõtẽtio ꝙ teſtõꝛ errauit i coꝛpoꝛe.ſʒ ſi hoc ↄtingeret uerũ di ceret noſtra glo. Pẽ h ĩ ſideicõmiſſo ⁊ legato hʒ locũ carbo.qᷓ liter itelligat. Dic gl.duobus modis tene pmã qᷓ ẽ uera. Muänis ¶Op. dꝛ H ꝙ ſcripto hẽdi nõ dat᷑ carbo. IR95. S. pxi. Dic gl. B in iã nato. ibi in poſthu mo.uł etiã ĩ iã nato eẽt idẽ qñ eẽt ↄtẽtio de ſuba ꝑſone. nt ibi dixi.⁊ hoc dʒ intelligi qñ de ſtatu ꝑſone nõ eſt ↄtẽtio.⁊ iõ qꝛ hʒ poſſeſſionẽ oꝛdinariã nõ recurrit᷑ ad iſtaʒ ut.l.quis.C. de edic.diui hadri.tol.x.l.j.⁊.l.ij.quoꝛũ le.¶Itẽ op.j.e.l.de bo nis. 5. ita demũ. So. ut ibi. ¶ Quero qñ mouet q̃ſtio ſtatꝰtin an differat qſtio bonoꝛũ.Rñ.nõ qꝛ qũ mouet᷑ qtio ſtatus tm̃ nõ bonoꝛũ ad qꝗd differt᷑ cũ nõ ſint inuicẽ piudiciales. EPBuberi Ho ꝙ decretũ ſurreptitiũ nõ ualet. ut.l.cuʒ E9 0. 5. ſubuẽtũ.j. de nideicõ. li.v. l. magis pu⸗ to. S. pe.S.de re.eoꝛũ. Cauſe NHic ĩcipit exponẽ illa vba cauſa cognita q; bis Eeiĩ edicto poſita fuerũt.¶¶ Op.dẽ h dʒ agnoſci ſũ mati. 3. C. e. l. j. So. illa Fʒ iſta dʒ ĩtelligi ꝙ cognoſcet ſũmati. ¶Itẽ dẽ h ꝙ ſumatĩ cognoſcil. ĩ. lLiudices.. de iudi. So. ſpale ẽ hut plene nõ.i.l.(j.S.ibidẽ.S.ad exhi.¶Itẽ op.dẽ H ꝙ põt opponi puero petẽti carbo.tu nõ es ſilꝰ.Cõtra ĩ poſ ſeſſoꝛijs nõ hʒ locũ regula dolo facis ꝙ pet..ut.l.ſiqs ad ſe fũ dũ. C. ad.l. iul. de vi. T plene nõ.i.l.j.S.j.j.de vi ⁊ vl ar. So. —— nõ hʒ locũ regula illa.ſʒ ĩ poſſeſſoꝛijs adipiſcende ʒ locũ de 4 plene ĩ.l.dolo.j.de doli excep.⁊ plene dixiiin.l.ſ ſoci.S.lutiꝰ.S.ſo.ma. ¶ Item dẽ h̊ ꝙ cum nõ ẽ dubiũ de mã dato admittit cautio de rato.qro q̃liter ĩtelligi᷑ dubiũ de man dato. Hicũt qdã qñ ille ꝗ dic ſe pcuratoꝛẽ hʒ aligd modicum ſaltẽ qð faciatꝓ eo qdð mihi multũ placet.⁊ gl. ẽ iuris canoni⸗ ciqᷓ dic ꝙ ſiapð aliquẽ reperiunt᷑ iſtra cauſe ẽ pᷣſũptio ꝙ ſit p curatoꝛ.utnõ.i.c.j.de ꝓcura.⁊ dixii.l.vulgo.S.de admi.tu.⁊ de hoc nõ.pꝑ doc.C.de ꝓcura.l.j.x.l.nõ ſolũ.S.qui alieno.S. de ꝓcura.Itẽ nõ hic ꝙ in cauſis ſũmarijs ſufficit iſta ꝓba/⸗ tio ſemiplena ita ꝙ ĩducat pᷣſũptionẽ. ⁊ hoc ĩtellige ĩ cauſs ſũ marijs ꝗbus piudiciũ modicũ parat.tũc enĩ ſufficit ſimaria cognitio ꝗᷓ pᷣſũptiõem ĩplicat.Si enĩ parat᷑ magnũ piudiciuʒ tũc reqriũ plena cognitio.ſʒ dĩ ſũmaria q; dant bꝛeuioꝛes dila tiões.⁊ ſic nõ ad ꝓbationẽ dẽ ſimaria.ſ qꝛ dant᷑ dilatiõej bꝛe uioꝛes.ita nõ. Pi.ĩ.l.j.S.j.j.de pᷣto.ſti.x ita dʒ ĩtelligi.c.illo. ? c. ſepe ptigit. de v.ſig. ĩ cle. fac õ qð dicet ibi 3 õ tex.ibi finge eẽ teſtej ⁊c̃. Bue auté cauſe. q̃ᷓro pꝛacticã hui mãe Rñ.ad h̊ ut bñfñciũ huius edicti cõpetat opʒ ꝙ pus ↄtrouer ſia ſtatꝰ fiat.ut.j.e.l.S.ſi.pꝛactica ergo erit iſta ſi poſſidet pu/⸗ pillus.tẽ ſi aliꝰ agit ð eũ dicẽj eũ nõ eẽ fili.⁊ ipᷣm eẽ pximioꝛẽ ↄſãguineũ tũc pupillus excipiẽdo peteret ſe tuẽdũ ĩ poſſeſſiõe ⁊ qſtionẽ differri.ut.j.e.l.S.miſſũ.⁊.l.j.C.e.ti.ʒ vnã lec. Si vo nõ poſſidet.tẽ pᷣ ipᷣe dʒ petẽ agẽdo petitoꝛioulł poſſeſſoꝛio ſm ea qꝗ dicã ĩ.S.miſſũ.Et ſi aduerſarius dicet eũ nõ eẽ ſiliuʒ omiſſo pᷣ indicio dabit de nouo libellũ ⁊ petit carbo.⁊ qõneʒ ſtatus differriĩ tp̃s pubertat.⁊ erit foꝛma libelli iſta. Cũ ego ſũ ſilius talis ⁊ mihiiferat᷑ qõ ſtatus ⁊ bonoꝛũ peto me poniĩ poſſeſſiõeʒ ex carbo.edicto ⁊ qõnẽ ſtat differri in tpᷣs puber/ tatis.ita foemat Ro. Ael vt puto erat meli vt nõ petal p̃ciſe vt qõſtatu differati tᷣs pubtaſ.ſʒ ꝙ pᷣtoꝛ cognoſcat utpnũ ciet differẽdã ul non ꝓut utili eẽ pupillo iudici nõ videbit.ᷣ aũt ꝓbaĩ᷑ ꝑ eaq.j. dica. ¶ Op. dẽ Hꝙ due ſr cauſe cognitiõis vna ſũmaria.alia plenaria. imo ens videt᷑ plenaria ut.l.ubi cũqʒ. S.j.de uẽ.in poſ.mit. So.ibiẽ plenaria.nõ iõ q; fitim miſſio ſʒ iõ qꝛuenit examinãdũ an qõ ſtatſit differẽda ulnõ ĩ tp̃s pubᷣtaj.vñ hᷣ tex.illũ declarat.(¶Quero quõ mat᷑ admit tii ad teſtiſicãdũ p pupillo ʒ.l.parẽtes.C. de teſtibꝰ. So. ſpã le ẽ ĩ cauſa ſtat ⁊ ĩ cauſis ptinẽtibꝰad cauſã ſtat.ut.l.ſi arbi ter. F. f. . de pba. Itẽ dꝛ hꝙ tutoꝛej cc.Cõtra ĩ.l.f..de teſ. ubi tutoꝛe q agũt cauſã nõ pñt eẽ teſteꝭ ĩ eadẽ cauſa.So.poſ ſumus dicẽ ꝙ logtur de alijs tutoꝛibus ᷓ; gagãt cauſã ſtatꝰ. ul dic ſpãle ẽi cauſa ſtat' ⁊ ĩ cauſis ꝑtinẽtib ad cauſã ſtatꝰ.ſʒ pma opi ꝓlus placet. ¶Itẽ qro quõ iudex dʒ h inueſtigare a tutoꝛibꝰ c a matre nõne h ẽ ð pupullũ.ſi enĩ foꝛmat᷑ libellus gt diẽ Ro.ꝙ petat᷑ qõ ſtat difſerri quõ admitteret ð ꝑupillũ ʒ.l. iul.S. de teſta. Dic ꝙ loꝛte petet aduerſari qõnẽ differri Itp̃s pubertat nõ tutoꝛ ul mat.hoc nõ põt eẽ uerũ.qꝛ q cau/ ſã ſtat ĩfert nõ põt petẽ ut differat.ſʒ ille cui inſert᷑.ut.j.e.l.. qd dicemꝰ. Rñ. putarẽ libellũ nõ eẽ foꝛmãdũ ut tutoꝛ petati libello pciſe cauſa ſtat differri ſʒ petet cognoſci an dʒ differri cauſa ſtat ⁊ petet pnũciari qð ẽ util pupulo ut.S.dixi.ꝓ hᷣ facit tex.ĩ f. v.diuus.ibi tutoꝛes eoꝝ iudicio reꝑiri uoluit ⁊ ſic nõ petũt dare dilatiõeʒ.ſʒ de hoc cognoſci. Vel ſi vis dicẽ ꝙ petat differri pciſe dic ꝙ iudex nõ debebat dare niſi ingſitiõe ſcã put B. S. d. Mõ ob.tex.q dic tutoꝛes exꝑiri uoluit.q; ibi loqtur de alijs tutoꝛibꝰ. de his ꝗ cauſa agũt.ſʒ pcedẽs opi. ꝓxi. dcã plus placet.ĩ tex.ibi iſinuare ⁊c. Et ſicnõ pirẽt ꝓba tiões utĩ auẽ. de teſti.S.⁊ hoc mõ iubemꝰ. poſita.C. de teſti. auc.ſi vo aligs. Diẽ gl. ꝙ iſte rõnes ꝓba.nõ ſint hodie ſuffi ciẽtes. Aidete ſi pupillus poſſidet.iſta gl. dicit vitatẽ.q; reo ad ꝓbandas ſuas rõnes dat᷑ bñſciũ ut poſſit ꝓducẽ ⁊ petere examiĩari ⁊ publicari ad et᷑nã rei memoꝛi ut palle.iur.⁊ hac gl. . l. vl. C. de ndru. Si Fo petit ⁊ nõ poſſidet ⁊ ſic ſuſtinet artẽ actoꝛis. tẽ nõ hʒ beneſiciũ ut poſſet petẽ examiari ⁊ pu licari.ſʒ põt petẽ examĩari tm̃ nõ publicari cũ timet de mo⸗ te teſtiũ ul eoꝝ abſetia diuturna.uti.c.qm freqᷓnt᷑ ex ut liſ.nõ conte.⁊ h̊ ſi poteſt incõtinenti agere.ſecus ſi nõ poteſt agere incontinenti ut qꝛ habet iuð agendi oditionale.tũc poteſt pe tẽ examiari ⁊ publicari ad eternꝗ rei memoꝛiã. ut.l.iul.⁊ ibi plene ſolet dici. S. ad.l. aql. ¶ Alteri qro quõ põt diciꝙ p pt᷑ tꝑis ĩteruallũ nõ habeat eadẽ ſidẽ. Dic gl. ꝙ ntigit duob? mõis.vno mõ qꝛ efficiũtur ĩfamej de iure ul de cõ.x ſic nõ ha bet᷑ tãta ſides.qꝛ ĩpici tpᷣs redditi teſtimonij.ut.l.iij.S.de te/ ſti. ¶Circa hãc.q.qᷓro utrũ ĩfamis de fcõ repellat᷑ a ferẽdo te ſtimonio. Et videt᷑ tex. ꝙ ſic ĩ.l. caſſiuj.S.de ſena.Sʒ gl.ᷣ nõ diẽ ꝙ repellat.ſ minoꝛ ſides adhibet᷑.⁊ uerũ dic iſta gl.q; mi nus credit᷑ ⁊ tũc ĩ ſſidium credit ei.⁊ tũc cũ toꝛmẽtij.utĩ auc. de teſti. S. ſi ignoti. x. S. de teſti. l. ſerui. .l.ob carmẽiſfi. NMõ ob.l. caſſius.q; ĩfames de fcõ repellunt.¶ Sʒ qroq tꝑe dʒ in ſpici ſides ⁊ ↄditio teſtis an tꝑe qͥ negotiũ gerit ul tpe qreddi tur teſtimoniũ. DNic ꝙ tꝑe teſtimoniũ reddit ut hĩ tex. ⁊ gl. In hꝛiũ videt tex.S.de teſta.l.ad teſtiũ.S.j.⁊.l.j.C. de teſta.⁊ ibi nõ.gl. uolẽs ſoluẽ iſtud ↄꝛiu.ĩ legib ↄꝛijs videt dicẽ ꝙ ĩtelli gat de teſtib' gi indicio nõ hñt neceſſe aſſiſtẽ.q; ſũt aſcriptiĩ iſtro publico. uł als nõ ẽ neceſſe ꝙ de nouo deponat.ita nõ.i l. j. C. de teſta. ʒ hoc ſit ſatis ꝓbabile.tñ dic qñq; teſtis mutat ↄditiõem ſui culpa.ut q; ꝓpt delictũ effici iſamis.⁊ tũc hʒ lo cũ hec gl.ꝙ ĩſpici tp redditi teſtimonij.qũq; mutat ↄditionẽ abſq; ſui culpa. ut q; credebat ſe liberũ tꝑe teſti poſtea dete/ git᷑ uus ⁊ tũc ĩſpicit᷑ ↄditio teſtis tꝑe q negotiũ gerit.ita loꝗ/ tur.l.j. C. de teſtis. ita tz Aʒo.ĩ ſũma de teſ.oꝛ.circa fi.qð tene mẽti. Sʒ gd ſiteſtis tꝑe teſti erat bone ↄditiõi.tꝑe redditi te ſtimonij erat ĩfamis qð tps iſpicit. Dixi i.l.dãni.S. ſe abin“ꝰ. j. de dã. ĩſec. Scdaʒ ſolonẽ dat ꝙ põt h̊ ↄtingẽ.i.ꝙ teſtinõ adhibeat᷑ tãta fides ppt᷑ tpis ꝓlixitatẽ.qꝛ nõ ita credit teſtide fcõ lõginꝗ ſiẽ ppinq.ꝓ iſta opi.fac ĩ auc.hec oſti.ĩnouat ↄſti. col.vuj. Fac ꝙ nõ ĩ.l.cẽſu.j.de ꝓba.⁊ h vi tenẽ ſpe.ĩ ti.depo ſiti. S. vj. v. ſ̊ nunqd.qð ĩtelligi ut nõ.ꝑ gl.de v. ſig. l.notionẽ S. iſtroꝛũ. Et pdca faciũt ꝙ qñ ẽ negotiũ qdð de facili põt tra di obliuioni iuſta cauſa ẽ ꝙ teſtes examinent ad etna rei me moꝛiã ne obliuiſcant.ᷣ tãgit gl.bñ ĩ.c.qm frequẽter ex ut lit nõ ↄte.¶ Quero qliter ꝓnũciabit iudex ſuꝑ iſto edicto cũ ſil ⁊ ſel petat carbo.poſ.x ut qð differat᷑ ĩ tpᷣs pubertat ul diffe/ rẽda cognoſcat᷑. ⁊ vna ẽ ſũmaria ⁊ alia plenaria.quõ vna ſnĩa determiet. Rñ. illð qð h dẽ de ſũmaria cognitiõe qtũ ad ĩſoꝛ 4 matiõem iudicis ꝑ pſũptiõem ſolã ĩ alia dꝛ cognitio plenaria. q;tũ ad ĩfoꝛmatiòem iudicis ꝑ vitatẽ.ſʒ utraqʒ vno reſpectu p̃t dici ſũmaria.q ĩ utraqʒ bꝛeueꝭ dabunt᷑ dilatiões.⁊ iõ utra qʒ dẽ ſũmaria. ut dẽ i.c.ſepe.ex de v.ſig.in cle.⁊ iõ amboiſta capla poterũt vna ſnia determiariul ſuꝑ vna ꝓnũciabit ⁊ ſu per alia qᷓ reqrit plenã cognitiõem reuet. ⁊.l.llle a q.. ſi de teſtõ. S. ad treb. cũ ſint diuerſa capła.ergo ſuꝑ vna põt ꝓnun ciari ſuꝑ alia reſeruari. ut.l.etiã. S.minoꝛ.S.de mino.qdð dici ↄſueuit.C.ſi aduer.rẽ iuaurirtenie nl in. . ¶ DOp. ꝙ mre abſoluta ꝓſit partui.ut.l. Si mater. Cuh⸗ e. F. qrit. j. de adul. Gl. nõ ſol. ſʒ dic illð ẽ uerũ qũ de eodẽ fcõ ageret ſili de q mi ẽ abſoluta. H vo de alio ſcõ agi ð ſilin. Al alit᷑ qð ibidẽ ẽ ſpale iĩ adultio ppr ſequẽs mr̃imoniũ cui leges multũ fauẽt. al ſecꝰ. Hdc opi. tenẽt doc.⁊ Ci.refert.C.ad.l.coꝛne.de fal.l.j...ij.q.¶ Que⸗/ rit gl. utrũ mt ꝗᷓ ſe( obtinuit poſſit iterũ accuſari de adultio.di cit gl. ꝙ ſic nõtñ de facili. ut.l. icui. S.ijſdẽ.j.de accu.qd iĩtelli ge de eodẽ crimie ⁊ ab eodẽ uel de alio ⁊ ab eo ꝗ in pmo fuit 4 De carbo. edi. caluniatus. als nihil repugnat ꝙ nõ poſſet accuſari. Si 18 qui. C .oz BFʒ dinerſas lias vna euine⸗ Eegat alia nõ negat. So. utraq; ſuſtinetur vna nõ negat. mna plana. Alia enĩ negat.⁊ tc dic negat eũ l. ſolu.ſz nõ negat eũ.j.filiũ cũ alio. Itẽ h inuit ꝙ bʒ locu car/ oenn qñ teno de bonis paternis. .j.e.l.dẽ bonis.in pn. Dic ut in glo. ABic COp. ꝙ iſto qle piudiciũ qð pupillo poſſet 6 bide. C in cauſa ſtat ex ꝑſona rchc debeat dil rri qõ.ut.S.e.l.j.S.ſi.⁊.j.e.l.titia. So.ꝙ iſte cõſoꝛs erat mi/ noꝛ.xxv.annis.vñ de facili poſſet ledi.ſʒ in ↄꝛijs erat maioꝛ il le ꝗ hʒ cauſa pꝛeiudicialem ad iſtã.ita nõ.j.e.l.ſi umpubes.S. ſi mater. ⁊ dixi.S.e.l.j.S.ſi. Dpjel. miſ. S „ * ¶ Op. j. e. l. S. miſſũ. So. diẽ gl. (Kar ui refe rt. ziteligi m dlam aſ papade agit poſſeſſoꝛio nõ petitoꝛio. Tu dic ꝙ h põt itelligi etiaʒ qñ git hetütorio nritt dica lncsrinentl. . . 1Bl. ponit h caſu. Ad petitionẽ ipuberis ĩfe/ 4 — 1 duO.ra ↄtrouerſiã ſtarhhs dz liße pubertatið differri. ſed ad petitionẽ ipuberis patientis.h.d. Nõ tex.ibi nec enĩ patit. Mõ de ſignincatiõe huius copule ⁊ que impli⸗ cat. Ha ſi dico ⁊ me oꝛ llcare ns eſt ſi . o.ponit caſũ nõ.h ꝙ ſiue pnci⸗ Sigs liberis. a ĩcidẽter enis cdemun da qõ ſtat dʒ differri in tpᷣs pubertatis nõ ſolũ qõ ſtatus ſʒ ea etiã in qua ĩcidit.ſi ſine hoc ĩcidẽti qõ ſtatꝰ nõ põt termina ri.¶ Op.j.e.l.S.miſſũ. So.dicit gl.h̊ pupillus ↄueniebatur ibi agebat tin. Ael aliter ut dicã in.S.miſſũ.¶ Item Z. C. de ſil ludla .Do ut bloie ſarun M. Fanigun. Rat orrafot Et ſi ꝓpf debita particularia qõ ſtat CCuͤ extaret. ipuberi diffeſkin tpᷣs pubatav,. d. Mõ qð dixii caſu. ¶Qũuᷣo qd oꝑabit h̊ car. edictũ. Dicit gl. ut ſiat miſſio. ſy qllis miſſio pot fieri.põt ne fieri ĩ noĩa debi toꝝ.nos poſſumꝰ rudẽ ꝓut rñũdet gl..l. diuo.S. ſſi ſuꝑ rebꝰ. j. de re iu.⁊.l.j.C.de pᷣto.pi.ſʒ melẽ dicẽ ꝙ h̊ hʒ locũ car.edi ctũ hoc mõ ꝙ huic pupillo ſatiſdãdi ſoluat ꝓut dicã plene.j. e.l.pe. Itẽ hʒ locũ qᷓ ad alið ut qõ ſtat differat. Iteʒ nõ ꝙ hᷣ põt opponi de iure tertij.⁊ hoc io q; ius tertij ẽ totaliter exclu ſiuũ iuris agent.qð dic ut dixi plene.j.de excep.reiiudi.l.ij. Qi.dicit in.l.cũ ſeruũ.C. de ſer.ſuig. 1 M ſu. Hic ẽ optim. S. ⁊ bꝛeuiter. .d. Miſſũ ĩ poſ⸗ PAeARn Eoſeſſionẽ ex hoc edicto ptoꝛ tueĩ nõ tñ miſſus ut carbo.poſſeſſoꝛ põt hẽditatẽ uel res ſinglas uẽdicare niſi ue/ lit de ſiliatiõe plene docere.h.d. Hic ĩnuit ꝙ miſſus ĩ poſſeſſi onẽ ex carbo.nõ poſſidet niſi iterponat ſcom decretũ ex quo poſſeſſoꝛ efficiat.Cõtra.S.e.l.j.ĩ.pn.⁊.j.e.l.pe.⁊.S.de ĩof.te. l. ꝗ de ĩofficioſo. Pic gl.hᷣ dʒ itelligi poſſeſſoꝛẽ ↄſtituẽ hoc eſt miſſũ ĩ poſſeſſionẽ tueri.nõ ꝙ de nouo det poſſeſſionẽ.⁊ ẽ ſas bona ⁊ tene mẽti. Ex q hẽs ꝙ ſeuſpera me mittiĩ poſſeſſio⸗ nẽ ſi nõ poſſideo.ita ſi poſſideo poſſũ petẽ mihi poſſeſſionem ↄfirmari ⁊ ĩ ea tueri.⁊ ꝓhoc ẽ caſus Fʒ uerã lec.C.eo.l.j.⁊ ibi Li.⁊ Odoſ.⁊ ꝓ hoc qð hũiſtis.S.de ta.l.iij.S.ſi ſub ea.⁊.j. ti.j.l.ij.S.ſi ſub ↄditiõe.⁊ ꝓ hoc.S.qð me.cau.l.ſi.S.fi. Itẽ te ne meti ad aliud ꝙ ꝗs agit poſſeſſoꝛio petit ſe mittiĩ poſſeſſio nẽ ⁊ poſit ĩ ea petit ſe tueri ut hac gl.⁊.j.ne vis ſi.ei...j.S.ſiqʒ miſſu.⁊ ſic hẽtis vnã lec.¶ Cõtra hãc lec.op.qꝛ nõ ẽ uerũ ꝙ; ex pmo decreto efficiat᷑ poſſeſſoꝛ niñ ĩterponat᷑ ſcᷣm.¹ut.l.ſi ſi nita. S. iul.j.de dã.ifec.⁊.l.iij.ĩ f.de acq.poſ. So.ibi qũ poſ- ſeſſio dat alicui ꝓpt᷑ aduerſarij ↄtumatiã.⁊ iõ expectat᷑ pmuʒ ⁊ ſcðᷣʒ decretũ anteq; poſſeſſoꝛ efficiai.ſed h nõ dat᷑ poſſeſſio ꝓpter ↄtumatiã aduerſarij ſʒ ꝓpt᷑ fauoꝛẽ petentis.⁊ iõ nõ ex bectat pmũ ⁊ ſcðʒ decretũ.¶¶Itẽ op.de eo qð dẽ de uẽtre in poſſeſſionẽ miſſo ꝗ nõ poſſideti.ʒ.j.f.q.ex ca.ĩ poſ.ea. So. aliud ĩ ſilio ꝗ mittit ex carbo.alið ĩ uẽtre.⁊ ẽ rõ qꝛ tex.ĩ carb. edicto dic dat᷑ poſſeſſio.ut.S. e.l.j.q tex.iĩ mã de uẽtre ĩ poſſe ſionẽ mittẽdo.dic mittit ĩ poſſeſſionẽ q vba ſignãt ſolũ deten⸗/ tationẽ. Et põt eẽ alia rõ.q; poſſeſſio qᷓ dat uẽtri ẽ minoꝛi tpe duratura. Itẽ qꝛ dat ppter partũ nõ ipᷣi partui.iõ nõ tm eifa uet᷑.ſʒ pma nõ mihi placet lʒ ſit ptãtiua. Itẽ pcedo dz hĩ ſtðo rñſo miſſũ in poſſeſſionẽ ex carbo.nitit᷑ pᷣtoꝛ ĩ poſſeſſiõe tueri ⁊c. C Op.qꝛ ſiue ↄueniat᷑ ſiue petat hẽat locũ carbo.nt.S.e. l. S. parui. Gl. dic dic ut ibi dicit ꝙ agebat poſſeſſoꝛio nõ peti toꝛio. Hec ſo.nõ placet.qꝛ tex.ibi dic ſimpłr ſiue agat ſiue cõ neniaĩ nec diẽ quõ.⁊ idẽ.ð.e.l.j.ĩ pn. Vñ mibi viqei dicẽdũ ſic.Añq; pupillus agit anteqᷓ; ſibi ſit mota qõ ſtat' ⁊ anteqᷓ; ſit petita carbo.poſſeſſio ⁊ ĩ iſto indicio opponũ ſibi qõ ſtatu⸗ tũc pupillus omiſſa pᷣma actiõe põt petẽ carbo.bonoꝛũpoſ. ex hoc edicto ⁊ nõ refert ſiue agebat ſiue ↄuẽiebal.⁊ ſiue age bat petitoꝛio ſiue poſſeſſoꝛio ut.ll. ꝛijs.Añq; poſt petitaz † habitã poſſeſſionẽ totalr agit.⁊ ſic poſt mota qõnẽ pupulus Vult agẽ.tẽ hʒ locũ diſtictio hui.S. ¶ Itẽ op.j.e.l.pe.ubi eti am miſſus videt᷑ ꝙ poſſit agẽ. Hicit gl.ſol. ut ibi.bꝛeuiter ueri tas ẽ iſta H pupillus agebat õᷣ pncipalẽ aduerſariũ ꝗ ſe dice/ bat hẽdẽ.⁊ iõ adhibet᷑ diſtictio q dꝛ .ſj in.l. ꝛia agebat ↄtra alios debitoꝛes hẽditarios iõ diſtigui ut ibi dꝛ. Hec ſo.tagit ibi ⁊.l.j.C.de iudi.⁊ ibi doc.tagũt.¶ Itẽ op.dẽ h ꝙ põt op/ põi iſta exceptio ne pᷣiudiciũ ſiat petitiõi hẽditat mouẽde.Cõ tra.C. de peti. hẽ.l.ſ. Dicũt qdã hãc ꝑ illã coꝛigi nõ ẽnera. Sʒ dic ꝙ lex ðꝛia loquit᷑i hẽde ſeu poſſeſſoꝛe ↄuẽto.h loquit agẽte ⁊ ẽ bona ſo.qua tʒ gl.i.l.ĩbonenidei.S.de peti.heredi. el aliter ibi loquit qũ erat ↄtentio ĩter eũ ꝗ ſe hẽdẽ dicebat ⁊ alios legatarios uel creditoꝛes.ſʒ h erat otẽtio ĩter eos ꝗ ſe hẽdes ad iuicẽ dicebãt ⁊ ẽ bona ⁊ ꝓbat᷑.⁊ i.l.nõ diſtiguemus S. ſigs. S. de arbi.dixi plene.j.de excepꝑ.l.ſi poſt litẽ. ¶ Item op.C. de oꝛdi.iudi.l.j.So.ut ibi.¶ Qũo q ẽ dꝛia utrũ agat ut bonoꝛũpoſſeſſoꝛ carbo.an ĩtẽtet directas actiões quõ co/ gnoſcã. Nicit gl.qñ aget ut bonoꝛũpoſ.carbo.aget iſto mõ. qꝛ ſic ĩ alijs bonoꝛũpoſ.decreta bonoꝛũpoſ.ei cõpetit bonoꝛũ poſſeſſoꝛia hẽditaꝶ petitio.in.l.j.⁊.ij.de bonoꝛũpoſ.hẽ.pe. ⁊ hũiſtis de bonoꝛũpoſ.lʒ.iij.S. bonoꝝ.ita ĩpubes decreta bo noꝛũpoſ.carbo.uolebat agere ut hẽs.⁊ hoc ꝓbat ſolũ q; erat de mẽte carbo.poſ.⁊ uolebat ꝙ illa cognitio ſũmaria q indu cebat pᷣſuptionẽ ſufficiẽtẽ ad carbo.poſ.S.e.l.S.cauſe.ſuffice ret ĩ hac bo.pol.hẽ.peti.qð nõ põt ut h.Sʒ ſi vlt agẽ directa ut diſcutiat᷑ utrũ ſit ĩter liboj uł nõ hoc põt.⁊ ita hẽtiꝰ itellectũ hui.S. ¶Quüũo qꝗd ſi mouet᷑ cõtrouerſia de ipſi deſũcti ſta/ tu nõ ipſiꝰ ſilij an ðʒ differri ꝑ carbo. Nidet᷑ ꝙ ſic. ut. S.e.l. j. S. ſzʒ ⁊ ſi rę. In ↄꝛiũ videt᷑.C. de peti.hẽ.l.ſi liberi. So.ibippt᷑ qõnẽ ſtat defũcti uertit᷑ ĩ dubiũ ſtatnlij.ut qꝛ defũct dicatur buus ut ſic ſili nõ põt eẽ liber. ⁊ tũc differt.ut.S.e.l.j.S.ſʒ ⁊ ſi rẽ.Sʒ ſi ꝓpt᷑ qõnẽ ſtatus ipſiꝰnlij.ut qꝛ ſuit ĩſtitut hẽs ab ex neo.⁊ tũc nõ differt.ut.l.ſiliberi.alij legũt hũc.S.alio mõ di/ cẽtes ꝙ ĩ pn.fuit miſſus ĩ poſſeſſionẽ ſolo vbo quẽ pᷣtoꝛ ſtudet ↄſtitue ꝑpoſſeſſoꝛẽ re ipᷣa.ita dicũt ipſi ut ceſſẽt ↄꝛia pᷣdicta.Et pot eẽ ĩ ſe ſatis bona ut exponamꝰmiſſũ.i.mitti iuſſũ.qꝛ ex ſo oiuſſu nõ ↄſtituit ꝗs poſſeſſoꝛ.ut.l.nõ ẽ de pig.act.⁊.l.cũ hẽ des. de acꝗ.poſ. ¶Szʒ tũc qro q̃ actiõe petat᷑ ꝙ ꝗs ↄſtituat poſſeſſoꝛ. Dicit gl. actiõe ĩ factũ q deſcẽdit ex qlibet ẽdicto ſfj toꝛis.ut.l.pe.S.cũ pᷣtoꝛ.j.ne vis fi.ei. Item videt᷑ mirũ cũ bo/ noꝛũpoſſeſſio petat᷑ officio iudicis.ut.l.iij.S.ſi cauſa.S.de bo. poſ.Dicũt qdã ꝙ iſta qõ gl.reſerat᷑ ſolũ ad caſũ ſupꝛa ꝓxi. qñ ꝗs ſolũ ẽ mitti iuſſus tũc petit᷑ actiõe in ſactũ ut iſte iuſſus executiõi mãdet᷑. Sʒ lʒ hoc poſſet ſieri tñ tutiꝰ ẽ ꝙ ſiat miſſio manu militari.ut.l.ſiquis miſſus.j.ne vis fi.ei. Quare dic ꝙ illa qõ reſerat᷑ ad totũ.S.⁊ totũ ti.⁊ bñ dicit ꝙ cogat᷑ acnõe in factuũ. Mõ ob.qꝛ nõ.in.l.iij.S.ſi cauſa.qꝛ illud ĩ bonoꝛũ pol ſeſſionib q tribuũt ius ꝑ qᷓs nullũ aduerſario ſit piudiciũ.nec reqrit ꝙ citatio ſiat ut ibi dixi.ſʒ h loquit ĩ poſſeſſiõe q ẽ facti ⁊ hʒ certuʒ aduerſariũ ⁊ reqri cognitio ꝓut dixi.S.e.l.S. in cauſe.⁊.S.