Hc506_fol-1
author: Bolognino, Lodovico

N 125 11905566 021

ILIIIMAIuIINIIII

—
en
=
ub
–
. 6smmikman
fatinnbam.
gaimi
(du MNU
unNr.
luiniumm
ckiſen un

W

NERRI
4 Gügaim n
Firisim

Ainttn S
wuntünatnun

— 3

ainn⸗

N

Nn id
S
Nenſctnie n

. Kag

. Bꝛcuis ad facile inueniendum omnes textus: ⁊ ct omnes gloſas ſingulares in vtroqʒ iure:tã ponti
Labu 4 ſicio:qʒ ceſareo: ⁊ ſingulariuʒ auctoꝛes: cuʒ innumerabilibus ⁊ quottidianis queſtionibus ⁊ articu
lis inſertis pertinentibus ad materias pꝛcdictoꝛum iurium ⁊ gloſarum ſingularium. Et ctiam cum inſertione con

ſilioꝛum pꝛeclariſſimoꝛum doctoꝛum: conucnientium fere in omni articulo.

Necnon cum nouis interpꝛetatio⸗

mibus ac intellectibus ad omnia pꝛedicta traditis per clariſſmum iuris conſultum: Equitemq; Auratum ſacriqʒ
palatij apoſtolici aduocatum conſiſtoꝛialem. Et chꝛiſtianiſſimi:ſereniſſmiqʒ franchoꝛum Regis conſiliarium: iu⸗

3

ra cuuilia oꝛdinarie in vetuſtiſſmo bononie patrie ſuc ſtudio legentem: Dominum Ludouicum Bologninum: cum
pluribus etiam legibus ab oꝛiginalibus digeſtoꝛum pandectis per cundem diligenti ſtudio ⁊ fideliter habitis:di⸗

ſerenibus mirum in modum ab omnibus tranſumptis codicibus: Anno domini.(Ncccclxxxxiiij.

*

. Abſens Onis dicatur abſens 7 etiam pꝛeſens vi⸗

——

de in.l.fi.C. de pꝛeſcript.longi tempo.cum
aliquibus additionibus in eo in eo articulo. Atrum requi
ratur ſcientia illius contra quem pꝛeſcribitur pꝛout ibi vi⸗
dere potes. .
An ſit neceſſe citare amicos abſentis.quando interponi
tur ßm decretum cõtra euʒ. vide in.l.aut qui aliter. S. qʒ ſi
foꝛte.fl.qð vi aut clam cum nouo ⁊ ſingulari intellectu ad
illum tex.
An ⁊ quando abſens poſſit condemnari in cauſa capita
li. vide in.l.ne diu.C. de penis cum nouo intellectu ad illũ
ex. ſingularem. .
abſolutio Quando reus abſoluitur ab obſerua⸗
tione iudicij.vtrum boc fieri poſſit nõ
ſolum a iudicibus oꝛdinarijs.ſed etiam a delegatis. vide
in. l. ſ reus paratus.fl.de pꝛocura. cum nouo ⁊ ſingulari in
tellectu ad illum tex. ſingularem. .
An abſolutio generalis ſuper criminibus intelligatur
etiam facta in crimine falſi.vi de in.l.lutius.ff.ad turpi.ꝑ
illum tex. ſingularem.
An in materia abſolutionis magĩis credat᷑ teſtibue ne⸗
gantibus ꝗᷓ aflirmantibus. vide infra in verbo teſtes ⁊c̃.

abſtineo An omẽs actiones illius qui abſtinuit ab
hereditate tranſferantur in eum qui adi⸗/
nit. vide in. l. que neptis.ff. de acquirẽ. heredi. per illũ tex.
ſingularem.
An per dationem ſubſtituti videatur data licentia ab⸗
ſtinendi filio. vide infra in ver. ſubſtitutio ⁊c.
An beneficium abſtinendi ſit de iure pꝛetoꝛio vel ciui
li. vide in.c.i.in ti. an agnatus vel filius.in vſibus feudoꝝ
per illum tex. ſingularem.
. An ⁊ quando extinguatin extin⸗
acceſſoꝛium ctio pꝛincipali vide in.l. vtiqʒ.ſff.
de rei vendi.per illum tex. ſingularem. ⁊ exiam in.l.nõ vti
qʒ i.S.iulianus.ff.de eo qð certo loco cum nouo intellectu
ad illum tex.ſingularem vbi etiam ponitur quando acceſ⸗
ſoꝛium petitur ſolo officio iudicis vtrum exiingualur ex⸗
tincto pꝛincipali.
An ⁊ quando diſpoſitiones facte ſuper pꝛincipali exten
dantur ad acceſſoꝛium vide infra in verbo vſura. vbi poni

ur de diſpoſitione facta ſuper ſoꝛte. vtrum extendatur ad
vſuras.

accuſatio An quis poſſit compelli ad pꝛoſequen⸗

dam accuſationem iam ab alio inſtitu⸗
tam. vide in.l.monẽte.C. de delato.li.x. cuʒ nouo intellec
u ad illum tex. ſingularem.
An ius accuſandi vel puniendi bereticuʒ vel delinquẽ
tem in crimine leſe maieſtatis ſit perpetuum etiã poſt moꝛ
tem eoꝛum vide in.l.ij. C. de apoſtatis. cum nouo intellec
tu ad illum tex. menti tenendum.
An ſi iudex pꝛonunciauit ſuper crimine falſi deducti p
viam exceptionis poſſit punire ſi non fiat accuſatio vide ĩ
lij.S. ſi publico. ff. de adulteri. per glo. ſingularem ibi.

An cõminatio lacta de accuſando expellat quem ab ac

ſingularem ibi.

cuſatõne perinde ac ſi accuſatoꝛ deſtitiſſet. vide infra ĩ ver
An inſtigatoꝛ deſiſtens ab accuſatione incidat in ſena⸗
tus conſultum turpilianum. vide infra in verbo inſtigatoꝛ

An accuſatio ſuperueniens de maioꝛi crimine ſaciat ſu

perſedere exequutioneʒ minoꝛis criminis. in quo quis e⸗

rat iam condemnatus. vide in. l.i. S. fi. ff.nil noua. appella.
pen. cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.

An ſi index condemnat aliquem accuſatum de pluriba
criminibus in vna ſententia non expꝛimendo ex qua cau⸗
ſa intellexerit euʒ condemnare valeat ſententia. vide in. l.
i. S. i. ff. q ſenten. ſine appella. reſcin. cum nouo intellectu ad
iltum tex. ſingularem. in
An accuſatus de aliquo crimine poſſit aſſumi ad hono
res.vel dignitatem vel officia. vide in.l.reus delaius.ff.
de mune.⁊ hono.per illuʒ tex.ſingularem. vbi etiaʒ habe
tur. an poſſit admitti ad oꝛdines ſacros.
An ⁊ qui ſint caſus in quibus requirit᷑ ꝓbatio ex vtra⸗

qqʒ parte tam accuſati ꝗᷓ accuſatoꝛis. vide in. l. fallaciter. C.

de abolicio.per illũ tex.melioꝛem de mundo.

An quis poſſit cõpelli accuſare in aliquo crimine ⁊ ma
xime bomicidij. vide in.l.ſi quis homicidij.C. de accuſa.
cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An ⁊ quando ſententia poſſit pꝛoferri ꝓ accuſatoꝛe ab⸗
ſente. vide infra in verbo ſententia.
An ⁊ infra quantum tempus debeant terminari accuſa
tiones criminales vide in.l.querela.C. de falſis cũ nouo
intellectu ad illum tex. ſingularem.
An iudex anteꝗᷓ inquirat teneatur citare partem offen-
ſam. an velit accuſare.vide in verbo inquiſitio ⁊c.

reſco An ius acereſcendi habeat locum in feu⸗
gc dis.vide in. c.i. in titulo de duobus fra⸗
tribus de benc.inueſti. in vſibus feudoꝛum per illum tex.
vnicum 7 ſingularem.
An ius accrelcẽdi babeat locũ in donatione cauſa moꝛ
tis. vide in. l. vnica. S. cum aulem. C. de cadu.tol.

iin ratione ptis accreſcentis poſſit heres repudiare par

ten ian, agnitam per eum 7 partem poſtea accreſcentem.
vici i H Pereditate. fl. de acqui. bere. cum noua con⸗
lideratione ad mium ter. ſingalarem.
An iunse acereſcendi per liciuatur cu in vns ſola vntia vi⸗
de in.l.ſi iu. ex parte ff. dt acetn. bere per illum tex. ſingu
larem. s
actio Ex teſtamento vtrur detur ad adiudicationeʒ
rei.vide in. led noſrs i tti. de cgatis per glo.
An cu pa cõmiſſa in negligendo perducat actionem le⸗
gis aquilic. vide in.l.ſi cnus.S. de pꝛeteritis.fj.de vſuſruc
u per illum tex. ſingularenm.
An aclio noxalis ſicut reperitur ↄ dominos pꝛo delic⸗
ſis ſeruoꝛum vt per totum de noxalibus actio.ita reperia⸗
a i

tur in iure exceptio noxalis. vĩde ĩn.l.ſi actoꝛis.ff. de eo p

An vbi competunt alicui plures actiones pꝛo eodẽ poſ
ſit iudex condemnare pꝛo vna cã ſi non abſoluit ꝓ alijs. vi
de in.l. pupillus.fl.de nouati.cum nouo intellectu ad illuʒ
tex. ſingularem.
Arn in caſibus in quibus quis compellitur agere libere
tur cedendo iura ſua. vide infra in verbo ceſſio.
An actio dotis contraria reperiat᷑ in iure vide in.l.om
nino.ff.de impenſis in rebus dota. factis.cum nouo intelle
ctu ad glo.ſingularem ibi. ⁊ etiam ad illum tex.
An ⁊ quando locum habeat actio pꝛeiudicialis in rem
ſiue alio modo.vide in.l.ſiue õ.ff.de liberis agno.per illũ
tex.ſubtilem. æ ſingularem.
An actio poſſit acquiri per liberam perſonam nobis ex
ſtipulatione vide infra in verbo ſtipulatio.
An actio directa que datur ereditoꝛi contra debitoꝛem
ſit vtilis contra delegatum. vide in. l. delegare. fl. de no⸗
uatio.per glo.ſingularem ibi.
An actio perſonalis poſſit cõcurrere cum rei vendicati
one pꝛo re legata. vide in.S. ſed nra inſti. de legat. per glo.
ſingularem ibi.
An actio oꝛiatur ex interloquutoꝛia q̃ nõ habʒ viʒ diffi
nitiue.vide ĩ cle.fi.extra ð appellati.per glo.ſingularẽ ibi.
Actoꝛ conſtitutus ad lites.an intelligatur conſtitutus
non ſolum ad pꝛeſentes.ſed etiam ad futuras vide in
l. itẽ eoꝛum. S. ſed ſi ita.ff.q cuiuſqʒ vni nomine cum noua
conſideratione ad illum tex. ſingularem.
Actus illicitus etiam factus ob ignoꝛante vtrum obli
get eum. vide infra in verbo peccatum.
An ⁊ quando actus pꝛeſumatur continuatus ⁊ nõ in di
nerſis hoꝛis celebꝛatus.vide in.l.ſi quis eũ.S.fi.ff.de vul
ga. ⁊ pupil.per glo.ſingularem ibi. .
Ademptio facta in fauoꝛem alicuius. an operetur vt
aquiratur ei in cuius fauoꝛeʒ facta eſt. vide in.l.ſi de
functus.C. de ſuis ⁊ legit.per illum tex. ſingularem.
Adiectus.an litis conteſtatio tollat poteſtatem ſoluẽ
di adiecto. vide infra in verbo litis conteſtatio.

pjAn quis poſſit adire hereditateʒ tamꝗᷓ ex
A ditio teſtamento ⁊ etiam ex aͤicillio. videlinl
ſi. C. de codici. per illum tex. ſingularem.
An ⁊ quando quis videatur dare mandatum de ade/
unda hereditate. v maxime filius patri ſuo. vide in.l.ſi gs
mihi bona. 5. ſed quid ſi mandauit. fl. de aquiren. beredit.
per illum tex.ſingularem.
An filius poſſit adire hereditatem ſine iufſu patris fu/
rioſi.vide in.l.cum heres.ff.de aquirenda here.cum noua
conſideratione ad illum tex. ſingularem.
An pupillus ſolus poſſit adire hereditatem quando nõ
habet tutoꝛem nec habet copiã iudicis. vide infra in ver⸗
bo pupillus.
An ſi quis interrogatur.an velit eſſe heres ⁊ nihil di⸗
cat per ſpatium trium menſium inducalur aditio vel repu
diatio. vide in.l.fi. S. ſimiliq;ʒ; modo.C. de iure delibe.cuʒ
nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An ſeruus inſtitutus heres poſſit nolle adire. vide in.l
cum pꝛoponas. C. de hered. inſtit. cum nouo intellectu ad
illum tex. ſingularem.
An legatum poſſit repudiari ante aditam hereditatem
vide infra in verbo legatum.
An minoꝛ vigintiquinqʒ annis ꝗ adiuit hereditatẽ poſ
ſit reuocare aditionem. ⁊ infra quantum tempus. hoc ei li
ceat.vide in.l.fi.C.de repu.bere.cum noua conſideratio/
ne ad illum tex. vbi etiam ponitur quid in maioꝛe vigin⸗
tiquinqʒ annis.
An ſi vnus ex creditoꝛibuſ hereditarijs fecit quod he
res inſtitutus adiuit hereditatem qui nolebat. ⁊ hoc fecit

quem factum eſt. cuʒ nouo intellectu ad illũ tex. ſingularè.

vt alij creditoꝛes remitterent ei certam partem debiti te/
neatur etiam ipſe facere eandem remiſſionem etiam ſi de
ſe ipſo nihil dixit vide in.l.ſi fundum. fl.mandati. cum no
uo intellectu ad illum tex. ſingularem. ⁊ etiam ad tex. in.
cum in eo.ff. de pactis.
Adminiſtratoꝛ.an pꝛeſumatur quis poſſe reperire ad

miniſtratoꝛem in eo loco in quo ſtare non poteſt vi⸗

de in.l.idemqʒ.ff.pꝛo ſocio. cum nouo intellectu ad illum
tex. ſingularem.
Qua pena puniatur adminiſtratoꝛ publicus.qui non fa
cit ponere omnia in libꝛo rationum. vide in.l.excellentia.
C. de erro.mili.anno.li.xij.per illum tex.ſingularem.
Adoptio.an poſſit quis inuitari ad adoptandum ali⸗/
quem ſub ſpe lucri vide in.l.ſi quis in teſtamento.ff.
de condit.inſtit.cum nouo intellectu ad illum tex. ſingula⸗
»rem.
An filius adoptiuns pꝛeſtet imunitatem patri. quo ad
munera. ⁊ onera. vide infra in verbo filius ⁊c.
Aduentitia. an filio ciuiliter condemnato in iudicio iĩ
quo pr̃ nõ ↄſenſit poſſit fieri executio in vſufructu bo
noꝛum aduenticioꝛum vide infra in verbo filius.
An ea que aquiruntur nepoti ab auo dicantur aduenti⸗
titia. vide in.l. qui in aliena.S.interdum.ff. e aquir. here.
per illum tex.⁊ glo.ſingularem ibi.
Adulteriũ.an abſolutus ab adulterio rõe ꝓximitatis
ſi poſtea ↄtrahat matrimoniuʒ cũ illa poſſu condemna
ri de pꝛimo adulterio vide in.l.ſi quis adulterij. C. de
adulte. L .
An ex adulterio irrogetur infamia maſchulo ſicut fe
mine vide in.l.ſi crimine. C. de adulter. per glo. ſingu⸗
larem ibi.
An iudex ſecularis poſſit cognoſcere de adulterio etiã
vbi agitur ad ſeparationem thoꝛii vide in. c. gaudemus⸗
extra de conuer. coniugat. cum nouo intellectu ad illum
tex. notandum.
Affectio teſtatoꝛis vel eius pietas an habeat virtutem
clauſule codicillaris. vide in.l.ſi iure. E. de manumiſſ.
teſtamen.

. An ex alienatione rei non exiſtentis in
glienatio Srnerro noſtro oꝛiatur aliqua obliga⸗
tio ſaltem naturalis vide in.l.vnica. C. ne liceat habi.me⸗
tro.li.x.cum nouo intellectu ad illum tex.
An ſententia lata contra pꝛohibitum alienare aliquam
rem noceat ei.in quem facta eſt alienatio vide infra in ver
bo ſententia.
An ⁊ quando bona ſubiecta fideicommiſſo tempoꝛe
peritiua poſſint alienari vide in.l. pꝛo herede. in ver⸗-
bo pꝛo inde . ff. de aqui. heredi. cum nouo intellectu.
ad illum tex. ſingularem.
An pꝛohibitus alienare rem fub pena incidat in pe⸗
nam alienando eam ignoꝛanter vide in. c. pꝛimo in ti⸗
tu. de contro. inter dominum. ⁊ empto. in vſibus fen/
do.per illum text.valde ſingularem. vbi ponitur etiam.
vtrum pꝛohibius alienare poſſit pignoꝛare. vel permutar
ve repudiare vel heredem inſtituere in ea re.
An pꝛohibitus alienare a lege intelligatur pꝛohibitus
alienare dominium directum vel vtile. vel ius aliquod
vide in. l. fi. C. de rebus alienis non ali.
An ⁊ quando bona ſubiecta fideicommiſſo poſſint ali
enari ⁊ maximeſtante ſtatuto diſponente ꝙ debeat pꝛe/
ſtari cautio vide in auten.res que.C. comunia de lega.cuʒ
nouo intellectu.
An alienãs bona melioꝛa de hereditate pꝛeſumatur eſ
ſe in dolo vide in.l.ſumma cum ratione.ff.de peculio per
illum tex. ſingularem.
An pꝛohibitus alienare rem poſſit alienãti etiam con⸗/
ſentire vide in.l. ſicut.S. venditionis.fl. quib. mo. pignus

c.

ei gs

es
vren n
een. nn
i n
an mn ⸗
ar o n RN
We e
gtiaf⸗
R bmane genn
ns getren

winnn

iE R
PEmiNN
nrunt.aα

Miuntisr.
Hrameinrmezu
negegirrn
Hürfrater
lgiannth

— =

—

u nn vitelanskſlin
Mrri n einhitwn ler ,inin
AUn mullin Me nmuni,

icrtlentenerei on enſtetin
enen viv eitr icncit⸗
viunit ul nu rlienhiin
vwutlam ilmnt.
õ
amm huckiieutofiheifrinng

õ
den nen. halle i e⸗
xe mi erii n mn len.

vel ipothe. lol. per illum tex. fingularem.
An alienatio facta in potentioꝛem operetur vt non poly
ſit peti cõmunio vel diuiſto illius rei alienate. vide in.l. ſi
quie.f. de alie. iudi. mutan. cauſa facta per illum tex. ſingu

larem.⸗ . .
An ſi locatoꝛ pꝛomiſit conductoꝛi non alienare rem lo⸗
tam in eius pꝛeiudiciuz cui obligauit omnia bona ſua ſi

ienat valeat alienatio huiuſmodi.vide infra in verbo lo

4l
catio. . .
An alienatio legalis tranſeat cum ſua canſa. ideſt cum
ipotheca. vide i.l. lex vectigalis.fl.de pigno.per glo. ſingu
larem ib.
An pꝛohibitio alienationis in aliquo operetur in eius
berede. quid vide in.l. pantoꝛius. S. rei perdualionis de

acquir. prdit per illum tex.ſingularem.
An ille qui pꝛomiſit non alienare rem niſi certe perſo⸗

ne poſſit alteri alienare ⁊ quanto tempoꝛe debet expectare

vide infra in verbo venditio. .
An banniti vel confinati poſſint alienare bona ſua vide
infra in verbo bannitus.
Arn ea que alienari non poſſunt veniant ſaltem cnʒz vni
uerſitate bonoꝛum. vide infra in verbo vniuerſitas.
An mandatum factum a republica alicui circa bona cõ⸗
pꝛehendat alienationem eoꝛum. vide infra in verbo man⸗
datum.
An bona alienata intelligantur reſtituta ei qui reſtitu⸗
tus fuit ad patriam. vide infra in verbo reſtitutio. vbi po⸗
nitur quid de fama. ? de alijs. .
An pꝛohibitus alienare aliquam rem. ſi alienat poſſit
pꝛohibens intrare rem illam pꝛopꝛia auctoꝛitate. vide ĩ au
ten. vt de cetero cõmutationes eccle.in. S.i.per glo.ſingula
rem ibi.
An pꝛohibitus alienare rem videatur pꝛohibitus etiaʒ
alienare ex vltima voluntate. 1 ſi alienat. an incidat in pe⸗
nam. vel ſolum alienatio ſit nulla vide in. c. imperialem in
ti.de pꝛobibi.feu. alie. per fede.cum nouo intelleciu ad glo
ſam ſingularem ibi.
An res pꝛohibita alienari.ſi ſemel eſt alienata efficia⸗
tur alienabilis poſtea. vide in cle.i.de exceſſ pꝛela. per glo
lam ſingularem ibi.
Alimenta pꝛeſtita alicui vtrum poſſint repeti ab eoꝗ
tenebatur ea pꝛeſtare. vide ĩ.l.patrẽ.C.de nuptijs.cũ
nouo intellectu ad illum tex.
An damnatus in metalluʒ retineat ea que ſunt iuris na
turalis. an poſſit agere ex cauſa alimentoꝛum. vide in. I.
ſi victum. fl. de re iudi.cum nouo intelleciu ad illum text.
ſingularem.
An pꝛeſtans alimentoꝛum facta per triennium continu
um obliget pꝛeſtantem in futurum. etiam ex inutili volun
tate. vide in. l. i. C. de fideicõmiſ. cum nouo intellectu ad il
lum tex. ſingularem.
An ex illis cauſis ex quibus filius poteſt exheredari
poſſint ei alimenta denegari. vide in.l.ſi quis a liberis.S.ſi
ue parens. ff. de libe. agno. per glo.ſingularem ibi.
An frater obligatus ex diſpoſitione paterna dotare ſo⸗
roꝛem teneatur interim eam alimentare. vide in. l. qui fili
um. fl. vbi pupillus edu. debeat. cum nouo intellectu ad il
lum tex. ſingularem.
An pater teneatur de iure canonico vel ciuili alere fili
um ſpurium. vide in. c.cum hẽt de eo qui duxit in vxoꝛem
quam poluit per illum tex. ſingularem.

Alternatiua. an in obligatione alternatiua vel gene⸗
ris liberatio facta vni ex beredibus pꝛomiſſoꝛis ꝓſit
omnibus alijs coheredibus ſuis. vide in.l.ij.S. ſi tamẽ ho
minem. ff. de verbo. obli. cum nouo intellectu ad illuʒ tex.
7 etiam ad tex. in. l. eum debitoꝛem.ffl. rem ratam haberi.
vbi eſt tex. ſingularis.

Amaſia. qua pena puniatur ille qui pecunia accepta
duxit amaſiam tuam in domo eius.vide in. l.i. S.fi.ff
de extra.crimi. cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularẽ
Amicus an poſſit admitti ad agendum pꝛo amicovel
coniunctus pꝛo coniuncto abſq; aliquo mandato. vi⸗

de in.l.i. C. ſi per vim vel alio modo. cum nouo intellectu

ad illum tex. nec non ad tex. in.l. tutoꝛi.C. de negoc. geſt. 2
ad tex.in.l.ij.ff.qui.petant.iuto. .
Animus.quomodo ⁊ qualiter pꝛobetur. vide in.l.a⸗
pud celſum in pꝛincipio.ff. de doli exception. per glo.
ſingularem ibi.
Annua pꝛomiſſio vtrum intelligatur in fine anni fa⸗
uoꝛe pie cauſe. vide in.l. ſi ita fuerit.ff. de manumiſſ.

teſta. eum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.

Antidoꝛa an obligatio ad antidoꝛa impediat expedi
tionem ſoluti.vide infra in verbo obligatio.

AppellatiO r roſſm acpella a ſiig bini elee

ti ſuper aliquo incidenti vel emergẽ

ti in iudicio. vide in.l.arbitro.ff.qui ſatiſda.cogan.cũ nouo

intellectu ad'illuz tex. ſingularem.
An poſſit quis vti appellatione friuola. vide in.l.fi.S.fi
na.C.quando pꝛouo.non eſt neceſſa.
An conuictus de crimine non tamen confeſſus non poſ⸗
ſit appellare.vide in.l.ij. C. quoꝛum appella.non reci.cum
nouo intelleciu ad illum tex. ſingularem.
An poſſit appellari ad ſuperioꝛes ciuitatum quando nõ
poteſt haberi copia iudicis ad quem appelletur vide in. S.
⁊ hoc peruenit in autent.vt nulli iudicum. cum nouo intel

lectu ad illum tex.

An poſſit appellari vel conqueri ab eo cuius cõſcientie
eſt aliquid cõmiſſum. vide in cle.i.extra de iu.patro.⁊ in.c
ſtatutum. S. aſſeſſoꝛem de reſcript.li.vj.cum additionibus
de quibus ibi in hac materia ſolemni.
An poſſit appellari in cauſis requirentibus celeritatem
vide in.l.placet.C. de peda.iudi. cum nouo intellectu ad il
lum tex. ſingularem.
An defferens iuramentuʒ poſſit appellare vide in.l.ge
neraliter.S.i.C. de re.cre.⁊ iure iu.
An appellatio deuoluat omne negocium pꝛincipale. vi
de in.l.amplioꝛem in pꝛin.C. de appella.vbi ponitur etiazʒ
vtrum iudex poſſit interrogare teſtes.
An caula appellationis poſſit committi ipſimet iudici a
quo appellatum eſt. vide in.l.eos in pꝛin.C. de appella.
An debeat eſſe eiuſdem nature decretum damm ad
appellandum in cauſa criminali o eſt in cauſa ciuili. vi
de in.l.ex iudicioꝛum. ff.de accuſa.cum nouo intellectu ad
glo. ſingularem ibi. .
An pꝛocuratoꝛ poſſit ſubſtituere alium ad appellanduʒ
ſi non habet ad hoc mandatum. vide in verbo pꝛocuratoꝛ.
An ⁊ quid impoꝛtet clauſula appellatione remota. de
qua appellatione intelligatur. vide infra in verbo clauſula
An poſſit appellari de iure canonico a ſententia arbitri
vide in.c.a iudicibus pa.q.vj.per glo.ſingularem ibi.
An vbi cõmittitur aliquid arbitrio alteriuſ poſſit ab eo
appellari vide infra in verbo arbitrium ⁊c.
An adherens appellationi interpoſue ab alio dicatur
eſſe perſona de ſe.an adminiculum.vide in. c. fi.de electio.
li. vj. per glo. ſingularem ibi. .
An tempus appellationis poſſit ſuſpendi de conſenſu ꝓ
curator᷑.vide in clemen.ꝗᷓ diu de appellatio.per glo.ſingu
larem ibi.
An in cauſis in quibus adm ittitur appellatio admitta⸗
tur querela. vide in clem ent.pꝛima.de iure patro.per glo.
ſingularem ibi. . . .
Apud de eius ſignificatione.⁊ etiam verbi penes vi
de in.l. penes.fl.de verbo.ſigni.cum noua conſidera⸗
tione ad illum tex.uecnon ad tex. in. lid apud eo. ti.
a ij

Aqua ad quem pertineat officium aquarum ⁊ riuo⸗
rum vide in. l. de vſu.fl. de varijs ⁊ extraoꝛdi. cogni.
per illum tex. ſingularem.
Arma quid veniat appellatione armoꝛuz. vide in cle
men.pꝛima de ſtatu mona.per glo.ſingularem ibi.
Arbiter. ſi teſtes ſunt examinati coꝛam arbitro.ꝗ ad
huc ſunt viui.an ſit in electione eius contra ques ſumt
examinati petere vt de nouo examinentur. vide in.l.fi. C.
de teſtibus. cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An poſſit appellari a ſententia arbitri electi in iudicio
ſuper aliquo incidenti. vel emergenti. vide in verbo appel
latio.
An ⁊ quomodo intelligatur illud quod dicitur ꝙ arbi
ter habet arbitrari vt bonus vir. vide in.l.i.fl. de ſolutio.
per illum tex. ſingularem.
An partes ipſe poſſint ponere certam legem arbitro ſe⸗
cundum quam debeat iudicare. vide in.l.i. S. ⁊ poſt operis
ff. de no.oper.nunc.cum glo.ſua ſingulari.vbi etiam ponit
quid in arbitratoꝛe. cum nouo intellectu ad illuʒ tex. ſing.
An ſuccũbens in cauſa reductionis laudi ad arbitrium
boni viri.etiam ininſte lati incidat in penam compꝛomiſſi.
vide in. l. tres fratres.ff. de pactis per glo.ſingularẽ ibi.
Arbitratoꝛ.an partes poſſint ponere certam legem ſe
cundum quam debeat iudicare. vide in. l.i.S. ⁊ poſt
opis.ff.de noui operis nunc.cum nouo intelleciu ad illum
tex. ſingularem cum glo. ſua. B
Arbitrium. an ſubſtantia contractus poſſit conferri in
arbitriũ debitoꝛis. vel vnus ex contrahentibus. ⁊ qñ
valeat. vide in.l. inter ſtipulantem. S. ſi ſtipulãte.ff. de ver
bo. obli. per glo.ſingularem ibi.que tamen in mult s libꝛiſ
non habetur.
An ⁊ quid facere poſſit ille qui habet liberum arbitriũ
vide in cle.i.extra de verbo.ſigni per glo. ſingularem ibi.
An in penis ſtatutoꝛum iudex habeat arbitrium. vide
infra in verbo iudex.
An ⁊ quotuplex ſit ſententia arbitraria. vide in.l.i.ff.ð
actio.empti. per glo.ibi ſingularem.
An valeat diſpoſitõ ſi ea que ſunt iuris vel facti conſer
uatur in arbitrium alicuius. vide in. l. illa inſtitutio. ff. de
here.inſti.per glo.ſingularem ibi.
An valeat contractus.quando aſſinn itur arbitratoꝛ ſup
contractu ſi non ſequitur arbitrium. vide in.l.ſi quis arbi⸗
tratu.ff.de verbo.obli. cum nouo intellectu ad illum text.
notabilem.
An ⁊ quod arbitrium denotetur ex verbo videtur.vi⸗
de infra in verbo violetur. ⁊c.
An vbi cõmittatur aliquid arbitrio alicuius poſſit ap⸗/
pellari. vide in.c.ſuper hijs de accuſat.p glo.ſingularẽ ibi.
Aſſaſſinus.qua pena puniatur ille qui diuidit pꝛedaʒ
cũ aſſaſſinis vel aggreſſoꝛibus.vide ĩ.l.ſi ꝗs.C. de re
mili. li. xij. vbi ponitur etiam de pena mandantis aliquem
occidi cum pecunia.
Acthletha. an poſſit eſſe tutoꝛ.vide in.l.i.S. equiſſimũ
ff.de poſtulan. cum nouo iutellectu ad illum notabi⸗
lem caſum.
Auctoꝛitas tutoꝛis falſi. an ſuppleatur per pꝛeſentiam
iudicis.vide infra in verbo tutoꝛ.
An licentia conceſſa alicui.vt poſſit intrare rem pꝛopꝛia
auctoꝛitate. valeat in alium tranſ ferri. vide in.l.i.S. fi. ff. ðᷣ
noui operis nunciat.per illum tex. ſingularem ⁊ melioꝛeʒ
de coꝛpoꝛe iuris ad hoc.
An ſi quis dicit vim fieri veto in tali re. videatur ſibi
data auctoꝛitas capiendi rem pꝛopꝛia auctoꝛitate. vide in.l
permiſceri. S. ſpeties ſfſ. de acqui.poſſeſ.cum nouo intellec⸗
tu ad illum tex. ſingularem.
An auctoꝛitas diuine ſcripture poſſit allegari ſicut lex ĩ
deciſione can arum. vide in. S. cogitatio in auten.vt iudi.ſi
ne quoq; ſuffra.per glo.ſingularem ibi.

Audientia.vvicunqʒ denegatur. an intelligatur ipſa
iure.vel ope exceptionis. vide in. c. ſtatutum de viſ.
li. vi in pꝛin.per glo.ſingularem ibi.
HBannitus.an poſſit alienare bona ſua. vide ĩ.l.de po
licitationibuæ.fl.de policit. cum nona conſideratione
ad illum tex.ſingularem. vbi ponitur etiam an habeat he⸗
redem ſi fiſcus non capit bona eius.
Mannitus. an poſſit effici capientis. vel etiam occidi ex
diſpoſitione ſtatuti. vide in.l.ij.C. quibus ad liber. pꝛocla.
non licet.
HBannitus reſtitutus ad patriam. quid conſequi poſſit
reſpectu bonoꝛum vide in.l.ſi quis.C. de captinis ⁊ poſtli
mi. re. cum noua conſideratione ad illum tex.
Mannitus in decem ex vna eauſa. æ in decem ex alia.
an dicatur bannitus in. xx. vt poſſit offendi ſtãte ſtatuto q;
bannitus in. xx. poſſit offendi. ⁊ an fiat cumulatio quantita
tum. vide in.l.vbi fideiuſſoꝛ.ff.de ſolu.p glo ſingularẽ ibi
HMannitum non iudicans ſeu rebelleʒ ciuitatis. qua pe
na puniatur. vide infra in verbo rebellis.
Mannitus.an poſſit poꝛtari poſt moꝛtem ad locũ a quo
fuit bannitus ipſe vite ſue.vide in.l.ſi quis inſulam. ff. ð ca
da. punito. cum nono intellectu ad illum tex. ſingularem.
Hannito quis poſſit dare licentiam redeundi. an pꝛin/
ceps.vel inferioꝛ ab eo.vide in.l.non omnes. S.fi.ff. de re.
mili. cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem. etiaz
ad tex. in.l.relegati.in fi.ff.de penis.
Manniti noſtri tempoꝛis. an equiperentur depoꝛtatis.
vel relegatis.ᷣ vide in. . relegati. inſti. qui.mod. ius patr.
pot.ſol. per glo.ibi ſingularem.
MHarataria. vtrum iudex capiens pecuniam pꝛo ſentẽ
tia ferenda per eum poſſit penitere re exiſtente inte/
gra ⁊ eu tare penam. vide in.l.⁊ generaliter in. S. i. ff. de ca
lumn. um noua conſideratione ad illum tex. ſingularem.
Beneficium conſuetum concedi a pꝛincipe an pꝛeſu⸗
matur impetrabile. vide ĩ.l.i.S. permittit. fl. de aqua
quottidia. ⁊ eſtiua. cum nouo iniellectu ad tex. illum notan
dum.
An conſequutus beneſicium per viam electionis poſſit
illud renuntiare. ⁊ in manibus cuius ⁊ quomodo. vide in
c.ij. extra de in integ.reſti.per glo.ſingularem ibi.
Hona mobilia cuius territoꝛij eſſe iutelligantur ma
xime in publicatione bonoꝛum fienda contra aliqueʒ
vide in. c.i.S.ſi vero in ti. de pace tenenda in vſibus feudo
rum per illum tex. ſingularem. Cetera vero de hoc vide ĩ
fra in verbo confiłcatio.⁊c.
Mona fides vtrũ inſpitiamus initiũ poſſeſſiõis.an ve
ro aliud tẽpus qꝗᷓtũ ad bonã fidẽ.vide in.l.iuſto.S.⁊ ſi
poſſeſſionis.ff.de vſuca. cõ nouo ĩtellcũ ad illũ tex. ſiugul.
Honus vir.qũo ĩtelligat᷑ illud ꝙ quis debet iudicat
vt bonus vir.vide ſupꝛa in verbo arbiter.
Cancellatio.an ⁊ q habeat vim ſententie. vide in.l.
ſi pꝛeſes.C. quomodo ⁊ quando iudex.
An caſſatio inſtri ſeu facti ideʒ opet᷑ ꝙ caſſatio iuris vĩ

de ĩ.l.exẽpto.S.ſi ꝗs virginẽ.fſ. ð actio. emp.p glo. ſing. ibi

Capitulũ.an qnalitas poſita in vno capitulo reſtrigat
pꝛecedentia. vide infra in verbo qualitas.
An relatio fiat ad omnia capitula qñ iudicaretur. ſi fie
ret aliquod exoꝛbitans. vide in clemen.i.extra de appella.
per glo. ſingularem. ibi.
Caplura.an poſſit ↄmitti cõtra aliquẽ rõe nimie ↄtu⸗
macie.vide in.l.conſentaneum. C. qũo ⁊ qñ iudex.cũ
nouo intellectu ad illum tex. notabilem. J
An contrahens cum aliquo quem ſciebat eſſe ſuſpectuʒ
tempoꝛe ↄctus poſſit poſtea facere illũ capere.vide in.l.pe
nul.ff. de iure dot.per illum tex.ſingularem.
Si habeo debitoꝛem carceratum.⁊ tu nomine meo li⸗
beraſti eum. daro fideiuſſoꝛe an poſſim agere contra te.vel
contra fideiuſſoꝛem.vide in verbo fideiuſſoꝛ.

—
ſolngbzmn.
necwir
Nankrrämmen
um
Hier
SNN TI
nmngr
h.
unidanaiti
einatn ⸗

luaimtntnieſtinlignmn
icMo tttnmmiine
Non Re uetgenun ſboſend⸗
un laglnen Lam wodeheſili
witt.

Nrrünhiims inti wſeſodne

eu in wiſci nirn iſn ti

eſmniͦwitlattlit iii
citlizillulg nuden in
antibier nin anti ihil
Cncie t.
auhetmtnn
gigrgilduntm ſoe
⸗ õ

und mnigii
iticnn ligeſden
blen⸗
anduntei - 4
woenſic
nttaele
Pan⸗ miunni
unr nm amnl

An vbi conſtat captum non eſſe debitoꝛem in ciuilib.
vel non eſſe nocentem in crim inalibus debeat relaxari abſ
qʒ alia ſententia abſolutoꝛia. vide in.l.nullus.C. de exhi⸗
ben. reis cum nouo intellectu ad illnm tex. ſingularem.
An poſſit carcer aſſignari ad penam in perpetuum.ſiue
de iure canonico. ſiue ciuili. vide in. c. cum epiſcopus ex⸗
tra de officio oꝛdi.li. vj.cum nouo intelleciu ad illum tex.
ſingularem. H l
OQua pena puniatur ille qui eximit aliquem captuʒ de
manibus familie domini poteſtatis. vide in.l. cuiuſqʒ. fl.
ad.l. iuli.maieſta. cum nouo intellectu ad illum tex.ſingu/
laren .
Capud.an debeat amputari pꝛimo.⁊ poſtea ligua ſtã
te ſtatuto. vel alia diſpoſitione dictante. q capud 2 lĩ
gua amputet pꝛo aliquo delicto. vide ĩ.l.omnes.C. de de
lato. li. x. per glo. ſingularem ibi.
Laſtigatio an filius qui debet caſtigari per indicem
puniatur ea pena que patri ſuo videtur. vide in.l.ſi fi
lius. C. de patria poteſta.
Caſtrum an pꝛiuilegia conceſſa ciuitati extendantur
ad caſtra. vide infra in verbo ciuitas.
Caſus.an obligans ſe ad caſum foꝛtuitum teneat pꝛo
caſu contingente a familia illius cui facta eſt pꝛomiſ⸗
ſio. vide in.l.qui officij. S fi. f. de contraben. emp. cum no⸗
uo intellectu ad illum tex ſingularem.
An appellatione periculi compꝛehendatur caſus foꝛtui
ms. vide infra in verbo periculum.
An impeditus pꝛopter caſum debeat ſolũmodo pꝛoba⸗
re caſum. an vero alia. vide in.l. qui comeatus. f. de re mi
li.per illum tex. ſingularem. G

C ſ An ſit ſãmaria vbicũqʒ tractat᷑ de reuocãdo
gauta pꝛocuratoꝛẽpoſt litẽ ↄteſtatã. vide in.l.ĩ cau
ſe. 5. hec autem. ff. de pꝛocu. cũ noua conſideratione ad glo.
ſingularem ibi.
A ſi cauſa eſt effecta ſummaria ex commiſſione poſſit
reus intentare cãm in reconueniendo que non fit ſumma/
ria.vide in clementi.ſepe de verboꝛ.ſignifi.per glo.ſingu/
larem ibi.
Un cauſa ſemel effecta delegabilis ſit ſemꝑ poſtea de
legabilis. vide infra in verbo delegatio.
NQNuando cauſa dicatur eſſe ſummaria. vel oꝛdinaria ex
diclo partis. vide infra in verbo ſummarie.
Lanſa iuſta an excuſet ab interitu ſpetiei. vide in.l. in
bac.ff. de tritica. per glo. ſingularem ibi.
Ar cauſa falſa appoſita in ſententia reddat ſententiam
ipſo iure nullam. vide in. l. qui teſtamento. ff. de excuſa. tu
io. cum noua conſideratione ad illum tex. ſingularem.
Arn ſententia lata ex falſa cauſa poſſit poſtea iuſtificari
vige infra in verbo ſententia.
An iudex cauſe criminalis poſſit incidenter cognoſcere
de cauſa ciuili reſultante ex eo crimine vide in.l. interduʒ

S. qui furem. fl.de furtis. cum nouo intellectu ad illuʒ.tex.
ſingularem. 2 etiam ad tex. in. l.defuncto.ff. de publ. iudi.

An vbi pena venit applicanda fiſco. dicat᷑ eſſe cauſa cri
minalis vide in.l.iij. in pꝛincip.ff.de ſepulc.viola.per glo.
ſingularem ibi. 12
Cauſa pia an operetur vt pꝛomiſſio annna intelligatur
deberi in pꝛincipio anni. vide ſupꝛa in verbo annua.
Lautio vbicunqʒ dubitatur de mandato pꝛocuratoꝛiſ
on ipſe admittatur cum cautione de rato ſi dñs eſt pᷣ⸗
ſens. vide in.l.mutus.S. is qui.ff.de pꝛocura.cum nouo in/
tellectu ad illum tex. ſingularem.
An cautio rati 1 alie cautiones ſimiles poſſint peti poſt
litem conteſtatam. vide in.l. de die.S. ſi ſeruus.fl.qui ſatil.
cogan. cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An ille qui tenetur cauere debeat pꝛomittef̃ ſub pena
vide in. l. ij. fl. de iudicijs per glo. ſingularem ibi ſecun⸗

dum aliquos.
An cautio debeat interponi non ſolum in contractibus
bone fidei.ſed etiam ſtricti iuris. vide in.l. quod ſi in dieʒ
ff. de peti. heredi per illum tex. ſingularem.
Quando lex mandat caueri vel ſatildari ſimul quomo
do intelligatur. vide in.l. penul.fl.de peti. beredit. per glo.
ſingularem ibi pm aliquos.
Celo.an celans teitamẽta incidat ĩ legẽ teſtamentari
am.⁊ quomodo ⁊ quando. vide in.l.ij. S. ſi quis dolo
Eoe tabu. exhib. cum nouo intellectu ad illum tex.ſingu⸗
rem.
erti condictio.an detur ad incertum vide infra in
verbo condictio.

Ceſſio Quid differat a locatione. vide in.l.credi⸗
toꝛ.fl.de actio.empti. cuʒ nouo intellectiu ad
illum tex. ſingularem.
Quando ſit ceſſo debitoꝛis mei creditoꝛi meo. cuius
ſit periculum. vide infra in verbo delegatio.
An vbi quis conuenitur ex delicto alterius poſſit pete-
re vt ſibi cedantur actiones contra illum. vide in.l. cum in
ter plures.S. veſtimenta. fl. locati. cum nouo intellectu ad
illum tex. ſingularem.
Si teſtatoꝛ legat rem in qua ſolum babet poſſeſſionem
⁊ non dominium. an heres teneatur cedere legatario. vide
infra in verbo legatum.
An valeat pactum factum cuʒ creditof vt non liceat de
bitoꝛi cedere bõis ſuis vide ĩ. l. fi. .fi.fl. de his que ĩ frau.
credi.cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An in caſibus in quibus poteſt quis compelli agere li⸗
beretur cedendo iura ſua. vide in.l.ij. S. idem nerua ff. ne
Mi in loco publi.cum nouo intelleciu ad illum tex. ſingu
arem.
An clericus poſſit cedere bonis. vide in. S. inueſtigan/
tes in autent.de defenſo.ciui.cum nouo ⁊ mirabili intelle
ctu ad illum tex. ſingularem.
Di pꝛocuratoꝛi conſtituto in rem ſuam cedantur direc/
te actiones per dominum qui dominus poſtea moꝛitur ſi⸗
ne herede.vtrum ille actiones directe conuertantur in vti
les.vide in.l.i.C. de actio.⁊ oblig. cum nouo intellectu ad
illum tex. ſingularem.
An iudex ſoluens aliquid in ſindicatu ſuo ex eo ꝙ fe⸗
cit litem ſuam pꝛopter me poſſit petere vt ei cedantur acti
ones contra me pꝛopter quem fecit iniuſtitiam vt recipere

poſſit illud ꝙ ſoluit. vide in.l.mancipia. C. de ſeruis fugi.

cum nouo intellectu ad illum tex.
An pꝛocuratoꝛi conſtituto in rem ſuam poſſint cedi aeti
ones nemine petente. vide in.l.in cauſe.S.fi.ff.de pꝛocu cũ
nouo ⁊ ſingulari intellectn adjglo. ibi in verbo non datur.
An facta ceſſione potentioꝛi poſſit adhuc fieri alteri. ⁊
poſſit etiaʒ conſtitui pꝛocuratoꝛ. vide in.l.cum miles.ff. de
alie. iudi. mutan. cauſa facta cum nouo intellectu ad illum
tex. ſingularem.
An ſeruitus poſſit cedi alteri ex pacto vel ex ſtipulatio
ne pꝛecedente. vide infra in verbo ſeruitus.
An ceſſa actione perſonali intelligatur etiam ceſſa ipo⸗
techaria. vel alia acceſſoꝛia.vide in.l.heredem.ff.mandati
cum nouo intelleciu ad illum tex. ſingularem.

ſpa ti & Quid debeat facere nuntius quando citat
Citatio aliquem ad domum vt dicatur legittimeſe
giſſe. vide in. S. ſi vero in anten. de exhibẽ. reis per glo.ibi
ſingularem.
An in actibus collegiatoꝛum abſentes ſint ſpetialiter ci
tandi.vide ĩ.c.pñtiũ de teſtibo li.vi.per glo.ſingularẽ ibi.
An ſit neceſſe citare amicos abſentis contra quem in⸗
terponitur ſm decretum. vide ſupꝛa in verbo abſens.
Si quis citatur a lege an poſſit ignoꝛantiam allegare p
a iij

—

ſe excuſando.vide in cle.i. extra de dolo.⁊ contu. per gle.
ſingul arem ibi.
An monicio iudicis habeat virtutem citationis pemp
toꝛiĩe vide in.l.ij.C. quomodo ⁊ quando index. cum nouo

intellectu ad illum tex. ſingularem.

An citatus qui non potuit comparere pꝛopter vim fſ lu⸗
minis.vel pꝛop:er alium caſum debeat ſolum pꝛobare ca⸗
ſum. an vero etiam ſe iuiſſe ad illum locuʒ ⁊ ron potuiſſe
tranſire vide in.l.qui comeatus.ff.de re.mili.cum nouo in
tellectu ad illum tex.qui tamen fuit raphaelis ꝓut ibi dr̃.
An per ſolam citationem dicatur eſſe ppetuata iuriſdi
ctio.vide in.c.ne aliqui extra de hereti.li.vj.per glo.ſingu
larem ibi.
An citatio non expꝛeſſa cauſa interrumpat pꝛeſ riptõeʒ
vide in.l.fi.C. de anna. except. cum nouo intellectu ad il⸗
lum tex. ſingularem.
An citatio iudicialis vel extraiudicialis debeat conti⸗
nere certum tempus.vide in clei. de hereticis per glo.ſin⸗
gularem ibi.
An in citatione debeat inſerri totus tenoꝛ libelli. vide
in. l.fi. C. de duo.reis cum nono intelleci ad illum tex.
An val eat citatio huiuſmodi mãdamus tibi vt tale qd
facias.⁊ ſi ſenſeris te grauatum compareas coꝛam nobis
recepturus iuſtitie complementum. vide in.l.de pupillo.S
me miniſſe.fſ.de noui.ope.nunc.per glo.ſingularem ibi.ſʒ
aliquos.⁊ in.c.ex parte extra de verbo.ſigni.
un ⁊ quando cedula citationis poſſit affigi ad domum
citandi. vide in.l.iiij.S. pꝛetoꝛ ait.ff.de damno infecto.cum
nouo intellectu ad illum notabilem tex.
Ciuitas an pꝛetoꝛ ſeu alius officialis poſſit pꝛeiudica
re ciuitati in aliquo.vide in.l.item magiſtri.ff.de pa
etis per glo.ſingularem ibi.
An inter ciuitates confederatas fiat vnica iuriſdictio.
vide in.l.non dubito.fl.de capti.⁊ poſtlimi.reuer.per illuʒ
tex ſingularem.
An pꝛiuilegium conceſſum ciuitati circa pꝛeſcriptioneʒ
in ca ſibus ð quibus habetur in.l.fi. C. de ſacroſa.eccle.ha
beat locum in caſtris vel in villis.vide ĩ.l.ſi fiuita.S.ſi de
vectigalibus.ff.de damno infec. per glo.ſingularem ibi.
Clauſula. an affectio vel pieas diſponentis habeat
vim clauſule codicillaris. vide in.l.ſi iure.C. de ma⸗
numiſ. teſta.
An clauſula ex certa ſententia debeat expꝛimi in litte⸗
ris.⁊ pꝛobari ex litteris etiam vide in.c.ſtatutum de reſ⸗
criptis li.vi. per glo.ſingularem ibi.⁊ in cle.⁊ ſi pꝛincipaliſ
eo.titu.vbi ponitur etiam de clauſula motu pꝛopꝛio cũ ali
is additionibus neceſſarijs in hijs.
An dauſula derogatoꝛia ſpetialis requiratur ad tollen
dum legem antiquam. vel pꝛiuilegium antiquum vel ſuf⸗
ficiat generalis.vide in.l.vnica.C. de latina liber.tol.
An clauſula codicillaris que operatur repetitionem le
gatoꝛum ab inteſtato operetur idem etiam quando dubi⸗
um eſt de viribus teſtamenti. vide in. l. controuerſia. fl. de

tranſac. per lo. ſingularem ibi.

An clauſula appellatione remota operetur ⁊ quid. vi⸗
de in.l.i. S. interdum. fl.a quibus appel. non licet. cum no⸗

uo intellecin ad glo. ſingularem ibi.

An clauſula codicillaris operetur effectum ſuum quan
do te tamentum eſt mullũ ex cauſa pᷣteritõis vel exhereda
tionis vide in auten.ex cauſa. C. de liber. pꝛeteri. per glo.
ſingularem ibi.
Mericus.an poſſit cedere bonis ſuis. Aide ſupꝛa in
verbo ceſſio. J
Codicillaris. an clauſula codicillaris operetur repeti
tioneʒ legatoꝛum ab inteſtato etiam quando eſt dubi
um. vide ſupꝛa in ver bo clauſula.
An hec verba quisquis mihi heres erit habeant virtu

tem clauſule codicillaris. vide infra in verbo heres.

ollecta. quando vnus de familia ſoluit collectas m
pꝛoſit oĩbus de familia. vide in.l.i.C. qui etate li.xi.

An vſusfructuarius teneatur ad collectas ⁊ etiaʒ ad tri
buta. vide infra in verbo vſusfructus.
Colonus cadens a iure ſuo etiaʒ pꝛopter defectuz ſu
um. an poſſit petere ex enſas quas ecit in re conduc⸗
ta. vide in.l.colonus.ff.locati.
An colonus poſſit compellere emphiteotã eccleſie vel
fiſci vt teneatur ſtare in locatione iam ſibi facta. vide in.l.
fi.C. de manu.⁊ colo.lib.xi.cum nouo intelleciu ad illum
tex. ſingularem.

An laboꝛans in re alterius ꝗᷓ conducentis excuſetur ex

quo facit ex mandato alterius vide infra in verbo faber.
An ⁊ quando colonus poſſit pꝛiuare dominum poſſeſſi
one ſua per traditionem rei veram vel fictam. vide in.l. ꝗ
uis.S.ſi conductoꝛ.ff.de acqui.poſſeſ.per illum tex. ſingul.
olonus recuſans reſtituere rem dnño ſuo qua pena ꝑu
niatur. vide in verbo conductoꝛ ⁊c.
Si dominus deijcitur de poſſeſſione.an retineat eam
per colonum. vide in.l.i.S.non antem.ff. de vi ⁊ vi arma.
per glo. ſingularem ibi.
Comparatio.an quis poſſit compelli ad ſcribendum
pꝛo faciendo comparationem litterarum. vide in. S. ſi
quis igitur in autent.de fide inſtru.

Compenſatio.an tempus qꝙ datur iudicatis cauſa mi

ſerationis inducat compenſationem. vide infra in ver
bo tempus.
Compoſitio.an quis poſſit compelli ad compoſitionẽ
quando diu litigauit.vide in.c.placuit.lxxxx.diſtinc⸗
ctione. per glo.ſingularem ibi.
Compꝛomiſſum ſi pꝛoꝛogatur cuʒ noua qualitate.an
dicatur nouum.⁊ aliud.a pꝛimo.vide in.c.hij qui au
ctoꝛitate de pꝛeben.li.vj.per glo.ſingularem ibi.
Lomuniter de impoꝛtantia huius verbi maxime qñũ
ponitur ſuper iure indiuiſibili de ſui natura. vide in.
l. ſi vt certo S. fi ff. como.per glo. ſingularem ibi.
Conatus.an ſufficiat ſi non ſequatur effectus.vide in
l.ð executione.S. quicunqʒ.ff. de verbo.obli. cuʒ nouo
intellectu ad glo.ſingularem ibi.
Qua pena puniatur ille qui repertus eſt in domo alie⸗
na animo furandi. ſed nondum venit ad actum. vide infra

in verbo furtum.

Condemnatio facta ad quartum pluris ſi quis nõ ſol
uit certum ala a valeat ride infra in verbo index.
6 n in contractibus innominatis habe⸗
cond ctio at locum condictio ob cauſam ſi non ob
ſeruatur pactum ꝙ dedit cauſam contractui. vide in.l. cum
te. C. de pactis inter empto. ⁊ vendito.cum nouo intellectu
ad illum tex. ſingularem.
An pꝛomiſſio facta ab eo qui non ſperabat habere fili⸗
os intelligatur habere in ſe condictionem.ſi non naſcantur
ſibi filij. vide in.l. tale pactum in fine.fl. de pactis.cum no⸗

uo intellectu ad illum tex. ſingularem.

An condictio tacita impediat natiuitatem obligationis
ſicut expꝛeſſa. vide in.l.item quia.fl.ð pactis cũ noua con⸗
coꝛdia inter gloſas.que videntur contrariari.
An vbi condictio non eſt purificata poſſit adiri heredi⸗

tas. vide in.l. ſi pater. C. de inſti. ⁊ ſubſti. per glo. ſingu. ibi.

An cõdictio impoſſibilis viciet donatõeʒ cã moꝛtis vi
de in.l.q ſub condictione.S. edicm fl.de condi.inſti. cũ no⸗
uo intellectu ad illum tex. ſingularem. ſ
An dies adiecta con dictioni valide vel inualide cẽſce⸗
atur repetita ĩ ꝓmiſſione vide infra in verbo dies.
An inducatur condictio per relatiuũ iũctum cum verbe
fu uri tempoꝛis.vide in verbo relatinum.
Quando deducitur in iudicio aliquid ↄdictionale vtrũ
pꝛius debeat illud liquidari. vide in.lI. hoc iure.fl. de ver.

obli. cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.

r
S ai
4

6.
4

16*
2 M 4

Nirinai !
insiar
Mkztgaren
l
Titmununanine
mninint
itantrir
Aun nin

mNinwiibibfatinn
”
NHonmchmlnn ii
a ſi ſn gum ifamn niri
anirnhiluz

im leqimnudl udnniin
Hiln iNAnn lift

n.
mivſmnilurmn AIni iginni
n pin in ſceufni twintn
4 Ruonmnhs noninniͤbite/
l anctticheuinſint
npitain um mi eülen
arehaoinanoitlin

ns, jaſfehilinin
dertsttuicunn miſin
õ
—
Anulim ul tſun
arttnm gigin
maſmin iſ i
iali⸗⸗

An condictio certi detur aliquando ad incertum. vide:
l. ſeirc debemus. S. fi. fl. de verbo. obli. per illũ lext. ſingu⸗
larem. . —
Si condictio ĩmpoſſibilis apponitur in fauoꝛem gratie
conceſſe. an viciet vide in.c.fi.extra de conceſ.pꝛeben.li. vi
per glo. ſingularem ibi.
Ouid diflerant ↄdictio ex lege ⁊ accuſatio.vide ĩn.l.ſi
C. de except.per glo.ſingularem ibi.
Conductoꝛ. recuſans reſtituere rem locatoꝛi. an tenea
tur ⁊ ad quid. vide in. lI.non ab re. C. vnde vi per illum
tex. ſingularem. H
An poſſit ref icare queſt ionem dominij locatoꝛi ſuo vi
de in.l.ſi quis.C. locati cum noua ⁊ ſingulari declaratione
ad illum tex. ſingularem. V
An teneatur reconducere rem locatam finito tempoꝛe.
vide infra in verbo locatio.
An teneatur de damno dato in re conducta per eius ini
micos.non autem locatoꝛis. vide in.l.ſi merces.S. culpe.ff.
locati per glo.ſingularem ibi.
An poſſit expelli de re conducta quãdo locatoꝛ vult eã
reficere. ⁊ an poſſit poſtea redire. vide in.l.ſi duo.S. cum in
quilinum. fl. vti poſſi.cum nouo intellectu ad illum tex. ſin
gularẽ. 1 ſupple alia hic di ẽda ꝑ.ð. dicta ĩ verbo colonus.
Confeſſio An poſſit reuocari ab eo ꝗ habuit lẽ⸗
pus ad deliberandum tamꝗ erronea
allegare erroꝛem. vide in.c.ex litteris extra de diuoꝛ.p
illum notabilem tex.
An excipiens ſi non pꝛobat exceptionem videatur con⸗/
fiteri. vide in.l.ſi.te. C. de ingenu. manu.per illum tex. ſin⸗
gularem vbi ponitur etiam quid de renuntiante liti.
A confeſſio facta iudici ſed non in figura iudicij habe
at vim rei iudicate. vide in.l.iubemus.C. de libera.cauſa
per glo. ſingularem ibi. Z
An conuictus ſed non confeſſus poſſit appellare vide ſu
pꝛa in verbo appellatio.
An ſicut confeſſio erronea poteſt reuocari ita etiam cõ⸗
feſſio inducta per ſtatutum. vide in.l.quoniam.ff.de hbis ꝗ
notan. infa. cum nouo intellectu ad illum tex. notabilem.
An confeſſus poſſit opponere de ineptitudine libelli et
alioꝛum actoꝛum in iudicio. vide in.l. ait pꝛetoꝛ.S permitti
tur. fl. de mino. cum nono intellectu ad illum tex. ſingul.
An teneat confeſſio ſi non conſiſtit inſtrumentum ĩ quo
ipſa confeſſio continetur. vide in.l. fi. ff. de conſti. pecu. cum
nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
Arjn confeſſio qualificata poſſit diuidi etiam in foꝛo con⸗
ſcientie. vide in.c. tua nos de ſponſa.per illum tex.ſingula.
Muando contra confeſſionem opponitur exceptio nõ nu
merate pecunie.an poſſit pꝛobari contrarium etiam per nu
merationem diuerſis tempoꝛibus factam. vide in. l.ij. C.
de non nume pecu. per glo.ſingularem ibi.
Arnn confeſſio emanans poſt pꝛimam videatur eſſe facta
ſub ſye fu ure numerationis. vide in. lI. minoꝛ. xxv. annis. ff
de mino. cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem-
An confeſſio iudicialis perducat actionem vide in.l. ꝓ
inde. S. ſi pꝛocuratoꝛ. ff. ad. l. acquil. cum nouo intellequ ad
illum tex. ſingularem 1 vnicum. etiam vide de boc in. l.
ſed ſi poſſeſſoꝛi. S. itẽ ſi iurauero.ff. de iureiur. cum nouo e
tiam intellectu ad glo. ſingularem ibi. 2 etiam infra ali⸗
quid dicitur de hoc.
Ar negans aliquid in vno iudicio poſſit poſtea confite⸗
ri contrarium in alio iudicio. vide in.l.ex duobus.S. ergo.
fl. de iureiur. per illum tex. ſingularem.
Ariun confeſſ o facia ab aliquo qui non eſt adminiſtratoꝛ
meus pꝛobet contra me vel me obliget. vide in. l. quidam.
ff. oe conſti pecu. cum nouo intellectu ad illum tex. ſingul.
An ſtatutum loquens de confeſſione intelligatir de ve
ra vel de icta. vide in. S pe.i autẽ.vt liceat matri ⁊ auie ꝑ
Ulum tex. ſingularem V

e) — —

An conkfeſſio que non poteſt inducere pꝛobationem ſal.
lem operetur conſtitutum. vide in.l.quidam. ff. de conitit.
pecu. cumn nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An ille qui confitetur habuiſie centum a te 2 plus vel
minus ⁊c. obligetur in aliquo.⁊ an confeſſio inducat ꝓba⸗
tionem vel obli gationem. vide in. l.publia. S. fi. fl. depeſiti
cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An confeſſio vera vel ficta in vno iudicio noceat ĩ alio
vide.in.l.i.S. diuus.fl.de iure fiſci.cum nouo intellectu ad
illum tex. ſingularem. .
An vigoꝛe ficte confeſſionis poſſit fieri executio contra
heredem. vide infra in verbo fictio.
An ſit diflerentia confiteri habuiſſe centum ⁊ penes ſe
habere. vel dicere apud ſe habere. vide in. l.penes.ff. de
verbo.ſigni. cum nono intellectu ad illum tex. æ etiam ad
tex.in.l.id apud.ff. eodem titulo.
An confeſſio poſſil fieri per nuntiuʒ. vide in.lfi.C. qui
bona cede.poſſ.cum nouo intellectu ad illum tex.ſingul.
Confeſſoꝛia quando intẽtatur in quaſi poſſeſſione ſer
uuutis. ⁊ debet fieri miſſio contra contumacem quo⸗
modo fu.vide in.l.a quo.ff. de damno infec. cum nouo in⸗
tellectu ad illum tex.ſingularem.
Confederatio.an ratione confederationis inter duas
ciuitates iuriſdictio vnius applicetur alteri. vide ſu/
pꝛa in verbo ciuitas.
Confirmatio.an poſſit peti confirmari actus etiaz va
ligdus ⁊ quid operetur huiuſmodi confirmatio. vide
in. l.ſi quos.C. de drelirter illum tex. ſingularem.
An in confiſcatione bonoꝛum
on fiſcatio niat feudum. ⁊ auferatur a valit
lo qui illud tunc tenet. vide in.c.i.S. dño in tit. ſi de feudo
fue.controuer.inter do. ⁊ agna.in vſibue feudo. per illum
tex.mirabilem ⁊ ſingularem. ⁊ etiam in.c.i.in tit. bic finit
lex coꝛadi.cum nouo intellectu ad illum pꝛimuʒ tex. 2 ßʒ
An confiſcatio bonoꝛum filij compꝛehendat peculium
caſtrenſe vel quaſi vide in.l.iij. C. de bonis damna. per il
lum tex.ſingularem anm nona conſideratione ad eum.
OQnñ ↄfilcat bõa ĩmobilia an appl icẽt fiſco vbi ſunt poſi
ta. an vero fiſco vbi lata eſt ſententia huiuſmodi confiſca⸗
tionis. vide in. l.quicunqʒ. S. vniuerſi.C. de hereticis.cum
nouo intelleciu ad illum tex. etiam in. c.i. S. ſi vero in ti.
de pace tenẽ.in vſibus feudo.vbi eſt tex.ſingularis de bo
nis mobilibus cui applicentur.
An ſi cõdemnatus de aliquo crimine moꝛitur infra de
cendium dandũ ad appellandum poſt ↄdemnationem de⸗
beant confiſcari eius bona. vide in.l.ij. C qui teſta.facere
poſſunt.cum nouo intelleciu ad glo. ſingularem ibi.
An bona veniant confiſcanda quaãdo pꝛo crimine pꝛiua
to imponitur pena moꝛtis.vide in.l.ij.C.qui teſtam. facer
poſſunt per glo.ſingularem ibi.
An confiſcatio bonoꝛum palris compꝛehendat peculiũ
ꝓfſectitiũ filij. vide in.l.iij.S.ſed vtrum.ff. de mino. cũ no⸗
uo intellectu ad illum tex. mirabilem 2 ſingularem.
An ĩ ↄꝓfiſcatione bonoꝝ veniãt actiones paſſiue.vide in
fra ĩ verbo fiſcus ⁊c̃.vbi ẽt potes vider̃ cetera ſpectãtia ad
confiſcationem ſeu publicatõneʒ bonoxꝑ de qua hic.
Cõsgregatio quis debet pꝛius loqui in congregratio⸗/
mbus perſonarum. vide in. c.i.in ti. de cõtẽ.feudi ĩter
pares.cum nono intellectu ad illum tex. ſingularem.
Cõiunctio qui dicant᷑ aincti re ⁊ verbis.vide ĩ.l.vni
ca. S. vbi aũt. C. ð cad.iol.ꝑ illũ tex.ſingul. ſecundum
Mal. ibi 2 alios.
An ↄiũcte pſone poſſit ſolui pꝛo ↄiũcta pſona ĩfante vel
pꝛodiga vel furioſa. vide infra in verbo ſolutio.
Conſenſus ⁊ conſcientia quid differant. Aide in. S.
emphiteoſis in autenti.de non alienan. cum ncuo in.
tellectu ad illum tex. ſingularem.

An conſenſus expꝛeſſus partium requiralur in pꝛoꝛoga

tione iuriſdictionis extra pꝛopꝛium territoꝛium partiuz. vi
de in. c.ſtatutum.S. in nullo de reſcriptis li. vi. per glo. ſin/
gularem ibi.
An conſenſus pꝛeſtitus filio litiganti a patre operetur
ꝙ pater incidat in aliquam penam. vide in.l.i.S. ratum. ff.
de in rem verſo per glo.ſingularem ibi.
Si conſenſus requiritur certo tempoꝛe ⁊ pꝛeſtetur in a
lio.an poſſit reuocari vide in.l.ſi cum dotem.S.eo autem
tempoꝛe.fl.ſolu.matri.cum noua conſideratione ad illum
tex.melioꝛem de coꝛpoꝛe iuris ad hoc.
An in bonis in quibus vſusfructus non queritur patri
ex eo ꝙ ipſe pater non vult eum ſibi acquirere.cogatur pa
ter conſentire filio agenti. vide in.l.fi.S. neceſſitatem. C. de
boniſqʒ liber. cum nouo intellectu ad illum tex. notabilem
⁊ ſingulare n. ſecundum vnam lecturam ibi traditam.
An filius debet conſentire quando pater vult agere in
iudicio pꝛo bonis aduenticijs.vide in.l.fi.S. vbi autem.
de boniſqʒ liberis. cum noua conſideratione ad illum tex.
ſingularem.
Conſcientia ⁊ conſenſus quid differant inter ſe vide
ſupꝛa in verbo conſenſus.
Quando committitur aliquid conſcientie alicuius. an
poſſit appellari vel conqueri ab eius ſententia. vide ſupꝛa
in verbo appellatio.
Lonſilium. an ille ad cuius conſilium debet perfici
vel fieri contractus poſſit apponere ea que ſunt con/
tra naturam contractus.vide infra in verbo ſapiens.

Lonſoꝛs an poſſit agere pꝛo conſoꝛte ſine mandato ſi

cut coniunctus poteſt agere pꝛo alio coniuncto. vi de
in.l.fi. C. de conſoꝛ.eiuſdem li.per illum tex.notabilem.⁊
ſingularem ad hoc.
Conſtitutum. Quomodo ⁊ quando per conſtitutum
tranſ feratur poſſeſſio in eum cuius nomine quis con
ſtituit ſe poſſidere. vide in.l. ab emptione.ff.de pactis per
gloſam ſingularem ibi. que ſepenumero reperitur in hoe
opere.
5 An poſſeſſio ſuperueniens in eum qui conſtituit ſe poſ
ſidere no nine alterius acquiratur ei cuius nomine factuʒ
eſt conſtitutum. vide in.l.ſi a Titio.ff. de rei. vendicat.per
glo. ſingularem ibi.
Conſuetu lo an delegatus ab inferioꝛe a pꝛincipe poſ
ſit ſubdelegare ſtante conſuetudine ita dictant..vide
infra in verbo delegatio.
An ſententia lata contra conſuetudinem valęeat.vide in
c.cu n veniſſen: extra de eo qui mit.in poſſeſſio.per illum
tex. ſingularen. 3 .
An lex tollens ius cõe intelligatur etiam tollere con⸗
ſuetudinem vide in.l.exemplo.C. de decu.li.x.cum nouo
inte lectu ad glo.ſingularem ibi.
An conſuetudo valeat diſponens ꝙ quilibet comitati⸗
nus ſoluat dom ino ſuo ſingulis annis in feſto natiuitatis
vn im coꝛbem frumenti. vel ſimile quid. vide in.l.domini
pꝛedioꝛum.. de agric.⁊ cenſi.libꝛ.xi.per illum tex.nota/
bilem.
An conſuetudo poſſit diſponere contra ſubſtantialia re
quiſita in actu. vide in.c.non putamus de conſue.li. vi.per
glo. ſingularem ibi.
Conteſtatio.ſi ſtat per aliquem quo minus lis conte
ſtetur. an habeatur pꝛo conteſtata reſpectu tempoꝛis.
1 ctiam vt tranſeat ad heredem. vide in.l.ſi eum. S. qui in
iuriarium.ff.ſi quis cautio per illum tex.ſingularem.
An ⁊ qnando quis co mpelli poſſit ad conteſtandum li⸗
tem vide infra in verbo litis conteſtatio.
Continuatio.an in dubio actus pꝛeſumatur continua/
tus.vide ſupꝛa in verbo actus.

Continuo quomodo capiatur tempus continuum ma

xĩe fauoꝛe libertatis.vide in.l.paulus.S. gaius.fl.de
ibe.cauſa.cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.

con tractus celebꝛatus cum pꝛincipe vel cum an

guſta cum pꝛiuatis per ſonis. An ha
beat vim legis. vide in.l.donationes.C. de donatio. in⸗
ter virum ⁊ vxoꝛem.cum nouo intellectu ad illum tex.ſin
gularem.
An ex contractu nullo ratione ſimulationis tranſ fera⸗

tur dom inium vel poſſeſſio.vide infra in verbo dominiũ.

An in contractibus innomiĩatis ſit locus condictioni ob
cauſam ſi non ſeruatur pactum ꝙ dedit cauſam contractui
vide ſupꝛa in verbo condictio.
An contractus factus caloꝛe iracundie etiaʒ ad pias ca
uſas valeat. vide in.c. is qui opes.xxiij.q.iiij.cum nouo in
tellectu ad illum tex. notabilem. B
Quando arbitratoꝛ aſſumitur ſuper contractu. an vale/
at ſi non ſequitur arbitramentum. vide ſupꝛa in verbo ar⸗
bitrium.

An in iudicio dicatur contrahi vel quaſi contrabi.vide

infra in verbo iudicium.
An ⁊ quando ſubſtantia contractus poſſit conferri in ar
bitrium vel voluntatem debitoꝛis. vide ſupꝛa in verbo
arbitrium.
Contumacia.quando de ea conſtat ex actis.an ſit ne⸗
ceſſe pꝛonuntiare ſuper ea. vide in.l.pe.C. ad trebell.
cum nouo intellectu ad glo.vnicam ibi.
An ratione nimie cõtumacie poſſit quis perſonaliter ca
pi. vide ſupꝛa in verbo captura.
An contumax veniens iudice adhuc ſedente pꝛo tribu
nali poſſit appellare. vide ſupꝛa in verbo appellatio.
An ⁊ quando quis poſſit dici contumax. vide in.l.vni⸗
ca.S.hoc iudicium.ff.ſi quis ius di.non obtem. cum nouo
i tellectu ad glo.ſingularem ibi. vbi ponitur etiam de eo
qaui ante motam actionem dixit ſe nolle venire ad iudice
An contumacia dicatur delictum. vide in.l. ſi filius ſ
de interro.actio.per glo.ſingularem ibi m aliquos.
An pꝛopter contumaciam poſſit domus alicuius deua/
ſta i.vide in.l.ſi is cum quo.ff.comu.diui.cum noua conſi
deratione ad illum tex. ſingularem.
Coꝛrectio.an coꝛrectio rationis legis inducat coꝛrec/
tionem legis. vide infra in verbo lex.
An coꝛrectio legis poſſit fieri per ſubauditos intellec/
tus ⁊ tacitos.vide in.c.cupientes.S.ꝙ ſi per viginti de ele
ctio.li.vi.per glo.ſingu larem ibi.
creditoꝛ An poſſit retinere pignus.ᷣſibi datũ a de⸗
bitoꝛe pꝛo vno debito ex alio debito eiuſ
dem debitoꝛis vide in.l.pignoꝛibus.C.de vſuris.cum no
uo intellectu ad illum tex. vnicum.
An pꝛimus vel ſecundus creditoꝛ ſit potioꝛ qᷓdo vnus
eoꝛum habet bona debitoꝛis ſpetialiter obligata. ⁊æ alius
generaliter. vide in.l.ij.C. de ꝑignoꝛi.cum nouo intellectu
ad illum tex.ſingularem.
Quando creditoꝛ vendit ius ſui debitoꝛis. an teneatur
de euictione.vide in.l.ij.. credi.euic.pigno.nõ debe.per

illum tex. notabilem.

Quando maioꝛ pars creditoꝛum poſſit pꝛeiudicare mi
noꝛi remittendo partem debiti. vide in.l.reſcriptum. ff. de
pactis cum nouo intellectu ad illum tex. ⁊ etiam ad tex.in
l.⁊ ſuum. S. ſi ante eodem titul.⁊ etiam ad tex. in.l. ſi pꝛe⸗
cedente.S. lutius.ff.manda.
An poſſit ſolui creditoꝛi inuito de nocte. vide infra in
verbo ſolutio.
Ann poſſit creditoꝛ eſſe curatoꝛ hereditatis iacentis. vi⸗/
de infra in verbo curatoꝛ.
An inter creditoꝛes cirografarios attendatur pꝛioritas

tempoꝛis. vide in. l. in operis. ff. locati cum noua conſidera
tione ad illum tex. ſingularem.

Aln creditoꝛ cui eſt oata licentia a debitoꝛe ingrediẽdi
eius bona pꝛopꝛia auctoꝛitate poſſit diſponere ⁊ quid vide

infra in verbo licentia.

19 ge /
Puperhien

tarietr⸗
lrlertum
relknndun.
unt
(Wirwien
CrNHANEN
liuranun

Min
.

Angnt
nn n
8 D

hmm ümircin
J
H
peflm dnin.
ummmin M, nud ilir un
an wlam ii nnuuf
—
ntmofnins leptintcnneͤ/
rKifnto.
— telae
1caients glier ihtidet
lndi

.
Exvlnener igim ſbidai de/
denezw ohetivt ilodetibeil
Enlagmilns de fſltis nn
unermuan,
emcucrünn ſtio jihmmi
Nhimis inig oNigin 1aſin
liCNhinnian binelen

Pm uii btiiutnn
aliadcir honſdch

an. 2.
uscelmm aitpblin
– Eluhnunft
ñalammilutr tcunn
aaniu teimalt,ülſß⸗
nur uin

An creditoꝛ poſſit capere partem debiti a debitoꝛe pꝛĩ
cipali z partem ab eius fideiuſſoꝛe. vide infra in verbo
fideiuſſoꝛ
An ſi creditoꝛ capit ĩſolutuʒ pignus non valens tantum
quantuʒz ſibi debetur p̃indicet ſibi in reſiduo vide infra in
verbo pignus.
An creditoꝛ miſſus ĩ poſſeſſionem ex pꝛimo decreto ob
cautionem petitã ꝑ reuʒ ⁊ ſibi non pꝛeſtitam de ſoluendo
debito adueniente die vel condictione poſſit mitti in poſ⸗
ſeſſionez ex ſecundo decreto ſine ĩterpoſitione noui decreti
vide infra in verbo decretuʒ. L
An creditoꝛ poſſit petere partem debiti reo opponente
vide ĩ.l.apud celſum. S. item queritur.ff. de doli excep.cũ
nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
Crimen. quod dicatur eſſe publicum vel pꝛiuatum.
vide infra in verbo publicum.
Culpa. vbi fit mentio in iure de dolo ⁊ lata culpa. vi
de in.l.i. depoſiti. cum nouo intellectu ad illuz tex
ſinanlarem.
An culpa cõmiſſa in elligendo perducat actionem legis
aquilie. vide ſupꝛa in verbo actio.
An culpa que pꝛeſumitur a lege in incendio per habitã
tes ſit lenis vel leuiſſima ⁊ in cõmittendo vel negligendo
vide inſtitut.quibus mod. re. contra obli.per glo.ſingula⸗
rem ibi.
An ⁊ que culpe faciat teneri quid de interitu ſpetiei de
bite. vide in.l.is an. ff.de actio. ⁊ obligatio.cum noua con⸗
ſideratione ad illum tex. ſingularem.
Cumulatio.an ⁊ quando fiat cumulatio ĩ odioſis.vi
de ſupꝛa in verbo bannitus.
Curatoꝛ. an poſſit eſſe teſtamentarius. vel datarius ĩ
pꝛodigo.vel in furioſo.vide in.l.ventri. S.i.ff. de tut.
⁊ cirato.da. ab his per glo.ſingularem ibi.
An bona curatoꝛis conſtituti ad lites ſint obligata ſicut
ſunt obligata bona tutoꝛum ⁊ curatoꝛum. vide in.l.pꝛope⸗
randum. S. fi. C. de iudi. cum nouo intellectu ad illum tex.
notandum.
An curatoꝛ detur pꝛodigo vel furioſo nemine potente.
vide infra in verbo pꝛodigus.
An curatoꝛ ad lites detur ex officio iudicis. vel quo⸗
modo.vide in.l. ſcrutinius.S. ſed ⁊ ſi quis.C. de adminiſt.
tuto.cum noua conſideratione ad illum tex. nouum 2 ſin⸗
gularem.
An creditoꝛ poſſit eſſe curatoꝛ hereditatis iacentis.vi⸗
de in.l. debitoꝛ. fl. de nego. geſt. cum noua ratione ad illuʒ
tex. ſingularem.
De differentijs inter tutoꝛem ⁊ curatoꝛem. vide in.d.
l. ventri. . i. per glo.melioꝛem de iure ibi.
Cuſtos. an ille qui dubitat offendi poſſit petere a iu⸗
dice ſibi dari cuſtodes ⁊ expenſis ſuis. vide in.l.i.¶
de erro.mili. anno.li.xij.
An cuſtos carcerum teneatur pꝛo facto ſocij ſui vide in
l.fi.fl. de cuſto. reo. per illum tex. ſingulariſſimum.

moꝛtuus an dicatur debere. vide infra in
Debitoꝛ verbo moꝛs.
Di debitoꝛ dicit creditoꝛi ſuo.ſi nõ ſoluero tibi tali die
pignus meum ſit tibi emptum pꝛo iuſto pꝛecio. an valeat
vide infra in verbo pignus.
An debitoꝛ ſuſpenſus de ſuga poſſit capi die feriato eti
am in honoꝛem dei. vide in.l.fi.C. de ferijs pet glo. ſingu
larem ibi.
An ⁊ quando periculum ſit debitoꝛis in ſpetie pꝛomiſ
ſa perempta etiam infra tempus quod datur iudicatis. vi⸗
de infra in verbo moꝛa.

An ⁊ quando debitoꝛ poſſit offerre creditoꝛi partem de

biti. vide in.l. in fideicõmiſſi in pꝛin.fl. de vſuris per illum

tex. ſingularem,

An ⁊ quando debitoꝛ poſſit elligere in quam cauſam
vult ſoluere ⁊ quando poſſit apponere nouam legem. vi⸗
de infra in verbo ſolutio.
An debitoꝛ poſſit paciſci cum ſuo creditoꝛe vt poſſit ce⸗
dere bonis.vide ſupꝛa in verbo ceſſio.
An ⁊ quando debitoꝛ poſſit ſoluere partem debiti inui
to crecitore. vide infra in verbo ſolutio.

Dec retum Infra quantum tempus ſit licituz de

bitoꝛi petere rem aſſignatam credito
riĩ in actione perſonali ex ſecundo decreto. vide in.l.fi.C.
de iure doti. in pe. cum nouo intellectu ad illum notabi⸗
lem tex.
An decretum interpoſitum cira alienationem reruʒ mi
noꝛis pꝛeſumatur ſubꝛecticium. vide infra in verbo mioꝛ.
An valeat ſtatutum vel conſuetudo ꝙ miſſus in poſſeſ
ſionem ex pꝛimo decreto lucretur fructus vide in. S. ſi ve⸗
ro quidam in auten.de exhib.reis per glo.ſingularem ibi.
Si decretum eſt interpoſitum ⁊ debitoꝛ vult illud re⸗
nocare.an teneatur ſatiſdare de iudicio ſiſti.etiam ſi poſſi⸗
deat immohbilia. vide in. S. ſi vero in auten. de exhiben. re
is per glo.ſingularem ibi.
An decretum pꝛimum faciat quem poſſeſſoꝛeʒ rei.⁊ an
iudex poſſet hoc facere ex cauſa.vide in.l.iiij.S.duas.fl.ð
damno infecto per glo.ſingularem ibi.
An in cauſa noſcali poſſit interponi ſecuudnm decretuʒ
vide in.l.ij.S. fi.ff.ſi ex noſca. cauſa agu. cum noua conſide
ratione ad illum tex. notabilem.
An pꝛocuratoꝛ poſſit conſtitui ad impetrandum decre⸗
tum pꝛo alienatione rerum minoꝛis. vide in.l. minoꝛum.
C. de pꝛe.mino.cum nouo intelleciu ad illum tex.notabi⸗
lem. .
An pꝛo pꝛimo decreto interponendo requiratur citatio
pemptoꝛia. vide ſupꝛa in verbo citatio.
An ſm decretum poſſit interponi in bonis debitoꝛis ſi
ne ſpetiali expꝛeſſione. vide in.l.i.C. de iure do.in pe.cum
nouo intellectu ad illum tex. melioꝛem de iure.
An creditor qui obtinuit ſecuudum dec etum in bonis
debitoꝛis ſi recipit partẽ debiti videatur rnũtiar̃᷑ ðcrto vi⸗
de in.l.ij.C. de iur. domi.in pe.cum nouo intellectu ad il⸗
lum tex. ſingularem
An ⁊ cui concedatur miſſñio in poſſeſſioneʒ ex pꝛimo de
creto ex cã dãni infecti in domo ruinola vide in.l.iiij. S.ii
intra. fl.de damno infec. cum nouo intellectu ad illum tex.
notabilem.
An expectans interponi ſecundum decretum contra ſe
videatur habere rem ꝓ derelicta. vide in.l.pꝛetoꝛis.f.de
damno infec.per glo.ſingularem ibi
An miſſus in poſſeſſionem ex pꝛimo decreto efficiatur
dominus ⁊ an incipiat pꝛeſcribere vel vſucapere v ide in.l
ſi finita. S. iulianus.ff.de damno infec. cuʒ nouo intelleciu
ad illum tex. ſingularem. .
Quid ſit pꝛimum ⁊ etiam pᷣm decretum.vide in.l.ſi fi
nita. S. iulianus.ff. de damno infec. cum nouo intellectu ad
glo. notabilem ibi. . .
An ad pꝛimum decretum requiratur citatio ꝑemptoꝛia
vide in dicta.l.ſi finita. S. iulianus.cum nouo intellectu ad
glo. notabilem ibi. . .
An decretum poſſit interponi grecha brigua vide in.l.
decreta.fl.de re iudi.cum nouo intellectu ad illum tex.no
tandum
An miſſuſ in poſſeſſioneʒ ex pꝛimo decreto lucretur fru
ctus pꝛopter nimiam contumaciam debitoꝛis. vide in.l.
iulianus.S. fi. fl.ex qui. cau.in poſſ.cum nouo intellectu ad
illum tex. ſingularem.
Si aliquis eſt miſſaus in poſſeſſionem ex pꝛimo decre⸗
to ob cautionem ab eo petitam. ⁊ non pꝛeſtitam de ali⸗
quo debito ſoluendo adueniente die vel condictione. an

uriſicato debito poſſit perueniri ad ſecundum decremm.
ſine interpoſitione pꝛimi de nouo. vide in.l. creditoꝛes. ff.
ſe pꝛiuileg.credi.cum nouo intellectu ad illum tex.ſingu⸗
arem.
An ſit neceſſe citare amicos abſentiſ anteꝗᷓ perueniatur
ad ſecundum decretum contra abſentem vide in. l. aut qui
aliter. S. quod ſi foꝛte.ff. quod vi aut clam. cum nouo intel
lectu ad illum tex. ſingularem.
An iudex poſſit augere tempus datum ad reuocanduʒ
pꝛimum decretum in realibus.vide in.c. cum veniſſent ex
tra de eo qui mittitur in poſſ. per illum tex.ſingularem.
An illi qui impetrauit pꝛimum decretum ſi fiat per bi
ennium quo non faciat ſe aſſociari ad rem perdat illud ius
vide in.l.fi. C. de bonis auct.iudi.poſſi.cum nouo intellec
tu ad illum tex. notabilem.
Decurio. damnatus ad beſtias. an poſſit condere teſ⸗
tamentum. vide in.l.ſi quis filio.S. quod ſi quis.ᷣff. de
in iuſt. teſta.per glo.ſingnlarem ibi.
efenſio. an defenſoꝛ ſine mandato teneatur appella
re a ſententia lata contra eum. vide ſupꝛa in verbo ap
pellatio.
Aun defenſoꝛ poſſit repetere expenſas ab eo queʒ defen
dit etiam ſi contrariam ſententiam repoꝛtauit. vide ĩ. S. ex
parte.ff. famil.herciſ.per glo ſingularem ibi.
An quis poſſit renuntiare defenſionibus.maxime ĩ can
ſis crim inalibus.vide in.l pactum inter heredem.ff.de pa
ctis cum nouo intellectu ad glo. ſingularem ibi.
An defenſoꝛ poſſit opponere exceptionem declinatoꝛiã
ex perſona pꝛincipalis debitoꝛis.vide in.l. venditoꝛ.ff. de
iudicijs cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An ex iuramento defenſoꝛis oꝛiatur exceptio ipſi de⸗
fenſo.vide infra in verbo iuramentum.
An pꝛomiſſo de defendendo in cauſa euictionis ſit di⸗
nidua vel indiuidua ex parte heredum pꝛomiſſoꝛis. vide
in. l. iij. S. ſi is qui duplam. fl. de verbo. obligat. per illum
tex. valde ſingularem. L
Qua pena punitur iudex denegans defenſiones reo.vi
de infra in verbo iudex.
An poſſit retificari ſententia lata in fauoꝛem meum qñ
lata eſt cum defenſoꝛe meo ſine mandato meo. vide infra
in verbo ſententia.

Delegatio Quando cauſa eſt delegata per papaʒ

in certo loco ⁊ dubitatur vtrum ille lo
cus ſit inſignis pꝛout requiritur. an ipſemet iudex poſſit co
gnoſcere de hoc vide in.c.ſtatutum in pꝛin.de reſcript.cum
nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An iudex delegatus recuſatus ſuſpectus poſſit ſubdele
gare cauſam alteri.vide in.c.iudex de offic. delega.li. vj.p
glo. ſingularem ibi.
An cauſa ſemel delegata efficiatur ſemper delegabilis
vide in.l.videamus.ff.ꝙ metus cau.per illum tex.ſingu⸗
larem.
An poſtꝗᷓ delegatus citauit ad audiendam ſententiam
ſi poſtea ſubdelegat cauſam alteri debeat de nouo fieri ci⸗
tatio.vide in.c.poſt edictum.ff.de iudicijs.cum nouo intel
lectu ad illum tex. notandum.
An delegatus a principe poſſit ſubdelegare cauſam me
ri imperij vide in.l. vnica. C. qui pꝛo ſua iuriſdictione.cuʒ
nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An ⁊ quando debitoꝛ delegatus liberetur a ſuo credi⸗
toꝛe pꝛincipali vide in auten.de fideiuſſoꝛibus in.S. argen
tar oꝛum per glo.ſingularem ibi.
An ille qui delegauit debitoꝛem ſuum alteri retineat ĩ
ſe actiones dilatas pꝛopter quas poſſit adhuc ei fieri ſolu⸗
tio per dehitoꝛem dele gatum. vide in.l.ſi delegatio.C. de
nouationibus.cum noua conſideratione ad illum tex. nots
bilem 2 ſingularem.

An ⁊ quando delegatus a pꝛincipe poſſit alteri ſubdele
gare ⁊ maxime quando cauſa eſt cõmiſſa ei per verbum p̃
ceptum. vide in.l.ſepe.ff. de officio pꝛeſidis.
Al delegatus ab inferioꝛe a pꝛincipe poſſit ſubdelega⸗
re ſt inte conſuetudine ita deſinente. vide in. l. cum pꝛetoꝛ.
S. i.fl.de iudicijs.cum noua conſideratione ad illa tex. me
lioꝛem de iure ad hoc. .
An dele gatio poſſit fieri nudo pacto vel alio contractu
ſine ſtipulatione. vide in.l.ſi mandato meo.S.fi.fl.manda⸗
ti cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An actio directa contra debitoꝛem ſit vtilis contra de⸗
legatum. vide ſupꝛa in verbo actio.
An delegatio debitoꝛis pupilli facta per tutoꝛem libe⸗
ret debitoꝛem. vide in.l.filia.fl.de ſolu.cum nouo intellec
tu ad illum tex. ſingularem.
An delegatõ facta appellatione remota intelligatur de
friuola appellatione. vide ſupꝛa in verbo clauſa.
An delegatus a lege pꝛetoꝛia poſſit ſubdelegare vide ĩ
l. iiij. S. duas. ff. de damno infec. cuʒ nouo intellectu ad glo.
ſingularem ibi.
An facta delegatione periculum ſit cedentis vel ceſſio/
narij. vide in.l.iij.C. de nouationibus. cum nouo intellec⸗
tu ad illũ tex. ⁊ etiaʒ ad tex. in.l.pupilli. S. ſoꝛoꝛ. ff. de ſolu.

An delegatus pꝛincipis cui eſt facta delegatio.ð pꝛini⸗
legium poſſu ſubdelegare alteri. vide in.c.ſuper queſtionũ
de officio delega. per glo.ſingularem ibi ad duo pꝛout ibi
videbis.
Delictum.an ſufficiat conſtare de delicto ſi non con⸗
ſtat a quo fuerit cõmiſſum.vide in.c.libelloꝛum.a.q
viij. per glo. ſingularem ibi.
Denunciatio.an poſſit fieri ſine mandato ſpetiali ab
alio pꝛo me.vide in.l.qui abſentem.ff.de negoc. geſt.
cum nonuo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An ius denutiandi in caſu euictionis competat ſucceſſo
ri ſingulari. vide infra in verbo euictio.⁊c̃.
Quando venditoꝛ eſt pꝛefens in iudicio. an ſit opus ei
denuntiare de euictione.vide in.l.ſi dictuʒ.S.ſi pꝛeſente.ſff.
de enictio. per glo.ſingularem ibi.
An ⁊ quando tres denuntiationes cenſceantur eſſe loco
vniuus.vide in.c.ab eo de apꝑpellatio.libꝛo.vj.per glo.ſin
gularem ibi.
An in denuntiatione ſienda venditoꝛi per emptoꝛem in
cauſa euictionis debeat mitti copia totius libelli poꝛrecti
contra emotoꝛem.vide in clementi.cauſam de election.per
glo. ſingn arem ibi.
Depoꝛtatus an poſſit poſt moꝛtem poꝛtari ad locum
a quo fuit depoꝛtatus vel bannitus.vide ſupꝛa in ver
bo bannitus.
Depoſitio.ſi res tua eſt depoſita penes me quam tu
repetis.⁊ ego dico ticium mihi pꝛoteſtaſſe vt tibi nõ
redderem.an poſſim pꝛobare hoc per ſoluʒ iuramentũ me
um. vide in.l.fi.C. depoſiti.cum nouo ⁊ ſingulari intellec⸗
tu ad illum tex. vnicum.
Detentatio.an teneat᷑ ſolo animo ſicut retinetur poſ⸗
ſeſſio. vide in.l.ſi finita.S.ſi quis metu.ff de damno ĩ
fecto.cum nono intellectu ad illum tex.fingularem.

Diꝛs tacita.an interpellet ſicut expꝛeſſa interpellatvt
in.l.magnam. C. de contra. ⁊ cõmit.ſtipu. vide ĩ.l.mo
ra.ff.ſolu.matri.per glo.ſingularem ibi cum notabili mo⸗
dificatione. de qua ibi ⁊ etiam infra in verbo interpellatio
An dies adiecta condictioni valide vel inualide cẽſce⸗
atur repetita in pꝛomiſſione vide in.l.in illa ſtipulatione.ff
de verboꝛum obligat.cum nouo intellectu ad illum textũ
notabilem.
Difiſum de ſignificatione huius verbi. vide in.l.ſe⸗
cunda. S. ſi quis in iudicio.ff. ſi quis cautio. cum no⸗

nrſhekmem n
kilen Aug⸗
“
äirir
iiltinlin
erttnnaine

iln Dan
ſe
—
ZWZ
4 Kh ne
nariir, man

6 lonben 8
n ncntwn

r linntil
n entui
nntinleri
a chnmitlni

rnunntetnnih
mun nn itelen
arilc
aneticſen iz i

l⸗ y Myer
. n
7„ 5 . i

Brtäinminrhlinſine,
Wrön ieiulielunfi
aWrnd.

urnsKitiNtNEldſtilin
ennlenng.
MenANIrIII.
vemirabitinzumrn inup
EWwaii.
vrhr inclv iilcn nſtnej
anmr nCenl oinggielne.
bmsdermninianeznſtemmreſeloo⸗
han lin ofſrhi

itmeinimiiniempoeni
adcrtnin cpubtis italienei,
Mn AöHdnetitimndesding

,B
mn noten in Aan
4 õ

immdſunene in
tcvRaNndi oeliſ⸗ hnnn
tambnthuſg oln innol
— wlininaln
wrinon mu

— m. . „ .
accilhuipſl inmn

4 N
1 4* unen ſſcein
val5Kriu NM
U
n ingig
teſimin
nml il tſiin in
naiehnrntnid ,
lirenibi nin n
mig golnd . zintaun 8
Nieimin aNdl

Nne aligeſee⸗
demmmüln/ ninin

—R n lun
rr

mllisunf dein

ua litteratura habita ab oꝛiginalibus digeſtoꝛmn pande/

cis differenti ab omnibus tranſumptis codicibus.

Difficultas an ⁊ quãdo excuſet a moꝛa. regulari vel
irregulari vide in. l. de diuiſione.ff. ſolu.matri per
glo. ſingularem ibi. . MW
Dignitas aquiſita ſuffragio an pꝛebeat ĩmunitatem
a muneribus ⁊ oneribus vide in.l.vniuerſi.C. de le⸗
gatio.lix.per illum tex. ſingularem.
An ſola infam ia pꝛiuet aliqueʒ a dignitate queſita ipo
iure an vero exquiratur ſe ententia pꝛiuationis vide in.l.
ij. 5§. miles. f. de hijs qui notan. infa. cuʒ nouo intellectu ad
illum tex. notandum et ad tex. in. l. infamia. C. de decu.
lib. x. . .. M
Dilatio an poſſit conſtitui in cauſa recõuentionis ad
agendum vide in. l. omnium. fl.de pꝛocu. cum noua
conſideratione ad glo. ſingularem ibi.
An petens dilationem ad deliberandum ad adeunduʒ

pereditatem debeat interiz tenere res hereditarias peneſ

ſe vide in.l.fi.S. ſin autem. C. de iu. deli. per illum tex.ſin
gularem. ⸗
An dilatio conceſſa debitoꝛi ſuper ſoꝛte intelligantur
etiam conceſſa ſuper vſuris ⁊ alijs aceſſoꝛijs vide in.l.que
ſitum. fl. de pigno.cum nouo intellectu ad illum text.ſingu
layxem 2 etiaʒ ad text.in.l.ſoluitur.S.ſi paciſ.car.ff.quibus
mo.pi. vel ipo. ſol. . .
An ille qui petit ſecundam dilationem dicens ſe igno/
raſſe pꝛimam debeat audiri iurando ſe ignoꝛaſſe ⁊ an ſte⸗
tur in hoc ſuo ſolo iuramento vide in.l.ſi cui.S.pꝛimo.ff.ð
accuſa. per glo ſingularem ibi.
Diſpenſatio an diſpẽſatus vt contrahat matrimoni⸗
um cum tali poſſit nolle contrabere cum illa nec etiã
cum quacumqʒ alia vide infra in verbo matrimonium.
An concedens poteſtatem diſpenſandi intelligatur con
cedere diſpenſationem contra ius diuinum. vel natura⸗
le vide in.l.filius a patre.S.i.ff.de libe.⁊ po.per glo.ſin⸗
gularem ibi. U .
Diſpondiũ an debeamus dicere diſpondiũ.vel dupõ
diũ vide in. S. diſcipuli in ꝓhemio.ff. cũ noua ⁊ oꝛigi
nali litteratura. differẽte miruʒ in modũ ab ommibus tra⸗
ſumptis codicibus.
Diſtributio qñ bona debent diſtribui ex mãdato ali
cuius qui non dixit in quos vſus quomodo intelliga
tur hniuſmodi diſpoſitio vide in.c.cum tibi extra delteſia.
cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An executoꝛ ad diſtribuendum poſſit alium ſubſtitue⸗
re vide infra in verbo executoꝛ.
Diues.cui ſuccumbat onus pꝛobandi quem eſſe diui
tem vel pauperem. vide infra in verbo pauper.
An diuitie vnius ex reis debendi ſuppleant inopiã al⸗
terius.vide in.l.ſi plures.S.pꝛopterea.ff.de fideiuſio.cum

nouo intellectu ad illum tex. ſingularem cũ glo. ſua.

Diuiſio. an per diuiſionem bonoꝛum tranſ ferat᷑ do⸗
miniũ inter diuidentes abſqʒ alia traditione interue
niente. vide in.l. diuiſionis.fl. de pactis.cum noua conſide
ratione ad illum tex. æ etiaʒ ad tex. in.l. ſi diuiſione. C. fa⸗
mi. herci. ⁊ ad tex.in.l.ſi inter vos.C. comu.vtri.iudi.
An minoꝛ poſſit pꝛouocari ad diuiſionem pꝛopꝛietatis
vel fructuum. vide infra in verbo minoꝛ.
An habens rem cõmunem.cum aliquo poſſit pꝛouoca/
re ad diuiſionem ſi non ſatiſ faciat ei de eo in quo ſibi te⸗
netur ſuper illa re. vide in.l. ſi quis. S. idem iulianus.ff. co
mu. diui. cum noua conſideratione ad illũ tex. ſingulareʒz.
An pupillus poſſit ꝑꝛouocare ad diuiſionem ſuum ſoci
um vide in.l. ſi conuenerit. ff. ꝓ ſocio cum nouo intelleciu
ad illum tex. ſingularem. 2 etia ad tex. in. l. fi. ff. de rebus
eoꝛũ ð quo etiã vide in.l. inter pupillos.ff.ↄe aucto.tuto.p
glo. ſingnlarẽ ibi ⁊ in. l. ex caſtrẽſi. S.ifl. de caſtrenſ. pecu.
Qua pena puniat᷑ diuidens pꝛedam cũ aſſaſſinis vide

pꝛa in verbo aſſaſinus.

An pꝛodigus poſſit pꝛouocare ſoci ſuũ ad diniſionem
vide in.l. ex caſtrenſi. S.i.de caſtren. pecul.cũ noua conſide
ratione ad illum tex. ſingulareʒ.
Doctoꝛ an minoꝛ vigintiquĩque annis poſſit doctoꝛs
ri vide in.l.pꝛofeſſio. C, de mune.patri.li.x.cuʒ nous
intellectu ad ilum tex. ſingulareʒ.
an ſit opus reſtitutõe ĩ ĩtegrũ qñ ẽ dolus ptis
Dolus vel iudicis ⁊ quomodo ſucurratur dols dal
ſo vide in.l.cũ te.ff. de dolo. per illum tex.ſingulareʒ cum
aligbus additionibus.
An ⁊ vbi. in iure fit mentio de dolo.⁊ lats culpa vide
ſupꝛa in verbo culpa.
An ̊ doloſuʒ pꝛobetur intereſſe per ſolum iuramentuʒ
quando dolus cõſiſtit in obmittendo vide in. l. argẽtarius
S. cuʒ auteʒ. fl. de eden. cum nouo intellectu ad illum tex.

ſingularem.

An dolus pꝛeſumatur ex alienatiõe bonoꝑꝝ melioꝝ exi
ſtẽtiũ in hereditate vide ſupꝛa in verbo alienatio.
An exceptio doli. oꝛiens ex dolo ſit odioſa vide in.l.
qui ſe debere.ff. de condi.ob cauſaʒ cuʒ nouo intelleciu ad
glo. ſingularem ibivna cũ tex.ſuo.
An ille qui comiſit dolum in actu. poſſit compellere de
ceptuʒ vt dicat vtruʒ velit ſtare cõtractui vel nõ vide in.l.
Julianus.S.ſi quis co lludente.fl.de acti.empti.cum nouo
intellectuʒ ad illuʒ tex. ſing.
An vbi dolus dedit cauſaʒ cõtractui. poſſit deceptus ag
pꝛobare eum quando lex. ei reſiſtit vide in.l.a diuo pio.
ff. de ritu. nuptia. per glo.ſingularem ibi.
An dolus incidens in cõtractn.ſtipulationis viciet eam
vide infra in verbo ſtipulatio.
An ſicut dolus interuenieus in contractu. bonefidei red
dit eũ ipſo iure nulluʒ. ita etiã reddat contraciuʒ ſtricti iu⸗
ris.⁊ ẽt ſtipulationem interpoſitam ſuper contraciu. boneft
dei vide in.l.ſi quis cum aliter.ff.dc verbo.obli. per glo.
ſingularem ibi.
An ſnia lata ꝑ dolum malum valeat vide infra in ver⸗
bo ſententia.
Dom inus quis dicatur verus dominus vide in.lI.
Julianus.fl.de rei.vendi.cum noua conſideratione
ad illum tex. ſingularem.
An appellatione domini veniat quaſi dominus vide in
l. . fl. de condi. furti. cum noua conſideratione ad ill glo.
ſingularem ibi.

Dominium en r quando poſſit obici · exceptio

dominij contra agentem interdicto
adipiſcende vide infra inverbo interdictum.
An dominiũ ⁊ poſſeſſio trani ferãtur in aligbus caſibus
abſqʒ tradictione vera vide in.l.raptoꝛes.C. de epi. ⁊ cle.
cũ nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An reꝑiat᷑ dominium pleniſſimum in iure.vide in. l.i.
C.ð nudo.iure.qꝗri.per illũ tex.raro alibi exiſtẽteʒ ad hoe
An per diuiſionem rerũ comuniũ tranſferat᷑ dominium
ſine tradictione vera vide ſupꝛa.in verbo diuiſio.
An dominiũ rei donate tranſeat ſine traditione in do⸗
natarium cã moꝛtis.vide in.l.ij.ſG.de publici cum nouo in⸗
tellectu ad illum tex. ſingularem.
An habens vtile dom inium poſſit poſtea acquirere vti
level e contra vide in.l.ijs qui rei.publi.ff.ex qui. cau.ma
io.cũ noua conſideratione ad glo.ſingularẽ ibi.
An erroꝛ impediat trãſactionem dominij vide infra in
v erbo erroꝛ.
An ex ficta traditione aquirat᷑ dom iniuʒ vide in.l.hec
ſi reſ. fl. de rei. vendi.p glo.ſingularem ibi.
An dominium vel poſſeſſio tranſ ferantur ex contraciu.
nullo ratõne ſimulationis vide in.l.emptoꝛ. fl.ð aqua. plu.
arcen.per illum tex.ſingularem.

X

An dominium vel poſſeſſio poſſint traſferi ſine cauſa ha
bili vide infra in verbo poſſeſſio.
An domininʒ perdatur ſolo aĩo ſicut poſſeſſio perditur
vide in.l.ſi quis vi.S. differentia.fl.de aqui.poſſe.per illũ
tex. ſingularem.
An exceptio dominij obſtet in interdicto vti poſſidetis
vel adipiſcende vide in.l.ſi de eo.S.ſeruuʒ.fl.de aqui.poſ
ſe. per glo. ſingularem ibi.
An ex contractu vniuerlali tranſeat dominiuz vel poſ
ſeſſio in maritum ſine traditione dotis vide infra in ver⸗
bo dos. .
An ille qui fuit olim dominus pꝛeſumatur eſſe domi⸗
nus de pꝛeſenti ⁊ an debeat in libello ſe allegare dominũ
vide in/l. certuʒ in pꝛincipio.ff. de confeſ.per glo. ſingula⸗
rem ibi.
Domicilium an quis poſſit conueniri in loco.in quo
contraxit quando poſtea mutauit dom icilium vide ĩ
l. ij. C. de iuriſdictione omnium iudicum cum noua decla⸗
rations ad illum tex. ſingularem. .
An vbi fit mentio de domicilio intelligatur ratiõe oꝛi
ginis vel contractus vide in.c.ſtatutum.S. cũ autem.de reſ
criptis.li.vi.p glo.ſingularẽ ibi vbi ponitur etiam quis di
catur ſubditus. . .
Domus an poſſit deuaſtari pꝛopter contumaciam ali
cuius vide ſupra in verbo contumacia.

Don atio de donatõe facta a patre filio vide ĩ.l.fi

liũ.C. familie herci.p glo.ſingularẽ ibi.
Arin donatio a me collata in te cum hoc vt infra certũ tẽ
pus reſtituas alteri valeat ⁊ an dat᷑ actio illi ſine ſtipula⸗
tione vide in.l.quotiens.C. de dona.ſub modo per illum
tex. ſingularem. .
An donatio perfecta poſſit tolli per reſcriptũ pꝛĩcipis vi
de in.l.cum te. C. de dona.ante nuptias cum noua declara
tione ad illum tex. habentem in ſe rationẽ ſingularem
An agens vpotecaria contra donatariuʒ debeat aliquid
pꝛobare ⁊ quid vide in.l.de rebus.C. de dona.ante nup.p
illum tex. ſingularem.
Quando doſ datur ab extraneo an dicatur donatio reſ
pectu mariti vel mulieris vel datio ob cãm vide in.l.cuʒ
quidaʒ. C. de iure do. cum nouo intellectu ad illam legem
totam ſingularem. .
An ius accreſendi habeat locã in donatione cã moꝛtis
vide ſupꝛa in verbo accreſco. .
An pater poſſit donare vſumfructũ bonoꝝ aduenticioꝝ
inter viuos filio ſuo vide in.l.cum opoꝛtet.S.non autem.
C. de bo.que libe.per illum tex.optimum et ſingularem.
An condictio impoſſibilis viciet donationeʒ cauſa moꝛ
tis vide ſupꝛa.in verbo condictio.
An liberatio haheat vim donatiõis quo ad inſinnatio
neʒ interponendaʒ vide in.l.ſi quis obligatiõe.ff.de re.iu
ris per glo. ſingularem ibi.
An valeat pactum inter maritum ⁊ vxoꝛem de dote.
lucranda vide in.l.vbi ita donatur. ff. de dona. cã moꝛ. per
illuʒ tex. ſingulareʒ.
An ſi quis recipit donationem nomine. filij abſentis.
qui poſtea eam renunciat poſſit illam acceptare pater eius
vide in.l. fi. C. de boniſ.que lib. ꝑ glo.ibi ſingulareʒ.
An illud quod donat pater filio ſuo tẽpoꝛe emacipatõiſ
dicatur mera liberalitas vide in.l.fi. C. de eman. libero.ꝑ
illum tex. melioꝛem de iure.
Si filius habẽs vxoꝛem fecit pactuʒ de lucranda do/
natiõe ꝑꝑ nuptias.⁊ põa vxoꝛ pᷣdecedit ⁊ poſt.maritus mo
ritur. cuius ſit iſtud lucrũ vide in.l. quod ſcitiſ.C. de bonis
qʒ lib. per illum tex. ſingularem ⁊ menti tenendum.
An mulier Cõſtate. matrimonio poſſit donaf ſpẽ dotis
vide in.l. Lonſtante.C. de dona. cum nouo intellectu ad.
glo. ſingularem ibi. vna cũ tex. ſuo.
An dominium rei.donate. cauſa moꝛtis tranſeat ſine tra

dictiõe ſicut in legato vide in.l.ij.fl.de publicia.cam nouo
intellectu ad illum tex. ſingularem.
An ex pacto nudo ſuper donatione nõ vera ſed pꝛeſum
pta oꝛiatur actio. vide ĩi.l.iuriſgentiũ.S.igitur.ff.de pactis
per glo.ſingularem ibYi.
An et quando donans teneat᷑ de euictõe rei donate.vi
de in.l.qui reſ.in verbo diuerſum. ⁊ c.fl.de ſolu.per illuʒ
tex.multum notabilem.
An donatio facta. ab infirmo ſuo medico valeat.vide.j.
in verbo medicus.⁊ c.
An donatio pura.que venit reſoluenda ſub condictiõe
ſit ꝓpꝛie donatio vide in.l.i.fl.de dona.cũ noua conſidera
tione ad glo.ſingularem ibi
An furioſus.poſſit donare inter viuos.vide in.l.qui id
quod.S. mutuſ.ff.de dona.per glo.ſingularem ibi.
Si mater dicit filio ſuo ego do tibi talia bõa ĩ peculiũ
an ſit donatio vide in.l. donationes.S.ſpẽs.fl.de dona.cum
nouo intellectu ad illũ tex. ſingularem.
An donatio remuneratoꝛia poſſit reuocari ob ingratitu
dinem.⁊ quando vide in.l.ſi pater.S.i.ff.de donatio.cũ no
uo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An donatio rei aliene requirat inſinnationeʒ vide in.l.
in edibus.S.donari.ff.de dona.cum nouo ĩtelleciu ad glo.
ſingularem ibi. L
An faciens ꝓmittere debitoꝛem ex cauſa donationis.
vltra quantitatem taxatam.a lege teneatur interponere in
ſinuationem vide in.l.vt mibi donareſ.fl.de donatio.per
illnm tex. ſingularem.
An donatio cauſa moꝛtis ſit contractus bonefidei. vel
ſtricti iuriſ. vide in.l.ſeia.S. bonefidei.ff.de dona.cã moꝛ.
cum nouo intelleciu ad illum tex. ſingularem.
An donatio facta ab infirmo ſit donatio cauſa moꝛtis.
vide ĩi.l.ſeia.S.fi.ff.de dona.cã moꝛ.pꝑ illũ tex.ſingularem.
cum glo. ſua
An eadem capacitas que requiritur in donatione cauſa
moꝛtis requiratur etiam in capiõe cauſa moꝛtis vide in.l.
quod condictionis.fl. de. dona.cã moꝛ.ꝓ glo ſingularẽ ibi.
An ⁊ quando dona.reuocetur per ſuperuenientiaʒ filio
rum ex parte donantis.vide in.l.ſi vnqua.C. de reuo.do⸗
na.cum nouo intellectu ad illum tex ſingularem.
An donatio que poteſt reuocari.ob ingratitudinem poſ
ſit etiam reuocari.ob ſimiles cauſas vide in.l.fi.C. de re⸗
uo.dona.per glo.ſingularem ibi.
An valeat pactum de dote ſuperlucranda per vxoꝛem
moꝛiente marito vel econtra uide in.l.qð ſcitis. C. de bo.
que lib.p glo.ſingularẽ ibi.
D 0o8 An hypoteca pꝛo dote reſtituenda cõpetat ĩ bo
nis mariti ⁊ eõ in bonis vxoꝛis pꝛo dote ꝑ eã
pꝛomiſſa danda vide in.l.unica in pꝛin. C. de rei.uxo.ac⸗
tio.⁊ i.S.fuerat inſti.deactio.ꝑ glo.ſingularẽ ibi.
An actio dotis cõtraria reperiaiur in iure vide ſuꝑꝛa in
verbo actio.
An hipoteca que competit mulieri competat etiam pa⸗
tri ſuo vide in dicto.S.fuerat cum nouo intellectu ad glo.
ſingularem ibi.
An ⁊ quando poſſit opponi exceptio compenſationis cõ
tra dotẽ vide in.l.ſi non deſignata.C. de fal.cau.adiecta.le
ga. per glo.ſingularem ibi.
An hipoteca que comyetit in bonis mariti extendatur
etiã ad bona futura vide in.l.hac edictali.S.hijſ illud.C. ð
ſecũ.nup.cũ nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An pater teneatur dotare filiam iam nuptaʒ vide inufra
in verbo pater.
An in contractu dotali verba enunciatiua pꝛobent vide
in. l.ſecunda. C. de dotis pꝛomi. cum nouo intellectu ad il⸗
lum tex. ſingularem.
An ⁊ quado pactũ valeat ↄtra ↄditionẽ dotis vide ĩ.l.ſi
vnus.S.qð ct ĩ ſpe.ff.de pactis ꝑ illũ tex.ſingularem.

am na n
nllitunmel
1 . .
iagluun
M m d .
umati

Pimerllu E.
zmamiutan
ſetratti uimnde
rmakuu
Clrzräanirnt
E
AE
Sruntnmru
Plaetu nugzi
ltbniilntal un
Baünxnen
dmmni
Arrnmil uutn
tuutkihtxn
Uaat.
ð
Anmakig

2 .
Aubne
an 4

Sanan un
müimeſtinidinets
mitnäünn lüntſenienn
J Aünhegian.

antreunaiwitmiil
wanaqu alinnnnllul
mlunmdinn g,ſinins ,
vin mmm ainnumnm i
Inma ealſiid nd⸗
en Ailunte ſogluen.
dektden dhinguindnenge
Gnichfmicsuſts iceulii e⸗
khgimd.
re NaNEnlaöſns
õ
art 1 n ois mnis orl hi
rulmun n LNr ilo⸗
unAnn golnglnit.
mürtumggiun iſiſiui
„ eritniriennetimn⸗
immmttlmi,
4 aiannvanſlin
vle iacgroconpenn
4 tent iiluin
m t u
. boris mari cinc,.
nndcllmaiml,t
madmdimhii
rNd ilun un

”õõ
mutnntnn
ed .
4 irsſtil

Si maritus habet ex pacto vel ex ſtatuto lucfari rartẽ
dotis an lucretur ſi fuit ca moꝛlis vxoꝛis.ᷣvide ĩ.l.ſi ab hbo

ſtibus. 5.fi. fl. ſolu. matri. cum nouo intellectu ad illuʒ tex.
ſingularem cum declaratione dicti ſtatuti.
An ꝓmittens dotem teneatur de euictione. vide in.l.i.
C. de iure do. cum nouo intell ectu ad illum tex. ſingularẽ.
An vbi dos datur ab extraneo cenſceat data marito ob
cauſaz 2 mulieri ſit loco donatõis. vide.S.ĩ verbo donatõ.
An mulier conſtante matrimonio poſſit donare ſpẽ do⸗
tis ſue. vide ſupꝛa in verbo donatio.
Si pater dat dotem filie. an in dubio intelligatur dare
de bonis ſuis an de bonis filie. vide in.l.finali. C. de dotis
pꝛomiſ per illum tex. notabilem. .
An 1 quando dicatur cõmitti moꝛa per vxoꝛem in dan
do dotem viro vide in.l.fi.C. de iure do. cum nouo intel⸗
lectu ad illum tex. ſingularem.
An ille qui dat dotem pꝛo muliere videatur dediſſe ꝓ
vtilitate mulieris eius heredum ſi non eſt ſtipulatus eã
ſibi reddi. vide in.l.ex morte. C. de pactis conuen. cum no
no intellectu ad illum tex. ſinguiarem.
Si maritus in teſtamento cõfeſſus eſt recepiſſe ab vxo
re dotem an poſſit heres eius opponere exceptionem non
numerate dotis. vide in.l.ij.C. de fal.cau.adie.lega ꝑ glo.
ſingularem ibi.
Quando res dotalis datur extimata pꝛo dote qũo ſuc⸗
curratur marito ſi eſt deceptus in eius eſtimatione. vide ĩ.
l. ſi circumſcripta. C. ſolu. mat.p illum tex. ſingularem.
Si pater dedit dotem filie ſue ⁊ ſtipulatus eſt pꝛo ea q̃
poſtmoduʒ moꝛtua eſt abſqʒ filijs. an ſolus pater ſuccedat
excuſa matre 1 etiam fratribus mulieris. vide in. l. qð ſci
nia. C. de bo.qʒ liber. cũ nouo intellellectu ad illũ tex.ſing.
An pater teneatur dotare filiam iudeã vel hereticã. vi
de infra in verbo pater. .
An dos data ſilie mee pꝑ meuʒ patreʒ computetur mi⸗
bi in partem meã cuʒ fratribus meis vide in. l. pater.ff. de
euictio.cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
Si extraneus pꝛomiſit tibi dotem pꝛo filia mea ⁊ ego
pater fideiuſſi pꝛo eo ⁊ ſolui. an poſſim ego poſtea repeie⸗
re ab illo vide in.l. pꝛofectitia. S.ſi pater non quaſi pater.ff
de iure do. cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
Si mulier dixit viro do tibi omnia bona mea ⁊c.an in

telligatur ex cauia dotis.ᷣ vide in.l. quod autem. ff. de iure

do. cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.

Si dos conſiſtens ab initio in re ĩmobili alienetur ?

efficiatur pecunia quantum tempus debet dari ad eius re⸗
ſtitutionem. vide in.l. cum in fundo.S. cum fundus.ff. de iu
re do. cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
Si dos ſoluitur conſtante matrimonio ex canſis a iuſe
permiſſis de quibus in.l.quauis.ff.ſolu.ma.quis habet ꝓ

bare hoc vide in. l. fi.ff. de iure do. cum nouo intellectu ad

glo. ſingularem ibi.

Si nilia fecit pactum ſuper dote conſtante matrimonio

an eo ſoluto poſſit agere pater admixta perſona filie. vide
in.l. cum dos. S. ſi vero. fl. de pactis dota. cum nouo intelle

ctu ad illum tex. vltra plures alios intellectus.⁊ varios in

tellectus glo. ⁊ doctop ibi 2 ĩ. l. ij. S. qð ſui patris. f. ſo. ma.
An in cauſa dotis admittatur penitentia re exiſtente in
legra. vide infra in verbo penitentia.

Arn fructus percepti per mulierem ex dote ꝓm iſſa ſint
reſtituendi viro recuſanti accipere dotem vide in.l. de di⸗

uiſione. fl. lo. mat. per glo. mirabilem ibi.

Quando mulier capit fructus ꝓ pꝛimo anno antequam

nubat vtrum maritus poſſit habere fructus ꝓ vltimo an⸗
no matrimonij. vide infra in verbo fructus.

An pactum de dote lucran da habeat locum in dote pu⸗⸗

latiua. vide in.l.pe.S.Fi.fl.quod fal.tuto.auctoꝛe per illum
lex. ſingularem.

Si maritus conſtante matrimonio de voluntate mulie

ris pꝛomiſit reſtituere dotem titio vtrum liberetur. vide i
l.ſi cmm dotem. . ſi mulier. fl. ſo. ma. per glo. ſingularẽ ibi.
Arn retentio dotis concedatur marito pꝛo expenſis fac⸗
tis per eum in exigenda dote a debitoꝛe mulieris. vide in
l. quod dicitur.ff. de impen. in rebus dota. factis. cum nouo
intellectu ad tex. ⁊ etiam ad glo. ſingularem ibi.
Aun actio dotis contraria repiatur in iure. vide in.l.om
nino.ff.de impen.in rebus dota.cuʒ nouo intellectu ad tex
7 glo. ſingularem ibi.
An filiue teneatur dotare matrem. vide in.l.i.S. pꝛete⸗
rea.ff. de tute.⁊ rõ di. cuʒ nouo intellectu ad illũ iex.ſingu.
An frater obligatus dotare ſoꝛoꝛeʒ ex mandato patris
teneatur interiʒ eã alimẽtare. vide ſupꝛa in verbo alimẽta
An dominium vel poſſeſſio tranſeat in marituʒ ſine tra
ditione dotis ex eontractu vniuerſali. vide ĩ.l.i.ff. de vſu.
pꝛo dote cum uouo intellectu ad glo.ſingularem ibi.
An pꝛiuilegium cõceſſum doti habeat locum in dote
feſſata. vide in.l.aſſiduis.C.ꝗ potio.ĩ pigno.pꝑ glo.ſing.ibi.
Si maritus poteſt ſuperlucrari doteʒ vel partem eius
ex pacto vel ex foꝛma ſtatuti vxoꝛe pꝛemoꝛiente in matri⸗
monio.an habeat locum ſi vxoꝛ nondum traducta fuit ad
domũ mariti.vide ĩ.l.i.S.lucratiuas.C. de impo.lucra.de
ſcriptio.li.x.cum nouo intelletu ad illuʒ tex.ſingularem.
An ⁊ qudKdo dos poſſit ſolui de bonis fideicõm iſſo ſub
iectis.vide in auten. res que.C. coĩa de legatis cum nouis

cõſiderationibus ad aliqua iura maxime glo. in. l. finali

C. de pactis conuen. cum ſumilibus.
Eccleſia romana An ⁊ qñ poſſit inſtitui heres vel ẽt
ĩperatoꝛ ab aliquo pꝛiuato.vide.j.in verbo inſtitutio.
An edificium factum cũ pecunia eccleſie cedat ſolo vel
econtra.vide infra in verbo edificium.
EęQificium an ⁊ qñ cedit ſolo quando eſt cõſtructum
ſine calee.vide in.l.ſi pꝛecario.ff. cõia pꝛedio.cuʒ no
no intellectu ad illum tex. ſingularem. 1 etiam ad tex. in.
ſi titius.ff.de acqui.re.domi.
An edificiuʒ cedat ſolo quando fit ab imperatoꝛe.vide
in. l. qui domuʒ. ff. ad.l.acquil.cum nouo intellectu ad illuʒ
iex.ſingulalem.
Si edificatur de pecunia eccleſie.an edificiuʒ cedat ſo
lo vel econtra. vide in.c.apoſtolicos.xij.q.ij.ꝑ glo.ſing.ibi
Egitio quid ſit edere. vide in.l.i. S. euʒ qui.ff. de edẽ
do cum noua litteratura babita ab oꝛiginalibus ffoꝝ
pandectis differente ab omnibus cõibns tranſumptis.
Electio.an eligens vnuz videatur renuntiare aliud.
vide in.l. fi. S. i. C. de furtis per illuʒ tex.not.⁊ ſing.
An negligente illo qui habet eligere aliquam rem ad
cõmoduʒmenʒ tranſ feratur ĩ me electio.vide in.l.ij.S. ſed
ſi quis.C. cõia delegat.per ilium tex.bonum ⁊ ſingularẽ
Emancipatio.an pater ſuccedat in vſufructu in bonis
delatis filio emancipato. vide in. l. ſi viua matre.C. ð
bonis mater.cum nouo intellectu ad illum tex.ſinguiareʒ.
An illud quod donat pater filio tempoꝛe emancipatõis
dicatur mera liberalitas. vide ſupꝛa in verbo donatio.
Eimptio. an gabella debeat ſolui per emptoꝛem. an ꝑ
venditoꝛem. vide in.l. debet.ff.de edi.edicto.cum no
no intellectu ad illum tex. ſingularem. 1
An emens a fiſco poſſit agere de euictione quando res
euincitur p ĩpꝛudentiã indicis.vide infra ĩ verbo fiſcus ⁊c
Quomodo cognoſcatur contractus emptionis ⁊ vendi
tionis 7 permutationis. vide in.l.i.C. de rex permut.cũ no
uo intelleciu ad illum tex. ſingularem.
An res empta ex fructibus ſuccedat loco fructunʒ. vide
in. l. fi. C. quibus ad iiber. pꝛocla.non lʒ ꝑ illuʒ tex.not.
An cõpetat mihi ipotheca in re empta ex pecunia mea
vide in.l.ſuper ipothecis.C. de pignoꝛibus pꝑ illũ tex.ſing.
An emptoꝛ iurinz incoꝛpoꝛaliuʒ equiperetur illi cui re
ſtituta eſt hereditas ex trebelliano ſenatus conſulto. vide
n.l. fi. fl. de tranſac. cum nouo intellecta ad illum . val⸗

de not.⁊ melius gloſarum ꝗᷓ alius in iure.

An habens mandatum ad emenduʒ funduʒz ↄpꝛehẽdat

partem illius in eo fundo qui ſuſcepit mandatuʒ. vide ĩver
bo mandatuʒj.
An ſu differentia inter emente reʒ ꝓ eo pꝛecio.qð ego
habeo in tali loco.puta in capſa vel aliter. vide in.l. hec vẽ
ditio.S. huiuſmodi. fl. de contrab. emptio ꝑ glo.ſing. ibi.
An res empta de pecunia pupilli efficiatur pupilli. vi⸗
de infra in verbo pupillus.
An ⁊ quando per ſolam fidem habitaʒ de pꝛecio tranſ⸗
feratur dominiuʒ rei vendite. vide in.l. eum qui de furtis
per illum tex.ſingularem.
An emptoꝛ vel emphiteota fiſci vel eccleſie teneat᷑ ſta⸗
re colono. vide.S.in verbo colonus.
Si poſt emptioneʒ perfectã venit cã euictionis circa rẽ
emptã. an venditoꝛ teneatur de euictione ⁊ an emptoꝛ de⸗
beat ei denuntiare vide in.l.i.C. de peri.⁊ cõmo.rei ven⸗
di. cuʒ nouo intellectu ad illuʒ tex. ſingularem.
An emens reʒ de pecunia aliena ſi ſibi poſſeſſio tradat
efficiatur illius.an vero eius cuius eſt pecunia. vide in.l.
multuʒ. C. ſi quis alteri vel ſibi. cuʒ nouo intelleciu ad il⸗
lum tex. ſingularem.
An emptoꝛ poſſit petere expenſas a venditoꝛe in cã eui
ctionis pendente iudicio vel in caſu quo obtineat in ca eui
ctionis. vide in.l.cuʒ teſtamẽto.C. de manumilſ.teſtam. per
glo. ſingularem ibi.
An ſi ab emptoꝛe vniuerſitatis bonoꝛum euincatur vna
res ſola cõpetat actio de euictione ipſi emptoꝛi de euictõe.
vide in.l.i.C. de euictio.cũ nouo intellcũ ad illũ tex. ſingu.
An fructus rei empte ſub ↄdictione ſint emptoꝛis ⁊ qñ
vide in.l.iij.S. ꝙ ait.ff.de lege cõmiſſo.cuʒ nouo intellectu
ad illum tex. ſingularem.
An poſſit emi iactus retis.vide in verbo rete.
An emptoꝛ poſſit recuperare expenſas a venditoꝛe ĩ ꝗ⸗
bus ab aduerſario conira eum agente non potuit facere eũ
condemnare vide in l. idemqʒ S. i. fl.de actio. emꝑtio. cum
nouo intellectu ad illuʒ tex. ſingularem.
Emphiteota fiſcivel eccleſie.an teneatur ſtare colono
vide ſupꝛa in verbo colonus. .
Si empꝓbiteota conuenit cum domino ſuo vt poſſit alie
nare ſine eius voluntate melioꝛamenta ſua. an emptoꝛ te⸗
neatur omnino eũ requirere. vide ĩ.l.fi. C. de iure emphi.
cuʒ noua ⁊ ſingulari ↄſideratione ad illum tex. notab.
An poſſit conſtituere vſufructũ in re emphiteotica ſine
conſenſu domini. vide infra in verbo vſufructus.
An bona emphiteotica eccleſie veniant iu fideicõmiſ⸗
ſum. vide ĩn.l.etiam in pꝛin. fl.ſo.ma. per glo.ſing.ibi.
An emphiteota fiſci poſſit alienare rem ſine voluntate
fiſci.vide in.l.ij.C.ne rei domi.vel templa.li.xij. per illuʒ
not.tex.⁊ ſing. ¶ Pꝛo quanta parte fiat ei remiſſio pꝛop⸗
ter caſus foꝛtuitos. vide in. S. lex itaqʒ ĩ auten. de non alie.
per illuʒ tex. ſingularem.
An conceſſio in emphiteoſim ſi eſt nulla nihilominus
empbiteota teneatur ſemper ſoluere penſioneʒ. vide in. S.
ſi vero in autent.de non alie.per illuʒ tex. ſingularem.
Epiſcopus agẽs nomine eccleſie. an poſſit recõueniri
coꝛaʒ eodeʒ iudice. vide in.c.fi. extra de ſu ceſſio. ab
inteſt. cuʒ nouo intellectu ad illuʒ tex. ſingularem.
Epiſtola. an actus narratus in epiſtola pꝛeſumatur ſo
lemniter celebꝛatus. vide in.l.i.C. de contra.⁊ cõmit.
ſtipul. per illum tex. ſingularem.
Eauiperario quando duo ſunt equipata a lege vete⸗
ri virum lex luperueniens in vno extẽdatur ad aliud
vide in autent.eo non obſeruato.c.de teſtis ꝑ glo.ſing.ibi.
Erroꝛ iuris.an cauſet acquiſitõem fructuuʒ. vide in.l.
ſi ↄtra.C. ſi quis ignoꝛem mino.per glo.ſingula.ᷣibi.
An ille qui habuit tempus ad reſpõdendũ poſſit poſtea
reuocate ↄſeſſionẽ pᷣtextu erroꝛis.vide.õ.in verbo ↄfeſſio.

Aun ⁊ quando erroꝛ cdis faciat ius ⁊ an eo caſu fequira

lur pluralitas actuuʒ. vide in.l.barbarius.ff. de officio pꝛe⸗
loꝛis.cuʒ noua conſideratione ad illuʒ tex. notabilem.
An erroꝛ pꝛobabilis cauſet tituluʒ putatiunʒ. vide in.c.
dilectus extra èe conſuetu.per illuʒ tex. ſingularem.
Arun qñ erroꝛ in nomine appellatiuo vitiet diſpoſitio⸗

neʒ quando res eſt ante oculos.vide in.l.que extrinſecus.

fl.de verbo.obli.per glo.ſingularem ibi.
An erroꝛ impediat tranſ lationeʒ dominij ſi non eſt diſ
ſenſus in cã ⁊ maxime ſi tradens erat adminiſtratoꝛ vel ꝓ
curatoꝛ. vide ĩ.l.ſeruus inſcio.fl.de fideiuſ.p glo.ſing. ibi.
Euictio.ſi poſt venditionẽ perfectã peruenit cã euicti
onis circa rem vendita traditã an venditoꝛ teneatur
de euictione ⁊ an dẽat ei denũtiari.vide.s.ĩ verbo ẽptio.
An ⁊ quando donans teneatur de euictione.vide ſupꝛa
in verbo donatio.
An ꝓmittẽs dotẽ tẽat᷑ de euictõe. vide.s.ĩ verbo dos.
An emptoꝛ poſſit petere expenſas contra venditoꝛem ĩ
cauſa euictionis pendente iudicio vel in caſu quo obtineat
in cauſa euictionis pendenie iudicio vel in caſu quo obti/
neat in cauſa euictionis.vide ſupꝛa in verbo emptio.
Quando res euincitur. an ſucceſſoꝛ ſingularis emptoꝛis
habeat ius denuntiandi. vide in.l. emptoꝛ. ff. de euictio cuʒ

nouo intellectu ad illum tex. ſingulareʒ.

An pꝛomiſſio de defendendo in cauſa euictionis ſit ĩdi
uidua ex pte hr̃dũ ꝓmiſſoꝛis. vide ſupꝛa ĩ verbo defenſio
An euicta vna re pꝛo alia inſolutuʒ data poſſit agi pꝛĩa
actione.vide in.l.qui res in pꝛin.ff.de ſolutio cuʒ noua con
ſideratione ad illum tex. ſingularem. .
Quãdo euincitur res empta a fiſco.an poſſit agi de eui
ctione ſi per iudicis impiciã ẽ euicta. vide in verbo ſiſcus
BSi ab emptoꝛe vniuerſitatis euincatur ſola res vna. an

co mpetat actio emptoꝛi de euictione contra venditoꝛeʒ. vi

de ſupꝛa in verbo emptio.
Si vendidiſti mibi rem ⁊ dediſti fideiuſſoꝛeʒ de euic
tione 1 demuʒ ille fideiuſſoꝛ inſtituit verum dominum il
lius rei heredeʒ. vtruʒ ille heres poſſit ex perſona ſua euĩ
cere reʒ illaʒ. vide in.l.fi. C. de euictio.cuʒ nouo intellec⸗
tu ad illum tex.ſingularem.
Quomodo ⁊ quando vendens ius ſui debitoꝛis tenea
tur de euictõe.vide in.l.ij.C. ẽt ob ciro.pecu.ꝑ illũ tex.ſin.
An venditoꝛ teneatur de euictione quando emptoꝛ cõ⸗
pꝛomiſit circa rem venditaʒ ⁊ pꝛomiſerat de euictione quo
modocunqʒ res euinceretur. vide infra in verbo venditio.
An poſſit agi de euictione anteꝗᷓ res euincatur quando
venditoꝛ ſcienter vendidit rem alienaʒ. vide infra in ver⸗
bo venditoꝛ.
Quando venditoꝛ dixit ſe nolle teneri de euictione. an
teneatur ſalteʒ ad p̃tiuʒ reſtituedũ. vide.j.ĩ verbo vẽditoꝛ.
Quando euictio venit ex natura contractus. an teneat
venditoꝛ ⁊ quomodo. vide infra in verbo venditoꝛ.
Exactio.an ad exigenduʒ aliqueʒ inquãtuʒ facere po
teſt inſpiciamus quantũ facere poteſt ex fructibus pa
trimonij ſui. an vero er̃ venditione bonoꝑ ſuoꝛum. vide in
l. ꝗ bonis. ff. g ponig edett pol.cũ nouo ĩtellcũ ad illũ tex.
£ n excipiens ⁊ non ꝓbans exceptioneʒ
Exceptio videatur ortneri⸗viat ſupꝛa in verbo
confeffio.
An exceptio nullitatis poſſit opponi poſt tres ſententiaſ
confoꝛmes quando agitur de executione irretractabili. vi⸗
de in.l.ſi feriatis.᷑ff. de ferijs.cum nouo intellectu ad illun
tex. notabilem.
An ſicut reperitur actio noxalis contra dominuʒ ita re
periatur exceptio noxalis. vide ſupꝛa in verbo actio.
An vbi competit exceptio poſſit ibi habere locum re⸗
medium extraoꝛdinarium. vide in.l.in cauſe.ff.de mino.
per glo. ſingularem ibi. W
An excipiens vnum videatur excludere aliud. vide in

irormd ein
mninleen
flain g⸗
Vummmn * m
Grmi —
=
Sefrirnrn
üniztnumn
Zupeara
intt n
Merkäae
Ninra
kühterintmnnn

vVA
Poh

nanuinſitini
Alitun Pn eſſa
naitdumſirnnn
veedetin 3,.
e ”
eum: if fiſftuz eeii
iditritini nnmn oinmi
Uebens wſter eon uen
AnlRLNainn a;w inel⸗
mimm.
1rdo mdens inſuidchtois te
———
u emn de cuitine uncoenntorc,
mwitst non ien dedlitnen
GaagrM riftinttto rettſi,
õõ

õ

oan Nrtlewle nidetnint
õ
* en
o õ

.lieet extra de ſepul.li. vj. per glo. fingularem ibi.
An fundans intentionem ſuaʒ in exceptione debeat eĩ
pꝛobare. vide in cle.fi. extra de reſcrip. per glo.ſing.ibi.

Ouando exceptio falſi ideſt ꝙ eſt lata ex falſis allega .

tion ibus opponitur contra ſententiam in executione an ſit
opus impetrare pꝛius reſtitutionem in integrum. vide in.
qui agnitis.fl. de exceptio. per glo. ſingularem ibi. .
An exceptio declinatoꝛia competens pꝛincipali debito⸗
ri ↄcedatur etiaʒ eius defenſoꝛi. vide. z. in verbo defenſio.
An vbi agirur reali poſſit obijci ſeu excipi de iure ter⸗
cij. vide in.l. his ↄſequẽter. .i.fl. fami.herci. p glo. ſin. ibi.
An exceptio declinatoꝛia poſſit opponi poſt ſitem conte
ſtatam. vide in.l. pomponius. S. rati.ff. de ꝓcu. per glo. ſin⸗
gularem ibi cum noua conſideratione ad eaʒ.
Si iudex non admiſit exceptionem ⁊ pꝛoceſſit ad vlte/
rioꝛa. an eius pꝛonnntiatio ſit aliqua. vide in.l.ij. S. ſi dubi
letur. fl. de iudi. per glo. ſingulareʒ ibi. .
An quis teneatur opponere exceptioneʒ ſibi competen/
tem ex pacto appoſito incontinenti. vide.in.l.rogaſti.S. ſi ti
bi. fl. ſi cer. peta. per illum tex. ſingularez.
An exceptio doli que oꝛitur ex dolo ſit odioſa vel fauo
rabilis. vide ſupꝛa in verbo dolus. . .
An exceptio dilatoꝛia poſſit opponi poſt litẽ conteſtataz
ab eo qui fuit impeditus ex facto iudicis eam opponere an
te. vide in.c.ex cum queſtione extra de reſtit.ſpoli.per glo.
ſingularem ibi. . .
An ⁊ quando fideiuſſoꝛ poſſit vti exceptionibus compe
tentibus pꝛincipali debitoꝛi. vide infra in verbo fideiuſſoꝛ
An ⁊ quando poſſit opponi exceptio dolo facis petendo
id quod reſtituturus es.vide in.l.vranius.S.ij.ff.de fide⸗
iuſſo. per illum tex. ſingularem. ——
An exceptio declinatoꝛia competens pꝛincipali compe⸗
tat etiam eius fideiuſſoꝛi. vide infra in verbo fideiuſſoꝛ.
Si index pꝛonuntiauit ſuper crimine per viam excepti
onis oppoſito.an poſſit punire reum ſi non accuſatur de no
uo. vide ſupꝛa in verbo accuſatio.
An ſi exceptio declinatoꝛia foꝛi non fuit oppoſita in pꝛi
mo iudicio in quo reus fuit abſolutus poſſit poſtea opponi
cõtra ĩ alio iudicio in quo idem conneniatur. vide in.l.ſi ꝗſ
repetere.ff. ad turpil.cum nouo intellectu ad illũ tex.ſingu.
An iudex poſſit pꝛocedere in cauſa reſernatis exceptio⸗
nibus partibus vide in. c. cum contingat extra de offi. dele.
per glo. ſingularem ibi. .
Exheredatio.Ex quibus cauſis poſſit exheredari fi⸗
lius.an ex eiſdem poſſint denegari ei alimenta. vide
ſupꝛa in verbo alimenta. . .
An filius exheredatusvel pꝛeteritus poſſit grauari ſub
nomine appellatiuo. vide infra in verbo legitima.
Ex ecutoꝛ.an poſſit eſſe ille qui repudiat hereditatem
vide in.l. cum pꝛoponas.C. de fideiuſſ.
An poſſit ſubſtituere alium in locum ſuum. vide in.l.in
vſucapione. S. acceſſio.fl.de diuer. ⁊ temp.pꝛeſcriptio.cum

nouo intellectu ad illum tex. ſingularem. etiam adtex. in

l.ſi pꝛocuratoꝛem.S. ſi quis negotia.ff. mandati.
Quis ſit ille qui habet exequi ſententiaʒ.an pꝛimus iu

dex qui tulit eam. an vero iudex ad quem. vide in.l.ij. .

de executio rei iudi. cum nouo ? ſingulari intellectu ad il
lum tex. melioꝛem de iure ad hoc. .
Quãdo agitur de executione irretractabili.an poſſit op
poni exceptio nullitatis poſt tres ſententias confoꝛmes. vi
de ſupꝛa in verbo exceptio. .
An inſtrumenta habeant executionem paratam de iure
cõi ſi ſequatur confeſſio vel iuramentum iudiciale. vide in
fralin verbo inſtrumentum. . .
An ius exequendi ſententiam tranſeat contra illum qui
ſuccedit in locum condemnan.i.vide in.l.ex cõtractu de re
iudi. per illum tex. ſingularem. .
Excõmunicatio.an ſentetia lata ab eo qui vere non ẽ

—

excõicalus.ſed reputatur excõicatus valeat. vide infra in
verbo ſententia.
Excuſatio.an ⁊ quando numerus filiorum excuſet a
tutela. vel cura. vide infra in verbo tutoꝛ.
Expenſe in quas expenſas debet condemnari victus
victoꝛi. vide in. l. fi. . de fructi. lit. expen. per illum
lex. ſingularem ⁊ ẽt infra in verbo victus.
An ius retinendi competens alicui ob expenſas factas
in re tranſeat in ſingularem ſucceſſoꝛem. vide in. l. ſed 2 ſi
quis. S. iudex.ff. de religio.⁊ ſumpti.fune.cum nouo intel⸗
lectu ad illum tex. ſingularem.
An expenſe facte contemplatione ſui ⁊ non alterius poſ
ſint repeti. vide in.l. creditoꝛ. S.i.ff.mandati. cum nouo in⸗
tellectu ad illum tex. ſingularem.
An iuſta cauſa litigandi excuſet ab expenſis etiam pꝛo
miſis per ſtipulationem. vide in. S. opoꝛtet in autent. de iu⸗
di.per glo.ſingularem ibi.
An expenſe facte per colonum in re conducta poſſint pe
ĩ per eum etiam ſi culpa ſua cadat a iure ſuo.vide ſupꝛa in
verbo colonus.
Quando expenſa facta in ſeminibus non poteſt haberi
ex eis.an poſſit deduci ex alio fructu. vide in.l.diuoꝛtio.S.
fi. fl. ſo.mat.per illum tex. ad hoc ſingularem.
Expꝛomiſſoꝛ.an poſſit obligari vbi non datur pꝛinci⸗
palis obligatio. vide in. l. eleganter. S. ſed ius patro⸗
nis.ff. de dolo cum nouo ⁊ ſingulari intelleciu ad illuʒ tex
ſingulariſſimum.
Extenſio.an fiat in penis impoſitis a iure ⁊ quomo⸗/
do.vide in.c.licet canon extra de electio li. vi. per glo
ſingularem ibi. ⁊ etiam in cle. pꝛima de etate ⁊ qualitate.
Extimum patris.an pꝛoſit filio ⁊ libꝛa patris.an ꝓſit
filio.vide in.l.ij. C.qui etate li.x.cum nouo intelleciu
ad glo.ſingularem ibi.
Excuſſio.an ſit neceſſaria vbi agitur rei venditione.
vide in autent.niſi rogatus.C. ad trebel.cum nouo in
tellectu ad illum tex.ſingularem. .
Si creditoꝛ agit contra fideiuſſoꝛem.qui opponit excep
tionem excuſſionis.an poſſit replicari contra eum ꝙ ſua nõ
intereſt. vide in.l.heredi.S. in hijs.fl.de pactis.cum noua
conſideratione ad glo.ſingularem ibi.
An ꝓmittens ꝓ alio poſſit conueniri ante excuſſionem
pꝛincipalis de iure ffoꝝ.vide in.l.metum.S. ex boc edicto
fl.; met.cã cũ nouo ĩtellcũ ad illũ tex.ſin. ⁊ ẽt ad glo.ibið.
An ⁊ qñ fideiuſſoꝛ poſſit conueniri añ excuſſioneʒ pꝛin
cipalis debitoꝛis ⁊ quo tempoꝛe debet eſſe facta excuſſio.
vide infra in verbo fideiuſſoꝛ.
An excuſſio fieri debeat etiã de bonis fiſcalibus anteꝗᷓ
deueniatur ad fideiuſſoꝛem. vide in.l.ſententia.C. de fide
iuſſo.cũ nouo intellectu ad illũ tex.cũ glo.notabili.
Faber ſeu laboꝛatoꝛ.an excuſetur ſi laboꝛat in re al⸗
terius ꝗᷓ conducentis ex quo facit de mandato. vide
in. l.in rem. S.tignum. ff.de rei ven.per glo.ſing.ibi.
Factũ.an ⁊ quãdo quis poſſit ↄpeſli ad factuʒ ⁊ maxi
me poſt latam ſententiam. vide in.l.qui reſtituere.ff.
de rei vendi.cum nouo intellectu ad illum tex.ſingulareʒ.
An ille qui facit per alium videatur facere vere per ſe
in. l. certe. S/pꝛimo.fl.de pꝛecario per illum tex.ſingularem
2 vnicum. .
Falſum ſi teſtis deponit falſum in cauſa criminali. q̃ᷓ
pena puniatur. vide infra in verbo teſtis.
An ablolutio generalis in criminalibus extendatur ad
crimen falſi. vide ſupꝛa in verbo abſolutio.
An teſtis qui pꝛobatur depoſuiſſe per pecuniam pꝛeſu⸗
matur depoſuiſſe falſum vide infra in verbo teſtis.
An in in crimine falſi requiratur locus.vide in.l.ſi fal⸗
ſos. C. de falſis.
An ſit differentia vtrum quis accuſetur tanꝗᷓ fabꝛicans
inſtrumentum falſum. vel tanꝗᷓ vtens mnrumheno falſo.
b i

—

vide.in. d. ſi falſos.per illum tex.ſingularem.
Qu ando obijcitut exceptio falſi contra ſententiaʒ ĩ exe
cutione eius an requiratur reſtitutio in integrum. vide ĩ.l.
qui agnitis.ff. de exceptio per glo.ſingularem. ibi.
Fama in factis de antiquo.an ſufficiat vide in.l.at ꝗ
natura. ff. de nego.geſt. per glo. ſingularem ibi.
An in criminalibus ſtetur fame publice etiaʒ cum vno
teſte. vide in.c.veniens extra de teſtibus per glo.ſingula⸗
rem ibi.
Familia. an quando poteſtas teneatur pꝑꝛo facto ſue
fanmilie. vide in. l. obſeruare. S. pꝛoficiſci. ff. de offi. pꝛo
con. cum nouo intellectu. ad glo. ſingularem. ibi.
Mua pena puniatur eximens captum oe manibus fami
lie. vide ſupꝛa in verbo captura.
An ⁊ quando factum a familia reputentur plura facta.
vide in.l.ſi familia. ff. de iuriſdi. om. iud i.per illum tex.ſin
gularem. ⁊ in.l.ſemper.S.ſi in ſepulcro.ff.quod vi aut claʒ
per illum tex. ſingularem.
Fautoꝛ quis dicatur ⁊ etiam aſſocians.vide in.l.vni
ca. C. ſi rectoꝛ pꝛouin. per illum tex. ſingularem.
Fem ina filia. an poffit facere paceʒ.vide in.c.i.S.hoc
autem in ti. qui feu. dare poſ.per glo.ſingularem. ibi.
An filia femina poſſit habere peculiũ caſtrenſe vel qua
ſi. vide in.l.cum multa. C. de bon. que liber. per illuʒ tex.
ſingularem.
Aun fem ina poſſit eſſe teſtis in ſcripturĩs pꝛiuatis. vide
in.l.ſcripturas.C.qui pocio.in pigno.habe.cum nouo ⁊ ſin
gulari intellectu ad illum tex. vnicum in iure.
Alrin femina nupta poſſit petere poſtea ſe dotari a patre.
vide ſupꝛa in verbo dos. .
Ferie.an tenuta data tempoꝛe feriato poſſit ẽt reuoca
ri tempoꝛe feriato. vide in. l. minoꝛ. ff. de euictio.per
glo. ſingularem ibi. L
An debitoꝛ ſuſpectus poſſit capi die feriata. vide ſupꝛa
in verbo debitoꝛ.
Feudum. an in eo habeat locum ius accreſcendi. vi⸗
de ſupꝛa in verbo accreſco.
An feudum compꝛehendatur in publicatione ſeu confi
ſcatione bonoꝛum. vide ſupꝛa in verbo confiſcatio.
Quando feudatarij non poſſunt concoꝛdare in dominio
rei fendalis.quid debeat fieri.vide in.l.quotiens.fſ.devſu
fru.cum nouo intellectu ad illũ tex.⁊ glo.ſingularem ibi.
An recipiens feudum pꝛo ſe ⁊ filijs intelligatur etiam
recepiſſe ꝓ nepotibus vide.in.c.i.S.⁊ ſi clientulus in tit.de
alie.feu. cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
Quanto tempoꝛe inducatur pꝛeſcriptio poſſeſſionis ĩ re
fe udali.vide in.c.i.in ti.ſi de feu.fue.contro.inter dominũ
2 vaſ.per illum tex. optimum ⁊ ſingularem.
An vaſallus poſſit reliqre feudũ.vide ĩ verbo vaſallus
Fictio. an in fictione declaratoꝛia requirat᷑ extremuʒ
habile. vide in.l.ſʒ ſi ꝗs.S.interdum.fl.de vſufructu
per illum tex. ſingularem.
An contra fictionem admittatur pꝛobatio in contrariuʒ
vi de infra in verbo pꝛobatio.
An ficta confeſſio in vno iudicio noceat in alio ſicut ve⸗
ra.vide ſupꝛa in verbo confeſſio.
An vigoꝛe ficte confeſſionis poſſit fieri executio contra
heredem. dide in.l. eius qui delatoꝛem. ff. de iure fiſci per
illum tex. ſingularem.

G id eiuſſoꝛ Alicuius qui vult ire ad ſtudium.

an poſſitpetere ſe liberari ab illa o⸗
bligatione. vide in.l. filiusfamil.S. fi.ff. de pꝛocur. cum no
uo intellectu ad illum text. ⁊ etiam ad text.in.l. licet. fl. de
arbitris.
An ⁊ quando pater cenſceatur eſſe fideiuſſoꝛ pꝛo filio
ſuo in officijs. vide in.l.i.C. de mune.⁊ hono.li.x.cum no
uo intellectu ad illum tex. valde ſingularem.

*
An ille qui pꝛomiſit ſiſtere accuſatum in iudicio crimi
nali.ſi ille poſtea aufugiat veniat puniendus coꝛpoꝛaliter
vide in.c.cum homo.xxiij.q.v.cuzʒ noua intepꝛetatione ad
glo. ſingularem ibi. vbi etiam ponitur. an valeat huiuſmo⸗
di obligatio. .
An mulier fideiubens pꝛo aliquo accepta pecunia tene

atur non obſtante velleiano. vide in. l.antique. S. ſi minus.

C. ad velleia.cum noua declaratione ad illum tex.ſingula
An fideiuſſoꝛ obligatus ꝓ pꝛimo termino intelligatur
etiam obligatus pꝛo ſecundo pꝛoꝛogato. vide in.l.labeo.S.

hoc autem. ff. de arbi. per illum tex. ſingularem.

An fideiuſſoꝛ ſoluens ex mandato teſtatoꝛis poſſit repe
tere ab eo pꝛo quo ſoluit.vide in.l tribus.ff.de vſu.earum
re.que vſu conſum.cum nouo intellectu ad illum text.ſin⸗
gularem.
An obligatio fideiuſſoꝛia tollatur ſublata pꝛincipali qñ
lis erat iam conteſtata cum eo qui acceſſoꝛie obligatus e⸗
rat.vide infra in verbo obligatio.
An pꝛomittens pꝛo alio poſſit conueniri ante excuſſio/

nem pꝛincipalis de iure ffox. vide ſupꝛa in verbo excuſſio.

An ⁊ quando fideiuſſoꝛ poſſit conueniri anteꝗᷓ pꝛincipa

lis excutiatur. vide in.l.fi.S. fi.ffl. ſi certum peta. cum nouo

intellectu ad illum tex. ſingularem. vbi ponitur etiam quo
tempoꝛe debet eſſe facta excuſſio.
An ⁊ quando fideiuſſoꝛ poſſit vti exceptionibus compe

tentibus reo pꝛincipali. vide in. l. ſi mulier. S. fina. fl. ad vel

leia.cum nouo intelleciu ad illum tex. ſingulareʒ.
An fideiuſſoꝛ poſſit ſoluere de bonis debitoꝛis pꝛinci⸗
palis. vide in.l.pꝛocuratoꝛem.S.ſi ignoꝛantes.ff.manda.cũ
nouo intellectu ad illum tex. ſingularem. cum aliquibus li
mitationibus.
An tempus datum iudicatis ad ſoluendum detur etiaʒ
eoꝛum fideiuſſoꝛibus.vide infra in verbo tempus.
An fideiuſſoꝛ ſoluens videatuꝛ in dubio ſoluere nomi⸗
ne ſuo.an vero alieno.vide infra in verbo ſolutio.
An fideiuſſoꝛ datus pꝛo penſione rei locate ſoluenda fa

ciat vt inuecta ⁊ illata in domo non ſint obligata que alias

eſſent obligata. vide infra in verbo locatio.
An fideiuſſoꝛ poſſit obligari ſine ſtipulatione vide in.l.
cum oſtendimus.S. fi.ff.de fide. tutoꝝ.cum nouo intellectu
ad illum tex. ſingularem.circa cuius intellectum doctoꝛes
fuerunt varij ⁊ varia dixerunt.
An ⁊ quando moꝛa pꝛincipaliſ debitoꝛis noceat fideiuſ
ſoꝛi. vide infra in verbo moꝛa.
An pꝛomittens illud quod titius debet videatur pꝛo⸗
mittere vt fideiuſſoꝛ. an vero vt pꝛincipalis. Aide infra in
verbo pꝛomiſſio.
An fideiuſſoꝛ poſſit acedere obligationi operarum. vi
de in.l.nemo eſt qui neſciat.ff. de duobus reis per illum
tex. ſingulariſſimum.
An pars debiti poſſit peti a fideiuſſoꝛe ⁊ pars a pꝛinci⸗
pali debitoꝛe. vide in.l.in duobus.S. vbi duo.ff.de duo
bus reis per illum tex.ſingularem cum vna modificatio⸗
ne ad eum.
An ⁊ quando fideiuſſoꝛ habeat beneficium de fideiuſ⸗

ſoꝛibus. vide in auten. de fideiuſſo. per glo. ſingularem ibi.

An fideiuſſoꝛ poſſit accipi poſt litem conteſtatam. ⁊ an
liberetur lata ſententia. vide in.l.grece.S. ⁊ poſt litem.ff. ð
fideiuſſo.per illum tex.ſingularem.
An fideiuſſoꝛ intercedens pꝛo aliquo in maioꝛi ſum⸗

ma ꝗᷓ pꝛincipalis teneatur in aliquo. vide in dicta. l. grece.

S.· illud.f.de fideiuſſoꝛibus.cum nouo intellectu ad illum
tex. valde notandum.
An fideiuſſoꝛ poſſit ſe obligare ad penam ad quam non
tenebatur pꝛincipalis.vide in.l.ſicut.ff. de fideiuſio.per glo
ſingularem ibi.

W

SS *

ſ

Crleſäſccn
merulmni ,

attf izer .
ſmmaſ n enn
Crckllereren
lintmincen
utirt utl
Ntriinn
nDEeri N
Uwtbrn n
Leticnuewidtrctin
toreimcin
Annigtaier
nigänein
üinnintrt
feüklihmana
akandn
linei

undhe
,
raminauliinli ſuſacf,
rta mtr ſinlin,
am miz tinb i,
thliganfinnrdi
GuNINNNNigidl
. R
umnniastlonin enei,
lrauni ifi wotnn
Abap nitan indi lnenn,
vaeundimimwpli⸗
Kdu apenſor innancii
tAm ndono ſmrohlgnn terlis
kimi ioloat.
epirchigniſneftihltigeilen!.
SShäbeſimon ammbineleen
ixtn AMOiidlenn ddots
1wrudi. ,B .
bnmngirſil tinslut iet
ae
s iat intia ilun r
Ara en ipnahiis ittüfi
õ
aui mionenin

n. hii/
rinſcriſgelhrdi
——
n. odfr⸗

Amn r ien un n

thletiatftin i⸗
al nſnglan
–— lien –
Eerlgteeh

An fideiuſſoꝛ pꝛo penſione domus teneatur etiam pꝛo
deterioꝛatione domus.vide in.l.ãmiſſi.S. fideiuſſoꝛes.ff. ðᷣ
fideiuſſo. cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem .
An interruptio contra vnum ex reis pꝛoſit alteri ⁊ quid
in fideiuſſoꝛe.vide infra in verbo interruptio.
An obligatio fideinſſoꝛia tollatur ſi fideiuſſoꝛ inſtituit

heredem debitoꝛem pꝛincipalem. 2 etiam quid in pignoꝛe
vide in.l. cum quis. S.fi.ff. de ſolut. cum nouo intellectu ad

illum tex. ſingularem.
An fideiuſſoꝛ acceptus in pꝛima cãuſa teneatur etiam ĩ
cauſa appellationis. vide in.l.cum apud.fl.iudi.ſolui.cum
nouo intellectu ad illum tex. ſingularem. .
An exceptio declinatoꝛia foꝛi competens pꝛincipali de⸗
tur etiam fideiuſſoꝛi.vide in.l.ſi reus paratus.ff. iudi.ſol⸗
cum nouo intellectu ad illum text. ſingularem. 2 etiam ad
lex.in.l.ſed ſi reſtimatur.ff de iudi. .
Si habeo aliquem debitoꝛem carceratum ⁊ tu nomi⸗
ne meo eum liberaſti dando fideiuſſoꝛem. an poſſim agere
contra te vel ſideiuſſoꝛem. vide in.l.ſi quis vxoꝛi.S.ſi fugi
tiuum cum noua conſideratione ad illum tex. ſingnlarem.
fl. de furtis.
An fide iuſſoꝛ obligatus etiam per fiſcũ ſtipulationem
poſſit conueniri ante excuſſionem factam de pꝛincipali de⸗
latoꝛe. vide in.l.i.C. de decurio.lib.x. per glo. ſingula.ibi.
An iudex poſſit capere fideiuſſoꝛem de indemnitate ꝓ
aliquo actu a ſe faciendo. vide in.l.ij.C. de magi.conue.cũ
cum nouo intellectu ad illum tex. vnicum 2 ſingularem.
An ille qui pꝛomiſit pꝛeſentare aliquem in iudicio in⸗
fra certum tempus poſſit poſtea hoc facere ſi non fecit tem

poꝛè᷑ pꝛomiſſo. vide in.l.ſancimus.C. de fideinſſo. cum no⸗

uo intellectu ad illum tex. ſingularem.
Si tu vendidiſti mihi rem ⁊ dediſti mihi fideiuſſoꝛẽ
de euictione ⁊ demũ.fideiuſſoꝛ inſtituit verum dominum
rei heredem. vtrũ heres ille inſtitutus poſſit agere ex ſua

perſona ⁊ tanquam dominus euincere rem. vide ſupꝛa in
verbo euictio.

An minoꝛ. xxv. annis vel mulier poſſint fideiubere pꝛo
ſuo pꝛocuratoꝛe in iudicio.vide in.l.de die.S.i.ff.qui ſatiſ.
co. cum noua ſupplectione ad illum tex.
An impeditus ex aliqua iuſta cauſa excuſetur ſi non p/
ſentauit aliquem in iudicio pꝛout pꝛomiſerat. vide in.l.ij. S

ſi quis in iudicio.ff. ſi quis cautio cum noua litteratura ba

bita ab oꝛiginalibus.ffoꝑ.pandectis differẽte ab omnibus

tranſumptis.

Si fideiuſſoꝛ non poteſt pꝛeſtari in loco iudicij an ſit lo
cus remiſſioni ad alium locum. vide in.l. de dic. . fi.ff. qui
ſatiſ. cogan. cum noua conſideratione ad tex.in.l.ſi pecunie
fl. vt in poſſe. lega.
Si creditoꝛ agit contra fideiuſſoꝛem qui opponit de ex
cuſſione pꝛius fienda contra debitoꝛem pꝛincipalem vtrum
poſſit replicari contra eum quod ſua non intereſt. vide ſu⸗

Fra in verbo excuſſio.
*

Fides mala defuncti. an ⁊ quando noceat heredi. vi⸗

de in.l. tutoꝛ rerum. fl. de adminiſtratione tuto. per glo. ſin⸗

gularem ibi.
De ſignificatione iſtoꝛum verboꝛum ſub fide 2 pericu
lo rerum mearum. vide in.l. fi.C. que res pigno. obli. pol⸗
ſunt per illum tex. ſingularem. .
An quo ad bonam fidem inſpiciamus initium poſſeſſio
nis pꝛeſentis quo ad rem ipſam. vide in.l.iuſto.S.⁊ ſi poſ⸗

ſeſſionis. ff. de vſucap. Cum nouo intellectu ad illum text.

ſingularem.

Fi dẽicõmiſrſum An bona emphiteotica ec

cleſie veniant in fideicom
miſſum. vide ſupꝛa in verbo emphiteo.
Arn bona ſubiecta fideicõmiſſo poſſint alienari ⁊ quan⸗

do maxime ſtante ſtatuio vt debeat pꝛeſtari fideinſſoꝛ. vi⸗
de ſupꝛa in verbo alienatio.
Arn fideicõmiſſum expiret quando rogatus reſtituere
moꝛiiur ſine berede.vide in.l. tutoꝛes. S. heres. ff. de admi
niſtra.iuto. per glo. ſingularem ibi.
An bona ſubiecla fideicõmiſſo tempoꝛe peritura poſ⸗
ſint alienari. vide ſupꝛa in verbo alienatio.
An heres inſtitutus vt fideicõmiſſarius poſſit eſſe he⸗
res ⁊ fideicõmiſſarius. vide infra in verbo beres.
An heres reſtimens hereditatem fideicõmiſſario ante
tempus quo grauatus fuerat videatur reſtituere ex volun
tate teſtantis. vide in.l. patrem. ff. de his que in frau.credi⸗
to. cum nouo intelleciu ad illum tex. ſingularem.
An grauatus reſtituere quando eſt de deſcendentibus
fratri ſuo intelligatur grauatus ſub condictione ſi deceſſe⸗
rit. ſine filijs iuxta. l. cum auus.fl. de condict. 7 demonſtra.
⁊. l. um acutiſſimi. C. de fideicõ. vide in. l.i. C. de donatio.
cauſa moꝛ. per glo.ſingularem ibi.
An diſpoſitio. d.l.cum auus..d.l. cum acutiſſimi habe
at locum non ſolum in fideicõmiſſo vniuerſali ſed etiaz in
particulari. vide in.l. generaliter. .fi.C. de inſtit. 1 ſubſtit.
ſub condi. factis. cum aliquibus additionibus.
An debitoꝛ hereditarius ſoluens fideicõm iſſario ante
reſtitutam illi hereditatem liberetur. vide in. l.i. C. de ex
cep.per illum tex.ſingularem.
An fideicõmiſſum peti poſſit ante aditam hereditatem
poſt iuſſum de adenndo. vide in.l.non iuſtam. E. ad trebe.
cum nouo intellectu ad illum tex. bonum 7 ſingularem.
An fructus computentur in quartam trebellianicaʒ quã
do filij rogantur per fideicõmiſſum reſtituere fratrib⸗ vel
eoꝛum filijs. vide in.l.iubemus.C. ad trebel. cum nouo in
tellectu ad illum tex. valde notabilem 2 ſingularem.
Filius naturalis vel adoptiuus. an pꝛeſtet excuſatio
nem pa ri quo ad munera non ſubeũda.vide inſti.de excu.
iuto.in pꝛin. per illum tex.ſingularem.
An filius in dubio pꝛeſumatur eſſe heres patris. vide
in. S. cum autem in autent. vt hi qui obliga. dotes per glo.
ſingularem ibi.
An filij galloꝛum 2 bꝛitonum ſint in poteſtate paterna.
vide inſtitu. de patria poteſta. cum noua conſideratione ad
glo. ſingularem ibi
Quantum ⁊ quid poſſit relinqui filio naturali.⁊ etiam
natis ex eo. vide in.l. fi. C. de natura. liber. 2 etiam in.l.lu⸗
tius.ff. de vulga. ⁊ pupilla. per glo. ſingularem ibi.
An filius caſtigandus per iudicem debeat puniri ea pe
na que ⁊ pꝛout videbitur patri. vide ſupꝛa in verbo caſti⸗
atio.
5 An pꝛomiſſio facta ab eo qui non credebat habere fili⸗

os intelligatur ſub coudictione ſi non habuerit ex poſt fili

is.vide ſupꝛa in verbo condictio
An filiuſ familias minoꝛ vigintiquinqʒ annis contra⸗
hens cum aliquo ex iuſſu paterno poſſit reſtitui ſi eſt leſus
in eo conctũ ⁊ etiam in mutuo ſibi facto.vide in.l.iij.S. ſed
vtrum. ff. de mino. cum nouo intelleciu ad illum tex. ſing.
An filius teneatur dotare ſuam matrem. vide ſupꝛa in
verbo dos.
An filio condemnato in iudicio in quo pater nõ conſen
ſit poſſit fieri executio contra patrem in vſufrucdu bonoꝛuzʒ
aduenticioꝛum.vide in.l.⁊ ſi condemnalus.ff.de noxa.ac⸗
tio.per glo.ſingularem ibi.
An appellatione filij compꝛehendatur etiam nataralis
tantum. vide in.l.ſi quis poſthumos.ff. de liber.⁊ poſthu.
per glo. ſingularem ibi. .
An valeat inſtitutio quando filius inſtitutus ſub condi
ctione caſuali non declarauit ſe dicere teſtamentum nulluʒ
vide in.l.filius a patre.fl.de liber.⁊ poſthu.per illum tex.

ſingularem.

b iij

An filius poſſit eſſe in iudicio ſine conſenſu patris quan
do imploꝛat officium iudicis ſolum ⁊ non agit vide in.l.i.
C.qui admitti per glo.ſingularem ibi.
An conſenſus filij requiratur quando pater agit ꝑꝛo bo
nis aduentitijs. vide infra in verbo pater.
fiſcu 8 Quomodo ⁊ qualiter poſſit pꝛobari ſolu⸗
tio ſacta exactoꝛibus fiſcalibus z quando
ſoluens eis liberetur. vide in.l.ij. C. de conue. debi. fil.li. x
cum nouo intellectu ad illum tex. valde ſingularem.
De modo ⁊ foꝛma ſeruandis vt bona dicantur vacan⸗
tia. ⁊ ſic vt applicentur fiſco. vide in.l. ſi vacantia.C. de bo
nis vacan. li.x. per illum tex. ſingularem. .
Qua pena puniatur iudex negligẽs in expeditione cau
ſarum fiſcalium. vide in. l. iudices. E. de annonis tribu.li
bꝛo.x. cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
MQuando bona confiſcantur cui fiſco in dubio intelligan
tur acquiſita. an vbi ſunt poſita. an vero vbi lata eſt ſenten⸗
tia cenfiſcationis bonoꝛum vide ſupꝛa in verbo confiſcatio
An debitoꝛ fiſcalis conſtituatur in moꝛa abſqʒ interpel
latione. vide in. l. cum quidam. S. fiſcus.ff. de vſuris cuʒ no
conſideratione ad illum tex. 2 glo. ſingularem ibi.
Arn ſubaſtatio in rebus fiſcalibus venditis tollat omnẽ
pꝛeſumptionem doli a fraudis. vide infra in verbo ſuba⸗

ſtatio.
An pꝛocuratoꝛ conſtitutus ad exigendos debitoꝛes fiſ⸗

cales poſſit etiam conſtitui ad exactionem debitoꝛis alicu⸗

ius pꝛiuati. vide in. S. hec quoq; iubemus in autent. de col
lato. cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An fiſcus teneatur ſeruare illud tempus quod ſeruare
tenetur quilibet pꝛiuatus in vendẽdo pignus debitoꝛis. vi
de in. l.ij. C. de iure fiſci li. x.per glo.ſingularem ibi.
An inſtantia cepta cum actoꝛe tranſeat in fiſcum publi⸗
catis bonis. vide in.l.ſi conſtante.S. ſi bona.ff.ſolut. matri.
cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem. G
An obligationes paſſiue tranſeant in fiſcum publicatis
bonis. vide in.l.quotiens.S.fi.fl.de noua.cum nouo intelle
ctu ad illum tex. ſingularem.
An in cauſis fiſcalibus poſſit ferri ſententia aliquo mo⸗
do petente. vide in.l.ij. S. diuus.ff. de iure fiſci.cum nouo ĩ
tellectu ad illum tex. ſingularem.
Quando reperiuntur duo inſtrumenta vnũ pꝛo fiſco. ⁊
aliud pꝛo dote vel ꝑꝛo alio ꝙ pꝛeſumatur anterius. vide in
l. non puto.ff. de iure fiſci.cum nouo intellectu ad illuʒ tex.
valde notandũ.
Arn ſententia lata per reuiſoꝛes bonoꝛum fiſcalium etiã
contra abſentem contumacem valeat vide in. l.ij. S. quod ð
frumentaria. ff. ve admini. rerum ad ciui. ꝑerti. cum nouo ĩ
tellectu ad illum tex. ſingularem.
An emens rem a fiſco.poſſit agere de euictione quãdo
res euincitur per impꝛudentiam iudicis. vide in.l.ij. S. gra
ni. ff. de admi. rerum ad ciui. perti. cum nouo intelleciu ad
illum tex. ſingularem.

Foꝛus an exceptio foꝛi poſſit opponi poſt litem conte

ſtatam. vide ſupꝛa in verbo exceptio.
An exceptio foꝛi competens pꝛincipali detur etiam fid
dein ſſoꝛi ſuo. vide ſupꝛa in verbo fideiuſſoꝛ.
An ſi exceptio foꝛi fuit obmiſſa in iudicio in quo pꝛius

reus fuit abſolutus poſſit poſtea opponi in alio iudicio.vi-

de ſupꝛa in veꝛbo exceptio.
Frater qui tenetur dotare ſoꝛoꝛem ex diſpoſitione pa
terna. an teneatur interim eam alimentare. vide ſupꝛa
in verbo alimenta.
An ⁊ quando hereditas fratris non adita tranſmittatur
vide infra in verbe hberes.
n poſt cõdemnationè de aliqua re tenea
fructus tur quis de fructibus qñ eſt anors mani
feſta. vide in.l.ſi lõgis.C. de execu.rei iudi.ꝑ illũ tex.ſing.
An poſſeſſoꝛ malefidei teneatur de fructibus ꝑceptis ⁊

etiã de hijs quos percipere potuit. vide in.l. certũ. C. de rei
vẽdi. cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.

An res empta ex fructibus ſuccedat loco fructuum. vi⸗
de ſupꝛa in verbo emptio. .
An titulus excuſet a fructibus non per perceptis qui ta⸗

men percipi potuerunt. vide in.l.patri. S.pꝛedium.ff.de mi

no.cũ noue intellectu ad illũ tex.⁊ ẽt ad glo.ſingu.ibi.
An ⁊ quando fructus conſumpti ↄpenſentur cum expẽ⸗
ſis factis per bone fidei poſſeſſoꝛem ⁊ quando poſſunt pe⸗
ti expenſe. vide in.l.emptoꝛ.fl.de rei vendi.per glo.ſin.ibi.
An appellatõe fructus ↄpᷣbẽdat᷑ palea.við.j.ĩ vᷣbo palea
Arn fructus rei empte ſub ↄdictõe ſint emptoꝛis vel vẽ
ditoꝛis.vide ſupꝛa in verbo emptio.
An fructus percepti per mulierem ex dote debita ⁊ pꝛo
miſſa marito recuſante eã dotẽ recipere ſint reſtituendi ma
rito.vide ſupꝛa in verbo dos. .
An mulier percipiens fructus pꝛo pꝛimo anno matrimo
nij ſit cauſa ꝙ maritus lucretur fructus poſtea pꝛo vltimo
anno matrimonij. vide in. l. diuoꝛtio. S. item ſi meſſes.ff.ſo

lu. matri.per glo. ſingularem ibi.

Quando expenſa non põt haberi de vno fruetu. an poſ⸗
ſit deduci de alio in eodem anno.vide. S. in verbo expenſa
Arn ſola ciuilis poſſeſſio ſit ſufficiens ad acquiſitionem
fructuum. vide infra in verbo poſſeſſoꝛ.
An bonefidei poſſeſſoꝛ faciat fructus ſuos non ſolũ ꝑce
ptos ſʒ ẽt extãtes ex titulo ꝓ ſuo.vide.j.ĩ vbo poſſeſſoꝛ·
An ad exigendũ quẽ inqtũ facere põt inſpiciamus quã⸗
tũ põt haberi ex fructibus ſui patrimonij. an vero ex ven⸗
ditione reꝑ ſuax. vide ſupꝛa in verbo exactio.
An miſſus in poſſeſſionẽ ex pꝛio decreto lucret᷑ fructus
ob nimiã ↄtnmaciã rei ↄueti.vide.S.in verbo decretum.
Fuga. An debitoꝛ ſuſpeclus de fuga poſſit capi ẽt die
feriata ĩ honoꝛẽ dei.vide.ð.ĩ verbo captura.
An contrahens cum ſuſpecto de ſuga quẽ ſciebat ſuſpec
iũ poſſit poſtea facere cape eũ vide ſupꝛa in verbo captura.
An vbi quis fugiendo poteſt liberare ſe ⁊ etiam alios
oſſit vel debeat hoc facere. vide in clemen. pꝛima extra ðᷣ
bomici per glo. ſingularem ibi.
Fullo. Si dedi rem meam fulloni polliendam ⁊ ſur
ripiatur furto.an mihi vel fulloni detur actio contra
furem. vide infra in verbo furtuʒ.
Furioſus. Que differentia ſit inter eum ⁊ mentecap
muum. vide in. S. hec dicimus in auten. vt hi qui obli
ga. per illum tex. notabilem ⁊ ſingularem cum nouo intel⸗
lectu ad eũ.
Arnun in furioſo ⁊ in pꝛodigo poſſit eſſe tutoꝛ vel curatoꝛ.
datiuus vel teſtamentarius. vide ſupꝛa in verbo curatoꝛ.
An furioſus poſſit donare inter viuos. vide ſupꝛa ĩ ver
bo donatio.
An furioſo poſſit dari curatoꝛ nemine petente. vide ſu⸗
pꝛa in verbo curatoꝛ.
Arn ſi quis aliquando fuit furioſus. ⁊ aliquando fuit ſa
ne mentis valeat actus geſtus ab eo ſi non pꝛobatur de ſa⸗
na mente tempoꝛe actus celebꝛati. vide in.c.fi.extra de ſuc
cel.ab inteſta.per glo.ſingularem ibi.
An beneficia conceſſa pupillis extendantur ad furioſos
vide infra in verbo pupillus.
Furtum. an actio furti detur extraneo contra vxoꝛem
ticij ex furto cõmiſſo per eaʒ in re extranei penes ma
ritum exiſtente. vide in.l.fi.S. fi. . de furtis. per illuʒ tex
ſingularez.
Arnn fur poſſit occidi z quando ⁊ maxime quando furtũ
committitur in re parui valoꝛis. vide in.l.ſi ex plagijs.S.
tabernarius. ff. ad legem acquil. cum nouo intellectu ad il⸗
lum tex. ſingularem.

Si quis debet ſuſpendi pꝛo tribus furtis an poterit ſu⸗

ſpendi pꝛopter vnum magnum furtuʒ. vide in.l. ſi quis treſ
ff. de excu. tuto.cum nouo intellectu ad illuʒ tex.ſingularẽ.

Lrnminnt
wrprarer
aei
Gbn
Midgnne
nNränr
emrie
iinit inin
enia
Ttinripn
zenliien
„ANadü
HH
. T p
Him

WDũõHD .
uiii r

Z
iiriintbdenen.
aunhnihundunſtfine
rew an ſide iy e ihfiine
arrqrainit iwiwivem
enchef Ke z0imnslis
vrhrhunt citdenerin ams
5 Nnn mem ſtloni liencdumaſt
anbi loidenn uid onn
muredoſm.

Ordüatuſtingrenn 1eag

ad haunmginultn ftbigticſ
rudiin tiimunmoi

brawap ſoſteſenim feland⸗
ie inn urfetoangt.
rNrtin rin ieſfuini

nimm mirr ili⸗
tsadicpmiofui
=
mummiini itüimn
caimllamn bů
ttlammlmniins
wnnn mpamnn
—
rocni ctzinteepin 4
ilhitnim e
g:mumco1narin
aiai
e vniſ,
1, wtrhpſ hſii
ait le
mnalii
M

N
65.
1 6

AQuomodo ⁊ quando quis obligatur pꝛo furto cõmiſſo
a familia. vide ſupꝛa in verbo familia.
AQua pena punitur ille qui repertus eſt in domo animo
furandi non tamen adhuc pꝛoceſſit ad actum. vide in. l ſacu
larij.fl. de extra. crimi. cum nouo intellectu ad illum text.
ſingularem. . , .
An raptoꝛ dicatur pꝛopꝛie eſſe fur. vide infra in verbo

raptoꝛ.

Si mandaui pꝛocuratoꝛi meo vt emeret hominem æ il

le emit hominem furem qui cõmiſit furtum contra te quis

erit obligatus tibi pꝛo furto cõmiſſo.vide in.l.ſi ſeruus cõ⸗/
munis.S.quod vero.ff.de furtis cum noua conſideratione.
ad illum tex. ſingularem. .
An ſit licitum capere furem ⁊ dncere eum ad iudicem.
vide in.l.interdum.S.qui furem.ff. de furtis.per illuʒ tex.

ſingularem.

An actio furti poſſit competere debitoꝛi contra tertium
quãuis ſua non interſit. vide in.l.eum qui in pꝛincipio.fl.ᷣ
furtis. cum nono intellectu ad iſtum tex. ſingularem.
An ⁊ quando poſſit agi actione furti vel pꝛo robaria.vi
de in.l.ſi quis ex domo.ff. de furtis cuʒ nouo intellectu ad
illum tex. ſingularem.
Si dedi fulloni veſtem meam polliendam 2 titius no
mine meo petijt ⁊ habuit ipſam ab eo an actio furti detur
mihi dom ino vel fulloni. vide in.l.ſi quisvxoꝛi.S. apud la
beonem. ff. de furtis cum nouo intelleciu ad illum tex.ſin⸗
gularem ⁊ mirabilem in mundo. J
Gabella an debeat ſolui per emptoꝛem vel vendito⸗
rem.vide ſupꝛa in verbo emptio.
Genus an ⁊ quando ſpecies deroget generi. vide in
l. quoniam. C. de conue. fiſci debito libꝛo. x. per illum

text. ſingulareʒ.

An in obligatione generis vel alternatiua liberatio
facta vni ex heredibus pꝛomiſſoꝛis pꝛoſit etiam alijs cohe
redibus. vide in.l.ij. S. ſi tamen hominẽ.ff.de verbo.obli.
cum nouo intellectu ad illum notabilem tex.

An in obligatione generis vel alternatiua contingat li-

beratio in parte ſoluta quando electio eſt creditoꝛis. vide ĩ
l. cum debitoꝛem.fl.rem ratam haberi cum nouo intelle⸗/
ctu ad illum tex. ſingularem.
Si in ſecunda obligatione apponitur pignus vel hypo
leca an valeat pꝛima obligatio continens idem licet in ſecũ
da non ſit appoſitum pignusvel hypoteca. vide infra in ver
bo pignus. .NW
An obligatio generalis pꝛeferatur ſpeciali vel econtra.

vide infra in verbo hypoteca.

Hoerminalis An idem impoꝛtet qꝗð gremialis. vide ĩ
l. diuoꝛtio.S. ſi funduſ.ff. ſolu. matri. vbi ponitur noua
lr̃atura habita ab oꝛiginalibus digeſtoꝝ pandectis differẽſ
mirum imodum cõmunibus codicibus.
Geſfoꝛ ſi Shit noĩe ſuo ꝓpꝛio an detur actio eũ en⸗
inus negocia gerunt᷑ an vero ᷓ ipſum gerentẽ. vide ĩ.l
ei ꝗ. C. qd cũ eo cũ nouo intellectu ad illũ tex. ſingularem.
Grauamen quando quis dubitat grauari ob factũ alie⸗
num quomodo ſuccurratur ei. vide ĩ. l.ſi patreʒ. C. qui bo.
ce.poſſunt per illum tex.ſingularem.
Kallẽde an paria ſint dicere in lꝛallẽdis vel ante lꝛa
lendas.vide in.l.qui ante lꝛallendas.fl. de verbo. obliga.
cum nono intelleciu ad illum tex. notabilem. ,
Naabitatio an trã ſatio facta ſimpliciter poꝛꝛigat᷑ ad ha

bitationẽ vel veſtiariꝑ. vide in.l.cuʒ hij.S.qui tranſigit.ffI.

de tranſa. per illum tex. ſingularem. .
An aſcendens poſſit

PHeres et hereditas aire hereditateʒ de

latam infanti ⁊ an ſibi querat᷑.ᷣſi infans eſt moꝛtuus.vide ĩ
I. ſi infanti.C. de iur̃ deli. cum noua conſideratione ad illũ
tex. notabilem ⁊ nouam conſtitutionem.
An ſi deſcedẽs ſit rogatus reſtituere hereditatẽ ⁊ poſt

iuſſum non adijt ſit perinde ac ſi adiuiſſet. vide in.I. non in
ſtam. C. ad trebel. cum nouo intellectu ad illum tex. ſing.
Q quis rogatur reſtituere brditatẽ fratribus vel eox
filijs an fructus percepti cõputent᷑ in quartã. vide in.l. iube
mus. C. ad trebel.cũ nono intellectu ad illũ tex. ſingularẽ.
An hrditas aſcendentiuʒ nõ adita tranſmittat ad quos
quẽqʒ. vide in.l.vnica. C. de his qui ante apertas.ta.cũ no
uo ⁊ ſubtili intellectu ad illum tex. vnicum.
Arn poſſe ſſoꝛ cum titulo poſſit iubere ſeruo vt adeat he
reditatem. vide infra in verbo poſſeſſoꝛ.
An hereditas poſſit reſtitui pꝛocuratoꝛi in rẽ ſuam. vi⸗

de in.l.ſi mulier. S. ex aſſe.fl. de iur do. cuʒ nouo intelleciu
ad illum tex. ſingularem.

An ⁊ qñ vnus ex heredibus delinquit alius teneatur
ex eius delicto ſi fuit in culpa. vide in.l. vnde queritur.ff.
como.cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An vitia realia tranſeant in heredem ⁊ quando. vide ĩ
l. ſi homo.fl.de vſuca. per illum tex. ſingularem.
An heres vel legatarius reputatus cõmuniter capax ꝗ
yvere erat incapax poſſit pꝛeſcribere vel vſucapere. vide in
fra in verbo vſucapio.
An heredi obligato actione vel obligatione mixta pꝛo
ſit inuentarium. vide infra in verbo inuentarium.
An ⁊ quando heres mittitur in poſſeſſionem ex ſola in
ſpectione teſtamenti. vide in.l.fi. C. de edicto. diui adri.tol
le.per illum tex.ſingularem.
An ⁊ quando mala fides defuncti noceat heredi ⁊ ma⸗

xime cñ ẽ cauſata ab error̃ iuris.vide.S. in vbo fides.

An filius poſſit adire hereditatem ſine iuſiu patris.vi⸗
de ſupra in verbo aditio.
An heredis inſtitutio facta per metum valeat.vide in/
fra in verbo metus. L
Si filius ⁊ nepos inſtituuntur heredesvtꝝ intelligant
inſtituti ſimul ⁊ ſemel ꝗn uero ordine ſucceſſiuo.uide in⸗
fra in uerbo inſtitutio.
An feruus inſtitutus heres cui datur libertas ſub con⸗
ditione ſit heres.vide infra in verbo ſi ſeruus.
An in obediẽtia alterius noceat heredi ſicut ſua ꝓpria
ad priuandum eũ hr̃ditate.vide in.l.pr̃ifamilias.ff.de hbe
redi.inſti.cũ nouo intellectu ad illũ tex. ſingularem.
An tex. in.l.ſi pf.ff.de here.inſti.hẽat locũ in filio inſti
luto cui eſt datus ſubſtitutuſ.vide in.l.ſi quis filium in pri
mo.ff.de acqui.heredi.per glo.ſingularem ibi.
An ſeruus inſtitutus heres a dño per fideicõmiſſum
ſit neceſſarius heres. vide infra in verbo ſeruus.
An ad hoc vt ſeruns ſit heres neceſſarius vᷣbeat eẽ ſer
nus tpe mortis teſtatoris ſi añ condictionẽ efficitur liber.
vide in.l.teſtamento.ff. de here.inſti.p illũ tex.ſingulareʒ.
An heredes coniuncti videant᷑ vocati in ſubſtimtiõe p
portionibus hereditarijs. vide in.l.qui cũ plures.ᷣff.de vul
ga.⁊ pupil.per illum tex. ſingularem.
An hec verba quiſquis mihi heres erit habeant vim
clauſule codicilaris.vide in.l.ex duobus.S.filiũ.S. de vul
ga. ⁊ pupil.per glo.ſing.ibi.
An 7 quando hereditas fratris non fuit adita trãſmi⸗
tatur. vide in.l.qui duos.ff.de vulga.⁊ pupilla.per illum

tex. ſingularem.

An ſi quis leneatur dare aliquid ĩ die moꝛtis intelliga
tur etiam ab adita hereditate.vide infra in verbo moꝛs.
An quis poſſit vt heres grauari ex contractu reſtiiuere

hereditatem ⁊ detrahere quartam. vide in. l. quidam cum

filium. ff. de heredibus inſti.cum nouo intelleciu ad illum
tex.ſingularem.
An per illa verba ſi filius meus deceſſerit ſine liberis
videantur vocati liberi ex teſtamento vel ab inteſtato. vi⸗
de in.l.lucius.fl.de bere.inſti.per glo.ſingularem ibi.
Arn inſtantia cepta cum defuncto tranſeat ad eius here⸗
dem quando obligatio non eſt trnnſitoꝛia ad eum. vide in

fra in verbo ſubſtantia. =èð
An vigoꝛe ficte confeſſionis poſſit fieri executio contra
eius heredem. vide ſupꝛa in verbo fictio.
An heres ſcriptus a debitoꝛe tributario cogatur ſubire
⁊ agnoſcere onus fundoꝛum ſterilium. vide in.l. heredes.
C. de omni.agro deſerto.lib.xj.per illum tex. ſingularem.
An heres inſtitutus vt fideicõmiſſarius poſſit eẽ hereſ
ſi non eſt fideicõmiſſarius.vide in.l.lucius titius.ff.de fi⸗
dei commiſſ.liber. cum nouo intellectu ad illum tex. ſing.
An ⁊ quando pꝛeſcriptio currat contra hereditatem ia⸗
centem.vide infra in verbo peeſcriptio
An poſſit hereditas adiri tam ex teſtamento ꝗᷓ ex codi
cillis.vide ſupꝛa in verbo aditio.
An ius adeundi ⁊ deliberandi tranſmittatur ad quoſcũ
q;.vide in.l.cum antiquioꝛibus. C. de iure delibe.per il⸗
lum tex. ſingularem.
Nue ſit differentia inter opulentam hereditatem ⁊ lo⸗
cupletem. vide in.l.ſi quis mihi bona.S.ſi ſeruuſ.ff.de acq
ren. heredi.per glo.ſingularem ibi. cuʒ eius impugnatiõe.
An in hereditate dicatur eſſe qlis qualis poſſeſſio.vide
in. l. gerit.ff.de acquiren. here.per illum tex.ſingularem.
HNeres anomalus quis ſit. vide in. S. fina. inſti. de eo
cui liber. cauſa bo.adic.per glo.ſingulalem ibi.
An ⁊ quando heres debet mitti in poſſeſſionem bono⸗
rũ ex edicto diui adriani.vide in.l.fi.C. de edi.diui.adri.
⁊ in. l. fi. C. de codicillis.
An quis poſſit nutu inſtitui heres ad pias cauſas.vide

in.c.cum tibi extra de teſtamentis per glo.ſingularem ibi.

An ſecundus heres teneatur etiam ſi nihil peruenit ad
eum. vide in.l.ꝙ dicimus.S.in heredeſ.fſ.q; metus cauſa
per illum tex. ſingularem.
An ⁊ quando pena tranſeat contra heredem. vide in.l.
iij.S. ꝙ autem.ff.ꝙ quiſqʒ iur.per glo.ſingularem ibi.
Arin vnus ex heredibus tradendo rem creditoꝛi heredi
tario tranſferat dominium in eum inuitis ſeu ignorãtibus
alijs. vide in.l.ſi quis ꝓhibuerit.ff.de publici.cuʒ nouo in
tellectu ad illum tex. ſingularem.
Hereticus an ius accuſandi hereticum vel puniendi
eum duret poſt eius moꝛtem. vide ſupꝛa in verbo ac
cuſatio. J
An quis poſſit cogi accuſare de homicidio.vide ſupꝛa
in verbo accuſatio.
HNomicidium an valeat ſtatutum imponens penaʒ pe.
cuniariã pꝛo homicidio.vide in.l.domini.C. de agri
⁊ cenſitis.lib.xj.cum nouo intellectu ad illum tex.ſing.
Si quis mandauit tibi vt comitteres homicidiũ ⁊ tu
alteri comiſiſti qui comiſit quis teneatur ex vobis.vide in
fra in verbo mandatum.
An ad pꝛobationem homicidij ſufficiat pꝛobare ho⸗
m inem moꝛtuum. vide in.c.libelloꝝꝑ.ij.q.viij.cum nouo
intellectu ad glo. ſingularem ibi.
An ocidens teſtatoꝛem vel eius filiũ pꝛiuetur eius ſuc
ceſſione ⁊ applicetur fiſco.vide in.l.his cõſequenter.S.i.ff.
famili. herciſ.cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularẽ.
⁊ etiam ad tex.in.l.codicillis.S.matre.fl.de lega.ij.
loſtes an poſſint eſſe de quacunqʒ gente. vide in.l.
hoſtes.ff.de captis ⁊ poſtlimi. reum per glo.ſing.ibi.
Imperatoꝛ ad queʒ ſpectet eius electio.vide in.c.ad
apoſtolice de re iudi.lib.vj.per glo.ſing.ibi.
An impatoꝛ poſſit inſtitui.vide infra in verbo ĩſtitutio.
Imunitas conceſſa alicui an extendatur ad minima. vi
de in.l.decurio.C. de decurio.lib.x.cuʒ nouo intellectu ad
illum tex. ſingularem.
Ingratitudo an intelligatur reintegrari pignus pꝛopter
ingratitudinem debitoꝛis. vide ifra in verbo pignus.
An donatio remuneratoꝛia reuocetur ob ingratitudinẽ
vide ſupꝛa in verbo donatio.
Incertitudo ſtipulationis an vitiet vel nimia difficul

tas obligationem. vide in. S. ſeruus inſti. de heredi. inſti.
per glo.ſingularem ibi.
Incertitudo an poſſit ferri alia ſnĩa ex eo ꝙ pꝛima ẽ in
certa. vide in.l.fin. de ſenten.que ſine cer.quant.cum nouo
intellectu ad illum tex.
In continenti quando dicitur aliquid fieri. vide in.l.ĩij
C. de edili. actio.cum nona declaratione ad illũ tex. ſingu.
Ingrediens an pena impoſita contra ingredientem ha⸗
beat locum in mittente nullũ. vide infra in verbo nũcius.
Impetratio facta per filiuʒ an noceat patri.vide in.l.iij.

S. ſi filius. ff. ꝙ quiſqʒ iuris. per illum tex. ſingularem.

Infamis an poſſit eſſe tutoꝛ.vide infra verbo tutoꝛ.
An poſſit ſtare in ea ciuitate in qua eſt papa vel impe⸗/
ratoꝛ. vide in.l.ij.S. miles.ff.de his qui nota.infamia cum
nouo intellectu ad illum tex. notabilem.
An ex adulterio infametur maſculus ſicut infamatur fe
mina.vide ſupꝛa in verbo adulterium.
Infamis an poſſi admitti ad honoꝛes vel officia.vide
in verbo accuſatio.
Infamia. an ſola infamia pꝛiuet quem a dignitate ipſo
iure abſqʒ alia ſententia ferenda in hoc. vide ſupꝛa in ver⸗
bo dignitas. J
Infirmitas an donatio facta ab infirmo ſit cauſa moꝛtiſ
vel inter viuos.vide ſupꝛa in verbo donatio.
Inquiſitio an iudex volens inquirere de aliquo crimi
ne teneatur pꝛimo citare partẽ offenſaʒ ⁊ ſtatuere ei termi
num ad accuſandum. vide in.c.pꝛeſ byter.ij.q.v.cum nouo
intellectu ad tex. notandum in.l.ij.S. fi. ff.de adul.
Inſignis quando cauſa eſt comiſſa per papam in certo
loco ⁊ dubitatur an ſit inſignis locus an ipᷣe delegatus poſ
ſet ẽt cognoſcere ſuper boc. vide in verbo delegatio ⁊c.
Inſtrum entũ ſi notarius obmittit inſtrumto aliquam
ſolẽnitatẽ ad ſe pertinẽtẽ an ex hoc reddat᷑ falſum.vi
de in. S. qꝛ vero in aũt.de nõ alienã.per glo.ſingularẽ ibi.

An dictatoꝛ inſtrumenti falſi teneat̃ aliqua pena ⁊ qua

vide in.S. qꝛ vero in aũt.de nõ alie.per glo.ſingularẽ ibi.
An inſtrumẽtũ diuerſa manu ſcriptũ reddat᷑ ex hoc ſu⸗
ſpectũ.vide in.S.quid ſepe in aũt.de triẽ.⁊ ſemiſſ.per illuʒ
tex.ſingularem cum noua conſideratione ad eum.
An renuncians inſtrumento videatur confiteri illud eẽ
falſum. vide in.l.ſi aduerſarius.C. de fide inſtrumen.cum
nouo intelleciu ad illum tex. multum ſingularem.

Nua pena puniatur lacerans inſtrnmentum coꝛam iudi

ce.vide.C. de fide inſtrumen.in pꝛincipio.
An notarius conficiens inſtrumentum deſectiuum tene
atur parti leſe ad intereſſe. vide in.l.fi.C. de magiſtr. cõue
ni. per illũ tex. ſingularẽ cũ aliquibus addictionibus nouis
Si non valet inſtrumentum an valeat confeſſio contẽ⸗
pta in eo.vide ſupꝛa in verbo confeſſio.
An caſſatio inſtrumẽti opetur ideʒ qð caſſatio iuris.vi
de ſupꝛa in verbo cancellatio.
Si qnis pꝛoducit inſtrumentum vel aliam ſcripturam
de vna ciuitate ad aliam an pꝛeſumatur pꝛoduxiſſe totum
vide infra in verbo ſtatutum.
An redditio inſtrumentoꝛum inducat reuocationeʒ mã
dati. vide infra verbo mandatum.
An inſtrumentum continens vtilitatem vnius tantũ pu
ta donationis vel liberationis debeat edi vtriqʒ parti. vi⸗
de infra verbo notarius.
An inſtrumenta habeant executionem paratam de int
cõmuni ſi ſequitur confeſſiovel iuramentum iudiciale. vi⸗
de in.l.ſed ſi poſſeſſoꝛi.S.ðfi.fl.de iutr̃ inr. cum nouo intelle⸗
ctu ad glo.ſingularem ibi.
Interdictum quis debeat obtinere in interdictio vti
poſſidetis.vide infra in verbo poſſeſſio.
An in interdicto vti poſſidetis valeat ſententia vti poſ⸗

ſidetis ita poſſidentis. vide in.l.i. C. vti poſſi per glo.ſin⸗

gularem ibi.

SS .
lprlmta
gntanirn
lrlterritnir⸗
Guündinem
Firtramewn
Nüamninen

alrac

8

AE

eahen
irliti⸗

iman N

nat

nerenlatni

õs
meb mnſne de inpoin
nmihtiumim
edin nanun
—
mhaumim in
”õä
nt Na ftrin lentot.
emeniunudiiiininidn
ermAkvnrind eniii iini
rvra xviiini go ſnlirit.
nmem ilftmn iujrvr au
wuai Nieghiilneih
mäDUNNLYNidt er ut⸗
a adhrini deti, niſin
rma MANdetie d ann.
mumsmumctofidtumt ffteiilei
Aallantmin Nefgeiſnmenon.
Nranun mimfenlaan.
õ
g NeNihMeINdeetiuntn
KAn rulidengit

amidiiinins Ktictuanmd

mmancmmenm u ſlen ffoni
iafrcu
wamiiagen hſaltbinin
—— d üim ſrhm
mdimaftnnikſim
—
—
irmnnsint nce⸗
dans iven mnti
rmas i umam ul
maiunmu⸗
tan

An interdictũ vnde vi detur ad damna ⁊a itereſſe. vide
in.l.licet. C. de exceptio. cũ nouo intellectu ad illũ tex. ſing.
Arin ⁊ qu ando poſſit obijci exceptio domiinij ei qui agit
iuriſdicto adipiſcende. vide in.l.fi.ff. de rei vendi. per gl.
ſingularem ibi.
Quid aũt in agente interdictio vti poſſidetis an poſſit
obijci. vide in verbo dominum.
An pendente petitoꝛio poſſit agi vti poſſideris. vide ĩ.l.
naturaliter S. nibil cõmune. ff. de acqui. poſſeſſio. cuz nouo
intellectu ad illum tex. ſingularem.
Interpꝛes an ſit teſtis. vide in.l.i.S. fina.ðff. de verbo.
obli.per illum tex. ſingularem. j
An habens poteſtatem interpꝛetandi poſſit interpꝛetari
pluſqua ſemel. vide in.l. quicquid aſtringede. ff. de verbo.
obliga. p illũ tex. ſing.m vnam lecturam.
Intereſſe an ⁊ quando poſſit pꝛobari per ſolum iura/
mentum contra doloſos ⁊ contra alios ſimiles. vide
ſupꝛa in verbo dolus.
An ⁊ quado notarius teneatur ad intereſſe parti 2 quo
modo contra eum probetur. vide infra in vbo notarius ⁊c.
An ⁊ quando in obligationibus rem dari ſuccedat obli
galio ad intereſſe maxime in contractibus bone fidei. vide
in. S. actionum inſti. de actio. per glo. ſingularem ibi.
Quando poſſit peti intereſſe ratiõe lucri ceſſantis.⁊ qd
in piſcatoꝛe ⁊ in venatoꝛe.vide in.l. quẽadmodũ.S. idẽ. ff.
ad.l.acqui.cum nouo intellectu ad glo.ſingularem ibi.
An indubio obligatio intelligatur facta per intereſſe.an
vero pꝛo pena. vide in.l.fi.S.fi.fl.de eo per quem factũ erit
cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An intereſſe poſſit excedere duplum. vide in.l. titinſ.ff.

de actionibus empti. cum nono intellectu ad illũ tex.ſing.

An in obligatione rem reſtitui ⁊ reʒ dari ſuccedat obli
gatio ad extimationem perempta re ipſa. vide infra in ver
bo obligatio.
Joculatoꝛ ducens animalia nociua ad ciuitateʒ qᷓ pe
na puniatur. vide in.l.quia.ff. de edi. edicto. cum no⸗
no intellectu ad illum tex. ſingularem.
Iplo iure de impoꝛtantia hoꝛum verbop in ſententijſ
in alijs diſpoſitionibus. vide in.l.ſi matre.de ſuis
legi. cum noua conſideratiõe ad illum tex. notabilem.

An competat in bonis mariti pꝛo dote re
Jpoteca ſtituenda ⁊ ẽt in bonis vxoꝛis pꝛo doteꝓp
miſſa danda. vide ſupꝛa in verbo dos.
An res empta de pecunia mea ſit mihi ypotechata. vi⸗
de ſupꝛa in verbo emptio.
An ypotecha conceſſa mulieri pꝛo dote ſua competat ẽt

eius patri. vide ſupꝛa in verbo dos.

An quis agens ppotecharia ↄ donotarium debeat ali⸗
quid pꝛobare. vide ſupꝛa in verbo donatio.
An ppotecha competens in bonis mariti pꝛo dote reſti⸗
luenda compꝛehendat etiam bona futura. vide ſupꝛa inver
bo dos.
An ceſſa actione perſonali intelligatur etiam ceſſa ypo⸗
lecharia vel alia acceſſaria. vide ſupꝛa in verbo ceſſio.
An ypotecha contracta per ſtipulationem tollatur ipſo
iure. vide infra in verbo ſtipulatio.
An de iure ffox. ypotecha eſſet inuẽta. vide in.l. credito
ribus.fl.de ſeparatio. cum nouo intellectu ad illum tex.no
tabilem.
Arn poſſeſſoꝛ conuentus ypotecharia a creditoꝛe pꝛimo
poſſit ei ſoluere ⁊ retinere rem. vide in.l.ſcimus.S.ſi vero
C. de iure deli. per illum tex. ſingularem.
An teſtatoꝛ poſſit remittere ypotecham pro legatis. vi
de in. l. i. C. vt poſſe. lega. cum nouo intellectu ad glo. ſin⸗
gularem ibi.
De generali ypotecha ⁊ ſpeciali que pꝛeferatur. vide
in.lij. .de pigno, cum nouo intelleciu ad illum tex. ſin⸗/

gularem. Srn :
Di debitoꝛ obligauit mihi rem ſuam ⁊ tercius agit rei
uendicatione ad illam ſi pꝛonuncietur in fauoꝛem actoꝛis
contra debitoꝛeʒ ⁊ detur poſſeſſio dicte rei tertio agẽti me
ſciente vtrum poſſim poſtea agere ypotecharia contra eum
vide in.l.pꝛeſes.C. De pigno.cum nouo intellectu ad illũ
tex.ſingularem.
An mulier ſterilis habeat ypotecham in bonis mariti
ſui. vide in.l. aſſiduiſ.¶ qui pocio in pigno. habeantur per
illum tex. ſingularem.
An alienatio legalis tranſeat cum ſua cauſa ideſt cum
Fpotecha.vide ſupꝛa in verbo alienatio.
Irracundia an contractus factus caloꝛe irracundic va
leat etiaʒ ad pias cauſas an obliget contrabentem
vide in. c. his qui opes.xvij.qiiij.cum nouo intellectu ad
illum tex. ſingularem.

Int erp ellatio Extra iudicialis an quando

. , conſtituat in moꝛa maxie qñ cre
ditoꝛ reculauit ſemel accipere rem ſibi oblatam 7 quomo

do tunc purgetur moꝛa. vide in.l. ſed ſi alia.ff. de conſtitu.
pecum.⁊ etiam in.l.cum poſtulaſſem.ff. de damno inkect.
per illum text. ſingularem cum noua conſideratione ad
eum.
An vbi pꝛeceſſit bina interpellatio poſſit moꝛa purga⸗
ri. vide in.l.traieſcicie. S. de illo.ff.de actio. obliga. cum
nouo intellectu ad illum tex. ſingularem
An vnica interpellatio ſufficiat ad conſtituendum quez
in moꝛa maxime quando ſuperioꝛ interpellatur ab inferio
re.vide in.l.ſi conuenerit.ff.de pigno.actio.cum nouo intel
leciu ad illum tex. notabilem.
An ⁊ quando dies interpellet pꝛo homine ⁊ an ſit opus
noua denunciatione. vide ĩ.l.i.S. licet. ff. de peri.⁊ quomo.
rei vendi. cum noua ratione ad illum tex. ſingularem.
An delatoꝛ fiſcalis conſtituatur in moꝛa ſine interpel⸗
latione.vide ſupꝛa in verbo fiſcus.
An dies tacita interpellet ſicut expᷣſſa. vide ſupꝛa ĩ ver
bo dies.
An dies interpellet pꝛo te quando pꝛomiſi tibi aliqd
in paſcate vel ab inde inantea arbitratu tuo. vide infra in
verbo pꝛomiſſio. .
Incendium an conducens domum cum hoc ꝙ non te⸗
neatur de incendio teneatur pꝛo incendio facto a fami 9
lia ſua vide infra in verbo locatio.
Interitus an iuſta cauſa excuſet ab interitu ſpẽi. vide
ſupra in verbo cauſa.
Interlocutoꝛia.an ſententia qua iudex pꝛonunciat ſe cõ
petenteʒ poſſit ꝑer eum reuocari.vide in.l.ſi pꝛeles.C.quo
modo ⁊ quan. iudex cum nouo intellectu ad illum lex.ſin
gularem.
Quando ſtatutum facit mentionem de interlocutoꝛia
an intelligitur de mera vel quomodo. vide.c.fina.ð de ele⸗
ctio.lib. vj.per glo.ibi ſingularem.
An interloqatoꝛia requirat eſſe cognitionem. vide in.l.
ij. S.ſi dubitetur.fl.de iudi. per illum tex. ſingularem.
An oẽ verbum iudicis ſit interlocutoꝛia. vide in. S. ad
excludendas.in auten.de litig.per glo.ibi ſingularem.
Interuallum modicum an ⁊ quando viciet ſtixulatio⸗
nem.vide infra verbo ſtipulatio.
Inuaſoꝛ in rem alienam ⁊ in continenti relaxans eaz
vel etiam pꝛopꝛiam an cadat a iure ſuo et quo mo⸗
do puniatur. vide in.l.licet. C. de exceptio. cum nouo intel
lectu ad illum tex. ſingularem.
An violentus inuaſoꝛ poſſit opponere exceptionem do
minij contra ſpoliatum. vide infra verbo ſpoliatus.
Inuentarium an teſtatoꝛ poſſit remittere eius confe⸗
ctionem. vide in.l. fina. C. arbitriũ tutele. cum noua
conſideratione ad illum tex. ſingularem. =

X

An inuentariũ pꝛoſit heredi obligato iĩn actione ⁊ obli⸗
gatione mixta. vide in.l.qᷓ dotis.fl.ſolu.ma.p glo.ſing.ibi.
Indebitum an pꝛomittens indebitũ habeat conditionẽ
indebiti. vide in.l.cum his.S.ſi mulier.ff.de cõdi.inde.cũ
nouo intellectu ad illũ tex. ⁊ ẽt ad tex.d.l.ſi donaturus.ſfl.
de condi.ob cauſam.
Inuecta ⁊ illata per ſecundũ conductoꝛẽ an ſint obliga
tapꝛimo locatoꝛi.vide infra in verbo locatio.
An fideiuſſoꝛ datus ꝓ penſione rei opetur vt inuecta ⁊
illata nõ ſint obligata. vide infra in verbo locutio.
Inditium an teſtis familiaris faciat indicium.vide in⸗
fra in verbo teſtis.
An inditiũ non ſufſiciens ad cõdemnationẽ ſufficiat ad
toꝛturam. vide infra in verbo toꝛmenta.
Inſinuatio an requiratur in liberatione ſicut in donatio
ne. vide ſupꝛa in verbo donatio.
Inſtigatoꝛ deſiſtens an incidat in turpilianũ. vide in.l.a
taletus.fl.de falſis cum nouo intellectu ad illum tex. ſin⸗
gu larem.
Impedimentũ iuſtum an ⁊ quãdo exculet.vide in.l.ꝙ
ſi nolit. S. ſi quis ita.ff.de edi. edicto. cum noua cõſideratio
ne ad illum tex. ſingularem. .
Quotiens poteſt pꝛobari impedimẽtum per iuramentũ
vide in.l.fina. S. fina.de bonis auto.iudi. poſſi.per illum
tex. ſingularem.
Inſtantia an ille qui ſuccubnit in vna inſtantia poſſit ſe
iuuare in alia ex oppoſito cum eo aduerſario. vide in.l.pe
nul. C. de ingenuiſ. manu. per glo. ſing. ibi.
An inſtantia cepta cum defuncto tranſeat ad heredẽ qñ
obligatio non eſt tranſitoꝛia ad eum. vide in.l. ſi homineʒ
fl. de fideiuſſoꝛibus cuminouo intellectu ad illuʒ tex. ſing.
Inſtantia cepta cũ actoꝛe an trãſeat in fiſcuʒ publicatis
bonis.vide ſupꝛa in verbo fiſcus.
Inquilinus an videat᷑ habere mandatũ a locatoꝛe ꝓ ex
pedientibus rei locate. vide infra in verbo locatio.
Infoꝛmatio de differentia inter infoꝛmationẽ exira iu
dicialem ⁊ actũ iudicialẽ. vide infra in verbo iudicium.
Inſtitutio heredis facta per metum an ſit ipſo iure nul
la. vide infra in verbo metus.
An inſtitutio facta de filio quẽ quis nõ credebat eſſe na
tum valeat ſi eo tempoꝛe erat natus.vide in.l.titius.S.lu⸗
cius.ff.de libe.⁊ poſthu.per illum tex.ſingularem.
An inſtitutio facta de filio ⁊ nepote intelligatur oꝛdine
ſucceſſiuo an vero ſimul ⁊ ſemel.vide ĩi.l.gallus.ñS.i.fl.de
liber.⁊ poſthu.per glo.ſingularem ibi.
An ſufficiat relinquere filio iure ſubſtitutionis ⁊ nõ in
ſtitutionis.vide infra in verbo ſubſtitutio.
An poſſit pr̃ qui non eſt ſoluendo inſtituere filiũ ſpuriũ
vel alium incapacem. vide in.l.ſi is qui ſoluendo.f.de he
re.inſti. per illũ tex. ſingularem. vbi etiam habetur an ſpu⸗
rius poſſit ſuccedere alijs agnatis.
An ꝑ illa vᷣba ſi filius meus deceſſerit ſine liberis ⁊c.
videãtur vocati liberi ex teſtamento vel ab inteſtato. vide
ſupꝛa in verbo heres.
An quis poſſit inſtituere eccleſiaʒ vel imperatoꝛẽ ad fi
nem vt moueant queſtionem contra eius conſoꝛtes. vide
in.l.imperatoꝛem.fl.de heredi.inſtitu. per illum text.ſin⸗
gularem.
An inſtitutio facta in vno caſu trahatur ad alium. vide
in. l.qui ex duabus in pꝛinci.fl.de acquiren. bere.per illum
tex. ſingularem.
An inſtitutus ſub condictione que fingitur impleta ſit
ſtatim hereſ.vide ſupꝛa in verbo heres.
Interruptio g vnuʒ ex reis an pꝛoſit alij.⁊ ẽt quid in fi
deiuſſoꝛe.vide in.l.cum quis.S.ſi quis.ff.de ſolu.cum no⸗
uo intelleciu ad glo.ſingularem ibi.
Integra res qñ dicitur res deſinere eſſe in terra. vide
in. c.ſi a ſubdelegato extra de officio delega.lib. vj. per gl.

ſingulareʒ. ibi. vbi ponitur ẽt an ꝑ ſubdelegationeʒ res de
ſinat eſſe integra. B
Inimicitia vtrum differat a qua parte ꝓcedat. vide in
l. atlete. S. dat remiſſionem.fl.de excu. tuto.cum quadã de
claratione ad glo.ſingularem ibi.
Iniuria an poſſit agi actione iniuriarũ õ eũ qui ſepi⸗
us minutus eſt nõ tamẽ verberauit. vide in.l. itẽ apð
§. ſi quis pulſatus.ſff.de iniurijs cum nouo intelleci ad il⸗
lum tex. ſingularem.
Quando quis teneatur ꝓ iniuria illata. vide in.l. aut fa
cta. S. qualitate.fl.de penis.cum noua litteratura ad illum
tex. notabilem.

An ⁊ quando pt᷑ poſſit remittere iniuriam illataʒ ↄtra

filium. vide infra in verbo pater.
Iter an pꝛo omnibus.xx.miliaribus ðᷣbeat᷑ vna dies p
qualibet edomada itinerantibus. vide in. c. cupientes. S. i.
de elec. lib.vj.per glo.ſingularem ibi.
Judeus effectus xpᷣianus ſi poſtea reddit ad iudiaſ⸗
mum. vtrum bona eius applicent᷑ fiſco vel filijs eius
iam effectis xpᷣianis.vide in.c.iudei.i.q.iiij.cum nouo in⸗
tellectu ad illum tex. notabilem.
An iudeus nouiter factus chꝛiſtianus poſſit admitti ad
officia publica. vide in.c. conſtituit.xvij.q.iiij. cum nouo in
tellectu ad illum tex. ſingularem.
Juditium an differentia ſit inter actũ iudicialẽ ⁊ in⸗
foꝛmationem extra iudicialẽ.vide ĩ.l.eum qui duobus.S.
filius.ff.de acqui.here.per illum tex.ſingularem.
An vbi dedieitur in iudicio aliquid cõditionale debeat
pꝛius illud liqdari. vide ſupꝛa in verbo conditio.
An in iudicio dicatur fieri q̃ſi contractuſ.vide in.l.ij.S.
fi. fl. de pto. ſtipu. per glo.ſingularem ibi.
Qui tulit ſnĩam nullam an faciat litem ſuã
Judex vide in.l.fi.fl.de varijs.⁊ extra cogni.cũ no
ua conſideratione ad glo.ſingularem ibi.
An iudex.in penis ſtatutoꝝ habeat arbitrium. vide in
l. ſi qua pena.fl.de verbo.ſigni.per glo.ſingularem ibi.
An iudex poſſit ex cauſa facere quẽ verum poſſeſſoꝛem
ex interpoſitione pꝛimi decreti tantum. vide ſupꝛa.in ver⸗
bo decretum.
Quando ſnĩe ꝓferuntur diuerſe a duobus iudicibus q̃
pꝛeualeat.vide infra in verbo ſententia.
An iudex poſſit fupplere ſniam ſuam eadem die poſtꝗᷓ
tulit eam. vide in.l. paulus.la pꝛima.fl.de re iudi.per illuʒ
tex.ſingularem.
An iudex poſſit capere inoꝛmationem a teſte non iura
to.vide in.c.i.S.ſi duo.in titu.de pace tenen.cum noua con
ſideratione ad glo.ſingularem ibi.
An ſi quis dicit ſibi ius perdat pꝛemium legale.vide ĩ
l. interdum. S. qui furem. fl.de furtis. per illum text.ſin⸗
gularem.
An ⁊ quando inter iudices equales ſit totus pᷣuentiõi
vide in.l.ij.S.fi.ff.de adulte.cum nouo intellectu ad illum
tex. ſingularem.
An iudex maioꝛ poſſit ſe ſubmittere iuriſdictioni mi⸗
noꝛis.vide in.c.nos ſi incompetẽter.ij.q.vij.oum nouo in/
tellectu ad illum tex.ſingularem.
Qua pena punitur iudex qui denegatvᷣfenſiões reo vi
de in.l.lege.iulia.S.i.ff.ad.l.iulia.repe.per illum tex.ſin⸗
gularem.
An pꝛopter magnitudinem criminis poſſit iudex graua
re penam.vide in.l.diuus.ff.de falſis cum nouo intelleciu
ad illum tex. ſingularem.
Si iudex pꝛonunciat ut delegatus ⁊ etiam ut arbitra⸗
toꝛ an ualeat ſententia.uide in.c. niſi eſſent extra de pꝛe⸗
ben. per illum tex.ſingularem.
Qua pena puniatur ille qui blanditur iudici nt ferat ꝓ
eo ſententiam.uide in.l.i.ff.ad.l.iul.de ambitu cum nouo
intellectu ad illum tex.ſingularem.

Sruidin

tnenint

genotartei

ſireim
VRupne
IErmlaAuen
Meherpramt
Biteerre
imtr
Anurrumie

ARiiin
—

Kitinn lälnen.
niintinini

e sn i
ünd. ei
rnennnn
unn
arinirzi
Rleng erdenitei i
Qben gann ſlenli
S 4 Noielen 8

Gerii
ktemmlnſki⸗
nn
ee

uin

Banimiſui lcſetſeri
4 unniui lagiin
akpinn nim 4
äl
Ainctuiſtiointti⸗
ü
cer õ
N AalienmtNNin
alax imtr Muirminin, nii
mlxpi golplnn ii
aaſaer eenn wſeſoen
GEEiNNiMN fideſih nu,

ie emn ite eninächi
Arnid nnn.
Kiwderüm imtinn depi
õõ

õsäõ
sinNe Nett n

1 zneni
es cvulesſt listn
——

. rr mlcin
rne liinin irſiche
nnmus mi
.iiadluluneln
Aſilaluls
nu

mußerii muln

½
egin Nelegans
u .* ſtclumef
ur . Gnſerg
un in dult in

ma inlilus⸗

1un

cigtimn/

Qua pena pimitur iudex qui fert ſniam per doluʒ peſ⸗
ſimum. vide infra in verbo ſnia.
An iudex poſſit dare condemnato licentiam moꝛtis.vi
de in.l. aut damnũ. S. i. fl.de penis. cum nouo intellectu ad
illum tex. ſingularem.
An iudex poſſit cognoſcere vtꝑ ſua ſit iuriſdicio qñ in
cã indicãda debẽtur ſibi ſpoꝛtule.vide.j.inverbo ſpoꝛiule.
An ſm decretũ interponatur officio iudicis nobili vel
mercenario.vide ſupꝛa in verbo decretũ.
An ad officiũ iudicis ſpectet ꝓuiſio aquax ⁊ viaruʒ ⁊
riuoꝛum. vide ſupꝛa in verbo aqua.
An index cauſe criminalis poſſit cognoſcere incidenter
de cauſa ciuili reſultante ex eo crimine.vide.S.i verbo cã.
QOuũo ſuccurritur iudici contra p̃ᷣtoꝛem ſeu magiſtratum
facientem aliquid contra ius vt ipſe nõ teneatur vide infra
in verbo pꝛetoꝛ.
An iudex poſſit cognoſcere de cã ciuili ſi reus eſt cõuẽ
tus criminaliter moꝛtis.vide ĩ.l.interdũ.S.qui interdũ.S.
qui furem. ff. de furtis cũ nouo intellectu ad illum tex.ſin-
gularẽ. 1 etiam ad tex.in.l.defuncto.ff. de publi.iudi.
Ar iudex poſſit capere fideiuſſoꝛẽ indemnitatis ꝓ ali⸗
quo acni fiendo per eum. vide ſupꝛa in verbo fideiuſſoꝛ.
An iudex qui ſoluit aliquid ex eo ꝙ fecit litem ſuã ꝗa
male iudicauit poſſit petere ſibi cedi actionẽ contra eum ꝓ
quo ſoluit.vide ſupꝛa in verbo ceſſio.
Arn iudex capiens pecuniam per ferenda ſnia poſſit re/
integra penitere ⁊ euadere penã.vide.õ.ĩverbo penitẽtia.
An abſolutio ab obſeruatione iuditij poſſit peti non ſo⸗
lum coꝛam iudice oꝛdinario ſed ẽt coꝛã delegato.vide ſu⸗
pꝛa in verbo abſolutio.
An vbi non poteſt baberi copia iudicis ſufſiciat ꝓteſta
ri ad tribunal eius. vide in. c. cupientes.S.quod ſi per. xx.
de elect. lib. vj. per glo. ſingularem ibi.

An index poſſit expellere agentem ſine actione quãdo

boc notoꝛie conſtat.vide ſupꝛa in verbo actio.
Quomodo ſuccurratur nobis contra iudicem volenteʒ
grauare anteꝗᷓ grauet. vide in.l.ſi pater. C. ꝗ bonis ce. poſ⸗
ſunt. per illum tex. ſingularem.
MNua pena puniatur iudex negligens in expeditiõe cau
ſarum fiſcalium. vide ſupꝛa in verbo fiſcus.
Arn index poſſit minuere terminos iuris poſt quos ve/
nit imponenda pena ad eius arbitrium. vide in. c. i. in titu.
de mili. vaſa. ꝗ contu. eſt. cum nouo intellectu ad illum no
labilẽ tex. ⁊ ẽt ad tex.in.l.ſatis.ᷣff.de in ius vo.
An index ꝗ tulit ſnĩam iuſtam tñ cum odio teneatur in
foꝛo conſcientie. vide in. S. cum ergo.xj.q.iij.cum nouo in⸗
tellectu ad illum tex. ſingulurem.
Qua pena debeat puniri iudex ſecularis qui requiſituſ.
a clerico fuit negligens in iuſticia adminiſtranda. vide in
c. adminiſtratoꝛes. xxiij.q.v.cum nouo intellectu ad illum
An ſtetur dicto iudicis ex qua cauſa motus fuerit ad ꝓ
lationem ſen:entie. vide in.l.ſi pꝛetoꝛ.S.marcellul.ff.de iu
di. cum nono intellectu ad glo. ſingularem ibi.
An index negligens in fine officij expedire cauſas pu⸗/
niatur aliqua pena. vide in. l. in oꝛdinem. S. ſciendum. ff. de
zagt tenus cun nouo intellectu ad illum tex. ſingulareʒ.
n iudex poſſit ex ſuo officio petere a pꝛocuratoꝛe vt
oſtendat mandatum. vide in. c.i. extra de elec. libꝛo.vj. vbi
etiam ponitur qñ poſſu opponi exceptio falſi pꝛocuratoꝛis.
An geſta per iudicem in competẽtem poſſint ratificari
per partes. vide in.l.ſecunda.C. comu.vtri.iudi.cum opti⸗
ma declaratione ad illum tex. ſingularem.
Arn iudex poſſit ex officio ſuo pꝛocedere in cauſa reſti⸗
tutionis in integrum. vide infra in verbo reſtitutio.
Sie udex habet limitatam iuriſdictionem vſqʒ ad cer

tam quantitatem 2 tulit ſententias ex duplici cauſa an ſit

ii eius electione an vero ſit electio actoꝛis que valeat. vi⸗
ge in.l. ſi duas. f. oe excuſa. tuto. cum nouo intellectu ad il

lum tex. fingularem.

An iudex poſſit condemnare aliquem eum boc ſi n
ſoluat teneatur ad quartum pluris.vide in.l.i.¶ cs
ca. lib. x. per glo. ſingularem ibi.
An iudex poſſit condemnare reum conuentum ex plu⸗

ribus actionibus exvna ſi non abſoluit e ijs. vi
um pꝛo alijs.
ſupꝛa in verbo actio. Eie aicſe ria

An ſit licitum iurare per deos
Juramentum immoꝛtales. vide cacerd⸗
tibus.xj.qj. cum nouo intellectu ad illum notabilem tex.
An pꝛocuratoꝛes ⁊ aduocati debeant iurare de calum-
nia. vide in.l.rem non nouam. C. de iudi.cum nouo intel⸗
lectu ad illum tex. notabilem.
An poſſit iurari contra babentem rem venalem ſi non
velit eam reſtituere. vide in. l. ij. C. de in. litẽ iuf cum no⸗
uo ſenſu ad illum tex. ſingularem.
An contra doloſum pꝛobetur intereſſe per ſolum iura⸗
mentum ⁊ quando dolus eſt in obmittendo. vide ſupꝛa in
verbo dolus.
An iuramentum de futuro valeat 7 quando obliget iu
rantem. vide in.l. lucius.ᷣfl de bis qui no. inſa. per glo. ſin⸗
gularem ibi.
An facultas iurandi conceſſa alicni a lege vel a ſtatuto
tranſeat ad heredeʒ. vide in.l. penul. 5. fi.fl. ne quis eum ꝗ
in ius vo.eſt exi.per glo.ſingularem ibi.
An iuretur in litem quando ſolum competit officinz in
dicis ⁊ non actio.vide in.l.⁊ harum. ff.ſi ſerui.vedi.ꝑ glo.
ſingularem ibi.
An ex iuramẽto defenſoris oriatur exceptio ipſi defen
ſo. vide in.l. fi..fi. f. de iu. iuran. per illum tex. ingularẽ.
An iuramentum habeat cauſam pꝛeciſam. vide in.l.ſi
pecuniam. ff. de condi. ob cau. cum nouo intellectu ad glo.
lingularem ibi ⁊ etiam ad illum tex.
An ille qui iurauit nolle eſſe pꝛelatum ſi eligitur poſſit
acceptare.vide in.l.fi.fl.ad municipa.cum nouo intelleciu
ad illum tex. ſingularem.
An iuramẽtũ ꝑ qð ꝗs vult ꝓbare ignoꝛãtiam poſſit pᷣ⸗
ſtari p ꝓcuratoꝛẽ vide in.c.ſi vero aliquis de elec.lib.vj.
per illum tex.ſingularem.
An ex iurameto volũtariovel in litẽ oꝛiatur actio. vide
in. S. pᷣterea inſti. de actio.per glo.ſingularem ibi.
An iuramentũ reqrat pntiam partis.vide in.c.quotienſ
xij.q.i.per glo.ſingularem ibi.
An impedimentũ poſſit pꝛobari per iuramentum vltra
quam ſemel. uide ſupꝛa in uerbo impedimentum.
An mulier renũciãs ſenatuſcõſulto uelleião cũ iuramẽ
to pᷣumatur certificata de beneficio vide in.c.ex reſcripto
extra de iure iu.per illum tex. ſingularem.
JZuriſdictio. An index ſupioꝛ ſeu maioꝛ poſſit ſe ſub
mittere iuriſdictõi minoꝛis.vide ĩ.c.nos ſi.ĩcõpetẽte.
ij.q.vij.cũ nouo intellectu ad illũ tex. ſingularem.
An iuriſdictio maxime volũtaria poſſit ꝓrogari in no/
tarium. vide in.l.i.ff.de iudi.cum noua conſideratione ad
glo. ſingularem ibi.
An creditoꝛ habeat iuriſdictionem in hoĩes caſtri ſibi
pignoꝛati. vide infra in verbo pignus.
An inriſdictio volũtaria poſſit exerceri extra territoꝛiũ
indicis. vide in.l.magis puto.S.illud.fl.de rebus eoꝝ cum

nouo intellectu ad illnm tex. ſingularem.

An iudex poſſit cognoſcere ſi ſua eſt iuriſdictio qñ ĩ ci
debentur ſibi ſpoꝛtule. vide infra in verbo ſpoꝛtule.
An iuriſdictio dicatur ꝑpetuata ꝑ ſola citationem. vide

ſupꝛa in verbo citatio.

Jus.An ex narratione iuris poſſit ſimum argumẽtũ
a cõtrario ſenſu ꝓ deciſione cauſaꝑ. vide in.l.i.C.qũ
non pe.partes.per glo.ſing.ibi.
An emptoꝛ incoꝛporalium equiparetur ei cui reſtituts
eſt hereditas.vide ſupra in verbo emptio. .
3

An ius ſubſtltutionis trãſmittatur ad heredes. vide.j.

in verbo ſubſtitutid.

Si ius ſuperueniens pendente lite Kerciun quomo⸗
* C

do debet ferri ſententia vide in.l.ſicut.S. ſed ſi queritur.ff.
ſi ſeruitus vendi.per illum tex. ſingularem.
Laceratio. Qua pena puniat᷑ ille ꝗ lacerat inſtrumẽinʒ
debiti coꝛã iudice. vide ſupꝛa in verbo inſtrumentum.
Lapilli. Jactus innunciationẽ noui operis qũo accipia
tur ⁊ quomodo fiat.vide infra infra in verbo nunciatio.
Latine. Quomodocapiatur hoc verbũ.vide in.l.decre
a.ff.de re.iudi.cum nouo intellectu ad illũ tex. notabilẽ.
Laudũ. An ſuccumbens in cã reductionis landi ad ar
bitrium boni viri ẽt ſi iniuſte ſit latuʒ incidat in penam. vi
de ſupꝛa in verbo arbiter.
Legatus.pꝛoconſulis.An poſſit dare tutoꝛem. vide ĩ.l.
legatus.ff.de offi pcon. vbi ponitur oꝛiginalis ratura dif
ferens ab oĩbus tranſumptis codicibus mirũ immodum ꝓ
ut vbi videre potes. .
An legatus ẽt de latere poſſit ſtatuere aliquid ↄ ius.vi
de in.c.fi.de hereticis.lib.vj.p glo.ſingularem ibi.
DO0uũo intelligatur legatũ aciũ ticio cũ
Legatum Ecalehu. vis⸗ in. l. ſi Feku g. 1 quis ita
ff. de rebus dubijs cum nouo intellectu ad illũ tex. ſing.
Si legat᷑ ticio ⁊ heredi vſuſfructus an ꝗlibet hẽat par
tem ⁊ qũo.vide in.l.ſi quis ticio.fl.de vſu acre.cum nouo
intellectu ad illum tex.ſingularem.
Si legatur vſuſfructus ticio cum hoc vt poſt moꝛtẽ re/
ſtituat heredi an videatur legata ei pꝛopꝛietas. vide infra
in verbo vſuſfructus.
Si legat᷑ mihi vſus domus vel palatij ⁊ ego ſemel ele
gi aliquã partem eins ad hĩtandum vtru poſſim variare vi
de infra in verbo vluſfructus.
An ſicut dominiũ rei legate tranſit ipſo iure in legatari

um quãdo eſt teſtatoꝛis ita tranſeat dominium poſt acqſi-

tum per beredẽ in re legata. vide in. l.i. S. fi.fl.de eo ꝑ quẽ
factũ erit cum nono intellectu ad illam glo. ſing. bi.
An ſoluens vnũ legatũ ex teſtamento mi us ſoleni te⸗
neatur ẽt ad alia legata. vide in.l. in teſtamento. ff de fidei
com. liber. cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An dies legati cedat quãdo quis habens viumfructuʒ

vel nudã pꝛopꝛictatem in aliqua re legat eã que poſtea cõ⸗

ſolidatur. vide infra in verbo vſuſſructus.
Si teſtatoꝛ qui hẽbat poſſeſſ onẽ aliquã in re ⁊ non do
minium legat vtrũ heres teneatur cedere legatario actio⸗
nem. vide in.l.ſi res.flſ.de euictio.per glo.ſingularẽ ibi.
An poſſit legari ab ex heredato vel pᷣterito ſub noie ap
pellatiuo. vide in. l.generaliter. S ex teſtameto.ff. de fſidei.
liber.cũ nouo intellectu ad illu tex.ſingularem.
Si teſtatoꝛ dicit in teſtamẽtovim fieri veto legario an
videatur data licentia ei capiẽdi rem ꝓpꝛia auctoꝛitate.vi
de in.l.pmiſceri. S. ſpecies.fl.de acqui.poſ.per illñ tex.ſin⸗
gularem cum nouo intellectu ad eu.
An legatũ poſſit repudiari ante additã hereditatẽ.vide

in.l.hec aũt.fj.de his qui in fraudem creditoꝛum per glo.

ſingularem ibi.

An legatum factum ſub conditiõe expiret ſi legatarius

pꝛecedit ante conditionẽ ⁊ quid de liberis.vide in.l.is cui
ff. de actio.⁊ obli. per glo.ſingularem ibi.
An diſpoſitio.l.cũ auus.ff.de condi.⁊ demon. habet lo

cum in legato particulari. vide in.l.generaliter. S. fi. C. de

inſti. ⁊ ſubſti.ſub condi. factis per illum tex.ſingularem.

An legata ab inteſtato videantur repeti a a veniẽtibus

ab inteſtato. vide in.l.eam quã.C. de fideicomiſſis.
An legata minuantur p es alienum. vide ĩ.l. licet.C. ad

legẽ fal.cum noua cõſideratione ad illum tex. valde ſing.

An teſtatoꝛ poſſit remittere hipotecam competentem ꝓ
legatis. vide ſupꝛa in verbo hipote a.
SDi lega tur vni vſuſſructus ⁊ ꝓpꝛietas alieri an ꝑ moꝛ

tem legatarij viuo teſtatoꝛe extinguatur legatu. vide in. l.
ſi ticio.ff. de vſufru. cum noua ratione ad illum tex. ſing.
An ⁊ quãdo valeat legatum factum ſcienter de re alie
na ⁊ maxime quãdo quis ſperabat illam rem fumiram ſuã
vide in.l.ſi dominus.ſfl.de vſufructu cum nouo intellectu
ad illum tex. ſingularem.
Legittima de ꝗbus rebus debeatur filio an de melio⸗
ribus vel deterioꝛibus.vide in.l.ſumma cũ rõne.ff.de ꝑe/⸗
culio per illum tex. notandum.

An legittima tollatur quãdo ſubſtitutiovalet iure dire

cto.vide infra in verbo ſubſtitutio.
Tegitimatio. An filius legitimatus poſſit hẽre pluſ qᷓ
legitimus. vide in. S. ⁊ quoniã varie.in auten.quibus mo.
na. effi.ſui per illum tex.ſingularem.
An in legitimatione fienda de aliquo naturali vel ſyu
rio requiratur conſenſus eius.vide inſti.de adoptio. in pꝛĩ
cipio cum nouo intellectu ad glo.ſingularem ibi.
An legitimatus per pꝛincipem ad pꝛeces meas poſſit re
nocari ad pꝛiſtinum ſtatum ob ingratitudinem. vide ĩ.l. ſo
lo. C. de libe.cã cum nouo intellecu ad illum tex. ſing.
An ſtetur dicto pr̃is vel matris de matrimonio quo ad
legitimationẽ filioꝝ ⁊ alioꝝ de pꝛogenie.vide in.l.pe.C.
de fideiuſſo.per illum tex.ſingularem.
Leno qua pena puniatur.vide ſupꝛa in verbo amaſia.
Lex pꝛobibitiua ſuperueniẽs an trahatur ad pꝛeterita
7 an extendatur ad cauſas pendentes.vide in cle.ſtatutum
de electio. per glo.ſing. ibi.
An contractus celebꝛatus cum pꝛincipe vel cũ auguſta
eius cõſoꝛte habeat vim legis.vide ſupꝛa in verbo ↄctus.
An ſicut ſnĩa pꝛincipis hʒ vim legis ita ſnĩe alioꝛum in
ferioꝝ. vide in.l.i.fl.de ferijs cum nouo intellectu ad glo.
ſingularem ibi.
uid operetur p̃oꝛdinatio legis circa ius ſuperneniẽs
pendente iudicio. vide in.l.qui repudiantiſ.fl. de inofficio.
teſta. per glo.ſingularem ibi. .
An vbi ẽ coꝛꝛecta rõ legis intelligatur coꝛꝛecta ipſa lex
vide in.l.i.ff. de legi.tuto.per glo.ſing.ibi.
An rõ pꝛobabilis legis dicatur eſſe anima ipſius legis.
vide in. l. ſcire opoꝛtet. S. ſed maxime. ff. de excu. tut./ per il
lum tex. melioꝛem de coꝛpoꝛe iuris ad hoc.
An ex tacita rõne legis poſſit pimi foꝛmaliter diſpoſi⸗
tum. vide in.l.ꝓſpexit.fſ.qui ⁊ a quibus.per illũ tex.ſing.
Quando lex hʒ varios intellectus vtrum ſnĩa lata con
tra eius teno:em valeat.vide.j.in verbo ſnia.

. Si eſt ineptus vtrũ poſſit ferri ſnĩa ſu
Libellus ralent pide

per eo que valeat. vide inſti.de obli.
glo. ſing. ibi cum nouo intellectu ad eam ⁊ in.l.niſi. S.i.ff.
de tute. ⁊ natio. diſtra. vbi ponitur etiam an hec ſnĩa perdu
cat exceptionem rei iudicate.

An libellus ſit neceſſarius vbi imploꝛatur officiũ iudi

cis. vide in.S. penul.in auten. de exbiben. reis per glo. ſin⸗
gularem ibi. 1 in. S. multis inſti. de liberti. per gl. ſing. ibi.
An ſufficiat ꝙ libellus cõcludat pᷣumptiue ⁊ non neceſ
ſario. vide in.c.ſacerdotibus.xj.q.i.p glo.ſing.ibi.
Si libellus eſt generalis.⁊ ꝓlſequtio eſt ſpecialis ⁊ ſen
tenna eſt generalis. an ſententia refferatur ad libellu an ad
ꝓſequta. vide in.l.de rebus.ᷣff.de arbi.cũ nouo intelleciu
ad illum tex. ſingularem.

An ⁊ quando ſnia debet eſſe confoꝛmis libello.vide in

fra in verbo ſententia.
An poſſit peti in libello pars debiti per creditoꝛem reo
opponente.vide.S.in verbo creditoꝛ.
An libellus ſup vna ſuma non expꝛeſſa aliqua cauſa in
terrumpat pᷣſcriptionem. vide ſupꝛa in verbo citatio.
An in citatione debeat interdici totus libellus.vide.ð.
in verbo citatio.
An confeſſus poſſit opponere de ineptitudine libelli.vi

de ſupꝛa in verbo confeſſio.

iptnalian
Haſminiim
umibelti⸗
Da
res
um
ſoiei
Mailgii
unicmar
träinn
Aenttiirärin
ittiätninn
Ann
1
. W 7 . 1
W . .* „e

nddrg
i.
Nti dn,

uhenr,
i ſſen
Aunuatn wiit,
A en
etn e
Aüi mifn N
Anlen

nigien
— Y.M
a tncrnd inici n
Mne Ccnſmimi

aimimgnalenmin

N
nann

— ſi . n
. rlunn en,
51
me kſu t
r luiſihni
er uiſitalneri
lerur nbanziitikeſmm
a amai Utcingrte
ufalianck inn rihzn
uu remmlezüfieiinmni
Eengn lenign

.. r. . .
Qerer nienn isäninſnn

matundalaimianiirnit.
érm hwurliat uum hhl
iſ am goſb
interlslegs ium eſemmm iſnelge,
Ahre genlnurmneſdeeumat
dnNtee.
atntie enn wirin umiin iio⸗
Anl ti nugihnegg lüt nn
n BMisitlAKIIfülun,
rumt en ſae i ſwtoſin .
Gid ammpſni oltini uſ
wllg eann nritud
xR milon en unen
tmr inſ pum nm n hu i

Eeilann mi

An oblatio libelli ſit de peeſu. vide in. l.i.fl. de in ins
vocan per glo. ſingularem ibi. L

An libellus ꝓcedat in quo petuntur ſumptus futnre li⸗/

tis. vide in.l.nouiſſime. S pomponius.ff. ꝙ falſo tulo. auc⸗
to. cum nouo intellectu. ad illuʒ tex. vbi Mal. dixit hũc eſ
ſe mirabilem libellum. . .
An libellus ꝓcedat ſi peto quinquaginta ex centuʒ mi
hi ꝓmiſſis vel quinquaginta ꝓmiſſa quando centum ſunt
ꝓmilſſa. vide in. l. cire debemus. fl. de verbo. obli. per glo.
ſingul arem ii. 5
An ille qui olim fuit dominus debeat allegare in libel
lo ſe eſſe dñm de pꝛeſenti. vide ſupꝛa in verbo dominiuz.
An libellus alternatiuus pcedat. vide inſti. de actio. p
glo. ſingularẽ ibi.
An libellus ſine concluſione ꝓcedat contra violentum
innaſoꝛem. vide in. c pꝛeſulatus.i.q.iiij.cum nouo intellec
tu ad glo.ſingularem ibi.
Licentia data creditoꝛi a debitoꝛe ingrediendi bona
eius pꝛopꝛia auctoꝛitate quid impoꝛtet. vid . inl creditoꝛ.
S. fi.fl. qui potio. in pigno. cũ nono intellcũ ad illũ tex. ſing.
Licentia conceſſa alicui intrandi rem pꝛopꝛia auctori⸗
tate. an poſſit alteri cedi. vide ſupꝛa in verbo auctoꝛitas.
Lis ſi ſtat per aliquem quominus lis conteſtetur. an
habeatur ꝓ conteſtata ad tinẽ vt actio perpetuet᷑ tam reſpe
ctu tempoꝛis ꝗᷓ ẽt vt tranſeat in hr̃dẽ.vide.s.ĩ vbo ↄteſtatõ

An litis ↄteſtatio tollat facultatem ſoluendi adieto.vi

de in.l.ſi quis ſtipulatus.ff.de ſolu.cum nouo intellectu ad
illum tex. ſingularem.
An quis poſſit compelli conteſtari litem ⁊ quando. vi⸗
de in autent.qui ſemel.C.quo ⁊ q iudex ꝑ glo.ſing ibi.
An per litis conteſtationem inducat᷑ quañi cõtracius.vi
de in.l.i.C. de diuer. ⁊ tempo.pꝛeſcri.p glo.ſingulareʒ ibi.
Locus vtrum dicatur inſignis quis poſſit de hoc co⸗
gnoſcere. vide in.c.ſtatutum de reſcript.li.vj.cum no
no intellectu ad glo. ſingularem ibi.
Locatio.ſi locaui tibi vſufructum fundi mei pꝛo certa
penſione annna. an extinguatur per moꝛtem ↄductoꝛiſ
vide in.l.ſi da.C. de vſufructu.cum nouo intellectu ad il⸗
lum notabilem text.
An habens mandatũ ad recipiendũ penſiones rei loca/
le intelligat here mãdatũ ad relocãdũ vide.j.ĩ vbovẽditõ
Quid differat locatio a ceſſiõe.vide.S.in verbo ceſſio.
An inuecla ⁊ illata ꝑ ſim ↄductoꝛẽ ſint obligata pꝛimo
locatoꝛi.vide in.l.ſi in lege.S.ſi colonus.fl.locati.cuʒ nouo
intellectu ad illum tex. ſingularem. ⁊ ẽt ad tex.in.l. ſolutuʒ
in fl.ff. de pigno. actio.⁊ ad tex.in.l.certi iuris.C. loca.
An conducens domũ cũ hoc vt nõ teneat᷑ de ĩcendio te/
neatur de incendio facto ꝑ familia in ſuã vide in.l.ꝗ inſulã
8.colonus.ff.locati.cũ nouo intellectu ad illuʒ tex.ſing.
Qũo locãs opas ſuas teneat᷑ de vitio rei.vide ĩ.l.ea le
ge. .locauif. locati per illum tex. ſingularem.
An fideiuſſoꝛ datus locatoꝛi opet᷑ vt inuecta.ꝛ illata in
domo locata non ſint obligata. vide in.l.pen.ff.quibus mo.

pi. vel ypo.ſol. cũ nouo ĩtellcũ ad illũ tex. ſingularem.

Si locatoꝛ pꝛomiſit non alienare rẽ locatã in pꝛeiudici

um cõductoꝛis cui obligauit omnia bona ſua. an valeat ali
enatio poſtea facta. vide in.l. ſi creditoꝛ. S. fi. ff. de diſtra. pi

gno.ð quo tex.fuit alias magna altercatio ĩter Mar. bal.
An obligatus ꝓ ↄductoꝛe domus ad penſionẽ teneatur
etiã ꝓ eius deteriatione. vide ſupꝛa in verbo fideiuſſoꝛ.
An inquilinus videat᷑ habere mandatum a locatoꝛe ꝓ
expeditione rei locate. vide in.l.ſi filius.fl.de damn.infec.
cum nouo intellectu ad glo. ſingularem ibi.
An ↄductoꝛ teneat᷑ de nouo cõducere rẽ ex qua pcepit

multos fructus. vide ĩ. l. ttẽ ferro. . qui maximos. ff.ð pu

blicanis. per illum tex. ſingularem.
An locatoꝛ poſſit expellere conductoꝛem pꝛo re locata

rcficienda. vide ſupꝛa in verbo cõductoꝛ.

Zndus. an 2 quando leneatur vendens rem in ludo
de euictione. vide in.l. fi. S. ſi in alea.fl. quaꝑ re. act. non da
tur. cum nouo intellectu ad illum tex. etiam ad tex. in.l. ſi
quis eum ſciret.fl.pꝛo emptoꝛe.
VDala fides. an tranſeat in ſucceſſoꝛem ſeu beredem
vniuerſalem. a etiã in particularem. vide in.l.ſi homo. fl.
de vlucapio per illum tex. ſingularem.
An ⁊ quando mala fides ancioꝛis noccat heredi ꝗ poſt
acquiſiuit titulũ.vide in.l.an vitiũ.S. ex facto.f. de diuer.
2 tempo.pꝛeſcri.per in ter. ſingularem.
abens ad vendendũ rem an intel
andatum ligatur habere mandatum ad reci⸗
piendum pꝛecium. vide infra in verbo venditio.
An habens mandatũ ad recipiendũ penſiones rei loca⸗
le intelligatur habere mandatuʒ ad relocandum reʒ. vide
in dicto verbo venditio.
An mandatũ factũ de emendo fundũ ↄpꝛehendat ꝑtem
illius qui ſuſcepit mandatũ. vide in.l.ſi funduʒ.ff. manda.
per illum tex. ſingularem. cum nouo intellectu ad eum.
An habens mandatuʒ ad cauſaʒ integrã ſopitã intelli⸗
gatur habere etiã mandatum ad eandem reintegrandam.
vide in.l.qui pꝛopꝛio.S.item queritur.ff.de pꝛocura.cuʒ no
uo ⁊ ſingulari intellectu ad illum tex. ſingularem.
Quando dubitatur de mandato pꝛocuratoꝛis.an admit
latur ſi dominus eſt pñs vel abſens.vide.j.ĩ vbo ꝓcuratoꝛ
An ſcientia domini ſuperueniens inducat mandatũ.vi⸗
de in. c.fi. extra de iureiur.li. vi. per illum tex. ſingularem.
An ⁊ quando ſtatutũ loquens de faciente cõpꝛehendat
mandanteʒ. vide in cle.i.de vita ⁊ ho.cleri.ꝑ glo. ſing.ibi.
An denũtiatio poſſit fieri ſine mandato ſpẽali.vide ſu⸗
pꝛa in verbo denuntiatio.
An mandatuʒ ad pias cauſas extingnatur moꝛte man⸗
dantis. vide in. c. exit. S. in eo extra de verbo.ſignif.li. vi. ꝑ
illum tex. ſingularem.
An mandatuʒ ſuperueniens poſt actũ perfectũ ſufficiat
vide in.l. iulianus.ðff.qui ſatiſda.cogan.ꝑ glo.ſing.ibi.
An mãdatũ factũ pꝛocuratoꝛi extinguat᷑ per eius diſceſ
ſum. vide in.l.ſi pupilli.S.iteʒ queritur.ff. de nego.geſt. cũ
nono intellectu ad illam glo. ſingularem ibi.
An mandatũ fiat per equipolens. vide in.l.ſi vero non
remunerandi in. S. ſi poſt creditam. ff. mandati per glo.ſin-

gularem ibi m aliquos.

An ſocius videatur habere mandatũ a ſocio de facien⸗
do ea que ſunt vtilia ſocietati. vide infra ĩ verbo ſocius.
An babẽs mandatũ ad ſubſtituendi. poſſit ſubſtituere
aliquẽ ad appellandũ.vide infra in verbo pꝛocuratoꝛ.
An reditio inſtrumẽtoꝝ ĩducat reuocationẽ mãdati.vi
de in.l.negocioꝝ.ff.de appellatio.cũ nouo intelleciu ad il⸗
lũ tex.mirabileʒ.⁊ ẽt ad tex.i.l.tutoꝛ eodẽ titulo.⁊ ad tex.
in.l.ita autem.S.fi.ff.de admini.tuto.
An inquilinus videatur habere mandatũ a locatoꝛe ꝓ

expedientibus rei locate. vide ſupꝛa in verbo locatio.

Quando dubitatur de mandato pꝛocuratoꝛis ſubſtituti
an debeat ille cauere dom inũ vel pꝛocuratoꝛem ſubſtituẽ
tem ratũ habiturum. vide in.l. de curatoꝛe.ff.de cura.boĩs
dando.cum nono intellectu ad illuʒ tex.ſingularem.
An in mandato facto a republica veniat alienatio bono
rum.vide in.l.pꝛohibere.S.plane.ff.quod vi aut clam. cuʒ
nouo intellectu ad illum tex. valde ſingularem.
Si quis maodauit tibi vt cõmitteres bomicidiuʒ ⁊ tu
cõmiſiſti. idem alteri qui illud cõmiſit. quis obligetur ex

nobis. vide in.l.ſi ego.ff. quod vi aut clam pꝑ illum tex ſin.

Maioꝛ pars.ſi quid debet fieri de conſenſu oium an
ſufficiat fieri pꝛo maioꝛi parte. vide in.l. quicunqʒ. C.
de omni agro deſer.li.xi.per illum tex.ſingularem.
Maritus.an leneatur ſoluere tributa pꝛo alijs rebns
vxoꝛis quando lucratur aliquid ex pacto vel ex ſtain
lo. vide i.l. lʒ.C. de iure do. cũ noua ↄſideratõe ad illũ tex.
E 1

Quis pꝛeſumat᷑ moꝛtuus pꝛius an maritus vel vxoꝛ ſi

in codem inſtanti pereũt. vide in.l.qui duos.S.ſi maritus

ſf. de reb. dub. per illum tex. valde ſingularem.
An poſſit maritus agere ad interuſuriuʒ medij tempo⸗
ris quando pactum eſt factuz de lucranda dote. vide in. S.
moꝛtis in auten. de nuptijs per glo.ſingularem ibi.
SDi mulier tutrix nupſit mihi anteꝗᷓ redderet rationeʒ
tutele.an ego maritus ſim obligatus ꝓ eius adminiſtrati
one.vide in.l.pe.C. in quibus cau.pignus ta.contra.cuʒ no
ua conſideratione ad illum tex. notabilem.
Si maritus conſtãte matrimonio pꝛomitteret doteʒ ter
cio de volũtate mulieris an liberetur.vide.S.ĩ verbo dos.
An maritus poſſit retinere doteʒ ob impenſas factas in
exigendo dotem a debitoꝛe mulieris.vide.S.ĩ verbo dos.
An maritus habeat pꝛiuilegiũ vt nõ teneatur niſi inꝗ⸗
tuʒ facere põt etiã de contractibo celebꝛatis ante matrimo⸗
niũ.vide in.l.⁊ ideo.S.i.ff.rerum ammo.cum nouo intelle
ctu ad illum tex. ſingularem.
Gater an filius teneatur dotare matrem ſuã.vide.S
in verbo dos.
An poſthumus pꝛeteritus a matre que non habuit pote
teſtatem ſeu tempus inſtituendi habeatur pꝛo inſtituto. vi

de in.l.ſi mater.C. òę inoffic.teſta.cum noua declaratione

ad illum tex. ſingularem.
Matrimonium. an pꝛobetur per ſoluʒ inſtrumentum
dotis. vide ĩ. S.i.in autẽ. vt fratꝑ filij per illũ tex.ſin.
An in matrimonio requirantur verba ⁊ ad quid.vide ĩ
c.ſufficiat.xxvij.q.ij.per glo.ſingularem ibi. ⁊ etiã in.l.cuʒ
notiſſimi. C. de pꝛeſcrip.xxx.anno.per glo. ſingularem ibi.
An ducens vxoꝛem ſpuriam vel ſine benedictione ſa⸗
cerdotali vel ſine dote ſit infamis.vide in.c. conſanguineo
rum.iij.q.iiij.cũ nouo ⁊ ſingulari intellectu ad illũ tex.ſin.
An ſuper impedimento matrimonij pꝛobãdo ſtetur vni
teſti tantum.vide in.c.ſuper eo extra de teſtibus.cum no⸗
uo intellectu ad illum tex. ſingularem.
Quando agitur de ſeparatione matrimonij quo ad toꝝ
pꝛopter adulterium cõmiſſum. an iudex eccleſiaſticus poſ⸗
ſit cognoſcere inter laicos.vide in.c. gaudemus extra de di
uoꝛ. cum nouo intellectu ad illum tex. ⁊ etiam ad tex. in. c.
benedictio.xxxij.q.i.⁊ etiam ad tex.in.c.intelleximus ſu⸗
pꝛa de adulter.
An diſpenſatus vt contrahat matrimonium cuʒ tali poſ
ſit nolle nubere illi nec alteri.vide in.l.matrimonij. ff. de ri
tu.nuptia.cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An natus ex matrimonio etiam ex meretrice ſit legitti
mus.vide in.l.miles.S. defuncto.ff.de adulte.per illũ tex.
ſingularem. vbi ponitur etiam quid de nato ex concubina

alicuius.que eo moꝛtuo ſtatim nupſit alteri cuius eſſe pꝛe

ſu matur an pꝛimi vel ſecundi viri.
An in cauſa matrimonij ſi non valet ꝙ ago vt ago vale
at actus vt valere poteſt. vide in.c. veniens el.ij.extra de
eo qui cogno.conſan.uxo.ſue per glo.ſingulareʒ ibi.vbi po
nitur ẽt an valeat pꝛomiſſio facti alieni in ca matrimõiali.
S0edicus an paria ſint nõ adhibere medicũ vel adhi
bere ignoꝛẽtẽ ſeu indoctũ vide in.l.ꝙ ſi nolit.S.ſi mancipi
um. fl. de edi.edicto ꝑ illũ tex.melioꝛem de coꝛpoꝛe iuris.

An vulneratus adhibens medicũ indoctũ ſi moꝛit᷑ pᷣuu⸗

matur moꝛtuus ex vulnere an vero ex mala cura. vide in.
l. ſi ab hoſtibus.S.fi.fl. ſolu.matri. per glo. ſingularem ibi.
Si medicus induxit egrotum ad donandum ſibi rem
metu infirmitatis an valeat vide in. l.medicus.ff.de vari⸗

is ⁊ extra.cogni.cum nono intellectu ad illum text.ſingul.

Verces.an obligatio bonoꝛum compꝛehendat mer⸗
ces venales. vide in. l. cum tabernam in pꝛincipio. ff.
de pigno. cum nono intellectu ad illum tex. ſingularem.
An merces dicantur eſſe de rebus que ſeruando ſerua⸗
ri non poſſunt.⁊ ẽt pani ⁊ ſimilia. vide in.l.titium ⁊ meuiũ

S· altero.ff.de admini.tuto.cuʒ nouo intellectu ad illuʒ tex

ſingularem. etiam ad tex.in.l. eum tabernaʒ. ff. de pigno.
An merces poꝛtanda de vno loco ad alium cenſceantur
eſſe illius loci vel alterius.vide in.l.ex facto.ſfi.de here.in
ſti. per illum tex. ſingularem.

Meretrix. an natus ex ea maritata tamen dicatur le⸗

gitimus. vide ſupꝛa in verbo matrimonium.
Verum quomodo capiatur in iure. vide in. S. i. inſti.
de diui. ſtipu. per glo. ſingularem ibi.
Wetallum. deputatus ad metallum fodiendum pꝛo
quanto tempoꝛe intelligatur obligatus ad hoc vide ĩ.
l. ſine pꝛefinitione.ff.de penis.cum noua conſidoratione ad
illum tex. ſingularem.
An retineat ea que ſunt iur̃ naturalis.vide ſupꝛa in ver
bo alimẽta.
Gine.an ſola inducant actioneʒ iniuriax. vide ſupꝛs
in verbo iniuria.
An cominatio de accuſando repellat quem ab accuſatio
ne ſicut ſi accuſaſſet ⁊ poſtea deſtitiſſet. vide in.l.miles.S.
i. fl.de adulte.per illum tex. ſingularem.
An mine vel reuerentis inducant tradictionẽ. vide in⸗
fra in verbo traditio.
Minoꝛ ⁊ mulier ⁊ ruſicus ie
tur iguorare iura. vide in.S.i.in autẽ. de inceſtis nuptijs ꝑ
glo. ſingularem ibi.
An minoꝛ ligetur ſtatuto introducente penam pꝛo delic
to quod de iure cõi non erat punibile. vide in. c.ij. extra de
delictis pue.cum nouo intellectu ad illum tex. notabilem.
An minoꝛ poſſit pꝛouocari ad diuiſionem pꝛopꝛietatis
bonoꝑ vel fructuum. vide in.l.lutius ⁊ titia.ff. famil.herc.
cum nouo intellectu ad illum text. ſingularem. etiam ad
tex.in.l.iubemus.C.de ſacroſan.eccle.de quo etiam vide
in.l.inter pupillos.ᷣff.de aucio.tuto.per glo.ſingularem ibi
An minoꝛ poſſit eſſe pꝛocuratoꝛ pꝛo patre ſuo ſeu ꝓ ali⸗
is aſcendentibus ſuis. vide infra in verbo pꝛocuratoꝛ.
An pecunia minoꝛis deſtinata ad emptionem pꝛedioꝛũ
poſſit alienari ſine decreto tanꝗᷓ cenſceat imobilis. vide in⸗
fra in verbo pe unia.
An decretum interpoſitum circa alienationem rerũ mi
noꝛis pꝛeſumatur eſſe ſubꝛectitiũ.vide in.l.i.S.i.ff. de reb

eorum.cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem 2 eti

aʒ ad tex.in.l.ſi tutoꝛ.ff. de tuto.⁊ curato.da.ab his.
An minoꝛ qui non habet pecuniam ad ſoluendum cre⸗
ditoꝛi ſuo poſſit dare ei de bonis ⁊ vilioꝛibus.vide ĩ.l.ma
gis puto.S. non paſſim.ff. de rebus eoꝛum. cum nouo intel
lectu ad illum tex. ſingularem.
An ⁊ quando minoꝛ poſſil reſtitui de antea geſtis ⁊ eti
am poſt infra quadriennium conceſſum ad reſtiiuenduʒ. vi

de in.l.doli.S.diuerſum.ff.de ſolu.cum nono inteilecta ad

illum tex. ſingularem.
An reſtitutio conceſſa minoꝛi pꝛoſit etiam eius aduerſa
rio.vide infra in verbo reſtitutio.
Anun minoꝛ poſſit effici doctoꝛ. vide ſupꝛa ĩ verbo doctoꝛ
An minoꝛ leſus etiam ſi contraxit cum auctoꝛitate cura
toꝛis poſſit reſtitui.vide in.l.i.C.ſi de momen.poſſ.fiũt ap
pella.per glo.que non ita bone alibi reperitur in iure ſicut
ibi que bis reaſumitur. ⁊ etiam ad aliud quomodo ſuccur
ratur minoꝛi leſo in poſſeſſoꝛio.
An minoꝛ uel mulier poſſint fideiubere pꝛo ſuis pꝛocu
ratoꝛibus in iudicio.uide ſupꝛa in uerbo fideiuſſoꝛ.
Si minoꝛ pꝛobat ꝙ potuit componere cum aduerſario
ſuo pꝛo certa ſumma ⁊ poſtea fuit condemnatus in maioꝛi
an poſſit tanꝗᷓ leſus reſtitui.uide in.l.ſi ex cauſa.S. nunc ui
dendum. ff. de mino. cum nouo intellectu ad illum tex. ſin.
An minoꝛ petẽs reſtitui poſſit petere generaliter. an ue
ro ſpecialiter reſtitutionem.uide infra in uerbo reſtitutio.
Miſſio. an ſi iudex pꝛonuntiat quem eſſe mittendum
in poſſeſſionem intelligatur miſſus ẽt in poſſeſſionem

rrefewan
K 77

„. = .*

r2005

rNNdr
Girruikiiu
Nuopererinn
DAmiſtinirrir

e r ſ

44 AN
ltiatttigt
ak R
eAtarbeke.
Unennengt,,,
“Hr Naäir
eN
RRMZ .B
riſtie⸗ A

R

6 . .

n Knthlkginm 1tintl
engnti decntian ti⸗
NeſN tekoltgleni
ackmmn werloltl,
asnifimwnunn
WemrvAint, Waſtonnddon
rmanlttinuhtlunceiv⸗
Nenn,
mENGAilentonen iini
er CKtetünieitligin deen
Wdlen Nlomtg. dnglnenaei
Umaidem trd Nhb
gümdee enmen lltenmn e,
CdrciNens t linſig tilellni
entwtmn ann otnnt
nrin. .r
abaim llfinientn eſi lef
mtentNCNNiNAſind
rixbn wptelen 4
irc. .
adnaiſhlinis l
naen tmimihnn
ain imidniimut

antaliliummnli

eegſonle –
ſcaiſni
ullutſ⸗

mitti nõ debuit. vide in.l.iudex. C. comina. vel eplãs. c
nouo intellectu ad illum lex. ſingularem.
Quãto tempoꝛe pdat᷑ ius acquiſitũ creditoꝛi ex ĩmiſſio
ne ex pꝛimo decreto fiẽda ſi nõ fecerit ꝗs ſe mitti in poſſeſ⸗
ſionẽ. vide in. l. fi. C. de bonis aucto.iudi.poſſi.cũ nouo ĩtel
lectu ad illum tex. valdeiſingularem.
Motus pꝛopꝛius.an tollat defectum nullitatis intẽti
onis. vide ĩ cle. p lr̃s extra de pᷣben.p glo.ſing.ibi.
Monaſteriũ.an pꝑ eius ingreſſuʒ pdat᷑ nobilitas.við
in auten. ingreſſi.C. de ſacroſ.eccle.vbi ponit᷑ de effec
tu taliſ igreſſus. . B
An ingrediẽs monaſteriũ cũ reſeruatõe bonoꝝ vitiet in
greſſuz vel vitiet reſeruatio.vide ĩfra ĩ verbo pꝛofeſſio.
An quis poſſit tranſire de vno monaſterio ad aliud ſtri
ctius ſine licẽtia ſuperioꝛis. vide infra in verbo religiovbi
ponitur etiam quid in conuerſis.
Monitio quottuplex reꝗrat᷑ ad hoc vt ꝗs poſſit pꝛiua
ri iure ſuo.vide in.S.ſin aũt in auien.de eccleſia. titu.
cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An monitio iudicis habeat viʒ citatõis pemptoꝛie. vi
de ſupꝛa in verbo citatio.
An patiẽtia cũ taciturnitate pᷣcedẽte monitõe iudicis in
ducat reſtitutionẽ pignoꝛis. vide in.l.ſi eo tpe C. de remiſ.
pigno.cnʒ nouo intellectu ad illũ tex. bonũ ⁊ ſingularem.
Moꝛs.au moꝛtuus exvulner̃ pſumat᷑ moꝛtuus ex eo
vel ex mala cura qñ adhibuit medicũ imperitum. vi
de ſupꝛa in verbo medicus.
An moꝛs ciuilis ⁊ naturalis eqperent᷑ quo ad p̃teritio
nẽ poſthumi ꝓ validitate teſtamẽti. vide in.l.ꝗ vxoꝛẽ.ff.
de ĩiuſto teſta. cum nouo intellectu ad illũ tex. fingulareʒ.
An moꝛtuus dicatur debere vel debuiſſe. vide in. l. qui
rome.S.augerius.ff. de ver.ob.cũ nouo ĩtellcũ ad illũ text.
An iudex poſſit dare licentiã moꝛtis moꝛituro cõdẽna⸗
lo ad moꝛtẽ.vide ſupꝛa in verbo iudex.
De remedio ꝓ differenda executõe moꝛtis in cã crĩa⸗
li. vide in.l.ad beſtias.ff.de penis.cũ nouo intellectu ad il
lũ tex. ſingularẽ.⁊ in.l.i.S.ᷣfi. fl.nil noua. appella. pen. cuʒ no
uo intellectu etium ad illum tex. ſingularem.
An eadẽ capacitas q̃reqrit᷑ in donatõe cã moꝛtis reqra
tur ẽt in capione cauſa moꝛtis.vide.S.inverbo donatio.
Quãdo gs tenet᷑ dare aliqd a die moꝛtis.an intelligat᷑
ẽt ab adita hereditate.vide in.l.iij.S.ſi ꝗs.ᷣff.de ſtat.liber.
cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
N 29 An ⁊ quando difficultas excuſet a moꝛa. við
ſupꝛa in verbo difficultas.

An vnica interpellatio ſufficiat ad conſtituendũ quem

in moꝛa. vide ſupꝛa in verbo interpellatio. .
Onñ moꝛa dicat᷑ ↄmitti ex ꝑte mulieris rõe dotis nõ da

te marito. vide ĩ.l.fi.S.fi.C. ð iur̃ do.cũ nouo ĩtellcũ ad illũ

tex. ſingularem. .
An ⁊ qñ poſt moꝛã pĩculũ ſit debitoꝛis in ſpetie debita
ꝓmiſſa ſi ꝑeat ⁊ maxĩe ĩfra tẽpus quod dat᷑ iudicatis.við
in.l.ſi c exceptõe.S. quatenus.ff.ꝙ met.cã. cũ nouo itellcũ
ad illũ tex.ſingularẽ.⁊ in.l.his cui.ff.de actio.⁊ obli.
An ⁊ quãdo interpellatio extraiudicialis ↄſtituat ĩ mo
ra.vide ſupꝛa in verbo interpellatio. .
An moꝛa non purgata in cã pꝛincipali poſſit purgari ĩ cã
appellationis.vide in.l.ab executoꝛe.S.ſi pꝛocuratoꝛ.fl.de
appella. cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem. .
NQuando creditoꝛ dicit. ego nolo accipere ⁊ debitoꝛ di⸗

cit ego nolo dare quis eoꝛum dicatur in moꝛa. vide in.l.ſi

per emptoꝛem.ff.de actio.empti.per glo.ſ ingularem ibi.
An ⁊ quando moꝛa poſſit purgari infra modicum tem/

pus vide in.l.ſi in lege.S.colonus.ff.locati per illũ tex.ſin.

Si res erit infra tempus purgandi moꝛam an poſſit pur
gari moꝛa ⁊ cui res pereat.vide in.l.ſancimus.C. ꝛe fide/
iuſſoꝛibus. per illum tex. ſingularem.

Q res ðᷣducta ĩ pꝛĩcipali obligatõe nõ põt pᷣſtari an ad

mittat purgatio moꝛe. vide ĩn. d.l ſancimns ðᷣ fideiuſo.
An ⁊ qñ vltia moꝛa noceat ⁊ maxie ĩ re publica. vide iĩ
l. foꝛtiſſimi. C. de erro.mili. ano li. xij ꝑ illũ tex. ſingularẽ.
An moꝛa irregularis opet᷑ vt quis teneat᷑ de fruciibus
quos pꝑcipe potuit.vide i.l.de diuiſione.ff ſo. ma.cᷓ ncuo ĩ
lellcũ ad gl. ſing. ibivbi et ponit qᷓ dicat᷑ moꝛa regularis 2 q
irregularis.
An purgatio moꝛe admittatur vbicunqʒ pceſſit geĩata ĩ
terpellatio. vide ſupꝛa in verbo interpellatio.
An ⁊ qñ moꝛa debitoꝛis pꝛĩcipaliſ noceat fideiuſſoꝛi.vi
de in. l.moꝛa. ff. de ver. obli. per illum tex. ſingularem.
An ⁊ qñ videat᷑ actũ vt moꝛa purgari nen poſſit.við ĩ. l.
ita ſtipulatus ĩ fi. f. de ver. obli. per illum tex. ſingularem.
Onñ pꝛ imitiua obligatio eſt ĩ pſonã ſtipulatis 7 gẽa ĩ p
ſona tercij an moꝛa poſſit purgari vide.j.i verbo ſtipulatio
Mulier intercedẽs ꝓ alio accepta pecunia an iuueiur
velleyano. vide ſupꝛa in verbo fideiuſſoꝛ.
Ain mulier phẽs ſpõſalia de pñti nõ iñ traducta ad do⸗
mũ pꝑdat tutelã filij ex pꝛimo mr̃imonio. vide ĩ auten. ſacra
meniũ.C. qñ mulier iutele officio cũ ſ ingulari ↄlideratiõe
ad illum tex.notabilem.
An mulier ſterilis hẽat tacitã hypotecã in bonis mari⸗
ĩ 2 e cõtra. vide ſupꝛa in verbo hypoteca.
Hunus. an filius naturalis vel adoptiuus pſtet excu
ſationẽ patri quo ad munera non ſubeunda. vide iſti.
de excu.iuto.per illũ tex.ſingularem in pꝛinc.
Quũo pꝛobetur pauptas ⁊ maxie qñ gs vult ſe excuſare
a muneribus.vide in.l.ad ſubeunda.C.de decu. li. x. per il
lum tex. iingularem.
An obtinẽs dignitatẽ ſuffragijs bẽat vacatõeʒ amune
ribus.vide ĩ.l.vniuerſi.C. ð legatio.li.x.p illũ tex. ſing.
Au munera data ſponſe a coniunctis ſponſi ſint mulie⸗
ris. vide infra in verbo ſponſalia.
Vutuum. an obligatio generalis ↄpꝛebendat pecuni
aʒ mutuã data debitoꝛi ab eodẽ creditoꝛe cui fit obli
gatio.vide infi in verbo obligatio.
An filius minoꝛ.xxv.annis phẽs iuſſu pr̃no ſi ẽ leſus ĩ
Zctu ẽt mutui poſſit reſtiiui.vide ſupꝛa in verbo filius.
Natnralis filius quantum poſſit habere a patre.vide
ſupꝛa in verbo filius.
Negatiua an ſuccedẽs ab inteſtato dẽat ꝓbare ne ga
tiuaã.j.teſtim̃ nõ extare.vide ifra in verbo ſucceſſio.
Negligẽtia. Qua pena puniatur iudex negligens fa⸗
cere iuſtitiam clerico requiſitus ab eo tã de iure ciui
li ꝗᷓ canonico.vide ſupꝛa in verbo iudex.
Qua pena puniatur iudex negligens in expeditiõe cau
ſarum fiſcalium. vide ſupꝛa inverbo iudex.
Nepos.an ſuccedat auo ſuo cũ patꝛuo ex pſona ꝓpꝛia
vel pr̃is ſui vide ĩ.S.ſoluto ĩ autẽ.de nupt.ꝑ illi text.
Nobilitas.an perdatur per ingreſſum monaſterij.vi⸗
de ſupꝛa in verbo monaſterium.
Nomen rei quando dicatur recepiuʒ inter reos. vide
infra in verbo reus.
Nom inatio.an poſſidẽs rẽ noĩe alieno poſſit noĩar̃ do
minũ iĩ iudicio qñ ẽ ↄuentus ab aliquo ⁊ ꝗd debet po
ſtea fieri. vide in.l.ij. C. vbi in rem actio cum noua de⸗
claratione ad illum tex. ſingularem.
An ⁊ quando erroꝛ in nomine appellatiuo vitiet vide
8.verbo erroꝛ.
Notoꝛium.an tollat pꝛeſumptioneʒ ignoꝛantie. vide
in. l.i. ff. de receptato per glo. ſingularem ibi.
Quando dicatur notoꝛium vide in.c.ſignificauerunt de
teſtibus per glo.ſingularem ibi.
An notoꝛiũ reieuet ab onere ꝓponẽdi.vide ĩ cle. appel
lãti.de appella.per glo.ſing.ibi de qua bis fit ibi mentio.
An ⁊ vbi lex facit mẽtõeʒ de notoꝛio uide in.l.ea gdẽ
C. de accu.p illũ tex.ſing.cum nouo intellectu ad eum.
Notarius ſi obmittat ſolẽnitatẽ aliqᷓ ad ſe ptinẽtẽ in
. c un

iſto an reddat᷑ iſtʒ ex hoc falſuʒ.ui.S. vbo ĩſtt̃m.
An notarius in dubio pꝛeſumatur rogatus. vide.in. S⸗
nos aũt in anten. de tabellio.per glo.ſingularem ibi.

Si iudex habet ſuſpectũ trãſumptuz a notario.an poſ⸗
ſit petere exhiberũpꝛotocolluz. vide in. c.cum venerabilis

extra de exceptio.per illum tex.ſingularem. .
An dictatoꝛ inſtrumenti falſi puniatur aliqua pena. vi⸗
de.S.in verbo inſtrumẽtuʒ.

An notarius pꝛiuatus officio tabellionatus poſſit conſi
cere inſtr̃a ante ſniam declaratoꝛiam.vide in.S.i.in auten.

de tabellio per glo. ſingularem ibi. =
Qua pena puĩat᷑ notarius faciẽs ĩſtr̃ʒ ſimulatũ.viĩde ĩ.c
i. S. ſeriba ĩ ti. de pꝛohi.feu. alie.p fed. ꝑ illum tex. ſingul.
BSi ego ſui rogatus de donatione facta p te titio demũ
Titius me inſtituit heredẽ ſuum an ego poſſim exempla⸗
re illud ĩſtt̃m vide in.l.ſi.de eo.S.fi.ff.de falſis.cum nouo
intellectu ad illum tex. ſingularem. .
An pꝛiuatus ab officio nõ mñ ſua culpa poſſit ↄficere in⸗
ſtrumenta ⁊ vetera complere.vide in. c. vt officiũ de here
citis li.vj.per glo.ſingularem ibi.

An faciens inſtrumentũ defectiuũ teneatur partibo ad ĩ

tereſſe. vide ſupꝛa in verbo inſtrumentum.
An notarius pꝛeſumatur rogatus apponere clauſulas 2
ſuetas apponi in inſtrumento. vide in.l.pe.C. de fideiuſſo.
cum nouo intelleciu ad illum tex. ſingularem.
An notarius teneat᷑ dare ĩſtrʒ ↄtinẽs vtilitatẽ vnius m̃
vide ĩ.l.ptoꝛ.S.edi.ff.de edẽdo per glo.ſingularem ibi.
An ⁊ qñ notarius teneat᷑ ꝑtibo ad intereſſe ⁊ qũo poſſit
pꝛobari õ cũ vide in.l. argentarius.S. cũ at.ff.de edendo.
cum nouo intellectu ad illũ tex. ſingularem. .
An pater poſſit aſcribere aliquid filio in aduenticijs in
quibus queritur vſuſfructus patri. vide in.l.impuberem.S
ſi ei filio.ff.de falſis per glo.ſingularem ibi.
Nouatio.an extinguat pignus.vide in l.i.C.ẽt ob ci⸗
ro pecuniã ꝑ illuʒ tex. notabilem 2 ſingularem.
An ſtipulatio condictionalis facta animo nouãdi tollat
effectum moꝛe. vide iufra in verbo ſtipulatio.
Noxa.an in cauſa noxali poſſit interponi ſecunduʒ de
cretum. vide ſupꝛa in verbo decretum.
An repiat᷑ exceptõ noxalis ſicut actio.við.S.ĩ vbo actõ

Nullitas.an ſit acceſſoꝛia ad cauſaʒ appellationis. vi

de ſupꝛa in verbo appellatio.
7 ſaei °½ An facta nun⸗
Nuntiatio noui operis zie ftre
miſſio eatenus quatenus quis nõ hʒ ius nũtiandi ⁊ qũo in
tellignnt᷑ illa verba eatenus quatenus ⁊c. vide in.l.i.ĩ pꝛin
cipio.ff. de no. ope.nunti.cũ nouo ĩtellectu ad illũ tex. ſing.
An ⁊ qñ nuntiatio flat aduerſus opera futura. vide in.l
i. S. hoc aũt.ff. eodẽ titulo.cũ nouo ĩtellcũ ad illũ tex.ſingu.
An nuciatio facta contra abſentes ⁊ ignoꝛantes valeat
vide in.l.i.S. nuntiatio.ff.de noui operis nuntia.cum nouo
intellectu ad illum tex. notabilem.
OQuomodo ĩ nũtiatõe noui opis capiat᷑ iactus libelli vi
de in.l.i.S. in oꝑis.ff.de noui opis nũtia.cũ nouo ⁊ ſingula
ri intellectu ad illuʒ tex. notabilẽ. ⁊2 ẽt ad tex.in.l.i.S. ſʒ ⁊
ii quis.fſ.qdð vi aut cla.⁊ ad tex.in.l.viʒ facit.S.pꝛohibitus
ff. eodẽ titu. vbi fit mẽtio ſemper de iactu lapilli.
An remediũ nũtiationis noui opis detur contra incidẽ
tes arboꝛc.vide in.l.i.S.hoc aũt ediciũ.ff.de noui oper.nũ
tia. cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An nuntiatõ noui opis det᷑ inter ſocios edificantes ĩ re
cõi.vide in.l.in ꝓuinciali.S.i.ff.de noni oper.nũt.cũ nouo
intellectu ad illum tex. notabilem. etiam ad tex. in. l. ſa⸗
binns ff. cõi diuidundo.
Quando fit nuntiatio illi qui eſt in magiſtratu quid de
beat fieri.vide in.l.de pupillo.S.ſi ꝗs ipſi pꝛetoꝛi.ff.de no
ui operis nuntiatione per illum tex. ſingularem.
Muũo fiat nũtiatio ↄ eũ ꝗ viã ediſicat.vide in.l.qui vi.

ff. de noui opis nũt.cũ nouo intellectu ad illũ tex.ſing.⁊ ad
tex.in.l.iij.S. hoc edictum.ſſj.de iti.actuq; pꝛiua.
An heres nũtiati ꝗ edificauit poſt nũtiatõem teneatur
ad ſolam patientiã an ẽt ad impẽſaʒ vide in.l.pe.ff. de no⸗
ui operis nũti. cũ nouo ĩtellectu ad illũ tex. valde notabilẽ
An poſſit nũtiari vicino reficienti viam ꝗ bʒ ſeruimteʒ
vide in.l.iij.S. hoc aũt.fl.de ĩti.actuqʒ pꝛiua.cum nono in⸗
tellectu ad illum tex. notabilem.
Nuncius an ſi pꝛocuratoꝛ facit actum tanꝗᷓ nũcius va
leat vide in.l.multum.S.ſi vero.C. ſi quis alteri vel
ſibi cum nouo intellectu ad illum tex.notandum.
An pena impoſita ↄ ingredientem aliquẽ locũ habeat
locũ in mittente nũciũ vide in.l.quod ſepe.S.ſi quis amĩco
fl.de contra.empti. cum nouo intellectu ad illũ tex. ſing.

Aun ꝑ nũciũ poſſit fieri confeſſio vide ſupꝛa ĩ vᷣbo ↄfeſſio

Nuptie quando fit mentio de eis de qua die intelli⸗
gamus vide in.l ſancimus.C. de nuptijs cuʒ noua cõ
ſideratione ad illum tex. ſingularem.
Oblatio an ⁊ qñ debitoꝛ poſſit offerre partem debiti
vide ſupꝛa inverbo debitoꝛ.

De effcũ reſultãte ex oblatõe ⁊ ẽt aſſignatõe pecuĩe fa

cta ꝑ debitoꝛẽ qñ creditoꝛ nõ vult recipe við ĩ.l.acceptã.C
de vſuris ⁊ in.l.ꝗ rome ĩ pꝛi.ff.de ver.obl.p illos tex.ſing
Arin vbi dʒz offerri pecuĩa ſufficiat offert̃ eã ĩ marſubio
abſqʒ dinumeratione vide ĩ. S. illud ĩ autẽt. vt exactio ĩ ſtã
tis dotis per glo.ſingularem ibi.
O bligatio pꝛincipalis q tollitur an tollat᷑ acceſ
Vſoꝛia qñ lis ẽ ↄteſtata cũ eo ꝗ tenebat
acceſſoꝛie vt fideiuſſoꝛ vide in.l.ſeruus.ff.de hijs qui not.
infam. per illum tex. ſ.ngularem.

An ↄditio tacita impediat natiunitatem obligationis ſi⸗

cut expꝛeſſa vide ſupꝛa in verbo conditio.
An obligatus ad rẽ tradendã poſſit pciſe compelli tra⸗
dere rẽ vide in. S. pciũ inſti. de Zen.emp.cũ noua ↄſiderati
one ad glo.ſingularem ibi.
An obligatõ ſaltẽ nãlis oꝛiat᷑ ex ↄctu ſupꝑ re cuius nõ ẽ
com erciũ vide in.l.vnica. C. ne liceat habi. metro.li.xi. cũ
nouo intellecin ad illum tex. notabilem.
SDi debitoꝛ obligauit creditoꝛi oĩa bõa ſua pñtia ⁊ fum
ra ⁊ poſtea alienauit aliꝗ rẽ de ↄſenſu creditoꝛis qᷓpoſtea
redijt ad debitoꝛẽ an reincidat in obligationem vide in.l.
fi. C. de remi.pigno.per illum tex. ſingularem.
An pactũ de nõ petẽdo tollat obligõeʒ ciuilem vel na⸗
turalem vide infra in verbo pactum.
An obligans ſe ad caſus foꝛtuitos teneat᷑ ꝓ fcõ ꝓueniẽ
te a familia eius cui fit ꝓmiſſio vide ſupꝛa in verbo caſus
An obligatio bonoꝑ ↄpᷣbẽdat merces venales vide ſu
pꝛa in verbo merces.
An obligatio generalis ↄpꝛehẽdat ẽt pecuniã mutuatã
p creditoꝛẽ ipʒʒ cui fit obligatõ vide in.l cũ tabernã. S. fi.ff.
pigno.cũ nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An in obligatõe rẽ reſtitui vel rẽ dari ſuccedat obligõ
ad eſtimatõeʒ re ꝑpempta vide in.l. rei iudicate.S. i. fl. ſolu.
matri.cum nouo intellectu ad glo.ſingularem ibi.
Q in obligoe ↄtinet᷑ feũm qð venit explicandũ ꝑ dari
qũo cõmittatur pena vide infra in verbo pena.
An obligõ nãlis qua ꝗs tenetad antidoꝛa ĩpediat repe
titioẽʒ vide in.l.ſi teſtõ.S.ex duobus.ff.de fideiuſſoꝛ.cum
nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An pactũ de nõ petẽdo tollat obligõeʒ nãlẽ vel ciuileʒ
vide in.l. vbicũq;.fl. ð fideiuſ.cũ nouo iĩtellcũ ad gl.ſin. ibi.
An ĩ obligõe generis vel alternatia iiberatio fcã vni ex
br̃dibo ꝓmiſſoꝛis ꝓſit aliis vide ſupꝛa in verbo genus.
An ĩ obligõe generis vel alternatiua ↄtigat liberatõ in
pte ſoluta qñ electio eſt creditoꝛis.vide ſupꝛa ĩ dbo genus
SDi in ßa obligatõe apponitur pignus vel hypoteca an

val eat prima obligatio continens ideʒ licet in ea non ſit pi

gnus uel hypoteca uide infra in uerbo pignus.

Ancmimnron
Firchiiuetinor
ercötercksatn.
Ueimrinrinnntu
idlgin an

Kitwilkirn
N. 4
ininran

lalinin
nfamnder

tm
ine

ii
lee g win
tüm fakncl
iend gellteni

Nu AIn. ch

An nſ .
nn wülmimf nti

ent.. di deſgleire
ui, tüntnm⸗

y Mmenodeen ,Arii
„ linn) Neueli⸗
enſain Nponag
ning. loſihentn e,
i wteehin Unin hi
l aletgſuieie

Z

o migziplinnnli
ugietncingintht
Kulhunſoetiegin⸗

18
N

”ñ”Z”ðõ
AWn.
iieſticſtntcln
Merpaän Keori

XUe

5N& X.

rlbaif rin iyemini
Unu (xr iarktinewrid
Ni wobden,
rigtäinicubirſuncitunfin
nide nnctdtond ien
mnitmddt NcNigtien enl
onermrnglndn.
Niͦiidolu cgiganlentlu⸗
Aiawen.
em Lniad eniwinrt ,ſoen
mah mioritſnuifetvais
brr ſdill lzſtulu iel

mcis thikriemni mmi
eAei uutmiif
eimuimiſhcn
Aarieninimidnidr i⸗ 4
„ nnſkiluinlal 6
ann lenn Anlem 1 D
bii rilin ſſwihi
und inglmituitil

n en.
elcinttee

ℳ.⁵* A rmnann gikmn
wwaigtinian ,nninn
c in ie ſ
—
mOCN .

Aln obligatio generalis pꝛeferat᷑ ſyeciali vel econtra vj
de imna in verbo bypoteca.
Offenſio an dubitans offendi poſſit petere cuſtodes
ꝓ tutela ſua ⁊ cũ expẽſis ſuis vide in.l.i.C. de erro.
mili anno. li.xij. per glo. ſingularem ibi. .
An offẽdes ex noua cã dicat rüpe pacẽ vid.j.ĩ bo pax
An offenſio pᷣſumat ex cã antiqua vel ex noua við ĩ.c.
cũ iter extra de renũcia.p illũ tex.melioꝛẽ e iure hoc.
alIs n ppoſutus in
Officialis ⁊ officium ſolims in
beat habere ſalariũ vide in.l. titius cũ eſſet.fl.ad munici.p
ill tex.ſingularẽ cũ nouo intellectu ad eum.
An ↄſules hẽant adminiſtratõeʒ ĩſolidũ videlin.l.i.ff.

de officio conſulis cũ nouo intellcũ ad illũ tex. mirabilem

q cum noua ratione ad eum.
An plures officiales cenſceant᷑ eẽ plures rei vide in di
cta.l.i. de officio conſulis.
An ⁊ qñ officialis teneat pꝛo delicto familie ſue. vide
ſupꝛa in verbo familia.
An vnus officialis poſſit ſe ĩtromitter ĩ officio alterius
vide ĩ.l. qcũqʒ.C. de excuſa.⁊ exacto.li.xij.p glo. ſing. ibi.
Ofſficialis negliges ĩ fine officij expedire cãs qua pena
puniatur vide ſupꝛa in verbo iudex. ⁊c.
An ex delicto officiales oẽs teneãtur inſolidũ reſpectu
ſolutõis vide in.l.multi.ff.de publica.cuʒ nouo intellectu
ad illum tex. ſingularem ⁊ menti tenendum.
An ſucceſſoꝛ officio teneat ſtare colono ⁊ an eius pſo
na ſit obligata ex fcõ ſuilanteceſſoꝛis vide in.l.pꝛouidendũ
C. de decurio.li.x.per illum tex.valde notabilem
An quis poſſit extrabi de domo ad finẽ vt acceptet offi

ciũ vide in.l.ex oĩbus. C. de decu.li. x. cum nouo intellec⸗

tu ad illum tex.ſingularem.
An officiũ iudicis ſit perpetuũ vide in.l.ſicut.C. de pꝛe
ſcrip.xxx.annoꝝ per glo.ſingularem ibi.
Oñ aligs ẽ negliges in officõ õ quẽ dẽat fieri pᷣumptõ
⁊ an ſuccurrat᷑ officialibo ⁊ qũ vide in.l.qm.C. de appella.
cum nouo intelleciu ad illum tex. notabilem.
Arn officiũ poſſit ꝓducer̃ aliud officiũ mercenariũ vide
in. l.hrs furioſi. S fi.fl.de peti.bere.per glo.ſingulareʒ ibi.
De dꝛia iter officiũ ⁊ ex ercitiũ vide i.l.⁊ ſi pluribo.ff.
de auc. tuto. ꝑ glo.ſing.ibi q põit exẽplũ de epᷣo depoſito.
An officialis poſſit õhere ſine auẽte legis ẽt palã vide
in. l.i. C. de cõtra. iudicio tute.per glo.ſing. ibi.
An officin pcuratoꝛis ſit vile ẽt qũ madat᷑ a pꝛicipe við
i.l.nemo. C. de dignit.li. xij. cũnouo ĩtellectu ad illũ tex.
An ppoſitus poꝛcis cuſtodiẽdis vel ad vẽdẽdũ ſal dica
lur ppolitus vili officio. vide ĩ.l. ne gs. C. de dignita. li. xij
cum nouo intellectu ad glo.ſingularem ibi.
Oimnino ꝗd ĩpoꝛtet ⁊ maxime an cãʒ pciſaʒ. vide ĩ.l.
i. S. ſi Rectult rarpei iti per Blo ſngularen ibi. .
⸗ nobligatus per pactũ nudũ ſi cepit ſo
Pactum nein ene a dctir
verbo ſolutio.
An ſicut nõ valet ſtipulatio facta alteri quando verba o
bligatiua ⁊ executiua referuntur ad euʒ ita ⁊ pactuʒ nudũ
vide infra in verbo ſtipulatio.
An valeat paciũ vt debitoꝛ nõ poſſit ꝓbar᷑ ſolutões ſien
das creditoꝛi niſip ĩſtrm publicũ vide i. S.i.ĩ autẽt. vt ſine
ꝓhibitio.matres oebi.cũ nouo ĩtellectu ad glo. ſing.ibi.
An ⁊ qñ valeat pem ʒ ↄdictõeʒ dotis vide.s.iĩ vᷣhbo dos
An pactũ factũ ĩ dubio pᷣumat᷑ ⁊ dẽat reſtrigi ad rẽ ſpe
cificatã 7 qd ĩ tranſanctione vidẽ infra in verbo tranſactio.
An pactũ poſitum ſuper donatõe non vera ſed pᷣumpta
pꝛodncat actionem vide ſupꝛa in verbo donatio.
An paclũ ð nõ petedo tollat obligõeʒ ciuilẽ ⁊ nãlẽ við ĩ
l. rogaſti. . ſi tibi. fl. ſi cer. pe. cũ nouo intellectu ad illũ tex.
An gs teneat᷑ opponere exceptionẽ qñ ſibi cõpetit ex ꝑa
cto incõtinenti appoſito. vide ſupꝛa in verbo exceptio.

— —

obligatio. per illuumm ter. ſingularem.

An pactũ de dole lucrãda inter maritũ a vxoꝛẽ valeat
⁊quando vide ſupꝛa in verbo dos.
An valeat paciũ vt debitoꝛ nõ poſſit cedere bonis vide
ſupꝛa in verbo ceſſio.
An illð qð nõ põt fierĩũp pactũ poſſit fieri ꝑ ſtatutũ vel
eõ við ĩ rnbꝛica. C. de decretis decu. li. x.p glo.ſing.ibi.
Malea. an ↄpᷣbẽdat᷑ appellatione fructus vide in.:.ſi
vſufructuarius.ff. quibus mo. vſusfruc. amit. cum no
no intellectu ad illum tex. valde notabilem.
NMapa.an poſſit facere ſtatutũ nouũ p qð pᷣuideat᷑ con
entionibo ſen pactis initis ĩter eccleſiã 2 ſubiectos e
ius vide in cle. dudũ extra de ſepul per glo. ſingularẽ. ibi.
An in mãdato apoſtolico de pbẽdaveĩat ẽt acceſſoꝛig vi
de in cle.fi. extra de pbẽ ꝑ glo. ſmgularẽ ibi. ⁊ in cle.i. ex⸗
tra de concel. pꝛeben.
Conſenciẽs filio agere volẽti an ĩcidat ĩ ali/
Pater quã penã vide ſan in verbo conſenſus.
Q pr ſtipulat dotẽ ſibi rſtitui quã dedit p filia ſua an
filia videat adiecta ad ſolutõeʒ dotis 7 ꝗd ẽt ĩ extraneovi
de in. l. gaius.ft. ſolu. matr. cñ nouo intellcũ ad illũ tex ſin.
An pr poſſut fmittere actõeʒ ĩ iuriaꝑꝝ ↄpetenteʒ filio ſuo
qñ liuria eſt illata a ↄiuncta pſona vide in.l.lutius.ᷣfl. ſolu.
ma.ũ nouo ĩteliettu ad illũ tex.vnicũ ⁊ ſingularem.
An reuerẽtia pr̃na reddat actũ nullũ celebꝛatũ p filium
vide in. cp vix extra de regula. per illũ tex. ſingularem.
An pr teneat᷑ dotarf filia qͥ i nupſit ſine eo vide ĩ. lobli
gamur.ff. de act. ⁊ obli.cũ noua conſideratõe ad glo. ſingu.
ibi. cum alijs additionibus.
. An pri agenti ꝓ bonis aduenticijs reꝗrat᷑ ↄſenſus filij
vide ĩ.l.fi.S. vbi aut. C. de bo.qʒ libe. cũ nouo intellectu ad
illum tex. ſingularem.
Ad qñ pr̃ cẽſceat᷑ eẽ fideiuſſoꝛ ſilij ſui ꝓ officijs ei de⸗
latis vide l.l. i. C. de mun. ⁊ ho.cũ nouoĩtelleũ a d ill tex.
OQñ pʒr̃ dat dotẽ ꝓ filia an in dudio itelligat dar̃ ð bõis
ſuis vel filie ſue vide ĩ. l. f.. C. ð do. ꝓmiſ.p illũ tex.ſingu.
An pr̃ ſuccedat ĩ bonis delatis filio emacipato við in.l.
ſi viua mr̃e.C. de bo.mater.cũ nouo intellectu ad illũ tex.
Si pr̃ dedit dotẽ ꝓ ſilia ⁊ ſtipulatus Eꝓ ea qᷓ poſtea de
ceſſit ſine liberis an pr̃ ſuccedat excluſa matre ⁊ fratribus.
vide ſupꝛa in verbo dos.
An pr poſſit donare vſumfructũ bonox adueaticioꝝ fi⸗
lio ſuo vide in.l. cum opoꝛtet.S.cum auteʒ. C. de bo. qʒ li⸗
be. per illum tex.optimum ⁊ ſingularem.
Ani bonis ĩ gbo nõ qᷓrit᷑ vſusfructus pri ex eo qꝛ ip̃e nõ
vult cogatur conſentire filio agenti in iudicio. vide in.l.ft.
§S.neceſſitatẽ.C.de bo.qʒ lib. cũ nouo ĩtellcũ ad illũ tex. ſin.
An ſi gs recipit donatõeʒ noĩe filij abſentis ꝗ poſtealeã
renũtiat poſſit pr̃ eã acceptare vide in.l.fi. in pꝛin. C. de bo.
qʒ liber.per illum tex.notabilem.
An pr iubẽs filio ſuo vt Zhat ſe obligans pꝛo eo tanqᷓ
fideiuſſoꝛ vide in.l.euʒ ꝗ.S. taberne.ff.de inſtito.cum no⸗
uo intelleciu ad illum tex. vnicum in iure.
An pr̃ teneat᷑ dotare filiã hereticã vel iudeã. vide in.l.
ſi vero.ff. de in rem verſo ꝑ gio.ſing. ibi p̃m aliquos.
Naup qũo ꝓbet᷑ pauptas ⁊ maxie qñ gꝗs vult ſe ex⸗
cuſar̃ ꝑꝑ pauptatẽ.vid i.l.ad ſubeũda.C. ð decu.li. x.
Cui incũbat onus pꝛobadi quẽ eſſe paupẽ vel diuitẽ.vi
de ĩ.l.ſi vo.S.q ꝓ rei.fl.ꝗ ſatiſd. cog. per glo.ſing.ibi.
Max. an filia femina poſſil facere pacẽ. vide in.c.j..
hoc aũt in ſo qui feu. da. pol.per glo. ſingularem ibi.
An offendens ex noua cauſa dicatur rumpere paceʒ. vi
de in.l.queſitum.ſi.ve pigno.ꝑ glo.ſing.ibi.
An ⁊ qñ ꝗs poſſit compelli ad pacem vide in.c. placuit

Ixxxxvj. diſ per glo. ſing ibi

Peccatũ qñ ꝗs peccat ſciẽtervel ignoꝛãter faciẽdo tñ̃
actũ illicitobliget. vide ĩ.l.ſi ſeruũ.S.i illo.ff. de vb.
Neculiũ.an filia feia ꝑoſſit hr̃e peculiũ caſtrenſe vel
c iij

qſi.uide ĩ.l.cũ multa.C. de bo. qʒ libe.p ĩll tex.ſingulares
An confiſcatio bonoꝑ ↄpꝛehendat peculiũ pꝛofectitium
datũ filio.vide ſupꝛa in verbo ↄfiſcatio ⁊c.
Si mf dicit filio do tibi talia bona in peculiũ an ſit do
natio.vide ſupꝛa in verbo donatio.
NMecunia cui ſit dominiũ maxiĩe ĩ pecunia pupillivið
in.l.nõ oẽs.S.ſi pupillus.ff.ſi certũ pet.ꝑ glo.ſing.ibi
An poſita ĩ ſacculo ſtet vt ſpẽs reſpectu hr̃dũ vide in.l.
ſi tibi. . ſi pecuniã. fl. depoſiti der illum tex. ſingularem.
An pecunia pupilli deputata ad emptionẽ pᷣdioꝑꝝ poſſit
alienari ſine decreto vide in.l.iij. S. ꝗd ergo.ff.de cõtrario
iud. tu. per illum tex.ſingularem.

P ena Abi ĩponit᷑ io iure a lege mihi an poſſit moꝛa
purgari vide in cle.ne in agro extra de ſtat.mo
na.per glo.ſingularem ibi.
ñ agitur ad penaʒ applicandã fiſco que actio cõpetat
nobis vide in.l.fi.C. de litigio. L
An ⁊ qñ pẽa trãſeat ð hr̃dẽ vide.sõ.in verbo pena.
An paria ſint dicere ꝓmino centũ noĩe pene vel dicere
ꝓmitto centũ ſi nõ dedero decẽ.vide in.l.reſcriptũ. .fi.ff.
de pac.ꝑ glo.ſingularẽ ibi cũ noua ↄſideratiõe ẽt ad.l.v.S.
fi.ff.de verbo.obli.iuncta.l.iij.S.cato eo.ti.
An impoſita ʒ ingredienteʒ in loco habeat locũ in mit
tẽte nunciũ vide ſupꝛa in verbo nuncius.
Oñ ĩ obligõe verſat᷑ feñ qð venit explicãdũ ꝑ dari qũo
pẽa ↄmiĩttat᷑við ĩ.l.v.S.fi.ff ð v.ob.cũ nouo ĩtel.ad illũ tex
An pena legalis poſſit retineri iuſte in foꝛo ↄſciẽtie.ie
vid in. c. fraternitas.xij.q.ij.per glo.ſingulareʒ ibi.
An ꝓꝛogatõ termini faciat vt pẽa nõ ↄmittaf. vide ĩ.l.
cũ ſt ipulatus.ff.de verbo.obli.per illũ tex.mirabilem.
Onñ obligatio pꝛimitina ẽ in ꝑſona pꝛĩcipali ⁊ pẽa cĩ ꝑp
ſonã tercij an admittat mor̃᷑ purgatõ.við.j.i vᷣbo ſtipulatõ.
An ille ad cuius conſilium debet fieri contractus poſſit
dicere vt in eo contractu apponat᷑ pena. vide ĩ verbo ſapiẽs
Oñ dʒ fieri ſolutio certo die alias res certa dʒ cedere
iſolutũ an poſſit moꝛa purgari vide infra in verbo ſolutio.
An ſtipulatio condictionalis facta animo nouandi tol⸗
lat effectum moꝛe vide in verbo ſtipulatio.
An vbi pena applicat᷑ fiſco cã ſit crĩalis.við.S.ĩ vᷣbo cã.
An index in penis ſtatutoꝛum habeat arbitrium. vide
ſupꝛa in verbo iudex.
An pp magnitudinẽ criminis poſſit iudex alterare pe/
nã pꝛo delicto impoſitam vide in.l.diuus.ff.de falſ.cuʒ no
uo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An ille qui blanditur iudici vt ferat ſententiam pꝛ eo te
neatur aliqua pena ⁊ qua vide ſupꝛa in verbo iudex.
Mena condemnationis in here ⁊ in perſena vbi repiat
in iure vide in auten. de armis per glo.ſingularem ibi.
Menitẽtia an admittat᷑ qñ pena ẽ ĩpoſua ipᷣo iur̃ a le
ge vide ſupꝛa in verbo pena. ⁊c.
An ⁊ qñ admittat᷑ in ↄctu innoĩato ⁊ maxĩe qñ ↄctus ↄ
tinet vtilitatẽ vnins im vide in.l.ſi cũ funduʒ.ff.de pactis.
cnm nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An admittat re integra in cã matrimoniali vel in alijs
cãis pijs vide ĩ.c.ſi ego.S.ſi res.ff.de iur̃ do.cum nouo in⸗
tellectu ad illum tex. ſingularem.
Mericulum de ſignificatõe hoꝝ verboꝛuʒ ſub fide ⁊
periculo. vide ſupꝛa in verbo fides.
An eius appellõe veĩat cãus foꝛtuitus við ĩ.l.op.ff.lo
cati cum nouo intellectu ad illum tex.ſing.⁊ etiam ad tex.
in.l.item queritur.S. ſi gemma eo.ti.
Peritus.an ⁊ qñ ſtet᷑ xitiſ ĩ arte ⁊ an dẽat pceder di
ligẽs ĩqſitio iudicis ⁊ de ea appere ĩ actis vide ĩ.l.ſe
mel.C. de re mili.li.xij.cũ nouo ĩtellectu ad illum tex. ſin
gularem Cetera ad hoc vide ſupꝛa in verbo medicus.
NMeriuriuʒ. an difficultas excuſet a periurio vide in
c.beatus.xxij.q.ij.cũ noua detlaratõe ad glo.ſing.ibi

An periutus poſſit iterũ petere vt ſtetur iuramento ſuo
vide in aũt.ei ꝗ.C. de bonis auc.iudi.poſſ ꝑ illũ tex. ſing.
Permutatio. quomodo cognoſcat᷑ ↄᷣcius pmutatõiſ
⁊ emptõis ⁊ vẽditõis vide.S.in verbo emptio.
WMertineat de ſignificatõe huius verbi við ĩ. l.ẽt.
ð̊ iur̃ do.cũ nouo ĩtellectu ad illũ tex.ſingularem.
Mer omnia.an ⁊ qũo ampliet ⁊ rſtrigat við ĩ aũt.ð i
ceſt. nup.ĩ.S.ſui aũt per glo.ſingularem ibi.
NPMetitoꝛium.an eo pendente poſſit agi interdicto vti
poſſidetis vide ſupꝛa in verbo interdictum ⁊c̃.
Perueniat de ĩpoꝛtãtia eiusvide ĩ.c.i.in ti.qꝗ feu.da
re poſſ.per illum tex.melioꝛeʒ de coꝛpe iuris ad hoc
Mia cã.an ↄctus factuſ ẽt ad pias cãs caloꝛe iracũdie
valeat vide.S.Sctus ⁊ in verbo iracundia.
An in cauſis pijs admittatur penitentia reintegra vide
ſupꝛa in verbo penitentia.
An relictum conſanguineo pꝛo alimentis dicatur ad pi
as cauſas.vide in.c.ij.extra de ſepul.per glo.ſingularẽ ibi
⁊ in.c.cum tibi extra de teſtamentis.

P datum ob vnã cãʒ. an poſſit retineri ob ali⸗
lanus aʒz cauſaʒ. vide ſupꝛa in verbo creditoꝛ.
An damnum datum a tignolis in pignoꝛe ſit debitoꝛis
vel creditoꝛis vide in.l. ea igitur.ff. de pigno.actio.cum no
uo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An pꝛimus vel ſecundus creditoꝛ ſit potioꝛ in re obliga
ta vni ſpetialiter ⁊ alteri generaliter vide in.l.ij.C. de pi⸗
gno. cum nouo intellectu ad illum tex. notabilem.
An pignus extĩguat᷑ ꝑ nonatõeʒ vide.s.iĩ vᷣbo nouatio.
Si debitoꝛ obliganit creditoꝛi omnia bona ſua pꝛeſen⸗
tia ⁊ futura ⁊ poſtea alienauit vnã rẽ cũ voluntate credito
ris ꝗᷓ poſtea acꝗſiuit an reĩcidat in obligationem vide ſu⸗
ꝛa in verbo obligatio.
An creditoꝛ hẽat iuriſdictõeʒ ĩ hoĩes caſtri vel loci pi⸗
gnoꝛati vide ĩ.l.elegãter. S. fi.ff. de pig.act.cũ nouo intellec
tu ad illum tex. ſingularem.
An vbi pᷣcedit mõitõ iudicis cũ taciturnitate ĩducat᷑ re/
miſſio pignoꝛis vide ĩ.l.ſi eo tpe.C. ð̊ remiſ.pig.p illũ tex.
Si debitoꝛ dicit creditoꝛi ꝙ ſi nõ ſoluerit debitũ ſuũ ta
li die pignus ſit emptũ ꝓ iuſto pᷣtio ꝗd ĩpoꝛtet hec ↄuẽtõvi
de ĩ.l.ſi fũdus.S.fi.ff.ð pig.cũ nouo ĩteljcũ ad illũ tex.ſing.
An pignus intelligat᷑ reintegrari ſi ðᷣbitoꝛ ẽ effecius in

gratus ᷓ credituꝛẽ ſuũ vide ĩ. l.i. S. cũ vẽditoꝛ. ff.ꝗb. mo. pi

gnus vel bypo.ſol. cũ nouo intellectu ad illũ tex. ſingularẽ
An obligatio pignoꝛis vel fideiuſſoꝛia tollat᷑ qũñ debi⸗/
toꝛ inſtitutus ẽ br̃s a fideiuſſoꝛe vide.S. in vbo fideiuſſoꝛ
An ſi in ſe ũda obligõe appõit᷑ pignus vel hypoteca va
leat pꝛima obligõ idẽ ↄtinẽs lʒ ſit ſine pignoꝛe vel bypote
ca.vde in.l.iiij.S.ſi ex ↄuẽtõe.ff.de re iud.cũ nouo intelle
ctu ad illum lex. ſingularem.
Si creditoꝛ capit pignus inſolutũ ſua ſpõte ꝙ; nõ valet
tm̃ ̃ ẽ debitũ an ſibi noceat við ĩ.l.a diuo pio.S.ſi pigno
ra.fl.de re iud.cũ nouo intellectu ad illũ tex. ſingularem.
Miſcatoꝛ.an poſſit peter̃ ĩtereſſe rõe lucri ceſſantiſ vi
de ſupꝛa in vᷣbo ĩtereſſe vbi ẽt ponit᷑ quid de venatoꝛe.
Milus de ſignificatõe huius verbi plus minuſue.vi
de ſupꝛa in uerbo eo kea⸗
. uot mõis dicat᷑ uacua uide inſti.
Poſſe ſſio de uſucapio ꝑ glo. ſing.ibi cũ alig⸗
bus additionibo.
An poſſeſſio ſit res aĩata uel inaĩata uide in.S. ex his in

ſti. pꝑ quas pſonas nobis acꝗ.p glo.ſingularẽ ibi ubi etiam

ponit᷑ quomodo acquirat᷑ nobis ⁊ etiam dominium.
An poſſeſſio inducat p̃ſcriptiõeʒ ⁊ etiã de alijs effectiba
eius.uide in.c.ergo.S.ſi ꝗs in tit.ſi de feud.fuer.ↄtro.inter
dom inũ ⁊ uaſſal.in uſibo feudoꝝ.
An poſſeſſio.⁊ dominiũ poſſint transferri in aliquo ca⸗
ſu ſine uera traditione uide ſupꝛa in uerbo dominiũ.

Petmtwirur
dmbatairt
Firgdsrümirrr
DrRraonien

NAEE 2

7 .
6Drct
Wacene

lege 4
latiikent
milttnrz
Rt rr
enaan
NA Non .
a cn

. Wa
e
D

e
OQ

nthite
ignure⸗

. Alepſin
lääneirftinn
llernij
— ⸗

nll en der/
Bm mi uutig ſt ziſhoſhnni,
n Amgümimnidenſuſtln,
mininatnii iingenri
IniANdiiinen ſeln
rir her ridrigi ia ſtiiliß
kilagin Alrgnaivi
NL
ami misditimineidtn⸗
nailleoe Löfenigigolitr⸗
rutänig nö lnetdehtüſin
Kenig Moßto gibettdec iti
idpgäwigſändſügſn
ndlciſtntg ibimicſtaon
kriſineillgiiüm thmſi
irwirtlin c lit inii
crvniens licenſrincli gidcki/

õü

oleit igns elhſwotan
õ
e e peſint uihſn
õ

ahn geiit ͤ
anmunlnuſd
e mdlän pginnn,
am alan titin iiſ

An poſſeſſio canſata ex Zciu inutili opetun effectuz iut̃.
uide i.l.ij. C. ſi gꝗs igno.rem mino.p glo.ſingu. ibi.
An poſſidẽs rẽ noĩe alieno ſi conueniat᷑ poſſit nominat
dominũ in iudicio uide ſupꝛa in uerbo nominatio.
An uſufructuarius poſſideat ciuiliter. uel naturaliter
ius uſufructus uide infra in uerbo uſusfrucus. .
An poſſeſſio tranſeat in eum cuius nomiina quis conſti⸗
luit ſe poſſidere ſi eo tempoꝛe quo conſtituit poſſeſſio non
erat apud eum uide ſupꝛa in uerbo conſtitutum .
An diſcedens de poſſeſſione dicatur retinere poſſeſſio⸗
nem naturalem neno uige i iel in pꝛin.fl. de acquir. poſ⸗
lone per glo.ſingularem ibi. .
.* voilemho-vicke in. l. locus. ff.de verbo. ſignifi.
per illum tex. notabilem.
An poſſeſſio ⁊ etiam detemptatio retineatur ſolo ani⸗
mo.vide ſupꝛa in verbo detentatio.
Arn ſufficiat ſola agnitio hodie in bonox poſſeſſione cõ
tra tabulas. vide in.l.fina. S. i.C. de cura. ſurioſi. per glo. ſin
larem. ibi.
uis debet obtinere interdicto vti poſſidetis. vide in
l.i. E. vti poſſidetis.p glo.ſingularem ibi. .
An poſſeſſo decennij pꝛobet ſi ꝓbatur de duobus pꝛi⸗
mis annis ⁊ de duobus vltimis annis. vide in. e. volumus
rxvij.q. iiij. per glo. ſingularem ibi. .
An et ex quibus cauſis poteſt peti bonox poſſeſſio poſ
ſit etiam ex eiſdem adhiri hereditas. vide in. l.omnium
L. de teſta. per glo.ſing.ibi.
An confitens ſe poſſidere noĩe alterius tranſti ferant poſ⸗
ſeſſionẽ in alium. vide in.l.ab emptione.ff.de pactis. p gl.
ſingularem ibi que ſepius cõmemoꝛat᷑.
Si eſt deſerta appellatio an ſit etiam deſerta poſſeſſio
rei ſuper qua eſt lis.vide ſupꝛa in verbo appellatio.
Si lata eſt ſententia contra aliquem ſi poſſidet an per⸗
dat poſſeſſionem quo ad alia vide infra in verbo ſententia.

An valeat ſententia iſta in poſſeſſoꝛio vti poſſidetis ita

poſſideatis.vide ſupꝛa verbo ercicnnn. ſinei
n ⁊ quãdo fructus conſumpti per
Poſſeſſor bonefilei poſſeſſoꝛeʒ compentur cũ
expenſis.vide ſupꝛa in verbo fructus.
An ſuperuenientia tituli excuſet malefidei poſſeſſoꝛem
a fructibus qui ꝑcipi potuerunt ⁊ non ſunt ꝑcepti. vide in⸗
fra in verbo titulus. .
An malefidei poſſeſſoꝛ tradatur non ſolum de fructib
perceptis ſed etiam de his quos percipere potu it. vide in
l. certum. C. de rei ven. cum nouo intellectu ad illum tex.
⁊ etiam ad tex.ſingularem in.l.ceterum. cum. l. ſequenti.
ff. eo. titu.
An poſſeſſoꝛ malefidei poſſit deducere omnes expen⸗
ſas factas in re malafide poſſeſſa 1 maxime pe cuſtodièn⸗
da re vide in.l.ſi a domino.S. fina.ff. de peti.here.cum no⸗
uo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An poſſeſſoꝛ cuzʒ titulo poſſit iubere ſeruo ꝙ adeat he⸗
reditatem. vide in.l. pꝛeterea.fl. de rei ven. cum nouo intel
lectu ad illum tex. ſing. .
An poſſeſſoꝛ malafidei conuentus ab vſufructuario te⸗
neatur de fructibus percipiendus. vide in. lI. cuiuſcunqʒ. ff.
de vſufru. cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An ille quis poſſidet naturaliter tantum ⁊ habeat cau⸗
ſam ab alio qui pꝛius vitioſe poſſidebat poſſit nunc expel/
li ⁊ a quo.vide in.l.i.S.i.ff.ſi ventris nomine in poſſe. per
glo. ſingularem. .
An poſſeſſio qualis qualis debetur in hereditate.vide
ſupꝛa in verbo hereditas. .
An ſicut domiinus poſſidet ſeruum in fuga exiſtentem
ita etiam quaſi dominus vide infra in verbo ſeruus.
An ⁊ quando ſeruus acqrat bonefidei poſſeſſoꝛi ex ope
ra ſua. vide infra in verbo ſeruus.
An ſeruus exiſtens in fuga poſſideatur. vide in. l. i. S.

per ſeruum. fl. de acquiren. poſſeſſ. cum nono intellectu ad
illum tex. notabilem.
Arn vniuerſuas poſſideat ber ſe vel per alium. vide in.l
i. S. municipes. ff. de acquiren. poſſeſſ.cum nouo intelleciu
ad illum tex. notabilem.
An ſi gs ingrechitur poſſeſſionem animo continuãdi eã
ſed non acquirendi de nono leneat euʒ ſi vere nunꝗᷓ antea
poſſederat.vide in. l. iij. in pꝛinci. fl. de acquiren.poſſeſſ.per
glo fingularem ibi
¶ An poſſeſſio poſſit haberi ex pluribus cauſis. vide in.I.
iij.S. ex plurimis.ff. de acquiren.poſſeſſ.cum nouo intelle⸗
ctu ad illum tex. ſingularem.
An poſſeſſio poſſit tranſferriĩ ſine cauſa habili ſicut nec
dom inium. vide in.l. ꝙ meo in pꝛincipio. ff. de acqui.poſſe.
per glo.ſingularem ibi.
An ſola poſſeſſio ciuilis ſit ſufficiens ad acquiſitionem
fructuum. vide in. l. iij S·ex contrario.ff.de acquiren.poſſ.
per glo. ſingularem ibi.
An poſſeſſio naturalis teneatur ĩn rebus mobilibus lʒ
non ſint in conſpectu noſtro vide in. l. ij. S. nerua. fl. de acq.
poſſeſl. pe glo. ſing. ibi.
An poſſeſſio perdatur ſolo animo ſicut dom inium. vide
in.l.ſi quis ui.S. differentia.fl. de acquiren.poſſeſſper illuʒ
tex. ſingulareʒ.
An ⁊ quomodo perdatur poſſeſſio naturalis. vide in.l.
quod meo.S.ſi cum.ff.de acqui.poſſ.per tex.ſing.
Quomodo intelligatur quando lex dicit tranſferri poſ
ſeſſionem ſi ille non habet eam. vide in. l. interdum. ff. de
acquiren.poſieſſio.per illum tex.ſing.
An ſi per ingreſſum rei nõ põt acquiri poſſeſſio natura⸗
lis poſſit acquiri ciuilis ſi ratio impedimenti acquiſitionis
in vna no habet locum in alia vide in.l. clam poſſidet᷑.S.ꝗ
ad nundinas.ff. de acqui poſſe. ꝑer glo. ſing. ibi.
An poſſeſſoꝛ bonefidei faciat fructus ſuos nõ ſolum per
ceptos ſed etiam extantes titulo pꝛo ſuo.vide in. l. ſequitur
S.· fructus.᷑ff. de vſucapio.per glo. ſing. ibi.
An quo ad bonam fidem inſpiciamus initium poſſeſſio
nis. vide ſupꝛa in verbo banafides.
An ex ciuili poſſeſſione pꝛocedat pꝛeſcriptio. vide infra
in verbo pꝛeſcriptio.
An poſſeſſio vel dominum tranſeat ex contractu vniuer
ſali in maritum ſine tradictione dotis vide ſupꝛa in uer⸗
bo dos.
An ꝑ miſſionem in poſſeſſionem factum cã rei rei ſeruã
de aboo ꝗ ciuiliter naturaliter poſſidet interrũpat᷑ pᷣſcri⸗
ptio ſi tradictio fit ab eo. vide infra in verbo pꝛeſcriptio ce
tera erca hec.vide ſupꝛa in verbo poſſeſſio nam omnia di/
dicta hic conueniunt ferre ibi ⁊ econtra.
Poſtumus pᷣteritus a matre que non habuit faculta
tem inſtituendi an habeat᷑ ꝓ inſtituto. vide in.l. ſi ma

ter. C. de inofficioſo teſtamẽto. cum noua declaratione ad

illum tex. ſingularem. .
An pꝛeteritus ſi decedat viuo teſtatoꝛe ſed moꝛtuo ci⸗

uiliter rumpat eius teſtamẽtum. vide in.l. qui vxoꝛem. ff.
de iniuſto teſta. cuʒ nouo intellectu ad illuʒ tex. ſing.

NMNotens an facta leſione potentioꝛi poſſit adhuc alteri
ledi ⁊ pꝛocuratoꝛ conſtitui. vide ſupꝛa in verbo leſio.
An alienatio facta in potentioꝛem operetur vt non poſ⸗
ſit peti amplius diuiſio illius rei. vide. S. in vbo alienatio.
Poteſtas an ⁊ quando teneatur pꝛo delicto familie
ſue. vide ſupꝛa in verbo familia. 2
Mꝛeceplum de cauendo uel ſatiſdando an ſit ſentẽ
tia diffinitiua uel interloqutoꝛia. uide infra in ner⸗
bo ſententia.
An ualeat pꝛeceptum huiuſmodi mandantur tibi nt ta
le quid facias ⁊ ſcenſeris regrauatuz com pareas receptu⸗
rus iuſticia complementum.uide ſupꝛa in uerbo citatio.
NHeelatus ſi quis iurauit nole eſſe pꝛelatoꝛ ſi elligiiur

an poſſit acceptate prelaturam. vide ſupꝛa inverbo iuramẽ
tum.
An platus eclceſie poſſit vendere rẽ pro maiori pcio ꝗᷓ
ſit eius pᷣciuʒ certum.vide in.c.hoc ius porectum.xijq.ij.x
glo. ſingularem ibi.
Preoccupatio quãdo habeat locuʒ inter iudices eãdẽ
iuriſdictionem habetes. vide ſupra in verbo iudex.
Pꝛelentatio an ille qui ꝓmiſit pꝛeſentare aliquẽ ĩ in
dicio infra certũ tempus ſi non fecerit hoc in tempoꝛe
pꝛomiſſo poſſit poſtea facere ⁊ faciendo excuſetur. vide
in.l.ſancimus. C. de fideiuſſo. cũ nouo ĩtellectu ad illũ tex.
An impeditus p̃ſentare aliquẽ vel ſemetipſuʒ in iudi/
cio ex aliqua iuſta cã excuſetur ⁊ qñ.vide in.l.ij.S.ſi quis
in iudicio.ff.ſi ꝗs cautio.cũ noua litteratura habita ab oꝛi⸗
ginalibus pandectis differente miruʒ immodum ab omni
bus tranſumptis codicibus.
Pꝛeſentia cum taciturnitate pcedente monitione iudi⸗/
cis an inducat remiſſionẽ pignoꝛis. vide in.l.ſi eo tpe.C. ð
remi. pigno. cũ nouo intelleciu ad illũ tex. valde ſing.
An pꝛobãs pᷣſentiã ſuam tali die certa hoꝛa pᷣſumatur
fuiſſe pñs tota illa die in eo loco.vide in.l.optimã.
de cõtra. ⁊ comi.ſtipu.ꝑ glo.ſing.ibi.
Qui dicant᷑ pñ‚tes ⁊ qui abſentes.vide.ð.ĩ vᷣbo abſens.
Mꝛeſcriptio in re pꝛincipali an trahatur ẽt ad acceſſo⸗/
ria dependentia. vide in.l.qui fundũ.ff. de vſuca.ꝓ
empto cũ nouo intellectu ad illum tex. ſing.
An pᷣſcriptio pꝛocedat ʒ ciuiliter poſſidentẽ. vide in.l.i.
C. de ſeruis fugi. per glo. ſing. ibi.
An exceptio pᷣſcriptionis impediat litis ingreſſum. við
in. l.i. C. ne de ſtatu. defun. cũ nouo ĩtellectu ad illũ ſin. tex.
An pᷣſcriptio interrũpatur ſi traditio fit ab eo ꝗ poſſide/
bat ciuiliter naturaliter ꝑ poſſeſſionẽ factã cã rei ſeruãde
vide in.l. a diuo pio.S.ſi ſup.ff.de re.iudi.cũ nouo intectu.
An ⁊ quanio tpe pꝛeſcriptio poſſeſſionis inducatur in re
feudali. vide ſupꝛa in verbo feudum.
AVbi in iure repitur mentio p̃ſcriptiõis ſexaginta ãnoꝝ
vide in.l.fi. C. de pſcri. longi tempo./p illũ tex.ſing.
An ⁊ que pᷣſcriptio currat cõtra hr̃ditatem iacentẽ.við
in.l. ſed 2 ſi condictioni. S. ſeruus.ff. de here.inſti. cum no⸗
uo intellectiu ad illũ tex. ſing.
An pꝛiuilegiũ cõceſſum ciuitati in pᷣcribendo habeat lo
cum in caſtris ⁊ ĩ villis.vide ſupꝛa in verbo ciuitas.
An ex ciuili poſſeſſione ꝓcedat pᷣſcriptio. vide in.l.qui
fuudum. ff.de vſucapi.pꝛo emptoꝛe.per glo.ſing.ibi.
Pꝛeſtatio longa an inducat obligationẽ ad p̃ᷣtanduʒ
infuturũ. vide in.l.domini. p̃dioꝝ.C. de agri.⁊ cenſi.
lib. xj. per illũ tex.ſing.
Pꝛeſumptio an ⁊ qñ habeatur ꝓ plena ꝓbatione ⁊
an equipetur ſcripture.vide ĩ.l.qcũqʒ.C. de anno.pu
bli. lib.x. cũ nouo intellectu ad illum tex.ſing.
An pᷣſumptio ſit liquidiſſima pꝛobatio. vide ĩ.l.ſi tutoꝛ
peritus.C. de peri. tuto.per glo. ſing. ibi.
An ⁊ qñ cõtra pꝛeſumptionẽ iure ⁊ de iura admittat᷑ ꝓ
batio in contrariũ. vide in. S. aliud in autẽ. de qualita. dot.
An ſemel malus pᷣſumatur ſemper malus in eodeʒ ge
nera mali ẽt poſt trienniũ continuũ.vide in. S. hinc nobis.in
auten. de monatis. cũ nouo intellectu ad illũ tex. ſing.
Pꝛeteritio an pᷣteritus vel exeredatus poſſit graua⸗
riſub noĩe appellatiuo. vide ſupꝛa in vbo legittima.
An pteritio facta a matre ð filio ſine cã legitima red⸗
dat teſim ipſo iure nullũ vt nõ poſſit dari qᷓrela ſed cõtrata/
bule. vide in. S. exhr̃datus. in autẽ. de here.⁊ falci.ꝑ gl. ſin.
Mꝛetoꝛ an poſſit pᷣiudicare ciuitati in qua pᷣeſt. vide
ſupꝛa in verbo ciuitas.
NQDuo remedio ſuccurat᷑ iudici ſeu aſſceſſoꝛi cõtra p̃ᷣtoꝛẽ
vel magiſtratũ volentẽ facere aliquid cõtra iuſticiã. vide i
l.qm. C. de appellatiõibus.p illum tex. ſingularem.
NPꝛinceps an cõtractus celebꝛatus cuʒ eo vel cũ augu

ſta eius conſoꝛte habeat vim legis. vide in.l.donationes.
C. de dona. inter virũ ⁊ vxo.cum nouo intellectu ibi.
An 1 qñ delegatus pꝛincipis poſſit alteri ſubdelegare
cauſam ſibi cõmiſſam ⁊ maxie qñ delegatio fuit facta ꝑ vᷣ⸗
bum p̃ceptuũ.vide ſupꝛa in vbo delegatio.
An ⁊ qñ pꝛinceps poſſit derogare iuri tertij cũ cã parte
nõ citata. vide in.l. bis ꝗ ĩ ꝓuĩcia. ff. ex ꝗbus cauſis maio.
per glo. ſingularem ibbbbb. .
An pꝛinceps poſſit dare licentiam bãnitis remeandi.vi
de ſupꝛa in verbo bannitus.
An ea que dependent avolũtate pꝛincipis cenſeant eſſe
impoſſibilia.ð vide in.l.ergo.S.ſi his g.fl.de fidei.co.liber.
cũ nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An bñficium cõſuetum tradi a pꝛincipe pꝛeſumatur im
petrabile. vide ſupꝛa in verbo beneficium.
Pꝛioꝛatus an attendat᷑ inter creditoꝛes cirogrolarios
vide ſupꝛa in verbo creditoꝛ.
MPꝛiuilegiũ cõceſſuʒ motu pꝛopꝛio pꝛincipis an ⁊ qñ
valeat. vide in.l.fina.C. de contra.lib.xij.cum nouo
intellectu ad illum tex. valde ſingularem.
An pꝛinilegiũ conceſſuʒ patri 2 filijs maſculis ⁊ femi⸗
nis extendatur ad filias nuptas. vide in.l. quotiens. C. de
pꝛiui. ſcola.lib.xij. per illum tex.ſingularem.
Si gs non põt agere ꝑ pꝛocuratoꝛeʒ niſi pꝛius impetra
uerit pꝛiuilegiũ ⁊ contingat eum pꝛius conſtituere pꝛocura
toꝛem ⁊ poſtea impetrare an valeat.vide in. l. pᷣcipimus.
de appella. per illum ſingularem.
ꝛobatio an cõfeſſio iudicialis pꝛoducat actioneʒ ⁊
pꝛobationẽ. vide ſupra in verbo confeſſio.
An contra factionẽ legis admittatur pꝛobatio in contra
rium. vide in.l. duo.ff.de acꝗ.here.p gl.ling.ibi.
An ea que ſeruantur in piobatioibus hẽant locũ in ſnia
vide ĩ.l. lege iulia.fl.de manumiſſio. ꝑ illum tex.ſing.
Caſus in quibus reꝗritur pꝛobatio ex vtraqʒ ꝑte ĩ cau⸗
ſis criminalibus. vide ſupꝛa in verbo accuſatio.
OQuot teſtes requirant̃ ad pꝛobandum maioꝛẽ excellen

tiaʒ. vide in. I. vnicuiq;. C. de pꝛoximis ſacro.ſcrini.lib. xijj

per illum tex. ſ ingularem.
oalci an ⁊ qñ equiparetur furioſo vide in.l.pe.
de curato. furi per illum tex. per illum tex. ſing.
An in eo detur iura datiuus 2 etiaʒ teſtameariui.videę
infra in verbo iure.
Arn pꝛodigus poſſit pꝛouocare ad diuiſionẽ. vide ſupꝛa
in verbo diuiſio.
An pꝛocuratoꝛ detur pꝛodigovel furioſo nemine petẽte
vide in.l.hec autẽ.ff.ex ꝗqbus cau.iĩ poſſe.eat᷑. p gl.ſing.ibi.
Pꝛofeſſio.An pꝛofeſſio facta cũ reſeruatione bonoꝛũ
valeat. vide in.l. cũ pꝛecario.fſ.de pᷣcario.p tex.ſing.
ꝛoꝛogatio an voluntaria iuriſdictio pꝛorogari poſ
ſit ĩ notarium. vide ſupra in verbo iuriſdictio.
An prorogatio termini operetur quod pena non comit/
tatur vide ſupra in verbo pena.
An in prorogatione iuriſdictionis extra territorium re
quiratur conſenſus iudicis territorij vide in. c. vt litiganteſ
de officio. ordi. lib. vj.p glo.ſingularem ibi.
MWꝛobemium ſtatuti vel legis an declaret cauſam fi
nalem ipſius vide infra in verbo ſtatutum.
Prohibitio an prohibitus alienare ſi alienat ingno⸗
ranter incidat in penã ⁊ an poſſit inſtiuere hr̃dẽ vel ꝑ
mutare rẽ vel pignorare vel repudiar᷑̃ við.S.i vᷣbo aliẽat o
An prohibitus alienare a lege ĩtelligat̃ ꝓhibitus alie⸗
nare directũ dñiuʒ vel vtile vide.S. in bo alienatio.
An ſnia lata õ prohibitũ alienare noceat ei in quẽ facta
eſt alienatio vide infra in verbo ſententia.
P ꝛocuratoꝛ Si ſunt conſtituti plures procu⸗
curatoreſ ab aliquo ad exigẽduʒ
an poſſit vnus exigere ab alio ſi ſunt debitores vide in.l.
q duos.fl. ð ꝓcu. cuʒ nouo itellectu ad illuʒ tex. notabilem

eu G,

—☚☛

le ene „
NMmrtna
4.04

Gnſirtumk
, oEOE

1.

5

—

„„ℳcky
e⸗ Ane .
nni R
gllnn; Nan

h
Rð
1 Enin

—
Rninegidlegin e
n ienn in
Annl erſreinin
diin ha⸗
And. lgſwain

axd

Aſi n
ndnn Dögſdeſttinf
in heglen uln

„ 1poli

aauigmmnignilhti
ninſn ulgoinli
W ſuglnen,
aenlhummgtſſiginn,
nmungillnfum
rmanlu fitil ihnil
NA,
nichailsmin ni
Ni Anitanſo .
mr Niiihtn i
”
aa eum imanidu n baiſi
l
BuENEtNdt nigrir⸗
aum un Mtwalto
Knrrta wuun norenelen
Amiis (Aprins hoin tj
in.
mastigtr irobrirnle
rmiiſc Uum ium erſe
Renr mdus 1cliztlantgilri
.

or liiini fieir

tr r muͦft inio niteſei⸗
xaiia mdni Meti giii
Arettoimdiniimntti
rctalimd i zen rſi
vn winmi ido uhn
rcn nerinni ſetn inſct
rmtmiNeN lfunnin
nn ntmionint
õ Pirdi
aenii iun

—

R 7 „N! † 0
Peitlgin⸗
garnin wi e
sin zizunninii,
he goſoten⸗
oA nntofſin

An cõdemnatio facta de aliquo nt ꝓcurator intelligat
ſacta procuratorio noĩe. uide in.l. quacũq;. ff.de procu. per
glo. ſingularem ibi. .
An procurator reuocatus ⁊ ex hoc danificatus ĩ aliquo
oſſit agere contra conſtituentem ꝗ eum reuocauit. vide in
l.ꝗdam. ff. de dolo.cũ nouo intellectu adjillum tex. ſing.

An pꝛocuratoꝛ inſtitutus ad exacioneʒ debitoꝛũ fiſcali

imn poſſit conſtitui ad exigendos ẽt debitoꝛes pꝛiuatox. vi
de in. S. bis quoqʒ. in auten. de collato. cum nouo intelleciu
ad illum tex. valde ſing.
An eius officium ſit vile. vide in. l.nemo. C. de digni.
lib. xij. cñnouo intellectu ad illum tex. notabilem.
An 1 qñ p conſtitutionẽ pꝛocuratoꝛiſ ſpecialis intelliga
tr generalis reuocatus. vide in. l. qooniam C. de conue.
ſiſei debi. lib. x. cũ nouo intelleciu ad illũ tex. valde ſing.
An ꝓcuratoꝛ conſtitutus ad agendũ intelligatur ẽt br̃e
mandatũ ad defendẽdum in cauſa reconuentionis. vide ĩ.c
cõſtitutus extra de ꝓcura.cũ nona interp̃tatiõe ad illũ tex.
An iudex poſſit ex officio ſuo petere a pꝛocuratoꝛe vt
exibeat mandatum.vide.s. in verbo iudex. .
Quando pꝛocuratoꝛ reuocatur ⁊ reuocatio deuenit ad
notitiam partis aduerſe an geſta cũ eo expoſt valeant. visᷣ
in. c. auditis extra de ꝓcura.cũ nouo intellectu ad illũ tex.
An pꝛocuratoꝛ ⁊ aduocatus iurent de calũnia. vide ĩ.l.
rem nõ nouaʒ.C. de iudi.cũ nouo ĩtellectu ad illũ tex.ſing.
Si pꝛocuratoꝛi conſtituto in rem ſuaʒ mandant᷑ actio⸗
nes directe ⁊ poſtea moꝛit᷑ dominus ſine herede. an ille
directe actiones efſiciant᷑ vtiles. vide in.l.i.C. de actio. et
obliga. cũ nouo intellectu ad illum tex. ſing.
An pꝛocuratoꝛ efficiat dominus in cauſis crim inalibus
vide in.l.fi. C. de iniurijs.cũ nouo ĩtellectu ad illũ tex.ſin.
Si cum ꝓcuratoꝛe actũ eſt tamꝗᷓ cum alio an valeat a⸗
ctus. vide in.l.multũ.S. ſi vero.C. ſi quis alteri vel ſibi.
cũ nouo intellectu ad illum tex.notabilẽ.
An pꝛocuratoꝛ poſſit conſtitui ad impetrãdum decretuʒ
pꝛo alienatione rerum minoꝛis.xxv.annis. vide in.l.mi⸗
noꝝ.C. ð pᷣdijs mino.cũ nouo intellectu ad illũ iex.ſingu.
an exceptio falſi pꝛocuratoꝛis ſi non eſt oppoſua ante litem
conteſtatã poſſit iudex ex officio petere vt exibeatur man⸗
datũ.vide in.c.i.de electio.lib.vj.per glo.ſing.ibi.
An ſit cauſa ſũmaria quando pꝛocuratoꝛ reuocatur poſt
litem conteſtatam. vide in.l. in cauſe.S.fi.ff.de pꝛocu.cum
nouo intellectu ad glo.ſing.ibi.
An pꝛocuratoꝛi cõſtitutio in rem ſuaʒ poſſint cadi actoi
nes nemine petẽte.vide in.l.in cauſe.ff.de pꝛocu.cum no⸗
uo intellectu ad glo.ſing.ibi.
An reuocatio ꝓcuratoꝛis debeat notificari pꝛocure toꝛi
vel aduerſario.vide in. c.ij.de ꝓcuratoꝛibus ꝑ gl.ſing.ibi.
Quando dubitatur de mandato ꝓcuratoꝛis an admit⸗
tatur cũ cautione de rato ſi dominus eſt pꝛeſens.vide in.l.
mutus.S. bis qui.fſ.de pꝛocu.cũ nouo intellectu ad illum
An ha bens mandatum ad cauſam integram intelligat᷑
habere ad eandem cauſam ſopita re integranda. vide in. I.
qui ꝓpꝛio. S. item querit᷑.ff.de pꝛocu.cum nouo inellectu
ad illum tex. ſingularem.
An ꝑ mutationẽ perſone ꝓcuratoꝛis annulletur ſatiſda
tio. vide ir fra in verbo ſatiſdatio.
An pꝛocuratoꝛ cõtrahens in aliquo loco poſſit ibi ipe cõ
ueniri. vide in.l.heres abſens.S. item apud labeonẽ.fl. de
iudi. cũ nouo intellectu ad illum tex. ſing.
An minoꝛ poſſit eſſe pꝛocuratoꝛ ꝓ patre vel ꝓ alijs aſcẽ
dente. vide in. l.minoꝛ. ff. de pꝛocu. cum nouo intellectu ad
glo. ſingularez ibi.
An pꝛocuratoꝛi in rem ſuam poſſit reſtitui hereditasvi
de ſupꝛa in verbo hereditas.
An ſubſtitutus a ꝓcuratore teneat᷑ cauere dominũ pꝛi⸗

muz an vero ſubſtituentem ratũ habiturũ vide ſupꝛa ĩ ver

bo mandatũ.

An mandatũ factum pꝛocnratoꝛĩ extiguat᷑ per eius di⸗
ſceſſum. vide ſupꝛa in verbo mandatum.
An ſnia condemnatoꝛia vel abſolutoꝛia debeat cipi 3
pꝛocuratoꝛẽ qui fuit in iuditio vel contra do minum vice
infra in verbo ſententia.
An pꝛocuratoꝛ legalis poſſit ſtipulari ſeruiiuiẽ domino
vide infra in verbo ſtipulatio.

An pꝛocuratoꝛ ex cã poſſit mutare illð qð fecit dñs eiuſ

vide in.l. ſi hom inem.ff.manda.iũ noua ↄſideratione ibi.
An ſi quis cõſtituat ticium pꝛocuratoꝛ ſi velit eẽ alies

conſtituit te ⁊ ille acceptauit ſed poſtea reuocauit an poſ⸗

ſit eẽ pꝛocuratoꝛ vel ne vide in.l.iutoꝛibo.ff. de
An in caſibus in quibus ꝗs lenetur mittere ꝓcuratorez
teneat etiam mittere ad litẽ conteſtandã vide in.l.ſi quis
inſtituat᷑ heres.ff. de here.inſti.cũ noua conſideratiõe ibi.
An pꝛocuratoꝛ cõſtitutus ab aliquo ꝓmitteme ratificar
omne id qð ꝑ illũ legitime geſtũ erit dicalur ee benecõſti
tutus ⁊ an valeat huiuſmodi cõſtimtio vide in. crelatio.
xxj.q.j.per glo.ſing.ibi.
An pꝛocuratoꝛ habens mãdatum ad ſubſtituendũ poſ⸗
ſit ſubſtituere ad appellaãdũ vide in.l.ab executoꝛe.S.ſi ꝓ⸗
curatoꝛ. ff. de appel. cũ nouo ĩtelleciu ad illũ tex. ſing. Ce
tera ſpectantia ad hanc materiã vide ſupꝛa in verbo man⸗
datũ ⁊ etiam ibi dicta poſſunt hic adaptari.

PYAn taniũ opetnr quãtum longa pᷣ⸗
Promiſſio ſtatio vel ſolutio vide nlck pon

te. C. de dotiſ.pꝛomi.cum noua cõſideratione ad illi lext.

An pꝛom iiſſoꝛ poſſit dari ſine pꝛincipali obligatione pꝛe
cedente vide ſupꝛa in verbo fideiuſſoꝛ.
An pꝛom iſſio intelligatur in dubio facta pꝛo pena an ꝓ
intereſie vide ſupꝛa in verbo intereſſe.
An pꝛomiſtens indebitum habeat cõdictionem indebi
ti vide ſupꝛa in verbo indebitum.
An pꝛomittens alium daturum vel facturum ⁊c intelli
gat obligatus curare oĩa facere ꝙ ille dabit vel faciet við
in lege ꝗ autẽ in. S.ſi quis.ᷣff. de conſtitui. pecu.p tex.ſing.
An ꝓmittens facere aliquẽ ſecuꝑ teneatur dare pigrus
vel fideiuſſoꝛẽ vide in.l.ſi mãdato.S.fi.ff. mandat.
An pꝛomittens illud qdð nõ poterat ſoluere poſſu gaude

re bñ ficio vt nõ teneatur niſi in quantũ facere poſſit vi de

l. ſi de dote. ff. de iure do. cum nouo intellectu ad illuʒ tex.
Quomodo tenetur ille ꝗ pꝛomiſit ſoluere vbicunqʒ fue
erit petitum ab eo.vide infra in verbo ſolutio.
An pꝛomittens pꝛo ſuo dalo ⁊ facto teneatur ẽt pꝛo fa⸗
to ſui beredis ⁊ eõ in.l.ſtipulatio iſta in pꝛin.ff.de verbo
obliga. p illum tex. ſing.
SDi pꝛomiſſi ſoluere tibi decem in paſcate ⁊ ab inde in
in antea arbiuratu tuo an dies paſcatis interpellet. vide ĩ.l.
cum ſtipulatus.ff. de vᷣbo.obli.p illũ tex.ſing.cũ glo.ſua.
Quũo teneat᷑ ille q ꝓmiſit ſoluere ꝗcqd conſtiterit taleʒ
debere ⁊ qñ conſtare debeat.vide in.l.qui rome.S augeri
us.ff. de verbo. obliga. per illum tex. mirabilem.
An pꝛomittens id qð titius dʒ videatur ꝓmittere vi fi
deiuſſoꝛ.vide in.l.titia.S.fFi.ff.de verbo.obli.ꝑ gl.ſing.ibi.
An pꝛomiſſio annua intelligatur in pꝛincipio ann ꝑpꝑ fa
uoꝛem pie caule.vide ſupꝛa in verbo annua.
Pꝛoteſtatio an ⁊ qñ ſit neceſſaria qñ non tractamus
de acquirendo aliꝗd de nouo ſed de tuendo inre que
ſito. vide in.l.ait pꝛetoꝛ.S.i.f.de mino.cuʒ nouo intelleciu
ad glo.ſingularem ibi.
De materia pꝛoteſtationis.uide plene in.l.non ſoluʒ.S
moꝛte.ff.de noui ope.nuncia.p illũ tex.ſing.
An ⁊ qñ proteſtatio in ſcriptis reqratur.uide in auten.
ſi quis.C. de adul.per illum tex. ſing.
Quotuplex requiratur proteſtatio qñ inferior ꝓieſtat̃
ſupiori.uide in.c.i.de ſupplẽ.negli. prela.per illũ lex.ſing.
An proteſtatio declaratoria prececẽs exponat actum ſe
quentem.uide in.c. per tuas de condi.appo.ꝑ glo.ſing.ibi.

An pꝛoteſtatĩo debeat veniĩre ĩn plenã noticiã dfi.vide
in cle.cauſam de elec.per glo.ſing.ibi.
pꝛoteſtatio dʒ fieri obtuitionem alicnius officialis
an poſſit fieri coꝛã vno teſte tm.vide in.l.vt perfectius.C.ð
anna.excep.cum nouo intellectu ad glo. ſingularem ibi cũ
textu fno.
De ꝓteſtatiõe incitatoꝛia fiẽda ꝓcuratoꝛi.vide ĩ.l.aut
g aliter. S. i. ff. qd vi. aut clã.per glo.ſing.ibi.
P . Cuius ſit periculũ pecunie pupilli.vide
npillus ſupꝛa in verbo pecunia.
An ⁊ qñ pupillus poſſit ꝓuocare ad diniſionẽ.vide ĩ.l.
ſi cõuenerit. f. pꝛo ſotio.cũ nouo ĩtellecm ad illũ tex.ſing.⁊
ft ad tex.in.l.fi.fl.de re.du.⁊ ẽt vide.ẽ.in verbo diuiſio.
Si pupillus ꝓceſſit in cauſa cux tutoꝛis auctoꝛitate qũo
debet ferri ſententia. vide in.l.ſi ideo.ff.de euictio.cum no
uo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An omnia bñficia conceſſa pupillis extendant᷑ ad furio
ſos. vide in.l.ij.C. de cura.furio.cũ noua cõſideratione ad
glo. ſing. ibi.
Si vnus ex pupillis efficitur pubes an tutoꝛ deſinat ẽt
tutoꝛ quo ad alios.vide infra in verbo tutoꝛ.
An ⁊ quãdo pupillus poſſit ſtipulari maxime qñ pote
balbutire.vide infra in verbo ſtipulatio.
An res empta de pecunia pupilli efficiat᷑ eius.vide ĩ.l.
filie.ff. de ſolu.cũ nouo intellectu ad illum tex.ſing.

An delegatio tutoꝛis liberet debitoꝛẽ pupilli vide in.l.

pupilli.ff. de ſolu.cũ nouo intellectu ad illũ tex. ſing.
An tutoꝛ poſſit ſuccedere pupillo ⁊ quando. vide ifnra
in verbo tutoꝛ.
An ſolus pupillus qui non habet tutoꝛeʒ nec ẽt põt hr̃e
copiã iudicis poſſit adire hr̃ditatẽ.vide in.l.de pupillo.S.
ſi gs ipſi pᷣtori.ff.de noui.ope.nuncia.per gl.ſing.ibi.
Mubl icũ quod dicatur publicũ crimẽ. vide in.l.ij.ff.

de concuſſio.per glo.ſing.ibi vbi ponit᷑ de ſtatuto pu⸗

niente crimen publicum.
An natum in publico ſit publicũ.vide in.l.ſi epiſtolã in

S.paulus.ff.de acq.reꝑ dñio.cũ nouo intellectu ad eum.

PMubliciana. An agens publiciana dicat ſe dũm ex⸗
pꝛeſſe ⁊ ſi hoc dicit an recte agat.vide in.l.pomponi⸗
us.S.ſi iuſſu.ff.de acqui.poſſ.per glo. ſing.ibi.
Qualitas que concoꝛdat cũ iure cõmuni an ſit poten⸗/
tioꝛ qualitate cõcoꝛdante cũ iure ſpeciali.vide in.l.nã
⁊ ſi miles.ff.de iniu.teſta.per illum tex.ſing.
Querela quibus aperiatur via qñ teſtm reſcindit᷑ ꝑ
querelã. vide in.l.mr.ᷣfl.de inoff.teſt.p illũ tex.ſing.
Quietatio bina an oꝑetur pꝛeſumptionem geminate
ſolutionis. vide in.l.ne caſu.C. de diſcuſſo.lib.x.cum
nouo intellectu ad illum caſum ſingularem.
Ratificatio an geſta omnia per iudicẽ incompetenteʒ
poſſint ratificari ꝑ partes.v.de ĩ.l.ij. C. cõmunia vtrĩ⸗
que iudi. cum optima declaratione ad illum tex. ſing.
An ⁊ qñ quis poſſit ratificare ea que nõ ſunt geſta noĩe
ſuo ad finẽ vt agere poſſit.vide in.l.ſicut.S. vẽditionis.ff.
gbus mo.pign.vel hypo.ſol.cũ nouo intellectu ad illũ tex.
Arn pater ratificando bonoꝝ poſſeſſionẽ petitã per filiuʒ
videat᷑ dediſſe licentiã ſeu mandatũ de adeunda heredita
te.vide ſupꝛa in verbo aditio.
An poſſim ratificare ſniazʒ latã in fauorẽ defenſoꝛiſ mei
ſine mandato.vide ſupꝛa in verbo deffenſio.
Raptoꝛ an ſit fur. vide in.l.ſi vendidero.S. cum rapto
ri.ff. de furtis.per illum tex.ſing.
Rebellis qua pena puniatur ille qui nõ indicat rebel
lem ciuitatis. vide in. l. medox. ff. de penis. cũ nouo in
telleciu ad illum tex.ſing. ⁊ vide ſupꝛa in verbo bannitus
nam oiĩa ibi dicta etiam hic conueniunt.
Rete an valeat emptio iactus re is. vide in.l.ſi ia⸗
ctuũ.ff.de actio emp.cũ nouo ĩtellectu ad illũ tex.ſing.
Reconuẽtio an epus agens nomie eccleſie poſſit re⸗

conneniri. vide in. c.ſi.extra de ſuceſſio.ab inteſta. cum no
uo intellectu ad illum tex. ſingularem. =
An dilatio poſſit ſtatui in cauſaʒ recõuenctionis ad agẽ
dum. vide ſupꝛa inverbo dilatio.
Recuſatio an poſſit fieri de iudicevt ſuſpecto ſi inimi
citia ſupuenit ex cauſa mea. vide in.c.vt debitus ex/
tra de appella. per glo.ſing. ibi.
Reintegratio an remediũ capituli reintegrãda. iij.q.
viij. habeat locum in rebus pꝛofanis.vide in.l.ſi colo
ni. C. de agri. ⁊ cenſi. lib.xj. cũ nouo intellectu ad illũ tex.
Rei vendicatio qñ agit᷑ rei vendicatione an ſufficiat
pꝛobari poſſeſſionẽ eſſe apð connẽtuʒ tẽpe.litiſ.mote.
vide in.l.nõ ignoꝛabit.C. ad exibendũ ꝑ illũ tex. ſing.
Si agitur rei vendicatiõe ⁊ actoꝛ poſſidet an debeat in
dex pꝛonunciare circa ius actoꝛis ⁊ qũo.vide ĩ.c. examina
ta extra de iudi.per illum tex.ſing. .
Relatio an fiat ad omnia capitula ſi indunceret᷑ aligd
exoꝛbitans.vide ſupꝛa in verbo capituluʒ.

Relatiuũ quis vel qui iunctũ cũ verbo futuri tpis an

faciat cõdictionẽ vel tp̃s ⁊ qñ.vide in.l.fi.C. de poſt.
bered.inſtitu.cũ nouo intellectu ad illũ tex.ſing.
Religio an ꝗs poſſit tranſire ad ſtritioꝛẽ regulã ſine
licentia ſupioꝛis ⁊ ꝗd ĩ conuerſis.vide in.c.vt lex cõ
continentie.xxvij.q.j.per glo.ſing.ibi.
Relinquo qñ eſt iunctũ cũvniuerſitate bonoꝑ ꝗd im
poꝛtet vel cũ quota bonoꝝ.vide in.c.rainutius. extra
de teſta. ⁊ in. S. ſi vero nulla ĩ autẽ.de here. fal ꝑ gl. ſing.
Remedium extra oꝛdinariũ an poſſit hr̃e locũvbi hʒ
locũ exceptio.vide ſupꝛa in verbo exceptio.
Remiſſio an habeat locũ in cauſis ciuilibus ſiue ĩ cri
minalibus.vide in. S. ſi vero in auten. de exiben.reis
cum nouo intellectu ad illum tex. ſing.
An ſi vnus ex cꝛeditoꝛibus hereditarijs facit vt heres
inſtitutus adiret ⁊ vt creditoꝛes ei remitterẽt certam par⸗
tẽ teneatur ẽt ipe remitter̃ ꝓ pate ſua.vide.S.ĩ vᷣbo aditõ
An ⁊ qñ remiſſio habeat locũ in contractibus.vide ĩ.l.
i. ff. ſi quis in iu.uo.non ierit.per gl. ſing.ibi ⁊ etiam ponũ
tur aliq caſus in ꝗbus ẽ locus remiſſioni vltra docẽtes ibi.
Quando fideiuſſoꝛ nõ poteſt pꝛeſtari in loco iudicij an
fiat amiſſio ad aliũ locum vbi poteſt pꝛeſtari. vide ſupꝛa in
verbo fideiuſſoꝛ.
Requiſitio extra iudicialis an debeat continere cer⸗
tum tempus.vide ſupꝛa inverbo citatio.
Res iudicata an in criminalibus ſententia ttanſeat in
rem iudicatam. vide infra in verbo ſententia.
Renunciatio an renuncians inſtrumẽto videat᷑ confi
teri illud eſſe falſuʒ. vide in.l.ſi aduerſariul.C. de fi⸗
de inſtru.cũ nouo intellectu ad illũ tex.ſing.
An eligens vnũ ius videatur renunciare alteri iuri ꝙ
ignoꝛat. vide in.l.fi.S.i.C. de furtis.p illũ tex.ſing.
An valeat renũciatio deffenſionibus in cauſis crimina
libus.vide in.l.pactum.ff.de pactis.cuʒ nouo intellectu ad
glo. ſing. ibi.
An renuncians liti videatur fateri ſe nõ habere ius in
cã.við in.l.ſi te.C. de inge.manu.per illuʒ tex.ſina.
Repudiatio an inſtitutus pꝛo parte ꝗ adiuit ſi poſtea
acreſcat ſibi portio alterius poſſit totum repudiare.vi
de in.l.cũ hereditatis.ff.de acqui.heredi.cum noua conſi⸗
deratione ad illum tex. ſing.
An maioꝛ.xxv.annis.q repudiauit hr̃ditatẽ poſſit reuo
care ⁊ infra quãtum tp̃s ⁊ etiã quid in minoꝛe.vide in.l.fi.
C.de repu.hr̃di.cũ nouo intelleciu ad illum tex.ſingularẽ.
Mer que verba inducatur repudiatio.vide in.l.fi.S.ſi⸗
miliqʒ modo.C. de iure deli. cum nouo intellectu ad illuʒ
tex.ſingularem. ”M
„ An concedatur õ ſnĩam gratioſaʒ vi

Reſtitutio de infra in verbo ſententia.

An ſit opus reſtitutione vbi eſt dolus partis vel iudi⸗

rintnnnial
Udnienn
ſeinicem ertiii
enAnderie
SrnNirtee
Wuaztmtmr

ſtene nn lenuiuti ern
ne laede Me⸗r locin
X malaminuſthfeliiffh
ndinnetvt⸗
inunNhantn
ndmini
im ARtiineſftfirn
uNANiüenn,
rXnnπunih , d
r Abidns ncri,
na um i a g iy tir un wii
rgaei bauen ſon indoidetti
encteiriinen lcjn
Aääben ieſpehnireſnnin
rotrh dndelsnderenoftore,
õ
nriit nin iti ii
— Audenruldeſ/
=
devnlum vunn inin
Caliſi Minili
vicz Ninimi gen 4
–õ

b. lrüdirin
iytring

We
eXNDGNAIi
rn n wnl lii
— lrmmtin
r amnix unlmrim
Aind n nuiilui
en mimilnninn
ntinſegmulnn /
==
eruunt
. n mies
. xarMium
* r

um tin ,

ndgans
1i

– RK

cis. vide ſupꝛa in verbo dolunus..
An reſtitutio debeat peti ſpecialiter an vero ſufficiat pe

lere generaliter. vide ĩ.l.minoꝛ magiſtratus.ff. de mino.cũ

nono intellectu ad illum tex. ſingularem.
Quid opetur reſtitutio facta a pꝛincipe reſpectu bonox
qn bannitus eſt reſtitutus ad pr̃iam. vide in.l. ſi qnos. C. ð
captiuis. ⁊ poſt lim. reũ. cũ nouo intellectu ad illũ tex. ſing.
An filiuſfami. minoꝛ leſus poſſit reſtitui.vide ſupꝛa in
verbo filius. H
An minoꝛ poſſit reſtitui ex eo qui potnit componere „
minoꝛi ꝗtitate qua fuerit condenatus. vide. . i vᷣbo minoꝛ.
An per reſtitutionẽ ad patriã intelligantur etiaʒ reſtitu
ta bona interim alienata per fiſcum. vide in.l.fi. C. de ſen⸗
len. paſſis.cuʒ nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An integrum reſtitutio poſſit concedi ex iudicis officio

7 an iudex in ea pꝛocedere poſſit ex ſuo officio. vide in.lI.

fi.S.fi.ff. cond. ind. cũ nouo intellectu ad illum tex. ſing.
An ⁊ q minoꝛ poſſit reſtitui de antea geſtis ⁊ ẽt poſt
xxv. annũ infra quadrieniũ. vide ſupꝛa in vbo minoꝛ.
An remediũ capituli reintegranda.iij.q.viiij.pabeat lo
cũ in rebus pꝛophanis.ᷣvide ſupꝛa in vbo reintegratio.
An reſtitutio conceſſa minoꝛi pꝛoſit etiã eius aduerſario
vide in.l.ꝗ res.ff. de ſolu.p illum tex.ſingularem.
An teſtm factum ꝑ filium patre exiſtente de poꝛtato ex
tinguatur pre reſtimto.vide in.l.fi.C. de ſenten. paſſ.cuʒ no
uo intellectu ad illum tex.ſingularem.
Reuerentia patris inducens ſilentiũ an habeat viʒ tra
ditionis. vide infra in verbo traditio.
Reuiſoꝛ rõnuʒ fiſcalium an poſſit ferre ſnĩam contra ab
ſentem cõtumacem. vide ſupꝛa in verbo fiſcus.
Rñſio data ad deliberate rñdendum an opetur vt re
ſpondens nõ poſſit amplius variare. vide in. c. ex litte
ris extra de diuoꝛtijs per glo.ſingularem ibi. .
Reus an ⁊ quãdo nomen rei dicatur receptum in reos
vide in.l. quãuis. C. ſi pendẽte appell. moꝛs.iterue. p illuʒ
tex.melius pꝛobantem omnibus alijs in iure.
An reus coniunctus deſinens poſſidere rem ſup qua cõ
uenitur debeat condemnari ⁊ quid debeat fieri. vide in
l.ſi culpa. fl. de rei vendi. per illum tex. ſingularem.
An liberatio facta vni ex reis debendi cum hoc vt ei ſo
li pꝛoſit etiam pꝛoſit alijs.vide in.l.ij. S. ſi tamen homineʒ
ff. de verbo. oblig. per glo. ibi ſingularem.
An 2 quando ſententia lata contra vnum noceat alteri
vide infra in verbo ſententia.
An dinitie vnius ex reis ſuppleãt inopiam alterius. vi
de ſupꝛa in verbo diuitie. ,
Reuocatio ſi pꝛocuratoꝛ reuocatur ⁊ eius reuocatio

venit ad notitiam partis aduerſe an geſta cum eo va

leant. vide in. c. auditis de pꝛocura.cum nouo intellectu ad
illum tex. ſingularem.
An pꝛocuratoꝛ conſtitutus ? reuocatus poſſit agere con
tra reuocantem ad damnuʒ ſi ꝙ paſſus eſt ex eiuſmodi re

uotatione. vide in. l. quidam. ff. de dolo. cum nouo intelle⸗
ctu ad illum tex. ſingularem.

Dapiens an poſſit facere apponi in Zctu ea q̃ nõ ſũtde

na Zclus. við ĩ. l. ſi mãdato. S. fi. ff. mãda.p gl. ſing. ibi
An ille ad cuius cõſiliũ debet perfici Zctus poſſit dicer̃
vt pena apponatur in eo. vide in.l. ex ea in pꝛimo.ff. de ver
bo. obliga. per glo. ſing. ibi.
Salarium an debeatur exiſtenti in officio falſo. vi⸗
ge ſupꝛa in verbo officium
BSarkta tecta de ĩpoꝛtãtia hoꝝ vᷣbox.vide ĩ.l.ſi domuſ
ff de vſu ⁊ habi. cũ uouo intellectu ad illũ tex.ſing.
Satiſdatio an anullet᷑ p mutationeʒ pſone ꝓcuratoꝛis

vie in l. ßuus.f. de bis ꝗ notã. infa.p illũ tex. ſingularem

Dolaris qũo appellet᷑ in pꝛĩcipio ãno ſindij iui. við ĩ

S. diſ iouli i phe. fy. vbi ponit᷑ nona lr̃atura hita ab

oꝛig alibo. fly. pãdectis diflerẽſ ab otbulſ trãſũtiſ codicibus

An fideiuſſoꝛ alterius ſi vult ire ad ſiudiũ poſſit petere
ſe eximi ab obligatione.vide in. l. filiuſfa. . fi. fl. de pꝛocu.
cum nono ⁊ ſingulari intelleciu ad illum tex. ſingularem.
iptura ſi quis pꝛoducit ſcripturã an in dubio plu⸗
matur perfecta. vide in.l.ſi is qui.ff. de teſtamentis cũ no⸗
uo intellectu ad illum tex. ſingnlarem.
An femina poſſit eſſe teſtis in ſcripturis pꝛiuatis.vide ĩ
l. ſcripturas. C. qui potio in pigno. habe. cum nouo intelle
ciu ad illum tex.ſingularem.
An ꝗs poſſit cogi ad ſeibendum pꝑ facienda compatioe
lr̃arũ.vide in. S. ſi gs regi ĩ aũt. ð fide inſtru.p tex.ſi ing. ibi.
Securũ an ꝓmittes facere aliquẽ ſecurũ teneat᷑ dare
pignus vel fideiuſſoꝛẽ.vide.s. in verbo pꝛomiſſio.
Senioꝛ an ſemper ſenioꝛ debeat incipere loqui.vide

in. c.i.in ti.de conten. feu. inter pares cum nouo intelieciu
ad illum tex. ſingularem.

itig An vbi libellus ẽ ineptus valeat ſnĩa
Ben tentia ſuper inde lata. vide sianitie ob
liga.cum nouo intellectu ad glo. ſingularem ibi.
An iudex qui tulit ſententiam iuſtã tamen cũ odio tene
atur in foꝛo conſcientie.vide in.S. cũ ergo.xi.q.iij.cum no⸗
no intelleciu ad illum tex. ſingularem.
An ſtetur dicto iudicis ex qua cã motuſ ſuerit ad ita iu
dicandum pꝛo vt fecit. vide ſupꝛa in verbo iudex.
Qnñ due fuerũt ſnĩe late a duobus iudicibus q pualeat.
vide in. l. duo iudices. fl. de re iudi. cũ nouo intelleciu ad il
lum tex.⁊ etiã ad tex.in.l.inter pares eodem titu.
An ſnĩa lata õ tenoꝛẽ alicuius legis dubie ſit nulla. vi⸗
de in.l. c ꝓlatis.ff. de re iudi. cũ nouo ĩtellectu ad illã tex.
An qñ ſnia lata ꝓ vno ꝓſit alteri. vide i.l.poſthumul
fl. de inoff. teſt. cũ nouo intelleciu ad illum tex. unug.
Si ſnia ẽ lata ꝓ teſtõ ⁊ alia ẽ lata õ teſtm qᷓ pualeat.vi
de in. l. ſi pr ff. de inoff. teſtamẽto per illum tex. ſingularẽ.

An gs poſſit cõpelli ad factũ maxime qñ ſnia ẽ lata viõ

i.l. g reſtituer̃.ff. ð reivẽ. cũ nouo ĩtellectu ad illũ tex. ſing.
An ſi eſt ſnia lata cõtra aliquẽ ſi poſſidet pdat poſſeſſio⸗
nem quo ad alia. vide in.l.is qui in vſumfructũ.f. quibus
modis vſuſſrucius ami.per illum tex. ſingularem.
An valeat inia ĩ q iudex abſoluit vel cõdẽnauit dicẽdo
ſaluo eo qð j dicã. við ĩ.l. itẽ labeo.ff.fami.herci.ꝑ gl.ſing.
An ſnia interlocutoꝛia requ irat canſe cognitionẽ. vide
ſupꝛa in verbo interlocutoꝛia 7.
An ius exequẽdi ſnĩam tranſeat cõtra illũ q ſucceſſit in
locũ condemnati.vide ſupꝛa in verbo executio.
An ſnia ſcdᷣa cõtinẽs idẽ qð pꝛima valeat. vide in.l.ſi cũ

exceptione.ff.qð me.cã.cũ nouo intellectu ad glo. ſing. ibi
vbi ponitur ẽt ꝙ ſi ſecũda eſt oria pꝛime an valere poſſit ẽt

ex conſenſu partium vel ne.
An exceptio falſi õ ſnĩazʒ boc eſt ꝙ lata ſit ꝑ falſas ꝓba
poſſit oppõi añ rſtitutionẽ cõceſſã.við.S.ĩ vᷣbo exce tio.

An inia lata cõtra ꝓhibuum alienare noceat ei iqueʒ

facta ẽ alienatio. vid i.l. vno quoqʒ. ff. ð re iud. p gl. ſing.
An valeat ſententia lata in die lequẽti vel in vlteriori
poſt peremptoriũ.vide in.c.veniens extra de renun.cũ no⸗
uo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An ſnia generalis pariat exceptionẽ rei iudicate ĩn 6p
ſecutis. vide in.l.ſi cum tibi.C. de ind. cũ noua interptatiõe
An ſnia lata cõtra abſentẽ ex iuſta cã p̃ſumatur lata ob
contumaciam vel non. vide in.l.ij. C. de contrario iudic.
tu. per glo.ſingularem ibi.

An cancellatio habeat vim ſententie.vide ſupra in ver

bo cancellatio.
An ſnia poſſit fieri cõtra dominũ ꝗ nunꝗᷓfuit dñs in iu⸗
dicio.vide in prima. C. de ſententijs ⁊ ĩnterlo.omni. iudi.
cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem. .
An conditio poſſit apponi in inia pꝑ iudicem ex qua red
datur ambigua. vide ĩ.l.fi.C. de ſententijs ⁊ interlo. omni
iudi.cuʒ noua conſideratione ad illum tex.ſingularẽ.

1

An ſnla retractetur pꝛeteſtu teſtamèti nouiter fepertĩ.
vi de in. l.ſi mater. fl. de ex. rei iudi. cuʒ nouo intellectu ad
illum tex. ſingularem.
Snia arbitraria quotuplex ſit. vide.S.in vᷣbo arbitriuzʒ

An ⁊ qñ poſt tres ſnias confoꝛmes poſſit opponi exce⸗

tio nullitatis.vide ſupꝛa in verbo executio.
An ſi lata eſt ſnia ꝓ me ad inſtantiaʒ defenſoꝛis mei ſi
ne mãdato poſſim ego ratificare eam. vide in.l.ſi mater.S.
hoc iure.fl.de excep.rei.iudi.per glo.ſingularem ibi.
Arn ratiõe incertitudinis pꝛime ſentẽtie poſſit ferri alia
vide in.l.fi.C. de ſenten.que ſine cer.quanti.cum nouo in⸗
tellectu ad illum tex. ſingularem.
An ſicut ſententia pꝛincipis babet vim legis ita ẽt ſentẽ
tie alioꝛum inferioꝛum. vide ſupꝛa in verbo lex.

An ſnia decidens vnnm articulũ ſubſtãtialẽ quo ad ne/

gocium pꝛincipale dicatur interlocutoꝛia mera vel habẽs
vim diffinitiue. vide in.l. intra vtile. ff. de mino. cum no⸗
uo intellectu ad glo.ſingularem ibi⸗
Si libellus eſt generalis ⁊ proſecutio ẽ ſpecialis ⁊ ſen
tentia eſt generalis an ſententia referatur ad libellum vel
ad pꝛoſecutionem. vide ſupꝛa in verbo libellus.
An ſniĩa poſſit ferri pꝛo accuſatoꝛe abſente. vide in.l.ꝗᷓ/
n is. C. de adul. cũ nouo intellectu ad illum text. ſingulare.
An cõtra ſententiã gratioſam poſſit peti reſtitutio in in
tegrum. vide in.l.ſi pꝛetoꝛ.S.marcellus.fl.de iudi.cum no
tuo intellectu ad glo.ſingularem ibi.
An ſnĩa q fertur ↄ aliquem abſentẽ pꝛeiudicet tertio.vi
de in.l.papianus.S. memiiniſſe.ff.de inoffi. teſta. cũ nouo in
tellectu ad illum tex.ſingularem.
An iudex poſſit declarare ex qua cauſa tulit ſniam. vi⸗
de in.l.ſi pꝛetoꝛ. S. marcellus.ff.de iudi.per glo. ſing.ibi.
Oũ opponitur exceptio falſi cõtra ſnĩam an ſit opus im
petrare reſtitutionẽ in integrum. vide.S.ĩ verbo exceptio.
An vbi tertius ſciuit ſententiam latam ſibi noceat.vide
in.l.qui repudiantis.ðff. de inoffi.teſta.p illũ tex. not.
An pceptũ de cauendo vel ſatiſdãdo ſit ſnia interlocuto
ria vel diffinitiua. vide in.l.in oĩbus.fl.de iudi.cum nouo
intellectu ad illum tex. not.cum glo.ſua.
An ſnia debeat ferri contra dñm vel contra pꝛocuratoꝛẽ
ꝗ fuit in iudicio qũ eſt abſolutoꝛia vel cõdemnatoꝛia. vide
in.l.remunerandi. S. maurus. fl.manda. cum nouo intelle⸗
ctu ad glo.ſingularem ibi.
An ex ſnia nulla index faciat litem ſuã ⁊ an teneat᷑ ad
damna ⁊ intereſſe partis.vide ſupꝛa in verbo iudex.
An dicta in ſnia habeant locũ in pꝛobationibus.vide ſu
pꝛa in verbo pꝛobatio.
An iudex poſſit ſupplere ſententiaʒ ſuam eade die qua
tulit eam. vide ſupꝛa in verbo iudex.
An ⁊ quando ſentẽtia debeat eſſe confoꝛmis libello.vi
de in.l.bouem.S.aliquando.ff.de edili.edicto.cuʒ nouo in
tellectu ad illum tex. not. valde. .
Si pupillus pꝛoceſſit in iudicio cũ tutoꝛis auẽte an ſnĩa
debeat ferri cõtra eũ vel cõtra tutoꝛẽ.S.in verbo pupillus.
An ſnia lata cõtra ius litigatoꝛis nõ expꝛeſſo erroꝛe va
le at ⁊ qd ſi eſt lata cõtra minoꝛẽ.xxv.annis.vide in.l.ſci⸗
re opoꝛlet.S.conſequens.ff. de excu.tuto.cum nouo intelle
ctu ad illum tex. ſingularem.
An ſententia ſit nulla ſi cauſa falſa eſt expꝛeſſa in ea.vi
de ſupꝛa in verbo cauſa.
An ſnia lata a iudice vt delegato ⁊ vt arbitratoꝛe vale
at. vide ſupꝛa in verbo ludex.
An ſnia lata ſuper libello inepto pꝛoducat actionem vel
ſaltem exceptionem etiaz ſi ſit lata in foꝛma ſententie dif⸗
nitiue. vide in.l.niſi.S.i.ff.de tute.⁊ ratio diſtra.per illum
tex. melioꝛem de iure 2 ſingularem.
An ſnia lata ex duplici cauſa quarũ vna eſtvera alia eſt
falſa valeat.vide in.c.per tuas extra qui nilij ſint legi. per
illum tex. ſingularem.

An ſnia reuiſox fiſcalium valeat lata comra abſenteʒ cð
mmacẽ.vide ſupꝛa in verbo fiſcus.
An poſt tres ſnĩas cõfoꝛmes poſſit opponi aliqua exce⸗
ptio maxime in competẽtie. vide in cle.i.de ſeque. poſſe ⁊
fru.per glo.ſingularem ibi cum multis additionibus de ꝗ
bus ibi bene ter. vbi ponitur etiam ꝗd ſi ſtatutum tollit om
nes exceptiones.
An ſnia lata ab eo qui vere nõ erat excõmunicatus ſed
reputabatur valeat. vide in.l.cũ lege in fine.fl.de teſta.qnʒ
noua conſideratione ad glo.ſingularem ibi.
An ſnia lata ex cauſa falſa poſſit iuſtificari. vide in.l.ſi
is ad quem.ſl.de acquiren.here.per glo.ſingularem ibi.
An ſnia ſit nulla ſi teſtes non ſunt publicati ⁊ non eſt pe
tita publicatio.vide ĩ.c.fi.de hereticil.lib.vi.p glo.ſing.ibi
An ⁊ qñ ſnĩa lata contra vnum ex coꝛꝛeis noceat alteri
vide in.l.ex duobus reis.ff.de duo.reis.cum nouo intelle
ctu ad illum tex. ſingularem.
An ſnia lata ſine citatione noua valeat quãdo iudex di
ſtulit eam in diem longioꝛem ꝗᷓ quo ferri debebat.vide in
c. veniens de renun. cum nouo intellectu ad illũ tex. ſing.
An ſnia lata per dolũ peſſimũ valeat.vide in.l.i.S.calũ
niatoꝛi.ff. ad turpili.per glo.ſingularem ibi.