ſi due.iõ actiõe ĩ factũ nò iudicis officio explicat᷑. QQRño qñ̃ hec actio ĩ factũ intẽtat᷑ qd ueniat in ea. Mlc gl. ꝙ coꝛpoꝛalia tm.alt.il.ij.quoꝝ bo.uł meliFetiã icoꝛpoꝛalia ue niũt qũ q; ſi agi ↄ aliquẽ debitoꝛẽ ut hũiſtis ſupꝛa pxi.S.⁊ ſic iſta poſſeſſio bʒ aliqd ere qᷓ; iterdictũ quoꝝ Ronon. , B * Et ꝑ hoc opoꝛtebit petẽ filiũ bo.poſ.oꝛ/ Hec auteé. nri⸗ J. j. e. l. ſiñ übes. d d. te glo. coꝝigebat ſi uellet ĩtẽtare actionẽ.als lec.⁊ iõ dicit gl.opoꝛ⸗ tebit i futurũ ſi uellet ĩtẽtare actionẽ.ſʒ nũcĩ carbo.nò opʒ.⁊ idẽ nõ. C.e.l.j.in fi.ult.gl.⁊ ẽ ſatis bona ut dicã.j.e.l.ſi inpu bes.i ſi.⁊ tãgã.j.l. ꝓxi. Ba dic ꝙ iſte tex. vult dicẽ ſi pupil/ lus nõ poſſidet hẽditatẽ pꝛnà ad hocut pueniat ad bonoꝛũ/ poſſeſſionẽ carbo.hʒ pᷣ intẽtare bonoꝛũpoſ.oꝛdinariã. ut ſic aduerſarij moueãt qonẽ ſtat.ut ſic mota qõne ſtatꝰ ꝑueniat ad bonoꝛũpoſſel. carbo. ad quã nõ põt ꝑueniri niſi p mouea tun qõ ſtatꝰ. ut.j.pxi.S.dixi.S.e.l.S.ſi due.⁊ ita põt ltelligi h. n Beo Di h ex pᷣma parte edicti.qro q eſt pᷣma i E epars edlicti. Picũt ꝗda õ tab.que pᷣcedit FFImtab. Hon ẽ uerũ qre dic pmã partẽ eaic⸗ uocat donoꝛũpoſſeſſionẽ oꝛdinariã.ſequẽtẽ uocat carbo.q̃ẽ exoꝛ/ dinaria. ¶ Op. S.e. l. ij. S. miſſũ. vbi actionẽ nõ põt itẽtare. Dicit gl. etiã intẽtabit actionẽ i ſactum ⁊ ſic aget poſſeſſoꝛio tim. ANel dic utet᷑ oibꝰ actionib q; erit pubes ⁊ liqbit eũ here dẽ eẽ. Tu dic ꝙ iuſſus ex carbo.actiõe ʒ̊ pncipalẽ aduerſari uʒ nõ põt ĩtẽtare niſi m diſtictionẽ quã vidiſtis ĩ.S.miſſũ.ſʒ 3 alios debitoꝛes põt ĩtẽtare ſm diſtictiouẽ quã dicã.j.eo.l. pe. C Op. S.e.l..pe.ubi dicit᷑ ꝙ ut poſſit actionẽ intentare opoꝛtet — — Ppter libero legitimos ⁊ nales.⁊ iõ cũ lo opoꝛtet petere bonoꝝ poſſeſſionẽ oꝛdinariã.ſʒ hic non poſſet petẽ oꝛdinariã.qꝛ eſt excluſus ab ea.ut hic dẽ.igit᷑ actionẽ ĩtẽ/⸗ tare nunq; potit. Poſſum dicẽ ꝙ lʒ ſit excluſus a poſſeſſiõe oꝛdinaria tenebat ius adeũdi de iure ciuili iõ actionẽ ĩtẽtabat T hoc pꝑʒ ex glo.q dicit ꝙ liqᷣbit eũ hẽdẽ nõ dicit bonoꝝ poſſeſ ſionẽ. Ael dicam ꝙ agnoſcet bonoꝝ poſ.nõ omiſſã ꝑ reſtitu tionẽ ĩ ĩtegrũ.ut.l.j.C.ſi ut ſe ab hẽ.uel bo.poſ. Vel poſſumꝰ dicẽ ꝙ i. d. S. pe.debeam legẽ aliter qᷓ; gl.ibi dicat q̃ñ illa lec. ſit ð iſtũ tex. ⁊ legam alio mõ ut ibi dioiir. Ed ſi i8 ic ĩcipit exponere tertiũ caput edi e Fe getl de Prucanione⸗ . .. 5 Iſte. §. facit i ar. ad. q. uo hẽtis ĩ.l.pᷣgnãt. n guté. de penis. ⁊. S.de ſta.ho.l.iĩperatoꝛ.ꝙ ſup/ plicium mris differt ꝓpt᷑ partuʒ.¶ Quero ꝗd de mr̃e lactate puerũ cũ alia nutrix no reꝑit᷑.Certe eadẽ ẽ rõ ꝙ donec non re perit arpplic̃ differat per hũc tex.⁊ ſic dicunt doc.⁊ ma e Oldra. MM 2 nig CQuoꝗᷓrõ ꝙ ĩ boni mfnis nõ E bonis.. locũ edictum carb. Rñ.q; hoc edictũ ẽ ĩtroductũ ad ſilitudineʒ edicti deß tab. ut. l. ¶S.j.S.e.ſj ĩ teſtij feminarũ ↄ ta.non hʒ locũ.ut.l.il.S.ad te ſtamẽta. S.deↄ ta.ergo nec carb. Itẽ dꝛ ꝙ differt qõ ſtat. H an differaĩ ꝑ hoc edictũ. Dic glo.ꝙ nõ ſʒ ex oſtõne uel iterp⸗ tatione iuriſcõſultoꝝ.ut hic ⁊.S.e.l.iij.S.q;uis.Et iõ iſto caſu iſta dilatio poſſet ꝓdeſſe in bonis mrnis ⁊ hẽret vĩ carbo.ut ſi poſſidet ſili⁊ ali agẽt ) eũ dicẽs eũ nõ ſiliũ tũc qõ differt᷑ ⁊ ite riʒ xemanet ĩ poſſeſſõe ſicut in carbo.ut.l.iij.S.miſſum.S.eo. ¶ Itẽ q̃ro dʒ hic ſi ſit qõ ſimul de bonis pꝛnis ⁊ imr̃nis ⁊ ſrniꝭ q̃ro utrũ hẽat locũ mikto ex hoc edicto.Et videt᷑ ꝙ ſic.ar.j.e. l.ſi ſpubes.S.ſi pupillus. ↄꝛiũ tenet glo.ꝙ miſſio nõ hʒ locũ ni ſi in pꝛnij:x ad.l.ↄꝛiã rũde ut in glo.qð nõo. Ata z In tex. ibi explicãdũ erit. hoc ẽ uerũ ex ¶ Ita demu. an edicto.ſʒ ex ↄſtitutiõe qõ differt.ut liij. F. ᷓuis. S.e.ti.ul hoc expediebat pupillo. ₰ — 5. pxi.⁊. ARrs iiti Nõ tex.ibi hec eni poſſeſſo ꝓ ſatiſ (Mui pupilio edatiõe cedit.hẽs hic ꝙ miſſio ĩ poſ/ ſeſſonẽ hʒ viʒ cautiõis.ſile in.l.ſi finita.S.eleganter.⁊. .ſe.j. de dam. inſec. (1 on ſo lũ. MHõ tex.ibi in ſtudio ⁊ẽ. Nõ ꝙ ille ꝗ dʒ — habere alimẽta dʒ hẽre etiã expẽſas ĩ ſtu dio.ſile.S.nbi pu.edu.de.l.ꝗ ſiliũ.ꝛiũ habuiſtij.S.de ali.⁊ ci. le.l.legaſ.Ego rñdi ibi alid cũ debent᷑ ex diſpoſitiõe teſtõꝛis. alið cuz ex diſpõne legis. Dices tu ꝙ hic. S. lacitõ id qð dixi S.de colla. bo.l.j.S.nec caſtrẽſe. dixi ꝙ pẽ nõ tenet ĩpẽdere in ſtudio ſilij. Sʒ rñ.tex.ibi dfclarar. hic loquit i ſtudijs neceſ ſarijs ſine ꝗb hõ ſʒ oſuetudinẽ ⁊ ↄditionẽ ſue ꝑſone viuẽ non Re n addiſcat grãmaticq t ſilia.⁊ tũc dẽ ipenſa neceſſaria ut ic. ſ ſec in ſtudis in qbꝰhoĩes dicũtur muitare ⁊ ſine ꝗbꝗ⸗ põt boneſte viuẽ ſʒ ↄditionem ſue ꝑſone ꝗ caſu dic ut ibi dixi. t& Eſt hic bon caſus ⁊ ponit ¶Poſt pubertatẽ. nna eacties d benbc- de petitoꝛe ſit reꝰ ſi vult ſatiſdare etiaã poſt pubᷣtatẽ.qʒ qꝗd ſi neu ter vult ſatiſdare. Dic̃ glo.rñdeo ex his ꝗᷓ nõ. S.e.l.ſi is qtiens ⁊. S. cũ aũt.ubi di ꝙ poſſeſſo debebit dari cuidã curatoꝛi bo/ noꝛũ ⁊ apud illũ ſeq̃ſtrabii.ad qð fac.l.poſtq;.S.ipatoꝛ.ut in poſ.le.ſj poſſeſſiõe data curatoꝛi bonoꝝ ꝗs ſuſtinebit partem actoꝛis. Rñ.ille ꝗ ab initio ſuſtinebat anteq; daret᷑ carb. poſ/ .ꝑͤar.l.ſi oleũ ĩ pn. S.de dolo.⁊x· dir i.l. itereẽ. j. de por. NAimpnr Circa pncipiũ dẽ ſilłe carbo. Jimpubes. as hogre ieſte ab Knõ rñdet. Tu dic carbo. edictũ bnctbalj videt᷑ iductũ luit de filijs adopti⸗ nis nõ videt᷑ ppꝛie hoc edictũ hẽat locũ.Hoc nõ placet.qa cũ hoc edictũ ſit iductũ ad ſilitudinẽ bonoꝝ poſſeſſiõij ta.ut 5. c. l. j. S. j. T ill ĩ adoptiuis hʒ locũ.ergo ⁊ iſtð habebit locũ. Sʒ qre hic diẽ ſile.Rñ.qꝛ hoc olĩ ꝓponebat᷑ cũ q̃dã ſolẽnita/ te q̃ hodie ceſſat ⁊ ſic hʒ locũ carbo.ad ſilitudinẽ antique ſolẽ/ nita cũ q̃ carbo. ꝓponebat᷑.ut habuiſtis nõ.õ.e.l.iõq;.⁊.ẽ. de uẽ.ĩſpici.l.edictũ. Item dẽ hic loc erit carbo.edicto.Con/ tra imo nõ hẽbit locũ carbo.qꝛ ↄſtat eũ ſiliu.ut.j.l.ꝓxi.So.iĩ⸗ tellige hic de carbo.utili.nõ de directo ut ibi. ECum nero. Querit gl.qd eſt hoc qd diẽ de iure ſti ⁊ nõ rñdet. Sʒ dico ꝙ in qrela iof ſicioſi teſti nõ ſit q an ſit li Iy an ualeat teſtm uel nõ. ⁊ ſc an excludat᷑ a bonis.Eſt ergo qõ de bonis tm ⁊ non de ſtatu.iõ nõ dʒ differri T ita loquit h. S. MPone ꝙ ſili agẽs qᷓrela nega/ tur filius.qd erit ſiẽdu.Rñ.nõ poterit ieri miſſio in poſſeſſio⸗ nẽ ex carbo.ſʒ ex ↄſtitutione qͥ qõ ſtat differet᷑.⁊ ſi iſte obtine Si pupillu⸗ . Viqdes hic qñ ſt ↄtẽtio de bonis l De carbo.edi. bit qrela poſito ꝙ ſit fili hẽbit neceſſe petẽ hẽditatẽ ab ĩteſta to.⁊ tũc opponet᷑ ſibi q ſtatꝰ⁊ hẽbit locũ carbo. ſic dʒ ĩtelligi Siifn⸗ loſſciolo v: de ſortella. R Badet Crvi n Cötra. S. e. l.j.ĩ fi. Rñ. H̊ agebat᷑ ↄ mrem i mater. mii vo mreʒ ⁊ ſiliũ ut ibi dixi.¶¶ Itẽ — — 1 6 2 „ op.S.e.l.iij.o.debet᷑ ponẽ hic mreʒ eẽ maioꝛẽ.xxv.annis. ſec ſi ſit mioꝛ ut ĩ ↄꝛio.qꝛẽ viſimili maioꝛẽ diligẽti cauſã deſen dẽ qᷓ; ſi eẽt minoꝛ. Iteʒ ſec' ſi mr̃ eẽt grauida ut dixi tibi plene S.e.l.j.in ſ.?⁊ vide glo.q icipit imo nunq; tc.⁊ ipſã ſigna. ¶ QDuotiẽs. ¶ d pmũ dictũ op.ꝙ pdicat ſibiipſi.q diẽ cũ ĩterponit ꝙ carbo.ꝑinde ẽ ac ſi nõ eẽt ↄtrouerſia ſtatꝰ. Sʒ tũc õ q; ſi nõ eẽt ↄtrouerſia non hʒ lo/ cũ carbo. Glo.ſoluit.¶ Itẽ op.qꝙ ſufficiat qñ vnꝰ p parte de/ fẽdat.ut.l.ſigs putãs.S.dani.S.cõi diui.Dicit glo.hoc iõ.qꝛ pſona defũcti iſpicit cũ qᷓ ẽ ↄtrouerſia.ut.l.apud iul.ex q.cau. in poſ.xa.ibi q̃ſi cũ eo ↄctũ ⁊c̃.⁊.l.fi.⁊.l.ne in plures.de exerci to.⁊.l.ſi cuʒ vno.S.ðe nox.⁊.l.ſi ex noxali.S.de peti.hẽ.Hec ſo.nihil ad ꝓpoſitũ qꝛ ĩ aci.diuiduis ſufficit quẽlibet hẽdẽ de/ fẽdẽ ꝓ parte ſua.ut.l.iã tñ.S.pe.ſ.iudi.ſol.ad hoc facit.l.ij.S. ſfi.j.de pᷣto.ſti. Itẽ facit.l.hẽdes.S.an ea.fam.her.ſʒ leges alle gote in glo. loquunt in alijs caſibꝰ. Quare dic ꝙ in caſu nro rõ eſt.q; miſſi in poſſeſſionẽ defẽdũt tanq; curatoꝛes bonoꝛuʒ ut. Z. e. l. z ſi Ae videbi.j.e.l.pe. ⁊ ulti. Sʒ ſic curatoꝛes bonoꝝ debẽt iſolidũ defẽdere.ut.l.ulti.j.de cura.bo.dã.⁊ ita Enterdũ. Diciĩhic ꝙ ſinon petij cötra tab. ſed vñ IERHberi tc. ¶ Glo. op. ? ſol. tene pmam ſo/ lu. datam inne. tele berti ⁊ pꝛis ſimul ⁊ ſemel qõ ſtatus differt. ⁊ ẽ rõ.qꝛ vna otẽtio ſequũ ad aliã. ut.ðS.l.ꝓxi.in pnci. ueſitũ Hic ẽ nõbil. S. ⁊ difficilis. ⁊ de ipſo feci ma/ E lEhognü ſeſtu. Ad pmũ caſũ op.ſi non fuit ſi/ livergo nõ debuit dari carbonia.ut.S.e.l.iij.S.cauſe. So. hic ſuit modica pᷣſũptio p eo ita ꝙ fuit data carbo.lʒ ĩ vitate nõ ſu it fili.ſʒ tũc quõ hẽbit fʒ ta.cũ ĩterĩ hẽat᷑ ꝓ ſilio ꝓpt illã modi/ cã pᷣſũptionẽ.⁊ habet᷑p filio ac ſi nulla ↄtrouerſia fuerit.ut.S. e.l.quotiẽs.⁊ qõ ſtat difſert᷑. Rñ.ʒ iura hodierna ſʒ ſuffic ſola agnitio eẽt expeditũ.q;ꝛ ĩ carboñ.non q̃rit an ſit ali.ut.l. ul. C.ꝗ admit.ad bo.poſ.ʒ tꝑa.ff.ẽ dicẽdũ idẽ ꝙ qũ fuit data Fm ta.nõ fuit q̃ſtũ an ille ſili eẽt pᷣterit uel nõ.q; nõ ſuerat da ta ĩ foꝛma indleur ⸗Sencgre.r ibi nõ.de bo. poſ. ⁊ ſic hẽ/ bit iſtũ effectũ.qꝛ iſte q habuit bo.poſ.Fʒ tab.aget bo.poſ.hẽ di.pe.poſt tpᷣs pubertatis ex vigoꝛe illꝰ bonoꝝ poſſeſſionis habite ifra tpᷣs pupillaris etat quã bonoꝛũ poſſeſſionẽ hodie ↄſtat habuiſſe effectũ cũ ↄſtat illũ pupulũ ĩ vitate ſiliũ nõ fuiſſe ¶ Venio ad ſcʒ caſũ ſi l nõ petit õ ta.tũc dat᷑ ſm ta.¶ Cõ tra hoc op.ſifilnõ petijt ð ta.ergo poſſeſſio carboñ.nõ ꝓde/ rit qꝛ actionẽ ĩtẽtare nõ potit niſi oꝛdinariã bonoꝛũ poſ.agno ſcat.ut.l.iij.S.pe.⁊ fi. ð.e.Sʒ cũ impoſſibile ſit ꝙ oꝛdinariam agnoſcat.qꝛ excluſus ab ea ergo ⁊c̃.cũ ↄſtet illũ ſiliũ q ẽ exclu ſus a ta.nõ poſſe hẽre bonoꝝ poſſeſſionẽ.poſito ꝙ qs eũ fili uʒ ofiteat.ergo carbo.nõ debebit dari.ut.j.e.l.cũ ſine.⁊.S. de ioff. teſ.l.q de ĩofſicioſo. So.dic ut dixi.S.e.i.l.iõ.nã lʒ ſili ſit excluſus a ʒ tab.tñ põt ad eas reuerti ꝑ reſtitutionẽ in ĩtegrũ. ita ſẽtit glo.hic in tertio caſu.nã ſi denceret oĩs ſpes deſiceret. carbo.¶ Aenio ad tertiũ caſũ ĩ quo hẽs ꝙ fuit pᷣterit ſili ſuꝰ iõ cũ dicẽdo nullũ poſſet uenire ꝑ vñ liberi ⁊ ſtetit anno ꝙ nõ petijt vñ liberi.ex hoc ſcript hẽs põt petẽ fm ta.qꝛ ille pᷣteritꝰ tacẽdo ꝑ annuʒ videt᷑ appꝛobare teſtm.ut.l.filio pᷣterito.S.de iniuſ.teſ. ⁊ ipſe pupillus põt petẽ carbo.ſi ẽ ifra ãnũ a tꝑe quo ẽ ſibi mota qõ ſtatꝰ.ut.S.e.l.iij.ĩ f.¶¶Mõ hic caſũ expᷣſſũ õ ul tramõtanos ꝗ dicũt ad hoc ut teſtm recõualeſcat de iure pᷣto rio reqrit᷑ appꝛobatio ſilij. Ego dico ꝙ taciturnitas ꝑx annum videt᷑ teſtm ↄfirmare ut pofſit peti ſm tab. ut h qð tene mẽti.x⁊ hoc nõ.qꝛ hʒ locũ etiã ĩ peti.hẽ.qð ẽ ↄ dicta ultiamõ.i.l.ij.C. de poſthu. hẽ. iſti. dixi i.l.flio pᷣterito.S. de iniuſ.teſ. Hoc pꝛe/ miſſo ſi fili eẽt excluſus ſequii ꝙ ſiqs ↄſitet eũ filiũ cũ ad ſucceſ ſionẽ uenire nõ poſſet ſibinõ dʒ dari car.ut.j.e.l.cũ ſine. Rñ. põt uenire ad ſucceſſionẽ ꝑ reſtõnẽ ĩ itegrũ.Et hoc diẽ gl.pu. illus poſſet reſtitui.ex ꝗᷓ ſeꝗt ſucceſſio a maioꝛ ut ꝙ non poſ- ſet reſtitui tacendo videt᷑ teſtm appꝛobare talit᷑ ꝙ poſt nõ poſ ſet dicẽ nullũ qð tene mẽti. Pone ꝙ ex teſtõ qð ẽ nulluʒ, non poſſit adiri hẽditas nec bonoꝛũ poſ.ſʒ ta.peti.ut.j.ti.j.l.hi de mũ. .S.de bo.poſ.l.nõ ẽ.S.ubicũqʒ.So.hic filiꝰnõ dixit nul lũ ſec ſi dixiſſet. Item dẽ hic ꝙ hʒ locũ carbo.bo.poſ.Fʒ ta. carb.dat᷑ ad ſilitudinẽ bonoꝝ poſ. ta.ut.l.j.S.j.S.e.ſed õ ta. ⁊ Fʒ ta.nõ ↄcurrũt.j.ti.jʒ.l.ij.S.expectãdi.Glo.ſo.tu dic clari Ne bono.poſ.Fm ta. earbo.poſ. idueta ad ſilitudinẽ bonoꝝ pol. ta.hoc ẽ ut illi competat carbo.ꝗb cõpeteret ta.ſi eẽnt pteriti.ſʒ bñ pñt re periri caſus ĩ gbꝰ cõpeteret carbo.poſ.nõ tñ cõpeteret ta.⁊ Itg hic. Itẽ ẽ dꝛia ĩter carbo.⁊ q ta.q; vna tribuit ius alia nõ. Eceſſit Mõ hic qñ ↄſtat aliqueʒ eẽ iter livbᷣos. R EIH opubitat tñ de aliqᷓ qlitate.ſ.an ſit ĩ ptã/ te uł nõ tũc hʒ locũ carbo. er ſnia nõ ex Ebi⸗ e N TAr Oz hic uẽtri nõ dat bonoꝛũ E AUm mulier. tοα carbo.q.S. de uẽ. in poſ. mit.Lj.in pn. So.expone ex carbo.i.ex edicto de uẽ.in poſ.mit.¶ Itẽ dẽ in v.nec aũt.ꝙ m nõ aufert pupillo ius oꝛ/ dinariũ. imo etiã nec exoꝛdinariũ aufert.ut.S.e.l.j.S.ſi.⁊.l. iij. ini. S. de iure do. So.ↄcedo ꝙ pupillo nõ aufer: nec oꝛdi/ nariũ nec exoꝛdiariũ.ſʒ nõ pᷣiudicat mir̃i q petit ſe mittiĩ poſ/ ſeſſonẽ noĩe uentris lʒ ʒ.nõ.S.de uẽ.in pol.mit.:.j.S.ſicui.dic ut ibi. . ÜREmf Pẽ hic ꝙ e xhẽdatꝰ nõ hʒ car.ꝗa E Am ſine. ſi aligs ter eũ filiũ nõ amie ANret. ʒ.S. e.l.ſi pubes.i ſi.ubi ↄſtat quẽ eẽ excluſũ ab il lo iure.⁊ ſic ſi aliqs ↄſiterei eũ niliũ non admitteret᷑ ⁊ tñ hʒ car/ bo. So. ibi põt admitti ꝑ reſtõnẽ i itegrũ.⁊ ſic de iure pᷣtoꝛio. nã ꝑ carbo.pᷣtoꝛ ſibi ſubuenit.ſʒ hic nõ põt admitti niſi ꝑ q̃re/⸗ lã.⁊ ſic de iure ciuili.vñ pᷣtoꝛ nõ ſhᷣuenit ſibi niſi pu ĩtẽta qrela ¶VAltimo hic nõ.ꝙ ĩtereſt mea ꝓnũciari me freʒ ppt᷑ hẽdita tẽ ffis.⁊ ſic nõ ad id qð dixi de actiõib iudicialibꝰ.q; poſſum me petẽ ꝓnũciari freʒ.ut dixi..de uẽ.ĩ poſ.mit.l.ubicũq;.S.j. – Criptus Mõ caſũ in quo hereditas nõ adi/ — 1 Veta trãſinittit.qð dic plene in.l.uent᷑. de acqui.here. Itia.i plene de materia huũ.l.. eo.l.j. in ſ WNW Quũo gd in poſſeſſonib uacan ☛☚ Neritur. ocbebeukalmn in poſſea ti eſſionẽ ſi parat eſt ſatiſdare ut ſic poſſeſſoꝛijs par tibus fũgeret.ut.S.e.l.de bonis.S.ſ. . VEd ſicuti ¶ Op.ꝓꝙ miſſus ex carb.nõ poſ⸗ be ſit res uẽdicare.ut.S. c.l.iij.F. miſ/ ſuũ.Micit glo.ꝙ ibi agebat ð pncipalẽ aduerſariũ hic gʒ alios debitoꝛes ⁊ ẽ bona ⁊ ipſã appꝛobat doc.i.l.acſ.i q̃rta op.C. de oꝛ.iudi. Ael dic dicit glo.hic ſatiſdedit.iõ agit ð par ticulares poſſeſſoꝛes tanqᷓ; curatoꝛ dat boni ⁊ ẽ uera.⁊ iſtaʒx opi.tʒ SDi.C.e.l.j. De hoc an miſſus ex carb.poſſit agẽ hẽtiꝭ l.l.j.ĩ pn.S.e.x.l.iij.S.miſſũ.⁊.l.iõq;.⁊.C.de oꝛ.iudi.l.j.in.vj. q. ⁊. C. e. l.j. S. de ĩof.teſ.l.ꝗ de iofficioſo. Et iõ ꝓ declaratiõe oĩuʒ iſtoꝝ reaſſume.aut q; incepit agẽ anteqꝙ; ſibi ſtat qõ mo ueret᷑.⁊ tũc poſtq; qõ ſtat icipit ſibi moueri põt omiſſa qõne carbo.bono.poſ.petẽ.⁊ qdð differat᷑ qõ ſtat ĩ t pubertaj nõ diſtictio hpus agebat petitoꝛio ul poſſeſſoꝛio.ut.S.e.l.j.ĩ pn.lʒ alit᷑ ibi dicat.ita dʒ ĩtelligi.l.iij. S.parui.S.e.⁊ ita põt ĩtelligi S.e.l.iij. S. pe.ʒ lec.quã dedi ibi. Aut vult agẽ poſt petitã bo noꝝ poſ.⁊ tũc aut agit ð pncipalẽ aduerſariũ gire5 alios par/ ticulares debitoꝛes ul poſſeſſoꝛes.pᷣ caſu agit poſſeſſoꝛio ⁊ po tur el niſt esvautel ,sle Aut agit peti toꝛio ⁊ tunc ſiqdẽ ẽ vult agẽ tanq; carbo.poſſeſſoꝛ.ut illa ſuma ria ꝓbatio ꝗᷓ fuit habita ĩ carbo.ſibi ꝓſit ĩ hoc iudicio ⁊ nõ po teſt. ut. d. l.ij. SF. miſſũ. Si vo vult age directa petitiõe hẽditaij ⁊ ꝓbare ſe filiũ tunc põt.ut.d.S.miſſũ.Si vo vult agẽ õ alios debitoꝛes ſeu particulares ſucceſſoꝛes.⁊ tũc aut nõ ſatiſdedit ⁊ nõ põt ut hic a ↄꝛio ſeſu.⁊.l.ſʒ ⁊ ſi is.S.j.S.e.aut ſatiſdedit.⁊ tũc aut vult agẽ tanq; hẽs ⁊ nò põt ne niat pᷣiudiciũ petitiõi hẽ ditatis.ut.d.S.miſſũ.⁊.l.ſigs libertatẽ.s.de peti.hẽ. Aut vlt agere tanqᷓ; curatoꝛ dat bonis ex vigoꝛe ſatiſdatiõis ⁊ poteſt ut hic Fʒ vnã lec.ut.d.l.ſʒ .is.S.j.⁊.ij.⁊.iij. S.ÄBe. ¶ De bonoꝛũ poſſeſſione ᷣm tabu. Rubꝛiea. Dicñ eſt de bonoꝝ poſ. ð ta.uerũ qꝛ eſt alia bonoꝝ poſſeſ io qᷓ uocat m ta.q nõ hʒ locuʒ donec põt ĩtẽtariõ ta.ut.j.e.l. iij.ĩ pn.x.S.j.iõ pmiſit titulũ de bo.poſ.õ ta.¶ Querit glo.q̃ re ĩ codice pᷣ poſuit de bonoꝝ poſſeſſiõe ſʒ ta.⁊ hic poſtpoſu/ it. Dic ut hic in glo. — Abulas. ¶ Quũo utrũ ſit dʒia gb' vbij Eeqs utat. Blo. ꝙ nõ ⁊ bñ. nt.l. hac conſultiſſima in fi. ⁊.l.qm.C. de teſta. Iteʒ dẽ hie ꝙ nò referti q̃ mã hec fiat. ¶ Qũo ꝗd ñ . ibaĩ i tabula de ere. Rñ.ſufficit ⁊ etiã ſiĩ lapi de ſcribat᷑. ¶ Quero ꝗd ſi terra ſcribat.Rſi.ſ ſigillari poteſt ſufficit. ¶ Ex hac.l.ex glo.nõ ꝙ ĩ iſtrʒ publicũ põ t publicari lchartis de papyrout hic duʒ dicit chartis.q; charte dicuni de papyro.ut.S.de le.iij.l.libꝛoꝝ.⁊ ex de ↄſirmatio.utili ul in ti. ccũ dilectꝰ.⁊ l. Spe.de ĩſtru.edi.S.poſtremo..itẽ qẽ ſcri ptũ.¶ Scdo nõ ꝙ ſi ĩ tabulis de ligno ſcribant᷑ iſtra publica eãdẽ fidẽ poꝛtãt ſicut ſi ĩ chartis ſcriberent᷑ ut hic dũ dicit ſiue lignee ſint. ꝓ hoc.S.cõmoda.l.ĩ cõmodato.S.ſi pupꝑillares.⁊ hoc ibi tãgit᷑ ꝑ Guil.de cu. ¶ Vltimo ex qõnibglo.q dicũt ꝙ pñt ſcribi ĩ terra uł lapidibꝰ.ſacitĩ ar.ad qõnẽ ꝙ ſcripturis antigꝗs faci ĩ lapidib debeat credi.⁊ hoc ẽ uerũ ſi fuit ſcriptũ de partiũ uolũtate.ꝓ hoc ẽ tex.⁊ glo.C. de ———— toꝝ ĩ f.ꝓ hoc qdð nõ.ĩ Spe.de ꝓba.S.nũc vidẽdũ.v.ix. üt. C Op. de.l.qd dicit.S.de teſta.mi.ubi ſoluj (Mmoa ecurſus anni irritat tab. Solu.ſpãle ibiĩ mili/ te. ¶ Itẽ op.C. de teſta.l.ſãcimꝰ.ubi curſus decẽnij mutat te/ ſtamẽtũ. So.ibi fuit curſus decẽnij cũ reuocatiõe facta lʒ mi/ nſolẽnit ſʒ h nulla fuit reuocatio.¶Querit glo.ꝗd ſi ꝓducũ tur duo teſtã eodẽ die ↄfecta nec apparet qð pus ⁊ qdð poſteri us.qᷓrit cui debeat ſtari. Glo.nõ.hic plene.⁊. C. de edic.diui. hadri.tol.l.ſ.? Roſ.ponit q̃ſiidẽ ſuꝑ hocti.ĩ fi. Sʒ doc.vidẽ tur dicẽ ſic.Siꝗdẽ ula duo teſtamẽta ſuerũt facta ſᷣ vna ſigi latiõe ẽ vnũ teſtmi ⁊ ambo ueniũt ex teſtõ.ut.j.e.l.S.ſigs ĩ duo bᷣ.⁊ de ta.exhi.l.locũ.S.j.Oi añt ſũt diuerſe ſigillatiões nõ tñ apparet qᷓ pus ⁊ q poſteri.tũc Aʒo ⁊ Hu.dicũt ꝙ nullus eo rũ ſit hẽs qð Hi.tʒ.qꝛ ẽ dubiũ de virib teſti ergo nõ põt adiri hereditas.ut.l.̊ ⁊ ſi de ſua.õ.de acꝗ.hẽ.hoc plʒ.ſʒ recepit du as ererelarigee Taino Fʒ Ja.bal.ut ſit uerũ qũ neut᷑ poſ/ ſidet.ſed ſi alt᷑ poſſidẽt ũle obtineret ⁊ actoꝛ ſuccũberet. Nam actoꝛ dʒ ꝓbare teſtm ſuũ eẽ factũ poſter quo nõ ꝓbãte ſuccũ bit. ꝓ hoc.l.eũ actũ.⁊ ibinõ.S.de neg.ge. ⁊.l.ſimr̃em. C. de ꝓba.⁊.l.nõ ſolũ.S.ſʒ ut ꝓbari.j.de oꝑ.no.nũ.Scda limi/ tatio ꝙ pᷣdicta ſũt uera qñ iſtituti ſũt paris ↄditiõis qꝛ nullus erat de ueniẽtib ab ĩteſtato. tũc debem p̃ſumẽ i dubio Pue/ niẽtib ab iteſtato.ar.S.de ↄ ta.l.ſi duobꝰ.S.ſi pus.⁊.l.hac cõ ſultiſſima. 5. ſiqs. C. de teſta.⁊ ꝓ hoc.l.ult.iſj. C.de codi.pꝛo hoc facit urgẽs rõ.q; ſi neutrum illoꝝ teſtõꝛũ ualeret ueniẽtes ab iteſtato uenirẽt. vñ ſi uolũt uenire ex teſtõ ſʒ defũctiuolun tatẽ tutiẽ eos admitti ꝓ ↄſeruãda defũcti uolutate. Tertia li mitatio eſt qꝛ pᷣdicta ſũt uera ĩ pagano ꝗ nõ põt decedẽ ꝓ par te teſtat ⁊ ꝓ parte ĩteſtat cũ duob teſtis.ut.l.ſi certarũ.⁊.l.q̃ rebat.S.de te.mi.ſec ſi eẽt miles q;ꝛ poſſet decedere cũ plurib teſtis. ¶ Itẽ faciũt ad.q.ſi duo teſtes deponũt ꝙ titi occidit ſeiũ alij dicunt ꝙ ſẽpꝛoni occidit ſeiũ. Ex pᷣdicſᷣ põt ſolui ꝙ ſi diuerſiſicãt ĩ tpe.qꝛ duo dicũt ꝙ titiꝰ occidit de menſe apꝛiis. alij ꝙ ſẽpꝛoni occidit de mẽſe mai.tũc iſti ſũt Sꝛij.ut.l.j.ʒ vnã lec.C.ꝗ accu.nõ polſ.⁊ ſic uel neutri ſtabit᷑.uel eligẽtur dignio res ʒ.l.ob carmẽ.S.ſfi.S.de teſti.ſi vo nõ diuerſiñcãt ĩ tꝑe ſe ſimplicit᷑ duo dicũt ꝙ titi occidit ſeiũ.alij duo dicũt ꝙ ſepꝛoni us occidit ſeiũ.tũc cũ poſſibile ſuerit ꝙ ambo ſimul occid ſeiũ ambo punienĩ ꝑ ea que.S.dixi. Bufficit. R&* H ſuffiẽ ta.extare iz nõ ꝓferant᷑.¶ Aue —e EEtb roquõ iudex dabit bonoꝝ poſſeſſionẽ ſi nõ ꝓferunt᷑ tabule.qꝛ nõ ſũt apð hẽdẽ uel deſierũt extare. Rũ. ſi loqmur ſʒ iura hodierna ʒʒ q̃ ſufficit ſola agnitio nõ ẽ dubiũ ut hic S admit.ad bonoꝝ poſ.ſʒ ʒ iura iſta non ẽ dubiũ. Sʒ dic eodẽ mõ q iſte bonoꝝ poſ.nõ dant᷑ in foꝛma iudicij.ut.l.iij. S. acqrẽ.de bo.poſ. ⁊ ſic iudex ſũmatĩ cognito negotio dabit bonoꝝ poſ.¶Sʒ qᷓro ꝗd ꝓdeſt iſta bonoꝛum poſ.cũ ſi agã bo.poi.hẽdi.petj.nõ pot᷑it pbare ſe ĩſtitutũ. Di/ eit glo. C. . ti.l.ij. ꝙ ſufficit pbare ipſũ ĩſtitutũ ex teſtõ ⁊ ſeptẽ teſtes ĩterueniſſe p duos teſtes.ita dicũt qdã.Sitñ ẽ dubium de uolũtate x ſolẽnitate.qꝛ ẽ dubiũ an teſtõꝛ me iſtituit. Itẽ an iſtituit me ſolẽnit.tũc uolutas dʒ ꝓbari ⁊ ſolẽnitas ꝑ ſeptẽ te/ ſtes.ut pbat᷑i.l.ul.C.de ſideicõmiſ.ſi aũt ẽ certũ de uolũtate ſʒz dubiũ de ſolẽnitate. ut qꝛ aduerſariꝰhẽs oſitet᷑ ꝙ taliꝰ me hẽ dẽ ſcripſit.ſʒ dicit nõ ſolẽnit᷑.tũc ſiqdẽ cõfeſſio hẽdis ſuit certo tꝑe limitata.ut qꝛ dicat ↄſiteoꝛ ꝙ talis te ĩſtituit tali tꝑe die ac loco tũc ſufficit ꝓbari ſolẽnitas ꝑ duos teſtes.ita põt intelligi glo. C. e.l.ij.ñSi vo ↄſeſſio hẽdis nõ ſuit limitata tꝑe ⁊ loco.ut qꝛ dicit ↄſiteoꝛ ꝙ fuiſti hẽs ſeript ſʒ nõ ſolẽnit.tũc non ſufficit ꝙ ꝓbes de ſolẽnitate niſi ꝑ ſeptẽ teſtes.nã ſipbas ꝑ duos trej⸗ uel qtuoꝛ teſtes ſolẽnitatẽ iterceſſiſſe nõ ſuffiẽ.qꝛ ↄĩeſſio hẽdis nõ extẽdit᷑ ad tpᷣs quo ſolẽnitas ĩterceſſit. ¶ Vlteri iſte.S.fa/ cit ad.q.qũ appellatio dʒ ĩterponiĩ ſcript.⁊ ſi ẽ ĩ ſcript ĩterpo ſita ⁊ ẽ ꝑdita eerte ꝑ teſtes pbari potit.ut h̊ ⁊.l.teſtiũ.in ſi.C. de teſti. INtẽ dẽ H ſufficit tabulas extare lʒ non ꝓferant.ſac qñ iudex ꝓnũciat dicta teſtiũ habẽda ꝓ aꝑtis lʒ nõ legat nec par tib apiat.ſufficit.⁊ hoc puto uerum ſi partes alit᷑ ſciat dicta te ſtiũ.ut i auẽ.at ꝗ ſemel.C.de ꝓba.⁊ ĩ ſũma illiti.p Aʒo. N MNõ hie ꝙ exẽplo non pot (Di U uobus. boſ Er Kar ꝙ poſſeſſio Be bono. poſ. m ta. ꝙ poſſeſſio ex edicto diui hadri.nõ debeat ei dari qui ꝓducit exẽplũ lʒ bonoꝝ poſ. ex illo ti.differat mltũ ab iſta.nã illa nõ põt dari niſi ꝓducat teſtm nõ vitiatũ ⁊c̃.ut.l.edicto.ſʒ iſta da/⸗ tur etiã ſi tabule nõ ꝓducant.ut.S.S.ſufficit. Itẽ facit ad.q.ſi vnꝰx idẽ notari exẽpliñcat teſtm ſuũ dicẽs hoc ẽ exemplũ cu iuſdã teſti facti manu mei notarij. Et illo exẽplo nõ dabit bo/ noꝛũ poſ.nec poſſeſſio ex edicto diui hadri.ut hic dẽ ĩ teſtõꝛe ꝗ exẽplauit ſuũ tetm. Piedieta va niſi exẽplet ex ꝓtocollo no tarij moꝛtui.qꝛ tũc habet᷑ ꝓ ĩſtro publico ⁊ auctẽtico.utĩ.c.cũ p. tabellio. ex de ſi.iſtru.nõ bñ tex.ibi ſi vo id ꝗð exẽplůꝗů. Z i Juriſcõſultꝰ ꝓcedit hoc oꝛdie.ᷣ dicit a gby de⸗ Eri it. ẽt eẽ facte tab.ut bonoꝝ poſ. dari poſſit.ſcðo dicit quõ.ttio qñ.qᷓrto dicit p q̃ parte dʒ dari bono.poſ.ſupꝛa vo dixit ex ꝗbꝰtab.dat᷑ bonoꝝ poſ.⁊ ita trãſit. iĩmo ſufficit ſi hẽat teſti factionẽ tꝑe teſti facti.ut. S.e.l.S.ſiqs aũt. Glo.dicit multũ bñ.vide eã q ĩcipit nõ duobꝰ⁊c̃.⁊ ipſa ſigna ibi nõ ſicĩ duobpmis.imo idẽ ut ꝓbat. S.j.ꝓxi.alle. A 1lin Hic ĩcipit tractare q̃les debẽt eẽ tabule ut bo oenop poſ. det. Et ad euidẽtiã ſciaj ꝙ tabule ex ꝗbepetit᷑ bonoꝝ poſ.debent eẽ ſignate ſignis.vij.teſtiũ.ut.l.j. C.e.ti.¶ Op.qꝙ nõ pñt dari m tab.qꝛ dat᷑ tm ex tabulis ĩ ꝗ/ bus ſüt. vij. ſigna. ut. ..e. l. charte. ⁊. C.e.lʒ hoc linũ ſit inciſum tñ remanẽt.vij.ſigila.q;ꝛ nõ fuit ĩciſũ linũ in quo ſũt ſeptẽ ſigil la appẽſa ſʒ alið linũ. Al ſi illud linũ ſuerit inciſũ.dic ꝙ nõ eſt totalr inciſũ.qð nõ ꝓpter reſcripta antiq.ſ̊ ꝗs inueſtigabit h an fuerit inciſũ linũ a teſtõꝛe ul ab alio. Rñdeo ſʒ iura hodier na ſᷣm q̃ ſufficit ſola agnitio ſine iudicis facto nõ eſt dubiuʒ.ſ Fm iura antiq̃ m q reqrebaĩ decretũ iudicis.tũc nõ curo qlit iudex interpoſuit decretuʒ.ſʒ in bo.poſ.hẽ. petis.examinabũ plene a quo fuerit linũ ĩciſuũ. ar.l.de pupillo.S.totiẽs.j.de no. ope. nun. (Stroſe. NMNõ bic bonũ tex.ad tab. ſeu ad puilegia qᷓ qñq; coꝛoſã hñt choꝛdula ĩ qᷓ eſt appẽſu ſigil lũ.qꝛ ſuffic q remanet tãtũ de choꝛdula qð ſuſtineat ſigillü. ſe/ cſi totalr choꝛdula ẽ coꝛoſa. Ponam ꝙ teſtm ẽ coꝝoſũ ĩ ali qua parte ſubali an debeat credi. Dicit glo.ꝙ nõ.ſec ſi nõ ſit coꝛꝛoſũ ĩ parte ſuhali. q; tũc ſic.ut.l.ſi vnꝰ.C. de teſta.l.pe.S. Hi. e. ti. ita dicit glo. Aduerte ſi teſtm cõtinet raſurã ĩ loco ſuſpe cto nõ dʒ ei credi.⁊ hoc ẽ uerũ niſi ꝑ aliquã partẽ teſti põt cõ/ pꝛehẽdi ꝙ ĩ illa parte raſa cõtineret᷑.ut ĩ.c.cũ oli ex de cẽſi.⁊ ꝑ hoc apparet ſi nõꝛi dicẽt caãcellationẽ ⁊ ſupꝛaſcriptioneʒ ego feci ſibi credat. ut.l.j.S. de his ꝗqᷓi teſ.delẽ. ⁊ de hac.q.bẽt pꝑ gl. ⁊ Ci. C. de edi.diui Hachri lns. ileg⸗ pncipali circa ſi. i Miani HMic inriſcõſultu ĩcipit tractare Q niſſimü. a tpe debz peti bo.poſ.Fʒ ta. COp. ? videt ꝙ poſſit adiri hẽditas anteq; petat ʒ ta.qð apparet:qꝛ poſt aditã heditatẽ dat᷑ ta.ut.l.illð ĩ pnci. 5. de ↄ ta. So:alið ĩ aditione de iure ciuili ut ibi.aliudi ʒ ta. bo.poſ.ut hic. Item videt᷑ ꝙ ĩſtituti nõ expectẽt pᷣteritos.ut l.illð. S. j.S. de ↄ ta. Rñ.uerũ ẽ ꝙ ibi nõ expectãt pᷣteritos.ſed nõ ueniũt ꝑ bo.pol.7ʒ tab.ſj ð ta. ¶ Item op.ꝙ Fʒ ta.⁊ õ ta. pñt ↄcurrẽ.ut.l.ſi duo.S. de le.pᷣſta. y vnã lec. glo.Quid re pꝛehẽdũt ibi illã gl. ego ſuſtinui eã ibi dicẽdo ꝙ tũc nõ daĩ ſʒ ta. donec ſperat ta.q ĩſtitut nõ ẽ ĩ pari gradu cuʒ ueniẽtibꝰ põᷓ ta. als ſec ut ibi. Sʒ dices tu nõne hoc ẽ õ caſu i.l.illo. F. fi. S. de ỹ ta. ubi iſtitut ? pᷣterit erãt ĩ eodẽ gradu ⁊ tñ hʒ locũ Fm ta.donec ĩtẽtat ↄ tabu. Sol.uos hẽtis.j.pxi.S.qꝙ ĩſtitutꝰ ſh ↄditiõe põt petẽ ſʒ ta.ille ergo q ẽ iſtitutlʒ ali poſſet petẽ ʒta.pẽdet iſtitutiõi ſue ↄditio.qꝛ potit eẽ ꝙ ille nõ petetõ ta. ſteri. ergo ſi ẽ eiuſdẽ gradus nil repugnat eu admitti. Mõ ob. mud. n de Ʒta.q; ibi loqꝗt ĩ q̃dã ↄditiõe qᷓ viſilit᷑ expectari nõ dʒ.ſ. ut poſthumnõ naſcar als ſecꝰ. Pꝛeterea rõ põt eſſe iſta. q; ſi eſt eiuſdẽ gradus alio petẽte ð ta.ſʒ ta. uerteł ĩõ ta/ bu. ⁊ iõ nõ expectat. ut.j. pxi.S.als ſec'ut.S.¶ Querit glo. utrũ ĩteri poſſet peti vñ liberi.vonec pẽdet an ille petetõ ta.⁊ ali'Fʒ ta. Glo. arguit ꝓ ⁊ 3 ⁊ ſinali dicit ꝙ ſic. Sʒ qro diẽ ne uerũ iſta glo. Aidete ſi nos ponim eẽ pᷣteritos ſilios ĩ ptãte q dicũt nullũ teſtm de iure ciuili. tũc gl. dicit uerũ ꝙ ſtati põt pe ti vñ liberi.⁊/ ꝓbãt oẽs leges allegate ĩ glo.ſʒ ſi nos ponimus filiũ emãcipatũ eẽ pteritũ. tũc glo.nõ diceret uerũ niſi ponamꝰ iſtitutũ repudiaſſe qꝛ donec hʒ locũ ſʒ ta.nõ hʒ locũ vñ liberi ⁊ẽ.ut.l.j.S.j.j.ſi ta.te.nul.exta.¶ Scðo qro ad qd ꝓdeſt ue⸗ nire ꝑ vñ liberi cũhabeãt locũ ſʒ ta. Dicit glo.quo ad legata Digete glo.uerũ dicit ĩ emãcipato hẽde ſcnpto nõ adeũteuł repudiãte.als nõ hẽret locũ vñ li.¶ Sʒ qꝗd ĩpoſthumo.Niẽ gl. idẽ ꝙ põt uenire ꝑ ta. ul vñ liberi.⁊ hoc ĩtellige ĩ poſthu/ mo ꝗ eẽt recaſur ĩ ptaãtẽ. Ego dixi ꝙ bonoꝝ poſ. ta. uel vñ liberi.cõpetẽ pñt eidẽ.q̃ro utrũ ſimul tpᷣe cedat utriq;. Glo.ꝙ ſic ⁊ b. Itẽ dĩ ꝙ expectãdi ſũt ꝗ pñt uenire ꝑ tab. qᷓro ad ſi aliqẽ excluſuõ ꝑp ta. ̊ põt petẽ reſtitutione i itegrũ an dʒ ex pectari. Glo. dicit ꝙ nõ ⁊ allegat.l. qrtã.j. de ſideicõ.li. T.l.ij. ſi bonoꝝ.j.ad tertul. qð tene mẽti.⁊ idẽ habuiſtis heri.S.ti. j.l. ſ ipubes. S. fi. Hic dẽ ꝙ debẽt expectari donec petatỹ ta. ſz qd ſiẽ petita ʒ ta.utrũ aliqs admittat ad ſʒ tabu. Rñ.ſic ſi cõtra ta.ẽ delata ei ꝗ nõ ẽ ex liberis.ut.l.ſi ĩpubes.S.ſi.S.ti.j. ¶Qũo utrũ q;diu põt peti carb. dʒ expectari ſic qũ datõ ta bu. Aidet᷑ ꝙ ſic.qꝛ carb. ⁊ ð ta.dant᷑ eodẽ iure.ut.l.j.S.⁊ gnã lit. 5. ti. j. Sʒ ) dic ĩ caſib qs habuiſtis. S. ti.j.l.ſi ĩpubes.ĩſi. ERPARditi Dꝛ h̊ ꝙ ſſtituto ſub condi Bi ſub cõditione.tbonoppoſ igta. ⁊ẽ.Contra pẽdẽte ↄditiõe nõ põt adiri hẽditas.ut.l.ſiqs iſti/ tuat᷑.S. de hẽ.iſti. Do.alidð ĩ aditiõe alið in bonoꝝ poſſeſſione Fʒ tab.⁊ hic ẽ vn de caſibꝰĩ qb poſſeſſio bonoꝝ ſʒ ta.ẽ necelſ/ ſaria. Itẽ videt᷑ ĩ bo.poſ.Fʒ tab. nõ hʒ locũ qñ ẽ ſiliꝰ pteritꝰ qꝛ tũc teſtm̃ ẽ nullũ nec põt peti fʒ ta.ut.l.ſuus quoq; i pn.de bẽ.iſti. d.l.ſi pꝛ. C.de ĩſti.⁊ ſubſti. So.imo põt teſtm eẽ aliqð ſfilio ↄfrmãte.Sʒ qdã glo.tenet ꝙ hodie ſilio ĩſtituto ſᷣ odi/ tiõe teſtm nõ ẽ nullũ.qꝛ remouet᷑ ↄditio q;tũ ad legitimam.ita nõ.i. l. iꝰ. S. de hẽ. iſti. x.l.ſi pꝛ. C. de iſti.⁊ ſubſti. Dic ut dixi l. d.l. ſuꝰ. ¶ Dz h̊ ſub ↄditiõe.q̃ro utrũ ẽ uerũ ſiue ſit iſtitutPſu us ſiue ekne. Dicit gl. ꝙ ſic.dũmõ exne ſit iſtitut utilt.ut.j. e.l. hi demum. ⁊ ĩtellige exneo iſtituto ⁊ nullo ſilio pᷣterito uel erat ſili exhẽdat.als ſi eẽt flli pterit tũc fili poſſet uenire per ʒ ta.qꝛ tales fuerũt tabu.ex ꝗb adiri potuit hẽditas tꝑe moꝛ tis qð ſufficit. ut.l.qð vulgo.S. de ta. ⁊.l.ſlliũ.e.ti.⁊ ſic bono rũ poſ.Fʒ ta.nõ põt peti. ¶ Itẽ dẽ hic ſi defecerit cõditio pᷣtoꝛ tueĩ ſʒ ta.ac ſi accepiſſet õ ta.ſʒ qꝗd ſi extiterit ↄditio. Pic ꝗl. remanebit datio firma.ut.j.e.l.S.ſiqs ita.¶ Sʒ tũc qᷓro qd ſi deſicit ↄditio. Glo.rñdet aut fuit ĩſtitut ſu aut exneꝰ. Mꝛio caſu oↄfirmat᷑.ſʒ hoc ſcðʒ dictũ nõ ẽ nerũ totalłr ſi eẽt talis ꝗ ue niret ab ĩteſtato ꝑ vñ agnati uel vñ cognati. Certe Fʒ ta. vñ le/ gitimi uł vñ agnati.ut.j.e.l.ſi ſub oditione.⁊ ſtati dicã latius. Querit gl. utrum bonoꝝ poſ.q dat᷑ pẽdẽte Oditiõe ſit iuri aut facti. In hoc ſũt opi.ſʒ gl.dic ꝙ ẽ facti.⁊ idẽ nõ.S.de hẽ.ĩ ſti. l. ſiqs iſtituat᷑. ſʒ Ja. dẽ are.dicit alit ut refert Ci.in.l.ſi pꝛ. C.de ĩſti.⁊ ſubſti.ĩ uli.q.⁊ clariꝰi.l.ſflijs mr̃eʒ.de inoffi.te.Et dicit aut ẽ ĩſtitut exne ſub oditiõe ꝗ nullo mõ erat ab inteſta to ſucceſſurꝰ. ⁊ tũc iſta bonoꝛũ poſ.q ei dat᷑ẽ facti.⁊ tribuit ſi/ bi hoc ſolũ ut exñte oditiõe nõ habeat neceſſe de nouo petere Itẽ tribuit alið ʒ Ja.de are.q; miſſus ĩ poſſeſſiõeʒ iſte pote/ rit exercẽ oĩa tanq; curatoꝛ dat bonijita nõ. Pe. als Rof.iĩ l. ſiqs ĩſtituat. S. de hẽ.iſti. lʒ glo.ibi alit᷑ dicat. Si vo iſte erat exne talis ꝗ ueniret ab ĩteſtato ⁊ ſuccedẽt ꝑ vñ legitimiuł vñ cognati ⁊ tũc nõ eſt iuris adueniẽte ↄditiõe bonoꝝ poſ.Fʒ ta. ↄuertet᷑ ĩ illã q ſibi cõpeteret.ut.j.e.l.ſi ſub cõditiõe.⁊ dẽ iuris. 7 ĩoẽʒ euẽtũ tribuit ius.Aut ẽ ſili ĩſtitut.⁊ tẽ aut fuit ĩſtitutꝰ 2ditiõe ptãtiua aut caſuali aut mixta. Pꝛio caſu ẽ facti ⁊ nõ põt ↄuertiĩ vñ legitimi.q; ẽ ſibi iĩputet cũ ↄditionẽ nõ ĩ/ pleuit. ⁊ ita diẽ gl.ꝗ cipit caſualł ul cc. Aut fuit iſtitut ſbᷣ odi tiõe mixta ul caſuali. ⁊ tẽ aut ĩ defectũ nõ fuit exhẽdat aut ſu it exhẽdatꝰ. Mꝛiĩo caſu hʒ bonoꝝ poſſeſſionẽ qẽ iuris.⁊ iõ in oẽʒ euẽtũ iu tribuit ut h. Scðdo caſu qũ ĩ defectũ ↄditiõij fuit exhẽdat.⁊ tũc aut fuit exphẽdat nõ rite.aut rite.ſi nõ rite tri/ buit ius ⁊ ꝑinde ẽ ac ſi echẽdatnõ erat.ut.l.nõ putauit.S.nõ queuis.S.de ta.Si vo ſuit rite exhẽdat.aut ita ꝙ nõ pote/ rit rũpere ꝑ qrelã ⁊ tũc nõ tribuit ius.als ſi poterit rũpẽ tũc ſe c. Hec ultima opi.nõ videt᷑ va.qꝛ lʒ poſſet rũpere ꝑ qrelã illa bono.poſ.nõ põt ĩ aliã ↄuerti an ꝓlatã q̃relã nec ius hoc vult ⁊Tq ſic de neceſſitate expectabi ꝙ ille adeat. Mꝛedcã va ſi ↄ- di tio ſit adiecta ĩ fauoꝛẽ ſilij.q; tẽ dat illa q̃ẽ iuris als ſecꝰ.ut nõ. doc. ĩ. l. filijs mr̃eʒ. C. de ĩoſ.teſ.dic ut ibi ꝑ Ja.de are.¶ LHic dẽ ꝙ deſiciẽte ↄditiõe bo.poſ.Fʒ ta. ↄuertiiõ ta.qᷓro utrũ hoc ſit uerũ ĩdiſtincte ſiue filiꝰ ſit iſtitut ſiue exhẽdat ĩ deſectũ cõ/ ditiõis. Quidã ĩ ultima gl.videt dubitare.ſ ego ↄcedo id qð dꝛ hic ĩ glo.eẽ uerũ.q; ſi ↄditio deſicit ſiue aliſit iſtitut ſiue nõ põt peti ʒ ta.qſ tale teſtm ſit ex quo potuit adiri hẽditas.qꝛ il lud ẽ uerũ pẽdẽte ↄditiõe ab alio q; ab illo. Oʒ ſi potuit fillus adire tũc nõ det bonoꝝ poſ.ᷣ ta.Et iõ dicit ꝙ qꝛ ali iſtitutus erat dʒ peti ↄcurſũ cũ filio pᷣterito ⁊ iõ ↄuertit in ð ta.¶ Que ro utrũ q; ſit iſta oↄuerſio ſit neceſſaria noua petitio ul agnitio Certe nõ.ut.l:.iij.S.ſi ſub ↄditiõe.S.de ta.ibi dũ dicit accepiſ ſet ĩ pᷣterito.tñ nõ arbitroꝛ ꝙ ẽ male dictuʒ ſi de nouo petatur. ¶ Vltimo ſcias ꝙ hic.S.hʒ locũ qñ fit exñte ↄditiõe ſine du/ bio debet dari heredi ſcripto.ſʒ ſi eſſet dubium ꝙ haberet ali um cui faceret partem per concurſũ tunc dicut dicemus.j.ea. l. S. ſiquis ita. ⸗ q u * E He bono.poſ.fm ta, N8AXWωA&N& Qidiſtis ſupta quo tpe petat᷑ bo. po. ?ʒy ta 20 U. uneſegalt icert g parte petatur. ¶¶ Gl. op.⁊ videt᷑ ꝙ iteri debeat tota petitio vniri.ar.j.de aſſi. liᷣ.l.ſub ↄditiõe.S.j.⁊.l.ex ſemiſſe de acꝗ.hẽ. Iſta qð eſt mul tũ difficilis.iõ examina plene ĩi.l.ij.S.ſi pars here.pe.⁊ dixi.õ. de leij.l. plane. 5. ſi cotuctim. = x = mis NRõ dubitãdi erat qꝛ videt ꝙ debeãt piũgi EIIHHO1—α◻σ¹ ſiille & iſtitut . xnij. qnos ergo intra. x. Bremonct, ph Rc. Pi. ſ Ar aelog tr d⸗ (J —1 p. ꝙ tertiꝰ nõ admittat q nõ ẽ in (Biquis ita. ſutnt ſbcorut. g, pgl. F. So eupich⸗ mꝰ mẽtẽ ſʒ quã pᷣ loco ẽ iſtitut nõ aũt iſpicimꝰ oꝛdinẽ ſcriptu/ re.vide glo.qᷓ ĩcipit ex gradu.ibilʒ ſit ar. .dic ut ibi.nam ilie 5§. dz itelligi Fʒ iſtũ. ut no oſiderẽ oꝛdinẽ ſcripture ſed mẽtẽ ⁊cẽ̃. t. igs iſtitual de bere. ſti⸗ Prb bo ap Biquis ita inſtituerit. cc nope⸗ dẽte ↄditiõe põt peti bo.poſ.ut.&.e.l.S.ſi ſub cõditiõe.Picit glo. ibi de bo. poſ.q̃ eſt facti H iuris.truſa eſt. Alij icũt ꝙ nõ põt ita ꝗn poſſit reuocari.trufa ẽ etiã. Alij dicũt ꝙ hc ibipo/ teſt peti ea ꝗᷓ eſt iuris.⁊ qʒð dicit h nõ peti.ſ.irreuocabilr. ¶Lu dic ꝙ ibi logtur qñũ exñte cõditione vnPſolus nocat.tũc enĩ il/ le in poſſeſſionẽ mittit.h̊ autẽ ex exfitia cõditiõis incertuʒ eſt ꝗs uocerf᷑.⁊ iõ nõ põt ſfieri miſſio in poſſeſſionẽ. Nõ enĩ poſſu mdicẽ qᷓre magis vn fr q;ᷓ alius in poſſeſſionẽ mittat.qꝛ non ſũt iĩuicẽ inſtituii nec ꝑ curſuʒ faciũt partẽ.qʒ ſi eẽt vn ĩſtitut aliſbᷣſtitut tũc inſtitut pẽdẽte cõditiõe mittereĩ ĩ poſſeſſionẽ. q; hec fuit uolũtas deſũcti.ut ĩſtituto ſpᷣſtitut pſeratur. (SS i duo Si ſoᷣſtitutus pᷣfert oiũcto cõditiõe ceſſante HEHiũctus admittat.h. d. ¶ In hoc y. nõ duo. Pꝛimo nõ qð dixiĩ caſu ⁊ plene dixii.l.te iũcti.ð.de le.ũj. Fallit qũq; ꝓpt᷑ pᷣſũptã uolũtatẽ deſuncti.ut.l.ꝗdazʒ teſtõ.ð. de vlga.⁊ pu.⁊ ibi tetigi.¶ Scðo nõ ꝙ poꝛtio accreſcit ſine noua petitiõe de qͥ Pächi Rlene 11.ſ6 cũ pꝛono.S.de bo.poſ. C ſore zI hic ꝙ traſit ad nouuʒ dñʒ.õ imo vi (Bi ſeruus. 9ſ pmũ debeat remanẽc.qꝛ inſti tutus videt eius ↄtẽplatiõe.ut.l.cũ aliqs.C. de iu.deli.Glo.fa te ↄꝛiũ qꝛ lʒ dñi noui iuſſu acqꝗrat tñ pᷣ tenebit reſtituẽ ꝑ ↄditio neʒ ſine cauſa.ſic ĩ fuo fructuario uel bona ſide poſſeſſo ita di/ cit glo. Fateoꝛ id qð glo.dicit ꝙ reſtituit ei cuius otẽplatiõe ẽ iſtitut ðʒ reſerre ad caſus poſitos ĩ glo.ſ.ad ſeruũ fructuariuʒ uel ad bona ſide poſſeſſũ nõ ad caſũ de fuo alienato.qꝛ dʒ im putari dño alienati ut videat᷑ alienare cũ oĩ cauſa cuʒ apð em/ ptoꝛẽ ẽ cũ cauſa nõ ſine cauſa.¶ Itẽ dẽ hic hẽditas debet᷑ no/ uo dño. imo dño antid.ut.l.ſi poſt. S.fi.S.q di.le.ce. ⁊...q legata.j.de reg.iur.So.alið ĩ legato alið ĩ heẽditate.rõ qꝛ ĩ le⸗ ato ĩſpicit t moꝛt adite hẽditat. ¶ Sʒ ꝗd ĩ fideicõmiſſo re ſtitut. Glo. videt᷑ dicẽ idẽ q hẽditate. Nidete ĩ fideicõmiſſo ẽ idẽ qdð ĩ bo.poſ.uel ĩ hẽditate qͥ ad ea q̃ ponunt i.l.ᷣuo iuito ad tre.nõ quo ad ea ꝗᷓ hac.l.dicunt᷑.nã ſideicõ.ule q̃ri᷑ dũo in uito ſuo ut dicã ĩ.d.l.Fᷣuo.⁊ añ reſtitutionẽ trãſmittitur.ut nõ. plene ĩ.l.apð iuł.S.antiſtia.S.ad treb.⁊ ſic nõ põt dici idẽ qð ĩbo.poſ.uł hẽditate q;tũ ad caſũ nĩi.S.ſʒ ẽ ideʒ qð ĩ legato.⁊ hoc tene mẽeti q; ẽ utile.qꝛ ſi aliqgs monachꝰ fuit hẽs ĩſtitutꝰ uł aliꝗd ſibi relictũ ⁊ trãſiuit ad ali monaſteriũ.certe ex pᷣdictia apparet cui monaſterio acꝗrat᷑ ſicut dixiĩ fuo. EDP arte. Zi es hic ⁊ gl. dicit ꝙ iſtra pñt ſcribi L Fi D☚ς BDe hoc vidiſtis ple/ ſub conditiõe. beaoben, ditione.S.eo.ti. . Hic ẽ nõ.caſus. ¶ Contra hũc.S.op.ſ· Aidéduz hoc ld. fili ſit detioꝛis ne F 6 * neꝰ. qꝛ fili ceri pſonis legata pᷣſtat exneP nõ. So.ĩtellige de ſi lio ĩſtituto ſᷣ Oditiõe ĩ cui defũctũ ali fuit ĩſtitutꝰ qcaſu bz ne ceſſe uenire ꝑ ʒ ta.ſeciſi ĩ defectũ ↄditiõis nõ eẽt ali iſtitutꝰ.qꝛ tũc aut deſiciẽte oditiõe ueniret ab ĩteſtato ⁊ neminilegata p ſtaret.¶Vltio nõ ꝙ lʒ pẽdẽte oditiõe ꝗs petat bo.pol.tamẽ nõ ꝓpt᷑ hoc ꝗs dẽ decede teſtatꝰ.ſʒ ĩſpicimꝰſinẽ utrũ exiſtat cõ ditio uł nõ ⁊ tũc iudicabim ſinẽ an deceſſerit teſtat uel nõ. emuũ Pʒ hic ꝙ ille lſtitut ſbᷣ cõditiõe pe vtit Fʒ ta.ꝗ ẽ iſtitut utilr. Sʒ ʒ nul/ lus ĩſtitutꝰ ſbᷣ oditiõe ẽ iſtitut utikr.ut.l.ſigs ſᷣ ↄditio iqð omiſ.ca. te. So.huitimoꝛe qdã reſtrigũt oẽs leges q dicũt ꝙ iſtituto ſpᷣ ↄditiõe dat ʒ ta.ĩ his ꝗ pñt ab inteſtato ſuccedẽ ul ꝑv ta.ut.l.ij.S.ſi ſð ditiõe.S.e.⁊.S.l.ꝓxi. Solu. Jo. qꝛ bo.poſ.dat᷑ cuicũq; iſtituto.