OQñ in ſnia condemnatoꝛia criminali non apponitur tpᷣs

pꝛo quanto intelligatur. vide in verbo metallum.
An in crim inalibus ſnia tranſeat in rem iudicataʒ. vide
in. l. diui fratres.fl.de penis.cum nouo intelletu ad illum
tex. ſingularem.
Si ſnia eſt lata contra aliquem in certa quantitate qui
erat accuſatus pluribus crim inibus nec dr̃ ex qua cauſa an
valeat.vide in verbo accuſatio.
An ſnĩa lata cõtra ſubiectũ noceat ſuperioꝛi etiam ſciẽti
vide in.c.cũ ſuꝑ de re.iudi.per illuʒ tex.ſingularem.
An val eat ſnia lata aliquo non petente maxime in cau⸗
ſis fiſcalibus.vide in.l.ij.S.diuus.fl.iure fiſci.cum nouo in
tellectu ad illum iex.ſingularem.
Sepulcrum.an iura ſepulcroꝝ acqſita alicui pꝛo ſe et
hr̃dibus ſuis tranſeant ad eos ſi non ſunt heredes etiam ſi
ſint filij. vide in.l. familiaria. ff. de reli.⁊ ſump.fun.
Quũo tentatur ille ꝗ pꝛoicit terrã in ſepulcro alieno.vi⸗
de in.l.ſemp.S.ſi in ſepulcro.ff.ꝗ vi aut clã p illũ tex.ſing.
Sequeſtrũ rei mobilis vel ĩmobilis an poſſit concedi
in cã ſuſpitionis.vide in.l.de pollicitationibus.fl.de polli⸗
ci. cum nouo intellectu ad illũ tex. ſingnlarem.
Seruitus hauriendi aquã de puteo alterius an intelli
gatur ẽt conceſſa de nocte.vide.S.in verbo aqua.
Seruitus aquam ducendi de loco tuo ad domum meã
an ſit realis vel perſonalis.vide ſupꝛa in verbo aqua.
Seruitus an noſſit cedi alteri ex pacto vel ex ſtipulatio
ne pcedentis.vide ĩ.l.cuʒ eẽt.S.ꝓ plurimũ.ff.de ſerui.ᷣruſt.
pꝛedio.cũ nouo intellectu ad illũ tex.ſingularem.
Oñ agitur quaſi poſſeſſoꝛio in ſeruitutis per confeſſo⸗
riã an pꝛocuratoꝛ legis poſſit ſtipulari domino ſuo ſeruitu
tis. vide in verbo ſtipulatio. 4
An poſſit nolle adire in piudiciũ dñi eo iu
Seruus benter pids in. l. cum peoponae C. de here
di. inſti. cum nouo intellectu ad illum tex. valde nota.
An ſicut pꝛo delicto ſerui datur actio noxalis cõtra dñzʒ
ita etiam exceptio noxalis. vide ſupꝛa in verbo actio.
An ſeruus poſſideatur qñ eſt in fuga. vide in.l.i.S.p ſer
uum. ff. de acq poſſ.cũ nouo intellectu ad illũ tex motabilẽ
An ſicut buus ĩſtitutus hereſ efficit᷑ hr̃s neceſſarius qũ
directo fuit inſtitntus ita ẽt p fideicõmiſſuʒ. vide in.l.ſi nõ
lex.ff.de here.inſti.per glo.ſingularem ibi.
An ad hoc ut ſeruus ſit neceſſarius heres dñi ſufficiat
eũ eẽ ſeruuʒ tpe moꝛiis dñi.uide ſupꝛa in uerbo heres.
An ⁊ qñ ſeruus deſinat eẽ heres neceſſarius dno.uide
in. l. ante penult.ff. de here.inſti.per illũ caſum ſingulareʒ.
An ſi ſeruus pure inſtituto relinquitur libertas ſub cõ⸗

unnn
lichumun

Ghinrriann
Tiakdnnn
GrieuseEIN
abN
ainaer
Nmadtine maf
Cemnttirnewarrur
Gihträäant

e. E.
Mtihuntin
iuigitintnaed
tinnt
—
hilran
lneene.

wnelnn in
, i W
dat⸗
itn
Elntlg Aſ
1 uee
nan
gln 4
tnt
enlixi
der
N dn⸗

—
–WR lon ine

nemimimn gniu
nutntnuf iuctiu
amirtti
En uin tauunihmiifinti
ANiininn
AiiniAINNi
tin uiliſteniitflimmn
nam ur iutin te⸗
mütmen aeiihdrdin
GntaliniiNrrtigin
R wätiihimiini
eimigiimüüiflützin
iGnlsfdinmis nf
õ
mlANRAitGin i
õsõl
õ
õõ
itpiaknihnnnfi
Err add aiſriun
Alücr
im ahannnsſtuit
Drn inu mnipſnn

arN

nritemtii⸗ en
a aamlu
vil

ditione poleſtatiua ſit heres vide in.:.fi.C. de neee. ß. her.

inſti per illum tex.ſingularen.
Ouando ſeruus ſtipulatur dominis ſuis per nomina p
pꝛia vel appellatina quomodo acquiratur eis. vide infra
in verbo ſtipulalio.
An ſicut dominus poſſidet ſeruum exiſtentem in fuga.
ita ⁊ quaſi dominus vide in.l.ſerui 2 filij.S. fuff. de fur.p
glo. ſingularem ibi. .
Arn ſeruus emptus ab ignoto poſſit poſtea ſe redimere
vide in.l.iij.S:ab ignoto.ff.de manumii. per illum tex.ſin⸗
gularem. . . .
Quomodo ⁊ quando quis dicitur ſeruire tempoꝛe con

tinuo. vide ſupꝛa in verbo continuo.

An ⁊ quando ſeruus ex opera ſua acquirat bonefidei
poſſleſſoꝛi in. l. ſi ſeruus. ff. de acqui.re.do.cum nouo intel⸗
lectu ad illum tex. notabilem.
Sigillum. an ſi quid reperiatur ſigillatum cuʒ ſigno
alicuius pꝛeſumatur de eius ſcientia. vide in. l. i. S. fi.
fl. quẽ teſta. aperi. ⁊ per glo. ſingul. ibi cum. nouo intellectu
ad ecam.
Silentium pꝛopter patris reuerentiam. an habeat vĩ
traditionis. vide infra inverbo traditio.
Simulatio.an contractus nullus ratione ſimulatio⸗
nis operetur vt ey eo tranſferatur dom inium vel poſ
ſeſſione. vide ſupꝛa inverbo dominiuʒ.
Simulatio qua pena puniatur notarius conficiens in
ſtrumentum falſum. vide ſupꝛa in verbo notarius.
Solemnitas extrinſeca. an ⁊ quando pꝛeſumatur in⸗
terueniſſe in actu. vide in.l.ſi filius.C. de peti. here p
illum tex. ſingularem.
An actus narratus ĩ epiſtola pꝛeſimatur ſolemniter ce
lebꝛatus in epiſtola. vide ſupꝛa in verbo epiſtola.
An pꝛelumatur in actu iudiciali. vide in.l.ab ea parte.
ff. de pꝛoba. per glo. ſingularem ibi.

Quando poſſit pꝛobari ſolutio facta.exa
Solut io ctoꝛibus fiſcalibus ⁊ quando ſoluens eig

liberatur vide in.l.ij. C. de conuen. fiſci. libꝛo.x. cum nouo
intellectu ⁊ ſubtili ad illumtex. valde ſingularem.
An ſolutio facta fideicõmiſſario ante reſtitutionem ſibi
lſactam pꝛoſit ſoluenti. vide ſupꝛa in verbo fideicõmiſſumi.
An bina quietatio inducat pꝛeſumptionem bine ſoluti⸗
onis vide in.i.ne caſu. C. de diſcu.ii.x. cum nouo intellec⸗
u ad illum tex. ſingularem.
An tantum operetur vnica pꝛomiſſio quantum longa p
ſtatio vel ſolutio.vide in.l.ſi pꝛo dote.C. de dotis pꝛomiſ.
dn noua ⁊ ſingulari conſideratione ad illum text. ſi ingu⸗
arem.
An creditoꝛ qui obtinuit ̃m decretum in bonis debito
ris ſi recipit partem debiti videatur renuntiare decreto.
vide ſupꝛa inverbo decretum.
An poſſit fieri ſolutio de nocte inuito creditoꝛi.vide in
lmoꝛe.ff. de ferijs per glo ibi ſingularem.
An obligatus per nudum pactum ſi cepit ſoluere tenea
tur ad reliquum. vide in.l. iuriſgen. in pꝛin. ff. de pac.cũ no⸗
uo intellectu ad tex. in. l. i. S. i. ff. de pollicit.
An poſſit ſolui coniucte perſone quando ille eſt pꝛodi⸗
gus vel infans vel furioſus. vide in.i.patri.fl.de m ino. cuʒ
nouo intellectu ad illum tex. ſt ingularem.
An ſolutio particularis poſſit fieri inuito creditoꝛi. vi⸗
de in.l¶.ſi pignoꝛi. fl.fam. hercil. per illum tex.ſingulareʒ cũ
nouo eius intellectu.
An habens beneficium vt non teneatur ſoluere niſi in⸗

quantum facere poteſt ſi pꝛomittit perdat illud vide ſupꝛa

in verbo pꝛomiſſio.
An pꝛomittens ſoluere vbicũq; fuerit petitum. poſſit
ueniri vbi ille habet bona vel in quo loco vide in. l. luciuʒ
⁊ meuium.S.tutoꝛe.fl.de admini.tuio.cum nouo intellec⸗

tu ad illum tex. ſingularem.
An minoꝛ poſſit ſoluere ſuo creditoꝛĩ de rebus vilioꝛi⸗
bus quando non habet pecuniam. vide ſupꝛa in verbo mi⸗
noꝛ.
Quando non ſtat per debitoꝛeʒ ſed per creditoꝛem quo
minus ei ſoluatur. an currant vſure contra eum. vide infra
in verbo vſura.

NQuommodo teneatur ille qui pꝛomiſit ſoluere quicquid
conſtiterit talem debere ⁊ quando conſtare debeat vide ſu
pꝛa in verbo pꝛomiſſio. L
An ⁊ quando debitoꝛ ſoluens poſſit eligere ĩ ꝗᷓ cauſaʒ
velit ⁊ aliam legem dicere vide in.l.i.ff. de ſolut. per glo.
ſing. ibi cum nona ponderatione eius.
An ⁊ quando poſſit dinidi ſolutio inuito creditoꝛe pꝛo
harte nomine debitoꝛis ⁊ pꝛo parte nomine fideiuſſoꝛis vi
de in. l.in his. S. qui duos.ðff. de ſolutio. cum nouo intellec
tu ad illum tex. ſingularem.

Quando debet fieri ſolutio cerio die ⁊ ſi non fiat res

certa res dʒ cedere inſolutum an poſſit moꝛa purgari. vide

in. ·. callipodius.ff. de ſoluti.cum nouo intellectu ad illum
tex. ſingularem.
An litis conteſt. tollat facultatem ſoluendi adiecto. vi⸗
de ſupꝛa in verbo litis conteſtattio.
An ad liberationem ſufficiat rem ſolutam expoſtfacto
fieri creditoꝛis vide in.l. qui res in pꝛin. ff. de ſolu. per illũ
tex.ſingularem. .
An ſit facilioꝛ ſolutio in his que ſunt maioꝛis pꝛecij

ꝗ minoꝛis. vide.in. S. pꝛeterea inſtitu. de actio. per illum
„

tex. ſingu.
alieno maxime in fideiuſſoꝛe ſoluente. vide in.l. pap.
ff. manda.per glo.ſing.ibi.

Si debitoꝛ dicit ſuo creditoꝛi ſi nõ ſoluero tibi tali die

pignus meum ſit tibi emptum pꝛo iuſto pꝛetio. an 2 quo⸗
modo hoc intelligatur.vide ſupꝛa in verbo pignus.
Socius habens rem cõem cum aliquo.an poſſit pete
re diuiſionem niſi ſatiſfaciat de eo in quo eſt obliga⸗
tus ei ſuper illa re cõi.vide ſupꝛa in verbo diuiſio.
An ſocius intelligitur habere mandatuʒ a ſocio ſuo ad

faciendũ ea que ſunt vtilia ſocietati. vide in.l. nemo.ff. pꝛo

ſocio cum noua conſideratione ad glo.ſing.ibi.
An cuſtos carcerum teneatur de facto ſoci
l. fi. ff. de cuſto. reo. p illum tex. ſingurariſſimum.
An ⁊ quando habeat locum actio cõi diuidundo inter

ſocios ⁊ maxiĩe in calu.l.in pꝛonuntiali.S.pe.ff.de noui op.

nunci. vide ibi cum nouo intellectu ad illum tex. notabilẽé.

Socius.quando lex loquitur de ſocijs de gbus intel
ligatur. vide in.l.ſi duo..fi.ff. ſi quis cautio per glo.

ibi ſingularem vbi ponit᷑ an intelligamus de ſocijs ommiũ

bonox vel rerum particularium. .
An ſocius expones aliꝗd in re cõi ⁊ tm̃ ꝗqtũ fuiſſet expo

ſiturus ꝓ parte ſua poſſit repetere dimidiaʒ expenſe. vide

in.l.ex pte.ff. familie berciſ.cum nouo intellectu ad illum
tex.ſingularem. .
Soꝛtes.Anvbi eſt queſtio iuris ⁊ facti poſſit res di⸗
rimi ſoꝛte.vide in.l.i.C. vti poſſi.per glo ſingulareʒ
ibi.

Spoliatus.an remedium.c. reintegranda.iij.q.viiij.

habeat locum in bonis pꝛofanis.vide in.l.ſi coloni.
de agri. ⁊ cenſi. li.xi. cum nouo intellectu ad illum tex.ſin⸗
gularem. l
An ſpoliatus ⁊ ſtatim reſtitutus dicatur expulſus. vi⸗

de in.l.licet.C. de excep.per illum tex. notabilem. cum no

uo intellectu ad eum.

An violentus inuaſoꝛ poſſit opponere exceptionem do

mini contra ſpoliatũ. vide in.I.ſi quis emptioniſ.S. ſed bec
ſuper de pꝛeſcrip.xxx.annoꝛum per illum tex. ſingularem.
An ſpoliatus poſſit cõueniri ab aliquo donec reſtitutus
di

Solutio.an in dubio ĩtelligatur facta nomine ſuo an

j ſui vide in

ſit. vide in.l. ſi te bonis.C. de ĩure deli. eum nono intelle⸗

ctu ad illum tex. mentitenendum 2 ſing
An excommunicatus ſpoliatus agens interdictio recu⸗
perande poſſit reſtitui. vide in.c.ſi quis in nomine domini
xxiij. diſtinc per glo. ſing.
Sponſalia contracta cum filia an ſolui poſſint per ſo⸗
lum eius patrem. vide in. l.adoptiuum. S. i. ff. de iure
doti. per illum tex.ſing.cum nouo eius intellectu.
Arnn munera data ſponſe a coniunctis ſponſi ſint mulie⸗
ris. vide in.l. vt liberis. C. de colla.per glo.ſing. ibi.

Spoꝛtule quando iudex debet hẽre ſpoꝛtulas an poſ

ſit cognoſcere an ſua ſii iuriſdictio ĩ cauſa. vide in.l.ðᷣ
iure.fl.ad muni.per glo.ſing.ibi.
Spurius an poſſit ei fieri ſubſtitutio ⁊ etiaʒ an poſſit
inſtitui. vide in. 8. fina. in auten. qui. mo. na. effi. ſui per
illum tex. ſingularem.
An poſſit inſtitui a patre qui non eſt ſoluendo. vide ſu⸗
pꝛa in verbo inſtitutio.
Siatutum an ſtatutum vel ſuperioꝛ poſſit facere vt
ſtetur dicto vnius teſtis ſolius. vide in.c.talia.viij.q.
iij. cum nouo intellectu ad illum tex.ſing.
An ſi ſtatutum diſponit ſtari dicto alicuius poſſit pꝛoba
ri contrarin m. vide in cle.i.de pꝛoba.per glo.ſing.ibi.
An valeat ſtatutuʒ iponens penam pecuniariam pꝛo ho
micidio.vide in.l.domini.C. de agri.⁊ cenſi.lib.xj.cum no
uo intellectu ad illum tex. ſingularem.
Si ſtatutum introducit penaʒ pꝛo delicto ꝙ de iure cõ
muni non eſt delictum an minoꝛ.xxv. annis ligetur tali ſta
tuto.vide in.c.ij.extra de delict.puero.cuʒ nouo intellectu
ad illum tex. valde notandum.
Si quis pꝛoducit ſtatutum de vna ciuitate ad aliam an
pꝛeſumatur pꝛoduxiſſe totum. vide in.l.ſi is qui.ff.de teſta
mentis. per illum tex. ſingularem.
An pꝛohemium ſtatuti declaret eius mentem. vide ĩ.l.
fi.ff.de here.inſti.per illum tex.notandum ⁊ dignum.
An valeat ſtatutum diſponens ꝙ bannitus efficiatur il
lius qui eum capiet vel ꝙ poſſit occidi ĩpune.vide.s.ĩ ver
bo bannitus.
Si tollitur ſtaiutum an intelligatur ẽt de ſtatuto iurato
vide in. c.cum non deceat de elect.lib. vj.per glo.ſingu.ibi.
Stultus an pꝛeſumatur qui loquitur deriſoꝛia in lo⸗
co publico. vide in.l.i. S. fi. fl.de edili edic. cum nouo
intellectu ad illum tex.ſing. cum.l.ob que vitia. eo.titu.
Gtipulatio Quomodo intelligatur quando pꝛo
P mitto dare centum ticio cum moꝛi⸗
retur vel tu des centum cum moꝛieris cui voles. vide in.l.
ij. C. de contraben. ⁊ cõmit.ſtipu.cum nouo intellectiu ad il
lum tex. ſingularem.
An ſicut ſtipulatio non valet quando verba executiua
7 obligatiua referuntur ad tertium ita ẽt pactum nuduʒ.vi
de in.l.ſi vnus.S.ꝙ ſi in perſona.ff. de pactiſ.per illum tex.
ſingularem.
uomodo pꝛobetur ſtipulatio. vide in.l.ſi vnus.S. pa⸗
ctus.ff. de pactis cum nono intellectu ad glo.ſing. ibi.
Si ſtipulatio iudicialis vel pꝛetoꝛia incipiat a pceden⸗
ti conditione am impleatur cum deſijt poſſe dari vel fieri.

vide in.l. de die pꝛinci.ff. qui ſatis cogan. cum nouo intelle

ciu vel glo. ſin. ibi.
An verba ſtipulationis interpoſite ſuper contractu mu⸗

tent eins naturam vel econtra. vide in.l. cũ fundo. ff. de ſer

ui.ruſti. pꝛedio.cum nouo intellectu ad illuʒ tex.ſingularẽ
Mer que verba poſſit fieri ſtipulatio vide in. S.ſed hec
ſolemnia inſti. de verbo. obli. per glo. ſing ibi.
uando pater ſtipulatur dotem ſibi reſtitui quam de/

dit pꝛo filia ſua an filia videatur adiecta ad ſolutionem 2

quid in exiraneo. vide. S. in verbo pater ⁊c.
An quis poſſit ſtipulari pauperibus vel locis pijs.vide
in.c. quoliens.i.qlvij.per glo.ſing ibi.

An ſtipulatus imperſonaliter videatur in dubio ſibi ſti
pulari vel alteri. vide in.l.poſt dotem. ff.ſolu.matri. per il
lum tex. ſing.
An fideiuſſoꝛ poſſit aliquando obligari ſine ſtipulatio⸗
ne. vide ſupꝛa in verbo fideiuſſoꝛ.
An valeat iſta ſtipulatio pꝛomittis ticio ꝙ dabis ei cen
tum ſi mea intereſt. vide in.l.iij.C. de inuti. ſtipu. cum no⸗
uo intellectu ad illum tex. melioꝛem de iure.
An ſtipulatio facta iſta per te non fieri quo minus mihi
ire agere liceat ſit diuidua vel indinidua. vide in.l.iiij. S.
cato.de verbo.obli. cum nouis intellectibus ad illum tex.
ſingularem ⁊ etiam cum noua litteratura habita ab oꝛigi⸗
nalibus.ffoꝑ. pandectis que differunt bene in.xxiiij. ver⸗
bis ab omnibus codicibus tranſumptis pꝛo vt ibi patet ⁊
melius in repetitione ⁊ etiaʒ in bino apparatu ad illũ tex.
ſingularem.
Quomodo intelligatur ſtipulatio ꝓmino tibi illud qꝗð
debet ticius cũ debitoꝛ eẽ deſierit. vide in.l.huiuſmnodi.ff.
de verbo. obliga. cum nouo intellectu ad illum tex. not.
An tot ſint ſtipulationes quot ſunt res deducte in ea. vi
de in.l.ſcire debemus.ff.de verbo.obliga.cum nouo intel
lectu ad illum tex. ſubtilem.
An dolus incidens in ſtipulationevitiet eam. vide in. l.
ſi quis cuʒ aliter.ff.de verbo.obliga.cũ nouo intelleciu ad
illum tex.bonuin vbi etiam ponitur quid ſi dolus interue
nerit in contractu bonefidei ſuper quo interpoſua eſt ſtipu⸗
latio.
An ⁊ quando infans qui poteſt balbutire poſſit ſtipula⸗
ri. vide in.l.mulier.ff.de verb.obliga.per glo.ſing.ibi ⁊ ẽt
in.l.ſeruinn.ff. rem pupilli ſai.fo. cum nouo intellectu ad il
lum tex. ſingularem.
An ſtipulatio interpoſita ſuper iure mere perſonali tran
ſeat ad heredes. vide in.l.ſtipulatio iſta. S. ſi quis ita.ff. de
verbo.obliga.cum noua conſideratione ad illum tex.ſing.
Ouando ſtipulatio penalis eſt appoſita iuxta pꝛincipa⸗
lem diſpoſitionem cum pacto ꝙ pena cõmiſſa ſola debea⸗
tur an poſſit moꝛa purgari. vide in.l.ita ſtipulatus in fi.ff.ð
verbo. obliga.
Quando obligatio pꝛimitiua eſt in perſonam ſtipulan⸗
tis ⁊ pena eſt in perſonaʒ tertij an admittatur purgatio mo
re. vide in.l.qui rome.S.f lauius.ff.de verbo.obliga.per il
lum tex. ſing.
An ex ſtipulatione poſſit nobis actio acquiri per liberã
perſonam. vide in. l.ita ſtipulatus. S. gryſogonus. ff. de ver
bo. obl iga. per illum tex. ſingularem.
An ⁊ quando modicum interuallum vitiet ſtipulatio⸗

nem. vide in. l. duos. S. fi. fl. de duo. reis.cum nouo intelle⸗

ctu ad glo.ſing.ibi.
OQuando ſeruus ſtipulatuꝛ dominis ſuis per nomina ꝓ
pꝛia vel appellatiua quomodo acquirit eis. vide in.l.ſi ier
uus cõmunis. fl. de ſti. ſeruoꝝ per ülum tex. ſingularem.
An ſtipulatio conditionalis facta animo nouandi tollat
effectum moꝛe ſi res non erat pꝛeſens.vide in.l.qui decem
§. cum mibi. ff. de ſolut. cum nouo intellectu ad illum iext.
ſingularem.
An ſtipulatio facta alteri que non valet operetur ſalteʒ
vt ille videatur conſtitutus ad recipiendum lolutioneʒ. vi
de in.l.ſi cum coꝛnelius.fl.de ſolu.cum nouo intellectu ad
illum tex. ſingularem.
Quando bypoteca eſt contracta per ſtipulationeʒ an tol
latur ipſo iure. vide in.l. ſolutaʒ ĩ verſ. ꝙ ſi accepio latũ.ff.
de lolu. per illum tex.ſing.
An ⁊ quando ſtipulatio interpoſita ſuper contractu ſe⸗
quatur eius naturam. vide in.l.miles.S. decem ff. de re iu
di./ per illum tex. ſingularem.
An pꝛocuratoꝛ legis poſſit ſtigulari ſeruitutem domino
vide in.l.iij. S ſed enim. ff. de iti. actuqʒ pꝛiua.cum nouo in
tellectu ad illum tex.ſingularem.

Aingiift 3

dINNETM

Nheeen
winininimintn
niainiliurdll
rna nrr
Nirätmat
Aüttinminruz
tinntime
—
fitinnnn

=

1. meltpog. .
itwini Aungn NAn
Relrenſr g olſier nn.;
M unnut
mit menlniken l

wwhirell .
än n iii
ntigſiieiiitd
l
—
. es deltrr
NWN . . 1 h
35 mu f tvoblgnann 1
– nt
M 6 non ,,
ainnuuiminta il
nen . Maina iſelennil
ssü
imn winſuekten

And 4 .
— lriruſtfini,
e lxrdchin l int nit
õ

rpnuiRiNNLNiIn
Wiannliplaninankn.
AMNECTGNeilIi
huwulock wſu ntane,
”c
muupINAAH1iuͦulnsijai

leroriniiuckiſeſnmſihlin⸗
intrpni mnaninum gtond
mnthiliieNiNel

lne i huningiiſe lkei
„Kulntabmm gricpni feſt
WDN enn.
bwaim aMnii riig find
wsiNnnunmoini
.
et ”ů
* mohagries ik ilii
curUuntr ſoMlunn,
n irnmino lndil

*

ee nan i din
1 en mumtülthnllunt

S

Subaſtatio an tollat oẽm pᷣumptĩonẽ fraudis maxie
in venditio e rerum fiſcalium. vide in. l. i. C. de pdijs
decu. lib. x. per ulumn ter ns. ſſtteri ſpariſg can
. 5An poſſit fieri ſpurijs ⁊ ẽt an ſpu⸗
Bubſtitutio rius poſſit ſubiittuit Ulreri tide, ſu
prainveiboſburus:: 2
An ſicut ſubſtitutio vulgaris continet in ſe tacitã pupil⸗
larẽ qñ fit pupillo ita ẽt pars illius ſubſtitutioniſ. vide in. l.

fi. C. de iuſti. ⁊ ſubſti.ſub cõdi.factis cũ nouo intelleciu ad

illum tex. ſingularem.
An ſubſtitutio cõpendioſe ſacta a pagano pupillo filio.
valeat iure pupillaris ⁊ qñ ẽt ſi mr̃ ſict in medio. vide in⸗
ſti. de pupi. ſubſti. per glo. ſingularem ibi.
An ſubſtitutio facta copulatiue duobo hẽat locum in pa⸗

ſona vnius. vide in.l. quis.C. impu. ⁊ alijs ſubſti. cum no⸗

no ſenſu ad illum tex. valde not. ⁊ ſingularem.
Anrn ſubſtitutio pupillaris conſeruetur hodie rupto teſta
mento ex cã pteritionis p aut. ex cã. C. de libe. pte. vide ĩ.l.
i. 5. ſubſtituere. fl. de vulga. ⁊ pupil. p glo. ſing.
OQuãdo ſubſtitutio pupillaris ſit alicui an debeat eẽ ta
lis vt non ſit recuſurus in ptate alterius poſt moꝛtem teſtã
tis. vide in.l. ij. fl.de vulga.⁊ pupil. cũ nouo intellectu ad il
lum tex. ſubtilẽ in quo doctoꝛes fuerunt multũ varij.
An de iure ciuili ſufficiat relinquere filio iure ſubſtitu
tionis ⁊ non inſtitutionis. vide in.l. ſi pater impuberis.ff. ð
vulga. 7 pupil. p glo ſing. ibi. .—
An ſubſtitutus poſſit grauari ⁊ quando. vide in.l.ſi fili
us.fl. devulga. ⁊ pupil. per illum tex.ſing.
An ⁊ quãdo ſubſtituti poſſunt venire ad partes alioꝝ re
pudiantium ptes ſuas.vide in.l.qui plures la pꝛima. fl. de
vulga. 7 pupil. per illum tex. ſingularem. .
An ſubſtitutio facta impuberi in re certa inſtituto vni⸗
uerſaliter nullo alio dato coherede trabatur ad omnia bo
na ẽt impuberis.vide in.l.coheredi. S. fi. ff.de vul.⁊ pupil.
cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An ſubſtitutio in dubio interpᷣtetur directa vel obliqua
vide in.l.verbis.fl.devulga.⁊ pupil.per glo.ſing.ibi.
Quõ fiat ſubſtitutio vulgaris.vide in.l.hoc iure.ff.de
vul. pupil. p illum ler.ing vbi ponitur ẽt de ſubſtitutio⸗
ne recipꝛoca per eundẽ tex. ſingularem.
Quãdo ſubſtitutio recipꝛoca eſt facta pluribus qũo in⸗
telligatur pꝛimo vocatus ille ꝗ eſt coniunctus re ⁊ verbis
vide in.l.coheredi.S. ꝗ diſcretas.ff.de vulga.⁊ pupil.per il
lum tex. ſing.
An ſubſtitutio vulgaris facta in vnum caſum trahat᷑ ad
aliuʒ. vide in.l.ſi mr.S.i.ff.de vul.⁊ pupil er glo. ſing. ibi
An filius p̃teritus a pꝛimo gradu ⁊ ſubſtitutus vulgari
ter admittatur ex ſubſtitutione adueniente caſu. vide in.l.
ſi filius.ff. de here.inſti.cum noua conſideratione ad illum
rex. ſingularem.
An ius ſubſtitutõis trãſmittat᷑ ad hr̃des. vide ĩ.l.q pr̃i

ff. de acq. here. cũ nouo intellectu ad illum tex. ſing.

Anvbi ſubſtitutus eſt datus in pte ⁊ nõ in toto ĩ quo nõ
eſt inſtitutus filiuſ.videatur data licentia abſtinendi. vide
in. l. ſi ſolus fl. de acq.here.per illum tex. ſing.
An ſubſtitutus pupillo ſe ĩmiſcenti in br̃ditate pr̃na poſ
ſit petere reſtitutioneʒ in integꝑ ex pſona pnbilli aduerſus
illaʒ imixtionẽ ⁊ ſepare bona pr̃na a bonis pu illi ſi pupil
lus moꝛiat᷑ in pupillari etate.vide in.l.pater.ff.de pꝛiui.p⸗
di. per glo.ſingularem ibi. .
Si ſubſtituto reſtitnitur hereditas ante tẽpus an hoc
videatur fieri ex voluntate teſtantis. vide ſupꝛa in verbo
ſideicommiſſum.

Arn per ſubſtitutionem factam a milite videatur velle

hꝛiuare quem legitima. vide in.l. pꝛecibus.C. impu.⁊ alijs
ſubſti. per glo. ſingularem ibi.

Si ſubſtitutio valet iure directo an poſſit detrabi legi⸗

tima. vide in dicta.l. pꝛecibus. per glo. ſingulareʒ ibi.

conſue. lib.vj. per glo.ſing.ibi.

An per illa verba quandocunqʒ filius mens deceſſeri
ſine filijs videantur ſubſtiutiones eiſe ſeperate.vide in.d.
l. pꝛecibus.per glo.ſingularem ibi.
Succeſſio que eſt inter conſanguineos vrrum debeat᷑
iure nature. vide in. l.fi. C. quoꝛum bonoꝛum. cum no
uo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An ſuccedens abinteſtato debeat pꝛobare negatiuã. l. te
ſtamentum non extare. vide in. l. de etate. S. ex cauſa. fl. de
interro. actio. cum noua conſideratione ad illum text. ſin.
An de iure. foꝝ. filius naturalis ſuccedat ĩ totũ nõ extã
tibus legitimis. vide in.l.lucius.ᷣff. de vul.⁊ pu p glo. ſing.
Succeſſoꝛ in officio an teneat᷑ ſtare colono ⁊ an ſit obli⸗
gatus ꝓ facto ſui pdeſſoꝛis.vide in.l.pꝛouidendũ.C. de de
cu. lib. x. per illum tex. ſingularem. S
An ius retinẽdi rem pp expenſas factas in re trãſeat ad
ſingularem ſucceſſoꝛem. vide ſupꝛa in verbo expenſe.
An ſucceſſoꝛ ſingularis emptoꝛis habeat ius denuncian
di quaãdo res euincitur. vide ſipꝛa in verbo euictio
An ſucceſſoꝛ ſingularis teneatur ſtare colono vide in.l.
diuoꝛtio in pꝛin.ff.ſolu.matri.per glo. ſingularem ibi cum
noua ratione aſſignata ibi.
Suitas an tollatur ſi ſubſtitutus repudiat hereditatẽ
vide in. l.papinianuſ.S. quarta. ff.de inoffi. teſta. p glo.
ſingularem ibi.
An teſtatoꝛ poſſit tollere ſuitatem vide in.l.ᷣ ſed ſi plu-
res.S.quos poſſum.ff.e vulga.⁊ pupil.p illu tex. ſingula.
An p dationẽ ſubſtituti vulgaris tollatur exiſtentia ſui
tatis vide inſti. de vulga. ſubſti.per glo. ſingularem ibi in
pꝛ incipio.
Summa maioꝛ an contineat in ſe minoꝛem quando ẽ
de voluntate partium vt non contineatvide in. l.i. S. ſt
ſtipulanti.ff.de verbo.obliga.per glo.ſingularem ibi.
Summarie quis poſſit committere cauſaſ ſummarie
cognoſcendas ⁊ de plano ⁊ an inferioꝛ a pꝛincipe vide
in. c.fina. extra de hereticis lib. vj.per glo.ſingularem ibi
Quando quis dicit ſe velle agere ſummarie vel oꝛdi⸗/

narie an cauſa pꝛopter hoc efficiatur ſummariavel oꝛdina⸗

ria vide in.l. pꝛoinde.ff.ad legem acquil. cum nouo intelle
ctu ad glo.ſingularem ibi
An ſi cauſa eſt effecta ſummaria poſſit reus in reconue
niend facere vt non ſit ſummaria vide ſupꝛa in verbo cau
4
Suſpitio an contrabens eum aliquo queʒ tempoꝛe cõ
tractus ſcit eſſe ſuſpectum de fuga poſſit facere capere
eum vt ſuſpectum vide ſupꝛa in verbo capunrna.
An pꝛopter ſuſpitionem poſſit concedi ſequeſtrum rei
mobilis vel immobilis vide in.l.de pollicitationibus.ff. S
polli.cum nouo intellectu ad illum tex.ſingularem.
Tempue quadrimeſtre quod datur iudicatis ad ſol⸗
uendum an concedatur eoꝛum fideiuſſoꝛibus vide in
l. fina. C. de vſuris rei.iudi.cum nouo ⁊ ſingulari intelle⸗

ctu ad illum tex. ſingularem in mundo

An tempus indultum iudicatis cauſa miſerationis im⸗
pediat compẽſationem vide in.l.ſi cum militi.S.i.ff.de cõ⸗
pen.per illum tex.ſingularem
Tertius an poſſit adeſſe in iudicio pꝛo ſuo ĩtereſſe ⁊
pꝛoſequi cauſam vide in.l.ſi ſuſpecta.fl.de inoffi.te⸗
ſtamen. cum noua conſideratione ad glo.ſi ingularem ibi
Zerm inus iuris an poſſit alterari per iudicem qnan⸗
do poſt terminnm veniebat imponẽda aliqua pena ui
de in.c.i.in titulo de mili.uaſ.qui contu.eſt.oim nouo intel
lectu ad illum tex. ſingularem.
An dies termini computetur in termino uide in cle.ſi⸗
cut extra de appel.per glo.ſingularem ibi cum multis alle
gationibus ibi poſitis.
Quando aliꝗd debet fieri a ſingulis oꝛdine ſucceſſi⸗
no an nnus terminus currat omnibus ſimul uide in.c.fi.de

„

Tbeſaurariue. Cui debent aſſignari pecunie coͤis qſi
non eſt in loco. vide in.l.i.C. de canon.largi.lib.x.per
illum tex. ſingularem.

ſi mandauit bona ſua diſtribni nec dixit
Teſtatoꝛ in quos vſus quomodo intelligatur. vi⸗
de ſupꝛa in verbo diſtributio.
An teſtatoꝛ poſſit tollere ſuitatem. vide.S.in vᷣbo ſuitas
An ⁊ quando teſtatoꝛ videatur pꝛohibere trebelliani⸗
cam vide infra in verbo trebellianica. vide infra in ver⸗
bo teſtamentum.nam ibi dicta bic conuenire etiã poſſunt.
Teſtamentum An celans teſtamentuʒ incidat
in legem teſtamentariam. 2 qñ
vigde ſupꝛa in verbo celo.
An ſoluens vnum legatũ ex teſtamento non ſolemni te
neatur ad alia. vide ſupꝛa in verbo legatum.
An ſi quis mutat conditionem poſt teſtamentũ ſit nul⸗
lũ.vide ĩ.l.qui ſoluendo.ff.de here.inſti.cum nouo intelle
ctu ad illum tex. ſingularem.
Si filins ẽ pꝛeteritus a pꝛimo gradu ⁊ ſubſtitutus vul
gariter. an admittatur ex ſubſtitutione adueniente caſu. vi
de ſupꝛa in verbo ſubſtitutio.
Arun teſtm̃ fcũʒ p filiũ pr̃e exiſtente depoꝛtato extinguat᷑
patre reſtituto vide ſupꝛa in verbo reſtitutio.
An ſententia retractetur per teſtamentum nouiter reꝑp/
tum. vide ſupꝛa in verbo ſententia.
An teſtamentum imperfectum valeat inter liberos. vi
de i.l.hac ↄſultiſſima.S.ex imperfecto.C. de teſta.cũ noua
2 ſubtili declaratione ad illum tex. ſingularem.
Arun teſtam entum poſſit valere iure cõi ⁊ ſpeciali. vide
in.l.quamꝗᷓ. C. de teſta. mili. cum nouo intellectu ad illum
tex.ſingularem. L
Oñ vna ſententia eſt lata pꝛo teſtamento ⁊ alia õ teſta
mentum que pꝛeualeat. vide ſupꝛa in verbo ſententia.
Qu ando teſtamentũ reſcinditur per querelam quibus
aperiatur via. vide ſupꝛa in verbo querela.
An teſtamentum ſit nullũ in quo filius eſt ĩſtititus ſub
condictione caſuali ⁊ nõ declarauit ſe d cere illud nulluʒ
vide.S.i verbo filius.
An ⁊ quando m teſtamentum tollat pꝛimũ in quo ſunt
inſtituti extranei. vide in. l. poſthumus.ff. de iniuſto teſta⸗/
mento per illum tex. ſingularem.
Teſtis An dictum eius interpꝛetetur contra eum qui
ꝓducit eum. vide in.l.fi.ff.de peti. hered. per
glo. ſing. ibi.
De modo examinandi teſtes ad eternam rei memoꝛi
am lite non conteſtata.ð vide.n.l. lege acqlia.ᷣ ff ad.l. acqꝗl. p
glo. ſin. ibi.
An poſſit fierĩ per ſtatntum vel per legeʒ vt credat᷑ vni
teſti tantũ. vide in. c.talia. viij.q.iij.cum nouo ⁊ ſingulari ĩ
tellectu ad illum tex. ſingularem.
An teſtis qui dixit ſe nihil ſcire poſſit poſtea ſe coꝛrige
re ⁊ qñ ⁊ in quibus caſibus.uide in.c.accuſatus.S.licet de
pereticis li. vj. per tex. ſingularem ibi.
An credatur uni teſti ad pꝛobandum impedimenũ ma
trimonij. uide in. c. ſuper eo extra de teſtibus.cum nouo in
tellectu ad illum tex. ualde ſingularem.
Si teſtes ſunt exam inati coꝛã arbitris ⁊ adhuc uiuunt
an ſit in electione ilius contra quem ſunt examinati ſtare
eis uel petere ut de nono examinẽtur. uide in.l.fi. C. de te
ſtibus cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
Arn teſtis familiaris faciat indicinm uide in.l.i.ff. de te
ſtibus per glo.ſingularem ibi.
Ar¹n ſterps poſſit appellari teſtis uið.S.ĩ uerbo ĩterpꝛes.
Qua pena puniatur teſtis deponens falſum in cauſa cri
mina i uide in.l.i.fl. de ſiccarijs per illum tex. ſingularem.
DMNMaua pena punitur teſtis qui dicit unum in iudicio ⁊ a⸗
liud extra uide in. l. eos.y fl. de falſis cuʒ nouo intellectu ad
üllum tex. ſingularem. *

verbo dominium.

An naleat dictuz teſtis qui fuit in actu ſed non nidit di
ſponentes ſed andiuit uoces eoꝛum uie in. dl.ij. S. item la⸗
beo. ff de aqua plu. arcen.per glo.ſingularem ibi.
Si pꝛobatur ꝙ teſtis depoſuit per pecuniam an pꝛeſu⸗
matur depoſuiſſe falſum uide in.l.diuus.ff.de re iudi.per
illum tex. ſingularem.
An fem ina poſſit eſſe teſtis in ſcripturis pꝛiuatis. uide
ſupꝛa in uerbo ſcriptura.
An conſenſus partium operetur quo ad pꝛeiudicium te

ſtium uide in. l. fi. C. de gene. abo. per illum tex. ſingularẽ.

An magis credatur teſtibus negantibus ꝗᷓ affirmanti⸗
bus in materia abſolutionis uide in.c.clerici. lxxxi. diſtin.
per glo. ſingularem ibi.

An teſtis conſanguineus admittat᷑ in cauſa cinili æ qd.

ſi offert ſe uide in.c.ex ir̃is extra de ĩ ĩteg.reſti.p illũ tex.
An expenſe ſint ſubminiſtrande teſtibus quando pꝛo⸗
ducuntur de loco ad locum uide in. c. ſtatutum. S. inſuper ð
reſcriptis li.vj.per glo.ſingularem ibi.
An teſtes debeant eſſe rogati in contractibus qui cele⸗

2„

bꝛantur iĩ ſcriptis uide.i.c. de his.iij.q.viiij.p glo.ſing.ibi

An ultra bis admittatur repꝛobatio teſtium uide in.
c. licet el po de teſtibus per illum tex.ſingularem.
An 1 quando poſſit iudex repetere teſtes ex ſuo officio

quaudo dictum eoꝛum eſt ambiguum uide in. S. quia ue⸗

ro in autent.de teſtibus per glo.ſingularem ibi.
An teſtis inabilis poſſit admitti ad teſtificandum de cõ
ſenſu ipſarum partium uide in.S. licet in autenti. de teſtibo
per glo. ſingularem ibi.
An ſtetur dicto unius teſtis in cauſa matrimonij uide ĩ
c.ſuper eo extra de teſtibus cuʒ nouo intelleciu ad illũ tex
Zitulus.an excuſet a fructibus qui non ſunt percepti
ſi potuerunt percipi uide ſupꝛa in uerbo fructus.
An ſuperuenientia tituli in re mala fide poſſeſſa excu⸗
ſet poſſeſſoꝛem a fructibus qui percipi potuerunt ⁊ nõ ſunt
percepti uide in.l.ſine. S.fi.fl.de public.cum nouo intellec
tu ad illum tex. ſingularem.
An babens titulum ab uno 2 poſſeſſionem ab alio poſ⸗
ſit uſum capere ſi timilus eſt falſus ſiue ſciat ſiue ignoꝛet.
uide infra in uerbo uſucapio. .
Traditio.an ſi quis tradit rem ſuam tanꝗᷓ ſit alterius
ideſt illius cui tradit habeat locum tex. in.l. iij. S. ſub
tilius.ff. de condi. ob cauſam vide in.l.ſi aliquam rem. ff.ð
acqui poſſ.per glo.ſingularem ibi. . .
Traditio ficta. an tranſterat dominium. vide ſupꝛa in
An ſilentium pꝛopter patris reuerentiam habeat vim
traditionis vide in.l.i. S. que honoꝛande.ff. quarum reruʒ

actio non datur cum nouo intellectu ad illam glo ſing. ibi.

Toꝛmẽta. an indiciũ nõ ſufficiẽs ad ↄdẽnatõeʒ ſit ſuf
ficiẽs ad toꝛmẽta vide in.l.cum pꝛobatio.ff.de pꝛoba
per glo ſingularem ibi.
Toꝛuus qñ agitur de eius ſepatõe ob adulteriũ ↄmiſ
ſuʒ an iudex. eccleſiaſticus poſſit de hoc cognoſcere ĩ

ter laicos. vide in.c. gaudemus extra de diuoꝛ. cũ nouo ĩtel

lectu ad illum tex. ⁊ ẽt ad tex.ĩ.c.intelleximus extra de a⸗

dult. ⁊ in. c. benedictio.xxxij.q.i.

Tranſactio ſimpliciter facta.an poꝛrigatur ad habita
tõeʒ vel ad veſtiarinz. vide ſupꝛa in verbo habitatio
Si heres ſcriptus ĩ teſtamẽto ⁊ alter qui erat ſucceſſu
rus ab ĩteſtato tranſegerũt ſuꝑ hr̃ditate.an teneãt᷑ credito
rib hr̃ditarijs ⁊ qũo vide ĩ.l.ↄtrouerſia.ff.de traſact.cum

nona conſideratione ad illum tex. ſingularem.

An tranſactio facta ſuper ſoꝛte extendatur ẽt ad vſuras

vige ĩ. l.nõ exigimus in pꝛin. fl. ſi quis cautionibus cuʒ no
no intellectu ad illum tex. ſingularem.

An tranſactio facta in dubio reſtringatur ad rem ſpeci/

ficataʒ. vide in.l. emptoꝛ. S. lutius. fl. de pactis cum nouo in

telleciu ad glo.ſingularem. .

liee

Ant
Gſaft

nirorteeNte
GdtnnmaNn i
Abigonwrrimkin
Nurüi
Vrlatn
—

tilltana

le .
Nurere
ileilrlni
ſ I i.

1.
he.
r

Teor
. . 7

4
ge⸗

AMl, . eee
igleit

kde n
une rtar id rlluner
n enhmn ad
inigrn efn,
rn iſ
kriven Mridte

tnmtionlintimiik
anNumminlin lilit
mananicnfnimi mſungn
riedltdeftts.
emnmtufmlinfeninſkſchern,
nrNeitihinen itn
rNANAan wil
rtuim uwe ſmen do
relimimtiiivſuelir eiguen
easſistum miſtiinis
Mmainibietlanth nliſs ſd
wAchetien fenldigummf
o doeelmmn di „
õäz
r ro mennin behett 1
rllſer muc umn
S ilangoſb.
ntloem adflamgo⸗
e, ſ inſigfti
ur mri ſtinn/ ſoenth
Ammin ſikülan whln ⸗ 1
n .. . vechedliend
ir Nn tareſt
a mi . Nimaimuui
nitinlnmnmmmd

Trebellianica an 2 per q̃ verba videat᷑ ꝓhibita vide
in. l.x. fl. de fideicõmi. liber. ꝑ glo. ſingularem ibi.
An deſcendens rogatus reſtituere bereditatem ſi poſt
juſſum non adeat perinde ſit ac ſi adiuiſſet vide in. l. nõ iu⸗
fta. E. ad rebe. cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularẽ
On filij rogant reſtituere hr̃ditatẽ fratribusvel ẽt eo⸗
rum liberis an computẽt ſibi fructus in trebellianicã vide
in. l.iubemus. C. a trebe. cuʒ nouo intellectu 2 ſubtili ad il
lum tex. ſingularem.

An trebellianica poſſit detrabi quando heres eſt inſtim
tus contemplatione fideicõmiſſarij vide in.l. in fideicõmiſ
ſi. S. cum pollidius. fl.de vſuris. cum nouo intellectu ad il⸗
lum tex. ſingularenm.
An quis poſſit grauari reſtituere hereditatem ex con⸗
tractu ⁊ an poſſit detrabi rebellianica vide in.l. quidã cimn
filium. ff. de here. inſti. cum nouo intellectu ad illum text.
ſingularem. . .
Tributum an maritus teneatur ſoluere tributum pꝛo
alijs rebus vxoꝛis quãdo lucratur ex pacto vel ex ſta
tuto partem dotis. vide in.l. licet. C. de iure doti. cuʒ noua
conſideratione ad illum tex. ſingularem. .
An heres ſcriptus a debitoꝛe tributario cogatur agno⸗
ſcere debitũ fundoꝛum ſteriliũ vide ſupꝛa in verbo heres.
An ſuaſio matris vel alioꝝ agnatoꝑ excuſet
Tu t02 mitorẽ gerẽtẽ aliquẽ actũ vide in.l. polla.C.
de his quibus vt indignis per glo.ſingularem ibi.
An titoꝛ pꝛeſumatur acquiſt iuiſce bona ſua cũ bonis pu
pilli vel vxoꝛ de bonis mariti vide in.l.etiam. E. de dona
inter vix ⁊ vxo. per illum tex. ſingularem le eieti
An mul er contrahens ſponſalia de pꝛeſenti ſi nõdũ tra
ducta eſt ad domum mariti pdat tutelam filioꝝ pꝛimi ma
trimonij vide in auten. ſacramentũ.C. quãdo mulier tutele
effo. fungi po. cum nouo intellectu ad illum tex. valde ſing.
An ſi mater pcedit teneantur alij affines petere tutoꝛeʒ
dari filio pupillo. vide in.l.nutritoꝛibus.C. qui pe. iutoꝛes
per glo. ſingularem ibi.

An tutoꝛ ſen curatoꝛ teneatur defendere pupillũ ſeu mi⸗

noꝛem ⁊ pꝛomittere facere vtilia ⁊ p̃ᷣtermittere vtilia vide
in.l.ſancimus.C. de admini.tuto.cum noua conſideratione
ad illum tex. bonum 2 neceſſarium.
An teſtatoꝛ poſſit remittere tutoꝛi confectionem inuen⸗
tarij vide in.l.fi. C. arbi. tute. cum nouo intellectu ad illum
tex. ſing.
Si mulier nupſit ſecundo viro non reddita ratione tu⸗
tele filijs an ſecũdus maritus ſit obligatus pꝛo eius admi

niſtratione vide in.l. penulti. C. in quibus cauſis pignus ta

cite contrabitur cum noua conſideratione ad illũ text.ſi ing.
An actio tutele pꝛiuilegiata contra tutoꝛem ſit etiaʒ pꝛi
uilegiata contra eius heredem vide in.l. non ſolum. S. fi. ff

de ritu nuptia. cũ nouo inellectu ad illum tex. ſingularem

An poſſit eſſe datiuus ⁊ teſtamentarius ĩ paigo in fu
rioſo vide in.l. ventri. S i.ff. de tuto. ⁊ curato. datiſ ab bis ꝑ
glo. ſingularem ibi.
An tutela datiua expiret per ſuperuenientiam legitime
tutele vide in.l. ſi impuveri. ff. de tuto. ⁊ cura. datis ab his
cum nouo intellectu ad illum tex.ſingularem. .
Ad quas vſuras tenetur tutoꝛ qui non poſuit pecunias
pupilli in p’edioꝛum emptionẽ vide in.l. tutoꝛ. S. ex certis
cauſis.ð ff.de admi. tuto. cũ nouo intellectu ad illũ text. ſing.
Quando tutoꝛ nõ eſt ſoluendo an poſſit pupillus agere
5 magiſtratũ vel cõtutoꝛẽ ⁊ ſi vnus eoꝑ ẽ teſtamẽtarius
7 alius ẽ datiuus vide in.l. lucius.S. teſtameto.ff. de admi
ni. tuto. cum nono intellectu ad illum tex. ſingularem.
An tutoꝛ affinis pupillo poſſit remoueri in totum quan
do eſt ſuſpectus vide in.l.ſi tutoꝛ. fl. de ſuſpe.tuto. per illuʒ

tex. ſingularem

An tutoꝛ nolens aſſumere tutelã pupilli pꝛiuetur oĩ cõ⸗
modo ũbi dato in teſtõ a patre pupilli ⁊ ct a ſubſtitutione

de eo facta vide in. l. amiciſſimos.fl. excu. tuto. enʒ nono in

tellectu ad illũ tex.ſing. ⁊ ẽt ad tex.i.l.nẽſenius.S.fi.eo.tit.
An ⁊ qñ numerus triũ filioꝝ in vꝛbe excuſet a tutela v
de in.l.amiciſſimos.S. lucius ticius.fl.de excu.iuto.cuʒ no
uo intellectu ad illum tex. ſingularem.
An tutela expiret ꝑ pubertatem aduenientem invno ex
pupillis exiſtentibus ſub tutela vide in.l. ſi tutoꝛ. S. ſi duo⸗
bus.ff. de tute.⁊ ratio. diſtra.per illum tex.ſingularem.
An auctoꝛitas tutoꝛis falſi ſuppleatur ꝑ pᷣſentiam iudi⸗

cis vide in.l. huius edicti. S. idem pomponius.ff. quod fal.

tuto.aucto.cũ nouo intellectu ad illum tex.ſingularem.
An tutoꝛ ſoluens aliqd ratione ſue adminiſtratiõis poſ

ſit agere ↄtra magiſtratũ vel cõtutoꝛẽ vide in. I. ꝓponebatr.
ff. de magi.conue. per illum tex.ſingularem.

An ⁊ quãdo tutoꝛ ſuccedat pupillo vide in.l.quo tutela

ff. de regu. iu. per glo. ſingularem ibi cũ noua conſiderat:o⸗

ne ad eam
An legatus ꝓconſulis poſſit dare tutoꝛem vide inl.le
gatus.ff.de offi.pꝛocon. cum noua litteratura babita ex oꝛi
ginalibus pandectis differente mirũ in modum ab omm⸗
bus codicibus tranſumptis.
An athleta poſſit eſſe tutoꝛ vide in.l.i.S.equiſſimum.ſf
de poſtu. cum nouo intellectu ad illum tex. valde ſingula⸗

rem.

An infamis poſſit eſſe tutoꝛ vide in.d.l.i.S.equiſimum

cum nouo intellectu ad illum tex. 2 etiaʒ ad gio. in. l. atble

te.ff.de excu. tuto.

Aalallus an poſſit ſe liberare a fendo hñdo illud pꝛo
derelicto vide in. c.fi.in titul. de capi. qui curi. ven. in
vſibus feudo.per glo.ſingularem
Aĩti /An valeat pactum ꝙ ſtatiʒ mota lite ſu
enditio per re vendita teneatur venditoꝛ de eui
ctione ⁊ teneatur reſtituere pꝛecium emptoꝛivide in.l ſiue
C. de euictio
An denunciatio facta venditoꝛi debeat continere copi⸗
am totius libelli inſerti vide ſupꝛa in verbo pꝛoteſtatiovel

denunciatio.

De impoꝛtantia illoꝛum verboꝛuʒ vendidit tradidit 2z
cetera appoſitoꝛum in contractu emptionis ⁊ venditionis
vide in.l.hec ſi res.ff.de rei vendi.per glo. ſingularem ibi
An habens mandatum ad vendendum intelligatur ha
bere mandatum ad recipiendum pꝛecium ab emptoꝛe vi⸗
de in.l.i. S. igitur. fl. de exercito. cum nouo intellectu ad il⸗
lum tex. ſingularem.
An venditio facta ad menſuram ſi deficit menſura coꝛ
ruat vide in.l.ſi duoꝛum.fl.de actio.empti.per illum text.
ſingularem.
An venditoꝛ qui non tradit rem teneatur ad pꝛeciuʒ re
ſtituendum ⁊ etiam ad eius vſuras vide infra in verbo
viura.
An poſſit agi de euictione anteꝗᷓ res euicatur quãdo vẽ
ditoꝛ ſcienter vẽdidit rem alienam vide in.l.ſeruus quem
S8. fi. fl. de actio. emptio. cum nouo intellectu ad illum ext.
ſingularem.
Quando venit ex natura rei vendite an venditoꝛ tenea
tur vide in.l.ſi ſeruus.ff. de euictio. cum neuo intelleciu
ad illum tex. ⁊ etiam in.l.ſi quis domum.S. huic ſubiungi
ff. locati.
An venditoꝛ qui conuenit nolle teneri de euictione ſal
tem teneatur ad reſtituendum pꝛecium. vide in.l.qui liber
tateʒ.ff. de euictio.cum nouo intellectu ad illum text. ſin⸗
gularem .
Si venditoꝛ eſt pꝛeſens in iudicio an ſit opus denunci⸗
are de euictione vide in verbo denunciatio.
Si in re vendita eſt aliqua pars terre mala ⁊ alia pars
bona an debeat fieri compenſatio vide in.l. qui libertateʒ
8.fina.ᷣff. de euictio.cum nouo intelletu ad illum tex.ſin⸗
gularem.

An ille qui pꝛomiſit vendere rẽ non niſi cette pſone pol

ſit vendere alteri ⁊ quãto tempoꝛe debeat expectare.vide

in.l.qui rome.S. coheredes.fſ.de de verbo.obli.ꝑ illuʒ iex

notabilem. cum nouo intellectu ad eum.
An 2 qũo res valeat tantum quantum vendi põt. vide
in.l.moꝛtis cauſa.fl.de dona.caula moꝛtis per glo.ſingula⸗
rem ibi.
De venditione imaginaria. vide in.l.iij. S. ſi ab ignoto
ff.de manu.per illum tex.ſingularem.
An venditio facta in ludo valeat. vide ſupꝛa in verbo
ludens.
An venditoꝛ teneatur de euictione quando emptoꝛ cõ⸗
pꝛomiſit circa rem emptam ⁊ pꝛomiſit de euictione qũocũ⸗
3o res euinceretur. vide in. l. cum pena.ff. de arbitris ꝑ glo.
ingularem ibi. 1 etiam in.l. ſi dictuzʒ. ſʒ ſi compꝛomiſero.ff
de euictio.cum nouo intellectu ad illum tex.ſingularẽ vbi
ponit etiã an ſaltem poſſit tunc agi ad pꝛeciuʒ.
Aerba enunciatiua in contractibus.an diſponãt. vide
in. l. deſiderium. C. depoſiti cum nouo intellecu ad
illum tex.ſingularem.
An verba enunciatiua pꝛobẽt in contractu dotali.vide ĩ
l.ij. C. de dotis pꝛomiſ.cum noua interpꝛetatione ad illum
tex.valde notabilem.
Aia quomodo fiat nunciatio aduerſus edificantem ĩ
via. vide ſupꝛa in verbo nunciatio.
UVictus in quas expenſas debeat condemnari victoꝛi.
vide in.l.fin. C. de fructib. ⁊ lit. expenſ.per illum text.
ſingularem.
Aitium.an vitium reale vel perſonale tranſeat in he
redem vniuerſalem. vel particulare.vide.S.inverbo
beres ⁊ in verbo malafides. J
Aidetur. an impoꝛtet liberum arbitrium vel boni vi
ri. vide in auten. ius quod pꝛeſc. ab his per glo. ſingu
larem ibi.
AUidua mulier. an vicatur illa que habet maritũ inu⸗
ntlem. vide in. l. finali. C. de plagia. per glo. ſingula⸗
rem ibi.
Ainco.an ille cui debet᷑ aliqd ſi vicerit aliũ ĩ colucta
tione deat bte ſi nõ ſtetit per eum quo minus pugna⸗
ret.vide ſupꝛa in verbo conatus.
Aindicta.an poſſit cõmitti alteri.vide in.l.cuzʒ fundũ
S. fi.fl.de vi ⁊ vi arma.p glo.ſingularem ibi vbi etiã
ponitur quid in poteſtate capiendi.
Airtus.an pꝛopter virtutem ſeu excellentiam homĩs
poſſit differri executio moꝛtis eius.vide ſupꝛa in ver
bo moꝛs.
Aniuerſitas.an vna pars vniuerſitatis ſi habet litem
cum alia poſſit conſt tuere ſindicum pꝛo ſe. vide in.l.
pen. S. fi.ff.ſi ſerui.vendi. cum noua conſideratione ad illũ
iex. ingularem P
An in vniuerſitate bonoꝑ veniant ea que ſunt ſpecifica
ta. vide in.l. venditoꝛ. ff. de peculio per illum texium ſin-
gularem.
An vniuerſitas poſſit poſſidere rem aliquam ꝑ ſe vel ꝑ
alium.vide ſupꝛa in verbo poſſeſſio.
An ex vniuerſali contraciu tranſeat dominiuʒ vel poſ⸗
ſeſſio in maritum ſine traditione dotis. vide ſupꝛa in uer⸗
bo dos.
An ⁊ quando pꝛioꝛ vniuerſitatis poſſit ei pꝛeiudicare.
vide in.l.item magiſtri. ff. de pactis. cũ nouo intelleciu ad
glo. ſingularem ibi.
An cuʒ vniuerſitate bonoꝛuʒ traſeant ea que alias alie
nari non poterant.vide in.l.quedam.fl.de acqui.reruʒ do.
cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem.
Ancia. an in ea habeat locum ius accreſcendi.vide ſu
pꝛa in veroo accre co.
Aoluntas. an moꝛiẽs dicatur velle vel nolle. vide in
l. poſt dotem.fl.ſolu.matri.per illum tex.notabilem.

Aaox. an ille cuĩ cõmiſſe ſunt voces. alterius poſſit di
uicgere eas dando vnam vocemivni aliam alteri.
vide in.c.ſi quis iuſto de electione libꝛ.vi per illum text.
ſingularem.
Aſucapio.an ille qui habet titulum ab vno ⁊ poſſeſſi
onem ab alio poſſit vſucapere ſi titulus eſt falſus ſi⸗
ne ſciat ſine ignoꝛet. vide in.l.cum ſolus.ff. de vſucap.cum
nouo intellecin ad illum tex.ſingularem.
Si heres vel legatarius reputetur cõmuniter capax ſʒ
vere eſt incapax.an poſſit pꝛeſcripere.vide in.l.nemo.ff.de
vſucapi.pꝛo legato.cum nouo intelleciu ad glo. ſingula⸗

fundi ſui pure ticio ⁊ eundemmet
vſumfructum ⁊ pꝛopꝛietatem ſimul ſempꝛonio ſub condic
tione. an ſi pendente condictione pꝛimus legatarius emat
ab herede pꝛopꝛietatem ⁊ poſtea eueniat condictio quid
iuris. vide in.l.ſi tibi vſumfructum.ff. quibus modis vſu
fruc. amitta. cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem
Si vſuſfructus legatur ticio.cuʒ hoc vt poſt eius moꝛ
tem reſtituat heredi. an videatur legata pꝛopꝛietas. vide ĩ
l. fi. ff.de vſufruc. earum rerum que vſu conſu. cum nouo
intellectu ad illum tex. ſingularem. .
An empbiteota poſſit conſtituere vſumfructum in re
emphiteotica ſine conſenſu domini. vide in.l.i.S. item in
fundo. ff. quibus mod.vſufruc. amitt . cum nouo intelleciu
ad illum tex ſingularem. ⁊ etiam ad tept.in.l.fi.C. de re⸗
bus alie.non alienan.
Si locaui tibivſumfructum fundi mei pꝛo certa annua
penſione.an extinguatur vſufructus moꝛte conductoꝛis vi
de in.l.ſi domina.C. de vſufruc. cum nouo intelleciu ad il
lum tex. valde ſingularem.
An vſufruetus in perſona mea ſit idem in perſona bere
dis.vide in.l.ſi plures.S. deiectum.ff. de vi.⁊ vi. arma.cuʒ
nouo intellectu ad glo.ſingularem ibi.
An vſufructuarius poſſideat ciuiliter vel naturaliter
ius vſufructus.vide in.l. ait pꝛetoꝛ.S.item ei.ff.ex quibus
cauſis maio.cum noua conſideratione ad glo.ſing.ibi.
Si vſufructus legatur vni ⁊ pꝛopꝛietas alteri ⁊ legata
rius moꝛiatur viuo teſtatoꝛe.an extinguatur legatum. vi⸗
de ſupꝛa in verbo legatum.
An legatum vſufructus ticio ⁊ heredi faciat partem ti
cio ⁊ partem heredi. vide ſupꝛa in verbo legatum.
An vſufructuarius teneatur ad tributa ⁊ ad collectas.
vide in.l.ſi domus.ff.de vſu.⁊ habita.cum nouo intellec⸗

t ad illum tex ſingularem.

Si legatur vtilitas in aliqua re.an debeatur vſus vel

vlufructus. vide infra infra in verbo vtilitas.

Si legatur mihi vſus domus vel palatij ⁊ ego elegi
aliquam partem ad habitandum. an poſſim variare. vide

in.l. diuus.S.licet. fl.de vſu ⁊ habita. cum nouo intellectu
ad illum tex. ſingularem.

An poſſeſſoꝛ ma efidei teneatur de fructibus percipien
dis quando conuenitur ab vſufructuario. vide ſupꝛa inver

bo poſſeſſoꝛ.

An ſi babens nudam pꝛopꝛietatem legat vſumfructum

in illa re qui poſtea conſolidatur cum pꝛopꝛietate cedat di
es legati ⁊ quando vide in.l.ſi dominus.ff.de vſufruc ꝑer

illum tex. ſingularem.
Arn vſufrucius poſſit conſtitui duobus inſolidum. vide
in.l. ſtipulationum. ff.de duobus re.cuʒ nouo intellectu ad

glo. ſingularem ibi.

Atilitas. ſi legatur alicuius rei. an veniat vſus vel
vſafructus vide in.l.habitatio.S.i.ff.de uſu.⁊ habi⸗
ta. cum nouo intellectu ad illum tex. ſingularem. ⁊ etiam
cum noua litteratura differente ab omnibus codicibus iã

tfumptis mirum in modum.

=
lſnne nann
aiigiuf⸗
—

nmaiimunmmnaen

luinſnileren .
arineig ue
uhenratſmnmt
rtägend
Tantnuai
wnRNNR
wRetrri
urzcnn re.
n
Anra
lninma
Mngiaryn
An
ti
nen.
ie * Aatner
räen rinn u
mun ſn

el

Menlſtb ſmmrunl it blin ſt
W mrinlmuln ue
”

r finfmm ſyt
n ſtentlis ienin

—
— nn unmcvillin
na nit nls,
KR inliiCdene,

umhnuimineipeun
rNHNANetNst
AhemnNNANWoiNetnu
rAirn.
Eenrptnaltitniintrt
Ealhum (Minm ſnitimnch
ren glnlmmni
uNs wicer dnlier r ummli
AnRlaen ſieneiſſeraubis
men Cientrendgoſted
Slgn midniennilleitligtn
õ
NN m.
rm NRHi1beniſtit anenf
m bord natnun utvlegnn,
camr t Aftin adlhlein
ma 1xr n hiiuan whilli

relmnüin anluin iun
nkeninn tofl,;
diudemeft Knſtehpee
. drndm Cfn inl il

earixſunhtumnn ele

e. .
vc 1
n umleriinii
hltn ſtlun⸗
dimmind

tar
”
nns llintd li nn

lun terſ Iuvi

An vſurarius manifeſtus poſſit pꝛobarĩ enʒ
Aſura libꝛis ſuis.vide in. l.cripturas.C. qui petio.
in pigno. habeantur cum nouo intellecitu ad ilum ex ſing
An paruitas pꝛetij vna cum pacto de reirouendendo in
ducant pꝛeſumptionem contracius viurarij. vide in. c. conq
ſtus extra de vſu. per glo. ſingularem ibi.
An ⁊ quando diſpoſitio facta ſuper ſoꝛte extendatur ad
yſuras vide in.l.fi. S. fi.ff.de condi. indebi. enm nouo ſenſu
ad illum tex. ſingularem.
An tranſactio facta ſuper ſoꝛte extendatur etiam advſu
ras.ᷣ vide ſupꝛa in verbo tranſactio.
An venditoꝛ teneatur ad pꝛetinm reſtituendum 2 etiã
ad vſuras ſi non tradidit rem venditoꝛi. vide in.l.lutius ti
tius.ff. de actio.empt.per illum tex.ſingulatem.
Si pꝛomitto reddere valoꝛem mee mercantie vel de⸗
ceʒ ſi nauis mea peruenerit ad poꝛtũ an valeat huiuſmodi
conuentio. an vero iudicetur vſura. vide in.l.in naue ſam⸗
pbelli. ff. loca. per glo. ſingularem ibi. . .
Ad quas vſuras teneatur tutoꝛ qui non poſuit pecunias
pupilli ſui in emptionem pꝛedioꝛum. vide ſupꝛa in verbo
tutoꝛ.
uando non ſtat per debitoꝛem ſed per creditoꝛem
quo minus ei ſoluatur. an currant vſure contra eum. vide
in. l. qui rome.S.ſeya.fl.de verboꝛum obligatio.per illum
tex.ſingularem. . .
Si datur pecunia mercatoꝛi vt ex inde emat merces.⁊
vt det mibi partem lucri. an ſu vſura vide in. c.pleriqʒ.xii.
q. iij. per glo. ſingularem. ibi.
Aulnus.an vulneratus incedens poſt triduum ſi po⸗
ſtea moꝛiatur pꝛeſumatur moꝛtuus ex vulnere. vide
in.l.vnica. C. de enenda.ſeruo.per glo ſingularem. ibi.
Axoꝛ.an ducens vxoꝛem ſpuriam vel ſine dote vel
ſine benedictione ſacerdotis ſit infam is vide in.c.con
ſanguineox.iij.q.iiij.cum nouo intellectu ad illum tex. ſin
gularem.
An queſita per vxoꝛem pꝛeſumantur queſita de bonis
mariti. vide in.l. etiam. C. de dona. inter virum ⁊ vxoꝛem
per illum tex. valde notabilem.
An contra vxoꝛem meam detur extraneo actio furti q̃
ſurripuit eius rem exiſtentem penes me. vide in.l. fi. S. fi.
C. de furtis per illum tex.ſingularem.

Laus Deo omnipotenti.

Explicit tabula bꝛenis ad facile inueniẽduʒ omnes tex.
etiam omnes gloſas ſingulares in vtroqʒ iure.tam ponti
ficio ꝗᷓ ciuili.cum innumerabilibus ⁊ quottidianis q̃ſtioni
bo circa pꝛedicta pertinentibus fere in oĩ articulo ⁊ cũ con
ſilijs pꝛeclariſſimoꝛum doctoꝛnm intertis. ¶ Necnon cum
nouis intellectibus ad oĩa pꝛedicta ꝑ clariſſimũ iure cõiul
tum equitemqʒ auratum. ſacriq; palacij apoſtolici aduoca
lum conſiſtoꝛialem. ⁊ chꝛiſtianiſſimi francoꝛum regis con⸗
ſiliarium nouiter creatuʒ. Jura ciuilia oꝛdinarie in hoc al
mo Mononie ciuitatis regie patrie ſue. ſtudio legentem.
Dñm Ludouicum bologninum. cum pluribus legibus ẽt
ab oꝛiginalibus.ᷣffoꝑ pandectis per eundem diligenti ſtu⸗
dio ac ſideliter habitis. differentibus mirum in modũ ab
omnibus iranſumptis codicibus anno domini. Occcclxxx
xuij. Laus deo amen.

Inpeeſla per me Agonem de rugerijs Impꝛeſſoꝛem

anno ab incarnatione Domini noſtri Jhelu Chꝛiſti. G.
KCcccxxxxv. die vero. xxiiij. martij .

Regiſtrum huius tabule. a b c ſunt terni
eſt duenus.

2
0.
1

.
„.
7 *—-

D CLARISSIMVMVGqueftris ordinis uirum: ac iure conſaultiſſimum: Chrii

a ſtianiſſimi francorum Regis cõſiliarium: ſacrique palatii conſiſtorialis aduoca
tum.D. Ludouicum Bologninum Laurentii Roſſi Carmen.

Viſquis utroq; cupit textus in iure notandos:
q Et celebres gloſas: quiſqʒ notauit eos:
Lecturas: plureſq; nouos ad ſingula ſenſus:
Atq; nouas leges: que latuere diu.
Quique cupit ſuper his: que cõſuluere docentes
In uariis paſſim ſæpius articulis:
Hoc legat: hoc relegat preclarum ſæpe uolumen.
Hæc ubi ſunt proprio cuncta notata loco.
Traditur hic et enim breuiter prudentia iuris:
Tortaque uis legum: pontificumq; ſimul.
Hic ea: que longis iam dicta fuere libellis:
Multaque: que nunquam dicta fuere: patent.
Hic licet abductis (fuit hæc res mira) tenebris
In ſua diſtinctum membra uidere Cahos.
Dii tibi dent igitur fœlicia ſæcula doctor
Luſtraſti geminos qui ludouice polos.
Se debere tibi ſemper ludouice fatetur⸗
Et canonum: et iuris gloria cæſarei.
Sanctarum illuſtras numeroſa uolumina legum:
Abdita pro iuris cognitione notans.
Præſtantes inter palmam ludouice mereris
Iuriſconſultos: militiæq; duces.
Tu patriam: nomenq; tuum: legeſq;ʒ: tuoſq;:
Ingenio excellens tollis in aſtra tuo.
Carolus hos igitur ſolita pietate labores
Proteget: hi quoniam regia tecta petunt.
Hic ſiquidem uirtutis honos: uirtutis amator:
Relligione potens: iuſtitiæq; pater.
Hic ſiquidem cælo fuit hic demiſſus ab alto:
Defenſor fidei primus ubiq; ſacræ.
Hice regum rex eſt toto uenerandus in orbe:
Externi hunc proceres: italiciq; colunt:
Hic patriam: natos: uxorem: regna reliquit:
Hoſtibus ut fidei bella cruenta daret:
Huic pia ſucceſſus fœlices numina preſtent:
Et tandem cæli ſydera clara petat.
Paſſibus ad regem rapidis liber inclyte gallum
Vade: palatina es dignus in arce coli.
Et ſupplex illi tu commendare memento
Auctorem: et patriam: iuraq; cuncta: Vale. .d. .

—

NKRiſtianiſſimo ac Sereniſſimo SFrancorum Hegi pluſq̃; benemerito Diuo Carolo Taloyes eo no/
e nmine octauo:oꝛthodoſe fidei:⁊ chꝛiſtiane religiõis acerrimo defenſoꝛi:dño:dño ſuo vnico: Ludo
uicus Bologninus minimus inter alios vtriuſqʒ iuris Doctoꝛ ⁊ eques: Sacri palatij apoſtolici ad
uocatus conſiſtoꝛialis: pꝛelibatiqʒ Regis Conſiliarius nouiter creatus: Jura ciuilia oꝛdinarie legens in ve/
tuſtiſſimo Regiae Ciuitatis patriae ſuae Bononiae ſtudio: debita cõmendatione pꝛemiſſa. S. P. D.
Epiſtola.
Ogitanti mihi Rex Chꝛiſtianiſſime: ac Gloꝛioſiſſime Pꝛinceps: Spes ⁊ ſalus vnica mundi:
c virtutis: eiuſque ſequatium pꝛotectoꝛ ac pater: dico cogitanti mihi: Quo ſigno letitie:ac vere fide
litatis mee erga Sacratiſſimã a.C. in hoc fauſto ac feliciſſimo tuo ad oꝛas italicas aduentu:quo
totus oꝛbis letat᷑:ac iubilat vti poſſem: quo mei coꝛdis intima oſtendere tibi:⁊ in vniuerſo poſſeʒ:pꝛo eodeʒ
tuo aduentu etiaʒ mihi pluſq̃ᷓ; gratiſſimo ⁊ iucundiſſimo: ſe ſe in ꝑꝛimis obtulit opus nouum ꝑ me tẽpoꝛibꝰ
decurſis compoſituʒ:quod nondũ ad lucem edidi neqʒ id vnqʒ:niſi tẽpoꝛe obitus mei edere decreuerã: vt il
lud ſacratiſſimo nomini tuo dicarem ad hoc:pt ad omnem poſteritatẽ ac in perpetuuʒ hec dies:Quam fecit
dñs feliciſſimi aduentus tui ad has partes: intelligi poſſit ⁊ annotari:idqʒ in omne euũ legentibus pateat: p
fecto res omni memoꝛatu ⁊ admiratione digna:cui dij pꝛoſperos concedant ⁊ ad vota ſucceſſus. Accipe
igir̃ Pꝛinceps inuictiſſime opus hoc nr̃ʒ qualecunqʒ ſit pꝛo ſigno vere ac ſincere fidei mee ⁊ totius familie
noſtre ĩmo tue de Bologninis: Que iam diua ſacratifſimis pꝛedeceſſoꝛibus tuis Lylio vro inſignita fuit:⁊
ad huc ea inſignia maxima cũ veneratione retinet: ⁊ illud captato otio aliqñ legere dignabit᷑ Sacratifſuma
Ma.tua:cui me cõmendo ac totũ dedo ⁊ bene vale ⁊ diu ⁊ felix.

Prohemium.

Ectitanti mihi ſepenumero Rex ſereniſſime innumerabilia antiquoꝛũ:modernoꝛum:⁊ modernioꝛũ
lin vtroqʒ; iure ãpliſſimos comẽtarios hucuſq; editos ⁊ qui quottidie magis ac magis eduntur ⁊ cõ
ponũtur: Necnõ legẽti mihi tot apparatus:repetitiones:tractatus:cõſilia: queſtiones ⁊ diſputati
ones innumerabiles:in ꝗbus comẽtatoꝛes ſibi inuicẽ in multis ſepe cõtrariant᷑ ⁊ varij reperiunt᷑:facile a natu
ra ipſa diſcentiẽtes iuxta tex.in.l.item ſi vnus.ꝗ.fi.ff.de arbitris ⁊ in quibus qð dolenter dicimus ſibimet
per ſepe repugnant⁊ contradicunt in his vere non audiẽdi vt in.l.vbi repugnantia.ff.de reg.iur.⁊ in.l.i.C.ð
furtis: Adeo vt ex mole ampliſſuna ac intollerabili ⁊ cõtrarietate multiplici iam iam hãc nr̃as legalem cano
nicamqʒ ſapientiam: Chaos quoddã non ab re appellare poſſe imo debere credamus qð nauſeam ꝓuectis:
⁊ diffidentiã Cirõibus ſatis ſuperqʒ ſatis ꝓduxit ꝓut iam atteſtãtur ⁊ clamãat taʒ italica: q̃ᷓ; externa gymna
ſia:qui comẽtarij ab ipſa lege imꝑiali expꝛeſſe phibẽtur vt in.l.vᷣa.G.ſed cuʒ ab initio in penul.col.C. de ve
teri iure.enu:viſuʒ eſt iſtoꝛuʒ cõmentatoꝛum patrũ noſtrorũ pꝛedariſſumoꝛuʒ poſt terga moꝛe optimi meſſoꝛis
ſpicas colligendo pꝛocedere:⁊ opus hoc nouũ non dicam ſingulare nec etiã notabile:quia nõ tali dignoꝛ ho
noꝛe ſʒ ſatis bonũ bꝛeueqʒ deo optio ad hoc bũñ cõſentiẽte cõponere qð foꝛte nõ diſplicebit maxime his qui
verã iuris medullã ⁊ nõ coꝛticeʒ querũt put decet vt in.c.melchion.i.qõe.i. In quo quidẽ opꝑe nouã inter
pꝛetatiõeʒ:multoſq; noſtros:imo quaſi ſemꝑ in oĩbus nouos tradidimus intellectus ad oẽs leges:⁊ etiaʒ ad
oẽs canones: necnon ad oẽs gloſas in vtroqʒ iure taʒ põtificio q̃ʒ ciuili vbiqʒ:que infinite ſunt:ſingulares.
MNecnon inſeruimus iura aliqua que ab oꝛiginalibus pãdectarũ codicibus ab excelſo floꝛẽtino dñio vbi
hij ſunt ſumma cuʒ diligẽtia ⁊ ſtudio habere curauimus ab oibus trãſumptiſ codicibus oĩo differẽtia ⁊ peni
tus cõtraria ⁊ ẽt cuʒ inſertiõe pluriuʒ ad hec oĩa fere in omni articulo cõſilioꝛũ pꝛeclariſſimorũ iurecõſulto/
rũ pꝛout occaſio ſe obtulit. In quibus legibus oĩbus ⁊ gloſis ſingularibus pace tãtoꝛũ excellẽtiſſumoꝛuʒ
patrũ dixeriʒ aliqũ imo ſepe ipſimet faciẽtes ⁊ appellãtes eas leges ⁊ gloſas ſingulares:deuiarũt a vera iu/
riſlatoꝛũ pꝛiſcoꝛũ mẽte ⁊ ſentẽtia in his in ꝗbus verũ tex.⁊ multo magis in his in quibus vitiatũ 2 ðpꝛauatuʒ
habuerũt:nec hahere verũ queſiuerũt pꝛout nos queſiuimꝰ ⁊ habuimus diligẽti oꝑa ⁊ ſtudio nr̃o vt diximꝰ
pauloante:pꝛout hec oĩa infra ſerioſe:bꝛeuiterqʒ complectũtur in hoc oꝑe nr̃o:in quo ꝓgredimur oꝛdine ſa/
tis aperto bꝛeuiqʒ ſermone:tutoqʒ remige lectoꝛes ipſos regẽte cuʒ ipſa:⁊ maxime oꝛiginali litteratura in cal
ce cuilibet capituli appoſita ⁊ fideliter per me annotata ne quinquaginta libꝛos.ffoꝝ.atqʒ; eoꝝ omnes ampliſ
ſimos titulos ⁊ codicis in nonẽ libꝛis ⁊ poſtea tribus:⁊ inſtitutiõuʒ ⁊ autẽticoꝝ:ac feudoꝛũ:necnõ decretoꝝ:
decretalium:ſexti libꝛi:⁊ clemẽtinarũ quiquidẽ innumerabilesſunt perquirere habeant ue ue multas reuolue
re cartas ꝓut quottidie cõtingit mihi:⁊ oibus ad ꝑpetuã cartarũ reuolutiõeʒ deputatis vt bꝛeuitati tẽpoꝛis
qð nrʒ eſt indulgeamus. Inquo quidem opere ſi quid boni erit bonoꝛũ oĩnʒ datoꝛi largitoriqʒ deo ſupᷣmo
optimo: Si quid autem inepti pꝛout facile cõtingere poſſet quia homo ſum paruitati ingenij mei atribue/
mus. Quod opus ſingularitatuʒ coꝛꝛeptionẽ:nouãqʒ; in oĩibus deciſiõibus ac in oĩbus decretalibus ⁊ legi⸗
bus ⁊ in oibus gloſis ſingularibus in toto coꝛpoꝛe iuris:⁊ ẽt vere litterature in his legibus:quas ex oꝛiginali
bus habere potuimus inuẽtiõeʒ annotatiõemqʒ appellauimus: Illudqʒ ſacratiſſimo nomini tuo dicauimus
Rex chriſtianiſſime ac dñe dñe mi vnice qð inter cõtinuas ampliſſime gubernatiõis tue tam noſtroꝛũ qᷓʒ ex
teroꝛũ ꝗbus pꝛees curas ac ſolicitudies quottidianas aliqũ captato ocio legere dignabi Sacratiſſimaa.
tua cui me iteꝝ atq; iterũ comẽdo ⁊ que bñualeat diu felix ⁊ optati uoti: ꝓut deũ depᷣcamur: cõpos fiat.

.

. ⸗ lr Neſinngtnii ta
igrint fuclranen
antdaänsſtie
miaf delgii anli,5
Wuminiihttlena
nogtnimngednſenn us
rmäthtii Helmgnn
Alraz ninit vrlaa
õ
ſurnodihicbitmunnebtogt
Nià Pqick oenctüiner
irleausadoisegesreigzet
Urdagzgreinfmneſmmn ſngiims.
ichrs enttloftaitnodfiond⸗
impil ahes oonifnilit ei
Hooaini uitniſnmniintcoͤſii⸗
lmmtsnut ini auliifinonj
vado gihtg nli Mlh
ddiinci ſudoonfondlrm
etiduc inuhieſ,
ſernmmnagelllunm
ali Ae nnssllc
ttünmidann
RK
miebiNNNdeñ
aafzmani m⸗
i iß uin llalhi n
Moſanpalll .

Interpꝛetatiões noue nouiqʒ

intellectus per Clariſſimum Atri. Jur. Doct.
Equitemq; auratum: Sacri Malatij Apoſtoli
ci aduocatum Conſiſtoꝛialem. D. Ludouicum
Bologninum iura ciuilia oꝛdinarie legentem in
vetuſtiſſimo regiae ciuitatis patriae ſuae Bono
niae ſtudio traditi ad omẽs fere leges:et gloſas
ſingulares in pꝛima parte.ff. veteris: cum allega
tionibus conſilioꝛum pꝛaeſtantiſſimoꝛum Doc/
toꝛum in omni articulo: miro oꝛdine per eum cõ
textis: necnon cum pluribus Juribus ab oꝛigi/
nalibus.ffoꝝ. Pandectis per eum etiam diligẽ
ti ſtudio ac aliter habitis: differentibus ⁊ om
nino cõtrarijs tranſumptis Codicibus omnibꝰ
Anno Dñi.Ul. ccccxciiij.klłis ar.

In pꝛobemio. ffoꝛum.

* C om
Iſcipuli don
ter ĩ omnib tranſumptis
Codicibus legitur in hoc
Textu: ꝙ ſtudentes legi
ſte In pꝛimo anno appel
4 lãtur Juſtiniani noui ab
ipᷣo ſacratiſſimo Impera
toꝛe Juſtiniano Auctoꝛe
pꝛimo compilationis
. dicti et nuncupati:
Sed olim dicebãtur Di
ſpondij:vt hic in ver. Ue
. tere tam friuolo qᷓ; ridi
culo Cognomine Diſpõdios appellari nolumus: Sed iuſtinianos
nouos nuncupari et cet. ue verba exponuntur per glo. et
Celebꝛes omẽs Cõmentatoꝛes noſtros hic et alibi de hoc tex.com
memoꝛantes.i.diſpondianiſtas quaſi confuſo et pꝛepoſtero oꝛdine
leges legentes ?c. Sed tu aduerte ꝓ vero ⁊ nouo meo intellec
tu iſtius Tex. nam in veris codicibus oꝛiginalibus Pandectarũ
floꝛentinaꝝ: Que olim Piſane fuerunt non dicitur diſpondios
dupondios ⁊ ſic ſatis ſuperq; ſatis differt hec oꝛigmalis litte
ratura a cõmuni que vitiata ⁊ coꝛrupta eſt in h: ⁊ in pluribus
alijs locis: de quibus inferius particulariter in locis ſuis mentio
nem habebimus: Que iura oꝛiginalia verahabui ego ſolerti ſtu
dio⁊ induſtria nr̃a ab excelſo floꝛentino dominio: eaq; inſerui in
H opere noſtro in quo pertractamus de vero ⁊ nouo multoꝛũ iu
rium ſingulariũ intellectu/ ac de noua veraq; (ni falloꝛ) interpꝛe
tatione Et ita incipiemus ab iſto Tex. in dicto veꝛbo diſpondios
⁊c. Nam coꝛtuptũ eſt ⁊ vult dicere ⁊ ita vere iacet in dictis oꝛigi
nalibus dupondios ⁊c. Qnod impoꝛtat idem qc duaxꝝ libꝛarum
⁊ eſt latiuũ de quo hẽs etiam Tex.⁊ glo. licet vitiatũ ⁊ ibidez ma
le etiã H intrepꝛetantẽ in. ꝗ. Sed ſi plures inſti.de her. inſti in ver.
quod diſpondio deeſt habebit ⁊c. ⁊ in verſiculo idem erit ſi diſ
pondius explectus ſit ꝛc. Nam vult dicere quod dupondio deeſt
habebit c. ⁊ idemq; erit ſi dupondius expletus ſit ⁊c. Et ſimiłr
glo. in.l. cum queſtio. C. de legatis in verbo ad m ⁊c. Circa pꝛin
apium dum coõmemoꝛat diſpondiũ ⁊ etiam glo.in.l.ex vncijs. ff.
de her · inſti. dum dixit quod diſpondio deeſt ⁊c. cum reuerentia.
errauit in intellectu huius termini ⁊ doctoꝛes ibidem ⁊ aubi ſcri
bentes: Qui omnes (cum tantoꝝ patrum pace in hoc dixerim)
deſecerunt v⁊ eo maxie cum vitiatũ v coꝛruptus Tex.ſemper babn
erunt in hx in multis alijs locis de quibus infra:⁊ a tanto tempo
re citra: Cuius initij memoꝛia non exiat Nec verum Tex. haber̃
curauerunt pꝛout nos curauimus: Et iſte eſt pulcherrimus ⁊ no
tabilis terminꝰ Ut dicamus ſcolares olim in ð anno appellatos fu
iſſe dupõdios ideſt duaꝝ libꝛaꝝ ſᷣm aliquos h̊ modo exponentes
iſtuz Tex. vts. diri Secundo paincipaliter tu aduerte quia ẽt
iſta expoſitio mibi non placet nam dicer quod ſcolares legiſte in
unno:quo ſtudebant olim dicerentur dupondij. i. duarũ libꝛaruz
Hh non ẽ aliquid dicere nec ↄuenit ſibi huiuſcemodi ethymologia ſi
bene conſ ideretur. Unde Cogitabã poſſe dici qð dupondius
eſt perfectũ pondus ⁊ perfecta dinumeratio vntiarũ ſeu libꝛaruz:
que vntie yt ſint perfecte cõſtant ĩ xij. ad faciendũ aſſem ⁊ B appel

latur dupondius quaſi pfectus numerus vt i. ꝭ. bereditas.inſti.de
her. inſti: Et ſic cõtinens omnes vncias ĩ ſe ꝗ pꝛima vſq; ad duo
decimã: Et ſic ſcolares in pᷣ anno olim appellabãtur dupondij qua
ſi qui tendunt ad perfectuʒ numerum quinq; annoꝝ datoꝝ ad ſtu
dendũ in iure ciuili de quo numero annoꝛũ quinquenali habetur ĩ
hoc.ffoꝝ. pꝛohemio in.S.in ſecundo ⁊ in. . anni aũt tertij ⁊c. ubi
ponitur certus modus ſtudendi in iure ⁊ certa dinumeratio anno
ruʒ ꝓ capeſcenda hac legali diſciplina ergo ꝛc. Et hoc eſſe verũ
ꝓbo etiam per tex.in dicto.ꝭ. Sed ſi i plures inſti. de here inſti.
ibi dum dicitur qc dupondio deeſt ac.⁊ ibi poſtqᷓ dupondius cõ
plectus eſt ?c: Que verba oſtendunt hoc hre in ſe perſectionem
quandã ⁊ omne id qc eſt vltra vel citra dr deeſſe dupondio ⁊ ſic
ſcolares in pꝛimo anno olitm appellabantur dupondij: non tamen
habito reſpectu ad pꝛimũ annum boc eſt ad totuʒ numeruʒ quin
quenariũ datum ad ſtudendũ in iure ciuili vt in dicto.ꝭ.in 227 B
mogo ego intelligo iſtum tex. oꝛiginalem in xbo dupondios ideſt
tendentes ad numeꝝ perfectum quinq; annoꝛũ requiſitoꝛũ pꝛo B
ſtudio legali non aũt dicuntur dupondij.i.duarum libꝛarũ niſi vo
lendo tueri hanc expoſitiõeʒ dicamus qc ĩperatoꝛ ↄſiderauit quo
damodo certas libꝛas et numerum libꝛarũ in Hᷣ quinquenario nu
mero dato ad ſtudendũ ⁊ in anno perficiantur due libꝛe ex om
nibus ⁊ pꝛo quolibet anno aſſjgnentur etiam due libꝛe ⁊ ſic effectu
aliter ſunt decem in totũ pꝛo quinq; anmis ⁊ hic eſt numerus perfe
ctus denarius ex quo numero illi qui erant in ð anno dicebantur
Eẽ in duabus libꝝs ex iſtis decem ĩ totum ⁊ ꝓ toto tempoꝛe quin
quenali cõputatis ⁊ ꝑꝑ h̊ appellabantur dupondij h̊ eſt duarum li
bꝛarũ habito reſpectu ad · x. libꝛas ꝓ quinq; annis hoc eſt ad du
as libras ꝓ quolibet anno vſq; ad quinq; incluſiue tñ in bis non
puto multum inſiſtendũ: Cum non habeent in ſe magnam vxili
tatem nec ſunt de pane lucrando niſi vt ſciamus veram litterera
tuꝛã in oꝛiginalibus exiſtentem ⁊ differentem ab omnibus codici
bus qui etiaʒ coꝛrupti ſunt hic in alio uerbo greco de quo ſtatim
dicemus:in hoc eodem. ffoꝝ.pꝛohemio: Et ideo venio ad iſtum
tex· de quo agimus cuius veꝛba ſunt hec oꝛiginalia.

ſri Pꝛimo quidem Anno noſtras
Dil cipuli. Babnenme inſtitutiones ex om
ni pene veteruʒ inſtitutionum coꝛpoꝛe elimatas
⁊ ab omnibus turbidis fontibus in vnum liqui
dũ ſtagnum coꝛriuatas tam ꝑ tribunianum virũ
magnificum magiſtrũ ⁊ exqueſtoꝛem ſacri pala
tij noſtri ⁊ exconſulem ꝗ̃ duos ex vobis.i.Teo/
phylũ ⁊ Doꝛotheuʒ facũdiſſimos anteceſſoꝛes
in reliqua vero anni parte ſecundũ optimam cõ/
ſequentiã pꝛimam leguʒ partem eis tradi ſanci
mus. Que greco vocabulo nuncupantur
quo nihil ẽ añrius quia qð pꝛimum eſt: aliud añ
ſe habere non poteſt. Et ex hoc exoꝛdiũ ⁊ fineʒ
eruditiõis pꝛimi anni ẽẽ decernimus. Cuius au
ditoꝛes nõ volumus vetere tam friuolo ꝗᷓ ridicu
lo cognomine dupondios appellari: Sed Juſti
nianos nouos nuncupari ⁊ hoc in omne futuruʒ
euum optime cenſemus vt hij ꝗ rudes adhuc le
gitime ſcientie capeſcente aſpirent ⁊ ſcripta pꝛi
oꝛis anni arripere maluerint noſtrũ nomen me/
reantur ⁊c.

De O ffitio Conſulis.

Bar. hic dicit iſtam legem ẽẽ mirabilem
Lex pꝛima ad hoc pꝛopoſitum ch conſules habent
adm iniſtrationem inſoliduʒ ⁊ ratio eſt quia ſunt officiales depn
tati a lege publica auctoꝛitate et vtilitate tamen cauſa cepta coram
vno ſecundum eum non poteſt expediri per alium niſi in caſu ne
ceſſitatis vt hic in tex.maxime in ver. ſeperate.n.ſunt manumiſſi
ones ⁊c. ⁊ cum Bar. cõmuniter pertranſeunt ſcribentes hic hoe
modo iĩtelligentes iſtum caſum.· Sʒ tu aduerte ꝓ nouo ⁊ ve
ro intellectu meo iſtius mirabilis tex. Qui iudicio meo h̊ non ꝓ
bat ſi recte (pꝛout decet) ⁊ ſubtiliter ponderetur nam loquit᷑ in
actu voluntarie iuriſdictionis. Quo caſu veruʒ eſt yvnum officia
lem ex pluribꝰ poſſe coꝛam ſe expedire omnia ⁊ in h̊ bene concedi
tur adminiſtratio in ſolidũ omnibus officialibus collegis hoc ego
colligo hic ĩ verſiculo ↄſules ⁊ ſeoꝛſuʒ ⁊ ſinguli manumittunt ⁊c.
a. i.

110.

„
—

Nam manumiſſio eſt actus voluntarie iuriſditiõis iux.nõ.pꝑ ſpe
tiꝰ de offitio omniũ iudi.in.S.poꝝo vbi dixit quod põt manumiſ
ſio fieri apud quẽlibet minimũ magiſtratuz ⁊ in caſtris ⁊ in villis
g ⁊c. Non eſt & ratio illa quia ſint deputati a lege publica. auctoꝛi
tate ⁊ vtilitate: Sʒ quia ſunt deputati in actibꝰ voluntarie iuriſdi
tionis. Et hoc mõ intelligo iſtuz textuz in libertate pᷣſtanda ⁊ in
auctoꝛando volentibus manumittere ᷣuos ĩ quibus tractatur de
publica auctoꝛitate. Sʒ nõ de publica vtilitate immo ipſa vtilitas
pꝛiuata eſt. Sʒ publica auctoꝛitas ⁊ vtilitas eſt illa que ſtat in ſa
cris ⁊ in ſacerdotibꝰ ⁊ ſimilibus vt in.i.pꝛima.ꝭ.ius publicũ.ffde
inſti. ⁊ iure cuz ibi nota.⁊ per ſpecu.in tiꝰ de renun.⁊ conclu.in..
cui aũt vbi late H̊ ponit. plus dico ꝙ dr ius priuatuzʒ circa manu
miſſiones vt ĩ.d.l.i.S.pꝛiuatuʒ cuʒz.l.ſequenti ⁊ ſequenti vſq;.ad
.l.manumiſſiones incluſiue. Pro quo adduco quod voluit
Pau. de caſt. in ſuo cõ.ccxxx.incipi.dubitatur ðᷣ ⁊c.vbi dixit.qd
actus voluntarie iuriſditionis poſſunt expediri ẽt in alieno territo
rio ⁊ firmant omnes ſcribentes in.l.fi.ff.de iuriſ. omniũ iudicum:
vbi alias legendo dixi poſt alios docentes ⁊ maxie poſt dñʒ meuzʒ
Alex. de imo. Sed aliud eſt in actu contentioſe iuriſditionis
q́;tumcũq; ageretur de publica auctoꝛitate ⁊ vtilitate. nazʒ iuriſdi
tio non eſt inſolidũ apud conſules ſeu apud plures offitiales colle
gas. nec vnus põt agere ſine alio ᷑m Rapha.fulgo. in ſuo conſilio
clj. incipiente egregius mies dñs Obertus c. Pꝛo quo fa
cit quia plures officiales non cenſentur plures rei niſi H agatur ex
pꝛeſſe vt eſt glo.nota.in.l.pꝛima.C. quo oꝛdi.quis conue.li.xj de
quo ẽt poſuit aliquid bar.ibi ⁊ bar.in.l.pꝛima.ð.ſi apud.ff. depo
ſiti ⁊ in.l.binos.C.de aduoca.diuer.iudi.vbi dixit qð plures offi
tiales non debent habere integrũ ſalariuz ſeparatim: Sʒ diuidunt
vnum ſolũ ſalariuz inrer ſe de quo poſuit aliquid dñs meus alex.
de imo.in ſuo conſi.xxv.i.vj.col.in quinto ſuoꝝ conſilioꝛũ volumi
ne incip. An ⁊ qñ feudũ diuidi poſſit ⁊c.vbi ponit de officialibꝰ ẽt
dñis iuriſditionex in ſolidũ habentibus alternis tñ annis ⁊ non eo
deʒ tᷣe ad quos me remitto. Sed redeundo ad tex. nr̃uzʒ di
co quod cõſules non habent adminiſtrationẽ ſeu iuriſditionem in
ſoliduʒ rõe publice.auctoꝛitatis: ⁊ vtilitatis pꝛout dicebat bar. ⁊
alij bic poſt euʒ qui laboꝛant in ratione iſtius littere dicentes h̊ ẽẽ
ex eo quia ſunt officiales deputati a lege publica auctoꝛtate ⁊ vti
litate H modo intelligentes iſtuz tex. ⁊ nimis large. Sed alia eſt
ratio huius littere nam tex. loquitur in actu voluntarie iuriſditio
nis vt ĩ ver.ſinguli manumittunt ⁊c.et in ver.manumittere volen
tibus ⁊c. ⁊ ꝑꝑ h̊ vnuſquiſq; exercet iuriſditiõeʒ in ſolidum in tali
. B eſt vera itentio iſtius caſus ſi bñ ponderetur in pꝛin. ⁊ i me
dio ⁊ ĩ fins naʒ ſemper loquit᷑ de manumiſſiõe:cuius vᷣba ſunt hec

Offiti Conſulis ẽ conſiliũ pꝛebere ma
itium numittere volentibꝰ cõſules ſeoꝛ
ſuʒ ⁊ ſinguli manumittũt. Sʒ non põt qui apud
alteruʒ nomina ediderit apud alteꝝ manumitter
ſepate.n.ſunt manumiſſinoes:ſane ſi qua ex cau
ſa collega manumittere non poterit infirmitate:
vel aliqua iuſta cauſa impeditus collegam poſſe
expedire manumiſſiones ſenatus cenſuit. Con

ſules apud ſe ſeruos manumitter̃ ſuos poſſe nul
la dubitatio eſt ⁊c.

De Offitio Pꝛetoꝛis.

Barbarius Knunis erroꝛ facit ius vt in I prima

— 89 cuz ibi plene nõ. C. de teſtis et in hac.l.
bãbarius que ſemper allegat ad h ex quo tex.ẽẽ dicimus qch ſi ẽ
aliquis iudex non legitimus: qui tñ communi opinione credeba
tur eſſe legitimus: omnia facta p euʒ valent ⁊ tenent vt hic ⁊ in. c.
ſciſitatus extra de reſcriptis ⁊ in.c. ad pꝛobandũ cum ibi nõ.ex.
de re iudi. Et poſuit etiaʒ ꝓpꝛie loquens in terminis nr̃is Ludo.
KRo.iĩ ſuo conſi.cccc lxvj. incipiente lex barbarius ⁊c.⁊.d abb.⁊
Jo. de imo.in.c.dilectus extra de pꝛeben. in.iiijcollu.⁊.d.Anto.
et dominus Abbas iu dicto.c. ſciſitatus et Dominus Antonius
in ·c. yra de choa.cle: ⁊ mul. vbi limitant ̊ multũ ſingulariter ꝓce
der ita demũ qñ talis erroꝛ cõmunis etiã non ẽ notus illi qui vult
fundar ſe ĩ eo vt ibi per eos late examinantes h̊ cõcludentes aliud
elſe ſi eſſet notus illi licet omnes alij ignoꝛent quia quo ad illuʒ nõ
ſaceret ius vt ibi per eoſdem ⁊ poſuit. d. lapus in allegatione ſua
lxxxix. vbi tractat an geſta p eum qui reputabitur legatus: Sed
vere non erat valeant ⁊ KRapha.cuma. in conſi.lxij. inci. conditio
appoſita ⁊c: vbi ponit de notario pꝛiuato offitio ſed reputato le
Bali an geſta p euz valeant. et etiꝭ.d· car. in conſi.cxxiiij. incipien
te caſus ſuper quo petitur cõſiliuz ⁊c.⁊ Ange. in conſi. cc xxxiij ·

incipi. Punctus eſt ſputius ⁊c.ad quos me remitto ꝓ nunc. Tñ
h eſt veruʒ qñ talis reputatus iudex geſſit plures actus ał autem
non nam ðp caſu ałr dicendo ſuſcitarentur infinite lites iam ſopite
coꝛã eo.⁊ ideo reqr pluralitas actuũ cõmuni opinione coꝛaʒ eo ge
ſtoꝛũ. et ꝙ tulerit plures ſententias ⁊ H caſu valent ꝑp cõeʒ erro
reʒ ſecus ſi vnaʒ tm tuliſſet ſententiã qᷓ;cũq; fuiſſet erroꝛ cõmunis
quia non valet ſᷣm Inno.in.c.cuz dilecta extra de reſcrip: Tn con
tra hanc limitationem audacter inſurgit Ludo. Roma. in ſuo
ſing. in verbo iudex ⁊c.dicens qc' cum Rome eſſet iſta queſtio ⁊
allegaretur illa doctrina Inno. in dicto.c.cuz dilecta ipſe allegauit
in ↄtꝛariuz caſum ĩ.l.arbit. C.de ſenten.⁊ inter.omni.iudi.ad q̃ʒ
tex.cum reſpoderet᷑ pꝛout ẽt ipſe refert ꝑ tenentes ↄtrarium dicen
do. Qcy ille tex. hẽt duos intellectus ⁊ ᷣm vnum facit ꝓ oppi.
Inno · dicit Ludo. Ro. qð ipſe allegauit tunc in ↄꝛiuʒ vnuz aliũ
caſum:cui non fuit ꝛeſponſum .ſ.in.ꝭ.tria.iij.q.vij. vbi ſeruus re
putatus liber fuit datus iudex delegatus ⁊ tulit vnam ſolã ſenten
tiaʒ ⁊ dicitur ibi qd valet ⁊ tamen ſumus ſᷣm eum in vno actu vt
ibi in verſi. ſententiã tulit ergo c· Sed tu aduerte quia mi
randũ eſt ſatis ſuperq; ſatis qd' Ludouicus Ro. ⁊ tot alij ſolem
nes aduocati quos ipſe refert tm̃ diſputauerint ⁊ adeo laboraue
rint ſuꝑ h paſſu faciendo differentiã in pluralitate ſententiaꝝ. MNaʒ
ego non facio vim in h̊ ⁊ dico de h̊ foꝛe caſuʒ aꝑtum in hac.l.bar
barius in ver.ꝑꝑ vtilitateʒ eoꝛũ qui coꝛam eo egerint ⁊c: vbi tex.
licet loquatur in numero ꝑlurali tñ aſſignat rõeʒ ex qua colligitur
quod ſi vnus tm̃ egiſſet coꝛam eo valeret omnino actus ⁊ ſentẽtia:
Naz ſi ałr diceremus deſtrueretur vtilitas illius: qui coꝛã eo egiſ
ſet/ vnde iſte tex.non ↄſiderat generalem vtilitateʒ pluriũ ſed eoꝝ
qui egerunt coꝛã eo ⁊ ſic non eſt curandũ de pluralitate actuuz vt
ꝓbatur ex illo ver. egerint ⁊c.non aũt dixit egerunt vñ ex illo pbo
oſtenditur: cũ ratione in eo aſſignata.qd pluralitas actuuʒ non ẽ
neceſſaria vel ſententiaa. Secundo põdero ẽt eundeʒ tex.in v.
nihil eoꝛum repꝛobari ⁊c.nam dicendo nihil pꝛeſuponit omma va
lere ⁊ nihil excludit.l. Julianus.ff.de leg.iij⁊.l.a mandatoꝛe.C.
mandati. Pꝛeterea aliaʒ facio etiã rationem quia poſſet eſſe
qch vna cauſa ſola eſſet tanti pᷣiudicij: et tanti ponderis quanti eſ
ſent centũ alie cauſe minime:vñ ratio Inno.⁊ doctoꝛũ non eſt gene
ralis et ꝑ cõſequens ego facio vim pꝛincipaliter in cõmuni opimõe
tenente eũ iudiceʒ verũ ⁊ liherũ ⁊ facio viʒ etiã in auctoꝛitate ſupe
rioꝛis: qui potuit dare talem iudiceʒ et dedit eum errando vt hic
in ver.cum potuit etiqã populns romanus in ſeruo decernere hãc
põteʒ ⁊c.que ratio militat tam in vna cauſa qᷓ; in pluribus:nam ſi
barbarius ille philipus de qͥ hic in tex.ĩtraſſet pᷣturã ꝓpꝛia aucto
ritate ⁊ multa feciſſet non valuiſſent geſta ꝑ eum nec habet locum
iſte caſus ſᷣm Inno.in. c.nihil extra de elect.⁊ Bal.in.l.ſecunda p
pe fineʒ.C. de ſeruitu.⁊ aqua:nec pluralitas actuũ eſſet in ↄſidera
tione vnde magis ↄſideratur poteſtas data a ſuperioꝛe quilz erret
non eſt vis q; pluralitas actuũ qua poteſtate data acta coꝛã eo va
lent ⁊ tenent et non curo de pluralitate ſententiarũ et h modo ego
nouiter intelligo iſtũ tex. nec eſt opus ire ꝑ mendicata ſuffragia pꝛo
ut iuit Ludo. Ro.in hoc qui non bñ ↄſiderauit iſtum tex. et alle
gauit tex.in. d.S.tria.iij.q̃.vij.qui tex.non ꝓbat h̊ naz ideo ibi ſo
la ſntia lata a ſeruo reputato libero valet non ex cõi erroꝛe: Sed
quia fuit ↄfirmata a ſuperioꝛe vt voluit glo.ibi in ver. putaretur
⁊c.in vltimis vᷣbis:quaʒ glo.non vidit Ludo. Roma.vbi ſupꝛa ⁊
etiam non guſtauit caſuʒ hunc deciſiuum huius qõöis. Ad ideʒ
pondero tex.in dicta.l.pꝛima.C. de teſtis in verſi.cum teſtamentũ
ſignetur ⁊c. vbi tex.loquitur in vno actu et tamen cõmunis erroꝛ
ius facit pꝛout idi habet᷑ ⁊ ſic non erat opus cõfugere ad tex.iuris
cano.cum in iure ciuili ſint caſus expꝛeſſi vt in dicta.l. pꝛima et
ibi de hijs poſuit aliquid ipſemet Ludo. Roma.et Bal.in. l. non
dubiũ in xj collu.C.de.łł.et Jo.de Jmo. in.l.quidã ↄſulebant
in xiiij.collu.ff.de re iudi: et vt dixi ꝓbatur etiã hic in tex. iſto de
quo agimus nunc cuius verba ſunt hec foꝛmularia.

1,— Whilyppus cuz ſeruus fugiti
Barbarius uus adeſſet rome pꝛeturaʒ pe
tijt: ⁊ pꝛetoꝛ deſignatus eſt. Sʒ nihil ei ſeruitu
tem obſtitiſſe ait Pomponius quaſi non pꝛetoꝛ
fuerit ac quin verũ eſt pretura euʒ functuʒ.Et tñ
videamus ſi ſeruus ꝗ̃ diu latuerit ĩ dignitate pꝛe
toꝛia functus ſii. Quid dicemus que dixit que
decreuit nullius foꝛe momẽti an foꝛe ꝑp vtilitatẽ
eoꝛum apud euʒ egerint vel lege vel quo alio
iure. Et veruʒ puto nihil horuʒ repꝛobari hoc
enim humanius eſt cum potuit ẽt populus in ſer/
uo decernere hanc poteſtateʒ. Sed ⁊ ſi ſciſſet
ſeruum ẽẽ liberum feciſſet qq ius in imperatoꝛe
multo magis obſeruandum eſt ⁊c.

Ppniuns nane
WstNn run
õ
iensn/
Iirginart
vEr
eEER/
Sueepat
t NaAs3
HunnXEE
innn n
We
htanmn

Nd Mar

ſinfe⸗

knn

A
tn
za nnaninn
n e ſſe iing
apn Amntis nal i u
hong auulinni ie

:
rtoi.
Net “ Nimummlimi
mtt iellietnn
Aah ,. eſentonnu
. enisglklinnnel
– —
ten nuimmizngſgr
Tumuniigneinn m⸗
nndan Nnſtgünuonnrſ⸗
AMaiGNitNmonſ
MNNNi

ummIMaönöibi nn

l

tktaasſarzl nuhti
õõü
xhum rumt m liin mlſ ſetiſlin
mmr icm utv t enaegubener
Snen migu utſir en cuͤeoſe
taman ebintin ſannnmni n atdeh⸗
Apir dd ie indatnitftnund
õü
Amn ü Pubſtnh
utin N lNkient: S
ramieN Ago hin umn
u t onſt
—”õäõä
— ſmmmni
r an 1 wen dunencnmndaſn
u t udnqntigriiriid

adisecent Knden nnd
man iin a Balnd

ANK ..
te zmalehaten
rur aN diuite int
si rNiid
* mschſeugf
* P .
dmns uifunnnuni,
n digugef Gllan
fonpmnis ſ iß,
euwic hnenn r

WINNALſNNeaee

Ze offitio pꝛoconſulis.

Sloſa in lege obſcruare.S.

ſ-i Bal. ĩ pꝛima Collu.hic dicit iſtam glo.
ꝛoficiſci foꝛe ſingularem in fine ad hoc pꝛopo
ſitum. Quod licet alias de iure Cõmuni poteſtas ſeu pꝛetoꝛ non
teneatur pꝛo delicto illoꝛuz de familia ſua Ciuiliter nec ẽt Crimina
liter niſi delinquatur in offitio quo caſu rõne officij tenetur ad inte
reſſe parti leſe vt in. l. pꝛima ·. ſerui. ff. furti aduerſus nautas et
in. 5. ſitñ in aut. vt diffe. iudi. Colla. viiij.et in. l j. . familie vbi per
Dy. ⁊ Bar.ff. de publica. tñ ſi ſtatutũ dicebat qd poteſtas teneret
pꝛo ſua familia tenebitur· Sed Ciuiliter tm̃ et non criminaliter:
7 hoc modo interpꝛetari debet tale ſtatutuʒ ſᷣm Bal. hic per iſtaʒ
glo. ⁊ in hoc vltimo reputat eam ſingularez. Sed tu aduerte
intellectu vero ⁊ nouo meo iſtius glo. que eſt in verbo ⁊ vendic
ſa æc.ĩ vltimis verbis nã primo iſta glo.deſtruit tex.qui loquitur
ẽt in cauſa criminali vt ibi in ver. delinquerit ⁊c.⁊ in ver. ab ipſis
ratio ⁊ vendicta exigatur ⁊c.que verba ſonant etiã criminaliter:
nam verbum ratio ſonat in intereſſe partis: Sed vendicta ſonat ĩ
inpena applicanda fiſco vt in. l. ſi familia. ff de iu. omnium iudi.
in ver. maieſtas pꝛetoꝛis vendicatur ⁊c. ⁊ in. c. felicis in. 5§. illud
aut de penis li.vi. in ver. vendicta pꝛocedat ⁊c. cum multis ſimi
libꝰ que bꝛeuitatis cauſa obmitto vñ dico qc ſicut caſu illo in quo
uis pꝛohibebatur ſaltem tacite habere vel ducere vxoꝛeʒ ſecuz in
offitio ſi vtrafaciat tenetur ciuiliter ⁊ criminaliter pꝛo ea et in hoc
pꝛio. glo.⁊ eam ſequentes decipiuntur in vero intellectu illius tex.
ita debet officialis ꝓ familia ſua teneri ẽt crimiłr ſtante ſtatuto pᷣ

daicto generaliter loquente ⁊ hoc dico per iſtũ tex.inducendo pꝛout

5. induxi et ſic intelligendo ſtatutũ aliquod addit ad ius comune
⁊ vlcra us cõmune etiã aliquid operatur pꝛout debet operari iux.
nota. p Bar in. l. ii· .ſi rem. ff. de legat. ii. et ꝑ Ang. in aut. de exi
ben. reis vbi dicunt qd' ſi ſtatutũ diſponit quod victus victori con
dẽnetur in expenſis intelligitur ẽt ſi victus habet iuſtaz cauſaz liti
gandi vt aliquid addat ad ius commune: Quo victus victoꝛi con
dẽnatur m expenſis ſolum qñ non habet iuſtazʒ cauſaʒ litigandi. l.
eij quez temere. fl. de iudicijs ·¶ Et ita volo dicere in ꝓpoſito nro
ſipoteſtas tenetur de iure cõmuni ꝓ familia ſua in his que ſunt
cõmuiſſa ratione offitij et circa offitiu ciuiłr vt ſupra pꝛobaui ⁊ ſta
tutũ ſuperueniens diſponat pꝛetoꝛem teneri ꝓ familia ſua debet
intelligi vt teneatur ẽt criminaliter vt aliquid operetur vltra ius cõ
mune non tñintelligas criminaliter reſpectu pene coꝛpoꝛalis ſed re
ſpectu pene pecuniarie que veniret fiſco applicanda vltra itereſſe de
bitũ parti leſe ⁊ ita ego intelligo etiã hanc glo.vt ↄueniat cum iſto
tex. ⁊ ſic intelligendo ꝓbat ↄrium eius: q dicit Bal. ⁊ ſequaces
qui cum reuerentia non guſtarunt hanc materiam ⁊ maxie iſtuz
tex de quo agimus in pꝛeſentia.· Uno addito quod ſi vis ſcire
an quis teneatur ꝓfacto familie ſue uide Joan. de Anania in ſuo
conſi.lxxj.ad quem me remitto ⁊ ad additiones meas ad illa conſi
lia: et redeo ad tex.iſtum cuiusverba ſunt hec.

iſi Autem pꝛoconſuleʒ melius qui
Pꝛoſiciſci dem eſt ſine vxoꝛe ſed cũ vxoꝛe

poteſt dummodo ſciat ſenatũ Cota ⁊ meſſala cõ
ſulibus cenſuiſſe futurũ: vt ſiquid vxoꝛes eoꝛuʒ
qui ad offitia ꝓficiſcuntur delinquerit ab ipſis
ratio ⁊ vendicta exigat᷑ ⁊c. Aerba aũt glo.ſunt
hec C Et vindicta ratiõabilis vindicta ⁊c.⁊ ĩ fi
nalibus verbis poſtea dicit glo.et hoc in pecuni
arijs: In criminalibus autẽ in ipſaʒ vxoꝛem da

tur actio vt art.C. de iniurijs.l.fi.⁊c.
Que glo.bene ponderata pꝛobat id quod.S.dixi ꝙ maritus non
teneatur coꝛpoꝛaliter criminaliter ſed bene criminaliter pecuniari
ter actione in factũ pꝛo furto comiſſo ab vxoꝛe ſua exiſtente cuʒ eo
in offitio ⁊ hoc modo ego intelligo iſtam glo.

De O ffitio pꝛoconſulis.

Communiter in omnibus tranſumptis codici
leg gtus bus legitur in hac.l. Quod legatus mandata
ſibi iuriſditione non habet ius dandi iudicis ⁊ ſic negatiue legitur
tex. iſte ſuper quo ⁊ gloſatoꝛes omnes ⁊ comentatoꝛes multum
laborarũt pꝛout videri poteſt ppꝑ tex.in.l.a iudice.C. de iudicijs:
quem tex.hic glo.allegat pꝛo ↄꝛio ⁊ etiã quia dicitnr ꝙ aliqui libꝛi
habent litterã negatiuam: ⁊ aliqui habent affrmatiuuam. Sʒ
tu dicas ꝙ in tex. vero oꝛiginali pandectaꝝ floꝛentinaꝝ: que olim
piſane fuerunt non loquitur negatiue: ſed affirmatiue dicendo le

gatus mandata ſibi iuriſditione hẽt ius dandi iudicis ⁊c.⁊ pconſe
qᷓns dicit totũ ꝛiũ eius:qd habetur in communi litteratura nega
tiua ⁊ iudicio meo hec littera oꝛiginalis eſt verioꝛ. ꝓ qua facit opti
me tex.in.l.cum pꝛetoꝛ ff.de iudi.in..ᷣ vbi ↄceditur huiuſmodi
legatis pꝛoconſulis poteſtas dandi iudicem ⁊ ſic eſt ibi caſus aper
tus de h̊ concoꝛdans cum hac lr̃a affrmatiua. Secundo ad
idem ego allego caſum in ·l.legati.ff.de offitio pꝛoconſu. in vbo tu
toꝛes dare poſſunt ⁊c.qui tex.veniens declaꝛatiue ⁊ ampliatiue in
oſtendendo poteſtatem maximã iſtoꝛũ legatoꝛũ pꝛoconſulis affir
matiue in omnibus loquendo aperte declarat tex. in hac.l.legatus
que non multũ diſtat ab illa ⁊ vult oſtendere eoꝛum facultateʒ et
non impoſſibilitatem ⁊ hoc modo ceſſant omnia contraria æ om
nes difficultates: que per omnes doctoꝛes fiebant ⁊ fiunt hic ob
illam litteram negatiuam que eſt vere in oꝛiginalibus pandectis
ffoꝝ. affirmatiua ⁊ iſte eſt maximus erroꝛ cum ſic. ⁊ non.ſint peni
tus inter ſe duo contraria ⁊ repugnatia inuicem ſicut nox ⁊ dies et
ex tex.H̊ infero etiam vnum coꝛꝛelariũ qc' Bar. ⁊ ceteri ſcriben
tes hic poſt eum qui dicunt poſt glo.quod iſte tex.hẽt duplicem lit
terã vnam affirmatiuã: ⁊ alteram negatiuã non bñ loquuntur q;
ſolummodo eſt littera vna affirmatiua in dictis legibus pꝛout ẽẽ
debet vt non dicamus vel ſic vel ſic pꝛout multotiens ſacit glo.⁊
ſcribentes ẽt alibi qui ſi habuiſſent veras litteraturas pꝛout haber̃
curare debebant pꝛout ego ĩ multis feci de quibus infra dicemus
in pꝛoceſſu in hoc opere noſtro non ita titubaſſent pꝛout fecerunt
in multis iuribus dicendo vel ſic vel ſic ⁊c.⁊ maxie in iſtis iuribꝰ
de quibus agamus nunc quoꝛum verba ſunt hec.

Aldandata ſibi iuriſdictione iu
Legatus aicis dandi ius babet sc. ſic
tex.eſt ſine negatiua non.
Pꝛoconſulis tutoꝛes dare poſſunt.
legati b

De Juriſdictione omni-
um Judicum.

11 Iiq Bar hic dicit ſub dubio tamen foꝛte
B 1 Fa milia iſtum tex.non ẽẽ alibi ⁊ ſic facit eum
ſingularem ad G̊ pꝛopoſitũ quod plura facta vnius familie reputã
tur vt plura ſi tractatur de publica vendicta alias reputatur vnum
factũ tantũ vt hic in tex.in ver.et plura facta intelliguntur ⁊c. cum
quo ſimpliciter ĩ h̊ ſto qꝛ tex. iſte clarus ẽ ⁊ ẽt qʒ hic alias legendo
dixi oꝛdinarie poſt alios docentes et maxie poſt Dñum meũ Alex.
de JImo. hic ⁊ ideo ꝓ nunc longioꝛ non ero circa iſtũ tex.quia nõ
indiget aliqua noua mea interpꝛetatione niſi quod addo vnuz ſolũ
verbum quod poſuit Bar.in.i::ſi cognatis in fine.ff.de reb.dubi.
et in. l.i in fuff.ad ſilł.vbi voluit qd vna familia reputatur vna do
mus ⁊ põt dici vna domus ergo non eſt mirũ ſi reputatur factum
ab vno qñ non agiturde publica vendicta vt dicitur ĩ iſto tex.circa
queʒ adde etiã aliud ꝙ iſte tex. ꝓcedit vbi iſtud furtũ immediate
explicatur a familia ſecus ſi mediate vt ſi daret ↄſilium alicui qui
ex ↄſilio hoc faceret quia tunc reputatur vnum furtũ vt hic in tex.
in fi.in ver.quia tunc vnũ ↄſilium ſit non plura ſint ⁊ci et hoc mo
do declara tu vba Bar.ꝑ eundemmet tex.cuius verba ſunt hec.

Iia Alicuius album coꝛꝛuperit nõ
ſi familia ſimiliter hic edicitur vt in fur/
to ne in reliquos actio det᷑ ſi tm̃ dñs cum defen/
dere maluerit vnius noiĩe pꝛeſtiterit quãtuʒ liber
pꝛeſtaret foꝛtaſſe quia ⁊ contempta maieſtas pꝛe
toꝛis vendicatur ⁊ plura facta ĩtelliguntur quem
admodũ cum plures ſerui iniuriam fecerint vel
dãnum dederint: quia plura facta ſunt non vt in
furto vnuʒ. octauenus ait hic etiã dño ſubuenien
duʒ ſed h̊ poteſt dici ſi dolo malo curauerint vt
ab alio albuʒ coꝛꝛumperet᷑ quia tunc vnuʒ conſi
liũ non plura fctã idem pop.li.x.notat ⁊c.

Si quis Jus dic. non obtem.
Gloſa in.l.i.s.hoc indiciũ .

deberi.C. de fidei lib. dicit iſtã glo.non ẽẽ alibi ad hoc pꝛopoſituzʒ

qck ille qui pꝛoteſtatur añ actioneʒ motã ſe non venturũ ad iudicẽ
a üij.

nopterea non cenſetur contumax ⁊ eſt gio. magna in verbo iudi
ciũ in fi. in ver. item non ne ſatis eſt cc. Sʒ tu aduerte ꝓ ve
ro ⁊ nouo intellectu meo illius glo. Nam non loquitur ante liteʒ
motã: Mec etiã glo.facit mentionem aliquã de pꝛoteſtante ſed lo
quitur ſolummõ de citato abñte vel pꝛeſente: qui tamen habet ali
quã cauſam non cõparendi etiã iniuſtam: nec glo.negat quin dicat
contumax et ↄ eum fiat miſſio ꝑ.l.ſatiſ.ifra.tiꝰ pᷣ vtĩ ea videre po
tes ⁊ ibi alias legendo dixi poſt alios docentes ⁊ maxie poſt Dnuz
meũ Alex.de Imo.ibidem: ⁊ ideo pꝛo nunc non ero longioꝛ. MNMi
ſi qð pono vba glo.de qua agimus que ſunt hec ĩ finalibus vᷣbis.

Iteʒ non ne ſatis eſt i poſſeſſioneʒ mittere cõtra
euʒ ꝗ non obtẽperat vt infra ti.pꝛi.l.ſatiſ. Naʒ ſi
illud eſt ſatis ergo debiti pena eſt nimis. BRdeo

ſatis eſt vt.ſ.qui non venit venire tamen non cõ

temnit quia ab ſens ẽ vel pꝛeſens habet cauſam
lʒ iniuſtã quia non veniat Sed vbi venire dedi/
gnatur cõtemnendo iudicẽ vel actoꝛeʒ ſecus ⁊c.

Qui ſatiſdare cogantur.

. 4 — L i . i I i
Deé Dieé § ..1. Ludouicus Ro. in ſuo ſingulari

in ver.· fideiuſſoꝛ ⁊c. el.ij.dicit qð
licet alias minoꝛ vel mulier non poſſint fideiubere pꝛo alio tñ poſ
ſunt pꝛo ſuo ꝓcucurator̃ ad iudicia ↄſtituto releuando eũ a cautio
ne de rato: nec poſſunt recuſari rõe minoꝛis etatis vel rõe ſexus al
legat caſuʒ ſᷣm eum ad h̊ pꝛopoſitũ ſingulareʒ poſt Guli.ð Cunio.
ibidem in hac,l:de die.s. ðᷣ in verſi. ꝓ ſuo pꝛocuratoꝛe ⁊c. ⁊ etiazʒ
idem voluit ipſemet Ludo. Ro. in ſuo ſingulari in verbo integrũ
reſtõ.⁊c. lultimo vbi dicit qð H̊ caſu minoꝛi non detur integrum
reſtitutio ꝑ eundem tex. Sed tu addendo vnum dicas pꝛo am
płione iſtius tex.ſingularis qui idem ꝓbat etiaz in milite de quo
Ludouicus Ro.mentioneʒ non facit ⁊ mirũ eſt cum tex. met iſte
omnes hos caſus parificet maxie in ver. ſed nec miles ⁊c.⁊ iuncto
verbo. niſi hee perſone ⁊c.⁊ idem etiã dicendũ eſt in alijs pſonis
pꝛiuilegiatis vt ĩ clerico ⁊ in ſcolari ſᷣm Bar. in.leij.S.pᷣ eodeʒ tiꝰ⁊
nota. in.c.clericus de ſideiuſſo.⁊ in. c. non ſatis lxxxj. dinſtin.⁊ ꝑ
glo. in. l.curialis.C. locati.⁊ notat᷑ etiã in dicto.S.p in hac.l.de
die. et ibi alias legendo dixi ⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero circa
iſtum tex. cuius verba ſunt hec foꝛmalia.

Qui ulierem adhibet ad ſatiſdanduʒ non ui/
det᷑ caruere ſed nec miles nec minoꝛ.xxv. annis
ꝓbandi ſunt niſi hee perſone in rem ſuaʒ fideiu/
beant vt pꝛo ſuo pꝛocuratoꝛe ⁊c.

Qui ſatiſdare cogantur.

A rbitꝛo Bar. hic dicit ſe neſcire alibi iſtum lex. ⁊ ſic fa
cit euʒ ſingu.ad h ppoſitũ qð ſi arbitri eligun
tur ſuꝑ ĩcidenti vel ſuper emergenti poteſt appellari ab eoxꝝ ſententi
js vt in verſi. Ad fideiuſſoꝛes pꝛobandos ↄſtituto ꝛc. Sed tu
aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu ad iſtũ tex. vbi etiã alias legen
do oꝛdinarie dixi vltra omnes docẽtes ibi de h̊ intellectu meo: naz
dico ego ꝙ non ĩcidenter nec emergenter: ſed pꝛincipaliter eligeba
tur arbit᷑ hic anteq; lis aliqua eſſet incohata ad videndũ vtrum fi
deiuſſoꝛes dandi ðᷣ iudicio ſiſti futuro vel de iudicato ſoluendo eſ
ſent idonei vel ne. Mec obſtat tex. ibi in fi. in verſi. Atq; a iudici
bus appellaꝛi licet ⁊c.⁊ in ver. Conſtituto ⁊c. Nam non pᷣſuponit
tex.iſte ꝑꝑ hᷣ litem ẽẽ coꝛam illo iudice. Sed dicit quod ſicut põt
appellari ab eis ita ⁊ ab hijs arbitris electis ſi male arbitrantur:
ſed non pꝛeſuponit pꝛopter hoc tex.ẽẽ iudiciũ iam incohatum ⁊ ſic
non eſt veruʒ qð eligantur lite iam incohata ſuper hoc ĩcidenti vel
emeꝛgenti pꝛout dicunt omnes ſcribentes qui cum reuerentia non
bene guſtarunt iſtum tex. Nazʒ poteſt ẽẽ ꝙ anteq; ego incipiã age
re tecum in iudicio peto a te mihi caueri de iudicio ſiſti ⁊ de iudica
to ſoluendo ⁊ iudex coꝛã quo cauſa agi dʒ: vel etiã alius ſuperioꝛ
quem adiui pꝛincipaliter ante litem incohatã eligit arbitrũ ſeu ar
bitros: quibus comittit hᷣ ⁊ ſic non eſt lis adhuc pendens: Sʒ lis
eſt futura: immo iſte ſatiſdationes preſtantur comumiter in pꝛinci
pio iudicij vt in.l.vnica.C. de ſatiſdando in ver. in ipſo litis exoꝛ
dio ⁊c. ⁊ in fine in verſi. in ipſo litis limine ⁊c.⁊ in §. pe. inſt. de
ſatiſdã. in verſi. ſiue in iudicio ſiue extra iudicium ⁊c. ⁊ HB modo
ĩtelligo ego iſtũ tex.et ſic non eſt incidens nec etiã eſt queſtio emer
gens i iudicio ſed eſt quid pꝛincipaliter p ⁊ in futuro iudicio de qᷓ
materia an ⁊ quando ⁊ quomõ a ſententia arbitri poſſit appellari
vel non videnota.płe, in.l.diem ꝓferre. .ſtari ff. de arbi. ⁊ in.l.

ſi ſocietatez. . arbitroꝝ. ff. pꝛo ſotio ⁊ in.l.fi. C. de iudicijs ⁊ in.i.
pꝛima. ꝭ. fi. fla quibꝰ appellare non lʒ ⁊ per Cy. in.l.ſiqui.ex cõſen
ſu. C. de epi.audi.⁊ per Bar. ⁊ Bal. in. li. C. de arbi. ⁊ Bal. in
ſuo conſi.incipi. De iuſtitia vel iniuſtitia ⁊c: ad quos me remitto ⁊
redeo ad tex.iſtum de quo agimus: cuius vba ſunt hec ſoꝛmalia.

Arbitro Ad fideiuſſoꝛes pꝛobandos con
ſtituto ſi in alterutram partem ini
quum arbitrium videatur perinde ab eo atque a
iudicibus appellare licet ⁊c.

Si ex noxali cauſa agatur.
Lex ſecunda „H. Ki. Doctoꝛes omnes i hac

. B l. ij. F. fi. etiã in.l. ſi fi
nita. 5§. Julianus ff. de dam. infecto late examinãt illuʒ notabilez

articulũ Utrum in cauſa noxali poſſit interponi pm decretũ in qͥ
poſt multa ⁊ multa per eos hinc inde adqucta cõcludunt qð ſic di
centes ita comuniter teneri pꝛout ĩter alios hoc ateſtatur dñs me
us Alex. de Imo. in dicto ·. S. Julianus ⁊ multũ laboꝛant omnes
docentes hic et ibi pꝛo intelle tu ad tex. in hac.l.ij .fi. Szʒz tu
aduerte ꝓ vero ⁊ nouo meo intełłu iſtius tex. Nam ego dico ⁊
alias latius dixi in repe. mea.d. ꝭ. Julianus quaʒ dedicaui.S.D.
. Alex.vj. pon. max. pꝛout ibi videri poteſt qð in cauſa noxali
non poteſt ĩterponi nec datur ſᷣm decretũ immo primum hẽt vim
ſecundi decreti.⁊ ideo ſecundo non eſt opus vt pbatur hic ĩ verſi.
Ducẽdus eſt iuſſu pᷣtoꝛis ꝛc.iuncto fine ibi ĩ bonis eius ẽcẽ ceperit
⁊c. vbi tex.ſolum cõmemoꝛat pꝛimũ decretũ in cauſa noxali ⁊ ex
eo ſolo efficitur res actoꝛis vt in dicto ver. in bonis eius ẽẽ cepe
rit ⁊c.⁊ in ver.eo ꝙ ductus ſeruus ⁊c. Et idem etiã ⁊ clarius
batur in.l.edium.in ver. ea abducet vel poſſidet ⁊c.ff. de pecu. de
quo articulo alias dixi in dicta repetitione nr̃a ad tex.in. d. S. Juli
anus: Et ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero miſi ꝙ ponã verba huius
l. ij. in. S. fi. que ſunt huiſmodi foꝛmaliter.

Sed ſi ſeruus pꝛeſens ſit dñs abeſt nec quiſqᷓ
ſeruuʒ defendit ducendus erit iuſſu pꝛetoꝛis ſed
cauſa cognita dño poſtea dabitur defenſio: At
Pomponius ⁊ leryndius ſcribunt ne ei abſen/
tia noceat ergo ⁊ actoꝛi actio reſtituenda eſt per

empta eo qð ductus ſeruus ĩ bonis eius ẽẽ cepe
rit ⁊c. J

Si quis cautionibus.

lex. ii. S. ſiquis in iudicio on
ter in omnibus codicibus tranſumptis habetur ĩ hac..ij. 5. ſiquis
in iudicio in fine in verſi.iubet diem iudicij ẽẽ difuſum ⁊c. et glo.
ibi exponit difuſum.i.diſerrendũ ⁊c.⁊ ẽt cõmuniter ſcribentes om
nes nemie reluctante ibidem appꝛobant illã expoſitiõez ⁊ idem vo
luit glo. in.l. moꝛbus ſonticus.ff̃ de verbo.ſigni.qᷓ allegat iſtum
tex. ad h̊ ꝙ moꝛbus ſonticus differt iudicium: ⁊ vr̃ pꝛobari ẽt in
l. queſitum in pꝛin.ff. de re iudi. in ver. diem differt cc. Sʒ tu
aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu illius tex. Naz aliter habetur
in oꝛiginalibus.ffoꝝꝑ.pandectis nam in eis dicitur iubet diem iudi
cij ẽẽ difiſum ⁊c.⁊ ide diſindi ⁊ difiſiones dicuntur non aũt difun
di ⁊ difuſiones ⁊c.quoꝝ verboꝝ maxima eſt diſtantia inter ſe vt
patet ad ſenſum. Maʒ difuſum denotat late ⁊ in diuerſis locis cõ
ſtitutũ vt eſt caſus expꝛeſſus ita exponens in.l.ꝑp.C. in quibꝰ cau.
tuto. habenti ⁊ in.c.illud xj.q.iij.cuʒ ſimilibus: Sʒ difiſum aliud
denotat vt in iſto tex.queʒ glo.hene exponit inſpecta mente. iuriſcõ
ſulti: Sed mele expoſuit conſiderando vᷣbum difuſuz: qð non fa
cit ad hanc materia: itaq; tex. debet dicere difiſuʒ: ⁊ pꝓcedit a ver
bo difert de quo ĩ.d.l. qᷓſitũ ⁊ ſuper hoc recte cadit dicta expoſitio
ał non pꝛout alias legendo ibi dixi ⁊ in. d.l. queſituʒ in pꝛin. ⁊ vt
dixi pꝛobatur in. q.c.illud xj. q.iij. in ver. per eum quippe difundi
tur caritas ĩ coꝛdibus nr̃is ⁊c. et ad roma.v.c.⁊ xiij.⁊ ideo pꝛo
nuũc longioꝛ non ero niſi ꝙ pono vba tex. habiti ex dictis veris oꝛi
ginalibus ĩ Regia ciuitate Florentie exiſtentibus que ſunt hec.
In iudicio ſe ſiſti pmiſerit ⁊ va/

§.· ſi quis litudine vel tẽpeſtate vel ui flumi
nis pꝛohibitus ſiſtere non pomt exceptiõe adiu/
uatur nec immerito cum.ñn. in tali pꝛomiſſione p
ſentia opus ſit quemadmodũ potuit ſe ſiſtere: ꝗ
aduerſa valitudine impeditus eſt: Et ideo etiaʒ

me
eegan,
ſenmmanantn
eSN.
irciarR
gunet i
EuraRN
ee uen
ENaxia afiin
Nii e
Kanrran rtete
RümX
. ZPE
ſints KNenn
llbi e
1 /, 4
M
letten

Nllitinn

ns uſagsſt i ihel eeqliti

auddſedhn bieſdi

Sre:Smnängfſainnniitg,

erptm n Nſianlt
oſm gtit igr

Siqniscuntonibus.

i.ſis n incſc n
mmNANuNis eben br i ſe
RiDAden ddci/ iin ge
emtu tGubn Miegwitintidenſ
t arw um. d n ni egt in
Sntu lewaſn nciuim AIrfobenln

etrui AkEAif, dndf.

1t MAATNiEtl A itbiben
t: mgmmNtst ihtdinil
utienin mios nd mii ifn
— r wNr nmndäimiuſlſfi
eed rag innt k iünufz ni
tgachnmtl hald d
aec Srümmi
rr iigunetr
mnd whunilthlin
uhn dalan iz Achi
mmm Aae tia u ſel ltinci
P inzirni
nn d guſtiſſ .

Ein ge
”z

S o oſde ſer babin ange,

lex. xij. tabul.ſi iudex vel abſens vel alteruter ex
litigatoꝛibꝰ moꝛbo ſontico ĩpediatur iubet diem
iudicij ẽẽ difuſum ⁊c.

De feriis.

. ati& udouicus Romaĩ ſuo ſingulari ver.
Bi feriatis Exceptio ⁊c.el.vij.: multũ ſolemniter exa
minat intellectũ illius ſingularis tex.ĩ Cle. vt calũnijs extra de re.
iudi.limitans eum multiſfarie multiſq; modis vt ibi ꝑ eũ ⁊ ĩter ali
as limitationes dicit ꝙ vbi ageret᷑ de executione inretractabili B
caſu talis exceptio ſᷣm Ludouicũ Ko.etiã poſt tres ſententias cõ
foꝛmes poteſt opponi allegat tex. in hac. l. ſi feriatis vt ibi ꝑ eum
Ultra queʒ adde tu qð de intellectu dic.Cle vt calũnijſ not. ⁊ la
te poſuit Bal. in. l. i. C. ſi. a.non cõpe.iudi.⁊ Bal. in.l.gnałr in iij.
collu. C. de epis ⁊ cle.?⁊ Bal.in ſua marga.ĩ ver. iudex ⁊c. ⁊ Ang.
2 Pau. de Caſt.in. l.iiij. Condẽnatuʒ ff. de re.iudi· ⁊ Pau.de
Caſt. in ſuo conſi.lxxiij.incipi. Uiſis cõpꝛomiſſo ⁊ laudo ⁊c.ĩ ver.
h pꝛemiſſo ⁊c.⁊ Oldra.in ſuo conſi.cvj.incipi. In executione ⁊c.
⁊? Petrus de Ancha. in conſi.ccij.incipi. In chayſti nomine amen
de iure comuni ⁊c. ⁊ Ludouicus Ro. in conſi.xlij.incipi. Uiſis
bis que egregie ⁊c. ⁊ Dñs Abbas in conſi. lv · in 2? volumine ſuoꝝ
conſi. incipi. In cauſa q̃ ad pꝛeſens vertitur ⁊c.in ij. ⁊ iij. collu. ⁊
Bal. in conſi. l. in i. parte ſuoꝝ conſi.incipi. In cauſa pꝛeſenti cõſi
deranda ⁊c.⁊ Dñs Cardi. in conſi.xix.incipi. Pũctus queſtiõis
eſt titius teſtatoꝛ ⁊c. ⁊ Dñs meus Alex.de Imo. in conſi. iov. in
quinto volumine incipi. An ſententia nulla ⁊c. ⁊ illuſtriſſimus.d.
Franci. Are. in ſuo conſi.lxxv.incipi. Diligenter ⁊ mature oſide
ratis ⁊c.in quibus locis late eximinat hanc materiãä. Secundo
aincipaliter aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo ad iſtũ tex.in
hac.l. ſi feriatis qui cum reuerentia Ludouici Ro. nihil facit ad
H. Mam non fit mentio hic de executione inrectratabili vel rectra
tabili nec etiã de tribus ſñtijs vel duabus latis: Et duʒ dicitur ibi
ĩtex. ne ue quis ad queʒ de ea ĩ ius aditũ erit iudicatũ facere cogat
⁊c. ꝑpꝑ h̊ non dicit de executione ĩrectratabili vel non vt videre po
tes nec de tribus ſententijs latis ſed ſolum deciditur qð facta tem
poꝛe feriato ſi non acceſſerit ↄſenſus partiũ nõ valeant nec debeãt
exequi per officiales: Sʒ non dicitur an ſit executio irectratabilis
vel ne ⁊ an ſint late tres ſententie vel due vt videre potes ex eo tex.
Cuius verba ſunt hec. .
Diebus fuerit iudicatum.lege

Bi feriatis cautum eſtne in bis diebus in
dicatuʒ ſit niſi ex voluntate partium qð aliter ad
uerſus ea iudicatum erit et nequis iudicatum fa
cere ne ve ſoluere debeat/ne ve quis ad quem de
ea re in ius aditũ erit iudicatum facere cogat ⁊c.

Sec Edendo.
Oꝛima. 5. eum quoqʒ gnuutdon

tranſumptis habetur in hac.l.pꝛima.S.eum quoq; qð ille dicitur
edere:qui non ſolum facit copiam deſcribendi Sed etiã ille qui ꝓ
ducit aduerſariũ ſuum ad aliũ vt demonſtret quid dicturus ẽ vel
id dicendo: quo vti velit ?c. Super quo tex. gloſatoꝛes ⁊ ↄmen
tatoꝛes ꝓ eius intellectu multuʒ laborarunt ⁊ maxime glo. hic in
ver. alium que multifarie exponit ⁊ itelligit iſtũ tex.pꝛout ibi alias
legendo oꝛdinaꝛie dixi poſt alios ⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero
circa hoc niſi q pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex. ſcias qð
duʒ dicitur ibi ad alium ac. in oꝛiginalibus ffoꝝ. pandectis dicitur
ad album ꝛc.et ſic bene loquitur tex. iſte de albo pꝛetoꝛis ad qð:ſi
aduerſarius pducatur facile cognoſcere poteſt ꝙ in eo ſcriptũ ſit.
et per ↄſequens dicitur edi ſeu edere et ita pꝛopꝛie ſonat iſte tex.
in oꝛiginalibus pandectis de quo albo pꝛetoꝛis etiã habetur in.l.ſi
quis id qð et in.l.ſi familia in pꝛinci.ff de iuriſ.omni.iudi.ĩ verſi.
Albũ pꝛetoꝛis ⁊c. et in veꝛbo albo ⁊c. vbi glo. ponit exemplũ in pa
latio noſtro Bononiẽſi ⁊ ita vult dicere iſte tex pꝛout ſonat littera
pᷣdicta oꝛiginalis ⁊ poſuit aliquid ſpe. in tiꝰ de cita.in. .iij. in ver.
et nota. vc. et habetur ẽt ĩ tiꝰff. de albo ſcribendo ꝑ totũ vbi eſt titu
lus particularis de hoc albo pꝛetoꝛis et etiã ponit aliquid ſpe.in tiꝰ
de acti. et petitio. . vbi in ver. nunc dicamus ⁊c. ⁊ in tiꝰ de dolo
? cõtu. . ij. Iz de hac oꝛiginali litteratura mentioneʒ non faciat ipe

nec alij ſcribentes hic nec in locis. S. allegatis cuius vba ſunt hec.

C Eum quoqʒ edere labeo ait: Qui ꝓducit ad
uer ſariũ ſuuʒ da albuʒ ⁊ demõſtꝛat ꝙ dicturus

eſt vel id dicendo quo vti velet ⁊c.non autem di
cit ad alium.

De Edendo.
Argentarius.S.cuʒ auteʒ udoui

. * cus Ro.
in ſuo ſingulari in ver. Doloſus ⁊c. multũ ſingulariter ↄcludit S

regł r otra doloſuzʒ ꝓbetur intereſſe noſtrũ per ſolũiuramentũ vt
in.l.ſi quando cum ibi nota. C. vnde ui.in.l. ſemper. 5. offitio
ff. qð ui.aut clan.⁊ eſt bonus tex.in.·c.ex parte er.de foꝛo.cõpe. ⁊ ĩ
l. ij. T in.l. in actionibus vbi per Bar. fl. in litem iurã. ⁊ i.l.i C. ð
ſententijs que ꝓ eo ꝙ inter pꝛoferũ· ⁊ in.l. non a iudice ⁊ ibi per
Bar. f. de iudicijs. Et idem dicimus ꝙ pꝛobatur per ſolum iu
ramentuʒ ) inuaſoꝛez vt in.d.l.ſi quãdo ⁊ ibi plene ꝑx omnes ⁊ ma
xime per Bal. ⁊ etiã Bal. in.l.i. ff. metus cauſa ⁊ Bal. in ſua
marg. in ver. Pꝛobatio vc. Et idem ꝓcedit etiaz õ eximentes
captũ de manibus familie ᷣm Bar. in.l. ſi p aliuʒ.S. docere.ff. ne
quis eũ qui ⁊c. Et ſumiliter dicimus etiã tabelliones non exi
bentes iſtra de quibꝰ ſunt rogati m Bal.in. l. pe. ĩ fi. C. quẽad.
teſta.aperiã. cum multis alijs ſimilibus: que bꝛeuitatis cauſa ob
mitto de quibus per.D. Rapha. cuma. in conſi.xlij. incipi. Uiſo
ꝓceſſu ⁊c. ⁊ etiã in conſi.cxxxviij.incipi · Hoc maxie pꝛopoſitũ ⁊c.
in fine ⁊ in conſi.cxl.incipi. Dñi iudices curie ⁊c.⁊ p Rapha. ful.
in conſi. clxi.in iij.collu.incipi. Cauſa iacobi ⁊c.in quibus locis po
nit quõ iuratur in litem õ doloſos vel huiuſmodi perſonas. Tñ
hoc eſt verũ contra doloſuʒ ſi dolus ſtat in ↄmittendo: ſecus ſi ſtat
ſolum in obmittendo vel in negligendo per tex.ſᷣm eum ad hoc ſin
gularem in hac.l. argentarius · ꝭ. cum aũt. Sed tu auerte pꝛo
nouo ⁊ vero ĩtellectu meo iſtius tex.qui non ꝓbat h̊ ſi bene ⁊ ſub
tiliter ponderetur. Nam dicitur hic in tex · ꝙ ille qui non potuit
habere rationes debet ꝓbare ꝙ ſi eas habuiſſet: potuiſſet obtine
re in cauſa: in qua ſuccubuerat cum ſuo aduerſario ſed h ꝓbato
non dicitur ibi ꝙ intereſſe nõ poſſit ꝓbari per inꝛamentũ ð eũ qui
ↄmiſit dolũ in obmittendo: Maʒ de h̊ non qr hic pꝛincipaliter ſed
an poſſit poſtea pbari cum teſtibus vel inſtrumentis ↄ eum cum
quo erat lis vt ibi in ver. Sʒ non ita eſt ⁊c. ⁊ in ver.quia qð ante
non potuimus ⁊c. Unde dico ꝙ poterit pbare per iuramentuz
doloſum ẽt in negligendo vel obmittendo ſi velit ↄ eum agere ad
ſuũ intereſſe cuzʒ tex. appellet ̊ damnũ ⁊ iniuriam:vt ibi ĩ ver. ſic
⁊Z.n. ð cautione ſubrepta ⁊c. Uel melius dicã ꝙ ſatis erit qð il
le oſtendat qualiter ille fuit demnatus in eo iudicio ⁊ ꝑꝑ defectuʒ
rationum:quas habere non potuit ⁊ ↄſtito de his apparebit de in
tereſſe ſuo:in quo debebit ↄdemnari ille argentarius abſq; alia p
batione ⁊ ſic ego intelligo iſtũ tex.maxime in dicto ver. Sic etemiʒ
de cautiõe ſubrepta ⁊c.Et ideo non ẽ opus iuramẽto cuzʒ ſuccura
tur ei alio modo fauorabili ſed ſi non daretur tam fauoꝛabilis mo
dus ſine dubio poſſit iurare iſte ↄ eum ex dolo ↄſiſtente in obmit
tendo ſi vellet. Sʒ hic non dubitatur de hoc vt patet ex tex. pꝛin
cipaliter ſed bene ponitur ibi de hoc etiã ſed in ↄſequentiã: ⁊ non
ꝓbat ꝙ Z illum argentarium non poſſit iurari ꝓ intereſſe ꝓban
do ex dolo eius ĩ obmittẽdo vel negligendo cuiꝰ tex.vba ſunt hec.

n id actio cõpetit quanti
Cum autem ei imerſit eltag ſibira
tiones etiã veniet vt ſiue quis condẽnatus fuerit
ſue qð petierit non obtinuerit eo ꝙ non habue/
rit rationes ex quibus cauſaʒ tueri poſſit id ipᷣuʒ
qð ita perdiderit hac actione conſequat᷑: Sed
an hoc pꝛocedat videamus: Nam ſi apud hunc
iudicẽ: qui inter eum ⁊ argentariũ iudicat poteſt
pꝛobare ſe illo iudicio quo victus eſt vincere po
tuiſſe poterat ⁊ tunc pꝛobare ⁊ ſi non pꝛobauerit
aut ſi pꝛobare iudex non curauit de ſeipſo aut de
iudice:queri debet Sed non ita eſt: fieri.n.po
teſt vt nunc rationes vel ipſo edente vel alio mõ
nactus vel alijs inſtrumentis vel teſtibus: ꝗbus
illo tẽpoꝛe aliqua ex cauſa vti nõ potuit poſſit ꝓ
bare potuiſſe ſe vincere ſic et.n. de cautione ſub
repta aut coꝛꝛupta cõpetit conditio furti vel dã
ni vel iniurie actio quia qð cum non potuimus i
tercepta cautione ꝓbare ⁊ ob id amiſimus ali
is inſtrumẽtis hoc nunc aut teſtibus quibus hoc

tamen potuimus pꝛobare poſſimus c.
a mj.

De Pactis.

K eſcriptum Maioꝛ pars creditoꝛum poteſt pꝛe
iudicare parti minoꝛi ĩ quota debiti
remitttenda ſuo debitoꝛi vt ĩ.l. Marcellus . S. Sed hodie ⁊.l. ma
ioꝛem cum ibi plene nota.ff. de pactis. Tamen limita h̊ niſi ẽẽt
aliquis creditoꝛ in minoꝛi ſumma: qui haberet pignus vel ypotecã
ꝓ ſuo credito quia non poteſt ei pꝛeiudicari ꝑ maioꝛem parteʒ cre
ditoꝛũ tex. eſt in. l.reſpectũ in pꝛinci. ff. de pactis. Queʒ tex.ad Hͥ
ſingularem dixit ẽẽ Ludouicus Ro.in ſuo ſingulari in ver. Ma
ioꝛ pars ⁊c.in pꝛinci. Sed tu aduerte ꝓ nouo ⁊ vero intellectu
meo illius tex.qui iudicio meo ſi recte ⁊ ſubtiliter ponderetur (ꝓ
ut decet) non facit ad H̊ quia non loquitur in pignoꝛe vel ypoteca
quã quis habet ex pꝛouiſione ſua: Sed ab ipſa lege vt in exemplo
ibi tradito de fiſco vt in verſi.fiſcum quoq; in his caſibus in qui
bus ypotecas non habet ⁊c.arguendo vt ↄueniat ibi exemplũ illud
cuʒ ceteris ibi poſitis nec obſtat tex.ibi in ver.hec.n. omnia in hijs
creditoꝛibus qui ypotecas non habent ↄſeruanda ſunt ⁊c.quaſi di
cat ̊ ſi habent ipotecas non ꝓcedit illa diſpoſitio ⁊c. quia NRdeo
quia ſola ipoteca non ſufficit niſi concurrat fauoꝛ etiazʒ perſone cre
ditoꝛis vt eſt in fiſco: ⁊ ĩ alijs pꝛeuilegiatis vt hic in ver. ceteroſq;
pᷣuilegiatos ⁊c.⁊ in ver.ſed an ⁊ pꝛiuilegiatis abſcentibꝰ hec pactio
noceat ⁊c. Secundo limittat etiã pꝛedicta Ludouicus Ro.iĩ alio
caſu multũ notabili niſi creditoꝛ in minoꝛi ſumma haberet fideiuſ
ſoꝛes ꝓ ſuo credito quia non poteſt ẽt maioꝛ pars alioꝛũ creditoꝝ
ſibi pᷣiudicare ꝑ tex. in.l.ſi pꝛecedente.ꝭ.Lutius.ff mandati:quẽ
tex. ad H pꝛopoſitũ allegat Ludo. Ro.in illomet ſingulari faciens
magnũ feſtum de eo. Sed tu aduerte pꝛo nouo etiã ⁊ vero in
telletu meo illius tex. quia dico ego ꝙ ibi ideo non pꝛeiudicatur ei
quia tempoꝛe pactionis non erat pꝛeſens ⁊ foꝛte etiã erat creditoꝛ ĩ
maioꝛi ſumma vt ibi in tex.ĩ verſi. Abſcente eo creditoꝛe cui man
datoꝛ extiterat ⁊c. ⁊ etiã in ver. Sed cum ꝓponas euʒ abfuiſſe ꝛc ·
quinymmo dicit ille tex. ꝙ ſi ille pꝛeſens fuiſſet concurreret etiam
ipſe cum alijs creditoꝛibus non obſtante fideiuſſoꝛe vel mandator
ſibi dato per debitoꝛem eius cuius tex · infra etiam ponam verba
Tertio limitat pᷣdictas regulas pꝛocedere ſoluʒ in ipſo herede
ante aditã hereditatem ↄueniente cum maioꝛe parte eoꝛũ credito
rum. Maʒ poteſt tunc maioꝛ pars pꝛeiudicare alijs et nocet omni
hus talis conuentio facta cum debitoꝛe pꝛincipali vel cum herede
eius ſecus eſt poſt aditã hereditatem: Quia talis ↄuentio non no
cet alijs ſᷣm Rap·⁊ Gulide Cunio.⁊ Ang.in.il.ᷣſi plures ff. de pac
tis. ⁊ ſequitur Ludouicus Ro. in dicto ſuo ſingulari aſſignans
rationeʒ quia lex inducit h̊ in herede debitoꝛis vt inuitetur ad ad
eundũ hereditateʒ quã foꝝe repudiaſſet ꝑꝑ nimiaʒ vexationez cre
ditoꝛũ imminentiũ Nam intereſt rei pub.vt defunctus habeat he
redeʒ vt in.l.vel negare.ff.quemadmoduʒ teſta. aperi. ⁊ ĩ.l. et
quia.ff. de intero actio: Sed tu in hoc bene cõſidera quia cum
reuerentia tantoruʒ pr̃uzʒ dixerim ipſi in hoc etiã decipiuntur quia
lex non ↄſiderauit hanc rõem ĩ pꝛopoſito noſtro bñ veruʒ eſt ꝙ co
muniter illa iura pꝛeſuponunt debitoꝛem ẽẽ moꝛtuum vt in dicto
§. lutius in ver. Defuncto debitoꝛe ⁊c.⁊ in.l.⁊ ſuum.ꝭ. p ⁊ in.l.
iuriſgen. . fi. in ver. Aditã hereditatem ⁊c. vbi iura ↄſiderant de
bitoꝛem ẽẽ moꝛtuuʒ ⁊ etiã hereditatez ad huc non eſſe aditaz ⁊c.
Sẽʒ tamen ego dico ꝙ dicta iura loquuntur ĩ facti cõtingentia non
auũt loquuntur cum miniſterio iuris in hoc nam ⁊ ſi viuo debitoꝛe
fiat hec ↄuentio cum maioꝛi parte creditoꝛũ valet ⁊ tenet ⁊ pꝛeiu
dicat alijs creditoꝛibus ⁊ ꝓ hoc allego tex. in terminis in. dic.l. ⁊
ſuum.s.filius in ver. Idem placet ſi uiuo patre filius cum credito
ribus paternis pactus eſt ⁊c. vbi eſt caſus qd etiaʒ viuo debitoꝛe
ↄuentio huiuſmodi facta valet ⁊ tenet·¶ Ad idem allego tex.in.l.
fi.C. qui bonis cedere poſſunt vbi illa diſpoſitio habet locuz etiezʒ
in ipſo debitoꝛe viuente ̊ ⁊ iſta de qua agimus ⁊ reperio pꝛopꝛie
eundem Ludouicũ Ro. in ſuo ſingulari i ver. Creditoꝛ ac. el iij.
ita tenentem ⁊ ſic eſt ſibi cõtrarius in hoc ⁊ ita intelligit tex. ĩ dicta
l. maioꝛem. ff. de pactis in creditonbus remittentibus parteʒ debi
ti debitoꝛi ſuo. Nec obſtat ratio aſſignata p eundem Ludouicũ
HS.o. quia verũ eſt ꝙ intereſt rei pub.nos habere heredeʒ ad finez
vt bona nra non lacerentur. Sed cum poſſit dari curatoꝛ bonis
vt ĩ toto tie de cura.bono.dando ceſſat hec ratio:Et ꝑ conſequens
ſiue ↄuentio fiat cum debitoꝛe pꝛincipali ſiue cum eius herede añ

aditã hereditatem ſiue poſt aditaʒ omnino tenet conuentio huiuſ

modi: et valet pꝛout ſentit tex. in dicto. 9. filius fa. cum alijs. S.
allegatis quoꝝ iurium verba ſunt bec videlicet et pᷣ.

Reſcriptum auteʒ diui arci ſic loquit᷑ qua
ſi omnes creditoꝛes debeant conuenire: Quid
ergo ſiquidaʒ eoꝝ abſentes ſint nungꝗd exempluʒ
pꝛeſentiũ abſentes ſequi debeant: Sed an ⁊ pᷣui
legiarijs abſentibus hec pactio noceat: elegan/

ter tractat᷑ ſimodo valeat pactio ⁊ contra abſen
tes ⁊ repeto ante foꝛmã a diuo ¶arco dataʒ di
uum Piuʒ reſcripſiſſe: fiſcum quoqʒ in his caſi
bus: in quibus ypotecas non habet: ⁊ ceteros
pꝛiuilegiarios exemplũ creditoꝛum ſequi opoꝛte
re hec enim omnia in his creditoꝛibus: qui ypo
tecas non habent conſeruanda ſunt ⁊c.
. Litius creditoꝛi ſuo mandatoꝛẽ
§· Lutius deait: deinde defuncto debito/
ꝛe maioꝛe parte creditoꝝ conſentiente a pꝛetoꝛe
decretuʒ eſt vt poꝛtionem creditores ab heredi/
bus ferant abſente eo creditoꝛe apud queʒ man/
datoꝛ conueniat᷑ an eandem habeat exceptioneʒ
quam heres debitoꝛis. Gdit ſi pꝛeſens apud
pꝛetoꝛem ipſe quoqʒ conſenſiſſet pactus videt
iuſta ex cauſa eaqʒ exceptio ⁊ fideiuſſoꝛi dan
da eſſet ⁊ mandatoꝛi Sed cum pꝛoponas eum
abfuiſſe iniquum eſt ei auferri electioneʒ ſicut pi
gnus aut pꝛiuilegium ⁊c.

„§F. Aditam heredita
l. ⁊ luum. 5. ſi ante tẽ paciaſcatur ꝗs

cum creditoꝛibus vt minus ſoluat᷑ pactum vali/
dum eſt. Sed ſi ſeruus ſit: qui paciſcat᷑ poſtꝗ li
bertateʒ ⁊ hereditatem adipiſcat᷑ quia ſub cõdi/
ctione heres ſcriptus fuerit non pꝛofuturum pa
ctum vindius ſcribit
,„ TE t ſupꝛa retulimus in ſer/
.· led ſi quis uitute pactus eſt negat mar
cellus quoniã non ſolet ei pꝛofitere ſiquid in ſer
uitute egit poſt libertatẽ ꝙ in pacti exceptiõe ad
mittendum eſt ſed an doli pꝛoſit ei exceptio que
rit ¶arcellus ĩ ſimilibus ſpetiebus licet antea
dubitauerit tamen admiſit vt puta filius fa. he
res inſtitutus pactus eſt cuʒ creditoꝛibus eman
cipatus adijt hereditatem ⁊ dicit doli poſſe euz
vti exceptione C Idem pꝛobat ⁊ ſi filius vi
uo patre cum creditoꝛibus paternis pactus ſit:
Naʒ ⁊ huic doli exceptionem pꝛofuturã Immo
⁊ in ſeruo exceptio non eſt reſpuenda ⁊c.

ff. de pactis.

Gloĩa in. l. iteʒ magiſtri Raliu

pꝛima. C.
de eman. libe. dicit iſtam glo. foꝛe ſingulaꝛez ad h̊ pꝛopoſitũ ⁊ non
ẽẽ alibi de poteſtatibꝰ ſeu pꝛioꝛibus ciuitatatis vel artiũ an ciuita
ti vel vniuerſitati poſſint nocere ⁊ eſt glo. in ver. Conſtat ⁊c.que tʒ
ꝙ non cum qua glo. ſto ſimpliciter quia clara eſt ⁊ non eget aliqua
mea noua interpꝛetatione ⁊ loquit᷑ etiaʒ in miniſtralibus hec glo.
⁊ ibi alias legendo dixi ⁊ ideo ꝓ nunc longioꝛ nõ ero niſi de ma
teria iſta ſi unq; occurreret videre habes m.l. imperatoꝛes ⁊ ibi P
Bar. ff. eo.tiꝰ ⁊ in.l.paeſes.C. de tranact. ⁊ ibi aliquid per dñuʒ
meum Alex. de JImo. ⁊ ꝑ Bal. in. l. quõt. C. de fideicõmiſſis ⁊ p
dnum meum Alex. de Imo. in ſuo conſi.l. in· v. volumine in pꝛi
ma collu. incipi. An quinquageſima ſolui debeat ⁊c.⁊ pꝑ illuſtriſ
ſimũ dnum Sranc. Are. in ſuo conſi. lxxxix.incipi. Placet mihi
concluſio ⁊c. vbi ponunt an anciani ſeu pꝛioꝛes Ciuitatũ poſſint re
mittere actionem iniuriarũ competentem ipſi ciuitati ad quos me
remitto: ⁊ redeo ad glo. noſtram Cuius verba ſunt hec.

Coõſtat ceteris ð ſocietate vt ſunt ſcole.i.ſoci
etates Sancti Ambꝛoſij ſicut ⁊ in magiſtratu vt
infra de magi. conueni.l.pꝛima. S. pe. C Sed
an miniſtrales hoc poſſint ſiue pꝛioꝛes artiuʒ vi
det᷑ ꝙ ſic Sed hoc intelligo quando hoc eſt eis
ſpecialiter comiſſum vel libere: alias non.

aſortonrkali
Paſarla
rnſan

Kdee

gn.
.
n ſnne Aümzi
N legitſann
ſminng ,a, p⸗
gi tel ien
”ͤ
rd Er in f..*
enanihigiſto
chf moinnng

Aoſah.

ſigns uͤſumin Uler⸗
i erthngefiglnt
n Al
andttntinntinnn
Mlgi mlhs unchslin nn
umm anſennun /lig i
unpefchnn nlts anun
Arbeniiuun thiat ol ſech
u ( Pan het 1 fliis
macdorndns enenis Rnsſt⸗
AARNN NNi n
dcdckteſtacte

ſ. deons⸗

ſ eer ma eicttt Din
n..itezmgitti ut

uin teimgaubni

õ

,m lum ſi⸗
n rrſtu 1 8
ſa inli gund
—–
1

aucrict nſt inn aei6

DHe officio preſidis.

j Bal. hic dicit iſtam glo.non eſſe
Glo. In. l. ſep C alibi ad hoc pꝛopoſuum quod ſi
pꝛinceps comittit cauſam alicui per verbum pꝛeceptiuum vt eſt
iubeo vel pꝛecipio ⁊ ſimilia tunc ipſe delegatus non poteſt alteri
comittere illam cauſam. Secus eſt ſi vtitur verbo mando:⁊ idem
in terminis voluit etiam Bar. in. l· ij. C. cõmunia de leg.⁊ Bar. in
d.l.ſepe ? Bal.in. i. C. quõ ⁊ quando iud.⁊ Dñs meus Alex. ð
imo in.l.moꝛe in penul.col.de iuriſ.omni.iudi.vhi dixit iſtaʒ glo.
foꝛe ſingularem ad hoc.Et dicit ꝙ totus mudus eam appꝛobat.⁊
eſt glo. in verbo. neceſſitatem ⁊c. Cum qua glo.ſto quia eſt clara
⁊ non eget aliqua noua interpꝛetatione.mea Alias tamen dixi de
eius materia in.dic.l.moꝛe poſt alios docentes ibi maxime: poſt
dominum meum Alex. Cui addo pꝛo nunc notata.per dominuʒ
meum i iure pontificio ſ.d. And. Harbatiam compatrem meuz
honoꝛandum in.c.pꝛimo ex de officio delega poſt pꝛincipium vn⸗
de redeo ad glo.noſtram Cuius verba ſunt hec.
Nam non quicquid iudicis poteſtati pmittitur:
id ſubiicitur iuris neceſſitati ⁊c.vt hic ⁊.infra ð
iudi.l.non quicquid.⁊.C.quomodo ⁊ quãdo iu
di.l.i.Item hoc quando verbum potes vt hic vł
poteris vt infra pꝛoxime fuit pꝛopoſitum. Quid
autem ſi verbum debes.rñ.ibi aliud dici poteſt:
nam per verbum potes liberam dat huic poteſta
teʒ adeundi ⁊ ex quadam ↄñia liberam darevide
tur ei qui fit aditus. Sed econtrario contraria
ratione in verbo debes tu dic idem in vtroqʒ at

in vltimis voluntatibus omnia talia impoꝛtant

neceſſitatem vt infra de leg.iii.l.fideicomiſſa. .

ſiquis ita. Item hic ſi ſint verba directa ad hoſ.

qui petebant a pꝛincipe ⁊c.

De in ius vocando.

Glo. in.l.i. in uerbo libelli ob

in ſi Bal. hic ⁊ ẽt dominus meus Alex. ibidẽ re
latio in fi. putãt iſtam glo. ſingularem ad hoc propoſi
tum quod oblatio.libelli anteq; citetur pars non eſt de pꝛoceſſu. et
idẽ voluit ẽt idẽ dñs meus Alex. in rubꝛica.C. eo.ti.ad quẽ me
remitto ⁊ ad ea que alias ibi dixi oꝛdinarie legendo in dictis locis
poſt eum et alios.⁊ ideo pꝛonũc longioꝛ non ero niſi quod nune
ibi dictis addo vnum verbum.ſ.notata ea per Bal. in addi. ad
Spe. in ti. de cenſi in verſi libelli ⁊c. vbi dicit ꝙ oblatio libelli non
eſt de pꝛoceſſu niſi poſtq; eſt datus ꝑti vt ibi per eum ꝗ pꝛocedit
etiam in libello appellationis vt in.l.inuitus.C. de procu. Sed be
ne eſt ſundamentum iudicij pꝛout pꝛobat ⁊ dicit Rapha.cuma. ĩ
ſuo conſi lxxvij.in.i.col. inci. Libellus in poſſeſſione ⁊c. ad quos
me remitto.⁊ redeo ad glo.de qua agimus.Cuius verba ſũt hec.

Item nõ ꝙ libelli oblatio non habetur pꝛo voca
tione.vt infra eo.l.ſi aduerſus ⁊c.

Quod quiſqʒ iuris.
Glo.in.l.iiis.quod aũt. Bauin

pꝛiuileg. dotis in penul.col. Et etiam Bal.in. d. . autẽ ⁊ domi
nus meus Alex.de imo.ibidem in pꝛincipio reputãt iſtam glo. ſin
iarem ad hoc pꝛopoſitum ꝙ łzʒ alias pene non tranſeant. cõtra
redes vt in. lvnica cum ibi plene notatis. C. ne ex delic defun. ta
men tranſeũt quando pena imponitur ipſo iure a lege. etiã lite nõ
conteſta. de quo alias ego dixi.in.d-S. ꝙ aũt oꝛdinarie legẽdo poſt
pꝛeſatum dnñm meum Alex. ibidem. ⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non
ero niſi. ꝙ alias ibi dictis per alios.⁊ per me nunc addo Pet. de
anch. in ſuo conſilio.xiij. inci. In dubio tranſmiſſo ⁊c. vbi exclai
mat de hac glo. Cuius verba ſunt hec. „
Et heredi eius ꝙ videtur mirum cum pꝛuilegiũ
indultum uiuenti:cius perſona ſit finitum vt per

ſonale beneficium ut infra de re iu.l.in omnibus

Sed dic eum umpetraſſe pꝛiuilegium ſibi here/
di qʒ ſuo ⁊ ſepe ſic idulget imperatoꝛ:ut infra de
re iudi.l.neratius Alij dicunt heredem debere
uti eodem iure in actionibus que defuncto com/
petebant ⁊ heredi ex eius perſona ꝙ non placet
ratione pꝛedicta quia pꝛiuilegium eſſet extinctũ
unde nulla pena deberʒ imponi ut ſupꝛa eo.l. i. in
fi. Item alia rõne non uidetur ad heredem tran/
ſire:quia pene delictoꝛum non tranſeunt ad he/
redes ut.C.ne ex delic.defunc.que ẽ contra So
lu. hic ad heredem tranſit pꝛiuilegium cum ſibi
⁊ heredi ĩpetrauerit pꝛout dixi:Ael dic hic erat
ſtatuta pena in uiuentem a lege ⁊ iõ tenetur hereſ
ſecus ſi non eſſet impoſita uiuenti: ſed hbẽret ali
quis actionem ad imponendam tunc enim habz
locum ꝙ ibi dicitur nec tranſit hic ut contra euz
detur actio:ſed ut exceptione remoueatur.

Quod quiſqʒ iuris.
LZ. lii · S.ſi filius. Dominus meus Alex. de imo.

in.l. cum filius in pꝛima col.ff de
verbo. obli.reputat iſtum tex.ſingularem ad hoc pꝛopoſitum ꝙ lʒ
alias impetratio iuris iniqui facta a pꝛincipali debitore noceat ⁊ fi
deiuſſoꝛi ſuo.vt ex tex.in.d·l.iij.S.is pꝛo quo cum ibi notatis.S. e.
Tamen ſi filius impetret ius iniquum non nocet patri ſuo talis ĩ /
petratio de quo alias legendo dixi poſt alios ſcribentes ibidem
⁊ maxime poſt dominum meum Alex.⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ
non ero niſi ꝙ pono verba iſtius tex.que ſunt hec.

Si filius meus in magiſtratu in hoc edictum in
cidit:an in ipſis actionibus quas ex perſona eiꝰ
intendo huic edicto locus ſit:et nõ puto:ne mea
condictio deterioꝛ fiat ⁊c:

Si quiſ in ius uo.non ierit.
Glo. in. l.prima. ingomaqa in verſi Iñ

ſit remittendus ⁊c. Hãc
glo.pʒo ſingulari allegant comuniter omnes ſcribent.hic ⁊ maxi/
me dominus meus Alex.de Imol.in penul· colũ.et Bar. in l. he
res abſens.ei.ffl.de iudi.⁊ Bal.in.l.ceum arcbimedoꝛaʒ. C. vt in
poſſ. leg.⁊. D. Abbas.⁊ Jo.de imo.in.c·fi.er de foꝛo compe.ad B
pꝛopoſitum ꝙ lz aluas in contractibus non ſit locus remiſſioni rei
conuenti ad locum contractus vt eſt tex.in. e.romana.. contra⸗
hentes de foꝛo compe · lib.vj.⁊ plene notatur in.d.l. heres abſcens
5.pꝛimo Tamen hoc eſt verum niſſ ille renunciaſſet. pꝛiuilegio fo
ri q; tunt locus eſt remiſſioni eſt verum ꝙ aliqui ex.S. dictis ma
xime Joan.de imo.in.d.c.fi.repꝛobant iſtam glo.ẽt Ang.in.d.l.he
res abſens.ꝭ.pꝛimo ⁊ in.l.i.ſi quis in ius uo.non ierit. Sed ma/
gis cõmuniter iſta glo. ẽ apꝛobata ab alijs circa quam glo. non me
eytendo pꝛo nunc cum alias legendo dixerim de hoc poſt alios
docentes ibidem niſi ꝙ ad ibi dicta per alios.⁊ per me nunc addo
vnum verbum vʒz ꝙ ratõe nimie contumacie etiã eſt locus remiſ
ſioni tex.eſt in.l.conſentaneum.C.quõ ⁊ quando iudi. per quem
ita voluit Ludou. Ro in ſuo ſingulari inci.remiſſio ⁊c.ibi in cau
ſis ⁊c.· Idẽ dico ratiõe publice adminiſtratõis.vt in.l.i.C. vbi õ
ratõ.agi.oppoꝛ. ⁊ per ſcribentes in.d.l.heres abſens..i.de iud.
Idem in cauſa ſtatus.vt in.l.i.C. vbi cauſa ſta. Idem vbi cõ
trabentes iuraſſent in loco contractus ſe liuigaturos vt in. 5. ſi ve
ro in aũt.de exhib· reis.per quem tex.ita voluit Ange.in.d.l.heres
abſens. .i. ad quem me remitto ⁊ redeo ad uerba huius glo. de
qua agimus que funt hec.

Lamen ſit remittendus ut in delictis ut in au/
tẽ.ut nulli iudi..ſi uero quiſ cõpꝛehẽſoruʒ col.
ix. Itẽ non ne uidetur apꝛobare eum ex quo rece
pit ut ĩfra de fideiuſſo.l.iij.i fine. Reſpõdeo ibi
dicit de non idoneo quo ad facultatem ſecus in
non idoneo.quo ad facultatem conueniendiutĩ⸗/
fra eo.l.dicitur ⁊ hoc ſecundum B.

Ne quis eumqui in ius uo.
eſt ui. exi:

S Ludouicus roma. in l.
di.nouis.ff.de dam. infec.⁊ et iã dñs meus Alex.de Imo.i.d.S.
fi.reput ant hanc glo. ſingularem ad hoc propoſitum ꝙ facultas
iurandi conceſſa a lege tranſit ad heredes ſecus ſi eſt conceſſa ab
homine ⁊ idem voluit etiam Ludo. Ro. in.d.ꝭ.fi.⁊ Guli · de cu/
nio in.l.cum debitoris in fi.C.de iudi.de qua materia non dico
nunc quia alias dixi in.d.S.fi.legendo ibi oꝛdinarie poſt dominũ
meum Alex.⁊ ibi dictis per me vltra omnes.addo nunc Ludo.
Ro. conſulenteʒ ⁊ facientem eandem met diſtinctionem pꝛout.S.
dixi in ſuo conſi?ccxc. inci.mutuum põt pꝛobari per teſtes ⁊c.et
poſuit aliquid Bal.i.c.iĩ ti.ſi de feu.lis ori.iĩ vſibus feudoꝛũ Ad
quos me remitto ⁊ redeo ad iſtam glo. Cuius verba ſunt hec.
Intereſſe ſecus in defũcto naʒ ei dat᷑ ẽt ſi eiuſ nõ
interſit ut pote cum ei etiã calũnianti detur ut ſu
pꝛa eo.l.ſʒ eximẽdi.S.itẽ ſiquis:Sed cur aliud
in herede rñdeo.qꝛ ſolã cõtinetvĩdictã ⁊ iõ nõ ei
datur ut in actione iniuriarum niſi ſua intereſſe
ꝓbet ⁊tunc dat᷑ qꝛ itereſt non q̃ᷓʒtũ ĩtereſt ſecũ ſʒ
inquantum iurauerit ſic ⁊ in actione furti que da
tur ſi intereſt.nõ tamẽ ad intereſſe tm̃.ſed ad du
plum uel quadruplum ut inſtitu.de obli.que ex
li.naſ.S.furti:ſed ſcãm.D.heredi datur ad in

tereſſe tm̃ quicquid ſit in defuncto ⁊c.
¶Qui ſatiſ cogantur·

G lo. in.l.ſi uero.s.qui pꝛo rei
qualitate in glo.ii.in uerſi.ſed
Bal. in.l.iiij. C.quando fiſc. vel pꝛi
quidam etc. ua.⁊ etiam dominus meus Alex. de
imol.in.d.l.ſi vero.ꝭ.ſi pꝛo rei reputant iſtam glo.ſingularem ad
hoc pꝛopoſitum ⁊ etiam melioꝛem de coꝛpoꝛe luris ad cognoſcen
dum cui incumbat onus pꝛobandi quem eſſe diuitem vel paupe
rem ad quos me remitto cum alias ibi dixerim poſt eos de his
maxime poſt dominum meum Alex.ibidem niſi ꝙ addo nunc no
tata per Bal. ĩ.l.prima. C. de reuo.his que in frau.cred.⁊ per ſcri
ben.i aut.pᷣterea.C.vñ vir.et vxoꝛ. Et per illuſtreʒ.D. Franci.
Aret.in ſuo conſilio.xiij in.x.col.incip.uiſo diligenter themate ⁊c̃.
⁊ per Bar. in.l.ſi conſtante in·ij.q.pꝛincipali in pʒinci.ff.ſolu:ma.

⁊ in.l.vbi ad huc.C. de iure dot.ad quos me remitto ⁊ redeo
ad glo.noſtram. Cuius verba ſunt hec.

Sʒ quidã diſtingunt an vult admitti aliquiſ tãq̃ʒ
diues ⁊ pꝛobat vt hic ⁊.ff.de pꝛiui.cre.l.ſi credi
toꝛes in fi.aut uult excuſari tanquam pauper et
tunc pꝛobat paupertatem vt inſtitu.de excuſa.tu
to.⁊ curato.S.iteʒ pꝛopter ⁊ ꝙ alias dicitur quẽ
libet idoneum pꝛeſumi intelligitur quo ad moꝛeſ
vt infra delega.ij.l.cum quidam.

Qui ſatiſ.cogantur.

1 u. de caſtro hic re
larem ⁊ nõ ce alibi ad hoc pꝛopoſitum quod ſic poſt litem conte
ſtatam non poteſt peti cautio rati regulariter vt in.l. pomponius
§. rati cũ ibi notatis de ꝓcurato.ita nõ poſſunt peti ẽt alie cautio
nes pꝛetoꝛie. Sed dominus meus Alex. de imol.ibi dicit quod.
Imo alius eſt tex.ſimilis in.l.i.C.de ſatiſdan.in ver. ipſo litis ex
oꝛdio ⁊c ⁊ in verſiculo ipſo litis limine ⁊c̃.quem tex·ad boc alle
gat ibi Bar. ⁊ voluit etiã glo.ĩ R.ubꝛica.ff. iudi.ſolui ad quã me
remitto.Sed pꝛo nunc dico ꝙ alius eſt intellectus huius tex.nã
ego dico ꝙ bic fideiuſſerat:liber et poſtea factus eſt ſeruus et dici

tur hic ꝙ ex integro cauendum eſt aetoꝛi ob mutationem ſtatus
fideiuſſoꝛis nec in hoc eſt u is vtrum mutet ſtatum ante litis cõ
teſtationem vel poſt.ſed illa verba anteq; iudicium ⁊c. ſonant pꝛi
mam promiſſionem factam per eum tempoꝛe quo liber erat nazʒ
acceptus fuit ante litem conteſtatam ⁊ hoc modo ego intelligo
iſtum tex.de quo agimus Cuius verba ſunt hec.

Bi ſeruus: Interueniat: qui anteqᷓ; indiciuʒ ac
cipiatur fideiuſſerit iudicatum ſolui. ſuc/
currendum eſt actoꝛi ut ex integro caueatur.

qui latiſ.cogantur.

§. fi. Ang. Ludouicus ro.⁊ etiam. D. meus
l. de Olé Alex.de imol.hic ⁊ etiam Ang.⁊ Ludo.ro. in
l. ſi finita. 5. item uidenmus. ff de dam. infec. reputant iſtum tex.
ſingularem ad hoc propoſitum ꝙ licet alias vbi quis non poteſt
dare fideiuſſoꝛem in loco iudicij moti contra eum remittatur ad
locum municipij vbi dare poteſt vt in.l.ſi fideiuſſoꝛ. . pꝛimo qui
fatiſ.cogantur cum ibi plene notatis tamen hoc eſt verum quan
do de iure ſpeciali ſibi concedit qui ex cauſa neceſſaria tenebatur
ſatiſdare ſecus eſt ſi de iure cõi tenebatur ꝙ eſt notandũ pſᷣʒ eos ꝓ
limitarione.l.ſi pecunie.ffvt in poſſ.legatoꝛũ.cum ſimilibus de qᷓ
materia alias dixi in. d.l.de die..fi.legendo ibi poſt.D.meũ Alex.
et iõ non ero longioꝛ nunc niſi ꝙ vnũ nõ obmitto ꝙ hec limitatio
ad.l.ſi pecunie non eſt vſqq;ᷓ vera et hec duo iura nihil hñt cõe
inuicem nam ibi non tractatur de remiſſione ad municipium vel
ad alium locum pꝛo ſatiſdatione pꝛeſtanda. Sed ille tex. loquitur
de remiſſione totali ipſiꝰ ſatiſdationis.que nullo modo pꝛeſtari
debet ex quo teſtatoꝛ ibi diſpoſuit vt ille haberet vſumfructuz pe
cunie ſine ſatiſdatõe aliqua ꝙ facere potuit vt ibi dicitur in tex qui
nõ cõſiderauit remiſſonẽ de loco ad locũ:Sed totalem remiſſio
nẽ ſeu nõ obligationez ad ſatiſdanduʒ pꝛout ibi dicitur. Et ſimi/
liter hic etiam vico ꝙ non conſideratur ius ſpãle magis q; comu
ne pꝛo remiſſione de loco adlocum. Sed an poſſit pꝛeſtare fide
iuſſoꝛem vel ne in loco ⁊ an paſſus fuerit miſſionem fieri in bo
nis contra eum culpa pꝛecedetevel non ⁊ hoc eſt quod hic conſide
ratur in tex.non auũt ius cõe vel ius ſpeciale et hoc modo ego intel
ligo hec duo iura quoꝛum verba ſunt hec ·

PHoc autem nunc impetrabitur cum iuſta cauſa
etiã eſſe uidebitur Quid enim ſi cum erat in mu
nicipio noluit cauere hoc caſu non debet impe/
trare cum per eum ſteterit quominus ibi:vbi de
ſieratſatiſdaret. ¶C Uerba autem.l. ſi pecunie
ſunt hec Si pecunie numerate vſuſfructus le/
gatus eſſet ⁊ in teſtamento cautum ne eo nomine
ſatiſdaretur pꝛopꝛietas quidem non eſt legata:
licet legatario eſt permittendum ſatiſdare: et
vſumfructum pecunie habere ⁊ protẽdendum ẽ
in hac propoſitione: ſed ille pretoris erunt par
tes quia niſi ſatiſdetuꝛ agi cum herede non po/
terit ⁊c.

Q lui ſatiſ.cogantur.

4 S:ſi fundus Bal. hic in
lo. in. l. ſciendum lectura ſua antiqua ⁊ ẽt
dominus meus Alex.de Imo. in.ij.col.reputant hanc glo. ſingn
larem ad hoc pꝛopoſitum ꝙ lzʒz deſerta ſint tempoꝛa appellationis
in fundo tamen ex quo eſt lis.non videtur deſerta poſſeſſio ipſius
appellantis.et releuat talis poſſeſſio reum ab onere ſatiſdandi ſic
alia bona ſua imobilia lʒ contra teneat dñs meus hic poſt Bar.
ibidem qui etiam tenuit hoc vt ibi per eum ad quem me remitto
pꝛo nunc et ad ea que alias ibi dixi legendo poſt euz in hoc niſi ꝙ
modo addo vnuʒ verbũ ꝙ hoc pendet(iudicio meo)ab illo erticu
lo an fit neceſſaria pꝛonunciatio appellationem eſſe deſertam vel
ne nam ſi eſt neceſſaria ante eam poſſeſſio appellãtis firma ei eſſet
ſecus autem eſt ſi teneremus appellationem non eſſe neceſſariam
et executionem ſtatim fieri poſſe:de quo vltimo habes glo. et ibi
nõ. Bar. in.l. eos in pꝛincipio et in.l.ſi contra maioꝛes. C. de appel.
Et per Bal.in addi.ſpec.ĩ ti.de appel.ad quos me remitto et re⸗
deo ad glo.de qua agimus.Cuius verba ſunt hec

ia d nen
immn cman

tu —
Punrt cnn
ſaa
utkrmafimn 4
cirmemu ene
Zanſslen ic
KKrnknen
lCemrd
iBeitwirtrinmn
latiairn iier

ℳ

ara

nmncn ilialf

rii ien ſuſn
— 1 han 1 rſimfn
— . Ktu Ibunrint
— aidfwi Daltnienſeniio
— iad; itin eri
nn eincn En
̃
. afufrtniſen fnnbo
endn naiignlnit
Setiisrilbeh
s
enrimmimn an iſta
HaAOAiNaenri

annr h aſi n inipr,

Man ſmi onius birtice

Aug. (Gezamm.) iwani
Aant umnennd ſffnensl
Ctuichmeno cunmn netofonin
en nrtnsgtidennncklen
ummd t wnninmin iuſtnee
mem kaNebuN Mindmi
xpeanr:li egnorgen dr
ai alatneg an bate ion ⸗

Otintognmn.

dinlſachinienten

Ax m nil ai N⸗
ve en enſnilunna h
ſe um uinnii ntß
–☚ bannen n 1
mnnind nnn
a nr
Hananue azitkus

Et hoc intelligunt quidã reſpectu aliorũ non re/
ſpectu agentiũ rei vendicatione ut ſupra eo.l.de
die. S. quidã aiunt ꝗᷓ eſt contra ? .l. iulianus ꝙ ni
hil eſt dic ergo ꝙ in.l. de die ſatiſdedit ſponte ⁊
in. l. iulianuſ ſatiſ accepit actor de iudicato ſol/
uendo nõ iudicio ſiſti vñ ſiue de eadẽ re ſiue de
alia agatur idem eſt vt nõ ſupra ea.l. in prin. Et
intelligunt ambo poſſidere vt hic quo ad euitan

daʒ ſatiſdationem ⁊c.
He eo per quem ſactum erit.

Bal. et etiã dominus meus Alex.
X. ſi gctoꝛis de Imo. bic dicunt iſtum textum
raro alibi reperiri ad hoc ꝓpoſitũ quod quemadmodũ pꝛo deli
cto ſerui reperit dari actionez interdiũ pꝛeciſaz interdũ actioneʒ no
xalẽ ita ⁊ reperir̃ exceptio noxalis de palias ibi dixi legendo et ma
xime poſt. d. meum Alex. ibidem et ideo pro nunc longioꝛ nõ ero
niſi ꝙ pꝛo nunc dico ꝙ iſte tex. nihil facit ad hoc pꝛopoſitum: et
ego eum alio modo penitus.contrario predictis.intelligo nouiter
nam dico ꝙ dum tex. iſte. loquitur de exceptione non loquit᷑ ð ex
ceptione noxali ſed de alia exceptione qua poteſt ſe tueri ille qui ſi
ſtere non potuit in iudicio pꝛout pꝛomiſerat.de iudicio ſiſti: nam
poteſt dicere ꝗ, pꝛoceſſit ex dolo et ſcientia actoꝛis qui actoꝛ ſciuit
ſeruum ſuum impedientem et non pꝛouidit et per cõſequens eſt
exdoli et non exꝰ noxalis:nam iudicium noxale habet locum qñ
ſcientia domini non interuenit vt hic in tex. in fi. et per totum. ff.
de noxa. act. ſed hic interuenit ſcia domini ergo etc. Ataq; iſte
tex. non conſiderauit exceptionem noxalem quoquo odo ſi bñ
et ſubtiliter ponderetur vnde pono verba tex.que ſunt hec ·

Si actoris ſeruus domino ſciente ⁊ cum poſſit:
non prohibente : dolo fecerit quominus in iudi/
cio ſiſtam Offilius dandam mibhi exceptionem
aduerſuſ dominuʒ ait ne ex dolo ſerui dominus
lucret᷑ Si uero ſinevoluntate domini ſeruus hoc
fecerit Sabinus noxale iudicium dandum ait:
nec factum ſerui domino obeſſe debere niſi acte
nus ut ipſo careat qm̃ ipſe nihil deliquit.

Si quis cautionibus.

Pau. de Caſt. et etiam dominus
l. n10 exj 16 imus meuſ Alex. de Imo. hic ĩ pꝛĩa col.
in pꝛinci reputant iſtum tex. ſingularem ad hoc propoſitum ꝙ ſi
facta eſt tranſactio ſuper ſoꝛte videtur etiam remiſſa pena dato ꝙ;
pena eſſet talis que poſſet vna cum ſoꝛte peti et ſic ambe peti poſ
ſent vt eſt quando appoſita eſt cłarato manente pacto iuxta nõ.
in.l. qui fidem . ff. de tranſac. et hoc dicunt per iſtum tex. indiſtin//
cte loquentem in verſic.quis enim de pena pꝛomiſſa laboꝛat poſt
negocium tranſactum etc. Sed tu Aduerte pro vero et nouo i
tellectu meo iſtius tex. nam ego non intelligo eum ita indiſtincte et
ita large:ſed quando pena nundum comiſſa erat vt in verſicu.
quis.n. etc.vt conueniat cum pꝛecedentibus cum quibus neceſſa
rio legi et conſtrin. dʒ:et non diſcontinuatiue nam pꝛocedit interro
gatiue loque ndo habito reſpectu ad pꝛecedẽtia vtvideri poteſt ex
eo et in hoc decipiuntur pꝛefati ſcribentes qui non bene conſide/⸗
runt iſtum caſum. Etſi nunq; haberemus iſtum tex. qui vi diri
loquit᷑ expꝛeſſe ante comiſſionem pene(quo caſu bene tranſactio
facta ſuper ſotte extenditur vt extinguat comiſſionem pene et eaʒ
complectitur pꝛobatur hoc alia ratione nam vbi pena iã comiſſa
ẽ ſtat vt de p ſe:et pꝛo ea actio ſepata competit et datur alia actio
ad factum pꝛincipale deductum in contractu et ideo tranſactio fa
cta ſuper vno non extendit᷑ ad aliudl.ſi de certa et.l. ſub pꝛetextu
cum ibi plene notatis. C. de tranſac. vbi pꝛobatur ꝙ; tranſactio ge
neralis non extenditur niſi ad ea que ſunt pꝛopoſita: Sed ſi agerẽ
ad factum pꝛincipale in quo contraueniſti et ratione eius incidiſti
in penam:et tranſegi ſuper eo non debeo impediri petere poſtea et
conſequi penam iam comiſſam et de qua in petitione mea penit:
nihil deduxi et hoc modo ego intelligo iſtum tex.quando pena nõ
dimn comiſſa erat vt ſonat mihi littera bene et ſubtiliter pondera
ta: Cuius uerba ſunt hec: .

Non exigimus reum iudicio ſiſti ſi de negocio ꝓ

pter quod iudicio ſiſti pꝛomiſerit fuerit tranſa/
ctum Sed hoc ita ſi pꝛius id negocium tranſa/
ctum ſit qᷓʒſiſti opoꝛtet.Ceterum ſi poſtea tran/
ſactum eſt exceptio doli opponi debet.Quis enĩ
de pena pꝛomiſſa laboꝛat poſt negocium tranſa/
ctum:cum etiam negocij tranſacti exceptionem
putauerit quis nocere.quaſi etiam de pena tran
ſe actum ſit niſi contrarium ſpaliter partibus.pla
cuerit/⁊c.

Siquis cautionibus.

8S.qui iniuriarum: Pau.de caſtro hic dicit
l. ſi eum Bal.dicebat ſe audiuiſſe a Bar. viua vore F.
cente per iſtum tex. ꝙ ſi agens facit quicquid poteſt vt lis conteſte
tur et ſtetit per euzʒ et ſuis cauillationibus fecit vt non conteſtare
tur lis:ꝙ tũc actio ꝓpoſita ꝓpetuatur tam reſpectu tꝑis iuxta.lfi.
C. de pꝛeſcri.xxx.ãno.q; etiã vt tranſeat ad heredem ac ſi lis vere
eſſet conteſtata ꝙ eſt valde ſingulare ßm Bal: Sed vᷣm pau:ð
caſtro iſte tex:pꝛobat contrarium ſcilicet ꝙ ĩmo actio extinguitur:
et non perpetuatur Sed dicit ibi dominus meus Alex. de Imo.
ꝙ placet ſibi pꝛima opinio quicquid dicat.d. Pau.de caſtqui nõ
bene intellexit iſtum tex. ſingularem et allegat etiam Bal. idez te
nentem in. l. mre. C. de rei vẽdi. vbi etiam Bal allegat ad hoc iſtũ
textum pꝛo ſingulari de quo alias ibi legendo dixi poſt eum et iõ
pꝛo nunc multum non me extendam circa hoc:niſi ꝙ vltra oẽs
docentes hic ⁊ vltra iam dicta alias per me ibidez addo nũc Bal.
idem volentem ⁊.l.nec bona. C. de pꝛeſcrip.x.vel.xx.ãnorũ qui di
cit de hoc eſſe bonum caſum in iſto..qui ininriarum ⁊ idem ẽt
voluit ipſe met Bal.in · l.pꝛima in. xvi.col.C qui accu.non poſ.vbi
dixit ꝙ moꝛa in lite conteſtanda habetur pꝛo conteſtatione litis et
allegat iſtum tex. et concludit ꝙ contumacia habet vim litis con
teſtate per.l.ij. C. vbi in rẽ actio ⁊ idem voluit Ange .in. l. ſi inſulã
ff de verbo. obli. vbi dicit ꝙ vbi p ſubterfugia non conteſtatur lis
habetur pꝛo conteſtata tunc ex tempoꝛe ſubterfugij:alias m eũ
apiretur uia fraudibus ↄtra.lin fundo.ff. de rei vendi.et idem ẽt
voluit Inno. in euaganti ſtatuimus in vltima col.quã ponit in ti.
&vx§ de elec. in fi. illius tituli et. D. Abbas ĩ c.pe.ĩ penul.col.de iura.
calũ.ad quos me remitto pꝛo nunc et redeo ad tex.de quo agimꝰ
Quem dico pꝛobare opinionem Bal.in verſiculo comiſſa ſtipula
tione etc. arguendoa ſpãli in cã iniuriarum: ̃ non datur heredi
Sed ſi eſſemus in alia cauſa tranſitoria ad beredes aliud eſſet'di
cendum Et ita ſentit tex iſte:in verſiculo qꝛ tales ſtipulationes pꝑ
rem ipſam darentur etc. et in ver. ad heredem tranſeat etc. et
ſic iſte tex. apte pbat mibiboc: Cuius verba ſunt hec.

Qui iniuriarum acturus eſt ſtipulatus erat ante
litem conteſtatam:ut aduerſarius ſuus iudicio ſi
ſtat comiſſa ſtipulatione moꝛtuus eſt non compe
tere heredibus eius ex ſtipulatu actionem placu
it. Quia tales ſtipulationes pꝛopter rem ipſam
darẽtur Iniuriarum autem actio heredi non cõ/
petit:quãuis.n. hec ſtipulatio iudicio ſiſtendi cã
facta ad heredem tranſeat. Zamen in hac cauſa
danda non eſt: Nam ⁊ defunctus ſi vellet obmiſ
ſa iniuriarum actione agere ex ſtipulatu actione
non permitteretur ei ⁊c.

ſi quis cautioinbus.

z Pau. de caſtro et etiam do/
lo. in ⸗ ſi duo minus meus Alex. de Amo.
hic reputant iſtam glo.ſingularem ad hoc pꝛopoſitum Quid le
ges loquentes de duobus ſocijs intelliguntur quando ſunt ſocii
omnium bonoꝛum vel illius ſaltem obligationis de qua agitur
vt hic plene explicat idem dominus meus Alex. de Imol. ad quẽ
me remitto cum alias de his ibi dixeriz legendo latius poſt enʒ et
ideo nõ me extẽdo nunc circa hec niſi ꝙ ponoverba glo. qᷓ ſůt hec.
Si ſocii ſunt hoc pro nobis

eſt qui dicimus quod duo rei non uidentur fide/
iubere:nã ſi ſemper uiderẽtur fideiubere fruſtra

dixerunt ſi ſocij ſint ꝙ plene dices ĩfra ad velł.
l. uir uxoꝛi in fi.ſed hic in reiſ ſtipulandi non pꝛo
derit Item nõ.ꝙ dicit de ſocijs omnibus bono/
rum uel ge illa lite ad minus ⁊c.

De leriis.

In verbo derogare ⁊ꝛc. Ang. bic ⁊ ẽt
£ lo. in l. 1. Dominus meus Alex. de imo.poſt eũ
reputant hanc glo.cũ tex. eſſe ſingulariter notandã ad hoc pꝓpoſt
tuũ lʒ qð ſnia lata aꝗ pꝛincipe ⁊ ẽt eius epiſtole habeant vim legis ẽt
in alijs cauſis vt in.l.fi. C. de legi.⁊ in.l.i.ff. de conſti.pꝛin. Tamẽ
aliud eſt in ſententijs ⁊ epłis alioꝛũ inferioꝛũ quantumcũq; hẽn
tium poteſtatem legis condende nam vᷣm eos non habent vim le 3
gis de qua materia alias legendo dixi ĩ. d.l.i.de ferijs ideo pꝛonũc
longioꝛ non ero niſi eo nouiter dico ꝙ iſta glo. mihi non pꝛobat B
nam glo. loquitur in pꝛetoꝛe qui habet poteſtatem legis condende
⁊ ſenit ꝙ ſi tuliſſet plures ſententias haberent vim legis. ſed ex
quo vnam tantum tulit non babet vim legis ⁊ in hoc ſcribentes
non aĩaduerterũt nam glo.magis conſiderauit vnum actum ſe eu
vnitatem actus q; poteſtatem condende legis vel rationem ſuperi
oꝛitatis vel minoꝛitatis apꝛincipe vt ĩ ea videre potes ſi bene ⁊ ſub
tiliter ponderetur cum tex. Cuius tex.⁊ etiam glo. verba ſũt hec.
Et pumo tex. . .
Sed ſi pꝛetoꝛ aut per ignoꝛantiam uel ſecoꝛdi
qʒ euocare hos perſeuerauerit hij que ſponte ue
nerint: ſi quidem ſentẽtiam dixerit illis preſenti
bus ⁊ ſponte litigantibus:ſententia valebit:tam
⁊ſi non recte fecerit:qui eos:euocauerit:Sin ve
ro cum abeſſe perſeuerauerint: ſententiam pꝛo/
tulerit etiam abſentibus illis conſequens erit di
cere ſententiam nullius eẽ momenti:nec pꝛetoꝛiſ
factũ:iuri derogare opʒ:citra appellationeʒ igit
ſententia ĩfirmabit. Uerba auteʒ glo. ſunt hec:
Derogare oportet:imo derogat ⁊ coꝛꝛigat:vt ſu
pra de inſti.⁊ iu.l.ins ciuile.S. ius pretoriũ. que
eſt contra ſed dic illud propter publicam vtilita
tem vel dic ꝙ non derogat vnam ſeutentiam dã/
dovt hic:ſed legem faciendo ſic cum legem face

re poſſet ut ĩſti.de iur̃ natura..pᷣtorũ quoqʒ ⁊c.
He fſeriis.
G lo. in.l.more In glo iin verſt. vt ſoluaĩ

in die ⁊c. cõiter ſcribẽtes hic
⁊ maxime dominus meus Alex.de Imo. reputant iſtam glo. ſin
gularem ad hoc pꝛopoſitum ꝙ creditoꝛ non poteſt cogi recipere
ſolutionem de nocte a debitoꝛe ſoluere volente eo lempoꝛe no/
ctis ⁊ hoc ſi paratus eſt pꝛorogare dilationem ad diem ſequentez
vel etiam ſi locus erat inſidioſus creditoꝛi ſeu periculoſum erat a
perite hoſtium de nocte pꝛopter inimicos vel ſi de facili poſſet de
cipi in qualitate monete ſoluende alias autem poteſt fieri ſolutio
etiam de nocte ſᷣm Guil.de cu.Ang.⁊ eundem.dD. meñ Alex. de
Imo. hic ⁊ idem voluit Saly.in.l. non minoꝛem. C. de tranſac. ð
qua materia non dico nunc cum alias legendo dixerim vtrobiq;
poſt pꝛeſfatum dominum meum Alex. de Imo.ſed ſolum addo
nunc notat.in hoc per dominum Abb. in. c. ij. in. ij. col. er de fe /
rijs vbi ponit de hoc ad quem me remitto.⁊ pono verba glo.que
ſunt hec.
Secus in contractibus:quia ibi tacite agitur vt
ſoluatur in die ergo habendum eſt pro expreſſo
vt ifra ſi cer.pe.l.cum quid:Item ſecus in ſentẽ/
tia que de die fieri debet:ut in autẽ.de iudi.S.ſe

debunt col.vi.c.

ODe edendo
lo. in. l. pretor Ait in pꝛincipio inverbo me

um ⁊c̃.dominus meus Ale

xan. de Imo. hic in pꝛima col. reputat iſtam glo. ſingulariter notã
dam ad hoc pꝛopoſitũ ꝙꝙ vbi contractus concernit vtilitatẽvnius
tm̃ puta contractus liberationis vel abſolutionis vel donatiomis
non tenetur notarius dare inſtrʒ niſi ei cuius vtilitatem continet.ſ.
liberato vel donatario non autem ipſi liberanti vel donanti ? ideʒ
voluit ẽt Bar. in · l. inſtrumẽta in fi. C. de fideicomiſ.per ibi nõt. o
qua matena non dico nunc cum alias dixerim in. d. l.pꝛetoꝛ ait
poſt eundes dominũ meum Alex. de Imo. niſi ꝙ vltra ſcribẽtes
ibi ⁊ etiã ał ꝑ me ibi dicta addo nunc notata per Inno.i. c. i. extra
de fide inſtrumentoꝛum vbi dicit ꝙ ille qui non pꝛecepit fieri in
ſtrumentum non poteſt petere illud ſibi exhiberi miſi pꝛocuratoꝛ
ſuus pꝛecepiſſet per tex. in.l.ſi quis ex argentarijs.S.ex hoc edic
1 de edendo ad quem me remuto ⁊ redeo ad glo. Cuius verba
unt hec.

Ueum non ꝙ ſit meum inſtẽ̃m tunc enim poſſeʒ
vendicare vel quod ſit cõe quia ⁊ tunc actionis
iure poſſet petere vt infra ea.l.quedam:ſed ideo
dico quaſi meus quia vtilitas mea ibi conſiſtit:
vt ⁊ de teſtamento dicitur ut infra quemad.teſt.
api.l.ii.in pꝛincipio ſcriptum enim erat in cartis
argentarii inſtrumentum: vnde ſuus liber eſt vt
inſtitu.de re:diui S.littere.ſed hec non eſt ſuffici
ens ratio. vt edatur ſed alia quia me mandante
vt infra eo.l.ſi quis ex argentariis. S. ex hoc edi
cto. ſed cuʒ hodie faciant ſe emper tabelliones ſi
bi mandari hinc inde:ergo ſemper edetur ⁊ cuzʒ
die ⁊ conſule ad inſtar rationum. rñdeo non eſt
verum quia in inſtrumento licet vterqʒ mandet
ad vtilitatem tamen vnius fit tantũ:niſi expꝛeſſe
agatur: vt ſit cõmune vnde ꝙ eius fit fauoꝛe nõ
debet conuerti in eius leſionem vt. C. de legi. l.
quod fauoꝛe ſecus in rationibus ⁊c.

De edendo.
l. argen tari uS JS.cum autem Bal.in.l. fi. C. eo.ti.

in pe. col. ⁊ etiam dominus meus
Alex. de JImol. in hoc.:eum autem in vltima col. reputant iſtuz
tex. ſingularem ad H̊ pꝛopoſitũ ꝙ notarius tenet ad intereſſe parti
paꝛopter culpam eius ⁊ ideo non eſt neceſſaria alia pꝛobano q; per
iuramentum ſolum in quo non dico nunc multa cum alias dixe
rim vtrobiq; legendo de hijs poſt dominum meum Alex. in di
ctis locis niſi ꝙ de hoc addo mõ nõta per Gar. in. l. paulus. ff. de
falſis ⁊ per Bal.in.l. ubemus.C. de teſtamentis ⁊ per Bal. in. l.
qui accuſare.C. de edendo ⁊ per Inno. in.c.ſi uper eo extra ꝙ& me.
cꝗ: Ad quos me remitto ⁊ eo maxime cũ de hoc aliquid dixerim
S.in ti. de edendo ⁊ iõ non me extendo vlterius nunc miſi ꝙꝙ pono
verba tex. que ſunt hec.

Cum autem in id actio competit quanti. agen/
tis. interſit editas ſibi rationes eſſe: eueniet:
ſiue quis cõdemnatus ſit.ſiue eque petierit:non
obtinuerit eo ꝙ non habuit rationes ex quibus
cauſam ſuam tueri potuerit id ipſum: quod ita
perdiderit: hac actione conſequet᷑ ⁊c.

De pactis.

Gloꝛ:in. l.item quiq ĩ verbo petiur circa

finem in verſiculo
dies autem obligationis etc. Bar. hic ⁊ etiam Bal. in. l. ſi ex cau
tione. C. de non. nu. pe. in. viij.col. et etiãõ dominus meus Alex.
de Imo. in.d.l.item quia in.i.col.circa finem ⁊ etiaz ſcrib. maxie
Jo. de Imo.in.l.iij.ff.de lega.pꝛimo reputant hanc glo.ſingularẽ
ad hoc pꝛopoſitum ꝙ ſicut condictio expꝛeſſa im pedit oꝛiri obli
gatonem ante euentum ipſius conditionis.l.cedere diem cum ibi
notat᷑.ff. de verbo.ſigni.ita etiam condictio tacita impedit oꝛtum
obligationis ⁊ actiomis de qua materia alias legendo dixi poſt ali
os ⁊ maxime dominum meum Alex.in. d.l.item quia et ideo +
nunc non ero longioꝛ niſi ꝙ alias ibi diciis addo nunc nöt. p Jo.
de Imo. in.l.conditiones:que extrinſecus.f.de verbo. obli. vbi

ſuug n aafe
Ke.
tet nte

gurtirs⸗ „– Aα☚.
Ari n
mean

iſinnnn .
ſtink

n *

Felgnman

MNe
uuiu
inqiraunt
Ardrd
IiacrN a
Aultmlaemn
Gſternnrngan
ſoliinlncre
cmußtinnen

2
X

H

1

uninrr 4

Ar
Kun
iennni
Wezawm gniganſine
UM
n liiei
Nie ine i et

o liner Zn
irnllgunen

gig Wi onge d
Ufieninin
. nknn ed
. ga an

epoſe Wſtiz nantnf

kefinane
iin 1ſelhare⸗

Ann uil
l Mos,
Etrt nnelirten

nmlin niöfnnl
nuftminſeneſ.
. ANeNeein
ss G
iin Bnaplſopnn , lil

Decäcpco⸗

CNXTEanRiili ai
irt . n b u,
*Mrar mNA, tnii,
Aumköamitiginnibmeidlinnſehni
umea IiNNdiſnainedin
nmENN—N Nnen ind
E N dis donnnnenn Ternd
ü
Malwbe NNinete Nr NAl
rinNtNi n igGe.
UpLYLONNEYANANYA Aenin
xchtöADNWPHMNENNYN
AENX ,
m mEMadOMcMPrnt,lanti ogen,
mc tus ſbi tmnestſe:anig.
cns ennsſl ecgleelcnon
te rphhi mmns aſbis
nſemmiNtti hin gpin

ecrt du Mr iiguil.

etbofeimen
4 ſnen in Nin
19—

Nnn irenn
K 1 r Ktein Hüli, ſi⸗
dngiͦ dolllleſid
CxNE²̈ u ufuen teiſte⸗

no
— rin N

i tiſtam glo. p ſingulari ad hoc et Bal. in. l. i. eo. ti. et
a g n⸗ n fr de verbo. obli.⁊ Jo. de imol. in.l.
ita ſtipulatus eo. ti. in quibus locis etiã Allegant in. ̃. glo. in. Liij.
C. de arbi in verbo potuerit ⁊c.⁊ glo.in.lita demuʒ. r de arbi.in
verbo condictio ẽ ⁊c.qſ glo. repꝛobant:⁊ hanc apꝛobant. Sed ego
alias ſum ſolitus dicere ⁊ concoꝛdare oẽs iſtas glo.nam tacitaꝝ
conditõum quedam ſũt ſunt maioꝛis efficacie. ⁊ quedã ſunt mi
noris ex cõiecturata mente contrahentiũ. vnde illa tacita condictio
de qua in hac ·l. item quia eſt quando datur dos mulieri · vt in/
telligatur ſi nuptie ſequantur. ⁊ neceſſario hoc eſt· cũ dos nõ poſ
ſit eſſe ſine matrimonio: vt in.l.ui.ff. de iure dot.⁊ hec tacita cõdi
tio efficax ex mente diſponentium bene impedit ortum obligatio
nis ⁊ actionis ⁊ hoc modo pꝛocedit iſta glo.in hac.l.item quia ꝑ
iſtum tex. in ver. ante nuptias doſ male petitur ⁊c ·¶ AHlie anteʒ
ſunt condictiones tacite que tamen non habẽt tantam neceſſitatẽ

pꝛeſuntam a lege ex mente ipſoꝛum contra hentium vt in exem
plis de quibus in dicta.l. ij. T in. v. l. ita demum de ar bi. iſte nõ

impediunt oꝛtum oblig. ⁊ actionis ⁊ hoc modo pꝛocedũt glo. ibi
ite ſuper illis iuribus ᷣm que debent intelligi ex quo poſie ſũt
ſuper illis iuxta not. ꝑ Bar. in.l.non ſolum.. liberationis verba
ff. de libe. legat. vel vo dico:quedam ſunt tacite condictiones: que
uere inſunt ⁊ iſte impediunt/ ortum obligationis quedam võ ſũt
tacite dictiones que non inſunt:ſed ineſſe vident vt in.d.l.ↄcdictio
nes que extrinſecus:de condi.⁊ demõ in ver. que taciue ineſſe vi/
dentur ⁊c.⁊ ſic vere non inſunt ⁊ iſte non impediunt oꝛum obli
ga xel actionis ⁊ bis modis ego puto concoꝛdari poſſe haſ glo.qᷓʒ
yerba ſunt hec.
Et pꝛimo in hac.l.item.quia petitur.ſed cũ hec
pꝛomiſſio habeat in ſe.condictionem ſi matri/
monium fuerit ſecutuʒ:vt infra de iure dot.l.ple
rumqʒ.S.ſin autem ⁊.l.ſtipulat.ergo nullo mo/
do dʒ poſſe agere ante euentum condictionis.l.
cedere dieʒ.ff.deverbo.ſigni:debuit ergo dicer̃
nullo modo agit uel nihil agit:ſed quando efſet
in diem tunc poſſet dicere male agit ante diem
quia aliquid agit cum ſit obligatio.:ſed male qꝛ
ante diẽ:ut.i.quãdo dies leg.uſu ced.l.i.in fine
que eſt cõtra:ſed expone ſcdm Jo.numis feſtinã
ter:uel ꝓpꝛie quaſi dicat nullo modo Alii diſti/
xerunt inter expꝛeſſam conditioneʒ de qua intel
ligatur.d.l.cedere diem ⁊ lex cõtraria ⁊ tacitã:
in qua ſit obligatio etiam ante condictionem vt
.i.de condi.⁊ demon.l.conditiones que extrin/
ſecus: ſed certe:quod ibi dicitur legata non fie
ri condictionalia ex tacita condictione verum ẽ:
quo ad tranſmiſſionem quia tranſmittit legata/
rius ad heredem ſuum legatum interim licet ali
ud ſit in expꝛeſſa condictione vt.C.de cadu.tol.
l.i. F. ſin autem. dies autem obligationis nullo
modo cedit etiam in tacita.vt.i.de condi.⁊ de/
mon. l. i. F. fi. ⁊c. Uerba autem glo.in.l.ita de
mum ſunt hec.Condictione:cum effectu non ta/
men eſt condictionalis nam tacita condictio nõ
facit rem condictionalemvt infra de condi.⁊ de
mon.l.condictiones:que extrinſecus:ſi enim eſ
ſet condictionalis vere non comitteretur dolo
comiſſo ⁊c. Uerba autem glo.in.d.l.iij. ſunt
hec:potuerit:imo videtur ipſo iure tutus:quaſi
ſub hac condictione fuerit pꝛomiſſum ſi non
fecerit dolo.vt eo.ff.l.ita demũ que eſt contra ſo
lutio tacita condictio non facit negocium cõdi/
ctiõale.vt.ff.de cõdic.⁊ demõſt.l.cõdictiões:
que extriſecus ⁊c.

De pactis.

Ilo. in. l.iuriſgentium nꝭ. auin un

.- . . mo in verbo
quin. etc.circa fi.in verſi.rei pꝛincipio ⁊c. Saly. cõbononienſis hic
reputat iſtam glo.ſingularẽ ⁊ idem refert etiam dominus meus
Alex. de JImo. hic ad hoc paopoſuum ꝙ obligatus ꝑ pcẽum nudũ
ad aliquid ſi ceperit ſoluere partẽ tñr poſtea ſoluere totum tanq;ᷓ
ex pco ueſtito. Sed dominus meus H lex. hic dicit ꝙ hec exten
ſio ſibi non placet. ⁊ ſᷣm eum hoc non eſt de mente iſtius gloi nec
tex.allegatus per glo.pꝛobat hoc vʒ tex.in.l.i..i.ff. de pollicita.nã
loquitur ille tex. in caſu tm fauoꝛablili rõe vtilitatis rei publice ⁊
ideo non debzʒ extendi ad alios caſus.l.ius ſingulare.ff de legibꝰ
cuʒ ſimilibus ⁊ ita tenet pꝛefatus· do.meus Alex. Sʒ tu aduer
te pꝛo vero ⁊ nouo intellectu iſtius glo.⁊ etiam pꝛo nouo ⁊ vero ĩ
tellectu illius tex.in.d.l,i.S.de polli.nam lle tex. iudicio meo ma
gis ſtricte etiam loquitur nam pꝛobat ſolum de pꝛomiſſione facta
ad vtilitatem rei publice quando in facto conſiſtit vt opus facere
vt in. d. S. pꝛimo in uerſi.ceperit facere obligatus eſt qui ceperit
⁊c.Et licet in pinci.dicatur de facto ⁊ etiam de pꝛomiſſione pecu
nie vti verſi.ſiquis rei publice pollicitus fuerit opus ſe facturũ vel
pecuniam daturum ⁊c. tñ poſtea digreditur iuriſconſultus ⁊ po
nit quid iuris 'ᷣm nouas conſtitutiones ⁊ aperte dicit ꝙ non obli
gatur quis ex nuda pollicitatione ẽt ex cauſa rei publi.Et poſtmo
dum ſtatim ſequitur in verſiculo. Item ſi ſine cauſa promiſerit:
⁊ facere ceperit ⁊c.qui tex:reſpicit tex.ibideʒ pꝛoxime pꝛecedentẽ
de hocloquenteʒ ⁊ decidit ꝙ ſołõ ꝑtis qñ eſt in facto operatur vt
teneatur ad reliquuʒ ſed i datõe qᷓ;titatis pꝛo parte nihil dicit ⁊ rõ
diuer ſitatis eſt in facto ⁊ in pecunia nam factum pꝛo parte imple
tũ non eſt in conſideratõe nec aliquid dr factuʒ cuʒ quid ſupereſt
ad agendum.l.pe. C.ad ſilł.Sʒ in quantitate aliud eſt nam ſoło
partis affert vtilitatem in parte ſoluta ⁊ per ↄñs glo. iſta que
allegat illum tex. debet intelligi ᷣm euʒ ⁊ ſic loquitur in cauſa pu
blica ⁊ ẽt quando pꝛomiſſio conſiſtit in facto non autem in q;nta
te. Cuius glo.verba ſunt hec.

Quin ummo circa medium ibi poſſũt etiaʒ addi.
duo modi ſcilicet rei pꝛincipio vt infra de polli
cita.l.pꝛima.S.pꝛimo Item legis auxilio qð
põt dici in omni nudo pcõ ⁊ c. Std vltra iſtaʒ
glo.ego addo glo.aliam ſumilem in.d.l.pꝛima
G. pꝛimo in verbo ceperit ⁊c.⁊ ſic iſta glo.nõ eſt
ſingulariſ:ſed hʒ etiam conſociam in dicta.l.pꝛi
ma. S. i. Euius tex.⁊ glo.verba ſunt hec. Si
pollicitus quis fuerit rei publi.ſe opus:facturũ‚
vel pecuniam daturum in uſuras non cõuenietur
Sed ſi moꝛam ceperit facere uſure accedũt:ut
impꝑr.noſter cum diuo patre ſuo reſcripſit: non
ſemper autem obligari eum qui pollicitus eſt ſci
enduʒ eſt:Sed ſiquid ob honoꝛeʒ pꝛomiſerit de
cretum ſibi vel decernẽdum uel ob aliaʒ iuſtam
cauſaʒ tenebitur ex pollicitatione ſi võ ſine cau/
ſa promiſerit non erit obligatus ⁊ ita multis cõ
ſtitutiõibus ⁊ veteribꝰ⁊ nouis continetur. Iteʒ
ſi ſine cauſa pꝛomiſerit ceperit tamẽ facere obli
gatus eſt:qui ceperit ꝛc. Nerba autem glo.
ibi ſunt hec. Ceperit nota qd rei pꝛincipio obli
gatur etc. que omnia tenementi.

De pactis.

4 n. 5. ſi pẽo in glo.
glo· in.l.reſcriptum. c&ein gior
contrarium puto ⁊c. Ang. bic ⁊ eciam Jo.de Imo. in.l. filiuſfami
lias.5.diuifrde leg.i·⁊ etiã dominus meus Alex.ð Imo.in.d.S
ſi pcõ in. iii col. reputant oẽs iſtam glo.ſingularem ad hoc ꝙ pa
ria ſunt dicere pꝛomitto tibi.x.ſub pena centuʒ ducatoꝛũ. vel di
cere promitto tibi .x.⁊ ſi non dedero:pꝛomuto tibi centum duca
tos noĩe pene quia etiam in pꝛimo caſu uideor pꝛomiſiſſe penaz.
ſi non ſoluero ſoꝛtez ⁊ ideo ſᷣm glo.⁊ prefatos doctoꝛes talis con
dictio non diuiditur inter heredes per tex.in.l.hrdes Ficlez iuriſ
ff fami· herciſ· ⁊ voluit etiam Bar. in. l. iij. . cato in. viij. oppo. in

fi. ff. de verbo.obli.cum quo etiam communitetr tranſeunt ſcribẽ
tes ibi poſt eum Ex quoꝛum verbis.videtur colligi aperte hoc ꝓ
cedere ſolum in.qtitate ſeu in obligationibus dandi. ſed aliud eſt
in obligationibus faciendi ſᷣm eos. per tex.in.d. S.cato in ver. at
ſi de eo etc.iũcta.l.v.ꝭ.fi.eo·ti.quas hoc modo concoꝛdant. Sed
tu aduerte pꝛo nono intellectu pꝛedictoꝛũ nam ego quo ad hoc nõ
facio vim vtrum loquamur in obligationibus dandi vel faciendi
vbicũq; factum ponitur in condictione.nam ita dʒ eſſe in ſolidqum
et mnulto magis 2 hẽdes:ſicut q;titas per regulam.l.cũ fundus
in ſi.ff.de condi.⁊ demonſtra. vnde ego alias dicebam in.d.S.ca⸗
to in rep.mea ad illum tex.per me ad lucem editum. ꝙ ideo in
d.s·cato in dicto verſic.at ſi de eo ⁊c.pẽa nõ poterat peti.niſi ab he
rede contrafaciente ⁊ pꝛopoꝛtione ſua tm̃ hereditaria quia non ab
erat tm̃ ſtipulatoꝛi nee tm̃ pꝛeiudicium afferebatur ei in ea ſti/
pulatione amplius non agi.quando vnus hrs agebat cõtra pꝛo/
miſſionem defuncti ex quo ille habebat modũ repellendi eum ex
ptõe ſibi cõpetente de non agendo nam nihil abeſt ei pꝛopter hoc
imo penes ſe habet id ſuper quo moleſtatur. Sed aliud eſt in.d.
l. v. .. fi.nam ſtipulatoꝛi.abeſt oĩno ⁊ pꝛeiudicium fit ei non leue
in qᷓ;titate ei pꝛomiſſa que ei non ſoluitur in totum nam ẽ in hoc
dãno et in hac euidenti iactura ⁊ hanc rõem differentie vr ſentire
textin.d.l.v.ꝭS.fi.ibi nec enĩ aliud ĩ huiuſmodi ſtipulationibus ſi/
ne iniuria ſtipulatoris conſtitui poteſt ⁊c.i.ſine dãno de quo alias
latius dixi in rep.noſtra in.d.S.cato et iõ pꝛo nunc non ero lon/
gioꝛ niſi ꝙ redeo ad glo.de qua agimus. Cuius verba ſunt hec
circa finem. .B
Sed in contrarium puto:quia tantũ eſt dicere

ſub pena quantum ſi diceres promittis decem
et ſi non dederiſ pꝛomittiſ.xx.vt infra fami.her
ciſ.l.heredes.S.ideʒ iuriſ.⁊ ar.infra de penis.l.
ſi pꝛeſes ⁊c.

De pactis.

ſi Unus S.ꝙ ſi ſine perſona Rapha.cumanus in.l.

. ſtipulatio.S.ſi ſtipuler ⁊ etiim Dominus
meus Alex· de Imo. ibidem in.ij.col.ff. de verbo.obli. reputant
iſtũ tex ·ſingularẽ ad hoc ꝙ lz alias ſtipulatio facta alteri non vale
at.quando verba obligatoꝛia ⁊ etiam executiua conferuntur in
perſonam alterius etiam ſi ſtipulãtis interſit vt eſt glo notabilis
in.d. S.⁊ ſi ſtipuler ⁊ ibi alias legendo dixi poſt eos de hoc tamen
hoc non habet locum in pacto nudo quia ſi ego paciſcoꝛ vt ab alio
non petatur et ſi verba execut iua ⁊ obligatiua referuntur ad illũ
tertium in cuius fauoꝛem paciſcoꝛ tamen valet pactum ſi mea in
tereſt qui paciſcoꝛ ꝓ iſto tertio licet ilem. D. meus Alex.in. d. .
ſi ſtipuler teneat contra dicens ſe non videre rõeʒ diuerſitatis. in
ter pactum ⁊ ſtipulationem vt ibi per eum ad quem me remitto:
niſi ꝙ nunc addo vnum verbum ꝓꝙ iſte tex. optie pꝛobat opi. do
mini Kapha. in ver.ſi ſine perſona ſua reuſ pepigerit ꝛc. iuncto vᷣ
ſi. non ſic.n.per liam perſonam aquiri ⁊c.ex quibus verbis pro
batur concluſio pcedenſ recte ponderando iſtũ caſum niſi dicam⸗
ꝙ verba obligatiua erant concepta in perſonam paciſcentis nec
ob. tex. in ver.ſi ſine perſona ſua ⁊cet᷑·quia intelligo.ſ.quo ad ſui
vtilitatem nec de ſe paciſcebatur. Sed bñ paciſcebatur dicendo
ꝓmitis mihi nõ petere a titio fideiuſſoꝛe meo: ⁊ ideovalet. Sed ſi
dixiſſem pꝛomittis titio fideiuſſoꝛi meo nõ petere ab eo. certe nõ
valeret ſicut non valet ſtipulatio ⁊ iſte intellectꝰ plus mihi placet
ad iſtum tex.iũcto..pꝛecedenti.quorum verba ſunt hec.
Si cum reo ad certum tempus pactio facta
ſit:vltra neqʒ reo:neqʒ fideiuſſoꝛi pꝛodeſt. Qã
ſi ſine perſona ſua reus pepigerit ne a fideiuſſo/
re petatur nihil id pꝛodeſſe fideiuſſoꝛi quidã pu
tant quãquaã id rei interſit:quia demuʒ ei com/
petere debet exceptio que et reo.ego didici pꝛo/
defſe fideiuſſoꝛi exceptionem non ſic enim ei per
liberam perſonam acquiri:quoniaʒ ipſi qui pa
ctus non eſt conſuli videtur quo iure vtimur ⁊c.

Oe pactis
Glo. in.l.tres fratres. ar vebopoſſe

ſtro hic ⁊ etiam dominus meus Alex. de imol. in.l. qui rome. 5.
vuo fratres ·ffde uerbo. obli.in. ix. col.reput ant iſtam glo. ſingu
larem ad hoc ꝙ ſuccũbens in cauſa reductionis petitionis laudi
ad arbitrium boni viri incidit in penam etiam ſi iniuſte ſuccubu
it tamen poterit oio ſe tueri exceptione aduerſus petentem illam
penam: ſi pꝛobet illud arbitrametum eſſe iniquum de qua mate
ria alias late dixi poſt alios docẽtes ⁊ maxime poſt pꝛefatũ domi
num meum Alex.in. d. . duo fratres ⁊ etiam in.d.l. tres fratres
⁊ ideo pꝛonunc non me extendaʒ circa hoc niſi pono verba glo.
de qua agimus que ſunt hec.

Quia non videtur pacto perimi:de quo non eſt
cogitatum vt infra de condi.indeb.il.fi.G.penul.
⁊q infra ti.prio.l.qui euʒ..fi.et.i Eo.l.emptoꝛ.ꝗ.
lucius:Sed cõtra.C.de tranſact.l.ſub pꝛetextu
vbi dicit ꝙ pꝛetextu ſpẽi reperte reſcinditur trãſ
actio.ſolutio ſcdm quoſdam hic fuerunt dolo ĩ
ducti a tertio ibi non argumento in eo.ti.l:ſub P
textu inſtr̃uti.S.ſane:Quod eſt falſuʒ Immo ab
vtraqʒ; parte erat uoluntas diuidendi licet que/
dam ſubtraxerit unus Lu dic ꝙ aut eſt petitio
ſpecialis ⁊ tranſactio:⁊ tunc alteri rei uel perſo/
ne non pꝛeiudicat ſupꝛa.eo.l.ſi unus..ante om/
nia ſi autem utrumque eſt generale ut hic in
omnibus pꝛeiudicat ut in.l.contraria niſi in duo
bus caſibus quãdo aliquid eſt ſubreptũ ut hic ⁊
quando dubiuʒ pendet ex teſtamento ut infra ti.
pꝛimo.l.non eſt:ſi uero ſpecialis eſt petitio gna⸗/
liter quo ad uerba tranſactio reſtrin gitur ad ſpe
ciem petitam ut.C. de tranſactio.l.ſi de certa:ſi
autem generalis eſt petitio ⁊ tranſactio eſt ſpeci
alis in alijs reſtat actio ut.C. de iudi.l.licet ⁊.¶
de tranſactio.l.age. Iteʒ adhuc eſt cõtra ĩfra de
uerbo.oblig.l.qui rome. .duo fratres in fi.ubi
dicit ſi fratres cauerint ſub pena ſe nihil factu/
ros contra diuiſionem quam de paterna heredi
tate fecerunt ꝙ illo generali pcõ etiam fideicõ/
miſſum a ffe fr̃i.i.tpᷣs moꝛtis relictũ continetur
ut peti nõ poſſit: ſed dic illud ideo quia ſciebant
de hoc fideicommiſſo futuro hic autem non de
hac pecunia ſubtracta.uel dic ꝙ licet ita pꝛonun
ciauerit ibi quidam tamen male pꝛonunciauit et
ſi petatur fideicommiſſum et opponatur excep/
tio pcĩ generaliſ datur replicatio ut hic et ſic obi
cietur exceptio petitõi pene ⁊c.

Depactis.

Hlo. in./ l. heredi.sS.in hiis Ag
de Imo. in.l.exitus.ff. de aquiren. poſſe. ⁊ etiam dominus meus

Alexander de Imola in dicto..in hijs in.iiij. columna reputant
iſtam gloſam in verbo non utetur in verſi. vnde actionem cedi

æc.ſingularem ad hoc pꝛopoſitum ꝙ ſi creditor agit contra fideiuſ

ſorem ⁊ fideiuſſoꝛ opponit exceptionem excuſſionis non fce cõtra
pꝛincipalem debitoꝛem ⁊ agens replicat contra fideiuſſdꝛe⸗ nõ
debet audiri ſuper hac exceptione ꝙ ſua non intereſt qm̃ reus de
bitoꝛ non eſt ſoluendo ⁊ ita pꝛobat ꝙ; fideiuſſoꝛ non debebit au
diri qm ſua non intereſt.l.ille a quo S. ſi de teſtamento.frad treb.
⁊ idem in terminis per iſtam glo.voluit etiam Ang. in. l x. ff. de vᷣ
bo. obli. ? Ang. inaũt. de fideiuſſo.in. . ſed neq; ⁊ Bal. in.l. cum
in teſtamento. C. de manu. teſtamẽto. ⁊ Bal.in. l.pꝛima. C. ð fe
uo.hiis que in frau. credi. ⁊ Bal. in aut cõtra rogatus in fi. C. ad
treb. ⁊ in.l.fi. Cꝛcomuni diuidun. cum quibns omnibus ego ſto:
Sed in vno ab eis diſcrepo dum dicunt ꝙ h glo. vera eſt in ſe. ſed
paʒocedit extra terminos iſtius tex. nam dico ego ꝙ etiam in termi

Hn derN
ummmiſe
NrimimwetriXN
Anktrla
iſteruciräindmrn
nſirdemtiain
GNrGN .1
Narrweerſertcnne
Nehemartunnen
llin/tnd in
Nnmcckrnn Aing
Hültllte.

—
AE

mu. .
yn

e hnonſtignasſp⸗
— mmſmnolſidemuſi
nbätſrüihtnuſgcfthet
niillitn.
mm chuckönfne
Waglene doftnntegfi
Mnsaarni ſ vuſ ihl iin
õäü
mm nmi Main it⸗
IGr icsansttlai ontienr
w Cldiciludictoqtaſaien
conmiſofunrocandnto d
muſcnnd gbcttiupeonn
õ
m incniſind/Arene,
vrtui dm iaubaſcch
cr i Wrt⸗

nis iſtius tex. B glo. veriſſima eſt:nam ſi ego creditof feci pactum
vt non agerem cõtra debitoꝛem pꝛincipalem ⁊ ſic euzʒ perſonaliter
libez: Sed non fideiuſſorem non eſt opus excuſſione aliqua nec
poteſt opponi huiuſmodi exceptio nam ſiue ſit ſoluendo ſiue nõ
non poſſum plus agere eum pꝛopter liberationem ſibi factam
quã faciendo fideiuſſori pꝛovt opoꝛtet hic pꝛeſuponere non poteſt
obicere de excuſſione fienda quia fruſtratoꝛiuz eſt hoc ex quo oĩ/
no liberatus ẽ a me que liberatio habet vix excuſſioniſ que excuſ
ſio fit vt conſequar ab eo ⁊ releuet fideiuſſoꝛc. Sed cũ conſequi
non poſſim aliquid ab eo vigore liberationis facte ei ideo non ẽ
opus excuſſione ⁊ ſic ↄcludo ꝙ in termis ẽt iſtius tex. non poteſt
opponi a fideiuſſoꝛe exceptio excuſſionis ⁊ hoc modo ĩtelligo iſtũ
tex.cũ glo.quorum verba ſunt hec. Et primo tex.
T n biis qui eiuſdeʒ pecũie exactioneʒ ha
bent iſoliduũ uel qui eiuſdẽ pecũie
ðᷣbitoꝛes ſũt q̃tenꝰ alij quoqʒ ꝓſit uel noceat pa
cti exꝰ.quare ⁊ ĩ reʒ pacta oĩbus pꝛoſunt quoruʒ
obligatiõem diſſolutam eſſe eiuſ qui paciſce/
bat᷑ interfuit: Itaqʒ debitoꝛis conuentio fideiuſ
ſoꝛibus ꝓficiet ⁊c. C Aerba aũt glo.ſunt hec.
In hijs hoc non videtur ſtare poſſe ueteri uel no
uo iure ueteri quia cum creditoꝛ fideiuſſoꝛi con/
uenit tenetur cedere actionem qd is facere non
poteſt ergo exceptione repellitur vt ifra de ſolu.
l.ſticum. S.penul.nouo iure non quia cum iure
nouo hʒ pꝛius reum conuenir repellet fideiuſſor
creditoreʒ niſi pꝛius pꝛincipalem cõueniret quẽ
conuenire iam non poteſt vt ĩ autẽ.de fideiuſſo.
S. i. coll. pꝛima.Solutio ad vtrumqʒ fideiuſſoꝛ
hic cõſenſit huic perſonali pcõ unde nil iam põt
obicere fideiuſſoꝛ ⁊ ſic non obſtat infra eo.l.fi.
in pꝛin.⁊.C.de vſur.rei.iudi.l.fi. in fi.⁊ ĩfra de
iure iur.l.duobus ſcdo reſponſo.Alij dicunt ꝙ
hic reus non erat ſoluendo unde actio cedi.uel
pꝛius euʒ conueniri non expedit Alij dicunt ꝙ li
cet pci exceptio ſibi non ꝓſit doli.tñ pꝛodeſt.ut
ſupꝛa eo.l.reſcriptum..plerunqʒ:Alij dicunt q;
renunciauit bñficio cedendarum actionum ⁊ be
neficio noue conſtitutionis quod facere potuit
ut in.l. penul. C. eo. etc.

De pactis.

L.ſi unus S.quod ⁊ in ſpecie:
Clarum eſt in iure qdð omnia pacta que reddunt deterioꝛem con
dictionem dotis ſunt a iure repꝛobata vt in.l. de die ⁊ in lattili
cinus cum ibi plene notat᷑. ff. de pactis dota.⁊ in.l.ſi ſocer.ꝭ.luciꝰ
ffſolu.mat.⁊ per Bal.iĩ.l. pcm̃ ĩ fi. C. de colla.in.vij.q. vbi allegat
tex.in.i.ij. C. de pactis dota.vbi dicit Qð pactum dotale de nõ re

petenda dote a viro diſcipante bona non valet ⁊ non tenet vtpote

cõtra fauoꝛem dotis Tñ intellige hoc ſane quando pcã redderẽt
conditionem naturalez ipſiꝰdotis deterioꝛem ſecus autem eſt ſi
redderent conditionem accidentalem dotie deterioꝛem iquia tũtc
valent tex.eſt in.d.l.ſi vnus·S.quod et in ſpccie:queʒ tex. ad hoc pꝓ
poſitum dixit non eſſe alibi Bal. in. l. vnica S. fi C. de rei vxo:actõ
licet m eum ſit ſatis vulgatus cum quo in hoc ſto ſimpliciter: qʒꝛ
iſte tex. clarus eſt et non eget mea ſupplectionevel coꝛectione ſeu
interptatione noua. Uno ſolo addito.ſ.ꝙ illud facere condictio
nem accidentalem deterioꝛem eſt reducere rem ad ſuaʒ condictio
nem nãlem ⁊ ſic poteſt hoc fieri tanq;ᷓ res de facili reducatur ad
naturam ſuam pꝛout ſentit iſte tex. in ver. Dos ad ius ſuum redi
re ⁊c. Et in ver. quotiens enĩ ad ius Qðõ lex nature eius tribuit
dotis actio redit ⁊c. Et allegatur ſemper iſte tex.ad G̊ Qd res de
acili reuertitur ad ſuam naturam Cuius verba ſunt bec.

C Quod ſi non ut totũ contractũ tolleret cõuen
tu pactuʒ interceſſit:Sed ut ĩminueret poſteriuſ
pactum poteſt reuocare pꝛimum contractum ꝙ

⁊ ĩ ſpecie dotis actionis pꝛocedere poteſt.puta
pacta muliere vt pꝛeſenti die dos redderet᷑ inci⸗
piet dos redire ad ius ſuuʒ:Nec dicenduʒ eſtlð
terioꝛis conditionis dotem fieri ꝑ pactum quo/

tiens.n.ad ius ꝙ lex nature eius tribuit de dote

actio redit non fit cã dotis deterioꝛ: ſed foꝛme
ſue redditur hoc ⁊ Sceuole nr̃o placuit.

De pactis. .

1 Omnis pꝛouiſio in ali
l. tale pactũ 5 fi. quem facta ab eo qui non
ſperabat habere filios intelligitur ſemper cum illa conditione ꝙ ſi
filij naſcant᷑ ĩtelligatur pꝛius eis facta puiſio tex.ẽ in.l.tale pactũ
5. fi. de pact. Quem pꝛo ſingulari ad hoc pꝛopoſituz allegat Bal⸗
in.l.cum accutiſſimi.C. de fidei comiſ.et Bal.in.c.duo fratres in
ti. de duo.fratri.a capita.ĩuẽ.in vſibus feudoꝛũ in.ij. col.et ponit
exẽplũ in vaſſallo prouidente ſibi in feudo. Mam intelligitur etiã
pꝛouidiſſe liberis qui ex poſt nati ſunt quos ab initio nõ ſperabat
ſibi naſci ⁊ aliquid ẽt poſuit dominus meus Alex.in ſuo conſilio
xl.in.iiij.volumine incipien.ſuper pꝛĩo dubio ⁊c.et in conſilio.lxxi.
in eo.iiij.volumine conſilioꝛũ ſuorũ incipien.quidam pꝛomiſit⁊c.
⁊ in conſilio.ciij.in.iij.volumine incipien.Chriſti ſaluatoꝛis ⁊c.in
quibus locis exaĩat quõ ⁊ quando per ſuperuenientiam filiorum
donatio facta reuocetur et ſic ponit late de intellectu.l.ſi unq;.C.
de reuo. dona. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero meo intellectu
iſtius tex.in.d.ꝭ.fi.quia iudicio meo ſi bene ⁊ ſubtiliter ponderet
hoc non pꝛobat nam ideo ibi illud pcũm pꝛodeſt filijs poſtea ſuſce
ptis quia ipſe paciſcens dixit ꝙ illa dos deueniret ad ſuum bere/
dem fratrem vt in ver.ibi poꝛtio data apud heredem ſuum fra⸗
trem remaneret ⁊c.vnde cum ille diſponens habuerit ex poſt filiy
os ⁊ illos etiam heredes fecerit illa qualitas beredis multuʒ ibi ĩ
illo caſu operatur et iſte eſt verus intellectus iſtius tex. quicquid
dicat Bal. ubi · S. pꝛoxime Et hoc colligo etiam apertius ex hoc
tex.in ver.liberis poſtea a ſocero ſuſceptis heredibus teſtõ relictis
⁊c.Et in ver.tamen inter contrahentes actum ſit vt heredibus
cõſulatur ⁊c.et ſic illa qualitas heredis duz dixit ꝙ poꝛtio data ð
ueniret ad fratrem ſuum heredem ⁊c.illud operatur hic ⁊ hec eſt
vera ratio iſtius tex.non aũt ſola ratio liberoꝛũ natoꝝ ſi eos non ĩ
ſtituiſſet heredes pꝛout fecit vt in.d. ver. heredibus relictis teſtõ
⁊c.⁊ in.d.ver.vt heredibus conſulatur ⁊c.Tamen in ſe omnino
vera eſt hec doctrina Bal. Et plus dico ꝙ intelligitur ſp quis
uidere deſcendentibus etiam filij inſtituti cui ſimpliciter ſubſtituit
nulla facta mentione liberoꝝeius tex.eſt in.d.l.cuʒ accutiſſimi.C.
de fideicomiſ.⁊ in.licum auus.ff.de conditio.⁊ demonſtra. ergo
multo magis videtur quis voluiſſe pꝛouidere pꝛoprijs filijs ſed
alia eſt rõ ⁊ intellectus iſtius tex. Cuius verba ſunt hec.

Pater qui dotem pꝛomiſit pctũs eſt vt poſt
moꝛtem ſuam in matrimõio ſine liberis defun/
cta filia poꝛtio dotis apud heredem fr̃em ſuum
remaneat:ea conuentio liberiſ a ſocero poſtea ſu
ſceptis ⁊ heredibus teſtõ relictis per exceptio/
nem doli pꝛoderit cum inter contrahentes id a/
ctum ſit vt heꝛedibus conſulat᷑ ⁊ illo tempoꝛe
quo pater alios filios non habuerit in frem ſuũ
iudicium ſupremum contuliſſe videatur ⁊c.

De pactis.

QA Conſueuit dubitari an per diuiſio/
I. diuiſionis nem ſoc etatis träſteratur dominiuz

omnium rerum comunium modo diuiſarũ inter ſocios diuiden/
tes ſine earum uera traditione interueniente ⁊ in hoc glo.⁊ Bar.
⁊ magis comuniter alij in.l.ideo.ff.de condi.fur.tenent ꝙ ſic.ʒ
Ludouicus R.o.in ſuo ſingulari in verbo ſocietas ⁊c̃.tenet contra
rium expꝛeſſe per tex.in.d.l.diuiſionis placitum ⁊ per tex.in.liſi
diuiſiõe. C. famil.her.et per tex.in.l.inter uos.C.comuvtri.iud.
in quibus iuribus dicitur ſᷣm eum qð contractus diuiſionis finẽ
accipit facta traditione ergo ante traditionem non eſt tranſlatum
dominium quia ſi fuiſſet tranſlatum fineʒ accepilſet ⁊c. faciendo

vnam longam fillateriam ex generalitate tituloꝛum vt ibi per eũ
quem videre potes: Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intelle /
ctu meo dictoꝛum omnium iurium. Et pumo tex in.d.l.diui/
ſionis placitum ⁊c.nam ego dico ꝙ ibi eſt caſus de directo contra
Ludouicum ro.in ver.niſi traditione vel ſtipulatione ſumatur ef /
fectuſ c. vbi eſt tex. apertus ꝙ quo ad effectum ⁊ ſic quo ad traſ
lationem dñij:que reſultat ex vero contractu tm̃ operatur ſola ſti⸗
pulatio quantum traditio vera in contractu diuiſionis ergo tradi
tio non eſt neceſſaria pꝛo tranſlatione dñij Cuius tex. uerba infra
ponemus. Similiter etiaz non obſtat tex. in. d.l.ſi diuiſion. q;
ille tex. loquitur quando ſolo nudo pacto facta fuit diuiſio quo ca
ſu verum eſt qð requiritur traditio ad dominiuz tranſferendum
⁊ ad ipſum contractum perficiendum ita pꝛobatur ibi in ver.cõ/
uentione facta diuiſione ⁊c. Que verba ſonant in pactum nudum
vt in. l. lecta cum ihi nõ.in glo ff. ſi cer. pe.⁊ płe tradit᷑ per omes in
lſſciendum. ff. de verbo. obli.vbi alias legendo dixi de hoc poſt ali
os docentes ibidezʒ maxie poſt. D. meuʒ Alex. de Amo. ⁊c. ⁊ ideo
tunc traditio requiritur pꝛo ↄplemento ↄtractus diuiſionis nudo
pacto interueniente ſolo pꝛovt pꝛobatur ibi. Scõðo hoc etiã ve/
rum pꝛobo per eundem tex.in ver.ſi vero placitum ⁊ce. vbi tex.
venit aduerſatiue ⁊ relatiue cum qualitatibus ſuis ad pꝛecedentẽ
caſum poſitum in puncipio et dicit qð ſi ſolum nudum pactuz fu
it ſine traditione tunc opus eſt vt adeatur iteruz arbit᷑. per cobĩes
pʒꝛo diuiſioñ fienda q; contractus non eſt perfectus ex nudo ſolo
pacto ⁊ ita ſonat ille tex. Cuius verba etiam infra ponemus· Si
miiter non obſtat tex.in.d.l.ſi inter vos. C. cõia vetrius iudi.vbi
tex. paeſupponit traditionem ce neceſſariam qꝛ reſpondeo illud eẽ
verum vbi ſtipulatio ẽt non interueniret. ſed ſi interpoſita fuiſſzʒ
ſtipulatio ſola ſufficeret vt in.d.l.diuiſionis placitum ⁊ ſic illi tex.
omnes ſubtiliter ⁊ bene ponderanti non negant: Qd ałr q; ꝑ tra
ditionem non poſſit tranſferri dmium in contractu diuiſionis pro
qua concluſione vltimo loco.Ego adduco quia in ſocietate cõtra
benda non requiritur traditio rerumvt tranſferatur dñium earũ
iuicẽ q fit hinc inde ſine traditione vt in.l.ii cuz ibi plene not. ff. p
ſocio.ergo idem debet eſſe in eius diſſolutione iuxta nõ.in.l.nihil
tam naturale.ff de reg. iur. cum ſimilibus de qua materia poſuit
aliquid etiam Pau. de caſt. in ſuo conſilio. xxiiij. incipien. q; fru
ſtra diſputatur ⁊cet᷑.vbi ponit an ex diuiſione rei tranſferatur
dñium vel ne in eum qui habet rẽ penes ſe. Uerba autem di/
ctorum iur.ſunt hec.

Diuiſionis placitum niſi traditione vel ſtipu/
latione ſũmat effectum ad actionem vt nuduʒ pa
ctum nulli pꝛodeſſe poterit ⁊c.l. Si diuiſioneʒ
conuentione factam etiam poſſefſio cõſenſu ſe/
quuta dominium pꝛo ſolido rerum quas pertine
re ad patrem tuũ placuit ei firmauit earuʒ vendi
cationẽ habere potes ſi pr̃i tuo ſucceſſiſti.Sive
ro placitum diuiſioniſ vſqʒ ad pactum ſtetit ar/
biter familie herciſcũde iudicio vobis datus cõ
munionem intervos finiri pꝛouidebit ⁊c.l. Si
inter vos maioꝛes ãnis.xxv.rerum cõmuniũ re/
licta vel tranſlata poſſeſſione finem accepit in/
ſtaurari mutuo bona fide terminata conſenſu mi
nime poſſunt ⁊c.

De pactis.

Inter heredeʒ:
G lo. in. l.pactum:? Aiet be dtex
C. de cõfeſſiſ in ver. Sed pone minoꝛ acete.exclamat de iſta glo.⁊
dicit iſtam glo.for ſingularem ad hoc ꝙ ſi quis renunciat defenſio
nibus ſuis in cã criminali ẽt cum iuramẽto non tenet renunciatio
huiuſmodi et eſt glo.ᷣin ver.liceat ⁊c.in ver. vt quis ſe non defen/
dat ⁊c. Sed tu aduerte pꝛo uero ⁊ nouo intellectu meo ad iſtã
glo Que non facit mentionem de iuramento ſi bene conſideretur
Circa cuius glo. tamẽ materiam vide nõ per Barin.l.quidaʒ ſt
ff. de penis ⁊ ĩ.l.nõ tm̃·ff.de appellatõibus ⁊ ĩ.l.cuſtodias. ffde pu
bli. iud in fu? ꝑ Bal.in aũt.iubemus. C. de iudicijs ⁊ Bal. in.d.
l. vnica ĩ.xxiiij.col.C.de confeſſis ⁊ Bal.in.l.raptoꝛes. C.de epiſ.
Z cle.⁊ in.l.i.C.de furtis ⁊ per Ang.⁊ Jmo. in :d.l.cuſtodias ⁊
Bal.in l.pꝛima.C.qui manu.non poſſũt ⁊ Ang.are.in ſuo libel/⸗
lo maleficioꝛum in ver. terminum ad defenfionem ⁊c.vbi ponũt
quomodo ⁊ quibus caſibus poſſit renunciari defenſionibus com

petentibus in cauſa crimin li et etiam vide aliquid per Pamum
de caſtro in conſi io.lxxij.incipien. P.⁊ ante omnia ⁊c.⁊ ĩ conſilio
lxxiij.incipien. Cliſis compꝛomiſſo ⁊c.⁊ in conſilio.ccxvj. incipien.
Circa primum queſitum ⁊c. vbi ponit an renunciatio facta appel/
lationi etiam cum muramento valeat vel ne ad quem me remitto
⁊ redeo ad glo.de qua agimus nunc Cuius ve ba ſunt hec.

ALiceat ibi Item pcũm ne quis ſe defendat in
queſtione ſtatus vel criminis non valet vt infra
de lib.cã.l.iij.⁊.l.iiij.⁊.l.non tãtũ.ff.de appella.
⁊c.quam glo.notabis:quia enumerat plures ca/
ſus quibus non valet renunciatio facta de qui/
bus in ea Ludouicus Bologninus v. iuris.

Depactis.

. Bal. in. l. i.
Glo. in. l.ab emptione: Santi.
in verſi·. Quero ſi ⁊c. Dicit iſtam glo.for.ſingularẽ ad hoc pꝛopo
ſitũ:ꝙ ſi poſſidẽs cõfitetur ſe pomider:ſimpłr poſſeſſio nõ trãſfert
in te ſecus ſi dicit noĩe tuo poſſidere et eſt glo.in.ver. conſtituatur
⁊c. Que glo.magiſtra eſt et non eget aliqua mea noua interpꝛeta
tione ⁊ ideo nõ me extendo circa eã niſi.ꝙ de materia huius glo.
tu vide nõ.per Sar in.l.ij.ff.de acquiren. poſſ.et Bar.hic. ⁊ per
Bar. in.l.ſi isquis pꝛo empt.in fi.ff de vſucapio ⁊ in.lcerte..i.
ff. de pꝛeca. ſicut etiam ex conſtitutione pꝛecarij tranſfertur poſſeſ
ſio vt in.l.quod meo in pꝛin. ff. de acquir. poſſeſ.⁊ in.l. interdum
8. fr. eo. ti. ⁊ per. Bar. in. l.ij. C. de pigno.⁊ per Bar. ⁊ Ang.in.l.
quidam. ff. de rei vendi.:⁊ per Bar.in.l.vnica.C. de ſuffragio et
Oldra.in conſilio.cxiiij. incipien.factum eſt tale:quedam mulier
⁊c · ⁊ Bal. in.l.ii. C. plus valere ꝙ agitur vbi ponit quid de poſſeſ
ſione Ciuili an tranſferantur ex ſola conſtitutione pꝛecarij vel ne ⁊
in ea concludit quod non ſed naturalis bene tranſfertur ⁊ poſu
it aliquid illu.d. frã.are.in ſuo conſi.cxxvij.inci.in cã.d. Antonie
⁊c.ad quos me remitto ⁊ venio ad glo.noſtram de qua mõ agi/
mus cuius verba ſunt hec.

Conſtituantur ad quod pactum nudum nõ ſuf
ficit:ſed nunquid etiam exceptionem in pꝛecio
pariet reſpondeo non:ſed quid ſi venditoꝛ fuit
confeſſuſ poſſidere nomine emptoꝛis:nec tamen
tradidit videtur tradita vt infra de rei vendi.l.
quedam et de acquiren.poſſeſ.l.quod meo ⁊c.
Ludouicus Bologninus.x.iuris.

Oe traniſactionibus.

l. cum hii.S.qui tranſigit. San hi
eẽ tex. not.⁊ ſingularem ⁊ etiam menti tenendum ad hoc pꝛopo/

ſitum Qðò tranſactio facta ſimpliciter non poꝛrigitur ad habitati
onem uel veſtiarium vt hic in ver.neqʒ; de habitatione neq; de ve

ſtiario ⁊vcetera cum quo in hoc ſimpliciter ſto:quia tex.clarus eſt

nec eget aliq̃ᷓ mea noua interpꝛetatione. Niſi ꝙ addo vnũ verbũ
circa hec Qð veſtimenta ueniunt appellatione alimentoꝛum 'm
glo. in. c. epiſcopus.x.q.ij.¶ Bar.in.l.ĩ hijs.ff.ſolu.matri. non tñ
veniunt appellatione ſuppellectilium vt in.l:ſiquis in fundi voca 3
bulo.S.i.ff. de leg.pꝛimo ⁊ in.l.qui veſtem. ff. de ſuppell.leg.de q
per Bar. ẽt in.l.argento.ꝭ.ſi quis.ff.de auro ⁊ argen. lega. Et
ſimiliter appellatione habitationis compꝛehenduntur etiaʒ alimẽ
ta ᷣm Hal. in.l.fi.in.iij.ccl.C. de indicta viduita. tollẽ.et ꝑ Pau:
de caſtro in conſilio.ccxlviij. incipien. legatum pꝛedictum ⁊c. Sed
non econtra continetur habitatio appellatione alimentoꝛum tex.ẽ
in. l.legatis.ff. de alimen.et cibi.lega.et voluit Bar. hic ⁊ etiam ĩ
ſuo tractatu alimentoꝛum circa pꝛinci.ad quos me remitto ne ex
camuſ pꝛincipale pꝛopoſitũ nr̃uʒ⁊ redeo ad iſtũ tex. Cuius verba
ſunt hec. . . . .
¶ Qui tranſigit:de alimentis non videbitur de

habitatione neqʒ deveſtiario tranſigiſſe cum di
uus ſarcus etiam ſpecialiter ð iſtiſ trãſigi vo
luerit:ſed ſi quis de alimentis tranſegerit nõ ha
bebit neceſſe ẽt de habitatione et ceteris inuitꝰ

Aökrantnsnind
ſGrbentNNR.
uNNetu
GuaNNR
iKdRenan
WNNAneen
PkrreEN
arii
Gnrarnaanmn
. R
nnunmmcec

n Allen
an rmi

A
Mn

e Nnn , Au Nſſtnl iinin
R uin Butſynt
ae len ub iftn 4
R einne gecunmnller

ln
Ae Er inn gt e
A Aumitzharmiſimn,t i
itign ndi Mne

nng MAummudunraſct
maain inin iji⸗
var us ſ mlm fit
wrirapuns etner
nNadta rifn ce tai rondtt⸗
icgrirn oſeſl coded u.
Doogruns pinns.

Oeumſcionb.

nbi qnimmigt kn

inumanm unell ttcun
ntaaugitnunlc,
nenoun n
Urnen rsfhn nt
n t den min Ginäifes
arn a * . rn Feinſllien
Asern in
4rle nnninitcliin
n eoiganl tlitli
Sõ un dcum

tranſigere poterit ergo velde omnibus ⁊ ſimul
vel quibus dicitur facere tranſactionem ⁊c.

ODe tranſactionibus-

q Si beres ſcriptus in teſtamen
l. ZF ontrouerſia. 7 leahinghe heres alter qui
habebat ſuccedere ab inteſtato ſi non extaret illud teſiamen/
tum contendunt ad inuicem de hereditate alicuius moꝛtui ⁊ tan
dem ſuper huiuſmodi bonis faciunt tranſactionem per quã vnuſ
quiſq; cepit partem hereditatis pꝛedicie vtrum ambo poſſint con
ueniri a creditoꝛibus hereditariis dicas bꝛeuiter Quod ſic per
tex.in. d.l controuerſia Quem tex.ad hoc pꝛo valde not.⁊ ꝓ me
lius gloſato: qui ſit in toto coꝛpoꝛe iuris Bal. allegat in. leij. ĩ yl
tima col. C. de heredi vel actio· vendi. Sed tu aduerte pꝛo vero
2 nouo intellectu med iſtius tex.q;ꝛ Bal.dicit eos conueniri poſſe
a creditoꝛibus hereditarijs.Sed non dicit pꝛo quota parte conue
niri poſſint: vnde dic tu ꝙ eſt hic tex.notabilis ẽt in hoc qui diſti
it an creditores conuenerint in ea tranſactione de certo mõ ſer/
uando in ſoluendo ⁊ tunc ille modus ſeruari debet alias aũt vter
que debet conueniri pꝛo parte hereditatis que ei obuenit in ea trã
ſactione pꝛout dicitur ibi in tex. in ver. pꝛo parte hereditatis: quaʒ
vterq; habuerit ⁊c. Sicut dicimus ꝙ ceteri heredes tenent pꝛo
poꝛtione hereditatis.l.pꝛo hereditarijs.C.de heredita.actio.⁊.l.
ptima cum ibi not C. ſi cer.pe.ẽt ſi aliquis ex eis efficeretur non
ſoluendo ſᷣm illu.D. Fran.are.in.l.ij.ꝭ. ⁊ harũ.ff·de verbo.obli.
per caſuʒ quẽ ipſe allegat ad hoc pꝛo ſingłi ĩ.l.fi.C. de poſiti de cu
ius tñ tex.nouo ⁊ vero mtellectu hoc anno dixi et in.d.l.ii.⁊ etiaʒ
in hoc oꝑe noſtro in loco ſuo pꝛovt videre potes ⁊ iõ pꝛo nunc nõ
me extendo. Sed redeo ad pꝛopoſitum ⁊ dico ꝙ regulariter he/
redes tñr ꝓ hereditarijs poꝛtionibus.d.l.prima cuz ſimilibus.C.
ſi cer. pe. Et hoc in perſonalibus actionibus:Sed in hypotecharia
in ſolidum tenentur vt in.l.pꝛima ⁊ in.l.ij.de here.actio.cũ ibi ple
ne nota.per Bar. ⁊ð alios ⁊ etiam in obligationibus faciendi vt in
l.·l.ij. in pꝛin. cum ibi not.⁊ in.ð.ex hiis ⁊ in.l.in executiõe..p ꝑ
te. ff. de verbo. obli. ⁊ per ſcribentes omnes ibidem vbi etiaʒ hoc
anno dixi poſt alios.ad quos me remitto ne exeamus pꝛopoſituzs
quo ad iſtum tex.de quo agimus Cuius verba ſunt hec.

Controuerſia.inter legitimum et heredeʒ ſcri
ptum oꝛta eſt ea que tranſactione facta finita eſt
lege certa.Quero creditoꝛes quẽ conuenire poſ
ſint. Rũñ.ſi idẽ eſſent creditoꝛes qui tranſactio
nem feciſſent id obſeruandum de ere alieno ꝙ in
ter eos conueniſſet ſi alij creditoꝛes eſſent pꝛo/
pter incertum ſucceſſionis pꝛo parte hereditatiſ
quam vterqʒ tranſactione expꝛeſſerit:vtilibus a
ctionibus conueniendus eſt ⁊c.

He tranſactionibus

1 n verbo he
Glo. in l.controuerſia. erbabe
tirca medium in ver.ſi vero detur quota poꝛtio ⁊c. Bal. hic in. in
col. ⁊ etam dominus meus Alex. de Imo. in.l.i. in apoſtillis ſuis
ad Bar. ff. de iur. codi.reputant iſtam glo.ſingularem ad hoc ꝓ
poſitum ꝙ cła poſita in teſtamentis ſi non valet iure teſtamenti

valeat iure codicilloꝛum ⁊c.que operatur repetitionem legatoꝛuzʒ
ab inteſtato vt in. l. lucius · S. ſiliam. ff. de leg. ij. ⁊ plene per Bar.
in. d.l.prima idem operatur in caſu dubio quando dubiuz eſt an
valeat ex teſtamento vel ab inteſtato quam glo.bene notabis.Cu
ius verba ſuut hec. . ⸗ dGDW
Si vero detur quota poꝛtio hereditatis tũc cre
ditoꝛes quẽlibet pꝛo poꝛtione conuenient idẽ in
legatarius facta repetitione ab inteſtato in codi
cillis pꝛopter incertũ ſucceſſionis ⁊c. Sed tu
adde ꝙ idẽ voluit hec ẽt glo.in fi.in ver.ſʒ quid
ſidicatur heredẽ ex teſtamẽto cape non poſſe re
ſpondeo quantum ad hoc idem eſt vt legatarijs

teneatur ſcriptus hr̃s ⁊ ſic idem quod in pꝛimo

caſu quia ⁊ tunc hr̃es ẽ:⁊ elus actiones confun
duntur vt infra ad ſilla.l.pꝛopter .S.neptis ⁊c.

ODe tranſactionibus.

l f. 1 Emptor iurium incoꝛpoꝛalium equiperatur ei cui re
Le ſtituta eſt heredi i. E
ſtitu reditas ex ſenatus ↄſultato trebelliano tex.ẽ
in hac. l.fi. in fi. Quem tex.dixit. eſſe vnicum lʒ vulgarem ad boc
paopoſitum HBal.in.l.l in vlcima col.in pꝛinci·C. quando puo.nõ
eſt neceſſ. vbi facit magnã cõmemoꝛatiouem de eo. Sed aduer
le pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius tex.nam iudicio meo non
pꝛobat hoc ſi recte ⁊ ſubtiliter ponderetur quia ille emptor hic nõ
erat ſimplex emptoꝛ iurium incoꝛpoꝛaliuʒ. Sed emit hereditatẽ
ipſam:quo caſu habebat bona oĩa et res bereditarias penes ſe ⁊
dic tur Qð tranſactionis exceptio obſtat ei ſicut etiam fidei com
miſſario cui reſtituitur hereditas caſu quo velit agere contra debi
toꝛem hereditariũ cũ quo uenditoꝛ vel heres tranſegit ſi ille debi
tor erat ignorans ⁊ cũ hoc debitoꝛe ſoluente ſit ibi pꝛincipalr hec
equiperatio non autem in emptoꝛevel fideicõmiſſario pꝛout ſonat
iſte tex.in ver. idẽ que reſponden eſt in eo ⁊c. Mec obſtat tex. ibi
in ver.mandatis actionibus ⁊c.Quia non negat quin alia bona
coꝛpoꝛalia tradita eſſent penes emptoꝛem iurium incoꝛpoꝛalium
hout dicebat Bal. qui nimis iuditio meo reſtringit illum tex.
Cuius verbaſunt hec.

Uenditoꝛ.hereditatis emptoꝛi mandatis a⸗/
ctionibus cum debitoꝛe hereditario qui ignoꝛa
bat venditam eẽ hereditatem trãſegit ſi emptoꝛ
hereditatis hoc debitum ab eo exigere velit ex/
ceptio tranſacti negocij debitoꝛi pꝛopter ignoꝛã
tiam ſuam accõmodanda eſt idem reſpondendũ
eſt Et in eo qui fideicõmiſſariam recepit here/
ditatem ſi heres cum ignoꝛante debitore tran/
ſegit ⁊c.

O e poſtulando.

ſſi Ludouicus Ro.ĩ ſuo ſin
l. 1.5. equiſſim u3 gulari in ver. infamis ⁊c. el
v. late. diſputat an ſicut infamia non repellit aliquem ab officio ꝓ
curatoꝛis tanq;ᷓ vili vt in.S. fi.inſti.de exceptio.adeo etiam ꝙ accu
ſatus de crimine põt eſſe pꝛocuratoꝛ ⁊ valet pꝛoceſſus cum eo ſa
ctus ſi non fuit oppoſitum ſᷣm glo.⁊ Bar.in.l.reum criminis.C.
de pꝛocurato.vbi alias legendo dixi poſt alios ⁊ maxime poſt do
minum meum Alex. de Imo. ibideʒ et poſuit ẽt ĩ terminis Pau.
de caſtro ĩ con.ccxxiiij.ĩcipi.Circa pꝛimũ ⁊c.iĩ.i.col.vbi ponit expꝛeſ
ſe de hoc an infamis poſſit eſſe pꝛocuratoꝛ: quem omnino vide
bis ita etiam non repellat ab officio tutele tandem ipſe concludit
qð non arguendo hoc modo foꝛmaliter (Et aduerte queſo ad G;
argumentum) Atlete poſſunt eſſe tutores vt eſt glo.in.latlete in
pꝛin.ff. de excuſ.tuto.ſed atlete ſunt infames vt eſt tex in.l.prima
6.equiſſimũ .ff.de poſtula.ergo infamis poteſt eſſe tuttoꝛ ⁊c. Tñ
ſubdit ipſe met Ludouicus Ro hoc eſſe verum pꝛeter in ea ciui
tate ĩ qua eſſet Papa vel Imperatoꝛ qꝛ tunc ifamis non poſſet eẽ
tutor ĩ ea ciuitate per tex.in.l.ſʒ ⁊ milites.ð.ſi ignomĩa.ff.de excu.
tuto. Szʒ tu aduerte qꝛ cuʒ Reuerentia.tãti viri Ludo. Ro. de
fecit ĩ pluribus · Et pᷣ pꝛo ĩtellectu meo nouo ⁊ uero ad glo.in.d.
l. atlete dico ꝙ non dicit hoc ad quod allegatur per eum iĩmo ẽ ibi
caſus expꝛeſſus de q qui pꝛimo loquitur de uero athleta qui non
cã mercedis ſed cauſa virtutis pugnauerat ⁊ hic non repellitur ali
quo modo ab officio tuteleĩ mo quod eſt plus põt excuſare ſe a
tutela ſi non vult eſſe tutor vt ibi ĩ ver. athlete in pꝛinci.ff.de excu.
tuto. ⁊ de hoc nihil eſt dubitandum quin poſſit eſſe tutoꝛ ſi ipſive
lit. Sicut poſſunt alij qui ſe ex aliis cauſis iuſtis poſſunt excuſar
vt in toto titu · de excuſa.tnto. Unde illa glo.nihil facit ad rem
iſtam de quibus athletisveris bene merentibꝰ habemus etiã tex.
in.l.athletas ĩ pꝛinci.ff.de his qui no.infa.⁊ ĩ.l.i.C.de athletis lib.
xx vnde de his non eſt dubitandum :ſed bene ⁊ conuementer põt
eſſe dubitatio quid de athletis pugnantibus cum pꝛemo ad beſti
as expugnandas ĩ arena ⁊ qui ſunt infames et in his dico etiam
poſſunt eſſe tutoꝛes ⁊ curatoꝛes ꝙ pꝛobo ⁊ non per mendica/
ta ſuff ragia prout fecit Ludouicus Romanus ſed apertiſſime ꝑ
lex. in terminis:queʒ ipſe habuit ante oculos ⁊ nõ vidͤſ ſiier d,l.
i

pꝛima.· S.equiſſimum in vetſiculo ſi tutelam velcuram buiuſino
di perſone adminiſtrent ac. vbi eſt caſus aꝑtus de hoc qui ꝓpꝛie
loquitur in pugnaloꝛibus notatis infamia :qui poſſunt eſſe tuto
res ⁊ curatoꝛes ⁊ poſtulare pꝛo his quorum tutelam vel curam
habent pꝛo vt ibi dicitur: Sicut etiam dicimus ꝙ gabellarij ſeu
publicani pnt eẽ tutoꝛes vt ẽ tex.in.l.ſpadonẽ.. qui vectigalia.ff.
de excuſa.tu.⁊ hoc ibi uoluit Bar. ⁊. C. ne tu.vel cura · conduc.⁊
ideo non eſt mirum ſi infamis etiam poteſt eſſe tutoꝛ per illuz tex.
in. d. ver.ſi tutelam vel curam huiuſmodi perſone ꝛc. Ex quo
ter. ẽt ego elitio nouit.aliud contrariũ ʒ Ludouicuʒ Romanuz
Qõ non eſt fienda uis in qua ciuitate iſti ſint tutores vel curato
res pꝛout eſſe poſſunt nam ibi dicitur ꝙ poſſunt poſtulare pꝛo ſu
is pupillis coꝛam pꝛetore et pꝛetoꝛ non repellit eos a cõſi pectu ſuo
pꝛout dicitur ibi ergomon dñt etiam prohiberi gerere officiuz tute
le ſeu cure in ea ciuitate vbi eſt papa vel Imperatoꝛ ad quorum pᷣ
ſentiam non habent ſe pꝛeſentare:Sed coꝛam alijs magiſtratibus
inferioꝛibus pꝛo cauſis ſuoꝛum pupilloꝛum ⁊ plus eſt eos poſſe
comparere ⁊ poſtulare perſonaliter coꝛam maieſtate pꝛetoꝛia q;
ſimpliciter ſtare in ciuitate vbi eſt Papa vel Imperatoꝛ coꝛã qui
bus non habent ſe preſentare ⁊ magis ſine dubio leditur digm/
tas pꝛetoꝛia in eo caſu comparendo quottidie coꝛam eis: qᷓ; digm
tas papalis vel imperialis ĩ alio caſu ſcilicet ſtare vbi ipſi ſunt nec
coram eis comparere. Et per conſequens concludo qð Ludo
uicus Ko. cum Reuerẽtia fallitur in his omnibus ⁊ etiam ĩ hac
ſua limitatione. Et plus tibi dico ꝙ ipſe allegat pꝛo hac ſua limita
tione tex.in.d.l. Sed ⁊ milites.5.ſi ignomimã miſſus de excu. tu.
Scd ille tex. nihil facit ad hoc Mec facit ad pꝛopoſitum ſed volu
it allegare tex.in.l.ii.S. miles.ff. de his qui nõ.infa.iĩ ver.neq; ĩ vr
be.vbi iperatoꝛ ſit moꝛari lʒ ⁊c̃. De cuius texlitellectu meo nouo
⁊ vero inferius ſtatim dicam in loco ſuo: Sed nolo nunc tot ⁊ tã
ta inculcare ſimul:ſed ſatis eſt nobis pꝛo nunc habere verum in
tellectum iſtius tex. in.d.l.prima. ꝭ.equiſſimum: Cuius verba
ſunt hec.
¶ Equiſſunum ſi tutelam vel curam huiuſmo
di perſone adminiſtrant poſtulare eis pꝛo his

quoꝛum curam gerunt concedi.

De his qui notan. infamia.

1 Ludouicus Roma.in ſuo ſingulari ĩ
l. u. 5 * miles * verbo Infamia. ⁊c. el:vi. formbati i
famia ſola pꝛiuat homines a dignitate queſita ipſo iure ẽt ante ſẽ
tentiã latam per tex.quẽ reoutat ad hoc ſingłezʒ.in.l.ij.S. miles ⁊
i.l.in famia. C. de decurio.li.x. Sed tu aduerte bene pꝛo nouo ⁊
vero intellectu meo dictoꝛũ iurium. Et pꝛimo circa tex.in.d..
imiles qui h nõ pꝛobat nec etiam pꝛobat aliud de quo ſupꝛa in pꝛe
cedentibus capitulis pollicitus fui me dicturũ hic.ſ.ꝙ infamis nõ
poſſit ſtare in ciuitate in qua eſt Papa vel imperatoꝛ pꝛout dice/
bat Ludouicus Ro in ſuo ſingulari in verbo infamis ⁊c.el.v.
Capio igitur pꝛimũ de ſententia que ſᷣm eum/ non requiritur
⁊c.nam dico pꝛimo ꝙ ĩmo requiritur ſnia ad pꝛiuandum quẽ di⸗/
gnitate ſua et ad hoc pꝛopꝛie allego eundem met tex. quem ego re
torqueo 2 Cudouicum Ro.in. d.l.ij · S.ignominie cã in ver.ſed ſi
cum exauctoꝛauerit. i. inſignia militaria detraxerit ⁊c.vbi re/
quiritur degradatio nec ſufficit ſola infamia ad priuanduz aliquẽ
dignitate ſua:nazʒ ſi ſola infamia pꝛiuaret aliquẽ ipo iur dignitate
non fuiſſet neceſſaria degradatio cuius contrarium expreſſe ibi di
citur. Mec obſtat tex.in.d. S.miles quia ibi non ſolum dabar̃ ĩ
famia ſed concurrebat etiam condẽnatio ex vno ex capitibꝰ legis
Julie de adulterijs cuius crimĩs tanta eſt abominatio in militeyt
eius condẽnatio ſola concurrẽte infamia oꝛiente ex hoc pꝛiuet mi
litẽ dignitate ſua. ſed non eſt ſola infamia que reſultaret ex alijs
condẽnationibus leuioribus vel etiam in alijs caſibus etiam gra
uioribus in quibus non eſt facta condẽnatio: ſi alio modo quis
eſſet infamis pꝛout habetur in toto ff.. C. de his qui nota. inſa.
nam nullo pacto ſufficit vt quis ſit ipſo iure pꝛinatus dignitate ſua
Et perconſequens concludo ꝙꝙ in. d. . miles erat infamia ⁊ ẽt
fuit cõdẽnatio ſequuta ⁊ ex delicto abominabili:que omnia bene
pꝛiuant quem dignitate ſua ſed nõ ſola infamia pꝛout dicebat Lu
douicus Ro. Qui pꝛimo fallitur in hoc cum ſupoꝛtatione tanti vi
ri dixerum: Scdo non obſtat etiam tex. in. d. l.infamia. C. de õ
curio.lib.xꝰquia ille tex. loquitur quo ad ſimplicem honorem nõ
autem quo ad dignitatem vt ibi in verſiculo adimit honoꝛem ⁊c.
UAt akr ad illi tex.?¶ Scdo dico ꝙ ille tex. loquitur ĩ honoꝛe vel
dignitate aſſumẽda nõ autem in iam aſſumpta pꝛout loquitur ẽt
tex.·in.l.infamibus.C. de digni.lib.xij.in ver. Poꝛte dignitatuz
non patebunt ⁊c.vbi tex.conſiderat dignitatem aſſũmendam nõ

autem aſſumptam· Et ita intelligo tex.in.d.l. infamia: Sed ĩſſpe
cie ⁊ in termims noſtris ⁊ in milite vt per ſolam infamiam non
dat dignitatem allego ꝓpꝛie caſum in.l.ij. C. de re mili. lib.xii. in
ver. Que omnibus referri ſolent vti poſſint ⁊c.vbi tex.ob infami
am repellit ab aſſumenda dignitate non autem ab aſſumpta.
Tertio conſidero aliud ꝓ intellectu illius tex.per quem Ludo.
uicus Ro.dicebat in pꝛedicto ſuo ſingulari Qd infamis non põt
ſtare in ea ciuitate in qua eſt papa vel imperatoꝛ. Nam dico ego
ꝓ ipſe primo habuit illum tex.a glo.magna in fi.in dicta.lin fami
bus de digni. lib.xii. Secundo dico hoc eſſe fallum cuʒ Reuerẽ
tialglo.⁊ Ludouici Roma.nam miles miſſus ignomie cauſa bene
pꝛohibetur ſtare vbi eſt imperatoꝛ ſuus ſeu Dux belli:ſed aliud
eſt dicere ꝙ alius infamis exquacũq; cauſa pꝛohibeatur ſtare vbi
ſit Papavvel imperatoꝛ nam iſti omnes ſunt diuerſi termim loqui
de Imperatore belli Duce ſub quo aliquis militabat ⁊ in eo exer
citio defecit adeo Qð ignominioſe miſſus eſt a militia ⁊ iſte bene
prohibetur ⁊ arcetur a conſpectu ſui ducis belli ⁊ hoc mõ loquit
tex. in. . . miles in ſi. in verbo neq; in vrbe vbi ẽ Imperatoꝛ mo
rari licet ⁊c. Sed aliud eſt in alio infame ex quacunq; alia cauſa
non pertinente ad Papam vel Imperatoꝛem pꝛincipaliter vt non
poſſit ſtare in eo loco in quo ipſi ſunt vel habitant:Nam ſi hoc eẽt
verũ nullus vſurarius nullus atleta nullus nubens ifra ãnum lu
ctus loquendo de iure ciuili nec aliquis alius de his qui numeran
tur in toto ti ff. . C. de his qui.no.infamia:qui ſunt innumerabi/⸗
les ⁊ infiniti poſſent babitare in ea ciuitate:in qua eſt Papa vel
imperator: Qð eſt ridiculum dicere et perconſequens eſt uerus ĩ
tellectus nouus meus ad tex.in.d.S.miles: Cmius ve ba ſunt hec.

MWiles qui lege iulia de adulterio fuerit dam
natus ita infamis vt ⁊ ipſa ſententia cum ſacra
mento ignominie eũ ſoluat ignominie cauſa miſ

ſi us neqʒ in vrbe neqʒ alibi ubi imperatoꝛ eſt mo
rari licet ⁊c.

De his qui nota.inſamia

1

Q non i3 m LCudouicus Romanus in ſuo ſingula

ri in ver. Confeſſio ⁊c.lo.viij. dicit ꝙ ſi/
eut confeſſio erronea poteſt reuocari ita confeſſio ficta inducta p
ſtatutuz poteſt reuocari vocto de errore allegat Joan.andre.in ad
dit. Spec. in ti. de depoſito..nono in addictione incipien. vidi du
bitari vc. Et. d. Ant. in. c, fi. de confeſ.⁊ tex.in.l.qm. ff.de his qui
no.infa. Sed aduerte tu pꝛo nouo ⁊ uero intellectu meo iſtius
tex.in.d.l.quoniam quia iudicio meo nihil facit · Nam dicitur be
ne ibi Quod paciſcens ſuper crimine videtur confiteri et ſic indu
citur ficta cõfeſſio vt ibi in verſi.uidetur fateri qui paciſcitur ⁊c.
Sed nihil dicitur ibi de reuocatione conſeſſionis.Tñ dico ego ar
guendo a maiori hoc dictum in ſe verũ eſſe.ſed non per illum tex.
qui non facit ſi recte ponderetur ad hoc vt modo dixi Nam ſi ve
ra confeſſio poteſt reuocari docto de erroꝛe iuxta nõ. per Bal. in. l
edita in.xxxvii.coliC.de edendo ⁊ ꝑ Bar.in.l.non ſatetur.ff. de
confeſſis ⁊ per. Pau.ð caſt.in ſuo conſi.cxliein.ijcol incipien. Pꝛi
mo videndum ⁊c.⁊ per dominum meum Alex.de Imol. in conſi
lio. xxxiij.in pꝛimo volumine incipien. Circa pꝛimum ⁊c ⁊ etiam
in conſilio.xc.incip. An iudex poſt latam ſententiam ⁊c:⁊ in conſi.
cxij.in tertio volumine incipien:de contractibus ſimulatis ⁊c.⁊ p.
dominum Abb. in ſuo conſilio.xvij.incipien.in queſtione Ottelli
⁊c.⁊ in conſilio.lx.in eo.ij.volumine conſiliorũ ſuoꝛum incipien.
in cauſa que uertitur inter Joannem ⁊c.⁊ in conſilio vltimo in eo
volumine incipien.in cauſa ſeu controuerſia ⁊c.Et ẽt aliquid ꝑ eũ
dem dominum meum Alex.de Imo. in conſilio.xxxuij. in pꝛimo
volumine in pꝛima col.incip.uiſo ⁊c.Et in conſilio.cij.in.ij.volumi
ne incipien. Quid operetur generalis ⁊c. in penul.col.⁊ in conſilio
cxxiij in tertio uolumine incip.vtrum iudex ⁊c.Et in conſiio.xxx.
in eo.volumine incipien. Dagnifice Pꝛetoꝛ. ⁊c.in.iiij.col.⁊ ĩ cõſi.
lxxx.in.ij.volumiue in vltima col.incipien. examĩato pꝛoceſſu que
rele ⁊c.in conſilio.cxviii.in tertio volumine incipien.viſo ſuperiori
⁊c,in quibus locis ponit lauſſime an ⁊ quando poſſit reuocari con
feſſio docto de errore ⁊c.Et quid ſi eſt redacta in ſcriptis ⁊ accep/
tata per partem ad quem in his me remit:o:multo magis poteſt fi
cta confeſſio etiam reuocari docto de erroꝛe Sed non per iſtü tex.
Cuius verba ſunt hec.

Quoniam intelligitur fateri eum qui paciſci
tur ⁊c.

4 „
ümgai/N

8 * „
NAie lee eE 4 E
trAcd

7

insei
Wucgrlänn:
ſeatunimm n

Sod,
W Nme
Co 40

Dtennin

6 lici .
gktäneuce

r

Kirnt ſſn
8

ini
H H i
. ineen Mltann
. Page cnſ

. u
en nlgulpini
. 5 Allu elyiirir,
R Kutllenoſinin
Rr lnnn an ſin
. ciſtaiganiteeut ſiſ

NNpihitdinpennacn⸗

.

Gan

S

Dhsdi wanferen

Viin uaas mm uſn
uCiſi l iſ ani f/
s
trum WNaNalgt an ſtic
”
õ
wnmn n dn eonihlit ſumdun d⸗
An u inie Menn oiinaeidn
ode i dn iuign olin 1.
ArbNNANANiN,iNe
Aaan r v NAͦAAute,
i. ummruhrſ MN unſt
4 t rmris e Danl
Cam1, BNl M uln fs
r. du dtn ſocſi inid icpen di

mLi cin
Ciarpumun en end
* Nangemirnnttbn

3 eeigingllns⸗1
uummealiult
an enmiofiſnnnha
en um liuni ſini
sdHtunnniäl,
aavzmimtilalni id
EA ton inn
1 1 in ſin
. unſln ulll iichii
rne Man Pun Ninn,
es int
—————

gii
ſitr

t mmmn nenn Mr Mi dnf

Ze bis qui not. infamia.

4 Bal.in.liſub conditione.ff.de tõ
G lo. in.l. lucius dict. inſti. dicit iſtam glo.eẽ ſingu
urem et menti tenendam ad B; ppoſitum ꝙ licet quis non cogatur
inrare de futuro:ſi tamen ſponte iurat:debet ſeruare iuramentuz
Tamen boc ſᷣmeũ pꝛocedit ſi iurat ſuper contractu. Secus ſi ex
contractum: vt ſi quis iurat non comedere carnes Uel non cõ
trabere matrimomum et eſt glo. in verbo deheant ⁊c. Circa finezs
cum qua ſto quia glo.clara eſt ⁊ non eget interpꝛetatione noſtra
noua in aliquo pꝛout videre potes niſi ꝙ addo: Pau.de caſtro in
conſilio.lxx.incipien.viſo publico inſtrumẽto ⁊c. vbi aꝑte loquutꝰ
eſt circa modum obſeruationis iuramenti ad quem me remitto
⁊ redeo ad glo.de qua agimus Cuius verba ſunt hec.
Debeãt:ſed qu are non cum ſiue expꝛeſſe ſiue
tacite ſint repꝛobati habentur pꝛo falſis vt.C:ðᷣ
fide inſtrumentoꝛum.l.fi.G.fi.⁊ infra de procu.
l. pompo.S.ſed ⁊ his in fi.S.et.C.ð oꝛdi.cogni.
l. ſi de hereditate.que ſunt arg.contra reſpõdeo
potuit eſſe ꝙ habuit fidem non quia eſſent falſi:
Sed non dixerunt plene factum. ¶ Ael dic qð
licet periurius ſit expꝛeſſe vel tacite habitus nõ
ſequitur tamen:qð ſit infamis vt hic. C Sed
contra.C. de tranſactio.l.ſi quis maioꝛ vbi di/
cit periurum infamem:ſed diſtingue cum quis
iurat idem de pꝛeſenti vel de pꝛeterito puta reʒ
ſuam eſſe et tunc non notatur vt colligitur ex du/
abus legibus infra de crimine ſtel.l.ij. ⁊.l.fi.ſed
cõn.in aũt.vtlice:ma.⁊ auie..qð aũt a nobis:⁊
in aũt. vt litigantes iurent in.S.ſi quis autem: ſʒ
i autẽ.nõ dr ꝙ ſit ĩfamis:ſed tñ punitur alias p
periurio non punitur quo ad infamiam ⁊ in hoc
eſt contra ſin autem de futuro quidem iurat nõ
fit infamis niſi ⁊ contra ſacramentum ⁊ contra
pactionem veniat:puta iurauit quid ſe daturum
uel facturum ut in.l.contraria ſi quis maioꝛ alio
quin ſi iurat ꝙ hodie comedet carnes nõ ita ⁊c.
Ludouicus Bologninus.

e his qui not. inſamia.

L Ang. ⁊ etiã dominus meus Alex. de Jmo.
X. ſeru S in.l. iuliauus in antepenultima colũ.ff. qui

ſatiſ. cog. reputant iſtum tex. ſingularem ad ̊ pꝛopoſitũ ꝙ licet ali
as per mutationem perſone pꝛocuratoꝛis ãnulletur ſatiſdatio vt
in.l.ſi tm̃ cum ibi plene not. ff indi. ſolui.⁊ in. d. liulianus tamen
non habet locum quando interuenit ⁊ ẽ actio famoſa de qua ma
teria alias dixi in.d. liulianus poſt vominum meum ibi qui fuit ĩ
contraria opi. vt ibi alias latius dixi ⁊ ad ibi dẽ̃a me remitto ⁊ iõ
Rn ⸗ extendam nunc niſi ꝙ pono verba dicte.l. ſeruus que
unt hec.
Seruus cuius nomine noxale iudicium domi
nus accepit deinde eundem liberum ⁊ heredem
inſtituerit ex eodem iudicio dãnatus nõ ẽ famo
ſus quia non ſuo nomine condemnatur quippe

cum initio lis non ſit in eum conteſtata ⁊c.
ODe procuratoribus

ili Ii LTugouicus Ro. in
Filius familias. S. fi · udourus Ko in
fideiuſſoꝛ. vc. dicit ſi quis vult ire ad ſtudium qui erat fideiuſ/
ſoꝛ tuuſ poteſt petere Ut tu eum liberes ab illa obligatione et alle
gat dictum Specu. ad hoc Qõ dicit eſſe vnicum in ti. de iudiciis
H. ſpecialia in ver. Quid ſi fideiuſſoꝛ ⁊c. qui mouetur ꝑ duos tex.
quos Ludouicus ro.dicit et iã multũ uꝛgere.ſ.tex.in.l. licet in fi.

ff. de arbitfis ⁊ in.l.filiuſfami. S. fi. cum ſequenti. ff de pꝛocurat.
DSed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo dictorũ iuriũ
que iudicio meo non pꝛobant ſi bene ⁊ ſi ubtiliter ponderentur et
maxiimne tex. in. d.l.filiuſfa. .fi. Nam ibi cauſa abſentie iuſte non
ſuperuenit ei qui fideiuſſerat immo ibi ẽ caſus totus contrarius
paimo poſito per Ludouicum Roma. vt ibi in ver. Si dignitas
ſuperuenit peocuratoꝛi ⁊c.nam cauſa venit in perſonam illius p
quo datus fuerat fideiuſſoꝛ:non autem in perſonam fideiuſſoꝝs
obligati vt ibi dicitur expꝛeſſe iuncto pꝛin.illius..quem non be)
ne guſtauit ſpe.nec ẽt Ludouicus Ro. et diuerſa etiam eſt ratio
in caſibus pꝛedictis: Sed ſatis eſt mihi:Qð ille tex. non pꝛobat H
Quoꝝ dictis adde etiam alud ad pꝛopoſitum multum accom
modatum. Quod fideiuſſoꝛ poteſt petere ſe liberari ab obligatio
ne quando diu ſtetiſſet obligatus in ea.l. lucius.ff. manda. ⁊ vo/
luit Bal. in. l.ſi ꝓ ea in tertio oppo. C. eo.ti. ibi ponitur ẽt alius ca
ſi us notabilis quando pꝛomiſit uſq; ad certum tpᷣs Mazʒ eo elapſo
liberaturi Idem dico quando debitoꝛ pꝛincipalis inciperet dila
pidare bona nam poteſt fideiuſſor petere ſe liberari ab obligatõe
tex.elt in dicta.lilucius ⁊ etiam im.l.ſi pro ea eoiti.cum ibi nota.ꝑ
HBalveclarantem hoc niſi ſuſpitio dilapidationis fuiſſet etiã tpᷣe
obligationis ſue vt ibi per eum. Item dico vbi inimicitie capita
les interuenirẽt inter eum ⁊ debitoꝛem principalẽ ſm Joan. An
dreum addi. Specu.in ti. de iudiciis in. . ſpetialia inver.ſi vero ⁊c᷑.
ad quos me remitto ⁊ redeo ad textus de quibus agimus quo
rum verba ſunt bec:
CLicet autem pꝛetoꝛ diſtricte dicat ſententiaʒ
ſe arbitrum dicere coacturum attũ.interdum ra
tionem eius habere ⁊ excuſationem recipere cã
cognita utputa ſi fuerit infamatus a litigatoꝛi/
bus aut ſi inimicitie capitales inter eum ⁊ litiga
toꝛes aut alterum ex litigatoꝛibus interceſſerint
aut ſi etas aut ſi ualitudo que poſtea contingit
idem munus remittat aut occupatio negocio
rũ ⁊ pꝛioꝛum uel pꝛofectio urgens aut munus
aliquod Rei.P. cauſa ⁊ ita labeo ait ⁊cetera.
CPꝛocuratoꝛem ad litem ſuſcipiendam datuʒ
pꝛo quo conſentiente dominus iudicatum expo/
ſuit ſolui Pꝛetoꝛ ait iudicium accipere cogaʒ ue
rum ex cauſa non debere compelli ut puta ſi ini/
micitie capitales interuenerint inter ipſum pro/
curatoꝛem ⁊ dñum: que ſcribit iulius debere ĩ
pꝛocuratoꝛem denegari actionem. Item ſi di/
gnitas acceſſerit pꝛocuratoꝛi uel Rei publice
cauſa abfuturus ſit.Aut ſi ualitudinem:aut ſi ne

ceſſariam peregrinationem allegat etc.

O e pꝛocuratoꝛibus
Glo. in.l.in cauſe ·S hec aũt.

Regulariter poſt litem conteſtatam ex cauſa reuocari poteſt ꝓ
curator vt in.l.ante litem ⁊ in.l.poſt litemcum ibi plene nõ.ff.de
procurato.⁊ per ſpec:in ti.de inſtr.ediun..xiiii.in ver. Sed nun/
quid ⁊c.cum ſequenni ⁊ plene nõ in.l.procuratorem. C. de procu
ra.⁊ poſuit Barin.dil. poſt litem: Sed pulchrum eſt ſcirean H
cauſa ſit ſũmaria vel ne ⁊ in hoc glo.eſt in dicta.l.cauſe.. hec aũt
cognitio in verbo pretoris que voluit ꝙ ſu ſummaria cauſa quaʒ
glo. hoc modo intellexit Ludouicus roma. dicens etiã eã foꝛe vni
cazʒ ad hoc ⁊ ſingularẽ in ſuo ſingulari in verbo Procurator ⁊c.
Sed tu conſidera pro nouo ⁊ vero intellectu eius ⁊ nota bene
illam glo. que non dicit hoc ſi recte ponderetur: ſed dicit ꝙ non
requiritur libellus in ea cauſa ⁊ coram quocunq; iudice hoc
poteſt fieri:Sed propter boc non ſequuur ꝙ ſit ſũmaria cauſa nã
in ſummaria cauſa requiritur qualis qualis petitiovt ĩ cleme.ſepe
extra de verbo.ſigni.ſed glo excludit omnem libellum ergo ⁊c.
Quin imo dico ꝙ in cauſa ſummaria requiritur omnino libel
lus.l.iii. in pꝛincipio ft.ad exiben. ⁊ voluit Bal.in.l.prima. C. vt
in poſſ.legata vbi limitat hec non habere locum vbi ſtatutum ꝑ/
mitteret procedi poſſe ꝑ ſimplicem querelam vt ibi per euʒ: i
militer ẽt cauſa ſummaria requirit lius conteſtatõem vt ĩ.l.tigni.
5.fed ſi non ⁊ in. 5. idem ſcribit ⁊ in.l.iulianus.ff. ad exhibẽ. NMec
poteſt expediri tpᷣe feriato in vtilitatem hominuz ſicut r in ho

noreʒ dei vtĩ. lii.ff.quis oꝛdo ĩ ius ⁊c.⁊ ĩ.l.iiff.de feriis.Et requi
rit ẽt plenas probationes ſicut cauſa ordinaria ſᷣm Bar. inil. car⸗
boniano.ꝭ.cauſe.ff.ad carbonia.⁊ in.l.ſi filius .S.ſi quis.ff. de li

beris agnoſ.⁊ Bal. in dicta.l.pꝛima.C.vt in poſſeſſio lega.⁊ in

addi.Speciin ti.de contu.in ver. Ubi ẽt: Ubi dicunt hoc non ꝓ
dere vbi ageretur de leui pꝛeiudicio quia tunc pꝛobationes admit
tuntur ẽt per iuramentum ᷣm eos ad quos me remitto et redeo
ad hane glo.de qua agimus: Cuius verba ſunt hec.

Pꝛetoꝛis unde uidetur: ꝙ non poſſit delega
ri ut ſupꝛa de officio eius cui mã.eſt iuris:l.pꝛia
circa pꝛincipium ſed dic contra ſecundũ Nʒo.⁊
AVgo.⁊ ſine libello poterit cognoſci ⁊ aquocũq;
iudice ⁊c.

De procuratoribus.

G lo. in.l.in cauſe.s.fi. Glinlhii
C.de actio.⁊ obliga.diẽ iſtam glo.non eſſe alibi ad hoc propoſitũ
ꝙ ſi procuratoꝛ in rem ſuam eſt abſens poſſunt actienes cedi etiã
nemine petẽte vel pro eo recipiente et eſt glo. in verbo Non datur
⁊vc. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero meo intellectu ad iſtã glo.
que glo.non pꝛobat hoc ſi bene ⁊ ſubtiliter ponderetur. Nec lo/
quitur in pꝛocuratoꝛe in rem ſuam. Nec de ceſſione fienda eo mo
cio quo intellexit Bal. ⁊ non bene:ĩmo ſine aliqua ceſſione tranſeũt
vtiles actiones in talem pꝛocuratoꝛem in rem ſuam pꝛout eſt em/
ptoꝛ hereditatis unde lex ipſa tranſfert non aũt ceduntur ab alio
vt dicit illa glo. bene ponderata que non dicit aliquid de abſcente
vel pꝛeſente ⁊ quo ad legis tranſlationem non facio vim de abſcen
ia vel preſentia · Cuius glo.verba ſuut hec.

NMon datur.ſ.directa ſed vtilis ſic ſecundum
quoſdam vt argumento infra de re iudi.l.iiij.ſi/
cut ⁊ per pꝛocuratoꝛem acquirit᷑ utilis vt ſupra
ea.l.tu dic nec vtilis nec directa vt hic licet de/
tur actio iudicati in me vt infra eo.l. Plautius ⁊
in. d.l.de re iudi.quod nec hic negatur.C Sed
quare vtilis per pꝛocuratoꝛem acquiritur:⁊ non
grauoꝛ ex eius pꝛomiſſioue Reſpondeo condi/
ctio domini per pꝛocurat. deterioꝛ fieri non de
bet vt infra eo.l.ignoꝛantis eſſet autem deterioꝛ
ſi dominus ex hac promiſſione pꝛocuratoꝛis
conueniretur cum ſi ipſe met iudicium ſuſcepiſ/

ſet nihil ipſe pꝛomiſiſſet at econtra ſi egiſſet per

ſe eandem cautelam adhibuiſſet que non debet
ſibi auferri licet per pꝛocuratoꝛem egerit et p/
curatoꝛ ſtipulatus fuerit.Item facilius debʒ mi
hi acquiri qᷓ; grauer naʒ emptoꝛi hereditatis a/
ctiones vtiles contra heredes debitoꝛis dantur
non tamẽ in eundeʒ:vt.C.de pactis.l.ij.⁊ de he
redita.vendi.l.ij.⁊ ſupꝛa de pact.l. ſi cum em/

De procuratoribus.

Mutus F. 18 qui Ubicunq; dubitatur de

2 mandato pꝛocuratoꝛis ipᷣe
admittitur cum cautione de rato vt in.l.pꝛima cum ibi plene nõ.⁊
ibi ałs oꝛdinarie legendo dixi poſt alios et maxime poſt dominũ
meum Hlex.de Imol.ibidem. C. de pꝛocurato. ⁊ nõ.etiam in. l.
non ſolũ d.qui alieno. ff. eo.ti.⁊ voluit Bar.in.l.ſi ſine..cum aũt

ff. rem ratam habere ⁊? Bar. in. l. vulgo. ff. de admi.tuto. Tamẽ

hoc eſt verum quando dominus eſt abſens a loco iudicij. Secus
ſi eſt pꝛeſens quia tunc non admittitur cum cautione vel ſine tex.
eſt in bac.l. mutus..his qui. ff. de ꝓcurato. quem tex.ad hoc ꝓ
poſitum ſingulareʒ dixit hic Ang.⁊ Ludouicus Roma.in ſuo ſin
gulari in verbo pꝛocuratoꝛ ve. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ no/
uo meo intellectu iſtius tex. qui loquitur in petente curatoꝛem da
ri adulto.quo caſu ſi eſt abſens adultus admittitur ille ad hoc cũ

ſatiſdare ⁊c.

tautione: Sed ſi adultus eſt pꝛeſens non admittitur niſi adultus
conſentiat: Sed non dicit iſte textus quid ſi ille vellet agere pꝛo
adulto ⁊ hec eſt queſtio noſtra. Unde aliud eſt velle conſtituere
alium pꝛo me puta curatoꝛem mihi dari vel agere velle pꝛo me
vt de ſe patet et iſta ſunt dinerſa et per conſequens iſte tex.non pꝛo
bat boc vt patet in ver.is que pꝛeſentti curatoꝛem petat ⁊c.· Pꝛe
terea dico Qõò iſte tex.loquitur in caſu valde diuerſo qᷓ; in agẽdo
pꝛo adulto vel pꝛo eo defendendo nam neutrum iſtoꝛum ibi dici

tur:ſed de eo qui petebat curatoꝛem dari adulto quo caſu in eo

bene diſtinguitur vt ibi in tex.:Camen de doctrina Ludouici Ro
ma.ego non dubito quin ſit vera:ſed non pꝛobatur per illum tex.
pꝛout vult Ludo. Ro.allegando Ang ideʒ volentẽ in hac.l.mutus
§. is qui. ff. eo.ti.ad quem me remitto et redeo ad tex.noſtrum ð
quo agimus. Cunus verba ſunt hec.

CIs qui curatoꝛem alicui pꝛeſenti petit non ali
ter audietur niſi adulto conſentiente:quod ſi ab
ſenti ratam rem eum habituruʒ neceſſe habet ſa

k

O e pꝛocuratoribus.

l.qui pꝛopꝛio.S.item queritur.
An ille qui habet mandatum ad cauſam integram iam ſopitã
tenſeatur etiam habere mandatum ad eandem cauſam reintegrã
dam puta per remedium reſtitutionis in integrum videtur Qð
ſic per tex.in.d.l.qui pꝛoprio .S.item queritur: quem tex.ad hoc
pꝛo ſingulari allegauit Ludouicus Roma.in ſuo ſingulari in ver
bo Mandatum ⁊c. Lo octauo.ita tenẽs in terminis noſtris per
iſtum tex. ᷣm intellectum Pet. ⁊ Jaco.de are. Sed tu aduerte
cum Reruerentia tantoꝛum patrum qui omnes decipiuntur ĩ ve
ro intellectu iſtius tex Nam dico ego nouiter ꝙ ibi quis ſuſcepat
defenſionem pꝛo maioꝛe puta Titio contra minoꝛem.xxv.annis iĩ
certa cauſa in qua cauſa incidit quod minoꝛ ille agens petebat
ſe reſtitui in aliquo incidenti ⁊ dubitatur ibi an ille rei conuenti de
fenſoꝛ deberet defendere eum etiam contra minoꝛem in eo arti
incidenti ⁊ dicitur ꝙ ſic ⁊ perconſequens non reintegratur ibi cã:
ſed cõtinue durabat: ⁊ erat in viridi obſeruantia ⁊ expedito illo
incidenti articulo non dicitur cauſa principalis reintegrari. Sʒ cõ
tinuari cum ſemper fuerit:Sed plus dico ꝙ iſte texinon pati hũc
intellectũ Pe.⁊ Jaco.de are.⁊ Ludo. Ro.nam ſoluzʒ dubitatur
ibi an ille defenſor qui defendebat tantum in cauſa principali con
tra minorem agentem teneretur etiam defendere tantum in iudi
cio incident᷑ moto per illum minorem: qui petijt ſe reſtitui ⁊ deci
dit ꝙ ſic vt in verſi.an cogendus ſic reſtitutionum iudicium acci/
pere ⁊c.Sed non erat ibi mandatum factum alicui eo modo quo
dicebant prefati ſcribentes : qui non guſtarũt bene illum tex.Cu/
ius verba ſunt hec.

Item queritur ſi iudicium defenſoꝛ acceperit
⁊ actoꝛ ĩ integrum reſtitutus ſit an cogendus ſit
reſtitutoꝛium iudicium accipere ⁊ magis placet
cogendum pꝛocuratoꝛem: vt in ceteris quoque
gerendis ita ⁊ pꝛocuratoꝛ utilibus ex bona fide
reddere debet rationem ita quod ex lite conſe/
quuturus erit ſiue pꝛincipaliter ipſius rei nomi/
ne ſiue extrinſecus ob eam rem debeat manda/
ti iudicio reſtituere ⁊c.

Oe procuratoribus-

1 Si ſunt duo pꝛocuratoꝛes conſtituti
Qui Dduos a me ⁊ ipſi ſunt ãbo mei debitoꝛes nõ
poſſunt exigere vnus ab altero tex.eſt ĩ.d.l.qui duos.ff.de pꝛocur.
de quo tex.ad h̊ exclamat pꝛopꝛie Ludouicus Ro.in ſuo ſingula
ri in verbo Pꝛocuratoꝛ. Sed aduerte tu pꝛo vero ⁊ nouo intel
lectu meoiſtius caſus quia Ludouicus Roma. nimis large loquu
tus eſt. Mec ille tex.pꝛobat hᷣ ſi bene ⁊ ſubuiliter ponderetur. Sed
verus eius intellectus eſt quod ita demum pꝛocuratoꝛ vnus non
poſſit agere contra alium vel exigere ab alio quando ambo ſunt cõ
ſtituti procuratoꝛes rerum omniũ ⁊c.nam ia ego ſum ꝓcuratoꝛ
omnium rerum a Titio conſtitutus ſicut tu es ⁊ ideo a te exigere

nichne

iliil n⸗

ſbormnsas mang.
Aendde

Cüumnaetl

Chhchns.

ſpcrne
e Man
MNtk gcn ten C
Monmnr matn
anipmemumnt

dnrn
nn nir
d R

N RKr

Denemmntz

ie„
nmd nighein
Een niltgimn in ini

em enn
epun fiſur 5

„ hien
nlant Antr
õ
n Nr zunnn Sl un

eegnuiif
o unepnuimgiigtollit
enntnonn nn
nN nnlen nn
MnümmnNIDEURiRpin
eruNaNNNNITNNNNVN

mantmi annin
a

õä

rr ATYMDAA ulo
mam ubni S,
m rDαρH* ¾nmnnihi
er mrmt1ui Nonumn ſii ltinm
EMTNiANMuNANANii
Eum muN N NeNEattuNniti
WNENEGNENEN Niiitnehin N
taNEEnft huBNdtN
SAmNNdANNNHNidiͦNNde
õ bl
iN
mn enim adain cchett
riman Muslnn ogenclsſt
am odunn Mihd tugs
. 4
An voarnen: Ntin eris d
Ast altuid übuser bauft

da nmanenin Glerlit toſſ⸗
anetanln turm
ammims henmatunn

coctid⸗
Drowummndl

u Mob meſſin e

7

non poſſum nec tu a me alias autem ſecus eſſet dicendum ſi eſſent
duo conſtituti pꝛocurat᷑ / particulariter vel ſ. altem ſimpliciter nõ ex
eſſo omnium rerum. Ita ego pondero iſtum tex. in verbo om/

nium rerum ſuarum ⁊c. et pro hoc allego tex.iĩ terminis in.l. qui

pꝛopꝛlo .ſi duobus ⁊ ibi hoc voluit Bar. f. eo. ti. Et ratio ẽ
quiavbi plures pꝛocuratoꝛes conſtituuntur itelliguntur in dubio
parte niſi aliud actum ſit vt in c.ſi duo de pꝛocura.lib.vj. Et ꝑ
Bar. m.l. ſi plures. ff. eo. ti. Sed vbi pꝛoducerentur duo diuerſa
mandata de quoꝛum pꝛioꝛitate non conſtat vterq; repellereturvt
eſt caſus ſingularis in.c.ſi quis iuſto extra de elect.de quo poſuit

Bal. in.l. penul. C. de verbo. ſigni.in.ij. col.?⁊ Oldra.in ſuo conſi.

cxxx ĩcipi.obmiſſa ꝓlixitate cc. Ad quoſ me remitto ⁊ redeo
ad tex.de q in pᷣſentia agimus:qui vt dixi nõ ꝓbat illud ad qð alle
gatur. In qua matenia allego ẽt Pau. de caſtro in ſuo conſilio
ixxvijincipien. Dubitatio pꝛimi queſiti ⁊c.ad quem me remitto ⁊
redeo ad tex.de quo modo agimus Cuius verba ſunt hec.

CQui duos pꝛocuratoꝛes omnium rerum ſua/
rum reliquit niſi nominatim pꝛecepit vt alter ab
altero pecuniam petat non videtur mandatũ vtri
libet eorum dediſſe ⁊c.

Oe pꝛocuratoꝛibus

. 6α Bal. in. I. pꝛima in
HGlo. in.l.quecũqʒ. αιααπα
terlo. omnium iudi. dicit iſtam glo. non eſſe alibi ad hoc pꝛopoſi
tum ꝙꝙ vbi in ſententia dicitur condemno puta Titium pꝛocurato
rem gaij perinde eſt ac ſi diceref pꝛocuratoꝛio nomine gaij ⁊c. et ẽ
glo. in verbo: Pꝛocuratoꝛ ⁊c. Cuius verba ſunt hec.

Pꝛocurator tuus ergo pꝛocuratoꝛio noĩe ⁊c.
cum qua glo.ſto ſimpliciter quia clara eſt et non
eget aliqua noua mea interpꝛetatione. Ludoui/
cus Bologninus.

De procuratoribus

Ifi roα Regulariter Acto
1. ſi reus paratus ꝛe non vcbant⸗ ipſe re
us debet abſolui. l. qui accuſare. C. de edendo.l.actoꝛ.C. de pꝛo
batio.c pꝛimo extra vt eccłe benent etiam ante litem conteſtatam
actoꝛe non pꝛoſequente iudicium ſepe numero reus conuentus ab
ſoluitur ab obſeruatione iudicij vt in.d.l.ſi reus paratus ⁊ actore
etiam male ⁊ inepte agente abſoluitur ſimiliter reus ab obſeruati
one iudicij ſ̃ᷣm Rapha.cuma.in con.lxxxv.incipien.iudicium non
poteſt eẽ ſine petitõe ⁊c. Sed plus dico tibi ꝙ idem eſt etiam ſi re
us aſſumpſiſſet in ſe onus pꝛobandi ſᷣm glo.⁊ Bar . in. l. circa. ff.
de pꝛobat.⁊ ĩ.c.·l.actoꝛ.C.eo.ti.⁊ voluit glo.in.c.mulieres ⁊ in.c.
fi. extra de iure iuran.⁊ Domini de rota in nouis deciſionibus in
deciſione. inci. Reus etc.⁊ indeciſione xxv.incipien. in Cauſa ⁊c.
ad quos me remitto in bot· Sed dubitari poteſt an iudex non
ſolum oꝛdinarius: Sed etiam delegatus poſſit. hoc facere:in quo
dicas ꝙ non ſed ſolum.ſpectat hoc ad ordinarium tex.eſt in · l. l. ſt
rens paratus. Quem tex. ad hoc pꝛopoſitum dixit non eſſe alibi
Bal in. l.conſentaneũ in.v.col.C.quomodo ⁊ quando iudex ĩ v.
Unum ſeias Ic. Sed tu aduerte pꝛo nouo meo ⁊ vero intellec
tu iſtius littere licet enim tex. in fi.loquatur de pꝛeſide ⁊ glo.dicat
ibi ſecus eſſe indelegato qui ante litem conteſtatam non põt Sed
poſt litem conteſtatam poteſt: Dicas tu :ꝙ hoc non eſt verum et
idem pꝛocedit in vno ꝙ in alio: quo ad hoc vt reus poſſit abſolui
ab obſeruatione iudicij:nam exempla non reſtringunt regulaʒ.l.
nam ꝙ liquide in fiff. de penu.leg. ⁊ ita nouiter ego intelligo iſtuʒ
tex.cum vtroq; caſu ſit rõ eadem. ergo idem ius debet ſtatui.lil
lud ad.l.acqui.⁊ il.a Titio.ff de furtis. Vñ dico. ꝙ iſte tex. loqun
tur circa vnum actum qui eſt maximi effectus ⁊ impoꝛtãtie.ſ.cir
ca depoſitionem pecunie debite fiendam per debitoꝛem in edem
ſacram nam ante litem conteſtatam poteſt boc fieri cum licentia pᷣ
ſidisquando actio erat famoſa ⁊ etiam quando temporẽ quo do
minus fuit pꝛeſẽs debitoꝛ ipſe non habuit facultatem pecunie:vel
ſi habuit actio famoſa eſt. nam his caſibus vel altero eoꝛum ſuc
curritur ei:vt non cogatur ſuſcipere iudicium ⁊ poteſt deponer̃ pe
cuniam in edem ſacram:ante litem conteſtatã his ſolis caſibus pᷣ
ſes poteſt hoc facere. vt in ver. quod ſi tunc facultatem pecunie nõ
babuit ⁊c.et in ver.quid ſi famoſa ſit actio etc. Sʒ poſt litem con

teſtatam cum licentia cuiuſcũq; iudicantis tam oꝛdinarij q; dele/
gati poleſt hot ſieri vt ſonant verba littere. Sed ꝙ nõ polſit ab/⸗
ſolui a quocũq; iudice ante litem conteſtatam ⁊ poſt non negat
iſte tex. bene⁊ ſubtiiiter ponderatus. Cuius tex. verba ſunt hec.
Si reus paratus ſit ante litem conteſtatam
pecuniam ſoluere procuratoꝛe agente quid fieri
opoꝛtet:nam iniquum eſt cogi eum iudicium ac⸗/b
cipere propter quod ſuſpectus videri poteſt.qui
pꝛeſente domino non obtulit pecuniam.quod ſi
tunc facultatem pecunie non habuit nunquid co
gi debeat iudicium accipere.quid ſi famoſa ſit
actio. Sed hoc conſtat vt ante litem cõteſta/
tã pꝛeſes iubeat in edem ſacram pecuniam de⸗/
poni hoc eſt enim in pupillaribus pecunijs:qd
ſi lis conteſtata eſt hoc omne iudicis officio di
rimendum eſt etcet.

Qq uod cnuiuſqʒ uni no.

7 52
l. item eorum.S.ſed ſi ita udo
in ſuo ſingulari in verbo actoꝛ ⁊c.el pꝛimo dicit ꝙ cõis opinio eſt
ꝙ pꝛocuratoꝛ ↄſtitutus ad cauſas ſimpliciter dicitur eẽ conſtitutꝰ
etiã ad cauſas futuras in quo tñ tu vltra eum adde nõ per Bar.
in.l.damni.ꝭ.his qui.ff. de damno infecto. Et per GBar.in.l.oĩ
um. ff. de pꝛocurat᷑.⁊ in·l.iij..fi.ff.de tute.⁊ per ſpecu.in ti.de ꝓ
curato.in.S.ratione autem in verſi.Quid ſi pꝛocuratoꝛ ⁊c.⁊ per
dominos de Rotia in deci ccccxvij. incipien. Suit dubitatum ⁊c ĩ
nouis deciſionibus qui aliquantiſper uariarunt in hoc articulo ut
videre poteris lʒ Ludouicus Goma.ponat indubitate ⁊ ex aru/
pto pꝛedictam concluſionem vt vides nihilominus dicit eſſe ſecus
in actore conſtituto ad cauſas:nam intelligitur de pꝛeſentibus ⁊ nõ
de futuris per caſum ſᷣm eum ad hoc ſingularem in.d.l.item eoꝝ
5§. ſed ſi actoꝛ Et ratio eſt ᷣm eum quia debet interuemre decretũ
iudicis in huiuſmodi conſtitutione quod decretum non trahitur
ad futura vt in.l.ñi.ff.de decre.ab oꝛdine facien. Sʒ tu dicas ꝙ
Ludouicus Roma.fallitur pꝛimo in allegatione illius tex.nazʒ nõ
eſt.S.ſed ſi actoꝛ pꝛout ipſe allegat ſed eſt. S.ibi pꝛecedens qui inci⸗
pit. Sed ſi ita vb pꝛopꝛie aſſignatur illa ratio quã apꝛopꝛiat ſibi
udouicus Roma.qui pꝛo ratione aſſiganda iuit per mendicata
ſuffragia allegando illum tex.in.d.l.fi. ⁊ non erat opus cum habe
amus tex.iſtum ⁊ etiam rationem expꝛeſſam in hoc. S.ſed ſi ita
quem tex.ego pondero ad aliud quod eſt foꝛtius ꝙ nedum actoꝛ
ſimpliciter datus non intelligitur conſtitutuſad cauſas futuras ꝓ
vt dicit Ludouicus Roma.ſed non poteſt actoꝛ ẽt expꝛeſſe ↄſti/
tui ad cauſas futuras vt hic in ver · ſed ſi ita decreuerunt vt quan
docũq; incidiſſet controuerſia:⁊c.⁊ deciditur ꝙ nõ valet talis con
ſtitutio actoꝛis.vt hic in tex.Cuius verba ſunt hec.

CSed ſiita decreuerunt vt quandocunqʒ inci/
diſſet controuerſia eius petende negociuʒ titius
haberet ipſo iure id decretum nullius momenti
eſſe quia non poſſit de ea re videri que adhuc in
controuerſia non eẽt dici datam ꝑſequutionem
⁊c. Ludouicus Bologninus.

De negociis geſtis.

Glo. in.l. at qui natura em

Bar. in.l. penulti ff. de condi. inſtitu· ⁊ Angel.in.l. Titius.ff.
qui.mo. pignus taci. ↄtra vbi dicit ſe de frõ. obtinuiſſe ⁊ etiã do
minus meus Alex. de Imo. in.l.de minoꝛe. S. tormenta in. v. col.
ĩ apoſtillis ſuis ad Bar. de qõnibus ⁊ in.l.rem q̃ nobio ĩ vltima
col.ff. de acquiren. poſſeſ. reputant iſtam glo. ſingularẽ ad h̊ ꝓpo
ſitum ꝙ in fcĩs de antiquo pꝛobatur per ſamam T maxime domi
nũ rerum nr̃aꝝ de qͥ adde tu not. per Hoſti.⁊ do. Anto. ĩn.c. inter
dilectos de fide inſtru.⁊ per Bar. in. d.l.pe. ĩſi.ff de condi.inſtit᷑.
7 per Bar.in d. S.cũ me abſente ⁊ per Bal. in. l. ppꝛietatis. C. de
ꝓbat.ad quos me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua agimus. Cuius

vba ſunt hec. bif.

Comittit ad qð eſt neceſſaria ſententia vt hic
⁊ infra de rei vendi.l.vtiqʒ: ſed contra vr̃ non
eſſe neceſſariã ſententiam vt infra de actio. em/
pti. l. emptoꝛem in ſcðo reſponſo que eſt con/
tra ſol.ibi emptoꝛi.et iudici erat manifeſtum
non tamen iudex tulerat ſententiam adhuc vel
erat manifeſtum per famam publicam iudici et
emptoꝛi rem eſſe euincentis ⁊c.

De negociis geſtis.

Z. liberto .S. ſi Ludoucus ᷓoma in ſuo ſingu

lari in verbo Appłło ⁊c · dicit q
ſicut pꝛocuratoꝛ regulariter tenetur appellare a ſententia lata con
tra dominum ſuum vel contra ſe nomine dominiſed non tenetur
paoſequi appellationem vt in.l.inuitus cum ibi plene nõ.C. de ꝓ
curato. ⁊ ibi alias legendo oꝛdinarie dixi poſt alioſ ⁊ maxime poſt
dominum meum Alex:de Imo.ibidem ⁊ per not.per GBar · in. l.
qui pꝛopꝛio.ꝭ.item queritur.ff.de pꝛocuratoꝛi.⁊ per Specu.iĩ ti.
de ſalario..iii.in ver. Seq nunquid ⁊c.⁊ in ti.de pꝛocura.ꝭ :pꝛĩo
in ver.quid ſi pꝛocuratoꝛ interceſſit c. amen ſecus eſt in ap/
pellatione ab interloquutoꝛia q; tunc tenetur eaʒ ꝓſequi ſ̃ʒ Bar.
in. lenon agendum. S.fi.f. de pꝛocur.⁊ in.l.cum pꝛocur. ff.de no/
ui operis nun. Igem eſt dicendum ẽt in defenſoꝛe ſine manda
to puta in negocioꝛum geſtor. nam etiaz ipſe ſicut pꝛocur.tenetur
appellare ⁊ ſi non appellat tenetur domino ad intereſſe per tex. ᷣm
eum ad hoc pꝛopoſitum ſingularem in.d.l.liberto.S.fiqui incipit
litem. Sed cum reuerentia eius dico qð non intellexit bene iſtũ
tex. cuius alius eſt ⁊ diuerſus ⁊ nouus meus intellectus ſᷣm quẽ
pꝛobatur totum contratium ſi bene ⁊ ſubtiliter ponderetur:nam
dicitur ibi ꝙ negociorum geſtoꝛ.non tenetur appellare a ſententia
lata contra dominum ſuum. Mec obſtat ſi dicatur mihi ille
tex. loquitur in cauſa quam ipſe dominus ceperat agere ⁊ poſtea
cauſam deſeruerat vnde geſtoꝛ negociorum ſuperueniens non te
netur appellare Sed ſi ab initio negocioꝛum geſtoꝛ cepiſſet age/
re cauſam ⁊ ſententia lata fuiſſet contra eum teneretur etiam ipſe
ſicut pꝛocuratoꝛ appellare per iſtum tex.hoc modo arguendo a cõ
trario ſenſu quia ad hoc ego reſpondeo ꝙ differentia eſt longa ĩ/
ter iſtos nam pꝛocuratoꝛ ipſe qui ſuſcepit mandat᷑ad litem cuz ſa
lario pꝛovt communiter fit teneturñſaltem appellare. Sed negocio
rum geſtori ſufficit ſi cui vel in pauci amicis labori ſuccurat vt
in.i. tutoꝛi. C. de negocijs geſtis ⁊ ſic diuerſa eſt ratio:ergo diuer
ſum ius eſſe debet· Preterea nõ debet ſummi illud argumentũ
a contrario in.d.S.fi.quia reſultaret inconueniens quod ſi ego ne/
gociorum geſtor voluiſſem tibi pꝛodeſſe in aliquo eſſem etiam oj
bligatus vltra facere contra tex.in.d.l.tutoꝛi in ratiõe ſui ad quã
rationem non bene reſpondet Ludouicus Romanus fundans ſe
ſimpliciter per tex. in.d.S.fi.qui non pꝛobat h̊ niſi a contrario ſen
ſu ⁊ hot intelligendo illum tex.vᷣm Joan.gloſatoꝛem pꝛout refert
glo. ibi in verbo ceterum. Cuius tex.verba ſunt hec.

¶ Litem in iudicium deductam ⁊ a reo deſertaʒ
fruſtra amicus vltro egit cauſas abſentie alle/
gans iudici contraxiſſe culpam non uidetur qui
a ſententia contra abſentem dicta ipſe nõ pꝛouo
cauit ⁊c.

De calumniatoribus.

l. ? generaliter.sS. An iudex qui reipit necu

niã vt comittat baratariã
ꝓ ſententia feꝛenda ſi re integra peniteat euitet penaz inductã con
tra tales comittentes baratarias tex. eſt ꝙ non in. d.l. ⁊ generali/
ter. 5. i. piquẽ tex.ita in terminis pꝛopꝛievoluit Ludonicus R.o.in
ſuo ſingulari in verbo iudex ⁊c. Lo octauo.queʒ tex.dixit eẽ ſingu
larem ad hoc pꝛopoſitũ. Sed tu aduerte pꝛo nouo meo ⁊ vero
intellectu iſtius tex. nam ſententia mea non facit ad hoc: ſi bene ⁊
ſubtiliter ponderetur nam ibi ille acceperat pecuniã vt faceret ne
gocium.⁊ adhuc habebat pecuniam quam omnino retinuãt pe/
nes ſe. vnde ſiue faciat negocium ſiue non pꝛout ibi dicitur tenet
vt ibi in ver. accepit vt negocium faceret ac.et ſic verbum Accepit
⁊c.intelligitur euz effectu et eo magis cum de reſtitutione nihil di
citur ibi in iſto tex.vnde pꝛopter hoc tenetur pꝛout dicitur in tex.

Sed ſi iudex reſtitueret pecuuiam quam acceperat pꝛo ſententia
ferrenda non tenetur:ſecus ſi retneret pecuniam ſiue ferat ſenten
tiam ſiue non. Sed Ludouicus Ro.nimis generaliter loquitur:
⁊ preſupponit omnino eum penitere reintegra ꝙ non eſt aliud di
cere niſi quod reſtituat illam pecuniam quo caſu vult eum teneri
Sed ego dico eum non teneri nec tex.iſte pꝛobat contrarium cir /
ca cuius materiam addo ego vnum verbum nam vera barata
ria eſt:quaudo datur aliquid iudici pꝛo iuſtitia ne fiat vᷣm Paul.
de caſtro in conſi. clij. incipien. videndum eſt ergo ⁊c.et per Angi
aũt.vt iudices ſine duod ſuffra. in. . ſi quis aũt ⁊ Bal.in.l. obſer/
uare.S.pꝛoficiſci.ff. de officio pꝛoconſulis in nona queſtione. vbi
dicit ꝙ eſt cauſa capitalis ⁊ puniri debet ſicut punitur falſitas vt
ibi per eum ad quem me remitto ⁊ redeo ad pꝛopoſitum noſtruz
pꝛincipale vʒ ad iſtum tex. Cmus verba ſunt hec.

Si igitur accepit:vt negociuʒ faceret ſiue nõ
fecit tenetur et qui accepit ne faceret et ſi fecit:
non tentetur ⁊c.

De in integrũ reſtitutionibꝰ.

I Bar.ᷓ̃ dicit iſtam eẽ ſingulareʒ legem ad HG̊
l.diuus pꝓpoſitũ ꝙ fictus ↄtumax ueniẽs nucſe⸗ adhuc
ſedente pꝛo tribunali reſtituitur ad appellanduʒ ⁊ ideʒ eſt ſi abfue
rit dolo aduerſarii vel abſq; culpa ſua vt hic in tex.maxime in vᷣ.
Confeſtim autem pꝛo tribunau te ſedente adiit ⁊c. cum quo in
hoc ſumpliciter ſto quia tex.clarus eſt ⁊ non eget aliqua noua inter
pꝛetatione nra niſi ꝙ in hoc addo vnum verbum vz ꝙ ẽt verus
contumax habet hoc pꝛiuilegium appellandi vel reſtituitur ſi com
paret iudice ſedente pꝑꝛo tribunali ᷣm Bar. hic in inij. col. ⁊ bar. in
lcum ipſe.ff.de excuſa.iuto.⁊ Bal.in ſua mag.in ver. Contumax
⁊c.licet alias vere contumax non poſſit appellare vt in.l.pꝛima cũ
ibi plene nõ.C.quibus appellare non licet ⁊ iuxta nõ per Bar. in
l. conſentaneum. Ciquomodo ⁊ quando iud.⁊ in.l.ex conſenſu..
fi. ff.de appel.⁊ in.l.⁊ poſt edictum S.ᷣ ſciendum . ff.de iudicijs ⁊
in. l. Contumacia in pꝛin.ff.de re iudi.⁊ poſuit etiam Bal.in.l.pꝛo
perandum.S.⁊ ſi equidem ⁊ in. S.ſin autem reus.C.de iudicijs ⁊
Bal. in.l.i. in. viij. col. C. de heredi.inſti.⁊ Bar.in.d. Si ſin autem
reus.C.de iudi.⁊ Bal:in addi. Spccu.in ti.de appellationibus in
§.ij. ver. pꝛimo ⁊ Specu.in ti.de contu.in.S.pꝛimo ⁊ in.s.iii.⁊ etiãᷣ
in ti. de poſitio.ꝭ.viijiin fi.⁊ do.Anto.⁊ Joan · de JImo. in.c.tenor
extra de re iudi ad quos me remitto ⁊ redeo ad tex.de quo agi/
mus Cuius tex.verba ſunt hec. .

¶ Diuus Anto. martio adiuto pꝛetoꝛi de ſuccu
rendo ei qui abſenſ rem dimiſerat in humane ſẽ
tentiam reſc ripſit etiam ſi nihil facile mutandũ
eſt ex ſolemnibuſ inde vbi equitas euidẽs poſcit
ſubueniendum eſt. Itaque ſi citatus non reſpon
dit ⁊ ob hoc moꝛe pronunciatum eſt Confeſtim

autem pꝛo tribunali te ſedẽte adijt exiſtimari po

teſt non ſua culpa:ſed parum exaudita voce pꝛe
conis defuiſſe ideo reſtitui poteſt ⁊c.

¶ Quod metus cauſa

quod dicimus S.in heredem.

Bar. hic dicit ſe neſcire alibi iſtum tex.ad hoc pꝛopoſitum qð
vbi aliquid peruenit ad pꝛimum heredem tenetur quatenꝰ ad eũ
peruenit. Sed etiam heres eius tenetur : licet ad eum nihil perue
nerit ex poſt nam ſufficit perueniſſe ad pꝛimum non inſpecto vlti
mo herede vt hic in tex in ver. An vero ſufficiat ſemel perueniſſe
⁊ci⁊ in ver. ſufficit ſemel in heredem perueniſſe ⁊c. cum quo in
hoc ſto ſimpliciter: quia tex.clarus eſt ⁊ non eget aliqua mea noua
interpꝛetatione. Cuius verba ſunt hec.
In heꝛedem autem ⁊ ceteros in id ꝙ perue
nit ad eos datur non immerito: licet enim pena
ad heredem non tranſeat attamen ꝙ turpitervel
ſceleriter queſitum ẽ vel receptũ eſt:ad heredes

non debet pertinere ⁊c.cum.l.ſequẽti.

e iu *α*
unmmn n
N 2 *

eee 7 *

un

NA N
W
toe οα 6 n

Acho.

Cno mspre

Eürnnlina
tieſnngnurtmn
Wtcrenden wr.
Aaidre in
unwumünuh
Rorentustrrrir.
uurr E
MAAlnrad
uniim rN
denenuwanerti.
umntirn
riilaaltnta h
amnhas

nri
Ar n 0
DZZMZ cfunf
r, trmeſſcit

”
Nnlitan aiuct
Gmmeunminnifin urdürlne
Ainnſi Menſang dehet
AKaain, Mni n
nοααα0ααÜ1az7
uHmitXt mdr Na t
è
NNN.

§ Rro. maid ddinoewüdeſten
dqa lei miſaminpunurſt
iaerigincumm ſinbl cle nmei
mnuhe vat hiegnugaidiopoſet
can d r ſcuns ,on ſhon
ChrmuNimnat Canfſin
maurſinaalinin
äõ
ake dtntchmi ſalſtr

Qwünengenſt

Ein hereden
tnun ,ennn⸗

m e
aneii nmi
N e nlſt i

õ

Q,⸗ nod metus cauſa.

Juncta.l.pꝛecedenti eo.ti. Bar. hic
l. uideamus v reputat iſtum tex.ſingularem ad B
pꝛopoſitum ꝙ ubi ſemel cauſa eſt effecta delegabilis ſufficit vt in
ſterum duret delegabilis. idem dixit etim Dominus meus
Alex.de Imol in.liin pꝛinciin.xlvij. col.ff. de officio eius cui mã
dga.eſt iur.cum quib ſto quia tex.iſte clarus eſt maxie in ver. ſuffi
cit enim ſemel pe ueniſſe ad pꝛimum heredem ⁊c. de qua mã at
legendo dixi in l. filiuſfa..diui. ff. de leg.pe vbi poſui de re ſe
mel alienata an ſit poea ſemper alienabilis iuxta. I. pater. 9.xvrff⸗
delega. tertio cũ ſimilibus ad qᷓ me remitto: et ideo ꝓ nunc nõ me
tendã niſi ꝙ verba littere ſunt hec.

Cideamus ergo ſi heres ad quẽ aliquid per/
uenerat:conſumpſerit:id qð ad euʒ peruenit an
deſinet teneri: an vero ſufficiat ſemel perueniſſe
2 ſi conſumpto eo deceſſerit: Utrum aduerſus
heredes eius omnino cõpetat hec actio quoni/
am hereditariam ſuſcepit obligationem an non
ſit danda.quoniam ad ſecudum heredem nihil
peruenerit: ⁊ melius ẽ in heredẽ competere here
dis actionem ſufficit eum ſemel peruẽiſſe ad pꝛi
mum heredẽ:⁊ propria actio ẽẽ cegꝑat ⁊c.

ZDe dolo.

l. eleganter.s.ſeruus pactionis

Fideiuſſoꝛ regulariter non obligatur niſi demus pꝛius pꝛinci/
paleʒ debitoꝛez foꝛe obligatum ciuiliter uel naturaliter vt in. lipʒi
ma ⁊ in.l. fideiuſſoꝛ obligari in pꝛincipio vbi bonus tex. ⁊ in· . fi
deiuſſoꝛ.ff.de fideiuſſ.⁊ per nõ.per Bal.in.liſancimus.C.de vᷣb.
ſignifi. ⁊ per not.in.l.grece.ꝭ.ſiquis ſticuʒ.ffide fideiuſſ.⁊ per glo.
in.l.ſticum. 5. cum ſtipulatus.ff. de verbo.obliga.⁊ per Bal. in.l.i.
C. de mu.nõ.conti.inter pat᷑.⁊ filium lib.x.⁊ in.l.ſi vltra ⁊ ibi per
Bal. C. de fideiuſſ.? Bar.in.lſi quis pꝛo eo.ffeo.ti.cum ſimilibꝰ
que breuitatis cũ obmitto . Tamen ſecus eſt in expꝛomiſſor̃ nã
poteſt obligari pro eo.qui nullo modo obligatus eſt tex.eſt in.d.l⸗
eleganter. .ſeruus pactionis quem tex.dixit ad hoc pꝛopoſitum
eſſe vnicũ GBal.in.dl.cum vltra.C. de fideiuſſo.⁊ etiam Ang. in
l. v. 8. ſtipulatio T etiam dominus meus Alex.de Jmo.ibideʒ licet
Ludouicus Ro.⁊ Jo:de Imo.ibi dicant eẽ alia iura ð hocvt vbi
per eos pꝛout ał ibi legendo dixi de hisi⁊ ideo circa alia iura non
me extendo: Sed aduerte tu pro nunc rogo pꝛo vero ⁊ nouo
meo intellectu iſtius tex. Qui hoc non pꝛobat aliquo pacto ſi bene
ſubtiliter conſideretur. nam licet ſeruus non eſſet obligatus do
mino ſuo ⁊ expꝛomiſſoꝛ ibi pꝛo ſeruo interueniret. Tamen inter.
uenit non pꝛout ex tunc ⁊ non ſimpliciter. Sed vt obligatio tranſ
ferreretur in ſeruum poſt libertatem adeptam ⁊ ſic obligatio ex
pꝛomiſſoris non fuit pura. Ged conditionalis ⁊ parum duratura
in expꝛomiſſoꝛẽ ⁊ tranſitura in ſeruũ poſt libertatez vt ibi in ver.
Ut poſt libertatem tranſferatur in eum obligatio ⁊c.⁊ in verbo
manumiſſus non patitur in ſe tranſferri obligationem ⁊c. Uel
ſecundo poſſumus ⁊ melius etiam dicere pꝛo alio intellectu nouo
iſtius tex. ꝙ imo obligatio ẽt erat in principali ſeruo paciſcente cũ
domino ſuo pro libertate puta dare decem domino.vt daret ſibi
libertatem quo caſu ipſe ſeruus obligatur vt eſt tex.in.l.pꝛomiſſo
C. an ſeruus ex ſuo facto ⁊ in.l.fi.ff. de liberali cã ⁊ per cõſequẽs
Bal. fallitur ⁊ om̃s alij in intellectu uero illius tex. nam ex pꝛo
miſſor obligatur hic pꝛo obligato uere nam eo caſn cadit obligatõ
vera inter dominum ⁊ ſeruum vbi alias inter eos regulariter nõ
cadit ⁊ ſic ego nouiter intelligo illum tex. recte conſiderando eum
Cuins verba ſunt hec.

SEruus pactionis pꝛo libertate reum domi
no dedit ea conditione vt poſt libertatem tranſ/
feratur in eum obligatio: manumiſſus non pati
tur in ſe obligationem tranſferri. Pomponius

ſcribit locum haber̃ ð dolo actionem. Sed ſi ꝑ

Patronum ſtabit quominus obligatio tranſfe/
ratur dicendum ẽ patronũ exceptione a reo ſub/
mouẽdum ⁊c.

De dolo.

— * r ator cõſti i⸗
l. quidaʒ * enee erure nete aharen
per Cy.⁊ alios in.l,nihil ⁊ in.l.pꝛocuratoribꝰ.C. de procur. ⁊ in.l
nulla eo.ti. vbi at oꝛdinarie legendo dixi.poſt alios maxime poſt
dominum meum Alex. de Jmo ibi ⁊ ideo pronune non ero lon
gior: Sed pone ꝙ ex hac reuocatione ſubita ipſe eſt damnifica
tus in aliquo vtrum poſſit agere ad id contra ipſum conſtituentẽ
dicas ꝙ ſic caſus eſt in.d.l.quidam cũ glo.in ver.inani ⁊c.quẽ tex.
cuʒ glo·ad hoc ꝓpoſitũ nõ Bar.ibi p ſiugłi ⁊ Ludoui. Roiin ſuo
ſingulari in ver. Procuratoꝛ ⁊c.⁊ etiam voluit idem Bar.iml.ſi
mandaſſem .ff. mandati ⁊ glo.in cle prima extra de renuncia.
Sed tu aduerte pro vero ⁊ nouo ĩtellectu meo iſtius tex. nam
(cum reuerentia tãtorũ prum dixerim ) iſte tex.non meretur alle
gari ad hoc ⁊ nibil facit ⁊ etiam glo.facit minus nam ibi quidam
debitõ meus ſcripſit ad me litteras ſeu epiſtolax vt ⁊ tanq; miſſaʒ
ſeu miſſas a Titio ſeu nomine titij vere amiciſſimi mei:cui multũ
ego debebam vel qui mibi adeo erat amicus vel coniunctus me
vt votis ſuis ſacile obtemperare poſſem vel deberem:quibus litte
ris ſictis continebatur vt liberarem debitorem meum ⁊ ita ego
feci ob litteras predictas credens ipſas eſſe eius:foꝛeq; miſſas ab
amico meo ad me creditorem :et poſtea compertum ẽ.qð epiſtola
falſa erat vel inanis ⁊c. Dicitur ibi ꝙ ego creditoꝛ poſſum agere ð
dolo contra debitorem meum ſi ſuʒ maior.ſed ſi ſum minoꝛ.xxv
ãanis poſſum reſtitui. Et pro certotex. iſte in queſtione ſupra
formata nihil penitus facit vt vides nec etiam glo.Qne dixit ina
nis .i.quia ſtatim mutauit voluntatẽ. Puta quia amicus meus
vere ſcripſit epiſtolam ſed poſtea ſtatim mutauit et perconſequẽs
non probat hoc quia in caſu illo mutatio illa non operaret̃ Nec ol
perari poteſt aliquid quin debitor quem ego vere ſemel liberaui
non ſit vere ⁊ remaneat liberatus. Nec poſſem agere contra eum
vtpote ſemel liberatum a me nec etiam poſſum agere contra ami
cum ſcribentem vere quia oĩno ei ſatiſfacere volui ⁊ litteris ſuis
quãdo fuiſſentvere peniteat modo ſme nõ peniteat. Et ſi glo.ſen
tiret ꝙ in caſu illo agere poſſem contra debitoꝛem meum libera/
tum vel contra amicum male loqueretur. Quia quod ſemel pla
cuit amplius diſplicere non poteſt Minus etiam dicitur ibi ĩ tex.
vel in glo. ꝙ ille debitor in caſu quo vere ei dediſſem lr̃asvt libera
retur a ſuo creditore quas poſtea ſtatim reuocarẽ poſſet agere
me nec de hoc dicit penitus.hic ĩ tex. Sed ſolum de actione dan
da contra debitoꝛem decipientem creditoꝛem cũ lr̃is ſimulatis ⁊
hoc ẽ qð probat iſte caſus bene conſideratus. Sed plus dico ꝙ
glo. ẽt nõ bene intellexit iſtum tex.in verbo inani ⁊c.nam vera ex
poſitio iſtius tex in ver. Inanis ⁊c.eſt nõ ratione mutationisvolůᷣ
tatis ſcribentis Sed ex defectu ſoluzʒ ex parte mit:entis lr̃as illas
ſub nomine alieno factas ⁊ non vere prout nõ erant vere vt ſonat
aperte tex.iſte:Cuins tex.verba ſunt hec.

L. QIdam debitoꝛ quaſi ab amico epiſtolam
mitti creditoꝛi ſuo fecit vt ipſe liberetur:hac e/
piſtola creditoꝛ deceptus acquiliana ſtipulatio/
ne liberauit poſtea epiſtola falſa vel inani do/
mini reperta creditoꝛ quidem maioꝛ annis.xxv
de dolo habebit actionem:minoꝛ autẽ in integꝝ
reſtituetur ⁊c.

He minoribus:

iliuſfa. mior.
l:tertia.s.ſed utrum. iuce mior x⸗
iuſſu patris propterea non perdit reſtitutionem in integrum ſi eſt
leſus in contractu niſi in contractu mutui quo caſu omnino exclu
ditur a tali beneficio tex.eſt in. d.l.iij.S.ſed verñ in vᷣpo Excepta
æc.ff de mino.de cuius tex.deciſioñ multũ dubitauit Ludouicus
roma.in ſuo ſingulari in verbo Juſſus ⁊c. Dicens ꝙ deberemus
dicere totum contrarium cum in mutuo ipſe filius ſit magis pri
uilegiatus: qᷓ in alijs contractibus. Unde ſi reſtituitur in alijs qñ
eſt leſus multo magis debet reſtitui in eo et propter hoc dubitat
ipſe ibi et relinquit cogitandus. Sed tu diligenter conſidera ꝓ
vero intellectu ⁊ vera ⁊ noua mea interpretatione ⁊ pro ratione il
lius tex. Quem Ludouicus Roma. habuit ante oculos (vt ita di
xerim) ⁊ non uidit ⁊ mirũ eſt profecto:nazʒ iudicio meo: ratio eſt
quare filius ĩmutuo recepto non habet reſtitutionem in integruʒ
quia in eo contractu ipſe non obligatur quoquo modo:Sed ſolus
pater cuius conſenſu accipit ⁊ ideo non eſt opus Leſtututhane Nec

»*

iſto caſu eget ipſe auxilio legali vtpote qui nullo modo tenetur Sz
in alijs ↄtractibus celebꝛatis pꝑ eũ iuſſu paterno ipſe filius oĩo ẽ ve
re ⁊ efficaciter obligatns vt pꝛobatur ibi in ver. SFilius autem cũ
poſſit ipſe ⁊ ĩ poteſtate manens conueniri ⁊c.⁊ in ver.· Si igitur fi
lius conucnitur ac. Ideo ſieſt leſus reſtituitur reſpectu obligatio
nis ſue: ⁊ hec eſt vera ratio diuerſitatis inter mutuũ ⁊ alios con⸗
tractus:qʒ reſtõ conceditur filio leſo magis in aliis cõtractibus qᷓ;
in mutuo. Sed cur tam varie in mutuo qᷓ; in alijs contractibus
ſtatim ẽt dicetur.ſ.quare non obligetur in mutuo ſicut in alijs cõ
tractibus: Secundo dum etiam dicebat Ludouicus Ro.ĩ eo
dem ſingulari. ꝙ cum iuſſus patris tollat filio vnum remedium
ſcilicet reſtitutionis in integrum in mutuo non uidetur poſſe tol
lere exceptionem ſenatus conſulti macedoniani quod eſt aliud re/
medium ⁊ ideo ſuper hoc relinquit ẽt cogtandum. Sed tu di
cas qð cũ reuerẽtia ẽt ſe in hoc inuoluit: Na ideo iuſſus paternus
tollit ſibi beneficium reſtitutionis:quia pater omnino ipſe remãet
obligatus in totum ⁊ in ſolidum vnde non habemus hic diſputar
de exceptione Macedoniani quia eo ipſo ꝙ pater iubet mutuari
ſuo filio non babet locum ſenatus conſultum pꝛedictum Mec iſto
caſu eſt Mec oritur actio vel exceptio reſpectu filij. Et perindeeſt
ac ſi pater accepuſet pecuniam illam mutuam quo caſu non poteſt
dici: Mec tractari de beneficio reſtitutionis. Mec ẽt de aliqua exce
ptione pꝛoueniente ex ſenatus conſulto Qacedoniano Pro q́ᷓ
facit ẽt tex.in.l.ſed Julianus.S. qᷓq; ff. ad Macedonianum ĩ v.
Qm̃ patris voluntate ⁊c.⁊ iõ concludo hanc ce veram rationem
d.iij. . Sed vtrũ ⁊ cur tam varie in mutuo:qᷓ in alijs contractibꝰ
⁊ eam ſentit glo.in dicto.S.Sed vtrum in vere Excepit ⁊c.Que
dixit ꝙ filius vt nuntius pꝛebuit nudum miſterium ĩ mutuo ſibi
facto iubente pre:quam glo.ẽt non vidit Ludouicus Ro. pꝛo iſto
tex.quem ego intelligo vt.S.tibi mõ dixi.Cuius verba ſunt hec.

CSEDytrum:ſolis patribusfami.an ẽt filijs
fami.ſuccurri debeat videndum eſt mouet enim
dubitationem quod ſiquis dixerit etiam filijſfa
mi. in re peculiari ſubueniẽdum eẽ:efficiet vt per
eos etiam maioꝛibus ſuccuratur.i.pr̃ibus eoꝛuʒ
quod nequaquam fuit pꝛetoꝛis propoſitum.pꝛe
toꝛ enim minoꝛibus pꝛomiſit auxilium non ma/
ioꝛibus:ego autem veriſſimam arbitroꝛ ſenten/
tiam exiſtimantium filiuʒ fami.minoreʒ.xxp.an
niſ in integrum reſtitui poſſe ex his ſolis cauſis
que ipſius interſint: PDuta ſi ſit obligatus per
inde ſi iuſſu patris obligatus ſit pater vtiqʒ po/
terit in ſolidum conueniri filius autem cum ⁊ ipᷣe
poſſit ẽt in poteſtate mãnes conueniri vel etiam
emancipatus vel exheredatus in id quod facere
poteſt:⁊ quidem in poteſtate manens etiam inui
to patre ex condemnatione conueniri auxilium
impetrare debebit ſi ip̃e. Sed an hoc Auxilium
patri quoque pꝛoſit vt ſolet interdum fideiuſſo/
ri eius. Et non puto pꝛofutuꝛum: Si igitur fili/
us conueniatur poſtulat auxilium: Si patreʒ cõ
ueniat creditoꝛ auxilium cefſat excepta mutui
datione in hac enim ſi filius iuſſu patris pecuni
am accepit non iuuatur ⁊c: Ludouicus Bolo⸗/
gninus.

De minoribus.

l. tertia.s.ſ- ed utrum. Confiſcatio bonoꝛũ

ris non compꝛehen
dit pecculium pꝛofectitium iam datum filio tex. eſt in .l. ij.5. ſed
verum ⁊ ibialiquid poſuit Bar.de hoc quem tex.ad hoc pꝛo mi 7
rabili ⁊ ſingulari allegat Bal. in. l. pe. C. qui bonis ced. poſſunt :et
Bal. in.l.etiam in. xi.col.C.de executi.rei iudi.⁊ Joã.de Jmo. ⁊
dominus meus Alex. de Imo. in. l. ſi finita. . ſi de vectigalibus ĩ
ij. col. ff. de dam. infectovbi dicũt hoc eẽ verũ pter qᷓ; ĩ crie leſe ma
ieſtatis vt ibi per eos per.l.quiſquiſ.C.ad.l. iuł.maieſt.⁊ per tex.
in ·l. ij C. de bonis dãno. Sed tu aduerte pro vero ⁊ nouo intel
lectu meo iſtius tex. de quo etiam. S.feci mentionem in alio tamẽ

pꝛopoſito:Namiudicio meo ꝛita demum pꝛocedit hoc ſi bona pa
tris ſunt confiſcata pꝛopter eius debita: Gecus ſi pꝛopter delictnz
eius eſſet facta confiſcatio:quia tunc etiam compꝛehederet Pecu
lium paofectitium ⁊ ad hoc dicendum pondero ego tex. hic inver.
Bona a fiſco pꝛopter debita capta ſunt ⁊c. Et ſic lex conſiderat
vere hoc vyt bona capiantur a fiſco ob debita: vnde aliud eſt ſi cape
rentuxr a fiſco pꝛopter delictum eius quia tunc non ſeperatur pe/
culium pꝛout aperte ſentit iſte tex.bene ponderatus lʒ omnes ſcri
bentes hic alibi de illo tex. commemoꝛantes ſumpliciter intelligãt
eũ ⁊ nimis generaliter ⁊ large intelligant ꝓ ut.S.rettuli. Qui tex.

vere non recipit illam largam interpꝛetationem: ? Rõ eſt maioꝛ i

patre de linquente ⁊ ſic obligato ex cauſa delicti q;ᷓ ex cauſa ciuili
ratione maioꝛis odij que rõ ceſſat in obligatiõe mer̃ Ciuili: Et ita
ego nouiter ſubuliter ⁊ eleganter intelligo iſtum tex.ſi bene ⁊ accu
rate ponderet ur Cuius verba ſunt hec. .
Sed utrum ſolis pr̃ibuſfa. an etiam filijſ fa.
ſuccurri debeat videndum eſt mouet enim dubi
tationem quod ſi quis dixerit etiaʒ filijſfami.in
re pec. ſubueniendum efficiet ut per eos etiam
maioꝛibus ſubueniatur ideſt patribus eoꝛum ꝙ;
nequaquam pretoꝛis fuit propoſitum Pꝛetoꝛ
enim minoꝛibus pꝛomiſit auxilium non maioꝛi
bus: Ego autem veriſſimam arbitroꝛ ſententi/
am exiſtimantium filiumfami.minoꝛem.xxv.an
niſĩ integrũ reſtitui poſſe ex his ſolis cauſis que
ipſius iterſint. Puta ſi ſit obligat? periñ ſi iuſ
ſupatris obligatus ſit pater poterit utique in ſo
lidum conueniri uel etiam emancipatus uel exhe
redatus in id quod facere poteſt ⁊ quidem in po
teſtate manẽs ẽt inuito patre auxilium impetra
re debebit ſi ipſe conuẽiatur. C Sed an hoc au
xilium patri quoque pꝛoſit ut ſolet interdum fi
deiuſſoꝛi eius pꝛodeſſe uideamus: ſed non pu/
to pꝛofuturum: ſi igitur filius conueniatur: po/
ſtulat auxilium ſi patrem conuẽiat creditoꝛ au/
xilium ceſſat excepta mutui datione in hoc.n.
ſi filius iuſſu patris mutuam pecuniam acce/
pit non iuuatur perinde ſi ſine iuſſu patris con
traxit ⁊ captus ẽ ſiquidem pater de peculio cõ
ueniatur filius non erit reſtituẽdus: ſi filius cõ
uẽiatur poterit reſtitui ſIec eo mouemur quaſi
interſit filij peculium haber̃ magis enim patris
quam filij intereſt licʒ aliquo caſu peculium ad
filium ſpectet vtputa ſi patriſ eiuſ bona a fi/
ſco pꝛopter debita occupata ſunt:nam ex conſti
tutione diui Claudij peculium eiuſ ſeperatur ⁊c.

De minoribus.

l. Ait pretor.spermittitur. &

a cõ
feſſum partes iudicis ſunt tm incondẽnando vt in. l.pꝛoinde.ꝭ. fi
cum ibi plene nõ.ffad.l.acquil. Sed dubium eſt an talis confer
ſus ſaltem poſſit opponere de ineptitudine libelli:⁊ alioꝛum actuũ
iudicij in quo dicendum eſt ꝙ non per tex. in d.l.ait pꝛetoꝛ. S.per
mittitur de quo tex.ad hoc pꝛopoſitum multum exclamat Bal.
dicens eum foꝛe ĩ G̊ ſingularem in.l.ij. in vltima colicirca finem in
ver. Extra oppono ⁊c.C. de re iudi. Sed tu aduerte pꝛo nouo
⁊ vero itellectu meo iſtius tex. Qui iudicio meo H̊ non ꝓbat:ſi be
ne?⁊ ſubtiliter ponderetur nam confeſſus hic non opponit de inepti
tudine pꝛoceſſus vel alia ſimili exceptione nec de hoc tractatur hic
aliquo modo:Sed minor.xxv·annis cui facta fuerat ſolutio cum
paecepto iudicis a debitoꝛe ſuo opponebat hic de ſolutione facta ſi
ne curatoꝛibus ſuis ⁊ ſic de actu extraiudiciali hoc eſt de ſolutiõe
facta ⁊ foꝛte luſerat pecuniam ſolutam non autem opponebat ad
pꝛoceſſum nec ad aliquid de pꝛoceſſu ⁊ dicitur bic ꝙ non debet au
diri vt ibi in ver. Puto pretoꝛem minoꝛem non eẽ audienduz
⁊c· Et.ſic.minoꝛ ipſe pꝛimo nihil confeſſus fuerat neq; negauerat

A.ν . eee
igians enn
jͤe m
Kumranur
riugſtilengt er N
lctsre ene
Grdtäörrrn
NWnnainir.

NMnni

»

e
Nin N
n
erniner 2

chſe

SAguentntggeinſ⸗

aunuänguchncite
ncftguin,

Ei Randn,(Belgnboenn

d ſägüntm
asiſenemns
Nrmn⸗ſtgimflusennninnn
amim rmantin niin
ſr anunnn dlinr i,t/.
amns mmun wanimn ue⸗,
mmrNieſ ſe iſin unis
siſcridendanet Geeclioch
ſins wrcrt ewidcdrs: ſfüitsch
rutchend uct d wotenur got
Nolmmpeder gonin ns
unck q; Awaſ alinad
ſrai mA N a bon ſ⸗
õõ
Cud alimtiſſchenurn

De mmonbis

upaor nirn .

ä

in eo iudicio: Nec de hoe dubitatut ibi ner ſi conſeſſus fuilſet ſine

curatoꝛe valuiſſet confeſſio huiuſmodi Sed pꝛeſupponitur ab ip̃a
lege ſolẽnit factam vt ibi m uerbo Muidin ſi pꝛetoꝛ decernat ſol
uendam pecuniꝗ ⁊c.et in in verbo Et ſoluerit ⁊c.et ſic lex. hoc pꝛe
ſupponit non aũt diſputatur hic de hoc aliquo modo an pꝛetoꝛ be
ne mandauerit vel ne ſed ſolum de actu ſolutionis exiudicialis et
executiue facte vt in. d. ver. iᷣ pꝛetoꝛ decernat ſoluendam pecuniã
⁊c. ⁊ poſtea dicitur ⁊ ſoluerit ⁊c.qui duo ſunt actꝰ vnuſ. ſede pꝛo/
teſſu ⁊ alius extra pꝛocoſſum pro executione:nam ſi ſolutio fuiſ/
ſetetiam facta in iudicio non fuiſſet dubitatum ⁊ caſus iſte fuiſſet
de indubitabili contra.l. ancille.C.de furtis ⁊.l. quod labeo de
carbo edicto In quo addo etiam vnum verbum Quod a/
deo confeſſo nõ licet opponere de ineptitudine pꝛoceſſus Qò etiã
non licet opponere de pꝛoceſſu aliquo non facto ſᷣm Inno. in. c. q̃
liter ⁊ quando extra de accuſat.⁊ Ang.in.l.vulgaris.ff de furtis
⁊ bal.in.l.mercalem.C.de condi.ob turpem cauſam ⁊ Bar.in.l.
confeſſus. ff.de cuſto.reorum ⁊ Bal.in.l. et ſi ſeuerioꝛ in vlti. col.
C. de infa.⁊ Ang. Areti.in ſuo libello maleficioꝛum in verbo.Cõ
fitentur ⁊c. Et glo.in.c. Piſanis extra de reſtitu·ſpolia.⁊ Bal · i. l.
vt debitum. C. de heredita.actio vbi limittat hoc multum not᷑.et
Bal in.l.ij .c ſi actoꝛ in vlti. col. C. de iure cal. vbi etiam umi
tat alio modo ad queʒ me remitto et redeo ad tex. noſtrũ in qͥ di
co etiam ꝙ nulla erat ineptitudo pꝛoceſſus cum mandatum ſeu
decretum iudicis factum omnino de ſoluendo minoꝛi ſuppleuiſ/
ſet omnemidefectum curatoꝛum minoꝛis ⁊ perconſequẽs iſte tex.
recte intuenti non facit ad pꝛopoſitum Cuius verba ſunt hec.

¶Permititur etiam ex conſtitutione pꝛiucipuʒ
debitoꝛi compellere adoleſcentem ad petẽdum
ſibi Curatoꝛes. Quid tamen ſi pꝛetoꝛ decernat
ſoluendam pecuniam minoꝛi ſine curatoꝛibus
ſoluerit an poſſit ẽe ſecurus ⁊ dubitari poteſt.
Puto autem ſi alleganti minoꝛem ẽe compulſus
ſit ad ſolutionem nihil ei imputandum:niſi foꝛ/
te quaſi aduerſus iniuriam appellandum quis
ei putet:hed credo pᷣtoꝛem hunc minorem reſti
tui uolentem auditurũ non eẽ ⁊c.

Se minoribus.
l. ſi ex cauſa.s.nunc nidenduʒ.

Cautela traditur multum ſingularis ſi vera eſſet per Ludoni
tum Ro.in ſuo ſingulari in verbo. Minor ⁊c.el ſeptimo ad ir
ritandum ſententiam que lata eſſet contra eum qui excluſus ẽ re
medio reſtitutionis in integrum : vt lite pendente fiat tractatus
tranſactionis ⁊ pꝛobetur poſtea lata ſententia contra eũ ꝙ agens
vel conuentus erat paratus tranſigere cum minoꝛe Mam contra
ſententiam poſtea latam ſine dubio poteſt peti reſtitutio in integrũ
ratione leſionis ſm eum quia non fuit facta vt potuit fieri tranſac
lio ad hoc allegabat tex. õm eum ſingularem in. d.l. ſi ex cauſa .5.
nunc videndum in verbo. Si ergo ⁊c. ⁊ dicit quod Bar ibi ita
gloꝛiatur de iſto ter. Sed tu aduerte rogo quia idem volnit ẽt
HBal. ⁊ Albericus de Roſa. ibidem ⁊ Bal. in. l. i. in ij. collu. de
reſci.vendi.⁊ dominus Frãciſcus cremo.in ſuis ſingularibus in
ſingk. incipien. Obtinui ſemel ꝛc. qui omnes exclamãt ad hoc pꝛo
poſitũ de iſto tex. Inſquo dicas tu ꝓp nouo ⁊vero ĩtellectu meo
ad eum qui non pꝛobat aliquo modo:ſi bene ⁊ ſubtiliter pondere
tur Nam dicitur ibi Qõ ſi minoꝛ potuit pꝛo fure dãnum deder
reſtituendus ẽ æc. Qð ẽ dicere ꝙ ſi ex furto potuit reducere cũ
aduerſario vt eſſet dĩnum ⁊ ſic minoꝛi pena ſaltem in tantũdem
minus q; lata ſit ſententia poterat ſibi prouidere p tranſactionezʒ
poteſt reſtitui tanq; leſus in tanto pluri declaro vt bene intelligas
iſtum tex. Cuius dabo tibi nouum ⁊ ueriſſimum intellectum⸗
one petitur a me minore certum quid puta ducentũ pꝛo fur
to non manifeſto vel quadruplum p mamifcſto furto put põt vʒ
nãm furti maniſeſti vel non manifeſti: vt in.l.i ff ð furtis ⁊ ego po
mi pendente iudicio tranſigere cum aduerſario vt eſſet damnum
componere pꝛout de damno cuius pena eſt duplum cõtra negã
tem v ſimplum contra conficientem vt in.l. contra negantem. C. ad
l aqcuiliã. ⁊ non feci hane compoſitionem: ⁊ ſententia lata eſt ĩ du
pl uel quadruplũ pꝛo furto certe poſſuz ego minoꝛ iſto caſu tanqᷓ
enoꝛmiiſſe leſus reſtitui vbi ſi fuiſſemus ĩ cauſa damni dati poterã
confiteri confitendo non fuiſſem obligatus niſi adiſimplus ⁊ mõ
ſum obligatus ſaltem (⁊ ad minus )jad duplum ⁊ ſic leſio conſtat
apparet in tantũdẽ ab eo in quo potui me exonerare. iſto caſu

bene dicam me poſſe reſtitui alias autem non licct conſtet de non
facta tranſactione:quam facere poteram in qua potuit fieri melioꝛ
condictio mea in aliquo ⁊ ſic requiro ego pꝛoverificando remedio
iſtius tex. vt pꝛobet leſio omnino in tantundem in eo in quo mõ
condemnatus ſum vt ſi poteram facere pꝛo centum babeam mõ
ſoluere ducent᷑. Itẽ confeſſio mea põt at multum operari ĩ dã
no dato.⁊ perconſequens concludo ꝙ ſi trãſactio potuerit fieri in

xl.⁊ fui condẽnatus inducentum non poſſum reſtitui ⁊ tunc non

habet locum diſpoſitio iſtius tex alias autem ſic. i
narhee⸗ x Cuius verba

C. M1 Qidendum eſt minoribus vtrum
in contractibus captis dumtaxat ſubueniatur
an etiam delinquentibus vtputa ſi dolo aliquid
minor fecit in re depoſita uel comodata uel ali/
as in contractu an ei ſubueniatur ſi nihil ad euz
peruenit ⁊ placet minoribus in delictis non ſub
ueniri:nec hic itaqʒ ſubuenietur.nam ſi furtum
fecit uel damnum iniuria dedit non ſi ubuenietur
ei.ſed ſi ex damno dato confiteri poſſit ne du/
pli teneatur maluit in hoc ſolum reſtituẽdus ſit
ut pro confeſſo habeatur Ergo ⁊ ſi potuit pro
fure damnum dedere ꝗᷓ actionem dupli uel qua
drupli pati ei ſubuẽ ietur ⁊c.

He minoribus.

l. Minor magiſtratus. Quando

minoꝛ petit le
ſus ſe reſtitui an debeat ſpecialiter expꝛimere articulum in quo
petit reſtitui an vero ſufficiat libellus generalis ſimpliciter dicen
do. Peto me reſtitui vc. in hoc reperio Ludouicum Roma.
in ſuo ſingulari in verbo Minor ac. vbi dicit ꝙ aut petitur re⸗
ſtitutio coꝛam prinicipe ⁊ ſufficit generalis petitio aut petitur co
ram inferioꝛe a pꝛincipe·⁊ tunc requiritur ſpeclalis mentio articu
li in quo leſus eſt per tex. um eum ſingularem in.d.l.minoꝛ ma
giſtratus Sed tu aduerte pro vero ⁊ nouo intellectu meo iſti
us tex. qui nihil ad hoc cum reuerentia facit. ſed ſolum fit hic dif
ferentia in reſtitutione concedenda contra ſententiam an princepg
poſſit vel inferioꝛ ab eo ⁊ b ñdifferentia fit quo ad hoc. Sed non qͥ
ad generalem vel ſpecialem petitionem reſtitutionis fiendam ma
gis coꝛam vno.qᷓ; alio vt aperte probatur ex iſto tex. quem vt be
ne intelligas: legas eũ cũ.l.pꝛecedenti ⁊ cum ſequenti.ꝭ.ibidẽ cir
ca quam materiam addo etiam vnum verbum ꝙ reſtitutio põt
peti hodie coꝛam quocunq; iudice ⁊ concedi vt in.l.ficum ibi nõ.
C.vbi ⁊ ad quem ⁊ per Bar.in.l.in cauſe.S.nunc uidendum.ſff.ðᷣ
minoribus ⁊ Bal. in..obſeruare..vbi decretum fr de officio ꝓ
conſu.Et Saly.cõbononienſẽ in.l.placet.C.ð peda.iudi.ad quoſ
me in hoc remitto ⁊ redeo ad texnoſtros de quibus agimus nũc
ne exeamus meſſes noſtras. Quoꝛum verba ſunt hec.
Ainor autem magiſtratus contra ſentẽtiam
maiorum non reſtituet.ſin autem Princeps ſẽ
tentiam dixit ꝑ raro ſolet permittere reſtitutio
nem ⁊ induci in auditorium ſuum eum qui per ĩ
firmitatem etatis ſe dicat eẽ captum duʒ ea que
pro cauſa ſunt dicta non allegat vel ab aduoca/
tis proditum eſſe querat. Deniqʒ Slablio
nem atilicinũ diuus Seuerus ⁊ Imperatoꝛ An
toninus non audierunt incolorate reſtitui deſi⸗/
deranteʒ aduerſus fratreʒ poſt ſpeciẽ in audito
rio principis finitam: Sed ⁊ pro ſenio contra
res bis iudicatas in integrum reſtitui diuus Se
uerus ⁊ Antoninus reſcripſerunt in Auditorio
ſuo examinari.Ideʒ Imperator Licinio fronto
ni reſcripſit inſolitum eẽ poſt ſentẽtiam ſuaʒ ex
appellatione dictam alium in integrum reſtituti
onem tribuere niſi ſoluʒ principem:ſʒ ſi ab Ivmꝑ
atoꝛe iudex datus cognoſcat reſtitutio ab alio

niſi a principe qui iudicem deſtinauit non fiet.

non ſoluʒ autẽ minoribus verum etiaʒ ſucceſſoꝛi
bus minoꝝ datur in integruʒ reſtitutio ⁊ ſi ſint ip
ſi maioꝛes ⁊c. ¶ Alia lex ſequens.C JlRC ER
dum tamen ſucceſſoꝛibus pluſquam ãnum dabi
mus vt edicto eſt expꝛeſſum ſi foꝛte etas ipſius
ſubueniat:nam poſt annos. xxv. habebit legiti/
mum tempus hoc enim ipſo deceptus videtur
ꝙ cum poſſet reſtitui infra tempus ſtatutum ex
ꝓſona defuncti hec non fecit:plane ſi defunctuſ
ad integrum reſtitutionem modicum tempus ex
anno vtili habuerit huic heredi minoꝛi poſt an/
num.xxv.completum non totum ſtatutum tem/
pus dabimus ad integrum reſtitutionem ſed id
dũtaxat tempus quod habuit is cui heres exi/
ſtit ꝛc. Ludouicus Bologninus.

Oe minoribus.

G lo.i.in.fi.in.l.intra utile Rai

in ver ſiculo.iiij.quero ⁊c.in.v.col.C.quando pꝛouocare non eſt
neceſſe ⁊.d. Ant.in Rubꝛica extra de iudi.⁊ etiã dominus meus
Alex.de JImo.in.l.v.in pꝛin.in.iij.col.S.de verbo.obli.⁊ ẽt idem
Ons meus Alex. in.l.ſi finita.S. Julianus in viij.col.ff.de damno ĩ
ſec. ⁊ ẽt in Rub.ff de re iudi.in vlti.col.reputãt iſtam glo.ſingula
reʒ ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ lz alias cõſueuerit dubitari que ſit ſnia dif
finitiua ⁊ que interlocutoꝛia habens vim diffinitiue de quibus ꝑ
glo. magiſtraz in cle.pꝛima in ver. diffinitiua de cauſa poſſeſſiõis
⁊ ꝓpꝛietatis ⁊ per glo. in cle.fi:in verbo repulſione ⁊c.de appella/
tionibus tamen ſententia decidens vnum articulũ ſubſtãtialẽ quo
ad negocium pꝛincipale dicitur habere vim diffinitiue per iſtam
glo. iuncto tex. de quo alias dixi in.d.l.v. in pꝛin. de verbo.obliga.
poſt dñz meũ Alex. ibidem ⁊ ideo pꝛo nunc non me multum ex
tendam circa hoc niſi ꝙ alias ibi dictis per alios ⁊ etiaz per me ad
do nunc vnum verbum pꝛovero ⁊ nouo itellectu meo iſtius tex.
vna cũ glo.nam ſi bene ⁊ ſubtiliter ponderentur non pꝛobant hoc
⁊? loquuntur in diuerſis terminis vʒ de interlocutoꝛia que fere
totaʒ cauſam determinabat quo caſu non eſt dubium ꝙ habz viz
diffinitiue ſed non dicit iſta glo. ꝙ ſententia decidens vnum arti
culũ tactum in cã dicat᷑ ſententia habens vim diffinitiue ⁊c. pꝛout
loquitur Gal.⁊ alij de quibus ſupꝛa vnde glo.pinguius loquitur
inſpecto negocio principali pꝛout pʒ ex eius verbis que ſunt hec.

¶Et pꝛim oponã verba tex.l.itra utile tẽpus re
ſtitutionis apud pꝛeſidẽ prouincie in integruʒ re
ſtitutionem petierunt minores ⁊ de etate ſua pi-
bauerunt:dicta ꝓp etate ſnia aduerſarij vt impe
dirent cognitõeʒ preſidis appellarunt ad impe
ratorem:preſes ĩ aduentuʒ appellationis cetera
cognitionis diſtulit. Queſitum eſt ſi finua apud
imperatoꝛem cognitione ⁊ in iuſta appellatione
pꝛonunciata egreſſi etatem depꝛehẽdantur an ce
tera negocij implere poſſint cum ꝑ eos non ſtete
rit quominus res finem accipiat Reſpondidi ſe
cundum ea que pꝛoponerentur perinde cognoſci
ac ſi nunc intra etatẽ eſſent ĩc. Nerba aũt glo.
ſunt hec. Lribus modis ⁊c.in verſi.vel dic ꝙ il
la intelligitur niſi interlocutoꝛia talis ſit vt ſiati
executioni mandetur vel cauſam fere totã deter
minet vt ſupꝛa eodeʒ.l.ait pꝛetoꝛ. S. permittitur.

De minoribus.

Hlo. in. l. in cquſe⸗ In glo. magna in fine

. S e ⁊c. Bar. hic ⁊ etiaʒ Jo.
de Imo.in.l.diuus.ff. de re iudi.⁊ dominus meus Alex. de JImo.

in.l.in pꝛouinciali.ff,. de noui operis nunciatione in appoſtillis ſuis

ad Bar · ibi feputant iſtam glo.ſingulafem ad boe ppoſitum g.
vbi competit exceptio non habet locum remedium extraordinariũ
ſicut dicimus duari competit actio ſeu remedium oꝛdinarium
regulariter ceſſat extraoꝛdinarium dicta.l.in pꝛouinciali cũ ibi ple
ne nõ. per omnes ⁊ in.d.l.in cauſe ⁊ in.l.emilius.ff. de minoꝛibus
⁊ per Bar.i.liſi minoris.ff.de adminiſtra.tu.⁊ per Bar.in.l.ſi.¶
ſi aduerſus rem iudicatã ⁊ alias legendo dixi in.d.l.in pꝛoumciali
poſt alios docentes ibidem ⁊ maxime poſt dictum. D. meum ad
quem me remitto⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero. Sed redeo ad
glo. de qua agimus. Cuiusverba ſunt hec.

¶ In cauſe ⁊c.in uer.ſed quid ſi non actioneʒ ha
bet ſed exceptionem an detur in integrum reſtitu
tio Jo. utiqʒ ut quia deceptus ultra dimidiam iu
ſti pretij itẽ da exemplum ut infra eo.l.ſi minoꝛ
S. minoꝛes ⁊c.