ſʒ ſi deñcit ↄditio tũc di ſtinguit iter eneos ⁊ fllios ⁊ ueniẽtes ab ſteſtato.Ad rõnem n chari raſis.lʒ ↄſuetudo nõ ſeruat. in Zꝛiuʒ rũdet᷑.qꝛ ꝙ dicit utilr exponit.ſ.a lege.qꝛ niſ obſtaret ↄditio q̃ ſolũ obſtat nõ obſtaret alið ĩpedimẽtũ.ſile habuiſtis in. l. ij. F. f. T. l. ſe. S. de le. pſtã. c L „ Mõ ꝙ dicit plura. ſiqᷓ deſtru S Am tabule. n ſi Nemankerczinghii re grunt᷑ ſuffic.⁊ ſic nõ ꝙ ſentẽ ſigilla reqrunt᷑ als nõ ual ẽt.ut.l. ij. C.e.ti. Ocõo no iĩ teſtõ ſint płres. vij.teſtib ſcri pꝑti ⁊ ſlli ꝗq ſt ſupꝛa ſcripti.i.ultra numerũ ſcripti negẽt ſe ĩterfuiſſie nõ p/ pter hoc vitiat teſtm.videbit ĩ.l.j.i.i.S.quẽadmo.te.api. Pti Ibiex parte nõ detmina/ Jita ſcriptũ. ta.ſ.ex ꝗᷓ parte ſʒ Di. alij hñt ĩ lr̃a parte ſexta.⁊ ſic videt᷑ glo.habuiſſe ĩ tex.ſuo Hi. dicebat uacat. ⁊ ſic dʒ ĩtelligi ⁊ legi alio mõ. ⁊ ʒ lectu. Di.ẽ multũ clara.ſʒ ſʒ lec.put hẽs ĩ l̃a ſexta. gl.legit alio mõ ſz nõ applaudet lr̃e.¶ Quũo tñ ſʒ lec.gl.ponamꝰ ꝙ ꝗdã ẽ ĩſti tutalt᷑natiue ſb duab ↄditionibus ↄꝛijji diuerſis poꝛtiõibus ꝓq̃ poꝛtiõe petit bonoꝝ poſ.Nicit glo.ꝙ ẽ ĩ electione ſua pe/ tat ex maioꝛi poꝛtiõe uł ex minoꝛi.⁊ bñ dicit.ſʒ nõ applaudet huic le. ¶ Op.Fʒ lec. Di.videt᷑ ꝙ aligs ſibimet nõ põt ſubſti tui.ut.l.ſi Fuũ cõeʒ.S.titi.de vul.⁊ pu. So.nõ ob.imo ↄcoꝛ/⸗ dat qm hic mutat᷑ cauſa.qm deſiciẽte oditiõe pᷣme ĩſtitutionis icipit hẽre locũ ſubſtitutio.vide glo.que icipit cõdii.ibi.s.de here. iſti. dic ĩmo döul Hbdͤ 3 Ob. 11 HPic ẽ nõ.caſus ⁊ mẽti tenẽdus. C Op.p ui fillo. ann⸗ ſubſti. ſuccedit pupillo.ut ĩſti.de pu.ſſti.ĩ pn.ſʒ h mihi dixit hẽs eſto.ergo fuit vłgaris nõ pu pillaris. So.dictio mibi nõ ob.qꝛ ĩtelligit᷑ mihi.ſ.p mediã ꝑſo nam pupilli.ita hũiſtis ĩ.l.j.s.de vul.⁊ pu.⁊ ibi nõ.⁊ ſic nõ ꝙ dictio mihi nihil opat.Et hoc eſt utile ad.q.quã vidi de facto dicebãt vba teſtĩ ⁊ noluit ꝙ ſi deceſſerit ĩ pupillari etate bona ipſiꝰ teſtõꝛis deuenit ĩ tal.opponebaĩ ꝙ nõ erat pupillaris. qʒ teſtõꝛ dixit tm̃ de bonis ipſi'teſtõꝛis nõ de bonis ipſi pupil li.ſʒ oẽs doc.dixerunt ↄꝛiũ.qꝛ illa vba bona ipſius teſtõꝛis ni᷑ operant.⁊ perinde eſt ac ſi nõ eẽnt adiecta ⁊ ſuccedet᷑ pupillo in oibus bonis teſtatoꝛis ⁊ pupilli.⁊ illa vba nil operant ſicut hic dẽ de dictione mihi qð tene mẽti. ¶ Dnidam teſtamentum. moglens ta.ĩ teſtõ nũcupatiuo dabit᷑ poſſeſſio bonoꝝ ſʒ nũcupationeʒ ut hic. ⁊ hẽtij. C.e.l.ij.tñ ille ꝗ petit bo.poſ.ſʒ nũcupationem Pfacere ſidẽ de ta. pꝛis.als nõ admitti: ut.j.l. pxi. 2 bon 0 2 COp. ⁊ videt ꝙ teſtm̃ pꝛij non ſit neceſſariũ. ut. l. ⁊ ſi ð. de vul.⁊ Apu. Gl. dicit ab initio opʒ ꝙ pꝛ faciat ſibi teſtm ut na leat teſtm filij.qʒ ſi teſtim pꝛis expugnat.diſtigue ut in glo. Ex hoc hẽs ꝙ ſi aligs petat particulã teſti ut ſbᷣſtitutꝰ pupillarit tũc dʒ ſibi dari a notario cũ hẽdis ĩſtitutiõe.rõ q; ſbſtitutio ſi ne iſtitutiõe nõ ualʒ.de hoc ꝑ doc.ĩ.l.R.C. de pci.ĩpera.offe.⁊ Fetenns ledeeqen ſtaeſtb V stac. a eſt bona.l. Nota ex ◻ Di ex liberis. hac.l.ꝙ. l. ꝗq duos.in pᷣn/ ci.S.de re.du.q̃ loquit᷑ qũ ĩcertitudo de pꝛioꝛitate ⁊ poſterioꝛi tate emanat ppt᷑ caſũ.qꝛ ambo deceſſerũt vno caſu hʒ locũ qñ deceſſerũt diuerſis caſibſi tñ als ĩcertitudo emanat ĩ defectũ Paudi ut hic. C Op. ꝙ iſta obſcurita⸗ vitiet ſpſtitutionẽ. ut duo ſüt titij. S. de teſta. tu. So.ibi emanat ĩcertitudo circa ꝑ ſonas eoꝝ q ſt iſtituti hic circa ꝑſonas eoꝝ qbẽ fcã ſᷣſtitutio ¶ Itẽ op.j. de v.ob.l.otinuꝰ.S.ill.So.illa magis ↄcoꝛdat. q;ꝛ illð ut ualeat ſtipło.hic ut ualeat ĩſtitutio. ¶ p. de.l. ſi fue rit. S.de re.du.ubi eſt neceſſe ꝙ ſpᷣſtitutio ſcã ꝑ iſta vba ꝗ exli beris tc̃. viſicet᷑ ꝑ vnũ nõ p duos.So.hic ſpale qꝛ defũct uo/ luit ꝙ ĩ hẽditate ultĩo moꝛiẽtis iueniret hẽditatẽ pmi.dixii.l. == pn. de re. du. ¶ Itẽ op.de.l. eũ g.S.ad tre.So.ibiĩ ſtitutiõe fideicõmiſſarij ic ĩ directa pupilari. Rõ fuit qꝛ in hẽditate ultimi uoluit teſtõꝛ repire hẽditatẽ pmi.q̃ rõ ceſſat in Zↄꝛio.dixiĩ.l.ꝗ duoj.i pn.ðS.de re.du.¶Itẽ op.de manu.te.l. cũ ex plibꝰ.So.¹ut dixiĩ.l.duo ſt titij.qꝛ ẽ ĩcertitudo ꝑſonarũ ꝗbus aligꝗd relinqui.ſed hic ĩſtituti nõ ſũt incerti lʒ ſit incerta moꝛs pupuloꝛum. Fil ius. ¶Querit gl. utruz ſibi poſſit iputari cur nõ mi JRſit pcuratoꝛc. Glo. dicit ꝙ nõ. Allegat. l. ab ho/ ſtib in pn. S. ex qui. cau. ma. ſtõ. Pic ẽ ſtillis. . v p̃ ponit vnũ dictũ. ſcdo ei limi⸗/ Eitbve vᷣtationẽ. ttio ponit alið dictũ qð videt᷑ ſile Bzarto aſſignat aliqᷓs diſſilitudines ĩter iſtð dictũ t᷑tiũ ⁊ pmũ.ſcða ibi plene.ttia ibi nõ ſecꝰ. q̃rta ibi nec putauerit. ⁊ bꝛeuit.h.d. Le ſtamẽtũ ei'ꝗ ſe dedit ad arrogãdũ irritat niñ poſtqᷓ fact fuit ſui iuris noua nolũtate appꝛobet᷑. Itẽ teſtm pmũ tollit ꝑ ſcᷣʒ niſi ſcðʒ O . Sta pa. ꝗs fue. ma. niſi ſcᷣʒ poſtea ĩcidat᷑ ut pᷣmũ ↄñirmet.qꝛ tũc pᷣmũ ad excipiẽ/ dũ tm̃ ualebit.h.d.¶¶In tex.i fi.ibi actoꝛ.i.hẽdi ſcripto ĩ ſcðo teſtõ opponat᷑ ꝑ hẽdẽ ſcriptũ ĩ p poſſidẽtẽ ⁊ ↄuẽtũ iſpiciat.ſ.ſi ſcriptꝰĩ pᷣ teſto ⁊ tũc poſſit eũ opponẽ nõ als.¶ Quero ĩ pꝛi ma parte qre pmũ teſtm̃ tollit᷑ exceptiõe.Nicit glo.q;ꝛ capitis diminutio ẽ de iure pᷣtoꝛio.iõ nõ põt tollẽ teſtm qdð ẽ de iure ei uili. ita dicebat Aʒo.Guil.repᷣhẽdit dicẽs ꝙ capit dimiutio ẽ de iure ciiuiili.ut iſti.de le. agna.tu.S.ſi.⁊ edictũ de capit᷑ dimi nutiõe poſitũ ĩ ti.de ca.di.nõ iducit diminutionem ſʒ reſtituit actionẽ i capite minuto.Et glo.dicit except.doli.qꝛ ꝑ recẽteʒ uolũtatẽ qᷓſt arrogatio facta tenuerit. Hec ſo.nõ ẽ bona q in pn. hui. S. nõ fuit aliqᷓ recẽs uolũtas.ſʒ ſolũ ſe dedit ad arro/ gãdũ:q̃re dic qð dicit de exceptiõe doli dʒ itelligi de exceptio ne facti ſeu ĩtẽtiõis qꝛ teſtm tollit ipſo iure.ut.l.j.S. exigit. S. e. Tibinõ.⁊.S.de iniul.tel.l.j. Hõ ob. iſti.qui.mo.tel.inr..nõ tantum.ubi dicit ꝙ nõ ꝑ oĩa irritat.⁊ ſic tex.ibi dicit nõ ꝑ oĩa põt ex noua uolũtate ↄfirmari ut hic ĩ ſco caſu.q; imo ille Ao phat qꝛ cũ ↄfirmet᷑ de iure ptoꝛio apparet ergo ꝙ de in re ciuili ĩ totũ erat reſciſſũ.¶ Scðdo qᷓro utrũ oia q hʒ ꝗ dat ſe ĩ arrogationẽ ĩ arrogatoꝛẽ traſeũt. He h̊ dic ĩſti.de ac ar⸗ ro. ¶ Circa ſcdᷣazʒ partẽ qro quot teſtes debent bẽre fe qᷓ ↄſirmãt iſta uolũtatẽ.Gl dicit.v. Idẽ nõ.C.de codi.l.j.⁊ nõ. i.l. hẽdes palã. S. ſz ſi notꝗ. S. de teſta. ubi videt᷑ dicẽ ſuffici⸗ ant duo. Di.ibi dicit c bñ.qũq; adhibet uolũtatẽ ad oↄfirmã/ dũ uolütatẽ ĩualidã. ⁊ tũc reqrunt.v.ut hic. Qũq; adhibent᷑ ad declarãdũ uolũtatẽ ualida.⁊ tũc ſufficiũt duo ut ibi. DNiceʒ tu quõ ex uolũtate ꝓbata ꝑ.v.teſtes põt deberi hẽditas cum vij.reqrunt᷑ ut.l.hac ↄſultuſima. C.de teſta. ⁊.l.cuʒ tabule.S. e.ti. Rñ.ſufficit ꝙ ĩ pmis tabulis cõfirma ſuerit.vij. Ex illis eni pmis tabuli agit᷑ nõ ex ſcdis.⁊ hᷣ fit de iure pᷣtoꝛio ꝑ bono ũ poſ.Fʒ ta. ut iſti.ꝗ.mo.te.iĩſir.S.nõ tm.facit.l.ↄſiciunt.S.ſi poſt. S.de codicil.Erit ergo hᷣ caſus in ꝗ bo.poſ.ſʒ ta.erit ne ceſſaria cũ de iure ciuili no poſſit adire.Allij caſus ĩi qbꝰ bono rũ pol.nõ ẽ neceſſaria nõ.p glo.⁊ pleni ꝑ doc.C. v legil. ul ti. AVeniam ad v. nõ ſecꝰ. h inuit ꝙ iõ ſic qm ſcõʒ teſtm ici⸗ dit ut recõualeſcat hmũ.ſicq; ꝑ recẽtẽ uolũtatẽ pmũ recouale ſcat.ſʒ hoc videt ᷣ v.nec pntauerit.Hicit glo.ĩter hũc caſuʒ ⁊ ſupioꝛẽ ẽ diſſilitudo ⁊ ſilitudo ut ĩ glo.hẽs.Sʒ pꝛima diſſiłitu do nõ ẽ bona qꝛ ꝑ arrogationẽ tollit ipſo iure ſic ꝑ ſcʒ teſtm ut dixi.S.S.j.teʒ dicit glo.ẽ diſſiſitudoĩ reſuſcitatiõe ⁊ i hoc dicit vitatẽ.vñ apparet ꝙ diſſilitudo ẽ ꝗq ad excipiẽdũ.ſʒ qͥ ad agẽdũ ẽ ſiſtudo.¶ Op.ad v.nec putauerit.dẽ h̊ ꝙ h̊ agũ de virib exceptiõis nõ teſti.⁊ ſic inuit ꝙ pmũ ꝑ ſcʒ tollit᷑ ope ex cæptiõis. i.l.ſacimꝰ. C. de teſta. ubi tollit ipſo iure. Dicit glo. Hnõ dicit ꝙ prnũ tollat ope exceptiõis.ſ̊ dicit ꝙ opponi᷑ ex/ ceptio ageẽti ex ſcdo ꝑ ſcriptũ ĩ pᷣ ⁊ ſicreſer᷑ ad/ ꝓxumũ.alij ret. rũt ad pᷣmũ qð nõ plʒ.qꝛ hec lec.nõ aptat ad pncipiũ.¶J dẽ H ꝙ agẽti ex ſcðo opponat᷑ exceptio doli. videt᷑ ꝙ ꝑ cãcel lationẽ tollat᷑ ſcõʒ ipſo iure.ut.l.j.S.de his q̃ ĩ te.delẽ.⁊.l.ſi ita ſeriptũ.S. dele.ij.So.ubi teſtm cãcellat᷑ antec ſit ꝑfectũ tollit ipſo iure.Si vo poſt teſtm pfectũ tũc nõ tollit ipſo iure.ut h ⁊ nõ.i.l.i.S.de his queĩ te.delẽ. Hic ĩnuit ꝙ tm ile q ẽ ſcriptuj 1pᷣ teſtõ põt opponẽ exceptionẽ doli.Cõtra exceptio doliex parte opponẽtis ẽ ĩ rẽ. ut.l.ij.S. plane.j.de doli excep.So.ꝗᷓ/ dã ẽ exceptio doli deſcẽdẽs a dolo cõmiſſo ĩ agẽdo ⁊ tũcloꝗt lex ↄꝛia.Quedã ẽ exceptio doli deſcẽdẽs a dolo cõmiſſo ĩ ſoꝛ ma agẽdi.⁊ tũc nõ ẽ iuris.qꝛ illa exceptio nõ competit vnifoꝛ mit᷑ cuilibet ↄuẽto.nã ſi ↄuẽt ẽ ſcript ĩ teſtõ cũ hẽat uolũtatẽ defucti ſibi cõpetit. Sʒ ſiꝰneniret᷑ exne tunc ſibi nõ cõpetit ſi cõmittit dolus ĩ actiõe qᷓrẽda q; vnifoꝛmit᷑ cõmittit ↄᷣ quẽlibʒ vñ qcũ q; puenit hẽret.I¶ Di h ꝙ poſſidẽs hʒ exceptioneʒ.qᷓ ro utrã ↄ exneũ poſſeſſoꝛẽ hẽat actionẽ. Rñ.nõ q;ꝛ nõ recõna/ lebit ut det᷑ actio ↄ aliquẽ ſʒ dat exceptio poſſidẽti nõ.glo.ſup vbo reſuſcitauit.¶Qaũo qd ſi nemo poſſideret ꝗs iſtoꝝ duo⸗ rũ deberet poniĩ poſſeſſiõe ex edicto diui hadriani.Scos nõ qꝛ tabule ſuũt cacellate ⁊ illð edictũ hʒ locũ q teſtm nõ ẽ vitia/ tũ nõ cãcellatũ ⁊c. Sʒ ponet᷑ ĩ poſſeſſiõe ſcriptꝰĩ pᷣ ſihʒ teſtm nõ vitiatũ non cãcellatũ.q; hʒ potioꝛa iura ut h̊ ⁊ pferet᷑.ut.l. edicto de edic.diui hadria.tol.¶ ¶Vltio h.l.facit ad mãzʒ ntrũ gꝗs poſſet opponere de iure tertij. Et qdã tractabãt h ut dñs Rai.doc.tractat ĩ.l.cũ fuũ.C. de fuis ſugi.dixi pleneĩi.lij.S. j. de ex.rei iundi. Ma ßur bko goſethaͤr b —, Ad h̊ ut hes poſſet hac bono J ſcrip tus.n; poſſe ſione agnoſcẽ reqrüũ woꝙ ipſe certſit demõſtrat ĩ teſtõ ⁊ ꝙ certa poꝛtio ſibi deſerat᷑ als ſecus.¶ Mõ ꝙ hẽs dʒ demonſtrari certa demon ſtratiõe. ut.l.iubemꝰ. C. de teſta.⁊.l.hac ↄſultiſſima.C.q te.ſa. po. CScðo nõ ut ualeat iſtitutio dʒ eẽ certa poꝛtio ĩſtituti q ſ (St bi deferat᷑. ¶ Itẽ op.videt᷑ ꝙ talis ĩſtitutio nõ naleat.ut.l.ſigʒ ita de hẽ. iſti. So.iĩ glo.⁊ ꝓbat᷑ h̊ ſo.i.l.ij. S.de hẽ.iſti.¶Sed ad hac ſo.op.de hac.l.v.ꝙ ſi ita.ubi cõditio de pñti lʒ ſit falſa non vitiat. So.ibi ſuit ↄditio al᷑natiua vna de pñ̃ti alia de fu turo.vñ lʒ oditio de pñti ſit falſa tñ pt illã de futuro nõ vitia tur. Itẽ videt᷑ ꝙ deſect ditiõis nõ vitiet.ut.l.ij.S.ſi ſub ↄdi tiõe.C. e.⁊ de ↄdi.iĩſti.ꝑ totũ.So.iſta ↄditio q pẽdet ex uolun tate teſtõꝛis ſi nõ ĩple remanet teſtm ualidũ.ut.l.ij.S.de hẽ.in ſti. ⁊.l. ſiqs ita.eo.ti.⁊ erit pꝛactica ſiqs ĩſtituit aliquẽ ea parte q̃ ſſtituit i p teſtõ.tc iſte iſtitut ẽ bonoꝝ poſſeſſoꝛ ex ſcdo teſta/ mẽto liqdato ꝑ oñſionẽ pmi ſiẽ dico ĩ laudo.nã nõ agi ex lau do.qꝛ ex ſnia arbitri nõ oꝛit actio.ut.l.j.C.de arbi. Item ſnia arbitri ẽ qda ↄctus.ut.l.ſi de meij.S.recepiſſe.S.de arbi.⁊ ſic aget qctu cõpꝛomiſſi liqdato ⁊ declarato ꝑ laudũ poſtea latũ Sia patre quis ſu. ma. Rubꝛica. Cõtinuat hãc rubꝛicã gl.⁊ bñ ⁊ etiã ĩ gl.ſũt ſubtiles.qlad/ uerte ad eas. ¶ Eꝛimo ꝗrit gl. qᷓre hic iuriſcõſult fecit mẽtio nẽ filij emãcipati.Ad h̊ rnidet glo.⁊ bñ q; ſᷣm iſta tꝑa ſiliuj in ptãte oſtitnõ põt facẽ teſtm.iõ nõ erit neceſſaria 3 ta. 050% terat tñ teſtari filiuſfa.de caſtrẽſi ułq̃ſi ⁊ tũc nõ ſubiacet qrele uł ʒ ta. ut.l. ſ. C. de ioffi. teſ.? ſic de filioſa.nõ erat tractaqũ.ſʒ de emãcipato tm.¶ Quero an ſit uerũ hoc hodie ꝙ teſtm ſfilij fa.nõ ſubiaceat ꝗᷓrele nl õ ta.iĩ caſtrẽſi uł q̃ſi. Nicit glo.qdam dicũt ꝙ ſic.ſʒ ſe ↄrrmat auc.pᷣſbyteros.C. de epi.⁊ cle. Circa bhoc ſut gl. uarie. Quida dicũt ꝙ etia oli nõ hẽbat locũ qrela ułz tabulas ĩ caſtrẽſi uł qſti.ita no.i.l.ꝗ de ĩofſicioſo.C. de ioſ/ i. teſ. ⁊ de li.pteri.auc.ex cauſa.x. S. de ĩoſ.tel.l.j. Alij vident᷑ dicẽ idẽ.hodie tñ ĩ hoc ẽ mutatũ qꝛ hodie põt agẽ pꝛ ad legiti mã ↄditionẽ ex lege.ita no.i auc.pᷣſbyteros.C.de epi.⁊ cle.⁊ l.cũ lege.e.ti.⁊ de ſãc.epi.ĩ auc.S.pᷣbyteros.Alie glo.dicunt iura antiq̃ ĩ hoc ſũt coꝛꝛecta ita nõ. B.alia ẽ ĩ.l.papᷣ.S.papᷣ. 8.de iof.te. alia ẽ ĩ auc.ĩ teſtõ.C. ad tertul.⁊x i.l.ñ. C.de iĩof.te. Iſtã ultimã partẽ tʒ Ja.de ra.quã puto uerã. Rõ q ĩ coꝛpo/ re ut cũ de app.cog.S.cauſas.⁊ ſe.d⁊ ꝙ teſtm ſilijfa.irritat᷑ ꝓ/ ter pteritionẽ ul exhedationẽ parẽtũ p̃terq; quo ad legata. ſiliuſta. nõ poteſt teſtari niſi in caſtrenſi uel quaſi.ergo videt᷑ ꝙ debeat irritar. Dißg —RG i b NAmAri 7 αD 52 2 Pterit bz Mäacip atus.; ta. imo q̃relã ut.l. p? filii. S. de ĩof.te. icit glo. expone qrela i.5 ta. boc ẽ facẽ violẽtiã lr̃e. QAuare dic ibi loq tur i pꝛe q nõ dʒ iſtitui qꝛ fili? pcedebat q; erat ex oꝛdine deſcẽdẽtiu. vo debebat iſtitui q nemo eum pᷣcede bat Sile hũſtisi.l.j.S.ſi pẽ.S.de piũgẽ.cũ ema.lib.⁊.l.ſiqs ex hẽdato.S.de iniuſ.te. ⁊ io pterit hẽtur ꝓ exhẽdato ſiẽ dicim ĩ pᷣteritiõe ſnr̃na ul mmni generis. Dꝛ bic iõ hʒ ta.qꝛ filius emãcipat ꝗrebat ſibi.qᷓro ntrũ hoc edictũ hodie ceſſat cũ ſili ĩ ptãte hodie nõ qᷓrat niſi uſufructũ.Glo.ſe nõ ſirmat.Glo. tʒ Hug mig mo'lus pa.po.ſol.S.j.qð puto ueruʒ qᷣ lʒ ceſ ſet vna rò.tñ alia remanet qꝛ ẽ pꝛ naãlis ⁊ dʒ ſuccedẽ ſilio oꝛdi/ ne turbato nt.l.nã ⁊ ſiparẽtibus.õ.de ĩoſ.te.ꝓ hoc.j.e.l.ĩſi.⁊ qð nõ.j.de pui.cre.l.uent..i bonis.⁊ iſti.de nup.S.affinita ti. ¶ QAũo qᷓ̃ ſit dꝛia ĩter bo.poſ. ta.q̃ dat᷑ piono ⁊ laawez vi. Hic ut ĩ glo.⁊ b. ¶ Quo qd ſi iſte ſilius decedit ĩteſtatꝰ icit glo. hẽbit vñ liberi vł vñ parẽtes.⁊ ita nõ.i.l.ꝗ ſe pꝛis ĩ . glo. ma. C. vñ liberi. ¶ Dẽ h au pau æc. qd de nſterioꝛibꝰ Picit glo.idẽ p.l.j.S.parentes.j.de gradib .meliſacit.l.j.S. gnãlit.S. de le.pſta.¶Auero qd de aſcẽdẽtib p lineã minã. Rñ.nõ hʒ ta.q; pᷣteritio ꝓ exhẽdatiõe habet.ut.l.cũ filiũ.C. de ĩof. te. ⁊ facit.:.ill. S. ad teſtamẽta. S. de ↄ ta. ¶ Altio ſci/ as ꝙ ubicũqʒ ĩ hoc ti.ułi ti.de õ ta.dat᷑ pᷣterito õᷣ ta.hodie eſt nerã ſi pterit cũ cauſa. als ſtati teſtm ẽ nullũ ſic ſi eẽt pteritnli ſu. ut. S. alidð ꝗq; capitulũ.ĩ auẽ.ut cum de ap.cog. Nices tu quõ põt eẽ ꝙ pᷣtereat cũ cauſa nõneẽ exhẽdare.Rñ.nõ q; ex hẽdare ẽ ab heditate puare.ut.l.iij. C.de li.pteri.vñ dic̃ ſilium nõ ĩſtituo tale qd fecit. ułlego.x.q; tale ꝗd fec.x iſta ẽ pᷣte/⸗ a. ita debet itelligere. Mõ caſũ mirabilẽ qᷣ fʒ hec iura filiuſfa.hʒ hẽ E rdẽ. C Op. de. l. ij.j. de caſtrẽ. pe. So. B ſpale ⁊ filit ẽ ſpãle ĩ dote.ita habet nõ.i..poſt dotẽ.S.ſo.ma.Sed hodie ĩdiſtincte ſiliuſta.hʒ hẽdeʒ ĩ aduẽticijs.ut.l.qdð ſatis.C. de bo. que li. . „ . arés Nãõ duos caſus ĩ ꝗab pʒ repellit a tab. — l DeQOp. de. l. ſiqñ. §. lld. S. de ĩoſ. te. So. alid ĩ filio ut ibi.alið ĩ pꝛe ut H. Al alit᷑ di gl.ꝙ ſi pꝛ ſuccedat ſilio ex pacto q; emãcipat octa fiducia. x⁊ ſic ꝑ pactũ põt repel li. ſec'iĩ nlio.nõ plzʒ.qᷓre dic hᷣ pẽ accepit tm̃ qᷓtũ ad qrtã ſufficit iõ nõ hʒ ta.ut hᷣ dũ diẽ qtũ ſat ẽ.ſj ĩ.l. ꝛia min accepit ⁊ 5 q ül Pe bo.poſ exteſta.mi.? De iurepa, uerũ. C Quero dẽ ne iudicia eius inquietaret, qᷓro ꝗd ſi de dit ſimpłr pꝛ nlio ul filiꝰ pꝛi tãtũ qdð ſufficiat ad legitimaʒ. Dic ut. l. cũ qĩ fi. S. ad.l.fal. Mõ ob.l.ſiqũ.S.gnãlit᷑.C.de ĩoffi.te. ubi nõ ĩputat᷑ dona.niſi ſit dictũ q;ꝛ ibi loꝗt qñ ẽ certũ ꝙ pꝛ do nat. ſz nra.q-logꝗt᷑ ubi ſimpłr dat trãſferẽdo dñiũ nõ aũt abppa ret q̃lit᷑ det.Et iõ dixi hoc ãno ꝙ ſi pꝛ ꝗ mittit filiã ĩ monaſte/ riũ ⁊ ponit certã q;titatẽ pecunie ĩ altari ꝙ illa pecunia ſic ſim plicit᷑ data cõputat᷑ ĩ legitim.ut.l.cũ q.ad.l.fal.⁊.S.dixi.Itẽ imutat᷑ ad ſimilitudinẽ dot qᷓ cõputatr᷑ in legitimã.ut.l.qm no/ uella. C, de ĩoffi.te.cui dot loco iſtud qð dat᷑ ſilie itrãti mona/ ſteriũ ſuccedit.⁊ ita dẽ ĩ vulgari. Itẽ pᷣdicta oĩa ĩtellige ſʒ iura antiq̃ m q ſufficiebat dari qquo relicti titulo.ſed hodie oʒ ꝙ hẽat aliqd iure ĩſtitutiõis.ut.d.S.aliud.als teſtm non ualeret nt ibi dicitur. Picbabeß ſinn ſ nüare alt ic habeſ ꝙ ſi filiuſſa.cepit militare ã 6 Eſt 7 alins. Dtcbe nõ dat᷑õ ta.ĩ aliq necĩ caſtrẽſi nł q̃ſi nec ĩ alijs bonis. Hoc puto hodie qꝛ cũ ĩ caſtrenſi ulł q̃ſi hẽat locũ q̃rela multo magiðĩ alijs. ¶ Auerit glo.ꝗd ſi cepit militare alia militia. ut qꝛ doctoꝛ uł aduocatus.Glo.idẽ qꝛ fa uoꝛes ſũt ampliãdi qd nñn. * S. atré. Pone caſũ ſʒ ttia lec.⁊ dic pꝛẽ fuit ĩſtitut ĩ te⸗ AWEH E: ſtamẽto ſilij ⁊ ꝑ erroꝛẽ petijt ⁊ accepit ta.q̃rũt utrũ poſſit redire ad ?ʒʒ ta.Et rñdet᷑ ꝙ ſic.uł ſoꝛte eẽt meli di⸗ cẽ ꝙ pẽ accepit bonoꝝ poſ. ta.tñ teſtin erat nulluʒ ⁊ poterat ab iteſtato ſuccedẽ.Certe põt redire ad ius ſuũ ut ab iteſtato ſuccedat. Itẽ ponit glo.caſu h̊ alijs modis de ꝗbus nõ curo. D n uſqs Hec ẽ ſingularis.l.⁊ alibi nõ reꝑi n IIH EHI vtur. ¶ Op. ꝙ qñq; eti ĩigenui co nt᷑ alienare uł emẽ.nt.l.iulia.S.idẽ celſuj.S.de acij. emp. Sõ. ibi ſpale ut nõ.i.l.inuitũ.C.de ↄhẽ.empꝑ.¶Itẽ op. ſ:ſiqd ĩ frau.patro.l.ſi.ubi filꝰ arrogat hʒ reuocatoꝛia in bo/ nis pꝛis alienãtis ĩ fraudẽ. So.ibiĩ qᷓrta q debel filio arroga/ to tanqᷓ;ᷓ es alienũ.ſec ſi ĩ alis. Alł meli ⁊ ẽ caſus ecõuerſo ꝙ fili hẽat reuocatoꝛiã i bonis pꝛis nõ pꝛ i boni filij ut h.ꝓ boe I. vñ le.l.ſcripto ĩ fi. Iſto eſt multũ dubiũ ꝓpt᷑ rõnẽ h̊ poſitã q̃ diẽ ꝙ nõ ẽ pueniẽs ꝙ liberis hoĩb xẽ. Ci.examiat.C.ſiqꝗd in fran.pa.l.j.i.vij.q.decretiſte ĩ.c.rainuti ex de teſta.⁊ ibi vide tur caſus. Finalr dicerẽ ſiqdẽ alienatio fuit facta titulo lucra/ tiuo.nt ex cauſa donatiõis põt reuocari ꝑ qrelã inofſicioſe do natiõis tã a pꝛe qᷓ; a filio ſi ꝑx dona.lederet᷑. Na illa qrela ẽ in/ ducta ad ſilitudinẽ q̃rele iofficioſi teſti.ut.l.uli.C. de ĩof.te.ſʒ q̃rela ĩoffi.teſ.dat᷑ pꝛi ĩ bonis ſilij ſic filio ĩ bonis pꝛis.ergo idẽ T qrela ĩiofficioſe donatiõis.Si vo alienatio fuit fcã titulo one roſo ut ex cauſa uẽditiõis tũc ſi ẽ fcã p̃cio minoꝛi.tũcĩ eo qð ulł tra ualet res q; ſit pᷣciũ ẽ donatio.ut.l.j.C.ſiqd ĩ fra.pa.