De minoribus:

Z patri Ludouicus Ro.in ſuo ſingulari in ver. Cõ
. iuncta perſona ⁊c. Dicit ꝙ lz coniuncte perſone
regulatiter nõ poſſit fieri ſolutio ſine mãdato vt.leii.ff vt lega.no
mine caue⁊ iuxta nõ.per Bar.in.l.vero pꝛocur. ff. de ſolutio.⁊ p
Bar. in. hprima. C. de ſententijs ⁊ in.l.qui hominẽ.ꝭ.ſi gener. ff.
de ſolut. ⁊ in.l.non ſolum in.ij.col.ff.ſolu matri.⁊ in.l.cum mari
tuz ⁊ ibi per Bal. C. de ſolu.⁊ in.l.exigendi ⁊ ibi alias dixi legendo
poſt alios oꝛdinarie ⁊ maxime poſt dominũ meũ Alex. de Itmol.
ibideʒ. C. de pꝛocurato.⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ nõ ero ⁊ ad ibi di

cta me remitto poſt dominum meũ Alex.de qmol.ibidem cum

ſimilibus. Tamen fallit õm eum vbi perſona coniuncta pro q̃
coniunctus recipit ſolutionem eſſet pꝛodiga vel infans quia tunc
poteſt ei ſolui per caſum:quem ipſe multum extollit in d.l patri.
Sed tu aduerte quia cum ſupoꝛtatione eius pꝛimo iſtum tex.
dixit ibi Bar · foꝛte alibi non reperiri de quo Ludouicus Roma.
non facit mentionem. Secundo dico ꝙ ſalua pace eius tex. iſte
boc non pꝛobat ⁊ alius eſt ſenſus eins Nouus ⁊ verus meus ad
eum nam ideo ibi conceditur petitio reſtitutionis in integrum con
iuncte perſone pro minoꝛe.xxv.annis pꝛodigo vel infante ⁊c. qꝛ
ibi tractatur de maximo pꝛeiudicio illoꝛum ne per lapſuʒ tpᷣis da
ti ad petendum reſtitntionem in integrum illi totaliter excluderẽ
tur a tali ⁊ tanto beneficio. Sed ꝙ coniunctus eoꝛum poſſit reci/
pere ſolutionem pꝛo eis a debitoꝛe eoꝛum Non ẽ hoc tanti pꝛeiu/
dicij cum debitoꝛ omnino remaneat debitoꝛ vnde non debet poſſe
ſolui.etiam coniuncto ꝓdigj vel infantis.Et lſʒ in vtraque requira
tur ſpeciale mandatum et pꝛopterea voluit dicere Ludouicus ro.
ꝙ ſicut cõiũctus pꝛodigi vel infantis poteſt petere reſtitutionẽ in ĩ
tegrum per iſtum tex.ita poteſt etiam ei ſolui dico ꝙ de maioꝛi p
iudicio minoris agitur in petenda reſtitutõe·qᷓ; in ſołone recipien
da vel non ⁊ ſic diuerſa eſt rõ ĩ pꝛedictis. Tamen ego limittan/
do pꝛedicta bene dicam quod vbicũq; immerẽt vſure vel aliquid
enoꝛme dandum contra pꝛedictos poterit coniunctus eoꝛũ a debi/
toꝛibus recipere ſolutionem vt ſoluat alijs ne incidant minoꝛes in
gliquod pꝛedictoꝛum alias autem ſtabimus regule dicte. lyij.
Et ſimiliter dum Ludouicus No.dixit eẽ idem quando coniſᷣ
cta perſona: pꝛo qua recipitur ſolutio eſſet furioſa per tex. in.l. ij.
S. fr.ff. ſolu · ma. c. Dico ꝙ in hoc etiam cum ſupoꝛtatõe non bene
loquitur nam ille tex in.d.S.fi.loquitur in patre non autezʒ in alijs
coniunctis remotioꝛibus ⁊ ẽt vltra hoc pater ibi habebat ius in
illa re Nam illa actio dotis erat cõmunis patris ⁊ filie vt ibi dicit
Sed nos loquimur in coniuncto remotioꝛe ⁊ etiam non habente
aliquod ius in re ergo Ic. Mihilominus etiam in illo dicam il
lud quod ſupꝛa dixi in coniuncto pꝛodigi vel infantis. vt poſſit re
cipere ſolutionem vbi imineret periculum vſurarũ vel aliud ſimi
le vel maius ⁊ nunc tu habes intellectum verum ⁊ nouuʒz ad tex.
in. d. lpatri circa cuius materiam addo etiam vnum verbum qð
licet coniunctus poſſit agere pꝛo coniuncto vt pꝛobaui in princi.
Tamen non poteſt coniunctus pꝛo coniuncto conſtituere pꝛocura
toꝛem ante litem per eum conteſtatam: ſed poſtea bene põt s Cy.
in.d.l.exigendi de procura.⁊ Specu. in ti. de procura.ꝭ.ratõe quo
que conſtituentis in ver· Quid ſi canonicus ⁊c.⁊ ibi Bal.in ad
ditionibus ad ſpecu.⁊ Specu.in ti.de inſtru edi.S.nunc vero aliqᷓ
in uer. Sed nunquid ⁊ce.⁊ Ludouicus Roma. in ſuo conſilio
ccxxxij. Et ẽt in conſi:ccxxxvij. Incipiẽte Spectabilis domine ⁊c
in · v.col. ybi limittat hoc multum not.non habere locum in cau⸗
ſis in quibus lis non conteſtatur. Nam tunc poteſt coniunctus vł
alius conſtituere pꝛocuratoꝛem etiam ante litem conteſt.per tex.
in.l.minor.C. de pꝛedijs minoꝛum ad quem me remitto ⁊ redeo

ad tex.noſtrum..Cuius.verba ſunt hec.·

eſt e ℳ*
ceeſe
ſſor gi

ſclci.

lalz

inen

intrtaneme n
—
ihi are an
Rrr. 10
rRNRReai
Wuninurnen
ErNrNn
emttine
Enirier
i
NuGAf U
frner n
Gr
rin annnan
riniseue⸗

eheh g

mcimr riHNtnn me
virma nmutpnilnt
”M
õ
unminymiliniir anin
n amaihum gn
rr HGiNrNNNitmigei
mENE NNNren ed
nmm W Anints Ei inurunn
nmummdNNüdintlichliut
md tirtafi ein iinnti
ttn dtidn Nenuni,
ma i ed inin r iehe
a Ntdriis Lunmn Einin,
wrA EYtis iI ne u ienid
im mm rANNMNANNNEtit
miunatſtnunitune
l
—æ
e n ſemchtininnrnl
ut Do rbtaman il eſ
õ
ramrim iifn Anilbinehlid
nNünniſid
nor

Patri pꝛo filio omnino pꝛeſtã da reſtitutio E:
licet filius reſtitui nolit quia patris periculum a
gitur:qui de peculio tenetur ex quo apparet cete
ros cognatos vel affines alterius eẽ condictiõis

MNec aliter audiri opoꝛtet qᷓ; ſi ex voluntate ado

leſcentis poſtulent aut eius uite ſit iſte adoleſcẽſ
vi merito etiam bonis ei debeant interdici.

Se minoribus.

l. Parti S predium quoque.i
fueuit excnſare poſſeſſoꝛem a fructibue. qui percipi potuerũt:qui
i non ſint vt nõ teneat ð eis vt in.l ſi funduz. C. de rei vendi.
cum ibi nõ. Et rõ eſt quia poſſeſſoꝛ ex titulo pꝛeſumitur ẽe in bo
na fide iuxta nõ. per Bar. in. l. fi. C. vnde ui ⁊ per Bar. in. l. quẽ
admodum · C. de agrico.⁊ conſi.le xi.⁊ per Bal.in.l. apud anti/
quos.C.de furtis vbi dixit ꝙ poſſidens ſine titulo pꝛo certa par/
le tẽpoꝛis non eſt bonefidei poſſidens vero idez cum titulo ꝓ alia

parte tpis ẽut ibi p eũ ad quẽ me remitto. Nec non ad dñm me

um Alex. de JImo. in conſilio.lxxxviiij.in.iij.colĩ·v. volumine cõ
ſilioꝛum ſuoꝛum incipien. An contra habenteʒ titulũ ⁊c.⁊ in conſi
lio. xcij. in eodẽ.v.volumine incipien. De remedio.C. reintegran
da ⁊c.vbi ponit late quomodo ⁊ quando ex ti. pꝛeſumatur bona
fides. Tamen hoc non habet locum in re minoꝛum:quia poſſeſ
ſoꝛ rei minoꝛũ nullo modo excuſatur ẽt ſi cum titulo poſſideat a
fructibus percipiendis quos non percepit :nam ad eos tenet̃ glo.
eſt ſingularis in. d.l.patri..pꝛediũ quam ſolitariam ad hoc dixit
Ludouicus Roma.in ſuo ſingulari in ver. Titulus.Que fᷣm
eum ẽt probatur per iſtum tex.in ver. Ut tamen ⁊c.⁊ idem vo
luit Sran.Cremo.in ſuo ſingulari incip en. Tu ſcis ꝙ titulus
non excuſat ⁊c· Qui dicit ad hoc eẽ glo.nõ. hic quam foꝛte alibi
nõ reperies ᷣm eũ. Szʒ tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero meo intelle
ctu iſtius tex.et glo. ibidez in ver. Cuʒ fructibus ⁊c. Quaʒ glo.
bene nõ. tu quia ſi hoc dicit illa glo. iudicio meo nimiſ extendit fim
brias nam in vſuris pꝛetij ſoluti per minoꝛem venditoꝛi plus quã
res valeret vendita minoꝛi verũ eſt ꝙ tenetur de vſuris perceptis
1ẽt ĩ his quas ꝑciꝑe potuit vẽditoꝛ:qui hũit pecumã minoꝛis ⁊ B
videtur diſponere iſte tex. in ver. vſuras quas ex precio percepitvł
percipere potuit reddat ⁊c. Sʒ in caſu ↄrio: quando maioꝛ emit
a minoꝛe rem minoꝛis ꝓ minori qᷓ; valeat tex. dicit eum emptoꝛẽ
teneri de fructibus non autem dicit aliquid de ꝑcipiendis. ⁊ ratio
diuerſitatis eẽ põt qui cx pecunia facilius poteſt percipi fructus.qᷓ;
ex te ſeu ex pꝛedio Uel o ⁊ melius dico ꝙ etiaz in vſuris pecu
nie non tñr ſemꝑ de ꝑcipiendis:nam tex.loquitur alternatiue quaſi
dicat ꝙ ſi percepit vſuras tñr eas reſtituere:aut ſi nullas percepit
⁊ tũc tñr ad reſtitutõem eius quod ꝑcipiſſe potuit alias aũt nõ. Sʒ
ꝙ teneatur de perceptis ⁊ etiam de percipiendis non dicit iſte tex.
ſi bene ponderetur in ver.percepit aut percipere potuit reddat ac.
alias dixiſſet percepit ⁊ percipere potuit ac · Sed alteruʒ iſtoꝛum
ſufficit. Et iõ dico nunc ꝙ cum glo.in.d. verbo cũ frucubus ⁊c.di/
cat emptoꝛem rei minoꝛis teneri ad fructus quos perciꝑe potuit
quia ſic.S.ẽ in uſuris in pꝛoximo reſponſo ⁊c ĩtellexit etiam alter
natiue ⁊ non copulatiue quaſi dicat:aut h̊ͥ aliquos fructus perce/
pit ⁊ tũr eos reſtituere aut nullos percepit: ⁊ tũr ad eos quos per
cipere potuit cũ minoꝛ ipſe in neutro iſtoꝛum caſum teneatur niſi

inq;tũ factus eſt locuplectioꝛ. vt hic dicitur in tex.⁊ in pᷣtio ⁊ in re

vnde contrahens ſecu etiã teneri non debet ita amare de fructibꝰ
perceptis vel vſuris perceptis ⁊ etiam de percipiendis:⁊ hoc mo/

do ego nouiter intelligo iſtum tex.⁊ iſtam glo.nõ.Cuius tex.yer/

ba ſunt hec. vna cũ glo. ſua.
Pꝛedum quoqʒ ſi ex ea pecunia pluris quaʒ
opoꝛtet emit ita tẽpanda res erit vt iubeatur vẽ/
ditoꝛ reddito pꝛetio recuperare pꝛedium: ita vt
ſine alterius dãno ẽt creditoꝛ a iuuene ſuũ conſe
quat᷑ ex quo ſcilicʒ ſimul ĩtelligimus quid obſer
uari debeat ſi ſua pecunia pluriſqᷓ; opoꝛteat eme
rit ut tñ in hoc ⁊ ſuperiori caſu uenditoꝛ qui pꝛe
dium uẽdidit ẽtuſuras quas ex pecunia pꝑcepit
aut perciꝑe potuit reddat ⁊ fructus quibus ẽ fa/
ctus locuplectioꝛ iuuenis reſtituat.itẽ ex diuer/
ſo caſu ſi minoꝛe pꝛetio qᷓʒ opoꝛtuerat uendide-/

rit adoleſcens emptoꝛ quidem iuberi debebit p/
dia cum fructibus reſtituere iuuenis autem eate
nus ex pꝛetio reddere quatenus ex ea pecunia lo
cuplectioꝛ factus ẽ ⁊c. C Nerba autem glo. ſunt
hec. CCum fructibus etiam quos perciper̃ po
tuit quia ſic ẽ in uſuris ſupra proxime Reſpon/
ſo ⁊c.Luoduicus Bologninus.iu.v.doct.

De minoribus.

l. Oinor nigintiquinqʒ annis.
Si confiteoꝛ me hahuiſſe ⁊ recepiſſe a te centum puta pꝛo do/
te vxoꝛis mee Johanne ex nobili familia ⁊ vetuſtiſſima de Ludo
uiſijs in vno inſtrumento ⁊ poſtea in alio inſtrumento non obſtã
le iſta confeſſione pꝛomiſi ei centum ⁊ ſtipulata eſt ſibi reſtitui/
An illa pꝛima confeſſio uideatur facta ſub ſpe future numeratio/
nis ¶Adeo ꝙ potioꝛ ſit illa ſtipulatio ſequens ⁊ intelligatur po
ſterioꝛ qᷓ; confeſſio mea vt ſolum ex ſtipulatione agi poſſit õ me ⁊
ſimulata pꝛeſumatur eẽ cõfeſſio illa mea pꝛecedens adeo ꝙ ſoluz
ex ſtipulatione agi debeat breuiter dicas qð ſic texeſt in.d.l.miĩoꝛ
xxv. annis cui ſidei commiſſum Quẽ tex.dixit ad hoc eẽ notabi
lem ⁊ non reperiri alibi HBal.in.l.abſcentis in.v.col. in.iij ↄbina
tione in ver. Ex his infertur ad talem queſtionem ⁊c.C. ſi cer.
petatur. Sed aduerte tu ad verum ⁊ nouum meum intellectuʒ
iſtius.l.minoꝛ quia non eſt ratio ſimulationis que operetur illud
hic. Sed c quia vbi minoꝛ ille ex cauſa iudicati habebat paratam
exequutionem:modo fuiſſet opus agere de nouo ex cautione illa:
qua cautione ibi ſequuta:ſententia iudicis valebat quod pꝛobatur
quia alias non concederetur in integrum reſtitutio cuius contra
rium dicitur hic in tex. maxime ibi in verbo: Paratam ex Kau
ſa iudicati pꝛoſequtionem nouo contractu ad initium alterius pe
titionis redigerat ⁊c.⁊ ita ego intelligo iſtum tex.nouiter quẽ tex.
etiam pꝛo melioꝛi de coꝛpoꝛe iuris allegat Ang.in.l.ſi cũ dotẽ.ꝭ .
eo autem tempoꝛe.ff.ſolu.matri.⁊ etiã dominus meus Alex.de
Imo.ibidem ad hoc ꝙ inſtrumenta de inre cõi non habent execu
tionem paratam per iſtum tex.in ver.ad inſtar ace.ad quos me
remitto cum alias de hoc dixerim poſt eos in.d.S.eo aũt tꝑe vbi
allegaui Ang.idẽ volentẽ in.l.ait pꝛetoꝛ. S.ſi iudex.ff. de re iudic.et
Ang.in.5.pe.in aũt.de hr.⁊ falci.in qnois.pe.dicit hoc non hr̃e
locum in inſtris vltimarũ voluntatũ puta teſtamentoꝛũ vel codicil
lorum nam ᷣm eum habẽt executionem paratã de cuiusveritate
dixi in.d.ꝭ.eo autẽ tempoꝛe ideo pꝛo nunc non ero lõgioꝛ ⁊ redeo
ad tex.de quo agimus.Cuius verba ſunt hec.

AWinor annis.xxv.cui fideicommiſſum ſolu
tum erat cauerat id accepiſſe ⁊ cautionem eidem
debitor quaſi credite pecunie fecerat in integrũ
reſtitui poteſt quia paratã ex iudicati cauſa pro
ſequutionem nouo contractu ad initium alterius
petitionis redegerat ⁊c.

Ex quibus cauſis maiores.
Glo. in.l.ait pretor.S.item ei

Bar.in.l.naturaliter in pꝛincipio in pꝛima col.in ver. Quero
vtrum uſufructuarius ⁊ciff. de acquir. poſſeſſio. Dicit honc glo.
foꝛe ſingularem ad hoc vʒ qð uſufructuarius poſiidet ciuiliter et
naturaliter ius vſuſ fructus ſed ipſa res in qua habet vſũfructum
non poſſidetur niſi naturalr: Im ab eo vt ĩ.c·.naturalr in pꝛinci.v
ibi per Bar. ⁊ ꝑ alios ſcribẽtes ibidẽ ⁊ per Bar.in.iquiſquis. C.
de donat. cum glo.⁊ Bar.in.l.l.in fi.principij.ff. de acquir.poſſeſ
ſio ⁊ Bar.in.l.ſi fur. ff. de vſu. Sed tu aduerte in hoc quia iſta
glo. iudicio meo violat tex. bic in ver. Quaſi poſſoſſonem ⁊c. vbi
tex. pꝛobat illud ius non poſſideri vere ſed ficte pꝛopter illam di
ctionem quaſi ⁊ ſic non bene loquitur glo· dicendo quod ius vſu
fructus poſſidetur ciuiliter ⁊ naturaliter. Uel ſecundo dico ꝙ
glo. non ſtat in hoc primo dicto. Sed ſubdit aliud in quo conclu
dit totum contrarium. Pꝛeterea ſi nunq; eſſet iſte ter:pꝛobat᷑
boc : ratione quia iura incoꝛpoꝛalia non poſſunt poſſideri uere ⁊ ꝑ
conſequens iſta glo. ⁊ ſequaces male ſentiunt in hoc quo ad ipſuʒ
ius tantum. Utrum autem vſufructuarius poſſideat rem ipſã

V

naturaliter de hoe dixi in. d. l. naturaliter vbi alias legendo dix:
⁊ tunc fui ⁊ ſum in noua quadam opinione etiã in hoc de qua ibi
⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ nunc non obmitto ynum
verbum circa articulum pꝛincipalem de quo agimus de vſuſfrue
tuario:qui poſſidet ciuiliter ⁊ etiam naturaliter ⁊c.nã reperio idẽ
voluiſſe Bar.in.l.ſi plures. S. deiectum. ff de ui.⁊ iu.arma.⁊ bal.
in.l.pꝛima. C. cõia de ſucceſſ.⁊ Specu.in ti.de loca.S.pꝛimo in v.
Illud ⁊c.⁊ in ti.de emp.⁊ vendi.ꝭ.pꝛimo in ver. Ad euidentiam
⁊c· ⁊ etiam in ti.de loca. ꝭ.vi.ver.xlci.ad quos me remitto ⁊ dixi
aliquid in.d.l:naturaliter maxime de vſufructuario an poſſideat
rem naturaliter vere vel ficie vbi poſui in verũ meum intellectũ
in boc iõ pꝛo nunc nõ me extẽdã niſi qð pꝰ pono verba iſtius tex.
Deinde verba glo.in verbo Quaſi ⁊c.

¶ Item ei qui per captiuitatem fundi poſſeſſio/
nem vel uſuſfructus fundi quaſi poſſeſſioneʒ a/⸗
miſit ſuccurrendum eſſe ⁊c. Aerba auteʒ glo.
ſunt hec. Qiaſi expreſſiuum ueritatis quia uſuſ
fructuarius naturaliter poſſidet ut infra de acq̃
rẽ da poſſeſſio.l.naturaliter uel ref eras ad ciui
lem ⁊ notat impꝛopꝛietatem ⁊c.

de alien. iudi.muta.cauſa facta

cum miles . Audouicns Gommarinſuo ſingu
4 4 a

ri in verbo Caſus ⁊c. el.iiij. alle/
gat ſtium caſum:quem reputat vnicum in iure in.d.l.cũ miles ad
hoc ꝙ ſiquis ceſſit iura ſua potẽtioꝛi quo caſu remanet actio apð
tedẽtẽ Tamẽ adhuc põt cedi alteri vel cõſtitui pꝛocurator alius ĩ
ta exercẽda. Sed tu aquerte pꝛimo qꝛ lʒ Ludouicus Ro. non
dicat Bar.dixit hic iſtum tex.foꝛe ſingularez ad hoc ⁊ ẽt foꝛteʒ le
gem. Secundo dicas ⁊ aduerte tu ꝓ nouo ⁊vero ĩĩtellectu meo
ad iſtum tex. Quem ſnia mea non bene guſtauit Ludouicus ro.
Mam ibi dubitatur ſolum vtrum ille qui iã ceperat agere in iudi
cio ⁊ donauit potentiori alio nõ reff o uideatur etiã donaſſe rẽ
ipſam An vero ſolum iura ⁊ dicif ibi ꝙ uider̃᷑ donaſſe ipſam res
⁊ ideo ille cedens non pꝛohibetur pꝛoſequi iudicium ſuũ: ĩmo tñr
vt ibi in ver.experiri opoꝛtere ⁊c. Sed ſi ceſſiſſet iura ſua pꝛout
ſunt in iudicio deducta nõ dicit iſte tex. aliquo modo ꝙ poſſet age
re vel ceder᷑ vel pꝛocuratoꝛem cõſtituere vel ꝙ teneret agere pꝛo
ut ſonat iſte tex.qui magis conſiderat neceſſitatẽ qᷓ; uolũtatẽvnde
in dubio videtur donaſſe rem non autẽ ius agendi ⁊ B mõ ego in
telligo iſtum tex. qui dicit hoc ſi bene ⁊ſubtiliter ponderetur maxi
me in ver. vt rem magis qᷓ;ᷓ liteʒ in militem tranſtuliſſe credatur
⁊c. Cuins tex.verba ſunt
CEum ſiles poſtulabat ſuo nomine litigar̃ ð
poſſeſſionibus:quas ſibidonatas ẽe dicebat:
reſponſum eſt ſi iudicij mutandi cauſa donatio
facta fuerit pꝛioꝛem dominum experiri opoꝛte/

re ut rem magis qᷓ litem in militem tranſtuliſſe
credatur ⁊c.

Oe alien. iudi.mu.cauſa facta

7 Bar . hic dicit ſe neſcire alibi iſtum tex. ad
l. ſi qms. hoc pꝛopoſitum ꝙ ille qui alienat partem rei
ſue cã mutandi indicij non poteſt poſtea agere cõi diuidundo cum
ſocio ſuo ⁊ ille ſimiliter in quem eſt ſacta alienatio agere nõ põt vt
hic in tex. maxime in ver. Ne cõi diuidun.iudicio experiat᷑ ⁊c.Et ĩ
ver. Js vero qui emit ⁊c.cum quo in hoc ſto ſimpliciter quia tex.
clarus eſt ⁊ non eget aliqua mea noua interpꝛetatiõe niſi qð addo
vnum verbum Qðbec alienatio licet ſit pꝛohibita regulariter in
contractu amen in vltima voluntate eſt permiſſaim Bal in. l.
Nec hereditas.C. de heredibus inſtituen. Ad quem me remitto
ne exeamus principale pꝛopoſitum noſtrum quo ad iſtum tex.de
quo nunc agimus.Cuis verba ſunt hec. .
Siquis iudicij cõmuni diuidundo euitandi
cauſa rem alienauerit ex.l. Licinia interdicitur ei
ne cõmuni diuidundo iudicio experiatur uerbi
gratia ut potentioꝛ emptoꝛ per licitationem vi/
lius eam accipiat ⁊ per hoc utrum ipſe accipiat.

Sed ipſe quidem:qui partẽ alienauerit cõmuni
diuidũdo iudicio ſi agere uelit:non audietur: is
uero qui emit ſi exꝑiri uelit ex illa parte edicti ue
tatur:qua cauetur ne qua alienatio iudicij mutã
di cauſa fiat.

Oearbitris
l.labeo.ðs.hec aũt clauſula cũ.s.

ſequẽti Pau.de ca.⁊ etiã dominus meus Alex.de Jmo:invlt.col.
in fi.in.l.iiij.in pꝛin.ff.de dam.infec.reputãt iſtum lex. ſingularem
ad hoc ꝙ requiritur vt tpᷣe pꝛoꝛogationis t ẽpoꝛis fideiuſſoꝛes·
obligati pꝛo p. tempoxe ſe de nouo obligent ał non eſſent obliga
ti in ſecundo termino pꝛorogato etiã ſi ab initio fuiſſet actũ ꝙ can
tio illa poſſet prorogari de quo alias dixi in. d.l.ij.⁊ ideo non re
peto nunc niſi ꝙ alias ibi per me ⁊ ꝑalios dictis addo Ang.idẽ vo
lẽteʒz in el. ſʒ ſi manente.ff.de pꝛecatioubi allegat iſtũ tex.ẽt ad hoc
pꝛo ſingułi ⁊ idem ẽt uoluit glo.in.l.ſi cum dies in pꝛincipio.ff de
arbi. que allegat etiam iſtũ tex.ad boc de quo vide etiam nõt.per
Bar.in.l.lucius.ꝭ.paulꝰ.ff.de admi.tuto.⁊ hic ⁊ i.l· penul.in.pꝛin.
ff. de excu.tuto.vbi limitat iſtũ tex. non habere locũ in pignoꝛibuſ
nã bñ pignoꝛa intelligunt obligata ĩ 2 termino prorogato ẽt ſi nõ
fit dictũ aliquid de eis ⁊ in hoc differũt ab ipſis fideiuſſoꝛibus ad
en me remitto ⁊ redeo ad texide quo agimus Cuius verba
unt hec.

CHec autem clauſula diẽ compromiſi pꝛoferre
nullam aliam dat arbitro facultateʒ q̃;ʒ diem pꝛo
rogandi ⁊ ideo condictionem pꝛimi compꝛomi
ſi neqʒ minuer̃ neqʒ mutar̃᷑ poteſt⁊ iõ cetera quo
qʒ diſcutere ⁊ pro omnibus unam ſentẽtiam fer
re debebit: ¶ Si ꝑ fideiuſſoꝛẽ fuerat cautum in
pꝛimo compromiſſo conſequens ſimiliter labeo
proferendum dicit Sed pau.dubitat utrum hiſ
dem an ⁊ alijs taʒ idoneis quid enĩ inquit ſi idẽ
fideiubere noluerint: tunc alios non abſimiles
adhibendos ⁊c.

De arbitris

Zae re bu . Bar. in. .r an eandem. 5 actiones

in.ij. col.ff.de exceptio.rei iudi.⁊ in.’.
ij. C. de iudiciis allegat tex.in.d.l.de rebus quem dicit fore ſingu
larem per quem dxit. Quod non eſt multum tempus :quo ipſe
nidit caſum:in quo erat vnum compꝛomiſſum generale. Et etiaʒ
Petitio ſeu libellus fuit generalis.ſed proſecutio fuit ſpłis:⁊ ſen
tentia demum lata fuit generalis: Nam ſᷣm eum aut illa proſequ
tio facta eſt ſpł is ignoranter aut ſcienter. Pꝛimo caſu ſententia
generalis non refertur ad non proſequuta. Secundo võ caſu
ſic per iſtum tex.ſic per eum intellectum in locis preallegatis cum
quo cõmuniter alij pertrãſeunt ibi ⁊ in.l.ſubpretextu.C.de trã

ſactio. vbi alias legendo dixi poſt alioſ docentes ⁊ maxime poſt.d.

meum Alex.de Imo.⁊ ideo pro nunc longioꝛ circa hoc non ero.
Sed aduerte pro nouo ⁊ uero intellectu meo ad iſtum tex.MNã
dico Quod vtroque caſu ſententia generalis non extenditur ad
non proſequuta ⁊ ĩ hoc ego non facio vim. Sʒz bñ in vno caſu quã
do ſcienter ⁊ doloſe obmiſit non dico proſequi)pꝛout dicebat bar.
Sed dimiſit ponere in petitõe ⁊ ſic petere ⁊ poſtea illa ſententia ẽ
generalis ⁊ poteſt peti omne poſitum in ſententia ſed petens inci/
dit in pʒꝛnam compꝛomiſſi.vt ibi in verbo. Petitione a Lucio
Titio non ſunt deducte ⁊c.⁊ in ver. Pene ſubiugabitur c. Ita
que iſte tex.non dicit de proſequutione ſpeciali ⁊ petitione generali
pꝛout dicebat Bar. ⁊ communiter alij omnes poſt eum ſed lo
quitur de petitione ſpeciali ⁊ de proſequutione ẽt ſpeciali ⁊ de cõ
promiſſo ⁊ de ſententia generalibus ⁊ hoc modo ego intelligo no
niter iſtum tex. Cuius verba ſunt hec.

De rebus controuerſiis que omnibus com/
promiſſum in arbitrum a Lucio Litio ⁊ menio ⁊
Sẽpꝛonio factum ẽ:ſed erroꝛe quedam ſpecies
a Lucio Litio non deducte funt. Nec arbiter de

iſnſ n n

. α

nitii, nnd
nngifſg iefun⸗
ümnel em
nntriſn e

1,, e
irifund nan
Akper vieene

odos.

RcNpranper
tlerknien
Mrntälnumn
imntzir rmuni
Eitttztranm
Marnt .
tittnnerimt
ntnt
mininmnn 2u

un R —

W
Mentſe eleieſen dinn
N Aüileſteriuen
lſ udlenti
G

enn
nche

. tniammnſun
Kantmfialgizdengn
* vpmi früannqe⸗
cnnis nin ſliinn fn
e (Seſkiftifennanmin
äü
enn dat dlen dhtutnd,
atusiz iis gi n intſi
urnit alig , ie

4

Derbitns

N xltmEANAN
Ndes kKanmue
ARdlAGNAi ſſeſſgl
——
mawarTGI Ae⸗
ngitzns ſtin fi firii
u mirgni un n n lin ,tl
een mn ulte
ANli.
. umenmimn i nih li ai
iem itoliinrinn ,
. ecdattſunulninnn
— i
agiimhagint,
Agm o n
m imiman nin
. — m ſii
miN —

bhis quicquam pꝛonunciauit.queſitum eſt an ſpe
cies obmiſſe peti poſſint:reſpondidi peti poſſe.
Nec penam ex compꝛomiſſo committi Quod ſi
maligne hoc fecerit petere quidem poteſt:Sed
pene ſubiugabitur ⁊c.

O e arbitris.

Glo. in.l. cum pena. Barur ſoom⸗.

. de euictione. ff. de
lega.pꝛlmo ⁊ Ang.in con.xxvi.incip. Uidendum eſt ⁊c.⁊ domi/
nus meus Alex. de Imo. in. l. exceptione · ff. de fideiuſſo. in apo/
ſtillis ſuis ad Bar.ibi allegant iſtã glo.pꝛo ſingułi ad hoc ꝙ licet
venditoꝛ non teneaturde euictione quãdo emptoꝛi eſt euicta res ꝑ
compꝛomiſſum factum per eum vigoꝛe laudi inde ſecuti cõtra eũ
vt in.l. ſi dictũ. . ſi compꝛomiſero. ffde euictio tamen boc fallit
niſi eſſet dictum in contractu venditionis ꝙ venditoꝛ teneretur ð
cuictione modocũq; res illa euinceretur nã illa uerba pᷣgnantia
operãtur vt quõcũq; ⁊ in omni caſu teneatur de euietione de quo
aliquid dixi ifra in.dS.ſiↄpꝛomiſero.⁊ iõ pꝛo nunc non me exten
dã circa hoc niſi ꝙ pono verba glo. de qua agimus que ſunt hec
formalia:que bene nota. . .
Nec ne ut quia ad rem quandam reſtituendã
mihi fuiſti dãnatuſ ⁊ nõ itereſt mea mihi reſtitui
quia foꝛte alij reſtituturus ſum:nec tua intereſt
foꝛte:ſi reddis quia alius tibi in duplum de eui/

ctione tenetur quocũqʒ modo euinceretur ⁊c.
De iudiciis.

Glo. in. l. pꝛima in pꝛincipio.
Bal.in.l. Fʒ.C. de donatio dicit iſtaz glo.eẽ ſingularem ad hoe
pꝛopoſitum ⁊ non eẽ alibi: Quod iuriſditio voluntaria põt pꝛoꝛ⸗
gari in notarium ⁊ ẽ glo.in ver. Pꝛo tribunali ⁊c.cũ qua ſto ſim
pliciter: qꝛ clara eſt ⁊ non eget aliqua mea noua interpꝛetatione in
ver. Ut iudices cartularij Ic. Uerum eſt ꝙ ↄſiderabamvnum
ꝙ referendo glo.ad tex. in vyltimis uerbis pꝛout glo. noluit ſe re 2
ferre nõ conſiderauit tm̃ ea:que ſunt uoluntarie iuriſditionis: Sʒ
etiã ea que ſunt contentioſe iuriſditionis conſiderando totum iſtũ
titulum vbi ſit metio de his que ſunt contentioſe iuriſditiõis ⁊ ſo
lum conſideratur auctoꝛitas iudicantis ⁊ potius in his que ſunt
contentioſe iuriſditionis prout nidere potes ⁊ ita debet intelligi H
glo. que tamen ſemp allegar̃ ad illud quod dicit Bal.⁊ non bene
iudicio meo de qua materia uide ea que dixi ſupꝛa in.l.prima. ff.
de officio pꝛoconſul.⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ pono
verba g o.de qua agimus que ſunt hec.

Qui tribunali ſcilicet oꝛdinarie ⁊ quod ſubi/
cit de delegata hanc repꝛobant quidam quaſi ðᷣ
legatus nullam habeat ut ſupꝛa de officio eius
cui mandata ẽ iuriſditio.l.pꝛima in fi.vnde ei ꝑ
conſenſum dari non poteſt vt.C. de iuriſdi.om/
nium iudi.l.pꝛiuatoꝛum niſi ad vniuerſitatem cã
rum eẽt delegatus. Sed certe.d.l.ſupꝛa de offi
cio eius cui manda.ẽ iuriſditio intelligitur nil ha
bet propꝛiũ ⁊c.ſcilicet oꝛdinarium vel quod cito
reuocaret᷑ habet tamẽ delegatus iuꝛiſdictioneʒ:
⁊ pꝛopter hoc nihil pꝛopriũ haber̃ diciturvt.C.
communia delega.l.fi.S.ſed quia.
Ael dic pro Tribunali preeſt ideſt dignitati ⁊
adminiſtrationi ⁊ quod ſubicitidignitati tantum
vt iudices cartularij vel dic pro Tribunali ut qꝛ
habet merum Imperium: ⁊ quod ſubicit quia iu
riſditionem hẽt.ſ.ordinariam.

De iu diciis.

Glo. in.l.ſecunda ndemierri⸗

gel.in.· diuoꝛtio . S. interdum. ff. ſoln. matrire. putat iſtam glo. ſin
gularẽ ad boc ꝙvbi quis tenet cauere:tamẽ tenet᷑ pꝛomittere ſub
bpena. Sʒ alia eſt glo. in.l ij. . quãuis. frſi cui plus quã p.l. falci.
T alia. in.l.iii..fi.ff de ali.iudi.mu.cã facta ⁊ idem voluit Pau.
de ca. ⁊ Jo.de Jmoiin.d.5.interdũ ⁊ Jo. de imo.in.l· ſi pꝛius.ff. ð
noui operis nun. Sed tamen.d.meus. Alex.de Imol.in. d. . iter
dum dicit ꝙ cõiter tenet cõtrariũvt firmat bar. ⁊ alij in l fi. . glo.
ibi cũ tex.ff de pꝛeto.ſtipul. in.l.ij. .fi. ff. qui ſatiſ.cog. p Bal.
in.l. lii.in pꝛin. ff.de cõdi.ob cãm ⁊ Bal.il. ſancimus. C. de verb. ſi
gni.de qua mã alias dixi in rep.nra ĩ.l.iij. S. cato ff. de uerbobli.
poſt.d.meũ in iure pontificio.d.Andreã Barbatiã ibi⁊ iõ ꝓ nuc
longioꝛ nõ ero niſi ꝙ pono verba iſtius glo.que ſunt hec.

Sed vtrum ſola promiſſione ſcilicet penali
forte cum in hoc non grauetur officio ſuo ⁊c.

Oe indiciis
l. Heres habens.S.apud labe-

onem Ludou cus Roma.in ſuo ſingulari in verbo.
Contractuſ ⁊c. Dicit pꝛocuratoꝛ generaliter cõ
ſtitutus cõtrahens in aliquo loco poteſt ipſe ↄueniri ĩ loco contra
ctus per tex. quem reputat ad hoc ſingularem ⁊ de eo. multum ex
clamat ĩ. d.l. heres abſcens..apud labeonẽ ⁊ idem etiã voluit in
ſuo ſingulari in verbo. Procuratoꝛ ꝛc. Sed ego cum reue/
rentia tãti viri dico ꝙ tex.iſte non facit ad pꝛopoſitum nec meret
allegari ad hoc vnde aduerte tu quia dico ꝙ alius eſt intellectus
iſtius littere uerus ⁊ nouus meus ad eaz:in qua fallitur Ludo
uicus Ro.myrum ĩmodũ Mam tex.iſte decidit Quod dominꝰ
bene põt conueniri in loco contractus celebrati per pꝛocuratorem
eius ſeu ꝑ inſtitoꝛẽ. Sʒ non loquitur de ipſo inſtitore vel pꝛocura
tore conueniendo vt hic in verbo. Ac ſicum domino contractum
fit vc.⁊ in verbo Quare ibi ſe debebit defendere ⁊c. vnde non lo
quitur de ipſo procuratoꝛe quia de eo non dubitatur ſed vera ⁊
ꝓbabilis dubitatio erat et ẽ de ipſo dño in quo cadit dubitatiove
ra iuxta.l.ancille.C. de furtis ⁊ in.l.ꝙ labeo.ff. de carbo.edicto ⁊
boc mõ ego intelligo iſtuz tex. In qᷓ hũc intellectũ ẽt capio cx. 5§.
ibi pꝛoxime precedenti vbi fit mentio de eo qui ratione officine in
certo loco poteſt cõueniri modo in hoc tex.ponitur de eo qui ba
bet factorẽ vel inſtitoꝛẽ in certo loco Naz perinde cẽ ac ſi haberet
officinã ibi ⁊ ſic põt cõueniri ipſe propter inſtitorẽ quẽ in loco illo
prepoſuit⁊ hic eſt uerus intellectus buius tex. ẽt conſiderando
totam iſtam legem a capite uſq; ad fi. que tota loquitur de domi
no vero conueniendo vel ratione mertium vel taberne vel officine
vel ratione pꝛocuratoꝛis vel inſtitoꝛis pꝛepoſiti in certo loco cuius
tex. verba ſunt hec.

CHD Labeonem:Queritur ſi homo pro
uincialis ſeruum inſtitorem vendendarum mer/
tium gratia rome habebit:quod cum eoſeruo cõ
tractum ẽ ita habendum atqʒ ſi cum domino cõ
tractum ſit quare ibi ſe defendere debebit.

De indicis

l. Aenditoꝛ ⁊c. udoutcus ſ oman in ſno

ngulari in verbo :exceptio æc.
lo.viij. Dicit quod defenſor non poteſt opponere exceptionem de
clinatoriã ex ꝑſona rei principalis ptex.ſing łeʒ ĩ.d.l.venditor.
Sʒ tu aduerte ꝓ uero ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex. ⁊ dicaſ
ꝙ fallitur uehementer Nudouicus R.o. in intellectu uero iſtius
tex.nãðfenſoꝛ nõ oppõebat hic Nec uolebat opponere exceptionẽ
ðclinatoriã ex perſona rei ꝓ quo ↄparebat nam hoc facere potu
iſſet vtpote.qui eum repreſentat ⁊ tuetur:oĩ mõ et uia quibus po
teſt ex ꝑſona ipſius rei conuenti Sed volebat. opponere exceptõezʒ
ex ſua perſona propria vt ibi in ver: Dicit ſe habere priuilegium
ſui iudicis ⁊c.Et dicitur hic ꝙ non poteſt hoc facere ut ibi ver.vẽ
ditorem emptoris iudicẽ ſequi ſolere ⁊c. Et iſte eſt uerus no
uus meus ſenſus iſtius tex.circa quem addo unum verbuʒ ꝙ ne
dum ꝙ non poſſit vti exceptionibus principali ſuo ↄpetentibus.ſs
poteſt ẽt uti ex perſona ſua ſibi competentibus quas defenſus op
ponere non peſſet pᷣm Bar.in.l.prima in fi.C. vbi in rem actio et
Bar. in.l.idem S.generaliter.ffᷣmandati. Tamen limitta boc

procedere in eo qui defendit ex neceſſitate ſecus ſi ex voluntate ſs
Bar . in.l.minor.ff de pcura. Itaq; iſte tex.non bene intelligit
ꝑ Luduuicum Roma.⁊ alios eum eodem modo intelligentes:
Nec verba eius pati poſſunt illum intellectum ſi bene ponderent
que ſunt hec.

Cẽditor:ab emptore denunciatus vt euictõiſ
nomine eum defenderet: dicit ſe Priuilegium
habere ſui iudicis:queritur an poſſit litẽ ab eo
iudice apud quem inter petitorem ⁊ emptorem ẽ
cepta:ad ſuum iudicem reuocare. Paulus re/
ſpondit vẽditorem emptoris iudicem ſequi ſo/
lere ⁊c.

De indiciis.

l. Cum pretor.S.is quoqʒ cnge·

iſtum tex.eſſe meliorem de iure ad hoc propoſitum ꝙ licet delega
tus ab inferiore a principe non ſubdeleget tamẽ põt vbi conſuein
do hoc vellet ſeu dictaret vt delegare poſſet v idem ẽt voluit.o.
meus Alex. de Imo.iĩ.l.more in. xiicol. ff de iur. omniũ iud.ꝑ illũ
tex.in ver. more ⁊c᷑.cuʒ quibꝰ teneo pro nunc quia tex.clari ſunt ⁊
non egent noua mea aliqua interpretatõne ⁊ a iaſ legẽdo dixi poſt
alios et maxime poſt. d. meũ in.d.l. more niſi ꝙ nunc ↄſidero
vnũ ꝓ nouo intellectu buius tex.ſ. vt ↄſuetudo hoc operetur non
ſola: ſʒ iuncta cum alijs adminiculis vt ĩ ver. propter vim iperij
⁊c.nam ſtante poteſtate imperij reſidentis.in perſona il loruʒ de
quibus hic ĩ tex.fir mentio more fuit.vt poſſent ſubdelegare. Sʒ
vbi non daremus tantũ imperiũ ſeu poteſtatem pꝛedictam non
poſſet ex ſimplici cõſuetudine quis ſubdelagare ⁊ hoc modo ego
intelligo iſtũ tex. cum grano ſalis ⁊ vlterius non me extendo in ʒ
Secundo non facit tex.in.d.l.more:naʒ loquitur in oꝛdinatũs
nos autẽ indelegatis ut ibi in ver.qui eam ſuo iur̃ non alieno bñ
ficio habet c. de qͥ ordinato non loquimur nos: ſed ð delegato
ab inferiore a principe ut dicit iſte caſus. Cuius verba ſunt hec.

L. Cum pretor.S.is quoqʒ cum mandata ẽ iuriſ
ditio iudicem dare poteſt ut ſunt legati: preſulũ
item his quibus id more conceſſum ẽ propter
vim imperiiſſicut prefectus vrbis ceteriq; rome
magiſtratus ⁊c.

DHe iudiciis.

Si Judex ordinarius
l .Et poſt edict um Po naa partes ad
audieñ. ſententiam deleget cauſam alteri: Qurnon habet aliud fa
cere niſi ferre ſententiam utrum debeat delegatus ipſe de nouo ci
tare partes ad audiendaʒ ſententiã vel ne: Specu. in ti. c cita. .
primo verbo. Item queritur ⁊c̃. Tenet ꝙ non quem refert et ſe
quitur et magnifacit eius doctrinam Ludouicus Homanus. in
ſuo ſingulari in verbo Judex etẽ.vbi dixit Qð tex · in. dic.l. poſt
edictum qui babet ꝙ ſi citatus non comparet in termino perẽpto
rio debet expectari et de nouo citari non habet locum in citatio
ne ad ſententiam etẽ. Sed tu aduerte pro uero et nouo intelle
ctu meo iſtius tex. quia primo per eundem tex.met in. d.l. et poſt
edictum reperio tenuiſſe contrarium Bal.in.l.conſentaneum. C.
quomodo et quando iudex.qui tex.uere probat hoc ſi recte pon
deretur in verſi.ageretur cã et pronunciabitur ⁊c.et in verbo.Et
ſi bonam habuerit cãm etc:Que omnia verba ſonant in ſententiã
ferendam. Pro quo etiam pondero tex. in l.peremptorio eo.
ti.ĩ verbo. Et pronuciaturũ etc. Qui tex. antecedit.d.l.poſt edi
ctũ et continuatiue legũtur ſimul vbi tex.expreſſe loquitur de ſen
tẽtia ferrẽda. Quin imo plus dico ꝙ h̊ iura ſimul iuncta pro
bant ꝙ tex. in. d.l.et poſt edictum non loquitur niſi in caſu feren
de ſnie et principalit᷑ facta ẽ illa prouiſio ad finẽ ferende ſentẽtie
vtpote que maioris ẽ pᷣiudicij et iõ noua citatio fieri dꝛ. Pre
terea hunc eſſe verũ intellectum dicte.l.et poſt edictum probo ex
codem tex · ibi ĩ. S ſi is in verbo.Et pronunciabitur etẽ. Que vᷣ
ba ſonant etiam in ſententiaʒ ſicut idem tex.in principio. Cuius

tex. verba ſunt hec. Una cum precedetibꝰ que cõtinuatiue legũ
tur cum eo.

In peremptoꝛio autem comminatur iſ qui edi

ctum edicit etiam abſente diuerſa parte cognitu
rum ſe ⁊ pꝛonunciaturum.l. Non nũquam autẽ
hoc edictum poſt tot numero edicta:que pꝛeceſ
ſerint datur non nunquam poſt vnum uel alteruʒ
non nunquam ſtatim quod appellatur unum pꝛo
omnibus: hoc autem extumare oportet eum qui
iuſ dixit pꝛo condictione cauſe uel perſonevel tẽ
poꝛis et ita ordinem edictoꝛum uel compendiuʒ
moderari.l. Et poſt edictum peremptoꝛium im
petratum cum dieſ eius ſuperuenerit Cunc abſeẽſ
citari debet ⁊ ſiue reſpõderit:ſiue non reſponde
rit agetur cauſa ⁊ pꝛonũciabitur non vtiqʒ ſcõᷣm
pꝛeſentem:Sed interdum uel abſens ſi bonam
cauſaʒ habuerit uincet:quod ſi iſqui edictum ꝑ
emptoꝛium unpetrauit abſit die eognitionis: is
uero aduerſus quem impetratum eſt abſit: tunc
circunducendum erit edictum peremptorium:ne
que cauſa cognoſcetur neqʒ; ſecundum pꝛeſentẽ
pꝛonunciabitur ⁊c.

De indiciis

Glo. in.l.ſi pretoꝛ.s.marcellui

Bal. in.l.pꝛima in.iiij.oppo.C.de condi.indebiti.Dicit iſtã glo.
foꝛe ſingularem ad boc pꝛopoſitum. ꝙ cõtra ſententiam gratioſã
vel temerariam poteſt peti reſtitutio in integrum ⁊ eſt glo.in ver.
Admittere ⁊cet¶· ¶ Sed tu aduerte pꝛo uero ⁊ nouo intellectu
eius: Nam dico ego ꝙ glo. hoc non dicit aliquo modo: Sed lo/
quitur de ſententia lata a iudice non gratioſe Nec temerarie. Sed
ex cauſa quam credidit iudex eẽ veram allegatam per partem ⁊
doloſe vt ibi in tex.in verbo. Si per dolum ſciens aliquid allega
uit ⁊c.ad quem tex.referri debet glo contra quam talem ſententi
am bene conceditur reſtitutio. Sed ſi fuiſſet Temeraria vel grati
oſa ⁊ ſic uitiũ fuiſſet in iudice aliud eſſet ⁊ glo.non loquitur in his
terminis. de qua materia addo etiam Dy.in.l:ſi is ad quem. ff. de
aquiren:. heredi.ad quem me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua agi
mus: Cuius verba ſunt hec.

Ammittere: imo uidetur ꝙ non ut infra man
da.l.ſi fideiuſſoꝛ.. in omnibus que eſt contrai
ſolu.ibi ſoluit ex cauſa iudicati hic non ſoluit.ſʒ
⁊ ſi ſoluiſſet hic haberet condictionem ſine cau
ſa ⁊ ita hic intelligitur licet non indebiti ut ibi.
CWVel dic quod ibi impetrauit iſte reſtitutioneʒ
ut ſupra de in integr.reſti.l.diuus ⁊c.

De indicus

Glo. in.l.ſi pꝛetor.s.marcelluſ

HBal.in.l.ſi is ad qnẽ.ff.de acquir.heredi. Dicit iſtã glo.eẽ nõ.
ad hoc pꝛopoſituz qð ſtatnr dicto iudicis ex qua cauſa motus fue
rit ad ſententiandum. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu
iſtius glo. in verbo. Appꝛobatum ⁊c. Nam (iudicio meo qnon ꝓ
bat id ad quod allegatur per Bal. nam ibi ſententia lata fuerat
taliter quod non erat opus requirere iudicem ex qua cauſa ad id
motus fuiſſet ad ita iudicandum pꝛout fecit. ſed cauſa ibi erat ꝓ
bata in iudicio ⁊ falſo modo pꝛout ibi dicitur in tex.in verbo Per
dolum ſciens aliquid falſo allegauit ⁊c.æ in uerbo Et boc modo
ſententiam ⁊c.⁊ ſic non ſtatur dicto iudicis ibi de cã:Sed ea appa
rebat ex actis ⁊ hoc mõ ego intelligo iſtũ tex. cum glo. Uel ⁊.ij.
⁊ alirer intelligo iſtã gio.vt ſtetur dicto iudicis ante tñ ſententiazʒ
vt ibi dicitur in glo.in verbo. Obiecta fuit perſcriptio agenti ⁊ c.
et in verbo. Qðõ abſolueret ſialiud non uideret ⁊c. Que verba
ſonant ante ſententiam latam Nam reus conuentus oppoſuit ex/
ceptionem pꝛeſcriptionis contra agentem ⁊ iudex uidens hoc ha/
buitidicere ante ſententiam latam ego abſoluam hunc reum pꝛo⸗

tta

ſanlenn e
nmne, e d
n

N
ceNAfrad

mim ANts

Dutotortnor

Wereskarss
Nirrr Er
Gülpmerain
itte vaenena
6
NAn
Mr Nin n
Sedrtr er
Nmtkälnermer
attiintuntnr
nicnn m
NNn
tfehiee
Ner eirNiud
niner ente
eicänmnn
Drlen n
rner
e ⸗ rdtt
atr
Gli in
S i

unſs b gini,
met

Deiceis

Am R⸗
lmmenmn
——M
Mun Peinzinanm ganſ
— Ppun tng illn
NN ianin Gt
e nie rteſenr
aaurgämmuzunkunt
rhun Sdimnntigi
õü
vanmim ram A, iii, nn N
m aCANaAN: ItGnuriti
A nPAHNDNISdun F
rHEESENANNTNNge
uTNN.

õ
Aendn Hnonmdes gutſ anm
Gutt antindeni hdih
aa debeen annninnn n au
rdhar u mithiitb.
Soh. . d.
awnpemiſft leſicntione

a⸗

Deiucſois

pter pꝛeſcriptionem: vego actoꝛ hoc ſentiens pr obauiſſalſo modo
tnñ)me interrupiſſe preſcriptioneʒ et ſi h omnia acta ſunt ante ſen
tentiam non autem in ipſa ſententia vel poſt pꝛout ſonant verba.
glo. Circa quam addo etiam vnum verbum ꝙ ſi non apparet
alicer ex qua cauſa motus fuerit iudex: qui fert ſententiam pꝛeſu
mitur in dubio motus ex cauſa in actis deducta ſᷣm glo.in .l. he
.n. ff. de ſuſp.tutoꝛi.? Bar. inel.ſiquis ad exhibendũ.ff. de excep
tio. rei iudi. ? Bar. etiam in. l, iulianus.ᷣff. de condi. indebiti Et
ſi cã ad quam ſe refertnon conſtet ex actis:Sed potius cõſtet con
trarium. ſnia ẽ ipſo iure nulla 'm Bar.in.l.pꝛima.C. de errore
calcu.⁊ Bal. ibidem poſt eum ⁊ Bal.in.l.pꝛima.C.de manu.uin
di.⁊ bal· in.l.data opera.C.qui accuſanon poſſunt.⁊ Bal.in.l.ij.
C. de re iudi.⁊ Ang.in.d.l.ſi is ad quem et Ang.in.. hec inſuper
in auũt. ut ſpon. largitas. ⁊ Joã.de Imo.in·l.ſeruo.S cũ pꝛetoꝛ.ff.
ad treb.⁊ ẽt Jo.de imol.in.l.qui rome.ꝭ.duo fratres.ff.de verb.
obli.⁊ dños cano.in.c.quoniã cõtra falſaʒ extra de proba.vbi oẽs
ita concludũt: ad quos me remitto ⁊ redeo ad glo.ð qua agimus
Cuius verba ſunt hec.

CMyppꝛobatum abſente eo qui dicit vt infra de
pꝛoba.l.patronus ⁊ in.l.quotiens..qui dolo ⁊
infra de adminiſtra.tuto.l.ex Cyrographis ⁊ in
fra de nox.actio.l.ſi ſeruus. ¶ Sed quomodo
poteſt hoc pꝛobari. Reſpondeo bene poteſt eſſe
obiecta pꝛeſcriptio iſti agenti ⁊ iudex dicebat ꝙ
abſentem abſolueret niſi aliud uideret:ideoqʒ pᷣ
ſens.falſum probauit quod fuerat debitum per
interruptionem ⁊ hec pꝛobauit per eos qui inter
fuerunt iudicio ⁊c.

Oe inoſjcioſo teſtamento.
L. Poſthumus.s.ſiquis ex his

Res inter alios acta regulariter non nocet. Nec pꝛodeſt alijs:
vt in.l.pꝛima.⁊ per totũ.C. res iter alios acta ⁊ ĩ.l.ſepe.cũ ibi ple
ne nõ. ff. de re iudi. ⁊ in.c.quãuis ⁊ in.c.ſuper eo.eo.ti.ĩ antiquis
⁊ hoc pꝛocedit quo ad plenum preindicium. ſʒ aliud eſt quo ad q̃
lem qualem pꝛeſumptionem : vt in.l.ſi duo in pꝛincipio.ff.de iure
iuran. ⁊ voluit Bar. ⁊ cõiter alij poſt eum in.l.ij.C. de edendo:vbi
alias oꝛdinarie legendo dixi maxime poſt dominũ meũ Hlex de
Imo .ibidem ⁊ voluit ẽt Bar.in.l.ſi quis libertateʒ infra de peti.
beredi. Sʒ põe ꝙ filius nãł tm̃ vel ſpurius:quibus nõ competit
querela in officioſi teſtamenti Mec etiam datur facultas contra ta
bulandi.vt ẽ glo.notabił in.l.i.Spꝛimo.ff de contratabuł:quam
glo.ſequitur ⁊ ad hoc dicit ẽt ſingularem Bal.in.l.pꝛima.C.quo
rum bono:egit ⁊ obtinuit ſententiam pꝛo ſe que ſibi pꝛodeſſe non
poteſt. Utpote in habili. ⁊ in capaci.vtrum pꝛoſit alijs:qui ſunt
capaces bꝛeuiter dico ꝙ ſic dũmodo erroꝛ poſitus in libello poꝛ/
recto per illos non repetatur in ſententia tex.eſt in.d l.poſthumꝰ
8·ſiquis ex his:quem tex. hoc modo interpꝛetatus eſt Bal. im.l. ij.
in vltima col. C.de re iudi.dicens eum ad hoc foꝛe ſingularẽ:⁊ idẽ
etiam voluit Ludouicus Ro.in ſuo ſingulari in verbo. Senten
tia Tc.el. xviij.licet de Bald. mentionem non faciat a quo habuit
omnia fere illa ſingularia ſua pꝛout videbis in hoc opere noſtro.
Sed tu aduerte pro vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex.quẽ
ego magis generaliter intelligo ⁊ non ſoluz in filio naturalj vł ſpu
rio Sed in omni penitus extraneo qui ab inteſtato nõ poterat ſuc
cedere teſtatoꝛi ſeu defuncto: Mam ſi obtinuit a caſu ſeu foꝛtu
na pꝛout ibi dicitur in tex. uictoꝛia ei non pꝛodeſt.Sed prodeſt il/
lis:qui ab inteſtato ſucceſſuri ſunt vt ibi in verbo. Siquis ex his
perſonis que ab inteſtato ad ſucceſſionem non admittuntur ⁊c.et
hoc modo ego intelligo iſtum noſtrum qui ſerut nobis magis
generaliter abſq; eo ꝙ reſtringamus eum in filio naturali vel in
ſpurio de quibus ibi non fit aliqua mentio de cuius tex. materia
addo etiam nõ.per Bal.in.l.ſi ſeruus ſpurium. S.pꝛimo.ff. dele/
ga. pꝛimo ⁊ per Bar. in.l.qui repudiatis.S.cũ cõn.⁊ in.l· Papinia
nus. 5. ſi ex cã de inoffõ teſtamẽto ⁊ in aũt. ex cã in. x.col. C. de li
ber. pʒeteri.vj Inno.ĩ dic.c.cũ ſuꝑ de re iudi.ad quos me remitto
⁊ redeo ad tex.de quo modo agimus Cuius verba ſunt hec.

Siquis ex his perſonis que ad ſucceſſionem
ab inteſtato non admittuntur de inofficioſo ege/
rit: ſi nemo euʒ repulerit ⁊ caſu obtinuerit non ei
proſitvictoꝛia: Sʒ hiſ qui habẽt ab ĩteſtato ſuc
ceſſionem: nam eſſe inteſtatũ patrẽ familia. fa/
cit ⁊cet᷑.

ODe inofficioſo teſtamento.

. D. meus Alex. de Imo. n. l. duo iudices ĩ
.l. ſi pars. ij. col. f de re iudi. reputat iarereine,

lareʒad G ꝙ lz alias vbi duo iudices ferũt ſnias ſuas valeat illa
elata ꝓp reo vt ibi in. l.inter pares eo.t..pter q;; in cauſa liberta⸗
tis idẽ dicendũ ẽ lata S teſtm̃ ⁊ alia ꝓ teſtõ nam valet ea q eſt pꝛo
teſtõ vt ibi per eum tamẽ fallit niſi lata ꝓ teſtõ eẽt iniqua euident᷑
per iſtũ tex. ⁊ ita reſidet.d.meus in.d.l.duo iudices: Sed tu ad
uerte qꝛ ał ego aliter intellexi tex.in.d.l.duo iudices ⁊ tex.in.d.l. ĩ
ter pares ꝓut ibi dixi ⁊ videre potes in hoc opere nro ⁊ iõ nõ me
extẽdaʒ cc hoc niſi ꝙ redeo ad iſtũ tex.de quo agimus:Cuiusver
ba ſunt hec.
Si pars iudicauit de inoffitio teſtamento con
tra teſtũʒ:pars ſecundum id ſentẽtiam dederit:
quod interduʒ fieri ſolet humanius ẽ ſequi eiꝰ ꝑ
tis ſentẽtiam:que ſcõm teſtũʒ putauit niſi aperte
iudicem inique ſcõm ſcriptum heredem pronun

ciaſſe apparebit ⁊c.

e inofficiſo teſtamento

Glo. in. J. ſi ſuſpecta Bal. in aũt. vnde

, rrs ſi heres. C. de liti
gioſis dicit iſtam glo.non eẽ alibi ad hoc pꝛopoſitum ꝙ tertius cũ
quo non eſt fundatum iudicium poteſt pro ſuo intereſſe ad eẽ in
iudicio ⁊ ſuũ intereſſe pſequi ⁊ cãm inſtruere teſtes pꝛoducẽdo:
⁊ inſtra Mõ tñ põt in ſe ſuſcipere iudiciuz ⁊ ẽ glo.i ver.Adeſſe ⁊c̃:
Cũ qua ſto pꝛo nũc ſimpłr q; glo.clara ẽ ⁊ non eget aliqua mea
noua interpꝛetatione: Sed nota tu unum quod dicit glo.quod
iudicio meo ẽ magis notandum ⁊ hoc obmiſit Bal. ꝙ etiam nolẽ
te eo qui pꝛincipaliter ẽ in iudicio põt tertius hoc facere : vt dicit a
pte glo.ĩ ſui pꝛincipio: Cui adde ẽt notata per Gal.in.d.aũt.vn
de ſi heres. C. de litigioſis ⁊ ꝑ Bal.in.l.pꝛincipaliter la.ij.C. de li⸗
berali cã ⁊ ꝑ Bar.in.l.ſi ꝑ luſoꝛio.ð.illud.ff.de appelł.⁊ ꝑ Spece
in ti. de teſte..viij.in uer.Quid ſi a ſnia ⁊c.⁊ ꝑ Inno.in.c. cũ ſuꝑ
de re iudi.vbi dicũt ꝙ põt iſte tertius pꝛoducere inſtr̃a ⁊ alias ꝓ
bationes ⁊ aliquid ꝑ Bal.inil.ſi eo tꝑe.C. de remiſ.pigno.vbi po
nit an ẽt poſt terminũ ⁊ expedito pꝛoceſſu poſſit tertius hec facer̃
ad quẽ me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua nũc agimus.Cuius ver
ba ſunt hec.
Adeſſe ſed an poſſint legataꝛij pꝛoducere te/
ſtes illo nolẽte pꝛoducere uidetur quod nõ:quia
non eſt dominus litis per conteſtationeʒ:ſed cõ
tra puto ꝙ ſic.quia ẽ particeps litis ut in autẽti/
ca de litigio.S. ad hoc pꝛeſẽti col.viij. Item ui
detur legitima perſona vt ⁊ pater in boniſ filijvt
hic ⁊ inconcordantijs ibi poſitis ⁊.C.de boniſ
mater.l.pꝛima. Item poteſt ppellar̃ ⁊ teſtes ꝓ
ducere in cauſa appellationis vt.C.de appella.
l.eos.. pꝛimo ⁊ hic ergo ⁊ in prin.teſtes produ
cere poteſt. Item boc eſt beneficium legis ꝙ;
poteſt adeſſe ergo late interpᷣtandum ut ſupꝛa de
conſtitu.pꝛinci.l.vltima.Item ideo põt adeẽ ne
coludatur argumẽto ſupꝛa ð iuriſdi:omni.iudi.
l.ii.vel ſaltem illos debeat producere quos no/

minauerat iſte ⁊c.

de petitione heredittis

—1 Etiam poſſeſſoꝛ male
l. BSi 9 domino.fi. fidei poteſt deducere o/
mnes expenſas quas fecit hꝛo cultura rei mala fide per eum poſ
ſeſſe ex fructibus ipſis anteq;ᷓ reſtituat rem vt ĩ.d.l.ſia domino..
fi. cũ. l.ſequenti.ff. de peti heredienon tamen habet actionem nego
ciorum geſtorum pꝛo hoc ᷣm Bar.in:l.in fundo.fl.de rei vendi.

2⁊ Bal in.l.ſimandatum in fi.C. de nego.geſti · Plus dieo gy te
netur de culpa cõmiſſa in colendo vt in.l.ei qui.S.cũ pꝛedia ⁊ hoc
ibi voluit Ange. ff. de peti.heredi. Sed dubitatio ẽ ardua quid
de impenſa per eum facta pꝛo cuſtodiendo fundo ſeu cuſtodienda
re ⁊ in hoc Bar. in.l.queſitũ.ꝭ.pꝛedijs.ff.de leg.iii·tenuit q non
poſſit deduci talis impenſa per malefidei polſeſſoꝛem quia non eſt
pꝛo cultura rei ſᷣm eum. Sed Bal.in.l.pꝛima.C. de fructibus
⁊ litis expenſis voluit de directo contrarium cum quo tranſit Lu
douicus Roma.etiã in ſuo ſingulari in verbo. Malefidei poſſeſ
ſoꝛ ⁊c.el pꝛimo dicens ſe allegare ꝓ Bal.tex. ad hoc ſingularem in
d. l.ſi a domino. . fi. Sed tu aduerte bene ⁊ diligenter pꝛo ve

ro ⁊ nouo intellectu meo nã iſte tex.ſnĩa mea ad hoc nihil facit i /

mo pꝛobat totũ contrarium in uer. Querendoꝛũ cogendoꝛũ con
ſeruandoꝛum que eoꝛũ gra ſunt ⁊c̃.vbi tex.ſolum cõſiderat expen
ſas factas pꝛo querendis fructibus et circa habenda coꝛpoꝛa eoꝝ
⁊ ſic conſiderat acquiſitõeʒ fructuum ĩmediate.Sed cuſtodia fun
di ẽ quid ſeperatum ⁊ mediatum ad fructus ergo ⁊c.⁊ hoc modo
ego etiã intelligo tex.in. l. ſi ita. 5. ſi. ff de fundo inſtro in ver. Ne
quid vicini aut agri aut fructuũ occupẽt ⁊c. Nã ego fateoꝛ ꝙ ẽ da
re cuſtodiã ẽt ipſius fundi ſeu agri que verſatur in duobus.ſ.ne
fructus occupent᷑ vel pars fundi capiatur:vel fundus totus.Sed
non ſequitur ergo malefidei poſſeſſoꝛ cui lex dedit facult atem ⁊
ius ipſum etiã retinẽdi pꝛo expenſis factis in fructibus ⁊ de ipſis
met fructibus poteſt retinere expenſas factas pꝛo cuſtodia fundi
ex fructibus.quia lex cõſiderauit quãdam iĩmediatam cam quaʒ
habent expenſe facte pꝛo cultura pꝛao fructibus ut ex eiſdẽ ẽt de⸗
ducantur non aũt pꝛopter cuſtodiã fundi que eſt quid ſepatũ oĩo
ab expenſis vt mõ dixi quinĩmo tex.in.d.l.ſi a dño.ꝭ.ſi.qui conſi⸗
derauit ſoluz cuſtodiã fructuũ ⁊ diſpoſuit de ea:ſenſit aperte aliud
eſſe in cuſtodia fundi ſi bene cõſideretur. Circa cuius tex.mãm
addo ẽt tex.nõ.in.l.fundus.ff.fami.herci.vbi ponitur an quis poſ

ſit deducere expenſas culture de quibꝰ loquimur ex fructibꝰ ⁊ no

tat ẽt Pau. de caſt. in ſuo cõſilio.xvij.in penul.col incipiẽ. Quidã
Jacobus teſtatoꝛ ⁊c. De alijs aũt expenſis factis neceſſarijs ad
ppetuã rei utilitatẽ dico ꝙ põt eas repetere non per actionem ne/

gocioꝛum geſtorũ:ſed ꝑ officium iudicis vt in.l.plane infra eo.⁊ p

nõ. per glo.?⁊ Bar.in..lłin fundo de rei uendi.⁊ in.l.domũ.C.e.
ti.⁊ not.in..ex diuerſo ⁊ in.s.ſiquis a dno inſti.de rerum diuiſi⸗
vbi dicitur ꝙ non repetitvtiles expeñ.niſi ſint facte in refectiõe edi
ficij antiqui:vt in.d.l.vomũ ⁊ hoc mõ declaro ibi iſtum tex.cũ om
nibus ſupra deductis. Cuius tex.verba ſunt hec.
CFructus intelliguntur deductis impẽ ſis que
querendoꝛum cogendorum conſeruandoꝛumqʒ
eoꝛuʒ gratia fiunt ꝙ nõ ſolum in bone fidei poſ

ſeſſor̃ naturalis ratio expoſtulat ueꝛum etiam in

pꝛedonibus ſicut Sabino quoqʒ placuit ⁊c.

DSe petitio.heredi.
Glo. in.l.heres ſurioſi.s. Fi.

Bal. Saly. in.l.ii.in fi. C. ð fructi.⁊ lit s expen.⁊ ẽt dominꝰ

meus Alex. de Jmol. in.l.diuoꝛtio..ob.donationes in. iii.col.ff.

ſolu.matri.reputãt iſtã glo.ſingularẽ ad hoc ꝙ vnum offm̃ iudi/
tis mercenarium non põt pꝛoducere aliud offm̃ mercenariũ cum
quibus in hoc ſto qꝛ glo.clara eſt ⁊ non eget aliqua noua mea int
pꝛetatõc. Cuius glo.verba ſunt hec.

¶ In uerbo precepti ⁊c.circa mediũ in ver.offi/

cium auteʒ officio ſeruire abſurdum eſt: nam et
vſure per officium peterentur ⁊c.

de petitione hereditatis

G 0 in. l. fi. Bal · in. l.item uidendum eo.ti.diẽ

iſtam glo.foꝛe ſingularem ad hoc ꝓꝛo

poſitũ Quod licet teſtes pꝛoducti ab vtraque parte ⁊ teſtes ⁊ in

ſtra ſint reducendi ad concoꝛdiam tamen dubium dicti teſtis ſem
p nõ pꝛobat ⁊ interpꝛetatur contra eum cui incumbit onus pꝛobã
di SGed tu aduerte pꝛo uero ⁊ nouo intellectu meo iſtius glo.
Quia iudicio meo hoc non dicit nec facit aligquam mẽtionem ð te
ſtibus.Sed iuncta cum tex.pꝛobat hoc qð tibi nunc dico videlicet
ꝙ ſemꝑ in minoꝛi quantitate fienda ẽ ↄdẽnatio quãdo diuerſimo
de pꝛobatum eſt intereſſe ⁊ ſic ſentit glo. licet fiat interpꝛetatio õ
dubie pꝛobantem yt in.cin pꝛeſentia cũ ibi plene nõ ex de pꝛoba.⁊

per nõ.per Bal.in. l i. C· de ᷣm tabu. ⁊ Bal.in ſua marga.in ver
bo. Pꝛobatio ⁊c. ⁊ ꝑ not.in.l.eum actũ.ff.de negocijs geſtis ⁊ in
l. ij. de peti. heredi.vbi dicitur hoc pꝛocedere tã ex parte rei qᷓ; acto
rio.attamen pꝛobatio ſtat in ea minori ſũma cuius cõtrariũ dicit
Bal. dum dicit ꝙ non pꝛobat ⁊ hoc modo intelligo iſtaz glo.que
non facit mentionem de teſtibus· Cuius verba ſunt hec.

Exciperetur etiaʒ ſi a parte non opponatur ſe
cundum Pla.⁊ ſic de facto ſupplet iudex ſecun
dum eum per iſtam. l.⁊ pꝛo eo etiã eſt. C. ut que
deſunt aduo.partiũ.l.pꝛima Sed hoc eſt falſum
ſecundum Joan.cum ſecundum allegata debe/
at procedi ⁊c.

Oe rei uendicatione.

. . „ „ 4 „
glo.in.l.emptoꝛ in principio.

Bal.in.l.domos in pꝛincipio.ff. de lega.pꝛimo dicit iſtam glo.
foꝛe ſingularem ad hoc pꝛopoſitum ꝙ fructus conſumpti a bone
fidei poſſeſſoꝛe non ↄpenſantur cũ expenſis. Sʒ expenſisoĩno poſ
ſunt ab eo peti cũ quo in hoc ſto ſimpliciter quia glo.clara ẽ ⁊ non
eget aliqua nona interpꝛetatione niſi ꝙ in hoc addo not.per glo.in
lin fundo.ffde rei vendi.⁊ ꝑ Bar.in.l.plane. ff.de petitio. heredi
ta.⁊ per Bal.in.l.ancille in.v.col. C.de furtis ⁊ per Bar.in.l.ſi ui
C. ꝙ metus cqꝗ. Plus dico ꝙ deducit ẽt debitũ naturale m
Fᷣim Bar.in.liſed ⁊ poſſeſſoꝛ. S.ſed ⁊ ipſi.ff.ð peti.heredita.ad qͥs
me remitto ⁊ redeo ad glo:noſtram de qua nũc agimns ⁊ ẽ glo.
in ver. Supfluũ ⁊c.ĩ fi. Cuius verba ſunt bec.

Superfluum ideſt illud excedit fructus per-/
ceptos ⁊ hoc ſiminus ⁊c.vnde ⁊ ſi totideʒ ſunt
in totum fit compenſatio ſicut enim fructus ali/
as cum impenſis compenſantur ut ſupꝛa eo.l.ſũ
ptus in pꝛincipio. Ita merito compẽſantur hic
fructus cum vſuris ⁊ hoc eſt qð ſubicit: Nam
eos ⁊c.vt ⁊ dicitur ſupꝛa de mino.l.minoꝛ.xxv.
annis. S.pꝛedia: uſuras auteʒ nouas uocat:quaſ
petit emptoꝛ ratione tempoꝛis poſt ſolutioneʒ
currentis non ergo dicit de hiſ quas ſoluit em/
ptoꝛ creditoꝛi ⁊ ſic non quo ad uſuram ſolutam
uel ſoꝛtem nonfit compenſatio dicit ergo nouas
reſpectu veterum quas hic debitoꝛ dudum cre
ditoꝛi ſoluit uel ſoluere debuit ſecundũ Aʒo.que
repetuutur ut ſoꝛs nõ tamẽ faciunt aliam uſurã
Licet ſorſ ſoluta ſaciat ut infra ꝗ potio.iĩ pig. ha
bi. l.ſi prior.O.ſciendum ſcõm Aʒo.⁊ id tempuſ
quo hic curunt dr̃ medium tempus ⁊c.

De rei uendicatione

1 Ang. hic reputat iſtam
gularem ⁊ ẽt dominus meus Alex.de Imo.in.l.pꝛedia iuvltima

col.in fi.f. de acquir.poſſ.ad hoc ꝙ ubi vẽdens poſſidẽs rem vẽ
ditã dixit vẽdidit tradidit ꝑ hec verba nõ itelligir̃ dare licẽtiã apñ

dendi ꝓpꝛia auctoꝛitate rẽ ſʒ bñ ſi alius poſſidebat illam rẽ ⁊ ſit

ſtat vis in hoc an vendens poſſideat vł ne de quo ał dixi in. d.l.
pᷣdia:⁊ iõ nõ ero lõgioꝛ nunc niſi ꝙ pono verba tex.⁊ etiã glo.que
ſunt hec:ĩ pꝛimo tex.
CVec ſi res pñs ſit:ſi uero abſens tunc cuʒ poſ
ſefſionem ⁊ poſſeſſor natus ſit ex voluntate acto
ris ⁊ ce.uerba auteʒ glo.ſunt hec.ſi abſe ens ideſt
ſz non eſt in poſſeſſione rei tnnc ſcilicet fit domi/

nus 7c.

De rei nendecatione.

wrntintiin

ReNee
SH
tebnm

amim a

tünmcnen

onlrenetonm
üiikNN
GIüi t
nteremuntn n
Nariugtrdriie n
ungia
Nrlat ſanre
umd e
rnirhi , rirn
N ganz

1

3. Uuminbe
Aamit Aulamtifnense
nmnz 1. nhtſthice int
unfanuitigſolninftangl,
ulamwlmm tſundl
Bec and imh
n ri thgſ oͤſthen ſn
õ
and, ins a, us lnr
anr mim mymis ſolton
mdcictdebiſ gus iiton,
nanitſcNndsdtſnan ſun
m mmit condonſuio don ggotons
Wrom qus di debtor dmnae
tu ſaer niſn r
muſesnö mi tuin iimn iſni

lir laun tinig wid iis b

tnr MAnin tidnn

Nam diuaimn uNgst.

Oetai cndncrone

„„ Nubehunt
nis Woerte
giinmam an in ſii
Bantccnd ninſginit,
rauis jii aſiniluni
mam n ſiu ſurdu ,
aerriihefltunf
iici
gns lriſeß n
nsſ volu
i arunsſtet e

N nen tberſit

.D

. „ Bal. in. lLinſulam. S:
G lo. in. l. m P tor. fructus. ff. ſolu.ma.dic
iſtã glo.fore ſingularẽ ordinariã ad hoc pꝛopoſituʒ Quod licet
fructus percepti ex re aliena. cõpẽſentur cuᷣ expenſis ⁊ ſumptibus
vt in dicta.l. inſulã.S.fructus cũ ibi plene nõ.per glo:⁊ oẽs ſcribẽ
tes ⁊ ct ꝑ glo. hic ⁊ per Bar.in.l.infundo ſupꝛa eo.⁊ ꝑ Bar.m.l.
ſi mortis cã ffe dona.cã mor. ⁊ per Bar.in.l.domos. ff. de leg-
pꝛimo ⁊ per Bal. in. l.ſuper. C. de euictio.⁊ ꝑ Pau. de caſt. in cõ
ſi. exxx. incipien. Circa ea que ſuperius pleniſſime tacta ſunt ⁊c̃.
vbi dixit Qð fructus conſumpti per vxorem malitioſe cõputant
ſibi in dotem qð ẽ foꝛtius cũ multis alijs ſimilibus. Attamen
ſecus eſt in ſumptibus factis in re pꝛopꝛia reſtiturõi ſubiecta ⁊ eſt
glo. in verbo ſuper f lium ꝛc. in ver. Sed quid ſi pendente con
dictione ⁊c. in fine cum qua ſto ſimpliciter quia clara eſt ⁊ nõ eget
aliqua mea noua interpꝛetatione. Cuius verba ſunt hec.

CSED OQNid ſi pendente condictione legati
heres alienet ⁊ poſtea dũ extitit condictio facte
ſunt expenſe a bone fidei emptoꝛe ideo opponit
doli exceptionem ⁊ ego compenſo fructus:quoſ
pendente condictiõe percepit an poſſim Reſpõ.
non quia illo tempoꝛe mei non erant nec res nec
eos petere poteram vt.C.ð cadu.tol.l.vnica.ꝗ.
ſinautem ⁊c.

De rei uendicatione

. 1
Glo. in. l.rems tignum Ag bee
Imo.⁊ etiam dominus meus Alex.de Jmo.in.l.de pupillo·.nũ
ciationeʒ in. iij. col.ff. de noui operis nun.allegãt iſtam glo. ĩ ver.
deſcẽdit ⁊c. ꝓ ſingulari ad h̊ ꝙ faber vel oparius excuſat᷑ ſi labo
rat in re alterius qᷓ; conducentis ex quo facit de mandato eius tñ
poſtea limitat ipſe hoc eſſe verũ niſi eſſet facta eidẽ aliq̃ pꝛohibitio
ſeu ꝓteſtatio ⁊ idem voluit Saly.in.l.iuj.C. de accuſari et ẽt Lu
douicus Roma. in. d. S. nunciationem de quo late poſuit idem
dominus meus Alex. de imo. ibi vbi ponit quomodo et qñ tene
tur credere pꝛohibitioni ſibi fcẽ ⁊ quando non ⁊ dicit iſta eẽ tenẽ
da menti ⁊ eſſe quottidiana vbi aliqua alias legendo dixi in boc
notabili paſſu. Sed pꝛo nunc vltra ibi dicta per alios et per
me addo nunc ſpe. in. 2? de empt. ⁊ vendi. . nunc dicendũ ver. fi.
vbi ponit quid ſi aliquis uolebat mihi vendere vineam ⁊ alius
prohibuit mihi ne emerem: et ꝓteſtatus eſt et ego non obſtante
pꝛohibitione emi. et intraui vineam an poſſum accuſari de turba
ta poſſe eſſione ⁊ per Are.in.ꝭ.cum in ſuo inſtr.de rerum diui.⁊
ibi ponit quid de colonis euntibus ad laboꝛandum in aliquo fim
do de mandato meo et cum armis an excuſentur per iſtam glo. et
dicit ꝙ non vt ibi per eum ad quem me remitto et redeo ad glo.
de qua agimus. Cuinsverba ſunt hec. .
Deſendit ⁊c.item an faber reſpondeo nõ:ſed
ille qui fieri fecit arg.l.pꝛime. F. deueſſe. ff. de
vi.⁊ ui.armata ⁊c.

De rei uendicat.

Gi Bar. in.l.iii. ff. p emptoꝛe et ctiam do
l. BGi culpa. minus meus Alexlde Imo. in.l. idepoſi

ti in penultima col.ff. de re iudi.reputant iſtũ tex.ſingulareʒ ad Hᷣ
vbi reus conuentus deſiit poſſidere rem culpa dʒ ſibi fieri reſtõ
etiaʒ ſi coõueniatur actione reali de quo ał dixi in.d.l.ĩdepoſiti poſt
dominum meum lex. ibi et iõ ꝓ nunc nõ me extẽdam ſuper B
niſi ꝙ pono verba tex. que ſunt hec.

¶ Si culpa non fraude quis poſſeſſionem amiſe
rit:quoniam pati dʒ extimationem audiendus ẽ
a iudice ſi deſierit: ut aduerſarius actioneʒ ſibi
cedat ⁊c.

De rei uendicatione

Qni Regulakiter quis non poteſt p
1 qui reſtitnere ciſe compelli ad factum: Sed ſol
cendo intereſſe liberatur ut in.l.ſi quis ab alio in fi. ff.de re iudi.

et in. l. ij. . ex his et in. l. ſtipulationes non diuiduntur cum utrobi

que plene nõ.per oẽs vbi ałs etiam legendo dixi poſt eos et maxi
me poſt dominuʒ meum Alex.de IJmo.ibidez.fl. de verbeobliga.
Tamen nota vnum ꝙvbi quis tenetur ad tradendum aliquid
per ſententiam poteſt compelli pꝛeciſe tradere et ſic ad factum tex.
eſt in. d. l.qui reſtituere in fine quem tex. ad hoc pro ſingulari alle
gat Bal. in. l. pꝛima in pe. col. in ver. Sed pone devenditione eſt
fcũʒ inſtr̃m ⁊c. C. de ſent.que pꝛo eo ꝙ intereſt ꝓferũtur dicẽs eũ
eẽ ad hoc menti tenen: Sed tu aduerte ꝓ uero intellectu meo
iſtius tex.qui pinguius ſeruit nobis qᷓ; dicat Bal.ſi bene ⁊ ſubtili
ter ponderetur: Nam dico ego ꝙ pꝛocedit non ſolum in cõdẽnato

per ſententiam ad aliquid tradendum. Sed etiaz in omni alio cui

iudex pꝛecipit ſeu mandat vt tradat rez alicui et ſic nõ eſt curãdũ
ð ſententia lata. Sed ſufficit ſolus iuſſus iudicis et hoc colligo hic
in pꝛincipio in ver. Qui reſtituere iuſſus eſt ⁊c. iuncta.l.iuber
cauere ſupra ð iur.ommi.iudi.et in.l.ꝙ iuſſit.ff.ð re iuli. Pꝛe
terea ad idem ego conſidero eundem tex.in.d.l.qui reſtituere ĩ fi.
in verbo Condemnandus ⁊c. vbi tex. neceſſario pꝛeſuponit ſen
tetiam non ec̃ latam:ĩmo poſtea ſequi debere caſu:quo non reſti
tuatur res uigoꝛe iuſſus ſeu mandati pꝛecedentis. Sed plus ẽt
dico ꝙ ẽt ſine ſententia vel mandatovbicunq; quis habet rẽ meã
compellitur tradere ⁊ ſic ad factum tenetur pꝛeciſe ſʒ Bar. in le
pꝛima.ꝭS.pꝛimo iff. de extima.et perconſequens iſte tex. non habet
tantam ſingularitatem pꝛout dicit Bal. et omnes alij de hoc tex.
Cõmemoꝛantes:Cuius uerba ſunt hec videlicet.

Qu reſtituere iuſſus iudici non paret conten
dens non poſſe reſtituere ſi quidem habeat reʒ
manu militari officio iudiciſ ab eo poſſeſſio trãſ
feratur ⁊ fructuum dnntaxat omniſque cauſe no
mine condemnatio fit:ſi vero non poteſt reſtitue
re ſiquidem dolo fecit quominus poſſu is quã/
tum aduerſarius in litem ſine vlla taxatione ĩ ifi
nitum iurauerit dãnãdus ẽ: ſi vero non poteſt re
ſtituere Nec dolo fecerit quominus poſſit non
pluris q̃ʒ quanti res eſt ideſt quanti aduerſarij ĩ
ter fuerit condẽnãdus eſt.hec ſentẽtia generalis
eſt ⁊ ad omnia ſiue interdicta ſiue actioncs in rẽ
ſiue in perſonam ſunt ex quibus arbitratu iudi/
cis quid reſtituitur locum habet.

de publitiana.

. Dominum rei legate tranſit regulariter
l.ſecunda. in legatariũ recta via ſine aliqua traditi

one vt in · l.a Titio in fi.de furtis ⁊ in.l.legatum. ff.de leg.ij.⁊ in.l.
ſi tibi hõ.S.cum ſeruus cũ ibi plene nj. Maxime per Bar.ff. de
leg.paimo ⁊ ibi alias legẽdo dixi poſt dominũ meũ Alex.ð J mo.
ibidẽ ⁊ ideo pꝛonunc longioꝛ non ero in hoc. Sed mõ uellẽ ſci
re quid in re donata cã moꝛtie: In qᷓ bꝛeuiter dicas ꝙ etiã tran
ſit dominiuz eius rectavia in donatarium ſicut in legato ſiue ĩterue
nerit traditio ſiue nõ.tex.ẽ in.d.l.ij.ff.ð publi.Quẽ adhoc pꝛopo
ſitum dixit non reperiri alibi Bal. in.l.ij.C. ſiquis alterivel ſibi ⁊
Dñs meus Alex. de JImo, in.l.moꝛtis cã ĩ pꝛin.in apoſtillis ſuiſ
ad bar. ibi.ff.de dona.cã moꝛ.⁊ Dnminus meus Alex. de JImo.
in. l.qij. in · v. col. ff de legat. . Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero
intellectu meo iſtius tex.qui ſententia mea pꝛobat totũ contrarium
eius ꝙ dicit Bal. ſi recte ⁊ ſubtiliter ponderetur iuncta.l.ptecedẽ
ti ibidem cum qua continuari debet ⁊ etiã iũcto tex.in.S.alie autẽ
inſti.de actio. in ver. Res tradita fuerat ex cã emptionis aut do
nationis aut dotis:aut legatoꝛũ Nec dum dominus factus ẽ ⁊c̃.
vbi tex. in terminis facit mentionẽ de legato facto ⁊ ſic de re tra⸗
dita ex cã legati ⁊ dicitur ꝙ nõ tranſfertur eiuſ dominiũ incontinẽ
ti et idẽ dicit tex.in. d.l.ii.qui tex. loquitur eriã in legato ⁊ in dona
tione cã moꝛtis:quã dicit ẽt ſimilẽ legatis. Sʒ non qr̃ e ſi ẽ res
tradita vel ex cauſa donatiõis cã moꝛtis vel ex cã legati tranſferat
dominiũ in accipientem etiam per ſolã traditionẽſ. Sed cum eo.
titulo bene poſſunt vſucapi vt ibi in verbo. Caplunt᷑ ⁊c. Que ver
ba fuerunt illa que deceperunt Bal. nam vt dicit hic glo. bum
capiunt᷑ exponit᷑i.vſucapiuntur ⁊c. Et ſic nõ ſtatim Nrqiſirunſ poſt

traditionezs quia pꝛeſuponitur in dictis iuribus omnino traditio
nem ce factã Sed quia a nõ dno opus erat vſucapione pꝛo conſe
quendo dñio ⁊ ideo ſi interim perderetur poſſeſſio rei donate ex
cã moꝛtis vel legate cõpeteret publiciana vt in ver. ibi Publitia
ãmiſſa poſſeſſione cõpetit ⁊c.Que verba aperte pꝛobant dominũ
rei donate cã moꝛtis non fuiſſe tranſlatum per traditionem quia
ſi tranſlatum fuiſſet daretur rei vendicatio ⁊ ſic actio ciuilis in cu
ius defectũ ĩtroducta fuit publitiana vt in.l.prima ⁊ in.d.il.ii.ð pu
bli. ⁊ in dicto.S.alie Que iura non bene guſtauit Bal.nam non
pꝛobant eius doctrinam ⁊ et maxime tex.in hac.l.ij.in qua Bal.
facit fundamentum ſuum que vt dixi potius pꝛobat contrarium
quorum iurium verba ſunt hec.⁊ p.d.l.iij.

CMit PEREtoꝛ ſiquis id quod tradit ex iuſta
cauſa a non domino ⁊ nonduʒ uſucaptum:iudici
um petat dabo.merito pꝛetoꝛ ait nundum uſuca
ptum nam ſi vſucaptum eſt habet ciuilem acti/
onem Nec deſideret honoꝛariam: ſed cur tra
ditionis ⁊ uſucapionis duntaxat fecerit mentio
nem cum ſatis multe ſint iuris partes quibus do
minium quis nanciſceretur: Puta legatum uel
donationes cauſa moꝛtis facte: Nam ammiſſa
poſſeſſione competit publiciana que ad exem/
plum legatoꝛum capiuntur ⁊ c. Alie autem ſũt
actitões: quas pꝛetoꝛ ex ſua iuriſdictione com/
paratas habet tam in rem qᷓ in perſonam:quas
ipſas neceſſarium ẽ exemplis oſtẽdere. Ecce
plerumque ita permutit pꝛetoꝛ agere ut vel ac/
toꝛ dicebat quaſi uſucepiſſe quod non vſucepe/
rat vel ex diuerſo ſi poſſeſſor dicebat aduerſari
um ſuum non vſucepifſe ꝙ uſuceperit.nam ſi cui
ex iuſta cauſa emptionis aut dotis aut legatorũ
ne dum eius rei dominus effectus ẽ ſi eius rei ca
ſu poſſeſſionem amiſerit nullam habet in rem di
rectam actioncm ad eam perſequeudam Quip/
pe ita prodite ſunt iure ciuiliactiones ut quis do
minium ſuum uendicet ⁊c.

O e publitiana

Poſſeſſoꝛ male fidei te
l. ſiue autem JS . F 1. netur vt etiã. S. dictum eſt
nõ ſolum de fructibus perceptis per eum:Sed etiam de percipien
dis vt in.l.fructus. ff. de rei venditio. ⁊ in.l.qui domum.C.eo.
ti. ⁊ in.l ſiquis fundũ eo.ti.⁊ in.l.Sed ⁊ partus.ff.ꝙ met.cã ⁊ ꝑ
Bar. in. l. in fidideicõmiſſi.ff de uſu.in pꝛin. ⁊ Pau.de caſtro in
ſuo con. xvij.incip.quidã Jacobꝰ:Sʒ dubiũ ẽ quid.ſi expoſt ſuper
ueniat in re illa ei titulus iuſtus an ſuperuenientia tituli excuſet eũ
a fructibus percipieudis in quo Cy.in.l.apud antiquos.C. de fur
tis reſpõdet ꝙ ſic. Sed Ludouicus Romanus.in ſuo ſingulari
in verbo Malefidei ⁊c.el.iij. tenet epreſſe contra quia titulus pp/
curatus ſᷣm eũ in publiciana non tollit quin detur publitiana con
tra poſſidentem cũ ti. ut in.d.l.ſiue autem. S.ſi.Ergo ⁊ in pꝛopo
ſito caſu non debet titulus pꝛocuratus etiã h̊ operari. Sed tu ad
nerte pro vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex. quia Ludouicus
Roma. fallitur in queſtione foꝛmata ꝑ Cy. Nam Cy. pꝛeſuponit
OQð ille pꝛocuret haãbere titulum nam hoc caſu non eſt dubiũ qð
non pꝛodeſt ei talis titulus pꝛocuratus. Sed ſi Titius vẽdidit mi
hi rem:quam malafide poſſideo quam dicit eſſe ſuam benedi/
co quod iſte titulus dat mihi iuſtam cauſam ut non tenear de fru
ctibus percipiendis vnde tex. in. d.l.ſiue autem.5. fi. non pꝛobat ſi
bene conſideretur:Cuius tex. verba ſunt hec.

CSi ſeruus hereditarius ante aditam heredi/
tatem rem aliquam emerit ⁊ traditaʒ ſibi poſſeſ
ſionem amiſerit recte heres publiciana utitur q̃
ſi ipſe poſſediſſet ⁊c.

8

de uſufructu

L. ſi cuius.S.de preteritis merbo

„. deniq; ⁊c
dominꝰ Alex. de Imo. in.l.qui bona.ꝭ.cum inter edes in fi.ff. de
damno infec. notat iſtum iex. ſingularem ad hoc ꝙ culpa comii
ſa in negligendo non producit actionem legis aquilie de quo alias
dixi in.d..cum inter ⁊ ideo non pono nunc de boc niſi ꝙ pono v
ba tex. que ſunt hec.

Deniqʒ conſultus ꝙ bonum fuit actionẽ pol
liceri pꝛetoꝛem cum competat legis aquilie actõ
reſpondit quia ſunt caſus in quibus ceſſat legis
aquilie actio ⁊ ideo iudicem dari ut eius arbitra
tu utatur ⁊ fruatur nam qui agrum non pꝛocidit:
qui uites non ſubſerit.item qui aque ductus rũ/
pi patitur: lege aquilia non tenetur ⁊c.

de uſufructu.

Ludouicus Roman in ſuo ſingulari in
l * quo tiens ver. feudum ⁊c.el.v.concludit qðvbi feu
datarij non poſſunt concoꝛdari in regimen ſeudi Rex debet facer
Quod alternis annis regant per glo.quam reputat ad hoc ſi ingu/
larẽ in.c. licet.xvi.q.iii.⁊ arg.tex. in.d.l.quotiens.ff de vſufru.⁊
voluit etiam dominus meus Alex.de Imo in ſuo conſilio.xxv.ĩ
quinto col.incip.Quomodo ⁊ qualiter feudum ⁊c. Sed aduer
te pro vero ⁊ nouo meo intellectu iſtius tex. qui iudicio meo nihil
facit ad hoc nam primo conſideratur in tex. hic quis primo fuerit
nominatus: x ille primo debet incipere vti ⁊ frui re in qua legatuſ
uſuſfructus eſt alternis annis. Sed vbi eſſent duo eiuſdem noĩs
qui diſcoꝛdarent in hoc dicinr hic in tex. ꝙ ſe impediunt pcon/
curſum non autem dicitur hic ꝙ debeant concoꝛdari per dominũ
propꝛiatarium imo dicit ibi glo.ꝙ ſorte diſcernetur. Uel uerius
Hm glo. iudex compellet ad conſentiendum non autem dicit glo. ꝗꝙ
dẽat fieri ut alternis ãnis utantur re illa Mã põt concoꝛdare pluri
bus aliis modis puta ꝙ eodem Anno quilibet habeat dimidiam
partem vſuſfructus vel alio modo. Sed poſito ꝙ glo.diceret ill
Oð dicit Ludouicus HRo. Que vere hoc non dicit vt pꝛobaui ⁊
ſaautk vicere potes iſte tex.nihil facit Net probat hoc:Cuius vᷣba
unt hec.

l. ¶ QAotiẽs duobus uſuſfructus legatur: ita
ut alternis annis utantur fruanturque. Siqui/
dẽ ita legatus fuerit Titio deinde legatum me
unio: dici prius legatum Titio deinde Meuio
datum Si uero duo eiuſdem nominis fuerint ⁊
ita ſcriptum fuerit. Titijs uſumfructum alter
nis annis do lego niſi conſenſerint uter eorum
pꝛius utatur inuicem ſibi impedient.Quod ſi Zi
tius eo anno quo frueretur pꝛopꝛietatem accepiſ
ſet interin legatum non habebit: Sed ad le
uium alternis annis uſuſfructus pertinebit ⁊c.

O euſufructu.

WXi riri Quando legatarius decedit uiuo teſtato
l. B 1titio re extinguitur legatum regulariter ⁊ rema
net penes heredem teſtatoꝛis legantis vt in.l.pꝛima S.pro ſecun
do. C. de cadu.tollen. ⁊ per Bar.in.ſi is qui pro emptoꝛe in. viij.
col.ſf.de vſucap.⁊ Bar.in.l.ſi pure.ff de lega.pꝛimo ⁊ Gal.in d.
l. vnica de cadu.tol.Camen hoc eſt verum pꝛeter qᷓ; in vno caſu ſci
licet quando vſuſfruc.legatur vmi ⁊ pꝛopꝛietas legata eſt alteri: qꝛ
tunc ſi viuo teſtatoꝛe moꝛitur vſufructuarius vſufructus non re
manet penes heredem: Sed erit pꝛopꝛietarij vt eſt tex.in. d.l.ſi ti
tio.Quem tex.ad hoc pꝛo ſingulari allegat Ludouicus Roma.ĩ
ſuo ſingulari incipien. Si legatarius ⁊c. poſito inter vltimas volun
tates. Sed aduerte tu pꝛo vera ratione iſtius texlicet Ludo
uicus Ro.non dicat nam Ratio eſt quia legatum illud factum ð̊
pꝛopꝛietate eſſet perpetuo inutile apud propꝛietariuz nudum ſi nõ
applicaretur ei vſuſfructus quia ſi applicaretur heredi eſſet ſemꝑ
in heredita:e ⁊ tranſiret in omnes heredes ⁊ pꝛopꝛietarius habe
ret ſemper nudam propʒietatem ⁊ ideo lex voluit ꝙ vſuſfructus

EACEENINNEN1
en. un
Rerinen eene
giEEr.
nitaαπια
anH
Wrnt
ð
Gmruunirtr
bumuamin.
ſetlttinnmütrunn
NArerlunaret
A—G
Vrir
64 7
nip⸗ Er
ngn,:

, lten 3

ſe An
ỹũĩ , uumgin –

delinen

Wng uin ſen,
nin⸗ r. dn an
”õc

maas umſolnſſo nf
S Qunt Alcdte

mgwene Aiichononb
mrünuin Regisinpfeit
ndium n nirſtgunlenn

— ſaltvaiſten nii

G s
LtermmamAHifatntnti
ne gedn 1wibe iet nan
r lun Arr nini

Arisdeohs ſiſinang lentit
ms Munmn fanannat. Bigi
Cers frn Liio dendelgun n
aus Endm T deinc Get⸗
Bud otuſeen oninsftnt
n imm. Uiss infum alen
ms CoLve MMANAMir ucr corun
uman hinin Aiſil
vam N ulen htinnonctehl
uummbincht l
Enis m uſdlnns ircht 74

Deumm.

atibeti in i
er nnl inn
n tee en ogt haliun
in Frlcnninan ,

Are
en an gninmn
.

Abepolre ,
anN amn uſloln

.

2

deficiens applicetur pꝛopꝛietario ⁊ etiam quia Tes de facili redit
ad naturã ſuaz vnde cõſolidatur magis cũ ꝓpiaetate: q;cũ herede
qui non habet pꝛopꝛietatem nec aliqc; ius in ea re quo poſſit ſibi
applicari tais uſufructus legatus. Cuius tex. verba ſunt hec.
L. Si Litio vſuſfructus ⁊ meuio pꝛopꝛietas le/
gata ſit ⁊ uiuo teſtatoꝛe decedat Zitius nibil

apud ſcriptum beredem relinquetur ⁊ id nerati

2

us quoq; reſpondit .

Oe uſufructu.

1 ſ; 1 Ludouicus R.oma.in ſuo ſingu
l. ſi do minus. lari intervyltimas voluntales mp
Dicit lex Qõ legatum ⁊vc. Cõcludit ꝙ licet legatum rei aliene fa/
ctum a ſciente ſaltem valeat quo ad exiſtimationem eius pꝛeſtan
dã vt in.i.cũ rem alienã cũ ibi nõ.C. de lega.⁊ p nõ.p Bar · ĩ. l. cũ
quis decedens in pꝛinciiff. de leg.iij.⁊ pꝑ Bal. in. l. certum in. x.col.
C.Lvnde cognati ⁊ ꝑ Bal.in.d.l cũ rem alienã in pecol. ic. P . .p
terea in ti.quem fen. amit. ⁊ etiã in c. p.de proh.feu. alie.p Sederi
cum in vſibus feu. cũ ſimilibus multis ⁊ aliquid pꝑ Bar.in ſuo cõ
ſi incip. Quidam ſibi filios heredes ⁊c. Tamen hoc ẽ veruʒz niſi
quis leget rem alienam quam ſperat futuram ſuam quia tunc le
gatum non valet ẽt quo ad extimationem Mec debetur ſpe iulla de
ficiente tex eſt ſm eum nõ.ðe quo ſatis exclamat ad hoc in.dic.l.ſi
dominus nude pꝛopꝛietatis. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero ĩ
tellectu meo iſtius littere nam ibi non dubitatur de extimatione
debenda vel non debenda. Sed ponitur ſolũ ibi quid iuris ſi vſuſ
ſructus redit ad proprietariũ donec ipſe uiuit vel ad eius heredeʒ
ante aditam hereditates vel poſt ⁊ dicitur hic in omnibus iſtis ca
ſibus vſumfructum deberi loquendo in ipſo vſufructu non autẽ
dubitatur hic de extimatione rei vt in ver. Et ſi foꝛte in vita te⸗
ſtatoꝛis ⁊c.⁊ in verbo Uel ante aditam hereditatem ⁊c ⁊ in ver.
Plns admittit Metianus ⁊c. Quin ĩmo ego allego ⁊ pondero
glo. hic in yer. Dominus ⁊c. circa fi. Que concludit ꝙ interim
debetur eſtimatio legatario(vt pote)pꝛo re aliena:que allegat texa
in. §. autem inſti. ve lega. contra quam glo. dixit Ludouicus
Ro.non conſiderando eam Nec tex.iſtum qui ẽt hoc non negat:
Sed ſolum dubitat de validitate legati in uſufructu quando pro
pꝛietarius eum legat prout dicitur in verbo Ualere legatum ⁊c.⁊
hec eſt pꝛincipalis intentio iſtius littere ⁊ in hoc iacet lepus nõ aũt
in alijs. Quin imo etiam dico ego argua maioꝛi ꝙ ſi debetur
eſtimatio vbi legatur ſcienter res alienamulto magis debetur qñ
ſcienter quis legat rem alienam quam ſperat futuram ſuam cũ he
redes eius reperirentur minus grauati cum habituri ſunt rem: ſʒ
quicquid ſit in qõne foꝛmata ſatis ẽ mihi Qð iſte tex.non pꝛobat
hoc Quod dicebat Ludouicus Roma. per iſtum tex. Cuius
tex :verba ſunt hec.

Si dominus nude propꝛietatis uſũfructuʒ le
gauerit:verum ẽ ꝙ neratius ſcribit lib.iii.qõnũ
de fideicõmiſſis valere legatum:⁊ ſi foꝛte in ui
ta teſtaoris uel ante aditam hereditatẽ pꝛopꝛie
tati acceſſerit ad legatariuʒ pertinere. Plus ad
mittit ertianus etiaʒ ſi poſt aditã hereditatẽ
acceſſiſſet:vſuſ fructus vtiliter diem cedere ad
legatarium pertinere ⁊c.

He uſufructu accreſcendo

ani ti Ludouicus Romanus in ſuis
l.ſi quis titio. ſingularibus inter ultimas uolun/
tates incip.tex.in.l.plane..ſi duobus de lega.p ⁊c. Dicit ꝙ licet ał
legatum factum Titio ⁊ heredibus non ualeat quo ad heredes:
Sed in totuʒ accreſcit legatario Titio per tex.in.d.l.plane.s.ſi du
obus Tamen hoc non habet locum ᷣm eum in vſufructu quia h
caſu heres facit partem in vſufructu legato ſibi ⁊ Titio · tex. eſt ĩ.l.

ſi quis Titio ⁊ beredibus ſuis Quẽ tex. pꝛo ſingulan ad hoc pꝛo

poſitum allegat ipſe Ludouicus Ro.in loco pʒeallegato.
Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ uero intellectu meo ad iſtum tex.
qnia illa verba Et heredibus ſuis ⁊c.intelliguntur ⁊ omnino de/
bent exponi pꝛo filijs ipſius legatarij non autem filijs vel here/

dibus ipſius teſtatoris pʒout etiam voluit glo ibi ⁊ vltra illaz glo.

Quod illa verba hoe modo capiantur probat tex.in. l. ex facto i9.
ſi.in ver. ſine berede ⁊c. ⁊ in ver. uideri euʒ de liberis ſenſiſſe æc.
ff. ad treb. ⁊ hoc modo intelligendo iſtum tex. nihil habet cõmune
cũ tex.in.d.S.ſi duobus qui loquitur in herede teſtatoꝛis. Cuj
ius reſpectu non valet legatũ nec ẽt valeret in vſuf. in quo etiã nõ
faceret partem. Sed in totũ acreſſeret legataꝛnio. Pꝛeterea ad
idẽ cõſidero tex.in.d.l.ſiquis Titjo ibi Dimidã Titius:dimidiaz
beredes eius habebunt ⁊c. Nam illud verbum eius reſpicit ver
bũ Titius non aũt heredes teſtatoris ?c. Pꝛeterea ad idem fac
tex.iĩmediate ſequens poſtid.l.ſi quis titio que incipit Sr mulieri
tũ liberis ſuis ⁊c.vbi iuris latoꝛ examinat illam materiam iuris
acreſcendi in vſufructu continuando oẽs iſtas leges vnã poſt aliã
nt videre potes ⁊ ponit quid iuris ſiquis legat vſunfructũ mulieri
⁊ liberis ſuis ⁊c.habito reſpeetu ad pꝛoxime ibi dicta cũ ſuperius
proxime dixerit maxime in iſto tex. de quo agim? quid iuris qñ
quis legat itio ⁊ heredibus ſuis ⁊c. vt iſti caſus inuicem coue
niant reſpectu legatarij ⁊ ſuoꝝ filioꝛũ. Mon autem loquunfj iſta
iura de heredibus teſtantis pꝛout Ludouicus Roma. dicebat et
non bene(ſnia mea)qui mirabiliter fallitur in intellectu buuus nõ
tex. quem fecit ſingularem: ⁊æ eum non guſtauit quem tex. hoc
modo ego intelligo pꝛo ut audiuiſti Cuius verba ſunti hbec.

CSi LTitio ⁊ heredibus ſuis uſumfructum lega
uerit: dimidiã Litius: dimidiam beredes eius
habebunt ⁊c.

OQO uubus modiſuſuſtructus
amittatur.

ILudouicꝰ
l.pꝛima.s.item infundo. Nudouie
ſuo ſingulari in verbo Emphiteota ⁊c elij. Dicit quod licet em
phiteota non poſſit alienare rem emphiteoticam ſine conſenſu
domini.vt in.l.f cũ ibi plene not.C. de iure emphiteoti ⁊ in. c. po
tuit er · de locatio.⁊ ꝑ not.ꝑ Bar.in.l.pe.ff de pac.⁊ per Pain de
ca.ĩ ſuo rõ.cxxxv.ĩter ẽphiteota ⁊c.⁊ Gal. ĩ.liii.ĩ.i.col·C· de epis
audien. ⁊ inc.i.S.alienareĩ ti.qualiter feu. olim alie.poterat ⁊ ẽt
Bal. in addi. Spe.in.ti.de loc.in ver. Nunq; ⁊c.⁊ Bal.in.c. d in
fi.in ti.que fuerit pꝛima cauſa bñficii amittendi in pꝛima col⁊ ĩ ti.
de pace cõſtan.in ver. Liuellarie ⁊c.in.xxv.col.⁊ in.l.vnica in.xvi.
q.C. de his que pene nomine ⁊ in.c:pꝛimo.ꝭ.hoc aũt in ti.de ſucceſ
ſio feu. in penu.col. vbi ponunt quid ſi fit alienatio ſaluo iure do
mini vtruʒz iſto caſu cadat alienans emphiteota a iure ſuo vel ne
ad quos me remitto pro nunc in hoc articulo in quo alias con
ſului. amen poteſt conſtituere vfumfructum in ea re emphi
teotica ſine conſenſu dñi ᷣm Bal.in.d.l.prima.S.item in fundo
p illum tex.quẽ Bal.ad hoc reputat ibi ſingularem. Sed Lu.
Ro · dicit quod iſte tex.parum facit quia non loquitur de emphi
teota ⁊ tenuit ipſe expꝛeſſe contrarium per regulam generalẽ po
ſitam in.l.fi. C. de rebus alie. non alie. Sed tu aduerte pꝛo
vero ⁊ nouo intellectu meo pꝛedictoꝛum iurium: Et pꝛimo di
co ego ꝙ tex.in.d.S.item in fundo nil facit ad pꝛopoſitum ⁊ maxi
me quia vltra Ludoui. Roma.dico ad pꝛobanduz hoc ꝙ iſte tex.
legitur ⁊ debet legi cũ pꝛecedentibus verbis littere non eſt.S.de
per ſe dumq; loquitur de uſufructu cõſtituto in fundo vectigalivł
ſuperficiario ⁊c. loquitur de conſtitutione facta a vero dño nõ au
tem ab ipſo uſufructuario vel ſuperriciario ⁊ ſic inducendo vere
iſtũ tex. ꝓut induci debet nihil facit ad propoſitum abſq; eo qq
dicamus illud qð dicebat Ludoui. Ro.qð non loquitur ð emphi
teota. Nam chco ego ꝙ ſi millies loqueretur in re emphiteotica
⁊ de emphiteota nihil facit cuʒ loquatur ex parte dñi pꝛopꝛietarij
non autem conductoris vel alterius vt hic in ver. Jure conſti
tutus ⁊c. et etiã in ver. Si iam conſtitutus eſt ⁊c. ⁊ iſte ẽ verus
⁊ nuus ictellectus iſtius tex. bene conſiderati. Similiter dico
ꝙ tex. allegatus per Ludouicum Roma: in. d.l.fienon facit ad rc
qꝛ licet ibi dicat ꝙ pꝛohibita alienatione intelligatur pꝛohibita cõ
ſtitutio uſuſfrucius. Camen poſtea in fine dicitur hoc eſſe verum
niſi lex aliter diſponat: Sed ita eſt ꝙ tex. in. d.l.fi C. de iure em
phi. aliter diſponit vt ſtatim oſtendam ergo ⁊ c. Nam tex.ibi pꝛo
bibet alienationem melioꝛationum et iuris emphiteotici.vt ibi in
ver. Melioꝛationes vel ius emphiteoticum in alium tranſfer
re ⁊c̃.que oĩa expꝛeſſe ſonant in melioꝛamentis ⁊ in iure vtilis do
minii: quod habet emphiteota in re. Sed vſufructuarius non
ius directi vel vtilis dominij: Sed habet ſolum ius utendi et
fruendi ſalua rerũ ſubſtantia vt in.l pꝛima.ff.de uſufruct.⁊ habʒ
cõmoditatem quandam ex re vt in.l.uſufructu ⁊ in.l.item fundi
ſ de uſufru.Et ſi tale ius potius eſt extra rem qᷓ;ᷓ in re ipſa ergo
C. Ul.

non pꝛohibetur emphiteota conſtituere tale ius vſuſfructus ſine

conſenſu dniĩ re duraturũ ſolũ tẽpoꝛe vite ipſius conſtituẽtis
Pꝛeterea ad idem põdero tex. in.d. lſi de iure emphiteo. in v.
in alios ius ſuum vel emponemata tranſferre ⁊c. vbi ſemper tex.
cõſiderauit tranſſationem illius iuris vtilis dominij ⁊ melioꝛatio
uũ nõ autem vſumfructũ vel comoditatẽ Tm̃ de quo tex. mirũ ẽ
Bal.ĩ.d.l.i..itẽ in fundo non feciſſe mentioneʒ pro opinione ſua.
Sed plus etiam mirandu ẽ ẽt qõ Ludouicus Ro.dixerit con
tra illum tex. ita incõſiderate motus per ſolam generalitatem. d.l.
ſi. C. de rebꝰ alie.nõ alie. de qua materia poſuit etiã Bal. in. l. vſu
fructu.ffſolu. matri. vbi dixit Q põt alienare comoditatem ſuaʒ
Sed non rem ipſas ſine cõſenſu domini:Et ẽt põt affictare como
dictatem ſuam vm euʒ ibidem ⁊ ſic cõcludo ꝙ pfati ſcribentes nõ
bene intellexerunt iſtum tex. cuius vᷣba ſunt hec.

Itẽ in fundo vectigali uel ſupficiario iure cõ
ſtitutus uſuſfructus ſi iam conſtitutus eſt capi
tis diminutione ammittitur: ceterũ ſiante aditã
hereditatem aut ante diem cedentem quis capi
te min utus ẽ non amitti ⁊c. .

Quibus modis niu. amitt.

l. ſi ninfructnarius. udouius Ro⸗

verbo. Sructus ⁊c. Lultꝰ Ponit vtrum palea veniat ſeu compꝛe
hendatur appellatione fructus:⁊ finaliter concludit quod ſic per
tex.in.d.l.vſufructuarius meſſem de quo tex.ad hoc pꝛopoſitum
ipſe multuz exclamat: Sed tu aduerte pꝛo uero ⁊ nouo intelle
ctu meo iſtius tex. qui (ſentẽtia mea)ſubtiliter põderatus hoc nõ
pꝛobat non loquitur aliquo modo de palea. Sed cõmemorat ſolũ
ſtipulam que eſt illa:que remanet in fundo aqua ſecatur frumen
tum de quo bene fit mentio hic in uer. Stipulam que in meſſe
iacet ⁊ heredis eius eſſe ⁊c. Et ponitur an ſit heredis ipſius vſu
fructuarij an vero ſit domini vel eius heredis Itẽ ponit iſte tex. ð
Spica que tenetur terra an ſit domini fundi vel ne Sed ð palea
nihil penitus dicit ⁊ ſic non bene guſtauit eũ Ludouicus Roma.
Cui addo in hoc etiam nõ.per Gal.in l.fi. in. iij. col · C. de condi.
inſertis ⁊ per Specu.in ti de decimis in.i.ĩ ver. fuvbi in termi/
nis ponũt iſtã qõnẽ ⁊ allegant ad hoc iſtum tex.qui vt dixi nõ pꝛo
bat nec pꝛobabit in eternũ hoc ſi bene pꝛout decet põderetur ⁊ re
cte conſideretur pꝛout debet conſiderari Cuius verba ſunt hec.

CSJUAſufructuarius.meſſem fecerit ⁊ deceſ/
ſerit: ſtipulaʒ:que in meſſe iacet heredis eius eẽ
Labeo ait Spicam que terra tenetur domini fũ
di eſſe fructum que percipi ſpica aut feno ceſo:
aut vua adempta:aut excuſſa olea:quamuis nun
dum tritum frumentum:aut oleum factum vel uĩ
demia facta ſit ⁊c.

Q nibꝰ modis uſufrũc amit.

l.is qui uſufructum. meut Nlerde

mo. in. l. ſepe. ff. de
re iudi.in repe.ſua in.xlv.col.in pꝛin.reputat iſtum tex.ſingularẽ
ad hoc ꝙ licet ſit lata ſnia ð aliquẽ.tñ ſi poſſidet: quo ad alia non
pdit poſſeſſionem ſuazʒ:ex quo utitur quo ad alia cũ quo ſto: quia
tex.clarus eſt ⁊ nõ eget aliqua mea noua interpᷣtatõe ⁊ eius verba
ſunt hec. . .
l.C Is qui uſufructum habet ſi tantũ utatur: da
exiſtimat ſe uſum tatũ habere: an uſi ufruc. retine
at ⁊ ſiquidem ſciens ſe uſufructũ habere tantũ

uti uelit tamen ⁊ frui.uidetur ⁊c.
Qluibus modis uſufr.amitti.

l.ſi tibi uſufructus ¶ Meſatoꝛ quidam le/

gauit Titio vſumfructũ
ſui fundi pure ⁊ eiuſdem met fundi vſumfructũ ⁊ pꝛopꝛietatem
ſimul Sempꝛonio ẽt legauit ſub condictione. Demuz pendente
tondictiõe ille pꝛimus legatarius itius vſufrutuarius emu ab

berede pꝛopꝛietatem Poſtea euenit conditio. Sempꝛonius alter
legatarius petit mõ vſumfructũ ⁊ pꝛopꝛietatẽ a Titio an poſſit in
quo dicas ꝙ ſic tex. ẽi.d.l.ſi vſunfructus tibi.ff.quibus mo.uiuſ
fruct.amit.quem tex.ad hoc pꝛopoſitum pꝛo ſingulari allegat Lu
douicus Roma. in ſuo ſingulari inter vltimas volũtates in ſingu
lari inci. Ceſtatoꝛ legauit ⁊c. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo
intellectu meo iſtius tex. qui non dicit hoc ſi bene conſ ideretur: ſz
dicit ꝙ legatus fuitvſuſ fructus vni pure ⁊ ppꝛietas ſola alteri ſub

condictione non aũt vſuſfructus ⁊ ꝓpꝛietas ſimul pꝛout dicit LCun

douicus Roma. q; deficiente condictione non eſſet dubiuz ꝙ poſ
ſet petere pꝛopꝛietatem ⁊ vſunfructũ vtpote adempta ambo perle
gatum factũ de duobus eueniente poſtea cõditõe vnius vnde vt
dixi Cuilibet fuit factũ ſeperaiũ legatũ vni vz de vſufructu ſolo et
alteri de pꝛopꝛietate ſola:ſed quiavſufructuarius pendente ipſa cõ
dictione acquiſiuit pꝛopꝛietatẽ ius uſuſfructus per illam conditio
nem deperditum eſt ⁊ ideo eueniente conditione ille poteſt petere
⁊ conſequi totam rem integꝛã cij pꝛopꝛietate ⁊ uſufruetu ſimul.
Sed ſi ille nõ conſolidaſſet per illã acquiſitionem pꝛopꝛietatis et
conditio eueniſſet ille haberet pꝛopꝛietatem ſuam ⁊ ille vſumf ru
ctum ſuum ſeperatum ⁊ de perſe pꝛout ſentit iſte tex. Cuius ver
ba ſunt hec.

SJXcibi uſufructus fundi pure: pꝛopꝛietas
autem ſub conditione Titio legata ſit: ⁊ penden
te conditione dominium propꝛietatis acquiſie/
ris deinde conditio extiterit:pleno iure fundum
Zitius habebit neque intereſt quod detracto u/
ſufructu proprietas legata ſi it:tu.n.dũ pꝛopꝛieta
tem acquiris ius omne legati uſuſ fructus ami
ſiſti ⁊cet.

De uſufruc. earum rerum que
uſu conſu.

Ludouicus Roman in ſuo ſingulari inver.
l. tri bus Fideiuſſoꝛ ⁊c.el.viiij.Dicit ꝙ ſi fideiuſſoꝛ ſol
nit de Man:alicuius Teſtatoꝛis non poteſt repetere a debitoꝛe „
quo ſoluit per caſum ad bhoc ſingularem in.d.l.tribus Tñ dicit G
debere intelligi ſane quando quantitas ſoluta ex cauſa fideiuſſio
nis ſit multo maioꝛ lucro quod ipſe percepit a Teſtatoꝛe: ſecus ẽ
ſi qtitas ſoluta per eũ ſit multo minoꝛ qᷓ; quantitas ſibi relicta ab
illo teſtãte grauãte. Quia tũc repetere põt ſᷣm eũ qui allegat Pe.
Cy.⁊ Bal.i.l. vnica.S.ne aũt.C. de cadutoll.ita limitãtes ĩ H tex.
in. l.i. ff de reb.dubijs. Et.idẽ voluit.D. Alex. de Imo.ĩ.l. ſi fide
iuſſor in pꝛincipio in pꝛima col.ff deleg. prumo ⁊ late in.l. ĩdebitũ
fr. de condi. indebi. vbi dicit iſtũ tex. ad hoc eſſe ẽt mirabilem. quẽ
tex.dicit Ludouicus Roma.ad hoc nihil facere. Sed tu aduer
te pro vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex. Nam licet tex. in. d.l.
pꝛima hoc non pꝛobet Inñ iudicio meo pꝛobatur Saluis infra di
cendis hec limitatio abſq; eo quod allegamus auctoꝛitates pꝑ tex.
in. d.l.tribus in ver. heredib inſtitutis ⁊c. ⁊ in ver. duos ex her
dibꝰ pꝛo legatario ſatiſdare ⁊c.iuncta.l.ab eo.C. de fideicõmiſſis
ã nõ põt quis grauari qui non honoꝛatur ſaltẽ in tantum ĩ qᷓ;
tũ grauatur ꝓvt ibi dicitur.vñ ĩ ꝓpoſito Teſtatoꝛ grauãs in.d.l.
Tribus non potuiſſet grauare illos duos heredes ex tribus ſi etiã
eos non honoraſſet inſtituendo eos ſaltẽ in tantũ vel in plus ĩ quã
tũ eoſ grauauerat ⁊ ſic in inducẽdo pꝛobat iſte tex. hãc limitationẽ
recte ponderãdo eũ abſq; eo ꝙ eamuſ ꝑ mẽdicata ſuffragia pꝛout
fecerũt pꝛefati ſcribẽtes cũ reuerẽtia qui non bñ põderarunt iſtus
tex. In qͥ́ articulo adde tu Bal. in terminis ĩ.l ſi per ea in.ij.col.
C.mandati qui fuit in eadeʒ oppi.Sed cũ reuerctia non guſtauit
tex.in. d. l.tribus inducẽdo pꝛout ego nouiter induxi tibi quẽ tex.
Et aliter ĩtelligo nouit᷑ nã in ̊ tex:fideiuſſoꝛ guatus fuit a teſtator
de fideiubendo:non fuit aũt grauatus.ſoluere nec etiã ſoluit nam
cũ legata eſſet pecunia:in qua non cadit vſufr. niſi pꝛeſtita ſatiſda
tõe vt ꝑ totũ hũc titulũ ⁊ in. .conſtituit inſti.de vſufr.voluit teſta
toꝛ releuare legatariũ ⁊ madauit duoſ ex ſuisbr̃dibꝰ fideiubere p
eo qui tñ nõ ſoluerũt aliquid ⁊ ſolũ d h tale legatũvaler̃. Sʒ ð ſo
lutõe ñ or aliquid. Plus dico ꝙſi ĩ cqu iſto ſoluiſſent: repeter̃ potu
iſſẽt ab ipſo legatario tñ de ſolutõe nõ dixit diſponẽs ĩ caſu iſto:nã
hec duo diuerſa ſũt nam fideiubere ꝑ alio:non habet in ſe ſolutio
nem neciam vel ſi habet aliud eſt ꝙ quis grauet aliquẽ vt fideiu
beat ꝓ tali vel fideiubeat ⁊ ſoluat pꝛo tali ⁊ ita fuit hic iniunctuzʒ
duobus heredibus vt fideiuberent ꝓ titio legatario cui relictus
erat vſuſrrnctus in pecunia. Cuius tex. verba ſunt bec.

lefmi n imen
Wamürtn
nNtnn
WEelciennun
Wurder ine
Erdpin tinet
Ni ledeiN
A in
Niſtttrist
Mntunn
ahkitnrinnc
Natanaitne
Ngnengaur
Nlheneeal
ſplethur.

enſletei⸗

X

„

linfnn ui
anenſmnn
s
M ur. rtineg 1
æʒRWZW Aln 1
gnete i

gecgf

8 . 8 7
rsaſtuuinn
mgnititſinans ni

Wncdon.

nhn atzumugiheli
Mri NMrwan aut ernmi aijr „
m uamuimidliip lidiis
i in anch amn lin g al itiiſß
pa MAMAett Tide ſengi
ungdRARMNNsſtüeſend
tgun. Dmte ern dfncign ten d
m NN L NMANINA ulmiitsibin.
eNNS Wr AeN oil t⸗
enNEAN AA 1 n, ihi
AeRNRiAiͦNXααaNa”nHiα
a arra NNht ͦitt Sldlel
rtaaAANHE i Nr
u aie iapinſimi ilnifi
mm*lilanbiinthl-
wan wch inht 1ni, Andhi
. ac rn anen .Nftinſt
nnnn dnnul li ſnlin
ann n in liu uu l
anmmdnnantind ſtuſiid
a nattinni ttfui
lan
gmr n ideltifhnt
chüsene egſinun

e —
rtmad ſmlinau

pim Scitntimg

sanEeig intit

N. rn.,
AümIINdre

„ erebürinie.

CZ RꝗBS heredibus inſtitutis nſufructu
quinde cim millium Titio legauit:⁊ duoſ ex here
dibus iuſſit pꝛo legatario ſatiſdare placebat vti
le eſſe cautionis quoque legatum nec refragari
ſenatus conſultum quia cautio non impediretur
⁊ eẽ alteruʒ legatũ ueluti certi:alterũ incerti uſuſ

fructus ⁊c. .4

De uſufruct. earum reruʒ que
vſu conſu.

Fi Ludouicus Roma.in ſuis ſingularibus inter
* *Vltimas voluntates in ſingulari ĩcip.tex.in.l.ſpes
ff de auro ⁊ argen.leg.⁊c. Concludit qð licet legatum factũ Titio
de vſufructu. cũ additione iſta.vt poſt moꝛtẽ eius eum reſtituat
haredi operetur vt videatur legaſſe ẽt pꝛopꝛietatẽ vt in. .l. fi. fl. de
vſufruca. re que vſu cõſumitur. Tñ boc eſt verũ niſi teſtatoꝛ erra
nerit quia tunc ſecus ẽ per tex.Fm eũ ad boc pꝛopoſitũ ſingularez
in. l.qui fructus pꝛedioꝛũ.ffde vſufr.lega:. Secd tu aduerte ro/
go ꝓwero ⁊ nouo ĩtellectu meo iſtoꝛũ iuriuÖ. Et p tex. in. d. l⸗
qui fructus:nã ibi omnino pꝛopꝛietas redijt ad heredẽ Sed non
ex capite fideicõmiſſi cũ pꝛedia eſſent quo ad pꝛopꝛietatẽ ipſoꝛuʒ
heredũ ⁊ ideo in cis reſpectu pꝛopꝛietatis fideicõmiſſuʒ non tenet
pꝛout ibi dicitur. Similiter etiã dicitꝙ fructus etiã percepti nõ
debentur vt ibi in ver. Et fructus futuri nõ pꝛeteriti ⁊c.quaſi di
cat ꝙ fideicõmiſſum non valet primo in proprietate vtpote que ñ
eſt legatarij Nec ẽt valet in fructibꝰ ꝑceptis cũ voluit teſtatoꝛ ſo
lũ ſentire de futuris ⁊ non de pceptis. Et ſi tu diceres mihi ami
ce ergo pꝛoptietas non intelligitur legata pꝑ illa verba Cuius con
trarium dici videtur in.d.l.fi.pꝛout dicit Ludouicus Roma.ego
Rñndeo ꝙ in. d.l.fi.alia ratio refoꝛmat pactũ ⁊ alia rõ facit ꝙ pꝛol
piietas intelligatur legata.ſiq; pecunia erat ibi legata ſeu vſus pel
tunie in qua regłr non conſiſtit vſuſfructꝰ cũ ſit de rebus que ſer
uãdo ſeruari non poſſunt vt eſt caſus in..pꝛimo inſti.de vſufr.⁊
in. l.i. ⁊ p totũ.fl.de vſufr. ea re que vſu conſu.⁊ voluit Bar.iu.l.i.
§. ſi. x.fl. vt leg. no. caue.⁊ Spe. in ti. de iuriſdi.omni.iudi.in.S.vi.
in ver. Quid ſi ⁊c.⁊ ideovidetur ibi legaſſe pꝛopꝛietatem Sed
I.d.l.qui fructus erat legatꝰvſuſfructus prediorũ in quibꝰpredijs
vere cadebat uſuſfructus quo caſu pꝛopꝛietas non ĩtelligiẽ legata
Nec valet fideicõmiſſum in ea parte que intelligi eẽ heredis ⁊ B
mogo ego intelligo dicta ura quorũ verba ſunt hec.

CCUl Pecunia erat relicta Litio ita ut poſt
moꝛtem legatarij ad ſdeuium rediret quaʒquã
aſcriptuʒ ſit.ut uſuʒ eius titius haberet: pꝛopꝛie
tatem Tamen ei legatam ⁊ uſus mentione facta
quia erat reſtituenda pecunia ab eo poſt moꝛtem
eius diuus Seuer? ⁊ Hntoninus reſcripſerũt
CErba autẽ dicte.l.qui fructus ſunt hec.
Qui fructus pᷣdioꝝ uxoꝛi relipuit poſt moꝛtẽ eiꝰ
Pꝛedia cuʒ redditibus ad heredes ſuoſ redire
uoluit imperitia lapſus nullum fideic ommiſſum
eẽ dicimusneque pꝛopꝛietatis neque fructus ad
eos redire debere⁊ enim redditus futuri non pꝛe
terii tempoꝛis demonſtrari uidebantur ⁊ cet.

De uſu. ⁊ habita.

Qlſufructuarius tenet᷑ ad impẽſas
l. Bi domus. paruas fiendas in re in qua ipſe habʒ
vſũfructuũ vt in.l.ſi pendende ⁊ in.l.hactenus.ff.de vſufruc.⁊ not.
in..apud Julianum· 5. beres vbi alias legendo dixi poſt alios et
maxime poſt dommũ meũ Alex. de JImo⸗ ibidẽ.ff de leg. pꝛimo
in.lequero.ff. de vſufr. lega.vbi ponit ẽt quid de collectiſ ⁊ tribu
tis ⁊ poſuit ẽt Bar · in. l. nẽſcimis · ff. de nego. geſtis ⁊ Bar. in. l. dã
nũ. . eius ⁊ in.l.quamuio.ff. de dã.infec.⁊ in. l ij. C. de neg. geſtis
⁊ Bal. in. l. ẽ. C. de vſufr. ⁊ in aũt excipit.C. de boniſq; liberis ⁊

E Banr .in.d.l.quero.ſff de vſ ufru. leg. poſt. glo. ibidem ? Bar. in
l.fi. eo. ti. ¶ Pau. de caſtro in cõ. cx. incip. Dup quo ueſito c. 1
ion tecen teen Dup quo queſito ⁊c.⁊ ct
Exxvj. incip. In cauſa que vertit c. in pe. col.æ domin⸗
meus Alex.ð. Imo in co. iij. i vllima col in vvolununc incipien.
Titius ⁊ ſeius rres vc. Sed oubitatio eſt quid in vſuario an te
neaf ad expenſas etiam ipſe pꝛo reparatione rei Cuius bet vſum:i
quo dicas ꝙ ſic: qñ ſolus percipit vſum illius rei ałs aũt expenſe
ſunt cõmunes ſi heres habet fructꝰ ⁊ ille habet vſum tex. E in. d
l. ſi domus. Quem tex.ad hoc ꝓpoſitum pꝛo ſingulari allegat .u
douicus Roma in ſuo ſingulari in ver. vſufructꝰ ꝛc.el pꝛimo.
ed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex. qui
loquitur ſolum de ſartis tectis.⁊ dicit ꝙ cõis refectio ẽ in ſartis te
ctis vt hic in verbo Sartis tectis ꝛc. Que verba h̊ denotant vt
nullus coꝝ teneat aliquid expendere de ſuo proprio: Sed debent
exponere ambo illõ qð percipiunt ex ſartis tectis qͥ ſunt prouemẽ
tia ex re vt eſt tex. in.l.hactenus in prin. ff. de vſufr. ĩ ver. Sarta
tecta hẽat ⁊c.vbi vſufructuarius habet ea precipua provt ibi dr
qui tex.iunctꝰcum iſto probãt illõ qð mõ nouiter dixi non autem
ſigniſicant impẽſas provt dicebant omnes ſcribentes bic ⁊ etiam
Cudouicus Roma. vbi.S.proxime·qui cum reuerentia non intel
lexert ulum tex. Quem mõ,tu intelligis. Cnius verba ſunt hec.

CSi domus uſus legatus ſit ſine fructu cõmu
nis refectio eſt in ſartis tectis tam heredis quaʒ
uſurarij ⁊c:

D euſu et habitatione.

l. ſi habitatio.s.pꝛimo ¶Siauis legat

* . mihi vtilitatem
alicuius rei an denotet̃ ex hoc vſus vel vſufructus renhabes tex.
in. d.l.ſi habitatio.S.pꝛimo cum glo.vbi pꝛobatur ꝙ impoꝛtat
vſũ:quẽ tex.ad hoc pꝛopoſitũ ꝓ ſingulari allegat Ludouicus Ro
ma. in ſuis ſingulanibus inter vltimas voluntates in ſingulari in/
cip. Lego tibi vtilitatem ⁊c. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo in
tellectu meo iſtius tex.vbi omnes codices habent ea verba greca:
Sed coꝛrupta ſunt ⁊ vitiata ⁊ volunt dicere chriſis. Qð ẽ dicere
an ſi legata ẽ criſis in teſtõ ⁊ his grecis debeatur vſus vel fructus
⁊ dr ꝙdr vſus ⁊ non fructus circa cuius tex.materiam addovnũ
verbũ ꝙꝙ omnis comoditas venit appellatione vſuſfructus vt in
l. item ſi fundi ⁊.l.vſufructu.ff.de vſufr.⁊ poſuit cx.ſetiam in ru
brica. C. de vſufr.ad quem me remitto ⁊ redeo ad tex.de quo a
gimus. Cuius verba ſunt hec.

SED ſichriſis ſit relicta an uſus ſit uidem
dum ẽ ⁊ Papi.lib.quinto reſponſoꝛũ ait uſum
eſſe:non etiã fructum relictum ⁊c.

He uſu et habitatione

„«17 Si legatus ẽ mihivſus dom? tue
l. D mmn. . licet ſeu palatij ⁊ ego elegi ꝓ neceſſuate
vſu habitationis mee vnam particulam eius ad annũ poſtea uo
lo eligere aliam partem an poſſim variare de tempore in tempus
tex. eſt ꝙ ſic in. d.l.diuus .ꝭ.licet:quem tex.pro ſingulari ad bot
propoſitũ allegauit Ludouicus Roma.in ſuo ſingulari in verbo
Seruitus ⁊c.cl.iiij.vbi dicit ipſe hoc eſſe verũ in ſeruitute perſona
li:Sed non in reali Quia in reali ſemel facta electione loci non po
teſt variari vt in.l.ſi cui.ff. de ſeruitn. Que autem ſit ratio di
uerſitatis in his relinquit cogtandũ Ludouicus Roma.in loco p̃ᷣ
allegato Sed tu aduerte rogo pro vero ⁊ nouo intellectu meo
predictorũ iuriũ ⁊ primo dicti. 9. licet nã ille:qui habet vſũ ĩ do/
mo. ſeu vſũ domꝰhabet quoddam ius integrale ⁊ comprebenſiuũ
totius iuris domus adeo Qð ꝓprietariꝰ nõ poteſt vti ipſe illis p/
tibꝰ. quibus etiã non vtit̃ vſuarius vt eſt tex. expreſſus in.d. .licʒ
in ver. Tamen eis que vacabũt proprietarius non vtetur ⁊c̃.
Sed in ſeruitute reali Puta vie vel itineris:aliud eſt qꝛ licet ab
initio ius ſeruitutis ſit integrale in toto füdo ante conſtitutionem:
tamen poſt conſtitutioneʒ ſeruitutis efficit ius particulare in loco
certo ⁊ determinato debente ſeruitutem ⁊ dominus non impedr
ire et vti aliis partibus vacantibus in fundo Mec etiam impedit
ire ⁊ vti eadem met via conſtituta vicino ſuo Sed in conſtitutiõe
vſus domus ab initio et ſemꝑ conſideratur illud ius integrale et
comprehenſiuum totius domus alias diceretur vſus partis do/
mus et non vomus et ita eſt rõ differentie inter perſonalem et re
C. li1

alem ſeruitutem in variatione pꝛomiſſa vel non ⁊ Ratio fationis
ẽ etiam quia vſus eſt tẽporalis ⁊ non durat niſi uiuẽte vſuario ⁊
ſic conſideratur perſona illius ⁊ ideo lex nõ eurat facere banc in
commoditatem in totum ipſi pꝛopꝛietario.Sed ſeruitus que de/
betur a re rei ẽ perpetua ⁊ ſi perpetuo duraret illa incõmoditaſvt
oñs non poſſet uti eo fundo in quo quis habet viam Mec etiã ea
via ſemper eſſet proprietas inutilis ſibi ⁊ heredibus ſuis.vñ nõ
eſt mirum ſi non impeditur uti ẽt via conſtituta ⁊ ẽt alijs parti/
bus fũdi vacantibus ⁊ pꝛopter hoc conceditur in vyſu domus va
riatio ha bitatiõis de tempoꝛe in tẽpus cũ ẽtverus dñs ſepenume
ro vtat᷑ domo modo invna parte modo in alia puta tpᷣe hiemali ſu
perius ⁊ tempore eſtiuo inferius pꝛovt pꝛobat tex.in.d.S. licet
cuius ratio eſt hec.licet Ludouicus NR.oma.valde dubitauerit ⁊
verba tex. ſunt hec.

ATicet tam anguſtus ſit legatarius cui domus
vſus legatuſ ẽ ut non poſſit occupare totius uſuʒ
domus:Tamen in his partibus que uacabunt p
pꝛietarius non utetur quia licebit uſuario alijs ⁊
alüs tempoꝛibus tota domo uti:cum interdum
domini quoque edium pꝛout ipſis conditio exi/
git quibuſdã utantur:quibuſdã non utantur ⁊c.

O e ſeruitu. ruſti.pꝛedioꝛũ

l. Cum eſſet.s.per plurium udou
ma. in ſuo ſingulari in verbo. Seruitus ⁊c.el penultimo dicit.qð
licet creditoꝛ habens ius ſeruitutis in re non poſſit cedere ius illð
alteri niſi tranfferat pꝛedium dominans vt in.l.via . . ſi fũdus. ff.
de ſeruitu. ruſti.predi. Tamen ſi ille qui conceſſit mihi ſeruitutẽ
degit mihi licẽtiam ex pacto vel ex ſtipulatione vt poſſim alteri
cedere poſſum hoc caſu cedere ius iſtud ſine fũdo dominante alle
gat tex. ſm eum ſingularem ad hoc ppoſitũ in:d.l.cũ eſſet.ꝭ.ꝑ plu
rium. ff. eo.ti. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo
iſtius tex.qui minime pꝛobat hoc ſi bene ⁊ ſubtiliter ponderetur
nam non dicitur bic qð fine aliqͥ füdo dominante poſſit cedi Ser
uitus. Sed ſolum dicitur hic ꝙ ſi ego habebam ſeruitutẽ per pꝛe
dia pluriũ puta per quattuoꝛ pꝛedia meoꝛũvicinoꝛũ contiguoꝛũ vt
irẽ ad fundũ meũvltimũ in oꝛdine poſſum cedere ex pacto inito cũ
vno ex eis:qui pꝛomiſerat mihi ſernitutem ad funduzʒ meũ ꝑ vnũ
ex illis puta vt vnus poſſit venire ad fundum ſuum ibidem pꝛo/
pe nos ⁊ perconſequens omnino eſt fundus dñans. licet nõ ſit fun
dus meus ⁊ ſic debetur omnino ſeruitꝰ a re rei ⁊ hoc modo ego
intelligo iſtum tex.in ver. vnus ⁊ alij vicino ⁊c.non aũt dicitur qð
ſeruitus debeatur ſi non ſit fundus dominans pꝛovt dicebat Lu/
douicus Ro. qui nimis large intelligebat iſtuz tex. ⁊ iudicio meo
non bene guſtauit eum Cuius totius tex.verba ſũt bec.

C Per plurium pꝛedia aquam duci quoquo/
modo impoſita ſeruitute niſi pactum uel ſtipula
tio ẽt de hoc ſubſequuta ẽ neqʒ eoꝛum cuius ne/
que uicino poteriſ hauſtum ex riuo cedere pacto
enim uel ſtipulatione interuẽientibus:⁊ hoc con
cedi ſolet quamuis nullum pꝛedium ipſum ſibi
ſeruire: Neque ſeruitus fructus conſtitui poteſt
cetera.

Cõmunia prediorum

l.qſi precario Bal.⁊ Paul. de ca. bic ⁊ etiã dominuf

meus Alex. de JImo.in.l.pꝛima 5.nũc
videamus in vlti.col.in fi. ff. de noui operis nun. allegant iſtuz tex.
cũ glo.ij.pꝛo ſingulari dicentes eum non reperiſſe alibi ad hoc pꝛo
poſitum ꝙ in tantum edificium cedit ſolo vt in.ꝭ.ex diuerſo in/
ſi.de rerum diuiſione ⁊ in.l.qui domum. ff. ad.l.aquil.⁊ in.l.fi.ff.
de ſupfici. cum ſimilibus ꝙ etiã ſi ſit murus factus ſine calce. ſeu
cemento.⁊ ſic ſit murus ſiccuſ cedit ſolo ſuper quo poſitus ẽ adeo
ꝙ ſi vendidi tibi fundũ meum:in quo eſt talis murus ſiccus ſine
calce. conſtructus comprenditur in venditione per iſtũ tex in ver⸗
cũ edificiũ ſoli conditionem etce:de quo alias dixi poſt alios ⁊ ma
xime poſt pꝛefatum dominum meum Alex.de Imo.in.d S.nũc
videamus ⁊ iõ pꝛonũc longioꝛ non ero:niſi nunc addo dictis ibi
per alios ⁊ perme ynum pꝛo vero ⁊ nouo intellectu iſtius caſus

nam de directo in contra allego tex. in.l.ſi titius.ff. de acquire/
rum domi. vbi ſi facta ſunt garnaria de aſſidibus per me in fũdo
tuo non cedunt ea ſolo nec effciuntur tua ⁊ ita per illuũ tex.voluit
Saly. cõbonõienſis in.l.ij.C. de rei vendi.vbi plus etiaʒ dixit ꝙ
vbi pars alicuius inſti eſt affxa ſolo quo inſtrumento licebat imi/
hi vti in re illa puta ſi inſtatione mihi locata affixi ſcaphas ſeu ar/
maria pro exercitio meo non cedunt ſolo: Sed remanent mea:et
poſſum ea remouere ad libitũ meũ : vt ibi per eũ ergo in pꝛopoſito
ſi murus ſiccus ẽ.⁊ in ſolo ſine calce non debet cedere ſolo. Sʒ ad
illũ tex.põt reſponderi ꝙ illud edificiũ ibi erat mobile ⁊ oĩno non
affixũ vt ibi in ver. mobile ⁊c. nam ea granaria erant cõſtructa de
aſſidibus ⁊ erant mobilia de loco ad locũ in fundo alieno ⁊ iõ nõ
eſt mirũ ſi non cedunt ſolo. Sed murus ſiccus non poteſt integer
moueri de loco ad locũ ⁊ iõ cedit ſolo. Et nota q; iſte tex. de qͥ
agimus:vlit vbo maceria ⁊c.qdð eſt murus ſine calce ⁊ maceria p
paie dicitur quaſi longũ ⁊ eſt grecũ ⁊ eſt paries ex lapidibus ſiie
cemẽto:quo ſepiri cõſueuit vinea quaſi ſi non ſit longus:non põt
vere dici maceria ſᷣm Jo.toꝛteliũ ĩ ſuo oꝑe eleganeiſſimo de voca
buloꝛuũ ſigniſicatione in ver. maceria ⁊c.⁊ ſᷣm Nicolaũ Perotũ in
libello ſuo coꝛnucopie in.xli.carta in ſo latere:vbi allegat iſtüũ tex.
de qͥ agimuus :vicentem ꝙ eſt murus cõſtaſ ex lapidibus ſine cal
ce:aut alio gñe ferruginis vt ibi per eũ in ver. maceria ⁊ ẽ bonus
lex.eciam in.l.que pertinent.ff.de verbo.ſigni.in ver.ſine murus
ſine maceria ⁊c.⁊ ita capitur in iſto tex. Cuius verba ſunt bec.

l.C Si pꝛecario uicinus in tuo fundo maceriaʒ
duxerit:inter dictode eo quod pꝛecario habʒ:a
gi non poteſt nec maceria impoſita donatio ſer/
uitutis perfecta intelligitur nec utiliter uidetur
ſibi ius eſſe inuito te edificare habere cum edifi
cium ſoli conditionem ſecutum inutilẽ faciat in/
tentionem ⁊c.
¶EVerba autẽ glo.ſeðe ſunt hec. in tuo ⁊c.ĩ uer
ſiculo ⁊ ẽ maceria paries ſine cemento::ut infra
de uerbo.ſignificatio.l.que pertinent ⁊cet.
Uerba autem.dic.l.Titius ſunt hec.Si titi
us hoꝛꝛeum frumẽtarium nouum ex tabulis li/
gneis factum mobile in ſeii pꝛedio poſuit: que/
ritur utrũ eoꝛum dominus ſit reſpondidi ſecun/
dum ea que pꝛoponerentur:non eſſe factum ſcii
etcetera.

Communia predorum

¶Quidam conceſſit mihi ſeruĩtutẽ hau
I. iter inhil. aquam de puteo ſuo quem habet
in domo ſua Dubitatio eſt notabilis an poſim ea uti etiam de no
cte ⁊ uidetur ꝙ non per tex.in.d.l.iter nihil pꝛohibet per quem ita
in terminis voluit Ludouicus. Ro.in ſuo ſingulari in ver. Serui
tus ⁊c. vbi facit magnum feſtum ad hoc pꝛopoſitum deillo tex.
Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo ad iſtuz tex. qꝛ
hic eſt verbum interdiu quod non exponitur pꝛo tempore nam ſi
voluiſſet hoc dicere poterat breuus dicere die vel diu que idem ð
notant ⁊ ſenſus fuiſſet vt tota die ire poſſet. Sed dicẽdo inter din
voluit denotare minus q; tota die quaſi dicat aliquando in die. ſz
multi libꝛi habent interdum ⁊c.et rectius iudicio meo conuenit p
pter tex.in fi.dũ facit mentionem de pꝛedijs vrbanis ⁊ ſic vult di
cere iſte tex.qð poteſt concedi iter boc modo vt aliquando quis
vti poſſit ſicut eſt neceſſe in predijs urbanis in quibus ſi quis ſẽp
hẽret iter me dominũ nimis moleſtaret Sed interdũ concedere
neceſſe eſt. Sed ꝙ de nocte non poſſit uti non dicit ille tex. iudicio
meo ſi bene ponderetur ad quem tex addo vnum verbum ꝙ ſia
qua nõ ſufficeret prefertur propꝛietariusvſufructuario pᷣm Bal.
in c.pꝛio.ꝭ.ſiquis de manſo in.vii col.in ti de controuer. inueſr.
in vſibus feudo.ad quem me remitto in hoc ⁊ redeo ad tex. nr̃uz
de quo modo agi mus.Cuius verba ſunt hec.

C Iter nihil pꝛohibet ſic conſtitui ut quis inter
diu dũtaxat eat quod facere circa pᷣdia urbana
neceſſarium ẽ etc.

l. Si ſerui.uendi.

ee
4
D. .

ſNerhgronnerältin
Gegigiinsrtn

lonlkcimern*
iſttnklrctiinan

nuſtnill iar

WR Aſ⸗
Z b
d untnſde
i ickin e kntſnn N

rd enn innd
irhn Aaiiaturſih

3

ie en mnnoli zan

N. lagei,s dellengn,
h er Aun
nnſ
rn tfn irgn e

4 den lrctiden,
l 1.

n eui oſnchuni
trn d tno

Sln, Aitlierticenr

adlanthiheran cffi

ſamintliir⸗
* Aamnintlifteinin,

ularſaderitnorrine

i untsſatanend
lite –
AENAüsſe Di
mimamm wun r ubllsl
m nil u i di mli al⸗
Tarmmius ſinwdic lun⸗
par mWſeſucann ii

Ummmuaprecorun

Qum antſiNniinintbet
l ternehanti
Nerm autisa win alitiin deſi
vyuxaA itie unſt
rlaus n iuininin Sni
”ͦ”ů”ůsů
”

. enpormnſ
— ägrani

ausdeede
inedia
imämialintudul
rintidnſinianeii,

r 8 ſure circap
an

Slo. in· l. et harum Balbie retm do

minuns meus Alex.
de Imo.in. l.ſi pꝛius in apoſtillis ſuis ad Bar. ff. de. noui operis
nunc in. v. colet in. L.in actiombus: de in li.iur. in quarta colum
na reputant iſtam gloſam ſingularem ad hoc ꝙ non iuratur in li
tem quando aliquid venit expediendum officio iudicis nobili vel
ẽt mercenario cõtra cõtumacẽ cum quib ſto qꝛ glo.clara ẽ ⁊ ẽ in
ver condẽnet in fi in ver.non enim iurari poteſt ⁊c.pꝛo quibus al
lego rõem. q; buiuſinodi iuramentũ non pꝛeſtatur niſi cõtra dolo
ſum nõ autẽ culpoſum ẽt in lata culpa exiſtentem m Bar. in. l.
apud Marcelli gifi.ff de peti. heredi. Tſcriben es in. d.l. in acti
onious 1 Daly. 1.l.pe. C. vepoſiti. Sed in caſibus pꝛedictis non
cadit dolus ergo vc. ⁊ hͥ fuit ratio iſtius glo. ⁊ pʒedictorum docto
ꝛũ qui eum ſequũtur. uius verba ſunt hec.
¶Non enim iurari poteſt in litem quia ad cura/
tionem neque actio bonefidei nec in rem datur

Sed officium iudicis tãtũ ⁊c.

Si ſeruitus uendicetur

L. ſicut.S.ſed ſi queritur. van bie
tex. eẽ ſingularem ad hoc pꝛopoſitũ qdð vbi perditur ius reale pen
dente lite iudex fert ſententiaz in reali vt illud ius de nouo conſti/
tuatur ſicut dicimus in perſonali vt in eo.tex. cũ quo in hoc ſto
quia tex clarus ẽ ⁊ nõ eget aliqua noua ſupplectione mea niſi ꝙ in
hoc addo nõ per Bar.in.lſi ſeruus.ᷣ ff. de condi.furti ⁊ in.l.ſi poſt
ff. de rei vendica. vbi ponit glo. quid iuris ſi perdit᷑ facto actoꝛis
ad quẽ me remitto in hoc ⁊ redeo ad tex · de quo agimus.Cuius
verba ſunt he. , .
Sed ſi querit᷑ quis poſſeſſoꝛis quis petitoris
partes ſubſtineat: ſciẽdũ eſt poſſeſſoꝛis partes
ſubſtinere ſiquidem tigna ĩmiſſa ſint eũ qui ſerui

tutẽ ſibi deberi ait ſi vero immiſſa non ſint eum

qui negat ⁊ ſi quidem is obtinuerit qui ſeruitutẽ
ſibi defendit non dicitur ei ſeruitus cedi ſiue re/
cte pꝛonũciatũ eſt quia habet ſiue perperaʒ:quia
per ſententiam non debet ſeruitus conſtitui:ſed
que eſt declarari ⁊ c.

Ad.l.aquiliam.

l.proinde.s.ſi pꝛocuratoꝛ. oui

in ſuo ſingulari in ver. Confeſſio ⁊c.el.iii.in fine exclamat de vno
tex.quem reputat vnicum in. d. lpꝛoinde.S.ſi pꝛocuratoꝛ ad hoc
pꝛopoſitum qð confeſſio iudicialis inducit actionem que appella/
tur vtilis confeſſoꝛia ⁊ idem in terminis voluit etiaʒ Bal · in. l. cer
tum. 5.fi. ff.de confeſſis ⁊ glo.in.l.vnica.C. de confeſ.vbi alias ex
confeſſione extraiudiciali non oꝛtur aliqua actio ᷣm eos ⁊ idẽ vo
luit dominus meus Alex. de Imo.in.l.confeſſuff.de cõfeſſis ĩ apo
ſtillis ſuis ad Bar. ibi Sed tu dicas pꝛo vero ⁊ nouo intellectu
meo iſtius tex. in quo fallitur Ludouicus Ro. ⁊ alij oẽs idẽ tenẽ
tes ⁊ dato pumo errore prout infra, pꝛobabo in ſequentibus capi
tulis dũ examinabo verũ intellectum glo.in.l.ſed ⁊ ſi poſſelſ.S.ſi de
hereditate.fſ de iure iurando vbi omnino videbis Modo ſequi
tur alius erroꝛ ⁊ ẽt maioꝛ ⁊ ſic peioꝛ pꝛiore nã nũc dico pꝛo ĩtelle
ctu vero ⁊ nouo tex in.d.S.ſi pꝛocuratoꝛ iõ illã actionẽ ex cõfeſſio
ne oꝛiente appellaari ⁊ eẽ vtilẽ actionẽ confeſſoꝛã quia facta fuit
a pꝛocuratoꝛe vel ab ipſo tutore vel curatoꝛe qualiter dñs ſuus vł
minoꝛ vel pupillus vulnerauerat puta Titiũ qui tũc erat abſcens
Mee hoe poterat videri Uñ qꝛ fit a non vero dno:⁊ quia etiam ille
vulneratus eſt abſcens hoc operantur vbi ſi fuiſſet preſens vulne/

ratus aliud eſſet ⁊ emanaſſet ↄfeſſio a dñovero iſtud ꝓbatur ibiĩ

verbo Confiteatur abſentem vulneraſſe ⁊c. Sed ſi fuiſſet pᷣſens
⁊ videri poſſet daret᷑ actio directa que reſultat ex confeſſione ẽt ex.
iudiciali pꝛout diximus ⁊ pꝛobauimus in ſequentibus pꝛedictis
capitulis ad que me remitio in eo articulo ſed nota. modo in pñti
paſſu. vt intelligas bene tex. de quo agimus ĩ. d. .ſi pꝛocuratoꝛ nã
opoꝛtet ꝙ capias.S.ſi quis bominem poſitum antea in.lłinde nera
tius que pꝛecedit iſtum tex. ⁊ pꝛoſequaris vſq; ad. 9. ſi pꝛocura/
toꝛ incluſiue in quo tex.⁊ gloibi ⁊ omnes cum reuerentia decipiũ
tur vbi fit mẽtio de actione confeſſozꝛia:que actio appellatur con

feſſoria quia oꝛitur ex eonfeſſione. Mon autem eſt fienda vis in
hac materia nec uis eſt fienda ĩ hoc ſolo ĩ iſto tex. in cõfeſſione iu
diciali vel extraiudiciali pꝛout dicunt omnes ⁊ male: Sed a quo
emanet talis confeſſio vʒ an ab ipſo domino vel ab eius lutoꝛe cu.
ratoꝛe vel pꝛocuratoꝛe. Puimo caſu eſt confeſſoꝛia directa. Sed ĩ
alijs caſibus eſt vtilis: Uerba autem littere ſunt bec.

¶ Si quis hominem viuuʒ falſo confiteatur oc
cidiſſe ⁊ poſtea paratus ſit hominem uiuuz oſtẽ
dere iulianus ſcribit ceſſare aquiliam:quamuis
confeſſus ſit occidiſſe hoc enim ſolum remitter
actoꝛi confeſſoꝛiam actionem ne neceſſe habeat
docere eum occidiſſe Ceterum occiſuʒ eẽ homi/
nem a quocunque opoꝛtet. ¶ Poc apertius ẽ cir
ca vulneratum hominem: Nam ſi confeſſus ſit
hominem vulneraſſe nec ſit vulneratus eſtimati
onem cums faciemus vel ad quod tempus re/
curremus. C L. Pꝛoinde ſi occiſus quidem
non ſit moꝛtuus auteʒ ſit magis eſt ut teneatur in
moꝛtuo licet confeſſus ſit. ¶ Si procurator aut
tutor aut quiuis alius cõfiteatur abſcentẽ vulne
raſſe confeſſoria in eis vtilis actio danda ẽ ⁊c.

Ad. l.qquiliam

Glo. in.l.proinde. al in toifema

Dicit iſtam glo.non eſſe alibi ad hoc pꝛopoſitũ qð vbi poteſt pro
cedi ſine ſtrepitu ⁊ de plano ⁊ abſq; figura iudicij ⁊ etiam oꝛdina
rie.ſi actoꝛ dicat ego ago non in vim libelli Sed ſimplicis petitio
nis dicitur agi ſummarie. Secus ſi dicat actor ego ago oꝛdina/
rie c. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo ad iſtam
glo:ique mibi boc non probat ſi bene ponderetur Nam actoꝛ non
dicebat ſe agere vno modo magis qᷓ; altero pꝛout intelligit Bal⸗
⁊ non bene. Sed petijt interrogari partem a iudice ⁊ ille confeſ
ſus eſt ⁊ dicit glo. ꝙ, non eſt opus denuaciatione pꝛout in ea ⁊ eſt
glo. in ver, notãdũ ⁊c.Cuius verba ſunt hec.
CNotandum:non rei iudicande ideſt vt iudicet
damnum ſit datum vel non cum precedenti pro
batione nulle enim ⁊c. Sed eſtimande ideſt ut
eſtimet datum damnun ⁊ magni litem facit reus
uero fatetur ſe occidiſſe ⁊ paratus eſt ſoluere e/
ſtimationem certe de hoc cognoſcit ut in.l.pro/
xuna. el dico magni ideſt pro magno ho/
nore habet litigare ⁊ pꝛorogare certe non vide/
tur ex quo alius confitetur. An autem ſenten
tia ſit danda in confeſſum in criminali cauſa cõ
ſtat ꝙ ſic ut infra de cuſto.re.l.ſi confeſſus ⁊.C¶
de penis.l.qui ſententiam in ciuili autem non ſe
cundum quoſdam vt hic ⁊ infra de confelſ.l.j.
UVel dic etiam in ciuili confeſ.dandum ut in/
fra de confeſ.l.iul.⁊ ꝙ hic dicit non dari rei iu/
di.intellige ut dixi in precedenti pꝛobatiõe ⁊ co
gnitione. nec enim eſt opus: cum reus ſit confeſ
ſus.Lamen datur rei iudi.ideſt ut pronuncietur
damnum datum eẽ ⁊ declaret eius eſtimationeʒ
Ael dic non datur iudex rei iudicande cum
ſine libello ſimpliciter ad inſtan.actoris iudice
interrogante reus confitetur ſe damnum dediſ/
ſe ut ſupra ð iudicijs.l.ſi debitori: cum aut ſolẽ
niter incohatur ⁊ ſolemniter eſt per ſentẽtiam fi

niẽdum ẽ ⁊c.

Ad.l. qquiliam.

c.iiij

.
l.qũemadmodum ·Siidemque.
Ratione lucri ceſſantis porteſt peti regulariter ĩtereſſe quod nõ
tu mercatoꝛ pao te vt in.l. ij. .fi. cum ibi nõ.ffde eo ꝙ cerlo. ⁊ ẽt
late examinat Ludouicus Ro.in.l.ſi conſtante. . fi.f ſolu. maf᷑.
vbi alias legendo dixi poſt alios ⁊ poſuit etiam late Bal.in.l.pꝛia
C. de ſen.que pꝛo eo quod intereſt pro fe.ᷣ in pe.col.⁊ Bar. in il.fi⸗
ff. ve pꝛeto.ſtipu, ⁊ Bar.in.l.prima.C. de colo.illir. lib xi. Tamẽ
hoc eſt verũ pꝛeterqᷓ; in piſcatore vel venatore quia iſti non poſſũt
petere aliquod intereſſe ratione talis lucri ceſſantis tex.eſt in. d.l.
queamodum in ver.idemq; labeo ⁊c. Quem tex.pꝛo ſingulari ad
hoc pꝛopoſitum allegat Ludouicus Roma. in ſuo ſingulari in v.
intereſſe ?c. Sed tu aduerte qð ratio ibi aſſignatur in tex. qꝛ in
certum eſt ancaperentur ab eis piſces vel aues ſeu volucres.æ iõ
h non poteſt ab eis haberi ratio lucri illius ceſſantis vt ibi in ver.
Cum incertũ ſit an caperentur ⁊c. Cuius tex·verba ſunt bec.

CIdemqʒ labeo ⁊ pꝛoculus circa retia piſcato/
rum in que nauis piſcatorum intulerit eſtimaue/
runt. Plane ſi id culpa nautarum id factum ex
lege aquilia agendum: Sed vbi damni iniuria
agitur ob retia non piſciũ:qui ideo capti nõ ſunt
fieri extimationem cum incertum fuerit an cape
rent᷑. C Idemqʒ in uenatoꝛibus ⁊ aucupibus eſt
pꝛobandum xc.

Ad.l.aquiliam

»„ . * — *
Glo.in.l.aquilia ſi deletũ Ra.
nul.col.in ver. Quero quid faciat iudex ⁊c. Dicit glo. hãc eſſe nõ.
⁊ ſingularem in eradendo ⁊ ponendo modum examinanditeſtes
lite non conteſtata ad perpetuam rei memoriam Dicens ꝙ iudex
primo ⁊ ante omnia debet pronũciare per ſuã interlocutoꝛiam q̃
liter teſtes ſunt valitudinarij ⁊ iõ pꝓpter hoc ad eoꝛũ examiationẽ
poſſe deueniti vt per glo.cũ qua ſto quia glo.clara eſt ⁊ non eget a
liqua noua mea interpꝛetatione niſi ꝙ in materia iſta ſatis quotti
diana adde tu nõ.per Bar. in · l.iij. .ait Pꝛetoꝛ. ff. de dãno ĩfecto
⁊ per Bal.in aũt.ſi quis.C. de teſtibus ⁊ Bal.in addi.ſpec in ti-
de citatio in ver. Quicquid dicat ⁊c.⁊ per domĩos canoan. c.quo
mam frequenter extra vt lite non conteſt.in quibus locis ponunt
latiſſime quomõ quis debeat citari in hoc ad quos me remitto ⁊
redeo ad glo.de qua agimus nunc. Cuius verba ſunt hec.

CQui teſtes quos veriſimile ẽ ꝙ non ſint eo tẽ
poꝛe verbi gratia ſi ſunt ſenes uel aduene cito re
ceſſuri ut infra ad carbo.l.iij.S.due ⁊ hoc ſum/
matim debet exponi ⁊ ſi non petatur calumnio/
ſe condẽnabitur reus:naʒ ſi eſt ueriſimile ꝙ per
teſtes tempoꝛe exiſtentis conditionis poſſit pꝛo
bari ageret illud auteʒ ſummatim non pꝛobatur
Sed plene ſit pecunia debita ſub conditione eo
cyrographo uel non ⁊ nota de ſummaria cogni/
tione ſimilia ut dices infra ad exhib.l.iii.G. ſciẽ
dum ẽ: regulariter autem contra ut.C. de iudi
cijs.l.iudices ⁊c.

Agd. l. gquiliam.

In. l. 9 quilia. H Bar hic diclt iſtum tex. eẽ ſingu

rem ad hoc pꝛopoſitũ quõ lite non
conteſtata examinant teſtes ad perpetuã rei memoꝛiam qñ ſũt ſe
nes vel alio modo morituri. vt bic in ter. maxime in ver. Qui te
ſtes non poſſunt eſſc eo tempoꝛe quo conditio extiterit ⁊c.cũ quo
in hoe ſto quia tex. apertus ⁊ nõ indiget aliqua mea noua inter
paetatione niſi ꝙ addo vnuũ verbũ ꝙ hec pꝛocedunt ex parte acto
ris: Sed ex parte rei poſſunt examinari etiam ſi non ſunt infir
mi.l. fic hoc ibi volnit Bar. C. de iu. ⁊ idem volũt dñi cano.in.c.
quomiam frequenter extra ut litem non conteſta-⁊ Bal. in. d. l fi
⁊ Bal. ⁊ Bar. in aũt. ſiquis . C. de teſttbns ⁊ Ang.in.l. pure .
ſi.fl. de doli exceptio ⁊ etiam ſentit hoc Bar. bic ad quos me re /

mitto ⁊ redeo ad tex.de quo agimus in pꝛeſentia. Cuius ver ba

ſunt hec.

¶ In. l. aquilia.ſi deletum cy rographum mihi
eẽ dicam in quo ſub conditione mihi debita pe/
cunia fuerit ⁊ interim teſtibus id quoque proba

re poſſim: qui teſtes poſſunt non eẽ eo tempore

quo condictio extiterit ⁊ ſi ſũmatim in re expoſi
ta ad ſuſpitionem iudicem adhuc debeam vince
re:Oed tunc condemnationis ex actio competit
cum debiti conditio extiterit:ꝙ ſi cõdictio defe
cerit condemnatio nullas uires habebit ꝛc.

Ad.il. aquiliam-

l. 4 uni 90 m um Jure etiam naturali diſponitur

ꝙ quicquid plantatur ſeritur vel
edificatur: omne ſolo cedit:radices ſi tñ egit. vt in. .cum ĩ alieno ĩ
ſti. de rerum diniſio.ꝙ adeo pꝛocedit vt non poſſit etiã tolli p im
peratoꝛem per tex.in.d.l.qui domum: Quem tex.ad hoc pꝛono
ſitum Ludouicus Roma.dixit eẽ ſingularem ⁊ ſe eum notaſſe ĩ
ſuo ſingulari in verbo Jus lultimo. Sed aduerte tu pꝛo vero
⁊ nono intellectu meo iſtius tex.quia de imperatoꝛe nullam peni /
tus facit mentionem : ſi bene ponderetur ⁊ neſcio quo ſpiritu faci⸗
at mentionem Ludouicus Roma.de imperatoꝛe per iſtum tex.
qui ad hoc nihil facit iudicio meo:Quin ĩmo pomt vnum caſum
hic de eo qui demolitus eſt domum alienã muito vero domino ⁊
in eo loco extruxit Balnea ⁊ dicitur hic ꝙ ne dum ſuperficies ef
ficitur domini Sed tenetur etiam de damno dato ille edificans
Cuius tex. verba ſunt hec.

Qui domum alienam inuito domino demoli/
tur ⁊ eo loco balnea extruxit preter naturale ius

quo ſuperficies ad dominum ſoli pertinet etiaz

damni dati nomine actioni ſubijcitur ⁊c.
De inter.actionibus

Glo. in.l.ſi filius la prima ee
l.pe.S.ad crimẽ in.xxiiij.col.ff.ð publi.iudi.⁊ ẽt dominus meus
Alex.de Imo.in.l.i.ꝭ.fi.in pe.col.ff.ſiquis ius di. non ob. repu/
tãt iſtã glo. ſingularem ad hoc pꝛopoſitum ꝙ contumacia dr eẽ de
lictũ. Sed tu dicas ꝙ alia eſt glo.ſimilis.iiij. qõe pꝛima in fine. 7
ꝓ hoc ẽt tex.inil.oẽ delictũ in pꝛin. ff. de re mili.⁊ ibi poſuit ẽt ali
quid Bartho. de h̊ ⁊ eſt glo.in.d.l.pꝛima.d.fi. in glo. magna ĩ fi.
in ver. ex delicto ⁊c. vbi alias dixi de hoc oꝛdinare legendo poſt ali
os ⁊ iõ pꝛo nunc longioꝛ non ero. Sed redeo ad glo. in. d.l.ſi fi
lius ⁊ dic ꝙ eſt in verbo ſuccurrendũ ⁊c.circa pꝛincipium Cuius
v̈ba ſunt hec. 2 . . .
Succurrendũ eſt pꝛimo quia nõ debuit hic fi
lius qui abſtinuerat:ex ðᷣdicto obligari heredi.
ſecus ſi non abſtinuerit licet non adierit. Nam

tunc ſecus ut infra de aqui.heredi.l.ſi ſeruum

quis in fi.hic autem delictum ẽ.i.contumacia

ſi taceat ⁊ non reſpondeat per contumaciã ut ſu
pra eo.l.de etate.ꝗ.qui tacuit.

De noxalibus actionibus

G lo. in.l.et ſi condemnatus

Bal. in.l.fi.C. de vſur.rei ind.⁊ ẽt Ludouicus Roma.⁊ domi
nus meus Alex. ð Imo.·in. l. ſi finita. 5. ſi. de vectigalibus. ff. de
damno infecto in.xxvij.col. Dicũt iſtaz glo.eẽ ſingularem ⁊ nõ eẽ
alibi ad hoc pꝛopoſitum quod filio ciuiliter cõdẽnato in iudicio ĩ
quo pr ipſe cõſenſit filio moto contra filiũ fit exequutio cõtra pa
trem eius in vſufructu bonorũ aduentitioꝛum quia reddunt᷑ ad ĩ
ſtar peculij pꝛofectitij et eſt glo. in ver. debet ⁊c. cũ qua glo.ſto.ſim
pliciter quia clara eſt ⁊ non eget aliqua mea interpʒetatione niſi

&*

s¹
Anlite
uui
cgs
e“
apnn , *
ℳe.
Girle ge
i

ſu 1.
miuna-

Nn .
1 6 1 „
eM,
, ir ini3
ril n n EEE
uen
41 Ateu
ryrta em
Hanmis
ntneiuti ndi
MuxAN
ſairinien
Minainsnuand
AAncd.
Grentnnin
Nrar enn
NWurdtinn minnie r
sramend
Syiy'rttrratt
nrimn

Nminentet, e .
en lem nindnniniml,
Endunulis
mnſtinti,
iſiſnn.

Deincrat,

nlifliusapnmp,
maliſtinimmns
aAniigisgd in
ttrt uNAAiNNCNNMNft
Ang ind miis i. giegins iinen
rei MinmNneni bi in
Nd it anal an ,ingn ſgtit.
”ůõü
rHNUN&Ü,, Altntnin l
õõ

mmäcknnoqnuſöcchi lefi
?ůͦð
õ
u Ein mhalt Kſeun
” Ohmdd
ers den Menmiͤn

oruibus ctionibus

ba ẽt infra ponem

in vno quia glo.loquitur ſuh dubio foꝛte. Seeuũdo ⁊ hoe plus
pondero quia glo. nõ dicit xe fructibus:qui ſunt pris ⁊ ita glo. bñ
ponderata non dicit illud ad quod Bal.eꝗ allegat ꝙ nõ. pp ulud
quod voluit Pau. de caſtro.in con.cxxvij.incip. Quidam mari
tauit ⁊c. vbi dixit qð filius non poteſt alienare h̊ bona in pꝛeiudi
cium pris nam fallit in caſu quo exequutio fiat ex debito filij quia
nocet patri vt hic in glo. Cuius verba ſunt hec.

¶ Debet de caſtrenſi uel quaſi peculio uel de ad
uentitio conſentiente patre quia fit hic ex neceſ
ſitate ⁊c.

Familie herciſcunde

l. his conſequenter . S.primo.

Otcidẽs teſtatoꝛẽ cui alias quis põt ſuccedere ex teſtamento vel
ab inteſtato pꝛiuatur eius ſucceſſione vt indignus vt in.l.cũ ratio
5. fi.in fi fl. de bonis damnatoꝛuũ. Sed dubium pulchrum eſt
quid de occidente filiũ eius teſtatoꝛis:vel eius cui ab inteſtato ſuc
cedere poterat an pꝛiuetur etiã eius hereditate ⁊ cui applicetur: ĩ
quo Bar.in. d. . fi. dicit ꝙ ẽt priuar̃ occidens:⁊ applicatur ei qui
eſt par illi in gradu cum ipſo occidente per tex.in.l.ij. . ſi fratris
ff.ſiquis ali. ceſta prohibu.⁊ in.l.codicillis.S. mre.ff. de lega.ij.
Sedd Bar.in.d. S. mr̃e non fuit auſuſ decidere hunc articulum
dicens ꝙ ibi vr tex.in cõtrariũ qð occidens filiũ alicuius omnino
ſuccedit illi. Sed vltimo loco in hac contrarietate Ludouicus
Roma in ſuo ſingulari in verbo occidens ⁊c.el primo multũ ſe in
uoluit ⁊ tandem concludit qð poꝛtio occidentis filiũ illius cui po
terat ſuccedere applicetur fiſco non aũt ei qui eſt in pari gradu al
legat tex. de quo facit ad hoc magnum feſtuz m.d.l.his ↄſequent᷑
9.primo. ff fami. hirciſ. Quẽ tex. ad hoc ẽt ſingularem reputat
Bal.in.l. cũ hereditas.C. de his qui ut in.d. ⁊.d.meus Alex. de

Imo.in.lſi patroni.:qui fideicõmiſſariã in.v.col.ðin fi.fl.ad treb.

Sed tu aduerte ꝓ vero ⁊ nouo intellectu meo dictoꝝ iuriũ qꝛ
ego intelligo ea diuerſimode ab omnibus ſupradictis patribus ⁊
pꝛimo dico ꝙ tex.in. d.l.his conſequenter.ꝭ.pꝛimo nihil facit ad
propoſitum:et vt intelligas bene illum caſum opoꝛtet iungere eũ
cũ pꝛin.illius legis vbi dicitur qð vbi pluribus heredibus ſit le/
gata electio uoꝛuzʒ ⁊ vnꝰ heres uellet eligere vnũ puta ſticũ ⁊ he
redes dicunt iſtum ſeruum corrupiſſe tabulas teſtatoris:impedi
unt electionem fieri de eo ⁊ poſſunt petere ſuper hoc primo eũ toꝛ
queri ꝛc. Subdit poſtea tex.in.d. S.i.ꝙ idẽ ẽ dicẽdum vbi de
morte teſtatoris vel etiã eius vxor̃.vel filioꝛũ eſſet habẽda qõ de
ſeruis hereditarijs Mam iſti ſerui non veniunt in diuiſione bono
rum hereditarioꝛum ex iudicio familie herciſcunde Mec aliter: ⁊
dũ dicif qð hec non pertinẽt ad diuiſionem bonorum nõ eſt dicer̃
qð applicetur aliquid propler hoc fiſco nec dicitur ẽt ibi ꝙ aliquiſ
ex heredibus occidiſſet teſtatorẽ vel vxoꝛẽ vel eorũ filios qui ve
niret priuãdus ex hoc delicto eius bõis qꝛ de his nihil penitus dr
hic. nec dici põt in hoc tex.qꝛ forte fuerat aliquis occiſus ẽt ab ex
traneo ⁊ neſciebãt᷑ a quo ⁊ ſerui torquẽdi erãt ſuꝑ hoc:prout fit
regulariter in mortem dnoꝝ ideo dicitur ibi ꝙ non diuiduntur
⁊ hoc ẽ nõ pertinere ad bonorum hereditarioꝝ diuiſionẽ ⁊c.Nõ
autẽ ẽ hoc dicere ꝙ applicetur fiſco ⁊ iſte fuit ille verſus ĩ quo ðᷣ
cipiuntur prefan ſcribentes ⁊ oẽs alij qui hboc modo ceperũt iſtũ
tex. vbi non dubitatur aliquid de ipſo herede occidente teſtatorez
Eel eius filios nec dr aliquid de bonis applicandis fiſco: vel alteri
Sed ſolum qr ibi ꝙ ſerui illi dñt cõſeruari ⁊ nõ diuidi Mec eligi
vt habeat᷑ qõ cõtra eos circa pᷣdicta ⁊ in predictis. ⁊ ita ſonat iſte
tex. Cuius verba infra pynemus · Similiter ẽt ille tex. in.l. co
dicillis. . matre non facit ad rẽ hanc ſi bene cõſideretur nã ibi ma
ritus inſtituit matrẽ ſuã ꝓpriã ⁊ vxorẽ propriã dicẽs ꝙ nihil vel
let ipſas poſt morteʒ ſuã relinquere fratribus eiusvxoris. Sed fi
lijs ſororũ ſuarum cũ vnus ex eis occidiſſet filium commnnem ⁊
dicitur ibi qðᷣ ſi vxor mortua ẽ ab inteſtato fideicõmiſſum debet
filiis ſororum licet ab inteſtato frater ei ſucceſſiſſet vtpote primꝰ
in gradu: Ged nõ tñ fuit ille fr ſoꝛoris qui occidiſſet flium cõem
nã fratres eius erant prout r ibi in ver. Nequid poſt mortẽ tuã
fratribus eius relinquas Et ſic ille tex. nihil facit ad hoc propoſi
tum ꝙ occidens filiũ alcuius ei ſuccedat Sed bene probat quod
ille qui eſt in pari gradu admittitur ad ſucceſſionem Mam fr illi⸗
qui occiderat admittitur proutabi dicitur in ver. Et legata here
ditas ad fratrem pertineat æc. Et ſi non fuiſſet ibi factum fideicõ
miſſum in filios ſororũ prout fuit ille fr ſucceſſiſſet vt prior ĩ gra
du prout ppporerer il tex. quem hoc mõ ego intelligo Cuius v
us et iſte ẽ verus ſenſus dictorũ iuriũ quorũ
verba ſunt bec. ⁊ pꝛimo dicti..paimi.

Si in familie herciſcunde iudicium de moꝛte
teſtatoꝛis uel de moꝛte uxoꝛis liberorũqʒ ſuorũ
habenda contra heredẽ queſtione queritur ⁊ re
ctiſſime Dompo.ait hec ad diuiſ ionem rerum
hereditariarum non pertinere idqʒ ait ſiquis in
teſtamento cauerit ut ſeruus expoꝛtandus uene
at officio tamen famil. herciſ.iudicium contine
ri ut uoluntas defuncti nõ intercidat ⁊c. tex.in
H. matre ⁊ uxore heredibus inſtitutis cauit a te
uxoꝛ mea cariſſima peto ne quid poſt mortem
tuã fratribus eius relinquas: habes filios ſoro
rum tuarum quibus relinques: Scis unum fra
trem tuum filium noſtrum occidiſſe dum ei ra/
pinam faceret: Sed et alia mihi deterioꝛa fecit
Quero cum uxoꝛ inteſtata deceſſiſſet ⁊ legitima
eius hereditas ad fratrẽ pertineat an ſoroꝛis fi
lij fideicõmiſſum ab eo petere poſſẽt MRũ.poſſe
defendi fideicommiſſuʒ deberi ⁊c.

Fami. hercilſ.

Glo. in.l. his conſequenter

JS.prim O. Jo. de Imo ·.in.l.ſi alienaz. ff ſolu. matri et ẽt
dominus meus Alex. de JImoin. l. ſi cũ here
de.ffde excep.rei iudi.in apoſtillis ſuis ad Bar. reputant iſtã glo.
ſingularem ad hoc ꝙ vbi agf actione reali poteſt excipi de iur̃ ter
tij ſi ẽ excluſiuũ iuris agẽtis.⁊ idẽ ẽt voluit Bal.in. l. i. Ceſi quis
aliq.teſta.pꝛobib.et Oldra. et Bal.in.d.l.ſi alienam ad quos
me remuto ⁊ pono ver ba glo.que ſunt hec.

Sed non ne amittit portionem ſuam is qui ĩ
terfecit uel ab alio interfectũ non uẽdicat.ut.C¶
de his quib. ut iudig.l.pꝛuma cum ſimili. qui/
bus re ſpondeo poꝛtionem non iure amittit ſed
interim eſt heres.

Fami. herciſcunde

= Bar. hic dicit iſtã.l.eẽ ſingul.a pꝛinci.
Y. hei edes vſq; ad finem et qdð hʒ plus in ſe:qᷓ; to

tus iſte titulus et ipſe non reſtringit ſe ad particularia pro intelle
ctu iſtius tex.ideo ego non me ẽt extendam niſi ꝙ caſus iſte ẽ cla
rus in ſua deciſione et nõ eget aliqua mea noua interpretatõe.cu
ius tex.verba ſunt h ec.de quo ałs dixi in.l.ij.ff. de ver.obliga.

l. Peredes eius qui apud hoſtes deceſſit iudici
um hoc experiri poſſunt.ſi miles aliuʒ caſtrenſi
um alium ceterorum bonorum heredem fecerit
non eſt locus familie herciſcun.iudicio diuiſum
eſt enim per conſtitutiones inter eos patrimoni/
um:quemadmodum ceſſat famil.herciſcun.iu/
dicium cum nihil in corpoꝛibus ſed omnia in o/
mnibus ſunt ⁊c.

familie herciſcunde,

Glo. in.l.item labeo in uer.ſal
§ 1 . D. Car.in.c. expoſitã
10 98 infra Dicaʒ 70. extra Gcarbinſifee
Ang. in ſuo conſi.xxvi.et Saly.ↄboñ. in.l.ea quidẽ.C.de accu/
ſat.⁊ Bart.et Bal.in.l.termiato.C. de fru.et lit.expẽ.et Ang.⁊
dominus meus Alexaide Jmo. in.l.iudex poſtea qᷓ; in. vi.colũ.

ff. de re iudicata reputant glo.iſtam ſingularem ad hoc ꝙ iu/
dex poteſt facere finẽ condẽnando vel abſoluẽdo dicendo ſaluo

quod infra dicã vc.⁊ valet ſententia m eos piſtaʒ glo. cũ qna ſio
q; glo.clara eſt. Cuius verba ſunt hec. q; non dixit ſaluo qu od
infra dicaz ꝛc.pꝛoqua glo, allego ego Ange.in.l.ſi certaruz. . fi. ð
teſta. mili. ⁊ Bal. in. aute. interdicimꝰ. C.de epil. v cleri. ⁊ Bal.
l.termiĩato.C. de fructi.⁊ lit.expen.⁊ Bald.in.l.cum index. C.de
ſenten. ⁊ interlo. om.indi. ⁊ in.l.penul. C. de inſtitu. ⁊ ſubſti.⁊ iuil.
pemptoꝛias.C. ſente.reſcin.non poſſe. ⁊ facit text.in.c.ſaluo.ix.q.
iii.⁊ in.c.i extra de pꝛiuileg.li.vj.⁊ in.c.iij.extra de eo qui mit.in
poſſeſ.⁊ in.c.rainaldus extra de teſtamen. ⁊ in.c.cum a nobis ex
tra de teſtib.in ver.ſaluo ⁊c.

ſamilie herciſcunde.

Pi Licet vno fratre maioꝛe
l. lut E et titia. uocante ad diuiſionẽ mĩoꝛes
poſſint inter ſe diuidere vt eſt glo.ᷣin.l inter pupillos.ff. de auctor.
tuto quam pꝛo ſingulari ad hoc allegat ⁊ ſequitur Bald .in.l.i.in
fi. ff. ve reb.eoꝛũ.nihilominus minoꝛ.xxv.annis non põt ꝓuocate
regulariter ſociũ ſuũ ad diuiſionẽ reicõis. iuxta not.pꝑ bar. in. d. .
inter pupillos de aucto. pꝛeſtan. ⁊ Bal. in ſuo conſilio inap. admiſ
ſio facta vc. nec etiã põt diuiſio peti ⁊ multo minus per pupillum.
vt in. l. fi. ⁊ ibi per Bal. C. cõi diuid. ⁊ Bar in.l.ſi pupillus.ffõ re
bus eoꝛũ.⁊ Bar.in.l.quod dicitur. ff. ve tutelis. ⁊. Ang.in.l. i. ff.
de fun. dota. ⁊ per Paul. de caſt. in conſil · clxiij. incip. in cauſa quã
⁊c· qui late examinat iſtum articulum. ⁊ dominus meus Alel
xan.de imol.in conſil.vij.in quinto volumĩe incip.an vnus ex va/
ſallis vc. in tercia col. in fi. Tamẽ hoc eſt verũ quando ꝓuocat ad
diuiſionẽ ꝓpꝛietatis rei. ſecus ſi vult pꝛouocare ad diuiſiouẽ poſ
ſeſſioms tantuz vel fructuũ quia poteſt. text. eſt in. d.l.lutius ⁊ ti/
tia. ff. famil. hirciſ. in. l. iubemus nulli poſt pꝛm. C. de ſacroſanct.
eccle.quas duas.il.dixit eſſe ſingulares ad boc pꝛopoſitũ Bal. in
lpꝛima in fiin vltimis verbis.ff. de reb. eoꝛůũ. Sed tu aduer⸗/
te pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo dictoꝛuzs iurium. Et pꝛimo
iſtius text. in. d. l. lutius.nam cũ reuerentia domini Bal. ⁊ alioꝝ
ita intelligentiũ iſtum tex. non pꝛobat hoc ſi ſubtiliter conſideretur
nam bic facta fuit diuiſio non fructuũ nec poſſeſſionis ſed vere
pꝛietatis pꝛedioꝝ cõmuniũ inter minoꝛes illos ſeu adultos mediã
tibus eoꝛi curatoꝛibus ⁊ hoc potuit fieri ⁊ diſponit iſte text. Ita
colligoego ex iſto tex ibi in ver. poſtea omne patrimoniũ diuiſerũt
⁊c. ⁊ hoc eſt clarum. nec hic refricatnr boc in dubiuʒ.ſed dubitat
ibi ſolum vtrũ diuiſio poſſit reſcindi ex eo qꝛ vnus ex illis adul/
tis dicebat ſe non habere reddituz ex rebus diuiſis pꝛout ex here
ditaria parte pꝛetẽdebat.⁊ in hoc bene fit mentio de redditibus
pꝛedioꝛũ ad cognoſcẽdum an vnus habeat plus in pꝛopꝛietate al/
tero. ſed omnino ppꝛietas vere illoꝛũ pdiorũ diuiſa inter eos fue
rat ⁊ diuidi vere potuit mediãtibus eoꝛũ curatoꝛibus.⁊ hoc mo
do ego intelligo caſuz iſtů· ¶ Simibr etiã tex.in. d. l.ubemus ni/
hil facit quinimmo ꝓbat de directo cõtra in ver. ſed ea pꝛedia dii
uidere quidẽ colere auger̃ ⁊ apliare ⁊c. vbi diciĩ expꝛeſſe ꝙ pꝛobi
bitus alienare poteſt diuidere rem ⁊ colere eam ⁊ ampliare ⁊ hec
omnia parificãtur ibi. ⁊ p cõſequens concludo ꝙ potius pꝛedicta
iura facuũticonira Bal. q;; pꝛo ſi recte ponderentur. quoꝛũ verba
ſunt hec. .
Q. Zutius ⁊ titius frẽs emancipati a patre adul/

ti curatoꝛes acceperũt:hii cõmunes pecuĩas ex
redditibus redactas ſingulis ſubminiſtrauerũt:
⁊ poſtea patrimoniũ diuiſerunt.⁊ poſt diuiſionẽ
titia ſoꝛoꝛ lutio fratri queſtionem cepit mouere
quaſi ãplius accepiſſet quã ipſa acceperat.quin
ĩmo lutius frater non ãplius ſua poꝛtiõe ĩmo mi
nus qᷓʒ dimidia conſequutus ſit. quero an titio
cõpetat aduerſus frẽʒ actio. Paul.reſpondit.
ſecũduʒ ea que ꝓponũtur ſi lutius non amplius
ex redditu pꝛedioꝛũ cõmunium accepit quã pꝛo
hereditaria portione ei cõpeteret nullaʒ ſorori

eius aduerſus eum competer̃e actionẽ ⁊ cetera.

L Jubemus nulli poſt hanc archiepiſcopo in
hac urbe regia ſacroſancte orthodoxe eccle/
ſie preſidenti:nulli iconomo cui res eccleſiaſti/
ca gubernãda mandatur etiam facultatem fun/
dos uel pꝛedia urbana ſiue ruſtica res poſtremo
imobiles. ⁊ in his pꝛediis colonos uel mãcipia
cõſtituta uel ãnonas ciuiles cuiuſcunq; ſupꝛema

vel ſuperſtitis uoluntate ad religioſas eceleſias
denoluta ſub cuiuſcũqʒ alienatõis ſpecie ad que
cunqʒ tranſ ferre permitti. ſed ea etiam predia
diuidere quidem colere augere ⁊ ampliare nec
ulli iſdem prediis audere cedere ⁊c.

Familie herciſcunde.
Exparte. Anscman cans wion asndedam

diligenter notanduz ſi eſſet verum ſcilicet ꝙ habens rem com/
munez cum ticio vel cum alio ſi tantũ expẽdit pꝛo re integra refi

ciẽda q;tũ fuiſſet expoſiturꝰ ſolũ ꝓ ꝑte ſua nõ põt repetere dimi/

diam illius expenſe a ticio per text.ſᷣm eum ad hoc ppoſitum ſin
gularem in.d.l.ex parte alias incipit qui heres ex parte.ff. famil.
bereſ. Sed auerte tu pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius
tex.in quo cum reuerentia fallitur Ludouicus romanus in inteli
lectu vero iſtius littere nam hic dicitur expꝛeſie cõtrariuʒ ſi bene
conſideretur de eo herede quinon debuit ꝓmittere de dupla pꝛo
ſeruo bereditario vendito vi poſſet ſepelire defunctuzʒ cuiꝰ defun/
cti bonoꝛũ ipſe heres erat cum ticio. Et dici hic expꝛeſſe ꝙ ſi plꝰ
expoſuit qᷓ; debuit equũ eſt omnino habere vtilem actionẽ contra
titium ad dimidiã illius totius expenſe.ſed non habet actioneʒ fa
mile hirciſc.per ratõeʒ aſſignatã hic in textu in verſi. ſi autem he
res errauit ⁊ tacuit ⁊ ſeruus perueniat ad libertatẽ ſtipulatio cõ
mittitur.que ſi fuerit cõmiſſa equũ erit ꝓtilem actioneʒ ei aduer
ſuo heredem dare ⁊c.verba autem tex.ſunt hec.

L.ex parte. Heres inſtitutus ⁊c.ſed decernere
debet pretor eſſe emptori omnino actionem ex
empto aduerſus heredem exiſtentem: ſi res di/
ſtracta fuifſet euicta.Si autẽ heres errauit ⁊ ca

uit:⁊ ſeruus ꝑpũeniat ad libertatem ſtipulutiocõ

mittetur:que ſi fuerit cõmiſſa equũ erit ei utileʒ
actionem aduerſus coheredem dare:directo iu
dicio famil.herciſ.ceſſante ne in damnũ more/
tur ⁊c.

14

familie herciſcunde.

Nicolaus de neapo
G loſa in.l.ex parte cc wmeer
de cõtrario udi. tuto.dicit iſtasglo.non inueniri alibi ad hoc pꝛo
poſitum ꝙ ſi aliquis incepit me vtiliter defendere in iudicio põt
a me repetere expenſas factas per eũ licet poſtea repoꝛtauerit con
trariã ſententiã contra ſe.quã glo.repꝛobat ⁊ iudicio meo minus
bene que dicit veritatẽ.⁊ eam reperio in terminis in boc a ꝓbaſſe
Petruʒz in. Letiam. C.mandati.⁊ Bar.ctiã in.l.ſi quis.ꝭ.i hac.ſf
iud.ſolui.⁊ glo.in..liberto. .litem.ff.de nego.geſt.ad quos me re
mitto. redeo ad glo.de qua agimus cuius verba ſunt hec.
Et obtinuit ſecus ſi perdiderit: quia tũc ſum
ptus non repetit ut infra iudi.ſol.l.iam tamẽ.S.

in hac. ſed ꝓcurator cum mandato indiſtincte

repetit.ut.C. mandati.l.⁊ ſi cõtrariã. Quidã ta/

men dicunt ẽt geſtorẽ ſuccumbenteʒ repetere ſi
utiliter cepit defendere licet malus ſit ſequutus
exitus vt ſupra de nego.geſt.l.ſed an ultro..is
qui ſecus:ſi non utiliter fuit ceptum ut fuit in di/
cto tit.iudi.ſolui l.iam tamẽ.S.in hac: ſed prĩa
placet.

Comuni diuidundo.

l.ſi quis.sS.item iulianus. d
cõmuneʒ tecum ⁊ do tibi pignoꝛi partẽ meã pꝛo centum ducatis.
ſi poſtea volo puocare te ad diuiſioneʒ illius rei non poſſe um niſi
pꝛius ſatiſ facia tibi de eo in quo ſum tibi ob igatus. ter.eſt in. d.l.
ſi quis putans.9.item iulianus.quẽ tex.ad hoc ꝓpoſituẽ pꝛo ſiu

en S
1. tun
e
inn

gtmen in

Ctennde

Cödrn
Atihetnsruen

nnittnrrüur

1
NEte

Aendn
AANA α

ien
i ——
D
nntilchtas

nd V
Sr’ IJx-
Ageennreet

üine
Wmcnir e:

e „⸗

1

—
albantineetii
Seſine Pilenmnie li
argricen niiſelan
ilten re ulgrinn
geckieet

Fumtleber,
lehertn
Dne um

e „ dmigte,, ſtigli
* iaen mnatte
rie emnn

en entnn

— Aing uthe⸗
n Ang te,ſeldeetnete
er Onnnoeciorenner
arisianalinm ſned,
Aatacn Dmibentscltllttes
emnuAmnunmn ſihlnices
glitniniigäntätie
Nn Arſtstchiendurdindi
aienſaſint riunninn

ſamichereirce.

ainerpett eein

A mwanntiiihn
— mur n iidy

asſge tiet giunieſin
rnihſl uini
4 um an nudim lfhn
a uliſinii Niin
. 1 chi iuantentzigen
umnite ge n ng ſtſ

—–
esſci

4
rlian
. Eeninlignii⸗,
nis n girne,
wu ſc mg liil hi

m umiin ip⸗
mginiuc

elmn n i

gulari allegat Ludo roma. in ſuo ſingulari in verbo pignus æc.el
tercio. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nono intellectu meo iſtius
tec. quia iſte tex.non diut hoc ita abſolute.ſed creditꝛe recuſante
ſeq ſi creditoꝛ non opponat dicitur hic in texru ꝙ poteſt iudex pꝛo

cedere in iudicio diuiſoꝛio pꝛout ibi dicitur in tex. maxime in vᷣſi.

ſed ſi exceotione non fuero vſus officium iudicis erit c. Cuius
verba ſunt hec.

Igem iulianus ſcribit ſi is cum quo ſeruũ cõmu
nem habebam partem ſuam mihi pignoꝛi dede
rit ⁊ cõmuni diuidundo agere ceperit pignoꝛati
tia exceptione eum ſubmouere debere. ſed ſi ex
ceptione non fuerit uſus officium iudicis erit ut
cum debitoꝛi totum hominẽ adiudicauerit in ꝑ/
tis eſtimationẽ eum cõdemnet manere enim in/
tegrũ ius pignoꝛis.quod ſi iudex adiudicauerit

mihi tanti dũtaxat cõdemnet quãto pluris pig/

nus ſit quã pecunia credita ⁊ creditorẽ a me iu/
beat liberari ⁊c.

Comuni diuidundo-

Ludouicus roma

l. Bi 18 cum quo. nus in ſuo ſingulari in

verbo contumacia ⁊c. el pꝛimo concludit ꝙ ratione. cõtumacie
i cuius poteſt i udex deuenire ad deuaſtionem edium ſeu do/

mus contumacis per tex.de quo ad hoc multuʒ exclamat ⁊ dicit

eum foꝛe ſingularẽ in.d.l.ſi is cĩ quo. Sed cum pace eius dixe/
rim Ludo.roma.nimis large loquutus eſt ⁊ non intellexit iſtum
caſum cuius ſentẽtia mea alius eſt ſenſus nouus ⁊ verus ⁊ diuer
ſus ab co. nam ego intelligo iſtuz text. in domo ſeu edibus exiſten
tibus tantũmodo in rure non ãt in exiffentibus in ciuitate. Et ad
hoc põdero iſtũ text.ĩ v.fũduʒ.⁊ ſi villa dirupta ẽ vel arbuſta ſuc
ciſa ⁊e.nã villa eſt domus ꝓpꝛie in agro ſeu in rure ⁊ a villis dii
cta eſt c. Pꝛo quo etiã allego tex.in.l.ſi ita.ꝭ.fi ⁊ in.l.ville
in pꝛin.ff de fun. inſtru.in ver. mulier ville cuſtos ꝑpetue ⁊e. ⁊ in
n ver.tam ville q; agri cuſtodiam. ⁊ in.lłarboꝛibus in pꝛin. ff. de
vſufruc.cum ſimilibus.⁊ dr a vehendo quaſi vel illa cũ ea fructꝰ
cõuehatur ex agris.vnde in pꝛopoſito noſtro intelligo iſtũ tex.in
in rurali domo tantum alias autem non habet locũ iſta diſpoſitõ
de deuaſtando edificiuz. Pꝛo quo facit quia reipublice inteſt
vt ciuitas non defoꝛmetur ex deuaſtatiõe edificioꝛũ ſeu domoꝛuʒ
vt in.l.ad curatoꝛis.ff.de dam.infect.cuʒ ibi not. Plus dico ꝙ in
tantuʒ lex conſiderat oꝛnatuʒ ciuitatũ ꝙ iudex ſtratarũ ſeu viarũ
publicaruʒ poteſt mandare domũ tuã deſtrui vt via in ciuitate
fiat pulchꝛioꝛ. tex. eſt in.l.edificia.C.de edifi.pꝛiua.quem tex.ad
hoc pꝛo ſingulari allegat Ludouicus roma.in ſuo ſingulari in ver
ſi.off cialis ⁊c. el tercio. Circa quã materiã addo etiã vnũ verbũ
ꝙ adeo domus in ciuitate non debet deſtrui. ꝙ ſi eſſet aliqua do
mus dirupta. ⁊ dominus eius ob pauptatẽ non poſſet eã reficere
tenetur fiſcus dare tantuz ei vt reficiat ſi vendere non poteſt ałs
debet vendi iuſto pꝛecio vt omnino reficiatur ab aliquo propter
oꝛnatuʒ ciuitatis ᷣm Specu. in titu.de ſatiſdat.S.hec quoq; ⁊c.
ad quẽ me remitto in hoc.⁊ redeo ad tex.de quo modo agimuſ
Cuius verba ſunt hec.

LSi is cum quo funduʒ cõmuneʒ habeas ad
edictum non reſpondit.⁊ ob id motu iudicis vil
la dirupta ẽ ⁊ arbuſta ſucciſa ſunt preſtabitur ti
bi detrimentuʒ iudicio cõmnni diuidundo.quic
quid enim in re cõmuni culpa ſocij admiſſuʒ eſt
co iudicio continetur ⁊c.

De religio.et ſumpti.funerum

= 4 ‚Faciens impẽſas
l-Et 1 quis. §. index. Se vel nrecſcn⸗
rias in re aliena regulariter eas poteſt repetere ⁊ etiam retinere
rem illam in qua facte ſunt expenſe donec ſibi reſtituãtur. vt eſt
tex. not.in.l.ſi in area. fſ de condic indeb. ⁊ in.l.cũ fundus.ꝭ. ſi ſeri
uuz. ff. ſi cert· peta. Sed dubitatio notabilis ⁊ ſingularis ẽ an
illud ius retinẽdi rem ob impẽſas tranſeat in ſingularẽ ſucceſſo⸗
rem :Et in hoc bꝛeuiter dicas ꝙ ſic.tex.eſt in.l.hoc iudicio.s.pri
mo. ⁊ hoc voluit ibi Barto:licet Ludouicus roma.eum non all
leget.ff.cõi.viuid. Camẽ hoc limitat Ludouicus roma ·in ſuo ſin

gulari in vtr. umpenſa ⁊c. el pꝛimo niſi illa impenſa eſſet adeo mmi
nuta vt ex ea irrogaretur infamia ei pꝛo quo facta eſt per tex.vᷣm
eum ad hoc ꝓpoſitũ ſingularẽ in. d.i.⁊ ſi quis.S.iudex.ſr̃ de reli
gio/⁊ ſumpt.fune.de quo tex:multũ exclamat ed hoc ipſe.⁊ etiã
conatur aſſignare ratõezʒ iſtius littere. Sed aduerte tu pꝓ ve·
ro ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex. quia non poteſt pcedere ita li
mitatiue nec eo modo quo loquitur Ludoui. ro. ad tex.in. del.in
hoc iudicio..i. nam pꝛimo iſte tex. non loquit de ſucceſſoꝛe ſingu
lari. nec etiã de vniuerſali.ſed ð tercio exponẽte aliquid de ſuo p
nio peo alio ⁊ non in re ſed pꝛo funere alterius. Secũdo ily
le tex. non loquitur reſpectu refectõis alicuius rei in qua fctã fuit
impenſa pꝛout in terminis illius.l.ſi area. nam impenſa fctã fue/
rat hic pꝛo coꝛpe ſepulto ⁊ poſtea tradito ſepulture.⁊ ꝑ cõſequẽs
iſte tec. non pꝛobat.nec põt allegari pꝛo limitatõe dictoꝛũ iurium.
ſed bene pꝛo linutatõne regule que habet ꝙ impenſa facta vtilis
vel neceſſaria poteſt repeti vt per totuʒ tit. C. ⁊.fr de negot.geſtis
nam fallit vor impenſa facta eſſet ua modica ꝙ reſultaret potius
ad dedecus qᷓ; honorẽ eiꝰ pꝛo quo facta eſt q; tunc nõ repetit᷑. ⁊
boc modo ꝓcedit tex. in. d. S. iudex inver. modicus factus ⁊c.
Cuius tex.verba ſunt hec.

CJudex qui de ea equitate cognoſcit interdum
ſumptum omnino non debet admittere modicũ
factum ſi foꝛte in contumeliã defuncti hominis
locupletis modicus factus ſit.nam nõ debet hu
ius habere rationẽ:cum contumeliam defuncto
feciſſe uideatur ita eum funerando.

De religio.et ſumpti. funerũ.

L. familiaria cum.l. ſequenti.

Bal.in concluſionibus ſuis quemirefert ⁊ ſequitur Ludo.
roma. in.l.cum filio ff. de lega.pꝛimo· ⁊ etiã do.meus Alexan.de
imola ibidem in. xij.col.licet ipſe aliter ſentiat in hoc.reputãt iſtũ
tex.ſingul.ad hoc ꝓpoſitũ ꝙ ius ſeoulchꝛoꝛũ acquiſitũ ab aliquo
pꝛo ſ:⁊ heredibus ſuis acquiritur filio etiã ſi ſit noĩe nudo hrs.
licet alias nudum nomẽ heredis opetur modicos effectus. Sed
tu dicas ꝙ imo iſte tex.optime facit pꝛo Bal.⁊ Ludo.roma.in vx
ſicu. ſiue extiterint heredes tue ſeſe abſtineãt ⁊c.⁊ ita ego teneo
cum Bal.⁊ cum Ludo.roma. de quo alias latius dixi in repeti.
mea ad tex.in.d.l.cum filio.⁊ ideo pꝛo nũc non me extendam vl/
terius circa hoc niſi ꝙ pono verba iſtius text.de quo agimus.
que ſunt hec.
L. Familiaria ſepulchꝛa dñr que quis ſibi familieq; ſue ↄſtituit
hereditaria autẽ que quis ſibi heredibuſq; ſuis cõſtituit. Uel que
paterfamilias iure bereditario acquiſiuit:ſed in vtriſq; heredibuſ
ceteriſq; ſucceſſoꝛibus qualeſcũq; fuerint licetſepeliri ⁊ moꝛtuuz
inferre etiã ſi ex minima ꝑte heredes vel ex teſtamẽto vel ab in
teſtato ſint licet nõ cõſentiant alij. Liberis ãt cuiuſcũq; ſexus
vel gradus etiã filiſ familias ⁊ emancipatis idem iuris cõceſſum
eſt. ſiue extiterint heredes ſiue ſeſe abſtineant: ⁊c.

Ze pactis.

1 1 in verbo
Hlo. in. l.ab emptione erbe
⁊c.circa fi. Licet de hac glo.fecerim ſupꝛa mentionẽ in titu. de pa⸗
ctis ⁊ allegauerim eam ibi pꝛo ſingulari ſᷣm Bal· intl.i. C. de con
feſſis ad vnum ꝓpoſtũ de pacto conſtituti ſeu pꝛecarij.de quo ibi
videre potes. Attamẽ nũc ſupaddendo ad ibi dicta reꝑio Bald.
bic in tercia col.⁊ etiã Bal.in pꝛeludijs feudo.in.xij.col.⁊ Bald.
in.l.ſi non ſoꝛtem.s.adeo.ff.de condi.indebi.⁊ etiã do.meũ Alex.
de imola in.l.ſij. in pꝛin.in tercia col.ff.de acquir.poſſeſ. dicentes
iſtam glo. foꝛe ſingul.in alio valde notando videlʒ ꝙ ſicut per tra
ditionem inſtrumẽti videoꝛ tradere poſſeſſioneʒz rei cõtente in eo
inſtrumẽto ita etiã per inciſionẽ ilnus inſtrumenti de voluntate
eius qui dedit videtur poſtea retranſlata poſſeſſio in pꝛimũ dan/
tem cum quibus ſto.quia glo.hec clara ẽ ⁊ non eget aliqua noua
mea interptatiõe niſi ꝙ nũc addo a ias dictis per me legendo in. d
l. ab emptõe do. Balidem volentẽ in.c.i.in titu.quid ſit inueſtitu
ra in tercia col. in vſibus feudo.ad quẽ me remitto. Et redeo ad
glo:de qua agimus. Cinus verba ſunt hec.

Lonſtituatur ⁊c.in uer.econtra uidetur hic
ſimilis actus retro eſſe cum res erat apud uendi
toꝛem ut inſtitu.de rerũ diui.. interdum. Sed

certe ibi dicit contra.ſ.non eſſe traditum:at hic

uerus actus deſideratur. ut.C. quan.lice.ab em
ptio.diſce.l.i.Item pꝛo hoc quia tradito inſtru/
mento ergo res.ut.C.de donatio.l.i.ergo econ/
tra inciſo ut iufra de regu.iur.l nihil ⁊c.

De pactis.
Glo.in.l.ab emptione. n omag

conſtituãtur ⁊c.in pꝛin.hec glo.allegatur pꝛo ſingulari ad multa
de quibus diximus ſupꝛa in. c. ꝓxime pᷣcedenti.⁊ etiã ſupꝛa in ti
tu.de paclis.tamen nũc vltra dieta ibi circa pactum pꝛecarij addo
Bal.in· l.penul.C. ꝓ donato.⁊ etiã Bal.inel.ij.C.ð vſur.⁊ Sai
ly.conbononin.l.traditionibus ⁊ vſucapio ·que lex fuit mihi aſ
ſignata in punctis in iure ciuili C. de pactis. ⁊ etiã do. meuzʒ Ale
xan.de imol.in.l.pomponius.s.ſi is qui pꝛecario in tercia colũ.ff.
de acquir.poſſeſ.vbi dicunt ꝙ ſi venditoꝛ cõſtituit ſe poſſidere rezʒ
venditam nomie emptoꝛis tranſfert veram poſſeſſionem in eum
adeo ꝙ liberatur ab actõe exempto cum quibus in boc ſto. quia
glo. aperte hoc dicit vno ſolo addito ꝙ idem etiã voluit Barun. l.
uij. C. de pigno. ⁊ Bar. Ang.in.l.quedam mulier.fl.de rei vend.
⁊ ſcriben.in.l.quãuis..ſi conductoꝛ.ff.de acquir.poſſef.⁊ domi.
Abb. in. c. cum non liceat extra de pꝛeſcriptio. Et plus dicit Bal.
in.d.l.ab empt iõe in fi ꝙ etiã ſi non dominus ſed ꝓcuratoꝛ conl
ſtituat ſe poſſideꝛe noĩe emptoꝛis tranſfert veram poſſeſſioneʒ in
emptoꝛem ad quem me remitto. ⁊ redeo ad glo.de qua agimus
cuius verba ſunt hec.

CLonſtituãtur ⁊c.in uer.ſʒ quid ſi uẽditor fuit
confeſſus poſſidere nomine emptoꝛis nec tamẽ
tradidit uidetur tradita ut infra de rei uendic.l.
quedam.⁊.ff.de acquire.poſ.l.quod meo ⁊c.

OQOe pactis.

4 i .i⸗ .
l. ſi cum fandum. nſ in veſ ane nnn
ſtro hic ⁊ etiam do.meus Alex.de imola in.l.ſi pecuniam in.xv.
col.ff. oe condi.ob cau.reputãt iſtam tex.ſingula. ⁊ a nemĩe alio
ponderatũ ad hoc ꝙ vbi datio vel factum quod venit implenduzʒ
pꝛo parte tua in cõtractu innoĩato cõceruit ſolum vtilitatem tuazʒ
non po eſt aduerſarius etiã re integra penitere licet alias admitta
tur penitentia in cõtractibus innõiatis ſemꝑ reintegra. vt in.d.l.
ſi pecuniã cum ibi plene not · ⁊ in.l.dedi.⁊ ibi per Bar.eo.titu. ⁊
per Bar.in.l.quãuis.C. de tranſac.pᷣterquã in cõtractibus pꝛinci
pis in quibus non habet locũ pemitẽtia ᷣm Dy.in.l.digna vox.C
delegib. ⁊ Bal.in.l.qui ſe patris in.xi.col.C. vnde liberi. Et ẽt
in contractibus ſeu ꝓmiſſionibus pijs ſᷣm Bald.in.l.ſicut.C. de
actio.⁊ obli.in fi.de quo vltimo aliquid dixi in.l.ſi ego.5.ſi res.ff.
de iure dot.vbi tradidi nouũ iutellectũ ad illuzʒ tex. ⁊ ad ibi dicta
ꝑ me in hoc ope noſtro te remitto.Et redeo ad tex.de quo agimꝰ
In quo aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo.nam dico ꝙ hic
non eſt nec fuit cõtractus innoĩatus.ſed ſolum ego cõueni tecum
vt fundum meũ quem vere poſſidebas dares titio.⁊ dicitur hic
int ext.ꝙ ſi volo poſtea agere contra te ad eundem funduʒ potes
opponere contra me exceptõem cõuentiõis inite vt dares titio in
duobus caſibus.pꝛimo quãdo vere eum tradidiſſes titio pꝛout
cõuenimꝰ.ſecũdo quãdo tua cauſa cõuentio hec facta fuiſſet ⁊ nõ
ſtaret per te quominus eũ traderes titio:ita ꝙ hic non eſt contrai
ctus innoĩatus ſi bene ponderet᷑ iſte caſus.Cuius verba ſunt hec.

L. Si cum fundum meuʒ poſſideres cõueniſſet
mihi tecum ut eius poſſeſſionem ticio traderes
uendicante meũ fundum a te non aliter: me exce
ptõne cõuentionis excludi debere:quã ſi aut iaʒ
tradidiſſes aut ſi tua cauſa id inter nos cõueniſ
ſet.⁊ per te non ſtaret quominus traderes ⁊c.

O eminoribus.
l.iii.s. ſed utrux. Pe iſo tertu ſuma fecimus

mentionem ſaltem bis in ti/
tu. de mino.pꝛout ibi videre potes in hoc ope nr̃o ⁊ ibi dixi qũo
ego intelligo iſtum tex.ſingul.⁊ ideo pꝛonũe non multuʒ me extẽ
dam niſi ꝙ alias ibi dictis per me addo modo vnũ verbũ ꝙ dus
iſte tex allegatur ad hoc ꝙ publicatis honis patris non cõfiſcatur
peculiuz filij · Idem voluit etiã do.meus Alex. de imo.in.l.ſi do⸗/
natõe in. xi. col.C. de collat.per iſtum tex.quem etiã ipſe ad boc di

xit eſſe ſingularẽ. Tamen limitat hoc ibi multuʒ ſingulariter ha
bere locum ſolum in peculio conceſſo filio in poteſtate ſecus efſet
in peculio conceſſo filio emancipato quia tunc non habet nomen
peculij ſᷣm Ange · in.d.l.ſi donatõe ⁊ Bal.in.l.ij.in ſecunda colũ.
C. cõia de legat.⁊ Bal.⁊ Saly.in.l.filie.C.famil.hirciſcu.de quo
alias dixi in. l.ſi donatõe.⁊ ideo ꝓ nunc non ero longioꝛ nec etiam
ponã omnia verba tex.cum alias ea poſuerim ſuꝑius in dictis pᷣ
tedentibus capitulis ne fruſtra occupemus mẽbꝛanas. ſed nunc
ſolum ponaʒ illa pauca verba que pꝛobaut hoc quod modo dixi
que ſunt hec.

Licet in aliquo caſu peculium ad filium ſpectet
ut puta ſi patris eiꝰ bona a fiſco pꝛopter debita
occupata ſunt naʒ peculium eius ex conſtitutõ e
diui claudii ſeperatur.

quod metus cauſa.

L.ſi cum exceptione. 5. ſed quatenus illuſtris dominus
Eraneiſcus aretinus in.l.ſi ex legati in penultima columna.ff. de
verbo. obligatio.allegat iſtum ter. p ſingulari m lect. Bart. hic
ad hoc ꝙ licet periculuz certe ſpẽi ſit debitoꝛis poſt moꝛã per euzʒ
cõmiſſam vt in.d.l.ſi ex legati cum ibi not.tamẽ hoc eſt veruũ niſi
debitoꝛ ſit cõdemnatus ⁊ res pereat infra tempus quadrimeſtre
quod datur iudicatis ad ſoluenduʒ. nam pꝛopter nouam dilatio
nem purgatur pꝛima moꝛa adeo ꝙ ſi intetim res pereat liberatur
debitoꝛ. Sed iſte tex. mibi non pꝛobat boc ſi bene ponderef̃.
pᷣterea ⁊ alia eſt ratio hic.nam omnino tenet ad penã tripli ⁊ p ꝛo
pter hoc releuat᷑ ab extimatõe hõis poſt moꝛã ſine dolo ⁊ culpa
eius.Sed in caſu ꝓpoſito aliud eſt. nam alio modo non poſſmiz ſue
curni creditoꝛi ſeu actoꝛi. ⁊ ẽt glo.hic ſentit expᷣſſe ↄriũ pᷣterquã

in yno caſu cuius verba ſunt hec.Et pꝛimo ponã verba textus.

Ssůʒ quatenus autẽ diximus quadruplo ſim/
plum ineſſe ſic hoc diſpouenduʒ eſt ut in cõdem
natione quadrupli res quidem omnino cõiinea/
tur ⁊ eius reſtitutio fiat ⁊c.pena autẽ uſqʒ ad tri
plum ſtet quod ſi homo ſine dolo malo ⁊ culpa
eius qui vim intulit ⁊ cõdemnatus eſt periit hoc
in caſu ideo a rei condemnatõe relaxabitur ſi in
tra tempoꝛa iudicatõis moꝛiatur quia tripli pe/
ne propter facinus ſatiſfacere cogitur ⁊c.
Uerba autem glo.ſunt hec Quadrupli cum
eniʒ grauatur in uno in alio releuatur ut infra de
iureiuran.l.eum qui ⁊ hic. Eſtet alia ratio quia
cum habeat dilationem a lege ergo non eſt ĩ mo/
ra ſi tamẽ non erat peritura penes actoꝛem tene
tur ut infra ea.l.uerſi.ſed ſi ſine culpa etc.

de his qui notan. infamia.

Cxy.hic in ſuis additio.⁊ etiam Bal.⁊
l. ſeru us. Ange.poſt eum ⁊ etiam illuſtris dominus
Franciſ.areti.in.l.ſi reus ꝓmittendi in pꝛima colũ.ff de duo.reis
reputant iſtum tex.ſingul.ad hoc ꝙ licet vbi obligatio acceſſoꝛia
concurrit cum pꝛincipali tollitur acceſſoꝛia. vt in.l.heres a debi/
toꝛe. S. ꝙ ſi bic ſeruus. ff.de fideiuſſo. cum ibi not. adeo ꝙ ſi pꝛin
cipalis ſuccedit fideiuſſoꝛi tollitur fideiuſſoꝛia obligatio ⁊ remãet
ſola pꝛincipalis vt ibi dicitur . ⁊ in.l.ſtichum.S.ſi creditoꝛ. ff de ſo
lutio. cum ibi not.tamẽ hoc eſt verum niſi iam lis eſſet conteſtata
cum fideiuſſoꝛe.quia tunc licet debitoꝛ paincipalis ſuccedat ei ta
men obligatio fideiuſſoꝛia non cõfundir. nam intereſt creditoꝛis
ne cogatur renouare nouã inſtantiã ⁊ ſic remanet fideiuſſoꝛia ob
ligatio m eos ꝑ iſtum tex.de quo tex.ſingulari ſupꝛa feci mentio
nem in tit.de his qui not.infa.in alio pꝛopoſito.⁊ ideo non repetã
nunc nec etiam ponã verba eius.quia ⁊ ibi poſui pꝛout videre po
tes. ⁊ ad ibi dicta me remitto niſi ꝙ modo addo vnũ verbum ꝙ
regulariter obligatio acceſſoꝛia ſequitur naturã ſui pꝛincipalis vt
in.l.cum principalie. ff. de reg.iur.⁊ in regła acceſſoꝛiũ de regul.

iur. lib. vj. etiam ſi acceſſoꝛiũ eſſet pꝛecioſins pꝛincipali ſuo quod

eſſet vilius vt in.l.heres meus.5.fi.ff. de lega. iij.que omnia te/
ne menti.

iiununinmd un
snGpretn r in⸗
iugr iunsentn
cunmw nanne
prrtnsitini
ſfninesan
Celirzesrwet
raenſrenirr
Gcrunsm am nn
Jurtmicinnaiennar
tlctſtitennrrt

„, Ni E
li

NN

.

Prihng
lgi
nn ir rir

äsäü
eaitmnmnn
nmdſimn inli
„ Nirn wenibenne
utwanmuun nuni
tnmii . n i n
ani adnnnd
iigrinnili
aenniſhnn
nmasghfſn
nsiin
tsgidenonniddine,
m ſa e waliiiguni
xr hbnubtah
utinsoritbo
Gti enurettlrabior ſin
Andicrösotitun guattgie⸗
tſaams ſuiliucctt oginr,.
Auen goamnbe Oudtcian
una mon otdcunr i
lum gi thi Efatlummhgni
xrdmemildwnndino,
mYMNENNSdtenene
galaiſiralct.

Nsclircrn nnd

rrie un lim i.l

. cun credmnnns
ms. 1 en wüfrwuns
re Let
me na ken i

nirun innn uniii
Slæ! ℳ 1en

. nicht

achin 4
La cſ
integ 4 d
ingi ins iun ſat

M

eetd nſd.

de eo per quem factum erit.

l. ſi. 5 fi. aadn do. Frãciſ.areti. in.l.vtinnꝰ. 5. cũ quis
in tercis col.fl. ð .ob. i fi. orit iſtu ẽe cauz ſing. ad boc ꝙ ꝓpmiſſio
facta de certa quãtitate ſi aliquid fiat vel non fiat pᷣſumir in duj
bio facta reſpectu intereſſe non autem pene. Sed tu aduerte
pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius tex.qui non pꝛobat hoc ali
quo modo ſi bene ⁊ ſubtiliter ponderetur. nam pꝛomiſſio hic fetã
a fideiuſſoꝛe fuit in.l.ſi reus non ſiſteret in iudicio loco pene licet
debitoꝛ pꝛincipalis eſſet mibi obligatus in centũ.Et dicitur hic in
textu ꝙ ſipoſtca.aliquis pꝛohibuit debitoꝛẽ̃ meũ ſiſtere in iudicio
tenetur mihi in centũ ⁊ ſic ad totã quãtitatẽ debitã non auteʒ ad
quinquaginta ſoluz mihi pmiſſa pꝑ fideiuſſoꝛem. æ hec erat ralio
ubitandi exquo fideiuſſoꝛ pꝛomiſerat.lnam videbatur me nõ
poſſe cõſequi ab illo tercio impediente reum ſiſtere in iudicio niſi
l.in quibus mihi pticulariter ⁊ ſpecialiter ꝓnidi.ſed dicitur ꝙ im
mo agere poſſum ad centum ⁊ ſic non fuit facta pꝛomiſſio iſta
in dubio.ſed fideiuſſoꝛ ꝓmiſit quiquaginta ex cauſa obligationis
debitoꝛis pꝛincipalis qui tenebatur mihi in centum. vnde iſte te
xtus non pꝛobat hoc ſed pꝛomiſit mihi quinquaginta pꝛo pena.
Llelel dicamus quod pꝛomiſſio fuit facta etiam in dubio ſi

pur volumus vicere quod eſſet facta in dubio ſed non dicitur

intelligatur ꝓ intereſſe. ſed bene dicitur ꝙ ego ago ad totã quã
nitatem mihi vebitã que eſt intereſſe meũ. ſed de illis quiquagita
vt ſtent vel non ſtent loco pene vel loco intereſſe non dicitur hic in
textu.nec illa quiquaginta ſunt in cõſideratõe aliqua.⁊ ſi poſſum
conſequi toꝛũ debitũ meũ pꝛout poſſuʒ non eſt cõueniẽs ꝙ petam
etiam quinquaginta que vere erant loco pene ⁊ ſtabant pꝛo pena.
nõ aüt intelligutur ꝓ intereſſe.⁊ ita cõiter intelligunt doct. ꝙ iſta
quinquaginta erũt loco pene ⁊ dicũt ꝙ pꝛomiſſio mioꝛis pene non
nocet quin peti poſſit maius intereſſe meũ vt ſonat iſte text. bene
conſideratus.Cuius verba ſunt hec.

§. Sia fideiuſſoꝛe ſtipulatus quinquaginta fue
ro ſi in iudiciuʒ reus non uenerit petiturus a reo
centum:⁊ dolo ſempꝛonij factum fuerit ne in iu/
dicium reus ueniat: centum a ſempꝛonio conſe/
quar:tanti enim mea intereſſe uidetur qꝛ ſi uẽiſ
ſʒ in iudiciũ mihi actio ad centũ aduerſus eũ cõ
petebat licet fideiuſſoꝛ in minoꝛteʒ ſummã mihi

pꝛomiſerit c.
de pactis.
Glo. in. l. emptor.. lutius.

in verbo in ſua cauſa ⁊c. Bat. ⁊ Job. de imol.in. l. de pupillo. 5.ſi
pluriũ.ff.de noui ope nun. ⁊ Jo.de imo.in.c.conquerente extra ð
offi. odi. ⁊ in. c.i extra de tranſacti. ⁊ etiã do.meus Alex. ð imol.
in. l.ſi de certa in pꝛima col. C. de tranſactio. reputãt iſtã glo. ſing.
ad hoc ꝙ licet trãſactio fctã p verba generalia reſtringatur ad rẽ
ſeu cauſam ſpecificataʒ ppter quã deuentũ fuit ad tranſactionem
vt in. d.l. ñ de certa cum ibi plene not. ⁊ in.l cuz acquiliana.ff eo.
tituitamen ſecus eſt in pacto gratuito. nam verba generalia in eo
generaliter operãtur quo ad omnia. de quo alias dixi in d.l.ſi de
certa poſt dṽm meũ Alerxa.ibi. ⁊ ideo non ero nũc longioꝛ. niſi ꝙ
addo vnũ verbuʒ. ſ. ꝙ iſte tex. pꝛobat cõtrariũ ſi bene cõſideretur.

nam alie obligatões ibi remanẽt in ſua cauſa non obſtante pacto

generali pꝛout dicitur hic in tex. in vltimis verbis. Nec ob.diccẽdo
ꝙ iſtud ideo eſt hic per rõeʒ aſſignatã in tex. quia fuit facra men/
lio dati T accepti hincinde ⁊c. Sed ſi non fuiſſent iſta verba pactũ
generaliter opatum fuiſſet quo ad omnia ⁊c: quia ad hoc ego re
ſpondeo ꝙ iſtud non pꝛobatur hic niſi ſumpto argumẽto a cõtra
rio ſenſu quod fieri non debet. Uel ſecũdo dicaʒ ꝙ cauſa ſe
extendat ad illa pꝛopter quã deuentũ fuit ad pactũ generale. Sed
vbi eſſet cauſa pticularis idem eſſet in pacto quod ẽ in tranſlatõe
nec contradicit iſte tex. cuius verba ſunt hec.

S. Lutius ticius gaium ſeiuʒ menſulariuʒ cum
quo rationẽ implicitam habebat pꝛopter accep/

ta ⁊ data debitoꝛeʒ ſibi conſtituit ⁊ ab eo epiſto

lam accepit in hec uerba.ex actõne menſe quam
mecũ habuiſti uſq; in hunc diem ex cõtractibus
plurimis remanſerũt apud me ad menſaʒ meam

ccclxxxvi. ⁊ uſure que competierũt. Summã au
tem aureoꝛũ quã apud me tacitam habebas re/
fundam tibi.ſi quod inſtrumentuʒz a te emiſſum

ideſt ſcriptuʒ cuiuſcunqʒ ſũme ex quacũqʒ cau/

ſa apud me remanſit vanũ ⁊ pꝛo canccllato ba/
bebitur: Queſitum eſt cũ lutius ticius ante hoc
cirograpbum ſeio nũmulario mãdauerat:ut pa⸗/
trono eius.cceredderʒ: an ꝓpter illa uerba epi

ſtole quibus omes cautões ex quocunqʒ cõtra/
ctu uance ⁊ pꝛo cancellatis haberẽtur cautuʒ eſt:
neqʒ ipſe neqʒ filij eius eo noĩe cõuẽiri poſſint:
reſpondi ſi tantũ ratio acceptiexpenſiqʒ eẽt cõ/
putata ceteras abligatõs manere ĩ ſua cauſa ⁊c.

Uerba autez glo. de qua agimus ea ſunt hec. In ſua cauſa
Tc · in ver. ſʒ aliud in generali tranſactõe que reſtringitur ad ea de
quibus cõtrouerſia erat vt infra tit.pꝛimo.l.cum acquiliana ⁊c.

de procuratoꝛibus.
Glo. in.l.minor in uerbo poſ

ſit ⁊c. Ang. hic ⁊ etiã Ange. ⁊ do.meus Alex,de imol.in.l. exigen
di in tercia col. C. eo.titu. reputãt iſtam glo. ſingul. ad Por penn
minʒ. xxv. annis noni poſſit eſſe pcuratoꝛ pꝛo alijs vt in. d.l.mi⸗
noꝛ cum ibi not. niſipꝛo patre cõtumace poſt litẽ conteſta.vt in. d.
l. exigendi. licet ego aliter intelligam illuz tex. pꝛout ibi videre po
tes in hoc oꝑe noſtro:tamẽ poteſt interuenire pꝛo matre ⁊ alijs aſ
cẽdentibus a omnino adnuttitur. Sed tu aduerte pꝛo vero
⁊ nouo intellectu meo ad iſtam glo.que nõ dicit hoc ſi bene ⁊ ſub
tiliter ponderei.ſed dicit ꝙ admiitit᷑ minoꝛ pꝛo patre ⁊ pꝛo matre
⁊ ſimilibus in ſubſidiu quãdo.ſ.alij non ſunt qui eos defendant
rſic glo. loquitur multũ limitate ⁊ cum grano ſalis pꝛout videre
potes ex e⸗ allegante tex.in.l. femias eo.tit. cum alijs iuribus pꝛo
bantibus hanc reſtricõem quã dico v ᷣm quã hec glo.bene pon/
derata loquitur non aliter. cuus verba ſunt bec.
Poſſit ⁊c. Sed dic ꝙ quãdoqʒ mĩor ſine man/
dato defendens non reſtituitur. vt ſi pro patre
uel matre uel ſimilibus interueniat defenſor in

ſublidium ut ſupra eo.l.feminis. .

de procuratoribus.
glo. in.l.papinianus:c.rati.

in verbo rati Jo. de imol.in.l.ij..pꝛius.ff. de vul.⁊ pupil. ⁊ ctiaʒ
do. meus Alex.de unol in.l.ita demũ in tercia col. C. de pꝛocura.
reputant iſtam glo.ſing.ad hoc ꝙ licet exceptio dilatoꝛia dẽat op/
poni anie litem cõteſt. vt hic ⁊ in.d.lita demũ cum vtrobiq; ple/
ne not. vbi alias legendo dixi. tamè fallit ſi opponit poſt litem cõ
teſtatam incõtinẽti.quia poteſt opponi euã poſt. Sed tu e/
uerte ad iſtam glo.que ſemꝑ allegatur ad boc. nam ego põdero
enm in alio ꝓpoſito ⁊ ſic magis ſeruiet nobis vt etiã poſſit oppõi
in ipſo actu liis coteſtande. ⁊ dicit glo.opponi poſſe. Cuius ver
ba ſunt hec
MNati ⁊c.Et ſatis dicitur fieri ante etiã ſi poſt fi
at incontinenti uel tunc ut.C.de pactis.l.petens

⁊ de ſolutio.l.modeſtinus ⁊c.

de negotiis geſtis.
glo. in.l.diuorio in ultima

ſolutõe in verbo pꝛotinus ⁊c.illuſi& do.Franciſ.areti. in.i.contuᷣ
nuus.5..illud.ff. ve verb. obli. reuutat iſtam glo.ſingul. ⁊ etiã au/
ream quod plus eſt ad hoc ꝙ difficultas ſi upueniẽs etiã debitoꝛi
quãtitatis excuſat eum a moꝛa iri egulari que eſt illa que cõtrahi
tur ſine interpellatõe re ipſa ſicut cõtingit in pꝛeſtatõne libertatis.
vt in.l.cum vero.ꝭ.opoꝛtet.ᷣff.de fideicõmilſ.liber.cum ſy. Et eiiã
quãdo non eſt appoſuus aliquis terminus nec facta eſt aliqua in
terpellatio ᷣm Bal.n. l. in minoꝛũ.C. in quib. cau. in integ. reſtit.
non eſt necel. Et etiã in relictis pijs in quibus moꝛa cõtrabitur ſi/

oe aliqua interpellatione vel monitione fm Balcl.in antent. boe
amplius in quarta col.C.de fidcicõmiſſis. ⁊ per glo·in. Stẽ mixl
ta in verbo in indiciuz ⁊c. inſtitu. de actio.licet de bis pꝛeſatus do·.
aretiementiõem non faciat.tamẽ aliud eſt in moꝛa regulari vt ibi
per eum qui vicit Ange.ibi idem ſentire quod etiã dicit eſſe nouũ
dictum ⁊ eſſe menti tenendum yt ibi per eum ad quẽ me remitto
⁊ redeo ad glo.iſtã de qua agimus. Cuius verba ſunt bec.

Pꝛotinus ideſt ſtatim diſtraxit res ſuaſ ad
pecuniã habendam pꝛo ſoluẽda dote.nam inter
eſt uiuentiũ ne pꝛecipitentur.ut.ff.de interro.ac/
tio l.quia.debuit ergo tranſire aliquod tempus
quo uideatur ceſſaſſe quod eſt.x.dierũ ſecũdum
quoſdam ut iufra de conſti.pecu.l.pꝛomiſſoꝛ uel
pꝛout iudici uidebitur ut infra de iure delibe.l.i.
in pꝛin. uel quoddaʒ mediocre ut infra de ſolut.
Iquod dicimus.⁊.l ratum. uel tale quod ſalua
dignitate ſua poſſet ſe expedire. ut infra de uer.
ſigni.l.nepos pꝛoculo c.

De negotiis geſtis.

. in pꝛin.Do.me Aler.de imo. in aute. mio
l. debito r. ris debitoꝛ. C.qui dari tut.poſ.i apoſtillis
ſuis ad bar. reputat iſtũ tex.ſing. ad boc ꝙ creditoꝛ hr̃ditariꝰ po
teſt eſſe curatoꝛ hereditatis cũ quo ego ſto.q; tex.claruas ẽ in ſuo
pꝛincipio.⁊ glo.idem ſentit hic aperte.⁊ ideo non me extendo niſi
ꝙ addo vnũ verbuzʒ ꝙ hoc nõ ẽ tãta admiratõe dignuũ.q talis cu
ratoꝛ datur ad inſtantiã creditoꝛũ vt in l.ſi quis inſtituatur.S.fin.
⁊ibi per Bar. ff. de here.inſtitu.⁊ Bajt. in.l.ſi bona.ff. de bonis
aucto.iudi.poſſid. ⁊ ita etiã erant hic alij creditoꝛes vt in verſi.⁊
ceteris creditoꝛibus hereditarijs ſoluere vc. ⁊ etiã tenetur ſatiſda
re ⁊ facereinuentarium vt in.l.i. fi.ff. de ven. in poſſeſſio. mitten.
⁊ voluit Bal.in auten.ſed cum teſtatoꝛ.C. ad.l.falcid.⁊ Bart. in
dicto..fi. ⁊ Ange.in auten.vt liceat matri ⁊ auie col.viij.ad quoſ
me remitto.v⁊ redeo ad tex.de quo agimus.cuius verba ſunt hec

L. debitoꝛ meus qui mihi quinquaginta de/
bebat deceſſit:eius hereditatis curationẽ ſuſce/
pi ⁊ c. Verba autem foꝛmalia glo.ſunt hec.
Ut quia datus fui curator bonis.

Se minoꝛibus.
Glo in.l.ai pꝛetoꝛ.S.primo

Illuſtris do.ranciſ.areti.in.lcontinuus.ꝭ.illud in penul.colũ.ff
de ver.obli.reputat iſtam glo.ſingul.ad hoc ꝙ qñ quis vult ſolũ
non incurrere moꝛam ex impedimento cõtingente in perſonam
creditoꝛis ſui non autẽ vult conſequi aliquid de nouo ſed conſeri
uare ſolum ius ſuũ in quo pꝛimo erat non eſt neceſſaria pꝛoteſta/
tiemliqua de impedimeto. ſecus ſi vellet contauii aliquod ius de
nouo quod pꝛius ſibi non cõpetebat.quod bene nota pꝛo limitatõe
notatoꝝ per glo.oꝛdinariã in.c.i.⁊ in.c.ſin autẽ.v in c.plerunq; ⁊
ibi per do. Anto. extra de reſcript. ⁊ per glo.in.c. cupictes.. ꝙ ſi ꝑ
xx.de electili.vj. ⁊ etiã per Bar in.l.ij. . quod dixim us.᷑ff ſi quis
cautio. ⁊ per Bar. in Iij.. dies. ff.quãdo appel. ſit.⁊ per dominũ
meũ Alex. de imo.in ſao conſi.cxlvi in vlti col. in quito volumie.
incip.quãdo matrimanmi ⁊c. vbi dicũt ꝙ requurit ꝓleſtatio ð im
pedimẽto quãdo qnis hpet aliquid facere vt non incidat in moſ

ram. ⁊ pꝛo alijs effictib de quibus ibi per eos.ad quos me re/

mitto. Et redeo ad ꝓpoi:d rũ ⁊ dico ꝙ eſt verũ quod glo.
iſta dicit hoc.ſed eeaa Reretaig egwer ſeg hodie ſolet
pecunia in edem facrã deponi vt vnde requiritur oĩo iſta depoſii
tio ⁊ dicere quare fit.ſ.q; non põt ð iure ſolui mĩoꝛi.xxv.ãnis ꝓi
nt ſonat iſte tex. bene põderatus. Et etiã glo.ſubtiliter conſiderata
non dicit contra. ſed ſolum dicit ꝙ depoſitio non eſt neceſſaria ſed
non negat ꝙ pꝛoteſtatio non debeat fieri vt ſtatim videbis.nã ve
nio ad glo.de qna agimus cuius verba ſunt hec.
UVltra uſuras hec datio nõ eſt neceſſaria cũ

etiam ſine depoſitõe non currunt vſure ut infra

de vſuris.l.pecunie.5.fi.⁊.l.cũ quidam..ſi pu⸗
pillus ⁊c.

de alie. iudicii muta. cau.fact.

AN,ſtum tex. pꝛo ſingulari allegat Bart. hic x
X ſinali. etiã doemene Alecroe imol.in.l.in cõione.
Ccõi dinid.in apoſtillis ſuis ad Bar.ibi ad hoc ꝙ licet alias quii
libet maioꝛ poſſit pꝛonocare ⁊ pꝛouocari ad diuiſionẽ cõſociũ ſuũ
vt eſt caus in.d.l.in cõione.tamẽ fallit in caſu iſto de quo aliquid
Dixi ſupꝛa in tit.eo.de a le iudi.mut.cau·fac.niſi ꝙ nuc addo vnũ
verbuʒ. quia ego non facio vim in hoc de puocatiõe fienda de re
cõmuni.nã de hoc ego non dubito cum iſte alienatões iã facte fue
runt in potentioꝛem.⁊ ꝑ cõſequẽs non ſpectat amplius ad euʒ. ⁊
licet alienatio iſta repꝛobata ſit a lege per totũ bunc titulus.tamen
valet in pꝛeiudiciũ ipſius alienãtis. Sed ego dico ꝙ iſte tex. pꝛoui
det nobis in alio quod eſt magis notãdus videlz vt non poſſit iſte
alienãs in potentioꝛc agere cõi diuidundo. que actio non ſolũ vat
pꝛo re cõi diuidenda ſed etiã pꝛo expenſis factis in re cõmuni.vt ẽ
tex.in. l.per hoc iudici. .ſicut autẽ. fl cõi diuid. ⁊ ex alijs ⁊ ꝓ ali
is de quibus in.l.i.v per totũ.ff.⁊.C. cõi diuid. vnde iſte tex.dene
gat actionẽ cõi diuid. huic alienãti ⁊ non ꝓuocatõem rei cõis ſim
pliciter pꝛout tu videre potes ex te xt. cuius verba non pono nunc
cum ſupꝛa poſuerim in dicto nitu. de alien. iudic. muta. cau.fac, ne
idem ſepius dicamus ⁊ ne fruſtra occupemus mẽbꝛanas.

Oe petitione hereditatis.

1 Bear. ? Ange. hic. 1 ẽt
l quod ſi in Diem. illuſtris do. Sran.are
ti.in.l.ij. in quĩta col.ff.ſolu.matri.reputat iſtum tex.ſingularẽ ad
boc ꝙ etiam in contractibus ſtricti iuris debet interponi cautio.
⁊ ſic non ſolum in cõtractibus bonefidei vt in.l.in omnibus cum
ibi plene not.ff.de iudic.cum quo in hoc ſto quia tex.clarus eſt.
Sed ſolum addo not.per Bal.in.l.dedi.ff.de condi ob cau.⁊ per
Jo.de imo.in.d.l.ij.⁊ in.l.ſi pꝛius.ff.de noui oper.nunci.ad quos
me remitto.⁊ capio iſtuʒ tex.de quo agimꝰ.cuius verba ſunt hec.

C. quod ſi in diem ſit debitoꝛ uel ſub condictiõe
a quo petita eſt hereditas non debere eum dam
nari rei plane iudicate tempus expectãdum eſſe
ſecũdum octaueni ſententiam. ⁊ ut apud pomp.
ſcriptum eſt an dies uenerit: quod ⁊ in ſtipulatõ
ne condictionali erit dicenduʒ. Sin autẽ nõ ue/
nerit cauere officio iudicis debeat de reſtituen/
do hoc debito cum dies uenerit: uel condictio
extiterit ⁊c.

de rei uendicatione.

α2 Jo. de imol.in. liat eius. .
l. Uti 3 cum Klo. fi.ð publi.⁊ etiã do meus
Alex.de imol. in.l.pe.in ſecũda col.C. ð iudic.reputãt iſtũ tex.ſin
gularẽ ad hoc ꝙ licet extincto pꝛincipali extinguat᷑ acceſſoꝛiuʒ. vt
in.l.cum pꝛincipalis.ff.de regu.iur.in.l.cum acceſſoꝛiũ de reg.iu.
li.vj.cum ibi plene not.tamẽ ſi pꝛincipale extinguitur kte pẽdente
moꝛte ⁊ non per ſententiã acceſſoꝛũ quod veniebat officio iudi
cis mercenario non extinguitur.ci quibꝰ ſto ſimpliciter. quia tex.
clarus eſt ⁊ non eget noua mea interpꝛetatõe.

CL. Utiqʒ autẽ mortuo etiã hoĩe neceſſaria ẽ ſen
tẽtia ꝓptcr fructus ⁊ partus et ſtipulatõʒ de eui
ctõe.nõ eni poſt litẽ cõteſtatã utiqʒ factũ poſſeſ
ſor pᷣſtare dʒ. Uerba aũt gloſe ſunt hec.
Atiqʒ pro certe ⁊c.in uerſi.ſed oppono fru/
ctus ⁊ partus ueniũt officio iudicis ⁊ quaſi ac-
ceſſiones ſunt ⁊c.ut.C.depoſiti.l.iiij. Solutio
ibi lis erat conteſtata vnde officium iudicis iaʒ
corroboratuʒ eſt ut remaneat ante ſententiã licʒ
res intercidat.⁊ ſic ſoluitur infra eo.l ſin aũt ⁊c

ucpnn
ic in

Grumthihn

onirrtugan r
utteuanirrti
ficertad
CCrrringtchen
wigortinRerai
Nenrnamr
ſeſce geerlanim
Nninnantimn:

Riuta

ICNrN

—
Mnmpgminiinze

Hümnetttaten

Deronhenctnie

RiCed
aainamginhunmn-
õü
sdnxnie mi
se
Wuden icaine ionlcn⸗
ANNNs weran
Anr adicne engs cectidunc
nomaniſeuanian aAnnrddorn⸗
õ
Ccicnan in icena, Lin iſor⸗
uent GCadincicis eben enſinen,
Ndrd an des dai

n
defeivenchenone.

umarlites
c G. aiimum
e chulinumiſiiri
ainmatlaani
m a e n il ſtſi
a li nenn ini⸗
mctamni, linin
cmu manuſiil ii
mce ni e leſitl

in nsa ſlollnihrt
Guß ſrmiitguſeſie⸗
hund; untel ſeloſii
ſwii in udicstt⸗
ne A vſuili
a ſnn

Ex quibus cauſis maiores.

Glo.in.l.is qui in pronincia.
HBalin.l.nam ita diuus.ᷣff.de adopt.⁊ etiã Bal.in.l.fi.C. qui res
iudi non nocet.⁊ do. Abb.in. c. cum olim de re indi. ⁊ ẽt do.rã.
areti. in. .gallus. 5. et quid ſi tantũ in ſecũda col.fr de libe.⁊ poſtu
mis reputant iſtam glo. ſingula. ad hoc ꝙ pꝛinceps vbi non põt
derogare iur alterius niſi cum cauſa ſi cum cauſa poteſt cõcedere
pꝛnulegiũ etiam parte non citata. cuʒ quibus ſto ſimpliciter. quia
glo. clara eſt ⁊ non eget aliqua noua mea interpᷣtatõe ⁊ ideo nõ in
ſiſto voi op nõ eſt. Et eſt glo. in vᷣbo cõſtitutõibꝰ. cꝰ vᷣba ſũt hec.
Conſtitutõnibus ⁊ hoc ex conceſſione prin
cipali non alias ut infra proxime nullo ergo mo
do etiam principe permitteute niſi forte diceret

moto principe concedente ⁊c.

Ex quibus cauſis maioꝛes.
gloſa in.l.is qui reipublice.

Illuſtr. do.Fran.are.in.l.iij..ex plurimis in.vj ·coliff.ð acq.poſ.
allegat iſtam glo.pꝛo ſingul.ad hoc ꝙ ille qui acquiſinit vtile do/
miniũ ſi poſtea recipiat rem ꝑ traditõem ex eadem cauſa nõ effici
tur dominus directo. Sed tu aduerte quia hec glo. nõ mihi di
cit hoc ſi bene conſideretur ſed loquit᷑ in diuerſis termĩs.Et ideo
ipſe met do. Sranciſ.aret.dixit ꝙ hec glo.videtur inclinare ĩ hoc.
ſed ᷣm me non inclinat:nec ſentit quoquomõ bene cõſiderata pꝛo
nt debet. ⁊ eſt glo.vnica magna in verbo abfuturus circa mediuzʒ
in v.itẽ oppono. Cuius verba ſuot hec.

Nonne potuit mitti in poſſeſſioneʒ vel rei pe
tite vel pꝛo menſura debiti ⁊ ſic ad venditioneʒ
venire. Reſpondeo in pꝛimo non potuit fieri ni
ſi poſſeſſoꝛ. Item ⁊ hoc demum poſt annum at

per reſtituiionem ad pꝛofeciionem venit ⁊c.
De iudiciis.
i 1 ale ⁊ Imo. in. c. ̃
l.ii.S.ſi dubitetur. Rela Imo. in c.
am illuſtris do. SFranciſ. areti.in.l.ſi queramus in tercia col. ff. de
teſtame. reputant iſtum caſum ſingul.ad hoc ꝙ vbi iudex non ad
miſit exceptõem rei. vel ſi admiſit conſtat ex actis ꝙ ad vlterioꝛa
pꝛoceſſit talis ꝓnunciatto eſt nulla ipſo iure. quia interlocutoꝛia
tõtinens pꝛeiudiciũ partis non poteſt ferri ſine cauſe cognitõe cuzʒ
quibus in hoc ſto.quia text.in hoc clarus.ſʒ nõ eſt in hoc iudicio
meo ſingularis. nam ideʒ ꝓbatur in.l.diẽ ꝓferre in pꝛinci.⁊ hoc
ibi voluit Bar. ff. de arbitr. ⁊ voluit Bar. in.l.recuſare in pꝛin. ff.
ad trebel. ⁊ Baxt. in.l.ne quicqᷓ;. . vbi decretũ.ff de offic:pꝛocon.
de qua materia etiã ponit Bal. in.l. a pꝛocedente.C. de dilationi. ⁊
Ange. in. l.ij. ff. ſi quis in ius voca.non ier.⁊ do.Anto.in.c.ij.extra
de ura. calum. do. Anto. ⁊ Jo.de imo.in.c.ſuꝑ luteris extra de
reſcript. ⁊ Paul.de caſtr. in conſilio. cccxxvij.ad quos me remit/
to in hot. Igem dico in cauſis crimialibus naz omnis inter
locutoꝛia requirit ꝓnũciatõeʒ ⁊ debet fieri cũ cauſe cognitõe ſᷣm
Bar. in ſuo conſilio incip.in cauſa criminali ac.ad quẽ me remit
to.⁊ redeo ad tex.de quo agimus. Cuius verba ſunt hec.

F. Si dubitetur utruʒ in ea cauſa quis ſit ut do/
mũ reuocare poſſit nec ne:ipſe pꝛetoꝛ debet cau
ſa cognita intueri ⁊c.

de petitione heꝛeditatis.
Glo. in.l.pe. in uer/cũ res.

vc. Ludo. roma.in.l.diuoꝛtio.. interdum. ff.ſolu. matri. in ter/
cia col. rcputat iſtam glo.ſingul. ad hoc ꝙ vbi lex mãdat caueri
vel ſatiſdari intelligitur ꝙ ſi ille qui dʒ ſit idoneus ſufficiat cau/
tio aligs autem ſi non eſt idoneus debet ſatiſdare. nõ autẽ eſt in
electõe debitoꝛis facere illud quod ipſe vult.. Sed illuſtris do.
Franciſ.Dareti. in dicto. .interduz dicit ꝙ ipſe allegat ſimilez glo.
in.l. is a quoiff. de rei vendi, pꝛo quibus eſt caſus in. liñi. C. de pel
nit. heredi.⁊ ego dico glo · ibi clarius eliã pmaobat boc ci quibus

glo. ſo quia clare ſunt ? non egent aliqua mea noua interpꝛetatio
ne.⁊ pono verba earũ ⁊ pꝛimo Rorgel. penul. que ſunt Per

CCum res ⁊c. in ver.⁊ pꝛuna pꝛeſtatur. vbi ꝑ
ſona non eſt ſuſpecta.ſed ſecunda vbi eſt vt ſu⸗
pꝛa qui ſatiſda.cogan.l.ſi fideiuſſoꝛ. §. fi. ⁊c.
Uerba autẽ glo.in dicta.l.fi.ſunt hec.
Cautela cũ res eſt immobilis ⁊ perſona nõ
eſt ſuſpecta: ſatiſdatione cum res eſt mobilis ⁊

per ſona eſt ſuſpecta.argu.qui ſatiſda.cogan.l.
ſi fideiuſſoꝛ.S.finali ⁊c. S

de inofficioſo teſtamento.
Glo. in.l.qui repudiantis.

in ver. vnde ⁊c. Ang.hic ⁊ etiã illuſt. do. Sranciſ.areti. in. l. rei iudi
cate in vlti. col.ff.ſolu. matri. reputant iſtam glo.ſingula.ad hoc -
pꝛeoꝛdinatio legis ſufficit ad inducẽduʒ ꝙ ius ſupueniẽs penden
le iudicio ſufficiat ⁊ poſſit ſequi cõdemnatio, cũ quibꝰ ſto ſi impli⸗
citer. quia glo.clara eſt ⁊ non eget aliqua mea noua interpᷣtatiõe ni
ſi ꝙ de hac materia plene poſuit do. Ang.areti.in. 5. ſupereſt inſti.
de actio. ⁊ Jo. ð imo.i.c.ij. extra ðᷣ oꝛdi.cogni.⁊ Jo.ð imo.in.l.
ſi mulier.ff.ſolu.matri.⁊ in.l.heres quãdoq;.ffdt acqui.here.ad

Aos me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua agimus. Cuius verba
unt hec.

Unge v⁊c in verſi. ſed quid ſi pendente iudi
cio repudiat ille qui non egit. reſpondeo pꝛofi/
cit ei qui vicit victoꝛia in totum ⁊c.

de inofficioſo teſtamento.
l.papinia.S.ſi quis umpubes.

Illuſtris do. ranciſ.areti.in.l.ſi queramus in pꝛima colff. de
teſtame.reputat iſtũ tex.ſingularẽ ad hoc ꝙ vbi exceptio que con
tludit agentẽ non habere actionẽ ipſo iure cõſtat notoꝛie ipſi iudi
ci poteſt iudex incõtinenti repellere agentẽ ⁊ multo foꝛtius poteſt
parte opponere hanc exceptionẽ cum quo ſto.quia tex.clarus eſt
optime pꝛobat.⁊ idem voluit Bar.in.l.ſi vnus.ꝭ.pactus in.vij
col.ff.de pactis.⁊ ibi Bal.inexiij.col.⁊ ẽt Bal.in.l.i.C. de condi.
indebi.in vltima col.ad quos me remitto ⁊ redeo ad text.de quo
agimus cuius verba ſunt bec.

§. ſi quis impubes arrogatus ſit ex ꝑſonis que
⁊T citra adoptiones ⁊ emãcipatiões queri de in/
officioſo poſſunt hunc puto remouẽduʒ a quere/
rela cũ habʒ quartã ex conſtitutõe diui pij quod
ſi is egit ⁊ non obtinuit an quartã perdat: ⁊ pu/
to aut non admittenduʒ ad inofficioſuʒ:aut ſi ad
mittatur ⁊ non obtinuerit quartã ei quaſi es alie
num concedendam ⁊c.

de rei uendicatlone.
Glo in.l.fi. in uerbo per in

dicem ⁊c.in fi. Bar.⁊ Ange.hic ⁊ etiã illuſtris do Sranciſ.areti.
in.l.naturaliter. S. nihil cõmune in fa col.ff. de acquir.poſſeſ.repu
tant iſtam glo.ſingul.ad hoc ꝙ licet alias regulariter in interdicto
adipiſcende poſſit obijci exceptio dominij ⁊ hoc quãdo quis vult
eam pbare incõtinenti vt plene traditur in dicto..nihil comune.
tamẽ hoc fallit miſi poſſeſſoꝛium adipiſcẽde cõcederetur alicui ad
penam rei cõuenti.tunc enĩ pꝛopter odiũ delinquẽtis non admittit
etiam volens pꝛobare ſtatim de domimo de quo ałs late dixi in
repetit.mea ĩ dicto.ꝭ.nihil cõmune directa ac dicata ad. S. D. MN

Alex. vjiponti.maxi. Et ideo pꝛo nũc longioꝛ non ero niſi ꝙ dico

nũc ꝙ hec glo. mihi non dicit hoc ſi bene ponderer̃ ĩmo ſentit con
ta. ⁊ vt bene intelligas oculata fide.ponam verba glo.q̃ ſunt hec.

Per iudicem ⁊c.in verſi.item quid ſi incõtinen
ti dicat hodie conſtat etc.foꝛte idem ad inſtar
alioꝛũ poſſeſſoꝛioꝛũ vt infra de carbo.edic.l.iij.
§. cauſe cum in ſe tranſferat onus etc.

De uſufructu.
Z.ſed ſi quis ſtipuletur.s.inter

dum ver.ergo ⁊c. Bal. ⁊ Ange. bic. v etiã illuſtris do. Franc. are.
in. lieius qui. fl.de teſta. reputãt iſtum tex. ſingul.ad hoc in fictõ
ne declaratiua nõ requirit᷑ extremũ habile a quo: cũ quo ſimplici
ter ſto.quia tex.clarus eſt ⁊ non eget aliqua noua mea interpꝛets
tõe. Cuius tex. verba ſunt hec.

Ergo oſtendimus in pendente eſſe dominiũ
donec pꝛecium numeretur ⁊c.

Ad.l.aquiliam.

ii itabernarius. Docto. cõmuniter
l.q ſi exj plag us. eaenkn hic reputãt iſtũ textum
ſingularem ad hoc ꝙ licet alias poſſit fur occidi in mnltis ca⸗
taſibus a iure expꝛeſſis de quibus in.l.ſed ⁊ quicunq; in pꝛinci.ff.
acd.l. aquili. ⁊ in.l.furem.ff.de ſiccar. ⁊ per Ange. in.l.ſi vt allegas.
C. de vſur.⁊ per do. Anto.in.c.olim in.xviij.col.de reſtitu.ſ polia.
Ange.are. in ſuo libello maleficioꝝ in verbo veſtem celeſtinã ⁊c ·
tamen non poteſt occidi quando furatur rem vilem. Et idem
voluit in terminis Angel. in dicta.l.ſi vt allegas. ⁊ do. Anto.in. d.
t.olim in.xviij.col.de reſtitu.ſpoli.⁊ do. Ange.in dicto verbo vel
ſtem qui omẽs fundant ſe per iſtũ tex.ſingul. Sed tu aduer
te pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo ad iſtum text.qui ſentẽtia mea
non loquitur aliquo mõ in fure. nam ille qui inuenit lucernam de
nocte ſup lapidẽ in via cepit eam ſed non animo furandi ſʒ potius
vyt ſibi luceret cũ eſſʒ nox vt ibi noctu vc: ⁊ foꝛte credidit ea dereli
ctã fuiſſe. ⁊ hoc pꝛobo ex tex. hic pꝛeteniẽs eam ſubſtulerat ⁊c nõ
autem dixit furatus eſt. ⁊ ſic hoc verbũ non ſonat in malazs ptem
pʒeterea hoc pꝛobo ex alio capite.nã ſi voluiſſet furari nõ poꝛlaſſz
eã accenſam ꝓut poꝛtabat put pbatur ſubtiłr ex iſto tex. ibi eũ
conſequtus ⁊c.nam non potuiſſet ita facile eum ⁊ inſequi ⁊ repe/
rire illam lucernam ſi accenſa non fuiſſet ſemper. vnde text. iſte
non loquitur pꝛimo in furto ſi bene ponderet. Secũdo iſte tex. cõ
ſiderat pꝛincinaliter quis pꝛimo incepit vapulare aliuz. nam ſi ille
qui habuerat lucernã eius incepit euʒ vapinare ſlagello ⁊ iſte effo
chit ſibi oculum non tenetur.ſi vero ille nõ vapulaſiet tabernariuz
⁊ tabernarius effodiſſet eius oculuz teneret᷑ pꝛout dicitur in text.
iſto qui nullo mõ conſiderat vt dixi furtũ nec rem furtiuã eſſe.vt
patet ex eius verbis que ſunt hec.

F. Labernarius in ſemita noctu ſuper lapidem
lucernam poſuerat:quidaʒ pᷣteriens eam ſubtule
rat:tabernarius eũ cõſequutus lucernã repoſce
bat⁊ fugiẽteʒ retinebat:ille flagello quod in ma
nu habebat in quo doloꝛ inerat uerberare ceꝑat
tabernariũ ut ſe dimitteret: ex eo maioꝛe rixa fa
cta tabernarius ei qui lucernã ſubtulerat oculuʒ
effoderat. Conſulebatur nuʒ damnũ nõ uidetur
iniuria dediſſe:quoniã pꝛioꝛ flagello pcufſus eſ-/
ſet reſpõdi niſi data ad hoc opera effodiſſʒ ocu
lum :non uideri damnũ iniuria effeciſſe ⁊c.

De rei uenditione.

inli Bal. hic ⁊ etiã illuſtris do.Sranciſc.
l. inlianus eer eti.in .l. ſi quis vi. S. differ ẽtia in
quarta col.ff. de acquir. poſſeſ. v in.l. non videtur.fr eo. tit. allegãt
tex.pꝛo ſingulari ⁊ vnico in iure ad hoc ꝙ ille dicĩ vere do
minus ⁊ etiã cõpꝛehenditur vbi fit mentio de habente plenuʒz do .
minii qui de puti poteſt alienare rem licet ſit dominus reuocabi
liter. vtputa quia poteſt cogi ad reſtituendaz rẽ alteri. tñ ego nõ
inbelligo hoc eſſe ven loquẽdo ꝓppꝛie ſʒ im ppꝛie ſicut dicimus in
poſſeſſoꝛe qui non dicit dominus reſpectu ppꝛietatis. ſed bñ dici
tur dominns verus reſpectu poſſeſſionis eniã in ſtatuto ᷣm Bal.
in. 1l. i. de religio.. Et idem dicamus etiã in filio vomini veri. nã
dicitur etis dominus ſed impꝛopꝛie vt in.l.i.S. domini el o.⁊ hoc
ibi voluit Bar. ffad ſylle.Et idem dicimus in vſufructuario qui
venit appellatõe domini ſed impꝛopꝛie loquẽdo ſᷣm glo in.l. pꝛo/
pietatis.C. de pꝛobat.⁊ Bar.in. lain venditõe. ff. de bois a netozi

iudi. poſſid. v in. li.in pꝛin.ff ad ſylle. v Bart. in auten hoe loců
in repetiſua.C.ſi ſecũdo nupſe.muli.Et idem in emphiteota ᷣm
glo. in. l. cum manu.ꝭ.nemo.ffſ.de cõtrah.emp.⁊ Bal.in rubꝛi.C.
eo.titu.in.xi.q.cum ſimilibꝰ multis que bꝛeuitatis cauſa obmit/
to.⁊ redeo ad tex.ve quo agimus.Cuius verba ſunt bec.
L. Julianus libꝛo.x. ffoꝝ. ait ſi bominem qui
meuij erat emero: deinde cum meuius a me pete
ret eüm vendidero: eum emptoꝛ occidit equuʒ

eſt me pꝛecium meuio reſtituere ⁊c.
De rei uenditione.
Glo.in.l. hec ſi res. Sar bie u

illuſt. do. SFranc.
afeti jn.l.quod meo in pꝛima col.ff de acqui.poſſeſ. reputãt iſtam
glo.ſingul.ad hoc ꝙ tũc demũ ex ficta traditõe tranſfert dominiũ
qn cõcedens titulũ ſciebat rem eſſe penes eũ cui cõceditur ſecus ſi
ignoꝛabat.q; tũc nõ tranſfertur dniuz in eũ quod nota tu ꝓ inteli
lcũ glo. in.l.ab ẽptõe.ff. de pact.de qua ſupꝛa bis ſaltẽ fecimꝰ mẽ/
tionẽ cũ ibi deductis.p quibus facit tex.in.l.quedã.⁊ ibi hoc no.
Ang.ff. de rei vendi· vbi pbatur ꝙ qñ emptoꝛ eſt in poſſeſſiõe ſciẽ
le vẽditoꝛe dñiuz rei tranſfert ꝑ venditõez de quo poſuit Bal.ali
quid in.l.alienum. C. de furt. ⁊ ẽt Paul. de caſ in ſuo cõſ. lxxxiiij.
incip.q; fruſtra diſputaret̃ ⁊c. ⁊ in conſi. lvij.incip.venerabilis vir

⁊c.ad queʒ mie remitto.Et redeo ad glo. de qua agimus. Cuius
verba ſunt hec.

Imo idem ⁊ ſi nõ ſit pꝛeſens vt inſti.de rerũ di
uiſ. S. nihil. ⁊ infra ſi cer pet.l.certi cõdictio. §.

fi.que ſunt cõtra. ſolutio dic pᷣſens.ſ.apud eim

qʒ poſſidet uel reſtituẽdi hʒ facultatẽ non aãt exi
gas quod ibi ſit in pᷣſentia ut in cõtrarijs.ſed ⁊
hoc puto verũ ſi petitor nõ ignoꝛat eũ poſſide/
alias videtur decipi ⁊ eſſet occaſio cuilibet ra/
piendi ⁊c.

De rei uendicatone.
glo.in.l.ſi a titio. er replicote æc. bal.

in.l. i.in ſecunda colu.C.
quãdo lice. ab emptio. diſce. ⁊ etiam illuſtris dominus Sranciſc.
areti.in.l. quãnis..ſi conductoꝛ in tercia colum.ff de acquir poſ⸗
ſeſſio. reputant iſtam glo.ſingula.ad hoc quod ſicut ſi poſſeſſio ſu⸗
perueniat poſt conſtitutum ipſi conſtituenti non tranſfertur vir/
tute veteris conſtituti in eum cuius nomine quis conſtituit poffi⸗
dere. ita etiam eſt in traditione vera cũ quo ſto. qꝛ gloſa clara ẽ
⁊ nõ eget aliqua mea noua interpꝛetatione niſi ꝙ addo vnũ ver
bum ꝙ boc eſt veruʒ niſi conſtituẽs ea mente conſtituat ſe poſſiſ
dere pꝛo te vt etiam faciat te poſſeſſoꝛem bonoꝛuzʒ ſuturoꝛũ.quia
tunc eſſet ſecus ſecunduʒ BGal.in rubꝛica.C. de contraben. emp.
in. xxi queſtione.ad quem me remitto ⁊ redeo ad gloſam de qua
agimus.Cuius verba ſunt hec.

NReplicatione ideſt rei venditione.⁊ ſic po/
terit eum cogere ut in te tranſferat dominiuʒ.nõ
enim dico quod etiam ſi tu poſſideas quod effi/
ciaris ſtatim dominus cum venditoꝛ factus eſt
dominmus niſi interim poſtes tradat poſſeſſionẽ
argumen.infra ſi certuʒ petatur.l.proinde.⁊.C.
de ſecun.uupt.auten.ſed ⁊ ſiquis. Et boc quod
non tranſeat dominiũ dico maxime ea ratione.
quia dominus non conſenſit neqʒ dominiũ trãſ
ferre uoluit. Et nota quod hic eſt caſus in
quo publiciana datur tontra dominum ꝛc.
Zudouicus Bologninus vtriuſqʒ iuris doctoꝛ
Bononienſis in almo Bononienſi ſtudio.

de pactis.

„rE
tn
Gatrin ule
pefmhtälignoren
Giltlu mnr a⸗ L
Poirumnttng l
tvirelin 0αa½
ctudnnlen d
tembenadinsann
TCNANadenas
rertuti uirin
Nartztleirin un

40X

—
nlniihn
Muhlnleun zer — 5

4 82 An
xnimſhm, —

*

nhuſae
nigNrcnen
liſthe⸗ die „A
on Gri

N N , N

RKr
NNAN

– akin Niſicetenicl
in dn len iiiti, .
E n abctiſſenen
cd pfiani ſonsten
— emanicintis.ſel
ieen ien i
Wadeſce⸗
E Nalſagetgldan

„*

Nrcere⸗

oinlietito enturt

peAe, Icin Auhnudoning Snt
—————
Am un ma rgl de cd ſan ſtſvin
Matammzr,
iIRAN Gn Wir eAii

uendammm dEAn

gu nun ial mi
õ
rran Mhu iumng i
cans Nimul MüNtr, n
õ
CXNN .
õl
1 errunnuſfgnunmnd
ctcatſnſatgl
mins an cliniintt
. õ
rd li⸗ Libaß
u lal ſcns. .
R nonntinn
e ſelſt ecoin
ſenit eqonn
ntesi,ng blc⸗

Cominn:
mmtontre

8 1
d ensplliſci
nalayBwon

Nocti⸗

Glo. in.l.iuriſgentium. igtur

nuda in
verbo igitur ⁊c. circa mediũ in verſi.ſed hee regula fallit vc. Do/
cto. hic ⁊ etiam illuſtris do. Francil.are.in.l. a ticio in vlti. colu. ff.
de verb. obli. ⁊ idem met Areti.in. lij. in tercia col.ff. de lega. pꝛĩo
vbi alias legendo de hoc aliquid dixi reputant iſtam glo.ſi ingu. ad
hoc ꝙ ex pacto nudo appoſito ſuꝑ donatõe non ſolum vera ſed ẽt
pꝛeſumpta oꝛitur actio. ⁊ habet locuz in eo diſpoſilio legis ſi quis
argentũ. .pe. C. de vonati.lʒ Bar. 1 Bal. in. d. S. quinimo teneãt
expꝛeſſe cõtrariũ in hoc.circa quod ꝓ nũc non me extendo multũ
niſi ꝙ alias p me dictis in. d.l. iji in dicto.. quinĩmo addo not.ꝑ
Jo. de imo.mn.l.in edibus..pꝛimo.ffſ.de donat.⁊ per Jo.de imol
⁊ Ludo.roma.in.l.hoc iure in pꝛin.eo.tit.ad qunos me remitto ſi
vnũ pꝛius nõ obmiſero. Mam pꝛo doctrina iſtius glo.facit· quia
vbicunq; pactu nuduʒ fit ſuper eo quod debetur a lege vel a ſta/
tuto vel ex pꝛecedenti cõuentione pꝛoducit actionẽ tanq; veſtitam
caloꝛe legis yel veſtimẽto pᷣcedentis obligatõnis .vt in.l.legitima.
⁊ hoc ibi voluit Ange.⁊ Paul. de caſt.ff. de pactis adeo ꝙ ſaltem
in quolibet caſuũ pꝛedictoꝝ parit condictionẽ ex lege vt eſt glo. no
ua in.l. cu pater. . meuio. ff.de lega.ij. De cuius glo. intellectu alin
quid ibi poſui in hoc ope noſtro.⁊ etiam voluit Bal.in.l. vnica. .
ne autem. C. de cadu.toll.ad quẽ me remitto. ⁊ redeo ad glo.no/
ſtram de qua nũc agimus cuius verba ſunt hec.

C Igitur ⁊c. in verſiculo ſed hec regula fallit
quod pactuʒ non parit actionẽ in hijs caſt ibus .
qui in his legibus inueniũtur.ſ.in.l.ad exactõeʒ
C. de dotis pꝛomiſſi.⁊ in.l.ſi quis argentum..
penulti. C. de donati. ⁊ argume. inſtitu. de acti.
S. de couſtituta. ⁊ infra de nauti.feno.l.periculi.
⁊ infra de vſuris.l.etiam.⁊.C de vſuris.l.fru/
menti.⁊ infra de pollicita.l.pactum. vel ibi non
eſt pactum.his enim caſibus ex nudo pacto oꝛi/
tur actio.ſed poteſt dici veſtitũ legis auxilio cuʒ
nuduʒ pactuʒ pariat actionẽ tale ſit ac ſi pꝛoꝛſus
ſterilis mulier generaret:vel ſi virgo pariat:ſed

dicit nuduʒ ab alijs veſtimẽtis que habẽt pacta.

De pactis.

Olo. in.l.ſi unus.s.pactusne

peteret in verbo pactũ ⁊c. docto.⁊. Gal · hic ⁊ etiam illuſtris do.
Franciſ.areti.in.l.ſcienduʒ in.xj.col.ff. de verb.obli.⁊ etiam idem
areti.in.l.duos reos.ꝭ.fi.ff.de duob.reis reputãt iſtam glo.ſingu.
ad hoc ꝓpoſitum ꝙ ſi teſtis dicit ꝙ audiuit Ticiũ interrogantem
Sempꝛoniũ ⁊ etiã Sempꝛoniũ ei reſpõdentẽ non pbatur pꝛop/
ter hoc ſtipulatio niſi teſtis dicat ꝙ Sempꝛonius reſpõdit inconti
nenti. licz ipſe. Do. Frãciſ. areti. in dictis locis teneat ↄtra dicẽs tu
tius eſſe dicere ꝙ inñ dubio reſponſio pᷣſumat᷑ facta incõtinenti eti
am ſi non dicatur ſicut dicimus quãdo teſtis deponit de reſpõſio/
ne facta licet non dicat inter pñtes.tamẽ pᷣſumitur omnino inter
pᷣſentes vt voluit glo.not.in.l.i.C. de cõtrah.⁊ cõmit.ſtipul.⁊ not.
in. l.pꝛima. C.de vſur. ⁊ ita dicenduʒz eſt ᷣm eum in ppoſito nĩo
vt reſponſio intelligatur facta incõtinenti quãdo teſtis dixit ꝙ ta
lis interrogauit ⁊ ticius reſpondit. Sed tu aduerte pꝛo vero
⁊ nouo intellectu meo ad iſtam glo.que bene ⁊ ſubtililiter ponde/
rata pꝛout decet non pꝛobat hoc.nam non loquit glo.in teſte depo
nente ſed in ipſo cõtrabente ſeu ſtipulante. ita dicente.ſ.q Sem/
pꝛonius ſibi interroganti reſpondit. nam non pᷣſumitur fuiſſe fa/
ttam ſtioulationẽ incõtinenti.nec etiã fuiſſe factã inter pꝛeſentes.
ſed debet hoc expꝛeſſe pꝛobare nec ſtamus ei. ſed aliud eſt in teſti
bus deponẽtibus circa cõtractũ ſtipulatõis. nam intelligũtur depo
nere de reſponſiõe facta incõtinenti inter partes ⁊ etiã inter pᷣſen/
tes. ⁊ ſic bec glo.bene cõſiderata nõ dicit illud ad quod allegatur
per pꝛefatũ do. Sranciſ.areti.⁊ alios ſed loquitur in pte hoc aſſe
rente cui ſine dubio non eſt ſtanduz.⁊ ila loquitur mibi hec gloſa
Cuius verba ſunt hec.

Pactum ⁊c.in verſicu.quin etiaʒ non ſufficit
ſi dicã ego interrogaui ⁊ ipſe rcſpondit niſi hoc
factum ius alleget inter pᷣſentes ⁊ incontinenti
⁊c.⁊ ſic hec glo.vt vides loquitur in ipſo met ſti
pulante dum dicit ſi dicam ego interrogaui ⁊c.

non autem loquitur in teſte deponẽte circa actuʒ
ſtipulatõis. Nihilominus in vno caſu poſſet ſal
uari doctrina pꝛefati domini Franciſci aretini ⁊
alioꝛũ idem tenentiũ: quãdo teſtis deponẽs ſuꝑ
actu ſtipulatõis eſſet ruſticus ſeu femina vel per
ſona ideota. nam niſi expꝛeſſe dicant quod ſtipu
latio fuit facta pcedente ĩterrogatiõe ⁊ ſ· equuta
re ſponſione incontinenti facta ⁊ inter pᷣſentes
non valet eoꝛũ depoſitio.ſecus eſt in teſtibus pe
ritis deponẽtibus.naʒ intelligũtur deponere de
ſtipulatione vera ſecundum HBal. in. d.l.i.C. de
vſuris licet Bar.ibi dicat cõtra loquendo pꝛo/
pꝛie in perito in quo vult ideʒ eſſe quod in perſo
nis ideotis de quo etiã poſuit aliquid HBal.in.l.
ſolaʒ.C. de teſtibus. ⁊ Bal. in. l.ſicut in penul.
qõe.C.de actio.⁊ obli.ad quos me remitto pꝛo
nunc cum alias late dixerim de hoc in.d.l.ſcien
dum de verbo.obli. ⁊ aliquid in dicto. . pactus
ne peteret etc.

qui ſatiſdare cogantur.
glo. in .I. de die in prin. in verbo in po/

teſtate ⁊c.ĩ ver.
alij dñt vc. doct. hic ⁊ ẽt illuſtr. do. Grãci.aret.in.l. ita ſtipulatꝰ in
xxviiij · col.ff. de ver.obli.reputãt iſtam glo. ſing. ad hoc ꝓpoſitũ
ꝙ ſtipulatio iudicialis ſiue pᷣtoꝛia etiã ſi incipiat a pcedenti condi
ctõe ſi interponitur coꝛam iudice non impletur cum delijt poſſe
fieri ⁊ dari.ſed iudex poteſt limitare terminũ ad arbitriũ ſuũ qñ
ↄdictio dẽat impleri. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero meo
intellectu iſtius glo. ⁊ etiam iſtius tex. ſuper qao poſita eſt. naʒ nõ

loquũtur in caſu quo ſtipulatio incipiat a pcedenti condictõe imo

ſtipulatio fuit facta pure de ſiſtendo in iudicio.⁊ loquitur in ſtipu
latõibus pꝛetoꝛijs in quibus ſpectat ad iudicem cauſa cognita mo
derari ⁊ alterare tempus vt in.l.i.in fi. ff. de pꝛeto.ſtipula. Et ita
voluit in terminis do· meus Alex.de imo.hic in vltima colũ.circa
finẽ vbi alias legẽdo dixi poſt euʒ de hoc.niſi ꝙ, modo deduco in
mediũ hanc glo.vt aperte videas ꝙ bene ⁊ ſubtiliter põderata nõ
dicit illud ad quod allegatur per dictũ do.ranciſ.areti.⁊ alios
naz glo. refert opinionẽ quoꝛundaʒ ita tenentiuz ſed non firmat il
lud ſed alio tranſit vt videre potes. Cuius verba ſunt bec.

¶ In poteſtate ⁊c. in ver.alij dicunt ⁊c.

De procuratoribus.

4 . Bal. hic ⁊ etiã illuſtſtris do.
l.9 i 9 b ſen tem. Franci.areti.in.liſi ſeruũ.ꝭ.
nũc videamus.ff. de ver.obl.in quinta colreputãt iſtũ tex. ſingula
rem ad hoc ꝓpoſitum ꝙ deſenſoꝛ poteſt agere ſine mandato ⁊ ẽt
nunciare venditoꝛi vt veniat ad defendendũ cauſam dũmõ caueat
de rato.⁊ ſic eſt ᷣm eos hic tex.in quo denũciatio que poſſet pᷣiu⸗/
dicare illi pꝛo quo fit poteſt fieri ſine mandato ſpẽali eius ſeu ge⸗
nerali. Sed tu aduerte ꝓ nouo ⁊ vero intellectu meo ad iſtũ
tex.nam ego intelligo eum in eo defenſoꝛe qui omnino nõ carebat
mãdato ĩmo hẽbat mãdatuz ad defendenduz ab ipſo emptoꝛe cõ
tra agentẽ ad rem emptãper ſe vt infra ꝓbabo. ſed iõ requiritur
ſatiſdatio ex parte defenſoꝛis huiuſmodi erga venditoꝛc. qʒ ſi res
empta daretur agenti poſſet de nouo venditoꝛ cogi ab ipſo domi⸗
no agente vt veniret ad defendenduz. nam poſſet dicere ego bene
cõſtitui illum ꝓcuratoꝛẽ ad defendenduz in tali cauſa.⁊ ad hoc ha
buit a me mandatũ.ſed non dedi ſibi mandatũ vt tibi denũciaret
litem motam ⁊ vt venires ad defendenduʒ cauſaʒ banc. vñ volo
modo ꝙ tu me defendas ⁊ oenuncio tibi litem ſuꝑ re euicta.⁊ ſic
non eſt verũ ꝗ iſte defenſoꝛ careret omnino mandato ſed oĩo ha
bebat mandatũ ad defendenduz emptoꝛc̃. Sed quia iſta denũcia
tio fienda venditoꝛi venit in quandaz cõſequentiã quodãmõ neceſ
ſariã inducitur etiã quoddaz mandatũ dubiũ ſuper hoc.⁊ ideo re
quiritur ſatiſdatio de rato. vbi ſi non eſſet aliquod mandatuʒ pol
tuiſſet iſte defenſoꝛ repelli aperte ab ipſo venditoꝛe. ⁊ potuiſſet
ſibi dicere nolo cõparere ad defendenduʒ cum nulluʒ hẽas mãda
tum nec denũciatio ei nocere potuiſſet nec etiã cura ſſet petere cau

cc.i.

tionẽ ab eo omnino mãdats catente iuxta not. in. li. ⁊ ibi dixi. C.
de ꝓcurato. vbi de rato cauet quando eſt dubiũ de mãdato. ſe/
cus vbi eſt certuʒ omnino de nõ mandato vel de vero mãdato vt
ibi plene not. Secuũdo boc eſſe verũ pꝛobo ex iſto tex. in fine
in verſic. dominũ ⁊c. nam non poſſet appellari vominus niſi reſpe
ctu defenſoꝛis. ⁊ ideo neceſſariũ eſt dicere ꝙ hẽbat mandatũ ad
defendenduʒ. MNec dicaĩ iſte appellatur dominus rõe rei empte.
quia dico ꝙ non poteſt dici dominꝰ hot reſpectu.nam etiã res ali
ena poteſt vendi.i.rem alienã. ff. de cõtrah. empt. vnde non põt ap
pellari dominꝰ ratõe ipſius rei.ergo appellatur domin reſpcũ do
mini eum cõſtituẽtis.ᷣvt patet in.l.quod ꝓcuratoꝛ ex re domini ſu
paa eo.⁊ in.l.pꝛocuratoꝛ qui pꝛo euictõe in verbo dominũ ⁊c. ⁊ in
li.ſi pꝛocuratoꝛẽ abſentẽ dominꝰ eo. tit. vbi tex. tollit vnũ obiectuʒ
quod poterat dici hic in tex. vbi fit mentio de domino abſente. nã
poteſt abſens bene habere pcuratoꝛẽ ab eo cõſtitutũ vt. d. l. ſi ꝓ
curatoꝛem ⁊c. Pꝛetcrea iſte tex.eſt ſub tit.de pcuratoꝛibus.ergo
vt cõueniat titulo iuxta.l.impatoꝛes.ð ff. de in diem adiec. debet in
telligi in defenſoꝛe hñte mandatũ·⁊ faciũt pᷣdicta iura cũ ſimilib
multis que in mediũ afferre poſſem.ſed his ſum contentus ⁊ re/
deo ad tex. de quo agimus.cuius verba ſunt hec.
L. Qui abſentem emptoꝛeʒ eundẽqʒ poſſe eſfoꝛez
fundi defendebat:⁊ iudiciũ noĩe eius accipiebat
poſtulabat a venditoꝛe fundi vt ab eo defende/⸗
retur:venditoꝛ deſiderabat ſibi caueri ratam rẽ
emptoꝛẽ habiturũ puto eũ emptoꝛi ſatiſdare de
bere:quia ſi funduʒ emptoꝛi reſtituerit nihil pꝛo
hibet dominum rem petere. ⁊ cogi venditoꝛem

rurſus defendere ⁊c.

Quod metus cauſa.
l.metum.s.ex hoc edicto. ad.

illuſtris do. Sranciſ.areti.in.l.decem in va col.ff.de ver.obli.repu
tant iſtum tex.ſingula.ad hoc ꝓpoſitũ dicẽtes ꝙ hic eſt vnꝰ caſus
in quo de iure.ffoꝝ pꝛomittẽs pꝛo alio non poteſt cõueniri niſi ex
cuſſo pꝛincipali debitoꝛe. Sed tu diligẽter aduerte quia text.
iſte nihil facit ad ppoſitũ ĩmo quedam glo.parua hic ſentit ꝙ non
erat hic fideiuſſoꝛ.⁊ eſt glo. in verbo dictum ⁊c.eſt bene verum
ꝙ glo. alia magna in vpo ↄdemnãdũ ⁊c.in oltjmis vᷣbis dicit hoc
ſed tex. vt dixi nihil facit. vnde poſſumꝰ bene allegare glo.ad hoc.
ſed non tex.iſtum quẽ pꝛefati docẽtes allegant ad hoc et non be
ne iudicio meo cuius tex.⁊ glo.verba ſunt hec.⁊ pꝛimo tex.

CEx hoc edicto reſtitutio talis faciẽda ẽ in in
tegrũ officio iudicis vt ſi per vim res tradita eſt
retradatur:⁊ de dolo ſicut dictũ eſt repꝛomitta/
tur ne foꝛte deterioꝛ res ſit facta.⁊ ſi acceptila/
tõe liberatio interuenit reſtituẽda erit in pꝛiſtinũ
ſtatum obligatio ⁊c.
Uerba autem glo.ſunt hec.
CCondemnãdum ⁊c.in verſ.item quid ſi reus
⁊ multi fideiuſſoꝛes pꝛo eo tenerentur an contra
omnes fiet quadruplicatio niſi ſe reponãt in ob
ligationẽ.reſpõdeo non ſed reus tantũ:⁊ ſi in ali
quo non eſſet ſoluendo in reſiduũ fiet quadrupli
catio contra fideiuſſoꝛes ⁊c.
Uerba autem alterius glo.parue ſunc hec.
Dictuʒ ut ſupꝛa eo.l.iulianus.⁊ intellige ſine
fi deiuſſoꝛe ut infra de pꝛeto.ſtipula.l.i.G.penul.
⁊ fina.⁊.C. de uerb ſigni.l.ſancimus ⁊c.

quod metus cauſa.
Glo. in.l.ſi cum exceptione.

5. hec aũt actio in verbo datam ⁊c. Illuſtris do. Franciſ.aret. in
l. qui bis idem in quarta col.ffde ver. obli. reputat iſtam glo. ſin/
gul. ad hoc ꝙ ſententia ſecũda cõtinẽs idem cũ puma non valz ẽt
ſi feratur in diuerſa inſtantia.de cꝰ tamẽglo. veritate late ipſe diſ
ſputat ibi referendo Bar. ⁊ Ange. tenẽtes cõtrariũ de quo alias

ibi dixi poſt eos.⁊ ideo nõ me extendo nũc niſi ꝙ addo vnũ ver/
bum ſoluz ꝙ hec glo. non dicit hoc ſi bene ⁊ ſubtiliter põderetur.
Sed potius dicit cõtrariũ vt oculata fide videre potes.⁊ loquitur
pꝛimo quãdo ſecũda ſentẽtia cõtinet aliud qᷓ; pꝛia ⁊ dicit ꝙ vtra/
ꝙ valet ⁊ agitur ex vtraq;.poſtea dicit ꝙ vbi ſententia ſecũda cõ/
tinet aliquid plus q; pꝛima ratõe contenti in pꝛima bene agitur ex
pamaꝛſed non dicit glo.ꝙ ſecũda non valeat.nec hoc dicere poſſet
cum ex ea agi poſſit ſaltem ad id de quo in pꝛima non fit mentio.
Et ita ego intelligo iſtam glo.cuius verba ſunt hec.

CDatam xc. in verſi.pꝛima enim ſuper re ſecũ
da ſuper pena tripli ⁊ eſtimatõne ſunpli:vel etiã
ſi res ſit cum triplo non petetur vt ex ſecũda ſed
vt ex pꝛima ſententia æc.
Et hoc modo ego capio iſtam glo.circa quã non obmitto ali/
nd ꝙ vbi ſecunda ſentẽtia eſt cõtraria pꝛime lata p eundeʒz iudicẽ
nõ vʒ etiã de cõſenſu partiũ vt eſt glo.in.l.ſi diuerſa. C. de tranſac.
tamen valet in vim pacti.vt in.l.ij.C. coĩa vtriuſ.iudi.⁊ voluit Lu
doiroma.in ſua ſolemm repeti.rubꝛice de arbitr.in. xxi. colum. de
quo vide per Bal.in. d.l.ſi diuerſa. ⁊ Bal. in. d.l.ij.coia vtriuſq;
iudi.⁊ ꝑ glo. in. c.fi.extra de re iudi.ad quos me remitto ꝓ nũc.

De rei uenditione.
Z preterea l al vo Erac aretin quis
4 4 m

hi bõa in pꝛin. in vlti. col. ĩ fi. ff. de
acq.ᷣhere.alł at iſtũ tex.pꝛo ſingul. ad hoc ꝙ poſſeſſoꝛ cum titulo
poteſt iubere ſeruo vt adeat hereditatẽ etia ſi non ſit inſtitutꝰ con
remplatõe ſui.⁊ idem ſenſit glo. ⁊ Ange.hic. Sed iu aduer/
te pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius text.qui non pbat mihi
hoc.nam licet dicat tex. ꝙ hereditates obuenerint per iſtũ ſerunʒ
poſſeſſuʒ non ſequitur ꝙ adiuerit ſeruus iuſſu eius immo potu
it ipſe poſſeſſoꝛ adire ſicut dicimus in dño vero qui põt adire etiã
ipſe.⁊ ſi vult põt iubere ſeruo vt adeat qui alias non poſſet niſi eo
mandante vt eſt tex.in.S.non ſolum inſtitu. per quas pſon.nobis
acquir.cum ſimilibꝰ.⁊ ſic volo dicere hic.nam poſſeſſoꝛ foꝛte adi
uit. Ulel ſecũdo dicam ꝙ nullus ipſoꝛũ bic adiuit ſed ſoluzʒ heredii
tas obuenit.ſʒ non ſequuur ergo adiuit eã. ⁊ hoc nõ apit iſte tex.
bene ⁊ ſubtiliter ponderatus.Cuius verba ſunt hec. .

L. Pꝛeterea reſtituere debet poſſeſſoꝛ ea que
poſt acceptũ iudiciũ per eum non ex re ſua acqui
ſiuit in quo hereditates quoqʒ ⁊ legata que per
eum ſeruuʒ obuenerunt cõtinentur. nec eniʒ ſuffi
cit coꝛpus ipſum reſtitui:ſed opus eſt vt ⁊ ea re/
ſtituãtur ideſt vt omne habeat petitoꝛ quod ha/
biturus foꝛet ſi eo tempoꝛe quo iudiciũ incipie/
batur reſtitutus illi homo ſeruiſſet.ita quod par
tus etiam ancille reſtitui debet.

O e publiciana.

l.ſi quis prohibuerit. Auſteis do.

Francil.aret.
in. l.iiij. S. cato in quĩta col.ff. de ver.obli.reputat iſtũ tex.ſingula.
ßm lect. Dy. videlʒ tenẽdo ꝙ ĩ caſu iſto ille qui ꝓhibuerat pcufr̃i
ſuo tradere rẽ erat verꝰ dns rei ad hoc ꝙ ſi vnꝰ ex coheredibus
vult tradere rem hereditariã ei cui debebat᷑ T alius pꝛohibet vt
non tradat non poteſt tranſſerre dominiũ licet traditio fiat virtu/
te obligatõis ad quã illi omẽs cohercedes erant obligatti. Sʒ
tu aduerte quia iſte tex. bene ⁊ ſubtiliter põderatus mihi ꝓbat⸗
trariũ ſi bene põderetur in ver. emptoꝛc̃ tuebit̃ pꝛetoꝛ ꝛc. Que
verba ſonãt ⁊ pꝛobãt aperie ꝙ potuit hic ꝓcuratoꝛ tradere rem
etiã inuito domino vigoꝛe pꝛime obligatõis vt ibi in ver. ex volun
tate a pꝛocuratoꝛe fuerit diſtricta ⁊c.itaq; iſte tex.mihi ꝓbat hoc
de quo alias latius dixi in repeti.mea in dicto.ꝭ.cato in inuentiõe
illius tex. ſingul.per me facta ab oꝛiginalibus.ffoꝝ pandectis: qui
cõiter erat coꝛruptus ⁊ depꝛauatus in omnibus codicibꝰ trãſum/
ptis in.xxiuij.verbis pꝛout ibi videre potes. ⁊ ad ibi longe dicta ꝑ
me te remitto. ⁊ iõ non me extendo nũc niſi ꝙ pono verba text.
ſunt hec.

L.ſi quis pꝛohibueꝛit vel denũciauerit ex cauſa
venditõis rem tradi que ipſius voluntate a pꝛo/
curatoꝛe fuerit diſtracta:⁊ is nibhilominus tradi

e. ,
Gallin ⸗
ous gn
e Arſc ad
ſi tcl gi⸗
s tam
angilni ,
=

Giptp üs α*

lln pif ejin

ℳ&

ſa n

E

imunn
4 ritigcind ur

rli igſcſtim.
uristhirrtitn
Huimiattin atn
Grndſernenc
WPwnsmrr
wgdriininat

444*

„
dN.

1
—

Saelecsle⸗
Aaicie Kazi
llri
ſ —E
Clihinnn
4
mmnnigttten

„ . .
ie é/
ecenctt .
la Nee .
hi NNRd

de⸗ 4

we
—.
.

D

nen
ſgedltue N
eN

vzaj⸗ ang alhin
Xcſen nCnnine chnie
En ll d
õ
õ ntnil
rri cxnmu

Aninchctin

.

n eegtttwittit
T leiſnd.
fm Nimmn n ſſra
iaiaM tda
edtAtsnatlegnnne e
””Dã
plantcſtmiſcdotsctatan,
r Adomme behen getorgtolte
nsiomſitotonrt gloilcci ine⸗
Mras Uibonoſaniſn l
cim mderkin,

Oeublcamn

rie. Mrsd.
Iuspropbeft lun
dtrNsithtn finkſgin
aahrg atkatci⸗
mitanoitundi
, – tünuſnofe
gö telttenien
oiin icliſi 1
umunnani hinan
— Nbe nlatſſtne
= sKbintcc⸗
n nm 1elacziletena

eindelog
4

W mantün

orefuen

derit emptoꝛẽ tuebitur pꝛetoꝛ ſiue poſſideat ſiue
recte petat rem.

Qui ſatiſdare cogantur.

2 4 . 1 1 . An 8 i⸗ „. i
HGlo. inl.l. iulianus. bier g. i
his quinot.infa.⁊ etiã Ludo.roma. illuſt.do. Sranc.are.in.l.ſi
quis mihi bona.5. iuſſum in quita col.ff. de acqui.here.reputant
iſtam glo.ſing.ad hoc ꝙ licet mandatũ ſuꝑueniẽs poſt actũ perfe
ctum non fufficiat vt in.l.ſi vero..ſi poſt credita cum ibi not.ff.
mandati.tamẽ ſi ſupueniat poſt actum inceptũ.non tamẽ ↄſump
tum ad hoc ſufficit de quo alias legendo dixi in. d. l. iulianus.⁊ iõ
non me extendam nũc niſi ꝙ pono verba glo. que ſunt hec.

¶ Julianus ponit caſum in pꝛocuratoꝛe actoꝛis
qui egit ſine mandato cuius iudiciũ eſt nulluʒ:ſʒ
per rati habitionẽ confirmatur ut hic ⁊ infra de
iudic.l licet. Item dic quod accepit ſatiſdatõeʒ
iudicatuʒ ſolui quã preſtabat olim etiã ſuo noĩe
cõuentus actione in rem vt hic.⁊ inſtitu.de ſatiſ
datio..primo licet hodie non ut in eodem titu.

GS.ſʒ hodie:non ãt in cautõe de iudicio ſiſti.quia

eam nõ preſtaret cũ poſſideret ĩmobilia.ut infra

eo.l.ſcienduʒ in prin. Sed cum cõdictio huius

pꝛocuratoꝛis ſit mutata.quia pꝛimo non habe/
bat mandatũ quãdo ſatiſdatõem accepit:poſtea
ãt videtur anullari ſtipulatio vt infra iudi.ſolui.
l. ſi ante in fi.que eſt cõtra. ſolutio ibi in pꝛocu/
ratore rei hic vero actoꝛis.⁊ eſt ratio quia de
fenſoꝛ rei etiam ſine mandato eſſe poteſt etiã ſi
hoc cõſtet ⁊ inuito actoꝛe: cuʒ ergo dominus ra
tum habet mutatur eius condictio nec trahitur
retro.quiahoc demũ fit cum illud quod factum
eſt non tenuit.at actoꝛis ꝓcuratoꝛ nulluſ eſt ſine
mandato niſi ratuʒ habeatur ⁊ poſtea ſi ratũ ha
beatur confirmatur quod actum eſt.⁊ ſemper ea
dẽ cauſa fuiſſe videtur.non enim cauſa mutata
dici poteſt cum pꝛimo nulla fuerit. Sed hec ſo
lutio nulla videtur.tollitur enĩ expꝛeſſim ꝑ legeʒ
que loquitur in pꝛocuratoꝛe actoris qui ſine mã
dato poterat experiri.⁊ ita erat aliqua eius con
dictio ⁊ tamẽ poſtea dicitur cõmitti ſtipulatio ſi
ratum habet.vt infra iudi.ſolui.l.iij.ꝗ ſed ſi foꝛ
te. reſpõdeo ĩmo optima eſt ſolutio ſi quis eam
defendat in procuratore eni rei dicimus eſſe cõ
dictionẽ ⁊ cõmutari.quia ⁊ ſine mãdato ĩmo cõ
tra mandatum aliquis pro alio etiã reſpondere
poteſt vt infra de ſolut.l.ſolutionẽ.ſed nulla per
ſona agit contra mandatũ etiã ſi ſine mãdato ali
quãdo experiatur.vt infra de procura l.pompo
nius.ꝭ.fina.vnde non poteſt dici ſic mutari ex
parte actoris ⁊c.

De ſeruituti.ruſti.prediorũ.

4 lluſt. do. ranci. areti.in. l. iiij.
l. cum fun do. Jacd in. Fen reputat iſtum
tex. ſingul.ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ vbi verba ſtipulationis interpoſita
ſup contractu ꝓpꝛie ſumpta ſunt clara tunc cõtractus pꝛincipalis
ſuper quo interpoſita eſt ſtipulatio penalis non mutat naturã ſtij
pulatõis:nec econtra ſtipulatio penalis alterat naturam cõtractus
baincipalis.nec mutat eã aliquo mõ. Sed tu aduerte ꝓ vero
⁊ nouo meo intellec tu iſtius tex.qꝛ vis nõ ſtat in eo ꝙ verba ſtipu
latõis eſſent obſcura vel eſſent clara ſiue ꝓpꝛie ſiue ipꝛopꝛie ſumi

Pta. ſed ſeruitus realis cõſtituta ſuit bic ⁊ debita erat a fundo in/

ducẽdo aquã per vnuʒ ad aliũ. vnde non eſt mirum ſi ſtipulatio
non alterat naturam cõtractus: nec pſona emptoꝛis bic noĩata eſt
in conſideratõe cui pꝛomiſſuz fuit ſub pena non moleſtare eam in
ſeruitute pꝛomiſſa ⁊ cõſtituta.⁊ ſic ſtipulatio intelligitur ᷣm natu
ram cõtractus ⁊ ſequitur eius cõtractus ſubſtantia.nam ſeruituſ
hancipaliter fuit cõſtituta a re reei pꝛout hic dicitur in textu.
Tuinimo ego dico ꝙ ſi aliquis ex familia emptoꝛis fuiſſet impe
ditus vti ſeruitute potuiſſet peti pena a pꝛomiſſoꝛe impediente. æ
ſic cõtractus omnino alteraſſet naturã ſtipulatõis.ð cuius eõtrariũ
ſentit pꝛefatus do. ranciſ.areti. in ſua inductione iſtius tex. quia
vbi vᷣba ↄceſſiõis ſonãt in ius ⁊ fit ↄceſſio rſpcũ certi ſundi eiꝰ cui
t ceſſio or ſeruitus realis ⁊ nõ pſonalis ab vtraq; parte. vt in
l. pecoꝛis cum.iᷣſeq.⁊ ſeqiupꝛa eo.tit.⁊ in.l.ſi funduʒ. ff.de ſerui
tu. lega. 7 in.c. cum veniſſent extra de inſtitu.⁊ ideo in ꝓpoſito nõ
hpoteſt impediri ſtipulatoꝛ nec aliquis de ſuis nomie ſuo volẽs vti
ea ſeruitute ⁊ impedienſ caderzʒ in penam.ſecus eſt ſi cõceſſio eſſʒ
facta reſpectu fundi incerti.ſed certificandi per euz cui fu puta vt
poſſis haurire aquã de fundo meo ⁊ poꝛtare ad tuũ vel vbicũq;
volueris.nã tũc dr cõceſſio ꝑſonalis. caſus eſt in.l penul.infra eo.
quem ad hoc not · ibi Bal. ⁊ etiã Paul. de caſt.⁊ Ludo.roma.in
ſuo ſingulari. incipente. concedo tibi ius hauriendi ⁊c.qui dicit ꝙ
ille tex. eſt vnicus in iure ad quos me remitto. ⁊ redeo ad tex.no/
ſtrum. Cuius verba ſunt hec.

L. Cum fundo quem ex duobus retinuerit emp/
tor aque ducende ſeruitus impoſita ſit empto p
dio queſita ſeruitus diſtracto denuo predio ſe/
quitur predium: nec ad rem pertinet quod ſtipu
latio qua penam promitti placuit ad perſonam
ẽptoris.ſi ei forte frui non licuiſſet relata ẽ ⁊c.

de leruitutibus ruſtico.predi.

l.lutius ticius. Ludo.roma. in ſuo ſingula

ri incipie.ↄcedo tibi ius hau
riendi ⁊c. reputat iſtum tex. ſingul.⁊ vnicũ in iure ad hoc ꝙ ſi cõ
cedo tibi ius hauriendi aquã de puteo meo ⁊ poꝛtandi ad domuz
tuã vel vbicũq; volueris eſt ſeruitus pſonalis ⁊ non realis ⁊ non
tranſit ad heredes tuos cui facta eſt conceſſio. de quo aliquid di/
xi in capitulo pꝛecedenti ⁊ ideo non repeto nũc niſi ꝙ modo addo
vnũ verbum ꝙ ratio eſt. quia tota iſta cõceſſio ſonabat ⁊ ſonat in
perſonam ⁊ non in rem vt in ver. dono tibi ⁊c.⁊ ibi vbicunq; vis
⁊c.⁊ ſic cõcedens non couſiderauit rez aliquã cui hec ſeruitus de/
beri poſſet. Pꝛeterea ⁊ foꝛtius ego cõſidero modicitatem aq;
que cõceſſa eſt que non poterat intelligi cõceſſa ratõe rei ſed ſoluz
pſone vt ibi in ver. dono tibi digituz ⁊c.⁊ in hoc ego facio maioꝛẽ
vim qᷓ; in alijs verbis iſtius tex.de quo vltimo ſcribentes hic vel
alibi de iſto textu cõmemoꝛãtes mentionẽ non faciũt ⁊ non bene
iudicio meo glo.intellexit iſtũ tex.in vᷣ.digitũ que ĩtellexit ꝙ tota
aqua flueret per digitum cuiuſdam ſtatue.ſed ego intelligo ꝙ do
nauit vt de fonte cõſtructo caperet certaz menſuram aque ⁊ non
plus.⁊ dirigeret illam aquã cum certa ⁊ limitata foꝛma ſeu vt ita
dicamus per foꝛamẽ vnius digiti in groſſitie ad domũ ſuã vel vbi
vellet.⁊ vt mellus intelligas pono verba tex.que ſunt hec.

L. Lutius ticius gaio ſeio fratri ſalutem aque flu
entis uſum in fonte cõſtructum in ſothomo a pa
tre meo trado ⁊ dono tibi digitum in domũ tuã
que eſt in ſothomo aut ubicũqʒ; vis.queritur an
ex hac ſcriptura vſus aque ad heredes gaij per
tineat. Paulus reſpondit vſum aque perſonalẽ
ad heredẽ ſeij quaſi uſuarij tranſmitti non opor
tere ⁊ cetera.

Familie herciſcunde.

DRi Bar. hic ⁊ etiã illuſtris do.Srã.
l. ſi pigs nori. areti.in.l.ij..ex his in.ix. S
verb.obli. reputãt iſtum tex.ſingul.ad hoc ꝙ ſolutõ pticularis nõ
admittitur inuito creditoꝛe vt not.in.d.l.ij.in pꝛin.de verb.oblig.
⁊ in.l.plane.ff.famil.hirciſ.⁊ in.l.tutoꝛ·.lutius.ff.de vſur.etiam
quãdo ab inicio fuit diuiſum debitum ⁊ reductũ eſt in vnũ ex ne
ceſſicate.ſecus eſt autẽ ſi plura debita cogãtur in vnũ ex volunta/
te.q; tunc admittit᷑ ſolutio ꝑticularis etiã inuito creditoꝛe ꝑ iſtũ
tex:ð quo ipᷣe d.Srã.młiũ exclamat vbi ſupꝛa ꝓxie ĩ..l ix.col.
cc ij

Sed aduerte tu pꝛo vero ⁊ nouo intellectu iſtius tex.qui mi
hi hoc non pꝛobat ſibene ⁊ ſubtiliter ponderetur. Nam uilla res
pignoꝛi data defacto fuit adiudicata vni ex br̃dibꝰ in diuiſiõe bõʒꝝ
bereditatis. ⁊ dĩ bic ꝙ hoc fieri potuit. ⁊ de boc pꝛincipaliter bic
qrit᷑ ⁊ incidenter poſtea dr bic in tex.ꝙ iſte bñ cõdemnatuos ẽ co/
edi ſuo vt det partẽ ſuã pecunie quãdo debitoꝛ ſoluet ei totũ:
ſed ꝙ poſſit pꝛo ꝑte ſolui creditoꝛibus vel ꝙ creditoꝛes ibi poſſint
dare partẽ rei pignoꝛate non dicitur ibi in tex. ĩmo dicitur contra
rium expꝛeſſe.pᷣterea hic ſemꝑ actus fiebat ex neceſſitate cum di
niſio fieri debet per arbitros qui ex neceſſitate dant vnã rem vni
⁊ alteram alteri.nec vnquã hic fuit actus voluntarius vt apparet
ex eo. Cuius verba ſunt bec.
C. Si pignoꝛi res data de facto ſit dicenduʒ eſt
eaʒ in familie hirciſcunde iudiciuʒ venire. Sed
is cui adiudicabitur in familie hirciſcunde iudi
cio pꝛo parte coheredi erit damnãdus:nec caue
re debet coheres coheredi indemnem eum foꝛe
aduerſus eum qui pignoꝛi dedit at ſi ipotecaria
vel ſeruiana actiõe petita litis extimatio oblata
ſit:vt ⁊ is qui obtulerit aduerſus dominũ vendi
cantem exceptõe tuendus ſit. Contra autẽ ſi ille
cui pignus adiudicatũ eſt velit totum reddere li

cet debitoꝛ nolit audiendus eſt ⁊c.

De eo per quem factum erit.
Glo. in.l.prima.sS.finali in uer

bo nõ lucret̃ ⁊c. Angel.hie ⁊ etiã illuſtris do.Sranciſ.areti. in.l.i.
in. xuiij.coliffde leg. pꝛio reputãt iſtam glo ·ſingul.ad hoc ꝗ ſicut
tranſfertur dominiũ in legatariũ ipſo iure quod erat penes teſta/
toꝛem vt in.lia ticio cuʒ ibi plene not.ff.de furtis. ⁊ poſuit do.me
us Alex. de imol.in dicto.. fi. ⁊ in ſuo conſil.lxxxxviij. in ſecunda
col.in ſecudo volumie incip.viſo ⁊ conſiderato integro pceſſu ⁊c.
⁊ in. .liiin.vij.colũ.de leg.pꝛĩo.vbi põit quid in legato tacito an
tranſeat dominiũ in legatariũ recta via ad quez me remitto. ⁊ ad
ea que aias ibi legendo dixi poſt eum ita etiã tranſi fertur domini
um quod acquiiuit heres. quia foꝛte cõpleuit pᷣſcriptõem ceptam
a defuncto in re legata anteq; puriſicaretur dies vel condictio ad/
iecta legato. Sed tu dicas ꝙ idem etiã ſenſit Bal · bic in lectu. an./
tiqua pꝛout refert.⁊ ſequiiur etiã idem do.meus Alex.de imola
qui dicit hanc glo.oſſe menu tenẽdam in ho. Sed tu aduer/
te pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo ad iſtam glo. nazʒ non dicit hoc
ſi bene ⁊ ſubtiliter ponderetur. nã hic res nũqᷓ; fuit poſſeſſa ꝑ de
functũ nec cepta vſucapi per eum.ſed ſolus heres poſſedit ⁊ vſuce
pit rem ⁊ alius inſtituit eum beredẽ ⁊ rogauit vt reſtitueret iſtaʒ
rem alicui.⁊ anteq; traderet eam pfecit vſucapionẽ ſed non a del
ſuncto ceptam pꝛout dicit pꝛefati ſcribentes ⁊ non bene: ſed a ſe
metipſo herede incepta erat vſucapio ⁊ ab eodem ꝑfecta. ⁊ ita ſo/
nat aperte iſta glo.ſingnlaris.Cuius verba ſunt hec.

CNon lucretur ſed qualiter ad heredeʒ ex hac
mala fide aliquid peruenire poteſt reſpõdeo.po
ne quod rem meã poſſides ⁊ vſucapis:poſtea in
ſtitnit te aliquis heredem ⁊ rogat vt alicui ean/
dem des:adita hereditate cõuenio te rei vendi/
tione:legatarius volens reʒ habere vt ꝑficiatur
vſucapio fecit ne heres in iudicio eſſet ſic que
completa eſt vſucapio ⁊ rem ſibi legatam habet
ſic ergo agitur contra heredem legatarij:qꝛ pꝛo
pter maleficiũ defuncti habet ⁊c.

De aleatoribus.
L. prima.s. item notandum.

Illuſtris doe ranciſc.areti.in.l. talis ſcriptura in quĩta colũm. ff.
de legat.pꝛimo reputat iſtum tex.ſingul.⁊ notabiliſſimũ ad hoc ꝗ;
qualitas adiecta in capitulo ſequẽti non reſtringit pᷣcedens capitu⸗
lum cum quo in hoc ſto. vno ſolo addito ꝙ de hoc poſuit optime
Bar. in. l.ita ſtipulatus..griſogonus per illuz text.f de verb. ob⸗
liga.ad quẽ me remitto. Et etig addo aliud ꝙ boc eſt verũ niſi ap

pareat de mẽte diſponẽtis in cõtrariũ.quia tũc qualitas adiecta in
ſequẽti capitulo declarat pᷣcedens capituluʒ ⁊ econtra. l. vtrum. ff.
de peti. hereditat.l·ſi poſſeſſoꝛ. .ſenatus eodemtit. ⁊ ibi p bart.
⁊ pe Ange.in·l.qui filiabus in pꝛin.ff.de legatis pꝛimo.⁊ Ange.
in.l.ſi ſeruus pluriũ. S.fi. eo.tit. ⁊ per illuſtrẽ do. Franci.aretit in
ſuo conſil. cxliiij. in penul.⁊ vlti.col. vbi belliſſime loquutus eſt in
boe conſi.incip.viſa conſultatõe ad me tranſmiſſa ⁊c. quẽ omnio
videbis. ⁊ redeo ad tex. de quo agimus cuius verba ſunt bec.

S. Item uotanduʒ eſt quod ſuſceptoꝛẽ verbera
tũ quidẽ ⁊ damnũ paſſuʒ vbicũq;ʒ ⁊ quãdocũqʒ
non vẽdicat verũ factũ furtũ domi:⁊ eo tꝑe quo
in alea ludebatur licʒ luſoꝛ non fuerit:quicquid
eoꝛum fecerit impune ſit ⁊c.

de rei uenditione.
l. ceterum in fine cum.l.ſeque.

Bal. Ang. hic ⁊ etiã illuſtris do. Srancil.areti. in.l.cuʒ ſeruus.
5§5. factus in quarta col.ff. de leg. pꝛimo allegant iſtuz tex.ſingul.ad
hoc ꝙ licet malefidei poſſeſſoꝛ teneatur de fructibꝰ pceptis ⁊ etiã
de percipiẽdis vt in.l.qui domũ cuz ibi plene not.C. de rei vendi.
?x per Bart. in.l.fructus.ſfl.de rei vendi.⁊ per Angel. in.l.ſi nauis
co.litu. ⁊ Ang in dicto..fructus. ⁊ Jo.de imo.ibidem. ⁊ eſt bo/
nus tex.in. l. ſed ſi lege.. quod ait ſenatus.ff. de peti. bere. attamẽ
ſi malefidei poſſeſſoꝛ melioꝛauit pꝛediũ vel ſeruũ reſpectu melio⸗
ramenti non tenet᷑ de fructibus ꝑcipiẽdis ſed de ꝑceptis tantũmo
do. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo ad iſtuz
tex.qui non loquit᷑ in pꝛedio ſeu in alia re inanimata pꝛout dicuut
pꝛefati ſcribentes qui nimis large capiũt iſtum text.qmi loquit in
re animata tantũ vt in ſeruo in quo bene dicitur ꝙ non tenet poſ/
ſeſſoꝛ de fructibꝰ quos pcipere potuit ex eius artificio q ſumptu
poſſeſſoꝛis didicit. ⁊ in hoc bene loquitur iſte caſus. ſed in pᷣdio
vel alis re inanimata non loquitur. ⁊ diuerſa eſt oĩo ratio in vtro
qᷓ; vt de ſe patet.nam artificiũ eſt perpetuũ ſed melioꝛamentũ in
re non ita eſt perpetuũ.⁊ artificiũ inſitum eſt in animo pꝛincipali/
ter ſed melioꝛamentũ in re. Pꝛetcrea artificiũ poſt.xxv. annuz in
ſeruo oꝑabitur vt poſſit fieri cõpenſatio vt hic in ver.impenſe fetẽ
poſſunt cõpenſari ⁊c.ſed in melioꝛamẽtis non cadit vnquã cõpen
ſatio in malefidei poſſeſſoꝛe. ergo iſte text.non poteſt pati intellet
ctum cõmunẽc. Cuius tex.verba ſunt. ⸗

Impꝛobe autem deſiderabat petitoꝛ fructus
extimari qui ex artificio percipi potuerũt:quod
artificiũ ſumptu poſſeſſoꝛis didicit.l.quod ſi ar
tificem fecit poſt.xxv.annũ etatis eius qui arti/
ficium cõſequutus eſt impenſe facte poterũt cõ/
penſari ⁊c.

de uſufructu.
l. cuiuſcnnqʒ Illuſtris do. ranciſc. a reti. in.l.

cum ſeruus.S.fructus in quarta
col.ff. de legatpꝛimo reputat iſtũ tex.ſingiæ notabiliſſimũ ad hoc
ꝙ licet regulariter malefidei poſſeſſoꝛ teneatur de fructibus per/
ceptis ⁊ de ꝑcipiendis vt in l.qui domũ cuz ibi plene not.p Bar.
ffde rei vendi.⁊ per Barin.l.fructus. ⁊ Angel.in.l.ſi nauis eo.
tit. ? Ange. ⁊ Jo. de imo.hic. ⁊ eſt bonus terxt.in.l.ſed ſi lege..qð
ait ſenatus.ff. de peti. here.⁊ ſupꝛa dixi aliquid de hoc in capitulo
pꝛoxime pᷣcedenti.tamẽ hoc non babet locũ in vſufructũario agẽ
te contra eum. nam non poteſt petere niſi fructus ꝑceptos nõ au
tẽ eos quos perciꝑe potuiſſet. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊
vero intellectu meo iſtius text.naz bene ⁊ ſubtiliter põderatus nõ
pꝛobat hoc aliquo modo. ſed loquit in caſu quo vſufructuarius
fuit vi deiectus ab aliquo qui ꝑcepit aliquos fructus ex re illa ⁊
poſtea vſufructus intercidit medio tꝑe.nam doc caſu non tenetur
iſte niſi de perceptis ftucttbus cum ius ſuum extinctum ſit hoc
tempe pꝛeſenti.ſed ſi ius ſuũ duraret aliud eſſet dicenduz. ius eri
go iſtud extinctũ de pñti oꝑatur hoc vt ille non teneatur niſi de ꝑ⸗
ceptis ⁊ eo maxime cũ grauatur in alio ad reſtitutõem omniũ re
rum occupatarũ.⁊ ideo releuatur in hoc.Cuiꝰ tex. verba ſũt hec

L. Cuiuſcunqʒ fundi vſufructuarius pꝛohibituſ
aut vi deiectus eſt de reſtitutõe omniũ rerum oc
cupataruʒ ſimiliter agit.ſʒ ſi medio tꝑe aliquo

er

pimnsinn
4

ntii

ttzur, .
aörſn ⸗ ausz

armmethden id
aikminurtisnten
CKrwtitotirde
ſcntiſtga
Mticradhmir
Niunintttnnn
nmnnneit inm;
mnitiäntae
hurr.

Nnif
nitr

einthnnter

eugentnſodſinn
— Raiaſd ſn
— Refndonne
Immriinüſnimmnmit

ütnmain Amutüninme,
knutin martivmui;
unryimiiva iin
a A Het Min
õ
mwn deſcenbatpeitorfulcs
õ
iſm ſcſonsdicicl otſ
i NW amiaatgensglint
nimchimelt itni,

e
mi

NrNufvor.

urudn hmiinii il
nnnc. nimus ums nquene
rer din e:miſni ude
mnnnmgnintnnn
end vwin uſedi
Nealis tnunlifuitt
r Ming
nin rſifmn
m r mn ii ſinslihnn
men tutusm in iii,

caſu interciderit vſufructus eque de perceptis
fructibus antea vtilis actio ei dabitur ⁊c eſt ve/
rum ꝙ glo. hic tenuit ꝙ teneatur etiã de reſtituẽ/
dis fructibus.⁊ ita ſubaudit ad iſtum tex.ſʒ ego
intelligo vt modo dixi.quia exquo grauatur in
vno vt etiaʒ extincto vſufructu tenetur ad reſti/
tutionẽ rerũ occupatarũ ⁊ in his nihil operatur
extinctio vſufructus que deberet aliquid oꝑari
ideo releuatur in hoc vt non teneatur niſi de fru
ctibus perceptis quod nota.

Si ſeruitus uendicetur.

Sfi Bal. bic Tetiaz illuſtris
l. penulti. 5. finali. do. Srancil aretin. in.l. ſi
quis a filio..ſi patri in pꝛima col.in fi.ff. de lega.pꝛĩo reputãt iſtũ
tex. ſingul. n vnũ intellectũ poſitũ hic in glo. ad hoc ꝙ ſi vna ps
vniuerſitatis habet cõtrouerſiam vel litem cum alia conſideratur
vt vniuerſitas de per ſe. ⁊ poteſt cõſtituere ſindicũ ad litigãduzʒ. lii
cet pꝛefatus do. SFranciſ.areti. vbi ſupꝛa pꝛoxime dicat ꝙ iſte text.
non pꝛobat hoc. nam ᷣm eum hic tota vniuerſitas babebat cau/
ſam cum quibuſdaʒz pticularibus de vniuerſuate tanq; cũ ſinguł
vel cũ eoꝛũ ſucceſſoꝛibns non autez cum alia parte vniuerſilatis.
tamen ſubdit ꝙ in pꝛactica ſeruaretur opi. Bald. ibi ſine dubio
cũ quibꝰ ſto ꝓ nũc in dcõ. Sʒ dico ꝙ tex.optle pꝛobat opi.Bal.
in ver. ſed non nulli ex his ⁊c.nã ſupꝛadcã vᷣba pñt optie verifica/
r in alia pte vniuerſitatis non autẽ in ſingulis pticularibꝰ. vt in.l.
i. .nõ nullos.ff. de tute.⁊ ratio.diſtrab.⁊.l.que ſub condictõe in
pꝛin.ff. de condi.inſtitu. ⁊ ſic volo dicere ꝙ hic iſti nõ nulli erãt ꝑs
vniuerſitatis qui vendiderunt pꝛedia ſua pꝛopꝛia.Et pono verba
tex. que ſunt hec. . .
S. Plures ex municipibus qui diuerſa pᷣdia poſ
ſidebant ſaltum cõmuneʒ vt ius paſcendi habe
rent:mercati ſunt id que a ſucceſſoꝛibus eoꝛum
eſt obſeruatũ.ſed nõnulli ex his qui hoc ius ha
bebant pꝛedia ſua alia pꝛopꝛia vendiderunt:que
ro an in venditõe etiam ius illud ſequutũ ſit pꝛe/
dia:cum eius voluntatis venditoꝛes fuerũt vt ⁊
hec alienarent: reſpondi id obſeruandum quod
iter cõtrahentes actũ eſſet. Sed ſi voluntas cõ
trahentiũ manifeſta non ſit ⁊ hoc ius ad empto/

res tranſire ⁊c.

de uſufructu.

in vltimo reſponſo. Bal. hit ⁊ etiazʒ

l. ſi dominus. illuſtris do. Sranci.areti.in.l.ſeruũ

filij in pꝛin. in ſecũda col. ff. de leg.pꝛimo reputãt iſtum text. ſing.

ad hoc ꝙ ſi ille qui babet nudam ꝓpꝛietatẽ legat vſumfructũ illi

us rei in teſtamẽto ſuo in quo habet vt dixi nudam ꝓpꝛietateʒ ⁊
moꝛitur teſtatoꝛ ? deinde aditur bereditas ⁊ poſtea vſuſfructus
tonſolidatur ppꝛietati tunc dies legati cedit ⁊ non ante. ſic lega!
tum boc non cedit ab adita bereditate ſpᷣm Bal. ibi. de quo tex. ſu
pꝛa diyi in titu. de vſufructu in hoc ope nr̃o vbi dedi nouũ intelle
ctum ad eum contra Ludo. roma. quẽ ibi retuli in ſuis ſingulari
bus dictis vbi exclamat de iſto tex. icet pꝛefatus do. Sranci.aret.
eum non ↄmemoꝛetin. d.l.ſeruũ filij. ⁊ ideo non me extendo nũc
nec ẽt pono verba tex.cũ ea ibi poſueriʒ pꝛout videre potes.

De inofficioſo teſtamento.
l -papinianus.S. meminiſſe in

fine in verſi. pꝛoinde ⁊c. Ange. hic ⁊ etiã illuſtris do. Sranci.aret ·
in.ljſi ſeruus pluriũ in..pꝛimo in pꝛima col.ff. de legat. pꝛio alle/⸗
gant iſtum tex. pꝛo ſingul. ad boe ꝓpoſitũ ꝗ vbi ſententia ferfur
cõtra aliquẽ abſentẽ non ſolum non piudicat tercio ſed etiam non
pꝛeiudicat ipſi met cõdemnato ſuper paincipali quo ad imponen/
dam penam. Sed tu aduerte paꝛo vero intellectu iſtius text⸗
quia hic non ferebatur ſentẽtia cõdemnatoꝛia ſed ſolum abſoluto

DrParte cõuenti. ⁊ paonũciabatur teſtamentũ non eſſe inofſicio
um. ſed ꝓpter boc agens de inofſicioſo teſtamẽto non cõdemna
batur in alquo vt bic in verſi.ᷣm pʒeſentẽ pꝛonũciatuz eſt ꝛc.
Secundo pꝛincipaliter dicas ꝙ ratio eſt in caſu iſto quia lex
puniebat eũ qui perſeuerauerat vſq; ad ſententiam incluſiue Vt
in ver. qui vſq; ad ſe ententiã ⁊c. in peteudo teſtamentuzʒ reſcindi 7
impꝛobe agentẽ. ſed ibi ad inſtantiam eius non fuit lata ſententia
hunuſt mõi ſed eo abſente.vnde non eſt mirũ ſi non nocet ſibi ſentẽ
tia h modi vt perdat accepta pꝛout dicit in tex. Cuiꝰ vba ſut hec.

CAldeminiſſe autem opoꝛtebit eum qui inoffici
oſum teſtamentuʒ impꝛobe dixit ⁊ non obtinuit
id quod in teſtamẽto accepit ꝑdere ⁊ a fico ven
dicari quaſi indigno ablatum: ſed ei demũ aufe
retur quod ei teſtamento datum eſt qui vſqʒ ad
ſententiã in iudiciũ ꝑſeuerauerit. Ceterũ ſi ante
ſententiã deſtitit vel deceſſerit non ei auferetur
quod datum eſt: perinde ⁊ ſi abſente eo ſecũduʒ
pꝛeſe entem pꝛonũcietur: poteſt dici conſeruãduʒ
ei quod accepit ⁊c.

de interrogatoꝛiis actionibus
l. de etate.S.ex cauſa. Aluſtris domi.

. Francil.aret. in
l ſed ſi de ſua in. vj. col.ff de acqui here. reputat iſtum tex.ſngul.
ad hoc dicens ſe alias cõſuluiſſe in ciuitate Aretij cum eſſet iuue
nis ꝓſi uccedens ab inteſtato debet pꝛobare hanc negatiuã ꝙ teſta
mentũ non ſit factũ.nam hic ſi filius reſpondit ſe non eſſe heredeʒ
ab inteſtato ⁊ poſtea ꝓfertur teſtamentũ in quo erat ipſe exhere
datus ſuccurritur ſibi ex cauſa vt poſſit renocare confeſſionem ſi
tabule erant occulte ⁊ in loco remoto.quia non eſt imputandũ ſi/
bi ſi reſpondit id quod in pᷣſentiarũ nõ videbaĩ ideſt pꝛobabiliter
poterat pꝛeſumi.⁊ ſic patet ꝙ quis pᷣſumitur decedere inteſtatus
quãdo facta diligenti inquiſitõe in loco non inuenitur teſtamentũ.
hoc enim caſu pꝛeſumit inteſtatus. Et ſic vbi non eſſet facta dili
gens inquiſitio ⁊ tabule poſſent eſſe in loco non oꝛitur iſta pᷣump
tio.quod patet quia iure non ſuccurritur cõfitenti. Sed tu di⸗
ligenter aduerte circa hoc.quia ego credo hoc eſſe verũ ſi tał age
ret ⁊ ſic ſubſtineret ꝑtes actoꝛis ⁊ nõ poſſideret.Sed ſi ipſe poſſi
deret bona hereditaria vt agnatus ꝓximioꝛ defuncto ⁊ alius di/
ceret bona ad eum ſpectare ex teſtamẽto haberet iſte ꝓbare teſta
mentũ eſſe factũ vtpote fundamentũ intentõis ſue.l.ci qui dicit.ff.
de pꝛobatio.cum ſimilibꝰ.⁊ per not.per Bar.⁊ alios in.iᷣ·hoc iur
ff.de ver.obli.vbi ponitur.quãdo ⁊ quomõ negatiua vel affirma
tiua eſt fundamentũ intentõis alicuius debet pꝛobari ꝑ euʒ qui ſe
fundat in ea.⁊ per glo.in.l.imperatoꝛes.ff.de pꝛiuil credito·⁊ per
Bar. Ang.⁊ alios omẽs in.l.penult.ꝭ.docere.ff.ne quis eum qui
in ius voca. eſt vi eximat. ⁊ per Bar.inil.ſi quis cõſoꝛtiũ.C. de fa
bꝛicen.li.xi.⁊ per glo.⁊ do.Anto.in.c.quod ſicut in.xi.col.extra ð
electi⁊ per do.Abba.⁊ Jo.de imo.in.c.bone el pꝛimo eod.titu. ⁊
Paul. de caſtein ſuo conſil.v.incip.in cauſa que vertitur ⁊c: ⁊ per
do.meum Alexan. de imo.in conſil.lv.incip.in cauſa creditoꝝ ⁊c.
in quinto volumine. ⁊ in conſilio.clvj.in eodem quinto volumi/
ne incipide quodam reperto ⁊c.⁊ etiam in conſil.xxviij.in ſecun/
do volumie incip.vtrum notarius ⁊c.⁊ per Joh.de imol. in.l.ex
facto.s.penul.in pꝛima col,/ff.ad trebel.ad quos me remitto.⁊ rei

deo ad tex. de quo agimus. Cuius verba ſunt hec.

F. ex cauſa ſuccurri ei qui interrogatus reſpõdit
non dubitamus.nam ⁊ ſi quis interrogatus an
patri heres eſſet reſpondit ſe heredem eſſe mox
pꝛolato teſtamẽto inuẽtus ẽ exheredatus equiſ/
ſimũ ẽ ſuccurri ei ⁊ ita Celſus ſcribit.quod qui/
dem ⁊ alia ratõe cõtingit.qꝛ ea que poſtea emer
gunt auxilio indigent ⁊c.

Se negotiis geſtis.
G lo.in.l.ſi pupilli.s.iteʒ que

ritur. Ang. bic ⁊ etiã illuſtris do. Sranciſare.in.l.qui ſeruũ ĩ pꝛi/
ma col.ff. de acqui.here.reputãt iſtam glo.ſingul.ad hoc ꝙ lʒ ałs
mandatũ factũ ꝓcuratoꝛi extinguatur ꝓpter diſſenſus ꝓcurate

ris qui nolui: acceptare M in.c.licet de pꝛoeura.li. vj. enz ibi plene
nota/ attamẽ ſi poſtea eum penitet mandatũ ſemel extinctũ reſuſci
tatur ſi dominus iterũ expꝛeſſe cõſentiat vt bic in glo.per quaz. l.
limitat mirabiliter tex. in dicto.c. licet ᷣm pꝛefatũ do. Franc. are:
in loco pʒeallegato. Sed tu aduerte ꝓ vero ⁊ nouo intellctũ
meo iſtiꝰ glo. que non firmat hot ſi bene ⁊ ſubtiliter põderetur · ſʒa
refert opi. Bulgari qui hoc dicebat.ſed glo.non ſtat in hoc.ſʒ alio
tranſit. ⁊ etiã ſupꝛa refert opi. Jo.cum quo in dubio intelligitur
tenere quado non dicit aliud vtpote cum eo qui quaſi ſemper re/
ctius ſentit q; alij gloſatoꝛes.⁊ ita in ꝓpoſito dici poteſt vt ocula
ta fide videre potes ex verbis glo.que ſunt hec.

CNegotioꝛũ geſtoꝛũ imo mandati eſt ⁊ rati ha
bitio mãdato comparatur vt infra de regu.iuriſ
l. ſemper qui non prohibet que eſt cõtra. ſolutio
hic ratum habet negotiũ eo abſente ibi preſe ente
⁊ ideo negotioꝛũ geſtoꝛũ in pꝛimo caſu ⁊ in ſecũ
do mandati ſecũduʒ Jo. C el ibi mãdaueras
mihi vt gererem quod non ſuſcepi:ideoqʒ; indig
nabaris ⁊ tunc geſſi ⁊ tu ratũ habuiſti.⁊ iõ pꝛop/
ter pꝛimũ mandatũ agitur mandati vt ibi ſecun/
dum Bulgarũ Alij dicunt ibi ſpeciale in fideiuſ
ſione que fit in iudicio ſicut ⁊ alia multa ſpecia/
lia ſunt in iudicio.vt ſupꝛa ſi quis cautio.l.⁊ ſi
poſt tres ⁊c.

de pꝛocuratoꝛibus.
Glo. in.l. omnium in uerbo

non dantur ⁊c. Bal. hic ⁊ etiã illuſtris do. rancil areti.in.l.quã
diu la ſa in. vij col.ff. de acqui. here. reputãt iſtam glo.ſingula.ad
boc ꝙ poteſt ſtatui terminus ad agenduz in cauſa recõuentõis vt
cauſe ſimul expediãtur. Szʒ tu aduerte quia hec glo.ſi bene
⁊ ſubtiliter põderetur non loquitur in cauſis recõuentois ſed con
uentõnis tantuʒ que erant plures ⁊ a diuerſis agitate. vnde poteſt
iudex ſtatuere terminũ in quẽ omẽs expediãtur arbitrio ſuo nõ
ee vt dixi loquitur glo.in cauſa recõuentõis.Cuius verba ſunt
ec.

CNon dantur ꝛ⁊c.in verſic.vel dic quod iudex
ſtatuet tempus arbitrio ſuo infra quod termine/
tur iudicium vt infra de dam. infec.l.ſi finita in
pꝛimo reſponſo ⁊.l.qui bona in fi.⁊ infra de iu
re delibera.l.pꝛima in fine ⁊c.

de inofficioſo teſtamento.
l. mater decedens. ge de r eriinn/

l. ventre in quinta col.ff. de acquir. here. reputãt iſtum tex.cũ glo.
ſua ſingul.ad hoc ꝙ reſciſſo teſtamento ꝑ querelam aperitur via
non ſoluz venictibns ab inteſtato ſed etiã hijs qui ſunt ſcripti in
teſtamẽto vt poſſint ſuccedere ab inteſtato ſi volunt eo mõ ſuxce/
dere. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu iſtius text.
qui mibi pꝛobat vnũ quod eſt foꝛtius ꝙ etiaʒ ſi adiuiſſent ſcripti
heredes tamẽ ſi teſtamentũ poſtea reſcinditur per querelam poſ
ſunt adire ab inteſtato vt in verſ.nec eni que ex teſtamẽto adiuit
gqð putat valere ⁊c. Cuius textꝰ verba ſunt hec.

L. Mater decedens extraneũ ex dodrantc he/
redem inſtituit filiam vnã ex quadrante alteraʒ
pꝛeterijt:hec de inofficioſo egit ⁊ obtinuit:que/
ro ſcripte filie quomõ ſuccurrenduʒ eſt.reſpon/
deo filia pꝛeterita id vendicare debet quod inte
ſtata matre habitura eſſet: ita quod dici poteſt
ea que obmiſſa eſt:etiã ſi totam hereditatem ab
inteſtato petat.⁊ obtineat ſolaʒ habiturã vniuer
ſam ſucceſſionẽ quẽadmodum ſi altera obmiſiſ
ſet legitimã hereditatẽ.Sed non eſt admitten/
dum vt aduerſus ſoꝛoꝛẽ audiatur agẽdo de inof

ficioſo teſtamẽto.ꝛeterea dicenduʒ eſt nõ eſſe
ſimilem comitenti eam que ex teſtamẽto adijt. ⁊
ideo ab extraneo ſemiſſem eſſe vendicãduʒ ⁊ de
fendendum totũ ſemiſſem eſſe auferenduʒ quaſi
ſemis totus ad hanc pertineat ſecũduʒ quod nõ
in totum teſtamentũ infirmatur ſed pꝛo ꝑte inte/
ſtata efficitur licet quaſi furioſe iudiciũ eius vl/
timũ damnetur.cCeterũ ſi quis putauit filia obti
nente totũ teſtamentũ infirmari: dicendũ eſt in/
ſtitutã poſſe ab inteſtato adire hereditatem:nec
eniʒ que ex teſtamẽto adijt quod putat valere re
pudiare legitimã hereditatẽ videtur quã quidẽ
neſcit ſibi deferri eum ⁊ hij qui ſciant ius ſuum
eligentes id quod ſibi putant competere non re/
mittunt ⁊c.

de inofficioſo teſtamento.
glo.in.l.papinianus.s.quarta.

in verbo ad ſubſtitutũ ⁊c.circa mediũ.Illuſtris do. Franciſ. aret.
in. l.ventre in. xviij.col.ff.de acquir. here.reputat iſtam glo. ſingu.
ad hoc ꝗ; licet per expꝛeſſam datonez ſubſtituti vulgaris tollatur
ſuitas.vt in.l.gallus.ꝭ.⁊ quid ſi tantũ cum ibi nota. per Bar. ff.
de libe.⁊ poſtu. ⁊ per Bar.in dicto. . quarta. ⁊ per Bar. in.l. ſi fi
lius qui patri.ff. de vulg.⁊ pupil. vbi plene ꝑ omẽs. ⁊ in.l.ſi poſtu
mos.ꝭ:pꝛimo.ff.de libe.⁊ poſtu.⁊ per Bal.in.l.defunctus. C. de
legit. here. ⁊ Bal.in.l.poſt aditam.⁊ in.l.humãitatis in.vij.colũ.
C.de impub.⁊ alijs ſubſtitu.⁊ Bal.in.l.fi. C. de repu. bere.cum
multis ſimili.tamẽ ſi ſubſtitutus repudiat non tollitur ſuitas. qꝛ
cenſetur retro non fuiſſe ſubſtitutus datus ⁊ hoc quo ad effectuʒ
impediende tranſmiſſionis. non autem quo ad confirmationem
tabularũ pupillariũ vt ibi per euz bellifſime loquatũ in hoc paſſu.
licet de pꝛedictis mentõem non faciat.ſed ponit pꝛo cõſtanti. ⁊ in
hoc ego ſto cum eo.q; glo.clara eſt ⁊ non eget aliqua mea noua in
terpꝛetatõec.⁊ ideo pono eius verba que ſunt hec.

Ag ſubſtitutuʒ in verſi.ſed quid ſi ſit in pote/
ſtate. reſpondeo ſi ſubſtitutus adijt idem ⁊ ſic
deficient libertates cum a ſubſtitutõe pendeant
vt iufra de lega.pꝛimo.l.licet intentata ipſa que
rela.Si vero non adijt quia hic remãſit omnino
heres qui abſtinuit nec aliunde pendent ex gra/
duqui vitietur libertates valebunt. vt infra de

fideicõmiſ.liber.l cum quaſi..ſed ⁊ ſi quis ⁊c
Pꝛo cuius doctrine confirmatiõe addo glo.in.l.ſi mater..i.
ffde vulg. ⁊ pupil. cum ibi not.per Bal. vbi dicit vbi ſubſtitu⸗
tio efficitur caduca eo quia deficit cauſa inſtitutionis exquo filius
ei ſuꝑuixit non tollitur ſuitas ſed reintegratur · licet in hoc Jo. de
imol.⁊ etiã do.meus Alex.in.l.apud iulianũ.ꝭ.idem iulianus in
Vlti.colũ.in nona limitatõe ſua teneãt cõtrariũ. vbi dicũt idem eſ
ſe ſi ſubſtitutus repudiet. ⁊ ſic de directo dixerũt cõtra iſtam glo.
⁊ non ammaduerterũt vt videre potes. Sed ego ſto cum glo.iſta
quo ad effectũ pᷣdictuʒ impediende tranſmiſſiois non autem quo
ad confirmationẽ tabularũ pupillariũ de quo alias dixi in dcõ. 5.
idem iulianus.⁊ ideo pꝛo nũc non me extendam vlterius.

De iudiciis.

glo.in.l.ſi pretor.sS.marcellus.

De iſta glo. feci tibi ſupꝛa mentionẽ dicens eam ſingul.ſᷣm Bal.
in.l. ſi is ad quem.ff de acqui.bere.ad hoc ppoſitum ꝙ vbi iudex
tulit ſentẽtiam poteſt declarare ex qua cauſa tulit eam. de cuius
glo.intellectu dixi etiã ſuperius ⁊ videre potes.⁊ ideo non ero nũc
longioꝛ circa eius intellectũ niſi ꝙ ex poſt reperi illuſtrẽ do. Fran.
areti. in. d.l.ſi is ad quẽ tenentẽ expꝛeſſe in hoc cum Bal. ſimpli/
titer ⁊ ita intelligentẽ iſtam glo. Tamẽ ipſe ſubct vnii ꝙ hoc pꝛo
cedit in iudice oꝛdinario ⁊ ſic in eo qui poteſt interpᷣtari ſentẽtiaʒ
ſuam aliaſ autẽ non. ⁊ allegat Jo. de imo. ita limitantẽ iſtaz glo.
qui etiã intellexit iſtam glo. ꝓut inteiligũt alij omnes. Sʒ Vi dixi

4
ℳ**
Nα .
aunit A1

Guigſile ne

C
ig deg
anonn iz 8
enmt n

7ℳ*

2
td

nnn eu uis
afhera
Acesna
. 4 . . 14
erirra
irktiinenatmnen
iern

aGetuu.

WN

N

upnirainmir

e rns nn
urkinimenent
üiadeeare
vpiuee nn
ſienniri tictane⸗
nen

Lameg
inrrch⸗
inenhr
nznirnenn
Nnaiinrn
ii e

con
en nngree t iig
entni N

Pungr,

Nifcoe⸗ tethnenn

Ruloim
A Wintmng ſcnn
nrn infale

ptansgidandtngüntu
iumrraiet
Nirumi i uiſ ſtipu⸗
Ahmdſ ſoſinnoetſt nit
Arlbenns an ſihſinticetcenn
uNs nol ligninennn ſeg
Ani qubicteniſtonnin
vq tinit cindeend a
ä
Criril an i tſgtistt
annn1Xα711 ̊«
xagtmimautr A Ni ſtſin
A m⸗ mrin un iſinimeclhiefli⸗
an A as Amum bube dod

tai m lEn iinmi Anldln 4

. Pertnni mintenel
Am rnn i niini
õ

ridis

Ctaroln
binlſ e
mp ai earulm i //

Aaael naluuene⸗

vai n a ai e

&.ioeſ

pec glo. mibi non dicit hoe ſi bene ⁊ ſubtiliter põderetur. cuiꝰ ver
ba non pono cum ea ẽt ſuperius poſuerim in loco ſuo ne ideʒ re
petamus niſi ꝙ addo etiã vnũ verbũ ꝙ iudici oꝛdinario eſt licitũ
ſecũdo loco iudicare ſuꝑ eodem negotio ſi pꝛima ſentẽtia eſt nulla
ſecus eſt in delegato.l.ſi pꝛeſes cum ibi not.per Bart.C.quomõ ⁊
quãdo iudex.v per Bar. in.l.ſi vt pꝛoponis la pꝛima eo.tit.⁊ etiã
in.l. eos in pꝛin. C. de appel. ⁊ per dominos de rota in ſua declſiõe
cccxliiij. incip. dubitatur ⁊c.in nouis deciſionihus.

DHe inofficioſo teſtamento.

. De iſto tex. ſupꝛa feci tibi mentionem in
X. ſi pars hoc ope noſtro quẽ dixi ſingular.ſᷣm do.

Alex.de imo.in.l.duo iudices.ff.de re iudi.ad hoc ꝙ vbi ſentẽtia
vna eſt lata in fauoꝛẽ teſtamẽti ⁊ alia eſt lata cõtra teſtamentũ va
let ea que eſt lata pꝛo teſtamẽto niſi cõtineret expꝛeſſam iniquitatẽ
in ſe. Sed nũc addo ꝙ idem voluit illuſt. o. Sranciſ.areti.quem
ex poſt reperi in.l.ſi is ad quẽ in quĩta col.ff.e acqui.heredi.qui
etiã reputat iſtum tex.ſingulad hoc. ſubdens tamẽ ꝙ hec iniqui
tas dicitur expꝛeſſa ſi ſentẽtia lata eſſet per ſoꝛdes vel per gratiazʒ
⁊ ad hoc põderat glo.ᷣhic vt ibi per eum ad queʒ me remitto cum
alias dixerim de hoc ſupꝛa. vbi etiã poſui verba glo.iſtius. ⁊ ideo
non repeto nũc ne idem ſepius dicamus niſi ꝙ addo etiã nũc vnũ
verbum eꝙ ſentẽtia venalis eſt nulla vt in. l.venales cum ibi plene
not.C.quãdo pꝛouoca.non eſt neceſ.⁊ hoc quando pꝛecium eſſet
magnum datum iudici alias ſecus. vt eſt glo.in.c.ſtatutum.S.in/
ſuper de reſcript.li.vj.⁊ voluit Specu.in tit.de arbitr.S.quario
in pꝛin. Et vt ſcias hec ꝓcedunt ſiue pecunia detur ſiue ſit alia res
Hᷣm Bal.in.l.i C.de pena iudi.qui male iudi. Sed ego dico ibi eſ
ſe tex. de hoc in verbo pecunia ⁊c.iunctail.pecunie.ff. de ver.ſigni.
vbi appellatõe pecunie omẽs res cõtinẽtur.⁊ in.l.cogi in pꝛin.cum
ibi not. per Bar. ff. ad trebel.⁊ in.l.talis ſcriptura cum ibi not.per
eundem Bar. ff. de leg. pumo. ⁊ in.l.ij.⁊ ibi per Bal. C. de cõſtit.
pecu.⁊ in.l.quiſquis vbi per Bar. ff.de lega.iij. cum multis ſimili
bus que bꝛeuitatis cauſa obmitto.

de dolo.

Bal. in.l. elegãter.S.ſi quis poſt.ff.de con/
l. cn mate. dicti. indebi · ⁊ etiã uſns do. SFran.areti ·
in.l.ſi is ad quem in quinta col.ff. de acqui.here.reputãt iſtũ tex.
ningul.ad hoc ppoſitũ ꝙ quãdo occurrit dolus ꝑtis ⁊ iudicis nõ
eſt opus parti leſe reſtitutõe in integrũ ſed ſuccurritur actoꝛi ſi ſen
tentia eſt lata cõtra eum ex replicatõe doli vt ibi per eos ad quos
me remitto niſi ꝙ non obmitto pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo
iſtius tex.vnũ verbũ ꝙ hic neſcio videre dolum ex ꝑte iudicis ſed
ſolum ex parte litigatoꝛis vt hic in ver.falſo mihi perſuaſiſti ⁊c.
Cuius totius textus verba ſunt hec.

L. Cum a te pecuniã peterem eoqʒ nomine iudi/
cium acceptum eſt:falſo mihi perſuaſiſti tanquã
eam pecuniã ſeruo meo aut pꝛocuratoꝛi ſoluiſſe
eoqʒ noĩe conſequutus es vt conſentiente me ab
ſoluereris:querẽtibus nobis an in te iudiciũ do
li dari debeat:placuit nobis de dolo actionẽ nõ
dari.quia alio modo ſuccurri poteſt:nam ex in/
tegro agere poſſum:⁊ ſi obiciatur exceptio mihi

rei iudicate replicatione iure vti potero ⁊c.
Circa cuius ter.materiã addo vnũ verbũ ꝙ dolus etiam red
dit arbitrũ ſeu laudum latum nulluz:vt in.l.ſi in lege ⁊ ibi ꝑ bart.
ff.locati. Et idem eſt in cõtractu boneſidei vt in.l.ſi dolo.C. de re/
ſcin. vendi. ⁊ in.l.elegãter in pꝛiu:ff de dolo.⁊ voluit Bar.in. l. ſub
pꝛetextu.C. de tranſactio.⁊ Bar. in.d.l.elegãter.⁊ Bar.in.lł.iulia
nus. 5. ſi quis colludente. ff.de actio. empti. in quibus locis limitat
hoc eſſe verũ parte decepta volente.alias autẽ valet cõtractus.Et
idem voluit Bal. in. l. dolum. C. de pericu.v cõmo.rei vendi. Et
do. meus Alex. de imo. in.l.iuriſgentiũ.S. pꝛetoꝛ ait in pꝛima col.ff
de pactis. ? in. d. l.elegãter in apoſtillis ſuis ad Bar. ibi. vbi etiaz
ponit quid in matrimonio an dolus dans ei cauſaʒz vitiet illud vel
ne. in quo vltimo remiſſiue loquutꝰ eſt. Sed tu decidẽdo dicas
ꝙ non valet.nã mr̃imonia debent eſſe libera a fraude ᷣm Bald.
in. li. C. de indic. vidui. tol. ⁊ etiã debẽt eſſe libera a metu.c.venil
ens extra de ſponſali.⁊ voluit glo.in.l.i.in fi.ff de auctoꝛit.tuto.⁊
Bar. in.l.fi. ffſi quis aliq. teſta.pꝛohib. ⁊ Bal.in.l.i. Cieo.titu. ⁊
OAldra.in ſuo cõſilio.xxxv.incip.factum tale eſt quidã iohãnes ⁊c
ad quos me remitto pꝛo nũc'. Et idem ẽ inõibus diſtractibꝰ. nas

dolus vitiat eos m glo. in. l. de tutela ⁊ ibi hoe voluit Bal⸗ C. de

in integ. reſtitu. mino. ⁊ Bal.in. l. i in fi. C. quãdo li i
1 . no⸗ al. el⸗ . . quãdo lice. ab em tio.
diſce.⁊ idem voluit Bar.in. l. v ideo. ff. de condicti. furti.cuz

tis alijs ſimilibus que adducere poſſeę .
me pꝛemeret. 4 poſſem ſi non tempoꝛis anguſtia

de inofficioſo teſtamento.

l.qui repndiantis in fi. Sangimus
us mateſelanus conbononiẽſis in ſuis notabilibus dictis in nota-
bili incepien. nota regulam ꝙ in omnibus caſibus ⁊c. exclamat de

iſto tex. ad hoc ꝙ in caſibus in quibus ſentẽtia lata contra vnum

plene piudicat tercio. de quibus caſibus babetur per Innoc. in. c.
cum dilectus extra de electio.⁊ per Bar.in.l de etate.ff. de minoꝛ.
maxime in penul.col. ⁊ per Bar.in.l.ſepe ⁊ alios ibi poſt eum.ff.
de re iudica. ⁊ per Bal.in.l.ſi poſtumus. S.fi.ff de liber. ⁊ poſtu.
T3 in ſua margarita in verbo ſententia ⁊c. in quibus locis ponunt
exemplum in ſentẽtia lata ſuper etate ⁊ ſuper filiatõe vel ingenui/
tate ⁊ ſimilibus. nam nocet omnibus vt ibi per eos. Idez eſt vbi
tercius ſciuit iudiciũ ⁊ non ſe defendit. vt in.c:penulti.extra de re
iudi.⁊ voluit Inno.in.c.auditis extra de pꝛeſcripti:⁊ alij cano.ſcri
bentes in. c. cum ſuper extra de re iudi. licet de iſtis nõ faciat men
lionẽ pꝛefatus do. Matheus in loco pꝛedicto.ſʒ ſimpliciter loqua
tur ⁊ ponat hoc pꝛo cõſtanti.tamẽ hoc eſt verũ quãdo lata eſt ſen
tentia contra pᷣſentẽ, ſecus ſi contra abſentẽ etiam ꝑ cõtumaciam.
quia tunc non nocet tercio quoquomõ.⁊ quo ad terciũ fingitur in
iuſta vᷣm eum ꝑ iſtum tex.in fi. cum quo ſto.qꝛ tex. clarus eſt niſi
ꝙ addo Paul.de caſt. etiq exclamantẽ de hoc tex.⁊ idtem tenentẽ
in ſuo cõſilio.ixi.incip.ad pꝛimũ videt᷑ dictas ſoꝛoꝛes ⁊c.ad queʒ
me remitto.⁊ redeo ad tex.de quo agimus, cuius verba ſunt bec.
§· Cum contra teſtamentũ vt inofficioſum iudi/
catur teſtamenti factionẽ nõ habuiſſe defunctuſ
creditur non idem pꝛobanduʒ eſt ſi herede non
reſpõdente ſecundũ pꝛeſentem iudicatũ eſt. hoc
enim caſu non creditur ius ex ſententia iudicis
fieri.⁊ ideo libertates competunt ⁊ legata pe/
tuntur. ⁊c.

De iudiciis.

l. in omnibus. Aariſſimus do. Matheus

. 71 mateſelanus conbonõienſis in
ſuis notabilibus dictis in notabili incipie. nota ꝙ ſi quis pꝛincipali
ter ⁊c: exclamat de iſto tex.ad hoc ꝙ vbi quis pꝛincipaliter implo/
rat officiũ iudicis in quo petit aduerſariũ ſibi compelli canere vel
ſatiſdare pꝛeceptũ iudicis ſuper hoc eſt ſentẽtia diffinitiua. ⁊ ita
voluit Bar. in.l.i.S.fi.ff.de pꝛeto.ſtipul.ſecus autẽ eſt ſi inciden/
ter petatur ſᷣm eum.quod dicit facere ad multa ⁊ plus nõ dicit.
Szʒ tu aduerte ꝓ vero ⁊ nouo intellectu iſtiꝰ tex.qui nec glo.
aperit an ſit diſſinitia vel interlocutoꝛia ſentẽtia ſi bene conſidere
tur.ſed dieit ꝙ condemnatio fiet ⁊c.vnde non declarat an ſit inter
locutoꝛia vel dimmnitiua. Pꝛeterea ego potius intelligo iſtum tex.
in caſu in quo incidenter petebatur cautio vel ſatiſdatio huiuſmo
di.vt in ver.in omnibus bonefidei indicijs ⁊c. ergo pᷣſupponit iã
eſſe iudiciũ ſuper negotio pꝛincipali.⁊ ſic exquo nondũ dies vene
rat in debito pꝛincipali incidenter petebatur caueri vel ſatiſdari vt
hic in textu.Cuius tex.verba ſunt hec.

L. In omnibus bonefidei iudicijs cum nondum
dies pꝛeſtande pecunie venit ſi agat aliquis ad
interponendam cautionẽ ex iuſta cauſa condem

natio fiet ⁊c.
Uerba autem gloſe ſunt hec.

Ex iuſta cauſa que eſt in arbitrio iudicis.vt
ſupꝛa qui ſatiſda.cogan.l.ſi fideiuſſoꝛ.S.finali.
alias autem ſi non cautõʒ ſed debitum aute dieʒ
petat duplicantur indutie vt inſtitu.de exceptio.
S. hodie ⁊c.

CESFinis nouarũ interpꝛetationũ ad leges ⁊ glo/
ſas ſingulares in pꝛima parte.ff. veteris per do.
Ludouicũ bologninũ.v.i.doctoꝛem.

en 4

, 41

engrime r

r
E —
lurt A. vi 1 err
Garnin eurr
ſa atenmdwnnn

.

W 8
lnnitictnten uun
tinzdrairen vumn
Maritärii —

i i Krir

vNS

—— Frn
inetmer
WNGrate Ars
ür —
iuen Era

irntn
in mn .
tach nna nA en 4
lumninen CN
rr engate ai Wn

. 1 .
Interpretatiões noue:noui
qʒ intellectus per clariſſimũ utriuſqʒ iuris do/
ctoꝛem Equitemqʒ auratũ:ſacri palatij apoſto/
lici aduocatuʒ conſiſtoꝛialem do Ludouicũ bo/
logninũ iura ciuilia oꝛdinarie legentẽ in vetuſtiſ/
ſimo regiae ciuitatis patriae ſuae Bonõiae ſtu
dio traditi ad omnes fere leges:⁊ gloſas ſingu/
lares in ſecunda parte.ff.ueteris:cum allegatio
nibus conſilioꝛũ pꝛeſtantiſſimoꝛuʒ doctorum in
omni articulo:miro oꝛdine per euʒ cõtextis:nec
non cum pluribus iuribus ab oꝛiginalibus ffoꝝ
pandectis per eum etiã diligenti ſtudio ac fideli
ter habitis: differentibus ⁊ omnino contrarijs
tranſumptis codicibus omnibus.Anno domini
Mcccclxxxxiiij.lꝛalendis martijs.

Si certum petatur.

Ri Bald. hic in lectuf̃a
L. ro gaſti. 5 ſi tibi. antiqua reputat iſtum
tex.ſingul ⁊ foꝛte alibi non reperiri.⁊ idem cõpꝛobat ẽt do.meꝰ
Alexa.de imol.in.l.ſi vnus in pꝛin.in.vj col. in ver.quarto nota
⁊c. ff.de pactis.ad hoc ppoſitum ꝙ licet alias pactũ de nõ peten /
do non tollat ipſo iure ciuileʒ obligationẽ iam natam ſʒ ſoluz eli/
dit eam tamẽ poteſt ipſo iure impedire natiuitatem obligationis
ciuilis ⁊ actiõis eius per iſtuz tex.in ver.⁊ recte non amplius te ip
ſo iure debere ⁊c. ⁊ ita etiã tenẽt cõiter ſcribentes hic exclamãtes
de iſto tex. ad hoMt. Secd tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero meo in/
tellectu ad iſtum tex. nam iudicio meo alia eſt ratio iſtius text.qꝛ
nedum hic pactũ de non petẽdo impedit natiuitatẽ obligatõis ciſ
nilis ⁊ eius actõis.ſed etiã hic impedit natiuitatẽ obligatõis natu
ralis quod eſt foꝛtius vt ſtatim ꝓbabo ergo ⁊c. Et ratio eſt quia
eodem cõtextu hic fiebat mutuũ de.x. cum hoc vt mutuatarius
non deberet niſi nouem.vnde non erat adhuc nata aliqua obliga/
tio ciuilis nec naturalis in.x.cum nondum mutuatarius haberet
mutuũ.ſed in eodem met inſtanti ⁊ eodeʒ momẽto quo tradeba
tur mutuũ cõuentũ fuit vt nõ redderet niſi nouem de.x. ideo non
eſt mirũ ſi impeditur oꝛtus ciuilis obligatõis. ⁊ quod plus eſt oꝛ
tus naturalis obligatõis pᷣm me. Et hoc ego colligo ex iſto textu
in ver. dedero ſic.x.vt nouem debeas ⁊c. per que verba denotat
actus inſtantaneus ⁊ vnico momento celebꝛatus.⁊ ſic illud quod
erat vltra nouem cedit loco v⁊ titalo donatõis.quo caſu nulla oꝛta
eſt in eodeʒ momẽto obligatio ciuił vel naturalis.⁊ hoc ẽ quod
voluit dicere iſte tex.in dicto ver.amplius qᷓ; nouem ipſo iure nõ
debere ⁊c. nam ego capio iſta verba ipſo iure ⁊c.ideſt ciuiliter ⁊
naturaliter non debere. non autẽ ciuiliter tantũmodo.⁊ hoc mo/
do inielligẽdo iſtũ tex. magis ⁊ pinguius ſeruit nobis Iʒz alias hec
vba ipſo aliter exponani ĩ iure ideſt ſine miniſterio iudiciſ.ve l ſi .
ne ſententia vt eſt glo. not. ⁊ ibi hoc voluit etiã Bar. in.l.diubemus
9.yconomus. C. de ſacroſan.eccle. ⁊ glo.in.l.in criminali.C.de iu
riſdic.om.iudi.⁊ per Bar.in.l.meuius.ꝭ.duobus.ff.de legat.ij.⁊
Bal. in.l.ſi mater.C. de ſuis ⁊ legitti.⁊ per Bal.in.l.i.C. de ſecũ/
nupt: vbi poſuit etiꝗ de verbis ipſo facto.⁊ dicit ꝙ idem impoꝛtãt
⁊ Bal. in. l.i. ff. de his qui not. infa.⁊ per do.meũ Alex.de imola
in conſilio.xli.in vltima col.in quinto volumiĩe incip.viſis diligẽter
⁊c.ad quos me remitto ⁊ redeo ad tex.de quo agimus vbi etiam
alias legendo dixi de hoc.⁊ ideo pꝛo nũc nõ ero longioꝛ niſi ꝙ po/
no verba eius que ſunt hec.

. S. Si tibi dedero.x.ſic ut nouem debeas: ait
proculus ⁊ recte nõ amplius te ipſo iure debere
qᷓᷓ nouem.ſed ſi dedero.x.ut.xi.debeas putat ꝓ
culus amplius quã.x.condici non poſſe ⁊c.

ſi certum petatur.

ti Ri Bal. hic in lectura an
l. rogaſti. S· ſi tibi. tiqua ⁊ etiam ipſe met
Bal.in.l.qni pecuniã in fi.iufra eo.ti.⁊ ẽt do.meꝰ Alexa.ð imo.
i.leũ quiita..qui ita i.iij.col.ff.de verb· obli.reputãt iſtũ text.
ſingul ad hoc ꝓpoſitum ꝙ ybicunq; cõpetit nobis exeptio ex pa

cto incõtinenti appoſito non tenemur eam exceptõem opponere ſʒ
poteſt iudex ſupplere abſq; eo imploꝛet offici eius de c⸗ text.
intellcũ ſupꝛa pxime dixi in capitło pꝛoxie pᷣcedenti.⁊ ideo non
me extendam vlterius pꝛo nũe niſi ꝙ in hoc articulo addo modo,
glo. bar. in.l.ſi vnus..pactus ne peteret in.vij/col.⁊ Bal.ibideʒ
in. xinij.col. ⁊ do.meuʒ Alex.de imo.ibidem in vltima coluũ. vbi re
milſiue loquutus eſt.ff. oe pactis. ⁊ glo.in.l. vbi pactũ. C. de trauſ
aclio.⁊ glo.in.c.licet cauſam extra de pꝛobat.⁊. glo.in. c. exceptio ex
tra de exeeptio.⁊ do.meuʒ Alex. de imol.in ſuo cõſi: ilio. xv. in qui
la col.in pꝛimo volumie incip.ſi pꝛecedentibꝰ indicijs ⁊c.quod cõ⸗
ſilium eſt repetituz de verbo ad verbuz in o volumie in oꝛdiue
ibi ⁊ numero.xli. vitio impꝛeſſa oꝝ i⁊ hinc eſt ꝙ erratur in tabula
alias ꝑ me cõpoſita ad quattuoꝛ volumia cõſilioꝝ.qui dicũt ꝙ vbi
conſtat actoꝛẽ carere actione in iudicio debet iudex abſoluere reũ
etiã ſi non opponat. Et idẽ dico in ommibus exccptõibus intro
ductis cauſa pub ice vtilitatis. nam etiam parte non opponente
poteſt iudex ex officio opponere vt puta ſi quis fuit inquintus de
homicidio. nã ſi occiſus erat bãnitus qui poterat offendi umpune
licet inquiſitus non opponat poteſt iudex opponere ⁊ abſoluere
reum ᷣm Bar. in ſuo conſilio incip.a domino Cyno de bononia
⁊c.⁊ in alio ſuo cõſilio incip.viſis omnibus ſtatutis pᷣdictis ⁊c.
Et idem dico quãdo exceptio effet ꝓbata licet non opponat per
partem.ex quo notoꝛie conſtare poteſt iudici ex actis naz releuat
⁊ habetur pꝛo oppoſita pᷣm Bar.in.l. ij ff. de exceptio.tit.genera
li de quo poſuit etiã Bal. in. l. ſcre opoꝛiet..ſcire.ff.de excuſat.
tuto. ⁊ glo. in. d. c. licet cã de pbat.⁊ illuſtris do.Srãciſ.areti:in
ſuo cõſilio.xlviij.incip.reuocatur in dubiũvtrum ⁊c. ad quos me
remitto ⁊ redeo ad tex.de quo agimus euius verba non pono cũ
illa poſuerim in.c.pꝛoxime pcedenti vbi ea videre poteris.

Si certum petatur.

Glo. in.l. non omnis.:s.ſi pu

pillus in glo.i.in ver. ſed tu dic vc.Ludo.ro.hic ⁊ etiã do.meus
Alex.de imol.in ſecũda col.reputant iſtam.glo.ſingul.ad hoc li
cet alias periculuʒ pecunie ſit domini eius vt in.l.pignus.C. de
pigno.actio.tamẽ fallt in pecunia ſoluta per ſoluʒ pupillum quia
licet dominiũ eius ſit pupilli tamẽ ꝑiculum eſt accipiẽtis ⁊ nõ pu/
pilli ne quod eſt inductuʒ in eius fauoꝛẽ redundet in odiũ vt in.i.
quod fauoꝛe. C. de legib. eum ſimilibꝰ. de quo alias dixi legendo
bic. ⁊ ideo non me extendam niſi ꝙ addo vnũ verbũ ꝙ boc nõ eſt
mirum quin pecunia pupilli etiam multa pꝛtuilegiata eſt vt patet
ex not.per glo.⁊ Hal.in.l.ſi tutoꝛ.C.de cõi ſeruo manumiſ.⁊ glo.
⁊ Bar.in.lidem q; in fi. ff. qui potio.in pigno.habe.⁊ Bart. in.l.
curatoꝛ.C. arbitra.tut.vbi dicitur ꝙ ſi emitur res de pecunia pu
pilli habet electioncʒ an velit rem vel pecumã ſuam. ⁊ ita volo di
cere in pꝛopoſitio ⁊ plus non dico ſed pono verba glo.q̃ ſunt hec.

Intelligitur.ſ.accipientis puta quia cõſum/
pſit.unde ſi eam perdidit qui accepit non cõtin/
git liberatio pupillo ſecunduʒ Aʒo. Sed tu dic
facto eius.ſ.pupilli ſoluentis uel tenentis. nam
ad ſuperioꝛa facienda eſt relatio.eſſet enim ini/
quũ eum qui acceperit licet non habeat:nec do/
lo habere deſierit non teneri pupillo uel liberari
pupillum. ſic enim eſſet eius condictio deterioꝛ
q̃ʒ maioꝛis vbi periculum eius pecunie tranſit.
ut inſtitu.quib.mod.tolli.obli.O. item is.ꝓ ꝑꝛi/
ma opinione facit.quia dominiũ non erat tranſ⸗
latum hic quod ſecus eſt in maioꝛe.

ſi cer um petatur.
l· fi.S. ſed ſi cum ſeio. ccoz egu⸗

cõueniri niſi facta excuſſione de bonis debitoꝛis pꝛincipalis vt in
auten. pꝛeſente ⁊ in coꝛpoꝛe vnde ſumitur cum ibi plene nota. C.
de fideiuſſo.Et idem etiã eſt in bonis per terciũ poſſeſſis. naʒ nõ
poteſt ad ea deueniri niſi debitoꝛ pꝛius excutiatur vt in auten.hoc
ſi debitoꝛ.C.de pigno.⁊ non ſunt multi menſes quibus conſului
ſuper hoc in ciuitate Imole.⁊ voluit Bar.in.l. libertus.ꝭ.fi.ff. ad
municip. ⁊ Bar. in. l. decẽ poſt glo. ibi. ff.de ver. ob. ⁊ etiã Bart⸗
hie ybi alias etiam legendo dixi maxime in cinuate Serrarie pꝛio

ãno quoibi oꝛdinarie legi.ſ. Mecccclxxiij.cũ duob ſeäntib iõ
ꝓ nũc nõ me extendã. Sed dubitari cõtingit vtrũ ſuffciat facere
excuſſionẽ pꝛedictã temꝑe litis iam cõteſtate contra fideiuſſoꝛem
cõuentuz iam in iudicio. an vcro debeat pcedereante motũ iudit
cium contra eum. In quo dicas ꝙ ſufficit eam eſſe factã tpe litis
cõteſtare.⁊ ſic poteſt moueri omnino iudiciũ contra fideiuſſoꝛem
licct nonduʒ ſit facta excuſſio dũmodo temꝑe litis cõteſtate repe
riatur facta per iſtum text.quem ad hoe ppoſitũ pꝛo ſingulari al
legauit Bal. in.l.pemptoꝛias circa fi. C. ſentenreſcin.nõ poſſe. in
ver.quero fuit facta excuſſio ⁊c.⁊ poſuit etiam de hoc do.meus
Alex. ↄe imo.in.l.ſi mulier in puima ⁊ ſecunda colum. ff.ſolu.ma
tri. vbi late poſuit de intellectu iſtius tex.⁊ idem do. meus bic in
xij. col. circa fi.⁊ etiam in conſi.lxxviij.in.viij.col.in pꝛio volumĩe
incip. in cauſa ⁊ lite vertente inter bartholomeuʒ ⁊c. ⁊ in conſilio
xxxiiij.per totum in quarto volumie incip.alias conſultus ⁊c.Et
Paul. de caſ. in ↄſil.cxliij. incip.exceptõ q oꝛtł. Secd tu aduer
te pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius caſus ſingularis qui mi
hi ꝓbat totum cõtrarium eius ad quod cõiter allegatur. nã ĩmo
excuſſio contra pꝛincipalem debitoꝛẽ debet eſſe facta eo tempoꝛe
quo creditoꝛ vult incipe agere cõtra fideiuſſoꝛem non dico tempe
quo vult litem cõteſtare. ⁊ ſic debet eſſe expleta tempe inducij in
choandi. hoc expꝛeſſe ego colligo ex iſto tex. in ver.eo temge quo
iudiciñ inter me ⁊ ſeyũ acceptum eſt ⁊c.que verba denotãt iniciũ
iudicij ⁊ non tempus litis conteſtate. nam iudiciũ incipit a citatõe
vt in..fi:inſtitu.de pena teme.litig. ⁊ in.l.ſi ticius in ver.quo ad
iudiciũ acciperetur ⁊c. ſm intellectũ meũ ad illum tex.ff. de verb.
obli. cum ſimili.ergo hitc excuſſio facta erat de boms ticij debitol
ris pꝛincipalis ante iniciũ iudicij ⁊ non temꝑe litis conteſtate coni
tra ſeyum fideiuſſoꝛẽ̃.⁊ hoc modo ego intelligo iſtum tex. Cuius
verba ſunt hec.

Sed ſi cum ſeyo egero quantumcũqʒ ẽ quod
minns aticio exigere potero eo tempore quo iu/
diciuʒ inter me ⁊ ſeyum acceptum eſt: tanto mi/
nus poſtea a ticio petere poſſum ⁊c.

Hie inureiurando.
G lo.in.l.ſed et ſi poſſeſſori:

5.item ſi iurauero. Ludo.roma. in ſuo ſingulari in ver.confeſſio
el tercio dicit ꝙ licet confeſſio extraludicialis non pꝛoſit quo ad ac
tionẽ ſed ſolum quo ad ꝓbat onẽ faciendam per tex.in.l.publia.
§. fin li. ff. depoſiti ᷣm eum · ſecus eſt in cõfeſſione iudiciali.nam
iſta pꝛoducit actionẽ per iſtam glo:quã ad hoc reputat ſingularez
⁊ eam extollit ad cellos. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo in
tellectu meo iſtius glo. Circa quã pꝛio dico vnũ ꝙ Ludo.roma.
defecit in eius allegatõe. nam voluit allegare glo.in. S.ſi cũ de here
ditate in verbo pꝛobatum æc. in ver. nec enim ex ipſa ꝓbatõe na
ſcitur ⁊c.iuncto ver.ſequẽti ibi niſi cõfeſſio ⁊c. que glo.etiaʒ bene
⁊ ſubtiliter põderata cũ tex.ſuo cũ quo legi debʒ nõ ꝓbatin quo
iuramentũ iuteruenit. ⁊ hoc modo glo. intellecta cum iuramento
accedente non dicit illud ad quod allegatur ꝑ eum ⁊ per alios.nã
glo. loquitur reſpectu eſtimatõis rerũ que ſupuenerũt in hrditate
ei contra quem iam erat iuratuʒ ⁊ quo ad earũ cõſequtõeʒ . nam
pꝛout o.cit tex. hic ex ipſo iuramẽto iam erat nata actio ⁊ etiã ob
ligatio.non autẽ oꝛiturobligatio vel attio ex confeſſione iudicialii
vel extraiudiciali. Oꝛeterea circa illud quod dicit Ludo.roma.vj
delz cõfeſſionẽ extraiudicialeʒ nõ ꝓducere obligatõeʒ vel actiõzʒ ſʒ
ꝓbatõʒ male etiã dicit ꝑ tex.in.l.publia.S.fi.cum his que ibi dice
mus pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo etiã illius tex. infra depoſiti.
vbi omnino videbis. Sed ad rem noſtrã redeũdo dico nunc
ꝙ glo. non dicit hoc vt clare conſtat ex eius verbis.nam vltra pꝛo
bationẽ factam oꝛitur actio ſi ſequitur ſentẽtia vel cõfeſſio. ⁊ ſic
ſola cõfeſſio de ſe non pꝛoducit actioneʒ. Uel ſecũdo dico ꝙ
glo. iſta dum dixit niſi ſentẽtia vel confeſſio ⁊c.ſolum refertur ad
poxime dicta per ſe de infamia errogãda non autẽ ad alia verba
pᷣcedentia que ſunt hec. Pꝛobatum eſt ſubaudi ⁊ pꝛonũciatũ. nec
enim ex ipſa pꝛobatõe naſcitur. nee ex furto pꝛobato irrogatur in
famia niſi ſen:ẽtia vel confeſſio intercedat.⁊ ita cõfeſſio ⁊ pꝛobatõ
non ſunt paria xc. Uerba autem tex. ſunt hec.

¶ Si cum de hereditate inter me ⁊ te cõtrouer/

ſia ſit ⁊ iurauero hereditatem meã eſſe id conſe

qui debeo quod haberem ſi ſecundũ me de here
ditate pꝛonũciatum eſſet.et non ſoluʒ eas res re

2

ſtituere debes quas tunc poſſidebas ſed etiaʒ ſi
quas poſtea incepiſti poſſidere perindeqʒ habe
ri quod iuratum eſt atqʒ ſi pꝛobatum eſſet.⁊ id/
circo utilis actio mihi competit ⁊c.

Se iuꝛeiurando.

glo. in. l. ſed et ſi poſſeſſori.

8. fi. Bal. inel· i. C. de execut.rei iudi.in pꝛima col. ⁊ etiã do.meus
Alex:de imol. hic in penul.col allegant iſtam glo.pꝛo ſingulari ad
hoc ꝙ licet de iure cõmuui ꝓbatões ⁊ inſtrumẽta non habeãt ex
ecutõem paratam vt in.l.minoꝛ.xxv.ãnis ⁊ ibi dixi in hoc ope no/
ſtro.ff.de mino.tamẽ habent executõem paratam ſi ſequitur con
feſſio vel iuramentů iudiciale. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ no
uo intellectu iſtius glo.nam glo.non dicit hoc intelligendo eã pꝛo
ut ſupꝛa dixi in pᷣcedenti pꝛorimo capitulo referendo illa verba ni
ſi ſentẽtia vel confeſſio ⁊c ad pꝛoxima tantũ.Et poſito ꝙ referrei
rentur ad omnia loquitur ſolum de actõe ꝓducenda ex eis.ſʒ nõ
ſequitur ergo habent executõem paratam. nec glo.loquitur ð iu
ramẽto ſed de ſentẽtia ⁊ confeſſione.tamẽ hoc dictum de iuramẽ
to bene credo in ſe verum eſſe per not.per glo.⁊ Bar.in.l.i.⁊.ij.
ſupꝛa eo. vbi dicit ꝙ iuramentũ habet executõem paratã.⁊ poſuit
etiam aliquid GBar.hic de quo ipſi mentionẽ non faciũt.⁊ ꝑ Bal.
in.l.¶· C. de reb. credi.⁊ iureiura.⁊ p Ange.in.l.non erit.S.dato.in
fra eo.⁊ Jo.de imo in.l.ait pꝛetoꝛ.ꝭ.pꝛimo.ff de re iudi.?⁊ Ludo
roma.in rubꝛi.de arbitr.in vltĩa carta in repetit.ſua ad quos oẽs
me remitto. ⁊ redeo ad glo.de qua agimus cuius verba non po/
no hic cum ea ſupꝛa poſuerim in capitulo pꝛoxime pꝛecedenti vbi
videre potes.

De iureiurando.
I. ad inonen di. Bar. hic in ſecũda ſolutõe ⁊ etiaz

e do. meus Alexan. de imol.in. lita
de mũ int᷑ cia col. C. de pꝛocurat.reputãt iſtum tex.ſingul.ad hoc
pꝛopoſitũ.ᷣm tamẽ vnaʒ lectu. ꝙ licet excentio dilatoꝛia ſuperue
niens ad noticiam poſt cõcluſnm in cauſa non poſſit opponi Sm
Jo. an.in.c.generali de regu.iur.li.vj.in mercurialibus in vlti.co
lum.⁊ do. Nbha.in.c paſtoꝛalis extra de exceptio.⁊ Lud. roma.
in.l.ſi mulier diuerterit.ff. ſolu.matri.cum ſimilibus tamẽ ſecus
eſt in exceptõe pemptoꝛia. quia ſi noticia eius ſupueniſſet poſt cõ
cluſum in cauſa poteſt tunc opopni ̃m eos p iſtum tex. de quo ali
as dixi hic legendo. ⁊ ideo nõ me extendã nũc niſi addo Paul.
de caſt idem tenentẽ in.l·i.C. de re iudi. ⁊ etiã in.l.pemptoꝛias.C
ſenten. reſcin. non poſſe. Secũdo addo idem eſſe qñ poſt ſnĩaʒ
incepit cõpetere exẽplo. quia tunc etiam opponi poteſt vt in.l.ſin
autem..pꝛimo.ff. de rei vendi.⁊ in.liijj.C. de conſoꝛ.eiuſdẽ litis.
⁊ in.l.⁊ poſt rem. ꝭ.pꝛimo.ff.de tranſacti.cum ſimili. Idem dico
ſi non venit ad oppugnandaʒ ſentẽtiam ſed ad modificandem qꝛ
poteſt etiã opponi poſt ſᷣm bar.in.l.ex diuerſo.S.fi.ff.ſolu.matri.
⁊ Bar.in.l.i.C. de iur.⁊ fac.igno.⁊ in.l.nenſenius.ꝭ.fide re iudi.
de qua materia vide glo.magiſtrã in.l.tam ⁊ ſi.ff.ad macedo. ad
quam me remuto. ⁊ redeo ad tex. de quo agimus ⁊ pono verba
lex. que ſunt hec.
. admonendi autem ſumus interdum etiaʒ
poſt iuſiurandum exactum permitti conſtitutio
nibus principum cauſam agere ſi quis nona in/
ſtrumenta ſe iuveniſſe dicat:quibus nunc ſolus
uſurus ſit. Sed he conſtitutões tunc locum ba/

bere uidentur cũ aliquis abſolutus eſt a iudice.
De iureiurando.