⁊ tũc ideʒ qꝛ põt reuocari ꝑ q̃relã ĩofficioſe dona.Si vo ẽ alienatio facta ĩ fraudẽ ita ꝙ emptoꝛ participauit fraudeʒ nec ullo mõ ẽ dona.tũc deſcẽdẽtib i bonis aſcẽdentiũ dat᷑ reuocatoꝛia.ut l. ul.j.ſiqd ĩ frau.pa.ſi enĩ hoc ↄcedi ſlio arrogato multo ma gis nãli.ut.l.ſiqs de ↄiũ.cũ emã.lib.nec eſt dicẽdũ q illa q̃rta debeat᷑ ut es alienũ.q; illa q̃rta nõ debet᷑ ĩ vita pꝛis.ſic nec q̃r/ ta qᷓ debet᷑ ſilio nãli.ut.l.j.S.ſi ĩpuberi..de colla.bo.ſʒ pꝛ ibo nis filij nõ hʒ reuocatoꝛiã.rõ qꝛ ita nõ debet᷑ hẽditas pꝛi ſiẽ ſi/ lio. Mõ ob. iſta rõ qꝛ nõ ẽ urgẽ rõ.ut.l.ulti.ſiqd ĩ frau.pa.ita dʒ itelligi qð nõ.i.c.rainuti.ex de teſta.Ci.alit i.l.j..C.ſiqd ĩ frau.pa. ¶Quũo cũ hodie libᷣti hẽant᷑ tanq; igenui ꝑ auẽ. ut liberi de cetero.an ſit ſplatti. ſigd in frau.pa. Gl.dicit ꝙ; nõ. Dicit gl.iij. ut ĩ glo.x cõſtat hodie in auẽ.nouiſſima.C. de ĩof.te.¶¶ Qauero ad h ut cõpetat bonoꝝ poſ.pãi an reqrat᷑ aditio hẽditatis. Rñ.aut reſcindit᷑ in totũ ⁊ reqrit᷑ aditio.als ſecus.dixi in.l.illud.deõ ta. ¶Altimo qro ut in glo. ¶¶ De bonoꝝ poſſeſſiõe ex teſtamẽto üie⸗ Rubꝛica. iſj Milites ⁊ puati exñtes O dubiũ. acie belli pñt teſtari qᷓ n mõ uolũt ta in tra qᷓ;ĩ mari.h.d.¶ ¶ Mõ tex.ibi 15) Antonius. Quro eiſta pars cõſtitu tũ ĩ ꝓcictu ⁊c̃.qdð fac ad id qð fuit ãno tꝑe moꝛ talitaᷣ qꝛ maximũ pᷣliũ fuit int deũ ⁊ hoĩes.⁊ iõ ꝓpt talia eẽt bonũ ꝓuideriut ultime nolũtates etiã nõ ſolẽnit facte ualerẽt.qm nec teſtes nec notarij reperiri potuerunt. ¶ Be iurepatronatus. NRubꝛica Atro no?y 5 ꝙ accuſare nl facere ſari ⁊ man iferre ſunt nõ ꝙ min peccatũ eſt ĩ faciẽdo qᷓ;i nõ faciẽdo. Uberti oẽs. Sbiechen nedl . ope. li. quod nõ. paria.ut.l.inimicitie.S.de his qui.ut ĩdi. Item cw qs tutoꝛ Op.ꝙ nõ potuit ſe excuſare e 1α acceptauit legatũ. ut. l. ex ſen tẽtia.S.de teſta.tu. So.nõ potuit ſe excuſare de iure uel accepit legatũ ignoꝛãs onus legati.¶ Itẽ op.de.l.ab ad/ miniſtratiõe.C. de le. So. .ibi nõ erat ꝗò tutoꝛi iputaretur qꝗa erat miles ꝗ adminiſtrare non põt.¶ Altimo nõ ꝙ apð ali/ quẽ põt eẽ luſpatronat lʒ nõ cũ etctue de lii — = WW ¶ Op. de. l. ij. . de ĩter 41 [AWra libertoꝝ. di.⁊ e. Gl. ſoluit. ſed eicdc ꝙ iſta ſũt paria ꝙ q̃da ſũt iurapꝛonatꝰ ꝗq̃ nõ pñ̃t ĩ hẽdẽ exneũ trãſire ⁊ illa ad fuicũ nõ trãſeũt.ſʒ ſi trãleũt ad hẽ/ dẽ exneũ tũc trãſeũt ad fiſcũ.ut.l.j.j de bo.li.⁊ ita tʒ glo.i.l.di ui fres.j.eo.ti. Nꝛedicta uera niſi in crimine leſe male.ut.l.qſ að.j.ad.l.iuł.maie.ubi dãnato pꝛe dãnat᷑ ſlius. 3 Digere Nãõ ꝙ maſculinũ ocipit ſemininu 2E Ea p. de. l. ſi ita ſcriptuz. S. de le. ij. bi iuri de futuro nõ põt renũciari. So.ibiĩ repudia tione. ĩ delicto qð tollit ius futurũ ut h̊ ⁊.l.qdã.S.hẽditateʒ de dona.C.l.q ſuꝑſtite.de acꝗ.hẽdi.Alij hñt ↄ de.l.ſi ita ſcri pſiſſet. ꝙ hec ꝓuiſio ĩ maſculõ poꝛigit᷑ ad feminaʒ fauoꝛe mr̃i/ monij.ut nõ.in Spe. de diſpu. ⁊ allegaſj. . poſt bec, uer nd nao maullun. Lan iterl 1 . & 6 ꝙ. l. gnäliter loquẽs reſtringit ꝑ rõnẽ Quãauis. ibilocũ hẽat. l. ubi ẽ rõ. Cõtra in.l. ꝓſpe xit. j.q ⁊ a gbus.So.qñq; niſi ꝑ rõnẽ reſtringeret ꝗs punire tur ʒ̊ mẽteʒ legis ⁊ tũc reſtrigit᷑.ut h ⁊.l.ij. C.de noxa. Aſñq; s nõ puniret᷑ ſʒ amitteret lucrũ ⁊ tũc nõ reſtringit niſi ꝑ aliaʒ legẽ ut ĩ ↄꝛio.Añq; niſi legis reſtrictio fiat ꝗs lucraret idebite ⁊ tẽ reſtrigit.ut.l.ut gradati.S.⁊ ſilege de mu.⁊ ho.⁊ hoc nõ. Li.ĩ.l.j.C.qᷓ ſit lõga ↄſuetu.⁊ iſta ſunt ar.ad multa nõbilia.ut pono ĩ.l.oẽs ppłi.ĩ mã de ĩterpᷣtatiõe reſtrictiua. Re 76 jul. Mõ legẽ remittẽ iuramẽtũ ſic papa.ut.l.fi. *Einb e ſigꝗs cau. t. l. f. in pn. j. ad muni. CMQuo qd ſi uouit caſtitatẽ uł nõ öhẽ mfimoniũ.So.ut nõ.i.c.j.⁊.ij. ex q cleri.uluo.Sʒ ſi hoc ẽ uerũ qð h̊ dic pꝛonꝰ nõ ĩcidit ĩ pe/ nã cuʒ nõ tenuit iuramẽtũ.ar.l.nõ putauit.S.nõ quis.S.de õʒ ta.⁊.l.ↄtinuꝰ.S.pe.de v.ob.So.qñq; id ex qͥ ꝗs dʒ icidẽ ĩ pe nã nõ põt de iure ſieri.⁊ tunc ſufficit de facto fieri ut hic.als ſi põt de iure ſieri nõ ſufficit de facto fieri.de hoc ꝑ doc.i...j.C. de ſepul. vio.⁊ dixi plene i.d.S.pe.i.l.otinu.j.de v.ob. Zperecitagdei – QN Et idẽ eſt in emphi.ut.l.ut iuriſiurãdi.S.ſi liberi.j.de §. j. Nõ q; gs dicit᷑ accuſaſſe. ¶ Op.qiq Am. nli nõ videt᷑ accuſaſſe.j.de bo.li.Gl.di Axelt ꝙ nõ ex ſentẽtia ſed iſpecta ſerie uerboꝛuʒ videt᷑ ac cnſaſſe. Hoc nõ placet qꝛ uerba dicũt accuſaſſet hoc eſt p̃ᷣteri cta accuſatio.⁊ iõ fᷣm rigoꝛẽ uerboꝛũ nõ ꝓcedit glo. Vñ dico ⁊ foꝛte nõ male ille ꝗ accuſauit ⁊ accuſationẽ ꝓſeꝗt᷑ quotidie iſtãdo niſi petat abolitionẽ parte pñte põt dici accuſaſſe.ſed ſi deſiſtat nihil in eo dicẽdo.⁊ tũc tacẽdo non dicit᷑ accuſaſſe niſi uſq; ad ſentẽtiã ſtet.ut.d.S.accuſaſſe.qð facit ad.q.videlicet cũ dicit ſtatutũ ꝙ ſiquis declinaſſe ĩueniat᷑ iuriſditionẽ iudicis ꝙ poſſit ĩpune offẽdi.demũ ſuꝑ iſlla nõ fuit ꝓnũciatum dixi ꝙ noõ bor vune offẽdi.ut.d.S.accuſaſſe.⁊.il.l ſeruitutẽ.S.petijſſe —- 5 Ali COppo.ĩ auẽ.ut lice.ma.⁊ auie.S.ad E US. pcc. So. ut ibinõ. Iſta.l.ĩducii per t wꝓſi unaſallus partẽ vni ex dñis emat uel ſit hes ĩſtitu t'utrũ adhuc ſit uaſallus.Et dicit q; ſic.ut.l.cũ ex oꝛone.S.de excu.tu. Sʒ Hi.dicit nuerũ ſi iſtð ius nõ potat uẽdiuł ad here 7 des trãſmitti.als eẽt dubitabile.⁊ iõ cogltet q;ꝛ nõ potui vidẽ. iuran. ubi ſr iurat nõ uenire ad hẽditatẽ pꝛis ⁊ ad eiꝰ — 4 Fac ad.c.q;uis.de paci lib. R wrauero. „* ad.c.cũ otigat ex de iure ſucceſſionẽ uł nõ reuocare nẽditionẽ rei dotał.ut ĩ.c.lʒ de iure iurã.qꝛ dico ꝙ dñij trãſlatio ul pactũ ul iuramẽtũ ualeat.hoc nullo iure cauet᷑ ex quo multe ↄcluſiões ſequunt.de qͥ dixii.l. ſei c augeri.S.ad.l.fal.⁊ ĩ.l.q ſuꝑſti.de acꝗ.hẽ.⁊ dicã pleni in. ff. nouo deo dãte. H ₰ Oppo. de. l. addoptiuum. 5. W contra. in ius o Bl ſol bene. di cã plenius in.l.diui fratres.j.e. libertus Singularis ẽ multũ ⁊ hoc ĩtẽ —C . qit. Alienatio facta in fraudẽ ſz ꝑ iñ ꝑſectũ ⁊ pluſq;pfectuʒ ſubiũctiui modi.⁊ iõ reqrit ꝙ ſit ꝑfe Alegis ipſo iure nõ ualet.facta aũt ĩ fraudẽ hoĩs nalet. —. — —— Ee obſe.a lib.pa.pᷣſtan.⁊ De ope.lidᷣ. i pꝑ reuocatoꝛiã reſcindit.h.d. VNidebit h̊ ſuꝑ qꝗᷓ fundata c.l. iſta.q; ſuꝑ his regulis ⁊.l.diui hadri.qð õ legẽ fit nõ alet.ut l.fraus. S. de legi. ⁊.c.ſ.ex de re.iu. Scða ẽ ꝑ ti.j.ſiqd ĩ frau. pa. ¶ DOp. de.l..celſus.S.de arbitris.ubi durius agit᷑ cũ hoĩe ᷓᷓ cũ lege.So.ibi de hoĩe iuris miniſtro.ſʒ nõ placet qꝛ arbit nõ ẽ miniſter iuris nec oꝛit᷑ actio ex eius duritia.⁊ reꝑio ꝙ du rius agit᷑ cũ hoĩe legũ miniſtro qᷓ; cũ lege.ut.l.amplius nõ pe ti. j. rẽ ra.ha.ubi uerbũ peri ꝓlatũ ab hoĩe ĩtelligit᷑ ꝑ litis con teſ.ſj a lege ꝑ ſnĩam.ut.:.q in ſeruitutem.S.petiſſe.j.de bo.li. So.qda ẽ pena reſpiciẽs actũ qꝛ agunt miniſtri ⁊ duri agit᷑ cũ lege qꝛ ius hʒ magis poteſtatẽ anullãdi q; hõ.quedã ẽ pe- na extrinſeca.⁊ tũc mitiuj agit cũ lege.d.S.petijſſe.dixi in.d. l. amplius. Et nota.l. iſtã ad multa qꝛ utilis lex eſt. Si &ιNotabiliſſimus. §. eſt ⁊ rõẽ q; qñ ꝑ pꝛimã alie/ 21S. natoni factꝰẽ minoꝛ cẽtenario.in ſcdᷣa vo ob.ꝗꝛ in pn. legis erat facta inualida ꝑ iſta.l.⁊.l.titia.S.ĩperatoꝛ.S. de le.ij. T. l.j.de inoffi.dona.determinat etiã glo.⁊ diſtinguit qñ facit plures donationes utrũ oẽs reuocet uel ultimam uel guomodo ut patet in glo.pꝛedictarũ legum. Aui Delictũ aui uel pꝛis nõ nocet nepoti ul ſilio ein iure liberoꝛũ.h.d.¶ MNõĩ hac.l.ꝙ łlʒ ipe ratoꝛ pluries iudicauerit vnũ ſi tñ ſurgit poſtea pꝛiuʒ recedat a ſuo cõſilio.¶Itẽ nõ p eo qð ponit᷑ in ſnĩa adhibito cõſilio pꝛudentũ ⁊c. Lertio nõ qð dixiin caſu.¶ Op.ꝙ de/⸗ lictũ pꝛis noceat ſilio.ut.l.qrit.j.de bo.li. Glo.huius timoꝛe diſtinguit multũ bñ.vide glo.q icipit ut euident᷑.⁊ ipſaʒ ſigna vnũ tñ addatis ut qð dicit ꝙ delictũ pꝛis non nocet ſilio poſt moꝛtẽ pꝛis intellige niſi in crimine leſe maie.ubi delictuʒ pꝛis nocet ſñilio in iure libertoꝝ ⁊ Fm diſtinctionẽ quaʒ dedi.S.e.l. iura. Itẽ hec lex inducit ad.q.ꝙ filius nõ pꝛiuet᷑ feudo ꝓpter delictũ patris.de hoc habe ꝑ glo.in.l.emaãcipatum.i fi.S.de ſena.⁊ ꝑ Hi.in.c.non dʒ aliꝗs de re.iur.li.vj.de quo dic ple/ nius.x. col.qᷓ fuit cauſa pꝛi.bñ amit.S.deniq;.⁊ in ti.ſi de feu. fuerit Aarcn uaſalluj. ⁊ in ti.ſi nalil.keu bilcu ders hec⸗ j. —Dð ic eſt notabilis ca⸗ 3J De excluditur.i ⁊ mẽti tenendus. — ¶Auũo utrũ qð hic dẽ ſit coꝝectũ ꝑ iura hodierna q̃ vident᷑ uelle ꝙ habeat iure ĩſtitutiõis ĩ auc.ut cũ de ap.cog. S.aliud. Hic gl.ꝙ nõ in pꝛono.ilʒ in ſilio ſic.ita dicit gl.quaʒ nõ. An aũt in filio ſit coꝝectũ.ic ut notat doc.C. de inoffi. teſ.auc.nouiſſima.Sʒ aduerte ponẽdo caſum h put dic tex. nõ eẽt coꝛectũ necĩ pꝛono nec ĩ filio.qꝛ hᷣ fuit iſtitut pꝛonus ĩ certa poꝛtiõe ⁊ ſuit legatũ ſuo.qͥ caſu nõ eẽt coꝛectũ ĩ filio.qꝛ ſi ſlius aliqd hꝛet iure iſtitutiõis ⁊ eẽt aliqd ſibia ſno legatuʒ cõputaret᷑i qrtã.ſufficit enĩ ꝙ aliqd hẽat iure ĩſtitutiõis.tʒ eſ go gl.iſta ꝙ patrono nõ ẽ neceſſe relinqꝗ iure iſtitutiõis. Sed qd in pꝛe an ſilius debeat ei iure inſtitutionis relinquẽ. Dñs Ja. de bel. determinauit ꝙ ſic q; eadẽ ẽ rõ. Contrariũ credo q; in pꝛe nõ reperit coꝝectũ.⁊ iura non coꝛigunt᷑ ex idẽtitate rõnis niſi qᷓ̃tenus ſit lege expᷣſſu.ut.l.pᷣcipim ĩ fi.C. de ap.ubi tex. hoc dicit expſſe. Dꝛetea pꝛ ⁊ patronP eqparant᷑ niſiĩ ca ſibꝰ ut nõ.S.ti.ij.l.j.circa pn.ſed in patrono nõ ẽ coꝝectũ ut B.ergo nec ĩ pꝛe ꝗ ei eqparat᷑ cũ ĩ hoc nõ reꝑũ diuerſitas. (Erxr odno us Hic ẽnotabilis ⁊ ſingularis caſus. .☚ cilli ergo g hʒ poꝛtionẽ debitã iure in ſtitutiõi nõ accreſit poꝛtio eius ꝗ uenit ꝑ ta.ſecP ſi ambo ue nirẽt ꝑᷣ ta.q;ꝛ ueniũt eodem iurẽ. Scðo nõ ꝙ ſũlle ꝗ petit ſuꝑ plemẽtũ ꝑinde habet zcſpeteerpötcbr uthie, — udex appellationis põt p parte E Armelia. ude oſfirmare ꝓ parte nullã ꝓnũ ciare.h. d. in ſnia. habe.S. fa. her.l.qdã.¶ Op. gl. ʒ tex.S.ſami.her.l.in hoc iudicio. Nicit glo.h̊ iõ qꝝ diuerſa ſũt capitula.¶ Mõ ex hac.l.ꝙ iudex appellatiõis põt ꝓnun ciare ſniaʒ nullã. ut.l.qᷓdã mulier.S.fami.her. Ex qꝗ apparet ꝙ gl. ꝗᷓ ẽ in.l.j.C.qũ puo.nõ ẽ ne.nõ dicit uerũ.NPic eniʒ ꝙ ſi appellas a ſnĩa nulla iudex dʒ ꝓnũciare ſniaʒ iniuſtã imo dʒ ꝓnũciare nullã ut h.qð dic ut.l.ſi expᷣſſiʒ.j.de ap. ¶ Itẽ no ꝙ; poſſuʒ petẽ ſniaʒ ꝓnũciari nullã ⁊ ſi aliq ẽ peto ꝓnũciari ⁊ eã reſcidi tanq; iniuſtã ut h.ꝓ hoc ĩ.l.j.C.qũpuo.nõẽ neceſ. ⁊ ẽ caſus ĩ.c.Oſtitut ex de ĩ iteg.reſti.ubi poſſuʒ petere ↄctuʒ ꝓnũciari nullũ.⁊ ſi aliqs ẽ poſſuʒ petẽ reſcindi ꝑ reſtitutionẽ in integ. ¶ Sʒq̃ro qd ſi peto ſimplicit᷑ reſtitutionẽ i integ.an iudex põt ꝓnunciareè de nullitate ſicut in cauſa appellatiõis. Ad partẽ affirmatiuà facit.S.de mino.l.uerum.S.ex facto. Itẽ q̃ro qd ſi aligs petit pncipaliter ſniam ꝓnunciari nul/ lIã.an iudex poſſit ꝓnunciare de iniquitate ſnie.NHe iſtis que/ ſtionib tractat᷑ ꝑ Inno.ex de offi.dele.c.cũ cõtigatiĩ gl.ma/ gna. ꝓpoſui ano dicẽ i.l.j.j.q ſen.ſine ap.reſci.dicã alibi. ¶ De obſequijs a libert patrono Hitand. Uuhece — 33 Iifi π Mota iſtud pꝛinci- V Tiam militis. enos oben⸗ i.l.j. C. de conſu.li.xij.ꝙ ille q ẽ antiqoꝛ pᷣcedit. mõ ſũt duo doctoꝛes eodeʒ tꝑe facti.Certe erit L differentia in etate ⁊ alijs conditionibus ⁊ ille pꝛecedet.ut hic ibi inter collibertos. — . t ¶ QAũo quõ põt accu . Rocurato 2em.ſae ratppeuraton noõne hec ẽ cauſa capitaliꝭ. ut.l.edicto.S.rei.S.de bo. poſ.cũ ſuis ſimilibꝰ.ergo nõ admittit᷑ ꝓcuratoꝛ.ut.l.pe.S.ad crimẽ.de pu.iudi. Hicit gl.dic ut.l.ſed hec.S.j.S.de ꝓcu.ubi idẽ tex. Rñdeo nõ ſufficit ꝙ ſit cauſa reductiõis ĩ fuitutẽ niſi ſit ĩtentata criminalit᷑.ſ.ad vindicta publicã.ſʒ hic fuit ĩtenta ta ciuiliter ut h.⁊.l.ſed hec.S.j.idẽ ⁊ in adulterio ſi agatur ad thoꝛi ſeparationeʒ.iſta dicitur ciuilis cauſa. ut in.c.tue ex de ꝛocu.tñ in hoclʒ ſit ciuilis qꝛ delictũ uerſatur debẽt poni oĩa limitate ut ſit certũ ſicut in accuſatione criminali.ut.l.liberoꝝ S. ſ. de accu. fac.l. ptoꝛ edixit.S.j.de iniur.⁊.l.itaq;.de dolo. T tex.in.d.c.tue.extra de pꝛocura. ¶ De operis libertoꝛum. Rubꝛica. Was Dicip ꝙ traſt ad ſ . 98 operas. ios ſtipalatio opera rũ.qᷓro q̃lit trãſibit. Rñ.poſt moꝛtẽ pꝛis admit tit ſucceſſio.ut h̊ non eo viuo.ut.l.ut iuriſiu.S. ſi lii.j.e.iõ dic ut.C.de oper.li.l.libti liteq;. E EEHEEi Aos ſcit ꝙ gl.cõit᷑ accipit fabꝛile⸗ D Abꝛiles. cert ſi etia nõ.gl.i.l.ſi nõ ſoꝛteʒ. A 6. libert de ↄdi.ĩde. Ja. de are.itelligit aliter ⁊ foꝛte nõ peius qᷓ; glo.qð refert Ci.C.de oꝑ.li.l.liberti liberteq;. A iPifie e& i Ma eſt bona. l. uos ha/ Tiuriſiurãdi.d voleen pꝛetoꝛ dat iudiciũ operarũ ĩ libertã.mõ hᷣ dẽ qlit᷑ obligat ⁊ hoc pnèipio reqrii ꝙ ſit liᷣtꝰ ⁊ cauſa libertat᷑ iure ad hoc ut obligetur iureiurando.q̃ſi dicat ꝙ ingenu nõ obligarel iure iurãdo ⁊ ẽ uerũ.ut.l.ſiqs/p eo.ĩ pn.de ſideiuſ.nec fu obliga/⸗ bit̃iurãdo.ut hĩ v.iurare.⁊ gl.h dicit.Cõtra.S.de iureiuran do ꝑ totũ.⁊.C.ſi aduerſus uẽdi.ĩ auc.ſacramẽta.ubi ex iura mẽto gꝗlibet obligat. So.qñq; iuſiurãdũ pᷣſtat ſuꝑ pᷣterito ad libᷣ deciſionẽ ⁊ tũc dabit᷑ actio ⁊ obligatio ut.S.de iureiurãdo ꝑ totũ.quoddã iuramẽtũ ĩterponit᷑ ad ↄfrmationẽ ↄctꝰ ⁊ tũc opat᷑ ↄfirmationẽ ct.ut ĩ auẽ.ſacramẽta puberum.C.ſi ad/ uer.uẽdi.quoddã ẽ iuramẽtũ qð iterponit mere ad ĩtroducẽ/ dã obligationẽ.ut ſi iurẽ me tibi daturũ cẽtũ uł aliqd facturũ tũc nõ ĩtroducit obligationẽ niſi in liberto.ut h ⁊.l.ſiqs ꝓ eo j. de fideiuſ.⁊.l.ult.j.de li.ca.i tãtũ ꝙ Inno.tʒ etiã ꝙ de lure canonico nõ erit actio uel obligatio.ita nõ.ex de iſti.c.cũ ue/ niſſent. ⁊ e de iureiurã.c. ꝗntauallis.lʒ qdã alij dicãt cõtra. Itẽ op.dẽ h ꝙ dʒ iurare cauſa lberda,5 i v. plane. So. da dicũt q; pmũ dictũ huius.l.coꝛꝛigit.alij dicũt meli; cau a libertatis ſit canſa remota lʒ nõ ſit ꝓxima.⁊ cũ dico de ꝓxi ma cauſa intelligi nõ multũ remota ut habuiſtis ĩ.l.uxoꝛi.S. de au.⁊ ar.le. Item dẽ h ꝙ iurare dʒ ante manumiſſionẽ uel poſt ſtatim.ſʒ qd ſi iurauit ante manumiſſionẽ ſʒ ſecuta ẽ ſta/ tiʒ manumiſſio. Gl.dic ꝙ idẽ qð tene mẽti bñ ad.q.pẽ dona uit filio. uos ſcitis ꝙ donatio ĩter pꝛeʒ ⁊ filiũ ĩ ptãte nõ ualet. ſʒ ſi eſt amancipat ſic.Quidã emãcipauit ſiliũ ⁊ dedit ei ali/ gd ⁊ poſt h iudex decretũ ĩterpoſuit.opponebat᷑ ꝙ donatio nõ ualuit cũ ſuerit facta ante decretũ interpoſituʒ. Ego dixi ↄꝛiũ ꝑ hanc gl.¶ ¶ Altimo q̃ro an in dubio pᷣumi iurari cau ſa libertatis.Glo.qꝙ ſic q incõtinẽti.ſacit.l.q̃rũ.S.in bonis. en tene mẽti ad multa.nõ dico plus nunc. 1 Ii Mãõ ulũ v. parui aũt refert.nõ ꝙ ꝑ patreʒ Si liberi. Hol actio flio emancipato.de hᷣ LQi. C.de pᷣhen.⁊ cõmit.ſtipu.l.ij.dixii.l.qð dẽ de do od e. plane. Item nõ ar. ꝙ in feu. ſuccedit᷑ eqlit᷑ lʒ ſint iſtituti filij in equalit᷑.ut.x.col.de ſuc.ſen.c.j.vm Ja.de are.¶ Sed quero qd de emphitheoſi quã quis accepit ꝓ ſe ⁊ filijs ſuis quos po ſtea ĩequalit iſtituit an ſuccedãt equalit᷑. Certe hᷣ videt tex.ꝙ ſic.⁊ dicã.j.ſtati.¶Qũo qd ſiſil renunciauit hẽditati pꝛne an põt retinẽ emphitheoſim. Et videt᷑ 2 ſic qꝛ nõ hʒ ut hẽs ſʒ ut fll. ar. huiꝰ. S. ⁊ nõ.ĩ Spe. de loca.. nunc aliqʒ.v. clxviij. In oꝛiũ videt᷑ caſuj.x.colla.an agna.ul ſi.deſũc.repu.hẽ.⁊c. c.j.ſj ibi loqꝗĩ de iure ↄſuetudinario in feudij.aliud de iure cõi q fuarem ĩ emphitheoſi.nt ibi dic Ja.de bel.i.d.c.j. Nꝛe⸗/ dicta puto vᷣa q ꝗs accepit emphitheoſiʒ ꝓp ſe ſuiſq; filijs. ſi De ſuis t legi. llbe. accepiſſet ſe ſuiſqʒ hẽdib legitis maſchis ul p ſe ſuiſc ſilijs ⁊ M Nõ tex.ibi cũ phetas ⁊c̃.tene mẽti iſtã hẽdibꝰ maſclis.⁊ ſic apponẽt vbũ hẽdib deberel ſilijs.ita de o„ WPere. vate q plene dixi.i.l.nemo ẽ qui ne/ mũ ſi eſſet hẽdes qꝛ ↄceſſio reqrit nrach ꝙ ſit fili hes.ita di cit tex.ĩ auc.de nõ alienãdis.S.emphitheoſiʒ o. Et iõ feuda ꝗtrãſeũt ad ſilios.ita demũ ſi hẽdes ſũt dicunt᷑ uẽire ĩ hẽditai petitioe.ut.l.itẽ vidẽdũ.S.ſ.de hẽ.peti.⁊ idẽ dicerẽ in emphi theoſi qᷓ requirit h.ſ.aliquẽ ſiliũ eẽ ⁊ hẽdeʒ. Sʒ an iſto caſu qᷣ reqrit ꝙ ſit fili ⁊ hẽ ſufficiat ꝙ ſit iſtitut nli re certa. Hoc anno habui ↄſulẽ.⁊ ĩ illa.q.erãt duo dubia. Auidaʒ recepe rat emphitheoſiz ꝓ ſe ſuiſq; filijs legitis maſclij ⁊ feminij.qrit an debẽt admitti parit ul p̊ maſcłi.ſcðo an his deñciẽtibꝰ ad mittant᷑ femie. In ſeudũ ẽ expeditũ qꝛ femie admittuntur de mũ deñciẽtib maſcul.ut.x.col.epʒʒ ul abba.c.j.de ſuc.ſeu.c. j.S. flia vo. Sʒ hoc ius ↄſuetudinariuʒ ẽ ſingnlare ĩ feudis ʒ iuris cõis reglas.ut.x.col.de eo ꝗ ſibi ⁊ ſuis ſi.ma.⁊ ſe.c.j.ex pc p Ja de bel.iĩ pdicto ti.epi.uel abba.c.j.⁊ iõ nõ ẽ traben/⸗ dũ ad pñtiã ut.l.qð vo.Cc.l.ius ſinglare.S.de legi. Puto igit ꝙ ex vigoꝛe pdictoꝛũ vboꝝ ſemiĩe ⁊ maſculi parit᷑ ueniãt ſicut parit᷑ ſuccedut.ut.l.maximũ.C. de li.pte.niſi ĩ ciuitate uel pꝛie ↄſuetudo alit ſe circa ↄceſſionẽ emphitheoſis hiet. Iẽ pᷣdcã va niſi eẽt ſtatutũ ĩ ciuitate ꝙ femia nõ ſuccedat extantibꝰma ſculis.tũc enĩ pᷣdicta lʒ copulatiue ꝓlata deberẽt ĩtelligi oꝛdi/ ne ſucceſſiuo.ut femine deſiciẽtib maſclis admittant.ut.l.gal lus.S. qdam. ⁊ ibi nõ. de libe. ⁊ po.⁊ nõ. Ci.i.ÿl.liᷣti.C.e. Ve cũdũ dubiũ ẽ qd ſi talis recipiẽs ĩ emphitheof.dicto mõ ma/ ſculũ vleʒ hedeẽ iſtituit ſʒ ſilia feminã ĩ certa qᷓtitate.⁊c iuſſit plus de bonis ſuis pete nõ poſſit an ſilia ꝑdat ius petẽdi poꝛ tionẽ ſibi ↄtigẽtẽ ĩ reb emphitheoſis. Idẽ poſſes ponẽ ĩ ſilio maſclo dcõ mõ ĩ certa re ſtituto. Iſta.q.foꝛmat Spe.i ti.de loca.S.nũc aliqᷓ.v.xxviij.⁊ lʒ arguat pꝛo ⁊ nõ tñ ſe firmat. Veritas tñ ẽ ꝙ dicte ſilie remanet iu petẽdi ſibi qſitũ ex vigo re ſtipulatiõis pine ĩ nullo diminutũ ꝑ dictã iſtitutionẽ factã ĩ certa q;ᷓtitate.qð ꝓbat᷑ cũ iſta ſilia nõ hẽat ut hẽs pꝛis diſpo⸗/ ſitio pꝛis nõ ualeat ĩ hoc aligd ut habemiĩ feu.de ſuc.feu.c.j. ĩpn.⁊ hoc ẽ ius cõe.