I. finali. §. finali. Doctoꝛes hic magis com

muniter ⁊ etiam do.meus
Alex. de imo.hic poſt alios reputãt iſtum tex.ſingularẽ ad hoc ꝙ
ex iuramento defenſoꝛis oꝛitur exceptio ipſi defenſo ⁊ etiaz ei cui
quereretur ſi ipſe defenſus iuraſſet.⁊ idem eſt in re iudicata ᷣm
eos per iſtum tex. eum quibus ſto.quia tex clarns eſt ⁊ non eget
aliqua mea noua interpᷣtatõe.niſi ꝙ addo vnũ verbum ꝙ iſte tex.
loquitur non ſolum in defenſoꝛe abſentis ſed etiã pᷣſentis dĩmo
do eoꝛũ nomine iuretur, Cuius tex.verba ſunt hec.

Mläürlenete
hntiede
NNaeNirit
—æꝓ
ticinir wim un un
Urrfirichnun
WUrtiE
CNNi
MNäireeterite
ſſtuuraimaniegnan
Nifreokinn rntumn
ſtrinrN
Arrnn e
Nüi went
nudürtaN
Aininttnmm
ditsgiu

1

Uininttitai
Anirr
nnme
— ei
nmarmntn maii
i den d dn

Deimamnes

Ve

IMnoneNih knfatidnt

Mmen TMendendnl

rmir a al vnriſni die

A Mitinnalmn ſtanmn n
WAEEEIAEEiTNittef ti
DEANNAi1A.
äs
Di neneſiniſet
müm NANL ifne unt de
ü
An mi aCNNtAtti A
—
Mτιιιαπα Sacemikeri
ArmHrrrAiCAt de In.
umerumme Miin I feNn
taiX Aatuiffſunant.
NaCAsntElinsifdſtitk
=
õõ

J annnd umſmallnintin
ArdzniNGANNNII aſtone
. NNA iſcisſgun
dnſſlt gihisniſt
us hſonseſtgl⸗

Aulounnco.

asbenea

☛ don .
. v AAN
mnininni. nmmn i
. 7. iſmn kſin i⸗
αα eend nitlc
n risſt1 hnlil

Sed ⁊ ſi actoꝛe deferente defenſoꝛ abſentis vel
pꝛeſentis iurauerit eum queʒ defendit dare non
opoꝛtere:cxceptio iuriſiurandi ei cuius nomine
iuratum eſt dari debet. Eadem ratio eſt ſi fide/
iuſſoris defenſoꝛ iurauerit.reo enim datur exce/
ptio.iĩdem ſi reus iurauerit fideiuſſoꝛ tutus ſit.
quia ⁊ res iudicata ſecunduʒ alterutrũ eoꝛuʒ al/
teri pꝛoficiet.

Se condictione ob cauſam.

. in vbo neceſſe
cro tex· Cõmuniter ſeribentes hic ⁊ etiã do.meus Alex.ð imola
hic in. xix. col.in pꝛin. ⁊ etiaʒ in.l.ſi cõuenerit in pꝛima col.ff. de iu
riſdic.om.iudi.⁊ Jo.de imol. in. l. ij. . ſed 1 ſi quis.ff.de donat.ii
tu. generali vbi late diſputat de intelleetu iſtius glo. ⁊ finaliter to/
tus vt ita dixerim mundus allegauit iſtam glo. pꝛo ſingulari ad
hoc ꝙ licet pmittens factũ non poſſit regulariter cõpelli pᷣciſe ad
illud.ſed ſoluẽdo intereſſe liberatur vt in.l.ſi quis ab alio in fi. fl.
de re iudi.⁊ in.l.ſtipulatões non diuidũtur in.S.fi.ff.de verb. obl.
⁊ in.l.ij.S.pꝛimo cumvtrobiq; plene not. vbi alias legendo dixi. f
eo.titu. attamen pmittens factuʒ cũ iuramẽto poteſt pᷣciſe cõpelli
ad illud. nec poteſt ſoluẽdo intereſſe ſe liberare. ⁊ idẽ pꝛobat tex.
in.c.fi.extra ne pꝛelati vices ſuas quem tex. ad hoc not.ibi domi.
Anto.⁊ etiã do.Anto.in.c.veniẽs extra de iureiura.ad quos om
nes me remitto.⁊ redeo ad glo.de qua agimue. Circa quã ad
uerte rogo. quia ego do tibi verũ ⁊ nouũ intellectũ ad eam ſi beñ
⁊ ſubtiliter eam ponderabis pꝛout egofeci· nam pꝛimo iſte tex. ⁊
minus etiã glo. nõ loquũtur de neceſſitate cauſata a iuramento
quod pꝛobo ex ipſo tex. iuncto ſecũdo exemplo hic poſito in textu
in verſi.vel ſumptus qui neceſſarij fuerint ad pꝛofectionẽ feceris
⁊c. vt boc exemplum cõueniat cum pꝛecedenti exemplo in ver. ita
tamen rem cõpoſueris vt pꝛoficiſci neceſſe habeas ⁊c.nam bec ne
ceſſitas non cauſatur aliquo mõ ex iuramẽto nec a virtute iura/
mẽti.ſʒ ex eo qꝛ iſte cõpoſuerat ⁊ oꝛdinauerat res ⁊ bona ſua vt
iam eſſet ei neceſſitas eundi capuam non autẽ ea verba compoſu
eris ⁊c.intelligi poſſunt nec debent cum aduerſario cum iuramẽ
lo vel ſine.ſed bec compoſtio capitur hic pꝛo oꝛdinatõe ſeu execu
tõe de bonis ſuis itinerare debentis. ſicut etiã capitur hoc verbuʒ
in.l.ſi ita fuerit relicta libertas in fine pꝛincipij.ff.de manumil.te/⸗
ſtamen.in verbo cõponẽda ⁊c.cum glo. ſua que dixit ideſt exequẽ
ca vc. ⁊ ita capitur hic in iſto tex. vbi non eſt babenda cõſideratis
de iuramẽto nec de compoſitõe facta cũ aduerſario ſed de oꝛdi/
natione facta a ſeipſo de bonis ſuis volendo ire capuã.⁊ hoc mo⸗/
do ego intelligo iſtum tex. ? in cõſequentiaʒ hanc glo. ⁊ ſic intellij
gendo nõ bene loquuta eſt glo. quã glo. etiã rephendit Joban. de
imol.in..l.ij..ſed ⁊ ſi quis.de donatio. alia tñ rõe videlʒ qꝛiſto
iure non erat introductũ iuramentn extraiudiciate. ſed plus mi⸗/
hi placet ratio fundata in ipſo tex.qui cõſiderat compoſitionem ſa
ctam a ſe non cum aduerſario nec iuramentũ aliquod interpoli
tum fuit pꝛout ſonãt verba text.que ſunt bec. Et paius ponam
tex. verba ⁊ poſtea glo.

T.ſi pecuniam ideo acceperis ut capuam eas de
inde tibi parato ad pꝛoficiſcenduʒ condictio tẽ/
poris vel valitudinis impedimento fuerit quo/
minus pꝓficiſcereris an condici poſſit videndũ
eſt:⁊ cum per te nõ ſteterit:poteſt dici repetitõʒ
ceſſare.Sed cum liceat penitere ei qui dedit p
culdubio repetetur id quod datum eſt niſi forte
interſit tua non accepiſſe ob hanc cauſam pecu/
niam. nam ſiita res ſe habeat: ut licet nondum
profectus ſis:ita tamẽ res cõpoſueris:vt neceſ
ſe habeas proficiſci: vel ſumptus qui neceſſa/
rij fuerint ad profectionẽ iam feciſti ⁊c.
Uerba autem glo. ſunt hec neceſſe bẽas vt quia iuraſti ⁊c.

De condictione ob cauſam.

glo. l. qui ſe debere. Ramen
imola in.l. ſi quis eum aliter in ſecũda col.ff.de verb. obli. allegat
iſtã glo. p ſingul. ad hoc ꝙ exceptio doli que oꝛit̃ ex dolo nõ im
terueniente a pꝛincipio temꝑe contractus non dicitur odioſa.⁊ iõ
non impedit repetitõem per condictõez indebiti de quo alias dixi
in. d. l.ſi quis cũ aliter poſt pꝛefatũ dñũm meũ ⁊ ideo non me cxtẽ
daʒ circa hoc: niſi ꝙ alias ibi per me dictis addo Ange. in. l. ij in
ſecũda col. C. de reſcin. vendi. vbi dixit ibi glo. eſſe in termis: que
ſenſit non debere dari repetitõeʒ vbi etiã aliquid poſuit Saly. cõt
bonoiẽſis de hoc. v⁊ etiã Jo. de imo ·in. c. c dilecti extra de einpt.
⁊ vẽdi.in pe.x vlti col.ad quos me remitto. niſi ꝙ ego nũc addo
Vnũ ver bu pꝛo intellectu iſtius text. nam imo dolus interuẽit ab
inicio in ipſo contractu ⁊ tempe cõtractus vt hic in ver. ſed doli ex
ceptiõe ſe iueri potuiſſet ⁊c.que verba ſonãt de tempꝑe cõtractus.
non autem ex poſt. ⁊ ſic intelligendo non diceret verum glo. fun⸗
data ſuper hoc textu tamen cogitabis. Et redeo ad gl, de qua
agimus cuuus verba ſunt bec.

Quã pro quamuis etc. in ver.maxime hoc dixi
quia ſi verus eſſet debitor non videtur excepti⸗
onem doli locum habere.nam in hac promiſſio
ne tacita fuit condictio ſi matrimoniũ ſequatur
vt infra de iure dot.l.ſtipulatio igitur ea ceſſan/
te ipᷣo iure ex ſtipulatu agi non poteſt. male ergo
dicit poſſe eum ſe tueri exceptione doli. Sʒ dic
bic actum fuit ne ineſſet illa condictio. Ael dic
quod exceptio doli ideſt in factum uel intentõis
nam quelibet exceptio dicitur doli etc.

De condictione indebiti.

lI. cum is.s.ſi mulier. be er dome⸗

natur · in.iij.col.ff.de cõdi ob cau. reputãt iſtũ ter. ſing. ad boc ꝙ
licet pꝛomittens aliquid tanqᷓ; debitũ cuz non eſſet debitũ babeat
tondictionẽ indebiti vt in.d.l.ſi donaturus in pꝛin. tamẽ hoc fal/
lit in iſto caſu ſingulari. tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo in
te lectu meo ad iſtuʒ tex. ⁊ ad.d.lſi donaturus que mibil habent
coe inuicem. ⁊ vna non põt eſſe limitatio alterius cum loquantur
in penilus diuerſis termimis. nam pꝛimo in.d. liſi donaturue nup
tie nõ fuerũt ſequute pꝛopter quas fuit facta pꝓmiſſio ⁊ ſolutio.⁊
ideo competit repetitio pᷣm ⁊ pꝛout dicit ibi in tex.aliqñ a ſponſa
TD aliquãdo ab ipſo donãte. Sed in dicto.ꝭ. ſi mulier nuptie vere
ſequute fuerũt ⁊ durabat edpuc. ⁊ cauſa finalis ſoꝛtita eſt effctm̃
ſed mulier credidit ſe obligatã ad dotẽ vel foꝛte ad maioꝛeʒ cum
non eſſet deditq; eam viro. ⁊ dicitur ꝙ, non repetit vt in verſi. quic
quid dotis nomine æc.itaq; iſti ſunt diuerſi termini. nam alia ra
nio eſt ibi ⁊ alia ralio eſt in tex. iſto. Quoꝝ iunii verba ſunt hec.
Et primo.l.ſi donaturus mulieri iuſ ſu eius
ſponſo nũerauit: nec nuptie ſequute ſunt:mulier
condicet pecuniã.Sed ſi ego cõtraxi cum ſpon/
ſo et pecuniã in hoc dedi:vt ſi nuptie ſequute eſ
ſent mulieri dos acquireretur. ſed ſi ſequute nõ
eſſent mihi redderetur quaſi ob rem datur:et re

non ſecuta ego a ſponſo cõdicam etc.
Uerba autem.d.l.cum is.ꝭ.ſi mulier ſunt hec.
5§· Si mulier in ea opiniõe ſit vt credat ſe p do
te obligatam quicquid dotis nomĩe dederit nõ
repetit.ſublata enĩ falſa opiniõe rclinquitur pie
tatis cauſa:ex qua ſolutũ repeti non poterit ete

SDe condictione indebiti.

Cauſsa reſtitutõis minoꝛſ.xxv.ãnis
lI. finali. §. fi. E młtũ pꝛinilegiata a iure Fane
P totũ.ſſ.de mĩo.⁊ dixi ſupꝛa aliquid ĩ tit de mio. adeo ꝙ lõgiſſi
mũ eſſet ⁊ magis laboꝛoſum q; ſubtile enarrare cauſe reſtitntõis
bymodi pꝛiuillegi. Alttn ſciae ymu quod eſt cõtra fauoꝛez ⁊
piuilegiũ iſtaꝝ cauſarũ reſtitutõis in integrii.nam in 63 nen põt

iudex aliquid facefe ex ſuo offcio tex.eſt in. d.l.fi..fi. quẽ ad ho
nꝛo ſingulani allegat Bal. in. lefi. in vitima col. C. quãdo pꝛouoca.
non eſt neceſ. Secd tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellcũ meo
ad iſtuz caſuʒ qui hoc non ꝓbat ſi bene ⁊ ſubtiliter põderetur.naʒ
hic exactũ fuerat aliquãtuluʒ vſuraꝝ p ereditoꝛẽ ab ipſo mĩoꝛe.
vnde non eſt mirũ ſi eius heredi non ſuccurritur circa repetitões
iſtius modici ſoluti pꝛo vſuris vt hic dicitur in tex. nam ſi etiam
boc petitum fmiſſet non reſtituiſſet pꝛeſes puincie in integrum in
hoc modico vſurarũ exoꝛto.⁊ tanto magis hoc pꝛocedit cum ni
bil fuerat tractatũ de vſuris quod ego intelligo non per iudicem ·
ſed inter ipſas partes in iudicio exiſtentes. ⁊ ſic iſta verba reſpici
unt pꝑtes. ⁊ verba ſequentia poſtea reſpiciũt iudicem ibi aut ab eo
pꝛonunciatuʒ eſt ⁊c.⁊ per cõſequẽs iſte tex.nullo mõ pꝛobat hoc.
bene ponderando eũ. Quinimo addo Jo.an.inc.cũ veniſſent
extra de in integ.reſtitu.⁊ Ludo.roma.inſuo ſingulari incip.ofñ
cium ⁊c. dicentes ꝙ imo reſtitutio poteſt cõcedi mioꝛi.xxv.annis
per iudicẽ etiã non petita ⁊ ſic ex officio ſuo quod eſt not.i· Plus
dico ꝙ ipſa reſtitutio eſt merũ officiũ iudicis ⁊ non actio.vt ẽ tex.
in.l.ſi minoꝛ in pꝛin. ⁊ hoc ibi voluit Bar. fl. de mino. ⁊ Bart. in
lin cauſe la ſa eo.tit.ad quẽ me remitto. ⁊ redeo ad text.de quo
agimus cuius verba ſunt hec.

L·¶ Lutius ticius gaio ſeio minoꝛi.xxv.ãnis pe/
cuniaʒ certam tradidit ⁊ ab eo aliquantuluʒ vſu
rarum accepit:⁊ gaij ſeij minoꝛis heres aduer/
ſus publiuʒ meuiũ a pꝛeſide ꝓuincie in integruʒ
reſtitutus eſt ne debitum hereditariũ ſolueret et
nequaqᷓʒ de vſuris eiuſdem ſoꝛtis quas Seius
mioꝛ xxv.annis repetẽdis tractatuʒ ẽ apud pꝛe/
ſidem prouincie aut ab eo eſt pnunciatũ.quero
an vſuras q̃s gaius mĩoꝛ.xxv.annis ſoluit quo/
ad viueret creditoꝛi: heres eius repetere poſſit
NReſpõdeo ſecũduʒ ea que pꝓponerẽtur condici
id quod nomine vſurarũ ſoluiſſet nõ poſſe ⁊c.

de condictione indebiti.

& E Bal. in.l. in his.ð.mãci
G lo in. l. fi . § fi. pia. ff. ſolut. matrimonio
dicit iſtam glo.ſoꝛe ſingul. ⁊ ponit vnũ verbũ ſingulare ꝙ diſpoſi
tio circa pꝛincipale extenditur ad acceſſoꝛiũ vt ſumt vſure ad ſĩoꝛtẽ
⁊ ẽ glo.in ver.non poſſe ⁊c.cũ qua glo.ſto ſimpliciter ſaluis tamẽ
infra dicendis quia clara eſt ⁊ non eget aliqua mea noua interpᷣta
tione niſi ꝙ pꝛo hoc facit tex.not. in.l.heres meus. 5. fi. ff. de legat.
iij. vbi dieitur ꝙ pꝛincipale trahit ad ſe acceſſoꝛiũ.⁊ attendir̃ pꝛin/
cipale ſemper etiam ſi acceſſoꝛiũ eſſet maioꝛis valoꝛis.vt in.l.ſi in
emptione in pꝛin. ⁊ hoc ibi not. Bar.ff. de cõtrahen. empt. cum ſi/
milibus que bꝛeuitatis cauſa omitto. ⁊ redeo ad glo.de qua agii
mus. Cuius verba ſunt bec.

Non poſſe niſi reſtituatur ſed nec hoc mo/
do videtur poſſe fieri vt.C. depoſiti. l. iiij. põt
tamẽ dici contra quod hic in petitione reſtitutio
nis officiũ nulli actioni ſeruit ſed ibi ſic.vnde ea
ibi ſublata tollitur officiũ hic autẽ reſtitutio pꝛĩ/
cipaliter tam ad ſortẽ q̃ᷓ; ad vſuras poꝛrigitur.
vt ſupꝛa de pꝛocutato.l.non ſolum..eſt ⁊ caſus
Aʒo. ſed iure cõmuni videtur repetitio cũ nõ ſit
pꝛohibitum ut infra de cõpenſa.l.quod in diem
5§. ſi rationem que eſt contra. Solutio ibi loqui
mur in debito hec autẽ non debentur debitoꝛi ni
ſi pꝛius petat reſtitutionem vt dixi. Itẽ cũ ſoꝛs
quod eſt principale ſit caſſata ⁊ redierit ad non
cãm ergo ⁊ vſure ⁊ ſic non repetũtur.vt infra ti.
prio l.fi.que ẽ cõtra.ſol.ante reſtitutiõʒ erãt de
bite: nec ꝑ reſtitutionẽ in ſorte date facte ſunt i
debite.q; ſingulare ius reſtitutõis non porrigi
tur vltra qᷓʒ iudiciũ reſtitutõis tractatum eſt ⁊c.
Sed tñ ad vnũ aduerte tu q; cũ reuerẽtia glo.⁊ Bal. non in/⸗

teflexerũt iſtum tex. nam ideo vſute nõ poſſunt peti hic. qꝛ parue
vſure exacte fuerũt vt in verbo aliquãtuluʒ ⁊c. ⁊ hec eſt vera ra⸗
tio iſtius tex.non autẽ eſt ꝙ de eis non fuiſſet tractatũ vel pꝛonũ/
ciatum.nam ſi fuiſſent magne impoꝛtantie non fuiſſent obmiſſe.
Et caſu quo fuiſſent obmiſſe potuiſſent adhuc peti. ſʒ vyt dixi v is
ſtat in hoc ꝙ tenues erant vſure vt in dicto verſi.aliquãtuluʒ vſu
rarũ ab eo accepit ⁊c. nas cũ creditoꝛ ipſe perdat totã pecuniã mu
tuatam minoꝛi lex cõpenſauit vſuras illas modicas ⁊ nõ curauit
in hoc ſuccurrere mineni vel eius heredi. ⁊ hoc mõ ego intelligo
iſtum tex. vt ſupꝛa dixi. cuius verba poſui in capitulo pꝛoximo.

de inureiurando.

l·ex duobus. S. ergo ſi quis co

lonus. Alluſtris do. rãciſ.areti. in.l.naturaliter. 9. nihil cõmũe

in.xi.⁊ etiã in.xiiij.colũ.ff.de acquir.poſſeſ.reputat iſtuʒ tex.ſiug.

ad hoc ꝙ vbi reus negauit ſemel aliquid in vno iudicio ⁊ poſtea
in alio velit fateri ad ſuũ cõmoduʒ nõ põt qꝛ pᷣſumit calũnioſa 2
feſſio ⁊ ẽt ad hoc ꝙ fideiuſſoꝛ qui iurauit ſe nõ debere nõ põt in
alia inſtãtia declarare dictũ ſuũ ex qua cauſa iurauerit ſe non de/
bere.de quo alias dixi in repetit.mea ad tex. in dicto.ꝭ.nihil com
mune. ⁊ ideo nõ me extendaʒ nũc vlterius in hoc niſi ꝙ pono ver
ba terx.que ſunt hec.

S. Ergo ſi quis colonus cum quo foꝛte propter
ſucciſas arbores agebatur ex locato ſi iurauerit
ſe non ſuccidiſſe ſiue ex lege tabularum de arbo
ribus ſucciſis ſiue interdicto quod vi aut clam.
poſtea cõueniatur per exceptionẽ iuriſiurãdi de
fendi poterit ⁊c.

de condictione triticaria.
Glo.· in.l.in hac. Sal in. ſ qui in tit qui

ſucceſ.teneã.in vſib.feud.
el.iji⁊ Ludo.roma.in rubꝛi.de arbitr.circa fi.in repeti.ſua ſolem
ni. ⁊ etiã do.meus Alex.de imo.in.l.qui rome.ꝭ.duo fratres in.x
col.ff.de ver. obli.reputãt glo.iſtam ſing. ad hoc ppoſitum ꝙ in⸗
ſta cauſa litigandi excuſat ab interitu ſpẽi de quo alias dixi in dcõ
S.duo fratres ideo pꝛo nũc longioꝛ non ero.ſed remitto me ad di
cta per me ibi poſt pꝛefatũ do.meũ niſi ꝙ nunc pono verba gloſe
que ſatis longa eſt ¶ Que ſunt hec. . .
Sed ponã ſolum ea que faciũt ad rẽ noſtrã
ne fruſtra occupemus mẽbranas More ⁊c.
in uerſi.ſecus ſi adhibeatur ex parte actoris qꝛ
purgatur moꝛa ⁊ de interitu non tenetur vt infra

de ver.oblig.l.ſi ſeruũ.õ.ſequitur ⁊c.
de eo quod certo loco.

l. non utiqʒ. S. et iulianus ſcri

bit. Do. Angeiin.l.ſi marito.ꝭ.fi.ff ſolu.matri.⁊ etiam do.meus
Alex. de imola hic in apoſtil.ſuis ad Bar. reputãt iſtũ ter. ſingul.
ad hoc ꝙ licet regulariter acceſſoꝛiũ quod petitur ſolo officio iu/
dicis extincto pꝛincipali non duret in.liiij. C. depoſiti. tamẽ fal
lit in caſu iſto ſingulari.Et ratio eſt ſᷣm eos ne debitoꝛ locupleteĩr
cum iactura aliena non interueniẽte facto creditoꝛis. Sed tu
aduerte ꝓ nouo ⁊ vo intellctũ meo iſtiꝰ text. quẽ ego alio modo
intelligo.nam alia rõ eſt iudicio meo.quia nõ erat hic extinciũ pꝛĩ
cipale.nam ſoluta fuit quãtitas alibi q;ᷓ debebat. ex qua ſolutione
ſtatim natuzʒ ⁊ cauſatũ fuit illud iutereſſe quod ante non erat.vn/
de iſtud intereſſe poteſt peni vtpote cauſatuz ab illa non ſolurione
debito loco fetã pꝛout fieri debebat quod pꝛius non erat in eſſe. ⁊
ideo non eſt mirũ ſi non extinguitur. nam non eſt nec ſtat hic vt ac
ceſſoꝛiũ ſʒ vt de ꝑſe ⁊ vt nouiter cauſatuʒ ex ea nõ ſolutõe debito
loco pꝛout fuit pꝛomiſſio facta.⁊ hoc modo ego intelligo iſtũ text.
cuius verba ſunt hec.

§· Iteʒ iulianus tractat an is qui epheſi ſibi aut
ticio dari ſtipulatus eſt:ſi alibi ticio ſoluatur ni
hilominus poſſet intẽdere ſibi dari opoꝛtere.et

Aroiunnen unn
alirmiitiks 2
Eerimunirerunn
ickiiciatee
Wrentri
NNNidnde
NüNt
NhiluIARe
Pintcur Ac
Nlre vertn,
periX

nisüchlnie
mntgann⸗
NAH —

audrg cita zini ei
Dõl uſtcl nuit ſe ni linci

5

etee nen eindd
”ss
* hſmtiraime

i As anglofue in
tii rereuofiini⸗
* hkin tbllnmncent
e hleltinein.

iwentt. Meungtoniinſiricig

NoNäctonetineni

4

Pinlinbe uugu
estmin ſſel
lan wun aiu mirqufiinri uſin

rn an i ulm i whr nſimn i,
tmrd urmiiimn r oti iinn;
mugi lninnmne,h ſenitonet⸗
e rini nainignmr o edage
bngdt Qnſunbe.
4wii ſolmtrgtefncütadriroſti
mcennsihtens Whore⸗
eos uchiheanr ront anis
urntdinminnntarrifte

1 oblgllni anar
Ccooceroloco.
n nicz Minns ſgi

ito Nnren en oſtie
enre uakamigir e

nfnn mnurdlil iumi
erun Etietfne Wlng
itiennmni iennnunn 9
rſe Imii tn lcplin⸗
anidunnut ien i
iauli 7 oanltſangi
lal J

dn ict
1ans uin nile n
u⸗ ſialbie ien
cinimſni
nis

almmmſtügol ein ſfeu

iulia. ſcribit liberatõz nõ cõtigiſſe. at qʒ iõ poſſe

ti quod intereſt marcellus ãt ⁊ alias tractat
⁊ apud iulianuʒ notat poſſe dici.⁊ ſi mihi alibi
ſolueretur liberatõʒ cõtigiſſe quãuis inuitus ac

cipe non cogar plane ſi nõ cõtingit liberatio di/
cenduʒ ait ſupeſſe petitionẽ integre ſumme queʒ

admoduʒ ſi quis inſulam alibi feciſſet q; vbi ꝓ
miſerat in nibilum liberaretur. Sed mihi vide
tur ſumme diſtare ſolutõ a fabꝛica inſule.⁊ ideo
quod intereſt ſolum repetendum ⁊c.

De conſtituta pecunia.

l.quia autem.sS. ſed et ſi quis.

Scias ꝗ⸗ vbicunq; ego ſum tibi obligatus ad aliquid dãduʒ
ſipꝛomitto alium daturũ vei facturũ pꝛo me intelligitur ꝙ omni
no faciam ⁊ curabo ꝙ ille pꝛo me tibi dabit vel faciet. tex. eſt in. d
l. quia autẽ. 5. ſed ⁊ ſi quis.quem ad hoc pꝛopoſitũ pꝛo ſingulari
allegat Bal in rubꝛi. C. de conſtit. pecu. in vltima col. ? illuſ. Frã.
areti. in.l.ſi ita ſtipulatus.ꝭ.poſſum in ſecũda col.ff.de verb.obli.
Sed tu dicas ꝙ idem voluit etiã Ang.⁊ Jo.de imo.in.l.inter
ſtipulantẽ in pꝛin.ff.de ver. obli.vbi alias legendo dixi poſt eos.⁊
idem voluit ẽt do. meus Alex.de imo.in.l.ſtipulatio iſta in pꝛi ·in
ſecunda col.ff. de ver. obli. Tamẽ intellige tu hoc eſſe · verum
ſi pꝛomitto alium facturũ pꝛo me. ſecus ſi pꝛomitto aliũ facturuzʒ
quid etiã pꝛo alio.tex.eſt in.l.eum qui.ꝭ.ſed ⁊ ſi quis in ver. non
pꝛo ſe ſed pꝛo alio ⁊c. eo.ti.De cuius tex. intellectu ſatis dubitauit
Jo. de imo. in. d. leĩter ſtipulãtẽ vbi ẽt alias poſt eos legẽdo dixi
Y ideo pꝛo nũc longioꝛ non ero niſi ꝙ pꝛo intelligentia vera dictoꝝ
iunũ addo vnũ verbũ ꝙ pꝛomiſſio facta alicui in ſponſalibus in/
telligitur facta vt quis ꝓmittere videatur ſe facturũ ⁊ cauturum
Fm Bal.in.l.fi.C. de ſponſa.⁊ Bal.in.l.fi.C. de non nume.pecu.
Igdem dico in omnibus alijs ſpũalibus vel ſapiẽtibus ſpũaii
tatem ᷣm do. Anto.⁊ do. Abba.in.c.litteras extra de ſponſali.de
qua materia vide etiã not.per Bal.in rubꝛic.C. de conſtitu. pecu.
vbi dixit ꝙ cõſtituẽs aliũ ſoluturũ pꝛo ſe intelligitur ꝓmittere ſe
facturũ ⁊c.ad quẽ me remitto ⁊ redeo ad iſtos tex.de quibꝰ agi/
mus quoꝛum verba ſnnt hec.

CSed ⁊ ſi quis certam perſonam fideiuſſuruʒ
pꝛo ſe conſtituit nihilominus tenebitur vt pom/
ponius ait.Quid tamẽ ſi ea perſona nolit fideiu
bere:puto eum teneri qui conſtituit niſi aliud ac
tum ſit ⁊c.
AUeer ba autem dicti. 5. ſed ſi quis ſunt hec.
S. Sed ſi quis conſtituerit alium ſoluturũ nõ ꝓ
ſe ſedpꝛo alio non tenetur. ita Pomponius ſtri

bit libꝛo. viij. vc.

de conſtituta pecunia.

L.quidam . Ludo.roma.in ſuo ſingulari in ver.

bo confeſſio ⁊c. el ſeptimo dicit ꝙ lz
ałs confeſſio ſimpliciter facta a tercio qui nõ eſt admintſtratoꝛ me
us de aliquo debito in piudiciũ meũ.non pꝛobet contra me ſʒ bñ
obligat confitentẽ per tex. in. d.l.quidaʒ quẽ ad boc ipſe reputat
ſing. ⁊ idẽ etiã tʒ Bal. in.l. ſi quãdo. C. eo· tit. tamẽ cõfeſſio fctã
ab adminiſtratoꝛe meo non obligat me.ſed bene inducit pbatõezs
contra me. allegat text.in.l.ptblia. 9. fi. ff. depoſiti. ed tu
aduerte pꝛo vero ⁊ nouo meo intellectu iſtius ⁊ etiã illius tex. in
quo cum reuerentia iſti patres vehemẽter.decipiũtur.quia tex · in
l.l.vnblia. . i. non loquit̃ in adminiſtratoꝛe ſed in vero debitor
pꝛincipali cõfitente. vnde non facit ad pꝛopoſitũ. De cuius ſaſ
mentex. vero ⁊ nouo intellectu ſatis diximus in capitulis pxime
ſequẽtibus infra ideo non dico nunc. ſed ſoluz in qõe mõ pꝛopoſi
lta dico ꝙ confeſſio adminiſtratoꝛis in caſibus in quibꝰ pꝛobat cõ
tra me dominũ ver etiã in eiſdeʒ caſibus obligat me. nã fruſtra
daretur pꝛobatio ſi non cederetur etiã obligatio. de qua mate
ria ⁊ maxime de confeſſione ꝓcuratoꝛis an noceat domino vide
not, per Bal in. l ij. ff. ſi ert. peta. ⁊ Bal. in auten. hoc ius poꝛre

tti in quinta col. C. de ſacroſa.eccl. v p Bar. in. l. certum. d. ſed an
ipſoo.ff. ve cõfeſſis in. ver.pꝛimo cum ſequen. v Oldra. in conũil⸗
ſtnnuig nocen 6Binl cunq; mandati eſt æc. ad quos me remit/
o. reuertoꝛ ad ꝓpoſitã materiã in tex.de i i
verbe ſun Pec⸗ x.de quo agimus. Cuius
1 Quidam ad creditoꝛẽ litteras huiuſmodi fe
cit.x.que lutius ticius ex archa tua mutuo ac-/
ceperat ſalua rõe vſurarũ nomine penes me ha/
bes. Reſpõdeo ſecũduʒ ea que pꝛoponerẽtur ac

tione de conſtituta pecunia eum teneri ⁊c.

de conſtituta pecunia.

Secunduz cões cõcluſiones vbicuncq; con
l. nidam feſſio facta ẽ ab aliquo ſup debtoe nö

poteſt opari obligatõeʒ ſaltẽ opatur pꝛobationẽ vt in.ſipublia. .
fi. ff. depoſiti. De cuius tex. vero ⁊ nouo meo intellectu infra dice
mus late in loco ſuo quãdo tractabimus de illo tex.⁊ ideo ꝓ nũe
longioꝛ non ero ne idem ſepius repetamus: niſt q; poſita illa com/
muni opinione pꝛo vera que nunquã mihi placuit nec eſt vera vt
ibi in dicto.ꝭ.fi. videbis apertiſſime. dico nũc ꝙ vbi cõfeſſio ſuper
aliquo debito non poteſt opari etiã pꝛobatõem ſaltẽ opatur con/
ſtitutũ.caſus eſt in.l.quidam.ff.de conſti.pecu.quem tex.ad hoe
pꝛopoſitũ pꝛo ſingulari ⁊ menti tenẽdo allegat HBal. in autenti. ſi
quãdo circa fi.eo.ti.in ver.ego heri dixi tibi ꝛc. Sed tu dicas
pꝛo vero ⁊ nouo meo intellectu iſtius tex ꝙ ĩmo illa cõfeſſio ope/
ratur pꝛobationẽ hic ⁊ etia obligationẽ vt in ver.actionẽ de con/
ſtitu. pecu.⁊c.vbi tex. inducit omnimodaʒ ꝓbatõeʒ. nam alias ille
creditoꝛ non poſſet agere niſi daremus ꝓbatõem ⁊ obligationem
reſultare ex illa confeſſione de qua ibi dicitur cuius filia eſt ipſa
aclio vt in.l.licet.S.ea obligatio.ff.de pꝛocurat. vnde iſte tex.indu
tit omnino ꝓbationẽ contra cõfitentẽ qua confeſſione nulla ẽ ma
ioꝛ pꝛobatio vt in.c.per tuas de pꝛobatio.cum ibi not.⁊ hoc habu
it pꝛo conſtanti ⁊ abſoluto iſte tex.ſubtiliter ⁊ bene ponderatꝰ.Cu
ius verba ſunt hec.

L. Quidam ad creditoꝛẽ litteras huiuſmodi fe
cit.x.que lutius ticius ex archa tua mutuo acce
perat ſalua ratõe vſurarũ penes me habes.Re/
ſpondeo ſecunduʒ ea que pꝛoponerẽtur actione
de conſtituta pecunia eum teneri ⁊c.

de conſtituta pecunia.

aI. Saly. hic ⁊ etiã Salyc.in.l.ſi pacto
I . ſed ſi alia. quo penam. C. de pactis.⁊ etiã do.

meus Alex.de imo.in.l.qui rome. ccoheredes in.vj.col.⁊ ẽt ides
do.meus in.l.ſi inſulam in penul.col.de verb.obli.reputãt iſtum
tex.ſingul.ad hoc pꝛopoſitum ꝙ lieet alias interpellatio extraiu/
dicialis ſufficiat iuxta not.per glo.in dicto..coheredes in verbo
teſtato ⁊c.⁊ per Bart. in.l.ſi ex legati.⁊ ibi alias legendo dixi de
bhoc· ⁊ Bar.in.l.ſi decem cũ.petiero eo.tit.⁊ in.l.quod te.ffſi cert.
peta.tamẽ hoc eſt verũ niſi creditoꝛ ipſe moꝛã cõmiſiſſet in recu/⸗
ſando accipere rẽ ſibi oblatam a debitoꝛe ſuo ſine iuſta canſa. qꝛ
tunc non purgat eam moꝛam per ſimplicem interpellationẽ extra
iudicialem factam poſtea ꝑ ipſum debitoꝛi ſuo. ſed ſolum ꝑ litis
conteſtatõem ⁊ ex tunc tenetur debitoꝛ de interitu ſeu pꝑiculo rei
debite de quo alias dixi poſt dominũ meuz Alex.de imo. in dicto
§S. coheredes.⁊ in.d.l.ſi inſulam vbi dubitauit de hoc.de quo ibi
dixi poſt eum. ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ nunc pꝛo no
uo ⁊ vero intellectu iffius tex.aduertendum eſt.nam ego nõ curo
de litis conteſtatõe paout dicũt pꝛefati docto.ſed ſolũ hoe oꝑatur
ſolum iudiciũ motũ etiã ſi nonduz ſequuta eſſet litis cõteſtatio.⁊
hoc dico per iſtum tex. in ver.vſq; ad tempus iudicij ⁊c. iuncto
5. fi. inſtitu. de pena temere liti.ibi iudiciũ incipit ab ipſa citatiõe.
⁊ ita volo dicere in caſu iſto ꝙ ſola citatio ad iudiciũ incipit facer
Debitoꝛẽ teneri de interitu nec requirit᷑ litis cõteſtatio pꝛo indicen
da interpellatõe ad effectũ pꝛedictum. Cuius tex. verba ſunt hec.

l. Sed ſi alia die offerat nec actoꝛ acciꝑe volue
rit nec vlla iuſta cauſa fuit non accipiendi equuʒ
eſt ſuccurri reo aut exceptõe aut iuſta interpꝛeta
tione vt factum actoꝛis vſqʒ; ad tempus iudicij
ipſi noceat vt illa verba neqʒ feciſſe hoc ſignifi/
d.iij.

cent vt neqʒ in diem in quem conſtituerit fece/
rit neqʒ poſtea.

Deé couſtituta pecunia.

l. fin gli. SZal. in.l ſi abſentis in vltima col. C. ſi cert.
* pelta.⁊ etiã do.meus Alex. ð imo.in.l.ſiita
ſtipulatus. 5. griſogonus. ff. de ver. obli. in. xiii. col. ⁊ do. meꝰ Ale⸗
xan. de imo.in.l i. .ſi vir in tercia coleff de acqui.poſſeſ. reputant
iſtum tex. ſingul ad boc pꝛopoſitum ꝙ ſi ex foꝛma ſtatuti inſtrui
menta guarantigiata vel cõfeſſionata habẽt executiõem paratam
vel aliquod pꝛiuilegiũ ſi non tenet pꝛincipale ideſt cõtractus nõ teſ
nebit etiã cõfeſſio vel pꝛeceptũ guarantigie adherens illi ↄtractui
licet pꝛefatus do. meus Alexa. vbi ſupꝛa pꝛoxime dicat poſſe rel
ſponderi ad text.in. d. l.f.ꝙ ideo ibi confeſſio non p̃iudicat quia
Erat erronea vt ibi in ver.nihil pꝛouenit ⁊cc ⁊ multũ dubitat idezʒ
do. meꝰ vdi ſupꝛa de dicta voctrina Bal.v conatur cõcoꝛdare cer⸗
to modo de quo ibi per eum ad quẽ me remitto ⁊ ad dicta alias
ꝑ me ibi poſt eũ. quibus addo nunc vnũ ſolum verbũſ.ꝙ licet in
iſto tex. non pꝛobetur doctrina Bal. nam vere in eo textu ⁊ caſu
interuenit erroꝛ ex parte lutij ticij cõfitentis in epiſtola.⁊ vltra er!
roꝛem etiã interuenit dolus ex parte ſeioꝛũ qui fecerũt conſiteri il
lum vt ibi in verſicu.hijq; perſuaſerũt ⁊c.⁊ in verſ.⁊ fecerunt vt
epiſtolam emitteret ⁊c. que omnia ſonãt in malam partẽ reſpectu
ſeioꝝ vt videre potes ex ipſo tex. tamen pꝛo BGal. facit. quia talia
inſtrumẽta patiũtur exceptionẽ ꝑemptoꝛiã ᷣm Bal. in.l. pempto
rias in quarta col. C.ſed. reſcin. non poſſe. ſed iſta eſt hꝰmõi ergo
⁊c. Secũdo patiũlur etiã omnẽ exceptõem per quã res reducit
ad non eſſe quia eſt piudicialis.l.elegãter..qui repꝛobos.ff. de pi
gnoꝛa.actio.⁊ poſuit Bal.in.l.ſi non rerũ.C.de donat. incer virũ
⁊H vxo.vbi ponit de exceptõe falſitatis ⁊ cõpenſatõis ad quẽ me rei
mitto.⁊ redeo ad tex.de quo agimus.cuius verba ſunt hec.

Z. Cutius titius ſeioꝛũ debitoꝛ deceſſit hijq; per
ſuaſerunt publio meuio quod hereditas ad eum
pertineret:⁊ fecerũt vt epiſtolam in eos exponat
debitoꝛem ſeſe eſſe quaſi patrui ſui confuentem
qui ⁊ addidit epiſtole ſue quod in ratõnes ſuas
eiuſdem pecunia ꝑuenit. Queſituʒ eſt cũ ad pub
lium meuiũ ex hereditate lutij ticij nibil puenit
an ex ſcriptura pᷣpoſita de conſtituta pecunia cõ
ueniri poſſit ⁊ an doli exceptõe vti poſſit reſpon
dit nec ciuilem eo nomine actioneʒ cõpetere ſed
nec de conſtituta pecuuia cõueniri poſſe ſecũduʒ
ca que pꝛoponerentur.

Commodati.
glo. in.l. ſi ut certo.s. finali.

Illuſtris do. rancil.areti.in.l.non ſolum in. vj. col.ff. ſolu. matr.
reputat iſtam glo.ſingnl.ad hoc ꝙ vbicũq; verbuʒ cõiter ſeu com
mune ponitur ſuper iure ſui natura indiuiſibile impoꝛtat quod
obligatio que erat alias indiuidua efficiatur diuidua eo mõ quo
poteſt fieri ⁊ non aliter vt ibi per eum exclamanteʒ de iſta glo. ad
boc cum quo ſto ſimpliciter quia de hoc late dixi in repeti. mea in
l. iij. . cato. ff. de verbo.obli. ⁊ ad ibi dicta me remitto. vbi poſui
etiã de intellectu iſtius tex.e⁊ ideo ſolum pono verba glo.de qua
tgimus.que ſunt hec. .
Habebuntur ⁊c.in ver.ſed videtur quod non
inſoliduʒ tenentur vt infra eo.l.rem.ꝭ.in exerci
tu que eſt contra. ſolutio ibi actuʒ eſt vt quilibet

pꝛo parte teneatur. nam dixit cõmuni periculo
vt ibi dicit ⁊c.

Commodati.
l.unde queritur. ta medium. zlluſtris do.

. Fran.areti.in.l.iiij.O.Cato in
x. col. ð ver. ob.reputat iſtũ tex.ſing. ad hoc ꝙ licet vbi vnus ſoluſ
heres delinquit ille ſolus teneatur. vt in. lii, Scſi apud in fi. f depo

ſiti tamẽ hot eſt verů niſi alter ſit in eulpa.quia etiã ipſe tenetur.
de quo alias dixi in repeti. mea illius ſingul.tex.in. 9. cato:quẽ ego
ad lucem edidi ex oꝛiginalibus.ffoꝝ. pandectis qui erat depꝛaua
tus ⁊ vitiatus in omnibus codicibus tranſumptis bene in.xxiiij.
ver bis ⁊ ibi dixi aliquid de hoc tex.⁊ ideo pꝛo nũc longioꝛ nõ ero.
niſi ꝙ modo dico ꝙ iſte tex. bene ⁊ ſubtiliter põderatus pꝛout de
cet non pꝛobat hoc.nam in hoc caſu non dicitur niſi de dolo vel
culpa vnius ex heredibus. non autẽ de dolo vnius ⁊ de culpa alte
rius ſimul.vel dico ꝙ loquitur in caſu quo ambo ſint in culpa.ſed
nunquã in caſu quo vnus ſit in dolo ⁊ alter in culpa pꝛout videre
potes ex eo.Cuius verba ſunt hec.

L. vnde queritur ſi alter furti egerit an ipſe ſoluſ
debeat cõmodati cõueniri: ⁊ ait celſus ſi alter
cõueniatur qui furti non egit ⁊ agendo lucrũ ſen
ſit cx re cõmodata debere eum audiri ⁊ abſolui.
Sed ſi legis aquilie aduerſus ſociũ eius ha/
buit cõm odatoꝛ actioneʒ videnduʒ eſt ne cede
re debeat ſi foꝛte damnũ dederit alter quod hic
qui cõuenitur actione cõmodati reſarcire com/
pellitur.nam ⁊ ſi aduerſus ipſum habet legis ac
quilie actionẽ cõmodatoꝛ equiſſimũ eſt vt com/
modati agendo remittat actionẽ ꝛc.

De pignoratitia actione.

l. ſi conuenerit. Ad conſtitutionẽ moꝛe regu/

lariter dicimus ꝙ vnica inter/
pellatio ſufficit vt in.l.ticia ſeyo.ꝭ.vſuras.ff. de lega.ij. ⁊ not.ĩ cle/
men. pꝛima in ver.requiſierit ⁊c.de hereti.⁊ in. c. cupientes de he/
reticis li.vjx etiã extraiudicialis vt not.in.liqui rome..cohere/
des.ff. de verb. obli. ⁊ voluit Bar ·in. l.ſi ex legati· ⁊ ibi alias legen
do dixi.ff. eo. tit. Tamẽ hoc multũ ſingulariter limitat do. Ant.
in. c. cum cauſam extra de off:.deleg. ſ. non pcedere quãdo inferi
oꝛ vult cõſtituere ſuꝑioꝛem in moꝛa. quia tũc non ſufficit vna in
terpellatio ſed requiritur omnino trina requiſitio per text. in. c: i.
extra de ſupplen. negli· pꝛela. ¶Tamen in hoc vltimo exp̃ſſe vo 7
luit cõtrariũ Ludo.roma.in ſuo ſingulari in verbo moꝛa ⁊c.el.ij.
vbi dicit ꝙ lʒ alias legendo fuerit in illa opi. tñ modo conſultus
tenet cõtrariũ per tex. vbi dicit eſſe caſuzʒ de hoc in cõtrariuzʒ in. d.
ſi cõuenerit. vbi dicit eſſe ꝓpꝛie caſum contra do. Anto. Sed
tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex.quia aut ego
volo ꝙ interpellatio mea mihi pꝛoſit non ſolum pꝛo cõſeruatione
iuris mei ſed ⁊ ad hoc vt noceat ſuperioꝛi vt puniatnr ⁊ tunc beñ
requiritur omnino trina interpellatio vt in.d.ci. aut volo ꝙ oꝑen
tur ſolum quo ad conſeruatõeʒ iuris mei ⁊ tunc vnica tantũ ſuffi
cite hoc modo ꝓcedit tex.in.d.l.ſi cõuenerit. de qua materia eti
am vltra pꝛedicta addo not.per Bar.in.l.ſi ſeruus.ff. ſolu.matri⸗
⁊ in.l.ſi quis mibi bõa.S.ſed ⁊ ſi quis.ff. de acqui.here.⁊ in. l. qui
rome.ꝭ.ſeya.ff. de verb.obli.⁊ late in.l.quod te.vbi etiaz alias le
gendo dixi.ff.ſi cert. peta.⁊ per Bar.in. l.⸗moꝛa. ff. de vſur. ⁊ bal.
in. l. i . magiſtranbus.ff. de magiſt. cõueni. ⁊ per do. Abba. in. c. fi
nem litibus extra de dolo ⁊ contu.ad quos me remitto. ⁊ redeo
ad pꝛincipale pꝛopoſitum noſtrũ videlzʒ ad textuʒ de quo agimus
nunc. Cuuus verba ſunt hec.
L. Si cõuenerit de diſtrahendo pignoꝛe ſiue ab
inicio ſiue poſtea non tantũ venditio valet verũ
incipit emptoꝛ dominiũ rei habere: ſed ⁊ ſi non
cõuenerit de diſtrahendo pignoꝛe hoc tamẽ iu/
re vtimur vt liceat diſtrahere ſi modo non con/
uenit ne liceat:vbi vero cõuenit ne diſtraheretur
creditoꝛ ſi diſtra xerit furti obligatur niſi ei ter

fuerit denunciatuʒ vt ſoluat ⁊ ceſſauerit.

de pignoraticia actione.

De iſto textu ſeci m
l. ſolutum.s.finali. H
lonus.infra locati.⁊ ideo nũc non inſiſto circa eius intellectũ.ſʒ ad
ibi per me dicta te remitto.vbi etiã poſui verba eius que hic non
pono ne idem repetamus ⁊ fruſtra occupemus mẽbꝛanas. ſz ibi
poſui intellectuʒ buiꝰ tex.vna cũ duobꝰ alijs multũ ſingularibuo.

4 .
nnpn iraan
net ta ma
oroe emien
=
niaimand
Gemesllidn
Noditn urſſufee
teannence
icgtinfetdr m

Nürmtka saiti

WCo

üßhirrt
lgarerrinr
aueni
maihnrtrennur
Wntpnne Llar
Nrernni trn 8
Müähnutr RR .
Mee ,

iitnann

Nnim

ſen we,

minie
aed 9
1 nn
W
ei

an,
mmin
dangnnalluſnie
nen —
n ntertinnd
ug mn rribiin ie
n iden di ig
a gnen len Mhomi
Were Wmnſtin dnnie
crninninnun dl
eriſee
ainn dufii
RK5S denitii ⸗ nſi
tar Afmi 64 alio⸗ “
nihenn Cnh
„ ſgbnle udtig dhi
llcjni .
allr n ieun
eartaign ioin t infihl
untſia eſniran,
mvlnoregif e e
gtai

„

Lanzlſtgigſnh
An imnieſtnnn,

Ne,
Dheniten

nnnt Lantin

.

argilitet Dnl ſz in
xrun ieminiglnefn
i niinſetad,
s
nütlitgithiie
S ifminmninin dn,
anandcſn lin cr güütoefe

Wſnon un Nan
wennnmn gi,ſignltfnam

annm,ſvinlni in nitei
har nh inn nil gi fſ henlins
n ͦNidſ aishriſeintinin,
umiade rain nl S
rntilenn nenſtngtengtatner
Aro nen ndi eſt on Nunothertade
õü
ommoTiENNlat Ndcitn wbar
ddermiezinis neinnr na and ,f
nad Xndt rndlitimmi Nu nmni
nuNN BNlinuuf bonmni⸗
n i ,1 s arnn r til qui
RaEEin ul u ſiattztiute
nim m 1 Nnl nnu ſ ſir 1bll
Anugtduei . do inefi
äü
Ewiam wni dizegune othnus

NlAd. ,B
— ürbentogigauſuecd
ſu nurürenato du deii
corinü nbihet ilrſtnm

ä

. lerdſttiter nnothn
rlus hinn ſiuntulnne
elcſtamet amiobligann nitten
umanh lluraeſuni

epczncnNio
nnmn aunneſuaui

voni 4 ericc /
narnderas
mui ad i
; 7

n

Se pignoraticia actione.

1. elcganter. S. fi. icia m Wnn

ciuitatem eius· pulcrũ eſt modo ſcire quis exercebit iuriſdictionẽ
in holes caſtri an ego creditoꝛ vel debitoꝛ ipſe verus dominus ca⸗
ſtri pignoꝛati ſeu ciuitatis pignoꝛate mihi. in hoc videtur dicẽduzʒ
ego creditoꝛ per tex.in.d.l. elegãter. 5. fi. p quẽ tex. ita in ſpecie
voluit Ludo.roma.in ſuo ſingulari in verbo iuriſdictio ⁊c.el.vij
vbi dicit eſſe caſum ſingularẽ de hol. Sed tu bene conſidera
pꝛo vero ⁊ nouo meo intellectu iſtius tex.qui iudicio meo pꝛobat
totuʒ cõtraruũ ſi bene ⁊ ſubtiliter cõſideret. nam hic dicitur ꝙ cre
ditoꝛ pꝛo maleficijs ſerui ſibi pignoꝛati debet adire pꝛeſidez ergo
non poteſt ipſe exercere iuriſdictionẽ in eum. ſed bene poteſt eum
ligare ⁊ cohercere vt ibi dicitur in ver.ſi pꝛo maleficijs ſuis coher
cuit vc.qui ſunt actus nudi miniſterij tantũ ⁊ facti meri ⁊ non iu⸗
riſdictõis. ergo iuriſdictio non ſpectat ad eum ſed potius ad ipſi u3
debitoꝛẽ verũ dominũ rei pignoꝛate. Itaq; ergo retoꝛqueo de di⸗
recto iſtum tex. de directo contra Ludo. foma. Pꝛeterea ali
ud conſidero pꝛo vero intellectu iſtius text· nam hic immediate
ſeruus erat pignoꝛatus creditoꝛi.ſed in noſtro caſu homiĩes caſtri
ſeu ciuitatis non ſunt imediate pignoꝛati ſed ipſuz caſtrũ eſt pigno
ratum. ⁊ co medio hoĩes pignoꝛati intelligũtur quod tamen pꝛo
certo non affirmo.? ſic iſte tex. habet in ſe diuerſam rõnem.vnde
non facit ſi bene ⁊ ſubtiliter conſideretur.cuiꝰ tex.verba ſunt hec.

I. Si res pignoꝛi datas male tractauit creditoꝛ
vel ſeruos debilitauit plane ſi pꝛo maleficijs ſu
is cohercuit vel vinxit vel obtulit pꝛefecture vel
pꝛeſidi dicenduʒ eſt pignoꝛaticia creditoꝛem nõ
teneri.quare ſi pꝛoſtituit ancillam vel impꝛoba/
tum facere cepit illico pignus ancille ſoluitur ⁊c

de pignoraticia actione.

;11⸗ Lud.romaiin ſuo ſingulari in verbo
l. e igitin damnũ ⁊c. el. iij. dicit vornui datuz a
tignolis in re pignoꝛata eſt creditoꝛis non autẽ debitoꝛis per text.
ur. l. ea Pgrureſnem reputat ad hoc ſingularẽ. Sed tu adi
uerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius tex. nam ego dico ꝓ /
bari ibi totũ contrariũ per eundeʒ met tex.pꝛobantẽ mihi aperte
hoc ꝙ eoipſo ꝙ creditoꝛ adhibet diligentiã in re pignoꝛata quam
adhibet in rebus ſuis pꝛopꝛijs non tenetur. vnde ſi tignole ſeu ti⸗
nee roſerunt veſtem per te mibi pignoꝛatã exiſtenteʒ in eo loco in
quo poſui etiã veſtes meas non debeo teneri.verba ãt tex.ſũt hec

CEa iitur que diligens paterfamilias in ſuis
rebus pꝛeſtare ſolet a creditoꝛe exiguntur ⁊c.

de exercitoria.

1 —1 . Habens mandatũ ad
l. prima. §. igitur. men mncan ad
locanduʒ domu non videtur habere mandatũ ad recipiẽduʒz eius
pꝛeciũ vel penſionẽ eius.tex.eſt in.d.l.i.ꝭ.igitur pᷣpoſitio.quẽ text.
ad boc ꝓpoſitum pꝛo ſingulari allegat Ludo. roma. in ſuo ſiugu/

lari in ver. mandatũ ⁊c.el pꝛimo exclamãs multũ de eo ad hoc.

Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo meo intellectu iſtius text. ⁊
dicas ꝙ cum reuerẽtia Ludouicus roma.fallitur in vero intelle/
ctu eius qui non pꝛobat hoc ſi bene ⁊ ſubtiliter cõſideretur. Nam
ibi fuit factũ mandatũ taxatiuũ dicendo ad vẽdenduʒ tantuz ꝛc.
quo caſu excluditur bene tunc omms alius actus videlz ad recipi
enduʒ pꝛeciũ.ſecus eſſet ſi mandatuũ non fuiſſet taxatiuuʒ T ita re
ſtrictum pꝛout hic fuutt. Pꝛeterea debet eſſe differentia inter
bñteʒ mandatũ ad vẽdenduz ⁊ eũ qui nullũ bʒ mãdatũ. nã ei qui
nõ hʒ aliquod mandatũ non poteſt ſolui.l.qui hominez. Fenullo⸗
ff de ſolutio.ergo debet poſſe ſolui iſt:.ſed de hoc non dico nunc.
nec eſt materia noſtra ſed vt dixi iſte text.nõ pꝛobat.⁊ hoc ſatis ẽ
mihi pꝛo intellectu eius nouo.⁊ cuius verba buiuſmodi ſunt.

G. Ititur pꝛepoſitio certã legem dat cõtrahenti
bus quare ſi eũ ppoſuit naui ad hoc ſolũ vt ve
cturas exigat nõ locet quod foꝛte locauerat ipſe
non tenetur exercitoꝛ ſi magiſter locauerit:vel ſi

ad locanduʒ tantum: non ad exigendut: aut ſi ad
hoc ut vectoꝛibus locet non mercibus nauem
pꝛcſtet:vel ecõtra modũ egreſſus non obligauit
exercitoꝛẽ ſed ⁊ ſi vt certis mercedibus eã locet
pꝛepoſitus eſt puta legumini canabe ille marmo
ribus vel alij materie locauerit dicenduʒ eſt nõ
teneri. quedaʒ enim naues onerarie quedam vt
ipſi dicunt embate ſunt ⁊c.

De exercitoria.

. —P Ir e* Si pꝛocuratoꝛ cõſtituit
I Pri ma. §. Uitur. etiam per me ad exigẽduʒ
penſiones domoꝝ mearũ non poteſt relocare domos meas pꝛedi
ctas tex. eſt in. d. l.i. . igitur pꝛepoſitio. quem ad hoc ꝓpoſitũ alle
gat Ludo.romain ſuo ſingulari in verbo pꝛocuratoꝛ vc. vbi facit
ad hoc pꝛopoſitũ magnũ feſtum de eo. Sed aduerte tu pꝛo
vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex.quia cuʒ reuerẽtia vehemẽ
ter ipfe fallitur in intellectu eius Ĩe pꝛout ſupꝛa etiã dixi in alio p„
poſito contra Ludo.roma..nam ratio quare ille non poteſt locar
eſt. quia mandatuũ fuit ei limitatiue ⁊ reſt rictiue cõceſſum ad locã
dum tantuʒ vel ad exigenduʒ tantũ pꝛout ſonãt verba lr̃e maxie ĩ
verbo pᷣpoſuit ad hoc ſolum vt vecturas exigat non vt locet ⁊c.
x quibus apparet de limitato mãdato ⁊ ideo non poteſt locare
quia fines mandati diligẽter cuſtodiendi ſunt ita expꝛeſſe phibẽ
lis hoc opatur in tex.iſto.pꝛo quo facit illud quod dicimus ꝙ pꝛo
curatoꝛ habens mandatũ ad vẽdenduʒ rem ⁊ recipiendũ pᷣcium
non poteſt habere fidem de pꝛecio ſed debet illud reciꝑe actuali
ter ᷣm glo.in.l.cum vendente.C.vbi cauſe fiſca.quam appꝛobat
ibi Bal. ⁊ etiam voluit Bal. in. l. in ciuile de rei vendi. ⁊ Bar. in
l.i.ff. ve offi. pꝛocon. vbi voluit hoc pcedere tantum in pcuratoꝛe
ſingulari ſed ꝓcuratoꝛ vniuerſalis bene põt habere fidem de pꝛe
cio vt ibi per eum ad quẽ me remitto. ⁊ redeo ad iſtũ tex. de quo
agimus in pꝛeſentia. Cuius verba ſunt hec.

C¶Igitur pꝛepoſitio certam legem dat cõtrahẽ
tibus:quare ſi eum pꝛepoſuit naui ad hoc ſ- olum
vt vecturas exigat non ut locet quod foꝛte ipſe
locauerat non tenetur exercitoꝛ ſi magiſter loca
uerit vel ſi ad locãdum tantũ non ad exigendum
idem erit dicendum: aut ſi ad hoc ut vectoꝛibus
locet non ut mercibus nauem pꝛeſtet vel ecõtra
modũ egreſſus non obligauit exercitoꝛem ⁊c.

de inſtitoria actione.

l. in eum §. ta berne. Saat titulus. C.

ne filius pꝛo patre.
⁊C.ne vxoꝛ pꝛo marito. Sed pone ꝙ filius meus ex iuſſu
meo quo caſu obligat me per totũ tit. ff.quod iuſſu contraxit an
ego pater ſim obligatus vel ne. Bꝛeuiter dicas ꝙ ſic vt dixi ⁊ non
ſolum vt pꝛincipalis ſed etiã vt fideiuſſoꝛ obligoꝛ. tex. eſt not. in.d
l. in eum.S.taberne. Quem tex.ad hoc ꝓpoſitum pꝛo vnico in iu
re allegat HBal.in.l.ſ mãdato.C.quod cũ eo.⁊ ſic fecit eũ ſingula
rem. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo meo intellectu iſtius
tex.qui ſalua eius pace non pꝛobat hoc. nam pater ibi expꝛeſſe fi/
deiuſſerat pꝛo filio ſuo quẽ pꝛepoſuerat taberne ideo tenet vt fij
deiuſſoꝛ vt ibi in ver. pꝛo co fideiuſſit ⁊c. ⁊ in ver. fideiubendo ac.
vnde non eſt mirum ſi tenetur vt fideiuſſoꝛ ibYi. Uel ſecundo
dico ꝙ non dicit ibi in tex.iſto ꝙ pater teneatur vt fideiuſſoꝛ ſed
actione inſtitoꝛia exquo eũ pꝛepoſuerat taberne.⁊ per conſequens
iſte tex. nihil facit ad pꝛopoſitũ Bal.ſi bene ⁊ ſubtiliter põderer.
Circa quẽ tex.addo tibi vnũ verbũ ꝙ pater bene cenſetur fideiuſ
ſoꝛ filij ſui quantũ eſt pꝛo eo quod eſt in peculio ei cõceſſo ⁊æ non
vlterius.l.cum filius cum ibi plene not. ff.de ver. obligat.⁊ voluit
Bal.in auten.ex teſtamẽto in penul.col.C. de collatio ⁊· Bal. in.l.
i. C. cõia de lega.⁊ etiã Bal. in auten.ſed cum teſtatoꝛ in fi. C. adil
falci.⁊ Bal.in.d.l.penul.in fi.C.ne filius pꝛo patre vbi ponit aliũ
caſum in quo pater cenſetur fideiuſſoꝛ ſilij quãdo ex ſua ſolunõe
liberatur a pena vt ibi per eũ.⁊ etias in officijs publicis ⁊ ratione
coꝛũ vt in.l.quotiẽs.⁊ ibi hoc etiã voluit Bar.ff.ad municip.⁊ in
d.l.cum filius de verb.obli.⁊ in.liij.ff de excuſati:tuto.ad quos
me remitto.⁊ redeo ad tex.de quo agimus.cuius verbe ſunt her.

CTaberne pꝛepoſitus a patre filius mertiũ can
ſa mutuã pecuniã accepit pꝛo eo pater fideiuſſit
etiã inſtitoꝛia ab eo petetur cum accepte pecunie
ſpecieʒ fideiubendo negotio taberne miſcuerit⸗

quod cum eo.
l. ti tiann 8. Judex appellatõis poteſt ſupplete te

gulariter circa cauſam in pꝛima ſentẽ
tia exiſtentẽ.ter. eſt in.d.l.titianus. quem text.ad hoc ꝓpoſitum
magnifacit Bal. ⁊ dicit eſſe not.in.l.qui teſtamẽto in pꝛima col.ff
de excuſat.tuto.cum quo in hoc ſto ſimpliciter.quia tex.ille claruſ
eſt. ⁊ hoc optie pꝛobat maxime in verſi.ſentẽtiam cõfirmauit im
peratoꝛ ⁊c.cum verſi.pᷣcedenti ibi.ſed quia videbat in omnibus
ſuo noĩe ſubſtituiſſe ⁊c. Circa quẽ tex.addo vnũ verbũ quod eſt
magis notãduʒz ꝙ iudex appellatõis poteſt cõfirmare ⁊ refoꝛmar
pꝛimã ſententiã etia nullaʒ etiam tali nullitate ſi eſſet lata a iudi/
ce incõpetenti ⁊ poteſt dare ſibi robur vt in.c.i.extra de tranſacti.
T inc.ſi epiſcopũ.xxvi.qi· ⁊ in. c.ij.extra de inſtit.⁊ in.c.ex inſmnu
atione extra de pꝛocura.⁊ voluit Inno.in.c.ſuper lr̃is extra de re
ſcript.⁊ Ange.in.l.ij.in.vijifallen.ffde uriſdic.om.iudi. Ta/
men intellige hoc ſane ne errares niſi in pꝛima ſentẽtia eſſet erroꝛ
expꝛeſſus.nam ſecunda ſentẽtia cõfirmãs eſſet etiã iſto cãu nulla
ſicut pꝛima ⁊ omnis erroꝛ in pꝛima videĩ repetitus in ſecunda ſe
cunduz Inno . in.c.i.extra de confir.vti.vel inutie⁊ Bar.in.l.i.C.
de erro.calcu.⁊ in.l.ſi expꝛeſſim.fr de appel.⁊ Ang.in.lłi.C.quan
do pꝛouo.non eſt neceſ.⁊ Jo.de imo.in.d.l.ſi expꝛeſſim.⁊ ulluſtr.
do.Fran.are.in ſuo ↄſi.lxxv.ii cip.diligẽter ⁊ mature ↄſide ratis
⁊c.vbi copioſe loqutus eſt in hac materia in qua etiã alias conſu
lui in ciuitate toꝛtone ad quos me remitto.Et redeo ad text. no/⸗
ſtrũ de quo agimus. Cuius verba ſunt hec.

L. Titianus pꝛimus prepoſuerat ſeruũ mutuis
pecunijs dandis ⁊ pignoribus accipiendis: ſed
ſeruus etiam negotiatoribus ordei ſolebat pro
emptore ſuſcipere debitum ⁊ ſoluere cũ fugiſſet
ſcruus ⁊ is cui delegatus vel obligatus fuerat
dare preciũ ordei cõueniret eius nomine inſtito
ris:negabat eo nomiĩe ſe cõueniri poſſe.quia nõ
in eam rem prepoſitus fuiſſet cum ⁊ alia quedaʒ
geſſiſſe ⁊ horrea cõduxiſſe ⁊ multis alijs ſoluiſ/
ſe idem ſeruus ꝓbaretur prefectus annone con
tra dominũ dederat ſententiã dicebamus quaſi
fideiuſſorem eſſe uideri cum pro alio ſoluerʒ de
bitum:nõ ſoluere autẽ ex ea cauſa in dominũ da
ri actionẽ ne videatur hoc dominũ mandaſſe. ſʒ
quia videbitur in omnibus eum ſuo nomie inſti/
tuiſſe ſententiam confirmauit imꝑator ⁊c.

de peculio.

l · ſumma cum ratione. Mgel ſee
idem met Ange. in.l.ij. C. de repud.heredi.⁊ etiam in.l.omnes.
5§. lutius. ff de bis que in frau. credi. ⁊ Ang. ⁊ do.meus Alex.de
imo.i.l.ĩ quartã in.xij.col.ad.l.fal.⁊ ẽt do·meꝰ Alex.ð imol.hĩc
in apoſtillis ſuis ad Bar. reputãt iſtũ tex: omẽs ſingul.ad hoc ꝙ
licet alias filius non debeat habere legittimã ſuã in deterioꝛibus
rebus vt plene not.in·d.l.in quartam ꝑ omnes ſcribentes.nec ẽt
in melioꝛibus rebus vtibi habetur.⁊ poſuit Bal.in.l.ñ. C. d e edi.
diui adri.tcol. in pꝛima qõe.⁊ etiã Bal.in.l.iubemus in pꝛin.in pꝛi
ma col.C.ad trebel.⁊ Paul.de caſt.in.l.ſcimus.ꝭ.repletionem.⁊
in. ..illud. C. de inoffici. teſta. ? Paul.de caſt.in ſuo conſi.xvij.in
cipi. quidam Jacohus teſtatoꝛ vc.⁊ Oldra.in ſuo conſil.clxx.inci
pie.ad hocvt id quod dat᷑ ⁊c.⁊ etiã Paul.de caſt.in cõſil.ccxxxiiij.
incp.teſtator prohibuit bona ſua alienari ⁊c.⁊ etiã in conſi.incip.
prohibita alienatõe ⁊c.⁊ Ange.in conſilio.cxxxi.in ſi. ⁊ do.meus
Alex. de imo.in conſi liij in vltima col.in tercio volumie incipien.
viſis ⁊ conſideratis ſtatutis c.⁊ in con. cxxv. in vlti.col. in pꝛimo
volumine incip.viſis ⁊ conſideratis ⁊c. vbi eſt repetitũ idem met
conſilium de verbo ad vefbum :⁊ Abbiin conſii.xij. incip.caſue
talis eſt. magnificus do. Johãneſ æc.ad quos me remitto.de qui
bus tamẽ do.meus vbi ſupra mentioneʒ non facit· tamen fuliue

alienando omnia bona meliora ⁊ relinquẽdo deteriora in beredi
tate pᷣſumitur dolo facere.⁊ ſimiliter dicit Angel.ꝙ omnis intri
cans patrimoniũ ſuũ pᷣſumitur facere hoc in fraudem creditoruzʒ
r iſtum text. Cuius verbã ſunt hec.

Summa cum ratione etiã pretor hoc in pecu
lium imputauit quod dolo malo domini factuʒ
eſt quominus in peculiũ eſſet Sed dolum malũ
acciꝑe debemus ſi ei ademit peculiũ:ſʒ ⁊ ſi eũ ĩ/
tricare peculiũ in necẽ creditoꝛũ paſſus eſt ⁊c.

O e peculio
l.uenditor alias eſt.l.ſi ex duo

bus.S.fi. Bald. in.l.ei qui.C.quod cum eo ⁊ etiam domi.meus
Alex.de imola bhic in apoſtillis ſuis ad Bart. reputat iſtumtext.
ſingul.⁊ mirabilem ad hoc ꝙ cum vniuerſitate nõ veniũt ca que
ſunt ſpeeificata ſeu expꝛeſſa cum quibus ſto.quia tex.elarus eſt ⁊
non eget aliqua noua mea interpꝛetatõie.⁊ ipſe met text.aſſignat
ratõeʒ huius caſus vt ibi in ver.nec eum ⁊c.⁊ ideo nõ ero lõgioꝛ
in hoc niſi ꝙ addo not.per Paul.de caſtr.in ſuo eonſilio.cxxxuii
incip.notanduʒz cſt ꝙ imꝑialis ⁊c.vbi dicit ꝙ diſpoſitio generalis
non compᷣhendit exemotos nec ctiam pꝛiuilegiatos vtpote eos de
quious facta eſt expꝛeſſa mentio.⁊ facit etia bonus tex. in.c.ij.ex
trs de peni ⁊ remiſſi.li.vj. vbi generalis cõceſſio facta ꝑ epiſcopũ
loci alicui ſacerdoti de abſoluẽdo penitẽtes non cõpꝛehendit cãus
ſpẽaliter epiſcopo reſeruatos ⁊c.⁊ facit tex.in.l.obligatõe generali
ff. de pigno.⁊ in.l.i.cum ibi not.C.que res pigno.oblig.poſ.cum
multis ſimilibꝰ ad que me remitto⁊ redeo ad tex.de quo modo
agimus.Cuius tcx. verba ſunt hec.

L.venditor ſerui ſi cuʒ peculio ſeruũ uendiderit
⁊ tradiderit peculiũ ncc intra annũ quideʒ de pe
culio cõueniretur: neqʒ enim hoc pꝛecium ſerui
peculium eſt ut Neratius ſcribit ᷑c.

De in rem uerſo.

Ludouicus.roma.in.l.
Blo in.l. ſi nero αααα
gat iſtam glo.pꝛo ſingulari ad hoc ꝓpoſitum ꝙ pater uõ tenetut
dotare filiam hereticã vel iudeam de quo aiias ibi poſt alios le/
gendo dixi.⁊ ideo ꝓ nũc non me extendo.niſi ꝙ modo allego ego
ſimilem glo.iu.l.ſ.in ver.officiũ ⁊c.C.de dot.pꝛomiſ.quã ad boc
ponderauit ibi Saly.cõbonoñ.qui etiam eam alio modo intelle/
xit ⁊ iudicio meo verius ꝙ licet mater regulariter non tencat do
tare filiã vt in.l.mater.C.de iure dot.⁊ in.d.l.fi.C.de dot.pmi.
⁊ in.l.auia.C.de iure dot.⁊ glo.⁊ ſcribentes in autenti.rcs que.⁊
not. Bal ibi in pꝛima col.C. cõia de legatis poſt Bar.ibidem.Et
Ange.in.l.filia.fl.ad trebel.⁊ Paul.de caſt.in ſuo conſil.cxx.inci
pie.frater dotando filiam ⁊c.ad quos me remitto in hoc. tamen
fallit niſi mater ſit beretica ⁊ filia ſit xpᷣiana.quia tenet̃ ⁊ vere ſic
glo.loquit᷑ de mr̃e heretica ⁊ nõ de filia quarũ glo.verba ſunt hec

Et pꝛimo glo.in hac.l.ſi vero cogitur ſemper
dotare pater ⁊ auus.vt infra de colla.bono.l.de
dit.⁊.C.de dot.epmilſ.l.fi ibi neqʒ enĩ leges ⁊c
niſi in caſu vt hic.vt qꝛ filia ſit iudea vel hereti/
ca vt.C.de hereti.l.cognouimus ⁊c.
Uerba autem gloſe in dicta.lefinali ſunt hec.
C Officium.ſ.paternũ vt.ff.de ritu nuptia.l.qui
liberos:non maternuʒ.vt infra titu.pꝛimo l.ma
ter niſi eſſet heretica vt ſupꝛa de hereti.l.cogno

uimus ⁊c.

Q¶ uod iuſſu.

glo. in. l.prima.s.ratum in uer

bo ratum in fi. Ludo.roma.r etiã do.meus Alexa.de imo.in.l.ſi
finita..ſi de vectigalibus.ff.de dam.infect.in.xxvij.col.reputant
iſtam gio. ſingul.ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ cõſenſus pꝛeſtitus ꝑ patrem
ſilio litiganti in iudicio iuxta.l.fi.S.neceſſitatẽ.C. de boniſq; libe.

enctäginuncar un.

ſtln fui n

„
utanen
enimrilnne

eugeſes
lar
Cn ninn trrdone
erlnſaifſnüigint
Iminn migliiezdey
dlich idepe
oruan uczeinddacſnum ni
duhangſaht.

Deinremyerdo.

Dlinew anme

Awipimnig a oimn in linen
m u iuen d otinin iinel
110 t n eenewonii nctotlepoe⸗
palin ohai . dNe N nani glic
Sin ien gi m em tonwin/
Neſiin r nut ehlbnte nt N
autgzuuelce,,
ñõäü
—
iulumu l vataſv uſqgini
aumd iin ta vr inipuda. un
amitmmutſul finduumint
rarrutiörflugenihuninn

coinberlidecggnn ſenher
4 Pauninl imli
(&N&. itirdineczeilegesn

Launthenifiſtulani

berail oiotimsl.
naauinr uls
unt min tceiunſiul
trifuni hiinoſs
ſnn gebercilach

weſunn
. ſabetanca

AA⸗ ,
Ominn.

writd Totnn n
inl. Mnni ne

mailaunnn nian

xſenin ſigeii in
uaun iſuſiui

mauud

Specu.in titu. de actoꝛe ver.item ꝙ eſt filius ⁊c. ⁊ ꝑ Bal⸗
deite⸗ admmitti vbi dixit ꝙ buiuſmodi cõſenſus requirit̃ in
litis conteſtatõe non ante ſi non opponatur. ⁊ per Paul.ð caſt.
in conſil lilij. incip. ſiliuſfamilias. ſi eſt in iudicio ⁊c. non operar̃ vt
pater incidat in aliquod vinculuz obligatõis. quia cuz pꝛeſtetur ad
legittimandas pſonã filij non debet plus vel aliud opari de quo
alias dixi in dicto. . ſi· de vectigalibus. ⁊ ideo pꝛo nüc non dicam
plus de veritate iſtius glo. niſi pono verba eius que ſi unt bec.
¶ NMRatum etc.in fi.in verſi.iteʒ cõtra quã de ad
miniſtra. tuto.l. lutius ticius gaium: ſed ibi non
agnouit pater ſed conſenſit vt alias cõſentit fi/
lio agenti non tamen ideo obligat᷑ vt:C.de bõis

qʒ liberis ⁊c.

He compeniationibus.

l. ſi cum militi. S. pꝛimo. dom
an. de imol. in. l. intra dies in pꝛin. ff. de re iudi. reputat iſtuz text.
ſingul. ad hoc ꝙ tempus indultuz iudicatis miſeratõnis cauſa ad
ſoluenduz de quo habetur in. d.l intra cuz ibi plene not.⁊ in.i.fi.
C. de execut.rei iudi.⁊ in.l.ſi cũ exceptõe..quatenus cũ ibi nota.
ffquod met.can.⁊ per Inno.in.c.querenti extra de offi.delega.⁊
per Bal.in.l. ſi quãdo. C. de teſtib. ? Bal. in ſua margarita ĩ yer.
tempus ⁊c.vbi dixit ꝙ tale tempus non datur in cauſis crimiĩali/
bus vt ibi per eum ad quem me remitto non inipedit cõpenſatio
nem illius quãtitatis vtpote vere debite : ſecus eſiet in debito in
certo pꝛout dicitur in eodem tex.in ver.aliud eſt enĩ diem obliga/
lõis ⁊c. cum quo in hoc ſto, quia tex.iſte clarus eſt ⁊ non eget ali⸗
qua mea noua interpᷣtatõe.⁊ eius verba ſunt hec.
§. Cum intra diem adiudicatis datuʒ iudicatus
titio aget cum eodem ticio qui ⁊ ipſe pꝛidem illi
iudicatus eſt cõpenſatio admittetur: aliud eĩ eſt
tempus obligatõis non veniſſe:aliud humanita

tis gratia tempus indulgeri ſolutioni ⁊c.

Ad uelleianum.

. 4 4 uicus roma.
l. ſi mulier. S. finali. vucout ua lome.
verbo exceptio ⁊c.el ſexto dicit ꝙ exceptões depẽdentes ex perſo
na debitoꝛis pꝛincipalis poſſunt opponi per fideiuſſoꝛeʒ vt in.l.ex
perſona cum ſy.cum ibi not.ff. de fideiuſſo.quod etiã habet locũ
in fideiuſſoꝛe qui fideiuſſit ſponte ſine rogitu debitoꝛis per caſum
Fᷣm eum ad hoc ſingul.in.d.l.ſi mulier contra ſenatus.ꝭ.finali.
Sedd tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo ũlius text.
⁊ dicas ꝙꝙ hoc non eſt ita ſimpliciter verũ.ſed ſolum qñn lex impꝛo
bat omnino obligatõem pꝛincipalis debitoꝛis pꝛout bic. ſecus aũt
eſſet ſi obligatio eſſet aliqua ſʒ poſſet elidi exceptõe. q; tũc fideiuſ
ſoꝛ ſponte intercedens ſine rogitu omnio teneret᷑ ⁊ eſſet obligatuſ
hoc ego ſubtiliter colligo hic ĩ tex. in ver. q; totã obligatõez ſenatꝰ
impꝛobat ⁊c.alias autẽ nõ haberet locũ diſpoſitio iſtius tex. quẽ
boc modo tibi declaro nouiter de quo aliquid dixi ſupꝛa in.l xen
ditoꝛ de iudicijs. ⁊ ideo pꝛo nũc non me extendam ſi uꝑ hoc. Sed
venio ad pʒincipale ꝓpoſitũ noſtrũ de quo nunc agimus:vno ſolo
non obmiſſo ꝙ de bac materia plene poſuit Bal vin.l. generaliter
in vlti. col. C. de non nume. pecu.⁊ Bal.in.l.ſi cui eo.titu. ⁊ bar.
in. leniſi ff de pactis.⁊ Balin. l. conſtitutõibꝰ. C. de vſur.ad quos
me remitto.Et capio iſtum tex.cuius verba ſunt hec.

Si ab ea muliere que contra ſenatuſcõſultuʒ
interceſſiſſet fideiuſſoꝛeʒ accepiſſem gaius caſſi
us reſpõdet ita demũ fideiuſſoꝛi exceptionẽ dã
daʒ ſi a muliere rogatus fuiſſʒ.ego ãt puto recte
fideiuſſoꝛi dãdam eſſe ẽt ſi mandati actionẽ ad
uerſus mulierẽ non habet:quia totã obligatiouẽ
ſenatus impꝛobat ⁊ a pretoꝛe reſtituitur pꝛioꝛ
debitoꝛ creditoꝛi ⁊c.

Depoſiti.
Hlo.in.l.penul.s.ſi pecuniam

in verbo omnino. Ludo.roma. in ſuo ſingulari in verbo olo ꝛe.
? ẽt do. Mathe. de mateſalanis cõboñ. in ſuo not. x. reputat iſtã
glo. ſingul. ad hoc ꝙ verbũ omnino impoꝛtat idem quod ipſo iur
⁊ eſt verbũ pꝛeciſum cum quibus ſto.quia glo.hec clara eſt 1 nõ
eget aliqua mea noua interpᷣtatõe niſi ꝙ addo vnũ verbũ ꝙ adeo
ver buz oio eſt pꝛeciſum ꝗ⸗ vbi apponitur in cõtractu in quo quis
hꝛomittat omnino ſoluere aliquid ſi effcitur moꝛoſus non poteſt
purgare moꝛam ſᷣm Ange.in.l.fi.C. de fideiuſſo. per illum text
TP et habet executõem paratam ᷣm Bar. in. l. . f iudic. ſolui ad

quos me remitto.⁊ capio glo.de qua agimus. cuiꝰ verba ſunt hec
Omnino ideſt ipſo iure vt hic. ⁊. C. de ſolut.

l.obſignationem licet quidam concedant excep
tionem.

depoſiti.

l.ſi quis ſerunʒ alias incipit.l.
ſi tibi · .ſi pecunia. Raphecuma. in.l.ij. . ex bis.ff. de verb.obli.
⁊ etiã do.meus Alex.de imol.in apoſtillis ſuis ad Bar. hic repui
tant iſtuz tex.ſingul. ad hoc ꝙ hecunia poſita in ſaculo ⁊ ſic vt ſpe
cies ꝑtinet ad heredes dDeponęetis pꝛo poꝛtione hereditaria de quo
alias dixi in. cl.l.ij. . ex hijs in.l.iiij. .cato eo. tit. ⁊ ideo pꝛo nũc
non me extendam niſi ꝙ pono verba tex. que ſunt hec.
CSi pecunia in ſaculo ſignata depoſita ſit: et
vnus ex heredibus qui depoſuit veniat repetẽs
quẽadmodum ei ſatiſ fiat videnduʒ ẽ pꝛomẽda
pecunia eſt vel coꝛam pꝛetoꝛe vel interuenienti/
bus honeſtis perſonis hec eueniet exſoluenda
pꝛo poꝛtione hereditaria ⁊c./

Ddepoſiti.
l.publia.S.finali. udo oma. in ſuo ſinulari

in verbo confeſſio ⁊c.elpꝛimo
dicit vnũ quod eſt pꝛacticabile videlicet ꝙ ſi ego cõfiteoꝛ me a te
recepiſſe centũ ducatos ⁊ plus ⁊ minus pꝛout continetur in libꝛo
rationũ tuarũ ⁊c. hec confeſſio inducit ſecunduz eum verã pꝛoba
tionẽ de centam que expꝛmũtur.nec illa verba plus ⁊ minus ⁊c.
babẽt alterare quin centuʒ contra te omnino ꝓbata ſint per tex.
quem reputat ad hoc ꝓpoſitũ ſingul. in.d.l.publia. .fi. in verſic.
auri pondo deceʒ vel plus vel minus ⁊c. ⁊ hoc ibi etiã not.bart.
⁊ etiã omẽs ſcribentes ibidem poſt eum. ⁊ voluit etiã Bald.in
rubꝛi.C. eo.tit.vbi dicit iſta verba ſunt in vſu.⁊ ita reſident pꝛe
fati ſcribentes quoꝛũ pꝛofecto auctoꝛitas maxima eſt. Sʒ cũ
reuerentia eoꝛũ omniũ dixeriʒ ille tex.non pꝛobat hoc nec ꝓbabit
ineternũ.Et aduerte queſo pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo illius
tex · Et pꝛimo pꝛo intelligẽtia eius pꝛemitto ꝙ de pꝛobatõe epi⸗
ſtolarũ cõtra ſcribentes vel pꝛo ſcribẽtibus poſuit Rapha.cuma.
in ſuo conſilio.clxxvij.incip.recipiens litteras ⁊c.in quarta col.
Secũdo dico quo ad iſtum tex.de quo agimus nũc ꝙ; Sem
pꝛonius quidaʒ creditoꝛ ibi miſerat epiſtolam ad Titiũ debitoꝛẽ
ſuũ in quo ſcripſerat ſe eſſe creditoꝛezs eius ⁊ ita petebat.x.pon/
do auri ⁊ duos diſcos ideſt duo vaſa lata pꝛo reponendis foꝛte
pecunijs ⁊c ⁊ ſaccũ ſignatũ ex quibus dixit ſe debere decem debi⸗
toꝛi que depoſuerat apud Titiuz. Item petebat Criſtopholi
x.idem certũ genus nũmi. Et hic etiam aduerte quia omẽs co/
dices in hoc tex. hic coꝛrupti ſunt cõmuniter.⁊ glo.dixit hic ſe ne/
ſcire quid eſſet ho. Item petebat etiã ex rõe patris ſui decẽ
cui reſcripſit reſpuondendo dictus Ticius in eadem met epiſtola ⁊
foꝛte in calce eius pꝛout ꝓbatur in tex.iſto in fine in ver.qui debe
ri ſibi cauit in eadem epiſtola ⁊c. iũcto tex.ibi Sempꝛonio ſalutẽ
me a vobis hr̃e ĩc. Hoc pᷣſuppoſito nũc dico ꝓ vero ⁊ ſingu/
lari intellectu meo iſtius ſingularis text.ꝙ dictus Ticius debitoꝛ
in hac ſcriptura ſua cõfeſſus fuit omnia pꝛedicta exceptls illis.x.
pondo auri quibus reſpõdẽdo dixit ſe habere.x.pondo auri plus
minus ve ⁊c.⁊ ſic cum illa qualitate ⁊ modificatiõe pꝛout dicit in
tex. in quo pꝛincipaliter dubicatur. ⁊ iſta eſt dubitatio vera iſtius
littere an quo ad eam epiſtole partẽ inducatur obligatio ⁊ etiã ꝓ
batio in.x.pondo auri ex parte ticij debitoꝛis eo modo cõfitentis
⁊ ita qr hic. Non autẽ dubitatur hic aliquo mõ de alijs ſpeciebus
⁊ nũmis expꝛeſſe cõfeſſatis per Ticiũ debitoꝛẽ ⁊ noĩatis.nã quo
ad ea inducitur omnino vera obligatio ⁊ pꝛobatio pᷣterq; in pon/
do auri ex parte Ticij debitoꝛis ⁊c. Solum ergodubitat᷑ in hoc

tex. de illis. x pondo auti pꝛopter illa verba plus ⁊ minus t.
Hoc colligo ego ex tex.in verſi.quod ad ſolam pecunie quãtitaiẽ
nttinet ⁊c.nam hoc erat in nube tantum.⁊ ideo in tex.quo ad iſta
nulla oꝛitur obligatio nec pꝛobatio in quo dicitur ⁊ pꝛobationẽ de
poſitarũ rerũ impleri poſſe ⁊c.que verba denotãt quo ad alia bo
na natam fuiſſe obligatõem ⁊ etiã actionẽ ⁊ ſolũ reſtabat imple/
re pꝛobationẽ reſpectu iſtoꝛũ.x.pondo auri.⁊ ſic tex.iſte habebat
paꝛo conſtanti natam fuiſſe obligationẽ ⁊ verã actionẽ in alijs bo/⸗
nis confeſſatis ꝑ debitoꝛẽ. Et hic etiã aduerte queſo ad illud in
quo etiã cõmuniter ſcribẽtes hic ⁊ alibi de iſto textu cõmemoꝛan
tes cum reuerẽtia errarũt dum dicunt per iſtum tex.pꝛobari ꝙ ꝑ
ſcripturam meã in qua ego conſiteoꝛ me ate habere centum non
oꝛitur nec inducitur obligatio ſed ꝓbatio tantũ.⁊ ita ſemꝑ audi⸗
es allegare iſtum tex.nam dico ego induci ⁊ oꝛiri vtrunq; ꝑ iſtum
tex. in dicto verſi.ꝙ ad ſolam pecunie quantitatẽ attinet ⁊c. nam
verbum ſolam excludit omnia alia. nam in eis naſcitur obligatio
⁊Z oꝛitur actio cum exceptio firmet regulam in caſibus nõ exceptis
l.nam quod liquide in fi.ff. de penu lega. Et pꝛobatur idem etiaʒ
in dicto ver. pꝛobationem depoſitarũ rerum impleri poſſe ⁊c.qð
verbum denotat opus eſſe implemẽto aliquo in pꝛobando.ſ.re//
ſpectu.x. põdo auri tantũmodo ꝓpter eaverba plus minusve ⁊c
Et vltra iſtum tex. allego tex.in.l.emptoꝛ. S.fi.ff· de pactis.⁊ in.l
fi.ff.de pꝛobatio.⁊ in.l.quidam. fff.de conſtitu.pecu.⁊ per cotum.
inſtitu. de litte. oblig. Sed ad rem noſtrã redeũdo dico ꝙ in
hoc tex.ſolum dubitatur de pꝛobatõe illoꝝ.x.pondo auri in quii
bus titius debitoꝛ in epiſtola ſua loquutus fuit ambigue ⁊ in nul
be.⁊ dicitur in tex.pꝛimo ꝙ non inducitur aliqua obligatio circa
hec tantuʒ ⁊ etiã nõ inducit ꝓbatio ſoluʒ cõcludens circa hoc. ſʒ
defectus in. x. debet impleri. Et poſtea ſubdit tex. aliud quod
etiam eſt notanduʒ pꝛo verificatiõe mei intellectus noui ad iſtum
tex.in verſi.an autem ⁊c.vtrum ſempꝛonius creditoꝛ qui dixerat
in epiſtola ſua ad Titiũ tranſmiſſa ſibi deberi.x.pondo auri poſ-
ſit modo admitti ad pꝛobanduʒ de maioꝛi etiã quantitate exquo
debitoꝛ dixit plus minuſve ⁊c.Et deciditur ꝙ hoc cõſiderabit iu
dex. ⁊ ſic hoc eſt in eius arbitrio. ⁊ tũc illa verba quod ſcripſit ⁊c
poſita in tex.iũguntur cum illis verbis iudicẽ extimatuꝝ ⁊c.qua
ſi dicat ⁊ vere dicit tex.ꝙ iudex cõſiderabit epiſtolam ſempꝛonij
creditoꝛis circa hoc an poſſit modo pꝛobare vltra.x.pondo auri.
⁊ boc modo pũctabis iſtum tex. dicẽdo an autẽ his quoq; quod
deberi ſibi cauit in eadem epiſtola.x. ⁊c.c ibi facies punctum.
Poſt vero dicas pꝛobare poſſit ⁊c.interrogatie loquẽdo.⁊ hic ẽt
punctabis tex.⁊ poſtea dicas ꝓſequẽdo continuatiue reliquã par
tem littere videlz hoc quod ſcripſit iudiceʒ extimaturuzʒ ⁊c.⁊ hec
eſt vera ⁊ noua interpᷣtatio mea iſtius text.ſingularis queʒ allego
tibi ad hec omnia. Pꝛimo ꝙ ſi debitoꝛ confitetur in epiſto/
la ſua ad requiſitionẽ ſui credttoꝛis aſſerẽtis deberi ſibi centum
inducitur obligatio vera ⁊ pꝛobatio etiã vera. ⁊ idem pꝛobat᷑ in
d.l.emptoꝛ. 9.fi.cum alijs ſupꝛa allegatis. Secũdo ꝙ ſi con/
fiteret᷑ a te recepiſſe cẽtuò plus minus re ⁊c. non inducit᷑ obligatõ
nec pꝛobatio in aliquo vt hic in verſi.quod ad ſolam pecunie cau
ſam attinet xc. Tercio dico ꝙ creditoꝛ qui in epiſtola ſua vel
ſcriptura dixit ſibi deberi centũ ⁊ debitoꝛ reſpõdeat ſe debere cen
tum plus minuſue.vel ſaluo pluri vel minoꝛi vel ſimilia verba po
terit ẽt pꝛobare de pluri ſi iudici hoc videbitur vt hic in verſicu.
an autẽ his quoq; ⁊:àEt nota bene illam dictionẽ quoq; implica
tiuã ⁊ augumentatiuã ad pᷣcedentia in quibus pᷣcedentibus dictũ
fuerat ꝙ creditoꝛ hẽbat omnino pꝛobare de.x.pondo auri.⁊ ſic
in totũ pꝛbatio nulla erat pꝛopter verba debitoꝛis qui dixerat plꝰ
minuſue.Nunc autẽ aduerſatiue ⁊ augmẽtatiue ad pᷣcedentia di
ciiur in tex.vtrũ creditoꝛ qui iam dixerat in epiſtola ſua ſibi debe
ri.x.admittatur quoq; ideſt vltra.x.ad ꝓbanduʒz.⁊ concluditur
iudiceʒ extimaturũ hoc quod ſcripſerat creditoꝛ ⁊c. quaſi dicat
tex. ꝙ in ea epiſtola poſſent eſſe talia verba taxatiua foꝛte vel ſimi
lia que excluderẽt debitoꝛẽ a pꝛobando de maioꝛi ſũma ⁊ ecõtra.
Poſſent etiã eſſe talia verba quibus conſideratis iudex admit/
teret ad pꝛobanduz. ⁊ hic eſt verus intellectus iſtius tex. Circa
quẽ tex. in eo quod dicit plus minus ve ⁊c.adde aliud quod de ſi
gniſicatõe iſtoꝝ verboꝛũ poſuit do.meus Alex.de imol.in conſil.
viij. in vlti. col. in quarto volumie incip.videtur foꝛtaſſe ſuꝑ du
bitatõe pꝛenuſſa ⁊c.ad quem me remitto ⁊ redeo ad text.de quo
agimus.Cuius ſingulariſſimi textus verba ſunt hec.

H§· Titius ſempꝛonio ſalutem me a vobis auri
põdo plus minusve.x.⁊ diſcos duos:ſaccũ ſig
natum ex quibus debetis mihi.x.quos apud ti/
tium depoſuiſtis. Item coſtrophani.x. Iteʒ ex
ratõe patris veſtri.x.⁊ quod excreuit.Quero an
ex huiuſmodi ſcriptura aliqua obligatõ nata ſit
ſ.quod ad ſolaʒ pecunie cauſam attinet:reſpon

didi ex epiſtola de qua queritur obligatõeʒ qui/

dem nullam natam videri:ſed pꝛobationẽ depo
ſirarũ rerum impleri poſſe.An autem qui deberi
ſibi cauit in eadem epiſtola.x.ꝓbare poſſit hoc
quod ſcripſit iudicem exſtimaturum ⁊c.

Se condictione furtiua.

. Illuſtris do. Sranciſ.areti.
G lo in.l Peim 3. in.l.ſi quis non quaſi in vltia
col.in fi.ffl.de acquir. heredi.reputat iſtã glo.ſingul.ad hoc ꝙ ap⸗
pellatõe domini venit quaſi dominꝰ in oiſpoſitiõe legis etiax ſi lex
loquatur per dictõeʒ taxatiuã ſolum vel tantũ quod eſt foꝛtius ꝓ
pter naturam dictõis taxatiue que cõſueuit excludere alios caſus
iuribus vulgaribus. Sed tu aduerte quia licet hec glo.dicat
hoc tamen non bene pꝛohat.nam in exemplis ſuis ⁊ iuribus alle
gatis in ea non ꝓbatur de quaſi dominio ſʒ de vero domino rei.
Nec obſtat exemplum de herede. nam heres poſt moꝛtẽ teſtan
tis eſt verus vominus ⁊ licet non eſſet dominus tempꝑe furti factii
tamen ſatis eſt ꝙ eſt verus dominꝰ eo temꝑe quo agit quod con/
ſiderat tex.hic in verſi.condictio cõpetit ⁊c.⁊ eo temꝑe heres ẽ ve
rus dominus rei ergo ⁊?c. Secũdo etiã non obſtat exemplũ de
tutore ſeu curatoꝛe per tex.in.l.interdum.ꝭ.qui tutelã de furtis.
nam vt ibi dixit glo. in verbo nomiĩe ⁊c·ipſi agunt condictõe furti/⸗
ua non ſuo noĩe ſed pupilli vel adulti. ⁊ ſic datur vero domino ſo
li condictio furtiua ⁊ non quaſi quicquid dicat glo.iſta ⁊ pꝛefatus
do. Sranciſ.areti.qui ſequutus eſt eaʒ ſimpliciter.que hoc modo
declarata non pꝛobat hoc.nec credo hoc eſſe verũ vbi eſt dictio ta⸗
xatiua vt appellatõe domini veniat quaſi dominus.nam eſt exclu
ſiua pꝛeterquã ad ſimileʒ caſumd.ob es tantũ.C.de pꝛed.mino.
⁊ not. Gar.in.lei.in pꝛin.ff.ſi quis ius dicen.non obtem. ⁊ Bal.
in.l.cum mulier in.xxiiij.col.ffſolu.matriad quos me remitto.
⁊ redeo ad glo.de qua agimus. Cuius gloſe verba ſunt hec.

CSoli domino hoc eſt contra naturã aliarum
eque condictionuʒ que non dominis dantur ſed
hec domino vt hic ⁊ inſtitu.de actio. ſic itaqʒ.
⁊ ſupꝛa vſufruc.quemad.caue.l.fi.⁊ quaſi domi
no vt heredi qui non erat dominus temꝑe furti
facti vt infra eo l.ſed nec legatarius. Item tuto
ri.vt infra de furtis.l.interdum.S.qui tutelã ⁊c.

Mandati.
l.ſi pꝛocuratoꝛem.S.ſi ignoꝛan

tes. Bar. hic ⁊ Bar. in auten.ſi captiui.C. de epiſ.⁊ cleri.⁊ etiã An
ge.⁊ do. meus Alex.de imola in.l.ij.ꝭ.ex his in ſᷣa col.ff.de verbo.
obli. ⁊ Ang.in.l.plautins.ff.de pꝛocura.⁊ do.meus Alex.de imo:
bit in apoſtillis ſuis ad Bart.reputant iſtum text.ſingula.ad hoc
pꝛopoſitũ ꝙ obligatus pꝛo pꝛincipali debitoꝛe põt ſoluere credito
ri de bonis debitoꝛis pꝛo quo ſe obligauit licet do.meus Alexan.
ſatis dubitet de hoc in dicto..ex his vt ibi per eum. de qua mai
teria alias legendo dixi ibi poſt eum ⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non
ero niſi ꝙ vltra dicta per alios ſcribentes ibi ⁊ ꝑ me ⁊ ẽt per glo.
in.l.venditoꝛ. ff.de iudi.⁊ per glo.in.c.fi.de foꝛo compete.li.vj.vbi
glo.idem tenẽt per iſtum tex. Nunc addo vnũ verbũ ꝙ hoc eſt ve
rum quãdo ipſe fideiuſſoꝛ obligatus non habet moduʒ ſoluendi
de ſuo pꝛopꝛio.⁊ ſic non eſt ſoluẽdo.ſecus eſt ſi habet de ſuo quia
non poteſt ſoluere de bonis debitoꝛis ſed de ſuo ⁊ poſtea debʒ re
petere ab eo ſᷣm Ange.in auten.vt omẽs obe. iudi.in tercia colũ.
Secuudo limna pꝛedicta non pꝛocedere in fideiufſoꝛe qui
pꝛomiſit de indemnitate.nam non poteſt ſoluere de bonis debito
ris ſᷣm Bar.in.l.ſi ſeruus..ſi pluriũ.ffſi quis cautio.⁊ Bald.in
auten.qua in ꝓuincia:C. vybi de crimi.agi opoꝛtet ad quos me re/
mitto.⁊ redeo ad tex.de quo agimus.Cuius verba ſunt hec.

Si ignoꝛantes fideiuſſoꝛes debitoꝛẽ ſoluiſſe
vel alias acceptilatõe ſiue pacto liberatũ ex ſub
ſtantia debitoꝛis ſoluerunt:non tenebũtur man
dati quod ⁊ ad actionẽ fideiuſſoꝛũ ꝑtinet:a hoc
ex reſcripto diuoꝛũ fratruʒ intelligere licet.cuiuſ
verba ſunt hec ⁊ c.

Cete
güennice
—
frians ün ne⸗
Natgnlife enn e⸗
gCnme,nmicee n
r.

r.

Konſrmtrntn!
Mockraberatmaänn
Rmdnl etn ſirtcin tn
rfinenir mi
ern ne
ipriir 4e mza
Ancrria:
entzeli urn
edni tifhnanren
llenu
Mhdhnnent
nirhden

d En 7
ar Widifitlnmalananennnd,
ü

Mümpwdtanntn Küne
ndgundentislnenſ
annonhetiſinitign ſetug
urſifr unnd d ſttguſd

anu aiman hninbenr ii
ruufnen la uilyumnib, ſonn
ſncimnsliumclnn , tinlelt

Monca.

wwonrnodnn in

xdraumi miil vn cüli
m knanil etiulni
tamxmu unris Alerde no⸗
— zwinn guit
rpui btoreotſölelefectio
Bannhtiimtunmulhn
erdrudeb denſtin em duunn
chmudiſtem inſnmn ſann
inſſinttendtäſfege⸗
irunifihnnidinne ,

ttihſitigacht

„

is elbiſl
Aurakkiusuhmun
wrnnn ſrhueplheui
sumii, r mnlenſn⸗
oenn iitſoi n⸗

mandati.
glo. in.l.ſi mandato titii.s. fi.

Do. meus Alex. de imol in.l.i.in pꝛin.in pꝛima col.ff.qui ſatiſda.
togan. Paul.de caſt. in.l.eum qui ita in pꝛin. ff. de ver. obli. ⁊ ẽt
do. meus Alexau. de imo. hic in apoſtillis ſuis ad Bart. reputt
iſtam glo. ſingul. ad hoc ppoſitum ꝙ ille qui pꝛomiſit facere ali/
quem ſecurũ non intelligitur obligatus dare fideiuſſoꝛẽ nec pigno
ra ſed ſola pꝛomiſſio eius ſuffſicit. ⁊ idem voluit Specul.in tit. de
empꝛio.⁊ vendi.S.pꝛimo ver.ſed ſi in inſtrumẽto ⁊c.⁊ etiã bart:
in. l.ij. .. cois. de pꝛeto.ſtipulat.⁊ Gal. in.l.ſancimus.C. de verb.
ſigni. ? Bal. in. l. xecutõem in quinta col. C. de execut.rei iudica.
de qua materia alias legendo oꝛdinarie dixi in. d.l.i.qui ſatiſd.co
ideo pꝛo nũc non me extendam circa hoc niſi ꝙ ponã verba gloſe
que eſt in yerbo aecepta ⁊c que ſunt hec.

Accepta ⁊c.in verſic.quid ſi dictuʒ eſt facies

me ſecurũ ad ſenſum ſapientis mei an debeat da
ri fideiuſſoꝛ ſi hoc dixerit ſapiẽs:videtur quod
ſic vt.C. de contrah.empi.l.fi. Item ſi nil vltra
ius cõmune pꝛeſtaret hec verba nihil oꝑarentur
quod eſſe non debet: vt infra de lega.pꝛimo.l.ſi
quando. Item ille eſt ſecurus qui nil timet.vt in/
fra de actio.empti l.i.in fine: econtra ſecunduʒ
ius commune pꝛomitti debet quaſi hoc pactu
non valet ⁊c.

Mandati.
Glo. in.liſi mandato titii.s. fi.

Bar in.l. illa inſtitutio.ſf.de beredi.inſtitu.⁊ etiã domeus Alex.
de imoliin.l.fideiuſſoꝛ.S.fi.in vlti.col.ff.qui ſatiſda.cogan.reputãt
iſtam glo. ſingul. ad boc pꝛopoſitum ꝙ ſapiens non põt apponere
in contractu miſi ea que de iure vel legittime ex natura cõtractus
veniebãt apponẽda in eo.⁊ eſt glo. in verbo accepta ⁊c.cirea fineʒ
de qua materia non me extendaʒ nũc cum alias oꝛdinarie legẽdo
dixerim de his in. d.l.fideiuſſoꝛ.S.fi.poſt dominũ meũ ⁊ alios do
centes ibidem niũ ꝙꝙ vltra oẽs ⁊ vltra iam ibi dicta per me nunc
addo vnũ verbum.ſ.ꝙ idem in terminis voluit Ange.in.l.impe/
ratoꝛ in vltucol.ff.de ſtatu homi.vbi allegat tex.in.liilla inſtitucio ⁊
gtiã tex·in.l.huiuſmodi.ff de leg.pꝛĩio.⁊ addo ẽt Bal.in.l.captato
rias in pꝛima col.C.de teſtame.mili.vbi ponit de teſtamẽto extẽ/
dendo ad ⁊ ſecũduʒ cõſiliũ ſapiẽtis quomõ debet facere ⁊ dicere
ſapiens.⁊ Bal.in.l.pꝛecibus in quarta oppo.C. de impube.⁊ alijſ

ſubſtitu. ⁊ aliquid per do. meũ in.l.quicquid aſtringẽde. ⁊ in.l.ex

ca. ff. de ver. obli. vbi dicit e in actibus repetẽtibus ſcripturã illa
verba nihil opantur.allegat Ange.ibi ita dicentẽ. ⁊ idem etiã ſen

ſit in. d. limpatoꝛ in vltima colum. ad quos me remitto. ⁊ redeo

ad glo.e qua agimus cuius verba ſupꝛa pꝛoxime poſui in capi/
tulo pꝛoxime pꝛecedenti. ⁊ ideo non repeto nũc ne idem ſepius di/
camus·ſed ibi videre potes.

mandati.
glo. in. l. papinianus in nerbo

ſuo ⁊c. in fine. Bal. in. l.i. in a col.C. de actio.⁊ obli.⁊ etiam do.
meus Alex.de imo.in.l.modeſtinus.ff.de ſolutio.in apoſtilł ſuis
ad Bar. reputãt iſtaz glo.ſingul.⁊ melioꝛẽ de iure ad hoc ꝙ quis
in dubio pꝛeſumit᷑ ſoluere noĩe pꝛopꝛio ⁊ non aliẽo cum quibus
ſto ſimpliciter. quia glo.clara eſt ⁊ non eget noua mea interpᷣtatõe
niſi ꝙ hec glo. ita intellecta ſimpliciter non habet dubiũ in ſe ⁊ eẽt

de indubitabili per tex. in.l.i. ? in. lij. cum ſcq. ff. de ſolutio. ſʒ glo⸗

iſta loquitur in fideiuſſoꝛe ſolucte. ⁊ dicit ꝙ in dubio pᷣſumit ſoll
uere noie ſuo ⁊ non debitoꝛis.⁊ in hoc glo.notanda eſt ⁊ ſingula/

ris hoc modo declarata. Cuius verba ſunt bec.

Suo ⁊c.in verſi.ſed ſi ſimpliciter ſiquidem
creditoꝛ cedat incõtinenti pᷣſumitur ſoluiſſe ſuo
nomine non debitoꝛis nomine ⁊c.

mandati.

glo.in.l.ſi nero nõ remuneran

lli. 5. ſi poſt creditam. Bal.in. l. ob hec verba. ff. de infami. ⁊ eti
do. meus Alex. de imola in. l. iulianus in pa e ge c,
gan. ⁊ do.meus Alex. de imo.piic in apoſtillis ſuis ad bar. hic ⁊ ẽt
illuſtris do. Sranciſ. areti. in. l, qui in aliena. eſed quid ſi manda-
uit in a colu.ff.de acquir. hered. reputat iſtam glo.ſingul. ad hoc
hopoſitũ ꝙ natura mandati eſt vt fiat ſuper nonduʒ expleto. ſed
poſt expletum non poteſt fieri mandatũ vt ſi occidiſti titium ⁊ po
ſtea mando tibi ꝙ facias hoc homicidiũ non valet mandatũ bunuſ
modi. de qua mã alias dixi poſt do.meũ Alexa.in.d.l.iulianus iõ
pꝛo nũc non me extendam niſi ꝙ ego addo glo.ſingula. ⁊ plenio/
rem in auten. de fideiuſſo. in pꝛin. in verbo ſideiuſſoꝛez æc.⁊ per
ↄſequẽs dico ꝙ iſta glo.non eſt ſingularis. ⁊ redeo ad glo. de qua
agimus cuius verba ſunt bec.

CNRectiſſime:⁊ nota ꝙ mandatoꝛ accipitur tan
tum ante obligationem vt hic niſi in caſu vt ſubi
cit plane ⁊c.⁊ infra ceo.l.ſi mandauero tibi.ꝭ.in
terdum conſtitutoꝛ vero poſt tantũ: quia non po
reſt fieri conſtitutio niſi pꝛo eo quod debituʒ eſt.
vt.C. de conſtitu.pecu.l.ij.⁊c
Uerba autẽ glo.in dicto.vᷣbo fideiuſſoꝛẽ ⁊c.ſunt bec.
CNota dfferentiã inter iſtos.nam fideiuſſoꝛ ⁊
ante ⁊ poſt accipi poteſt vt inſtitu.eo.tit..ij.mã
datoꝛ tantũ ante niſi in caſu in.l.ſi vero.o.ſi poſt
in ver.plane.⁊..ſi quis ⁊c.

mandati.

glo.in.l.remunerandi.S. mau

tus. Bal. in. l.i. C. de ſenten.⁊ intetlo.om.iudi.dicit iſtam glo.eſ
ſe ſingul.faciens de ea magnũ feſtuʒ ad hoc ꝓpoſitũ ꝙ diſpoſitio
d.l.i.habet locũ non ſolum in ſentẽtia cõdemnatoꝛia ſed etiã in ſen
tentia abſolutoꝛia.nam verba ſentẽtie debẽt cõcipi in ꝑſonã ꝓcu./
ratoꝛis non autẽ domini qui non fuit in iudicio. Sed tu ad/
uerte diligẽter ⁊ dicas ꝙ illa glo.eſt in ver.pactus ⁊c. que recte ⁊
ſubtiliter põderata non pꝛobat hoc. nam illa verba ſi abſoluatur
Maurus ꝓcuratoꝛio noĩe ⁊c.non ſunt iudicis ſed ſunt verba ip/
ſoꝛum met paciſcentiũ. vel ſunt gloſatoꝛis ponẽtis exempluʒ ſʒ nõ
pꝛeſupponit neceſſario verba ſentẽtie debere ferri in ꝑſonaz eius
Mauri qui non erat ꝓcuratoꝛ ibi in eo caſu ſed vere erat fideiuſ
ſoꝛ vt ibi in tex.in verſi.fideiuſſerat ⁊c.⁊ in ver.ſi pecunia accepta
ſpopondit ⁊c.⁊ etiã in euẽtu litis ſub nomine alterius cauerat de
quotta litis ⁊ nullo pacto maurus ipſe ſtabat in iudicio vt pꝛocu
ratoꝛ.⁊ glo.male intellexit illum tex.exemplificando vt fecit ⁊ mi
nus etiã intellexit Bal. eam. de qua materia an ⁊ in queʒ debeat
pꝛoferri ſentẽtia cõdemnatoꝛia vel abſolutoꝛia an in dominuʒ vel
pꝛocuratoꝛẽ qui fuit in iudicio poſuit Bar. Bal.⁊ omnes ſcriben
tes in.d.l.i.? Gal.in.l.ſi quis cum.ff̃ de pꝛocura.⁊ Bar.in extra/
uag.ad repꝛimẽdũ inverbo ſine figura ⁊c.⁊ Bar.in.l.licet..ſi plu
res.ff de pꝛocurato.⁊ in.lł.licet.C.eo.tit.⁊ Sede.de ſenis in ſuo cõ/
ſilio.ccv.ad quos me remitto.⁊ redeo ad glo.de qua agimus.Cu
ius verba ſunt hec.

Pactus puto quinqʒ dari ⁊ id ſolũmndo qꝛ
fideiubebat.nam quia pꝛocurabat aliud pactuzʒ
fecit quod ſubijcit ſub nomine alterius puta da
bis domĩe mee ꝙ perinde pꝛohibetur vt.C.qð
metus cauſa.l.ſi per impꝛeſſionẽ ⁊c.

mandati.
l.ſi pꝛocuratoꝛem.s.ſi quis ne

gotia De nouo ⁊ yero intellectu meo ad iſtũ tex.vide que diil
xi in.l.in vſucapione..acceſſio.fſ.de diuer.⁊ tempo.pꝛeſcrip.⁊ iõ
non repeto nũc ſed ad ibi dicta me remitto.nec etiãs ponam verba
tex.cum ibi ea poſuerim ne idem ſepius dicamus.

»„ Scire debes ceſſa actione perſo
X . herede m. nali ex titulo Nnerlis vel venditõiis
aut ſimilibus titulis intelligit̃ etiã ceſſa ypothecaria ⁊ omnis alia
actio acceſſoꝛia vt eſt tex.in.l.ſi inſolutũ cum ibi plene not. maxie
per Bald. C. de actio.⁊ obli. ⁊ in.l.ſi a creditoꝛe eo.titu.⁊ per glo.
T⁊? Bar. in.·.ſi pignoꝛiff.famil.birciſ. Et binc etiã dicimꝰ ꝙ ba
bet ius diſtrabẽdi ſicut creditox. vt. d.l.ſi a creditoꝛe ⁊ ibi aliquid
per Bal. quem omnino videbis. Tamen hoc pꝛocedit ſi actiones
ille acceſſoꝛie erant tempe actiõis pꝛincipalis in rerũ natura ſecus
eſt ſi ex poſtfacto ſupuenirent. caſus eſt ſingul.in d.l.heredem in
in pꝛin. cum gloin verbo actões ⁊c. in fi.ffmanda. quem text.ad
hoc pꝛopoſitum pꝛo ſingulari allegauit Bal. in. . l. ſi inſolutum.
⁊j ideo in ceſſionibus que fiũt quottidie dicitur ceſſit titius actio/⸗
nes quas habet ⁊ habere ſperat ⁊c.vᷣm Bar. ⁊ etiã do.meũ Ale/⸗
xan · de imol.hic in apoſtillis ſuis ad Bar.in. d.l.beredem.
Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intelleccu meo iſtius text
quia ille actiones de quibus hic dicitur non erãt acceſſoꝛie ſʒ erãt
eque pꝛincipales.nam vendita hereditate per heredem fideiuſſo/
ris ſi emptoꝛ ſoluit pꝛo debitoꝛe creditoꝛi datur actio mandati cõ
tra debitoꝛem pꝛincipalem. quia ipſe tenetur cedere actiões ſuas
emptoꝛi hereditatis.⁊ intelligo directas ⁊ pꝛincipales non autẽ ac
ceſſoꝛias.nam de acceſſoꝛijs ibi nulla fit mentio penitus nec circa
hoc ſtat ratio iſtius tex. ſed ſtat in alio penitus diuerſo ⁊ nõ conſi
derato a ſcribẽtibus ibi vel in lotis pꝛeallegatis.ſ.quia emptoꝛ he
reditatis nullum habebat nec habueras mandatũ ad ſoluendum
creditoꝛi ⁊ ſoluit pꝛo debitoꝛe pꝛincipali.vnde non poteſt ſibi com
petere actio mãdati pꝛo repetendo a debitoꝛe ⁊ etiã videbatur
dicta actio deberet denegari beredi ſideiuſſoꝛis.quia ipſe nihil ſol
uit de ſuo.ſed tamẽ dicñt ibi:⁊ in hoc ſtat virtus iſtius tex.q im/
mo heres fideiuſſoꝛis habet actioneʒ mandati contra debitoꝛem
quam tenetur cedere emptoꝛi hereditatis:vtpote illi qui ſoluit ſi⸗
ne mandato aliquo:⁊ qui debuiſſet potius habere actioneʒ nego/
tioꝛũ geſtoꝛũ.⁊ per cõſequẽs dico ꝙ ibi non dicitur nec fit mẽtio
de aliqua actõe acceſſoꝛia. Nec quod plus eſt dicitur ibi de aliqua
actõe noua ſeu ſuꝑueniẽte.nam illa actio mãdati fuerat a pꝛima
die a qua ſdeuſlbn interceſſit ad inſtantiã ⁊ pꝛeces eius pꝛo quo
pꝛomiſit que actio tranſiuit poſtea in eius heredem ſed nõ in em
ptoꝛẽ hereditatis ſʒ ipſi emptoꝛi cedenti cedenda eſt actio illa mã
dati que vt dixi ab inicio ſempꝑ fuit ſed non ad ↄſequendũ aliquid
niſi poſt factam ſolutionẽ.⁊ hec eſt vera mens iſtius text. ſi bene ⁊
ſubuliter conſideretur. Cuius verba ſunt hec. .

L. Heredem fideiuſſoꝛis ſi ſoluerit habere mã/
dati actionem dubium non eſt. ſed ſi vendiderit
hereditatem ⁊ emptoꝛ ſoluerit an habeat mãda
ti actõeʒ queritur Julianus libꝛo.xiij.ſcribit id
circo heredẽ habere mandati actionem: quia te
netur iudicio exempto vt pᷣſtet actõnes ſuas.id/
circo competere exempto actionem quia poteſt
pꝛeſtare ⁊ c.

O. Ludo. ro. in ſuo fingulari in ver
l. ſi ho in ine; bo epiſcopꝰ ⁊c. el iiij.ponit vtrũ epi
ſcopus ex cauſa poſſit mutare augendo vel minuẽdo penitentiaʒ
iniũctam a papa. Et dicit ꝙ ſic per glo.ſingul.⁊ notabilez ᷣm euz
ad hoqpꝛopoſitum in. c. temꝑa plenitudinis. xxvi.q.vij. per textu
ſingul. m eum in. d. l.ſi bominc. ff mandati. vbi ꝓcuratoꝛ poteſt
mutare ex cauſa quod fecit eius dominus. ⁊ ſemꝑ ad hoc alleg t̃
iſte tex. Circa quem aduerte queſo quia totus mundus allei
gat eum ad hoc. Sʒ iſte tex. iudicio meo nihil facit ad hoc pꝛopo
ſitum. nam dicitur ibi ꝙ mandatũ factuzs tibi de manumittendo
ſeruo meo ⁊ ſic nuduʒ ſolum miniſteriũ pᷣſtabatur per te. nec tra
ctabatur ibi de aliquo intereſſe vel piudicio tuo. vnde non ẽ mix
ſi ꝓcuratoꝛ meus ex cauſa poteſt ibi reuocare mãdatũ meũ ſecus
ſi de aliquo pᷣiudicio tractaretur. Pꝛeterea etiã in illo ſimpli
ci miniſterio ibi pꝛeſtãdo per te interueniebat aliud quod ẽ ſatis
cõſideranduʒ. ſ. cauſa ⁊ quidem maxime impoꝛtantie. quia. ſ. con
fecerat ſeruus ille falſas rões. vel quia inſidiatus fuerat vite man
dantis. x ſic cauſa illa ſonabat expꝛeſſe in delictũ maximũ.quibꝰ
omnibus cõcurrẽtibus poteſt bene ꝓcuratoꝛ reuocare mãdatuz
domini ſui. ⁊ ſic ego intelligo iſtum tex. ꝓcedere ex cauſis ⁊ ma/
xime impoꝛtantie ⁊ maximi põderis alias autẽ non vt ibi in verſ.
ſi comperit poſtea eum falſas rões cõfeciſſe vel inſidias vite pꝛioſ
ris domini ſtrurxiſſe ⁊c. que verba diligẽter notãda ſunt a quibus
pendet virtus iſtius tex. ⁊ non quelibet cauſa leuis eſſet ſufficiens
ad reuocatõem huiuſmodi faciendaz. CLirca quem text:addo
vnũ verbũ ꝙ de iſto tex. exclamauit Bar. bic ad boc ppoſitũ ꝗ⸗
ſi per cõe ↄceſſum eſt arbitriũ aliquibus non tñ poterũt facere cõ
tra ſtatutũ niſi ex cauſa noua vel ex cauſa noua quã ignoꝛabat

tõmune tempe arbitrij eõceſſi⸗ Et idem voluit ipſe met Bart.
in. l. ambitioſa.ff. de decre.ab oꝛdi.ſaci. ⁊ Bar.in pꝛima conſtitu.
C. in. . ideoq; ⁊c. vbi ſemp allegat iſtum text.⁊ Bal. in.l. ulli. C.
de ſenten. ⁊ interlocu.om.iudi.⁊ Bal.in.l.erroꝛ.C.de lur.⁊ facti
igno · ybi dixit per iſtum tex.ꝙ ꝓcuratoꝛ poteſt reuocare cõfeſſio
nez domini ſui ex cauſa. ⁊ idem reaſſumpſit Bal. in. ligener aliter
la ba. C. de liber. cau. ⁊ Bald.in.c. ex ꝑte in ſi. extra ð reſcrip.vbi
dixit per tex.in.d.l.ſi hominẽ ꝙ; ꝓcuratoꝛ ex cauſa põt renũciare
appellatõi a domino interpoſite.? Bal.in. Squibus in pꝛima con
ſtitu. C. vbi dixit ꝙ illi qui habent arbitriũ coꝛrigendi ſtatuta con
firmata auctoitate ſupioꝛis poſſunt reuocare ex cauſa de quo te
xtu etiam facit feſtum HBal.in.l ſi in aliquam. ff. de offici. pꝛocon/
ſul. ⁊ Bald.in.l.omnes populi in quinta columna.ff. de iuſtict.⁊
iure.⁊ Bal.in·l.quid ergo.ꝭ.pena grauioꝛ.ff. de his qui not.infa.
⁊ Bal.in.c.ij.extra de re iudi.⁊ in.e.cum oꝛdinẽ in vlti col. extra
de reſcript.⁊ Ludo.roma. in conſil: cccxxiiij.incip.ᷣin noĩe dñi ⁊c.
⁊ do. Abb. in. c. cum dilectus extra de electio.Et per iſtum textuzʒ
etiam dicebat do. Abb.in.c.dilecti lo vltimo extra de appell.ꝙ in
cauſa delegata a pꝛincipe poteſt oꝛdinarius iudex inbibere illi dele
gato ex cauſa nouiter ſuboꝛta ⁊ non conſiderata ab ipſo delegante
Et idem compꝛobauit do.meus Alex.de imol.in.l.i.in.xlvnij.col
ffde off.eius cui manda.eſt iuriſdictio.ad quos me remitto. Et

redeo ad tex.de quo agimus. Cuius verba ſunt bec.

L. Si hominem tibi dedero vt eum manumitte
res ⁊ poſtea pꝛocuratoꝛ meus ꝓhibuerit ne ma
numitteres an mandati agere poſſum ſi tu eum
manumiſeris.Reſpon.ſi pꝛocuratoꝛ iuſtaʒ cãm
habuerit iuterpellandi manumiſſionẽ ſerui quez
in hoc ſolum acceperam vt manumitterẽ: veluti
ſi comperit eum poſtea falſas ratões confeciſſe
vel inſidias vite pꝛioꝛis domini inſtruxiſſe tene/
boꝛ niſi denũciationi pꝛocuratoꝛis paruero. Si

vero nulla iuſta cauſa pꝛocuratoꝛis fuit denunci

andi ne ſeruus manumitteretur non poterit agi
mecum quãuis ad libertatẽ euʒ perduxerim.

Bar . hir dicit finem iſtius tex. non ha
l. ſi fun qn m. beri alibi ⁊ ſe neſcire euʒ alibi. Et ſub

dit ꝙ eo anno habuit de facto in palacio ſindicatus ad hoc pꝛopo/
ſitum ꝙ ſi quis habuit mandatũ a me de emendo fundo in quo
mandatarius ipſe habebat partẽ ꝙ tenetur ipſe mãdatarius etiã
vendere partẽ ſuã ⁊ quõ inuicem agũt vt ibi in illo text.ſatis large
patet de quo ſtatim infra dicam in ſequenti capitulo de eius vero
intellectu.⁊ ideo pto nũc non ero longioꝛ.⁊ ibi ponã verba eius nõ
autem hic ne idem repetam.

Ludo.roma.in ſuo ſingulari in ver⸗
l. ſi fu n n m. bo hereditas ⁊c.dicit ꝙ ſi heres inſti
tutus non vult adire hereditatem pꝛopter multa debita heredita
ria ⁊ vnus ex creditoꝛibus ſe interpoſuit ad facienduʒ ꝙ ille eam
adiret ⁊ omnes creditoꝛes remitterẽt ei certuʒ quid ꝙ etiam ille
cuius facto ⁊ opera eſt facta illa remiſſio ⁊ qui fecit illũ adire he
reditatẽ poteſt compelli etiã facere eandem remiſſionẽ licet ipſe ᷣ
ſeipſo nihil dixerit per tex.vᷣm eũ ad hoc ꝓpoſitũ ſingula.in. d.lſi
fundum qui ex parte.ff. mandati. ⁊ in.lcum in eo cum glo.ff de
pactis. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo meo intellectu pꝛe/
dictoꝛũ iuriũ que cuʒ ſuppoꝛtatõe non faciũt. Et pꝛio incipien//
do a tex.in.d.l.ſi funduz dico ꝙ nihil facit. quia ille qui ſuſcepit ibi
mandatũ ad emenduʒ funduʒz in quo ipſe etiã habebat partẽ tene
tur etiã ipſe vendere ptem ſuã.quia mãdatum ſuſceptũ per eũ ab
inicio de fundo illo emendo declarat mentẽ ſuã fuiſſe omnio ven
dere etiã partẽ ſuam alias non diceretur emere funduz ſed partez
fundi cum eſſet ille vnus fundus totalis ⁊ integralis ⁊ mandatuz
ſonabat de eo fundo emendo.vnde neceſſario intelligebatur de to
tali que ratio ceſſat in creditoꝛe cuius opa alij creditoꝛes remiſe
runt certum quid vt ille adiret hereditatẽ. nam omnia credita per
ſe ſeparata erant ⁊ ex diuerſis cauſis pcedẽtia. vnde põt verifica
ri remiſſio in eis ⁊ dicitur vera remiſſio etiaz ſi iſte nibil remittat
de ſuo. Pꝛeterea diuerſe ſunt rões in caſibus pᷣdictis ex alio
capite.nam hic tractatur de damno creditoꝛis. vnde non dʒ pꝛeſu
mi voluiſſe iactare ſuũ vt in.l.ecum de indebito.ff de pꝛobati.ſed
in. dl.ſi funduzʒ non tractatur de damno eius qui ſuſcepit manda
tum. nam ſi bene tenetur vendere ptem ſuã eiuſdem fundi conſe
quitur verã eſtimationẽ ꝑtis ſue adeo ꝙ ſi ceteri habẽt decez iſte
etiã habebit decẽ· ⁊ licet ceteri venderẽt ex neceſſitate ⁊ per conſe
quens minoꝛi pꝛecio q;ᷓ non valerel fundus non noceret illi quin

lramnmis ſem n
Prinztin ecnee;
binttrn Nehgana
Eneuruniaruunge
rclhe

Iürceuonn in.
Nretee
GliafränNm inn
antieuinin
Npſn ilmu.a
Ariniier he An
AAatintit
rnt unstamku
Mlirnrinn
anillm ern ae
enini:nsaare

Kiim Altiſtz i
vrſalmuut Vrod hiſeniqre
ger itgunalini,rit
dllitzgfti
H hfeiſe

l

Eümshuminmmn tin
nmrit
mgsrlimniginin.

5 Mhr diiffmn ifir e
nnchnmn. mürtrinniet
tm hu irpi utpilio in av/
IEs an, nius ,ne enen in,n
r e en migtnen emnicheniecii
m ait miimiren gi ſeinloten usn
tem uin deminſegnen aninlodetneren
1npoue nntbinittan
eeen.

Lulafnuin ſo llnin t
ndun⸗ beuſſtunt
ur wrdumnn li: nikee
amas t Mit ineigletim
mm d r MMinidin hcilg timn
mnckin limniſo lfr il in b
mimudiiunaimnn ai
— nnomefn

Pamnk ulmo anpe⸗
antr Ed woneretln Ne
AAunnciſ⸗ 6. Eimignanin

ig win mn ilh nm ͤſifiſicn
brhihen nunmmmrfchiifl

ai imn eao ilentio nd
f
nrchtannan Bimemh
m mn b uli i
man iun nnmn ſo n ſlici
aamnmſ b u neſ
. du umd umdd i e
un ke irrlmn rint rn
e unn i mn nunn i
mnnm an an in i h
n oenn enmg ſn li
in m in gma⸗
bcht dal in ugel

—.

conſequi poſſet partis ſue verũ ⁊ iuſtum pꝛeciũ pꝛont ibi dicitut
in tex cuius verba infra ponemꝰ. Similiter tex. in. d.l.cũ in eo
etiam non facit ad rem. nam ibi tutoꝛ induxit pupillum ſuuzʒ ad
adeunduz hereditatem. quo caſu non eſt mirũ ſi tenetur ipſe etiaʒ
cõcurrere cum alijs creditoꝛibus fauoꝛe pupilli ſui vt ibi dicit in
fine. cuius verba ſunt infra poſita.ſed pꝛimo ponam textum in di
cta.l. ſi fundum ⁊c.que ſunt hec.

L. Si fundum qui ex parte tuus eſt mandaui ti-
bi vt emeres mihi certuʒ eſt mandatum poſſe ita
conſiſtere vt mibi ceteris partibus redemptis
etiam tuam partem pꝛeſtare debeas: ſed ſi qui/
dẽ certo pꝛecio emendas eas mandaueriʒ quan
ticunqʒ alioꝛũ partes redemeris ſic ⁊ tua pars
coartabitur vt non habundet mandati quãtitatẽ
in quaʒ mandaui tibi totũ emenduʒ. Sin autem
nullo certo pꝛecio conſtituto emere tibi manda/
ueri tuqʒ ex diuerſis pꝛecijs parteſ ceteroꝝ eme
ris ⁊ tuaʒ partẽ viri boni arbitratu extimato pꝛe

cio mibi dari opoꝛtet.
Uerba autẽ.d.l cum in eo ſunt hec.

L. Cum in eo eſſet pupillus vt ab hereditate pa/
tris abſtineret pupillus tutor cum pleriſqʒ cre/
ditoꝛibusdecidit vt certam poꝛtionem accipe/
rent idem curatoꝛes cum alijs fecerunt: quero
an ⁊ tutoꝛ idemqʒ creditoꝛ patris eandem poꝛ/
tionem retinere debeat. Reſpondeo eum tutoꝛẽ
qui ceteros ad poꝛtionẽ vocaret eadem ꝑte con/
tentum eſle debere ⁊c.

l. ſi mandato meo. S. finali.

Delegatio regulariter pꝛo ſui ſubſtanna requirit ſtipulatiõeʒ
vt in lij. cuz ſimilibus. C. de nouat. Tamẽ vnicus caſus ẽ in quo
fit etiam nudo pacto vel alio cõtractu ſine ſtipulatõe ⁊ valet ſi ita
agatur de quo in.lſi mandato meo.ꝭ.fi.ff. mandati. Quem text:
ad hoc dixit eſſe vnicũ ⁊ non reperiri alibi Bal. in. l. i. C. de noua.
⁊ Bar. in.l.. ff. eo. titn. dixit ſe neſcire alibi illum tex.de quo tamẽ
mentionẽ non facit Bal. de quo etiã tex. exclamauit Bar. in. l. ſin
gularia. fl ſi cert. peta. in. x. col. in ver. ſi vero queris vc.⁊ Salyce.
conbononienſis in.l.i.in fine. C. de nouati. ⁊ Joh. de imo. in.l.ſcire
debemus.ff. de verb. obli. in tercia col. in quibus locis ſcribentes
omnes exclamãt de iſto tex. reputãtes eum ſimgularẽ ad hoc in fi
ne in ver ſi.quia ſequẽti mandato liberatur a pꝛioꝛi cauſa ⁊c.⁊ ẽt
do. meus Alex.de imol.in.l.ſi vnꝰ in quĩta colff. de pactis in ver
ſicu.nota pꝛimo c. Sed aduerte tu pꝛo vero ⁊ nouo intelle
ctu meo iſtius tex. qui ſi recte ponderetur hoc non pꝛobat iudicio
meo. ego aliter intelligo ⁊ diuerſimode penitus a cõi ſententia.
Nam ibi non dicitur aliquo modo ꝙ delegatio ſubſiſtat ſine ſtipu
latõe cum aliqno cõtractu vel enm ſolo pacto nudo.ſed bene diciſ
tur ꝙ ad hoc vt debiteꝛ meus liberetur a me per delegationẽ mi
bi per eum factaz de alio debitoꝛe ſuo requiritur ꝙ ego ſim ſtipu
latus ab ipſo debitoꝛe debitoꝛis mei.nam ſtipulando cum illis ver
bis remanet adhuc debitoꝛ meus ſemp mihi obligatus ꝓ eo qõ
ego ab illo mihi delegato conſequi non poſſum. Tamen ille
tex.in omni ſuo caſu pſuppõit omni mõ verã ſtipulatiõeʒ interuc̃i
te debere in ipſa delegatõe non autẽ pactũ nudum vel aliũ contra
ctum ⁊ ſoluz ponitur differẽtia in modo faciendi eam an ſumplici
ter vel cum periculo debitoꝛis mei ad finem vt pꝛimus debitoꝛ li
beretur. ⁊ in hoc ſtat virtus iſtius text.in quo vchemẽter decipit
Bal. ⁊ alij ſceribẽtes omẽs de quibus ſupꝛa dixi qui male ponde
rarũt iſtum caſnm qni in ſui pꝛincipio nibil facit.minus etiã facit
in fine in verſiidem iuris eſt ſi mandato fideiuſſoꝛis cũ reo egiſ/
ſem ⁊c.nam illud verbũ egiſſem ⁊c.non capitur pꝛo iudicio moto
ſed pꝛo cõuentione extraiudiciali.quaſi dicat ꝙ illud quod ſupꝛa
dictum eſt in debitoꝛe debitoꝛis vt ſtipulatio fieri debeat ſimplici
ter ⁊ non cum periculo ⁊c. Idem dicenduʒ eſt ſi ego creditoꝛ con
ueni fideiuſſoꝛes mãdato pᷣcedente cum debitoꝛe pꝛincipali a quo
ſumſtipulatus periculo fideiuſſoꝛis nam illud minus quod ab eo
conſequi potero ego petere potero contra fideiuſſoꝛem ſʒ ſi ſim/
pliciter ſtipulatus ſum ſecus eſt. Uel ſi vis capere illud verbũ
egiſſeʒ vc. pꝛo iudicio moto tũc non eſt ſoluz mandatũ quod indu
tit delegatõem.ſed eſt mandatũ vna cũ iudicio moto que duo ope
rantur hoc.ſed ſolum mandatũ non. Mec obſtat tex.ibi in fi⸗

in verſi.quia ſequenti mandato liberatur ⁊c. quia intelligitur cus

qualitale pꝛecedenti.ſ.moto iam iudicio. vel ſi ſine iudici
aleenn cum ſtipulatõe facta ſimpliciter pꝛout ſupꝛa achngneis
de Acre vehbroni Ic. Ex quo tex. ego etiã nouiter elicio ali⸗
Diligeter notanduʒ ꝙ licet per delegauonẽ creditoꝛi meo ð de
itoꝛe meo per me factaʒ tranſ feratur omne ius agendi in eum ⁊
contra illuʒ ⁊ mihi tollatur in totũ vt eſt tex. in. l. ij. C. de nouat.
quem ad hoc dixit eſſe ſingul. Bal. in. l. iij. C. eo. tit. tamen vbi de
Egnrio ſe et cum illis verbis periculo meo ac. retineo aliqð
ius contra debitoꝛẽ meum. ⁊ hoc elicio exi. in. 8. finali. Cul
ius verba ſunt hec. ””
Si fideiuſſoꝛ multiplicauerit ſummã in quã
fideiuſſerat ſumptibus ex iuſta ratõne factis to
tam eam pꝛeſtabit is pꝛo quo fideiuſſerit quod
mihi debeas a debitoꝛe tuo ſtipulatus ſum peri
culo tuo poſſe me agere tecũ mandati in id quod
minus ab alio ſeruare potero Nerua Attilicinꝰ
aiuũt quãuis id mandatũ ad tuaʒ rem pertineat ⁊
merito.tunc eni liberatur is qui debitoꝛeʒ dele/
gat ſi nomẽ eius creditoꝛ ſequutus eſt non cũ pe
riculo debitoꝛis ab eo ſtipulatur. Idem iuris eſt
ſi mandato fideiuſſoꝛis cuʒ reo egiſſem: quia ſe

quenti mandato liberatur ex pꝛioꝛi cauſa ⁊c.

I. creditoꝛ.S.pꝛimo. Si quis expoſuit ali

- —2 „ quid pꝛopꝛia cõtem/
platõe ⁊ non alterius non poteſt repetere quantũcunq; exponẽdo
dicat ſe velle repetere.tex.eſt in. d. l. creditoꝛ. j.pꝛimo. ffmandati
quem tex.ad hoc pꝛo ſingulari allegauit Bal. in.l.i.in vlti.colũ.in
fi. C. de negot.geſt.in ver.adde ⁊c. De quo tex. exclamat Ludo.
roma.in ſuo ſingulari in verbo impenſa ⁊c.el.ij.attribuens ſibi il
lum tex.nec de Bal.mentionẽ facit aliquã a quo habuit fere om
nia ſingularia ſua que ſibi appꝛopꝛiat ⁊ quaſi ſemp tacet Bal
⁊ do. meus Alex.de imola hic in apoſtillis ſuis ad Bar. hic dicit
etiam iſtum tex. foꝛe ad hoc ſingul. Sed tu aduerte pꝛo vero
⁊ nouo intellectu meo iſtius tex. Nam ibi pꝛimo denegatur actio
mandati heredi ticij contra heredem titie matris puelle cum ipſa
mater mandaſſet illi ticio dotem pꝛomitti pꝛo filia ſua.nec etiã ra
tificauit eam ꝓmiſſionẽ per eum factã. ⁊ ideo pꝛimo non eſt miꝝ
ſi non agitur actione mandati. nec cõſideratur ibi ranio aſſiguata
per Bal. ⁊ Ludo.roma.in locis pᷣallegatis ꝙ ticius ſoluiſſet con/
templatõe pꝛopna ſua. nam ſi millies ſoluiſſet etiam contemplati
one matris puelle vel etiam contemplatõne ipſius puelle nupture
non daretur ſibi vel heredi ſuo actio mandati de qua ibi tracta/
tur pꝛincipaliter in toto illo titulo.qꝛ non interuenit aliquod mã /
datum pꝛout requiritur vt competat illa actio mandati. ⁊ iſta eſt
puma ratio pꝛincipalis in iſto tex.⁊ mens vera illius deciſionis in
verſi. atq; ita ticia que neq; ticio mandauerat neq; grata habue/
rat quod ſcripſerat ꝛc. Secũdo etiam non facii ille text.in fi.
in verſi. Item queſitum eſt ⁊c. vbi foꝛte iſti ſe fundant quia ibi ẽt
non dicitur de contemplatõe ꝓpꝛia ſolum pꝛout loquitur Bal. ⁊
Ludo.roma.ſed de contemplatõe eius cui fiebat pꝛomiſſio vnde
erat contemplatio quedam ibi potius recipꝛoca. ⁊ ſic ſolutio ibi
facta fuit etiam contemplatõe alterius qᷓ; ipſius ticij ſolius ꝓmit
tentis vt ibi in ver. non tam ⁊c.que dictões non tã ⁊c.bñ conſide
rãde ſunt in quibus ſtat virtus illius tert. Unde Bal. ⁊ Lu
do.roma.debuerũt dicere ꝙ vbi quis facit aliquid vel expendit 2
tempiatõe ſui ⁊ alterius non repetit.⁊ hoc mõ caſus eſt dubitabi
lis.ſed dicere ꝙ ſi quis expendit pꝛincipaliter contemplatõe ſui nõ
repetit ⁊c.non habet aliquã in ſe dubitatõem ⁊ eſt de indubitabi/
li contra tex.in.l.ancille.C.de furtis.cuzʒ ſimilibus.⁊ hoc modo
ego intelligo iſtum tex. Cuius verba ſunt hec.

CAgd eum qui vxoꝛem ducturus erat litteras fe
cit tales: Litius Seio ſalutem: ſempꝛoniam ad
animũ meũ pertinere cognouiſti ideoqʒ cum ex
voto meo nuptura ſit tibi velim certus ſis ſecũ
dum tuaʒ dignitatem contrahere te matrimoni
um:⁊ quãuis idonee pꝛomiſſurũ tibi ticiã matrẽ
puelle doteʒ ſciam. Lamen ⁊ ipſe quo magis cõ
ciliẽ animũ tuũ domui mee fideʒ meã interpone
re non dubito quia ſcias quodcunqʒ ab ea ex ea
cauſa ſtipulatus fueris id me mea fide etiaʒ iuſ/
ſiſſe ſaluũ te habituꝝ:atqʒ ita ticia que neq; Ti/

tio mandauerat neqʒ ratum habuerat ꝙ ſcripſe/
rat dotem Seio dotẽ pmiſit:quero ſiheres Ti
tij ex cauſa mandati pꝛeſtiterit an actione man/
dati heredẽ Licie cõuenire poſſit. Reſpõdeo ſe
cunduʒ ea que ꝓponũtur non poſſe.
CItem queſitum eſt an negotioꝛũ geſtoꝛuʒ.Re
ſpon.nec hoc nomine agere poſſe palam eſt eniʒ
Ticium non tam ticie nomine qᷓʒ quod cõſultũ
ſibi vellet mandaſſe.

Pꝛo ſocio.

5 Pupillus poteſt cũ iu
ſociũ ſuũ ad diuiſiõʒ bonoꝝ quãdo ſibi hoc expedit.tex.ẽ in.d.l.
ſi cõuenerit. fl.pꝛo ſocio.⁊ etiã in.l.fi.ff.de iure dot. quas duas. il
ad hoc ꝓpoſitum dixit eſſe ſingulares Baliin. l.i. in fieff. de rebus
eoꝛũ. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nono intellectu meo dictoꝝ
iuriũ que cuʒ reuerentia Bal. nihil faciut ad hoc ꝓpoſitũ ſi bene
⁊ ſubtiliter põderent. Et pꝛimo texiin.d.l.ſi couenerit nullas
facit penitus mentionẽ de pupillo. ſed ſolum loquitur de his qui
cõuenerũt per pactũ non diuidere rem cõmunẽ vel non diſcedere
a ſocietate vt ibi in verſi. ne intra certũ tempus diuidatur ⁊c. Et
ponit quomõ liceat ⁊ in quibus caſibus diſcedere vt ibi clare dici
tur iuncta.l.ſeq.⁊ ſeq.de hac materia loquentibus vt infra vide
bis ex eius verbis expꝛeſſis. Similiter etiã tex. in.d.l.fi.de iu
re dot:nihil penitus facit ad rem iſtam ſi bene ponderetur. nã lo/
quitur de quodazʒ fundo non cõmuni ſed hereditario vendendo
7 di:itur ibi ꝙ minus fructuoſus fundus vendi debet ⁊ vberioꝛ
poteſt retineri. nec ibi fit aliqua comemoꝛatio de pupillo vel pu⸗
pilla paouocãte vel pꝛonocato ad diuiſionẽ vel de re aliqua cõmu/
ni vel ne. ⁊ miroꝛ ꝙ Bal. vbi ſupꝛa ꝓxime tantũ exclamauerit ðᷣ
iurihus pᷣdictis que ad hoc dixit eſſe ſingularia.que vt vides ocu/
lata fide nihil pꝛobant nec faciũt. de qua materia non dico modo
vlterius ſed remitto me ad ea que ſupꝛa dixi in.lutiꝰ ⁊ ticia.ff.fal
mil. hirciſcu.⁊ ſolum pono verba iſtoꝛũ iuriũ de quibus agimus
gue ſunt hec.⁊ pꝛimo.l.ſi cõuenerit c. —
L. Si cõuenerit intra ſocios ne intra certũ tem/
pus cõmunis res diuidatur non videtur cõueniſ
ſene a ſocietate abeatur.Quid ſi tamẽ hoc cõue
nerit ne abeatur an valeat elegãter. Pomp.ſcri
bit fruſtra hoc cõuenire.nam ſi hoc non cõuenit
vt abeatur: ſi tamẽ intempeſtiue renũcietur ſoci
tati ẽe pꝛo ſocio actionẽ.Sed ſi cõueniat ne in/
tra certum tempus a ſocietate abeatur ⁊ ante tẽ/
pus renũcietur ſocietati poteſt ratõeʒ habere re
nunciatio nec tenebitur pꝛo ſocio qui ideo renun
ciauit.quia condictio quedaʒ qua ſocietas erat
coita ei non pꝛeſtatur:aut quid ſi tam iniurioſus

aut dãnoſus ſocius ſit vt nõ expediat eũ pati.
Uerba autem dicce.l.fi.ſunt bec.
L. Fundum filie nomine pater in doteʒ dederat
huius heredi filie ex aſſe creditoꝛibus vrgenti/
bus patris vtilius videtur potius funduʒ qui do
talis eſt diſtrahere ꝙ minus fructuoſus ſit⁊ ali/
os hereditarios vberioꝛes redditus r̃tinere ma
ritus cõſenſit: ſi nulla in ea re captio ſit futura.
Quero an ea pars dotis que in hoc fundo ẽ mu/
lieri manẽte in matrimonio recte ſoluatur. Re/⸗
ſpondeo ſi pᷣciũ creditoꝛi ſoluit᷑ recte ſoluit᷑

Ludo. roma. in.l.de pupillo..ſi quis
l. idem 93. iti pretoꝛiin Vltima erftonepe⸗
nunci. ⁊ etiã illuſtris do. Sran.are.in.l.ij.in tercia col.ffſolu.mar.
reputãt iſtum text.ſinguſ ad hoc ꝙ ille qui cogitur ſtare extra lo/
cum ꝓpꝛium in dubio non pᷣſumitur inuenire poſſe aliquem qui
velit adminiſtrare bona ſus. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ ve⸗/
ro meo intellectu ad iſtum tex. qui non pꝛobat hoc aliquo modo
ſibene ⁊ ſubtiliter põderetur. nam ĩmo pꝛobat totũ cõtrarium ſi

E

bene ponderetur.nam ditit ꝙ ei qui abeſt cauſa reipublice poteſt
imputari ſi non cõmiſit ſocio ſuo adminiſtratõʒ bonoꝝ ſuoꝝ. naʒ
pᷣſumptio eſt vt ipſe vel alius velit adminiſtrare. Et poſtea ſubi-
cit tex.ꝙ hoc tamẽ poteſt ei imputari ſi ſocius nõ erat idoneus ⁊
non facilis futura erat adminiſtrato per aliũ que verba fuerunt
illa in quibus pꝛefati ſcribentes ſunt decepti.ſed tñ nõ ꝓbãt illud
aliquo modo recte conſiderata. nam pumo in pꝛimo capite ea ver
ba reſpiciũt ſociũ pᷣſentem ⁊ non eum qui non poterat ſtare in lo
co ⁊ qui abſens erat cauſa reipublice. o illa verba ſtant condictõ
naliter ⁊ non affirmatiue nec ponunt rem in eſſe. pꝛo quo abſente
cauſa reipublice pᷣſumptio eſt oĩo vt reperiat aliquem admiſtra:
toꝛem bonoꝝ ſuoꝝ cum non ſit abſens ex cauſa illicita imo ex cau
ſa fauorabili ⁊ honeſta ⁊ cui omnes merito fauere debent pꝛop/
ter bonum reipublice ·ita ꝙ iſte tex.non probat hoc vt videre po/
tes. Cuius verha ſunt bec.

L. Idemqʒ eſt dicenduʒ ſi ſocius renũciaueritſo
cietati qui reipublice cauſa ⁊ inuitus ſit abfutu/
rus quamuis nõnunq̃ʒ ei obijci poſſet:quia po/
tuit ⁊ per aliũ ſocietateʒ adminiſtrare vel ſoc io
cõmittere:ſed hoc non alias niſi valde ſit idone
us ſocius vel facilis aut facilis futura erat per
alium ſocietatis adminiſtratio ⁊c.

HGlo. in. l. nemo in uerbo. alie

nare vc. Doct. hic ⁊ ẽt Lud.ro ⁊ do.meꝰ Alex. ð imo.in.lde pu/
pillo.5.ſi p uriũ ĩ pꝛia col.ff.ð no.ope.nun.dicũt iſtã glo.fore ſing.
ad hoc ꝓpoſitum ꝙ ſocij vidẽtur habere mãdatũ reciprocum ad
expedienduz ea que ſunt vtilia ſocietati licet ipſe met Ludo.rom.
in dicto..ſi pluriũ in addit.nouis teneat cõtrariũ per text.quez rei
putat meliorẽ de corpe iuris ad hoc in.l.qui in alina.S.fi.ff.ð ne
go.geſt. vbi ſocio vtiliter gerenti non datur actio mandati ſed ne
gotioꝝ geſtoꝝ ergo non ſequit᷑ mandatũ quod ſi eſſet expreſſum
vel tacitum daretur actio mandati. cuius contrarium ibi dicitur
de quo alias dixi poſt omnes in dicto.ꝭ.õſi pluriũ.⁊ ideo pꝛo nunc
non me extendam. ſed addas ſolũmodo ibi dictis modo pꝛo iſta
glo. notat. per Bar. in. l. eandez in vltima col.fl de duob. reis. vbi
dicit quod ſi ſunt duo ſocij mercatoꝛes vnns in vna ciuitate ⁊ ali⸗
us in alia videtur quilibet inſtitoꝛ alterius. ⁊ ſic videtur habere
mandatuʒ ſi eſt inſtitoꝛ pꝛo alio. vt in.lij.cum ibi not. ff. de inſti⸗
to. cum ſimilibus. Mon ob. text. in dicto.S.ſi.quia ego intelligo
illum tex.quo ad ea q̃ cõcernũt iudicia ⁊ lites.ſed nos loquimur
quo ad ea que ↄcernũt negotia extraiudicialia. in quibus iudicijs
magis ſtricte pꝛoceditur qᷓ; extra.⁊ hoc modo ego ſaluo iſtaz glo.
que ꝓpꝛie loquitur in alienatõe bonoꝝ ⁊ ſic in actu extraiudiciali
Et ratio diff centie poteſt eſſe.quia ſocius magis potuit ⁊ debuit
cogitare de alienatione bonoꝛuʒ a ſocio qᷓ; de lite mouẽda contra
ſociũ cum de lite veriſimiliter non ſuſpicetur vtpote in bonis expe
ditis.Sed aliud eſt in actibus extraiudicialibus vt vendere bona
cõmunia inquantum expediret vel alienare ⁊ ſimilia. ⁊ ſic pꝛoce/
dit iſta glo. quam boc modo ego intelligo ⁊ etiam illum tex.quo
rum verba ſunt hec.⁊ maxime glo.
Alienare vt ſupꝛa ſi certum peta.l.ſi ſocius:⁊

hoc cum in fraudem alienat:cum fraudulentam
alienationem inuicem mandare non videantur.
vt ſupꝛa de condi.indebi.l.ſi pꝛocuratoꝛ..i.⁊c.

De contrabenda emptione.

l. quod ſepe.S.ſi quis amico.

Quando imponitur aliqua pena cõtra ingredientẽ aliquem
locũ nõ tenet᷑ quis niſi perſonaliter ingrediatur etiã ſi ad hoc mit
teret ſuũ pꝛopꝛiũ nuncium.tex. eſt in.l.quod ſepe.ꝭ.ſi quis amico
verſicu. quia ipſe ſeruum non vendidit vc. quem text.ad hoc pꝛo/
poſitum pꝛo ſingulari exclamat Bald. in autenti. babita in. viij.
col.in verſi. decio vos videtis ⁊c.C. ne filius ꝓpatre.⁊ Lud.ro.
in.l.i in pꝛin. ff. de ver.obli.vbi exclamat de iſto tex.⁊ etiã illuſtris
do.ranci.areti.ihidem qu declarat iſtum tex.iudicio meo meli
us ceteris vt ibi alias legendo dixi.licet in vno errauerit etiaz ipſe
dum exponit iſtum tex.in verbo non vendidit ⁊c.ideſt ſᷣm eũ ven
dere non deſtinauit ſiue noluit vendere in eo caſu ꝛc. nam hec ex/
poſitio non eſt neceſſania imo eſt violatio maxima ad iſtum text.
Circa quẽ tu aduerte.quia iudicio meo iſte tex. non ꝓbat hec.
7 alius eſt verus ⁊ nouus eius intellectus mens ni bene ponderer

ulyert

Nnlbecponcri
haalidire aAtnde
MjtridtnNins
geeimuttimnuße;
PlederAsnrtn di
Nenn.
Gkur.
NNnzänrter
unuinnatfntun
elmnltgmar
ſunlilirzt

lgfnat
nlhhien An
leilt Ra

”â”âͤR
eepiiteg
etnmeminmtsit cſtegteſin

.I.

BaenAdisind bnin hſſn
N Malacaſnſtinuhin
MeiNriujunsfmwi ſuülintil
anda miir aini nii, ieſien tin
umlc alen wii füliamni ufit
ſmi AMncntn utn igu itl

A6zNnρd̈1âÜH«oρvvn

àα vuNbnniuindli,idtß
munuinan Aknuhcpiin iuſ
xum numui:bnh ſtiniclemnüuin
Mitmt Ndeſe gna ouln nige oin i0u
ummon tint tdihe ie nnih un
a N N Wümiin n ſhten en enwi
õäl
Emmmmnqgrini t iinnr/ nii/0lni⸗
. v n u,n nde/ in inty u
τnnn
lunrimul nn hauliſceli

õõ
icannandneſonttennn⸗

echdediihlihbenmd ſiin
cdprrtonc Crrone.

od ſpegſans
*mn A dKil e e⸗

nam ideo mãdans ibi non tenetur quia ipſe nõ vendidit non dico
deſtinauit vendere ſeruũ fugiciuũ.nec etiã tenetur nũcius eius.qꝛ
pſentem ſeruũ vendidit vt ibi dicitur.⁊ ſic non vẽdidit fugitiuum
vnde ſenatuſcõſultum diſponẽs ꝓptie ⁊ in ſpecie contra vẽdenteſ
ſernüũ fugitiuũ non poteſt habere locum cuʒ illa qualitas ſerui fu
gitiui aliquo modo non veriſicetur ibi. ⁊ iſta eſt vera ratio iſtius
ſittere vt pꝛobatur in ver. quia non vendidit nec amicus eius ⁊c.
? in verſi.emptoꝛ quoq; qui pꝛeſentẽ emit recte negotiũ gerere in
telligitur vc. vnde illa pᷣſentia ſerui hoc oꝑatuxr. ſed ſi ille nuncius
amicus vendidiſſet ſerudũ non pᷣſentẽ ſed abſentem ⁊ ſic fugitiuus
aliud eſſet ſine vubio ⁊ ſenatuſcõſultũ locum haberet pꝛout colli⸗
gitur ex illo tex. qui pꝛobat totũ cõtrariũ arguẽdo a ratõe ceſſante
quia nullo caſu delinquebatur ibi nec verificabãtur verba ſenatuſ
conſulti de quo ibi in textu. ⁊ hec eſt vera ratio iſtius tex.iudicio
meo. Pꝛo quo ſacit quod not.idem Bal.in.liedita in.xxiij.colũ.
C. de eden. ⁊ Bal.in.l.ſi quis non dicam rapere. C. de epil.⁊ cleri.
1 Bal.indl. bij qui ad ciuilia. C.de appella. ⁊ in.l..C. de patri.qui
fili diſtraxe. ? Bal.in. c.i. in tit. de mili.vaſal.qui contu.eſt.⁊ bar.
in.l. abſit. C. de puuil. domus aug. li.xi. in quibus locis ponit᷑ de
effectu qualitatis requiſite a lege vel a ſtatuto quomõ debẽt dedu
ci in libello accuſatõis vel inquiſitõis ⁊ quomõ pꝛobari debeat ad
quos me remitto.⁊ redeo ad tex.de quo agimꝰ. Cuiꝰ vᷣba ſũt hec

CSiquis amico peregre eunti mandauerit vt
ſeruuʒ fugitiuũ querat ⁊ ſi inuenerit vendat: nec
ipſe contra ſenatuſcõſultuʒ cõmittit quia nõ ven
didit neqʒ amicus eius qꝛ pᷣſentem vendidit em
ptoꝛ quoq; qui pꝛeſentẽ emit recte negotiũ gere/
re intelligitur cc. .

Glo. in. l.hec nenditõ.S. Pniuſ

modi. Jo. ve imo.in.l. ſi ſtipuler. ff. de ver. obli. etiam do.meus
Alex.de imo. hic in apoſtillis ſuis ad Bar. reputat iſtam glo.ſin/
gul. ad hoc ꝙ longa differentia eſt vtrũ emaz rem tuã pꝛo eo pᷣcio
quod habeo in archa vel in capſa mea vel ne vt hic ſeu aliter dicã
hout in glo.que clara eſt ⁊ non eget aliquo ſupplemẽto meo.Cu⸗
ius verba ſunt hec. „ .
Quãti in archa pꝛecij facias videlicet ſeu ali
ter dicam in eo quod dicit quantũ ſemis.ergo ſi
diceret pꝛo eo pꝛecio quod eſt in archa cuʒ tunc
vt ſpecies diceretur vt.ff. de lega.pꝛimo.il.plane

H. pꝛimo.x l.ſed ſi certus ꝛc.

ii finali Obligans ſe ad ca
l. qui officii. § fin gli ſuum foꝛtuicũ nõ te
netur ad aliquẽ caſum qui veniret culpa eius cui obligatur. tex. ẽ
in. d.l.qui offcij. 9.fuff de contrahen. emptio. in ver.ſi non dolo
malo venditoꝛis ⁊c. de quo tex.ad hoc ꝓpoſitum multum excla
mat Ludo.roma ·in ſuo ſingulari in ver. obligatio lultimo ibi.
Seg tu cõſidera pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo illius textuſ
qui nihil facit ad hoc pꝛopoſitũ ſi bene põderetur · Nam dicit ibi
c ſi res vendita pereat caſu non tenetur vẽditoꝛ dũmodo nõ in /
terueniat dolus ex parte ipſius vẽditoꝛis. Pꝛo certo ibi nec
emptoꝛ nec venditoꝛ ſuſceperãt in ſe caſum nec pmiſerãt de caſu
ſed lex ipſa bene diſpoſuit ꝙ piculuz rei vendite ſit emptoꝛis poſt
pfecii contractũ etiam ante traditionẽ vt ibi eſt text. in fine. vnde
ibi non fuit facta ꝓmiſſio aliqua de caſu foꝛtuito. ⁊ in hoc fallit
Eudo.roma. Mec obſtat text. ibi in pun. in verſi res in aduer
ſione empta ⁊c.in cuius expoſitõne glo. ẽt decipitur q̃ fuit etiã illa
que decepit Ludo.roma . nam illaverba non impoꝛtant ꝙ ẽptoꝛ
ſuſceperit in ſe caſum ſed ꝙ nihil fuit dictũ de caſu.⁊ ideo dixit in
aduerſione ꝛc cum dictõe in quod eſt dicere ideſt non aduerſione
nam aliquãdo dicimꝰ etiã aduerſione vt in.l.opus aduer ſione.ff.
locati.v ſic tex. iſte voluit dicere ꝙ nibil dictũ fuit de boc ⁊ ꝑ con
ſequẽs periculum eſt cmptoꝛis niſi dolo vẽditoꝛis cõtingat. ⁊ ſi
cgo intelligo illum tex. De qua materia addo vnũ verbum ſi vis
ſcire quãdo venditoꝛ tenetur vel non de caſu vel periculo rei ven/
dite. nam vide notata de hoc per Bal.in.l. ij. per illum text.C.de
bericu. v cõmo. rei vendi. ⁊ per Bal.in.l.ſicut.C. de actio.empti.
⁊? per Bar.in ſuo conſil. incip.factũ tale eſt Petrus vendidit ⁊ca⸗
⁊ per Bar.in..ſi ea vc.ff.de actio.emptio. ⁊ in.lſi merces.5.culi
he. ſf locati. ⁊ in. .ſi per impꝛudentiã. ff.de cuictio. ad quos me re
mitto. v redeo ad tex.de quo agimus. Cuius verba ſunt hec.

CNes in aduerſione empta veluti ſi non dolo
venditoꝛis factum ſit ad periculum emptoꝛis ꝑ

tinebit etiam ſi res aſſignata non ſit ⁊c.
Dec.l. commiſſoꝛia.
l. iii. §. qn 0 d git. Ludouicus rom. in ſuo ſin

N gulari in verbo emptoꝛ el.nij.
⁊c.dicit ꝙ licet emptoꝛ non lucretur fructus rei empte ſub condi
ctione pendente illa condictõe.vt in.l.neceſſario.ꝭ.q ſi pendente.
alias eſt lex que incipit ꝙ ſi pendente.ff. e peri.⁊ cõmo. rei vend.
Tamẽ hoc eſt verum miſi in caſu deficiẽtie condictõis pderet pꝛe
cium. quia tunc bene lucratur fructus in compenſationẽ pꝛecij de
perditi.per tex.ſᷣm eum ad boc ꝓpoſitum ſingul.in.d.l.ij. . quod
ait de.l.cõmiſſo. ⁊ idem reaſſumpſit ipſe met Ludo.roma. in ſuo
ſingulari in ver. venditio ⁊c.el pꝛio. Sed tu aduerte p vero
⁊ nouo intellectu meo illus tex. Nam pꝛobat vnũ nubi quod eſt
foꝛtius ⁊ eſt magis notãduz ꝙ etiam ſi emptoꝛ non perderet totũ
pꝛeciũ in defectũ condictõis ſed perderet ſolũmodo partẽ dicti pꝛe
cij tamen lucratur fructus vt wbi in ver. quãdo emptoꝛ partẽ pꝛeſ
cij dedit ⁊ct⁊ hoc etiã ibi voluit glo.in verbo pꝛeciũ ⁊c.quod tene
menti pꝛo ampliatõe doctrine Ludo.roma.nam hic ſecũdus cauſ
eſt pulchꝛioꝛ pꝛimo. De qua materia etiaz an ⁊ quãdo emp/
toꝛ lucratur fructus vel ne vide not.per Bart. in.l. fiſtulas.. qui
funduʒ. f. de contrab.emptioe ⁊ im.l.iulianus...offerri.fr de acti.
empti.⁊ per Gal.in.liſi traditio in.xi.q.C.eo.titu.vbi concludunt
ꝙ regulariter emptoꝛ lucratur pꝛo rata pꝛecij ſolutii. Plus
dico ꝙ emptoꝛ qui emit rem cum pacto de retrouẽdendo eam lu
cratur etiam intenim fructus. vt eſt glo. in.c. conqueſtus extra de
vſur.quam cõpꝛobant ibi domini canõiſte ſcribẽtes.⁊ Bal.in.l.
emptione.C. plus valere quod agitur. ⁊ Bal. in. l. ij. C. de pactis.
iter empto:⁊ vend.⁊ Ludouicus roma.in ſuo ſingulari in verbo
yſura ⁊c.ad quos me remitto.⁊ redeo ad tex. de quo agimus cu
ius verba ſunt.
¶Quod ait Neratius habet rationem vt inter/
dum fructus lucretur cum pꝛeciũ quod numera/
uit perdidit:igitur ſententia Neratij tunc habet
locum que eſt humana quando emptoꝛ aliquam

partem pꝛecij dederit ⁊c⸗
De actionibus empti.

gloſa.ii.in.l.pꝛima in princip.
Doemeus Alex.de imola in.l.i.in ſecunda col.ff.de in litem iurã.
reputat iſtam glo.ſingul.ad hoc ꝙ in actõibus non arbitrarijs ẽt
ſi ſint boneſidei venit ſolum vna ferẽda ſentẽtia de quo alias dixi
in. d.l.i.⁊ ideo non repeto nũc niſi ꝙ pono verba glo.de qua agi⸗
mus que ſunt hec.
Intereſſe an ergo ferentur due ſententie de re
tradenda vna:⁊ de intereſſe alia ſi res non pꝛe/
ſtatur ſicut in arbitrarijs fit vt ſupꝛa quod me/
tus cauſa.l.ſi cum.S.pꝛimo reſpondeo non:cum
non hoc inueniam nec ſit arbitraria ſed vna tan
tum. ſ. de intereſſe ⁊c.

glo. in. l. ex einpto. s.ſi quis
virginem. Bal. in. l. hij qui ad ciuilia. C. de appella. dicit iſtam
glo. foꝛe ſolemnẽ ⁊ ſingularem ad hoc ppoſitum ꝙ caſſatio facti
boc eſt ſcripture opatur idem quod caſſatio eoꝛũ que ſunt iuris.
⁊ eſt glo.in verbo ad diſtrahendazʒ ⁊c.cum qua ſto ſimpliciter.qꝛ
glo. clara eſt ⁊ non eget aliqua mea noua interp̃ᷣtatõe. vno ſolo per
me nouiter addito ꝙ caſſatio teſtamẽti opatur quo ad inſtitutioõs
⁊ etiã quo ad ſubſtitutionem ⁊ alia in eo cõtenta ᷣm Bar.in.l. in
fraudem.ꝭ.ſicut.ff. de iure ſiſci.⁊ Bal.in.l.humãitatis in.vij.col.
C.de impube.⁊ alijs ſubfnituti. ad quos me remitto.⁊ redeo ad
gloſam noſtram. Cuius verba ſunt hec.

CAd diſtrahendaʒ vt ⁊ ſupꝛa pꝛoximo.ꝭ.⁊ vẽ
ditoꝛi ex vendito vt infra de edil.edic.l.cum au/
tem circa pꝛin.ibi ꝙ ſine iudice ⁊c.ſed nõne ipᷣo
inre ſolo conſenſu iam diſtracta eſt certe ſic.dic
ergo agatur vt diſtrahatur in eo quod de facto

pꝛoceſſit ideſt arre datio vt reddatur ⁊ inſtrumẽ
ta emptionis caſſentur.de iure eniʒ non reſcindi
tur cum ipſo iure ſit nulla.⁊ id quod nullum ẽ re
ſcindi non poteſt vt infra de iniuſto rupto teſta.
l.nam ⁊ ſi ⁊c.

. Si ego vendidi tibi fundũ meuʒ
l. ſi duorum. ad neaurg pꝛo certo pꝛecõ puta
pꝛo.x. duratis pꝛo qualibet toꝛnatura ⁊ putabamus fundum eſſe
mentum toꝛnaturarũ ſeu centum iugerum. æ ita ſoluiſti integre
ſecundum numerus pꝛedictũ modo reperitur fundus eſſe minoꝛ
quid fieri debeat dicas ꝙ debeo ego venditoꝛ tibi refundere tantũ
de pꝛecio ſoluto ad ratõem pꝛc lictã niſi ſimul in eo cõtractu poſſʒ
ſuppleri de terra alterius fundi venditi etiã tibi qui reperiret eſſe
maioꝛ in menſura qᷓ dictũ fuerit per nos.tex.eſt in. d.l.ſi vnoꝛuʒ
quem tex.ad hoc ppoſitum allegat ⁊ dicit non eſſe alibi Bald. in
l. ſicut. C. eo. tit.ꝛ ſic facit eũ ſinau. Et ꝓfecto iſte tex aure eſt
Dũ loquit᷑ de fundo vẽdito ꝓ centũ toꝛnaturis qui nõ reꝑitur m/
ſi nonaginta. ⁊ dum dicit etiam ꝙ alius fundusvenditus erat qui
eo tempe reperitur centũx. toꝛnaturũ qui venditus fuit pꝛo cen/
tum.nam dicitur bic ꝙ debet fieri compẽſatio lucri ⁊ damm. v in
boc ſto cum Bal. quia tex. iſte hoc optime pꝛobat. Cui adde vnũ
verbũ nouiter ꝙ vbi non poſſet pꝛouideri emptoꝛi hoc modo in
alio fundo ſibi vẽdito tunc tenet᷑ ſoluere minus pꝛecij noie ꝓ rata
vt eſt tex.in.lqui libertatis.ꝭ.fi.ff.de euictio.de cuius tame text.
intellectu dicemus infra in loco ſuo.⁊ facit text. i. l.ſi ſeruus. S.ſi
modus ⁊ hoc ibi voluit Bar. de actio.emptio. Z Bal. in rubꝛica
C.de contrahe.empꝛio.in.xxij.qðe pꝛincipali.⁊ Paul:de caſtr. in
conſilio. ccclxxvij incip. ſi fundus venditus reperitur æc. ad quos
me remitto ⁊ redeo ad tex.de quo agimus.Cuiꝰ verba ſunt hec.

L. Si fundoꝛũ duoꝛuʒ venditoꝛ ſeperatiʒ de mo
do cuiuſqʒ ꝓnũciauerit ⁊ ita vtrũq; pꝛecio vno
tradiderit ⁊ alteri aliquid ðſit quãuiſ altero ſuꝑ
erit foꝛte ſi dixeriʒ vnũ centũ iugera alter ducẽ/
tum habere non pꝛoderit ei ꝙ in altero.ccx.inue
niantur ſi in altero deſunt de his ita apud Labe/
onem relatum eſt ⁊c.

l.iulianus.s.ſi quis colludente

Bal.in.l.dolum.C. de pericu:⁊ cõmo.rei vendi.⁊ etiã do.meꝰ
Alexa.de imo.in.l.iuris gentiũ.ꝭ.pꝛetoꝛ ait in pꝛima col.ff.de pac.
reputant iſtum tex.ſingul.⁊ non eſſe alibi ad hoc ꝓpoſitum ꝙ ille
qui cõmiſit dolum in cõtractu poteſt agere contra aduerſariũ vt
declaret an velit ſtare cõtractui vel non. ⁊ hic etiã hoc not. Bart.
in fine per iſtum tex.in verſi.vt ſupꝛa diximus in ſuꝑioꝛi caſu ⁊c
Sed tu aduerte ꝓ vero ⁊ nouo intellcũ meo iſtius text.nam
ego non intelligo eum ita generaliter ⁊ ita large pꝛout dicunt pꝛei
fati ſcribentes.ſed ſolum quãdo re ipſa miuoꝛ ipſe fuit deceptus:
ſed non dolo aduerſarij.⁊ ad hoc dicẽduz pondero glo. hic in ver
bo circũuenerit ⁊c.que dixit.ſ.re ipſa ⁊c.nam certum eſt ꝙ dolus
ex animo pcedens eſt magis odioſus qᷓ;ᷓ ſi intercedat re ipſa vt de
ſe patet. Nam pꝛimo caſu dicitur verus dolus ſecũdo vero dicit
pᷣſumpt ⁊ maxie qñ ẽ magna leſio ałs nõ iuxta not.ĩ.tc.cũ ↄtin⸗
gat extra de iureiu.⁊ ĩ.l.ij.C.ð reſci.vend. ⁊ in.l.ſi ſocietatẽ.ꝭ.at
bitroꝛum.ſf.pꝛo ſocio.⁊ per Bal.in.l.iubemꝰ in ſi.C.ad trebel.ꝑ
per text.in.l.omnes.ꝭ.lutius vbi eſt optimus tex.ad hoc.ff.ð his
que in frau.credi.⁊ Bar.in.l.ſt.ff.de pꝛeto.ſtipul. ⁊ Bal.in ſuo ⁊
ſilio incip.ſtatutum quod pꝛobibet ⁊c.⁊ Paul.de caſt. in conſil.
lIxx.incip.circa pꝛimũ queſitum ⁊c.⁊ per Ludo.roma.in repetitio.
ſua rubꝛica de arbitr. in penulti.carta in verſi.itẽ an in dubio ⁊ca
Dum allegat Sede.de ſenis conſulentẽ ſuper hoc ⁊ ita tenentẽ per
text.in dicta.l.lutius.⁊ per Paul. de caſtro in conſuio.ccxvj. ad
queos me remitto ⁊ dico in pꝛopoſito noſtro ꝙ iſte text. hoc conſi
Foreter ideo pʒo nũc hoc modo declaro iſtum textuʒ. cuius verba
unt hec.
S· Si quis colludente pcuratoꝛe meo ab eo eme
rit an poſſit agere exẽpto: ⁊ puto actenus vt aut
ſtetur emptioni aut diſcedatur. Sed ſi minoꝛeʒ
xxv.annis circuuenerit ⁊ huic dabimus actenus

actionẽ exempto vt diximus in ſuperioꝛi cãu ⁊c

l. Si iactum rethis. do rona in eſ iu⸗

Exxxvj.col.ff. de ver.obii.⁊ etiſ̊ do.meus Alex.de imola hic in opo
ſtülis ſuis ad Bart. hic reputãt iſtuzʒ tex.ſingul.ad hocꝙ põt emi
ſactus retis etiã ſi piſcatoꝛ non velit iactare ſetia. vel ſi iactauit ⁊
nõ vult dare piſces captos tenetur emptoꝛi ad intereſſe.⁊ ita om
nes intelligunt iſtum tex. Sed tu auerte pꝛo vero ⁊ nouo in
tellectu meo iſtius tex. quem ego non intelligo in caſu ꝙ non volu/
erit piſcatoꝛ iactare retia ſed ſemꝑ pꝛoiccit.ſed in pꝛimo caſu non
paꝛoiecit non vico retbe ſed non ꝓlecit recte ideſt non bene.quo coa/
ſu dico eum bene teneri mibi pꝛout dicitur in tex. iſto in quo om
nes capiũt illud verbum recte pꝛo rethijs ſed ego capio pꝛo nõ be
ne ⁊ ſic non pꝛo noĩe ſed ꝓ aduerbio quaſi dicat nõ bene imo ma
le pꝛoiecit retia puta ex tranſuerſo vel alio modo doloſe vt veriſi⸗
militer non caperet piſces. Et hoc eſſs verũ ꝓbatur ex ſecũdo re/
ſponſo iſtius tex.qui loquitur quãdo pꝛoiecit ſed nõ vult dare pi
ſces vt differat a pꝛimo caſu. Cuius tex.verha ſunt hec.

L. Si iactum rethis emero ⁊ piſcatoꝛ iactare re
cte noluit: incertum huius rei eſtimãduʒ eſt.ſed
ſi quod extraxit piſcium reddere mihi noluit id
extimari debet quod extraxit ⁊c.

L. Id deniqʒ. s. primo. Paul ve
do. meus Aex.de imol.in.l.yenditoꝛes.ff.de ver.obli.in ſᷣa col.al/
legauit iſtum tex.pꝛo ſingulari ad hoc ꝓpoſitum ꝙ ſi emptoꝛ nõ
recuperat expenſas ab aduerſario contra eum agentevt quia non
petat eum cõdemnari in expenſis pꝛout debebat in eo iudicio non
poterit babere eas poſtea a venditoꝛe etiam ſi fuiſſent ei pꝛomiſſe
per venditoꝛẽ quod eſt foꝛtius.licet idem do.meus dubitet ſatis
de hoc de quo alias ibi dixi poſt eum. ⁊ ideo pꝛo nũe longioꝛ non
ero.niſi ꝙ nunc dico iſtum tex.non pꝛobare boc.nam nõ loquitur
de expenſis iudicij ſed de expenſis factis in re per eſ empta vt ibi
in ver ſi.⁊ in eam ego edificauero ⁊c.⁊ in ver.impenſaʒ edificioꝛũ
⁊Zc.⁊ in.ꝭ.ſequenti qui tractat de eadeʒ materia in verſi.mercedeſ
⁊impenſas ⁊c.ita ꝙ iſte tex.non facit ad pꝛopoſitũ de expẽſis iui
dicij ſed ð expenſis factis in re.quo caſu dicitur hic ꝙ non poteſt
emptoꝛ eas petere a venditoꝛe cum potuerat cas petere a domis
vendicãte rem niſi in vno caſu valde notando poſito ibi in textu.
quãdo quis ſcienter vendidiſſet rem alienam. nam hoc caſu om/
nino tenetur pꝛout dicit iſte caſus.cuius verba ſunt hec.

L. Idemqʒ.S.illud expeditius videbatur ſi mi/
hi alienam aream vendideris ⁊ in eam ego edi/
ficauero atqʒ ita eam dominus euicerit.nam qꝛ
poſſum petentem dominum niſi impenſaʒ edi/
ficioꝛũ ſoluat doli mali exceptõe ſũmouere ma
gis eſt vt ea res ad periculum venditoꝛis nõ per
tineat ⁊ c.

glo. in.l.ſi per emptoꝛem iun

cto tex. Ange.⁊ Jo.da imo.⁊ etiam illuſtris vo. ran.areti. in.l.
ſi ſeruũ in pꝛin.ff.de ver.obli.in vltima col.in fine reputat iſtum
tex.cum glo.ſua ſingul. ſi creditoꝛ dixit ego nolo recipere ⁊ debi
toꝛ dixit ego nolo dare debitoꝛ non videtur eſſe in moꝛa cum qui
bus ſto.quia tex.⁊ etiã glo.clarius dicunt hoc.quoꝛũ verba ſunt
hec.⁊ pꝛimo tex.

L. Si per emptoꝛem ⁊ venditoꝛem moꝛa fuiſſet
quominus vinuʒ pᷣberetur ⁊ traderetur perinde
eſſe ait quaſi per emptoꝛẽ ſolum ſtetiſſet.nõ eniʒ
poteſt videri moꝛa per venditoꝛẽ facta emptoꝛi
eſſe ipſo emptoꝛe moꝛam faciente ⁊c.
Uerba autem gloſe ſunt hec.
At quia die qua tradi debuit dixit venditoꝛ no/
lo dare ⁊ emptoꝛ dixit nolo accipere ⁊c.

tsariiie riei Ego dubi
lI. lintius ticins. 5io m biro ve mo ſuis aunt

funduʒ pꝛo pꝛecio centũ ducatoꝝ ad menſurã vel ſine mẽſura nõ
curo ſed non tradidi adbuc eum tibi ⁊ tu bene ſoluiſti integrũ pꝛe
tium mihi venditoꝛi ⁊ ego ſum etiã in moꝛa tradendi fundũ ven
ditum vtrũ poſſis agere cõtra me ad rem venditã ⁊ etiaz ad vſu
ras tui pꝛecij mihi ſoluti.dicas bꝛeuiter ꝙ ſic quãdo tu acceperas
pʒeciũ ſub vſuris.tex.eſt in.d.llutiꝰ tcius.quẽ tex.ad pꝛopoſtſi

ſens. *
premmn ſcce
ammeonen u 2
a Nmitin . ar 2
Rluſint iribena⸗ .
iateien e

Kwrrununn

NWNNKNNrei
NENNArvEra EE
Wasiringrentr
anuiennrm
e eulenr
,MeriR
utnihnimatr
Mejrir

ſen Mit
grfhira⸗ Aedt
Enimnignue 2
denbntur —
nſeiirie⸗
ace
ntifithen un
ſnitnii n

lün inen

.

Wr
ſet AN.
nſaſemnte

neren le ert
eſſee Nelehn
Phopie e Mi

es
i⸗ Ran e, Dir

e,

Deee⸗r
Af

Anng, Prino kr
la
mnAnuutn Naluft
5ssl
Ane htnſan tznn 4
Arie neniccoron
iaimn del
— ndoneis bluec⸗
inientnſnnibinmn
nnainnn n n
nneginn giſtinlgiſie
— Rksnimunfſtnngtt,
un anwfat iſigildeheſell
eisſcunntl Nlnig ndn
arnnnaninatukn nnd
J mainmodinndndinbia,
e ſen mdſe ninn M iſie
e heaisangtiſnbe⸗

eng; luilig ithimn ini
umn arin ndinutlraaniod,
aplattanonins aliani. ang⸗

1 rnun corinmn niſ inhenſtztd.
ſunr col nalicrcehide ſünoteen

ansaderialunvenctonsror

Nin prenpvun inn
Nrtviu ain t oniti in
waintmusß mun ſun
ginaudhlißſtoſttoct
s vonen hinin ſan iſ hnnnn li
õ

w. ”
ninmdtmtwafiſte
Knf cut miaen ſein
i aneiſinfiſt er
nanmunn alinifnftl

S

. um gceſin e
* Gehutoirtengior

ditqu
pnlipnenti⸗

e. enth bl
tustcle a ,

–

boc pꝛo notabili allegat Bal.? dixit eum non eſſe alibi in.l.tradi
lioin quarta qõe pꝛincipali. C. eo. titu. ⁊ ſic facit eum ſingula. cum
quo ego in boc ſimpliciter ſto vno ſolo nouiter adaito ꝙ plus dil
ait mibi iſte tex. ꝙ tenetur venditoꝛ moꝛoſus etiam ad penã pꝛo/
miſſam in contractu. v nedum ipſe ſed etiaʒ heres eius ⁊ ſic petit
ena etiã vſura ab eodem. de qua materia addo not. ꝑ illuſtrez
do. Franciſ. areti. in ſuo conſilio.cl. incip. viſis diligenter æ ma/
ture ⁊c. vbi ponit quid iuris quando emptoa percepit aliquos
fructus ante pꝛecium ſolutum an teneatur 1 quomodo ad queʒ
me remitto. ⁊ redeo ad tex.de quo modo agimus qui inducit il/
illud plus, quod ſupꝛa dixi ꝓput ꝓbatur in iſto tex. Circa quez
etiã addo vnũ verbum quod idem eſt in conductõe non ſoluente
nſionẽ. nam tunc etiã tenetur ad vſuras penſiõis non ſolute ſᷣm
Bal. in. l. ij. in ſi· C. de vſur.ad quẽ me remitto.in hoc.⁊ redeo
ad tex de quo agimus. Cuius verba ſunt hec. .
L. Lutius ticius accepta pecunia ad materias
vendendas ſub pena certa ita vt ſi non integras
res pꝛeſtauerit intra ſtatuta tꝑa pena conueni/
atur partim datis materijs deceſſit. Cuʒ igitur
teſtatoꝛ in penam cõmiſerit neqʒ; eius heres reli
quam materiã exhibuerit an in penam ⁊ in vſu/
ras cõueniri poſſit pꝛeſertim cum mutuatus pe/

cuniã vſuras grauifſimas expendit ⁊c.

l.ſeruns quem. S. ſi ſciens. ti⸗

C. de ſenten. in vlti. col. ⁊ etiam do.meus Alex.ð imol. hic in apo
ſtillis ſuis ad Bar. hic reputãt iſtuz tex.ſingul.ad hoc ꝙ vẽdens
rem alienam ſciẽter poteſt cõueniri ab ipſo emptoꝛe etiã antequã
euincat res ab eo vel anteq; moueatur lis ſibi ſuꝑ re i la aliena
ſcienter vendita ignoꝛanti cum quibus ſto quia tex.iſte optime ꝓ
bat. Uno ſolo addito ꝙ ẽt ſi fecit pactũ ſe nolle teneri ð euicti
one. tamẽ omnino tenetur in aſu iſto quãdo ſcimt rem eſſe alie/
nam. texr.eſt in.l. tenetur. . fi. eo. tit. ⁊ hoc ibi voluit Bar. ⁊ Bar.
in. li. S. fi. eo. tit. ? Bal · in. li. C. de peri. ⁊ cõmo.rei vẽdi:ad quos
me remitto ⁊ redeo ad tex.de quo agimus.Cuiꝰ verba ſunt bec.

5§. Si ſciens alienã rem ignoꝛanti mihi vendide
ris etiam pꝛiuſquã euincatur vtiliter me acturuʒ
putaui in id quãti mea interſit meã eſſe factã ⁊ c

l. tirius Bar. in. l. vnica.C. de ſentent.que pꝛo eo
V gquod intereſt pꝛoferun.in verſi.item opponi⸗
tur de.l.ticius ⁊vc. dicit iſtum tex.eſſe ſingula.⁊ mirabilem ad hoc
pꝛopoſitum ꝙ intereſſe non poteſt excedere dupluʒ.Et Ludo.ro.
⁊ etiã do.meus Alex.de imol.in.l.qui ſe patris in quĩta col.C.vñ
liberi idem compꝛobant hoc dicẽtes iſtum tex · foꝛe vnicũ in iure
ad hoc vt ibi per eos. Sed cu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intel/
lectu meo iſtius tex.nam dico ego ꝙ iſte tex.in fine vbi voluit al/
legare Bar. eum ⁊ alij vbi fit mẽtio de intereſſe non pꝛobat boc
aliquo modo ſi bene ⁊ ſubtiliter cõſideretur.ſed bene dicit ꝙ inl
lereſſe non poteſt excedere magnã quantitatẽ ſed non dicit de du
plo vel de triplo vel quadruplo vt ibi in verſi.iniquũ videĩ̃ in ma/
gnaz quantitatẽ obligari venditoꝛc̃ c. Cuius tex. ver ba ſunt hec

CL. Licius cum decederet ſeie ſtichum Pam/
phile aretuſam ꝑ fideicõmiſſum reliquit eiuſqʒ
fidei cõmiſitvt omẽs ad libertatẽ poſt annũ per
duceret ⁊ cum legataria fideicõmiſſuʒ ad ſe per/
tinere noluiſſet nec tamen heredem a ſua petitio
ne liberaſſet heres eadem mancipia ſempꝛonio
vendidit nulla cõmemoꝛatiõe libertatis ſue fctã
emptoꝛ cum pluribus annis mancipia ſupꝛaſcri
pta ſibi ſeruiſſent aretuſam manumiſit.Et cum
ceteri quoqʒ ſerui cognita voluntate defuncti fi
deicõmiſſariã libertatem petijſſent heredemqʒ
ad pꝛetoꝛem perduxiſſent iuſſu pꝛetoꝛis ab here
de ſunt manumiſſi Aretuſa quoqʒ nolle ſe emp/
toꝛem patronũ habere reſpõdebat cum emptoꝛ
pꝛecium a venditoꝛe empti iudicio aretuſe quo/
qʒ nomine repeteret lectum eſt in auditoꝛio do/
mini Alpiani reſponſuʒ quoqʒ continebitur are
tuſam ptinere ad reſcriptũ ſacrarũ cõſtitutionũ
ſi nolet emptoꝛẽ patronũ habere. Juncto fi/

ne in verſi. eum qui minimo venit pꝛecio iniquuʒ

videtur in magnam quantitatem obligari vendi
toꝛem ⁊c.

ocatio ⁊ ceſſio inter ſe omnino diffe
l Cré d litoꝛ. runt ĩmo nihil habent cõmune vt exp̃ſſe

conſtat ex euidentia facti tamẽ ſecus eſt in iuribus incoꝛpalibus.
puta ſi quis punceps locauit mihi aliquod paſſagiũ.nam hoc caſu
locatio ſtat pꝛo ceſſione.⁊ ille qui emit gabellam a fiſco põt ven/
dere bona eoꝛũ qui non ſoluũt eas vel tributa:quia iſte emptoꝛ hʒ
ius quod habebat fiſcus. tex.eſt in.d.l.ſi creditoꝛ. in fi.ff. de actio.
emptio.queʒ ad hoc ppoſitũ pꝛo valde not.allegat Bal. in.l.ſi ea
lege in vltima col.circa fi.in ver.ſed ꝙ fiſcus ⁊c. C. de vſur. ⁊ do.
meus Alex. de imo.in.l.in pꝛouinciali..ſi ego in pꝛima col.ffð no
ui ope.nũ.⁊ ẽt ideʒ do.meus Alexa.de imol.hic in apoſtillis ſuis
ad Bar. Segd aduerte rogo pꝛimo.quia Balcd.voluit pꝛimo
allegare tex.in.l.creditoꝛ. quia non eſt aliqua lex que incipiat ſi cre
ditoꝛ.camẽ in hoc non facio aliquã vim. ſed bene conſidero aliud
notãduʒ pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex.qui ſi bñ ⁊ ſub
tiliter cõſideretur nihil facit.pꝛimo qꝛ creditoꝛ vendidit ibi Me
uio fundum ſibi obligatũ a debitoꝛe ſuo ⁊ voluit ꝙ emptoꝛ tene
retur ſoluere tributa debita.⁊ poſtea cõductoꝛ ſaltus cui debebã
tur illa tributa vendidit rem. ⁊ dicitur ibi ꝙ potuit.nec dicitur ꝗ⸗
agatur inter dictos contrahentes niſi ex empto.nec ille tex.obſtat
in verſi.conductoꝛe ⁊c.in quo Bald.voluit ſe fundare.quia dico
ꝙ ſaltus ille bene locatuſ erat illi ⁊ erat vera omnino locatio ⁊ nõ
erat nec eſt ceſſio.nec ibi dicitur cõtrariũ in eo tex.ſi bene confide/
retur.De qua materia vtrũ emptoꝛes gabellarũ appellenf̃ empꝓto
res vel cõductoꝛes allego Bart. in diſputatione incipi.publicanus
quidaʒ ⁊? Lud.roma. in.l. coteʒ ferro..qui maximos.ff. de pub
lic.ad quos me remuto.⁊ redeo ad tex.de quo agimus in pꝛeſen
tiag. Euius verba ſunt hec. , äü ,
L.Creditoꝛ funduʒ ſibi obligatũ cuius cirogra
pha tributoꝛũ a debitoꝛe retro ſoluturũ apud ſe
habebat vendidit ea lege meuio vt ſi quid tribu
toꝛum nomine debitũ eſſet emptor ſolueret:ideʒ
fundus ob cauſam tributoꝛũ que iaʒ ſoluta eraãt
a conductoꝛe ſaltus in quo idem eſt fundus vẽit
eum quoqʒ idem meuius emit ⁊ pꝛeciuʒ ſoluit.
que ſuũ eſt an empti iudicio vel aliqua actõe em
ptoꝛ a vẽditoꝛe cõſequi poſſit vt ſoluto pᷣcio ſu/
pꝛaſcriptarũ chirographa ei dentur. Reſpon.
emptoꝛeʒ poſſe empti iudicio conſequi vt inſtru

menta de quibus quereretur exhibeantur c.

Se periculo et commodo rei

l. pꝛima .5.licet. Ludo. roma. v etiam do. meus Alex. de imol. in
l. ſi quis mihi bona..ſed quid ſi mãdauit in tercia col.ff. de acqui.
heredi. reputãt iſtum tex.ſingul.ad hoc ꝙ lʒ revularit᷑ dies inter
pellet pꝛo homine.l.magnã. C. de contrab.⁊ cõmit. ſtipul.cum ſy.
tamen fallit in caſu iſto vbi poſt elapſum diem opoꝛtet etia vendi
toꝛem denũciare emptoꝛi vt veniat ⁊ vinũ capiat. Sed tu ad/
uerte quia emptoꝛ ipſe grauatur in alio videlʒ vt ipſe interim ven
ditoꝛi tenetur ad penſionẽ dolioꝛũ pꝛout hic dicit in tex. Cuius
verba ſunt hec. =
CLicet autem venditoꝛi vel effundere vinũ ſi di
em ad metiendum pꝛeſtiterit nec intra diem ad/
menſum eſt. effundere autẽ non ſtatiʒ poterit pꝛi
uſquã teſtato denunciet emptoꝛi vt aut tollat vi/
num aut ſciat futurum vt vinũ effunderetur. ſi ta
men eũ poſſet effundere nõ effuderit laudandus
eſt potius ea pꝛopter mercedem quoqʒ dolioꝛuʒ

exigere poteſt ⁊c.

locati⸗

l. ſi in lege.S.ſi colonns. ue te

mo conducta regulariter ſunt obligata domino locatoꝛi pꝛo pen

ſione. vt in. l. ſi. C.quib.cau.pign. ⁊c.cum ibi plene notat. . xslan

glo.in.l.penul.C. de pigno.actio.⁊ in.l.ij.⁊ in. l.ij. C. quib. modis
pignus vel ypothe.⁊ in.l.certi iuris.C. locati.⁊ habetur per omẽs
alios ſcribentes ibi poſt eaʒ ⁊ maxime Bal.qui poſuit an ea que
ſunt inuecta ſub poꝛticu domus ſunt etiã locatoꝛi ohligatac ⁊ etiã
poſuit quid ſi aliqua bõa ſunt ſpeciałr eidem obligata ad qu me
remitto pꝛo nũc. Sed pulchꝛa nũc dubitatio occurrit quid ſi
ego locaui tibi domũ meꝗ quam poſtea tu locaffi alteri pꝛout po/
les vt in. l.nemo cum ibi not. C. locati. ⁊ in. . fi inſtitu. eo. titulo.
An inuecta ⁊ cõducta per eũ conductoꝛẽ ſecunduz ſint mihi do/
mino obligata an tibi cõductoti meo qui alteri locaſti.⁊ in hoc rei
perio Ludo. roma.in ſuo ſingulari in ver.penſio ⁊c el ſo facientez
differentiã inter locatõem pꝛedij ruſtici vel vrbani vt pꝛimo caſu
nõ ſunt obligata mihi domino ſed in ſecũdo caſu ſic. ⁊ allegat ad
hec duo iura videlʒ tex.in. d.l.fi. S. colonus. ff. locati. vbi dicit ꝙ in
uecta ⁊ illata non ſunt obligata quãdo ſumus in pꝛedio ruſtico ſʒ
in vrbano ſic per tex.in.l.ſolutũ in fi.ff. de pigno.actio.⁊ mouetnr
etiam per tex.in.l.certi.C. locati. Sed tu aduerte pꝛo vero *
nouo intellectu meo dictoꝝ iuriũ.⁊ pꝛimo tex:in. l. fi..colonus.nã
voluit Lud.ro.pꝛĩo allegare text.i.l.ſi in lege..ſicolonus qui eſt
pꝛimus..eo.tit.vbi tex.hoc optime pꝛobat in verſi.res poſterio 3
ris cõductoꝛis non obligãtur domino ⁊c. Cuius text.verba infra
ponemus. Secundo dico ꝙ tex. in. d.l ſolutũ nihil penitus fa
cit. nam loquitur in caſu penitus diuerſo.ſ.quomõ ⁊ quãdo poſ/
ſit nobis queri actio pignoꝛaticia per pcuratoꝛẽ vel per tutoꝛem
⁊ ſimiles. Sed de conductoꝛe domus mee vel tacita ꝓypothe
ca bonoꝝ inuectoꝝ de qua nos loquimur non fit hic penitus ali
qua mentio pꝛout videbis.cuius tex.verba etiã infra ponemus.
Minus etiã facit tex.in.d.lcerti iuris. Nam fateoꝛ ꝙ ad hoc vt
inuecta ⁊ illata in pꝛedio ruſtico mihi domino ſint obligata debẽt
induci de ſciẽtia mea.ſed in pꝛedio vrbano non requiritur ſciẽtia
vel ignoꝛãtia mea. x ſic facilius inducitur hec obligatio. ſed nõ ſe/
quitur ꝓpter hoc ꝙ inducta ⁊ illata in domo mea per ſecũduʒ cõ
ductoꝛẽ ſint mipi obligata cum habeã omnino pꝛimũ cõductoꝛeʒ
mihi obligatũ. Sed ex alio capite iudicio meo tutioꝛi poteſt tueri
differẽtia quã facit Ludo.roma.arguẽdo a ceſſante rõe.nã ratio
quare bõa ſecundi cõductoꝛis in pꝛedio ruſtico non ſunt mibi pꝛi
mo locatoꝛi domino obligata eſt:quia fructus ipſius rei ſunt mii
hi obligati vt dicit tex.in..colonus in verſi. ſed fructus in cauſa
pignoꝛis manere ⁊c. vnde cum in pꝛedio vrbano ⁊ ſic in domo lo
cata non detur ĩ mo ceſſat illa ratio ſuccurrẽdi domino merito di
cendum eſt ꝙ bona inuecta per ſecũduzʒ cõductoꝛẽ ſint mihi om/
nino obligata pꝛo penſione mea. ⁊ hec ratio plus mihi placet que
fuit vere de mente tex.in. .colonus. Circa quẽ text.non ob/
mitto vnũ verbuʒ etiã pꝛo declaratõe iſtius paſſus quomõ ⁊ qua
liter inuecta ⁊ illata ſint obligata.nam vt dixi omẽs docẽtes in. d
l. certi iuris.C. locati.⁊ maxime Bal. cõcludunt ꝙ ea bona etiam
inuecta ſunt obligata non ſolum pꝛo penſione ſed etiã ꝓ deteriol
ratõe rei locate.:.ij.⁊ hoc ibi voluit Bar.ff.quib. mod.pignus vel
pothe.⁊ voluit Baxr. in. l. vlutũ 5.ſolutũ.ffde pigno. actio. in ſi
Tamen hoc itellige veruz qñ inuehunt vt ibi ſint ppetuo ⁊ non
aliter.tex.eſt in.l.qiibus..vendenduʒ.ff.locati. ⁊ voluit ipſe met
Bar. in. l.non inducta.C.quib.cau.pignus taci.contrahi. ⁊ hoc ſi
ſunt bona eius.ſecus ſi ſint bona alterius pꝛout vxoꝛis ipſius cõᷣ
ductoꝛis que ſecum habitat.l.ſi ſeruus.⁊ hoc ibi voluit Bal. C.
ad velley. niſi eſſent bona aliena poſſeſſa bona fide per ipſum con
ductoꝛem pᷣm eundeʒ Bal. in. d.l. certi in. vij. col. ?. Bar. in. l.item
quia.ff. de pactis ad quos me remitto.⁊ redeo ad tex.de quo agi⸗
mus.Cuius verba vna cũ ſupꝛadictis ſunt hec.

Si colonus locanerit funduʒ res poſterioꝛis
conductoꝛis domino non obligãtur ſed fructus

in cauſam pignoꝛis manẽt qnẽadmodum eſtet ſi
pꝛimus colonus eos percepiſſet ⁊c.

Uerba autem dicti. 5. ſolutam ſunt bec.
Z.S olutum non videtur ſilis conteſtata cũ de/
bitoꝛe ſit de ipſo debito vel ſi ipſe fideiuſſoꝛ cõ
uentus fuerit nouata autem debiti obligatio pig
nus perimit niſi cõuenerit vt pignus repetat᷑ ⁊c.

. r, Uerba autem dicte. l certi iuris ſunt hec. .
Kerti iuris eſt ea que voluntate dominoꝛũ co
loni in fundum conductum induxerint pignoꝛis

iure dominis pꝛedioꝛũ teneri. quãdo autem do/

mus lo catur non eſt neceſſaria in rebus inductiſ
vel illatis ſcientia domini.

ris iure tenentur ⁊c.

nam ea queqʒ pigno/

L. qni inſulam. S. colonus.
Ludo.roma.in ſuo ſingul.in verbo conducto ⁊c.elpꝛimo dicit
ꝙ ſi quis cõduxit domuʒ cum pacto ꝙ non teneatur de incendio
nihilominus tenebitur de incendio facto per familiã ſuã p caſum
quem ad hoc pꝛopoſitũ magnifacit ⁊ reputat ſingul.in.d.l.qui in/
ſulam..colonns. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo imellctũ
meo iſtius text.quem cgo aliter ⁊ diuerſimode penitus a Ludo.
roma. intelligo videlʒ ꝙ cõductoꝛ tüc tenetur quãdo ille de ſami
lia ſua fecit doloſe incendiũ illud alias autẽ non vt ibi in verſi.non
foꝛtuito ⁊c.⁊ hec eſt vera mens iſtius text.quem hoc modo ego
tibi declaro. de quo etiã vide not.in.liſi ſeruus.ꝭ.pꝛoculus.ff. ad
i.qacquil.in verſi.ſerui villam ⁊c.iuncto verſi.ſi colonus culpa caru
iſſet ⁊c.nam ex hoc denotatur ꝙ ſerui ipſi fuerũt in culpa in hoc.
non autẽ caſu foꝛtuito fuit factũ incendiũ pꝛout dicitur bic in iſto
tex.de quo agimus qui magis aperte hoc pꝛobat vt ſupꝛa induyi
Cuius verba ſunt hec.

¶ Colonus hac lege villas acceꝑat vt incoꝛru/

ptas redderet pꝛeter vim ⁊ vetuſtatẽ coloni ſer/
uus villas incendit non foꝛtuito caſu non videri
eam vim exceptam reſpondit nec id pactuʒ eſſe
yt aliquis domeſticus eas incẽdiſſet ne pꝛeſtarʒ
ſed extraneã vim vtroſqʒ exciꝑe voluiſſe ⁊c.

l. in op eri 8. Soreir dicit iſtum tex. eſſe ſingul.

ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ licʒ alias inter cre
ditoꝛes cirographanos non inſpicitur pꝛioꝛitas temꝑis nec etiam
in pꝛiuilegijs cõpetentibus in actõibus pſonalibus vt in.l. pꝛinile
gia.ff. de priuileg.credi.cum ſimili. Tamẽ hoc eſt verũ qñ quãti/
tas eſt in obligatione. ſecus eſt ſi ſit factum coherens perſone in
obligatõe.quia tunc inſpicitur pꝛioritas ꝑ iſtum tex. vᷣm euz vt di
xi ſingularẽ. Sed tu aduerte pro vero ⁊ nouo intellectu meo
iſtius tex.quẽ ego nouiter ⁊ aliter intelligo. ⁊ dico ꝙ nõ prefertur
prior cõductoꝛ reſpectu cõtractus locatõis ſed ille qui primo re ip
ſa ⁊ cum effectu conduxit illum ad opus ſuũ.⁊ hoc modo ego ca
pio illa verba de quibus ibi in tex. pꝛiori conductoriſatiſi fierique
verba ſonãt ⁊ ꝓbant rem in eſſe iam productã ⁊ non futurã eſſe
quod probatur etiam ex illis verbis ſimul locatis ꝛc. vbi proba
tur ꝙ in locatõe non fuit prioritas.⁊ ideo ille qui primo ponit in
opere prefertur alteri.⁊ ita ꝓcedit iſte tex. Cuiꝰ verba ſunt hec.

L. In operis duobus ſimul locatis conuenit pꝛi
oꝛi conductoꝛi ante ſatiſfieri ⁊c.

Ludo.roma.in ſuo ſingulari in verbo pericu
l. opu 8. lum ⁊c. facit vnã notabilẽ limitatõem ſenroͤſ⸗
derationẽ ſi vera eſſet dicens ꝙ appellatõe periculi nõ venit caſus
fortuitus per tex.in.d.l.opus quod aduerſione. Tamẽ hoc ẽ veꝝ
Hm eum niſi illud verbum nõ poſſet aliud opꝑari.quia tũc appella
tõe periculi comp̃henditur etiã caſus fortuitus per tex. ſecunduzʒ
eum ad hoc ſingularem in.l.item queritur.S.ſi gemma. frlocati.
Sʒ tu aduerte ꝓ vero ⁊ nouo intellectu meo dictorũ iuriũ. ⁊
primo tex.in.d. liopus. nam non probat aliquo modo illud quod
dicit Ludo.roma. Nam dicitur ibi ꝙ opus aut eſt locatũ facien /
dum per aliquẽ aduerſione aut vt in pedes menſurasve pᷣſtetur
⁊c. Primo caſu ſi approbetur opus ſi pereat damnũ eſt conducto
ris.ſed poſt approbationẽ eſt eius qui locauit opus faciẽdum.
Secundo vero caſu antequã menſuret᷑ eſt damnũ cõductoriſ
ſed poſt eſt damnũ eius qui locauit. Poſtea dicitur in tex. ꝙ ſi ca
ſu fortuitu pereat damnũ pertinet ad locatorẽ etiã anteqᷓ; appro
betur.⁊ ſicille tex.non dicit ꝙ cõductor ſi uſcepiſſet inſe periculum
aliquod operis. ſed locatio facta fuit aduerſione ideſt quia locãs
conſiderauit hoc. ⁊ ſimilis tex eſt in.l.ſi quis vina. ſi aduerſione
vinũ.⁊x in. . vino autẽ ꝑer aquerſionẽ vendito ⁊c.fr de pericu.⁊ cõ
mo. rei veudi.⁊ in.la.ꝭ.exercitorẽ.ff de exercito.in veriper aduer
ſionẽ cõduxit ⁊c. vnde ſi dixiſſet periculo ſuo obligatus fuiſſet eti
am de caſu foriuito ante probationes. ⁊ hoc mõ intelligendo mte
tex. non probat ꝗ; aliud ſit periculum a caſu fortuito imo appel/
latõe periculi venit caſus fortuitus. vt eſt tex. in dicto. . ſi gema.
in verſi. niſi periculum in ſe ſuſceperit ⁊c. vbi ille qui operam ſuaz
dedit pro gẽma includenda aut inſculpenda ſi aſſumpſit in ſe peri
culum tenetur etiã ſi vitio rei fracta ſit. v ſic ille in.d.l. opus nõ ca
pit verbum aduerſione pꝛo periculo ſʒ pro conſideratõe ſeu cau/
tione quam habuit locator vt nihil diceret de menſura operis fa
ciendi nec de predibus. ⁊ hoc pꝛobatur per tex.ſequentẽ in verſi.
quod ratio ⁊c. vbi imediate ⁊ aduerſatiue ad pcedentia. ⁊ ſic ĩ pꝛi
mo caſu locatio fuit facta conſiderate ex parte domini locantis:. ſʒ
in ſecũdo caſu conſideratõe ↄductoꝛis vt ibi conductũ eſt ⁊ ſupꝛa

e
Aanr
lial ago⸗
l e
fga
ltile⸗
nigleb ſini 8
6coctanncnh.

5 6 7
Giccs e
ilzirteNA1
einlum nm er en,
Akämiingin e
KieI
Meititumunum iman
MüTENAiirun
TrtNi Eis.
Fuer
Stcncrn dn
Cigenrorſuagenen ttn
CNeüogläpmtenttne
nsſaiitern
riiinusans a
agflaren
Midnin:

loleelen Ann
K n

uaceni ⸗

rtmriN 1i tt.
cmswtm ſnihſt nat n
wuem mrſiiſinit,

luchfommnftaſtglaineetorn
i. mnrimnimiinimii
GmchNmng ialieui i niti⸗
————
mnem terin ciain iſmimir indn
Aimimmalmmmxiſinnint
Snu tl DNANkiuni,
adIAktin nodr lnd god
Mmm ANai i, Glstueklagtifgrin
munndrceſnr
dülprcben oslſeneudinnüͤ
malarcislauugeſin
nienmmn
”
—
iclhr mNad dao igſtnnen
pea a n rr unſin ali
ir tanti nſiin⸗
adawat O io elo ef⸗
tnnmifngnnnnſts
lden
titas imſt wutſe ui
rtumum nniude
tm uemuim ſtfnp u
s ura inniit⸗
11c Feitleqnichſe⸗
umasiſun iuf,
oKbilen. ſtuſtaſtllenl
11
wnunſuun iiunt nai ⸗h
n inaae neul a n hu
rniutiſin ene
D Ale
aſt

dixit locatum eſt ꝛc. Cuius tex. verba ſunt hec.
L. Opus quod aduerſione locatum eſt donec ap
pꝛobetur conductoꝛis periculuʒ eſt. Quod vero
conductum ſit vt in pedes menſurave pꝛeſtetur
eatenus conductoꝛis periculum eſt quatenus ad
menſum non ſit in vtraqʒ cauſa nociturũ locato
ri ſi per euʒ ſteterit quominus opus appꝛobetur
vel admetiatur.ſi tamẽ vi maioꝛe opus pꝛius in/
ciderit antequam appꝛobaretur locatoꝛis ꝑicu/
lum eſt niſi aliud actum ſit.non eniʒ amplius lo/
catoꝛi pꝛeſtari opoꝛtet q̃ᷓ; pꝛo ſua cura atq;ʒ ope/
ra conſequutus eſſet ⁊c.
Uerba autem dicti..ſi gemma ſunt hee.
Si gemma includenda vel inſculpenda data
ſit eaqʒ fracta ſit:ſi quidem materie vitio factũ
non erit ex locato actio ſi impitia facientis erit:
huic ſententie addendum eſt niſi periculuʒ mate
rie in ſe artifex receperit:tũc enim ſi id vitio ma
terie euenerit erit ex locato actio ⁊c.

Glo. in. I. ſi merces. S. culpe.

Zo. de imol.in.liij. 5. item ſi in facto. ff. de ver. obli. ⁊ etiã do meuſ
in.l.ſi vero.ꝭ.in hijs.ff.ſolu.matri.⁊ in dicto. ꝭ.culpe in apoſtillis
ſuis ad Bar.ibi reputãt iſtam glo.ſingul.ad hoc ꝙ ſi conductoꝛ
habet inimicos quos ſcit ſe habere tamen ſine culpa ſua ⁊ non ad
hibuit diligentiã in cuſtodienda re ſibi locata tenetur ſi non cuſto
diuit diligenter. de quo alias dixi in.d.l.ij.S.item ſi in facto.ff. de
verbo. obli.⁊ ideo non repeto nunc niſi ꝙ pono verba glo. de qua
agimus. que ſunt hec. . . . ñä
§. Inimicitia hoc intelligunt de illis inimicitijs
quas conductoꝛ ſua culpa patiebatur vt infra ſo
lu. matri.l.penulti.pꝛimo reſponſo.⁊ infra eo.l.
videamus. S. qui vinuʒ. vel etiam ſine culpa. cuʒ
enim habet inimicitias cautius debet cuſtodire
eſt enim equũ vt quod eius culpa patitur damnũ

locatoꝛ eidem locatoꝛi ſartiatur vt hic ⁊c:.
Bar. hic bis ⁊ etiaz

l. ea lege. 5. locani. Bar. bicbie n eri⸗

do. meus Alex. de imo · hic in apoſtillis ſuis ad Bar. reputãt om
nes iſtum tex. ſingul. ⁊ not eſſe in caſu ſuo.ſi ſlle qui locat ope
ras ſuas vt faciat certũ opus tenetur de vitio operis ſiue vna pẽi
ſio ſuue in ſingulos dies pꝛeſtita fuerit. ſecus eſt in eo qui locat ope
ras ſuas ſingulis diebus nec aſtringit ſe ad certũ tempus qꝛ non
tenetur de vitio operis vt ibi in tex.dicitur cum quo in hoc ſimpli
citer ſto. quia tex. clarus eſt ⁊ non eget ſuppletõe aliqua vel nouo
intellectu meo vel aliqua interpᷣtatone nona vno ſolo nouiter per
me addito ꝙ ille qui locat operas ſuas non tenetur de culpa leuiſ
ſima bin Cp. in. c. non eſt ſine culpa de requ.iur. li. vj. per tex. in. l.
ſi quis fũduz. .celſus.ff loca. ⁊ idẽ voluit Bar.in. l. i in pe. col. ff.
depoſiti. vbi cocludit ꝙ tenetur de leui culpa. Sed plus dico
ꝙ teneẽ de culpa eoꝛũ quos adhibet ſecũ in ope vt in.l.ſi merces.
Squi colonũ. ⁊ in. .fi.ff. locati ad quos text. me rᷣmitto ⁊ redeo
ad tex. de quo agimus quem etiã vltra do.meũ Alex. hic reperio
dixiſſe ſingul. Ludo. roma. in ſuo ſ ingulari.xxx.⁊ ct do.ranciſ.
Cremonenſem in ſuo notabili. lxxx. qui omẽs exclamant de iſto
tex. xt ſingulari. Cuius verba ſunt hec.

C Locaui opus facienduʒ ita vt pꝛo oꝑe redem
ptoꝛi certam mercedem in ſingulos dies darem
opus vitioſum factũ eſt an ex locato agere poſ/
ſum. Reſpon.ſiita opus locaſti vt bonitas eius

tibi a conductoꝛe appꝛobetur tam ⁊ ſi cõuenit vt

in ſingulas opas certa pecunia daretur pꝛeſtare

tamen tibi a cõductoꝛe debet ſi id opus vitioſuʒ
factum eſt ꝛc.

l. cnm in plures.s. ueſtimenta.

e Eetere vt pꝛinceipalis pꝛimo conueni
ibi cedantur ꝙ erit in arbitrio iudicis pꝛout dr ibi in ic.
verſi.tuas autẽ actiones te ei pꝛeſtare eele 1c. 7 inevo.
meus Alexan. de imo. in. l. ſi vt certo..ſi duobus.ff cõmodati in
apoſtillis ſuis ad Bar. ibi. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo
intellectu meo iſtius tex. NMam dico ego ꝙnon eſt in arbitrio iudi
cis quod iſtoꝛũ velit ſed babet neceſſe hoc facere pꝛimo ꝙ agatur
contra delinquentẽ a quo ſi non poteſt cõſequi debitũ ſuũ tunc. ⁊
eo caſu bene cõdemnabit alium cum hoc fiat ceiſio ita colligo
nouiter ⁊ elicio ex iſto tex.in ver.ſed ſi tibi impoſſibile eſſe pꝛoſpe⸗
rerit ⁊c. Que verba oſtẽdunt ⁊ pꝛobãt omnino pꝛius agẽdum eſ
ſe cõtra delinquentẽ. nec iſtud eſſe in arbitrio iudicis eligere quã
viam velit hꝛout dicebat Bar. ? cõiter alij poſt eum quia tex. nõ
bpatitur illum ſenſnʒ Bar. ? alioꝛũ ſi recte ſubtiliter cõſt ideretur
hout ego volui conſiderare. Cuius tex. verba ſunt hee.

Ueſtimenta tua fullo perdidit ⁊ habes vnde
petas nec repetere vis agis nihilominus ex loca
to cum fullone ſed iudicem eſtimaturũ an poſſis
aduerſus fureʒ magis agere ⁊ ab eo tuas res cõ
ſequi fullonis videlicet ſi umptibus: ſed ſi hoc
tibi impoſſibile eſte pꝛoſpexerit tunc fullonẽ ti/
bi quidem cõdemnabit: tuas autem actiones te
ei pꝛeſtare compellet ⁊c.
De iſto ter.

l. ſi in lege.S. colonus. ſupꝛa etiam

feci tibi mentionẽ in alio pꝛopoſiio pꝛout videre potes in. 5. ſi co⸗
lonus qui eſt. .pꝛimus bic. Sed vltra hoc reperio Raph. fulgo.
⁊ etiã do.meũ Alex.de imol.in.l.xbi pactũ in tercia col.C. de traſ
actio. reputãtes iſtũ tex. in.l.ſi in hac lege colonus qui mõ eſt
5. penul.ſingul. ad boc ꝗ etiã vbi moꝛa eſt cõmiſſa in faciendo adi
mittitur moꝛe purgatio infra modicum tempus cum quibus in
hoc ſto quia tex. apertiſſimus ẽ. VUno ſolo addito dũmõ oĩa ſint
integra. ⁊ ſic non demus aliquod intereſſe ſeu damnũ cõtra eum
cui debet vt hic in tex. bene põderato. Cuius verba ſunt hec.

CCLolonus:ſi ei non liceat frui totius quinquẽ/
nij nomine recte aget: ⁊ ſi reliquis annis domi/
nus vti patiatur.nec enĩ ſemꝑ liberatur dominꝰ
eo ꝙ ſecũdo vel tercio ãno patiatur fundo frui.
nam ⁊ qui expulſus a conductõe in aliam coloni
am contulit nõ ſuffecturus duabus:neqʒ ipſe pẽ
ſionuʒ nomine obligatus erit: ⁊ quantũ per ſin/
gulos annos compendij facturus erat cõſeque/⸗
tur.ſera enĩ ẽ penitentia fruendi que offertur eo
tempoꝛe ꝗno frui colonus alijs rebus alligatus
non poteſt:quod ſi paucis diebus pꝛohibuit de
inde penitentiam agit omniaqʒ integra ſunt ni/
hil ex obligatione paucoꝛum dierum moꝛa mi/
nuet ⁊c.

Bar . hic ⁊ etiã illuſtris do.ranciſ.
l. colonus * areti in.l.ſenatus.ꝭ.marcellus:iff de

lega.pꝛimo reputãt iſtum text.ſingula.ad hoc ꝙ ſi colonus cadit a
iure ſuo etiã pꝛopter ſuũ delittuʒ tamẽ debet babere expenſas fa
ctas per eum in re licet aliud ſit in emphiteota vei vaſallo vt ibi ꝑ
eum optime examinãtem iſtum paſſi um. vbi alias legendo dixi de
hoc.⁊ ideo non multü me extendaʒ nunc niſi ꝙ pono verba text.
que ſunt hec.

L.colonus cum in lege locationis non eſſet com
pꝛehenſum vt vineas poneret:nihilominꝰ in fũ/
do vineas inſtituit.⁊ pꝛopter earum fructus de/
nis amplius annuis aureis ager is locari cepat.
queſitum eſt ſi dominus iſtum colonũ fundo eie
ctum penſionẽ debitoꝛũ nomie cõueniat:an ſum
ptus vtiliter factos in vineis inſtituendis repu/
tare poſſit oppoſita doli mali exceptione. Re/-
ſpõdidi vel expenſas cõſequuturũ vel nih i B

plius pꝛeſtaturum ⁊c. —

Glo. in. l. in naue ſaufelli.

Paul. de caſt. bic ⁊ eti do. meus Alex. de imol.in · la ticio in pꝛi
ma col.ff de verb. obli. reputãt iſtum tex.cum glo.ſingula. ad hot
ꝓpoſitũ ꝙ ſi pꝛomitto tibi.x.ſi nauis mea mercantijs onerata an
plicuerit ad tale; locum ſalua non eſt licitus cõtractus. ſecus ſi
mittis mibi reddere valoꝛem mee mercantie. nam valet talis cõ⸗/
tractus ⁊ eſt licitus ſᷣm eos etiã de iure canõico de quo alias dixi
ibi poſt eos ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ nunc pono ver/
ba glo. de qua agimus que ſunt bet.
Queris in verſi. Item quãdo habet locum ac
tio oneris aduerſi reſpondeo quotiẽs onus alie
num vel dolo vel culpa ſubmergeretur ab aduer
to aduertiſ ideſt remoueo:⁊ dicitur aduerſi ⁊ nõ
auerſi. vel dicitur aduerſi ab aduerſitate vt tunc
habet locũ cum conductoꝛ ſuſceperit periculum

⁊ poſtea res perit vt plerunqʒ fit ⁊c.
Se pignoꝛibus.

Jo. de imo. etiaz do.
a diuo pio.. ſi pignoꝛa in quinta col.ff de re iudic.⁊ HBal.in.ci. in
pꝛin.in ſᷣa eur wede feud.dato in vicẽ.l.cõmiſſo. in vſib. feud. ⁊
etiã do.meus Alexa. de imol. hic in apoſtillis ſuis ad Bar. repu/
tant iſtum tex. ſingul. ad hoc ꝙ ſi ego debitoꝛ dixi tibi creditoꝛi ſi
non reddam id pꝛecium tuum tali die hoc pignus meum ſit tibi
emptũ intelligitur iuſto pꝛecio.⁊ hoc voluit bic etiam Bart.
Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu iſtius tex. q; iſte
tex. non pꝛobat hoc. nec põt punctari hoc modo. ſed dictũ fuit in⸗
ter nos ꝙ ſi non ſoluerẽ tibi tali die pignus meũ eſſet tibi emptũ
iuſio pꝛecio ac. dicitur hic in tex.ꝙ bec eſt quedam venditio con
dictionalis.⁊ iſte eſt verus intellectꝰ iſtius tex. cuiꝰ vᷣpa ſunt hec ·

S.· Poteſt itaqʒ fieri pignoꝛis datio ipotece ve
vt ſi infra certum tempus non ſit ſoluta pecunia
iure emptoꝛis poſſideat rem iuſto pꝛecio tũc ex
timandam.hoc eniʒ caſu videtur condictionaliſ
quodãmodo eſſe venditio.⁊ ita diuus ſeuerus ⁊
Antoninus reſcripſerunt.

Ludo.roma. in ſuo ſingulari in v
l. ueſitu m. bo dilatio ⁊c. dicit ꝙ licet vilatõ cõ
ceſſa a creditoꝛe debitori ſuo ſuper ſoꝛte intelligatur eſſe conceſſa
ſuper acceſſoꝛijs puta ſuper vſuris per tex. ques dicit ipſe ad hoc
pꝛopoſitum non eſſe alibi in.liſoluitur.S.ſi paciſentur.ſr᷑ quibus
mod.pign. vel ipotec. ſolu. Sicunt dicimus & dilatio conceſſa
dehitoꝛi ſuo pꝛincipali extẽditur etiã ad eius fideiuſſoꝛẽ vt in.l.fi.
5§. fi. C. de vſur.rei iudi.vbi Cy. ⁊ Bar.idem firmãt.⁊ Bar. in.
quotiens.C. de pꝛe ib.impe.offe. ⁊ in.l.cum filius.ꝭ.pꝛimo.ff.de
verb. obli. Tñ limitat hoc eſſe verũ niſi data dilatõe ſuꝑ pꝛin
cipali debitoꝛ efficeret ſuſpectꝰ de fuga vel de bonoꝝ ſuoꝝ dilapiſ
datõeqꝛ tunc dilatio non extendit᷑ ſᷣm eum ad acceſſoꝛia per tex.
quem dicit eſſe ad hoc ſingul.ſᷣm vnã lecturã in d.l.queſitũ.ff.de
pig.in quo tex.glo.ẽt multũ ſe inuoluit. Sed tu aduerte pꝛo
pꝛo nous ⁊ vero meo intellectu iſtius text. nam ego dico ꝙ nihil
ſacit ad boc ꝓpoſitũ ſi bene ⁊ ſubtiliter conſideretur.nam dicitur
bic in tex.iſto ꝙ pẽdente die penſiõis mihi debende ad diem poſ
ſum pꝛeſequi pignoꝛa ideſt poſſum agere vt detur mihi pignus ð
quo ab inicio non fuit habita mentio aliqua.nec dicitur hic cau
ſa ſuſpitõis ſupuenerit nec ꝙ debeat ſuſpitõis cauſa inteuenire.⁊
ſic illud verbũ pꝛoſequi ibi poſitũ in text.exponitur ideſt agere.vt
exponitur etiã in..pꝛimo inſtituide actio.⁊ in.l.actõis verbum.
f de verb.ſigni.⁊ in.l.pars litterarũ.ff. de iudicijs.vnde ego credi
toꝛ cui debetur penſio ad diem poſſuʒ interim petere pignus a de/
bitoꝛe pꝛo cautõe mea. Uel ſecundo ⁊ aliter dico pꝛo in elle/
ctu iſtius tex.ꝙ poſſum pꝛoſequi pignoꝛa que mihi erant obliga
ta pꝛo penſione tanq; inuecta ⁊ illata in re mea locata. vel expꝛeſſe
erant mihi obligata pꝛo penſione debenda que pignoꝛa foꝛte ab
alijs occupata erant vel alio mõ alienata.nam poſſum ea pꝛoſequi
vt ſtent in loco ⁊ ſic in domo mea vt adueniẽte die penſiõis ſi con
ductoꝛ non ſolueret poſſem habere recurſum ad ea vtpote mihi
obligata tacite vel expꝛeſſe non curo.⁊ hoc eſt pꝛoſequi pignoꝛa:⁊

ſic dz intelligi iſte tert. Plus dico in caſu quẽ ponit Ludo.
roma.non ſolimn dilatio cõceſſa in pꝛincipali non extenderetur ad
acceſſoꝛia. ſed ea pendente illa poſſet etiã reuocari ſuper facto pꝛĩ/
cipali pꝛopter eam ſuſpitionẽ ſuperuenientẽ in ipſo debitoꝛe.⁊ ma
ioꝛ ratio militat in ſoꝛte q;ᷓ in acceſſoꝛiſs. Sed vt dixi ſenſus
huius tex. eſt alius vt ſupꝛa dixi diuerſus a Ludouico roma. in
cotũ pꝛout ſonat tex.cuius deciſio pꝛobatur ẽt hoc modo eſſe ex
dictis in.l.grece.ꝭ.penul.eo.titu.ſupꝛa vbi ponit quid iuris quan/⸗
do debitũ eſt cõdictõnale ⁊ ipotheca eſt de pñti ⁊ quid ecõtra.vn/
de modo ponitur hic quid iuris quãdo debitum eſt in diẽ an poſ
ſim pꝛoſequi pignoꝛa ante diem que erant mihi expꝛeſſe vel tacite
obligata ſi foꝛe eſſent apud alios qᷓ; apud me vel debitoꝛẽ menz
T ita ego intelligo iſtum caſum. Cuiꝰ verba ſunt hec.
L. Queſitum eſt ſinondum dies penſionis vẽit:
an ⁊ medio tempoꝛe pꝛoſequi pignoꝛa ꝑmitten/
dum ſit.⁊ puto dandam pignoꝛis pꝛoſequtionẽ
quia intereſt mea ⁊ ita Celſus ſcribit.
Uer ba autem dicte. lſoluitur. 5. ſi paciſcatur ſunt bec.
Si paciſcatur creditoꝛ ne intra annũ pecuniã

petat intelligitur quoqʒ de ipotheca idem pa/
ctus eſſe ⁊c.

glo.in.l.queſitum. uſtia do Einn

gati in tercia col.⁊ in.l.qui ſeruũ.ff.de verb.obli.allegat iſtã glo.
pꝛo ſingulari ad hoc ꝙ ſicut offendens ex iuſta cauſa de nouo ſu
perueniẽte non dicitur frangere pacem factam inter eos. vt in.l.q
ro.ꝭ.inter locatoꝛem.ff.locati.⁊ hoc in terminis voluit Bar. in.l.
aut facta.ꝭ.cauſamff. de penis.idem eſt in frangente treuguã ex
noua cauſa ſuperueniẽte. de qua materia vide tu not.per Bald.
inil.iij.in prin.de nauti.feno.⁊ Bal.in.c.i.in ſᷣa col.in titu.de pace
tenen.per Bar.aliquid in dicto.S.inter locatoꝛẽ.⁊ Ang.in.d.l.aut
facta.ꝭ.cauſam de penis.⁊ Bal.in.l.cum pꝛoponas la fa.C.ð pai
ctis ⁊ per Jo.de imol.indd.ſi ſeruũ.ꝭ.ſequitur.ff.de ver.obli.⁊ An
ge. ⁊ Jo.de imo.in.d.lʒ.qui ſeruũ eo.tit. ⁊ per do.meũ Alexa.de
imol. in ſuo conſilio.cviiij. in quarto volumine ad quos me re
remitto.⁊ capio glo.de qua agimus.Cuius verba ſunt bec.

Intereſt ex iuſta cauſa vt quia receſſurus ⁊c.

l. item queritur.sS.ſi gemma.

De iſto tex. feci mentionẽ vt de tex.ſingulari in.l.opus ſupꝛa
eo.tit.⁊ ideo circa eius intellectũ non me extendam nũt niſi ꝙ te
remitto ad ibi dicta per me vbi etiã poſui verba eius que bic non
reaſſumo ne idẽ dicamus ſepius ⁊ fruſtra mẽbꝛanas occupemꝰ.

L. cum tabernam. Weñcatoꝛ quicem

vVel alius habẽs mer/
ces venales cum Ticio contraxit mecũ puta emit funduz meũ pꝛo
certo pꝛecio ⁊ obligauit omnia bona ſua ꝓ obſeruatiõe cõtractus
⁊ ego ſibi etiã obligaui bona mea. Dubitatur modo an in ea bo
noꝛũ ſuoꝝ obligatõe cõpꝛehendant᷑ merces venales.⁊ videtur ꝙ
ſic pꝛopter generalitatẽ dum dicitur omnia bona ſua ⁊c.iuncta.i.
iulianus.ff.de leg.iij.cum ſimilibus.⁊.l.a mandatoꝛe.Cimandati
vbi qui omne dicit nihil excludit. Sed cõtrariũ eſt verius adeo ꝙ
ſi alienẽtur ille merces venales per eum non poſſum reuocare per
ypotecariaz per tex. in.d.l.cum tabernã.f̃ de pigno. quem tex ad
hoc pꝛopoſitum dicit eſſe valde not. GBal.ine.l.vbi adhuc in verſic.
ſed ſtatim quero ⁊c.C.de iure dot.in.viij.col.vbi etiam ponit exẽ
plum in vxoꝛe agente ad dotem vt non poſſit aduocare ea bona
alieuata. Et do.meus Alex.de imol.bic in apoſtillis ſuis ad bar.
hic in pꝛin.reputat etiã iſtum tex.ſingul.ad boc. Sed aduerte
tu pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius text. quia ego dico plus
ponderãdo iſtum tex.ꝙ ſi quis ſpẽaliter obligauit mihi locuz in
quo erant merces venales puta apothecã ſeu tabernã vel ſtatiõeʒ
non cõpꝛehẽdent᷑ merces.texeſt in.d.l.cum tabernã.Sed adhutc
melius conſiderando iſtuʒ text.dico ꝙ non ꝓbat aliquid ex ſupꝛa
dictis.⁊ nũc dabo tibi nouũ ⁊ verũ intellectũ meũ ad illum textũ
ſingularc.in quo dico ꝙ non fuit facta aliqua obligatio generalis
aliquoꝛũ bonoꝛũ a debitoꝛe.ſed obligauit ipſe creditoꝛi ſuo taber
nã ⁊ in ea erant merces venales.⁊ q̃ritur hicvtrũ in ea ſpẽali obli
gatiõe apotece ſen taberne compꝛehendant᷑ etiã merces in ea exii
ſtentes. ⁊ videbitur ꝙ ſic tanq; acceſſoꝛie ad tabernã cõpꝛehenſe
in ea.non ãt ex eo ꝙ dictus debitoꝛ obligaſſet bona ſua alia gene⸗
raliter.ied dicitur ibi in tex.ꝙ non veniũt merces cum poſſint vẽ
di per debitoꝛc.⁊ dicitur aliud notãduʒ hic etiã ille merces que

k
letmulbinainr v
Girnttin
mepkinnaesrseni
r Ase
nundscrat nnn
Wnmund
odpucttnntterarir
Nſtmnairsri
RArae
SAr

lune

„

Xralt
Amnh

4

W

nteſn Ett⸗

ninſiende⸗

. Gea
lbprneſinilncnn

ſtani, At N
Mgn Ane
uneenadee
ng in n

uſnain i
n timnann
an BPehukuing

kren
nlaneſtun Auttuen

e, lmunl
n nelari
nrf . aul deſoloſi
mfn win n il

n amritleriiu
nd Milamnglfr
naliti tairnin
. Ma
weneutn Cinſthſne

mnſaiſtauingtinuſinen.

Nenr. KRgenne.

vr a nminiſtrſniin ohefne
Nan amsinrlani on mecnancim ni iſ
”ñä
2mnſcins Ifrienmebenwon

uminbemmm Mmagen
nm lummmmttulann
uicm amn/ u eennneine⸗
nn uimmn ha
chrirjrtmuni nns itn 1 ſelg
cami n an omi biufa kinſnl
vaüan imima ianwafek Niin
erndigtat aditic integ
unmwünſan ifin unni
r AAlamumnin n n
annad uN Nnſttdun
8 rrmMafnſminn
Euas la nnliniiih d,

en nungndlan imi
ii mnnoginn ui
mnadn mſi fniihui ſ/
ngen at blni hen 4i
imri n as illl dell
– mtelhni e
e al utſai al
1nceu mrirch ſeſ wofn
n n i nicntin
Nu.

feperiũtur in fabefna illa tempoꝛe moꝛtis debitoꝛis erunt obliga
te ſolum creditoꝛi. ſic ille tex.non loquitur de aliqua obligatone
erali ſed de ſpẽali ipſius taberne ſub qua cõpꝛebeudunt᷑ etiazʒ
merces. ſedille tantũ que ibi reperiũtur tempe moꝛtis debitoꝛis
nout ibi dicitur. ⁊ ſic contra doctrinã Bal. v vere ibi non eſt ob⸗
ligatio aliqua de mercibus vllis nec generalis nec ſpecialis facta
ab homine ſed eff quedam obligatio facta ⁊ ſubintellecta ab ipſa
lege cum obligatõe taberne vtpote de rebus acceſſoꝛie in ea exiſten
ibus ⁊ cum illa qualitate ſolum ſi reperirẽtur ibi eſſe tempe moꝛ
tis debitoꝛis ille que ab inicio ibi fuerant vel alie ſubrogate loco
üllaru alias autẽ non adeo ꝙ ſi nulle merces ibi extarent eo tem⸗
poꝛe non eſſent alique obligate creditoꝛi.nec poſſet agere ypothe/
caria pꝛo recuperãdis alienatis pꝛout pꝛobat iſte tex. bene ⁊ ſubti
liter ponderatus.Circa quem etiã addo vnũ verbũ ꝙ in obligatõ
ne bonoꝝ veniũt etiã inra ⁊ actões ?ᷣm Bar.in. lefi. ff. de vſufru.
lega. 1 Bar. in. l. quã tuberonies. . in peculiũ.ff. de peculio.? Bal.
in. lſi conſtante. . fi. ſolu. matri. ⁊ Bal.in. l.i. ff de ſtatu homin. ⁊
Ange.areti. in ſuo libello maleſicioꝛũ in verbo publicamus ⁊ꝛc.
Et etiam venit omne aliud quod vendicari poteſt ⁊ ſic pꝛo
quo quis habet actionẽ.l.rem in bonis.ff. de acquir.rer.domi.⁊
voluit Bar . in. l. rem alienã.fl.de pignoꝛ. actio. ⁊ in.l.ceum res. Ciſi
res alie. pigno. oata ſit. Et etiam nomina debitoꝛuz veniũt vt in
lch. de pigno.⁊ voluit Bar. in.l.vxoꝛi. ff. de vſufruct.legat. ⁊ in.l.
quintus.5. argento. ff. de auro ⁊ argen lega. ⁊ Paul. de caſt. in cõ
ſil. ccexcv. incip.in xpi noie amẽ ⁊c.nõ tñ venit ius adeũdi hrdita
tem ſᷣm Bal. in. lei in. x. qõe. C. qui admitti.nec venit etiã heredi/
tas ante aditionem ᷣm Bal.in.l.ſi pupilloꝛũ.C. de repud.here.
nec etiam venit iuſpatronatus ſᷣm Bald.in.l.eam quã in fi.C. de
fideicõmiſ.ad quos me remitto.⁊ redeo ad tex. de quo agimus.
Cuius verba ſunt hec. .
L. Cum tabernam debitoꝛ creditoꝛi pignoꝛi de
derit queſitum eſt vtrum eo facto nihil egerit an
taberne appellatõe merces que in ea erant obli/
gate videantur.⁊ ſi eas merces per tempoꝛa di/
ſtraxerit ⁊ alias comparauerit eaſqʒ in eam ta/
bernaʒ intulerit ⁊ deceſſerit an omnia que ibi de
pꝛehenduntur creditoꝛ ypothecaria actõe pete/
re poſſit cum ⁊ merciũ ſpecies mutate ſint ⁊ res
alie illate. Reſpondeo ea que moꝛtis temꝑe de/
bitoꝛis in taberna inuenta ſunt pignoꝛi obligata

eſſe videntur ⁊c.

Bald. in.l.vſucapio.C.eo.
l. lex nectigali. titu.⁊ etiam do. meus Alex
an. de imol. hic in apoſtillis ſuis ad Bar.reputãt iſtum tex.ſingu.
ad hoc ꝙ licet alienatio legalis tranſeat cum ſua cauſa ideſt cum
ipotheca vt in.d.ᷣl.vſucapio cum ibi not tamen hot eſt verũ in ali
enatõe tranſ fundente. ſecus eſt ſi eſt alienatio reſoluẽs vt hic ᷣm
eos.cum quibus ſto.quia tex.clarus eſt. Cuius verba ſunt bec.

L. Lex vectigali fundo dicta erat vt poſt certuʒ
tempus vectigal ſolutuʒ non eſſet is fundus ad
dominũ redeat poſtea is fundus a poſſeſſoꝛe pi/
gnoꝛi datus eſſet.queſitum eſt an recte pignoꝛi
datus eſſet.Reſpondidi ſi pecũia interceſſit pig
nus effe. Item queſitum eſt ſi cũ in exſolutõe ve/
ctigalis tam debitoꝛ qᷓʒ creditoꝛ ceſſarent: ⁊ pꝛo
pterea pꝛonunciatũ eſſet funduʒ ſecũduʒ legẽ do
mini eſſe:cuius potioꝛ cauſa eſſet. Reſpondidi
vt ꝓponeretur vectigali nõ ſoluto ſi iure ſuo do
minus vſus eſſet etiaʒ pignoꝛis ius euanuiſſe ⁊c

l. Cum tabernam.sS. finali.

In obligatõe generali cõſueuerũt cõpꝛehendi bona pᷣſentia ⁊
etiã futura vt in.l.fucum ibi plene not. C. que res pigno.obli.poſ.
⁊ per omẽs maxime Bal in.l.hac edictali.S.his illud. C.de ſecũ.
nupt. ⁊ in.l.ſi quis.s.illo eo.titu. ⁊ per Specul.in titu.de oblig.⁊
ſolut. . pꝛimo cum pluribus verſi.ſequXj. Sed pulcꝛũ dubii
uz eſt quid ſi mutuaui tibi centũ ducatos ⁊ tu obligaſti mihi oĩa
bona tua an cõpꝛehendatur etiã iſta pecunia quã tibi do in eodez
met inſtro· Et in boc Ludo.roma. in ſuo ſingulari in verbo obliſ
gatio ⁊c.el ſo refert aliquas opiniões.⁊ tandem cõcludit ꝙ non ꝑ
tex. ᷣm eum ad hoc ꝓpoſitũ ſingula. in. d, lLeum tapernò. . ſi. in

verbo ab alio ⁊c. ff. de pigno.a cõtrario ſenſu.quaſi velit dicere ſe
cunduʒ eum non veniũt pecũie quas tehoe dect ipſi Kbran .
ſed quas alius dedit. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intel⸗
lectu meo iſtius tex.nam pꝛobat potius cõtrariũ ſi ſubtiliter ⁊ be
ne põderetur.naz videbatur ꝙ non cõpꝛehenderetur pecunia mu
tuata ab alio vtpote que non videbitur cõpꝛehendi in bonis debil
toꝛis qui obligat bona ſua.nam tu ſcis ꝙ in obligatõe facta pme
non veniuͤt bona aliena licet bene veniãt aliena bona fide poſſeſſa
per debitoꝛẽ vt in. l.ſi ab eo.ff. de pignoꝛ.per quã voluit ita Bal⸗
in. l.certi iuris. C. locati. Et tamẽ dicitur ibi ꝙ ſic exquo coꝛpoꝛa
illius pecũie effecta ſunt debitoꝛis. ⁊ ita hic eſt dicenduʒ exquo coꝛ
poꝛa pecunie creditoꝛis ſunt effecta eius debitoꝛis veniũt in obliga
tione ⁊ multo magis cũ ab ipſo habuerint oꝛiginẽ. ⁊ pꝛopter hoc
videbatur in caſu illo in dicto.5.fi etiam ꝙ non venirẽt in genera
li obligatõe.tamẽ ibi dicitur cõtrariuz.⁊ ita dicẽdum eſt pꝑ iſtum
met tex.qui ponit vnũ caſum ſed non excludit iſtum ſi bñ ⁊ ſubti
liter conſideretur. Et maxime q; pᷣſupponit tex.iſte ꝙ tempꝑe quo
debitoꝛ meus obligauit mibi bona ſua eo modo quo dicitur hic
in tex. non habebat pecuniã meam aliquã ſed erat debitoꝛmeus
iam ⁊ poterat eſſe ex alia cã q;ᷓ ex cã mutui. ⁊ ideo obligata pecu
nia creditoꝛi.non dicitur hic in tex.que ſi fuiſſet non eſſet dubium
quin vemiret in tali obligatõe. Cuius tex. verba ſunt hec.

S. Creditoꝛ pignoꝛi accepit a debitoꝛe quicquid
in bonis habet habiturusve eſſet queſituʒ eſt an
coꝛpoꝛa pecunie quam idem debitoꝛ ab alio ac-/
cepit mutuã cum in bonis eius facta ſint obliga/
ta creditoꝛi pignoꝛi eſſe ceperũt.Reſpondeo ce
piſſe eſſe ⁊c.

Q lui potioꝛes in pigno
re habeauntur.

l.creditoꝛ. §. fin ali. MWutuani Ticio ter 1

tum ⁊ ipſe non obliga⸗
uit mihi aliter bona ſua niſi ꝙ dedit mihi licentiã ꝙ poſſezʒ ingre
di pꝛopꝛia auctoꝛitate bona ſua ſi ipſe centũ non ſoluerit infra ter
minũ ſtatutũ inter nos. vtrũ ꝑ iſtã licentiã ſolam intelligant᷑ ipoſ
thecata bona ſua ſicut ꝑ licentiã per debitoꝛeʒ datam creditou de
vendendo.⁊ in hoc habes tex.in.d.l.creditoꝛ. S.fi.vbi videtur p/
bari ꝙ ſic quem caſum ad hoc ppoſitum dixit non eſſe alibi bal.
in.l.fi.in fine.C. de pigno.Et idem voluit do.Sranciſicremoneñ.
in ſuo ſingulari ſecundo in oꝛdine meo vbi exclamat etiaʒ de iſto
tex.ſatis ſuperqʒ ſatis.⁊ domeus Alexa.de imolihic in apoſtillis
ſuis ad Bar. hic. Sed aduerte tu pꝛo vero ⁊ nouo intellectu
meo iſtius tex.quia non pꝛobat hoc ſi bene ponderetur. nã loqui
tur ſolum de licentia data ſed non creditoꝛi de vẽdendo vt ibi in
verſi.partẽ dimidiã alter diſtraherei ⁊c.⁊ ſic nihil facit iſte text.
in hoc quo ad licentiã de vẽdendo. nam ille frater non erat credi
toꝛ alterius fratris ſed habebat rem ſecũ pꝛo indiuiſo.⁊ cõuentũ
fuit ꝙ ſi frater qui pignoꝛauerat iam partè ſuã non relueret poſi
ſet alius frater vendere non eam partẽ fratris pignoꝛaiam ſʒ ſuaz⸗
pꝛopꝛiam. ⁊ iſte eſt caſus ibi in quo dicit᷑ ꝙ videtur cõtractũ pig/
nus in ea parte. non autẽ loquitur de ſola licẽtia ingrediendi que
videtur eſſe ⁊ vere eſt minoꝛis poteſtatis qᷓ; licentia vẽdendi.er
go ⁊c.⁊ ſic non eſt arguẽdum de vno caſu ad aliũ.l.fi.ff. de calũ/
niato.l.papinianus exuli.ff.de minoꝛi.⁊ eo maxime cum de nullo
iſtoꝛũ ibi fiat mentio.⁊ hoc modo ego intelligo iſtum caſuz. Cixr/
ca quem addo vnũ verbũ in alijs caſibus quãdo datur tantũ licẽ
tia intrandi poſſeſſionẽ alicui pꝛopꝛia auctoꝛitate dicitur tranſfer
ri poſſeſſio in me ſᷣm Gal.in ſua margarita in verſi.conſtitutum.
⁊Z Bal.in.c.i.in tit.quid ſi inueſti.⁊ in.l.neceſſa.ff.de pigno. actio.
⁊Z Bal.in.l.funduʒ.S.fiſtulas.ff.de contrab.empti.⁊ in.l.fi.C.qñ
fiſc.vel pꝛiua.⁊ Hoſtie.in.c.ij.extra de confir.vti.ad quos me re/⸗
mitto. ⁊ redeo ad tex.de quo agimus. 2

G9. Poſt diuiſionem regiõibus factam inter fra/
tres cõuenit vt ſi frater agri poꝛtionẽ pꝛo indiui
ſo pignoꝛi datam a creditoꝛe ſuo non liberaffet
ex diuiſione queſite partis partem dimidiam al
ter diſtraheret pignus intelligi contractũ exiſti/
maui.⁊ pꝛioꝛeʒ in titulo non eſſe potioꝛem:quo/
niam ſecũduʒ pignus directũ ad eam partẽ vide
batur:quoniã vltra partẽ ſuã frater non cõſentiẽ

te ſocio non potuit obligare ⁊c.
e ciij.

Agquibus modis pignus
uel ipoteca ſoluitur.

lI. pꝛima. 5F. cum uenditor. „ναα
gulari in verbo ingratitudo ⁊c.el vo dicit ꝙ ſi creditoꝛ habet de
bitoꝛẽ obligatum in mille ſub ipoteca bonoꝛũ ſuoꝝ ſeu cũ pignor
qui creditoꝛ ductus amicicia pignus remiſit ei ſuũ debitũ donani
do. demũ pꝛopter ingratitudinẽ eiuſdem debitoꝛis reuocauit do
nationẽ pꝛedictã non reintegratur illa pꝛima obligatio pignoꝛũ vel
ipotece per caſum vᷣm eum ſingul.ad hoc ꝓpoſitũ in. d.li. S.cum
venditoꝛ.ff.quib.mod.pig.vel ipote.ſolui.ᷣm vnã lectu·traditam
ibi per glo.in verbo inutilem vc:circa mediũ. Et idezʒ reaſſumpſit
etiã ipſe met Lud. roma.in ſuo ſingulari in verbo ipoteca ⁊c.lul
timo vbi ſemꝑ exclamat de iſto tex. dicens euʒ foꝛe ſingul. ad hoc
Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius text.
qui ſentẽtia mea non poteſt recigꝑe illum ſenſuʒ ſi bene ⁊ ſubtili
ter põderetur iĩmo in qõne pꝛopoſita in cõtrariũ eſt veritas pꝛout
infra pꝛobabo. Sed quo ad intellectũ huius text. dico ꝙ donatio
facta bic reperta fuit inutilis ⁊ ſic nulla ipſo iure nõ ex defectu do
natarij ⁊ ſic donatio erat ipſo iure nulla pꝛopter legeʒz ita diſponẽ
tem pꝛout dicitur bic in verſi.quoniã inutilem donationẽ pecunie
lex facit c. Sed donatio pꝛopter ingratitudinẽ ſequentẽ non eſt
nulla ipſo iure ſed venit anullanda. vude ille ſenſus non cõuenit
littere in loco ſupꝛa pꝛoxime allegato. Secundo ex alio capite
pꝛobo illum intellectũ pcedere non poſſe.quia donãs ibi moꝛtuuſ
erat vt ibi pꝛobatur in verſi.eoq; defuncto ⁊c.quo caſu certuʒ eſt
eius heredeʒ non poſſe reuocare donationẽ pꝛedictã vt in.li.⁊ in
L. fi. C. de reuoca.dona. Quapꝛopter circa ppoſitam qõez di /
co ꝙ reuocata donatione enam reintegrãtur omnia iura pignoꝛis
ſeu ipotece contra debitoꝛem. pꝛo quo allego text.in.l’eſicut..ven/
ditionis in fi.ff. quib.mod.pign.vel ipote.ſol.in verſicu.cõualeſcat
pignus ⁊c. NMec obſtat iſte tex. quia lex reſiſtebat ibi ſolũmo⸗
do donatõi non autẽ remiſſioni vel liberatõi pignoꝛis vel ipotece.
vt in dicto verſi.quoniã inutilẽ donationẽ pecunie.l. facit cui non
eſt locus in pignoꝛe liberãdo xcc. Pꝛeterea reuocatio donatio
nis ibi non fiebat ex aliqua culpa vel defectu vel odio donatarij.
vnde non eſt mirũ ſi durat donatio in eo in quo poteſt.⁊ in quo 5
ſumitur etiam durare voluntatẽ donãtis vt ibi in ver. donatoꝛis
voluntate conſtat pignus eſſe ſolutũ ⁊c. ſed in caſu noſtro omnia
iſta ceſſant. Quinimo voluntas donãtis ob ingratitudinẽ ſe
quutã pᷣſumitur reſiſtere ⁊ in cõtrariũ eſſe in omnibus ⁊ per om
nia ⁊ etiã in ipoteca.⁊ ideo acceſſoꝛia ſequũtur naturam rei pꝛinci
palis vt in.l.in ſolutum.C. de actio. ⁊ obli.Et per cõſequẽs cõclui
do ꝙ reuocata donatõe debiti reintegrarẽtur etiã pignoꝛa ⁊ ipo
tece ex idemtitate ratõis militante in vtroq; pꝛopter odiũ donata/
rijvt ſupꝛa dixi. Secundo dico ꝙ iſte tex.non facit ad pꝛopoſituzʒi
ſi bene ponderetur. Cuius verba ſunt hec.
§. Cũ vẽditoꝛ numerata ſibi ꝑte pᷣcij pᷣdiũ quod
reſiduum venierat pignoꝛi accepiſſet ac poſtea
litteris ad eũ miſſis donaſſet: eoqʒ defuncto do
nationem quibuſdam modis inutilem eſſe cõſta
bat:iure pignoꝛis fiſcum fruſtra petere pꝛedium
qui ſucceſſit in locum venditoꝛis apparuit cuiuſ
pignoꝛis ſolutũ eſſe pactum pꝛima voluntate do
nationis conſtabat:quoniã inutilem pecunie do
nationem lex facit cui non eſt locus in pignoꝛe li

berando ⁊c.

ZL. ſoluitur.5. ſi paciſcatur. en
ſingulari feci mentione; ſupꝛa titu. de pigno. in.l. queſitum in hoc

opere noſtro. ⁊ ideo non repetam nũc niſi ꝙ me remitto ad ibi di
tta vbi etiam poſui verba iſtius tex. ⁊ idcirco non pono nũc iterũ
ne idem pꝛo idem repetamus.

l.ſicut.s.uenditionis. an de
ratiſicare ea que non ſunt geſta noĩe ſuo.l.ſi pupilli .ſi ego. ff. de
negot. geſt. cum ibi plene not. per glo. ⁊ Bar. ? in. li. C. de bis qui
a non domi.manu.niſi in ſubſidiũ vt in.l.ſi mater. C. de rei vend.
⁊ ãen.l.ſi eum ſeruũ.ffſi cert.peta. vbi alias legendo dixi poſt alioſ
⁊ maxime poſt do.meũ Alex.de imol.ibideʒ cum ſi milibus.
Tamen boc intellige eſſe yerũ ad ſinẽ vyt ex ratificatiõe ipſe ratifi⸗

cans agere poſſit vel beres eiuse naz non poteſt ratificare ad fines
pꝛedictos.ſed quis bene poteſt ratificare geſium non ſuo nomine
ſolum ad finem vt perdat ius ſuũ.tex.eſt in.d.l.ſicut.ꝭ.venditio⸗
nis.fl. quib. mocdl.pig. vel ipote.ſolui.quem text.ad hoc ppoſitum
pꝛo ſingulari allegauit HBal.in.l.vendicationẽ.C. de vſuca pꝛo em
pto. Sed tu aduerte diligẽter ad iſtum tex. pꝛo nouo ⁊ vero
intellectu meo.quia ſi bene ponderetur non facit ad ꝓpoſituʒ nec
meretur allegari ad hoc. Mam in dicto tex. vna cuz.. ſequenti cũ
quo cõtinuatur pᷣſupponitur aperte omnino interuenire volunta
tem creditoꝛis in venditione pignoꝛis pꝛout ibi dicitur in text. re /
cte conſiderato⸗Cuius verba ſunt hec.

S. Aenditionis autem appellationeʒ generaliter
accipere debemus vt ſi legare pꝛomiſit valeat
quod conceſſit:quod ita intelligimus vt ſi lega/
tum repudiatum fuerit cõualeſcat pignus ⁊c.

l.ſicut.s.nenditionis. Multotics quis

pꝛohibeturx a teſta
toꝛe alienare rez aliquã iuxta ea que habẽtur in.l:.filiuſfamilias.
diui.ff. de leg.pꝛimo vbi alias legendo dixi poſt alios ⁊ maxime
poſt do.meũ Alex.de imol.ibidem. Sed dubitatio notabilis
eſt quid ſi pꝛohibitus non alienat ipſe ſed cõſentit alteri leganti ipi
ſam rem an idem ſit ac ſi ipſe alienaret vel etiã cõſentiret vẽdenti.
In quo dicas bꝛeuiter ꝙ ſic. tex. eſt in. d.l.ſicut. S. vẽditõis.ff.qui
bus mod.pign. vel ipote. ſolui.quem texad boc pꝛopoſitũ pꝛo ſin
gulari allegauit Bal. in.l. quotiens in vlti.col. in ver. quero quid ſi
quis eſt pꝛohibitus ⁊c. C. de fideicõmiſ. dicens iſtum text. ad hoc
foꝛe ſingul.Et illuſt. do. ranciſ.areti.in.l.qui in poteſtate in ter
cia col. ff. ve teſtament. Pꝛo quo dicas tu ꝙ facit regula que
babet ꝙ ille qui non põt alienare non poteſt alienãti cõſentire. vt
eſt glo. not.in.l.ſi ita quis.ꝭ. ea lege.ff. de verb.obli.quam glo. ẽt
magnifacit idem Bal. in. d. l.quotiens in pꝛin. reputãs eã ad hoc
ſingul.que ſeruit nobis pꝛo iſto text.in dicto.ꝭ.venditõis cuʒ quo
Bal.tamẽ in hoc non ſto.q; tex.iſte eget aliqua noua interpᷣtanõe
vt infra dicam. Sed pꝛonũc etiam addo vnuʒ verbum in hac ma
teria de pꝛohibito alienare rem aliquã.nam non poteſt eam etiam
permutare.l.fi. C. de reb. alie. non alie.⁊ voluit Bal. in auten. res
que in vlti.col. C. cõia de lega.?⁊ Paul.de caſtr.in ſuo conſilio.xvj.
incip.pꝛohibitus alienare ?c. Simlliter non poteſt legare vel
inſtituere aliquẽ in ea re pꝛohibita.l.ſi quis.S.certũ. ⁊ hoc ibi vo/
luit Bal. C. de ſecun. nupt.⁊ Bal.in auten. contra rogatus.C.ad
trebel.⁊ Bal.in.l.peto.ꝭ.fratre.ff.de lega.ij.⁊ Paul.de caſtro in
conſi.clxiij.incip.an vaſſallus poſſit.⁊ in conſilio.clxxv.incip.nun
quid pꝛohibita per teſtatoꝛẽ ⁊c.⁊ etiam in conſi.ix. incip.an ceſſio
actoꝛis.⁊ in conſil.cclxxxj.incip.pactũ q nõ liceat cc. Simuli
ter etiã non poteſt repudiare rem ſibi legatam ᷣm enndem Bal.
in.l.ſi pupilloꝛum.C.de repud.here.⁊ Paul. de caſt. in cõſilio.xj.
incip.an pꝛohibitus ⁊c.ad quos me remitto ⁊ redeo ad tex.noſtꝝ
de quo agimus.In quo dico ꝙ nõ pbatur hec doctrina Bal. nã
tex. iſte loquitur pmiſſiue ⁊ de vendenda ⁊ non pꝛobibitiue. que
duo diuerſa ſunt vt de ſe patet.vnde creditoꝛ hic qui dedit licentiã
debitoꝛi vendendi pignus intelligitur etiã dediſſe licentiaʒ legandi
illud. ⁊ caſu quo lcgatũ repudietur reintegratur pignus vt hic dici
tur.ſed non eſt ſic in pꝛohibente vendere rem.nam non poſſet ille
legare cum verbũ venditõis ſui ſtrictius q; verbũ alienatois. nam
venditũ intelligitur vbi internenit pꝛeciũ.ʒ.ſi quis funduʒ.ff. de cõ
contrab.empt.⁊ hoc modo ego intelligo iſtuz tex. cuius verba po
ſui ſupꝛa in capitulo pᷣcedenti.⁊ ideo hic non repeto ne idem ꝓ idẽ
dicamus. .

l. penultima. Inuecka rillata in domo conducta

regulariter ſunt obligata vomio -
penſione vt in.l.fi. C. quib. cau.pign. caci.cõtrabi.⁊ hoc pcedit ſiue
penſio conſiſtat in pecunia vt in.d.l.fi.fiue in alijs rebus pꝛout vo/
luit glo. ſingul.in..item ſeruiana inſtitu. de actio. ⁊ voluit etiam
Bal. in.l i.ff. locani vbi appꝛobat illã glo.⁊ etiam ſi upꝛa aliquid di
xi maxime in.l.ſi in lege..ſi colonus.fr locati.⁊ ideo ꝓ nunc lon/
gioꝛ non ero circa ho· Tamẽ boc intellige eſſe verũ niſi locato
ri detur fideiuſſoꝛ pꝛo penſiõe ſibi ſ oluenda.quia tunc inuecta vel
illata in domo cõducta non ſunt ei obligata. tex. eſt in. d.l.penulti.
quem ad hoc ꝓ ſingulari ⁊ not.allegat Ludo.roma.in ſuo ſingu.
in verbo penſio ⁊c.el.ij. in pin. Sed aduerte tu pꝛo vero ⁊
nouo intellectu meo iſtius tex.qui ſentẽtia mea ſi bene ⁊ ſubtiliter
ponderetur non pꝛobat hoc.⁊ bic eſt caſus multum diuerſus ab
iſto. nam hic inter cõtrabentes expꝛeſſe cõuentũ fuit ꝙ inuecta ⁊
illata eſſent locatoꝛi obligata ⁊ pignoꝛata quod eſt plus. Et hoe
boc nota bene donec ei ſoluetur penſio vel aliter ei ſatiſfactũ eſſet
⁊c.pꝛout hic dicitur que verba in pꝛopoſuo ſunt bene notanda.
Et dicitur bic ꝙ diciturei ſatiſ factus adeo ꝙ mmuecta ⁊ illata non

ruternai Ne NANi
õ
Kutpritnun rh
TANülirnnminerna N
Dinibbraaad innn.
WräN a
GWrnNtietLt
AMeNügitasninan müm
irhittit irn aun
ſſfiin it un an
nietitin enenencr

iitianian valee

erie den deſ

ton,
Aanaton tgninunn .

ſltnil en
; Nn
ntit lit,

e⸗ 1.

nidiin

mit hlnrlns
atianinthu uuorrtlape.

enmei. Sininten giienie
Ee a idnttili in ni thriiſn
Cαπ1tln Nngih
P
nirna uſimm it nnſindnenn in
rtuui r tim nmnſiſ irhunacſ⸗
Nemi aii, l ölcet t. Dini
rc wwänefen ſbbegtumbn enden dil
Em LNNNAenet Dn deſ nliflot,
wdbtn . A eneſenitotectlttr ir
mn N oN unn hen N/
inr 1de Ndd ehtin
gütNNENn redin atleni
in f uns igni
A m u van, ingin ne thri
mdtmarn wuf NuNeſail
NENürHNNEGEtü lenin un
t tiunmni il ilofnlnſ dei
tNr wobepniliſllc alusfgln n,
õ

õ
cwna. araiun,

cücadid
Gnrli tun ſiienlettufnt

n unſiw un iuunn
mn enalig tun if il
aate i n ten li⸗
allecf nihrinileeſ gll
riſtilnci luu ieel

nn uint⸗
e uſni acblgnn ier tic i,⸗

ortdunin Aigt unn omuii

ng Si alltble

funt obligata ſi pꝛeſtatur fideiuſſoꝛ ⁊ non pignoꝛa. Et pꝛo certo
ntsane ernen ecõuentũ erat inter partes. Sed ſi ſimpli
citercõducis a me vomũ pꝛo certa penſione ſoluẽda ⁊ non fit cõ/
uentio inten nos inuecta ⁊ illata ſint obligata nec pignoꝛata do
necfideiuſſoꝛ detur vel aliter ſatiſdatũ ſit. ?⁊ pꝛo ea ſoluẽda tu poſ
ſtea dediſti mihi ſideiuſſoꝛc pꝛopter hoc inuecta ⁊ illata que erãt
pignoꝛata nec ſuper pignoꝛe eoxi aliquid dictũ fuerat expſſe inter
nos certe nõ deſinunt mihi eſſe obligata. ⁊ hoc non ꝓbat iſte tex.
bene ⁊ ſubtiliter cõſideratus pꝛout decete Circa quem text. addo
vnu verbum in hac materia bonoꝛũ inuectoꝝ ⁊ illatoꝛũ in domo
ↄducta.nã ẽt inuecta in ſtabulo ſunt obligata locatoꝛi ſtabuli.vt
in. leo iure. 9.ſtabula. ff. quib. mod.pign. vel ipote. Et inuecta etiã
in hoꝛreo vel in area conducta. tex. eſt in.l.iij.ff. eo. titu. Et hec
pꝛocedunt in pꝛedijs vr banis non autem in ruſticis niſi illata ſint
ſciente locatoꝛe.ſed in vrbanis ſiue ſciente ſiue ignoꝛãte illata ſunt
omnino obligata ſunt:c.l.eo iure. de quo tamẽ me remitto ad no
ta per Bart. in. 1. ſi ab illa.C. quib. mo.pig. taci· ↄtrahi. Et redeo
mõ ad pꝛincipale pꝛopoſitũ de quo agimꝰ. Cuius verba ſunt hec.

L. Cum colono tibi cõuenit vt inuecta impoꝛta/
ta pignoꝛi eſſent donec merces tibi ſoluta aut ſa
tiſfactum eſſet:deinde mercedis nomine fideiuſ
ſoꝛem a colono accepiſti ſatiſfactum tibi videri

exiſtimo ⁊ illata pignoꝛa eſſe deſijſſe ⁊ c.

ODe diſtractione pignoꝛum.

P ſte eſt ille cãus
l.ſi creditoꝛ. . finali. n eelu
ta diſputatio ⁊ altercatio olim inter Bar. ⁊ Bal. nam aliqui libꝛi
habent nullam venditionẽ ⁊c.⁊ aliqui habent nullam eſſe e cõuen/
tionẽ c. vt per glo.in..l.fi.C. de iure dot.impe. ⁊ eſt tex.ſingul.Fᷣs
Jo. de imol. in.l.filiuſtamilias.S.diuus.ff. de leg. pꝛimo. Et Joh.
de imo.⁊ Ludo.roma.in.l.qui abſenti.ꝭ.pꝛimo.ff.de acqui.poſſe.
⁊ etiã do.meũ Alex.de imol. in.l.ſi filiofamil.ꝭ.i.in quarta col.ff.
ſolu.matri. Et idem voluit idem do.meus in.d.l.qui abſenti. . i.
ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ ſilocatoꝛ in cõtractu locatõis ꝓmiſit non aliel
nare fundu;ʒ cõductũ in piudiciuz cõductoꝛis cui obligauit omnia
bona ſua x ſpẽaliter dictũ funduʒ locatũ in pᷣiudicium cõductoꝛis
non poteſt alienare eum.ſed ille poteſt eum retinere donec reſtitu
atur ſibi penſio ſua ſoluta.⁊ ꝙ etiam alienatio pꝛedicta redditur
nulla ob illam ſpecialem obligationem fundi pꝛomiſſi non alie/
nare vt ibi per eos.Et vere intellectus Bar.plus mibi placet.qui
dicebat in tex. debere eſſe venditionẽ nullam eſſe vc. ꝓpter ver /
ba ſequentia ibi vt pactiõi ſtetur ⁊c. ⁊ ita reperio eti illuſtrẽ do.
Franciſ.areti.in.l.ſi ita quis. 5. ea lege in pꝛia col.ff de verb. obli.
tõpꝛobantẽ iſtam litterã Bar. dicens eam eſſe pyſanaz. Circa
quem tex.miroꝛ ꝙ doctoꝛes tantã ad bibuerũt diligentiã vt vide
rint euʒ ex oꝛiginalibus piſanis tunc ſed de tex.in.laiiij.S.cato qui
eſt ter adeo famoſus ⁊ ſingularis non curarunt videre eum text.
ex oꝛiginalibus a quibus differt bene in.xxiiij. verbis pꝛout latiuſ
diyi in dicto. .cato in repetit.mea ⁊ in bino apparatu per me com
poſito ad illum tex. pꝛout ibi videre potes. ⁊ ideo non me extẽdo
nunc. ſed redeo ad tex. de quo agimus. Cuius verba ſunt bec.

Oueritur ſi pactuʒ ſit a creditoꝛe ne liceat de
bitoꝛi ipothecam vendere vel pignus quid iuris
ſit. ⁊ an pactio talis nulla ſit. ideoqʒ iure venire
poſſit. ⁊ certum eſt nullam eſſe venditionem vt
pactioni ſtetur ⁊c.

De edilitio edicto.

l. prima.5. fin. alias eſt. l. ob que

itia. epꝛimo. Illuſtris do. Franciſ. areti. in.l i. 5. fi. in penul. colũ.
f de verb. obli. reputat iſtum tex.ſingul.ad hoc ꝙ ille qui in pub
lixoo loquitur verba deriſoꝛia coõtemnẽda pᷣſumitur fatuus.⁊ eti
am gy iſta cõſequẽtia non eſt bona dicere aliquis olim iudicatus
fint fatuus. ergo etiã ex interuallo hodie pᷣſumitur.nam nõ ſequi
tur niſi paulo ante ſigna aliqua fatuitatis adfuiſſent. nam ẽt nunc
ſumitur eſſe alias autẽ non vt ibi per eum. Cuius dictis addo
R verbu ſoluz.ſ. not. per Bart. in. l. i.ff.de bono. poſſeſ. furio.
g vela in.l. is qui. 5. diuus. ff.de tuto. cura. da ab his. T in
iniffde teſtame. 7 in. lopud iulianũ..oſtat. fl. de lega. pꝛio. ⁊ in

iquidam in Iuo de condi.inſtitu.⁊ ber Ludo.roma.in ſuo ſingu
lari in verbo furioſus vc ad quos me remitto ⁊ redeo ad ainde
quo modo agitur. Cuius verba ſunt bec.

G. Sed ⁊ ſi vitiũ coꝛpoꝛis vſq; ad animũ pene/
trat foꝛte ſi pꝛopter febꝛem loquatur aliena: vel
ſi per vicos moꝛe inſanoꝛũ deridenda loquitur
⁊c.de quo tex.etiã infra feci mentionem dando
nouũ intellectum ad eum pꝛout ibi videre pote/
ris ⁊ ideo non repeto nunc ⁊c.

l.quid ſi nolit.s. mancipinz in

vbo culpaʒ. Ange. bic ⁊ etiã do. meus Alex. de imol in. l.ſi ab ho
ſtibus. 5. f l.ff. ſolu. matri. in quarta col. reputãt iſtuz tex.melioꝛez
de coꝛpoꝛe iuris ad hoc ꝓpoſitũ ꝙ ſicut ſi maritus non adhibz re
mediũ vxoꝛi egrote pꝛiuatur lucro. ita etiã pꝛiuatur ſi adbibz ma
lum medicũ cuʒ quibus ſto.quia tex. clarus eſt ⁊ non eget aliqua
mea noua interpꝛetatõe niſi ꝙ ſoluʒ addo vnũ verbũ boc ꝓce /
dit quãdo poterat adhibere bonũ medicũ alias non tenef yt hit
in verſi.ſed culpa ſua ⁊c. Cuius verba ſunt hec.

5S. Culpam omnez accipiemus vtiqʒ; latam pꝛop
ter quod dicenduʒ eſt quãdocunqʒ occaſionem

moꝛtis pꝛeſtiterit emptoꝛ debere eum teneri etiã

ſi non adhibuit medicũ vt ſanari poſſit vcl malũ
adhibuit ſed culpa ſua ⁊c.

l.quid ſi nolit.s.ſi quis ita.

Illuſtris do. ranci areti.in.l.q;diu lultima in.xj.col.ff. de acqui.
bere.reputãt iſtum tex. ſingul.ad hoc G ille qui non reſtituit rem
infra. x. dies aſſignatos a lege non auditur poſtea ſi nõ docet iuſtã
cauſam impedimenti quare non reſtituerit rem cuz quo ſto ſim
pliciter iqꝛ tex.clarus eſt. ſed tamẽ ſpecialiter loquitur in caſu ſuo
alias non elargiretur tantũ tempus ad reſtituẽduʒ reʒ.ſ.infra.lx.
dies.Sed qᷓ;pꝛimũ quis poſſet reſtituere rem alienam ⁊ non re⸗
ſtitueret teneretur niſi doceret de iuſto impedimẽto iuxta ea que
habẽtur in.l.ſi ex legati. ⁊ in.l. moꝛa. ff. de ver. obli. ⁊ in. lquod te
ffſi cert. peta. ⁊ in.lmoꝛa.ff. de vſur. cum ibi plene not. vbi alias
dixi legendo ⁊ maxime in.d.l.ſi ex legati.⁊ ideo p nũc longioꝛ nõ
ero niſt iꝙ ponaʒ verba tex.de quo agimus.que ſi unt hec.
5· Si quis ita venierit vt niſi placuerit infra pꝛe
finituʒ tempus redhibeatur ea cõuentio rata ha
beatur. Si autem de tempoꝛe nihil cõuenerit in
factum actio infra.lx.dies vtiles acoeommodat᷑

emptoꝛi ad redhibendum vltra non ⁊c.

1 Ludo.roma.in ſuo ſingulari in verbo gaj
l. de b et. bella ⁊c. dubitat de vno multũ neceſſario.
quia extant ſtatuta diſponẽtia per totã italiam ꝙ de omni cõtra
ctu ſoluatur gabella ⁊ non dicitur per quẽ ſolui debeat. Cõcludi
ꝙ onus ſoluẽdi gabellam ſpectat ad emptoꝛes per caſuʒ queʒz ad
hoc pꝛopoſitum magnifacit in:d.l. debet in fi. in verbo emptoꝛem
foꝛte ſequeret æc.iuncto ver. pꝛecedenti ibi ꝙ vectigalis noĩe ali/
quid datum eſt ꝛc. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intelle
ctu meo iſtius tex.qui iudicio meo hoc nõ pꝛobat. nam ſolum di
citur hic ſi vectigalis nomiĩe aliquid datuz eſt quod emptoꝛẽ foꝛ⸗/
te ſequeretur ⁊c.vnde ego noto illa verba que pꝛimo nõ ponũtur
pꝛo conſtãti emptoꝛẽ teneri pꝛopter verbũ foꝛte ſequereĩ ⁊cc. ꝙ nõ
denotat rem pꝛeciſam ⁊ indubitãter ſemp.ſed foꝛte iſtud erat ex
pacto inter cõtrahentes inito. Pꝛeterea cõſidero etiam illud
verbum foꝛte ⁊c. que duo verba bene ponderata bic magis deno
tant cõtingentiã facti q;ᷓ miniſteriũ iuris. ⁊ per ↄns iſte tex. bñ põ
deratus hoc mihi non pꝛobat de quo poſuit Bal.in. l. ſi pꝛedium
C. de edil.acti.⁊ Bal.in.l.cum mulier la pa.ff ſolu.matr.vbi fuit.
etiã ipſe in eadem opinione in qua fuit Ludo. roma. ⁊ non bene.
Quibus addo etiã vnũ pꝛacticabile verbum in hac materia
c colonus non debet ſoluere gabellam de fructibus quos poꝛtat
ad domũ locatoꝛis.licet aliud ſit in colono partiario ᷣm Bal.in. l.
i. C. de iure emphite.⁊ in.l.cum duobus.ꝭ.ſi in coheunda.ff. p ſo⸗/
cio.v melius in.l.acceptã.C. de vſur.⁊ Ange.in.leitem illa.ff de cõ
ſtitu.pecu.ad quos me remitto.⁊ redeo ad tex.de quo modo agi
mus pꝛincipaliter. Cuius verba ſunt hec.

Z. Debet autem recipere pecuniã quã dedit pꝛo
eo homine vel ſi quid acceſſionis nomĩe dederit
C. ui⸗

dari autẽ non id ſoluʒ accepimus quod numera
tur venditoꝛi vtputa pꝛeciũ ⁊ vſuras eius. Sed
⁊ ſi quid emptionis cauſa errogatuʒ hoc autem
ita demũ deducit᷑ ſi ex voluntate venditoꝛis da
tur. Ceterũ ſi quid ſua ſponte datum eſſe pꝛopo
natur nõ imputabit᷑.nʒ eniʒ dʒ quis ſuo arbitrio
qð dedit a venditoꝛe exigere. quid ergo ſi ve/
ctigalis nomie datum eſt ꝙ emptoꝛẽ foꝛte ſeque
retur dicemus hoc quoqʒ reſtituẽduʒ indemnis
enim emptoꝛ diſcedere debet ⁊c.

Zoeulatoꝛ vel truffatoꝛ qui ad
l. 0 E nulgo. eule ducũt aliquod aial ꝓut
ſit quottidie vt aliquid lucrẽtur ſi cõtingit ꝙ poſtea ei auffugiat ⁊
ſic aliquẽ occidat qua pena veniat puniedus an minoꝛi an capitis
vel qua poſuit Ludo.roma. in ſuo ſingulari in verbo pena ⁊c. el
xviij.vbi determiĩat expꝛeſſe in termis foꝛmãdo hanc qõem ꝙ pu
nitur pena ducentoꝝ ducatoꝝ per tex. de quo ſatis ſupꝑq; ſatis ipe
exclamat in.d.l.qua vulgo cum duabus.lleibidem pᷣcedentibus.
Sed tu conſidera pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo dictoꝛi iu
rium. nam non loquſtnr in ioculatoꝛibus vel truffatoꝛibus ſʒ lo
uũtur in quocũq; ducente ea aĩalia in publicis locis de quibꝰ ibi
ſit mentio que alteri noceãt. Sʒ Ludo. roma. deceptus fuit ſum ⸗
mope per tex in vna lege p̃cedenti in fi.que loqnitur in tragedis ⁊
mimis ⁊c. Et ex hoc tex.dixit ipſe hec de ioculatonb' ſed iſte tex.
nihil facit ad reʒz noſtrã de qua in.d.l.qua vulgo.ſed ibi eſt diuer
ſus omnino caſus videlʒ quãdo vẽdunt᷑ plura aĩalia ſimul puta
duo vel tres equi qui non nocẽt nec nocere poſſint.ſed quoꝝ vnꝰ
eſt vitioſus an redhibitio fiat pꝛo vno tantũ.⁊ dicitur ibi ꝙ ſic ni
ſi eſſent mimi vel tragedi hoc eſt ſi eſſent condictiõis talis vt non
poſſint ab inuicem facile ſeparivt eſt in illis qui babẽt duo aĩalia
domeſtica tantũ ⁊ non nocina que ludunt ſimul. nam ſi vendunt
⁊ reperiatur vnũ ſit vitioſum debet fieri redhibitio non ſolum
de vno ſed de ambobus.quia vnũ ſine altero nihil valet. ⁊ ſic ills
tex.nibil facit in ꝓpoſito quo ad ioculatoꝛes nec de eoꝛũ aĩalibus
nocẽtibus vt ipſi ex hoc teneantur ad penã ducentoꝝ ducatoꝛuʒ.
pꝛout intellexit Ludo. roma. ⁊ non bene iudicio meo.nã iſte text.
boc non pꝛobat aliquo pacto.⁊ ita ego intelligo iſtuz tex.maxime
in verſi.deinde autẽ ediles ne quis canem ⁊c.vbi ponitur determi
natio diuerſa ab eo quod dixerat de equis tragedis vel mimis ꝛc
⁊ ponitur alia pars edicti penitus diuerſa ab illa. ⁊ iſte tex.ita ſo/
nat nibil habẽs cõmune cũ pecdentibus. Cirea quẽ aliud con
ſidero ego nouiter ꝙ illa pena ducentoꝛũ ducatoꝝ non eſt ita abſo
luta pꝛout dicebat Ludo.roma.ſed eſt quãdo liber homo in totũ
occiditur.ſed ſi non occideretur ſed alio mõ lederetur tũc non tel
netur ille ad ducentos ducatos ſed in tantum quantum bonuʒ ⁊
equũ videretur.ſed ſi in alijs rebus eſſet datũ damnũ tũc tenetur
inquãtũ damnuʒ datum eſt pꝛout hec omnia clare habent᷑ in hoc
tex.quẽ non bene guſtauit Ludo.roma.vna cũ alijs legibus pᷣce/⸗
dentibus. Quoꝛum verba ſunt hec.·

L. Pec ⁊ in omnibus dicemus pluribus vno pꝛe
cio diſtractis niſi ſeꝑari nõ poſſint vt puta ſi tra
gedi vel mimi vel fratres.hij eniʒ nõ ſunt ſeꝑan
di.C Deinde aiũt ediles ne quis canẽ verrẽ vel
minoꝛe apꝛuʒ lupũ vrſum panteram leoneʒ ⁊ ge
neraliter omne aliud ue qnod noceret animal ſi/
ue ſoluta ſint ſiue alligata vel contineri vinculis
quominus damna ferant non poſſint ⁊c.
Uerba autem dicte.l.qua vulgo ſunt hec.
L. Qua vulgo iter ita habuiſſe velit vt cuiq̃ʒ no/
cere damnũve dari poſſit ſi aduerſus factũ erit.
⁊ ideo homo liber ea ex re perierit ſolidi ducen
ti pꝛeſtabuntur:ſi nocituʒ homini libero eſſe di/
ceretur quãti bonũ ⁊ equũ iudici videtur cõdem

netur ceterarũ rerũ quanti damnũ datũ factũ ve
ſit dupli ⁊c.

l.bouemsS. aliquando. Sonaut

conſoꝛmis libello vt in. l.ſi fundus cum ſimilibus ibi nota. ff cõi
diuidun.⁊ in.c.licet hely extra de ſymoni.adeo ſi fuerit lata ſul
per libello inepto nõ poteſt ſubſtineri aliquo mõ pꝛont voluit glol

in. 5. pꝛimo inſtitu. de obligat.titu.generali. cirea que me remitto
in hoc opere noſtro dum poſui de intellectu illius glo æ ideo pꝛo
nunc in hoc longioꝛ non ſum.,. Tamen in pꝛopoſito noſtro ad
uerte ad vnũ nam verum eſt ꝙ ſentẽtia debet eſſe cõſoꝛmis libel
lo vt in pᷣdictis iuribus.ſed hot eſt verum pᷣterq; qñ pꝛodite ſunt
due actões quarũ vna tendit ad cõtractũ reſirmaãduz alia vero ad
cõtractũ omnino deſtruẽdum. quia tunc ſi intentaui pꝛimaz que
tendit ad refirmãdum cõtractũ poteſt iudex Funciae ex officio
ſuo ſuper alia que tendit ad reſcindẽduʒz ⁊ ad deſtruẽduʒ.tex.eſt
in dicta.l.bouem.ꝭ.aliquãdo. queʒ text.ad hoc ppoſnum allegat
pꝛo ſingulari Ludo.roma. in ſuo ſingulari m verbo ſententia vc.
vbi dicit hoc eſſe verũ quãdo indici hoc videtur equũ Et ideʒ re⸗
aſſumpſit Sranci.Crem.in ſuo ſingulari incip.egi quãto maioꝛiſ
contrate ⁊c.de quo Ludo.roma.mentõez non facit a quo habuit

aliqua ex illis notabilibus ſeu ſingularibus ſuis pꝛout ipſe mer

fatetur in fine illius ſui opuſculi licet de hoc mentõeʒ non faciat.
Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius text.
Nam bic illa actio intentata ad refirmãduʒ cõtractũ tacite ⁊ neceſ
ſario habebat in ſe petitionẽ etiã de cõtractu deſtruẽdo in to.um.
Et ideo non eſt mirũ ſi iudex poteſt ibi illud facere. nam egi ego
ibi quãto minoꝛis pꝛo ſeruo furioſo vel lunatico mihi vendito ꝑ
te pꝛout hic dicitur pꝛo certo exquo ſeruus ille nibil valet ob furo
rem vel moꝛbum illum quãto minoꝛis eſt.⁊ etiã cum nihil vale/
at reſcinditur in totũ cõtractus cum pꝛo nihilo emiſſem. ⁊ ſic illa
actio quãto minoꝛis habet in ſe petitionẽ meã etiam annexaz tan
tum ad reſcindenduʒ totũ cõtractũ.⁊ hec eſt vera mens iſtius tex.
in quo licet dicatur officio tamen iudicis continetur ⁊c.non negat
tex.quin illud ſit officiũ iudicis deſeruiens actõi omnino intenta
te.⁊ ſic ſentẽtia eſt omnino cõfoꝛmis libello.⁊ boc modo ego imł
ligo nouiter iſtum tex.Cuius verba ſunt bec.

CAliquãdo etiam redhiberi mancipiũ debebit
licet eſtimatoꝛia ideſt quanto minoꝛis agamus.
naʒ ſi adeo ſit nullius pꝛecij vt nec expediat qui
dem tale mancipiũ habere domino veluti ſi furi/
oſum aut lunaticum ſit licet eſtimatoꝛia actũ fue
rit officio tamẽ iudicis cõtinebitur vt reddito pᷣ
cio recipiatur ⁊c. L

l.ob que uitia. Ang.⁊vo. me. Alex. imol.

in.l.ſi cũ dotẽ.S.ſi maritus in
vi.col.ſol.mat.reputant iſtum tex.melioꝛem de coꝛpoꝛe iuris ad
hoc ꝙ quis probatur furioſns ſi probatur ꝙ vadit deridendo per
vicos more inſanorũ. Sed tu aduerte pro vero ⁊ nouo intel
lectu meo iſtiꝰ tex.quem ego aliter intelligo.ſ.vt non habeat locuzʒ
in eo qui vadit deridendo per vicos.ſed in eo qui loquitur de ſe ⁊
deridenda. nam ipſe non ridet ſed loquitur ea que ſunt deridẽda
ab alijs.⁊ hoc modo ego intelligo iſtũ texe Cuius vᷣba ſunt bet.

L. Ob que vitia negat redhibitionem eſſe ſi dat
exempto actionẽ.ſed ⁊ ſi vitiũ coꝛpoꝛis vſqʒ ad
animũ penetrat foꝛte ſi pꝛopter febꝛẽ loquantur
aliena:vel qui per vicos moꝛe inſauoꝛũ deriden
da loquãtur ⁊c. L

Se euictionibus.
Z. Si ſernis. Pn asnte regmirier de

mũ poteſt cõueniri quãdo res eſt euicta.licet ꝑx emptoreʒz poſſit ei
denũciari q;primũ lis eſt mota.vt per totũ titu.ff. ⁊.C. eod.titu.⁊
maxime per tex.in.d.l.ſi ſeruus que euictio eſt pꝛopꝛie ex natura
contractus pᷣm Pau.de caſtro in ſuo conſil.xlix.incip.viſis omni
bus que in puncto ⁊c. Camẽ ſcias ꝙ vbi quis vendidit rem ſciẽs
eam eſſe alienã quia fuit in dolo qui ſtatim debet purgari poteſt
ſtatim cõueniri antequã euincatur. tex.eſt in.d.l.ſi ſeruus.quem
tex.ad hoc ppoſitũ exclamauit Bal. in.l.libera in vltia col. in vᷣſ.
ſi auteʒ ſciuit rem alienã ⁊c.dicens iſtũ tex. non eſſe alibi ad hoc
pꝛopoſitũ.C. de euictio. Sed tu aduerte pꝛs vero ⁊ nouo ini
tellectu meo ad iſtum tex.qui ſentẽtia mea non pꝛobat boc ſi beñ
⁊Z ſubtiliter põderetur. nam ſeruus iſte venditus fuit ⁊ vendens
ſciebat illum habere moꝛbum in ſe latentẽ ppter queʒ moꝛtuus
eſt iſte.vnde ratõe illius vitij latentis in re bene habet locum illa
diſpoſitio.ſed aliud eſt in vitio exiſtente extra.⁊ hboc mõ intelligo
ego iſtum tex.in verbo ſi deceſſerit antequã euincatur ⁊c.⁊ ſic in
telligo iſtũtex. nouiter. Circa quẽ addo vuũ verbũ ꝙ nõ bab⸗
etiam locum euictio in certo alio caſu ſᷣm glo.not.in.lfamilie.C.

ſſni en
Nemni eigiu⸗ 0

Seakanntmu f
Kianatin d neen
Nbriſne
lurn iiu t
iitiriinen un
iranenArun
Nu Naü
GGGrDENRNI
üNdiemdnts
DNRAe e
puſhuvni ee
Eutnauuxtsass
H
ltupni lrl/t
Meulumn urnarn
Deſtiinnzigad
„ð,
nitne⸗

daen hainmhiteh
iinſ Mtonignnsegmnig.
Auctl Maſnntenreingi
V hancnninniiſini,

immimaianten
muianſtlincſinumnianiift⸗

eranmiuicgiinrrrnlin

oagar.

obucutin Axtun tan

lfcimisinnina

KMaun intr Minn vannriſ4
ehem iMir ,enhunn g i nltnn
WrRI Di Mrorn ot toin
'eNNAoting intligo Knenbebea
””
A. un eenfida ſcd ocrint ateſtndetii
Ie olepintlipinien Cnfbaſne

Rauntunegn tilpbtigunſeſr
mmductni ſelt iyiiimis ,igad
ni nemuriut iuper dhilotantur
unln Mu u iſuon deicn

wuin⸗
Decricionibns.

rwin ntnint
Siſcrons. anitkun
smiegagnninilain
un dna liinsin mu
axrafnn wnluiſſ ⸗
rrane ſepfiigiiel .
imun ai un id ſl
4

nil bireiſ.quem appꝛobant ibi Ang. ⁊ Bal. in. lnon dubitat in
Ennt alrho⸗ ⁊Z Bal. in.l.penul. C. de condi.inſert.in ſa colu.⁊

Ludo.roma.in ſuo ſingulari in verbo euictio ⁊cc. De cuius gloſe

. in capi ime ſequẽti.ideo ꝓ nũc longioꝛ
uen me. 24 Fnunin t ad iſtu . de quoagt
mus de quo dicã ſtati in ſequẽti capitulo. Cuius verba ſunt hec.
L. Si ſeruus venditus deceſſerit anteqᷓʒ euinca/
tur ſtipulatio non cõmittitur quia nemo eũ euin/
cat ſed fatuʒ humane ſoꝛtis.de dolo tamẽ pote
terit agi ſi ſolus interceſſerit: Unde Julianus li/
bꝛo. xliiij. ffoꝝ. elegãter diffinit duple ſtipulatio
nez tunc cõmitti quotiens res ita amittitur vt eã
eptoꝛ habere nõ liceat ꝓpter ipſaʒ euictõeʒ ⁊c.

Ludo.roma .in ſuo ſingulari in v
l. Gi ſeruus bo euictõ elpꝛimo dicit ꝙ vbi eui
ctio venit ex natura rei vendite nunq;ᷓ emptoꝛ habet regreſſum cõ
tra venditoꝛẽ. ꝑ glo. quã reputat ad hoc ſingul.in.l.ſi familie. C.
famil. herciſc. ꝓ qua glo. dicit ipſe ſe allegare tres text.i. in. l. neceſ
ſario, 9. fieff. de pericu. ⁊ cõmo. rei vendi. ⁊ in.l.ſi ſeruus.ff.de eui
ctio. ? inil. ſi quis domũ. . buic ſubiungi. ff. locati. Szʒ tu pꝛi
mo dices mirum eſſe ꝙ Ludo. roma. allegat illam glo. in. d.l.ſi fa
milie ? non viderit tex. allegatũ per glo.met ibi in.d.l..ſi ſeruus.
Quẽ tex. Ludo.roma.ſibi appꝛopꝛiat.⁊ fuit tex.allegatus ab illa
glo in termis pꝛopꝛie noſtris. Secundo dico etiã ꝙ dũ Lud.
roma. allegat tex. in. d.l. neceſſario in fi. voluit allegare tex.in.l.ꝙ
ſi pẽdente..fi. eo. tirn. Tercio dico ꝗ⸗ texiin. d.l.ſi quis domũ
dehuic ſubiungi nihil facit ad hoc ppoſitũ. Pꝛo cuius nouo ⁊
vero intellectu meo dico ꝙ loquitur in locatõe facta ꝑ vſufructu
arium vt ibi in vcrſi.ſi vſufructuarius locauit funduz ⁊c.quo ca
ſu non tractatur ꝓpꝛie de euictõe ſicut tractatur in cõtractu em/
ptõis ⁊ venditõis vt in.l.i.⁊ per totũ.ff.de euictioni.⁊ hoc mõ ego
intelligo nouiter pꝛedicta iura. ⁊ maxime tex.in. d.liſi ſeruus cum
hijs que ſupꝛa dixi. Et ideo ꝓ nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ addo
etiã vnũ verbuʒ. Nam dum Ludo.roma.appꝛopꝛiat ſibi hãc the
oꝛicã dicas ꝙ fuit Bal. ⁊ Ange.in locis ibi ꝑ me allegatis que nõ
repeto nunc.ſed venio ad tectus de quibus agimus ⁊ maxime.d
5. buic ſubiungi vc. nam textũ in.d.l.ſi ſeruus poſui ſupꝛa in pꝛo
xime pꝛecedenti capitulo ⁊ ideo non repeto vlterius.cuius verba
ſunt hec.

CHuic ſubiungi poteſt ꝙ Mar. li.vj ffoꝝ.ſcri
bit ſi fructuarius locauerit funduʒ in quinquen/
nium ⁊ deceſſit heredem eius in quinquẽnio nõ
teneri vt pꝛeſtet frui non magis q́; inſula exuſta
tenetur locatoꝛ cõductoꝛi.Sed an ex locato te/
neatur cõductor vt pꝛo rata temꝑis quo fruitus
eſt penſionẽ pꝛeſtet. Marti.querit quẽadmodũ
pꝛeſtaret ſi fructuarius ſerui operas cõduxiſſet
vel habitationem ⁊ magis admittit teneri euʒ.⁊
eſt equiſimum.

Hlo. in. I. minoꝛ. Bal. in.l. dies feſtos. C.

de ferijs ⁊ in.l.arbitro.
qui ſatiſda. cogan. allegat iſtam glo. pꝛo ſingul. ad hoc ꝓpoſitum
ꝙ facta ⁊ maxime tenuta data die feriato pofſunt etiam reuocari
die feriato. ⁊ eſt glo. in verbo ſeyus ⁊c.cum qua ſimpliciter ſto q;
clara eſt ⁊ non eget aliqua noua mea interpᷣtatõe niſi ꝙ de hac ma
teria addo Raph. cuma. in ſuo conſilio.cxlvj. in a col. incip. Sy/
mon Helyas ⁊ Petr.ac. qui idem tenuit. ⁊ idem ẽt voluit Ang.
in. d.l.fi. de ferijs. Bal.in.l.i. C. de execut.rei iudi.⁊ Bal.in. l.
poſt ſentẽtiã. C. de ſente. ⁊ interlo.⁊ do.meꝰ Alex.de imolein.li.
5Snũciatio.in. vij. col. ff. de noui ope.nunc. vbi ego alias dixi ð hoc
poſt pꝛefatũ do. meũ Alex.ibidem ideo pꝛo nũc longioꝛ non ero.
niſi ꝙ vltra iam dicta per alios ⁊ per me ibi addo nunc Ange. api
pꝛobantẽ iſtam glo.vt ſingul. in.l.pupillo.ꝭ. fi. in fi.de noui oper.
nunci. Et Oldra.in conſii.xij. incip. queſtio eſt pꝛima vtrũ cauſa
nullitatis vc. in vltia col.⁊ Bal.in additio.ad Specul.in tit. de ſel
cundo decreto in a col. ⁊ Bald.in.i.fi.C. de pꝛohibſequeſt.pet.
vbi per iſtam glo.dixit ꝙ etiã ſequeſtrũ factũ die feriata põt etiazx
renocari die feriata.⁊ iſtq glo.ẽt dixit eſſe ſingu.do.meus Alexa.
de imol. in. l. quod iuſſit in. x. ⁊.vij.col.ffde re iudi.⁊ etiã do.meuſ
hic in apoſtillis ſuis ad Bar.in a col. ad quos me remitto ꝓ nũc
1 redeo ad pꝛincipale ppoſium noſtrũ de quo agimus ſcilicʒ glo⸗
iſtius: (uius verba ſunt bec.

· Seius quod poteſt vt ſupꝛa de mioꝛi.l in cau
ſe. interdum. ⁊ eſt argumentũ ꝙ ſi die feriata
detur ſententia per officiũ iudicis ꝙeodem tem
poꝛe debet reſtitui pꝛeſtita ſatiſdatione ⁊c.

ſ Ludo.roma. in ſuo ſingulari in verb. ca
l. 11 ideo. ſa ⁊c.el.iij. Querit devno ſatis nergllari

videlicet quid ſi pupillus pꝛoceſſit in cauſa ſeu lite cum ſui tuto/
ris auctoꝛitate ⁊ ſic factus eſt dominus inſtãtie iudicialis vtrum
ſententia lata cõtra pſonam tutoꝛis valeat an vero verba ſentẽtie
debent cõcipi in pſonam ipſius pupilli vtpote efferti domini litis.
Et relatis opinionibus hincinde tandem ipſe cõcludit valet lai
ta in perſonam tutoꝛis per tex:ſᷣm eum ad hoc ꝓpoſitum ſingul.
in. d.l. ſi ideo in fi. de quo texetiã exclamat Balinil.ſi quãdo. C.
de teſtib. vbi ideʒ cõpꝛobat in terminis. Sed tu aduerte pꝛo
nouo ⁊ vero meo intellectu iſtius text.qui iudicio meo nihil facit
ſi bene ⁊ ſubtiliter põderetur pꝛout decet. nam ideo bit ſententia
fuit lata in pſonam tutoꝛis ⁊ non pupilli.quia pupillus bic nõ fue
rat effectus dominus litis pꝛout poſuit Ludo.roma.in queſtione
per eum foꝛmata.ſed ab inicio litis ſolum acceptũ fuit iudiciũ per

pupillum tutoꝛe auctoꝛe ⁊ tutoꝛ ipſe poſtea cauſam egit ⁊ effectus

fuit ipſe verus dominus litis ⁊ inſtãtie. vnde non eſt mirũ ſi ver
ba ſentẽtie cõcepta fuerũt hic in pſonã tutoꝛis.⁊ hoc modo ego in
telligo iſtum tex. vt ibi in verbo acceptũ quidem iudiciũ cum pu/
pillo tutoꝛe auctoꝛe fuit vc.⁊ in verſic.ſed abſente pupillo canuſam
egit ⁊c.⁊ in verſi.ſatis eſt ab eo cui ius agendi fuit cauſaz eſſe actã
⁊c. Ex quibus verbis pꝛobatur intellectꝰ meus nouus apte
ad iſtuʒ tex. de cuius materia ſupꝛa aliquid diximus in.l.ſi remu
nerandi. S. maurus. ff. manda.⁊ ideo pꝛo nũc longioꝛ non ero.ſed
redeo ad iſtum tex. de quo agimus. Cuius verba ſunt hec.
L. Si ideo contra emptoꝛem iudicatuʒ eſt ꝙ de
fuit non cõmittitur ſtipulatio.magis enim pꝛop
ter abſentiã enictus videtur q̃ʒ ꝙ malam cauſaʒ
habuit. quid ergo ſi ille quidem cõtra quem iu/
dicatuʒ eſt ad iudiciũ non affuit alius autẽ affuit
⁊ cauſam egit quid dicemus: vtputa acceptum
quidem cum pupillo tutoꝛe auctoꝛe iudiciũ fuit:
ſed abſente pupillo tutoꝛ cauſam egit ⁊ iudica/
tum eſt contra tutoꝛeʒ.quare non dicemus com
mitti ſtipulationẽ.eſt eniʒ actũ cauſam eſſe palã.
⁊ ſatis eſt ab eo cui pꝛius agendi fuerit cauſam
eſſe actam ⁊c.

Uerba etiam vltima ponderanda ſunt. Nam aperte pꝛobant
iutellectũ meum ad iſtum caſum vltra ea que ſupꝛa dixi ⁊c.

l.ſi dictum.S.ſi compꝛomiſero

Ludo.roma.in ſuo ſingulari in verbo emptoꝛ ⁊c.multũ ſin/⸗
gulariter ponit ⁊ examinat quomõ ⁊ quãdo re euicta poſſit empi
toꝛ agere contra venditoꝛẽ de euictõe ⁊ quãdo non poſſit. Et ĩter
alios caſus ponit vnũ in quo agere non poteſt quãdo emptoꝛ vide
licet cõpꝛomiſit in arbitruzʒ cauſam euictiõis.vt eſt text.in dicto.ꝭ.
ſi cõpꝛomiſero dicens Ludo.roma. idem eſſe ſi emptoꝛ progauit
iuriſdictõem iudicis non ſui.per glo.ad hoc ꝓpoſitũ ſingula.⁊ pe
regrinã vᷣm Bar. hic. Nihilominꝰ limitat hoc Ludo.ro.mul
tum notabiliter ſi emptoꝛ vult agere de euictõe ad duplazʒ.qꝛ non
poteſt.⁊ hoc modo pꝛocedit iſte tex. Sed aliud eſt ſᷣm euʒ ſi vult
agere ad ſolum pꝛeciũ quia bene poteſt.⁊ ad hoe allegat ſingularẽ
doctrinã Bal.in.l.libera.C. de ſenten.⁊ interlocu.omni.iudic.Et
lza Lud.ro.nõ dicat in qua col. Bal.hoc põit dicas tu ꝙ eſt in vlti/
ma columna.vbi aſſignat ratõem circa hoc non pꝛopter additiões
arbitri.ſed ex eo quia arbiter non fecit ſibi bonuz ius quod dicit
ibi Bal. eſſe menti tenẽdum. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ no
uo intellectu meo pᷣdictoꝝ.nam ſalua eoꝝ reuerẽtia hec nõ eſt bo
na ratio vt infra dicã in fi. Pꝛeterea iſte tex.in dicto.ð.ſi compꝛo
miſero videtur ⁊ in deciſione ſua ⁊ etiã in ratõne ibi aſſignata de/⸗
ſtruere hanc diſtinetionẽ ibi dum dicitur. nulla de euictione dan/
da actio eſt c.⁊ ſic tex.loquitur non ſolum reſpectu duple.ſed ẽt
reſpectu pꝛecij. vt eſt tex.in.l.ſi per impꝛudentiam.ff. eod titu. Et
boc modo ego intelligo iſtum tex.in dicto.s.ſi compꝛomiſero.Cu
ius verba ſunt bec.

G.· Si compꝛomiſero ⁊ contra me lata fuerit ſen
uertẽtia nulla mihi ð euictõne dãda eſt actio ad
ſus vẽditoꝛẽ:nulla eĩʒ neceſſitate cogẽte id feci.

——

Glo. in.l.ſi mancipiũ.s.pꝛimo

Ludo.roma.⁊ etiam do.meus Alexa.de imol.in.l.ſi conſtante
in pꝛin .in.xix.col.ff. ſolu.matri.reputãt iſtaʒ glo.ſingul.ad hoc ꝙ
exceptio excuſſiõis eſt de apicibus iuris.⁊ ideo ſᷣm eos non poteſt
opponi vbi agitur de bono publico per.l.ita vulneratus in fi.ff. ad
Lacquil.de qua materia late poſuit idem do.meus Alex. in.d.l.ſi
conſtante vbi alias legendo dixi poſt eum. ⁊ ideo pꝛo nũc non me
extendo vlterius niſi ꝙ ad materiã iſtam addo Bar. in.l. j. S.fi
ft.ſolu. matri.⁊ Ange. in.l.ſi rem. 9. quolibet tempe.ff de euictio⸗
⁊ Petr. de anch.in clemen.cauſam extra de electio.in notabilib⸗
⁊ Abb.in.c.fi.de empt.⁊ vendi.⁊ Alberi.de roſa.in.l.iij.in tereia
⁊ quarta colC. de nouat.ad quos me remitio.⁊ foꝛmaliter pono
verba glo.que ſunt hec.

CEſſet ſed non debuit hic agi pꝛius rei dendi/
catione vt infra de exceptio.l.fundi.Reſpõdeo
non fuit oppoſita exceptio de pꝛepoſteratiõe de
qua dicit illa.ſʒ ſi non oppoſuit nonne fuit in cul
pa.Reſpon.non quia fuit de apicibus iuris.vt
in.l.ſi fideiuſſoꝛ.O.quedam.ff.mandati ⁊c.

glo.in.l.ſi dictũ.S.ſi pꝛeſente.

Bal. in.l. fi. C. de vſur.rei iudi.⁊ Bal.in.l. libera. C. de ſentẽtijs.
⁊ etiã do.meus Alex.de imol.in.l.non ſolum.S.moꝛte in. xv.col.
ff. de noui ope. nunci. dicũt eam ſingul.ad hoc ppoſitũ ꝙ vbi ven
ditoꝛ ⁊ emptoꝛ ſunt pᷣſentes in iudicio non eſt opus vt venditoꝛ
denunciet venditoꝛi litem motam vbi alias tenetur ei denũciare.
Secundo dicũt etiam in alio iſtam glo.eſſe ſingularẽ ꝙ vbi /
cunq; vuo ſunt cõuenti in iudicio ⁊ pariter vterq; hiobauit habe
tur verq; pꝛo ſolemniter citato.⁊ eſt glo.in verbo denunciari ⁊c.
cum qua glo.ſto ego ſumpliciter.quia glo.clara eſt ⁊ non eget ali⸗
qua mea noua interpꝛetatõe.⁊ ideo pꝛo nũc non me extendo circa
boc niſi ꝙ pono verba glo.que ſunt hec.

CDenunciari vt infra quod vi aut clam.l.pꝛĩa.
5S. ariſto ꝙ ſi non denũciauit ſed venditoꝛ qꝛ mi/
hi pꝛo indiuiſo vel in duplo partem vendiderat
ſemel eſt mecũ cõuentus de facto a Ticio rei vẽ/
dite pariter pꝛobationes pꝛeſtitimus. Reſpon.
eum cõueniri poſſe.vt argumẽto infra eo.l.here
nius.S.pꝛimo.⁊ infra de manumiſ.teſtame l.lu/
tius in fi.⁊ de hac denunciatiõe dic vt ſupꝛa eo.
I.ſi rem S. finali ⁊c.

I ſi rem Si emptoꝛ eſt ex iuſta ⁊ pꝛobabili cauſa im
* *pecitus eo tempoꝛe quo fertur ſentẽtia cõtra
eum ſuper re vendita nihilominus non rollitur ſibi remediũ agen
di de euictione contra venditoꝛẽc̃. vt eſt glo:not.in.l.ij..contrario
f de contrario iudi.tute.quam ſũme ad hoc cõmendabat Bald.
in.c.i. in tit. ſi vaſſal.de feu. interpꝛe.fue. in vſibus feudoꝛuz.
Tamen ſcias hoc ꝙ emptoꝛ regulariter denunciare debet li⸗
tem venditoꝛi motam circa rem ſibi venditã vt per totum.ff.v. C.
de euictio. ⁊ per not.plene per Bal.⁊ Ange.in.l.libera· C. de ſent.
⁊ interlo.om.iudi.⁊ per Bal.in.l.empti.C.de euictio.⁊ Bar.in
l. non ſolum. .moꝛte.ff. de noui ope.nunci.⁊ etiã Paul.de caſtro
in ſuo conſil.ccclxxvj.incip.venditio facta ad iuramentũ ⁊c.vbi di
rit ꝙ poteſt fieri iſta denũciatio vſq; ad ſentẽtiam. ⁊ plus dico ꝙ
poſſunt iſti etiã denũciare in cauſa appellatõis ſi omnia ſunt acto
ti integra vt quia habet teſtes ⁊ nihil deperijt pm glo.in · l. ſi rem.
5S.quolibʒ tempoꝛe de eucctio.per tex.in.l. iij. ff de ope.lega.quod
tene menti. Sed pulchꝛij eſt ſcire vtrũ ſucceſſoꝛ ſingularis in
re babeat ius iſtud denunciãdi in cauſa euictõis.In quo bꝛeuiter
dicas q non niſi ſibi facta ceſſione. tex. eſt in. d.l. ſi rem quem di /
rit ad hoc ꝓpoſitum eſſe vnicũ Gal.in.l.i. C. de rerũ pmuta. De
qua materig tu vide per do.meũ Alerx.de imo.in.l.ſi domos.ꝭ.ðᷣ
cuictiõe. f. de leg. pꝛimo. ⁊ do. meũñ Alexa. de imo.in apoſtillis ad
Bar. bic ⁊ Job.de imol.in.l iulianus.ꝭ.pꝛimo.ff. de verb.oblig.
qui omnes dicunt iſtum tex. ſingula.ad hoc. Sec tu aduerte
paꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo ipſius littere quia non pbat mi/
hi hoc ſi bene ponderet. naz loquitur in legatario habente cauſam
lucratiuã. Sed ſi daremus ſingularẽ ſucceſſoꝛẽ habenteʒ canſam
oneroſam aliud eſſet dicenduzs. nec eo caſu baberet locũ iſte text.
vt hic in verſi.legata ſic a me.vc.r ſic erat bic titulus lucratiuus.
Cuius textus verba ſunt hec.

L. Si rem quam a Ticio emi legata ſit a me non

poteſt legatarius cõuentus a domino rei vendi/
toꝛi meo denunciare niſi ceſſe rei fuerint actões
vel quodam caſu ipothecas habet ⁊c.

l.qui libertatis. αοναon

lari in verbo euictio ꝛc. el
tercio dicit multũ accurate vnũ quod eſſet notãdus ſi eſſet verum
licet alias venditoꝛ qui ꝓteſtatus eſt ſe nolle teneri de euictõne
emptoꝛi nihilominus teneat᷑ re euicta ſaltẽ ad pciũ reſtituẽdũ non
autem ad duplam vt in.l.emptoꝛ.S.ibidem.ff.de actio.empt. Ta
men hoc eſt verũ ſᷣm eum niſi pꝛoteſtatus fuerit ſe nolle teneri re
ſpectu certe perſone. quia tunc non tenej ipſe etiã ad pꝛeciſ per ca
ſum ſᷣm eum ad hoc ſingularẽ in. d.l.qui libertatis in pꝛin.
Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius text.
quia pꝛimo iſte tex.non cõſiderauit certã pſonã eo modo quo lo/
quitur Ludo.roma.qui conſiderauit ꝑſonas euincẽtes ⁊ ſic extra
rem. ſed iſte tex. loquitur in re vendita ſemetipſaz euincente.ſ. in
ſeruo vendito.nam in caſu in quo efficiatur liber noluit teneri vẽ
ditoꝛ. Scõdo cõſidero aliud ꝓ nouo ⁊ vo intellectu meo iſti
tex. nam hic etiã non negatur quin ille venditoꝛ poſſit aſſequi pꝛe
ciũ ſuũ ſicut in.d. l.kemptoꝛ.5.ibidem ſed bene fateoꝛ eum non te/
neri ad duplam. ita voluit dicere tex. hic in verſi.non tenetur eui⸗
ctõis nomie ꝛc.attento titulo ſub quo poſitus eſt iſte tex.ſ.de eui⸗
ctõibus iuxta.l.imꝑatoꝛes. ff de in diem adiect. ⁊ in. 5. quibus in
pꝛima conſtitu. C. Et per cõſequẽs dico pꝛimo iſtum tex.nõ be
ne fuiſſe guſtatũ per Ludo.roma. nec terminos eius. Et etiã po/
ſita qõe m terminos eius adhuc Ludo. roma.·fallitur in alio. nã
ſiue venditoꝛ pꝛoteſtatus fuerit ſe nolle teneri de euictõe ſiue gene
rałr ſiue ſpẽaliter miſi dicat ſe nolle teneri ẽt ad pꝛeciũ pꝛout dicũt
cõmuniter boni pꝛactici qui ponũt bec verba pinguia ⁊ ſpẽaliſſi/
ma.tamẽ tenebitur ad pꝛeciũ re euicta. ⁊ ſatis eſt vt non grauer
in dupla iuxta pꝛouiſionẽ tituli.ff. x. C. de euictio. Succeſſiue
idem Ludo. ro. in eodem met ſingulari in fine dicit aliud ꝙ vbi/
cunq; inter ſimul ⁊ ſemel ementes ⁊ vendentes factũ eſt pactũ vt
non teneãtur de euictõe tũc ſᷣm eũ vnuſe quiſq; nõ tenetur etiã de
pʒecis ſen ad pꝛeciũ per glo.quaʒ reputat ad boc ſingul.in.l.fami/
lie. C. famil.herciſ. Sed tu aduerte ad verũ ⁊ nouũ intellem
illius glo.nam glo.loquitur in diuidentibus bona hereditaria ini
ter ſe ⁊ paciſcẽtibus vt non tenerent᷑ de euictõe.quo cãu fateoꝛ be
ne eos non teneri cum equaliter diuiſiſſent bona inter ſe ⁊ ex par
te alicuius non interuenerit pꝛeciũ:⁊caſu quo interueniſſet ſucce⸗
debat loco rei ⁊ ſic ille cõtractus fuit diuiſionis. Sed vbieũq; da⸗/
remus ementes ⁊ vendentes inuicem diuerſas res que eſſent etiã
diuerſi valoꝛis ⁊ pꝛecij puta ego vendidi tibi meos libꝛos pꝛout
vere valent pꝛo mille ducatis ⁊ tu vendidiſti mibi domũ tuaʒ pꝛo
centũ ducatis ⁊ cõouenimus vt non teneremur de euictõe inuicem
terte in caſu euictõis tenebimur ad pꝛeciuʒ reſtituẽdum inuicem
licet non ad duplam. ⁊ ſic Ludo.roma.multñ inaduertẽter dixit
⁊ male loquutus eſt vt patet ex dictis iuribus diligeẽter põderatiſ
Quoꝛum verba ſunt hec.
L. Qui libertatis cauſam excepit in venditione
ſua iam tunc cum tradetur liber hoc fuerit ſine
condictione que in teſtamento fuerit pꝛopoſita
impleta fuerit ad libertateʒ ꝑuenerit non tenebi
tur euictionis nomine.
Uerba autem glo. d.l.familie ibi poſui ⁊ ideo non pono hic⸗
ne idem ſepius dicamus ⁊ fruſtra occupemus mebꝛanas ac.

glo.in.l.ſi res in glo.ſecunda.

Do. meus Alexa. de imol.in.l.cum alienam in quinta col. C. de lej
gatis reputat iſtaz glo.ſingul.ad hoc ꝙ ſi teſtatoꝛ qui habebat poſ
ſeſſionem in aliqua re ⁊ non dominiũ ⁊ habiturus erat regreſſus
contra alium ſi legat talem rem non tenetur heres cedere talẽ ac/
tionem legatario.De cuius tamẽ glo.veritate poſuit idem do.me
us in. d. cum alienam ad quem me remitto. Et redeo ad glo. de
qua agimus. Cuius verba ſunt hec.

CGratuito.ſ.ſpontanea voluntate mei qui ſum
heres.ſed nec egovideoꝛ agere poſſe niſi in caſu
infra eo.l.ſi pater.ſed nunquid cogar cedere qꝛ
ſine meo incõmodo eſt. Reſpon.vt not.ſupꝛa.l.
in creditoꝛe.Item quod eſt vtile mihi alijs ẽ uti
le vt not.C. de iure dot.in pꝛin.l.fi.nec miruʒ qꝛ
plernnqʒ alter vendit alter tradit ⁊ alter de eui-
etione tenetur vt creditoꝛ ⁊ iudex ⁊c.

—
G
S te
glu n
Irdur XτR

ſfocretkae,

ſſerrschan. .
hmriſfncn. e

—
Gn igftuͤn eeren⸗
innrulied
rkdgummir ere
rugtutailirzlen e
Mlrrircane. ut);
GAEEt
eriteikrien dteres
indede!
NPiereer
runmtitgirn mworn
NNNNNNEir
eeietert
nienre
iträrllentri ng
ne dge

vilermt

„

4

lerſie eniiun
id D
ita
irn eir

uueng
au maumiirmntu
mn ummmm mn ngnilnnſi
mt k aannm, n inina N fign,
tenem,t mns iulmn in ſt o le ſctgi
met un ̈id lbi evbieg
urennderuistin ſenlaifinihininurn
TNHGeiNNN Nnrenn nigirinien
At MislecheNn A räigtefiidun inien
aAn. 1 udotont mutiinndimnirr di
dRuntrRatsiuthedletrnitnn
mwtde. .
Oilbanuis auſinercht imlie
un mran miunr la r ini ſne
Anm r ünlmen, int ohoſt

iri ulberuegunitman nch

us alini d i knmſmndl .

mnumm ilin ounmunktugt.

aNürtsingaſtemdn

Gctudbd
uximiitlnimmsgind
a nigunſinuie
E V
idein nmaumnaln
nan denn ih iut il aiin
smnn ,umugtui
— Retaſbe⸗ .
— 4 –
ciretprito ler ſei
4 id t
eolhun ſchnn V cr
mane ntle nititi

1 oide imo. in. l.
L-herenius.S. gaia. ehe im nher.
colum. f de re iudica. dicit iſtum tex.ſingula.ad boc ꝙ appellatio
tollit pꝛeſumptionẽ ſentẽtie.ſecus eſt pẽdente reſtitutõe vel nulli
tatis auſa. q; pſumitur ꝓ ſententia vm eos per iſtuz tex. de qua
materia vide dominos canõiſtas m.c. cũ inter extra de re iudic. ⁊
in. c.ſicut maxime per do. Abba.ibi eod.titu.ad quos me remit⸗
to. ⁊ fedeo ad tex.de quo agimus. Cuius verba ſunt hec.

C SGaia ſeia fundum a Lutio ticio emerat ⁊ que
ſtione mota fiſci nomine auctoꝛem laudauerat:
⁊ euictiõe ſequuta fundus ablatus ⁊ fiſco adiu/
dicatus eſt venditoꝛe pꝛeſente: queritur cum em
ptrix non pꝛocurauerat an venditoꝛẽ poterit cõ/
uenire herẽnius modeſti: ſiue ꝙ alienus fuerit
cum veniret:ſiue ꝙ tunc obligatus euictus nihil
pꝛoponi cur emptrici adueꝛſus venditoꝛeʒ actio
non competat. Perẽnius mod.reſpondet ſi em/
ptoꝛ appellauit ⁊ bonam cauſaʒ Licio ſuo ex pꝛe
ſcriptione perdidit ad auctoꝛem reuerti non po/
teſt ⁊c.

l.qui libertatis.s.finali. Cendis

ſepenũe
ro fit ad menſuram. Circa quem cõtractum occurrit mihi nota/
bilis dubitatio. Quid ſi ego vendidi tibi funduz ad menſurax ⁊
menſura vere reperitur. ſed in eo eſt certa pars terre ꝓ parte bo/
na ⁊ pꝛo alia parte mala an pariter debeat fieri mẽſuratio ð vtra
q; ⁊ pꝛecium debeat eſſe equale tam pꝛo bona qᷓ; pꝛo maila terra:
Bꝛeuiter dicas ꝗ ſic. tex.eſt in.d.l.qui libertatis.ꝭ.fi.cum gloſa
ibidem. quem text.cum glo.ad hoc ꝓpoſitum ꝓp ſingulari allegat
Bal in.l.ſicut in fine.ff de actio:emptio. Sed tu aduerte ꝓ
vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius text.qui iudicio meo nõ pꝛobat
boc ſi bene ⁊ ſubtiliter põderetur. nec de iſta queſtione videt eſſe
multũ dubitanduz licet Bal.in. d. l.ſicut de ea dubitauerit. Et
tex. in. d. l.f.. pꝛobat aliud ſi bene ⁊ ſubtiliter põderetur magis cõ
ſideranduʒ ⁊ notanduʒ videlʒ ꝙ ſi venditur fundus ad menſurã
⁊ non inuenitur menſura debet detrahi ſoluz pꝛeciũ conſiderato
pꝛecio de quo dictũ fuerat in contractu vtputa ſi vendidi tibi tres
toꝛnaturas lerre pꝛo triginta ducatis ⁊ ſic ad ratõem decẽ duca/
torum pꝛo toꝛnatura ⁊ poſtea reperiãtur due tantũ certe defalca⸗/
buũtur decem ducati.⁊ ſic pꝛo modo toꝛnaturaꝝ ſeu iugerũ.⁊ hoc
eſt quod dicit mihi tex. in dicto.. fi maxime in verſi.ꝙ totũ coli
ligendum ex omnibus iugeribus dictis ⁊c. Quem ego declaro ti
bi pꝛout ꝓmiſi ſupꝛa dare ei nouũ intellectũ. Cuius vᷣba ſunt hec.

In fundo vendito cum modus pꝛonunciatus
deeſt ſumitur poꝛtio ex pꝛecio quod totum colli
gendum eſt ex omnibus iugeribus dictis ⁊c.

l. pater filie. Nota tu qui es in ſtudio habens

r. patrem fratreſq; domi quoꝛũ fra
trum aliquis habet filias feminas quas maritauit de pecunia p⸗
fecticia a patre vro pꝛofecta. ⁊ patre moꝛtuo deinde vos frẽs ve
niſtis ad diuiſionẽ bonoꝝ paternoꝝ. inter alia tu ⁊ fratres vultiſ
computare fratri veſtro in partẽ ſuam illas dotes de paterno pa
trimonio datas filiabus ſuis viuente patre cõmuni. querit᷑ quid
iuris. Et dico bꝛeuiter ꝙ non poteſtis cõputare ei dotes pᷣdictas
quia dotes ille cenſentur es alienũ reſpectu patris veſtri cõmunis
pꝛemoꝛtui qui tenebatur omnino dotare filias illas ſeu neptes ſu
a8. tex. eſt in.l. pater filie nomĩe ᷣm vnã lecturã. queʒ tex.ad hoc
hao ſingul.allegat Bal. in. l. fi.in penul. col. in ver. ſed pone vnus
ex fratribus ⁊c. C. de dot.pꝛomiſ.⁊ do.meus Alex.de imo.in.l.in
quartam in.xxij.col.ff. ad.l.falcild. Sed tu aduerte pꝛo vero
⁊ nouo intelleñ meo iſtius tex. qui nõ loquit᷑ de dote data nepti
ſue ab auo ſed de dote data a ppꝛio patre filie. Et dubitatur bic
an ſi euincatur ab eius marito actio ex empto vel de dupla detur
patri qui emerat illam rem dotalem.an vero ipſi filie cui data eſt
Et dicitur bie filie vtpote cum dos illa ſua ſit quam non tenet
conferre fratribus ſuis. non autẽ loquitur iſte tex. de fratribꝰ paſ
tris vt ibi in verſi.nec conferre cegit fratribus dotẽ a ſe ꝓfectas
⁊ in verſieintereſt enim patris filiã dotatã ⁊c. ⁊ in finalibus ver
bis in verſic. affectio paterna boc inducit ⁊c. Bene verũ eſt quod
glo. lenſit hic dictũ intellectũ Bal. ſed eſt cõtra iſtũ text. iungendo
paincip. cum fine ſimul vbi nunq; ſit mentio de auo vel de fratri

bus ſed de fratribus dotate mulieris pꝛoui ſonat text.recte
deratus. Cuius verba ſunt hec. 5 ⸗

L. Pater filie nomĩe funduʒ in dotem dedit eui
cto eo an exempto vel duple ſtipulatio cõmittat᷑
quaſi pater damnũ patiatur nõ ĩmerito dubitat᷑
nõ eniʒ ſicut mulieris dos eſt ita patris eſſe di/
ci poteſt nec cõferre cogitur fratribus dotem a
ſe pꝛofectam manente matrimonio. Sed videa
mus ne pꝛobabilius dicatur cõmitti hoc quoqʒ
caſu ſtipulationem? Intereſt enĩ patris fuliã do
tatam habere ⁊ ſpem quãdoqʒ recipiende dotis
vtiqʒ ſi in poteſtate ſit ꝙ ſi emãcipata eſt vix po
terit defendi ſtatim cõmitti ſtipulationem. nam
vno caſu dos ad euʒ regredi poſſit: nunquid tũc
demũ agere poſſit cum moꝛtua in matrimonio fi
lia potuit dotem repetere ſi euictus fundus non
eſſet? an ⁊ hoc caſu intereſt patris dotatam fi/
liam habere vt ſtatim conuenire pꝛomiſſoꝛẽ poſ
ſit quod magis affectio paterna inducit ⁊c.

Dae uſuris.

l. in fid icom mi ſii Bear. v alij ĩ.l. qui

5 . ſolidum in pꝛincci.
ff. de legat. ij. ⁊ Jo. de imol.in.l.i.5.ſi ſtipulanti.ff de ver. oblig. ⁊
Paul. de caſt. ⁊ do. meus Alex.in.l.quidaʒs eſtimauerũt in vltima
colũ.in fi.ff.ſixert.peta.reputant iſtũ text.ſingul.ad hoc ꝙ ſi actoꝛ
betit totum ⁊ non dicit ſe paratũ accipere partẽ non tenetur reus
offerre partẽ. quia pſumptio eſt ꝙ non velit actoꝛ accipe partem.
T⁊ ideo reus non eſſet in moꝛa etiam ſi confitetur parteʒ debiti vt
ibi per eos ad quos me remitto cum alias etiam ibi legendo late
dixerim de hoc. ⁊ ideo redeo ad text. de quo agimus. Cuius
verba ſunt hec. .
L. In fideicõmiſſi perſecutione cuʒ poſt iudicis
ſententiam moꝛam feciſſet heres iuſſit impatoꝛ
marcus antoninns intermiſſo legitimo tempoꝛe
quod cõdemnatis pꝛeſtatur vt vſqʒ ad ſentẽtiaʒ
cõmoda fideicõmiſſarius accipiat quod decre⸗
tum ita accipi opoꝛtet ſi ante iudicis ſententiam
moꝛa non interuenerit tam ⁊ ſi non facile eueni/
re poſſet vt moꝛa non pᷣcedente perueniãt ad iu/
dicem:ſed puto legis falcidie rationeʒ interue/
niſſe ⁊c.

l.in fideicommii.S. cum polli

dins. Diſpoſitio ſenatuſconſulti trebelliani regulariter habet
ꝙ beres inſtitutus grauatus reſtituere hereditatẽ alteri poſſit ð/
trahere ſibi trebellianicã ſeu quartã vt per totum titul.ff. . C. ad
trebelli. Tamen ſcienduʒ eſt ꝙ vbicunq; quis eſſet inſtitutus
heres cõtemplatõe ipſius fideicõmiſſarij nõ bʒ locũ puiſio dicti
ſenatuſconſulti in detractõe trebellianice. nam non detrahitur hoc
caſu tex.eſt in.d.l.in fideicõmiſſi.S.cum pollidius quem ad hoc
pꝛo ſingulari allegat ⁊ etiam ad hoc ppoſitum tenendũ fixuz coꝛi
di ⁊ mirabilem dixit eſſe Bal.in rubꝛica. C. de his que in fraud.
credito.in vltima col. circa finẽ.⁊ Bal.in.l.poſt moꝛtem.C. de fii
deicõmiſ.⁊ in.l.iubemus in quinta col.C.ad trebell.⁊ Ludo.ro.
⁊ etiã do.meus Alex.de imol. in.l.ex facto.s.ſi legatũ vbi dicunt
eſſe glo.ſingul.de hoc.ff.ad trebel.in vllima col.in fi. Sed tu
aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex. nam non dicit
aliquid hic de quarta detrahenda vel ne. ſed ſolum dicitur an he
res grauatus ꝑ verbũ vniuerſale videlʒ quicquid ex hereditate ꝑ
cepiſſet ⁊c.teneatur etiã reſtituere fructus per eum ꝑceptos.⁊ dẽ
hic ꝙ ſic ⁊ eo maxime cum teſtatoꝛ legaſſet eidem heredi graua/
to certuzʒ funduʒ exquo videtur eum voluiſſe ſuccedere ⁊ eſſe in
locum trebellianice ſibi deducte de iure. Ex quibus omnibus de
ciditur hic de fructibus non lucrifaciẽtibus per dictũ grauatum.
non autẽ dicitur aliquid de quarta detrahenda vel non pꝛout vi/
debis ex eo met tex. bene ⁊ ſubnliter ponderato.Circa quẽ addo
rationẽ. nam bhec eſt quedã ꝓhibitio trebell.tacita quãdo relin/
quitur heredi grauato aliquid pꝛout fuit in iſto tex. nam põt etiã
pꝛohiberi expꝛeſſe trebel.ꝑ teſtatoꝛẽ vt per not.per Bart. in aute.

ſed cum teſtatoꝛ. C. ad.l.faleid. ⁊ Bar. in. l. cuen tale. fl. de condict.
2z demon.⁊ in.l.marcellus.s.res que.ffoad trebell.⁊ in.l.filiũ quẽ
habenteʒ.C. famil.hirciſ.⁊ Bal.in.l.ſi vt allegas. C. ad.l.falcid.⁊
Bal. in deta auten.ſed cum teſtatoꝛ. ⁊ Paul.de caſt.in ſuo conſi
clxiiij.ad quos me remitto.⁊ redeo ad tex.iſtũ de quo agimus.
Cuius verba ſunt hec. .
S LCum pollidius a pꝛopinqua ſua heres inſtitu
tus rogatus fuiſſet filie mulieris quicquid ð bo
nis eius ad ſe perueniſſet cum certam etatẽ puel
la compleret reſtituere idqʒ ſibi mater 1õ teſta/
mẽto placuiſſe cõpꝛehendiſſet ne filie tutoꝛibus
ſed potius neceſſitudini res cõmitteretur eundẽ
qʒ pollidium fundum retineri iuſſiſſet pꝛefectis
pꝛetoꝛio ſuaſi fructus qui bona fide a pollidio
æx bonis defuncte percepti eſſent reſtitui debere
ſiue quod fundum ei tantũ pꝛelegauerat ſiue qð
lubꝛico tutele fideicõmiſſi remedium mater pꝛe/
tulerat ⁊c.

Glo.in.l. cum quidam.S.fiſcuſ

in verbo inferunt ⁊c. Bal.in.l.i.C. de his quib.vt indig.⁊ Ludo.
Toma.in.l, ſi ex legati.ff.de verb.obli.⁊ etiã do.mens Alexan.de
imol. in.l.quod te in.x.col.ff.ſi cer.peta.reputant iſtam glo.ſing.
ad hoc ꝓꝙ ille qui eſt obligatus fiſco cõſtituitur in moꝛa ſine inter
pellatõe re ipſa. Sed tu aduerte ꝓ intellectu meo vero ⁊ no/
uo ad iſtum tex.⁊ per cõſequẽs ad glo..nam tex.iſte loquitur in
caſu quo quis debet pecuniã ex delicto vt in verbo foꝛnicarijs ⁊c
quo caſu bene fateoꝛ non eſſe opus interpellatõe cõtra tales foꝛni
carios.ſed vbi non eſſet cauſa foꝛnicaria vel vectigalis credo opuſ
eſſe interpellatõe ſicut in alijs pꝛiuatis pſonis. ⁊ per conſeõns iſte
tex.cum glo.ſua non ita large loquitur pꝛout intelligunt pᷣfati ſcri
bentes. Cuius textus ⁊ gloſe verba ſunt hec. Et pꝛimo tex.

G. Fiſcus ex ſuis contractibus vſuras non dat:

ſed ipſe accipit vt ſolet a foꝛnicarijs qui tardiuſ

pꝓecunias ſoluũt.Item ex vectigalibus ⁊c.
Uerba autem gloſe ſunt hec.
Inf erunt nota re ipſa fieri moꝛam a fiſco ⁊c.

DHe teſtibus.

Nicolaus de Neapoli
Gloſa in.l. pꝛima. i ij in pꝛin. in ijcol.
in verſi.ego quero quid eſt indiciũ ⁊c. ff.de excuſa.tuto.dicit iſtaz
glo.alibi non inueniri ⁊ ſic facit eam ſingularẽ ⁊ etiã eſſe coꝛdi te/⸗
nendam ad hocpꝛopoſitũ ꝙ teſtis familiaris deponẽs facit indi/
cium.⁊ ꝙ ſi eſſent plures familiares teſtes deponentes ſuper alii
quo debet index ſtatim ferre ſentẽtiaʒ pꝛopter hoc.quia ex pluri
bus eoꝛũ indicijs efficitñ plena pꝛobatio ᷣm iſtã glo.cũ quibus in
boc ſto ſimpliciter.tamẽ glo.clara non eſt ⁊ eget aliqua noua mea
interpꝛetatõe vt infra dicam in fi. ⁊ eſt glo.in verb. neceſſarius ⁊c
Circa quã tamẽ adade tu ꝙ teſtis licet cõuictus non debet examii
nari tamẽ examinatus facit indiciũ vt in.l.maritus ⁊ ibi Bar. ff.
de queſtio. licet ſit ſecus ſi ex alio capite non debuiſſet examinari
ſ̃m eundem Bar. in.d.l.maritus.⁊ in.l.i.Sitem coꝛnelio.⁊ etiã
in. 5. diuus. ff eo. titu. ⁊¶ Bal. in. l ſeruus pꝛo dño. C.de teſtibus.⁊
Bal.in.l.ſi quis ex argentarijs.s.ij.ff.de edendo.⁊ Baliin.l.i.in
quinta oppo.C. de ſumma trini. ⁊ fide catho.ad quos me remitto
in hoc. Et ſimiliter in alio de pluralitate teſtiũ vt ratõe plura/
litatis poſſit iudex ferre ſniaz. dicas ꝙ idem voluit do.meꝰ Alex.
in ſuo conſil.v.in pꝛio volumie in quĩta col.incip.in cauſa inquiſi/⸗
tõis ⁊c. ⁊ in conſil.xiij.incip.an confeſſio vel pꝛouiſio ⁊c.in eodem
volumie in conſilio.lxxviij.incip.in cauſa ⁊ lite vertẽte inter Ber
tam ⁊c.⁊ in conſilio.ccxiij.in ſo volumiĩe cõſilioꝝ ſuoꝝ incip.viſo
T optime diſcuſſo ⁊cad queʒ me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua
agimus que glo. bene ⁊ ſubtiliter põderata non pꝛobat hoc. nam
glo.ſolum cõſiderauit numerũ teſtiũ requiſitoꝛũ ſepenumero a le
ge pꝛout dicitur ibi in tex.pᷣm quẽ debet omnino intelligi iſta glo.
que voluit ꝙ iſte numerus teſtiũ põt moderari p iudicem. ſed de
teſtibus domeſticis feu familiaribus non dicitur hic aliquid in
textu ⁊ minus etiaʒ in glo ⁊ per cõſequens iſte eſt alius defectus
de quo non loquitur glo.pꝛout videre potes oculata fidc. Cuius
verba ſunt hec.

CNumerum.ſ.duoꝛum vt infra eo.l.vbi nume/

rus vel plurium pꝛout iudici videbitur ⁊ꝛc.
De pꝛobationibus.

l. ab ea parte in fine. do Anto. ine. i

cut in penul.car
ta extra de electio.⁊ etiã do.meus Alex. de imol.in.l.ſcienduzʒ in
vj. col. fl. de verb. obli. reputãt iſtũ tex.ſingul.ad hoc pꝛopoſituz.
ꝙ vbi iudex facit actũ iudicialem etiã ſi ſit actus voluntarie iuriſ
dictionis pꝛeſumitur ꝙ in eo interuenit ſolemnitas extrinſeca de
quo alias dixi in.d.l.ſcienduzʒ poſt do.meũ Alex.de imol.ibidem
T ideo pꝛo nũc longioꝛ non ero niſi ꝙ ad ibi dicta ⁊ per alios ⁊
me addo nũc ꝙ etiam in actu cõtentioſe iuriſdictõnis pꝛeſumitur
in eo interueniſſe ſolemnitateʒ extrinſecã vt eſt text. in.c.bone el
pꝛimo extra de electio.Et idem voluit pꝛefatus do.meus Alexa.
in dicta.l.ſcienduʒ in. vij.col.vbi multa ad hoc allegat. Cui adde
tu not.per Bar.in ſuo conſil.lxxxxiij.incip.apparet ſententia lata
⁊cc.⁊ per Bald.in.l.in emptione.C. de heredi.actio.⁊ per Ludo.
roma.in.l.qui in aliena in fi.ff. de acquir. heredi. ⁊ per Balcd.in.l.
alias.ff. de iureiura. ⁊ per dominos canoniſtas maxime dominũ
Abba. in. c. cum in iure peritus de offi. delega. ⁊ per Jo.de imoi.
in.c.ea noſcitur in.viij.col.excra de his que fiũt a pꝛelat.⁊ ꝑ An/
ge. in. l. i. Cede re iudi.⁊ per Ang.in auten.niſi bꝛeuioꝛes. C. ð ſen.
ex peri.recita.⁊ in.l.hij qui in fi.C.de appellat.Et per Bal.in.c.fi
nali in tit. quo temꝑe miles in vſibus feudoꝝ.in quibus locis po
nunt an ſentẽtia lata pꝛeſumat᷑ cuʒ omnibus ſuis requiſuis hoc
eſt conteſtatõe litis ⁊ alijs ſi non dicitur in ea viſa litis conteſtatio
ne ⁊c.nam magis cõiter videtur concludi per eos ꝙ aut fuit lata
contra pᷣſenteʒ ⁊ per illa verba viſa litis conteſtatiõe ⁊c. pꝛeſumit
interueniſſe. aut contra abſentem lata eſt ⁊ tunc ſecus vt ibi ꝑ eoſ
⁊ eiiam per Bar.in dicto conſil.lxxxxiij. Et cõmuniter hoc mo/⸗
do tenẽt omẽs ad quoſ me remitto ⁊ redeo ad tex. de quo mods
agimus.Cuius verba ſunt hec.

L. Ab ea parte que dicit aduerſarium ſuũ ab ali/
quo iure pꝛohibitum eſſe ſpecialiter lege vel con
ſtitutione id pꝛobari opoꝛtere. Ideoqʒ reſpon.
ſi quis negat emancipationẽ recte factam ipſum
pꝛeſtare debere probationem ⁊c.

glo.in.l.cum pꝛobatio. de. me⸗

imola in.l.ij. S.ſi abſens in tertia colff. ſi ex noxa. cau.agatur repu
tat iſtam glo. ſingul.ad hoc ꝓpoſitum ꝙ etiã indiciũ nõ ſufficiens
ad ſemiplenã pꝛobatiõs dicit ſufficiẽs quo ad ſubijciẽduz aliquẽ
loꝛmentis vt ibi per euʒ ſatis notabiliter loquentẽ in hoc paſſu ad
quem me remitto cum alias de hoc dixerim poſt euz ⁊ alios ſcri
bentes ibi. Cui addo ſolum mmc vnũ verbũ in eo quod ipſe ſub/
dit ibidem ꝙ ſi ſtatutũ diſponit ꝙ ſi filius cõmiſerit delictũ pater
eius teneatur ſoluere condemnationẽ filij ꝙ tunc cõfeſſio ſup ma
leficio nocet patri niſi pater pꝛobet cõtrariũ de quo etiam ibi dixi.
Sz vltra omẽs ⁊ etiaz vltra alias ibi dicta per me nouiter in hoe
Vtio addo not.per Bal.in.l.ſeruũ quoqʒ ·S.publice intereſt in ſe
cunda col.ff. de pꝛocurato.⁊ per ſcribentes maxime per Joha. de
imol.in.l. ſi finita. S.ſi de vectigalibus.ff. de dam. infec. ⁊ ꝑ Bart.
in.l.omne delictũ. .contumacia.ff de re mili.⁊ per Babin.lð qui
bus in tercia col.ff.de legib.ad quos me remitto.⁊ redeo ad glo.
de qua agimus.Cuius verba ſunt hec.

G. Cum pꝛobatio deficit quod erat neceſſe pꝛo/
bari vt ſupꝛa eo.l.emptoꝛẽ.Item intellige ꝙ de/
erãt adminicula pꝛobationũ.ſ.ſemiplena pꝛoba
tio.alias enim ſolo dicto ſerui ſine queſtiõe vel
toꝛmento crederetur vt ſupꝛa de edil.edic.l.que
ro.sS.ſi pꝛecedunt.Camen hec indicia que ſunt
minus q́ʒ ſemiplena pꝛobatio alias a toꝛmentis
non incipitur vt infra de queſtio.l.pꝛima in pꝛin
ci. ⁊ ſic intelligitur infra de teſtibus.l.ſerui re/
ſponſio.

de ritu nuptiarum.

. 4NMarrat Lud. roma. in ſuo ſu
l.matrimonii gulari in yerbo matrimonium

N
Atre vti
N . —

.
Giuitn mnnn
1 uun den
enltumenmnein nacm
huiifi l n inee
lnaitzig tr t
nticariſcttr * .
wCrinn 4
—
tsuNtitn:KnNN
lernade aee
õ
DireAcnre NNIn
Anpneiranegucets
Phofeprautucnanntnu
NtiengrirrNat
n zamnienn .
ia gi nim er
ſarrimiß s.r
Kritninstnirun
Duniinnlig,
gntntiiin⸗
Urgintine itn
S —

e ni
ramenafuſ
Amini HWãZ ni. ntnigerbor no,
Rad

rraninng fii

in novhero

nAiiiinenegttn
l
vhi ht;dal afcis d A onſcicnti
TANaRns auhlin gnenitbergfitt
numun ünAN Unfn fhtizi
ub. a mam m ni i nnteit/
ù
rrt irteANuin, if,ͦudiſpin
Om MN E ute inni 7din tidit⸗
tnmTas Nisii Auer uphtinihber
nx AMnl i tie n inſ⸗
Gatrarmmt insninik n de
lin i giinn iN nie 1 I
un mmnidbtlml ul
õä o⸗

.

ins
(enmtri tidhſGltuntinn
1 Aoolcngmi lnilligh
u 87 unilnfui
e ſecieenn neqkfie
, hoiao ſennſeqtenhn
5 zi ſi uctalletel⸗
Sn nafuidtuce,
e ugcbtolnolan
——“
lemin geteſtibrolle⸗

,MK
onſo.
dennnprinmn

l
nmuluni,

mummmnont in

. imo ꝙ dominus noſter papa olim ad inſtantiã cuiuſdam
ſime ulien diſpenſauit cum quodaʒ ſubdyacono vt pol
ſetcõtrahere matrimoniũ contemplatõe illius mulieris que cõtra
here ſecum optabat. poſtea ille diſpenſatus nolebat cõtrahere ma
trimoniũ cum ea an poſſit cogi. Et dicit Ludo.roma.ꝙ cũ hec qõ
eſſet de facto ⁊ aduocati multa dicebant in hoc. dicit ipſe ſe alls /
gaſſecaſum in. d.l.matrimonij. vbi pbatur ſᷣm eum ꝙ põt cogi.
V¶Geg t aduerte rogo pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius
tex. qui non pobat boc aliquo pacto ſi ſubtiliter ponderetur ⁊ ꝓ/-
ut debet ſi bene conſideret. nam hic non dicitur vtruʒ iſta ancilla
manumiſſa vt cõtrahat mr̃imoniũ poſſit cõpelli cõtrabere matri/
moni cum manumittẽte eam ꝓpter hoc. ſed bene dr̃ ꝙ non põt
alteri nubere. yt hic in verſi.a nuło alio vxoꝛ duci põt ⁊c. Et ita
volo dicere in caſu iſto ſi ſubdiaconus diſpẽſatus non contrahat
cum illa. ⁊ vellet cõtrahere cuʒz alia non poteſt. Sed ſi nõ vult cõſ
trabere cum iſta nec cum alia non poteſt cogi. ⁊ hec duo diuerſa
ſunt poſſe alteri nubere vel nolle aliquo modo nubere.⁊ hoc mõ
ego intelligo illum tex. Cuius verba ſunt hec.

L. Matrimonij cauſa ancilla manumiſſa a nullo
aliovxoꝛ duci poteſt q̃ʒ a quo manumiſſa eſt niſi
patronus matrimonio eius renunciauerit ⁊c.

Bal · in. l. non du
poſitõe in. x.col in fi. C. de legibus. ⁊ Bal. in. l. i. C. plus valere qõ
agitur ⁊ Bal. in.l..ea que.C.de donat.ante nupt.⁊ domini canoni
ſte maxime do. Abb. in. c. dilecti extra de emptio. ⁊ vendi.Et do.
meꝰ Alex. de imol.in.l.iuriſgẽtiũ ĩ pꝛin.ff.ð pac.⁊ in.l.trãſactio
C. de tranſactio. allegant iſtam glo.pꝛo ſingulari ad hoc ꝓpoſituʒ
ꝙ licet deceptus in cõtractu poſſit vti eo cõtractu ſi vult etiã quan
do dolus aduerſarij dedit cauſam contractui. vt in.l.eleganter in
pꝛin. cum ibi plene notat.ff. de dolo.⁊ in.l.ſi quis cum.ff de ver.
obli. vbi alias legendo dixi poſt alios ſcribentes.⁊ maxime do. me
um Alex. de imol. ibidem. ? ideo ꝓ nunc longioꝛ non ero in hoc.
Tamen ſecus eſt quãdo non ſoluʒ interuenit dolus aduerſarij cũ
quo quis cõtraxit ſed etiam extat phihitio legis. nam tunc nõ po
teſt deceptus vti eo cõtractu.⁊ eſt glo.in ver. actionẽ ⁊c.cum qua
glo. ſto ſimpliciter. quia clara eſt ⁊ non eget aliqua mea noua in/
terpꝛetatõe.quaz glo.pꝛo ſingulari ad hoc etiã allegat do. Anto.ð
butr. ⁊ Jo.de imol.in dcõ.c.dilecti extra de emptio. ⁊ venditi. cũ
nõnullis alijs ſimilibꝰ que bꝛeuitatis cauſa obmitto. ⁊ redeo ad
pꝛincipale pꝛopoſitum noſtrũ.ſ.ad glo.de qua agimus.Cuius ver
ba ſunt hec.

Actionẽ de dolo vel dic ſʒm. H.ſi iniuriaruʒ
ſed an in fauoꝛẽ ſenatoꝛis decepti dicitur valere
pactum vt infra tit.pꝛimo.l.ſi res.S.fi. Reſpõ.
etiaʒ matrimoniũ vtriuſqʒ voluntatẽ non poteſt
valere.quia pꝛohibetur per legem.ſed ſecus vbi
dolus tuus dedit cauſam contractui ⁊c.

icol. de nea
l.non ſolum.S. finali. Zical de eano.
⁊ fatio.diſtra.Et etiam illuſt.do. Sranciſ.areti.ĩn.l.mutũ in vlti.
tolu in fine.ff. de acquir. heredi. dict iſtum text. eſſe pulcherrimũ
⁊ ſingula.ad boc ppoſitum ꝙ licet actio tutele ſit pꝛiuilegiata in
perſonam pupilli aduerſus tutoꝛẽ ⁊ maxime ratõe tacite ipothe/
ce de ⁊ in bonis tutoꝛis ſicut erga vxoꝛẽ de bonis mariti ꝓ dote
ſus vt eſt caſus in.l. penul.C. quado fiſc.vel pꝛiuat. ⁊ per nota.per
Bar . in. l.pꝛo officio per illum tex. C. de admini. tuto.cum ſimili
bus multis que bꝛeuitatis cauſa obmitto. tamẽ non eſt pꝛiuilegi
ata in pſonã filij eiuſdẽ vt ꝓbatur bic in ver. ſimplex debitũ ꝛc.
Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu iſtius tex.nazʒ nõ
dicit hoc ſi bene conſideretur ꝙ actio non ſit pꝛiuilegiata in perſo/
nam heredis ſicut erat in perſona pupille. eo tamẽ caſu quo vince
retj. Sed bñ dicit ꝙ põt hr̃s tradi filio tutoꝛis in matrimõio vbi
pupilla non poterat.ſz nõ ſequir ꝙ rõ redditiõis rationis non it
ita pꝛiuilegiata nunc in perſonã heredis pupille ficut erat pꝛius in
pupilla. Mec obſtat iſte tex. in verſi. ſimplex debitũ ⁊c.q; hec
ſimplicitas excludit perſonã heredis pupille. tam pꝛopter hoc non
impeditur contrabi mr̃imoniũ cum filio tutoꝛis.ſed non excludit
piluilegiũ actõis. quod eſſe verũ pꝛobo ex tex.ibidem in verſic. ſʒ
ſi puellam ab hereditate patris abſtinuit tenetur ⁊c. vbi baber eal
dem ratio reſpectu bonoꝛũ in filia herede que in ipſa pupilla. vn 2
de iſte ter. ſolum excludit pꝛinilegiũ coberens pſone pupille ſʒ nõ
pꝛiuilegiũᷣ coherens actõi tutele vel cure. ⁊ boc modo nouiter ego
intelligo iſtum texde cuius materia addo Rapb. cuma. in ſuo eõ
ſilio. xxxviij. incip. bona beredis tutoꝛis ⁊c.ad quẽ me remitto ⁊

redeo ad tex. de quo agimns. Cuius vba foꝛmalia ſunt bec vʒ.

L. Non ſolum. 5F. ſi puelle tutelam Licius admi
niſtrauerit vel curatoꝛ negotia geſſit: eaqʒ non/
dum recepta ratione deceſſit filia herede relicta
Queritur an eam Licius filio ſuo poſſet colloca
re in matrimoniũ:dixi poſſe quia hereditaria eſ
ſet: ⁊ ſic ſimplex debitũ alioquin omĩs debitoꝛ
eam cui obligatus eſſet ex aliqua ratõe pꝛohibe
tur ſibi filioqʒ ſuo cõiungere. Sed ⁊ ſi qui pupil
lam abſtinuit patris ſui rationẽ eius pꝛeſtare de
bet ⁊ fieri poteſt vt ſi inconſultus hoc fecerit: ⁊
hoc nomine cõdemnari debeat. Sed ſi optimo
conſilio vſus ſit auxilio pꝛetoꝛie iuriſdictõis qꝛ
non ſoluendo pater eius deceſſerat nibilominuſ
quia in iudicio hoc pꝛobari opoꝛtet impediũtur
nuptie. nam qui bene tutelam ⁊ ex fide admini/
ſtrauit nihilominus pꝛohibetur ⁊c.

De iure dotium.

L. pꝛofecticia.S.ſi pater. Aua ro

ma.ĩ ſuo
ſingulari in verbo dos el ſecũdo dicit ſi extraneus pꝓmittit tibi
decem pꝛo filia mea Berta noie dotis ⁊ ego pater pꝛomiſi pꝛo eo
extraneo vt fideiuffoꝛ eius ⁊ etiã ſolui pꝛo eo tanq; fideiuſſoꝛ nõ
poſſum ab eo repetere ſolutũ per me.p caſuʒ queʒz ipſe exclamat
ad hoc ꝓpoſitũ ⁊ reputat vnicũ in iur in.d.l. pꝛofecticia..ſi pater
non quaſi pater. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu
meo iſtius tex. in cuius intellectu cũ reuerẽtia decipitur ipſe Lud.
roma..nec iſte caſus dicit quod ipſe dicit ſi recte ⁊ ſubtiliter pon
deretur.ſed ſolum dicit ꝙ ſi ego pater qui ſolui vt fideiuſſoꝛ pꝛo
illo extraneo non poſſeʒ de facto conſequi ab illo.tamẽ ſolutũ per
me marito pꝛo filia mea in caſu pꝛedicto nõ eſt dos pꝛofecticia ⁊e
Et ratio eſt quia qñ ege pater ſolui vt de meo ſolui ſed ꝓ illo qui
paomiſerat dotem pꝛo filia mea ⁊ ab inicio pᷣſuppõebat᷑ illum ex
traneũ ſoluere debere ⁊ ꝙ ego pater non haberẽ veriſimiliter ſol
uere ⁊ ſi ſoluerẽ recuparem ab ipſo extraneo. vnde modo ſi bene
ego ẽt ſoluo vt fideiuſſoꝛ illiꝰ ⁊ nõ poſſuz cõſequi ab illo vt dixi ðᷣ
fctõ ⁊ pꝛout inira ꝓbabo non eſt dos pfecticia ⁊ illud non poſſe
habere ab illo de quo ibi dicitur non eſt ex eo ꝙ non poſſiz repe⸗
tere nõ autẽ a iure pꝛohibeoꝛ. quia vt dicit ibi glo.nota.quaʒ nõ
vidit ipſe Ludo.ro.ideo nõ poteſt bic pater repetere. quia ille ex/
traneus non erat hic ſoluẽdo.Et ſi glo. hic hoc non diceret pꝛoba
tur hoc aperte hic ex tex.iſto in verſicu.qᷓ;uis pater ab eo ſeruar̃
non poſſit ⁊c.que verba ſonãt in non potentiã facti ⁊ non iuris.ſ.
ꝙ ille extraneus ſoluẽdo non ſit. ⁊ illa eſt ꝓpꝛia ſigniſicatio huiꝰ
verbi ſeruarc ⁊c.in eodem tex.nam alias tex.cõſideraſſet impotẽ
tiam iuris ſi dixiſſet licet ab eo petere non poſſit. ſed tex. vſus eſt
eo verbo ſeruare cum maximo miſterio vt poneret caſum magis
dubitabilem.nam ſi pater ſolueret pꝛo eo extraneo ⁊ ab eo repete
ret pꝛout poteſt quãdo eſt ſoluẽdo non eſſet dubitãdum ꝙ eſſet
dos pꝛofecticia cum effectualiter onus ſtet ſuper hburmneros extra/
nei qui ſolueret patri vt fideiuſſoꝛi ſuo. Et ex boc neceſſario infe
ro ꝙ vbi extraneus eſſet ſoluẽdo poſſet exigi per iſtum tex.arguẽ
do ab eo vt ſeruiat nobis de caſu dubitandi ꝙ non eſſet illa dos
pꝛoſecticia.⁊ hoc mõ ego intelligo iſtũ tex. Cuiꝰ verba ſunt hec.

G. Si pater non quaſi pater ſed alio dotem pꝛo/
mittẽte fideiuſſit ⁊ quaſi fideiuſſoꝛ ſoluerit Ne/
ratius ait non eſſe dotem pꝛofecticiã quãuis pa
ter ſeruare a reo quod ſoluit non poſſit ⁊c.

l.adoptiuũ.s.pꝛimo. SBsrt · bic dit

iſtum text.in ra
tione ſui foꝛe ſingul.⁊ non eſſe alibi.⁊ ideo eſſe bene notanduz ad
hoc pꝛopoſituz. ꝙ pater poteſt diſſoluere ſponſalia contracta cum
filia ſua vt hic.ð quo tex.faciã mentionẽ in.liſi ego..pꝛimo infra
eo.vbi ponam eius verũ intellectũ.⁊ ideo pꝛo nũc longioꝛ non ero
ne idem ſepius dicamus ⁊ ne fruſtra occupemꝰ mẽbꝛanas.Cmꝰ
verba ſunt hec.

L. Adoptiuũ quoqʒ patrem ſiipſe doteʒ dederit
habere eius repetitõʒ. At ſi quis ꝓ aliẽa filia

⁊ pꝛomiſſoꝛi pater heres extiterit Julianus di/
ſtinguit intereſſe ante nuptias pater heres exti/
terit ⁊ doteʒ dederit an poſtea ſi ante videri do
tem pꝛofectam.potuit enim nunciuʒ remittendo
ſoluere dotem ⁊c.

lI. Si ego §. ſi reg. Regulariter in con/

tractibus innoĩatis
admittitur pᷣſentia re integra vt in.l.ſi pecuniã. ⁊ in.l.dedi cuz ibi
not. ff. de condic.ob cau.⁊ in.l.quãuis cum ibi not.per Bart. C.
de tranſactio. Sed pone ꝙ ego dedi tibi rem puta fundũ
Berta muliere vt efficeretur dotis quãdo cõtraheres mr̃imoniũ
cum ea ⁊ ſic dedi vt faceres. ⁊ per cõſequẽs quo ad nos eſt cõtrai
ctus innoĩatus ⁊ interĩ ante tempus nuptiarũ re integra exiſtente
vobo repetere vtrum poſſim.dicas ꝙ non caſus eſt ſingul.in. d. l.
ſi ego..ſi res in verbo.ſed benignius eſt fauoꝛe dotiũ heredẽ cõ
ſentire ⁊c. quem dixit ad hoc ꝓpoſitũ eſſe ynicum Bal. in. l. licut.
C. de actio.⁊ obli.in fi.⁊ hoc fauoꝛe dotis. vbi dixit idem eſſe in
omnibus cauſis pijs.⁊ idem voluit Bal.in.c.i.in vltima col.in fi.
in titu.qui ſucceſ.tene.in vſib.feud . vbi dixit text.in hoc.ꝭ.ſi res
eſſe ſingul. ⁊ etiã Bal. in. l. i. in vlti. col. C. de iure dot. ⁊ do. meus
Alex.de imol.in.l.qui rome.ꝭ.flauius in.vij.col.ff de verb.obli.
⁊ etiã do.meus Alex.de imol.in.l:ſi pecuniã in quarta colũ.ff.de
condic. ob cau.⁊ Paul.de caſt. in.l.ij..ſi pecuniã.ff. de donati.⁊
vt dixi Bal. vbi ſupꝛa ideʒ dicit eſſe in cauſis piis. Pꝛo quo
Vltimo eſt tex.in cleme.exiui de paradiſo de verb.ſigni.quẽ textũ
reputat ſingul.ad hoc idem Bal.in auten. ſi qua mulier.C. de ſa⸗
croſan.eccle. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo
iſtius tex.in..ſi res. nam hic res non erat integra aliquo mõ ĩmo
nuptie fuerãt ſequute vt pꝛobatur hic in verſi.⁊ cum ſequitur cõ
dictio nuptiarũ ⁊c.⁊ in verſian nuptijs ſequutis ⁊c. vñ nõ eſt mi⸗
rum ſi pꝛo parte hereduʒ meoꝛũ non admittitur pᷣſentia. Et
ſi diceretur mihi amice iſte caſus hoc modo intellectus nõ habe/
ret dubitatõem nec aliquã ſpecialitatẽ in ſe.cuius cõtrariũ colligit
hic manifeſte in dicto verſi.ſed benignius eſt fauoꝛe dotiũ ⁊c. vbi
voluit text.inducere ſpẽalitatem.⁊ aperte introducitur ſpẽalitas
ꝛopter fauoꝛẽ dotis ⁊c. Ad hoc ego reſpondeo ꝙ ſpecialitas iſta
conſiſtit in alio penitus diuerſo: ⁊ in hoc ſtat vera virtus iſtiꝰ tex.
quam ratõem non cõſiderauit Bal.nec alij.docentes poſt eum ⁊
ante eum.ſ.quia res illa data fuit viro cum hoc ꝙ eius dominiũ
efficeretur ita demũ dotis ſequutis nuptijs vt hic dicit in pꝛinci.
iſtius tex.in verſi.vt nuptijs ſequutis dotis efficiatur ⁊c.⁊ ſic illa
verba condictionaliter pꝛolata operabantur non debere poſſe
tranſferri antea eius dominiuʒ niſi demuʒ ſequutis nuptijs. quo
ſtante ante nuptias ſequutas ille qui dedit rem pꝛo dote moꝛtuuſ
eſt ⁊ poſtea ↄtractũ fuit mr̃imoniũ vt hic in verſicu.an ſequutis
nuptijs ⁊c.⁊ ob eius moꝛtẽ dominiũ ſuũ quod adhuc erat penes
ſe receſſit ab eo vt bic in verſi.poſt moꝛtẽ dominiũ incipiat ab eo
diſcedere ⁊c. Et poſtea tempe intermedio ante nuptias ſe equutas
ſiue cõtractas iam erat effectuz beredis vnde non videbat᷑ poſſe
diſcedere ab eo abſq; facto ſuo qui heres foꝛte erat abſens ⁊ igno
rans vt ibi in verſi.vel abſit ⁊c.⁊ in verſi.abſente eo ⁊c. vel ſi erat
preſens ⁊ ſciens nolebat ꝙ tranſiret. vt ibi in verſic.vel nolente ⁊c
⁊ dicitur hic in tex. ꝙ ſiue heres nolit ſiue velit ſiue ſit abſens vel
pꝛeſens ⁊ nolens omnino illud dominiũ tranſit in maritũ ſtatim:
tamẽ ſequutis nuptijs.⁊ in hoc ſtat ſpẽalitas iſtius littere vt ſine
facto ſuo ĩmo etiã contra voluntatẽ ſuam dominiũ cõſolidatũ in
eum per moꝛtẽ dantis rem. ⁊ poſtea ſequutio nuptijs abdicetur
ab eo vt hic in verſi.iam heredis dominiũ eſt a quo diſcedere nõ
poſſe rerum dominiũ inuito eo ⁊c.non autẽ ſtat ſpẽalitas in eo ⸗
res eſſet integra.nam vt ſupꝛa dixi ſequute iam omnino ⁊ vere fu
erant nuptie vt hic in verſi.an ſequutis nuptijs vc.que verba oſtẽ
dunt neceſſario rem non eſſe integrã. ⁊ iſte eff verus ſenſus iſtius
caſus. CTamen plus dico ꝙ ſi res hic fuiſſet integra ⁊ nuptie
nondus cõtracte fuiſſent ſine dubio potuiſſet heres penitere ⁊ ſine
dubio admitteretur eins penitẽtia per tex.in.l.adoptiuũ.S.ſi.in fi.
ne eo.titu.in verſi.potuit enĩ mittẽdo nunciũ reſoluere dotem ac.
⁊ in.l.ſtipulantẽ eo.titu.in verſi.quare ſi nuncius remittatur de
feciſſe cõdictio ſtipulatõis videtur æc.⁊ hoc modo ego nouiter in
telligo iſtum tex. in dicto.. ſi res.in verſie.cũ ſequitur cõdictio nu
ptiarũ iam heredis dominiũ eſt a quo diſcedere reruz non poſſe
dominiũ inuito eo facienduz eſt ⁊c. ⁊ in verſic.an nuptijs ſequutiſ
⁊c.⁊ in verſi.imponi neceſſitatẽ heredi cõſentire ⁊c.⁊ in verſicu.
etiam nolente vel abſente eo dominium ad maritum ⁊aca
Cuius textus verba ſunt hec.

S· Si res alicui tradidero vt nuptijs ſequutis
dotis efficiatur ⁊ ante nuptias deceſſero: an ſe/
quutis nuptijs dotis eſſe incipiant ⁊ vereoꝛ ne

non in dominio poſſint eius effici cui date ſumt
quia poſt moꝛteʒ incipiat dominiũ diſcedere ab
eo qui dedit.quia pendet donatio in diẽ nuptia/
rum.⁊ cũ ſequit᷑ donatio nuptiarũ iam heredis
dominiũ eſt a quo diſcedere reruʒ nõ poſſe do/
miniuʒ inuito eo fatenduʒ eſt. Sed benignius eſt
fauoꝛe dotiũ imponi neceſſitatẽ heredi cõſenti/
re ei quod defunctus fecit: aut ſi diſtulerit vel
abſit etiam nolente vel abſente eo dominiuʒ ad
maritum ipſo iure tranſferri ne mulier remane/
at indotata ⁊c.

l.quod gutem. Berta quedã dirit tibi ſcola

8 3 ri verba hec foꝛmalia do me
⁊ mea tibi ⁊c.vtrũ intelligat᷑ ex his vᷣbis dediſſe oĩa bona ſua ex
cauſa ⁊ nomie dotis. Bꝛeuiter videtur ꝙ ſic. tex. eſt in. d.l.quod
autẽ in se duem tex. ad hoc ppoſitũ pꝛopꝛie dixit eſſe vni
cum Bal.in.l.nulla in ſecũda qõe.C. eo.tit. vbi multũ exclamat ð
eo. etiã ipſe met Bal.ibi ponit intellectũ ad tex. in. l. mulier bõa
ff. eo. tit · cum glo. ſua allegante Ariſtotelem in topicis de muliere
nubente ſimpliciter quomoõ intelligatur dediſſe omnia bona ſua
in dotem vt ibi per eum quẽ omnino videbis.quia iſte caſus per

ſepe cõtingit. ⁊ mihi inter ceteros hoc cõtigit. Sed tu aduer

te pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo ad tex.in.d.l.quod autẽ. nam
pꝛimo opoꝛtet cõtinuare iſtum tex. ⁊ cõtinuatiue legere etiam eũ
cum duabus legibus ibi pꝛoxime pᷣcedẽtibus ⁊ maxime ad.l.ſti⸗/
pulatõz ibi dum djĩ in tex. ꝙ non eſt opus dicere in ſtipulatiõe do
tis dande ſi nuptie ſequãtur. Moqdo dicitur in. d.l. quod autem.
ꝙ ſicut non eſt in ſtipulatõe neceſſaria adiectio dotis ideſt mrimo

nij quo mediãte fit dos. nec aliter eſſe poteſt ſn.l.iij. eo. tit. ita non
eſt ẽt neceſſaria illa additio nuptiarũ in donatõe ꝓpt᷑ nuptias.nã

ſi aliquid donatur ppter nuptias ⁊ nuptie non ſequãtur non dici
tur donatio vt hic in verſi.non eſt neceſſaria dotis adiectio ⁊c.
Itaq; iſte tex.non dicit ꝙ non ſit neceſſaria adiectio matri⸗/
monu ſeu cõdictio matrimonij vel nuptiaꝝ. Et hoc modo ego ini
telligo iſtum tex. iungẽdo eũ ceum pꝛecedentibus legibꝰ pꝛout de/
cet legi. Quoꝛum omniũ iurium verba ſunt bec.

L. Stipulationem que pꝛopter cauſam dotis fit
conſtat habere in ſe condictioneʒ hanc ſi nuptie
fuerint ſequute ita demũ ex ea agi poſſe: quãuis
non ſit expꝛeſſa condictio ſi nuptie extant:quare
ſi nuncius remittatur defeciſſe condictionem ſti
pnlationis videtur ⁊c.
CL. Et poſtea ſi eidem nupſerit non conualeſcit
ſtipulatio ⁊c

L. Quod aũt in ſtipulatione non eſt neceſſaria

dotis adiectio etiam in donatione tantundem
dicimus ⁊c.

l.ſi mulier.S.ex aſſe. Serũduʒ Bar. in. l.

ſancimus in pꝛin. C.
eo. tit. iſte tex. non eſt alibi ⁊ ſic eſt ſingularis ad hoc ꝓpoſitum ꝙ
non põt fieri reſtitutio hr̃ditatis pcuratoꝛi in rem ſuã. et idẽ di
xit do.meus Alex. de imol.in.l.poſſeſſio.ꝭ.et ſi poſſeſſio in tercia
ff. de acquir. poſſeſ.vbi dixit ꝙ vbi ſactũ coherens pſone põt fieri
cũ ꝓcur̃e recte vti dominio. Sed tu aduerte ꝓvero ⁊ nouo
intellectu meo iſtiꝰ tex. nã iudicio meo hoc non ꝓbat.ĩmo pꝛobat
in fine totum cõtrariũ ſi bene ⁊ ſubtiliter ponderetur. naz dicitur

hic ꝙ grauatus reſtituere hereditatẽ mulieri non põt eam reſti/

tuere marito ſuo.ſed debet reſtituere ipſi mulieri que poteſt dare
eam marito. ⁊ ratio eſt aſſignata hic in tex.ne mulier remaneret
indotata pꝛout dicitur in tex.ſed non eſt ex eo ꝙ maritus ſit pꝛo/
curatoꝛ in rem ſuã pꝛout hic dicit Bar. ⁊ ſequẽtes eum alio mo
do intelligentes iſtum ter. Sed ego hoc modo inte ligo licet
Bart. hic fuerit ẽt in opiniõe ſupꝛa per me allegata etiã.d.lſanci
mus.Et do.meus Alex.in.l.apud iulranũ.ꝭ.vtrum in ba colũ.ff.
ad trebel.⁊ non bene.quia alius eſt ſenſus iſtius tex. ſi bene conſi
deretnr ⁊ ſubtiliter inducatur pꝛout ſupꝛa pꝛoxime induxi. Cu
ius verba ſunt hec. .— ..
§. Ex aſſe heres inſtitutus: rogatuſq; mulieri
dodrantẽ reſtituere hereditatis iuſſu eius quod

dʒ doti pꝛomiſit marito vereoꝛ ne non ſit obli⸗

„ter
nrirchlch –
Pw. rerANX
iN

manakimnn d ue
nunnmtin n a n
zimmimmnun unnnn
Henfiekrntriamend
Nisiinbenniamn
ttiaſr iſte en r
mumiaiman uur
Nani
untthgininnruirniu,
GEININN
ſhrrzigienunnenarim
Dtterfrtacnanemme
iciinmetnin
ſtiktinrit
antreſi tar etn
uu iretuc n
miintgatrme
MI ee
n

Nlgebe⸗

S
=

lliinne
eipunſben, d
alimriſfe e

——

Grnn ſtn ent
ininnkiunn
innnunſn
nrniiune
W e Atonen oni⸗ ei
nimhntll untni
Enes W ſ, gliſt
iauannai
RRinnin rnidl i ne in
nngaie ntinmuit ienein
WMõ n kunnmheuli

mi udegei ſthltiede

Gpiuimm rnnn anſinilie⸗
ulr arirſianiici u inni
miremrtin nicrang wſti gii⸗
emeſinaigol nhteorteneanne
is eriganr eefceſſe oncicionent
lionisident tt⸗
la ſtucden npſert oanulii,

nt
Qd ii pnine M taſirin
Has mMud, inn iAntinr uunden

.

alſe Siluberi
mliet dCiſſt unnt
rmdtih itid odindiin Poſtung

ans luri bnenidn Aided
“
r nm hin eit un⸗
enng rüthnadiſiſt
n) dun Anumn n
n ninuſin
amln NN ni nt, Tir nn
Alnneſcreng ninn

.

gatus. nam mulieri hoc tenet᷑ vt hereditatem re
ſtituendo tranſferat actiones: ⁊ quas habet:æ
quibus eſt obſtrictus quaſi tranſferre ad alium

q cui debet fideicõmiffum pꝛeſtare non poteſt.

Aliquis dixerit incerti pꝛo eo agi poſſe vt pꝛo
eo fideicõmiſſi pꝛeſtet eſtimationẽ huic ego con
ſentire non poſſum.nam obligari mulieris debi
toꝛem ita equũ eſt ſi accipere idipſuʒ quod ei de
betur vir poteſt. Sed ne indotata mulier eſſe vi/
deatur dicenduʒ eſt ipſi mulieri ex trebellião re/
ſtituendameſſe parteʒ hereditatis que ei relicta
eſt yt ea ſuo marito pꝛo dote eam ſoluerit ⁊c.

l. cum in fundo.s. cum tundus.

Ludo. roma.in ſuo ſingulari in verbo vos el.iij. ponit vnum
ſingulare verbum. Nam tu ſcis ꝙ dotes cõſiſtẽtes in pecunia ſeu
in alijs rebus mobilibus poſt viri moꝛtẽ reſtitui debet infra an/⸗
num mulieri.ſed quãdo ſunt imobilia bona debẽt ſtatim reſtitui
vt in. l. vnica. . exactio cum ibi plene not. C. de rei vxo. actio.
Sed ponamus maritũ ab inicio cõtracti matrimonij habuiſ
ſe fnnduz in dotem ⁊ ſic rem vere immobilem.qui fundus poſtea
venditus eſt ⁊ facta ex eo eſt pecunia.vtrũ ſoluto mr̃imonio mal
rito vel eius heredibuns detur annus babito reſpectu ꝙ ab inicio
res doialis fuit imobilis ⁊ etiã hec pecunia fuit ſubrogata in loco
eius. ⁊ ſic iudicari etiã debeat imobilis res. ⁊ in hoc cõcludit etiã

Ludo.roma.vbi ſupꝛa ꝙ hec pecunia ſtat ⁊ iudicatur res mobii
lis ⁊ infra annũ reſtitui debet non autẽ ĩmobilis ⁊ ſic non debet
reſtitui incõtinenti per tex. quẽ ipſe ad hoc ꝓpoſitum reputat ſin

gularem in.d.l.cum in fundo.ꝭicum fundus. Sed tu aduer
te pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius text.quem intellige ſane
tu ne errares pꝛocedere quãdo fundus dotalis alienatus fuit per
eum ex neceſſitate ⁊ omnino lege pmittente. alias autẽ non babe
ret locũ bec diſpoſitio.⁊ ad hoc pondero tex.in verſi.adiudicatus
ſundus ſocio fuerit ⁊c.⁊ in verſic. dare marito damnatus eſt ⁊c.
2⁊ in verſi ſi obmiſſa licitatõne extraneo additus fuerit ⁊c.
Secũdo ẽt ad idẽ põderoe tex. ibidem in. 5. ſeq.in verſi.fun
dus fuerit adiudicatus ⁊c. que verba omnino aperte pbant ⁊ ſo⸗
nant in alienationẽ neceſſariã. vnde alꝛud eſſet in voluntaria aliẽa
tione. nam marito imputari poteſt cum ei tũc non eſſet neceſſaria
alienatio T ideo ſtatis deberet reſtituere non autẽ ſtatuto tꝑe in
re im mobili. ⁊ hoc mõ ego intelligo iſt tex. Cuiꝰ verba ſunt hec.

S. Cum fundus cõmunis in dotem datus erit ⁊
ſocius egerit cim marito cõmuni diuidundo ad
iudicatuſqʒ fundus ſocio fuerit in dotẽ erit quã
titas quã ſocius marito damnatus fuerit ſi ob/
miſſa licitatione extraneo additus fundus fue/
rit p:ecij poꝛtio que diſtracta eſt ſed ita vt nõ in
uiceʒ coꝛpoꝛis habeatur nec diuoꝛtio ſequuto pᷣ
ſenti die quod in numero eſt ꝛeſtituatur. ſed ſta-
tuto tempoꝛe ſolui debeat: quod ſi marito fun/
dus fuerit adiudicatus pars vtiqʒ data in doteʒ
dotalis manebit ⁊c.

eo, Bar. hic dicit iſtum caſuz fo/
l. B i de dote. re ſingul.in eo quod dicit ð il
lo qui pꝛomiſit illud quod ab inicio dare non poterat. nam noõ hʒ
neficiij vt nõ teneatur niſi inquantuͦ facere põt quod beneſieiũ
alias habniſſet vt hic. Seg tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intel
lectu iſtius tex:qui pꝛimo ⁊ ante omnia intelligitur ⁊ debet intelli
gi in mnittẽte vt hic in verſi.quod ad extraneũ attinet p hoc ve/
rum eſt vc. Sed in affine pꝛomittẽte aliud eſt vt bic in verſi. cete/
rum ſi manẽte affinitate rc. diſtiguitur vt hic in text. ſ.vt cauſa
r perſona conſideretur. nã ſi ſocer induxit doloſe ad cõtrahenduz
matrimoniũ ⁊ pꝛomiſit dotem quam ſciebat ſe non poſſe ſoluere

ter le ei tenebitur inſolidum alias autẽ non vt ibi in tey.iſto notat

quem bene cõſiderabis qui non ita inctiſtincte loquitur ſed cũ gra

no ſalis ⁊ cum diſtinctione multuʒ notabili pꝛout infra eo.Cuius
Yerba ſunt hec.

L. Si de dote pꝛomiſſa agitur non opoꝛtet inq̃n
tum facere poteſt condemnari eum qui pꝛomiſit
Raul. imo ꝙ ad extraneũ attinet ſemꝑ hoc ve

rum eſt ceterũ ſi manẽte affinitate dotem ꝓmiſ/
ſam gener aſe cero petit vtiqʒ inquantuʒ facere
poteſt ſocer cõdemnabitur ſi directo matrimo/

nio petitur ex cauſa ⁊ perſona id tribuendum
puto ⁊c.

IEi SBal.in. l.ſ extimatis ⁊ t Paul.
l. pen ntung. ecn.en dvao i
tricx etiã do. meus Alex. de imol. in. l.ſi ab arbitro in a colu.ff.
qui ſatiſda. coga:omẽs reputãt iſtᷣ tex. ſingul. ad hoc ppoſituz
ſi tempe cõtractus debitoꝛ non erat ſoluẽdo ⁊ creditoꝛ etiam hoc
ſciebat.ſed fuit induetue dolo debitoꝛis ad cõtrahenduũ ſecum. ta
men poteſt capi ſeu peti vt capiatur vt ſuſpectus non obſtãte tẽ
bode cõtractus non eſſet ſoluẽdo ⁊ ex poſt non fuit effectus dete/
rioꝛis cõdictõis de quo alias dixi in.l.ſi ab arbitro. ⁊ ideo nõ me
extendo nunc cũ alias legendo dixerim ibi ſolum addo nũc Pau.
de caſt. in ſno cõſilio. xxxviij. vbi ponit quid iuris quãdo ſuſpiuo
erat tꝑe cõtractꝰ ⁊ etia quid ſi ex poſt ſi uꝑuenit ad quẽ me remit
to.⁊ ad not.ꝑ Bar.in.liſi ↄſtante in pain. ſol.mat.⁊ in.l.vbi adhuc
C. de iure dot. ⁊ Bar. in.l.ſi is a quo.ff.vt in poſ. lega.⁊ ad Bal.
m auten. quod locum. C. de collatio. in quibus locis dicũt ꝙ etiaz
ſi dos fuit data marito inopi quẽ vxoꝛ ſciuit inopem tempe cõtra
cti matrimonij tamẽ poteſt peti pꝛopter inopiã iuxta text.in.d.l.ſi
cõſtante ⁊ in. d.l.vbi adhuc. ſed redeo ad pꝛopoſituz ſ non pono
verba tex.quia ſupꝛa poſui in capitulo ꝓxime pᷣcedenti ne idez re
betamus ⁊ fruſtra occupemus mẽbꝛanas.

l. fundum filie. De iſto tex.feci ſupꝛa mentio

nem in titu.pꝛo ſocio in.l.ſi ↄ
uenerit ⁊ ideo non repetã nunc niſi ꝙ te remitto ad ibi dicta per
me in hoc opere noſtro ⁊ etiam infra pꝛoxime in.e, pꝛoxtme ſeqͥn
ti vbi etiã poſui aliquid de eius ⁊ etiaz glo intellectu pꝛout ibi vi/
dere potes. ⁊ ibi poſul verba tex. ne habeas reuoluere cartas. ſʒ
oculata ſide ⁊ ſtatim omnia tibi pateant.

Hlo. in. l. finali in uerbo credi
loꝛi ⁊c. Ludo.roma.·in.l.quãuis.ᷣff.ſolu.mmatri.⁊ etiam do.meus
Alex. de imol. ibidem reputãt iſtam glo.ſingul. ad hoc pꝛopoſitũ.
ꝓ ſi maritus ſoluit dotẽ vxoꝛi ↄſtante mfimonio ex aliquibꝰ cau
ſis de quibus in.d.lł.quãuis ⁊ bot pꝛobet liberatur alias autẽ nõ
Et idem eſt in emptoꝛe rei eccleſiaſtice iuxta auten. hoc ius poꝛre
ctum.C. de ſacroſan.eccle. Sed tu aduerte quia glo. hoc non
dicit mihi de pꝛobatõe fienda per maritũ vel ue.ſed ſolum vicitur
in tex.⁊ in glo.ꝙ res dotalis poteſt cõſtante mrimonio vari vxo/
ri vt ſatiſfaciat creditoꝛibus patris a quo etiaʒ inſtituta fuit he/
res ⁊ in melioꝛibus ⁊ magis fructuoſis rebus q; eſſent res dota
les.vnde bene puto hoc debere pꝛobari de re minus fructuoſa. ſʒ
non de cauſa alienatõis cum alia bona habebat mulier quibꝰ po
terat ſubſtinere onus matrimonij. v ſic ego facio maioꝛẽ vim in
hoc pꝛobando qᷓ; in alijs de quo alias dixi in. d.l.quãuis.⁊ iõ nõ
me extẽdaʒ vlteriꝰ ſʒ pono vba glo.que ſunt hec. ⁊ pꝛĩo Et text.
L. SFũduzʒ filie noĩe pater in dotẽ ðᷣdit huius hbe
redi filie ex aſſe crcditoꝛibus vrgentibus patriſ
vtilius videtur potius fundum qui dotalis eſt di
ſtrahere ꝙ minus fructuoſus ſit:⁊ alios heredi
tarios vberioꝛis redditus retinere maritus con
ſenſit ſi nulla in ea re captõ ſit futura.Quero an
ea pars dotis que in hoc fundo eſt mulieri manẽ
te in matrimõio recte ſoluatur. Reſpon.ſi pᷣciuʒ
creditoꝛi ſoluatur recte ſolutum.
Uerba autem glo. ſunt hec. . —
CEQreditoꝛi tunc enim non eſt perditũ quod exi
gitur vt ſupꝛa eo.l.mutus..manente ⁊ vt de em
ptoꝛe rei eccleſiaſtice dicitur.C. de ſacroſan.ec
cle.auten.hoc ius.⁊ in auten.de eccle.titu.g.om

nibus columna.ix.⁊c.

De pactis dotalibus.

l. cum dos. 5. ſi lero. orto ommee

ij. in verſi. deniq; ſi pater. ff ſolu. matri. multũ laboꝛantes ⁊ fru
ſtra iudicio meo pꝛo vero intellectu iſtius littere dum dicit in ea
ꝙ ſi lola filia fecit marituzʒ pmittere ⁊ ſic voluit ſibi ſoli puidere
demũ ſoluitur mrimoniũ. ⁊ pater ager̃ vult certe ei pꝛopter hoc
non potuit nocere imo actio remanſit integra patri ſi vult agere
ſuo noĩe pꝛopꝛio. Sed dubiũ eſt quid ſi pater vult agere noĩe
ſuo ⁊ etiã nomie filie vtrũ poſſit.Et dcit᷑ ibi in tex.ꝙ ſic in verſi.
⁊ puto nec eam actionẽ amiſſam quã adiuncta quoq; perſona fi
lie poteſt habere. Sed contra illum tex. inſurgit glo.⁊ tota le
giſtarum ſcola ibidem ⁊ allegat in cõtrariũ caſuz terribilem ⁊ ſtu
pendum ſᷣm oẽs hic in hac.l.eum dos.s.ſi vero in verſic.ſi vero
ſic pacta ſit filia vt noceat ipſi qñq; filie agenti nocebit patri vero
nullo pacto nocebit niſi adiecta quoq; pſona filie experiatur ⁊c.⁊
ſic iſte tex. videtur aperte velle ꝙ vbi filia circa dotem paciſcendo
aliquid fecit bane ſibi pꝛeiudicat ſed nõ patri. ſed tamen pater nõ
poteſt eo caſu agere adiecta pſona filie ideſt noĩe ſuo ⁊ filie ſimul
ſed poteſt tantũ agere noĩe ſuo ꝓpꝛio. vnde de directo iſte text.vil
detur contra tex.in. d.l.ij.in ver. ſed vrum ⁊c. vbi etiam eo caſu
poteſt agere pater adiecta perſona flie. Quapꝛopter pꝛimo
glo. in dicto verſi. ſed vtrũ ⁊c.⁊ in verſi.amiſſazʒ ⁊c.volens euitare
hoc terribile cõtrariũ dicit ꝙpater poteſt agere in caſu pᷣdicto no⸗
mine ſuo ⁊ etiam nomine filie.ſ.ipſo iure ſi non oppõitur per par
tem aduerſam ⁊ iudiciũ pꝛocedit parte non opponẽte. ⁊ hoc mo/
do pꝛocedat tex.in dicto verſi.ſed vtrũ. Sed tex.ĩn ditto..ſi vero
Pꝛocedit ſi opponatur per heredes mariti. ⁊ hanc eandem ſolutõzʒ
tradidit etiam glo. in boc. 5. ſi vero in verbo experiatur in verſic.
vel quod ibi dicit ĩc. Sed hec pꝛima ſolutio cõmuniter dam
natur per omnes ſcribentes maxime per Bart. in dicto verſi.ſed
vtrũ qui dicit ꝙ hoc mhil eſt dicere. ¶Uel dicas tu eſt diui/
nare ad hec iura indiſtincte loquẽtia in caſbus ſuis. Uñ glo
ſa ibidem ſentiẽs hanc pꝛimã ſolutionẽ non eſſe tutam dixit ſecũ
do loco pꝛincipali ꝙ ter. in dicto verſi.ſed vtrum paocedit in caſu
quo filia fecerat maritũ ſuum pꝛomittere alteri ⁊ ſic obligauerat
eum. Sed in dicto..ſi vero non fuit facta delegatio ſed fuit factũ
pactũ per eam de non petendo dotem a nurito. ⁊ ideo filia in to/
tum videtur excluſa ab agendo.⁊ per cõſequẽs pater non põt am
plius agere nomie filie pꝛopter illud pactũ factũ de non petendo.
Sentiens glo.ꝙ pactũ de non petendo eſt magis aptũ piudicare
filie in dote q; ſola delcgatio. Sed hanc ſecundaʒz ſolutionem
etiam impugnat Dy. Bar. ⁊ magis cõmuniter alij ſcribentes in.d
l.ij.quia maioꝛis auctoꝛitatis eſt delegatio qᷓ; pactũ vt in.l.ſi rem.
§. ſi duo.ff. de nouat.iuncta.l.ſi vnus in pꝛin.ff.de pactis.vbi dele
gatio facilius põt pꝛeiudicare vni ex reis debendi q; pactum. ex
hoc magis cõmuniter ſcribentes in. d.l.ij. damnãt hunc ſecũdum
intellectũ.excepto illuſtri decto.do.Sranci.areti.in dicto verſi.ſed
vtrum qui dicit ꝙ bec ſecunda ſolutio eſt vera cõſiderãdo eã ſub/
tiliter.nam ſᷣm eum facilius pꝛeiudicat filie in dote pactũ de non
petendo qᷓ; delegatio. quia ᷣm eum pactũ babet in ſe piudicium
ſpeciale ⁊ poteſt ꝑſonaliter cõſiderati tam ex parte faciẽtis qᷓ; ex ꝑ
te eius cui fit.vtin.l.qui in futurũ.ꝭ.i.⁊ in.l.idem in duobus.ff.ð
pactis.vnde non eſt miranduʒ ſi mulier paciſcẽdo ſine cõſenſu pa
tris põt ſibi piudicare.qꝛ ille actus paciſcendi habet ex ſui natura
pꝛeiudiciũ ſeꝑpabile.ſicut dicimus ꝙ pactũ factuz cuz vna perſona
non extenditur ad aliam vt in.l ſi ynus..ante omnia cum ſimili/
bus.ff.d pactis. Sed tamẽ pꝛomiſſio que fit a marito ad inſtanti
am vxoꝛis per delegationẽ non eſt talis nature.quia cuzʒ acquira
tur actio tercio cni pꝛomittitur nõ eſt cõſiderabile ꝙ ſibi acquira
tur actio efficax quo ad vnã perſonã reſpectu vnius actõis.⁊ quo
ad aliam non.⁊ ideo in caſu.d.l.ij.ff ſolu.matri.durãte patria po/
Icſtate delegatio erat totaliter nulla. ⁊ ideo pater poteſt ibi agere
nomie ſuo ⁊ etiam filie licet ſi filia poſtea efficiatur ſui iuris vale⸗/
at delegatio ⁊ nocet filie vt ibi dicitur in text.⁊ hoc eſt regulare.
quia quãdo duobus cõpetit idem ius inſolidum ſi vnus ex eis re
mittit illud ius ſine alio non valet ꝓmiſſio.licet ille qui remiſit nõ
poſſit venire cõtra factum ſuũ vt in.l.fi. cum ibi not.ff. cõia pꝛedio.
⁊ etiam in.l.per funduʒ infi.ff.de ſeruitu.ruſti.pꝛedio.Tamẽ ille
actus non dicitur omnino nullus.ſed eſt inefficax reſpectu eiꝰ qui
eum fecit.⁊ hoc modo dicit ipſe ſolui poſſe hoc cõtrariũ quod ta/
men vltimo loco atteſtatur eſſe valde difficilt. Sed cuzʒ reue⸗
rentia tanti patris ⁊ aliotij qui tenẽt iſtam ſecundaʒz ſolutionẽ.di/
co ꝙ hec ſolutio nihil valet. nam ex ea infertur delegationem eſſe
nu llam reſpectu eiuſdem ꝑſone.v etiã eam valere reſpectu eiuſdeʒ
met perſone cum filia efſfcitur ſui iuris. nam eo tempe ſibi nocet
delegatio vt eſt tex. in dicto verſi.ſed vtrum. in fi. Camen hoc nõ
videtur poſſe pꝛocedere quia illud qð ab inicio nõ valet traciu tẽ
poꝛis ↄfirmari non poteſt.l.quod ab inicio.ff. de reg.iur. cuz vul
garibus Pꝛeter ea ⁊ ſecũdo dico ꝙ aetus delegationis poteſt
cita cõſiderari pſonaliter tantũ reſpectu eius qui eaʒ facit q; reſpe
tu eius cui ſit ſieut poteſt cõſiderari pactů. Pꝛeterea ⁊ tercõ
loco dico ꝗc ego neſciovidere quõ pactũ habeat piudiciũ magis ſe

pabile q; delegatio. nam delegatio etiam habet piudiciũ ſepabie
quo ad illum qui non facit.ſicut pactů habet pᷣiucũ ſepabile ab
eo ⁊ contra eum qui illud facit. Itaq; he ſue conſiderationes
iudicio meo non ſubſiſtunt. ĩmo vt vicũt magis cõmuniter docto
res in locis pᷣalle aatis.potentius operatur ipſa delegatio q; pactuzʒ
ipſum vt ſupꝛa pꝛobatum eſt.ergo ſi delegatõe facta per filiam ſu
per dote poteſt pater adhuc agere nomie ſuo ⁊ etiã filie vt in dctõ
verſi.vtrum.multo magis debet poſſe agere ſacto pacto circa do
tem per filiam. Ad quã ratõem non bene reſpondet pꝛefatus do.
Frãciſ.areti.nec eam tollcre poteſt. Et per confequẽs hec ſecũ/
lda ſolutio nihil valet. Quapꝛopter glo. in. d.l.cum dos in. 5.
ſi vero dedit terciã ſolutionem ꝙ pater poteſt agere nomine ſuo
⁊ nomine filie ſue. ⁊ hoc modo pꝛocedat text in dicto verſicu.ſed
vtrum.ſed tamẽ non pꝛoderit filie ĩmo ei nocebit.⁊ hoc mõ pꝛo/⸗
cedat tex.in dicto.ꝭ.ſi vero. Sed hoc nihil eſt dicere. nam in
cdicto verſi.ſed vtrum de directo pꝛeſupponitur cõtrariũ ꝙ inmmo
pꝛoderit filie eo temꝑe ſʒz poſtea ei nocebit quãdo erit eſfecta ſui iu
ris.ergo interim pater poteſt agere nomie ſuo ⁊ nomie filie ſue ⁊
vtriq; interim pꝛoderit.⁊ ſie non poteſt pcedere hec tercia ſolutio
tanq; de dir ecto cõtra tex.in dicto verſiiſed vtrum. Un glo⸗
in hoc.ꝭ.ſi vero in verbo experiatur ⁊c.dedit quartã ſolutionem
conſiderando hec duo iura alio mõ.ſ.ꝙ in dicto verſic.ſed vtrum
fuit facta pactio vt alij pꝛodeſſet ⁊ non marito. Quo caſu non no/
cet filie quin pater agere poſſit nomie ſuo ⁊ filie etiam vt ibi. ſʒ in
Dicto.ꝭ.ſi vero fuit factum pactũ vt pꝛodeſſet marito ⁊ ideo valet
⁊ afficit filiam. ⁊ ideo poſtquã filia fecit illud pactũ vt pdeſſs ma
nito non poteſt pater agere nomine filie ſed ſuo nomine. Et ita
intelligitur tex. in dicto.ꝭ.ſi vero. Sed het quarta ſolutio eſt

diuinatoꝛia ĩmo penitus cõtraria ad tex. in dicto verſicu.ſed vtrũ

vbi cum marito actum fuit ⁊ ſic pꝛoficiebat mulieri que fecit euʒ
ꝓmittere alteri puta creditoꝛi mulieris quo caſu non pꝛoficiebat
alij ſʒ ipſi met mulieri ad cuius inſtantiã facta fuit illa pꝛomiſſio
per maritum. Pꝛeterea non apparet ꝙ in dicto. . ſi vero ma
gis pꝛofuiſſet marito qᷓ; ſibi mulieri vel alteri.ĩmo ille tex. indiſtĩ/
cte loquit᷑ nec poteſt recipere hunc intellect’6. OQuna de re glo.
in dicto. 5. ſi vero ſentiẽs ſolutões pᷣcedentes omnes non eſſe vas
tradidit etiã quintã ſolutõem ꝙ aut filia paciſcitur ad parandam
exceptionẽ marito vtputa paciſcẽdo de non petenda dote.⁊ tunc
non nocet ipſi patri nec filie ⁊ poteſt pater agere nomine ſuo ⁊ no
mine filie.tex.eſt in dicto verſi.ſed vtrum ibi admixra quoq; filie
pſona agere poteſt ⁊c. Aut loquimur quo ad actioneꝭ dandam
marito quo ad penam eo caſu quo dos peteretur.⁊ tunc non po/
teſt pater agere nomine filie.⁊ ſi agit nomine ſuo ⁊ filie ſibi nocet
reſpectu pene in quam incidit ex eo ꝙ agit noĩe filie etam que ꝓ/
miſit penã eo caſu quo peteret dotem. ⁊ hanc quintã ſolutionẽ ap
pꝛobauit Paul. de caſt.in.d.l.ij.ſolu.matri. Szʒ iudicio meo
hec cſt truffa.quia aut pactũ valuit aut non.pꝛimo caſu ita debet
nocere reſpeetu dotis ſicut reſpectu pene ꝓmiſſe co caſu quo dos
petatur. Pꝛeterea hec ſolutio eſt diuinatoꝛia ad tex. in hot
§.ſi vero ᷣm Saly.conbonoñ.ibidem qui eam repᷣbondit ⁊ bene
ſentẽtia maa Quapꝛopter Bar.⁊ magis cõiter omẽs ſcribẽ/
tes in.d.l.ij.volentes euitare hoc terribile cõtrariuʒ dicunt ꝙ aut
pater agit nomine ſuo ⁊ filie ad vtilitates ſuam ⁊ etiam filie ⁊ ſic
pꝛo dimidia parte cõſequẽda pꝛo ſe ⁊ pꝛo alia dimidia cõſequẽda
pꝛo filia.⁊ hoc caſu non põt quãdo filia pacta fuerat ſuꝑ dote cuzʒ
marito.⁊ hoc caſu t tex. in. d.l. ſi xęro. Aut pater agit ad
vtilitatẽ ſuã pꝛopꝛiã etiam adiecto nomine filie ideſt de voluntate
⁊ conſenſu filie non tamen ad filie aliquã vtilitatẽ ⁊ poteſt. ⁊ boc
modo pꝛocedat tex.in dicto verſi.ſed vtrum. ⁊ ita videt᷑ ſentire
Jaco.de arena ibi pꝛout refert Bar.etiam. Sed hec ſolutio
ſexta etiazʒ non pꝛocedit. nam non poſſumus vnquã verificare ꝙ
pater agat ad ſuam vtilitatem tantũ ⁊ non filie cum pater omnio
teneatur ſemper reſeruare dotem filie ſue poſtquã eam exegit. vt
eſt tex. in auten.ſed quãuis.C. de rei vxoꝛ.actio. Itaq; ſemꝑ
dicitur agere ad vtilitatẽ filie effectualiter ſi bene conſideretur: ⁊
hee fuit ratio Paul.de caſt.in.d.l.ij.impugnãtis ſolutionem pꝛe
dictam. Mec obſtat ſi diceretur ĩmo non agitur ad vtilita/
tem filie.nam aut filia amiſit detem culpa ſua iuxta autent.quod
locum.C.de collat.⁊ pater non tenetur iterum eam dotare.l.ſi cũ
dotem. 5. ſi poſt. ff. ſolu.matri. Aut mulier delegauit ſuam dotem
alteri non tamẽ animo donandi. ⁊ hoc caſu cuz poſſit filia ab illo
recuperare non tenebitur iterum pater eam votare cum ipſa ha
beat vnde ſe poſſit dotare ꝑ quas ratões do.meus Alex.de imola
in.d.lł.ij.in penul.col.conatus eſt ſaluare pᷣdictam ſolutionẽ Jac.
de aret. Bar. ⁊ magis cõem ſupꝛa relatam x. Quia ego re
ſpondeo.Et pꝛimo quo ad pꝛimũ mẽbꝛum ꝙ non ſumus in caſu
dotis amiſſe culpa filie nec loquimur in caſu tali nec in talibꝰ ter
minis.ſed in caſu quo filia pacta eſt delegando vel alteri ꝓmictẽ
do. vnde non eſt opus aggredi materiam de qua iin dicta autent.
quod ſocum de collatio. Secundo caſu ettam non obſtat ratio

eneenenin
u ofe dcine⸗
—
ituicwer
rnlei nnnn
—

isrifdeud
i lenſinimtntman e
nicktntgetn nen
õ
Karhukfinnna t
AiinAhrt
õ
rſrmnntiruntta:
Mir cirgimeardarr
t ietmus rane:
Eunr unij iritinti:
VinnttreeraLi
mcttntntGn
nifigmbod mnt
naneta
elelien mn
ſtanenvir, „

äkand
iN
dr
en
nmulirt —
clin er
nen
plinn, 4
nule e n

— ....

—

———

aeninoſeleridaſt,
— ei, Qudnege
Aiiſind uß onneeſeſe
– ufiunfrian tannam
nandüindmfndt 1in
fieiin ch
. Mnnzmnmun⸗
M
Enmntu. lu gunn wnubn min
enunai wnrin rui,
xnrmn unmmichini ſundl,
piadi N un tmr ii ſimi
te DexatNAlumni. Bidcone
Ami qunfmni i al n ftiudt
nn s i anl ſer mitceltgten
. Denendeſctoctdinmtan Ar in
wnfa SA enbori haen glem innn tr
nna Qunmn inprii nhi
aAwerucuum hnin i
ga ven tp iu nin, in tannit l.
õ
õ
ni xunudliſn. upn n

gam. Velbaſuc
e nmnimniiu
enn ifiucn ſi,a

“ä
”

osi mei Alexa. nam facta delegatione non eſt pꝛiuata filia iur̃ ſuo
errater ſui iuris.vnde ſi pater agit omnino Bhci
litatẽ filie agit. ⁊ per ↄns militat ratio Paul. de caſt. ſupꝛa dedu/
ca contra Jaco:de are. Bar. ⁊ magis cõmuniter omẽs doceni
tes ibi. Quapꝛopter Salyc. in. dcum vos. 5. ſi vyero videns
tot varietates ad hec duo iura non auſus eff ſoluere hoc diffcile
contrariũ ſed reliquit ipſe cogitädum. Supuenit Kanhcn.
ma.in. d.lij. qui ⁊ ſi acutiſſimi ⁊ perſpicaciſſimi fuerit ingenij di
ritipſe hoc etiã ce foꝛtifſimũ cõtrariũ.⁊ ꝙ vera ſolutio dari non
3 teſt ſed ſtanduz eſt ſolutõibus doctoꝝ ne iura iuribus videant᷑
Pormonarner ita quieuit ipſe tanq; muſipula tranſiẽs ſuper pꝛul
nas neſciens quid vicere poſſet. Quapꝛopter ego inter alios do/
ttoꝛes minimus vſq; ad hee tempa vltimo loco in ita vaſto ⁊ ar/

duo pelago poſſem non immerito dicere ſoluat appollo poſtq;ᷓ tot

tres antiqui moderni æ modernioꝛes dubitarũt ⁊ variarũt cir
ta intellect iſtoꝛũ duoꝛũ iuriũ.aſt ne ambulemus in tenebꝛis dij
ialias legendo in. d. l.ij. ſolu. matri⸗ etiam dico nũc pꝛo vero 7
indubitato intellectu iuriũ pᷣdictoꝛũ ⁊ me eſt iſte verus intellcũs
ſie t dens eſt deuſ. ⁊ miꝝ eſt ꝙ tot pr̃es iuris vertices oculos ha
buerũt ⁊ non viderunt. Nam dico ego ꝙ aut filia fecit pactuz ſeu
tontractum ſuper dote a iure appꝛobatũ validum ⁊ ſubſiſtens.⁊
pactü ſeu contractus iſte incõtinẽti afficit eam puta ſi per pecuniã
datam per patres in dotem pacta eſt cum marito vt emerent᷑ coꝛ/
poꝛa.⁊ tunc quia tale pactũ appꝛobatur a lege valet ⁊ etiam obli⸗
gat ſtatim ⁊ qncunq; filiam ita paciſcentẽ ⁊ maritũ ita ꝓmitten⸗
tem. vt eſt caſus not. in.l. ſi mulier dotis cauſa in fi.ff.de pact. do/
tali. ? hoc caſu expoſita per maritũ dotali pecunia in coꝛpibus iu⸗
rxla paetũ inter eos ſi ſoluto mrimonio pater agit ad pecuniaʒ per
eum datam in dotem filie cum ipſe pater non fecerit boc pactum
poteſt ioſe noĩe ſuo agere non admixta perſona filie cum illud pa/
ctum affecerit T afficiat perſonã filie quãdocunq; ſiue ſit intra po
teſtatem patris ſiue ſit ſui iuris.⁊ hoc modo ꝓcedat text. in. d.l.
ci dos. .ſi vero in vᷣſicu.ſi vᷣo ſic pacta ſit filia vt noceat ipſi qñq;
⁊c. ideſt obliget eam ⁊ qũq; ideſt qñcunq; eam afficiat. non autez
intelligitur de alio nocumẽto pᷣiudiciali cum talia pᷣindicialia non
valerent ſuper dote nec obligarent mulierem vt in.l. de die ⁊ in.l
atilicinus. ff. co. tit. ⁊ ſic illa verba vt noceat filie qũq; vc. exponũ⸗
tur vt obligent eam efficaciter ideſt qñcunq;e Aut vero filia paci
ſitur ſuper dote iamen talis cõuentio non affcit eam mulierẽ effe
ctualiter ⁊ qũcunq; ideſt omni tempe vt eſt in delegatõne facta ꝑ
eam. ⁊ tunc pater poteſt agere noĩe ſuo ⁊ nomine filie cum nõ ob
liget eam nec inducat aliq;ᷓ obligatõez incõtinenti nec ſemper. ſed
demũ fülia effecta ſui iuris.⁊ ĩ hoc ꝓcedat iſte text.in.d.l.ij.verſi.
fed vrrum. Et iſte eſt verus intellectus in. d. l. cum dos.. ſi vero
qui manifeſte colligitur ex verbis illis ibi poſitis vt noceat ipſi fi⸗
lie qũq; ⁊c. Debet enim punctari ibi vt clare oſtẽdunt verba ſeqn
tia. ⁊ illud verbũ qnq; exponitur ꝓ qnãdocunq; vt ibi voluit gl.
Et ſi tu diceres cur tam varie dico ꝙ in vno caſu reſultat vti
litas reſpiciens ipſam dotem vt ex pecunia fiant coꝛpoꝛa ex quibꝰ
coꝛpibus poſſit oꝛiri maioꝛ fruetus. ſed in alio non niſi vtilitas re
ſpectu pſone mulieris pꝛo qua fit pꝛomiſſio per marituʒ ſed circa
dotem ipſam non apparet ex hac obligatõe cõmodum reſpiciens
dotem ipſam. ideo lex noluit hoe nocere mulieri qncunq; ſz tan
tuim cum erit ſui iuris vt in.d.l.ij.verſi.ſed vtrũ. Itaq; iſte ẽ mo/
do verus intellectus iſtoꝛi duoꝛũ iuriũ qui ſtat ⁊ dependet a duo
bus verbis vt in dicto..ſi vero in verſi.noceat vc.⁊ in verbo an
q; ⁊c.quod exponitur vt dixi pꝛo qñcunq;. que omnia tene menti
quia ſunt noue ⁊ mee conſideratões hucuſq; legiſtis incognite. ⁊
ſunt yere ſicut dens eſt deus. Ex quibus infero modo vnuzʒ
coꝛrelariũᷣ ſingulare ⁊ nouiſſimũ pꝛo limitatõe. d.l.ij. in verſi.ſed
vtrum ꝓ vbi filia etiam delegaſſet dotem ⁊ ſic maritus pmiſiſſʒ
ad eius inſtantiã ⁊ hec haberet in ſe magnã vrilitatẽ ipſius filie 2
ſoꝛte vſure currebant cõtra mulierẽ æ ſie dos extenuabatur vel

im minebat aliquod periculuʒ maximũ pꝛopter quod fecit maritũ

paomittere dotem alteri.quo caſu mulier obligatur qncunq; ⁊ tẽ

poꝛe promiſſionis ⁊ etiã poſtquã erit ſui iuris ſtante pꝛedicta vti

litate non poſſet pater iſto caſu agere nomie filie ſed ſolum nomi⸗
ne ſuo pꝛopꝛio. quia tunc ille contractus afficeret fiiam ſemper ⁊
qudosunq;. ꝛ iſta eſt vna ſingularis limitatio ad iſtum tex. in di
tto verſi.ſed vtrum fundata in ratiõe quã ſupꝛa allegaui ad text.
in dicta. l. cum dos. 9. ſi vero quã nun; audiuiſti que ommia no
tabis. ⁊ redeo ad tex. de quo agimus. Cuius verba ſunt hec.

§. Si vero poſt dotẽ datã paciſci velit: vtriuſ. q3
hſona in paciſcẽdo neceſſaria eſt: quoniã iam ac
quiſita mulieri dos tunc eſſet. Quo caſu ſi ſolus
pater pactus eſſet ſine filia: ſiue ſolus agat ſiue
adiuncta filie perſona ei ſoli nocebit 2 pꝛoderit
pactum cõuentuʒ: nec ſi ſola filia aget neqʒ pꝛo/

derit neqʒ; nocebit ei. Si vero filia pacta fuerit
quo pacto condictio melioꝛ patris fiet:pꝛoderit
etiam patri:quoniã per filiam patri acquiri põt:
per patrem filie non poteſt. Si vero ſic pacta
ſit filia vt ne noceat ipſi quãdoqʒ filie agenti no
cebit pactuʒ:patri vero nullo modo nocebit niſi
adiecta perſona filie experiatur.dicenduʒ eſt eiz
paciſcẽdo filiam condictionẽ patris deterioꝛeʒ
facere non poſſe eo cãu quo moꝛtua ea matrimo
nio dos ad patrem reuerſura ſit ⁊c.

Z. Si liberis ſublatis. Siav

. ſceſſit a ma
rito ob diſcoꝛdiaz inter eos oꝛtam. ⁊ demũ ipſa non vult reuerti
niſi maritus faciat ſibi pactum ⁊ renũciet lucro ei delato a ſtatu/
to in caſu quo pꝛemoꝛiatur vxoꝛ pꝛout cõiter diſ ponũt ſtatuta per
Italiam pꝛont eſt in hac noſtra ciuitate Bononie. Circa quod ſta
tutum alias ego conſului non ſunt multi dies vtrum talis cõuen/
tio valeat. dicas bꝛeuiter ꝙ non ſᷣm Ludo. roma. in ſuo ſingulari
in verbo ſtatutũ ⁊c.el.vij.in oꝛdine meo per text.ᷣm eum ſingul.
in. d. l. ſi lberis. Sed tu cogita pꝛo vero ⁊ nouo intellcũ meo

iſtius tex. qui iudicie meo non pꝛobat hoc ſi bene ⁊ ſubtiliter põ/

deretur. nam hic aliud eſt in eo pacto vt mulier non ꝑdat dotem
ſuam ⁊ ſic ius ſuũ iam ei queſitum in quo verſatur fa uoꝛ rei/
publice vt in.l.i.cum ibi plene not.vbi alias legendo dixi poſt alioſ
ff. ſolu. matri.vt non remaneat indotata ꝑꝛout pbatur in. d.l. ſi li
beris in verſi. ne dotata ſit cõuenint ⁊c. Sed aliud eſt ꝙ marituſ
remittat lucrã quod adbuc non eſt eius ſed dependet ab euentu
futuro caſu quo vxoꝛ pᷣdecedat. ⁊ diuerſa eſt penitus ratio inter
bos caſus ⁊ per cõſequẽs iſte tex. nihil facit. Cuiꝰ verba ſunt bec.

T. Si liberis ſublatis reuerſa poſt iurgiũ pꝑ diſ
ſimulationẽ mulier veluti venali cõcoꝛdia ne do
tata ſit cõneniat cõuentio ſecũduʒ oꝛdineʒ rei ge
ſte moꝛibus impꝛobanda ſit ⁊c.

l. inter ſocerum.S. cum inter.

Doctoꝛes hic ⁊ etiã dominus meus Alex. de imol.in l.ſi ex/
traneus in ſa col.fſ.de condic. ob cau. reputãt iſtum tex.ſingul. ad
hoc ꝙ in cõtractibus valet argumentũ a cõtrario ſenſu.tamẽ bot
eſt verũ quãdo a caſu cõtrario militat ratio cõtrarij alias aũt nõ
ſᷣm Bar.in.l.apud antiquos. C. de furtis.⁊ voluit ideʒ do.meus
in dicta.l.ſi extraneus ad quos me remitto.Et redee ad text. de
quo agimus.Cuius verba ſunt hec.

5§. Cum inter patrem puelle ⁊ generũ cõuenit:vt
in matrimõio ſine liberis defuncta filia dos pa/
tri reſtituatur:id actum inter contrahentes intel
ligi debet vt liberis ſuperſtitibus filia defuncta
dos retineatur?: nec ſepabitur poꝛtio dotis que
eſt data additamenti cauſa ſi poſtea nihil aliud
conueniat ⁊c.

l.inter ſocernim. s. finali. Ludo.

roman.
in ſuo ſingulari in verbo cõdictio ⁊c.allegat iſtũ text. ſingul.ad hoc

pꝛopoſitum ꝙ iura cõdictionalia ex cõtracin tranſeũt in fiſcuz vt
ibi per eum late examinantẽ iſtum paſſum per iſtum tex. ⁊ text.
in. l. intercidit. ff. de condictio.⁊ demonſtra. vbi late dixi de boc in
hoc opere noſtro ⁊ ideo non repeto nunc ne idem ſepius dicamꝰ
ſed ad ibi dicta me remitto. vbi ẽt poſui vᷣpa iſtꝰ liittere. ⁊z ideo
bic non poſui iterũ ne fruſtra occupemus mẽbꝛanas.

Se fundo dotali.

l. Si fundum. Ange retam ol de nenp.

aph. cuma. ⁊ etiã do.meus
Alexa.de imol.in.l.filiofamilias in pꝛin.in ſᷣa col.ff. ſolu.matri. ⁊
illuſtris do. ranciſ.areti. in rubꝛica. ff. de acqui.poſſeſ. in pꝛima
colum.reputãt omẽs iſtum tex.ſmgul.ad boc ꝙ; ſicut fundi dota
talis pꝛohibetur alienatio vt per totũ iſtum tituluʒ ita ⁊ pᷣſcriptio
pꝛobibetur poſt dotẽ conſtitutq. ſecus ſi eſſes inchoata mte laz
i

volem conſtitutã de quo alias diyi in. d.l.ſifiio. ideo nen me ex/
tendo nun niſi ꝙ noto iſtum tex. in alio in finalibus verbis. nam
vbi alias maritus pmittens pᷣſcribere tenetur vxoꝛi ad pꝛeciuz ⁊
periculuʒ eſt eius.tamẽ hoc eſt veꝝ niſi pauciſſimi dies ſupeſſent
ad pꝛeſcribenduʒ. quia tunc non imputatur marito pꝛeſcriptio hu
iuſmodi vt hic in tex. Cuius verba ſunt bec.

L. Si funduʒ queʒ Ticius poſſidebat bona fide
longi tempis poſſeſſiõe poterat ſibi querere mu
lier vt ſuũ marito dedit in dotem: Cunqʒ petere
neglexerit vir cum id facere poſſet rem periculi
ſui fecit.nam lex iulia que vetat funduʒ dotaleʒ
alienari ⁊ ad huiuſmodi acquiſitionẽ non tamẽ
interpellat eam poſſeſſionẽ que per longũ fiat tẽ
pus ſi antequã conſtitueretur dotalis fundus iã
eſſe ceꝑpat. Plane ſi pauciſſimi dies ad perficiẽ
dam longi tempoꝛis poſſeſſionẽ ſuperfuerint ni
bil erit quod imputabitur marito ⁊c.

De donatio.inter nir.et uxoꝛ.

l.ſi ſponſus.s. ſi uxoꝛ. AMer lins
bis ↄpetẽtes q̃ ſunt infinite ſm facti cõtingentiã cõtra agentes ex
aliquo cõtractu inito inter nos cõpetit nobis exceptio contractus
vſurarij quãdo cõtractus vſurarius eſt. Sed pone ꝙ tu egii
ſti contra me vigoꝛe dicti cõtractus vſurarij ⁊ in eo iudicio nõ op
poſui ſed paſſus ſum me cõueniri ⁊ etiã cõdemnari vtruʒ poſſim
poſtea petere ſententiã ſuper inde latam reſcindi.videtur ꝙ ſic ꝑ
tex.in.d.l.ſi ſponſus.ꝭ.ſi yxoꝛ. quem tex:ad hoc ppoſitũ pꝛo ſingu
lari allegat Bal.ita decidens per eũ in.l. cum allegas in tercia col.
C.de vſuris.⁊ idem voluit Ludo.roma.in ſuo ſingulari in vbo
exceptio ⁊c.el quito qui multũ exclamat de iſto tex.ad hoc.
Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius text.
quia Bal.⁊ Ludo.roma.cum reuerẽtia non bene loquũtur nec
bene guſtarunt text.qui non pꝛobat hoc ꝙ ſentẽtia poſſit reſcindi
nec ꝙ etiam hic reſcindatur imo dicitur hie totũ cõtrariũ de dire/
cto ſi ſubtiliter ⁊ bene põderetur tex. iſte in verſic.valebit quidem
ſentẽtia ſed ſolum cõdicitur illud quod ſolutũ eſt ⁊c.⁊ ſic iſte tex.
vt dixi de directo pꝛobat contra illud quod dixit Bal.⁊ Ludo.
roma.Cuius textus verba ſunt hec.
CSi vxoꝛ vel maritus exceptione quadaʒ do/
natõnis cauſa ſubmoueri noluerit facta a iudice
abſolutione valebit quidem ſentẽtia ſed ſolum

condicetur illud quod donatuʒ eſt ⁊c.

l.quod antem. c. ſi nir et uroꝛ.

Ludo.roma.in fuo ſingulari in verbo donatio ⁊c.el nono al
legat iſtum tex. pꝛo ſingulari ad hoc ꝙ perſone alias phibite doſ
nare poſſunt ſibi viciſſitudinarie ⁊ valet donatio. de quo textu ⁊
eius intellectu ſtatim dicam in.c.pꝛoxime ſequẽti. ⁊ ideo pꝛo nũc
longioꝛ non ero nec etiã ponam verba tex.cum ibi poſuerim vt vi
dere potes,. ne fruſtra occupemus mẽbꝛanas.·

Ludo.roma.in ſuo ſingulari in vᷣbo do/
l. li uo?. natio ⁊c. tenet q; mobalus donare ſepe/
patim vt eſt vir ⁊ vxoꝛ ⁊ alie plures pſone a iure enumerate quaſ
longuzʒ eſſet referre poſſunt tamẽ donare inter ſe met ⁊ inuicẽ re⸗
cipere per tex. in.l.quod autẽ.ꝭ.ſi vir ⁊ vxoꝛ ſupꝛa eo.titu Quẽ
tex. ᷣm eum neſciuit Cy. ⁊ Bal. in.l. ſi pater puelle. ff. de inoffici.
teſta. hoc tenẽtes. Tamẽ limitat Ludo.ro. hoc ꝓcedere ⁊ haber
locum ſolum quãdo donatio vnius ſequitur donationẽ alterius
incõtinenti ſecus ſi fieret ex interuallo per caſum quẽ ipſe reputat
ad hoc poꝛpoſitũ ſingularẽ in. d.l.ſi vxoꝛ. Sed tu aduerte be
ne ⁊ intellige ſane omnia pᷣdicta ne errares.nam verũ eſt ꝙ dona
tio recipꝛoca inter eos facta incõtinẽti valet quãdo vnuſquiſq; res
pʒꝛopꝛias donat. ſecus ſi donatarius ex pecunia ſibi donata emit
aliam rem ⁊ donat illi pꝛimo donãti etiã quandocunq; ex inter/
uallo.nam talis donatio omnino valet.caſus eſt not.in.d.l.ſi vxoꝛ
que eſt.l.fi.in verſi.veinde cum eius factus ⁊c. Et hoc modo ego
intelligo pꝛedicta iura. Quoꝛum verba ſunt hec.

CSi vir ⁊ vxoꝛ inuicem ſibi donauerint ⁊ ma/
ritus ſeruauerit vxoꝛ conſumpſit recte placuit ſi

eſt locupletioꝛ compenſationẽ fieri donationũ ⸗
hoc diuus Adrianus conſtituit.
Uerba autem dicte.l.ſivxoꝛ ſunt hec.
L. Si vxoꝛ nũmis a viro aut ab eo qui ĩ eius po
teſtate eſſet ſibi donatis ſeruũ emerit: deinde cũ
eins factus eũ ipſuʒ donationis cauſa viro tra/

diderit rata erit traditio:quãuis ea mente facta

qua cetere donationes neqʒ vlla actio eius noĩe
pꝛeſtari poteſt ⁊c.
Seius ante bannuz donauerat

l.ſed ſi moꝛs. aliquid cauſa moꝛtis Ticio. po/

ſtea bãuitus dictus Seius poſt bãnuʒ eiꝰ vult reuocare donatioʒ
pꝛedictã vtrũ poſſit.de hoc tu habes tex.not.in.d.l.ſ ſi moꝛs vbi
pꝛobatur ꝙ ſic in verſi.vt non adimatur licentia marito eã reuo
care ⁊c.quem tex.ad hoc ꝓpoſitnm dirit eſſe vmcuʒ in iure. ⁊ ſie
facit eum ſingul.Gal.in.l.executõe in.xij. col. C. de execut.rei iudi
ca. in verſi.quero quidaʒ timẽs ⁊c. cum quo ſimpiiciter ptranſeo
in hoc. quia tex. iſte optime pꝛobat hoc. ⁊ non ẽ opus aliqua mea
noua interpꝛetatõe niſi ꝙ notabis vnũ ꝙ Bal. vbi ſupꝛa pꝛoxime
loquitur etiã in donatõe omniũ bonoꝝ ⁊ ſic in caſu ſoꝛtion. ⁊ ite
tenet pꝛout modo dixi per iſtũ tex. Cui adde tamẽ vnũ ver/
buʒ ꝙꝙ licet donatio pꝛohibeatur inter cõiuges. tamẽ donatio cau
ſa moꝛtis eſt permiſſa inter eos.l.ſi cum in fi. cum.l.ſequẽti.ff de
donat. inter vir.⁊ vxo.⁊ voluit Pau.de caſt.in ſuo conſi.c i.inci/
pi.notanduzʒ eſt ꝙ pꝛefatũ ſtatutũ ⁊c.ad quẽ me remitto.⁊ redeo
ad iſtum tex:qui etiã hoc pꝛobat de validitate donatiõis inter vii
Tum ⁊ vxoꝛẽ̃ pꝛout videre potes.Cuius verba ſunt hec.
CL. Sed ſi moꝛs ſit inſequuta:non videri factas
res mulieris:quia donatio in aliũ caſum facta ẽ
pꝛoinde ⁊ ſi moꝛtis cauſa donauerit vxoꝛi ⁊ de/
poꝛtationẽ paſſus eſt an donatio valeat: videa/
mus ⁊ alias placet in caſum depoꝛtatõis dona/
tioneʒ factam valere quẽadmodum in cauſa di⸗/
uoꝛtij.cum igitur depoꝛtatõe matrimoniũ minie
diſſoluatur ⁊ nihil vitij mulieris ĩcurrit hoc hu/
manũ eſt donationẽ que moꝛtis cauſa ab inicio
facta eſt:tali exilio ſubſequuto cõfirmari tanq̃ʒ
ſi moꝛtuo marito rata habeatur:ita tamẽ vt non

adimatur licentia marito eam reuocare ⁊c.

l. ſed ſi vir.sS.quod legaturus.

Ludo.roma. in ſuo ſingulari in verbo donatio ⁊c. loctauo
multum laboꝛat pꝛo reddenda ratõe diuerſitatis inter caſum in.l.
ideoq;.⁊ in.d.lſi vir.S.quod legaturus eo.titu.nam in.d.l.ideol
q; iuncta ibi.l pᷣcedenti in fi. dicitur ꝙ ſi aliquis vult donare mi/
hi rem aliquaz cauſa moꝛtis ⁊ ego maritus dico vt eam rem det
vxoꝛi mee non poſſuʒ hoc facere ⁊ non valet vtpote donatio a me
quaſi vere facta ⁊ pꝛohibita de iure. ſed in dicto.ꝭ.quod ſi legata
rius dicitur ꝙ ſi aliquis erat mihi legaturus in teſtamẽto ſuo ali

quid.⁊ ego dico ꝙ faciat illud legatuz vxoꝛi mee ⁊ ſic ille facit a

let hmodi donatio. Sed cur tam varie cũ donatio cauſa moꝛ
tis equigetur legatis vt in.l.marcellus cum ibi not.fl.de donatio.
cau.moꝛ. in fi.⁊ in.l.fi.cum ibi plene not.maxime ꝑ Bal. C. de do
natio.cau.moꝛ.⁊ Bald.in.lei.in ſᷣa colũ.C.ſi ſecun.nupſe.muli.⁊
Bal. in. l. licet. C. de pactis.⁊. Bal.in ·l. vnica.C. quãdo non peren.
partes.⁊ in.l.ſeruũ.C.qui teſta.face.poſ.licet Ludo.roma.de his
mentionẽ nõ faciat. Tandem dicit Ludo roma.ꝙ ratio ẽ quia
in donatõe cauſa moꝛtis dominiũ tranſfertur in me ſine traditiõe
⁊ ideo res ſtatim mea efficitur.⁊ ideo non valet donatio in pſona
vxoꝛis vtpote de re mea facta.d.leideoq;. ſed in legato dominiuʒ
non tranſfertur in me niſi a die mouis teſtantis non autẽ a die ie
ſtamenti cõditi ⁊ ides valet. Sed aduerte tu pꝛo vero ⁊ nouo
intellectu meo pꝛedictoꝝ iuriũ.Et pꝛimo non obmitto vnũ verbũ
dum dixit Ludo.roma:ꝙ in donatiõe cauſa moꝛtis non requirit
traditio pꝛo dominio tranſferendo.nam hoc eſt falſum pꝛout ſu⸗
pꝛa dixi in.l,ij.in fiff. de publici.dũ poſui veꝝ ⁊ nouuz intelleciũ
meũ iſtius tex. ⁊ idem ꝓbatur hic in verſi. iuſſerim vxoꝛi trader̃
⁊ca⁊ in verſi iuſſero vxoꝛi mee dare cc. Secundo redeundo
ad pꝛopoſitũ noſtruz dico hec ratio diuerſitatis mihi inter hos
caſus non placet nec ꝓcedere poteſt tibi aliquo mõ. Pꝛio qꝛ dol
natio cauſa moxtis non eſt perfecta anteq; moꝛs ſequatur vt in.l,

C1

Mamtiidetnan:s
pine snri
tcit raſeen
udi airn fe⸗

uiafmiinmmn,
Munn idcidatnn . .
õ
ibeenacetienderternen
nnmrptersenie
Gerymatnämade
WhunIN.
(CNhaprundudna m
Kcnoereganeevnem u
CorionNnusrarar
Clnlapnfetn.

itlt Nnener

— —‧

d

rtnte nnnn iniut
iieiale
enannſnin i
acutatnginii
äl

4

gieti

n ihlif
–W 4 an netiigin
s rrthinmun
. mlinſſnin

ann hugtiaſnfint
s alnlongitnitl,
n siininrnd linicſien
dus aigaim ientdsle,

Mimdiitſenn, Nie

Alinsſtiſenen
Vmlene⸗ Enigunmngtilifing

Amngfum iergiinnndmnnaſe

n gen khwltienaninmnini
mncdniini e mns ui⸗ Alic
uuckuilenloſblgntocifmner i
imnd numoruababeuiritn tgnenta
Mnaarlicnis narto antelocnene,

Lſdivir orod Kegtuns.

alhmeu E inin n min ſe tn

mim ra w ſt'tinimiimeim ain a.

aAI ulatNdtutn ,nidl ſ
etnegianuua
tmamftauktaPf Kan ſen d
mumgi,nmnn nl ſir
iri einte Cdindeecnosſteg
e aumnntgnm inir i
1 õä”s
n Gammfnimwlin

sl
mn luum imn nn u i
mamfa ni snii dli oe
zuinln rbeeln elſei der

Wurr tndl iſnliniinni et

idetut ff ve donat:cau:moꝛ. vbi poteſt feuocari ꝑ donanteʒ
noneinbicmuoiner tempus donatõis ſed moꝛtis ad fi
hem vt quis capere poſſit vt inl. in moꝛtis cauſa. fj. eo. tit. Daete
. rea ſitöcederemus in donatõibus cauſa moꝛtis ſtatim tranſſerri
pominiũ tamẽ ſoluʒ tranſfertur reuocabiliter vt in. l. i. . ij.ff. eo.
tit. Pꝛeterea cõſidero aliud quod in tex. in, d.lidemq; inft.
pbatur ꝙ maritus veſinat habere rem quã erat habiturꝰ in bo
nis ſuis ſi non feiſſet donationẽ cauſa moꝛtis vxoꝛi per moꝛtem
donitis. que ratio babet locũ in legato.nam maritus erat habitu
rus tegatiᷣ in bonis ſuis ſi nõ feciſſet legare vxoꝛi.vnde videt᷑ rõ
nẽ alia poſſe reddi diuerſitatis inter caſus pꝛedictos. nam in.d.l.
idemq; cum. 5.fi. l cedentis cum quo cõtinuari debet res tradi
ta fuit vere vxoꝛi vt in verſi. iuſſero vxoꝛi mee dare aꝛc.⁊ in verſi.
atq; ſi ego aceptam v rem meã factam vxoꝛq; tradere vc. ⁊ ſic
vere tradita fuit ibi res ⁊ dominiũ tranſlatuʒ fuit licet reuocabili
ter in vxoꝛem pꝛout ex nũc ⁊ mediante perſona mariti qui videt
tradidiſſe bꝛeui ſua manu vxoꝛi rem illam donatam ⁊ traditam
? vxoꝛ Neretur de pᷣſenti ea re ⁊ lucrifaceret fructus ex ea ad pꝛe
ſens. ideo nõ valet donatio. ſed in dicto. .ſi legatarius ille qui
colebat mibi legare no cõdeſcendit ad aliquã traditionẽ verã vel
fetam. Item interim vxoꝛ nõ vtebatur vel fruebatur re legãda.
ſed legatu illud veniebat tranſſerenduz poſt moꝛtez illius. nec vlla
facta fuit traditio. ⁊ potuiſſet etiã eſſe ꝙ eo temꝑe vxoꝛ pᷣmoꝛtua
fuiſſet quo caſu nõ tractaretur nec tractari poſſet reſpectu mariti
de ſuo pꝛeiudicio vel bonoꝝ ſuoꝛum diminutõe.⁊ ſic ego intelligo
bet iura quoꝛũ verba ſunt hec.Et pꝛimo.d.l. ꝗdemq;.
L. Idemqʒ; ſi traditurũ mihi iufſerim vxoꝛi tra/
dere nec referre cõualuerit donatoꝛ an moꝛtuuſ
ſit neqʒ exiſtimãdum eſt ſi dixerimus valere do
nationem fieri me pauperioꝛẽ.quia ſiue cõualue
rit donatoꝛ ei conditione tenebitur ſiue moꝛtuuſ
fuerit rem quam habiturus eram in bonis meis

deſinam pꝛopter donationem habere ⁊c
Uerba autem dicti..quod legaturus ſunt hec.
CQuod legaturus mihi aut hereditatiſ nomiĩe
relicturus es potes rogatus a me vxoꝛi mee re/
linquere ⁊ nõ videtur ea eſſe donatio.qꝛ nihil ex
bonis meis diminuitur in quo maxime miĩoꝛes
donanti ſuccurriſſe Pꝛoculus ait ita ne amoꝛe

alterius alter deſpoliaretur nõ quaſi maliuolos

ne alter locupletioꝛ fieret ⁊c.

Bar. hic ⁊ etiam illuſtris do. ranciſ.
l. ſiue uxoꝛ. Rar hier en pꝛin. in. xijcol. fl ſol. ma
Et idem do. Franciſ.in.l.diuoꝛtio in vlti.col.in fioff. de verb. obli.
reputant iſt caſum ſingul.ad hoc ꝙ vbi alias regulariter eſt pꝛo
hibita donatio inter virũ ⁊ vxoꝛẽ vt per totũ hunc tit.ff.?.C. Ta
men hoc fallit niſi donaret vnus alteri pꝛo dote cõmunis filie quã
vellet tradere nuptui cum quibus ſto ſimpliciter. quia tex. iſte cla
rus eſt ⁊ non eget aliqua mea noua interpꝛetatione. niſi ꝙ addo
Sranciſ.Cremoñ.in ſuis notabilibꝰ in notabili quarto allegantẽ
iſtu texr. ẽt pꝛo ſingularii Et idem ſentit Bart. in. l.ij.ff. de do⸗
natio.ad quos me remitto. ⁊ redeo ad tex.de quo agimus. Cu⸗
ius yerba ſunt hec. . .
L. Siue vxoꝛ marito ⁊c.donaſſʒ isqʒ eas ĩ dotẽ
pꝛo cõmnni filia dediſſet ſiue poſt donationem
quam in maritũ contulit vxoꝛ paſſa eſt euʒ pꝛo fi
lia doteʒ dare benigne dici poteſt.⁊ ſi pꝛima do
natio nullius momenti eſt:attamẽ ex ſequenti cõ

ſenſu valere dotis dationem ⁊c.

l. cuʒ hic ſtatus.s.ſi quis ſpon

ſam. Donatio inter virũ ⁊ vxoꝛẽ a iure regulariter phibita eſt. ⁊
tamẽ cõſirmatur per moꝛtẽ vt in.l.donationes la pꝛima. C.ð do
natio.inter vi. ⁊ vxo.dũmodo internenerit traditio vel quaſi. ſecꝰ
eſt ſi eſſet ſimpliciter facta pꝛomiſſio vt in.l.papinianus.ff.de do/
natio. inter vir. ⁊ vxo.cuz ibi not. per Bar. ⁊ per Bar. in. l. quod
de ſuo. C. de dote cauta non nũe.⁊ in ſuo cõſil.incip. Martinꝰ de
eugubio vc. ⁊ per Paul.de caſt. in ſuo conſil.c j. incip.notandũ eſt
Thcleen ſtatutũ ⁊c.⁊ in conſil.evj.incip.vir donauit ⁊c. Tamẽ
oc pꝛocedit in donatõe facta inter veros cõiuges.ſecus ſi eſſent fi
cti vel eſſe non poterant veri cõiuges.quia tunc donatio etiã per

fecta non coõfirmatur mozte. tex eſt in. d.l cus hic ſtatus. 9. ſi quis

ſponſam qui eſt. . fi. quem tex. ad hot bꝛo ſingulari adducit bal.

iu.l. eam quaʒ circa mediũ in. viij. col. in verſi ic. mi
quid ⁊c.C. de fideicõi.⁊ idem ẽtvoluit Balgainn eldraan
sod.titu.⁊ do. meus Alex. de imol.in. l. ſi cum dotem. 5. fi. in ter/
cia col. fr.ſolu. matri. do. meus Alex. de imol. poſt Ludo. roma.
in. l. ſi donatione in. viij.col. C. de collatio. illuſtris do. Franciſc.
areti. in. l.ſi ante in tercia col.ð ff. ſolu.matri.cum quibus ego ſto.
Sed ego plus dico ꝙ eo caſu res donata applicatur ſiſco qñ
matrimoniũ erit putatiuũ ⁊ etiã a iure repꝛobatũ.tex.eſt in dicto
5.fi. vbi ponũtur exempla in hoc quod non dixit Bald. ⁊ bic ſtat
virtus ⁊ pulłcritudo iſtius tex. iudicio meo. Cuius verba ſunt bec

CSi quis ſponſaʒ habuerit deinde vxoꝛem du
xerit cuʒ non liceret an donationes quaſi in ſpõ
ſalibus facte valeant videamus. ⁊ Julianus tra
ctat hanc queſtionẽ in minoꝛe.xij.annis cum in
domũ quaſi mariti ĩmatura ſit deducta. ait eniʒz
hanc ſponſam eſſe ⁊ ſi vxoꝛ non ſit. Sed eſt ve/
rius quod Labeoni videtur ⁊ a nobis ⁊ Papin.
libꝛo.x.queſtionũ pꝛobatũ eſt vt ſi quidem pꝛe/
ceſſerint ſponſalia durent quãuis iam vroꝛẽ eſſe
putet qui duxit.Si vero non pꝛeceſſerint nʒ ſpõ
ſalia eſſe ꝙ iam non fuerunt neqʒ nuptias ꝙ nu
ptie eſſe non potuerũt.ideoqʒ ſi ſponſalia ante/
ceſſerint valet donatio ſi minus nulla eſt ⁊c.iun/
cto fi.in verbo ⁊ quaſi ab indignis ea que dona
ta ſunt ablata fiſco vendicari ⁊c.
Contra nolentẽ reſtituere rem ali/

l. ſi Donate. cuius iuratur regulariter in hiteʒ vt

in.l.qui reſtituere cum ibi plene not.ffde rei vendica. de cꝰ tex.in
tellectu vero ſupꝛa etiã diximus ibi.⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non
ero quantũ ad intellectũ illius tex. Tamẽ hoc eſt verũ niſi ille qui
habet facere reſtitutionẽ babeat cauſam poſſidendi ipſam rex ab
ipſo met agente quãnis babeat nulliter. q tũc nõ iuratur in liteʒ
contra eum.tex.eſt in.d.l.ſi donate in pꝛin.quem tex.ad hoc ſin⸗
gularem ⁊ aureũ eſſe ⁊ non reperiri alibi dixit Lud.roma.in ſuo
ſingulari in verbo iurari c.exclamãs multũ de iſto tert. Sʒ
tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo.quia iſte text.nõ pꝓbat
boc ſi bene ⁊ ſubtiliter põderetur.nec bene intelligitur per Lud.
roma.nec venit ad limitatõneʒ illius tex.in.d.l.qui reſtituere vbi
neceſſariũ eſt vnũ vt poſſit iurari in litem.ſ.vt pcedat iuſſus iudi
tis de reſtituẽdo vt ibi in pꝛin.in verſi.iuſſus ẽ ⁊c.⁊ in fi.⁊ in ver.
ex quibus arbitratu iudicis ⁊c.ſed in.d.l.ſi donate non pᷣſupponi
tur adhuc iuſſum iudicis pᷣcedere. ⁊ ideo non eſt mirũ ſi non iu⸗/
ratur hic in litem contra illum. Pꝛeterea iſte tex.non loquitur in
iuramento nec de extimatõe debita ratõe iuramenti nec de recu⸗
ſante dare rem ipſam. quo caſu habet locũ materia.d.l.qui reſtii
tuere.ſed iſte non reddebat rem foꝛte quia non habebat eam. ⁊ iõ
eſtimatio iuſta reddi debet.⁊ hoc eſſe verum pꝛobo. quia dicitur
hic in tex.poſſidenti caueri debebit ⁊c.⁊ ſic poſſidebat̃ab alio vt
pote alienata ab ipſo donatario in aliũ cui debet caueri de enictõe
fundi. vel ſi vis intelligere de donatario poſſidente adhuc militat
ratio pꝛedicta.quia non apparet de iuſſu iudicis qui debet pꝛecede
re ad hoc vt habeat locũ.d.liqui reſtituere.⁊ ꝑ cõſequẽs iſte tex.
non facit ad caſum noſtrũ.Cuius verba ſunt hec. .

L. Si donate res extant e tiã vendicari poſſunt
ſed quia cauſam poſſidendi donatio pꝛeſtiterat
niſi reddatur ⁊c.eſtimatio facienda eſt iuſto pꝛe
cio caueriqʒ poſſidenti debebit de euictiõe ſim/
pli quanti ea res ſit idqʒ etiam pegaſo videtur.
Do. me Alex·

l.ſi donare.S.primo. doe me Aer.
re in quinta col.ff.de iuriſdi.om.iudi.allegat iſtũ tex.pꝛo ſingul.
ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ confirmare non eſi de nouo dare.de qua ma
teria nõ dico nũc. ſʒ qꝛ ẽ ſatis lõga ſi vnq;ᷓ videre occurreret vide
not. per Bar. in. l. ſi conſtat.ff. de appella.⁊ per Bal.in.l. ex placi⸗
to.C. de rerũ ꝑmuta.⁊ Bal.in.l.ſi donatio per illum tex.C.ð do
natio. ⁊ Bal. in. l. i. C. de teſta. manu. ⁊ Bal.in.lleges in vlti.colũ.
C. de legibus.⁊ in.l.aduerſus in fi.C.ſi aduerſus rem iudic.⁊ in
l. legittima. ff. de pactis que omnia allegat idem do. meus in.d.lI.
moꝛe. Cui dictis adde tu gl.not.in.c.fi.xj.diſ.⁊ in.c.inter dile
ctos ⁊ ibi per dños canõiſtas extra de fide inſtru.⁊ in. c/ex perte.
. 8

.

cextra de conſtitu.⁊ per do.Archid.in.c.ſinodo.lxiiivil.⁊ ꝑ Bald.
ein.l.nominatõis ad fi. C. de appel.⁊ Bal.in ſua margarita in ver
bo conſirmatio ⁊c. ⁊ Paul.de caſt.in ſuo conſil.cxxxiiij.incipꝛno⸗
tanduʒ ꝙ iſta imperialis cõceſſio ⁊c. ⁊ Oldra.in conſil.cliiij. incip.
viſo pꝛiuilegio ⁊c.⁊ per do.meũ Alex.in conſil.pꝛimo in.xiij.colũ.
in quinto volumie. vin conſil.xxxin eodez volumiĩe incipan ſi ci
uitas cõceſſit vc.in ſᷣa col.⁊ illuſtris do. ranciſ.areti.in ſuo conſi
lio.xviincip. Reuerẽdiſſime pater ⁊ dne dñe ⁊c.⁊ in conſilio.lij.
incipeex facto pꝛeſumit ⁊c.⁊ Cardi.in conſil. cxviij.in pꝛin.⁊ etiam
in ᷣa col.incip.monaſteriũ ſancti iuliani ⁊ c. ⁊ do. Abbiin conſilio
Ivj. in o volumie incip.in queſtione Raynerij ⁊c.⁊ Ludo.rome.
in ſuo cõſil.lxxxxviij.incip.quo ad id quod queritur ⁊c.ad quos
me remitto ⁊ redeo ad tex.de quo mõ agimꝰ. Cuiꝰ vba ſũt hec. .⸗
Si ſponſuſ alienũ annuluʒ ſponſe muneri mi
ſit ⁊ poſt nuptias pꝛo eo ſuũ dedit quidam ⁊ ner
ua putant fieri eum mulieris.quia tunc factã do
nationem confirmare videtur non inchoare no/

uam quam ſentẽtiam veram eſſe accepi ⁊c.
De condictione ob cauſam.

Z.ſi donaturus.s.ſinali. Suriſ

vtoꝛ do. Math. mataſela.conbononienſ in ſuo not.incip.nota ꝙ;
ſtatutũ diſponẽs ꝙ maritus ⁊c. exclamat de iſto tex. ad hoc pꝛo/
poſitũ ꝙ licet alias vbicunq; ex foꝛma ſtatuti maritus habet ſuꝑ
lucrari dimidiũ dotis ſibi date vxoꝛe pꝛemoꝛiẽte in mrimonio nõ
habet locũ in dote pꝛomiſſa ſᷣm Bar.in.l.iubemus.ꝭ.ſane.C.de
ſacroſan. eccle. Camẽ aliud eſt ſi vicit ſtatutũ ſimpliciter ꝙꝙ lucret
dimidiã dotis ⁊ non dicit dotis date ⁊c. quia tũc lucrabit᷑ etiã dii
micdiã dotis pꝛomiſſe per iſtum tex. Sed tu aduerte puo ve/
ro ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex.nam hic in vtroq; inter⸗/
uenit pecunia mulieris.pꝛimo eni caſu dedit eam. ſeci go vero ca
ſu liberauit maritũ a pecunia ſibi debita per acceptilationẽ. vnde
non eſt miruʒz ſi iſti caſus equiperant vt cõdictio cõpetat ſi nuptie
nõ ſequãtur pꝛout dicitur hic. Sed aliud eſt in ꝓmiſſione ſimpli/
ci quado de meo ad te nihil peruenit pꝛout nos loquimur in caſu
dotis pꝛomiſſe.⁊ ſic iſte tex iudicio meo non facit ad pꝛopoſituz ſi
bene ⁊ ſubtiliter vonderetur. Tamen pꝛo hoc poteſt adduci
ratio.quia omnia pꝛiuilegia habet dos futura ſeu còſtttuẽda que
babet dos iam vere cõſtituta vt in.l.ſi ego:.pꝛimo.ff.de iur.dot.
per quẽ tex.ita voluit Bal. in.l.ſicut in ſi. C. de actio.⁊ oblig. De
cꝰ tex.intellcũ dixi ſupꝛa in hoc oꝑe nr̃o in loro ſuo ad quẽ me re/
mitto pꝛo nũc cum etiam ſuperius dixerim de intellectu iſtius ſta
tuti in hoc opere noſtro.in.l.ſi ab hoſtibus.S.fi.ff.ſolu.matri.⁊
ideo redeo ad tex.de quo agimus. Cuius verba ſunt hec.

CSi mulier ei cui nuptura erat doteʒ dare vel
let pecuniã que ſibi debebatur acceptã fecit: nec
nuptie inde ſequute ſunt:recte ab eo pecunia cõ
dicetur. quia nihil intereſt vtrũ pecunia ad euʒ ꝑ
uenit ſine cauſa an per acceptilationem ⁊c.

De eo quod certo loco.

1T 1 j Clariſſimꝰ doetoꝛ do.Ma⸗
l. in bo ne ſid ei. theus de matheſelanis cõbo
nonienſis in ſuo not. incip.nota ꝙ aliud eſt vendere ⁊c. exclamat
de iſto tex. ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ vbi venditio fit per ſtipulationẽ
ut cõiter fit hodie quãdo fit inſtrumentũ publicũ oꝛiũtur due acti
ones vna.ſ.empti ⁊ venditi que eſt bonefidei. Item alia que eſt
ſtricti iuris ⁊ ſic cõpetunt due actiones vt ibi per eum allegantem
Franciſ.de rampo.conbonoñ. idem tenentẽ in.l.fi.in repetit.ſua.
frde condic.ob cau. Quoꝛuz dictis adde tu pꝛo vero ⁊ nouo
intellectu iſtius tex. qui iudicio meo non pꝛobat hoc ſi bene ⁊ ſub
tiliter põderetur. nam hic fit differẽtia ſolũmodo inter pactũ nu/
dum ⁊ ſtipulationẽ vt in verſi.cõuenit vc. ⁊ in verſi.ſi tamẽ quis
ſe cõducturũ ſtipulatus eſt ac.v in neutro eoꝛũ dicitur ꝙ oꝛiatur
actio ex ſtipulatu. ſed in caſu quo interpoſita ſit ſtioulatio oꝛitur
ctio illa arbitraria de qua in toto illo titulo.⁊ in.l.ij..pꝛimo eo.
titu. qui text.declarat iſtum.ſed non oꝛitur illa actio ex ſtipulatu
que eſt ſtricti iuris pꝛout dicebãt pꝛefati ſcribẽtes vbi ſupꝛa pꝛo⸗
xime.nam de ea non dubitatur hic.ſed de axbitraria que bñ oꝛit.
vt videre potes oculata fide ex eius verbis que ſunt hec.

L. In bonefidei iudicijs etiam ſi in cõtrabendo

4

conuenit vt certo loco quid pꝛeſtetur ex empto

vel ex vendito vel depoſiti actio cõpetit nõ ar/

bitraria actõ cõpetit.ſi tamẽ certo loco cõductu

rũ ſe quis ſtipulatus ſit hac actõe vtẽdũ erit ⁊c.

Uerba autem.d.l.ij..hec autem ſunt hec.
Cec autem actio ex illa ſtipulatione venit vbi
ſtipulatus ſum a te.x.epheſi dari ⁊c. L

de pignoraticia actione.

l. ſi rez. S§. finali. Wrhmus aroꝛ do

bononiẽſis in ſuo notabili incip. nota ꝙ oblatio ⁊c. extollit iſtum
tex.vſq; ad celos ad hoc ꝙ oblatio fcã de pecũia vel de alia re mo
bili pꝛeſenti in iudicio non inducit plenã liberationez ſi non inter
ueniat etiã cõſignatio ⁊ depoſuio licet cõtra voluerit expꝛeſſe har.
in.l.ſi debitoꝛ.ff de ſoluto. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ no/
uo intellectu meo iſtius caſus qui non pꝛobat hoc ſi bene ⁊ ſubti⸗
liter ponderetur.ĩmo pꝛobat opinionẽ Bar. in verſi.tamẽ ſi offe
rat in iudicio pecuniã ⁊c.vbi tex.dicit expꝛeſſe ⁊ aperte ꝙ lʒ quis
debitoꝛ male agat pignoꝛaticia ante ſolutõem factã per eum credi
toꝛi tamẽ aliud eſt ſi offerat pecuniã debitã in iudicio.⁊ ſic ſolutõ
vera ⁊ oblatio in iudicio facta a pari ꝓcedunt.⁊ ſic ſi obtulit pecu
niam debitam in iudicio recte agit vt hic pꝛobatur ex illo verbo
tamen ⁊c.quod venit aduerſatiue ad pᷣcedentia.⁊ hoc mõ intelli/
gendo iſtum tex.pꝛobat opinionẽ Bar.que verioꝛ eſt. ⁊ põt dici
hꝛefato dño Matheo. Heu patioꝛ telis vulnera fetã meis vc. naʒ
ipſe allegat iſtũ caſuz pꝛo ſe ⁊ iudicio meo totũ pꝛobat cõtrarium
vt videre potes ex eo.Et hinc eſt quod dicimus ꝙ vbi quis debʒ
purgare moꝛã vel vult cõſequi actõneʒ vel nõ incidere in moꝛã nõ
ſum̃cit oblatio verbalis ſed debet eſſe realis. ⁊ hec ſufficit ad om
nes effectus pᷣdictos vt in.l.qui decẽ.S.idem reſpõdit. ff. de ſolut.
⁊ voluit Bar.in.l.pꝛetoꝛ.S.ſi quis.ff.de noui ope.nunci.⁊ not.in
c.i.extra de eo qui mitti.in poſſeſ.cau.rei ſerua.⁊ voluit ipe met
do. Mathe. in alio ſuo not.incip.nota ꝙ vbi quis debet ⁊e. ⁊ ſic
ipſe vere ſallitur in intellectu iſtius texe Cuius verba ſunt hec.

QOQui ante ſolutionẽ egit pignoꝛaticia licet non
recte egit tamẽ ſi offerat in iudicio pecuniã debʒ
rem pignoꝛatam ⁊ quod ſua intereſt cõſequi ⁊c.

Ad macedonianum.

. fili us Clariſſimus doctoꝛ do. Matheus matheſe
* lunus conbonoñ.in ſuo notabili incipi.nota
mirabilem moduʒ extoꝛquẽdi ⁊c.ſatis ſuperq; ſatis exclamat de
iſto tex.ad hoc ppoſitũ ꝙ ſi vis extoꝛquere cõfeſſionẽ vel conſen
ſum aduerſarij tui in aliquo ꝙ mittas litteras ſeu epiſtolam bꝛe
uem ad eum in qua dicas ꝙ rogas eum vt reddat tibi centuʒ ad
que tenetur ex cauſa depoſiti.vel dicas ꝙ tu emiſti ab eo domuʒ
ſuam pꝛo centũ.nam ſimpliciter accipiendo ipſe litteras vel epiſto
lam tuã videtur ipſe fatefi depoſitum ⁊ etiã aſſentire venditioni.
Et idem voluit Bar.in.l.quo eniʒ.S.pꝛimo.ff. rem ratã haberi.
⁊ etiam in.l.cuzʒ tabernã.idem queſiuit.ff.de pigno.⁊ in.lł pub/
lia in ſi. ff depoſiii. Ei ſubdit idem do. Matheus vbi ſupꝛa
pꝛoxime vt ſcias hoc pꝛacticare cautela eſt vt teſtes quibus pᷣſen/⸗
tibus dabitur apiſtola per nunciũ habeãt copiã eius epiſtole ⁊ cõ⸗
ſtet ꝙ coꝛam eis epiſtola aperiatur vt ibi per eum. Cuius dij/
ctis adde tu Bal.in termiĩs in.l.ſi litteras.C. mandati allegantẽ

iſtum tex.⁊ de eo facientẽ magnũ feſtũ.⁊ idem etiã voluit Gar.

in.l.ticius.ff.de conſti.pecu.⁊ glo.in cleme. pꝛima extra de pꝛocu
rato.⁊ Joh.de imol.in.l.non ſolum.ꝭ.moꝛte.ff.de ope.noui nun
cia. in. vij.col. vbi extendit iſtũ caſuʒ etiam ad euz qui non ſcripſut
epiſtolam vel litteras ſed miſit nunciũ verbotenus cuius narratõ
ni ſeu ambaſciate aduerſarius non cõtradixit. nam dicit᷑ ſecũdum
eum appꝛobaſſe ambaſiataʒ per iſtum text. Tamen intellige
tu vltra omẽs hoc eſſe verũ ſi viuẽte mittente epiſtolaz vel nunci
um puenit ad aduerſariũ.ſecus ſi eo moꝛtuo.quia huiuſmõi eoæ
acceptatio non nocet ſᷣm Inno.in.c.cum dilectus extra de cofeſſiſ
quod perpetuo tene menti ad quos me remitto.⁊ redeo ad text.
de quo agimus.Cuius verba ſunt hec.
L. Si filiuſfamilias abſente patre quaſi ex man
dato eius pecuniã acceperit cauiſſet: ⁊ ad patreʒ

litteras emiſit:vt eam pecuniã in pꝛouinciã ſol/

Clariſſimus doctoꝛ do.

rt eng
nidaranmn
3te cinra wen 1
õ
iruc CiarN.
iuntitſcnrierun
Gisgimnitngen
ſenclonnturfrugarnir
õ
önepin ictirt ds
dr.

W.
ſllcn

Alai eent
el Naore
erifhinerint eu
ängMininirurt
nſcſlii iri e⸗

—

ðõ

— —
— —

⸗ — ——

2

— rr rrre2

— - - —

lthacges W
(d. en gl egctcerene
alten nigben di
ocenine .
ſtrl⸗

r Gng Peninn
in rifunt mren⸗
nenge an nin

mnahrrſ unn
enmaninſn nun
nngrhin

6 Qimrſirini iiniulin
rrqgtmi ſofemniinlconaniice
nauuran tog iuitunſciſgin

Admaccdoniaunr.

lſins, inuntenete
ms, tanaiti 2
r auſung wenumade
enn ſinmi inend
ma ahrtianum yniminn ſcſkin i
J amns,ſpgan ftüil haniit
3 ad nid Nng enifi bendani
— . chedtiletrns lent
arn diim mimn n ſmlin
* u danlapti nni mnſlitl
Ben e ngti in nl i

ſen cend iuſi

ueret debet pater ſi actum filij ſui impꝛobat con

tinuo teſtationẽ imponere cõtrarie volũtatis ⁊c

Ad macedonianum.

l. Sed et iulianus.S. primo.

Clariſſimus doctoꝛ do. Matheus mateſelanus in ſuo nota/
bili incipiete.nota ꝙ in ouobus caſibus ⁊c. exclamat multum de
iſto tex. ad hoc ꝙ ſicut duo rei debendi videntur innicẽ fideiuber̃
quãdo expꝛeſſe hoc eſt actũ vt in.l.reos cum ibi not.ff de duobuſ
peis. ita etiqᷓ dico rei videntur inuicẽ fideiubere vbi ⁊ quando coi
loꝛ eſt queſtus. Sec tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu
meo iſtins tex. qui non pꝛobat hoc ſi bene cõſideretur ꝓut debʒ
nam dicitur bic in tex. ꝙ ſi filiuſſamilias fideiubet pꝛo alio nõ ha
bet locũ ſenatuſcõſultũ macedonianũ niſi filiuſfamilias ipſe vere
eſſet acpturus pecuniam mutuam ⁊ colore queſito fingẽdo fi
deiuberet pꝛo alio nam tũc non obligaretur effectualiter ⁊ poſſet
ſe tueri exceptõe ſenatuſcõſulti.⁊ etiã alius reus poteſt excipere.
ſed iſe reus non capitur pꝛo coꝛreo ſed pꝛo debitoꝛe pꝛincipali p
quo filius ſingebat ſe ſideiubere ⁊ tamẽ in veritate ipſe capiebat
pecuniã mutuã. vnde non pꝛobat aliquo pacto iſte tex. ꝙ duo rei
debendi videãtur fideiubere inuicem quãdo coloꝛ queſitus eſt.
nam hic non eſt niſi vnus reus vt eſt caſus in ver.alio reo dato ⁊c
⁊ in verſi tam filio q; reo ⁊c.que verba ſemꝑ pᷣſupponũt vnuz ſo
lum reũ ⁊ non duos vel plures. Cuius verba ſunt hec.

L. Sʒ ⁊ iulianus adicit ſi coloꝛ queſitus ſit vt fi
liuſfamilias qui mutuã accepturus erat pecuniã
fideiubet alio reo dato fraudeʒ ſenatuſcõſulti fa
ctam nocere ⁊ dandaʒ exceptionẽ tam filiofami
lias qᷓ; reo:quoniam ⁊ fideiuſſoꝛibus filijs ſub/
uenitur ⁊c.

Depoſiti.

l. publia. §. fi nali. Deiſto textu ſupꝛa feri

mentionẽ in hoc ope no
ſtro in loco ſuoe ideo nũc non me extẽdam niſi ꝙ ex poſt reperi
clariſſimũ docto.do. Matheũ mateſelanũ cõbononienſem in ſuo
notabili incip.nota mirabileʒ doctrinã ⁊c.exclamantẽ de iſto tex.
ad vnũ quod dicit ſe nõ vidiſſe tactũ ab alio ꝙ licet alias vbicũq;
in libꝛo rationũ tuarũ continẽtur data ⁊ recepta hincinde a me.ſi
ego pꝛobo intentionẽ meã ex libꝛo meo quo ad ea que data ſunt
per me tibi debeo etiã appꝛobare ea que per te data ſunt mihi. vt
in.l.quedam..fi.ff.de edendo ⁊ ibi per Bar. ⁊ in.l.ſi quis ex ari
gentariis. .ſi quis rationem eod.titu. Tamen ſecus eſt in epiſto/
la ⁊ in litteris. NMam ſi in eis miſſis ad me continetur qualiter tu
a me recepiſti centũ ex cauſa depoſiti ⁊ ꝙ ex illis tali die reddidi/
ſti mibi.xxv. v etiã tali dic. xv. ⁊ tali die.x.⁊ ꝙ in effectu remanet
debitor in triginta mibi poſſum ego approbare epiſtolaz tuã quo
ad centum in quibus tu feciſti te debitorẽ ⁊ poſſuz negare te red
didiſſe illa quindecim ⁊ illa. x. ⁊ illa.xxv. nam hec ſunt capitula ſe
pata per iſtum ter. Sec tn dicas ꝙ iſte tex. bene cõſideratuſ
non ꝓbat boc. alius eſt ſenſus eius prout ſupra dixi in loco ſuo
vbi etiam poſui verba eius.⁊ ideo non repeto nũc ne fruſtra occu
pemus mẽbranas. ſed ad ibi dicta te remitto vbi videbis multa
pro vero intellectu illius caſus ſingularis quẽ ꝑpetuo tene menti.
nam iſte eſt text. aureus et non bene intellectus in pluribus eius
partibus. ⁊ glo etiã ibi dixit non intelligere vim aliquoꝝ verboꝝ
de quibus ibi prout videre potes ex iam dictis ibi per me ꝛc.

Pro ſocio.

Oui — Clariſſimus doctor do. Ma
l. ne 9 95. theus de mateſelanis in ſuo no
tabili incip. nota bñ q; quotiẽſcũq; ⁊c.extollit iſtũ tex.ad aſtra ad
boc ppoſitũ ꝙ ex delicto publico ex quo nõ põr quis pmri vel ex
quo non põt accuſari datur actio ciuilis in factũ ad intereſſe parti
offenſe vt ibi per eaum. Sʒ tu aduerte pro vero ⁊ nouo meo
intellectu iſtius caſus qui ſentẽtia mea nihil facit ad hoc ſi bene
ponderetur. quia tex debet intelligi non in intereſſe ſed in vera peſ
na exacta vt hic in verſi. in omnibus penis pecuniarijs que ex pub
licis iudicijs accidunt ⁊c.qui tex.vt bene intelligatur, debet conti⸗
nuatiue legi cij alijs legibus hic pcedentibus.quaꝝ vᷣba ſunt bec.

Z Quod enim ex maleficio cõtulerat ſocius nõ
aliter percipere debʒ q̃ᷓ; ſi damnatus ſit ⁊c.
L. Si igit᷑ ex hoc cõuentus fuerit qui maleficiũ
admiſit id quod contulit: aut ſolum aut cũ pena
auferet ſoluʒ auferet:ſi mibi pꝛoponas inſciente
ſocio eum in ſocietatis rationeʒ hoc cõtuliſſe ꝙ
ſi ſciente etiã penã ſociũ agnoſcere opoꝛtʒ. equũ
eſt vt cuius pticipatur lucrum ꝑticipet ⁊ damnũ.
A. Ne quicquam intereſt vtrum manẽte ſocieta
te pꝛeſtiterit ob furtum vt ea diſſoluta idem ẽ in
omnibus pꝛiuatis actionibus veluti iniuriarum
vi bonoꝛũ raptoꝛũ: ſerui coꝛrupti ⁊ ſimilibus: ⁊
in omnibus pẽis pecuniarijs que ex publicis iu/
dicijs accidunt ⁊c.

Mandati.
l. Si precedente.sS.lutins. Chari

doctoꝛ do. Matheus de matheſelanis conbononiẽſis in ſuo not.

incip. nota caſum pulcherrimũ ⁊c.facit magnũ feſtũ de iſto tertu

ad hoc ꝓnoſitum ꝙ licet alias exceptio pemptoꝛia pacti de nõ pe/⸗
tendo cõpetena pꝛincipali debitoꝛi pꝛoſit etiã eius fideiuſſoꝛi vt in
5§. pꝛimo cun ipi plene not. inſtitu. de replicat. cum ſimilibus. Ta
men hoc fall. iãdo maioꝛ pars creditoꝛũ facit pactũ de non pe/
tendo niſi cetNin partez a debitoꝛe vel ab herede eius ſuturo vt

ipſe hereditatẽ adeat iuxta.l.maioꝛẽ. ff.de pactis nam hoc pactũ

valet ⁊ tenet ⁊ nocet omnibus creditoꝛibus volentibus agere cõ/
tra debitoꝛem vel eius heredem vltra vel pᷣter illã cõuentõz factã
ſecus eſt ſi vellent creditoꝛes agere contra fideiuſſoꝛem debitoꝛis
quia poſſunt.⁊ pactũ huiuſmodi non pꝛodſt fideiuſſoꝛi pꝛedicto
Hm enm. de quo tex. ego ſupꝛa feci mentiõem in hoc oꝑe nr̃o in.d
l.maioꝛeʒ vna cum aliquibus alijs pꝛout ibi videre potes. ⁊ ideo
pꝛo nũc non me multũ extendaʒ ⁊ ibi dedi verũ intellectũ ad iſtũ

tex.⁊ ad aliquos alios tex.pꝛout videre potes oculata fide niſi ꝙ

nunc non obmitto vnũ verbũ. nam vo. Mathe.nimis large intel
lexit iſtum tex. nam hic fideiuſſoꝝſeu mandatoꝛ non erat obliga /
tus pꝛo debitoꝛe apud omẽs creditoꝛes pꝛout ipſe pꝛeſupponit.
⁊ fallitur in hoc.ſed hic pꝛomiſerat ſolum ꝓ debitoꝛe apud vnuʒ
creditoꝛẽ eius vt hic in verſi.abſente creditoꝛe apud quẽ manda/
toꝛ cõueniatur ⁊c. Itaq; iſte tex.non bene fuit intellectus a domio
Matheo.⁊ alius eſt ſenſus eius diuerſus pꝛout latius dixi in.d.l
maioꝛem ſupꝛa de pactis. ⁊ ad ibi per me dicta remitto te pꝛo
nunc.vbi etiã poſui verba iſtius text.⁊ ideo non pono nũc ne ideʒ
ſepius dicamus.

NHe actioni.empti.

9
l. Non eſt nonum. leriſim vortoꝛ vo,
conbononiẽſis in ſuo notabili incip.nota ꝙ ſi quis agit ſimul æc.
cõmemoꝛat ⁊ extollit valde iſtũ tex.cum hic not.per Bar.ad boc
ꝙ ſi quis agat pluribus actiõibus diuerſis tamẽ ſimilibꝰ poteſt
cogi inſtante reo facere vnũ libelluʒ ⁊ vnã inſtantiã de omnibꝰ pᷣ/
dictis actiõibÜXꝰ. Szʒ aduerte tu ꝓ vᷣo ⁊ nouo intellcũ meo iſtiꝰ

tex.nam hic iudicio meo pꝛobat totũ cõtrariũ ſi bene ⁊ ſubtiliter

ponderetur in verſi.ſi velit ſepatim duarũ actionũ cõmodo vti ⁊c
vbi ille poteſt vti cõmodo duarũ actionũ ⁊ ſepatim pꝛout dicitur
in tex.ſi vultergo non in eadẽ met inſtantia ĩmo diuerſa.⁊ ita ſo⸗
nat mihi iſte tex. Cuius verba ſunt hec.

LNMon eſt nouũ vt due obligatões in eiuſdem ꝑ
ſona de eadem re cõcurrant.cum enĩ is qui ven/
ditoꝛem obligatum habebat heres extiterit ei
qui eundeʒ venditoꝛẽ obligatũ habebat conſtat
duas eſſe actiões in eiuſdem perſona cõtinẽtes
pꝛopꝛiã ⁊ hereditariã:⁊ debere heredeʒ inſtitu/
tum ſi velit ſeperatim duarum actionũ cõmodo
vti ante aditam hereditatẽ pꝛimũ venditoꝛẽ cõ/

uenire:deinde adita hereditate hereditariũ ⁊c.
Tamen ego puto doctrinã iſtam in ſe veram eſſe ſed nõ per

W

iſtum tex.qui vt vides non pbat hboc.ſed per not per Bar. bic. ⁊
etiam per Bar.in.l.heredes.ꝭ.de pluribus.ff. famil.hereiſcun.⁊
Bar. in.l.cum duobus.ꝭ.ſi plures.ff. pꝛo ſocio.⁊ per Bart.in.l.
ſcire debemus.ff. de ver. obli. vbi dicit plus ꝙ hec inſtantia tamẽ
eſt diuidua adeo ꝙ ſi index obmiſſis alijs actõibus ſimul pꝛopo-
ſitis in eodem libello pꝛonũciaret ſuꝑ vna illaꝝ actionũ valerz ſen
tentia vt ibi per eum quod non eſt vbi eſt vna actio ⁊ vna inſtãtia
naz ſentẽtia lata ſuper parte ppoſite actõnis non valet. vt in.l. in
hoc iudicio.ff. famil.herciſ.⁊ in.l.i.C.ſi aduer.rem iudi.⁊ in.c.in/
ter vos cum ibi not:extra de re iudi. ⁊ voluit do. Mathe.vbi ſu
pꝛa pꝛoxime qui bene ſenſit in omnibus pᷣterquã quo ad iſtũ tex.
de quo agimus qui non pꝛobat vt dixi.⁊ pꝛobaui ſuperius id ad
quod cõmuniter allegatur non ſolum per eum ſed ꝑ omẽs docen
tes hic ⁊ alibi de iſto textu comemoꝛantes ⁊c.

De action. empti.

l.qui per colluſionem. Elriſſmuf

theus de matheſelanis in ſuo notabili incip.nota q; Bart. tenz ꝗ
ſtatutũ ⁊c.facit feſtũ de iſto tex.ad hoc ꝓpoſitũ ꝙ vbi ſtatutũ di⸗
ctaret ꝙ victus victoꝛi teneatur vel obligetur in expenſis ⁊c. iſta
obligatio debet pducere actionẽ vt in.l.licet..ea obligatio.ff.de
pꝛocur. ⁊ hoc caſu ſi iudex cõdemnat aliquẽ in pꝛincipali niła fa
cta mentõs de expenſis poterit poſtea cõdemnare eum in expẽſis.
ſecus eſt ſi ſtatutũ diceret victus victoꝛi cõdemneĩ in expenſis:nã
Fm eum cũ dirigat verba ad iudicẽ nõ naſcitur tũc actio nec con/
dictio ex ſtatuto per not.per Bar. in.l.i.ff. de condic.ex lege. ⁊ iõ
m eum male loquutus ẽ Bar.in.l.iij.in fi.ff. de leg.iij.qui tene/
bat cõtrariũ in huiuſmodi ſtatuto de expenſis niſi ſaluetur Bar.
pꝛout ſupꝛa.cum üilud quod venit officio iudicis nõ pꝛeſupponit
actionẽ nec obligationẽ vt hic in tex.iſlo in fi.⁊ ita reſidet ipſe in
hoc. Sed tu dicas q; doctria Bar. vera eſt omnino quomoſ
docunq; loquatur ſtatutũ. nam ĩmo ex ſtatuto oꝛitur cõdictio ꝓ
ut dicit Bar. in. cll. iij. in fi. per illum tex. ad quem non reſpondet
do. Matheus nam ſtatutũ debet ita interpᷣtari vt aliquid addat
ad ius cõmune quo iure cõmuni veniebãt expenſe officio ſolo iu.
dicis mercenario vt in.l.terminato.C. de fruct.⁊ lit.expenſ.ergo
ſtatutũ hoc intelligitur inducere obligatõem ⁊ ex ea actionẽ vt ali
quid oꝑetur vltra ius cõmune vt habetur in ſimili per nota.per
Bar.in.l.iiij..pꝛetoꝛ.ff.de dam.infec.dum ponit de ſtatuto indu
cente quem poſſe citari ꝑſonaliter vel ad domum ⁊c.nam poterit
pꝛimo citari ad domũ vt ſtatutũ aliquid opetur vltra ius cõmũe
⁊ voluit do.Anto.in.c.cauſam extra de donat.quicquid dicat do.
Mathe.matheſela.in ſuo notabili incip.nota mirabile dictũ bar.
⁊c.vbi in hoc vltimo etiã tenuit cõtrariũ ⁊ nõ bene.⁊ ita volo dice
re in ꝓpoſito in ſtatuto iſto diſponẽte de expenſis ⁊c.Et plus vo
luit Ange.in auten. de exhiben.reis in pꝛin.ꝙ ſtante tali ſtatuto vt
victus cõdemnetur victoꝛi in expenſis debebit cõdemnari etiaz ſi
baberet iuſtam cauſaz litigandi vt aliquid oꝑetur vltra ius com
mune pꝛout debet. Itaq; ego in ppoſito ſto cum Bar. indiſticte
in.cl.l.iij. in fi. nam non eſt veruzʒ ꝙ verba dirigãtur ad iudicem
in queſtione foꝛmata per Bar.nam ibi nõ dicit Bar. a iudice vel
per iudicem:ſed dicit ꝙ victus cõdemnetur in expenſis victori vt
ibi per eum ad quẽ me remitto ⁊ cum eo teneo.⁊ pono vᷣba iſtiuſ
tex.de quoꝛagimus que ſunt hec.

L. Qui per colluſionẽ imaginariũ colonũ circũ/
ueniendi emptoꝛis cauſa ſuppoſuit ex empto te/
netur: nec defenditur ſi quo facilius excogitata
fraus occultetur colonũ ⁊ quinquẽnij penſioneʒ
in fidem ſuam recipiat pꝛecij foꝛte licet poſt mo
ram ſolute vſure peti non poſſunt cũ hee nõ ſint
in obligatione ſed officio iudicis pꝛeſtentur ⁊c.

SHe uſuris.
l. tutor. S. lutins Clariſſimus do. Ma/

— theus mateſelanus conbo/
nonicnſis facit magnũ feſtum de iſto tex.in ſuo notabili incip.no⸗
ta pꝛaclicã quottidianã ⁊c.ad hoc ꝙ vbi alias ex cõdemnatõe fiẽ
da occurrerʒ infamia iuris vel facti vel alia pena veniret imponẽ
cla debet reus offerre in iudicio totã penã ad quam poſſet cõdem
nari.⁊ dicere debz ꝙ potius vult ꝑdere pecuniã hanc qᷓ; ſtare du
bio euentui litis.nec pꝛopter hoc videtur ſᷣm eum fateri delictuzs
⁊ abſoluetur quia ſoluit ⁊ euitabit infamiã. iuxta not.per Bart.
in.l.ſi reus paratus.ffde pꝛocurato.vbi Bart, ponit hanc caute/

lam in fine. ⁊ etiaz Bart. in. l. inſiurandum quod ad pecunias ff.
de iureiura. Tamẽ hoc ꝓcedit dũmodo deponat totã pecuniã in
qua poſſet cõdemnari.ſecus ſi deponeret pattẽ eius. nam ſi iudex
poſſet ↄdẽnare vſq; ad quinquaginta ⁊ tu nõ deponeres niſi qua/
draginta non pꝛodeſſet tibi etiã ſi iudex poſtea non condemnaret
niſi in. xl. per iſtuʒ tex. m enm cum quo in hoc ſto.q; tex. claruſ
eſt nec eget aliqua mea noua interpꝛetatõe, niſi ꝙ addo vnuʒ ver
bum ꝙ iſtam cautelam poſuit etiã Bar. in.l. infamẽ. ff. de pub/
li. iudi.⁊ Bar. in.l.ſi ſeruũ..nũc videamus in fi.ff. de verb.obl.
⁊ aliquid per do.meũ Alex.de imol.in.d.l.infamem in apoſtillis
ſuis ad Bar.ibi ad quem me remitto ⁊ redeo ad tex. de quo agi/
mus.Cuius verba ſunt hec.
CLQutius ticius cum centuʒ ⁊ vſuras aliquauti
tempoꝛis deberet minoꝛẽ pecuniã qᷓ; deberet ob
ſignauit.quero an ticius pecunie quã obſignauit
vſuras pꝛeſtare non debeat.Reſpõdit modeſti.
ſi non hac lege mutua pecunia data eſt vt liceret:
⁊ per ꝑtes quod acceptũ eſt exſoluere non retar
dare totius debiti vſurarũ pꝛeſtationem ſi cum
creditoꝛ paratus eſſet totum debitum ſuſcipere
debitoꝛ qui in ex ſolutione totius ceſſabat ſolaʒ

partem depoſuit ⁊c.
Q lui potior. in pigno.habea.
L. balneum. S. ſed ſi bheres.

Clariſſimus doctoꝛ do. Matheus de mateſelanis facit mag
nũ feſtum de hoc tex.in ſuo notabili incip.nota ꝙ in legatis ⁊c. ad
hoc pꝛopoſitũ ꝙ condictio caſualis ita retro trahitur in legatis ſi⸗
cut in contractibus cum quo in hoc non ſto.quia tex.iſte nõ dicit
boc ſʒ eget noua mea interpꝛetatiõe.Et dico ego ꝙ condictio non
trahitur retro hic vt operetur aliquid ſed magis attenditur vera
traditio pignoꝛis ⁊ ille potioꝛ eſt pꝛout hic dicitur.cui pꝛius pignꝰ
datum eſt. ⁊ ita pꝛobat mihi iſte caſus. Cuius verba ſunt hec.
CSed lſi heres ob ea legata que ſub condictio
ne data erant de pignoꝛe rei ſue cõueniſſet:⁊ po/
ſtea eadẽ met pignoꝛa ob pecuniã creditam pig/
noꝛi dedit ac poſt legatoꝛũ condictio extitit hic
quoq; tuenduʒ eum:cui pꝛius pignus datuʒ eſſ
exiſtimauit ⁊c.

Ex quibus omnibus redditur nunc expedita
hec ſetunda pars. ffeveteris cum ſuis iuribus ⁊
glo. ſingularibus cum eoꝛundeʒ nouis meis inter
pꝛetatõibus:que omnia expediui deo bene cõſen/
tiente in ſacro ⁊ ameno loco Reuerendoꝛũ patrũ
meoꝛũ:fratrũ pꝛedicatoꝛũ de Bononia ſito extra
poꝛtaz.8. Mamme verſus montes in loco dicto
ronʒano:vbi eſt templuz diuo Wincentio dicatuzʒ:
Laus ergo ⁊ gloꝛia ſit ſemper ſupꝛemo deo:⁊ di/
no Dominieo ⁊ Uincẽtio ꝓtectoꝛibꝰ meis Amẽ.

CEFinis nouarũ interpꝛetationũ ad leges ⁊ glo
ſas ſingulares in ſecunda parte.ff. veteris per
dominum Ludouicum bologninum.v.i.doc.

deiu e,
ud W
R rn un
Li

8 d J
in wn h R 8

Onine

ninpigto ben
Lbtum. ſelſhers.

— tnnſan
ccinleggsn
Z d rigi nnn 4

— r
lazeNe
ben unneminnunn
rr. Nirridiifttiptnin
we! unanunnun lncer
amd a irmiiftis Cis wirſn,

(l/ banz halzug Heoycece
vamn cgurniſtuniſtety⸗
Nadime ainoucb wunii ntimo⸗
wiceiec oſtlegroni ondicioerintde
wn rndzeum:andnus piguscitc
riämart t.

õ
N trwan ii;iniiwt
ni uenopiner
xxiey manti, uler n
m . =
Efni imiumi Dani oetnn
Mn eſisnants nobnin
dckengozd Uinenonuns
ni uſt nginnmnnnnd,

ſr 1 Peri neele⸗

znemt Cuienilitet
mrnimnunll i nin
Lcori woytiumn. n

ci⸗ tn

dN

udtrdnle n

4
e u ie
=
rtemitn he
n gtnte in

2
. .
1
.

6onn

5n .

Ner.
N

pedi . ci

6tnennond.

Gledon Notſoneinc⸗

if N ürdicikri 5
milmingieliufan
utmurmascna“
erenideeet an
uicrairutt — n
Feifirer MIEN
Mtunſtus⸗ NREE.
Gatrinaniudre te
Euerl iiat w
erhütütn tt
lmunninr .
ſui i⸗ emii,1r 7
firtyiner —
e

e⸗ n
ncn
tic –

Hnlxnn Nhnſarnen

D

egigltn⸗

4 „
N M
N
pi⸗ e,
*

4 . 39
n N
e er J

— 2*
Interpꝛetatiões noue nouiqʒ
intellectus per Clariſſimum tri. Jur. Doct.
Equitemqʒ auratum: Sacri Palatij Apoſtoli
ci aduocatum Conſiſtoꝛialem. D. Ludouicuʒ
Bologninum:iura ciuilia oꝛdinarie legentem in
vetuſtiſſimo regiae ciuitatis patriae ſuae Bono
niae ſtudio traditi ad omnes fere leges:⁊ gloſas
ſingulares in pꝛima parte infoꝛtiati:cum allega/
tionibus conſilioꝛum pꝛaeſtantiſſimoꝛum Doc/
toꝛuʒ in omni articulo: miro oꝛdine per eum con
textis: necnon cum pluribus Juribus ab oꝛigi/
nalibus.foꝝ. andectis per eum etiam diligẽ
ti ſtudio ac fideliter habitis:differentibus ⁊ om
nino cõtrarijs tranſumptis codicibus omnibꝰ.
Anno Dñi.¶ſ.ccccxciiij.Rlłis ¶Rar.

Goluto matrimonio.

Glo. in. l.de diuiſione in glo.

fina. circa fi. Paul. de caſt. ⁊ etiã illuſtris do. Sranciſ.aretin.
hic in penul.col.reputãt iſtam glo.ſingul.ad hoc pꝛopoſitum ꝙ ſi
mulier eſt conſtituta in moꝛa pet implementũ ex parte mariti non
tenetur ipſa de fructibus quos ꝑcipere potuit. Et eſt ratio qꝛ bec
eſt moꝛa irregularis ſed nõ regularis.⁊ ideo non põt opari iſtum
effectũ vt ipſa mulier teneatur de fructibus quos percipe potuit:
cum quibus non ſto.quia glo.aliud dicit pꝛopter quod eget noua
mea interpᷣtatione.nam ſi bene põderetur ⁊ etiã conſideretur tex.
quẽ allegat loquitur in caſu in quo nõ pñt percipi fructus ex re.
vnde non dicit hoc ad quod allegatur. ⁊ ſic loquitur ſolũ iſta glo.
quãdo mulier non pꝑcipit fructus nec etiã perciꝑe potuiſſet ſi bene
voluiſſet. Sed poſito ⁊ non cõceſſo ꝙ glo. diceret hoc Scias
vnũ verbuʒ ꝙ illa dicitur moꝛa irregularis vbi non eſt appoſitus
aliquis dies ſeu terminus. vel vbi non pᷣceſſit aliqua interpellatio
vm Bal.in.l.minoꝛũ. C. in quib.cau.in integ.reſtitu.nõ eſt neteſ.
ad queʒ me remitto.⁊ redeo ad glo.de qua agimus. Cuius ver/
ba ſunt hec.

C Igeſt nuptijs pꝛecedẽtibus ⁊c.in verſi.⁊ po
ne mulierem fructus non percepiſſe vt argu. ſu/
pꝛa de vſur.l.videamus in pꝛin.⁊c. Cuius ver/
ba poſita ſunt in capitulo ſequẽti ĩ fine clarius.

Glo.in.l.de diuiſione in glo.

fina. in fi. vc. Do. meus Alex.ð imo.in.l.ſi moꝛa in penł.col.ð infra
eo. titu. reputat iſtam glo. mirabilem ad hoc ꝙ fructus percepti a
muliere ex dote debita ſuo marito recuſante accipe doteʒz ſibi obi
latam per eam non ſunt ei reſtituendi per vxoꝛẽ exquo non ſtetit
per eam cum quo in hoc ſto pꝛo nũc:cum alias dixerim de hoc pꝰ
eũ hic ſolo vno verbo addito nunc ꝙ pꝛo hoc facit tex. ⁊ glo.ſing.
in.l. ſi per emptoꝛẽ in pꝛin. ff. de actio. empt. de quo tex.⁊ glo. feci
t cõmemoꝛatõz ibi in hoc ope noſtro.⁊ ibi ⁊ hic dictis addo etiã
modo vnũ verbũ ꝙ illud quod dicitur hic in glo.iſta idem eſt di/
cenduz in fructibus pceptis auctoꝛitate iudicis. nam tales fructus
non ſunt nec veniũt reſtituẽdi ab ipſo poſſeſſoꝛe.l.fi. C. ad carbo.
⁊ voluit Bal.in.l.non ignoꝛat.C. de fructi.⁊ lit.expenſ.ad quem
me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua agimus. Cuius verba ſunt hec

C Igeſt nuptijs ⁊c.in verſi.vel pone eam obtu/
liſſe equũ eſt marito ſuam negligentiã imputari
vt.C. de anna. excep.l.vt perfectius ⁊c.

glo.in.l.diuoꝛtio. in princi. in

verbo ex ea ⁊c. in verſi.tranſiatio ex neceſſitate ⁊c. Bal.⁊ etiã do.
mens Alex. de imol in.l.ſi filio. .i. in pꝛia col.infra eo.titu. repu⸗
tant iſtam glo ſingul.ad hoc pꝛopoſitum ꝙ vbicunq; fundus aut
alia res tranſiertur in ſucceſſoꝛẽ ſingularẽ ex neceſſaria tranſlatõ
ne tenetur ſucceſſoꝛ ſingularis ſtare colono de quo alias dixi poſt
eos in. d. l.ſi filio.. pꝛimo. ideo p nunc longioꝛ non ero.niſi ꝙ ali
as ibi dictis per alios ⁊ per me addo nũc vnq verbũ pꝛo declara⸗

tõe huius glo. Nam non eſt mirãduʒ ſi ſucceſſeꝛ ſinalari
tur in hoc vt teneatur ſtare colono. nam Fekuntir autn, ſhindh
dicit iſta glo. in alio. quia poteſt retinere ſucceſſoꝛ talis rem pꝛopt
impenſas factas per ſuũ pdeceſſoꝛeʒ vt eſt text. in. lein hoc iudicio
in. Simpendia.⁊ hoc ibi not. Bar.ff. cõi diuid. ad quẽ me remit/
to.⁊ redeo ad glo.de qua ugimus.Cuius verba ſunt hec.
CEx ea nam hic fit tranſ latio ex neceſſitate vt
ibi.⁊ ideo releuatur in alio vt non tribuat penſi/

onem totam vt argume.ſupꝛa de iureiurando.l.
eum qui ⁊c.

G lo.in.l.dinortio.s. item ſi

meſſes in glo. pꝛima in verbo ſequãtur in ver. vel dic pᷣm Azo. ⁊c.
Alluſtris do. ranciſc.areti.hic pꝛobat iſtã glo. ſingul. ad hoc
pꝛopoſitũ ꝙ quãdo mulier pcipit fructus ſiue penſiões pꝛio anno
matrimonij anteq; nuberet maritus debet iucrari fructus ſequẽ
tis anni poſt ſolutum matrimoniũ de quo alias legendo dixi hic.
⁊ ideo non ero longioꝛ nũc niſi ꝙ pono verba glo. de qua agimus
que ſunt hec.

Sequãtur verſi. vel dic ſecũduʒ Aʒo.⁊ Cgo
li.ꝙ colonus a muliere cõduxeꝛat ⁊ ei ſtatim pe
cuniã ſoluerat poſtea q̃; in eo ãno durauit matri
moniũ ⁊ tunc diuiditur ſpes future mercedis fu
turi anni ⁊c.

l. diuortio.S. fina. BGegulani crpenſe ve

. ducũtur de fructibꝰ vt
in.l.fructus.ff.de rei vendi.⁊ iuxta not.per Paul.de caſtr. in ſuo
conſil.liij.incip.quia exceptões ⁊c.in vlti.col.in fi. vbi ponit etiaʒ
quid ſi fructus aliqui non extant quõ debet ſolui penſio ex fru/
ctibus ſequẽtis anni cc. Sed modo poteſt dubitari quid iui
ris ſit quãdo expenſa facta in ſeminibus in fundo non haberi po
teſt aliter eo anno an debet detrahi de vindemia eiuſdem fundi ⁊
eiuſdem anni. In quo bꝛeuiter dicas ꝙ ſic. tex. eſt in.d.l.diuoꝛtio
S.ſi. quem tex.ad hoc dixit hic Bal. non eſſe alibi ⁊ multũ extol/
lit eum cum quo in hoc ſto.quia iſte tex.optime ꝓbat hoc in ver.
ex vindemia deducẽtur. ⁊ aliqui libꝛi habent text.pꝛo.ꝭ.fi.in di⸗
cta.l.diuoꝛtio.Et aliqui habent pꝛo.ꝭ.finali m.l.ſi fundus. Et
boc vltimo oꝛdine habetur in oꝛiginalibus Pandectis in Re-
gia ciuitate SFloꝛentie exiſtentibus a quibus ego habui aliquas
leges. ⁊ inter alias totam hanc.l.diuoꝛtio que in multis verbio
differt a communi littera. ſed non mutant ſenſum niſi in vno.
In quo bene aduerte rogo dum dicit᷑ in..ſi fundus germina/
les ⁊ aliqui codices habent gremiales ⁊ hoc vltimũ eſt in oꝛigina/
libus pandectis. ⁊ licet glo. ⁊ ſcribentes omẽs hic dicãt ꝙ idẽ eſt
ſenſus in vtroq; iſtoꝛũ:hoc falſum eſt. nam gremiales ſunt pprie
vt geniſte ⁊ alia vimia minutioꝛa apta ad cõburenduz ſeu creman
dum ⁊ inde gremiales dicũtux. nam dicitur in pſalmo ⁊ oſſa mea
ſicut cremiũ aruerũt ⁊c.⁊ ſic gremiales a cremãdo dicte ſunt.ſed
germinales a germinãdo ⁊ ꝑ ↄns diuerſus eſt omnio ſenſus vnuſ
ab alio. ⁊ iſte eſt verus ſenſus ⁊ verus tex.quicquid dicãt glo.⁊ 2
muniter omes docentes qui cum reuerẽtia non guſtarũt iſtũ tex.
quẽ ego vt dixi habui ab oꝛiginalibus veris exiſtentibus in regia
ciuitate Floꝛentie. Sed redeundo ad rem dico ꝙ text.d.l.ſi.
fundus:.ꝭ.fi. pꝛobat id quod dixi ſupꝛa de expenſa facta in vna re
vt poſſit haberi ex alia pꝛout in eo tex.dicitur. Sed an fructꝰ
hnius annipᷣ cedentis computẽtur cum alio anno ſequenti ſterili.
vide illuſtrẽ do.Sranciſ.areti.in conſiio.lij. incip.viſa conſulta/⸗
tõe ⁊ pꝛeſenti ⁊c.ad quem me remitto ⁊ venio ad tex.de quo mo
do agimus.Cuius verba ſunt hec.

Quod i ſementẽ errogat ſi nõ peruenerit meſ
ſes ex vindemia deducetur:qꝛ totius anni vnus
fructus eſt ⁊c.

l.ſi ab hoſtibus.s.finali. Si

marito ſno vt poſt moꝛtẽ ſuam lucretur vir totã dotem ſuaz vel
eius partem. vel ſtatutũ diſponit ꝙ vxoꝛe pᷣmoꝛiente lucretur cer
tam partem dotis pꝛout eſt in hac regia ciuitate noſtra Bonõie.
⁊ maritus aliquo modo pꝛebuerit cauſam moꝛtis vxoꝛi ꝑdit om
ne lucrũ.tex.eſt ĩ.l.ſi ab hoſtibus.ꝭ.fi in vᷣbo vxoꝛeʒ ſuã occide⸗
rit ⁊c.⁊ in verſi.non enim equũ eſt virum ob facinus ſuũ dotem
lucrifacere ⁊c.quem tex.dixit non eſſe alibi Bal.in.l.vnica.ꝭ.mai
neat.C. de rei vxo.actio.⁊ ſic facit eum ſingularem. Ssʒ tu di
cas idem eſſe econtra ſi vxoꝛ pꝛebuerit cauſas moꝛtis marito. naz
g i

perdit etiam ipſa donationẽ quam in totum vel pꝛo parte lucrati
poterat ex pacto inter eos inito vel ex ſtatuto vt pꝛobat tex.in di⸗
cto..ſfi.in vbo idemq;ʒ ſtatnenduʒ eſt ⁊ ecõtrario ⁊c.de quo tex.
Bal.quo ad hoc mentiouẽ non facit.⁊ mirũ eſt cum tex.hoc aꝑ⸗
te dicat ⁊ ſeruiat nobis in vtroqʒ pꝛout alias hic legẽdo dixi poſt
alios ⁊ maxime dominuʒ meũ Alex.de imo.ibidem. ⁊ ideo pꝛo
nunc longioꝛ non ero circa iſtum tex. niſi ꝙ ad intellectum huius
ſtatuti de quo agimus de dote lucranda per maritũ vxoꝛe pᷣmo/
rienie in mrimonio vide Bal.in ſuo cõſil.ccclxxxj. in puima par/
te conſilioꝝ ſuoꝛũ incip.ſi qua inquit mulier ⁊c. per totu illud con
ſilium.⁊ etiã in conſil.ccclxxxxix.in eadem parte conſilioꝛum in/
cip.in cauſa iſta ⁊c.⁊ in conſil.ccccviij.incip.doloꝛes noſtri ⁊c.⁊
in conſil.cxlj. in eadem ꝑte incip.ſuppoſito ſtatuto ⁊c.⁊ in conſilio
ccxxxiiij.in quarta parte cõſilioꝝ ſuoꝛũ incip.quia iſte ⁊c.⁊ in con
ſilio. cccc vij.in eadem parte incip.ſtatuto ciuitatis ⁊c. Et etiã do.
meũ Alex.de imol.in conſil.cẽteſimopꝛimo in tercio volumie in /
cip. an in exactõe dotis cc.ad quos me remitto. ⁊ redeo ad textũ
noſtrum de quo modo agimus. Cuius vba ſunt hec.

C. Si vir vxoꝛem ſuam occiderit dotis actõem
heredibus vxoꝛis dandaʒ eſſe pꝛoculus ait ⁊ re
cte.non enĩ equũ eſt virum ob facinus ſuũ doteʒ
ſperare lucrifacere.idem etiam econtrario ſtatu
endum eſt ⁊c.

HGlo. in. d.l.ab hoſtibus.S.fina

li. Docto. hic magis cõiter reputant iſtam glo.ſingula.ad hot
ꝓꝙ ſi quis vulneratus non adhibuit medicũ vel adhibuit ideotam
non pꝛeſumitur moꝛtuus ex vulnere illato ſed culpa ſua.⁊ nõ po/
teſt vulnerãs cõdemnari de moꝛte ſed de vulnere ſolum. de quo
alias dixi poſt alios legendo hic.⁊ ideo pꝛo nũc longioꝛ non ero ni
ſi ꝙ nunc addo Bal.⁊ Ange.poſt glo. ibidem in.l.ꝙ ſi nolit. mã
cipium. ff.de edil.edic.⁊ etiã ibi aliquid dixi in hoc opere noſtro.⁊
idem voluit etiã Ange.in.l.vtiq;.S.culpa.ff.de rei vendi.ad quos
me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua agimus.Cuius verba ſunt hec
CKLucrifacere dic ex pacto quod fecerat de do
te lucranda ſi ipſa pꝛedecederet.⁊ quod dicit oc
cidit ideſt ſi negligentia eius perijt:quia medicũ
foꝛte in ea curanda non adhibuit vel malum ad/
hibuit ⁊c.

Glo. in.l.moꝛa in glo.prima.

Joh. de imol.⁊ cõmuniter alij ſcribentes hic.⁊ Ludo.roma.in.l.
ſi ex legati.ff.de ver.obli.reputãt iſtam glo.ſingul.ad hoc ꝗ dies
tacita ſeu ſubinte lecta a lege interpellat ⁊ conſtituit in moꝛa ſicut
expꝛeſſa.⁊ etiam hoc pꝛobatur in.l.ij. C. de iure emphi.⁊ in.c.po/
tuit extra de locato.Camẽ intellige hoc eſſe verũ niſi eſſet dies ni
mis bꝛeuis.quia etiã expꝛeſſa non cõſtituit in moꝛa ᷣm Bald. in
l.ſi mihi ⁊ tibi..ſi quis ſeruos.ff de lega.pꝛimo.ñ. Igem dico
vbi dies appoſita eſſet cauſa multiplicãde obligatõis ſᷣm Bart. in
l·i.in fi. ff. de pecu.lega.ad quẽ me ꝛemitto.⁊ redeo ad glo.de qua
agimus.Cuius verba ſunt hec.

CAldoꝛa ⁊c.in verſi.oblationẽ exigo quia diceſ
in reddenda dote ineſt tacite.vt.C. de rei vxoꝛ.
actio.ꝭS.exactio.⁊ ideo eo tranſacto videtur eſ/
ſe in moꝛa.vt C. de contrahe.⁊ cõmit.ſtipula.lł.
magnam.⁊ arg.ſupꝛa de arbitr.l.ſi cum dies.ꝗ.
fina.⁊.C.de iure emphi.l.ij.in fine.vt ergo ſua
moꝛa purgetur debet offerre ⁊c.

GL.in. l. rei indicate. S-primo

Joh. de imol.hic ⁊ etiã do.meus Alexa. de imol in. lin re furtiua
in apoſtillis ſuis ad Bar. ibi.ff. de condi.furti. reputãt iſtam glo.
ſingul. ad hoc ꝙ in obllgatõe rem reſtitui re pempta ſuccedit obli
gatio ad eſtimatõem de quo alias dixi legendo in.d.l.rei iudica/
te..pꝛimo.v ideo pꝛo nũc non multũ me extendam niſi ꝙ modo
Dieo ꝙ incõtrariuʒ expᷣſſe eſt alia glo.in. d. l.in re furtiua. de qua
materia poſuit Dy. Bar. alij ſcribẽtes in.l. ſtipulatões nõ diui⸗
duntur.ff.oe verb. obli.ad quos me remitto. Unde modo redeo
ad glo.de qua agimus. Circa cuius nouũ ⁊ verũ intellectum ad/
do vnũ verbũ ꝙ hec glo.non loquitur in obligatõe rem reſtitui.ſʒ
in rem dari.nam pꝛo re qmota datur condictio furtiua vt in.l.iij.
frerũ ãmo.que condictio datur ad dandum yvt in.S.ſic itaq; in/

ſtitu. de actio.⁊ ideo cum glo.loquatur de condictõe debet intelli⸗
gi in obligatõe rem dari non autem rem reſtitui.Cuiꝰ vᷣba ſũt hec

CPecuniariam quod eſt cum res ãmota deſijt
eſſe.quia tunc condicitur extimatio vt ſupꝛa de
condictio.furti.l.in re:non autẽ res vt ſupꝛa di/
ximus ⁊c.

glo.in.l.etiam in princi. r
muniter ⁊ etiam do.meus Alex.de imol.in.l.ſi patroni in pꝛinci.
in.viij.col.ff.ad trebel.reputãt iſtam glo.ſingula.ad hoc ꝙ bona
emphiteotica ab eccleſia cõceſſa non tranſeũt nec veniũt in fideicõ⸗
miſſum de quo alias dixi in.d.l.etiã.⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non
ero niſi ꝙ addo not.per do.meũ Alex.de imol.in termims in ſuo
conſilio.xi.in penulti. ⁊ vlti.col. in quarto volu. incip. ponderatis
bijs de quibus ⁊c. ⁊ per illuſtrẽ do. Sranciſ.areti. in ſuo conſilio.
liij incip.diligẽter diſcuſſis ⁊ ponderatis ⁊c.ad quos me remitto
⁊ redeo ad glo.de qua agimus. Cuius verba ſunt hec.
Et idem dici poteſt ⁊ ſi ſint nati ex alio ma⸗
trimonio:⁊ eſt ſpeciale in his vt ſupꝛa eo.l.ma/
ritum. Idem in pꝛiuilegio cõpetenti taʒ in perſo
nali q̃ᷓ; in ipotecis vt filijs mulieris detur non
extraneo heredi.vt.C.qui potio.in pigno.hab.
l fi.G. exceptis.⁊.C.de pꝛiuile.dot.l.pꝛima. ſic
⁊ in emphiteoſi eccleſiaſtica vt in autent.de non

alienan. . emphiteoſim ſic etiam in feudis ⁊c.

Z. ſi cũ dotem.S.eo anteʒ tem

pe in vᷣſi. mutauerit voluntatẽ ⁊c. Ange.hic ⁊ etiã do.meꝰ Alexa.
de imol.in.l.de rebus.ff.rerũ ãmo.in apoſtillis ſuis ad Bart. ibi
reputãt iſtum tex.melioꝛẽ de iure ad hoc ꝙ vbi cõſenſus requiri/
tur certo ⁊ determĩato tempe.ſi pꝛeſtet᷑ ante illud tẽpus põt reuo
cari.ſecus ſi non requiritur certo temꝑe. quia tunc ſemel pᷣſtitus
reuocari non põt.vt in.c.quod ſemel placuit de reg.iur.lib.vi.de
quo alias hic dixi poſt eos.⁊ ideo nunc non me ectendam niſi ꝙ
pono verba tex.que ſunt hec.

CEo auteʒ tempoꝛe conſentire filiã patri opoꝛ
tet quo lis cõteſtatur:ſecunduʒ hec ſi filia dicat
ſe patri cõſentire:⁊ ante litis conteſtationẽ mu/
tauerit voluntatẽ vel etiam emãcipata ſit fruſtra
pater aget.Necnõ illud quoqʒ pꝛobamus quod
Labeo pꝛobat nõnunquã patri denegandam eſſe
actionẽ ſi tam turpis perſona ſit vt verenduʒ ſu:
ne acceptã dotem cõſumat.ideoqʒ officiũ iudi/
cis interponẽdum eſt quatenus ⁊ filie ⁊ patri cõ

petenter conſulatur ⁊c.
Sed tu aduerte quia ego hoc intelligo eſſe verũ quãdo lex
diſponit neceſſario cõſenſum pꝛeſtari debere certo ⁊ limitato tẽ/
poꝛe.ſecus ſi poſſet quis pᷣſtare conſenſuz certo tempe ⁊ pꝛeſtaret
ante. nam non poſſet mutare.hoc ego colligo ex iſto text.in verſi.
cõſentire filiam patri opoꝛtet ⁊c.quod verbũ denotat neceſſitatez
inductã omnino vt aliter fieri non poſſit.⁊ eo maxime cũ ſi cau⸗
ſa in qua agitur de fauoꝛe publico vt in.l.i.cum ibi plene not.ſu⸗
pꝛa eo.tit. ſecus ſi eſſet in cauſa omnino pꝛiuate vtilitatis vt patet
ex iſto tex.arguendo a ceſſante ratõne.c.cum ceſſante extra de ap/
petla.l.adigere..quãuis.ff.de iurepatronatus.

glo. in.l.ſi cum dotem.s. ſi mu

lier in verbo manebit ⁊c. Bal. ⁊ Angel. hic ⁊ ẽt do. meus Alexa.
de imol.in.l.ij.in pꝛin.in vᷣa col.ſupꝛa eo.tit.reputãt iſtã glo.ſing.
ad hoc ꝓpoſitum ꝙ vbi maritus cõſtante mr̃imonio de volunta
te mulieris pꝛomitteret reſtituere dotem tercio animo nouandi
que pꝛimo cõpetebat vxoꝛi cõtra maritũ non liberatur maritus ſi
tercius non eſt ſoluẽdo.nec liberatur maritus pꝑ talem pmiſſiõezʒ
factã vxoꝛi ab illo tercio.⁊ pꝛopter hoc non poteſt maritus ſacere
talem ꝓmiſſionẽ ꝓut ibi dr̃ in dictis locis vbi alias dixi poſt do.
meũ maxime in.l.ij.⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero.niſi ꝙ ibi ꝑ
me ⁊ per alios dicus addo nũc ꝙ ille qui delegat videtur ſoluere
l.ſi mulier.ff.de condic.ob cau.l.qui debitoꝛc.ff de fideiuſ. Jdeo
ſicut maritus non poteſt cõſtante mrimonio ſoluere dotesz ita etiã
non poteſt delegare.⁊ delegatio facta ñ valet. ⁊ hoc mõ ego decla
ro hanc glo. Cuius verba ſunt hec.

m gmi l
A uios

fntaſ 65
(Rond s
lalnce⸗

ſrtern ee
leCirri ieselſeisn

ſmmturtzgſinnlfen
httdemd⸗

,p
K-W

inwotoaensch

s Noinadanttin
Trwadntigtiändn tiNN
Naitti
Mnnttngtirtn

ddntumtanaten
fngcnandenunnbitm
ttettamrieurerte
NGNtrirrina n.α
ungirain

(liette ori

W

—

in ſir et

ſlntin en
ſoar

1

g ennen
iasi Natgirehair
nin enmi
rui
Büfnine

eneie⸗
f. .Wisgr Ae
gitaiuinde
wnte h ien⸗ N
ngſt Ana

ſeduchs

R

nikee din zne.

Gberha,.
ne Tben.

ene Gahe
NN

— „ —

t̃ aic ultlnnu ’
Aufthalen en
abinn

Tlcidoren
K Ntnſenng le
X

lin nſllo

mimiunmu mimk um nin
n n ünnem im unn tinbe
arnkis 1unrr nuni
wmn ink
Cou mmranlnlrfli ni ne
u pls nſtun ſanttbeeſflucin
Cprnicöſentreranteliisconteſatcni
merkolbmaidalttiunenicdan ſtfnin
Nur un Mea Audqnoc; rcbnnbgl
lteoodu nonmqtipen npnn ſ⸗
icimiſun mommſernenß t
ridnncini tgeffüit,
s ernmiin aunstfle thntic
anſnmd. Bdmab
a r nncgo eſie e icnco
. arinfin umminul
a trſzerwenet einet
r cvie neſima ⸗ .

uocdennoretendert
en e aunfem ſnun mi i
ie iantdot almiifdun
ne n t nmuann ſu uͤii
– muiſar i ih iuin

ſamdornin
er Angltr un
ciwmrhi l. Gpi ſi

—„

MWanebit ⁊c. in verſ:Itẽ quid ſi cõſtante ma
trimonio fiat huiuſmodi nouatio.Reſpon.mi/
nus valet nec ſolui poteſt vt.C.ſi conſta.matri.
l.i.⁊ quia non eſt nata actio ſecũduʒ quoſdã ⁊ c.

l. ſi conſtante.s.ſi bona. α. de

æ etiam alij ſenibentes hic ⁊ vltimo loco do.meus Alex. de imola

pic. ? Ange in.l. i.C. ſi aduer.rem iudi-reputãt iſtum tex.ſingula.

ad hoc ꝓpoſitũ ꝙ inſtantia cepta cum actoꝛe non tranſit in fiſcuz
blicatis bonis actoꝛis. Super quo docto. omẽs laboꝛãt pꝛo ra
tõe aſſignãda ſuper boc pꝛout alias dixi poſt pꝛefatuz do.meum
Alexa. in dicto..ſi bona.ideo pꝛo nũe longioꝛ non ero in hoc niſi
ꝙ dico iſte tex. non pꝛobat mihi boc. nam licet expiret iudiciuʒ
dous per publicationẽ: expirat quo ad mulierẽ agentẽ ſed nõ quo
ad fiſeũ quin fiſcus poſſit agere ⁊ pꝛoſequi illud iudicium. ⁊ hoc
non negat iſte text. ſi bene ⁊ mature conſideretur.de qua materia
poſuit aliquid Jo. de imol.in ſuo conſilio. xxxv.incip.viget iã diu
⁊c.ad quẽ me remitto ⁊ redeo ad iſtum tex.de quo agimus.Cu/
ius verba ſunt bcer. .
CSi bona mulieris pꝛo parte ſint publicata ſu

pereſt mulieri relique partis exactio: plus puto
⁊ ſi poſt litem conteſtatã publicata ſit pꝛo parte
dos ſufficit arbitriũ iudicis ad partis condem/
nationem faciendaʒ. ꝙ ſi tota dos publicata ſit
expirabit iudicium ⁊c.

glo. in nerbo ceteris etc. in.l.

dotis. Paul. de caſ. Jo.de imo.⁊ Lud. roa. hic.⁊ ẽt do.meꝰ
Alex. de imol.in.lifi. .⁊ ſi pfatã in vlti col. in fi C. de iur.delib.
x illuſtris do. Sranciſ.areti.in rubꝛt.ff.de acqui.heredit.in.viij.
col.in pꝛinci.reputãt iſtam glo.ſingul.ad hoc ꝙ ſi heres eſt obliga
tus creditoꝛi in obligatõe mixta ideſt tam cauſata ab actione ſua
ĩ etiam ex cõtractu celebꝛato cum ipſo tanq; ſibi eſſet delata he
reditas pꝛodeſt ei inuentariũ vt non teneatur vltra vires heredi⸗
tarias de quo alias hic dixi poſt alios ⁊ maxime poſt domeum
Alex.de imol.ideo pꝛo nũc non me extendaʒ niſi ꝙ pono vᷣba glo/
que ſunt hec. .
QLeteris vbi non fieret inuentariũ vt.C. de iu
re delibera.l.ſcimus..⁊ ſi pꝛefatam.⁊ in auten
ti. de here.⁊ falci..ſi vero abſunt. ſed in lega/
tis ſecus etiã iure veteri vt infra ad trebel.l.i..

ſiis qui ⁊c.

Bart. ⁊ etiam do. meus Alex. de imola in
l. gaius * l.eũ qui ita..qui filio in vᷣa col.ff.de ver.
obli.reputãt iſtum tex. ſingul. ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ licet alias vbi/

tunq; pater qui dotem pao filia ſua dat ſtipulatur eã ſibi reſtitui
in vita ſua ⁊ filie heredi cum erit ſui iuris tunc filia etiaz videtur

adiecta ad obligationẽ, ⁊ ſic ipſa etiam agere poſſit vt eſt tex. not.
in.l.vxxoꝛem.ꝭ.teſtamẽto el.ij.cum glo.⁊ hoc ẽt ibi not. Bart.ff.
de leg. ij. T etiam Bar. ⁊ alij ſcribẽtes in.l.poſt dotem.ff.ſolu.ma
tri.? Ange in dicto.S.qui filio. tamẽ ſecus eſt ſi alius extraneus
dediſſet dotem pꝛo muliere ⁊ ſtipulatus fuiſſet ſibi reddi aut mu
lieri quia tunc cenſetur ſolum mulier adiecta ad obligatõez ⁊ ſti
pulatoꝛ ipſe videtur adiectus ad ſolutionẽ. de cuius intellectu ałs
ibi legendo dixi. ⁊ ideo pꝛo nũc non me extendam niſi ꝙ ponã ver
ba tert. que ſunt hec.

L. Saius Seius auus maternus ſeie nepti que

erat in patris poteſtate certam pecunie quantita

tem dotis nomine Lutio ticio marito dedit ⁊ in/
ſtrumẽto dotali huiuſmõi pactũ ⁊ ſtipulationeʒ
complexus eſt ſi inter Lutiũ ticiũ maritũ ⁊ ſeiaʒ
diuoꝛtiũ factũ eſſet ſine culpa mulieris dos om/
nis ſeie vxoꝛi vel gaio ſeio auo materno redde/
retur reſtituereturqʒ. Quero cum Seius auus
maternus ſtatiʒ vita functus eſt ⁊ Seia poſtea
ſine culpa ſua diuerterit viuo patre ſuo in cuius
eſt poteſtate.an ⁊ cni actio ex hoc pacto ⁊ ex ſti/
pulatione competat ⁊ vtrum heredi aui materni

ex ſtipulatu an nepti.Et ꝛeſpõdeo in ꝑſona qui/
dem neptis videri inutiliter ſtipulationẽ eſſe cõ
ceptam quam auus maternus ei ſtipulatus pꝛo/

ponitur ⁊c.

Sed iudicio meo iſte tex. non pꝛobat hoc.nam muli
cluſa non ſolum ab agendo ſed eti a ſolutõe ei fienda r 5
poteſt cum tex.iſte in totũ anibilet ſtipulatõem. yt in dicto verſic.
inutiliter ſiipulatõem eſſe cõceptam ⁊c. que verba in totũ oñdunt
ſtipulationẽ non ſubſiſtere.⁊ ſic nec reſpectu agendi vel ſoluendi
filia admitti poteſt vt ſonat aperte iſte caſus bene ⁊ ſubtiliter põ/
deratus.
„1 Scribentes hic cõiter maxime
l. P oſt Dote m. Balgd. Ang. ⁊ do. mneꝰ lde
imol. in pꝛia col.circa pꝛi.⁊ ẽt idẽ do.meꝰ Alex.in.l.ſtipułio iſta
§.ſi quis ita. ff. de ver. obli. reputãt iſtus tex.ſingul. m terciaz le
cturã hic poſitam in glo.ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ licet ille qui ſtipulat
imperſonaliter videatur in dubio ſtipulari pꝛo ſe dicto.S.ſi quis
ita. ⁊ in. S.ſicut.⁊ voluit plus Baliinl.i. in fine pꝛincipij.ff. de pa
ctis.ꝙ ſi ſtipulatio fuit facta pꝛo eo quem declarauero nec po/
ſtea declarem.tamẽ ego agere poſſum vel heres meus ex quo pᷣ
ſuimitur quis in dubio velle ſibi ſtipulari ⁊ heredibꝰ ſuis. Tamẽ
fallit niſi de natura actus eſſet ꝙ quis ſtipuletur ſibi ⁊ alteri licet
ſibi ſoli ſtipuletur.tamẽ etiazʒ videtur ſtipulari ⁊ recipere pꝛo ſe ⁊
pʒo alio de quo alias in.d.l.poſt dotem dixi.Et ideo pꝛo nũc lon/

gioꝛ non ero niſi ꝙ pono verba tex.que ſunt hec.
L. Poſt dotem datam ⁊ nuptias contractas ſti
pulatus eſt pater filie voluntate diuoꝛtio facto
dotem ſibi dari ſi condictio ſtipulatõis implea/
tur. ⁊ poſtea filia ſine liberis deceſſerit non erit
ipediendus pater quominus ex ſtipulatu agat.
viua auteʒ filia ſi agere vult exceptione ſubmo
uendus eſt ⁊c.

Uerba autem gloſe ſunt hac.
Poſt dotem datam ⁊c.in verſi.vel tercio dic
ꝙ volente filia fuit ſtipulatus ſunpliciter non ſi
bi quo caſu ſibi ⁊ filie videtur ſtipulatus vt per/
inde ſit vt lex dicit cuʒ nullo modo eſt ſtipulatus

⁊ ſic eſt cõmunis actio vtriuſqʒ ⁊c.
Sed tu aduerte pꝛo intellectu text.⁊ etiam glo. nam pꝛimo
tex.non pꝛobat hoc.nam pater bic non fuit ſtipulatus ſibi ſʒ ſim,
pliciter vt in verſi.dotem dari ⁊c.⁊ in hoc iſte caſus eſt bene notãi
dus. nam impſonalitas cõpꝛehendit omnino eum. ⁊ etiã perſonaz
filie vt vides. Similiter glo.etiã non dicit ꝙ pater eſſet ſtipulatus
ſibi ſed ſimpliciter ⁊ non ſibi vt videre potes ex ea. Itaq; text. 2
glo. non dicunt hoc ſi bene ⁊ ſubtiliter ponderentur.

Bart. hic dtcit iſtum text. eſſe
l. P oſt Do tem. notabilem ſᷣm quintã tent. le /
ctur m ad hoc pꝛopoſitum ꝙ ſi pater ſtipulatus eſt eũ voluntate
ſue ſilie dotem ſibi reſtitui facto diuoꝛtio. ⁊ filia eius moꝛtua eſt
ſine liberis non facto diuoꝛtio poteſt pater omnino agere ad dotẽ
pᷣdictã. q; filia moꝛiendo videtur velle ſicut dicimus in vlcimis
voluntatibus.⁊ ita ſᷣm eũ ꝓcedit iſte tex.cum quo ſto pꝛo nunc.
quia alias hic legendo late dixi de hoc ⁊ de cẽcernẽtibꝰ eius ma/
leriam.⁊ ideo non me extendo vlterius. De cuius tex. vero intel/
lectu dixi ſupꝛa pꝛoxime in.c.pꝛecedenti vbi etiam poſu verba lit
tere.⁊ ideo etiam ꝓ nunc non multum me extendam circa hoc.

. lutin 6 Ludo.roma. in ſuo ſingulari in vcrbo ac/
. : tione ⁊c.el ſo dicit ꝙ licet alias nõ poſſit pai
ter remittere actionẽ iniuriarũ copetentẽ filio niſi pater ſit vilis ꝑ
ſona vt in. liſed ſi vnus.ꝭ.filio.ff.de iniuri. ⁊ notat glo. ⁊ Bart.
in.l. perſonaʒ. ff. de pactis. ⁊ in ſuo conſilio incip.in queſtione que
vertitur ⁊c.⁊ Specu.in tit.de iniur.m.S.pꝛimo.de quibus Lud.
roma.non facit mentionẽ. Tamen hoc fallit quãdo iniuria fuiſſs
illata per cõiunctã perſonã filio.quia tunc pater eam remittere nõ
põt in piudiciũ filij ſui ꝑ text.quẽ Lud.ro.vbi ſnpꝛa dicit eſſe vni
cuz ⁊ ſingul.ſᷣm lect. Bar.ibi in.d.l:lutius i ⁊ idez voluit hic do.
meus Alex.de imo.qui dicit ꝙ omẽs repu tant iſt text.ſingul. ad
hoc. Szʒ tu aduerte qꝛ iudicio meo iſte tex. nihil facit ad hoc
imo pꝛobat aperte cõtrarium ſi bene põderetur. quem text.etiaz⸗
dixit Bal. hic foꝛe notãdum ⁊ ſingularẽ ad quez nouũ ⁊ verum
modo tibi trado intellectũ. Nam meuia vxoꝛ cuiuſdam filij repu
diauerat eum ⁊ pater eiuſdem filij de nono ſponſalia contraxit
. 8 ij

nomine filij ſui abſentis eum ezdem AMeuia ⁊ ſie remiſerat iniu
riam ſi iniuria appellari poteſt illata filio ab vxoꝛe pſona cõiuncta
⁊ potuit hoc facere pꝛout dicitur in text.qui pꝛimo hoc mõ indu /⸗
ctus pꝛobat de directo contra Ludo.roma. ſed quia poſtea eadeʒ
meuia deinde repudiũ ſponſalibus miſit. non eſt mirum ſi perdi
dit dotem pꝛopter eius culpam cõmiſſaz in diuertẽdo nec in hoc
fuit facta aliqua remiſſio pꝛo dote nec fieri potuiſſet per patrẽ. qꝛ
in caſu iſto agebatur pꝛincipaliter de lucro dotis in quo cauſa ciui
lis eſt. non autẽ agitur de miuria in qua cauſa crimialis eſt. vt in
l. ſed ſi vnius..ſi ante iudicem cum ibi plene not. per Bart. ff.
de iniur. æ voluit Ange.in.l.ait pꝛetoꝛ. S.ſi dicat.ff. eo.tit. Nec
obſtant verba iſtius littere in fi in verſi.ſi ſvonſalibus non cõſen./
ſit vbi tex. videtur cõſiderare cõſenſum filij circa ſi ponſalia contra
cta per patrem ex poſt cum meuia ⁊ ſic quodãmodo in iniuria re/
mittenda ſi iniuria eſt requiratur cõſenſus filij ⁊ ſolus pater non
poſſit hoc facere ⁊c. Quia ego rñdeo ꝙ loquitur de vltimis ſpon
ſalibus contractis cum alio extraneo quibus filius ⁊ pater nõ cõ⸗
ſenſerũt ⁊ noua iniuria nata fuit quã non remiſit pater. ſed nõ ne
gat quin remittere potuiſſet pater ſicut remiſit pꝛimam contra/
hendo de nouo ſpõſalia. ⁊ ideo non eſt mirum ſi filius retinere po
teſt dotem. nam ea verba ſi ſponſalibus non cõſenſiſſet ⁊c. iungũ⸗
tur cum illis verbis atq; ita alij nupſit æc.nam de ſponſalibꝰ con
tractis pꝛius non eſt curanduʒ nec de eis loquitur cuz ipſa poſtea
vltimo loco adhuc diuerterit ⁊ alia ſpõſalia cõtracta fuerũᷣt vltia
ſeu mr̃imoniũ vltimo loco cõtractũ cum extraneo cui nec filiꝰ nec
pater cõſenſit.⁊ ſic noua iniuria nata eſt que nõ fuit remiſſa.
Uel etiam aliter ⁊ melius dico ꝙ pater poteſt remittere rei
gulariter iniuriam illataʒ filio vt in dicto.ꝭ.filio in verſi.vel quia
remittit atq; donat iniuriã ⁊c.⁊ in verſi.⁊ ſi pater atnonẽ iniuria
rum remittat ⁊c.ſed hoc pꝛocedit quo ad hoc vt filius non poſſit
agere crimĩaliter pꝛo iniuria ſibi illata vt ibi in verſi. cõpetere acti
onem iniuriarũ ⁊c.⁊ in verſi.actio non detur ⁊c.⁊ in verſi.actõeʒ
filio dandam vbi lex conſiderat cauſam iniuriarũ. ⁊ ſic criminali/
ter etiam pꝛohibet filiũ intẽtare poſſe illud iudiciũ crimiale ſi pa
ter remiſit.ſed non poteſt pater remittere quo ad hoc vt filiꝰ non
poſſit agere ciuiliter.vel melius quin filius non poſſit agere nõ di
cã agere ſʒ retinere dotẽ vxoꝛis ſue diuertentis ⁊ facilius ꝑmittit
vt quis poſſit vti exceptõe quã mouere actionẽ.⁊ hoc modo pꝛo
cedit tex.in.d.l.lutius in verſi.pꝛopter culpã mulieris doteʒ reti /
nere ⁊c.⁊ in verſi.ticius cõueniretur.⁊c.⁊ ſic ipſe filius nõ agebas
ſed cõueniebatur ad dotem ⁊ non agitur de exceptiõe iniurie que
duo ſunt diuerſa.⁊ his modis ego intelligo iſtum tex.Cuius ver
ba ſunt hec.

L. Lutius ticius cuʒ eſſet filiuſfamilias volunta
te patris vxoꝛẽ meuiã duxit ⁊ dotem pater acce
pit meuia ticio repudiũ miſit poſtca pater repu/
diati abſente filio ſponſalia cum eadeʒ nomine
filij ſui fecit:meuia deinde repudiũ ſponſalibuſ
miſit atq; ita alij nupſit.Quero ſi meuia ageret
cum Lutio ticio quondaʒ marito ⁊ a patre here/
de relicto de dote ⁊ ꝓbetur culpa mulieris mr̃i
moniũ diſſolutũ an poſſit dotẽ retinere arcel
lus reſpõdit.ẽt ſi vt heres inſtitutus a patre Ti/
cius cõueniret᷑.tamẽ ſi ſpõſalibus non cõſenſiſ
ſet culpam mulieris mulctandam eſſe ⁊c.

De impenſis iu rebus
Ddotalibus factis.

LZ. quod Dicitur. Tu ſeis ꝙ impenſe ne⸗/

ceſſarie minuũt dotẽ qñ
dos ſtat in pecunia numerata vel in rebus eſtimatis alias autẽ 2
ceditur res dotalis marito pꝛo dictis impenſis donec ſibi ſatiſfiat
vt in. d.l. quod dicitur la pꝛĩa cuz ibi plene noet. Mogdo occur /
rit dubitatio ſatis neceſſaria. CUxoꝛ mea dedit mihi in dotem no
men ſui debitoꝛis pꝛo quo exigendo ego maritus expoſui ducatoſ
centũ vtrũ ſoluto matrimõio cõcedatur mihi dotis retentio Pil⸗
lis expenſis.an vero minuãt dotem ipſam. an vero non poſſint ꝑ
me quoquomõ repeti vel haberi tanq; ego maritus ſim obliga⸗
tus meis ſumptibus illud nomẽ debitoꝛis exigere. de quo tu hai
bes glo. ſingul. n. l. pꝛima in verbo non ſunt. ff eo. tit. quaz pꝛo ſin
gulari allegat Bar. in. li. in vlti. col. C. de bo. mater. ⁊ etiã Bal.
in.l.ij. in pꝛima col. C. de actio.⁊ obli. vbi dixit illam glo. non eſſe
alibi repꝛobans quandaz diſtinctõeʒ Dy. Bar. qui faciebãt difle

rentiam vtrũ nomẽ debitoꝛis eſſet datum eſtimatũ in dotem vej
ſimpliciter. pꝛimo caſu non poteſt repeti impenſa a marito fctã in
eo exigendo.ſecũdo caſu ſic.Bal.vero indiſtincte tenet cũ illa glo.
que cõcludit ſᷣm eum ꝙ maritus tenetur exigere nomẽ debitoꝛiſ
omnino expenſis ſuis ꝓpꝛijs. Aſt tu aduerte diligenter in
hoc paſſu.pꝛimo quia iſta glo.non bene guſtatur a doeto.nam re
lata ad tex:pꝛout neceſſario referri debs non dubitat pꝛincipaliter
de hoc ſʒ diſputat vtrũ bec impenſa ſit neceſſaria ⁊ ſic an minuat
dotem.⁊ aperte cõcludit ꝙ non cum non cedat ad ꝑpetuã rei vtili
tatem pꝛout requiritur ad hoc vt impenſa dicatur neceſſaria. nec
etiam cõceditur retentio rei pꝛout fit ob impenſas neceſſarias qñ
dos non cõſtat in pecunia numerata vel in rebus eſtimatis vt.d
l. quod dicitur. ⁊ hec fuit vera intentio iſtius glo que hoc mõ exẽ
pliſicat iſtum tex.⁊ relata ad text.diſputat de hoc pꝛincipaliter. i
cer referat Azo.allegantẽ illam rationẽ ſine tamen aliqua lege lo
quentem ꝙ vxoꝛ ⁊ maritus videantur cõueniſſe vt maritus ſuo
ſumptu exigat nomen ſibi datum in dotem. Secundo dico
ꝓ oubitatio magis cõgrua eſſe videtur an bec impenſa in exigen
do nomine debitoꝛis dato in dotem ſit ſalteʒ vtilis impenſa vel ta
lis vt maritus poſſit eam petere ⁊ conſequi ab vxoꝛe ſua. ⁊ in boc
dico quod non.quia vtiles impenſe concernũt rem ipſam faciẽdo
eam melioꝛẽ vt eſt tex.in.d.l.quod dicitur.ꝭ.fi.cum.:ſequẽti.ſed
hee impenſa de qua agimus in exigendo nomine debitoꝛis dati in
dotem marito eſt omnino ab extra ⁊ extra rem. ergo non facit rẽ
ipſam melioꝛcẽ.⁊ per ↄñs non dicitur impenſa vtilis. ⁊ iſta ſunt q
declarant mõ texe⁊ glo.in.d.l.quod dicitur quicquid dicat Bald.
in locis pᷣallegatis ⁊ ita teneas. Unde modo in ꝓpoſita qõe cõclu
do ꝙ nulla datur marito repetitio dictaꝑ expenſarũ ſed hec cedit
ad expenſas eius.æ moueoꝛ non per ullam glo.ſingul. cuius intelle
ctus diuerſus eſt a mente doctoꝝ pꝛout ſupꝛa pꝛobaui.ſed moue
oꝛ per tex.in.l.neq; ſtipendiũ in pꝛin.⁊ in fi.in verſi.onus enĩ fru
ctuũ ⁊c.x⁊ in.l.fi.eo.titu. in verſi.eas vir de ſuo facit ⁊c. Redeo igi
tur ad glo.⁊ ad alia iura de quibus modo agimus quoꝛũ verba
ſunt hec· Uerba igitur dicte.l.quod dicitur ſunt hec.

L. Quod dicitur neceſſarias impenſas dotẽ mi

nuere ſic erit dicenduʒ vt Pompo.ait non vt iße
res coꝛpoꝛaliter minuantur vt puta fundus vel
aliud quodcunqʒ coꝛpus: eteniʒ abſurduʒ eſt di
minutionẽ coꝛpoꝛis fieri pꝛopter pecuniã. Cete
rum hec res faceret deſinere eſſe funduʒ dotalẽ
vel partem eius.manebit igitur maritus in reruʒ
detentõe donec ei ſatiſfiat. non enĩ ipſo iure coꝛ
poꝝ ſʒ fit dotis diminutõ ibi ergo admittemus
diminutionẽ dotis ipſo iure fieri vbi nõ ſunt coꝛ
poꝛa ſed pecunia.nam in pecunia rõ admittit di
minutionẽ dotis fieri perinde ſi exiſtimata coꝛ/
poꝛa in dotem data ſint ipſo iure dos diminue/
tur pꝛopter impenſas neceſſarias hoc de his im
penſis dictum eſt:que in dotem ipſaʒ facte ſunt

ceterum ſi extrinſecus dotem non diminuet ⁊c.
Uerba autem gloſe in.d.l.i.ſunt hec.

CNon ſunt nec ad peꝛpetuã agri vtilitatẽ vt in
fra eo.l.iij.vt in cõueniẽdo debitoꝛes quoꝛũ no/
mina ſunt data in dotem ſibi/quia ſecũduʒ Aʒoi
cõueniſſe videtur vt non ſuo ſumptu hoc faciat.
vel quia in res mulieris non dotales impẽdit ⁊c

Bar. hic ⁊ ẽt bal⸗
Blo. in. I. omnino. Bar hie rc hal,
qui ſunt ſui vel alie iur. ⁊ etiam Bal.in.c.i.in titu.qualit᷑ vaſſalln
iura.debeat ⁊c.in vſib. feud.⁊ do.meus Alex. de imo.in.l.cura/
toꝛ. L. de nego.geſt. dicũt iſtam glo.eſſe ſingul.ad hoc ppoſituʒ ꝙ
actio dotis cõtraria non ponitur alibi niſi in hoc tex. in verſiiudi

ciuz de dote videbitur ⁊c. cum glo.ſua in ver.arbitri ⁊c.circa me

dium. ⁊ idem voluit do.meus Alexan. de imo.in.l.diuoꝛtio.9.ſi
funduʒ in. vj.col.ff ſolu.matri. vbi allegat iſtum tex. ad boc dicẽs
ita cõiter intelligi maxime a Dyno ⁊ a Bar. ⁊ ab omnibus alijs.
Sed tu aduerte. quia iſta glo.in verbo arbitri ⁊c.circa me
dium dixit expꝛeſſe non meminiſſe inueniſſe alicubi: vbi fiat men
tio de actõe dotis cõtraria ⁊ multum laboꝛat pꝛo intellectu iſtius
tex. In quo dicas tu ꝙ neq; hic neq; alibi fit mentio de actiõe do
tis cõtraria. ſed iſte text.ſolum diſponit ꝙ impenſa modica nõ eſt
in conſideratõe nec poteſt repeti ꝑx mariuz nec deduci.⁊ ſi deduce

—
miian hd
ücinigtins
dundim.
er.
(Getnintade⸗
Ntintinuckcniadn

Gtroruern.
Doynonoenn

ſ
Chaeng. antus
VEINTNNREINH
Grüidiients
Wranke rren nmner
üſfereeniNnrin
Nder
N
Winniudedt
eniginmiinussene
nſnilimune

öhrnrtiiteee
dicnerinun⸗
unantnannene⸗
Wentaner .
Grlinan⸗
re
e Ni
Nsifen mn

hdh

Z
mmm annp ii nn umi a
m dns lamn cſreſ inhi
weunmagnunpi in nnininen
Cnde nciiſtiſin mmriiſoime
Mßhftcans mnimöͤſhi agotcninan
rimtini oisipſoiuefieipbipöſte
Mn ſed ania. tanin eanir dhinr
pimtimni Cons ieni enide ieniſinnnan,
xu n daum uu ſinun voinin⸗/
trmmmimmtsnuſtnipharſe hoin
Sdm Aritcotnihſfige ſnt
len wondirinnete⸗
— S
(Nin xerlenmni mifflitiſtin
Reliü mndnmiithiihinsgnünd
uuſan tnninm ſtigiſtüin
cwale ndarn minfnnfofir
imnsninz n lumi

Gitlonnc i

elt⸗
liu⸗
ſ
Aci nciinnnr
gatun innnen el dmu⸗
õ
Cxttf mi in bſt n
nm n oſn n aii

retur potius iudicaretn hoc iudiciũ ſeu cauſa negotioꝛũ geſtoꝛu
qᷓ; de vote ⁊c. p non elt dicere q; aliter dicendo daretur actio de
vote tontraria vel virecta. ſed eſt dicere ꝙ in tali iudicio vero vel
tauſa æ non pꝛv actione vt in.l. i.de iudic. ⁊ illud verbũ de do/
te exponi debet ideſt dotis. Et pꝛo hoc ego pondero tex.in ver
ſicu. non debent arbitri curare ⁊c. æ ſic lis erat ⁊ cauſa coꝛam eis
vel eſſe potuiſtet. ⁊ ideo dicitur iudiciũ de dote non auteʒ actio de
dote. NMam pꝛeſuppõit iuriſcõſultus ꝙ vxoꝛ agebat ad dotẽ ſuam
coꝛam arbitris vel agere volebat ⁊ poterat ⁊ maritus in eo iudi/
do dotis volebat retinere vel öducere expenſas paruas. ? dicitur
bic ꝙ non poteſt hoc facere. ſi enim hoc poſſet facere potius hec
eſſet cauſi ⁊ iudiciu negotioꝑ geſtoꝝ qᷓ; dotis de qua agebatur ⁊
debere agi ⁊ ita pupponẽdũ ẽ.⁊ hec eſt va mens illius tex.quic/
quid dicat glo. ⁊ omnes ſcribentes hic laboꝛãtes pꝛo vero intelle/
ciu eius qui cum reuerẽtla errarũt ⁊ mirabiliter defecerũt in eiꝰ
intellectu pꝛout videre potes ex eo. Cuius verba ſunt hec. Et pꝛio
text in. l. omnino. .
L. Omnino ⁊ in edificandis edibus ⁊ in reponẽ
dis ⁊ pꝛopagandis vineis ⁊ in valitudine manci
pioꝛum nõ debent arbitri modicas expenſas cu
rare alioquin negotioꝛũ geſtoꝛũ potius qᷓ; de do
te iundicium videbitur ⁊c.

Uerba autem gloſe ſunt hec.

CAlioquin ⁊c.perſi.alij vt reſpondeo ꝙ ẽ actio
dotis directa ⁊ cõtraria que cõtraria hic datur
ſed de hac contraria non memini me ĩueniſſe ⁊c

KRerum amotarum.

2 †iAe Ludo. roma. iin.l-
l. Et ideo S. pꝛimo. maritum.ff. ſol. ma
tri. allegat iſtum ter. pꝛo ſingulari ad hoc ꝙ intantuz maritus ha
bet pꝛiullegiũ ne teneatur niſi inquantũ facere põt. vt in.d.l.mari
tum cum ibi plene not. ꝙ etiã de cõtractibus celebratis añ matri/
monii habet idem pꝛiuilegiũ. Sed illuſtris do. Sranc.areti ibi in
quarta col.retoꝛquet iſtum tex. de directo in cõtrariuz dum dici/
tur in tex. de condictõe furtiua que eſt actio cõtinens rei ꝑſecutio
nem ⁊ datur cõſtante mr̃imonio pꝛo rebus ante furatis ergo nõ
gandet pꝛiuilegio. Secũdo contra Ludo. ro. allegat ipſe glo.
vm eum ſingul.iml.miles in pꝛin.ff. de re iudi.vbi glo.equipat pꝛi
uilegin ne miles teneatur vltra q; facere poſſit pꝛiuilegio mariti.
ſed miles non habet pꝛiuil giũ de teſtamẽto condito ante militiq.
ergo ⁊c.de qua materia alias dixi in.d.l.maritũ. ⁊ ideo pꝛo nunc
longioꝛ non ero niſi ꝙ pono vnũ nouũ intellectuz ad iſtum text.ꝙ
non eſt mirũ ſi vxoꝛ tenetur inſoliduʒ condictõe furtiua. quia rele
uatur in alio vt non teneatnr de furto cõmiſſo ante cõtractũ ma/
trimoniũ actione furti. ſed in caſu noſtro non releuatur in aliquo
alio. ideo non debet gaudere ipſa vel maritus vt non teneãtur ni-
ſi inquantũ facere poſſunt de cõtractibus ante geſtis. ⁊ boc modo
ego intelligo iſtum tex. Cnius verba ſunt hec. . —
¶ Item ſi ſeruus eius furtũ fecerit furti etiã cuʒ
ea agere poſſumus:ſed etiã cum vxoꝛe furti age/
re poſſibile eſt ſi ei cui heredes ſumus furtũ fece
rit vel nobis antequã nuberet. tamen ꝓpter re/
uerentiã perſonarũ in vtroq; caſu furtiuã tantuʒ
condictionẽ competere. non enim furti actioneʒ

dicimus ⁊c.
De liberis agnoſceudis.
Hlo. in. l. ſi quis a liberis. s. ſi

quis ex bis. Do. meus Alex. de imo. in.l.i. ff. ſolu. mat. in. xvj.

col. reoutat iſtam glo. ſing. ad hoc ꝓpoſitũ ꝙ ex quibus canſis fi/

lius poteſt experedari a patre poteſt etiã pater ex eiſdem denega/
re ſibi alimenta. Circa quam glo. addo ꝙ eandem glo. ad hoc pꝛo
ſingulari allegat Sranciſ. Cremonẽ. in ſuis nota. in notabili in oꝛ
dine meo. xxiij. de quo do. meus mentõnez facit. ſed ſibi attribuit
iſtam glo. Cuius verba ſunt hec.
¶ Detulerat ex qua cauſa poteſt eum exhereda

revt in auten. vt cum de appel.cogno.. cauſas.

Idem ſi aliud tale fecit pꝛopter quod poſſit ex/

heredari.arg. C. eo. titu.l. finali cc.

. C.; 4 Bar. hic dicit iſtum tex. ſt.
l BDine contra. ſingul. ſubtilem ad Hor n

poſitum ꝙ ſi partus naſcitur etiã ↄſtante mrimonio æ eo ſoluto
moae viri auo ſuperſtite vel ſi de hoc dubitatur vel ne ⁊ ſit vxoꝛ
actio piudicialis in rem redditur pꝛout ibi dicitur in eo tex. cum
quo ſto ſimpliciter.qui tex.clarus eſt nec eget aliqua mea noua in
terptatione niſi ꝙ de iſta actõe pᷣiudiciali poſuit Spec. in tit. de na
tis ex libero ventre per totuʒ ad quẽ me remitto.? redeo ad text.
de quo modo agimus.Cuius verba ſunt hec.

Quia Plautianũ ſenatuſconſultuʒ ad eos par/
tus pertinet qui poſt diuoꝛtiũ eduntur aliud ſena
tuſconſultuʒ tempoꝛibus diui Adriani factũ eſt:
vt etiam ſi conſtante matrimõio partus ſit edi/
tus de agnoſcendo eo agatur. quid ergo ſi quis
poſt moꝛtem patris naſcatur auo ſuperſtue in cu
ius poteſtate recaſurus eſt vt ſi ex fiio eius ſu⸗/
ſceptus pꝛobetur videnduʒ eſt ꝙ dici debeat. ⁊
certe pꝛobanduʒ eſt cuʒ auo pꝛeiudiciũ de partu
agnoſcendo. Similiter agenduʒ ſuper hoc ex ſe
natuſconſulto ⁊ quid ſit ſi an vxoꝛ fuerit diſce/
ptetur.⁊ Julianus ſexto cecilio affricano reſpõ
det locum eſſe pꝛeiudicio ⁊c.

ſi uentr. nomi.in poſſeſſio.mit.

glo. in. l. pꝛima.S. pꝛimo. SBar.

hic et
etiam Bal. in. c. imperialeʒ..callidis de pꝛohib.feud. alie.p Se/
deri. in pꝛin.Et etiam illuſt. do. Sranciſ.areti.in. l.clam poſſidere.
Squi ad nundinas in. x. col.ff.de acqui. poſſeſ. reputant iſtam glo.
ſing . ad hoc ꝙ vbi quis tantũ poſſidet naturaliter ⁊ habet cauſaz
ab alio qui pꝛius vitioſe poſſidebat ⁊ etiã poterat pꝛopꝛia auctoꝛi
tate expelli.tamẽ non poteſt iſte tercius etiã ſi nedum poſſideret
naturaliter ſed etiã ſi detineret ſimpliciter ad quos me remitto.⁊
redeo ad glo.de qua agimus.Cuius verba ſunt hec.

5. Manu miniſtri ⁊c.in verſi vel pꝛius dixi hic
verus heres non deſinit poſſidere per miſftionẽ
mulieris vt infra de acquire.poſſeſ.l.iij..fi.be/
ne aget vti poſſidetis: nec mulier plus dedit q̃ʒ
hr̃et:vnde ille non poſſidet ⁊ interdicto vti poſ⸗/
ſidetis ſuccubuit ſʒ hodie tamẽ cũ incipit ſcire
videtur facere vim vel dolum ⁊c.

He teſtamentaria tutela.

. Quidam cõſtituit ſuũ pcurato/
l. tutoꝛi bn 8. rem Ticiuz cum hoc ꝙ ſi Titius
nolit eſſe ꝓcuratoꝛ cõſtituit Sempꝛoniũ.modo cõtingit ꝙ ticius
pꝛimus ꝓcuratoꝛ acceptauit.⁊ poſtea ex iuſta cauſa officiũ pꝛocu
ratoꝛis renũciauit an modo Sempꝛonius poſſit eſſe pꝛocuratoꝛ.
Ludo.roma.in ſuo ſingulari in verbo pcuratoꝛ ⁊c cõcludit ꝙ nõ
per tex.in.d.l.tutoꝛbus per quẽ ita voluit Dy.⁊ etiã Bald. ibi ⁊
ſequitur eos Ludo. roma. vbi ſupꝛa pꝛorime. Sed tu be/
bene cõſiderabis rogo iſtum tex.qui ſentẽtia mea loquitur in ter
minis multũ diuerſis a quibus agimus.⁊ ratõ aſſignatur hic in
fine in ver. quia illa verba ad tempus moꝛtis referuntur vc. nam
bic ego dedi tutoꝛẽ Ticiũ ⁊ ſi nõ viuit dedi Gaiũ. ⁊ dicitur in tex.
ꝙ ſi Ticius viuit ⁊ tutelam geſſit ⁊ poſtea moꝛtuus eſt nõ admit
titur gaius. quia cõſtitutio tutoꝛis illa conſiderabat ⁊ reſpiciebat
tempus moꝛtis. nam eoipſo ꝙ Ticius pꝛimo datus viuebat tu/
toꝛ factus eſt ⁊ eo moꝛtuo amplius alius non poteſt admitti cuzʒ
certum tempus determinatũ haberet ſed in caſu pᷣmiſſo aliud ẽ.
Mam non retuli me ad moꝛtem Ticij ſed ad voluntatẽ eius vt ca
ſu quo nolit eſſe pꝛocuratoꝛ alius ſit. vnde iſti diuerſi ſunt termi/
ni ⁊ diuerſe ſunt rões. vnde iſte tex.hoc mõ inducẽdo pꝛout facit
Ludo.roma.non facit niſi aliter dicamus arguẽdoa maioꝛi. naʒ
ſi in caſu quo pꝛimus non poteſt amplius mutare voluntatẽ per
moxtez eius excluditur alius multo magis quãdo voluntas eius
g iij

non extinguitur in totü. nam ſi bene recuſanit ſemel poſſet eſſe ꝙ
poſtea vellet eſſe pꝛocuratoꝛ.⁊ ideo alius admitti non põt.Sed iñ
vt dixi iſte tex. niſi inducatur pꝛout ego induco nõ pꝛobat hoc ali
quo pacto.Cuius verba ſunt hec.

L. Cutoꝛibus ita datis lutiũ ticiũ tutoꝛẽ ita do ſi
is non viuit tunc gaium plautiũ tutoꝛẽ do lutius
ticius vixerat ⁊ tutelaʒ geſſerat deinde moꝛtuus
erat:Crebatius negat ad plautiũ ꝑtinere tutelaʒ
Labeo contra: ꝛoculus ꝙ Labeo:ego trebatij
ſententiam pꝛobo. quia illa verba ad moꝛtis tẽ/
pus referuntur ⁊c.

De legitimis tutoꝛibus.
glo. in. l. pꝛima in uerbo pꝛn

dentia ⁊c.Do.meus Alex.de imol.in.l.i.in.x.col.C.qui admitti⸗
⁊ etiam idem do.meus in.l.i.in quarta col.ff.ſolu.matri.⁊ idem
do. meus in.l.quod dicitur in.xiiij.col.ff.de verb.obli.reputat ſp.
iſtam glo.ſingul.ad hoc ppoſitũ ꝙ coꝛrecta rõe legis intelligitur
coꝛrecta eius diſpoſitio cum qua glo ſto ſimpliciter. quia ałs dixi
de hoc i.d.l.i.⁊ etiã in.lequod dicitur ſolo vno addito ꝙ idẽ etiã
voluit in terminis Jaco. butri.conbononienſis in.l.ij.C. de cond.
ob cau.⁊ etiã Bal.in.l.generaliter. C.de epiſ.⁊ cleri.⁊ etiã Bald.
in. l. i.C. qui admitti. ⁊ poſuit aliquid Ludo. roma. in ſuo ſingul.
in verbo ratio in verſic.ſed quero ⁊c.ad quos me remitto.Et re/
deo ad glo. de qua agimus. Cuius verbs ſunt hec.

CPꝛouidentia ratõe naturali vt ponitur.C.de
in ius voca.l.ij.⁊ ſupꝛa de iuſti.⁊ iure.l.penul.in
pꝛin.ſed hodie cum hereditas agnatione nõ in/
ſpecta pꝛoximis deferatur ſic ⁊ tutela vt in aut.
de heredi.que ab inteſta.S.ex his ⁊c

Ne tuto. et curato. dat.ab his

glo. in. l. uentri. ß.vrimo. Zarbr
hec eſt melioꝛ glo.que ſit in coꝛpoꝛe iuris ad hoc ppoſitũ pꝛo ha⸗
benda differẽtia inter tutoꝛẽ ⁊ curatoꝛc. ⁊ eſt glo.in ver.curatoꝛẽ
cc.que glo.clara ẽ ⁊ nõ eget aliqua mea noua interpᷣtatõe: ⁊ mul
tum magiſtra cſt iudicio meo.Cui tamẽ adde vnũ verbũ ꝙ aliqn
verbũ tutoꝛ exponitur pꝛo curatoꝛe ᷣm illuſtrẽ do. Sranci.areii.
in conſil.lxvj.incip.viſo puncto ⁊ dubiſs ⁊c.ad queʒ in hoc me re
mitto. Pꝛeterea addo aliud dum dixit glo. in fi.ꝙ curatoꝛ
tantum eſt datiuus in furioſo ⁊c. nam dicas idez eſſe in pꝛodigo
nam in eo curatoꝛ poteſt eſſe teſtamẽtarius vt inſtitu.de curato.
⁊ idem in pꝛodigo cui datur curatoꝛ.nam poſſet eſſe teſtamentari
rius vt in auten.vt hij qui obligãt res minoꝝ circa meduũ. ſʒ pꝛo
nunc non me extendo in hijs ne exeamus pꝛincipale pꝛopoſitũ no
ſtrũ. Sed hoc modo declara iſtam glo. Cuius verba ſunt hec.
Curatoꝛẽ rᷣgula vt illa lex que vetat curatoꝛẽ
dari habẽti vt inſtit. de curat..interdũ vel nul
la alia.ſed tamẽ cauſa cognita hoc fit. vt.C. qui
dari tuto.poſ.l.curatoꝛ.Et nota ꝙ eſt vna diffe/
rentia inter tutoꝛem ⁊ curatoꝛẽ.alia in pꝛincipio
huius.l.iii.infra de appellati.⁊.l.cum in vna. F.
pꝛimo.Alia quia curatoꝛ non datur teſtamento.
Item quinta quia datur inuito niſi ad lites vt in
ſtitu. de curato.S.ſed curatoꝛ. Sexta inſtit.qui
dari tuto.poſ.S. certe. Item alia quia tutoꝛ aliuſ
eſt teſtamẽtarius alius legitimus alius datiuus
curatoꝛ vero tantũ datiuus niſi in furioſo.vt in/
ſtitu. de curato.S. item furioſi. Iteʒ tutoꝛ ſoli pu

pillo datur vt infra eod.l.ſeie curatoꝛ vero pu/
pillo ⁊ alijs ⁊c.

L. ſi impuberi. Tutela datiua regulariter

. expirat ⁊ extinguitur ꝓpter
legitimã tutelam ſupuenientem tamẽ pꝛeſtita ſanſdatõe ab ipſo le

gitimo ⁊ non ante.tex.eſt in.d.l.ſi impuberi.quẽ ad boc ppoſuu
dixit Bal. hic non reperiri alibi ⁊ ſic facit eum ſingul.x facit mag
num feſtũ de eo. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu
meo iſtius tex.qui iudicio meo hoc non pꝛobat ſi bene ⁊ ſubiiliter
cõſideretur. nam tex.in verſi.quãuis autẽ ⁊c. ponit vnus caſum ſe
ꝑatum a dicto Bal.⁊ ponitur regula ſpẽalis in domino ⁊ herede
inſtituto ab alio ⁊ grauato reſtituere hereditatẽ ſeruo ſuo ⁊ etiaʒ
grauato vt eidem det libertatẽ ⁊ ipſe dominus inſtitutus recuſat
adire vt non reſtituat bereditatẽ. Et diciur bic ꝙ ſi vultpoſtea
eſſe tutoꝛ ſerui ſui quẽ etiã manumittat non põt eſſe tutoꝛ miſi ſa
tiſdet licet alias patronus non teneatur ſatiſdare pꝛo tutela liber
toꝝ ſuoꝝ.nec hoc dicitur hic ex eo ꝙ tutela datiua pᷣcederet: Sed
recuſatio ipſa aditionis hereditatis ſemel facta per illum eſt illa q
opꝑatur ſatiſdatõis pꝛeſtationẽ pꝛout in eo tex.bene põderato ma
xime in verſiipꝛo extraneo hunc voluit eum qui quod in ipſo fuit
etiq liberantẽ pꝛiuauit impuberẽ ⁊c. ⁊ in verſi.tutela non ſine vin
culo ſatiſdatõis non admittitur ⁊c. Et ſic ego intelligo nouit iſtuʒ
tex.qui magis cõſiderat illam recuſatõem aditõis hereditatis. ex
quo actu oꝝa ẽ ſuſpitio ꝓ admiſtratoe futura q; ꝙ datiua tutela
hcederet pꝛout ibi colligitur ex illo tex. cuius vba ſunt hec.
L. Si impuberi libertas ⁊ hereditas per fidei/
cõmiſſuʒ data ſit ⁊ inſtitutus adire nolit ſenatuſ
conſultus cenſuit eum ſi impuberis nomine deſi
deretur adire cogenduʒ vt tamẽ pupillo pupille
ve tutoꝛ ab eo cui ius dandi erit detur qui tutelã
retineat quoad reſtituatur hereditas ⁊ rẽ ſaluaʒ
foꝛe ab herede caueatur. Poſtea dinus Adria/
nus vt ideʒ in eo ſeruetur cui directa libertas da
ta fuerit reſcripſit. Quãuis autẽ a patrono rem
ſaluam pupillo foꝛe non facile exigatur. Lamen
ſenatus pꝛo extraneo haberi voluit eũ qui quod
in ipſo fuit ⁊ libertate pꝛiuauit impubereʒ.⁊ ius
quidem liberti quod habet qui ex cauſa fideicõ
miſſi manumittit non eſt ei ablatum: tutela vero
ſinevinculo cautõis non cõmittitur.quid ergo ſi

nõ caueat nõ dubie tutela nõ erit apud patronũ:

De adminiſtratione tutorum.

l. tutor.S. ex certis cauſis. ia.

in ſuo ſingulari in verbo tutoꝛ ⁊c.el pꝛimo dicit ꝙ ſi tutoꝛ qui te⸗
netur ponere pecunias pupilli in emptõem pꝛechoruz vel tradere
mercatoꝛi ad honeſtũ lucrũ ⁊ nõ facit boc tenetur ad mtereſſe ſᷣm
Banin.l.diuus.ff.ad.l.falcid. ⁊ in.l.tutoꝛ qui repercoꝛũ per illus

tex. ff. de admi. tut. Sed pulchꝛuzʒ dubiũ ẽ quid ſi tutoꝛ hec

non fecit quo caſu vt dixi tenetur.⁊ in cimitate pvſura plus debet᷑
aliquãdo minus ꝓ centenario an teneatur ad illud plus vel ad il
lud minuo. Et in hoc Ludo.roma.cõcludit in dicto ſingulari ꝗ⸗
tenetur ad minus per tex.ſᷣm eum vnicũ ad hoc in. d.l.tutoꝛ qui
5. ex certis cauſis c. Szʒ tu eduerte pꝛo vᷣo ⁊ nouo intellctũ
meo iſtius text. nam bene ⁊ ſubtiliter põderatus pꝛobat cõtra de
directo mnctis.ꝭ.pꝛecedentibus in quibus pꝛius fit mentio de pe
cunia quã retinnit tutoꝛ ⁊ non expoſuit in emptõem pᷣdioꝛum vel
non depoſuit.⁊ ibi dicitur ꝙ tenetur ſᷣm ⁊ pꝛout diciur ibi.ſʒ po⸗
ſtea in dicto.ð.ex certis cauſis dicitur quid iuris in alijs cauſis
exceptis ſuꝑioꝛibus in quibus ſuꝑioꝛibus eſt diuerſus caſus no:
ſter vt patet ex illo diligẽter cõſiderato. Cuius verba ſunt hec.
CEx certis cauſis ſecũduʒ moꝛeʒ ꝓuincie pꝛe
ſtabit vſuras aut quincunces aut trientes aut ſi

que alie leuioꝛes in pꝛouincia frequentantur ⁊c.

l. lutins.S. teſtamento. Qun⸗

tutoꝛes vnus tenetur de male geſtis per aliũ eo non exiſtente ſol/
uendo. Itẽ qn ſunt płes tutors dati a magiſtratu ⁊ ipſi nõ ſunt
ſoluẽdo poteſt haberi regreſſus cõtra magiſtratũ. vt in.l.i.. vſq;
adeo cum ibi plene not.ff. de tute.⁊ ratio.diſtra. Tamẽ ſcias ꝗ;
nunq; puenitur ad magiſtratuz mſi cum tutoꝛ non ſit ſoluendo.
ſed pꝛius puenitur ad contutoꝛes oẽs vt ibi dicitur. Tamen hoc
eſt verũ niſi vnus tutoꝛ eſſet teſtamẽtarius ⁊ alius eſſet datiuus
⁊ ſic ſint diuerſimodi.quia ob geſta cõtutoꝛis datim põt imedia
le ꝑneniri ad magiſtratũ non autẽ poteſt agi contra contutoꝛes.

gſeruin n
dtee.
ugzritga
giumriilin e⸗ 4
Cengi tichailnsr
ttmin hiſtinn in
ſenun teſti isan
muuſftrgremtsen mas

lcoyglenmitieen
Gecinn

Rolwers Ns

NMlENtArtitinstrwitt
ſelthegii ietm
ufitfifriniirinis an
HNinin nnm
Wunttin rain r
Mimulilgiün mtn 4.
nenerhnn 2
au
Snitilnirni r
dinntrnenner
(drinn lirin
Ptinnulligtet
Eimalirntiite

hinititiee

. e 4 Anne
Zrche Ane R
Inlna iee,,⸗ Ar
“ ini 4
Ihrin, ,. A.

1ttere En e⸗
ett i Luce
Lentn
Mpryen

i
lgh

e

6

N

ee:
ltn RRM
c A&

Greee tucſie itn
enſunllalieni
n . Ouizminnmn on
5 ummfucſttigtn enen
eteenendleiſiiiigiet
wihmnui tinpbat ri
engaldiggigani ft

nmmtiC,didltm ntln

nmnahariis m einilin giih
varxdtutntinici nt nni

NAchminitrunoneturorun.

mor Kercrtiscnſig

xſagirin uNNNA inonitg, nngt
———
crau mti mi iarhtin rnſn
dralam 1a iun ul un imi ln
Crdas 1 iti Aligid nite
aNtN ts afiſlediti
m ,mmmu hrt lli fkill
. uhrlan ſonuitln npfngiin
aun Nanfüittülüna
— Sachnngri uulti
urtun er ſinu iuluilliind
. Apuimmaginuiuſtlltnil
— unentin u
5 ntprunaubbtg
atnn nun lirbiint
——
innun maat⸗
pue
(Gansans nen

+ wnnmrtnn nmn 4
mantiſtetn inſtan Palett
nmnbis id ain

„. S . . 5 . . di
ex.eſt in. d. Ilutius.. cum teſtamẽto.quem tex.ad hoc vnicũ d
recl in iure Ludo.roma.in ſuo ſingulari in verbo tutoꝛ ⁊c. el
iüüij. Sed tu dicas pꝛimo ꝙ Bar. dixit iſtũ tex. ſingul. de quo
non facit mentionẽ Lud.roma. ⁊ idem dixit do.meus Alexa.de

imol. in. l.i. in pꝛima col. C. de tranſactio. Setũdo aduerte ꝓ

nouo intellectu meo iſtius tex. quia non eſt verũ illud qð
dine Ludorro videlz ꝙ imediate pueniatur iſto caſu ad magiſtra
tum vt dicit ipſe Ludo.roma. ſed eo tutoꝛe datiuo non exiſtente
ſoluẽdo pꝛius puenitur ad fideiuſſoꝛes eius ⁊ poſtea ad magiſtra
um ita ꝓbatur in dicto. .cum teſtamẽto ibi in verſic.paius eos
cõueniri debere qui pꝛo eo ſe obligarũt vt. ⁊ licet ille met tex.ſtati
dicat vel magiſtratus vc, qui eum vederũt.v ſic ponatur alterna/
tiua illa vel quaſi electio ſit ipſius pupilli. Camẽ intelligitur pꝛius
non eriſtentibus ſoluẽdo exquo pꝛimo noĩati ſunt ibi in text. qui
capic hanc interpᷣtationẽ iuris equidem honeſtam volendo euʒ
bene conſiderare⸗Cuius texcus verba ſunt hec.
CLTutoꝛ teſtamento datus poſtea datum ſuſpe/
ctum fecit:queſitum eſt inquantũ teneatur. Wau
lus reſpondit tutoꝛẽ teſtamẽto datum pꝛo par/
te cõueniri opoꝛtere ꝓ qua parte adminiſtrauit.
pꝛo contutoꝛis autẽ poꝛtione pꝛius eos cõueniri
debere qui pꝛo eo ſe obligarunt vel magiſtratus
qui eũ dederunt tũc cũ ſolidum pupillus conſe/
qui non potuerit de officio cõtutoꝛis querenduʒ
eſt an ſuſpectuʒ facere debuit pꝛeſertim cuʒ ſu/
ſpectum quoqʒ poſtulaſſe dicatur alias quidem
cum magiſtratus plures tutoꝛes dant non pꝛius
ad eos pupillus reuerti poteſt q̃ʒ omnes tutoꝛes

excufſi fuerint ⁊c.

MHlo. m. l. tntoꝛes. S. heres.

Balcl. in l.penul. C. ad trebel.dicit iſtam glo.foꝛe vnicã ⁊ ſic facit
eam ſingul. ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ ſi rogatus de reſtituẽda heredita
te deceſſit ſine hrde vr̃ deficere fideicõiſſum.⁊ ẽ glo.i vᷣbo deceſſit
vc.cum qua ſto ſimpliciter. quia clara eſt ⁊ non eget aliqua mea
noua interpꝛetatõe niſi ꝙ addo not.per omẽs ſcribẽtes ⁊ maxiĩe
Bar . in penul.col.in.l.apud iulianũ.ꝭ.vtrum. ff.ad trebel.⁊ in.l.
cum filio. ffde lega. pꝛimo. ⁊ per Ang.in.l. ille a quo.. ſi teſtamẽ
to.ffad trebel. ꝛ in dicto.. vtrum ad quos me remitto ⁊ ad ea q
alias ibi legendo dixi in. d. l.cum filio ⁊ ideo pꝛo nũc longtoꝛ non
ero niſi ꝙ pono verba glo.de qua agimus.que ſunt hec.

Deceſſit ⁊ ſic euanuit fideicõmiſſum vt ſupꝛa
de teſtamen. tutel. l. ſi nemo.ſed ſi adijſſet ⁊ ante
reſtitutionẽ deceſſiſſet aliquo herede relicto nõ
euanuiſſz ſed eius heres cogetur reſtituere vt in
fra ad trebel.l.ſi eius.s.ſi quis autem. At nullo
relicto herede ipſo iure tranſeũt actõs vt.C.ad
trebel. l. ſancimus. F. finali ⁊c.

l. itium et Oenium.s.altero.

Peennia dicitur eſſe de rebus que ſeruando ſeruari nõ poſ
ſunt. ideo in eius alienatõe non requiritur decretum vt eſt glo.
not. in.. pima.5. fuit queſitum. ff. ad trebell. vbi alias legẽdo di /
xi de boc poſt alios ibidem. maxie poſt do.meũ Alexa.de imola
ibi. ⁊ etiã ponit Bar. in. l. vxronẽ 5.legauerat. ff de lega. iij. ? glo. ⁊
Bar in. linterdum. ffde condi.indebi. ⁊ Bal. in.l. ea demũ. C. de
collatio. Bal. in. l. ij. C. de in integ. reſti. ĩ Bald. in.l. i. C. ð fidei.
7 ſcribentes in.l. cetera.. ſed ſi parauerim. ff de leg. pꝛimo.quam
glo. ad hoc allegat ⁊æ multũ extollit Bal. in.l. ſᷣcuratoꝛẽ habens.
C. de in integ. reſtitu. mino. Ex quo modo dubito.quia mi/
noꝛxxv. annis poteſt alienare ſine decreto bona ſua que ſeruãdo
ſeruari non poſſunt vt in. li. per totũ.C.quãdo decur.opꝰ non

eſt. 1 in. l.lex tutoꝛes.S.pꝛimo.C. de adminiſt. tuto.vtrum panni ⁊

merces dicantur eſſe de hbuiuſmodi bonis vel ne vc. Dicas ſic
tex. eſt in.l. um tabernam in pꝛin. ff de pigno.⁊ in.d.l.titiũ ⁊ me⸗/
uiũ. 5. altero. ff. de admi.tuto.quos tex.ad hoc ppoſitum dixit eſ
ſe ſingulares Bal. in. l.i. . ſi defunctus. ff. de rebus eoꝝ. Sed
tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo dictoꝛũ iuriũ. Et pꝛĩo

d.lcum tabernã in pꝛin. nam iudicio meo non pꝛobat hoc ſi bene

ſubtiliter põderetur. quia debitoꝛ ibi pignoꝛauit tabernã credi/
toꝛ i ſuo ⁊ dubitatur ibi an merces tunc tempoꝛis exiſtentes in ea
intelligantur obligate. dicitur ibi ꝙ, non ſed poſſunt yendi per

debitoꝛc. v ſi q̃ reperiẽt alie eſſe in taberna tẽpe moꝛtis debitoꝛi
. . — . 1 oꝛis
ille intelligut obligate. vnde nibil dicitur ibi R lempꝑe limitato.⁊
poſſet eſſe ꝙ ille merces ſtarent ibi per multos ⁊ multos annos.

Puta per vecem ⁊ plus. ⁊ per cõſequẽs non poſſunt dici de rebus

que ſeruãdo ſeruari non poſfunt pꝛout ſunt fructus 7 ſimilia que
tanto tꝑe ſeruãdo ſeruari nõ pñt.de cuius tex. intellectu ſupꝛa di/
kimus etiã dũ poſui de eo tex.pticulariter in loco ſuo vbi poſui vᷣ
ba eius. ⁊ ideo pꝛo nũc longioꝛ non ero. Similiter etiaz text.
in victo. 5. altero non facit. quia ideo ibi ille merces potuerũt ven /
di per patruũ illius pupilli nepotis ſui.quia ipſe habebat coõmuni/
onem cum patre illius pupilli in eis vt ibi in pꝛin in ver. ex duobꝰ
ſocijs bonoꝝ ⁊c. ⁊ in verſic. cõis negotiatõis mercib⸗ vẽdiis. ⁊ iõ
veia merces potuit vendere. ſed ſi fuiſſent ſoluz ipſius ſolius
upilii non potuiſſet ita paſſim vendere ĩmo boc expꝛeſſe lex pꝛo
hibet vt in dicto. .ſi defunctus in verſi res venales habuit ꝛc.
Ataq; iuidicio meo non pꝛobat intentionẽ Bal. ſi recte ⁊ dili⸗
cõſideretur. Cuius verba ſunt hec. R
Ahero ex duobus fratribus ſotijs bonoꝛũ ⁊z
negotiationis defuncto herede filio tutoꝛ patru
us venditis omnibus cõmunis negotiatõis mer
cibus ⁊ alijs ſibi redemptis negotiũ ſuo nomĩe
exercuit:queſituʒ eſt vtrũ compendiũ negotij an
vſuras pecunie pᷣſtare debeat. Reſpondeo ſecũ
duʒea que pꝛoponũtur pupillo vſuram non com
pendium pꝛeſtandum ⁊c.

te
— —

l. Intium et menium. s. tutore.
Jaco.de are. ⁊ Rar. hic ⁊ etiam do. Anto ·in. c. i. extra de iudic.
⁊ do. meus Alex.de imo in.l.ſi cõuenerit in ſexta col. ff de iuriſdi
ctio.om.iudi. reputant lſtum tex ſingul.ad hoc ppoſitum ꝙ ſi p
mitto tibi ſolnere vñcunq; vel vbicunq; petitũ fuerit potero cõue
niri vbi fuero a te inuentus vel vbi habeo bona. de quo ałs dixi
in. d.l.ſi cõuenerit poſt do.meũ ibi. ideo non repeto nũc niſi ꝙ ad/
do vnũ verbũ ꝙ iſte text.bene ⁊ ſubtiliter põderatus non pꝛobat
Vnũ de pꝛedictis duobus ad quod allegatur ꝙ fuerit pꝛomiſſum
ſoluere Rome vbicunq;. nam boc eſt falſuz. ſed ꝓmiſſum fuerit
ſolutre Rome ⁊ ſic in loco certo ⁊ non in incerto pꝛout loquũtur
docto. ⁊ ſic in hoc pꝛimo non guſtarunt iſtum tex.⁊ non ſqũ Ro
me ſed vbicunq; fuerit pꝛeciũ. Et dicitur ibi in tex. ꝙ ſi debitoꝛeſ
huiuſmodi non ſunt in italia nec in italia habẽt pꝛedia nõ poſſunt
ibi cõuemiri per tutoꝛes italicos. Sed ſi facta fuiſſet pꝛomiffo de
ſoluendo vbicunq; vel vndecunq; fuerit petituz aliud eſſet pꝛout
ſonat ille textus.Cuius verba ſunt hec. — .
CLTutoꝛes dati ad res italicas inſtrumẽta Ro
me reperiũt debitoꝛũ pꝛouincialiũ vt pecũia ro/
me:aut vbicunqʒ petituʒ fuerit ſoluatur. Quero
cum neq; debitoꝛes in italia eſſent neqʒ eoꝝ pꝛe
dia. an hec exactio ad italice rei tutoꝛes perti/
neat. Reſpondi ſi cõtractus pꝛouincialis eẽt nõ
ptinere reſpicere tamẽ ad officiũ:ne inſtrumẽto
rum ignoꝛantia cõtractus eos ad quos admini/

ſtratio pertineret lateret ⁊c.

Klo. in.l.tutor rerim. Paul. de ca⸗

ſtro in. l. nunq;
f.de vſur.⁊ do.meus Alex.de imol.ᷣin.l pomponius.ꝭ.cum quis
ff. de acquir. poſſeſein nona coł. reputãt iſtam glo.ſingula. ad boe
ꝙ licet vera mala fides defuncti noceat heredi vt babetur in.l. cũ
heres.ff. de vſucapio.⁊ in.l.an vitiũ.ff.de diuer.⁊ tempo.pſcript.
cum vtrobiq; plene not. Tumen dicta mala fides cauſata ab erro
re iuris non nocet heredi cum quibus ſto nũc quia clara eſt. nec
eget noua aliqua men interp̃tatõe niſi ꝙ eius materiaz habes per
Paul. de caſt. in ſuo conſil.quinquageſimo.⁊ in ſuo cõſil cclxxxx.
⁊ in.l.cum heres.ff de diuer.⁊ tempo.pꝛeſcrip.⁊ in.l.ſequitur..
ſi heres.ᷣff. oe vſufruc.⁊ per Ludo.roma. in.d.l.põponus..pꝛio
ff. de acqui.poſſeſ.⁊ per Ange.in.l.ſi ego.ff. de publiciad quos me
remitto.⁊ redeo ad glo.nr̃aʒ de qua agimꝰ. Cuiꝰ vᷣba ſunt hec.
Non poſſe ⁊c.in verſi.⁊ nota ꝙ hoc in here/
rede nõ in tutoꝛe locum habet cui iuris erroꝛ no

cet.vt infra de vſucapio.l.nunquaʒ ⁊c.

De auctoritatc tutorum.
giinſt.

Glo. in.llet ſi pluribus. · Sala⸗

ne. C. de tranſactio. dicit iſtam glo.foꝛe ſingul.ad hoe ppoſituʒ ꝗ
inter officiũ ⁊ exercitiũ longa eſt differentia. ⁊ eſt glo. in verbo con
ceſſa.⁊ idem dixit Bal. in. c.i.in tit.de eo qui arma belli.depo.⁊
domeus Alex. de imol. hic in apoſtillis ſuis ad Bar. cuz qua glo⸗
ſto ſimpliciter. quia glo. clara eſt ⁊ nõ eget aliqua mea noua inter⸗
pꝛetatõe que ponit exempluʒ in epiſcopo quez aliud eſt deponere
vel aufferre ei adunſtratõz ⁊ ſic ideʒ in tutoꝛe put glo. Circa cu/⸗
ius materiã addo not.per Bal.ᷣin rubꝛica. C. de operis liberto. ⁊
per glo.?⁊ Bar.in.llegatis.5.paimo.ff de legat.iij.vbi dicũt ꝙ of /
ſiciũ eſt ſine doctrina.ſed exercitiũ eſt cum doctrina vt ibi ꝑ cos.
⁊ per Paul.de caſt.in ſuo conſil.clxxxxviij.⁊ per do. Anto.in.c.ij
extra de poſtul.⁊ per Domini.de ſancto Gemini.in.c.ſi quem de
pꝛocurato.lib.vj.⁊ do.Abba.⁊ dominũ meum in iure pontificio
do. Andre.barbat.in rubꝛica extra de offi.delega.ad quos me re/⸗
mitto. ⁊ redeo ad glo. de qua agimus. Cuius verba ſunt hec.

C Conceſſa non eſt:ĩmo videtur poſſe auctoꝛa
ri vt infra de acquire.heredi.l.pupillns que eſt
contra. Solutio expone hic non eſt conceſſa
ideſt denegata a iudice vel a teſtatoꝛe ſiue in to/
tum ſiue in parte vt quod facit in totũ quo ad to
tum ſic ⁊ in parte quo ad partẽ vt ſupꝛa titu. pꝛĩo
l.ſi duo.⁊.l.iij.ꝗ. pꝛimo ⁊ fi.in cõtrario vero nõ
fuit negata ſed ſecunduʒ hoc quid differt hoc a
fine iſtius.l. Reſpon.aliud ẽ remoueri omnino
aliud interdici adminiſtrationẽ ⁊ ſic non deſinit
eſſe tutoꝛ vt ſupꝛa tit.pꝛimo l.iij.S. pꝛimo. ſic in
epiſcopo aliud eſt eum deponi aliud adminiſtra
tionem auferri ⁊c.

1 al. in. l.
glo.in.l.inter pupillos. Zal in
col.fjde rebus eoꝝ.⁊ etiã do. meus Alexa.de imo. in.l. iubemus
C. de ſacroſan. eccle.in apoſtillis ſuis ad Bart. ibi reputant iſtam
glo.ſingul.ad hoc ꝙ licet minoꝛ non poſſit puocare ad diuiſionez
vt in.l.penul.C. de pꝛed.mino.fallit quãdo eſſet aperta via mino/
ri per vnũ ex maioꝛibus. de qua materia dixi ſupꝛa in hoc opere
noſtro in.l.lutius ⁊ ticia.ff. famil.herciſ.⁊ ideo pꝛo nũc nõ multuz
me extendam.ſed remitto me ad ibi dicta circa hoc.⁊ plus nõ di⸗
co nune niſi ꝙ pono verba glo.que ſunt hec.

C Non aſſignaſſet ⁊c.in fi.ibi vel tercio dic ꝙ
quidam coheres eoꝛũ maior pꝛouocauit ad di/
uiſionem vt in.l.penul.de pꝛed.minoꝛum ⁊c.

De ſuſpectis tutoribus
Z. Si tutoꝛ. NTutoꝛes aliquãdo remouent in

totum a tutela ⁊ aliquãdo adiun
gitur eis curatoꝛ pꝛout apparet in multis iuribus que magis la/
boꝛioſum eſſet qᷓ; ſubtile in mediũ nũc afferre. Sed pulcruz
eſt ſcire quãdo remouetur in totum ⁊ quãdo non. In quo dic ꝙ
inter alios caſus ipſi remouẽtur quãdo non fecerũt inuentarium
vrl aliter ſunt in dolo vt in.l.ix per totũ.ff. de ſuſpec.tuto. Tamẽ
boc eſt verum niſi tutoꝛ eſſet cõiunctus pupillo aliqua affin tate.
vel niſi eſſet patronus liberti tutoꝛ quibus caſibus non poteſt re/
moueri: ſed debet dari ſibi ſecum curatoꝛ. text. eſt in. d.l.ſi tutoꝛ
quem ad hoc pꝛo ſingulari allegat Bal.in.l. fi in fi. C. de arbit. tu
te.cum quo ſto.quia tex.iſte apertiſſime dicit hoc in verſi.aliquo
vinculo ne eſſitudinis vel affnitatis pupillo cõiunctus ſit ⁊c.⁊ in
verſi.optimũ factũ eſt ei curatoꝛem adiungi ⁊c.cum quo ſto quia
tex. non eget alia noua mea interpꝛetatõe niſi ꝙ addo tex. ſimilem
in.l.eũ qui. C. de ſuſpec. tuto. ⁊ voluit Bar. in.d.l.ſi tutoꝛ ⁊ bart.
in · ſi foꝛte. 5. ſunt quidam.ff. de ſolut.? Ludo. roma.in.l.pꝛi⸗
ff. de in ius vocan.in penul. colu.?⁊ Bart. in dicta.l. eum qui v ẽt
in.l. ſi tutoꝛ. 9. tutoꝛ. ff de tute. ⁊ rat. diſtra. ad quos me remitto ⁊
redeo ad tex.de quo modo agimus.Cuius verba ſunt hec.

E. Si tutoꝛ aliquo vinculo neceſſitudinis vel af
finitatis pupillo cõiunctus ſi patronus pupilli li
berti curã gerit.vel ſi quis eoꝛũ a tutela remouẽ
dus videatur optimũ factum eſt curatoꝛeʒ ei po
tius adiungi qᷓ; eundem cum nota fide ⁊ eſtima/

tione remoueri. ꝛcetera. Ludoui.bologninus.
DSe excuſatione tutoꝛum.
glo. in. l. atlete.s.dat remiſſio

nem. Bald. bic ⁊ etiam do. meus Alex. de imol. in. ! ſed 1 ſi
quis.ð. illud ſciendum eſt in fi.ff ſi quis caut. reputant banc glo.
ſingul. dicentes eã ẽt non eſſe alibi ad hoc pꝛopoſitum non re/
fert a qua parte ꝓceſſerit inimicitia T eſt glo. in verbo inimicicia
Tc.cum qua glo.teneo pꝛo nũc qꝛ clara eſt ⁊ non eget aliqua mea
noua interpᷣtatione. niſi ꝙ poſſumus dicere ꝙ hec glo. pꝛocedit in
caſu ſuo in quo loquitur tantũ.ſ. in materia tutele vbi agimus de
magno pᷣiudicio pupilli vt ille non ſit ei tutoꝛ qui fuit patris pupil
li inimicus quocũq; pꝛoueniret iniuria an ab eo an a patre pupilli.
ſed non pꝛocedit in alijs caſibus in quibus non ageretur de tanto
pꝛeiudicio.⁊ hoc modo ego intelligo iſtam glo. non autẽ adeo lar⸗
ge vt faciũt pꝛefati ſcribentes qui non bene eam ponderauerunt.
Cuius verba ſunt hec.

C Immicicia a quacunqʒ parte pꝛoceſſit culpa
ſed hic videtur ꝙ hic puenerit de ꝑte tutoꝛis ⁊c

. Si iuder cuius iuriſdictio eſt limitata
l. ſi Duas. vtputa ſi cautum ſit lege vel ſtatuto
non poſſet cognoſcere vltra quantitatẽ quingentoꝝ ducatoꝛuz et
cõdemnaret in quingẽtos ducatos ex cauſa mutui.⁊ etiã in alios
quinquagintos ex cauſa depoſiti. poſito ꝙ ſentẽtia valeat in quin
gentos dubiuz eſt in cuius electione ſit an ipſius iudicis vel mea
qui ſum actoꝛ eligere ex quo capite velim ſententiã iſtam valere. 7
videtur dicenduz ꝙ ſi in poteſtate iudicis per tex.in. d.l.ſi duas
in pꝛin.per quẽ ita voluit Ludo.roma. in termĩs in ſuo ſingulari
in verbo iudex ⁊c.quem ad hoc pꝛonoſitũ reputat ſingul.dicẽs
eum tu non reperies allegari. Sed aduerte tu pro vero ⁊ no
uo intellectu meo iſtins littere quia pumo nihil facit. ⁊ ideo non
eſt mirum ſi nullus allegauit niſi Ludo.roma. Mam hic eramus
in hijs qͥ nõ depẽdent a facultate eius qui eligere volebat. naz ill
qui habebat duas tutelas volebat eligere ex aliſs duabus eadem
die ſibi delegatis vnã vt ſic cũ hr̃et tres ⁊ excuſaret ab alia quar/
ta. Et dicitur hic ꝙ ipſe non poteſt ſed iudex habet hanc electõem
qui exercuerat eas ſine aliquo miniſterio vel opa illius tutoꝛis vt
ibi in verſi.ſed qui creauit eliget cc. Pꝛeterea potuiſſet eſſe ⸗
tutoꝛ voluifſet pꝛout eſt veriſimile eligere leuioꝛẽ tutelam ex illis
vltimis duabus.vnde lex noluit eum habere hanc electionẽ ratõe
publice vtilitatis cõſiſtentis in tutelis vt inil.i.ff de tute. Sed hee
due cauſe mutui ⁊ depoſiti diuerſe ſunt ab illie quia habuerunt
oꝛiginem a me actoꝛe ⁊ ego deduxi ⁊ creaui eas in iudicio vñ de/
bet etiã eſſe in facultate mea eligere modo quã earũ velim ex pꝛei
cdictis. ⁊ eo maxime qꝛ maioꝛ ratio non eſt in vna cauſa qᷓ;ᷓ in alia
quo ad iudicẽ vel ratõe alicuius publice auctoꝛitatis vel vtilitatis
⁊ etiam qꝛ iudex poſtquã eſt functus officio ſuo ſentẽtiando non
poteſt vlterius ſe intromittere.ſ.iudex.l.iudex poſtea qᷓᷓ.ff. de re
iudi. Et ſic concludo duo. Pꝛimo ꝙ Ludo.roma. cũ reue/
rẽtia male loquutus eſt in dicto ſuo.ſecũdoq fallitur in intellectu
iſtius tex. Cuius verba ſunt hec.

L. Si duas habenti tutelas alie due ſumul ſuper
inducte fuerint quo oꝛdine tercia auxiliabitur ei
ad remiſſioneʒ quarte. ⁊ ſi imperatoꝛ fuerit qui
quartam iniũ xerit aut terciã etenĩ anteq̃ʒ cogno
ſcat imꝑatoꝛis mandata pꝛomotus erit ad aliaʒ
ſi autem oꝛdo non apparuerit ⁊ vna die due cre/
ationes pꝛoponerẽtur in diuerſis cartis non qui
creatus eſt ſed qui creauerit eliget quam opoꝛtʒ
eum ſuſcipere ⁊c. 1

l. ſcire opoꝛtet.S. ſed maxime

Ceſſante ratõe legis quaſi ſemp ceſſat eius diſpoſitio.vt in.l⸗
adigere..quãuis cum ibi plene not.ff. de iurepatro.c.cuuu ceſſan
te cum ſimilibus extra de appellat. Sed ego vellez ſcire an ra

tio pꝛobabilis ⁊ neceſſaria dicat anima ⁊ mens legis. In quo bꝛe

uiter dicas ꝙ ſic quando non eſſet abſurditas ppetua ⁊ ineuita⸗
bilis pꝛopter eius ceſſationẽ tex.eſt in.d.l.ſcire opoꝛtet in. .ſed ſi
maxime in verſi.mens ⁊ ratio legiſlatoꝛis ⁊c. quem text.ad hoe
pꝛopoſitũ melioꝛẽ de coꝛpe iuris dixit Bal.in.lii.in.vij. col. ff. ſo /
lu. matri.in verſi.item de queſtione in muliere ſterili ⁊c.cum quo

ntm iitikun aidu
DCridme
MWiNöNDNA
Wnpelan
(eſgsumndane ian:
kenſtifeieismann
Alneuimam
titmndringin
ſininkuiredr .
lkein iruge
hleiningitigamen
Kinlagmilitin⸗

—

—

ſclong, AN

Gl.in

A „
n .Ae
säs
r iin Pifann Bi
1n RN 6

Ph Nu m u nein
aaemniriaiiin viani hiit
arX;Nttinr irtwin
erras ſr iniihniſtſnliuntmn
Ani iegmtchn Prnnnniſttſi
ü
HmuM eluii un bigtbinienineni
tnirmsdiinsin Mienlifſe St
MK Ei1 Moiidieſ ſon bllogni tuen
rmi iNii 1rniarititnni,
aicknin nerdenecb nienitinae
1aαπnin O waln⸗
unaiu mi anmaiit uſuin ſh ins
Tam guir auifinngefipſoniinlonen
teuémmm lidrlu tif
atunn Pi, unſhniiit
auwrtYdnNbfoſtitn limnſien

CENNNIe.
Saudihgiitnsiedriniſi
ufrin Gwcräücrtatanmſebins
Ammioncen 1ſinmfii⸗
uran müntin uinee imih
nornsnmnlungonolbli 1

ð eradieden
mNN
lee nmirotu belin
gd ltieenmi i gunf

lau.

t ſh .

o
. ſch elin ul u ⸗
mnſuif l la n
n an ngglt. it
g inmiin mininl er
n ſin mitandl i nt
vat e. mlſil ,
ern altnugiſndtch ſn
unhen
ci

ſto quia tex. optime pꝛobat hoe nec opus eſt alia noua mea inter/
tatione ſuper hoe niſi ꝙ addo tex. not. in. lemilites agruʒz de re
mili. r in.l. cum pater. 5. duleiſſimis. ff. de lega . ij. vbi pꝛobatur ꝙ
ratio legis eſt anima eius. ideo attẽditur plus qᷓ; verba etiaz in

ſtatutis ᷣm Bal. in. l. ſi quis ſeruo. . de furtis. ⁊ Bar. in. l. cõtra

ff e legibus. vbi ponit etiam ve ratõe cõſuetudinis non ſolum ſta
cutoꝛi ad quẽ me remitto ⁊ redeo ad iſtum tex.de quo agimus.
Cuius verba ſunt hec. . .—
Sed ⁊ ſi maxime verba legis hunc habeãt in

tellectum tamẽ mens legiſ latoꝛis aliud vult ⁊c.

l. ſcire opoꝛtet.S. conſequeus.

Micolaus de neapo. hic dicit ſingularem foꝛe iſtuz text. in ſui
materia ad hoc ppoſitum ꝙ licet alias ſentẽtia lata cõtra ius liti⸗
gatoꝛis nõ expꝛeſſo erroꝛe in ea valeat vt in.l.ij.C. quãdo ꝓuocn.
non eſt neceſ. cum ibi not.tamen non valet fauoꝛe minoꝛis etatis.
Sed tu aduerte pꝛo meo vero ⁊ nouo intellectu iſtius text.
quiiudicio meo non pꝛobat boc ꝙ fentẽtia valeat fauoꝛe minoꝛis
atatis: ſed bene dicit ꝙ tutoꝛ excuſatus qui non debuit excuſari
non eſt liberatus. ſed non dicit pꝛopter hoc iſte tex. ſentẽtiam eſſe
nullam pꝛout hbic videri poteſt ex eo bene ⁊ ſubtiliter ponderato.
maxime in verſi.non liberari eum ⁊c. ſed non ꝓpter hoc dicitur
ſentẽtia nulla ſit ſi bene conſideretur iſte caſus.Circa cuiꝰ ma⸗
ieriam de ſentẽtia lata erroꝛe non expꝛeſſo contra ius litigatoꝛis
an valeat vide plene no.per omẽs in.l.ſi expꝛeffim. ff. de appella. ⁊
per Specu. in titu. de actio. ⁊ petit. . o verſi.ſed quãdo ⁊c.⁊ per
canoni. omẽs in. c.i.⁊ in.c.inter extra de re iudi. Sed plus di
co ꝙ etiam lata contra ſententiã legis de cuius intellectu dubitat
valet ⁊ tenet ᷣm Bar.in. l.cum ꝓlatis.ff.de re iudi.⁊ in.l.qui roi
me. 5. duo fratres. fl. de verb. obli. ⁊ Bal. in. d.l.ij.quãdo ꝓuoc.
non eſt neceſ. Idem ſi eſt lata cõtra refoꝛmatõem non inſertam in
volumie ſtatutoꝝn m Bar. ⁊ Unge. in. d. l.cum ꝓlatis.⁊ Bal.in
d. lij. Et ſimiliter lata cõtra pꝛiuilegiũ vt in.c.ſuboꝛta extra de re
indi.? ꝑ dños cano.in.c.i.eo.tit.ad quos me remitto.⁊ redeo ad
tex. de quo agimus.Cuius verba ſunt hec.

CConſequẽs autem eſt crcdere ꝙ ſi aliqua ſpe
cie excuſatõis fuerit quis vſus non aliter audie
tur niſi obſeruauerit conſtitutũ tempus ſi nõ foꝛ
te aliquis alterius ciuitatis ciuis ſit ita vero ne
ceſſe eſt cuſtodire conſtitutũ tempus qui ſi excu/
ſatus fuerit dimiſſus non liberari euʒ Diuus ſe
uerus ⁊ Anto.reſpõderunt in conſtitutiõe iubẽte
uon detineri eum qui in locũ eius creatus eſt tan
quã non liceat dari in locũ exiſtẽtis tutoꝛis ⁊c.

ſi quis tres. S. ceterum uae.

in ſuo ſingulari in verbo furtũ vc.el.ij. cõcludit ꝙ ille qui cõmittit

tria furta regulariter venit ſuſpẽdendus non auteʒ pꝛo pꝛimo vel

ſecundo furto.l.capitulum.S.famoſos.ff.de penis.⁊ poſuit do.
Gandi. in ſuo libꝛo maleficioꝝ in tit.de furibus ⁊ Bal.in auten.
ſed nouo iure. C. de ſernis fugi. ⁊ in.l.fi. ff. de iuriſdi. om. iudic.⁊
do. Abb. in conſil.quĩto in pꝛio volu. incip.in cauſa inquiſitionis
ſoꝛmate ⁊c.⁊ Ange.in.l.ſi cui.ꝭ.fi.ff.de accuſat.⁊ idem in.l.ſᷣuos
C.ad..iuliã de vi publi.⁊ Ange.areti.in ſuo libello maleficioꝛum
in verbo veſtem ⁊c in tercia col.licet Ludo.roma.de hijs mentio
nẽ non faciar. Alttñn boc eſt verũ niſi eſſet vnũ magnũ furtum
quia tunc illud equiꝑatur tribus allegat Bal. in dicta auten.ſʒ no/
no iure de quo ipſe multũ admiratur. quia ſᷣm eũ neſciuit Bald.
alegare tex.ad hoc ſingularẽ ⁊ ᷣm eum hot pꝛobantẽ ð vno ma/
gno furto tantũ operãte quantũ tria in dicta.l.ſi quis tres in ver /

bo ceterũ putarẽ ⁊c.⁊ in verſi.ſi tam diffuſa ⁊ negotioſa ſit vt plu

ribus cedat ac. arguendo per cõtrarioꝛũ diſciplinã.nam ſi ſᷣm euzʒ

in fauonabilibus vna ſola tutela magna habet vim triũ tutelarum

ita etiam debet eſſe in odioſis vt vnũ furtũ magnũ opꝑctur tantuzs
quantũ opantur tria pyarus. Sed tu aduerte ⁊ dicas ꝓ vero

A nouo intellectu meo iſtius tex.nam cum reuerentia tanti viri ꝓ

ui fuit Ludo. roma. hoc argumentũ non facit. nam velle arguere
dicendo in fauoꝛabilibus opatur tantũ vnũ quantum tria ergo in
odioſis idem eſt dicenduʒ c. non ꝓcedit argumentũ ſed econtra
ſic. quia in fauoꝛabilibus pꝛocedimus large ⁊ expꝛeſſe. ſed in odi/
ſis non pꝛocedit argumentuʒ ⁊ ſic ſtricte ⁊ reſtrictiue yt in c. odia
de reguaur. li. vj.l. eum quidam.ff. de libe. ⁊ poſthu.cũ vulgaribꝰ
Tamen puto omnino dictum Bal. ⁊ Ludo.roma.eſſe in ſe
Verum per text.in.l.aut facta.S.pꝛimo. ⁊ in.S cauſa.ff.de penis.
vhbi eſt bonus tex. de hoc abſq; eo eamus per mendicata ſuffrs

gia. In qua materia de vno furto magno an tantů. peretu
guantum tria allego Cy. ⁊ Salye in dicta Wer ea ndaᷣ iure 4
Haph.fulgo. ⁊ Paul. ve caſt ibidem. v Balin. ci. . iniuria in tit
de pace iura. firma.in vſib. fend. ⁊ Abb.in c. inter alia in. xi colũ .
extra de iniur.ad quos me remitto. Nam doctlo. fuerũt cötrarij
Hoe dan ed nni eſt mibi ꝙ iſta iura non pbant hoc pꝛout
ui ⁊ in i 3 dai
Dlgiennn uxi nouiter quoꝛuʒ verba ſunt hec.Et pꝛio

C Ceteruʒ ſi periculuʒ ſubſtineat ceſſationis pu
to ei imputãdam quoqʒʒ eam tutelam. Idem eue/
nire poteſt ſi duobus teſtamẽtis cũ haberet tres
tutelas vbi non apertarũ tabularũ tempus inſpi
ci debebit ſi queratur que pꝛioꝛ delata ſit tutela

ſed adite hereditatis vel cõdictõis exiſtẽtis ⁊c.
¶ Uer ba autem dicti. . cauſa ſunt hec.
CCauſa ĩ verberibus que impunita ſunt a ma/

giſtro illata vel parente que emendatõis non in/
iurie cauſa videntur adhiberi ⁊c.

l. amiciſſi mos. Tuto: reruſand alſumer tu /

— a elz telam pupilli ſibi dati in teſta
mento perdit omnia ſibi relicta in eo ⁊ reputatur indignus eis vt
in. l.penul. in fi. C. de legatis ⁊ in.l.qui tutelam ⁊ ibi per Bart.ff.
de teſtame. tute. ⁊ in.l.enam. ff. de lega. pꝛimo ⁊ ibi per Bar. ⁊ ali
os. Seg dubitari poteſt quid ſi fuit ſubſtitutus ipſi pupillo.
an pꝛopter hoc repellatur etiã a ſubſtitutõe pupillari. In quo di/
cas ꝙ non text. eſt in. d. lLamiciſſimos quẽ ad hoc dipit Bal. hic
non eſſe alibi ⁊ ſic fecit euʒ ſing. ⁊ ratio aſſignatur bic in tex. in vᷣſ.
cum eo caſu etiam tutela ſuſcepta finiretur ac. ⁊ in hoc ſto cum
Bal.quia tex.⁊ ratio eius aperte pꝛobantur in iſto tex. Uno
ſolo ꝑ me nunc addito in hoc pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo ſtiꝰ
tex, nam hic legatũ ⁊ ſubſtitutio fuerũt facta in eodem met teſta/
mento ⁊ in eadem diſpoſitõe vt hic in verſi.meruiſſe ⁊ idem pu/
pillo ſubſtitutus ⁊c.⁊ legatũ in ſe habet condictionẽ tacitam ſi tu/
telã nõ recuſet.ſʒ ſubſtitutio pupillaris nõ vt hic ĩ vᷣſ.a legato qui
dem ſi iĩ adhuc pupillus repellendus effet ⁊c. ⁊ in verſi.a ſubſtitutõ
ne autẽ non eſſa ſubmouẽdum ac. ⁊ boc modo nouiter ego intel
ligo iſtum tex. Cuius verba ſunt bec.

L. Amiciſſunos quidem ⁊ fideliſſimos parẽtes
liberis tutoꝛes eligere ſolere.⁊ ideo ad ſuſcipiẽ/
dũ onus tutele etiã honoꝛe legati eos ꝑſequi ⁊c.

„1 Nicolaus de Nea
l. nenſenius.S. fing. Molbaus de wes
Dy. hoc idem dicentem atteſtatur iſtum tex.alibi non inueniri ad
boc pꝛopoſitum ꝙ legatum relictũ tutoꝛi videtur eſſe relictũ con/
templaiõe tutele aſſumẽde per eum.⁊ ideo ſi non velit eſſe tutoꝛ
ꝛinatur legato ᷣm eum per iſtum tex.cum.l.ſequẽti cum quibꝰ
ſto ſimpliciter quia ea iura optime pꝛobant maxime in verſi. niſi
euidenter maxime pater expꝛeſſerit velle ſe dare etiã ſi tutelaʒ nõ
adminiſtrant ⁊c.⁊ non eſt opus aliqua mea noua interpꝛetatione
cum etiam aliquid dixerim in.l.amiciſſimos ſupꝛa pꝛoxime eo.ti.
vnde pono nunc ſolum iſtum tex.de quo agimus. Cuius verba
ſunt hec · .
CId apparere potuit ſi poſueris in teſtamento

legatum aſcriptum:codicillis vero poſtea factiſ
tutoꝛeʒ datum.in hoc enim legato poteſt dici nõ
ideo ei relictum quia eum tutoꝛem voluerit eſſe
teſtatoꝛ ⁊c.

l.amiciſſimos.s.lutius titius.

Nicol.de neap.hic dicit iſtũ text.nõ reperiri alibi referendo
etiem Dy. ibidem. hoc idem atteſtantem ⁊ ſic faciũt eum ſingul.
ad hoc pꝛopoſitum ꝙ licet numerus triũ filioꝛũ in vrbe a tutela æ
ab alijs ẽt oneribꝰ excuſet. vt inſtit. de excuſat.tut.in pꝛin.⁊ in.l.
i. in pꝛin. ff. eo.titu.cum ſimilibus.tamẽ non excuſat a cura aſſu⸗
mẽda pꝛo vno ex dictis filijs egente curatoꝛe. Sed tu aduer
te ꝓ vero ⁊ nouo intellectu meo iſtiꝰ tex.nã dico ꝙ text.iſte non
dicit aliquo pacto ꝙ pater poſſit ſe excuſare.ſed bene dicit ꝙ excu
ſando ſe facit contra ſtimulos naturales. ſed aliud eſt ꝙ poſſim
compelli ad aliquid facienduz. vel ꝙ ſi nolo facere dicoꝛ facere cõ
tra pietatẽ vel ſtimulos naturales pꝛout dicitur hic in tex. bene ⁊
ſubtiliter ponderato nam multa non licent que tamẽ iam facta te

nent. v ità pater non debet ſe excuſare. ⁊ ſi excuſat ſe facit contra
pietatem. tamen non ſequitur quin excuſari poſſit ſi vult.⁊ hoc
modo ego nouiter intelligo iſtum tex. Cuius verba ſunt hec.

CLutius ticius ex tribus filijs incoluminibus
vnuʒ habet emãcipatũ eius etatis vt curatoꝛ ac
cipi debeat.Quero ſi quidem titius patre peten
te eodem filio emancipato curatoꝛ a pꝛetoꝛe de/
tur an iure publico vti poſſit ⁊ nihilominus triũ
filioꝛũ nomine vacationẽ poſtulare. Reſpondi
pᷣmiũ quidem patri ꝙ pꝛopter numerũ filioꝛum
ei competit denegari non opoꝛtere ſi cum filio
ſuo curatoꝛ petatur contra naturales ſtimulos
ſi tali excuſatione vtenduʒ eſſe temptauerit ⁊c.

1 Quia ſtatur dicto iu /⸗
tus fuerit ad iudicanduʒ ſie vel ſic. vt eſt glo. not. in.l.ſ pꝛetoꝛ. S
marcellus.ff de iudic. quã glo.ad boc pꝛopoſitũ magnifacit Bal⸗
in.l.ſi is ad quẽ. ff.de acquir.heredi.⁊ etiã Bald.in.c.i. in titu.de
feud. vaſ.fur. contra domi.in vſib.feud. de cuius tamẽ intellectu
ſupꝛa dirimꝰ inhoc ope nr̃o in dicto..marcellus. Idcirco ca
ueant indices apponere cauſas in ſentẽtijs eoꝛũ.nam ſi cauſa ap⸗
poſita eſt falſa ipſo iure ſententia eſt nulla. text.eſt in..l.qui teſta
mento quem ad hoc ꝓpoſitum dixit Dy. ⁊ Bal. bic non eſſe alibi
⁊ ſic faciũt eum ſingularẽ maxime in verſi.pꝛopter vitiuʒ pꝛonun
ciatõis ꝓc. Sed pius dico ego pꝛobari per iſtum tex.&ꝙ etiam
ſi alique cauſe appoſite in ſentẽtia eſſent vere.tamen vna falſa ap
poſita vitiat totam ſentẽtiam. hot ego colligo ex iſto texiin verſ.
quãuis iuſtas cauſas excuſatõms non tamen eſſe excuſatũ ⁊c.Et
ſic iſte tex. ſeruit nobis etiam in hoc quod plus eſt ꝙ non conſi ide
rauit Bal. vbi ſupꝛa pꝛoxime.de qua materia etiã addo Bar.in
l.quod ait.ꝭ.ſed ignominie.ff.de his qui not. infa.⁊ Bal.in addi
tio.ad Specu. in titu.de ſententijs in ver. ſententia ⁊c.⁊ Jo.and.
in.c.cum inter extra de re iudi.⁊ omẽs ſcribẽtes in.c.i.eo.tit.ma
xime do. Abb. ⁊ Inno.in.c.in pᷣſentia extra de renũci. ⁊ Bald.in
l.i. C. de condict. indebi. ⁊ Bar. ⁊ Ang.in..l.qui teſtamento.⁊
Bal. in auten.non licet.C. de liber.pꝛete.ad quos me remitto ⁊ re
deo ad tex.de quo agimus cum quibus in hoc pertranſeo ſumplici
ter.q; tex.clarus eſt ⁊ optĩie pꝛobat hoo Cuius verba ſunt hec.

L. Qui teſtamento tutoꝛ datus fuerat adito pꝛe
toꝛe dixit ſe tres liberos habere:adiecit pᷣterea
habenti patruũ legitimũ tutoꝛem ſe vitioſe datũ
pꝛetoꝛ ita decreuit ſi legitimũ tutoꝛẽ habenti tu
toꝛ datus es non eſt tibi neceſſaria excuſatio.
Quero cum nemo patruus impuberi datus efſz
an nihilominus tutoꝛ remanſit.Reſpon.ſecũdũ
ea que ꝓponerẽtur quãuis iuſtam cauſam excu
ſatõis haberet non tamẽ excuſatum eſſet ppter
vitium pꝛonũciationis ⁊c.

Ve tute. et rationi.diſtraben.

l.pꝛima. S. preterea nerſi. ſed

ſi munꝰ. Tutoꝛ obligatus eſt regulariter dotare ſoꝛoꝛem pupil
li vt eſt go.in.l.non omni.C. de admini.tuto.quam glo. Bald. di
xit ibi alibi non reperiri ⁊ ſic facit eam ſingul. Tamen ſcias ꝙ fili
us aliquo mõ non tenetur dotare matrẽ ſuaz nec etiaz mittere ei
munus nuptiale.cex. eſt in. d.l.pꝛima.ꝭ. pꝛeterea verſi. ſʒ ſi munꝰ
quem tex.ad hoc ꝓpoſitũ dixit bic Bal.eſſe ſingul. Sed tu
aduerte pꝛo vero ⁊ nono intellectu meo iſtius tex.quia nihil dicit
de dote de qua etiã minime eſt dubitãduʒ quia ſilius non tenetur
dotare matrem. ſed ſoluʒ hic dicitur de muneribus nuptialibus
vt in verſi.ſed ſi munus nuptiale miſerit matri pupilli ĩc. Et
arguẽdo ab eis a maioꝛi poteſt bene idem dici in dote. ſed meliuſ
bet pꝛobãtur in. d.l.i.S.pꝛeterea qui imediate ibi pcedit vbi poni
tur enam quid de alimẽtis matri pᷣſtandis velne.⁊ dicitur ꝙ nõ
niſi mater ſit valde egens vt hic in verſi. niſi per qᷓ; egenti dedit ⁊c
⁊ in verſi. vt mater egens ſit ⁊ filius in facultatibus ⁊c. itaq; de
dote hic non ſit aliqua mentio ſi bene põderentur ea omnia iura.
Idem dico in alimẽtis. nam non tenẽtur alere matrẽ quando
habet vnde ſe alat aliunde. vt in.l.ſi quis a liberis..pꝛĩo. ff. de li
ber.agno.⁊ in.l.filia ⁊ ibi Gald. C. de patria poteſta. ⁊ in.del i.5.

pꝛeterea ⁊ ibi pꝑ Bal. Et idem eſt in patre. d.l. ſi quis a liberis
in pꝛin. ⁊ in.l.alimẽta.C. eo.titu. ⁊ Bal.in ſuo libello alimentoꝛũ
in verſi. quero in quo loco etc.et Bal. in. c. i. in titu. de pace tenen.
in vſib.feud.in quarta col.et in.c.i.ſi quis hominẽ eo.titu.et Lij
do. roma. in.l.. in quarta col.ff. de in ius voca. ⁊ Bal in.l. coꝛrup/
tionẽ.C. de vſufru.⁊ Ange.in auten.vt nulli iudicũ in.ꝭ.vt autem
colſi.ix. v Bal. in auten. bona. C. de bonis damna. ⁊ Ange.areti.
in ſuo libello maleficioꝝ in verbo publicamus ⁊c.in quibus locis
ponũt quid de patre bãnito an debeat ali a filio ad quos me r̃mit
lo ⁊ redeo ad iſtos tex.de quibꝰ mõ agimꝰ.quoꝝ vᷣba ſunt hec.

C Pꝛeterea ſi matrem aluit pupilli tutoꝛ putat
Labeo imputare eum poſſe ſed eſt verius.naʒ ni
ſi per quã egenti dedit imputare euʒ opoꝛtere de
largis facultatibus pupilli vtrunqʒ igitur condu
cere opoꝛtere vt ⁊ mater egens ſit ⁊ filius in fa/
cultatibus poſitus. Sed ſi munus nuptiale ma/
tri pupilli miſerit non euʒ pupillo imputaturũ la

beo ſcribit: nec per quam neceſſaria eſt remu/
neratio iſta ⁊c.

l.ſi tutoꝛ.s.ſi duobus. Yrobrere
dicit iſtum caſum eſſe valde notandum v etiam eum foꝛe coꝛ
di tenenduʒ. ⁊ ꝙ etiam non inuenitur alibi ⁊ ſic facit eum ſingu⸗
larem ad boc ꝓpoſitum ꝙ per ſupuẽientiã pubertatis in vno ex
pupillis tutoꝛ datiuus deſinit eſſe tutoꝛ alterius ſi alius frater aſ/
ſumpſit tutelam alterius adeo ꝙ tenetur reddere ratiõem admiſ
niſtratõis tutele etiã per impubereʒ licet ſecus ſit in tutoꝛe teſta/
mentario qui non deſinit eſſe tutoꝛ licet alius legittimus ſupue/
niat. Et ratio eſt quia legittima tutela ſemp cedit teſtamẽtarie vi
hic in tex.in vltimis verbis qui tex.clarus eſt. ⁊ ideo nõ eſt opus
aliqua mea noua interpꝛetatõe circa eum. Cuius verba ſunt hec.

Si duobus impuberibus tutoꝛ datus ſit ⁊ al
ter eoꝛum in legittimã tutelam fratris ſui pfecte
etatis conſtituti recidit eum qui datus eſſet tuto
rem eſſe deſijſſe Neratius ait.quia igitur deſi/
nit eſſe tutoꝛ actio erit etiam ex perſona impube
ris quãuis ſi ex teſtamẽto datus fuiſſet non de/
ſinit eſſe tutoꝛ eius qui adhuc erat impubes.qꝛ
legitima ſemper tutela teſtamẽtarie cedit ꝛc.

l. niſi.S. pri mo. Libelli ineptitudo opatur ꝙ

ſentẽtia ſuper inde lata nihil
valet nec pꝛoducit actionem vt eſt glo.inſtitu.de oblig.ᷣin pꝛincipio
in verbo ſecunduʒ ⁊c.quam glo.pꝛo ſingula.ad hoc allegat Bal.
in.l.actoꝛi circa fi.C. de iureiura.De cꝰ glo.intellectu diximus in
loco ſuo videlʒ in dicto pꝛincip.inſtitu.de obliga.⁊ ideo pꝛo nũc nõ
me extendam ſuper hoc.vnde ex hoc dicimus ꝙ libellus ineptus
poteſt ⁊ debet reiici per iudicẽ ĩmo dentibus pꝛopꝛijs lacerari.iu
xta not.in.l.i.ff.de offic.aſſeſ.⁊ voluit Bar.in.l.inſtar in fi.C. de in
re fiſci lix.⁊ Bar.in.l.i de offi.aſſeſ.⁊ Inno. ⁊ Bald.in.c.i.ex⸗
tra de offic. iudi. Sed pulcrũ eſt intelligere an libellus ineptꝰ
poꝛrectus opetur vt ſentẽtia lata ſuper eo pariat exceptõesz rei iu/
dicate etiã ſi ſit lata in foꝛma ſentẽtie diffinitiue. In quo dicas q;
opꝑatur hoc.ſʒ poꝛrectio talis libelli non inducit pẽdentiã litis mi/
ſi de facto que pẽdentia nihil tamẽ oꝑatur.tex.eſt in.d.l.niſi. ꝭ.pꝛi
mo. ſquo textu ad hoc dixit hic Bal.non reperiri alibi melioꝛẽ cũ
quo ſimpliciter ſto.quia tex.iſte optime pꝛobat in verſu nihil con /
ſumetur ⁊c.in quo non eſt opus aliqua mea noua interpᷣtatiõe v:
pote aperte hoc pꝛobãte vt videre potes niſi ꝙ addo vnuʒ verbus
ꝙ ineptitudo libelli non poteſt etiã iuuari ex ꝓbatõibus aptis ſe
cunduz Bal.im.l.edita.C. de edendo in.xiij.col.⁊ Bal. in additi⸗
Specu.in titu.de offi.iudi.in verſi.ſi iudex ⁊c. ⁊ in.l.ij.in.ix.col.
C.de reſcin.vendi.⁊ Jo.an.in.c.examinata extra de iudic.⁊ Bal.
in addit.Specu.in ti.de poſitio.ad quos me remitto.⁊ pono ver⸗
ba textus que ſunt hec. . .
CSiliuſfamilias emancipatuſ ſi tutelam admi
niſtret ẽt directo teneri iulianus putat ſi adhue

impubes tutele agat nil conſumitur ⁊c.

Abi pupillus educari debeat.

ℳ
ltſon

H

Cerlruisnis imam *
mirhent iesfeei⸗
ſtsinſmnſente n
ilindandtuddiin „
geinumgl,nattsimnd
AAfdmtatmim nn
Tbedhmwir nt
NGräirmerurnit
btusnl inba⸗
thn

ſbiſn goner
eniinenerie ee

ain
aukke dan
meni il

Plnin ſnn in
eenleimez l
in Nun eſtig

NN aleſtimnee
ame n nui
n. Nleiitfet

ntnm Dinftihſutt,

.
een rlätnimininͤſ ,e
.
rncſe iſ Mnnipi gttiginnn
l
vginsſcrleſaniodens iſetſod
aſemneusqni uchlt en iſntba⸗
ant ſenge ucl eſtamitrecedltu⸗

primd. simmu n
nſispnin nn
uunputimn tifin r nnitßt
EEAN/i ,
UArnaicainmn N, Goiidell Gingin
TYEüſinhin ehhoſitſö
õsõðõ
Atreuiidiineetbuſthit uniſ
un anu drilirifonn
4 A ro.1 le
l

1 T Ii* Mico. de neap. hie dieit hune eſſe
l. qm filium. pulcrum caſuʒ qui ſᷣm eũ ad hoe

pꝛopoſitum non reperitur alibi ⁊ ſic facit eum ſing. ſi pater in/

ſtituto filio herede reliquit dotẽ ſilie interiʒ frater debet alere ſo/
roꝛem de ſuo.nec poteſt imputare ſoꝛoꝛi illud quod ei pᷣſtitit pꝛo
alimentis vt hic in tex. Sec tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intł
leciu meo iſtius tex. qui debet intelligi quando ſilia non hẽbat alit᷑
vnde poſſet ali.alias autẽ non haberet locũ iſta diſpoſitio. ita col/
ligo ex llo tex. in fi. in verſi. cum ob hoc aliter ei cõtingere nõ poſ⸗
ſet ꝛc. ⁊ hoc modo nouiter declaro tibi iſtũ tex. Circa quẽ ad/
do vnũ verbũ an frater teneatur dotare ſoꝛoꝛẽ de ſuo ⁊ maxime
quãdo non habet vnde ſe dotare poſſit vide glo. Dy. Bar.⁊ cõmu
niter alios in.l.cum in plures.. penul.⁊ fi. ff. de adminiſt. tuto.⁊
Bar.in.l.non omni.C. eo.tit.⁊ Bar.in pꝛima conſtitu.ffoꝝ.in vl/
tima cel. x in.l.t. .i. ff. de tute. v ratio. diſtra. ⁊ Ange.in. ha filia. ff
ad trebel.? Bal. in.l.cum amiciſſimi.C. de fideicõmiſ. ⁊ in aute.
niſi rogati C. ad trebel.⁊ in.l.uff.ſolu. matri. vbi alias legendo di
xi de hoc ideo pꝛo nũc longioꝛ non ero niſi ꝙ pono verba iſtius
lex. de quo agimus. Cuius verba ſi unt hec. .
L. Qui filium heredem inſtituerat filie dotis no
mine cum in familia nupſiſſet ducenta legauerat
nequaqᷓʒ pꝛeterea ⁊ tutoꝛẽ ei Sempꝛouiuʒ dedit
is a cognatiſ ⁊ a pꝛoximis pupille perductus ad
magiſtratus iuſſus eſt alimenta pupille ⁊ merce/
des vt liberalibus artibus inſtrueretur pupille
nomie pᷣceptoꝛibus dare pubes factus pupillus
pubere iam facte ſoꝛoꝛi ſue ducenta legati cum
ſoluit queſitnm eſt an tutele iudicio cõſequi poſ
ſit ꝙ in alimenta pupille ⁊ mercedes a tutoꝛe ex
tutela pꝛeſtitum ſit exiſtimo ⁊ ſi citra magiſtra/
tuʒ tutoꝛ ſoꝛoꝛẽ pupilli ſui aluerit ⁊ liberalibus
artibus inſtruxit cum hoc aliter ei cõtingere nõ
poſſet nibil eo nomine tutele iudicio pupillo aut
ſubſtitutis pupilli pꝛeſtare debere ⁊c.

Quod falſo tutoꝛe auctoꝛe.

l. nouiſſime. OHomponins.

Tractus futuri tempoꝛis non cõſueuerũt ſpettare ad iudiceſ
vt in.l.icum ibi notein pꝛin.ff. de vſur. Sed vellem ſcire vtꝑ
pꝛocedat libellus huiu ſmodi peto ſumptus future litis cõtra Ti⸗
cium ⁊c. In quo bꝛeuiter dicas ꝙ ſic text.eſt in.d.l.nouiſſime.S.
pomponius vbi Bal. dixit hunc eſſe mirabilem libellum. Et ſub/
dit ꝙ non eſt tex. alibi melius pꝛobãs ꝙ in condemnatõne fienda
habetur reſpectus ad aliam litem que nonduʒz deciſa eſt ſed pen/
det per appellatõem. ⁊ ſic iudex in ſindicatu poterit codemnari in
futuro euentu ᷣm eum per iſtum tex. Sed tu aduerte ꝓ no
uo ⁊ vero intellectu meo iſtius tex.qui loquitur in caſu ſpeciali fa
uoꝛe pupilli.quo caſu bene poteſt haberi conſideratio litis future
de eius ſumptibus futuris vt in verſi.in hoc iudicio ĩc. Mec
obſtat tex. hic in verbo etiã quaſi implicet idem eſſe in alijs.quia
implicat reſpectu eoꝛũ que ſupꝛa pꝛoxime dixit in.. pꝛecedenti de
exiſtimatõe quanti ea res eſt. nam vltra etiã babetur conſideratio
ſumptuũ futuroꝝ pꝛout hic dicitur in tex.ſed hoc non pꝛocederet
in alijs cauſis indiſtincte pꝛout loquitur Bal.qui nimis ampliat
iſtum text.vna cũ dicto..pꝛecedenti cum quo legi debet. de qua
materia addo vnũ verbuũ.nam ſi peto domũ talem cum maſſari⸗/
tijs exiſtentibus in ea non pꝛocedit iſta petitio ſi non expꝛimũtur
iſte maſſaritie in ſpecie pim Bar. in. l. iij. S. armamẽta. ff. de rei vẽ/
di.de quo poſuit Lud.ro.in.l.de pupillo.S.qui nunciat.ff.de no.
ope.nũci.⁊ per cõſequẽs ſcribẽtes in.l.i.ff.de eden.vbi ponũt quõ
pꝛocedit libellus generalis ⁊ ibi alias legendo dixi ⁊ ideo longioꝛ
non ero niſi ꝙ pouo iſtũ tex.de quo agimꝰ. Cuius vᷣba ſunt hec.

CQuod ait pꝛetoꝛ quanti ea res magis puto nõ
penam ſed veritatem his verbis contineri.
Uerba autem dicti. . pomponius ſunt hec.
Pomponius libꝛo trigeſimo ſcribit recte eti
am ſumptuũ in boc iudicio rationẽ quas factu/
rus eſt actoꝛ reſtitutõ agendo.Sʒ ſi plures ſunt
qui actoꝛes fuerunt perceptõe ab vno facta cete
ri liberantur non electione xc.

I. hnius edicri. S. idem pompo
niuse· ¶ Auctoꝛitas tutoꝛis falſi ſuppletur per pſentiã t auctoꝛi
tatem iudicis. tex.eſt in. d. l.i. .idem Wepechienn hic ad erec
poſitum ſingularem reputauit Bal. faciẽs ad hoc magnũu feſtum
de eo. Sed tu aduerte pꝛo Vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius
lex.qui non pꝛobat hoc aliquo pacto. nec loquitur de auctoꝛitate
vel pſentia iudicis in actu ſed loquit poſt actuũ iam factuz vel ante
etum vt hic in verſi.ratum ſe babiturũ id quod geſti eſt c. ⁊ ſic
denotat iam rem fuiſſe pfectam vel futurã eſſe non autez in fieri
vel in ipſo actu pꝛout dicit bic Bald qui fallitur in vero intellectu
iſtius tex. ſi bene ⁊ ſubtiliter põderetur. Circa quẽ adde Bald. 2
oiter alios ſcribentes in. l. bonoꝛi. C. qui admitti 2 Balde in l. ſt
dinotoium. babẽs. C. de in integ reſtituemino. Plus dico
iudex non ſupplens vbi poteſt facit litem ſuã m Bald. in. l. i. E.
quomõ ⁊ qñ iudex in pꝛima col.ad quem me remitto. ⁊ redeo ad
tex. de quo ag mus. Cuius verba ſunt hec.
¶ Idem Pomponius ſcribit etiam ſi pꝛo tutoꝛe
negotia gerens auctoꝛitatem accõmodauerit ni⸗/
bilominus hoc edictũ habere niſi foꝛte pꝛetoꝛ ðᷣ
creuerit ſe ratum babiturũ id quod his auctoꝛi
bus geſtum eſt tunc eni palebit per pᷣtoꝛis tuitio

nem non ipſo iure ꝛc. ——

l. penultima.S. finali. Bal lud ro/

ma. ⁊ etiaz do.

meus Alex. de imol.iml.ſi cum dotem. 5. fi. in ſecũda col. ſolut.

matri. reputant iſtuʒ text.ſingul.ad hoc ꝓpoſitũ ꝙ licet pactũ ma
riti de lucranda dote non valeat quãdo eſt dos putatiua vt in. lei⸗
C. oe condic.ob can. in Yipteſcriptio. ⁊ hoc ibi voluit Angel in
autent. de nupt. col.iiij. ? Bal.? Ange ? Saly. in. d.l. i. vbi dicunt
idem eſſe in dote lucranda ex foꝛma ſtatuti.tamẽ hoc eſt verum
niſi interueuiſſet dolus dantis dotem putatiuaz. qꝛ tunc maritus
lucrabitur per tex.in.d.l.penul.Cuius verba ſunt hec.
C JIulianus libꝛo.xxxj.ffoꝝ.an etiã in patreʒ de

beat dari hec actio qui filiam maioꝛẽ duodecim

annis nuptui dedit ⁊ magis pꝛobat fratri igno/
ſcendum eſſet qui filiã ſuam maturius in famili
am ſponſi pꝛoducere voluit affectu eni pꝛoſperi/

oꝛe magis q́ᷓʒ dolo malo id videri feciſſe.quod

ſi intra duodecim annos hec deceſſerit cum ba/

beret dotem puta Julianus ſi dolo malo cõuer/
ſatus ſit is ad quem dos pertinet poſſe marituʒ
doli mali exceptione ſubmouere in caſibus in
quibns doteʒ vel totũ vel in partem ſi conſtabat

matrimoniũ fuerat lucraturus ⁊c.

De contraria et utili acti.tute.

l. ui. S. qu 1G ergo Lud. roma. in.l.ſi ex le

gati. ff. oe ver. obli.⁊ eti
am do. meus Alex. de imo.in.l.a diuo pio..ſicut autẽ in.iij.col.
ff.de re iudi.? in.lij. S.ſed ſi iurauerit in pria col.ff. de lega. pꝛĩo.
⁊ etiam in.l.i.ꝭ.fuit queſitum in pꝛima col.ff.ad trebel.reputant
omnes iſtum tex.ſingul.ad hoc ꝓpoſitum ꝙ pecunia minoꝛis de
putata ad emptionẽ pꝛedioꝝ non poteſt alienari ſine deereto ſicut
nec alie res ĩmobiles de qua materia alias dixi in..l.i.in. S. fuit
queſitum.⁊ ideo ꝓ nunc non ero longioꝛ niſi ꝙ pono verba iſtiuſ
tex.que ſunt hec.
¶Quid ſi intra.xij.annos deceſſit cum haberʒ
dotem putat Julianus ſi dolo malo cõuerſatus
ſit is ad quẽ dos ꝑtinet poſſe maritũ doli mali
exceptione dicente ſubmouere in caſibus in qui
bus dotem vel in totum ſi conſtabat matrimoni

um fuerat lucraturus ⁊ c.

De rebus eoꝛum.
l. pꝛima. 5. primo! enmeleoren

ſmmobiliũ minoꝛis.xxv.annis in dubio nõ pᷣſumitur ſubꝛeptitiũᷣ
niſi pꝛobetur.tex.eſt in.d...i.S. pꝛimo verſi.ſi poſtea potuerit pꝛo/⸗
bari obreptum eſſe pꝛetoꝛi ac.quẽ tex. ad hoc exclamat hic Bal.
in tercio not.dicens ſe allegare ſimilem tex.cõcoꝛdantem cum iſto
in.l.ſi tntoꝛ. ff. de tuto. ⁊ cura. dat.ab his Sec tu aduerte q;
iſte pꝛimus tex. in. d.l.i. 5. pꝛimo qui incipit pꝛeterea patres cõſcri⸗
pti in fi. maxime in verſi.in fcti cauſa erratũ eſt ⁊c.nõ ꝓbat.nam
tex.non facit mentionẽ de ꝓbatione fienda eſt bene verũ ꝙ poteſt
ſubaudiri ad iſtum text. ſed ſatis eſt mihi ꝙ non pꝛobat ſed ſoluʒ
tacite hic pꝛeſupponitur ſicut dicim in titu.ſi quadru. paupe. fe⸗
cif. diea. vc. Mam ſubauditur ibi in glo. ⁊ pꝛobetur. ⁊ ita debʒſub
nudiri hic vt ſi in facti cauſa erratũ eſt ⁊c.⁊ pꝛobetur.⁊ hoc mo/
do ego iutelligo hec iura nouiter. Uno etiã addito ꝙ vbicun/
q; aliquid impetratur cõtra ius cõmune vel contra ↄſuetudinem
bene pᷣſumitur ſubrepticiũ ⁊ nonvalet ſᷣm SGal.in.l.fi⸗C. ſi quis ʒ
ius vel vtili. publi.æ Bal.in rubꝛi.C. de pꝛecib.impe.offer.in pꝛĩa
col.⁊ Bal.in.c.i.in vᷣa col.in tit.qui feud.dare poſ.in vſib.fendoꝝ
ad quem me remitto ⁊ redeo ad textus de quibus agimus.quo⸗
rum verba ſunt heci⁊ pꝛimo dicti. . quod ſi 1 ſoꝛte.
CQuod ſi foꝛte es alienũ tantũ erit vt ex rebus
ceteris non poſſit es ſolui tunc pꝛetoꝛ vrbanus
pir clariſſimus adeatur qui pꝛo ſua religiõe eſti
met que poſſunt alienari obligarive debeant ma
nente pupillo actione ſi poſtea potueris pꝛobari

obreptum eſſe pꝛetoꝛi ⁊c.
Uerba autem dicte.l.ſi tntoꝛ ſunt hec.

L. Si tutoꝛ petitus fuerit habenti ſi abſente eo
quaſi non habenti datus ſit datio nulla eſt.nam
quoquomõ in petitõe tutoꝛis ſi erratuʒ fuerit in
facti cauſa maxime poſt conſtitutiõem diuoꝛum
fratrum non valet tutoꝛis datio ⁊c.

de lideinſſoribus tutorum.
. fi ice
l. cum oſtendimus. S.fina. d⸗
regulariter non obligatur ſine ſtipulatõe vt in.l.blanditue.C. de fi
deiuſſo.⁊ in.l.v.ðS.ſatis acceptio vbi alias legendo dixi poſt alios.
⁊ maxie poſt do.meũ Alex.de imo.ibidem.fr̃de ver.obli.Camẽ
boc eſt verũ niſi quie patiatur ſe ſcribi in actis in fideiuſſoꝛc. naʒ
tunc tenetur perinde ac ſi per ſtipulatõnem ſe obligaſſet. tex.eſt in
d.l.eum oſtendimus. 5.fi.quẽ ad hoc ꝓ ſingul.allegãt comuniter
docentes in.d.l.i.in pꝛin.ff.de verb.oblii⁊ etiã do.meꝰ Alexan.de
jmol.ibidem.⁊ etiã Bal.dixit in dicto.ꝭ.fi.non eſſe alibi iſtũ text.
⁊ ſic facit eum ſingularẽ cum quibus ſto in hoc.quia tex.optime
hoc pꝛobat. Tñ ego intelligo iſtũ tex.pꝛocedere ſolum in caſu ſuo
ſ. in fideiuſſoꝛibus datis a tutoꝛe pꝛo pupillo.non autes loquit᷑ ita
generaliter pꝛout dicebat Bal.qui nimis extendit fimbꝛias iſtius
tex. in verſi.a tutoꝛibus nominatim ⁊c.⁊ in fi.in verſi.cuʒ eos tu
toꝛes idoneos ⁊c.⁊ ita loquitur ꝓpꝛie iſte tex.bene ⁊ ſubtilit᷑ pon
deratꝰ.⁊ hoc voluit expꝛeſſe Bal.met in.l.ij.ꝭ.voluntate.ff.ſolu.
matri.vbi dicit ꝙ ſe offert fideiuſſoꝛ tacens ⁊ pᷣſens ſi non loqua
tur nõ obligatur vt ibi per eum ad queʒ me remitto. ⁊ ad ea que
alias dixi in.l.i.in pꝛin.ff.de ver.obli.vbi pꝰ alios late poſui de ini
tellectu iſtiꝰ tex.ð quo agimꝰ. Uno nõ obmiſſo nũc ꝙ Joꝛdanꝰ
de ſancto SFelici in dicto.ifi.dicebat ꝙ ratio iſtius erat fauoꝛ acto
rum publicoꝛũ qui oꝑatur ſtipulatõeʒ pꝛout refert Dy.hic in apo
ſtillis ſuis.⁊ dicit ꝙ non eſt fauoꝛ pupilli qui hoc inducit cũ poſſit
ipſe habere regreſſum cõtra alios de quibus hic in tex. Item
addo Paul.de caſt.circa intellectũ iſtius text. in ſuo conſil. xxi.in
tercia col.incip.in cauſa ſilueſtri ⁊c.vbi allegat iſtuz text.⁊ dicit ꝙ
verbum fideiuſſit hic poſitũ impoꝛtat ſtipulatõem ⁊ ſic non eſt ca
loꝛ iudicij nec fauoꝛ pupilli vt ibi per eum. Ultra quẽ ⁊ om/
nes alios dico pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex.⁊ conſide
ro verba hic in ver.pꝛoferri in acta publica ⁊c.ex quibus denotat
ꝙ puablice ego te nomĩaui pꝛo fideiuſſoꝛe meo ⁊ tu pᷣſens tacuiſti
pꝛofecto exquo publice hoc factũ eſt teneris vt fideiuſſoꝛ. pꝛo quo
allego tex. in.l. i.⁊ in.l.fi. C. quẽadmo.teſta.aper.in verſi.in publi⸗
cum pꝛoferri ⁊c. ⁊ in.lj.ij. C. de cuſto.reo. ⁊ in.c.imputari extra ð
fide inſtru.⁊ ſic ego non cõſidero coloꝛẽ iudicij.nec fauoꝛẽ pupilli
nec geminataʒ patientiã. ſed ſolũ ꝙ publice hoc fiebat illa nomia
tio de te pꝛo fideiuſſoꝛe meo te pᷣſente ⁊ non cõtradicente. vñ fingi
tur hic pꝛopter hoc interueniſſe ſtipulatio de quo alias latius di⸗
xi in. d. lei in pꝛin. de ver. obli.⁊ ideo p nunc non me extendo niſi
ꝙ de pᷣſumptõe ſtipulatõis in actu addo not.p do.Cardi.in ſuo cõ
ſil. cxxxiij.incip.ad ſingula pᷣmiſſa ⁊c.Et pono vᷣba tex.q̃ ſunt bee

C Fideiuſſoꝛes a tutoꝛibus nominati ſi pᷣſentes
fuerũt ⁊ non cõtradixerunt ⁊ nomina ſua refer/
ri in acta publica paſſi ſunt equũ eſt perinde tene
ri :atqʒ ſi iure legitĩo ſtipulatio interpoſita fuiſ
ſet. Eadẽ cauſa videtur affirmatoꝛũ quidẽ.ſ.
cum idoneos eſſe tutoꝛes affirmauerũt fideiuſ-/
ſoꝛum vicem ſubſtinent ⁊c.

de rebus eorum.

l. magis puto. S non paſſim.

Ludo.roma.in ſuo ſingtilari in verbo debitoꝛ ⁊c.el ſeptimo dicit
c licet alias vbicunq; debitoꝛ non poeeſt ſoluere creditoꝛi ſuo nec
reperit emptoꝛẽ poteſt ipſe creditoꝛ cõpelli recipere in ſolutũ rem
melioꝛem ipſius debitoꝛis vt in auten.hoc niſi.C.de ſolut. cuʒ ibi
plene not. Camẽ hoc non habet locũ in minoꝛe.xxv.annis debito
re.nam poteſt dare creditoꝛi ſuo ipſe minoꝛ ſᷣm eum rem vilioꝛẽ
per tex.de quo facit magnũ feſtũ in.d.l.magis puto.s.non paſſim
in fi. in verſi.aut vilioꝛẽ ꝛc. Srd tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo
intellectu meo iſtius tex.quia ſentẽtia mea nihil facit ad rem iſtaʒ
n bene ⁊ ſubtiliter põderetur pꝛout decet.nam loquitur in mino
re.xxv.annis debitoꝛe non habente modum ſoluendi.nam dicit
hic ꝙ non ſolum tenetur vendere pꝛo ſatiſ faciendo creditoꝛibus
vt hic in tex.ſed etiã debet incipere a rebus vilioꝛibus. Sed ꝙ
poſſit ſuo creditoꝛi dare in ſolutũ rem vilioꝛẽ non dicit nec in eter
num dicet hoc iſte tex.bene ponderatus a capite vſq; ad pedes ⁊

boc dicere non poſſet.pꝛo quo facit etiam qꝛ eccleſia que ſatis pꝛi

uilegiata eſt ⁊ ſaltẽ ⁊ foꝛte plus q; minoꝛ non põt dare rem vilio/

rem creditoꝛi ſuo in ſolutũ quãdo aliter ei ſoluere non poſſet.ſed

debet dare rem ſaltẽ mediocrẽ. tex.eſt in auten.hoc ius poꝛrectũ.
C. de ſacroſan.eccle.ergo ⁊c.⁊ hoc mõ ego intelligo tex.in dicto..
non paſſim in fi.in verſi.ſed ſi alia poſſeſſio minoꝛ vel minus vti⸗
liter ⁊c.⁊ in ver.iubere diſtrahi ⁊c.que verba ſonãt in vendendo
non autẽ in dando creditoꝛi inſolutũ. Pꝛeterea iſte tex. nõlo
quitur nec de vilioꝛi re neceſſario ſed de minus vtili videiʒʒ alter
natiue.ſ.de minoꝛe poſſeſſione habito reſpectu ad maioꝛes poſſeſ
ſiones vt hic in verſi.qᷓ; maioꝛc ⁊ vtilioꝛẽ ⁊c.⁊ in verſ.magna poſ
ſeſſio diſtrahatur ⁊c. vel de minꝰ vtili vt hic in verſi.vel mioꝛ vel
minus vtilioꝛ ⁊c.· Cuius textus verba ſunt hec.

CNNon paſſim tutoꝛibus ⁊c. ſed ſit alia poſſeſ/
ſio minoꝛ vel minus vtilioꝛ pupillo magis ꝑmit
ti eam iubere diſtrahi q̃ʒ maioꝛẽ ⁊ vtilioꝛẽ ⁊c.
Licet extra

L. ma gis puto.s.illud- territoꝛium

ius dicenti non pareatur impune vt in.l.fina.ff. de inriſdi.om. iu
di.cum ibi plene not. vbi alias legendo dixi poſt alios ⁊ maxime
poſt do.meũ Alex.de imo.ibidem. ⁊ in.c.vt animaꝝ de conſtitut.
lib. vj. cum ſimilibus.tamẽ in hijs que ſunt voluntarie iuriſdictio
nis extra territoꝛiũ effectus eoꝛũ pdurat ⁊ voluntaria iuriſdictio
extenditur extra territoꝛiũ.tex.eſt in.d.l.magis puto.ꝭ.illud.quẽ
tex.dixerunt ad hoc ꝓpoſitũ Dy.⁊ Bald.hic non reperiri alibi.⁊
ſic faciũt eum ſingul.de qua materia dixi aliquid in.l.i.ſupꝛa de
offi. conſul.⁊ ideo nunc non ero longioꝛ in bot. Sed tu aduer
te pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius text. qui ad hoc iudicio
meo nihil facit ſi recte ⁊ ſubtiliter ponderetur ⁊ cõſideretur.nam
tutela iſta hic agebatur Rome vt hic in verſi.ſi modo rome age/
batur ⁊c.⁊ etiã tutoꝛes habebant adminiſtrationẽ rerũ puintiat
lium eiuſdem met pupilli vt ibi in verſi.eam quoq; adminiſtratõ
nem ⁊c.que verba etiã implicãt vt etiam haberent tutelam alioꝛũ
bonoꝛũ.v in verſi.diſtrictu poſſeſſionẽ ꝓuincialem ⁊c. vnde non
eſt mirum ſi pꝛetoꝛ potuit hic cõcedere alienationẽ rei pꝛouintiał.
Sed ſi tutoꝛes non habuiſſent adminiſtrationẽ illarũ rerũ pꝛoui
tialiũ non dicit tex.ꝙ pꝛetoꝛ hoc facere potuiſſet.⁊ hoc modo ego
intelligo illum tex. Cuius verba ſunt hec.

CIllud queri poteſt ſi pꝛetoꝛ aditus permiſerit
diſtrahi poſſeſſionẽ pꝛouĩtialeʒ an valeat quod
fecit ⁊ puto valere ſi modo Rome tutela ageba
tur ⁊ hij tutoꝛes eam quoqʒ adminiſtrationem
ſubierant ⁊c.

l.ſi pupillorum.s.ſi pupillus.

geinleetin ii
Mitsniienſ ieur.

Anafrrdes
Chnrſocs.

Tpwponhm ene

Re
Uyteentiirgnen re
arimtnni N N
tiiniteinntur n⸗
ſeunfmninnrfc,
ſnnuuntlnmrte in

GU — V — — — — *— —

— —, ᷑ ᷑ —r -rr——r- ——

2—

—

zetinientecign
maind
eddlge n ſe
enmnänaininunnſen,
nunggrnn
l
.
..
rerai punſnlt neſi ft
rm ſin Min tien u ſninune
vπιαvo
ü
mNE. (snetrie.

(R uſin ibes t, ſel itilnoſ⸗
oniapd nimnsptlictngilo nagsi
iem uben dartbiqnmiaitilait.

Lmgisomn im un

umumimimmi iuſ iffcion in

rran ſtiunipnhNi igs inmne
rn henn intufannnnl
m iaimmini nhog il ilnne ifſiti
n Een ti Ali tinm miiin
idndlnunsnkic a
1 A uid tlemunf i⸗
etraſng wmun niſk lſiin
— nd. i
e gnlinln ginlellii
— 1iteärn lſnen
eſmttuntibiun
maaαiti iin
nen ttan nem tmrtn ie aichiit
iinmit 4
mae infligt hiamninin⸗

interpoſitum pꝛo obligãdo rem minoꝛis vel etiã ecctie
Daro rigrhoedvr creditoꝛ ſine alio nouo decreto poſſit alie⸗
nare illam tex. eſt in. d.l.ſi pupilloꝛũ..ſi pupillus.qnẽ ad hoc pꝛo
ſitum ſumme cõmendat Bal. hic poſt Dy. ibidem dicẽs ꝙ ita
fuit deter minatũ de facto cum quedam eccleſia obligaſſet credito
ri ſuo cum decreto epiſcopi ⁊ poſtea creditoꝛ ille vendidit eam rez
non ſeruata foꝛma tradita in aucen. hoc ius poꝛrecti. C. de ſatro
ſan. eccle. , venditio illa valuit ⁊ tenuit m eum. Sed tu ad
uerte pvero ⁊ nouo intellectu meo ad iſtũ tex. nã ego intelligo eũ
cum grano ſalis.ſ.quãdo res non fuit ſimpliciter obligata credito
ri ſed erat pignoꝛata ⁊ ꝓ pecũia accepta ſub vſuris. quo cqu bene
fatcoꝛ melius eſſe rẽ illa vẽdere qᷓ; pignoꝛi retiuere ſub illis vſu
ris pꝛo quo allego etiã in terminis tex. multũ accõmodatũ in pꝛo/
poſito in.l.magis puto.ꝭ.non paſſim in verſiidem pꝛetoꝛ eſtima
re debebit vc.ff. eo.titu.⁊ iſtud eſt quod voluit dicere tex.in dicto
8ſipupillus maxime in verſi. res pignoꝛi dedit ⁊c. nam ſi ſimpli/
citer res eſſet pignoꝛata ⁊ non currerẽt vſure non poſſet creditoꝛ
alienare ſine nouo decreto. Quinimo etiã plus dico pꝛo vcro
intellectu iſtius tex. ꝙ etiam in caſu iſto ob periculuʒ vſuraxꝝ tex.
bic non dicit indiſtincte creditoꝛẽ poſſe exequi ſuũ.ſed dicit tutius

eſe adire pꝛetoꝛẽ vt in verſi.tutius tamẽ eſt ⁊c.⁊ per cõſequens

non peteſt incõſulto pꝛetoꝛe alienare. ⁊ licet tex.loqui videatur ꝑ
viam conſilij ⁊ non pꝛecepti per tex. in dicto verſic. tutius eſſe ⁊c.
tamẽ dico lex non dicit tutum eſſe ſed tutius eſſe ⁊c.⁊ ſic com
patine loquitur ex quo inducitur neceſſitas iſtius ſolẽnitatis ad/
bibende quem tex. hoc modo declaro tibi. Cuius verba ſunt hec.

Si pupillus dedit res pignoꝛi ex permiſſu pᷣ/
toꝛis non nulla erit dubitatio an alienatio poſſit
impediri. Sed dicenduʒ poſſe creditoꝛẽ ius ſi uũ
exequi tutius tamẽ fecerit ſi pꝛius pᷣtoꝛẽ adierit.

Se magiſtratibus

conueniendis.
l. proponebatur. Tut ſaluena gauis

babet regreſſum conira ſuũ cõtutoꝛem non autẽ contra magiſtra
tum etiã ſi a cõtutoꝛe conſequi non poſſet.tex.eſt in.d.l pꝛoponeba
tur quem dixerunt ad hoc non eſſe alibi Dy. Bar. ⁊ Bal. ibidez
ſic faciſũt eum ſingularẽ cum quibus ſto ſimpliciter.quia textꝰ
iſte optime pꝛobat hoc in verſi.cum nunqᷓ; tutoꝛ aduerſus magi
ſtratum actionem habeat ⁊c. Tamen hoc intelligo verũ niſi tuto
ri non poſſet imputari aliqua culpa.quia tunc poterit agere cõtra
magiſtratũ tex.eſt in.d.l.ſequẽti in ver.uon erit iniquũ aduerſus
magiſtratũ actionẽ ei dari ⁊c. quem tex.pᷣfati ſcribentes habuer̃t
ante oculos ⁊ cum reuerentia non viderunt. ⁊ hoc mõ ego intelli
go tibi iſtum tex. nouiter. Cuius verba ſunt hec.

L. Pꝛoponebatur duos tutoꝛes a magiſtratibuſ
municipalibus datos cautione non exacta quo/
rum alteruʒ inopem deceſſiſſe alterũ inſolidum
cõuentuʒ ſatiſfeciſſe pupillo.⁊ querebatur an tu
toꝛ iſte aduerſus magiſtratũ municipalem habe

re poſſit aliquã actionẽ cũ ſciret a contutoꝛe ſuo

ſatis non eſſe exactum. Dicebaʒ cuʒ a contutoꝛe
ſuo ſatis pupillo factũ ſit neqʒ pupillum ad ma/
giſtratus redire poſſe neqʒ tutoꝛẽ cum nunquaʒ
tutoꝛ aduerſus magiſtratus habeat actionẽ. Se
natuſcõſultus enim pupillo ſubuenit pᷣſertim cũ
ſit quod tutoꝛi imputetur.ſ.ꝙ ſatis a contutoꝛe
non exegit vel ſuſpectum non fecit ſi ſit vti pᷣpo/
nitur magiſtratibus eum non cauiſſe ⁊c.

l. in oꝛdinem.s. Sciendum.

CCu ſcis ꝙ officiales in fine officij ſolent eſſe multuz gratioſi
Zideo ſtatuta cõmuniter diſponũt reſtringẽdo habenas eoꝛuz in
fine officij. vt eſt glo.not in. l.meminerint. C. vnde vi. quaz glo. ad
boc mult ↄmendat Bal. in. l. ſi quis filio expr̃dato. . eins. ff. de
iniuſto teſtame. in pꝛima col. vnde ſepenumero officiales ſunt etiã
negligẽtes in expeditõe pꝛoceſſuũ quos dimittũt ſucceſſoꝛibꝰ ſuiſ
Sed pulchꝛũ eſſet in hoc vltimo in negligente expedire pꝛo/
teſſus ſcire an puniatur aliqua pena. In quo bꝛeuiter dicas ꝙ ſic

tex. eſt in dicto. . ſciendum in verſi ic. tutelam diſtulerint i
ulerint in
ceſſoꝛes ſuos Tc. ⁊ in verſic.quo ad ſucceſſoꝛes ſi uos n mnſtr⸗
quem ad hoc dixit hic Bal.non reperiri alibi cuius verba infra
ponemus. CTamen vnũ ſcias P SPbpter negligentiã eoꝛum nõ

obligatur bõ a ſua tacite ppterea vt ẽ tex.i.d.l.in oꝛdinẽ. ꝭ.pꝛini

legium. quem ad hoc ꝓpoſitum etiã Bal. vixit ibi nõ eſſe alibi
Sed tu aduerte pao vero ⁊ nouo intellectu meo ad hunc i.
timũ tex.qui iudicio meo non ꝓbat hoc ſi bene ⁊ ſubtiliter põde⸗
deretur. ĩmo ego dico ꝙ pꝛobat totũ cõtrariũ. v aperte pᷣſupponit
bona officialis negligẽtis foꝛe obligata ſed pupilluz debere cõcur/
rere cum alijs creditoꝛibus ⁊ non debet ipſe ſolus pferri alijs vt
ibi dicitur in verſi. in bonis magiſtratuũ pupillus nõ babet ⁊c. ⁊
in verſi. cum ceteris creditoꝛibus partem habiturus eſt ⁊c. ⁊ hot
modo ego intelligo noniter hec iura.quoꝛum ver ba ſunt hec.
CScienduʒ eſt autem ſi magiſtratus municipa
les data opera traxerũt qui tutelam diſtulerit in
ſucceſſoꝛes ſuos:vel ſi ſatiſdationẽ data opera

traxerint quo ad ſucceſſoꝛes accipiant nihil eis
pꝛodeſſe ⁊c.
Uerba autem dicti. S. pꝛiuilegium ſunt bee⸗

S. Pꝛiuilegium in bonis magiſtratus pupillus

non habet. ſed cum ceteris creditoꝛibus parteʒ
habiturus eſt ⁊c.

De curatore furioſi.
l. penultima. Illuſtris do. granciſ aretin. inl.

22 cum her es in ba colũ.ff.de acqui.
heredi.reputat iſtum tex. ſingul.ad hoc ꝓpoſitum ꝙ quãnis pꝛo
digus equipetur furioſo tñ nõ equipatur omnino.ſed ita demum
acquiritur hereditas filij pꝛodigi ſi teſtatoꝛ heredis phibuit expᷣſ
ſe ⁊ habebat nepotes in poteſtate ſua.alias nõ poſſet hoc diſpone /
re.de quo alias dixi in.l.is cii bonis.fj.de ver.obli.⁊ ideo ꝓ nũc
longioꝛ non ero miſi ꝙ pono verba iſtius tex.que ſunt hec.

L. Si furioſo impuberi quanq̃ʒ maioꝛi.xxv.an/
nis curatoꝛẽ pater teſtamẽto dederit euʒ pꝛetoꝛ
dare debet ſequutus patris voluntatem mãaet ei
ea datio curatoꝛis apud pꝛetoꝛẽ vt reſcripto di
ui ¶Marci cõtinetur. His cõſequens eſt vt ſi pꝛo
digo curatoꝛẽ dederit pater voluntatẽ eius cõſe
qui debeat pꝛetoꝛ eũqʒ dare curatoꝛem: ſʒ vtruʒ
omni modo an ita ſi futurũ eſſet vt niſi pater ali
quid in teſtamẽto cauiſſet pꝛetoꝛ ei bonis inter/
dicturũ eſſet ⁊ maxime ſi filios habet ille pꝛodi
gus.potuit tamẽ pater ⁊ alias pꝛouidere nepoti
bus ſuis ſi eos iuſſiſʒ eſſe heredes ⁊ exheredaſ
ſet filiũ eiqʒ quod ſufficeret alimentoꝛũ nomine
ab eis certũ legaſſet addita cauſa neceſſitateqʒ
iudicij ſui ⁊c.

De teſtamentis.

Glo. in.l.pꝛima uerſi. item in

ſta alias non tenet ⁊c. Jo.de imol. ⁊ etiã illuſtris do.ran.areti.
hic reputãt iſtam glo.ſingul.ad hoc ꝙ inſtitutio heredis facta per
metum non valet ipſo iure. Ex quo ſequitur ꝙ bereditas debet
puenire ad veniẽtes ab inteſtato. De cuius glo.veritate late diſpu
tat idem do.Franciſ.areti.hic ad quẽ me remitto.ſolo vno addi
to.nam regulariter metus non reddit actũ nuilum ſed vẽit anul
landus niſi in mandato vt in. c.accedens de pꝛocura.⁊ voluit In⸗
no.in.c.quoniã abbas extra de offi.ðle.⁊ in.c.abbas extra quod
metus cauſa.⁊ poſuit Ludo.roma.in ſuis ſingularibus in ſuo ſin
gulari in verbo metus ⁊c. ⁊ aliquid per Bal.in.l.dolo.C. de ĩutili
ſtipul.⁊ Ludo.roma.in ſuo ſingulari in verbo ſentẽtia ⁊c.vbi di⸗
cit iem eſſe in ſentẽtia lata per metũ ſed venit anullanda per glo.
ſingul.in.c.quatuoꝛ. xi.q/iij.ad quosime remitto.⁊ redeo ad glo.
de qua agimus.Cuius verba ſunt hec.i

CTeſtamentũ ⁊c.in verſic.item iuſta ideſt legi/
tima alias non tenet vt.C.ſi quis aliq.teſta.pꝛo
hib.l.pꝛima ⁊ c.

j Lud.ro. etiã do. meus Alex.ð imo
l. ſi 18 qui. la in.l. ſi ↄſtãte in pꝛĩ.in.xiij.col.ff. ſol.
matri.⁊ do. Anto.in.c.i.in fine de pꝛobat.⁊ in.c.cõtingit extra de
fide inſtru.reputant iſtum tex.ſing.ad hoc ꝙ ſiquis exiſtene Bo
nonie habet pducere aliquod ſtatutũ Sloꝛentinũ ⁊ ſic totũ ⁊ illð
pꝛoducit dicens eſſe totũ pᷣſumitur pꝛo eius aſſertõe niſi pꝛobet̃ 2
tra de quo alias dixi in rubꝛi.ff. de noui ope.nunci.⁊ ideo ꝓ nunc
folum ponam verba iſtius texique ſunt hec.

L.Si is qui teſtamentũ faceret heredibus pꝛi/
mis nuncupatis pꝛiuſqᷓʒ ſecũdos expꝛimeret he
redes obmutuiſſet magis cepiſſe eũ teſtamentũ
facere q̃ʒ feciſſe Nar.ffoꝝ.libꝛo pꝛimo. Serui/
uʒ ſcripſit reſpondiſſe itaqʒ pꝛimos heredes ex
eo teſtamento non futuros.Labeo tunc hoc veꝝ
eſſe exiſtimat:ſi conſtaret voluiſſe plures eũ qui
teſtamentum feciſſet heredes pꝛonunciare: ego
nec Seruiuʒ puto aliud ſenſiſſe ⁊c.

l ſi is Oni. Ludo.roma.⁊ etiã do.meus Alexan.

de imol. in rubꝛi.ffde ope.noui nunci.
in penul.col.in pꝛin.allegat iſtum tex.pꝛo ſingulari ad hoc pꝛopoſi
tum ꝙ ſi quis ꝓducit ſcripturã teſtamẽti ⁊ non apparet an fuerit
perfectum ꝑ teſtatoꝛẽ vel non pᷣſumitur perfectũ in dubio ratione
perſone teſtantis. Sed tu aduerte q; ego non dubito de hoc
dicto.quia pꝛeſumenduzʒ eſt ſine dubio teſtamentuʒ fuiſſe perfe/
ctum quãdo pꝛoducitur pꝛout loquũtur pꝛefati ſcribẽtes. ſed iſte
tex.loquitur in caſu magis dubitabili ante pꝛoductionẽ teſtamen
ti. ſ.eo tempoꝛe quo teſtatoꝛ condebat illud ⁊ noĩauit pꝛimos he⸗
redes ⁊ obmutuit cum vellet etiam eſſe ſecundos:. ⁊ dicitur hic
in tex.ꝙ pᷣſumitur perfectũ teſtamentũ niſi pꝛobet ꝙ volebat noi
minare etiam alios ⁊ ſic non habebat teſtamentũ pꝛo pfecto. ⁊ ꝑ
cõſequẽs tex.iſte loquitur in actu magis ppinquo ad condictiõezʒ
teſtamenti q;ᷓ ſit pꝛoductio que omnino pᷣſumit rem in eſſe dedu /
ctam.⁊ hoc modo ego intelligo iſtum tex.qui ſeruit nobis in hoc
cuius verba non pono nũc cum ſupꝛa pꝛoxime ea poſuerim in.c⸗
pꝛoxime pꝛecedenti vt videre potes.

glo. in. l. cum lege in fine. Zarn
ſenten. ⁊ interlo.om.iudi.⁊ Bal.in.l.i.in tercia eol.C. de ſecundis
nupt.⁊ Bal.in.l. caſſius in fi.ff de ſenato.⁊ do.meus Alexand.de
imol.in.l.i.in.x.col.C. de teſtame.dicũt iſtam glo.ſingula.ad hoc
pꝛopoſitũ ꝙ ſentẽtia lata ab eo qui eſt excõmunicatus ⁊ nõ repuj
tatur ⁊ ab eo qui reputatur excõicatus ⁊ non eſt non valet. ⁊ eſt
glo.ij.magna in fi.cum qua non ſto ſimpliciter quia clara non eſt.
imo eget aliqua noua interpꝛetatõe.vnde dico pꝛimo ꝙ glo.nõ fa⸗
cit mentionẽ de excõmunicato.ſed dicit glo.ꝙ infamis vel ſeruus
poteſt eſſe teſtis ſi non conſtet apud omnes eum eſſe infameʒ vel
ſeruũ. vnde ego pꝛimo facio magnaz vim in excõmunicato magis
iᷓ in infame vel ſeruo. Secuũdo etiã conſidero actũ iudicãdi
magis q;ᷓ actũ teſtimoniuʒ faciendi pꝛout loquitur illa glo.quam
ego hoc modo declaro tibi nouiter. circa cuius materiã addo etiã
glo.not.xxiij.q.pꝛima in ſumma. ⁊ glo.in.c.ij.extra de arbitris⸗
⁊ nota.per Johan.and.in.c.pia de exceptio.li.vj. ⁊ Jo.caldari.⁊
⁊ Jo. de imo.in.c.ad ꝓbanduʒz extra de re iudi.⁊ glo.in.c.ſciſcita
tus extra de reſcript.⁊ in.c. exceptionẽ· de exceptio.⁊ in.c.fi. de ex
cõmu.ſen.vbi dicitur an ſenttiena lata ab excõmuuicato tollerato

valeat vel ne ad quos me remitto ⁊ redeo ad glo. de qua agimus

Cuius verba ſunt hec.
CPutant ⁊ male ⁊c.in verſi.eſt ergo aliud di/
cere iſte non poteſt teſtari qualis eſt filiuſfamili
as ⁊ ſimiles ⁊ tamẽ ſunt teſtes aliud quãdo per/
cipitur eſſe inteſtabilis.quia tunc tria impoꝛtat.
ſ. vt teſtamentũ non faciat vt ſupꝛa eo.l.is cui.G
fi. Item videtur hic ꝙ infamis non poteſt eſſe te
ſtis ⁊ alius ſibi vt in hac lege non autẽ poſſit ea/
pere dic vt not.in.d.l.is cui in fi. Iteʒ videt᷑ hic
ꝙ infamis non poteſt eſſe teſtis in teſtamẽto ſed
falſum eſt quia ⁊ ſeruus niſi cõſtet apud oẽs ⁊c

De liberis et poſtumis.

Glo.in.l.ſi quis poſtumos.

in gloſa pꝛima. Illuſtris do. Sranciſ.areti.hic in tercia col. reputat
iſtam glo.ſingul.ad hoc ꝙ vbi alias appellatõe filij non venit filiuſ
naturalis tantũ de quo poſuit licet ipſe non dicat Ange.in ſuo cõ⸗
ſlio incip.domina ꝙranciſca condidit teſtamentũ ⁊c. ⁊ Paul.de
caſt.in ſuo conſil.ccxxuij.⁊ Johan.de anamia in ſuo conſilio.xxvij.
⁊ ibi ego aliquid dixi in additio.meis ad ula conſilia ad quas me
remitto pꝛo nunc.Camen venit fauoꝛe teſtamẽn cõſeruandi cum
quo ſto ſimpliciter pꝛo nunc.quia glo.clara eſt ⁊ non eget aliqua
mea nona interptatione. Cuius verba ſunt hec.

eos habebit habebunt hereditatẽ: vel intelligo
inſtituiſſe nepotes ſuos:qui non inſtituti rumpe
rent teſtamentuʒ vel poſtumos ideſt filios quos
adoptabit.⁊ quia hij loco poſtumoꝛũ ſunt vt in/
fra titu.pꝛimo.l.poſtumoꝛũ.⁊ inſtitu.quib.mod.
teſta.infir. in pꝛin.ſecũduʒ hos duos intellectuſ

verbum quos facit ſimplicẽ relationem ſic.C.ꝭ

iniur.l.damnũ.ſed argumẽto contra ad tercium
infra de condic.⁊ demon.l.fideicõ.⁊ de lega.ij.
l.ſi ita quis..fi.ſed hoc ne rumpat᷑ teſtamentũ
Iteʒ quid ſi nullus hic naſcitur. Reſpondeo
pꝛimũ rumpitut per.l.iſtam quãuis ſecũduʒ non
habet heredem yvt infra titu.pꝛimo.l.cum in ſe/
cundo.ſed quidam dicũt non rumpi teſtamẽtum
pꝛimũ niſi nato poſtumo quod eſt contra hãac.lʒ.
ibi natura ⁊c.⁊ quia hic dicit rumpitur. Item
quid ſi ſecũduʒ pꝛimũ caſum nullos habere po/
tuit Reſpõdeo nec pꝛimũ rũpitur nec ſecunduʒ
valet vt ſupꝛa eo.l.ſed eſt queſitum.S.i.⁊.ij.⁊c.

L.filius a patre. Paul. de caſt. etiaz illu⸗

ſtris do.Sranciſ.aret. hic
in tercia col.reputãt iſtum tex.ſingul.ad hoc ꝙ ſi filius inſtitutus
ſub condictõe caſuali donec pendet cõdictio ſi non declarauit ſe di
cere teſtamẽtũ nullũ interim valet. ſed cuz eſt in extremo vite q;
tunc deficit cõdictio reperitur ſimpliciter pᷣteritus ⁊ teſtamentum
eſt ipſo iure nulluʒ.de quo alias hic poſt alios legẽdo dixi.⁊ ideo
pꝛo nũc non me extendo in hoc niſi ꝙ pono ver ba tex.q ſunt hec.

L. Filius a patre cuius in poteſtate eſt ſub condi
ctione que non eſt in ipſius poteſtate heres inſti
tutus in defectum condictõis exheredatus ðceſ
ſit pẽdente etiam condictõe ne tam inſtitutioniſ
q̃ᷓ; exheredatõis dixi eum heredem ab inteſtato
moꝛtuũ eſſe.quia dum viuit neqʒ ex teſtamento
heres neqʒ exheredatus fuit herede autẽ ſcrip/
to ex parxte filio coheres poſt moꝛtem filij inſti/
tui poteſt.

glo.in.l.ſilius a patre.s.primo

in glo. vltima ibi iure naturali ⁊ diuino c. Docto. bic ⁊ ma⸗
xime illuſtris do. ranciſ.areti.in penul. colum.⁊ etiã idem ran
ciſ. areti. in. lij. in pꝛin. in tercia col.ff de ver. oblig. reputant iſtam
glo. ſingul. in dicto ſuo ad hoc ꝙ ſi datur poteſtas alicui diſpẽſan
cdi in genere hec poteſtas reſtringitur vt non cõpꝛehendat impofſſi
bilitatem pꝛocedentẽ a iure diuino vel naturali. de quo alias dixi
in. d.l.ij· in pꝛin. in ea qõe de habente poteſtatẽ legitimãdi ſpuriũ
vel inceſtuoſum an poſſit lcgitimare ſpurium ⁊ inceſtuoſuʒ ſimul
quam qõem etiã alias publice ego cuz dñis doctoꝛibus legẽtibus
diſputaui coꝛã reuerendo dño do. Joha. de alimẽtis de nigris de
Mecdiolano tunc locũtenente in hac noſtra regia ciuitate Gonoñ
⁊ ideo pꝛo nunt non me extendam in hoc niſi ꝗ pono verba gloſe
que ſunt hec.
CStatu pꝛedicto nec obſtat ſupꝛa eo.l.ſi quis
poſtũos..pꝛĩo ⁊..ſi ex ea que ſunt cõtra. quia
ibi impediebatur matrimoniũ iure naturali ⁊ di

uino hic iure ciuili tantuʒ vt infra ad.l.iuliaʒ de

P .
e WeM 5 . .7
Elhthmimiaie
untatintmmad D
1Airnmtanttatnatun
fitontickermur
. rum ſele rr
Müſtreramndſeln genn

.

Ptenortitniiriun

Cr

. NNt
Lcchszrune. viin
pete minm
AiypbnivsſetlAtn
aiinntt inmar:
rn E⸗
Cnaterfarpürgutn
Wineho
(Cnauntigriitn
Munumiit ennet
kiininnni
nucſiſno iei ⸗ I
gliſtintg,
ſnlini

ſſliezenu⸗ AH
oRd. ncſasele⸗
bn
hin

NAW
Dumntsid „A
een

e Wifäinlginolene
Nd,ee Alanigſe⸗
M —
Rn Nundglcnnbie

rie

*
, .

ae.. Nübitlnhin.
M 8ee
emüafmtluhihng,
ungmiigennſtent

ur ſunllim ſui

6
Liligerr. Panttc
gill, mf
trmeliuiimtn iplt x,ſimtin
nniatis mrg ilii nunuf
mIntiiiuIm ur idtinannoi
NNMANeNNintdtg öeninleſtinen
õ
pum enmdbnberiiMo atitn i
LArsient ausinporſtuechſchtn
cureqne mmckinp us orſnr nziii
su ceinmn anddhs thenpd
nicmtcim andciintmiſftnonii
eteritisnan ilionniiſto
eid udniii hel ſtnan
sugthelingiithelltun ſah⸗

nt.

ecbſinſſe 6

namnini
1

znreſlochels inaumrfijſt

adulter.l. ſi adulteriũ.S.pꝛimo. Item caſuʒ iſtuʒ
licitum eſt expectare ſecus in contrarijs ⁊c.

Diſpoſitio teſtantis in
l.titins. §. lutius. inſtituendo filiũ vel ne⸗
potem naſciturũ cõpꝛehendit etiã flliũͦ iam natum vel nepotẽ auẽ
teſtatoꝛ ignoꝛabat natum eo tempe. tex. eſt in.d.letitius..lutius.
quem texad boc ꝓpoſitũ dixit hic Badl.non reperiri alibi. ⁊ ſic
facit eum ſingul.⁊ multũ eum cõmendat ⁊ verum dicit in boc.⁊
tex.clarus eſt ⁊ maxie in verſi. ſed ſi vt ꝓponitur eadem die qua
teſtamentũ factuz eſt ⁊c.⁊ ideo non eſt opus aliqua noua mea im
terpꝛetatone. ⁊ hic alias legendo dixi poſt alios maxime poſt do.
mein Alexcibidem. ? ideo pꝛo nũc non ero longioꝛ circa hoc. Cu/⸗
ius lext. verba ſunt bec. . .
C Lutius Litius cũ ſupᷣma ſua oꝛdinarʒ ĩ ciuita
te ⁊ haberet neptẽ ex filia pꝛegnantẽ ruri agentẽ
ſcripſit id quod in vtero haberet ex parte here/
dum quero cum in ipſa die qua Titius oꝛdinarʒ
teſtamentũ in ciuitate hoꝛa diei ſexta eodeʒ die
caleſcente celo ruri ſit enixBn meuia maſculuʒ an
inſtitutio heredis valeat cum quo tempoꝛe ſcri/
beretur teſtamentũ iaʒ editus eſſet partus. Pais
lus reſpondit verba teſtamenti ad eũ pꝛonepotẽ
directa videri qui poſt teſtamentũ factũ naſcere
tur. Sed ſi vt pꝛoponitur eadem die qua teſta/
mentũ factum eſt neptẽ teſtatoꝛis antequã teſta/
mentũ ſcriberetur enixam eſſe licet ignoꝛãte te/
ſtatoꝛe tamen inſtitutionẽ iure factam videri re

cte reſpondi ⁊c.

4 Docto.hic ⁊ etiam
Z. gallus.s.pꝛimo. Rcto bie v enan
bis in auten. de here. .falci. coll.pꝛima. ⁊ etiã do.meus Alex. de
imol. im.. in teſtamẽto in a col.C. de teſta.mili.reputãt iſtũ text.
ſingul. ᷣm vnã leccurã glo.ad hoc ppoſitũ ꝗ; vbi teſtatoꝛ dixit ti
tium filiũ meũ ⁊ etiã nepotem ex filio pᷣdicto heredes inſtituo ⁊c.
videtur pꝛimo loco filius inſtitutus ⁊ poſt eum nepos ſecũdo lo
co. non autẽ pariter ſimul de quo alias hic legẽdo dixi poſt alios.
⁊ maxime poſt pꝛefatũ do.meũ Alexa.⁊ ideo non ero longioꝛ pꝛo
nunc. niſi ꝙ pono verba glo. que ſunt hbec. .
¶Expꝛimat ⁊c.in verſi.quid autẽ ſi filiuʒ ⁊ ne/
potem natum inſtitui. Reſpon.tunc videoꝛ eodẽ
oꝛdine inſtituiſſe.arg.infra de lega.ij.l.peto..
fratre.⁊.l.cum pater.S.penul.⁊.C.de verb. ſig.
l.fi. ⁊ infꝛa eo.ꝗ inſtituẽs ⁊ ſupꝛa de vſur.l.quo
tiens ⁊ etiã hic innuit. Sed arg.contra ſupꝛa de
vſufructu.l.ſi mulieri.⁊ infra de lega.pꝛimo l.ſi
quãdo.ꝭ.pꝛimo.⁊ infra de ſolutio.l.nec enim. ⁊
in auten.de mona.in fi.col.pꝛima. Item contra
C.de impube.⁊ alijs ſubſtitu.l.fi.ſed ibi teſta/

toꝛ erat extraneus hic pater ⁊ auus ⁊c.

De iniuſto teſtamento.

Y Poſtumus pſteritus ſi vi
L. O nuxorem. uo teſtatoꝛe natus decedat
teſtamentũ recõualeſcit vt in. l.poſtumus in pꝛin. cum ibi plene no
ta. ſupꝛa eo. tit. Camẽ hoc eſt veruz ſi decedat teſtatoꝛe viuente vt
dixi naturaliter ⁊ ciuiliter ſimul. ſecus ſi pater viueret naturaliter
tantũ ſed ciuiliter moꝛtuus eſſet. quia tunc ſi filius pᷣmoꝛitur ãte
eum teſtamentũ non recõualeſcit. tex.eſt ſiugul.in.d.l.qui vxoꝛem
quem ad hoc pꝛo ſingulari allegat Ludo.roma in ſuo ſingulari in
verbo poſtumus ꝛc. Sed tu auerte pꝛo vero ⁊ nouo intel/
lectu meo iſtins tex. nam teſtamentũ hic rũpitur licet filius moꝛi
atur viuo patre. quia pater in hoſtiũ poteſtate hic erat qui poſtea
monuus eſt apud hoſtes.vnde fingitur moꝛtuus pꝛima hoꝛa cap
tiuitatis ⁊ ante filiũ dicitur moꝛtuns.⁊ per cõſequẽs ſic teſtamen
tum eius reperiebat᷑ nulluʒ ratõe filij nati qui reperiit ſe p̃teritnzʒ
eo tempe.⁊ ſic non eſt moꝛs ciuilis hic que opetur. ſʒ ẽ illa fictio
mostis naturalis que retro trahitur ad pꝛimã hoꝛã captiuitatis

quo tempoꝛe filius viuebat vt bic in verſic. qui in hoſtiũ poteſtate

deceſſerit ⁊c.⁊ hoc modo ego intelligo nouiter i. t⸗
. iſt .
derando eum. Cuius verba ſunt hec. um tex. recte põ⸗/

C· Qui vxoꝛem pꝛegnantẽ habebat in hoſtiũ po
teſtateʒ peruenit.quero an nato filio quo tempo
re teſtamentũ in ciuitate factũ ẽ rüpatur. ⁊ ſi fi/
lius ante moꝛiatur q̃ᷓ; pater quero an ſ- cripti he/
redes hereditatẽ habituri ſint. reſpondi nõ pu/
to dubiũ eſſe quin ꝑ legẽ coꝛneliã que in cõfirmã
dis eoꝛũ teſtamẽtis qui in eoꝛũ poteſtate deceſ-/
ſiſſent lata eſt nato filio cõtinuo eius teſtamẽtũ
qui in hoſtiũ poteſtate ſu rumpatur.ſequitur er/
go vt ex eo teſtamẽto hereditas ad nemineʒ per
ueniat ⁊c..

Z. poſtumus iu nerſi. idem cir

ca vc. ᷣm cõmunẽ intellectũ dotto· pic. ⁊ etiã do. meus Alexan. de
imol.in.l.poſtumo in.xxij.col.C.de contra tabu.⁊ idem do.meꝰ
Alex. in.l.ſi pater in vlti.col. C. de inſtitu.⁊ ſubſti.ſub condi.fact.
⁊ idem do.meus Alex.in apoſtillis ſuis ad Bar. x in.l.ſi filius in
Fa col.ff.de libe.⁊ poſtu.omnes reputãt iſtum tex. ſingul. ad hoe
ſecunduʒ teſtamentũ in quo eſſent inſtituti extranei tolleret pꝛi
muz in quo eſſent inſtituti veniẽtes ab inteſtato ſi filius viuo te/
ſtatoꝛe deceſſiſſet pꝛeteritus ab eo. Cuius verba ſunt hec.

L. Poſtumus pꝛeteritus viuo teſtatoꝛe natus ðᷣ
ceſſit licet iuris ſcrupuloſitate nimiaqʒ ſubtilita
te teſtamentuʒ ruptum eſſe videatur. attamen ſi
ſignatũ fuerit teſtamentũ bonoꝛũ poſſeſſio ſecũ/
dum tabulas accipere heres ſcriptus poteſt he/
reditateʒqʒ obtinebit vt imꝑatoꝛ noſter ⁊ diuus
Adrianus reſcripſerũt.Idcirco legatarij ⁊ fidei
cõmiſſarij habebunt ea que ſibi relicta ſunt ſecu
ri. Idem ⁊ circa iniuſtuʒ ⁊ irritum teſtamentum
erit dicenduʒ ſi bonoꝛum poſſeſſio data fuerit ei
qui rem ab inteſtato aufferre poſſit ⁊c.

1 lw Illuſtris do. Sranci.are
L. nam ſi miles . ti. in.l. ij. in pꝛin.in quinta
tol.ff.de ver.obli.reputat iſtuz tex.ſingul.ad hoc ꝙ vbi vna quali
tas cõcoꝛdat cum iure cõmuni ⁊ alia cum iure ſpẽali illa qualitas
debet attendi que cõcoꝛdat cum iure cõmuni.de quo alias dixi in
d.l.ij.⁊ ideo pꝛo nũc non me extendam circa hoc niſi ꝙ pono ver
ba tex.que ſunt hec.

L. Nam ſi miles iure ciuili teſtamentuʒ fecerit ⁊
pꝛimo gradu heredem eum ſcripſerit quem iure
militari poterat: ſecuudo eum queʒ iure cõmuni
poteſt. ⁊ poſt annũ miſſionis deceſſerit pꝛimus
gradus irritus fiet ⁊ a ſecundo incipiet teſtamẽ
tum eius ⁊c.

Glo. in.l.ſi quis filio.s.quod ſi

quis. Alluſtris do. Sranciſc.Aretinus iu.l.ſi quis in capitali
in.x.col.ff.de teſtamen.reputat iſtam glo.ſingul.ad hoc ꝙ decurio
damnatus ad beſtias cõtra diſpoſitõnem iuris dicitur eſſe integri
ſtatus ⁊ poteſt teſtari non quia ſentẽtia ſit nulla ipſo iure. ſed qꝛ
manifeſtum eſt ⁊ pꝛinceps poteſt facere vt debeat emẽdari vt ibi
per eum ad quem me remitto.quia glo.clara eſt ⁊ nõ eget aliqua
mea noua interpᷣtatione niſi ꝙ addo not.in.l.ij.ff.de appel.recipi.
⁊ in.l.quod iuſſit.ff.de re iudic.⁊ redeo ad iſtam glo.de qua agi⸗
mus Cuius verba ſunt hec. .
¶ Non tenuerit incõmutabiliter tenuit quidem

ſed tamen cõmutari poteſt a pꝛincipe non ab eo
qui eam tulit vt in.l.moꝛis.S.iſta.ff.de penis ⁊c

Glo.in.l.cum in ſecundo. apt

iſta glo. ⁊ etiã glo. alia ſimilis in.l.ſi quis eum. .fi. ff. de vulgari ⁊
pupil.non habent ſimiles in coꝛꝑe iuris ⁊ ſic facit eas ſingularco.

ad hoc pꝛopoſitum ꝙ pꝛimũ teſtamentũ rupitur per ſecundum ſi
ex ſecundo poteſt de iure ciuili adiri hereditas alias autẽ non.⁊
eſt glo. in verbo potuerit ⁊c.ſed licet Bal.non dixerit dicas tu ꝙ
illas glo.dixit Mico. de neap.in. d.l. cum in ſecundo non eſſe alibi.
cũ quibus ſto ſimpliciter.quia gloſe hoc aperte dicunt ⁊ non egẽt
aliqua mea noua interpꝛetatõe.quarum glo.verba ſunt het.
CPotuerit hoc expone vt ſupꝛa eo.l.pꝛima itẽ
exigitur ⁊ hoc vt tale fuerit teſtamentuʒ ꝙ hbere/
ditas potuerit adiri de iure ciuili ſi nõ de iure ci
nili licet de iure pꝛetoꝛio poterit nõ tamẽ rampe/

tur ſuperius vt ſupꝛa titu.pꝛimo.l.ſi filius ⁊c.
Uerba autẽ glo.in.d.l.ſi quis eum. S.fina.ſunt bec.
Si viuo ⁊c.in verſi.tamẽ quantuʒ ad hoc an
pꝛimũ teſtamentũ per ſecunduʒ rũpatur illud nõ
attendo.quia licet inſtitutus in ſecũdo teſtamen
to in quo poſtumus fuit pᷣteritus ⁊ poſtea natus
viuo teſtõꝛe deceſſerit petere ex eo poſſʒ bonoꝛũ
poſſeſſionẽ vt dicit.l.illa poſtumus.tamẽ per ta
le ſecunduʒ non rũpitur pꝛimũ imo opoꝛtet vt ex
ſecundo quis potuerit eſſe heres vel adire ex eo
hereditatẽ vt ſupꝛa de iniuſ.teſtame.l.cum in ſe
cũdo licet poſſit ex aliquo teſtamẽto peti bonoꝝ
poſſeſſio ſecũduʒ tabulas.non tamẽ ſequitur ꝙ
quis ex eo poſſit eſſe heres vt ſupꝛa de ſecun.ta/
bul.l.ij. F. ſi ſub condictõe.⁊ inſtitu:quib.modiſ
teſtamen. infirm. S. non tamen.⁊ facit infra eod.
l. ſi pater ⁊c.

De beredibus inſtituendis.

T Ii Diſpoſitio autenti. hot
L. paterfamilias. diontio autml boe
not. ⁊ etiam in coꝛpoꝛe vnde ſumitur.C. de fideicõmiſ. habet ⁊ ꝓ
nidet ꝙ heres non implens voluntatẽ defuncti pꝛiuatur eius he/
reditate que defertur ad ſubſtitutos pꝛimo loco ⁊ deinceps ꝓut
ibi dicitur ſeruatis ſeruãdis de quibus etiã traditur ibidem.⁊ in
§. ſi vero non implens in auten. de hered. ⁊ falci. coll.pꝛima.⁊ per
Fede.in ſuo conſil.cxxiiij.⁊ x oẽs cano.in.c.nos quidem extra de
teſtame.⁊ Paul.de caſt.in conſil.clxvij.incip.in xpᷣi noie amen.⁊
Oldra.in conſil.ccxxxi.incip.in dei nomie. ⁊ Bald.in.l.i.de hijs
que pene no.⁊ Ang.in dicto.ðS.ſi vero.⁊ in.S.ſi quis autem.
BSeg ponamus ꝙꝙ tercius eſt inobediens vtrũ eius inobediẽ
tia noceat heredi quo ad plenã pꝛiuatõnem hereditatis vel ne. JIn
quo dicas ꝙ non per tex.in.d.l.paterfamulias teſtamẽto.quẽ tex.
ad hoc ſingul.dixit Bal. in.l.vnica in tercia col.in quita oppo.C.
De his que pene noĩe. Et poſuit Bal.exempluz ibi.ſi teſtatoꝛ man
dauit executoꝛibus ſuis in ſuo teſtamẽto datis vt conſtrui face/
rent capellam alias heres ſuus teneretur ad mille ducatos. nam
hoc pꝛeceptũ ſᷣm eum non nocet heredi qui ex facto tercij nõ de/
bet pati damnũ.⁊ idem voluit Ludo.roma.in ſuo ſingul. in ver.
teſtamentũ ⁊c. vbi reputat iſtuʒ tex. vnicum in iure ad boc licet de
Bal. mentionẽ non faciat a quo ſententia mea habuit omnia illa
ſingularia ſua vt percipere poſſum ⁊ eum tacet multotiens in eis
vt videre potes. Sed iudicio meo iſte tex.non facit ad pꝛopo
ſitum. Et aduerte queſo qꝛ nouus ⁊ alius eſt penitus eius ſenſus
nam hic teſtatoꝛ inſtituerat duos heredes quibus mãdauit vt in
fra certum tempus ſibi cõſtituerẽt monumentũ ⁊ dixit ꝗꝙ qui eoꝝ
non faceret omẽs exheredes eſſent ⁊ hic vnus repudiauit heredi
tatem alter vero adiuit ⁊ totũ monumentũ extruxit.queritur hic
an ipſe pꝛiuetur ex eo ꝙ alius non fecit aliquid. ⁊ dicitur hic ꝙ nõ
Et ratio eſt quia tota hereditas puenit ad ipſuz ⁊ ipſe factus ẽ in
totum heres vt in verſi. reliquus heres cõſulebat ⁊c.qui cũ fece/
rit monumentũ vt ibi in verſi.cum ipſe monumentuʒ extruxiſſet
⁊c.⁊ in verſi.qui vtiq; condictõem impleſſet ⁊c.non debet pꝛiuari
alius autẽ non erat heres. non autẽ hic eſt ratio inobedientie ter
cij.nam exquo ille repudiauit bereditatẽ vt ibi in ver. alter heredi
tatem ptermiſerat ac. ⁊ in verſi.ꝙ coheres eius hereditatem non
adijſſet ⁊c.ipſe amplius non eſt in conſideratõe aliqua. nam teſta
toꝛ pᷣſupponit eos qambos heredes ⁊ exheredauit eũ qui nõ face/
ret monumentũ. Pꝛeterea exquo alius fecit verificata ſunt requi
ſita iſtius tex.quẽ ego ita intelligo noniter. Cuius verba ſunt bec

L. Paterfamilias teſtamento duos heredes in/

ſtituerat eoſqʒ monumentũ facere iuſſerat in die
bus certis. Deide ita ſcripſerat:qui eoꝝ ita nõ
fecerit omẽs exheredes ſumpto:alter heres he
reditatem pᷣtermiſerat reliquus heres cõſulebat
cum ipſe monumentũ extruxiſſet nũquid minus
heres eſſet ob eam rem ꝙ coheres eius heredi/
tatem non adiuiſſet. Reſpondidi neminẽ ex al/
terius facto neqʒ hereditati alligari neqʒ exhe/
redari poſſe.Sed vtiqʒ qui condictionẽ imple/
uiſſet quãuis nemo alius adijſſet.pꝛeterea tamẽ
eum heredem eſſe ⁊c.

Glo. in.l.ſi quis inſtituatur he

roes in diem certũ in ver.egritudinẽ ĩIc. Paul.de caſt. ⁊ etiam
do meus Alex. de imo.in.l.ij..ſi quis in iudicio.ffſi quis cauti.
⁊ etiam idem do.meus Alex. de imol.in.l.queſituʒ in pꝛima col.
ff. de re iudi. allegant iſtam glo.pꝛo ſingul.ad hoc ꝓpoſitum ꝙ in
caſibus in quibus quis tenetur mittere pcuratoꝛe non tamẽ te/
netur mittere ad litem cõteſtandaʒ nec etiam ad ſentẽtiam vtpo/⸗
te ad actus qui ſunt magni pᷣiudicij vt ibi per eos multũ notabilit
foqnentes in hoc paſſu de quo ego alias dixi in..l.ij.S.ſi quis in
iudicio.⁊ ideo non me extẽdam nũc in hoc niſi ꝙ addo ałs ibi di
ctis per alios ⁊ per me pꝛo vero intellectu hꝰ glo.ꝙ iudicio meo
iſta glo.ſi bene ⁊ ſubtiliter põderetur hoc non firmat ſed remititit
ſe ad illum text.in.s.ſi quis in iudicio ⁊ non ſine quare. Bald. 7
Ange.in.d.l.ſi quis in iudicio non tenẽt hoc nec etiã Ange.⁊ Jo.
de imo.in.l.queſitum.ff.de re iudi.dicentes ꝙ hoc non ꝓbat glo.
⁊ ita teneo pꝛo nũc.quia glo.nõ firmat pedes in hoc paſiu vt vide
re potes ex ea.Cuius verba ſunt bec.

Egritudine vero ſolutionẽ nota differri pꝛop
ter egritudinem vel miſſioneʒ vel venditionem.
Sed an ad litis conteſtationẽ vel ſententiã.Jo.
ſic non ad cetera cauſe cum ꝓcuratoꝛeʒ poſſint
mittere. Sed dic vt ſupꝛa ſi quis caut.l.ij..ſi
quis iudicio ⁊c.

Glo. in.l.illa inſtitutio. Sarven

ba col. dicit
iſiam glo.non reperiri alibi ⁊ ſic facit eam ſingul.ad hoc ꝓpoſuũ
ꝙ vbi factum cõfertur in arbitriũ alterius non valet diſpoſitio.ſe
cus ſi conferantur ea que ſunt iuris.⁊ eſt glo.in ver.pendere ac.
cum qua ſto quia glo.clara eſt ⁊ non eget aliqua mea noua interpᷣ
tatione ibi dum dixit ꝙ ticius ſapiens dixerit ⁊c.que verba reſpi⸗
ciũt iuris diſpoſitõem. Et ratio eſt quia tunc non refertur ad ho/
minem ſed ad legẽ moꝛtuã ſub qua omnis diſpoſitio eſt ſubiects
l. nemo poceſt. ff.de lega.pꝛimo vbi alias legẽdo dixi.⁊ iõ pꝛo nũc
longioꝛ non ero niſi ꝙ de hac materia vide plene not.per omẽs ⁊
maxime per do.meũ Alex.de imol.in.l:.i.ff.de leg.ij.⁊ in.l.capta⸗
toꝛias.C.de teſta.mili.vbi etiã alias legendo dixi poſt euzʒ.⁊ ideo
ſeo nue longioꝛ non ero niſi ꝙ ponam banc glo.hic. Cuius verba
unt hec.

C Pengdere:⁊ eſt ratio.quia vult cõferre in alie
num arbitrium quod vix in ſuo ꝑmittitur ſed ſta
tuere de rebus in eum caſum quo ſue future non
ſunt.⁊ facit infra eod.in.l.illa autem. ⁊.l.ſiquis
ſempꝛoniũ.⁊.l.captatoꝛias.⁊.l.clemens.j.fi.⁊
inſtitu.de heredi.ab inteſ.S.at hij.ibi quod ſe/
cus eſt ⁊c.⁊ infra de condic.⁊ demon.il.nõ nun/⸗
quã.·⁊ ſupꝛa de arbitr.l.item ſi vnus.j.idẽ pom
ponius querit ⁊c.

Glo.in.l.ſi non lex. BRa ange c qoy
meus Alex. de imol.in.l.pꝛima.C.de neceſſa.ſer.heredi.inſtituen.
reputãt oẽs iſtam glo.ſingu.⁊ nõ eſſe alibi ad hoc ꝙ ſicut ſeruus
directo heres inſtitutus a domino ſuo eſt neceſſarius heres vt in
d.l.i.⁊ per totũ illum tit.ita eſt etiã in ſeruo vocato ꝑ fideicõmiſ/
ſum ad hereditatẽ cum quibus ſto quia glo.clara eſt ⁊ non eget
alia mea noua interpᷣtatõe.Cuius gloſe verba ſunt hec.

¶¶Pꝛimus velit ſi autem nolit remanebit ſeruꝰ

„ℳ
prglus
ra act
Kfnppl Gi
mnie
iatiſi can
Elefbinn
aſene
iri⸗
* .
mn irng

man
ſſnneſzeren .
einandilnen
ecaandeti Andnen:

Vlgeieropun⸗
anlyn ſtror.

RA Nani unenlena
miiikfinir ur
—
Mminen uArmr
iamummſinnun
Gamer
e=
ſhutſoſike Aglin
linfnlimntaierier
ſitteler e⸗
iuii eri

ee —––☛ S –

ſe
Kanknen
ainizahari ubſenn
ennttnlind n
amnige
infahmd
heſollla
Alncnz; Rlyic; lentürczt

donenoi hltire
ineſit n

inlſee,
un l ⸗ ſtinn
alecliir. n
ne i dietiign
es RZ rinnnl e
–W Gupoſtglatr, ius
unin munn
snneeänkirin

in uſrten ⸗
nalieenetiilieig

e QAuemwe
mmhinſinchiſalicn
Aenmcaſtan zanutn

R oert
rnin ſuainanfmnnn
1.5 RK
Setnulus imifeſeneni,
murr. Nelerſnuſgi⸗ auln

inkiluininmto. Ne
in m nn imitirſel n igl aibe ni
gninm Gatnutitni inidnon taniri
miA eNine 1etgaintmnnnt
m m toqan adnick t g nnni
”ùc
õäl
õäõ
mtlxlis mmftinz hiin ni⸗
uurmqn ii, Air m ſ ihl ng onent
enx vad NNmdilifgilin
mcxthni tinin end no hſich in
õ

„Artig iut täfntt ni

rutovgntionſete
marndiniufnuin
õ
mnütli ausilinuf
e m bn unſ tin
autuftmnl nn i
e ſmmtnlimſ ſ

wsginli
geialtrnler 2
Slomndn trndl,
ns MN iß iſe nt gen
wi arlin t amin ſchii n
vuſtmadiiinin
Atto. ginn o ℳ
va hmui lun nii

⁊ poſterioꝛ habebit hereditatem vt. C. de teſta.
l.fi. H ſi vero quidam ex ſeruis. Et foꝛte aliud
erit in inſtitutis qui cum heredes inſtituãtur plu
res pꝛimus ẽ heres ⁊ neceſſarius ⁊ liber ſiue ve/
lit ſiue nolit vt ſupꝛa.l.qui ſolidum.yel foꝛte idẽ
eſt in iſtis fideicõmiſſis.arg.infra ad trebelli.l.
facta. .fi.⁊ hic poſterioꝛ ⁊c.

Bar hit dicit iſtam.l. cuz glo.
L. teſtam ento. ſua foꝛe ſingul. ⁊ eſſc det᷑ᷣmia⸗
tionẽ pluriũ legum ⁊ maxime ad hoc pꝛopoſitum ꝙ non ſufficit
quem fuiſſe ſeruũ temꝑe moꝛtis dvomini ſi ante euentũ condictio
nis cõſequitur libertatẽ a lege. nam non eſt beres neceſſarius.ſed
habita libertate poteſt adire ſi vult ſed non cogitur vt hic in text.
maxime in ver. ? ideo non eſt heres neceſſarius ⁊c.cũ quo in hoc
ſto ſimpliciter quia tex.iſie clarus eſt ⁊ non eget aliqua mea noua
interptatõe.· Cuius verba ſunt hec. G
L.Leſtamento domini ſeruus ſub condictõe cuʒ
libertate heres inſtitutus pendente adhuc con/
dictione necem domini detexit: eumqʒ pᷣtoꝛ me/
reri libertatẽ decreuit:⁊ ſi poſtea condictio teſta
menti extiterit aliunde liber eſt ideſt ex pꝛo non
ex teſtamẽto.igitur non eſt neceſſarius domino

heres:licet autem ei volenti adire hereditatẽ ⁊c
De uulgari et pnpillari-
Glo.in.l. prima.S. ſuſtinere.

in glo.ſi. Docto. hic cõiter ⁊ maxĩe do.meus Alex.de imol. in
quinta coll.reputãt iſtam glo.ſingul.ad hoc ꝓpoſitũ ꝙ ſubſtitutio
pupillaris hodie cõſeruatur rupto teſtamẽto ex cauſa pᷣteritionis.
quod tamẽ intellige pꝛout alias bic dixi poſt alios ⁊ maxime do.
meũ quãdo alius filius fuit pᷣteritus q;ᷓ ille cui facta fuit ſubſtitu/
tio.? ideo pꝛo nunc non dico ſed pono verba glo.de qua agimus⸗
que ſunt hec.

CSubſtituere exheredatis dic pupillariter.vt
inſtitu. eo.tit. ꝗ.non ſolum. ⁊.C.de lega.l.cũ qui
dam.Sed an pꝛeteritus poſſit ſubſtitui pupilla/
riter.reſpondeo cum nullum ſit teſtamentũ etiaʒ
ſecũduʒ has leges vt inſtitu.de exhereda.liber.
in pꝛin.ſequitur vt nec pupillare valeat vt inſtit.
de pupilla.ſubſtitu..liberis ⁊c.

Y Docto.omẽs magis cõiter in hac.l.
ſecun da . ⁊ in pluribus alijs locis multuzs la
boꝛant pꝛo intellectu iſtius tex.in verſi. ſed ſi extraneuz ⁊c. Nam
Bar. Bal. Ange. ⁊ Joh. de imol. hic voluerũt ꝙ iſte text. decidat
hoc ꝙ quãdo ego inſtitui impuberem extraneũ heredẽ ſubſtitui
eiq; pupillariter ⁊ expꝛeſſe puta gaium ſi ille moꝛiretur in pupil /
lari etate.⁊ poſtea eundez extraneũ arrogaui vel adoptaui in locũ
nepotis.nam ᷣm eos ſubſtitutio pupillaris ab inicio extraneo fcã
non valuit vt pupillaris ſed valuit vt tacita vulgaris. ſed poſtea
adoptione vel arrogatione ſequuta reſuſcitatur ⁊ valet in vim ex
hꝛeſſe pupillaris ſm eos. ⁊ hoc mõ intelligũt ipſi iſtum tex in ver.
ſi modo eum in locũ nepotis adoptauerit vel arrogauerit æc.⁊ ſic
hm eos hic adoptio vel arrogatio fuit poſtea facta poſt inſtitutio
nem ⁊ ſubſtitutionẽ pupillarem ita pᷣcedentes. Sed Franci.
de rampo.conbononienſis ⁊ Paul.de caſt. in. d.l. ij. ⁊ etiam Joh.
de imol.in.l.centurio in. xij. coll.eo.titu.qui in hoc fuit ſibi contra
rius intelligũt aliter ⁊ diuerſimode iſtũ tex.in dicto verſi.ſʒ ſi ex /
traneũ ⁊c.ſ.ꝙ ego ſimpliciter inſtitui impuberẽ extraneũ heredes
non faciendo ei pꝛo tũc pupillarem ſubſtitutionẽ.⁊ poſtea ex inter
uallo euz adoptaui ⁊ demũ ex interuallo ei ſubſtitui pupillariter
iuxta tex.in.l.ſi quis eum.ꝭ.ſi.ff. eo.titu.vbi dicitur ꝙ poteſt fieri
diuer ſis hoꝛis teſtamentũ pr̃nũ ⁊ ſubſtitutio pupillaris ⁊ ſic va/
let yt pupillaris ſemp. æ ita intelligũt pꝛefati ſcribentes iſtuz text.

in dicto verſi. ſed ſi extraneuz vc. dicentes ꝙ intellectus cõmunis

ſtare non poteſt. quia de ſubſtantia pupillaris ſubſtitutõnis eſt ꝙ
ille cui fit ſit in poteſtate faciẽtis. d.lij. circa pꝛin. ? inſtitu æo. titu.
in pꝛin. ⁊ in. 5. extraneo.ergo ſi facta fuiſſet extraneo nondũ ado/
ptato non potuiſſet yalere poſtea. ⁊ per conſequens ſi non valuit

non potuifſet etiã tempis tractu cõfirmari vt in.l. inici
ff. de regu. inn. Secũdo quia ſi non valuit in a lrleii
potuit ẽt valere ĩ caſu tacito vt ẽ tex. ſing. in.l.iij. F. qui Pz. ff. bui
tu.ruſti.pꝛed.ad quas rões do.meus Alex. ð imol.ĩ. d. lij ij. 7
iiij. col.conatus eſt reſpõdere multũ laboꝛans in boc articulo ſub
dens ꝙ intellectus cõmunis eſt verus ⁊ e ab eo non eſt receden/
dum vt hie per eum. quẽ non curo ſeriole referre cum omnia iſta
pꝛout ſtatim videbis cum reuerẽtia eius ⁊ alioꝛum magis cõiter
ita tenentiũ ſint iudicio meo ſomnia quo ad iſtum tex. Circa
queʒz ego aliter dico ⁊ do tibi vnũ nouũ ⁊ verũ ni falloꝛ intellectũ
Circa quẽ aduerte queſo.quia mirãdum eſt de tot patribus anti/
quis modernis ⁊ modernioꝛibus qui variarũt ⁊ fuerũt contrarij
tirca eius intellectũ ⁊ nullus attigit verũ ſenſum ſeu bꝛocaʒz eius.
ino omnes errarũt ſicut oues. Dico igitur ego nouiſſime ꝙ
iſte text.loquit in caſu in quo ego adoptaui vel arrogaui mihi ab
inicio impuberẽ extraneũ ⁊ poſtea inſtitui eundem ⁊ ei ſubſtitui
pupillariter. ⁊ dicitur in tex.iſto hoc poſſum facere ⁊ valet dũ
modo adoptio vel arrogatio facta ſit ꝑ me in locuz nepotis exquo
iam habebam filiũ vt hic in verſi.pcedente filio ⁊c. Et ratio dubi
tandi erat quia exquo filius meus pcedebat eum nepotẽ adoptij
nũ vel arrogatũ videbatur ꝗ, ſubſtitutõ pupillaris nepoti meo fa
cta non valeret. quia licet ipſe tempe teſtamenti eſſet in mea pote
ſtate. tamen exquo poſt moꝛtẽ meã videbatur recaſurus in pote
ſtatem filij mei pcedentis eum vt in dicto verſi.filio pcedente ⁊c·
⁊ ſic contra text.in.l.l.ij.in verſi.plane ſi non ſint recaſuri æe.ad
quem tex.fuit habita conlideratio per iuriſlatoꝛẽ in dicto verſi.ſʒ
ſi extraneũ ?c. Sed hoc non obſtante deciditur bic cõtrariũ
⁊ ratio decidendi eſt.quia licet adoptauerim vel arrogauerim eũ
nepotem ſilio meo pᷣcedente valet.ex quo non apparet ꝙ filio meo
cõſentiẽte ego illum nepotẽ adoptauerim vel arrogauerim ⁊ per
conſequens non erat recaſarus poſt moꝛtem meam in eius po/
teſtate. vt eſt textus valde ſingularis in.liſi quis nepotem. ⁊ in
l.ſi is qui filium.ff.de adoptio. ⁊ per conſequens valuit ſubſtitu⸗
tio pupillaris cuʒ in ea concureerent omnia ſubſtantialia ⁊ requi
ſita pꝛo ejus valitudine. Pꝛimo quia tempe teſtamenti mei erat
in poteſtate mea pꝛopter adoptionẽ loquendo de iure iſto. ffoꝝ.
vt in.l.adoptiuũ.ff.de in ius vocan.⁊ in.ꝭ.ſed hodie cum glo.inſti
tu. de adoptio. Secundo quia tempe moꝛtis mee adhuc erat
in poteſtate mea iuxta.l.coheredi.ꝭ.cum filie.ff.de vulg.⁊ pupill.
Tercio quia poſt moꝛtẽ meã non eſt recaſurus in poteſtatezs
ſilij mei qui filius non cõſenſerat adoptioni vel arrogationi de eo
nepote per me facte vt in dicto verſic.filio pꝛecedente.nam exquo
non dicitur bic aliquid de ſolemnitate extrinſeca boc eſt de cõſen⸗
ſu filij interueniẽte non pᷣſumitur.l.quecunq; cum ibi nota.ff. de
public.l.ſcienduz cuʒ materia ſua.ff.de verb. obli. Pꝛeterea
cum tex.in dicto verſic.ſed ſi extraneũ ⁊c.faciat mentiones de pꝛe
cedentia filij potius videtur excludere cõſenſum eius.l.cum pᷣtoꝛ
ff.de iudicijs.c.nonne extra de pꝛeſumptio.⁊ iſte eſt verus ⁊ nouꝰ
intellectus iſtius tex.in dicto verſi.ſed ſi extraneũ. vbi fit mentio
de nepote adoptiuo vel arrogato ⁊ ſic de legitimo tantũ ⁊ non re
caſuro ⁊ in poteftatẽ alterius. Mec obſtat ſi diceretur ꝙ iſte
tex.loquitur de extraneo inſtituto ⁊ per cõſequẽs ꝙ temꝑe teſta

menti non erat adhuc facta adoptio vt hic in dicto verſi.ſed ſi ex

traneũ ⁊c.que verba iundicio meo fuerũt ea que deceperunt cõmu
niter ſcribentes ibidem. Quia reſpõdeo ꝙ illud verbuz capit bic
diuerſificatiue habito reſpectu ad text.in dicto verſic.plane vbi fie
mentio de nepote legitimo ⁊ naturali. vnde iſte nepos adoptatus
vel arrogatus eo reſpectu appellatur extraneus. Uel dicamꝰ
ſecundo ꝙ tex.iſte ideo appellauit extraneũ conſiderato pꝛincipio
antequã ſieret adoptio vel arrogatio ⁊ ſic his reſpectibus appellat
extraneus.ſed omnino erat in poteſtate temꝑe teſtamẽti mei per
adoptionẽ vel arrogatõem iam per me factam. Et ſi tu dice
res amice iſtud eſt diuinare ad iſtum text.reſpondeo ꝙ non pꝛop
ter verba ibidem imediate ſequẽtia in verſic.ſi modo in locuʒ ne
potis adoptauerit ⁊cvbi text.ita demũ dicit valere ſubſtitutionezʒ
ſi adoptio facta fuerit in locum nepotis filio pcedente quaſi dicat
1Z vere dicit ꝙ facta fuerat adoptio iam.nec iſtud eſt diuinare im
mo maioꝛ eſt diuinatio ⁊ abſurditas intelligendo eum ᷣm Bar.
⁊ cõmunezʒ intellectuz.ſ.ꝙ ego ſubſtituiſſem pupillariter ab inicio
ante adoptionẽ.nam de ſubſtitutõe pꝛius facta nihil dicitur in eo
tex.ſed ſolum dicitur ꝙ ſcripſi extraneũ heredem. vnde dicere ꝙ
pꝛius ſubſtitui eſt maioꝛ diuinatio qᷓ; dicere ꝙ ego pꝛius adopta
uerim ⁊ inſtituerim impuberem extraneũ heredem conſiderãdo
extraneũ pꝛout ſupꝛa dixi. ⁊ iſte eſt verus ſenſus iſtius littere ſi
bene ponderetur in verſi.ſi modo ⁊c.⁊ in verſi.filio pcedente ⁊c.
in quibus ſtat ratio dubitandi.non autem in eo ꝙ adoptio vel ar
rogatio facta fuerit ex poſtfacto cum de ſubſtantia pupillaris ſub
ſtitutõis ſit vt omnino fiat exiſtenti in poteſtate. vt in.d.l.ij.circa

pincip.⁊ in dicto.S.extraneo in verſic.nemo poteſt ⁊c. que verba

ſunt omm modo abnegatiua ⁊ tollunt facultatẽ aliter Penlined
,,AT1.

R

T caſu quo aliter fiat non valet actus.vt.lnon dubiũi.C. de legib.
Que omnia tene menti.quia ſunt noue cõſideratões mee ad iſtũ
text.ſingul.in dicto verſi.ſed ſi extraneuʒ vltra ea que hic legen/
do diximus in noſtris lectiõibus quottidianis ⁊ etiã in theodoſia
na noſtra. Cuius verba ſunt hec.

C. Moꝛibus introductuʒ eſt vt quis liberis im/
puberibus teſtamentuʒ facere poſſit donec ma/
ſculi ad.xiiij. annosveniant femine ad.xij.quod
ſic erit accipiendum ſi ſint in poteſtate: ceterum
emancipatis non poſſumꝰ:poſtumis poſſumus
Plane nepotibus etiam poſſumus ⁊ deinceps
ſi qui non recaſuri ſunt in patris poteſtate.ſed ſi
eos patres pꝛecedant ita demũ ſubſtitui eis põt
ſi heredes ſubſtituti ſint vel exheredati. ita eniʒ
per legem velleyam ſuccedendo non rumpũt te/
ſtamentum .nam ſi pꝛincipale ruptũ ſit teſtamen
tum ⁊ pupillare euanuit. .
CSed ſi extraneũ quis impuberẽ heredẽ ſcrip
ſit potuit ei ſubſtituere ſi modo eum in locuʒ ne/
potis adoptauerit vel arrogauerit filio pꝛece/
dente ⁊c.

Glo. in.il.ſi pater impuberis.

Jo.de imol. hic ⁊ etiam do. meus Alex.de imol.in.liinter cei
tera in quĩta col.ff de libe.⁊ poſtu.⁊ do.meus Alexa.de imol. in
l. ex facto. S.lutius iu pꝛima col.ff. de vulg.⁊ pupil.reputant iſtam
glo. ſingul. ad hoc ꝙ de iure ciuili ſufficit relinquere filio iure ſub
ſtitutõis.pꝛo qua glo.eſt tex.ſingul.ſᷣm Bal.ibi ad hoc in...ſi filiꝰ
ſubſtituatur. ff.de heredi.inſtitu.⁊ in.l.ſi pater filiũ.ff.de vulga.⁊
pupil.quẽ ad hoc etiam reputauit ſingul. Jo.de imol.ibideʒ. ⁊ ſic
iſta iura non ſunt ſingularia vt vides cum ſint idem alia pꝛoban /
tia. Quoꝛum verba ſunt hec ⁊ pꝛimo gloſe.

CSi pr ſubſtituerit alias inſtituerit alias ſub/
ſtituerit.nã ſiue dixit vos inuicẽ ſubſtituo here/
des videtur inſtituere eos ⁊ ſubſtituere bꝛeuibꝰ
verbis vt ſupꝛa titu.pꝛio.l.cum teſtamẽto S.hec
verba.Si autẽ filioſ ſumpliciter inſtituit ⁊ ſi mo
riatur titiũ ſubſtituit vltimo moꝛienti videt᷑ ſub/
ſtitutus Licius.vt.C.eo.l.penul.⁊c.

C Uerba autem.d.l.ſi filius ⁊c.l.ſi filius ſub/
ſtituat᷑ ei a quo pꝛeteritus eſt non vt inteſtati pa
ſed vt ex teſtamento habebit hereditatem ⁊c.
PiI1 de imo. ⁊ etiã do. meus Ale/
2 * B 1 filins . Borde imol.hic in tercia col.⁊ ẽt

Joha. de imol.in.l.in ratõe.ꝭ.fi.ff.ad.l.falci.⁊ etiã do.meus Ale
xan.in.l.qui duos in penul.colff. de vul.⁊ pupil. ⁊ etiaz in.l.cum
quidam in fa col. C. de legat. in fine reputãt iſtum tex.ſing. ad hoc
ꝙ licet ſubſtitutus filio experedato non poſſit grauari in legitima
vt in.l.cum quidam.C. de legat.⁊ in.l.ab exheredato.ff. de legat.
pꝛimo. tamen ſ ipſe fuit inſtitutus poteſt grauari ⁊ debet legata
etiam ſi ipſe repudiauit ex capite inſtitutõis de quo alias hic dixi.
lo nũc non me extendo vlterius niſi ꝙ pono verba text.que
unt hec.

L. Si filius qui patri ac poſtea fratri ex ſecũdiſ
tabulis heres extiterit hereditatẽ patris recuſet
fraternã autẽ retinere malit audiri debet.iuſtius
enim pꝛetoꝛẽ facturũ ſi fratri ſeꝑationẽ bonoꝛuʒ
patris cõceſſerit.etenim ius dicenti pꝛopoſitum
eſt liberos oneribus hereditarijs non ſponte ſu
ſcepti liberare non inuitos ab hr̃ditate remoue
re pꝛeſertiʒ ꝙ remotus tabulis ſecũdis legitimã
haberʒ fratris hereditateʒ itaqʒ legata dũtaxat
ſecũdis tabulis pꝛeſtare debent habita ratione
facultatũ in falcidia non patris vt alias ſolet fie
ri ſed impuberis ⁊c.

. cũ glo. Do. me⸗
L. ni plures la pꝛima. doeme⸗
l.pꝛima. C. de impube. ⁊ alijs ſubſtitu. reputat iſtuz tex. ſingu. ad
boc ꝙ ſubſtituti ita demũ poſſunt venire ex ſnbſtitutiõe ad partẽ
repudiat per coheredes.ſi ipſi partes ſuas agnouerũt alias autẽ
non de quo alias dixi in.d.l.i.⁊ ideo pꝛo nũc non me extendo niſi
ꝙ pono verba tex.de quo agimus que ſunt hec.
L.· Qui plures heredes inſtituit ita ſcripſit eoſ/
qʒ inuicem ſubſtituo poſt aditam a quibuſdam
ex hijs hereditatẽ vno eoꝛum defuncto ſi condi
ctio ſubſtitutionis extiterit alio herede partem
ſuam repudiante ad ſuperſtitem tota poꝛtio per
tinebit.quoniã inuicem in omnẽ caſum ſubſtitu/
ti videbũtur. vbi enim quis heredes inſtituit:ita
ſcripſit eoſqʒ inuicem ſubſtituo hij ſubſtituti vi
debuntur qui heredes extiterunt ⁊c.

LZ.ſed ſi plures.sS.quos poſſuʒ.
Bald. hic ⁊ etiam do.meus Alexan.de imol.in.l.ſi filius la ſecun
da in penul.colum.ff. de vulga.⁊ pupilla.reputant iſtum tex.ſin
gul. ad boc ꝙ teſtatoꝛ poteſt tollere ſuitatẽ quam non lex ſed ipſe
teſtatoꝛ induxit de qno alias hic dixi. ⁊ ideo non dico nunc ſed
pono verba tex.que ſunt hec. .
CQuos poſſum heredes mihi facere neceſſa/
rios poſſum ⁊ filio vt ſeruũ meũ ⁊ fratrem ſuũ
quãuis in rebus humanis nonduʒ ſit igit᷑ poſtu
mus erit fratri heres neceſſarius ⁊c.
Dy. Bal. 1 J0

L. coheredi. §. finali. ba de imol bie

⁊ etiam do.meus Alex.in.l.iein quita col.ff de vul.v pupil.⁊ mdeʒ
do. meus in.l.centurio in.lviij.col.eo.tit.reputãt iſtũ text. ſing. ad
hoc q; ſubſtitutio facta in re certa filio impuberi vniuerſaliter in/
ſtituto herede nullo alio ſibi dato coherede trabit᷑ ad bõa vniuer

ſa etiam impuberis. ⁊ hoc ſi eſt facta per verba directa. ſecus ſi

verba cõmunia ſᷣm Bar.in. d.l centurio in verſicu. quero quid ſi
iſta cõpendioſa ⁊c.⁊ per tex. in.l.cogi..⁊ generaliter. ff. ad trebel.
Sed tu aduerte ꝓ vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex. nã
ego dico ꝙ filius fuit hic inſtitueus in totũ ⁊ etiã fuit ſubſtitutus
ſibi ſubſtitutõe vniuerſali dicendo ſi flius heres nõ erit ſubſtituo
Titiũ in locum partẽve eius ⁊c.nam hec verba ſonãt in vniuerſo
non autem in certa re.Et ratio dubitandi erit.quia dicẽdo in par
tem locumve eius videbat᷑ ſolum conſideraſſe bona pupilli. vel
non videtur conſideraſſe boua pupilli nec etiam ſua tamen de
cidit contrarium pꝛout ibi apparet in text. in quo etiam in vlli/
mis verbis apparet clarius ꝙ non fuit facta ſubſtitutio in ceria
re vbi arguit a ſimili.ſed hoc non eſt ſimile ſed idem ergo ⁊c.
Cuius textus verba ſunt hec. . 5
CHõ videri cũ vitio factã ſubſtitutõeʒ his ver
bis placuit ille filius meus: ſi ꝙ abomĩoꝛ intra
pubertatis ãnos deceſſerit tũc ĩ locũ ꝑtẽve eius
ticius heres eſto nõ magis q́ʒ ſi poſt demonſtra
tam condictionẽ ſibi heredeʒ eſſe ſubſtitutũ iuſ/
ſiſſet.nam ⁊ qui certe rei heres inſtitutus cohe/
rede non dato bonoꝛum omniuʒ hereditateʒ ob

tinet ⁊cetera.

IIIPOα &ι Bar. hic dicit iſtum
Z. qui cum plures. Sar bievicr lun
ad hoe pꝛopoſituʒ ꝙ plures cõiuncti vocãtur in viriles ex pſump
ta mẽte teſtantis.ſed vocãtur inter ſe pꝛo poꝛtõibus bereditarijs
vt dicitur hic in tex. de quo alias hic legendo dixi.⁊ ideo pꝛo nunc
longioꝛ non ero niſi ꝙ eundem tex.reperio ad idem pꝛo ſingulari
allegaſſe do.meũ Alex. de imol.in.l.i.circa fi.C. eo.titu. ad quem
me remitto.⁊ redeo ad iſtum tex. de quo agimus. Cuius verba
ſunt hec.
L. Qui cum plures heredes ex diſparibus parti
bus inſtituerat ⁊ in his atticũ ⁊ ſi atticus nõ adi
erit ceteros ex iſdem partibus quibus inſtitue/

rat heredes ei ſubſtituerat. deinde ſi atticus nõ

zIn Wt 1
Nirtül minaetd
lpin ann 4
n incennermn

omiin enn
eemiaunrn

iatimmmitu

Horturlathak B
Tphmmnmdin z ſn

runnungntnati n

Wmicſinicunngani
ſeincigerſitesemn
ſeenentnptsteinnrr
niwgnrttirianc
Gerurſurnsfig
ihnttsiiinnrie
ſöitniniininr
ſfriglirtetrnte
tnfinintintaet
Keingw Krir
grsairi
nhuutinliim in et
iliinaiu
llarirel,
—

„

Nin nacenn unri
allisbif⸗
wſr tfünhi iſed

6 neütſimnen ſii
; . n ſs
mns wliſt Gpot
numhaunaſtigt

Dchmnägf⸗ W
Tennne e. lindi
—
Tarrbnldeneni ,gnitfäin
intainniimmmmi
t miſainitmu tiiffin

taniatruttricfinn onii in

yvcmn NMüdlAMi tgin lengi
Ran umrtauztinnnfu
uuiemn ,Montien oſii
wg En ni dentimnmuin ni ei int ii
hiittmit mm ii rol ffns bats ontitfſ
Tuin un Mik in u unbe n nitin
mmm NNII. Tt Ntdi riichin
rabart mi un n i: u al
iunſe deu ni a nn i, anindt
aa meum muiiur igenn ii,
mruin mmmin ,n itfiſ imn
e ii KAiniſtingh.

NX⅓
I atninfriſitigkirn
☚ leflusnut:ſgehnimim
Cenus ins duchititiicſaitcrrdii
aasndnuie iiniigaſn
mdmmiſninihi tfiuit
ſemntquan bersiſtpnsk

1a⸗ õ

m umn.
Arin
Louiamplls, ant
ſün tin n ſin,
N en n mi iiu,
nnaa n lurſnilii 8

adijſſet titiuʒ coheredem his qui ſi ubſtituti ſunt
adiecit. Queſitum eſt quã partem is ⁊ quam ce
teri habituri eſ⸗ ſent. reſpondi Liciũ viriles ceie
ros hereditarias partes veluti ſi tres fuiſſent ⁊
titium quartam partem atticiane partis habitu
rum reliquaruʒ partium hereditarias partes ex
quibus inſtituti erãt reliquos habituros eſſe ⁊c

Glo. fina. in. l. nerbis in fine.

Panc glo. reputat ſingul.do. meus Alex. de imol. hic in quarta
tolu.ad hoc ꝙ in dubio ſubſtitutio debet interpᷣtari directa ⁊ ſic
vt ſit vulgaris non aute obliqua vt hic per eum ad quẽ me remit
to cum alias bic dixerim de hijs poſt eum. v capio glo.de qua agi
mus. Cuius verba ſunt bec. . .
¶ Uoluntatem.ſ.teſtatoꝛis hoc modo dicentis

ſi filius ⁊c. ad quod ſupꝛa titu.pꝛimo.l.lutius in
fine. Sic ergo nota ꝙ obliqua non trahitur ad
directam ſed contra ſecũduʒ Aʒo.⁊c.

Z. iam hoc inre. mri er n ee
meus Alex. de imo. in. l. gallus. . quidam recte in quarta col.ff. öõ
libe, ⁊ poſtu. reputatiſtũ tex. ſingul.⁊ melioꝛem de coꝛꝑe iuris ad
boc ꝙ vulgaris ſubſtitutio fit hoc modo titiuʒ heredem inſtituo
æ ſi beres non erit Sempꝛoniũ ſubſtituo. Idem eſt ẽt ſi dico Ti
cium inſtituo ?⁊ Sempꝛoniuz ſubſtituo.nam eſt facta ſubſtitutio
vnlgaris per iſtum tex. Cuius verba ſunt hec.
L. Jam hoc iure vtimur ex diui marci ⁊ ſeueri
conſtitutione vt cum pater impuberi filio in alte
rum caſum ſubſtituiſſet in vtrunqʒ caſum ſubſti
tuiſſe intelligatur ſiue filius heres non extiterit
ſiue extiterit ⁊ impubes deceſſerit ꝙ ius ad ter/
cium quoqʒ genus ſubſtitutionis tractum eſſe vi
detur.nam ſi pater duos filios impuberes here
des inſtituat eoſqʒ inuicẽ ſubſtituat in vtrũqʒ ca
ſuʒ ſubſtitutõʒrecipꝛocã factã videri diuus piuſ
cõſtituit. Sed ſi alter pubes alter impubes hoc
cõmuni verbo eoſqʒ inuiceʒ ſubſtituo ſibi fuerĩt
ſubſtituti in vulgarẽ tãtũmodo caſuʒ videri ſub/
ſtitutionẽ Seuerus ⁊ Antoninus conſtituerũt in
congruens enim videbatur vt altero duplex ſub
ſtitutio in altero ſola eſſet vulgaris.hoc itaqʒ ca
ſu ſingulis ſeparatim ſubſtituere pater debebit:
vt ſi pubes heres non extiterit impubes ei ſub/
ſtituatur.

4 Do. meus Alex. deimola
l. iam hoc lure. in tercia colum.bhic reputat
iſtenm tex.ſingul.ad hoc ꝙ hic denotatur ſubſtitutio recipꝛoca nec
babes alibi tex. ita denotanteʒ licet glo. in pluribus locis vtat hoc
verbo vt eſt glo. in.c. raynutius extra de teſlamẽ. ⁊ glo.in.liin te/
ſtamenco. C. eo. ⁊ glo.in. . qua ratõne inſtitu. de pupil. ſubſtitu.ſʒ
tex.eſt hic ſingul.cuius verba non pono quia ſupꝛa poſui ⁊ iõ non
repeto nunc ne idem ſepius dicamus.

Glo. in.l.ex duobus.S.filium.

Bal. Jo. de imol. ⁊ etiam do.meus Alex. hic.⁊ Ange.in.l.pꝛĩa
ſi de iure codicil.⁊ do. meus Alex.de imo.in.l.ſi quis cum eo.tit.
in apoſtil ſuis ad Bar.ibidẽ dicſt iſtam glo.ſing.ad hoc ꝙ ᷣba
quiſquis mihi heres erit det illi.x. habẽt vim clauſule codicillariſ
intelligãtur legata repetita a veniẽtibus ab inteſtato. vnde licet
alias legata non debeãtur bereditate non adita vt in.l.ſi nemo. ff.
de teſtame. tute. ⁊ in.l.eam quam. C. de fideicõmiſ.tamen deben/
tur iſto caſu.
Ulerba autem gloſe ſunt hec. .
¶Patris quoqʒ vnde continetur ſubſtitutus

vulgaris. nam verbum quiſquis ad ſolum titiuʒ

pertinere nõ potuit nec ad pantioꝛes qʒ duos ſic
ergo qui eoꝛum erit heres ille admittetur. ſecus
tamen ſi dicã in teſtamento quiſquis heres erit
det decẽ illi.nam duo cõpꝛehenduntur ideſt etiã
qui venit ab inteſtato non ſolum ſcripti vt infra
de codicil.l.ſi quis hic non niſi ſcripti veniũt vt
ſupꝛa eo.l.cũ filio.⁊.l.qui liberis.. hecverba.

Z. coheredi.S.qui diſcretas.
Bar. hic in lecturis antiquis ⁊ communiter alij docẽtes poſt
eum ⁊ maxime do. meus Alex. bic reputãt iſtum text.ſingula.ad
hoc ꝙ ſi ubſtitutio recipꝛoca facta pluribꝰ inſtitutis inter quos ali
qui erant cõiunctim inſtituti ⁊ quidam diſiunctim pꝛout hic pꝛio
loco videntur vocati cõiunctim inuicem in ꝑtibus vacãtibus qui/
bus non agnoſcẽtibus vocantur poſtea alij non coniuncti.de quo
alias cõſului in ꝑtibus Srancie. ⁊ ideo non me extẽdam ſuꝑ boc
niſi ꝙ ſi quis vult habere illud cõſilium ad me veniat ⁊ ſibi dabo
Et redeo acd tex. de quo agimus. Cuius verba ſunt hec.
Qui diſcretas poꝛtiones cõiunctis pluribus
ſeꝑatim dedit: ac poſt omnẽ inſtitutionis oꝛdinẽ
ita ſcripſit quos heredes meos inuicẽ ſubſtituo
cõiunctos pꝛimo loco vice mutua ſubſtituere vi
detur quibus inſtitutionũ partes non agnoſcenti

bus ceteros omnes coheredes admitti ⁊c.

Z. ni ODu O8S. Ang. ⁊ etiã do. meus Alexan. de

imol. hic in tercia colu. reputant

iſtum tex.ſingul.ad hoc ꝙ licet hereditas fratris non adita non

tranſmittatur vt in.l.quoniã ſoꝛoꝛc.C.de iure delibe. Tamẽ hoc
fallit quãdo duo impuberes fratres ſunt inſtituti ⁊ datus eſt ſub
ſtitutus vltimo moꝛienti.⁊ eueniat caſus ꝙ ambo quaſi ſimł de
tedunt hereditas non adita tranſfert̃ ex pᷣſumta voluntate teſtan
tis cum quibus ſto ſimpliciter.quia iſte intellectus eſt optimꝰ ad
iſtum tex. Cuius verba ſunt hec.

L. Qui duos impuberes filios heredes relique
rat ita ſubſtituit ſiambo moꝛtui eẽnt deinde pue
ri poſt moꝛtem patris ſumul perierũt due heredi
tates ſubſtituto deferũtur. Sed ſi diuerſis tem
poꝛibus vita decedãt in hereditatẽ nouiſſimi pu
eri eius fratris qui ante moꝛtuus eſt hereditatẽ
ſubſtitutus inuenict.ſed ratiõe falcidie pueri pꝛi
oꝛis hereditas non veniet: nec ſubſtitutus am/
plius q̃ʒ ſex vntias iure teſtamenti deſiderabit.
legata quoqʒ que a ſubſtituto eiuſ filij data ſunt
qui pꝛior teſtamento deceſſit ad irritum deci/
dunt ⁊cetera.

Glo.in.l.lutiuſ in nerſi.pꝛimuʒ

caſum ⁊c. Andreas de Piſis Bal. Jo. de imo. ⁊ do. me? Alexan.
bic ⁊ etiam idem do.meus Alexa.in.l.cogi.ð.fiiin vlti.colũ.ff. ad
trebel.reputãt iſtam glo.ſing.ad boc ꝙ de iure.ffoꝝ.filius natu/
ralis poterat ſuccedere in totũ nõ extãtibus legitimis. de qua ma
teria poſuit bic pᷣfatus do.meus poſt quem alias dixi de veritate
iſtius glo.⁊ ideo non ero nũc longioꝛ niſi ꝙ pono verba eins que
ſunt hec.
CPꝛimũ caſum ſcilicet vulgarẽ ſed quomodo

cum vltra vntiã habere non poſſit vt.C. de natu
rali.libe.l.ij.⁊ aute.ibi poſita. Reſpõ.hoc iure
ſecus erat ⁊c.

Glo.in.l.ſi ems eũsS.fi.in uer

bo alia hoꝛa ĩc. Illuſtris domi. Sranciſc. areti. in. l.duo rei
in ba col.ff. de duob. reis reputãt iſtam glo.ſingul.ad hoc ꝙ licet
alias actus eadem die geſtus pᷣſumitur cõtinuatus nec ptes pꝛeſu
mũtur diuertiſſe ad alios actus vt in.l.cõtinuus cũ ibi plene not.
per eundem ⁊ alios.ff.de ver. obli. Tamen boc eſt verũ niſi appa
reret de diuerſuate hoꝛarũ.quia tune non pꝛeſumitur wian uaus
H.

aetus nec vno cõtextu factus vt ibi per eum ad quẽ me remitto

T ad alias dicta per me hic ⁊ pono verba glo.de qua agimꝰ que

ſunt hec.
CAlia hoꝛa opoꝛtuna cum vnũ ſit teſtamentum
vt ſupꝛa eo.l.ij.G.pꝛius ergo vno contextu vt ſu/
pꝛa de teſtame.l.heredes..fi. Reſpondeo alia
hoꝛa continna non remota. Vel dic ꝙ ſi factum
eſt teſtamentũ vno cõtextu poteſt pꝛemittere vel
ſuũ vel filij teſtamentũ vt ſupꝛa eo.l.ij.G.fi.⁊ in/
fra.l.coheredi in pꝛin.⁊ ſic eſt vnũ. ſi autẽ ex in/
teruallo ſuũ pꝛemittere debet.⁊ poteſt etiaʒ fieri
alia hoꝛa ⁊ erunt duo quodãmodo teſtamẽta.vt
inſtitu.de pupil.ſubſti.o.igitur ⁊c.

Glo. in.l.ſi mater.S.primo in

verbo excludit . Illuſtris do.ranciſ.aretin. in. l.gallus.5.
T quid ſi tantũ in ſa col.ff de liber. T poſtu. reputat iſtam glo.ſin/
gul.ad hoc ꝙ licet ſubſtitutio vulgaris facta in ſi uitate in vnũ cãuʒ
impotentie inſtituti trahatur ad aliũ caſum impotentie in quo eſt
eadem ratio vt in dicto.S.⁊ quid ſi tantũ cum ibi not.⁊ in.l.cum
noponas. C. de heredi. inſtitu. non tamẽ trabitur ad caſum vo/
luntatis de quo alias dixi in. .⁊ quid ſi tantũ. ⁊ ideo non repeto
nunc ne idem ſepius dicamus. pono verba glo. que ſunt bec.
CExcludit vt ſupꝛa titu.pꝛimo.l.cum teſtamen
to in locum enim deficientis pꝛimi ⁊ ſecũdi gra
dus videtur eum ſubſtituiſſe vt ſupꝛa eo.l quidã
teſtamento.⁊ ſupꝛa titu pꝛimo.l.lutius. C Sed
pone ꝙ filius vixit poſt moꝛtem defuncti ⁊ repu
diauit hereditatem. Item ſimiliter nepos repu/
diauit nunquid admittitur ticius.videtur ꝙnon
quia filius extitit heres ipſo iure licet poſtea re/
pudiauerit econtra videtur admittẽdus.q; nec
filius nec nepos hereditatem adiuit ĩmo vterqʒ
repudiauit. ſed certe non eſt admittẽdus illa ſci
licet ratione.quia filius non deceſſit teſtatoꝛe vi
uo ⁊ ſubſtitutio iam facta erat ſi filius me viuo
moꝛietur. Item verba ſuperioꝛa ſi heres nõ erit
expone cum eſſe poſſet quia filius pꝛemoriretur
non heres.⁊ facit infra de acquiren. heredita.l.
qᷓ; diu ⁊c. . .

De heredibus inſtituendis

. „ . ili⸗ 6 ſi 12
Z.ſi is eni ſolidum. s ſrn er
riter ab omni ſucceſſione paterna nec poteſt eſſe heres patris vt ĩ
l.ſpurius.ᷣff. vnde cognati⁊ not.in.l.i.C. de ſecnn. nupt. ⁊ in aut.
ex complexu. C. de inceſt. nupt. Sed ponamus modo patrẽ
exiſtentẽ nõ ſoluendo inſtituentẽ filiũ talem an valeat hec inſtitu/
tio. certe dicenduz eſt ꝙ ſi.quia exquo hereditas non eſt ſoluẽdo
in effectu nihil eſt. ter. eſt in. d.l. ſi is qui ſolidum quẽ tex. ſingula.
ad hoc dixit eſſe Bal. in. l. eam quã.C. de fideicõmiſ.⁊ etiam do.
meus Alex. de imol. hic in apoſtillis ſuis ad Bar. dixit etiã iſtuz
tex. ſingul.ad hoc cũ quibꝰ ſimpliciter ſto. quia tex.iſte clarus eſt
⁊ pꝛobat hoc apertiſſime maxime in ver. legi enim locuz non eſſe
in ea hereditate que ſoluendo non eſt æc. ⁊ ideo non eſt opus alta
nra noua interp̃tatõe ⁊ iõ non me extẽdam. Uno ſolo addito
An ſpurius poſſit ſuccedere alijs agnatis vel coguatis. vel an ipſe
poſſit ei ſuccedere poſuit idem do.meus Alex. de imol. in conſil.
clxxiiij. in quinto volnmie incip.an frater ſpurius ⁊c. ⁊ in conſil.

lxxiiũj.in Pꝛima col.in tercio volumiĩe lincip.vtruz nepotes ⁊c. ⁊ in
conſil.cxxxviiij.in pꝛimo volumine incip.an neptis ſuccedat ⁊c.⁊
⁊ in conſil.cl.in ſecũdo volumiĩe incip.ſi ſtatutũ dicit ⁊c.⁊ in cõſil.
xxx.in quarto volumie incip. iuxta ea que alias cõſulendo ⁊c.ad
quem me remitto ⁊ redeo ad text.de quo modo agimus. Cuius
verba ſunt hec.

Z. Si is qui ſoliduʒ a lege capere nõ poſſit ⁊ ex
afſe ſut inſtitutus heres ab eo qui ſoluẽdo nõ eſt

Julianus ex affe eum eſſe heredem reſpondit: le
gi enim locum non eſſe in ea hereditate que ſol/
uendo non eſt ⁊c.

L. quidam cum fſilium. fannlinscäu
ad eum quem diximus in hoc ope noſtro ſupꝛa in.l. in fideicom/
miſſi 5. cum pollidius de vſuris ſe offert in materia trebelliani ſe
natuſcõſulti. Quid ſi quis inſtituit bĩs ⁊ ex cõtractu grauaf
reſtituere hr̃ditatẽ alteri an poſſit ðtrahere quartã trebellianic
In quo dicas ꝙ non.tex.eſt in.d.l.quidam cuzʒ filiũ. quẽ text. ad
hoc pꝛo ſingulari exclamat Bal.in rubꝛi. C. de hijs que in fraud.
credito.in vlti.col. in fiꝗ Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intk
lectu meo iſtius tex. Mazʒ hic nihil queritur nec dubitatur aliquo
modo de detractiõe trebellianice nec reſpectu trebellianice bic con

ſideratur actio mandati de qua bic fit mentio in tex. ſed ſolũ con

ſideratur hic. quia ille amicus qui habebat reſtituere hereditatẽ
filiofamil. non fuit rogatus in teſtamẽto. nec ille diſponens extra
teſtamentũ vel in teſtamẽto rogauerat eum de bonis illis reſtitu
endis vtrum poſſit cogi adire vt hic in verſic. beres inſtitutus eſt
nec quicquã ab eo petiuum eſt ⁊c.⁊ ſic ille non fuit in teſtamento.
nec etiam rogatꝰ inter viuos. Unde vubitatur hic quid ſi nolit
adire quo remedio ſuccurratur ſilio.vel ſi adiret ⁊ nollet eidez re
ſtituere hereditatẽ quomõ ꝓuideatur. ⁊ dicitur hic quomõ ſuc/
curratur illi filiofamilias circa pꝛedicta.ſ.in adeundo vel in reſti/
tuendo nõ autẽ de detrabenda trebelliamica aliquid hic diſponif
atteto ꝙ non poterat eũ cogere vigoꝛe pꝛouiſiõis ſenatuſconſulti
trebelliani cum vt dixi nec inter viuos nec in teſtamẽto nec ĩ alia
yltima voluntate apparerz de hoc pꝛout ſonãt verba iſtius lext.
Quem hoc modo ego nouiter intelligo maxime in ver. Atqʒ ita
teſtamẽto amicus filij heres inſtitutus eſt nec quicquã ab eo peti
tum eſt ⁊c.⁊ in ver.⁊ impetrauit ab eo vt amicũ heredẽ inſtitue
ret ⁊c.⁊ in ver.qᷓ; ſi fidem eius ipſuʒ teſtatoꝛeʒ ſe equutũ efſe pꝛo/
baretur ⁊c.⁊ in ver.ſi tamen cum a filiofamil.rogaretur ⁊c. que
omnia verba ſeꝑatiʒ ⁊ multo magis ſimul iuncta oſtendunt te
ſtatoꝛ nihil rogauit in teſtõ net etia ex cõtraciu. ſed ſimpliciter in
ſtituit. ⁊ ſic ego intelligo iſtuʒ text. Pꝛeterea conſidero aliud
quia vbicunq; quis inſtituitur beres gratia alterius non põt de /
trahere trebellianicã m tex. in.d.l.in fideicõmiſſi.ꝭ.cũ pollidius
de vſur. ⁊ voluit HBal.in.l.poſt moꝛtẽ in quarta col.C. de fidejcõ
miſ. ⁊ ita fuit hic ille amicus inſtiturus heres illius filij. vnde nõ
dubitatur de trebellianica detrabenda cuʒ hoc certũ ſit non poſſe.
ſed ſolum dubitatur quomoõ poſſit cogi adire cum nõ ſit rogatus
T iſte eſt verus ſenſus iſtius tex. Cuius verba ſunt hec.

C· Quidam cum filiũ inſtituere vellet ne ad pa/
trem eius ex hereditate quicquã perueniret vo/
luntatem ſuam expoſuit filio: SFilius cum pa/
tris offenſam vereretur petijt a teſtatoꝛe ne ſub
condictione ſia patre emãcipatus eſſet heredeʒ
eum inſtitueret ⁊ impetrauit ab eo vt amicũ ſuuʒ
heredem inſtitueret: atqʒ ita in teſtamẽto amicꝰ
filij ignotus teſtatoꝛi heres inſtitutꝰ ẽ: nec quic
quaʒ ab eo petitum eſt:querebatur ſi ille amicus
aut adire nollet aut adit ⁊ nollet reſtituere here/
ditatẽ an fideicõmiſſum ab eo peti poſſit aut ali
qua actio aduerſus eum eſſet ⁊ vtrũ patri an fi/
lio cõpeteret.Reſpondidi etiã ſi manifeſtum ſit
ſcriptum heredem fidem ſua interpoſuiſſe nõ ta
men aliter fideicõmiſſum ab eo peti poſſe q̃ʒ ſi
⁊ ipſuʒ teſtatoꝛem fidem eius ſequutã pꝛobare
tur.ſi tamẽ cum a filiofamilias rogaretur ami/
cus ⁊ aditurũ ſe hereditatẽ recepiſſet ⁊ reſtitutu
rum patrifamilias facto non abſurde dici poſſz
mandati actionẽ futurã ⁊ eã actionẽ patri inuti/

lem foꝛe.quia ſi non ſit ex bona fide id ei reſtitui

quod teſtatoꝛ ad euʒ peruenire noluerit: ſed nec
filio vulgarẽ competiturã verum vtileʒ ſicuti da
re placeret ei qui cum filiuſfamilias eſſet ꝓ ali/
quo fideiuſſiſſet ac paterfamilias factus ſol/
niſſet ⁊ cetera. L . imltte

1

len lc

Wrunc
ℳ

. *

N teAin e
gtee

(SFmuinſnitrue

Dluihethattmnoniae
nunmmknniin
ckiinluitrirt
Lhulrlvanlrartn
ſtittiuwmizchnn n
cigtsggeimiilnain
Merufiritheeng
eit

1gitonbmmerdr⸗
kingt AMi,inn Nan
gmnillirie itr
aerinehsn
ituiidu —
nnairr

re
en enge

— .e.

mntimni. ,g i
1 1. ſer 4
bnunannete
Wtan eneneſtt N
nc ſeienin er

Nrnxiinmdenngndnin

NA Liwid

nwi W,
B M –

„ ſini
pnapirn, zauman

N asniinn Me gen i
mmm beggzn denn
tennmamihnlnlaini iſin
rtnus unal uunn unlil t
Mmm umiilnehnu igſii u

n
inanthnagin

Krrr kmim Anthmiid,oeniſtane

Qnmanflüiſüngenele eutn
mmasd dalilut gigi nninn
um imn cmſſi ſli livan n
sofenan wnnmr o,antnr e ⸗
mdenmm iiunmni nbeſi ennic
m aimn tuprnui tbln gnidiſin
Nradi Aciunitntidenie
cams ntun bansiſtihie negti
ebence Ctauonbum ſcemians
õl
õäl
bucſumn t niſmiif
inmn hefnnd iſt in
men in limnſiſi
ne iinin tenhei if
inmn in usſehtipe
aniflaimnlitslchli
õ
ini hnnifli
man enittigi inn
nmdt —–
nirlke /

nn mivennii
ogrin cſſinli

Glo. in. l. lutins in nerbo libe
xe. Joh. de imol. bic ? Bald. ⁊ etiam do. meus Aler. de
We tNRs vul. v pupil.⁊ etiam idem do.meus Alex. 6
imol. in. l. ex facto. 9.ſi quis rogatus el pꝛimo in teſcia col. ff. ad tre
bel. r etiã in.. generaliter in piinc. in vlti. col. in fi. C.de inſtituri.⁊
ſubſtitu. ſub condic. fact.⁊ in.l.i.C. de pactis in quarta col. repu/
nant ſemp iſtam glo. ſing. ad hoc ꝙ per iſta ver ba ſi ſlius me de
cefſerit ſine liber ie ſubſtituo ticium non videntur vocari liberi ex
teſtamẽto ſed ab inteſtato. de quo poſuit etiã late idem do. meus
Alexa · in pluribus locis maxime in conſil. xxxij in tercio volnmie
imncip. per quos actus . in conſil.cviij.in pꝛimo volumine incip.an
illa verba vc. t in conſil.clxxxxviij.in o volumie incip. an iſta
erba fili inſtituo vc. ⁊ in conſil.xiij. in quarto volumie incip. vi /
ſis ⁊ perlectis verbis teſtamẽti xc.⁊ in conſil.xiiij.in eodẽ quarto
polumie incip. adſit ſpũs ſancti vc. ad quẽ me remitto. ⁊ ego alias
conſului in hac materia in ter minis in hac ciuitate Bonõie. ⁊ re/
deo ad glo.de qua agimus Cuius gloſe verba ſunt hbe.
CLiberos.ſ tacite ab inteſtato cũ ſint ꝓximio

res ſic inſtit. de pup.ſubſti.in. .vel ſingulis ⁊c.
L. ſed ſi condictioni.S.ſeꝛuuſ.

Ang · bie ⁊ etiã do. mcus Alex. de imo.in.:.ſi cõſtante..exhereda
to. ff ſolu. mat. in Fa col. reputãc iſtũ tex. ſing. ad hoc ꝓpoſitũ lʒ
pſcriptio que currit ſola negligẽtia nõ petẽtis puta in pᷣſcriptõe
actionu vt in. l.ſeruus hereditariꝰ.ff.de ſtipu. ſeruo.nõ currat con
tra hrditatẽ iacentẽ tñ ſecus ẽ in pᷣſcriptione que cauſat̃ ex titulo
æ bona fide vt in vſucapiõe.q; talis incipit currere ⁊ currit in he⸗/
reditatẽ iacentẽ. Seg tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu
iſtius tex. qui mibi nunq; placuit in hoc nec ꝓbat hoc. naʒ ille ſer
nus vſucaptus erat alienus ⁊ vſucapio illa feã eſt cõtra dñm eius
non ãt cõtra brditatẽ iacentẽ cuius nõ erat ſeruus ille ſi bñ põde
retur iſte tex. vnde melius hoc ꝓbat text. in.l.inlianus ałs incipit
no ſolum in pꝛin. fl. ex quib. cau. maio. in ver. ꝙ ſi non agnouerit
c. quoꝛũ iuriũ verba ſunt hec. S .
Seruus alienus ſub condictõe heres ſcriptꝰ

traditus ẽ ſeruo hereditario mox vſucaptus ab
extraneo non eſt vitiata inſtitutio.
Uerba autẽ dicte.l.non ſolum ſunt hec.
L. Ron ſolum libꝛo quarto ſcribit aduerſus poſ
ſeſſoꝛẽ hereditatis ſuccurrẽduʒ eſſe militi.verũ
aduerſus eos quoqʒ qui a poſſeſſoꝛe emerũt vt
pvendicari res poſſint ſi miles hereditatem ag/
nouerit ⁊c.

Z.qui ſoluendo non erat dnos

apolloninares vc. Bal. hic ⁊ ẽt do.meꝰ Alex. de imol.in.l.gallus
h.ille caſus in quita col. ff. ve libe. ? poſtu. reputãt iſtũ tex. ſing. ad
boc ꝙ lzſi quis de condictõne nulla mutauit ſe in aliquã condicti
onẽ T fecerat tellamentũ nõ recõualeſcat ſi funditꝰ erat nulla. xt
in. leius qui in pꝛin. v in.l.ſi fiius.ff. de iniuſ.teſta. tñ hoc nõ hẽt
locu ſi hoc fit ppter aliqð acc’se Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊
nono intellectu meo iſti tex. quẽ ego aliter intelligo.naz ibi teſtõꝛ
nõ mutauit condictiõz aliquo mõ.ſed qꝛ duo ſerui nõ poterant in
ſtitui ambo neceſſarij ob legẽ hoc ꝓbibentẽ ſi viuũt ambo teſta
mentů vitiat pꝛout bic or̃ in tex.iũcta.l.ſeq.que cõtinuari debet
cum iſta. Cuius verba ſunt hec. . .
L. Qui ſolunendo nõ erat duos apolloninares li
beros heredeſqʒ; eſſe iuſſerat altero ante apꝑtas
tabulas teſtamẽti moꝛtuo nõ inelegãter defendi
poterit eũ qui ſuperit liberũ ⁊ ſolũ neceſſariũ he
redẽ foꝛe ꝙ ſi vterqʒ viuit inſtitutiõeʒ nullius eſ
ſe momẽti ppter legeʒ elieſcentiã que amplius

qᷓᷓ vnũ neceſſariũ heredem fieri vetat ⁊c.
& mpatoꝛ habz młta
1 Imperatore m. Zmnklet ue omnia
emrrare longum eſſet ⁊ magis laboꝛioſuz q;ᷓ ſubtile. Sed inter
alia ſcias non poteſt ob aliquod crimẽ p populuʒ degradari. vt
eſt glo.not. in. cinn tit. ſi de inueſtilis oꝛia. int do. vaſſal. in vſib.
feud quã ad hoc ppoſitũ ſãme ↄmendat ibi Sal.ſed impatoꝛ nõ
pot heres inſtitui queſito caloꝛe litigij.tex. eſt in. d l.imꝑatoꝛẽ cum
glo. ſua quẽ tex. Gal. hic dixit ad boc ppoſituʒ debere ſcribi lr̃is
aureis qui dicit illũ tex. facere cõtra inſtituẽtes etcleſiã romanam
ſperates ex hoc vt moueqti tes cõtra conſoꝛtes cũ quo in hoc ſto
umplicit, qn tex. optie pbat maxie in ver. litis cauſa beredez inſti

tui vc. v nõ eget alia mea noua interpᷣtatõ. Uno addito in
qð alias dixi ð depoſitõe impatoꝛis an poſſit fieri a n ks
a ſolo papa poſuit Bar.in.l.ſ. C. de.ll.⁊ Bald. ibidez poſt eum. æ
Bar. in. l.nõ ãbigit.ff. eo. tit. ⁊ Bar. in.l.ſʒ ⁊ repꝛobari in pꝛin. ff.
de excu. tut.⁊ Bal.in.d.c.pꝛimo in vltia col. ad quos me remitto
⁊ redeo ad tex.de quo mõ agimꝰ. Cuius verba ſunt hec.
XZ· Inmꝑatoꝛẽ litis cauſa heredẽ inſtitui inuidio/
ſum eſt nec calumnie facultatẽ ex pꝛĩcipali maie
ſtate capi opoꝛtct.

L.ſi filius. Filius pteritus cõiter reddit teſtamẽtũ

. prnum nulluʒ. vt in.l.rilio pᷣterito cũ ibi
plene not. ff. de iniuſ.rup.⁊ irri.teſta. ⁊ voluit Bal. in.l. i. C. dð ſuis
Xlegit.⁊ in.l.ſcimus..illud in pꝛia col.C.de inof.teſta. ⁊ Bal.⁊
Cy.⁊ cõiter alij in.d.l.filio pterito.⁊ Har.in.l.nõ dubiũ.C. de le
ſtamẽ.⁊ in.l.ij. C.de poſtu.here.inſtit. Sed dubiũ eſt nũquid
ſi filius eſt pᷣteritus a pꝛio gradu facto in teſtameto ⁊ ſubſtitutus
eſt ẽt vulgariter vtrũ eneniẽte caſu ſubſtitutõnis vulgaris admit
tatur ſaltẽ ex ſubſtitutõe vulgari vel ne.in quo dicas ꝙ ſic ꝑ text.
in.d.l.ſi filius.quẽ ad hoc ꝓpoſitũ Bal.hic reputauit ſing. SDʒ
tu dicas ꝙ ille tex. ꝓbat eua aliud qð eſt foꝛtius videlz ꝙ ſi extra
neus fuiſſet vulgarit ſubſtitutus a quo filius ſoluz fuiſſet exhere
datus ⁊ nõ a pꝛio gradu teſtm valeret in eo o gradu lzʒz in ſo gra
du eſſet nullũ rõe pᷣteritõis ſctẽ ab ceo gradu pꝛout hic dr in tex.in
ver.quoniaʒ quolibet alio ſubſtituto ꝛc.qui clarus eſt ⁊ non eget
alia mea noua int᷑pꝛetatõe.Cuius verba ſunt hec.
X. Si filiuſfamil.ſubſtituatur ei a quo pᷣteritus
eſt nõ vt inteſtati patris ſʒ ex teſtamẽto habebit
quoniã ⁊ quolibet alio ſubſtituto ſi fuiſſet ab eo
exheredatus inde teſtamẽtuʒ inciperet vbi filiuſ

eẽt exheredatus.

. Jo. de imo. hic ⁊ etiaʒ do.meꝰ Alexa.de
lex lacto. imol. hic in apoſtilł ſuis ad bar. reputant
iſtũ tex.ſing.ad hoc ꝙ; merces vel alia bona exiſtẽtia in loco ad ſi
nẽ vt poꝛtent᷑ ad aliũ locuzʒ domicilij cẽſetur elle de illo loco nõ ãt
de illo vbi ſunt qui tex.clarus eſt maxie in verſi.rerũ autem itali
carum ⁊c.Cuius verba ſunt hec.

Ex facto ⁊c. Rerũ autẽ italicarũ vel puincialiũ
ſignificatõe que res accipiẽde ſint videnduʒ eſt
⁊ facit quidẽ totũ voluntas defuncti.Nerũtamẽ
hoc intelligẽduʒ erit rerũ italicarũ ſignificatiõe
eas cõtineri quas ꝑpetuo quis ibi habuit atʒ ita
diſpoſuit vt ꝑpetuo hr̃et. Ceterũ qui ſi ipſe ali/
quo tꝑe aliquid traãſtulerit in aliũ locũ nõ vt ꝑpe
tuo ibi hr̃et.ſedvt denuo ad pꝛiſtinũ locũ reuoca
ret:neqʒ augebit᷑ quo tranſtulit: neqʒ minuet vn
de tranſtulit ⁊c. L
l. antepenultima. ibit eneo bar.
in. li. in fi. C. de neceſ.ſer. here.inſti. reputãt iſtũ caſuʒ ſing· ad boc
ꝙ ſeruus inſtitutus a dño in caſu iſto nõ efficit heres neceſſarius

licet ſit inſtitutus añ liberatiõeʒ. ⁊ ratio eſt qꝛ detexit moꝛtem dñi
vt hic dr̃ in textu. Cuius verba ſunt bec.

L. Zeſtamẽto domini ſeruus ſub condictõe cum
libertate heres inſtitutus pẽdente condictõe ne
cem domini detexit:eumqʒ; pꝛetoꝛ libertatẽ me/
reri decreuit.Et ſi poſtea cõdictio teſtamẽti ex/
titerit aliunde liber eſt:ex pꝛemio nõ ex teſtamẽ
to.igitur non eſt neceſſarius heres domino:licʒ

autem ei volenti adirc eam ⁊c.

. Pꝛohemia ⁊ pꝛefatões legũ ⁊ ſtatutoꝛum
L. fingli. oſtendunt nobis ⁊ pꝛobãt apte cãm finalẽ

? mentẽ ⁊ ratõeʒ ipſius ſtatuti.tex.eſt in.d.l.ti. que ad boc Bal.
hicgc dixit eſſe nota dignũ ⁊ non eſſe aliquã legeʒ in iure que ita be

ne hoc pꝛobet ſicut illa cum quo in hoc ſto ſimpliciter.quia textuſ
iſte optime pꝛobat hoc maxime in ver. quia heredes quos volui
mihi habere non potuit cõtingere ⁊c. ⁊ non eget alia mea noug in
terpᷣtatõe. Uno ſolo addito quod not.idẽ Bal.in.l. vt liberis p
illum tex. C. de collat. vbi dixit ꝙ ꝓbemiüũ eſt cauſa finalis legis ⁊
ſtatuti. Bar . in. . quibus in pꝛia conſtit.C. ⁊ in.l.i.in pꝛin.ffad
macedo. ⁊ Bald.in. l. noſtr in pꝛia col.C. de teſlame. ⁊ vo.meus
Alex. de imo.in conſi.xlvij·in ſa col.in quĩto voluĩe incip.perſpe
ctis his q̃ in themate narrãtur ⁊c·⁊ etiã in conſiv.in fi. pꝛincipij

in eo.quinto volumie incip.in cauſa cfeditoꝛñ moliturarũ vc.⁊ t
in conſi.lxxix.in pꝛima col.in eod.quinto volumĩe incip.an arbi⸗
tratot ⁊c. ⁊ in conſil. cxix. in penul.col. in quĩto volumine incip. an
ſimaritus tranſiuit ⁊c.Et RKaph.cuma. in conſi.clxij.incip.viſa
copia pꝛimilegioꝛũ ⁊c.ad quos me remitto ⁊ redeo ad tex.de quo
modo agimus. Cuius verba ſunt hec.
L. Pacumeuius androtenes pacumeuiaʒ mag/
nam filiaʒ pacumeuij ex aſſe heredeʒ inſtituerat
eiq; patreʒ eius ſubſtituerat pacumeuio magno
occiſo ⁊ rumoꝛe pꝛolato quaſi filia quoqʒ eius
moꝛtuã mutauit teſtamentũ noniũqʒ ruffum he/
redeʒ inſtituit hac pꝛefatõe.qꝛ heredes quos vo

lui mihi habere non potuit cõtingere.
De acquirenda hereditate.
Glo. in.l.Oui in aliena.S. inter

dum. Bar. Bal. 7 etiam do. meus Alexa. de imo. in penulti.
col. hic.?⁊ Bar. ⁊ Ange.in.l.queſitum in pꝛin.ff de lega.pꝛimo. Et
etiã idem do. meus Alex.de imol.in.l.gallus.·.quid ſi is in quin
ta col. ffde libe.⁊ poſtu. ⁊ etiam idem do. meus Alexa.· in.lſed ſi
plures.S.in arrogato in pᷣa col.ff.de vul.⁊ pupil. reputãt oẽs iſtã
glo. ſingul. ad hoc ꝙ omnia que acquirũtur nepoti ab auo ſuo di
cũtur aduenticia quod nota bene ⁊ pone verba glo. ⁊ etiã text. qꝛ
etiã iſte tex. in caſu ſuo reputatur ſingulper oẽs ſcribẽtes bic. licz
Jo.de imo.in.c.raynucius extra de teſta.⁊ etiã in.l.ſub condictio
ne. ff. de libe. ⁊ poſtu.¶ Bar. in.l. fi. ff. de condicti.inſtitu.allegent
alium caſum ſimilem in.l.ſi filius patroni.ff de bonis liber.quo/
rum omniũ verba ſunt hec.