⁊ Spe.ipᷣallegato v.dicit circa hoc ſileʒ eẽ emphitheoſiʒ ⁊ feu. Mꝛetea hoc videmĩ actiõe de dote qᷓ q̃rit᷑ ſilie ex ſtipulatiõe pẽna.qꝛ pꝛ nõ põt iſtud ius diminuẽ ſi/ lie niſi tãtũ ultra relinqt pẽ de ſuis bonis —R eã grauat.ut l.ſi cnʒ dotẽ. S.ſi pꝛ?. S.ſo.ma. MDꝛetea poſito 3 pꝛ poſſit eliã ſiliã puare ſua diſpoſitiòe ab emphitheoſi. tñ iſta vba hoc nõ ĩpoꝛtãt.ſʒ debuit expmẽ ꝙ iura emphitheotica ſolũ aꝑð filiũ remanerent.qð pʒ per hũc tex.nã pꝛ põt vni ex ſilijs aſſigna re libᷣtũ.⁊ tñ ſi vnũ ex ſilijs iſtituit ĩ magnã poꝛtionẽ aliũ ĩ mo/ dicã. pptea iſtitut ĩ modica nõ repellit᷑ qn cũ alijs admittat᷑. ut h ⁊ ita eritĩ ppoſito. Pꝛetea ſuffic ĩſtitutũ ex qᷓcũq; parte ſſtitutuʒ eẽ etiã ex modiciſſima nt ↄſeruet᷑ ei iuſpꝛonat.ut.l.ſʒ ex modica.j.ti.j.ergo ita ĩ ppoſito. Mꝛetea ſi ponerem ſfiliũ ſimplicit᷑ exhẽdatũ hoc nõ ſufficẽt ad excludẽdũ eũ a iurepꝛo nat ſʒ eẽt neceſſe ꝙ ſit exhẽdat mala mẽte. In dubio pᷣſumit nõ mala miete, utld pꝛonꝰ.S.ſiqs nõ mala mẽte. ⁊. S. ſe.j. ti. j.ita ĩ ꝓpoſito cũ ſilia ſit iſtituta ĩ re certa ⁊ ẽ iuſſa eẽ ↄtẽta ⁊ im plus de bõis ſuis petẽ nõ poſſit.dcã vba debẽt ĩtelligi ꝙ plus de bõis defũcti petẽ nõ poſſit iure hẽdi.ſʒ nõ dʒ puari eo iure qd hʒ ut ſilia nõ ut hes ut iurepatronat ⁊ emphitheotico. ut ꝓbãt iura pdicta ⁊ ꝓbat᷑j.ꝓxima.q. Nõ ob.iura allata per Spe.pᷣ nõ ob.l.ſemiĩe.C. de ſecũ.nup.q; ibi mr̃ nõ cogit᷑ reſer uare ſilijs rõne alicui uẽtiõis habite cũ alio ſʒ ex vigoꝛe illiꝰ ↄſtitutionis q diſponit ut mi ibi poſſit eligẽ vnũ ex filijs. ſed iĩ q.nr̃a ueniret ð ↄuẽtionẽ habitã cũ alio ſi eligẽt vnũ ex ſilijs. Mõ ob.ꝙ pꝛ põt puare ſilios nõ ſoluẽdo canonẽ q; hoc c ex nã ↄuẽtiõis ⁊ ↄuẽtio nõ offẽdii ſʒ ↄcedẽs.ſʒ eligẽdo vnũ ex ſi lijs offendit᷑ ↄuentio q; uoluit filios parit᷑ admitti. Nõ ob.q; pẽ põt aſſignare libertũ vni ex filijs ⁊ rũde ut ex Palict appa/ ret.¶Quũo pꝛ iſtituit filiã ĩ cert᷑ reb ⁊x iuſſit eaʒ ſtare tacitã ⁊ ↄtẽtã.⁊ ꝙ plus de bonis ſuis petẽ nõ poſſit.⁊ pone ꝙ res ille ſũt ultra legitimã.mõ illa ſilia vult dotẽ mr̃naʒ.q̃ri an poſſet. opponebat᷑ꝙ nõ.qꝛ p illa vba plus petere nõ poſſit videt hʒe animũ cõpẽſadi.ut.C. de rei uxo.act.S.ſciẽdũ.Cõſulni ↄꝛiũ qꝛ bona ĩtelligunt deducto ere alieno.ut.l.bonoꝝ.⁊.l.ſi ſubſi gnatũ.S. bona. de v.ſig. Mõ ſilia petit dotẽ tanq; es alienũ nec petit de bõi ſui.qꝛ illa itelligunt᷑ deducto ere aliẽo.p hoc allegatur ꝓp caſu.l.pꝛetoꝛ. S.emcipati.e.de col.bo. Ita etiaʒ in pꝛecedenti queſtione petit emphitheoſim ut es alienum no ut de bonis deſuncti qð nõ. ſciat de duob reis.⁊ dixi eti i.l.ſiqs id qð eo ti.tota die fiũt iſtrumẽta paci ⁊ pcoꝛdie ⁊ ꝓmittũt plłe ex vna parte pluribex alia parte ſe iuicẽ nõ offendẽ erũt ne plures rei cre/ dẽdi ⁊ debẽdi.Certe nõ qꝛ ad hoc ſint ples rei credẽdi ⁊ den . bẽdi dʒ eẽ eadẽ rej q debeat᷑ plurib.ut.l.ſiqꝗs id qð de duob ribus.nã qlibet dʒ ſuã rẽ ⁊ cuilibet debet᷑ ſua res.qꝛ aliud eſt offendẽ titiũ aliu meuiü. hoc phai. hieibi cũ ꝓpetas eoꝝ ⁊cc. 1 o victu Luʒ trib ſe.ſũt bone leges. Mõ ſacẽ ſuo victu niſi ↄſuetudo pꝛie alit ſe hẽat.ut.l.exce.⁊ qð ibi nõ. C. loca. ¶Op. ad. I. ſuo victu. de. . ope. iſ. So. ibi dẽ libᷣt dʒ facẽ ſũpt pꝛono.uerũ ẽ ſi pion nõ hʒ vñ ſe Alat⸗ dle E cuj ut.l.ſuo victu.¶ Vltio ĩ.l.ꝙ niſiĩ f.nõ ar.qꝛ medic' qua dit ad aliquẽ locũ ꝓ tãto ſalario ĩ die dʒ bi⸗ ſalariũ tꝑe itineriʒ F Mãõ tex.iĩ fi.ibi in oĩ/ Am patronus. Ms terit. . —— Sdicus Iſta eſt bona.l.quã nõ Ttene mẽti. De ſuis x legitimis liberis. Rubꝛica. 0O. coôtinuat rubꝛicam. continua ut in ea. 1 põt teſtm facẽ dicat iĩteſtatꝰ. out. l. is cui.S.fi.S.de te. So.ibi dic inteſtabil.ᷣ iteſtatꝰ.nã iteſtabilis ẽ nomẽ.vñ ſignificat pua tionẽ potẽtie.vñ dẽ ĩteſtabilis ꝗ teſtari nõ põt. Pic vo dã iteſtat qdð ẽ participiũ qð ſigniticat puationẽ actꝰ ſᷓ poſitionẽ potẽtie ᷣm pmã ſigniſicationẽ q; teſtari poterat. 4 er. h. ð. Me. de bel. ꝑti. erat conſuetudo iĩ anglia ꝙ ſi foꝛẽ is decedẽt iteſtat ſuccedẽt ecclia maioꝛ.mõ deceſſit ibi qdã ipubes uel ſurioſus iteſtat. Certe dicipᷣe ꝙ ecclia non ſucce/ Alt qe ppe nõ decedit iteſtatꝰ. ⁊ vba ſtatuti debẽt itelligi ĩ du/ bio m ppꝛiã ſigniñcationẽ.ut.l.nõ alit.S.de le.iij..l.j.S.ſi ij ꝗnauẽ de exerci.p hoc etia videt᷑ ꝙ ſtatutũ ciuitaj q cauet᷑ mt᷑ nõ ſuccedat ſilijj ab iteſtato uł ſilijs iteſtat ꝙ nõ hẽat locu ĩ pupulo decedẽte qm ile ppe ĩteſtat' nõ decedit ut h.ſʒ ĩ par tibꝰtuſcie cõi uſu loquẽdi ſe hʒ ꝙ etia ille q nõ põt facẽ teſta mẽtũ dicat᷑ decedẽ ĩteſtatꝰ.⁊ ꝓ hoc fac iſta lex q diẽ ꝓ ĩteſtatʒ acciꝑe debem.Cõis enĩ uſus loquẽdi nõ ẽ ꝓpa ſignificatio. nt. l.labeo.de ſupel.lega.C.l.cũ delanionis.S.aſina.de fun.in ſtru.tñ cõis uſus loquẽdi pᷣſfert ꝓpe ſignincatiõi.ut.l.libꝛoꝛũ S tñ caſſius.v.de le.iij.⁊ iõ putarẽ mr̃eʒ repelled ã. ⁊ ꝙ ſic itelligat᷑ de cõi uſu loquẽdi ẽ h tex.¶ Itẽ qᷓro aliqꝗs fecẽ̃ teſtĩ qð poſtea ẽ ruptũ agnatiõe uel repudiatiõe hẽdita utrũ ſuc/ cedat tũc ecclia de ꝗᷓ dic ſtatutũ ꝙ ſuccedat decedẽtib ĩteſta⸗ tis. Tex. hᷣ videt ꝙ ſic q; ppe ẽ naltar⸗d teſtm rũpit. Cõtra/ riũ dico fim. ppaʒ ſignincationem.q;ꝛ ↄſluetudo reqrit ꝙ dece dat ĩteſtatus.hoc ẽ eo tꝑe quo decedit ſit ĩteſtatus.ut.l.in de . teſtati. S Op.x videt᷑ ꝙ üle qui nõ reis.ſ ĩ caſu nr̃o nõ debet᷑ eadẽ res a pluribꝰ.nec eadẽ res pla 4 — tex. i.l. ꝙ . ibi q;ꝛ vniuerſitaj ſpo pondit Exrabed gpnter facẽ aliqd alicui vʒ⸗ licth. S. ſi erneus.S.de noxa.⁊.l.ſi titius.S.de teſta.mili.ſj iſte ꝗ fecit teſtm̃ qð rũpii nõ decedit ĩteſtatus tũc ꝓpe cũ moꝛit.ſʒ tũc ꝓpe cũ deſtituit teſtm.hᷣ eſt caſus iſti.de legi.agna.ſuc.S. ꝓximus.vñ ſᷣm ꝓpꝛiã ſigniſicationẽ nõ ſuccedẽt ecclia.ſed ex cõti uſu loquẽdi alit ĩtelligemus.ut dixi.¶Tertio nõ iſtũ tex. dicit.q hoj quoq; ꝓ ĩteſtat᷑ ⁊c.ex qͥ habes ꝙ aliud ẽ aliquẽ eẽ iteſtatũ.aliud ꝓ iteſtato haberi.q;ꝛiſta vᷣba ſignãt ipꝛopeta tc᷑ẽ. dixi in.l.ptoꝛ.S.ſiquis inter de oper.no.nun. (Mueri. Fuo ꝗ moꝛ patit᷑ libertat᷑ dẽ naſci ſuꝰ libe⸗/ SeUEel e ro uel fuo ꝗ libertati moꝛã patiatur.hoc dic. Quare. Diß ſiue nalis. queroutrũ oebeat itelligide 5 Eenãalib tm uł de nalib ⁊ legitis. So.itellige.ſ. de legiti. ut nõ. j. e. S.fi.nã nalijtm nõ ẽ ſu qð apparet q; nõ ci ptate qꝛ ex iuſti nuptijj nõ ẽ pcreatꝰ.utiſti.de pa.po.i pᷣn. T.l.nã ciuiũ.S.dehis ꝗ ſũt ſui ul alie.iuris.ꝙ talł apparet. qe tał ſili pᷣterit nõ hʒ aliqð ius teſtm.ut nõ.i.l.j.circa hᷣn.de ʒta. Scðaʒ partẽ huius.S.de dãnãdo crimie ꝑduelliois dic ut dixiĩ.l.ꝗ a latronibu.S.j.de teſta.⁊ nõ.iſti.e.S.per ꝛiuʒ. Dã h ꝙ fili deſinit eẽ i ptãte capit diminu (Si filing. tiõe magna ul minoꝛe.qᷓro qd de minima. Gl.videt᷑ dicẽ ꝙ nõ ſʒ falſu videt᷑ dicẽ qꝛ capit᷑ diminutiõe mi nima.ut de emcipatiõe qñ ꝗs exit de ptãte.ut.S.mima.iſti. de capi.di.⁊.l.tutelas de capit di.⁊.l.gallus.S.⁊ qd ſitm̃.õ. de li. ⁊ po. Suſtinẽdo gl.dicas ꝙ gl.ĩtellexit h q capit᷑ dimi nutio ↄtigit ĩ ꝑſona pꝛis.nã tũc p mediã ⁊ maximaʒ lihant᷑a C Jauͦ. 20 liberto. Aualte deiun lIctatiõi oparũ habet᷑ nõ.l. l. ci ſlio. 5. .. de vbo. oh. x. l. ſc. Pi ptqte nõ ꝑ mimã.ſ trãſeũt a pꝛe ĩ ptateʒ arrogatoꝛis.ſʒ l.ſiqs ꝓ co de ſideiuſ.x.l.nemo ẽ ꝗ neſciat de duob reis. litelligim de capit diminutione mima ↄtigẽte ĩ ꝑſona ſilij tẽ — — — gl. debẽt dieẽ media ⁊ minima.nõ aũt debẽt dicẽ nõ minima. AQñũo utrũ hoc ꝓcedit hodie ꝙ ſilio emãcipato nepey tene at locũ ſui.Gl.tãgit ĩ.l.gallus.S.⁊ qꝗd ſi tm̃.S.de li.⁊ po.⁊ tʒ 4 ſic. ego tenui ↄꝛiũ.qꝛ caſus ẽ ĩ ↄꝛiũ.qꝛ emãcipat ſuccedit ho lie ad ſimilitudinẽ ſui.caſus ẽ i.l.meui.S.j.C. de.legi.hẽdi. (Sigs⸗: Succedẽ dicimur nõ ſolũ eiꝗ habẽ deſinit. y ei 1QBeetiz cui ſprs hñdi defc. ¶ HMo tex. ibinõ min⸗ aũt nepote ſuccedũt ĩẽlocũ parẽtũ ſuoꝝ.hoc iõ qꝛ tex.ĩ coꝛpo re de here.que ab ĩteſta.dicit ꝙ ĩ locũ parẽtum ueniũt ſilij ⁊ filij eoꝛum.nec dicit de pꝛonepotibus.certe idem erit de pꝛo/ nepotibus ut hic. quia appellãtur filij. „ C ciẽdũ.⸗ . gs iteſtat decedit an ꝗs ſit ſuꝰtpᷣs moꝛ ſpicit.ſʒ ſi decedit ſacto teſtõ tpᷣs q teſtiin deſtituit iſpicii.h.d.¶ HNõ tex.ibi qᷓuis ſuceſſio ĩ ſuis hẽdibꝰ nõ ſit.ex qͥ hẽs ꝙ ĩ ſuis hẽdibꝰnõ ẽ locꝰ ſucceſſoꝛio edicto.qð an ſit uerũ dicã.j.ꝓxi.S.¶Scðdo nõ ꝙ nepos pot iſtitui ſub oĩ ↄditiõe ut h ibi ul nepo tc̃.de hoc dic ut.l.ſuꝰ.qq; ĩ pn.de hẽ.iſti.⁊.l.qj ſi in ↄditiõe.S.nepos.e.ti.ubi dubitat᷑ ꝑ glo.tñ caſus ẽ h circa iſtã mãm de ſuis hẽdibꝰ.¶ Qũo diẽ Rurnz huiꝰciuitatis ꝙ filia femina nõ ſuccedat ab ĩteſtato maſculis extãtibꝰ.qᷓro utrũ filia ſemina dicat eẽ ſua hẽs.Certe nõ q; vi des h̊ ꝙ fili exhẽdatꝰ nõ eſt ſuꝰut h.⁊ eadeʒ rõne filia puata a ſtatuto ſucceſſione nge Nin⸗ woneſt ſcire 86 ulta: B B ꝙ poſt ſuos ſtati uocant᷑ ↄſãgui Poſt ſuos.h⸗ imo Rö?ioc ſucceſtoꝛi edli eto extãtibſuis de capite ĩcaput.ſjʒ de gradu ĩ graduʒ.nt.ð. ꝓxi.S.⁊.S.vñ li.l.ſcripto.⁊.l.q ſe pꝛis.cũ ſi.Gl.dic ĩtelligũ ꝙ hH nunqᷓ; ſuerũt ſui.ita uocant᷑ cõſanguinei nõ ex vigoꝛe edicti ſucceſſoꝛij.qꝛ ipſi pmi repiunt.⁊ h nerũ mero iure ciuili ſᷣim ꝙ ſui bẽdes erãt ſiue nellẽt ſine nollẽt.ſʒ cõſiderato iure pꝛetoꝛio erat loc ſucceſſoꝛio edicto extãtibꝰſuiꝭ.⁊ ſic.l.ꝗ ſe pꝛi.ẽ coꝛe cta.Alij dicũt ↄꝛiũ ꝙ nepos nõ põt admitti ut ſuꝰqꝛ nõ ẽ locꝰ ſucceſſoꝛio edicto extãtibꝰſuis.ſʒ admittiũ agnat ꝑ bonoꝛuʒ poſ. vñ agnati de iure pᷣtoꝛio. Ja.de are.? Pe. ⁊ Ci.⁊ Ja. de bu. Rai. de foꝛ. tenebãt iſtam opi.ſcdam.ſemꝑ ego dixi ꝙ in hoc male dicũt ⁊ gl.dic uerũ.⁊ rõ iſtoꝝ doctoꝝ ẽ iſta.qꝛ nõ pñt eẽ płes hẽdes iſolidũ eodem iure.ut.l.ſi ut certo.i.S.ſi duobuehiculuʒ.cõmodati. ⁊.l.õ ꝙ. S.vni duo.j.de re.iur.⁊ l. hẽditatem.S.ſi.de caſtrẽ.pecu.ſ̊ ſili de iure ciuili ẽ hẽs uelit nolit.ergo aliꝰnõ põt eẽ hẽs de iure ciuili. Sʒ male dicũt ⁊ caſũ.l.j.S.ſiqs adita.j.ti.j.ubi ſi aligs adiuit hẽditatẽ poſtea 1—22 abſtinuit ꝑ bñiñiciũ reſtitutiõijĩ ltegru aliꝰadmittii ex lege.xij. tab. Sʒ ob. qꝛ pm ꝗ ẽ hes ĩſtitut remanet hẽs de iure ciuili. ut. l. ⁊ ſi ſine. F. ſzʒ qð pap̃.de mi.x.l.ei q ſoluẽdo in ſi.de hẽ. iſti.x tñ ibi ſut duo hẽdes de iure ciuili.Ad rõnẽ eoꝝ q̃ẽ ꝙ nõ pñt eẽ duo hẽdes eodẽ iure cõcedo uerũ ẽ ⁊ eodẽ reſpectu ſed diuerſi reſpectib ſic.utputa qꝛ vn ẽ heres de iure ciuili dire/ cto.ali de iure ciuili utilit᷑.⁊ ita ẽ ĩ toto titulo ad tre.q;ꝛ hẽs hʒ directas de iure ciuili.ſideicõmiſſari utiles de iure ciuili.q;ꝛ ex ſenatuſcõſulto.⁊ ſic erit B pmꝰhẽs de iure ciuili directo ali uti lit.dixii.l.ꝗ ſe pꝛis.C.vñ li.⁊ ĩ.l.exhẽdatũ de re iudi.⁊ ſic gl. bñ diẽ. C Diri nõ gl.q̃ ĩicipit ꝙ etiã ↄcepti ⁊c̃.quã ſepe alle gat Di.ad hoc ꝙ a quo remoueĩ genus ⁊ qlibet ei ſpeties. Oſt cõſanguineos. ta gilge Ignati. HDec hereditas. a locus ſucceſſoꝛio edicto ſʒ coꝛꝛigit᷑ ut dicitur in . ũo ceſſit relict filijs duoꝛũ fratrũ nullis exiſtẽtib'pſanguineis. q/ to utrũ ſilij ſuccedãt ĩ ſtirpẽ uel ĩ capita. In hoc fuit opi.olim int᷑ Aʒo.ex vna parte ⁊ Accur.ex alia.dicebat Aʒo eos uo cari ĩ capita ⁊ nõ.ipſe in ſũma de legi.hẽdi.gl.recitat ĩ anẽ.cei ſate. e. ti.ĩ qᷓ videt reſidẽ gl.iſti. de legi.agna.ſuc.S.hoc etiam. qð videt phbari ꝑ illũ tex.⁊ ꝑ.l.lege.xij.tabula.ĩ .C.de legi. hẽ. ⁊.S.ſi pars hẽditaſj pe.l.j.ĩ f.⁊ hoc.S.i v.hereditaj.Po. Accur.ſuluit ↄꝛiũ.x ego vidiĩ ſuis oſilijs ⁊ hoc gloſauit ĩ di cta auẽ.ceſſate.⁊ i.d.l.j.iſ.ſi pars heditat᷑ pe.i gl.ſuꝑ vbo hẽ ditaj.⁊ ĩ gl.ſuꝑ vbo uẽdicãtis.dicẽs iura antiq̃.ff.⁊.C.coꝛi/ giĩ hoc p.d.auc. ¶ Ooderni doctoꝛes ꝗdã tenẽt opi.Aʒo.⁊ Rof.ei diſcipulus ĩ ti.de bonoꝝ poſ.vñ cogna.S.ulj.quem Spe.iti.de ſuc.ab ĩite.recitat ⁊ nihil ſrmat. Ja.de are.Hi.? Ci.ſequẽdo eos tenẽt opi.Accurſijut pʒ ex notat ꝑ Ci.ĩ dcã auc.ceſſãte. Ja.bu.ibidẽ tʒ opi.Aʒo.qꝙ ſuccedãt in capita.? ſolũ ſuccedãt ĩ ſtirpes qũ ſuccedũt cũ patruis ꝑ ius auc. Rõ tũc ẽ.qꝛ ſuccedit᷑ ↄ ius cõe cũ patrui ꝗ ſũt ꝓximioꝛes ĩ gradu defũcto de cuiſucceſſiõe tractat deberẽt pᷣferrinepotib ꝗ ſũt ĩ remotioꝛi gradu vñ hocĩ pullegiũ nepotũ ẽ ut ĩ locũ ſuoꝛuʒ parẽtũ ſuccedt. Sʒ qñ ſuccederẽt ĩter ſe nõ exñtib pꝛuis re De ſuis ⁊ legi. manẽt iura antiq̃ icoꝛꝛecta.⁊ videt᷑ inuẽ tex.ĩ auẽ.de hẽ.ab in teſ.S.reliquũ circa ſi.ibi tale remediuʒ ⁊c.Ego vo int᷑ tantas opi.cũ de ſcõ occurrẽt ab opi.Alccurſij non diſceſſi.nec diſce do.ĩmo eam teneo tanqᷓ; vaʒ.pᷣ ꝑ tex.quẽ allat ĩ..ſi vo neq; fres.ĩ auẽ.de hẽ.q̃ ab ĩteſ.ſcðo ꝑ caſũ ĩ eodẽ ti.S.ilð.gꝗ.S.pᷣce dit als excedit.S.ſi vo.ubi expᷣſſe dic ꝙ qñ nulli ſuꝑſut ʒij ma⸗ ſculi uel femiĩe ſilij fratrũ ſuccedũt ĩ locũ parẽtũ ſuoꝝ ꝗ erãt in ſcðo gradu ⁊ excludũt alios q ttio ſunt lʒ ipii ttio ſint.⁊ ibi de hoc tagit ꝑ Ja. de bel.hᷣ etiã dẽ ĩ auẽ.ceſſate.v.hi aũt.als ĩcipit poſt fres ex utroq; ⁊c.apparet ergo ex pᷣdict᷑ ꝙ etiã qũ ſuccedũt cũ his ꝗ ſũt pares igradu ſuccedũt ĩlocũ pꝛis eoꝝꝑ ⁊ ſic ĩſtir aten ꝓbat᷑ qꝛ ſi aliud dicẽs ſe zanereig. Iʒd ad Proe uccederẽt ĩ ſtirpẽ tñ inter ſe ſieret diuiſio ĩ capita ut in oc exẽplo.Dheſũct ẽ titiꝰ relicto fre ⁊ ex alio fr̃e vno nepote T ex alio fre duobꝰnepotibille frat hẽet tertiã nepotibꝰrema nẽt alie due partes qᷓ deberẽt int᷑ ſe diuidiĩ capita ſᷣm pᷣdictaʒ opi.⁊x ſic qlibet hꝛet ttiã.qꝛ nõ utunt᷑ puilegio int᷑ ſe.hec ↄñtia bat ĩ ſili.S.de vul.⁊ pu.l.ꝗ cũ plłes.⁊ iſta ↄñtia ẽ falſa ut.d. Prdiaud d gꝗlibet uocat᷑i eã partẽ quã pẽ accepturus erat. ergo ẽ falſũ ancedẽs.Manifeſte ergo ↄcludi ꝙ ſilij fratrũ in — ter ſe ſuccedãt ĩ nrneqs⸗ uerũ qñ tractat᷑ de ſucceſſiõe alica ius ex pꝛuis uł auũcul.S ĩ vno coꝛigit put dicis de eo ꝗ deceſſerit relici ſilis duoꝝ fra trũ.ĩ alio exẽplo remanet ĩcoꝛectus ꝓut loquit ĩ eo ꝗ deceſſit relicij ſilijs duoꝛũ pꝛuoꝝ. ⁊ ita de facto ↄſului ĩ ciuitate aſſiſij. Nar Stknd ð dẽ de adoptiuis ſilijs.dic hodie ut ĩ Parui. iagopttone C,deadoptlofnbus ¶Zegitima. i ilcacimiti ae vxrimor dieg Tfallit ĩ mult.utiĩ gl.pʒ. Itẽ do tibi aliã fal lẽtiã ĩ duob fribꝰ quoꝝ vnöẽ piũct ex vno parẽte aliex duo bus.pfert᷑ ergo ille ꝗ ẽ ↄict ex utroq; parẽte ĩ auẽ.ceſſãte.⁊ Icoꝛpoꝛe vñ ſumit.Sʒ qꝗdĩ ʒijs utrũ ʒius ex utroq; parẽte ſ/ ferat᷑ ʒio ex vno parẽte im.pone exẽplũ duob modij. Pꝛĩo pꝛ me habuit vnũ fratrẽ ex utroq; parẽte aliũ ex vno paren/ te tm̃ tractat᷑ de ſucceſſionemea. Sʒ pone ꝙ hñs duos filios ex pᷣma uxoꝛe accepit uxoꝛẽ ſcdam ⁊ uxoꝛ habebat ſiliam ex alio matrimonio quã ſiliã tradidit nuꝑtui vni ex filijs ſuiꝭ pꝛi mi matrimonij.ex q̃ natꝰẽ ſiliꝰ.fili nat ex ſcdᷣa uxoꝛe eſt ʒius huius filij ex utroq; parẽte.q; frat carnalis pꝛis ⁊ frat carna/ lis mr̃is.ſili pmi mrimonijẽ ʒi ex vno parẽte tm̃.qꝛ fr carnał pꝛis.q̃ri᷑ q ĩ ſucceſſione pferat᷑. Hãc qõnẽ vidi de facto.h di tih co etiã ſalua melioꝛi delidᷣatiõe puto ꝙ nõ.nã illð qꝗð dẽ utrũ ſint ex vno parẽte an ex utroq; non hʒ locũ niſi qñ tractat᷑ de ſucceſſiõe fratrũ ul patruoꝝ.ſecſi de ſucceſſione ult᷑ioꝝ. ut.d. §S.ſi vo neq; fres.ibi eniʒ ſola ppingꝗtas ĩſpicit ĩ gradu nõ vin cla ꝗbeiũgunt.ſʒ h.S.iſte ĩ hoc nõ coꝛigit᷑.ita debet ĩtelligẽ. 0J nterdũ Pꝛoximioꝛ intelligii de tꝑe moꝛtis ſi nul Aluʒ condituʒ ẽ teſtamentũ. als pꝛoximio? intelligitur eo tẽpoꝛe cmatellamme deſnuntur h.s. ¶ Unde Uelle Deripto hẽde repudiante ſuccedunt WA! *²pximioꝛes ĩ gradu cuʒ onere ſideicõ miſſi ab ĩteſtato petiti.h.d.⁊ ẽ ſcabioſus.S.¶ Op.int agna/ to nõ ẽ ſucceſſio.ut..e.l.ĩ pn.So.illud uerũ cũ vn ex agna tis fuit eo ipe in ꝗ hẽditas fuit delata.ſʒ h agnat pñs deceſſit anteqᷓ; hẽditas eẽt delata.ſʒ hodie ĩ totũ ẽ ſucceſſio.ut iſti.de legi.agna.ſuc.S.placebat.¶Itẽ op.ꝙ heditate nõ adita fi/ deicõmiſſuʒ exiiguat.ut.l.ille a ꝗ. S.ſi de teſtõ ad treb. DPicũt ꝗdã ꝙ h fuit relictũ a veniẽtib ab iteſtato.ſʒ certe h ẽ tex.q diẽ ꝙ fuit relictũ ab hẽde deſcripto.q̃re alij dicũt ꝙ h fuit hẽ/ ditaj adita.ſʒ hoc ẽ ↄ tex.ꝗ dic ꝙ fuit repudiata.ꝗ̃re dic ꝙ ſu it relictũ ab hẽde ſcripto ⁊ repetitũ a ueniẽtib ab ĩteſtato.als nõ ꝓcedẽt niſi foꝛte ſʒ aliã lec.q ẽ ĩ.l.eã quã.C.de ſideicõmiſ. Uiteſtato. Doſt r. . ei de piꝛin. de li. ⁊ poſthu.⁊ Di. S. de ſta. ho.l.ſeptuno mẽ⸗ ſL.: ibiſcripſit multa ſcripta magiſtri gentilis. U p toꝛ. Hõ tex.ibi nõ ꝓpe ⁊ẽ.Ex q habej ꝙ nepotes ppe dicunt illi ꝗ tꝑe moꝛ 8 de cuiu⸗ ecchie en üirnatt z pone fuit * * ſtatutũ hoc tpe aduẽtus ĩperatoꝛis Yederici ꝙ alig nobiles eſſent exbãniti ipſi ⁊ eoꝛũ ſilij ⁊ nepotes.certe ſi ſunt aliq ne/ potes qui nõ erant cocepti.tũc nõ cõpꝛehendunt.ſed ſi vis ꝙ ipſi cõpꝛehendanĩ dicas ipſi ⁊ eoꝝ Poſter nã poſteroꝛuʒ ap/ pellatione cõpꝛehenduntur oẽs deſcẽdentes.hic eſt tex.in.l. iuriſcõſultꝰ. S. parẽtibꝰ.S. de gradibꝰ. ¶Itẽ q̃ro aligs acce/ pit emphitheoſim ꝓ ſe ſuiſq; filijs ⁊ neponbꝰ.mõlnepotes nõ grãt tũc cõcepti an cõpꝛehendent᷑. Aidei ꝙ nõ ut h. DNico ꝙ i vo tractat᷑ de ſucceſſiõe aliox tẽre Ber or manẽt ꝙ ſuccedãt ĩ capita. ut.d.S.ſi vo neq; fres.⁊ ſic iſte. xF. ⸗ 3/ 8 0 Ad ſenatuſcõſul ter. iſti nepotes admittunt᷑ ⁊ eis ex illo iſtrumẽto qrit᷑ ius.q; hoc qʒð hic dicit hʒ locũ ti in acqſitione hereditatis legitime.Et nõ ꝙ dico legitime ⁊ de bonoꝛũ pol.ĩtelligit.ſecus i alijs acꝗ ſitionibꝰ. hic eſt tex.nõ.in.l.paulus de bo.li.⁊ ſcripſi i.l.qdð di citur de vᷣbo.ob.pꝛedicta va in acqſitionibus.in diſpoſuioni/ bus vo penalibus dic ut dixi.S.in pꝛima q̃ſtione. ius ſubſtitutiõis reſpicit pꝑſonã.iõ ad hẽdẽ nõ traſmit .d.nõ glo.ibi reliet ⁊c. ſt rõ S ut in glo. WS Rationẽ hui.l. vide. q; per legẽ. xij. ltis. ab. defert hẽditas per nomina deſi⸗ nantia agnationẽ. ſ̊ per emancipationẽ deſinit eẽ agnat. go tc.ſʒ p ſenatuſcõſulta defert hẽditas ꝑ noĩa na/ ture ut pĩ mat᷑.q noĩa ꝑ emãcipationẽ nõ tollunt.ut.l.tutelaj de capi.di.ſʒ hec.l.hodie coꝛꝛigii.qꝛ ſublata ẽ differẽtia eman cipatiõis ⁊ patrie ptãtis ꝑ auẽ.de ſuc.q defer.ab inte. ater Iſtius.l.ĩtellectũ pono plene in.l.ſi Pater. is qui ꝓ emptoꝛe de uſuca.ꝓ emp.i racta. de ſictione trãſlatiua.¶ Op.de.l. ꝙ ſi filium titur. de caſtrẽ. pecu. Rñdit glo. ſui iuris credii deceſſiſſe ꝙ;tum ad ſucceſſionẽ ab inteſtato nõ q;tũ ad ſubſtitutionẽ pupillarem. ⁊iõ dic utĩ glo. Lu vo dicas ꝙ iſtud ẽ uerũ q;tuʒ ad pupilla rem ſubſtitutionẽ.ſʒ q;tuʒ ad tacitã vulgarẽ qᷓ cõtinet᷑ in expᷣi ſa pupillari dic ut dicã in.l.j.S.de vul.⁊ pu. ¶¶ Ald ſenatuſcõſultum ferulionun. ublea⸗ tat ota iſta lex tracta — ve in genua.½ officio ſenatuſcõ/ ſulti oꝛfciani per qdð nilius ſuccedit matri.ſed ſe- cunda.l.loquitur de ſenatuſconſulto tertuliano per qð mater ſuccedit fllilo. „ ieg. n caſũ ſpetialẽĩ qᷓ hẽditas matris nõ adita EVetrãſmnittit ad hẽdeꝭ. ⁊ ratio eſt qꝛ abſq; ſui culpa adire nõ potuit. alios caſus habes in.l.uentre de acꝗ.here. Eili 18 LHic ẽ bñ noucaſus.ſimilẽ caſũ habes.j.l.ꝓxi. IIIUS. . ſte.5. vider de vbo ad uerbũ p.l.itercidit de cõdi.⁊ de.⁊ g diſtinctionẽ quã dedi in.l.ſi cognatis dere. du. ubi dixi ꝙ ule g effici ßuus hois ⁊ poſtea liber admittit. ſecus ſi efficiat fuus pene.dẽ hͥ totũ ecõuerſo. Rñdeoĩ ſucceſ ſione ex teſtõ ꝓcedit illa diſtictio quã dediiĩ.d.l.ſi cognatij.in bma lec.ſʒ in ſucceſſõe ab ĩteſtato erit diſtinguẽdũ totũ econ uerſo. Rõ ẽ qꝛ ille q effici᷑ fuus hoĩs nõ effict eius ↄditionis ut nõ ſit ſucceſſibilis ex teſtõ.q; aliũ põt facẽ hẽdẽ miniſterio ſuo.nt.l.ſi pi.S.de hẽ. inſti.ſed ille q efficit᷑ fuus pene ex teſtõ fit ĩſucceſſibilis. ⁊ ſi reſtituat᷑ videt᷑ ali hõ.ut.l.ſi puꝰ.S.de adi. leg.iĩ ſucceſſiõe vo ab ſteſtato totũ ecõuerſo.nã ille q efficũ ſer uus hoĩs deſinit eſſe agnatPul cognat' oĩno. Et lʒ efficiat ſiᷣ nunq; reaſſumit.q; remanet libert alienꝰ.iõ nunq; ius ſucce⸗/ dẽdi recuꝑat ut h.fac.l.hõ liber.de ſta.ho.ſʒ ſi kᷣů pene efficit ⁊Tq reſtituat᷑ nãlia ⁊ ciuilia iura recuperat merito habilis ad ſuc cedẽdũ reper as ſtelligo uerũ niſi hẽditaꝰ ꝑ aliũ eẽt appᷣhen ſa. ut nõ.in.l.gallus.S.⁊ achf ĩfi.gl.ma.S.de li.⁊ poſthu. 5 gl. ᷓ dicit ĩterp̃tationẽ.i.coꝛꝛi tO eras. g. 4 habes gꝗd ſit dicẽ ĩterpᷣta tio. ſile nõ.in.l.j.S.de oꝛi.iur.⁊ ibi gl.allegat iſtũ tex.¶ Op. j.pxi.So.ill qð dẽ h de dãnato rei capitał nõ coꝛigit.qj ſo lũ id qð dẽ de eo ꝗ locauit opas ſuas ut cũ beſtijs pugnaret. apitis. Aue ẽ rõ ꝙ hẽditas qᷓ defert ex ſenatuſcon/ 9 ſulto nõ parit capitij diminutionẽ.ſʒ ea q̃ de fert᷑ ex.l.xii.tab.ſic. Rõnẽ reddit tex.in.l.tutelas.S.de capi. di. qꝛ ꝑ ſenatuſcõſultũ defert hẽditas ꝑ noĩa nãlia.ſʒ ꝑ capitiꝭ diminutionẽ nõ tolli᷑ nomẽ nãle.qꝛ nihilominus remanet mr nel ſilius.ſʒ p.l.xij.tab.defert hereditas ꝑ nomia iuris.ut ſuij ⁊ agnatis.ſ̊ per capi.diminutionẽ deſinit ꝗs eẽ ſuus ⁊ agna/ tus.iõ tollũ H e⸗ lſtä ianig adi e h.S.ſeci pluries magnũ feſtũ Siquis dita.n q habes ꝙ ule ꝗ ꝑ reſtitutionẽ lĩtegrũ excludit᷑ ab hẽditate lʒ de iure ciuili hẽs remaneat.tñ nõ ipedit quin alius poſſit eẽ hẽs de iure ciuili.ut dixi une⸗ ſcienduʒ. S.ti.j.⁊ h ẽ caſus ꝓ opi.in gl.l.ꝗ ſe pꝛis.C.vndelibᷣ. 72 d Op. lode lñ. de luccdl. Dol b 655 (M G Lic ẽ nõ. S. videtur .RE ptionis ẽ exceptio rei ſinite ⁊ ſic ĩpedit litis cõteſ.ſile hes in.l. trãſacta.j. de v.ſig.⁊ ĩ.l.cũ q̃rebat᷑.S.j.j.iudi.ſol. Itẽ aduerte qð dico i.l.oẽs ppłli.ubi dicebã ꝙ pᷣdicta locũ habeãt ĩ p̃teriiʒ ⁊ futuris. Iſta vba ĩ pᷣterit ĩtelligi debẽt ĩ pᷣteritis pẽdẽtibus nõ finit.ut.l.cauſas.C. de trãſac.⁊ in auc.ut cũ de ap.cog.in Jus accreſcendi ſequiẽ J ex pluribus. u iõ ad hẽdes rrlſit pn.nã ſinita dicunt q̃ ſũt ſinita pacto traſactiòe uel quis alio mõ.ut h ⁊.ll.S.allega.⁊ habui gonem ĩhis ᷑minis. Piẽ ſta tutũ ꝙ filia non ſuccedat extãtib nlijs maſculis.⁊ h̊ habet lo „ cũ ĩ pᷣterid.mõ q̃dã ſilia cũ fratre diuiſerat qrebat᷑ an ĩ ea locũ hẽat ſtatutũ. Dixi ꝙ nõ.qꝛ illa cauſa erat ia deciſa diuiſione. Mõÿ tex. in. 5. ſed ſi filꝰ. J Ue mgenua v. ſʒ ⁊ ſ ninece nonne 6 videt ꝙ redacta in fuitutẽ deſinat eẽ mi lʒ manumit/ tat.ut.s.ꝓxi.S. Rñ.iſto tꝑe quo peperit fuit fua merito ſi ſu⸗ it manumiſſa ſtatus eius augmẽtatur ⁊ redit ad ſtatuʒ qͥ erat tꝑe natiuita.iõ remanet mat.ſʒ.õ.ꝓxi.S.nunq; redit ad euʒ atũ quo erat tꝑe natiuitatis.iõ mater nõ remanſit. ¶Zi eEPA. Dupꝛa dixi ꝙ mr̃ admittit᷑ ad ſucceſſionẽ ſili Eo. vo ponit an filij filio;ꝝ mr̃eʒ excludant uſq; ad.S.obijcit.ibi põit an pꝛ mreʒ excludat uſq; ad.S.ſi pꝛẽ ibi an mr excludaĩ ex eo ꝙ nto 85 petijt uſq; nne.. - Mõ ꝙ ſi ſtatutũ dic̃ ꝙ filia femi Seg ſi ſint ſui. noſüccedat extãtib libis in/ telligit extãtib ſilij ꝗq ſuccedãt pꝛi.caſus ẽ H.ↄcoꝛ.l.ſiue.S.ſi. S.de iurepꝛo.⁊.l.ſi ex modica.S.ſi filꝰ.S.de bo.li.⁊.l.j.S.ſi ſi liũ.S.de bonoꝛũ poſ.ð ta.Sed cõtra hoc videt᷑ ꝙ ĩmoiſtide/ beant excludere matreʒ ſi potuerũt ſuccederelʒ nõ ſuccedãt. ut. I. ſlliuſta.S. cũ quis.⁊ ibi nõ.S.de le.j.So.ut ibi dixiin.l.j. S. ſi fliuʒ. S. de bo. poſ. contra tabu. (Enc liuscxi m Pone caſũ ſic. filius exi Biquis 2 liberis. e ĩ patria ptãte habe bat uxo ẽ pᷣgnãtẽ ita ꝙ ſi naſceret᷑ nõ naſceret ĩ ptate ixſi ſilij poſtea fuii emãcipat poſtmodũ deceſſit relicta uxoꝛe ſua pꝛe gnãate.uxoꝛ pᷣgnãs ſuit miſſa ĩ poſſeſſionẽ noĩe uẽtris ⁊ peꝑi vnũ ſiliũ q deceſſit anteq; adiret hẽditatẽ. qᷓrit utrũ iſte fil im pediat mreʒ q ẽ auia qͥ ad ipſũ ſuccedẽ ſilio ſuo ꝗqẽ pꝛ d ad ip fũ. Et dubiũ erat.qꝛ uent᷑ miſſus ĩ poſſeſſionẽ videbat haberi loco aditiõis.tñ iuriſcõſult dic ↄ.DPicit tex.an mi ꝑãis ſui ꝗqẽ auia q ad ipſũ. Di.diẽ tex.uocaĩ ita ꝙ admittat᷑ ad ſucceſſio nẽ ſilij ſui.? admittat᷑ mr iſti poſthumi ad hãc hẽditatẽ tanq; ſibi trãſmiſſã a ſilio ſuo. DPic tex.agnoſci ꝗ pꝛ fuit emãcipatꝰ a pʒe ſuo qauo qͥ ad hũc poſthumũ.⁊ ſic nat nõ recidit ĩ ptatẽ pꝛis ſui. Mõ tex.ibi neq; eni ſuffic. ¶ Op.⁊ videt᷑ ꝙ hẽditaſ dis nõ adita trãſmittat.ut.C. de ſuis ⁊ le.l.apud hoſtes.⁊.l. Editatẽ.S.fili.j.de caſtrẽ.pecu.cũ ſilibꝰ.ſʒ dẽ h S.So.dicũt Ra fateoꝛ ꝙ hẽditas nõ adita nõ trãſmittit᷑ ⁊ alijs caſib ille eges loquunt᷑. Sʒ vitas ẽ ꝙꝙ hẽditas pꝛis nõ adita trãſinittit ut dicã ĩ.l.ſi fili q pꝛi.õ.de vul.⁊ pu.AQAuare dic ꝙ h ſilius.ſ. poſthumꝰ nõ ẽ ſuꝰ.qꝛ nõ erat ĩ ptate pꝛis.Et ſi dicis quõ pot eẽ. Rñdeo qꝛ tꝑe emãcipatiõis pꝛis ſui erat cõceptꝰ ⁊ ſic na· ſcebat᷑ in ptate aui.⁊ ita ĩtelligit h LHu.⁊ Ci.in.l.apud hoſtes C. de ſuis ⁊ le.⁊ ſic nõ ꝙ ſu hẽs hẽditatẽ pꝛis nõ aditam trãſ mittit ut h.ibiſi nõ ſu Pẽs agnoſcit.dicã in.l.ſi fil g pꝛi. Itẽ videt ꝙ ꝗ petit bonoꝛũ poſſe ſionẽ videat᷑ agnoſcẽ heditateʒ. 5 ut.l.puberẽ.C. de iure deli.Sol.ibi bonoꝛũ poſſeſſione q̃ ius tribuit.uti poſſeſſione noĩe uẽtris ⁊t carbo.⁊ ſimilibꝰ.naʒ iſte bonoꝛũ poſſeſſiones nõ faciũt hẽdẽ. ut dẽ h qd tene menti. (S ed ſi infãti. Que ẽrõ dꝛie ĩter infantẽ ⁊ furio/ ſu. Dixi in. l.j. de bo. poſ.infan. ¶ Obiicitur. Pater ergo excludit matrẽ nõ auus. (Si ſit. bi agnat defunctiultra fratrẽ.⁊ ſic ob.qute? = 5. Per iſtũ tex. habeß vnã decretalẽ ex de ceſlſ. Hẽ c auctoꝛitate.li. vj.fac qð dixi uob igl dpe E vrz tgs. ſit c 5 . Vt intelligas hunc it t 9. mne. Kvideaginſti eo.ti⸗ Ad euidẽtiã Prine Simnite ſicut ſilius excludit matreʒ ⁊ pẽ matrẽ ita frater cõſanguine excludit matrẽ.ſʒ ſoꝛoꝛ ↄſan/ inea ſuccedit vna S mare aboria nſrboti 4 ictũ eſt.S.q̃liter mr excludat᷑ a ſucc 1 mater. one filij ppter ſilios uel cõſanguineos. mõðẽ vidẽdũ qñ pᷣuet᷑ ſucceſſiõe ꝓpt᷑ tutoꝛẽ nõ petitũ.Et pᷣ po nit mẽtẽ cuiuſdã cõſtitutiõis.ſcdo ĩcipit illã cõſtitutionẽ expo nere.ſcdᷣa ibi egdẽ ⁊c. ¶ Op.ad pn. C. ad tertul.l oẽm.⁊.l. mr̃es. So.iſta loꝗtur qñ ſilius deceſſit ipubes.ſec ſi fact pu bes deceſſerit. Sʒ ꝗqrũ de mre loqtur h.an ĩmr̃e nãali ⁊ legi tima an nãali tm̃. Rñ.etiã ĩ nali tm loqtur.ut.l.fi. C.ꝗ pe.tu. Equidẽ Nõ tex.ibi ſʒ puto tẽ.Ex quo nõ ꝙllʒ ſta/ * tutũ loquat᷑ in ptãte tñ hʒ locũ in capitaneo Auid. circa idẽ bana eadẽ wriſdikion⸗ quã beue⸗ , 6 tex. cõtra ſindicos comitatuj de 4 QAuid ergo bẽtes denunciare maleſicia ſub certa pena.quid ſi denũciauit cõpulſus a iudice an excuſet̃ a pena. — — —,— — B— Ad ſenatuſcõſul.ter. Certe videt᷑ debere diſtingui.aut pꝛocraſtinabat ⁊ differebat ⁊T tũc ſi cõpellit a iudice nõ air ſicut H. ſ 1 He ¶¶ Op.⁊ videt᷑ ꝙ mr nõ poſſit eẽ tu Q ſi p agter. r n iſta epota ute elt ede tute. So.̊ ↄcedo.⁊ qð h̊ dẽ tellige ꝙ h̊ ipetrauit a pncipe.ut.d. l.ñ. Sʒ qd ſi tutoꝛes non petijt ſʒ ipſa geſſit uel alij geſſerũt ſʒ nõ legitime.qꝛ nõ fuit factũ ĩuẽtariũ nec eis tutela decreta an excuſet· Dicit gl.ꝙ nõ qꝛ tũc excuſat cũ ipſa uel alij legitie geſ ſerüt. ⁊ ita dʒ ĩtelligi.ita diẽ glo.qð nõ.Iſte.S.ĩducit ꝑ Hi.⁊ alios ad.q.utrũ tutela mris ſit legitia.Et h̊ videt᷑ tex. ꝙ ſit le/ gitima. Alij dicũt eã anoꝛmalã de qᷣ nõ.in aucẽ.mr̃ix auie.C. qñ mu. tu. offi.fun. põt. dixi i.l.ſiqs ſub cõditione.S.de teſta. tu. ¶ Altio iduco iſtũ tex.ad.q.dicit.l.ij.ð.ꝗ pe.tu.ꝙ mr̃ dʒ petẽ tutoꝛes ſilijs nõ hñtib tutoꝛes legitios.ut.l.mr̃es.C.eo. ti. ⁊ ſic mi q̃ſi ſemꝑ excuſat᷑ cũ raro ↄtingẽt ꝙ nõ ſint legitimi ⁊ rõ erat qꝛ mr nõ potat eẽ tutrix niſi ĩpetraret a pꝛincipe.⁊ iõ excuſabat ſi erãt legiti.q; legiti ſtatim poterãt adminiſtrare. Hocie eniʒ ꝑ ius auctẽticoꝛũ pᷣfert legitio.vñ legitim nõ põt adminiſtrare niſi mr̃ recuſet tutelã.⁊ iõ dico ꝙ mi ĩciditĩ iſtazʒ ↄſtitutionẽ ſiipſa nõ recuſet tutelã ita ꝙ legitim poſſet admi niſtrare uel ipſa nõ adminiſtrat.⁊ ad hoc iduco iſtũ tex.qꝛ ſi- cut ipſa mi ĩcidit in ↄſtitutionẽ q teſtõꝛ uoluit eò adminiſtra/ re.qꝛ h caſu ſtati potuit ĩpetrare a pncipe ita hodie.cuʒ enim vult ius cõe ꝙ ipᷣa ſtati adminiſtrare põt ⁊ p̃ſerat᷑ legitimo ĩci ditĩ ↄſtõnẽ ſi nõ adminiſtrat nec recuſat tutelã.ita ꝙ legitimꝰ poſſet adminiſtrare Mõ itelligas ꝙ mĩ teneat᷑ petẽ tutoꝛe⸗ qũñ ſupeſt leginn ſe dʒ ipſa adminiſtrare uel ſaltẽ adminiſtratio/ nẽ recuſare ita ꝙ legitimo cõpetat ius adminiſtraãdi. iliꝰ. Hõ etiaʒ ꝙ ĩ penali diſpoſitiõe ſtatutũ ĩ ſilio nõ hʒ *locũ in nepote.dicã.S.de teſ.tu.l.ꝙ ſi nepotej. ð ſi curatoꝛes. Siexbig il Ponas — Ho ergo ꝙ mi Ʒ ſit graui da nõ tñ excuſat᷑ ſi nõ petat tutoꝛẽ filijs ſuis ulł curatoꝛẽ uentri qð tene menti perpetuo. r ☛☚ . = „ CLri Currit ergo tpᷣs mri ad petẽduʒ tutoꝛes do H ſolu. agitat᷑ cauſa an illi quos petijt habeant pꝛiuilegiũ excuſandi ſe uel nõ.Et hoc facit ad.q.dat ẽ alicui terminus ad cõparendũ.xxx. dierũ.quoꝛũ.x.pꝛo pᷣ ⁊.x. ꝓ ſe/ cũdo.⁊.x.ꝓ ttio.⁊ ꝑemptoꝛio termino cõparet in p ꝑ ꝓcura toꝛẽ ſuꝑ ꝓcuratoꝛio litigat᷑ ita ꝙ traſeũt illi.xxx.dies ⁊ finalit pꝛonunciatur ꝓcuratoꝛẽ nõ eẽ legitimũ.an cucurrerit illi duo termini. Certe ſic ſi pncipali põt imputari culpa quare talem dedit pcuratoꝛẽ ul tali mõ dedit ut h.qð tene menti. Mni⸗ IJiaznaag COp. ꝙ h p̃toꝛ non tenet᷑ (Qui iidignos. ſeq neceſſario petituʒ a mre lʒ ↄꝛiũ nõ.⁊ male.S.de teſta tu.l.ſiꝗs ſub cõditioe.⁊ ibi dicã. Scdo nõ ꝙ ſimi petijt minus idoneos ⁊ fuerũt dati nõ excu ſaĩ mater. ꝗ aũt ſint idonei videbitis.j.pꝛoximo. S. G doneos Nõ tex.ꝙ mĩ dʒ petẽ tutoꝛes ſilijs locu EEVDrpletes ſaltẽ ſicut ſunt pupilli ⁊ ita ĩtelligo locuplex in hac materia.ita nõ.in.l.pauꝑtas.S.de excu.tu. Sʒ ꝗd ſi nõ reperiat ita locuplex.Rũ.petat plures ꝗ int eos oẽs ſint ita locupletes ſicut pupillus.ita nõ.i.d.l.paupertas. ſedĩ ſideiuſſoꝛe dato a tutoꝛe nõ reqritur ꝙ ſit ita locuplex ſi cut ⁊ pupillus.ut.l.mulier. C. de iure doſj. Mni ſi non com ulit. u riden Sec upꝛa i.S.ſi mr.dẽ ↄſeſtim.mõ in hboc Confeſtim. rai Fie n den ibebleii, 3. C. de legi. hẽ.l. ſciãt. x..e. . ſ. ubi dicitĩ annũ. So. vno de trib modis.pᷣ ꝙ iſta coꝛigaĩ ꝑ illas.ſʒ ẽ falſuʒ qꝛ ille leges di⸗ cũt ĩ annũ ſcm.l.⁊ ſic referũt ſe ad iſta. Ael dic ꝙ iſtud qð h dẽ ↄfeſti. refert q dʒ dare noĩa eoꝝ ꝗ ſũt reiecti ſeu remoninõ ſi dʒ ab initio petẽ ut euident᷑ apparet ex vbis oſtitutiõis po te. S. in. F. ſi mr nõ petierit. Hoc dictum nõ placet ꝑ ea q̃ ha buiſtis. S.in. S. ꝙ ſi tutoꝛes.ubi dẽ ꝙ mi dz petẽ curatoꝛeʒ uẽ tri. ⁊ ſic phaker ꝙ nõ habet᷑ tminũ vnianni.⁊ iõ puto ꝙ hec dictio ↄfeſti referat ad totũ.. q̃re dic ꝙ ille leges itelligant ʒ iſtũ. S. ut q; dẽ ĩ ãnũ ĩtelliga edit legitia cauſa ita ꝙ annuʒ nõ traãſcẽdat. ⁊ ita videbat᷑ tenẽ Ri. mal.i. d.l. ſciãt. ¶QQuo lifra q;tũ tp̃s mater debeat hoc facẽ. Hãc.q. habuihoc anno de facto.x dixi pᷣ ſipupilluj moꝛũ ifra nouẽ dies a moꝛte deſũcti puto mrem excuſandã idiſticte ꝑ auẽ.ſ nec iura. C. de ſepul. vio.⁊ ĩ cpoꝛe vñ ſumi:.ubidẽ ꝙ ĩfra nouẽ dies a moꝛte defũctinõ põt ingetari.⁊ iõ hoc an/ no potuit eẽ ꝙ tot ↄſãguinei miis deceſſerunt ꝙ habuit excu ſationẽ pluriũ mẽſiũ ꝑ illam auẽ. Item puto ꝙ ſi pupillus de⸗/ cederet ĩfra.xxx.dies mr̃ eẽt excuſata ſine alia excuſatiõe.q .ſ. ofeſtiz ut potuit niſi ſit ipedit bꝛeuitas tꝑis eã excuſat.rõ q; in hoc fuerũt expenſe q̃ d.bent fieri a mr̃e.ut.l.j.C.ðe neg.ge.vñ anteq; cõponat negotia ſua ut poſſit mitẽ ad petẽdos tutoꝛes puto ꝙ habeat dilationem xxx.dierũ.ut.l.ſ.C.de reꝗ.re.ar.auẽc.q ſemel.C.quõ ⁊ qñ iu dex. Itẽ puto ꝙ ſi pupillus ifra qnq̃gita dies decedẽt eẽt ex/ cuſata mr.nã video ꝙ tutoꝛi ad ꝓponẽdãa excuſationẽ dãtur gnq̃ginta dies ⁊ ab illo ᷑mino ĩantea ẽ tutela ꝑiculo ſuo.ut.l. ſcire opʒ.S.j.s.de excu.tu.eadẽ rõne mr̃i ad petẽdũ tutoꝛẽda bũtur qnꝗᷓginta dies.q; etiã maioꝛ ẽ rõ in petitiõe qᷓ; ĩ excuſa/ tione.⁊ a ꝗnquagita dieb ĩantea puto mr̃em nõ excuſari niſi ꝓbet legitimaʒ cauſam. ¶ Altimo nõ ꝙ mr nõ põt ꝓponere legitima cauſam poſt annuʒ.⁊ ſic lapſus anni facit pᷣſption? iuris ⁊ de iure ꝙ non habuit legitimã excuſationẽ ut hʒ qui nõ admittii pbatio.¶Qũo in alijs ꝗq tenent pꝛimũ locuʒ in ſucceſſione pupilli an repellan ſi nõ petant tutoꝛẽ pupillo. NRñdeo idẽ eẽ in alijs qui ſuccedũt pꝛimo loco pupillo qð ẽ in e etllianr .deleet here tent eelinn. D PrAE In tex. municipalibꝰ. qui requiſiti recuſa/ EC actari. a tutoꝛem Fare ia ge . nam ratibꝰ 3. de magiſ. conue. —eer— ¶ Et ſi foꝛte. Aidet bꝙ mi ecludik a ſucceſſoe fli — nõ ſolũ de ea q̃ ei defert a iure cõi ſʒ etiã de ea qᷓ deſert ex vigoꝛe illiſtiplonis qᷓ ſtricti iurij.c iõ puto ꝙ mt nõpetẽ tutoꝛeʒ ſilijs repellit a ſucceſſiõe nõ ſolũ ea q de lert a iure cõi.ſʒ etiã ea qᷓ defert ex foꝛma ſtatuti.qð tene mẽti. ¶ Nidedũ Hicẽ ualde nõ.S.habuiſtis.S.i vbis cõſti⸗ EEEEHetntiõis poſitis i. S. ſi m. ꝙ mir qᷓ petijt tuto rẽ ſilio nõ hʒ ius nẽdicãdoꝝ bonoꝝ.mõ q̃rit i intelligat nõ hʒ ius uẽdicãdoꝝ bonoꝛum.Zid qð rñdet h̊ iuriſconſult. ¶ Querit gl.mr excluſa ueniũt alij.ſʒ an ẽ oꝛdo in petẽdis tu toꝛibꝰ ut bus mr̃ deinde demũ ea excluſa alij pñt petẽ tutoꝛẽ nõ ante.Hicit gl.⁊ bñ ꝙ non. Idẽ nõ.C. de legi.hẽ.l.ſciant. CAQAũño cauet᷑ ſtatuto ciuita floꝛẽtie ꝙ mi nõ ſuccedat ſilijs extãtibꝰ agna uſq; ad tertiũ gradũ.quero ꝗd de auo mino. Sireſpicij sba ſtatuti ſolũ excludit mreʒ.dẽ admittẽdij autẽ agnat nipil diſponũt.ſʒ mre excluſa uemiũũt ſequẽtes ĩ gradu ꝗq tenent pmũ gradũ ſucceſſionis ut h.ſʒ au ueniret ſi mr non eẽt ergo ⁊c. Itẽ p hoc.qꝛ mi ſub noĩe pꝓpo nõ ſub noĩe cogna ti excludit.ergo nõ excluduntur alij agnati.ut.l.tutela .S.de capi.di. In ↄꝛiũ ꝙ excludai au mr̃nus videt᷑rõ ſtatuti q vide tur uelle ꝙ hẽditates remaneãt apud agnatos. Mꝛetea ſi ex cludit ꝓximioꝛ in gradu ſequẽs videt excludi.ut.i.j.S.fratre. ⁊ qd ibinõ.S.ſigs ali.te.phi.qd dicemꝰ. Ri.mal.diſputauit vnã.q.ĩ ſiib terminis ⁊ det᷑minauit agnatos pᷣferẽdos oiĩbuj cognat̃ ꝑ talẽ rõnẽ. Dicit h mr̃ excludit᷑ quãtũ tñ ad excludẽ dũ alios videt eẽ hẽs.ut.l.mulieri ⁊ titio.S.de ꝛdi.⁊ de.⁊.l.cũ q̃ſi.. ſed ⁊ ſigs.ð. de fideicõ. Mihil videt ꝙ iſta rõ nõ ſit bo⸗/ na.pᷣ ꝑ tex. S.e.l. ſ T ſint ſui.x.S.de bo.li.ljſi ex modica. S.ſi ſi lius.ubi nudũ nomẽ hẽdis nõ ſufficit ad alios excludẽdos tñ determinatio ſua videt᷑ mihi uera.⁊ ꝓ euidẽtia ſcias ꝙ iſta uer ba ꝙ mi nõ ſuccedat extãtib agnatis hñt nõ ſolũ vtutẽ exclu ſiuã mr̃is ut h.ſʒ etiã hñt vᷣtutẽ iductiuam ut agnati ſuccedat. nã illi ablatiui abſoluti extãtibꝰagnai iducũt diſpoſitionẽ qñ ꝓſerunt ab eo ꝗ põt diſponẽ circa illud.ut.l.ſideicõmiſſa.S. cũ eẽt. S.de le.iij.x.l.in rõne.S.tãetſi.S.ad.l.fal. Pꝛetea qñ vna diſpoſitio ſit alicui cõtẽplatiõe lʒ expᷣſſe vba ad illũ nõ di rigant tñ ei cõpetit actio.ut.l.Fᷣuo legato.S.ſi teſtm.S.de le.j. 1 ñſdeic. S. terdi. 5. dele. ij. ñ cũ iſta diſpoſitio ſit facta fauoꝛe agnatoꝛũ eis ex hac diſpoſitiõe cõpetit actio ut legibꝰ 3. allegat. Pꝛetea qñ aliꝗs remouet a lucro contẽplatioe al/ teri illi dʒ Pblican cui còtẽplatione remouet᷑ ut apparet ĩtu toꝛe ꝗ buai legato.ſi nõ gerit tutelã. ut.l.ſi poſt legatũ.S. amit tere. S.de his ꝗ.ut idig.⁊.C. de leg.l.pe.⁊/ ꝓ hoc optime ẽ tex. ỹ.de col. bo.l.cũ duo emancipati.S.ſi duo.⁊ ibi dixi.Ex his ↄdudo ꝙ ſtatutũ videt᷑ diſponẽ ꝙ mr̃ nõ ſuccedat ſʒ agnati. Ex hoc ſegt ꝙ agnati ſuccedũt excluſa mie ⁊ oib cognat ad hãc.l.q̃ diẽ ꝙ mre excluſa admittunt᷑ alijſequẽteꝭĩ gradu.qꝛ hᷣ ẽ facta excluſio nulli cõtẽplatiõe ⁊ ꝑ iſtã ↄſtitutioneʒ nullus ali noĩati uocat᷑ mre excluſa.ſʒ i.q.nra ſec. Mõ ob.ſi dicᷣ ꝙ ſi ꝑ ſtatutũ mr̃ noĩatim excludit.ergo nõ alij. ut. l. tutela. ö. de capi.di.qꝛ fateoꝛ ꝙ ex illo capite q mat᷑ excludit alij nõ exclu dunt᷑.ſjʒ ex eo ꝙ agnati uocant᷑ alij excludunt᷑.qꝛ cũ aliqs no/ co alios videoꝛ excludẽ.ut.l.cũ Ptoꝛ. . de iudi.⁊ expᷣſſius ĩ.l. ſiẽ certi. C. de teſta. mili.Et ſi au matern dicẽt ego vico agna tos agnati vicũt mreʒ ergo ego vico mr̃eʒ nõ ẽ bona argumẽ tatio.qꝛ ꝙ dicẽ au'ego excludo agnatos uerũ eſt de iure cõi. ut ĩ auc.defũcto.C.e.