C Interdum ⁊ filijfamilias ⁊ ſine aditõe acqui
rent hereditatem his in quoꝛũ ſunt poteſtate:vt
puta ſi nepos ex filio exheredato heres ſit inſti
tutus.patrem eniʒ ſuũ ſine aditione faciet here/
dem ⁊ quidem neceſſariũ ⁊c.
Uerba autem glo.ſunt hec.
Si quis heres in verſi.vel retine perſonas ſu
perioꝛes ⁊ dic nepos ab auo ideſt a patre filij ex

heredati qui filius exiuerat de ſui patris pote/
ſtate ⁊ c.

Glo. in.l.ſi quis mihi bona.5.

ſi ſeruus in verbo hereditatẽ cc. Bal. ⁊ etiã doeme⸗ Alexa.
de imol. in vltima col. hic dicũt iſtam glo.non eſſe alibi ⁊ ſic faci/
unt eam ſingul.ad hoc pꝛopoſitum ꝙ differẽtia eſt inter opulen/
tam ⁊ locupletem hereditatẽ. nam opulenta eſt que non habʒ ve
xationem aliquam.ſed locuplex bene habet jn ſe verationem.
Sed tu aduerte pꝛimo ꝙ Angelt in.l.liberto.s.largius.ff.de
ann. leg. Lud.ro.in dicto.5.ſi ſeruns dicũt eſſe aliam glo.ſiłem
in dicto. 5. largius ⁊ ſic iſta non eſt ſingul. Secundo aduerte
quia iudicõ meo hec differẽtia non eſt vera ⁊ iura allegata in glo.
non faciũt mentionẽ niſi de opulenta hereditate. ⁊ de ea que ſol⸗
nendo non eſt inter quas bene eſt differẽtia put dr ibi. ſed nõ fa
ciũt differentiã inter opulentã ⁊ locupletẽ ĩmo ideʒ ſunt vt ẽ text.
in. 9.neq; auteʒ inſtitu. de aucto. tuto.in ver. ⁊ ſi lucroſa ſit Tc. ⁊
facit tex.in.l.quos nos hoſtes.ꝭ.locuplex.ff. de ver. ſig. in ver. qui
ſatis idonee habet ⁊c. ⁊ in.l.ij.ff. qui ſatiſda.cog. in ver.non tã ex
facultatibꝰ æc. Et pꝑ ↄns cõcludo ꝙ iſta glo.nõ bñ loquit᷑.⁊ minꝰ
bñ loquit ẽt Bal. ⁊ do. me nec aliquid allegant quod ꝓpbet hãc
differentiã. quibus addo ẽt not. in anten. p̃terea. C. vnde vir ⁊ vx
oꝛ per oẽs ſcribẽtes ibidẽ. ⁊ per Bar. in.l.ſi cõſtante in pꝛinc. fl.
ſolu.mat.in ſᷣa qõe ⁊ not.p ſcribẽtes in.S.ſʒ ⁊ pp pauptatẽ inſti.
de excu. tut.⁊ ꝑ glo.in.c.i.xxij.qðe pꝛia.ad quos ꝓ nũc me femit
to pꝛo ſciẽdo quis dicatur locuplex vel pauper. ⁊ redeo ad glo.de
qua agimus.Cuius gloſe verba ſunt hec.

Si fiſci hereditatẽ opulentã ⁊c. ⁊ dicit᷑ opu/

lenta que fert opes ſine vexatõe: ſʒ locuplex que
etiam vexationem habet ⁊c.

Z. ſi quis mihi bona.s.ſʒ quid
ſi mãdauit. Illuſtris do. Sran.areti.in.l. ii. 5§. ex plurimis. ff. ð
acqui.poſ.in vlti.col.⁊ idem illuſtris do. SFrãciſ.aretinus in.l.pꝛi
ma in vltima colum.ff de leg.pꝛĩo reputat iſtũ text.vnieuzʒ ad hoc
ꝙ ſi pr ratificat bonoꝝ poſſeſſiõʒ petitã a filiovidet ei dare mãda
lũ de adeũda hr̃ditate ⁊ yalet aditio ⁊ tñ hẽbat iam ius ytile per

A

bonox poſſeſ. adeptz. x ſic ili qui pꝛius erat dñs vtilit pot diins
directũ accumulari Iʒ aliud ſit in eo qni ẽ dñs directo. nã non poõt
ei ercerer dñiuʒ vtile. vt eſt tex.in.l. ſi heres inſtitutus
trebel. ⁊ hoc ibi voluit Bar. cũ quibꝰ ſto. quia tex. iſte opti
bat hoc. Cuius verba ſunt hec. 4 ptie pꝛo/

Sed ſi quid mãdauit vt hereditateʒ colligat

an videt᷑ mãdaſſe vt adeat quid vt ſi vt petat bo

noꝛũ poſſeſſiõʒ aut rẽ hereditariã diſtrahat: aut

quid ſipetitã bonoꝝ poſſeſſionẽ ratam habuerit

mox filius adeat hereditatẽ ⁊c. verius ẽ ex his
omnibus aditionem eſſe introducendam ⁊c.

Z. pro herede. in verbo pꝛo inde æc. Bal. ĩ ſuis

ↄcluſiõibus ⁊ ẽt Lud. ro.⁊ etiaz
do. me Alex. de imo. hic in vltia col. dicũt iſtu tex. ſing. ad hoc
licet alias bõa ſubiecta fideicõmiſſo nõ poſſint alienari vt in. l. fie
d.ſin autẽ. C. cõia de lega.tñ hoc nõ hʒ locũ qñ bõa illa eſſent pen
tura nam pñt alienari. Sed tu auerte pꝛo vero 7 nouo in/
tellectu meo iſtius tex.q;ꝛ mihi non pꝛobat hoc. nam illa yerba ſed
dum ei qui ſubſtitutus eſt ⁊c. reſpiciũt exẽpla pꝛecedentia poſita
hic in tex. vt in domo fulcienda vel in eius locatõe vel in fundi cul
tura non autẽ exẽpla ſequẽtia vt conſtructus ⁊ oro cedat yt vij
dere potes ex ipſo tex. Cuius verba ſunt heci

C Pꝛoinde ⁊ ſi fundos aut edes locauit velful
ſit: vel quid aliud fecit: non hoc animo quaſi ꝓ
herede gereret.ſed duʒ ei qui ſi ubſtitutus eſt vel
ab inteſtato heres extiturus eſt pꝛoſpicit: aut reſ
tꝑe perituras diſtraxit in ea cauſa eſt vt p bere
de non geſſerit:qꝛ nõ hoc animo fuerit ⁊c.

. erit Ludo.ro.⁊ ẽt do.meus Alexa. de imo.in. ..
2 eiius in. xx. col. ff.ſi cer. pet. reputãt iſtuz tex.
ſing. ad hoc ꝙ in hr̃ditate ẽ qualis qualis poſſeſſio de quo ibi ali
as dixi poſt eos ⁊ ideo nõ me extendo nũc in hoc niſi ego intel /
ligo iſtũ tex.ſolũ in caſu ſuo.ſ.in re pignoꝛata que vere nõ erat he
reditatis.⁊ ſolum pono verba iſtius tex. de quo agimus. Cuie
verba ſunt hec. .

L. Gerit pꝛo herede qui animo agnoſcit ſucceſſi
onem:licet nihil attingat hereditariuʒ. vnde ⁊ ſi
domũ pignoꝛi data ſicut hereditatis retinuit:
cuius poſſeſſio etiã qualis qualis fuerit in here/
ditate gerere pꝛo herede videtur ꝛc.

HBlo. in.l. ſi Duo. Bal. hic dicit iſtam glo.

eſlſe menti tenendam ad
boc ꝓpoſitũ ꝙ contra fictõeʒ legis nõ admittitur pbatio in cõtra⸗/
riũ aliud ſit in pſumptõe.l. Sed ſʒ Bald.nõ dicat iſtam glo.
etiã ad hoc magnifecit Bar. hic ⁊ eti Bart. in.l.fi. poſt glo. ibieff.
qð met. cau.⁊ Bar in.l.ius eius. C. de pꝛobat. ⁊ bar.in ſuo con /
ſilio incip.a dño Cino ⁊c.⁊ do. Abb.in ſuo cõſil.lxxii.in pꝛio vol.
cõſilioꝝ ſuoꝝ incip.in hac cauſa ⁊cique conſilia ego edidi in almo
ſtudio Serrarie dũ ibi iura ciuilia oꝛdinarie legerem que conſilia
pꝛiꝰ apð paucos erãt.⁊ etiã in ſua diſput.incip.ſtãte ſtatuto cõiter
c.cum quibus ſto quia glo.hec clara eſt ⁊ non eget alia mea nol
ua interpꝛetatione. Cuius gloſe verba ſunt hec.

Adire videtur vt omnibus ſatiſfaciat nec ad
mittitur pꝓbatio in cõtra.q;ꝛ ẽ fictio nõ pᷣſumptõ

L. cum heres. Bar bhic etiaz illuſtis do.

Eranc.areti.in.l.qui in aliena
HS interdum in ylti.col.eo.tit. ⁊ ẽt idẽ do. Sranciſ. areti.hic in ſecũ
da col. dicũt ꝙ iſte caſus eſt ſing.ad hoc ppoſitũ ꝙ fuius qui ats
non põt adire hrditatẽ ſine iuſſu pr̃is pcedente vt in.:.ſi quis mi/
bi bona.ꝭ. iuſſum c ibi plene not. f. eo.tit. tñ põt adire ſine iuſſu
pris ⁊ ſibi querere ⁊ non patri ſuo etiã ſi eſt in poteſtate qñ pf eſt
furioſus pꝛout hic in tex. ⁊ idem dixit pfatus illuſtris do. rant.
areti. in. l. . . veteres in vlti. col.ff.de acqui. poſſeſ. Sed tu ad
uerte ꝓ vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex. qui nõ ponit de pa/
tris iuſſu ſed põit pꝛincipalit᷑ an acquiratur pri hrditas pᷣdetũ qñ
eſt furioſus. nã de eius iuſſu vtpote non neceſſario es caſu nõ eſt
vubitanduʒ cuʒ nemo der quod nõ habet. æ hoc mõ ego intelligo
nouiter iſtũ text.vt hic in ver.perinde hẽatur ac ſi pr adijſſet c/
⁊ hec eſt pꝛicipalis mens iſtius tex. Cuius verba ſunt bec.

L. Cum heres inſtitutus erat filius ⁊ hẽbat pa/
treʒ furioſuʒ in cuius erat poteſtate interponere

ſe ſus beniuolentiã diuus pius reſcripſit:vt ſi fi-

in pꝛin. ad

rntimrdiiNN.
Gniccku tisrrurel
fercnlngcheini u
Netntuin
Autüuſuſunient ünr
ſaneſninnner
Gogitinir ir a
lisktictunset

Lnnnndslin.
Nfingminul
iaan
nmintrig
—
nüureni, —

aetmgnen
ilurirt 33

Sininge ,B
rdine
alin
t
ſſniiſtlie ide
Aluſee en

Euq
ne .
de

᷑

—

— ——— W — – — — — — — — HSJYð

— — — — — — —

ſflten e
eli ltetaltutn,

bant zridr non enii

R ilſtſief,,
Prmenimn uftiuttl

untalſttttt phen
lrpiſgeinfit

ln. untinnnlni
ilinmuſien
Pnämigtiggti

Liwrl giniwige
glaninptgolti
mrimiinigtminin,
Ami guitn ial haelinis ir
ais wſeſoenigtils u sficitife
ne ergentobelthenicenrte⸗

Ghoinlſido en
x pui on it itninn trhnin

uln ami. 1 Mitine

ciuramia MA4 MNAihtif
Ga1 MAMiAl Ain , n ſnn
A auinilvt N Ioniodniingio⸗
Ar i mna ſitan aſlicgeha nihe
i Amtaift gtndetaſii
ammmci citſunſu n tiifllnit

m ſni Nantct ortgianan
mnbun Khfenbe.

nden tonibisſtſfittn

n pinnimn giſchhſͤßfn
* rbitticlii
L Cunbens, mnadu
,anautiiin ſnn tin
w rc iui wii
e itu iiſtfiß l lr lin
midtng nnfug dſin,
ee zcKinpoencie,
iucl inei

liuſfamilias adierit perinde habeatur atqʒ ſipa
terfamilias adijſſet ⁊c.
Glo. in. l.ſi quis ſilium in pꝛin.
in verbo alterins ⁊c. Ang. ⁊ Jo. de imo.in.l.cum filio.ᷣ ff de lega.

imo. ? ettã Raph:cuma. ⁊ Ludo. rom. ⁊ do.meꝰ Alex. ð imo.
in. d.lſi quis filium.⁊ ẽt do.meus in.l.qui ſe patris in.xix.col.C.

vngde liberi reputãt iſtã glo.ſing. ad hoc ꝙ tex.in.l.ſi pater cum.l.

ſeq. de bere.inſti.qui loquir in ſeruo inſtituto quẽ inſtituẽs cre
debat eſſe ingenuũ cui datus eſt ſubſtitutus.⁊ diſtinguitur pꝛout
ibi dr in ter an v qñ admittatur vel excludatur ſubſtitutꝰ que lex
eſt et ſingul. m Ludo. ro. bic habet locuz etiã in filio inſtituto
cui datus eſt ſubſtitutꝰ.cuʒ quibus ſto qꝛ glo.clara eſt ⁊ non eget
aliqua mea noua interptatõe. Cuius glo. erba ſunt hec.
C Alterius ⁊ ſciebat euʒ filiũfamilias eſſe alio/
quin diſtingue vt in ſeruo vt ſupꝛa de here.inſti.

l. ſi pater. ⁊.l.ſequenti ⁊c.
Si heres ꝓ pte in /
L.cum hereditate. aneg aiſleſ vo
ſtea alia pars venit ſibi applicãda iure accreſcẽdi põt repudiare ẽt
ptem ſuã iam ꝑ eum aditã ⁊ etiã aliã ſupuenientẽ ſibi ex poſt pꝑ
treditoꝛes iminẽtes. tex.eſt in. d. l.cũ hereditate.quẽ ad hoc alle/
gat Bal dicens eum non eſſe alibi ⁊ ſic facit eum ſingul.in.l.vnica
5. bis ita in ylti.col. C. de cadu.tollen. ⁊ do.meus Alex.de imo.in
li in. viij.col. C. quãdo non pet.part.cum quibus in hoc ſto.quia
tex. iſte planus eſt ad hoc maxime in ver. ⁊ ita põt abſtinere pꝛop
ter alium qui per ſuã ꝑpſonã non poterat cc. Sed ego plus di
to ꝙ hoce eſt verũ neduʒ in ipſo qui adiuerat ſed ꝓcedit etiã in eiꝰ
berede.tex. eſt in.l.ibi imediate ſequẽti que incipit ſi is qui ſe im/
miſcuit c.in ver. eadem condictio deferenda eſt heredi eius ⁊c.
⁊ hoc modo ego nouiter declaro iſtuʒ tex. Cuius verba ſunt hec.
L. Cum bereditate patris neceſſarius heres ſe
abſtineat condictio coheredi ſiue ſuo ſiue extra
neo deferetur vt aut totaʒ agnoſcat aut a toto re
cedat ⁊ ita ſe abſtinere poteſt ꝓpter aliũ qui per
ſuam perſonã non poterat .
Z. Si is qui ſe immiſcuit hereditate deceſſiſſet:
deinde ſe abſtinet eadẽ cõdictio deferẽda eſt he
redi eius que ⁊ ipſiquod ⁊ marcellus ait ⁊c.

Z. Eum qui duobus.S. filius.
Illuſtris do. Franciſ.areti. in. l. ·.. fi. in quinta col.ff. de ver.
obli. ? etiã in.l. in ila in. vj. col. eo.titu. allegat iſtũ tex. ꝓ ſing. ad õ
notãduz driaz inter actum in iudicio fienduz ⁊ infoꝛmatõez extra
iudicialem maxime in peritis adbibendis ⁊ etiã in pbatõibus ca
hiendis nam maioꝛ ſolemnitas requiritur in actu fiendo per iu/
dicem iudicialiter agentẽ q; ſi extraiudicialiter agat vt ibi ꝑ eum
tum quo ſto ſimpliciter. quia tex.iſte optime ꝓbat hoc ⁊ non eget
noua mea interptatõe. Cuius ver ba ſunt hec. . G
Filiuſfamilias heres inſtitutus patrẽ ſuũ cer
tioꝛẽ fecerat videri ſibi ſoluẽdo eſſe hereditateʒ
pater reſcripſerat ſibi parũ idoneã renũciari:ita
q; debere eum diligentius exploꝛare ⁊ ita adire
ſi idoneam hereditatẽ cõperiſſet: filius acceptiſ
litteris patris hereditatẽ adijt: dubitatuʒ eſt an
recte adijſſet. Sed pꝛobabilius dicet᷑ quãdiu p/
ſuaſum ei nõ ſit ſoluẽdo hereditatẽ patrem non

obligaſſe ⁊ꝛc.
L.ſi tu ex parte. Illuſtris do. Franci. are/

li. hic in ſa colum. Tputat
iſuz text. ſmng. ad boc ; ius accreſcẽdi pficifß etiã in alia vntia xt
non ſit opus noua agnitõe vt bec per eſ̃ late explicantẽ iſtuʒ paſſuz
de quo alias dixi in. l. vnica. C. quãdo nõ peten.par. ⁊ ideo nõ me
extendam nũc niſi ꝙ ponã verba tex. de quo agimꝰ.que ſunt bec.

L. Si tu ex parte ſexta ſub condictõe heres inſti

tutus fuiſſes ⁊ obmittente partẽ ſuã titio cui ſub

ſtitutus eras ex ſubſtitutõe adijſſes.deinde con

dictio iure ſextãtis extitiſſet:quero an adire ne/

ceſſe habueris: ne ſextans tuus intereat.reſpon
deo nihil intereſſe vtrũ ex ſubſtitutõe pꝛius adi
erit:an ex pꝛia inſtitutiõe pꝛinſ cũ ab vtraqʒ; can

ſa vna aditio ſufficiat ſextãs itaqʒ qui ad me ⁊c

I. qui ex duabus in principio.

Bald hic ⁊ etiã illuſtris do. ranciſ. areti.in.l gallus. d fj i
. 9. menl. „I.l. us. §. . i.
rol. ff. de libe. ⁊ poſtu. reputãt iſtũ tex. ſing. ad ; den znnter
tio facta in vuũ caſuʒ trahatur ad aliũ vt in.l.cũ pponas cum ibi
plene not. C. de beredi inſtitu. tamẽ inſtitutio fetã ſub condictiõe
in defectũ condictõis nõ trahitur ad aliũ caſuz ſi pꝛimus beres ex⸗
tcluditur impleta cõdictiõe ex alio capite cum quibꝰ ſto ſimpliciter
aſunine eſt ⁊ non eget noua interpᷣiatiõe mea. Cuius ver⸗
. Qui ex duabus partibus heres inſtitutus fue
rit ex alia pure ex alia ſub condictione ⁊ ex pura
inſtitutione adierit ⁊ deceſſ erit:poſteaq̃ʒ condi/

ctio extiterit: ea quoqʒ pars ad heredem eius
pertinet ⁊c.

Glo. in.l.ſi is ad quem. Zaur·
po.C. de condi.iudebi.dicit iſtam glo.foꝛe ſingul.ad hoc pꝛopoſi
tum ꝙ ſentẽtia lata ex falſa cauſa non põt iuſtificari ⁊ eſt glo.fi in
verbo non iuſto ⁊c.cũ qua glo.ſto quia clara eſt.que iudicio meo
bene cõſiderata dixit vnũ quod eſt pulcrius ⁊ etias foꝛtius quod
bene nota tu ꝙ etiã ſi iudex motus fuiſſet ex veris ꝓbationibus
ta is cauſa lata ex falſa cauſa non valet ita dicit iſta glo.circa fineʒ
ibi.ſi iudex fert ſententiã vc. licet in cõtrariũ ſit alia notabilis glo.
in. l.iij. C. ſi ex falſis inſrtu. Sed ꝓ nũc nõ aggredioꝛ iſtũ paſ
ſum niſi ꝙ pono verba glo.de qua mõ agimus.pꝛo cuius mate
ria vide ommino not.p dñm meũ Alex.de imol. in ſuo cõſil cxlvj.
in quita col.in quĩto volumie incip.q matrimoniuʒ fuit ⁊c. vbi
ponit quid ſi iudex dixit ſe ferre ſententiã ex duabꝰ cauſis quarũ
vna eſt vera ⁊ alia eſt falſa an valeat ſaltẽ ex vera cauſa ad quem
me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua mõ agimus. Cuius gloſe verj
ba ſunt hec.
Non acquiret ⁊c.ſic videtur ſi fertur ſenten/
tia ex cauſa falſa nõ valet ſentẽtia cũ effectu licet
motus veris pꝛobatõibus poſſet eandẽ ꝓtuliſſe
⁊ valeret.c.ſi ex cauſa falſa inſtit.lłl.iij.?ð c.
Parpyi Zus ſubſtitutõis tranſmittit ad he/
l qui Patri. redẽ qꝛ obligatiões cõdictonales trã
ſeunt ad heredes ſᷣm Bal.in.l.vnica.ꝭ.ſin autẽ in.ix.col.in ver.
denuo oppõitur ⁊ foꝛtiter ⁊c.C.de cadu.tolle vbi ad hoc allegat
tex.in.d.liqui patri quẽ ad hoc dicit eſſe ſingul. ſo dicit nõ repiri
alibi. Sed tu dicas ꝗ; Bar. Eẽt in dicto. 5. ſin autẽ dixit iſtuz
eſſe caſum ſing.⁊ mirabilẽ ad ho. Secundo ẽt pꝛiucipalit᷑ di
co ꝙ Jo.de imo.⁊ ẽt do.meꝰ Alex.de imo.in.lł.qui liberis. .hec
vVerba in quarta col.ff. de vul.⁊ pup.allegãt etiã iſtũ tex. pꝛo ſing.
⁊ ẽt do.meꝰ in hac.l.qui patri in quarta col. Sed in aduer
te ꝓ vero ⁊ nouo meo iutellectu iſtiꝰ tex.qꝛ totus mundus excla
mat de iſto tex. Sʒ ego intelligo diuerſimode eũ ab õibus docen
tibus hic ⁊ alibi de eo mentõeʒ faciẽtibꝰ ſubtiliter cõſiderãdo eũ
vt decet videlz ꝗ ius illud hr̃ditatis pupillaris non venit bic vere
tranſmittẽduz nec hic vere diſputatur de iure ſubſtitutõis tranſ
mittẽdo ſed de iure iam queſito beredi ex diſpoſitiõe legis ſubſi⸗
ſtente.nã cẽſetur illud eſſe vnũ teſtamentũ in.l.patris ⁊ filij.ff. de
vul.⁊ pup.vnde exquo ille adiuit bereditatẽ pr̃is videtur etiã eſſe
beres filij ⁊ ius erat iam queſitũ.vnde non eſt mirũ ſi trãſmittit
vt iam queſitũ ⁊ vnitũ ⁊ cõſolidatũ pꝛout ſonãi vᷣba bic in ver.pu
pillo quoq; heres neceſſarius erit ⁊c.⁊ in hoc cõſiſtit vera mẽs et
ratio ullius tex.ſi recte põderetur iuncto pꝛin.iſtius text.in ver.nõ
poteſt hereditatẽ eius pᷣtermittere ⁊c. nam lex facit eũ beredem
qui pꝛimus eſt heres pꝛimi teſtãtis.⁊ ſic potius tractatur de here
ditate tranſmittẽda q; de iure ſubſtitutõis tranſmiticẽdo ⁊ etiaʒ
in fine in ver.naʒ et ſi ipſuz inuitũ obligat cõiungi paterne heredi

tati etc. Cuius tex.verba ſunt bec.

Z. Qui patri heres extitit ſi idem filio impube/

ri ſubſtitutus non poteſt eius hereditatẽ pꝛeter/
mittere quod ſic recipiẽduʒ eſt etiã ſi vino pupil
lo moꝛtuus erit deinde pupillus impubes deceſ
ſerit. nam is qui heres extiterit pupillo quoqʒ
heres neceſſarius erit.nam ſi ipſum inuitũ obli/
gat cõiungi eam paterne hereditati ⁊ accreſcen/
di iure acquiri quicunqʒ patris heredi exiſtimã
dum eſt ⁊c.

ſ Jo. de imol. 7 etis vo. meus Alexa. n
iſi ſolus. fſapud iulianuũ.5. idem iulianus. ffad
trebel.in.x.colnm.reputant iſtum tex.ſingula.ad hoc ꝙ vbi ſub/
ſtitutus eſt datus in parte ⁊ non in toto in quo eſſet inſtitutus fili /
us non videtur data ſibi licentia abſtinendi etiã in parte in qua ha
bet ſubſtitutũ vt ibi per eos.de quo alias ibi legendo dixi.⁊ ideo
pꝛo nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ pono verba text. de quo agimus
que ſunt bec. . .
L. Si ſolus heres ex pluribus partibus fuero ĩ
ſtitutus:vnam partẽ obmittere non poſſum:nec

intereſt in quibuſdã habeaʒ ſubſtitutũ nec ne ⁊c.
Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu iſtius tex.qui non lo-
quitur magis in filio herede inſtituto qᷓ in extraneo.vnde in vtro
q; pꝛocedere poſſe videtur inſpecta rõe ſeu mente legis vyt quis no
ſit pꝛo parte heres v pꝛo parte non contra iura vulgaria.
Illuſtris do. Franciſ.aretin. hic

1 que neptis in vlti. col. in fi. reputat iſtũ text.

nouũ ⁊ ſingul.in caſu ſuo ꝙ omẽs actiões eoꝛũ hereduz qui repu
diauerũt hereditatẽ tranſferũtur in eũ qui voluit ſolus eſſe heres
cum quo ſto ſimpliciter. quia tex.clarus eſt ⁊ nõ eget aliqua noua
mea interpꝛetatõe niſi in vno quia alij coheredes abſtinuerunt ſe
ab hereditate beneficio pꝛincipis vt dicitur hic in text. ⁊ ideoſe ola
ſeya tenetur pꝛout dicit hic in tex.⁊ vtili actõe pꝛout dicitur in eo
⁊ hec eſt vera ratio iſtius deciſionis in qua vlterius non me exten
do pꝛo nunc.quia eius materia lata ⁊ longa eſi.⁊ ideo pono verba
eius que ſunt hec. .

L. Que neptis ſue noĩe quã ex ſeia habebat ſem
pꝛonio tot dotis nomine ſpoponderat:⁊ ꝓ vſu/
ris in exhibitõʒ certaʒ ſummã pꝛeſtabat:deceſ/
ſit relicta ſeia filia ⁊c. Sed ⁊ tota hereditas ad
ſeiam ꝑtinere ceperit.quero an in ſeiam que ſo/
la heres remanſit ⁊ omnia vt heres geſſerat:pꝛo
eoꝛũ quoqʒ poꝛtõnibus qui beneficio pꝛincipali
hereditate abſtinuerũt vtilis actio dari debeat.
NReſpondeo pꝛo parte eoruʒ qui ſe abſtinuerunt
etiam actiones ſolere decerni in eam que adijſſʒ
⁊ maluiſſet ẽt integra onera hr̃ditaria ſubire ⁊c.

l.pantonius.S. rei perduellio

nis. Illuſtris do. Sranci.areti.hic in tercia col.reputat iſtũ tex.
ſingul.pꝛo limitatõe.l.ea lege.C.de condi.ob cau.cum ibi not.cir
ca pꝛohibitõeʒ alienatõis facte quid opetur tam in pꝛincipali q; in
e ius herede.de quo alias dixi hie poſt alios.⁊ ideo nõ me extẽdo
nũc. Uno ſolo nõ obmiſſo ꝙ de bac materia pꝛohihitõis aliena
tõis quomõ intelligatur poſuit Paul.de caſtr.in ſuo conſilio.xiij.
⁊ etiam in conſil.cxlvi.⁊ in conſil.cccix.⁊ in conſil.cclxxxi.⁊ in con
ſil.clxxxv.ad quem me remitto ⁊ redeo ad tex de quo agimus.Cu
ius verba ſunt hec.

CRei perduellionis hereditateʒ ſuſpenſa cog/
nitione filius emancipatus cui de innocentia pa
tris liquet poteſt querere ⁊c.

Q uemadmo. teſtamen. aper.

Glo. in.l.prima.s.finali. ugri
tiſ.areti. in.l.ſi ita ſtipulatus.ð.griſogonus in.vj.col.ff.de verbo.
obli.reputat iſtam glo.ſingul.⁊ vnicã quã cõpꝛobat etiã hic Bar.
ad hot pꝛopoſitũ ꝙ ſi aliquid repitur ſigillatũ cum ſigillo alicuiuſ
ſi ille non neget licet dubitet tamẽ pᷣſumitur ſignatũ ab eo.ſecus ſi
expꝛeſſe neget vt ibi per eũ ad quẽ me remitto. Uno ſolo addito
ꝙ bec glo. bene ⁊ ſubtiliter põderata non dicit hoc.ſed loquitur ð
tabulis pꝛout loquitur tex.ſuper quo poſita eſt. Cuius gloſe ver
ba ſunt hec. . — . .
C Neget vel non neget ſed cauſam ꝓpter quam
non exhibeat pꝛetendat ⁊c. L ——

De condictio.inſtitutionum

Glo. in.l.ſi ita heres. a be inl
glo. eſſe ſubtilem ⁊ notandaʒ ad hoc ꝓpoſitil ꝙ vbi in inſtfutiõe
apponitur dies ⁊ condictio ſi cõdictio fingitur impleta ſtatim ille ẽ
beres nec expectatur tẽpus diei ſed in legato ſecus. ⁊ eſt gloſa pij
ma circa mediuz cum qua glo.ſto ſimpliciter quia clara eſt ⁊ non
indiget aliqua noua mea interpꝛetatõe. Cuius ver ba ſunt hec.
¶ Item cum hic dicit haberi pꝛo impleta veruʒ
eſt in inſtitutione:poꝛro in legato ſecus eſt.naʒ ſi

ſtatiʒ poſſit impleri ꝙ in dando habetur pꝛoim

pleta ſi pꝛohibetur legatarius implere.Sʒ ſinõ
poterat ſtatim impleri vt quia lego tibi decem ſi
feceris domũ ante centuʒ dies licet pꝛohibeatur
facere tempus tamẽ ſpectatur vt infra de verbo.
oblig.l.in illa ſtipulatõe ſi hꝛalendis ⁊c.

L. ſi quis in teſtamento. Sa ber
do. Eranciſ.areti.in.l.ticia in tercia eol.ff.de ver.obli.reputãt iſtũ
tex.ſingul.ad hoc ꝙ licet quis poſſit inuitari ad adoptandum ali
quem ſpe lucri vt in.l.titio centũ.s.ticio.ff.e condic.⁊ demonſtr.
tamẽ fallit in filio.q; licet filius non impleat condictiõeʒ tamẽ nõ
dicitur amittere lucruʒ qꝛ hereditas eſt quaſi debita ei. Sedq
tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo. qꝛ alia eſt ratio iſtius
text.nam noluit ille pmittere ſe adoptare.⁊ ideo cũ non ſteterit ꝑ
eum qui inſtitutus fuit ſub illa condictõne babetur pꝛo impleta ?
efficitur iſte heres ſicut dicimus in.l.vtruʒz infra eo.tit. Et iſta eſt
vera ratio iſtius tex.non autẽ ꝙ hereditas ſit quaſi debita filio p
ut dicebãt pꝛeſati docto.cum quibus in hoc non ſto.quia text.cls
rus eſt pꝛout ego dixi.Cuius verba ſunt hec.

L. Si quis in teſtamẽto hoc modo ſcripſerit fi/
lius meus ſi Liciuʒ adoptauerit heres eſto.ſinõ
adoptauerit exheres eſto ⁊ filio parato adopta/
re ⁊ filius nolit ſe ad arrogãdum dare erit filiuſ
heres quaſi expleta condictione c.

Z. que ſub condictione.sS.edi
etum. Ang. hic ⁊ eriã Ludo.ro.⁊ Jo.de imol.⁊ etiã do.meus
Alex.de imo.in.l..impoſſibilis in pꝛima col.ff.de verbo.oblig.alle
gant iſtũ tex. pꝛo ſingul.ad hoc ꝓpoſitũ ꝙ licet condictio impoſſi
bilis vitiet cõtractus inter viuos vt ibi tamẽ nõ vitiat donationeʒ
cauſa moꝛtis.licet do.meus Alex.de imol.dubitet ſatis vbi ſupꝛa
pꝛoxĩe de hoc dicẽs ꝙ exquo nõ hʒ docto.cõtrariũ tenẽtes diffici
le eſſet tenere cõtra alios omẽs per iſtũ text. Sed tu aduerte
pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius text.qui ſi bene ⁊ ſubtiliter
põderetur loquitur in condictõe iuriſiurandi de futuro pꝛeſtandi
que condictio reijcitur fauoꝛe religiõis vt non ↄtemnatur vt.d.l.
que ſub condictõe in pꝛin. ⁊ nõ ſoluʒ huiuſmõi condictio reijciiut
in donatõe cauſa moꝛtis ſed ⁊ in cõtractibus inter viuos ſm glo.
hic in verbo interuenit ⁊c.⁊ glo.in.l.ſi cum patrono.C.coĩa vtti.
iudi.in ver:exhibnit ⁊c.in fi. ⁊ idem voluit etiã Bart. in.d.l.que
ſub condictõe ita q; nõ eſt hoc ſpeciale in donatione cauſa moꝛtis
vt condictio impoſſibilis nõ vitiet eam per iſtum text.⁊ in hoc dij
ferat ab alijs contractibus inter viuos.nam vt dixi iſte tex. habet
locum etiã in alijs cõtractibus ſᷣm glo.⁊ Bar.ibidem. Sed ex⸗/
tra iſtum tex. qui non pꝛobat hoc ſi modo tu queris an condictio
impoſſibilis vitiet donatõnem cauſa moꝛtis.dico ꝙ non ſicut non
vitiat vltimas voluntates quãdo teſtatoꝛ ſciuit impoſſibilitatẽ eõ
dictionis.vel ſi ab inicio ignoꝛat ſed ex poſt ſcit.⁊ ratificãdo in co
dicillis repetit m Angel. in ſuo conſilio.lxxv.⁊ ſm illuſtrem do.
Eranciſ.areti.in.l.impoſſibilis in penul.col.de ver.obli.vt in..pe
nulti.inſtitu.de hered.inſtit.cum ibi not.ſecus ſi ignoꝛaret.nam
dico idem eſſe in donatõe cauſa moꝛtis.nam autſcit aut ignoꝛat⸗
pꝛimo caſu nõ vitiat impoſſibilitas talem donatõem cauſa moꝛliſ
ſecus ſi ignoꝛat per tex.in.l.f. C. de dona. cau.moꝛ. vbi tex.pariſa
cit donatõem cauſa moꝛtis vltime voluntatie Nec obſtat glo. in.l.
ij.de dote pꝛelega.que dixit ꝙ donatio cauſa moꝛtis in oꝛdinatiõe
ſui accedit cõtractibus.quia poſita illa glo.pꝛo vera de qua ⁊ eiuſ
intellectu alias dixi in.l.ſcienduz.ff de lega pꝛimo poſt alios ſcribẽ
tes ⁊ maxime do. meũ Alex.de imol.ibi dico ꝙ nen ſequatur ꝙ
cum etiã equipatur vltimis voluntatibus vt in..lci. xl. öbeat vi
tiari imo cum pticipet de vtroq; in hoc vt valeat accedit vt caſus
mixtꝰ ei ſimplici ita vt adherendo ſubſtineat ⁊ non pereat.l.quo
tjẽs infra de regul iur.· Pꝛetlerea in vonatione cauſa moꝛtie

Aunden
ungi ianund,
ſiſi Countnin Vör
trt if ne⸗
emnin n N
unſi nn trtrp
NArttne
ſeie Abn

liſtn , Ae

mnait n
4

.
et

Eetas NKN*
Cellirue –
õ

anen
hnainmislilſneruin

Wtaag untnes

utramü m lnarg in

ihigtumnt W
Immarmbs aie

uniilniküniaa
fütrainsrnnune
Fümernenstenti nat
nmuuinne inateta n
6ftäüntienen nr
ungiginummtine
Aootenzetscinmain
VNAnieunmerdhan
Uigilamiktnnee
ntotitnan
Munnmningttan
Petnſintir
Poltganitiizniren A
ſtſertinntnet.
ipnner.

S .

Mnmnnit
lag⸗

. une
d

utnn

—

— — r2

gieen Kd
uga ggdlepn
rrtatunen
ſi Dordiſleen
iaagtnge
ſatſrr wanrue
aensdi häraiee⸗

fe , ecn , NM

niſige n
in

Licns
. ntfmenn e
rgunl mtid
nunprminiugſiniin e
ää
nlinen
tnarrn in n
,ntniginen
”
Saennrwat lucki
õ

SSZ
Gnaitmaggſhhnin
HH
Nts uſ uandiet

L.r ipnciconr dl

Krtiilunht irftlitünn
lxmalapſtininin if efftaſ,⸗
tin an udt Miig iet mtinim
m ictmuna ſunſtbitni oͦfünen
Munam t ddnen In inn hin titfiſn
N r isg npoſit mninni ,ninnin
latmituwcni titn Snitn
amman nniuli
itr ininemiieſiaioelnc
——
gamtmiamn 1iſißfüſtiniſihſgfin
mimi nnſd tudſnſthul iefne
vit hulſih iel üſin
r gitan tii iindli⸗
erwhiui üf- n lii ſe
bmarun iͦdn uineun ni
A enſtini u nanniinninn
nnrtsin unitili
— ptheinn
n uptem aulfinn
e minnmleniin
erekoan u l a l fi nii⸗
vn v eea nivimliſn glii⸗

vadte ſits ian uin
nagt
ie ney in umi ſu⸗
– ynnnolllin
lamput e a b il n
ina allus N
1

mimin iahun i nd e
gtmmm ir c ſinudj dlh
cinbſ a lt
n nie

tefſatratio.. non ſolum in fr ff de artio. v oblig. ergo debet ceſſare
diſpoſitio. cenm ceſſante de appel. ⁊ ita teneo in ꝓpoſito ⁊ redeo
ad tex de quo agimus. Cuius verba ſunt hec.
CHoc edictũ etiam ad legata pertinet non tan/
tum ad hereduʒ inſtitutioneʒ in fideicommiſſis
quoq; opoꝛtebit eos qui de fideicõmiſſo cogno
ſcunt ſubſequi pꝛetoꝛis edictũ: ea pꝛopter quia
iure legatoꝛum fungũtur ⁊c.

Glo.in. l.ſi quis ſub condictio

ne. Bal. hit etiam do. meus Alex. de imo. in.l.iulianus.5.offer
ri in quinta col.in apoſtillis ſuis ad Bar. ff. ð actio. empt. reputãt
iſtum tex. ſingul. ad hoc ꝙ cautele inſolite in cõtractibus appoſite
reddunt cõtractũ ſuſpectũ de fraude ſeu de dolo vt ibi per eos ad
quos me remitto. Uno ſolo addito ꝙ idem eſt in. cautela ſu
perflua.nam illa facit pꝛeſumi etiã dolum pjm Bal. in. l. teſtamen
um. C. de teſtame. qui allegat iſtum tex.de quo agimus. Cuius
verba ſunt hec. — ⸗
L. Si quis ſub condictõe heredes inſtituiſſet ſi

inuicem cauiſſent ſe legata in eo teſtamento reli

cta reddituros placet remitti eis cõdictionẽ: qꝛ

ad fraudem legũ reſpiceret que vetaret quoſdã

capere legata ⁊c.
Uerba autem gloſe ſunt hec.

¶ Argumentũ contra eos qui copulant aliquos

in matrimonio ⁊ iurant ꝙ neuter iure conſangui
nitatis ſepet matrimoniũ.nam pᷣſumitur ꝙ ſciue
rint conſanguinitatem ⁊c.
P fr.- Ang. ⁊ etiaz do.
T.u ter ex f 3 trib us. meno Aler. dmio.
in quarta col.in. l.. C. de inſtitu. ⁊ ſubſtituti.ſub condictio. ſactis
reputãt iſtus tex.ſing.ad hoc ꝙ condictio non habetur ꝓ impleta
vbi repugnat voluntas teſtatoꝛis vt ↄdictio hẽar̃ impleta.qꝛ teſta
toꝛ pmittendo q; mulier poſſit nubere alteri videtur pmittere vt
poſſit dicere alteri vt ibi ꝑ eos ad quos me remitto ⁊ pono ver
ba tex. qui nõ eget aliqua mea noua interpᷣtatõe que ſ unt bec.
L. Ater ex fratribus meis cõſobrinã meã in vx/
rem duxerit ex dodrante heres eſto:aut nubit al
teri aut nõ vult nubere cõſobꝛinã quis ex his du
xit vxoꝛẽ habebit dodrantẽ alterius quadrans
ſi neuter eam vuxit vxoꝛẽ̃ non ꝙ ipſe ducere no/
luerit ambo in partes equales admittũtur.plerũ
qʒ eni hec condictio ſi vxoꝛẽ̃ duxerit:ſi dederit:
ſi fecerit: ſic accipi opoꝛtet vt per eũ nõ ſtet quo/
minus ducat det ſeu faciat ⁊c.

De teſtamento militis.

+ & Bar. in.l.i.in q̃rta qõe pꝛiĩ
Z. neoz § finali. cipali in.ix.col.ĩ vᷣſic.quid ex
bo dicem ac. ð vulg.⁊ pup.dicit iſtũ tex.in.d.l.neq;.s.fi.nõ reꝑiri
alibi. ? ſic facit eum ſingul. ad hoc ꝓpoſitũ ꝙ tacita vulgaris con
tents ſub expꝛeſſa pupillari non requirit aditioneʒ hereditatis vt
ibi in tex. Sed tu aduerte ꝓ vero ⁊ nouo intellectu meo iſti⸗
kex. qui iudicio meo ſi bene ⁊ ſubtiliter põderetur nõ pꝛobat hoc.
ſed iſte tex. ſoluz loquitur de ſubſtitutõe fideicõmiſſaria vt hic in
verſi.per fideicoõmiſſuz hereditatẽ reliquit vc.⁊ ſic iſte tex. non fa
tit mentionem de expꝛeſſa vulgari aliquo mõ pꝛout videre potes
ex iſto tex. apte. In quo articulo tñ addo Bal. tenentez illud
quod voluit Bar. hic in.l.quidam imix. col. C. de iure delibera.⁊
in. l.fi. C. de inſtitu. ⁊ fubſtitu. ⁊ etiã in.l.vnica.5. pꝛo ſecũdo.C. ð
tadu. tolle. vbi cocludit q non requirit aditionẽ. ⁊ etiq dicit nõ
durat poſt pubertcatẽ ſed expirat ſicut ipſa pupillaris ſm Bar. in
l ſceuola.ff.ad trebel. v etiã expirat poſt emãcipatiõez filij cui ẽ fa
cta m Bar. in.l. i. in vlti. col.f. de vul. pupilla. ? inel. ſi pater la
ha ee tit. Bal. in. d. l.fi. C. de inſtitu. ⁊ ſubſtit. ? Bal. in. d.l. qui
dam. C. de iure delibe. ad quos me remitto ⁊ redeo ad iſtuz text.
de quo modo agimus. Cuius verba ſunt bec.

CKAum miles in teſtamẽto ſuo ſeruo libertateʒ
derit eidemqʒ a pꝛime ⁊ a ſecũdo herede ꝑ

fideicõmiſſum hereditatem reliquerit quãuis ⁊
pꝛimus heres ⁊ ſubſtitutus pꝛiuſquã adierit he
reditatẽ moꝛte obierũt non deberi inteſtati exi⸗/
tium facere imꝑatoꝛ noſter cũ diuo ſeuero reſcri
pſit: ſed perinde habendum ac ſi eidem ſeruo li/
bertas ſimul ⁊ hereditaſ directo data eſſet quia

vtraqʒ ad eum peruenire teſtamẽto rem voluiſſe
negari non poſſe ⁊c.

l.militiſ codicillis.s.ueteranuſ

Do. meus Alex. de imol. in.l. ſi ita ſcriptũ in penul. colũ. ff. de
lega.pꝛimo.⁊ etiã illuſtris do. Sranciſ.areti.in.l.ſi quis cũ aliter
in quinta col.ff.de ver. obli.reputãt iſtũ tex. ſingula.ad hoc ꝗꝙ lon⸗
ga differẽtia ẽ an legatũ ſit ademptũ ipſo iure an ope exceptõis.qꝛ
ſi ope exceptõis ⁊ legatarius poſſideret rem ⁊ cõueniretur ab he/
rede ſi heres non haberet voluntatẽ defnncti poſſet heres repelli
per illum alias autez non quãdo ipſo iure eſſet ademptum vt ibi
per eos. Sed tu aduerte ꝓ vero ⁊ nouo intellectu meo iſtiuſ
tex.qui non cõſiderat ademptõeʒ legatoꝝ ipſo iure vel ope excep/
tõis ſed ope exceptõis adempta intelligitur in caſu iſto. ſed conſi/
derat condictõeʒ ſeu qualitatẽ legatarij vt hie in verſi.ex perſona
petentis ⁊c.⁊ in hoc ſtat virtus iſtius tex.in quo non bñ ſenſerũt
pꝛefati docto.cum quibus non ſto.quia text.iſte clarus eſt vt ego
dixi. Cuius verba ſunt hec.
CUeteranus moꝛieus teſtamentuʒ iure cõmuni
tempoꝛe militie factum irrituʒ eſſe voluit ⁊ inte/
ſtatus eſſe maluit hereduʒ inſtitutões ⁊ ſubſtitu
tões in eo ſtatu manſiſſe placuit.legata vero pe/
tentes exceptiõe doli mali ſecunduʒ ius cõmune
ſubmoueri placuit: cuius exceptionis vires ex ꝑ
ſona petentis extimãtur alioquin iure potioꝛ eſt
cauſa poſſeſſoꝛis ⁊c.

L. qui iure militari. Ange r enam do.
in auten. ex cauſa in.xx:col.C. de libe.pꝛete.dicunt iſtũ tex.eſſe ſin/
gul.ad hoc ꝙ ſicut quãdo teſtatoꝛ debuit pꝛouidere ⁊ non pꝛoui⸗
deudo fecit iniuriã filio pᷣterito ⁊ ipſe tanq; pᷣteritus rumpit teſta
mentũ vt in.l.gallus per totã illam.l.ffde libe.⁊ poſtbu.⁊ legata
eo caſu cõſeruãtur pꝛoui voluit glo.oꝛdinarta in.l.vxoꝛẽ.ff.ð ma
numil. teſta. Idem ſi teſtatoꝛ putaſſet ex ſe filium non habere nec
babiturũ eſſe.tamen buius fuit intentiois ꝙ etiã ſi haberet p̃teri/
riret eum cũ quibus in hoc ſto.quia tex.apertus eſt ⁊ non eget ali
qua mea noua interpᷣtatõe.Cuius verba ſunt hec.

L. Qui iure militari teſtatur ſi ignoꝛauerit pꝛe/
gnantẽ vxoꝛem: vel non fuit pregnãs hoc tantũ
aio fuit vt vellet quiſquis ſibi naſceretur exhe/
redem eſſe teſtamentũ non rumpitur ⁊c.

HGlo. in. liſi filius in fine in uer

bo nunquã. Alluſtris do.Sranciſc. areti.in.l.filius a patre.S.
pꝛimo in pꝛima col.ff. de libe.⁊ poſthu.reputat iſtam glo.ſing.ad
hoc ꝙ vbi pater ⁊ auus ſimul ⁊ ſemel moꝛiũtur ita ꝙ nõ apparet
quis pꝛimo moꝛtuus ſit eoꝛũ nepos nulli eoꝛũ agnoſcitur licet ſu
peruiuat poſt moꝛtẽ vtriuſq; vt ibi per eũ qui multũ exclamat de
gloſa ad hoc quod ſupꝛa dictuz eſt cum quo ſto. quia glo.clara ẽ.
Cuius verba ſunt hec. .
C.Nunquã.nam ſi auus pꝛimo moꝛiatur rum/
pit teſtamentũ.ſi autẽ pater pꝛimo moꝛiatur rũ/
pit aui per.l.ſupꝛa de iniuſ.teſta.l.poſtumoꝛum
Si autẽ ambo ſumul ⁊ tunc neutrius cuʒ neuter
ſit pꝛemoꝛtuus vt appareat ſecundi moꝛientis

ruptum ⁊c.
Sed tu aduerte.nam hoc verũ eſt quo ad finẽ rumpẽdi te/
ſtamentũ.ſed quo ad alios effectus agnoſcitur patri ⁊ pꝛius pᷣſu
mitur moꝛtuus auus qᷓᷓ pater vt in.l.qui duos.S.fieffide rebus
dubi.cum ibi notat.⁊ hoc modo ego intelligo ⁊ declaro tibi hanc
glo. quã nimis large intellexit pꝛefatus do. Sranciſ.areti.pꝛout vi
ldere potes ex verbis gloſe ſupꝛa poſitis ⁊c. =
1d.

Si quis obmiſſa cau.teſtame .
Z. prima.S. qui ſunt in poteſta

le verſi. ſi poſtea. Illuſt. do. Franciſ. areti. in. l iulianus in ba
col.ff. de acqui. heredi. reputat iſtum tex. ſing. ad hocę ꝙ ius vtile
poteſt acquiri poſt directũ quãdo illud directũ eſt eliſum nec po/⸗
terat habere effectũ alias autẽ non. Sed tu aduerte quia iſte
tex. loquitur quo ad effectũ iſtius edicti ſi quis obmiſſa cauſa te/
ſtamenti vt hic in fi. in verſic.hij enĩ incident in edictum ⁊c.⁊ hoc
modo ego intelligo iſtum tex. Cuius verba ſunt hec.
CQui ſunt in poteſtate ſtatim heredes ſunt ſenu
ab inteſtato ſeu ex teſtamento nec ꝙ ſe abſtinere
poſſunt quicquã facit. Quod ſi poſtea miſcuerit
ex teſtamẽto videntur heredes niſi abſtinuerint
ſe quidem teſtamẽto veruʒ ab inteſtato petierint

bonoꝛũ poſſeſ.hij enĩ incident in edictum ⁊c.
Ad ſillanianum.
L.ſi quis. §. hi quo az. In ſtatutis ad

mittitur multi
faria multiſq; modis interpᷣtatio aliqñ ſᷣm ius cõmune aliqñ non
iuxta ea que habẽtur in.l.ſi ſerui veſtri. C. de noxali.⁊ in.c.cũ di ⸗
lectus extra de conſuetu. in.l.fi..cum igitur cum ibi not. C. de
iure delibe.vbi alias legendo dixi poſt do. meũ Alex. de imol. ibi⸗
dem ⁊ ideo ꝓ nunc longioꝛ non ero. Tamẽ ſcias ꝙ nunquã
debent ſtatuta nec poſſunt interpᷣtari cõtra publicã vtilitatẽ. tex.
eſt in.l.ſi quis in graui.5.hi quoq;.quẽ tex.ad hoc ꝓpoſitũ mul
tum extollit Bal. hic dicens non eſſe alibi in iure melioꝛẽ cũ quo
in hoc pertranſeo ſimpliciter. quia iſte tex. optime pꝛobat hoc ma
xime in verſi.pꝛopter quod in cõmune vtile eſt ⁊c.nec eget aliqua
noua mea interpꝛetatõe. Cuius verba ſunt hec.

CHij quoqʒ qui non potuerunt alias ad liber/
tatem puenire vt puta ſi hac lege diſtractus erat
ne quis manumitteretur potuerunt pꝛopter hoc
in cõmune ptile eſt ad libertatẽ peruenire ⁊c.
L. qm poſtumos in fine. Illummi

do. Frã⸗

ciſ. areti.in.l. ventre in. vij.col.ff de acqui. heredi. reputat iſtũ text.
ſingul. ad hoc ꝙ ceſſante impedimento pᷣſumitur ꝙ heres fuiſſet
aditurus ⁊ per cõſẽquẽs tranſmittit hereditatẽ perinde gc ſi adi
uiſſet aam. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu iſtius
tex.in quo eſt alia ratio ſi bene ponderetur. nam mulier hie nihil
credebat ſe habere in ventre ⁊ in hoc ſtat vis pꝛout ſonat iſte tex.
Cuius verba ſunt hec.

L. Qui poſtumos heredes inſtituerat non natis
poſtumis vxoꝛem ſuã ſecundo loco ſ- cripſit he/
redem cum a familia diceretur teſtamẽto neca/
tus vxoꝛ diem ſuũ obierat heredes mulieris ac/
tiones ex conſtitutione ſibi dari poſtulabãt: eos
ita demum audiendos eſſe reſpondi: Si mulier
quã in vtero nihil geſtare conſtabat pꝛopter ſe/
natuſconſultuʒ hereditatẽ adiꝛe noluit. alioquin
pꝛegnante ea defuncta nullaʒ iniurie querelaʒ in/
terueniſſe ⁊c.

De inre codicilloꝛum.

l.pꝛima.S.inrioſus. nerec mn nf

do. meꝰ Alexan. de imo. in dicto.ꝭ.furioſus in apoſtillis ſulis ad
Bar. hic ⁊ etiã in.l.i.in.vj.col.ff de leg.pꝛimo reputãt iſtũ tex.ſin
gul.in verſi. in õibus ⁊ ꝑ oĩa ad hoc de foꝛẽſibꝰ factis ciuibus vt
bẽant᷑ vt ciuss in õibus ⁊ ꝑ oĩa.nazʒ p hec verba ceſſat oĩs fictio ⁊
dnr veri ciues.de quo ałs late dixi poſt do.men Alex. de imol.
alios in.l.i.ff. de leg. pꝛio.⁊ iõ ꝓ nũc non me extẽdolcirca hoc niſi
pono verba tex.que ſunt hec.
CFurioſus nõ vtiliter codicillos facere:qꝛ nec

aliud quicq̃ʒ agere intelligitur cũ per omnia ⁊ in

—

õibus abſentis vel quieſcẽtis loco habeat᷑ ⁊c.

Finis nouarũ interpᷣtationuʒ ad leges
⁊ gloſas ſingulares in pꝛima parte infoꝛ/
tiati per do.Ludo.bologninuʒ. V. J. D.

3

tumtlgtien almn
liin⸗

lon

in
e⸗

1
Gorlitsitnaiin
AtA*
ni eu lrui n
tekfxreeitcun n .
lnariniehlhht — .
Stalmix:idnfükre .
gKeternetirieetn N
ttinnKrttnen
Wüprtimandden
MngturtikN
NCtNügmmumnri ar
rteNuſintiintns
rgefienntmirn n 5
Pperienitnnaa mm
minucit inm trutnt
aiiefnnginr
(thrin
Nenleinarte

Rch.NNE — „
4

pheindnii N
lallorieice

.⸗
. e,
8

m e
“Ss

Ne

„ e .

„

A

S
8 Mhe
Ne nee Nede
nen N
edet

Me

J---r f

, . 4 4
iincocſelonn

mge
Namnl 3⸗ igitei
ilirten unſili it

Atin Aekgmnnon
Mi ehrniſn iüni

Anihlontlrſen,
nntieiniſteni
Rensdgidei Gubhhet,,

nemii mneagtnengtlie
Slſanlmwihninnnri,
u Nhlalnin g ſd

a et i tie

Gipee

.„ ☛ 3 4
Interpꝛetatiões noue noniqʒ
intellectus per Clariſſimum tri. Jur. Doct.
Equitemqʒ; auratum: Sacri Palatij Apoſtoli
ciaduocatum Conſiſtoꝛialem. D. Ludouicum
ologninum iura ciuilia oꝛdinarie legentem in
vetuſtiſſimo regiae ciuitatis patriae ſuae Bono
nie ſtudio traditi ad omnes fere leges:et gloſas
ſingulares in ſenunda parte infoꝛtiati cum alle/
gationibus conſilioꝛum pꝛaeſtantiſſimoꝛũ Doc/
toꝛuʒ in omni articulo:miro oꝛdine per eum con
textis: necnon cum pluribus Juribus ab oꝛigi/
nalibus.ffoꝝ. Pandectis per eum etiam diligen
ti ſtudio ac fideliter habitis: diferentibus ⁊ om
nino cõtrarijs tranſumptis Codicibus omnibꝰ

2222

Anno Dñi. ¶ld. ccccxciiij.kllłis ¶Rar.
ODe legatis pꝛimo.
Glo.in.l.ſi qnis ĩ fundi nocabn

lo Jo. de Imo.l.quotiens.ff. de heredi.inſti.⁊ eriã idem Jo.
de imo.in.l.pꝛima..hec aũt. ff.ad trebel.⁊ Pau.de caſt.in.l.que
extrinſecus.ff. de verbo.oblig.⁊ etiam dñs meus Alex.de imo.in
dicta.l.ſi quis in fundi vocabulo ln.v. col.reputant omnes iſtam
glo. ſingularem ad boc ꝙ ſi teſtatoꝛ fuit pꝛoteſtatus ante teſtamẽ
tum ꝙ ſi legabat equum volebat legare mulum ⁊ intelligebat de
mulo valet legatum de mulo licet de equo expꝛeſſit in teſtamento
de cnius glo intellectu late dixi alias in.l.pꝛima.S.p.vbi ẽt Ludo.
Roma.poſuit de hoc.ff.de verbo.obliga.⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ
non ero uiſi ꝙ non obmitto vnum verbũ. Nam hec glo. aperte
ſentit ꝙ hee ꝓteſtatio ſit facaa cum eo cui teſtatoꝛ volebat legare
vt in glo. vbi actum erat inter teſtantem ⁊ legatarium ⁊c. Sed
ego non facio vim in hoc cum quocunq; agat teſtatoꝛ ⁊ pꝛedicat
mentem ſuam nec etiaz glo. videtur ponere hoc ex neceſſitate ſed
gratia exempli ſed exempla non reſtringunt regulam.i. nam qð li
quide in ſi.ff. de penu.leg. ⁊ ita poteſt ſaluari hec glo. Cuius ver/
baſſunt bec. . .
ocabulo ⁊c. in ver. At ſi ego lego equũ cuʒ
de mulo ſentiam: hoc licet de mulo ſentiaʒ non
valet vt hic ⁊ modo dixi de veſte ⁊ infra de ſup.
lega.l. labeo in fi.niſi hoc actum erat ante inter

teſtantem ⁊ legatariũ cum dicam equum de mu/
lo ſentiam ⁊c.

BGlo. in.l.ſticum qui meus erit
in uerbo condictio vc. Zoha. de

Imo .in.l. cũ
quidã.ff de leg. o ⁊ etiam dñs meus Alex. de Amo.in.d.l. ſticum
in pen.col.circa medium reputant iſtam glo. ſingularem ad hoc ꝙ
condictio que inducitur per relatiuum quis vel qui iunctum cum
verbo futuri tempoꝛis vt eſt text. hic ⁊ voluit dñs meus Elex. de
Imo.in ſuo concxxij.in.iijꝰ volu.in pꝛima col.incipi. Stantibus
yeris vc. ⁊ Ang in conẽcliij.in pꝛinꝰ ⁊ Abbas in conꝰ lxxxv.in iij.
col in dᷣ volu. ⁊ late hic per eumdem dñm meum vbi ponit etiam
quid iuris quando eſt iunctum cum verbo p̃ᷣſentis tempoꝛis eſt
condictio tacita non expꝛeſſa. de quo alias dixi in dicta.l. ſticum et
ideo non repeto nunc niſi ꝙ alias ibi per me ⁊ per alios dictis ad
do nunc Bar. idem tenentem in. l. pꝛima in pen. col.ff. de cond.⁊
demon vbi late ipſe examinat de veritate iſtius glo. tandem eaʒ
appꝛobat. Cuius glo. verba ſunt hec.

T Condictio talis tacita ruge ⁊c.
Blo. hic in ver.ex trebelleiano

Z. cum fi lio. ⁊c. comuniter ſcribentes omnes

hic poſt eam multu laboꝛant ? diſputant pꝛo vero ſenſi iſtius tex.
naz aliqui libꝛi habent ex trebelliano ⁊c. pꝛout ego habeo in libꝛo
meo ſatis antiquo ⁊ aliqui habent extero ⁊c.⁊ aliqui habent ex te
ſtamento ⁊c. aliqui habent extraneo ?c. Sed tu aduerte p
vero intelentu ⁊ dicas ꝙ in yero lex.oꝛiginali in pandectis.ffoꝝ.in

regia floꝛentie ciuitate exiſtentibus habetur extero ⁊c. ⁊ hot eſſe
verũ pꝛobo ſi nunq; haberemus illũ tex. oꝛiginalẽ exvbo ſequenti
imediate ibi ipſi vero ſilio ⁊c. nam ea verba veniunt diuerſificãdo
a pcedentibus quaſi dicat ⁊ vere dicit tex. S. diximus quando exte
ro ẽ grauatus pr hereditatẽ reſtituere nũc vero ponit quid iuris
qñ ipſi filio grauatus eſt reſtituere eam ⁊ ſic non extraneo ⁊? ex B
ꝓbatur apte ꝙ debet haberi in tex. extero ⁊c.⁊ hoc modo non eſt
opus conuolare ad tot expoſitiones ſeu litteras nam vera ⁊ oꝛigi
nalis eſt illa quam dixi tibi modo abq; eo ꝙ tantuʒ mendicemus
dicendo vel ſic vel ſic naz non poteſt eſſe niſi vna littera vera in mil
le annis ⁊ maixme in hoc tex. In quo etiã notabis aliud duzʒ
in comuni litteratura dicit̃ ſupꝛa fideicõmiſſum hereditatis relin
quitur ⁊c. nam in vero tex.oꝛiginali dicitur ndeicõmiſſum relin/
quitur ⁊c.⁊ melius quia ſupꝛa facta fuit mentio de hereditate et
etiã de legato vt videre potes ⁊ nunc reſtringeretur ad fideicom/
miſſum bereditatis tontum quod non eſt dicendũ cum idem ſit
in vtroq; .ſ.tam in vniuerſali qᷓ in particulari ⁊ ita ſonat in oꝛigi
nalibus. ffoꝝ. pandectis iſte tex. circa quem tex. longioꝛ non ero
nunc cum alias in repetitione noſtra ad eum late deduxerim ma/
teriam iſtius tex. licet tunc non haberem verba oꝛiginalia eius que
ex poſt habere curaui diligenti ſtudio ⁊ opera Cuius tex. verba

ſunt hec.
L. Cuʒ filio familias vel ſeruo alieno legatuʒ vel
hereditas datur: fideicomiti patri vel domino
poteſt: at tunc demum ex perſona eoꝛuz fideico
miſſum vires accipit cum ipſis:per quos como
dum hereditatis vel legati patri domino ve que
ritur: fideicomiſſum hereditatis relinquitur.
Deinde Julianus non in ſubtili ratione motus
patrem: cuius filius heres inſtitutus ⁊c.

Glo. in.l.cum filio in uer reten
turum ⁊c. in uer:ſed hoc ſoꝛte.

Ange. ⁊ etiam dominus meus Alexan. de Jmo. bic ⁊ etiam
Ange. ⁊ Johan.de Jmo. in.l.pꝛima..ſi is qui.cccꝰff.ad trebe.
⁊ Ang.in.l.pꝛima.ꝭ.ſtipulatio. ff. ſi cui pluſqᷓ; per.l.falc.⁊ ibidem
Jo.de Imo. in. vj. col.⁊ Bal. in.l. filium quem habentem in pen.
col.C.fami. herciſ.reputant omnes iſtaz glo.ſingularem ad hoc q;
ius deliberãdi infra annuʒz cõpetens heredi datur ẽt fideicomiſſa
rio ad tranſmitendã petitionez fideicomiſſi de quo alias dixi in re
petitione mea in. q.l.eum filio ⁊ ideo non me extendaʒ niſi ꝙ po⸗
no verba gio.que ſunt hec.

Retenturũ ⁊c.in verſi. Sed hoc foꝛte tranſ
mi ttit ius deliberandi vt hereditas.C. de iur.
delib.l. cum antiquioꝛibus ⁊c.

Glo.in.l.cuʒ filio in ner.ex per
ſona in uer. nel dic etc. ln oñ⸗

ranci. areti.
hic in.iij.col.reputat iſtam glo.ſingularem ad hoc ꝙ eo ipſo ꝙ pr
pꝛoteſtatur non velle bona fideicomiſſaꝛia de quibus in dicta.l.cũ
filio videtur dilapidare hereditatem quo caſu fideicomiſſum reli
ctum filio applicatur filio iure pꝛopꝛietatis iuxta.l.impr.ff.ad tre/
bel. de cuius glo.intellectu infra dicã in fine. Sed pꝛius vnuz
addo ꝙ etiã ille qui conuertit bona in ſuos uſus dicitur dilapidar
bᷣm Archy ·in. ce res in litigio.xj.q. pꝛima ⁊ etiam in.cꝰ quõt.ba.q.
vj. ⁊ Bal. c. S..ſancimus in titꝰquo tempoꝛe miles in pꝛima col.in
vſi.ſeudo.⁊ Bal.in.l.fideiuſſoꝛ. .ſi.ff.qui ſatiſd.cog.v Ang. in.l.ſi
ſeruus.ꝭ.ait pᷣtoꝛ.ff.de acqui.here. Idem dico in comittendo de
lictuʒ pꝛopter quod bona veniunt applicanda fiſco ſᷣm Bul.in ſua

marga. in yer. dilapidare ⁊c.⁊ dñz Abbat. in. cꝰ ex litteris ey tra de

pigno.ad q̊ͥs me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua agimue. CLirca
cuius intellectum dico ego nouiter vnum ꝙ hec glo.non pꝛobat G̊
ſi bene ponderetur immo ponit hec duo vt dinerſa ſcilicet an pa⸗
ter non velit retinere bona vel diſſipet ⁊ in vtroq; iſtoꝛum inducit
diuerſa remedia Ex quibus tollitur ꝙ in pᷣ caſu pater non dicit
dilapidare vt aperte potes videre ex glo. Cuius verba ſunt hec.

C Ex perſona in ver. vel dic ſi pater ſibi retine
re non vult nec filium emancipare: reſtituat filio
res ſuas ⁊ detur curatoꝛ eius bonis vt. C. de

bo. q; lib.l.fi..ſin autem ⁊c.
i.ij.

Comunit᷑ omnes trã
Z. ſi ex toto 5 .fi. ſumpti libꝛi babẽt hic in
tex.circa medium non poteſt legatarius partem ſeruoꝛum vendi/
care ⁊c.⁊ omnia iura vbiq; vtuntur hoc verbo vendicare ⁊c.vt pa
tet in.l.pꝛima ⁊ per totũ.fj.de rei vẽdi.⁊ ita comuniter legiſte om
nes vtuntur hoc verbo vendicare ⁊c. bic ⁊ ſemper. Sed tu
aduerte pꝛo vero ſenſu iſtius littere nam in tex. vero oꝛiginali pan
dectarum habet᷑ vindicare ⁊c. ⁊ non vendicare rc. Plus dico
tibi ꝙ non reperitur hoc verbum vendico pꝛout atteſtatur Lau.
vallenſ. in ſuo libello elegantiarum ſuarum in.c.cccvj.in fi.incipi.
Uendico ⁊c.licet ipſe de boc tex. mentionem non faciat quẽ ſi ha
buiſſet audatius hoc dixiſſet cum maxima ſit auctoꝛitas iuriſcon
ſulti ⁊ maxime in hboc tex. In quo etiã notabis aliud circa fi
nem dum dicitur nec intereſt diuſa ſumma an cõiuncta ponatur
vc.nam in tex.vero oꝛiginali dicitur nec intereſt diuiſa ſumma an
iuncta ponatur ?c. Sed in hoc verbo non facio tantã vim cuz
hec duo idem impoꝛtent miſi vt habeamus verum tex. pꝛout ibi ia
cet ad verbum in oꝛiginalibus.ffoꝝ.pandectis in regia floꝛentie ci
uitate exiſtentibus Cuius verba ſunt hec.

Si ita legatum ſit lectitarios octo aut ꝓ his
in homines ſingulos certam pecuniã vtrum lega
tarius volet non poteſt legatarius partem ſeruo
rum vendicare ⁊ nummos pꝛo parte petere ⁊c.
Sed oꝛiginalis tex.dicit vindicare ⁊c.

L. Si ex toto.S. ſi ita ſcriptuzʒ.

Comuniter omnes tranſumpti codices libꝛi habẽt hic in tex.
in ver. quaſi duo rei ꝓmittendi inſolidum obligati fuiſſent ꝛc. et
ita comuniter ſcribentes omnes hic capiunt hec verba ꝓ duobus
reis pꝛomittend.. Sed tu aduerte pꝛo vero ſenſu ⁊ vera litte
ratura nam in oꝛiginalibus.ffoꝝ.pandectis habetur per mittendi
inſoliduʒ obligati fuiſſent ⁊c.non autem pmittendi qdð nota bene
ꝓ toto tit.ff.⁊.C.⁊ vbiq; de duo.re. ꝓmit.naʒ debent dicere per
mittendi quaſi ſi duo pꝛomittant tibi eandem rem dicuntur tibi
permittere vt agas contra vnuz eoꝛũ quem volueris ⁊ ſic permit
tunt tibi ⁊ ſic habetur in tex.iſto cuius tamen ſubſtantia non alte
rat᷑ pꝛopter hoc ⁊ ideo non multũ me extendo niſi vt habeamus
veritatem in vnoquoq; verbo pꝛout decet eum qui alios docet et
inſtruit Cuius verba ſunt hec.
Si ita ſcriptum ſit lucius ticius heres meus
aut meuius heres meus.x.ſeio dato cuʒ vtroqʒ
aget vt ſi cum vno actum ſit ⁊ ſolutum ſit alter li
beretur quaſi duo rei pꝛomittendi inſolidũ obli-/
gati fuiſſent ⁊c.
Sed oꝛiginalis tex. dicit qua ſi duo rei permittendi ⁊c.
Comuniter omnes co

Z. ſi mihi Et tibi. dices tranſumpti in iſto

tex. in ſine pꝛincipij hñt litteraturã negatiuam videlicet petere eaz
me non poſſe pꝛoculus ait ⁊c.⁊ glo.inver.non poſſe ⁊ omnes docẽ
tes hic poſt eam multum laboꝛantcirca iſtũ tex. ⁊ maxime Bar.
in ſua.iiij. opp.pꝛincipali volens tollere ↄꝛium de tex. in. l.ſi ſeruus
legatus.s.ð infra eo.⁊ in.l.ſi is qui.ff. de act.⁊ oblig. vbi habetur
ꝙ quando due cauſe lucratiue habent oꝛiginem in perſonis diuer
ſoꝛum licet ad vnum deueniat ex vtraq; cauſa poterit ille in queʒ
concurrunt ſolidum conſequi ex vtraq; cauſa nam pᷣm eum dicit
bic contrariũ vnde dicit ipſe ꝙ in iuribus contrarijs ille due cauſe
diuerſarum perſonarũ habebant effectũ ſolide exactionis in quẽ/
libet ſed hic non Maʒ ſi ambo legatarij iſti viuerent facerent ſibi
partes per concurſum ſi eſſent coniuncti vel ſi eſſent diſiuncci qui
libet etiã admitteretur ad partem ſuam ⁊ ideo non poteſt peti vel
exigi inſolidũ ſᷣm eum cum quo omnes pertranſeunt ⁊ ſie aperte
ſentiunt ꝙ tex. phibeat exigi inſolidum hoc eſt bis eandem rez in
dicto ver. non poſſe c. Sed tu aduerte ꝓ vero ⁊ nouo intel/
lectu iſtius notabilis caſus naz in tex. vero oꝛiginali dr̃ petere eaʒ
me poſſe pꝛoculus ait ⁊c. ⁊ ſi in tex habes litteram affirmatiuam
(pꝛout eſſe debet ⁊ pꝛout eſt in vero tex.oꝛiginali) tũc ceſſat con/
trarium nam poteſt peti⁊ exigi inſolidũ ex vnaquaq; cauſa vt hic
in tex. in ver. vt tota mea ſit ⁊c.nam ſi volo petere totã rem ex tit·
iegati poſſum vtpote mediante perſona mea ⁊ ideo inſe olidũ agere
⁊ exigere poſſum ex titulo legati vt hic in. d. ver. ⁊ ſi voluero cam
rem ex meo legato ad me pertinere vt tota mea ſit ⁊c.⁊ ſic pꝛimo
poſſum habere eam ex hoc titulo ⁊ ſic ex legato mihi facto Et ſi⸗
militer etiã ſi volo potius agere ⁊ exigere totam rem iure heredi⸗

tario poſſum ⁊ ſic modo conſequi etiam extimationẽ poſſum vr
pote qui factus ſum beres illius collegatarij mei ⁊ nunc ſto vt he
res ⁊ ideo poſſum petere ſi volo totã rem titulo hereditario ⁊ ſic
extimationem ſi hũi rem ex perſona mea ex titulo legati put dixi
vt hic in ver. ⁊ ex hereditario legato petere eam me poſſe pꝛocu/
lus ait ?c. Unde ego habeo ex duplici cauſa lucratiua pꝛout di
citur in iuribus contrarijs ⁊ ſic ceſſant contraria et hoc colligitur
ex iſto ver. vt tota ſit mea ⁊c. nam debet referri ad vtrunq; caput
pꝛout ſonat tex.quem intelligo hoc modeo in ver.ſi mihi ⁊ tibi ⁊c.
vz diſiunctiz ⁊ in caſu qͥ apparebat teſtatoꝛez voluiſſe vtrunq; ha
bere rem inſolidũ vt in.l.ſi pluribus infra eo. in ver. niſi teſtatoꝛ
⁊c.alias iſte tex.pꝛocedere non poſſet ⁊ hoc etiaʒ ſenſi it. glo. pꝛima
hic in ſa lectura ad iſtum ter. Et ex hoc tex. vero oꝛiginali eli
cio nouiter aliqua noua coꝛꝛelaria multũ notanda in quibus om̃s
docentes hic defecerũt. Et duʒ Bar. bic ⁊ alij poſt eũ in pꝛia
oppo.ſua dicunt ꝙ iʒ ius accreſcendi non habeat locũ poſt ius ac/
quiſitum vt.l.pꝛima in fi.ff. de vſuf.acreſ.lamen babet locum hic
quoad tranſmiſſionem tantum Sed cum reuerentia non tracta/
mus hic de iure acreſcendi tranſmiſſo quoquo modo nam vt di
xi vnicuiq; legata fuit eadeʒ res tibi ⁊ mihi ateſtatoꝛe cum pꝛopo
ſito vt vnuſquiſq; noſtrum eam haberet iuxta tex. in .l. ſi pluri
bus in ver. niſi teſtatoꝛ infra eo.vnde non diſputatur hic de iure
acreſcendi tranſmittendo ad eius heredem ⁊ hec eſt tranſmiſſio il
la de qua agitur hic ſed non in collegatariũ put dicunt omnes do/
centes hic. Secun pꝛincipaliter duzʒ Bar. hic in quarta opp.
⁊ alij poſt euʒ dicunt hic pꝛobari ꝙ non poteſt peti iſta res niſi ex
vna cauſa pꝛepter litteram negatiuã quã omnes codices tranſum
pti habent Dic tu ꝙ iĩmo pꝛobatur hic totum contrariũ.ſ. ꝙ imo
põt peti hec res ex duplici cauſa videlicet ex legato ex pſona mea
et etiazʒ ex hereditario iure ex alia ex perſona tua ⁊ ideo tex. hic in
pꝛin pꝛimo dubitat an poſſiz petere totam ex vna cauſa tantũ vt
ibi in ver. an ex meo legato vc. an ex eo ꝙ tibi heres ſim ac. ⁊ ſic
tex. ðᷣ loquitur alternatiue vt ibi an ex eo ⁊c.⁊ p dicitur ꝙ ſic ⁊ in
hoc non eſt tanta dubitatio et poſtea ſubdit etiaz poteſt peti ex
duplici cauſa vt ibi in ver.ut tota ſit mea ⁊c.et ſic tex.pꝛocedit au/
gendo ad pꝛecedentia et voluit plus dubitationis afferre vt hicin
ver.et ſi voluero eam rem ex meo legato ad me pertinere vt tota
mesa ſit ⁊c.que verba hoc aperte oſtendunt vna cum ſequentibus
Tertio pꝛincipaliter elicio aliud coꝛelariuʒ dum Bar. hic et
omnes alij poſt eum in quinta oppo.de.l.non eſt nouũ.ff̃ de actio.
empt.dicunt ꝙ bic poſſum petere et debeo petere vel ex iure meo
vel ex iure hereditario ⁊c.et ſic ꝙ vna alternatiua debeo eſſe con /
tentus naʒ hoc eſt falſuʒ imo poſſum petere ex vtraq; cauſa et poſ
ſum conſequi ex vtraq; inſolidũ rem.ſ. ex vna cauſa et extimatio
nem ex alia et ſic non eſt attingenda materia illius.l non eſt nouuʒ
que nihil facit ad pꝛopoſitũ noſtrum. Quarto pꝛincipaliter
infero aliud coꝝellariũ dum Bar. hic circa finem in queſtione
vltima ſua voluit ꝙ eo ipſo ꝙ peto totam rem ex vna cauſa videõ
renuntiare ſeu repudiare ex alia tacite ⁊ cum eo pertranſeunt om
nes ſcribentes hic dicentes ꝙ eo ipſo ꝙ conſequutus ſum ex vna
cauſa non poſſum plus petere ex alia ⁊ ꝙ ellecta vna non poſſum
plus redire ad aliam vt hic per eos in diſcurſu lecturarũ ſuarum
⁊c. NMam ego dco hoc eſſe falſum et de directo contra iſtum
caſum vbi poſſum petere ex vtraq; nec videoꝛ renuntiare alteri ſi
peto ex alia vt hic in fine iſtius tex. inducendo pꝛout ſupꝛa induxi
tibi cum vero tex. oꝛiginali Cuius tex.verba ſunt hec.

L. Si mihi ⁊ tibi eadem res legata fuerit dein/
de die legati cedente heres tibi extitero liberuʒ
mihi eſſe labeo ait ex meo legato an ex eo ꝙ tibi
heres ſim acquiram legatũ ⁊ ſi voluero eam reʒ
ex meo legato ad me pꝑtinere vt tota res mea ſit
ex hereditario legato petere eam me non poſſe

pꝛoculus ait.
Sed oꝛiginalis tex. dicit petere eaʒ me poſſe pꝛoculus ait ⁊c.

LZ. apud Auł.s. conſtat. Comn

ter omnes
codices tranſumpti habent hic in tex. hec verba conſtat autez res
alienas legari poſſe vtiq; ſi comparari poſſunt x. Sec tu di /
cas ꝙ in tex.vero pandectarũ oꝛiginali dicit vtiq; ſi parari poſſunt
⁊c que duo omnino diuerſa ſunt ⁊ vnuz eſt magis generale vide/
licet comparari qᷓ; aliud.ſ.parari tamen in hoc non facio magnã
vim quo ad ſenſuʒz littere niſi vt habeamus veras litteraturas
ut decet ipſa veritate in omnibus etiã quantumcunq; minimis
perquirenda ⁊ etiã vt dixi illud verbũ parari magis ſeruit nobis
generaliter qᷓ; verbum cõparari ac. et ideo vt melioꝛ eſt et amplec
tenda hec littera que eſt in oꝛiginalibus fſoꝝ. pandectis in regia

Ann en
umntud atkerne *
Aurlattumit Ntetß 5
miunmemid rttis
tonnpdnt eri neten
Crotipſnte⸗

1Wndn. fNe
Minntm niwünanurt,
NW. A uN
Nudemnrei tem nur e
nitirtmmtr n
inviutkriririr rne
Murvytriryr
hrprcinitrnen mung
unnttintneitir nur
Annehtariin u
Neanilitmdmn in

MAE

—.—

— —

– wilinteniden dez⸗
n An nt uuntnttin
vam
errat, wannnmstyſtn
auaiß nninnmgngttn
manvaMSAi EGCAiN
H
kr MNNNNi III. Dunngugti
m ind mchmidmn Din Nuifd fnnnein
tmaN oolentener uatent
unum NA Nat iundt tan onne
mtdem ANpoeagun inar
cxluim ſen its anrtin dln mmmmſin
riuinNAENdiN Ai i
*Im gor hr E ina MOnapa
Mm e HNEN ii Ie ni
cua õõ
õ
12 ebirihiatenttslegtnfieindein
ANl Cbenebatsibienigolben⸗
ä
õsl

crtuclepduint Puenntbulsnul

.
aberrolcnn eran netnn

* 1. ſes
ad, umanlifmn

. c nl ſnt.

floꝛentie ciuitate exiſtentibus q;ᷓ eaque viciata eſt. Cuĩus textus
verba ſunt hec. D . .
¶ Conſtat etiã res alienas legari poſſe vtiqʒ ſi
comparari poſſunt etiam ſi difficilis ſit earum
comparatio c.
Sed oꝛiginalis tex. dicit vtiq; ſi parari poſſunt ⁊c.

Z. non amplius.S. cuz bono.

Illuſt. D. Sranci.aret.in.l.ſi quis bonoꝛũ in.v.col.ff. de leg.
z reputat iſtum tex.ſingularem ad hoc ꝙ ſicut in legato alternati
uo non tranſit dñium in legatarium ante electionem vt in.l. huiuſ
moci ·5. ſi ſticum cum ibi plene nota.f. de leg. pꝛimo ita quando
eſt vnum legatũ in obligatione ⁊ aliud eſt in ſolutione nunq; tran
ſit dmuz niſi facta electione licet obligatio non ſit alternatiua quia
ſolutio eſt alternatiua vt hic per eum. Cui adde tu hoc eſſe verũ
niſi omnino res eſſet indiuiſibilis ⁊ ſine dñio pꝛeſtari non poſſet
quia tunc cum legatum ſolum reſoluatur in extimationem vt hic
in tex. in fine in ver. omnino ⁊c.tunc dñium tranſiret non facta ali
qua electione ⁊ tamen vtrunq; erat legatuz ⁊ hoc modo ego intelli
go totum hoc vt bic in tex. in fine Cuius verba ſunt hec.
CCLum bonoꝛum parte legata dubiuz ſit vtrum
rerũ partes an extimatio debeatur Sabinuſ qui
dem ⁊ Caſſius extimationem Pꝛoculus ⁊ ner/
ua rerum partes eſſe legatas extimauerunt: ſed
opoꝛtet heredi ſuccurri vt ipſe eligat ſiue reruʒ
partes ſiue extimationẽ dare maluerit in hijs ta
men rebus parteʒ dare heredi conceditur que ſi

ne damno diuidi poſſunt ⁊c.

Coĩter omnes codices
Z. B 1 pluribn 8. trãſumpti habent hec ver
ba circa pꝛincipium videlicet ad ſecundũ legatarium teſtatoꝛẽ con
nolaſſe vc. Sed tu dicas ꝙuin vero tex. oꝛiginali pandectaruzʒ
icitur ad ſecundum legatũ teſtatoꝛem conuolaſſe ⁊c.que verba
omnino diuerſa ſunt ab illis nam ᷣm comunem litterã falſam de
notatur perſona ⁊ loquitur in perſona ſed ſᷣm litteram oꝛiginaleʒ
denotatur res ipſa ⁊ non perſona ⁊ ꝙ hec littera oꝛiginalis ſit veri
oꝛ ꝓbo ego ex alio ſi nunq; haberemus litteram oꝛiginalem que
ſonat vt modo dixi nam ſtatim tex.ſubdit ſolum poſterioꝛẽ ad le
gatum peruenire ⁊c.que verba manifeſte pꝛobant ꝙ voluit dicere
ad ſᷣm legatum non aũt ad ᷣm legatariuz cum non eſſet niſi vnus
legatarius put vere dr̃ in tex.oꝛiginali Cuius tex. verba ſunt hec.

L. Si pluribus eadem res legata fuerit ſi quidẽ
coniunctim etiaʒ ſi alter vendicet alter ex teſta/
mento agat non pluſq̃ʒ partem habebit is qui ex
teſtamento aget ꝙ ſi ſeparatim ſi quidẽ euiden/
tiſſime apparuerit ademptiõe a pꝛioꝛe legatario
facta ad ſecundũ legatariuʒ teſtatoꝛẽ conuolaſſe

ſolum poſterioꝛẽ ad legatuʒ perueniri placet᷑ ⁊c.
Sed oꝛiginalis tex. dicit ad ᷣm legatũ teſtatoꝛẽ ↄuolaſſe ⁊c.

L. ſi pluribus.s.ſi eadem res.

Illuſtr. D. Sranc.areti.hic in ᷣa col.reputat iſtum tex.ſinqu/
larem ad hoc ꝙ etiam ſi teſtatoꝛ pꝛobetur euidentiſſime voluiſſe
ꝙ ſpecies legata bis pꝛeſtaretur bis tamen non pᷣſtatur niſi ſemel
tantum vt hic in ver. eiuſq; rei ratio ⁊c. iuncto ver.pꝛecedenti vt
bic per eůũ. Cui adde tu ꝙ idẽ voluit Dy. hic de quo ipſe mẽtio
neʒ non facit qui dicit ꝙ ſi milies teſtator vellet non deberetur ni
ſi ſemel ⁊ idem eſt in quantitate quando ſtat vt ſpẽs vt hic in ver.
puta centum que in archa habet ⁊c. Cuius tex. verba ſunt hec.

¶ Si eadem res ſepius legetur in eodem teſta/
mento:amplius q̃ʒ ſemel peti non poteſt: ſufficit
qʒ vel rem conſequi: vel extimationẽ rei: Sed
ſi duoꝛum teſtamentis mihi eadẽ res legata ſit:
bis petere potero vt ex altero teſtamento reʒ con
ſequar ex altero extimationeʒ: Sed ſi non coꝛ
pus ſit legatum ſed quantitas eidem in eodeʒ te
ſtamento ſepius Dyuus pius reſcripſit tunc ſe/
pius pꝛeſtandaʒ ſummã ſi euidentifſimis pꝛoba

tionibus oſtendaturteſtatoꝛẽ voluiſſe multiplica

re legatuʒ: Idemqʒ ⁊ in fideicomiſſo coſtituit:

eius qʒ rei ratio euidens eſt:qeadem res ſepius

pꝛeſtari non poteſt: eadem ſumma volente t
toꝛe multiplicari poteſt ⁊c. . leſis

L. ſi creditoꝛi in uerſi. id quod
honoꝛaria ⁊ c. ¶ Zo de Imo. in. meuiue f.

e de leg. o ⁊ etiazʒ. d. meus Alex.
de imo hic in vlti. col. in fine reputant iſtum tex. ſi ingularez 'm pu
mũ intellectum glo.hic quem etiã appꝛobat pe.hic ad hoc ꝙ ſi de⸗
bitoꝛ qui tenebatur actione de peculio legat creditoꝛi ſuo id quod
debet valet legatum de quo alias dixi bic ⁊ ideo ꝓ nunc longioꝛ
non ero niſi ꝙ pono verba tex. de quo agimus cum verbis glo.
que ſunt hec.⁊pꝛimo glo. .

CHonoꝛaria in pꝛincipio ⁊c.in verſi. Vt de pe
culio vel redibitoria ⁊ eſt ratio quia ex teſtamen
to perpetua eſt argumento ſupꝛa pꝛoximo rñſo
cum concoꝛ.⁊c.
Uerba autem tex.ſunt hec.
C Id quod honoꝛaria actione mihi debetur ſi
legatur mihi legatuʒ valere quia ciuilis actio da
tur mihi pꝛo honoꝛaria ⁊c.

Ludo. Roma in.l.
L. talis ſcriptura. atan elr wre ven
oblig. ⁊ etiã dñs meus Alex.de Imo. hic in vlti.col.in fi.reputant
iſtum tex. ſingularem ad hoc ꝙ ſi dico pꝛomitto tibi deccem duca/
tos pꝛeſentes licet hic nulli aurei ſint in pꝛeſentia tñ valet ꝓmiſſio
⁊ illud verbum pꝛeſentes exponitur ideſt de pnti vt hic in ver.cen
tum pntia ⁊c. niſi dicamus ꝙ verbum iſtud pnlia eſt verbum iu
riſlatoꝛis non aũt ipſius diſponentis qui viſponens dixit de pñti
vel die pñti vel in pꝛeſentiarũ ⁊ hoc modo intelligendo iſtum tex.
non pꝛobaret hoc. Cuius tex. verba ſunt hbec.
CT. Talis ſcriptura quas pecunias legaui quibus
dies poſitus non eſt eas res heres meus annua
bima: trima die dato: ad coꝛpoꝛa legata non
pertinet Sed ad ea que pondere numero ⁊ men
ſura continentur: Et ad ea tantum legata per/
tinet quibus dies appoſitus non eſt: perinde ſi
pure foꝛte legatum eſt:ex hac adiectione pꝛoꝛo/
gabitur: quod ſi foꝛte.C. mihi legata ſunt pꝛe/
ſentia vtrum annua dabuntur an pꝛeſenti et ait
ſeruius ⁊ labeo pꝛeſenti deberi.

L. lucius in pꝛincibio. comunit
tes tranſumpti hñt hic in tex.in fine pꝛincipij hec verba vt conten
tus inſtitutione fideicomiſſo abſtineat c. Sed tu dicas ꝙ in
vero tex.oꝛiginali pandectarum floꝛentinarum que olim piſane fu
erunt dicitur vt cõtentus inſtõe ſideicomiſſo abſtinere deberet c.
⁊ ſic denotant maioꝛeʒz necceſſitatẽ impoſitam fuiſſe per teſtatoꝛeʒ
qᷓ; dicere eo modo de quo in comuni tex.⁊ ita cantant hoc modo
originalia pandectarũ volumina hic licet quoad ſenſum non ſit ma
gna uis niſi vt habeas veritateʒ in vnoquoq; pꝛout conuenit et vt
ſcias qð in multis codices tranſumpti differunt ab oꝛiginalibus
ipſis ⁊ maxime in hoc tex. Cuius verba ſunt bec·
L. Lucius ⁊c.in verſi. Sed plane audiẽdus erit
co heres: ſi pꝛobare poſſit ea mente teſtatoꝛem
heredem inſtituiſſe fratrem ſuum: vt contentus

inſtitutione fideicomiſſo abſtineat ⁊c. J
Sed in tex. oꝛiginali dicit᷑ fideicomiſſo abſtinere deberet ⁊c.

L. Cum ſeruus.S. ſi ticius in
ner. idem Jul. c. lnei

Bal.in.l.pꝛedia.C.de fideicomiſ.⁊ etiã dñs meus Alex.de JImo.

hic reputant iſtum tex.ſingularem ad hoc ꝙ ſi quis legat re quã
i . iij.

emit ipſe a ticio que nondum tradita erat emptoꝛi tenetuf hefes
cedere actionem legatario ex empto circa quẽ tex.dubitãt Jac. de
are.⁊ alij comuniter hic ⁊ etiã dñs meus Alex.de imo. in vltima
col.an legatarius vel heres teneatur hoc caſu ſoluere pꝛetiuʒ dño
rei vendite ⁊ multum laboꝛant ſuper hoc coucludentes finaliter
ꝙ heres ſoluere tenetur per tex.in.l.qui concubinas.S.qui oꝛtos
ſl. de leg. ijſe Sed tu aduerte ꝓ nouo ⁊ vero intellectu iſtius
tex.nam hec inueſtigatio ſuperflua eſt quia tex.iſte pꝛeſuponit pꝛe
tium eſſe ſolutum iaz per teſtatoꝛem ſi bene conſideretur cũ ver.
pᷣcedenti ibi immediate in ver. idem ſubiungit ⁊c.Cuius textus
verba ſunt hec. . .
Siticius in verſi. Idem Julianus ſcribit ſi
fundum teſtatoꝛ: queʒ ab alio emerat mihi lega
uerit:heredeʒ cogendũ mihi actionem ex empto
pꝛeſtare ſcilicet nondum tradita fuerit vel de/

functo: vel heredi etcetera.

Rili 1 Comu
L. qui filiabus.s.pꝛimo.
nes tranſumpti babent in hoc ter. ſi qua mihi filia genita erit ei he
res meus centum dato Ic. Sed tu aduerte quia in vero tex.
pandectarum in regia ciuitate floꝛentie exiſtenti dicitur ſi qua mi
hi filia genitur ⁊c. Sed in hoc non facio magnaʒ vim cum idẽ ſit
ſenſus niſi pꝛo bñda mera veritate ⁊ pꝛout decet ⁊ maxime docen
tes alios hr̃e verum tex.in vnoqᷣs verbo Cuius tex.vᷣba ſunt hec.

CSi quis ita legauerit ſi qua filia mihi genita
erit ei heres meus.c.dato.
Sed in tex.oꝛiginali dicitur. Si qua mihi filia genitur ⁊c.

1 Bal. in. l.i. C. de hijs
Bal.in.l.ᷣa in pꝛima col.infra vt in poſ.leg.⁊ ẽt dñs meus Alex.
de imo. hic reputant iſtam glo. ſingularem ad hoc ꝙ teſtatoꝛ põt
remittere tacitã ypotecam que competit pꝛo legatis de quo alias
dixi in.d.l.nemo põt ⁊ ad ibi dicta me remitto ¶Uno ſolo addito
nuc ꝙ duz Bal. ⁊ omnes comuniter ſcribentes hic repꝛehendũt
pe.tenenteʒ ↄriũ in boc. Dicas tu ꝙ pe. non negat quin poſſit he
res ſe tueri exceptione.nam ſolum dicit Pe.ꝙ teſtatoꝛ non poteſt
ipſo iure pꝛohibere tacitã ypotecam ⁊ ita etiã ſaluat eum Albe.de
roxa. in.d.l.ij.C. vt in poſ.leg.ad quem me remitto ⁊ redeo ad
glo. noſtram Cuius verba ſunt hec. =
CQuia ⁊c.in fine in ver. Iteʒ argumentü cõtra
C. vt ĩ poſ.leg.l.ij.ſed ibi ſuo fauoꝛi tm̃ derogat

2c.
Sed tu aduerte pꝛo nouo intellectu iſtius glo.que mihi non
dicit hoc nam tex.quem glo.allegat loquit᷑ in alia materia penitus
diuerſa ab iſta videlicet in remiſſiõe ſatiſdationis que pꝛeſtatur ꝓ
legatis ⁊ ita loquitur glo.ſᷣm illum tex.quem allegat Sed non lo
quitur in ypoteca remittenda per teſtatoꝛem de quo argumento
alias hic dixi ⁊ ideo nunc non me extendo circa hoc niſi ꝙ ſatis
eſt mibi pꝛobaſſe ꝙ glo.non dicit hoc.

Z. ſi res obligata in uer. uel ni
ſi põt aliquid eſſe ſuperfluũ ⁊c.

Dvy. 7 Micol. de neap. etiam dñs meus Alex. de Imo. hic
in.iij.col.reputant iſtux tex. ſingularẽ ſᷣm comunem intellectũ ad
hoc ꝙ vbi legatũ eſt factũ de re teſtatoꝛis obligata per euz eſſet
inutile ſi legatarius ipſe haberet luere eam illud onus ſpectat ſem
per ad heredem etiam ſi teſtatoꝛ ignoꝛauit obligationem dicte ſue
rei. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu iſtius tex. qui
hotc modo intellectus non habet dubium in ſe contra.l.ancille. C.
de fur. Secundo quia tex. non patitur eum intellectũ dum di
xit aliquid eſſe ſuperfluum ⁊c. que verba oſtendunt ꝗ legatũ om
mino non erat inutile poſt eius luitionem Unde dico ego ꝙ quan/
do teſtatoꝛ ignoꝛat obligationem rei ſue tenetur legatarius luere
niſi ſi ſeuiſſet legans fuiſſet relicturus aliã rem non obligataz vel
ſi luendo latura paruʒ eſſet vtilitatis vnde non dico ꝙ legatũ eſſet
omnino inutile put dicunt omnes ſed ꝙ paruz reſtaret vtilitatis
⁊ hoc modo ego intelligo iſtum tex. Cuius verba ſunt hec.

. Si res obligata per fideicomiſſuʒ relicta ſit:
ſiquidem ſe cit teſtatoꝛ obligatum ab herede luen
da eſt niſi alio fuerit animo: Sed ſi neſciat: a

fideicomiſſario: niſi vel hanc: vel aliam rem re
licturus fuiſſet ſi ſciſſet obligatam: vel poſt ali/
quid eſſe ſuperfluum ex ſoluto ere alieno ⁊c.

L. legata inutiliter. coler amne
habent hic annua bina trina die c. Sed tu dicas in vero
tex.oꝛiginali pandectarum dicitur annua bima trima die ⁊c. ⁊ ſic
per litterã.m.non auteʒ.n.ꝙ nota tu bene quia in multis iuribus
iſte terminus reperitur nam bimus bima bimuʒ denotat.i. duoxꝝ
annoꝛũ ⁊ trimus trima trimũ.i.trium annoꝛum ⁊ reperio etiam
quadrimus quadrima quadrimum · i.quattuoꝛ annoꝛum ⁊ non
amplius pꝛout refert Laurentius vallenſis in ſuo libello eleganti
arum in capi? vẽ licet de iſto tex. mentionem non faciaat. Sed
in hoc non facio longam difficultatẽ ſed magis noto vnuʒ aliud q;
in eodemmet tex.inferius dicitur idem in eodem loco ⁊ in ſubſti
tuto impuberi ſcripſit ⁊c.nam in tex.oꝛiginali dicitur aliter ⁊ peni
tus diuerſo modo ab ipſo videlicet idem in eodem loco ⁊ in ſubſti
tuto puberi ⁊c.que duo omnino diuerſa ſunt vt de ſe patet naʒ ali
ud eſt ſubſtituere impuberi quo caſu duo fiunt teſtamenta ⁊ due
ſunt hereditates.l.pr̃is ⁊ filij.ff.de vulga.⁊ pupil.⁊ opoꝛtet ꝙ ſit
in poteſtate teſtãtis vt.l.ij.eo.titꝰ⁊ inſti.eo.tit: in pꝛin⁊ expirat pu
bertate adueniente vt inſti.de pupil.ſubſt. in pꝛine Sed vulgaris
ſubſtitutio eſt ſolum teſtamentũ ⁊ agimus de bonis teſtantis non
aũt ipſius ſubſtituti ⁊ expirat adita hereditate vt.l.poſt aditã.C.
de nupu.⁊ alijs ſubſtituti. Uñ tex.iſte loquitur de ſubſtituto pu/
beri ꝓut habetur in vero tex.oꝛiginali in regia floꝛẽtie ciuitate exi
ſtenti a qua ego habui non autẽ dicit de impubere put dicunt om
nes tranſumpti libꝛi ⁊ non bene pꝛout videre potes ex vero texex
quo elicio vnuʒ notabile coꝛꝛellariũ ꝙ glo. ⁊ omnes ſcribẽtes hic
decipiuntur dum dicunt ꝙ pupillaris ſubſtitutio facta hic cõtinet
in ſe tacitam vulgarẽ ⁊ exponunt copulatiua ⁊ per alternatiua vel
dicunt ꝙ eo caſu quo pupillus heres extitit heres impuberis de/
bet legata ex perſona impuberis non auteʒ ex ſua nam omnia iſta
ſunt ſomnia cũ mihi tex. vero dicat᷑ puberi ⁊c. Cuiꝰ vba ſunt hec.

L. Legata inutiliter data pap.putat: vel que ſunt
confirmari: per repetitionem.i.per hanc ſcrip/
turam poſtea foꝛte in codicillis factã:hoc ampli
us ei heres meus dato: Et diuerſum eſt in illa
ſcriptura quas pecunias legaui: quibus dies ap
poſita non eſt annua bina trina die ⁊c. Nam in
oꝛiginali dicitur annua bima trima die ⁊c. et in
verſic. Idem in eodem loco ⁊ in ſubſtituto im/
puberi ſcripſit etcetera.

Sed in oꝛiginali dicitur idem in eodem loco ⁊ in ſubſtituto
puberi ſcripſit ꝛc.

HGlo.in.l.ſi domus.s.de enicti
one in uerbo ex ſtipulatu ⁊c. in
uerſi.nulle nel finite etc. ¶Doeo⸗

. . — res hic ma
gis comuniter ⁊ maxime dñs meus Alex.de Imo.in.iij.col. ⁊ ẽt
oñs meus Alex.de imo.in.l.cum alienam.C. de leg.in quarta col-
dicunt iſtam glo.foꝛe ſingularem ad hoc ꝙ licet alias vbi legatur
res aliena etiã ab ignoꝛante coniuncte perſone valeat legatum vt
in. d. l.cum alienã tamen hoc eſt verum quando teſtatoꝛ putabat
ſimpliciter rem eſſe ſuam reſpectu alicuius certe cauſe ſecus ſi pu
taſſet rem eſſe ſuam ex terta cauſa non vera quia tunc non valeret
legatũ de quo alias dixi in dicto..de euictione ideo non me exten
do nunc circa hoc cum magis comuniter apꝛobata ſit hec glo. niſi
ꝙ pono verba glo. que ſunt hec.
¶De euictione ⁊c.in ver.ex ſtipulatu ⁊c.ĩver.
legatus quidẽ res aliena auta ſciente aut ab igno
rante ſeu tacente pꝛimo caſu debetur euictio vt
C. eo.l.cum alienam ⁊ inſti.eo.. non ſolum et
infra tit.ſecundo.l.qui concubina.S. fi.ſecundo
⁊ tercio aut coniuncte perſone ⁊ hic debetur euic
tio niſi alias non legaturũ pꝛecedentis cauſe nul
le vel finite erroꝛ ad legandum induxiſſe pꝛeſu/

mitur quempiam vt.C. eo.l cum alienam ⁊c.

ettrtritin dituſeren u!
õ
en irgnen irmun n
niktinnNr
ſCntinmre eet en en
Hürmrintbie nmidi
Uiekinenmmi
Noeiteſtene.
DNNAdü aii
oſeſeirr.

1 /

Purnfntznirrr.
latihem e
ahirirnint⸗
uinaihünnundns
rincclſtti —

Geurnn
1.
46 oſkiee uni r

„e
aritndtnnus

Rdin A
tnenmtnen

lſeti i

1en,
N

Ntee

— ‚::U

—

—

„

—— . ——

—, —————————

nMrpücrin

mumen ihrihtn inthn

umg ſriſotaligſrihan
Sabens dr. ginnincſin
ſanm memislell glieei
audkauhiutindet. in
ewul diam ummn biraninadieteet
nic. Men ncoten horinſchſimoi⸗
Nheiſcngſtaunn.
NAinu MHüufn wiitti
.

Gloinl ppus/ enei
ourinunboctſtpanntcin

Nifulerclfnter e

renl Maniici
a! n Umiamn Xngtntd
v ie umi inimſn

wrfengrutmrin
d nn aliihiutnn
rAsIENNN ſtrt⸗
i„ msonit obateſlte⸗/

4 A be , 7 4
atte gtafln⸗

dNyitoN.1.
(Ann aalaſieltu

ads
e rſſ dahln⸗
tumnſun gitſ nſi
oal n ionctbiſͤ⸗ .

. „b 6
nint ſenſoetbinn⸗

Glo. in.l.ſeruũ filii ĩ pꝛincipio.
Ange. hic T etiam dñs meus Alex. de imo.in.l.ſi domus.S.
ſi fundus eo ·cit? reputant iſtam glo. ſingularem cuz tex. ad hoc ꝙ
vbi quis legat rem videtur legare ius quod habet in re etiã ſi non
habeat niſi ſpez tamen licitã ad rem illã legataz de q alias hic dixi
æ ideo nunc ꝓ loneion non ero niſi ꝙ pono verba textus et etiam
glo. Que ſunt . . . .
¶ Conſtitit ſi auteʒ pꝛemoꝛiat᷑ pater vel filius
teſtetur non valet quia ius quod habet legare vi
detur infra eo.l.ſi domus..finali ⁊c.
Uerba autem tex. ſunt hec. .
L. Seruum filij ſui caſtrenſis peculij legare po/
teſt pater: et ſi viuo patre moꝛtuus ſit filius: et
apud patrem peculiũ remanſit: coſiſtit legatum:
cum enim filius iure ſuo non vtitur: creditur pa
rem dominiũ in ſeruo peculiari habuiſſe ⁊c.

Z. ſeruum filii.S. enm qui. c

ter omnes codices tranſumpti habent hic in tex. hec verba foꝛma
lia videlicet nam ſi cirographa veneunt nomen ſiue coꝛpus veniſſe
videtnr xc. Sed tu dicas ꝙ in tex. vero oꝛiginali pandectarũ
floꝛentinarum dicitur nam ſi cirographa veneunt nomen veniſſe
videtur vc.⁊ ſic non fit mentio de coꝛpoꝛe aliquo ⁊ rectius iudicio
meo nec opus eſt comemoꝛare coꝛpus aliquod nam nomen deno
tat hoc ⁊ hinc eſt ꝙ in pluribus codicibus reperitur aliquando fu
iſſe additum ⁊ detractum veris litteraturis nam aliqui appoſtil
larunt ⁊ poſtea appoſtille incoꝛpoꝛate fuerunt in tex.p ſcriptoꝛes
pꝛout hic fuit in hoc tex. Cuius verba ſunt hec.

G. Eum qui cirographuʒ legauit debitum lega/
re videri non ſolum tabulas:argumentũ eſt ven
ditio:nam ſi cirographa veneunt nomẽ ſiue coꝛ

pus veniſſe videtur ⁊c.
SBedc in tex. oꝛiginali dicitur: nam ſi cirographa veneunt no/
men veniſſe videtur ⁊c.

Z. ſernuz filii.S. ſi idem ſernus
in uer. in fraudeʒ creditoꝝ. ⁊c.

Ange. ⁊ etiam Pau. de caſt. hic ⁊ dñs meus Alex.de Jmo.
in.lſi vniuerſe in fine. C. de lega.⁊ etiam Illuſt.D. Sranc.aret. hic
in. iij. col. in fi. reputant iſtuz tex. ſingulareʒ ad hoc ꝗ de eo quod
habet heres cauſa condictionis implende debet ſatiſfacere credito
ribus ſi non eſt aliud qð poſſit eis darivt hic per eos ⁊ in locis pꝛe

dictis ad quos me remitto ⁊ ad ea que alias legendo dixi hic poſt

eos. Uno ſolo addito pꝛo nunc iſte tex.mihi hoc non ꝓbat
ſi bene ponderetur nec hr̃s hic debebat habere aliquid cauſa con/
dictionis implende vel alio modo vt videre potes ex tex.ipſo ocu⸗/
lata fide ⁊ ſic pono tex. de quo agimus Cuius verba ſunt hec.

CSi idẽ ſeruus ⁊ legatus ⁊ liber eſſe iuſſus ſit
interdum pꝛocedere ſolum legatum poterit: vt
puta ſi in fraudeʒ creditoꝛũ data libertas ſit:vel
ſiis ſit ſeruus: qui in perpetuam ſeruitutẽ venie
rit:idem erit: vel ſi ſeruus pignoꝛi datus ſit ⁊c.

Z. Gi ſeruns plurinz.S. pꝛimo.

Comuniter omnes codices tranſumpti habent hic in vltimis
verbis igtur ⁊ legatarije ⁊ creditoꝛibus vc. ⁊ ſic ponuntur legata

rij vt diuerſi vt differentes omnino in hoc caſu a creditoꝛibus et

t vt duo diuerſavt vides pꝛopter copulam ⁊ que cadit inter di
uer ſa iuxta nõ.in rubꝛica. ff. de iure. fact.ignoꝛ.⁊ hoc modo ſen/
ſus vt vides eſt yno modo. Sec tu dicas ꝙ in vero tex. oꝛigi
nali floꝛentinarum pandectarũ dicitur igitur legatarijs vt credito
ꝛibus ⁊c. x ſic ſtant ſimilitudinarie net de creditoꝛibus ð per ſe fit
comemoꝛatio aliqua ⁊ ſic omnino alius et diuerſus ſenſus eſt
t de ſe patet. Et ideo notabis bene tex. ᷣm quem non eſt dubitã
dum de creditoꝛibus quin eis ſolui debeat ſed dubium erat quid
de legatarijs T deciditur eis debere rñderi ſeu ſatiſfieri ſicut credi
toꝛibus ſed vm comunem litterã dubitatur pariter de legatarijs
de creditoʒibus ſimul ⁊ inter eos non fit differẽtia vt videre po

tes ⁊ non bene quia de creditoꝛibus non eſt vſquequaq; dubitan
dum hic ⁊ in hoc tex.iſte eſſet ſuperfluus vnde ſolũ 4 iurehigi
de legatarijs put vere ſonat tex. oꝛiginalis Cuius verba ſunt hec.
que poſui infra in alio tamen pꝛopoſito in hac.il. ſi ſeruus.. pꝛimo
niſi ꝙ nunc ponam ea verba de quibue agimus.
OQuod atinet ad ipſius perſono nunquid lega
tarijs teneatur: nec eniʒ tam impꝛobe cauſari po
teſt ſecundum ſe iudicatũ per gratiaʒ: reſſ ponde

bit igitur legatarijs ⁊ creditoꝛibus ⁊c.

Z. plane.S.ſi duobus. Aluſt do.

. Iranciſc. areti.
bic in. x. col. reputat iſtum tex. ſingularem ad hoc ꝙ ſi heres inſti⸗
tutus eſt in.xj. vncijs ⁊ alter in vna vncia pᷣlegata debentur eis eo
dem modo ⁊ menſura vt hic per euʒ cum quo ſto quia tex. clarus
eſt ⁊ non eget aliqua noua mea interpꝛetatione maxime in ver. in
de dicitur vc. Cuius verba ſunt bec.
CSi duobus ꝛ⁊c. Inde dicitur ſi duo ſint here
des vnus ex vncia alter ex. xj. vncijs ⁊ eis fun/
dus legatus ſit. xj.vnciarum heredem partes in

fundo habiturum coheredem vnciam ⁊c.

L. Cum ſeruus.S. ſi Ticius

Illſtu. D. Franc. aret. hic in.ij col. reputat iſtum tex. ſingula/

rem ad hoc ꝙ non ſolũ ex tacito legato qð nullo mõ eſt expꝛeſſi uz
in teſtamento ſed venit in conſequentiam ad legatũ expꝛeſiuz non

tranſit dñium ipſo iure Sed etiam ex tacito legato quod dicitur
tacitum quia non continetur ex pꝛopꝛietate verboꝛũ ſed ex mente
tacita teſtantis per quẽ impꝛopꝛiantur verba:non tranſfertur do
miniuz ipſo iure vt hic per eum cum quo ſto ſimpliciter quia tex.
tlarus eſt Cuius verba ſunt hec.

Si ticius a me rem emiſſet ⁊ eandem mibi le

gaſſet: anteq̃ᷓʒ traderet: mox ei tradidero ⁊ pꝛe
cium recepero videtur quideʒ is pꝛima facie me
am rem mihi legaſſe: Et ideo legatum non con

ſiſtere: Sed ex empto actione liberatus vtiqʒ ꝑ

legatum rem vendicare potero: quam tradidi:
Sed ſi non dum erat ſolutum mihi pꝛecium:
Jul. ſcribit ex vendito quidẽ me acturum:vt pꝛe
tium conſequar ex teſtamento vero: vt rem quã
vendidi: ⁊ tradidi recipiam ⁊c.

tR Licet res mea non
Z. Bi tibi homo. poſſit mihi legari vt ĩ.l.
ꝓpꝛias cuz ibi notatis.C. de leg.⁊ in..ſi res mea cuʒ multis ſimil.
infſt.eo.tñ res mea alteri obligata poteſt mihi legari ab extraneo in
quo legato compꝛehenditur eius liberatio tex. eſt in.d.l.ſi tibi ho
mo in pꝛinꝰ quem caſum dixerunt hic Dy. ⁊ Bal. foꝛe ad hoc ſin
gularem ⁊ eum alibi non reperiri cum quibus in hoc ſto qꝛ tex.
iſte optime pꝛobat hoc maxime in ver.vt pignus luatur ⁊c.⁊ licet
glo.bic in verbo dederas ⁊c.dicat iſtum tex.debere intelligi quan
do res mea legata fuit ab alio non autem a creditoꝛe ⁊ laboꝛet in
hoc.· Sed ditas tu ꝙ non eſt opus ire per mendicata fuffra⸗/
gia quia kex.iſte hoc apte decidit in verſiꝰ legatus ab aliquo fuerit
⁊c.que verba reſpiciunt extraneum non aũt ipſum creditoꝛẽ quo
caſu etiam non eſſet necceſſaria luitio pignoꝛis pꝛout requirit iſte
tex. in fine in dicto verſiꝰ vt pignus luatur ⁊c.⁊ hoc modo ego in
telligo iſtum tex.nouiter Cuius textus verba ſunt hec.

L.Si tibi homo: quẽ pignoꝛi dederas legatus
ab aliquo fuerit: actionem ex teſtamento habe/
bebis: aduerſus heredem vt pignus luatur ⁊c.

4 Liber homo in quo
Z. ſenatu 8 „§ * fina teſtatoꝛ habet aliquod
vinculũ poteſt ſibi ipſi legari ⁊ pꝛo hoc introducitur liberatio a vin
culo pꝛedicto tex.eſt in.d.l.ſenatus.ꝭ.fi.quẽ tex.dixit hic Bal.non
eſſe alibi ⁊ ẽt Ange. Rapha.cum..d.mens Alex.de imo. hic poſt
Dy. qui fuit ille qui pꝛimo fecit iſtum tex.ſingularem ad hoc cum
quibus in hoc ſto ſimpliciter quia tex. clarus eſt ⁊ optime pbat
hoc Tñ ego intelligo quando erat vinculũ appꝛobatuz a lege ve.
bic in ver. ab hoſtibus redẽptus eſt c. ſecus eſſet ĩ vinculo ĩmpꝛo

bato a lege in perſona liberi hominis per iſtuz tex.met arguendo
exeo in ver bis ſupꝛadictis ab heſtibus redemptus eſt ⁊c.⁊ hoc
modo ego intelligo iſtum tex. Cuius verba ſunt bec.

CCQui ab hoſtibus redemptus eſt: legari ſibi
poterit: ⁊ ſibi pꝛoficiet legatum ad liberationeʒ
vinculi pignoꝛis qð in eo habuit qui redemit ⁊c.

Z. ſenatus.s.marcellus. ni

Alex.de imo.in.l.cetera in pꝛinꝰ eo.titꝰ reputat iſtum tex.ſingula
rẽ ad hoc ꝙ affixa domibus legari non poſſunt nec valet huiuſſa
cti legatũ vt in dicta.l.cetera cum ibi plene nõ.tamen hoc eſt veruzʒ
niſi eſſent afſxa domuncule quia tunc debentur ⁊ valet legatuzs de
eis ⁊ hoc modo etiã intellexit iſtum tex. Jo.de imo.⁊ etiam pꝛeſa
tus dñs meus Alex. hic Licet Pe. Bar. Bal. ⁊ Ange. aliter intel
ligant iſtum tex.vʒ in domuncula exiſtente in rure⁊ ſic extra ciui
tatem qͥ caſu ceſſat ratio defoꝛmatis ciuitatis m eos boc modo
intelligentes iſtum tex. Sed tu aduerte ꝓ vero intellectu iſti
us caſus vbi alias legendo dixi de eius vera interpꝛetatione.nam
dico ꝙ iſte tex.loquitur de dieta facta per marituz in ortis vxoꝛis
de qua dieta in terminis eſt etiã tex. in.l.ij.in ver.eodẽ.ff.ad ſilla.
in ver. dietã ⁊c.⁊ in.l.equiſſimũ.ꝭ.ſed ſi eodem.ff.de vſufr.in ver.
dietas ⁊c.vbi glo.⁊ doctoꝛes exponũt varijs⁊ diuerſis modis.nazʒ
capiunt aliquando p loco facto amenitatis cauſa moꝛãdi in loco il
lo ⁊ de die ⁊ inde dieta dicta eſt vel capitur ꝓ coꝛtina appoſita in
loco illo put dicit Albe.de roxa.in ſuo dictionario ĩ ver.dieta ⁊c.
Sed tu dic ſᷣm Nicolaum perotũ in opere ſuo ꝙ eſt cenaculũ
in quo eſtate cenatur ad vmbꝛam ⁊ in hyeme ad ſolem qð etiam
cenatio dicitur Uaro auteʒ ſᷣm eum ibi dicebat ideo dietam dictã
ꝙ in ea die edatur ad quos me remitto ⁊ capio tex. de quo agi /
mus Cuius verba ſunt hec.

S. Marcellus etiam ſcribit ſi maritus dietaʒ in
vxoꝛis oꝛtis quos in dotem acceperat: fecerit:
poſſe euʒ hec detrahere que vſui eius futura ſint
ſine mulieris tamen damno: nec ad hoc ei ſena/
tuſconſultũ futurum ei impedimento: ergo ſi nõ
eſt ei obfuturum quo minus detrahat dici opoꝛ/
tebit poſſe eũ hec legare: que detrahere põt ⁊c.

ZT. cetera.S.hoc ſenatus el..ii.

Comuniter omnes codices tranſumpti habent hic in tex. hec
vba vʒ vel poꝛticus in edibus ⁊c.⁊ ita etiam intelligunt omnes do
centes hic de poꝛticu exiſtente in vomo vel inter domuʒ vel extra

domum ꝛ⁊ ſic ſemper pᷣſuponunt adeſſe ibi domũ cum poꝛticu ad

boc yvt legari non poſſit. Sed tu dicas ꝙ in vero tex. oꝛiginali
pandectarũ floꝛentinarum que olim piſane fuerunt dicitur totum
contrariũ eius quod habetur in comuni littera ⁊ deciditur vnum
quod eſt fotius. nam dicitur in pandectis poꝛuicus ſine edibus
⁊c.⁊ vult dicer ꝙ ẽt vbi eſt poꝛticus ſola ð ꝑ ſe ſine domo nec ĩtra
domũ nec extra domũ non põt etiaz legari ⁊ ſic in vero tex.eſt ſine
edibus ⁊c.vbi in comuni littera eſt in edibus ⁊c. Cuius ſenſus vt
dixi difoꝛmis ⁊ omnino cõtrarius eſt ⁊ hoc modo dʒ omnino di
cere iſte tex.pp verba ſequẽtia ibi in ver. tabernas vel popinas ac.
que ſunt omnia etiaz ſine edibus vt conueniant omnia iſta ad inui
cem ⁊ operentur pluſqᷓ; operarentur dicendo in edibus ⁊c. naz tũc
caſus eſſet indubitabilis ⁊ ſine dubio ᷣ tex. in.l.ancille.C. de fur
tis ⁊.l.quod labeo.ff de carbo.edic.vnde in vero tex.oꝛiginali di
citur ſine.edibus ⁊c. Cuius tex. verba ſunt hec.

C Hoc ſenatus conſultum non tantum ad edes
ſed ad balnea vel aliud quodlibet edificium vel

poꝛticus in edibus: vel tabernas: vel popinas
extenditur etcetera.

Sed in tex. vero oꝛiginali dicitur poꝛticus ſine edibus vel ta
bernas vel popinas ⁊c.

Comuniter omnes codices tran
— domn S. ſunmpti habent in finalibus eius ver
bis bic ⁊ ediſicioꝛũ quantitatibꝰ extantibus extimatis reſpõdi ⁊c.
q̃ verba denotãt vt vides ꝙ ſiquis fuerit grauatus dare alicui do
mum 2 domus combuſta eſt ⁊ ipſe beres eam reſtaurauerit tñr
eaz omnino dare legatario Sed debet haberi ratio expenſarũ ſua
rum ⁊ quantitatũ extantiũ que omnia debent extimari ꝓut dicit̃
hic in comuni littera put intellexit Bar .bic ⁊ alij poſt eum ꝙ ſi he

res expoſuit centum in refeciendo ⁊ poſtea ſuperuixit tantũ q edi
ficium non poteſt durare niſi quinq; annis certe extimabitur quz
tum modo valet edificiuʒ non aũt quantũ expendit heres ⁊x refert
Bar. Jac. de are.etiaʒ hoc modo intelligentẽ iſtum tex. pſuponen
do ꝙ valoꝛ decreuiſſet ⁊ ſic heres non poſſit nec debet ↄſequi tan
tum quantum expoſuerat. Sed tu dicas ꝓ in tex. vero oꝛigi
nali floꝛentinarum pandectarum dicitur ⁊ edificioꝛu etatibus exa
minatis vc.que verba impoꝛtant aliam extimationẽ debere fieri
ſi nunc plus valet ediſficium debet heres tantum conſequi. nex in
comuni littera fit mentio aliqua de etatibus pꝛout fit in tex. ougi/
nali ⁊c. ⁊ ſunt oĩo diuerſa vba ab illis pꝛimis ⁊ nihil babẽt comu
ne cum eis vt. ſ. extimatio fiat ſm tẽpoꝛa ⁊ boc eſt evoluit dicere
iſte tex. Cuius verba ſunt hec:

L. Domus hereditarias exuſtas ⁊ heredis num
mis extructas ex cauſa fideicomiſſi poſt moꝛte⸗
heredis reſtituendas boni viri arbitratu ſump⸗
tuuʒ rationibus deduetis ⁊ edificioꝛum quanti/

tatibus extantibus exſtimatis reſpondi æc.
Sed in tex.· vero oꝛiginali dĩ et edificioꝝ etatibus examinatis æc.

Z. quid ergo.s. ſed ſi animal.

Comuniter omnes codices tranſumpti habent bee verba foꝛ
malia videlicet vt carnem pꝛeſtet vel cetera ⁊ ſic tex. trãſi: umptus
comunis multum ſimpliciter ⁊ confuſe loquitur ⁊ generaliter vt
vides dicendo vel cetera. Sed tu dicas ꝙ in tex. vero pandec
tarum oꝛiginali dr̃ aliter ⁊ penitus diuerſo modo vʒ non vt camẽ
pſtet vel cetera lipſana de quo verbo lipſana non fit aliqua mẽtio
in comuni littera tranſumpta vt vides ⁊ eſt mirum pfecto cum B
ſit verbum magne importantie nam lipſana idem eſt qð reliquie
⁊ tantummõ declinant᷑ pluraliter ſᷣm Johannem torteliũ in opere
ſuo ⁊ etiã alios expoſitores vocabuloꝝ ⁊ ſcribit cum.i.latino non
autem cum. y. ⁊ hoc modo debet intelligi iſte tex. cuius ſenſus eſt
ꝙ ſi legatur tibi annimal heres meus culpa ſua occidit illud non
tenetur dare carnem vel reliquias nibi. Sed pꝛetiũ totius anima
lis et iſte eſt verus ſenſus qᷓ; dicere in genere vel cetera Cuius tex.
perba ſunt hec.

Se d ſi animal legatum occiderit puto teneri
non vt carnem pꝛeſtet vel cetera ſʒ vt pꝛeſtet pꝛe
tium quanti efet ſi viueret ⁊c.

Sed in textu vero oꝛiginali dicitur non vt carnem pꝛeſtet vel
cetera lapſana ⁊c.
Comuniter om

Z. ſi he redis ſerims. nes codices tran/

ſumpti habent in tex. hec foꝛmalia verba videlicet vt vel ſeruum
noxe dederit ⁊c.et ſic denotat tempus perfectum ꝓut vides.
Sed tu dicas ꝙ in vero tex.pandectarũ oꝛiginali queʒ ego hỹ̃e cu
raui ſumma cum diligentia ab excelſo floꝛentino dominio dicitur
vt vel ſeruum noxe dederet ⁊c.et ſic de pñti qð eſt dicere vt daret
vel det ⁊c. et hoc eſſe verum colligitur etiã ex verbis ſequentibus
bic immediate in verſiꝰ vel ex peculio pꝛeſtaret ⁊c. et hec eſt vera
mens et littera huius caſus. Licet quoad ſenſum eius non ſi

vis magna fienda in hoc niſi vt intelligas omnia ad vaguem et vt

habeas veritatem in vno quoquo verbo. Cuius verba ſunt hec.
L. Si heredis ſeruus rem legatã ignoꝛãte domi
no ſubtraxiſſet ⁊ vendidiſſet ait Attilicinius in
factum dandaʒ actionem vt vel noxe ſeruum de
derit dominus vel ex peculio pꝛeſtare ꝙ ex ven/
ditione eius rei habet.

Sed in tex. vero oꝛiginali dicitur. In factum vandam ec

tionem vt vel ſeruum noxe dederet ⁊ꝛc.

Comuniter om̃s

TZ. ſi ita aſcriptum. codices tranſumpti

hic in vltimis verbis habent exiguum eſſe pꝛeſtandũ aæc. et glo. et
ſcribentes hic ſatis laboꝛant p intellectu iſtius tex. foꝛmantes plu
ra contraria concludentesꝙ ſi ademptio pꝛecedat vel ſequatur pet
rimit legatũ ipſo iure et qð minimuʒ eſt debetur c. Sed tu
cdicas ꝙ in tex. vero oꝛiginali in pãdectis floꝛentinis dicitur erxigui
us eſſe pꝛeſtandum ⁊c. quod verbum etiam denotat maioꝛẽ tenui
tatem et paruitatem legati et rectius ſonat ſententia mea ⁊ differt
omnino a comuni littera vt vides mnam aliud eſt exiguum ⁊ aliud
eſt exiguius ⁊c.Cuius tex.verba ſunt hec.

.
locim en

esͤir hontr 4 ℳ₰
Fifunei ga
Eliſtnm 4 er

D mEI 1
tunafeentirn

A minimium
mgt ſnitann
iiiffeniartin en nerr. E
ieſteniwrnmnten
Erfdiinnv
Wücnwant rt
Himnnndrenraeen
uRattrideetnrnratn
füinfnſrnärnunen
ogittmnn uinni⸗
Efnkephinnent
ENoſntitiniu mt
mginisnerr
Olnmirnchrutien
Higtilult
tannſtnln irien
ſeemm
Nntnin
=

lawini △
erennn
u

en Nai
arie
eenraint

— rrrr

— — — — — — — — — — — — — — — — — —

— — „-

diei ulilininet
Mchiſegee
Nactii ii
acrahrtiid
n mupi ii elefi

=

=S,

— im Kpenß
mn an tnenfn u itſini
— nthmmmmtütgn
emmustrnintn ulnn
ünatſenmnigintmidh

Gchain Rnii

Sm ,
(GAlimmilgmgiitnn
wranm uſin nthennte
m gameſ ninna
ArrtaA Ai runennt
lpiut.

1.ſberedisſeruns, nu

Hhdiut
im deetun Ne oniu eit ilin ein
vxtANuEnn wimn i
Aau t memi ini nz li
m immian uianiſſimivannmpnnn
xENYAYiifNeen
EehrNNEN Ni Etoltenig
xmmira ANN utſec aiſet
xππια utchad iſunensnant
mmn naahkifkndggonniul gn
macmma innin Dün kſk
1Sbarisſetustanlegtiigand
rmmia ngiiſ ühnſicne
aumdmihuidtriim ſenn
tmusficlnſinen

arlns eiblet⸗
ee n giemtn
ium n iit.

1 ſttenpeon, 2
2 cenetdtun ſenlut,
ate WMW nelemiſfte ien
enxn 2 4
mi i in n in in /
gur ne etuntinmin c
24 rniuſn a
vad nt emn ii
unlas ruſin
4 4

L. Si ita ſ. criptuz ſi it ſi cui bis legauero ſemel be

res ei dato vel vt ſemel ei debeatur ⁊ eidẽ duas
uantitates aſcripſerit vel duos fundos an vtrũ
zͤ debeatur ⁊ ait Ariſto.vnuʒ videri legatũ:nam
quod ademptuʒ eſt nec datum videri ſecundum
Eelſi ⁊ Marcelli ſententiaʒ que vera eſt: Sed
Papi li. xix. queſtionum ait ſi poſt legata ſepi
us aſcripta ideʒ hec ſubiecerit ſe emel p̃ſtari velle
⁊ hoc ante impletũ teſtamentum fecerit ipſo iure
videri cetera legata adempta ſed ꝙ magis erat
ademptum non enim apparet ⁊ ait poſſe dici exi

guum eſſe pꝛeſtandum ⁊c.
SBed in tex. vero oꝛiginali dicitur.
Et ait poſſe exiguius eſſe pꝛeſtandum ⁊c.

1 Comuniter omnes
Z. 0 nod in rerum. todices tranſumpti in
pꝛino iſtius tex. babent ex vino quod in fundo meo naſcituruʒ eſt
⁊c.⁊ ſic in futuro tempoꝛe. Sed tu dicas in vero tex. oꝛigi
nali pandectarum dicitur aliter ⁊ diuerſimode videlicet in pꝛeteri/
to pfecto vt vides ex tex. infra in ver ex vino qð in fundo meo na
tuz eſt ꝛc. ⁊ ſic vbi comunis littera ſonat in futuro tempoꝛe verus
tex. oꝛiginalis ſonat in pꝛeterito perfecto vʒ natum eſt ⁊c.que duo
omnino diuerſa ſunt. Tamen aduerte quia ſi tu diceres ami
cecomunis littera eſt verioꝛ vtpote magis aplaudens menti iuriſ
tonſulti hic qui tractat hic vtrũ futura que nondũ ſunt in reruʒ nã
legari poſſint ⁊ dicitur ꝙ ſic. Sed ſi vinũ eſſet iam natũ non eſſe
mus in his q̃ futura ſunt de quibus loquitur tex.ergo ⁊c. Ad G;
ego reſpondeo ⁊ hic aduerte queſo pꝛovero ⁊ nouo intellectu meo
ad iſtuz tex. ꝙ vinum natuũ eſſe poteſt puta quia vue extant: Sed
nondũ vinum eſt extractum ⁊ hoc modo futuruʒ eſt ⁊ loquimur
in futuris pꝛout hic tractamus ⁊ ideo iſte qui habebat vuas ma⸗/
turas dixit exvino quod natũ eſt lego foꝛte centuz coꝛbes ⁊ ſic re
ſpicit futurũ tempus ⁊ ſicut dicit̃ in tex. de partu ancille nam par/
tus extat in ſe tamen nondum exiuit ventrẽ matris ⁊ idem ꝓba
tur in fetu. de quo bic fit mentio in ver.vel fetus tantum ⁊c.⁊ ſic
ex vuis nondũ vinũ exiuerat tñ erat natũ vere ⁊ ideo melius ſtat
littera que eſt in oꝛiginalibus pandectis.que verba ſunt hec.

L.Quod in rerũ natura adhuc non ſit legari poſ
ſe veluti quicquid illa ancilla peperiſſet conſtitit
vel ita ex vino qð in fundo meo naſciturũ eſt vel

fetus tantum dato ⁊c.
Sed in tex.vero oꝛiginali dicitur ex vino quod in fundo meo
natum eſt vel fetus tantum dato vc.

L. Serno alieno.s.fi. ncomuntter
tranſunpti habent bic in fi. hec verba foꝛmalia vt in funus impen
dat vc. ⁊ ſic in numero ſingulari. Segd in tex. vero oꝛiginali pã
dectaꝑ floꝛentinarũ que olim piſane fuerunt dicir̃ vt in funns im

pendantur ⁊c. ⁊ ſic in plurali numero ⁊ hoc eſt congruentius pꝛo/

pter pꝛecedentia verba. Licet in hoc non faciam magnã vim quia
ppꝑ boc non alteratur ſubſtantia lr̃e put alibi contingit in pluribus
aliſs legebus quas retuli ſupꝛa Sed poſui iſtam vt veritas in om
nibus patefiat. Et ſimiliter etiã in eodemmet tex. comuni in fi.
dum dicitur Pap. lio iiijꝰ digeſtoꝛũ ait ⁊c. In tex. vero oꝛiginali
dicitur Pap. liꝰ iije reſponſoꝛũ ait vc. in quo etiã non facio vim ni
ſipꝛo habenda mera veritate in omnibus ⁊ maxime in hoc textu
Cuius textus verba ſunt hec.

CIneptas voluntates defunctoꝛũ circa ſepul/
turam deluti veſtes vel ſi qua alia ſuperuacua ei
yt in funus impendatur non valere Pap. libꝛo
tercio digeſtoꝛum ait ⁊c.

Segdd in ter. vero oꝛiginqli dicitur vt in funus impendantur
non valere Pap.libꝛo.iije reſponſoꝛum ait ⁊c.

X. Si Quisa filio. Comuniter omnes

. codices tranſumpti in
fine pꝛincipij iſtius tex. habent ⁊ dumtaxat demonſtratione eoꝛuzʒ
acta ꝛc. Sed tu dicas ꝙ in tex. vero oꝛiginali dicitur ⁊ dum
taxat monſtratio eoꝛum facta vc. ? regulanturiſta verba ab eodẽ
verbo videbuntur ꝛc. quod ibi immediate pꝛecedit ⁊ hoc eſſe yeꝝ

ꝓbatur ex illa copula ⁊ que ibi poſita eſt. na⸗
potius dicere æ monſtratio eoꝛum facta 2e. Prebon un⸗
eoꝛum facta.tñ quoad ſenſum in hoc non facio magnã vim. Sed
magis conſidero vnum alind quod eſt in. . d in comuni littera in
omnibus tranſumpiis ibidem in ver. quem heres elegerit debet
hꝛeſtare ⁊c.nam in tex.vero oꝛiginali pandectarũ dicitur quem ele
gerit debet pꝛeſtare ⁊c. ⁊ glo.⁊ doctoꝛes hic multum laboꝛant pꝛo
ſolutione contrarij. de.l.qui duos. S. eo. v. d.l. legato gñaliter in fi.
infra eo. VUnde ſᷣm tex.oꝛiginalem poteſt dici electio eſt legata⸗
rij ⁊ ſic cõcoꝛdabit cũ dictis iuribus.tñ plus placet vt etiã intelliga
tur de herede qui omnino eſt ille qui eligit ⁊ B colligo ex iſto tex.
in ver.pꝛeſtare debet ⁊c. nam bec verba declarant pꝛecedentia. vt
ſcilʒ heres pꝛeſtet.quem ipſe elegerit cũ omnia iſta vᷣba videantur
ad ipſum referri. Tamen ſatis eſt nobis in vero tex. oꝛiginali
non eſt illud verbũ heres ſed fuit ſuperadditũ pꝛout etiam reperi
tur in multis locis ⁊ maxime in.l. iiij. S. cato. ff. de verbo. oblig. vbi

paobaui tibi ꝙ fuerunt ſuperaddita viginti quattuoꝛ verba que

non ſunt in oꝛiginali tex. pꝛout ibi alias late dixi et in gloſis noſtris
et eliam in repetitione noſtra. Et ita fuit hic in tex. additum hoc
verbum heres ⁊c. Cuius verba ſunt hec. .
L. Si quis a filio pupillo herede inſtituto cum
is in tutelam ſuam veniſſet pecuniam legauerit:
⁊a ſubſtituto herede legata repetierit impubere
filio moꝛtuo ſecundus heres legatum non debe
bit ꝙ ita verum eſſe tam Sextus q̃ᷓ; Pomponi
us putant ſi repetitio legatoꝛũ ad eum moduʒ cõ
cepta ſit veluti que a filio meo legaui queqʒ eum
daf iuſſi ſi mihi heres eſſet id heres meus ijſdẽ
diebus dato: Sed ſi ita repetita fuerint legata
que a filio meo legaui heres meus pure repetita
videbũtur legata:dumtaxat demontratione eoꝝ
facta igitur ⁊ hoc ipſum legatum de quo queri⸗
tur pꝛeſens debebitur.

Sed in tex. vero oꝛiginali dicitur et dumtaxat monſtratio
eoꝛum facta ſit ⁊c.

Z. plane.s.quod ſi reʒ emiſſeʒ.

Comuniter omnes codices trãſunmpti habent bic in tex. het
vba videlicet ſed alter me reſtituere rogauerit ⁊c.et ita intelligunt
tomuniter omnes dicentes hic ꝙ ex eo ꝙ ſupꝛa pꝛoxime dictũ eſt
de re mihi legata in duobus teſtamentis et mõ dicit ꝙ ſi alter me
rogauerit et demus duos teſtantes quoꝛuʒ alter me rogauerit ꝓ
ut dicitur in tex. de re legata reſtituenda vel danda aliquid ꝓ ea 7
ſic pꝛeſuponunt ipſi duos teſtatoꝛes et duo teſtamenta omnino:
Sed tu aduerte quia in vero tex.oꝛiginali dicitur Sed alteꝝ
me reſtituere rogauerit ⁊c.nam refert ſe ad teſtamenta non autẽ
ad teſtatoꝛes. nam vnus ſolus teſtatoꝛ erat hic qui fecit duo teſta
menta et ideo debet dicere alterum non autẽ poteſt dicere alter cũ
vt dixi non detur niſi vnicus teſtatoꝛ tantum et in hoc eſt fienda
magna vis quia ᷣm comunem litteram ſfalſam pꝛeſuponimus
duos teſtatoꝛes. Sed ſᷣm veram litteram oꝛiginalem non poſſu/
mus dare niſi vnum teſtatoꝛẽ̃ et hic eſt verioꝛ intellectus pꝛopter
verba pꝛecedentia et ſequentia vbi fit mentio ſemper de vno teſtã

te et non de duobus ꝑp qð doctoꝛes ſcribentes hic effuderunt plu

ra verba ſuperflua et male dixerunt in pluribus ob litteram co/
munem vitiatam Cuius tex. verba ſunt hce.

CQuod ſi rem emiſſem mihi legatum vſqʒ ad
pꝛetium ꝙ mihi abeſt competit ex teſtamento ac
tio ⁊ multomagis hoc dicendum eſt ſſi duobus
teſtamentis mihi eadeʒ res legata ſit ſi alter me
reſtituere rogauerit:vel ipſam rem vel aliud pꝛo
ea: aut ſi ſub condictione legaſſet dandi quid p
ea nam actenus mihi abeſſe res videtur quate/

nus ſum pꝛeſtaturus ⁊c.
Sed in tex.vero oꝛiginali dicitur.Sed alterũ me reſtituere
rogauerit vel ipſam rem vel aliud pꝛo ea. aut ſi ſub con/⸗
dictione legaſſet dandi quid pꝛo ea. nam actenus ⁊c.

Z. ſi heres generaliter. Ccomu/
codices tranſumpti habent bic in ſine hec verba foꝛmalia ⁊ hũc ꝓ
noxe deditione relinquat ⁊c. Sed tu dicas ꝙ in vero lex.oꝛigi

65

nali pandentarum floꝛentinarũ dicitur et bunc pꝛo noxe dedito re
linquat ⁊c.et melius (ſententia mea) q; illud verbũ ꝓ dedito regu
latur cum illo verbo ſeruum relinquat ⁊c. Tamen quoad ſenſus
non facio in boc magnam vim niſi vt habeas veritatem in omni /
bus pꝛout docentes alios decet qui cuncta rumari debent ꝓ ha
bẽda vera et oĩmoda m̃te iuriſcõſulti Cuius tex. verba ſunt hec.

L. Si heres generaliter ſeruum quẽ ipſe volue/
rit dare iuſſus ſciens furem dederit is qui furtũ
legatario fecerit de dolo agi poſſe ait Sed quo

niam illud verum eſt heredẽ in hoc teneri vt non

peſſimum det ad hoc tenetur vt ⁊ alium hominẽ

pꝛeſtet.x.hunc pꝛo noxe deditione relinquat ⁊c.
Szʒ in tex. vero oꝛiginali dicitur.
Et hunc pꝛo noxe dedito relinquat ⁊c.

Z. ticie textoꝛes in pꝛincipio.

Comuniter omnes codices habent hic in tex.circa mediũ hec
verba videlicet poteſt intelligi aliter qᷓ; ſi cognitum fuerit ⁊c. et ſic
habetur ꝑ omnes littera affrmatiua Sed tu dicas ꝙ in ve /
ro tex.pandectarum oꝛiginali dicitur intelligi non poteſt aliter qᷓ;
ſicognitum fueꝛit ⁊c.et ſic negatiue pꝛoferuntur et per ↄñs deno/
tant hec verba totum ↄaiuʒ eius quod habetur in comuni ſr̃a cuz
qua littera comuni omnes pertranſeunt ⁊ non bene ⁊ ſᷣm oꝛigina

lem veram lr̃am denotat hoc.ꝙ ſi quis legauit ticie ſeruos texto⸗

res ⁊ alteri legauit ſeruos vernas ſi apareant aliqui ſerui qui ſint
textoꝛes ⁊ verne etiãſſimul ſi dubitamus cui debeantur non põt B
intelligi aliter q; cognitum fuerit ⁊c. ⁊ hoc modo hec littera oꝛigi-
nalis planiſſima eſt ſed illa littera comunis falſa: eſt multum diffi
cilis ⁊ intritata vt videre ex tex. poteris.nam dicebat nec quos plo
cie vernas non legauerit poteſt intelligi ⁊c. Sed vult dicere pꝛout
modo dixi tibi cuz negatiua non ⁊ hoc modo littera planiſſima eſt
⁊ inducit ꝙ ſi duobus legantur diuerſe ſpecies ſeruoꝛuzʒ ſerui qui
participant de vtraq; ſpecie debentur pꝛout dicitur hic in tex.qui
cum iſta lr̃a negatiua planiſſimus ⁊ clariſſimus eſt alias aũt non ð
cuius tex.vero intellectu alias legendo dixi in.l.ij.in..ð.fl.de ver.
obligationibus ⁊ ideo pꝛo nunc non me extendo in hoc. Sed po
no vtriuſe q; tex. que ſunt hec. .
L. Titie textoꝛes ⁊c.meos omnes pᷣter q̃ʒ quos
hoc teſtamẽto alij legaui lego plocie vernas om/
nes meos pꝛeterq̃ᷓʒ quos alij legaui lego cum eſ/
ſent quidam ⁊ verne ijdem ⁊ textoꝛes labeo ait
quoniã nec quos ticie textoꝛes non legauerit ali
ter apparere poſſit q̃ᷓ; ſi cognitum fuerit quos eo
rum plocie legauerit nec quos plocie vernas nõ
legauerit ĩtelligi poteſt neutrius legato acceptos

eſſe eos de quibus queritur ⁊c.
Sed in tex.vero oꝛiginali dicitur.

CAliter intelligi non põt:q̃ʒ ſi cognitũ fuerit ⁊c.

Yſi ſi Ludouicus Roma.ĩ ſuo
D. ſi fi dein ſſoꝛ. ſingulari in verbo fideiuſſoꝛ
⁊c.lultimo concludit ꝙ heres fideiuſſoꝛis ſoluendo repetit a debi
toꝛe per tex.ſᷣm eum ad hoc ſingularẽ ⁊ etiam ſᷣm Dy.ibidem añ
eum in.d.l.ſi fideiuſſoꝛ: Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo in
tellectu meo ad iſtum tex. qui ſententia mea non ꝓbat hoc ſi ſub
tiliter (pꝛout decet) ⁊ recte ponderetur. nam dicitur hic ꝙ ſi fide
iuſſoꝛ legat creditoꝛi ſuo illud ꝙ ei debet non valet legatũ reſpectu
creditoꝛis ſed bene valet reſpectu debitoꝛis qui non poterit conue
niri ab herede fideiuſſoꝛis ⁊ hoc eſt vigoꝛe dicti legati facti ſoluen
di ab eo. ſed ſi legatum factum non fuiſſet. non dicitnillle tex. ꝗ ſi
hĩr̃s eius ſoluat poſſit repetere nec de hoc non diſputat᷑ ibi. Tñ
credo illud dictum in ſe verum eſſe.ſed ſatis eſt mihbi ꝙ non ꝓba
tur ex iſto textu inducendo ſubtiliter ⁊ recte pꝛout ſupꝛa induxi.
Cuius verba ſunt hec. .B
X. Si fideiuſſoꝛ creditoꝛi legaſſet quod ei de/
bet: an legatum valeret ⁊ ait creditoꝛis quidem
nihil intereſſe verum debitoꝛem ex teſtamen/
to habere actionem intereſt enim ipſius liberari

quippe conueniri a fideiufſoꝛis herede non po/
terit etcetera.

Coĩter omẽs

Z. ſi ſeruus.S. ſi ei cui. codices tran/

fumpti in hoc tex.multum ac multum variant a vero tex. oꝛigina

Dli pandectarũ flloꝛentinarum. nam in comuni littera dicitur cum

hac adiectione ſcilz cum hoc amplius aliquid leget ꝛc.
tu dicas ꝙ in vero tex.oꝛiginali dicitur.cum hoc actione hoc am li
us aliquid legetur ⁊c. que duo ſunt diuerſa omnino inter ſe vt
ſe patet ⁊ ideo tene veram litteram oꝛiginalem quã reperi ex oꝛigi
nalibus veris in regia floꝛentie ciuitate exiſtentibus ſumma cum
diligentia ⁊ cura ⁊ laboꝛe non leui meo Cuius verba ſunt hec.
CSed ſi ei cui nihil legatum eſt cum hac adiec
tione ſcilicet cum hoc amplius aliquid leget᷑ mi
nime dubitandum eſt quin id qð ita legauerit de
beatur etcetera.
Sed in tex.vero oꝛiginali dicitur.
C,Quʒ hoc actiõe hoc amplius aliquid leget ꝛc.

Z. ſi ſer icũ
Z. ſi ſeruus.s.ſticũ quem. Loler

todices tranſunmti habent hic circa mediũ aliqua verba ſatis ſu/
perq; ſatis diſſonantia ⁊ contraria cum vero tex.oꝛiginali pandec⸗

taꝝ floꝛentinarum maxime dum dicitur hic ꝙ inde abſit ratione

legis falcidie ex ſequenti teſtamento conſequitur ac.⁊ ita Bar. hic
⁊ alij poſt eum pꝛeſuponunt tex.ita ſonare dicentes due cauſe ſu
cratiue non poſſunt concurrere circa idem niſi ex altera aliquid
abſit ex ipſa re vel eius extimatiöe. Szʒ tu aduerte ꝓ vero ſen
ſu iſtius littere. nam in vero tex. oꝛiginali dicitur qð inde abſcidit
ratione legis falcidie ex ſequenti teſtamento cõſequitur ac.inter q
duo verba abſit ⁊ abſcidit longa eſt diſtantia ⁊ nibil habent coõe
quo ad eoꝛum ꝓpꝛiã ſigniſicationem. eſt verum ꝙ quo ad effectũ
iſtius caſus de quo hic non eſt multum diuerſuatis inter hec. Iñ̃
pꝛo veritate notanda ſunt iſta.vt ſcias verã mentrem iuriſconſulto
rum in hoc ⁊ in omnibus ( ꝓut decet) ⁊ maxime eos qui alios
docent ⁊ ideo teneas veruʒ tex.oꝛiginalẽ quem tibi trado noniter
Cuius verba ſunt hec.

CSticum quem a te ſtipulatus eram Licius a
te herede mihi legauit ſiquidem non ex lucrati/
ua cauſa ſtipulatio interceſſerit vtile legatuʒ eſſe

placebit ſi vero exduabus tunc magis placet inu

tile eſſe legatum qð inde abſit ratione legis fal/

cidie ex ſequenti teſtamento conſequitur ⁊c.
Sed in tex.vero oꝛiginali dicitur.

CQuod inde abſcidit: ratione legis falcidie:
ex ſequenti teſtamento conſequitur ⁊c.

„. 2. 5 . .
Z.nõ quocunʒ.S.pꝛimo. u.
aret.in.l.muleũ intereſt in.ij.col.ff.de verbo.obli.reputat iſtuz tex.

ſingularem ad hoc ꝙ res mea poteſt mihi legari quando eſt reuo
cabiliter mea etiã ſi non poſſet reuocari iure actiõis ſed ſolo offitio

iudicis. Sed tu aduerte ꝓ vero ⁊ nouo meo intellectu iſtis
text.nam non eſt verum ꝙ res eſſet hic reuocanda officio iudicis

Immo iure actionis cõpetentis dño eum qui vſuceperat eo tpe
quo dñs abſcens erat cauſa reiupb. Pꝛeterea non coſiſtit le⸗/
gatum huiuſmodi niſi re effectualiter euicta⁊ ſic cum in totũ abdi
cata eſt a legatario vt in verſiꝰ deinde poſtea euintatur ⁊c. vt bit
in textu. Cuius verba ſunt hec.
Si ex bonis eius: qui rei publice cauſa abe/
rat: rem vſu acquiſiuerim: et ea anteqᷓʒ euincere
tur mihi legata eſt: Deinde poſtea euincatur rec

te ex teſtamento petã eam mihi dari opoꝛtet ⁊c.

Glo.in.l.ſi a ſubſtituto.s.finali.

In glo. parua in verbo dare ⁊c.cum.l.ſequenti Jo.de JImo.
bic ⁊ etiã dñs meus Alex.de imo.in.l.ſᷣa in.v.col.ff.ſi cer.pet.re/
putant iſtam glo.ſingularem ad hoc ꝙ ille qui ꝓmittit tradere ali
quid in gñe tenetur ad tranſlationem dñij ſecus ſi pꝛomitit in ſpe
cie vt in.l.ſiirem tradi.ff.de verbo.obliga.cum quo ſto. quia alias
de hoc dixi in.d.l.ſi rem tradi ⁊ pono verba.glo. que ſunt bec.

Dare ideſt tradere alioquin contra. ff. de
bo.obliga.l. vbi autem in fine ⁊c.

1tretnTirne
trwutrnd ns Gnr.
Nmtüxta uü e iir ne
guitaniadin mini
Püanſthncänn Anr
WürEriiunda
GINNANiANnE
RCnochfmiiiitalnretn.
Nlgteſenrdniarennetr
Ntlufftirtr .
ſiemmnnuir aet
Elnt inifenn
iinis ulnir

— — — — — —

— — — — — - — - ——

õõ
gunnſucn
Anmngnlemnn nd)
„Aſſe gn . eo ſin
elin
taram Nidtk
lle —– ceigin,
ciriit⸗

ilbe .
Oſigin
arnitnnii „N
nmnnunſngen
rgiute
nn . naniiink ue,
n Bannane
1 mnr 1 Vnacn vene,

un i nunſiii fi⸗

titi an ariir rin

trmngautſini
— nten
m tilam iſinin
nn N nn i

Snnkeinube
(Süem genrſchien unp ͤ
brtenlegi igiln mgen
uaſi ſylmwinmnafime n
Aurir impunpnennogin:

Ac lum oilaiſt miarllin

Aaorrilmervenſegtant.
Anin mnaihun
¶ mce bſati: mine ligs ilitn
aſenemiickamemnd taſegiunt.

7 . ,
J.no noonnoz cuna
gralmtieittitiirſveti hun ſtj
immaihn/ ummimien lnj
mum wai iunnſt nnin tinti hfil
num , minmmnonlliin
mnNNAtMubl

=
=
= ,S6=
S
—

4

1 Omnis ille qui
Z.ſi ſeruus.s.primo. mni ſle e 8
itate tenetur omnibus creditoꝛibus ⁊ legatarijs ſiue inſte ſi
derenime⸗ obtineat in petitione bereditatis tex. eſt in. d.l.ſi ſeruus
plurium quem tex. ad hoc pꝛopoſitum dirxit hic Bal. poſt Dy. foꝛe
ad boc ſingularem. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellee
t iſtius tex. nam dico ego ꝙ non pꝛobat hoc aliquo modo. Sed
hic dubitatur de eo qui heres erat ⁊ perdidit in eo iudicio an ipſe
adbuc teneatur vt bic in vetſiꝰ cõtra heredẽ ꝓnunciauit non agen
tem cauſaz vel luſorie agentẽ ⁊c.⁊ in verſi? iniuria ei facta non no
tebit legatarijs ꝛc. Eſt verũ poſtea in fine in verſiẽ Si tamen
ſecundum ſubſtitutũ pꝛonunciet ⁊c. loquitur de obtinente contra
beredem an ipſe teneatur creditoꝛibus ⁊ legatarijs ⁊ dicitur ꝙ ſie
ſed pꝛeſuponitur obtinuiſſe in totum non aũt pꝛo parte. Itaq; iſte
tex. de obtinente pꝛo parte nihil dicit ſi bene conſideretur maxime
in pꝛincipio ⁊ infine quem textuzʒ hoc modo ego nouiter intelligo.
Cuius verba ſunt her.
CSi bereditatis iudex contra heredem ꝓnun

ciauerit: non agentẽ cauſam: vel luſoꝛie agentẽ:
nihil hoc nocebit legatarijs: Quid ergo ſi per
iniuriam fuerit pꝛonunciatum:non tamen pꝛouo

cauerit: iniuria ei facta non nocebit legatarijs:

yt ⁊ Sabinus ſignificat. Si tamen ſecundum
ſubſtitutum pꝛonũciet: an ille legatarijs teneat᷑:
videamus: et cum ius facit hec pꝓnunciatio ⁊c.

L. Si fundux. S. ſi Titius. Jode

Imo.
in. l. in teſtamento.ff. de cond. æ demon. ⁊ etiam dñs meus Alex.
de imo. ibi in apoſtillis ſuis ad Bar. reputant iſtũ tex. ſingulareʒ
ad hoc ꝙ licet diſpoſitio deſiciat ſub modo ꝑp caſum. tamẽ non ðᷣ
ſicit relict ſub illo modo vt ibi per eos. Sed tu dicas ꝙ non
deficit ex alia ratione condictio hic per caſum Immo iam queſitũ
erat dominium ſtici ſerui ipſi titio poſt moꝛtem teſtantis licet titi
ns ignoꝛaret ſibi ſticum fuiſſe legatũ vt in.l.cuz pater.S.ſurdo.ff.

de legatis o ⁊ ideo non eſt mirũ ſi non deficit legatum vt hic dici
tur Cuius verba ſunt hec.

§. Si titius: cui ſticus legatus erat anteqᷓʒ ſciret
ad ſe legatum pertinere deceſſerit: ⁊ eundem ſe
io reliquerit: ⁊ heres titij legatum non repudi

guerit: ſticum ſeius vendicabit æc.

L. ſi ſundum per fideico mmiſ
ſum.. finali. Bar. bic v etiᷓ Bar in I. pꝛima

5. ſubſtituere ⁊ ibi etiam dñs meus
Alex. de imo.in. i col. fl. de vulga. ⁊ pupil. dicunt iſtum eſſe caſum
valde ſingularem ad hoc pꝛopoſitum ꝙ põt relinqui per fideicom
miſſum a ſuccedentibus ab inteſtato pupillo quod fideicõmiſſum
expirat adueniente pubertate vt hic dicitur in tex. ⁊ ; licet alias fi/
lius non poſſit grauari per fideicõmifſuz in legitima ſua per.l.qm̃
in pꝛioꝛibus cum ibi nõ. C. de inofi teſtam. æ in.l. cuʒ patronus. ff.
de lega. vo. tamen ſuccedens ab inteſtato ipſi filio ſi cõtingat filium
decedere impuberẽ poteſt grauari vt hic dicitur in tex.cuz.l.ſequẽ
li. ꝛ idez voluit etiam idem dñs meue Alex.de Imo in. lccenturio
in. xxxxvij.col.f de vulga.⁊ pupil.vbi hoc declarat multũ ſingula
riter p alium tex. ſingulareʒ iuncta glo.in.l.qui duos eo.titꝰ ⁊ idẽ
voluit eti idem dñs mens Alex. in.l. coheredi..cũ filie.in ſa col.
f eo. tito vbi ſemper facit iſtũ tex. ſingularẽ ad quẽ me remitto et
reqeo ad tex. de quo agimus quem etiã ſingłeʒs dixit Ao. de imo.
7. D. meus Alex. de imo. in vlti.col.in.l.in rõe..queſitum.ff.ad.l.
fal. ?. D. meus Alex. de imo.i.l.pꝛima.ð.ſi coheredes ĩ vlti.col.eo.
tite in fine ad hoc ꝙ ſi poꝛtio non grauata accedat grauate fit cõtri
butio yt ibi per eos ad quos me remitto ⁊ redeo ad iſtum text. ⁊
tum eis ſto ſimpliciter quia textus clarus eſt ⁊ non eget aliqua no
us mea interpꝛetatione niſi addo etiã notata per Bar. in.l.ſi ti/
lio ·.ſicuti. f. ð lega. d. Sed non poteſt relinqui a pꝛeteritis vt in
l. ka cum ibi nö. per Bar. ff de lega.iije ad quos me remito ⁊ re/
deo ad tex.de q agimus vna cuz.l.ſequenti. Cuius verba ſunt hec:

¶ Sicuti conceditur vnicuiqʒ ab eo ad quẽ legi
tima eius hereditas peruentura eſt fideicommiſ
ſum dare: ita ⁊ ab eo ad quem impuberis filij le
gitima hereditas velbonoꝛum poſſeſſio peruen/

tura eſt: fidecõmiſſa recte dabuntur.l. quod fi/
deicõmiſſum eatenus quatenus impubes dece/

dat valebit: ceterum ſi pubes factus deceſſerit
euaneſcit fidecommiſſum ⁊c.

LTCTomuniter omnes co
—– * 0 ne ſi tu m. § ſi * dices tranſumpti habẽt
in iſto tex. bec verba foꝛmalia videlicet cauſa eius tempoꝛis q; lis
conteſtabitur ⁊c.⁊ ſic denotat tempus futurũ. Sed tu dicas
in tex. vero oꝛiginali pandectarum floꝛentinarũ que olim piſane
fuerunt aliter dicitur ⁊ penitus diuerſo modo videlicet cauſa eius
lempoꝛis quo lis conteſtabatur ⁊c. ⁊ ſic de pꝛeterito ⁊ hec littera
eſt verioꝛ que pꝛobatur ex pꝛecedentibus verbis in verſis cum ho
mo ex teſtamento petitus eſt Tc.que verba ſonant etiã in pꝛeterri⸗
tum tempus ⁊ ideo verioꝛ eſt littera oꝛiginalis in eo verbo conte/
ſtabatur ⁊c.quã habui ex pandectis in regia cinitate floꝛentie exi/
ſtentibus magna cum diligentia licet in hoc verbo non faciam ma⸗
gnam vim quo ad ſenſuʒ littere niſi vt habeamus veritatem in om
ni verbo pꝛout conuenit docentes alios Cuius tenoꝛ talis eſt.

CQLum homo ex teſtamento petitus eſt: cauſa
eius tempoꝛis quo lis conteſtabitur: repꝛeſenta
ri debet actoꝛi. Et ſicut partus ancillarum et
fructus fundoꝛũ interim percepti in hoc iudiciũ
deducuntur: Itaqʒ qð ſeruo legatoꝛum: vel he
reditatis nomine interim obuenerit pꝛeſtandum
eſt petitoꝛi etcetera.
Sed in tex.vero oꝛiginali dicitur.
Cauſa eius tempoꝛis quolis conteſtabatur.

Z. ſi quando.s.heres. Doctoꝛes hic

etiã Illu. D.
Franc.areti.in.l.ſi ſeruus in pꝛinin vlti.col.cc. finem. f. ð verbo.
obligationibus reputant iſtum tex.ſingularem ad hoc ꝙ licet ałs
facultas eligendi vnam ex rebus in gñe vel alternatiue debitis nõ
tranſeat ad alium nec etiã poteſt cedi vt in.d.l.ſeruus cum ibi ple⸗
ne notatis. Tñ facultas ſoluendi vnum ꝓ alio vt eſt in caſu.l. mi /
les. .x.ff. de re iudi. bene trãſit ad ſingularẽ ſucceſſ oreʒ ⁊ eſt ceſũ
bilis per iſtum terx Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo ĩtellectu
iſtius tex.nam ĩmo loquitur in facultate eligendi vnum ex alterna
tiue debitis vt hic in verſiꝰ mihi fundũ aut centum daret æc. que
verba ſonant expꝛeſſe in alternatiuã ⁊ heres vendidit fundum ti/
tio qui titius poteſt offerre centũ legatario ſi vult fundum ⁊ ſic fa
cultas eligendi tranſit in ſingularez ſucceſſoꝛc ⁊ poteſt cedi p iſtus
tex.ſi bene conſideretur. Sed ratio eſt quia iſta alternatiua hic vᷣ
centum reſpiciebat verum valoꝛez fundi ⁊ ſic non inducebatur ve
re alternatiua. ſed vnum ⁊ idem inſpecto valoꝛe vt colligitur ex fi
ne iſtius tex. Unde iſte alternatiue non iudicãtur diuerſe. ſed
eedem res.⁊ ideo hoc ius competit ſingulari ſucceſſoꝛi ⁊ poteſt ẽt
ei cedi. ſed non eſt ex eo ꝙ vnum ſolueretur ꝓ alio pꝛout dicunt
doctoꝛes hic.qui deſtruunt iſtum tex. Cuius verba ſunt hec.

CHeres cuius fideicõmiſſum erat vt mihi fun/

dum: aut centum daret:fundum titio vendidit:
cum electio ei relinquitur vtrum malit dandi: vt
tamen alteꝝ ſolidum pꝛeſtet: pꝛetoꝛis officio cõ
uenire exiſtimo:vt ſi pecuniaʒ titius offerat inbi
beat fundi perſecutionem. Ita eniʒ eadem cau/
ſa conſtitueretur que futura eſſet: Si alienatus
non eſſet fundus. Quando etiam aduerſus ip/
ſum heredem officium pꝛetoꝛis ſiue creditoꝛi ta
le eſſe deberet etcetera.

Z.huiuſmodi.s. quibus. Commi

ter om̃s
codices tranſumpti habent hec verba foꝛmaliavʒ titio ⁊ memo ſin
gulos ſeruos do lego conſtat eos non concurſuros ⁊c. ſuper quo
tex. Bar. ⁊ comuniter doctoꝛes hic omnes laboꝛarunt ⁊ iudicio
meo fruſtra dicentes ꝙ coniunctio verbalis non inducit ius accre/
ſcendi in rebus pꝛoꝛſus diuerſis ꝛc. Sed tu dicas q in tex. ve
ro oꝛiginali pandectaꝛũ floꝛentinarum que olim piſane fuerunt ha
betr alia litteratura penitus diuerſa ab iſta ⁊ nihil cõe habet ⁊ bic
eſt maximus erroꝛ omnium doetorũ hic ⁊ alibi de iſto tex. cõme
moꝛantium. ⁊ ideo aduerte ad oꝛiginalem litteraʒ veram per me

„

inuentaz ſumma cum diligentia ⁊ laboꝛe non leui ex qua colligitut
ratio aperte quare iſti non cõcurrũt non dico ego quia non babes:

locum inter eos ius accreſcendi quia de iure accreſcendi non dubi

tatur hic. Sed queritur hic an concurrant in eadem re vel vnus
pꝛeferatur alteri ⁊ ideo dicitur in vero tex.oꝛiginali pandectarum
ticio ſeruum do lego meuio ſingulos ſeruos do lego conſtat eos
non concurſuros ⁊c. MNam iſti ſunt omnino diſiuncti vt patet ex
diuerſis oꝛationibus in quibus poſiti ſunt. Unde iſte tex.verus ni
hil habet comune cum litteratura que comuniter babetur ſuper
qua doctoꝛes fruſtratoꝛie loquuti ſunt ⁊ inaniter qð non feciſſent
ſi verum tex. oꝛiginalẽ habuiſſent put ego habere volui. Ex
quo nouo tex. dico ego pꝛobari hoc ꝙ particularis pꝛouiſio facta
pꝛeiudicat gnerali pꝛouiſioni ⁊ non damus concurſum inter perſo
nas oneratas nec hic fit mentio de iure accreſcendi aliquo pacto ꝓ
ut dicebant omnes ſcribentes hic ⁊ male.nam aliud eſt cõcurrere
cum aliquo ⁊ aliud eſt ꝙ inter eum ⁊ me accreſcat aliquid in de
fectum vnius ex nobis. Nam in tex.iſto vterq; extat.ſ.titius et
meuius pꝛout ſonat iſte textus oꝛiginalis verus. Cuius textus
verba ſunt hec. Et pꝛimo ponam verba comunis litterature.

CQuibus ita legatum fuerit titio ⁊ meuio ſingu
los ſeruos lego: Conſtat eos non concurſuros
in eundeʒ ſeruum ſicuti cum ita legatur titio ſer/

uum ſticũ do lego meuio alterũ ſeruũ do lego⁊c.
Sed littera oꝛiginalis vera dicit.
CTZitio ſeruuʒ do lego meuio ſingulos ſeruos

do lego etcetera.

Glo in.l.huinſmodi in princi.

Ange . hic ⁊ etiam dñs meus Alex.de Imo.in vlti. colu. ⁊ ẽt
idẽ.D.meus Alex.de Imo.i.l.ſi pupilus.ff.reʒ pupil.ſal.foꝛe ĩ apo
ſtillis ſuis ad Bar.ibi in.ij.col.reputant iſtam glo.ſingu.ad hoc ꝓ
poſitum ꝙ non ſolũ in pꝛetoꝛijs ſtipulationibus ſed etiã in cõuen/⸗
tionalibus queritur vtilis actio ꝑx notarium publicum ſine ceſſiõe
cum quibus non ſto ſimpliciter quia glo.iſta clara non eſt ⁊ eget
noua mea interpꝛetatione. Mam glo. dicit ꝙ heres ſtipulãdo non
poteſt alteri querere actionez ſed cedet ei. Sed de notario glo iſta
non facit mentioneʒ aliquã. vnde non dicit glo.hoc ad ꝙ allcgatur
nec etiã glo. habuit hanc conſiderationem niſi dicamus ꝙ ex quo
glo.vult ꝙ pꝛiuatus alteri ſtipulando non querit aliquã actionem.
Sed opus eſt vt cedat aliud eſt in ꝑſona publica.ſed glo.non di
cit tamen aliquid de perſona publica pꝛout videre potes ex ea.
Cuius verba ſunt hec.

Legatum ꝙ titio relinquitur ⁊c. in verſi.Iteʒ
non videtur valere quia alteri ſtipulari ⁊c.vt in/

fra de verbo. obliga.l.ſtipulatio.S.alteri. Nñ.

ſecundum hoc ꝙ debet ſoluere meuio vel ei ca/
nere quia hec fuit voluntas teſtatoꝛis argumen/
tũ infra ad trebe.l.cogi circa pꝛinci.⁊ argumen/
tũ eadẽ.l.ꝓximo.Nñ.vel dic cauetur heredi ſic
vt valeat puta recipienti nomine meuij ⁊ ſic ce/
det meuio ⁊c.

Z. huiuſmodi.s.ſi ita cui ĩ uer.
cuz tunc teſtamentũ fiebat ⁊c.

Bal. in.l.pecunie.C. de ſol.⁊ Jo.de Amo.in.l.i.ff.de condic.
inſti. ⁊ etiam. D. meus Alex. de Imo. hic reputant omnes iſtum
tex.ſingularem ad hot ꝙ licet alias condictio impoſſibilis quã te/
ſtatoꝛ putauit eſſe poſſibilez vitiet diſpoſitionem vt eſt caſus ſimili
ter ſingularis in.l.ſeruo manumiſſo.ff.de condi.indebiti. Tñ hoc
fallit niſi talis condictio impoſſibilis poſſit impleri per equipolẽs
quia non vitiat diſpoſitionem vt hit. Sed tu p aduerte ꝓ ve
ro intellectu.d.l.ſeruo manumiſſo.nam iudicio meo non eſt ratio
credulitatis diſponentis que ibi vitiet diſpoſitionez. nec adbuc illa
condictio erat impleta hot eſt ille ſeruus nondũ erat conſequtus
libertatẽ ⁊ certe etiãẽ ibi ſuffeciſſet implere cõdictionem per equipo
lens. Ded vnum erat ibi ꝑꝑ qð condictio illa aliter verificata q; p
viam teſtamenti put mandaut diſponens vitiat diſpoſitionẽ quia
ex quo ſeruus ille pʒonuntiatus fuit ingenuus a iudice ſine her̃de
⁊ ſic non poterat eſſe ius patronatus apud heredem qð ius conſi/
derauit ibi teſtatoꝛ qð cum non detur vitiatur diſpoſitio ⁊ repetit
fideicõmiſſum relictũ ſub illa condictjone ſi peruenerit ad libera

tem ex teſtamento. Sed hic eſt ſecus quia idem reſulta
vt eſt caſus hic.Cuius verba ſunt hec. teflectus

CSi ita cui legatum eſſet ſi tabulas cirographi
mei heredi vendiderit heres meus ei.x.dato hu

iuſmodi condictio hanc vim habet ⁊c.
Uerba autem.d.l.ſeruo ſunt hec.

L. Seruo manumiſſo ei fideicõmiſſum ita reli/
quit: ſi ad libertatem ex teſtamento peruenerit:
⁊ poſt acceptam ſine iudice pecuniam ingenuus
pꝛonunciatus eſt: indebiti fideicommiſſi repe/
titio erit etcetera.

Z. heredi poſtumo. Comunie o⸗
habent hic iſta verba foꝛmalia vʒ heredi poſtumo fideicõmiſſum
dari poteſt ĩcc. Sed tu dicas ꝙ in tex. vero oꝛiginali pandecta
rum floꝛentinarũ que olim piſane fuerunt dr aliter ⁊ penitus dij
uerſimede vʒ a fratris poſtumo ⁊c. ex quo infero in duobus
difſert vera iſta littera a comuni litteratura falſa. Mam ſecun/
dum comunezʒ litterã dr̃ ꝙ actiue poteſt dari fideicõmiſſuʒ poſtu⸗
mo pꝛout vides ⁊ ita dicũt omnes ſcribentes hic ⁊ maxime Bar.
⁊ alij poſt euʒ pꝛobari hic ꝙ poteſt relinqui poſtumo capiendo vt
ei poſſit ad eius cõmodum legari.⁊ idem reaſumpſit Bar.⁊ etiq
comuniter alij ĩn.l.gallus.S. ille caſus in quinta ſua oppo.ff de
lib. ⁊ poſtu.vbi exclamant de iſto tex.ꝙ poſtumus põt inſtitui ſen
ei relinqui feu ei legari. Segd ſm veram litterã dicit paſſiue
⁊ ſic dicit totũ contrariũ vʒ ꝙ ab eo poteſt dari fideicõmiſſuʒ ⁊ ſi
poteſt grauari ipſe vt alteri det non aũt vt alius det ei.⁊ hic vxł vi/
des eſt maximus erroꝛ. naʒ doctoꝛes multa ſuperflua ⁊ male dixe
runt in dicto.ꝭ.ille caſus ꝑꝑ iſtum tex.quẽ mendoſum valde ha⸗
buerunt vt vides ⁊ nihil comune habentẽ cuz oꝛiginali. Se/
cundo in iſto tex.vero dr de poſtumo ff̃is ⁊ ſic de poſtumo alieno
in quo maioꝛ eſt dubitatio. Sed in comun littera poteſt intelligi
de poſtumo noſtro.ſed oꝛiginalis littera ſine dubio eſt verioꝛ que
ꝓbatur etiã in fine littere in verſiꝰ alienos qͥʒ poſtumos legitimos
nobis heredes fieri ⁊c.nam vult arguere ꝙ confirmatione dicto
ruʒz in pꝛin:Sed non eſſet bona argumentatio de alieno ad nrum
poſtumũ nec etiã eſſet bonũ arguere de actiua liberalitate ad paſſi
nam grauationez ſeu grauamen. ⁊ ita ego nouiter declaro tibi iſtũ
tex.ꝙ a poſtumo alieno poteſt relinqui fideicõmiſſum non aũt di /
co ꝙ ei poſſit legari per iſtum caſuʒ quem curaui habere ſumma
cum diligentia ab excelſo floꝛentino dñio ab oꝛiginalibus pãdectis
apud eos exiſtentibus. Cuius tex.comunis verba ſunt hec.

L. heredi poſtumo fideicõmiſſum dari poteſt:
ſola enim voluntas ſeruatur in fideicõmiſſis et
obtinuit galli ſententia alienos quoqʒ; poſtumos

legitimos nobis heredes fieri ⁊c.
Sed in tex. vero oiginali dicitur.
L:a fratris poſtumo fideicõmiſſuʒ dari pot ⁊c.

Z. huinſmodi.s.ſi ita cni. Se
miſit reddere cirographũ cancelatũ debitoꝛi ſuo qui ſibi ſoluerat
demum anteq; reſtitueret. deperdituz eſt dubium eſt q remedio
ſuccurrenduʒ ſit ei in quo dicas ꝙ creditoꝛ debet confiteri talitet
ꝙ poſſit aparere ſe non habere inſtrumentum vel cirographuʒ ali
quod ⁊ dicere debet ꝙ ſi appareret vnq; ex nunc illud cancellat et
vult haberi illud pꝛo cancellato tex.eſt in.d.l.huiuſmodi · . ſiita
cui. ff de leg.b. Quezʒtex. ad hoc vnicũ ⁊ notabilem dirit eſſe
⁊ ſic facit eum ſingularem Bal.in.l.pecunie poſt docto.ibi.C. de
ſolu. Szʒ tu aduerte ꝓ nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius ire
que iudicio meo non bene ꝓbat hoc nam hic legatũ fuit factũ cui
dam. ſi redderet cirographũ heredi teſtatoꝛis.⁊ dubitatur hic de
virtute iſtius condictionis ⁊ dr̃ ꝙ debet liberare heredẽ.⁊ ſubdit
tex.etiã ꝙ ſi cxographũ extat non intelligitur ſatiſfeciſſe ↄdictioni
niſi liberet heredem ꝑ acceptilationem. ſi vero cirographũ ſiue ta
bule non reperiantur ⁊ iſte eſt caſus noſter ⁊ tunc dr hic in text. ſi
beredeʒz liberabit ⁊c.⁊ ſic iſte tex.ſolum requirit liberationes.non
autem hic dr ꝙ heres vtatur vel vti debeat illis verbis ꝙ ſi quod
inſtrumentuz vnq;ᷓ appareret ex nunc cancellat ⁊ ꝓ cancellato vult
haberi ⁊c.⁊ ſic iſte tex. ſi bene ⁊ ſubtilitur ponderetur boc non
bat. de quo tex. etiã ſupꝛa dixi in pꝛecedentibus capitulis. ⁊ ideo
non repeto nunc nec etiam pono verba eius cum ea ibi poſuerim
paout idem videre potes.

uentubiin nnaum
Eaäkkammmiunns
tdintmaln fun
veuſtmiimammruns
Nuſihttntnimium
enienenen
uyfthimmmaur
Gigtripſrtnmirri a
Mumns ei
(Cikgirtungen ur ir
triier ünanarutn
Altttinſcignmten
neuifntinsrn
Crtänfäütimin
—
gtaelnkuniger

ſütne iant

UGntne
Ainiönhe

4
N

44ð

”õ

—— – – — —

Murn itgnt nini
arstudtuianu
em n aich milnnn u lni
memrm ſmuma utg in inti
p Mmwaim , in Miniſinmm
pettn im aigzgun anlihbtri
m nim bemnl ſvmniv ivth nanituſil
MGEENNS. Cskr Ne Nf
Lrä tmo feicniſinm duioet
cu ain wolmus ſenumn in ichniſet
chami gliſautni insag ſtnn
ros obislus ilii
—

Litme in tiiniſen hit⸗

Zbritnodistinci

ichriſooguiſſ
atanhmmainudiin
Tasſuunna numnnuin
mtirnin nmn tiiih,,

4
rnn igemtnoͦgmmkl ee
mdergin gn⸗

Z.ſi ſeruum.s.qui margaritaʒ.
Comuniter bic habetur in tex. qui margaritam ⁊c.⁊ ſi ic in ſe
minino geneſe. Sed in oꝛiginalibus.ffoꝝ.pandectis dr qui mar
garita Tc. ſic eſt in plurali numero in accuſatiuo. vnde declinat
boe margaritum. ⁊ ita dicitur in tex. ⁊ ex boc apparet ꝙ duz etiã
in eodemmet ter. ſubditur margaritam quã vc, debet dicere mar
arita que ꝛc. pꝛout br̃ in dictis oꝛiginalibus. Quo vero ad
verum intellectu iſtius tex. Tu habes ꝙ impſonalitas in ver
bis obligatiuis maxime ex parte illius qui ꝓmittit aliquid viti/
at actü vt in in aũt. ſi quando cum ibi nõ. per Bar. Bal. oms
C. de conſt pecu.? in.l.fi.fl.ſi cer. pet.⁊ in.l.ſtipulatio iſta..ſi quis
ica. Fde verbo. obliga. ⁊ in.l.illa..p. eo. titꝰ iñ hoc non pꝛocedit
in vltimis voluntatibus quia in eis intelligitur ſemp grauatus he
res etiã ſi diſponens imperſonaliter loquatur tex.eſt ſingularis in
dicta.l.ſi ſeruus. . qui margaritã in ver. veruz eque intelligenduz
beredes c. Quem tex. ad hoc Bal. hic dixit eſſe vnicũ ⁊ etias
Bal.in dicta aiſt. ſi quãdo in pꝛima qõe in ᷣa colu.in pꝛinꝰ ⁊ dñs
meus Alex. in. d.l. fi. vbi exclamat de iſto tex. ⁊ etiã. D. meus in.l.
ſtipulatio iſta.. ſi quis its in. i. col. in fi. ff. de ver. obliga. ⁊ Bal. in
hot.5/qui margaritaʒ qui omnes magmfaciunt iſtũ tex.ad hoc p
poſitũ vt videre potes. ⁊ etiã. D. meus Alex. de Imo.i.c.l. fi. e la
beo in pꝛima col. ff.ſi cer. pet. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ no/
uo intellectu meo iſtius tex. nam hic non erat omnimoda imperſo
nalitas ſed titius creditoꝛ teſtatoꝛis noiĩatim fuit rogatus vt ven
deret margaritã ſibi pignoꝛataz ⁊ vt accepto eo ꝙ ſibi debebatur
reſiduum pecuniarũ reſtitueret filie teſtantis vnde licet de herede
ſuo nullã fecerit hic mentionem. tamen ſatis fecit grauando ⁊ no
minando creditoꝛẽ vt hic in verſiꝰ te titi rogo vt vedas ꝛc. Et
ſimiliter dico dum in eo. tex. in ſine dr̃ in alio exemplo hic poſito vt
acceptis centum titins manumitteret ſeruum ⁊c. nec dixitteſtatoꝛ
quo ille deberet accipere centum ⁊ tamen valet diſpoſitio ⁊ n
telligitur grauetus beres ⁊c. nam non facit iſte tex. ad pꝛopoſitum
nam boc ideo hic eſt quia illa diſpoſitio fuit facta in eo teſtamen /
to in ᷣ ipſe beres ve ſcriptus erat vt hic in verſienã ⁊ cum in teſta
mento ita ſcribatur ꝛc. pp que omnia ſimul iuncta vʒ ipſa nomina
tione grauati ⁊ ſcriptura teſtamentaꝛia continente heredem in cete
rio bonis inſtitutus inducitur validitas illius diſpoſitionis nec hbie
interuenit mera imperſonalitas de qua loquitur tex. in dicta aũt.
ſi quando vbi nullus penitus nominatus erat ſed dabr̃ omnim
da impſonalitas ⁊ hec eſt vera ratio iſtius tex. in dicto..qui mar
garitam quem ego nouiter intelligo . Cuius verba ſunt bec.
Qui margaritam titio pignoꝛi dederat filiuʒ
heredem inſtituit ⁊ filiam exeredauit deinde ita
cauit te titi rogo fideiqʒ tue comitto vt margari
tam quam tibi pignoꝛi dedi vendas ⁊ deducto
omni debitotuo ꝙ aplius erit id omne filie mee
reſtituas ex ea ſcriptura filiam a fratre fideicõ/
miſſum petere poſſe vt is actiones ſuas aduer/
ſus debitoꝛẽ cedat. Poc eniʒ caſu euʒ qui debi/
toꝛ fuiſſet debitoꝛem intelligendum eius ſcilicet

ꝙ pꝛetium pignoꝛis ſummam debiti excedat.

Z. Si ſundum.S. hiis uerbis.

Ouando teſtatoꝛ ponit coniunctam ⁊ diſiunctã inter pſonas.
diſinncta non capitur pꝛo coniuncta ⁊ operatur ius non decreſcen
di tex.eſt in dicta.l.ſi funduz ſub ↄdictione.5. bijs verbis.quẽ tex.
dixit ibi Bal. ad hoc pꝛopoſitũ ſe neſcire alibi ⁊ ſic facit eum ſingu
larem ⁊ ideʒ voluit Ludouicus roma. etiã in ſuo ſingulari incipi.
Habes in.l.cum quidam ac. poſito inter vttimas voluntates vbi
extollit iſtum tex. licet de Bal. mentionem non faciat a quo habu
it fere omnia illa ſingularia ſua ⁊ eum vt plurimũ tacet. Sed
tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero meo intellectu iſtius tex. nam dico ꝙ
llla dictio ve non ſtat bic p diſiuncta in omnibus ſed ſolũ diſiun
git in caſu qͥ vna perſona ex coniunctis decederet altera ſuperſtite
alias autem non eſt inconſideratiõe nec diſiungit pſonas niſi in ca
ſu deficientie vt diri. Uel ⁊ bo ⁊ melius dico pꝛo alio vero in
tellectu iſtius tex. ꝙ illa dictio ve non ſtat hic in vi diſiuncte aliquo
modo ſed in vi coniuncte ⁊ ꝓ teſt vel pꝛo et exponitur quaſi di/
tat ⁊ vere dicit lego titio ⁊ lutio fundũ ⁊ alicui eoꝛum ſcilicet in ca
ſu quo vnus deficeret ⁊ ſicilla dictio ve exponit pro ⁊. pꝛo ut etiã
inſti. de vſuca. in pꝛinꝰ ⁊ in. .fi inſti.de ſeruitu. ⁊ in.l.i. in pꝛinciꝰ
flſi quis obmiſſa cauſa teſtamenti cum ſimilibus ⁊ ita capitur bic
in H tex. non autẽ ꝓ diſiuncta vt in verſi? eoꝛum ve cui fundũ do
lego ꝛc. de qua materia quõ capitur coniunncta vel diſiuncta quã⸗
do eſt poſua inter pſonas poſuit ẽt Bar. 2 comuniter alij ſcriben

tes in. l.titie textoꝛes in. . nibil f de lega . rin. e ver
5 „ 2— Heid.n. *Pe⸗ in. l. fi. C. .
. *ud quos m
tex · de quo modo agimus Cunis erd neiee . edeo ed
¶ BHijs verbis lutio ⁊ titio eoꝛum ve cui funduʒ
do lego vtiliter legatus ⁊ ſi vterqʒ iuxerit vtriqʒ
ſi alter alteri totum debebitur ⁊c. d

Z. ſi ſunduzʒ.S. ſi libertus. cema
nes codices tranſumpti ici maliavz
ſeytem vnciſo pereclem Eghen tex. Keabe unalarse
vero pandectarum floꝛentinarũ oꝛiginali dr ex ſeptunce heredem
Rag er d n Hoe non facio magnã vim cuz idem ſit ſenſus niſi
Poide tertuo aam ege quoq pꝛout decet docentes alios.
Si libertus patronum ex ſeptẽ vncijs heredẽ
ſ. cripſerit alios ex ceteris ⁊ ita leganerit quiſgs
mihi alius ex ſupꝛaſcriptis cum patrono meo be
res erit ſeruos illum ⁊ illum titio lego quos eſti⸗
mo ſingulos vicenis: aut intelligenduz erit a co
herede patroni dumtaxat legatũ datum: et ideo
ticium non amplius quincunce in ſeruis vendica
re poſſe. Agiectio auteʒ illa quos eſtimo ſingu/
los vicenis aureis non mutat legati condictionẽ
ſilegis falcidie rationeʒ habere opoꝛteat. Ni/
hilominus enim verum pꝛetium ſeruoꝛum in eſti
mationem deducetur ⁊c.
Sec in tex. vero oꝛiginali dicitur.
CSilibertus patronum ex ſeptunce heredem
inſtituit etcetera.

Z. et ſi equo. Comuniter omẽs codices trẽᷣ

ſumpti habent bic in vltimis fe⸗
re ver bis ſuis vz vel ex diuerſo quid ſi legatarij magis inter eſſet
eum fundum emere ꝛc. Sed tu dicas ꝙ in tex. vero oꝛiginali
pandectarũ dicitur quid ſi legatarij magni intereſſet fundũ emere
⁊cc. cuius natura eſt vt ſolũ in genitiuo caſu iungatur cuʒ iſto vᷣbo
intereſt vel cum verbo refert cetera aũt vel aduerbialiter ponũtur
vel in caſu nominatiuo vel accuſatiuo ⁊ in hoc deffert magni a ma
gis ⁊ vt ſonat iſte tex.in oꝛiginalibus pandectis floꝛentinis q̃ olim
piſane fuerunt.⁊ ſenſus omnino diuerſus eſt. nam vnũ ſtat com
paratiue vʒ magis aliud aũt non vt de ſe pʒ Cuius verba ſunt bec.

¶ Et ſi equo pꝛetio emere vel vendere iuſſerit
heredem ſuum teſtatoꝛ adhuc vtile legatum eſt.
Quid enim ſi legatarius a quo emere fundũ iuſ/
ſus eſt cum ex necceſſitate eum funduʒ venderet
nullum inueniret emptoꝛẽ vel ex diuerſo quid ſi
legatarij magis intereſſet eum fundũ emere: nec
aliter hr̃s vẽditurus ẽẽt q̃ʒ ſi teſtatoꝛ iuſſiſſet ⁊c.
Sed in tex. vero oꝛiginali dicitur.
CQuid ſi legatarij magni intereſſet eum fundũ
emere vel aliter heres venditurus eſſet ⁊c.

Z. ſi ita legatum. . illi ſi nolet.

Comuniter omnes codices tranſumpti babent hec verba foꝛ
malia vz q;uis alias quidem ſine adiectione ſi volet legatuz ſit ꝛc.
T aliqui habent qᷓ;uis qð ⁊. Sed tu dic ꝙ in tex. vero oꝛigina
li pandectarum floꝛentinaꝝ dititur q;uis aliss qdð ſine adiectione
ſi volet legatum ſit ⁊c.æ hec eſt verioꝛ ⁊ planioꝛ expoſitio ſeu litte/
ratura. nam illud relatiuum quod conſtruitur cũ in illo verbo le
gatum ſit ⁊c.⁊ venit diuerſificatiue ad pꝛecedentia tñ in hoc quo
ad ſenſum non facio vim. nam pꝑpꝑ boc non alteratur eius intellec/
tus niſi ꝙ volui tibi dicere hoc.vt habcas veritatẽ in vnoquoquo
verbo. put decet eum qui alios docet Cuius tex. verba ſunt hec.

Illi ſi volet ſticum do condictionale eſt lega/
tum ⁊ non aliter ad heredem tranſit qᷓʒ ſi legata/
rius voluerit:qᷓʒuis aliquando ſine adiectione ſi

volet legatum ſit ad heredem legatarij tranſmit
tit: Aliud eſt enim iuris ſi quid tacite coutine/
tur aliud ſi verbis expꝛimatur ⁊c.
BSBed in tex. vero oꝛiginali dicttur.
Quamuis alias quod ſine adictiõe ſi volet le

gatum ſit etceterr.

L. ab omnibus.S. ĩ teſtamẽto.
Comuniter omnes codices tranſumpti habent hic in tex. ali /
qua verba ſatis defectiua ⁊ penitus diuerſa ab oꝛiginalibus.ffoꝝ.
pandectis maxime in fine iſtius tex in verſi? qð condictio pꝛo non
ſcripta habebatur ⁊c.⁊ ex hoc dicũt ſe cribentes hic maxime Bar.
e moꝛtuo legatario ante euentum cõdictionis extingunur legatũ
ſecus in condictione impoſſibili. Sed tu aduerte pꝛo vero intel
lectu iſtius tex. nam in tex.oꝛiginali dr qð adynatos condictio pꝛo
non ſeripta habebatur ꝛc. ⁊ ſic ſenſus iſte eſt difoꝛmis ab illo in
totum vt vides ⁊ tamen teneas tu text. verum oꝛiginalem quem
tibi reperi ex oꝛiginalibus pandectis in inclita ciuitate Floꝛentie
exiſtentibus quẽ intellectuz etiã glo.hic ſenſit que foꝛte habuit hec
verba in tex.que alij ſeribentes foꝛte non habuerunt cum non ſint
in comuni littera Cuius textus verba ſ. unt hec.
¶In teſtamento ſic erat ſcriptuʒ lutio titio ſi he
redi meo tabulas qui licet ei pecuniaʒ pꝛomiſſaʒ
dederit.c.dato titius deinde anteqʒ tabulas he
redi redderet deceſſerit. Queſitũ eſt an heredi
eius legatum deberetur. Caſſius reſpondit. Si
tabule fuiſſent non deberi quia non redditis his
dies legati non ceſſit. Julia.not. Si teſtamenti
faciendi tempoꝛe tabule nulle fuerunt vera ratio
ne dici poſt legatum titio deberi condictio ꝓ
non ſcripta habebatur c.
Sed in tex.vero oꝛiginali dicitur. .
CQuod adynatos condictio pꝛo non ſcripta
habebatur etcetera.

Z. Filius familias.S. it qiis.
Comuniter omnes codices tranſumpti habent hic circa medi
um iſta verba foꝛmalia papinianus frontoni ſcripſit cc. Sed
in ter. vero oꝛiginali pandectaꝛum floꝛentinaꝝ dr papirius fronto
ſcribit ⁊c.⁊ ſic eſt ille qui loquitur non aũt cũ frontone ſeu frouto
ni pꝛout dr in comuni tex.vitiato que duo omnino diuerſa ſunt ⁊
nihil hñt comune licet quoad ſenſum tex. non faciam viqʒ in hoc ni
ſi vt habeamus veram litteram in omuibus put decet docentes
alios ⁊ ita aptabis iſtũ tex. Cujus tex. verba in comuni ſunt hec.

UAt quis heredem inſtituat aliquẽ:rogari non
poteſt: Plane ſenatus cenſuit perinde haben/
dum:atq; ſi rogaſſet hereditateʒ reſtitui. Quid
ergo ſi heres poſt moꝛtem ſuaʒ rogatus eſt he/
reditatis ſue quartam partẽ reſtituere verius ẽẽ
exiſtimo: quod ⁊ ſceuola notat ⁊ papi.frontoni

ſcribit valere fideicommiſſum ⁊c.
Sed in tex. vero oꝛiginali dicitur.
Papirius fronto ſcribit valere fideicõmiſſum ⁊c. que littera
verioꝛ eſt ⁊ pꝛobatur ex pꝛecedentibus ibi qð ⁊ ſceuola notat ⁊c.
⁊ poſtea ſubdit ⁊ papirius fronto ſcribit.ſ.idem qdð ſceuola. vel
ꝙ ipſe ateſtatur ſceuolam ita dicere. Sed non ſcribit hic frontoni
vel ad frontonem.pꝛout dicebatur in comuni textu coꝛꝛupto.

De legatis ſecundo.

ſ. „. . „»
Glo. vin.l.ſi quis Titio. deken
glo. foꝛe ſingularem ad hoc pꝛopoſitum ꝙ relictum pꝛo anima eſt
pinz. Seg tu aduerte pꝛo nouo meo intellectu iſtius glo. que
indicio meo hoc non dicit ſi bene ponderetur ⁊ ſubtiliter conſidere
tur licet ſemper allegetur ad hoc nam potius ſentit contrariũ dum
dicit ꝙ nudus miniſter non poteſt retinere ſibi legatũ ꝙ habet alte
ri dare ſi ille moꝛtuus eſt niſi ſit relictum ꝓ anima vel ad pias cau

Hlo. in. l. lutio.

ſas ⁊c. ⁊ ſic glo. ponit alternatiue hec duo ſ. p anima vel ad pias

cauſas vnde legatum ꝓ anima non eſt ad pias cauſas ſcriptũ nam

alias ſufficiebat dicere ad pias cauſas abſq; eo diceret panima
vel ad pias cauſas ⁊c. Tamen cogitabis quia illa verba vel ad pi/
as cauſas poſſunt exponi vel.i.ad pias cauſas ⁊ ſic poteſt declarari
iſta glo.ſingularis. De cuius materia addo vnnz verbu ſi vis
ſcire qð dicatur legatũ pium nam de hoc poſuit Bal. in aut. ſimili
ter. C. ad.l.fal. ⁊ etiã glo.⁊ ſcribentes in. l. i. . ad mancipiiũ.ff eodẽ
tite Bal. in. l. pꝛiuilegia. C. de ſac.ſanc.eccle.⁊ Bal. in. l. ij. C. ad.l.
fal. ⁊ Bal. in. co P. . donare in tit qui feu. aliena pol in vſibus feu.
⁊ ĩ.lii.in.iiij.col.C.comu.de lega.⁊ in ſua margarita in verbo teſta
toꝛ ⁊c.⁊ in.l.illud.C.de ſacro.ſanc.eccle.⁊ in. c. . in. vij.col. in titd
qui feu.dar. poſ.in vſibus ſeudoꝛum ⁊ Bar. in. li. in tertia. . ijg.
pꝛincipalis. C. de ſac.ſanc.eccle.? Bar.in.l.qui vxoꝛi.ff de aur. 7 gr
gen. leg. ? Ange. in. l. pꝛima.5. de impenſa. ff. ad. l. fal. Bal. in. li.
in fi. C. de hijs que.pen.nomi.⸗ Bal. in. l. imperialis. C. de nupti⸗
is vi.l.omnes ⁊.lſi quis ad declinandã. C. de epiſ. ⁊ cler.?⁊ Ludo.
Roma.in.d.aut.ſimiliter ⁊ Raph. cum.in ſuo con⸗ xxx.inci. Sta
tutum an recipiat ⁊c. in a col.vbi ponit de legato alimentoꝛuz an
ſit pium ⁊ Illuſtr. D. Sran. aret.in ſuo conſi xcvij. incip. In can
ſa ⁊ puncto mihi oſtenſis ⁊c.ad quos me remitto ⁊ redeo ad glo,
de qua agimus. Cuius verba ſunt hec.

MWiniſtrum ⁊c. In verſi. niſi ſit relictum pꝛo
anima vel ad pias cauſas vt. C. de epiſ. ⁊ cle.l.
nulli vel niſi in alimenta vt infra de alime. ⁊ cib.
lega.l.alio etcetera.

Bar. hic dicit iſtuz tex.

LZ. Cum ab uno. clſeſhngularem a ntig

ad hoc propoſitum ꝙ licet alias vbi legatum eſt factũ creditoꝛiab
yno herede non debetur ab illo ſed poteſt agi contra coheredes ẽt
ꝓ ſuo intereſſe.tamen fallit in cꝛeditoꝛe ex cauſa dotis ⁊ idem vo
luit etiã Jo. de Imo.in.lſeruo legato.ꝭ.ſi ceſtaroꝛ.ff de lega. Pre/
putans ad boc eundem tex. ſingularem. Sec tu aduerte dili
genter nam ego intelligo hoc ſane pꝛocedere quoad illã quantita/
tem que eſt legata ſecus ſi dos eſſet maioꝛ legato quia tunc po
teſt agi contra alios ꝓ reſiduo vt hic in verſi? reliqua parte dotis
ab beredibus vc. ⁊ hoc modo ego intelligo nouiter iſtum textuz.
Cuius verba ſunt hec.

L. Cum ab vno heredum mulieri pꝛo dote com
penſandi animo legatum eſſet: eaqʒ dotem ſi uaz
ferre quoniam legatum maluit vtrum in omnes
heredes:an in eum ſolũ a quo legatuʒ eſt actio ei
de dote dari debeat:queritur ⁊ Julianus in eum
ſolum a quo legatum ſit actionem dandam pu/
tat. Nam eam aut ſuo iure: aut iudici o mariti
contentam eſſe debere equum eſſe euma quo ei
maritus aliquid pꝛo dote legauit:vſqʒ ad quan
titatem legati onus eris alieni ſubſtinere reli/
qua parte dotis ab heredibus ei pꝛeſtanda. Ea
deʒ erunt dicenda ſi heres inſtituta pꝛo dote ob
miſerit hereditatem: vt in ſubſtitutũ actio detur

⁊ hoc verum eſt. Sed de legatis ⁊ legis falc.ra

tione valde dubitatur: vtrum is in queʒ ſolũ do
tis actio datur legata integra ex perſona ſua de
beat. Perinde ac ſi omnes heredes dotem pꝛe
ſtarent: an dotẽ totam in ere alieno computare:
quia in eum ſolum actio eius detur. Quod ſane
magis rationem habere videtur ⁊c.

Doctoꝛes hieꝛ etiã. D.
SS mens Alex de Imo.in.l.
qui duos in pꝛinꝰ ⁊ etiã circa medium ĩ pe. col. ff. de lega. p. repu
tant iſtam glo.ſingalarem ad hoc in legatis alternatuns electio
eſt legatarij regulariter de quo alias legendo dixi in.d.l.qui dues
⁊ ideo non repeto nunc niſi ꝙ nunc ibi alias dictis ⁊ per alios ? ꝑ
me addo glo. nõ.in..ſi generaliter inſti. de lega. ⁊ glo. ĩ.l. heredes
5§. ſi incerto. ff. famil. herci.ad quas me remitto ⁊ redeo ad glo. de
qua agimus. Cuius verba ſunt hec.

Vendicare ⁊c.in verſi. Sed ſi dicat legoiin

dubio interpꝛetroꝛ pꝛo legatario quiabenignius

1

lhinnirteſ

,eaNſen ee
ſerloſen anrn

.1

WIININAd da
cRetNENNTKNutnaiu

Dopenriminti

Uſſotinndenrtrntninn

HungedmreAiin.
ipenseninkaer manmnnt
tihrüinmninin inn
Urpttninntirttratnnam
Naaurie mat n
Tililgnerietenni,

–

igtnamurunnd,

Kmn

AY/, .
nunliuftiun e⸗ „

4 „ 4
ſalnſictt n
W enne
ritummi
ſi it ,te
üe ed

N
aln , n
an lt Nigs
hlntiet tn

—

, %O⏑ 2EEeeEeEeerrsegegegsesesg e

—— r

—

rbidif
Ga Adſtun.
eninafſee d nri⸗
nrdiennn diliihtintn

Amimaise di ndtni;
a Wüctäiteerente
Malen galtiinii

münamagidmm inii

NiEX.
Knopwknin niniw
laiminlunmnoſt aig int
nammlgun nilt mnin
Nrigmuan ſcli ngolgreie
Nrri dchen gnmn linote
m i keuumn ſtciongnening
m. Rmn am ut ſtoint: aticigonrn
coarmn cſecher inun tan ol
nairs ihnd n gtiintz0n
Rrm Læti ans ansdlon ibtnae nl/
mrdts therihsd cſtntn u
em aemdiſbens ſiunpotarch
Prberfium nſiſimüncſoten
õäl
De ttemn imn et iſtil
siodrnern Gumteipeſcnf
dendenſionisbeilg hen

Gr r Nienittiſchinf
Cn: 1100t n⸗
ad in mtii llr 0l

ginmnhiknitini-

.
Dortondet
Ho lro. nuellen

u
wins eitug nlnb n,

imd, Sli,

vtioinemn

⁊ plenius vt hic et infra de regul. iur.l. in teſta⸗/
mentis hec in legatis. Sed in contractibus ⁊c.

1 Si duo ſunt debitoꝛes mei ⁊
Z. qui dioS. cedo vni iura mea contra alteru
ceſſio hbuiumodi operatur duplicem effectũ mirabilem 8 actionez
cedendarũ contra alteruz ⁊ eti liberationis in ſeipſo cui cedo tex.
eſt in.d.l qui ouos in pꝛin- queʒ tex. ad hoc dixit Bar. Bal. hic
ſe neſcire alibi v etiã Alluſtr. D. &ranc. aret. in l. cũ ſeruus · . ſi titi /
ls in iſ col.fde lega. . facit iſtum tex. ſingularẽ?. Sed tu ad
uerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius tex. quem ego aliter ⁊
diuerſimode intelligo non in caſu ceſſionis facte vni tantum pꝛout
Bar. ? Bal. dicebant. nam caſus ſuus non babet dubitationem
ſed teſtatoꝛ hic habebat duos reos obligatos ſibi in centũ puta titi
um ⁊ meuiũ ⁊ dixit in teſtamento lego meuio illud ꝙ debet mihi
titius ? legauit eque titio dicendo lego titio ꝙ dʒ mibi meuius ⁊c.
æ or bic ꝙ ex quo meuius pꝛimo nominatus eſt liberatus eſt a cẽ
tum ⁊ habet actionem contra coꝛeuʒ ⁊ heres tenebitur pꝛeſtare po
ſtea centum titio ita ſonat iſte text. bene ponderatus ⁊ ſubtiliter
tonſideratus. Cuius verba ſunt hec. . .
L. Qui duos reos eiuſdem pecunie habet titiuʒ

atqʒ meuium: ita legauit: ꝙ mihi titius debet
meuio heres meus dato: ꝙ mihi meuius debet
peres meus ſeio dato hijs verbis onerat here/
dem: nam cuʒ actiones ſuas heres meuio pꝛeſti
terit aduerſus titium videbitur meuius in facto
eius liberatus eſſe ⁊ idcirco ſeio hr̃s tenebit᷑ ⁊c.

6 Bal. ⁊ omnes bic
. titia ſei 0. § * leia. ⁊ etia dñs meus alex.
de Imo. in. lſi pater impuberis jn pꝛima col.ff. de vulga. ⁊ pupil.
dicunt iſtum textum eſſe vnicum ⁊ ſingularem ⁊ etiam Pau. de
caſtr. ⁊ dñs meus in.l.pater filiaz. . duobus in Fa col.ff. ad.lfalc.
dicunt omnes iſtum eſſe caſum ſingu.ad hoc pꝛopoſuũ ꝙ ſideicõ/
miſſum relictum ab vno ex heredibus qui vltimus deceſſerit ope
ratur ꝙ heredes omnes videntur inuicẽ ſubſtitunt. Secd tu
bn p eius vero intellectu aduerte ⁊ intellige hoc pꝛocedere in fidei
cõmiſſo relicto non auũt in reliquis postionibus hereditarijs ⁊ boc
dico p iſtum text. in verſiꝰ in eo fideicõmiſſo de quo queritur ac⸗
de quo tex. alias conſulendo dixi in pꝛima parte conſilioꝛũ noſtro
ri ⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ addo nunc Pau. ð caſt.
toſulentẽ in ſuo conſi?.xiiij incip. Uiſis ⁊ ↄſideratis ⁊ ĩ conlviiij.
incipi. q; q; multa ſcripta ⁊ in con.cxx. incipi. Si dicta coꝛnelia ⁊
in con. ccxxxvi. incipi. Dubitatio ⁊ in con.ccclij. incipi. Si peꝛſens
2 per Bar. in...heredes mei. ꝭ. cum ita. ff. ad trebel. ⁊ etiam in.’.
quidã teſtamento.ff. de vulg.⁊ pupil.⁊.l codicillis in pꝛincipio.ff.ð
vſuf.leg.ad quos me remitto ⁊ non dico aliud pꝛo nunc niſi ꝙ po
no verba tex. Que ſunt hec.

¶ Seia libertis ſuis fundum legauit:fideiqʒ eo
rum comiſit ita fidei autem veſtre vere ⁊ ſapide

comitto ne eum funduʒ vendatis: eumqʒ qui ex

vobis vltimus deceſſerit cum moꝛietur reſtituat
ſempꝛonio liberto meo ⁊ ſucceſſoꝛi meo ⁊ beril/
lo ⁊ ſapido quos infra manumiſi: que ex uobis
tũc ſuperuixerit. Quero cũ hec in pꝛima parte te
ſtamenti qui fundũ pꝛelegauit eos ſubſtituit. In
ſecunda tamen adiecerit verbum qui vltimus de
ceſſerit:an pars vnius defuncti ad alterum ꝑtine

ret. Paulus rñdit teſtatricem videri in eo fidei
cõmiſſo de quo queritur duos gradus ſubſtitu/
tionis feciſſe vnum vt his qui ex duobus pꝛioꝛ

moꝛiretur alteri reſtitueret alteruʒ vt nouiſſimus
his reſtituert quos noĩatiʒ poſtea numerauit ⁊c.

Z.titia ſeio.s ſeia libertis. Sdoe

hic ⁊ etiam Pau. de caſt.⁊ dñs meus Alex.de JImo.in.l.herebes
mei. .cum ita in penul.col. ff.ad trebel. etiã idem dominus me/
us Alex. in.l. cum quidã in ba col. C. de inſti. ⁊ ſubſti.⁊ idem dñs
meus Alex. de Imo. in. l. cum filio in rertia col.ff. de lega. p. vbiq;
reputant iſtum tex.ſingularem ad hoc ppoſitum ꝙ licet quis non
poſſit grauari vltra id in quo honoꝛatus eſt vt.l.impr. ff. de legat.

bo ⁊. l ab eo.cum ibi nõ. C. de fideicõ. Tamen ſi quis fuit inſtitu /
tus in dimidia hereditatis poteſt grauari in torum ſi fuit ſi ubſtitu /
tus vltimo mozienti de qua materia alias dixi in dicta.l. cum filio
in repetitione mea ad illum tex.⁊ ideo pꝛo nunt longioꝛ non ero ni
ſi ꝙ addo Pau.de caſt. facientem magnũ feſtuz de iſto tex. in ſuo
conſi? xiiij.⁊ in alijs coſilijs de quibus omnibus ſupꝛa feci mentio
nem in capitulo pꝛoxime pꝛecedenti ⁊ ideo non repeto nunc nec ẽt
pono tex.cum ibi eum poſuerim ne fruſtra occupemu mẽbꝛanas.

Glo. in.l.cum pꝛoponeretur.

Bar · hic ⁊ Bal.in. ca ſi quis feudum in tit ſi de inueſt. inter
onm ⁊ vaſſal. lis oꝛi in vſib.feu.⁊ etiaʒz dñs meus Alex. de Imo.
in.l.erroꝛe in. vj. col. C. de teſta.⁊ Illuſt. dñs Sranciſcus aret. in.l.
hĩdes palã in pꝛin.in. vj. col. ff. eo. titu. ? Bal.in.l.quõtr.in pꝛici.de
heredibus inſti.et Bal. in dicta.l. erroꝛe. C. de teſta. et in. l. a.C. ð
ſecun. tabu. ſet etiam dñs meus Alex.de Imo.in rubꝛica.ff de ac/
quir.poſſeſ.omnes reputant iſtam glo. ſingularẽ ad hoc tot te⸗
ſtes requiruntur ad pꝛobandũ erroꝛem teſtamenti quot requirũ/
tur in ipſo teſtamento condendo de quo alias dixi in dicta. l. a de
ſecun.tabuł. ⁊ ideo non pono nunc late de hijs niſi ꝙ addo Bal.
idem volentem in.l. fi.C. de fideicõ. in verbo quero ⁊c. in vlti. col.
⁊ HBal.in.l.fi.in pe.col.C. de eden. ad quẽ me remitto et redeo ad
glo.de qua agimus. Cuius verba ſunt hec.

CScriptura ⁊c.in verſi.uel ſᷣm Jo.⁊ Hugolinũ
poteſt eſſe ⁊ alia coniectura ſi teſtatoꝛ coꝛam ſep
tem teſtibus dixit ſe ita velle diſponere vt ſubſti
tuat ⁊ poſtea vocauit tabellionẽ ⁊ obmiſit ſubſti
tutionẽ ⁊ poſtmodum facto teſtemento dixit co/
ram eiſdem teſtibus per erroꝛem obmiſiſſe: vel
obliuioni tradidiſſe ⁊c.

Z. vnmm ex ſfamilia.§. finali.
Ludouicus Ro. in ſuo ſingulari in ver. teſtatoꝛ ita dicit c.
poſito inter vltimas voluntates concludit ꝙ quamuis verba enũ/
ciatiua relata ad id ꝙ poteſt infuturum euenire non inducant di/
ſpoſitionẽ vt in.l. Julianus.S.ex his verbis.fl. de lega.iijꝰ quẽ tex.
tamen ego aliter tibi declaraui ⁊ intellexi vt ĩ eo tex. declarato per
me pꝛout videre poteris. Attamen vbi ſunt relata ad filios te

ſtatoꝛis impoꝛtant diſpoſitionẽ fideicõmiſſi per tex. de quo multũ

ipſe exclamat ad hoc in dicta.l.vnum ex familia. . fi. Sed tu
aduerte ꝓ vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex. qui ſentẽtia mea
non conſiderat ꝙ verba enuntiatiua referantur ad filios. Immo
illa verba enuntiatiua de quibus fit mentio bic vna cum verbis ẽt
diſpoſitionis referebantur ad vxoꝛem teſtatoꝛis dicendo vt in ver
ſi.non dubito te non reſtituturam bona mea filijs noſtꝛis ⁊c.⁊ ſic
non inducitur fideicõmiſſum hic eo reſpectu ꝙ ea verba quoquo
modo ſint relata ad filios ꝓut dicebat Ludo. Roma. qui in hoc
vehementer fallitur cum reuerentia eius ⁊ non obſtante ꝙ reſpiti
ant tempus futurus.quia immo hũt etiã in ſe tempus pꝛeſens ad
mixtum ⁊ diſpoſitionẽ pnteʒ dicendo non dubito ⁊c.⁊ ſic nõ ſunt
ſimpliciter verba enuntiatiua pꝛout dicebat ⁊ non bñ Ludouicus
Roma.Sed vera ratio eſt hic vt dixi quia heres grauata fuit etiã
per verba pñtia diſpoſitiua et relata ad eandemmet vxoꝛem inſti /
tutaʒ vt ibi in verſi.vxoꝛ eius heres inſtituta liberis ſuis redditu
ram ⁊c. ſed in dicto.S.ex his verbis non erant verba relata ad ip
ſum filium heredẽ ſed imperſonaliter ⁊ abſolute et abſq; aliqua
diſpoſitione vt ibi in ver.vt filius meus condonet ⁊c.de cuius tex.
intellectu infra clarius dicemus in loco ſuo ideo pꝛo nunc circa eũ
longioꝛ non ero. Sed verba iſtius tex. ſunt hec.

CItem Marcus imperatoꝛ reſcripſit verba:
quibus ita teſtatoꝛ cauerat non dubitare ſe qð
cunqʒ vxoꝛ eius cepiſſet liberis ſuis reddituraʒ
per fideicõmiſſo accipienda: Quod reſpectum
ſummã habet vtilitatem ne.ſ. honoꝛ bene tran/
ſacti matrimonij fides etiã comuniuʒ liberoꝛum
decipiat patrem: qui melius de matre pꝛeſunſe
rat ⁊ ideo pꝛinceps pꝛouidentiſſimus cum fidei/
cõmiſſi verba ceſſare animaduerteret: eum ſer/
monem pꝛo fideicõmiſſo reſcripſit accipienduʒ.
L. Sequens qõ eſt: an etiam que viuus per do/
nationem in vxoꝛẽ contulit in fideicõmiſſi petiti

onem veniant. Reſpondeo ea extra cauſam li/
berorum computari debere pꝛopterea in fidei/
commiſſo non contineri ⁊c.
Ange. ⁊ ẽt

Z. Cum filius.s. dñs. onge. vet

us Alex. de Imo.in.l.ſerui electiõe..fi.in.i.col. in fi.eo.tit ⁊ etiã
oñs meus Alex.de Imo. hic in apoſtillis ſuis ad Bart. reputant
iſtum tex. ſingularem ad hoc ꝙ licet alias legans rem comunem
tũ alio videat᷑ legare tantũ ius qð habet ĩ re vt in dicto..ſi.cuʒ ibi
plene nõ. tamen hoc fallit niſi habeat rem illam legatã comunem
cum herede quia videtur tunc legare totam rem ⁊ tota debetur.
Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo ad iſtuʒ tex.
nam non ꝓbat hoc ſi bene ⁊ ſubtiliter ponderetur. nam heres hic
erat vſufructuarius in re ſolũ.vñ non eſt miꝝ ſi vſufructus intellt
ẽt legatus vt pote quaſi pars rei cuiꝰ qũo dñs eſt vt bic ĩ verſi poꝛ
tionis inſtar ⁊c. Sed ſi eſſet vera pars rei ꝓ diuiſo vel ꝓ indiuiſo
aliud eſſet ⁊ multo magis ſi pꝛo diuiſo eſſet comunis inter eos.⁊
eomaxime cum pꝛopꝛietatis nude legatum quaſi eſſet inutile. et
ideo non eſt mirum ſi debeĩ ille vſafructus qui erat heredis ⁊ B
etiã videt̃ tenere idem dñs mens Alex. de imo. in.d..fi vbi alias
dixi poſt eum de hoc ⁊ ideo ꝓ nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ venio
ad textum de quo agimus. Cuius verba ſunt hec.
CDominus herede fructuario ſcripto: funduʒ
ſub condictione legauit: voluntatis ratio non pa

titur vt heres ex cauſa vſuſfructus.

L. qui ſolidum in principio.
Jo.de Imo.hic ⁊ etiã dñs meus Alex.de imo.in.l.qui rome
5§. duo fratres in. xv. col. ff. de verbo. obliga.⁊ dñs meus Alex. de
imo.in.l.pꝛoperandũ..ſin autem reus in.vij.col.C. de iudi.repu/⸗
tant iſtum tex. melioꝛez de coꝛpoꝛe iuris ad hoc ꝓpoſitũ ꝙ ſi quis
petit plus debito ego conuentus habeo iuſtã cauſam litigandi ſu/
per toto adeo ꝙ non debeo condemnari in aliquibus expenſis niſi
actoꝛ obtuliſſet ſe recipere partem que erat debita ⁊ deſiſteret a li
le de quo alias dixi in.l.pꝛima..ſi ſtipulanti.ff.eo. titꝰ ⁊ ideo pꝛo
nunc longioꝛ non ero niſi ꝓ nũc vltra iaz ibi dicta mõ addo Ange.
in.l.ſiquis cum totũ.ff. de excep.rei iudi.⁊ dñzʒ Anto.in.c.cum apo
ſtolus de tenſtbius ⁊ Bal.in addi.ſpe.in titᷣ de depoſito in ſᷣa col.

⁊ per Jo.de imo.in.l.ex facto..item quero.ff.de vulga.⁊ pupil.?

per Jo.de Imo. in dicta.l.qui ſolidũ ⁊ Do.de ſancto gem.in.c.ſo
extra de confeſ.liꝰ vjꝰ in quibus dant cautelam vt actoꝛ in pꝛin:
hoc dicat. Item ꝙ eſt debitoꝛ in centum.⁊ ſi non credit de tanta
quũõtitate interogr̃ de quãta pluri vel minoꝛi. vt ibi per eos ad qͥs
me remitto ⁊ redeo ad tex.de quo agimus Cuius verba ſunt hec.

L. Qui ſolidum fideicõmiſſum fruſtra petebat
heredeʒ falcidiaʒ obiciente ſi partem interiʒ ſol
ui ſibi deſideranerit: neq; accepit in ea moꝛam
paſſus intelligitur ⁊c.

g. 1 Legata regula/
Z. ſequens queſtio. ata regule⸗
niſi hereditate adita vt in.l.ſi nemo.ff. de teſt. tute.⁊ in.l.eam quã
cum ibi plene nõ. C. de fideicõmiſ.⁊ poſuit Bal.in.l. i. C. ſiquis ob
miſſa etiã teſtamenti ⁊ Bal.in auten. hoc amplius.C. de fidei. ⁊
Bal in dicta.l.eam quã ⁊ in.l.pꝛima in lectu.C.de ſacr.ſanc.eccle.
⁊ per glo.⁊ per Gar.in.l.qui filio.ꝭ.ſeruus.ff.de here.inſti.⁊ bar.
i. cll. ſi nemo de teſt. tute.?⁊ Bar.i.l. ex facto.ff. ð here.inſti.⁊ bal.
in addi. ſpe.in titꝰ de teſtamentis in ver. relicta vc. ad quos me re/
mitto pꝛo nunt. Sed dubitatio pulcra oꝛitur quid in donati
one cauſa moꝛtis an requiratur pꝛo eius validitate aditio heredi /
tatis in quo. dicas ꝙ non requiritur ex teſtamento ſed bene ab in
teſtato tex. eſt in. d.l ſequẽs qõ. Quẽ tex. ad ̊ alłt Bal.in.l. cũ
virũ.C. de fideicõmiſ.exclamans ſatis ſuperq; ſatis de illo text. et
Bar. etiã hic dixit eſſe text.multũ ſingularem licet Bal.eum non
alleget ? Ange. inil. pe. 5. filiã. ff. p br̃de ⁊ Alex. in apoſt. ad Bar.
in hac. lſequens qj. Sed in hoc aduerte tu pꝛo nouo ⁊ vero
intellectu meo. d.l ſequens qõ ⁊ etiam doctrine Bal. vbi. S. nam
iſte tex. ſentennia mea ſi bene ⁊ ſubtiliter ponderetur pꝛout decet
nihil facit ad hoc pꝛopoſitũ. ⁊ pꝛimo conſidero iſta lex venĩt cõ
tinuatiue ad legem pꝛecedentem ibi pꝓxime in. S. fi. vbi agitur de fi
deicõmiſſo inmunto vxoxi per maritiũ dubitatur modo in. d.lſe
quens queſtio an etiã ea que maritus viuus donauerat vxoꝛi veni
ant in ſideicõmiſſo.⁊ dicitur hic ꝗ, non quia ea habitura eſſet etĩ

alio herede exiſtente ⁊c nam mon dicit q; ipſa vxoꝛ capiat ea bona
ex vltima voluntate ex teſtamento vel ab inteſtato. Sed dicit etiã̃
implicatiue loquendo ꝙ exiſtente berede alio ipſa debet habere i
la bona pᷣcipua ⁊ plus dicit iſte tex. ꝙ ea bona dicunt᷑ extra cauſaʒ
bonoꝛũ mariti vt hic in ver. ea ex.caʒ bonoꝝ mariti cõputari debe
re ⁊c.⁊ per ↄns fruſtra expectanda eſt aditio hereditatis ex teſta,
mento vel ab inteſtato in donatione pꝛedicta. Pꝛeterea etiam
poſſemus dicere ꝙ iſte tex. loquitur in donatione inter viuos duz
dicitur in tex. in pꝛin an etiam ꝙ viuus per donationem ac. vtex.
loquitur ꝓpꝛie in donatione inter viunos. que poſtea moꝛte confir
mari debet vt eſt nã eius ⁊ ſic iſte text. nibil facit pꝛo opi.Bal. lo
quentis ⁊ intelligẽtis euʒ in donatione cã moꝛtis ⁊ illa verba alio
herede exiſtente ⁊c.non denotant aditionem exiſtentez. Se intel
igitur ⁊ exponuntur ideſt alio herede inſtituto ad effectur pꝛedic/
tum vbi vxoꝛ erat iſtituta vt in.ꝭ.pꝛoxime pꝛecedenti in ver. vxoꝛ
eius heres iſtituta ⁊c. Cuius text.verba non pono hic.cum ſupꝛa
ea poſuerim in alio pꝛopoſito.ne idem ſepius dicamus.

71 Si onus iniunctuz legatariů
— Julianus. deficit debetur ſibi iud leg⸗
tum ſine onere nec remanet apud heredeʒ tex. eſt in. d.l. JIulianus
vbi tex. facit mentionez de ſenatu conſulto ⁊ dicit hic Bal.ſe neſcjf
vbi alibi fiat mentio de hoc ſenatus niſi hict. Sed tu aduerte
pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius tex.qui minime cõmemoꝛat
ſenatuſconſultum ſed ſenatũ vnde dico ꝙ ſenatus multa ſtatuit æ
ſtatuere potuit vt.l.non ambigitur cum ibi plene nota.ff. de legi.
vñ tex. iſte in hoc male interpꝛetatur per Bal. in hoc vt hic in ver.
ſenatus voluit ⁊c.in vltimis verbis illius tex.nec poſſumus dicefe
ꝓꝙ loquatur in ſenatuſconſulto trebelliano ex eo ꝙ hic fiat mentio
de fideicommiſſo vt hic in ver.fideiq; eius cõmiſſum fuerit ꝛc. et
in ver.fideicõmiſſum deficiens ac.⁊ in ver.quia in fideicommiſſis
potioꝛem cauſam ⁊c.quia ego reſpondeo ꝙ iſte text.loquitur in
legato particulari vt hic in verſi.ſi a filio herede legatuz ſit ꝛc. quo
caſu non habet locum trebellianũ ſenatuſconſultuʒ. vnde iſte tex.
debet intelligi in. S. P. Q. R. non autem in ſenatuſcon. tre/
belliano vel alio ⁊ ita ego nouiterintelligo iſtuʒ tex. Uno addi

to circa materiã iſtius tex. de onere deficiente an defficiat legatum

de quo vide per Bal.in.l.pꝛima in tertia oppo C.de iſti.⁊ ſubſti.
⁊ per Bal.in.l.pꝛima in vlti.oppo.C. de cond.inſti. ⁊.l.vnica.9.p
Fo.C. de cadu. tollen. ⁊ per Bart.l.filio.S. matri.ff. de adim.
legat. ad quos me remitto ⁊ redeo ad textum de quo agimus Cu
ius verba ſunt bec.

L. Julianus ait: Si a filio herede legatum ſit
ſeio: fideiqʒ eius commiſſuʒ fuerit ſub hac con
ditione vt titio daret: et titius pendente condi/
tio ne deceſſerit fideicommiſſuʒ deficiens apud
ſeium remanet MNon ad filiuʒ heredẽ pertinet:
quia in fideicõmiſſo potioꝛẽ cauſaʒ habere eum
cuius fides electa ſit ſenatus voluit ⁊c.

L. Cum patronis. Jode zna nl

lib.⁊ poſtumis, ⁊ dñs meus Alex.de Imo.in.l.qm̃ in pꝛioꝛibus
C. de inoffitõ.teſta.in apoſtillis ſuis ad Bar.ibireputant iſtuz tex.
ſingularem ad hoc ꝙ licet filius non poſſit grauari in legitima ſibi

Debita vt in. d.l.qm̃ in pꝛioꝛibus ⁊.l.omnimodo eo.titquas leges

alias ego repetij dum eſſeʒ ſcolaris in hoc vetuſtiſſimo bonoñ.ſiu
pio in pꝛimis fere annis meis. Tamen ſi filius renuntiat legitime
⁊ ſciat eam ad alium ldeuenire ille tenetur ad grauamen iniunctũ
pꝛius fiio. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu iſtius
tex. nam ego non curo vtrum ſciuerit filtus vel ignoꝛauerit ad ali
um peruenire. nam in hoc ego non facio vim. ſed ſolum in eo ꝙ
iſtud eſt pꝛiuilegium perſonale⁊ ideo non competit alteri qᷓ;ᷓ ei cui
legitima debetur ⁊ hanc rationem aſſignat tex. hic in fine. Cuius
verba ſunt hec.

L. Cum patronus ex debita parte iſtitutus eſt:
fideicõmiſſuʒ relictũ pꝛeſtare ab eo non cogit:ſi
obmiſerit iſtitutionem:qui eaʒ partem vendica/
ret: vtruʒ eodẽ modo retinere eam: an vero pꝛe
ſtare debeat fideicõmiſſum: et magis eſt debe/
ri ſibi fideicõmiſſum quoniam quod illius per/
ſone pꝛeſtaretur hoc nequaquã ad alium perti/
nere deberet ⁊c.

erttüner

Jo. de Imo. in innen

Noſaln

WgNiuect
⸗
WNNNAANANtNE⅓
fEükreddnir
Citcturgrtgihlinm mnentn
golrtheccirtrmr
Uiciortigizannurirn at
ktirlsmat
(ſnnmuhsenin
Uifefnncme

Nunuihrn dr int

enlm.

1 Shonnfügnnn

uſnn
1 nn.

Ana m en

ingit R
tn

ltrn

„

1 ſet
„

R „- — — — =- — —

22o NʒNʒʒ44———

—

— — öͤ — —

—,,,,Z,447 W WJ. — — — — — — — — — — — -

*ur Mlmnarn n afii

Malmstind Nmnlin izu
Cxad iin mnliin d tuif
KdENNYTYNNNri
NNA X

Kunsii: Guflo kenirnn

ſe: iazeuscamniſn fie iotun
Creſttnodarg: atitnspencenecel
moxdeſcinftetnniſizdeſenen
ſamtmmd Rorusfligbenkinni
un ſcerniſo ini ulifiinnn
aus ſusdni usli

7 Ulezronl.
ZGnpmIg
4 ntnTN Nondfünt
4 rn unti inͤbe inlmin

Glo.in.l.cum pater.S. eorum.

Bal. in.l cum bij.ff. de tranſac.⁊ etiaʒ Mau. de caſt. ⁊ Allu.
do. ran. are. in. l. ſcienduz. in. v.col.ff de leg. p. reputant iſtam
o ſingularem ad hoc ꝙ quis non poteſt repudiare donationem
kauſa moꝛtis vt eximat ſe ab onere licet aliud ſit in legato nazʒ põt
udiari in pꝛeiudicium tercij anteq;; acceptetur vt. l. pꝛima. 5. ꝓ
ßo ⁊. in nouiſſimo. C. de caduc. tollen vt hic per eos. Sed iu
aduerte pꝛo nouo ⁊ vero meo intellectu iſtius glo. naz glo. hoc mi /
hi non dicit nam donatarius poteſt repudiare ſi vult ⁊ hoc non ne
gat iſta gloſa ſed bene tranſit donatio cuʒ onere ſuo vt videbis ex
verbis gloſe. Que ſunt hec. . . .
¶ Donaui titio cauſa moꝛtis quãtitatẽ vel ſpeti

em ⁊ eundem grauo refert onere. Intrinſeco vt
ex eadeʒ donatione vel extrinſe eco. Et pꝛimo de
yno ⁊ poſtea ð alio dicit:vt ecce donauit tibiꝗs
xx. cauſa moꝛtis ⁊ ex hijs.x. ſeio rogauit te re/
ſtituturum ſi tibi auferatur quarta per legem fal
cidiam ab herede tuqʒ quartam ſimiliter detra
hes de fideicõmiſſo ex voluntate defuncti que pᷣ
ſumitur elſe talis nunc ⁊c.

Z. Cuʒ pater.S.filia mea. oeto

etiam dñs meus Alex. de Imo.in.l.pꝛopꝛias.C. de legat. allegant
iſtu tex. pꝛo ſingulari ꝓ limitatiõe illius tex. in dicta.. ꝓpꝛias vbi
dictur ꝙꝙ res mea pꝛopꝛia mihi legari non poteſt nec legatum hu/⸗
iuſmodi valet vt ibi cum ibi etiã plene nota.Tamẽ hoc eſt verũ ni
ſi quando legaretur ꝓ declaratione fructuuz perceptoꝝ per teſtato
rem vt non debeantur vt in exemplo poſito hic ĩ tex. Sed tu
aduerte ꝓ nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius tex.in q́ non dubitat̃
De validitate legati rei mee mihi facti ĩmo bona illa materna erãt
queſita patri in totuʒ de iure iſto.ffoꝝ. vt in.l.placet.ff. de acquir.
here.vnde legatum illud omnino valet reſpectu rerum pꝛedictarũ
ſed dubitatur hic de alio penitus diuerſo videlicet an fructus per/
cepti a teſtatoꝛe ex ea re ex diſpoſitione iuris compꝛehendãtur in
legato vel ne ⁊ hic eſt caſus ⁊ hec eſt dubitatio ⁊ dicitur ꝙ non ſi
ſunt conſumpti vel conuerſi in patrimonium diſponentis alias ſic
vt hic in tex. Cujus verba ſunt hec.

¶ Filia mea percipiat ſibiqʒ habere volo rem
matris ſue: fructus quos medio tempoꝛe pater
percepit nec in ſeparato habuit: ſed aſumpſit:

pvel in ſuum:patrimonium conuertit:non videtur

filie relictum ⁊c.

L. cum pater.s.filius matrem.

Jo.de Imoꝛin.c.pᷣ extra de iudicijs ⁊ etiaz in.c. ꝑ tuas extra
de arbitris ⁊ dñs meus Alex.de imo. In.l.ſiconuenerit in pꝛima
col. in fi.f. de iuriſ omni.iudi. ⁊ etiã dñs meus Alex.de imo.in.lłi.
5. p in. iiij. col. ff. de verbo. obliga. omnes allegant iſtum tex. ꝓp ſin/
gulari ad hoc pꝛopoſitum ꝙ iuramentũ facit valere actum omni
melioꝛi modo quo poteſt dato ꝙ nõ valeat eo modo agitur ð qua
materia ibi alias legendo dixi poſt eum ⁊ alios docentes ibi quo
in dicta.l. pꝛima. 9. P. ff. de verbo. obligati. ⁊ ideo pꝛo nunc non me
extendam niſi ꝙ pono verba tex. Que ſunt hec.

¶ CEilius matrem heredem ſcripſerat ⁊ fideicõ/
miſ. tab. data cum iuriſiurandi religione pꝛeſta/

ri rogauerat cũ teſtamentũ nullo iure factũ eſſet:
Nihilominus matrẽ legitimã cogendã heredeʒ
fideicõmiſ. pꝛeſtare. Bñ. nam enixe volunta/
tis pꝛeces ad omnem ſucceſſionis ſpetiem poꝛ/
recte videbantur ⁊c.

Z. cum pater.Ss. menſe. ar hient
natabilẽ. S. habet ſingularem mãz in ſe ⁊ inter alia pbat hoc
ꝙ legatum vniuerſatis iuris etiam ſi contineat incõmoduʒ:iin ſe va
let ⁊ tenet vt in eo maxime in verſiꝰideo non eſt querendũ an plus
ſit in ere alieno q;ᷓ in queſtu ꝛc. Sed tu aduerte rogo pꝛo no/
uo 1 vero ĩtellectu iſtius tex.ſingularis naz ratio eius iudicio meo
ſtat in alio qᷓ in yniuerſitate iuris. nam ſtat in eo e pſtita fuit cau

tio heredibus de conſeruatione indemnitatie vt in verſio cum in
demnitate heredum p cautioueʒz ⁊c. ⁊ idem eſſet — a⸗
diſpoſitione vbi heredes non poſſent pati damnũ ex cautione pꝛe⸗
ſtita eis. nam bec cautio eſt illa que operatur validitatem legati 2
in hoc ſtat virtus iſtius tex. ⁊ hoc modo ego nouiter intelligo iſtũ
textum. Cuius verba ſunt bec.

Aenſe negotium ex cauſa fideicom.cum in/
demnitate heredũ per cautionẽ ſuſceptuʒ empti
oni ſimile videtur ⁊ ideo non erit querenduʒ am
plius in ere alieno ſit qᷓᷓ in queſtu ⁊c.

Glo. in. l. cum pater.S. menio.

Bal.l.cum viruz. C. de fideicõ.dicit iſtam glo. foꝛe ſingularẽ
ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ contra curatoꝛẽ hereditatis iacentis agi poteſt
ex donatione cauſa moꝛtis. vt ibi per eum cuʒ quo ſto ſimpliciter
quia iſta glo.clara eſt ⁊ non eget aliqua noua mea linterpꝛetatione
niſi ꝙ pono verba eius. Que ſunt hec.

Donabit ⁊c. in verſi. Item non audeo dicere
ꝙ ſolutio per mandatũ poſt moꝛtem finiri de/
bet: quia tunc non finiretur moꝛte vt ſupꝛa man
datũ.l.ſi vero non remunerandi..fi.hic ergo
inter viuos fuit conceptuʒ.Sed quantũ ad effec
tum poſt moꝛtem concipitur: quia tunc demum
firmatur donatio ⁊c.

LZ. cum pater.s.euictis. Bar be

tex.eſſe ſingularem ſᷣm omnes ad hoc pꝛopoſitũ videlicet in ple

gato vni facta non debetur euictio ſecus aũt ſi fiat pluribus ꝑ iſtũ
tex. in verſi ſi tamen inter filios diuiſionem fecit arbiter ⁊c. cum
quo in hoc ſimpliciter ſto quia tex.clarus eſt ⁊ non eget aliqua no
ua meg interpꝛetatione niſi ꝙ addo nõ.in.l.ſi domus.ꝭ.de euictio
ne. ff. de lega. p. ⁊ in.l. ſi a ſubſtituto.S.. eo.tite ⁊ ibi alias legendo
dixi ⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero. Sed ad ibi dicta me remit
to ⁊ redeo ad tex.de quo modo agimus. in quo tamẽ non obmit
to vnum ꝓꝙ non eſt verum ꝓꝙ iſte tex.faciat differentiam virũ euin
catur res pꝛelegata vni vel pluribus. Sed ſolum tex. iſte conſide
rat an res pᷣlegata vni poſſit coniecturari vt fuerit data pꝛo parte
vel parte partis vni ex heredibus.nazʒ ꝓ inducenda equalitate in
ter eos deberet reſartiri illi a quo eſt euicta alias autem non.⁊ B
pꝛobat mihi iſte tex. Cuius verba ſunt hec.

Euictis pꝛedijs:que pater:qui ſe dominũ eſſe
crediderat verbis fideicommiſſi filio reliquit:
nulla cum fratribus et coherebibus actio erit:
Si tamen inter filios diuiſionem fecit: arbiter
cõiectura voluntatis non patietur euʒ partes co
herebibus pꝛelegatas reſtituere:niſi parati et ip
ſi fuerint patris iudicium fratri conſeruare ⁊c.

L. moꝛtuo.s.ſi teſtatoꝛ. udoui
⁊ etia dñs meus Alex.de Jmo.in.l.ſtipulatiões non diuiduntur
in. xiiij.col.ff.de verbo.obliga allegant iſtum tex. pꝛo ſingulari ad
hoc pꝛopoſitũ ꝙ licet alias obligatio factoꝛum ſit indiuidua inter
heredes vt.l.iiij.S.cato cum ibi plene nõ. ⁊ in dicta.l.ſNtipulationes
non diuiduntur ⁊.l.heredes..an ea cum.ꝭ.ſequenti ⁊ ſequẽti.ff.
fami.heꝛciſ. Tamen obligatio operis edificandi eſt diuidua inter
heredes quando ad illud opus ſunt aſtricti ratione poꝛtionis repu
diate ꝑ alium coheredem ac legatis onerate ⁊ acreſcentis ipſis he

redibus licet ipſe dñs meus dubitet de hoc ⁊ teneat cõtrariũ pꝛo

ut ibi alias legendo dixi in dicto..cato in repeti.mea ad illuz tex.
per me ex oꝛiginalibus pandectis habitũ ⁊ diſtantem a comuni lit
teratura bene in viginti quateuoꝛ verbis pꝛout ibi latius dixi ⁊ in
geminato apparatu meo ⁊ in repeti.mea ad illuz tex.⁊ ad ibi dicta
eremitto ⁊ ideo ꝓ nunc non me extendo niſi ꝙ ꝓ intellectu iſtius
tex.nũcdico ꝙ illa tria exẽpla de quibus hic in tex.fuerũt oĩo alter
natiua poſita a teſtatoꝛe in teſtamento ſuo ⁊ per ↄñs electio erat
heredum vnde pꝛo parte que ſibi accreſcit tenentur. Uel o
dico poſito ꝗꝙ tex.loqueretur alternatiue non autem fuiſſent verba
teſtatoꝛis ꝙ opus hic non pꝛeſtaretur pꝛo parte ſed in totum nam
anteqᷓ; pars illa accreſcat alteri coheredi nondum fecerat ipſe. nec
facere potuiſſet opus pꝛo parte ſua. Sed poſtq; pars hereditatis
ei accreſcit debet totum opus ipſe facere ꝓbatur ex verſiẽ pꝛe /

dl.

ſtare atq; cetefa legata platet ⁊c. nam nondũ erat pꝛeſtitũ opus p
aliqua partie ſed pꝛeſtatur poſtq; accreuit poꝛtio hereditatis alte/
rius coheredis ⁊ B mõ ego ĩtelligo iſtu tex. Cujus verba ſunt hec.

CSi teſtatoꝛ dari quid iuſſiſſet aut opus fieri
aut munus dari pꝛo poꝛtione ſua eos pꝛeſtare
quibus pars hereditatis accreſceret eque atqʒ
cetera legata placet ⁊c.

4 RiAν Doctoꝛes
L. menius in pꝛincipio. Dotoe
dñs Franc.are.in.l.ſi pluribus.S.ſi eadẽ res in. iij.col. f. de lega. P
reputat iſtũ tex.ſingu.ad hoc ꝙ ſi alicui legatur pars rei 1 demü le
gatur tota eidem non debetur niſi pars pꝛima legata. Sed dicit pᷣ
ſatus.D. ranc.aret.ꝙ ratio eſt quia alia pars erat alteri legata
ideo non videtur teſtator velle adimere illi ⁊ dare buic cui legaue
rat partem. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu iſtius
tex.qui non pꝛobat hoc ſi bene ponderetur. nam loquitur de lega
to facto duobus ſub condictione ⁊ poſtea beres eius legauit ean⸗
deʒz rem vni ſub condictione vnde duo ſunt teſtantes hic diuerſi ̊
caſu dicitnr ꝙ tota res debetur. ſed ſi eſſemus in vno dicit ille tex.
ꝙ tantum pars debetur. ſed non eſt ex eo ꝙ alter legatarius eſſet
Ded quia legatũ factum vni de eadem re non debetur niſi ſemel
⁊ hoc modo ego intelligo iſtum textum. Cuius verba ſunt bec.

L. Meuius fundum mihi ac titio ſub condicti/
one legauit: heres autem eius eundẽ ſub eadem
condictione mihi legauit: videndum eſſe Julia/
nus ait ne exiſtente condictione pars eadem ex
vtroqʒ;ʒ teſtamento mihi debeatur: Lamen volũ
tatis queſtio erit:naʒ incredibile videtur id egiſ
ſe heredem vt eadẽ poꝛtio bis eidem debeatur:
Sed veriſimile eſt de altera parte euʒ cogitaſſe:
ſane conſtitutio qua placuit eidem ſepe legatum
coꝛpus non onerare heredẽ ad vnum teſtamen/
tum pertinet debitoꝛ autem non ſemper quod de
bet iure legat: Sed ita ſi plus ſit in ſpetie lega⸗/
ti: ſi enim idem ſub eadem condictione relinqui
tur ꝙ emolumentum legati futurum eſt ⁊c.

Glo. in.l.codicillis.s.inſtituto
in uer. filius meus ⁊c. in fine.

Jo. de Imo. hic ⁊ etiã dñs meus Alex.de Imo.in.l.filius fa
milias..diui in fine.fl. de lega.p.reputant iſtaz glo. ſingularem ad
w ſi teſtatoꝛ phibet heredibus eius ut non alienent aliquaz rez eis
relictã videtur eis vcciſſim tacite eandem ꝑ fideicõmiſum relinque
re caſu quo aliquis ex eis alienet contra phibitionẽ ſuam alijs nõ
alienantibus per lex.l.cum pater.ꝭ. libertis.ff. de lega. Po. de cuius
glo. veritate dubitauit dñs meus Alex.de Amol. vbi ſupꝛa pꝛoxĩe

de quo alias legendo dixi in. d. . diui ⁊ ideo non repeto nunc niſi

ꝙ pono verba glo. Que ſunt hec.
CSilijs meis ſcilicet defuncti nepotibus: nam
vetando alienari: vel obligari videtur per fidei
commiſſum viciſſim relinquere vt.l.cum pater
5§· libertis ſupꝛa eodem ⁊c.

Glo.ĩ.l.codicillis.s.inſtituto.

Ange. 1 etiã dñs meus Alex. de Imo. in.l.ſi filia. fam. . finali
in pe.col.ff. ſoluto matrimonio reputant iſtam glo. ſingularem ad
boc ꝓpoſituz ꝙ pꝛobibitus alienare non phibetur locare etiã ad
mille annos tamen vt ipſi dicunt ibidem iſta glo.eſt comuniter re
Paobata p Bar. ⁊ alios in. d. 5. inſtituto ⁊ ideo non eſt opus inſiſte
re circa eam niſi en de eius materia alias legendo dixi in. l. lius fa
mil. 5. diui. f. de legat. P. ad ibi dicta me remitto. Uno ſolo
non obmiſſo nunc ꝙ iſta glo. poſſet ſalnari in vno caſu qñ locans
ad mille annos diceret loco ſaluo iure dñi. nam valet ſᷣm Bal. in
ca quer elam extra de elect.in fine ad quem me remitto ⁊ redeo ad
glo. de qua agimus. Cuius verba ſunt bec.

CNon extitiſſet ⁊c. In verſi 1. eſt argumentuʒ

ꝙſi quis eſt pꝛohibitus alienare: ſilocet in cen/
tum annos vel in mille videtur ꝙ non alienet ſic
ſupꝛa locati.l.non ſolet ⁊c.

XZ. codicillis. . matre. Nuvr

quem videtur eſſe iuſſus vt faast S ille non ſuccedat etiã ab inte /
ſtato tex. eſt in. d.l. codicillis. J. matre. Quem lex.ad hoc pꝓ ſin
lari dicit hic Bal. allegaſſe glo. in.l. ſi ita quis. 5. ea. lege. ff de ̈o⸗
obliga. ⁊ ſimiliter reputat ẽt ipſe euʒ ad hot ſingularẽ.

tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius littere. nam dico

ego ꝙ ſola pꝛohibitio alienationis in certã perſonaʒ de qua hic nõ
eſt ea que operetur illum effectũ. Sed vere eſt odiũ 7 cauſa odij
ibi expꝛeſſa vt ibi in verſiꝰ ſcis enim fratrẽ tuum vnuz filiuz njm
occidiſſe vc.⁊ in verſiꝰ? alia mihi deterioꝛa fecit ⁊c. cum glo. ſua. ⁊

hec eſt vera ratio iſtius tex.ſi bene ponderetur non aũt ſola phibi

tio alienationis in eum. hoc modo ego noniter intelligo iſtum
tex.de cuius materia quoad ꝓhibitionem alienationis quomodo
intelligatur non dico nunc cum ſupꝛa latius dixeriʒ in. l. bis conſe/
quenter. 5. .f. fami. herciſ. æ ad ibi per me dicta te remitto vbi po
ſui etia foꝛmaliter iſtum text. ⁊ ideo non pono hict ne idem ſepius
dicamus ⁊ fruſtra occupemus membꝛangs. vbi opus non eſt.

T. finali. F. ſe eio. Bar. hit ⁊ etiã Illnſtr, dſis

Franc.are.ĩ.l. hec ver ba in. j.
col. ff. de lega. ð. reputant iſtũ tex. ſingularẽ ad hoc ꝙ licet clauſula
derogatoꝛia expꝛeſſa non tollatur per ſequentẽ diſpoſitionem vt.l.
ſi quis in pꝛin: teſtamenti.ff. de lega.tertio. Tamen tollitur tacita
clauſula derogatoꝛia que reſultat a ↄꝛio ſennn. Sed tu aduer
te ꝓ nouo ⁊ vero intellectu iſtius tex. cuius ratio non eſt in clau/
ſula derogatoꝛia quam ſequatur alia diſi poſitio. ſed eſt tota vna di
ſpoſitio que habet in ſe plures perſonas ⁊ dicitur condictio ap/
poſita circa vnam per ſonã non reſpicit aliam vt ſi condictio defic/
at in vna legata non debeantur alteri. naz immo alteri debẽtur p
poꝛtione ſua dimidia ꝓut dicitur hic ĩ tex. Cuius verba ſunt bet.

¶ Seio queʒ heredi ſubſtituerat ita legauit ſeio
ſimihi heres non erit ⁊ vxoꝛi eius marcelle argẽ
ti lib.xp.dari volo quero cuʒ ſeius heres exiitit

an marcelle legati dimidia poꝛtio debeatur? rñ.

ſecundum ea que pꝛoponerentur deberi.
Bar. in.l.fi.. ſed quia

S ⸗
O. ſi 19 li. finali CL. com. deleg. in pꝛima col.
in fi. dicit ꝙ iſte tex. eſt ſingularis ⁊ multũ notabilis ad boc ppoſi

tum ꝙ licet res ſubiecta fideicõmiſſo non poſſit alienari. tamenſi

alienetur ab herede ignoꝛante valet alienatio. Sed tu aduer/
te pꝛo vero ⁊ nouo intellectu iſtius text. nam opoꝛtet ſit iuſta
ignoꝛantia tam ex parte alienãtis q;ᷓ ex parte eius in quẽ fit aliena
tio alias aũt non vt ibi in verſiꝰ ꝑp iuſtam ignoꝛantiã taz mulieris
q; emptoꝛis ⁊c.⁊ boc modo ego intelligo iſtum text.de cuius ma
teria poſuit aliquid Pau. de caſt. in ſuo conſiꝰx incipi.alienatio rei
⁊c.⁊ in con.xiij.incipi.phibita alienatione ⁊c. ⁊ etiã in conſie xvij.
⁊ incipi.quidã iacobus ⁊c.⁊ Ange.in.l.marcellus. 5. res que. ff. ad
trebel. ibi ꝑ Do. me. Alex. de Imo. late examinantẽ mãz iſtius
tex.⁊ ẽt pluribus modis limitanteʒ eum vt ibi p eum videre pote
ris vbi alias legendo late ẽt dixi poſt eũ ⁊ ideo non me extendo ni
ſi ꝙ de materia iſta vide etiãẽ nõ. per eundem Do. me. Alex. in.l.a
filia in ſa col.ff.ad trebel.vbi reputat ẽt iſtũ tex. ſingularem. per
HBar.in aũt.res que.C. comu.deleg. in pꝛinci ad quos me remit
to ⁊ redeo ad tex.de quo modo agimus. Cuius verba ſunt bec.

Z. fi.S. Maritus vxoꝛeʒ exaſſe heredẽ inſtituit
cuius poſt moꝛtẽ codicillos apiri teſtatoꝛ pcepit
pꝛediuʒ hereditariũ vxoꝛ in fructuoſum rationis
ſue exiſtimans vendidit emptoꝛ querit an retrac
tari hec venditio poſſit poſt moꝛteʒ mulieris ab
his quibus codicillis per fideicõmiſſum heredi
tas data deprehenderet᷑: an vero ſoluʒ quãtitas
pꝛetij ab herede vxoꝛis fideicommiſſuʒ debere
tur:?: Nñ.pꝛopter iuſtam ignoꝛantiam tam mulie
ris/qᷓ; emptoꝛis heredem mulieris. vt fundus
apud emptoꝛem remaneat fideicommiſſario pꝛe
tium dare debere ⁊c.

Arugrt d
mni R
e lu riue ie
nt rinnn Gi
i pzulſtanen
n n

unu
untuſe ne

ℳ
e

irrinn
„ 4 t.
NicrtrnaA.
iprii,rubie

1
1,7
ſcthntnbaen.
üntentir mn an
rienn netn
etriltcmnnenieiutnne
nfierani
efonegrahnnr
Gnckirrwnesdmunen
riogoasnaen naaluſenen
Mrinypeirninuntn
Nrunteencinu irgi
DIowadnnihnr. a.

uchſcttismnent
Ndinenniin
nifte uini lini un
Cu een —
ſgt rir
Naucn iere

en a.
8 6. W An

e Ne.d. We

- — —

l

L fmuikſra

nalen 4 girbtnli tihfit
n mſrn minnſtin n
ANe nn dtr
”ñc
rmum ANis M isiefdin

xauuu tar Mvi runits,leN0

jaum tiara ltip in l cluſn
rum Au xuii ipniſ ihi iinioſi
cNrm M Miini eiiſegf,
madiutslpilnin adufil
ANN TN Moltenmni nüifi
l
ä
anhmdiitindnlh
nadinmd iſhui tfün numn
auninan imd ſntd
insunxmdin luf 4

Citt
ichemumgaſttn
itinn misaiiin
imüftuninn
as mhticlhiu tun
ſtceſtnoti
aien ſn ih⸗

ee unenſii⸗
188 Eceiconni i
Cerws flaen
—
m hinn minn nin /

da er⸗

iurament

4
Pardqhſitohanegt
delatamiiignihgthei

Ze legatis tertio.
BGlo. in. l.tertia.S.ſi rem in uer.

Dñs meus Alex. de Imo. in. l.
Foꝛtaſſis 70. pꝛima.ff.ad turpil.ĩ apoſtillis ſuis
ad Bar.ibidem dicit bec glo. eſt ſingularis ad hoc ꝙ licet alias
nentü calumnie excuſet ab expenſis iuxta plene nõ. per Bar.
inl.qui ſolidum. 5. etiã. fl. de lega. Fo. v p Bar . in. d. l.pꝛima.ff. ad
turpil. Tamen hoc fallit quando iſte expenſe ſunt deducte in ſtipu
lationẽ quia tũc nec iuramentũ nec alia iuſta cauſa excuſat ab eis.
Sed tu dicas ꝙ alia eſt glo. ſimilis in. S.opoꝛtet in aũt. ð iudi.
quam ponderat ⁊ ſequitur ibi Ange. in ver. expenſis ⁊c. Quazuʒ
gloſarum verba ſunt hec. Et pꝛimo iſtius glo.in.S.ſi rem.

Soꝛtaſſis ⁊c.philoſophicuʒ temperamentuʒ
palet: enim legatum ſumptus: Sed non ꝙ pꝛo
hoc poſſit grauari vt ſubicit. Certum eſt eniʒ ꝙꝙ
in pꝛopꝛietate que nunc eſt legata ſtipulatoꝛ nul⸗/
luʒ habebat ius licet habeat perſonalem actionẽ
vnde ⁊ rei ven. vel ex teſtamento ⁊ ſumptuũ: qui
fiunt in lite iſta petit actione ex teſtamento lega/
tarius: quem ſumptum ſi ageret ex ſtipulatu de

ſuo faceret vt hic dicit ⁊c.
Uerba aũt glo.in.d.S.opoꝛtet ibi ponam.

Z. Eideicõmiſſa.S. hec uerba.

Ludouicus Roman. in ſuo fingulari incipiente teſtatoꝛ ita
dicit vc. poſito inter vltimas voluntates firmat ꝙ verba enuntia/
tiua relata ad id. ꝙ euenire poteſt in futurũ non inducunt diſpoſi
tionem vt in.l. Julianus. 5. ex his verbis. ff. de legat. iij:. Quez tex.
ipſe ſummopere ad hoc comendat. Tamẽ ego aliter ⁊ diuerſimo
de intellexi pꝛout in eo videre potes. ⁊ ideo nunc non me vlterius
extendo pꝛo eius intellectu. tamen vicit Lndo. Roma. vbi ſupꝛa
pꝛoxime quando ſunt relata ad filios inducunt diſpoſitionẽ fa⸗
uoꝛe eoꝛum vt in. l.ynum ex familia. S. fi.ff. de lega.o.de cuius ve
ro ⁊ nouo intellectu meo etiã ſupꝛa dixvimus. Et idez etiã eſt
dicendum pᷣm eum quãdo ſunt relata ad nepotes ꝑ tex.in dicta.l.
fideicõmiſſa.ꝭ. bec verba.quẽ tex. ad hoc etiam magnifacit ⁊ ſic
Ludo. Roma.fundat ſe in fauoꝛe iſtarum ꝑſonarũ deſcendenciũ
ꝓinducenda diſpoſitione ſeu fideicõmiſſo. Sed tu aduerte ꝓ
nouo meo ⁊ vero intellectu iſtius littere quia alius eſt intellectus
7 omnino diuerſus. nam ratio eius non conſiſtit in fauoꝛe filioꝛũ
vel nepotuz pꝛout dicebat Ludo. Roma.⁊ non bene iudicio meo
ſed conſiſtit in eo quia verba fideicõmiſſi dirigebantur hic ad per
ſonã grauataz.ſ.filij vr curet ea pꝛedia vt poſſint peruenire ad ne/
potes pꝛout ibi patet in verſiꝰ rogo vt pꝛedia ⁊c.⁊ in verſi? vt poſ
ſint ad fitos ⁊c. Cuius tex. verba ſunt hec.

CPec verba te fili rogo:vt pꝛedia:quead te ꝑ/
uenerint pꝛo tua diligentia diligas:et curam eo/
ruʒ agas:uvt poſſint ad filios tuos pernenire: li/
cet non ſatis expꝛimat fideicõmiſſum. Sed ma
gis conſiliũ: qᷓʒ necceſſitatem relinquendi:tamẽ
ea pꝛedia in nepotibus poſt moꝛtem patris eoꝛũ
vim fideicommiſſi videntur continere ⁊c.

GBlo. ĩ. l. fideicõmiſſa. S. pꝛimo.

Bal.in.l. fi. C. de ſenten. experi.recitã.dicit iſtam glo.eſſe mi/
rabilem ad hoc pꝛopoſitum ꝙ teſtamentũ eſt imperfectũ ſi ſcriptũ
eſt a tabellione ⁊ non eſt lectum nec pᷣſumitur lectũ niſi dicatur in
eo p notariuzʒ lectũ ⁊c.⁊ eſt glo.in verbo quotiens ⁊c.cum qua ſto
ſimplicitet quia clara eſt ⁊ non eget aliqua noua mea interpꝛetatio
ne niſi e de eius materia addo Pau. de caſtr. in ſuo conſiꝰ ccclxv.
incip.de quadam ſcriptura pꝛiuata ⁊c.⁊ Ange.in cõſiꝰ.lxxiiij.inci.
reperitur px manus cuiuſdaʒ notarij ⁊c. vbi ponunt de hoc in ter /
minis ad quos me remitto pꝛo nunc ⁊ pono glo.de qua modo agi
mus.· Cuius glo.verba ſunt hec.
§· Quotiens quis exemplũ teſtamenti pꝛeparat
et pꝛius decedat:q̃; teſtetur non valent quaſi ex

codicillis que ĩ exẽplo ſcripta ſunt licet verba fi

deicõmiſſi ſcriptura habeat: ⁊ ita diuum pium
decreuiſſe metianus ſcribit ⁊c.
Uerba autem glo.ſunt hec.

NMota ⁊c.ibi nec iure teſtamenti vel codicillo
rum etcetera.

Z. fideicommiſſa. s. ſi heres.

Si teſtatoꝛ diſponit in teſtamento vel in alia diſpoſitione. vt
heres eius mutuet centum ducatos titio tñr heres mutuare ei.tñ
poteſt petere cautionẽ ſaltem nudam ab eo ꝓ reſtitutione fienda
tex. eſt in dicta.l.fideicõmiſſa..ſi heres. Quem tex.ad hoc ꝓ nõ.
allegat Ludo. Roma. ⁊ hoc modo eum intellexit in ſuo ſingulari
in verbo mutuum ⁊c.el ſo.⁊ idem reaſumpſit ipſemet in ſuis ſin
gularibus inter vltimas voluntates in ſingulari incipi. teſtatoꝛ gra
uat heredem ?c. Sed tu conſidera pꝛo vero ⁊ nouo meo in/
tellectu iſtius tex.qui non pꝛobat hoc nec requirit nudam nec ido
neam. nec aliquam penitus cautionem ſi bene ⁊ ſubtiliter pondere
tur. Et neſcio quomodo Ludo. Roma. dixerit hoc de nuda cau
tione per iſtum tex. niſi ex capite ſuo cum text.nihil dicat de hoc.
Immo exceludit omnem cautionẽ. vt hic in verſiꝰ vt putem cauti
onem non exigendã ⁊c.⁊ licet tex.referat mutianũ.qui requirebat
idoneã cautionem pꝛeſtari debere. cuius opi.repꝛobat. non ſe equi
tur ergo ſaltem nudã requirit vel admiſit iſte tex.nam hoc eſt fal
ſi um. nec ſequitur argumentatio huiuſmodi. petrus dicit me tene
ri cum fideiuſſoꝛe. Antonius aũt non teneri ergo ſaltem pᷣſuponit
me obligatum ſed ſine fideiuſſoꝛe.vt patet aperte ex iſto tex.queʒ
hoc modo ego nouiter intelligo. Cuius verba ſunt hec.

CSi heres rogatus ſit certã ſummã vſuris da
re fenoꝛi: vtile eſt fideicõmiſſum: Sed mutia/
nus putat non aliter cogendũ credere: q̃ʒ ſi ido/
nee ei caueatur: Sed ego pꝛocliuioꝛ ſum vt putẽ
cautionem non exigendam ⁊c.

Z. fideicommiſſa.s. pe. Varto r
hic ⁊ etiã Ange.⁊ Jo.de AImo.in.l. n executione.ff.de verbo.obli.
⁊ dñs meus Alex.de imo.in.l.ſa.ꝭ.p.in ſᷣa colu.ff.eo.tito dieunt
iſtum tex.ſingularem ⁊ enʒ non eſſe alibi ad hoc pꝛopoſuũ ꝙ licet
heredes debitoꝛis quantitatis eo moꝛtuo ſint obligati ꝓ poꝛtioni
bus hereditarijs vt.l.pꝛima.C. ſi cert.pet.⁊.l.p hereditarijs.C.ð
hereditarijs actionibus cum ſimilibus. Tamen hoc non habet lo
cum ſi teſtatoꝛ legauit mille vel aliam certam quantitatẽ pꝛo puel
la maritanda vel pꝛo alio opere pio faciendo.nam quilibet tenetur
inſoliduʒ ſᷣm eos ꝑ iſtum tex.de qua materia alias legendo dixi in
dicta.l. pa.ꝭ..poſt dñʒ meum ⁊ alios docentes ibidem ⁊ ideo nũc
non me nimis extendã in hoc niſi ꝙ modo addo vnum verbũ duz
concludit dũñs meus Alex.de Jmo.in.d.ꝭ.ð.ꝙ ad hoc vt illa diſpo
ſitio illius tex. ꝓcedat requiritur ꝙ omnes heredes ſint conſtituti
pꝛius in moꝛa vt hic in verſiꝰ tempus tñ coheredi pᷣſtiteriũſt ⁊c.nax
hoc eſt falſum quia imo ab initio omnes ſunt obligati in ſolidum
abſq; moꝛa vt hic in verſiꝰvnumquẽq; heredeʒz inſolidũ teneri ⁊c.
Secundo ad idem ego pondero iſtummet text.in fine verſi.
idem in ſeruitute ⁊ in ſtatua ⁊ in alijs que diuiſionem non recipi
unt ⁊c.vbi tex. parificat obligationẽ pecuniariã de qua hic ĩ pꝛin
iſtius tex.ad opus faciendũ obligationi ſeruitutis ⁊ factoꝛũ ⁊ alio
rum que diuiſionem non recipiunt vt ibi expꝛeſſe dicitur in tex. in
quibus non requtiritur ꝙ fiat moꝛa ad hoc vt quilibet teneatur in
ſolidũ. Immo idem eſt ðð in iſta obligatione de qua hic in pꝛinꝰ
iſtius tex.fit mentio. Mec obſtant illa verba tempus tamen cohe/
redi pᷣſtiterunt ⁊c. que verba deceperunt dñm meum ⁊ alios qui
fuerunt in eadez opinione quia hic denotatur facti ↄtingentia non
aũt miniſterium iuris ⁊ hoc modo ego ſemper intellexi iſtum tex.
Cuius verba ſunt hec. .„ . G
Si in opere ciuitatis faciendo aliquid relictũ

ſit vnum quenqʒ heredem inſolidũ teneri:diuus
marcus ⁊ lutius ſeuerus pꝛocule reſcripſerũt tẽ
pus tamen coheredi pꝛeſtiterunt inter quod mit
tat ad opus faciendum poſt quod ſolam pꝛoculã
voluerunt facere imputaturam coheredi ſumptũ
pꝛo parte eius:ergo ⁊ in ſtatua ⁊ in ſeruitute ⁊ in
ceteris que diuiſionem non admittunt idem di/

uus Marcus reſcripſit ⁊c. t 5
.ij.

4 mi (fi 4 ida
Z.ſideicommiſſa.s.finali. Quida
ob deuotionez quã habet in aliquo pio loco obligauit ſe ſeruituꝝ
ſen velle ſeruire vni hoſpitali puta de moꝛte vel de vita vel de qui
rinis de Bononia donec vixerit. an valeat talis obligatio ꝑ quã in
ducitur perpetuitas ſeruiendi in certo loco.in hoe Ludo. Roma.-
in ſuo ſingulari in ver.obligatio ⁊c. el tertio arguit pꝛo 13 u tandẽ
concludit ꝙ ſie dicens vnuʒ ẽt qð plus eſt ꝙ ſoluendo intereſſe nõ
liberatur. quia ſi ꝓmittẽs aliquid fiſco cõpellitnr illud facere nec
ſoluendo intereſſe liberatur vt in. d.l. fideicõmiſſa..ſi.idem eſt ⁊
multo magis dicendu in ꝓmittente eccleſie ſeu alteri pio loco cum
eccleſia ⁊ fiſcus equiperẽtur regulariter vt in.l.fi.cum ibi nota. C.
de ſacro ſanc.eccle.⁊ maxime quia ſeruire deo eſt regnare yt dixit
Inno. in. c. inter dilectos extra de donat.ſᷣm eum. Sec tu ad/
uerte pꝛo vero ⁊ nouo meo intellectu. d.l.fideicõmiſſa · S. fi. quia
indicio meo iſte tex. non pꝛobat boc ſi bene ⁊ ſubtiliter cõſideretur
nam ego intelligo iſtum tex. quando electa erat omnimodo indu/
ſtria perſone. nec alius potuiſſet vel ſciuiſſet opus illud facere ali
as aũt non ita ꝓbatur bic in verſi? cum teſtatoꝛ per ipſum facere
voluerit ⁊c.nam noto pꝛonomen ipſum quod eſt dicere ideſt ꝓp ſe
vt in. l. metum. 5.ſed licet.ff.ꝙ me.cauſa in verſiꝰ niſi ipſe tibi bãc
viʒ ſubmiſi ⁊c.⁊ in verſiꝰ ceterũ ſi alias viʒ ſubmiſit me non teneri
⁊c. cũ ſimilibus.q̃ vba oſtendũt quandã pſonalitatẽ ⁊ induſtriã
elect ex parte facere debentis in iſto tex. Sed ſi eſſet opus.quod
alius ſimiliter etiã facere potuiſſet non haberet locum iſte tex. quẽ
hoc modo nouiter ego intelligo ⁊ declaro tibi ⁊ tanto magis hoc
quando quis ꝓmittit aliquid qð pertinet ad artem ſuã . cum vr
electa eius induſtria ⁊ debet facere per ſe ⁊ non per aliũ ſm Bar.
in.l.de pollicitationibus.ff.de pollici.⁊ poſuit Oldra. in ſuo conſiꝰ
xlij. Ad quos me remitto ⁊ redeo ad iſtum tex.de quo modo agi
mus. Cuius verba ſunt hec.

CSi quis opus facere iuſſus paratus ſit pecu/
niam dare rei publice: vt ipſa faciat cum teſta/
toꝛ id per ipſum fieri voluerit non audietur ⁊c.
Bar. hic et

Z.fideicommiſſa.S.fi. ci ee

ſtipulationes non diniduntur.ff. de verbo.obliga.⁊ etiã dñs meus
Alex. de Imo.in.ł.ſi na ſtipulatus in pe.col.in fine eo.tit⸗ reputãt
omnes iſtum tex. ſingularem ad hoc ꝓpoſitum ꝙ licet alias quis
regulariter non poſſit pꝛeciſe cõpelli ad factum pꝛomiſſum. Sed
ſoluendo intereſſe liberatur. d.l.ſtipulationes..fi.⁊ in.l.ſi quis ab
alio.ff. de re iudi.cum ibi plene nota. Tamen fallit in obligatione
pꝛocedente ex diſpoſitione teſtatoꝛis mandãtis aliquod factuʒ naʒ
poteſt quis pꝛeciſe cõpelli ad illud per iſtum tex. Sed tu ad/
uerte pꝛo vero ⁊ nouo meo intellectu iſtius tex. nam ego dico ;
alia ratio diuerſa eſt hic que inducit vt quis poſſit pꝛeciſe compelli
ad fattum.ſ.fauoꝛ publicus ſeu vtilitas publica. naʒ iuſſus fuit he
res facere opus rei publi.vt hic aperte dicitur in iſto tex. ⁊ in hoe
ego facio magnam vim ⁊ hoc etiã ſentit glo. parua hic in ver. non
audietur ⁊c.dum allegat tex.in.l.pe.ff. de pollici. ⁊ boc modo ego
intelligo iſtum caſuʒ cuius verba non pono hic cum ſupꝛa ea poſu
erim in.c.pꝛoxime pꝛecedenti in alio pꝛopoſito vt videre potes.
Ubicunq;

Z. Cumm queritur.5§. lana. bune

cui ea que ſunt parata ad vſum ſuuʒ non debentur ea que ſunt pa
rata pꝛo vſu comuni puta ſuo ⁊ teſtantis vt eſt tex. in.l.legatis.ff.
de lege. o ⁊ in.l.quintus.fff.de auro ⁊ argen. leg. ⁊ in.l.hoc legatũ
ff.de lega.iij? Tamen hoc eſt verum niſi legetur vxoꝛi linum lana
ſyricum vel purpura que vſus ſui cauſa parata ſunt. quia tunc ẽt
debentur ei illa que ſunt parata cauſaſſui vſus ⁊ etiã alieni tex. eſt
in dicta. l. um queritur. .lana. Quem tex. ad hoc dixit eſſe ſingu
larem Ludo. Roma. in ſuo ſingulari incipi.lego tibi que tui vſus
⁊c.poſito inter vltimas voluntates. Sed iij aduerte plnouo ⁊
vero intellectu meo iſtius tex. qui ſentẽia mea bñ ⁊ ſubiiliter pon
deratus hoc non pꝛobat ⁊ ideo hic debentur illa que non ſunt pa⸗
rata cauſa vſus vxoꝛis cui legabantur parata pꝛo vſu ſuo.ſed etiã
ca que parata erant ad alios vſus quia nihil reperiebatur hic para
tuz cauſa vxoꝛis ⁊ ideo vt legatum verificetur in aliquo debetur
vxoꝛi de pꝛedictis bonis tantũ q;tum ſufficiat ad vſum quottidia
num pꝛout hic dicitur. Sed ſi fuiſſent aliqua parata pꝛo eius vſu
non deberentur parata alia pꝛo vſu alieno vel comuni ⁊ bec eſt ve
ra ratio iſtius text. recte ponderati in verſiꝰ ſi nihil ex ea ad vxo/
ris vſum deſtinaſſet ſed omnis comiſta eſſet ⁊c.⁊ ĩ hoc conſiſtit ve
ra tatio illius tex. bene ponderati. Sicut dicimus & licet ali /
as ĩ legato bonoꝛũ non veniant ea bona que ſuntvenalia vt in.l.ge
nerali .· S. yxoꝛi.ff. de vſufru. leg. Tamen boc fallit ybi non re

perirentur alia bons niſi venalia quia tunt legatu valet in eis v ve/
nſicatur in eis ad hoc vt legatum aliquid operetur text. eſt in. l. ge
diiculis. 5.item cum qr.ff.de auro ⁊ argen. leg. T ita volo dicere in
bꝛopoſito quo ad text.in dicto..lana. Quem ego hoc modo no
uiter intelligo. Cujus verba ſunt hec .

¶ Lana lino purpura vxoꝛi legatis:que eius cau
ſa parata eſſent cum multam lanam et omnis ge
neris reliquiſſet querebatur an omnis deberet:
Re ſpondi ſi nihil ex ea deſtinaſſet ad vſum vxo
ris. Sed omnis cõmiſta eſſet non difſimilem
eſſe deliberationem cum penus legata eſſet. et
multas res: que penus eſſent: reliquiſſetex qui
bus pater familias vendere ſolitus erat. Sed
pꝛobaretur cuʒ: teſtamentũ feciſſet: partem pe/
nus. ſolitum vendere eſſe: conſtitutum eſt: vt ex
eo quod annuum opus eſſet legatario heres pꝛe
ſtaret:ſic mihi placet et in lana fieri:vt ex ea qð

ad vſum mulieris annuum ſatis eſſet heres lega
tarie daret ⁊c.

Z. Julianus.S. ex his uerbis.

Si teſtatoꝛ ita dicat tibi in teſtamento ſuo cura rem filioꝛuz
meoꝛũ bene agere ⁊ ita fiet vt dent tibi mille vel medietatem be/
reditatis ⁊ tu curaſti notabiliter eam rez. an ex illis verbis poſſis
iure legari petere ꝙ ſupꝛa relictum eſt dicas non tex.eſt in dicta
l. iulianus.. ex his verbis. Quem tex,ad boc ſingularem reputa

uit Ludo. Roma. in ſuo ſingulari inter vltimas voluntates incip.

teſtatoꝛ ita dicit ⁊c. qui dicit ꝙ ratio eſt hic quia verba enuntiati/
ua non inducunt diſpoſitioneʒ ad id ꝙ poteſt in futurum euenire.
Sed tn aduerte rogo ad iſtuzʒ tex.quia alius eſt ⁊ nouus ſen
ſus meus iſtius tex. naz dñs dixit hic in teſtamento uo ſea eruis ſu
is curate agros attendere ⁊ ita fiet vt filus meus condonet vobio
filios veſtros ⁊c.⁊ dicitur hic ꝙ non eſt inductum fideicõmiſſuʒ
vt filius videatur donare ſilios ſeruoꝛũ ſeruis ſuis. ⁊ ratio eſt ſen
tentia mea quia verba hic non ſunt directa ad ipſum filiuz vt do
net. viõ non põt habere locũ fideicõmiſſuz cũ ad ipſuz filiũ nihil di
xerit cuius fides grauanda erat ſi voluiſſet facere fideicõmiſſum.
Et ex hoc apparet ꝙ etiã vehementer fallitur Ludo. Roma.
in eomet ſuo ſingulari in intellectu.l. vnum ex familia dS. finali de
lega. Fo cuius tex.verum ⁊ nouum etiã intellectũ ſupꝛa in loco ſuo
poſui ⁊ ideo non repeto nunc. Sed iſſius verba ſunt hec,

C.Ex his verbis curate agros attendere ⁊ ita fi

et vt filius meus filios veſtros vobis condonet

fideicommiſſum peti non poſſe ⁊c.
Bar. hic ⁊ ẽt dñs mens Ale.

„ „
. qin ſilium. de Imo. in.l.diuoꝛtio.5. ſi fundũ

ff. de ſolu. mat. in. vij. col. in fine reputant iſtum tex. melioꝛẽ de in
re ad hoc ꝙ kaleudariũ continet nomina debitoꝛum ⁊ idem volu
it Bar. in. l.pꝛedijs..o.de legat.tertio cuʒ quibus ſto ſimpliciter
quia textus clarus eſt. Cuius verba ſunt hec.
L. Qui filium ⁊ nepotẽ heredes inſtituerat: que
cunq; pꝛedia tempoꝛe moꝛtis ſue eſſent nepotiꝑ
fideicõmiſſuʒ dederat excepto kalendario moꝛ
tis tpᷣe in ea arca in qua inſtrumẽta ⁊ cautiones
pꝛedioꝛum erant pecuniaruʒ carũ inuenta eſt: ple
riq; videbatur ius veriſimile eſſe vt teſtatoꝛ de
pecunia numerata ſenſiſſet ego autẽ illud digniʒ
animaduerſione exiſtimabam cum quis kalen/
dariũ alij pꝛeſtari voluerit: vtrum nomina dum
taxat debitoꝛũ ſpectare voluiſſe intelligẽdus ſit
an vero etiã pecuniaʒ ſi qua ab hijs exacta eideʒ
tamen kalendario deſtinata fuerit: ⁊ magis pu/
to quemadmodũ ſi exacte pecunie ⁊ rurſus tollẽ
te eſſent permutatio nominuʒ non perimeret vel
minueret fideicõmiſſum ita ipſe queqʒ petere ſi
adhuc kalendario ideſt nominibus faciendis

Mun
Bafr Dumerr,

nen ſtie ae⸗
basidtae .R

uim eint n
M tier

mirret
ee iclenn
aftuntnſeme
en n!
eſteumnten
i enr

nan
Ei Mahras
ſpririamkiüniezt
Umcncmmienftsntnas
õ
Atorgnrpoegtninren
Uricnngkonensnale
Oſetiſernanhresa
Nlirntnta ri
atructtinanrarr
Cgunmietmtitnnainn
Uhlatubinanttz
Gnlngenngenn un

nniriſtuine⸗

lyertine

erndngi
Kaahrnt
cen
Atnaude
—
ain
ehſenigge n
e n
funnn inn

n

ſeuf ni ai
eni dn
N
nnin

nn

unt

Sraart aienm iii l nde
i mamtenl nng ,ni
auip vm um di ultni ſſuiti
ankmrNN. Slfferktſmnn
(Drbsnebisanitigoinmetrti,
enfinsnasflis ſtpontbatn
Macmmiſmn cim ſe

7 gm bliee Mtrtätinnee
KxaiD iadi eaANinte eiie
tu Hm MNENNitNdiinitt
õ
EuAsd, ünſehtinde,
1 Oim rpihetrtiimn
R unansſuennci
. initdin Otha;Nndrtont

amnaugm aimnen
er is

„—

e * ſfereh⸗ uilliß

afti un nmn l,
n mitmm wuiſ⸗ n
mea igntbſſele
an Elinuuftetit,
ma& mülenfaalicn⸗
n mumuſe
rchen e inſmn ul
– un rims“
cee aleurd

weenn

1gu ufrninug

lecſencn

deſtinate eiuſdem eſſent fideicommiſſo cedere
debeant ⁊c.
Jo. de Imo. in.l. cetera. 5.

Z. nutu. S. finali. ·ie ve lega. ber vomi
nus meus alex.i.d.l..cetera in pꝛin? reputãt iſtuz tex.ſingu. ad hoc
lz affxa domibus non poſſint legari nec debeantur vt.1.cetera. 5.
. per totam illã.l.ff. de lega. P. ⁊ ibi alias legendo dixi. ⁊ etiaz ali/
quid in hoc opere noſtro. Tamen fallit hoc ſi poſſent ammoueri
ſine de foꝛmilate edium quia valet legatũ ⁊ debentur. vt hic in ſi
ne in verſir que ſine iniuria domus auferri poſſint vc. cum quibus
ſto quia tex. clarus eſt ⁊ non eget aliqua noua mea interpꝛetatione
niſi dico c alius eſt ſimilis tex. in. . enatus. y. Marcellus. f. e
lea h. vbi poſui illũ text. quem videre potes ⁊ ideo eum non refe
rã hic ne dez ſepius dicamus. Sed redeo ad iſtũ de quo agimus
Cuius textus verba ſunt bòce. —.
¶ Lolumnis edium vel tignis per fideicũmiſſuʒ
relictis: ea tmmõ ampliſſimus oꝛdo pꝛeſtari vo
luit nulla extimationis mentione facta: que ſine

domus iniuria auferri poſſint ⁊c.

1 ½ Dy. Ange. Jo. de Imo. ⁊ etiã
Z. BGex tiliam. D meus Alex. de Imo. in. l.

marcellus.. quidã in Pa col. fſ ad trebel. reputant iſtum tex.ſingu
larem ad boc ꝙ legata facta heredi non veniunt in ſubſtitutionem
eidem factam. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero meo intellec
tu iſtius tex. nam ideo pꝛelegata non debentur ſubſtituto quia cõ
iunctus beredi erat datus hic. Unde ſicut coniunctus pꝛefertur
in bonis hereditarijs vt hic ⁊ in.l.coheredi..qui diſcretas.ff. de
vulga. ? pupil. ita etiã pꝛefertur in eis pꝛelegatis vt hic in ver. etiã
pꝛeſegata vc. nam dictio etiaz implicat vt dicta in herede habeant
locũ etiã in pꝛelegatis. Itaq; iſte tex.non pꝛobat hoc'bene ponde

ratus. Cuius ver ba ſunt hec.

L. Sextiliam filiam ex quadrãte ex reliquis ſe
ium et martium ſoꝛoꝛis filios ſcripſit heredes:
ſextiliam ſubſtituit martio ⁊ martiuʒ ſextilie:de
dit auteʒ per pꝛeceptionẽ martio certas ſpcties:
martius parteʒ bereditatis ex qua ſcriptus erat
obmiſit: ⁊ eo iteſtato defuncto bona eius ad fra
trem legitimum ſeium deuoluta ſunt: queſitum
eſt an ſextilia ex ſubſtitutione etiam hec que pꝛe
legata martio erãt iure ſubſtitutionis a legitimo
herede defuncti ſibi uendicare poſſit reſpõdi ſe
cundum ea que pꝛoponerentur ſextiliam in lega
tis que martio data ſunt ſubſtitutã non ẽẽ ⁊c.

. ,B 8
L. pater filium. S. funduz. Zade
in. l.peto. . fratre in vlti. col. ff. de lega. Fo. ⁊ etiã dñs meus Alexa.
de Imo. bic in apoſtillis ſuis ad Bar. reputant iſtum tex. ſingula⸗
rem maxime ad hoc ꝙ verba que acceſſoꝛie ponuntur regulantur
ᷣm naturam pꝛime diſpoſitionis pꝛincipalis non aũt ampliant eazʒ
vt hic per eos cum quibus ſto quia textus clarus eſt.⁊ non eget
nona interpꝛetatione mea. Cuius verba ſunt hec.

C Fundum titianum a filio quoad viueret vetu/
it venundari: donari pignoꝛari: ⁊ hec verba ad
iecit: qð ſi aduerſus voluntatẽ meam facere vo
luerit fundum titianum ad fiſcuʒ pertinere. Ita
eniʒ fiet vt fundus titianus de nomie veſtro nun

ðʒ exeat queſitum eſt cum viuus filius eum fun/

dum ſecundũ voluntatẽ patris retinuerit: an de
functo eo non ad heredes ſcriptos a filio: Sed
ad eos qui de familia ſunt pertineat. Reſpondi
hoc ex voluntate defuncti colligi poſſe ſcilicet
filium quoad viueret alienare vel pignoꝛare non

poſſe: teſti autem factionem ⁊ in eo fundo: ⁊ in

extraneos etiam heredes habiturum ⁊c.

L. nxoꝛem .S.legauerat ĩ fine.

Hal. in. .ſnali in fine. C. de ↄpenſat. ⁊ ct dñs mens Alex de

Amo . in. l.i conſtante in hainẽ in xpij.col. ff. ſolu. matri. reputant

iſtum tex.ſingularem ad hoc licet in generali obligatione veniat

pecunia vt.l.cuz tabernã.S.venditoꝛ.ff de pignoꝛ. tamen pecunia

eſt ſemper venalis ⁊ alienabilis adeo ꝙ non co itur i
npꝛehen
gato eoꝛum que non ſunt venalia cum ipſa ſit vanac. nein l

aduerte pꝛo nouo intellectu iſtius tex. nam ego intelligo eum vt re

reſpiciat pꝛimum tm reſponſum poſiuum hic in tex.no
cundum reſponſuz cum pecunia dicatur poſidert. 7 anme ge
in archa eſt pꝛout loquitur iſte tex, ⁊ ideo tex.iſte non non pꝛobet
ꝙ pecunia ſit venalis vel non venalis. ſed quia legatum fuit factũ
de omnibus que poſſidebat teſtatoꝛ in patria ſua ⁊ ſic per verbuz
generale poſſideo ⁊c. Querit᷑ an pecunia cõpꝛebendatur ibi in tali
legato ⁊ dr ibi ꝙ ſic ſi bñ ponderet᷑ iſte tex. Cuius verba ſunt hec.

C Legauerat per fideicom.menio ita quicquid
in patria gadibus poſſideo. Queſium eſt an ſi
quã ſuburbanam adiacenteʒ poſſeſſionem teſta/
toꝛ haberet: hec quoqʒ ex cauſa fideicommiſſi
meuio debeatur. Nñ.poſſe ad hanc quoqʒ ver
boꝛum ſignificationẽ extẽdi. Item queſituʒ eſt
an ſi kalẽdarij ꝙ in patria ſua vel ĩtra fines eius

defunctus exercuit inſtrumenta in domo quam

in patria ſua habebat reliquid an id quoqʒ kalẽ
dariuz pꝛopter verba ſupꝛaſcripta meuio ex cau
ſa fideicõmiſñi deberetur rñ.non deberi. Item

queſitum eſt an pecunia que in archa domi ga/

dibus inuenta eſſet vel ex diuerſis nominibus ex
acta ⁊ ibi depoſita ex fideicommiſſo debeatur.
Reſpondi ſupꝛa reſponſum eſſe ⁊c.

Z. vxoꝛem.s.ſceuola. Si ers gea
enda hereditate cum voluerit vel cum vellet decedat anteq; velit
vel declaret voluntatez ſuam circa hoc an hoc fideicõmiſſuz poſſit
peti ab eius herede an vero expiret videt᷑ pꝛima facie ꝗꝙ non poſſit
peti quia voluntas moꝛte extinguitur vt.lſi ita.ꝭ. illi ſi volet. ff. de
legat.o.⁊ in.c.ſi gratioſe de reſcrip.livjo Attamen in contrarius
eſt caſus in.d.l.vxoꝛem.ꝭ.ſceuola.quem tex.ad hoc ꝓpoſitnm ꝓ
ſingulari allegat Ludo. Ro. in ſuo ſingulari poſito inter vltimas
voluntates incipi. Srauo beredem æc. Sed tu aduerte ꝓno
uo ⁊ vero intullectu meo iſtius tex.nam hic non dubitatur an he
res eius grauati qui non declarauit voluntatẽ ſuam teneatur reſli
tuere quia de hoc non eſt dubitandũ ꝙ tenetur.ſed dubitatur hic
an viuens ipſe teneatur reſtituere vt hic in verſiꝰ interim non eſt
compellendus ⁊c.⁊ dicitur ibi ꝙ non ſicut dicimus in eo qui gra/
uatur reſtituere poſt moꝛtem. nam ſi ingreditur monaſteriũ non
tenetur interim viuens reſtituere. Sed poſt moꝛtem naturalem
Hſᷣm Bar.i.l.ſtatius.S.coꝛnelio felici.ff.ð iur.fiſci.⁊ hoc modo ego
intelligo iſtum text. Cuius verba ſunt bec.

CSceuola reſpondit cum heres ſcriptus roga
tus eſſet cum volet alij reſtituere hereditatem in
rerim non eſt compellẽdus ad fideicõmiſ. Clau

dius poſt moꝛtem vtiqʒ creditur datum.

LZ. Atem legato.s.itezʒ intereſt.

Ludo. Roma. in ſuo ſingulari in verbo emptio ⁊c. dicit =
licet appellatiõe emptionis ⁊ venditionis compꝛehendatur omnis
contractus per quem introducitur alienatio vt.l.ſtatu liber a cete/
ris.S.quintus.fl.de ſtat.lib.⁊ in.c.p.in titꝰ ð cõtrouer.ĩter dom.et
empt.ĩ vſib.feu.⁊ poſuit Bar. in.l.ſicut.S.venditionis.ff.qui.mo.
pign. vel ypote. ſol.⁊ Bar.l.fi..in computatione.C. de iur.delib.
⁊ Bar.in.l. ba.ff. ꝓ empt·⁊ Bal.l.ſciendũ.S.emptoꝛem.ff de edil.
edic.⁊ Bal.in.c.p.in vltima col.in titꝰ de contro.inter dominuʒ et
empt. ⁊ in.c.pꝛimo.in titꝰ per quos.fiat inueſti.in vſibus feudoꝛũ
= in.l.fina.C. de reb.aliena.non alien. ⁊ Pau.de caſt.in conſiꝰxvj.
æ etiam in conſilio cxxv. ⁊ dominus meus Alexan. de Imola in
in ſuo conſiꝰ pꝛimo in.vj.columoa in quarto volumine. Ta/⸗/
men ſi quis legat mihi omnia que emit non compꝛehenduntur ea
que ꝑueniunt ad eum ex tit pmutat.actõis vel donationis ꝑ text.
ßm eos ſingularem in. d.l.item legato.. itez intereſt. Sed tu
aduerte pꝛo nouo ⁊ vero meo intellectu iſtius text. nam dico ego
ideo non ↄpꝛehendi hic niſi empta ſeu acquiſita titᷣ emptiõis ſolo

quia hic teſtatoꝛ vſus ſuit verbis taxatiuis xcſademmas oinne

alium t itulũ vt bic in verſi? emptis ſolis legatis ⁊c. Unde non eſt
mirum ſi non compꝛebenduntur queſita alijs modis cum legata
ſint ea ſola qᷓ emit maritus ipſe put hic ĩ tex. Cujus verba ſunt hec
¶Item intereſt ipſius cauſa parata ſint ei le/
gata: an et ipſius cauſa empta. Paratis e/
nim omnia continentur: que ipſiusvſibus fue/
runt deſignata: empta vero ea ſola que pꝛopter
eam empta fecit maritus:vnde non continebunt᷑
emptis ſolum legatis:que alia ratione paterf.ac
quiſita ei deſignauit:vtroqʒ auteʒ legato cõtine/
buntur: ⁊ que maritus emi mandauerat: vel que
emerat necdum tamen aſſignanerat ei aſſignatu/
rus ſi vixiſſet ⁊c.

„ * 5 „ „
Z. qui habebat in pꝛincipio.
Ange.⁊ Jo.de Imo.in.l.ſi tibi homo in pꝛinꝰff.de lega.pꝛĩo
⁊ Bar. in.l.rem legatam. ff. de alimen.leg.⁊ etiã dñs meus Alex.
de Imo. in dicta.l. ſi tibi homo in pꝛin. in pe. col. ff. de lega. P. ⁊ ẽt
Jac. de are.Jo.de imo.⁊ dñs meus Alex.de Amo.in.l.i.ꝭ.per ſer
unz el bo in a. col.ff.de acquir.poſſeſſi.reputant omnes iſtuʒ tex.
ſingularem ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ ſi res pignoꝛata eſt creditoꝛi ꝓ ma
gna quãtitate iudicatur vt de rebus creditoꝛis ⁊ ideo debitoꝛ non
vr eo caſu poſſidere dictã rem ſecundũ eos ad quos me remitto.
Uno ſolo addito ꝙ ſi ſtatutũ pꝛohibet bona alienari poſſe in
foꝛenſes non poterit pignoꝛari res foꝛenſibus ꝓ quantitate magna
pꝛout res valet ᷣm Mico.de nea.hic. Pꝛeterea dixit Bal. in. l. vo
luntas.C. de fideicom. ⁊ in.l.manumiſſiones.ff.de iuſt. ⁊ iur. ꝙ ſi
dedi tibi aliquã rem cum boc ꝙ non exeat manus tuas⁊ tu pigno
raſti eam pꝛo tanto quantum valet diceris venire contra pactum
noſtrum vt ibi per eum ad quem me remuto ⁊ redeo ad text.de
quo agimus. Cuius verba ſunt hec.

L. Qui habebat in pꝛouincia ex qua oꝛiundus
erat pꝛopꝛia pꝛedia aliaqʒ pignoꝛi ſibi data ob
debita codicillis ita ſcripſit patrie mee dulcifſi
me volo ad partes ſuas dari determinoei pꝛe/
dia omnia quecunque in ſiria habeo: cum om/
nibus que ibi inſunt pecoꝛibus ſeruis fructibus
depoſitis ⁊ conſtructionibus omnibus: Queſi
tũ eſt an ⁊ pꝛedia que pignoꝛi habuit teſtatoꝛ pa
trie ſue reliquiſſe videbatur. Nñ.ſecundum ea
que pꝛoponerentur non videri relicta: ſi modo
in pꝛopꝛium patrimoniũ quod fere ceſſante debi
toꝛe fit non ſint redacta ⁊c.

Z. Haulo.s. põponins. Senerplis

ademptio
legatoꝛũ non inducit adem ptionem pꝛelegatoꝛũ. caſus eſt in.d.l.
paulo calimaco.S.pomponius. Quem tex.ad hot ſingulareʒ dixit
Ludo. Roma.in ſuo fingulari in verbo legatum ⁊c.el quarto fa/
ciens magnũ feſtũ ad hoc de illo text. ⁊ idem reaſumpſit ipſemet
in ſingularibus ſuis poſitis ad vltimas voluntates in ſingulari in
cipiẽ. Seneralis ademptio c. Sed tu bene pꝛo vero ⁊ nouo

meo intellectu eius aduerte quia ratio iſtius text. non ſtat iudicio

meo in pꝛelegatis. Nam immo ẽt pꝛelegata adimuntur vt hic in
verſiꝰ que ſingulis pꝛelegauerat ⁊c.nam illa omnia tolluntur per
ademptionem legatoꝛũ vt hic expꝛeſſe dicitur in tex.iſto ſed ſolum
remanet certum legatũ poſſeſſionis factũ filie in caſu moꝛtis alte/
rius filij coperedis ſui ſub condictione ſine liberis.nam illud nõ
tollitur ex humanitate vt pote cuʒ deficiente filio ſine liberis equũ
ſit filiam non pꝛiuari illo legato poſſeſſionis ei fucto ſub illa cõdic
tione et de per ſe ab alijs legatis ⁊ eo maxime cum bona alterius
confratris coheredis illius filie eſſent puentura ad fiſcum vt pote
extraneum penitus vt hic in verſiꝰ bona ad fiſcum ꝑuenerant ⁊c.
⁊ ſic iſte tex pꝛobat totum ↄꝛiũ eius. quod dicit Ludo. Roma.ſi
bene ⁊ ſubtiliter ponderetur. Cuius verba ſunt hec.

CPomponius criniſpum filiũ ex dodrante fi⸗
liam ticianam ex quadrante heredes inſtituerat
⁊ pꝛedia certa ſingulis pꝛelegauerat pꝛeterea ſi
ſine liberis criniſpus moreret᷑ aliã poſſeſſionẽ fi
lie dari iuſſerat poſt teſtamentũ factis codicillis

certa filie pꝛedia dederat eãqʒ his contentã eſſe
voluit pꝛo omni hẽreditate eius: ⁊ his que inte
ſtamento reliquerat criniſpi bona ad fiſcum per
uenerãt titiana ſoꝛoꝛ fideicõmiſſuʒ petebat: que
rebatur vtrum pꝛo hereditate tantũ: et an p bis
que poſt moꝛtem fratris rogatus erat reſtituere.
pater eaʒ voluiſſet accipere:ea que codicillis re,
liquerat mihi ab omni voluntate receſſuʒ vide/
batur:placuit humanius interpꝛetari ea ſola que
viuente fratre acceptura erat adẽpta videri non
etiaʒ que poſt moꝛtem eius reliquerat: ſi ſine li/
beris decederet ⁊c.
Dñs meus Alexa. de

1 1I 40- —
L. Fina i. . finali. Imo. in l. ⁊ ſi tabu /

las in. vj. col.ff. de vulga.⁊ pupil.⁊ dñs meus Alexa. de Imo.in. .
licet impr. in vltima col. ff.de legat. p.repntãt iſtum ter. ſingularez
⁊ ſpetialẽ ad hoc ꝙ ſi augetur poꝛio ſubſtituto quã habet iudicio
teſtatoꝛis tũr ꝓ ea rata ⁊ ꝓ argumento cõiunctis tantũ. Sed
tu aduerte pꝛo nouo meo ⁊ vero intellectu iſtius tex. naz dico ego
ꝙ bic pꝛobatur totum contarꝛium. nam ꝓ augumente tũr extra
neis ad legatoꝛũ pꝛeſtationẽ. Sed ꝓ non augumento iñr coniſſe
tis. Sed ſolum de puma parte ſibi relicta vel heredi cui ſi ubſtitu
tus eſt ⁊ cui ſucceſſit ⁊ intellige de coniunctis.ſ. parentibus libe/
ris ⁊ filiabus de quibus hic in tex. Cuius verba ſunt hec.

Si filius ex vntia heres inſtitutus ſit ⁊ ab eo
legata data ſint habeat ⁊ ſubſtitutum deinde cõ
miſſo edicto per alium filiũ accepit partis dimi
die bonoꝛũ poſſeſſionem ſubſtitutus eius vtrum
ex vntia legata pꝛeſtaret: an vero ex ſemiſſe: et
verius eſt ex ſemiſſe: ſʒ et ex vntia omnibus ⁊ re
liquis liberis ⁊ parentibus ⁊c.

Hlo. in.l.offidins in fine. di

meus
Alex.de Imo.in.l.in ſumma in ſa col.ᷣff.de re iudi.reputat iſtam
glo. ſingularem ad boc ꝙ non ſufficit ꝓnunciare in cauſa appellati
onis appellationem iuſtaz vel iniuſtã ⁊ hoc etiã aperte veluit glo.
hic in verbo appellaſſe ⁊c.licet coĩter teneatur contra vt ibi per.d.
meum ad quem me remitto. Cui addo vnum verbũ ꝙ volẽ

do tenere comunem opinionez poteſt rñderi ad iſtum text. vt iſſta

non ſint verba iudicis. ſed imperatoꝛis ad quẽ fuit appellatum a
pꝛeſide ꝓuincie vt hic in verſiꝰ apud pꝛeſidem obtinuerat ⁊c.⁊ in
verſiꝰ impfr̃ interrogatus ⁊c. quo caſu licitũ eſt imperatoꝛi ita ꝓ
nuntciare alias aixes non. Uel ſo dicamus ꝙ iſta ſunt verba
iuriſconſ. in ver. recte appelaſſe ⁊c. Cuius tex. verba ſunt hec.
L. Offidius ⁊c.
Uerba autem glo.ſunt hec. .
Appellaſſe nota ſufficere iudicem appellatio/

nis ſi dicat pꝛonuncio recte appellatũ: Sed foꝛ

te ſecus ſi pꝛima ſententia fuit abſolutoꝛia ⁊c.

Hlo. ĩ. l.pater.S. Aulius agrip.

Jo. de Imo.⁊ etiã Illuſt. dñs Sranci. aret.in.:.ſi itaquis..

ea. lege in. v. col. ð bo. obl.⁊ ẽt Alluſt. dñs Sanci.aret.in.l. ventre

in.xij.col.fr de.acq. heredi. reputant iſtã glo.ſingularẽ ⁊ etiã menti
tenendam ad hoc ꝙ vbi pꝛohibitio alienationis fit in certũ genus
perſonarum tunc ſicut non pꝛohibetur quis ſuccedere ab inteſtato
illi qui eſt pꝛohibitus alienare ita ille idez qni eſſet ſucceſſurns ab
inteſtato non pꝛohibetur inſtitui expꝛeſſe in teſtamento ab illo cus
quibus ſto ſimpliciter quia gloſa clara eſt ⁊ non eget aliqua noua
mea interpꝛetatione. Cuius glo.verba ſunt hec. . —
Fratrem immo extraneũ inſtituendo facit cõ
tra voluntatem vt ſupꝛa titulo pꝛimo.l.peto.ꝗ.
fratre que eſt cõtra ſolutio tranſit ad heredem
etiam extraneum vt hic. Sed agitur ad intereſſe
at ad legitimum inſtitutũ tranſiret ſub pena ſecũ

dum Jo. Sed contra ſupꝛa tit. pꝛimo.l.codicil

enlenn en
mmrni ga ei n

ſ gr h

⸗ ſeden, ,&
Vnginn .

Tpetdtimntartn
Grseearanr
Ccreſmne h

fucteenſſarniin
ufugckſanaüneu
Wominasgurtteu
Dctoybunninnntnenrn
fſiuſerkiintinn ennin
ut Nnn
Mianiiiinninns
annienininde
niftniattmen.
ſfnnlwtitn n
noknſgginätetre
nſcſeinherrttnee
ninnitinu,n
aenmni, Anmin
vptnngftingnee⸗

i
rſtertn
i

r er
ern ta
negun

2ͤ5;SB

BBEEEEE

2—

nns dloſtu
N W
aarit henanitb
letstemndut.

G inlofichcirte,

Eralimusßlf urin nt

Eimim vM) mifil nin ifll ig

mamama tis anithtcimn

NIENNAEe Atinmrnrth
MAENNEHIIN. Ciidtun rtiyt
neruNe GDNNs idei Witunenee
mNNNN ANNNE iignlin
& eNnN itn chiren
miENNT Arad iiint,
mmmin su. nnimnp,inr
TNtrtAiste tinte
en e
õ
Lider mionridi Volft

tsiſmſamifitnun

Ghil pont oet
m u Mn iu fu inlin
vari i nin nni
ateu mumm iii ii,
an ngli itili n
airinnmn e,
— n libo l t
ntanta m tian ſelliin ,
– tcntmcg

lis. F. matre vbi excludit legitimos oĩo Sed cer
te ibi fuit expꝛeſſe pꝛohibitus legitimus ⁊c.

Z. Pampbilo. S. pꝛopoſitum.
Doctoꝛes omnes hic ⁊ in pluribus alijs locis maxime Ange.
dñs meus Alex. de Imo.in.l.ſerui electione in pꝛinci. in Fa. col.
ſß de legat. P. vbi alias legendo dixi poſt alios docentes 7 maxime
ofim meum ibidem reputant iſtuʒ tex. ſingularem multipliciter in
telligentes eum v allegant eum ad multa maxime ad hoc ꝙ ver/
bum volo inducit diſpoſitioneʒ in vltimis voluntatibus ⁊ in alijs
actibns habentibus dependentiã de futuro. Sed tu aduerte
no vero ⁊ nouo meo intellectu iſtius tex.qui pꝛimo ? omnia
comuniter reperitur mendoſus ⁊ depꝛauatus in omnib
ſumptis in quibus ſi unt appoſita aliqua verba que non ſunt in oꝝ
ginalibus. forꝝ. pandectis ꝓut infra videbis in fine circa cuins ſin
gularis tex. intellectum nouuʒ dico ꝙ alia ſunt que faciunt illa di
ſpoſitionem valere nec eſt ſienda aliqua uis in verbo volo ⁊c. de q;
tantum exclamant omnes ſcribentes maxime Bar. ibidem. nam
dico ego nouiter m verum tex. oꝛiginalem opera ⁊ diligentia mea
nouiter habitum ⁊ bene ⁊ diligenter coꝛꝛectũ ꝙ ibi multa interue
nerũt que ibi inducunt ⁊ faciunt vslidã voluntatem illius fideicõ
miſſi. Et p quia diſponens ibi erat cõſtitutus in infirmitate ⁊
pꝛopteſea in diſcrimine vite vt ibi in verſi. vite diſcrimine conſti
tutũ p infirmitatem ⁊c. cuius voluntati lex. multũ fauet vt in . li.
C. de ſacro ſanc.eccle.in verſi.ꝙ vnq; amplius redit arbitriuʒ ⁊c.
facit.l.libertus.ᷣff. de de ope.liber. ⁊ text.in.c.pꝛimo de cleri. non
reſiden. lib.vi.cum ſimilibus. Pꝛeterea ̈o loco ↄcurrebat ibi
deʒ in eo.tex.aliud quia diſponens nullos habebat filios vel cogna
tos vt ibi in ver.non habentem liberos vel cognatos ⁊c.cui caren/
ti liberis ⁊ coniunctis lex etiã multum indulget nec ita conſiderat
diſpoſitionem bonoꝛũ eius in extraneos qᷓ; vbi extant cõiuncti qui
bus magis bona noſtra debent᷑ vt ĩ.l.cũ ratio.ff. de bonis damna.
⁊.l. in ſuis cũ vulg aribus.ff. de libi⁊ poſt. Tertio hic interue
mit non ſolij geminata ſed etiã trina diſpoſitio pꝛimo ſcilicet pꝛeam
bula quedã voluntas teſtantis licet non perſecta qui dixit ego vel
lem relinquere gayo ſeyo pᷣdia que nominauero ⁊c. vt ibi in verſi.
dixiſſe ꝙ vellet ei relinquere pᷣdia que nominaſſet ⁊c.⁊ ſie loquu
tus fuit per verba de futuro non aũt dixit ego volo pꝛout intelli⸗
gunt comuniter voctoꝛes quia tunc claruʒ eſſet ⁊ nuila fuiſſet du
bitatio illud verbum diſpoſitionem induceret ⁊ in hoc ſtat po/
tiſſime ratio dubitandi ad illum tex. Pꝛeterea ibi ſtatim in /
teruenit nominatio pꝛedioꝛũ diſtincte ⁊ particulariter ⁊ ibi in ver.
ea que dicta c. Item interuenit etiã dicte nominationis ſeu
expꝛeſſionis ſcriptura pꝛedioꝛũ facta ꝑ illum gayũ ſeyum cui relin/
uebãtur vt ibi in verſi. in teſtatione gayum ſeyum redegiſſe ⁊c.
Daorfrerbord uis eſt vt impoꝛtent ſcripturas continentes dicta
teſtium vt in. l.damus.C. de falſ.⁊ in.l.acceptam.C. de vſuris ⁊
in.l.in eadem.ꝭ.ergo ſciendũ.ff.ex quib.cau.maio.⁊ in.l.qui rome
in pꝛin. v in. .coheredes.ff. de verbo.obli.⁊ in.l.capite quinto.ff.
de adulte.quaſi tex. dicat ⁊ vere dicit ꝙ ſcripta fuerũt ea pdia pꝛe
ſentibus ⁊ vocatis teſtibus. Pꝛeterea interuenit etiã poſtea
interrogatio ex pte dicti gay ſey ſcribentis erga dictũ diſponentẽ ⁊
dicentis an ea pꝛedia dixiſſet ꝓput gayus ſeyus ſcripſit vt ibi in vſi.
⁊. ipſo teſtatoꝛe interrogato an ea dixiſſet ⁊c.⁊ ſic ex hoc vltimo eli
citur ⁊ oſtenditur etiã mens ⁊ voluntas diſponentis ꝑ illam certi
ficationẽ ⁊ repetitionem dictoꝛũ pꝛedioꝛũ ſibi factaʒ per dictuzʒ ga
yum ſeium non auũt ratio eſt pꝛout dicebant ſcribentes ꝙ ibi hoc
operaretur verbũ volo ⁊ ꝙ etiã fuerit ibi interogatus diſponens
an ſicvellet diſponere quia nulli eſſet dubiũ de illa diſpoſitiõe tunc.
Pꝛeterea interuenit poſtea etiã ibi eiuſdem diſponẽtis reſpõ
ſio affirmatiua circa nominationem pᷣdioꝛũ illoꝛuz vt ibi in verſie.
reſponſio maliſta ⁊c. ᷣm nouum ⁊ verũ tex.oꝛiginalem ꝙ eſt di
cere maxie ꝙ ita in effectu eſt ⁊ ſic affirmat. Ex quibꝰ omnt
bus ſimul cumulatis ↄcludit̃ ꝙ ibi ĩducit᷑ volũtas ⁊ fideicõmiſſuʒ
⁊ valet vt valuit illa diſpoſitio non aũt uis ſtat ĩ eo verbo volo qð
ibi non fuit expꝛeſſum ſed bene ſuit dictũ ꝙ vellet ⁊ ſic de futuro
loquutus eſt diſponẽs quo caſu nõ videbatur induci futura diſpo
ſitio ſed omnibus pᷣdictis concurrentibus deciditur ibi contrariũ.
Et hunc eſſe verum intellectũ ad illum text. ꝓbo ex alio capite qꝛ
ille tex. venit exemplificatiue æ ſimilitndinarie ad tex. ſen ad caſuʒ
poſitum in pꝛinci. illius legis vbi patronus quidã relinquit centũ
pamphpilo liberto ſuo vltra iam relicta ſibi in codicillis dicẽdo ſcio
omnia que tibi pamphyle relinquo ad filios meos puentura cum
affectionem tuã circa eos bene perſpectã babeo ⁊c. que verba tan
qᷓ de futuro ⁊ non expꝛeſſe grauantia dictum pamphylũ de relin
quendo ea omnia bona fiuijs dicti patroni non videbñr inducere
ſidecomiſſum ⁊ tamen deciditur ibi in tex. illo in q dicitur in ſi
ne quia ⁊ in ſimili ſpetie imperatoꝛ noſter diuus Marchus hoc
tonſtituit ⁊ poſtea immediate ſequitur tex. in dicto..pꝛopoſitum

vbi ponitur illa ſimilis ſpeties ⁊ illa conſtitutio diui marei impera
toꝛis de quibus ſupꝛa dixcerat Cuʒ ergo in. d. l. paphilo in pꝛin:
non ſuerint verba diſpoſitiua. Similiter dicenguz eſt etiã in. d. .
pꝛopoſitũ ꝙ in eo non fuit verbum volo nec aliud verbũ diſpoſiti
onem inducens. Sed bene fuit verbum vellet re ſpiciens futurũ
ꝙ eſt tempoꝛis impfecti cum alijo concurentibus de quibus.S.
late diximus qð inducit ibi ſideicõmiſſuz valere. Circa quẽ tex.
etiã conſidero aliam rationem dubitandi. naz dictus gayus ſeyus
cui ea pᷣdia relinquebantur fuit ipſemet qui ſcripſit ea pꝛediavt ibi
in verſi? eaq; dicla in teſtatione gayum ſeiũ redegiſſe ⁊c. vnde vi⸗
debr non valere dictũ fideicõmiſſum relictũ dicto gayo per ſemet
ipſum ſibimet aſeriptũ contra totum titulũ.ff. de his qui ſibi aſcri
bunt in teſtamento. Tñ veciditur ibi ðꝛiuz vt ſideicõmiſſi uz va
leat. Et ratio decidendi eſt in hoc vltimo q; gayus ſeyus ſibi non
aſcripſit ſed bene ea pꝛedia noĩata redegit in ſcriptura cum ſuis cõ
finibus ⁊ demonſtrationibus pꝛout credendũ eſt. Itaq; non
ſumus in ea materia de his qui ſibi aſcribũt que omnia tene mẽ
ti ad intellectũ.d.S.pꝛopoſitũ. nam totus mundus exclamat de il
lo tex.⁊ maxime ſcribentes ibidem ⁊ enã in.l.pꝛima in pꝛineff. de
verbo.obligat.ſuꝑ quo doctoꝛes etiã varij fuerunt ⁊ multa ⁊ va⸗
ria ⁊ cõtraia dixerunt concoꝛdes tamen in vno ꝙ verbum volo in
vltimis voluntatibus ꝑ illum text. inducit diſpoſitionem ⁊ poſuit
etiã dñs meus Alex. de Imo.in ſuo conſiꝰclxviij. in pꝛin in quin
uo volumine inci. An ſi pater dixit ⁊c. vbi ponit de intellectu.d.d.
pꝛopoſitum intelligendo ſᷣm comunem opinionẽ.S. relatam. Sed
tibi dixi ꝙ vis eius ſr̃e ſtat in eo verbo vellet ſeu vellem æc. platu
a teſtatoꝛe de futuro ex quo diſpoſitio imperfecta reſultabat ⁊ in
hoc ſtabat vera ratio dubitandi ⁊ in hoc iacet lepus non aũt in illo
verbo volo ⁊ nolo vel in aliis ambagibus doctoꝛũ qui cum reue/
rentia in hoc non conſiderantes bene verba illius littere. quiq; ve
ra ⁊ oꝛiginalia verba non habuerunt ⁊ mentẽ iuriſlatoꝛis errarũt
Sed nunc habes tu medullam dicte littere vna cum vero text.oꝛi
ginali per me reperto. Cuius verba ſunt hec.

CPꝛopoſitum eſt non habentẽ liberos nec co/
gnatos in diſcrimine vite conſtitutũ per infirmi
tatem acerſitis amicis gaio ſeio contubernali di
xiſſe ꝙ vellet ei relinquere pꝛedia que nominaſ/
ſet: eaqʒ dicta in teſtatione gaium ſeium redegiſ
ſe: etiã ipſo teſtatoꝛe interogato:an ea pꝛedia di
xiſſet: et reſponſo eius maliſta ideſt maxime qð
eſt ita: Queſitũ eſt an ea pꝛedia que deſtinata eſ
ſent ex cauſa fideicõmiſſi ad gaium ſeium perti/
nerent reſpondidi ſuper his:nec dubitandũ eſſe
quin fideicõmiſſum valeat ⁊c.

Z. Aulianus in pꝛincipio. domi

nus me
ns Alexã.de Imo.hic in apoſtillis ſuis ad Bar. hic ⁊ ẽt Joh. de
Imo. in.l.ſi domus.ꝭ.fi.ff.de lega..⁊ etiã dñs meus Alexan.de
Imo. in.l.ſerui electione.s.fi.in.i.col.ff.de legat.ð.reputant om̃es
iſtum tex.ſingulareʒ ad hoc ꝙ licet alias legans rem comunẽ quã
habet cum alio videatur ſolumlegare ius qð habet in re vt eſt ca
ſus in.d.S.ſi.cum ibi plene nota. Tñ hoc eſt verum niſi dicat
lego totam hanc rem ꝙ tota intelligitur legata ⁊ tota debetur per
iſtum tex. Sed tu aduerte pꝛo vero meo ⁊ nouo intellectu iſti
us tex. naz dico ego ꝙ totus fundus erat hic ſactus teſtatoꝛis cre
ditoꝛis vt hic in verſi. quẽ ex cauſa pignoꝛis nactus eſt ⁊c.que ver
ba ſonant ꝙ fundus erat teſtatoꝛis in totũ ⁊ cuʒ eflectu.l.iij.S.hec
verba.ff.ꝙ quis iur. Sed ſi quid ius erat ex parte alterius.ſ.de/
bitoꝛis erat non in dominio rei. Sed in aliquo accidenti vt puta
vt poſſet reluere dictã rem.vel alio modo ſed omnino res erat in
totum ipſius creditoꝛis legantis eam de quo alias dixi in.d.l.vᷣui
electione in fine ⁊ ideo nunc longioꝛ non ero. Sed venio ad text.
de quo agimus. Cuius tex. verba ſunt hec.

Li Julianus reſpondit teſtatoꝛem adicienteʒ pꝛe
dium ſeianum omnẽ quoqʒ eius partes fundi ſu/
pꝛaſcripti quaſi ad ſe pertinentem videri per fi/
deicõmiſſum reliquiſſe: quã ex cauſa pignoꝛis
nactus eſt ſaluo ſcilicet iure debitoꝛis ⁊c.

Z.qui concubinã.s.qui ortos.

Bar.in.l.hijs verbis. 5. . eo. tit. ? Ludo. Roma. in ſuo con.
cvij.⁊ dñe meus Alex.de Imo.in.l.qui habebat,ſnan in apoſtil
iiij.

K —

lis ſuis ad Bar. ibi ⁊? Illuſt. dñe Franci.axet.in.l.huiuſmodi in
ba col.ff.de verbo.obli.omnes reputant iſtum tex.ſingularem ad
hoc ꝙ lz alia expenſa tributac ⁊ alia onera ſpectent ad vſufructu
arium vt in.l.quero.ff.de vſufr.legat.tamen fallit quando ſi ſolue
ret legatũ modicuz afferret emolumentũ et quoad effectu eſſet ina
ne.· Sed tu aduerte ꝓ vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex-
qui non pꝛobat hoc aliquo modo ſed ideo legatarius hic nõ ſoluit

penſationem oꝛtoꝛũ non ex eo ꝙ eſſet legatum allaturũ modicum

emolumentũ ſed ex eo quia teſtatoꝛ ita expꝛeſſe diſpoſuit vt heres
ſolueret vt hic in verſi? heredem eum cõdictionem oꝛtoꝛuʒ ei dare
damnauerat ⁊c. Cujus verba ſunt hec.

Qui oꝛtos publicos a republica conductos
habebat eoꝛum oꝛtoꝛũ fructus quibus ad luſtrũ
quo conducti eſſent aufidio legauerat heredẽqʒ
eam cõdictionem eoꝛum oꝛtoꝛuʒ ei damnauerat
ſinereqʒ eum vti ⁊ frui reſpondidi heredẽ tantuʒ
ſinere frui hoc amplius heredem mercedeʒ oꝛ/
toꝛum reipubli.pꝛeſtaturum ⁊c.

L. nomen debitoꝝs in princi.

Pau. de caſt. ⁊ etiã dñs meus Alaxã.de Imo. din.l.ſi tibi ho
mo..cum ſeruus in vltima col.ff. de legat.p.reputant iſtum text.
ſingularez ad hoc ꝙ licet alias ea que acquirũtur ex re legata ante
aditã hereditatẽ tamen ſine moꝛa heredis ſint heredis ⁊ non lega
tarij cui legata eſt res vt eſt gloſa.in.l.herennius ⁊. in.l.equis. ff.
de vſu. ⁊ glo.in.l.fi.quam ibi apꝛobat Pe.⁊ Bald.⁊ Saly.C.de
vſu.⁊ fru.leg.⁊ voluit Bal.in.l.grege.ff. de legat.pꝛimo vbi alias
legendo dixi de hoc. Tñ hoc fallit in comodo vſurarum rei lega
te quia ſunt legatarij per iſtum tex.in pꝛinoyſui. Sed tu aduer
te pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo ad iſtum tex. nam ego intelligo
eum non in heredibus viſponentis ſeu legantis. Sed in heredibꝰ
debitoꝛis mei.qui tenebatur mihi in.x. p ſoꝛte ⁊ meo creditoꝛe vi
uente cucurrerant vſure que mihi debebantur. et ego legaui.x.ali
cui ⁊ dicitur hic ꝙ debẽtur.x.⁊ vſure iam decurſe in quibus tene
bãtur mihi heredes extranei debitoꝛis mei.⁊ ſic non loquitur iſte
tex.de vel in vſuris decurſis poſt aditã hereditatem meã per here
des meos put capiunt ſcribentes hic omnes ⁊ in locis ſupꝛa allega
tis ⁊ non bene vt hic in ver. heredes ⁊c.vbi tex. pꝛeſuponit eſſe he
redes alterius ⁊ non meos. Cuius textus verba ſunt hec.

L. Nomen debitoꝛis hec in verba legauit Titio
hoc amplius dari volo.x.aureos:quos mihi he
redes gaii ſeii debent aduerſus quos ei actionẽ
mandari volo ei quoqʒ eoꝛundẽ pignoꝛa tradi:
Quero vtrum heredes tantũ.x. dare debeãt an
in omne debitũ hoc eſt ⁊ in vſuras debeant man
dare reſpondi videri vniuerſaʒ eius nominis ob
ligationem legatam ⁊c.

Ludo. Roman.in ſuo

Z. lutius.s.finali. ſingulari incipiente teſta/

toꝛ inſtituit titium ⁊c. poſito inter vltimas voluntates ponit vnuz
quottidianũ ⁊ notabilem caſuz quid ſi teſtatoꝛ inſtituit titiũ here/
dem in certa parte ⁊ eidem pꝛelegauit fundum ⁊ dixit hoc modo
volo heres mi ꝙ accipias tibi in iſta re ſempꝛoniũ coheredem æc.
vtrum ſempꝛonius iſte legatarius poſſit petere dimidiã illius rei
tanquã heres.an vero tanquã legatarius ⁊ concludit ꝙ tanquã le
gatarins non obſtante ꝙ fuerit facta mentio heredis dicendo acci
pias coheredem ac.⁊ ad hoc adducit duo inra.pꝛimo text. in. l. p
§. fi. ⁊ in. d.l lutius. S. fi. Sed tu auerte pꝛo nouo ⁊ vero in
tellectu meo iſtoꝛũ iurium. Et pillius tex.in. d.l.pater.5. fina
li quia nihil cum reuerentia ſacit. Alius vero tex. in dicta. l. lu
tius. .fi.etiam parum facit ſi bene conſideretur ⁊ ſubtiliter quia
hic teſtatoꝛ inſtituerat titium in certa parte hereditatis ⁊ etiã inſti
tutus fuit alius cui legauit dimidiam fundi ⁊ ſic alius erat cohr̃e
in alia dimidia parte bereditatis. et ideo dixit teſtatoꝛ hic illa ver
ba vt vellet coheredeʒ ſibi aceipere in fundo ⁊c. habito reſpectu ꝙ
iam erat coheres titij in ipſa hereditate. naz ex quo nullus alhus
erat heres ipſis exceptis dicuntur eſſe coheredes in illo patrimo /
nio ⁊ in legato particulari ꝙ capiunt vt a ſemet ipſis ⁊ nõ ab alijs

⁊ iſte eſt verus ſenſus iudicio meo iſtius text. cum ambo ſcripti
eſſent heredes vt ibi in verſicꝰ ex parte dimidia heredi inſtituto
⁊c. iuncto verſi? velis coperedem tibi ⁊c. Cuius verba ſunt bec.

Ex parte dimidia herede inſtituto per pcep/
tionem fundum legauit: ⁊ ab eo ita petijt: peto
vti velis tibi coheredem recipere in fundo iulia/
no meo quẽ amplius te recipere iuſſi Claudium
verum pꝛonepotẽ meum:cognatũ tuum: Quero
an pars fundi ex cauſa fideicõmiſſi nepoti debe
retur: reſpondidi deberi ⁊c.

He annnis legatis.
Ludouicus Roma. in ſuo ſingulari ĩ ver.

2 titia. donatio el. xꝰ dubitat de vno ſatis neceſſario
⁊ notabili quid ſi ego donaui tibi reʒ puta fundũ cum pacto ſin
gulis annis dares ex eo.x.ſtaria grani titio ⁊ demũ res illa reuerſa
eſt ad me pꝛimũ dñm vtrum ego ſim obtigatus etiaz ad dandum
illa.x.ſtaria grani titio ⁊ tandem cõcludit ꝙ non per tex.in. d.l titia
in pꝛin· ⁊ in.l.annua.ꝭ.a titia quem tamen limitat ipſe non habere
locũ quando condictio eſſet appoſita rei per quã voluiſſet euitare
aliquid turpe quia tunc res redit etiam ad dñzʒ cum qualitate ſua
per text. in.l.ꝛima. C.ſi manci.vendi.fuer.ne ꝓſt. in verſie legem
quã ipſe dixerat ⁊c.⁊ ẽt in fine. Et idem dicit Ludo. Roma.
eſſe quando onus eſſet adiectũ rei quia tunc renertitur etiã cuʒ ea
dẽ qualitate ex generalitate.l.ſi conuenerit la Fa..ſi fundus.fſ de
pig· acti. v.l.debitoꝛem. C. de fig. Sed tu aduerte rogo p ve
ro ⁊ nouo intelleciu pꝛedictoꝛũ iurium in quibus ego aliter ſentio
et pꝛimo circa tex.in.d.l.titia dico ꝙ ratio vera iſtius tex.ſtat iĩ alio
ſcilicet quia hic non fuit donata pꝛopꝛietas rei ſed vſuſfructus ſo/
lus.de cuius reditu voluit diſponens hic pꝛeſtari certũ quid cuidjj
tertio quot annis ⁊ dicitur hic ꝙ moꝛtuo illo vſufructuario hers

donantis non tenetur ⁊ ratio eſt vera aſſignata hic in textu.quia

ab vſufructuario relictũ eſt ⁊c. Quo caſu cuʒ vſuſfructus conſoli
datusfuerit cuʒ ꝓpꝛietate ⁊ ſic non põt appellari amplius vſuſfruc
tus cauſalis ⁊ ceſſat illa noĩatio non eſt mirũ ſi nõ debr. Lirca
vero tex.in.d..a titia dico etiã ꝙ ille tex. non facit ad pꝛopoſitum
nam res grauata nunquã ibi redijt nec mutauit perſonaʒ. ſed ille
cui debebatur mutatus eſt. ſed non officium ꝙ erat perpetuuʒ et
etiam fuit factũ legatum cum verbis aptis denotare perpetuitate⸗
vt ibi in verſi?ꝰ libertis.qui in illo templo erunt ⁊c.⁊ in verſi cete
rum datũ templo ⁊c. Et ideo perpetuo debetur cum intuitu offi/
cij factum fuerit ibi legatũ pꝛout ibi dicitur in tex. ⁊ etiã in..fina
li ibidẽ.itaq; ea iura nihil faciunt ſi recte ponderent vltra que ego
allego ſimilem caſum in.l.ſticus.S.titia.ff. de alimen. ⁊ ciba. lega.
Quoꝛum omnium iurium verba ſunt hec. ⁊ pꝛimo.d.licitia.

. Litia hr̃de ſeia ſcripta vſufructũ fundi meuio
legauit in hec verba a te meuij ex redditu fundi:
pacatiani pꝛeſtari volo artio pamphilo ⁊ artio
ſtico ex die moꝛtis mee annuos ſexcentos quot
tannis quo ad viuent: Queſitum eſt cuʒ meuius
annua alimenta pꝛeſtiterit poſt moꝛtem aũt eius
fundus ad heredem pleno iure redierit:an alimẽ
ta ex fideicõmiſſo pamphilo ⁊ ſtico debeantur:
NReſpõdeo nihil pꝛoponi:cur debeãt pꝛeſtari ab
heredibus titie cum ab vſufructuario alimenta
relicta ſint ⁊c.
Uerba autem. d.S.a titia ſunt hec. ,
CA titia fideicõmiſſuʒ hiis verbis reliquit quiſ
quis mihi heres erit fideicõmitto vti det ex red
ditu cenaculi mei ⁊ hoꝛꝛei poſt obitũ meuʒ ſacer
doti hyerophilaco ⁊ libertis: qui in illo tẽplo
erunt denaria.x.die nundinarũ: quas ibi poſui.
Quero vtrum hiis dumtaxat: qui eo tẽpoꝛe quo
legabatur in rebus humanis ⁊ in eo officio erant
debitum ſit:an etiã hiis: qui in locum eoꝛuʒ ſuc/
ceſſerunt: Reſpondeo ſecundũ ea que pꝛopone
rentur miniſterium quoddã nominatoꝛum deſi/
gnatum ceterum datum templo. ¶ Item quero
vtrũ vno dũtaxat annoꝛũ fideicõmiſſi nomine ð
beantur:an etiam in perpetuum.x.annua pꝛeſtan
da ſint. Reſpondeo in perpetuum ⁊c.

lphmiaslbens
ltntliäüina end in
igthuebeeettan imren
Kelhtgieinn
Tmidatgtgiinn

GGkremedunn
luginmnemülnrrn
ſlonsirrnu riti
Gorſirinrrinummd
n aeuneni riter
nnlfifn er⸗

ünntſin ur
nnim ntn r

Ggirn
ſen innte
uerſßieihne
p integne
nenier

Ne
* 2* 4

—

s

„

ðð

D

47
1

— — 2

— —

—

— 4 ꝑI —

—

— —

nmn tbnin
iaizslumin i
AtaumatNir unriſing
LNuubideſcuſcipu fſßfuifncinn
Ngrun becpatdgatt nanerelciin
Mrimi elan womno unptlhen
Roa de naus iranu dni,
msawad inn Otiundkaynelis
õ
atsu dMiN Arpine ien naini
cirin ſomn blotſin chann⸗
centblennien drtſſfi
xtins in nihſiiſammd inin
and uuee
daihnſtiuttutliil
ahibensgi iiiniitnt
mi ni unr cti n,
n nmntint lumns n
mu Nennlini gib
mmmtismunnli
ne ubinmnis netn
lenng ibisgliitlrn⸗
ueüdis: tiin oane

17 „—1 Bar. hic dicit
Z. liberto.S.largius. iſtuz eſſe ſingu
larẽ caſum ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ miniſter deputatus ad diſtribuen
dum non tenetur ſatiſdare niſi factus ſit pauper ignoꝛante ⁊ viuo
teſtatoꝛe. qui eum deputanit ad diſtribuendũ pꝛout dicitur in tex.
in fr maxime in verſie niſi viuente teſtatoꝛe publius meuius ſol/
nendo eſſe deſierit vc. cum q ſto ſimpliciter quia tex. clarus eſt ?
non eget aliqua noua mea interpꝛetatione. niſi ꝙ addo vnũ verbũ
ſi non detur cauſa pauptatis de qua. S. non tenetur pꝛeſtare ſatiſ
dationez etiã ſi cõiunctus teſtatoꝛis peteret ⁊ exequi vellet ̃m Dy.
in.lſi nemo.ff.de teſt. tute. in apoſtillis ſuis ad quem me remitto
? redeo ad tex.de quo modo agimus. Cuius verba ſunt hec.

CTLargius ermipianus conſuluit alumno certã
pecuniã patronum teſtamento legaſſe:pecuniam
quam titio liberto ⁊ alumno meo legaui eſſe vo/
lopenes publium meuiũ vſqʒ ad.xxv. annuʒ eta
tis eius pꝛo qʒ ea computari vſuras quadrãtes
qztum autẽ in ſumptũ ei ſtatuendũ ſit publij me
uij cum patris effectuʒ pꝛeſtare debeas exiſtima
bis: Queſitũ eſt an heredes a publio meuio ſa/
tis accipere debuerint ſoluentes ei pecuniam:
KReſpondeo cum teſtamento nulla exigende ſa/
tiſdationis comemoꝛatio fiat ſatis habuiſſe he/
redes ſecundũ voluntatem defuncti publio me/
uio pecuniam numerare ⁊c.

LZ. ſeio amico.S.libertis. Per
ma. C. de legatis in vltima col.⁊ etiã dñs meus Alexan. de Imol.
in apoſtillis ſuis ad Bar. hic reputant iſtum tex. ſingularez ⁊ mi
rabilem ad hoc ꝙ ſi quis maritus teſtatoꝛ mandat vxoꝛem ſuam
tractari bonoꝛifice pꝛout ipſe faciebat tẽpoꝛe vite ſue non intelligit
tñ velle vt incedat honoꝛifice oꝛnata put faciebat tpᷣe ſuo.ſ.ſe oꝛnã
do ſed vt incedat moꝛe viduaruzʒ cum quibus ſto quia tex. clarus
eſt ⁊ nõ eget aliqua noua mea ĩterpꝛetatiõe Cuius verba ſunt hec.

F. Libertis dari volo que viua pꝛeſtabã: ⁊ habi
tio pꝛeſtabitur ſumptus iumentoꝛum non debe/
buntur quos actoꝛi domina pꝛeſtare ſolita erat
vtilitatis ſue cauſa: ideo nec ſumptus medica
mentoꝛuʒ medicus libertus recte petet que vt pa
tronam eiuſqʒ filiã vt curaret accipiebat ⁊c.

1 eres cui fe
Z. liberto.s. filiumm. ereo cni frtu
reſtituere poꝛtionem hereditatis non tenetur ſua pꝛelegata reſtitu
ere fideicõmiſſario vt ĩ.l.marcellus.S.quidã.ff.ad trebel.vbi alias
dixi de hoc poſt alios ibidẽ ⁊ in.l.tntius.ff. de legat.tertio. Tñ
hoc eſt verum niſi ſit filius teſtatoꝛis reſtituere rogatus tex. eſt in
dicta.l.liberto..filium ques tex.ad hoc pꝛopoſitũ ſingularem di⸗
xit eſſe Ludo. Roma. in ſuis ſingularibus inter vltimas volunta/
tes in ſingulari incipiente heres cui factũ eſt pᷣlegatũ ?c. Sed
tu aduerte ꝓ nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius tex. qui nihil ſacit
ad hoc pꝛopoſitũ ſi bñ ⁊ ſubnliter põderetnam hic erat ẽt fideicõ
miſſuz recipꝛocũ.nã filius rogatus fuerat reſtituere nouerce ⁊ etiã
nouerca filio qui erant diuerſis partibus inſtituti. vnde ſi diceret̃
hic qð vere non dicitur ꝙ filius teneretur etiã ad pꝛelegata ſibi fac
ta. illud ideo eſſet quia etiã ipſa nouerca erat grauata reſtituerefi
lio ⁊ ſiue puigno ſuo. ⁊ ſic iſte text.nullo modo pꝛobat hoc.ſi bene
ponderetur. immo potius pꝛobat ꝙ nouerca tenet᷑ reſtituere pꝛe/
nigno ſuo pꝛelegata qᷓ; e vt hic in verſiꝰ ſemiuntiam ⁊ ſillicũ ⁊c.
quem tex. bene conſiderabis. Cuius tex. verba ſunt hec.

¶ FEilium ex dodrante:vxoꝛem ex quadrante he
redes inſtituit ⁊ fidei filij comiſit: vt nouerce re
ſtitueret hereditatem ab ea aũt petijt:vt infirmi/
tatem filij cõmendataʒ haberet eiqʒ menſtruos
aureos decios pꝛeſtaret donec ad.xxv. annum
perueniret etatis cum autẽ implefſet eam etateʒ:
partem dimidiã hereditatis ei reſtitueret filijs
deducta dodrantis parte quarta ex qua inſtitu/
tus erat nouerce hereditatẽ reſtituit et poſtea im

pleuit . xxv. etatis annum. Queſitum eſt cuʒ no
uerca vniuerſe hereditatis haberet dodrantẽ ſe
miuntiã ⁊ ſillicum: an eius partem dimidiã pꝛe⸗
uigno ſuo reſtitueret: Reſpondeo ſecundum ea
que pꝛoponerentur tantũ reſtituendum qᷓʒtum cũ
eo ꝙ falcidie nomine filius deduxiſſet ſemiſſem
faceret ⁊c.

771 rII1 .D . etiã dñ⸗
Z. codicillis. ode Jnno rigofe er

legat. . ⁊ etiã dñs meus Alexan. de Imo. hic in apoſtillis ſuis ad
Bar. reputant omnes iſtum tex. ſingularem ad materiam fideicõ
miſſi⁊ pꝛohibitionis alienationis de qua materia ſi upꝛa dixi ſepe iõ
non pono nunc niſiꝙ pono verba tex. Que ſunt hec.
C· Codicillis titij teſtamento confirmatis fun/
duʒ libertis legauit eumqʒ alienare vetuit: Sed
pertinere voluit ad filios libertoꝛum vel exbijs
natos: deinde hec verba adiecit a quibus pr̃ari
volo heredi ex redditu eius fundi.x.per annos
ſingulosvſqʒ ad annos.xxxv.a die moꝛtis mee:
Queſitum eſt cum heres a titio inſtitutus intra
xxxv.annum etatis deceſſerit: an reſidui tempo
ris fideicõmiſſum ex hijs verbis ſupꝛaſcriptis
heredis quoqʒ heredibus debeatur reſpondi
deberi niſi oſtendatur a libertis teſtatoꝛeʒ ad he
redis.xxxv.annum reſpexiſſe ⁊c.

T. Cum erat. OQnñ teſtatoꝛ legat decem tinio p

quadrienniũ in feſto alicuius ſanc
ti illud legatũ pꝛeſtari debet de quadriennio in quadrienniuz tex.
eſt in.d.l.cum erat. Quem tex.ad hot pꝛopoſitũ ꝓ ſingulari alle
gauit Ludouicus Romanus in ſuis ſingularibus inter vltimas
voluntates in ſingulari incipiẽte vbi teſtatoꝛ legat c. Sed tu
aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex. nas iudicio meo
alius eſt eius ſenſus ⁊ penitus diuerſus ſi bene ⁊ ſubtiliter ponde
retur quia in capite illius quadrienij celebrabatur ibi feſtum cu/
iuſdam certaminis vnde illud legatũ debetur hic eo modo de qua
driennio in quadrienniũ. Sed Ludo. Roma.pᷣſuponit ꝗ feſtum
erat ſeu ſiebat ſingulis annis pꝛout nos celebꝛamus feſta noſtra
inter que duo eſt differentia. ⁊ ſic non bene intellexit iſtum textũ
qui pꝛincipaliter conſiderat feſtiuitatẽ. Que ſolum fiebat de qua
driennio in quadrienniũ vt ibi in verſiꝰ per quadrienniuz certami
nis c. Pꝛeterea hic ẽt dubitatur an illud legatũ debeatur ꝓ
puima vice tantum.an vero in perpetuum ⁊ in hoc ſtat pꝛincipalis
virtus ⁊ difſicultas iſtius textus. Cuius verba ſunt hec.

L. Cum erat certa pecunia ideſt centũ reipubli.
firmianoꝛuʒ relicta per quadriennium certami/
nis. Criſantiani diuus ſeuerus ⁊ Antoninus
reſcripſerunt videri pꝛopꝛiam penſionẽ reliquiſ
ſe teſtatoꝛem per quadriennium non in pꝛimum
quadriennium ⁊c. J

He nſufructu legato.

4 Si teſtatoꝛ mandat heredes pꝛeſtare
Z. En n di. mihi fructus fundi ſui. Pulcruz eſt
ſcire quis teneatur eoꝛũ colere illũ fundũ an heresvel ego legatari
us in quo dicas ꝙ heres ipſe tenetur colere tex.eſt in. d.l. fundi tre
batiani. Quem text. ad hoc pꝛo vnico ⁊ ſingulari allegauit Bal.
in. l. vnica. . libertatib us. C. de caduc.toll.vbi dixit heredez tamen
non teneri de caſu foꝛtuito per illum ter. ⁊ voluit dĩs meus Alex.
de Imo. in apoſtillis ſuis ad Bar. Secd tu aduerte pao intel/
lectu meo nono iſtius tex. nam ego intelligo eum pcedere non ita
ſimpliciter pꝛout dicit Bal.ſed quando legatus fuit non fructus
fundi put loquitur Bal. ſed redditus fundi trebatiaii. Se
cũdo cõſidero aliud ꝙ teſtatoꝛ duz viuebat colligebat aliqñ quãti
tatẽ annuã ex locatione eiuſdem fundi vt hic in verſiey loca ione
fundi redigere ↄſueuerat c. Tercio dico iſte tex. non pbat
ꝙ heres teneatur colere fundum ſed bene tenetur reficere fundũ
Ft hic in verſiꝰ an ↄpellendus ſit heres reſicere pꝛediũ ⁊c.vel meli

us dico gy non tenetur colere. Sed ſi minus pcipiat poteſt legatari
us petere illã diminutionẽ vt ibi in verſiꝰ legatariũ deſiderare rec
te qð ob eam rem diminutum eſt ac.Que verba longe differt a
cultura fundi pꝛout hec omnia colliguntur ex dicta.l.fundi quam
ego hoc modo tibi nouiter declaro ⁊ hoc modo nouiter intelligo
pꝛout audiuiſti nunc. Cuius tex.verba ſunt hec.

L. Fundi trebatiani redditus vxoꝛimee: quoad
viueret dari volo: Quero an poſſit tutoꝛ here/
dis funduʒ vendere:⁊ legatario offerre quantita
tem annuã quam viuus paterfamil.ex locacione
fundi redigere cõſueuerat: Reſpondeo poſſe.
Item quero an compellendus ſit heres reficere
pꝛediuʒ: Reſpondeo ſi heredis facto minoꝛes
redditus facti eſſent:legatarium recte deſidera/
re ꝙ ob eam rem diminutum eſſet ⁊c.

4 ie⸗ o titio
di mei ⁊ heres vult vendere fructus fundi ⁊ dare tertiã partem
pecunie ipſi legatario an poſſit Ludo. Roma.foꝛmat vnã que ſtio
nem in his ter minis in ſuo ſingulari inter vltimas voluntates inci.
lego titio tertiã partem fundi mei ⁊c. vbi aperte dicit ꝙ ſic ꝑ caſuzʒ
nota.ſᷣm euʒ de hoc in.d.l.fundi trebaciani. Sʒ tu aduerte qꝛ
ipſe cum reuerentia fallitur in intellectu iſtius tex.qui bene ⁊ ſub
tiliter põderatus non pbat hoc ſed loqr in caſu valde diuerſo.ſ.qñ
legata fuit tettia pars fructuũ fundi viĩ verſiꝰ redditus vxoꝛi mee
quoad viuet dari volo ⁊c.quo caſu bene heres poteſt vendere fru
ctus ⁊ ex illa pecunia dare poteſt tertiã partem legatario Sed nõ
dicit iſte tex. ꝙ legata fuiſſet tertia pars fundi ⁊ ſic pꝛopꝛietatis p
ut loquitur ⁊ intellexit Ludo. Roma. qui non bene conſiderauit
iſtum tex. de cuius tex.intellectu etiã ſupꝛa pꝛoxime diximus ⁊ iõ
pꝛo nunc longioꝛ non ero cum tex.iſte notandus ſit in multis ⁊ ma
pime in pꝛimo queſito naʒz ponit tria vt ibi videre potes Cuius ver
ba ſupꝛa ẽt pꝛoxime poſui ⁊ ideo non repeto nunc ne fruſtra occu
bemus membranas.

Z. ſempꝛonius attalus. J0ode zme.

⁊ etiaʒ dñs me. Alex. de Imo. in.l.pꝛima in. xvi.col.ff. de lega.
ð ⁊ etiã dñs meus Alex in.d.l. Sempꝛonius.in apoſtillis ſuis ad
Bar ibi ⁊ etiam.l.ſi ſeruus.S.fi.ff.de legat.ð.in fi.⁊ etiam in.l.in
quantitate..magna in ᷣa. col.ff. ad.l.falci. omnes reputant iſtum
tex. ſingularem ad hoc ꝙ vbi res legatur ad diem certam non trã
ſit dñim illius rei legate in legatariũ recta via a moꝛte teſtantis niſi
quoad traſmiſſionem ad heredes nam bene reſpectu tranſmiſſiõis
tranſfertur ad heredes etiã ſi egatarius pꝛedecedat ſed quoad ali
os effectus non vt ibi per eos de quo vide tu nota.p Pan. de caſt.
in ſuo conſilio.cxxij.vbi ponit quid ſi eſt ſattum ſub die incerto ad
gquẽ me remitto ⁊ redeo ad tex.de q̊ agimꝰ Cujus verba ſunt hec.

L. Sempꝛonius attalus ab herede ſuo fundũ in
italia gaio ſeio poſt decennium deducto vſufruc
tu dari iuſſit:quero cuʒ medio hoc decennij ſpa/
tio heres vita functus ſit an poſt tempus decen/

nij plenus fundus ad legatarium pertineat. mo

uet enim me quod dies legati huius ſiue fideicõ
miſſi ceſſerit ac per hoc ad heredẽ legatarij per/
tinere potuerit.⁊ ideo quaſi circa debitum iaʒ le
gatũ moꝛtuo herede vſuſfructus extictus eſt nec
ad heredem heredis pertinere poſſit:reſpõdi di
es quidẽ fideicõmiſſi vel legati cedere ſtatiʒ cuʒ
poſt certum tempus heres dare rogatur:ſiue iu/
betur:ſed vſuſfructus nondũ eſt heredis niſi cũ
dominium deducto vſufructu pꝛeſtiterit ⁊ ideo
capitis diminutione vel moꝛte perire non poteſt
quod nondũ habuit.Ideʒ euenit ſi pꝛopꝛietas ðᷣ
ducto vſufructu ſub cõditione legata ſit ⁊ pẽden
te conditione heres deceſſerit.tunc enim ab he/
rede heredis incipit vſuſfructus qui ex perſona
eius finietur. ſed his caſibus de ſententia teſta
toꝛis querẽndum eſt qui vtiqʒ de eo vſufructu ð

trahendo ſenſit qui coniũctus eſſet heredis per
ſone. quo extincto ſolidam pꝛopꝛietatem ad le/
gatarium voluit pertinere: nec plus tranſm ittat
ad ſucceſſoꝛem ſuuʒ qui nondũ habere cepit vſuʒ
fructum q̃; ſi iam habere cepiſſet. 5

Z. generali. F.beredis. an

tur loco annui redditus non ſtat in nã vſufructus. Sed tranſit
in naturaʒ annui redditus tex.eſt in dicta.l.gnãli. 5. heredis inſtitu
ti quẽ tex. ꝓ ſingulari allegat ad hoc ⁊ boc modo intelligit Ludo
Roma.in ſuo ſingulari in verbo vſufructus ⁊c.el.iijo ⁊ idem rea,
ſumpfſit in ſingulari ſuo inter vltimas voluntates incipi. legatuz an
nuuz tranſmittitur c. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero meo
intellectu iſtius tex.q;ꝛ hic non agitur de vſufructus ſu brogatione.
ſed ſolum dixit eum debere pꝛedia vt ex eis haberet vſufructũ et
illa pꝛedia efficerent redditum annuuz.x. ⁊ ſic non coſiderauit vſu
fructũ ſed pꝛeſtationeʒ annuaz illã.x. ducatoꝛũ ⁊ legatum ſuit fac
tuʒ hic alternatiue vt in verſiꝰ aut ⁊ pꝛedia emere ⁊c. ⁊ ſic iſte tex.
non ſonat in ſubrogationem ſed ponit eque pꝛincipalẽ diſpoſitio/
nem conſiderando ſempꝑ in vtroq; caſu pꝛeſtationem annuã de x.
vt apte videre potes ex iſto tex.bene ponderato ⁊ ſubtiliter oſide/
rato. Cuius ver ba ſunt hec.
CHeredis inſtituti fideicommiſit teſtatrix filio
ſuo annua.x. pꝛeſtare aut ea pꝛedia emere⁊ affi
gnare vt vſufru.haberet redditum efficientia an
nua.x.filius fundos ſibi ab herede ſecundũ ma
tris voluntatẽ traditos locauit. Que ſituʒ eſt de
functo eo reliqua colonoꝛum vtrũ ne ad heredeʒ
filij fructuarij an vero ad heredem ſeie teſtatri⸗/
cis pertineant. Reſpondeo nihil pꝛoponi cur ad

heredem ſeie pertineant ⁊c.

De alimen.⁊ ciba.lega.

Y j Legatarius habet tacitaʒ ipotecaʒ in
.. lutin 8. bonis teſtatoꝛis per legato wrilgn
comuni de legat. ⁊ in. .ſed noſtra cum ibi nota.inſti.de lega.
ponamus ꝙ teſtatoꝛ in teſtamento inſtituit ſeu oꝛdinauit
ſpetialem ipotecaz legatario pꝛo legato ſibi facto an intelligatur ð
rogatum ipotece generali videtur ꝙ non per text. fingnlarem ad
hoc pꝛopoſitũ in dicta.l.lutius per quem tex.ita dicit Ludo. Ro.
in ſuo ſingulari in verbo ipoteca ⁊c. el.iijꝰ reputans iſtum text. ad
hoc ſingularem ⁊ dicit ꝙ de iure. ffoꝝ. erat introducta ipoteca .
caſum in.l.creditoꝛibus.ffde ſexꝑpaꝛdt. Sed tu aduerte p intellec
tu meo pᷣdictoꝛum iurium vero ⁊ etiã nouo. Et pꝛimo circa
tex.in.d.l.lutius naz dico ꝙ hic non dicitur aliquid reſpectu illius
Vpotece generalis ſed ſoluz dicitur ꝙ ſi teſtatoꝛ reliquit cibaria et
veſtiaria annua certoꝛũ nummoꝛuʒ liberis ſuis ⁊ obligauit duos
fundos in eodem teſtamento cum ̊ ꝙ minoꝛes reddius vel etiã
maioꝛes peruenientes ex dictis fundis non augeãt nec minuant p
pter hoc.d.legatũ ⁊ ſic non conſideratur hic augumentum vel di/
minutio ypotece gñalis ſed ipſius rei debite hoc eſt cibarioꝛũ ⁊ ve/
ſtarioꝛũ annuoꝛum in certis numis debitoꝛum. Itaq; non di
citur hic aliquid de ypoteca nam ſi quid de ea dixiſſet intellexii
ſet non erat opns ꝙ non auget ſed ſolnm dixiſſet ꝙ non minua /
tur nec derogatur ⁊ pꝑ illam obligationem ſpetialem fundoꝛũ ꝓut
loquitur Ludo. Roma.qui in hoc non bene guſtauit iſtuʒ text.· in
verſi vel ſi alio anno exceſſerint ⁊c.⁊ in verſiꝰ minuiſſe vel auxiſ/
ſe ea que relinquerat videri ⁊c.cuius totius lex.verba infra pone /
mus · Secundo pꝛincipaliter fallitur Ludo. Roma. in intelle
ctu vero.d.l. creditoꝛibus ⁊ ẽt Bar.in.l. non eſt miruz. ff. de pign.
acti.v in.l.pꝛima.ff. de legat..⁊ Gal.in.l.iij.C. vt in poſſ. lega.qui
cũ reuerentia defecerunt cũ fuerit in eadẽmet opi.lʒ Ludo. Ro.
de eis mentionẽ non faciat nam ille tex. non ꝓbat ꝙlde iure. foꝝ
introducta eſſet ypoteca ꝓ legato que ſolummodo hodie introdu
cta fuit per imperatoꝛẽ in.d.l..i.x.l ij. C. coĩa de leg. in verſi ⁊ non
ſolum perſonalem actionẽ pᷣſtare ⁊c.vbi de nouo introducit ypote
cariam ꝓ legatis conſequendis esgo non erat ante illam legem. .
Nec obſtat ille tex.in. d.l.creditoꝛibus quia loquitur de cauti
one pꝛeſtita ſm foꝛmam tituli vt leg. noĩe cau. vel etiaz tituli vt in
poſ.leg.⁊ ibi dicitur ꝙ legatarius habẽs pignus ꝓ legato ſuo ab
herede ⁊ non a lege ipſa non eſt potioꝛ quã ſint creditoꝛes beredi/
tarij quibus debetur in diem vel ſub condiccione ſed ita demum

aduir maecldefiſttene⸗

1
.

Crrtnetrdormun umi

mirr inunntin arit⸗
(Eaimomi fierenenn
ianneneeſnei

Merseingrr.
Lcenginii e

N äitntn trn imit
ülkmiiaher nirr
eniiirnbtrrm

——, — Srreeseseeeeeeeeee—

EELErEEEEEEEeeeeeeeeeee

Deilnendcſatg⸗

Yrig uenunun
. Amtleup hſli
Am Xe 11 Mhan ii tugſi

Smmknütimmhiſtiſttin

wem e tztroſolentſti tonitlie
urm emn wmmi umn int ithun
rNiENAANEOG en udt int

aA ni NN di ſewwihnnt

xiam t en r Mun neni
imilataminin Alunn ,
”
EANWAMu nnn i
mmrYti tinit dhni
mamatianm Mnip aiait is
mmmteuntimun ) inuſaihp li
mm rrid Müfmiäfn kiiuſiſin,
glti tmiintrnAnn
nazmiannunin
õällü
—

” 4

— Hiiatucdimtdi u,

am in ea parte hereditatis poſtq;ᷓ fuerit ſatiſfactũ ipſis creditoꝛi
indinalis debet ille tex. in finalibus verbis in ver bo legata
ius vc. ⁊ idem pꝛobatur in.l.qm in eo. tit: in pꝛin. Itachß ille
tex. in. c.l. creditoꝛibus non loqr̃ de ypoteca illa tacita a lege intro /
uren⸗ de qua loquitur Ludoui. Homa. Sed loquitur de pigno/
e vel cautione pſtita ab herede ⁊ ſic ab homine illoꝛum vigoʒe ti/
uloꝛum vt leg. nomine cau. vel illius vt in poſſ. leg. Uerba autez
pictoꝛum iurium ſunt hec ⁊ pꝛimo·d.l.lutuus.
TZitius libertis ſuis cibaria ⁊ veſtiaria annua
certoꝛũ nümoꝛnm reliquit ⁊ poſterioꝛe parte te/
ſtamenti ita cauit obligo eis ob hanc cauſam
fideicõmiſſi fundos meos illum ⁊ illuʒ vt ex red
ditu eoꝛum alimenta ſupꝛaſcripta percipiant.
Queſitum eſt an ſi qũ minoꝛes ſunt redditus q̃ʒ
eſt quantitas cibarioꝛũ ⁊ veſtiarioꝛum heredes
ad ſuplendam eam onerari non debeant: vel ſi
alio anno exceſſerint an ſuplendũ ſit quod in ſi u-
perioꝛe anno minus perceperint: Paulus reſpõ
dit cibaria ⁊ veſtiaria libertis defuncti integra
deberi: neqʒ ex eo poſtea pꝛedia his pignoꝛis
iure teſtatoꝛ obligare voluit vt ex redditu eoꝛum
alimenta perciperent minuiſſe vel auxiſſe ea que

reliquerat videri cc.
Uerba autem.d.l.creditoꝛibus ſunt hee

L. Creditoꝛibus quibus ex die vel ſub condicti
one debetur:et pꝛopter hoc nondum pecuniã pe/
tere poſſunt eque ſeparatio dabitur quoniã ⁊ ip
ſis cautione comuni conſulitur:legatarios auteʒ
in ea tantum parte que de bonis ſeruari potuerit
habere pignoꝛis cauſam conuenit ⁊c.

Ludo. Roma.ĩ rep.
L. quarta „ finali. ſua aũt.ſiłr. C. ad.l.falc.
in. xx. ſpetiali inter vyltimas voluntates ⁊ ctiã dñs meus Alex. de
Imo.in.l.licet impr.in.iiij.col.ff.de legat. . reputant iſtum tex. ſin
gularem ad hoc ꝙ licet alias legata relicta ab inſtituto in dubio
videntur repetita a ſubſtituto vulgari niſi eſſet relictum ab herede
ſub nomine ppꝛio vt in dicta.l.licet cum ibi plene not. vbi alias le
gendo dixi de hoc. tamen hoc fallit in legato relicto in cauſa alimẽ
toꝛum. quia tunc immediate relictum a pꝛimo herede etiã ſub no
mine ppꝛio videtur repetituz a ſubſtituto vulgari ⁊ hoc etiã ſenſit
glo. hic ⁊ comuniter alij ſcribentes hic poſt um. Sed tu ad/
uerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo ad iſtum caſum queʒ ego in/
telligo aliter omnino diuerſimode ab alijs omnibus. nam dico
ꝙ hic non dubitatur de ſubſtitutis an ipſi teneatur ad alimẽta re
licta a patrono libertis libertabuſq; ſuis a liberis ſeu filijs ſuis ⁊
beredibus. Sed dubitatur an liberti ſeu liberte poſſint agere cõ
tra dictos liberos patronũ ꝓ alimentis ſine eis ideſt non petita ve
nia agendi ↄtra eos que requiritur regulariter vt ĩ.l.pꝛima ⁊ in.l.
ha cum ſeq.ff.de in ius voc.⁊ in.l.ᷣa.C. eo.titꝰ ⁊ dicitur bic ꝙ poſ
ſunt agere ſine liberis ideſt non petita venia de agendo eos ⁊ B
modo ego mtelligo iſtum tex. qui non facit mentionem aliquaʒ de
ſubſtitutis datis filijs nec dati fuerũt ſi bene põderetur iſte caſus
Cuius verba ſunt hec.

¶ Iutius titius teſtamento ſuo libertis liberta/

buſqʒ ſuis cibaria ⁊ veſtiaria a liberis eiuſdem
qʒ heredibus pꝛeſtari iuſſit nulla condictione ad
dita: Quero an ſi cauſam patroni liberis idẽ
liberti agant cibaria ⁊ veſtiaria accipere poſſint
Uodeſtinus reſpondit nihil pꝛononi pꝛopter
quod petitio eoꝛum que teſtamento pure legata
ſunt non competat ⁊c.

11 .Koma.
. Cum unus.5. finaii.n ac ont,
yerbo alimenta ꝛc. el pꝛimo exclamat multum de vno tex. qui ſm
eum eſt ſingularis qnẽ nullus excepto eo notauit ſᷣm eum in .d.l.
cum vnus.5. alimentis qui eſt. 9,fi. vbi ꝓbatur m eundeʒ ꝙ licet
regulariter alimenta relicta alicui debeantur ᷣm condictionem et
ualitatem perſone ⁊ quantitatem patrimonij ipſius teſtatoꝛis vt
inl. cum alimenta ·f. eo. titẽ Tamen boc eſt verum niſi cum ali

mentis legata ſit vos. qnia tune alimenta dñt tomẽſurari ſᷣm quã
titatez dotis legate vt ſi vos ſit magna alimenta pꝛeſtentur magna
ſed ſi dos eſt parua ſimiliter alimenta debent eſſe parua ⁊ hoc per
tex.in dicto. 5. alimentis bᷣm vnam lecturãᷓ glo. ibi. Sed tu ad
uerte pao nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius tex. Quem dico male
immo peſſime cum reuerentia intellexiſſe Ludo. Roma. Maz di
co aliaʒ eſſe rationẽ penitus diuerſaʒ iſtius tex. nazʒ alimenta ideo
hic debñr ſm quantitatem dotis legate quia pꝛimo diſpoſituz fuit
per patrem in teſtamento ſuo illam filiã ſuaʒ que tũc pupilla erat
exibendã foꝛe ꝓ incrementis etatis ⁊c. Que verba diligenter cõſi
deranda ſunt nam denotent ꝙ quãpꝛimum illa filia eſſet nubilis
traderetur viro ⁊ hoc eſſe verum pꝛobo per textũ.in.l. creditoꝛ. .
ſi inter maritum. ff. mand.·in verſi· onus exibendus vxoꝛe ad ma
ritum ⁊c.⁊ ſic teſtatoꝛ in.d..fi.potiſſime conſiderauit tempus eta
tis nubilis in qua voluit eam maritari debere ⁊ quaʒ citius poſſz
pꝛout denotant verba ſupꝛadicta in quibus facio magnã vim pꝛo
eo quod alimenta bic non debentur ᷣm vires patrimonij ⁊ condic
tionem pſone. Et etiã vltra boc cõſidero aliud quia pater hic
in caſu illo exheredauerat filiã vt hic in ver. filie exheredate ⁊c.vñ
illa exheredatio ⁊ oꝛdinatio pꝛedicta vt q;ᷓ citius poſſet traderetur
viro ⁊ ſic cito cito ⁊ qᷓ citius poſſet exiret domum pr̃nam vna cuzʒ
dotis conſti utione cuz alijs etiã que infra dicemus opantur alim̃
ta pꝛeſtari iuxta modũ dotis non autem pꝛo iuribus hereditatis.
Pꝛeterea etiam cõſidero aliud dum dicitur hic in text. dotis
quam ſolam pater dari voluit ⁊c. nam pater dixerat ſe velle filiaz
habere ſolã dotẽ ⁊ ſic experedando eaz ⁊ dicendo expꝛeſſe ꝙ nole
bat eam habere aliquid de ſuo excepta dote cum alimentis arbi /
trio boni viri pᷣſtandis bec omnia ſimul iuncta introducunt nõ de/
bere attendi vires patrimonij teſtantis pꝛo illis alimentis pꝛeſtan
dis. nam ea verba arbitrio boni viri relictis ⁊c. oſtendunt ꝙ diſpo

nens noluit ea alimẽta pꝛeſtari ſecundũ facultates ſuas ſed potius

voluit ea reſtringere ⁊ alio modo ultra iuris diſpoſitionez de qua
in. d. l. cum alimenta que omnia bene notabis ꝓ nouo ⁊ vero in/
tellectu tex.in. d. . alimentis quem etiã cõſiderabis in alio in quo
Bar . ibi etiã cum ſupoꝛtatione tanti pris errauit dum dixit pꝛoba
ri per iſtum tex.in. d. ver. ꝓ incrementis etatis eam exibendã eſſe
⁊c.ꝙ alimenta creſcunt creſcente etate ⁊ ſic intellexit ipſe ea verba
reſpicere ⁊ referri ad alimenta ſed hoc eſt falſum naz ea verba ſo⸗
lum reſpiciunt ꝑſonã filie vt ea cito maritetur non aũt reſpiciunt
alimenta exhibenda ei eſſe pꝛo incrementis etatis ⁊ ſi text. conſide
raſſet alimenta dixiſſet ſaltem exhibenda ea ⁊c.non aũt eam exbi⸗
bendam ⁊c.⁊ in hoc etiam decipr̃ Bar.⁊ peſſime loquutus eſt
intellectu illoꝛũ verboꝛum parcat mihi dnatio ſua qui ⁊ ſi eſſet ẽt
maioꝛis auctoꝛitatis errauit ĩ intellectu iſtius tex.in verſi atq;
incrementis etatis eam exhibendã eſſe ⁊c.ques tex.opoꝛtet iunger
cum illo tex.in.d.l.creditoꝛ.ꝭ.ſi inter maritũ.ff.mandati.⁊ eoma/
xime hoc dico ſi conſideretur iſte tex.in.d.ver. atq; ⁊c.nam decla
rat pꝛecedentia ⁊ venit ampliatiue pꝛout patet ex eius inſpectione
⁊ hoc modo capiendo deſtruit etiam ſenſum Bart. ⁊ alioꝛum.
Cuius tex. verba ſunt hec.

Alimentis boni viri arbitratu filie relictis ab
herede filio pꝛo modo legate dotis quã ſolaʒ pa
ter exheredate filie nubenti dari voluit: atque
pꝛo incrementis etatis eam exibendam eſſe re/
ſpondi non pꝛo viribus hereditatis ⁊c.

He libe. legata.

LZ. aurelius.s. meuia. iguis legat ⸗

b ſuis non intellr̃liberatio legata ei qui poſſidet res teſtatoꝛis tex.
eſt in.d. l aurelius..meuia quẽ tex.ad boc pꝛopoſitũ pꝛo ſingulari
allegat Bal. in. l. cum necceſſitatem. C. de fideicõ. ⁊ poſuit aliquid
Pau. de caſtro in ſuo con? xxx.incipi.vſuſructuarius omniuz bo
noꝛum ⁊c.⁊ dñs meus Alex.de Imo.hic in apoſtillis ſuis ad bar.
dicens eum ſingularem ad idem. Sed tu aduerte quia ego in
telligo hoc verum niſi eſſemus in pr̃e tutoꝛe cui rellicta eſſet libe/

ratio a filio ſuo qnia tunc de rebus ↄſumptis non teneretur pater

vel de his que fenerauit nomine ſuo text.eſt in.d.l. aurelius. 5.titi
us. ff. de liber.legat.de quo tex.⁊ eius nouo intellectu ſtatim etiam
dicam cuius.S.meuia pꝛo nunc verba ſunt hec.

CMeuia teſtamento ſuo alterum ex tutoꝛibus
ſuis actione tutele voluit liberari:his verbis.ra
tionem tutele quã egit iulius paulus cum antiſto
cicerone poſci ab eo nolo:eoqʒ nomine ab ea cau

ſa omnino liberatũ eſſe volo:Quero an ſi qua pe
cunia ex tutela apud eum remanſit peti ab eo poſ
ſit: reſpondi nihil pꝛoponi cur pecunia que pupil
le eſt ⁊ apud tutoꝛem poſita maneret legata vi/
deretur etcetera.

Glo. in.l. qurelius.s. centum.

Bal.in.l. preſes in fine. C. de ſententijs ⁊ inter. omni. iudi.et
Saly ·in.l.ſi pr. C.qui bomis cede. poſſint ⁊ dñs meus Alexan.de
Imo. in.l.ſi finita..eligãtur in anpenu.col.ff.de dam. infec. dicũt
⁊ reputant iſtam glo.non eſſe alibi ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ ſententia il
la que pꝛofertur boc modo ſcilentiũ tibi impono eſt dim̃nitiua et
eſt glo. in ver. conſequi poſſe ⁊c. in fi. Sed tu aduerte pꝛo ve/

ro ⁊ nouo intellectu meo iſtius glo.que non pꝛobat hoc ſi bene et

ſubtiliter ponderetur. nam glo.ponit an ille depoſitarius tutus ſit
exceptione ſola. an vero etiã agere poſſit ⁊ dicit eum eſſe tutũ exce
ptione niſi velit agere ad bunc fineʒ vt imponatur ſcilentiũ heredi
ed non ſequitur ꝙ ſi agat ⁊ feratur ſententia huiuſmodi ſit diſ
finitiua. nam poteſt inponi ſcilentiũ etiam lite non conteſtata ᷣm
Bal.in titꝰde pace conſt.in ver.ſi quis aũt.⁊c.⁊ tamen diffinitiua
non poteſt ferri niſi pꝛecedat litis conteſtatio vt in.l.fi. . illud. C.
tempo.appłt ergo ⁊c. Sed bene fateor ꝙ habet vim diffnitiue·
Cuius glo. verba ſunt hec. = .
CCQoſequi poſſit ꝑ exceptionẽ infra vt in poſſeſ
ſio.legat.l.pꝛima..ſi debitoꝛi non per actionẽ
vt liberetur:vt ſupꝛa.l.non ſolum.S. poteſt niſi
foꝛte:vt ſcilentium imponatur heredi: vt in ne/

gatoꝛia ⁊c.

iri Ludo. Roma.
Z. aurelius „ titins in ſuo ſingulari in
ver.adultus ⁊c.firmat boc ꝙ licet alias adultus remittens tutoꝛi
ſuo adminiſtrationem ſeu redditionem rationis non intelligatur
remittere vel donare ea que ſunt de bonis ſuis apud tutoꝛem vt
in.l.aurelio..gaius ⁊ in.l.creditoꝛ. .titia.ff.de lib.leg. quinimmo
dico ꝙ ſi quis de bonis pupilli ſupꝛimit pᷣumptio ẽ ↄ eum ꝙ ani
mo depꝛedandi hoc fecerit ᷣm Bar. in.l.ſi pupillij.ð.ſed ⁊ ſi quis
ff. de nego. geſt. per tex.i.l.ſed iuli.S.perinde.ff.ad macedo. Tamẽ
boc eſt verum niſi tutoꝛ ſit pater adulti cui ipſe filius remittat red
ditionem rõis quia tunc intelligitur etiã remittere ea que ſunt de
bonis ſuis apud pr̃eʒ allegat tex.quem ad hoc pꝛopoſituzʒ reputat
ſingularem in.d.l.aurelius.ꝭ.titius teſtamento. Sed tu aduer
te pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex. nam cum reuerentia
eius dixeriz Ludo. Roma.non bene intellexit iſtuzs tex.qui non lo
quitur ſi bene ⁊ ſubtiliter ponderetur de bonis adulti exiſtentibuſ
apud patrem ſed loquitur in bonis iam conſumptis per patreʒ et
etiam de non exiſtentibus apud patrem vt hic in ver.in vſus ſuos
conuertit ⁊c.⁊ in verſi vel ſuo noĩe fenerauit ⁊c.quibus caſibus
bene dicam pr̃eʒ non teneri ſed de bonis exiſtentibus penes prem
in ↄtrarium eſſet et non dicit iſte text. patrem non teneri. Unde
Ludouicus Romanus videtur nimis extendere iſtum caſum
⁊ in eius intellectu cuʒ ſupoꝛtatione defecit pꝛout videre potes be
ne ponderando eum. Cuius verba ſunt hec.

Litius teſtamento facto ⁊ filijs heredibus in
ſtitutis de patre tutoꝛe ſuo quondam facto ita lo
quutus eſt: Seium patrem meuʒ liberatum eſſe
volo ab actione tutele: Quero hec verba quate
nus accipi debeant.i.an pecunias quas ex ven/
ditionibus eoꝛum factis:aut ex nominibus exac
tis et in ſuos vſus conuertit:vel nomine ſuo fe
nerauit:filijs ⁊ heredibus teſtatoꝛis ⁊ nepotibꝰ
ſuis debeat reddere: Reſpondeo eum: cuius
notio eſt: extimaturuʒ pꝛefinitio eniʒ pꝛopter na
turalem affectuʒ facit omnia patri videri conceſ
ſa niſi aliud ſenſiſſe teſtatoꝛẽ ab heredibus eius
appꝛobetur ⁊c.

Z. Creditoꝛ.s. inter cetera. Ber.

hic et
etiam Illuſt. dñs Sranciſ.aret.ĩ.l..gerit in. v.col.ff. de acqui. bere.
reputant iſtum tex.ſingularem ad boc ꝙ ſi aliquis poneret vnum

pꝛincipaliter v per verba enunciatiua aſſereret conuentum eſſe be
redem non videtur confiteri niſi ea que pꝛincipaliter deducta ſunt
inpoſitionibus vnde non videtur fateri ſe heredem eſſe cum qui
bus ſto quia tex. clarus eſt ⁊ non eget aliqua noua mea imerpꝛe⸗
tatione. Cuius verba ſunt bec.
¶ Inter cetera liberto ita legauit:⁊ ſi quid me
viuo geſſit:rationes ab eo exigi veto: Queritur

an chartas in quibus rationes conſcripte ſunt:

Item reliqua ſecundum accepta ⁊ expenſa here

dibus reddere debeat: Reſpondi ea de quibus
quereretur: poſſe heredem vendicare. Id autẽ
quod conſeruis qui remanent in hereditate cre/
diderit: et in rem domini verſum eſſet deſijſſe
in reliquis eſſe ⁊c.

Z. Aurelius.S.teſtamento. Qu

cit duo teſtamẽta ⁊ in legauit tibi omnes libꝛos ſuos poſtea ve
ro in ſo teſtamento dixit nolo per hoc ᷣm meum teſtamentũ de/
rogare legato facto de libris meis in illo modo pꝛimo teſtamẽto
Uellem ſcire vtrum in legato libꝛoꝛũ veniant ſolum libꝛi qui
erant teſtatoꝛis tempoꝛe pꝛimi teſtamenti conditi. an etiaz veniant
illi quos habuit tempoꝛe ſecundi teſtamenti celebꝛati in hoc repe

rio Ludo. Roma.in ſuo ſingulari incipiente quidã fecit duo teſta/

menta ⁊c. poſito inter ſingularia ſua vltimarũ voluntatum vbi cõ
cludit ꝙ inſpicitur tẽpus pꝛimi teſtamenti ⁊ ſic ſolum debeatur illi
qui erant tpᷣe pꝛimi teſtamenti ↄditi per caſum de qͥ facit magnũ
feſtũ ad hot pꝛopoſitũ in.d.l.aurelius..teſtamento. Secd tu
aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius text. nam teſtatoꝛ
hic limitatiue ⁊ reſtrictiue loquutus eſt habito reſpectu ad tpſpꝛi
miteſtamenti tantũ ⁊ per ↄns non eſt miruʒ ſi excluſit tempus ſe
quens vt ibi in verſi? quibus legata in eo teſtamento dedi ⁊ quecũ
q; ſcripta ſunt rata eſſe volo ⁊c.⁊ ſic teſtatoꝛ conſiderauit ⁊ inſpe
xit ſoluz ea que eo tẽpoꝛe ⁊ in eo pꝛimo teſtamento facta ⁊ ſcripta
ſunt. nam libꝛi poſtea acquiſiti non erant ibi ſcripti ⁊ in eo pumo
teſtamento ⁊ ſic teſtatoꝛ conſidarauit ea put ex tunc non auteʒ ex
poſt ⁊ ideo non debentur acquiſiti poſtea ⁊ hec eſt vera ratio iſti
tex.ſi bene ⁊ ſubtiliter ponderetur. Cuius verba ſunt hec.

CZeſtamento facto debitoꝛibꝰ liberationem le
gauerat: poſt inciſo lino ⁊ recognito teſtamen/
to aliud teſtamentũ fecit:in quo repetit legatum
hijs verbis quibus legata in eo teſtamẽto quod
incideram dedi omnia rata eſſe quecunqʒ ſcrip/
ta ſunt volo: Queſium eſt ex ſequenti teſtamen
to hereditate adita: an debitoꝛes quibus pꝛio
re teſtamento liberatio relicta erat:cõſequi poſ/
ſint vt etiam eius quantitatis nomine quaʒ poſt
pꝛius teſtament umdebere ceperunt: liberaren/
tur: ⁊ ſi ab hjs heredes petere ceperint: an do
li mali exceptione ſubmouebuntur: Reſpondi
non liberari ⁊c.

De dote pꝛelegata.

Dñs meus Alex. de Imo.i.l. ſi ſocer
Z. pꝛim 9. 5. lutius ĩ pe.col.ff. ſolu.ma. reputat iſt
tex. melioꝛem de coꝛpoꝛe iuris ad hoc ꝙ pactũ in pꝛeiudicius muli
eris factum ab ea in dote ante contractuʒ matrimoniũ valet in ca
ſibus in quibus iura permittuntvt in caſu.l. ſe.ff. de pact. dotal.
vt ꝙliberis interuenicẽtibus dos remaneat apud maritũ alias aũt
non valet tex.eſt in. d.l.pꝛima. Sed tu aduerte diligenter
iſtum caſum naʒ ego intelligo iſtum tex. aliter ſcilicet ſi mulier pꝛe
moꝛiatur in matrimonio vel ſi diuoꝛtium intercedat vt ibi eſt tex⸗
in fine pꝛincipij. Cuius tex. verba ſunt hec.

L. Cum dos pꝛelegatur verum eſt id dotis pꝛe/
legationi ineſſe ꝙ actioni de dote inerat ⁊ ideo
ſi inter virum ⁊ vxoꝛẽ conueniat:vt moꝛte viri ſo
luto matrimonio: filio comuni interueniẽte dos
apud mariti heredem permaneret: ⁊ maritus de

ſntmiisan mii tmnnn

SNNE 2*
pluſelmine⸗

* rre CiNX.
õ

Naeminanst a
CNlaminlczetes e
ſobeikersepuee
Nticiaen.

LCnesdinnn,7

i&
iferititutttn unr:
iinnnre
Nunetriumimti zet
tnntirhninrrit wenct
Anhantikeitittnttmer

☛ & 265

—

mams ſnill
— B —
aematnzunnr

r, lüszetrint,

(Mnavſichctinibl lbernn
m iuio lvt umtio cin
vindimeriſickingiotpeilge
Nstisquslegnuneotiſtmninn
ndnm dediomamucſeangzſt
uſat h: Oeſtuncker ſegenictne
1D bernitar aMin chiums olle
”
læramus alli iii nl
ntimnin Apem lhemn,
iohehalig b il ude
ladangdn imntinnn Rchonel
bam.

de epbegtr
6
Lbum. eiicke

mmimu uuline

cedens dotem pꝛelegauerat ſtari pacto non de/
bet ob hoc ꝙ dos pꝛelegata eſt. Verum ⁊ circa
ꝛelegationem hoc pꝛobari deberet: nam ꝙ eſt
admiſſum poſſe deterioꝛem conditionẽ dotis fi
eri interuenientibus liberis:totiens locuʒ habet
uotiens ipſa in matrimonio decedit vel diuoꝛ/
tium interuenit. Uerum eſt cõmoduʒ in dote pꝛe
legata eſſe repꝛeſentationis quamuis annua die
dos pꝛeſtaretur Eſt ⁊ illud quod ob res dona/
tas hodie poſt ſenatuſconſultuʒ nulla ſit exactio
ſi modo voluntatem non mutauit teſtatoꝛ impen
ſe aũt minuunt dotem ipſo iure: Sed quod dixi
mus ipſo iure dotem impenſi is minui non ad ſin
gula coꝛpoꝛa ſz ad vniuerſitatẽ erit referẽdũ ⁊c.