ſʒ agnati excludunt mr̃eʒ ⁊ oẽs cogna/ toj ex ſoꝛma ſtatuti.iõ concludo ꝙ ſimi ſit moꝛtua ſiue viuat Ad ſenatuſcõſul.trebel. Zagnan amttankercuſ mre ⁊ oibus ſequẽtibꝰ in gradu. tidẽ puto ĩ oĩbus ſimilibꝰ q̃ſtionib deſcẽdẽtib ex ſtatuto. utputa ſi diceret ſtatutũ extatib maſculis ſilia ſemina nõ ſuc cedat.ꝗd de nepote ex ſilia. Certe idẽ qð ĩ filia ꝑ ea q.õ.dixi tene iſta mẽti.⁊ ſic de facto cõſului in ciuitate floꝛentie. — Atrẽ.¶ Op. lle qui hʒ pꝛem adoptiuũẽ in eiꝰ — *ptate ij pauit. ut dicit in.l.ij. S. obijcitur. S... M Atris Nõ tex.ibiſi diuerſis ⁊c̃.⁊ ſic ⁊ ruſti/ oci reſpondẽt cõtra hãc.l. ſus ⁊ facit ad ea que plene dixiin.l.j.S.pe.S.de õ ta. NAlii mater Hicẽ nõbil ⁊ ſinglaris caſus. 4 Ilu⸗ Diẽ tex. vba.ꝗᷓ vba poſita ſũt Q es nemo.Hic tex.admittẽda ẽ nõ poſt.⁊ hoc har rõ q̃ ſeq. ¶ Vides ergo ꝙ fil ꝗ dixit ſe nolle adire po ea penitẽtia ꝑacta põt adire.Cõtra.C. de repu.hẽ. l.ſic. vbi q dixit ſe nolle adire poſtea nõ põt adire.Hicit gl.aliud ẽ re/ pudiare.⁊ tũc nõ põt admitti ex penitẽtia.aliud ſi dixit nolo adire.⁊ tũc magis difſerre videt᷑ q; repudiare.ut nõ.in.l.ij. C. de iur. ⁊ fac.igno.⁊ fac qð nõ.C. vñ li.l.ꝗ ſe pꝛis. HNec opi.vi/ det᷑ ð tex.qꝛ ſic dicẽdo nolo adire nõ repudiat.ergo ſequẽs in gradu nõ poſſit adire.qꝛ pmꝰnõ eẽt excluſus. Sʒ h̊ inuũ ꝙ ſe quẽs poſſit adire.ut h expſſi.S.e.l.j.S.ſi nemo.⁊ ſic videt re/ pudiare.qre dic ſpale ĩ hẽditate mr̃na.ut h ſic ĩ hẽditate pꝛna ut. l. f. C. de repu. hẽ. Sʒ ↄtra pdicta ſac.l.ij. C.de iur.⁊ fac. igno.Sʒ dic ut ibi nõ.ĩ gl.ĩ alia ſo. Hoc pᷣmiſſo ꝗd ſigs dicat ego credo ꝙ uolo repudiare hẽditateʒ an ex hoc videat᷑ repu diare hẽditatẽ. Nidete uos debeꝶ dicẽ ſic.qñq; ꝗs expᷣſſe dic ego repudio.⁊ tũc videt᷑ repudiare ſine dubio. Item ſi dicat nolo eẽ hẽs ut h̊ ⁊.S.e.l.j.S.hẽs.⁊.sS.de ſuc.edi.l.j.S.q ſemel. NAnñq; loꝗt᷑ dubitatiue nõ credo mihi expedire.uel credo hẽ/ ditatẽ eẽ piculoſã.⁊ tũc aut dicit iſta vba poſt petitũ tẽpus ad deliberãdũ ⁊ videt᷑ repudiare.nt.l.ſG̃ ſi alio.S.j.ad tre.Aut añ petitũ tpᷣs ad deliberãdũ.⁊ tũc ↄcurſũ triũ mẽſium ſequẽtiũ vi det᷑ repudiare.ut. C. de iure deli.l.ſcim.ſili mõ circa pn.l.cuʒ gl. nõ. Añq; nihil dicit.⁊ tũc ſiqdẽ non ẽ datũ tpᷣs ad delibe⸗ rãdũ ⁊ põt adire ꝑpetuo.ut.l.lqʒʒ.C.de iu.deli.Sʒ ſi decedẽtĩ fra annũ tm trãſmittit ius deliberãdi.ut.l.cuʒ antiqoꝛibꝰ.Si voẽ ſtatutũ tpᷣs ad deliberandũ.tẽ ſi ad petitionẽ filij dicut.l. ſcimcirca ſi. C.de ĩof.te.Si vo ad petitionẽ creditoꝝ.tẽ poſt tpᷣs videt᷑ adire ut.l.ſcim.S.pe.de iu.deli. Si vo ad petitionẽ WGſtituti.tẽ videt repudiare.ut.l.qdiu.⁊ ibi nõ.õ.de acꝗ.hẽ. filius. Quando ipẽdęeti. Querit gl.utrũ mi ĩteri ſit hẽs. DNiẽ gl.q; nõ.qꝛ tex. SDicit ſuſpẽſo ⁊ bñ idẽ nõ.i.l.illud.S.ſi pars here.pe.¶ Qũo cauet᷑ ſtatuto hui ciuitatis ꝙ ſilia femina dotata non ſuccedit quſq; ſuꝑnixerit aligꝗs malſculuj. otingit ꝙ tꝑe moꝛs pꝛis ſuꝑ erat aliqs maſculus ꝗ poſtea ẽ moꝛtu ſine liberis pꝛis hẽdita te adita.q̃ri ntrũ ſilia poſſit aligd petẽ de hẽditate pꝛna. DHu biũ facit.q; ĩ ſucceſſiõe ab iteſtato ule admittii ꝗẽ ꝓximioꝛ tꝑe moꝛtis uel tꝑe qͥ teſtm deſtituit ſi teſtm fuit ſaciu.ut ĩſti.de hẽ. q̃ ab ĩte.S.ita demũ.⁊. S.ti.j.l.ij.S.ꝓxi.x. õ.de cõdi.ĩſti.ʒ.ſi.x qð ibi nõ.ſʒ iſta ſilia nõ erat ꝓximioꝛ neq; apta ad ſuccedẽdũ tꝑe moꝛtis ⁊c. Pꝛetea poſtq; hẽditas pꝛis fuit adita ꝑ filiuʒ cepit eẽ hẽditas ſilij ⁊ cepit eẽ iũcta bonis ſilij.ut.l.ſʒ ⁊ ſi płre⸗ S. filio. S. de vul. ⁊ pu. ⁊ ſic de pꝛis hẽditate nõ ẽ amplitractã duũ. In ↄꝛiũ facit.qꝛ ſtatutũ videt ꝙ puet iſtã ſiliã ad tpᷣs quo/ uſq; fili ſuꝑuixerit t ceſſante ĩpedimẽto videt᷑ irreuocabiliter admitti ut hoc.S.ꝗd dicemꝰ. NPꝛo declaratiõe debetʒ ſcire ꝙ P iſta vba ꝗuſq; maſculus ſuꝑuixerit femina nõ ſuccedit ma⸗/ ſculus ad ſucceſionẽ videt᷑ uocari quſq; ſuꝑuixerit ut dixi in ſi mili. 5. e.l. ij. F. n. Eſt ergo vidẽdũ de ſigniãcatiõe iſtoꝝ vboꝝ quſq; ſuꝑuixerit.nã certũ ẽ ꝙ ſtatutũ põt ſieriut ꝗs ſit hẽs in vita alicui defũcto ⁊ poſtea deſinit eẽ ⁊ ali ſit poſtea hẽs dire cto.ut.l.miles ĩ pn.ð.de teſ.mi.Et iõ ſi iſta vba impoꝛtarẽt ꝙ maſculus ſit hẽs in vita poſtea nõ.tũc ĩ parte ſilie poſt moꝛteʒ nõ eẽt hẽs ſʒ ſilia. Sʒ iſta vba quouſq; ⁊c̃.hͥ nõ ipoꝛtant.ſ.ꝙ fili ĩ vita ſit hẽs.⁊ poſt tp̃s.i.poſt moꝛtẽ ſilij llia ſit hẽs.tũc ſi/ lia nõ ſuccedẽt etiã moꝛtuo maſclo.⁊ ꝙ iſtã ſigniſcationẽ nõ habeãat ꝙ poſt tpᷣs poſſet eẽ hẽs videt caſus ĩ.l.ĩperatoꝛes.de manu. te. v. S. de excu. tu.l. pe. x. S. de ſuſpe.tu.l.iij. F. ꝙ ſigs. ꝓ hoc videt᷑ expᷣſſuʒ ꝑ Inno.ex de eta.⁊ qua.c.cũ bone.⁊ ibi ponit expᷣſſe de dictiõe qᷣuſq;. In ↄꝛiũ videt᷑ ⁊ iſta ẽ ueritas ꝙ iſta vba ſigniſcẽt ꝙ filio nõ ſupſtite nllia poſſet admitti q̃ſi ic. ergo nõ hʒ hẽdẽ mreʒ uel aliũ. ut.l. .j. de caſtrẽ. pe. So.itellige ꝙ pẽ adoptiuP eũ emãci Quiſſimũ.Si ex filio. HNiẽ vii ccce, xxxix. tertio noñ. maij. la parte ille nõ habeat hẽdeʒ ibi donec ſuperuiuit ſiliꝰ.h/ pba tur.S.de uẽ.ĩ poſ.mit.lij..fi.⁊.l.ſiue.S.tadiu.de ↄdi.fur.⁊.l. ĩ delici.S.ſi detracta.S.de nox.⁊.l.j.S.de cur.fu.⁊ h ĩ his di ctionib tãdiu quſq; ⁊ ſilib a lege ꝓlat. Idẽ ſi ꝓferant᷑ a hen tib uel a teſtatoꝛe.pꝓbaĩ i.l.pẽ ſeuerina.iĩ ſi.j.de ↄdi.⁊ demõ.⁊ l.j. C. de le.⁊.l.gaio.S.iĩperatoꝛ.de ali.⁊ cib.le.⁊.S.de uſu.l. iij.⁊c.l.ambiguitatẽ.ſcdᷣo rñſo.C.de uſufruc.Ex ꝗbꝰcõcludo ꝙ ſilijs deſinẽtibus extare nillia poſſet ſuccedẽ pꝛi. Non ob.l. ĩperatoꝛ.de manu.teſ.qꝛ ibi h ↄtingit.qꝛ teſtatoꝛ ptãteʒ dare nõ põt ad tp̃s.ut.l.libertꝰ.e.ti.iõ illa vꝓba nõ oꝑant extinctio/ nẽ livᷣta.qꝛ teſtõꝛ h̊ expᷣſſe nõ poſſet. Idẽ dicerẽ in hẽditate q̃ nõ põt adiri ad tp̃s.ut.l.hẽditas.s.de hẽ.inſti.ſʒ hic ſit a lege qð põt ſicut a milite.ut.l.miles ita.in pn.S.de teſ.mili. Non ob.l.pe.S.de excu.tu.⁊.l.iij.S.ſiqs tutoꝛ.qꝛ iſta dictio qᷣad ⁊ donec apponit᷑ actui hñti limitationẽ circa tp̃s.utputa tutela q̃ libertate finit.vñ cũ ego dico qͥad reipublice cauſa nõ als in telligit.ſ.itra.xiiij. annos.vñ ꝓpt᷑ tpᷣs ſubintellectũ faciũt ma⸗ s diẽ ſen quãdã ſuſpẽſionẽ q; cõditionẽ ſuſpẽſiuã.ut.l.ſcimꝰ . doner. Cdeme deli. Itẽ nõ ob. dictũ Inno.in.c.cũ bone q; ibi ſoaun qñ iſta vba ꝓferũtur ꝑ iudicẽ.tũc enĩ iudex dʒ eẽ cert de illo futuro euẽtu.als eniʒ diſpoſitio videt᷑ diſſoluta ut ibi pʒ p eũ.Sile in.l.j.S.de cur.fur.ubi dici᷑ ꝙ ꝓdig ⁊ furio/ ſus tãdiu durãt in cura qᷓ;diu ad moꝛes ſuos ſuerit reuerſi.qð ĩtelligit Ja. de are.ſi h fuerit mãiſeſte ꝑ iudicẽ declaratũ. Sʒ ſi poneremus ꝙ ſtatutũ diceret ſimplicit.ſilia ſemina nõ ſucce dat extãtib maſculis.ſi maſculi eẽnt tpe moꝛtis ⁊ eẽt ꝑ eos he reditas adita.tũc nõ ẽ ampli de hẽditate pꝛis tractudũ ſʒ de hẽditate ſilij.⁊ ꝓcederẽt argumẽta.S.ĩ pn.facta retento ſtatu to qð dicit quſq; ⁊c. ¶ Qũo gꝗd ſi filia decedat anteqᷓ frater an poterint hẽdes ei filie adire hẽditateʒ fratre moꝛtuo. Re/ ſpondeo ſiquidem uolũt adire ex perſona matri nõ poſſunt. quia cum hereditas matri non eſſet delata non potuit tranſ- mittẽ nec ius deliberãdi.ut.l.cũ antiquioꝛibꝰ.C.de iure deli. Si vo uoluit adire ex ꝑſona eoꝛũ poſſent nati tꝑe aui.ut.l.ij. S.ſiqs ꝓximioꝛ.S.vñ cogna.¶ Quero uos habuiſtis ꝙ ſilio decedẽte filia ſemina admittit.qᷓro utrũ filia poſſit petẽ cautio nẽ a filio de nõ diſſipãdo nec dilapidado bona ⁊ bẽditate re/ tinẽda.Si caſus obuenerit ꝙ decedat ſine liberis cogitabid᷑. ¶Quũo ꝗd ſiiſta filia femina dotata ſit a pꝛe in teſtõ p̃terita an teſtm̃ rupit cũ uetãte ſtatuto nõ poſſet ſuccedẽ. Pꝛeuit di⸗ co ille ſili põt rũpere teſtm ꝗ nõ poſſet ab ĩteſtato ſuccedẽ.ut l.j.S.pe.S.de tab.ſʒ iſta filia viuẽte maſcło nõ ſuccedit ergo ⁊c̃.ſicut dicim de poſthuma q̃ nõ rũpit ſtati.⁊ ſic poſſet ſuſti/ neri gl.in.l.antiqᷓ. S.ſi pars hẽ.pe.ſi ergo ſilia pᷣcedat fri teſtiin erit ualidũ.ar.l.ſi poſthumus.⁊.l.ſi poſthuma.⁊ qð ibi nõ.ð. de li.⁊ poſthu.x⁊ qʒ dixi in.l.j.S.totiẽs.S.de uen.in poſ mit. Sʒ ſi fili pcedẽt teſtm̃ rũperet᷑.iterĩ aũt ẽ ĩpẽdẽti.ſic ĩ poſthu/ mo pᷣterito. ¶ Sed ʒ pᷣdicta videt᷑ ꝙ interi nõ ſit ĩpẽdẽti imo filiꝰiſtitut interi ſit heres ex teſtõ eo moꝛtuo teſtm̃ irritet᷑.ut.l. miles in pn.S.de teſta.mili. Rñdeo pᷣdicta va ſũt qñ ſtatutuʒ nõ diſponit aliqd circa teſtm.ſʒ ſaltẽ circa pſonam ſilie ꝓnõ ſuccedat extãtib maſculis.tũc enĩ qꝛ poſſibile ẽ ꝙ aliquo caſu filia reꝑiet ſe pᷣteritam ⁊ ſe poſſe ſuccedẽ.iõ ĩterim teſtm ẽ ĩpen denti ſicut dictũ ẽ de poſthuma ⁊ de filio capto ab hoſtibꝰ.ut l. pe.de li.⁊ poſthu.ſʒ ſi ſtatutũ diſponẽt circa teſtm.ut ſi dice ret qꝙ ſilia nupta nõ poſſet rũpere teſtm̃ quoſq; ſuꝑuixerit ma ſculus tũc teſtm ĩteri ualẽt ⁊ maſclo decedẽte rũperet.ut.l.mi les ita.de teſta.mili.⁊ pᷣdicta ĩueſtigatio ẽ neceſſaria ad qõnz quã habui de ſcõ ĩ hac ciuitate.pꝛ filiũ ĩſtituit ſiliaʒ nuptã do tatã pᷣterijt ⁊ adiecit ſi nõ ualet uł ualebit iure teſti ualeat iure codicilloꝛũ. Ctingit ꝙ ſili decedit ſuꝑſtite ſilia qᷓ dicit teſtĩ nullũ.⁊ oſtat pᷣdictũ teſtm̃ nullũ eẽ.ſʒ dubitat᷑ de ſideicõmiſſo quo videt᷑ grauata iſta filia ꝑ illa vba ſi non ualet ⁊c.Et certe ſiqdẽ teſtm retro nullũ eẽt hodie declaratũ tũc die ſideicõmiſ ſi ceſſit in vita filij inſtituti.⁊ ita filia tenet hẽdibeius reſtituẽ. Sʒ ſi teſtm oĩno ſilio viuo ualuit ⁊ poſt moꝛtẽ eius anullat᷑ cõ ſtat ꝙ illa ↄditio ſi nõ ualet ⁊c. habuit effectũ poſt moꝛtẽ eiꝰ. C ſic eo vius nõ ceſſit dies fideicõmiſſi.ergo ei hẽdibus nõ de het᷑. ſʒ remanet apud ſiliã grauatã. ut.l.j.S.ne auteʒ.C. de ca⸗/ du.tol.⁊.l.ſ in ꝑſonã.C. de fideicõmiſſis. Explicitlectura eximij doctoꝛis dñi Martoli de ſaxoferra to aſn⸗ parte Eerlatipoptine emẽdata.ac ꝑ Andream de Toꝛeſanis de Aſula Venetijs impꝛeſſa.Alnno dñi. M. Regiſtrum. abecdef. Ighiklmnopgq. Onnes quaterni ut patet intuenti ſubſcriptionem. N——ʒ—N —— —— —— f . — . . — 4 dut ti: bts 1 non n ſe WS legatis pꝛimo. Rubꝛica. Er omnia exequata. Dicit tex. ſideicõmiſſis. . ſingularibus 7 pecuniarijs ſeu particularib.NHi.uel dic ſKdeicõmiſſis in ꝗbus circuitus erat inuti lis im Pe. tu dic legata ſingularia ſunt exe/ quata ſideicommiſſis ſingularibus ⁊ vniuer/ alia vniuerſalibus per oĩa non autem particu aria vniuerſalibꝰ. ¶ Op. ꝙ nõ per oĩa ſint exequata.immo differũt in quatuoꝛ. Solue ⁊ vide glo. ¶ Pꝛeterea ſi hec le- ctura eẽt uera Juſtinianus Puiuiſſet nobis de uẽto in.l.ij. C. coia de le.ubi exequat legata ⁊ ſideicõmiſſa.ꝓpter que dicit Ja.de are.qꝙ per hãc.l.vires legatoꝝ ſũt attribute ſideicõmiſ ſis nõ ecõtra niſi hodie per Juſtinianũ in. d.l.ij. C.coĩa de le. Tꝑ inſti.e.S.nr̃a aũt.hec nõ placet qꝛ ↄtra hũc tex.magis enim ſonat ꝙ vires ſideicõmiſſoꝝ ſint attribute legatis.i ꝛo cu ius declaratione ſciẽdũ eſt ꝙ qñq; plura adequant᷑ſeu exeq̃n tur ad inuicẽ ⁊ tunc hoc impoꝛtat ꝙ illud qð vna res bʒ plus ᷓ altera attribuatur alteri ⁊ econuerſo.ut.i:.ij. C. cõmunia de le.⁊ dicto.S.nr̃a autem.⁊.S.ſiqs omiſ.cau.teſta.l.qꝛ aũt.v.ſ uero nõ inciderit.x.C. de ſuis ⁊ le.auc.in ſucceſſione.⁊ quod ibi nõ.in glo.⁊ in auẽ.de here.ab inte.S.ſi vo neq; fratres. I.— qð ibi norcfies vna res adequat᷑ ad aliã. ⁊ tũc üli rei ad quam ſit adeq̃tio nipil adijcii.ſʒ rei adequate attribuit᷑ qcqd ẽ plus iuris in ea ad quã fit adequatio.exẽplũ pnceps adequat ſibi augnſtã hoc ẽ puilegia ſua dat auguſte.ut.l.pnceps.S.de le/ gi. Itẽ oditio mulierũ egparat᷑ maſculis.ðut.l.maximũ.C.de liᷣ.pꝛe.hoc eſt iura maſculoꝝ hũt locũ in feminis. Nũc ad p poſitũ cũ hiclegata adequant᷑ ſideicõmiſſis nõ põt intelligi ꝙ iura legatoꝝ ſideicõmiſſis dent᷑ ſy magis ecõtra ſonat.vñ hec expoſitio nõ eſt bona.Et faciũt pᷣdicta ad.q. In ciuitate qua dã fuit factũ ſtatutũ ꝙ exequata ſit cõditio nobiliũ ⁊ pplariũ qd ipoꝛtẽt iſta ꝓba.Certe iſpiciẽda ſũt uerba.aut adequãtur ad inicẽ aut adequat᷑ vn alteri ut ex p̃dictis pʒ.vñ ego dico ꝙ eſt ĩtelligẽdũ ꝙ qcqd plus cõmodi hñt nobiles trahitur ad pplares ⁊ ecõtra.⁊ pꝛo hoc do tex.l.ij.C. coĩa de le.⁊.S.ſed nõ uſq;.iſti.e.ti.?⁊᷑ auẽ.in ſucceſſione.C.de ſuis ⁊ legi.⁊ in auẽ. de ſucceſ. ab ĩte. S.ſi vᷣo neq;.⁊ in qualibet earũ nõ.⁊ hoc ſiſta tutũ pariter diſponit ſuꝑ utroq; ut poſui in.q.Si vo nõ diſpo neret pariter ſʒ diceret uolumꝰ ꝙ nobiles eqparent᷑ pplaribꝰ tũc ex ꝑſona nobiliũ nihil hẽrẽt pplares ſʒ nobiles tm ex ꝑſo na ppłariũ.er.l.pnceps.S.de leg.⁊.C. delib.pte.l.maximũ. Mũc reintro glo.que ſoluit ſic.qꝛ circa hoc cõſiderãda ſũt tria iura. Jus antiquũ ſm qð erãt dicte differẽtie. Media iu/ ris pꝛudentia de qua loqtur hic que eſt hodie appꝛobata per Juſtinianũ.ut.d.l.ij. C. coĩa de le.⁊.d.S.nr̃a aũt.Hec ſolł.ſa⸗/ pit vitatẽ.tu tñ clardicas ꝙ quatuoꝛ ſũt iura. Pꝛimũ eſt ius antiqꝗſſimũ fm qð üllud uerbũ legare eſt gnãliſſimũ ⁊ cõpꝛehẽ debãt legata iſtitutiones ⁊ fideicõ.tutele dationes ⁊ oĩa reli⸗ cta.nt.l.uerbis legis.ff.de uer.ſi. Scõm fuit ius antiquuʒ ſᷣm qð ſigniſcatio hui uerbieſt coartata ⁊ reſtricta. ut.d.l.vbis legis.in fi.? ꝓpꝛie legata ĩtelligunt᷑ que reliquunt᷑ ab hẽdeĩ te ſtamẽto. ⁊ Fm illud ius ſũt ille quatuoꝛ dꝛie que ponunt in gl. Tertiũ ius fuit ffoꝝ.Fſm qð exequata ſũt legata fſideicõmiſſis ut hic. Itẽ fideicõmiſſa lega.hoc aũt nõ hẽm bñ expᷣſſi per regulã.ſʒ ex multis legib ffoꝝ colligit᷑ maxime.j.de le.iij.l.ſi res.ubi pꝛo ſideicõmiſſo dat᷑ actio ſeut pꝛojegatoieſ Fn; dei/ ius ubi hoc eſt expᷣſſũ ⁊ declaratũ.ſ. ũt adequata cõmiſſa legaſ..x legata ſideicõ.per iuſtinianũ.ut.d.l.j.C. cola de le. iſti.de le.S.ntr᷑̃a aũt.alie due ſol.ponunt᷑ in gl.que nihᷣ ſũt iõ nõ recito eas.¶ Op.ſcðo ꝙ adhuc hodie ſit dꝛia ĩter le gata ⁊ fideicõmiſſa.ut pʒ in libertate directa ⁊ ſideicõmiſſa.ut patet in libertate directa ⁊ ſideicõmiſſaria ⁊ in hẽditate.Et ſi milit ſo.glo.q; illa dꝛia eſt hodie quo ad nomẽ nõ quo ad effe ctũ.vide glo. Iſtã ſo.tʒ glo.iſti.e.S.ſʒ nõ uſq;.⁊.C.coĩa de le. l.ij.in gl.ſuꝑ vbo in rẽ.dũ dicit ꝙ eſt coꝝecta.l.gnãlit᷑ de ſidei cõ.lib.S.ſi.⁊.l.cũ vo.S.apparet.e.ti. Iſtud repꝛehẽdunt oẽs Di. Ja.de are.⁊ ultramõ.⁊ Ci.refert in.d.l.ij.nã etiã ſᷣm tꝑa iuſtiniani eſt dꝛia in effectu iuris ĩter libertatẽ directã ⁊ ſideicõ miſſariã.ut.l.fi.C.de mann.te.⁊.l.pe.C.de ſideicõ.li.⁊.l.pe. C.qꝗ ma.nõ poſ. Itẽ ĩter fideicõmiſſariã hẽditatẽ ⁊ legata ho die eſt dꝛia.ut.l.pe.C.ad treb. Iſtud ultimũ videt᷑ tenẽ glo.h̊ᷣ ut ĩfra dicã.iõ doc.moderni ut ceſſet hoc addiderũt ad iſtã.l. qð dixi legẽdo lram.ſ.exeq̃ta ſũt legata ſideicõmiſſis.ſ.ſingu laribꝰ ⁊ pecuniarijs ſʒ Hi. JGõ dicit ſingularib ut tollat ↄꝛinʒ de ſideicõmiſſo vninerſali. Jõ aũt dic pecuniarijs ut tollat ↄꝛi um de ſideicõmiſſaria lihᷣtate.hoc nõ plʒ ut ĩſra dica. Pe.vo hic dixit ſideicõmiſſis.ſ.in qbus circuitus erat ĩutilis ut tollat ↄꝛiũ de ſideicõmiſſaria libertate in qua circuit eſt utilis ppter iuſpꝛonat.⁊ de ſideicõmiſſaria libertate in qua circuit eſt uti lis ꝓpt᷑ retẽtionẽ q̃rte.Hoc nõ plʒ.qꝛ ſi legatar de manu hẽ dis cape deberet poſſet eẽ utilitas hẽdis ꝓpter multa. Pꝛi⸗ mo ꝓpter retẽtionẽ ſeruitutis uel alteri iuris.ut.l.pap̃.de ſer/ ui.C.l.ſi Fuus titij.j.e. Itẽ qꝛ ſoꝛte poſſet ſoluẽ alteri ad euadẽ dũ penã ad quã foꝛte tenebat᷑.ut.l.imꝑatoꝛ.S.j.j.ti.j.vñ egoĩ diſticte dico tria.ſ.ꝙ legata particularia ſũt exequata ſideicõ miſſis particularibꝰ ⁊ ecõtra ꝑ oĩa. Scðo ꝙ ſideicõmiſſa vni uerſalia ⁊ legata vniuerſalia ſũt exeq̃ta ĩ oibꝰ⁊ poĩa. Tertio ꝙ ſideicõmii.vniuerſalia nõ ſũt exeq̃ta legaſ᷑ ſinglaribꝰ ⁊ ecõ uerſo. Pꝛĩa regła pbat᷑ h̊ ⁊ ĩ.d.l.ij.⁊ ĩ.d.S.nr̃a aũt. Mõ ob. q dẽ de ſideicõmiſiaria libertate.q; ꝓhui declaratiõe debe m ſcire ꝙ nos hẽm tria.Quedaã ⁊ uere ⁊ realiter.ut dſium rerũ nrarũ.⁊ in iſtis põt teſtatoꝛ diſponẽ qðᷣ vult.ſiue per lega ta ſiue per fſideicõmiſſa. ⁊ traãſit recta via ⁊ actiões ſũt eedẽ ⁊ ſi milia.Quedã nõ hẽm uere ſʒ cauſatiue qꝛ imediate a nobis poſſumꝰ ꝓducẽ ut dñs.lʒ nõ hẽat uſuſructũ uel ſuitutẽ in ſun do ſuo tñ põt eũ ĩmediate cõſtituẽ cui vult.⁊ in iſtis idẽ qꝛ põt teſtatoꝛ trãſierre in aliũ ⁊ tranſferre ĩmediateſiue per legatum ſiue per ſideicõmiſſu.nt.l.ſi partẽ.S.j.quẽad.ſer.amit.⁊ nõ.in l.conuptionẽ.C.de nſuſru. Quedã ſũt que nõ hẽmus ve nec cauſatiue ita ꝙ ĩmediate nõ poſſumꝰ ꝓducẽ niſi per media.ut ſi uellẽ tibi darerẽ alienã nõ poſſũ niſ redimã ab illo ul ule cõ ſentiat ⁊ in iſtis ſiue directo ſiue per ſideicõmiſſũ teſtatoꝛ reli quat nunq; trãſſert᷑ directo ſed per manuʒ hẽdis.ut ſilegaret nel per ſideicõmiſſũ relinꝗret rẽ hẽdis ſᷣm uerà opi.uel rẽ alte/ rius redimẽdã.ut.l.ſi hẽdis ſeruꝰ.⁊.l.ſiqs inqlinos.S.j.j.e.x⁊ l.nõ dubiũ.j.de le.iij.Et iõ dicit.l.ꝙ ſeruo alieno nõ põt dari libertas directo.ut.l.ſeruo.C.de ma.te.⁊.l.ij.S.j.S.ti.j. NRõ qꝛ nõ erat apud teſtatoꝛẽ illa facultas dãdi libertatẽ nec nere nec cauſatiue.de cauſa ĩmediata loquoꝛ. Nũc ad ꝓpoſitũ qn teſtatoꝛ relinqt fideicõmiſſariã libertatẽ puidet duobꝰ.ſ.ſeruo cui relinꝗt libertatẽ. Itẽ manumittẽti cui relinqꝗt iuſpꝭʒonatus ut. l. plane.el. ij. . l. ſeruo. 5. . . e. Sʒ illud iuſp?onat nõ erat apud teſtatoꝛẽ uere nec cauſatiue cauſa imediata ut ꝓbabo. ergo merito per manũ hẽdis debebit capiilla libertas ſicut in ualibet re alia relicta que nõ eẽt apð teſtatoꝛẽ ut dictũ ẽ. DPe claro.nã lʒ teſtatoꝛ poſſet manumittẽ ſeruũ ⁊ hẽre iuſpꝛonatꝰ tñillud ius nõ eſt tràſmiſſibile ad alios exneos hẽdes ut nõ.in l.ſi nõ ſoꝛtẽ.S.libertus.de cõdi.inde.⁊ ideo illud ius qð uoluit habẽ eum quirogat eſt manumittere nullo modo erat apud a ii . 5 8 — UI 1¹ * 2 K . = 7 „ = Copyrigꝗht 4/1999 VXVMaster GmbH wwWW.yXVmaster. com