Glo. in.l.ii.in pꝛincipio. Zale

Alex. de Imo. ⁊ alij ſcrihentes in.l. ſiendum in ba ⁊ etiam in vlti
ma col in pꝛinfl. de legat. p. reputant iſtam glo.ſingularem ad hoc
donatio cauſa moꝛtis magis accedit contractibus q; vltimis vo
luntatibus de quo alias dixi in. d.l.ſciendũ ⁊ etiã in l. Sa.. p. ff. de
verbo. obliga. legendo ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ nunc
alias ibi dictis per alios ⁊ per me addo modo Pet. de anc. ⁊ J0. ð
Imo . in rubꝛica extra de teſtamentis qui late tractant de hoc ⁊ di
cunt ꝙꝙ donatio cauſa moꝛtis dum eſt in fieri magis accedit contra
ctui q;ᷓ vltimevoluntati alias autem accedit vltime voluntati vt bi
p eos ⁊ per Ludo. Roma.i.l.pꝛima.ff.de dona.cau.moꝛ.ad quos
me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua agimus Cujus verba ſunt hec.

Cegatum ⁊c. In verſi. Sed illa magis acce/
dit donationi inter viuos que non valet: qᷓ;ʒ le/
gato ad quod in eo. titulo.l.cuʒ hic ſtatus.ꝭ.om
nino Et: eniʒ legatuʒ dotis magis alij legato q̃ᷓʒ
donationi accedit ⁊c.

o. R
Z. Cum quisS. mulier. u²α,
lari in verbo fideicõmiſſum ⁊c.dicit ꝙ grauatus reſtituere per fi/
deicõmiſſum alicui quicquid ad eum peruenerit lucratur fructus
quos percipit ante reſtitutionem factam vt in.l. his verbis.· ff. de
legat. tertio T in.l.heredes mei in pꝛincipio.ff ad trebel.niſi teſta/
toꝛ relinqueret creditoꝛi ſuo ꝙ loco ſolutionis cedat ⁊ grauet eum
vt totum plus ꝙ cepit reſtituat tertio quia iſte tenebitur reſtituer
omne ꝙ detracto debito ſupereſt ⁊ etiã fructus quos percepit alle
gat caſum quem reputat vnicum in dicta.l.cum quis..mulier.
Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo dictoꝛũ iuri
um in quibus Ludo. Roma. multum cum reuerentia fallitur.
Et pꝛimo in intellectu.d.l.his verbis nam ibi non dixit te/
ſtatoꝛ vt ille reſtitueret ſimpliciter quicquid ad eum peruenerit ꝓ
ut dicit Ludo. Roma. Sed dixit quicquid ad eum peruenerit cũ
moꝛietur ⁊ ſic ad tempus incertũ ſe retulit ⁊ in hoc facio magnam
vim vt ibi in verſiꝰ cum moꝛieris reſtituas ꝛc. Et ſimiliter di
ctum fuit in. d.l. heredes mei vt ibi in verſiꝰ id omne poſt moꝛteʒ
reſtituat c. Que verba hñtia longum foꝛte. Sed ſaltem incertũ
tractum tempoꝛis inducunt vt grauatus non teneatur reſtituere
fructus perceptos pendente illa condictione ⁊ eo tempoꝛe incerto
t ibi in verſi pendente condictione perceptos ⁊c.⁊ in hoc ea iura
faciunt vim ⁊ illa eſt ratio eoꝛum. Mam eſſet inconueniens ⁊ pe/
ne impoſſibile poſſe reſtituere fructus quos ille interim perciperet
⁊ percipere poſſet quos apparet teſtatoꝛẽ voluiſſe eum lucrari cuʒ
eo tempoꝛe limitato grauauerit. Pꝛeterea fructus non debẽ
tur niſi quando heres eſt ⁊ fuit in moꝛa alias autẽ non vt in.l.mu
lier. .. ſi heres ⁊.l. in fideicõmiſſaria. ffad trebel. cum ſimilibus.
Sec heres grauatus cus moꝛeret᷑ ac. nunq; eſt in moꝛa añ illud
tempus ergo ꝛac. Inſuper boc eſſe verum ꝓbo per text. in. l.
in ſideicõmiſſi.. nonunq. f. de vſuris vbi dicitur ꝙ fructus extã
tes nondum percepti veniunt in reſtitutione ꝓpꝛie in caſu in quo
quis rogatus eſt reſtituere poſt moꝛtem ſuam quicquid ex bonis
ſuis ſupererit c. de cuius intellectu etiã aliquid dixi in hoc opere
noſtro ſupra ibi. Et per ↄñs illa verba condictionalia cum moꝛi
etur ⁊c. ſunt illa que hoc impoꝛtant. Sed ſi quis grauaretur re
tuere pure quicquid ad eum perueniet ex bonis alicuius tenere
tur etiã reſtituere fructus perceptos per eum ⁊ in hoc pꝛimo falli
tur Ludo. Roma. Smiliter ipſemet cuʒ reuerentia tanti pa

tris non bene intellexit tex. in dicta. l. um quis.ð.mulier. Quem
tex. ⁊ ante omnia dico cõmemoꝛaſſe glo.in. d.. his verbis Quã
Tudo. Roma.vel non vidit vel ſi vidit finxit ſe non vidiſſe ⁊ tacu
it ⁊ ſibi apꝛopꝛiauit illum caſum ſingularem in cuius intellectu ẽ
cus reuerentia defecit Mam iſte tery. ideo diſponit fructus ce ort
reſtitni debere per heredẽ greuatũ q; vltra eos fructus airroe
pꝛopꝛietatis ꝙ reſtitui poſſet ⁊ ideo non eſt mirum ſi oñ̃r ſruen e
pertepti vt patet ex illo text.in quo etiaz conſidero eliud nonier
Nam maritus hic legauit vxoꝛi ecs fundos ꝓ dote ſua 7 etiã Dir
os alios ꝓ nominibus debitoꝛum habitis in dotem ab vxoꝛe et
poſtea grauauit etiam vt quicquid ex hereditate ſua ad eem per/
ueniret reſtitueret ⁊c. Unde iſte tex. non loquitur in herede ſed in
legatario particulari grauato ⁊ nonpoteſt illud grauamen verifica
ri in alio.niſi verificaretur in fructibus illoꝛum duoꝛũ fundoꝛʒum
mariti relictoꝛũ vxori ꝓ nominibus debitoꝛuz ⁊ iſte ſunt vere ra
liones dictoꝛũ iuriũ.Auoꝛũ verba ſunt hec ⁊ maxime.ꝭ.mulier.

Culier dotem pꝛomiſit quadringentoꝝ ⁊ de
dit fundos duos in. ꝛoo.pꝛeterea nomina debi/
toꝛum in reſidua a.⁊ꝛoo.mox maritus eius dece
dens pꝛo dote eius fundos duos non eos quos
in dotem acceperat reliquit: Et pꝛeterea illos
dquos dotales quos extimatos acceperat religꝗt:
fideiqʒ eius comiſit vt quicquid ad ſe ex eius he
reditate perueniſſet id reſtitueret ſeio cum moꝛe
retur: Queſitum eſt quantũ eſſet in fideicommiſ
ſo muliere defuncta dicebam vxoꝛeʒ hanc: que
rogata eſt qcquid ad ſe perueniret ex teſtamento
reſtituere in ea eſſe condictione vt id reſtituere
cogatur quod deducta dotis quantitate ad eam
peruenit ⁊c.

De gauro et argento legato.

T. Titia. §. fin ali. Si quis legat calicez

eccleſie an in dubio he⸗
res eins debeat facere euʒ de auro vel de argento vel quõ poſuit
Ludo. Roma.in ſuo ſingulari incipiente ſi calix legatur ⁊c.poſito
inter vltimas voluntates vbi concludit ꝙ debet fieri de auro fauo
re pie cauſe ꝑ caſum ſᷣm eum ad hoc pꝛopoſitũ ſingularem in..l.
titia. S. fi. Sed tu aduerte ꝓ vero ⁊ nouo intellectu meo iſtiꝰ
tex.qui iudicio meo hoc non pꝛobat ſi bene ⁊ ſubtiliter põderetur
pꝛout decet immo dicitur hic ꝙ illa ſtatua fieri debet de argento
pꝛout ibi dicitur in ver.argentũ ponendum ⁊c. Et ſi Ludo. Ro.
⁊ tenentes eius opinionem dicere vellent hoc ideo hic eſſe quia in il
lo templo erãt ſtatue auree ⁊ argentee ⁊ etiam enee ⁊ ideo eligitur
bic argentea pꝛo quadã media ſpetie ſed in eccleſijſ magis comuni
ter reperiuntur calices aurei ergo debet intelligi diſpoſitio de cali/
ce fiendo vt ſemper fiat de auro ⁊c.ad hoc ego reſpondeo hoc nõ
eſſe verum ꝙ omnes calices fiant de auro ꝓut experientia docet.
Uel poſito ꝙ omnes eſſent de auro erit opus reſtringere doc
trinã Lu. Ro. vbi legatur eccleſie calix in qua non ſunt niſi de au
ro calices ⁊ px ↄñs Ludo. Roma.nimis generaliter ⁊ abſolute lo /
quutus eſt dicendo ſi quis legat calicem etcleſie . Pꝛeterea
conſidero aliud etiã nouitet pꝛo vero intellectu.d.S. fi.nam hic le
gata erat certa quantitas pꝛo eo opere faciendo vt hic in verſi? ex li
bꝛis centum ⁊c. vnde non eſt mirandum ſi non attendimus an fiat
de auro vel de argento Sed pꝛima ratio plus mihi placet nazʒ illa
vba ex libꝛis centuz ⁊c.ſonant magis in põdere opis qᷓ; in qtitate
exponenda ⁊ illa eſt vera mens iſtius tex. Circa quazʒ maʒ ad/
de tu nota.per Bar.in.l.illa verba.ff.de verbo.ſigni.⁊ Bal.in.l.⁊
ſi nondum.C. de vſuris ⁊ Bal.in.l.ſi quis ad declinãdam.C. de
epis.⁊ cle.in.S.omnibus in.xvij.col.⁊ Pe.de anc.in.c.indicante ex
de teſtis. ⁊ Tancre.in ſumma ſua de vltima volũtate in a.q.vbi
ponit quõ legatũ factũ eccleſie intelligitur de mã magis honoꝛabi
li ad quos me remitto ⁊ redeo ad textum de quo modo agimus.
Cuius verba ſunt hec.
Seia teſtamento ita cauit: Si mihi per con/
dictionem humanã contigerit ipſa faciam: Sin
autẽ ab heredibus meis fieri volo iubeo ſignuzʒ
dei ex libꝛis centum in illa ſacra ede ⁊ in mea pa

tria ſtatui ſub ſcriptione nominis mei: Queſi/

tum eſt cum in eo templo non niſi aut aurea: aut
argentea tantũ ſint dona. heredes ſeie vtruʒ ex
argento:an ex auro ſigunm ponere compellendi
ſint: an eneum reſpondi ſecundũ ea que pꝛopone
retur argenteum ponendum ⁊c.

Quãdo legatur res ad
Z „* Xu m certum. tempus luchn cuius pᷣ
tium etiã variatur tempoꝛe pulcruz eſt ſcire qð tem pus inſpici de
beat in q dicitur inſ pici debere tẽpus ſolutioniſ⁊ non tpᷣs teſtamẽ
ti tex.eſt in.d.l.cum certuʒ · Quem tex.ad boc pꝛopoſitũ ſingula
rẽ nũcupauit Ludo. Roma.in ſuo ſingulari incipiente vbi legatur
res ⁊c. poſito inter ſingularia ſua vltimarũ volnntatũ. Sed
tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius tex.in quo vehe
menter fallitur Ludo. Roma. Maz pꝛimo ⁊ pꝛincipaliter iſte
tex.non loquitur reſpectu rei ſoluende in tempoꝛe ſed cum certo ⁊
determinato pondere vt hic in verſiꝰ cum certuz pondus auri vel
argenti ⁊c.⁊ ſic p iſte text.recte ponderatus loquitur in re ſoluen/⸗
da ad pondus non autẽ ad vel.in tempus pꝛout dicebat Ludoui.
Roma.v non bene. Secundo conſidero allud ꝙ iſte tex. non
loquit᷑ eo inſpecto quando fit ſolutio ſed ſolum conſiderat ipſam
rẽ ſoluendã ſeu qũo ⁊ qualiter fieri debeat ⁊ decidit ꝗ non debet
ſolui materia ſed pꝛetium. UVeram eſt ꝙ poſtea incidenter di
citur de tempoꝛe ſolutionis inſpiciendo quaſi dicat ⁊ vere dicit ꝙ
ſi lego tibi vnam libꝛã aurei non debeatur tibi mã aurea ſed debr
valoꝛ vnius libꝛe auri ⁊ in ea extimatione que reperitur eſſe tem/
poꝛe ſolutionis que intelligitur tempoꝛe quo cedit legatuʒ non aũt
tempoꝛe quo fit ſolutio pꝛout dicebat Ludo. Roma.quii hoc fal
litur nam ſolutio foꝛte poſſet fieri ⁊ fieret per hberedem ad libituʒ
ſuuz vnde debet intelligi de tẽpoꝛe ſolutionis fiende ᷣm legis di/
ſpoſitionem videlicet a die ceſſionis legati ⁊ hoc etiã vt dixi decidi
tur hic incidenter ſed pꝛincipaliter tractatur ibi de ſpetie ſoluenda
vtrum debeat fieri ſolutio in materia vel in pecunia ſeu pꝛetio ⁊
etiam ſimilez text. allego in.l. cum aurum in ver. perinde ⁊c.eo.tit
Quoꝛum verba ſunt hec.

L. Cum certum auri vel argenti pondus legatuʒ
eſt: ſi non ſpeties deſignata ſit: non materia:
ſed pꝛetium pꝛeſentis tempoꝛis pꝛeſtari dʒ ⁊c.

HGlo. l.ſcribit.S.finali. ·Snbente⸗
meus Alex.de Jmo. in.l.ſticuʒ qui meus cutit in vltima col.ff. de
legat. . reputãt iſtam glo.ſingula.ad ꝙ licet alias legans rem ſu
am ⁊ poſtea alienam videatur reuocare legatuz quãdo ex volunta
te ⁊ non ex neceſſitate alienatio facta eſt in.l.xi. .ſi rem. ff. de lega.
tertio cum concoꝛ. allegatur in glo. in. q. l. ſticum in glo. fi. in ver.
extinguitur ⁊c. Camen ſecus eſt in legatus facto per relatiuũ quis
vel qui iunctum cum verbo futuri tẽpoꝛis.quia tunc qũocunq;
fuerit facta alienatio ſiue volũtaria ſiue neceſſaria reuocat legatuzʒ
per iſtum tex.in vltimis verbis in verſiꝰnec erit vtendum diſtincti
one ex qua cauſa alienauerit ⁊c.⁊ glo.hic aperte declarat iſtuz tex.
dicendo ſiue ex voluntate ſiue ex neceſſitate ⁊c. cuz quo in hoc ſio
ſimpliciter quia tex.⁊ etiã glo.de qua ipſi nõ faciũt mentionẽ clari
ſunt niſi ꝙ addo rationẽ quia in pumo caſu attenditur cauſa alie⸗
nationis ⁊ non in o. nam in pumo caſu teſtatoꝛ videtur magis
aplicaſſe voluntateʒ ſuam ad validitatem legati vt debeatur qᷓ;ᷓ in
Fo.caſu.in quo in patre conſiderauit legatum ⁊ non ſpetialiter.⁊
non firmauit diſpoſitionem eius ſicut in pꝛimo caſu vt de ſe patet
⁊ iſta eſt ratio vera iſtius text. Cuius verba ſunt bec. Et pꝛimo
text.in.d.S.finali.

C Ideoqʒ ipſo iure alienata libꝛa auri amplius
quattuoꝛ pondo non remanebunt in obligatione
nec erit vtendum diſtinctione qua ex cauſa alie/
nauerit teſtatoꝛ ⁊c.
Uerba autem glo.ſunt bec
C Mon iſtinctione futuri tempoꝛis non pꝛeſen
tis quod magis dicitur condictio vt ſupꝛa de le
gat.pꝛimo.l.vi.⁊c.

T. titie gmice./ Ludo. Roma. ĩ ſuo ſingulari

iin verbo erroꝛ ꝛc. el fo dicit ꝙ ap
pellans a ſententia lata in fauoꝛem ſuum pꝑ erroꝛem petens ꝓnun
tiari male iudicatuʒ ⁊ bene appellatũ non poteſt hoc facere ⁊ appel
lando non valet nec iudex debet ſequi ſuum erroꝛẽ allegat caſum
de quo ſatis exclamat in.d.l.ſeie amite. Sed tu bene in hos

aduerte pꝛo vero ⁊ nouo meo intellectu iſtius tex. in cuius allegati
one pꝛimo defecit Ludouicus Roma. nam incipit titie amice ꝛc.
Demum iſte tex.non pꝛobat dicium dñ Ludo. Ro. naʒ ſen
tentia ibi non poteſt ꝑ ſucceſſoꝛem reuocari vel mutani non ex eo
ꝙ eſſet lata in fauoꝛem actoꝛie. Sed ex eo quia iuſta erat. nam
ex quo pꝛonuntiat hic pꝛetoꝛ dandam eſſe maʒ auri titie non autẽ
pecuniam iuſtiſſime pnuntiauit cum teſtatoꝛ legaſſet ei quinque
pondus auri. Que verba poterant ⁊ poſſunt adaptari taz ad ma
teriam q; ad pecuniam numeratã ⁊ ideo pꝛetoꝛ hic iudicatus fuie
bene iudicaſſe. Pꝛeterea ꝙ plus eſt dico e ibi non fuit deuẽ
tum ad actuʒ aliquem aepellacionis quoqũo nec hic fit aliqua mẽ
tio de appellatiõe interpoſita vel interponẽda nec de iudice ad quẽ
ſed dicitur hic ꝙ tutoꝛes illius titie puelle volebant petere reſtitu/
tionẽ in integrũ ⁊ non fuit.tñ aditus iudex ſed fuit aditus iuriſcõ
ſultus Paulus a quo petitũ fuit conſilium ſuper hoc ⁊ ipſe rñdit
pꝛetoꝛem bene ⁊ legitime iudicaſſe coꝛaz quo pꝛetoꝛe non petebat
boe. Itaq; non fuit iudex qui pꝛonuntiauit bene iudicatũ vel
male appellatum ſed fuit Paulus conſultus qui ꝑ viam legis vel
lilij petiti ab eo ita rñdit iſtud ꝓbatur in ver.in integrũ reſtituere
volentes ⁊c.⁊ in ver.an tutoꝛes audiẽdi ſunt ⁊c.⁊ in ver. Paulus
reſpondit ⁊c. ⁊ in ver. recte ꝓnũtiaſſe videri. Mec obſtat tex.
ibidem in ver. lite conteſtata ⁊c.vbi pꝛeſuponitur iuditium eſſe q;
rñdeo ꝙ loquitur de iudicio pꝛimo ian peracto in quo pꝛetoꝛ iaʒ
pꝛonuntiauerat vt hic in verſiꝰ lite conteſtata pꝛetoꝛ ita pꝛonuntia/
nit ⁊c. Que omnia tene menti quia ſunt noua ⁊ vera quo ad iſtũ
tex. Cuius ver ba ſunt hec.

T. TZitie amite mee: cũ qua ſine mendatio ex.xi.
auri pondo.v.dari volo. Quero an heredes ad
pꝛeſtationem integre materie auri: an ad pꝛetiũ
⁊ quantum ad pꝛeſtandũ compellendi ſunt Pau
lus reſpondit aut aurũ ei de quo queritur pꝛeſta
ri opoꝛtere: aut pꝛetium auri quantũ comparari
poteſt. Item quero ſi lite conteſtata pꝛetoꝛita
pꝛonuntiauit vt materia ita pꝛeſtetur: an tutoꝛes
audiendi ſint ab hac ſententia pupilluʒ aduerſus
quem pꝛonuntiatum eſt apud ſucceſſoꝛes eius:
In integrum reſtituere volentes: Paulus reſpo
dit pꝛetoꝛem qui auro legato certi ponderis ma
teriã pꝛeſtari iuſſit recte pꝛonunciaſſe videri ⁊c.
Alienatio inutilis ſpe⸗

T. Finali.s.finali. tiei inter vinos facta di/

minnit legatum gñis tex. ⁊ exemplum habes in.l.ſi funduʒ inſtru
ctum.S.fi.ff.de fundo.inſtru. quem texr. ad hoc dixit non eſſe alibi
Bar ·/ ibi ſed tamen alius eſt etiã ſimilis in.l.legatũ ſub condictiõe
5h. fi.f de.adi.leg. ⁊ idem voluit Illuſt. D. Sran. aret in.l. ſeruum fi
lij. .ſi idem feruus in.iiij.col.circa finem.ff. de legat.ð. Sed
dubium pulcrum eſt quid in alienatione ſeu diſpoſitione inutili ſac
ta in vltima voluntate an diminuat legatum gfis in quo dicas q;
non tex.eſt in. d.l.fi.S.ſi.quem tex.ad hoc pꝛopoſitũ non eſſe alibi
dixit Ludo.Roma.in ſuo ſingulari inter vltimas voluntates in ſin
gulari incipi. inutilis alienatio ꝛc. Sed tu dicas ꝙ Bar . bic h
dixit iſtum tex.ad hoc ſingularem ⁊ idem voluit etiam dñs meus
Alex.de Imo. in.l.ſi pluribus in pꝛinꝰ in penul. col.ff. de legatis p.
Attamen etiam tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo.qd.lfi.
S.fi. quia ego aliter ſentio nam ideo hic non diminuitur illud gene
rale legatum oꝛnamentoꝛũ quia ea oꝛnamenta. cum quibus teſis
trix illa hic volebat ſepelliri non fuernnt tradita ſepulture non aũt
eſt hoc ex eo ꝙ diſpoſitio eſſet hice inutiliter facta quia immo vrili⸗
ter facta erat ⁊ valebat. Sed heres implere non voluit vt hic in
verſiꝰ Sed neq; heredes neq; maritus ac. ⁊ etiaz poteſt foꝛte diei
ꝙ hic erat hoc poſitum in arbitrio mariti quo caſu cum arbitra/
tus fuerit ea oꝛnamenta non tradi humi cuz coꝛpoꝛe moꝛtuo non
eſt mirum ſi debentur legatario cui oꝛnamenta legata erant bꝛo
ut hic dicitur in tex. quem hoc modo ego nouiter intelligo. Cuius
verba ſunt hec. .
Moulier decedens oꝛnameta legauerat ita ſe/
ie amice mee oꝛnamẽta vniuerſa dari volo eodẽ
teſtamento ita ſcripſerat:funerari me arbitrio vi
ri mei volo ⁊ inferri mihi quecũqʒ; ſepulture mee
cauſa feram ex oꝛnamentis lineas duas ex mar/
garitis ⁊ vircolas ſex ex maragdis: Sed neq;

heredes neq; maritus cum humi coꝛpus darẽt

—

mniileemn .
. — .
ſämaaurketz,

iunsinen

ſHrmufingfemn mi

im'raim iaiemt un
itfmmiirtnfnti ties m
Nuuhrictunn d
tminri
ien tuſctar.
(Ogimiamndnn
Dsnrſencfuedmminun
rguſnorunslenrii n
Cgutighnngniiüin
Uunkenntmant ur
=
—
ünkiftnki:

. hnliik et

..ebe0

W wnt andn

ſuugnain
Wrunnmitgitren
einchduf

DFirli,fial
mmtermm i Imnin Mtenlifncga .
am. AxdaAen nAmpinni 7
Nnima imectci mionl keniſ inui

Eum madld NNNla

nrtuuutraimu ann oi n, en

urdaaiſiamMnii nſti
Ia dmz uain in inetpinen
mabirtbl. SAnnesg Mtej
õ
2 85 al mimnſn tinnen
PaamutLonwailünn
õ

nnmunhie Hſ
8—MU
rprmiunilſaſi

J. .
memnioerſiing eiet
rum mimlunan anlin
ritniſinut nunmif. ſin

caj in iure in. c.l. dñs. . lſi. cum. lſequenti quem ita dicit allegare ẽt

ea oꝛnamenta que coꝛpori iuſſi us erat adici dede
re. Queſitum eſt vtrũ ad eam cuius oꝛnamenta
vniuerſa reliqueratpertineant: an ad heredem:
KReſpondeo non ad heredes Sed ad legatariaʒ
pertinere c.

De penu. lega.

Si lego titio quolibet
Z. pꝛima § 7 fina li. anno Nmn tmo fru /
menti 1 ſi beres non ſolueret frumentũ relinquo eidẽ mille ⁊ con
tingat heredem pꝛo pꝛimo anno non pꝛeſtare frumentum legatuzʒ
vtrum poſſit agi ad ſolutioneʒ partis mille an vero ad integra mil
le vel quõ. in boc Ludo. Roma. inter ſua ſingularia vltimarum
voluntatũ in ſingulari incipiente Lego titio quolibet anno ⁊c.con
cludit ꝙ ex ſola pꝛima negligentia beredis tranſfertur illud legatũ
annuum in legatu mille p ſemper per tex. ̃m eum ſingularem ad
hor in. d.l.pꝛima. S.ſi. Sed tu aduerte pꝛo nouo meo ⁊ vero
intellectu iſtius tex. Quem ego aliter v diuerſimode intelligo ⁊ di
co non fieri bic ill tranſlationeʒ ita abſolute put loquitur Ludo.
Roma. Sed ꝓ pꝛima negligentia ꝓ pꝛimo anno tantũ debebun
tur mille ſed ſequentibus annis debebr̃ adhuc legatum illud fru
menti ⁊ ad hoc dicendũ moueoꝛ per eundem tex.hic in fine in ver

ſi heredis in deuocatiõe cohercenda ⁊c. Que verba oſtendũt be
feem vt negligentem puniri debere ob ſuam pꝛimã negligentiazʒ

1 ſic ꝓ eo anno ⁊ ꝓ ea pꝛeſtatione per eum pebita in qua defecit.
. Beamaoroiniero aliud quia poſſet eſſe ⁊ vere ſic eſt ꝙ mi
noꝛ eſſet ila quanticas mille q;; ſoluere ſingulis annis vnum modi
um frumenti 1 per vns heres vellens ſe exhonerare ab huiuſmo
di pꝛeſtatiõe ſrumenti facile deficeret in ⁊ in vo vel in alio anno
non ſoluendo frumentũ vt euitaret maius onus ꝙ non eſt dicen /
dum nec iſta eſt mens iſtius littere quaʒ ego intelligo pꝛout ſupꝛa
dixi nouiter. Cuius verba ſunt hec.

Quid ergo ſi vna ſumma legata eſt: ⁊ pꝛimo
penus non ſit pꝛeſtita: Itrum tota ſumma debe
atur:quaſi toto penoꝛis legato tranſfuſo: an ve/
roquantitas pꝛimi anni extimatiõis ſola ſit trãſ
lata dubitari poteſt: puto tamen ſic voluntatem
ſequendam teſtatoꝛis: vt tota ſumma illico poſ
tea quam cefſauerit heres dare penuʒ vxoꝛi:pꝛe
ſtetur heredis inde vocatione cohercẽda ⁊c.

L. nam quod liquide S. finali.
Bar · hic dicit iſtum eſſe valde notabilem ⁊ ſingularem text.
ad boc pꝛopoſitũ relatiuuz quis vel qui refert magis ad genus
legatum q;; ad ſpetiem exceptã pꝛout dicitur in text.maxiĩe in ver.
excepto vino ⁊c. ⁊ in ver. pꝛeter vinuʒ ⁊c. cum quo ſto ſimpliciter
quia tex. clarus eſt ⁊ non eget aliqua noua mea interpꝛetatione niſi
g addo vnum verbum ꝙ etiã non facit relationem verã quando
repudiaret inquiſitus ſi ad eum refereretur.l. Juli.cum ibi nõ. p
Bar. fl de ere. inſti. v Bar. in.l. hoc artic eo. tit x in.l. ea tamẽ
aciectio ff. de legat. tertio ⁊ i.l. ſi ſic .. pꝛimo. ff de legat. p. ⁊ in.l.i.
inin;C.de ſumma tri.v⁊ fi ca. v in.l pꝛima in. vi.col. ff de cõdi. ⁊
demõ ad queʒ me remitto ⁊ redeo ad tex. de quo modo agimus.
Cuius verba ſunt hbe.

Si cum penus legata ſit pꝛeter vinum omnis
penus legata videtur excepto vino ⁊c.

De peculio lega.

L. dominus. 5. finali. Sech. Nor

in verbo pcuratoꝛ ⁊c. dicit q pcuratoꝝ generalis non dĩ babere

munadatu ad alienandũ res dni ſiue ſint res mobiles ſiue immobi

les niſi illas que tempoꝛe coꝛumpũtur vt in.l.ꝓcuratoꝛ.ff.de pcu.
Tin.l.pcuratoꝛem cum ibi plene nota.C. eo.titꝰ vbi alias legendo

dixi ? ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero ⁊ ad ibi dicta me remitto.
x quo etiã infert ꝙ ſi ꝓcuratoꝛ meus alienat ⁊ ſic nulliter

fſem aliquam mea; ⁊ poſtea ego dñe lego ſibi res omnes quas ad

miniſtrauit ꝙ non comprenditur res illa per eũ nulliter alienata
que remanſit in dominio meo per caſuʒ quem ad hoc reputat vni

un legato lrto Peuratori veniret res illa alii
nulliter que vt fatentur ipſi remanſit in dñio cum it ſibi
omnes quas adminiſtrauit innutiliter. Et ANire
tex. in. d. . fi. qui non facit ad pꝛopoſitum ſi recte vſi ubtiliter conſi
deretur nam ideo hic ille ſernus innutiliter manumiſſus per flliũ
eni pater legauit peculium non venit in legato quia non dicebatur
eſſe amplius in peculio pꝛopter deſtinationem ipſius filij qui eum
manumiſerat. vnde legatũ factum ſub nomine peculij non pote/
rat verificari amplius ibi in eo ſeruo ratione deſtinationis ipſins
ſilij. ⁊ hoc eſt facit hic ſeruum illum non deberi. Sed in
caſu noſtro teſtaroꝛ legauit res omnes quas pꝓcuratoꝛ adminiſtra
uit. vnde omnino dicũtur adhuc res quas adminiſtrauit lcet vnaz
alienauerit innutiliter ⁊ ſic alia eſt nuncupatio rerum quas quis
adminiſtrauit. 2 alia eſt nuncupatio rerum peculiarũ nam ſtrictiõ
eſt hec a nuncupatio q; pꝛima ⁊ alienatio facta per filium in. d. 5.
ſi.in totuʒ extinxit nomen peculij reſpectu illius ſerui manumiſſi
Sed non eſt ſic in alienatione rei etiã nulliter facte per ꝓcuratoꝛez
meũ nam omnino eam adminiſtrauerat ⁊ ſie diuerſa eſt ratio iſtiꝰ
tex.quem hoc modo nouiter intelligo. Cujus verba ſunt hec.

¶Dominus ſeruum qui cum eo vicarium comu
nem habebat: ex teſtamento manumiſerat ⁊ pe/
culium ei legauerat: deinde ipſum vicariuʒz: qui

comunis erat: nominatim ipſi et liberte: ſuper/

legauerat reſpondi partem quartaʒ liberte liber

ti futuram ⁊c.
11 Ludo. Roma.iniſuo ſin
Bi peculin m. gulari in verbo bona ⁊c. el
Fo. dicit ꝙ ſi ſatuto cauetur ꝓ ille ad quem puenient bona alicu⸗
ius omnia ex ↄctu vel vltima voluntate teneatur ad debita eius.
cuius fuerãt bona illa ⁊ contingat bona tua peruenire ad me non
tamẽ ſimul ⁊ ſemel in eodem inſtanti ſed ſeparatim ⁊ diuerſo tpᷣe
non ero obligatus vigoꝛe pꝛedicti ſtatuti ᷣm eum ad ſolutionẽ pꝛe
dictam per tex. de quo multum exclamat ad hoc / ꝓpoſitũ in.d.l.ſi
peculium la picola ⁊ hoc ibi voluit enã Bar. Sed cum reue
rentia amboꝛum dixerim hec doctrina pꝛocedere non poteſt. nam
ſiue pticulatiter ⁊ paulatim bona mea ad te puenerint omnia ſiue
eodeʒ tempoꝛe teneris vigoꝛe illius ſtatuti pdicti ad debita mea qꝛ
omnino ⁊ effectualiter omnia ea bona ad te puenerunt nec ſtatutũ
conſiderauit acquiſitionem bonoꝛũ in eodem inſtanti ſed effectuz
⁊ vtilitatem eoꝛum. vt ex eis quis fiat loquupletioꝛ ⁊ ſentiat como
dum. NMec obſtat tex.in.d.l.ſi peculiuʒ quia nihil facit ſi bene
⁊ ſubtiliter ponderetur. Nam pꝛo vero ⁊ nouo eius intellectu di⸗/
co ꝙ hic traditur ꝙ ſi ego legaui peculiuʒ ſeruo vel filio meo in ge/
nere deducitur ulud ꝙ mihi debetur nec illud dicitur eſſe ĩ peculio
ſecus aũt eſt ſi lego eis particulariter ea.que ſunt in peculio. Sed
ego non intelligo eꝙ hoc fiat diuerſis tempoꝛibus immo eodem tẽ
poꝛe dicen. lego peculiũ ⁊c. ⁊ ſic in genere ⁊ tũc deducitur ꝙ mihi
debĩr vel lego centum et veſtem ⁊ domũ que ſunt in peculio et ſic
ſpetialiter ⁊ tunc non deducitur illud ꝙ mibi debetur ⁊ ſic non cõ
ſideratur ibi diſpoſitio de tempoꝛe in iempus nec ſucceſſiua acqui
ſitio de quibus hic non ſit aliqua mentio ſed vtraq; diſpoſitio eo/
demmet tempoꝛe ⁊ vna in genere ⁊ alia cum ſpetiali nominatione
ipſarum rerũ que nominatio ſpetialis eſt illa que magis operatur
ibi qᷓ; generalis vt ibi in verſiculo ſpetialiter ea que ſunt in peculio
leganda ſunt ?c. Pꝛeterea in hoc Bar. ⁊ Ludo. Roma·al
lego doctrinã eiuſdemmet Bar.in.l.nomen.. filio.ff. de legat.iij
vbi dixit ꝙ ſicut donãs omnia bona ſua ſimiliter pᷣſumit donare
animo fraudandi creditoꝛes vt in.l.omnes.ꝭ.lutius cum ibi nõ.ff.
de his que infrau.cred.ita pꝛeſumitur fraudare ille qui donat ho
die vnam reʒ ⁊ cras aliã ⁊ per ↄnñs concludo verum eſſe hunc no/
uum intellectũ noſtrum ad.d.l.fi.peculiũ.Cuius verba ſunt bec.

L. Si peculium ſeruo vel filio pꝛelegare velis ne
deducat᷑ id qð tibi debebitur: ſpetialiter ea que
in peculio erunt leganda ſunt ⁊c.

Se adimendis legatis.
L. Vater inter ſilios. Sitelaton al

lud de quo vult ſatiſſieri legato non dico rem legatã quia tunc eſt
alia materia.⁊ legatũ ⁊ ipſa res de qua volebat ſatiſſieri ſunt in ea⸗

legat. o. ⁊ in.l.ſi ſic.S.ſi mihi vbi alias legẽdo dixi poſt alios ⁊ ma
xime poſt dñʒ meum Alex.de Imo.ibidem ⁊ ideo pꝛo nunc lon/⸗
gioꝛ non ero ⁊ inyl.ſi ſeruus.ꝭ.quinq;.ff. de legat.p. Tamen hoe
eſt verum niſi loco rei alienate teſtatoꝛ ipſe ſubrogaſſet aliaz quis
tunc legatũ non extinguitur ſed remanet in re ſubrogata caſus eſt
in. d.l. pater inter filios. Quem tex. ad hoc pꝛopoſitum dixit eſſe
vnicum Ludo. Roma.in ſuis ſingularibus inter vltimas volun /
tates incipi. teſtatoꝛ alienauit ĩc. Sed tu bene aduerte ꝓ no
no ⁊ vero meo intellectu illius tex.qui non ꝓbat ꝙ legatũ remane
at in re ſubrogata. ſed res ipſa ſubrogata debet diuidi inter bere
des qui tamen debent ſatiſſacere legatario. Sed res illa ſubroga
ta remanet omnino in coꝛpoꝛe hereditario vt dicit iſte text. in ver.
poſſeſſiones ex comodis cõparatas diuidi placuit ⁊c. Plus
dico ꝙ ſi non extat aliquid pecunie in bonis nec etiã de ea pecunia
de illo cõputu. de quo teſtatoꝛ ſolui voluit legatario extinguitur le
gatum ⁊ ſic res illa non eſt in conſideratione aliqua.quo ad hoc vt
eſt tex. hic in ver.vt in ea ſuperflui pꝛetij poꝛtionem hereditariã ac
cipiat. Hoc eniʒ eueniret in bonis relicta pecunia c. Et vltra
iſtum tex. ratio eſt in pꝛomptu iudicio meo. nam eo ipſo ꝙ teſta⸗
toꝛ legat centum de rationibus quas habet cum tali mercatoꝛe. ſi
poſtea de ea pecunia emat poſſefſiões videtur tacite adimere. illud
legatum ſᷣm ꝓuiſionem illius tituli de adi.lega.ſub q titꝰ poſitus
eſt iſte tex.quẽ ego nouit᷑ hoc mõ intelligo. Cuius verba ſunt hec.

L. Pater inter filios facultatibus diuiſis filiaʒ
ex ratione pꝛimipilli comodoꝛũ.ccc.aureos ac
cipere voluit: ac poſtea de pecunia comodoꝛum
poſſefſionem cõparauit: Nihilominus fratres
⁊ coheredes ſoꝛoꝛi fideicõmiſſum pꝛeſtabunt:
non enim abſuſurdũ videtur ꝙ in coꝛpus patri/
monij verſum eſt: Qnm autẽ inter fulios diuiſo
patrimonio res indiuiſas ad omnes coheredes
pertinere voluiſſet ita poſſeſſiones ex cõmodis
comparatas diuidi placuit:vt in ea ſuperflui pꝛe
tij filia poꝛtionem hereditariã accipiat: hoc.n.
eueniet in bonis pecunia relicta ⁊c.

L. legatũ ſub condictione.S.i.

Bal. in Rca. C. de verbo.ſigni.⁊ etiam dñs meus Alexã.de
In. l.ſi cum dotezʒ in pꝛin in.iij.col.ff ſolu.matr.reputant iſtũ tex.
valde notabilem ⁊ multum eum comendant ad hoc ꝓpoſitum ꝙ
ademptio legati facti alicui fit per actus nullum puta ſi rem lega/
tam donauit vxoꝛi que donatio eſt nulla ⁊ repꝛobata vt per totuʒ
titulum.ff. de don inter virũ ⁊ vxoꝛem. Tamen omnino legatu in
telligitur eſſe adepmtũ vt ibi in tex. in mme. Sed tu aduerte p
nouo ⁊ vero intellectu iſtius tex. nam ideo bic facile reuocat lega/
tum quia etiã legatũ ab inicio non valebat.vtpote factũ filie ⁊ ſie

donatio iſta erat nulla ex alio capite cus donatio facta filio non va

leat non moꝛte cõfirmatur quãdo interuenerit traditio ſm Bar.
in.l.frater a fratre. fl. de condi.indeb. in vltima col.⁊ Bal. in autẽ.
ex teſtamento in.vi.col. C. de collat.⁊ Bal.in.l.filie in.iij. col.C.
ſami.herci.⁊ Bal.in.l.a.in ſa.col.C. de condi. ob cauſazʒ ⁊ Bal.
in. l. et ſi moꝛtis. C. ad.l. falci. vnde cum bic omnino interueniſſet
traditio non potetat confirmari moꝛte ⁊ ſic erat omnino nulla ab
initio ⁊ ideo non eſt mirum ſi tollitur per donationez poſtea ſecu
tam etiã ſi nulla ſit. Sed ſi legatum fuiſſet factum pſone omnino
habili ⁊ capacij aliud foꝛte eſſet. ⁊ hoc modo ego intelligo iſtum
tex.in ver ſie pater oꝛtos filie inſtructos legauit cc. Srcundo
conſidero aliud adhuc remanebãt in iſto caſu alia legata filie.
ideo non eſt miruz ſi minui poſſunt in aliquo ſecus eſſet ſi in totus
aufererent vt ibi in verſiꝰ poſtea quedaʒ ex mancipijs ⁊c. Cuius
textus verba ſunt hec.
Pater oꝛtos inſtructos filie legauit: poſtea
quedã ex mancipijs oꝛtoꝝvxoꝛi donauit ſiue do
nationes teſtamento cõfirmauit:ſiue non confir
mauit: poſterioꝛ volũtas filie legato potioꝛ erit:
Sed ſi non valeat donatio: tamen minuiſſe filie

legatum pater intelligitur ⁊c.

LZ. ſi ſerno.

col. ſ. de libe. ⁊ poſtumis reputant iſtum text. ſingulareʒ ad hoc q;
ademptio liberlatis facta ſeruo inducit etiã ademptionẽ libertatis

dem oꝛatione extinguitut legatum vt in.:.lutiue.S. eum bijs. ff. de

Bar. hic ⁊ etiã Illuſtr. D. Sranti.
aret.in.l. ſi ita ſcriptum.S.teſtm̃ in fa

noua mea interpꝛetatione. Cuius verba ſunt bet.
L. Si ſeruo cum libertate dato legato 2 aliena/
to adimatur libertas: quãuis alieno innutiliter
adimatur tamen legatum ad emptoꝛem non per
nenturum ⁊c.

Z. A lumne.S.pꝛimo. Ar emn

vltima col. in fi.fl. de verbo. obliga.reputat iſtum tex ſolemnem
ſingularẽ ad hoc ꝓ cõſirmanda materia. d.l.doli. clã. que habet
clauſula poſita in vno conſtructu verboꝛũeſpicit omnia ibi conten
ta pʒout in exemplis vt ibi in tex. per eum in pꝛinꝰ ⁊ etiam p alios
docentes ibi ante eum ꝓut ibi alias legendo latius dixi ⁊ ideo nũc
lõgioꝛ nõ ero niſi ꝙ pono vba iſtius tex.de qͥ agimus que ſunt bec.

¶ Litia teſtamento ſeiam libertã:eandemqʒ col
lectaneam ex parte.xij.heredem inſtituerat pam
philo liberto ſuo pꝛedia per fideicõmiſſum de/
dit: in quibus ⁊ ſintyſim ideſt poſſeſſionem om
nium pꝛedioꝛũ:que appellabatur circa collatio/
nem eidemq; liberto poſtea per epiſtolam alias
etiam res donauit:in quibus etiã de ſeia ⁊ pam/

philo ita eſt loquuta: Litia heredibus meis ſa/

lutem volo firma eſſe que inferius oꝛdinata ſunt
quecũq; inueniri nomine pamphili feciſſe ſi ſeia
collectanea mea heres nõ fiet ex ea parte exqua
ſcripſi eam: volo ei dari ſintyſim que eſt circa
collationem: Queſitum eſt cum ſeia liberta ob/
miſſa parte hereditatis ei ex teſtamẽto aſcripta
ex codicillis fideicõmiſſum ideſt ſintyſim circa
collationem exigat an ſi pamphilus ex cauſafi/
deicõmiſſi eadem pꝛedia vendicet doli maliexti

matione ſumoueri debeat. Reſpondi tranſſatũ
videri fideicõmiſſum pꝛedioꝛum ſintyſim ⁊c.

z11 1 Si accuſatus de aliquo cfi
. Fi lio J. ſeiga mine moꝛitur pendente accu
ſatione moꝛs extinguit accuſationem.l.ſi.⁊ per totum.C.ſipendẽ.
appel. moꝛs inter.tñ heres accuſati moꝛtui admittitur ad pſequu
tionem illius cauſe ⁊ poteſt petere ſententiã ferri ꝓpurgando inno
centiã ſui defuncti tex.eſt in.d.l.filio.S.ſeia ĩ ver. acta cauſa ꝛc quẽ
tex.ad hoc pꝛo vnico allegat ⁊ ſic facit eum ſingularem Bald.in ·l.
vnica in ver.modo dubitat ꝛc.in quarta col.C. ne ex deli. defun. et
Ludo. Roma.in ſuo ſingulari ĩ ver.accuſatus ⁊c.el bo. Sed

iudicio meo iſte tex. bene ⁊ ſubtiliter ponderatus hoc non ꝓbatſi

recte conſideretur ⁊ in hoc aduerte queſo nazʒ alius eſt intellectus
verus ⁊ meus nouus iſtius text.nam illud iudicium criminale de
quo hic dicitur fuit hic expeditum ad inſtantiã titij accuſatoꝛis vt
in. d. verſiꝰ poſt inſtitutã accuſationem ⁊c.⁊ in verſiꝰ ante finem ac
cuſatioms deceſſit ⁊c.cum verſiꝰ ibi immediate ſequenti dum dici
tur acta cauſa ⁊c.non auteʒz ad inſtantiam heredũ ſeie accuſate pꝛe
moꝛtue pꝛout dicebant pꝛefati docentes in locis ſupꝛa pꝛoximeal
legatis. Et hec eſt ratio decidendi hic vna cum accuſatione pꝛie/
cedente quare legatum ab accuſato factum ei non debetur licet at /
cuſata mulier que in teſtamento ei legauerat poſtea in codicillis ni
hil dixerit de hoc nec ademerit nam ſola illa accuſatio facta conna
eam non inducit ademptionem legati niſi etiam ille pſequutus
iſſet illud iudiciũ criminale 2 ipſaz teſtatriceʒ ⁊ etiã poſt eius moꝛ
tem iam lite conteſtata vt pbant illa verba ante finem accuſatiois
⁊c. nam intelligitur.ſ.expedite non aũt incohate quia ſupꝛa iam de
hoc dictũ fuit in verſiꝰ poſt imtitutam accuſationem ⁊c. quo caſu

dr hic de ademptione legati⁊ ſic caſus ille efficitur dubiſabilis qui

aliaſ non eſſet Z. l. anelle. C. de fur.⁊.l. quod labeo.ff. de carbo.echt⸗
Unde dico ꝙ ibi accuſans qui pſequutus fuit illud iudiciũ ſed nõ
fuit heres ſeie qui petierit ibi ſententiam ferri pꝛo purganda eius
innocentia ⁊ ſic iſte tex.non pꝛobat doctrinam Bal.⁊ Ludo.Ro⸗
q̃ᷓ modo ſi recte conſideretur tamen pꝛo eis ego allego caſum in
l. fi. .finali. ff de bonis eo. ⁊ vt melius capias iſtum textum. Uer
ba eius ſunt bec. .
S. Seia teſtamento ſuo legauit: titio auripondo

x. titius accuſabat eam ꝙ patreʒ ſuum interfici/

tuz quibus ſto ſimpliciter qui tex.iſte clarus eſt ⁊ non eget aliqua

„ e aen 1
ttn

Naitnt la tnas n
X 6 „.
I Wn Enn.
õ
huͤrrbrn —
chet Nn R
Lipnet un
inmn ing
e
Kulenfn a
deunticiſtini eum in
wiken mNndtrtdtt N
tniftiſituautimm
Mimnifn ndn n
ſtntütildnn tite ee
4 NrnsN N ienn
Hügfamida
MiPkafdenintr
õ
Unaretiſunerrr
Diünbhengmiurumen
nniifamiism ginn
Mnumnſtittaniimtn
Butnitriigitiniune
iimur unntirſurtn
naigtaithilrmi wine
, „ N
Dünfenhnütinan
Zl
Crotlthirfmnre
ncninnin r
4 nccpfleet

ſſuſke nn,e. r
eAnd
Ktr inedtin ür

rſetinul
eMgbente le

ſn en Wige
ſinnte eit And d,

tle
Uinttee
NN
i eii n

2 „1
=

☛

— —

= ò

DW

ee Anckanſilltanich
aaen umiriüſfi
.
miſaten tiiminnin
nrir nud Mn Neſnte
nſctininnnimſnin

ſen Sentnnt
EnnNAInenlintmnir
AHN üNN tMdfoniddinfs
RaAt erelnni ini
rri ixiN dadl id iui adt

ENNie idan itn N

masatb NEOMIACNANin
Ia aimin min ir a, g
m r m ttin nuni i
mstumandhnmnnn
ammntn nialucisg

Ber cmimiumn n ii fin

endum mandaſſet Seia poſt inſtantem accuſa/
tionem codicillos confecit nec ademit titio pꝛe/
uigno legatum ⁊ ante fineʒ accuſe atiouis deceſſit
acta cauſa pꝛonuntiatum eſt patrem titij ſ. celere
ſeie non interemptum quero cũ codicillis legatũ
uod teſtamento titio non ademerit. an ab here
dibus ſeie titio debeatur. Reſpondeo ſecundũ
ea que pꝛoponerentur: non deberi ⁊c.

De reb. dubiis.

Z. Si is qui.S.ſi quis ita. Quida
pabens ius patronatus in quadã eccleſia ſita in ſundo ſuo legauit
illu fundum cum eccleſia ſua iure patronatus dicendo hoc modo
lego fundu titio cum eccleſia mea ?c. Dubiu eſt ſingulare vtʒ
fundus debeatur titio legatario pꝛo dimidia ⁊ alia dimidia debea
tur eccleſie ex quo teſtatoꝛ dixerat lego titio cum eccleſia fundum
meum c. In quo reperio Ludo. Roma. in ſuis ſingularibꝰ
vltimarũ voluntatum in ſingulari incipiente Jus patronatus ac.
vbi toncludit aperte ꝙ ſolus titius habebit integrum fundũ eccle/
ſia aut nihil per tex. m eum ad hoc pꝛopoſitũ ſingularem in. d.l.ſi
is qui.. ſi quis iaa. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellec
tu meo iſtius tex. qui recte ⁊ ſubtiliter ponderatus put decet iudi
cio meo loquitur in ter minis valde diuerſis ab his ĩ quibus poſ
ſet eſſe aliqua dubitatio pꝛout infra oſtendam. ſed qõ foꝛmata p
Ludo. Roma.non habet in ſe aliquã dubitationem ſi bñ ⁊ ſubti
liter conſideretur. nam dicendo lego titio cum eccleſia mea ſundũ
⁊c.non eſt dubiũ ꝙcũ eccleſia ſit res inaĩata non volebat diſponẽs
legare ei partem illius fundi. Pꝛeterea ctiã non pꝛepoſuiſſet
teſtatoꝛ titiũ eccleſie ſed melius dixiſſet lego eccleſie ⁊ titio fundũ
vc. Sed obmittamus hoc dico igitur ꝙ tex. in. d. . ſi quis ita
nibul facit qui vt iam dixi loquitur in terminis valde diuerſis nam
hic ego legaui fundum meũ titio cum dione ſeruo meuij ⁊c. vnde
quia in iſto caſu ſeruus ille non erat meus ⁊ etiã quia ipſe erat res
animata aptus capere legatũ ſaltem ꝓ dño ſuo meuio videbatur
ꝙ titins haberet partem fundi ⁊ ille dio ſeruus menij haberet ali
am dimidiã ſed dicitur ibi ↄꝛiũ ꝙ immo dicoꝛ legaſſe titio non ſo
lum totum fundũ ſed etiam illũ dionem ſeruum meuij ⁊ maxime
dũ dicit hic tex.ſi teſtatoꝛ nõ habuit iuſtaſ cauſas legandi dioni ſed
in qõe foꝛmata per Ludo. Roma.poſſet dici ꝙ teſtatoꝛ habuitiu
ſtam cauſam legandi eccleſie ſue.ſ.pꝛo anima ſua vnde foꝛte lega/
tü debebitur pꝛo dimidia eccleſie ⁊ pꝛo alia dimidia titio. Sʒz
quicquid ſit in queſtione foꝛmata ſatis eſt mihi ꝙ iſte tex. non facit
ad pꝛopoſitũ ſi bene conſideretur. Cuius verba ſunt hec.

. Si quis ita leget fundum ſeianum heres me/
us titio cum dione meuij ſeruo dato dubitatur
quidẽ an dioni quoqʒ fundus legatus ſit: andio
cum fundo legatus ſit: Sed magis dicenduʒ eſt
non ſolum fundum ſed etiam ſeruum dioneʒ eſſe
legatum maxime ſi nullas iuſtas cauſas habuit
dioni legandi ⁊c.

L. qui dnos.S.ſi maritus. Srte
ꝙ vxoꝛe pꝛemoꝛiente in matrimonio vir lucretur dimidiam dotis
ſi contingat marituʒ ⁊ eius vxoꝛem ſimul ⁊ eodem momento mo
ri puta ſi ſub turri cadente ſimul oppꝛeſſi eſſent pꝛout fuit hic bo/
nonie non ſunt multi anni vel in mari. an habeat locum ſtatutum
ad hoc vt beredes mariti lucrari ⁊ petere poſſint illam partem do
tis dicas ꝙ ſic per tex. in.l.ſi poſſeſſoꝛ..p.ff.de reli.⁊ ſcript. ſenet.
maxime in verſiꝰ in heredem viri dandã hanc actionem dotis ac.
iuncto fine in verſiꝰ qm̃ id ipſum ad eum dotis nomine peruenerit
c. p quem tex.ita in terminis voluit ibi Bal.⁊ idem ꝑ eũdemmet
tex. voluit etiam Ludo. Roma. in ſuo ſingulart in verbo ſtatutuz
cc. el penulein oꝛdine meo. Sed dicas tu ꝙ mirũ eſt e ipſi nõ
allegat tex. ad hoc melioꝛem ⁊ magis aperte boc dicentem ⁊ boc p
bantem ini..l.qui duos.S.ſi maritus quem tex.allegat glo. in. d.
5..in verbo idipſum ⁊c. ⁊ iſte tex. melius pꝛobat qᷓ; tex. in. d. ·.
qui text. in ver. qm id ipſum ad eum dotis nomine peruenerit ac.
poteſt aliter ⁊ nouiter intelligi vt exponamus qm̃ ꝓ quotiens pꝛo
ut capitur in.l. re coniũcti. fl. de legat. tertio ⁊ eomaxime ppꝑ verbũ
peruenerit æc. qð non pꝛeſuponit firmiter rem in eſſe quaſi dicat et
Vere tex. dicit cum puenerit ad eum dos tñr pꝛo parte expenſe fac

—

te ꝓ vxoꝛe. Secd non ponit ille tex pꝛo oſtanti vt dos debeat ſem
per peruenire ad heredem viri. Sed caſu quo perueniat tñr ⁊ B
modo ego intelligo illum tex. nouiter de quo addo nota.ꝑ vñʒ me
um Alex. de Imo. in ſuo conſi? cxl. in fine pꝛincipij in quinto volu
mine incipi.Circa pꝛimuʒz dubium videretur ac. licet de pꝛedictis
mentionem non faciat Pet. de anc. in ſuo con.ccccxxiiij.incipien
te maritus ⁊ vxoꝛ cõcoꝛditer ⁊c.⁊ etiã in con. cclxvi. in fine incipiẽ.
vtrum ſtatutũ cõferens lucruz ⁊c. vbi ponit quid vir et vxoꝛ ſimul
ingreditur religioneʒ an lucretur dotẽ et etiã quid de alijs lucris
et quid ĩ patre et filio quis pᷣſumitur pꝛius moꝛtuus poſuit Pau.
de caſt. in con. cc. in fi.incip. Ad pꝛimum queſitũ ⁊c.ad quos me re
mitto et redeo ad tex, de quo mõ agimus. Cuius verba ſunt hec.

CSi maritus ⁊ vxoꝛ ſimul perierint ſtipulatio
de dote ex capitulo ſi mulier in matrimonio de/
cefſiſſet habebit locuʒ ſi non pꝛobatur illa ſuper
ſtes viro ſuo fuiſſe ⁊c.
Uerba autem..l.ſi poſſeſſoꝛ.S.pꝛimo ſunt hec.
CSi eodem momento tempoꝛis vir ⁊ vxoꝛ de/
ceſſerint labeo ait in heredem viri pꝛo poꝛtione
dotis dandam hanc actionem: quoniaʒ idipſuʒ
dotis nomime ad eum peruenerit ⁊c.

De his qni nt indignis.
L. Eum qui.s. pꝛo parte. Siſus

ſepenu/
mero aufert bona a perſonis vt ab indignis vt in.l. pꝛima ⁊ per to
tuz titu. ff. ve his qui vt indi.⁊ in.l.pꝛima ⁊ ꝑ totũ.fr. ⁊.C. de iuxe
ſiſcei. Mogo dubium eſt on etiã capiat pꝛelegata in quo dicas
Gꝙ non tex. eſt in.d.l.eum qui..p parte. Quem tex.ad boc pꝛo/⸗
poſitũ ſingularem ateſtatus eſt Bal.in.l.cum virũ in. ij. col. C. de
fideicõmiſ.in verſiꝰ quero nunquid pꝛelegata ac. Sed tu ad/
uerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu eius quia iſte tex.non mukũ facit
ſi bene ⁊ ſubtiliter ponderetur nam paelegatũ illud de quo hic dr
factũ fuerat heredi ꝓ parte inſtituto nec grauatus fuerat illud re
ſtituere in totũ vel ꝓ parte non capaci ⁊ accreſcit nec inducitur de /
ciſio ſuper hoc pꝛout hic dicitur in tex.quẽ hoc modo ego nouiter
intelligo. Cuius verba ſunt hec.
Pꝛo parte heres inſtitutus pꝛedij legatũ acce
perat: ⁊ hereditatei non capienti reſtituendi ta
citum fideicõmiſſum receperat: q̃ʒq̃ʒ legatum/p
ipſius parte non conſtitiſſet: ideoqʒ poꝛtionem
iſtam pꝛo poꝛtione poſſideret: tamen ei pꝛediuʒ
integrum eſſe relinquendũ reſpondi:nec enim ra
tionem iuris ac poſſefſionis varietatem induce/

re diuiſionem voluntatis ⁊c.

Glo. in.l.autertur in pꝛincipio.

Dñs meus Alex.ð Imo. hic in apoſtillis ſuis ad Bar. repu
tat iſtam glo.ſingularem ad hoc ꝙ pena tranſeuntis ad ſecundas
nuptias non habet locuʒ in maſculis ſed ſolũ habet locum in femi
nis cum qno ſto ſimpliciter quia glo.clara eſt ⁊ pꝛo nunc non eget
aliqua noua mea interpꝛetatione. Cujus glo.verba ſunt hec.

Aufertur ⁊c.in verſi. Item nota hic rationem
diſſimilem viri ⁊ vxoꝛis ſic differt in feſtinatio/
ne matrimonij altero moꝛtuo ⁊c.

1 Tt. i⸗
L. Cum tabulas.sS. ſinali. Zartie
dñs Sranci.aret.in.l.ii..ꝙ ſi in patris in.vi.col. ff. ſolu. ma. repu⸗
tant iſtum tex.ſingulareʒ ad hoc ꝙ bñnficiũ qð cõcedituꝛ alicui cau
ſa inimicitie non conceditur quando inimicitia pcta eſt culpa ſua
vt hic per eos cum quibus ſto ſimpliciter quia tex.iſte optime pꝛo
bat hoc. Cuius verba ſunt hec.
CLuʒz heredes nomen mutata voluntate pater
familias ſecũdis tubulis inciſis induxiſſet atqʒ
ideo fiſco poꝛtionis emolumentũ adiudicatum
fuiſſet: emit rem legatarijs non obeſſe qui reti/

nuerant voluntatẽ diuo arco placuit: rideo
l.

cum ſuo onere fiſcum ſuccedere ẽtcetera.
De hiis qui.ut indi.

— — .
Gloã.l.poſt legatũ.s.his uero.
Bar. in aũt.ſed nouo iure.C.ſi cer.pet.reputat iſtam glo. ſin/
gularem ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ teſtibus ſponte iurantibus non cre/
ditur ſi non ſunt pꝛoducti a parte ſecus autem eſt ſi ſunt pꝛoducti
⁊ eſt glo.in ver.adiuuanerũt ꝛc. Secd tu aduerte p nouo meo
⁊ vero intellectu iſtius glo.que hoc non dicit ſi bñ ⁊ ſubtiliter pon
deretur nec facit mentioneʒ de iuramento nec ꝙ credatur ſibi ma
gis in vno cuſu qᷓ; in alio immo glo.pᷣſuponit omnino ei credi ſiue
ſponte deponat ſiue coacte deponat nam omnino perdit legatũ ſibi
factũ in eo teſtamento ↄ quod depoſuit vt eſſet falſum ⁊ hoc eſt
dicit illa glo. iuncro tex.cum quo debet omnino iungi ⁊ hoc modo
ego intelligo eam nouiter. Cuius verba ſunt hec.
¶NNon adiuuauerunt ſponte ſecus ſi coacte ar/
gumentũ contra infra.g.aduocatum:⁊ quẽ teſta.

aperi.l. ſi quis ⁊c.

Glo. in. l.poſt legatum.s.pe. in
nerbo legatario ⁊c. in fine. Bal.

⁊ang.
⁊ Jo.de Imo. ⁊ etiã dñs meus Alex.de Imo.in.iiij.col. in.l.va.ff.
de lega. p. ⁊ dñs meus Alexã. de Imo.in.l in moꝛtis in pꝛinꝰff. de
dona.cau.moꝛ.in apoſtillis ſuis ad Bar.ibi ⁊ dñs meus Alex. de
Imo. in.l.illud in tertia col.C. de collat.reputant iſtam glo. ſingula
rem ad hoc ꝙ donatio cauſa moꝛtis non requirit aditionem here
ditatis ad ſui perfectionem. Sed tu aduerte pꝛo nouo intellec
tu iſtius glo.que non facit mentionem de aditione hereditatis ſed
dicit de teſtamento ſolo ſcilz ꝙ donatio non confirmatur per teſta
mentů ſed moꝛte ¶ Tnñ hec doctrina in ſe ẽ vera vt eſt glo. in. l. fi
lie. C.fami.herciſ.que in terminis dicit ꝙ non requirit aditionem
bereditatis ⁊ eſt glo.in verbo cõparauit ⁊c.in vltimis verbis ⁊ vo
luit Bar. etiã expꝛeſſe in.ꝗ.l.in moꝛtis ⁊ Bal.in.l.pe. C. eo.titu.⁊
Ang.in.l.circa..ſicuti.ff.ad.l.falc.ad quos me remitto ⁊ redeo ad
glo. de quibus agimus. Quaꝝ verba ſunt hec Et ðᷣ tex.in. d. pe.
Qui moꝛtis cauſa donationem accepit a teſta
toꝛe non eſt ſimilis ĩ hac cauſa legatario alia cau
ſa eſt eius: qui ppter teſtamentum a legatario:
vel ſtatu libero iuſſus eſt accipere:hic enim vt in
dignus repelletur: ⁊ falcidie beneficium heredi
ſcripto auferri deber̃ diuus Pius ⁊ diuus Aldar
cus putauerunt ⁊c.
Uerba autem glo. ſunt bec.
C Legatario ⁊c.in fine. in verſi.et eſt ratio qua
re ſecus in donatione cauſa moꝛtis qᷓ; in legatis

qꝛ donatio moꝛte non ꝑ teſtamentũ cõfirmat᷑ ⁊c.
Uerba autem glo.in.d.l.filie ibi poſui ⁊ ideo non repeto
nunc ne fruſtra occupemus membꝛanas.

Glo. tertia in uerbo meruit ⁊c.

HBar. hic. ⁊ etiam dñs meus Alex. de
in l. pꝛima. Imo. in.l.ita ſtipulatus ĩ quarta col.
ſñ de verbo. obliga. reputant iſtam glo.ſingularem ad hoc pꝓpoſitũ
ꝙ diſpoſitio legalis equiparat᷑ potius vltime voluntati.q; Ictui de
quo alias dixi in.l.ita ſtipulatus poſt eundem dñʒ meum Alex. de
Imo.ibi ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ dico ego nouiter p
iſta glo. ſi bene conſideretur iuncto text. ſuper quo poſita eſt put
debet intelligi non pꝛobat hoc quoquo modo vt videre potes Cu
ius verba ⁊ etiam tex.ſunt hec.Et pꝛimo pono verba tex.
L. Diuus Seuerus ⁊ Antoninus reſ. cripſerunt
quaſi indignum carere legato ſiue fideicõmiſſo
libertũ que eſt ex teſtamento patroni relicta fue
rant: cum patronũ ſuum poſt moꝛtem eius quaſi
illicite mercis negotiatoꝛem detulerat quãuis et
pꝛemium meruit ⁊c.

Uerba autem glo. ſunt hec “
CMernit a fiſco cui detulit ⁊ ſic nota qexeo⸗/
dem facto penaʒ ⁊ pꝛemiuʒ conſequitur: Sed ar
gumentum contra ſupꝛa ex qui. cau.maio.:.ſicui
⁊ ſupꝛa ſi quiſ ali.teſt.pꝛo.l.pꝛima..pꝛimo ⁊
ð negotijs geſtis.l.ſiue hereditariã ꝛ erit hic ſpe
tiale vt indignus aliquid lucretur reſtituatur con
tra vt in eo.l.poſt legatuʒ..fi.vel hic ſuper alio
eſt indignus ſcilicet legato ⁊ ſuper alio lucretur
ſuper mercibus. .

NHe condi.et demon.
Z. Intercidit. Nvddotonfeerbne

vwaz longam filateriã in hoc paſſu an iura conditionalia tranſfer/
tur in fiſcuʒ excõſiſcatione bonoꝛũ ⁊ tandem concludit regulari
ter non tranſferuntur in fiſcum per text. quem ad hoc ppoſitũ re
putat ſingularez in.d.l.intercidit de quo poſuit etiã.d.meus Alex.
de Jmo. in. l. qũot.ff.de nouat.in apoſtillis ſuis ad Bart. ibi ad
quẽ me remitto ⁊ ẽt poſuit dñs meus Alex.de Imo.in.liſi marito
in pꝛinꝰ in prima col.ff.ſolut.matri.vbi late ponit de hijs. Sʒ

tu bñ aduerte qꝛ iſte text.bñ ⁊ ſubtiliter põderatus iudicio meo

nibil facit ⁊ alius eſt intellectus meus verus ⁊ nouus.nam dicitur
bic ꝙ legatum conditionale extinguitur moꝛte legatarij pꝛemoien
tis ante conditionem idem dicitur hic ſi legatarins efficitur ſeruus
pene. Que pena moꝛti equiparatur ⁊ ſic vtroq; caſu conditio am
plius exiſtere non poteſt de qua hit ſcilicet ſi legatarius conſul fac
tus ſuerit ⁊c. ⁊ in his caſibus non eſt dubitandũ ꝙ illud legatum
non poteſt acquiri fiſco cum defecerit cõditio ſub qua legatũ illud
factum fuit que non poteſt amplius verificari cum moꝛtuug ille
vere vel ficte non poteſt effci conſul ⁊ hij ſunt duo caſus de quib
hic in tex.in quibus non poſſumus loqui de fiſco cum ius illud cõ
ditionale extinctũ ſit moꝛte vera vel ficta vt ibi in verſiꝰ ſi ea po/
na deceſſerit intercidit legatum ⁊c.x in fine in verſiꝰ quia ſeruitus
moꝛti aſſimilatur ?c. Et ſubdit iſte tex. aliũ caſuz quandole
gatarius fuit depoꝛtatus ⁊ tunc dicitur hic in text. ꝙ legatum non
perit quia poſſet eſſe ꝙ reſtitueretur ad cijuitatem ⁊ poſt reſtituti
onem efficeretur conſul ⁊ hoc caſu etiã non poſſumus querere an
tranſeat in fiſcum nam ſtante depoꝛtatione non quia conditio ilN
impleri non poteſt ⁊ etiam ex poſt non tranſit in fiſcum quia ſi le /
gatarius reſtitutus efficeretur conſul ſibi acquiretur legatuz illud
ꝓut hic dicitur in verſiꝰ nunquid non interim extinguitur legatus
quia reſtitui inciuitate poteſt qð ⁊ pꝛobabilius eſſe arbitroꝛ ⁊c.vñ
iſte tex. non facit ad pꝛopoſitũ.cum ſimus in conditione implẽda
in pſona legatarij ⁊ ius illud non durat ſed extinguitur moꝛte ve⸗
ra vel ficta ⁊ ideo illud qð non eſt trãſfere nõ poteſt. Simili
dum Ludo. Roma.in eo.ſingulari limitat pꝛedicta non habere lo
cum in iure conditionali dependente a poteſtate noſtra vel mixta.
nam hm eum tranſit in fiſcj per tex.in.l.in facto.ꝭ.fiſcus eo.titulo
Quem tex.etiam ad hoc reputat ſingularem dico nouiter ego
etiã cum eius reuerentia iſte tex.mihil facit. nam hic loquitur quã
do aliquod ius purum habens aliqnod onus annexum tranſit
in fiſcum quo caſu bene tranſit in ficum cum onere ſuo ⁊ cum
cauſa ſua. ſed iſtud non appellatur ius conditionale. ſed eſt puruz
cum onere admixto ⁊ hec duo diuerſa ſunt.ſ.ius conditionale vel
purum cum onere admixto. Similiter non bene loquitur ẽt
LCudo. Ro.in ſuo ſingu.dũ dicit pᷣdicta pcedere in iuribus oditio
nalibus ex vltima voluntate nam ea non tranſeunt in fiſcũ ſed ius
conditionale ex ↄctu bene tranſſertur in fiſcũ ſpᷣm eum in omnica
ſu quecunq; ſit conditio per caſum. quem reputat ſingularẽ inl.
inter ſoceri..fi.ff. de pact. dot. ⁊c. naʒ dico ego nouiter p vero ⁊ no
uo meo intellectu illius tex. ꝙ ibi non eſt inconſideratione ſus con
ditionale ex ↄctu vel ex vltima voluntate ſed an conditio poſſit im
pleri non dico per fiſcũ ſed cauſalit᷑ eo tempoꝛe quo fiſcus babet
alia bona.nam in.d.S.fi.filia moꝛtua eſt in matrimonio tempoꝛe
dos patri debebat reſtitni qui ita ſtipulatus fuerat ſibi eo tẽpeꝛe
reſtitui ⁊ per ↄns fiſcus habet illud ius ob delictũ pr̃is ⁊ fiſcoap /
plicatur. quando illa conditio eo tẽpoꝛe extitit. Itacq iſte tex.
non conſiderat diſpoſitionem inter viuos vel in vltima voluntate
nec ius conditionale dependens ab vno magis qᷓ; ab alio ſed ſoli /
modo conſide rauit an cõditio exiſtat eo tempoꝛe quo fiſcus habʒ
alia iura vel bona delinquentis cui poteſt acquiri ⁊ tunc illud ius
tranſit in eum ⁊ hoc modo ego intelligo nouiter pꝛedicta omnis
iura vʒ tex in.d.l.intercidit ⁊ in.d.l.in facto.5.fi.ff. de condi · de

ben
1
ſe uc n n
aſn ia
ſen,
leüg, mn
h en

lu ⸗
irn * Aucatn
ecnin –
Cnmnralki wiiſe⸗
trtitännmſnct⸗
nimninm hun e,
tentintntiiseine
lngtnenſaſunenn
Fergtingtſnnum an nn

ketenrne.

Gapeltcntnnks. ⸗

DGneeNnelnudAinu
Afhetrunngnen
Trrenzmnüntenga
gicſttinr Nulr n
iper Miitinitnntan
Tioffentenn mrn miar
rünriarrin
Uubati tattan Aacn.
üniſſtittinleant
inſetinennn uen
nuntlintilinu⸗
cgnnninnnm

(linsrin AMani
ſhanmitinin
Klſttteperttner

d

Uuſefe
en
edru

cccint⸗ ntren

ni

.dd⅜³ę,

= —
— — – —

— —

— — — — — — –æ — — 2

ruuu Min iin
nüsfimmtinn n
mirimmime MMuimn mn luſu,
man utlamatNifſin g
ruumm chN miiſtirnimniei
XNNHNENNNNTNNTNN
muntmindi t öt wntisſentn
lemmin u ahtiti n innaniiprint
KNEIINENNNAiNir ut
nirnnieet S
m Ia Cmiuipininit uin inttten-
m rmrumnt eANi tſfn tinn,
m ſem ii id n an i tu fimannt
nzamiwk häiuniumtl
am asti r iriii i in de nindi
a urn im urlm mn
iminmnn n
aſungeuanin n
mtmn wni uln
raaminn Senu
. N .
anuen mea amhii

onſt. rin linter ſocerum. . finali. ff. ve iufe do. Quoꝛum om
mum iurium verba ſunt hec. Et pꝛimo · dl.inter ſoceru S. finali.

Pater ſi filia nupta moꝛtẽ obijflet dotem ſti/
alatus eſt dari conſtante matrimonio capituli
crimine damnatus eſt diuoꝛtio ſecuto vel moꝛte
piri ſoluto matrimonio ſtipulationis condictio
defecit: ꝙ ſi mulier in matrimonio defecerit ex
ſtipulatu fiſco dotis actio quereretur: Poſt ve/
rum autẽ diuoꝛtiuʒ renouatis nuptijs non cõmit
titur fiſco ſtipulatio licet defuncta ſit ĩ matrimo
niofilia quoniaʒ ad pꝛimas nuptiasper tinet ⁊c.
Uerba autem · d. l in facto. . lmali ſunt bec.
C Siſcus ſicut idem condictionibus parere de/
bet: quibus perſona a qua ipſum quod relictum
eſt peruenit: ita etiam hoc ipſum cum ſuo onere

vendicat ⁊c.
Uerba autem. d.l. intercidit funt hec.
L. Intercidit legatum ſub condictione relictum
ſi ea perſona deceſſerit:cui legatuʒ eſt ſub condic
tione quid ergo ſinon deceſſerit ſed in ciuitate
eſſe deſierit: puta aliud legatũ ſi conſul factus
fuerit: et is in inſulã depoꝛtatus fuerit:nunquid
non interim extinguitur legatum quia reſtitui in
ciuitate poteſt quod ⁊ pꝛobabilius eſſe arbitroꝛ:
non idem erit dicendum ſi ea pena in eum ſtatu/
ta fuerit: que irrogat ſeruitutem quia ſeruitus
moꝛti affimilatur ⁊c.

Glo. in.l.titio fundus. h eyhae
dñs meus Alex. de JImo.in.l.a diuo pio.ꝭ. ſed ſi emptoꝛ in quarta
tol.ff. de re iudi.reputant iſtam glo.ſingularez ad hoc ꝙ licet alias
pꝛocurator vendens rem dni non poſſit habere ſideʒ de pꝛeno per
nota. in. d. .ſed ſi emptoꝛ ⁊ ꝑ Bar. in.l.pꝛima.ff.de officio pcura.
beſaris ⁊ per Bar. in.l. fi. in pꝛin. ff. de hijs que in fraudem credi.
Tñ poteſt habere fidem de pꝛetio ꝑ duos vel tres dies ſi emptoꝛ
erat homo fide dignus ⁊ reputabat᷑ ipſe pecunia numerata cũ qui
bus ſto yno addito ꝙ de iſta glo.exclamaui: Bal. in.l. inditia. C.
de rei vendi.⁊ poſſuit etiã aliquid dñs meus Alex.de Imo.in.l.ð
pupillo..ſi quis ipſi pꝛetoꝛi.ff.de no.operis nunti.poſt Bal. ibi in
viij.q.⁊ facit text.in.l.ſi a bonefidei ⁊ ibi Angel.ff.de rei vendi.⁊
lex. in.c.in noſtra extra de pꝛocur.ad quos me remitto ⁊ redeo ad
glo. de qua agimus. Cuius verba ſunt hec.

Actiones ⁊c.in verſi. Sed qũo non ſemper
eſt in dolo cum non debuit tradere niſi pꝛeſtita
cautione quod eſt ergo quod ſupꝛa dixit ſollicite
exegit: Reſpondeo pꝛomiſit ſe cauturum ⁊ erat
homo cui videbatur credendum ⁊c.

LZ. Cum fundus in fine. Por bie⸗

Alex. de J mo. in.l.pꝛima in.vi.col. C. de inſti.⁊ ſubſti.ſub ↄdi.fac.
reputãt iſtum tex.ſingularem ad hoc ꝙ illud quod eſt in obligati /
one non eſt hereditariũ ⁊ ideo non diuiditur per legem inter here/
des cum quibus ſto quia tex.clarus eſt ⁊ non eget aliqua mea no
na interpꝛetatione Cuius verba ſunt hec.
L. Cui fundus in verſi.in eo vero quod vni ſub
condictione legatum eſt: ſcindi ex accidenti con
dictio non debet ⁊ omnis nunc eorum qui in locũ

eius ſubſtituit pꝓ ſingulari ꝑſona habẽdus ẽ ⁊c.

L. quibus.s quidam el pꝛimo.

Certum eſt fruetus conſumpti regulariter computant cum
expenſis yt eſt glo.in. l. emptoꝛ in pꝛin. ff. de rei vendi.quam glo. p
ſingulani ad boc allegauit Bal. in.l. vomos. fl ve legat. . ? ſupꝛa et
aliquid dixi de hoc in hoc ope Tñ ſcias ꝙ appellatione expen
ſaru vel ſumptuum non continetur pꝛetiũ rei tex. eſt in. d. l. quib⸗
quidã. Quem texad hoc pꝛopoſitũ ſingularem appellarũt Dy.

⁊ Bal.ibidẽ. Sed tu aduerte p nouo æ vero intellecxłu
iſtius tex. nam licet non contineatur pꝛetiũ rei. Tine rmnun
penſa venit in caſu illo non deductis fructibus vt hic in ver. acliec
to eo ⁊c.nam fructus non computabuntur hic in illa impenſa ſed
totalis impenſa facta debetur ac ſi diſponens paecepiſſet pꝛout hic
dicitur in caſu iſto in quo caſſelius ⁊ offllius iureconſulti fuerunt
varij ꝓut bic dicitur ⁊ pꝛo offilio iureconſulto deciditur ⁊ pꝛo eo
ego conſidero rationem nouam ad iſtum tex. nam tex. hic non di⸗
xit impenſam pꝛo fundo ſed dixit in fundũ ⁊c.Ex quo aperte etiã
colligitur ꝙ non conſiderauit pꝛetiũ rei ꝙ eſt magis pſundo qᷓ in
fundu. Pꝛetera intelligendo hoc modo legatũ babet in ſe vti⸗
litatem quam altas non haberet ſi legatarius ſolueret pꝛetiũ ⁊ B
nouo modo ego intelligo iſtũ tex. Circa cuius mãz vide dñm
meum Alex.de Imo.in conſiꝰxx.in pꝛima col.in quinto volumine
incipiente an per quedã capitula pacis ⁊c. vbi ponit an pꝛetiũ con/
tineatur appellatione expenſarũ ad quem me remitto ⁊ redeo ad
tex. de quo modo agimus. Cuius verba ſunt hec.
Quidam ita legauerat ſi publius Coꝛnelius
impenſam quã in funduʒ ſeianũ feci:beredi meo
dederit heres meus publio Coꝛnelio fundum ſe
ianum dato Caſſelius aiebat etiam fundi pꝛetiũ
dari debere Offilius impẽſe verbo negat pꝛetiũ
ſignificari: Sed eos dumtaxat fructus: quos ĩ
eum poſtea qᷓ; emptus eſt fecit: Idem Julianus
ſcribit adiecto ex quod non deductis fructibus
impenſarum ratio haberi debeat: ⁊ hoc magis

verum puto etcetera.

L.quibus diebus.s.termilius.
7 Jo.de Imo.in.l.ſi ita expꝛeſ
qu 1 eſt. S. finali. ſum infra eo.⁊ dñs meus Alex.
de Imo. in.l.huiuſmodi in pꝛin: in tertia col.ff. de lega.p.reputant
iſtum tex.ſingularem ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ adiectio facta de ſatiſdã
do a legatario de aliquo implendo per eum non inducit adlectiõez
ꝓ ſubſtantia legati. nec talis expꝛeſſio operatur circa ſubſtantiasò
legati de quo alias dixi in.d.l.huiuſmodi ⁊ ideo non repeto nunc
niſi ꝙ dico modo ꝙ iſte tex.non ꝓbat hoc nam non ſuit ab bomi
ne adiecta iſta ↄdictiode ſatiſdãdo. Sed ab ipſa lege inbintelligit
⁊ ideo non eſt mirũ ſi non inducit adiectionẽ in ſubſtantia ipſs le
gati ⁊ hoc mõ ego ĩtelligo iſtũ tex.⁊ eius ponopba Que ſunt hec.

CTermilius minoꝛum quoꝛũ arbitratu monu/
mẽtum fieri vellet ſibi teſtamento ſcripſerat de
inde ita legauerat lucijs publijs coꝛnelijs ad mo
numẽtum meum edificãdum mille heres dato:
Trebatius reſpondit pꝛo eo habendum ac ſile/
gatum eſſet ſi ſatiſdediſſent ſe ita ex ea pecunia
monumentum factuꝛos labeo ſententiam Tre/
batij pꝛobat quia hec mens teſtãtis fuiſſet vt ea
pecunia in monumentuʒ confirmaretur idqʒ ego
⁊ Pꝛoculus pꝛobamus ⁊c.

. Certi iuris eſt condictiones im
X. namns. pleri debere ĩ ſoꝛma ſpeciſica vt in
l. qui heredi ⁊ in.l.meuius.ff.de cõdi.⁊ demon. cuʒ ſimilibus mul
tis que bꝛeuitatis cauſa obmito. Xñ ſcias ꝙ modicus defec⸗
tus ↄtingens in implemẽto bona ſide circa implementũ non impe
dit actum de benignitate tex.eſt in.d.l.q;uis qui tex.ad hoc pꝛopo
ſitũ non eſt alibi ᷣm BGal.in.l.ꝓ hereditarijs in.iij.col.in pꝛima.q.
ver. xi. ex natura ⁊c. C. de hered.acti. ⁊ ſic facit eum ſingularez vbi
allegat etiã Oldra.ita tenentem ꝑ iſtũ tex. Sed tu aduerte ꝓ
vero ⁊ nouo meo intellectu iſtius text. nam ego nouiter intelligo
iſtum tex. pcedere fauoꝛe libertatis tantuz ⁊ etiã quando ignoꝛan
ter defecit alias autem non vt bic in verſi? eum ad libertatẽ ꝑuen
turum ſi per impꝛudentiam minus ſolutum eſſet ⁊c.alias autem
condictiones omnimodo ⁊ punctaliter ⁊ in totum implende ſunt
yt in.d.l.meuius ⁊ in.l.qui heredi ⁊ in.l.cui fundus vbi eſt opti⸗
mus tex. in verſiꝰ niſi totam pecuniã numeraſſet ⁊c.eo.titꝰ iuncta
l. Julianus.ff. de legat.iijj ⁊ hoc modo ego nouiter intelligo illum

tex.⁊ ẽt addo nota, per Bar.in.l.qui putatp illum tex.ff.de acqui.

heredit.ad quezs me remitto ⁊ redeo ad tex.de quo modo agimus

Cuius tex. verba ſunt hec. laf

Z. Quamuis rationes reddere nihil aliud ſit:q̃;
reliqua ſoluere: tamen ⁊ ſi ſtatu liberi ⁊ heredis
culpa ſine fraude tamen ſerui minus ſolutum ſit
⁊ bonafide redditas fuiſſe rationes extimatum
fuit liberum foꝛe ⁊ niſi ita obſeruetur: neminem
qui ſub condictione ita manumiſſus eſſet unq̃ʒ
ad libertatem peruenturum ſi per imperitiam mi
nus ſolutum ſit ⁊c. .

Z. in teſtamento la pꝛima. nden
ſultiſſima. C. qui teſtamenta facere poſſunt ⁊ etiã dñs meus Alex.
de Imo. in.l. ſi in nomine. C. de teſtis reputant iſtum tex. ſingula/
reʒ ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ ſi eſt concoꝛdia in nomine patris ⁊ aui.ſed
eſt diſcoꝛdia in nomine pꝛoaui hoc ſolum inducit ambiguitatem.
Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius tex.nã
pic non fit mentio de errore in nomine aui vel pꝛoaui ⁊ in hoc non
ſtat vis iſtius tex.ſed omnia erant nomina ⁊ ꝓnomina ſeu cogna
mina eiuſdemmet perſone. Cuius tex. verba ſunt hec.

L. In teſtamẽto Ita quidã ſcripſerat vt ſibi mo
numentum ad exemplũ eius quod in via ſalaria
eſſet publij meuij ſeptimi demetrij fieret niſi fac
tum eſſet heredes magna pecunia mulctarentur:
Et cum id monumentũ publij meuij ſeptimi de/
metrij nullum repereibatur: Sed publij meuij
ſeptimi dame erat ad quod exemplũ ſuſpicaban
tur eum qui teſtamentũ fecerat monumentum ſi
bi fieri voluiſſe:querebant heredes huiuſmodi
monumentüũ ſi facere oporteret ⁊ ſi ob eam rem
nullum monumentũ feciſſent:quia non reperiret
ad quod exemplum facerent:an pena tenerentur
NReſpondi ſi intelligeretur qdð monumentuʒ de/
monſtrare voluiſſet:is qui teſtamentũ feciſſet tã
⁊ ſi inſcriptum ita nondũ eſſet tamen ad id quod
ille demonſtrare animo ſenſiſſet id fieri debere
Sin autẽ voluntas eius ignoꝛaretur penam qui/
dem nullã vim habere.quoniã ad qð exempluzʒ
fieri iuſſiſſet id nuſquam extaret: monumentum
tamen omnino ſecundũ ſubſtantiam: et dignita/
tem defuncti extruere debere ⁊c.

1 oſamnme Alteratio facti pꝛin/
miſſionem tex.⁊ exemplum habes in.d.l.in teſtamento la pꝛima in
verſiꝰ penam quidẽ nullam ⁊c. Quem tex. ad hoc pꝛopoſilũ pꝛo
ſingulani allegat Bal. poſt Jaco. de bel.viſo combononienſez in. c.
d in vltima col.in titꝰ qualit᷑ quis de ppꝛio pꝛiue. in vſibus feu. ⁊
dñs meus Alex.de Imo.hic in apoſtillis ſuis ad Bar. ⁊ Ludo.
Roma.in ſuo ſingulari incipi.teſtatoꝛ mandat vni eccleſiã cõſtrui
⁊c.inter ſingularia ſua vltimarum voluntatũ vbi reputat etiaʒ ad
hoc pꝛopoſiũ iſtum tex.ſingularem licet de Bal. mentionem non
non faciat in. d.c..a quo habuit fere omnia illa ſingularia ſua licet
de eo mentionem non faciat vel raro put videre poteris ⁊ dicit ſe
alias conſuluiſſe ſᷣm iſtum tex. Seg ego intelligo hec ſane niſi
mens diſponẽtis poſſet colligi vt quid fieret non obſtãte facto pꝛin
cipali quia tunc pena cõmitteretur vt hic in verſi? ſi intelligitur qð
monumentũ demonſtrare voluiſſet ⁊c. Quem tex.hot modo ego
declaro tibi. Pꝛo quo facit quia pena non comittuur ſine do
lo ⁊ fraude ſᷣm Spe.in titꝰ de alie.iudi.mu.cauſa facta nec cõmit
tit᷑ ꝓ facto non malo aio ſᷣm Bal.in.l.pꝛima in.viij.eol.C. de hijs
que pene no.per.l.ſi ſeruũ.S.pꝛetoꝛ. ff.de acquir.here.ergo non eſt
mirum ſi alteratio facti pꝛincipalis opatur vt non cõmittatur put
dicitur in iſto tex. cum declaratione tradita ꝑ me Cuius tex. verba
non pono cum ſupꝛa ea poſuerim in capitulo pꝛoxime pᷣcedenti in
alio pꝛopoſito vbi videre potes ne fruſtra occupemus mẽbꝛanas.

L.ↄdictionibus pupillus. nn,
Franc·aret.in.l.ſi ita quis..ea. lege in ſa col.ff.de yerbo.obli. re⸗

putat iſtũ tex.ſingularem ↄ doctrinã Bar.in.l.ſi conſtante in pꝛine
in ver.iijꝰ quero ⁊c.fl. ſolu. matri. vbi dixit ꝙ ſi minoꝛ. xxv. annis
recipit dotez ab vxoꝛe ſua bona eius tacite non obligatur ex diſpo
ſitione legali adeo ſi incipiat vergere ad inopiã non põt vxoꝛ age
re ipotecaria ⁊c.nam ſᷣm euʒ iſte tex.ꝓbat contrariXũ. Sed tu
aduerte ad iſtum tex.qui iudicio meo facit in contrariũ.nam ſi bñ
pupillus implendo condictionẽ ſine tutoꝛis auctoꝛtate poteſt effci
heres necceſſarius.poſſet poſtea ei ſucuri vt abſtinere poſſet ſi be⸗
reditas illa eſſet dãnoſa vt.l.pꝛima ⁊ ꝑ totũ.c.ſi vt ſe ab her abſti.
Sed aliud eſt in minoꝛe.cni non poſſet ſucurri cuz do is fi pꝛini
legium. tamen licet iſte text. non faciat ↄ Bar. in. q.pdicta. ſunt
tamen multa alia de quibus per ſcribentes in. d.l.ſi conſtante qui
tenent contra euz de quo ibi dixi ⁊ ideo non dico nunc quia iſta nõ
eſt materia nr̃a. Sed ſolum debemus videre ſi iſte tex. facit con /
tra Bar. vel ne. Cuius verba ſunt hec.

L. Condictionibus pupillus etiã ſine tutoꝛis au
ctoꝛitate parere poteſt nec quemqᷓ; moueri:q ex
plita condictione necceſſarius heres aliquando
eſſe poteſt: nam hoc iure poteſtatis fieri non cõ
dictionis explete ⁊c.

In! Ludo. Roma. jn
X. In ſacto. 5. ſſcus. Gadee Kamma.

bo condictio c. allegat iſtum tex. p ſingulari ad hoc pꝛopoſituʒ q
iura condictionalia tranſeunt in fiſcum. quando eſt cõdictio pote
ſtatiua vel mixta de cuius tex.vero ⁊ nouo meo inteilectu dixi late

ſupꝛa in intellectu.l.intercidit.S.eo.titẽ ⁊ ideo ꝓ nunc longioꝛ non

ero niſi ꝙꝙ ad ibi per me dicta me remitto vbi etiã poſui verba iſti
us tex. que etiam non repeto hic ne idem ſepius dicamus.

Z. Si in diem. §. finali. Rerbe eus
aret.in.l.ſi ita quis in pꝛinꝰ in pꝛima col.ff.de ver bo.obliga.⁊ inl.
ſi pupillus in vltima col.in fine eo.titꝰ ⁊ idem Jlluſtr. dñns Franci
areti. in dicta.l.ſi ita quis in ſᷣa col.reputant iſtũ texſingularem ad
hoc ꝙ adiectum innutiliter in pꝛincipali diſpoſitione non poteſt yi
deri repetituz in ſequẽti diſpoſitione cum quibus ſto.quia tex iſte
optimepꝛobat hoc ⁊ non eget aliqua noua mea interpꝛetatione.
Cuiusverba ſunt hec. V
L. Si in diẽ. F. ſeruo libertatem ita dedltt ille ſi

meus erit liber eſto:legatum vel hereditatẽ ſine
condictione ei dedit. Deinde eum alienauit de/
bebitur dño eius legatum: vel hereditas ⁊ iuſſu
eius adiri poterit: nam id expꝛeſſit ſi meus erit
in libertate danda quo futurum erat vt impedire
tur libertas etiã ſi expꝛeſſum non eſſet:ſepenume
ro tamen mutatur rei effectus q̃ʒq̃ʒ id expꝛeſſerit
teſtatoꝛ quod ⁊ ſi non feciſſet ineſſet tamen ⁊c.

24 „ . . ar. hic di
L. heres meus.s. finali. Banin.
eſſe ſingularem ad hoc pꝛopoſitũ ꝙcondictio ſi non nupſerit appo
ſita in legatis non valet ꝓut hic in text. maxime in verſiꝰ nullaz vis
habet ⁊c. vbi tex. plus etiam iudicio meo pꝛobat ꝙ quõcunq; appè
natur hec condictio ſiue directe ſiue per obliquum non valet vyt
hic ĩ tex. qui ĩ ceteris clarus eſt ⁊ ideo ſto ſimpli cuz eo nec eget ali
qua noua mea interpꝛetatione niſi ꝙ addo nota. per Bal in aute.
cui relictum. C. de indic. vidu.tollen.in pꝛima ⁊ in ſa col.quez om
nino videbis, nam ad eum pꝛo nunc me remitto ⁊ pono tex.de q
modo agimus. Cuius verba ſunt hec.

CQuod in fraudem legis ad impediendas nup
tias ſcriptũ eſt nullam vim habet veluti titio pa/
tri centum ſi filia:quã habet in poteſtate non nup
ſerit heres dato vel filiofami.ſi pater eius vxo/
rem non duxerit heres dato ⁊c.

— 3 .in. l. ſi vt is
Glo. in.l.hoc gñs. Sal inl.te rot
iſtã glo.eſſe ſingularem ad boc pꝛopoſitũ ꝙ diſpoſitio.l. boues. .
hoc ſermone. ff. de verbo. ſigni. pcedit affir matiue non aũt negali
ue ⁊ eſt glo. in verbo nubendo ⁊c. in fi. cum qua ſto ſimpliciter q
glo. clara eſt ⁊ non eget aliqua mea noua interpꝛetatione niſi
ntellectu. d. l. boues.. hoc ſermone poſuit.d.meus Alex. de imo.

tiguNndtngn

Mlu

Mimiren
Konginntſiblentrrun
nmda wnn
tunfnninnn n
trpudnikttnitN
uwſwitnnT
Dugupkuniüxſam iun
ninrtuttiemittinint 1
dctutninirae
ſdieſtinumanan a
Deden dumariNra
güiirE
ſVr Maniigſint imntn
mnemwin n
urin inm
tnnun annn
minſtfitnfumiree
Gintetiihrnnnmt
Agüramintnn⸗ —
nnee

nrlti

lalſingeifzin n
guitiſnlien ie⸗
tn iee
.

.

AF

41

1

155

S

Oð

— 2
„2

2
e⸗ ;;ẽð

õ

ndonfmni N
. . dn.
S anminmairchiin
J
münmtfuinmſikſiini
nuunammmnffri
egäi wunainnur
LGuilwwlhenumiun
uANNAANlgumn bencdini⸗
miRrdi N Deictandlenmin
hardiocuslegenm: plbareituorii
us uni ort: umidapuſttſinenr
albenu dendsqtoftunmmant,rinpen
ibensciiſcnſnin ſulnm
iam mum in s nuſt
õ

(vale Bnben
NSNeNs tl. dang
Lbwrstel ſuter

L inbebannn
ine riutiu,
nan a ſinnniſu

mud „ Mi
1 lNs e,
alak 4

ne xxxvi. in pꝛima col.in tertio volumine incii.
n ſoeon we remitto ⁊ redeo ad glo.de qua modo agimus.
Cuius glo. verba ſunt hec. .
CNubendo ⁊c. in verſi. Sed non ne in hac

pꝛohibitione videtur cogitatũ de pꝛimis nuptijs
vt in permiſſione vt lego tibi .x. ſi nupſeris titio
yt ſupꝛa eo.l.hec condictio hoc eſt ſi hodie con
traxit cuʒ alio videatur impleta cõdictio de non
nubendo: Reſpondeo non quia pꝛohibitio indi
ſtincte facta generaliter eſt accipienda vt ſupꝛa
ꝙ metus cauſa.l. ſi mulier.ꝗ. pꝛimo.

4 udo. Roma.
Z. ¶um tale.s. menie. xado Rome.
incipiente dictio non önubẽdo ⁊c. poſito inter ſingularia ſua vlti
marũ voluntatum dicit ꝙ licet alias vbicunq; reperiuntur due cõ
dictiones vna licita ⁊ alia illicita in legatis remanet firma licita et
alia illicita repꝛobatur vt in iuribus vulgaribus . Tñ vᷣm euz
hoc non habet locũ in caſu valde ſingulari poſito in.d.l.cuʒ tale..
meuie. Quem tex. ad hoc ppoſitũ ipſe reputat ſingularem vbi cõ
dictio non nubendi fuit adiecta cuz cõdictione moꝛtis 1 vtraq;ʒ rei
icitur taz moꝛtis que eſt licita q́; non nubendi que eſt illieita ? ita
reſcidet Ludo. Roma. faciens ad hoc magnũ feſtum de illo text.
nec aliter aſſignat rationem eius pꝛout debuit iudicio meo non re
linquendo nos in tenebꝛis. Sed tu aduerte ꝓp nouo meo ⁊ ve
ro intellectu eius nam dico ꝙ non eſt verum quod hic eſſent due
tondictiones ſed ſolum erat vna ſola.ſ.de non nnbendo fedfuit ap
poſitũ tempus pꝛeſtationis legati videlicet in tempoꝛe moꝛtis quo
tempoꝛe legatum non poterat habere effectũ vtpote dilatum in tẽ
poꝛe moꝛtis quo tpe nullius eſſet vtilitatis reſpectu puelle ⁊ ideo
illud tempus non eſt in conſideratione non aũt erat bic condictio ſi
moꝛietur ſed dictum fuit cum moꝛietur puella lego ⁊c.⁊ ſic iudi/
cio meo vnica condictio tantũ fuit hic poſita curn pᷣſtatione fienda
eo tpᷣe moꝛtis quo tpᷣe non reſultabat aliqua vtilitas puelle. vnde
concdictio reicitur ⁊ quãpꝛimuʒ reicitur cõdictio non curamus am
plius de tpe pſtationis non auteʒ de condictione licita put dicebat
Ludo. Roma. Pꝛeteſea hoc eſſe verũ ꝓbo per eundemmet
tex. in ver nõ idez ꝓbatur ſi certus dies vel incertus legato fuerit
aſcriptꝰ ⁊c. Nam dicit᷑ hic ꝙ ſi fuiſſet appoſitus pᷣſtationi aliꝰ dies
tertus vel incertus q; moꝛtis tunc non deberetur ſtatim legatum
ſed expectaretur ille dies certus vel incertus licet cõdictio de non
nubendo omnino vt illicita reiciatur ⁊ per ↄñs cõcludo ꝙ bic non

erant due condictiones vna licita ⁊ alia illicita ſed vnica condictio

tantum illicita ⁊ dies pᷣſtationis vt ſonat aperte iſte tex.in verſi ali
us aſcriptus legato ⁊c. Mam illud verbum alius implicat ⁊ oſten
dit ꝙ ſupꝛa dixerat etiã de alio die non autem de condictone licita
vt conueniat cum pꝛecedentibus.⁊ hoc modo ego nouit᷑ intelligo
iſtum ter. Cuius verba ſunt hec.

Meuie ſi non nupſerit fundum cum moꝛietur
lego poteſt dici ⁊ ſi nupſerit eam confeſtim ad le

gatum admitti:non ideʒ pꝛobatur ſi dies certus

incertuſue alius legato fuerit aſcriptus ⁊c.

. Bal. in.l. tertia
Blo. in. l. nam ad ea. canl tern⸗
Bal.in. li in pe. col. C. de inſti . ⁊ ſubſti.⁊.d.meus Alex.ð IJmo.
in.l.ii. .illud in vltima col.ff ququis iuris dicũt iſtã glo. ẽẽ ſingu

larẽ ⁊ non eſſe alibi ad hoc ppoſitum ꝙ publicatio bonoꝛũ non ex

tenditur ad bona poſtea queſita nec ad legata facta quoꝛũ dies vel

condictio non ceſſerat tempoꝛe publicationis ⁊ eſt glo.in verbo pꝛe

ſens vc. in verſi. vel publicata ſunt ⁊c.cum qua ſto ſimpliciter quia
clara eſt v non eget aliqua noua mea interpꝛetatione niſi quod ad
do ꝙ licet Bal.non dicat hanc glo. p ſingulari allegauit etiã Argẽ.
ibi cam dicens alibi non inuenies ⁊c. ⁊ dñs meus Alex. de Imo.
in. l. quot.ff. de nouat. in apoſtillis ſuis ad Bar. in pꝛima col. ⁊ etiã
in.l. ſi marito in pꝛin. in pꝛima col.ff. ſolut. mat. in lettu. Et tu
etiam adde ꝙ idem voluit Bal. in. l. fi. C. de Zhen. empti. Bal. in
l. pꝛima. C. de bonis liber. ? in. l. eius.S..ff. de teſta.⁊ Bal.in.l. ex
ſacto. . fi. ff. de. vulga. ? pupilla.⁊ Bal.in.l.fi.C.que.res pigno.ob
li poſſunt ad quos me remitto ⁊ redeo ad iſtaz glo. de qua modo

agimus. Cuius verba ſunt hec.

Pꝛeſens ⁊c.in verſi. Sed quid pꝛodeſt hec

electio cum ſemper eligam vt purum: Reſpon/

deo poteſt intereſſe peti ex condictionali ſi tunc

ero capax:nunc non ſum vel ſi omnia mea pᷣſen⸗
tia donaui vel publicata ſunt: nam poſtea queſi
ta non cadunt in eas cauſas ⁊c.

Glo. in.l.qni heredi.s.ſi pars.

Jo.de Imo. hic ⁊ etiam dñs meus Alex. de Imo. in.l. Mar
cellus.ꝭ.resque mn.iij.col. fl. ad trebel. reputant iſtam glo. cuz tex.
ſingularẽ ab hoc ꝙ licet alias bona fideicõmiſſo ſubiecta ſub con
dictione non poſſint alienari vt in.l.fi.s. ſin autem ſub concictione
C. cola de legat.cum ibi plene nota.tamen hoc eſt verum niſi con⸗/
dicuo eſſet in poteſtate fideicõmiſſarij qui neglerit eam implere.
nam interiʒ poteſt alienari et valet alienatio huiuſmodi ſᷣm eos cũ
quibusnon ſto quia glo.clara non eſt ⁊ eget aliqua noua mea in/
terpꝛetatione nam hic erat condictio appoſita in diſpoſitione. ſed
alienatis nõ ꝓceſſit ex facto heredis aliquo modo. pꝛout loquunt᷑
iura pꝛedicta. vnde hec glo.non dicit hoc ſi bene conſideretur.
Cuius verba ſunt hec.

UVſucapta ſit viuo teſtatoꝛe ⁊ ſic alienata ad
quod eſt ſupꝛa de legat.pꝛimo.l.ſi ex toto in pꝛin
cipio at ſi eo moꝛtuo imputatur legatario ſua ne/
gligentia ⁊c.

7 gri. Bar. hic dicit iſtaz eſſe ſolẽnem T eſſe
L. min lie TI. ſingularẽ legez de qua facit magnuz fe
ſtum ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ ilie qui admittitur ad legatũ de iure ſpe/
tiali ð voluntatem defuncti non habet ius accreſcendi vt hic in tex.
maxime in fine iuncto verſie tantum enim ex beneficio legis ⁊c. de
quo poſuit aliquid Bar.in.l. flliũ. . fi. ff. de leg. pſtan. ? Bal. in. l.
vnica. . his aũt. C. de caduc.tollen. ⁊ Bal.in.l. pꝛima. C. de indic.
vidui.tol. Sed tu aduerte pꝛo nouo meo intellectu iſtius tex.
qui iudicio meo bñ ponderatus hoc non pꝛobat. naʒ mulier hec nõ
habet partem ſuam de iure ſpetiali ſed habuit eam aperte de iure
comuni ⁊ bñficio iuris coĩs pꝛout hic dr in text. expꝛeſſe in verſic
beneficio legis ⁊c. Camen non eſt ius ſpetiale ſed comune ius oĩo
in ſe ſed alia ꝓfecto ⁊ vera ſᷣm me hic ratio eſt qꝛ bene hoc habet
g voluntatem teſtantis ⁊ hec eſt ratio ſola quia non habet locũ ius
accreſcẽdi ꝓut ſonat iſte tex.in quo conſidero etiã aliud vltra oẽs
docentes hic ⁊ alibi de iſto tex.cõmemoꝛantes ꝙ titius habebat ẽt
hic legatũ contra voluntatem teſtantis vt hic in verſiꝰ condictione
defectus ⁊c.iuncto pꝛin? tex.vbi titio ⁊ mulieri legatus fuit vſufr.
ſi mulier nõ nuberet ⁊c.⁊ ſic illa condictio reſpiciebat vtrunq; tazʒ
titium qᷓ; mulierem ⁊ ideo vterq; habebat legatũ contra volunta
tem teſtantis ſed cum lex ↄcedat eis non cõcedit coniunctiʒ ⁊ ideo
non habet locum ius accreſcendi pꝛout dr in tex. recte ⁊ bene con
ſiderato. Cuius verba ſunt hec.

L. Mulieri ⁊ titio vſuſfructus ſi nõ nupſerit mu
lier relictus eſt:ſi mulier nupſerit quãdiu titius
⁊ viuet:⁊ in eodeʒ ſtatu erit partẽ vſuſfructus ha
bebit. Lantum eniʒ beneficio legis ex legato cõ
ceſſum eſſe mulieri intelligendũ eſt: q̃ʒtum habe
ret ſi condictioni paruiſſet. nec ſi titius qui con/
dictione defectus eſt legatuʒ repudiet ea res mu
lieri pꝛoderit.

Eadem capacitas que reperit in do/
L. Mmemnus. natione cauſa moꝛtis de qua habetur
in.l.moꝛtis cauſa.ff.de dona.cau.moꝛ.ẽt requiritur in moꝛtis cau
ſa capione vt eſt glo.nõ.in.l.ꝙ condictionis.ff. eo.titꝰ ⁊ ibi dixi de
hoc in hijs nr̃is interpꝛetationibus nouis in hoc opere. Quã glo.
dixit non eſſe alibi Cy.in.l.pe.C. ad.l.falc.put refert etiaz ibi Bal.
ꝓ qua eſt caſus in.d.l.meuius. Quem tex.ad hot pꝛopoſituʒ pꝛo
ſingulari allegauit Bal.in.d.l.penu.C. ad.i.fal.⁊ ẽt Bal. in.l.vnica
5§.ſin aũt in pꝛin. C. de cadu.tol.vbi dixit illum tex.non eſſe alibi.
Ted tu aduerte ꝓ vero ⁊ nouo iniellectu meo illius tex.quia
tex.in.d.l.meuius non vr pꝛobare hoc ſi bene ⁊ ſubtiliter pondere
tur nam hic ille calymacus cui ducenta pᷣſtãda erant non erat ca/
pax reſpectu legatarij non aũt reſpectu teſtãtis ita pꝛobatur bic in
pꝛin: in verſi?ꝰ ſi calymaco.cum quolteſtamenti factionẽ non habe
bat ducẽta dediſſet ⁊c.⁊ hoc etia ſenſit Bald. in dicto.5.ſin autẽ.
Cuius totius littere verba ſunt hec.

L. Mlemius cui fundus legatus eſt ſi calimaco
cuʒ quo teſtamẽti factioneʒ non hẽbat ducẽta de

diſſet: condictioni parere debet ⁊ ducenta dare

vt ad euʒ legatus fundus pertineat: licet nũmos
non faciat accipientis. Quid enim intereſt:vtrũ
tali perſone dare iubeatur:an aliquo loco pone/
re vel in mare deijcere:neqʒ enim illud: quod ad
talem perſonam peruenturum eſt teſtamenti no/
mine: Sed moꝛtis cauſa capitur ⁊c.

De lega. pꝛeſtandis.

ſ Ange.in. l. ventre. ff. de acquir. here.⁊ etiã
. ſi OD0. dñs meus Alex. de Imo. in. l. poſtumo in

tertia col.ff. de ↄtratabu. reputant iſtuz tex.ſingularem ad hoc ꝙex
eo ſolo ꝙ ſi filius in poteſtate eſt pꝛeteritus drĩ commiſſuʒ eſſe edi
ctuz emãcipato filio inſtituto vt poſſit ipſe contrabulare teſtamen/
tum beneficio filij pꝛeteriti. Cuius verba ſunt hec.
L. Si duo pꝛoponant᷑ eſſe vnus in poteſtate pꝛe
teritus.alius emancipatus inſtitutus apparet cõ

miſſum eſſe edictuʒ per eum ꝗ in poteſtate eſt ⁊c.

L. his qui in poteſtate.s.finali.

Saly. combononienſis in aũt.ex cauſa. C. de lib.pteri. ⁊ Jo.ð
Imo.in.l.filio pꝛeterito.ff.de inſti.teſtõ. ⁊ etiã dñs meus Alex.de
Imo.ibidem in octaua col.reputant iſtum tex.ſingularem ad hoc
ꝙ illud quod datur ab extraneo cauſa condictionis implende here
di inſtituto debet vari filio pꝛeterito ſuccedenti ab inteſtato cũ qui
bus ſto quia tex.iſte clarus eſt ⁊ non eget aliqua noua mea interp
tatione. Cuius verba ſunt hec.

Si extraneo herede inſtituto ſub hac condic
tione excepte perſone legatum ſi ſi heredi.x.de
derit: ita ei legatoꝛum actio dabitur: ſi ei qui cõ
tra tabulas bonoꝛum poſſeſſioneʒ aeceperit non
ſi heredi inſtituto quia abſurdũ eſt illum cõmo/
dũ hereditatis habere: aliũ onera ſubſtinere ⁊c.

Ad.l. falcidiam.

PaE Bar.⁊ doctoꝛes ⁊ maxime
. heredita tu. dñs meus Alex. de Imol. hic
dicunt iſtam legem eſſe ſingularem ⁊ non habentem parem ⁊ eſſe
mirabilem ad hoc pꝛopoſitum ꝙ habeiur cõſideratio de tpᷣe in tẽ
pus pꝛo alimentis relictis alicui circa computationem annuã ꝓut
dicitur in tex.qui clarus eſt ⁊ non eget ſuplectione vel interpꝛetati
one aliqua mea noua ⁊ ideo non me extendo in eo enucleando niſi
ꝙ addo Bar. in.l.cum lutius.S.fi.ff.de alim. ⁊ cib.leg:qui allegat
etiã in terminis ibi illum tex.ad hoc ⁊ non bene pꝛout ibi latius di
xi ⁊ ideoꝶꝛo nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ ad ibi dicta me remitto
⁊ pono iſtum text.de quo modo agimus. Cuius verba ſunt hec.
L. Hereditatũ computationi in alimentis facien
de hãc foꝛmã ineſſe Alpianus ſcribit vt a pꝛima
etate vſqʒ ad annuʒ.xx.q̃ʒtitas alimentoꝛũ.xxx.
annoꝛum computetur:ab annis vero.xx.vſqʒad
annum.xxv.annoꝛuʒ.xxviij.ab annis vero.xxv.
vſqʒ ad annos.xxx.annoꝛuʒ.xxv.ab annis.xxx.
vſqʒ ad annos.xxxv.annoꝛum.xxij.ab annis ve
ro.xxxv vſqʒ ad annos.xl.annorum.xx.ab anis

vero.xl.vſqʒ ad ãnos.l.annoꝝ cõputatio fit ⁊c.

Z. qui fundum. S. qui filios.

Ange. ⁊ etiã dñs meus Alex.de Imo.in.l.cum quidam.C. de
legat. reputant iſtuz tex.ſingularem ad hoc ꝙ licet ab inſtituto filij
exeredati non poſſit relinqui fideicõmiſſum eniã ſi ſit relictum ali
quid impuberi vt in dicta.l.cum quidam. Attamen hoc fallit qñ
titulo hereditario ⁊ non legati paterne facultates perueniſſent ad
filium exeredatum ex mãdato teſtatoꝛis quia poterit grauari one
re legatoꝛum ⁊ fideicõmiſſoꝛũ vt ibi per eos ad quos me remitto
⁊Z redeo ad tex.de quo agimus. Cuius verba ſunt hec.·

CQui filios impuberes duos habebat alte/

rumheredem inſtituit:alterum exheredauit. De
inde exheredatum inſtituto ſubſtituit: ac poſtea
exheredato meuiuʒ ⁊ ab eo legauit ⁊ exheredat⸗
fratri impuberi heres extitit. deinde deceſſit im
pubes cuʒ iudicio patris facultates paterne per
cauſam hereditariam ex ſubſtitutione ad eum
ueniat poteſt dici legata ab eo relicta pꝛeſtanda
eſſe habita ratione legis falcidie in hijs bonis:
que pater tempoꝛe moꝛtis reliquerit ⁊c.

L. qni fundum. s. coberedes.

Jo. de Imo. etiam dñs meus Alex. hic reputant iſtũ text.
ſingularez ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ ſi poꝛtio minus grauata accedat ex
ſubſtitutione pupillari alteri poꝛtioni magis grauate eſt locus con
tribuitioni vt augeantur legata ſicut quando poꝛtio grauata nullo

modo accedit grauate ⁊ ſicnt ſi accederet ex ſubſtitutione vulgari

vt hic per eos ad quos me remitto ꝓ nunc ⁊ redeo ad tex. de quo
agimus. Cuius verba ſunt hec.

CCLCoheredes pupillo datos ſi pꝛo parte ſua le/
gata habita legis fal.ratione pꝛeſtiterit: deinde
impubere mortuo ex ſubſtitutione heres extite/
rit ⁊ ſemis pupilli legatus exhauſtus eſt ex inte/
gro legis fal.ratio ponenda erit: vt cõtributis le
gatis: que ab ipſo ⁊ que a pupillo data fuerant
pars quarta bonoꝛuʒ apud eum remaneat: licet
enim pupillo heres exiſtat: tamen circa legẽ fal.
perinde ratio habetur ac ſi patri heres extitiſſet
nec aliter augebũtur legata que ab ipſo vltra do
drantẽ data fuerãat q̃ᷓʒ augerẽtur cum ex parte be
res inſtitutus ⁊ cohr̃di ſuo ſubſtitutus deliberã/

te coherede legata habita ratiõe legis fal.ſoluit

deinde ex ſubſtitutione alteram quoqʒ partem
hereditatis acquirat ⁊c.

L. ſi tu ex bartę. SBlo. in. l. . hereditariſo. C. ö

here.acti.⁊ Jo. de Jmo.in.l.
liber homo. s. ſi ita ſcriptũ.ff.de here.inſti.? Ludo. Ro.in.l.iiij..
cato in.viij.col.de verbo. obli.⁊ etiã.d.meus Alex.de Imo. hic in
Fa col.reputant iſtũ tex.cnʒ glo.ſua in verbo pᷣſtabuntur ⁊c.in ver.
idem ſi agatur actione perſonali ad ſpẽzʒ mirabilem ⁊ ſingularem
ad hoc ꝙ actio pſonalis poteſt intentani ð vnumquemq; heredem
quatenus tenet ſpetiem hereditariã licet ipſe non ſit dñs eatenus
quatenus tenet cum quibus ſto ſimpliciter quia text. clarus eſt.
Cuius verba ſunt hec.
CSi tu ex parte quarta titius ex parte quarta
heredes ſcripti fueritis: Deinge tu ex parte
dimidia heres inſtitutus fueris ſub condicti/
one ⁊ legata item ſi libertates date fuerint pen
dente condictione libertates competent lega/
ta tota pꝛeſtabuntur: quia ſiue condictio exti/
terit te herede exiſtente vtraqʒ valent: ſiue con/
dictio defecerit tu ⁊ titius heredes eritis ð lege
fal. ſi hoc queris an exiſtente cõdictione miſce
tur quadrans tuus ⁊ ſemis: atqʒ ita pꝛo dodrã
te ratio ponenda eſt cum his quibus pure a te he
rede legatum eſt reſpondebimus miſceri duas
partes etcetera.

Z. Pꝛetia rerum. ult oruur aſenbo,

nis noſtris .
eſt ſcire quid de iure adeundi hereditatez nobis ↄpetenti an ſit in
bonis in quo bꝛeuiter dicas ꝙ non tex.eſt in.d.l.pꝛecia rerũ.ques
tex.ad hoc pꝛopoſitũ allegat Bal. in.l. a. in fi. C. de iu. v fa ign. vbi
dixit eum non eſſe alibi ad hoc ⁊ ſic facit eum ſingularem ⁊ etiam
Bar. ⁊ dñs meus Alex.de Imo.hic qui dicunt euʒ eſſe ſcribendũ
totum ſitteris aureis ⁊ etiam dñs meus Alex. in.l. qui ſe patris in
vij.col. C. vnde libere. circa medium iſtius littere. Sed tu di/

nih en ne

ulgrlencinttn nlann
üoetumnene ut
VRNersRnin.
Rirchrontoniziniimer
tocdkantr ſintitnzesnt
Watupmnmnt,
trigue
egacera
nggtnuanercr
ngtinnnentnr
Ennhrnnnne

1n
Iden H
l

N.
e ige l M
Mie 1 4

ſn

— ðs

—

—

Aeg —

2

n und
M
nni

nnn muaingliſtnn

ain Nü önbitsl
Panind nlorinn
ltan untnnerii
— nnctulgifn.
en ſſtihetzglift
”
nchagin,nahnn
deuc altäinr inmn uge

7 . ,
Llacrborte. dril,bründ
l . m. Md
edm inſthifnin lich ſen
Tn.s. uß Rtainna Maxut
Keimeluntfftnf
mnin un Iu e; nnfin inin
ENEYGaA IHNNNöNNNeN
qurtuir rn W ͦNNn/
ꝓrmm m u hinin ung od
(Suanmmt uni ilgtr eunnn
Nrus Gniians: Oengenrfant
Ws Alinns innb ſbantic
õ
Ct ondcicn hanis ongan ie
tardn i nnicion

rtrerkeginn Erchrunſu
imnntiig tantetief

noNt 7 . 1,
. õ

ſ aet melni uhin
vrRE tes 6
nicfan hoglteſin⸗

el mnadilhminind ieit
aß

G
Mune

e. leteliattzin⸗, 65
aen nammnd ll
wmac wa a u iuii
ae lſ ne l
vm u a l /

wiſte ter. melius pꝛobat boe in fi. ꝛin. in ver. eſſe antem vc. ⁊
ik difficultas ideo ſto cuʒ Bal. in intellectu illius text.
ui non eget alia nona mea interpaelatiõe miſi addo HBal. in ter
linio idem volentem in. c. . S. iniuria in.ij. colum. in tite de pac. iu⸗
ramen. fi man. in vſibus feudoꝛum ad quem me remitto ⁊ redeo
ad tex. de quo agimus. Cuius verba ſunt hec.
Z. Pꝛecia rerum non ex affectu:nec vtilitate ſin/
uloꝛum:ſed comuniter funguntur: nec enim qui
filium naturalẽ poſſidet tanto locu pletioꝛ eſt qð
eum ſi alius poſſideret plurimo redempturus fu
iſſet: ſed nec ille qui filium alienũ poſſidet tantũ
habet quantiſeum patri vendere poteſt: nec ſpe/
ctandũ eſt duʒ vendat ſed in pꝛeſentia non quaſi
filius alicuius ſed quaſi homo extimatur. eadẽ

cauſa eſt eius ſerui: qui noxam nocuit ⁊c.

S1 firi Bart. hic ⁊ etiã dñs
in.l. macellus in. 5. quidam in pꝛima col.ff.ad trebel. dicunt iſtam
Leſſe ſingularem nec habere parem ad hoc pꝛopoſitum ꝙ fideicõ
miſſum vniuerſale pꝛecedens non includit pꝛelegata ſequentia et
ꝙ omnia cõputantur in quartam trebelleanicam contra volunta/
iez teſtatoꝛis retentã pꝛout dicitur in tex. qui clarus eſt nec eget ſu
plectione T ideo ſto ſimpliciter cum eis. Miſi qͥ ad pꝛimũ di
ctum de pꝛelegatis non compꝛendendis in fideicõmiſſo vniuerſali
addo ꝙ idem dñs meus Alex.de Imo.in.d.S.quidaz dicit ꝙ hoc
non pꝛobatur hic in tex.quia hic teſtatoꝛ grauauit reſtituere here
ditatem quo caſu nunqᷓ; yeniunt pꝛelegata vt eſt tex. in d. S.quidã
Z in..ſi titius.ff.de legat..⁊ ex hoc non compꝛehendũtur ſpᷣlegata
ſed non eſt ex eo ꝙ pꝛecedant vel ſequantur cum quo in hoc ſto de
qua materia vide tu etiã not.pꝑ Dy.i.l.cogi..gñraliter. f.ad treb.
⁊ per Ange.in.l.pꝛima.S.p.ff.de cond.inſti.?⁊ ꝑ HBal.in.l.cum virũ
in. iij. col. C. de fideicommiſ.ad quos me remitto ⁊ redeo ad iſtum
tex. de quo modo agimus. Cuius verba ſunt hec.

L. LZitia teſtamento ſuo titiuʒ fratrẽ ſuum ex par

te tercia heredem inſtituit fideiqʒ eius comiſit:

vt hereditateʒ retenta quarta parte ſecunde ? ꝓp

cule reſtituat:eadeʒ fratri quedã pꝛedia pꝛelega
uit: Quero an titius ⁊ que pꝛelegata ſunt etiã ea
pꝛo ea paꝛte hereditatis: quam rogatus eſt vt re
ſtitueret: integra retinere deberet: Reſpõdeo ti
tium legata integra retinere debere ſed in parteʒ

quartam imputari debere.xij.partem pꝛedioꝛũ:

Sed ſi non eſſet adiectum vt pars quarta dedu
ceretur totum trientem pꝛedioꝛũ legi falcidie im
putari opoꝛtere.quoniaʒ cõtra ſententiã matris
lex falcidia induceretur ⁊c.

. o. ð Imo. in.l.
L. nenſeuius.s.ſeruo. . Imoeinl.
col. f. de legat. S. ⁊ etiaz dĩñs meus Alex.de JImo. hic reputãt iſtũ
lex.ſingularem ad hoc ꝙ licet in relictis ab inteſtato ⁊ a ſubſtituto
fiat contnibutio de damno ꝓ rata omnium yt in.lin ratione..
vulgo. S. eo. tite tamen ſecus eſt in alijs relictis in eodem teſtamen
to quia non fit contributio omnium legatorũ per rationeʒ bic aſſi
gnala in tex. Cuiusverba ſunt bec. —
¶ Seruo herede inſtituto ſi a dño fideicõmiſſa
a ſeruo legata data ſunt: pꝛius ratio legatoꝛum
habenda eſt: Deinde ex eo qð ſupereſt fideicõ
miſſoꝛum dominus enim ideo tenetur: ꝙ ad euʒ
peruenit: peruenit autẽ qð deductis legatis ſu/

pereſt palne falcidiam exercet ⁊c.

Z. Si pupillus cum.l.ſequenti
in ver. ex contrario ⁊ c. ebamo.

meus Alex. de Imo.in.l.ſi ex pluribus eo.titꝰ in pꝛinꝰ ⁊ ẽt Aalluſt.
dñs Franc. aret. in.l.pꝛima in tercia col.cc.fi.ff.de acquir.heredi.
omnes reputant iſtum tex.ſingularem ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ licet ali

as vbi plura legata ſunt relicta vni poſſit heres retinefe
ꝓ falcidia vt in.d.lſi ex pluribus cum ibi nota. ⁊ inl ta Frotn
tamen ſecus eſt quando eſſent relicta pluribus pᷣſonis ẽt ſi ille per
ſone repꝛeſentarent vnam perſonam tantum quia tunc non poteſt
retinere heres vnã rem ꝓ falcidia vt ibi per eos cum quibus ſto
cum alias de hoc dixerim hic poſt eos ⁊ maxime poſt dñm meuz
Alex.x ideo pono iſtum tex.de q agimus. Cuius verba ſunt bet.
CEx contrario ſi ſeruus meo ſeruo ⁊ mihi. x.

legata fuerint ſerui falcidia ex.x.mihi legatis
non retinetur: exemplo eodẽ falcidie nam quar
tam retineo ex ſerui perſona quamuis de mea
poꝛtione nihil exauſtum ſit ⁊c.

Z. in lege falcidia. Bar . hic dicit iſtã legez

eſſe ſingularem ad hoc
pꝛopoſitũ ꝙ fructus pendentes dicuntur eſſe pars rei ⁊ faciũt reʒ
perciſioꝛẽ ſecus tñ eſt in partu exiſtente in ventre pꝑ rationẽ aſſigna
tam hic in tex.in verſi? quia partus nondũ editus homo non dici/
tur ⁊c.cum quo ſto ſimpliciter qʒ; tex.clarus eſt ⁊ non eget aliqua
noua mea interpꝛetatione niſi ꝙ addo nota.per Spec.in tit? de de
cimis in fi.v etia per Specu.in titꝰ de fruc.vintereſſe.5..in ver.
ſed pone ⁊c.⁊ ꝑ Bal.in.c.p..fi.in titꝰ an agna. vel alius in vſibus
feudo. x in.l.i in fa.col. C. de vſuſ.x fruct. legat.⁊ Pau. de caſt. in
conſi.ccxxxix.vbi ponit an fructus veniant appellatione bonoꝛum
mobiliũ vel imobiliũ ad quos me remitto ⁊ redeo ad text.de quo
modo agimus. Cuius verba ſunt hec.

T· In lege falcidia placuit vt fructus poſtea per
cepti qui maturi tempoꝛe moꝛtis fuerint: auge/
ant hereditatis extimationem fundi nomine qui
videtur illo tempoꝛe eſſe pꝛetioſioꝛ: circa ventrẽ
ancille nulla admiſſa diſtinctione: nec immerito
quia partus nonduʒ editus homo eſſe non recte
dicitur etcetera.

Z. Penales.sS. Julianus. val ung.
⁊ etiam dñs meus Alex.de Imo.in.l.quarta.ꝭ.cato.in.xj.col.ff.ðᷣ
verbo.obliga.⁊ etiaʒ JImo.in.d.S. Julianus reputant iſtum text.
ſingularẽ ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ licet alias in ſtipulationibus cõtinen
tibus factũ indiuiduũ pena committat̃ contra omnes heredes ex
contrauentione vnus vt eſt caſus in.d.S.cato in verſi.ab omnibus
vbi hoc firmant coĩter omnes docentes ibideʒz ⁊ ibi alias late dixi
ð hijs in repe.mea ⁊ ẽt in geminato apparatu meo ad illũ tex.put
videre potes. tamen hoc cum habet locum in ſtipulationibus pꝛe
toꝛijs. nam qᷓ;tumcunq; contineant factum indiuiduũ tamen pe/⸗
na non cõmittitur niſi contra heredem ↄᷣfacientem ꝓ poꝛtione ſua
tantuz. de qua materia alias dixi late in. d. . cato in Fa qõne foꝛma
ta ꝑ Bar.ibi in dicta repeti.mea ideo pꝛo nunc non extendam me
in hoc niſi ꝙ pono verba tex. Que ſunt hec.

CJulianus ſcribit ſi vtriuſqʒ heredis pars ex/
auſta eſt legatis ⁊ alter ex heredibus cautioneʒ
pꝛetoꝛiam accepit a legatarijs non equaliter ſed
pꝛo ſuo modo legis falcidie rationem ⁊ actionẽ
ex ſtipulatu habiturũ:omnes enim pꝛetoꝛie ſtipu
lationes eiuſdem interpꝛetationis eſſe non con/
ſtat ex iudicatum ſolui ſtipulatione ſiue a parte
actoꝛis: ſiue ex parte rei plures heredes extitiſ
ſent: non omnibus nec aduerſus omnes actio/
nes contingere: Sed dumtaxat hijs:qui viciſ/
ſent ⁊ aduerſus victos ⁊c.

o. de Imo. v
LZ.Cum quo.s.is qui. noe
Alex.de Imo. hic reputant iſtum tex.in vltima parte ſui foꝛe ſin⸗
gularem ad hoc ꝙ ſi ſeruus poſt tempus manumittẽdus legatus
ſit vel etiã eidem directo libertas relinquitur ⁊ interiz pꝛopꝛietas
aut vſufructus eius legatur alteri tantũ dicitur eſſe in legato q;tuʒ
ex operis eius habetur interim ⁊ de eis falcidia detrahitur vt hbic
per eos cum quibus ſto ſumpliciter quia tex.clarus eſt ⁊ non eget
aliqua noua mea interpꝛetatione. Cuius verba ſunt hec.

CIs qui in bonis vnum tantũ ſeruum habebat:

legauit eum titio ⁊ eius fideicõmiſit vt doſ rrien
Aliz.

niuz manumiteret debet ex eo qð interim ex ope
ribus ſecundũ ad titiũ ꝑuenire poteſt quarta apð
hr̃dem remanere Queadmoduʒ ſi directo poſt
triennium ſeruo libertatem dediſſet eiuſq; vſu/
fructũ ei legaſſet: aut ei per fideicõmiſſum liber
tatem relinquendo ⁊c.

Hlo. in. l. ex aſſe in glo. pꝛima
in uer. uel dic ⁊c. Bal.in.l.eam quasʒ. C. de

fideicom.in pe. col in ver.
inter pꝛedicta quero pone ⁊c.⁊ etiam dñs meus Alex. de Imo.in
dicta.l. ex aſſe ambo reputant iſtam glo.ſingularem ad hoc ꝙ vbi
relinquitur filio naturali plus qᷓᷓ de iure poſſit ei relinqui illud ac
creſcit alteri ſilio legitimo et naturali vt ibi per eos cuzʒ quibus ſto
ſimpliciter quia glo.clara eſt.⁊ non eget aliqua noua meo interpꝛe
tatione. Cuius verba ſunt hec. .
VUVel dic centum filio:extraneo.x.⁊ ſubaudi ⁊
alia alijs ſi aũtdiceres centũ filio ⁊.xx.extraneo
legata ⁊ nihil plus non poſſet heres vti falcidia
cum habeat plus quarta ⁊c. In verſi. vel dic ꝙ
diminutio fit extraneo: quia eſt filius naturalis

vnde non poteſt capere niſi partem vt.C.de na/

X ratio ſctibendi recte ⁊c.v etiã in conſixxxvij.incipi.ſequendo o

dinem queſitoꝛũ ⁊c.⁊ poſt multa tandem ipſe concludit ꝙ aut e
ſtatuto vel ex conſuetudine eſt boc inductũ ⁊ non poteſt teſtatoꝛ
hiber. Sz ſi inductũ eſt ex pꝛiuilegio pꝛincipis vel pape ⁊ d
bene poteſt tolli ⁊ ꝓbiberi per teſtantem per ſingularem theoꝛicqᷓ
dñi Archy.in.cꝰ epũs lxxxviij.diſtin.quem dicit Ludo. Roma.no
eſſe alibi ⁊ homo aliquis nunq; allegauit eum ante ſe ⁊ multü
ipſe exclamat de hoc dicto dicens ſe etiam vidiſſe ter totuzʒ coꝛpus
iuris ciuilis ⁊ etiã ſemel coꝛpus totius iuris canonici ⁊ muliũ gloꝛi
atur ⁊ ꝓhijcit ⁊ effundit ampulas pꝛoutvidere poteris. Sed
ad vynum bene aduerte tu dum in ꝓpoſito allegat vnum text.in. d.
l.qð de bonis.S.p.ad hoc vʒ ꝙ vbi aliquid eſt detrahendũ fauoꝛe
certe perſone non poteſt teſtatoꝛ pꝛobibere detractionem ⁊c. nam
iſte tex. cuz reuerentia tanti patris pꝛout fuit Ludo. Roma ſi bñ
⁊ ſubtiliter ponderetur hoc non. ꝓbat.nam teſtatoꝛ hic non phi /
buit ſed inter heredem ⁊ donatarium conuenit per ſtipulationem
ðnon detrahenda falcidia ſed bene cura ⁊ ſolicitudine pſius teſtã
tis hoc actum eſt q;uis in teſtamento nibil dixit de boc vt hic dĩ
in verſi ſtipulari curauit ⁊c.⁊ ſic non ꝓhibuit ipſe teſtatoꝛ aliquo

modo pꝛout dicit Ludo. Roma. ⁊ ideo ipſe non bene guſtauit iſtũ
tex.in quo defecit ꝓut etiã in pluribus alijs ⁊ hoc ideo fuit foꝛte

quia ipſevidit ter coꝛpus iuris ciuilis vt ateſtatur ſed iſiud non ſu
it videre coꝛpus. ſed tranſcurrere vnde melius fuiſſet ⁊ eſt pauca
videre ⁊ bene guſtare q; multa inoꝛdinate capere. ꝓut fecit in iſto
tex.quẽ ego nouiter hoc modo tibi declaro.Cuius verba ſunt hec.

CFrater cum heredem ſoꝛoꝛẽ ſcriberet aliuʒ ab

vrtrennn. —

iberi 1: . . . e ,,rülttun ſtentr
tura.liberis.l.ſecunda ⁊c. ea cui donatum eſſe volebat ſtipulari curauit: ne el inni mn
r S vteretur: ⁊ vt certam pecuniam ſi cõtra —— i
4 ar. hic dicit iſtuz feciſſet pꝛeſtaret:pꝛi ũ ioni iesteoRrviriu
Z. ſi heres.. pꝛimO. aium nomeperin leriget tueſtarct ainatoꝛfi cautionibus none/fe mmnag
alibi ad hoc pꝛopoſitũ ꝙin ratione legis falcidie in legato annuo ha agan um con itit: 1 co oꝛoꝛem in repu/ —
betur ratio fructuũ ⁊ certarũ vſurarũ de quibus hic in text.cumq; blica retentionẽ habituram ⁊ actionẽ ex ſtipula Tätettttinerte α
non ſto ſimpliciter quia text.clarus nõ eſt ⁊ eget aliqua noua mea tu denegandam ⁊c. (irn ——
interpꝛetatione.ſ.vt intelligatur tantũmodo in caſu ſuo vʒ in lega⸗ lalennmintts Nne
to facto reipublice ſecus eſſet in pꝛiuata pſona vt bic in ver. itez ſi . . , — Xkr —
reipublice vc. ⁊ Hͥ mõ ego intelligo iſtũ text. Cuius verba ſunt hec. Di cui pluſ. quã per.l. falcidiaʒ. ——
¶ Item ſi reipublice in annos ingAo legatum iuſuran.
ſit:cum de lege falcidia querat᷑: Marcellus pu Dey,, 3 (MWdkrlbastien irrige
tat tantum legatũ videri:q̃tum ſufficiat ſoꝛti ad lo. In 3 zil.8 in erdinn. mno hi ünuglennindingi
ſen . . 7 etiam dñs meus Alex.de Imo.in.l.coheredi.ꝭ.cum filie in.iiij ifer
H trientes eius ſumme: que legata eſt col/ col.ff.de vulga.⁊ pupil.⁊ dñs meus Alex.de Imo.in.l.in ratiõe. . Nnl nimjinin it
igendas etcetera. qð vulgo.in octaua col.ff· ad.l.falci.reputant iſtam glo. ſingulateʒ Kuangſelesaner ar
7 ga bor ꝙ etiam inaerbniſ nn⸗ eſt conditionale non poteſt de / ſunfrneͤſcter
Ai . 5 trahi de iure ciuili niſi vna quarta ſeu trebellianica vt ibi per eum ſceike e.
— lex falcidia §F. cum emptoꝛ * late examinantẽ iſtuz paſſum de quo vide iu etiam nõ.per dñʒ me ſninuſtii N
Bar. ⁊ alij poſt eum maxime dñs meus Alex.de Imo. hic di um in iure pontificio dñʒ Andreazʒ barbatiã in repeti.ſua·c. Raj/ chlgitellnni⸗
cunt iſtum text.eſſe ſingularez ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ obligatio dupli naldus extra de teſtamentis vbi latiſſime boc explicat. ad quos plie „
inter heredem ⁊ teſtatoꝛeʒ conſiſtens reſeruatur heredi heredẽ me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua agimꝰ Cuius verba ſunt hec. WR Nnii X.
in nupunn lantũ ad nencgin r exhipenc.beiem nut dẽ ¶Illius ⁊c.in verſi.idem ergo erit in filio inuito litiſe.
in text. maxime in verſi? ⁊ benignus eſt eodem herede exiſtente 5 15
ſimplũ imputari ⁊c.⁊ alias eſt lex que incipit cum emptoꝛ ⁊ alias ⁊ ſic grauato vltra quarta debitã iure nalure ꝛc.
eſt.S.qui eodem modo incipit vꝭ cum emptoꝛ ⁊c.cum quo ſto ſim D
pliciter quia tex.clarus eſt ⁊ non eget aliqua noua mea interpreta »elliang e .
L. Cum emptoꝛ venditoꝛi vel contra heres exti ⸗ 1 enrn ann
eri⸗ euicto homine vtrum duplum i es alieni Blo. in l. pꝛima. §. fnit queſituʒ. Arnm .
deducere vel computare debeat: an ſunplũ: du HBal.in.l. ſi curatoꝛem habens. C. de in inte. reſti. mi. dicit iſtaz n
plum enim eſſet: ſi alius heres extitiſſet:⁊ beni/ e magularem ad hoc ꝙ pecunia eſt de rebus.que ſerndne Audn.
. 1 eruari non poſſunt.⁊ ideo in eius alienatiõe non requiritur decr ninnn enn
gnus eſt eodem herede exiſtente ſimplum ei im/ tum m eum T eſt gloin ver. non eſ nerceſſaria rc cum qua go. N
putari etcetera. ſto quia clara eſt.⁊ non eget aliqua noua mea interpꝛetatione.⁊ eo nda e
mrine cum alias ber legendo dierun de hoc poſt aliog ſeichei, annninu
. . tes hic ⁊ maxime poſt dñim meum Alex. de Jmo. olo vno Nheh n en
X * qu od de b onis.5. Peim 0. non obmiſſo nũc. ꝙ iſtamet glo.vt ſingularẽ ⁊ ꝓ ſingulari magni n ignrae
Ludo. Roma.in ſuo ſingulari in verbo quarta ⁊c.late exami facit etiam Raph.cuma. ⁊ etiam idem dñs meus Alex. de Imo. ducſt Nn
nat vnum notabilem articulũ vtrum ſtante ſtatuto vel conſuetu⸗ in.l.a diuo pio..ſic aũt. ff. de re iudi.in tercia col. ad hoc adult lugen R n 5
dine dictante vt treb. ſeu alia poꝛtio poſſit detrabi de legatis pijs. poteſt alienare pecuniam ſuam ſine decreto.cum ſit de rebus due r d *
que aplicetur alicii pio loco poſſit teſtatoꝛ eum phibere iuxta nõ. ſeruando ſeruari non poteſt ⁊ idem etiã voluerũt ſcribentes hic ? ſuſeai R
plane per oẽs ſcribentes in aũt.ſed cum teſtatoꝛ. C.ad.l.falc.⁊ in.l. maxime idem dñs meus in pa.col. ad quem me remilto ⁊ fedeo een
marcellus.S.res que.ff. ad trebel.vbi alias legendo dixi poſt alios ad glo.de qua agimus. Cuius verba ſunt bec. NR Nnn il
⁊ maxime poſt dũm meum Alex.de Jmo.ibidem ⁊ BGar.in.l.cuz . lann Nbe
eg ttus Fvz onch xnemorr Ber.⸗ Balmi Rum anem CNNon eſt necceſſaria ⁊c. in verſi. Item pupil/ Pernti rge
Tam. hexrci.⁊ Bal in.l.ſi vt allegas.C.ad.l.falci.? Pau.de caſt. 4 jtori jazx: ofi „gte
in ſuo conſiclxiiij.incipi.viſa Peti narralionte 1c. 7 di⸗ meus Ale. lus ſui creditoris non facit pecuniaʒ: pt infra de t W
de Imo.in conſixxix.in pꝛima col. in quinto volumine incipiẽ. an ſolut. l. ꝓ ſi forte. ꝗ. fi. Sed hoc non xeperitur 9 ice ſ
ſuccedat in ſtirpes ⁊c, ⁊ Alluſt.dñs rc.aret. in conſi lxx vii incip. in adulto ⁊c. ſaſe ne
. nlatnchi 8
uz W

èr

£

S&

ℳ

5

—EE

A
N

Gaiguguliin
Gn Pliitin

enman Kxrjwulimt mnii
anmnni ſa l gum im nin
an ilrinſin cinnnte nnt
mürmiii An nirimngin
aemmmiinnimkpſutlnniin
mam wridddi Iur in niin ntu
enNutnei ſü iſ ir gli ill
nr uin Aiuſt iut
Ntuammiidmaponinloiuin
Cemuningrmni Miine uunt⸗

Aunebellorun.

o Elüraeſmnctt
iwumaigmaduitnce

4 . Raph. cuma. etiã
Z.prima.s.ſi is qui. erbe ma xet
Imo. hic reputant iſtum tex.ſingulareʒ ad hoc ꝙ licet heres habe
atur loco lagatarij in quantitate quã teſtatoꝛ iuſſit eum detrahere
de hereditate alteri reſtituenda vt in. .ſi quis in vita cum. 5. ſequẽ
ti inſti. de fidei.heredi.tamen quatenus illa qᷓ;titas excedit trebel /
liamcam tñr ad legata ſi illud qð venit reſtituenduʒz non ſufficit ad
legata vt bic per eos cuʒ quibus ſto quia alias hic legendo dixi la⸗
te de hoc. ⁊ ideo non me extendo nunc niſi ꝙ pono verba tex. de q̊
agimus. Que ſunt hec. . .
Si is qui.cccc.in bonis habebat.ccc.lega/
uerit ⁊ deductis: cc. rogauerit heredem ſeio re/
ſtituere hereditatem an.ccc.onus fideicõmiſſa/
rius ſubeat: an vero eatenus quatenus ex here/
ditate perueniſſet: Julianus ait cõpetere quidẽ
aduerſus eum.ccc.petitionẽ: non autẽ amplius
qᷓ; in.cc.actionem aduerſus fideicõmiſſarium
daturum ⁊ mihi videtur vera eſſe iuliani ſenten/
tia:ne dãnum ex hereditate fideicõmiſſarius ſen

tiat:vltra qᷓ; ad eum peruenit ⁊c.

. octões ſcri
Z. macellus.sS.quidam. Socões ſei
etiam dñe meus Alex. de Imo. in.l. titia in ſa col.ff.ad..l. falci. repu
tant iſtũ text. ſingularem ad hoc ꝙ in fideicõmiſſo vniuerſali non
veniunt.nec cõpꝛenduntur pꝛelegata relicta heredi inſtituto vt bic
per eos de qᷓ alias legendo bic dixi æ ideo multũ non me extendaz
ſuper hoc.niſi ꝙ alias hic dictis per alios ⁊ etiã per me addo vnũ
notabile conſi. Illuſtr. vñs Eranc.areti.in numero.cliij. incipiente
vtenduʒ eſt æc. vbi mulntũ ſingulariter attingit intellectum iſtius
caſus ſingularis. CLirca quẽ conſidero vnum ꝙ etiaz ſi talia p
legata eſſent maxima. tamen idem eſt dicendum vt hic in verſi? ſic
vt ipſe maximam partem patrimonij inter liberos diuiſiſſet ⁊c. ⁊
in hoc ſtat ratio iſtius tex.⁊ maxime ratio dubitandi ſi bene conſi
deretur. Cuius verba ſunt hec.

¶ Quidam liberis ſuis ex diſparibus partibus

inſtitutis datis perceptionibus ſic vt ipſe maxi/
mam partẽ patrimonij inter liberos diuiſiſſet:
rogauit eum:qui ſine liberis decederet poꝛtionẽ
ſuam fratribus reſtitueret. Impatoꝛ noſter re/
ſcripſit portiones fideicõmiſſo contineri: quia
non poꝛtionẽ hereditariam teſtatoꝛ cõmemora/
uit: Sed ſumpliciter poꝛtionẽ: in poꝛtione autẽ ⁊
perceptiones videri cediſſe ⁊c.

Glo.ᷣin. l.cogi.s.ſi pater in uer.
contra obſequinʒ ⁊c.et in uer.

Tenetur tamen hoc caſu petere veniam ꝛc. Jo. de Imo. hit
x etiam dñs meus Alex. hic in tercia col. ⁊ idem dñs meus Alex.
in. adoptiuũ in fa. col fr de in ius vocan. reputant iſtam glo. ſingu
larem ad hoc ꝙ filius legitimus ⁊ naturalis non poteſt agere ð pa
trem ẽt in canſa caſtrenſis peculij vel quaſi niſi petita pꝛius venia.
Tidem cõpꝛobat Mico. de nea. hic reputans etiã iſtam glo. ſingula
rem ad aliud ꝙ vbi filius imploꝛat officium iudicis contra patrezʒ
debet petere veniam vt hic per eos ad quos me remitto cum alias
de hoc oꝛdinarie legendo dixerim in.d.l.adoptiuũ ideo p nũc lon/⸗
gioꝛ non ero niſi ꝙ addo Bal. idem tenentez qð Mico.de nea.in.l.
q;uis. C. de fideicom. ad quem me remitto vbi dicit idem eſſe qñ
ſilius agit contra patrem pdigũ vt pꝛiuetur adminiſtratione bono
ruʒz iuxta.l.inperatoꝛ. ff. ad treb.quem omnino videbis ⁊ etiã in.l.
.necceſſitatem. C. de bo.q;lib.maxime in tercia col.vbi tractat
de hijs. ad quem vt dixi me remitto ⁊ pono veba glo. de qua agi/
mus. Cuius verba ſunt hec.
Contra obſequiũ quia lis nulla poteſt eſſe vt
ſi upꝛa de indi.l. lis nulla: Sed hoc fit extraoꝛdi
narie vt ſupꝛa diximus in bonoꝛuʒ poſſeſſione.l.
tercia. F. ſi cauſa: petet tamẽ veniam vt ſi upꝛa ð

in ius vocan.l.adoptiuum in pꝛincipio ⁊c.

T. Baliſta. Sreibentes hic maxime dñs meus
ſ Alex. de Imo. in Pa. col. reputant oẽs
iſtum tex.ſingularez ad hoc ꝙ licet dinum contingens in rebus he
reditarijs ſine culpa vel ſine facto heredis ſit fideicõmiſſarij vt i..
mulier. 5.ſi heres cum ibi plene nota. ff. eo. titꝰ tamen hoc dänum
debet ſarciri per heredem de fructibus berceptis per heredem ẽt
ex iudicio teſtatoꝛis qð eſt foꝛtius. Sed tu aduerte p vero in
tellectu iſtius tex. qui mihi non pꝛobat hoc de damno contingente
culpa vel ſine culpa heredis.vt debeat reſarciri de fructibus ⁊c. ſed
ciicit ꝙ vbi quis rogatus eſt reſtituere q;tamcunq; pecuniã ad ſe
peruenerit.tenetur reſtituere etiã fructus perceptos pꝛopter illud
verbum pecuniã qð eſt aptum compꝛendere fructus ⁊ alia = boe
eſt. qð conſiderat iuriſconſultus omnino ⁊ hec eſt vera mens iſtiꝰ
lex. vt ibi in tex. Cuius verba ſunt hec.

L. Baliſta filium familias heredẽ inſtituit. ita
trebellianus ſi cauerit collonie philipenſium ſi
ſine liberis deceſſerit q́ᷓ;tumcunqʒ pecunia ex he
reditate de bonis meis ad eũ puenerit eam pecu
niam omnẽ ad colloniam philipenſium puentu/
ruram: Reſpondi ex hijs verbis:que pꝛoponis
ideſt pecuniam:exiſtimo ⁊ fructus: quos ex he/
reditate percepit reſtituere eum debere ⁊c.

Glo.ĩ.l.poſtulante in principio
in verbo recuſ gt c. Dñs meus Alex.

de Imo. in. l. l. .
ſed ⁊ qũot. in fine ſupꝛa eo.titꝰ dicit iſtaz glo non eſſe alibi ⁊ ſic re
putat eam ſingularem ad hoc ꝙ licet alias in ſideicõmiſſariuz vni
uerſalem non traſeant iura nec actiones niſi reſtituta bereditate vt
in.l. facta ⁊ in.lreſtitnta cum vtrobiq; plene nota.eo.titu.⁊ in.S.re
ſtituta inſti.de fidei.heredi. Attñ tranſeunt abſq; reſtitutione
qn inſtitutus heres fuit coactus adire ad petitionem fideicõmiſſa/
rij ⁊ fideicõmiſſarius moꝛtuus eſt ante reſtitutionem ei factam 7
heres eius recuſaret accipere hereditatẽ.nam in eum tranſeunt ac
tiones ⁊ iura ſine alia reſtitutione cum quo ſto quia glo.clara eſt
⁊ non eget aliqua nona mea interpꝛetatione verum eſt e iſta glo.
nihil allegat ad hoc⁊ ſi bene ponderetur potius ſentit ↄ dum aſſi⸗/
milat iſtum heredẽ alijs poſitis in.l.pe. . fi. C. eo. ti. vbi illi non te
nẽtur nec iura tranſeunt in eos. Sed potius in fideicõmifſarios g
nee in iſtũ ⁊ hoc mõ ego intelligo iſtã gio. Cuius verba ſunt bec-

CNRecuſat ⁊c.in verſi.Sed an ipſo iure tranſe
ant actiões ſine reſtitutiõe dic vt not.C. eo.ti.l.
pen..finali.vel ſi ipſe conumeretur illis non eſt
abſurdum ⁊c.

Z. Voſtulãte.s.ſed huiuſmodi.

Ludo. Roma.in ſuo ſingulari in ver.fideicõmiſſi fructus ⁊c.
ponit vnam limitationem inter alias ꝑ eum ibi traditas ad tex. in
l.mulier. .ſi heres cum ibi plene nota.ff. ad treb. vbi habet he
res grauatus reſtituere hereditatem lucratur fructus perceptos p
eum ante moꝛã de quo tñ poſuit Raph.cuma.in ſuo conſiꝰxxv.in
vlti. col.incipi.ranciſcus inſtituit ⁊c.⁊ ẽt in conſi?lij.incip.Teſta
toꝛ grauatus ⁊c.⁊ etiam in conſiccxxiij.incip. Subſtitutio facta ſi
franciſcus ⁊c. Nam hoc non habet locũ ſᷣm eum quando fructus
acquirerentur heredi ex pꝛouiſione teſtatoꝛis quia tunc etiaʒ non
facit eos ſuos ſed tenetur reſtituere per tex. pᷣm eum ſingularẽ in
dicta.l.poſtulante..ſed ⁊ in huiuſmõi puta ſi pecunia fenerata fuit
per teſtatoꝛez ad rõeʒ.x. ꝓ centanario ⁊ poſt moꝛtem teſtatoꝛis cu
curerũt alique vſure ⁊ ſic fructus peruenientes ex pꝛouiſione teſta
toꝛis vel alijs ſimilibus modis. Mam heres tales fructus per/
cipiens tenetur eos reſtituere. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vo
intellectu meo ad iſtũ tex.qui ſententia mea pꝛobat totũ contrariũ
ſi recte ponderetur.nam tex. iſte legr continuatiue pſequẽdo ſem
per eandeʒ mãz vſq; ad.l.qui totã excluſiue. Uñ pbat aperte
hoc dixit ibi maxime in verſiꝰ reſpondi omnia hec hereditatis
appellatione continentur ⁊c. Mam hic diſputatur de quadazʒ filia
herede inſtituta ex aſſe ⁊ rogata reſtituere partem dimidiam quũo
inter iſtos duos diuidatur hereditas ⁊ concludit vtrũq; habereõ
fructibus ⁊ de vſuris ⁊ de penſionibus locationũ ⁊ alijs ſimilibus
pꝛouenientibus ex ꝓuiſione teſtatoꝛis quia vterq; erat heres pꝛo
dimidia ⁊ ideo ad vtrũq; ſpectat pars dictoꝝ fructuũ ⁊ ſatis eſtq
grauatus reſtituere dimidiam habet illam dimidiaz vnde non dzʒ
poſſe lucrari fructus alterius dimidie viſta eſtrõ vera iſtins text.

Sed vbicũq; heres eſſet grauatus reſtituere hereditatesx alt
ri nec remaneret ipſe heres etiam pꝛo aliqua quota tũc lucriface/
ret fructus per eum pceptos ante moꝛã ſiue fructus ꝓcedãt a pꝛo
uiſione teſtatoꝛis ſiue aliunde non curo ⁊ iſte eſt verus ⁊ nouus
meus intellectus ⁊ vera ratio.d.l.poſtulãte.ꝭ.ſed ſi huiuſmodi.ff.
ad trebel. Cuius verba ſunt hec.

CSed in huiuſmodi queſtione rogo reſponde/
as: an recte ſenſerint rogata eſt filia ex aſſe he/
res reſtituere hereditatẽ dimidiã deductis lega
tis minimis ⁊ ere alieno non magno vt legi falci.
locus non ſit: moꝛa facta non eſt reſtitutioni fi/
deicõmiſſi deſidero mihi uerbotenus reſtitui he
reditatẽ vt ex treb.ſenatuſcõſulto agenti ⁊ ex eo
competentibus actionibus ẽt vſuras debitas ex
moꝛa in ipſis teſtatoꝛis pꝛoſequar ⁊c.iũcto ver.
NReſpõdeo omnia hec hereditatis appellatione
continentur ⁊c.

Glo. in.l.in fideicõmiſſaria.5S.

fin 9 li HBald.in rubꝛica. C. de hijs que in frau.credi.⁊ ẽt
ndyñs meus Alex.de Imo.in.l.cum filio.ff de lega.
pin.xx.⁊ etiam in xxi.col.reputant iſtam glo.ſingularem ⁊ mira⸗/
bilem ⁊ etiã dñs meus Alex.de Imol.in.l.a.ff. de vſuris in apo/
ſtillis ſuis ad Bar.ibi ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ grauatus reſtituere he
reditatem titio cuius titij contemplatione fuit heres inſtitutus nõ
detrahit treb. per tex.in.l.in fideicõmiſſi. .cuz pollidius.ff.de vſu
ris de cuius tex intellectu late ego dixi.S.in..cũ pollidius in hijs
noſtris interpꝛetationibus nouis ⁊ ideo non me extendo circa hoc
nunc niſi ꝙ pono verba iſtius glo.de qua agimus. Que ſunt hec.

¶ LCadit ⁊c.in verſi.Itẽ cõtra ſupꝛa de vſuris.l.
in fideicõmiſſi.G. cum pollidius vbi retinet fun
dum: quẽ iure hereditario habebat: Sed ibi ex
pꝛeſſe voluit eum retinere vel etiam magis vt cu
ſtos qᷓʒ heres ⁊ ideo cetera omnia reſtituit cum

fructibus ⁊ non retenta quarta aliqua ⁊c.
Sed ego dico ꝙ iſta glo. non eſt ſingularis. Sec eſt alia eſt
conſimilis huic in hac.l.in fideicõmiſſaria in pꝛin- in verbo ferun
tur ⁊c.in verſiꝰ item fallit in.l.tercia.S.cum pollidius.ff.de vſu.⁊c.
quam iſti habuerunt ante oculos ⁊ non viderunt.

1 . „₰ es .
L. Poſtulante.ð.finali. enmi⸗
ab aliquo ſi grauatur reſtituere hereditatem alicui indigno ⁊ non
capaci ⁊ reſtituat omn e id aufertur ab illo ⁊ aplicatur ſiſco tex.eſt
in. d.l.poſtulante.ꝭ·fi.quem text.ad hoc vnicum in iure dixit eſſe
Bal.in.l.emptoꝛem in fi.C. loca.⁊ etiã Bal.in.l.eam quaʒ in.vij.
col. in verſiꝰ ſed quero ſi dignus ⁊c.C. de fideicom. vbi dicit ſecus
eſſe ſi non venit ad actũ reſtitutionis ſed ſolum acomodauit fideʒ
vt ibi per eum multũ clamantem de illo tex.⁊ eum etiã vt ſingula
rem exclamauit dñs meus Alex.de Imo. hic in apoſtillis ſuis ad
Bar. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius
littere.nam iudicio meo iſte tex.bene ⁊ ſubtiliter ponderatus non
bene pꝛobat hoc nam dicitur hic ꝙ ſi quis non poterat capere ſoli
dum ⁊ ſolidũ reſtituatur ſibi.aufertur ſolũ id ꝙ capere non pote/
rat ſed reliquax partem retinet vt hic in verſi- qui ſolidum capere
non poterat aufertur ei id qð capere non poteſt ⁊c.⁊ ſic non loqui
tur iſte tex. de omnimodo in capace ⁊ in totum ꝓut dicebat Bal.
Ex quo etiam infero ꝙ non aplicatur fiſco illud qð capere nõ
potuit. quia cum partem capere potuerit datur intelligi ꝙ non eſt
de illis indignis a quibus aufertur in totũ vt aplicetur fiſco de qui
bus in.l.aufertur.ꝭ.p.ff.de iur.fiſci.cum ſimilibus ⁊ ſic iſte text-
non bene pꝛobat ea que dicit Bald. ſi recte ponderetur. Cuius
verba ſunt hec. . .
CSi donationis cauſa ſuſpectam hereditateʒ

ſibi heres dixerit ⁊ ei reſtituit: qui ſolidum cape
re non poſſit: aufertur ei id quod capere non poſ
ſit idem dicendum eſt ⁊ ſi circa conſilium donã
di fiduciarius heres id fecerit ⁊c.

Z. Ex ſacto.S.pe. dve an mn⸗

is poteſt in nona col.ff.de acquir. hefe.reputant iſtum tex ſingnla
rem ad hoc ꝙ non requirilur pꝛobari illam qualitatem teſtatoꝛẽ
deceſſiſſe ſine liberis. Sed ſolum eum moꝛtuuʒ eſſe quando ſit ej
ſubſtitutio cuʒ deceſſerit ſine liberis nam pꝛeſumitur deceſſiſſe ſi⸗
ne ſilis. Sed tu aduerte quia text. iſte mibi pꝛobat vnuʒ qð
eſt foꝛtius ꝙ etiã ſi conſtitenit eũ habuiſſe ſ lios.tamen ſi aliter nõ
apparet ꝙ fuerunt.viui tempoꝛe moꝛtis pr̃is pꝛeſumiuur eos non
extitiſſe vt ſonat iſte tex.diligent᷑ põderatus.Cuius verba ſunt hec.

CSi quis autẽ ſuſceperit quidẽ filium verum
viuus ammiſeritvidebitur ſine liberis deceſſiſſe
Sed ſi naufragio vel ruina: vel agreſſu: vel quo
alio modo ſunul cum patre perierit: an conditio
defecerit videamus ⁊ magis non defeeiſſe arbi/
troꝛ: quia non eſt verum filium eius ſuperuixiſſe
aut igitur filius ſuperuixit patri: ⁊ extinxit con/
ditionẽ fideicõmiſſi: aut non ſupuixit: ⁊ extitit
conditio: Cum autẽ ante ⁊ quis poſtea deceſſe/
rit non apparet extitiſſe conditionẽ fideicõmiſſi
magis dicendum eſt ⁊c.

Glo. m.l. ſi quis pꝛioꝛe in uer.
ex certis ?c. Ange.x etig Jo de Imo:r ernnd

C meus Alex.de Imo. hic ĩ pꝛima col.
⁊ etiã dñs meus Alex. de Imo.in.l.qũot.ff.de here.inſti.⁊ Ange.
in. d.l.qũoti.omnes reputant iſtam gloſam ſingularem ad hoc ꝙ
licet inſtitutus in re certa quando alius eſt vniueſaliter inſtitutus
fit loco legatarij ⁊ non heredis vt in.d.l.qũot.cum alijs ſimilibus
multis tamen fallit quo ad querelã quia filius inſtitutus in re cer
ta dato alio herede vniuerſali non hr pꝛo legatario. Sed pꝛo in/
ſtituto herede ⁊ non poteſt vtrahere teſtamentũ paternuʒ cuʒ qui
bus ſto.quia glo.clara eſt ⁊ non eget aliqua noua mea interpꝛetati
one ⁊ etia alias legendo hic dixi de hoc ⁊ in.d.l.qũot.⁊ ideo ꝓ nũc
lõgioꝛ non ero niſi ꝙ ponovba glo. de qua agimus. Que ſunt hec.
Ex certis ⁊c.in verſi.niſi alius ſit inſtitutus
ex quota vel etiam ſunpliciter:quia tunc loco le/
gatarij eſt vt.C. de here.inſti.l.qũot.niſi quo ad
excludendum querelam inofficioſi teſtamẽti vt

in aũt. vt cum de appel.cogno.. aliud ⁊c.
Sed tu aduerte ad vnum nam hec glo.ſeruit nobis in alio.
qð eſt foꝛtius nam pꝛedicta ꝓcedunt etiam ſi alius non ſit inſtitu
tus vniuerſaliter ꝓut dicebant pꝛefati ſcribentes. Sed etiaʒ ſi ſit
inſtitutus alius in quotavel etiã ſimpliciter. ⁊ ita loqr hec glo. bene
7 diligenter ponderata pꝛout videre potes ex verbis eius.
Doctoꝛes hic comuniter ſcri /

L. Im Pe ratoꝛ. bentes ⁊ maxie Jo. de Imo.

⁊ẽt dñs meus Alex.hic in pꝛinꝰ dicunt iſtum tex.foꝛe ſingularem
ad hoc ꝙ pater diſſipans bona hereditaria cogr reſlituere beredi/
tatem filio ſuo ẽt in poteſtate ſua exiſtenti cum alimentis ⁊ reddi/
tibus ei pᷣſtandis in caſu indigentie. ⁊ etiã reſtitutio fit in caſu iſto
ante tempus debitum cum quibus ſto quia alias legendo dixi hic
de boc ⁊ etiam dixi aliquid in.l.cum filio.S.de legat · p· in hoc ope /
re noſtro ⁊ ideo non me extendo nunc niſi ꝙ pono verba lexius.
Que ſunt hec. D
L. Imperatoꝛ Adrianus cum Julius oꝛealis fi⸗
lio ſuo viuo ſi modo in poteſtate ſua eſſe deſijſſz
hereditatẽ ſuam reſtituere rogatus eſſet: ac mul
ta in fraudem fideicõmiſſi fieri pꝛobarẽtur reſti
tui hereditatẽ filio iuſſit ita ne quid in ea pecunia
qᷓʒdiu filius eius viueret: iuris hẽret namqʒ cau
tiones interponi non poterant ſeruata paterna
poteſtate damnum conditionis pꝛopter fraude
inflixit:poſt decreti autẽ auctoꝛitatẽ in eam bere
ditatem filio militi comparari debuit: Sed res
a poſſeſſoꝛibus peti veletiam cum debitoꝛibus
agi opoꝛteret: Sed paterne reuerentie congꝛuu
cognitum eſt egenti foꝛte patri officio iudicis ex

acceſſiõibus hr̃ditatis emolumentũ pꝛeſtari ⁊c.

,, 1 1 8 1 5
1 traßktmmsinenan
U
tailnſnti rilen
iſkmtinntintnn en er.
ilingtſilinin tn riin

Erdmtjcetig tinin urn n

Gthumn NNdEkh
GEdeRnnDE N
Ttudurndüenir ten
fünfügaturtnia Naann

ffifcmmenconuädae
Rumftmünutdritnin *
Naſfmtnsinndm
httſtteni ere rner
pinruen.
mhnini meenwimiin
Neſfirſimunini⸗

Lipmigantit
Nianlun ergnn
riiai zitien⸗ n
nulnnitine e

N

S

—

ðð

l⸗

N
!

—,

ggsgpyuggsg?g

2——
2121

——

iin
Atſon ſſone
WMna , Atg⸗
Brhuninie de
Nacin. ſlin

n gaſdiin ſn,
— Uullinantiſinibu
er. üpuſtufingnng
nnftſgtne Snnr

(Crunst inſtiſ iiſiii
argwe⸗ Nleimſnglcur ument
õ
tunim annim ipfiicſ inni
um ran denpptl cone Aldr
SMau mun un begaſeni eii
G amtun tddn Aunnn tumſtinsttii
iAN MNONt ufniſgbente Nnf
rrm imn md d imtinn tulgftep⸗
ut nuſ ſint ug ithiis

””ð
D inir in inn ir vu ſihllnin
nnmang um
Etcüttimnoftnſiſ⸗
anmn noſtlutiͤilionnii

u nelgtdnbor
xiun wan ni ne Es

nngni
Q Gn iisetlif

umdis ſuceni

P Pan. de caſt hit in lectu. bono
Z. K um heres nienſi reputat iſtuz tex. ſingula.
ac hot wylz alias cõfeſſio teſtatoꝛis mariti ſola non ꝓbet dotẽ qtuʒ
ad boc ot poſſit peti tanq; debita ⁊ pferatur alijs creditoꝛbus ⁊ vt
de ipſa non detrahatur falcidia vt in.l. qui vxoꝛi cuz ibi nõ. p Bar.
de auro 1 argen. lega. Tamen ſi ipſa mulier eſſet inſtituta ab eo
harito T eſſet etiam grauata de reſtituendo retenta certa q;titate
cum teſtatoꝛ confeſſus eſt liberaſſe et recepiſſe in dotem ab ea po
teſt retinere ⁊ conceditur ſibi retentio m eum ibi multũ notabili
ter loquentem ad quem me remitto. Uno ſolo addito ꝙ bic
e data fuit marito. non aũt eramus in dote ficta ſeu ofeſſa
ta ſi b ponderetur iſte tex.maxime in ver. dos pꝛeleget ⁊c.iuncto
oto tit.f. de dote pꝛelegata in quo pꝛeſuponitur ſemper vera dos
ita fuit hic ⁊ pono verba text. de quo agimus. Que ſunt bec.
I. Cum beres deductis legatis hereditatẽ per
fideicõmiſſum reſtituere rogatus ſit: non placet
calegata deduci: que peti non poterant: Sed
cum vxoꝛi pꝛo parte heredi ſcripte dos preleget᷑
eaq; deductis legatis hereditateʒ reſtituere ro
gatur etiam ſi quartam pꝑ legẽ falcidiam retinet:
tantum efficiat quantũ in dote eſt: tamẽ pꝛo ſua

poꝛtione dotis pꝛelegata partem deducit ⁊c.

5 . , „ „» . „ 5
Z. ſi heres inſtitutus in pꝛinci!
Bal. in.l.pꝛima in.x.oppo.C.qui admi.ad boñ.⁊ in.l.puberẽ
C. de iure delib.⁊ etiã Illuſt.dñs Sranc.aret.in.l.tercia.ꝭ.ex plu/⸗
rimis in vltima col. in pꝛineff. de acquir. poſſeſ.reputant iſtum tex.
ſingularẽ ad hoc ꝙvbi fideicõmiſſarius reſtituit fideicõmiſſuz pꝛi
mo beredi non aqr vtilis actio ex reſtitutione quia directa reman
ſerat penes eum cum qua non poteſt concurrere vtilis ſᷣm eos ibi
ad quos me remitto pꝛo nunc. Uno ſolo addito pꝛo vero intellec ⸗
eu iſtius caſus.nam hic fuit quis grauatus reſtituere titio ⁊ etiam
titius fuit grauatus reſtituere eideʒ pꝛimo heredi vnde non eſt mi
rũ ſi ſuffciunt directe attiones pꝛout dr̃ hic in tex.qui non dubitat
de concurſu vtiliũ cum directis nec in hoc fit vis aliqua. Sed ſo/
lum dicit ſufficere directas heredi quaſi dicat non eſſe opus reſti-
tutione ſibi fienda per illum ᷣm grauatum ⁊ hoc modo ego intel/
ligo iſtum tex. Cuius verba ſunt he c.

L. Si heres inſtitutus titio rogatus fuerit reſti/
tuere hereditatẽ ⁊ rurſus titius heredi poſt tem/
pus ſufficiunt directe actiones heredi ⁊c.

L. ſi patroni.sS.quod ſi fortiꝰ.

Bar. Jo. de Imo. Ludo. Roma. ⁊ etiam dñs meus Alex.
de Imo. in. l.nam qð.ꝭ.qui cõpulſus in pꝛima col.ff.eo.titꝰ dicunt
omnes iſtum tex.foꝛe ſingularem ad hoc ꝙ licet heres compulſus
adire hereditatem ammitat quartã trebellianicaz vt in dicto.s. qui
compulſus ⁊ in.l.quia poterat eo. titꝰ ⁊ etiaz licet non poſſit poſtea
penitere vt ibi dicitur. Tñ heres inſtitutus pure⁊ rogatus re
ſtituere alteri ſub conditione licet poſſit ante euentum conditionis
compelli adire vt in.l.apud Jul.5. antiſtia eo.titꝰ quandocunq; tñ
voluerit pendente conditione poteſt penitere ⁊ poteſt ſponte adire.
T quartaz trebellianicã retinere vt ibi per ros. Sed tu aduer
te quia ita demũ ante conditionem põt quis compelli adire quan/
do ipſe tunc etiã dicebat ſuſpectam eſſe ſibi hereditatẽ vt in. d. .
antiſtia in verſicuꝰ tutius ſuſpectam diceret hereditatem æc. ⁊ hoc
modo ego intelligo hec iura. Quoꝛum verba ſunt hec ⁊ pꝛimo.

¶ OQuod ſi foꝛtius pꝛobabit᷑ ſi poſt ĩpletã condi

tionẽ coactus eſt adire: Nam ſi pendente condi
tione durum erit idem pꝛobare cum ⁊ falcidiam
penitendo potuerit inducere: nec ignoro poſſe
dici nullo modo fideicommiſſi petitionem de/
negandam ⁊c.
Uerba autem.d.S.antiſtis ſunt hec.
¶ Antiſtia decedẽs titium heredẽ inſtituit ⁊ li
bertatẽ dedit Albine directam eiqʒ filiam p fi⸗
deicõmiſſum reliquit rogauitqʒ vt filiam manu/
mitteret: Sed ⁊ titiuʒ rogauit vt manumiſſe Al
bine filie reſtitueret hereditatem cumſin nubileʒ

etatem pueniſſet: Cum igitur titius ſuſpectam
hereditatem diceret: reſcriptum eſt a diuo pio
compellendum eum adire quo adeunte compe/
titurum Albine hereditatem ⁊c.

Z. DHebitoꝛz. Atoes biey marme ofes meue
. S Alex. ð Imo. hic in tercia ⁊ ĩ quar
ta col.⁊ etiam ſcribentes in.l.intelligere. C. de luitio. pigno. reputqt
omnes iſtum ter. ſingularem ad hoc ꝙ vbi pꝛopter merum rigo/
rem tollitur obligatio perſonalis ⁊ etiam actio non tamen tollitur
Fpotecaria cum quibus non ſto quia text.iſte clarus non eſt. ⁊ oĩo
eget aliqua noua mea interpꝛetatiote. Nam idem eſſet hic in per/
ſonali obligatione.que non tollitur aditione quando coacte facta
eſſet ꝓut hic pꝛeſuponit in iſto tex.⁊ hec eſt ratio quare non tollit
pignoꝛatitia. Sed ſi ſponte adita fuiſſet hereditas omnis obliga⸗/
tio ſublata eſſet.⁊ hoc modo ego intelligo iſtum textum. Cuius
verba ſunt hec.
L. Debitoꝛ ſub pignoꝛe creditoꝛẽ heredẽ inſti/
tuit: eumqʒ rogauit reſtituere hereditatẽ filie ſue
ideſt teſtatoꝛis:cum nollet adire ⁊ ſuſpectam co
actus iuſſu pꝛetoꝛis adijt: ⁊ reſtituit:cum empto
rem pignoꝛis non inueniret:deſiderabat remitti
ſibi:vt iure dominij poſſideret: Reſpondeo qui
dem aditione hereditatis confuſa obligatio eſt:
Uideamus autẽ ne pignus liberatum ſit:ſublata
naturali obligatione ſiue poſſideat creditoꝛ rem
idemqʒ heres: ſiue non poſſidet: videamus de
effectu rei ⁊c. ⁊ in verſi.remanet ergo pꝛopter

pignus naturalis obligatio ⁊c.

PAXα Unge. 1 Jo. de Imo. hi⸗
O lo. in. l. De bitor. 7 etam un dgren.
aret · in. l. ſi ſolus in ba col.ff. de acquir. here.reputant iſtam glo.ſin
gularem ad hoc ꝙ ſi etiã heres ſit inſtitutus ſub conditione ſi vo⸗
let. Tamen non dicitur ſibi remiſſa necceſſiias adeundi. Licet eã
poſſit renuntiare ſi velit vt ibi per eos.ad quos me remitto ⁊ ca⸗
pio glo.de qua agimus. Cuius verba ſunt bec.

¶ Lontra voluntatẽ tacitã: Sʒ quid ſi expꝛeſſe

dixit ſi voles heres eſto: Reſpondeo adhuc co
gitur quia fruſtra dicũtur hec verba in extraneo
licet in necceſſario conditionem faciant: vt ſu/
pꝛa de condi.inſti.l.verba.

Glo. in.l.ſerno innito.sS. cum

. Bal. in.l.pꝛima in pꝛima col.C.qũo.⁊ quãdo
Preton uiudex ⁊ etiã dñs meus Alex.de Jmo.hic in ſu
is apoſtillis ad Bar. reputant iſtam glo.ſingularem ad boc ꝙ vbi
ſententia eſt lata dolo vel culpa que poteſt perpendi ex actione intẽ
tata non ſolum poteſt ab ea appellari. Sed etiam poteſt peti reſti
tutio in integruʒꝰ eam vt per eos in locis pꝛedictis de quo aliquid
dixi in.l.ſi pꝛetoꝛ.S. marcellus.ff. de iudi.in hoc opere nr̃o ⁊ ideo
pꝛo nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ dico ꝙ text.allegatus in glo. non
ꝓbat hoc ſi bene ponderetur vʒ tex.in.d.S.marcellus vbi etiaʒ im
pugnaui glo.ibidem que etiam non bene intellexit.illuʒ caſum qui
non loquitur in illis terminis. Sed quando iudex ex falſa cauſa
doloſe allegata per partem iudicauit ꝓut ibi latius dixi in hoc oꝑe
noſtro. vnde redendo ad rem pono verba glo. Que ſunt hec.
CAuctoꝛitate ⁊c.in verſi. Sed hoc maxime di
co vbi ꝑ gratiam lata eſt: dari reſtitutionẽ vt ſu/

pꝛa de indi.l.ſi pꝛetoꝛ.S. Marcellus ⁊c.

Z. ita tamen S. ex aſſe. nd Kor n
ver. ſideicõmiſſi fructus vc. ponit vnam notabilem limitationem
inter alias ibi per eum poſitas ad tex.in.l.mulier..ſi heres cuz ibi
nota. ff. ad treb. vbi alias legendo dixi poſt alios æ maxime poſt. d.
meum Alex. de JImo. ibidem vbi habetur ꝙ heres grauatus ð re
ſtituenda hereditate lucratur fructus per eum perceptos ante mo
ram nam non pꝛocedit hoc quando teſtatoꝛ grauauit heredem re/
ſtituere vltra quazʒ eſſet in bereditate quis tunc tenetur reſtituere

illud vltka ex fructibus illis ⁊ de eis tenetur ſupplere p text. in die
ta.lta tamen.S.ex aſſe de quo tex.ipſe multũ exclamat. Sed
tu aduerte ꝓ vero ⁊ nouo intellectu meo illius tex.qui hoc non ꝓ
bat iudicio meo ſi recte ⁊ ſubtiliter ponderetur.nam ibi pᷣ querit ð
fructibus qui remanſerunt poſt moꝛtem beredis grauati an debe
ant reſtitui fideicomiſſario ⁊ dicitur hic ꝙſic vt faciant verã partẽ
dimidiam quã erat quis ibi grauatus reſtituere ſed ſi fructus fu
iſſent percepti per grauatũ non dicit ille tex. ꝙ reſtitui debeant ita
ꝓbatur hic in verſiꝰ an ex in eius numero ⁊ fructibꝰ eius ſumme
que ſupꝛa quadrante remanſit ⁊c. ⁊ in verſi? ſi vero fructus exu
berat vc.⁊ in verſi?ꝰ apud ↄſobꝛinã meaʒ remanſerãt non implent
quantitates cc. Pꝛeterea alia etiam ratio ⁊ melioꝛ hic poteſt
aſſignari poſuio ꝙ fructus vere eſſent percepti per heredem ⁊ etiã
conſumpti nam ideo ibi heres refundit eos quia ſoluerat legata
non detracta falcidia q; ſi detraxiſſet minoꝛem partem reſtituiſſet
fideicõmiſſario ⁊ put grauatus fuerat ꝙ cum non fecerit ⁊ in hoc
leſerit ipſuz ſideicoõmiſſariũ non eſt mirũ ſi reſundit fructus ⁊ hec
ſecunda ratio plus mihi placet q́; pꝛima ⁊ q; ratio allegata ꝓ Lu.
Roma. dum dicebat ꝙ teſtatoꝛ grauauerat heredem de reſtituen
do yltra quã eſſet in hereditate nam hoc eſt falſum ſi bene ⁊ ſubti
liter ponderetur ille tex.maxime in verſi? item quero ſi ꝙ ⁊c. vſq;
ad finem illius tex. Cuius verba ſunt hec. .
CEx aſſe erat inſtituta cõſobꝛina mea ⁊ eius fi
deicõmiſſum vt partẽ dimidiam ſtatim publio
meuio reſtitueret: alteram dimidiam partẽ cum
ipſa moꝛiretur: eidẽ publio meuio pꝛeſtaret: pꝛe
terea alia alijs legata data ſunt. leuius dimi/
diã partẽ hereditatis ſtatiʒ ꝑcepit ⁊ cauit ꝙ ãpli
us q́ʒ per legẽ falcidiam liceret perciperet reddi
turum: Sed ⁊ ceteri legata ſolida acceperant: ⁊
ſumiliter de reſtituendo: qð amplius ꝑcepiſſent
cauerũt moꝛtua conſobꝛina mea publius meuius
deſiderat ſibi alteram partem hereditatis cum
frinctibus ꝛeſtitui: Quero itaqʒ quantum ei reſti
tuere debeamus: Atrum qð ſupꝛa quadrantem
bonoꝛum penes conſobꝛinam meam remanſerat
nec amplius quicq̃ʒ:an ⁊ ab alijs quibus legata
ſoluta ſunt repetere quid debeam: ⁊ quantũ ⁊c.
Reſpondeo qð ſupꝛa quadrantẽ penes cõſobꝛi
nam meam remanſit ſi adiectis fructibus quan/
titatẽ partis dimidie hereditatis que moꝛtis fu
erit tẽpoꝛe non minuet totum publio meuio re/

ſtituendum ⁊c.

i Omnes ſcri
Z. ita tamen.s. ſi pater. hiee
maxime dñs meus Alex.de Imo.hic in pꝛima col.⁊ etiam Ange.
⁊ Jo.de Jmo.⁊ dñs meus Alex.de Imo.in.l.ſi filius in.vi.col.ff.
de vulga.⁊ pupil.reputant iſtum tex.ſingularem ad hoc pꝛopoſitũ
ꝙ exiſtentia ſuitatis confirmat fideicõmiſſum vniuerſale vbi limi
tant etiam hoc multũ ſingulariter vt ibi ꝑ eos ad quos in hoc me
remitto ⁊ redeo ad tex. Circa quem non obmitto vnũ ꝙ non
bene pꝛobat hoc nam ideo in fideicomifſariũ tranſeunt hec actio/⸗
nes actiue ⁊ paſſiue quia hereditas fuit reſtituta ex treb. vt hic in
verſi. poterit tamen bereditas ⁊c. nec obſtant illa verba quare ⁊ ſi
non immiſcuit ⁊c. quia intelliguntur quo ad effectũ.vt ſitvere he
res vnde ſola exiſtentia non operatur hic ſed etiã reſtitutio ex qua
confirmatum fuit fideicõmiſſum vniuerſale de quo agimus. Cu/
ius verba ſunt hec.
CSi pater filium quẽ in poteſtate habebat:he/

redẽ inſtituit:⁊ ab eo petijt vt hereditatẽ ſempꝛo
nio reſtituat:iſqʒ ſuſpectam ſibi eam eſſe dicit:
poterit ex trebelliano ſenatuſconſulto hereditas
reſtitui: quare ⁊ ſi non immiſcuit ſe hereditai:ni
hilominus actiones que ei ⁊ in euʒ competebant
ad ſempꝛonium tranſferentur ⁊c.

L.ita tamen.S.ſi patronus in fi.
Johan.de Imola hit æ etiam Joban.de Imola ⁊ dominus

meus Alexã. de Imol.in.l. qnia poterat in octaua col. . eo. æ ẽt
dñs meus Alex.de Imo.in.l.ſi quis in tercia col.C. de repu. bere
reputant iſtum tex.ſingularem ad ho ꝙ licet filius emancipatus
inſtitutus ſi repudiat hereditatem non poteſt amplius mutare
poſitum nec in eo habet locuz diſpoſitio.l.fi. C. de repu. bere. pꝛo
ut ibi fimant omnes maxime Cy. Bar. Bal. per text.in.l. fa. et
in. l. tercia. C. de iur.⁊ fa.ignoꝛan. Tamen ſi fuit inſtitutus in legiti
ma quã repudiauitpoteſt mutre pꝛopoſitũ ſemper ⁊ ad eam petẽ
dã admitti vt bic arguendo ð patrono ad euʒ a maioꝛi. Sed
tu aduerte ꝓ vero⁊ nouo intellectu meo iſtius tex. naʒ hic pronus
non repudiauerat hereditatẽ ſed ſolum dicebat eam ſibi ſuſpectq

vnde non eſt mirum ſi poteſt mutare pꝛopoſitũ ſed aliud eſſet ſi re

pudiaſſet ⁊ hoc dicit expꝛeſſe Bar. hic ⁊ idem dñs meus Alexã.
in dicta.l.qui poterat expꝛeſſe. itaq; iſte textus non facit. Cuiue
verba ſunt bec.

CSi patronus ex parte debita heres iſtitutus
⁊ rogatus reſtituere hereditatẽ ſuſpectam ſibi ẽẽ
dicat: puto rectius facturum pꝛetoꝛẽ ſi coegerit
eum adire herechtatem ⁊ reſtituere quamuis poſ
ſit mutata voluntate: eam partem hereditatis
retinere ⁊c.

„ . „ . —
Z. Keculare. 5. titins. s me der
us in pe. col.ff. de vulga.⁊ pupil. reputat iſtum tex. melioꝛeʒ de coꝛ
poꝛe iuris ad hoc ꝙ ſi ſubſtituitur hoc modovos inuiceʒ ſubſtituo
vulgariter pupillariter ⁊ per fideicõ.videtur data ellectio veniendi
quacunq; via velit venire ſubſtitutus cum poſſit ſua intereſſe ma
gis habere ex vna qᷓ; ex alia pꝛout ibi dicitur in tex.in verſi.ſed ve/
rius eſt ⁊c. vbi alias legendo dixi ⁊ ideo non me extendo nunc niſi
ꝙ ibi alias dictis per me addo modo HGBal.ideʒ volentem in addi.
Spe.in titu.de inſtam.edi.in ver.fſoꝛma illa.⁊c.⁊ Hal.in.l pcibus
in pe.col.C.de impul.⁊ alijs ſubſt.⁊ in.l.non iuſtã.ff ad trebel.ad
quẽ me remito ⁊ redeo ad tex.de q agimus.Cuius vᷣba ſunt hec.
LTitius heres inſtitutus ſempꝛonio ſubſtitu/
to rogatus eſt ipſi ſempꝛonio hereditatem reſti⸗/
tuere: inſtitutus ſuſpectã dicebat hereditatem:
quare an cogendus ſit adire ⁊ reſtituere heredi/
tatẽ ⁊ deliberari poteſt: Sed verius cogenduʒ
eum: quia intereſſe ſempꝛonij poteſt ex reſtituti/
one magis: qᷓ; ex ſubſtitutione habere heredita

tem vel legatis vel libertatibus oneratã ⁊c.

1i fi Docloꝛes hic et
L. Epiſtolam.S. finali. an d. mans
Alex.de Imo.in.l.ſi a me in pꝛin.ff.ad.lifalc.reputant iſtum lext.
ſingularem ad hoc ꝙ legatarius rogatus ſimpliciter reſtituere
rem legatam beredi a quo accepit rem intelligit rogatus in dubio
reſtituere eam poſt moꝛtem ſuam ⁊ non ante niſi expꝛeſſe ponatur
tempus anterius. Sed tu aduerte ꝓ vero ⁊ nouo intelleclu
meo iſtius tex.qui non loquitur in re legata pꝛincipaliter. Sed
in fideicõmiſſo vniuer ſali vt bic in verſi.reliquã partẽ c. Se
cundo dico ꝙ iſte tex. non loquitur in fideicomiſio reſtituendo be
redi ſeu filio teſtantia. Sed de br̃de ſeu fiio ipſiuſmet ſideicomiſ
ſarij qui grauatus fuit vt faceret puenire ea bona ad ſunm filius
quo caſu bñ intelligitur vt poſt moꝛtẽ ſuam reſtituat. Sed non
dr hic aliquid de reſtitutione frenda br̃di ſeu filio ipſius teſtantis
vnde iſte caſus non meretur allegari ad illud quod dicunt hꝛelati
ſcribentes. Cuius tex.ver ba ſunt he. .
MWulier heredis inſtituti fideicõmiſſit vt rete
ta quarta parte reliquam partẽ reſtitueret nurui
quondam ſue: cuius fideicõmiſit in hec verba
rogo te vt id quod ad te ex bonis meis peruene/
rit facias peruenire ad filium tuum: Queſitum
eſt quando hoc fideicõmiſſum reſtituere debeat
vtrum ne poſt moꝛtẽ ſuam an ante: Reſpondeo
tunc ad tempus: quo nurus moꝛitetur fideicoin

miſſum aptandum eſt ⁊c.

Z. ſeius ſatueninus. dnenn c

Fehen e
maptußßs

olerice —
ifulits muſnane
auEnmmnininden aic
õ
Cponhiminanida: Nchn
õ
ieknnicnnſams Ntrr
Conurndevttcin nuſchneinti
Dhsctsmnen Ntſenmuder
Gueldlncrtnaugimn n

ſipnefen gmindesfinir
Attcttſrgnrntihin

NSdnnphentſdiirlnr
ſfißunmnmnitunrſ ant⸗
ſnturn

LCrfiits ünrn

Gkiinmnte
ntctntamtdnt-
nmiinlinmd 8
utnnlhrutn
ectngr⸗
nftenra
atünſſene nn
—

R

— —

—

I
e
nennnten
rin i nnihnttiiffl
rumitmmn toſnin
Runenétin e innnſen
trni Nitiupſict
Taam Auunnmi

(lnsdensinsſenm ſtſe
oensckhiſnneneſenttum
r: ninms iſenidichrhenttn
rt nagasſtaliet eſtuerhet
aituhen Vuf Cilgigag
qm: qunnmrſeſnoni potekenntir
mugs: iher ſibſtuunone aber tae
nNA epnsa lbenminvoenin.

. ſnofs Durwn
L Cpſtolan dnan Nen
Anx lualit i nilit inn
aura up uſty pl iln, ,ihn
m umm xi ini, l nnin
nmaſamn m liuiſcf,ſhlall
, ANemn , honlenn
a imnmml iguſilflii
a ani ſninifi lll
unmiſan inintoſini
n –
a a tiflnſt
nn nni uſi,
van dn a nſodin afuſii
rugun . umm af n iuii

inte
iguun ninſnun
e:a ictiniſto e⸗
ſen Punutmone⸗
i mmanti flun n a⸗
us a giiniſnni .
. Ceniſunenint 6
mi g Cnnnuhuin

meulnſie ⸗
– gumg

Lſus

ae
rrnnvs ℳ

icctnfin

i,Atima col.ff. de verbo.obli. eputat iſtum tex. ſingularẽ
ſeuiin i ci⸗ alias dictio cum adiecta verbo reddat ac

Re eonad, ſicut etiaz dictio ſi vt in.l.qui ꝓmiſit de condi.
ccht m. d. . ſicuti tamen fallit in caſu ſingulari. d.l. ſeius ſatur

. itatem perſone cui debet fieri reſtitutio beredita/
Winus di Ddarconditonem nec facit actũ conditionalem de qua
tis nen uef⸗ tu p nunc nota.p Bart. in. l.ſ. i quis a filio ⁊ ĩ.l.ſi cui
n lega. . Bal.i.lex his verbis.C.qñ dies leg. cedat Bal.
in Peca. C. de inſti. ? ſubſti. Pau.de caſt. in ſuo conſicxxiiij.vbi
nunt de ſignificatione buius dictionis cum ⁊ dicunt ꝙ regulari
ler facit conditionem expꝛeſſam ad quos me remitto ⁊ redeo ad
er de quo modo agimus. Cuius verba ſunt hec.

L. Seius ſaturninus archygubeius ex claſſe bꝛi
tanica teſtamento fiduciarium reliquit heredem
Aaleriũ maximum:a quo petijt vt filio ſuo ſeio
occeano cuʒ ad annos.xvj perueniſſet heredita
tẽ reſtitueret: Seius occeanus anteqᷓ; impleret
pꝛedictos.xvj.annos moꝛtuus eſt: nunc mallius
ſeneca qui ſe auunculum occeani dicit pꝛoximi/
tatis nomine hec bona petit:maximus autẽ triar
chus ſibi eam vendicat: ideoqʒ defunctus eſt is
cui debuit reſtitui hereditas: Quero vtrum hec
bona ad Tlalerium maximũ triarchum heredeʒ
fiduciarium ptineant: an ad mallium ſenecã qui
ſe pueri defuncti auunculum ẽẽ dicit: Reſpon/
deo ſi ſeius occeanus cui ex teſtamento heredi/
tas ſeij ſaturnini cum. xpj. annos haberet a Na/
lerio maximo debebat reſtitui pꝛiuſ q̃ʒ pꝛefinitũ
tempus etatis impleret: deceſſit fidutiaria here
ditas ad eum pertinet ad quẽ cetera bona occea
ni perueniſſent: quoniaʒ dies fideicõmiſſi viuo
occeano ceſſit ſcilicet pꝛoꝛogando tẽpus ſoluii/
onis tutelam magis heredi fideicõmiſſario pꝛo
miſifſe qʒ interim diem fideicommiſſi conſtitu/
iſſe videatur ⁊c.

T. Cum hbereditas. Scibentes hic ⁊ ma⸗

xime Ange. ⁊ etiã.d.
meus Alex. de Imo. hic reputant iſtum tex.ſingularem ad hoc ꝙ;
beres qui habet reſtituere hereditatem põt ante reſtitutionẽ com
pꝛomittere cum bis cum quibus habebat litem qð dicunt eſſe ve
num ne dum ſi compꝛomitit vt in arbitrarum ſed etiam ſi cõpꝛo/
mitit vt in arbitratoꝛeʒ vt hic per eos late explicantes hoc cuʒ qui
bus ſto quia tex. clarus eſt ⁊ non eget aliqua noua mea interpꝛeta
lione niſi de eo qdð dicunt pꝛefati ſcribentas ð arbitratoꝛe naʒ tex.
iſte non dicit hoc. ſed vtitur verbo impoꝛtante ſolum arbitz vt in
verſu ante pꝛomiſſum ⁊c.iuncta.l.ſi ſocietatem. . arbitrioꝛii.ff. p
ſocio vbi ft differentia inter arbitrum ⁊ arbitratoꝛem ⁊ in arbi/
tro veſtur verbũ compꝛomiſſum non aũt in arbitratoꝛe ⁊ ita intel
ligo iſtum tex. Cuius verba ſunt hec.

L. Cum hereditas ex fideicõmiſſi cauſa reſtitu/
taeſt: ſi ante compꝛomiſſum eſt: puto fideicom
mifſarium cauere debere heredi: ſicut enim he/
res multa anteqᷓʒ reſtitueret: adminiſtauit nam
qð dicitur eum retinere opoꝛtere: non eſt pꝛopꝛi
um: Quid enim ſi nihil in coꝛpoꝛibus eſt quod

retineat: cum omnia in nominibus ſunt: aut in

coꝛpoꝛibus: que non poſſideat ⁊c.

Glo. in. l.ſi heres pecuniam.

ni Bal.in. Lcum apud. .fi. C. de boniſq; lib. ⁊ etiaʒ Bal.in. li.
nfi. C. de lati.ibe. tol. allegat iſtam glo. pꝛo ſingulari ad hoc ppo
itum c licet ypoteca pofſit eſſe ſine pꝛincipali tamen obligatio fi⸗
aaiulſoꝛia non poteſt eſſ⸗ e ſine pꝛincipali ⁊ eſt glo.in ver. ipſe admi
n N. in ver ſie quia qñ remaneret pignus vc. cum qua glo. ſto
mhliciter quia clara eſt ⁊ non eget aliqua noua mea interpꝛetati
one niſi addo in eo articulo de obligatione fideiuſſoꝛia que non
boteſt e ſe ſine paincipali norata per omnes maxime per Bal. in.l.

tam mandatoꝛi. C. de non nume. pecu. ? in.l. qui i
iuuſſea oꝛe. ff. de iureiuram. x in.l. fi. Feſe⸗ * dr ee ſe⸗
iunis lie vje ⁊ in.l. pa.⁊ ibi per Bar. f. de kideiuſ. tu. de quo nſes
dixi in.l.pꝛima..ſi quis ita poſt alios ibidem.ff. de verbo. obliga
⁊ ideo nunc non me extendo in hoc ⁊ ad ibi dicta me remitto 7 re
deo ad glo.de qua modo aginus. Cuius glo. verba ſunt bec.

Ipſe admittetur ⁊c. in verſi.ſolutio rerum eſt
facta ceſſione non ipſo iure vt hic dicit: Alij di
cunt tranſit vtilis vt ibi non directa vt hic: Alij

ꝙ aliud in fideiuſſoꝛe qui plus ſequitur perſona
lem vt ibi q̃ᷓ pignus ⁊c.

Hloſa.im.il. qui ita.S.pꝛimo in
verbo euidens ⁊ c. Doctoꝛes ſeribentes

. hic ⁊ etiaʒ dñs meus
Alex.de Imo.in.l.apud Jul..vtrum in pa. col. eo.tit exclamant
iſtam glo. ſingularem ad hoc ꝙ licet vbi pꝛocuratoꝛi in rem ſuam
fit reſtitutio hereditatis tranſeant in eum actiones vt eſt caſus ẽt
ſingula ris in.l.mulier. .ex aſſe.S.de iure.doti.de cuius tex.intel/
lectu ibi dixi in hoc oꝑe noſtro. Attamen aliud eſt in alio ꝓpeu
ratoꝛe non in rem ſuam.nam per reſtitutionem ei factã non acqui
runtur ei actiones. ſed dno ſtatim vt hic per eos cum quibus ſto
quia gloſa clara eſt ⁊ non eget aliqua noua mea interpꝛetatione.
Cuius verba ſunt hec.

CEuidens ergo ſi eſt euidẽs non ſatiſdat vt di
xi ⁊ fiet reſtitutio pꝛocuratoꝛi nomine dñi⁊ per/
inde habet᷑ ac ſi ipſi domino fieret vt ſupꝛa eo.
l.quãuis.S. fi.⁊.l.mulier ⁊.l.quia perinde: non
autẽ ſi eſſet in rem ſuam quaſi ipſe pꝛocuratoꝛ ſit
fideicommiſſarius ⁊c.

Z. cribit celins. ndo: Korna in ſno ſnen

* lari in ver.fideicõmiiſi fruc
tus ⁊c.ponit tres notabiles limitationes ſi vere eſſent ad text.in.l.
mulier. S.ſi heres cum ſimilibus.frad treb.cum ibi plene nota.vbi
alias etiam legendo dixi de hoc poſt alios ⁊ maxime poſt dñʒ meũ
Alex.de Imo.ibidem ⁊ ideo pꝛo nunc in hoc longioꝛ non ero.vbi
habetur ꝙ heres grauatus reſtituere hereditatem lucratur fruc
tus perceptos per eum ante moꝛaʒ. naʒ pꝛimo hoc non habet locũ
Fᷣm eum quando hereduas diminueretur caſu foꝛtuito puta tere
motu vel ſimili caſu quia tunc heres grauatus tenetur ſupplere
talem diminutionem de fructihus perceptis ꝑ eum eatenus quate

nus facta eſt diminutio nec lucratur eos hoc caſu per tex.quem re

putat ſingularem ad hoc pꝛopoſitũ in.d l.ſcribit celſus de quo tex.
etiam facit magnum feſtum Bart. ibi ⁊ idem reaſumpſit Ludo.
Roma.etiam in alio ſuo ſingulari incipiente rogatus reſtiruer ⁊c.
poſito inter vltimas voluntates ⁊ dñs meus Alex.de Imo.in.ł.in
fideicõmiſſaria in.viij.col.S. eo. Secd tu aduerte ꝓ nouo ⁊ vo
intellectu meo iſtius tex.qui iudicio meo hoc non pꝛobat ſi bene ⁊
ſubtiliter ponderetur ⁊ hec non eſt vera ratio illius text. Sed ex
alia cauſa penitus diuerſa heres hic non lucratur fructus ſed eos
reſtituit quia fuit grauatus reſtituere hereditatem per verba mul
tum pꝛegnatia ⁊ impoꝛtantia omnimodam reſtitutionem etiã fruc
tuum ipſoꝛũ ⁊ ideo tenetur hic eos reſtituere nec conſideratur hic
diminutio vel augumentuʒ hereditatis nam heres fuit grauatus
reſtituere per iſta verba videlicet quanta pecunia ex hereditate ad
te peruenerit reſtituas ⁊c. Que verba compꝛehendunt fructus
etiaz cum ipſi perueniant ex hereditate quaſi teſtatoꝛ ſpetialiter vi
deatur pꝛouidiſſe de fructibus reſtituendis ⁊ hoc dico iuncta.3.ba
liſta eo.tite in verſi.ideſt pecuniam exiſtimo etia fructus ⁊c.vbi eſt
ſimilis caſus ⁊ iſta eſt vera ratio pꝛedictoꝛũ iurium quoꝛuʒ verba
infra ponemus ⁊ ſic Ludo. Roma. cuʒ ſupoꝛtatione vehementer
fallitur in hac ſua pꝛima limitatione in vero intelleciu iluus text.
LCuius verba ſunt hec. = .
L· Scribit Celſus libro.xx. inſtitut. ſi is qui
cccc.in bonis habebat: petit ab herede ſuo: vt
ſi ſine liberis moꝛiretur quanta pecunia ex here
ditate ſua perueniſſet: meuio reſtitueretur ſi ex
fructibus medio ipſe.cccc. percepit ⁊ ſine libe/
ris deceſſerit heredẽ eius meuio.cccc. debiturũ
et cum diu interdumqʒ tractauit an cum augumẽ
tum heres ſenſit ⁊ periculuʒ ſubſtineat an per cõ

trarium nouiſſume ait iniquum eſſe ad fideicom/
miſſarium damnum pertinere ad quem augumẽ
tum non pertinet ⁊c.

Z. lurius.S.heredibus. Qumhobe
de reſtiruendo quicquid ad eum peruenerit tenetur etiã reſtituer̃
pꝛelegata vt in.l.cum virum cum ibi nõ.C. de fideicõmiſ.tamen B
eſt verum niſi heres eſſet pꝛohibitus alienare pꝛelegata quia tune
ſecus eſt tex. eſt in. d.l. lutius..heredibus. Quem tex.ad hoc pꝛo
ſingulari allegat Ludo. Roma.in ſuo ſingulari incipiente hr̃s ro/
gatus æc. poſito inter vltimas voluntates. Sed tu aduerte ꝓ
nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius tex.nam hic non ſolũ heres fuit
pꝛohibitus alienare. ſed etiam fuit dictum hic aliud in quo conſi /
ſtit ratio ⁊ virtus pꝛincipalis iſtius tex. videlicet vt ſuperſtes ex eis
haberet illa pꝛelegata vc.vnde his duobus concurentibus non eſt
mirum ſi pꝛelegata non compaehenduntur in reſtitutione fideicõ/
miſſi pꝛout hic dicitur in tex.alias aũt ſecus dicendum eſſet ſi bñ
⁊ ſubtiliter ponderetur iſte caſus. Cuius verba ſunt hec.

CHeredibus pluribus inſtitutis: in quibus li/
bertis tribus ex dodrãte eis fundos per percep
tiones dedit ⁊ ab hijs petijt ne eos alienarent ⁊
vt qui vita ſupereſſet ſolidos eoſdẽ fundos obti
neret. Deinde vni ex libertis fideicõmiſit vt ꝗc
quid ad eum ex hereditate boniſue pueniſſet de/
ducto pꝛo ea parte ere alieno et legatis ſibi.xxv.
aureis reſtituat titio: Queſitum eſt an etiã par/
tes tercias fundoꝛũ pꝛelegatoꝛuʒ colibertis etiã
deducere debeat: Reſpondeo ſecundum ea que
pꝛoponerentur?:non debere reſtituere perceptio/
nem: cum ipſe teſtatoꝛ ⁊ legata excipere volu/
iſſet etcetera.

Q nando dies lega. cedat.

Z. Kogo. Silegatum ktl eſ boe moco vr hio

quandocunq; det titio centum ⁊c.qũo
intelligatur Ludo. Roma. in ſuo ſingulari in verbo quãdocunq;
æc.coneludit ꝙ quãpꝛimuʒ heres poteſt dare debet pꝛeſtare illud
legatuʒ per tex.vᷣm eum ad hoc vnicũ in.d.l.rogo. Sed tu cõ/
ſidera quia ego dico ꝙ pꝛimo Bar. allegauit iſtum hic pꝛo ſingula
ri de quo Ludo. Roma.mentioneʒ non faccit. Seecnndo dico
ꝙ; Ludo. Roma.fallitur in vero intellectu iſtius tex. qui pꝛimo ⁊
ante omnia non vtitur eo verbo ita generali quandocunq; ⁊c. pꝛo
ut dicit Ludo. Roma.ſed tex.vtitur verbo denotante minus tpᷣs
maiuſq; temperamentũ in ſe habente ſcilicet quandoq; ideſt aliñ.
Secundo fallitur ipſe quoad veruz ſenſum iſtius tex. in alio
quia pꝛout expꝛeſſe dicitur in text.ita demum heres tenetur non
ſolum quando poteſt ſed etiã quandodies ceffſerit ⁊ etiã quando le
gatarius petat alias autem non. PBequiritur ergo potentia ex
parte ipſius heredis ⁊ etiã ꝙ ſit adita hereditas ⁊ etiaʒ qð petat le
gatarius legatum ita ſonat iſte tex. maxime in verſiᷣ cum pꝛimuz
potuerit ⁊ cum dies ceſſerit ⁊ cum ab ipſo petitur ⁊c. vbi text. bec
omnia copulatiue ponit ⁊ ſimul copulat ergo omnia cõcurrere de

bent ⁊ ita ego nouiter intelligo illum caſuzʒ.quicquid dicat Ludo.

Roma.qui non recte guſtauit eum. Cuius verba ſunt hec.
Rogo quandoque.x.det vtiqʒ heres meus
titio.x.det titio.x.heres dare debebit: Sed
quando dubitari poteſt vtrum cum pꝛimum po/
terit ⁊ dies cedit ⁊ ab ipſo petitur ⁊c.

Quando dies lega.ceda.

Z. ſi nſufructus.sS. pe. uſt vñe Ere.

S aret.in.l. filius a
patte in.viij.col.ff.de lib.⁊ poſtu.reputat iſtum tex. ſingularem ad
hoc ꝙ valet legatum factum filiofamilias cum hac qualitate vt fi
li debeat ſolui.quo caſu non aqr̃ patri ſuo in cuius eſt poteſtate ſe
cundum eum. Sed tu aduerte p nouo ⁊ vero intellectu meo

iſtius tex. quia hie non dubitatur de validitate legati. Sed an poſ
ſit heres ſoluere filio ⁊ ſoluendo liberetur vt hic in ver. nec impu/
tari heredi cur non patri: Sed potius filio ſoluat ꝛc. ⁊ in hoc ſtat
virtus iſtius tex. vt etiam ꝓbatur in fine ipſius in verſiꝰ finge eniʒ
⁊c.⁊ hoc modo ego intelligo iſtum tex.non aũt dubitatur hic ð a
liditate vel inualiditate legati pꝛout patet ex eodem text. Cujus
text. ver ba ſunt bec. „ . . ,
CSi ita quis legauit filiofamilias: vt ipſi ſol/
uat᷑ poteſt pꝛocedere legatũ necimputari heredi
cur non patri: Sed potius filio ſoluat:finge eniʒ
hoc nominatim expꝛeſſum ita vt filio ſoluat:cer

te ſi pater petat: ſubmouebitur ⁊c.

L. Cum ſine pꝛefinitione. S.
moo lego titio fundum ⁊ ſi beres meus eum non dederit grauo

eundem in ſoluendo centum ducatos nomine pene eidem titio le
gatario ⁊ poſtea titius ille moꝛitur vtruʒ tranſmitat legatũ ad eius
beredeʒ cum illa condictione poene.dicas breuiter ꝙ non ſecundu
LCudo. Roma. in ſuo ſingulari incip. Lego titio fundum ac. po/
ſuo inter ſingularia ſua vitimarum voluntatũ per text.in.d.lccum
ſine pꝛefinitione de quo multũ exclamat ad hoc pꝛopoſitũ vſq; ad

aſtra. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius
tex.quem ipſe cum reuerentia non bene guſtauit quia iſte tex. non

pꝛeſuponit eſſe duo legata ꝓut dicebat Ludo. Roma. ſed vnuʒ le
gatum tantũ videlicet ſi heres intra kalł.non dederit titio penum
det centum ⁊c.nam centuʒ ſunt in legato eodemmet non qutem no
mine pene ſed eſt vnum legatum tantum ſub conditione ſi non de
derit penum intfa kałł.vnde dicitur hic ꝙ ſi titius legatarius mo
ritur ante lꝛał ł.non tranſmitit centum legata ad heredem ſuum
quia dies eoꝛum nondũ venerat nec etiã tranſmitit penum que le⸗
gata non eſt ꝓut expꝛeſſe dicit iſte tex.qui non conſiderauit pena;
aliquam ſi recte ponderetur ⁊ ſubtiliter pꝛout debet conſiderani.
Cuius verba ſunt hec.

L. Cum ſine pꝛefinitione tempoꝛis legatum ita
datum fuerit:vxoꝛi mee penũ heres dato: ſinon
dederit: centum dato vnum legatũ intelligitur:
⁊ ſtatim peti poteſt penoꝛis autem eo tantũ perti
net: vt ante litẽ conteſtatam tradita penoꝛe he/
res liberetur quod ſi ita ſcriptum ſit ſi penum in
tra kalendas non dederit:centum dato non effi⸗
citur vt duo legata ſint: Sed vt centum legata
ſub conditione videantur: Idcirco ſi vxoꝛ ante

kalendas deceſſerit: heredi ſuo neqʒ penum re/

linquet que legata non eſt: neqʒ centuʒ quia dies
legati non ceſſerit ⁊c.

. rj ar. bic eti
Z.ſi cum pꝛefinitione. Bar hie rei⸗
lis de annuis legatis ⁊ etiã dñs meus Alex.de Imo. in.l.ſi ſticus
aut pamphilium in.5. ſtipulatio.ff. de verbo obligat. reputat iſtum
tex. ſingularem ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ licet alias legatũ annuum non
dicatur vnum ſed plura ⁊ ꝓ pꝛimo anno eſt puruzʒ ⁊ ꝓ alijs annis
ſequentibus eſt conditionale.ſ.donec legatarius viuet vt in.d. . ſti
pulatio cum ibi plene nõ. ⁊ in.l.in ſingulos ⁊ in.l.cuʒ in annos de
annu.legat.adeo ꝙ non tranſmititur ad heredes vt in.d.l.cũin an
nos ⁊ in.d.l.in ſingulos.ff de annuis legat.tamen hoc fallit niſi ẽt
relictuʒ cum tpis pꝛefinitione quia tunc eſt vnuz ⁊ tramſmititur ad
heredes quia videtur feciſſe hoc animo exonerandi eius beredes
nam legatum vere ⁊ effectualiter erat de centum ſed voluit.x. dan
vſq; ad.x.annos ⁊ ſic hoc vnũ eſt legatuz diuiſum in plures annos
⁊ ideo vnum eſt ⁊ tranſfertur etiã ſi interim moꝛiatur legatarius
vt hic dicitur ĩ tex.de qua materia alias dixi in. d. . ſtipulatio poſt
dñm meum ⁊ alios ibi ⁊ ideo p nunc longioꝛ non ero niſi Vlra
iam ibi dicta p alios ⁊ per me addo mõ vnuʒ verbũ nam ickem Vvo
luit glo.in.l.in ſingulos.ðff.de annu.lega.que allegat optimũ tex. in.l.
nec ſemel.ff. q dies lega.cedat in fine pꝛincipij ⁊ per ↄñs volo dice
re ꝙ iſte tex. non eſt ſingularis ſed habet alium ſimilem ⁊ ct idem
pꝛobatur in.l.firmo.s.fi.eo.titꝰ circa medium in verſiꝰ non plures
ſed vnum eſſe fideicõmiſſum æc. De qua materia addo euam
Albe. de Ro.plene loquentẽ in.l.in annalibus.C. de lega.⁊ Pau.
in conſiꝰclxvij.⁊ Bal.in.l.pꝛima in fi.C. de ſen. que ſine cerla qti.
⁊ Bar. in. l. de pupillo S.ſi pluribus.ff.de no.ope.nuntia. ad quos
me remitto ⁊ redeo ad tex. de q̊ͥ agimus. Cuius verba ſunt bec·

5–

Iu neius
ru immne
ciis renen

Grttiuten mie runt

prhtneninng Urdi;

tn rdnonnſtrennnirnen
Gürrutnukundttrn
Uhrummradmunun
eſeKrchrerttnrn e
uNKpufotrfüſtmn AN
kappmwunpireindmn:
Ntridnmeae
Minabrunidnter vrik
Kinmnlenmmaran

idhſtininur untin

pitaigigin etat
Mihgntitettintigen

lthkietiüin c

tinniihliiiaiing

nuuet inlhint

Kalſiſnain nt
unntr i

.
Uümrn

An4 renntüfgtülin t

sl
aua- uuteien
——
unmneitgudinſ
Ncer enm dMnnlrniunln
ham wrtmans mmnanur
rarliimngkum minpn
Elbem aliuſepmſtim
n dis ordeten aum dwonn
undolezniſn: Gelntanmg
ſdemanetidenm Ttatcltma
õ
õl
rimaſant⸗
Afommprfntone Nre

xrmvlas ttuniunen un Ni
a imtans Nttiennutſn
— ſ —

manm luͦn .
n luna ei,
l e altiſfne ſ t
kalinde,ſima
Gencſtine⸗ jalnm e i
er iain aaunln hln
mitnit ſmtuf
rlinhn riinin

s

Si cum pꝛefinitione annoꝛum legatum fuerit
veluti titio dena. vſq; ad annos. x. Juliuaus lib.
xxx. ffox. ſ. cribit intereſſe e⁊ ſiquidem alimento/
rum nomine legatuz fuerit: plura eſſe legata futu
roꝝ annoꝛũ legatuz legatariũ moꝛtuũ ad heredẽ
non tranſmitere: Si vero non pꝛo alimentis le/
gauit: Sed in plures penſiones diuiſit exonerã
di heredis gratia: hoc caſu ait omnium annoꝛũ
vnum eſſe legatũ ⁊ intra decenniũ legatarium de
cedentem legatũ ad heredeʒ ſuũ tranſmitere ⁊c.

I6 Cõditio adiecta inſtitutioni intelligitur
X. Filin m. Teberit i aro raee⸗ den vt in.l. fi. .
i. exceptione ⁊ in.l.cum ſeruus.ff.de condi. inſti.⁊ plene
Ude ekmas maxime ꝑ Bar. ff. de legat. tercio. tamen H
non eſt verũ vbi pꝛecedit legatũ purum ⁊ ſequitur poſtea conditi/
onale quia tunc non intelligitur repetita conditio in legato pure fac
toter eſt in .l ſlium in pꝛin. Quem ad hoc allegat Bar. ꝓ nota
bliin..auia.ff de condi. ⁊ demon. ⁊ Ludo. Rama. etiam reputat
eundez ad boc ſingularẽ in ſuo ſingulari incip.conditio adiecta ⁊c.

poſito inter vltimas voluntates. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊

vero intellectu meo iſtius littere que iudicio meo bene ⁊ ſubtiliter
ponderata boc non pꝛobat ⁊ eam ego aliter intelligo nam ibi d in /
ſtitutio ⁊ etiam legatum facta fuere pure ⁊ ſic iam habebant in ſe
diſpoſitionem purã vnde non eſt mirum ſi conditio poſtea appoſi
ia in vno non ponigr ad aliud ſed iura pꝛedicta loquuntur quãdo
ab initio lego tibi. x. ⁊ poſtea etiã lego tibi domum ſub conditione
quo caſu vnum legatuz pꝛecedebat purum ⁊ poſtea ſequutum eſt
aliucd conditionale. Sed in. d.l.ſilium iam vtrũq; purum factum
erat vnde conditio poſtea ſequens non intelligitur repetita in alio
iam pure diſpoſito cum illo met. Uel aliter etiã dico ꝙ ibi eſt
alia ratio ppter quam conditio poſtea appoſita in inſtitutione non
intelligitur repetita in legato puro quia teſtatoꝛ ibi nolebat acqui /
ri hereditatem patri illius heredis inſtituti dicendo eum filiũ non
poſſe nec debere adire vonec eſſet in poteſtate paterna ⁊ ſic tracta⸗
batur de maximo pᷣiuditio filij inſtituti. Sed bec ratio ceſſabat
in legato particulari ꝙ licet acquiratur patri illius inſtituti non tra
ctatur de tanto pꝛeiudicio put ſentit ille text. bene conſideratus in
verſiꝰ ita euz bereditatẽ adire volo ⁊c. Cuius tex.ver ba ſunt hec.

L. Filiumfamilias ex parte pure heredem inſti/
tuit: eiq; fideicomiſſum dedit: ⁊ eodem teſtamẽ
to ita cauit: quia ego lutiũ titium heredem inſti/
tui: ita eum adire hereditatẽ volo ſi is patria po
teſtate liberatus fuerit: Queſitũ eſt an a cohere
dibus eius adita hereditate legati filiofami.da/
ti dies ceſſerit: Reſpondeo ſi pure ſit datuma
coherede filij pꝛo hereditaria parte fideicom/
miſſum peti poſſe ⁊c.

At lega.nomine cauea.
2. Bi 906 Vno. Ludo.Roma.in ſuo ſingulari

. in verbo fideiuſſoꝛ ⁊c.el ſo di
tit ꝙ pars debiti accreſcens debitoꝛi auget obligationem fideiuſſo
riam per caſum quem dicit ad hoc eſſe vnicum in.d.l.ſi ab vno.
Sed tu bene aduerte quia hoc non eſt ita admiratione dignũ
hout dicit Ludo. Roma.qui tantũ exclamat de iſto text.nam ille
ſideiuſſoꝛ interceiſt ſimpliciter bic pꝛout dicit bic glo. in verbo ac/
ceperimus ꝛc non autem inteceſſit ꝓ rata vmus heredis tantum
per ↄns ſi tota hereditas poſtea accreſcit illi heredi non eſt mirũ
ſi ideiuſſoꝛ tenetur ꝓ toto legato quia pꝛo legato pꝛeſtando omni
no intercefſerat 7 ſimpliciter vt dixi ⁊ magis attenditur res ꝓ qua
ſoluenda fideiuſſit q; pluralitas perſonarum eti ſi fuiſſent mille
redes. nam omnino ꝓmiſit ille de legato ſoluendo qð nunqᷓ; ab
lnitio vel expoſt diminutum vel auctum eſt.. Sed ſemper eadem
chtitas fuit effectualiter potius eſt pars nõ decreſcẽs q;ᷓ acreſcẽs
quicquid dicat Ludo. Roma. v non bene iudicio meo et ita debet
intellig iſte rex. Cuiue verba ſunt het. .
T. Si ab vno ex heredibus iegatoꝛũ nomine ſa/
tis acceperimus:cum abomnibus heredibus no

bis legatum eſſet ſi pars coheredis accreſcat:

miſſoꝛi in totum fideiuſſoꝛes tenentur ſi ſolid
3 aE u3
legatum hic ceperit debere ⁊xc. 5

AVt in poſſe.legatorum.
L. is qui.s.queri poteſt. debion au

* 2-—
. . . pignoꝛauit tẽ
creditoꝛi ſuo ſi ſoluit competit actio pignoꝛatitia pꝛo recuperatione

rei ſue pignoꝛate vt in.l.pꝛima ⁊ ꝑ totuʒ.ff. de pigno.acti. Sed

vellem moco a te ſe are an idem ſit in pignoꝛe ptoꝛio vt facta ſoluti
one competat actio pignoꝛatitia ꝓ repetitione eius in quo dicas ꝗ;
ſic tex. eſt in.d.l.is qui.S.queri põt quẽ tex.ad hoc allegat ⁊ eũ di
xit eſſe vnicum ⁊ ſic facit ſingularem Bal.in Beca. C. de pignoꝛa.
acti.⁊ Ange.⁊ dñs meus Alexã.de Imo.in.l.ſi finita.ꝭ. Julianus
in.xxxv.col.ff.de dãno infecto ⁊ idem dñs meus Alex.in.l.inſtituo
in apoſtillis ſuis ad Gar.ff.de damno infecto. Sed tu aduer/
te ꝓ nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius tex.nam pꝛimo dico ꝙ iſte
tex.nihil facit nam dicitur hic ꝙ legatarius miſſus in poſſeſſionez
ex eo quia heres ſibi non cauebat percepit aliquos fructus ex illa
re quos pꝛimo computat in vſuris ſibi debitis. Secundo cõ
putat eos in ſoꝛtẽ. Tercio ſi quid plus habet tenetur reſtitue
re heredi vtili actione exẽplo pignoꝛatitie. Unde illa actio bic non
datur heredi vt appeller̃ pignoꝛatitia actio Sed voluit dicere bx
tex.ꝙ ſicut deditoꝛ qui pignoꝛauit rem creditoꝛi agit pignoꝛatitia
ſi creditoꝛ percipit aliquid ex ea ita beres hic agit ad illud reſidu
um ᷣ legatarium vtili actione exemplo pignoꝛatitie ſed non eſt pi
gnoꝛatitia actio ei competens. Pꝛeterea iſte due actiones pari
ficantur hic in modo exigendi ⁊ conſequendi illud reſiduum fruc
tuum perceptoꝛũ ſed non eſt nec appellatur aliquo modo vtilis ac/
tio vel directa actio pignoꝛatitia que datur ad ipſaʒ rem recuperan
dam pꝛout dicebat Bal. ⁊ etiã ibi omnes coiter vt ibi in verſiculo
quinimmo ⁊ ſi amplius qᷓ; ſibi debere ⁊c.⁊ in verſiꝰ ad id redden
dũ ⁊c.⁊ ſic ille tex.loquitur ſolum de illo pluri pcepto ab immiſſo
non autem de recuperanda ipſa re immo ex illomet tex.ego ellicio
ꝙ pao ipſa re non datur aliqua vtilis actio pignoꝛatitia dum dicit
ibi in tex.Sed pignoꝛe quidem durante poteſt hic aut tantuʒ fieri
poteſt ⁊c.nam dicit ibi tex.aperte ꝙ illud non eſt pignus immo di
fert a pignoꝛe in eo ꝙ creditoꝛ meus poteſt vendere pignus meuz
Srd miſſus in poſſeſſione non poteſt vt ibi dicitur ĩ fi.ergo diuer
ſa ſunt necceſſario vnde concludo ꝙ non cõperat debitoꝛi ibi vtilis
actio pignoꝛatitia Sed potius datur rei ve ndicatio vt vero domi
no cum in eo pignoꝛe pꝛetoꝛio conſtituendo non interuenerit volũ
tas debitoꝛis immo dominus pꝛeſumitur ↄdicere rõe contumatie
ſue cuius occaſione facta fuit miſſio talis de cuius tex.intellectu ali
as late dixi in repeti.nr̃a.ꝭ.iulianus in.l.ſi ſinita.ff.de damn.infec.
. e h. nunc longioꝛ non ero. Cuius tex. verba foꝛmalia
unt hec.

CQueri poterit an inuicem vſurarũ hij fructus
cedant:qui fideicõmiſſarijs debentur:⁊ cum exẽ
plum pignoꝛũ ſequuntur idqʒ ex fructibus perci
pitur pꝛimum in vſuris mox ſi quid ſuperfluũ eſt
in ſoꝛteʒ debet imputari: Quinimmo ⁊ ſi ampli
us qᷓʒ ſibi debetur percepit legatarius: exemplo
pignoꝛatitie actionis etiaʒ vtilis actio ad id red
dendum dari debebit ⁊c.

1 Bar hic ⁊ etiaʒ dñs meus Alex.
Z. ſi 189 quo de Imo. in.l.ſᷣa.in pꝛima col.C.ð
edic.diui.adri.tol.reputant iſtum tex.ſingularem ad hoc ꝙ illa ex
ceptio non dicitur requirere altioꝛem indaginem que venit in con
tinenti pꝛobanda cum quibus ſto ſimpliciter quia tex.clarus eſt ⁊
non eget aliqua noua mea interpꝛetatione. Cuius verba ſunt hec.
L. Si is a quo ſatis petitur: cautionem offerat:
⁊ dicat hodie cõſtat de fideicõmiſſo hodie aga/
mus dicendũ eſt ceſſare ſatiſdationeʒ cum poſſit
añ de fideicõmiſſo q̃ʒ de ſatiſdatiõe cõſtare ⁊c.

. 1 Bal.ĩ.l.pꝛima.C.
Glo. in.l.ſi is a quo. ailema. .
cit iſtam glo.non reperiri alibi ⁊ ſic facit eam ſingulareʒ ad hæc ꝓ
poſitum ꝙ in caſibus in quibus poteſt pꝛocedi ſummarie ⁊ de pla
no licet quo ad tẽpus ſit cauſa ſummaria tñ ꝓbatio debet requiri
plena maxime ſi reus ſuſcipit in ſe onus pꝛobandi ⁊ eſt glo.in ver.
de ſatildatione ⁊c.in verſi ⁊ ᷣm hoc cognitio eſt plena ⁊c.cuʒ qua

—

ſimpliciter ſto quia glo.clara eſt ⁊ non eget aliqua noua mea inter
pꝛetatione niſi ꝙ addo Bal.etiã idem volentẽ in addit. Spe. in tit
de contuma. in verſiꝰ vbi etiam fit ac.v⁊ ẽt Bal.in.l. iudices.C. de
iudic.⁊ Bar.in.l.carboñ.ꝰ.cauſe.ff.de carbo.edi.⁊ HBar. in.l.ſi fili
us. .ſed ⁊ ſi quis.ff de libe.agno.in quibus locis limitant hoc pꝛo
cedere vbi agitur de magno pꝛeiudicio Sed ſi agitur de leui pꝛeiu
dicio ſufficit pꝛobatio per iuramentũ ad quos me remitto ⁊ redeo
ad glo.iſtam de qua modo agimus. Cuius glo. verba ſunt hec.
CDe ſatiſdatione ⁊c.ibi ⁊ ſecundum quid co/
gnitio eſt plena ⁊ ſecundum quid eſt ſummaria
quia cito expeditur ⁊ eſt etraoꝛdinaria ⁊ per offi

cium iudicis ⁊c.
Doctoꝛes hic ⁊

Z. ſ fideicõmiſſoꝛum. d toes bie

Alex.de Jmo.inl.ſi ſeruus.ꝭ.ſi interiʒ.ff.ad.l.fal.⁊ Pau.de caſt.
⁊ etiã dñs meus Alexã.in.l.querebatur in vltima col.eo.titerepu/⸗
tant iſtum text. ſingularum ad hoc ꝙ vbi aliqua legata ſunt in ſpe
tiebus relicta ⁊ aliqua in quantitatibus illa que ſunt in ſr betiebus
pꝛeſtantur integra ſi patrimonium non ſufficit ꝓ alijs quantitatib
relictis ⁊ ſic illi legatarij pferuntur in illis ſpetiebus ⁊ alii nihil ha⸗
bebunt. Segd tu aduerte ꝓ nono ⁊ vero intellectu meo iſtins
tex.nam iudicio meo non pꝛobat hoc nam non loquitur in legatis
quantitatũ et ſpetierum ſeꝑatim factis ſed in ſpetiebus legatis tan
tum pꝛout videre potes ex eo tex. Cuius verba ſunt hec.
L. Si fideicõmiſſoꝛum vel legatoꝛũ ſeruando/
rum cauſa miſſus in poſſefſionem eam rem tene/
as que mihi per fideicõmiſſum relicta eſſet veri
us eſt me in eam haberi potiorem cui cauſa ipſa
relicta eſt q̃ʒ te: qui alterius fideicõmiſſarij no/
mine ingreſſus es in eam eſſes nam ⁊ ſimihi ſub
conditione legatum eſt ⁊ tu medio tẽpoꝛe in poſ-/

ſeffionem eius factus fueris legatoꝛuʒ ſeruando

rum cauſa deinde conditio impleta eſſet non de/

negabitur mihi integra eius pꝛoſecutio ſic enim
⁊ ſi ſtatu liberum ex eadem cauſa poſſidere cepiſ
ſes impleta cõditione eius tamẽ libertatem eius
impedire non potes ⁊c.

L. Pecunie.S. fi. in pꝛincipio.
Bar.in.l.conſentaneũ in tertia col.C.qũo ⁊ qũ iudex ⁊ etiam
dñs meus Alex. de Imo.hic in apoſtillis ſuis ad Bar. ⁊ etiã in. l.
ꝓperandũ.S.ſi aũt reus in pꝛima col.in lectura.C.ð iudi.⁊ Ange.
in.l.ſi finita.S.item videamus.ff. de damno infecto omnes repu/
tant iſtum tex.ſingularem ad hoc ꝙ vbi miſſio in poſſeſſionem fit
ꝓ excutione ſententie non auditur reus volens recuperare poſſeſ⸗
ſionem licet offerat expenſas ⁊ ſatiſdationeʒ vt ibi per cos de quo
glias dixi in repetitione mea. d.l.ſi finita. ꝭ. Jul.ff.de damno infe.
⁊ ideo ꝓ nunc non me vlterius extendam niſi ꝙ pono verba text.
de quo modo agimus. Que ſunt hec.

CQui fideicõmiſſi ſeruandi cauſa in poſſeſſio/
nem miſſus eſt non pꝛius de poſſeſſione diſce/
dere debet: q̃ᷓʒ ei fideicõmiſſum ſolutum: aut eo
nomine ſatiſfactũ fuerit: nam qð ſi integra re fie
ret in poſſeſſionem non mitteretur vt id cum of/
fertur diſcedere a poſſeſſione deberet ⁊c.

„ Bar. bic dicit iſtuz ca⸗
Z. que legatorum. Bar nn dint inenen
hoe ꝓpoſitum ꝙ miſſus in poſſeſſionem ex pꝛimo decreto lucrat
fructus ſcilicet quando filia vel vxoꝛ ſeu alie perſone hic ennume/
rate mituntur in poſſeſſionem ex pꝛimo decreto ⁊ non hñr vnde ſe
alere poſſint vt hic in text.in fine in verſiꝰ nec ſuum quicqᷓ; habeat
⁊c.cum quo in hoc ſto ſimpliciter quia tex.clarus eſt ⁊ etiaʒ quia
de eo ſatis ac ſatis dixi in repeti.mea directa ad. S. D. M. A.
vi. Ponti. Maxim. l.ſi finita.S. Julianus.ff. de damno inſecto et
ideo ꝓ nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ ponam foꝛmaliter eum pꝛout
iacet. Cuius verba ſunt hec.

Z· Que legatoꝛuʒ ſeruandoꝛũ in bonis eſt in cau
ſa viſcendi diminuet ſi filia neptis vel pꝛoneptis

vxoꝛue eſſet nec nupta ſit: nec ſuum quicqʒ ha/
beat etcetera.

Ze bonorum poſſeſſionibus.

Glo.in.l.tutor. ena vPaur

⁊ Rapha.cuma.⁊ Ludo. Roma .in.l.pupillus.ff. de acquir. here.
⁊Z Bal. ⁊ dñs meue Alexã.de Imo.in.l.pupilloꝛum in pꝛin C. de
repu.here.reputant iſtam glo.ſingularem ad hoc ꝙ in repudiatiõe
hereditatis delate pupillo requiritur etiam ſcientia amicoꝛum iu/
dicis. Sed tu aduerte pꝛo vero intellectu iſtius glo.nam glo.
ſolum refert ita voluiſſe Aʒo. vt patet ex eius verbis. Que
LZutoꝛ non poteſt ſic infra de ſucceſ.edic.l.pꝛi
ma.ꝗ.ſi tutoꝛ ⁊.C.de pactis.l.pactum curatoꝛis
Sed contra ſupꝛa.de aucto.tutoꝛum.il.ſi ad pu/
pillum:vbi repudiat tutoꝛ Sed dic cum conſen
ſu pupilli argumento de iure delibe.ll. potuit ſe⸗
cundũ Pugo. Sed Aʒo.etiam amicis eius ⁊ in/
dice ſcientibus non ſolus tutoꝛ vt hic.

Glo. in.l.ſeruus.s.finali. hi.

Roma.⁊ etiã dñs meus Alex.de Imo.in.l.pꝛima in tercia col. C.
qui admit.ad bon.poſſeſſ.poſ.reputant iſtã glo. ſingulareʒ ad hoc
c ſcientia patris in agnoſcenda bonoꝛum poſſeſſione pꝛeiudicat ſij
bi patri de quo alias dixi in.d.l.pꝛima ⁊ ideo non repeto nunc niſi
ꝙ addo vnum verbũ ꝙ immo etiam nocet ſilio quo ad hoc vt ſpᷣa
currant ⁊ omnino cedant etiam in pꝛeiudicium filij cum hoc iure
non eſſet niſi ſolum pꝛeiudicium patris cum aduentitia in totum
quererentur pr̃i vt in.:.placet.ff.de acquirẽ.heredi. ⁊ ideo non eſt
mirum ſi tempus cedit a ſcientia patris cum de ſolo eius damno
tractetur inſpecto hoc tempoꝛe.ffoꝝ.⁊ hoc modo ego intelligo ct
iſtum tex.ſuper quo poſita eſt hec glo. Et pꝛimo pono verba go.
Que ſunt hec.
Scit ⁊c. in verſi.vel dic mero iure ⁊ in pꝛeiu/
dicium patris ⁊ pupilli.Sed pupillus ipſo iure
ideſt ſine reſtitutione admittitur ⁊c.
Uerba antem tex.ſunt hec.

Dies quibus tutoꝛ: aut pater ſcit:cedere pla
cet etcetera.

Y. au. de caſtr. etiam Zlluſtt.
X. D enn 1 timg. ch⸗ etaſer naiimaſeu
in quinta col.ff. de acquir. here.reputant iſtum tex. ſingularem ad
hoc ꝙ poteſt legitima poſſeſſio acquiri ipſo iure impuberi cu qui
bus ſto quia tex.clarus eſt ⁊ non eget aliqua noua mea interpꝛeta
tione. Cuius verba ſunt hec.

L. Paulus reſpondit ſolam petitionem matris
non acquiſiuiſſe filie impuberi bonoꝛum poſſeſ/
ſionem niſi is qui eam dedit euidentiſſune volu
erit eam impuberi dari ⁊c.

De contratabulis.
Slo. m..prima. Duel Erai ter

iſtam glo. non eſſe alibi ſic facit eam ſingularem ad hoc ꝓpoſtuʒ
ꝙ ſi quio inſtituit fiium naturalem ⁊æ eius filios filij habebuntſo
tum ⁊ non attendetur oꝛdo caritatis ⁊ eſt glo. in verbo naturales
⁊c.cuʒ quo non ſto ſimpliciter quia glo.clara non eſt ⁊ eget alique
noua mea interpꝛetatione. nam glo. bene ponderata non diat hoe
aliquo pacto. Sed ſolum dicit an filius naturalis admitatuſ con
tra voluntatem patris vel ſecundũ eius voluntatem vt videſe Re
tes ⁊ ita eaz intellexit Mico. be nea. hic ⁊ vere glo.non dicit aliqui
de pꝛelatione vnius magis q; alterius. Cuius verba ſunt het.
Naturales ſubaudi ⁊ legati item ſubaudi ſui
vel emancipati vt.C. de libe. pꝛeteri.l.fi. .. ſanci

mus itaqʒ ⁊ inſti.de here.ab inteſt.ꝗ.eadẽ:at na

Ehoche

Fülrte in
tlbens ⸗ Arnien
giinn enammmim N
tle dhenter

Pnlnumi

4 Gininpem in etrnin

Grunt ilnſfipir uniten
ittrcgfirnuntitaan
Aan
Clptttionttmit iciden
Thdeiſercotfrgend en

nmtnern inali

mnhirl.

LSdche En

Grmninginine,aes
Ihhrnmaruttirum tN
migmnnmumnb Nr
Hanetngiginumment.
1Ganhrſtznaeg
ſnrntsite⸗
dlinzunmitrene

cnmen .
ltan mn etnit⸗
ſninttin
gſ,
uſuſtelnn e

„. Geng .
4 ne on

clle

nn⸗

—
NT—W

NN

urvrNdN

— —

—

4 Amumſ hlnminti

um not pli, Nelghilpit
AA—.Ciinratniriarte
eauunir iunbe.
(Nsqnontn: n unn ſirain
ucae.

Ae Nutfrteän
L Ponuinm arnn
Ipuatxtxi rhuun intt, ilin
yt un ih ammſp le ſnimncin
õ

õ
Pets imdt lmn iimnen nun⸗
gliſiflenhimnun ſi
om tsdien l tihrſfne,

ttmieidn
Oeconmrhlis

„ Mülalri
dm in n inn i
mten ummen algfißfᷓ

e entib itgon
buatnic annl

= ienditlegn
lirti
lnn ;ijteriht

us iqj

turalis tantũ licet ſuccedat ex volũtate quãdoqʒ;
tamen non admittitur contra voluntatẽ vt.C. 5
natu. libe. l. pumanitatis: ⁊ aũt licet ⁊c.

Glo. in.l.pꝛima in principio.

.in. l.pꝛima. C. quoꝛum bonoꝛum ⁊ Bal. in.l. filio pteri/
to cen vinl certum. L. vn legi⸗ etiam Bal. in.l. fi.
C. de nãl. lib. 1 dñs meus Alex. de Icmho.in. l. in pupillari in vltima
col f. ð vulga. ? pupil. Jo. de Imo. in.l.ex facto ĩ pꝛin in octaua
col f. eo tit. 1 dñs meus Alexan. de Imo. hic in apoſtillis ſuis ad
Bar reputant iſtam glo. ſingularẽ acd hoc ꝙ licet filius non legiti
me natus poſſit aliquãdo ex teſtamẽto ab inteſtato ſuccedere tñ
ſuntra teſtamentü nunc; auditur de cmus glo. intellectu ſi upꝛa po
oci in capitulo pꝛoxime pʒecedenti ⁊ ideo non repeto nunc Cuius
glo. verba eliam ibi poſui vt videre potes.

Glo.im.l.non tantum.S.ſi quis

. Bar.in.l.ſi poſt moꝛtem..fi.infra eo.⁊
T liberis. Bald.in.l.ſi defunctus in fine.C.de ſuis
legit ⁊ ẽt dñs meus Alex.ð Jmo.hic in apoſtillis ſuis ad Bar.
reputant omnes iſtam glo.ſingularem ad hoc pꝛopoſitum ꝙ bono
rum poſſeſſio decretalis conceſſa vni videtur conceſſa omnibus de
cnius tamen glo. intellectu ſatis dubitat Bald. in. d.l.ſi defunctus
1 poſuit etiam idem dns meus Alexã.in.l.poſtumo in tercia colu.

C. de contratabul. in lectura vbi ego alias legendo dixi ⁊ ideo pꝛo

nunc longioꝛ non ero poſt vĩñ̃m meum ibi ad quem me remitto ⁊
pono yerba eius. Que ſunt hec.
CLomittat edictuʒ ideſt aperiat edictũ de con
tratabulis inſtituto quod facit petendo pꝛeteri/
tus: licet non pꝛoſequatur vt infra eo.l.ſi poſt

moꝛtem. §. finali.

. Illuſt. D. Franc are.in.l.
Z . BG 1ex duobus wventre in Fine col. ff. ð
acquir. here. reputat iſtum tex. ſingularem ad hoc ꝙ quando con
tratabule intentantur berede inſtituto adeunte reſcinditur teſta/
mentum in totum ⁊ non pꝛo parte cum quo ſto ſimpliciter quia
tex clarus eſt ⁊ non eget aliqua noua mea interpꝛetrtione. Cuius
verba ſunt hec.
L. Si ex duobus filijs emancipatis inſtitutus

ſit alter: alter pꝛeteritus ſi inſtitutus adierit q̃ʒ

uis verbis edicti paruʒ expꝛeſſum ſit: tamen nõ

poſſe eum petere bonoꝛum poſſeſſionẽ Reſpõ
di quoniam iudiciuʒ patris ſequutus ſit nec eniʒ
emancipatus ſi legatũ acceperit admitti ad bo/
noꝛum poſſeſſioneʒ ſiue ab heredibus inſtitutis
ſiue ab hijs qui contratabulas bonoꝛum petie/
rint acceperit ⁊c.

. o.ð Imo..in.l. ſi filius qui
1 quod uulg 0. poteſtate in nona coln 5
libet poſt. et etiam dñs meus Alex. de Imo. hic in apoſtillis ſuis
Bar. 7 et in.l.poſtumo in.xviij.col.E. de contratabul.reputãt
omnes iſtuz tex. ſingularem ad hoc ꝙ ad hoc vt teſtamentũ poſſit
Iiabulani ſufficit j non attento vitio pꝛeteritionis teſtamentum
lempoꝛe moꝛtis teſtantis fuerit tale vt ex eo potuerit adiri heredi
las de iure ciuili vel ſaltem peti bonoꝛuz poſſeſſio ᷣm tabulas de

iure ptoꝛio vt ibi per eos de quo alias dixi in.d.l.poſtumo ⁊ ideo
nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ pono verba tex. Que ſunt hec.

L. Quod vulgo traditur liberis datam bonoꝛuʒ
poſſeſſionem contra legem ẽẽ ſic intelligendum
cſtiyt ſufficiat extitiſſe tabulas tpᷣe moꝛtis pr̃is
ex quibus hereditas adiri vel ſecundũ eas bono
rum poſſeſſio peti poſt quãuis neutrum eo tpe
poſtea ſequutum ſit vel ſe equi potuerit ⁊c.

De colla. bonorum.

Z. prima.s.uel maximie. Ommis ſte

, . ui de i
ciuili ſuccedere non poteſt ſi venit per bonoꝛum poſſeſſtonem eis

introductam de iure pꝛetoꝛio non dicitur ſucce i
tate teſtantis immo pꝛeter eius voltmegkenn Kacer garnae
pꝛima in ver. vel maxime. Quem tex. cum glo. ad hot pꝛo ſingu⸗
lari allegauit Bal. in Rca. C. qui admit in vltima col. cirta fineʒ ⁊
dñs meus Alexã. de Imo. hic in apoſtillis ſuis ad Bart. ⁊ etiam

dñns meus Alexã. de Imo. in. ·. hac conſultiſſima. 5. ſi quis autez in

oetaua col. C. de teſtis in fine ⁊ Illuſt. dñs Sranc.aret. in.l. ventre
in. xiiij. col. ff. de acquir. heredi. Sed tu aduerte quia licet ipſe
non dicat idem voluit etiaʒ Bar. in. d. ver. vel maxime ⁊ ẽt Ange.
in. d. Neca. qui omnes reputant iſtum text. ſingularem in ver. vel
maxime cum glo. in ver. meruit in fine cum quibus ſto ſimpliciter
quia iſte tex.clarus eſt ⁊ non eget aliqua noua mea interpꝛetatiõe.
Cuius verba ſunt hec.
CUel maxime tunc emancipaũ cõferre non opz
ſi etiaʒ iudiciũ patris meruit:nec quicq̃ʒ amplius
nanciſe citur: qᷓ; ei pater dederit ſed ⁊ in legatis
meruit ſemiſſem vel tantũ quantũ ad contratabu
las bonoꝛũ poſſeſſionem occurrat: dicendum eſt

non eſſe cogendum ad collationem ⁊c.
Uerba autem glo.in verbo meruit ſunt hec.

CMeruit ⁊c. in verſi. Reſpondeo non dicitur
ſuccedere ex tacita voluntate niſi quide iure ciui
li poteſt ſuccedere qð emancipatus non põt ⁊c.

Glo. in.l. cum emancipati.S.
cum emancipatus. Sali ei udicate

⁊Z Bal.in.l.mulier.ff.de condi.indebi.⁊ Gal.in.l.pactuz in.xvij.q.
C. de collati.⁊ etiam dñs meus Alexã.de Imo.in.l.nenſenius..ſi
debitoꝛi.ffad.l.falei.⁊ ideʒ dñs meus Alex.in.l.qui in aliena.ꝭ.fi.
in pꝛima col.ff.de acquir.here.⁊ etiã ſcribentes in dicto..emanci
patus omnes reputant iſtam glo.ſingularem ad hoc ꝙ tunc actio
dicitur competere ad vindictã quando non deeſt nobis aliquid de
patrimonio noſtro. Sed actio competit ad penaʒ quando aliquid
abeſt nobis de patrimonio noſtro. Licet idem dñs meus Alex. in
dicta.l.qui in aliena.S.ſi.dicat eſſe ibi aliam glo.ſimilem huic ⁊ ſe
iſta non eſt ſingularis de quibus alias dixi in dicta.l.rei iudicate
5.pꝛimo ⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ pono verba glo. de
qua agimus. Cuius verba ſunt hec.
Enim ⁊c.in verſi.electiue ponitur non eniʒ in
condemnatione iniuriaruʒ habetur reſpectus ad
rem vel pecuniam. Sed ad ipſam contumeliam
vt hic ⁊ infra de iniurijs.l.item apud..ſi quis

ſeruo etcetera.

De collatione dotis.

1 1 U „ . e iꝗᷓ.
Lprima. S. filiam. Aaco kone reti .
in. l.poſt dotem in.xix.col. ffſolu.matri.reputant iſtum tex. ſingu.
ad hoc ꝙ ſi pater dotauit filia pmittendo ſimplr̃ ⁊ poſtea deceſſit
relictis filio maſculo ⁊ ipſa filia beredibus ꝓ dimidia onus dota/
le non ſpectat amplius ad fratrem ſed ad ipſammet filiam de poꝛ/
tione ſua hereditaria tantu;. Sed ego non dubito de hoc ſed
ego intelligo iſtum text.in caſu magis notando ⁊ magis dubitabi
li ſeilicet in caſu quo frater pmiſiſſet dotem poſt moꝛtem patris.
nam tenetur liberare eum ab hac pꝛomiſſione facta ⁊ hoc modo
ego intelligo nouiter iſtum tex.licet glo. hic in ver.pollõe ⁊c. intelli/⸗
gat in pꝛomiſſione patris ſed iſte caſus eſt magis dubitabilis ſecũ
dum me ⁊ conuenit cum materia illius tituli circa collationem.
Cuius text.verba ſunt hec. .
C Fillam gue ab inteſtato patri heres ſit confer

re quidem dotem opoꝛtet conſequens autem eſt
vt ex pollicitatione pꝛo parte dimidia fratrem
ſuum liberet equius enim eſt inſolidum de ſuo

eam dotatam eſſe ⁊c.
m da.

Se obſe. a liber. pꝛeſtan.

7 Litigans per pꝛocuratoꝛeʒ in cauſa in
T. ſecunda gqua ſi ſententia fereretur contra dñm
efficeretur infamis tamen non effcitur infamis hoc caſu ſi ſenten/
tia fertur contra pꝛocuꝛatoꝛeʒ ſed hoc verum eſt quo ad infamiã
iuris ſecus tamen eſt quo ad infamiam facti quia omnino dñs ef/
ficitur infamis licet ſententia feratur 2 pꝛocuratoꝛem eius text. eſt
in dicta.l.b’ös. Sed tu aduerte ⁊ bene conſidera iſtum tex. qui
ſententia mea non pꝛobat hoc aliquo modo. nam dico ego ꝙ vbi
ſententia fertur in pꝛocuratoꝛem ceſſat omnis infamia ſiue iuris ſi
ue facti in perſonam dñni. Mon obſtat iſte tex. nam tex. iſte con
ſiderat ſolũ aliquas actiones vt eſt actio de dolo ⁊ iniuriaꝝ in qui
bus vult ꝙ licet pater vel patronus condemnetur ad inſtantiam
⁊ requiſitionem ſilij veil liberti non efficiatur infamis. Tamen re
ipſa ⁊ opinione hominum non effugiunt infamiam ⁊ ſic non conſi
derat iſte tex. an eoꝛum pcuratores condenmnetur vel ipſimet per
ſonaliter vt hic in verſi ita condemnati ⁊c.que verba conſiderant
2 reſpiciunt magis actionem intentatam.qᷓ perſonã intermediam
contra quã feratur ſententia in buiuſmodi cauſis.qð etiam eſſe ve
rum pꝛobatur per text. hic in fine in verſiꝰ interdictum quoq; ⁊c.
iuncto verſi non eſt aduerſus eum reddẽduʒ ac.⁊ ſic reſpicit pꝛin
cipalcs perſonas ⁊ naturam actionis mote ⁊ hoc modo ego nouit
intelligo iſtum :ex. Cuius verba ſunt hec.

L. honoꝛi parentum ac patronoꝛum tribuenduʒ
eſt vt quamuis per pꝛocuratoꝛem iudicium acci
piant nec actio de dolo malo aut iniuriarum in
eos detur licet eum verbis edicti non habeantur
infanmes ita cõdemnati re tamen ipſa ⁊ opiniõe
hominum non effugiunt infamie notam interdic
tum quoq; vnde vi non eſt aduerſus eum redden

dum ⁊c.
Y 1 Ludo. Roma. in ſuo ſingulari in ver.
. Tit lus. dux ⁊c. in fine firmat hoc ꝙ licet impe/
ratoꝛ poſſit reuocare pꝛinilegium alicui conceſſuz⁊ in.c.veniens cũ
ibi nota. extra de pᷣſcrip.⁊voluit Bal.in.l.qui ſe ꝑr̃is.C.vnde liher
in decima col.licet Ludo. Koma. de eo mentionem non faciat Tai
men boc eſt verum niſi cepiſſet pecuniã pꝛo concedendo pꝛiuilegio
quia tunc non poteſt pꝛiuilegium reuocare tanq;ᷓ effectum venale
7 ex ipſa vendicatione eſt obligatus tamẽ Ludo. Roma.met in B
in vꝛium allegat tex. quem dicit eſſe vnicuʒ in.l.titius puerum. ff.
de obſe. a lib. pꝛeſtam.⁊ ita reſidet ⁊ idem etiazx tenuit Bal. in dic
ta.l.qui ſe patris. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu
meo illius text. ⁊ bene conſidera quia ille tex. nibil facit cum reue/
rentia ſi bene ⁊ ſubtiliter pꝛout decet ponderetur immo potius fa
cit in ↄꝛium in vno caſu ibi poſito.⁊ licet videatur in alio caſu de q̃
ibi obſtare Tamen non obſtat quia libertus ibi ideo poteſt accu/
ſari ingratus a filio patroni non obſtante ꝙ fuerit a domino ma⸗
numifſus dato ei pꝛetio quia omnino libertus eſt ⁊ obligatus pa
trono ⁊ filija eius ratione libertatis ſibi pꝛeſtite que eſt res inexti
mabilis vt in.l.libertas.ff.de regu. iur. Nec vllum pꝛiuilegium eſt
vſquã tanti quanti eſt ipſa libertas vnde aliud eſt in alijs paiuilegi
is. Sed vt dixi potius ille text.in vno facit contra Ludo. Roma.
Sed in alio reſpondeo pꝛout modo dixi Cuius verba ſunt hec.
L. Zitius puerum emit: quem poſt multos an/
nos venire iuſſit: poſtea exoꝛatus accepto ab eo
pꝛetio eum manumiſit: Quero an heres filius
manumiſſoꝛis:vt ingratum accuſare poſſit: Re
ſpondeo poſſe ſi nihil aliud eſſet impedimento:
nam plurimum intereſſe a ſeruo ſuo quis vel etiã
ab amico eius acceptis nummis quis dederit li
bertatem: an ab eo ſeruo qui cum eſſet alicuius:
In fidem eius deuenit. Etenim ille ⁊ ſi non gra
tiutum beneficiũ tamen pꝛeſtitit:iſte nibil ampli

us qᷓʒ operam ſuam accomodare videri põt ⁊c.

De uentre ĩ poſſeſ.mit.
Z. ubicunqʒ.S.interdum. SPar bi

dicentem iſtum tex. eſſe multũ notabilem ⁊ alibi non reperiri ⁊ ſi
aciunt eum ſingularem ad hoc pꝛopoſuũ ꝙaliquando venter mit
ftitur in poſſofſionem cuz cauſe cognitione ⁊ aliquando non put

latius ⁊ clarius dicitur in tex.cum quo ſto ſimpliciter quia tex. cla

8 e e ectiõe vt videre pote lii⸗
erernlon nin g ddco non.der Bpecnein uut de ununms⸗
tercio ⁊ in titꝰ ſi mulier vent.nomi.x in tit? de bvfo. decret in .
tercio ⁊ etiam in . ..xx in ver. verum vc. ad quem me remitto ⁊
redeo ad tex.de quo modo agimus. Cuius verba ſunt bec.
CInterdum non paſſim ſed cum cauſe cogniti/
one mitti venter in poſſefſionem debet ſi quis ſit
qui controuerſiam referat: Sed hoc tantum
ad eum ventrem referrendũ erit qui cum liberis
admittitur ceterum ſi admittitur: Ande legiti/
mi vel qua ex alia parte dicenduʒ eſt non eſſe cau
ſe cognitionẽ neeceſſariam nec enim equum eſt
tempus pubertatis ventrem veſci de alieno in tẽ
pus pubertatis dilata controuerſia ⁊c.

SHe carboniano edicto.

Z. Si impubes. S. finali. Saldit
ſuis ⁊ legit.⁊ etiam dñs meus Alexã.de Imo.in.:.vnica in vijcol.
C.quandonon peten.partes ⁊ ẽt in.l.poſtumo in.xix.col. C. de con
tratabul.reputant iſtum tex.ſingulareʒ ad hoc ꝙ ille qui habet bo
noꝛũ poſſeſſionem ſecundũ tabulas dr habere bonoꝛũ poſſeſſionẽ
reuocabiliter ⁊ interim eſt tanq; adminiſtratoꝛ ⁊ ſilio pꝛeterito po
ſiea plene ſe pꝛobante filiuin ⁊ dicentem teſtamentũ nullum irrita
bitur illa bona poſſeſſio ſecundũ tabulas cuz quibus ſto quia tex
clarus eſt ⁊ non eget aliqua noua mea interpꝛetatione ⁊ pono ver
ba eius. Que ſunt hec. .
Que ſitum eſt an ſimul ⁊ pupillus ex carboni/
ano: ⁊ ſcripti heredes ſecundũ tabulas poſſeſſi/
onem haberent: Reſpondeo ſi filius non eſſet:
aut non accepiſſet contratabulas vel ab inteſta⸗
to bonoꝛum poſſeſſionẽ ſimul ⁊ ipſum ex carbo/
niano ⁊ ſcriptos heredes ſecundũ tabulas babi

turos bonoꝛum poſſeſſionem ⁊c.
De bon. pol. ex teſt. militis.

77 . K F Ludo. Roma. in ſuis
Z. prima.S. finali. d on e renna
rricula ⁊c. ⁊ etiam dñs meus Alex.de Imo.in.l.ſodales in apoſtil
lis ſuis ad Bar.ibi.ff. de colle.illicitis in vlti. col. allegant iſtuz tex.
ꝓ ſingulari ad boc ꝙ ſi aliquis vnius collegij volens trſie aclali
ud collegiũ fecit ſe cancellare amatricula illius pꝛimi collegii tñ do
nec ſe inſcribi faciat in matricula ſecundi collegij gaudet pꝛiuilegiſe
pꝛimi cum quibus ſto quia text.clarus eſt ⁊ non eget aliqua nous
mea interpꝛetatione. Cuius verba ſunt hec.

CSi quis milituʒ ex alio numero ex alio nume
ro trãſlatus ſit in aliũ qᷓʒuis ⁊ huic exẽptus ſit
illo nondum peruenerit tamen poterit iure mili⸗/
tari teſtari: Etenim miles quamuis in numetis
non ſit ⁊c.

Si quis a patre fuerit mann.

— chic dicit iſtam le
Z. non iſqʒ; adeo. Ba'cni inguluemr
alibi non reperiri ad hoc pꝛopoſitum ꝙ difſferentia eſt inteſ patlem
7 patronum circa renocationem bonoꝛuz alienatoꝛũ vt hic in tey⸗
maxime in fine vbt aſſignatur ratio diuerſitatis in verſi quia ini/
quum eſt ingenuis hominibus ⁊c.cum quo ſto in hoc quis texl.
optime pꝛobat boc ⁊ non eget aliqua nona mea interpꝛetatione
poſſem enarare multas diflerentias inter patrem ⁊ patronum ſe
hoc eſſet magis laboꝛioſum qᷓ; ſubtile ideo non inſiſto in bis

pono verba tex.de quo agimus. Que ſunt hec.

Gs,
N
ruge, er
ſeiͤiiß een 4
initk
enmnen

ſbum umun

t ſgtnatilammad

retphin e egn nn

mmnſemifnnm inn

õ 7„
Pclurinarpisdliutr n.

Arpmucklhmnatd na

Gammitirinttnt am
AL
httmianit

ſanrticri. Anmnrr

DtYNEEENANNMEii
(täidkwmtutrn wunii

tsditcidffännianten
Onlifenondtinnn atenit
Wopnntexterntee irnanin
Mamtamtnrmcrrs iran,
Karninikenrir
ninktkitiirtennie
melnenienze;

gnunte e
1 4
Ghinriten
itlinna nte⸗
ſchekec ℳ„* A
ngnitiirn
Anſftſcer n

2————

(Odimdinſmnipglg
rtſahädentasſtmüthitz,k
oNnbeetr: Eeſtofiistnt
õ
vomem vſeſſniſmnl tinaen
õ
ws bmom oſeſionente.

Debonpol etet mtn

,1/7 Lu dom t
Lpnimucnnc⸗ A
eur am m mn en
yS iuinti tlun iſun
pi MAlMliien ent

mum annn i o ſnatin

nnnſi egfuti⸗

tuntanamdmgiunn
e meſommnla
e, Hunnpumtin!
mn inund gonisun
vlu
ignsnn. inin

mummiin menbolali tn⸗

—“

Mon vſqʒ adeo exequandus eſt patrono pa/
rens vt etiaʒ fauiana aut caliuiſiana ei actio det᷑
quia iniquum eſt ingenuis hominibus non eſſe li
beram rerum ſuarum alienationem ⁊c.

He operis libertoꝛum

Slo. in.l.ut inriſiuran. ĩ priuci.

Bar. bic ⁊ etiam Illu. d. franc. are. in.l.pꝛima in. v. colum.
ff de acqui. bere. Teputant iſtam glo. ſingularem ad hoc quod vt
actus voleat pꝛeſumitur pꝛeceſſiſſe eum quibus ſto ſimpliciter qꝛ

glo. clara eſt ? nõ eget aliqua noua mea interpꝛetatiõe Cuius vba

het. .
enhus ſcilicet ex interuallo et ſic eſt contra

ifra de libe. cauſa. l.fina.. adeo ſolutio hic ſpõ
te argumento infra eo.l. cum paruus vel tempus
manumiſſionis fuit actum vbi etiam poſtea fie/
ret argumẽto infra de ſolutio.l.modeſtinus ⁊c.

7 if Pꝛo modo arguendi
Z. ſi ita ſtipulatio. foꝛmalit᷑ bene nota hoc
tibi dio Ea que ſunt in conditione non ſunt in petitione.l.ſi
ſub conditione.ff. ſi quis obmil. cau teſt.l.cedere dieʒ cum ibi no
taf de verboꝝ. ſignificatio. ⁊ ideo agens ex contractu conditio/
nali non poteſt agere niſi pꝛobet conditionem eueniſſe ſeecundum
Rapba. cuma.in conſilio lxxix.inci.agens ex contractu ⁊c.tamen
hoc eſt verũ pꝛeterq;ᷓ in caſu poſito in.d.l. ſi ita ſtipulatio.quẽ tex.
ad boc pꝛo vnico allegat Bald. in. l. acceptam in. vi. col. in. vi. que
ſtione pꝛincipali.C. de vſuris. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ no
uo intellectu meo iſtius littere que cum reuerentia nihil facit nã ne
ceſſariũ eſt hic intelligere ꝙ ille ubertus qui pmiſit. xx. ſi nõ pꝛeſta
ret operas decẽ dierũ eſt ⁊ fuit immediate obligatus poſt obligati
onem illã factam eo modo ⁊ fit moꝛa non pꝛeſtando operas illoꝛi
decem dierum 2 ſic petebantur viginti ⁊ ſecundum pꝛomiſſionem
per eum factam ⁊ duhitatio erat hic an peti poſſent vtpote ꝙ vi
derentur appoſita cauſa libertatis onerãde ⁊ dicitur hic ꝙpeti poſ
ſent ſed non pendebat aliqua ibi conditio ſed iam certiſſimũ erat
omnino operas illoꝛum decem dierum debitas eſſe nonfuiſſe pᷣ
ſtitas ⁊ð ideo remanet firma regula illa que habet ea que ſunt in
coditione non ſunt in petitione nec in tex. iſto bñ ⁊ ſubtiliter ponde
rato pꝛobatur contrarium Cuius verba ſunt bec.

L. Si ita ſtipulatio a patrono facta ſit ſi.x. die⸗
rum operas non dederis.xx.nũmos dare ſpon/
des videndum eſt an in hec.xx. actio danda ſit
quaſi onerãde libertatis cauſa pꝛomiſſa ſint nec
operaruʒ que pꝛomiſſe nõ ſint an vero opere dũ/
taxat pꝛomiſſe fingi debeant ne patronus oĩo
excludatur.⁊ hoc pꝛetoꝛ quoqʒ ſentit operas dũ
taxat pꝛomiſſas ⁊c.

Ludo. Roma. in ſuo
Z. ſi quis operas. ſingulari in verbo filiꝰ
c. el. x. Arguit hinc inde ad partes in hoc artiulo vtrũ poſtum⸗
in contractibus compꝛehendatur appellatione filioꝛum ſicut com
pꝛenditur in vltimis voluntatibus vt eſt tex. in.l. ſi quis filiabꝰ. ff.
de leg. pꝛimo ⁊ in.l.qui quartam.5. p eo tit. ⁊ in.S. ſi quis filiabꝰ

inſti. qui. tut. dari.poſ.⁊ poſuit Bar. in. d.l.ſi quis filiabꝰ ⁊ Bar.

in.l. qui filiabus.ff. de leg. H Bar. in. l. titius in parinci.f. de libe.
? poſtu. ⁊ in.l.qui quartã. 5.fina. ff. de leg. ⁊ Bal. in. l. quicunque
in.x.colu.c.de ſeruis fugit. ?⁊ Oldra. in con.lxxxxiiij.⁊ etiã Pau.
de caſtro in conſi.clxxx. in quibus locis ponunt etiam ſcribentes
quid in Ictibus ⁊ quid in vltimis voluntatibus licet Ludo. Ro.
de bijs mentionem non faciat. Sed tandem ipſe vbi ſupꝛa conclu
dit ꝙ non per tex. quem ad boc reputat ſingularem in. d.l. ſiquis
operas Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius lit
tere varticuli quia pꝛimo iſte tex. bene ⁊ ſubtiliter ponderatus aut
nihil ſacit aut pꝛobat de directo totum contrariuz nam bic dicitur
ꝓ ſi quis ſtipulatus eſt operas ſibi liberieq; ſuis eti continentur
poſtumi. Unde vel pꝛimo dicamus ꝙ tex. iſte nihil facit quia
non fuit facta mentio filioꝛum ſed liberoꝛuz cuius verbi latiſſima
eſt mterpꝛetatio ⁊ maioꝛ qᷓ filoꝛnz vt in.l. iberoꝛum cum ibi nõ.

ff. de vero. ſigni. Tel fo dicamus v iſte tex. pꝛobat totũ con⸗
trariuz cum illa diſpoſitio facta inter viuos compꝛehendat poſtu/
mos vt hic or̃ ſed obmiſſo iſto text. qui vt dixi non facit vel ſi facit
pꝛobat contra Ludo. Roma. dicas tu ꝙ contra eum allego tex. in
ter minis in. l.nomen filiorum in pꝛinꝰff. de verbo. ſigni. vbi text. lo
quitur in quacunq; diſpoſitione ſiue inter viuos ſiue in Vltimia vo
luntate ⁊ ꝓbat ꝙ poſtumus comuniter continenturappellatiõe fili
oꝛum ergo vc. Circa quaʒ materiã addo vnum verbuz ꝙ ap
pellatione filioꝛũ non compꝛenditur filius de Ppꝛia tamen ſigniſi/
caione legitimatus ſᷣm Bal.in.l.enum quam in. xx.col. vbi hoc po
nit. C. de fideicomiſſ.?⁊ Pau. de caſtr. in ſuo conſi? ccxxiij. Nec
etiam venit naturalis tantũ in ſtatutis ſecundũ Ange.in ſuo conſi
xxv. incdipien. In dei noĩe amen. dña granc. condidit teſtm̃ vc.x
in.l. quiſquis. C. ad... Jul. maieſt. ⁊ Ludo. Ro. in.l. pꝛetoꝛ in pꝛin?
in quarta col.ff.de in ius voc. Bal.in.l.libertũ. C. de inter.matri.
T dñs meus Alex.de Imo.in conſi?xvij.in pᷣ volu.incip.An in feu
dor emphiteoſi ⁊c.⁊ in cõſi xxvj. incip.An alienatio feudi ⁊c.⁊ in
conſi?lvj.incip.Aldrouandus teſtatoꝛ in quintovolumine ad quos

me remitto ⁊ redeo ad textum de quo modo agimus. Cuius
textus verba ſunt hec.

L. Si quis operas ſit ſtipulatus ſibi liberiſqʒ ſu
is etiam ad poſtumos pertinet ſtipulatio ⁊c.

L⸗ quod niſi.s.quod ſi dies.

Ego pꝛomiſi medico ſalariũ vt iret ad curandũ fratrẽ meuʒ
pꝛo cura fratris mei infirmi ad aliquã ciuitatem vellem ſcire an
debeatur per me in dubio ei ſalarium dum eſt in via ſeu in itinere
Ludo. Roma.in ſuo ſingulari in verbo ſalariuz el dᷣ dicit ꝙ ſic per
tex.ſᷣm eum ad boc ſingularem in.d.l.qð niſi..quod ſi dies cum
ibi nota.per Bar. Sed tu aduerte pꝛo nono ⁊ vero intellectu
meo iſtius littere quia iudicio meo iſte tex. cum reuerentia non fa
cit ⁊ non pꝛobat hoc ſi bene ⁊ ſubtiliter conſideretur nam hic diei
tur ꝙ dum libertus vadit romam pꝛo pꝛeſtandis operis patrono
ſuo hij dies cedunt ad damnum patroni ſcilicet vt non ſit obliga/
tus ei ꝓ operis pꝛo diebus illis itineris de nouo dĩdis. Sed
aliud eſt querere an patronus ſit obligatus ei ad aliquid ⁊ hoc nõ
dicitur hic.quinimmo ego de directo allego caſum iſtummet con
tra Ludo. Roma.in qõe foꝛmata in eademmet lege parum. S. in
verſi ſuo impendio dare debet q;diu qð debet in rerum natura
eſt ⁊c.vbi libertus qui tenetur pᷣſtare operas patrono ſuo tenetur
eas dare ſumptibus ex expenſis pꝛopꝛijs ſuis ergo ⁊c.⁊ ſic ego re
toꝛqueo illum text.contra Ludo. Roma.de cuuus materia addo
Bal.in.l.liberti liberteq;.C.de oꝑis liberto.vbi dicit ꝙ debet ha⸗
bere ſalarium pꝛo ea die qua recedit etiaz ſi recedit hoꝛa tarda ad
quem me remitto ⁊ redeo ad text.de quo modo agimus. Cuius
tex. verba ſunt hec.

Quogd ſi dies interea ceſſerint:dum Romam
venit:patrono perire dummodo patronus tanq̃ʒ
vir bonus ac diligens paterfamilias rome moꝛa
retur vel in pꝛouincia pꝛoficiſcatur: ceteruʒ ſi va
gari per oꝛbem terrarum velit non eſſe iungendã
necceſſitatem liberto vbicumq; ſequi eum ⁊c.

De bonis liber.

poſt moꝛtẽ aui ſui
non poteſt ſuccedere ex pꝛopꝛia perſona auo ſuo de jure ciuili nec
etiam de iure pꝛetoꝛio vt eſt tex.in. .cum autem inſti.de ſuc.ab in
teſtato ⁊ in.l.titius.ff.de ſuis ⁊ legi.⁊ in.l.pꝛima.S.ſiquis pximus
ff. vnde. Cogn. Tamen hoc fallit in iure patronatus. nam in eo ad
mittitur ex pꝛopꝛia perſona ſua caſus eſt in. d.l.paulus.. paulus
el pꝛrimo quem ad hoc pꝛopoſitũ pꝛo ſingulari allegat Ludo. Ro.
in ſuo ſingulari in verbo ius ⁊c.el.iiij. vbi dicit ſe ſolus notare iſtũ
tex.ad hoc ⁊ idem reaſumpſit ipſemet in dictis ſingularibus in vlti
mis voluntatibus in verbo conceptus ꝛc. Sed tu aduerte
verioi intellectu iſtius tex.v aperte dicas ꝙ non ſolum iſtud pꝛo/
cedit in iure patronatus ꝓut dicit Ludo. Roma.ſed etiam in heĩ
ditate liberti vita ego nouiter ad ̊ pondero tex.in. d. . paulns in
verſiꝰ ⁊ ad hereditatem eius legitimã admitto vc. ⁊ ſic non reſtrin
go iſtum tex.ſolum quo ad ius palronatus ſed etiam ad bona om
nia liberti ſi bene ⁊ ſubtiliter ponderetur iſte caſus. Cuius totius
tex. verba ſunt hbec. . .
CPaulus reſpondit nepotem etiam poſt mor⸗
mn 1 .

tem aui conceptum ſuperſtite liberto bonoꝛũ poſ
ſeſſioneʒ contratabulas liberti petere poſſe ⁊ ad
hereditatem legitimam admitti ⁊c.

L. libertus patrono in verſi.

datur ergo c. Bal. in.l. non eſt. C. fami. herci. ⁊ etiam idem
Bal.in.l.ſi quis in pꝛin: C.de inoffõ.teſtõ.⁊ in rep.l.pater filiũ.ff.
eo.titu.in pe.carta vel circa eo.titu.⁊ etiã dñs meus Alex.de Imo.
in.l.quia poterat in.vij.col.ff.ab trebel.reputant iſtum tex.ſingula
reʒ ad hoc ꝙ ſi fulius eſt inſtitutus ⁊ grauatus eſt ſegatis ⁊ datus
eſt ei ſubſtitutus poteſt capere legatum ſuum ⁊ reſiduum tranſfe
rere ad ſubſtitutum. de quo adde tu nota.per dñũm meum Alex.
de Imo.conſulentẽ in hoc ſuo conſi.lxxv.maxime in quinta colu.
in pꝛimo volumine incipiente an bannitus ⁊c.⁊ melius per Pe.de
anca.in ſuo conſi.cccv.ad quos me remitto ⁊ redeo ad text. de qͥ
agimus. Cuius verba ſunt hec. .
Datur ergo ⁊c.ibi vt accepta debita poꝛtiõe

cetera pars ad ſubſtitutum perueniat ⁊c.

ZL.ſi uero.s.ſed ſi moꝛtis. udo.

in ſuo ſingulari in ver.donatio ⁊c.lultimo eleganter dicit ꝙſicut ac
ceptans legatum ſibi factum in teſtamento non poteſt ieſtamentuʒ
illud dicere nullum ita etiã ille qui acceptat donationeʒ cauſa moꝛ
tis non poteſt dicere teſtamentum nullum per caſum ᷣm eum ad
hoc ſingularem in.d.l.ſi vero.s.ſed ſi moꝛtis. Sed tu aduerte
pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius tex.⁊ intellige ſane hoc quã
do donatio cauſa moꝛtis ſuit agnita poſt moꝛtem donantis ſecus
eſt ſi viuente donante agnita fuiſſet.quia tunc boc non obſtãte poſ
ſet donatarius venire contra teſtamentũ donantis dicens ſe ſpera /
re donantem debuiſſe oſtendere etiã ſe magis gratuz in teſtamen
to erga ſe tex.eſt notatus in.d.s.ſed ſi moꝛtis in ver. ſi vero in ſine
cuius tex.caudam obmiſit Ludo. Roma.⁊ non vidit iſtum text.
in fine qui non poſſet eſſe magis ad rem pꝛo intellectu pꝛedictoꝛũ.
Cuius text.verba ſunt hec.

CSed ſi moꝛtis cauſa donationem agnouerit:
dicendum eſt repelli eum a contratabulas bono/
rum poſſeſſione ſic tamen ſi poſt moꝛtem liberti
agnouerit: Ceterum ſi ei viuus libertus dona/
nit ⁊ ille accepit non idcirco erit repulſus a con/
tratabulas bonoꝛum poſſeſſione quia poteſt di/
cere ſperaſſe ꝙ in teſtamento gratus quoqʒ cir/
ca eum fieret permittiqʒ ei debet ⁊c.

SHe bonis liber.

Loõga eſt diſputatio in
Z. qui cum maior. ter Doctoꝛes legiſtas
an ſi mater ſit minoꝛ.xxv.annis tempoꝛe quo debet petere tutoꝛẽ
filio ſuo pupillo.ſi poſt efficiatur maioꝛ ⁊ non petat adhuc ei tuto
rem dari excuſetur ratione illius minoꝛis etatis in pꝛin.exiſtentis.
an vero pꝛiuetur ſucceſſione ratione maioꝛis etatis ſuperuenientis
in quo Spe.in titu.de in integr.reſti..nunc dicendum verſi.quid
ſi nondum ⁊c.tenet expꝛeſſe ꝙ mater excuſetur. Sed Bal. in
aũt. ſi captiui.C.de epᷣis ⁊ cle.⁊ in.l.qui contra.C. de inceſt.nup.et
etiaz in.l.pꝛecibus.C.de impu.⁊ alijs ſubſti.⁊ in.l.omnẽ.C.ad ter
tul. moꝛe ſno variauit ⁊ aliquando tenuit ꝓ matre ⁊ aliquando õ
matrez de qᷓ articulo late dixi infra in.l.a..ſi mr̃ infra ad tertul.
⁊PHideo pꝛo nunc non ero longioꝛ in hoc opere noſrro. Sed Lu
do. Roma.in ſuo ſingulari in ver. mater ⁊c.el o.tenet cũ Spec.
videlicet q; mater excuſetur per tex.in.d.l.qui cum maioꝛ in pun.
in verſi.ſed ſi minoꝛ quidem inſtituerit accuſationem ⁊c.⁊ ideʒ vo
luit etiam in ſingnlari in ver. patria poteſtas xc. Sed tu aduer
te pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex.qui cum ſupoꝛtatione
nibil facit ſi bene ⁊ ſubtiliter põderetur ⁊ non meretur allegari ad
boc pꝛopoſitum nam ratio illius deciſions hic aſſignatur in tex. in
verſi.cum alterum ſi feciſſet in turpillianaz incidiſſet c.nam ideo
minoꝛ hic excuſatur non deſiſttẽdo accuſare quia deſiſtendo ab ae
cuſatione poſt maioꝛem etatez incidiſſet in turpillianũ ⁊ ideo non
eſt mirum ſi potuit perſeuerare in pꝛopoſito incoato tempoꝛe mi
noꝛis etatis. Seg hec ratio ceſſat in caſu iſto quia mater non
incurrit aliquã penam ſi modo petit tutoꝛem filio mo immo inci /
dit ſi non petit.⁊ ideo etas ſuperueniẽs omnino tollit ſibi ilud pꝛi

nilegium. cum fuefit ei conceſſum pꝑ etatem. vnde ceſſante cauſ⸗
priuilegij ceſſat ipſuʒ priuilegiũ.l.ſemo. .vſuras.ff.de legaf. Po ⸗
ſimilibus ⁊ ſic iſte text.non probat cuius verba infra ponemus⸗
Secundo ad idem allegabat Ludo. Roma, etiam text. in .
tercia.S.ſcio.ff.de mino.in verſi.initio inſpecto ⁊c. Sed adit
lum tex.facilis eſt etiam reſponſio nam ideo ibi ſuccuritur minori
quia minor adimit hereditatem ⁊ leſus eſt licet maior factus exe /
gerit a debitoribus hereditarijs ⁊ ſic comprobauerit aditionez ſu
am quia leſio ibi durabat ⁊ habebat cauſam permanentem.
hoc non ceſſabat ibi cauſa pꝛiuilegij. Sed in caſu iſto quipning
mater eſt effecta maior ceſſat omnino fauor ⁊ cauſa prunlegij. nec
eſt aliquid retrofactum pp quod debeat vt minor iuuari immo
nihil fecit de pᷣterito. Sed potius obmiſit ꝑꝑ quã obmiſſionẽ non
eſt leſa in aliquo ĩmo lex. eaz excuſauit in hoc.Et per ↄñs non du⸗
rat aliqua cauſa ꝑpꝑ quã debeamus conſiderare amplius minorez
etatem cius. Preterea alia eſt ratio lucri ⁊ alia eſt ratio dã/
ni nam in dicto. .ſcio minor ibi tractabat de dãno euitãdo. Sed
bic de lucro perdendo ſcilicet vt non ſuccedat ⁊ per ↄñs ille text. nõ
facit ad caſum noſtrũ cuius verba ẽt infra pynemus. Tercio
ad idem adducebat Ludo. Roma. duas glo.ſcilicet vnam in.l mi
noribus.C. de hijs qui vt iudi. ⁊ aliam in.l.prima. C. in quibus
cau.in inteſt.reſti.non eſt necceſſ. Sed cũ reuerentia ipſe men
titur quia ille glo.non dicunt hoc ſi bene cõſiderentur nam minor
ibi ideo excuſatur ſi non vendicat mortem defuncti poſtea maior
factus quia iaz erat ſibi queſitum ius in hereditate ⁊ adiuerat be
reditatem quo caſu non debet modo auferri ab eo ſi non vendicat
ſed hic nonduz erat queſita matri minoꝛi hereditas filij ſui immo
poſtqᷓ; maioꝛ facta eſt filius ſuus moꝛtuus eſt quo caſu tunc vole
bat admitti ad eius ſuccefſioneʒ vnde merito non poteſt. Uel
⁊E ſecundo dico ꝙ tex.in.d.l.minoꝛibus in fine pꝛobat contra doc/
trinam illarũ gloſarum ſi bene conſideretur in verſi.qui ſi maioꝛis
etatis feciſſetis ⁊c.intelligendo vt veniat ad pꝛecedentia diuerſificã
do ꝓut intelligi debet vt ſit maioꝛ ratio dubitandi. Secd qũo
cunq; ſit ad rem noſtram nihil faciũt ille gloſe recte ponderate que
allegant illum tex.in.d.l.tercia.S. ſcio ⁊ ſic conſiderant cauſam de
pꝛeterito ne minoꝛ damnificetur in iaʒ ſibi queſuis. Sed aliud eſt
in caſu noſtro in quo tractamus de acquirendis ⁊ lex magis fauet
in queſitis qᷓ; acquirendis vt in.lʒ.fi.C.de acquir.poſſe.⁊ facit illud
turpius eicitur qᷓ; non admittitur hoſpes.c.quemadmodum extia
de iureiura.⁊.l.patre furioſo.ff. de hijs qui ſunt ſui vel ali iuris cuʒ
ſimilibus ⁊ ſic pᷣdicta iura non faciunt iudicio meo ad ꝓpoſitum.
Quoꝛum omnium verba ſunt hec.

Et pꝛimo.d.l.qui cum maioꝛ ⁊c. In verſi.Sed
ſi minoꝛ inſtituerit accuſationẽ maioꝛ aũt factus
ſentẽtiaʒ accepit:benigne eit dicendũ ignoſci de/
bere quia miuoꝛ cepit nec enim ei imputare poſſu
mus cur uon deſeruerit accuſationeʒ vel cur abo

litionem non petierit ⁊c.
Uerba autem glo.in.d.liminoꝛibus ſunt bec.

CReſpondere ⁊c. In verſi. Sed quid ſi eo tẽ/
poꝛe: quo adiuerunt minoꝛes fuerint: nunc cum
conueniuntur ſunt maioꝛes vel ſtatim poſt aditi/
oneʒ facti ſunt maioꝛes nunquid tenebuntur ac/
cuſare Reſpondeo non quaſi initium ſit ſpectan
dum vt. ff.de mino.l.iij.G.ſcio ⁊ ideo non amitũt
beneficium quod debet eſſe perpetuuʒ vt in con.
ſtitu.que de dignit.⁊c.

Glo.in.l.qui cuʒ maioꝛ.s. ſi pa
tris in uerbo calumnioſam ⁊c.

Joh.de Imo.in.l.pe.ꝭ.ad crimen in ver. ſexto fallit c. f de. jub.
iudi.⁊ dñs meus Alex. de Amo.in.l.quarta.. hoc aũt iudicii ſ.
de damno infecto reputant iſtam glo. ſingalarem ad bhoc ꝙ iuder
poteſt repellere litigantem ab agendo vbi conſtat de eius calumnia
de quo alias dixi in.d. . hoc autem iudicium vbi poſui mults in
quibus iudex poteſt ſupplere ex offcio ⁊ maxime ꝙ iudex poteſt
deferrere iuramentum calumnie etiam poſt concluſum in cauſa
ſm Spe.in titu. ð iure calũ.in fine ⁊ etiã poteſt caſſare malã conſu
etudinem vt eſt tex. nota.in.c.frequentibus extra de inſtitut. peſ
quem ita dixit ibi.do. Anto.ad quem me remitto ꝓ nunc cum de
hijs omnibus late alias dixerim in. d. . poc auteʒ iudicius vbi eſt
locus proprius ⁊ ideo non repeto nunc niſi qdð pono ver bs gloſe.
Que ſunt hec.

kinſt

un⸗

4 4 is

,eNngerN Nret
innſtigeiid, nes
minn R n
n ——

cin ſonunnnul
unnttnpuß
1Sſtrmne
Inniontnt nnlinmd
Cuclktetnnine

24
.

im llen inte⸗
Nerknumtppni etcctam 1c
ingimmn ſeſeſonn enrfne
ererecertczeginen da

GNpſonnu
Noscerke pn.

Lpe Mirirn
Sn N rNeei
Uncfützinſatirntlnn wan
Toinkonnniinier
kglenginntrnir en
Saatnnilitan⸗
Nimngnn ,
Hiliit in vnnne⸗
innutmitannns

nichigned
cdre
edi ntan
RN. ſnten &
8 1
rechet
n

r.
.

nun i ſenmte en

—

..e

säs nwlin
Snmlgin nirt nni
Immiſinmi unſtini intitis
aizcht eigtitnimtihi
Nrqaunimttyt ernininnunt
pan wideſeneni uaininzuart
ltonen Mientt⸗
Uramem mudliniis i
(Rmcru ni Nl e
waumm nini ioll ran
mmarannidls iftitzſttti⸗
m iaci a iinz nni ttumnr
vlnmmtuſiimnſtſrini
ns denmlii linn nnninin
wcamn alenſenuſttan

õ

Goirloic;ͦindi

nnannbin
leunmum ſi⸗ ſig
ee eu er milun 2
— mnfe itlumg,
mn emmn hehnſ holu 19

enara c tdin
pernmn mu ileline c
ain ſc e un lan eic et
n u wine mumnſ e
asncumſun
1
uak

Calumnioſam ⁊c.ideſt que vere erat calumni

oſa: Sed iudex ignoꝛabat alioquin repelleret

cum:vt.C. vt nemo pꝛiuatus.l.fi.in fi.⁊c.

eI Bar . hic ditit iſtam legem eſſe ſingu
Z. Si filius larem ad hoc pꝛopoſitum ꝙ in his

iure diuerſo non habet locum collatio vt hic in tex.
“ Per u auert ꝓ ve ro ⁊ nouo intellectn meo iſtius text.qui
iudicio meo pꝛobat totum ↄꝛium ſi bene ⁊ ſubtiliter ponderetur.
Mam in pꝛin bene dicit illud qð dixit Bar. ſed poſtea in fine deci
dit contrarium ⁊ aſſignat rationez in verſi? cum iniuriã per bono
rum poſſeſſionem patiatur ac. ⁊ ideo etiam conferre debet pꝛout
hic dicitur in text. bene conſiderato. In quo addo aliud in ſi/
miii ꝙ ius accreſcendi etiam non habet locum inter ſuccedentes ex
viuerſo iure per not.per Bar. in.l. ſiue. . ex duobus. ff. de iure pa
tro. Bal. in.l. vnica in. x. col. C. quando. non peten. par. 7 Bal.in
ait pꝛeterea. C. vnde uir. ⁊ vxoꝛ ⁊ Bal.in.l.pꝛima. C. de teſta. mi
li. vin..pꝛima.· .in paimo in pꝛima colu. C. de cadu.tollen. ad quos
me remitto ⁊ redeo ad iſtum tex.de quo modo agimus. Cuius
erba ſunt hec.
. Si filius in poteſtate heres inſtitutus adeat

z emancipato petente bonoꝛum poſſeſſionem cõ
tratabulas ipſenon petat nec conferendũ eſt ei et
ita edictum ſe habet ſceuola: Sed magis ſentio
quemadmodum pꝛo parte hereditatem retinet
eo iure quo bonoꝛum poſſeſſionem petere poſſit
ita conferri ei debeat vtiqʒ cuʒ iniuriam per bo
norum poſſeſſionem patiatur ⁊c.

De hiis que in frau. patro.

I Batr.in l. hereditariuz.fl.de bo.aucto.
X. F ingli. iudi.poſſi.docet nos vnuʒ modũ frau
dandi ſili legitima ſua vt ſi pater pꝛomittat omnia bona ſua poſt
moꝛtẽ titulo oneroſo non aũt lucratiuo alicui.Et hoc modo dedu
cetur iſtud es alienum quo facto non ſupererit aliquid ꝓP legitima
filij. Seg hanc cautelam repꝛobat Ludo. Roma. in ſuo ſin/
gulari in verbo legitima ꝛc. el pꝛimo dicens ꝙ in contrarium eſt ca
ſus in. c.l. f. in ſme. Sed tu aduerte ꝓ vero ⁊ nouo intellectu
meo iſtius text. quia non eſt mirum ſi hic quelibet alienatio facta
quocunq; titulo per patrem adoptiuum reuocatur quia lex. pꝛeſu
mit ſacilius comitti poſſe fraudem ⁊ vere comitti contra filium
adoptiuum qᷓ; contra filium legitimũ ? naturalem ⁊ ideo quelibet
alienatio facta per eum reuocatur. vt bic dicitur in text. in verſiẽ ſi
quid itaq; in fraudem eius alienatum eſt vc. ⁊ hoc modo ego in/
telligo ſtum tex. nouiter yno ſolo addito ꝙ de modo pꝛauandi fili
um ſua legitima poſuit Bar. in. d. l. bereditariũ. ffde bonis aucto.
iudi poſſi.?⁊ Bal.in.l.a.C.ſi quid in frau.patro. in.l.pꝛima. C.
de inoffitio. donat. ⁊ Ange. in. 5. pꝛobibemus in auten. de trien.⁊ ſe
miſſe. ? Angel. in autent. de iumen. dona. in fine de quo ad eos me
remitio pꝛo nunc ⁊ redeo ad text.de quo modo agimus. Cuius
verba ſunt hec. .
L. Conſtitutione ⁊c. In verſi. Si quid itaqʒ in
fraudem alienatum fuerit: quia per Caliuiſianã

vel per Sꝓauianam actionem reuocanda eſt ⁊c.

de iure patronatus.

. Bar . hic dicit iſtũ
Z. ſiue. excluditur. text. eſſe wrieln
1 mentitenendum ad hoc ꝓpoſitum ꝙ inſtitutus etiam ex vntia
ſola excluctur a contratabulando teſtamentum ⁊ debet ei ſupple
ri vſq; ad legitimam poꝛtionem pꝛout dicitur in text. in verſi T ſi
ex vntia heres inſtituatur vc. cũ quo in B̃ ſto ſimpliciter quia tex.
hoc optime pꝛobat nec eget alia noua mea interpꝛetatie niſi ad
do vnum verbu ꝙ ſupplementũ legitime debet fieri de tota here/
ditate ſecundum Bart. in. l. in quartã in fi.ff.ad.l.falci:⸗⁊ Bart. in
lpapinianus. 5. quarta.ff. de inoffitõ. teſtö. ? Bal.in. l. pꝛima vij.
colum. C. de inoffitio. donat. in. l. omnimodo in fine pꝛincipij.C.
de inoffito teſtamen. etiã contra legatarios ſecundum eoſdem in
loris hꝛeallegatis ? Dau. de caſtro. in conſilio.cclv. in conſilvj.
Oldra. in conſi cxiij. ad quos me remitto ⁊ redeo ad text.de quo
modo agimus. Cuius verbaſſunt bec.

CExcluditur a contratabulas bonoꝛum poſſeſ
ſione patronus ⁊ ſi ex vntia heres inſtituatur: =
id quod deeſt ad ſupplendam debitam poꝛtio⸗/
nẽ ꝑ ſeruũ iudicio liberti ſine cõditione ⁊ delatio
ne ei in hereditate vel legato ſiue fideicõmiſſo
queri poteſt ⁊c.

Z. ſiue.s.ex duobus. Sti nan
do non petentium partes ⁊ etiam dñs meus Alexan. de JImo.in. l.
plane. .ſi duobus in ſexta colum. fl. de legat.pꝛimo reputant iſtum
tex.ſingularem ad hoc pꝛopoſitum ꝙ vbi filij ſunt inſtituti in inte/
gra eoꝛum ⁊ dehita poꝛtione ⁊ alius filius eſt experedatus.ſi exhe
redatus repudiet non accreſcit eis poꝛtio ſua quia ſuccedit diuerſo
iure quia exheredatus ipſe venit per querelam contra teſtamentũ
ſed ipſi ex teſtamento ſecus eſt ſi minus legitima eis fuiſſet relictũ
quia tunc ſi exheredatus repudiat accreſcit eis poꝛtio illius quoni
am ipſe petebat ſupplementum quia tunc eodem iure ſuccedit per
iſtum tex.quia clarus eſt ⁊ non eget noua mea interpꝛetatione niſi
ꝙ in materia iuris accreſcendi vt non habeat locum inter ſuccedẽ

tes dluerſo iure poſuit Pau.de caſtro in ſuo conſixccliij. incipiente

quoniã fundamentum huius articuli ⁊c. ⁊ etiam in conſi.cx. incipi
ente ſuper pꝛimo queſito ⁊c. vbi ponit an in eo iure atendatur ra⸗
tio ſanguinis ad quez me remitto ⁊ rcdeo ad tex.de quo agimus.
Cuius verba ſunt hec.
CEx duobus patronus vnus ex debita parte
heres inſtitutus ſine conditione ⁊ dilatione con
tratabulas bonoꝛum poſſeſſionem petere non po
terit licet ſi minoꝛ ei poꝛtio eſſet relicta ⁊ contra/
tabulas bonoꝛum poſſeſſionem petiſſet alia etiã
poꝛtio ei accreſcens potuiſſet ⁊c.

Z. ſi li b ertus Bar. bic dicit iſtũ tex.eſſe mul

tum ſingularez ad hoc pꝛopoſi
tum ꝙ alienatio facta in fraudes legis ipſo iure non valetſe ed aliena
tio facta in fraudẽ hominis bene valet ſed reuocatur vt hic in tex.
maxime in verſi? plane ſi qua alienauerit ⁊c.cuzʒ quo ſto quia tex.
optime pꝛobat hoc maxime in verſiꝰ ſupꝛa allegato nec pꝛo nunc
eget alia noua mea interpꝛetatione niſi ꝙ addo Paul. de caſtro in
conſilio.cxcv.vbi ponit quid ſi alienatio eſt facta in fraudem ſtatu
ti ⁊c.per GBal.in.l.pꝛima.ff.ſi quid in frau.patroni.⁊ per Bal. in. le
certa foꝛma.C. vt in poſſeſſi.legat.⁊ per Bart. in.lxercia.C. de pi
gno.et in.l.cyrographis.ꝭ.fi.ff.de admi.tu.ad quos me remitto ⁊
redeo ad text.de quo agimus. Cuius verba ſunt hec.

L. Si libertus minoꝛem ſe centenario in fraudẽ
legis fecit ipſo iure non valebit id quod factum
eſt ⁊ ideo quaſi in centenarij liberti bonis locum
habebit patronus:quicquid igitur quaqʒ ratio/

ne alienauit ea alienatio nullius momẽti eſt Pla

ne ſi qua alienauerit in fraudem patroni adhuc
tamen poſt alienationem maioꝛ centenario rema
neat alienatio quidem vires habebit verumta/
men per fauianam ⁊ caliuiſianam actionem reuo
cabuntur ea que per fraudem ſint alienata ⁊c.

Ande cognati.

Querela in officioſi teſtamenti non
C0 G natis. datur contra teſtamentuz fratris ni
ſi turpi perſona inſtituta vtin.l.fratris ⁊ in.l.fratres.C. de inoffitõ
teſtamento ⁊ in.S.pꝛimo cuʒ ibi nota.inſti.eo.titu. Tamem ingra
titudo que opponitur contra fratrem non poteſt opponi niſi ab in
ſtituto herede non autem ab alio etiaz ab inteſtato ſuccedente fra
tre grato tex.eſt in.d.l.cognatis quem tex.ad hoc pꝛopoſitum pꝛo
nota. ⁊ ſingulari allegat Balcd.in dicta.l.fratres in penultima colu.
in ſexta qõe pꝛincipali. Sed tn aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intel
lectu meo iſtius text.⁊ nouiter dicas ꝙ iſte tex. non bene hoc pꝛo
bat ſi bene ponderetur nam dicitur hic ꝙ ſi cognatus accuſauerit
cognatum non denegatur ei ſucceſſio. Un piſte text. non lo/
quit᷑ in agnatis ſed in cognatis Secũdo non dicit illud ad qð

%

rus ſit ex ſe vt videre potes ⁊ ideo non eſt multum laboꝛandum
circa hoe. Cuius verba ſunt hec.

L. Cognatis accuſatio nihil obſtat ad ſucceſſio
nem ſi accuſauit cognatos ſuos ⁊c.

.in aüt itaq. C. co
Glo. in. l. ha C parte. in 85 een⸗ bal.
7 Ange.in.l.finali.C. vnde cogna.⁊ Bal.in.l.in teſtamento in nona
col. C. de teſta.mili.⁊ Ludo. oma.⁊ dñs meus Alex.de JImo.in
l. ex facto..ſi quis rogatus in.xxiij.⁊ etiam in.xxxv.colum. ffad
trebel. reputant iſtam glo.ſingularem ad hoc ꝙ fratres naturales
vel ſpurij. non ſuccedunt inuicem etiã vt cognati. Sed tu ad/
uerte pꝛo nouo intellectu iſtius glo.que plus mihi dixit ſi bene põ
deretur ꝙ boc eſt verum etiaz ſi legitimarentur vt in ea videre po
tes in fine de qua materia alias plene dixi in additionibus meis
factis ad ſolemnem tractatum. D. Mathei de mattaſelanis com/
bononienſis de ſucceſſ.ab inteſtato ⁊ ideo pꝛo nunc non me exten
do circa hoc niſi ꝙ addo modo vnum notabile conſiliuz dñi mei
Alex.in terminis in conſi.clxxiiij.in quinto volumine incipiente An
frater ſpurius natus ⁊c.ad quem me remitto ⁊ redeo ad glo, de
qua agimns. Cuiue verba ſunt hec.

Naſcuntur.C. ad oꝛfi.l.finali. C Sed nati
ex duabus concubinis eodem tamen patre nati
an ſint cognati. NGñ.non ſuccedunt quia nec co/
gnatis patris etiã ſi legitimentur vt in aũt.quib.
mod. natur.effic.ſui..filium autem ⁊c.

Se ſucceſſo.edicto.

Glo.ĩ.l.pꝛima.S.ſed indendũ.
Pau. de caſt. ⁊ Alluſtr. dñs Sranci.aret.in.l.qᷓdiu in vltima
col.in fi.ff.de acquir.here.reputant iſtam glo.ſingularezʒ ad hoc
ille qui repudiat hereditatem ſimpliciter cum eſſet ſibi delata ex
capite videtur repudiare tam ex pꝛimo q; ex ſecũdo capite de quo
aliquid dixi poſt dĩm meuʒ Alex.in.l.pꝛima.C.qui ad mit.⁊ ideo
pꝛo nunc longioꝛ non ero niſi e pono verba glo. Que ſunt bec⸗
Succedat ⁊c.m verſi. Sed quid ſi ſunplici/
ter repudiauit videtur in totum repudiaſſe vt ar/
gumento ſupꝛa de interro.actio.l.ſi ſine.ꝭꝗ.qui

interrogatur ⁊c.

Ad tertullia.

L. ſecunda.s.ſi mater Water que

vult poſſe ſucce
dere filio ſuo moꝛienti in pupillari etate debet petere ei dari tuto/
res alias excludit᷑ ab eins ſucceſſione vt in.l.ſciant.C. de legitimis
tuto.cum ſimilibus ⁊ ĩi i.tercia.C.ad tertul.vbi per Bal. ⁊⁊ Bal.⸗
in.l.pꝛecibus.C.de impu.x alijs ſubſti.in.vij.col.⁊ Bal.in.l.fi.C.
ſi aduer. de lic.? Gal.in aũt.ſi captiui.C.de ep̃is ⁊ cle. ⁊ in.l.qui
cõtra.C. de inceſt.nup.⁊ in aũt. eiſdezʒ.C.de ſᷣis nup.⁊ in.l.omnẽ
C.ad tertul.⁊ in con ſi.xxx.incipien.Cola ⁊c.vbi ponũt quid ſi ma
ter eſt minoꝛ.xxv.annis tempoꝛe moꝛtis viri ⁊ maioꝛ poſtea tem/
poꝛe moꝛtis pupilli an pꝛiuetur eius ſucceſſione vel ne vt ibi ꝑ eos
ad quos me remitto ꝓ nunc vbi concludũt ꝙ non et Pau. de ca.
etiam idem firmat in.l.ſciendum.ꝭ.fmali.ff.qui ſat.cogan. vbi ali
as legendo etiam dixi vnum verbnz de hot. Sed ponamus
ꝙ mater videt filiũ ſuum pupillũ habere multos creditoꝛes ⁊ non
babere tantum in patrimonio ſuo vt poſſit eis ſatiſfacere an excu/
ſetur ſi nõ petit ei dari tutoꝛẽ ne pupillus poſſit moleſtari ab eius
creditoꝛibus dicas ꝗs ſic tex. eſt in.d.l.a..ſi mater in verſi quid
ſi penitua egentis ⁊c.Quẽ tex.ad ̊ pꝛo caſu allegat Ludo. Ro.in
ſuo ſingulari in verbo mater ⁊c.el pꝛimo. Sed tu aduerte ꝓ
vero intellectu iſtius tex.nam hic non conſideratur an ſint vel non
ſint creditoꝛes nec moleſtia eoꝛuzꝭ. Sed conſideratur ſola egeſtas
pupilli filij.qui non habet bona ⁊ eſt pauperimus ⁊ mater excuſa
tur in non petendo ei tutoꝛem. quia non ſunt bona.quibus poſſit
tutoꝛ pꝛouidere ⁊ ea adminiſtrare. ⁊ etiam licet mater pꝛiuet̃᷑ eius
ſucceſſione nihil perderet cum in bonis non haberent vel paruz. et
ſic ego non conſidero pꝛo ratione iſtius tex.vexationem creditoꝛũ
pout dicit Ludo. Roma. Sed ſolum defectũ bonoꝛũ ⁊ ſic cauſe

allegatur vt patet ex eo quem non eſt opuo aliter inducete cus cla

pꝛopter quam debet peti tutoꝛ: Et hec eſ vera ratio iſtius text
Sed bene pꝛo Ludo.Roma.allego ego tex.in dicta.l. ba in.5.
tractari ni verſiergo ſi mater ei qui ſoluendo non eſt ⁊c. vbi bene
tex. pꝛobat hoc ⁊ ſic erit conſideranduz an pupillus pauper ſit ſine
tamen creditoꝛibus ⁊ habet locum pꝛima diſpoſitio aut habet bo
na tamen deductis debitis non eſt ſoluendo ⁊ habet locum text. in
dicto verſi.ergo ſi mr̃ ⁊c.de cuius materia addo ẽt Pe. de anca in
ſuo conſi.xcviij.incipi.Mater non accepit tutelam æc. ad quez me
remitto ⁊ redeo ad tex.de quo agimus. Cuius verba ſunt hec.
TSi nõ petierit tutoꝛes idoneos filijs ſuis vel
pꝛioꝛibus excuſatis ſiue reiectis non confeſtim
alioꝛum nomen ediderit ius non habet vendicã
doꝛuʒ ſibi bonoꝛum inteſtamentoꝛum filioꝛum

⁊ quideʒ ſinon petit incidit in conſtitutioneʒ ꝛc.

Z. Filii mater.. ſiluns. Barr beven
notabilem ⁊ ſingularem ad hot pꝛopoſitũ ꝙ filius qui dixit ſe nol

le adire tamen poteſt penitere ⁊ infra annum adire ſi vult ex ſena
tuſcon. in bonis matris vt hic in tex.in fine in ver ſi. cum ver ba ex⸗/
tenſiua ſunt ⁊c.cum quo ſto ſimpliciter quia text. clarus eſt æ non
eget alia noua mea interpꝛetatione niſi ꝙ addo vnum verbum vi/
delicet nota.per Bal.poſt glo.in.l.non iuſtam.C. ad trebel.⁊ bal.
in.l.pꝛima in ſeptima qõe.C.qui admiti.ad bono.poſſeſſi.poſ. 1 5
omnes in.l.fi.C. de repudi. here.ad quos me remitto ⁊ redeo ad
iſtum tex.de quo modo agimus. Cuius verba ſunt hec.

CSilius qui ſe nolle adire matris hereditatem
dixit an poteſt mutata voluntate adire anteqʒ cõ
ſanguineus vel agnatus adierit videnduʒ eſt pꝛo
pter hec verba ſi nemo filioꝛum volet heredita/
tem adire quia extenſiua ſunt: ⁊ cum verba extẽ
ſiua ſunt penitentia eius vſqʒ ad annum admittẽ
da eſt cum ⁊ ipſa filij bonoꝛum poſſeſſio annalis
ſit ⁊c. Laus deo amen.

Ex quibus omnibus redditur nunc expedita
hec ſecũda pars infortiati cum ſuis iunibus ⁊ glo.
ſingularibus cum eoꝛundem nouis meis interpꝛe
tationibus: que omnia expediui deo bene conſenti
ente in ſacro ⁊ ameno loco Reuerendoꝛum patrũ
meoꝛum fratrum pꝛedicatoꝛum de Bononia ſito
extra poꝛtam.s.Mame verſus montes in loco di
cto ronzano vbi eſt templum diuo Uincentio di⸗
catum. Laus ergo ⁊ gloꝛia ſit ſemper ſupꝛemo
Deo: ⁊ diuo Dominico ⁊ Uincetio pꝛotectoꝛibus
meis Amen.

¶ Finis nouarum interpꝛetationum
ad omnes textus ⁊ gloſas ſingula/
res in ſecunda parte Infoꝛtiati per
Dñm Ludouicũ Bologninum cri/
ſtianiſſimi:ac ſereniſſimi Regis Frẽ
coꝛum conſiliarium digniſſimum.

è Z

lcgungulintie 6
B —
Ag Anſiuſmaane nn
pmgttsſſmmen.
cnthiſüemm ſſfein
1. lusdonng.

S

=

=
=

.

U
Kii wrminin un ſizuſtii
Prtwam mmam mninezinen
mN:Neonnucdi doberetnen
trn Nmevlan Nengnenaunei
rm hNEtitnnN Dconſt
GrIN6 Wanekrionenernlon⸗
cotmzn ſticktnpinn di unce⸗
mm. lwcplguſ inmr inm
de 1n Nrniu ClAunuhe

1

ſ

(ſswunminmnuntienn
Aonnss emetheis ſln
saſtonkngen Firiiiſ
Din utid Dihen 4,
ſaiſttuſiin iphi
õ

Iyininin arn

argun ogieſtie weung

AuetitiIEiiar

4 Hrnmmthiuthimzan

croeguraginntateen went

Aumniginttnstus
Prukrinifinmnla
fund. Mrnünanee
Untſun Nngerna

NelunstAtitnenn n
AGa nedfnni in gin
äüikritrnnettmmtn:
Puntntunmutntneinn
Naucntrinnrntntn,
Pmnnitiuniinſcne
H
inanattr⸗ ——
uimiaufazde⸗
ininſtinſteini,

—

Ali
ealre .
n Jre A

——Z 2 6 —
Interpꝛetatõnes uouc nouiqʒ
ſtellectus per clariflimũ vtriuſqʒ iuris doctoꝛẽ
4 nitẽqʒ auratũ: ſacri palatij apoſtolici aduo/
catum conſiſtoꝛialem dominũ Zudouicum Ho
logninũ iura ciuilia oꝛdinarie legentẽ in vetuſti 1
ſimo regiae ciuitatis patriae ſi uae Bononiae ſtu
dio traditi ad omnes fere leges: ? gloſas ſingu/
laresſuper pꝛima parte ff. noui vna cum allega/

tionibus conſilioꝛum pꝛaeſtantiſſimoꝛum docto
rum in omni articulo miro oꝛdine per eum con
textis: necnon cum pluribus iuribus ab oꝛigina/⸗
libus fon. pandectis per eum etiã diligenti ſtu⸗
dioac fideliter habitis: differentibus ⁊ omnino
cötrarijs tranſumptis codicibns omnibus Aln/

no domini: Alocccclxxxxiiij.kalen. artij.

Ze noui operis nunciatione.

. 1 Doctoꝛes om
4. POrima in Pꝛ incipio nes hic coĩter
in pꝛincipio diuerſimode v multis modis intelligunt iſtum text. in
verſicu. eatenus quatenus is qui nunciaſſet ius ꝓhibendi non ha
beret c. Nam aliqui libꝛi habent illa verba ſupꝛa poſita negatiue
pꝛolata Aliqui vero libꝛi hñt ea verba affirmatiue plata vide
ſz eatenus quantenus qui nuntiaſſet ius pꝛohibendi haberet ⁊c.
Quoꝛum omniũ opiniones ⁊ lecturas varias ⁊ diuerſas ego
alias legendo retuli ⁊ latius ct reaſumpſi in repetitione nr̃a.l.qui
viam eo titu. Sec pꝛo nũc tu aduerte ꝓ nouo ⁊ vero intellec
in meo iſtius tex. Nam dico ego ꝙ ea verba de quibus.S. dixi ea
tenus quatenus vc. intelligir de remiſſiõe iudicis viui qui aditus
ſuper nunciatione nom operis facta ⁊ nulla pꝛeſtita ſatiſdatione er
iudiciũ vel in iudicio coꝛam eo ꝑ ediſicantem de demoliendo. Sʒ
ſtatim cognoſcens de meritis ⁊ de iuribus ipſarũ partium p quã
ta parte coperiet nunciãti non competere ei ius pꝛohibendi p tania
parte remittet pꝛohibitionẽ diffinitiue ⁊ effectualiter pnunciando
ſententiado ⁊ ſic verbum eatenus ⁊c.expofitur.i.in tantũ ⁊ qua
tenus.i.in quantum iudex cognoſcens vt dixi de meritis partiũ diſ
ſinitiue pꝛonunciado remittet ⁊ hoc modo ego intelligo iſtum tex.
vz de totali effectuali remiſſione phibitionis poſt quã remiſſio /
nem non expectatur amplius alia ſententia per eum ferenda ⁊ ſic
non loquitur de ea remiſſione temporali que fit ratione ſatiſdati
ons pſtite que tempoꝛalis eſt de qua habetur in.l.pᷣtoꝛ in pꝛinci.?
per totam ill legem ⁊ in.l.non ſolum.S. ſciendũ infra eo.⁊ hunc in
lellectum ad iſtu tex. copꝛobo manifeſte per verba poſita bic ĩ ver.
deinde remitteretur phibitio vc. ⁊ in verſi. ius pꝛobibendi nõ ha
beret c. Que verba denotant remiſſionem vere effectualẽ æ tota
lem 1 ßm hunc intellectͦ meuz poteſt ſummari iſte tex. boc modo
nuciatio ſine iuſta ſue iniuſta timenda eſt. Sed in tantũ in quantũ
iudex cognoſcens de meritis ⁊ iuribus parti comperiet. tollet ef/
ſertualiter v totalr difftnitine H dicrat. De quibus ẽt omnibꝰ
lllius dixi inrepetione nr̃a ad tex.in.l.qui viam infra eo.ideo pꝛo
nuc longioꝛ non ero niſi ꝙ, de ſignificatione hoꝛũ verboꝛũ eatenus
quatenus vide per Bar. in. l. . in. vxcol. f.. de condi.⁊ demon. per
Bal. in.lcum antiquitas. C. de vſufruc.ad quos me remitto ⁊ re
deo ad iſtum tex. Cuius verba ſunt bec.

L. hoc edicto permittitur vt ſiue iure ſiue iniu⸗
ria opus fieret per nunciationem inhiberetur: de

inde remitteretur pꝛohibitio eatenus quatenus

hꝛohibendi ius is qui nũciaſſet: non haberet ⁊c.

Z. Vrima.s. hoc autem edictũ.

Doctoꝛes omnes hie coĩter dicunt ꝗ' nunciatio noui operis
hꝛouidet aduerſus opera futura quouſq; fit remiſſio nunciationis
her iſtüͦ tert. Sed tu aduerte pꝛo nono ⁊ vero intellectu meo
iſtius lex. Naz dico ego ꝗ, nunciatio noui operis põt fieri in diſtin
cle dum opus eſt in fieri ſed poſtea remittitur quatenus apparet
nonlicuiſſe nunciare nec pꝛincipaliter tractatur bic de effectu nun
girtionis ſed de eo effectu ponitur in. .nunc videamus infra eo.et
7boc elito ynũ conelani c Bar. T alij cribẽtes hic dicentes

bie tractatur ð effeetu nunciationis noui opis non recte ſentict de
cuius tex. intellectu dixi ẽt latius in repe. nrᷣa.l.qui viam infra eo.
⁊ ideo ꝓ nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ verba littere ſunt hec.

CHoc autem edictũ remediumqʒ opis noui nun
ciationis aduerſus futura opera inductũ eſt:non

aduerſus pꝛeterita: hoc eſt nõ aduerſus ea: que

nondũ facta ſunt ne fiant: nam ſi quid operis fa
ctum fuerit:quod fieri non debuit:ceſſat edi ctuz
ðe noui operxis nũciatione: ⁊ erit tranſeunduʒ ad

interdictũ quod vi aut clam contra id:quod fac-/
tum erit vt reſtituatur ⁊c.

Z. prima.a.item nunciatio. Sut.

Ange. Pau. de caſtro Rapha. Jo. de Imo. Ludo. Romas. ? dñs
meus Alex. ð ꝗmo. finaliter totus mundus vt ita dixeriz in hac
l. pꝛima.S.nunciatio in fi.concludunt ⁊ firmant per iſtuʒ tex.ꝙ nun
ciatio facta contra abſentes ſeu igoꝛantes valet ⁊ ligat eos quo
ad effectum patientie pᷣtande per eos in demonitione fienda tamẽ
Fm eos rõe ignoꝛãtie ⁊ abſentie ſubuenitur eis in hoc vt non tene
antur demolire opus factũ interim ſeu demoliri facere ſuis expen
ſis ꝓpꝛijs ſed expenſis ipſius nunciantis ſi vult opus illud demoli
ri. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu iſtius text.nam
dixi alias in repeti.nr̃a.l.qui viaz.ff. eo.titu.⁊ etiã nouiter hic dico
ꝙ hec eſt maxima violatio ⁊ diuinatio ad iſtuz tex.⁊ ad totã mate
riam nũciationis noui operis nam ſi nunciatio ſacta fuit iure per/
mittente put fieri potuit aduerſus abſentes ⁊ ignoꝛãtes vt eſt text.
apertus hic in fine in ver. ꝓcedit ⁊c.non eſt cõueniens ꝙ nuncians
teneat᷑ exponere aliquid de ſuo pꝛo demolitiõe fienda que ð mo/
litio expenſis noſtris reputatur pena ab ipſamet lege vt in.l.pe.ff⸗
co.ad quã penam non debet teneri ille qui nunciat lege permitten
te. l. grachus.C.ð adul. Et ſi tu diceres hec expenſa eſt volũta
ria ex parte nunciantis ad quã non tenetur ſi non vult dico ꝙ paꝝ
ſeruiret ſeu pdeſſet ſibi nunciatio ꝑ euʒ facta ob quã credendũ eſt
omnino eum velle q demolilio operis ſequatur cum ſit in dãnuzs
eius vel iurium ſuoꝛũ ⁊ parum ſeruiret iſte tex.in fi. Minus
etiã videtur poſſe dici ⁊ in':hoc facio maioꝛemviz abſenteʒ vel igno
rantem ) quem nunciatũ eſt teneri ad impenſaʒ ⁊ hoc etiãs omnes
pꝛefati ſcribentes de quibus..dixi atteſtantur nemine diſcrepãte.
Sed dico ego plus ꝙ non debet teneri nec tenetur ẽt ad pꝛe/
ſtandã patientiam vt opus demoliatur ẽt expenſis alterius nam ſi
boc diceremus abſens ⁊ ignoꝛans vehementer grauaretur ⁊ pa
teretur maximũ damnũ.ſ.in opere demoliendo ⁊ deſtruendo ⁊ ra
tione cementoꝛũ ⁊ operarũ ⁊ alioꝛum que in conſtrutione opis in
teruenerunt ⁊ nulli dubium eſt ꝙ abſens ⁊ ignoꝛans non debet
tantuz affici immo abſentibus ⁊ ignoꝛantibus ẽt maioꝛibus iura
ſubueniunt vt patet per totuʒ.ff.ex qui.cau.maio. Et per ↄne
vt vides intelligendo iſtũ tex.hoc mõ reſultarent plura incõuemen
tia ⁊ 3 nãs nunciationis que habet ꝙ vbi tenet nunciatio ſi contẽni
tur per nunciatũ ſiue iure ſiue iniuria tenetur ad demolutioneʒ et
ad expenſas.d.l.i.in pꝛine cũ ibi plene nõ. S. eo. ?. d.l. pꝛetoꝛ in pꝛin
⁊ in. ..infra.eo.alias aũt imputari debet nunciatoꝛi Mec obſtat
vnus tex.in quo doctoꝛes faciũt maximũ fundamentũ in.l pe infra
eo.quin ad illum text.tradidi nouum ẽt intellectũ vt videre potes
in.d.l.pe.vt ẽt dixi latius in.d.repe.noſtra in.d.l.qui viaz infra eo.
⁊ ideo non me extendo nũc circa illum tex.ſed redeundo ad ꝓpoſi
tum nĩz dico e iſte tex. ſolu diſponit nunciationem valere ſeu fieri
poſſe ) abſcentes vel ignoꝛãtes non tñ ad effeetũ vt eos aſſiciat vel
obliget quo ad impenſam demolutionis nec etiã tñr ad patientiaz
pꝛeſtandã in opere de moliendo expenſis nunciantis nec ſuis ſed ſo
lum vult dicere iſte tex. ꝙ valet nũciatio aduerſus abſentes ⁊ i
rantes.ſꝙ ſi nunciatio perueniat ad noticiam nucianti ſi edificaret
poſtea a die notificatiõis tenebr̃ ad demolutionex ⁊ ẽt qͥ ad impen
ſam nec requiritur alia nuneiatio ⁊ iſte eſt verus intellectus hnius
tex. cuius meus ſtat in H. an nunciatlio illa facta valeat ad finez
ſi poſtea pueniat ad noticiã nũciati ſipi noceat ab eo die notiſicatio
nis circa de futuro non aũt vltra de pꝛeterito nec quo ad paciẽtiazʒ
pᷣſtandam nec ẽt quo ad expenſas.x ſic cum reuerentia decipiũtur
omnes docentes hic in vero ſenſu iſtius tex. ꝓ quo meo intellectu
allego glo. notabilẽ in.l.ð pupillo..nunciationem in ver. factuz ac.
infra eo. quam glo. apꝛobãt coĩter ſcribentes ibidẽ maxime Pau.
de caſt.⁊ Ludonicus Roma.ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ ſi nemo ſit in lo
co vbi fit nunciatio valet oĩo nunciatio ⁊ dñs non tenebĩ niſi poſt
eius ſcientiã ad aliquid de quo etiã akas latius dixi in.d. repe. nfa
l. qui viam vbi etiã alio modo interpꝛetatus ſum iſtu tex.conſtruẽ
do ſimul ⁊ ſemel pꝛout ibi videre poteris ⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ
non ero niſi ꝙ pono verba llittere. Que ſunt bec.
n. i.

Item nunciatio omnibus diebus fieri poteſt:
aduerſus abſentes etiam inuitos: ⁊ ignoꝛantes
operis noui nunciatio pꝛocedit.

oꝛes omneſ
Z. prima.s. in operis. Rotmes oonn
ꝙ per nunciationem factã ſimplici verbo ꝑditur poſſeſſio nuncian
tis ſecus ſi fiat per iactũ lapilli capiendo iactum lapilli ſᷣm comunẽ
vt ita dixeriʒ erroꝛem vʒ vt ꝓhiciatur lapillus vel tres lapilli in ope
vel iactare aliquid de ipſo opere manu vel pede ex quibus actibus
vidr̃ nuncians eſſe audax ⁊ non perdit tunc nuncians poſſeſſiones.
Sed tu aduerte ꝓ vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius termini
iactus lapilli de qͥ hẽs ẽt tex. in.l.de pupillo..meminiſſe infra eo.
in verſiꝰ per manũ.i.per lapilli iactũ ⁊c.⁊ in.l.i.S.ſed ſi quis.ff.
vi aut clam in verſiꝰ ſed ſi quis iactu ⁊c.⁊ in.l.vim facit..pꝛohibi
tus eo.ti.inver.manũ apponẽtis lapillũ ve iactãtis ⁊c.⁊ in.l.⁊ ſi ſoꝛ
te. S.ſciendũ in fi.fl.ſi ſerui.ven.in verſiꝰ per iactum lapilli ⁊c. Nazʒ
dico ego ꝙ iſte terminis ᷣm verã mentezʒ iuriſcõſulti eſt dinerſus
ab intellectu omniũ doctoꝛũ in locis pᷣallegatis nazʒ dico ego ꝙ ſi la
pillus ſeu cementa parata pꝛo edificando diſperganẽ̃ manu ipſius
nuntiantis ex hoc actu bene inducitur vera audacia ex parte eius
⁊ iſte eſt verus iactus lapilli non auteʒ per ſimplicem pꝛoiectionezʒ
vnius lapilli vel trium lapilloꝛum in opere ſecundum quod dice/
bant ſcribentes omnes ⁊ male iudicio meo ꝓut latius de his om/
nibus dixi in Repe. noſtra.l.qui viam in eo ⁊ ideo pꝛo nũc longioꝛ
non ero niſi ꝙ verba littere ſunt hec.
CIn operis autem noui nunciatione poſſeſſoꝛẽ

aduerſarium facimus ⁊c.

4 Doctoꝛes omnes
Z.prima.s.in operis. αα«ρonnes
Bart. ⁊ in multis partibus iſtius tituli faciunt plures nũciationes
noui operis videlicet verbalem.⁊ ꝑ iactuz lapilli ⁊ per pᷣtoꝛem qñ
aditur pᷣtoꝛ pꝛo boc vt mãdet alicui ne edificet ⁊c.vt ibi per eos ⁊
in.l.de pupillo.S.meminiſſe eo.titu. Sed tu aduerte ꝓ nouo
⁊ vero intellectu pꝛedictoꝛũ iurium nam ego dico vnicã eſſe ſolum
nunciationem vʒ verbalem. qñ quis ediſicat in ſuo ſolo pꝛopꝛio et
ex hoc mihi nocet.vel ſi quis edificat in meo vt in.d.S.meminiſſe

Sed adire pꝛetoꝛẽ vel iactare lapillũ non ſunt nunciationes noui

operis. Sed iſte pꝛime due ꝓpꝛie appellũr pꝛohibitiões.⁊ ſi quis
edificat poſt iactũ lapilli vel poſt pꝛeceptũ pꝛetoꝛis.non competit re
mediũ ex capite demolitoꝛio.qð regulariter datur poſt nunciatio
nem verbalẽ Sed cõpetit aliud remedium vʒ interdũ ꝙ vi aut clã
text.eſt in.d.S.meminiſſe in verſiꝰ melius eſt eum per pᷣtoꝛem vel
per lapilli iactũ.i.per manum ꝓhibere ⁊c.iuncto fi. in verſiꝰ ꝙ aut
vi aut clã ⁊c.quẽ tex.̊ mõ ego ĩtelligo Quoꝛũ iuriũ vᷣba ſut hec.
CIn operis autem noui nũciatione poſſeſſoꝛeʒ

aduerſarium facimus. ⁊c.
Uerba autem.d.S.meminiſſe ſunt hec.

CMeminiſſe auteʒ opoꝛtebit quotiens quis in
noſtro edificare vel in noſtrum immittire vel pꝛo
icere vult melius efſe eum per pꝛetoꝛẽ vel per ma
num..i.per lapilli iactum pꝛohibere: q; per ope
ris noui nunciationem.

Z. prima.S. hoc autem edictũ.

Doctoꝛes omnes coĩter hic poſt glo.examinãt vtrũ remediuʒ
nunciatõis noui operis detur ↄ incidenteʒ arboꝛem ⁊ tandẽ conclu
dunt magis coĩter ꝙ ſic ſed ex cauſa damni infecti ſeu dãni depellẽ
di non aũt ex cauſa iuris nr̃i conſeruãdi vt hic per eos ꝑ text.bic in
5S. nunc videamus infra eo. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero
intellectu meo iſtius tex.nam quo ad pꝛimũ non bñ vident loqui
nam ad hoc vt ex cauſa dãni depellendi poſſit nuntiari nouũ oꝑpus
requiritur ꝙ ſimus oĩo in edificando ſeu demoliẽdo vt in.d.l.i.S.
nunc videamus infra eo.quem tex.ego retoꝛqueo de directo õᷣ pꝛe
fatos dños ſcribentes in verſiꝰvel in pꝛiuato quid moliatur ⁊c.cũ
glo. ſua qne dixit.i.edificatur ⁊ in.l.ſtipulatio.S. ſi quis infra eo.
ſed quis diceret ꝙ incidens arboꝛem dicatur edificare? Certe ne
mo ſane mentis ergo ?c. Minus ẽt poteſt appellari de moli
cio cum ea verſetur circa edificia vt in.d.l.ſtipulatio.S.p.infra co.
7. li. . hoc aũt.S.eo.⁊ in.l.Fa.C.de ſepul.vio.in verſi.demoliẽdis
ſepulcris ꝛc. Pꝛeterea conſidero aliud poſito ꝙ poſſemus ca
pere verbuʒ moliri ⁊c.generaliter quia qñ nunciatio fit cauſa dãni
infecti vel damni depellendi fit ad bunc ſinem vt opus factũ poſt ta
lem nunciationẽ demoliatur.l.i.in pꝛin.cum ibi plene nõ.S.eo.⁊ in

.„

d.l p̃toꝛ in pꝛin. in. .. ⁊ in. .deinde. infra eo. ⁊ ſic competat ſpr.
ta nũciatione remediuz demolitoꝛium ſicut qñ nuntiatur non
opus cauſa iuris nr̃i conſeruandi vt in. d.l.pᷣtoꝛ per totã illã le
infra eo.ſed qũo arboꝛe inciſa põt habere locũ remedium denech
toꝛiũ vel reſtitutoꝛiũ cum ſolus deus poſſit conſolidare arboꝛẽ
ciſam ⁊ per ↄñs dico ꝙ eo caſu non põt dari remediũ pꝛohibitoꝛij
nunciationis ex cauſa damni infecti cum non poſſet poſtea copetere
demolitoꝛiũ vt de ſe patet ergo ĩc. Et ſi tu diceres qñ nuntiaf
cauſa dãni depellendi qũo poteſt hr̃e locum in alijs caſibus reme
dium demolitoꝛiũdico ſic puta ſi video te velle cdificare in loco
blico vel in pꝛiuato tuo ex qͥ poſſet mihi reſultare aliquid dani vt
quia edificando ſtringis aquas que in agrũ meum facilius fluere
poterunt certe hoc caſu poſſum tibi nunciare nouum opus ⁊ erit
nunciatio cauſa dãni infecti vel depellendi ⁊ in alijs multis caſibꝰ
ſimilibus Sed nunqᷓ; vt dixi ð incidentẽ arboꝛẽ poteſt hr̃e ocum
nunciatio noui operis ex capite ꝓhibitozꝛio nec ẽt ⁊ multo minue
ex capite demolitario ſed eo caſu datur interdictũ ꝙ vi aut claʒ t
eſt text. in.l.ſi alius..notauimus.ff. ꝙ vi aut clam ⁊ voluit glo in
hac.l.i.. hot aũt.S.eo.in ver.in ſolo ⁊c.in pꝛin.⁊ in fi.duz dixit pꝛi
ma placet ⁊c. cum qua ego ſto. Ex quibus elicio tibi vnuz coꝛ
relariũ qð vbi pꝛecedit nunciatio noui operis ibi ſpreta nũciatione
põt agi ex capite demolitoꝛio vel agi interdicto ꝙ vi aut claz vt eſt
tex. in. c.l. ſi alius.. . ⁊ in. S.ſed ⁊ ſi quis.ffeꝙ vi aut clam ſed ſe/
cus eſt e nam vbi pꝛohibeo ꝑ interdictũ ꝙ vi aut claʒ ibi non pot
ſemper intentari ſpreta ꝓhibitione caput demolitoꝛiũ de quo nos
loquimur. Ex quibus omnibus habes nũc verum intellectũ
ad text. in hac.l.i.O.nunc videamus infra eo.⁊ ad omnia iura di/
centia ꝙ nunciatio pmittitur aliqñ cauſa damni depellendi naʒ pce
dunt qũ aliquid edificatur ſeu demoli æ ſumus in caſu in q poſſit
poſtea cõcedi caput nunciacioms demolitoꝛiũ alias aũt non ⁊ hoc
modo ego declaro tibi hec iura ⁊ ẽt iſtum tex. de quibus omnib⸗
ẽt alias dixi in repetitione nr̃a.l.qui viam.ff.eo.titu.⁊ ideo pꝛo nũc
longioꝛ non ero niſi ꝙ pono verba iſtius tex. Que ſunt hec.

CPoc autẽ edictum non omnia opera complec
titur:ſed ea ſola:que ſolo coniuncta ſunt:quoꝛuʒ
edificatio vel demolitio videtur opus nouũ con
tinere: Idcirco placuit:ſi quis meſſem faciat ar
boꝛem ve ſuccidat:vineã putet: q̃quã opus faci
attamen ad hoc edictuʒ non ꝑtinere: quia adea
opera que in ſolo fiunt pertinet hoc edictumac.

Bear. hic in. i. col.
Z. pꝛima.S. finali. ρnααdn.
Ko. hic ⁊ Ange.in.l.iij. C.de pigno.⁊ Bal.in.c.p.in titu.de feudo
non habente ppꝛiaʒ nãz feudi ⁊ dñs meus Alex.de Imo.in.l. ſi ci
dotẽ. .pe. in.· vij.col.ff.ſolu.matri.reputãt iſtũ tex.ſingu.⁊ melioꝛẽ
de coꝛpoꝛe iuris ad boc ꝙ licentia ingrediẽdi reʒ ppꝛia auctoritate
quã quis habet poteſt in aliũ trãſferri de q alias dixi in.d.l.i.ſi.
⁊ ideo non repeto nunc niſi ꝙ addo ꝙ huiuſmodi licentia trãſit in
ſucceſſoꝛem etiã ſingularem ſᷣm Bar.in.l.iij. C. de pigno.⁊ Bar.
in.l. fi. .fi. ff. vt in poſſ.leg.adiquem me remitto ⁊ ſolum modo po
no verba tex.de quo agimus. Que ſunt bec.

CAſufructuarius aũt opus nouum ſuo nomine
nunciare non poteſt: Sed pꝛocuratoꝛio nomine
nunciare poterit: vel vendicare vſufructuʒ ab eo
qui opus nouum faciat ⁊c.

LZ.i.S.⁊ poſt operis cũ glo.ſua.
Ange.in.le ſi conuenerit. ff. de re iudi.⁊ Ludo.NRoma.⁊.d⸗
meus Alex.de qmo.in. d. S.v⁊ poſt operis in tercia col. ⁊ etiss dñs
meus Alex. de Imo.in.d.l.ſi conuenerit iniij.col de re iudi. alle /
gant omnes iſtum tex. cum glo. ſua ꝓ ſingulari ad hoc ꝓpoſituʒ
licet partes non poſſint imponere certã legem arbitrio ᷣm quam
habeat ꝓnuũciare ſeu laudare vt eſt text. in.l.qualem. ff. de acti. in
ſecus eſt in arbitratoꝛe vt ibi per eos vbi alias legendo dixi de
⁊ ideo ꝓ nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ nũc addo nouiter ꝙ iſte tex.
non ꝓbat nec ẽt glo.dicit hoc ſi bñ ponderetur ⁊ ſubtiliter ꝓut de
cet nam duz glo.dixit de arbitratoꝛe vt arbitratu ſuo opus fiat.no
intellexit de arbitrio partium ſed de arbitrio ipſius in quẽ ſe com
mittunt partes vt in arbitratoꝛem ⁊ ita ego intelligo iſtam golſam
Cuius verba vna cum tex. ſunt hec. Et pꝛimo tex.

CCEt poſt operis noui nunciationẽ cõmittunt ſe
litigatoꝛes pꝛetoꝛie iuriſdictioni ⁊c
. Uerba autem glo. ſunt bec.
C Juriſdictio vt in arbitratoꝛem vel dic in iudi/

encintiettſten enun

nnmitriuttin iiniernntn

giſttenthmrenerw nei

tntionginen antin 4 n
iprifntninpeurdr Neutn
AWMNNImnntn Dirtrmn in

te darn .
Drisnunuitemn
Apbmntrt Aner 1
WrCnirdeterer
Bhtripumiſntn ru
ninhnfin uim ir urn
uſemmtimmn in im tr
Nikinnnrnn ni ni
immgniir irimn iin,

nulegiſfirimatnr wei

ctginetite,
ninnt mut

ine i * mede

ünneng
umitininnns
Rer

erteserr
——

chrgtunmn
nntintunen

t

4 6 N B
iunne
lulnn ne
a QN
nſiiinn d

— — — —

f.ẽ⁴,xx

72.

narsn ſntke s

nngeniticigneſienſin
Emnnſrülkitinnn iie
aumgq ihwilah m it i⸗
rqri funwnigpwter

Z ponnu ſnat. Muut

ane ufiſt
AkILnlä No1 Möcfie
õäü
Mi xRNA fd nNNiifiribnna

xzpDYNEiNiie n

i u we tu ti iinn o nna i
ripubhliiiinmnin
õl
iliturxigurnmiiin,
unn Aali k
¶AEmammii um ionmin

Geiggamanoponin
õ
õ

Gmasemiudi

netopetscſct
Lidapoſtcherslga

lr ud mmm ii id

nugſan
Nentzntimnm

cem ſi in continenti petatur.cognoſci ꝙfit hodie

vſq; ad tres menſes ⁊c.

Z. in pꝛouinciali.s.primo. e⸗
es bic multum variarunt pꝛo intellectu iſtius littere in verſi.
oelcomunni diuidundo iudicio vel per pꝛetoꝛem ⁊vc. Nam aliqui

direrunt actionem comuni diuidundo tunc habere locuz qñ. ſotiꝰ

meus non negat ſe ſotium ſed ſi expꝛeſſe fateretur ſe ſotium tunc
habet locum pꝛohibitio per pꝛetoꝛem ⁊ eo caſu intelligitur ſecun
duz eos tex. in. J. verſi. vel p pꝛetoꝛc vc. Quidaʒ vero dicũt ꝙ
actio comuni dinidundo tunc locum habet quando negat ſe ſotiuzʒ
eo cau pꝛocedat tex. in. d. verſi.comuni diuidundo iudicio ⁊c.
Sed quando fatetur ſe ſotiuz tunc babet locum pꝛohibitio pᷣ
onia v iſto caſu intelligitur tex. vel per pꝛetoꝛẽ y. Monnulli aüt
dicuut actio comum diuidundo competit pꝛo rebus coꝛpoꝛalib
tantum ſed officium pꝛetoꝛis datur pꝛo iuribus incoꝛpoꝛalibus ꝓ
ut bet omnia refert late Bar. ibi poſt glo. in pꝛima colum. in ver
ſi. ad declarandam iſtam.lI. æc. ⁊ alij ſcribentes ibi poſt euʒ Sed
ipſe Bar. ? comuniter alij intelligunt iſtum tex. alio modo.ſ. x
dicamus ſotius quando fatetur me ſotium tunc datur actõ cõi
diuidundo ⁊ etiam offtciũ iudicis ſeu pꝛetoꝛis ſimul ⁊ ſemel in eo
gem caſu nam intentata actione comuni diuidundo per me ſotiuz
contra te ſotium ediſicantem in re comuni pꝛetor ipſe per diffiniti⸗
uam ſententiam pꝛonunciabit pꝛohibendo te edificare ⁊ ſic ſimul
? ſemel competũt bec duo remedia in eodemmet iuditio. Uel
aliter poſſumus intelligere iſtum tex. ſecundum eundem Bar. 2
alios poſt eum ibi yt dicamus ꝙ hoc officium iudicis ſeu pꝛetoꝛis
mercenariũ ſit ſeruiens actioni mee intentate vel intentãde ꝙ ego
poſſum implorare officium vt pꝛohibeat te ſotium meum ne inte
rim durante iſto iudicio ediſices vel facias aliquid contra me in re
comuni ⁊ ſi eodem caſu omnino competunt hec duo remedia ⁊ſi
interim tu edificares poſſum petere demoliri eodem officio pꝛeto
ris vtpote qui feceris hoc lite pendente vt ibi per Bart. ſatis ſe in /
uoluentem cum reuerentia quem etiam ſibi contrarium in aliqui
bus eſſe dixit Jo. de Imo. ⁊ Ludo. Roma. ⁊ Dñs meus Alex.
qui dominus meus moꝛe ſuo conatur ſaluare eum iu quantũ po/
teſt vt ibi per eum in verſi. Sed adhuc circa pꝛedicta xc. Quo
rum omnium dictis adde tu pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo ad
lex. in hac. l.pꝛouinciali.S.pꝛimo vt dicamus ꝙ hec duo remedia
umnino diuerſa ſunt ⁊ diuerſimode ⁊ in diuerſis caſibus ⁊ in di/
uerſis omnino iudicijs competunt. Et pꝛimo pᷣſupono ꝙ hic in
tex. iſto Juriſconſultus habet omnino pꝛo conſtãti ꝙ eſſemus in
re comuni que non infitiaretur eſſe cõis per aliquem noſtruʒ ⁊ ꝙ
ambo eramus in poſſeſſione rei comunis in qua tu ſotius edifica

bas vt expꝛeſſe colligitur in pꝛincipio ⁊ in medio ⁊ in fine illius lit/

tere ſi bene ponderetur. Quo dato ſi tu edificas in eo loco cõi
non poſſum ego ſotius nuntiare tibi nouuz opus vtpote in re que
clare pertinet ad te ſicut ad me nuntiare volentem ⁊ clarũ eſt de iu
te vtriuſq; in ea re etiã ⁊ ad vtrunq; noſtruz res dr ptinere vnde
introducta ſunt duo remedia ſuccedentia in loco nuntiatiõis vt di
cit tex. in.lin re comuni. ff. de ſerui. ruſti- predioꝛum in fine vʒ vt
ego pꝛimo agam cõi diuidundo per quaʒz actionem petitur diuiſio
rei ⁊ poſtea per ſententiaz diuiſoꝛiã iudicis vel arbitri res termĩa
bitur quo caſu conſtito de parte tua ⁊ de parte mea licitum erit
poſtea cuilibet in parte ſua edificare qũo vult ⁊ iſte eſt nnus mo/
dus quo ſotius poteſt pꝛohibere alteri ſotio ne edificet in re cõi ⁊
hoc eſt ynum remedium quod pꝛobatur ibi in verſi. vel comum
diuidundo c. Sed ſi ego nollez dinidere rem cõez ⁊ viderez
le ſotium med edificare in re cõi tunc babeo aliud remediũ diuer
ſum a pꝛimo.ſ. pꝛohibendo te edificare per pꝛetoꝛẽ ⁊ hoc vltimũ
remedium conceditur in eo caſu in quo non volo nec curo diuide
re rem coez ſed nolo ꝙ in ea ediſices ⁊ hoc modo ego intelligo iſtũ
tex. ibi vel ꝑ pꝛetoꝛẽ ⁊ĩc. Et per conſequene hec ſunt duo reme
dia poenitus diuerſa ad diuerſos caſus omnino ⁊ in diuerſis ⁊
tempoꝛibus ⁊ iudicijs competentia non autem in vnomet caſu ⁊
iudicio pꝛout dicebat Bart. ? alij poſt eum hic male cum reue/
rentia. Et hoc modo ego intelligoea verba vel cõi diuidundo iu

dicio vel per pꝛetoꝛem æc. referendo ſingula ſingulis ẽ boe modo

iſte tex.oppotunius æ pinguius ⁊ in omni caſu nobis ſuccurit quã
intellligendo put intelligũt ſcribentes oẽs ⁊ male vt dixi ⁊ pꝛoba
ui. Et ſi tu diceres ergo durante iudicio cõi diuidundo pote
rit ſocius edificans pꝛoſequi opus ſuum ⁊ per ↄñs non ventet de⸗
moliendũ ⁊ ſic non puidetur alteri ſocio vc. ad hoc ego reſpondeo
tanta eſt vis illius iudicij moti vt ſuccedat in locum nũciationis.
nam ẽt ſi nibil dixiſſeʒ ⁊ me abſente ſotius meus edificaret in re cõ
muni poſſum ego petere illud demoliri abſq; alio pcepto iudicis pᷣ
ledente tex. eſt nota. in.l. ſabinus in fi.f cõi diuidundo in verſiꝰ qꝛ
ſi quid abſente ſotio ⁊c. qui tex. multum aperit nobis intellectũ ad
iſtuz tex. pꝛout alias dixi latius de hijs omnibus in repe. nfa. l.qui

viam. fj. de noui ope.nun.niſi ono nũ⸗ iſti i
d.l. ſabinus. Que ſunt bec. ſe erta ltas tex etizmn

C Si in loco cõmuni quid fiat:nunciatio locum
habebit aduerſus vicinum:plane ſi vnus noſtrũ
in comuni loco faciat: nõ poſſuʒ ego ſocius opus
nouum ei uunciare ſed eum pꝛohibeo cõmuni di
uidundo iudicio vel per pꝛetoꝛẽ: Quod ſi ſi ocius
meus in cõmuni inſula opus nouum faciat:⁊ ego
pꝛopꝛiã cui noceatur habeam an opus nouum ei
nunciare poſſim: et putat labeo nũciare non poſ
ſe:quia poſſum eum alia ratione pꝛohibere edifi
care hoc cſt vel per pꝛetoꝛeʒ vel per arbitrũ com

muni diuidundo que ſententia vera eſt ⁊c.
Uerba autem.l.ſabinus ſunt hec.

L. Sabinus ait in re communi neminem domi/
oꝛum iure facere quicquam inuito altero poſſe
vn de manifeſtum eſt pꝛohibendi ius eſſe: In
re enim pari potioꝛem eſſe cauſam pꝛobibentis
conſtat: Sed ⁊ ſi in re communi pꝛohiberi ſo/
cius a ſocio ne quid faciat poteſt:vi tamẽ factuʒ
opus tollat:cogi non poteſt ſi cum pꝛohibere po
terat hoc pꝛetermiſit: Et ideo per cõmuni diui
dundo actionem damnum reſarciri poterit. Si
autẽ facienti cõſenſerit nec pꝛo damno habet ac
tioneʒ: ꝙ ſi quid abſente ſocio ad leſionem eius
fecit tunc etiam tollere cogitur ⁊c.

— „ . * „
L. de pupillo.s.ſi quis ipſi pre
toꝛi. Omnes docentes hic ⁊ maxie dñs meus Alex.de Imo.
hic in.i. col. in pꝛinꝰ reputant iſtũ tex.ſingularem ᷣm pꝛimã lecturã
poſitã hic in glo.ad hoc ꝓpoſitũ ꝙ ſi ille cui fienda erat nunciatio
erat pꝛetoꝛ ⁊ ſic durante magiſtratu non poterat fieri ei nunctatio
ſicut enã non põt in ius vocari vt in.l.i.v. a.ff. de in ius vocã. pot
volens nũciare ꝓteſtari ſe non poſſe nunciare ꝑꝑ offtium ⁊ offitio
finito debet poſtea nũciare ⁊ talis nunciatio retro tollitur ad tps
ꝓteſtationis.de qua materia alias hic dixi late poſt omnes alios ⁊
ideo pꝛo nũc longioꝛ nõ ero niſi ꝙ pono verba tex. Que ſunt hec.
CSi quis ipſi pꝛetoꝛi velit opus nouum nũcia/
re debet ſicnũciare vt interim teſtetur non poſſe
ſe nũciare ⁊ ſi nuntiauerit poſtea ⁊ ꝙ retro edifi
catum erit deſtruẽdum erit quaſi repetito die nũ
ciacione facta: Sed ſi in edes noſtras quis im/
mittat aut in loco noſtro edificet equum eſt nos
operis noui nũciacione ius noſtrum nobis con/

ſerua re velle ⁊c.

Hlo. in.d.S.ſi quis ipſi pꝛetori
Ludo. Roma.hit in addi.
muer bo eius Z C. nouis vẽt dñs meus alex.
de Imo.in.l.bonoꝝ in fa col.C.qui admit.reputant iſtam glo.ſin
gularem ad hoc pupillus carens tutoꝛe ⁊ etiã non valens habe
re copiã iudicis poteſt ſolus ipſe hadire hereditatẽ de quo alias di

xi in.d.l.bonoꝛũ ⁊ in.d.S.ſi quis ipſi pꝛetoꝛi. ⁊ ideo non me exten
daʒ nũc niſi ꝙ pono verba glo.de qua mõ agimus.Que ſunt hec.

CEius vel non habet eius copiam ⁊c.

Glo. in.l.de pupillo.s.meminiſ
in uerbo eum ⁊c. Angel hie r uda. Bo.

Immo. hic ⁊ etiam Ange. ⁊ idem dñs meus Alex. de Imo.in.l.ſi
ſic in tertia colu. ff. de leg. p. omnes dicunt iſtam glo.nõ eſſe alibi
ad hoc pꝛopoſitum pꝛo modo citandi qui etiam ſeruatur in curia
romana vt dicatur mandamus tibi facias tale quid infra talẽ
terminum ⁊ ſi ſenſeris te grauatum compareas recepturus iuſti
cie tõplementum ac.⁊ ſi citatus coparet reſoluitur tale pceptuʒ in
vim ſimplicis actionis licet Ludoui. Roma. bie dicat altetn foꝛe

glo. ſimilez. melioꝛem iſta in.c.ex parte.ꝭ.fi.el pᷣ extra de verboꝝ
ſigni. ⁊ idem voluit Bal. in.l.alimentoꝛũ.ff.vbi pupil.educ.deb.
de qua materia late explicat etiã ⁊ diſputat ideʒ dñs meus in.d..
meminiſſe vbi alias legendo ẽt dixi de hijs poſt eum ⁊ ideo ꝓ nũc
non multum me extendaʒ niſi ꝙ modo ibi dictis ꝑ alios ⁊ per me
addo Ange.⁊ Raph.fulgo.in.l.i.C.de execu.rei iudi.ideʒ tenentẽ
⁊ apꝛobantẽ iſtuʒ modũ citãdi ⁊ puniendi cum iſta clauſula infra
ſcripta ⁊ ſi ſenſeris te guatũ ⁊c.⁊ Ange.in.l.ea quideʒ.C. ſi man.
ita fuerit aliena. vbi allegat iſtam glo.hic ⁊ idem etiã voluit Bald.
in. c. p.in titꝰ de mili.vaſſal.qui conc.eſt in.v.col.in fi.⁊ dñs abbas
in. c.ex parte el pꝛimo de verbo.ſigni.⁊ Ange.in.l.non nunq; in fi
ff. de iudi. vbi etiã allegat iſtam glo.quam reputat ſingu.de iure ci
uili ? Ange. in.l. ſi ſic in pꝛin. ff. de legat. p ⁊ dñs Abbas in. c. pꝰ in
tercia col.extra de cã poſſ.⁊ ꝓpꝛiet.vbi ẽt allegat iſtam glo.⁊ not⸗
p Bar. in. d.l.i.de execu. rei iudi.⁊ per Spe · in tribus locis de qui
bus ibi p eum ad quos me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua agimꝰ
Cuius verba ſunt hec.

¶CEum vt ſi dico domine pꝛetoꝛ quidam edifi/
cat in meo pꝛecoꝛ vos ꝙ mittatis nunciuʒ veſtrũ
vt non edificet vel veniat reſponſurus ⁊c.

T i Pec lex in materia ſua notabilis eſt
. Om niam. et ehearn dico foꝛe ſingularem et lz

habeat plures intellectus ꝓut per glo. et ꝑ alios docentes hic poſt
eam de quibus omnibus late dixi alias in repe.nr̃a.ad iſtum tex.
examinando et diſcutiendo oẽs lecturas glo. et doctoꝛum ſepera
tiʒ et diſtincte et late ⁊ poſui eius intellectuʒ meũ nouũ tñ pꝛo nũc
dico ꝙ alius eſt nouus et verus ſenſus iſtius littere penitus diuer
ſus ab omnibus docentibus ibidem et alibi de eo tex.cõmemoꝛã
tibus Mam dico ꝙ ibi ego habebã ſeruitutem vie ꝑ fundũ tuum
ad fundũ meum et ſic via terrena erat ꝓut coĩter ſunt vie in poſſeſ
ſionibus alienis et per ↄñs via non erat lapidea nec cõpoſita cum
glarea et tu dñns ſundi tui incepiſti eam ſterere ſeu lapideam face
re dubitatur ibi an poſſim nũciare nouum opus te ediſcanteʒ et
ratio erat dubitandi et videbrdicendũ ꝙ ſic per tex.in.l.de pupulo
5. impoſitam ſupꝛa eo. 1 in.l.pꝛima. 5. his autẽ. ff. de remiſſi. vbi
permittitur nunciatio omnibus dominis vel habentibus ſeruitu
tem in re. Mihilominus deciditur ibi contrarium ⁊ ratio deci
dẽdi eſt quia lzʒvia terrena mibi debita in fundo tuo efficiatur lapi
dea Tamen omnino via eſt ⁊ eiuſdemmet latitudinis ⁊ longitu/⸗
dinis nec iſta ↄſtructio lapidea mutat pꝛiſtinãſaciez vie nec alterat
eam pꝛout requiritur vt habeat locuʒ nuncilatio noui operis vt in
l.pꝛima.S.opus nouum ſupꝛa eo.⁊ iſte eſt vnus verus intellectus
quem do tibi ad tex.iſtum vltra alios ſcribentes ibi de quo latius
dixi in dicta repet.nr̃a ad eũ ⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero ſed
ad ibi dicta me remitio niſi quod pono modo verba littere que
ſuu t hec.
L. Qui viam habet: ſi opus nouum nunciauerit

aduerſus eum qui viam edificat: nihil agit: ſed
ſeruitutem vendicare non pꝛohibetur.

AJ Doctoꝛes omnes comuniter hic dicũt
Oenul * per iſtum tex. pꝛobari ꝙ heres nuntt
ati ediſicantis poſt nuntiationezs tenetur ſolum ad pacientiam pꝛe
ſtandam in eo opere demolien? ſed non ad impenſam vt ibi in ver
ſiꝰ poꝛꝛo in poenam heres non ſuccedit ⁊c.⁊ ſic ſecundum eos iſte
tex. appellat expenſam eſſe penam ad quam non debet heres tene
ri. Set tu aduerteſpꝛo nouo ⁊ vero intelleciu meo iſtius text.
naz dico ego ꝙ heres nunciati edificãtis tenetur ad duo pᷣ ad patiẽ
tiã pꝛeſtandã in ope demoliendo ⁊ iſta ppꝛie ⁊ vere demolitio ap
pellatur pena ꝑ illum tex.ſi bñ ponderetur in verſi nam ⁊ in reſti
tuendo huiuſmodi ope pena verſatur ⁊c.⁊ ad hoc hrs tenetur per
illum text.in fi.in verſie poꝛꝛo in penã heres non ſuccedit ⁊c.quaſi
dicat ⁊ vere dicit tex.ille ſi bñ ⁊ ſubtilitur ponderet in ſui pꝛin:⁊ in
medio ⁊ in fi.⁊ in hoc totus mundus cũ reuerentia errauit ꝙ hrĩs
non poteſt ſuccedere nec lucrifacere ediſiciũ factus ꝑ defunctũ nec
euitare quin demoliat illud vtpote hoc ſit ꝓut vere eſt quid pena⸗
le ⁊ extra hereditatẽ defuncti ⁊ in qͥ heres non ſuecedit ⁊ iſtud eſt
dicere ꝙ hr̃s in pcna non ſuccedit ⁊ hec eſt pꝛima cõcluſio mea no
ua ꝙ hrs teneatur ad pꝛeſtandã patientiã per iſtum tex.in demo/⸗
liendo. Secundo dico ꝙ demolitio appellatur pena non autẽ
ipſa expenſa appellatur pena ⁊ hoc per eundem tex.in verſi nam ⁊
in reſtituendo. Pꝛeterea brs tenetur ẽt ad impenſaʒ demoli
tionis. Sed nõ per iſtum tex.ſed per tex.in.l.ptoꝛ. .hoc interdic
tum el p in ver.plane ⁊c.S.eo.⁊ hoc mõ ego intelligo nouiter text.
in.d.l.pe. Cuius verba ſunt hec.

L.Cui opus nouum nunciatum eſt:ſi ante remiſ/

ſam nunciationem opere facto deceſſerit: dedet
heres eius patientiã deſtruendi operis aduerſa/
rio pꝛeſtare: nam ⁊ in reſtituendi huiuſmodio
re:eius qui contra edictum fecit pena verſatur:
Poꝛꝛo autem in penã heres non ſuccedit.

Se damno infecto.

Glo. in. l. iiii. S. duas in nerbo
Diſcedatur ⁊Zc. Bal in aſt. ei qui in. col C de

bo. au.iud.poſſiden. x in..
taneũ in.vj.col. C.qũo ⁊ qñ iudex⁊ etiã Vahwe caſt. r amrinn
tes ⁊ maxime dñs mens Alexã.de Imo.hit ⁊ ẽt idem dñs mens
Alex.in. l.ij. .qd autẽ.ff. de acquir.poſſeſ.⁊ Ludo. Ro. ⁊ Alluſt
oñs Sran.aret.in.l.iij.S.gña.in Fa.colum.eo.titꝰ reputant iſtã glo.
ſingu. omnes ad hoc ꝓ licet pꝛimũ decretũ non faciat quem poſſeſ
ſoꝛem verũ rei vt in.l.iij..fi.ff.de acquir.poſſeſ.cum ibi not.⁊in.j.
ſi finita. . Juli. infra eo. vbi ẽt alias late dixi ðᷣ H in repe.mea adil
lum famoſum tex. dedicata ad. S. D. NM. A. vj. pon. max. Tñ
poteſt iudex ẽt facere poſſeſſoꝛem verũ ex ſola interpoſitione pꝛi
mi decreti ⁊ repellere poſſeſſoꝛem defacto de qͥ alias dixi in. dil.
ſi finita. . Jul.in repe.mea.ff.de damno infecto ⁊ ideo non dicam
nunc niſi , addo Ange idem volentẽ in. c.l.c i finita. 5. ſi plures ad

quẽ me remitto ⁊ capio glo.de qua agimus.Cuiꝰ verba ſunt hec.

CDiſcedatur.i.exeat de poſſeſſione:qui pꝛimo
poſſidebat quod poſt ſecundũ decretum demuʒ
fit vt in.l.ſi finita.S.ſi quis in auten.infra eo.pel
et poteſt intelligi hoc ante ſecundũ decretũ cum
dicat ex hac cauſa ꝙ magis inducat ad cauendi
qᷓʒ ſi ſtet ſecum ⁊c.

Glo. in.l.quarta.S.duas. Zarhe

7 Jo. de
Imo. poſt eum reputant hanc glo. ſingularem ad hoc bd⸗
licet delegatus a lege cenſeatur delegatus a pꝛincipe vt in...apꝑtifſi/
mi. C. de iudi. ⁊ in.c.ab arbitris cũ ibi not.in glo.vᷣa extra de offõ
deleg. li vje⁊ poteſt ẽt ipſe ſubdelegare ſicut de legatuo pꝛincipis vt
in. la iudice.C. de iudi.tñ hoc eſt verũ ſi eſt delegatus a lege ciuili
vel canonica ſecus eſt ſi eſt delegatus a lege pꝛetoꝛiavt in caſu.li.ff.
de dam. iinfec.naʒ talis non ſubdelegat ſᷣm. glo.in.d. ꝭ.duas ⁊ idẽ
voluit etiam ipſe.d.meus Alexã.de Imo.in.l.moꝛe in.vj.col.fl. de
iur.omniũ iudi. Cuius dictis alias ibi legendo addidi aliqua
in hoc ⁊ ideo non me extendaz nunc nimis niſi ꝙ mõ vltra dicta .
alios ⁊ ꝑ me hic ⁊ ibi addo.D. Abba.idẽ volentẽ in termmis i.c.
ad hec.in Fa.col.extra de reſcri.⁊ in.c.ceteruʒ in.viij.colu.extra de
iudi.⁊ Gal.in.l.ꝓhibitum in.iij.col.C.de iure.fiſci.i:x⁊ Ange.in
d.l.i.de dam. infet. Secundo addo aliud ꝙ bec glo, non dicit
hoc ſi bñ conſideretur iuncta cum tex.nam dicit glo.ꝙ pꝛetoꝛ non
ſubdelegat miſſionem ex fo decreto vel capturã pignoꝛũ ⁊ alia de
quibus ibi per eam. Sed pᷣtoꝛ ipſe non eſt delegatus n lege pꝛeto
ria immo eſt oꝛdinarius ⁊ ideo non delegat iſta que ſunt mixti im
perij ⁊ magni pꝛeiudicij. Itaq; non eſt delegatus a lege pꝛetoꝛia.
Sed pꝛetoʒ eſt qui cetera iſta reſeruauit ſibi ꝓnt dicit text in. d. .
duas. Cuius tex.⁊ glo.verba ſunt hec. Et pꝛimo tex.

Duas ergo res magiſtratibus municipalibus
pꝛetoꝛ vel pꝛeſes iniunxit:actionẽ ⁊ poſſeſſionẽ:
cetera ſue iuriſdictioni reſeruauit ⁊c.
Uerba autem glo.ſunt hec.
CActionem ⁊c. in verſi.vel dic a pꝛetoꝛe moꝛ/
tuo ſine delegatione viuentis competit cognitio
magiſtratui: Non tamen ſubdelegat cum ei ſpe/
tialiter ſit commiſſum tanq̃ʒ iuriſdictionem non
habenti vt ſupꝛa de offitio eius cui manda.eſt iu
riſ.l.pꝛima in pꝛincipio ꝛc.

P7 om̃es hie
Z. quarta.S. ſi intra. deveniitin
tex. ꝙ g contumacem in non cauendo ſiat miſſio in poſſeſſioneʒ ex
b decreto domus ruinoſe vel ptis ruinoſe v ſi dĩs domus nond
mittit aduer ſariũ in poſſeſſionem datur in eum actio in factũ ſe

(Sininem mingin n
Vuri Morinsnintnerd
ciſitin irtuneſt ieße

ammasgimunetin en

6ſprimsihuthnhn

PKrcsfaon we n
1antcnfumanen anr
Eetohnde.

LCnnioerre⸗ —
utakfiftninnere
rſuſf i iiwer
tuchtnigtinmmim en
iniinttmun,
nchizüntiemirng
me üutm utt

CMe

Dolnrif e, Ain
iurte N

anihetend

een,
vnmnt N m
uiſenen ig
N „

Ni

hh.òẽ ⁶

Ghinlunndg N
”

nigminnie

äl

umtxiiimrtniii Mmnnie
vEdickrastleenunnmtetl

sä
Me nes Mi N Nonlnerntat

Hmitd in daitügtitgwotditin
?ôc
ient meNr iuindt itfninm d
Aniud/H nintnann nidtent
Mt Nal Miuudl Aifiln

aAEI. MA1)/rin
a ainsd infimi hni iun
axem. uine gttſtud
õ”õ
magann mdiitmſlhsd
gamiknuſn migil,
Dusatonaſuſfniſtunilſli,
e i mngni ni
R Leſesipunmnanan
e ivmmſidin inun
n õ
1At ies
(Niamt iſlin, u
eg in ini iſe
i aamnſilllan

vamn N iſcin

iſe ad boe cõpelli per magiſtratũ captis pignoꝛibus
na Pen — eſt reſer uata ptoꝛi vel pꝛeſidi ⁊ 5 perſeuerãtes
p in contumacia fit miſſio ex fo decreto ſed non ꝑ magiſtra⸗
mum munitipalez ſed ſolũ per pꝛetorem vel per pᷣſidem qui poſſunt
uun etiã expeller de poſſeſſione ſed boc non poteſt magiſtratus
mn niaalis Sed tu adnerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo
n s ĩe nam dico ego ꝙ contumacez in non cauendo bñ fit miſ
ſin⸗ poſſeſſionem ex p decreto domus ruinoſe vel partis eius ⁊ ſi
li⸗ non admittat aduer ſariuz in poſſeſſioneʒ datur in eum actio
in factuz non tñ poteſt cõpelli ad hoc pignoꝛibus captis ⁊ dico ego
nec a mĩatibus nec a pꝛetoꝛe nec ẽt a pꝛeſide. Sed ᷓ pſeueranteʒ
in contumacia fit miſſio ex o decreto per ptoꝛem vel pꝛeſidez tm
non aiſt per mratum qui ptoꝛ vel pꝛeſes poſſunt etiaʒ expellere de
ſſeſſione ? ſic ego concurro cum ſcribentibus pterq;ᷓ in ea parte
de pignoꝛibus capiendis in qua teneo ð omnes docẽtes hic oui vo
ſebat y talis ſacultas copeteret ſol pꝛetoꝛi ⁊ pſidi non autẽ magi
ſtratibus ſed noui er ego dico ꝙ non cõpetit alicui indiſtincte ex q́
babemus remediũ oꝛdinariũ.ſ.actionem in ſactũ ⁊ ita nouiter ego
intelligo iſtum tex. maxime in verſi.nam ⁊ ſi a pꝛetoꝛe miſſe us non
admittatur eadem actione vtendũ vc. iuncto tex. in verſi. hcedenti
vbi fit mentio de magiſtratu. vbi tollit hanc facultatem mr̃atibus
cum detur actio in factum ⁊ mõ dicit quid in pꝛetoꝛe ⁊ pꝛeſide co/
ram quibus cum detur boc remediũ actiõis non põt fieri captura
pignoni 1 licet dicat in tex. duas reszeſſe magiſtratibꝰ reſernatas
vʒ actionem v miſſionem tantũ ⁊ cetera ſpectare ad pᷣtoꝛem ac.nõ
tamen dieit ꝙ captura pignoꝛũ ↄcedatur ptoꝛi cum alia multa ſint
que cöpetant pꝛctoꝛi ſed non remedium extraoꝛdinariũ cuz detur
oꝛdinatiũ ⁊ hoc mõ ego intelligo iſtũ text. Cuius verba ſunt hec.

CSi intra diem a pꝛetoꝛe conſtituendum non
caueatur in poſſeſſionem eius rei mittendns eſt:
eius rei ſic accipiatur ſiue tota res ſit ſiue pars
ſit rei. an tamen is qui non admittit etiam cap/
tis pignoꝛibus a magiſtratibus coherceatur:
non puto: ſed in factum actione tenebitur nam
? ſia pꝛetoꝛe miſſus non admittatur: eadeʒ actõ
ne vtendum eſt ⁊c.

Doctoꝛes oẽs
iſtum tex. velle yt abſentem a iudicio non pcedatur ad poſſeſſi/
onez ex. pꝛimo decreto in cauſa dãni infecti niſi ipſe reus pꝛimo ſit

ltatus ſallez ad domũ eius ſeu habitationez non iñ debet extrahi

de domo ppꝛia ſed ſi non habet domum vel habitationẽ tunc dz
citatio affigi ad pꝛediũ ruinoſum vel ſi habet domũ alteri tamẽ lo
catã debet denuntiari inquilino in ea habitanti ⁊ ſi non ſupereſt
pſona que poſſit citari quia moꝛtuus ſit ille cuius erat domus nec
adpuc hereditas adita eſt ſimiliter citatio affigi debet ad pdiuz rn
inoſum cum copia libelli v ica intelligunt coĩter doctoꝛes oẽs iſtuʒ
tex. vſq; ad. .in. um. Sec tu aduerte rogo ꝓ nouo ⁊ vero in
ellectu meo iſtius text. naz dico ego nouit᷑ in cautione pʒeſtanda
requirit citatio ad domũ partis alias fit ad domũ ð qua tñ nõ põt
extrabi ⁊ ſ quis non habet habitationẽ citatio dz affgi ad pꝛediuʒ
ruinoſum ⁊ ſi vomus habet inquilinũ dz denunciari dicto inquili
no ſed ſi non conſtat de perſona aliqua que poſſit citari ſimiliter
affigitur citatio ad pꝛediũ ruinofuzvt deſfenſoꝛ aliquis poſſit defen
ſare vH ſic ego oſidero ꝙ iſte tex. intelligat in citõe fienda ſolũ ad Gᷣ
yt iſte caueat ð damno infecto qui nolebat cõparere ſed non loqui
tur de citatiöe pꝛimi decreti ſeu in ĩmiſſione fienda ex ᷣ decreto p
ut loquuntur doctoꝛes qui non bñ guſtarunt iſtũ text.qui ſolũ lo⸗
quitur in eo actu vt caueatur vt hic in verſie ceſſat hec pars edicti
⁊c. Cuius verba ſunt hec.
¶ Pretor ait dum ei qui aberit pꝛius domum
denunciari iubeam. Abeſſe autem videtur ⁊ qui
in iure non eſt: quod ⁊ pomp. pꝛobat verecunde
autem pꝛetoꝛem denunciari iubere non extrahi
de domo ſua. Sed vomum in qua degit denun
ciari ſic accipere debemus vt etiam ſi inaliena

domo habitet ibi ei denuncietur ꝙ ſi nec habita

tionem habeat ad ipſum pꝛediũ denunciandum
erit:vel pꝛocuratoꝛi eius vel certe inquilinis ⁊c.

.ℳ. 8 2— 2 7
E. quarta.S. ſi tam uicinũ. ee⸗
hit intelligunt iſtum tex. ſi municipiũ eſt vicinũ loco vbi eſt pᷣtoꝛ
relpeſes mratus municipalis non poteſt ſe intromittere de cauſa

*

damni infecti cuz ptoꝛ vel pꝛeſes poſſit de facili adiri. ideo dieif
doctoꝛes omnes ꝙ magiſtratus non teneĩ de iniuſtitia Denegantt
noluit ſe intromittere etiã requiſuus in cauſa dãni infecti qꝛ pars
dʒ ſibi imputare cuz potuerit adire ptoꝛem vel pꝛeſideʒ in loco vi/
cino ⁊ ita pꝛimo intellexit iſtũ tex. glo.⁊ magis coĩter alij poſt eam
hic licet Bar. aliter intelligat dicẽdo ꝙ ſi magiſtratus poterat ſe in
tromittere in cauſa damni infecti ſed noluit. quia paetoꝛ ſeu pꝛeſes
poterat adiri comode non tenetur ad intereſſe pp iuſtitiam dene
tã ſed imputatur parti que poterat ita comode adire pꝛetoꝛem vel
pꝛeſidẽ ſicut magiſtratus vt hic p Bar. reputantẽ iſtum text. ad
nota. Sed tu aduerte ꝓnouo ⁊ vero intellectu meo iſtiꝰ
tex. nam dico ego nouiter ꝗy Z magiſtratũ denegantem iuſtitiaz ob
reuerentiã pꝛetoꝛis vel pꝛeſdis in ſolo actu ĩmiſſionis fiende in poſ
ſeſſionem non datur actio ad intereſſe qũñ pꝛeſes vel pᷣtoꝛ erant in
loco vicino ⁊ ſic reſtringo iſtum text.ad ſola immiſſionez fiendam
Vtl in verſie cum in tua poteſtate fuerit a pꝛetoꝛe vel pᷣſide deſidera
re in poſſeſſionem mitti ⁊c. Mon auteʒ ꝓcedit iſte tex. quo ad alia
⁊ hoc modo ego intelligo iſtũ tex.quia in cauſa dãni infecti puta in
petitioe cautionis dʒ magiſtratus reddere ius eam petenti nõ obſtã
te ꝙ municipiũ ſit vicinum loco vbi ſit pꝛetoꝛ vel pᷣſes. Solũ ergo
magiſtratus municipalis dz deferre pꝛetoꝛi ⁊ pꝛeſidi in actu ĩmiſſi
onis non autẽ in alijs cõtingentibus in cauſa dãni infecti que ſunt
multa ⁊ ita ego intelligo iſtuʒ text.pꝛout ſonat vere mihi maxime
in verſiꝰ ſupꝛa per me ponderato. Cuius verba ſunt hec.

Si tam vicinum vrbi municipiũ ſit: vt cum
magiſtratus ſe nõ interponere potuerit: Oꝛetoꝛ
vel pꝛeſes adiri potuit:poteſt dici cefſare hãc ac
tionem aduerſus magiſtratũ quaſi nihil interſit:
cum in tua poteſtate fuerit a pꝛetoꝛe vel pꝛeſide
deſiderare in poſſeſſionem mitti.

— . 5 E ã *
Glo.iĩ.lpretoriſ in prin.ĩ glo.ſi
Bal in.l. ßa in iij.col.ff.ſi ex noxa.cau.aga.⁊ etiam oñs meus
Alex. de Imo.in.d.l.pꝛetoꝛis ⁊ idem dñs meus Alex.in.l.ſi finita
5. ſi de vectigalibus in. viij. col.ff. eo. tit omnes reputant iſtam glo.
ſingularem ⁊ qð plus eſt ẽt mirabilem ad boc ꝙ ille qui expectat
3 ſe interponi ᷣm decretum in aliqua re videt habere eam ꝓ dere
licta. Sed tu dicas ꝙ idem ẽt voluit Ludo. Ro. hic 1 Bald.
in. c.pꝛimo in fi.pꝛincipij ĩ titu.qui.mo.fen amit.de quibus.d.meꝰ
Alex.non facit men tionem ⁊ eſt glo.que non babetur comuniter.
Tamen ego habeo eam. Cuius verba ſunt hec.

Capere ⁊c.ibi..ſi foꝛte videtur habere pꝛo
derelicto ſi expectat ſecundum decretum ⁊c.

Z. PBretor. S. unde queritur.

Doctoꝛes omnes bic intelligunt iſtum tex.hoc mõ ꝙ ꝓ dã⸗
no dato de pꝛeterito ſuccuritur nobis actione in factũ vel interdic
to de ruderibus tollendis ᷣm tamen diſtinctionẽ poſitã hic in tex.
iuncta.l.ſequenti ⁊ ſequenti vſq; ad.ꝭ.de his aũt qui doctoꝛes cir
ca hoc conſiderarunt tm̃o negligentiã ex parte debentis petere cau
tionem naʒ eo caſu ſibi non ſuccuritur aliquo mõ niſi dno volente
tollere rudera. Sed vbicũq; datur impedimentum pꝛobabile vel
necceſſariũ tunc ſuccuritur nobis vel ꝙ dñs habeat edes ꝓ derelic
tis vel tollat rudera cauendo de damno pᷣterito ⁊ futuro. Sʒ
tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtiæs tex.nam in dãno
dato non ſuccurritur nobis niſi dño volente tollere rudera. quan/
do fuimus negligentes in peſenda cautione ſed ſi non fuimus negli
gentes ⁊ tũc ſi impedimentũ fuit ꝓbabile ⁊ eo caſu poſſum agere
3 dñz vel ꝙ tollat rudera ⁊ caueat mibi de damno pterito ⁊ futu⸗
ro vel ꝙꝙ habeat edes ꝓ derelictis. Si aũt impedimentuʒ fuit
necceſſariũ.⁊ tunc plenius ſuccuritur nobis nam poſſumus agere
ad damnũ nobis reſarciendũ vel ꝙdñs babeat edes pꝛo derelictis
hoc colligitur ex tex.in.l.hoc amplius circa finem pꝛincipij in ver.
aut damnũ ſarciat aut edib careat ⁊c.⁊ ſic fit differẽtia inter im
pedimentũ ꝓbabile ⁊ necceſſariũ ſi bñ ponderetur text.licet docto
res non cõſiderauetint hanc differentiã, Cuius tex.verba ſunt hec

CAnde queritur ſi anteqᷓʒ caueretur: edes deci
derint neqʒ dñs velit rudera egerere eaqʒ dere/
linquat: an ſit aliqua aduerſus eum actio ⁊ ꝗqul.
cõſultus ſi pꝛius q̃; damni infecti ſtipulatio in⸗
terponeretur edes vitioſe coꝛꝛuiſſent: quid facer
deberet is vicinus in cuius edes rudera decidiſ

ſent vt damnũ ſarciretur. Hñ.ſi ediuʒ dn que
j.

deciderunt vellet tollere non aliter permittendũ
quaʒ vt omnia ideſt ea que inutilia ſunt auferat.
Barto. hic

Z. Si finita.S.iulianus. Barto bie

alij ſcribentes poſt eum dicunt iſtum text.foꝛe ſubtilem ⁊ quot/
tidianuz ⁊? br̃e mãz ſubtilem ⁊ male ſᷣm eos explicatã ⁊ tandem
intelligunt eum hoc mõ dicentes ꝙ miſſus in poſſeſſionez ex ð de
creto non incipit pᷣſcribere rem in qua miſſus eſt nec acquirit do/
miniũ eius niſi poſtea fuerit miſſus ex ſo decreto ſi ille ð quem in
terponitur ſ̃m decretum ſit dñs rei alias aũt acquiritur cauſa pꝛe
ſeribendi ex o decreto interpoſito ↄ non dnzʒ vt hic ꝑ eos. Sʒ
tu aduerte ꝓ vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex. nam pꝛimo ego
diſcrepo a cõi intellectu in eo dum dicunt omnes docentes ꝙ poſt
m decretũ mihi cõceſſum in cauſa damni infecti ð non dñm do /
mus ruinoſe ego non acquiro dñium mihi ſtatim ſed acquirit᷑ mi
hi ſola vſucapiendi cõditio v ꝑ.x.annos pꝛeſcribo illas rem ruino
ſam ⁊ tune demũ lapſo decennio efficioꝛ dñs ⁊ non añ ⁊c.Nam di/
co ego ꝙ iſte tex. non loquitur de vſucapione vel pꝛeſcripcione ali /
qua ſed ſolũ diſponit an ſtatim ⁊ immediate mibi acquirã dñium
domus ruinoſe ex ðᷣ decreto nõ dico an poſſim pᷣſcribere vel vſuca
pere put voluerũt omnes ⁊ non bñ quia hic non fit mentio aliqua
de vſucapione vel pᷣſcriptione ⁊ decidit̃ ꝙꝙ non vt in verſie non pꝛiꝰ
incipere ꝑ longũ tempus dñiuz capere ⁊c. Sed qᷓ;pꝛimũ poſtea cõ
ceditur mibi ᷣm decretuz ſtatim cõſequoꝛ dñiuz vt in verſi.qᷓ;ᷓ ſo
decreto a pᷣtoꝛe oñs conſtituatur xc. Itacq; hic non dubitatur
de vſucapione de qua loquuntur omnes ⁊ non bñ vt dixi que vſu
capio regularitcadit in rebuſ mobilibus vt inſti.de vſucap.in pꝛin.
⁊.ff.eo.per totum. Sed cadit in rebus immobilibus pꝛeſcriptio
vt in.l.i.per totũ.C.ð pᷣſcrip.xxx.vel.xxxx.annoꝛũ de qua pᷣſcriptio
ne potius debuiſſet dicere iuriſcõſultus hic ſi pur cõſideraſſet illud
ꝙ dicunt doctoꝛes hic qᷓ; loqui ð vſucapiõe que vt dixi cadit in re
bus mobilibus tm̃ ⁊ tex.iſte loqr in rebus ĩmobilibus nec fit etiã
aliqua mentio hic de non dno nec fieri potuiſſet vt infra oſtendam
NMazʒ in hac materia dãni infecti non conſideramus dominũ vel nõ
dominũ ſed ſolummõ rem ipſam ruinoſazʒ ⁊ eius poſſeſſoꝛẽ quicũ
q; ſit vt eſt caſuſ valde ſingularis ⁊ aureus de qͥ ego facio magnazʒ
vim in.l.inter quos..ſi in ↄtrouerſia infra eo.in verſi nam id ini
quũ eſt ⁊c.ꝑ quẽ text.deſtruitur coĩs opinio ſeu coĩs erroꝛ in mã
dãni infecti ⁊ ꝑ ↄñs redeundo ad ꝓpoſitũ pꝛo nouo intellectu iſtiꝰ
tex.ego dico ꝙ miſſus in poſſeſſionem in cauſa dãni infecti ex ᷣ de
treto ſiue dominũ ſiue ↄ non dominũ non cauẽte mihi poſſeſſoꝛe
domus per longũ tempus capiendo tñ etiã longũ tempus aliter q;
capiant ⁊ dicãt omnes docentes hic quiẽt in hoc vebemjenter ſal/
na eoꝛũ pace decipiuntur vt infra oſtendã efficitur dñs domus ru
inoſe in qua obtinuit ſᷣm decretũ non aũt per pꝛimuʒ nec eſt opus
vſucapione vel pſcriptione aliqug. Quo vero ad illa verba ẽt
longi tempoꝛis ſpatiũ ⁊c.dico ego ẽt nouiter ꝙ in materia dãni
infecti longũ tempus dr qn interualluz aliquod interceſſit poſt pꝛi/
mum decretũ interpoſitũ adeo vt dñs videatur habuiſſe edes pꝛo
derelictis aut miſſo in poſſeſſionem ex ðᷣ decreto aliquã diu expec/
tante non fuerit pᷣſtita cautio ⁊ iſtud eſt longuz tempus in iſta mã
non aũt eſt ſpatiũ decem annoꝛũ vt dicunt omnes qui in hoc ẽt cũ
reuerentia errarunt vt eſt caſus apertus ⁊ foꝛmalis in.S.non autẽ
infra eo.quem tex.doctoꝛes habuerunt hic añ oculos ⁊ non vider̃t
ex quo infero ꝙ longũ tẽpus de qͥ hic fit mentio in.d. verſiẽt per
longi tempoꝛis ⁊c.non capr̃ pꝛo decennio ð non dominũ nam nimi
um eſſet expectare ꝓ conſulendo circa ruinã domus ꝑ tempus.x.
annoꝛũ nam interim poſſet domus illa millies vt ita dixerizʒ ruere
⁊ pꝑp hoc non eſſet conſultũ nobis in bonis vel in pſona mea vel fa/⸗
milie mee ⁊ lʒ in iure capiatur longũ tempus regulr̃ pꝛo decennio
vt in iuribus vulgaribus. Lñ in hac ma capitur ꝓut dixi ꝑ text.
in.d.S.non aũt qui tex.declarat iſtum. Ex quibus omnibus
cõcludo ꝙ alius ⁊ nouus meus eſt ſenſus iſtius text.vt dicamus
ꝙ in cauſa damni inſecti ꝑ pꝛimũ decretuz non efficit᷑ quis dñs rei
ruinoſe ſed ꝑ ſᷣm decretum ſic ↄ quemcũqʒ ⁊ in continenti nec eſt
opus vſucapione vel pꝛeſcriptione aliqua put de his omnibus etiã
latius dixi in repetitione nr̃a iſtius text.dicata ad. S. D. M. A.
vj.ponti.maxi.⁊ ad ibi late me remitto ⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ nõ
ero ⁊ ad ibi dicta me remitto. Cuius tex.verba ſunthec.

C Julianus ſcribit eum qui in poſſeſſioneʒ dam
ni infecti nomine mittitur non pꝛius incipere per
longũ tempus dominium capere: q̃ᷓʒ ſecundo de
creto a pꝛetoꝛe dominus conſtituatur.

Glo. in. l. ſi finita.S. inlianus.

Coiter ſctibentes omnes hic repꝛehendnnt glo. in diffinitione
pꝛimi ⁊ fi decreti ſupplentes eam ꝓut ibi latiſſime p eos.
tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius glo.nazʒ non 2
ſuplectiõe aliqua nam illa verba pꝛimus iuſſus ⁊c. non ſtant ec 6
añ factũ ſiue in fieri ſed ſtant iudicio meo ꝓut eſt in eſſe pꝛoduct⸗
pz dum glo. dixit eſt pꝛimus iuſſus ſiue hꝛima miſſio in poſſeſſi

onẽ ⁊c. Nam glo.bñ ſciebat ꝙ ſi iudex ꝓmũciaret ſeu iuberet quẽ

eſſe mittendũ in poſſeſſionẽ aliud eſt ꝓnunciatio ipſa ⁊ aliud ẽ
miſſio ſequens ⁊ ð hoc nemo dubitat imo glo. nil oe ir
ꝓbabo. Sed glo. ponendo illam dictionẽ ſiue vt recte coueni/
at cũ pꝛetcedenti cepit ſirmiter pꝛimũ decretũ pꝛo pꝛimo iuſſu quan
do quis effectualiter mittitur in poſſeſſionẽ ⁊ per ↄñs glo. conſide
ranit ipſum actũ in eſſe ꝓductũ non aũt futurum eſſe ⁊ ſic intelli
gendo non eſt opus aliqua ſupplectione. Et hoc eſſe verum
clarius ondo ꝑ id ꝙ dixit eadem glo. in diffinitione bi decreti duz
dixit ꝙ eſt ᷣus iuſſus ſiue vᷣa iuſſio iudice iubente ⁊c.neʒ pilla ver
ba glo. oñdit apte ꝙ cepit ipſũ iuſſum de q; pᷣdixerat pipſa executi
one dicendo poſtea iudice iubente ⁊c.nam hec eſt pnunciatio pꝛece
dens ipſum iuſſum ſeu ĩmiſſionẽ ⁊ illa eademmet verba iudice iu
bente ⁊c. dñt oĩo conſtrui ⁊ adaptari cum ea parte glo. ſi b conſi⸗
deretur nam vnus ⁊ idemmet verboꝛũ cõſtructus eſt ⁊ vna eadẽ
met oĩo vt dicamus hoc mõ pꝛimũ decretũ eſt pꝛimuſ iuſſus iudi
cis ſeu pꝛima miſſio ĩ poſſeſſionẽ ſm ſᷣus iuſſus ſine ſa mifſio in
cdice iubẽte ⁊c. Naʒ glo.aptiſſime voluit ꝙ in vtroqᷓ iſtoꝛu pcede
bat ꝓnũcia iudicis demittẽdo ĩ poſſeſſioneʒ ⁊ iſta ẽ va mẽs iſtiuo
glo. bñ ⁊ ſubtiliter põderate dũ ponit iſta oĩa ſimul ⁊ ſemel in vna
eademmet orõe ⁊ ꝙ plus eſt ſine aliqua copula inter medha vt
patet in verſiꝰv dr pꝛimũ decretum pꝛimus iuſſus iudicis ſiue pii
ma miſſio in poſſeſſionem ᷣm pᷣus iuſſus ſiue ſᷣa miſſio iudice iu
bente ⁊c. ⁊ hec eſt noua ⁊ vera ponderatio mea ad iſtam glo. que
ponit diffinitionem pꝛimi ⁊ Fi decreti cum illamet qualiuate de in
dice iubente ⁊c.⁊ mirũ eſt ꝙtot patres antiqui moderni ⁊ moder
nioꝛes non conſiderarũt eã in illo verſiꝰ iudice iubente ⁊c. qui ver
ſiculus reſpicit vtrãq; diffinitionẽ ſunul ⁊ ſemel ſicut ſi dicerez pe/
trus ⁊ antonius albi ſunt ⁊c.naʒ eadẽ qualitas reſpicit vtrũq; licet
ſit ſcripta magis ꝓpe antoniũ qᷓ; petrum ⁊c. De quibus omni
bus etiã latius dixi in repe.nr̃a in. d. . Jul.dicata ad. S. D. N. A⸗
vj.ponti.max.⁊ ad ibi dicta me remitto ⁊ ideo pꝛo nũc longioꝛ nõ
ero niſi ꝙ iſtius glo.verba ſunt hec.

CPꝛius queritur quid dicatur pꝛimum decretũ
quid ſecundũ:qualiter perueniatur ad pꝛimum:
qualiter ad ſecundũ:quis ſit effectuſ pꝛimi:quis
ſecundi: Et dicitur pꝛimum decretũ pꝛimus iuſ
ſus iudicis ſiue pꝛima miſſio in poſſeſſiõeʒ: ſe/
rũdum ſecundus iuſſus ſiue ſecunda miſſio iudi
ce iubente ſimile poteſt videri ſupꝛa de vulga. et
pupilla.ſub.l.i.⁊ lʒ alias pꝛimũ dicat᷑ reſpectu ſe
cũdivt ſupꝛa de re.dub.l.qui duos non tamẽ hic
ita: quia aliquando pꝛimum decretũ interponi/
tur non ſecundum vt iufra dicam.

Blo. in. l. ſi finita. S. inlianus.

Doctoꝛes omnes hic coĩter concludũtq in pꝛimo decreto in/
terponendo reqr citatio pemptoꝛia ꝑ multa iura ⁊ rões de quibus
ibi per eos ⁊ inter alia mouen per.d. glo.ibidez in verſi ad pꝛimũ
peruenitur ⁊c.quã ipſi ponderant ad hoc ⁊ faciunt magnũ feſtum
de ea ad hoc pꝛopoſitũ vt videre.potes. Sed tu aduerte ꝓve
ro ⁊ nouo intellectu meo ad iſtam glo.nam glo. hot non dicit ſ bñ
honderetur ſed ſolũ concludit ꝙ pꝛimo reus citatur pemptoꝛie et
ſi non venit nec mittit tunt ſit miſſio ↄ eum vt tedio affectus veni
at rnſurus ⁊c.: ſic iſta citacio de qua loquitur glo. non dz pcedere
pꝛo pꝛimo decreto interponendo ꝓut dicunt ⁊ intelligunt oẽs doe
toꝛes v non bñ ſed iſta citatio ꝑemptoꝛia eſt illa que debet pꝛeceder
ad ipſam cãz pꝛincipaleʒ puta ad videndũ poꝛꝛigere libellũ vel ſimi
lia ⁊ tunc ſtante illa pemptoꝛia citatione pꝛo illo actu pꝛincipali ſi
poſtea citatus non venit nec mittit tũc fit miſſio ex pꝛimo decreto
ʒ euz contumacẽ nec ad hoc requiritur citatio pꝑemptoꝛia nec glo
hoc dicit ſi bñ conſideretur de qͥ latius dixi ẽt in repe.nr̃a ad teyt⸗
in. d. . iulianus dicata ad. S. D. M. A. vj. pontifi. maxi. Tad
ibi dicta me remitto ⁊ ideo p nunc non me vlterius extendã niſi
tu mõ intelligis illã glo.nouiter ᷣm meũ nouum intellectũ ad eaz
⁊ vt melius capias foꝛmaliter ponam verba glo. Que ſunt bec.

CAd ſ⸗ ecundũ peruenitur ita: miſiſti me in poſ⸗
ſeſſionẽ ex pꝛimo decreto vellem mitti ex ſecun/

imirtiinin nu
nine⸗

finni en 8

. .
in en .

1

lmngk

tGeNimmirinn
Düirtlmſnnss ſcen r
(criikineittfterlionti
fnstiowiu iinennan
ltscisſurzen.

Ghiliftu frrn

Pieftcnnnnumnen
nn riialen

f d—

—
=

14SASisss tgesennann

h hdfdf f —

õs

2.

.

(seniritiinnmnn
uli mniinttin
im lmi oſu finſnin
mi cNinninin uninin
v ns ſertgim niſoi poſeſin
ien ſemts uſis ue tancaniti
rdentimieortnien ipunng⸗
pyll ſchlithtus uni i hnl
ain ſeu den h a ufnunih
qun dinm,mn tienn
x Nmun iſſ inn

Hoinifntnitimg.
mmmanr din vtni ifinnnniin

aunenſtu kinin l
. Kon ſcüſen
tltam Aute,
vand —

rru

uerſario: 4 .
terponetur ſecundũ decretum vt hic. Sed infra
auod tẽpus. Gñ.ſecundũ pi.poſt decem dies:

doiudexdebet illuʒ adpuc citare. C. Se iud. auc.
iubemus. Vel ſi non inuenitur domui ſue debet

denũciari: vel vicino ſuo pꝛeconiʒari an aliquis

pelitenz defendere vt infra ex qui.cau.in poſ.a

l. poc añt ⁊ ſi veniat reſtituat expẽſas ⁊ dãna ad
eſario:⁊ recipiat poſ.ſi nullo modo venerit in

ſupꝛa de conſti. pecu .l.pꝛomiſſoꝛ ſtichi.

Glo. in. l. ſi finita. S. inlianus.

Coiter omnes ſcribentes in.l. ſi finita. . iulianus. ff. de dãno
inferto in glo. magfa in.iiij. parte pꝛincipali duzʒ ponit pꝛaticã ⁊ mo
dum pꝛimi decreti unpugnant eam ſupplentes eam in hoc ꝙ ad hᷣ
r poſſit imerponi pꝛimũ decretũ req ꝙ actoꝛ ↄparens poſtea di
ſcegat licenciatus a iudice ? de hac licentia apeat in actis vt ibip
eos vbi ẽt aliquid dixi in repe. mea illius text. poſt alios docentes
ibidem ideo ꝓ nunc longioꝛ non ero. Sed tu aduerte ꝓ vo
7 nouo intellectu meo iſtius glo.magfr̃e que iudicio meo non eget
hac ſupplectione nam pᷣſuponit glo.ſi bñ ponderetur ꝙ eo tẽpoꝛeqᷣ
reus ille citatus non venit neq; miſit aliquẽ ꝓ eo aduerſarius ẽẽt
ibi po coꝛã iudice in eo termino nam alias non poſſet aduerſariꝰ
mitti in poſſeſſionẽ pꝛout dicit ibi glo.ſi non eſſet tunc ibi pꝛeſens
per oñs gloſa hecmnon eget ea ſupplectione ſi bene ponderetur.
Cuius verba ſunt hec. .
C Puus queritur ⁊c. Ad pꝛimuʒ peruenitur ſi

citatus quis perẽptoꝛie non venit nec mittit tũc
mittitur aduerſarius in poſſeſſionem bonoꝛum
licet aliter oliʒ aliter hodie ⁊ fit hec miſſio vt il/
le affectus tedio veniat rñſurus vt infra ex qui.
cau.in poſ.eatur.l.cum legati ⁊ ſupꝛa vt in poſ.
lega.l.is cui in pꝛincipio ⁊c.

Glo. ĩ.l.ſi finita.s.ſi de uectiga
libus in glo. magna in uer.pꝛo

taſtro v. Jo. de JImo. r etiã dñs meus Alex. de Imo. hic in
Fa col. reputant iſtam glo ſingulareʒ ad boc ꝙ pꝛiuilegiũ conceſſus
ciuitati circa pſcriptionẽ in quattuoꝛ caſibus poſitis in.l.fi. C. ð ſa ⸗
cro. ſanc. eccle.non habet locũ in caſtro vel in villa de qu oalias di
ri ibi poſt dmn meum Alexã. ⁊ ideo non me extendo nunc in hoc
niſi ꝙ addo Mico. de nea. in.l. ſed ⁊ repꝛobari.. ſi.fl. ð executut.⁊
Bal.late in. d. ſi iniij.colu.C. de ſacro.ſanc. eccle.⁊ in.c.d.in.viij.
tol.in tit· de capi.qui. cau. vendidit in vſibus feudoꝛũ vbitz ꝗ, non
acd queʒ me remitto ⁊ vnũ ẽt non obmitto ꝙ hec glo.mihi nõ dicit
hoc nec firmat pedes nam refert opi.aliquoꝛũ circa hoc vt in ver.
Fm elden ⁊c.vt occulata fide videre potes ⁊ pono verba glo.
ue ſunt hec.

C Accipe municipium pꝛo caſtro vol villa ſecus
ſi ciuitatis eſſet pꝛediuʒ ſecundũ quoſdã qꝛ opus
eſſet pſcriptione vt.C. ð ſacro ſanc.eccle.l.fi ⁊c.
Attamen ſcias vnum qð bñficium reſtittutionis conceſſuz ci /
uitatibus habet locum in caſtris vel villis m. d. Aabba. in conſi?
lxxxix.in ba col. in fi. in volu. incip. in qõe que ad pne vtitur ⁊c.
Ludo. Roma.in ſuo conſi: ccccxxiij. incip.pꝛo plentoꝛi diſceſſtõe
c. in ſo dubio pꝛincipali ad quos me remitto pꝛn nunc cum alias
legendo hic late dixerim de hoc.
Pau. de caſt. etiam

dñs meus Alex. de JImo. in.l. in pꝛouinciali.. ſi ego in vlticol. ff. ð
noui operis nunci.reputant iſtam glo.ſingula. ad hoc pꝛopoſitum
inquilinus dr habere tacitũ mandatũ a dño locatoꝛe ꝓ expediẽ
nibus rei conducte ⁊ quo ad ea que concernũt cuſtodiaz rei de quo
alias dixi in. a. 5.ſi ego ⁊ ideo pꝛo nũc non me vlterius extendo ſed
ibi dictis nunc ſolum addo nota.ꝑ Raph. cuma. ibidẽ de quo ipſi
mentionez non faciunt vbi allegat nota. in.l. finali.5.ſec cum in ba
de furtis ⁊ in. li. C. ſi per vim vel alio möõ. Secuncdo addo
Plex. in. d. l.ſi flius cum glo. non ꝓbat hoc ſi bñ ⁊ ſubtiliter pon
deretur nam non eſt verũ qð ſilius negligens teneatur. Sed tũc
inr qñ res fuit ↄducta periculo fuo vt bic dr in fi.⁊ hoc caſu poſſe/
mus in dicere eum videri hr̃e mandatũ qn res locatur ſibipiculo

ſuo alias aũt non pꝓut ſonat iſte tex. Cuius
CSi filiuſ⸗ familias nianilinns r icenne an
damni infecti nomine in poſſefſionem edium vi/
cinarũ mittendus ſit. Queritur.n.an filiuſfami/
lias non videatur damnũ pati ſi res peculiares
ſint ⁊ an pater poſſit ſtipulari ſi quid ei damni fi
at ⁊ placet vtrunqʒ eoꝛum in poſſeſſionem mitti
niſi ſic filius cõduxerat vt eius periculo edes eſ
ſent tunc eniʒ non quia ſolus tenetur ex loco rec
te dicetur ipſum mittendum in poſſeſſionem ni
ſi ei caueatur ⁊c.
Uerba autem glo. ſunt hec.
CPeculiares hic diſtinguendũ eſt ad qð pecu
lium iſte res reſpiciant nam ſi ad caſtrẽſe vel q̃i
ſolus filius ſtipulatur cum in eis paterfamil. cẽ
ſeatur vt ſupꝛa ad maced.l.ſecunda in aduenti
cio vterqʒ poteſt ⁊c.

Z. a quo ſundus. Ralarcnondgo i

poſitũ ꝙ; qñ agitur confeſſoꝛia quaſi poſſeſſoꝛio ſeruitutis ⁊ dz ali
quid fieri ↄ contumacem fit miſſio ex pᷣ decreto in loco ſeruiente ⁊
etiam ſtatuitur certum tempus infra ꝙ agatur pꝛo ſecundo decre
to interponendo ⁊ cum Bar.coĩter alij docentes ibi ptranſeunt p
ut videre potes. Sed tu aduerte ꝓ vo ⁊ nouo intellectu mẽo
iſtius tex. quẽ ego diuerſimode ab alijs intelligo.ſ.q nõ loquitur
in cõfeſſoꝛia nec in negatoꝛia nec ĩ poſſeſſoꝛio ſeruitutis ſed ego pe
tebaʒ a titio fundum tanqᷓ; meum rei vendicatione iuxta.lin rem
in pꝛineff. de ret vẽdi.in quo fundo erat domus quã ipſe edificaue
rat ⁊ in hoc pᷣ iudicio rei vendicationis inter nos moto dixit reus
ronuentus a me ſe edificaſſe illã domũ ad poſtulationẽ tuam quo
intellecto ſtatim ego incepi agere te dicendo non licuiſſe tibi facer
ediſiciũ ibi vt pote in ſolo meo ⁊ in hoc ſᷣo iudicio mõ tu es contu/
max ⁊ vj in tex.iſto ꝙ ego debeo mitti in poſſeſſionem fundi non
obſtante iudicio pꝛimo moto ↄ titiũ extraneũ non aũt poſſum pe⸗
tere deſtrui domũ conſtructã ⁊ ratio eſt quia ex q ille dicit ſe edifi
caſſe in eo fundo ad poſtulationem tuã pꝛeſuponit fundũ eſſe tuuz
⁊ ſe non habere aliquod ius in eo ⁊ per ↄñs fit miſſio ð dñm rei ſe
non defendentẽ ⁊ ſubditur in tex.ꝙ ſi poſtea tu pſeueras in contu
macia ſtatintur poſtea tibi tempus infra ꝙ debeas ꝓbare te potu
iſſe licite edificare ſeu edificari facere in eo fundo ⁊ ꝙ alias licebit
mihi illud demolire vtpote facto in re mea ⁊ ad me pꝑtinente ⁊ B
eſt ꝙ voluit dicere tex.iſte in quo non fit aliqua mentio de confeſſo
ria vel negatoꝛia nec de alijs terminiſ poſſeſſoꝛii ſeruitutiſ quibus
vtuntur ſcribentes hic quos non patitur hec littera bñ cõſiderata
⁊ ſubtiliter put dʒ ponderari. Cuius verba ſunt hec.

C. A quo fundus petitur ſi ab illo edificatum ha
bes:ago tibi ius non eſſe edificatũ habere ſi non
oefenderis ad me poſſeſſio tranfferẽda eſt: non
gdeʒ vt pꝛotinus deſtruatur opus:iniquũ eniʒ eſt
demolitionem pꝛotinus fieri: ſed vt id fiat: niſi
intra certũ tempus egeris: ius tibi eſſe edifica/
tum habere.

Bar. ⁊ Ange. hic
Z. Cum poſtulaſſem. Sarr Ange. bie
ſingularis ⁊ ꝙ non eſt alibi ita expꝛeſſus in iure ad hoc pꝛopoſitus
ꝙ interpellatio facta extra iudiciũ non conſtituit in moꝛa eum qui
ſolo officio iudicis tenetur ſeu cõueniri poteſt niſi per litis conteſta
tionem interuenientẽ ⁊ idem dixit dñs meus Alex. de Imo.in.l.ſi
conſtante. .qũot.in vltima.col. in fi.in vltimis verbis.ff.ſolu.mat.
⁊ ẽt idez dñs meus Alex.in. l. mulier. . cũ pꝛoponeret᷑ in. viiij. col.
ff. ad. trebel. Seg tu aduerte ⁊ intellige ſane hoc eſſe verũ in
eo.qui conueniri poteſt officio iudicis nobili ſecus ſi conueniri po
ſit officio iudicis mercenario ſᷣm Cy. in.l.i.C. de aliena.iud.mu.cau
ſa facta in. v. q. in fi. Bar. ⁊ Bald. in. l. i.ffde iuriſ. omni.iudi. ⁊
Ludo Roma.in.lii.in.viiij.col.ff.ð arbi. Sed ſi nunqᷓ; in hijs
haberemus auctoꝛitatẽ pꝛedictoꝛũ dico ego hoc ꝓbat tex.in. d.
l. cum poſtulaſſem ſubtiliter inducendo in verſi. pꝛiuſq; adiretur pᷣ
toꝛ ⁊c.qui tex. loqr in cauſa dani infecti ĩ qua imploꝛat vt ſcis vel
ſcire debes offitiũ iudicis nobile vt in.l.iiij. .hoc.aũt iudiciũ eo.ti.
gtacite ſentit aliud eſſe vbi quis cõueniri poſſe et officio iudicis mer
cenario. CLirca quẽ tex.addo ſolum vnũ verbũ ꝙ de hac mate

ria late poſuit Batt. in.l.qui rome.ꝭ.pe.ff. de verbo.obligat.⁊ in
l. titia.S. vſuras per illum tex.ff. de legat.o. ⁊ in.l.ſi ex legati.ff.de
verbo.obligat.⁊ in.l.moꝛa.ff.de vſuris ⁊ Bal. in aũt.ites ſi appel
latione.C. de tempo.appel.⁊ in ſuo conſi?ꝰxx.incipi.dño pape ⁊c.⁊
Ludo. Ro. in.l.de pupillo.s.ſi quis ipſi.ff.de noui ope.nunci.⁊ in
ſuis ſingularibus in ſingulari in ver.moꝛa ⁊c.⁊ dñs meus Alexã.
de Imo. in cõſi.lxxxx.in vlti.col.in.v.volu.incip.viſo pꝛoceſſu can
ſe ⁊c. ⁊ Ange.aret.in.S.p.inſti.de actio.ad quos me ĩ hoc remitto
licet ipſi de hoc tex.ad hoc pꝛopoſitũ nouuz mentionem non faciãt
in qua materia interpellationis ſcias aliud ꝙ interpellatio extra iu
dicialis non interũpit pᷣſcriptionẽ vt in.l.alienazʒ.C. de vſu.pꝛo em
pto.⁊ in.l.cũ notiſſimi.cũ ibi nota.in glo.C. de pꝛeſcrip.xxx.annoꝝ
⁊ per Bart. in.l.ſi ex multis.C.de anna.exac.vbi facit differenti/
am an ſiat iſto caſu interpellatio a creditoꝛe dicente cãm debiti aut
ſine expꝛeſſione cauſe vt ibi per eum ad quem me remitto ⁊ redeo
ad iſtum tex.de quo agimus. Cuius verba ſunt hec.

L. Cum poſtulaſſem vt mihi damni infecti pꝛo/
mitteres:noluiſti ⁊ pꝛiuſq̃ʒ pretoꝛ adiretur edes
mee coꝛꝛuerunt:et damnum mihi dederunt pedi
us ait vt nihil noui pꝛetoꝛ conſtituere debeat: et
mea culpa damnum ſim paſſus: quia tardus ex
periri ceperim:at ſi cum pꝛetoꝛ vt pꝛomitteres ð
creuiſſet: et te non repꝛomittente me ire in poſ/
ſeſſionẽ iuſſiſſet: pꝛiuſq̃ʒ eo veniſſeʒ coꝛꝛuerint ꝑ
inde omnia ſeruanda eſſe exiſtimauit:atqʒ ſi po/
ſtea q; in poſſeſſioneʒ veniſſeʒ:dãnum datuʒ ẽẽt

Z. Si ſinita.s.ſi quis metu. Js

hic ⁊ etiã dñs meus Alex.hic in apoſtillis ſuis ad Bar.ibidem re
putant iſtũ tex.ſingularem ad hoc ꝙ ſicut poſſeſſio retinetur ſolo
aio ita ⁊ detentatio ẽt retinetur ſolo aio. Sed tu aduerte pꝛo
nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius text.nam in cauſa damni infecti
miſſio in poſſeſſionem habet diuerſum effectũ qᷓ; in alijs cauſis ꝓ
ut late dixi in repe.nr̃a.l.ſi finita.S.iulianus eo.titꝰ que non repeto
hic ⁊ ideo non eſt hic ſimplex detentatio. Sed habet in ſe aliquid
plus pꝛout dixi in dicto.S.iulianus ⁊ ad ibi dicta me remitto ⁊ re
deo ad tex.de quo agimus. Cuius verba ſunt hec.

CSi quis metu ruine deceſſerit de poſſefſione
ſi quidem cum adiuuare reʒ non poſſet id fecerit
labeo ſcribit in integrum eum ius habere perin/
de ac ſi in poſſeſſionem perſeueraſſet ⁊c.

DSe publicanis.

Bear. hic dicit ꝙ iſta eſt lex ſingularis ⁊ mẽ
E. Inmn 1 ti. titenenda ad hoc ꝙ plures officiales tenent
er eodemmet delicto inſolidũ ſed exactio fit ꝓ parte niſi alter non
eſſet ſoluendo quia tunc bñ exigitur ab alijs inſolidiꝗ. Sed tu
aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius tex.qui iudicio meo
non pbat hoc ſi bñ ponderetur ⁊ vt eum intelligas rete. Pu
mo ſcire debes ꝙ exigentes vectigal iniuſte ſeu indebite teneut ad
duplũ in quo duplo ineſt ſimplum hoc eſt ſi exegerunt decem iniu
ſte tũr ad viginti hoc mõ vt dicta decez exacta cõputentur in vigin
ti ⁊ ſic pena eſt ſolũ in decem ⁊ ꝑ ↄñs in ſimplũ tex.eſt in.l.hoc edic
to.S.fi.eo.titꝰ Mogo queritur ĩ.d.l.ſi multi an ſi duo ſunt in
debite exigentes ſimul ⁊ ſemel.x.quilibet teneatur ad duplũ capiẽ
do tamen duplũ vt.S.dixi.ſ.ad.x.ꝓ quolibet ⁊ dr ibi ꝙ non dup/
plf̃ ſed q ambo tenentur ad.x.im̃ nomine pene ⁊ dico ego ꝙ non
exiguntur niſi pꝛu parte hoc eſt ſi ſunt duo quilibet ſoluit quinq; ⁊
dico ego ẽtꝙ non tenentur niſi in quinq; reſpectu obligationis ni/
ſi vno non exiſtente ſoluendo ⁊ hec elicio ex iſto tex.in fine in ratio
nem ſui dum facit differentiaʒ inter reos criminis ⁊ reos fraudis
nam pꝛimo caſu quilibet tenetur in ſolidũ reſpectu obligationis et
etiã reſpectu ſolutionis vt in.l.ſi quis id qð in ſi.cum.l.ſequenti.ff.
de iuriſd.omni.iudi.⁊ ratio eſt quia ibi agimus de delicto ſed hit
agimus de fraude que minoꝛ eſt ⁊ ideo ſolũ quilibet tenet᷑ pꝛo par
te illius ſimpli reſpectu obligationis ⁊ ẽt quilibet ſoluit partem ſu
am tm̃ niſi in caſu quando alter non eſſet ſoluendo quo caſu exi/
gitur totum ab alio ⁊ iſta pꝛobantur bic in verſi.partes pꝛeſtabat
⁊vc. Secundo conſidero aliud ad pꝛobandum hunc intellectũ
meum quia ſi ſentẽntia feri dz vt quilibz pꝛeſtet partem necceſſa⸗
rium eſt dicere ꝙ ẽt in libello partes petebantur ⁊ quilibʒ pꝛeſup
ponebatur obligatus ad partes vt obli. ⁊ libellus ⁊ ſmia ſint ↄfoꝛ/

mes ꝓut eſſe debent.l. vt fundus.ff. cõi. diuid. ⁊, c lz ely. extt
ſimo. ⁊ hoc mõ ego intelligo iſtum text. Circa Gelden de
verbum ꝙ vbi pena duplicatur ex foꝛ ma legis vel ſtatuti 3 delin
quẽtem ad domum alterius non duplicabat in delicto commiſſ⸗
ad cameram vel ſtationem vel vineam ſecundum Bar. inſuo tan
ſilio incip. ſtatuto camere ꝙ pao maleficio ⁊c. ad quez me remi
to ⁊ redeo ad tex. de quo agimus Cuius verba ſunt hec. 1

L. Multi publicani ſunt qui illicite quid egerũt
non multiplicatur dupli actio: ſed omnes par/
tes pꝛeſtabunt:⁊ qð ab alio pꝛeſtari non poterit
ab altero exigetur ſicut diuus ſeuerus ⁊ antoni
nus reſcipſerũt. Naʒ inter criminis reos ⁊ fran
dis participes multuʒ intereſſe conſtituerũtaꝛc.

L. CLoteʒ ferro.sS.qui maximos

Doctoꝛes hic coĩter ⁊ etiã dñs meus Alex.ð Jmo.in.lſi mer
ces.S.vir maioꝛ in apoſtillis ſuis ad Bar.ibi.ff. locati reputant om
nes iſtum text. ſingularem ad hoc ꝙ ꝑp lucrũ magnum habitũ ex
re conducta per conductoꝛẽ tenetur reconducere ipſe de nouo quã
do alius non repr conductoꝛ qui velit eam cõducere p minoꝛi pꝛe
tio vt ibi per eos ad quos me remitto ⁊ capio tex. de quo agimus
Cuius verba ſunthec.

Qui maximos fructus ex redemptione vecti
galium conſequutus eſt:ſi poſtea tanto locarinõ
poſſunt ipſe ea pꝛioꝛibus penſionibus ſuſcipere
compellitur ⁊c.

De aqua plu.arcenda.

Ange. in. i
5„ nge. in. l. ſi donatione. C. de colla.
O. Ein Ptoꝛ. ideʒ Ange. ⁊ dñs meus Alex.ð Jmo.
in.l. i.. ſi vir.ff.de acquir.poſſeſ.reputant iſtũ tex.ſingularem ad hᷣ
pꝓpoſitũ ꝙ vbi ↄctus eſt nullus rõe ſimulationis talis nullitas ipe
dit tranſlationem dommij ⁊ cẽt poſſeſſionis q;tumcũq; res ſit tra/
dita de quo alias dixi in. d..ſi vir ⁊ ideo non ero nunc longioꝛ ni
ſi ꝙ addo vnum verbuʒ ꝙ idem eſt ex actu inutili q eadeʒ rõeſt
in poſſeſſiõe que eſt in dno ⁊ ſic limitatur tex.in..ꝭ.ſi vir cum ibi
plene notatis ſecundum qlluſtrẽ.dnm Sranciſ aret.d..ſi vir vbi
ẽt limitat alio modo illũ tex.cum ſimilibus qn interueuit vera tra
ditio ſecus ſi ſola facta traditio interueniret vt ſi conſtituaz me pꝓ
curatoꝛio noĩe tuo poſſidere.nam tunc eſt nullus contractus reſpe
ctu dominij ⁊ poſſeſſionis ad quam me remito ⁊ redeo ad tex.de
quo agimus. Cuius verba ſunt hec.

L. Emptoꝛ niſi ſimulata vẽditio eſt:ceteriq; ſuc

ceſſoꝛes vel reſtituere velint opus factum vel pa

tientiã pꝛeſtare debent: nam actoꝛi moꝛaʒ ſuam

nocere manifeſtum eſt ⁊c.

Hlo. in.l.ii.S. item labeo el.i
in uerbo audierint ⁊ c. Riinnn

uerticulam in
pe.col.de ep̃is ⁊ cle.⁊ etiã Jo.de Imo in.d.S.item labeo ⁊ dñs me
us Alex. de Imo. in.l. ſi non ſpeciali in vltima col. C. de teſtis ſepu
tant iſtam glo.ſingulareʒ ad hoc ꝙ vbi teſtes deponũt inter viuos
de alicuius voce nota.ſibi lʒ non viderint pſonam diſponentem ob
coꝛtinam intermediã valet depoſitario huiuſmodi ſecus eſttamè
in vltimis voluntatibus licet iſta glo.loquatur in vtroq; caũ ?⁊ ſie
nimis large vt dicunt ſcribentes in pᷣallegatis locis ⁊ poſuit etiam
Bar. in.d.S.itẽ labeo ⁊ Bal.plene in.d.l.ſi nõ ſpẽali.c.de teſta. ad
quos me remitto ⁊ redeo ad glo de qua agim Cui vba ſunt hee.
Audierint ſic pꝛimo dixerunt quidam bic eſ⸗
ſe ſpeciale vt recipiatur teſtimonium de aucitu
quod non placet immo vbi libet recipitur quui
enim ſi paries vel coꝛtina media eſt inter teſtes
⁊ contrahentes vel teſtatoꝛem Sed hic eſt ſpe/

ciale vt admittatur de auditu auditus ⁊c

De donationibus.

ſotnt Htgat,

entiN
di
(eve
m fil

Gteige⸗

40

in git
Ni aet
I Puſllitnſeneg on
diuttin⸗ 1
ln i ir is
ipntui
geni n ile⸗
rimam in ie
iigfin n nſi 8
ot ufii l in n
orrnrud n
rt * e
ütntnreftiire

Gnlilhmnmn ſtin w

=

vin ilinnaldnet

cramdloamtinke.
Munneihenin micgsen

tilummufnu n
cmermtln üin it

Cſtokkuoenwieräüdnet deen
Mienmtigc drüisnneenn
Ghitsfenanligilkeriettur
wneertoepeler cmre
ioſbeattiuch Anen u
nlerftniſctnar a
hlienitnterer

inerhiiinarie
bctgaltteb⸗

llniiut m

((anetvlea
unſftn glon

Aninncne
6 e .
nmrn

R N ⸗
iatt wan

etre.
inre

egſale —
letine ,
9 ,

12
“õ

26

☛
—ꝰ msů

5
=

G
—

–—

=.

.——..

”

UN
£—

. 1

3 Gle ieneude
rnn utinian
un. ruckrinſtinlimnthti
ntammrtiſſſi enihel
rnenwid ifinmn ni
Butm,ndfgin migit⸗
rfranwr inimn nic iin
Krum lauim Aufn din mſen i
mT NNBer an nihregiinnnuen
idhimi inndninn 1ſcnſiu
l
amrm 1ſcſems unm eſenn mrn
Armnu. (sdinbe.
Cunnſ ſminsnifnwckueni:
õäü

wnir mn m umunayin

õ

G nlinten heochi

*

= RHA Bar hic in i.col. i fi. in ver.
lo. in. I. Pꝛim g. Knoac anar —
it ꝙ glo. bit in ver. ſe’quutũ vc.eſt multũ nota. ⁊ ſingularis a
r dng Had onatio pura que ſub ↄditione eſt reſoluenda eſt. p
L onans quã glo. apꝛobant ipſe ⁊ alij poſt euz hit. Sed iu
ucree bñ pꝛimo quia glo. refert opinionem aliquoꝛũ gloſatoꝝ in

poc ⁊ ſie non videtur ipſa eſſe in hbac opmni. ⁊ ſic fuit in ea cuz rene

. nſit ? Bar. minus bene ⁊ ſequaces quia hic eſt text.
feaame lenne ites cum ipſe ea mente ⁊c.vt iſte non ſit tex. ſi up/
in “ nam ſuperius pxime dixit qñ donatur aliquid ſub conditi /
e vt mibi aliquid fiat ad vtilitatem meã ⁊ hoc caſu non eſt pꝛo/
nar donatio. Poſtea vero dĩ idem eſſe cum donatur aliquid
mente vt res fiat acceptantis ſi aliquid ſequutuz fuerit vel non
Pꝛoſecto bec cõditio ex qua donaui non habet afferre ali
id cõmodi ⁊ dicitur in text.ꝙ non eſt pꝛopꝛie donatio ⁊ per ↄrs
hic eſt caſus contra glo. Barto. hic ⁊ alios ſi bene ponderetur.
Cuiusglo. ver ba ſunt bec. .
¶ Secutũ cuius intuitudonat.m. hoc eſt ad vti
litatẽ vel affectionẽ donantis:⁊ da exemplũ quã
do expꝛeſſe hoc dr vt ĩfra eo.l.hoc iure..fi. Itẽ
in dote vt ſupra de iur. do.l.ſed niſi iteʒ quando
tacite vt ĩ donat.pꝑ.nup.vt inſti.eo.S.eſt ⁊ aliud
Sed quid ſi non ad effectũ vel pꝛoficuuʒ dantis
ſed aliquam appoſuit conditioneʒ vt ſi nauis ex
aſia venerit. BHñ. ſecundum Aʒo. ⁊ Pug. illam
eſſe ſinplicẽ ⁊ liberam cum poſſit fieri donatio
pure ⁊ in diẽ ⁊ ſub cõditione vt.C. eo.l.donatio.
Uerba autem.d.l.pꝛime.ſunt hec. . .
L. Donationes qᷓplures ſi unt: dat aliquis ea mẽ
tevt ſtatiz velit accipientis fieri nec vllo caſu ad
ſe reuerti ⁊ pꝛopter nullam aliã cauſam facit: qᷓ;
vt liberalitateʒ ⁊ munificentiã exerceat:hec pꝛo

pꝛie donatio eſt: Dat aliquis: vt tunc demuʒ ac

cipientis fiat:cum aliquid ſecutũ fuerit:hec non
pꝛopꝛie donatio appellatur: Sed tota hec dona
tio ſub conditione eſt. Item cum ipſe ea mente
tradat:vt ſtatim quidẽ faciat accipientis: Si tñ
aliquid factum fuerit: vel non fuerit: id velit ad
ſe reuerti:hec non pꝛopꝛie donatio dicitur: Sed
totuʒ hec donatio eſt:que ſub conditione ſoluit
qualis eſt moꝛtis cauſa donatio ⁊c.

BGlo. in.l.qui id quod.sS.mntus

Ange. Pau. de caſtro Ludo. Roma.⁊ ẽt dñe meus Alex. de
Imo. in.l. diſcretis in vltima col.C.qui teſtamenta facere poſſunt
Ludo. Roma.im.l.i. in pꝛinꝰff. de verbo. obliga. reputãt iſtã glo.
ſingula. ad hoc ppoſitũ ꝙ furioſus non poteſt donare inter vinos
de quo alias dixi in. d.l.i.f. de verboobliga. ⁊ ideo non me exten/
dam nuncmiſi ꝙ pono verba glo. Que ſunt hec.

¶ Non pꝛohibẽtur nec pacta vt ⁊ ſupꝛa de pac
tis. l. habet quia comutationes ⁊ intellige hoc
cum infoꝛtuituʒ eſt diſcretũvel concurrit caſu tñ
ꝙ cuma naturaſſimul ſit ſurdus ⁊ mutus inter vi
uos donarejnon poteſt vt. C. qui teſtamenta fa/
cere poſſunt.l.diſcretis ⁊ facit infra de actio.et
obli. l. in quibuſcumqʒ ⁊c.

L. donationes.sS. ſpeties. Sim

lio ſuo do tibi talia bona in peculium æc.an ſit donatio inter viuos

yel quo dicas bꝛeuiter ꝙ eſt donatio inter viuos text. eſt in. d.l. do⸗/
nationes. 5. ſpẽs. Quein text. ad hoc ppoſitũ ꝓ ſingulari allegat
Bal. in. lcum virũ in.ij.col. C. de fideicõmiſ· in verſiꝰ quero nun/
quid donatũ æc. ⁊ ẽt dñs meus Alex. de Imo ·inlſi donatione in
x.col. . ve collatio. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellec/
tu meo iſtius littere qui nibil facit ad hoc pꝛopoſitnz ⁊ alius eſt in
tellectus iſtius penitus diuerſus a mente Bal. ſi recte ⁊ ſubtiliter
ponderetun nam non dr hic ꝙ mater donaſſet in peculiũ filio vel fi
lie. Sed bene dr ꝙ donaut ⁊ tradidit quedã bona extra dotem fi

lie noĩe ⁊ tradidit ea viro pñte filia ⁊ deciditur ibi q⸗ vi i
. viden
fe donate filte. ab ea poſtea filia videntur naae noleſ⸗ dr et
reuocari dicta donatio ꝑ matreʒ ex eo ꝙ maritus dixerit ſe caper̃
ea bona pꝛo vſibus puelle cum iſte non fuerit modus donationis
ſed potius fuit inducta quedaʒ diſtinctio peculij a dote puelle ⁊ ſic
non fuit ibi dictiͦ a matre aliquo mõ ꝙ donaret in peculii filie ſed
ea ſunt verba iuriſconſt ulti hic ſi bñ cõſideretur illa littera quã ego
hoc mõ intelligo maxime in verſie ſed pecnliũ filie a dote diſtingui
tur ⁊c.capiendo peculiũ ibi in tex. largiſſimũ enim eſt nomen pe/
culij iuxta nota. per gloſaz. in.l.ſi peculium. 5. ſi ere. ff. de pecu.que
parificat peculiuz ⁊ hereditatem vt ibi per eum ad quẽ me remit
to ⁊ redeo 2d iſtum tex. de quo agimus. Cuius verba ſunt hec.
C Species extra dotem a matre filie noĩe viro
traditas:filie que pꝛeſens erat donatas: ⁊ ab ea
viro traditas videri reſpondeo:nec matreʒ offen
ſam petitionem habere:vel eas res recte vendi/
care quod vir caueſſet extra dotem vſibus puel/
le ſibi traditas cuʒ ea ſignificatione non modus
donationis declaretur nec ab vſu pꝛopꝛietas ſe/
paretur ſed peculiuʒ a dote puelle diſtinguitur iu
dicem tamen eſtimaturũ. Rñ. ſi mater iure con
tra filiam offenſam eas reuocare velit: ⁊ verecũ

die materue congruaʒ:boniq; viri arbitrio com-

petentem ferre ſententiam.

Ludomcus Ro. in
Z. ſi Pater. S. pꝛi mo. ſuo ſingulari in ver.
donatio ⁊c. lo.xjꝰ concludit ꝙ licet donatio regulariter ꝑp ingrati/
tudinem donatarij poſſit reuocari vt in.l.fi.C. de reuoc. dona.⁊ in
ce fi. ex. eo · titᷣ tamen fallit qñ eſt remuneratoꝛia Ptex.ſᷣm euʒz ſin/
gularẽ in. d.l. i pater. 5. . cũglo. in ver. irreuocabilis vc. ð q vide p
illuſt. dñʒ Sranc.aret.in ſuo conſiꝰxvij. incip.Conſideratus diligẽ
tiſſime ⁊ mature ⁊c.vbi ponit an donatio ob merita dicatur poti/
us permutatio quam donatio vera. Sed tu aduerte ꝓnouo
⁊ vero intellectu meo iſtius text.Quem iudicio meo cum glo.ni/
mis extendit Ludo. Roma.nam text. ille ⁊ glo.loquuntur in vno
caſu multuʒ diuerſo ĩmo ſpetialiſſimo in quo tractabatur de vita
bominis ⁊ non trahendo ad alios caſus in quibus eſſetjminoꝛ rõ
quia ego donaui tibi centũ quia liberaſti me ab hoſtibꝰ vel a latrũ
culis.in quoꝛũ manibus vita mea poſita erat.⁊ vt dr ibi in tex.do
natio illa appellatur merces eximij laboꝛis ⁊c.⁊ ſubdit ẽt ideʒ tex.
ꝙ contemplatione ſalutis extimari non poteſt ⁊c.vñ alie donatio/
nes remuneratoꝛie facte non tñ ꝓpter vitam defenſatã pꝛout ibi.
non gaudent eo pꝛiuilegio ꝙ fundat᷑ expꝛeſſe ⁊ oĩo eſt ſuper ſalu/
te vite höss. Quinimo ex illo tex. ego infero de directo ð doc/
trinã Ludo. Roma.quia ſi ſpetiale eſt in donatione illa remuuera
toꝛia vel rectius loquendo mercenaria facta p vita hominis tutata
vt ea non poſſit reuocari in ↄꝛium eſt ius cõe in alijs.l.ius ſingula
re.ff. de legibꝰ.l.i.in fi.ff.ad.muni. Quẽ tex.bñ nota.qꝛſi in eo
hẽs dictionem vt dicendo vt aliquid ꝓ eo ab ipſo accipiat ⁊c.caſus
eſt minus dubius cum donatio hoc modo eſſet facta conditionalr
ſeu modaliter quibus impletis non poteſt dari repetitio. Sʒ ſi ha
bes in tex.copulã ⁊ dicendo ⁊ aliquid ꝓ eo ab ipſo accipiat ⁊c. Tũc
ꝓcedunt ea qͥ.S.dixvi Szʒ vtroq; caſu Ludo. Ro.male loqun
tus eſt ꝓ vero ĩtellectu illius caſus cuius fimbꝛias ipſe nimis extẽ
dit vt patet ex illo tex.de cuius materia vide nota.ꝑ Bar.in.l.aqui
lius agulus.ff eo.titꝰ ⁊ Bart.in pꝛohen:io.ffoꝝ. in vlti. colu. dñʒ
meuz Alex. de Imo.in conſi?xiiij.in pᷣ volu.incip.An ⁊ qñ dicitur
⁊c.⁊ in conſiꝰxl.in.iiij.volu.incip.Super pᷣ dubio ⁊c.⁊ in conſilio
lxxxi.in pꝛimo volu.incipiẽ. Uiſo inſtrumento donatiouis ꝛc. ⁊ in
conſi.xliij.in.iiij.volu.incipiẽ. Uiſis ⁊ ponderatis ⁊c.vbi ponit an
donatio ob merita ſacta poſſit reuocari ⁊ quid ſi ſuper ea eſt inter
poſitum iuramentum vbi late hec explicãt ad quos me remitto.
Cuius tex.verba ſunt hec.

Si quis a latrunculis vel hoſtibus captuʒ eri
puit ⁊ aliquid pꝛo eo ab ipſo accipiat: hec dona
tio irreuocabilis eſt. Rerces enim laboꝛis exi
mij appellanda eſt: quod cõtemplatione ſalutis
certo modo extimari non placuit.

Hlo. in.l. in edibus.sS. donarii.

Dñs meus Alex. de Imo. hic in apoſtillis ſuis ad Bart. dicit
iſtam glo.eſſe ſingularem ad pꝛopoſuũ ꝙdonatio rei aliene non re

quirit inſinuationẽ. Sed tu aduerte ꝓ intellectu iſtius glo. nã
mihi non dicit hoc. Sed tribus modis intelligit iſtum tex.⁊ in o
intellectu dicit ꝙ vbi datur res aliena habet locum titulus ꝓ dona
to. Sed non dicit glo.ꝙ ſi donatio excedit q;titatem a iure taxatã
non requiratur inſinuatio ĩmo in ↄꝛium eſt text.bñ ponderatus in
l. pe. 9.fi. C. de dona.vbi ponunĩ caſus in quibus nõ requiritur inſi
nuatio ⁊ poſtea in.d.S.fi dr ꝙ in ceteris omnibus ſine vlla diſtinc/
tione debet interuenire inſinuatio ergo ⁊ in donatione rei aliene.
Nec obſtat ꝙ ex quo poteſt euinci a dno non eſt in conſidera/
tione ⁊ ſic non eget inſinuatione quia hec ratio non valet naʒ dona
tio facta ſub conditione habet ſe ad eſſe ⁊ non eſſe ⁊ tamen eget in
ſinuatione vt eſt glo.in.S.illud in aũt. vt fratruz filij ⁊ glo.in.l.ſan
cimus in pꝛin? de donati. ⁊ ideo non ſum ſine dubio circahec ⁊ eo
maxie quia hec glo.hoc non dicit. Cuius verba ſumt hec.

Per obliquum ⁊c. in verſi.tercio ſecundum
litteram vt aliene res non poſſint donari ⁊ ſecun
duʒ hoc non habet locũ titulus ꝓ donato ⁊c.

Di . Si debitoꝛez me /
tibi ex cauſa donationis vltra ſummã a iure taxatam an ſi agis ð
euz ipſe poſſit excipere de immoderata donatione bꝛeuiter dico ꝙ
non ſed ego donans poſſuz alterũ de duobus facere pꝛimum ſi de
bitoꝛ meus non ſoluit tibi poſſum petere reſcindi ulã pꝛomiſſionez⸗
factã per debitoꝛem meũ quatenus excedit modũ a lege taxatuz.
Uel ſi debitoꝛ meus ſoluerit tibi.poſſum a te repetere text.eſt
in. d.l.vt mihi vonares. Quem text.ad hoc ſingularẽ appellauit
Bal in.l.va.C. de condi.indebi.cum quo in hoc ſunplr̃ pertranſeo
quia tex.eſt clariſſimus maxime in verſi? Sed ſi debitoꝛem meũ
Tc.⁊ in fi.in verſiꝰ ſin aũt ⁊c.nec eget aliqua noua interpꝛetatione
noſtra vt patet ex eo. Cuius verba ſunt hec.

L. At mihi donares creditoꝛi meo delegãte me
pꝛomiſti factum valet ille.n.ſuum recepit ſi de/
bitoꝛẽ meum tibi donationisiĩmodice cã ꝓmitte
re iuſſi an ſũmoueris donatõis exceptiõe nec ne
tractabitur: ⁊ meus quidem debitoꝛ exceptione
te agentem repellere non poteſt quia perinde eſt
quaſi exactam a debitoꝛe meo ſummam tibi do
nauerim ⁊ tu illam ei credideris ſed ego ſiquidẽ
pecunie a debitoꝛe meo nondũ ſolute ſint habeo
aduerſus debitoꝛem meuʒ reſciſſoꝛiã in id quod
ſupꝛa legitimum moduʒ tibi pꝛomiſit ita vt in re
liquum tantummodo tibi maneat obligatus ſin
auteʒ pecunias a debitoꝛe meo exegiſti in id qð
modũ legis excedit cõtra te cõdictõnẽ hẽo ⁊c.

Se donatione cauſa mortis.
Ludouicus

Z. ſeia .§. boneſidei. KRoma. in ſuo

ſingula. in verbo donatio ⁊c.el pꝛimo ſatis ſuperq; ſatis diſputat
an donatio cauſamoꝛtis ſit cõtractus ſtricti iuris vel boneſidei ⁊
tandem concludit qð eſt ſtricti iuris habens naturazx per omnia
bonefidei per tex. in.d.l.ſeia.S.bonefidei cum glo. ex quo collegit
inſe ẽt aliud quod diſpoſitio tex.in.l.in minoꝛuz.C.in quibus cau
ſis in integrũ ⁊ reſti.non eſt necceſ.pꝛiuiligiãs minoꝛes in actiõe ex
teſtm̃o vt ſit bonefidei non hẽt locũ in donat.cã moꝛtis ⁊ ideʒ vo
luit Jo.de Imo. hic ⁊ ẽt dñs meus Alex.de Imo.in.l.vinuz in
pe.col.ff. ſi certũ petatur. CLirca que aduerte queſo pꝛo vero ⁊
nouo intellectu meo iſtius tex.in quo dico pꝛimo quod aut coꝛꝛup
ta eſt lectura Ludo. Roma. aut ipſe ſomniat quia glo. in.d. S. bo
nefidei iudicio meo tenet expꝛeſſe totum contrariuz eius qð ipſe di
cit ⁊ allegat tex. in.d.l.in minoꝛum ſentiens qð illa diſpoſitio locus
hẽat in donatione cã moꝛtis. Secundo addo in hoc aliud de
quo facio magnam vim pꝛo nouo ſenſu vero iſtius littere.ſ.quod
tex. in. d. S.bonefidei non pꝛobat aliquo modo ꝙ donatio cã moꝛ
tis ſit bonefidei nec quaſi vel hẽat naturam eius non dicam ꝑ om
nia ſed nec hẽt eius naturam in aliquo. Meclobſtãt illa verba
ibi boneſidei iudicio cõſtituto ⁊c.quia nihil faciũt ⁊ vt intelligas..
Pꝛimo ille non eſt. . de per ſe ſed eſt verſi. veniens ad decla
rationem dictoꝛum in.del.ſeia.in pꝛinci.vbi dicitquod ſeia dona⸗
uerat lutio titio cognato ſuo bona ſua reſeruato ſibi vſufructu eo
ruz tempoꝛe vite ſue ⁊ dixit qð ſi dictus lutius titius cognatus pᷣ
decederet bona ad eaz reuerterentur ⁊ poſimoduʒz ea moztua bo

m illa ſpeetarent ad filios dicti lutij titij cognati ſui Dem
contigit dictum cognatum pꝛemoꝛi ante ſeiam vnde condictio
rauerat modo querebatur ibi an tunc filij pꝛedicti cognati 6 i
vendicare ea bona alſeia ⁊ dicit ibi quod non quia immo del in
repelli per exceptionem doli ſed non tñ dr ibi in tex. ꝙ iuchein
ſet motum vel moueretur ſed ſolum dubitatur de remedio i.
ſu iudicij per eos mouendi ⁊ de additu ibi pꝛout modo di iin
pꝛobatur ibi in verſiculo Igitur ſi res ſingulas heredes un nd
vendicent a ſeia doli non innutiliter pꝛoponetur exceptio ⁊c
verba oſtendunt aperte rem non foꝛe in eſſe ſed futuram “
Demum ſubait ibi textus. boneſidei autem iudicio conſtin
to ⁊c. Que verba ẽt ſimiliter pꝛobant iudiciuʒ illucuſq; non fuife
intentatuʒ ⁊ dr̃ modo in tex. ꝙ ſi filij pdicti peterent ſibi tanen⸗
ſeia ꝙ ea moꝛtua illa bona ad eos ſpectarẽt an teneretur cauere .
dĩ ꝙ non ðᷣbet cautio extoꝛqueri que nondum in perſonã filio
acceperat initium ſed ſi ex conſenſu ſeie ipſa pꝛeſtaret cauttonem
dictam bona ad eos ſpectarent ⁊ ſieret contributio ratiõe legis ſ
cidie put ibi dr in tex. Unde dico ꝙ illa verba bonefidei auteʒ in
dicio conſtituto ⁊c. impoꝛtant ꝙ ſi apud bonum virũ amicabilem
compoſitoꝛem vel alium iudicẽ peteretur cautio a ſeia per filios p
dictos non poſſet extoꝛqueri ſed ſi coꝛam eo bono vjiro ſen iudice
fuiſſet cautio p̃ſtita cũ cõſenſu ſeie mulieris haberet locũ donatio
ꝓut dr ibi in text. ⁊ ſic ila verba boneſidei aũt iudicio ↄſtituto 1t.
magis reſpiciũt perſonã eius coꝛã quo iudiciũ ageretur vel vbi agi
poſſet q; ꝙ conſiderauerit vel cõſideret actionem ipſam brieneer
Sctu donationis cauſa moꝛtis ⁊ ſic vere iſte tex. bñ iſubtiliter po/
deratus reſpicit perſonã iudicis pꝛout ẽt capitur in.:.nam a iudiee
§. ſi quis alio.ff.de iudi.in verſiꝰ deinde in alio iudicio agat 1c. 7
vñs concludo ꝙ nctus donationis cauſa moꝛtis non eſt bonefidei.
nec quaſi cum non ſit enumeratus in.ꝭ..actionũ inſti.de actio. Sʒ
an ſit ctus pꝛopꝛie ⁊ de eius natura addo Pet. de ancare. in ſuo
cõſi? ccclxxii. incip.mulier non poteſt ↄhere ⁊c.ad quẽ me remito
pꝛo nũc ⁊ redeo ad iſtũ text.de q agimus. Cuius verba ſunt hec.

Bonefidei aũt iudicio conſtituto querebatur
an mulier pꝛomittere debeat ſe bona cum moꝛe/
ret᷑ filijs titij reſtituturam. Incurrebat beſuatio
non extoꝛquende donationis: que nondũ in per/
ſonam filioꝛũ initium acceperat: ſed nunquidin
terpoſita cautione pꝛioꝛ donatio que dominio
tranſlato perfecta eſt ꝑꝑ legem in exoꝛdio dataʒ
perimeretur duʒ ſecunda ꝑmittitur: Atruʒ ergo
certe conditionis donatio fuit an que moꝛtis cõ
ſilium ac titulum haberet: ſed negari non poteſt
moꝛtis cauſa factã videri.

T nmali. Dy. Bart. Bal. Jo. de Imo. ?
. ſeia §. finali. ain dñs Zn⸗Mr Nas

in.l.que dotis in. v. col.ff ſolu. matri.reputant oẽs iſtũ tex.ſingula.

ad hoc pꝛonoſitũ ꝙ donatio facta dr̃ inter viuos ẽt ſi facit ab infir
mo ſi non fit mentio moꝛtis de quo vide tu omnino Paul.de caſt.
in conſiꝰci. ⁊ Barto. in.l.fi.C.de pactis ⁊ Bald.in.l.ba.C. de iure
dot. ⁊ Bal. in. l.? ſi moꝛtis.C. ad.l.falci.⁊ in.l.i.C.ſi quid in frau.
pro. Pius dico ꝙꝙ ſi ẽẽt facta mentio moꝛtis tñ ſi eſt appoſitü
pactũ de non reuocando dr̃ inter viuos ſᷣm Pau. de caſt. in dicto
conſi?cj.⁊ etiã in conſi?ciij.⁊ in conſi?.xcix.ad quem me remitto⁊
⁊ redeo ad tex.de quo agimus. Cuius verba ſunt hec.

CCLum pater in extremis vite cõſtitutus emãci/
pato filio quedam ſine vlla cõditione redhibẽdi
donaſſet ac fratres ⁊ coheredes eiuſ bonis con⸗/
tribui donationes falcidie cauſa vellent ius anti
quum ſeruãdum eſſe. Rũ. non enim ad aliaʒ cõ
ſtitutionẽ pertinere q̃ʒ que lege certa donarentur
⁊ moꝛte inſecuta quoòãmodo a bonis auferẽtur
cauſa retinẽdi perẽpta eum aũt ꝗ abſolute dona/
ret nõ tam moꝛtis cauſa q̃ᷓʒ moꝛientẽ donare.

„ De mo. 7 etiam
L. ubi ita donatur. Zde mna leri ve
Imo.in.l.ſi ſocer.S.lucius.ff.ſolut.matri.xv ẽt dñs meus Alex.de
Imo. hic in apoſtillis ſuis ad Bar. in hac.l.vbi ita donatur.repu/
tant iſtũ tex. ſingularem ad hoc ꝙ ſi conſtante mr̃imonio maritus
paciſcitur ꝙ ſi mulier pꝛedecedit ante eum lucretur ipſe dotem no
valet pactuz quia licet conferatur in t̃s moꝛtis. Lñ donatio eſt lz

dños meus aliter ſentiat quo ad iſtũ tex. vt ibi per euz de quo alins

uhntiri⸗

ſnnßetifle

(hgnun ned

ſuuntunin
iusfoclencun
nertuſtdiai tgerni⸗
i uplſttmnöminni

leccharre

Iutlgtietg,lannendt

iſcſbnmeckontitim i
neclungotiniens.

(Conplrorsctn e.

ſtürölrnenntNnäirirt
tnſtätflittttitrann
ener ak nueuinitkalr t
Migdihgtitinenin
Apecfrihiini irienima:
mnſe ablz raauc
genl iniilliteam

wlae

(nlirmniiniis

-
Sr

rge

Mnnmnitonh

liliinn u
runain 4

a

gſdenrietn
rta

nuitm
Cnnnmrl⸗
(Sis e e
rde .
tne
en u 4
nnumn N &
nnn
pnſe nlge

eei
etu

Vrie
antennn
en N

4 e

—

As

=

.JJ ðäsäl

UW£

oimn
Mit niiaihmnunn

W .

anguuuing mnii,
n teäiminuntt ſtin
nſt Arine gin utper
Tulpincplieningoche
xmomros tannitin d⸗
tamctins Nubfi ngent
Gnrinimbehen ldtepninmn
Mris unſt fiiridni.

7 ſein Engl. NnNaf
. ſendſl. Nnn
al sateifi ninnifiiin
õäl
õä
Knlil Md Mn il in
: Mu limn iu tili itif
muyl ic mnihn nsb i fi
urummaniin uß u ui int
1cn dtänninte t,tan ulnim
tenrniintcNinbeni

Ltbitd

tam
fon nin ſi
em
2„ xn 4 in
aninn fnmin pni
m eugiſini

6

3

muullictt

mindiſidnant
Lsdd
uitnmmenne

nallueins dii poſt euz ⁊ ideo non repeto nunc niſi ꝙ pono ver
tex. Que ſunt bec. . .
Abi ita donatur moꝛtis cauſa: vt nullo caſu
reuocetur: cauſe a donãdi magis eſt qʒ moꝛtis cã
donatio ⁊ ideo pinde haberi debet atqʒ alia qua
uis inter viuos donatio valet ideoqʒ inter viros
? vroꝛes non valet ⁊ ideo nec falcidia locum ha

bet quaſi in moꝛtis cauſa donatione.

Glo. in.l.quod condictionis.

Bar. inl pe. C.ad.l.falci. dicit iſtam glo. non eſſe alibi T ſic fa
cit eaum ſingularem ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ eadem capacitas qui requi
riuur in domatione cauſa moatis requirif etiz in moꝛtis cauſa capi
one ⁊ eſt glo. in verbo poterit ⁊c.cum qua ſto quia clara eſt ⁊ non
cget aliqua noua nr̃a interpꝛetatione ⁊ ideo non me extendo ſuꝑ
e niſi dico de hoc eſſe caſum ſingularẽ in.l.meuis.ff. de cõdi.
demon.ſi bñ conſideretur pao iſta glo. Cuius verba ſunt hec.
C Ron porerit immo contra ſupꝛa de vulga.⁊
pupil.ſi is qui ſol. hic a nemine poterat capere vl
tra moduʒ ibi ab alijs poterat licet aquodã non
yel hboc quod daretur cauſa implende conditio/
nis eſſet loco eius ꝙ ei relinquitur ⁊ ita ab ipſo te

ſtatoꝛe pꝛocederet alias fraus fieret legi quia te

ſtatoꝛ omnia bona ſua alicui relinqueret vt filio

naturali tandundẽ pꝛeſtaretqð non licet vt ſupꝛa
de pꝛoba. l. quidã ⁊ de legibꝰ.l.contra legem qð
aut ex ſubſtitutione obuenit vt in cõtrario alio iu
re pꝛocedit non ex conditione teſtatoꝛis.

Glo.in.l.moꝛtis cauſa. Bal in illu
? etiã Bar .in.l.ſi ſeruus in pꝛin. ff. de condi.furti.x⁊ etiã Bar.in.l.
pꝛima..ſi bes in a.col.ff. ad trebel.?⁊ Ange. Jo. de Amo.⁊ etiam
dñs meus Alex. de JImo.in.l.pꝛecia rerũ in Fa. col.ff. ad.lfalci.re
putat oẽs iſtã glo.ſingularẽ ad hoc ꝙ ſʒ res tm̃ valeat quantũ ven
di poteſt vt in.d. l.pcia reruũ. Tamen hoc eſt verum ſcienti etus cõ
dictionem cum oſſibus ⁊ ſtinellis ſuis vt ibi per eos quibus addo
nota.p eundẽ dĩm meũ in. d.l....ſi heres.ffad trebell.vbi ponit ð
hoc late ⁊ idem frmat ad queʒ me remitto ⁊ capio glo.de qua mõ
agimus. Cuius verba ſunt hec. S
Condictionem ⁊c.ibi ſcienti alias autem non

yt infra ⁊c.

De mannmiſſionibus.

L. ii. 5. ſi ab ingnoto. Bar. bir reraz

Illuſtr. dñs Eranc. aret. in.l. qui in aliena.s. ſi is qui in vlti.col. ff.

de acquir. bere. dicunt ꝙ iſte tex. habet caſum multũ ſingularẽ ad
hoc pꝛopoſitũi.ſ.ꝙ ſeruns emptus ad ignoto. nõ poteſt poſtea ſe re
dimere cum pecunia ppꝛia niſi ab imtio boc conuenerit inter eos
vel babiia fide inter eos facta fuerit imaginaria venditio vt hic eſt
tex.qui apte pbat hoc ⁊ ideo ſto cuʒ Bar.⁊ eũ alijs q; tex.clarus
eſt maxime in verſi. hoc agi debet vt imaginaria emptio fieret ⁊ ꝑ
ſidem octus ⁊c. nec eget alia noua interpꝛetatione nra ⁊ ideo vbi
non eſt opus inſiſtere non inſiſto vnde venio ad text. ipſus de quo
agimus nunc. Cuius verba ſunt hec.

Si ab ignoto emptus ſit poſtea autem pꝛetiũ
obtulerit ſuum dicendũ erit non eſſe audienduʒ:
ab initio eniʒ boc agi debet vt imaginaria fieret
emptio ⁊ per fidem contractus inter emptoꝛeʒ et
ſeruum agatur: Siue igitur non boc ab initio eſ
ſet actuʒz vt ſuis nummis rediment᷑ ſiue hoc acto
nummos ſeruus non dederit ceſſabit libertas.

li Tu ſcis ꝙ regula tradita in ſentẽ
2. lege inlia. tia traditurẽt in pbationibus naʒ
auoabilioꝛes ſumus in recipiendis pꝛobationibus ⁊ etiã in recep
is eis vt i,larianus. fl de actio.et. obli. in.l. fauoꝛabilioꝛes.ff. de

regu iur.cum ſimilibus. Tamen ſciendum eſt idem ⸗
⁊ ſi regula fallit in ſententia etiam fallit in Paddartens atren
in. dicta. l. lege iulia. quem text. pꝛo ſingulari ad hoc pꝛopoſitum
allegat Bal. in. c. H. 5. ad hec in. i. col. in titu. bic fimitur lex coꝛa. ⁊ in
cip. cõſtit. invſibꝰ.ſeudo.⁊ idẽ voluit dñs meus Alex. de Imo. in. l.

de die in pꝛin. in Ha. col. ff. qui ſatiſ. cogan. hic in apoſtillis ſuis ad

Bar. ⁊ etiã in.l.ſiquis ſeruum 5. idem ſcribit in ſa i
Bar. quis ſeruum. 5. col. in apoſtil /
lis ſuis ad Bar. ff. depoſiti. cum quo ſumpliciter in B ſto genne ſel⸗
iſte clariſſimus eſt ⁊ non eget ſupplectione maxime in verſi. Sed ⁊

Iñ teſtes non diſpari numero c. Uno ſolo addito qð vbicum

ſententia paeiudicat ẽt pꝛeiudi ati 5
ſpeinkiik deremat. 2 Brmnicſwanr ukdeerenetic
di. ⁊ in.l.ſi ſuperatus.ᷣff. de pigno. ad quem me remitto ⁊ redeo ad
texide quo agimus. Cuius tex.verba ſunt hec.
Z· Lege iulia petronia ſi diſſonantes partes iudi
cum: ſententie exiſtant pꝛo libertate pꝛonunciate
ſtare iufſum eſt: Sed ⁊ ſi teſtes non diſpari nu/
mero tam pꝛo libertate qᷓ; contra libertateʒ dixe
rint tamen pꝛo libertate pꝛonuncianduʒ eſſe ſe epe
conſtitutum eſt.

De manumiſſo teſtamento.

Z. ſi ita fuerit libertas.s.finali.

Ludo. Roma.⁊ etiã dñs meus Alex.de Imo.in.l.qui bona. 5. fi.
in pe. col.ff. de damno infecto reputant iſtum tex.ſingula. ad hoc p
poſitũ ꝙ licet alias pꝛomiſſio annua vel facta in ſingulis annis de⸗
beatur in fine anni.l.qui hoc anno cuʒ ibi plene nota.ff de verbo.
obligat.fallit fauoꝛe libertatis vel etiã fauoꝛe alterius pie cauſe na⸗
ſtatim debebitur de quo alias dixi in. d. .fi. ⁊ in.l.ſi ſticum aut pã
philum. 5.fi.de verbo.obligat.⁊ ideo non me extendã nunc niſi.
ego alio mõ intelligo iſtũ tex. vbi non facit ̊ libertas Sed ꝓpter
verbum intra qð poteſt veriſicari qñcumq; vt in.l.i.ꝭ.ſi intta.ff. ð
ſacceſſ. edſit. Secundo moueoꝛ pꝛo tex. pxime hic pꝛecedenteʒ
vbi tex loquitur de libertate. ⁊ tamen non poteſt ſtatiʒ peti. ⁊ ita
teneo ⁊ redeo ad tex.iſtum. Cuius verba ſunt hec.

CLabeo ſcribit ſi ſic libertas relicta ſit: ſticus
intra annum poſtquam moꝛtuus ero liber eſto:
ſtatim eũ liberũ eñe:nam ⁊ ſi itaſcriptũ ſit: ſi in
tra annũ.xij.heredi meo dederit:liber eſto:ſtatiʒ
ſoluendo eum liberum eſſe ſine moꝛa futuruʒ ⁊c.

Se ſidei libertatibus.

3J 1 S ſi 1 Ea que dependenta
. Ergo .5 ſi 18 1II ſola pꝛincipis facul/
tate iudicantur eſſe impoſſibilia tex.eſt in.d.l.ergo..is qui.Quẽ
text.ad hoc dixit eſſe ſingula. Bal.in.c.p.in verſiꝰ modo venio ad
glo. ⁊c.in titꝰ hic finitur lex in pꝛin.in.iiij. col. Sed tu aduerte
pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius tex.qui non pꝛobat hoc ſi bñ
⁊ fubtiliter ponderetur.nam loquitur de reſtitutione cõcedenda ꝑ.
iudicem aduerſus repnditiones hereditatis iam factã per minoꝛẽ
xxv.annis que reſtitutio poteſt ẽt concedi ſibi ꝑ iudicem.non autẽ
per ſolum pꝛincipem vt ibi in verſi.reſtitui poteſt ⁊c.cum glo.ſua.
que dixit aperte vt quia minoꝛ.xx.annis erat ⁊c.⁊ in verſi. in inte/
gruʒ reſtitutus ſit ⁊c.⁊ in ver.an qᷓdiu reſtitui poteſt ⁊c.⁊ ideo d
ibi ꝙ conteſtatio locũ habet.non ex eo ꝙ ſit veriſimile iudicẽ dene
gaturũ reſtitutioneʒ vel non facile eam conceſſurũ. Sed eſt ex eo
quia ex quo ſemel ille repudiauit pꝛefumitur ipſumvelle durare in
eademmet voluntate.Sed ſatis eſt mihi ꝙ iſte text.non loquitur
in actu dependente a ſola voluntate pꝛincipis imo pendebat a volũ
itate cuiuſlibet iudicis ad hoc hũtis poteſtatem ⁊ ſic iſte tex.non p
bat id ad qð eum allegat Bal.⁊ ẽt totus fere mundus put vider

potes ⁊ in hoc defecit bñ ponderãdo iſtũ tex. Circa quẽ addo

vnum verbũ pꝛo confirmatione intellectus mei ad eum naz reſtõ
in integrũ poteſt cõcedi coꝛã a quocũq; offciali exiſtenti in eo loco
vt in.l. fi.?⁊ ibi per Bal. C. vbi ⁊ apud quem ⁊ per Bar. in.l.i.ff. ð
offitõ.pꝛeſ.vrbis ⁊ Bar.in l.i. . de offitõ.conſulis ⁊ Bal.i.l.qð in
rerum.S.ſi quis poſt.ff.de legat.p ⁊ Ange.in.l.cum pᷣtoꝛ.ff.ð iudi.
⁊Z Ange in.l.ſi vacancia.C.de bomis vacan.libꝛo.x.quinĩmo poteſt
hodie cõcedi a quocunq; magiſtratu vt eſt glo.in.d.l.fi.⁊ glo.in.l.
pꝛima.ff.de noui ope.nunci.⁊ voluit Bar. in.l.nec quicqᷓ .vbi ðᷣ
cretum.ff.de offitõ.pꝛoconſul.⁊ Bart.in.l.in cauſe.ꝭ.nunc viden/

,

dum.ff. de mino.⁊ Saly.combononienſis in.l.placet. C. de peda.
iudi. Immo ẽt ꝑ iudicẽ delegatũ põt ↄcedi vt eſt tex.iĩ.d.l.fi.
⁊ voluit Bar.in.l. a.ff.de in inetg reſtitu.⁊ Bar.in.l.cum fideicõ
miſſum. ff.de confeſſ.⁊ Bal.in.l.aduerſus.C. ſi aduer.rem iudi.
ad quos me remitto ⁊ redeo ad iſtum text.de quo agimus.qui vt
dixi non pbat id ad qð omnes eũ allegant.Cuius verba ſunt hec.

CSi is qui in integrum reſtitui põt abſtinuerit
ſe hereditate ante q;diu poterit in integrum reſti
tui exiſtimamus condictionẽ ceſſare quis nõ eſt
certum ab inteſtato neminem ſucceſſoꝛem extare
eſt tamen verius admittendam conſtitutionem.

1 16 Ludo. Roma.in aũt.ſimi
X. in teſta mento. liter in repeti.ſua in.xviij.
ſpetiali inter vltimas voluntates in cauſis pijsad.l.falci.⁊ dñs me
us Alex. in.l.non dubiũ in vlti.col. C. de teſtis reputant iſtũ text.
ſingula.ad hoc ꝙ heres ſoluens vnum legatũ pium in teſtamento
minus ſolemni relictũ cogitur ſoluere ẽt aliud legatũ veniens in cõ
ſequẽtiã illius. Sed tu aduerte ꝓ vero intellectu iſtius text.
Quem ego intelligo pꝛocedere qñ illud legatũ in conſequentiã fac
tũ erat ⁊ eidemmet relictũ ſecus ſi alteri vt bic in verſi.⁊ ei pꝛeſtã
da ⁊c. Cuius tex.totius verba ſunt hec.

L. In teſtamẽto: qð perfectum non erat alumne
ſue libertatem fideicõmiſſariã dedit:cum oĩa fi/
lij veluti ab inteſtato egiſſent: queſiuit impatoꝛ
Antoninus: an ex cauſa fideicõmiſſi manumiſſa
eſſet: ⁊ interlocutus eſt: etiã ſi ab inteſtato nihil
pater petijſſet pios tñ filios debuiſſe manumit/
tere eam:quam pater dilexiſſet:pꝛonunciauit igi
tur recte eam manumiſſam ⁊ ideo fideicõmiſſa
etiam ei pꝛeſtanda ⁊c.

L. generaliter.S.ex teſtamento

Doctoꝛes hic ⁊ etiam dñs meus Alex.de Imo.in.l.ſi patroni
Sactiones in.vj. col. ff. ad trebel.reputant iſtũ tex.ſingul.ad hoc q;
lʒ ſilius exheredatus non poſſit grauari noĩatiz ſicut nec filius pᷣte
ritus põt ẽr grauari vt in.l.Fa.fl.de legat.iij.cum ſimilibus ⁊ in.l.
ab eo cum ibi plene nota.C. de fideicõmiſſ. Tn poteſt grauari ſub
nomine appellatiuo caſu quo hereditas ꝑueniat ad eum ab inteſta
to puta dicendo ad quemcunq;mea hereditas perueniat caſu quo
teſtm̃ non valeat det centũ titio ⁊c.vt ibi per eos. Sed tu ad/
uerte pꝛo nouo intellectu iſtius tex.quẽ pꝛimo ⁊ ante oĩa ego intel
ligo in terminis ſuis vʒ in libertate relicta vt hic in verſi.libertates
directas vel fideicõmiſſarias ⁊c.⁊ ſic hic concurrit fauoꝛ libertatis
qui oꝑr hoc.non aũt loquitur iſte tex.in omnibus alijs legatis ꝓut
dicebant pꝛefati ſcribentes ⁊ non bñ. Sed hodie iſte tex.coꝛectus
eſt pꝛout dicit etiã glo.hic ꝑ tex.in aũt.ex cã.C.de libe.pꝛete.⁊ ideo
non inſiſto multum in eo. Cuius verba ſunt hec.

Ex teſtamento qð agnatione poſtume ruptuʒ
eſt conſtat neqʒ directas libertates competere:
neqʒ fideicõmiſſarias deberi:quas non a legiti/
mis quoqʒ paterfamilias heredibus reliquerit
ſatis conſtat ⁊c.

Pi Bar. hic dicit iſtum text. eſſe
. lutins titins. notabilem ⁊ ſingulareʒ caſuʒ
ad boc pꝛopoſitũ ꝙ heres inſtitutus ⁊ fideicõmiſſarius non poteſt
eſſe fideicõmiſſarius niſi ſit heres.hoc mõ intelligens iſtum text.
Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu eius qui iudicio
meo boc non pꝛobat. Nam ſeia vxoꝛ lutij titij hic fuit grauata pꝛe
ſtare libertatem Heroti ſeruo teſtatoꝛis ⁊ ipſemet teſtatoꝛ dixit vo
lo eum eſſe liberuʒ cum conditione. Tñ ſi hoc placeret vxoꝛi ſue.
UVn verba diſpoſitiua circa libertatem erant appoſita in teſta
mento ⁊ ẽt alius coheres ibĩ erat inſtitutus.ad quem tota heredi⸗
tas peruenit ob repudiationem dicte ſeie vxoꝛis inſtitute pꝛo dimi
dia qui coheres tenetur pꝛeſtare libertatem.caſu quo directa liber
tas non competijſſet.vnde non eſt mirũ ſi non curatur de ↄditione
ipſius ſeievxoꝛis ibi in tex.nam ſi fuiſſet ipſa fideitõmiſſaria in hoc
caſu fuiſſet opus diſputare in fine littere de ſua ↄditione vt ibi in
ver ſi contradicere poſſit ⁊c. Unde iudicio meo tota vis ⁊ ratio iſti
us tex. non ſtat in ſideicõmiſſo aliquo iniuncto ſed ſtat in conditiõe
illa ſi placeret ei vel ne an oꝑetur vt ea ndicente non poſſet ille ſer/

uus hic conſequi libertatẽ ⁊ dr ꝙ ſic ſed de fideicõmiſſo nihil peni
tus dr hic nec dici poteſt ⁊ idem oĩo eſſet ſi vxoꝛ non fuiſſet inſti
ta in aliquo ⁊ relicta fuiſſet libertas ſeruo cũ hoc ꝙ ſi placeret 1
ri. Nam ſi illa contradiceret ſine iuſta cauſa tamen libertas dee

retur quia verbi placet intelligendu eſt ad arbitriũ boni viri ſz ille

tex.aliter in hoc ẽt allegetur ⁊ non bñ circa impoꝛtationem verbi
placet vt ex. S.dictis appʒ ⁊ etiq ex ipſo tex. Cuius verba ſunt bec.

. Lutius titius teſtamento facto ſeiam vxoꝛem
ſuam. Item titiã filiam comunẽ equis poꝛtioni/
bus ſcripſit heredes: item alio capite herotẽ ſer
uũ meũ qui ⁊ phiſilus vocatus ẽ liberũ eſſe volo
ſi vxoꝛi mee placeat cum itaqʒ ſeiavxoꝛ lutij titij
abſtinuerit ab eadem hereditate ⁊ ex ſubſtitutio
ne poꝛtio eius ad titiaʒ filiam puenerit: Quero
an bero qui ⁊ phiſilus vocatus ex his verbis ſu
pꝛaſcriptis libertas compet at modeſtinus hero
ti ꝙ vxoꝛ teſtatoꝛis hereditate ſe abſtinuit nõob
eſſe. Nñ. Item quero an ſeia vxoꝛ que ſe here/
ditate abſtinuit petenti heroti libertateʒ iuſte cõ
tradicere poſſt modeſti. Rũñ. Seie diſſenſum
nullius efſe momenti.

* Ange. hic ⁊ ẽt Ange. in. . ſi vero exßſ
S 9, 13
3 lo.i 11. 1 T. ſiz in aũt ð here.⁊ falci. Tudo, Ro
in aũt.ſimilr.C. ad.i.falci.⁊ dns meus Alex.de Imo.in.l.qui cec.

in.iiij.col.ff.ad.l.falci.⁊ etiã in.l.qui totã in vlti.col.ff.ad trebel.et

Bal. Ange.⁊ Pau.de caſtro in aũt ſed cum teſtatoꝛ. C.ad.l.falci.

⁊ ẽt dñs meus Alex.de Itno.in.licenturio in.xlvij.col.ffde vulga.
⁊ pupil.reputãt oẽs iſta glo. ſingula.ad hoc ꝙ teſtatoꝛ vr pꝛohibe
re detractionem trebellianice dicendo volo reſtitui debere totã vel
integrã meam hereditatẽ titio vel volo omnia bona mea perueni
ad titium ⁊c.de quo etiã poſuit Bart. in.l.titius.ff. ad trebel.vbi
idez tenet ? Bal. in.l. ſi quis ad declinandam in.iiij. col. C. de eßis
⁊ cle.⁊ Bal.in.l.pꝛecibus.C. de impub.⁊ alijs ſubſti.⁊ dñs meus
Alex.ð Imo.in ſuo conſi:v.in pe.col.in.iij volumine incip.Circat
pꝛimum dubiuʒ ⁊c.⁊ Ange.in ſuo conſi:cxxv.⁊ Ludo. Roma.in
ſuo conſilio.lxxix.ad quos me remitto ⁊ pono verba iſtius gloſe.
Que ſunt hec.
CIntegra pꝛeſtentur vt in hoc legato ceſſet fal
cidia quemadmodum ſi teſtatoꝛ nominatiʒ dixiſ
ſet ne falcidia haberet locum:vt in autẽ.de here.
⁊ falci.S.ſi vero expꝛeſſim ⁊c.

De liberali cauſa.

◻ 3 Illuſt. dñs Franc.
ODan lus §. Laius. aret. in.l. ſ ita ſtipu
latus eſſem in.iij.col.ff.ve verbo.obliga. allegat iſtũ text.pꝛo ſingu
lari ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ fauoꝛe libertatis ille qui habet ſeruire tii⸗
ennio continuo alicui dr̃ ſeruire continue etiã ſi interpellatiz ſerui/
at ⁊ conſequitur libertatem oĩo. Sed tu aduerte pꝛo nouo⸗?
vero intellectu meo iſtius tex.qui non pꝛobat hoc ſi bñ ⁊ ſubiiliter
ponderetur nam iſte ſeruus hic pᷣ non ſeruiuit triennio etia iner/
pellato cum ille cui ſeruire debebat moꝛtuus eſſet ante triennium
vt hic in verſi. ꝙ ante trienniũ deceſſerit cc. Secundo dico
pꝛincipaliter tps triennij fuit poſitum libertati dande licet inconii
nẽti haberet ille ſeruus ſeruire qui tamẽ fuit venditus vt poſt yen
ditionem conſequeretur tibertatem ⁊ hãc rõeʒ ſentit bic ter aper
te in fine. Cuius verba ſunt hec.
Haius ſeius ſticũ ſeruum lutio titio vendidi:
ita vt titius ſticum poſt trienniuʒ manumitteret:
ſi continuo triennio ſeruiſſet: Sed nondum ex/
acto tempoꝛe triennij ſticus fugit:⁊ poſt aliquan
tulum tẽpoꝛis titio reuertit: Quero an obſtetſti
co ad conſequendaʒ libertatem ex venditione ꝙ
ante trienniũ diſſeſcit paulus reſpondit ſecundũ
ea que pꝛoponerent᷑ expleto tẽpoꝛe poſtquod ſti
cus manumitti debuit libertatẽ ei cõpetijſſe ⁊c.

ensmngfnin umn mol

eel. 5,
ritgſun enhunn
iluncgcſotibtam itannchn
Wüarumticnme;den in
rnumrmtant
Ulktongommngiſrgusn
e Kcurnetarut
fſparneczgidntungan
fpauunianfugnmter
nigſitnin um s
nnerm tilligré:

Atenſons

7 6 1 4 .
Ailitliencheng e
uiuiiiuin
n nihſtiininin
n nn

—
—

ð

et hſ
W ſllktnn clniterie
Grziettinnte N

iria dbnſuſnanin
Atttrmitanlin ſi
Oehoſt Noleſi,g⸗ i

Vinn. nin

E;za uemijinlii ſinniti
ma rt AaiNimel tſe
Crit
(m uſtmr ripoelagoact
õäü

Cxfacicinbaberellooumgtigonid.

1fna Awocmeſinu.

Or tberii ui

f
. Pau 5. o. nrlun
Caaddrfiwdtig igttüigg nſier
cnncntht unttnn
diinn nnnrli ian i hſl
nmnid likiſt li
1m nagmmntinziiitll

rri n n hmnulir

NNEENH mrmmn tti ſihſni

SS
eimctgin lioiin.
o⸗ innininiinu
unnn Pbeniſe: Sein⸗
lneimificssfigt 4

Qui⁊ a quibus.

Ex tatita tõne legis non poſſu/
. roſpex it. inns perimere fomns vſins le
vꝛmaliter diſpoſitis foꝛmaliter cõtingentibue tex.
1 1 nhoa quem text.pꝑꝛo ſmgulari ad hoc pꝛopoſitũ allegat
Bal in.l.a. in fa col. C. que ſit longi.conſu.dicens tamen euʒ eſſe
algat ? ab omnibus allegatũ ⁊ ẽt dñs meus Alex.de Imo.hic
apoſtillis ſuis ad Bart. idem dixit ⁊ dũs meus Alexã. de imo.
8 l vbi pure in a col.ff.ad treb. cum quibus ſto in hoc quia tex.
p ime pꝛobat maxime in verſiᷣ qð quidem per quam durum eſt
c. nec eget aliqua noua mea interpꝛetatione put patet ex eo niſiq⸗
addo vnuz verbũ ꝙ vbi non poteſt reddi in lege vel in ſtatuto niſi
vnica fatio illa babetur ꝓ expꝛeſſa licet nõ expꝛeſſa fueritvt eſt glo.
in.l.quauis ⁊ ibi Bal.C. de fideicõmiſ. ⁊ voluit ẽt dñs meꝰ Alex.

in ſuo conſie xlviij.in volu. incip. ubꝛica de vocatione pr̃is c.?

in conſil xxx. in eodeʒ pᷣ volu. incip. Uiſo ⁊ oppoꝛtune aiaduerſo ti
mio inw in conſi lxxrxvij in o volu. incipiẽ. An legitimatus
c a in conſi cvj.in P volu. incip. Quo ad pns dubium ⁊c. ⁊ in cõ/
ſi cryin fo. volu. incipiẽ. Ser antoninus de capucijs ⁊c.⁊ in con/
ſeclxxxv. in o volumine incip. latiſſimũ conſiliũ ⁊c. ⁊ in conſi.cxc.
in vo volu. incip. Mature digeſtis xc. ⁊ in conſi. clxxxxiij in eodeʒ
Ho. volu. incip. caſus talis eſt ve quo ⁊c. ⁊ in conſi. xxij. in. iuije volu.
incip. Conſideratis verbis ſubtilibus ⁊ de molendinis ⁊c.⁊ in cõ/
ſelxviij in. ije volu. incip. Uiſo pꝛoceſſu cauſe vertentis inter Anto
nium ꝛc.ad quem me remitto ⁊ redeo ad tex.de quo nunc agimꝰ
ne exeamus paincipale pꝛopoſitum noſtruz in quo cum eis Cuius
tex. verba ſunt bec. .—
L. Pꝛoſpexit legiſlatoꝛ: ne mancipia per manu
miſſ ionem queſtioni ſubducantur id circoqʒ pꝛo
hibuit ea manumitti certumqʒ diem pꝛeſtituit:
intra queʒ manumittere non licuit ipſa ergo que
diuertit omnes omnimodo ſeruos ſuos manu/
mittere: vel alienare pꝛohibetur quia ita verba
faciunt vt nec euʒ quidem ſeruum qui extra mi/
niſteriuz eius mulieris fuit vel in agro vel in pꝛo
nincia poſſit manumittere:vel alienare quod qui

dem per quam durũ eſt ſed ita lex ſcripta eſt ⁊c.
De ſtatu liberis.

L. tercia. . ſi qiis heredi. zud.

aret. in.l. ſi mihi ⁊ tibi. . ſi quis ſeruos in pe.col.ff. de legat. . repu
lat iſtum tex. ſingularem ad hoc ꝙ iuſſus dare aliquid beredi in/
ftacentuz tempus a die moꝛtis non tñr dare. neq; currit tps niſi a
die adite heredlitati. Sed tu aduerte p nouo ⁊ vero intellec
tu iſtius tex. qui ita intellectus pꝛout dicebat pfatus dñs Sran.nõ
haberet dubitationẽ ſi dixiſſet teſtatoꝛ vt quis daret hrdi aliquid
nam donec ille ſit heres non curreret ſibi tempus ſed hic non fuit
dictu aliquid de herede vt ei daret vt heredi. Sed quis iuſſus fu
i dare intra. xxx. dies a mõte teſtãtis puta titio. Sed nõ victũ fuit
vt hrdi ꝛ in hoc ſtat virtus iſtius text. vt grauatus dare intra. xxx.
dies a die moꝛtis intelligatur. babere ẽt in ſe tacitũ diem doner ille
ſit heres T adiuerit bereditatem ⁊ in hoc ſtat vt dixi virtus iſtius
lex. Cuius verba ſunt hec.

Si quis heredi in diebus.xxx.pximis moꝛ/
titeſtatoꝛis dare iuſſus fuerit deinde beres tar/
dius adierit: trebatius ⁊ labeo ſi ſine dolo ma/
lotardius adierit dantẽ eum intra.xxx. dies a/
dite hereditatis ad libertatem peruenit̃ que ſen/
tentia vera eſt. Sed quid ſi data opera traxit:
an ob id ſtatim vbi hereditas eſt adita:ad liber/
tatem perueniat: Quid enim ſi tunc habuit poſt
aditam libertatem deſijt: Sed ⁊ hic expleta vi/
debatur condictio quoniam per eum non ſtete/
rit: quo minus impleatur ⁊c.

De acquir. rerum dominio.

4 , 9 U eq gm. Bat · hic dicit e iſte ẽ ſingularis tex.
ad bot pꝛopoſitũ cum vniuerſita/
te bonoꝛũ trãſeunt ea que alias non poterant alienari vt hic in eo
pꝛo quo facit qð voluit Spe. in tit de locato. 5. vje verſi. cxiij. vbi
dicit ꝙ vniuer ſitati multa cedũt que P ſe nõ cederẽt -c. Sed
tu aduerte pꝛo vero meo intellectu iſtius lex.nam ꝓcedit in aliena
tione vniuer ſali ex vlceima voluntate non aũt inter viuos vt ibi in
verſie tranſea eunt ad hereditatem æc. ⁊ in fi. in verſiꝰ cũ heres inſti /
rutus vñs efficitur xc. ⁊ ſic bic eſt quedam alienatio necceſſaria et
ideo non eſt mirũ ſi cum ea talia bona alias pꝛohibita alienari poſ
ſunt alienari æ hoc mihi ꝓbat iſte tex.recte ⁊ ſubtiliter põderatus
quez ego hoc mõ nouiter intelligo. Circa quẽ tex. addo Et ali
ud ꝓhibitus alienare põt heredem inſtituere T talis alienatio ge
neralis ſeu vniuerſalis valet ᷣm glo.in Hca. C. ne lic. ber merce ſi⸗
H: ⁊ voluit etiã Gar. in.l.ſi ita quis. . ea.lege. ff. de verbo. obli. de
quo poſuit aliquid Pau. de caſtro in conſi. cxlvi. ⁊ in cõſi cclxxxi.
ad quos me remitto ⁊ redeo ad iſtum text.de quo agimus ne va/

gemur minus ab extra quem declara vt ego nouiter feci modo.
Cuius verba ſunt hec.

L·Quedã que non poſſunt ſola alienari:per vni/
uerſitatem ad heredem tranſeunt: vt fundus do
talis:vel res cuius aliquis comertiũ nõ habeat᷑:

nam et ſi legari ei non poſſit tamen heres inſtitu
tus dominus ceius efficitur ⁊c.

Doctoꝛes oẽs in.l.i.S.itẽ acquiri
Z 4 B 1 ſeruus mꝛWus.ff. de acquir.poſſeſ.poſt glo.

ibidem multũ laboꝛant ꝓ dando vero intellectu ad tex. in. .l. ſi ſer
uus nꝗ aliqui voluerũt ꝙ iſte tex. ponat duos caſus diuerſos pꝛi
mus eſt ꝙ acquiſitio fuerit facta ex opera ſerui vel ex ſubſtantia
bonefidei poſſeſſoꝛis ⁊ iſta ſit cauſa quare bic dñʒ non querit dño
vo ſerui. Secuũdus caũs eſt qñ acquiſitio nõ fuit facta ex ope
ra ſerui vel ex ſubſtatia bone ſidei poſſeſſoꝛis quo caſu ſicut acqui
ritur hõi libero poſſidẽti bona fide ita acquiret᷑ vero dño ſerui bo
na fide poſſeſſi ⁊ ſic eſſet ↄꝛium eius ꝙ dĩ in pꝛimo verſi.vnde va
riatur ibi caſus ſᷣm glo.⁊ doctoꝛes. Sed tu rõſidera quia iſte
intellectus non eſt de mente iuriſconſulti hic qui decidit duo vʒ ꝙ
non acquiratur vero dñno nec bone fidei poſſeſſoꝛi niſi acquiſitio ꝓ
cedat ex re ſa. Preterea ſi verſiculus nec tua ⁊c. mutat caũs
ſicut dicunt docto. vt in illo verſicu.dicit acquiri homini libero qui
erat ſeruus putatiuus ita etiã debuiſſetdici acquiri verodño vnde
iſta non ſunt de mente iuriſconſulti aliquo modo ⁊ etia⸗j pᷣm hunc
intellectũ ratio aſſignata in pꝛimo verſu non eſſet bona quia dicti5
ꝙꝙ infertur ex rõne poſſet eſſe verũ ẽt ſtante oppoſito eius ꝙ eſt ai
ſignatũ in rõne. Quapp dicebant docto. in. d. .itẽ acquirimꝰ
⁊ maxime Illuſt. dñs Fran. aret. ꝙ ipſe multum dubitabat ſuper
iſto tex.⁊ ꝙ iuriſconſulti fuerunt z inuiceʒ ⁊ ꝙ cõpilatoꝛes non
aduerterunt tamen ſubdit ipſe ꝙ iſta ſolutio nõ admitteret̃ cuʒ ni
bil debeat eſſe 2ꝛiuzʒ in iure ⁊ ideo dicit ipſe poſſe reſponderi vltra
oẽs doctoꝛes ꝙ aliqũ ille qui tradit rem ſeruo intendit tranſferre
dñium ⁊ poſſeſſionem ſimul in eum cui dʒ fieri acquiſitio ⁊ tune
pꝛocedit tex.in. d.l.ſi ſeruus in pꝛin.ſ.ꝙ dno non acquiratur 1 ra⸗
tio eſt quia qñ ex traditide tranſſertur poſſeſſio cauſa imenediata
acquiſitionis poſſeſſionis eſt traditio cauſa vero acquiſitionis do
minij eſt poſſeſſo vt in. l. traditio in pꝛinci.ff. eo. titu. ⁊ in. . ex his
inſti.per quas perſonas no.acqui.quia ergo tradens voluit trãſſe
re per medium impoſſibile ideo impeditur tranſlatio. Si vo
tradens expꝛeſſe velit tranſfere vñium ſine poſſeſſione vel ſumus
in caſu dubio tunc vt actusmagis valeat qᷓ; peat dicemus ꝙ videtĩ
tradidiſſe eo mõ vt melius traditio poſſit ſoꝛtiri effectũ ⁊ tranſfer
tur dominiũ in verum dñnm ſerui ⁊ hoc modo ꝓcedant alia iura.
Sed tu aduerte ꝓ nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius tex. naʒ
hec oĩa iudicio meo ſunt diuinatoꝛia ad iſtũ text. put ẽt fatet ipſe
met dñs Sranc. aret. in. d.S.item acquirimus dicens necceſſanum
foꝛe ita dicer ꝓ ↄcoꝛdia iuriXꝗ. ¶Un ego dico ꝓſeruus hic emit
rem ex pecunia non dni nec bonefidei poſſeſſoꝛis nam eis caſibus
vel altero eoꝛũ acquireretur eis ſine dubio ex cuius re emiſſet vt

in.l.qui bona ſide in pꝛin.eo.titu.⁊ in. Sidem placet inſti.per quas

obis acqui. vñ res illa empta ex pecunia tercij non acqui⸗
Kam nec boneſtee poſſeſſoꝛi ⁊ ſic ſeruus erat nudus miniſter
in emendo ⁊ rõ dubitandi crat quia ei ſeruo res tradita erat vt in
verſicu.traditaq; ei eſſet ⁊c.⁊ pꝛopter hoc videbatur acquiri dño
cum eſſet tradita ſeruo ſuo. Sed ratio decidendi eſt ꝙ non ec
quiritur ei quia ons non poſſidet eum ſeruum nec ẽt queritur bo
ne le poſſeſſori cum. non ex re ſua empta ſit vt ibi in verſioſi nõ
ex re tua ꝛc. Vel dicamus ꝙ ideo hic non queritur dno quia
in acquiſitione illius rei requirebatur poſſeſſio vtpore in re aliena
in qua requirebatur vſucapio que non poteſt pꝛocedere me doſß eſ

6
72

ſione ⁊ ideo ſibi non queritur ⁊ ẽt non poteſt queri donefidei poſ/

ſeſſoꝛi qꝛ non ex re ſua queſita eſt ⁊ ſic tex.iſte diſputat an acqui/
ratur non de pꝛeſenti ſed cuʒ tpᷣe ⁊ ſic cũ vſucapione vt ibi in verſi.
nec meam fieri quia ſeruum non poſſidebã ⁊c.⁊ ſic res illa per ſer
uum empta ex pecunia aliena erat aliena in qua requirebatur vſu
capio ſed cum non eſſet poſſeſſus ſeruus a dño non poteſt effici dñi
nec etiã poteſt effici boneſidei poſſeſſoꝛis cum non ſit ex re ſua vel
ex oꝑa ſerui. ¶lel ⁊ tercio dicamus ꝙ iſte tex.loquitur ĩ ſeruo
meo emente rem de pecunia mea peculiari tamen me ignoꝛante et
a non dño quo caſu opus eſt vſucapione ⁊ ꝑꝑ hoe non efficit᷑ mea
cũ non habeã poſſeſſionem ſerui ꝓ quo allego tex.in.lliber homo
in fine eo.titu.in verſi.ſed nec per ſeruum alienũ xc. ¶Uel ⁊ alr
dicamus ꝙ ſeruus meus hic emit etiã rem noĩe meo que ei tradi
ta fuit vt ibi in verſi.ei qᷓ; tradita eſt ⁊c.ſed ideo non efficitur mea
quia emptoꝛ ⁊ venditoꝛ non agebant hoc qð requirit᷑ vt in.l.qui
mibi donatũ cum ibi nota.in glo.magna in fi.⁊ in.l.xem ex mãda
to eo.titue⁊ ideo opus erat vſucapione. ſed cum ſeruus non eſſet
poſſeſſus a vero dño res illa non fuit effecta dmi vt in.l.ſmme poſſeſſi
one cum ſimilibus de vſuca.de quo alias legendo dixi in.d..ites
acquirimus ⁊ ideo pꝛo nũc longioꝛ non ero niſi ꝙ pono verba tex.
d.l.ſi ſeruus. Que ſunt bec. .
L. Si ſeruus meus cum tibi bona fide ſeruiret
rẽ emifſet:traditaqʒ ei eſſet:pꝛoculus ait nec meã
fieri quia ſeruum non poſſidebã:nec tuam:ſi non
ex re tua ſit comparata: ſed ſi homo liber bona

fige tibi ſeruiens emerit ipſius fieri.

L. ſi per epiſtolã.s/paulus ver.

Bar. hic dicit ꝙ ipſe habet iſtuz t
ſi id 10 d multus notabili dicens etiam ſe eei
eum alibi ⁊ ſic facit eum ſingu. ad G̊ ꝙ in publico natum publicũ
eſt vt hic in tex. in fi.· Sed tu aduerte ꝓ plenioꝛi intellectu iſti
us tex.qui iudicio meo non ſolũ loqr in nato in publico ⁊ ſic a na /
tura ipſa ꝓducto pꝛout dicebat Bart. ⁊ coĩter alij poſt eum hic et
alibi de iſto tex. cõmemoꝛantes ſed etiã loquitur tex.iſte in edifica⸗/
to in publico ⁊ ſic ex accidenti nã efficitur oĩo publicã vt ibi ĩ verſi.
natũ aut edificatũ eſt ⁊c.⁊ ſic ego intelligo iſtũ tex.nouiter ampliã
do euʒ pꝛout fuit expꝛeſſe de mente iuriſconſnlti ſi bñ ponderetur
⁊ hoc modo magis ſeruit nobis qᷓ; ſolum dicere de nato in publi /
co ia quo minoꝛ eſt ratio dubitandi ſed maioꝛ ratio dubitandi eſt
in eo qð ex accidenti ponitur in publico iuxta.l.qui habet in pꝛin.
⁊ in..p.fl.de tutelis ⁊ in.ꝭ.ſed naturalia inſti.ð iur.nã.gen.⁊ ciui.
⁊ in.l.tutelas.ff.de capi.dimi.cum ſimilibus pł ribꝰ que in mediũ
afferre poſſem ſed nolo vagari ab extra ſed redeo ad text. iſtum
Cuius verba ſunt bec.

C Waulus ⁊c. Si id quod in publico natuʒ aut
edificatũ ẽ publicũ eſt:inſula quoqʒ que in publi
co nata eſt publica eſſe debet.

Se acquirenda poſſeſſione.

Glo.in.l.pꝛima in glo.magna.

Dñs meus Alex.de Imo. hic in.xiij.col.reputat iſtam glo.ſm
gularem ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ qui ingreditur fundũ poſſeſſum ꝑ ab
ſentẽ ſi poſtea diſcedit dr̃ oioretinere ſuã nãlem poſſeſſionez de qͥ
alias hic dixi poſt alios docentes hic ad longum ⁊ ideo non repeto
nunc niſiꝙ pono verba glo. Que ſunt hec. =
Naturaliter ⁊c.in verſi. Item quid ſi non ſit
in conſpectu nec de pꝛoximo ⁊ ſic ãmiſit ſi rede
at. At ſit ð pꝛoximo ſi redeat an recuperet. Gñ.

ſic ſi ita ſtat vt de facili poſſit recuperari ⁊c.

L.pꝛima.s.per ſeruũ qui ĩ fuga.

Doctoꝛeas bit coiter intelligunt iſtũ tex.ꝙ ſeruum fugitiuum
poſſidemus ⁊ vſucapimus ⁊ ꝑ eum poſſeſſioneʒ acquirimus ⁊ ſic
paulus iuriſconſultus repꝛehendit neruam filiũ hic pꝛout ego etiã
alias ibi legendo dixi late de hijs omnibus ⁊ ideo pꝛo nũc longioꝛ
non ero. Sed tu aduerte ꝓ nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius
lex.quia dico ego ꝙ non inducitur aliqua repꝛehenſio õ neruaʒ fi/
ium immo Paulus iuriſconſultus concoꝛdat cil eo iungendo tex.
ln. l.ij. S. ner ua filius infra eo titu. vbi repetitur idẽ tex. ⁊ cõpꝛoba
itur per eũdemmet Paulu vt dicamus ꝙ per ſeruuʒ fugitiuũ non

poſſidemus aliquam rem licet eum poſſideamus ⸗= .
mus niſi ab alio poſſideatur ſed ꝑ ſernum fugitiuũ en rpi⸗
mus poſſeſſioneʒ ſed aliud eſt acquirere poſſeſſionez rei queſue
eũ naz hoc concedit᷑ vel vſucapere aliquã rẽ mediãte pſona ſna ⸗
bm denegatur ⁊ hoc pꝛobatur in verſi.poſſeſſionem aũt ac. OQue
verba pꝛecedunt diuerſiſicando a pꝛecedentibus ⁊ ideʒ pbatur in
verſi.ſed vtilitatis cauſa ⁊c.vbi conceditur vſucapio non aliarũ re/
rum poſſeſſarũ p ſeruum. ſed conceditur vſucapio ipſius ſerui et
hot introducitur ꝓ ſpetialitate vt in. d. verſi.ſed vtilitatis cauſa æe
que verba ſonãt.i.ꝓ ſpetialitate vt eſt tex. in. l. iin. 5. fi. ff de verbo
obligat. in verſi.vtilitatis cauſa ⁊c.⁊ in.l.ſeruũ pupilli.ffrem ratq
haberi in verſi. vtilitatis cauſa ⁊c.cus glo.que dixit.i.ſpake eſt ꝛc
⁊ ita volo dicere hic qdð ſpetiale eſt vt ipſe ſeruus exiſtens in fuga
poſſit vſucapi.⁊ impleatur vſucapio eius. Sed non poſſumus vſu
capere alias res mediante eo.vel pſona ſua. Et ctiã vſucapio ipſi
conceditur cuz grano ſalis videlicet ⁊ cum limitatione dummodo
inſe ab alio non poſſideatur ⁊ hoc modo ego intelligo iſtum texi
Cuius verba ſunt hec.

CPer ſeruũ ꝗ in fuga ſit:nihil poſſe nos poſſide
re nerua filius ait: licet reſpondeatur quãdiu ab
alio non poſſideat᷑ a nobis euʒ poſſideri ideoqʒ
interim ⁊ poteſt vſucapi: ſed vtilitatis cauſa re/
ceptum eſt:vt impleatur vſucapio quãdiu nemo
nactus ſit eius poſſeſſionem. Poſſeſſionem autẽ
per eum acquiri ſicut per eos:quos in pꝛouincia
habemus caſſij ⁊ iuliani ſententia eſt.

Z.pꝛima.S.municipes. douoes⸗
ligunt iſtum tex. ꝙ vniuerſitas peteſt ꝑ ſe ⁊ ꝑ aliũ poſſidere ⁊ poſ
ſeſſionem acquirere. Sed tu aduerte ꝓ nouo ⁊ vero intellec/
tu meo iſtius tex. naz dico ego ꝙ vniuerſitas non poteſt ꝑ ſe poſſe
ſionem acquirere nec vſucapere ſed bñ poteſt iam acquiſitã tenere
⁊ etiã vſucapere p ſeruum ⁊ ꝑ liberã perſonã tantum alias aũt nõ
⁊ hoc eſſe verũ colligo ex iſto tex.ĩ verſi.municipes ꝑ ſe nihil poſſi
dere poſſunt ⁊c.⁊ in verſi.pꝑ ſeruũ poſſidere ⁊ vſucapere poſſe ⁊c
vt etiã poſſidere ⁊ vſucapere municipes poſſint.idq; eis ꝑ ſeruum
T liberã perſonã acquirere ⁊c.iuncta gloſella parua in ver.idq;ꝛc.
que dixit.i. poſſeſſio ⁊ hoc modo ego intelligo iſtum text. nouiter
pꝛout etiã ibi alias legendo late dixi ⁊ poſuit ẽt aliquid dñs meus
Alex.de Imo.in ſuo conſi.lxxxxix.in.iij.col.in.v.volumine incipi.
De reuocatione atentanoꝛũ ⁊c. ⁊ Raph.cuma.in conſi.clviij.in ſa
⁊H in.iii.col.incipi.Uiſis inſtrumẽto publico ⁊c.ad quos me remit
to ⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero. Sed ſolũ pono iſtum text.in
mediũ in quo conſideranda eſt lex ſequẽs hic ĩmediate que incipit
Sed hoc iure vtimur que venit diuerſificatiue ad ꝓximuʒ dictum
nerue filij qui voluit vniuerſitatẽ poſſe poſſidere ⁊ vſucapere per
ſeruum. qui peculiariter acquirat.in quo vltimo aliqui tenebitã
rium.ſed dr in.d.l.ſed hoc iure vtimur.ꝙ vera eſt oĩo nerue ⁊ ne
dum ꝑ ſeruũ poteſt vniuerſitas poſſidere ⁊ vſucapere ſed ẽt per l.
berã ꝑſonã ⁊c.ſed per ſe non dr vt poſſit poſſidere vel vſucapere.
Immo remanet fir ma pꝛima concluſio poſita in pꝛin. iſtius tex.in
verſicu.per ſe nihil poſſidere poſſunt quia vniuerſi conſentire non
poſſunt ⁊c. Cuius lex.verba ſunt bec.

CMunicipes ꝑ ſe nihil poſſidere poſſunt quia
vniuerſi conſentire non poſſunt.

Glo. in.l. tercia in principio.
Bar . bic ⁊ etiãẽ Jo.de Jmo.x dñs meus Alex. de Imo. inl.
quarta in pꝛin.in pe.col.ff.de dãno infecto dicũt ꝙ hec glo. in veſ⸗
alo ⁊c. in fi eſt ſingulanis ⁊ multũ notabilis ad hoc pꝛopoſitũ ſ
ego ingredioꝛ aliquã poſſeſſionem quaſi iam mihi traditã in pꝛete
ritũ non acquiro de nouo poſſefſionem quia non habui animũ at
quirendi de nouo ſed habui animũ ſolũ continuandi poſſeſſionem
quam credebã me iam babere. Tamen Bar. bie repꝛehendit
banc glo.vt hic ꝑ eum de quo alias bic legendo dixiꝛ ideo pꝛo nũ
non me extendo circa hoc niſi ꝙde hoc addo in terminis dñs meũ
Alex.de Imo.in ſuo conſi.cxlvj.in va.col.in.v.volumine conſilioꝝ
ſuoꝛũ incip.Quando matrimoniũ ⁊c.ad quem me remitto ꝓ nut
⁊ non dico aliud niſi ꝙ ver ba glo. ſunt hec. . . .
CAnimo licet retineri ⁊c. Sed quid ſi intraui
quaſi mihi traditã.ſ.in pꝛeterituʒ cum non eſſet .
Rñ. non quero vt hic innuit quia deeſt animus

acquirendi licet retinendi ſic ⁊c.

ſ

tümmcrihitguerlnuetn

=

(ttrabiantetim
urſiiftu tergi iinnt i,n
micpinſtſtrticnintſiae,

cuPfliktegſnentmm)

crltenkicneiend

tnmnmalginn

Whnr daline

Nrrnintnitüin

GSbnlrſronnrrr

fiitn

g. g. &

—
E —

—

= .

.
aasxhimmten it,
ithrncheginiſzſininn
ainii rd,lunin ii i iii⸗
ler zui ſotmiln a lu fllnni
NNNNIME Mbadngtet
Duti Diutmipſttie te dnn
tiee mniNNr. Suſglihmrinn
As veriAMf Nitrinten
m m e ſmi im iir in,r
u urmriu inſin imn
—
Hõ
— —
mm/ Mnin/unin
aat uiui ſuiiin t iumi
aaknpuuditun iukt
a rttipian ſndn nſninnm

CaNNiN
can ſti fin fut
ad ctoinmmnin.

11 & eg Scribentes. hie co
ſumant iſtum tex. vt eadẽ io numetfo poſſi haberi ex plu
uner itmn ceſci tiruſio non ʒꝛijs ſed diuerſis ſe inuicez non
1 aticbus ſed aliud eſt in dñio quia poſtq;ᷓ eſt acquiſituʒ ex vna
nſ non põt haberi amplius vel acquiri ex alia cauſa⁊ hoc modo
ineligunt iſtü tex. Quem reputant ſatis difficillꝗ. Sed tu ad
nore ꝓ nouo ⁊ veſo intellectu meo iſtius text. NMam ego intelligo

hic pꝛobari ꝙ poſſeſſio põt acquiri ex pluribꝰ cauſis ⁊ poſtiᷓ.eriã

iſta poteſt haberi ex pluribus cauſis.ſed dñiuʒ nõ põt ha
aanibetne cauſa ⁊ fundo hunc intellectũ in verſiꝰ ⁊ eum qui
vſuceperit cc. Nam pondero illam copulã ⁊ que venit diuerſifica
tiue ad pꝛecedentia iuxta nota. per glo.in Beca.ff. de iur.⁊ fa.igno.
GSecundo pondero eundem tex. in fi.in verſi. ex vna cauſa con
tingere vñium non poteſt ⁊c. Mam illud verbũ contingere ⁊c. de/
notat nouam acquiſtionem ⁊ p ↄns vt bona ⁊ comoda fiat relatio
? diuerſa a pꝛecedentibus opus eſt vt intelligam ns iſtum text. in
inci. in noua acquiſiione ⁊ poſtea illuz verſiculũ ⁊ eum ⁊c.in ac
quiſitone iam facta ⁊ ſic tex. babet tres regulas licet coĩter docto
res dicant eſſe duas tantũ.? ſic iudicio meo due erunt affirmatiue
vna erit negatiua pꝛout ſonat iſte tex. bñ ⁊ ſubtiliter ponderatus
pꝛout etiã allas legendo ibi latius dixi de hoc ⁊ ideo ꝓ nunc longiõ
non ero niſi ſi vis ſcire quid de dno an poſſit babeni ex pluribus
lauſis vide ṽm meũ Alex.de Imo.in ſuo corſi. lxviij.in pe.colu.
in. v. volu. incip. Milleſimo quadringenteſimo quinquagiſimo⁊c.
ad quem me remitto ⁊ redeo ad iſtũ text. Cuius verba ſunt hec.

CEx pluribus cauſis poſſidere eandẽ rem poſ-
ſnmus vt quidã putant ⁊ euʒ qui vſuceperit ⁊ pꝛo
emptor᷑ ⁊ pꝛo ſuo poſſidere ſic enim ⁊ ſi ei qui ꝓ
emptoꝛe poſſidebat heres ſim eandem rem ⁊ ꝓp
emptoꝛe ⁊ pꝛo herede poſſideo nec eniʒ ſicut do
miniũ non poteſt niſi ex vna cauſa contingere ita
⁊poſſidere exyna dumtaxat cauſa poſſumus ⁊ c

Pe acquirenda poſſeſſione.

Glo.in. l.quod meo in uerbo
Dñs meus Alexã.de Imo.hic in
poſt idere 70. ha col.reputat iſtã glo.ſingularem
ad hoe pꝛopoſitũ ꝙ poſſeſſio non poteſt tranſferi ſine cauſa habili
ſicut ner poteſt tranſferri dominiũ vt in.l.nunq; nuda.ff. de acqui.
ſeruz domi. cum ſimilibus. Hinc eſt ꝙ dicimus ꝙ poſſeſſoꝛ
ſine cauſa habili ſi cadit ab ea nullũ habet remediũ ad eam recupe
randã ſjm Ange.in.l.fi.9.ſed cum in Fa. C. de furtis ⁊ Ange.in.l.ſi⸗
ue aiſ. .ſi duobus. f. de public. Bart. in. l. ſ coloni. ff. de agꝛi. et
ten.lexjcad quos me remitto ⁊ redeo ad gloſam de qua agimus.
Cuius verba ſunt hec. . .
Poſſidere ex iuſta cauſa puta donãdo vel vẽ
dendo alicui ipſam nudam poſſeſſioneʒ ⁊c. Zot
enim ſunt cauſe acquirende poſſeſſionis quot ⁊
dominij vt ſupꝛa eo.l.poſſideri..fi.⁊c.

BGlo. in.l.iii. S. ex cõtrario. an

in..q. C. de rei vendi. reputat iſtam glo. ſingularem ad hoc pꝛopo/
ſitu ſola poſſeſſio ciuilis ſed non ſola naturalis eſt ſufficiens ad
acquiſitionem fructuũ ⁊ eſt glo. in ver. ex ↄꝛio ⁊c. cuʒ qua ſto quia
tlara eſt ? non eget aliqua noua mea interpꝛetatione ⁊ eomaxime
tum alias ibi legendo de hoc dixiriʒ ⁊ ad hoc allegaui ⁊ allego nũc
Bar · igem volentem in. l. iulianus. fl. de vſufruc. ⁊ Bar. in. d. . ex
mio ⁊ Cy.in. d.l.certũ ð rei vendi. Plus dico etiã ſola cini
lis eſt apta cauſa ed acquiſitionem dominij ſᷣm Specu. in titu. de

creto⸗ * vendi.in. 5..in ver. ad euidentiam ⁊c. Cuius glo.verba

C Ex contrario dixit vnum ⁊c.vnde dic ꝙ in/

grediens habet tantum naturalem: dic ergo ſe/

cundũ Jo. duos inſolidum non poſſidere neqʒ ci
uiliter X naturaliter: neqʒ naturaliter tantũ neqʒ
ibo iuſte neqʒ ãbo iniuſte: neqʒalter iuſte alter in
iuſte vt hic ⁊ infra de pꝛeca.l.duo ĩ pꝛin. ſed vnꝰ
et ciuilr̃alter nalr̃ ſicut fructuarius ⁊ ppꝛietariꝰ.

Glo. in.iii.S. nerua. Jutrn a 0.
in. v. colu. eo. titu.l.allegat iſtam glo. iad bor anen
tum ꝙ etiã in re mobil aui abes dim Rarnac na lineden
net eam quãuis exeat eius conſpectum vt hic per eum de quo ali/
as legendo dixi hic. ⁊ ideo latius non me extendam ꝓ nunc cuʒ glo.
⸗ ſ . non eget aliqua noua mea interpꝛetatione Cuius verba
CPoſſidere ciuiliter nam de poſſeſſione ciuili
loquitur hic.S. naturalem enim ſtatim ãmito cuʒ
non inſiſto pedibus vel eaʒ non video niſi ſi im ta
lis qui tantum naturaliter poſſideã vel qui retine
az per aliũ vt infra eo.lpõp.in pꝛin.⁊ nota.ſ. upꝛa
eo.l.i.in pꝛin.⁊ ideo ſubicit hic nanciſci naz amiſ
ſa eſt naturalis: Sed quidã notant hic ꝙ natura
lis ãmittitur ſtatiʒ cum non inſiſto etiam ſi ſit in

conſpectu oculoꝛum ꝙ non placet ⁊c.
De acquirenda poſſeſ.

L. ſi qnis ni.s.differẽtia. Sat hedi
caſus qui tota die allegatur ⁊ eſt ſingularis ſᷣm eum ad boc pꝛopo
ſitũ ꝙ quis non poteſt perdere dniuzʒ ſolo aio retẽta ſibi poſſeſſio/
ne ſed aliud eſt in poſſeſſione que poteſt ſolo anĩo perdi vt hic in
tex.de quo alias ibi legendo dixi ideo pꝛo nune longioꝛ non ero qꝛ
bec materia latiſſima eſt ⁊ tex. notandus eſt niſi ꝙ addo de domi/
nio non perdendo ſolo aĩo nota.per Specin titꝰ de confeſſis in. 5§.
tercio in ver. poꝛꝛo ⁊c.⁊ per Bar. in.l.offiti. de rei vendic.⁊ p Bal.
in.l.generaliter in.xij.q.in fine. C. de non nume. pecu. ⁊ Bart. in. l.
ſi ego.ff. de nego. geſtis ⁊ dũz meum Alex. de Imo. in conſiꝰxciiij.
in.v volu.in.iiij.col. incipiẽ. Plura in materia.c. ſepe ⁊c.ad quos
me remitto ⁊ redeo ad iſtum textum de quo mõ agimus. Cuius
verba ſunt hec.
¶ Differẽtia inter dominiũ ⁊ poſſioneʒ hec eſt ꝙ
dominiũ nihilominus eius manet qui dominus
eſſe non vult: poſſeſſio autem recedit vt quiſque

conſtituit ſe nolle poſſidere ⁊c.

Glo. in.l.ſi aliquam rem in uer.
non meagm ⁊c. Aluſtr. dñs granc. areti. hic in

fa col.reputat iſtam glo.ſingula
rem ad hoc ꝙ tex.in.l.ij.S.ſubtilius.ff.de condi.ob cauſam habet
locũ in eo qui ſcit rem eſſe ſuam ⁊ tradit eam tanqᷓ; alterius.i.tan
qᷓ; illius cui tradit vt hic per eum de quo alias hic dixi ⁊ ideo pꝛo
nũc non me extendo circa boc niſi ꝙ pono modo verba glo.ð qua
agimus. Que ſunt hec. .
Non meaʒ erat tamen mea quo caſu non ãmi
to pꝛopꝛietatẽ quia alter in ea que nuda non con/
ſenſit:nec mea ſola voluntas ſi/ ufficit vt ſupꝛa eo.
l. ſi quis vi.S.differentia etiã ſi alter conſentiret
idem eſſet:quia cum rem meã quaſi tuam tibi do
non tranſfero dñiuʒ vt ſupꝛa de condi.cauſa da/
ta.l.iii.GO.ſubtilius ſecundum Aʒo.poſſeſſionem

autem ammito ⁊c.

. Illuſtr. dñs Sranc.aret.hic in.ij.
Z in terd m col. reputat tex.ſingul.ad hoc
ꝙ vbi dr in lege aliqua ꝙ quis tranſfert poſſeſſionem ſi non habet
intelligitur de traãſlatione noue cauſe poſſidendi non autem de ipſa
ſubſtantia poſſeſſionis vere vt hic per eum cuzʒ quo ſto ſimpliciter
cum alias legendo bic dixerim de hoc ⁊ tex.clarus eſt mſi ꝙ dicoq
verbũ poſſeſſio ẽt capitur alias in iure diuerſimode ⁊ varijs mõis
vt ꝑ ſcribentes in.l.ſtipulatio..hij quoq;.ff.de verbo.obligat.et
per Bar. in.l. cum antiquitas.C. de vſufruc.⁊ Bart. in.)/.i.5. ſi vir
ff. de acquirẽ.poſſeſſ.⁊ per Ludo. Roma. in ſuo conſixcc.incipien.
Tãta eſt ſcientia pr̃is ⁊c.ad quos me remitto ⁊ redeo ad tex.nr̃uʒ
Cuius verba ſunt hec.

L. Intedum eius rei poſſeſſionem: Cuius ipſi

non habemus:alius tradere poſſumus:veluti cũ
0.1).

is qui pꝛo herede rem poſſidebat antequã domi
nus fieret pꝛecario ab herede eam rogauit ⁊c.

L. quod in eo.s.is dum. un.
areti.hic in vlti.col.reputat iſtum tex.ſingul.ad hoc pꝛopoſituzʒ ꝙ
poſſeſſio naturalis perditur non ſolum quãdo res non eſt in con/
ſpectu noſtro ⁊ tamẽ põt quis facile ingredi rem illam vt hic per
eum de quo alias hic dixi legẽdo poſt eum. ideo non ero pꝛo nũc
longioꝛ niſi ꝙ modo in hot addo notabile cõſiliũ Paul.de caſtro
cccxiij.⁊ etiam in conſilio.cxxxxvj.⁊ per Bald.in.l.pꝛima in fine.
C. de ſeruis fugiti.v Bal.in.l.ſi minoꝛẽ in fi.C.de in integ. reſtit.
⁊ Bal. ⁊ Angel.in.l.non ignorabit.Ciad exhiben.in quibus locis
ponũt varios modos quibus perditur poſſeſſio.ad quos me re/
mitto ⁊ redeo ad tex.de quo agimus. Cuius verba ſi unt bec.
CSi dum in alia parte fundi ſim alius quis
clam animo poſſeſſoꝛis intrauerit non deſijſſe il
lum poſſidere exiſtimãdus fuit facile expulſurꝰ
finibus ſunul atqʒ ſciero rurſus ſi cum magna
vi ingreſſus eſt exercitus eam tantũmodo partẽ

quam intrauerit obtinet ⁊c.

Gloſa in. l.pomponius in uer

bo reſtituta ſit ?··IAlluſtris do. Sranciſ.areti.hic in pꝛin. re/
putat iſtam glo.ſingul.ad hoc ꝙ ille qui agit publiciana non dicit
ſe nõ eſſe dominũ.quia ſi ſic diceret eſſet in mala ſide ⁊ non cõpe
teret ei publiciana. non autẽ dicit etiã ſe foꝛe dominũ .vnde nõ eſt
incõueniens qꝙ; per eum poſſit tranſferri dominiũ exquo nõ negat
ſe dominũ vt hic per eum cum quo ſto ſimpliciter. addendo vnuzʒ
verbum de quo per Ludo.roma.in ſuo ſingulari in verbo publi⸗
ciana vbi ponit ẽt an detur domino vel contra dominũ ad quem
me remiito ⁊ redeo ad glo.de qua agimus.Cuius verba ſunt hec
¶Reſtituta ſit non per rei vendicationẽ.tũc enĩ
non vſucaperem cnm dominus eſſem vt in
ſupꝛa eo.S.ſi liber vbi ⁊ alijs modis ſolui.ſed ꝑ
publicianã ⁊ triticariam egi hic.vel alia perſona
li.quia pꝛomiſerat rem bona fide poſſefſam. vt
infra tit.pꝛĩo.l.non ſolum.S.ſi mihi.⁊ de re iudi
ca.l.a diuo pio.s.ſed ſciendum in fi. Ael dic ꝙ;
in rei vendicatõe obtinui quaſi dominus cũ non

efſem ⁊ cetera.

L. quamnis.S. ſi conductor.

Scribentes hic ⁊ do.meꝰ Alexa.de imo. in.l.iij.ꝭ.⁊ in amit
tenda in.iij.col.ſupꝛa eo.reputãt iſtũ caſuʒ ſingul.ad hoc ꝙ ꝑ ve/
rã traditõem ſerui vel coloni habẽtis detentõem nudam in re pꝛi
uatur dñs poſſeſſione rei ſue non autẽ per fictam. ſed ſi dñs ba/
beret cinilem ſolam ⁊ illi baberẽt naturalem pꝛiuarent nos omni
poſſeſſione vt.l.interdum.S.fi.cum glo.notiſupꝛa eo.de qua ma⸗
teria poſuit aliquid Pau. de caſtr. in conſil.ccexij.⁊ ſcribentes in
l.fina.C. de acquir.poffeſ.ad quos me remitto ⁊ redeo ad iura de
quibus agimus quoꝛuũ iuriũ verba ſunt hec.
CSi conductoꝛ rem vendiderit ⁊ eam ab em/
ptoꝛe conduxerit: ⁊ vtiqʒ mercedes pꝛeſtiterit:
pꝛioꝛ locatoꝛ poſſeſſionem per conductoꝛeʒ cer

tiſſume retiuet ⁊c.

BGlo. in.l.clam poſſidere.s.qui

ad nundinas in verbo poſſeſſionẽ. Illuſtris do. Sranci.aret.
hic in ſecũda col.allegat iſtam glo.pꝛo ſing.ad boc ꝙ ꝑ ingreſſum
rei licet non poſſit acquiri poſſeſſio natnralis poteſt tñ acquiri ci/⸗
nilis ſi ꝛatio que impedit acquiſitõem naturalis poſſeſſiõis nõ ba/
bet etiam locum in ciuili vt hic per eum cum quolſto.qnia glo.cla
eſe non eget aliqua mea noua interpꝛetatione. Cuius verba
uat hec.
C Poſ ſeſſt ionem ⁊c.ſ.ciuilem poſt ingreſſum:
quaſi dicat ſi ille habet naturalem tantum ergo
abſens ciuilem ⁊ ſic auditur ꝙ etiã ciuiliter duo

non poſſident inſoliduʒ. Item contra te quia di

cit neminẽ reliquerit quaſi dicat ſi aliqueʒ ingre
diens nullã haberet etiam ciuilem quam habet
Sed ipſe reſpondet ideo dicit ncminẽ.qꝛ ſi ali/
quem ingrediens non haberet ciuilem qnia nec
naturalem:cum nulla queri poſſit ſine coꝛpoꝛe ⸗
animo:at hoe caſu habet vtranqʒ: que reſpõſio
non valet. quia licet alius poſſideat naturaliter
nihilominꝰ alius poſſet ingredi xc.

Z. permiſceri.s.ſpecies. esera.
Bal. in.l.i.C cõia de lega.in lectura antiqua.⁊ Ludorroma in an

ten. ſimiliter in repeti.ſua.C.ad.l.ſalci.in ſpẽali.xx.⁊ do.meꝰ Ale
xan.de imol.in.l.nemo põt.ff.de leg.pꝛimo in quinta col. feputant
omẽs iſtum tex.ſingul.ad hoc ꝙ ſi teſtatoꝛ dicit vim fieri vero ta
li legatario in tali re legata videtur ſibi dare licentiã capiendi rem
legatam pꝛopꝛia auctoꝛitate vt hic in verſi.ingredienti vim fieri ꝛc
de quo aliss dixi in.d.l.nemo poteſt.ideo non repeto nunce niſi
addo vnũ verbũ ꝙ tex.iſte non bene pꝛobat hoc.⁊ pꝛocedit in in
dice pꝛout hiciſentit glo.pꝛima.⁊ etiã glo.in verbo ĩubet ec. Sed

foꝛte in pꝛiuato hoc dicente ſecus eſſet dicẽdum.Et ſic in termis
reperio Ludo.ro.in ſuo ſingnlari. lxxxirx. dicentẽ ꝙ iſte text. nõ

bat hoc.⁊ ꝙ cum alias Yloꝛentie fuiſſet hec queſtio ipſe allegauit
Bal.in. c.l.i.⁊ obtinuit per eius doctrinã. Sed hoc ᷣm euʒ quia
iudex erat groſſus qui cognoſcebat de cauſa vt ibi per eũ ad queʒ
me remitto.de quo do.meus mentionẽ non facit in hoc in.d.lne⸗
mo poteſti Uel ſecũdo loco ⁊ nouiter ego intelligo alio modo
iſtum tex.vt pꝛocedat ex eo ꝙ fuit data licentia non per illa verba
ſimpliciter dicendo vim fieri veto legatario ⁊c. ſed dixit legatario
ingredienti ac quod verbũ ingrediẽti eſt illud quod boc imponeat
⁊ in hoc ego facio vim tamen cogiabis ſuper hoc. vnde pono ver
ba tex.que ſunt hec.

CSpecies inducendi in poſſeſſionem alicuius
rei eſt pꝛohibere ingredienti vim fieri. ſtati enim
cedere aduerſariũ ⁊ vacuam relinquere poſſeſſi
onem iubet:quod multo plus eſt q̃ᷓʒ reſtituere ꝛc

Z.naturaliter..s.nihil comnne

Iſte tex.eſt famoſus ⁊ multũ allegabilis ⁊æ habet materiam
quottidianã videlzʒ petitoꝛit ⁊ poſſeſſoꝛij que quottidie verſatur
in palatijs ⁊ extra. In cuius intellectu doctoꝛes ſcribẽtes ibi anti
qui moderni ⁊ modernioꝛes multũ laboꝛarũt poſt glxibidẽ tra
dentes plures ac varios ad eum text. intellectus pꝛout ibi videre
poteris.⁊ pꝛout ego alias late hec omnia deduxi ibidem legendo
⁊ etiam in repetit.noſtra ad.S. D. M. Alex.ponti.maxi.vj. dedi/
cata.⁊ ideo pꝛo nũc non multum me extendam niſi ꝙ dixi dico
alium eſſe nouũ intellectũ meũ ⁊ penitus diuerſum ab illis quos
ponunt docentes ibi.ſ.ꝙ pendente adhuc iudicio petitoꝛio põt agi
iuterdicto poſſeſſoꝛio vti poſſidetis cum dominiũ ⁊ poſſeſſio dij
nerſa ſint. nec de vno infertur ad aliud.nec agendo rei vendicatõe
videtur quis renũciare poſſeſſioni ſue confitẽdo aduerſariũ ſuum
tenere ⁊ poſſidere pꝛout cõiter dicitur in libello quia debet intel/
ligi.ſ. eum poſſidere indebite ⁊ iniuſte. Et eo maxime cum etiam
rei vendicatio non pꝛeſuponat de neceſſitate aduerſariũ poſſidere
Sed datur etiã contra detinentẽ ſimpliciter.l.officiũ.ff. de rei ven
dica. in verſi.ego puto ab omnibus qui tenẽt ⁊ habẽt facultatẽ re
ſtituẽdi peti poſſe ⁊c.Et ideo in ꝓpoſito noſtro ſi cepi agere ſel vẽ
dicatõe poſſum agere vti poſſidetis.nam licet in pꝛimo iudicio pꝛe
ſupponatur aduerſarius poſſidere tamẽ nõ intelligitur de poſſeſ /
ſione iuſta ſed iniuſta. Et ſᷣm hunc intellectũ euitamꝰ multas con
trarietates ⁊ multas abſurditates de quibus per ſcribentes in di
cto..nihtl ↄmune pꝛout ibi ego etiã late explicaui in dicia mea ſe
petitõe.⁊ ideo ꝓ nunc longior non ero. Cuius tex. ver ba ſunt hec

CNihil comune habet pꝛopꝛietas cum poſſeſ/
ſione. ⁊ ideonon denegatur ei interdictũ vti poſ
ſidetis qui cepit rem vendicare.non enim videt
poſſeſſioni renunciaſſe qui rem vendicauit.

De uſucapionibus.
Glo.in.l.ſequitur.s.fructus in

verbo fuerint vc.circa mediXũ. Do, meus Alex. de imol in.·.

1iotriwe

ſoms.
rar at res
Nemng in —
=
ziututnitntii annften
ſusmrrif unitun
ihtiftuiiniſnii nn
zmiululemuuan
ifintlae n n
täiſunnnitüfnmfwair.
ftiarnicnitmmniri en

AMtiſiirinnr am
uttinknmtari ini

nüttiſknbpratitin i
Genibwicigatfn in
Nlwltinnninlmn
Cirgftcüffrrienun ntetun.
Nannp tiiulsmiatinm
Ninliſietrunir m
Cthhnifnetitttmtmem
Nblnnwstt

(lſpcitumintin
natſztinr rni

.ẽ

—

2=

—2

——

—
.F.

721

.

=—

—
õ

.

Mſan
(Ss uhiinfami
ubdettgiigtfnfiffi
ccer mttamntigerge
nthrun nlo letfijtfin

Znmnndicr. ontbicoen

Endimets nllitetibl e nen
Rmini ; wini tſeſtige entntn
1 Sasiliennſſtite
pmri NNN MI nni N en
n tMENNNYNLNN e
IEi NANNNdn in r
fenim viaNNAonidn
mIEuNNNN YAEAfOid
Amcmimin i miu iiin , lecte
m mmi/ n i in llui uin
adiannmn ln
Atlud tetagntolt att
enn ſatniintii
Ernmt itn ann tſtdn gittact
n uemnh inmaue
——

taia , anſelnnont
nateglimmiiten
nc Ginim ulan,
nm uncrliliu⸗
ann mn phrntu lunſi
v ——
(i⸗ peglläinhii,
ſe n chcicnt cn

er aligmi⸗
ſeporte

ce
im,

inlie

ſifmita. 5. iulianus in. xxxix. col.ff. de dam. infect. reputat iſtã glo.

ſingul.ad hoc ꝗ licet alias poſſeſſoꝝ bonefidei faciat fructus con/

ſed extantes non faciat ſuos vt in.l.certũ cũ ibi not
Re nt an⸗ hoc eſt veru niſi ſint vſucapti titulo pꝛo ſuo.
vtibi per eum de quo alias dixi in repetit.mea in dicto..iulianuſ
etiam in.l. iij. ?. ex cõtrario poſt Bar. ibidem. ff. de acqui.poſſeſ.
poſuit etiã Bart. in. l. fur.ff. de vſucap. ⁊ Bar. in.l. ex diuerſo
intercia coli.ff.de rei vendi. ⁊ Bar. in. l. ſerui. C. de peri.?⁊ com/
mo. rei vendi. ⁊ Hal. etiã in.l.ij. in. xx. col. C. de furt. ad quos me
remitto ⁊ pꝛopter hoc non me.extendo nune niſi ꝙ pono vba glo.

que ſunt bet. l SSSõ
C Fuerunt in verſi. tu dic in bonefidei loqui ⁊ in

fructibus naturalibus quos nullus etiaʒ bonefi

deipoſſeſſoꝛ facit ſuos vt ſupꝛa de vſuris.l.fru
ctus ꝛc. ⁊ in verſi.in hoc ergo vſucapi poterit vt
perofficium iudicis non deſtituatur ⁊c.

Z. iuſto. S. et ſi poſſeſſionis

Bar. bic dicit e iſte eſt bonus caſus ⁊ ſatis ſingul.ad hoc x
poſitum ꝙ quantũ ad bonã fidem inſpicimus iniciuzʒ poſſeſſionis
pꝛeſentis quo ad ipſam rem ⁊ etiã quo ad ea que pꝛocedũt ex ea.
Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius textus
qui bene ſeruit nobis in eo quod dixit Bar. de re ipſa pꝛincipali.

ſzin his que pꝛocedunt ab ea re ille tex. non pꝛobat illud quod vo

luit Bar. ? alij poſt eum ibidem ſi recte cõſideꝛetur.ĩmo dicit to/
mum contrariũ eius quod dicit Bar. nam non inſpicimus initium
pſentis poſſeſſionis eius quo ad ea que ꝓcedunt ab ipſa re ſed ip
ſius traditõis facte de re pꝛincipali.vt in exemplo poſito ibi in tex.
in verſi.noõnunq; tamẽ euenit vt non iniciũ pꝛeſentis poſſeſſiõis ſʒ
tauſam antiquioꝛẽ traditõis vc.Et ſic inſpicimus quo ad ea titu /
lum ſeu traditõem ipſam cum titulo non autẽ poſſeſſionẽ pꝛeſen
tem vel antiquã.⁊ hoc modo ego nouiter intelligo iſtũ tex. Circa
quem addo vnũ verbũ ꝙ ex titulo pᷣſumitur bona ſides regulari
ler vyt in. l.penul. C. de pꝛeſcrip.lon. tempo.⁊ in.l.impꝛoba.C. de ac
quir. poſſeſ.etiã ſi ſit titulus putatiuus ⁊ iniuſtus vt in.l.penul.C.
de euictio. ⁊ voluit Pau.de caſt. in conſi.clv.⁊ ẽt do.meus Alex.
de imol.in ſuo conſilio.lxxxix.in vᷣa col.in quinto volu.⁊ etiam in
conſilio.xxxxij.in pꝛin. in eodẽ quĩto volumi.ad quos me remti
to v redeo ad tex.de quo nunc agimus.Cuius verba ſunt hec.

Et ſi poſſeſſionis non cõtractus iniciũ quan/
tum ad vſucapionẽ pertinet inſpici placet:nõnũ
quã tamẽ euenit vt non initiũ pꝛeſentis poſſeſſi/
onis ſed cauſam antiquioꝛem traditionis que ⁊
bonã fidem habuit inſpiciamus:veluti circa par
tum eius mulieris quam bona fide ceperit quis
poſſidere. nõ eniʒ ideo minus capietur vſu puer
per alienam matrẽ pꝛiuſquã emitteretur eſſe cog
nouerit ⁊c.

Bar. ⁊ ẽt Bal. in. l. vicia. C. de acqui.
. ſi bo mo. poſſeſſione ⁊ etiã dñs meus Alexã.ð
Imo. hic in apoſtillis ſuis ad Bar. reputant iſtum tex. ſingularẽ
ad hoc ꝙ vitia realia vel quaſi realia tranſeunt ad quoſcũq; here/
des. Sed pſonalia vt mala fides ⁊ ſimilia nõ niſi in hrdes vniuer
ſales de qua materia vide tu p Pau. de caſtro. in ſuo conſi. xxx.et
in conſi ccxc.⁊ in conſi.v.⁊ in conſul.⁊ in conſi.cclæxxviij.⁊ ꝑ dños
Cano. lale in. c.ſi diligenti extra de pꝛeſcript.⁊ Ange.in.l. ſi ego. ff.
de publica. ⁊ Bal. in. l. ancille. C. de furtis ad quos me remitto ⁊ ca
bio tex. Circa quẽ non obmitto ẽt vnũ pꝛo nouo eius intellec
lu naʒ non pbat boc aliquo mõ nam mala fides hic non erat in de
uncto a ſic non dr hic paſſiue de mala fide. Sed actiue vt in ver.
actionem non haberet ⁊c.⁊ ſic non facit ad boc pꝛopoſitũ. Cuius
verba ſunt hec.

I. Si homo cui vſufructꝰ legatꝰ erat ab here

de:nunqᷓ; poſſeſſus ſubreptus fuiſſet: Queſituʒ

eſt quia heres furti actionẽ non haberet: an vſu⸗/
capi poſſit:Sabinus ſcribit nullam eſie eius rei
vſucapionem cuius noĩe agi furti poſſet: agere
autem furti euʒ qui frui deberet poſſet ꝙ ſic acci
piendũ eſt vt fructuarius poſſit vti frui:aliter.n.
homo in eam cauſam pꝛoduceretur ⁊c.

Z. Einn ſolus, ,Bar hevermnunte fee
habet titulum ab vno ⁊ poſſeſſionẽ ab alio Sa W NTn i,

tulus eſt falſus ſiue ſciat ſiue ignoꝛet etiã ſi eſſet erroꝛ i
Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero meo imelcaaiſtene tert.
qui ſententia mea hoc non pꝛobat. nam titulus ? poſſeſſio pceſſe
runt hic ab vno ſolo ⁊ eodem vt in verſi.res hereditarias pparte
tibi tradidit ⁊c. Qumymo ego dico iſte tex. in verſic. nec aliam
cauſam heres ⁊c.ſentit ꝙ ſi quis haberet titulum ab vno ⁊ poſſeſ
ſionẽ ab alio vſucapere poſſet. Sed quia ibi ille habebat titulum
pꝛo herede qui erat veri heredis ⁊ qui heres etiã tradidit eidem
res illas credens eum eſſe coheredem ſuũ.ideo non poteſt ille vſu
capere. Et ratio eſt. quia aut ille cui traditur res hereditaria eſt
in dolo ⁊ ſcit ſe non eſſe aliquo mõ heredem cuʒz alio vero herede
⁊ hBcaſu non eſt dnbiũ non poſſe euz vſi ucapere. Aut ipſe ⁊ ẽt
tradẽs ſunt in erroꝛe ⁊ etiã idem eſt. vt in.l.iuſto eo. tit. ⁊ per con
ſequẽs non eſt neceſſariũ dicere ꝙ in dicta. l. cum ſolus quis habe

ret titulum ab vno ⁊ poſſeſſionẽ ab alio.ĩmo habebat vtrunq; ab

eodem met.⁊ boc modo ego intelligo iſtuʒ text. maxime in dicto
verſi.nec aliam cauſam habens ⁊c.⁊ in verſic. res hereditarias ti
bi pꝛo parte tradidit ac. que verba ſonãt vt ab eodem Quis habu
erit titnlum ⁊ etiam poſſeſſionẽ non auteʒ a diuerſis perſonis ꝓ
ut dicebat Bar. ⁊ alij cõmuniter poſt eum ⁊ non bene cum reue
rentia tantoꝛũ patrum dixerim. quia tex. iſte non patitur hunc in
tellectum. Cuius tex. verba ſuut hec.

L. Cum ſolus heres eſſem: exiſtimarem autẽ te
quoq; pꝛo parte heredem eſſe:res hereditarias
pꝛo parte tibi tradidi pꝛopꝛius eſt vt vſu eas ca/
pere nõ poſſis.quia nec pꝛo herede vſucapi põt.
quod ab herede vero poſſeſſum eſt neqʒ aliaʒ vl
lam heres habet cauſam poſſidendi: ita tamen
hoc verum eſt ſi non ex tranſactione id factũ fu
erit. Ideʒ dicimus ſi tu quoqʒ exiſtimes te here
dem eſſe.nam hic quoqʒ; poſſeſſio veri heredis
obſtabit tibi. .

De uſucapione pꝛo emptoꝛe.

Gloſa in.l.qui fundum in prin.

Illuſtris do.Sra nciſ.areti.in.l.iij.S.labeo in tercia colu.ff de
acquir.poſſeſ.reputat iſtam glo.ſingul.ad hoc pꝛopoſituz ꝙ ex ci
uili poſſeſſione non pꝛocedit pꝛeſcriptio.tñ dʒintelligi ᷣm eũ quan
do poſſeſſio fuit occupata per alium iacente hercditate ⁊ erat ef/
fectus poſſeſſoꝛ ciuiliter vt ibi per eum. de quo alias ibi legendo
dixi.⁊ ideo non me extendo nunc.ſed bono ver ba glo. ſunt hec.
CPꝛocedere quia tenuit ciuilem poſſeſſionem
quam niſi certis modis ãmittere non potuit.vt

ſupꝛa titulo quarto.l.pꝛima.

Glo.in.l.ſi de eo.s.ſernuʒ el.ii.

in verbo teneri.ff de acquirenda poſſeſſ. Dñs meus Alex.ð
Imo. hic in.i.col.reputat iſtam glo.ſingularem ad hoc ꝙ exceptio
dnij non poteſt opponi agenti interdictovti poſſidetis de quo alias
dixi in repe.mea.l.naturaliter.ðS.nihil comune poſt alios ibi vbi la

tiſſime explicaui iſtuʒ paſſum ⁊ ideo non me extendo niſi ꝙ addo

vnum verbũ ꝓꝙ agenti interdicto recuperande ſine dubio non põt
opponi exceptio dñij pꝛout ẽt late dixi in.d.repeti.mea in.d.ꝭ5.nihil
comune ⁊ idem voluit dñs meus Alex.de Imoin ſuo conſi.vj. in
iijꝰvolu.⁊ in conſi.p.in.iiijꝰvolu. ⁊ in conſi.xꝰin eodem.iiijꝰvolu.
⁊ in conſi.xxxxiij.in eodem.iiijovolu.adquem me remitto ⁊ redeo
ad glo.de qua agimus. Cuius verba ſunt hec. .
Teneri ⁊c.ibi.Sed tu dicas te dominuʒ ergo
non poſſides clam ſicqʒ remoues me ab interdi
cto qð eſt falſum: Sed reſpõſio eſt ex pꝛedictis
quia in poſſeſſiõe rei ſue poteſt eſſe clam deſtina

tus ſi pꝛimo alius poſſidebat ⁊c.

L. qui fundum.s.pꝛimo. Eudouu⸗/
in ſuo ſingulari in verbo paeſcriptio ⁊c.el pᷣ concludit ꝙlicet pꝛeſcri

ptio in pꝛincipali re trahatur etiã ad dependentia ⁊ ceſ. dai vt in

2ε

l.ſi aliena. p. fl de vſuca. eum ibi not. Tñ bot eſt vekũ ſi ila acteſ
ſoꝛia inerãt ab inicio ipſi pꝛincipali ſecus ſi ex poſt facto ſupueneĩt
quia tunc opus eſt noua pꝛeſcriptione in eis per tex.quem reputat
ad boc peregrinum in.d.l.qui ſundũ.ꝭ.pD. Sed tu aduerte et
conſidera rogo ꝓ vero meo ⁊ nouo intellectu iſtius tex.nam non
loquitur de acceſſoꝛio vel dependenti ſuperueniente ex poſt facto
ſed de alia re eque pꝛincipali ad pꝛimã nam ſi ad fundũ coꝛnelianũ
quem pꝛeſcribebã adieci partez alterius fundi vicini hec pars non
erat nec eſt acceſſoꝛia vel dependens ab illa quoquomõ ſed erat ⁊
eſt quid penitus ſeperatũ a fundo coꝛneliano cuz quo nibil comu
ne erat ergo vc. ⁊ potuiſſet eſſe maioꝛ qᷓ pꝛima pars vt ibi in verſ.
⁊ partem ex vicino pᷣdio aditiam ac.⁊ in verſiᷣ partes que empto
fundo adiciuntur ⁊c. ⁊ ſic non ſtant vt acceſſoꝛie ſed vt eque pꝛin/
cipales vt ſonat iſte tex. bñ ponderatus. Circa quam materiã
addo vnũ verbũ ꝙ pᷣſcripto in pꝛicipali extẽdiĩ etiã ad vſuras ?
fructus vt in.l.eos cum ibi nota.per ſcribentes ⁊ maxime Bald.
C. de vſuris ⁊ per Bal.in.l.terminato. C. de fructi.⁊ lit. expenſ. et
ratio eſt quia pꝛeſcriptio eſt odioſa ⁊ ideo non debet extẽdi niſi ad
acceſſoꝛia m eundem Bal.in ſua marga.in verbo pꝛeſcriptio ⁊c.
⁊ in.l.ſi edes.ſf.de ſerui.vrba.paedioꝛũ ad quem me remiito ⁊ re
deo ad tex.de quo agimus. Cuius verba ſunt hec. .
S. Si fundũ coꝛnelianuʒ pꝛo emptoꝛe longa poſ
ſeſſione vſucapiam ⁊ partem ex vicini fundo ei
adijciã vtrum eam quoq; partẽ reliquo tempoꝛe
pꝛo emptoꝛe capiã an integro ſtatuto tempoꝛe:
Reſpon.partes que empto fundo adijciũtur pꝛo
pꝛiam ac ſeparatam condictioneʒ habent.⁊ ideo

poſſeſſionẽ quoqʒ earũ ſeperatim nanciſci opoꝛ

tere ⁊ longam poſſeſſionem earũ integro ſtatuto

tempoꝛe impleri.

Pro legato.

1 Bal.in.lij. in ba colũ. C. ð ſen
Glo * l. l. nemo. ten. ⁊ interlo.om.iudi.dicit ꝙ;

iſta glo. eſt ſingul.ad hoc ꝓpoſitũ ꝙ licet heres vel legatarius re/

putetur cõmuniter capax ſi vere eſt incapax non capit nec vſucape
re poteſte Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſti
ns glo. que hoc non dicit ſi bene ⁊ ſubtiliter ponderetur.ſed ponit
de eo qui errabat ipſe met in pꝛopꝛia perſona ſua qui non põt vſu
capere.ſed non dicit glo.ꝙ cõiter reputaretur ab alijs capax ꝓut
loqnitur Bal. qui cum reuerẽtia non bene guſtauit iſtam glo. in
fine ſui in verſi.item quid ſi errans in facto ⁊c.⁊ hoc modo ego
intelligo nouiter iſtam glo.que non facit vim in cõmuni erroꝛe.⁊
ſic non loquitur in materia.l.barbarius.ff.de offi.pꝛeto.pꝛout in
tellexit Bal. ⁊ non bene. Cuius gloſe verba ſunt bec.

Nemo factio eſt paſſiue vt infra eo.l.fina.ſʒ
ſi eius rei non habeat cõmertium idem: ſecus ſi
ab eo legetur qui non eſt capax.vt ſupꝛa de lega.
ij.l.moꝛtuo.S.labeo. Item quid ſi errãs in
facto putet ſe poſſe vſucapere quia inceſtuoſus
eſt ſed putat ſe legitimu;ʒ. Item quid ſi alias
eſt capax ſed non ab iſto a quo credit ſibi relictũ
EReſpon.hoc caſu non vſucapere.Aʒo.

He uſucapione pro dote.

R 4 1 Balcl.in.l.nulla.C.de iure
4 Slo In. l. Pprima dot.in pꝛima qõe dicit iſtaz
glo. foꝛe ſingul. ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ ex contractu etiam vniuerſali
dominiũ vel poſſeſſio non tranſit ſine traditõe dolis in maritũ. ⁊
eſt glo. in verſi. vniuerſe ⁊c.in fi ⁊ idem voluit Bal. in.l.ſi tibi. C.
de bis qui a non domi.manumi.⁊ Bartholome.de Saly. cõbo /
noñ ·in.i.fi. C. de pactis.⁊ etiã do.meus Alex.de imo.in.l.ſtipula⸗
tio hoc modo cõcepta in.xij.col.ff.de verb.obli.⁊ in.l.de diuiſio/
ne in tercia col.in fi.ff ſolu matri.vbi Bal. ⁊ Jo. de imol.idem di
cunt reputãtes etiã iſtam glo ſingul.ad:hoc.vbi alias legendo dixi
de hoc poſt eum. ⁊ ideo pꝛo nũc longioꝛ non ero niſi ꝙ vltra iam
ibi dicta addo modo pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius gloſe
que non dicit hoc ſi bene ⁊ ſubuliter põderetur. Sʒ dicit ꝙ dom
niũ non tranſit in vniuerſali ſine poſſeſſione. hoc modo ego intelli
go iſtam glo. Circa quã addo not. per Bar. in.i.traditõibus.C. de
pactis. ⁊ in.l. ſi ager. f. de rei vendi. ⁊ perglo. in.l.ſunt ⁊ alia.fl.de

public. ⁊ per Bal.⁊ cõiter alios docentes in.d.ltraditiõibue.C. de
pactis ad quos me remitto. ques tex. in. d. l. in traditõibus habui
ego in punctis tempe quo doctoꝛatus ſui in iure ciuili.⁊ redeo ad
glo. de qua agimus. Cuius verba ſunt hec.

TVniuerſe.ſ.res mulieris ideſt cum alijs que
erant mulieris vel dantis.⁊ ſic omnia bona ſua
dedit inter que erãt quedam res aliene.⁊ hoc ca
ſu videtur dominiuz tranſire ſine poſſeſſione vt
in ſocietate omniũ bonoꝛũ vt ſupꝛa pꝛo ſe ocio.l. ij
ſed vſucap.demuʒ ſequuta poſſeſſione vt ſupꝛa
de vſucapio.l.ſi non. Sed non audeo pꝛimũ di/
cere ꝙ dominiũ ſine poſſeſſione tranſeat quãdo
generaliter dedit.ſed foꝛte pꝛo ſuo habet locuʒ
vt infra innuit in..pꝛoximo. Sed alio caſu ibi
dicit.

De re iudicata.

Z. miles.s.decem. α‧5ona hie leni
in.l.i.in vltima col.ff.de pactis ⁊ etiã idẽ dñs meus Alex.de mo.

in.l.ſciendũ in ſa col.ff. de verbo.obliga.reputant iſtum tex. ſingu
larem ad hoc pꝛopoſitum ꝙ licet alias ſtipulatio interpoſita ſuper

contractu eius imitetur naturã vt.l.ſi ſtipulatus.ff.de vſur. Cn 8

eſt verum quo ad hoc vt plus non debeatur ex ea qᷓ; ex pꝛimo con
tractu. Sed non quoad alios effectus vt patet in.l.ex placito. C. ᷣ
re.permut.cuʒ ſimilibus de quo alias dixi ⁊ maxime hoc anno in
Nca. ff. de verbo.obligat.circa finem vbi clarius hoc deduxixal/
legaui Paul. de caſtro conſulentem in hoc paſſu ⁊ ideo non exten
do me vlterius nunc niſi ꝙ declaro hec oĩa cũ vno veerbo. ſ. aut
querimus vtrum talis ſtipulatio que interceſſit ſuper contractu in
nominato operetur vt ſtatim agi poſſit anteq; agere volens imple
uerit pꝛo parte ſua ⁊ dicenduʒ eſt ꝙ ſic.d.l.ex placito ⁊ ſic hoc mõ
plus operatur nã fuitappoſita ſtipulatio ad coꝛoboꝛãdu ⁊ adan
gendum vctum innominatũ. Aut querimus an ꝓmittens vi
deatur ſe velle obligare in plus q; eſſet obligatus ex h contractux
dicendũ eſt ꝙ non ⁊ hoc modo pꝛocedit tex. in.d.i.ſi ſtipulatus de
vſur.⁊ ita ego declaro iſtuz tex.in.d..ſi decẽ.Cuius vᷣba ſunt be

CDecem autem noxe dedere condemnatusiu/
dicati mihi in decem tenetur facultatẽ enim no/
xe dende ex lege accipit. Is aũt qui ſtipulatusẽ
decem aut noxe dedere non poteſt decem petere
quia in ſtipulationem ſingule partes per ſe ve/
niũt: Eaqʒ ſingula ſeperatim ſtipulari poſſum
aut iudicium ſolius noxe deditionis nullumeſt:
Sed pecuniariã cõdemnationeʒ ſequitur ⁊ ideo
iudicati non agitur ijs enim ſolis condemnatur
noxe deditio in ſolutione eſt que a lege tribuitur

Z. non tantum cum. l.ſequenti
Et ſequenti. Raph. cuma. in.l. rei iudicate imin·

2æ Pau. de caſt. ⁊ ẽt dñs me Alex.
de Imo ibidem in. viij. col. ff ſolu. matri. reputant iſtũ text. ſingu.
ad hoc ꝙ ſi pater mariti conuenitur ad dotem reſtituendã actione
de dote ſine alia actione ⁊ etiã d aliud quam ad dotem ſempel Nli
põt pꝛiuilegio ne teneatur niſi in quantuz facere põt ſicut mariſus
ſed ſecus eſt in patre mulieris. de quo alias dixi in. d.lrei iudic
te poſt alios ſcribentes ⁊ maxime poſt dñz meum Alex. de Imo.
ibi ⁊ ideo non me extendo in hoc niſi dico nouiter pꝛo veroꝛ no
no intelleetu meo dictoꝛũ iuriuz nam non loquuntur in patre mu
lieris aliquo modo ſed ſolum in ſocero ⁊ pre mariti in quo fit di/
ſtinctio an conueniatur ex ſimplici obligatione dotis ꝑ eum ſeceb /
te ⁊ tantũ gaudet ex pꝛiuilegio quo ſilius eius maritus gauderet.
aut conuenitur ex pꝛomiſſione facta per eum de dote reſnituenda?
tunc aut ſoluto mrimonio aut ↄſtante matrimonio in caſu inopie⸗
pꝛimo caſu ipſe tenetur inſoliduz. ſed ſi conſtante mrimonio con/
uenitur gaudet pꝛiuilegio. vnde hec iura non cõmemoꝛant niſt ſo /
lam muſierem ſed de eius patre nihil penitus dĩ in his iuribus
ne conſideratis. Quoꝛum verba ſunt hec.

L. Non tantũ dotis nomine maritus in quãtun
facere pcteſt cõdemnatur ſed ex alijs quoq; co/

ſtichinn
Cnnin
ſunmolee
gtri ine
bnrſe

ANar.

iilſenitnon a

I KlnuNdetinne

ſmntn niinn fmiral

rltingirenehufgenman

lerimnftatn e in e
ihnmrecgafnan Anre

tſeccirlinteartnnen
anſülnmmiwtne

Rſclchtaumibiätaluan!
fläſerdimenucemmmtne
Hinaterengimnanen
AGtifulinanar
(Ariruirluntgan i
Millaniaigenninetn
entendninnn n

Kperhinunſunum⸗

Cumſnteniafimc
ſfukttlantizlinnntn

Kirtſtan n

òẽ⁴⁶v/

ealülnn
õs
mua amnili lil iſſki
4nn nllinſrſir i
Aug bengaic nien
unen uilticlh
aeinnnhrt
mut nthimnttii
enneumtitſſilnmen
öeNinhiuin ſihlg

mmſhangtnnitihnune
l
miigrlneebſi
arriitit lidtnitütſt
kumimnumui Ir nen

n e iiennſiyß ſtce tt

vudomtirnumitr tdlihie
mnmi trn,, iligſen
(urmumn wne detarcatenmts
An nbiinderentenenr ialti inn
xRaiterlet ucht Peütgiſhir
drnuurt detar m ort uenun
g uſthitnmn ile ms ſ
· Lyſinn hruinſhunſt
madim ſuntn, ulini lin
vmmiimmuim lnin in
uim ir pin ilsnimi
nxvalltinemrilhtin

Lmumnonliavi
Altäſlen⸗
rp orun lutmini⸗

tractibus ab vxoꝛe in iudicio cõuentus in quan/
tum facere poteſt cõdemnandus eſt ex diuipij cõ
ſtitutione ꝙ in perſona mulieris equa lãce ſer/
uari equitatis ſuggerit ratio.
L. Sicut autem cum marito agitur ita ⁊ cum ſo/
cero vt nõ vltra facultates damnetur Sed an ſi
cum ſocero ex pꝛomiſſione dotis agatur in id ꝙ
facere poteſt cõdemnandus ſit quod ⁊ id equuʒ

eſſe videtur ſed ⁊ alio iure vtimur vt ⁊ neratius

ſcribit Sedhoc ita accipiẽdũ eſt ſia ſocero dos
expꝛomiſſione petatur ſoluto matrimonio verũ

ſi matrimonio manẽtedos ab eo qui pꝛomiſit pe

tatur ſuccurendũ vtiq; eſt vt ne maioꝛis ſumme
condemnetur qᷓ; quantum facere poteſt.

He re indicata.

L.iiii:.ſi er cõnentione. o ro.
ſtris do. Sran. aret. in.l. ſi dari. . de verb. obli. repntãt iſtuz tex. ſin

gul ad hoc ſi inſecũda obligatõe apponitur pignus vel ypoteca
nipilominus valet pꝛima obligatio cõtinens idez quod ſecũda licet

ſit ſine pignoꝛe vel ypoteca. licet pꝛefatus do. ranci. areti.in. d. l.

ſi dari dicat iſtum tex.bot non pꝛobare.quia ſᷣm eum non loquit
quãdo interuenit noua obligatio cum pignoꝛe. ſed ſolum pignoꝛa
fuerut adiecta pꝛime oaligatõi m eum. Sed tu adueꝛte quia
mihi placet opinio Cudo. Ro.q; iĩmo hic interuenit noua ⁊ ſecun/
da obligatio.nam ſi fideiuſſoꝛes interuenerũt opus fuit ſtipulatõ
ne vt in. l... ſatis acceptio. ff. de verb. obli. x in.l. blanditus.C. de
fideiuſſo. vnde fuit omnino noua obligatio continens idem quod
pꝛima. Et dicitur hic in tex. ꝙ ſi fit animo nouãdi tollitur pꝛima.
alias autẽ non vt ſonat iſte tex. Cuius verba ſunt hec.

CSi ex cõueutione litigantiuʒ cautum ſit poſt
rem iudicatam ei cui quis condemnatus eſt eue/
niet vt hic ⁊ recedatur ſi modo nouatio interceſ
ſit. Ceterum ſi non nouandi cauſa id factum eſt:
manebit oꝛdo executiõis.Sed ſi pignoꝛa accep
ta ſint vel fideiuſſoꝛes in rem iudicatam:conſe/
quens erit dicere non ceſſare executionem ⁊c

L. Adino pio. S. ſi pignora.

Illuſtris do. Sranciſ.are.in.l.ſi ſtipuler in.ix.col.ff.de verb.

obliga. reputat iſtum tex. ſingul. ad hoc ppoſituʒ ꝙ ſi creditoꝛ vo/

luntate ſua capit pignus inſolutũ licet plus ſibi debeatur q; vale/
at pignus nihil tamẽ poteſt petere. nec habet locum diſpoſitio. l.ij.
C. de reſcinde. vendi.in iſto caſn. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊
vero intellectu iſtius tex. in quo non ſolum pignus fuit captum in
ſolutũ ſed etiq creditoꝛ dixit hic ſe eſſe eo cõtentũ vt hic in verſic.
poſſidere hijſq; eſſe cõtentus ⁊c. que verba ſunt ea que operãtur
iſtum efferti: alins autẽ non haberet locum doctrina do. Franciſ.
areti. qui ninns large intellexit iſtũ textũ. Cuius verba ſunt hec.

¶ Sipignoꝛa capta que ſunt emptoꝛem non in/
ueniant reſcriptum eſt ab imperatoꝛe noſtro ⁊ di
uo patre eius vt addiciãtur ipſi cui quis cõdem
natus eſt addiciãtur vtiqʒ ea quãtitate que debe
tur. naʒ ſi creditoꝛ maluerit in creditũ poſſidere
hijſqʒ eſſe cõtentus reſcriptum eſt non poſſe eũ
quid amplius qᷓ; quod ſibi debetur petere ⁊c.

L.q dino pio.S.ſi ſuper. Aart nil

cia col in verſi.ſed pone qalius ⁊c.ðvſuca.allegat iſtũ tex. p ſingu
la.dicens cum non eſſe alibi ⁊ qui fecit alias turbare eũ pꝛout ipſe
atteſtatur ad hoc ppoſitum videlʒ q per miſſionem factã in poſ/
ſeſſionẽ cauſa rei ſeruãde ſi traditõ fit ab eo qui ciuiliter natura
ter poſſidet interũpicur pꝛeſcriptio. Sed tu bene aduerte p
nono ⁊ vero in:ellectu meo iſtius tex:qui hoc non pꝛobat iudicio
meo ſi ſecte ⁊ ſubtiliter ponderetur. Nam illa verba ibi poſita in
verſi.ſic yeniet yt omnibus integris tantũ vſucapioni res iudica/

ta pꝛoficiat xc. debent intelligi ⁊ exponi ideſt mi
rante iudicio moto per terciũ dleeme illam reänt anen u
ſeſſionẽ ille miſſus fuerat ratione rei iudicate Vucapere. ⁊ ſic ine
tex. loquitur reſpectu eius qui nũc poſſidet rate rei iudicate.non
autem loquit᷑ reſpectu illius qui poſſidebat.nam non interrumpi
tur pꝛeſcriptio reſpectu eius quod eſt dicere ꝙ miſſus in polſeſlio
nem cauſa ſentẽtie non poteſt vſucapere ſed res iudicata pꝛoſitſi
bi.tamẽ donec ille mouet iudiciũ ſi uũ vſucapere non potelt. boe
mogo ego nouiter intelligo iſtũ tex. Circa quem addo vnũ verbũ
S etiam per miſſionẽ eius qui non ſolum poſſidet ciuiliter 7 natu
raliter interrũpitur pꝛeſcriptio.ſed etiã per ſolum executoꝛem eſt
interrũpitur pꝛeſcriptio loquẽdo de iure canõico ſecundum Spe
cul.in titu.de execut.in verſi.executoꝛis ⁊c.⁊ Bal. in. l. ij. C. de ſer/
uitu. v aqua in verſi.vlterius querit nũquid pꝛeſcriptio ⁊c.⁊ Ol/
dra. in conſil.cxxvj.incip in dei noie am ⁊c.lj de iure ciuili non in
terrũpatur niſi in incoꝛpalibus per miſſionẽ executoꝛis ſᷣm bart.
in.l. ſicut. C. de pꝛeſcript. xxx. vel. xl. anno. in.l. ij. 5.fi. ff. pꝛo empt.
7 en 7 Balei teren⸗ ede ſeruitu. ? aqua. ad quos me
renutto pꝛo nũc ⁊ redeo ad lſtum tex. de imus. Cui⸗
vern ſ der ex. quo nũc agimus. Cui

Si ſuper rebus que pignoꝛis iure capte ſunt
controuerſia fiat conſtitutum eſt ab imperatoꝛe
noſtro ipſos qui rem iudicataʒ exequãtur cogno
ſcere debere de pꝛopꝛietate ⁊ ſi cognouerint eiꝰ

fuiſſe qui condemnatus eſt rem tudicatam exe/

quantur c.

Z. Si ni ctu m. Jo.de Imo. ⁊ etiam dñs meus

Alex.de Imo.hic reputant iſtuz
tex. ſingu. ad hoc ꝙ ſicut damnatus in metallũ qui eſt ſeruus pene
retinet ea que ſunt iuris naturalis tantũ ⁊ etiã röne alimentoꝛum
agere poteſt vt in.l.iij.ff. de his qui per non ſcrip.⁊.l.legatum.ff. de
capit.diminu.ita.⁊ multo magis ꝑpꝑ denegata alimenta cõpetit ſibi
actio. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius
tex. quem ego non intelligo in deputato in carcerem ꝓut intelligũt
omnes ſcribentes hic ⁊ alibi de iſto text. cõmemoꝛantes ſed intelli/
go in iudicato ad moꝛtem qui erat carceratus interim qui volebat
poꝛtare facere in carcerem victum vel ſtratũ ⁊ ſic iungo illa verba
inferri cum verbo in carceremac.non aũt iungo illud verbũ in car
cerem cum verbo iudicato ⁊c.vnde iſte condemnatus ad moꝛtem
erat bene carceratus ⁊ volebat poꝛtari facere victum ⁊ ſtratuz in
carcereʒ ⁊ dr hic in tex.ꝙ ſi denegetur ſibi hoc cõpetunt ſibi reme
dia de quibus hic in tex. Cuius verba ſunt hec.

LZ· Si victum vel ſtratum inferri in carcerẽ quis
iudicato non patiatur vtilis in eum penalis actio
danda eſt vel vt quidam putant iniuriarum cum

eo agi poterit ⁊c.

7— 1 1 Ii- Bar. Ange. ⁊ alij hic ⁊ ma⸗
L. duo indices. or nge n aiber mu⸗
Imo. hic in pꝛinci.⁊ etiã in.a col.dicunt iſtum tex.in ſui pꝛinci.ẽẽ
nota.⁊ non reperiri alibi ⁊ ſic faciunt eum ſingularem p cuius in
tellectu ſatis ſuperq; ſatis laboꝛat ipſe?⁊ omnes ſcribentes ibi ⁊ alij
poſt eum ꝑp text.in.linter pares.ff. eo.tit: que duo iura videntur
bm omnes eſſe vꝛia nã in hac.l. duo iudices dĩ vbicunq; pla/

res iudices ferunt ſententias diuerſas vtraq; ſtat in pendenti do/ .

nec ſuperioꝛ confirmauerit vnam vel alteram earum ſed in. d.l.in
ter pares dr̃ ꝙ ſententia lata ꝓ reo valet ⁊ ſic non expectatñ aliqua
confirmatio ſuperioꝛis vnde dicit Bart. ꝙ vna loquitur in iudici
bus delegatis alia vo loquitur in iudicibus oꝛdinarijs vel ſecun⸗
do dicit ꝙ in hac.l.vuo iudices vterq; erat actoꝛ ⁊ reus iuxta.l.in
tribus.ff de iudi.⁊ ſic nõ axꝑpebat quis eſſet actoꝛ ⁊ quis reus. ſed
in. d.l.inter pares conſtabat de vtroq; ⁊ ideo ſententia lata pꝛo reo
valet. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ veſo intellectu meo dicto
rum iuriũ nam ego nouiter dico ꝙ in bac.l.duo iudices ſententie
non erant contrarie ſed diuerſe nam poteſt eſſe quod diuerſum ab
altero ⁊ non tamen eſt contrariũ ⁊ tunc recurrimus ad ſuperioꝛeʒ
vt hit ſed in.l.inter pares ſententie non ſolũ erant diuerſ. ſed etiazʒ
contraꝛie ⁊ ideo fertur pꝛo reo que ⁊ iſtud ego colligo ex illo texr.

in verſi ſi diuerſe ⁊ diſſone ſentẽtie ꝓferanturac.⁊ ſic duo ſunt co

pulatiue poſita in illo tex.que plus operantur ſed in hac.l.duo iudi
ces dr ſolus diuerſas ſententias dederunt ⁊c.⁊ in his iudicio meo
ſtat vera ratio diuerſitatis inter hec duo iura ſi ſuptiliter ponderẽ
tur Circa quã materiã addo Jo.and.in addi. Spe.in lit de ſen
tentijs.. .ver.quid aũt.⁊c.⁊ dños Cano.in.c.fi.de re iudi. in an⸗
tiq·qui fuerunt in eademmet opi in qua fuerũt Bart. ⁊ alij hic ⁊
non bene guſtarunt iſta iura quoꝛum virtus ſtat in boc eubi vixi

4 .

—

* * P

nam maius eſt vitiũ diuerſitatis ⁊ contrarietatis ſunul concutren

tium:.æ ideo lex volnit ꝙ illa ſententia valeat indiſtincte que p reo
lata eſt Sed aliud eſt in ſolo vitio diuerſitatis ſine contrarietate ⁊
ideo lex voluit ſuperioꝛem confirmare poſſe eam quã vult ꝓut ſo
nant ver ba dictoꝛũ iurium ſi diligenter conſiderentur ſuper quibꝰ
doctoꝛes tantũ laboꝛauerunt ⁊ ſudarunt ⁊ non erat opus ſi bñ gu
ſtaſſent ea iura in rõe ſui ⁊ in verbis eoꝛũ. Quoꝝ verba ſunt hec.

L. Duo iudices dati diuerſas ſententias dede/
runt Mode. Nñ.vtranqʒ ſententiã in pendenti
eſſe donec competens iudex vnaʒ earum confir
mauerit.
Uerba autem.d.liinter pares ſunt hec.
T. inter pares numero iudices ſi diuerſe ⁊ diſſo
ne ſententie pꝛoferantur in liberalibus quidem
cauſis ſecundum ꝙ a diuo pio conſtitutum eſt p
libertate cõſtitutũ obtinet ĩ alijs vero cauſis pꝛo
reo quod eſt in publicis iudicijs obtinere opoꝛ/
tet etcetera.

1 ⸗ o. de Imo. ⁊ etiam dñs
reputant iſtum tex.ſingul.ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ ſentẽtia lata contra
tenoꝛẽ alicuius legis dubie que habet plures ⁊ varios intellectus
valet ⁊ non eſt omnino nulla. Super quo tex.glo.⁊ ſcribentes hic
multũ laboꝛarunt dandovarios ⁊ plures intelletus. Sʒ ego
vltimo loco nouiter ⁊ aliter intelligo iſtum tex.ſᷣm titu.de vari.⁊
extraoꝛdi.cognit.ſ.quãdo ſentẽtia fertur cõtra aliquã extrauagan
tẽ legẽ cõcernentẽ ius litigatoꝛũ quã ego appello cognitiõʒ.quarũ
ↄgnitionũ diuerſa ſunt genera.vt in.l.cognitionũ.ff.ð var.⁊ extra
oꝛ.cog.vñ ſnia lata contra hꝰmõi cogninões ideſt extrauagantes
q̃ ↄtinẽt in ſe ius litigatoꝛũ valet ⁊ opus ẽ appellatõe vt hic in tex.
ſecus eſt ſi contra leges vt in.l.i.S.item ſi contra ſacras cum.ꝭ.ſe⸗
quenti.ff.que ſenten.ſine appel.reſcin.vbi eſt bonus text.pꝛo iſto

meo intellectu ad iſtum caſum. quoꝛum verba ſunt hec.⁊ pꝛimo

I. cum pꝛolatis. .
L. Cum pꝛolatis cognitionibus contra eas pꝛo/
nunciat iudex eo quod non exiſtimat cauſam de
qua iudicat pꝛo ea iuuari non videtur cõtra con/
ſtitutões ſententiaʒ dediſſe:ideoqʒ ab huiuſmo
di ſententia appellandum eſt:alioquin rei iudica
te ſtabit ⁊c.

Gloſa in.l.de unoquoqʒ. Job.

de imol.
in.l. filiuſfamilias..diui in tercia col.ff.de leg.pꝛimo. ⁊.do. meus
Alex.de imol.hic in vlti.col.in lect.in fi.⁊ do.meus Alexã.ð imo.
in. d.l.filiuſſamilias.S.diui in quinta col.ff.de leg. pꝛimo reputant
iſtam glo.ſingul.ad qõem Bar.in dicto..diui in verſi.Circa hoc
queritur vtrũ pꝛohibitus ⁊c.ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ ſentẽtia lata con
tra pꝛohibitũ alienare nocet etiã ei in quẽ facta eſt alienatio licet ip
ſe non fuerit citatus ad hoc cum ſatis ſit ꝙ pꝛincipalis ſit citatus
ad quem cauſa pꝛincipaliter pertinet.pꝛo quibus ego allego nota.
doctrinã Andr. de yſer.in.c.ſi vaſallus de ſno in tit.ſi de feu.fuer.
controuer.in vſib.feudo.vbi ponit vtruʒ ſentẽtia lata contra vaſ
ſallum citatũ noceat agnatis ⁊ alijs non citatis de quoꝛũ pꝛeiudi
cio non agitur pꝛincipaliter in terminis illins tex. Et decidit ꝙ ſic.
ſi ſciuerũt etiã ſi non ſunt citati.⁊ ita volo dicere in caſu iſto ⁊ in
terminis iſtius glo. Cuius verba ſunt hec.

Pꝛeſentibus vere vel interpꝛetatiue quia con

tumaces vt infra eo.l.contumacia ⁊c.

Joh.de imol.v etiã do.meus Alexa.de
X. d uus. imol. hic reputãt iſtum text.ſing.ad boc
ꝙ ſi pꝛobatur ſimpliciter ꝙ teſtis depoſuerit per pecunia non aũt
per pꝛeces pꝛeſumitur depoſuiſſe falſum cum quibus ſto in dicto
ſuo ſed non per iſtum tex.qui mihi non pꝛobatihoc.nam hic pꝛo/
batum fuit non ſolum teſtes depoſuiſſe cum pecunia ſed coꝛrupti

onem eoꝛũ vt in verſi.teſtibus pecunia coꝛruptis ⁊c.que verba ſo
nant in pꝛobatõe pecunie habite per eos ⁊ etiã falſuʒ depoſuiſſe p

verbum coꝛruptis quod ſonat in dicto ſuo falſum depoſuiſſe ⁊ in
malam partẽ.⁊ ideo glo.hic dixit ꝙ iſte tex. habet locũ etiã ſi pꝛe/⸗
cibus depoſuiſſent.vnde ſentit aperte ꝙ falſum omnino dixerunt

T ita ego intelligo iſtũ caſum. Cuiꝰ verba ſunt bec vna cũ glo.ſua.

C. Diuus adrianus aditus per libellum a Julio

tarentino ⁊ iudicante eo ex falſis teſtimonijs cõ

ſpiratione aduer ſarioꝛũ teſtibus pecunia coꝛru/
ptis religionem iudicantis circũventam eſſe in
integrum eam reſtituendam in hec verba reſcri/
pſit ⁊cetera.

Z. Paulus la pꝛima. Zan pevekht

boc pꝛopoſitũ ꝙ iudex põt ſupplere eadem die qua tulit ſententia
eandem circa acceſſoꝛis ⁊ hoc qñ nihil derogatur circa es in quib⸗
eſt iam lata ſententia nam ſi in ſententiatis vellet iudex detrahere
non poteſt ᷣm eum per eundem text.maxime in verſi?reliqua aũt
que ad conſequentiã ⁊c.cum quo ſto ſimpliciter quia tex. clarus ẽ
7 non eget aliqua noua interpꝛetatione nr̃a niſi ꝙ addo Specu. po

nentem late de hoc qũo ⁊ qn iudex poſſit addere circa ſententism

latam in litu. de ſenten. in. . x Inno. in. c. auditis extra de pꝛocu.
ad quos me remitto ⁊ redeo ad tex. de quo modo agimus Cuius
verba ſunt hec.

L. Paulus reſpondit reſcindere quidem ſenten
tiam ſuam pꝛecedentẽ pꝛetoꝛẽ non poſſe aliqua

autem que ad conſequcntiam quidẽ iam ſtatuto/

rum pertinent pꝛioꝛi tamen ſententie deſunt cir/
ca condemnandum reum vel abſoluendnm debe
re ſu pplere ſcilicet eodem die.

. . Doctoꝛes hic poſt glo.⁊ glo. ⁊ ſcriben.
Z. De creta. in.l.iudices.C. de re dtkencenn
iudi.⁊ in.l.i.S.fi.ff.de verbo.obliga.multũ laboꝛant pꝛo concoꝛda
iſtius tex.cum. d.l.i.S.fi.nam ibi dr̃ ꝙ non refert an contractus :
marie ſtipulatiõis fiat latina vel greca vel alia lingua hic it dĩ g
decreta non poſſunt interponi niſi latine ⁊ ſic excludit oẽs alias lin
guas ⁊ ideomata.vnde glo.pꝛimo dixit ꝙ iſte tex. debʒ intelligi qñ
agimus inter latinos ſed ſi ageremus inter grecos poſſent etia de/
creta interponi grece.ſed hec ſolutio damnatur per ſcribentes hic?
in.d. S. fi. nam inter eos qui ſunt eiuſdem nationis põt fieri cõtrac
tus ſtipulationis etiã per diuerſas linguas vt in.S.fi.in fi. inſtit. de
verbo. obli. Quapꝑ Rapb.in. d. 5. fi.in. d.l.i. dicebat alitet
ideo decreta ſeu ſententie poſſunt ſolũ interponi latine ⁊ non gree
quia iſte eſt modus maioꝛũ qui debet ſeruari.vt in.l.pe.ff.ð iuſti.
⁊ iur. Sed text.in.d.l.i.S.fi.intelligitur in contractu ſtipulationis.
Sed hic intellectus eſt de directo ðl iudices.C. de ſenten. vbi
greco bᷣmone poſſunt ferri ſentẽtie. Quare Pe. ⁊ Cy.i.d.l.i.
fi. alio mõ intelligunt hec iura dicentes ꝙ hic in tex· nro ideo decfe
ta debent interponi latine quia non expumunt certã rem nec certã
perſonã puta cuʒ pꝛetoꝛ interponit decretũ de re alienanda qꝛ non
dỹ de qua re nec in quã perſonã debeat fieri alienatio ⁊ ideo quia
poſſent eſſe multi qui neſcirent in italia linguã latinam vel ali ideo
interponi debent decreta latine vt hic. Sed hic intellectus repꝛo/
batur per modernos ſcribentes in.d.l.i.S.finali.quia decreta de/
bent interponi ſuper actu de pꝛeſenti tantũ ⁊ non de futuro.liitem
eoꝛum.S.pꝛimo.ff.ꝙ cuiuſq; vniue.nomi.⁊ in.l.non aliter ⁊ ibiꝑ
Bal. ff.de adopt. Quamobrẽ Dy. Oldra. ⁊ Bart.in·c. li.
fi.alio modo intelligunt hec iura ⁊ eoꝛum oppinio coĩter appꝛobat
vt verbũ latine de q hic in text. expona iintelligibiliter. Sed
tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo ad iſtum tex.vt dicam
latine ideſt litteraliter ſiue modo grece vel latine ego non curo dü
modo latino ſermone ideſt litterali pꝛoferãtur ⁊ boc etiã videtur
ſenſiſſe Ray.ſi bene cõſiderentur eius verba licet clare non loqua
tur ꝓut ego videre volui in eius lectura ſed tandem ego boc mo/
do intelligo iſtum tex. Cuius verba ſunt hec

Z. Decreta a pᷣtoꝛibus latine interponi debẽt ꝛc.

hic dicit non babes
Z. ex contractu. er deptiſ onhhhe⸗
tex. ꝙ ius exequendi ſententiã tranſit contra illum qui ſuccedi in
locum condemnati tamen intellige hoc ſane niſi fraus interuentii⸗
in condemnatione quia tunc ſecus eſſet ⁊ hoc per eundemmet lep.
in verſi niſi culpa tutoꝛũ ⁊cicum quibus ſto ſimpliciter quia text.
clarus eſt ⁊ non eget aliqua noua mea interpꝛetatione niſi addo
nota. per ſcribentes maxime Pau. de caſt. in.l.fi. .donec. C. de iut.
deliber. ad quem me remitto ⁊ redeo ad tex.de quo modo agim
Cuius verba ſunt hec.
L. Ex contractu paterno cum pupilla tutoꝛe auc
toꝛe ⁊ cõdemnata eſt poſtea tutoꝛes abſtinuerut

eam a bonis paternis ⁊ ita bona defuncti ad ſu

mam nlaie

ulnmmißnd
ake.
lliünmerbinignenmt

Punſtſuntztiingnini

gittntrsnggtenieu!

ullcigtot ſoinanuten
Wefvrdſiin iſeiguael

unenk n in nzs
Cn.

Goiclcenmnproper

ſſeſna , NaAà
obocſtier
iadtuliwlllns anr
yrhiliumniiitzan

ienninn
„ —☛
Muen thiſi
————— ”
n tnnſien
44 4 1 ſſbane
nalinma inuinmi
miumamaiy mnis hp i itiil
ri Cgr eta,iitliunt
rm tirntzaſiinnniin
mtamen mui uhaſnni,inlgli
r Iridli indiginenenſnin
AANiNAANNtriligin in
im inin ſnlit Aundergidl
eimiNiINs eutattde
NWerEYGNINIeninna
vi muqm um mi Aniinudr
Ixaraiti a in inn ti
xiau ii,i uun t i
n x M orir ilno ,m
äü
umm gur nam onimnin
Leailg fin ndhlen init
ern nniinnli
ee wrinichn iſiglin nint
iniauedingnn
An eCrintptanant
muiat nl iimtudin
aſrn aofetrtetemnig
MNin
icc⸗ iwelifrinpnint
rud

Srenüt⸗
AIll. bo dbi nen,
LCtConncl, Kun
nsmmn altie ni imx
mm ae en dſt n c
— m aſ iſi
c nanu li
Nc Decll Mſae
iaaamten
a uſenn
ltrunne ſoſti nn
Aenmuct Gount⸗
n

ſtitutuz vel ad coheredẽ peruenerunt quia an hij
ex cauſa iudicati teneantur. Rñ dandam eſſe
iudicati actionem: niſi culpa tutoꝛis pupilla con

demnata eſt.
De confſeſſis.

Glo. in.l.qui ſticum. r man aige⸗

tranſac. dieit iſtan glo. ſoꝛe ſingularem ad hoe pꝛopoſitum ꝙvul/
neratus fingif moꝛtuus a die illati vulneris ſi moꝛiatur ⁊ eſt gio.
magna vnica in verbo ſticũ ⁊c. circa mediũ cum qua ſto quia clara
eſt ⁊ non eget aliqua noua mea Interpꝛetatiõe niſi q addo nũc vnũ
verbu ꝙ vulnerans aliqueʒ moꝛtaliter venit appellatione occiden
tis etia in ſtatuto loquente de occidente pᷣm Bart. in.l. damni. 5. ſa
bini f. de damno infecto ⁊ Spec. in titꝰ de fideiuſ. S. pꝛimo verſi
bie pone ac.? Balc. in.l.i. in fi. C. de nundinis. Tamẽ ſcias ꝙ
non poteſt condemnari de moꝛte niſi ſecuta moꝛte quãtumeumqᷓ;
ſit certu eum moꝛituruz ex vulnere m Bal. c. pꝛimo. 9. iniuria in
lite de pac iura. fir. in vſibus feu.⁊ in.c. pꝛimo in.i.col. in titꝰ qui.
modiojfeu.amit.ad quos me remitto ⁊ redeo ad glo. de qua agi/
mus. Cuius verba ſunt hec. —. . R
CQui ſticum pone ⁊c. Uel tercio dic ſticum ab

alio moꝛtifere vulneratuz ⁊ confiteris te eum de
bere quaſi tu occideris naʒ teneris vt ſupꝛa.l.p

xima licet etiã poſt confeſſionẽ vita excedat cum

a die vulneris videatur occiſus vt ſupꝛa ad.l.ac
qui.l.ita vulneratus. Item multo magis ſi ipſe
met etcetera.

Glo.in.l.certum in pꝛincipio in
verbo cõſeſſus ⁊ c. Rer peer Cx. Dal.

in. xvij.col.? Bal.in.l.i.in.xxiiij.col.C.de confeſſis ⁊ etiã dñs meꝰ
Alex. de JImo.in.l.ſi minoꝛem in pᷣa col.C.ð in integ.reſti.minoꝝ
reputant omnes iſtã glo.ſingularem ad hoc ꝙ ille qui fuit olim do
minus debz allegare in libello ſe eſſe de pꝛeſenti dñuʒ nec ſufficeret
ꝙ ſimpliciter allegaret ſe fuiſſe dñuz etiaʒ ſi reus hoc confiteretur
yt ibi per eos cum quibus ſto quia glo.clara eſt ⁊ non eget aliqua
noua mea interpꝛetatiõe niſi ꝙ de materia vide Bal.in. l. non igno
rabit. C. ad exiben. ⁊ Bal.in.l.vis eius.C. de pba.vbi ponit an ex
dominio de pꝛererito pꝛeſumatur de pꝛeſenti ⁊ econtra ad quem
me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua agimus.Cuius verba ſunt hec.

¶ Coõfeſſus per verba de pꝛeſenti puta meũ eſſe
yt ſupꝛa de pꝛocurato.l.pomponius..pꝛimo ſe
cus ſi per verba pꝛeteriti tempoꝛis puta fuiſſe:
Nam non habetur pꝛo iudicato: Immo adhuc
qualiter receſſit a me dominium queritur vt.C.
de pꝛobati. l.ſiue poſſidetis ⁊c.

Qui cedere bonis poſſint.

4 Bat. bic dicit iſtum tex. foꝛe ſin/
L. qui bonis. ree akente re nn

exigendo aliquem inquantum ſacere põt inſpicitur quantuʒ poteſt
redigi ex fructibus patrimonij eius non aũt quantuz redigi poteſt
ex vencitöe rerum. Seg tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intelleũᷣ
meo iſtius text. nam iudicito meo non ꝓbat hoc ſi bene ponderet
quia illx verba ⁊ putem ex quantitate ⁊c. non intelliguntur reſpec/
ructuum put dicebat Bart. æ alij poſt eum ſed de magna vel
Furus ſubſtantia rerum. ⁊ hoc dico pꝛimo vt differat a verbo qua
Uur⸗ c. poſito ibi in tex.nam qualitas pꝛopꝛie ſtat in hoc vtrũ res
it hetioſa vel non ſed quãtitas ſtat in ſubſtantiavera fei an ſit ma
ng vel parua res ⁊ ſic non curo de fructibus. Secundo hoc
e rd pꝛobo ex eo ꝙ dẽ poſtea ibi in eodem tex. ð annuo vel
. truo vſnfruc. relicto pꝛo alimentis ætc. ex quo pbatur in ̃
e ce conſiderauerat ſolam ſubſtantiã rei ⁊ non fructus rei dũ/
o talis quantitas ? ſubſtantia rei ſint tales vt iudex moueri
. it yt in. lſidebitoꝛis in fine eo. tite in verſi? facultates acquiſite
ni vc. vbi etiam conſideratur ſubſtantia rei v⁊ non fructus eius .
Preterea ad idem conſidero quia pofſſet eſſe res eſſe talis

ex qua haberi poſſent plures fructus æ fameni
vel capere neſciret vnde conſideratur c
eius ⁊ hoc modo ego intelligo nouiter iſtuz terx. De cuins ma
teria qũo pꝛobatur valoꝛ rerum vide p dñm meũ Alex. de JImo
in coſi. xxvi.in ba. col. in. v volumine. ⁊ in conſi. xcij. in.iij. col. in eo
dem quinto volumine.⁊ Rapha.ſulgo.in ſuo conſi. ccxxxxij incip
Uiſa copia inſtrumenti ⁊c. Cuius verba ſunt bec.

L. Qui bonis ſuis ceſſit ſi modicuʒ aliquid poſt
bona ſua vendita acquiſiuit ita eius bona vene/
un. Unde ergo moduʒ hunc eſtimabimus Atrũ
ex quantitate eius quod acquiſitum eſt: an vero
ex qualitate ⁊ putem ex quantitate extimandum
eſſe eius quod queſijt dũmodo illud ſciamus ſi
quid miſericoꝛdie cauſa ei fuerit relictum puta
menſtruum vel annum alimentoꝛum nomine non
opoꝛtere pꝛopter hoc bona eius iterato venun/
dari nec enim fraudandus eſt alimentis quotti/
dianis. Idem eſt ⁊ ſi vſufructus ei ſit conceſſus
vel legatus ex quo tantuʒ percipitur quantum ei
alimentoꝛum nomine ſatis eſt.

11 Bal. in.l.. in.xix.col.C.de ↄfeſſis ⁊ Bal.i.
O. b onis. el.i.ĩ. iij. col.C.qui bo.ced.poſſunt ⁊ “
meus Alex. ð Imo. bic in apoſtillis ſuis ad Bar. oẽs reputãt iſtũ
tex. ſingularẽ ad hoc ꝙ confeſſio poteſt fieri per nunciX’ẽ. Sed
tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius text. nam iudicio
meo non pꝛobat hoc. Immo glo.ſentit expꝛeſſe ↄꝛiũ dum dicit dũ
modo pꝛius debitoꝛ agnoſcat debitũ naz bee eſt bene confeſſio ve
ra que vebet fieri per ipſum debitoꝛem pꝛout dicit glo. Sed decla
ratio poſtea ꝙ ipſe cedit bonis tamen põt fieri per nunciuʒ vel epi /
ſtolam ſed iſta non eſt confeſſio ſed eſt animi dni detectio ⁊ conceſ
ſa poſiſſime ex eo vt quis oꝛe pꝛopꝛio nõ habeat detegere turpitu
dinẽ ſuam vʒz qualiter vult cedere bonis ſuis ⁊ per conſequẽs iſte
tex.mihi non pꝛobat hoc. Sed de materia ſi vis ſcire an confeſſio
poſſit fieri per nunciũ vel per ſpecialem pꝛocuratoꝛẽ vide nota. per
Barto.in autenti.boc ius poꝝectum.C. de ſacro ſanc.eccle. ⁊ per
Bart. in.l.ertum..ſed an ipſos.ff. de confeſſis ⁊ per Angel.in. l
non abſtulit poſt Barto. ibidem etiam. C. de nouati.⁊ Oldra.in
conſi. cxxvj.ad quos me remitto ⁊ redeo ad text.de quo agimus.
vna cum gloſa ſua. Quoꝛum verba ſunt hec.

L. Bonis cedi nõ tantũ in iure ſed ẽt extra ius

poteſt ⁊ ſufficit per nuncium vel per epiſtolaʒ de
clarari etcetera.

Ex qnib.cauſ.in poſſeſ.eatur.

Z. fulcinius.s.finali. Gart bie in boe
tex.eſſe not.⁊ ſingul.ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ miſſus in poſſeſſionez ex
ſolo pꝛimo decreto ob nimiã contumaciã rei cõuenti lucratur fru
ctus vbi alias non lucratur. ⁊ cum Bar.pertranſeunt cõmuniter
ſcribentes hic.⁊ etiam ſcribẽtes in.l.ſi finita.ꝭ.iulianus.ff de dã/
no infec. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellecetu meo iſti
us textus. Nam ego aliter eum intelligo ⁊ diuerſimode penitus
ab omnibus alijs docentibus pꝛout late dixi in repetiti.noſtra in
dicto.ꝭ.ᷣiulianus.vbi inter alia dixi ꝙ ideo hic miſſus lucrat᷑ fru/
ctus in caſu iſto hereditatis per fideicõmiſſuʒ reſtituende. qmia te
ſtatoꝛ ĩ ſuo teſtamẽto expꝛeſſe diſpoſuit heredem debere reſtitne
re hereditatẽ poſt moꝛtẽ ſuam fideicõmiſſario ⁊ heres nolens eã
reſtituere latitabat in fraudeʒz ipſius fideicommiſſarij. vnde lex
voluit ibi ꝙ fideicõmiſſarius poſſit pꝛimo induci in poſſeſſionem
illoꝛũ bonoꝝ bereditatis vt ibi in verſi.aduerſariũ inducenduũ æc.
⁊ herede etiã adhuc ꝑſeuerante in cõtumacia in reſtituẽdo illa bo
na hereditaria voluit diuus pius imperatoꝛ ꝙ fideicommiſſarius
cui debetur illa hereditas faciat tunc fructus ſuos.quia nulluʒ tẽ
pus largiebatur heredi lab eadeʒ lege infra quod poſſet ſuperſe/
Qere in reſtitutõe fienda ne fideicõmiſſarius pꝛiuetur cõmodo rei
ſue ſeu rei ſibi debite ſed iſta omnia ceſſant in creditoꝛe cui quis
obligatus eſt actõe perſonali qui ſi mittitur in poſſeſſionẽ bonoꝛũ
eius non habet aliquod ius in re.⁊ ideo non põt aliquo mõ lucra
ri fructus ex re ſibi non affecta nec obligata pꝛout eſt illa beredi /
tas affecta ⁊ debita ipſi ſideicõmiſſario in caſu.d.l.fulcinius.ꝭ.fin.
Pꝛeterea lex indulget debitoꝛi contra quem eſt facta miſſio

α

ex primo decreto tempus annale ad reeupanduz rem ſuã ſoluen
do expenſas ⁊ damna ⁊ faciẽdo alia de quibus in.l.cum pponas
T in anten.ei qui.C.de bo.aucto.iudi.poſſid.vnde non debet poſſe
creditoꝛ eo caſu ꝓpter quãcunq; cõtumaciã debitoꝛis infra annuzʒ
indultũ a lege lucrari fructus.ſed ſatis eſt ꝙ ei ſoluãtur expenſe ⁊
damna pꝛout dixi. ſed non ſic eſt in caſu.d.l.fulcinius..finali.
Pꝛeteres conſidero ꝗ in.d.l.fulcinius..fi.non poterat fidei
commiſſarius petere exponſas vel damna vnde ſubleuatur in
illis fructibus quos ſacit ſuos ante reſtitutõem bereditatis. Nee
etiam in dicto. 5.fi. heres grauatus habebat tempus limitatiuum
ſicut habet debitoꝛ perſonalis vt in dicta auten. ei qui cum ſimili.
Pꝛeterea in fideicõmiſſario de quo in.d.l.fulcinius.ꝭ.fi. militat
alia ratio q; in creditoꝛe ꝑpſonali.nam q;pꝛimũ heres grauatur de
reſtituendo hereditatẽ eſt in moꝛa quia latitat. vel eſt moꝛtuus ⁊
ſic ceſſat in reſtituenda bereditate ſideicõmiſſario qꝛ aetõnes oẽs
vtiles ipſo iure tranſeũt in euz ſine aliquo facto hominis vt ẽ tex.
multũ not.in.l.ſancimꝰ..cum antem.C.ad trebell.ergo non eſt
mirum ſi in.d.l. fulcinius.ꝭ.fi.cum heres latitaret T actões vtiles
tranſlate fuerint ipſo iure in fideicõmiſſariũ ſi fideicõmiſſariꝰ ipe
iductus in poſſeſſionẽ lucratur fructus. ſed in crecditoꝛe perſona
li ſecus eſt. nam licet debitoꝛ ſit in moꝛa ſoluendi creditoꝛi ſuo ⁊
creditoꝛ ſit miſſus in poſſeſſionẽ bonoꝛũ ex primo decreto nõ trã/
ſeunt vtiles actões in re in qua eſt ſacta miſſio.ſed ſolum babʒ cu
ſtodiã eius rei vt in.l.iij.ꝭ.fi de acquiipoſſeſ.⁊ ſic lex quodammõ
tranſtulit in fideicõmiſiariũ dominiũ ⁊ poſſeſſionẽ rerũ pꝛout po
teſt. vt eſt text. in.l. raptoꝛes. C. de epiſcco. ⁊ clericis. ⁊ ibi Bart. ⁊
n.l. fi. C. de ſacroſan.eccle.⁊ poſuu Ange.⁊ Joha. de imo.in.l.qui
vniuerſas. .i.ff.de acqui.poſſeſ.⁊ Ange.in.i.i.ff.de diſtra.pigno.
2 Cy.⁊ Baliin.l. ea lege. C. de condi.ob cau.⁊ Bal.in.l.traditioni
bus in fi.C. de pact. ⁊ Bal.in.l.pꝛima in tercia col.C.ſi ob cirog.
pecu.⁊ Ange.in.l.licet.C.de acqui.poſſe.⁊ do.meus Alex.ð imol.
in ſuo conſilio in pꝛimo volumie conſilioꝝ incip.An ſtantibus ⁊c.
in Fa col.in quibus locis ponũt ſcribentes quomõ lex vel ſtatutuzs
⁊ homo poſſint inducere ꝙ dominiũ vel poſſeſſio trãſferatur abſ
q; traditõe ⁊ ſic ꝙ res fingatur tradita vbi non eſt. Et binc ẽ
quod etiã dicimus ꝙ fideicõmiſſarius cui debet reſtitui hr̃ditas
babet tale ⁊ tantũ ius in bonis hereditanjs ꝙ ſi eſt in poſſeſſione
ſine vitio eſt legitimus contradictoꝛ quominus heres mittatur in
poſſeſſionẽ ſᷣm Bar. Bal. ⁊ Ange.in.l.fi. C. de edic. diui adri.tol
len. Bar. in. l. filio. ff. ad trebel. Plus dico ꝙ fideicõmiſſa
rius in caſibus poſitis in.d.l.ſancimus.S.cum autem ad trebelli.
poteſt vti beneficio diui adriani de quo in. d.l.fi.vbi alias nõ poſ/⸗
ſet ante aditã hereditatẽ per heredem ⁊ ſibi reſtitutã pᷣm Bal.
in. d.l.fi.in. xiij. col.poſt glo.ibi. C. de edic. diui adri.tolle. ⁊ Spec.
in titu. de teſtame.⁊ ibi Bal.in addit.ſuis in verſi.ſed an ex fidei⸗
cõmiſſa ⁊c ? Bar.in. d.l.ſancimus..cum autẽ. ⁊ Bal. in. d.l. fi.
C. de edic.diui adri. Confirmãtur pꝛedicta ex alia ratõne qꝛ
non eſt mirãdum ſi in.d.l.fulcinius..fi.fideicõmiſſarius miſſus
in poſſeſſionẽ lucretur fructus ob nimiã contumaciã heredis non
reſtituẽtis ⁊ latitãtis. quia etiã ſi non fuiſſet miſſus in poſſeſſiõʒ
tamẽ q;pꝛimũ heꝛes eſt in moꝛa reſtituẽdi dãtur eidẽ oẽs freũs.
l. mulier. 9. ſi heres.⁊.lin fideicõmifſſaria.fl.ad trebelli. vñ illi fru⸗/
ctus debẽtur illi fideicõmiſſario ex ſola moꝛa hberedis. Si ergo fi⸗
deicõmiſſarius miſſus eſt in poſſeſſionẽ bonoꝛũ hereditatis ⁊ he/
res adhuc perſeuerat in moꝛa non reſtituẽdo ea bona non eſt mi
rum ſi facit fructus ſuos vtpote ſibi iam debios ex ſola pꝛia mo
ra.ſed hec omnia ceſſant in creditoꝛe perſonali ergo ꝛc. Pꝛe/
terea conſidero aliud pꝛo vero ⁊ nouo meo intellectu. d.l. fulciniꝰ
§.fi. vltra omnes docentes qui aliter intelligunt illum tex. ⁊ etiam
Saly.conbononiẽſis meus in dicta auten. ei qui dat vnũ aliuz in
tellectũ ad illum tex. v dicit eſſe ſuũ ⁊ nouũ.ſ.ꝙ vbi interpoſitum
eſt pꝛimũ decretum cõtra aliquem in reali actione poterit interpo
ni ſecũdum ad aggrauatõem pꝛimi reo perſeuerante in contuma
cia ⁊ iudex pꝛonũciabit eum non admittẽdum ad reuocandaz te
nutam etiã infra annũ ⁊ ãmodo miſſus lucrabitur fructus dõec
reus doceat de pꝛopꝛietate.⁊ hoc modo dicit Saly.ſe intelligere
tex.in.d.l.fulcinius..fi.ſed cum reuerentia eius dixerim iſte ſunſ
intellectus eſt bene nouus pꝛout ipſe dicit ⁊ adeo nouus ꝙ nihil
habet cõmune cum illo tex. nec cum mente iuriſ latoꝛis ibi. pꝛimo
uia in caſu illo beres non admittebatur nec poterat admitti ad
docendum de pꝛopaletate ſua cum nulluz ius babuerit exquo be
reditas erat reltituenda ſideicõmiſſario. Secudo quie nulla
penitus fit mentio in. d.l.fulcinius. . fi. de temꝑe annali nec fieri
poſſet pꝛout ex ſupꝛadictis apparet. Ex quibus cõſtat ꝙ Ss
ly.conbonoñ.non bene guſtauit iſtum text.⁊ etiam omnes alij cuz
ſuppoꝛtatõe tantoꝛũ patrũ dixerim defecerunt in ſalutari ſuo quo
ad illum tex. ad quem dedi tibi verũ æ nouũ intellectum pꝛout la
tius etiam dixi in repetit. mea in dicto. ꝭ. iulianus. ⁊ ideo pꝛo nũc
longioꝛ non ero.⁊ redeo ad tex.noſtrũ.Cuius verba ſunt bec.

CIdem celſus exiſtimat ſi is a quo hereditatẽ

petere veliʒ latitet cõmodiſſime fieri poſſe:vt in
poſſeſſione mittatur rerum quas pꝛo herede vel
pꝛo poſſeſſoꝛe poſſidet. Sʒ ſi dolo fecerit quo/
minus poſſideret bona eius poſſidenda vel ven
denda ſunt. Diuus quoq; pius in perſona eius
qui hereditatẽ poſſidens copiam ſui nõ faciebat
reſcripſit in poſſeſſionẽ rerũ hereditariaruʒ ad/
uerſariũ inducendum:in quo reſcripto ⁊ fructuʒ
percipere iuſſit eum qui per nimiã contumaciaʒ
poſſeſſoꝛis hereditatis vel lucro eius cedat in
poſſeſſionẽ inductus eſt rerum hereditariarum.

Ex quibus cauſis in poſ
ſeſſionem eatur.

Glo. in. l. hec autem in gloſa

hꝛima. Gal.in.l. is cui bonis.fr de verb. obli.⁊ eti do. me Aler.
de imol. hic iu apoſtillis ſuis ad Bar. reputat iſtam glo. ſingul. ad
hoc pꝛopoſitum ꝙ furioſo ⁊ prodigo datur curatoꝛ etiaz nemine
petente.de quo vide tn per vice. de neap.in.l.cum deliberaret f⸗
de curato.furio.⁊ etiã per Bal.in.c.pꝛimo in.x.col. in titu. qui ſuc
ceſ.dic.vbi idem tenẽt in terminis.ad quos me remitto.æ redeo
ad glo.de qua agimus.Cuius verba ſunt hec.

Immo ſemper videtur defendi cum iudexeo
non defenſo debeat dare curatoꝛem pt infra eo.
l.fulcinius.. adeo.ſed foꝛte in pꝛodigis ⁊ furio
ſis ſpeciale eſt. in ceteris enim non dabit curato

rem niſi petatur ab aliquo nomine mioris ⁊c.
Sed tu aduerte pro nouo ⁊ vero intellectu pdictoꝝ. naʒ bet
glo. mihi non placet ita indiſſincte nec credo eam verũ dicere. Sʒ
bene credo ꝙ nullo petente poſſit hoc facere. ſed donec videatur
an aliquis petat non poteſt per tex.in.l.nequaquam.ꝭ.aduocatos
ff.de offi.pꝛocon. qui tex. declarat nobis quomõ bec pꝛocedere ö
beant in verſi. vel ſi nemo ſit qui petat vc. qui tex.loquitur etiam
in furioſis vt ibi in verſivel his qui ſue mentis non ſunt vc. quez
tex. bene notabis. Cuius verba ſunt hec.

CAduocatos quoqʒ petentibus debebit indul/
gere plerunqʒ feminis vel pupillis vel alijs debi
libus:vel his qui ſue mentis non ſunt ſi quis eis

petat: vel ſi nemo ſit qui petat vltro eis dare de
bebit ⁊cetera.

De pꝛiui.creditoꝛum.,.
Z. Bi creditores. Docoꝛes omnes coiter

—. . in.l.ſi finita.5. iulianus
pꝰ glo.ibidẽ ðᷣ dã.infe.x ẽt ſcriben.in.l.creditoꝛes maxie Bar.f. d
iui.credi.multuz laboꝛarũt pꝛo vero intellectu illius nolabilis et
ſingularis text.in. d.l. reditoꝛes in eo.artiꝰ ꝙ ſi quis miſſus eſtin
poſſeſſionem ex ðᷣ decreto ꝑp cautioneʒ ab eo petitam ⁊ nonpꝛeſti
iam de aliquo debito ſoluendo adueniente die vel conditione ſub
qua ille erat creditoꝛi ſuo obligatꝰ an purificato poſtea debito poſ
ſit perueniri ad ſᷣm decretum ꝓ ſatiſfactione debiti ſtante iaz ilo
pꝛimo decreto abſq; eo qð interponatur iterũ aliud pꝛimũ decre⸗
tum qᷓ; illud ꝙ fuit pꝛimo interpoſtum rõne cautionis a creditoꝛe
petite ⁊ non pꝛeſtite in quo paſſu finaliter doctoꝛes cõcludunt ꝙſic
per tex. ybi dicunt eſſe caſuz de hot in.d.l. creditoꝛes. Sec tu
aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo illius tex. nam dico py ille
eſt caſus valde diuerſus ab iſto nam ibi petita fuit cautio ab bere
de ꝑ creditoꝛem ⁊ alios non de ſoluendo debito conditionali vel in
diem ſed de non dilapidando bona hereditatis r ipſe bĩs eaz cau/
tionẽ noluit pꝛeſtare ⁊ fuit cõtumax. vnde dr ibi ꝙ bona eius poſ
ſunt poſſideri ⁊ venundari quia ibi ab initio debitu erat purũ̃ ſed
creditoꝛes habebant heredem ſuſpectũ ratione facultatus vt ibi in
verſi? heredem ſole facultates ſuſpectũ faciunt xc. ⁊ in verſie ꝙ ſi
nec inopia laboꝛant ⁊c.circa finem ⁊ ꝑ totam illam legẽ in pꝛinci.in
medio ⁊ in fine ſed in qõne noſira debitũ erat ab initio in diem vel

ſub conditõe vt pꝛeſuponitur vnde hec duo diuerſa ſunt? termini

oio diuerſi ſunt ergo ꝛc. ¶Vel bo loco dicamus ſi vebitu ibi

temn inununb
ttinddhumamig

uuſſtttn enns um ai

Pkriuputulasnia.
ISerirnshetüichan writ
uivncngoneennindcnel
Cienigenoneeſrni der
Geſtinonbentmſältnneret
iſcherekrti atcn ni
Heͤerteggihtne urt
Cönnainicnm nin
Garſfaltunwiri
liumnliſihin zatſi
wifeenikiarn.

tihentnngnn

iſnot enie,,
Altin

.

r.,ÿʒ;ẽ

— — —

1—
w,,

Saurrrrrreeeffeaeeressss. ee

☛
—

n ntnlimuinn
litn Rkannabntffinen

Ae eiadded
tn aunſnigii
mi Ksgnmdttan
n anbügmmuntß
.
nunuimaghu
l
õ
urrieirn gittlntt
äl
eiinſtieſhk.
(Mwerds nog; wnthisdetchrill
Ptennqjſenmns d anllo atien
beyalboi ie ene n inr iet
xriixplia ur ivc⸗nn

Arpeuictunn.

LSoriimntd meze
Eineniirdenäldnmtn dan
eiiaannenben
ae namton iihiin 4
neſnmgaun ionn
xa Nuſin d
. — chr amn ſn nn
icmm /1ltünn un⸗
coßi nr inititni⸗
adhegnmin fanni

in di b conditione petita fuit cautio ab herede de ſol⸗
en aſtnen⸗ tinare ille fuit contumax vñ eo adhuc
denſeuerante in contumacia poteſt habere locũ ᷣm decretum ⁊ vẽ
erio bonoꝛũ non tamen ad finem ſatiſfaciendi quia nondũ vene/
dio nditio nec ibi boc appz in tex. ⁊ velle hoc dicers eſſet diuinar
mele m tex. ſed ad conuincendã illam pꝛimam contumaciam que
fuit ⁊ durabat in non cauendo adhuc. Seq pꝛimus intelleet
us placet ꝙ ibi abimtio debitũ eſſet purũ nam moꝛtuo debitoꝛe
obligato plurtbus creditoꝛibus incõtinenti creditoꝛes habentes he
redem eius ſuſpectuʒ volebant ſibi caueri de ſoluendo debito ſuo
non conditionali nec in diem ſed puro vt pꝛobatur ibi in pꝛincipio
in verli. p ſuo debito reddendo ⁊c ⁊ in verſi.cuius gratia pꝛetoꝛ co
noſcere vc. vbi illa cautio de qua ibi fit mentio pꝛeſtari debet cum
cauſe cognitione de qua ibi fit mentio nam cautio ſine dubio ceo ca
ſu pſtanda fuiſſet vt in. l. in omnibus. fl. de iudicijs ⁊ poſuit pau.
de caſt.in conſi.xxxxix.incip. Uiſis omnibus ⁊c. in fa. col.
idem conſidero eundem tex.in verſi. plane in recenti adite heredi
iatis audiendi ſunt creditoꝛes ⁊c. vbi illa cautio de qua ibi dr ſolũ
poteſt peti tempoꝛe adite bereditatis de recenti vt ibi expꝛeſſe dr ⁊
ſic in tempoꝛe limitato ⁊ deter minato ſed ſi debitũ eſſet in diẽ vel
ſub conditione poſſet peti cautio ſemper quandocũq; ante illam
duem vel conditionem vt in. d. l. omnibus cum ſimilibus de iudi.g
ꝛc. Prelerea boc eſſe verũ pꝛobo ex alio capite nam ille text.
in. d. lecreditoꝛes loquitur reſpectu omniuʒ creditoꝛũ hereditatis
vnde impoſſibile eſt omnes eſſent ibi creditoꝛes in dieʒ vel ſub
conditione ⁊ nullus eſſet purus vnde dico ꝓ nouo intellectu illius
tex. ill eſt quedã pꝛnuiſio emanans ad fauoꝛem omnium cre/
ditoꝛũ hereditatis etiã pure qui omnes vbicũq; habent heredem
ſuſpectu ⁊ tempoꝛe hereditatis adite de recenti poſſunt petere ſibi
caueri ab eo non de ſoluendo adueniente die vei ↄditi ne ſed ð nõ
dilapidando vel conſumando ea bona hereditaria vt ſupꝛa dixi et
bit iacet lepus ⁊ hic eſt verus intellectus meus ⁊ nouus ad iſtum
tex. not. quem bene ponderabis. Cuius verba ſunt hec.

L. Si creditoꝛes heredẽ ſuſpectum putent ſatiſ

dationem exigere poſſunt pꝛo ſuo debito reddẽ/

do cuius rei gratia cognoſcere pꝛetoꝛẽ opoꝛtet:
nec ſtatim eum heredem ſatiſdationis necceſſita
ti ſubijcere debet niſi cauſa cognita conſtiterit p
ſpici debere hijs qui ſuſpectuʒ euʒ poſtulauerint
Sed ſuſpectus hr̃s eiſdeʒ modis quibus ſuſpe
ctus tutoꝛ exiſtimatur ſi quidem tutoꝛ non facul
tates ſed fraudulenta in rebus pupillaribus vel
calida conuerſatio ſuſpectum cõmendet heredẽ
vero ſuſpectum ſole facultates ⁊c.

Glo.iĩ.l.paterſami. in uerbo ſer
nandũ in uerſi. nel melius etc.

Jo. de Imo. in.l.ff.de acquiren. heredi.⁊ dñs meus Alex. de
Imo in.l.quidã eloquio in tercia ⁊ etiã in vltima col.de iur.delib.
reputant iſtam glo.⁊ etiq text.ſingulares ad hoc ꝙ ſubſtitutus pu
pillo ſe imſcenti in hereditate paterna ſi pupillus poſtea moꝛit᷑ in
pupillari etate non põt poſtea petere reſtitutionem in integrũ ex ꝑ
ſona pupilli aduerſus dñm immiſtionem ⁊ hoc modo ſepare here
ditatẽ pr̃nam a pupillari hereditate que iam confuſa eſt cum ea vt
ibiper eos cuʒ quibus ſto quia glo.clara eſt ⁊ non eget nouaj mea
inteterpꝛetatione. Cuius glo. verba ſunt hec.

Geruandum in verſi. el melius non poteſt
hic reſtitui:cum adeundo hereditatem impube/
ris paternam voluntatem ⁊ per hoc hereditateʒ
agnouiſſe vr vt ſubijcit infra ibi quẽadmodũ ⁊c.

Glo. ĩ.l.eum qui in uerbo con

Dñs meus Alexã. de Imol.in.l. hic in
trabere 70. apoſtillis ſuis ad Bart.⁊ etiã in lectu.

ſua in.lcontra pupillũ in pꝛima colu. de re iudi. ⁊ Jo. de Imo. in
dicta..contra pupilluʒ etiã dñs meus Alex. de imo. in. l·ſi finita
iulianus in. xxij.col.in fi. ff de damno infec.reputant iſtam glo.
ſingularez ad hoc paopoſitũ ꝙ ſicut qn vrget es alienum dilatio
eſt alatura peticulĩ creditoꝛi põt veniri contra pupillũ ⁊ furioſum
qui non latitãt ad ᷣm decretũ dato cautoꝛe eius bonis vt In. l. ful
cinius. 5. adeo. ff. ex quib. cau. in poſſ. eatur ita etiam poteſt veni /
recontra abſentem rei publice cauſa per iſtam glo.de quo alias di
Nin repeti.mea in. d. . iulianus ⁊ ideo non repeto nunc niſi ꝙ di /

bec dortrina iudicio meo pʒocedere non poteſt nam ſi bene
pupillũ pꝛodigum ⁊ furioſum põt interponi immo debet interpo⸗
ni ſecundum decretum vt in. 9. adeo in ver. plane interduz ⁊c. hoc
eſt quia hic non agitur pꝛincipaliter de cauſa vel fauoze publico ſed
in abſente reipubſice cauſa diuerſa ratio eſt Tcontra eum non põt
perueniri etiã ad pꝛimũ decretũ niſi in caſu q̊ͥ nõ defendant᷑ vt in.l.
ignoꝛare.C. de teſta. mili.⁊ in.d.l.eum qui in fine ergo nec ad ᷣm
ſed contra pꝛedictos põt perueniri ad pꝛimuz ſine dubio ergo non
eſt tantus fauoꝛ in eis quantus eſt in abſente reipublice cauſa ⁊ ſic
iudicio meo hec glo.⁊ ſequaces non recte ſentiunt. Cuius verba

ſunt hec.
CCLontrahere ſcilicet taliter vt ei poſſit fieri vẽ
ditio tenet tamen pignus cauſa rei ſeruande vt
ſupꝛa qui ex cau.in poſſeſ.eatur.l.pꝛima 7. C. de

reſti. milit. l.ignoꝛare ⁊ venditio quoniam fiet ad
inſtar furioſi ⁊c.

inali. Diñs meue Alex. de Imo.in. l. mancipio⸗
2 F In I l1. ff. de optio. legat. in apoſtillis ſuis ad or
ibi reputat iſtum text. ſingularem in caſu ſuo.ſ. ꝙ vbi ſunt plures
creditoꝛes debet eis fieri copia inſtrumentoꝛũ debitoꝛis ⁊ capere
ſubſtantiã eoꝛum ⁊ etia aliqñ tota deſcribere ex cauſa pꝛout dĩ in
text. Cuius verba ſunt hec.

L. Cum plures creditoꝛes in poſſeſſionem reruʒ
debitoꝛis mittuntur: ne coꝛꝛumpantur rationes
vni hoc negotium a creditoꝛibus eſſe dandũ quẽ
maioꝛ pars creditoꝛum elegerit:ego puto credi/
toꝛibus eſſe dandã copiam inſtrumentoꝛum non
vt deſcribant ipſa coꝛpoꝛa inſtrumentoꝛũ: Sed
quot ſunt ⁊ de qua re ſint ſubnotent ſibi quaſi
inuentariũ faciant: quod etiam vniuerſoꝛum fa/
cere eis erit permittendum ⁊c.

ZDe bonis auctoritate in
dicuʒ poſſidendis.

Zn ſcis titulum. ff. ⁊. C. de bonis
Z. gquannis aucto.iudi.poſſi.⁊ plene notatur ꝑ
omnes ſcribẽtes in.i.ſi finita. S.iulianus.ff. de dam.infect. de pꝛĩo
⁊ ſecũdo decreto interponẽdo ⁊ eoꝛundem quottidianã ⁊ vtilem
materiã de qua ibi late diximus in repetit. noſtra directa ad ſan/
ctiſſimũ.D. M. Alex.ſextũ pontificem maximũ ad dictũ. iulianꝰ
Sed modo ſcire vellem an in talibus immiſſionibus requi/
ratur coꝛpoꝛalis miſſio an ſufficiat ſola verbalis. In quo bꝛeuit
dicas ſufficere verbalem per tex.in.d.l.quãuis. quem tex. ad hoc
dixit eſſe mirabilem ⁊ non eſſe alibi.⁊ ſic facit eum ſingul. Bal d
in.l.ij.in ſecũda col.C.ne vxoꝛ pꝛo marito.de quo tex:etiã fecit fei.
ſtum Bal. in. l. ſi poſtquã. C. vt in poſſeſ.legato. vbi alio modo euzʒ
intellexit.ſ.quãdo pꝛopter potentiã aduerſarij non poteſt mihi cõ/
cedi poſſeſſio coꝛpoꝛalis.⁊ etiã iſtum tex.dixit eſſe ſingul.do.menſ
Alexa. de imol. hic in apoſtillis ſuis ad Gar. Sed tu nota qꝛ
aliqui legunt illum tex.cum..fi.poſito ibi in.lipꝛorime pᷣcedenti
queʒ tex. ẽt reperio Dy.ibidem dicentẽ eum non eſſe alibi ᷣ quo
Bal. nullam fecit mentöem. Sec ego dico iſtum text. debere
legi ſepatim ⁊ habere caſum ſepatum omnino ⁊ diuerſum a pꝛe/
tedenti.nam dicitur in dicto.s.fiiꝙ vbi pꝛopter naturã ſeu vitiuʒ
ipſius rei non poteſt res poſſideri vt in exemplis ibi poſitis in tex.
ſcilʒ ratõe inundatõis aquarũ vel occupatõis latronuz ⁊ tunc non
poteſt fieri miſſio in eis bonis.poſtea dicitur in.d.l.quãuis ꝙ ali⸗
ud eſt ſi defectus non eſt pꝛopter naturã rei.ſed quia debitoꝛ non
poſſidet.vel ſi poſſidet eſt illa poſſeſſio in controuerſia.qꝛ tunc po
teſt fieri miſſio vt ibi in verſi.quia nihil foꝛte fuerit quod poſſide ⸗
at.aut ſine controuerſia non poſſideatur ⁊c.alias autem non dicit
ille tex. ꝙ ſufciat miſſio verbalis vbi actualis poſſet fieri.⁊ habe
tur pꝛo facta in caſu quo fieri non poſſit.tex.eſt in.c.contingat ex⸗
tra de dolo ⁊ contu.⁊ voluit Bar.in.l.ſi finita.ꝭ.item queritur. ff.
de dam.infect.⁊ Gal.in.d.l.ſi poſtquã vbi melius guſtauit iſtuzʒ
tex.quem hoc modo intelligo.Cuius verba ſunt hec.

C. Quãuis bona poſſeſſa nonſſint qꝛ nihil foꝛte
fuerit quod poſſideatur:aut ſine cõtrouerſia nõ
poſſideat creditoꝛ qui in poſſeſſionẽ miſſus eſt
peꝛinde habetur ae ſi etiã poſſeſſa bõa fniſſent.

de curatore bonis dando.

Quando dubitatur de man/
. 4d 6 curatore. dato pꝛocuratoꝛiscõſtituti ad
mittitur ipſe tunc cum cautõe de rato vt in.l.i.C. de pꝛocurato.cũ
ibi plene not.vbi alias legendo dixi de hoc poſt alios ⁊ maxie poſt
do.meũ Alex.de imo.ibidem.⁊ per not.per Bar. in.l.nõ ſolum.
5§. qui alieno.ff. de pꝛocura. ⁊ per Bar. in. l. ſi ſine. . cum autem. ff.
rem ratã habe.x in.l.damni.ꝭ.qui alieno.ff.de dam.infec. ⁊ in.l.
vulgo.ff. de admini.tuto.vbi dicit eam pꝛeſtari etiã ſi conſtet ple/
ne de mandato ſed de reuocatõe conſtet ſemiplene. Sed põe
ꝙ dubitatur de mandato non pcuratoꝛis a me conſtituti ſed de
mandato ſubſtituti a pcuratoꝛe meo an caueat ipſe ſubſtitutꝰ me
dominũ ratũ habiturũ an vero pcuratoꝛẽ̃ meũ qui eũ ſubſtituit
ratum habiturũ. In hoc reperio Ludo.roma.in ſuo ſingulari in
verbo ꝓcuratoꝛ vc.el.iiij.dicentex ꝙ debet cauere de ꝓcuratoꝛe
meo ꝓꝙ ratum habebit ipſe qui eum ſubſtituit.non antẽ debet ca
uere de me domino pe tex.in.d.l.de curatoꝛe in pꝛinei. Sed

aduerte tn ⁊ bene conſidera pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtiuſ

tex. nam ideo ibi ille pcuratoꝛ ſubſtitutus a curatoꝛe dato bonis
cauet ipſnm curatoꝛem ratum babiturũ ⁊ alia ſimilia de quibns
ibi ⁊ non dominũ verũ pꝛimũ. quia nõ dicebat᷑ ibi ꝙ aliquis dñs
pꝛius cõſtituiſſet illum curatoꝛẽ datum bonis.imo ille curatoꝛ fu
it datus bonis ſine ſcientia vel foꝛte ſine exiſtentia alicuins domi/
ni qui non erat foꝛte in rerũ natura pꝛout datur aliquãdo ille cu/
ratoꝛ bonis vt per totum illum tit. Unde non eſt mirũ ſi de domi
no ibi pꝛimo vel de curatoꝛe ꝙ ipſe ratum habebit non curamus.
cum pꝛetoꝛ fuerit ille qui dedit curatoꝛem illum bonis qui pꝛetoꝛ
ſtat ibi vt publica perſona ⁊ non vt dominus eoꝛũ bonoꝛuʒ.ita ꝙ;
ille tex. nihil ad pꝛopoſitũ facit recte conſiderando euʒ maxime in
verſi.ſed nomine curatoꝛis qui euz miſit vc.quẽ ego nouiter hoc
modo intelligo ⁊ hec eſt veritas quo ad iſtum tex. bene põderatũ
Circa ques addo vnũ verbũ ꝙ hec cautio rati debet pꝛeſtari
ſimpliciter.ſ.ꝙ dominus ratũ habebit quicquid ꝑ eũ factũ fuerit
ſecus ſi diceret ꝙ dominus ratũ habebit quicquid ꝑer eum legiti/
me factum erit.naʒ non valet pꝛeſtatio huiuſmodi ꝓpter verbuʒ
legitime ᷣm glo.in cleme.pꝛima extra de procurat.⁊ Specu. in ti.
de pꝛocura.ꝭ.ratõe autem. v Bal.in.l.ſi pꝛocuratoꝛ in fine.C.eo.
tit.⁊ Bar.in.l.non ſolum.ꝭ.qui alieno.ff.eo.iitu.ad quos me re/
mitto ⁊ redeo ad tex.deiquo agimus.Cuius verba ſunt hec.

LDe curatoꝛe conſtituendo hoc iure vtimur vt
pꝛetor adeatur isqʒ curatoꝛẽ curatoꝛeſue conſti
tuat ex conſenſu maioꝛis partis creditoꝛum vel
pꝛeſes pꝛouincie ſi bona diſtrahenda ſunt in pꝛo
uincia:queqʒ per eum eoſve qui ita creatus crea
tive eſſent acta facta geſtaqʒ ſunt rata habebun
tur:eiſqʒ actiones ⁊ in eos vtiles competũt:⁊ ſi
quem curatoꝛẽ mittẽt ad agenduʒ vel defenden/
dum vt ius eſſet neqʒ ab eo ſatis neqʒ de rato ne
qʒ iudicatum ſolui nomine eius cuius bona vene
ant exigetur ſed nomie ipſius cur̃is qui eũ miſit.

de his que in frau.cre ditoruʒ.

Parrg Si matitus rogatus fuerit reſtituere
— Pati em. hereditatẽ ab vxoꝛe ſua filijs cõmuni/
bus poſt eius moꝛtem ⁊ ipſe reſtituat ſtatim etiam ante mortem
vtrũ pᷣſumat᷑ hoc ẽt fuiſſe de mẽte ⁊ voluntate tacita eius vxoris
que diſpoſuerat de reſtitutõe fienda poſt mortem viri. ⁊ ſic an di
ctum fideicõmiſſum potins iudicetur ad beneplacitũ mariti q;ᷓ cõ
dictionale.Dico ꝗ iudicatur ad votũ eius ⁊ fieri poteſt ante mor
tem.⁊ maritus dicitur ſemꝑ reſtituere ex mente teſtantis per tex.
in.d.l.patrẽ. quem ad hoc ꝓpoſitum pro ſingulari allegat Bald.
in rubrica.C. eo.tit.in vlti.col. Sed tu aduerte pro meo no/
uo ⁊ vero intellectn iſtius tex.nam hic eſt magis in conſideratõne
obmiſſio deeractõis trebelliãice quam contra filios ſuos pater po
terat retinere ⁊ nõ detraxit q; illa reſtitutio hereditatis incontinẽ
ti facta vt dicatur eſſe ex eius mente vel ne. v in hoc erat maioꝛ rõ
dubitandi propter creditores patris qui forte dicebant hoc fieri
in fraudem eorum vt iſte text.cõueniat titulo ſub quo poſitus eſt
vt in.S.quibus in prima conſtitu. C. v in.limpatores.ffde in diẽ
adiecti.⁊ vere boc probatur in texc.iſto bene ponderato maxie in
verſi.sbmiſſa rõe falcidie ⁊c.De qua materia addo illuſtrem do.
Franciſ.areti.in ſuo conſil.xvij.incip.sonſideratis diligẽtiſſime ⁊e
Tetiam in conſilio ᷣo incipie.intellecta diligenter ⁊ mature ⁊c. ad
quẽ me remitts ⁊ redeo ad tex.ð quo mõ agimꝰ.Cꝰ vᷣba ſũt hec.

L. Patrem qui non expectata moꝛte ſua fideicõ
miſſum hereditatis materne filio ſuo ſoluto
poteſtate reſtituit obmiſſa rõe fal.plenã fideʒ et
debitam pietatem ſequtus exhibitionis.Rñ.nõ
creditoꝛes fraudaſſe ⁊c.

L. finali.s.finali. eireen do

verb. obli.⁊ Paul.de caſt.in.l.etiã.S.primo.ff.ſolu.matrix etiaz
do. meus Alex.de imol.in.l.quia tale..elegãter eo.titu.in. x. colij⸗
omnes reputãt iſtum tex. ſingul.ad hoc ꝙ debitor eum creditore
poteſt paciſci vt non liceat ſibi cedere bonis ſuis ⁊ valet buiuſmõi
pactum.⁊ boc quãdo talia bona eſſent dilapidata taliter ꝙ nõ ex
tarent aliquo modo.ſecus ſi extarent licet ea alienanerit. naz tune
ex tali pacto non priuaretur beneficio ceſſionis bonorũ per iſtuz
tex. Sed tu tduerte pro nouo ⁊ vero intellectu ad iſtũ text.
qui non loquitur in ceſſione bonorũ. nec etiã loquitur aliquo mo
do m pacto facto circa boc de cedendo vel non. ſed ſoluz loquitur
de actione quadam in factũ que datur contra alienãtem debitorẽ
bona in fraudem creditorũ ſuorũ quid ſi extanti⁊ quid ſi none
tant que duo diuerſa ſunt.⁊ ideo text.iſte non meretur ad hoc al
legari bene põderando eum prout decet. In qua materia cej
ſionis tene menti vnũ ꝙ ceſſio bonorũ nunq; potelt fieri a debito
re qui dolo verſatus eſt cnm creditore ſᷣm Paul. de caſtin conſi.
xliiij.incip. In dei noĩe ameniac.ad quem me remitto.⁊ fedeo ad
text. de quo agimus.Cuius verba ſunt hec.

CVec actio ⁊ in ipſum fundatoꝛem datur licet
mella non putaret in ipſum fundatoꝛẽ dandam.
quia nulla actio in eum ex ante geſto poſt bonon
venditionẽ daretur:⁊ iniquũ eſſet actionẽ dari
in eum:cui bona ablata eſſent. ſi vero quedam
diſperdidiſſet ſi nulla ratione recuperari poſ/
ſent:nihilominus actio in eum dabitur.⁊ pꝛetoꝛ
non tam emolumentũ actionis intueri videtur in

eco qui exutus eſt bonis q̃; penam ⁊c.

Glo. in.l. que aũt in pꝛincipio
in nerbo re C. Ludo. Ro. ⁊ etiaʒ Illuſtr dñs

Franci.aret.in.l.is qui heres in
tercia col.f.de acquir here.reputant iſtam glo.ſingularem ad hoe
ꝙ legatum non poteſt repudiari per legatariũ ante aditam beredi
tatem quaſi non poſſit tolli ius de futuro ſᷣm eos pꝛo quibus opti
me facit tex.in.l.qui poteſt.ꝭ..fłde re.iur.quem tex eti iſia goo.
allegat vbi dr̃ ꝙ is non poteſt repudiare id qð ſi vellet habere non

poſſet. Sed legatum ante aditam hereditatem baberi non poteſt

l. ſi nemo. ff. ve teſta. tute.l. eam quã. C. de fideicõmiſ. p.xc. in quo
omnino vide Bal.in. c. pꝛimo in titꝰ de natura feudi.vbi ponit an
legatũ poſſit acceptari vel repudiari ante diem ad quẽ me remitto
⁊ capio glo.de qua agimus. Cuius verba ſunt hec.
CRe ſed non ne qui legatũ repudiat de ſuo di/
minuit: cum ſtatim adita hereditate fiat domin⸗
ſi dicas hic repudiauit ante aditam hereditateʒ

nihil eſt vt infra ð reg.iur.l.qui põt..pꝛimo ⁊c

De ſeperatio.
Z. Creditoꝛibus. udo. Roma. in ſtoſn

. gulari ĩ verbo ypoteca ⁊c.
el tercio allegat iſtũ tex.ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ de inre.ffoꝝ. erat intſo
ducta ypoteca pꝛo legatis. Sed tu dicas hoc cuz reuerenlia nõ
eſſe verum. nec iſte text. pꝛobat hoci nec in eternum pꝛobabit ð
cuins intellectu late dixi.. in.l.lutius. f. de alimen. cibe. legit. et
leo pꝛo nunc longioꝛ non ero ne idem ſepius repetamns ⁊ ad ibi
Dicta per me remitto te niſi ꝙ verba tex.ſunt hec. ..
L. Creditoꝛibus quibus ex die vel ſub conditio

ne debetur pꝛopter hoc nondũ pecuniam petere

poſſunt eque ſeperatio dabit᷑ quoniã ⁊ ipſis cau/

tione cõmuni couſuletur legatarios aũt in ea tan
tum parte que de bonis ſeruari potuit habere pi
gnoꝛis cauſam conuenit ⁊c.

gents

ſryymn ie mnari
iancen ui⸗

*“
elnimmmt 2

ſnctpit ni
4 rniebe ln 4
unatanarler 2
nittzmna

pshaiue nim n

run ittinnsd mu
aimn lin litl nann

.

ſumrmuibniotſimmmng n
Gthrounitoinorenenands.
isſnnb ininctien
ſütnſniisnugs nniſfen he

(nddbniafuornsenn

Pecurgtrhecrnmnctngece
Cht ercerwtnndeet
talioichhden decinnirenr
Richtceſloſnttudugter⸗

Nepntnungtr

mtltnen

zſre

aunneiundanlt

Nanmſtun DrN.
Vicfin ndmn
ai
e taike

6
e.

ntigiſendrtn N
eſn dr

Eni aas
Urefte Een

e Minen
aheige Quan
N

utane Elſna.
c

en

ſgen tha w
ugine u en

.⁊

fnnig
a Algfipafi
dannl Rte
aldnliſ l
neſee

msuhitnzhinen,

mmnimmitinsinii icn

Gbnlrinn in

t M ent
Nnrdorene maniklcin
l
ImnMAiif htintin t
m pur Ard in N in in r in
xiRalM1 Artijunttciit
eraraumi nin iſfſihimin
aizm mun mum ufuin
r NMA niWEN NA d ſtioni
ixINMuin NiNtNeetnin
atns tti
(Keltrmngilgti hindeſod,
GaReemdni nt Annfothn
õõ

ntniulgiſdfmn⸗
Oeſcerro,

runllſ niufin
ra iint eindandechin⸗
aunſ iunn geinunmn,
Grcn hutlnmm ſa nan
muata mmnr ulſun
hi eml i
ur um locr de⸗

e
Crunin hermli n⸗

tenſinn ti i
piamni mn ptni /
nminm ne ſune
lanann

Ze tabul. exhibendis.
Z.ſecunda.s.ſi quis dolo. &

titſe neſcire alibi iſtam caſum ⁊ ſie facit eum ſingulareʒ.ad hoc ꝓ
ſemrern aan ſubtrabit vel ammouet teſtamentũ vel celat id
alicui: incidit in lege; teſtamentariã hoc eſt in. l. coꝛneliam de falſis
ſed dieit Bar. non ſufficere celare teſtamentũ vni vel etiã duobus.
ſed debet celare quoad oẽs vt nemo poſſit illud habere alias aũt
non incidit m eum in legem pꝛedictä. Sed tu aduerte ꝓno
uo v vero intellectu meo iſtius tex.quia ego non facio vim vtrũ ce
let yni vel ommbus ſed vtrũ celet vt ſic perpetuo celet nam ſiue ce
let yni vel omnibus incidit iſto caſu in legem coꝛneliam de falſis
boc dico per iſtum text.in verſi ſi non ſuppꝛimendi aio cõſilio
fecerit ſed ne huic exiberet ⁊c.⁊ ſic iſte text.conſiderat oĩo an celet
ctiaz vni tantum ſed ad hũc fincm vt nunqᷓ; ei oſtendatur an non
2ä boc modo ego intellligo non faciens vim in pluralitate perſonaꝝ
et ſi eſſent mille Sed an vt ppetuo celem ẽt vm tantũ quicquid di
tat Bar. T alij poſt eum hic qui cum reuerentia non guſtarunt iſtũ
caſum ſi recle pondeeretur ⁊ ſubtiliter pꝛout debet. Cuius verba
ſunt hec. . .
¶ Si quis dolo malo fecerit quo minus penes

eum tabule eſſent nibilominus hoc interdicto te
nebitur nec pꝛeiudicatur aliquid legi coꝛnelie te/
ſtamentarie quaſi dolo malo teſtamentuʒ ſupꝛeſ
ſerit. Nemo enim ideo impune retinet tabulas:
quod maius facinus admiſit cum exhibitis ta/
bulis admiſſum eius magis manifeſtetur ⁊ poſ-/
ſe aliquem dolo malo facere vt in eam legeʒ non
incidat vt puta ſi neque ammouerit neque celaue
rit tabnlas: Sed idcirco alij tradiderit: ne eas
interdicenti expiberet: hoc eſt ſi non ſupꝛimen/
di aĩo vel conſilio fecit ſed ne huic exhiberet.

Ne quid in loco publico.
Z. ſecunda.S.idem nerua. Geg

quis agere non compellitur vt in. l. nica cum ibi plene nota. C. vt
nẽo inuſtuſ tamen in multis caſibus fallit regula pʒedicta de qui /
bus habetur ibidem. Sed ſcias velim in caſibus in qui/
bus quis agere cõpellitur liberatur cedendo iura ei qui poterat cõ

ellere eum ad egendũ tex. eſt in. d. l. a. item nerua quez text. ad

hoc pꝛopoſitũ dixit non eſſe alibi Bal. ⁊ ſic facit eum ſingularem
in lſi ſocer. 5. lutius. f. ſolu. matri. Sed tu aduerte pꝛo nouo
vero intellectu meo ad iſtum tex.qui boc non pꝛobat aliquo mõ
nec ibi de ceſſione pemtus fit aliqua mentio ĩmo bic dĩr ꝙ aut tu ð
bitoꝛ qui potes ↄueniri illo interdicto agere debes cuz vicino tuo
K voluerit actoꝛ.aut tu remanes obligatus ei ⁊ ſic non potes te vn
q;exoneꝛare cedendo nec hoc dicit iſte caſus ſed vt dixi maxime
vl hic in verſi yt arbitratu eius qui tecum experiatur cum vicino
experiaris vc:? in verſi. ceterum aliter obſeruantibus futurũ eſſe
vt lenearis ⁊c. ⁊ in verſi.neq; per te ſtet quo minus cum vicino ex
peniaris vc. T ſic iſte tex. nunc;liberat illum qui agere debet per ſu
am ceſſionẽ ſi bñ ⁊ ſubtiliter conſideret. Cuius verba ſunt bec.

C Idem nerua ſcribit ſi tecuʒ interdicto agatur
nihil vltra facere te cogendũ q̃ʒ vt arbitratu eius
qui tecum experitur cum vicino experiaris: ¶e
terum aliter obſeruantibus futurum erit vt tenea
ris: etiã ſi iam bona fide cum vicino egeris neqʒ

ber teſtet quominus arbitratu actoꝛis cum vici/
no experiaris.

Ati poſidetis.

L. ſi duo. S. cum inquilinum.

Ludo. Roma.·in ſuo ſi ingulari in verbo cõduetoꝛ ac.el pꝛimo
dicit licet locatoꝛ poſſit expellere conductoꝛem de domo qn vult
reparare vel reficere eam reparatione necceſſaria vt in.l.edem.C.

impetrari.

locati in verſi.aut eum conigere domuz voluerit vc. cum ibi plene
not. x1 in.l.qro. .pꝛio.ᷣff locati. ⁊ voluit Spe. in tit. de locat. 5. poſt
quã in verſi.poꝛro ⁊c.⁊ in. 5. ſexto verſi. xlviij.⁊ ber Jo. an. ibidẽ
⁊2 Specu.in litu. de actoꝛe in verſ.item quid vult æc. licet Ludo.
Roma. de his mẽtionẽ non faciat.tamè refecta domo debʒz ⁊ cõ/
pellitur iterũ reponere conductoꝛem in ea per glo. quã reputat ſin
gula.iuncto tex.in.d.lſi duo..cum inquilinus. ff. vti poſſidetis.
z Secd tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius text.
Mã ſatis miranduʒ ẽ de Ludo.roma. in hoc qui cum ſuppoꝛtatõ
ne peſſime intellexit iſtum tex. qui tex:primo non incipit prout di
cit Ludo. ro. ſed incipit cum inquilinũ vc. ⁊ glo. ⁊ omès ſcribẽtes
ibi cum reuerẽtia decipiũtur in vero eius intellectu quem ego no
miter ⁊ aliter intelligo ⁊ diuerſimode ⁊ penitus cõcrario modo a
predicto. Mam inquilinus ipſe ibi 2 non dominꝰ domus volebat
reficere vomũ conductã ⁊ dominus ꝓhibebat. ⁊ dubitatur ibi an
competat domino contra inquilinũ reficientẽ domũ conductaʒ ꝑ
iſtud interdictũ. Et dicitur ibi ꝙ ſic. ſed tamẽ domin? debet pro⸗/
teſtari cõductoꝛi ſe non pꝛohibere eum reficere vt non habitet. ſʒ
ne reficiendo per illum actum videatur poſſidere. ⁊ ſic dominus
ibi non reficiebat ſed inquilinus qui erat in domo ipſa.nec tracta
mus ibi de exeũdo vel redeundo poſtea in domo cõducta ⁊ nulla
penitus ibi fit memio de hoc prout dicebant omẽs docto. ⁊ male
prout aperte videre potes ex verbis iſtius caſus qui ineternũ non
probabit hoc. Cuius textus verba ſunt hec.

CCum inquilinũ dominũ edes reficere volentẽ
pꝛohiberet eque competere interdictũ vti poſſi⸗
detis placuit:teſtari q̃; dominuʒz non pꝛohibere
inquilinũ ne habitaret:ſed ne poſſideret.

De aqua quottidiana et eſtiua.
L. pꝛima.S. permittitur. luagr.

do. Frã
ciſ.areti.in.l.apud iulianũ.s.conſtat in ſa col.de lega. primo. repu/
tat iſtum texicum glo.ſua ſingul. ad hoc propoſitũ ꝙ beneficium
conſuetũ concedi a pꝛincipe dicitur impetrabile ideſt de facili poſſe
Sed tu aduerte ꝓ nouo ⁊ vero intellectu meo iſti
us tex.qui mihi non probat hoc ſi bene põderetur.nam pꝛimo lo
quitur in conceſſione aque ex caſtello ⁊ ſimilibus. ⁊ dicitur hic in
effectu ꝙ hoc ſpectat ad ſolum principem ⁊ non alij competit iſta
ſaculcas. Secundo dicit ꝙ ſi ſemel eſt facta cõceſſio nõ debet
poſtea denegari.v ſi denegetur fit ei iniuria. ⁊ licet tex. dicat impe
trabile eſſe ⁊c.non conſiderat nouã impetratõem ſed magis cõceſ
ſam non eſſe impugnãdam nec auferendaʒ.ſed vt dixi nõ eſt opus
noua impetratõe.nec cadit hic aliqua preſumptio impetratõnis ex
poſt.Et ſic ꝙ conſuetũ cõcedi a principe pᷣſumitur impetrabile nõ
dicit mihi iſte tex. Cuius verba ſunt hec.
Permittitur autẽ aquaʒ vel ex caſtello:vel ex
riuo vel ex quoda alio loco publico ducere:idqʒ
a pꝛincipe cõceditur nulli alij competit ius aque
dande. plane ad quẽ dominiũ tranſit impetrabi

le eſt.nam ſi docuerit pꝛedijs ſuis aquã debitaʒ

⁊ ſi nomine eius fluxiſſet a quo dominiũ habuit

indubitate impetrat ius aque ducende: nec hoc
eſt beneficium ſed iniuria ſi quis foꝛte non im/
petrauerit ⁊c.

de itinere actuqʒ priuato.

ii . Ludo.roma. in ſuo ſin/
Z. . §. led emm. gulari in verbo ſeruitus
⁊c.el quinto facit vnã notabilez differentiaʒ que pꝛofecto eſſet ſin/
gularis ſi vera eſſet inter ꝓcuratoꝛẽ conſtitutũ a me ⁊ ſic ab hoĩe.
nam is poteſt mihi ſtipulari ſeruitutẽ ⁊ ſtipulando eam mihi ac/
quirit ⁊ pꝛocuratoꝛẽ legis.vt eſt vſufructuarius in re quo ad pꝛo
pꝛietariũ vt in.l.i..fiff.de ðpe.noui nunci.⁊ in. l. i.. fi. ff. de vſufr.
quẽad.caue.nam iſſe pꝛocuratoꝛ legalis non põt ſᷣm eum mihi ac
quirere nec mihi ſtipulari ſeruitutẽ per tex.ᷣm eum vnicũ in.d.l.
iij. .ſed enim per vſufructuariũ ⁊c.de quo text.ipſe multũ excla/
mat ad hot. Sed aduerte tu pro nouo ⁊ vero ſenſu eius. qꝛ
habet aliũ intellectũ penitus diuerſum ab eo nec aliquid facit ad
hoc ꝓpoſitũ ſi bene ⁊ ſubtiliter cõſideretur. Et vt intelligas eũ

nouiter ⁊ vere opoꝛtet continuare eũ cum tex.in.S.pꝛecedenti nec

iſte tex. eſt de perſe.9.ſed eſt verſiculus qui legi dʒ cũ pcedẽtibus.
p. i.

vt dicamns ſie ꝙ ſeruitus itineris de qua dicit in toto eo titulo.
non ſolum retinetur per noſmetipſos ſed et per ſeruos noſtros ⁊
per colonos ⁊ per boſpites ⁊ etiam per vſufructuarium qui no/
mine noſtro vtitur itinere pꝛout dicit iſte textus in pꝛincipio ſui.
Poſtea ſubditur bic per fructuarium interdictum hoc do/
minonon competere Julianus ait ⁊vc.pꝛo certo iſtud non eſt dice/
er ꝙ fructuarius non poſſit nobis acquirere vel ſtipulari ſeruitutẽ
ſi hoc agere vellet. Sed dicitur hic ꝙ vbi vſufructuarius vult
vti itinere ſeu ſeruitute de per ſe ⁊ nomine ſuo pꝛopꝛio ⁊ vlex per
ſona ſua ⁊ non nomine pꝛopꝛietarij non poteſt pꝛopꝛietarius di/
cere ſe vſum fuiſſe ex illo vſu.non noĩe meo facto nec vti poteſt eo
interdicto ⁊ iſte ẽ ſenſus iſtius tex.ſi recte põderet De qua mã
an ⁊ qñ quis poſſit alteri ſtipulari ⁊ qũo hoc intelligatur vide per
oñm meuũ Alex. de Imo.in ſuo conſi.xxxx.in.v.volumine incip.
Dñi redentoꝛis ⁊c.circa pꝛimũ ⁊c.maxime in pe.col.⁊ Raph.cu.
in conſi. cij. per totũ incip. Impetratũ fuit quoddam rm̃ ⁊c.⁊ Ra
pha.fulgo.in conſi.ccij. maxime in ſa col.incip. Alteri per alterum
an ⁊ qñ poſſit ſtipulari ac. ⁊ Bal.in con.xxv in pꝛima parte ſuoꝛũ
conſilioꝛum incip. Caſus ſuper quo ⁊c.⁊ in conſi.lxiij.in eadem pai
ma parte incipi. Clerba ⁊c. ⁊ per omnes im.l.ſtipulatio iſta. . alleri
ffde verbo.obligat. ad quos me remitto ⁊ redeo ad tex.noſtrum
de quo modo agimus.Cuius verba ſunt hec.
Uti videmur ſeruitutibus etiam per ſeruos

vel colonos vel amicos vel etiã hoſpites ⁊ fere
per eos oẽs qui nobis retinent ſeruitutes: Sed
enim per fructuarium nobis quidem ſeruitus re
tinetur: Per fructanarium aũt interdictũ hoc do
mino non competere Julianus ait ⁊c.

111 Bart. in. l. i.. ſi quis
L.iii.S.hoc autem. fcm; inl qui va
ff. de noui oper. nunci. ⁊ magis coĩterſcribẽ.poſt eum vtrobiq; fa
ciunt magnũ feſtum de tex.in. d.l. tercia.ꝭ.boc aũt cum.ꝭ.ſequen/
ti ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ ſi vicinus reficit viam ego cui debĩ ſeruitus
poſſum nuciare ei nouuz opus per iſtũ tex. ſed ipſi oño non poſſuz
nunciare per tex.in. d.l. qui viam que duo iura hoc modo cõcoꝛda
re conantur ſcribentes in pꝛeallegatis locis multa verba effunden
tes circa hoc ⁊ multum laboꝛantes per ſolutione hoꝛum iurium.
Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo ad iſtũ text.
in. d.l.tercia. . hoc autem nam dj hic ꝙ ille cui ſeruitus debet᷑ põt
vti illo interdicto ſicut poteſtulle qui eo anno vſus eſt itinere vel ac
ru ⁊ cui ſit ius reficiendi viam vel iter in qno interdicto non atten
dimus etiã vtrum quis babeat ſeruitutem impoſitã an non ſed Bq;
ſolum an itinere lactuq; eo anno vſus ſit non vi non clam non pꝛe/
cario ⁊c. vt eſt tex.in.l.i..hoc interdicto eo.titu.⁊ perns iſte tex.
non pꝛobat illud ad qð allegatur coĩter per ſcribentes de quo etiaʒ
latius dixi in repeti.noſtra.d.l.qui viam circa finem ⁊ ideo ꝓ nũc
longioꝛ non ero niſi ꝙ ponam verba.d.l.iij.. hoc autem cum. 5.
ſequenti. Que ſunt hec. — d .
CPoc autem a ſuperioꝛi diſtat qð illo quidẽ in
terdicto vti omnes poſſunt qui hoc ãno vti ſunt.
CPoc autem interdicto eum demũ vti poſſe:
qui hoc anno vſus eſt ⁊ ius ſibi eſſe reficiendi
opoꝛteat. Jus autem videtur ei eſſe reficiendi:

cui ſeruitus debetur ⁊c.

Q nod ui aut clam.

L. Hꝛohibere.s/plane. van bi int
valde ſingularem ⁊ etiã eſſe mentitenendũ ad hoc pꝛopoſituz ꝙ in
mãdato facto a republica non venit alienatio rerũ fuaau. Sz
tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius text. Qui iudicio
meo non loquitur de venditione rerũ reipublice. quia de hoc non
eſt quoquomõ dubitandũ qfieri non põt nec erat opus q; Bart. ⁊
alij ſcribentes poſt eum hic ⁊ alibi de iſto tex cõmemoꝛantes hoc
dicerent quia iſte caſus eſt de in dubitabili .l.ancille.C. de furtis
⁊.l. quod labeo.8. de carbonia. edicto. cum ſimilibus vnde dico ꝙ
textus iſte pꝛobat qꝙ babens mandatum arepublica non poteſt fa/
cere vt quiſqᷓ; edificet in loco reipublice quo caſu nõ tractamus de
alienando rem ipſam nam aliud eſt alienare rem vel pꝛomittere
edificare in ea? hoc modo ego nouiter intelligo illũ tex.maxime in
verſi. in loco publico facere ⁊c. que verba hoc pꝛobant ſi ſubtiliter
æ bñ conſiderentur ⁊ hoc modo text.iſte magis ſeruit nobis ⁊ ha⸗/
bet in ſe aliquid dubitationis nam iſta eſſet potius alienatio tacita

que magis poſſet permiti qᷓ; expꝛceſſa ſed neutra ꝑmittit
iſte non loquitur de expꝛeſſa quoquomõ ſi bene oaateigrcs uir
pꝛout conſtat ex eo oculata fide. Cuius verba ſunt hec. n

WPlane ſi pꝛeſes vel pꝛocuratoꝛ reipublice per
miſerit in publico loco facere. Nerua ſcribit ex
ceptionem locũ non habere: quia ⁊ ſi ei locoꝛum
inquit publicoꝛum pꝛocuratio data eſt:conceſſio
tamen data non eſt:hoc ita veruʒ eſt: ſi modo nõ
lex municipalis pꝛocuratoꝛi reipublice amplius
cõcedat ſed ⁊ ſi a pꝛincipe:vel ab eo cui pꝛinceps

hoc ius concedendi dederit:ideʒ erit pꝛobandũ.

Bart · hit dicit gy iſta ler
in ſui pꝛin deberet ſcribi

L. Aunt qui aliter.

litteris aureis ad hoc pꝛopoſitũ q, vbi aliquis citatur ad aliquem

actũ ſt ille actus aliter agitur vel in qualitate vel in ſubſtantia quã
fuerit dictum in citatione non valet ⁊ cenſetur factus parte non ci/
tara vt hic in verſi. aliter q; denunciauerit ⁊c. de quo text.etiã facit
magnũ feſtũ dñs Anto.in.c.pꝛimo extra de iudi.ad hoc ꝙ ſi actus
expeditur in alio termino q;ᷓ in citatione fiebat mentio non valet
per text. in.d. verſiculo aliter q́; denunciauerit ⁊c. cum quibue ſto
ſimpliciter quia tex.clarus eſt ⁊ non eget ſuppletione aliqua vel no
ua interpꝛetatinoe niſi ꝙ addo vnum verbũ circa hoc videlicet nõ
per Bart.in.l.non ignoꝛare. C. de fruti.⁊ litis expenſis ⁊ etiã inl.
conſentaneum. C. qũo ⁊ qñ iudex quod limita ſi citatus non cõpa/
ret ſecus ſi cõparet quia tunc valet actus quia pꝛeſens non citatur
l. pꝛima cum ibi plene nota. ff. de inius vocan.⁊ ita declaro iſt tex.
Cuius verba ſunt hec.
¶Ait qui aliter fecit q̃ᷓᷓ denunciauit vel qui de/
cepto eo fecit ad quem pertinuit non facere vel
conſulto tunc denunciat aduer ſario cuʒ eum ſcit
non poſſe pꝛohibere vel tam ſero denunciat: vt
obuiare pꝛohibiturus pꝛiuſqᷓʒ fiat non poſſit

hoc ita labeonem pꝛobare Ariſto.ait.

Glo. ⁊.l.aut qui aliter.s.primo.

Arnge. ⁊ ſcribentes in.l.ð pupillo..ſi quis ipſi pꝛetoꝛi ff.deno
ui oper. nunci. ⁊ etiã dĩñs meus Alex.de Imo.in.l.non ſolũ..moꝛ
te in apoſtillis ſuis ad Bar. in vlti. col. ff. eo. titu. reputant iſtã glo.
ſingularem de foꝛma ſeruanda in pꝛoteſtatione ſienda pꝛocuretoꝛi
bus maxime in pꝛoteſtatione incitatoꝛia de qua materia alias dixi
in. d. . moꝛte ⁊ ideo venio ad iſtam glo.ſingularẽ de qua aꝗgimus
Cuius glo.verba ſunt hec.

Denunciat in verſi.vel erat dñs abſcens ciʒ
dix it familie dñi vt in. F. ꝙ ſi foꝛte ⁊c.

„ . et
L.ſemper.s.ſi in ſepulcro.
hic reputant iſtum tex.ſingularem ad hoc pꝛopoſituz ꝙ licet alias
pꝛo vno furto a familia ſeruoꝛũ moeꝛum cõmiſſo ego ſum obliga
tus tantum ꝓ vno furto vt pꝛo vno delinquente per text. inl. ſifa
milia. ff. de iuriſdi. omni iudiquem etiã tex. Bar.? coiter alij ſcri
bentes ibi ad hoc reputant ſingularem pꝛout ſupꝛa diximus ibiat
tingendo intellectũ illius text. legend illum caſuz ⁊ eti in hoc obe
nr̃o aliquid diximus tamen hoc eſt verũ qñ comuni volũtale ⁊ co
ſilio furtum factum eſt ſecus aũt ſi quilibet de familia ſeruoꝛum
motu pꝛopꝛio furtũ fecerit quia tunc ſunt plura furta ⁊ vt pꝛo plu
ribus furtis ego ſum obligatus per tex. in. d. 5. ſ in ſepulcro 1 ce⸗
voluit etiam dñs meus Alexan. de Imo. in. d.l.ſi familia in muime
col. de quo alias legendo dixi poſt eum ⁊ alios docentes ibi ⁊ euid
in meis nouis interpꝛetationibus in hoc opere nr̃o ⁊ ideo pꝛon
longioꝛ non ero niſi ꝓ pono verba iſtius tex. Que ſunt hec.

Si m ſepulcro alieno terra congeſta fuerit iuſ
ſu meo agendũ eſſe quod vi aut clam mecum la/
beo ſcribit ⁊ ſi comuni conſilio plurium factũi.
ſit licere vel cum vno vel cum ſingulis experiri:
Opus enim quod a pluribus pꝛo indiuiſo factuʒ
eſt ſingulos in ſolidũ obligare ſi tamen pꝛopꝛio
quis eoꝛum boc fecerit conſilio cum omnibus
eſſe agendum itaqʒ alter conuentus alterum uon
liberabit quinimmo ꝑceptio ab altero ſuperio/

Eschrtactan

Itaumdnndten d
ilntmn n td

rtanin igeu

4 ,dNπα

WTWN N ee
aeun —

ſek imD
Runt r uimnjil
atnttit⸗ i
ſeoſt Parinkaſtn 2
e le len den

Ciaittke. „
cterntapſilnß

46.
6n ercmrtuine ſſin

ͤ

tntmontununl vc

Porfeltecntämwndn mn

üdünanduntnen
etpenkievengirtdetds
oenlomafg elir at rin
Pturcemtnenntnntctuch
Rſentaurnai
gigſl rene.
tſe,

linlontnunlirt

NNN.

Mrfaltilnintatl

ithianlün igi, an

rili en d
c

.Aik
ſe

äU— ——

4 —

„
—õů

—h4 frf ffem hf EEeee

—

— 2520rr

Uä
£

—

..,

wöensfuſczfe
iulihonnukurliſna, .

Gailarhigicnecrn
lt hirrwalo mil d gietſititn
UEAiNeN Te Ne ronl tit
Eüprti Ge Dr n idt ftenfin guni
mira xiAuNn tctninefrunnr
õäü
AN Iiin aiinge

er
¶Nrmii mi Man di; ltrt
rlimenini /liun

, 5 4
CpriNiNo n
Camniar Nin idefiäiſni
nt mniſdini nen lag

umm inn ſ nciit ttiriil

.
oſen prllan iſ ⸗
. Napyot
ſtlant ginbioſun 4
goen i gi i⸗
igle fnt i n
nn ln c
nln
lund

inhncgſnctd.

rc etenim caſu alterius conſentio alterũ liberat
pꝛeterea ſepulcri quoqʒ violati agi poteſt ⁊c.

He ui et ui armata.
Slo.in.l.pꝛima.S. non autem.

.in. l. meo in pꝛinci. in pꝛima col.in fi.ff de acqniren.
lehr: u d meus Alex. in. l.tercia. . in amittenda in tercis
tol. etii in vltia col in fix in. d.l. quod meo in. vj. col. circa mediũ
ibidem etiã Alluſt. D. SFranc.aret.in ſᷣa col.de acquir. poſſe.oẽs
reputant .· dicunt y glo in. c.l. .. . non aüteſt valde ſingularis T fa
ciunt magnum feſtũ de ea ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ vbi dñs deicitur de
ſſeffione tamen adhbuc retinet eam per colonũ ſuum ibi exiſten /
tẽ ſecus eſt aut ſi ſpontanea voluntate poſſeſſioneʒ traderet alteri
quia tunt eaz perdit oĩo nec eam retinet per colonũ exiſtentẽ in eoo
fundo ⁊ idem dixit etiã Bar. in. d. .non autem vbi ſimiliter dixit
ad boc iſtam glo. ſoꝛe ſingula.que glo.eſt in verbo retineo ⁊c. cor/
cammedid que clara 2 non eget aliqua noua mea interpꝛetatione
? ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ addo vnum verbum ꝙ poſ
ſeſſio noſtra nedum retinetur per colonũ ſed etiã per beredem co
loni tex.eſt in.l. cum in plures. . heredem. ff. locati ⁊ etiam per fa⸗/
miliam tex. elt in.l. ſi mulieri. fl. quibus modis vſufſuc. ãmittatur
? boc ibi voluit Bar.ad.quem me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua
modo agimus. Cuius verba ſunt hec.

Retineo:hoc eſt planum in ea poſſeſſione quã
eoꝛum ſcilicet coꝛpoꝛe ⁊ animo poſſideo vt pecu
liariter 4 1 autem meo animo ⁊ eoꝛum coꝛpoꝛe ⁊
ſic ciuilem per me naturalem retineam per eos ⁊
tunc idem nam cum retineam naturalẽ per colo/
nos ⁊ ſimiliter etiã ciuilem non videoꝛ ammiſſiſ
ſe quia ex mixta naturali vtpote dignioꝛi:domi/
no ergo expulſo neutra perditur vt hic ſed colo
no expulſo tunc vtraqʒ perditur quaſi ciuilis co
mittetur naturalem ammiſſam vel quia in colo/
ni perſona repꝛeſentatur dominus vt ſupꝛa de
acquir.poſſeſſi.l.peregre.g.quibus ⁊ ſupꝛa ea.l.
F. quod ſeruus.

Blo.in.l.cum fundum..s. finali.

Alluſt. do. Sranciſ.areti. in.l.ſi ſeruus in pꝛin. in vlti.col.in fi.
ffde veꝛb. obli. ? etiam in.l.iulianus in vlti.col.ff. de legat. pꝛimo
ſemper reputat iſtam glo.ſingul.ad hoc ꝓpoſitũ ꝙ facultas capiẽ
di pꝛopꝛia auctotate vel faciendi vindictã de offenſa poteſt exer/
ceri per alium non ſolum per noſmetipſos quibus competit hu /
iuſmodifacultas. Camẽ intellige tn hoc eſſe verum in conceſſio
ne legali. ſecus ĩ vindicta p miſia alicui a ſtatuto. quia non poteſt
alteri comitti õm Bal. in. c. i. . pꝛimo in tit. de pace iura. fjrman.
in vſib.fend. ⁊ Bal. in. . ij. in fi. C. cõi diuid. per iſtummet tex. de
quo etiam vide per Paul. de caſt. in. l. reſectõle. ff. cõis pꝛedi.⁊ per
dominũ meu Alex. de imol.in.l.ſi cuʒ dotem..tranſgrediamur
in. vij.col.ff.ſolu. matri.ad quos me remitto ⁊ redeo ad iſtũ tex.
de quo agimus.Cuius verba ſunt hbec.

C Eum qui fundum vendicauit ab eo cum quo
interdicto vnde vi potuit experiri pendente iudi
cio nibilominꝰ interdicto recte agere placuit ⁊c
Uerba autem gloſe ſunt bec.
Poſtea ex interuallo ſecus ſi incõtinenti.quia ſi
cut domino licet pꝛo ſe recuperare poſſeſſionem
vt in.l. iij. S. cum igitur ſupꝛa eo.ita ⁊ per aliũ ⁊c

Z. Si plures.s. deiectum. b;

imol.in. l. tipulatio iſta: 5. ſi quis ita in Sa col.ff. de veꝛb. obli.⁊ ẽt
do. meus Alex. de imo.hic in apoſtillis ſuis ad Bar. reputãt ocẽs
iſtam glo. ſingul. ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ vſuſfrauectus idem eſt in pſo
na heredis qui fuit in perſona defuncti.⁊ eſt ſemper foꝛmalis m
eos quãdo tranſit ad heredem de quo alias legendodixi in dicto
A.ſt quis ita. ⁊ etiam aliquid in hoc opere noſtro pꝛout ſupꝛa vi⸗
dere poles.? ideo non me extendo nunc. Niſi ꝙ vnu nõ obmitto

ꝙ ſt iſte tex. bene ⁊ ſubtilitef ponderetur non pꝛobat hoe net fatit
aliquã mentionẽ de herede vſufructua rij.ſed de ipſo ſolo wtien
ctuario deiecto quomõ debet reſtitui ⁊ reintegrari. ſed de here
Tiri datur pꝛout oculata ſide videre potes.Et verba iſtius litte
e ſunt Hec.

C Deiectum ab vſufructu in eadem cauſa pꝛe/
toꝛ reſtituere debet ideſt in qua futurus eſſet ſi Rᷣ
iectus non eſſet.itaqʒ ſitempoꝛe vſuſfructus fi/
nitus fuerit poſtquã deiectus eſt a domino nihbi
lominus cogendus erit reſtituere ideſt vſumfru/
ctum interdum conſtituere ⁊c.

De exceptionibus.
Glo.in.l.qui agnitis in verſic.

pꝛeſcriptione c. Bal.in.l.querelam. C. de falſis. ⁊ Joha. de
imol.⁊ etiã do.meus Alex.de imol.iu.l.diuus in penul.col.ff.ð re
iudi.reputãt iſtam glo.ſingul.ad boc ꝙ replicatio ſen exceptio fal /
ſi hoc ꝙ lata fuit.ſententia pꝛopter falſas pꝛobationes que datnx
contra ſententiaʒ quando petitur eius executio iuxta.l.fin.C.ſi ex
fall.inſtru.⁊ in.c.venerabilis extra de exceptio.non cõpetit miſi pe
tatur pꝛius reſtitutio inintegrũ ante quadrienniũ.iuxta.l.fi.C. de
tempo. in integ.reſtit.pet.de quo alias dixi in.d.l.diuus vbi etias
glo. tractat de hoc ⁊ ideo non repeto nunc.niſi ꝙ dico ꝙ iſta gloſa
bene ponderata ſentit contrarium in finalibus verbis in verſi.licz
hic innuat ipſo iure ⁊c.naz glo.videtur reſidere in his vltimis ver
bis exquo non mutat ſententiã pꝛout videre potes.quod vt vide
re poſſis pono verba gloſe que ſunt hec.

Pꝛeſcriptione ideſt exceptione reo abſoluto
ex falſis inſtrumentis.item econtra reo damna
to.nam actoꝛ non excipit ſi reus repetat quod
ſoluit per condictionẽ ſine cauſa vt.C.ſi ex fal/
ſis inſtrumen.l.i.⁊ hoc petita pꝛius in integrum
reſtitutione vt ſupꝛa de re iudi.l.diuus licet hoc
innuat ipſo iure ⁊c.

de ui et ni armata.
L. Aut qui aliter.sS.quod ſi ſor

te. Docto.cõmuniter hic multũ conſiderãt iſtum tex.in eo ar
ticulo quo dubitatur vtruʒ ad hoc vt poſſit deueniri ad ſᷣm. decre
tuʒ ſu necceſſariũ vocare amicos debitoꝛis abſentis per pꝛeconezʒ
ſeu citare omẽs volentes comparere per defenſiones citati abſen
tis de quo etiã ponunt in.l.hec autem in pꝛin.ff ex qui.cau.in poſ.
ea.⁊ in.l.ſi finita.ꝭ.iulianus.ff.de dam.infec.vbi alias legendo ⁊ re
petẽdo dixi poſt alios in repeti.nr̃a ad illũ tex. dicata ad.S. D.M.
A.vj.pontifi.maxi.⁊ ad ibi dicta me remitto. Sed tu aduerte
pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius tex.nã iudicio meo nõ multũ
vr facere ſi bene ⁊ ſubtilit᷑ põderet.nã tex.ibi ponit triplicem viazʒ
citãdi.ſ.vel ꝓcuratoꝛẽ abſentis vel ad domũ abñtis vł amicos vt
ibi in verſ.amicis deniq; aut pcuratoꝛi aut domũ ⁊c.⁊ ſic iſte tex.
potius continet odium abſentis qᷓ; eius ſauoꝛem. Nã poſſum ego
nolle citare illum abſentez ad eius domũ nec eius ꝓcuratoꝛez ſed
ſimpliciter poſſum citari facere eius amicum vnde iſte tex.non in/
ducit necceſſitatẽ ꝙ vbi quis eſt abſens vt efficiatur contumax de
beã necceſſario citare eius amicos ſed poſſũ hoc facere ſi ego volo
Uel ⁊ ſo nouiter dico ꝙ iſte tex.intelligitur qũ quis non ha⸗
beret domũ nec etiã pꝛocuratoꝛem conſtitutũ ⁊ velleʒ ego eum ci⸗
tare nam tunc debeo citare eius amicos ſed vbi fuiſſet quis citatꝰ
tunc non eſt opus citare amicos. Uerum eſt ꝙ poſſemus di⸗
cere ꝙ aut ſemel quis fuit in illo iudicio ⁊ tũc non requirit citatio
amicoꝛum aut nunqᷓ; fuit in eo iudico ⁊ tunc ſecus eſt ſᷣm glo. in
lpꝛetoꝛ.ff ex quibus cauſ.in poſſeſ.eatur.⁊ glo.in dicto.ꝭ.inlianꝰ.
in glo.magna in verſi.ſi nõ inuenitur ?c. Attamẽ hoc vltimũ
intelligo verũ quãdo quis non haberet domũ vel pꝛocuratoꝛem.
nam his duobus caſibus quãdo haberet domũ vel ꝓcuratoꝛem
non poſſet citare eius amicos. ⁊ hoc per texin dicto. S.ꝙ ſi foꝛte.
qui licet pꝛius ponat amicos ⁊ poſtea ꝓcuratoꝛẽ ⁊ ſucceſſiue do/⸗
mũ. tamen ego non facio vim in hoc oꝛdine littere.ſed potius in
oꝛdine intellectus. nam magis eſt veriſimile ꝙ illi de domo men
vel pꝛocuratoꝛ meus me certiñcẽt qᷓ; amici mei.vnde potius ðbet
P i.

fieri citatio ad domũ vel de pꝛoeuratoꝛe meo q;ᷓ de amicie ⁊ hoc
modo ego intelligo iſtum tex.de cuius intellectu etiã latius dixi in
repetit.mea dicti.S.iulianus.⁊ ideo pꝛo nũc longioꝛ non ero niſi ꝙ
pono ve rba dicti.S.quod ſi foꝛte que ſunt hec.

C. Quod ſi foꝛte nõ ſit cui denuncietur neqʒ do
lo malo factũ ſit ne ſit:amicis deniqʒ aut pꝛocu
ratoꝛi aut ad domum denunciandum eſt.Sed ⁊
Seruius recte ait ſufficere femine viro notũ fa
cere opus ſe facturũ vel deniqʒ eo ſciente facere
quanqᷓʒ etiam illud ſufficiat celandi animuʒ non
habere. Idem ait ſi quis in publico municipiuʒ
velit facere ſufficere ei ſi pꝛocuratoꝛi reipublice
denunciat.

De exceptione rei iudicate.

7

Bart. hic dicit iſtũ
Z. B I9 te. §. Pri mo. tex.eſſe ſcribendus
litteris aureis.⁊ idem Bar.in.l.is qui ſe obtulit.ff. de rei vendic.
⁊ Bal. in.l.cogi in vlti.col.C. de peti.here.⁊ etiam do.meꝰ Alex.
de imol.in.l.ſi conſtante.S.fi.in quinta col.ff.ſolu.mat.⁊ etiaʒ do
mens Alex. de imol.in.l.naturaliter.S.nihil cõmune in.xxi.col.ff.
de acquir.poſſeſ.reputãt etiã iſtum tex.ſᷣm vnaʒz lectu.ſingula.ad
hoc ꝙ contra non poſſidentẽ pꝛocedit iudiciũ rei vendicatõis ⁊ po
terit iudex pꝛonũciare in illo iudicio actoꝛẽ eſſe dominũ ſi reperit
reum non poſſidere.que ſentẽtia hẽbit executõem contra reuʒ tũc
non poſſidentem ſi vllo temꝑe puenerit poſſeſſio ad eum. Quoꝛũ
dictis adde tn not. per Mathe. de matteſe.in ſuo notabili.cxlvij.
vbi limitat iſtũ tex.ſingul.multũ not.abiliter vt pꝛocedat qñ actoꝛ
ignoꝛarit reuz poſſidere. Sed ſi ſciuiſſet eum non poſſidere ⁊ egiſ
ſet contra eum rei vendicatõe reus ſolum abſolueretur ab obſer/
natõe iudicij non autẽ poſſet ferri ſentẽtia in fauoꝛẽ actoꝛis eum
eſſe dominũ.quia iſto caſu videtur ſeipſum deciꝑe vt in.l.nam et
ſi actoꝛ.ff.de rei vendi.⁊.hoc modo intellige iſtum tex.de quo agi
mus licet pꝛefati ſcribẽtes hoc non dicãt.⁊ iſta eſt aurea limitatio
ad iſtum caſnm. Cuius verba ſunt hec.

CSi quis fundum quem putabat ſe poſſidere
defendit:mox emerit:re ſecunduʒ petitoꝛẽ iudi/
cata:an reſtituere cogatur:⁊ ait Neratius ſi ac/
toꝛi iterum petenti obiciatur exceptio rei iudica
te replicare eum opoꝛtet de re ſecunduʒ eum iu/
dicata ⁊c.

Q nod ni aut clam.
X. ſi cgo. Sicismanchaf ortantteeres bo

micidiũ alteri ⁊ perpetratum fuit per iſtum vltimũ quis ex vobiſ
teneretur an pꝛimus mandans an ſecũdus an vero ipſe ſolus bo/
micida. In hoc dicas ꝙ oẽs tenẽtur.tex.eſt in.d.ſi ego quem
text.ad hoc pꝛopoſitum pꝛo ſingulari ⁊ mentj tenendo allegauit
Bal.in.l.vnica.S.ne autem.in verſic.extra quero mandaui Ticio
⁊c.in quinta col.C.de cadu.tollen.vbi dixit idem eſſe in poꝛtante
litteras ſcienter pꝛo homicidio cõmittendo.naʒ ipſe ẽt parifoꝛmit᷑
tenetur ſicut ille qui dedit ei litteras pꝛo homicidio committendo
cum quo in hoc ſto ſimpliciter quia tex.hic planus vr̃ maxime in
verſi.⁊ me qui inicium rei pꝛeſtiterim teneri ⁊c.⁊ non eget aliqua
noua interpꝛetatõe noſtra. Circa quẽ addo vnũ verbum ꝙ in
tantum mandans tenetur ex delicto mãdato ꝙ etiam ſi mandata
rius erat alias facturus omnino tenetur ⁊ obligatur ex mandato
⁊ ex delicto ſequuto ſᷣm Bal.i.iin tercia col.C.de ſeruis fugi.⁊ in
l.i. S.per ſuadere, ff. de ſeruo coꝛrupto. ⁊ Bar.in.l.non ſolum..
ſi mandato.ff.de iniur.⁊ Ange.areti.in ſu o libello maleſiciorũ in
verbo mãdatoꝛẽ ⁊c.⁊ Ange.peruſinũ in conſi.xxij.incip.In dei no
mine amen ⁊c. ad quos me remitto.⁊ redeo ad iſtũ textũ de quo
mõ agimꝰ In quo dico iſte tex.non videtur facere cum loquat
in cauſa pecuniaria vt pꝛobatur hic in fine in verſi.ſed vno ex hijs
ſatiſfaciente ceteri liberãtur ⁊c.quod non eſt ſic in homicidio mã
dato ⁊ poſt mandato alteri ⁊ perpetrato.nam per moꝛtem vmus
alij non liberãtur cum omẽs ſint in dolo.vnde credo hoc dictum
eſſe in ſe verum ſed non per iſtum tex.qui loquitur in diuerſis ter
minis vt patet ex eo. Cuius verba ſunt hec.

L. Si ego tibi mãdauero opus nouum facere:tu

alij:non poteſt videri meo iuſſu factum tenebe/
ris ego ⁊ tu ⁊ ille.Et an ego tenear videamus:⁊»
magis eſt etiam me qui inicium rei pꝛeſtiteri te
neri.ſed vno ex his ſatiſfaciente ceteri liberatur

Depꝛecario.

L. Certe.S.pꝛimo. AAasdo ectnelhact

ne non
quis facere per alium ſed debet facere per ſeipſum.l.inter Anae⸗

cum ibi plene nota. fl.de ſolutio.⁊ in.l.ſi non ſoꝛtem. .libertus cq
ibi etiam plene nota.fſ. de condi.inde.⁊ per nota.per Bal in. li
ne aũt. C. de cadu.tollen. ⁊ per Oldra.in cõſi.xxxxij. Sec poͤt
nõ ſine quare dubitari quid in factis in quibus vertitur ad minicu
lum acquiſitionis in quo dicas ꝙ ille qui facit per alium dĩ ppꝛie
⁊ vere ſacere per ſeipſum tex.eſt in. d.l.certe..pꝛimo queʒ tert.ad
hoc dixit eſſe vnicum in iure Bal.in. d.l. vnica. . ne gutẽ in vltima
colũ.circa mediũ. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu
meo iſtius tex. in quo dico ego nouiter ꝙ non eſt ratio acquiſitiõis
que illud operetur hic ſed eſt quia non tractatur hic ð aliqua indu
ſtria perſone nam paria ſunt ꝙ tu concedas mihi roganti rem tuã
pʒecario vel ꝓcuratoꝛi meo noĩe meo recipienti vel ꝙ ego ratifcẽ

geſtum nomine meo. Mam in hijs non verſatur aliqua induſtria

pſone ⁊ ideo ſemꝑ d mibi concedi vere pꝛecariũ ⁊ ad effectus pꝛe
carij qui reſpiciunt magis cõcedentis perſonã qᷓ eius cui conceſſio
fit vt ibi in verſi.me mandante vel ratuz habent ⁊c.⁊ ita ego intel
ligo iſtum tex. Cuius verba ſunt hec.

CSi pꝛocuratoꝛ meus me mandante vel ratiʒ
habente pꝛecario rogauerit: ego pꝛecario pꝓpdꝛie
habere dicoꝛ.

Doctoꝛes coiĩter ſeriben /
Z. um precario. Reitcnes rone ſdben
de verbo.obligat.maxime Ludo. Roma.⁊ etiã Jo.andre.⁊ domi
nus Anto. in.c.hi.extra de condi.appo.⁊ glo. Bart.⁊ Bal.⁊ com
muniter alij docentes in aũt.ingreſſi.C.de ſacroſanc.eccle.⁊ Jo. ð
Imo.in.l.vbi ita donatur.ff.de dona.cau.moꝛ.late examinãt illam
queſtionem nota.nunquid ſi monacus pꝛofitetur religionem cum
hoc quod bona ſua ſibi remaneãt vitietur ingreſſus an vero vitieĩ
reſeruatio bonoꝛũæ remaneat firmus igreſſus in quo aticulo ſunt
pᷣfati ſcribentes varij ⁊ in diuerſis opinionibus ꝓut refert Ludo.
Roma.ibi ⁊ ibi etiã ego aliaſ legendo dixi poſt eum ⁊ poſt Alluſt.

Do. Fran.areti.ibidem qui etiã late examinat iſtum paſſum bene

p.iij.col. Sed inter alia fundamẽta allegr tex.in.d.l.cuʒ pꝛeca
rio ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ valet ingreſſus ſed vitiatur reſeruatio.naʒ
bm eos ibi pꝛecariũ fuit conceſſum mihi a te in certum tempus vt
an tea reuocari non poſſet ⁊ dicitur ibi ꝙ pactũ reijciatur ⁊ retinet
pꝛecariũ de re tua mihi conceſſum ⁊ poterit reuocari per te ad om
nem voluntatem tuã pꝛout eſt nã pꝛecarij vt in.li.ff eo.tit.ad quẽ
tex.tamen reſpondet Cy.in.d.aũt.ingreſſi.⁊ Pe. de anca.in. c.te/
mo põt de reg. iur. libꝛo.vj.ꝙ ibi pactũ fuit appoſitũ non ſubſtũ
tiã actus nec ad diminutionẽ virtutis ↄctus. Sed ad augendã vir
tutem ↄctus ⁊ ideo non eſt mirũ ſi non annullatobligatio neq; con
tractus. Sed in qõe pꝛopoſita pactuʒ opponit᷑ ð ſubſtantiazʒ õcius
vt in.c.cum ad monaſteriũ in fi.extra de ſtat.mona. Uelfo di
cit pꝛefatus dñs Sranci.aret.in.d.ꝭ.ſed ſi mihi in quarta col.ꝙ in
dicta...cum pꝛecario pactum appoſitũ non continet aliquid illicitũ
⁊ ideo valet obligatio ſeu ↄtractus. Sed ĩ hac qõe pꝛofeſſionis fac
te cuʒ reſeruatione bonoꝛũ paciũ continet quid illicitũ vt in.d. ceuz
ad monaſteriuz de ſta.mo.⁊ in.c.non dicatis.xij.q.i. Sed iu
aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo.d.tex.in.d.l.cuʒ pꝛecaſio
nam ego p dico ꝙ pꝛecariũ conceſſum ad tempus valet ⁊ non pot
untea reuocari pꝛecarium text.eſt in.l.quarta..fi.cum.l.ſeqff eo.
li, ⁊ ſic tenet contractus. Secundo dico ꝙ in.d.l.cum pꝛecaſio
pactum erat omnino illicitũ vt hic in verſi.ſi nulla vis eſt huius cõ
uẽtionis vt reʒ alienax inuito dno poſſidere liccat ⁊c.que verba p
bant aperte pactũ illud eſſe illicitum ⁊ repꝛobatũ.Et ideo aliter in
telligo iſtum textum ⁊ dico ꝙ ibi eramus in pꝛecario conceſſo de
re aliena ad tempus quo caſu non vʒ ne demus ꝙ quis poſſideat
rem alienã inuito dño ꝓut ibi dr in tex. maxime in ratione aſſigna
ta ibi in verſi.S. poſito ⁊ ideo non eſt verum illud qð dicunt doclo
res per iſtum tex.ꝙ pꝛecarium conceſſuʒ de re mea ad tempus va
leat Sed ꝙ reijcitur tempus ſeu pactũ naʒ immo valet pꝛecaniſi et
tẽpus non reijcitur..liiiij. S. ſfi· Sed tex.in.d¶ cuʒ pcario loqi
in pꝛecarto rei aliene per te mibi conceſſo quo caſu non valet ⁊ hec
eſt vera ratio ⁊ meius iſtius tex.Cuius verba ſunt bec.

CL· Cum pꝛecario datur aliquid ſi conueniat: vt

narſennenen

nncliut

nun rN
Ptniunmittmniſe n

ChnecirmvNA. ArK
runniun e
ieknnenarr iend Srr;

nbtttufkmd i 4

rnetkwinsitihn nn 1
bkidkräimtanrfen dner n
rinittitlniudin gin

fNNhNüNH

VPmArnphen N
AnmWrANEnieren
finie Rebewnthnenlu
Ihcisneonzſitunir
taunerdMArtsim
Nifninniinnirs nn
nihmmunmn irA
enifilimumenn
,
1Annfiinintentriginn
Gglkttinmluntiinenne⸗

Mhinarlinintnndits

migingui

tle
Nenii Nrtn, An
rnenn⸗
ſän. A
Prine u
nehenr
rnt E n

.

—

. .e

4
..

4
£

EEEe —

– —DW

S⸗;

O 7
— Aumn
lgſueth nt

AnmI mt
rnkan lmc en

midlennmi g n en

müimantui il int
Manamtririaritlnnni,
ramnnuſum nim tein

õäl

Munmu imns ſiengont⸗

õäü
riaithaiepin emonei Nan ee
NGata den ai umuiin fur
uai Gmn iu fmmnin ilg ilafr
vuritig A ſigſi fin, tinn
õ
nnm i NIN,ii nn
rirru miemin n tunnn n

cturna am AN Ntnfi

ll
murnam ſh iiit uiii
ðcsä
RR awiitkfrizente
mineſanun ien

ua*αa:ni zaconnd
. Ceälrbiacumucngn
mrnl ln ctitil

in kalendas iulias pꝛecario poſſideat nunquid
exceptione adiuuandus eſt: ne ante ei auferatur
ofſſeſſio: Sed nulla vis eſt huius conuentionis
yt rem alienam dño inuito poſſidere liceat ⁊c.

He exceptione rei iudicate.

Juramentũ retractatur pꝛetextu nõ
Z. ſi mater. dico inſtrumẽti ſed teſtamẽti nouiter
reperti vt in.l.f. C. de reb. credi. v⁊ iureiura. cum ibi plene not.
Sed dubiũ ſolemne eſt quid in ſentẽtia. Et in hoc Ludou.
roma in ſuo ſingulari in verbo ſententia ⁊c. el.xvj. late examinat
hbanc qoem referendo plures opiniones in hoc cõtrarias. täcdem
concludit q retractatur ſententia per teſtamentũ nouiter repertũ
ſicut iuramentũ per glo. in. li.ꝭ.ratio. ff. quẽadmo.teſtam e. aper.
pꝛo qua ipſe dicit ſibi videri caſum in. d l.ſi mater in pꝛin. recte in
tuenti vm euz. Sed tu aduerte diligẽter ꝓ nouo ⁊ vero meo

intellectu eius.ð quia recte intuenti tex. iſte pꝛobat totum contrari⸗

um. Mam hic mater egit pꝛo hereditate filij ſui pupilli moꝛtui.
ex eo quia dicebat teſtamentũ paternũ ruptũ eſſe in quo allegabat
dictus ſubſtitutus dicto filio ſuo pupillo. ⁊ tandem ꝓductuʒ fuit
teſtamentũ quod non erat nec repertũ fuit ruptũ quoquomõ.ſed
tamẽ in eo non erat datus ſubſtitutus. Et dicitur ibi ꝙ pꝛonũcia
tum fuit illud teſtamentũ valere. quia de hoc ſolum ⁊ pꝛincipalit
agebatur. nam mater dicebat illud eſſe ruptũ ⁊ ſic mater ſuccubu
it in eo indicio circa rupturã teſtamẽti pꝛedicti vt in verſi.dictaq;
fuerat. quia teſtamentũ patris non erat ⁊æc. Et dubitatur modo
ibi an obſtat ſibi exceptio rei iudicate ſi agere velit. Et dicitur ꝙ
ſie.nec ſentẽtia illa lata retractatur ex eo ꝙ teſtamentũ repertũ fne
rit in quo non erat datus aliquis ſubſtitutus pupillo. ⁊ ſic in illa
cauſa rupti teſtamẽti non auditur mater pᷣtextu teſtamenti pꝛedi
cti reperti ſine aliqua ſubſtitutõe. Tamẽ dicitnr ibi in tex.ꝙ ſi ma
ter vult agere modo ex alia cauſa puta vt heres filij obmittendo
de ruptura teſtamenti poteſt. tamen pur dicitur hic ꝙ illa ſenten
tia non retractatur pᷣtextu illius teſtamẽti poſtea reperti ſine ſub
ſtitutõe. Et ſic ille tex.non pꝛobat illud quod dicit Ludo.roman.
ſed potius pꝛobat contra ſi ſubtiliter cõſideretur cuius materiazʒ
bene notabis.Circa quem addo Paul. de caſt. .in ſuo ↄſil. cccxxiij.
incip. in xpi nomine amen. vbi põit quomõ ſentẽtia retractet᷑ pꝛete
xtu inſtrumentoꝝ nouiter repertoruz. ⁊ per glo.in.l.ij. S. ratio.ff.
quẽadmo.teſta.aper. ⁊ glo.in.l.iij..legatarius.ff.ſi cui plus qᷓ; p
legẽ falci. vbi põit ppꝛie de teſtamẽto nouit᷑ reperto ad quos me
remitto. ? redeo ad iſtum text. de quo nunc agimus. Cuius
verba ſunt hec.

L¶. Si mater filii impuberis defuncti ex ſenatuſ
conſulto bõa vendicauerit idcirco quia putabat
rupto patris eius teſtamẽto neminem eſſe ſubſti
tutum victaqʒ fuerit.quia teſtamcntũ patris ru
ptum non erat.poſtea autem apertis pupillaribꝰ
tabulis apparuit ei non eſſe ſubſtitutũ ſi peteret
rurſus hereditatem obſtaturã exceptionẽ rei iu
dicate Neratius ait ergo exceptionem obeſſe ei
rei iudicate non dubito.ſed ex cauſa ſuccurren/
dum erit ei que vnam tantũ cauſam egit rupti te
ſtamenti ⁊c.

Bloſa in. l. ſi mater.S.hoc iure

vimur in verbo deducit ĩcc. Jo. de imo. in.l. ſepe in. xx v. col.
fr de re iudi.⁊ do. meus Alex.de imol.m.l.licet in ſa col. C. de p /
curato. Jo. de imo. ⁊ etiam illuſt.do. Sran.areti. in.l.ex duobꝰ
in quarta col.ff.de duobus reis. ⁊ do. meus Alex. de imol.hic in
apoſtillis ſuis ad Bar. reputant iſtam glo. ſingul. ad hoc ꝙ ſiqnis
defendit me ſine mandato ⁊ lata eſt ſentẽtia in fauoꝛem eius vel
tontra eum poſſum ego ratificare illam ſentẽtiam de quo alias di
xi in. d.l ſepe. ⁊ ideo non examino nunc.niſi ꝙ addo nũc nota. per
omnes plene in. c.l. icet. C. de pꝛocur. ⁊ per Bar. ⁊ omẽs in dicto
boce iure. ? Ange. in. li. C. quib. res iudi.non nocet. ⁊ per Bal.
in.l.ſi tutoꝛ. C. in quib. cau. in integ. reſtitu. non eſt neceſ. ad quos
me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua agimus. Cuius verba ſunt hec

C Deducit vt ſi lata ſit pꝛo defenſoꝛe pꝛoſit do
mino ibi. ſed certe nec lata pꝛo defenſo:e pꝛode/
rit niſi ratim habeat ⁊c.

De doli exceptione.

L. apnd Celſum.s. itemqueri

) Dominusmeus Alexa. de Imo. hi
tur el Pꝛim 0. in apoſtillis ſuis 23 Pane. Et zo.
de Imo. in. l. ſcire debemus.ſi.de verbo.obligat. omnes allegant

iſtum tex. pꝛo ſingulari ad hoc ꝙ ſi actoꝛ vult petere partem debi /
ti puta.l. oe centuz ſibi debitis põt reus opponere ⁊ dicere ꝙ agat
ſuper toto quia non intẽdit fruſtrari totiens ab eo de quo alias di
xi in. d. l.ſcire debemus poſt dñũm meum Alex. ibidem ⁊ ideo nõ
dicam modo plus niſi ꝙ dico ꝙ iſte tex. bene ponderatus non pꝛo
bat hoc ſed loquitnr de pena maioꝛi pꝛomiſſa de centum cum ſoꝛs
non eſſet niſi de. lx. pꝛout dr hic in text. quem videre potes naʒ ver
ba tex.de quo agimus ſunt hec.

Item queritur ſi cum eo a quo tibi ſexaginta
deberentur compꝛomiſeris. Deinde per im pꝛu
dentiã penam centum ſtipulatus fueris: Labeo
putat conuenire officio arbitro iubere tibi tantuʒ
dari quantũ re vera debeatur:⁊ ſi non fiat nõ ve
tare ne amplius petatur.
Ange. in. l. i. ff

HGlo. in.l.ꝗpud celſuz. de eo. per quez

factum erit ⁊c. dicit iſtam glo. melioꝛem eſſe que ſit in iure ad hoe
pꝛopoſituz ꝙ ex hijs que quis ante dixerat pꝛobatur animus eius
et quo ammo quis fecerit aliquid ⁊ eſt glo.in verbo cauſa ⁊c.que
clara eſt ⁊ non eget aliqua mea noua interpꝛetatione ⁊ iõ ſto ſim/
plieiter cum ea in hoc niſi ꝙ addo not.per Bar. in.l. at ſi quis..
pleriq;. ff. de relig. ⁊ ſumpti.fune.⁊ eiiam Pau. de caſtro in con
ſi.xlii.⁊ Bar. in...fulcinius..quid autem.ff.ex qui.cau.in poſſeſ/
ſio. eat. ⁊ not.per Bal.in.l.feliciſſimi.C. de hijs qui a non domi
no ⁊ Bal. in Rubꝛica. C. de fid. inſtr. in. vi.colu. ⁊ Bal.in. l. liber
ti. C. de oꝑis libertoꝛum ⁊ Bal. in.l.repꝛendenda.C. deinſtitut. ⁊
ſubſtitu. ſub condi.fac. ⁊ in ſuo tractatu ſiſmatis in.xix.col.⁊ etiazʒ
Pau. de caſt. in ſuo cõſi.xvij.ad quos me remitto ⁊ redeo ad iſtã
glo.de qua modo in pꝛeſentia agimus.Cuius verba ſunt hec.

CCauſa ſed quomodo ſcire poterimus: vtruʒ
iſte demandaſſet: aut non obſtet ei doli mali ex-/
ceptio vel non. NRñ.per pꝛefationes ſuaſiones:
⁊ admonitiones quas foꝛte ei iam fecerat vt adi
ret vt ſupꝛa de leg.pꝛimo.l.ſi ſeruus pluriũ.S.fi.
⁊ arg.infra de verbo.obli.titia.S.pꝛimo ⁊c.

y Ci Si lego filio debitoꝛis
plus tibi reliquiſſeʒ ſi pater tuꝰ ſoluiſſet mihi illud qð mihi debet
⁊ in quo mihi tenetur inducitur liberatio erga debitoꝛem meum
adeo qð ſi filius ille ſuccedit patri ſuo debitoꝛi nõ tenetur ad illud
debitum paternũ tex.eſt in.d.l.fi.S.pꝛimo.Quezʒ text.ad hoc dixit
ſingularem Ludo. Roma.in ſuo ſingulari in verbo legatum æc.ei
pꝛimo. Sed tu aduerte rogo diligenter pꝛo nouo ⁊ vero intet᷑
lectu meo iſtius littere que iudicio meo non pbat hoc ⁊ oĩo alia eſt
⁊ diuerſa eius ratio ⁊ mens iuriſlatoꝛis hic quia pꝛimo ſauus hic
legauit ſuis nepotibus dicendo ꝙ eoꝛum pater ⁊ ſic filius eius vel
gener eius habuerat.xv.milia mutuo que a filio pꝛopꝛio recupera
re non potuerat ⁊ ſic loquitur in patre quo ad filium pꝛopꝛiuʒ vel
in ſocero quo ad generũ ſuum.qui loco filij eſt vt in.l.quia paren/
tis.ff.ſolut.matri.que coniunctio multũ eſt conſideranda in pꝛopo
ſito. Pꝛeterea dixit èt hic teſtatoꝛ aliud quod eſt etiam conſide/
randum multũ pꝛo ratiõe illius deciſionis quia hoſtes abſtulerũt
ei fere omnem ſubſtantiam ⁊ ppterea non potnerat relinquere eis
quantũ voluiſſet quibus omnibus cõcurrentibus ⁊ affimitate ſtric
tiſſima. Et etiam ꝙ ille debitoꝛ erat filius teſtantis vel gener eius
Itẽ etiã ⁊ tercio loco ꝙ hoſtes fere omnem ſubſtantiã eius abſtu
lerãt apparet ꝙ voluiſſet ei relinquere maioꝛem ſubſtantiã ſi potu
iſſet vnde merito intelligitur eis remiſſum illud debitũ paternum
Sed non eſt ratio ex eo ſolo qð dicebat Ludo. Roma:ex illis ver
bis.ſ.plus tibi reliquiſſem ſi pater ſoluiſſet illud qð debebat teſtã
ti maxime in verſi.poſtremo hoſtes qui fere mihi omnem ſubſtã
tiam abſtulerunt c. Quem tex.ego hoc modo nouiter declaro n
ut modo audiuiſti ⁊ non intelligo in extraneo debitoꝛe put loquit
Ludo. Roma.qui nimis large loquutus eſt non ſecundũ tenoꝛeʒ
iſtius tex.qui pꝛedicta omnia que ſupꝛa dixi conſiderauit put euʒ

recte intuenti patet pꝛout ſonat iſte tex inductus pꝛout ſupꝛa indu
xi. Cuius verba ſunt hec.

Auus nepotibus ex filia legauit ſingulis cen/
tena ⁊ adiecit hec verba ignoſcite nam potueraʒ
vobis amplius relinquere niſi a me frõto pr̃ ve/
ſter accepiſſet cui dederam mutuo quindeciʒ que
ab eo recuperaꝛe nõ potui poſtremo hoſtes mihi
fere omnem ſubſtantiam abſtulerũt: Queſitum
eſt an ſi aui heres ab his nepotibuſpatris ſui he
redibus petat.xv.cõtra voluntatem defuncti fa/
cere videatur ⁊ an doli mali exceptione ſummo/
ueatur. Rñ.exceptionem obſtaturam.

De diuer.et tem.pꝛeſcri.

Glo. in.l.i.in glo. magna in ſi.
in uerbo actor ⁊c. Dñs meus Alexan.de

Itmo. in.l.ſi finita.ꝭ.ſi
de vectigalibꝰ in pe.col.fl.de damno infecto reputat iſtaʒ glo.ſingu
larem ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ per litis conteſtationem inducitur qua
ſi contractus non aũt inducitur ex ſententia de quo alias dixi in. d.
§. ſi de vectigalibus ⁊ ideo non dicam nũc niſi ꝙ addo vnuz verbũ
ꝙ hec glo.mihi non ꝓbat hoc ſi bene ⁊ ſubtiliter ponderet᷑ naz dũ
foꝛmat contrade.lſi ſeruus infra eo.⁊ dicit ꝙ hic libere contraxit
ibi vero ſeruus.conſiderauit verũ contractum extraiudicialeʒ non
autem iudicium nec qð in iudicio contrahitur magis quã in ſen
tentia ſed vt dixi loquitur de contractu vero extratudiciali pꝛout/
videre potes ex ea ad quam venio ⁊ vt oculata fide poſſis hoc vi/
dere ponam verba glo.Que ſunt hec.

Actoꝛ ⁊c.in verſi. Ael hic contraxit liber:ibi
ſeruus etcetera.

S7 . 2 i KA.
Z. An uitimm. §. ex fſacto. Balmt.
in hoc.ff.de publicia.⁊ etiã Angel.ibi in.ꝭ.pꝛetoꝛ ait ⁊ Illuſt.dnes
Sranci.are.in.l.pompo..cuʒ quis in quarta col.ff.de acquir.poſ.
omnes reputant iſtum tex.ſingularem ad hoc ꝙ licet alias mala fi
des auctoꝛis noceat heredi vt etiã non poſſit pꝛeſcribere ex perſo/
na ſua vt per dños cano.ſcribẽtes in.c.ſi diligenti extra de pꝛeſe cip.
⁊ per Jo.Andre.in addi.Spe.in titu.de pꝛeſcrip.in fi.⁊ per Pau.
de caſtr. hic ⁊ Bal. in.l. nihil. C. pꝛo herede ⁊ Pau.de caſtr.⁊ Jo.
de Imo.in.l.ſequitur.ꝭ.heredes.ff.de vſuca.⁊ Ludo. Roma.in.l.
pomponius.s.pꝛimo.ff.de acquir.poſſeſ.⁊ Pau.de caft.in ſuo cõ/
ſi.l.⁊ etiam in conſi.ccxc. ad quos me remitto pꝛo nunc tamen vbi
heres ante moꝛtem defunen vel poſt acquiſiuit aliqn titulum par
ticularem in re ex quo ctiã ſi non eſſet heres poſſet pꝛeſcribere reʒ
illam non nocet ſibi vitiũ defuncti vt per eos vbi ſupꝛa licet de pꝛe
dictis mentionem non faciant cum quibus ſto quia tex.clarus eſt
⁊ non eget aliqua noua mea interpꝛetatiõe Cuius verba ſunt hec.

CEx facto pꝛopoſitũ eſt quẽdam cum rem pi/
gnoꝛi dediſſet eandem diſtraxiſſe heredemqʒ
eius redemiſſe: queritur an heres aduerſus pi/
gnoꝛis perſecutionem exceptione longe poſſeſ/
ſionis vti poſſit dicebam hunc heredem qui pi/
gnus ab extraneo redemit poſſe exceptione vti
quia in extranei locuʒ ſucceſſit non in eius qui pi
gnoꝛi dederat quemadmoduʒ ſi ante redemiſſet
⁊ ſic deinde heres extitiſſent.

L. In nſucapione. S. acceſſio.

Ludo. ro. in ſingulari executoꝛ vc.el o multũ late examiat
focultatẽ exequtoꝛis deputati ad diſtribuendũ bona inter pauꝑes
⁊j Pn poſſit ſubſtituere aliũ in locũ ſuũ.⁊ ibi ponit etiã quid de pꝛ0
curatoꝛe an ſi cõmiſſa eſt ſibi electio incerte perſone poſſit ad hoc
ſi ubſtituere aliũ. nam glo.in. c. ſi quis iuſto in verbo decreta ⁊c. de
electio.li.vj.voluit ꝙ ſic in pꝛocuratoꝛe.Contra quaʒ glo. Ludo.
roma.multũ audacter inſurrexit dicens eam eſſe falſam ⁊ eſſe cõ
tra caſum expꝛeſſum in.d.l. in vſi ucaꝑione.S.acceſſio. vbi dicitur
ᷣm eum ꝙ ꝓcuratoꝛ habens ſpẽale mandatũ ad aliquid venden

dum non poteſt ad hor aliũ ſubſtituere. quia cenſett r electa i
ſtria perſone.Et reſpondet ad tex.in.l.ſi ocurmtar ged en⸗
gotia. f. manda. ꝙ ille tex. habet locũ in procuratoe generaliters
ſtituto ad omnia negotia qui bene poteſt ſubſtituere alium pdop
ter multitudinẽ negotiorũ qui pꝛopter tot occupatiões nõ poſſi
bene agere facta ſuax etiã domini ſimul.⁊ ideo lex pmittit gpol⸗
ſit aliũ ſubſtituere.que ratio ceſſat pᷣm eum in pꝛocuratoꝛe Toagi⸗
tuto ad vnũ actum tantũ:quia poteſt gerere alienũ factũ ⁊ etiã ne /
gotia ſua cõmode vt ibi per eum ſe gloꝛiantẽ de hac doctrina ſua
Sed tu aduerte circa hec queſo paO nouo ⁊ vero intellectu
meo pꝛedictoꝛũ iurium. quia cum ſuppoꝛtatõe decipitur in multe
LCudo.roma. Et pꝛimo in differentia per eum facta infer pꝛo
curatoꝛem ſpecialem ⁊ generalem quo ad facultatẽ ſubſtituendi
quia dico ego ꝙ non eſt fienda vis ĩmo vterq; poteſt ſi ubſtituere 1
valet ſubſtitutio.⁊ valet etiã actus factus a ſubſtituto. nec hoc ne⸗
gat tex. bene ponderatus in dicto.ꝭ. accefſio. ſed bene dicitur hie
reſpectu acceſſionis tempis ⁊ continuatõis eiuſdem ille act⸗ ge /
ſtus per intermediũ pꝛocuratoꝛẽ non prodeſt emptoꝛi pꝛout ibi
dicitur.ſed non qnullatur actus ſeu cõtractus celebzatus per enz.

⁊ iſta duo diuerſa ſunt ⁊ nihil inter ſe habent cõmune. Similiter.

quo ad effectũ vt ſubſtitutus a pcuratoꝛe generali vel ſpeciali poſ
ſit agere contra dominũ pꝛimũ non eſt differentia inter vnũ ⁊ aliũ
quia nullus ipſoꝛũ agere poteſt contra pꝛimũ dñm. vel econtra do
minus contra eos.ſed ſolum actio cõpetit inter ſubſtitutũ ſubſi/
ſtentem ſiue ſubſtituẽs ſit generalis vel ſpecialis.⁊ hot mõ ego in /
telligo tex.in.d.l.ſi pꝛocuratorẽ.S.ſi quis negotia in verſi. quia ?
ipſe agere poteſt atq; tenetur ⁊c.quem tex. bene conſiderabis qui
habuit reſpectũ ad actionẽ mouendaʒ inter ſubſtitutũ ⁊ ſubſtiuẽ
tem.⁊ per cõſequens vterq; eoꝛũ ſubſtituere poteſt. nec magis vi
detur eſſe electa induſtria pſone in vno caſu q;ᷓ in alio. Plus
dico ego ꝙ ſi tractaremus de induſtria que videretur electa no
certo diceretur electa magis in eo cui ↄmiſi omnia mea negotia q;
illius cui cõmiſi vnũ actum tantꝗ. Pꝛeterea nihil valet ratio
Ludouici romani dum dicebat ꝙ ideo pꝛocuratoꝛ generalis pot
ſubſtituere vt poſſit agere facia ſua ⁊c. Quia dico ꝙ bec ratio n
eſt generalis.⁊ per conſequẽs non eſt bona.qnia poſſet eſſe y ie
non eſſet implicitus negotus ſuis. vel ſi efſet implicitus poteſt al/
teris cõmittere. ⁊ econtra dico in pꝛocuratoꝛe ſpecialiter conſtitn/
to ad vnum actum tantum. Mam poſſet eſſe ipſe adeo im /
plicitus negotijs ſuis quod jllud non poſſet explicare. Uel
poſſet eſſe tale mandatum etiam ſpeciale quod baberet in ſe ii
tnm ponderis ⁊ intericationis vt non poſſet pꝛocuratoꝛ ipſe vaca⸗
re negotijs ſuis. Itaq; hec ratio Ludouici Roma.ſubſiſtere non
poteſt qui cũ reuerentia male intellexit tex.in.d. . acceſſio ⁊ in dic⸗
ta.l.ſi ꝓcuratoreʒ. . ſi quis negotia ⁊ hoc modo ego intelligo tex.
in. c. ð in fi⁊ in.c.fi.de procu.libro.vj.qne omnia iura vltimo loco
põdero in verſi.datus ad negotia ⁊c.⁊ in verſi.quamuiis alias qui
conſtituitur ad negotia ⁊c.⁊ in verſi.ſi quis aliena negotia vc. Naz
licet mandetur alicin vnum negotiũ vr omnino conſtitutus ad ne/
gotia nec illa iura cõſiderant generalitatem vel ſpecialiiatem in ne
gotijs niſi ꝙ vtuntur illis verbis ad negotia ⁊c.ad differentiã ꝓcu
ratoris conſtituti ad iudicia ſeu ad lites ⁊ ex hoc reſpectu vtunrur
verbo negotia ⁊c.ſed non conſiderant magis vnum negotiu q; plu
ra negotia.que omnia tene menti pꝛo intellectu meo nouo ⁊ vero
dictorũ iuriſũ. CLirca que addo cẽt not.in.l.ſi pꝛocuratoꝛc..fin.
ff.mandati. ⁊ in.l.nam ⁊ ſeruus.ꝭ.mandato.⁊ in.l.mandaſti.ff. ð
negot. geſtis.⁊ vbiq; per Bart.⁊ per Bart. in.l.quod quio. C. de
pꝛocura.ad quem ime remitto.⁊ redeo ad iſtos tex. de quib agi⸗
mus.Quoꝛum verba ſunt hec.Et pꝛimo.S.acceſſio.

CAcceſſio poſſeſſionis fit non ſolum tempoꝛis
quod apud eum fuerit vnde quis emit:ſed ⁊ eiuſ
qui ei vẽdidit vnde tuemiſti. Ged ſi medius ali
quis ex auctoꝛibus non poſſederit pꝛecedentiuʒ
auctoꝛum poſſeſſio non proderit.quia cõiuncta
non eſt ſicut nec ei qui non poſſidet auctoꝛis po
ſefſio accedere poteſt.
Uerba autem dicti.ꝭ.ſi quis negotia ſunt hec. ,
CSi quis negotia alicui gerenda mandauerit

eius: qui ipſe ſibi mandaueratihabebit mandati

actionẽ.quia ⁊ ipſe tenetur atq; agere poteſt quã
quã eniʒ vulgo dicatur pꝛocuratoꝛeʒ ante litẽ cõ
nteſtatam facere pꝛocuratoꝛem non poſſe:tamẽ
mandati actio eſt adagenduʒ enim duntaxat hec
facere non põt ⁊c.

—

11,l ezcen Nn
cdisfinta zan
iNtnidnitnitmn

aeffandhſetmane

AimNid ve

õ

IſſNnfit ntrm
raepruanumgr u N krad

etrbungikeitnnn t
Ceinrrägianommein aut
Agatinpnmeati l i
irkentntpiuenm,

Wpefnintrn I

ommdisminirunet
Nünmgimtinminrend

ſusng Aennirmruneit

ummn Miitn erntar,
n ukinmningan
atenufhitgen 3

——

WVNd

—
2

.êẽ V

— —
„

H”

,

na nulaiu ſatien
ü
l mm lunpu dttt ith.
uArindnAſgrmmnin in,
ni iuNp Nfni nii
trru infgiiaederiun,
NREANXNENYüivdNNNed
urciedar mtiiun n unin
gm uip Nv uni iimin
maimatuiis adrtin unn
rruEA AIANNNYMLNi/N
zaumatnuimuni
m INYiNEliunninigen
ien mim nnii
dten iuig klſwlſa
GEAHWR—
8 — uiat Ninuiſt

aopletviimſin uin
4 amint nrgiit
Eemmntnl nſß iftln
mſſommn nl n
mciuuehhimmuſcn un

—
ſe unnmun urzuitr

dnnltvultntg N

Quarũ reruʒ actio non datur.
Gloſa in. l.i.. que bonorande

HBal.in.l.i. in vltima col.C. de bonis mater.⁊ ẽt
EE imol. bic in apoſtillis ſuis ad Bart. reputaut
un lo. ſingul. ad hoc ppoſitũ ꝙ ſilentiũ pꝛopter patris reuerẽ
un rerueniens cenſetur traditio. ⁊ nimia reuerentia ⁊ metus
nn antur. Sed aduerte tu pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo
ſne glo. que non loquitur pꝛime magis in patre vel filio q;ᷓ in
alie quos timere opontet. 7 ſic iſti nimis reſtringũt iſtam glo⸗
Secundo aduerte ꝙ glo. non dicit hoc de tradiutione ſed dicit
teſt reuocare. Ded non ſequitur quod traditio ſit facta ni
ſi de facto que pꝛo nulla habetur. ? non eſt in conſideratõe vtpote
pe facio. de qua materia addo not. per Inno. in.c. cum cauſam ex /
tra de offi⸗ deleg. per Bar. ⁊ alios in.l. interpoſitas. C. de tranſ/
actio. 1 per Bar.in. l. metum. ? in. l. fi. .. penul.fl.qð met.cauſa.⁊
per do. mei Alex. de imol.in.l.ſi cum dotem.ꝭ.eo autem tempe.
in.vj.col.fl ſolu.matri.⁊ in ſuo conſil.xvj.in tercio volu. incip.an
actus factus vc. maxime in tercia col. ad quos me remitto ⁊ re⸗
deo ad glo. ð qua agimus. Cuius verba ſunt bec.

¶ Sola hic. Et nota hic argumentuʒ ꝙ mulie
que rem ſuam vendidit:vel ipothece renũciauit
metu vel reuerentia ꝙ poſſit reuocare. Idem in
clerico qui metu ⁊ reuerentia epiſcopi renuncia/

uit pꝛebende ⁊c.

J inali K ſi i Bar . bic dicit iſtũ
Z. finali J§. ſi in glea. tex. eſſe ſingul. In
cnius intellectu ipſe multũ ae multũ laboꝛauit circa vnum vtrum
venditio rei facta in ludo valeat vel non. nam text.iſte pꝛeſupponit
ſic.ſed dicit e venditoꝛ non tenetur de euictõe caſi u quo euinca
turuab aliquo emente. Cñ ↄtrariũ dicitur ſm eũ in.l.ſi quis cum
ſciret. ff. po empto. vbi dicitur ꝗꝙ non valet contractus quãdo vẽ
ditur res a perdituro. Quapꝛopter dicit Bar. ꝙ iſte tex. in. . ſi in
alea habet locum quãdo colluſoꝛes non venderent inuicem ſʒ vẽ /
deretur res alicui extraneo non ludenti. nam tunc valet cõtractns
ſed venditoꝛ non tenetur de euictõe.ſed in.d.l.ſi quis cum ſciret col
luſoꝛes inuicem vendebant. quo caſu non valet contractus.
Uel ſᷣm Bar. poteſt dici aliter pꝛo cõcoꝛdia hoꝛuz iurium
aut quis vendit mibi rem ſtatim perditurus pecuniã ⁊ tunc non
valet contractus.d.l.ſi quis cum ſciret. Aut vendidit mihi ſed nõ
ſtatim erat perditnrus veuditoꝛ pecuniã ⁊ tunc contractus valet.
vt bic. ⁊ dicit Bart. ſe putare hoc verum.de quo text.ponũt ſcri⸗
bentes maxime Bal. 1 etiã do.meus Alex.de imol.in.l.is cui bo/
nis. ff. de verb. obli. intelligẽtes eum quãdo pꝛodigus exercet in
vſus manifeſte pꝛodigalitatis vt ibi alias legendo divi. Sʒ
tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo dictoꝝ iuriũEt pꝛimo
iſtius tex. in. .ſi in alea. nam bic ille venditoꝛ ommno erat perditu
rus.ꝛ ſic ↄtra Bar. ⁊ alios ibidẽ idẽ tenentes q ꝓbo cum vendi
derit rem in alea vt ibi in verſi.ſi in alea rem vendam ⁊c.⁊ per cõ
ſequẽs intellectus Gar. ⁊ alioꝛũ ad iſtum tex. pꝛocedere non po/
teſt. Quapꝛopter dico ego in hoc articulo multũ neceſſario aliter.
videßz vẽditio ſpvalet ſiue vẽdatur a ſtati ꝑdituro pecuniã ſiue
nõ pdituro. ſed vedens uõ tñr de euictõe vt in hoc. . ſi in alea. nec
vdicit tex i.l.ſi quis cũ ſcirz. Seg rõ illius tex.conſiſtit in alio
caſu. nã aut qrimus vtruzs emens a ſtatim ꝑdituro poſſit vſucaꝑe
illam rem titulo pꝛo emptoꝛe.⁊ dico ꝙ non. quia eſt in mala fſde.
Thoc eſt quod dicit tex.in.d.l.ſi quis cum ſciret in fi.in verſi.non
vſncapiet ⁊c. Unde beneficiũ euictõis ſemꝑ perditur a tali emente
a perdituro in alea vt hic. ⁊ in hoc non eſt dubiuʒ. Sed ſi dubita
mus vtrũ talis emptoꝛ ſit bonefidei ad finem vſucapiendi eam rẽ
vel ne ⁊ tunc habet locum tex.in. d.l.ſi quis cum ſciret videlicet ꝙ;
aut emit a coſumpturo pecuniã ſed non ſtatim ⁊ tũc eſt bonefidei
aut a ſtatim conſumpturo tunc eſt maleſidei emptoꝛ ⁊ non poteſt
vſucapere ⁊ iſti ſunt diuerſi effectus. ſed tamen cõtractus ſemper
valet. ⁊ ita m hos effectus ego intelligo pꝛedicta iura.vno ſuper
addito ꝙ ſi vis ſeire an mutuãs pecumiã alicui in ludo poſſit repe
tere poſuit late illuſtris do. Sranciſ.areti. in ſuo conſil.lxxxi. inci
hi. In xpi nomine amen ac. viſa conſultatõe ⁊ themate ⁊c. Sed re
deundo ad rem noſtraʒ dico ꝙ ego intelligo eo modo iura pdicta
quo dixi tibi. Auoꝛum verba ſunt bec. ⁊ dicti. J. .
C. Si in alea rem vendaʒ aut ludam ſi euinca
tur de euictõe teneri non debeo. ⁊ ſi euicta re cõ

uenioꝛ exceptione ſubmouebitur emptoꝛ ⁊c.

De actioni. ⁊ obligationib.

Z. Traiecticie in pꝛincip.iunc

Ange .l. v⁊ ſi poſt tres ff.ſi quis cau⸗
t0. 5§ De illo. 7 etiã Ludo. Ro.⁊ dñs med Alex.

de Imo. in.. ſi inſulam in. xvij.col.fl. de verbo. obligatio. reputa
iſtum tex.ſingularem ad hoc pꝛopoſitum ꝙ licet i uſptinor
moꝛe purgatio vybi non eſt dies ⁊ pena vt in.l.ſi cum dies..fi. cuz
ibi plene nota.ff. de arbit.⁊ plene traditur in.d.l.ſi inſulã.ff. de ver
bo. obli. ⁊ ibi alias legẽdo dixi de his poſt alios ⁊ in.l.qui rome.5.
callimacus vbi per dñm meuʒ Alex.in Fa col.ff. de verbo.obliga.
T in ſuo conſi.cj. in.iij.volumine incipi. Magniſice pꝛetoꝛ ⁊c.⁊ in
conſil.xiiij. in o volumine incip. Si ille qui emit ⁊c.⁊ in conſi.clvij
in o volumine incipi.Queritur.ſi conductoꝛ ⁊c. Tamen bhoe non
habet locum vbi pꝛeceſſit geminata interpellatio ⁊ per ↄñs gemina
ta moꝛa nam tunc non admittitur moꝛe purgatio licet dñs meus
Alex. in.d.l.ſi inſulã alit ſentiat in hoc vt ibi ꝑ euʒ ad quez de hije
me remito ꝓ nunc cum alias ibi dixerim poſt eũ. Uno ſolo ad/
dito nunc ꝙ iſte tex.non ꝓbat quoquomõ de geminata interpella
tione ſeu moꝛa geminata ſed loquitur devnica tantr’ůꝗ. Secũdo
poſita hac doctrina pꝛo vera limita eam non pꝛocedere qñ inferioꝛ
vult conſtituere ſuperioꝛeʒ in moꝛa quia tunc non ſufficit gemina /
ta interpellatio ſed requirit trina text.eſt in.c..extra de ſup.neg.
pꝛela.⁊ voluit dñs Anto.in.c.cum cauſam extra de offit.delegat.⁊
Ludo. Roma.in.l.de pupillo.ꝭ.ſi quis ipſi pꝛetoꝛi.ff.de noui ope.
nunci.licet ioſſemet Ludo. Roma. teneat contrarium in ſingulari/
bus ſuis in ſuo ſingulari incipi. Moꝛa ⁊c.de quo diximus in hoc
opere noſtro in.d.c.cum cauſaz ⁊ etiã in.l.ſi conuenerit.ff.de pigno
rati.actio.ideo non repeto nunc ſed pono verba legis de qua agi⸗
mus. Que ſunt hec.

De illo ſane põt dubitari ſi interpellatus mo/
rã ipſe fecerit an quamuis pecuniam poſtea offe
rat pena nihilominus cõmittatur ⁊ hoc rectius
dicit᷑ nam ⁊ ſi arbiter ex compꝛomiſſo pecuniaʒ
certo die dare iufſ erit neqʒ per eum qui dare iuſ
ſus ſit ſteterit non cõmitti penam. Rñ. adeo vt
⁊ illud ſeruius rectiſſime exiſtimauerit ſi quãdo
dies qua pecunia daretur ſententia arbitri com/
pꝛenſa non eſſet modicum ſpaciũ datum videri
hoc idem dicendũ eſt ⁊ cum quid ea lege venerit
vt niſi ad diẽ pꝛeciũ ſolutũ fuerit inepta res fiat.

Hlo. in:l. obligamur. Zala. Luso.
de Imo. ⁊ dñs meus Alex. de Imo. in.l.i.in.xv.col.ff.ſolu.matri.
⁊ Nico. de nea.in l.mulier.ꝭ.cum pꝛoponeretur.fr ad treb. ⁊ do.
meus Alex. de Imo.in.d.l.obligamur in apoſtillis fuis ad Bart.
⁊ Bal.in.l.fi.C. de ſenten.que ſine cer.quantit.⁊ Ange.in.l.nupta
ff. ſolu. matri.⁊ idem dñs meus in.l.huiuſmodi.S.cuʒ pater in Fᷣa.
col.de legat.pꝛimo allegant omnes iſtam glo.ꝓ ſingulari ad hoc ꝓ
poſitum ꝙ pater tenetur omnino dotare ſiliam ſuam etiã nuptam
iaz ⁊ hoc de iure ciuili ſed de iure canonico eſt alia glo.ſimilis in.c
boc ſanctũ.xxxij.q.ᷣa.⁊ in.c.de raptoꝛibus.xxxvj.qi.que plus vo
luit ꝙ etiã ſi filia ſit nupta inuito patre.tamen tenetur eam dotare
de quibus glo.alias dixi in.d.l.i.⁊ ideo ꝓ nunc longioꝛ non ero ni
ſi ꝙ alias ibi per me dictis addo nunc ꝙ illam glo.in.d.c.hoc ſan
ctum reputat ſingularem ⁊ dicit etiã non eſſe alibi Jo.de JImo.in
dicta. l. i. ⁊ ideʒ tenent dũs Anto.⁊ dñs Abbas in.c.accedens extra
de ꝓcura.⁊ in.c.i.ð deſpon.imp. Secundo addo etiã hoc eſſe
verum niſi nubat indigno viro . ar.l.iij.S.ſi emancipatus de contra
tabu.⁊ idẽ voluit Lud. Ro.⁊ etiã dñs meus Alex.de imo.in.d.:.
i. glo.in. d.c.de raptoꝛibꝰ. Szʒ ego addo HBal.idẽ volentẽ in.S
elt ⁊ aliud inſtit.de dona.in ſa col.⁊ do.Ab.in.d.c.i.ð ðſpõ.ĩpub.
in.c.i.de adult.⁊ archid.in.d.c.de raptoꝛi.⁊ Joh.and. alios ſcri
bentes in.d.c.aecedens de pꝛocurato.ad quos me remitto ⁊ redeo
ad glo. Circa quã non obmitto vnũ aliud ꝙhec glo.non ita lar
ge loquitur pꝛout eam intelligunt ſeribentes . ſ. in filia nubente de
ſe ſine conſenſu patris dummodo nubat indigno. Nam bec glo.
bene ⁊ ſubtiliter ponderata non dicit hoc ⁊ eget noua interpꝛetati/
ne mea: Mam loquitur in alijs terminis.ſ.quando ipſemet pater
locauit eam ſeu maritauit eam vt in verſi.locãtes filias nuptui ac.
quo caſu non eſt dubitandum ꝙ teneinr dotare eam vt pote qui
voluit antecedens debet velle conſequens necceſſariũ ad illud. naʒ
dos debetur pꝛopter onera matrimonij.l.pꝛo oneribus.C.de iure

dot.ergo.⁊c.Unde capio modo glo.de qua agimus. Cuius verba
ſunt hec.

CKege obligamur ⁊c:vel dic lege obligamur ob
temperantes ſcilicet legibus cuʒ locantes filias
nupiui dotem poſtea conſtituere obligemur.

111 fis mens Alex.
Z. is qui ex ſtipulatu. i meus ler.
umplius in prin.in.i.col.ff.de legat.S.reputat iſtum tex.ſingulareʒ
ad hoc ꝙ lʒ alias vbi quis fuit cauſa vel culpa interitus ſerui debi
ti vel alterius rei debite teneat̃ de interitu vt in.l.ſi ex legati cuʒ ibi
plene nota.ff.de verbo.obli.⁊ in.l.qð te.ff.ſi cer.pet.cũ ẽt ibi plene
nota. vbi alias legendo dixi poſt oẽs alios ibidez ⁊ maxĩe poſt do.
meuz Alex.de Jmo.ibidem tamen hoc non habet locũ in alia cul
pa cõmiſſa ſecuto interitu añ moꝛã cuʒ qͥ ſto pꝛo nũc qꝛ tex.clarus
eſt ¶ Uno iñ non obmiſſo ꝓ nũc ꝙ poſſumus dicere ꝙ hic non
fuit etiã aliqua culpa nam ſolũ pꝛomiſſoꝛ ſerui pꝛeſtitit ſibi liberta
tem ex quo actu non dicitur eſſe vel fuiſſe in culpa aliqua ⁊ p ↄñs
non eſt mirũ ſi non tenetur de interitu nam libertas non eſt cauſa
moꝛtis ⁊ ſic in iſto tex.ego non video aliquam culpã.⁊ hoc videtur
ſentire iſte tex.in fine in verſiinon eniʒ per eum ſtetiſſe videtur ac.
Cuius tex. verba ſunt hec.

L. Is qui ex ſtipulatu ſticũ debet ſi eum ante mo
ram manumiſerit is que pꝛiuſquũ ſuper eo pꝛo/
miſſoꝛ cõueniretur deceſſerit non tenetur non.n.
per eum ſtetiſſe videtur quo minus euʒ pꝛeſtaret.

Glo. in.l.is cui in glo.in uerbo
eſſe etc. in fine. dis mene Mer ve Zmo.in. .

cum ex filio in pᷣa col.ff.de vul⸗
ga.⁊ pupil.⁊ in.l.cumquidaʒ in.vj.col.C.de impub.⁊ alijs ſubſti.
reputat iſtã glo.ſingularem ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ licet alias dicamꝰ
ꝙ legatũ conditionale non tranſmittatur ad heredes ſi legatarius
moꝛatur ante teſtatoꝛem verl ante euentũ conditionis vt in.l.lega
tum.S.illi ſi volet.ff.de legat.o. ⁊ in.l.i..ſin auteʒ ſub conditione
C. de cadu.tol.⁊ in.l.ſi ita ſcriptum..ſub conditione ⁊ ibi Bar. ff.
de legat. o. vbi non põt interiz ẽt repudiari per legatariuzs.⁊ per
Bart. in.l.ſi is qui pꝛo empto.de vſuc. ⁊ Bart. in.l.ſi pure.ff. de
ega.ð⁊ Bal. in. d.l.pꝛima de cadu. tol. cum ſimilibus. Tñ boe fa⸗
lit in legato facto liberis quia tunc tranſmitritur tamen vt dixit ip
ſe dñs meus comunis opinio eſt in contrariũ ⁊ oẽs glo.repꝛobant

vt ibi per eum ad quem me remiito pꝛo nũc ⁊ addo Bal dem cd
pꝛobantem per glo.riam ibi in terminis in.l.ſeius ſaturninus .

ad treb. vnde obmiſſis omnibus de quibua alias diyi ind leum

ex filio poſt dominuz meũ Alexã.de JImo.in repetitione meg in
dem redeo ad glo. Cuius glo. verba ſunt hec. e nea ibi⸗

CEſſe ⁊c.in verſi. Item queſtio ad hoc vt ſpez
tranſmittat vt inſti.de verbo.obli. S. ex conditio
nali in legato ſecus vt. C. de cadu.tollen. . ſin
aũt:niſi in ꝑſona liberoꝛũ vt. S. in nouifſimo ⁊c.

Ex quibus omnibus redditur nũc expedita bec pꝛj
ma pars.ff.noui cum ſuis iuribus ⁊ gloſis ſingularibus
vna cum eoꝛundeʒ nouis meis interpꝛetationibus: que
oĩa expediui deo bñ conſentiente in ſacro ⁊ ameno loco
Keuerendoꝛũ patrũ meoꝛũ fratrũ pꝛedicatoꝛũ de Bo/
nonia ſito extra poꝛtã.s.Mamme verſus montes in lo
co dicto ronʒano.vbi eſt templum diuo Uincentio dica
tũ. Laus ergo ⁊ gloria ſit ſemper ſupremo deo ⁊ dino
Dominico ⁊ Uincentio protectoribus meis Amen.

CFinis nouaruʒ interpꝛetationũ ad omnesle/
ges: ⁊ gloſas ſingulares in pꝛima parte.ff.
noui per dominum Ludouicũ Bolo
gninũ vtriuſq; iuris doctoꝛẽ: Se
renifſimi ac xpᷣianiſimi regis
..*. Francoꝝ cõſiliariũ digniſ .
ſimũ iura ciuilia oꝛdina
rie legentẽ in vetuſtiſ
ſimo Regie ciuita

.... tis Bononie ſtu ..
dio Anno
.. dDñi „*.
*. M.ccccxciiij. LZaus deo. .
„ℳ. „7. 5,*

Gnli Atoalnmn
luſe 14

ONeLirAeNiNft
AMNNTNnii

õ
DAgeraifnne ne
Noſſeherdedetnntn e
NerNNdnrin
wiiſtiewnir
Kimsnerginuru
Martninlnnmin r.

Mrtnafur,utt

ulſpſinin ortrin

lunlnlincinuſen .

ſenn , Nns

enittingiun
hnnn
ininémgan⸗

.

ðꝭÿʒÿ—— —

N fC3os

e

Interpꝛetatiões noue nouiqʒ

l. ii. S. ſi tñ hominem . Doctoꝛes om̃ee
N mtellectus per Clariſſimum Atri. Jur. Doct.

hic magis comu

iter intelligunt iſtuz tex. in obligatione generi
ni ig . . generis vel alternatiua
. j . r ſententiã abſol i
lniidengenen Equitemq; anratum: Sacri Walatij Apoſtoli Renasdelger aeropilanone magen Nteruetocehdntüe
di ſagy f 0 iſe ci aduocatum C onſiſtoꝛialem . D . Qudouicuʒ tlo ei p parte tantũ ⁊ idem dicunt eſſe in debitoꝛe pꝛincipali v eius
hahſon R Bologninum:iura ciuilia oꝛdinarie legentem in ſideiuſſoꝛe lit aliud ſi in vera ſolutione facta pꝛo pante nam in
S ng, yetuſtifſſimo regiae ciuitatis patriae ſuae Bono repogmrnkukcgerme ktvo tgere Deneg ieheets
. . . . ero
u lumdun NN niae ſtudio traditi ad omnes fere leges:⁊ gloſas ⁊ ſic ſecundum eos ſtipulatoꝛ egit ⁊ ſuceubuit ⁊ heres cõtra quẽ
neneenlutegi ſingulares in ſecunda parte. ff. noui: cum allega agebatur obtinuit 1 ſic fnit liberatus vnde cum non poſſit modo
n aeionibus conſilioꝛum paaeſtantiflimoꝛum Doc/ Bex. woperkmensme dirasan uetkwtnde
uß iuifninee toꝛuʒ in omni articulo: miro oꝛdine per eum con rebus quẽ tex.etiã pꝛo ſingulani allegauit Illund d. Frane. areti⸗
— nunc textis: necnon cum pluribus Juribus ab oꝛigi/ p in. ij. taanilis n intelligit iſtũ rn q̊ tex. doctoꝛes multũ
a enmnin nalibus. fon. Pandectis per eum etiam diligẽ ganere onono nene õ neſum. Beg uu
nn nrdii tiſtudio ac fideliter habitis:differentibu petitio fuit facta hic ð vnum ex heredibus pꝛomiſſoꝛis ad partem
R nl nino cõtrarijs tranſumptis codicibus omnibꝰ. in obligatione gñis vel alternatiue que facit ꝙ, alij coheredes poſ

ſunt ſoluere pꝛo partibus ſuis ⁊ ſoluendo partẽ liberantur 2 idez

. Anno Dñi.Ald.ccccxciiij.Rlłis ¶Oar.

.B eſt in debitoꝛe pꝛincipali vel eius fideiuſſoꝛe ä de bis dubitatur in
— hoc tex. non aut de parte petita vel in qua facta fuit acceptilatio ꝑ
„ epnnin 1 , ſtipulationem et hoc fundo per iſtũ tex. in ver.egero ⁊c.in quo nõ
Pirinln ⸗“ü tet De uerbo .O b li G gt. apparet de abſolutoꝛia vel condemnatoꝛia ſed de ſola petitione.
up u Ultgnef Secco ꝓbatur hoc in verſi.pors dumtaxat ceteroꝛiũ obligatio
A. htia d ni ſupererit vt exſolui poſſit ⁊c. ⁊ ſic dico ꝙ in obligatione gene/
mnhrinan 6 ris enarnte licet hoc 6s ndi Ubergt Herechbus
irne, N Ni anti i miſioꝛis vel ipſi pꝛomiſſoꝛi vel fideiuſſoꝛi eius debeat fieri ſolutio
niialin Glo. in. l A.. ſi ſtipulan ti in in tota re per ynum vel per omnes ꝓ ratis ſuis vt in dicto. . ex
müflrite Ange. ⁊ etiaz Illuſt. D· bis in ver. quãdiu non eandem rem dederint omnes ꝛc. tamen i⸗
riiniluntn Uer. contracta ⁊ c- Franc.aret.hic in pꝛima beratio contingit reſpectu omnium ſi ſoluunt ratas ſuas et ſic pꝛo
nkminii tol reputant iſtam glo. ſingularem ad hoc ꝙ vbi conſtat de volũ parte ẽt ſi non ſit facta ſolutio per illum ouentũ vel per illum cui
ſNn ugrts tale pattium vt in maioꝛi quantitate non contineatur minoꝛ non facta fuit acceptillatio pꝛo parte ſus et iſte tex. venit aduerſatiue
eeci tontinetur nee habet locum regula iſtius tex. cum ſimilibus que ad illum tex. in dicto. . ex bis in dicto ver. quamdiu non eandem
herien babet e in maioꝛi ſumma ineſt minoꝛ: nam iſto caſu non ineſt ð rem dederint omnes ⁊c. nam hit omnes non dederunt et tamen
* 4 quo alias legendo dixi bic poſt alios ⁊ maxime poſt dũm meum reliqui ſoluentes ratas ſuas liberantur et poſſunt ſoluere ratas ſu
e Alex. de Imo. hic ⁊ ideo non me extendam pꝛo nunc niſi ꝙ ponã as et ſic iſte tex aduerſatur ad illum put etia fatetur Bar. bie qd
„ z foꝛmalia verba glo. de qua agimus que ſunt bec. patet in ver. ſi tñꝛc. et hoc modo illud verbũ egero poteſt intelli

gi duobus modis pꝛimo ꝙ ex. indiciũ conueni cum vno herede ð
ſoluenda mihi rata ſua pꝛo bomine in geneꝛe ꝓmiſſo a defuncto
qua ↄuentione ſtante que habet vim ficte ſolutionis puta in ſtico
ceteri coheredes poſſunt ſoluere ratas ſuas in eodem et ſoluendo

Koõtracta in decem ergo cõtrahitur: non attẽ
to placuerit diuerſitas vel non:quia qui xx. ſti/
D pulatur:et decem ſtipulatur:vt ſubicit et ſic vide

tur ſemꝑp placere ſecundũ Aʒo.ſed cõtra inſti. de
inutil. ſtip. F. terea ĩ pꝛin.ſolu.nolebat ibi ſtipu
latoꝛ valere niſi in.xx.et ſic in maioꝛi ſumma ⁊c.

NMWultotiens nos recurrimus ad in
l pꝛima. .fi. terpꝛetes lingue grece ⁊ ẽt latine ꝓ
ut quottidie videmus mõ velleʒ ſcire vtrũ iſti dicantur teſtes vel
ne in quo bꝛeuiter dicas ꝙ non ſed potius dñr expoſitoꝛes caſi us
eſt in dicto. 5. fi. quem Tno dixit eſſe vnicum in iure ⁊ ſic facit
ci ſingularẽ Bal. in. lpe. Ce de manu. teſta. de cuius tex.ĩtellectu
alias legenco hic dixi poſt alios ⁊ maxime poſt dominuz meum
Alex. de ꝗmo. ⁊ ideo nunc non me extendo niſi ꝙ dico ꝙ etiam
Bar. ? Ange. hic appellant iſtum tex. ad hoc ſingularem æ plus
ꝙ creditur vni ſoli interpꝛeti quando partes concoꝛdant in
co per iſtum tex. ⁊ idem eſt ſecunduz eos qñ non poteſt haberi ni
ſi ynus in loco de o t alias hic dixri. Et de iſtis interpꝛetibus
boſuit etam aliquid Bal. in. . voluntatis in fi. C. de fideicom. et
Bal in. l. bae conſultiſſima..illud. C. de teſta.⁊ Bar. in. l. mu⸗
tuz.f.. de acqui bered. ⁊ Bar. in. l iij. C. de tibe. pꝛet. ad quos me
remitio ⁊ redeo ad tex.iſtum de qͥ agimus cnius vpa ſunt hec.

Eadem auteʒ an alia lingua reſpondeatur ni/
hil intereſt: pꝛoinde ſi quis latine interrogauerit
⁊ reſpondeatur ei grece: dũmodo ei congruẽter
reſpondeatur obligatio conſtituta eſt: Idem e
õtra ſed vtrum hoc vſqʒ ad grecum ſermonem

tanti pꝛotrahimus an vero et ad alium penũ foꝛ

te vel aſſirium vel cniuſuis alterius lingue dubi⸗
tari poteſt et extat ſcriptura ſabini Sed verum
puto vt omnis ſermo contineat verboꝛum ebli/
gationem ita tamen vt alter alterius linguam in

2

elligat ſiue per ſe ſiue per veruʒ interpꝛetem ꝛc.

liberantur non obſtante ꝙ omnes non vere ſoluerint pꝛout requi
rebatur vt in dicto. . ex his et ꝙ iſtud verbuʒ egero recipiat hãc
interpꝛetationem allego tex. in. l.i.ꝭ.conuentionis in ver. inter ſe
agunt ⁊c.ff. de pact. ¶WUel poteſt intelligi ſetundo modo iſtud
verbũ egero deducendo rem in iudicio et petendo partẽ iſtius he
redis ab eo puta peto quartã partem ſtici quo facto lex in cõtinen
ti fingit alterũ de vuobus vel ꝙ iſte mibi ↄdemnabitur vel abfol
uetur pꝛout neceſſariũ eſt dicere et potius fingitur cõdemnatoꝛia
ſententia ĩ ea parte ſtici petita qᷓ; abſolutoꝛia et ideo ratione iſtius
ficte ſolutionis pꝛout ex nunc vere tempoꝛe ſententie late.lex vo/
luit ꝙ alij coheredes poſſint ſoluere ratas ſuas in eodem ſtico et
ſoluendo liberantur licet adhuc omnes non ſoluerint nec poſſunt
dici ſoluiſſe enndem rem pꝛont requinit tex. in dicto .. ex bis in
ver. quãdiu ⁊c.et hoc mõ intelligendo ↄuenit iſte tex. cum exẽplo
ſequẽti de acceptilatione vt ſic demus fictas ſolutiones in vtroq;
exẽplo et h̊ modo ego nouiter ĩtelligo iſtũ tex.cuius vᷣba ſunt hex.

CSi tamen hominẽ ſtipulatus cum vno ex he/
redibus pꝛomiſſoꝛis egero pars dumtaxat cete
roꝛum obligationi ſupererit vt exſolui poſſit:
Idemqʒ eſt:et ſi vni ex heredibus acceptolatuʒ
ſit: Jdemqʒ eſt et ĩ ivpſo ꝓmiſſoꝛe ⁊ in fideiuſſo/
ribus eius quod diximus in heꝛedibus ⁊c.

Glo. in. l.ii.S. ſi tñ hominem

In verbo acceptolatum ⁊c. in ver.ibi in rem hic in perſonam ac.
Iluſt. D. raneiſcus aret. hic in.ii· col.reputat iſtaʒ glo.ſingula⸗
rem ad hoc liberatio facta ꝑ acceptilationeʒ vni ex reis debendi
hoc acto ꝙ ꝓſit ſibi dumtaxat ⁊ non alteri coꝛꝛeo valet ⁊ ẽt idem
eſt in patto ita ꝙ non extenditur ad alium coꝛꝛeũ de quo alias di
xi hic poſt eum legendo ⁊ ideo pꝛo nune longioꝛ non ero niſi ꝙ po
no verba glo.de qua agimus que ſunt hec .
CAcceptolatum ⁊c.vt liberatio contingat ſed

videt᷑ ꝙ omnes alij liberent᷑ vt infra de accepti.
l. ſi ex pluribus pꝛimo rñ. que eſt contra ſol.ibi
in rem hic in perſonam ⁊c. ;—“

iii Tex. iſte ſingularis ⁊ vnicus in toto
l. n 5 Cgto San zue ciuilis reputatus eſt et
merito ab omnibus gloſatoꝛibus ⁊ comentatoꝛibus antiquiſ mo
dernis ⁊ modernioꝛibus. Mec non ꝑ omnes appellatus eſt ẽt
⁊ non ab re difficilis intricatus ſerupiloſus ⁊ altũ habens pꝛofun/
duʒz ſuper cuius intellectu vero babendo omnes ſcribentes hic ⁊
alibi de eo ſepe (immo ſepiſſime) ⁊ ſine fine comemoꝛantes ſatis
ſupeꝛq; ſatis variarunt ⁊ cum reuereutia ſi os in celũ apponere li
cet ꝓut vere licet vt ex infra dicendis aperte videbis omnes in di
ſtincte ſimulq; errarũt nec vnquã euʒ habuerimt ⁊ ̊ maxime
pʒopter comune litterã que in omnibus tranſumptis codicibus
vitioſa ⁊ falſa in quapluribus eius ⁊ bñ vigintiquattuõ verbis ⁊
ꝙ plus eſt in ſenſu ⁊ in ſubſtantia reperta eſt⁊ ꝑ me ad lucez cum
vera oꝛiginaliq; littera editus ⁊ ꝓnuntiatus eſt ſuꝑ qͥ nunq; ani
maduerterunt tot tantiq; iuris patres ⁊ dei ⁊ tot tantaq; leguʒ ca
nonumq; lummaria magna ⁊ deniq; omnis ſcola doctoꝛuʒ hic ⁊
vbiq; de hoc tex. frequentẽ comemoꝛationẽ habens defecit ⁊ ea
que tandiu in obſcuꝛo ⁊ in tenebꝛis fuerũt ſtudio induſtria oꝑaq;
nra ad lucem meridianã reddita ſunt ſupꝛemo deo omniũ bono
rũ datoꝛe ⁊ largitoꝛe ad hec bene conſentiente pꝛout de his omni
bus latius dixi ĩapparatu meo bino ad iſtũ tex.⁊ ẽt in repetitiõe
noſtra ad eundem dicata ad Reue. D. Cardi. Alerienſam vnñm
meum vnicũ ⁊ iuriſconſultoꝝ iuriſciſcõſultiſſimũ cuius anima re/
quieſcat in pace in qua repetitione latius exoꝛditus ſum ⁊ ideo ꝓ
nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ non obmittã ſolummodo vnũ nam
dicitur in tex. oꝛiginali illam ſtipulatiõez per te non fieri q minus
mihi ire agere liceat ⁊c.naz in comuni littera tranſumpta dicitur
vt in illa ſtipulatione ⁊c. ⁊ ſie ᷣ̃m omnes doctoꝛes hic coneluditur
ꝙ hec verba poſita ſnut pꝛo exẽplo hic ⁊ ꝓ continuatione ad pꝛece
dentia ad pꝛimũ membꝛaũ Catonis quia omnes comiſiſſe videni
quia non poteſt hoc caſu niſi in ſolidum peccari ⁊ ſic poſtea ſubdi
citur exemplircatiue vt in illa ſtipulatione c. Ex à etiam cõ
cluditur ꝑ omnes docentes hic ꝑ iſtũ tex. ꝓbari ꝙ pꝛomiſſio iter
fieri ⁊ per te nõ fieri quo minus mibi ire agere liceat ⁊c. funt due
ſtipultiaones indinidue ⁊ qð m eis vno ex heredibus pꝛomiſſoꝛis
Ifaciente pena comittitur ↄ omnes pꝛo poꝛtione hereditaria 76
pꝑ iſtum tex.⁊ dicunt etiam ꝙ in dicto ver.ſed videamus refricaĩt
in dubuũ ſtipulatio iter fieri vel illa per te non fieri ⁊c.⁊ ꝙ alie due
amplius non agi ⁊ de rato ſunt ambe diuidue ⁊ ꝙ in eis non co
mittitur pena niſi heredem cõtraſacientẽ ſolum ⁊ ꝓ poꝛiõe ſua
Segd ego dico ᷣ ꝙ litteraloꝛiginalis pandectarſ floꝛentinarũ
non dicit ſic ſed dicit illam ſtipulationem ⁊c. ⁊ non fit aliqua cõti⸗/
nuatio nec exemplificatio ad pᷣcedentia nec fit aliqua refricatio in
dubiũ de iam dictis vel de altero eoꝛum ꝓut dicebat totus mun
dus vcuſq;. ſed ponitur noua queſtio ⁊ diuerſa penitus a pꝛedic
tis ⁊ ponitur ꝓpoſitio per iſum Catonẽ cum interrogatione ſe/
quente moꝛe ſuo qui nullũ ſequebatur floꝛem oꝛõnis nec dilata⸗/
bat argumẽta ſed minutis interrogatiunculis quaſi punctis ꝓ
ponebat efficiebat pꝛout ad litterã de eo loquẽs ateſtatur Cicero
in de paradoxis in pꝛinci. in ver. Cato aũt ⁊c. pꝛout etiaʒ latius di
xi in apparatu meo bino ad iſtũ tex. in ver. Cato ĩc. Ul in pꝛo
poſito poſtq;ᷓ cato feeit duo mẽbꝛa pꝛincipalia in iſto tex. cum vno
exemplo pꝛo quolibet de quibus in tex. vero conſiderando pꝛimũ
membꝛũ pꝛedictum et eius exemplũ in qͥ exemplio continetur de
ſermitute pmiſſa conſtituenda poſtea poꝛponẽdo dicit illaʒ ſtipu/
lationẽ per te non fieri ⁊c· que ſit pꝛo ſeruitute iam conſtituta ma
nutenenda et ↄſeruanda vt in.l.ſi ita ſtipulatus fuero per te in fi.
infra eo. ſtatim vtitur interrogatione moꝛe ſuo dicens ſed videa/
mus ne non idem hic ſit ⁊c.⁊ per ↄns fit noua pꝛopoſitio ꝑ eum ⁊
iterrogatio.ſ.vtrũ illa ſtipulatio ꝑ te non fieri ⁊c. ſit indiuidua vel
ſit diuidua ⁊ vbi ſecundũ omnes ſcribentes hic nemine diſcrepan
te deciditur ꝑ iſtum tex. ꝙ eſt indiuidua ſicut illa iter fieri et ꝙ pe
na adiecta comittitur ↄ omnes heredes pꝛo poꝛtione bereditaria
vno ſolo cõtrafaciente in vtraq; ſtipulatione ſiue ſit in tex. littera
aſſirmatiua. ſ. Paulus rñdit eſſe idem æci ſiue ſit lr̃a negatiua ·ſ-
Paulus rñdit non eſſe idem ac.de quibus duabus litteraturis ⁊
earũ veritate infra ẽt dicemus de quibus ĩ tex.vero oꝛiginali nut
la penitus ſit mentio nouiter nunc redeundo ad pꝛopoſitum no
ſtrum dico. ꝑ iſtum texdecidi totum mium penitus ⁊ dicitur ve/
re ꝙ ſtipulatio ꝑ te non fieri ⁊c. eſt omnino diuidua ⁊ ꝙ pena non
comititur in ea niſi pꝛo poꝛtione ſua tantũ q illum heredem ↄfaci
entem ſicut in illa ſtipulatione de rato ⁊ ita expꝛeſſe ſonat tex.oꝛi/
ginalis qui in hoc ver. illam ſtipulationẽ ⁊c. parificat iſtas pꝛomiſ
ſiones.ſ.per te non ſieri ⁊c.⁊ illã de rato ⁊c. nec ĩ vero tex. ſunt illa
verba Paulus rñdit ⁊c.negatiue vel affr matiue que ſunt maxie

impoꝛtantie ⁊ ſonant ⁊ ꝓbant ſubſtantiã omnino diuerſam imo.

Cõtrariq textui oꝛiginali qui p vt dixi nen habet illa verba ti ill
ſtipulatione ⁊c. nec habet illa verba negatiue nec affirmatiue pꝛola
ta que verba fecerunt errare totum mundũ ⁊ omnes ſcribentes.
Eſt ergo nunc verus ⁊ nouus meus intellectus huius tex.

ſtipulatio ꝑ te non fieri ⁊c.eſt diuidua ⁊ pena non comittitur in

ea niſi ð heredẽ ſolum vↄfacientem ⁊ pao poꝛtione ſua tm pꝛout eti
am infra clare oſtendemus tibi in pꝛoceſſi. Et no. q iſte mo
dus loquendi cum bis pꝛopoſitionibus ⁊ interrogationibus fuit
pꝛopꝛie ipſius vtitenſis tatonis vt. S. dixi etiã allegando Ciceron
in de paradoxis in pꝛinci. vbi ſubdit Cicero aliud notabile verbů
ꝙ bene no. tu qui dubitares circa iſtum tex.mieũ oꝛiginalẽ ⁊ vey
ꝙ cato iſte ſentiebat ſemper ea que non pbabanturi vulgus ꝛc.
Et ſic eius deciſiones pꝛima fronte non conſonabãt auribus vulgi
quaſi eius dicta efſent ⁊ ſunt pꝛo peritioꝛibus ⁊ non pꝛo ydeotis
vel lippis ſeu tonſoꝛibus. Sed plus dico ꝙ G̊ modo loquẽ
di etiã alij iuriſlatoꝛes ſepe vſi ſunt vt ꝓbatur aperte in lſi pupil
li in ver.quid ergo ibi ſed non foꝛe ait ⁊c.ff. de neg. geſtiſ in.l.i§.
hec verba in ver.q; cum eo qui in alterius poteſtate negotiũ geſtũ
erit ꝛc.f. de peculio cuz glo vbi fit ſola pꝛopoſitio ⁊ poſtea ſtatim.
eius peculariter ſequitur deelaratio ⁊ in.l. qui neq;.fl. de verbo.
ſigni.⁊ in rubuca.ff.nau.cau.ſtabul.cum multis ſimilibus que cu
rioſius lectoꝛ facile reperire poterit in iure que bꝛeuitatis cq ob
mitto ⁊ hoc modo loquendi ſepenumero vtuntur veri oꝛatoꝛes
vt Cicero in dicto libꝛo de paradoxis per totum in pꝛaincipio ſuo
ulius operis maxime in ea pꝛopoſitione dum ait omnes ſtultos in
ſanire ego vero te non modo ſtultum ?c. Pꝛeterea aduerte
ẽt pꝛo nouo ⁊ vero intellectu iſtins tex.in alio multũ neceſſario et
impoꝛtanti nam omnes libꝛi habẽt poſt illa verba ratũ ꝛc. imme/
diate Paulus rñndit eſſe idem ⁊c. pꝛout etiã de vtraq; litera atte⸗
ſtatur glo.in ver.videamus ⁊ in ver.non eſſe ⁊c.et etiaã omnes do
ctoꝛes hic ⁊ alibi de hoc tex. mentionẽ habentes. Sed tlu v/
des apertiſſime nunc in vero oꝛiginali tex. non eſſe illa verba nega/
tiua nec ẽt affirmatiua. Et pꝛocerto mirũ eſt ꝙ fuerunt gcch
ta tot ⁊ tanta verba in tex. cõi que credo fuiſſe appoſtillas docop
vel ſtudentiũ vt aliquando cõtingit et poſtea ſuccedente tempoꝛe
ſcriptoꝛes inſeruerunt eas in tex.et hinc iſte comunis et tantus er
roꝛ pꝛoceſſit et hec tandẽ fuere que fecerunt errare totuʒ mundi
in intellectu vero buius littere ſm̃ quam negatiue pꝛolatã ludit
per ſcribentes omnes ꝙ pꝛobatur hic ꝙ non eſt idem in illa ſtipu
latione iter fieri ⁊c.nec in illa per te non fieri ⁊c.quod eſt inilla de
rato nam ſecundũ omnes in ea perte non ſieri ⁊c. pꝛobatur p iſtũ
tex.ꝙ comittitur pena cõtra omnes heredes pꝛo poꝛtione bheredj
taria vno ↄfaciente ſed ſeeus eſt in illa de rato in qua ſolus tenet
qui non habei ratũ et dicunt omnes hic ꝙ magis comũiter habet
in tex.littera negatiua.ſ. Paulus rndit non eſſe idem ꝛc. Sʒ
pꝛimo et ante omnia dico in hoc ꝙ hoc eſt falſuʒ ꝙ pꝛobetur bic
in tex.vero ꝙ ſtipulatio ꝑ te non fieri ſit diſſimilis illi ſtipulationi
de rato ⁊ ꝙ nonſit ideʒ in yna ꝙ in alia immo vᷣm verum tex. oꝛi
ginalẽ idem eſt in vna ꝙ in alia ⁊ ſunt omnino ſimiles ⁊ eſt dini/
dua vtraq; et etiã pena in eis non comittitur niſi contra beredem
cõtrafacientẽ tantum et pꝛo poꝛtione ſua caſus eſt hic clarus etlu
ce menidiana lucidioꝛ.in.d.ver.illam ſtipula.⁊c.cum ſequentibus
verbis huius littere oꝛiginalis. Alia verolra affirmatiua non
ita comuniter habet ſecundũ ſcribentes hic tamen ſecundũ eam
dicunt adbuc omneſ pꝛobari per iſtum tex. illud idem ꝙ ö. con/
cluſum eſt ſecundũ illam aʒ negatiuam. Sed andiqueſoq
modo omnes conſtruunt et exponunt tunc iſtũ tex.comunẽ cum
illa lĩia affrmatiua nam dicunt Paulus rñdit eſſe idem.ſ.in ſti⸗
pulatione amplius non agi ꝙ etiaʒ in illa de rato ⁊c. ⁊ hoc modo
ſm eos in ver.ſed videamus refricatur in dubium ſtipulatio am/
plius non agi que.S.poſita fuit pꝛo firma ⁊ pꝛo conſtanti vt diui/
qua in ver. at ſi de eo ⁊c ſed pꝛofecto hoc pꝛocedere non poleſtp
quia ille verſus multũ diſtat ab hoc nec põt aliquo modo iſte rej
ferri ad eum vel e contra. Secundo non eſt veriſimile iuriſla
toꝛem modo dubitaſſe de eo ꝙ audacter. S. firmauerat in dicto
ver. at ſi dceo. Tercio pondero ea verba nenon idem hic ſit
⁊c. nam illud aduerbiũ hic exponitur.i.in hoc loco ⁊ ſtat relatiue
⁊ demonſtratiue vt in.ð.ſi vero in aũt.de inceſt.nup.⁊ in.ꝭ.inatet
in aũt.de non eligen.ſᷣo nubent.⁊ in.i.nemo.ff. de here.inſt.⁊ iõ
in tex.noſtro tantũ refertur ad ſtipulationẽ illam ꝑ te non fieri S.
pꝛoxime pꝛopoſitã non aũt ad alias pcedentes ſuperius in medio
vel in fine poſitas ⁊ ſic remotas ſuper quibus iam erat ⁊ eſt deci
ſio firmata ⁊ clara quaſi dicat ⁊ vere dicit tex.iſte nec aliter dice/
re poteſt nenon ideʒ hic ſit vʒ in caſu pꝛopoſito ⁊ non a remotis ꝓ
ut erat illa ſtipulatio amplius non agi quã dicebant omnes hic re
fricari in dubiũ m lr̃as affirmanuã qui cum reuerentia errarunt
in lr̃a negatiua ⁊ etiã in affirmatiua que littera affirmatiua ſi repe
riretur in tex.potius pꝛobaret iſtum nouum intellectũ meum que
do tibi ꝑ iſtum tex.verũ oꝛiginalẽ nam ſonaret vt ſripulatio illa

zu
igl, uu
. u ge, x.
dagui acns
iſoognn eetnft n
nnnn ſe u
4Am mnrn unmms

tmncn jhas n er
nmin ngae
irtnae

miunnu ,ini

en —
tain imain n
einun uu,
mun lſtrfein n
llnlngnctmſidt eumnd
anliſcil in iniſinen
rietirdetetitts ns
ntſctutenthesetthren
imtinnrirkettnm i

Apänkfuhtntiiide
dictotinnſetin ienn

cinucinnnsdeim ite
ſbsrtinhfun iirinra
ſönnicninnannun
Vmmcan tnnt enuntse err,/
Nniuſeliimncnn Mrn
Nſſteirinnin tiren
ſſluniſititinn RW/
tileiguir nir

„

Mananiuriitmin

knumihitiingi,

hlumtintmig eni,

—
N „
ee
e.
—
1 6
1

uiſt n vſli n
dnn ⸗

ſaeni

—

*☚

„

2rSS

EEEESeen

„ – —
* 9

=

2

—
W
—

Z

bnem mm zuimn ln niif
untitarztiint fin
um m munut iin Miin
Kperr ATANhiids rnie
miANdtndentoniſtr
Ma friddenesRnusnun
1r. Es1 Dus ſii meſeint 3
õü
tuY E i inikiiſſtis
N1Gia,iNYMIN
õ
emcajmuENIMNAiinnn
mirt mnc uriik ucſig tdngl
rv NA4NA ſN, aNidn
ai Nugnſtifmnnuum
Nn Milſits Mind intien
mcrmu tn ini hlul in
tſenen. tte
Andàαααπι½οαinnric
mdt daln iu⸗

on fieri vc. ſit omnino diuidua ⁊ qð pena non comittatur niſi
coma beredem 2facientẽ ⁊ pꝛo parte ſua ſicut in illa ſtipulatiõe de
IVlnde ex his apparet glo.⁊ docto.omnes cum ſupoꝛta

none vebementer vacillaſſe in intellectu iſtius tex ſed eo magis er
rarũt ſi non eſt in tex. lfa negatiua nec affirmatiua ꝓut neutra eſt

1 ex. oꝛiginali. Ex quo tex.nouo oꝛiginali nunc apertiſſi
or nug pꝛobantu Et pᷣ ꝙ ſtipulatio per te non fieri
zc. amplius non agi ⁊ de rato ſunt diuidue ⁊ ſic vbi ꝑ oẽs doc
toꝛes magis comuniter in hoc tex ponebatur due diuidue tm̃ am
ius nõ agi Tilla de rato dico tibi ꝙ imo ſunt tres diuidue.
Secundo dico ꝙ vbi ᷣm omnes dicebat᷑ hic pꝛobari ꝙ pena adie
cca in ſtipulatione per te non fieri ⁊vc. comittebatur omnes here

des ꝓ poꝛtione hereditaria vno ðfaciente dico tibi per iſtũ tex.
bari totum contrariũ nam comittitur ſolum cõtra heredẽ pſacien

tem ? poꝛtione ſua tantũ ⁊ iſte caſus hucuſq; fuit incognitus
omnibus legiſtis hic 1 alibi de iſto tex. comemoꝛãtibus ⁊ etiã do
minis canoniſtis in capitulo ſuam ex. de penis poſt gloſam pꝛimã
ibi vbi comemoꝛant iſtum tex. intelligentes eum pꝛout ſupꝛa retu
li male ⁊ penitus cõtra ea que modo decido tibi ſecundũ iſtuz
tex. oꝛignalem quibus dici pot· O tardi coꝛde ad credendũ
7 ad iudicandum ꝙ iſte tex. comunis non bene ſonabat de quibꝰ
omnibus late dixi in apparatu nro geminato ad iſtũ tex· ⁊ latius
eti in repetitione noſtra ad iſtum tex. ⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ nõ
ero ſed remitto me ad plene nõ./p me ibidem niſi ꝙ modo pono v
ba tex. comunis tranſumpti ⁊ etiã verba veri tex. oꝛiginalis que
ſunt buiuſmodi ⁊ pꝛimo comunis littera hec eſt.

¶ Cato libꝛo ꝗqntodecimo ſcribit pena certe pe
cunie pꝛomiſſa ſiquid aliter factũ ſit moꝛtuo p
miſſoꝛe ſi ex pluribis heredibus vnus cõtra qʒ
cautum ſit fecerit aut ab omnibus heredibus pe
nã comitti pꝛo poꝛtione hereditaria aut ab vno
pꝛo poꝛtione ſua ab omnibus ſi id factũ de quo
cautũ eſt indiuiduum ſit veluti iter fieri vel non
fieri:quia qð in partes diuidi non poteſt ab om
nibus quodãmodo factum videt᷑ at ſi de eo cau
tum ſit qð diuiſionẽ recipiat veluti amplius non
agi tunc eum heredẽ qui aduerſus ea fecerat p
poꝛtione ſua ſolĩ penam comittere: Differentie
hanc eſſe rationẽ qð in pꝛioꝛe caſu omnes comi
ſiſſe videntur ꝙ niſi inſolidũ peccari non pote/
rit vt in illa ſtivulatione p te non fieri neqʒ ꝑ he/
redẽ tuum quominus mihi ire agere liceat: Sʒ
videamus nonon idẽ hic ſit ſed magis idẽ ꝙ in
illa ſtipulatione titium heredẽqʒ eius ratũ habi
turũ ⁊ paulus rñũdit non idem eſſe nam hac ſtipu
latione ⁊ ſolus tenebitur ꝗ non habuerit ratuʒ et
ſolus aget a quo fuerit petitũ idemqʒ ⁊ marcel/
lo videtur quamuis ipſe dominus pꝛo parte ra/
tum habere non poterit ⁊c.
Uera autem littera oꝛiginalis hec eſt.
¶ Cato libꝛo gntodecimo ſcribit poena caerte
pecuniae pmiſſa ſiqꝗd aliter factũ ſit moꝛtuo ꝓ
miſſoꝛe ſi ex publicus heredibus vnus cõtra q;
cautũ ſit fecerit aut ab omnibus heredibus poe
nã comitti pꝛo poꝛtione hereditaria aut ab vno
pꝛo poꝛtione ſua ab omnibus ſi id factuʒ de quo
cautũ ſit indiuiduũ ſit velutiiter fieri quia qð in
partes diuidi non poteſt ab omnibus quodãmo
do factũ videretur at ſi de eo cautuʒ eſt qð diui
ſionẽ recipiat veluti amplius non agi tum eũ be
redẽ qui aduerſus ea fecerit pꝛo poꝛtione ſua ſo
lum poenam comittere: Differentie hanc eſſe ra
tionẽ ꝙ in pꝛioꝛe caſu omnes comiſiſſe videntur

ten

q niſi inſolidũ peccari non poterit illam ſtipu/
lationẽ per te non fieri quominus mihi ire agere

liceat ſed uideamus nenon idem hic ſit ſed ma/
gis idem q in illa ſtipulatione titium heredẽqʒ

eius ratum habiturũ nam hac ſtipulatione ⁊ ſo/
lus tenebitur ꝗ non habuerit ratum ⁊ ſolus aget
a quo fuerit petitũ idqʒ et marcello videtur quã
nis ipie dñs pꝛo parte ratuʒ habere non poteſt.

l. iiii.Sſi is qui duplam Rapha. cum.

A1 ⁊ ẽt dominus
meus Alex. de Imo. hic dicunt iſtum tex.eſſe ſingularẽ ad ̊ pꝛo
poſitum ꝗ licet ꝓmiſſio de defendendo in cauſa euictionis ſit indi
nidua ex parte heredum ꝓmiſſoꝛis ſi agatur vt defendant tamen
ſecus ex parte heredu ſtipulatoꝛis nam ex parte eoꝛuʒ eſt diuidua
licet dñs meus Alex. dicat hᷣ ſibi non placere quia omnino ſecun
du eum in omni caſu reſpectu etiã omniũ hereduz tam pꝛomiſſo
is ;ᷓ ſtipulatoꝛis ſemper eſt indiuidua vt bic per eum ad quem
me remittovbi alias legendo dixi poſt eum ⁊ alios de hoc et ideo
ꝓ nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ alias ibi ꝑ me dxtis addo nunc ꝙ
opinio dñi Rapha. poteſt ſubſtineri vt ſit magis vera ꝑ iſtuʒ tex.
quem ego põdero in ver. vtilitatis cauſa ⁊c.que verba operantur
idem ac ſi diceret ſpeciale eſt ⁊c. vt in.l.ſeruum cum glo. ſua. fl reʒ
pupil.ſal.foꝛe in ver. pꝑ vtilitatẽ receptum eſt æc. in. . pupillus
in fi. inſti. de inut.ſtipu· ⁊ in.li. Spenul.ff. de act. ⁊ obli. ⁊ poſſent
multa ſimilia allegari in hoc tex. iſte vult ponere quid diuerſuz
⁊ ſpeciale in heredibus ſtipulatoꝛis in quibus hec ſtipulatio ð de
fendendo eſt diuidua licetſit indiuidua reſpectu hberedũ pꝛomiſſo
ris etiã ſi agitur ad factum non aũt loquitur tex. reſpectu pene vel
intereſſe quia de his non eſt dubiũ ⁊ de his tex. iſte non loquitur
quoquo modo vt videre potes Cuius verba ſunt hec.

CSi is qui duplã ſtipulatus eſt deceſſerit plu
ribus heredibus relictis vnuſquiſqʒ ob euincti
onẽ ſue partis ꝓ poꝛtione ſue partis habebit ac
tionẽ: Idẽqʒ eſt in ſtipulatiõe quoqʒ fructuaria
⁊ dãni infecti reſtitui tũñ opus ex oꝑis noui nun
tiatiõe pꝛo paꝛte non põt:hec vtilitatis cã ex par
te ſtipulatoꝛũ recepta ſunt: ipſi auteʒ pꝛomiſſo/
ꝛi pꝛo parte neqʒ; reſtitutio neqʒ defenſio contin
gere poteſt etcetera.
Ange. in.l.iij. . cato. S. eo.ti.

l. quinta.S . fi. ⁊ etiã dñs meus Alex.de imo.

in dicto. . fi.in pꝛima col.circa pꝛincipiũ reputant iſtum tex.ſingu
larem ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ vbi in obligatione uerſatur factum di/
uiduũ ſi ilſe venit explicandũ ꝓ dari pena comittitur eo modo qͥ
comittitur in opligationibus dandi quem intellectux etiã apꝛobat
Bar. ⁊ comuniter omnes ſcribentes in dicta.l.quinta.ꝭ.fi.⁊ ſic cõ
mittitur pena cõtra omnes heredes ſicut in obligationibus dandi
vt in. d. l.iij. d.cato. Szʒ tn dicas ꝓ vero ⁊ nouo iĩtellectu meo
iſtius tex.nam ego non facio vim in hoc an ſit obligatio dandi vel
faciendi ẽt ſi factũ venit explicandũ pꝛo dari nã in hoc nõ eſt uis
ſed uis ſtat in alio videlicet an ex facto aut ex nõ facto incomodeĩr
ſtipulatoꝛ in totũ an pꝛo parte pꝛimo caſu pena comittitur ↄ om̃es
naz in dicto.S.fi.ſtipulatoꝛ non poterat conſequi ſibi pꝛomiſſum
in totũ vnde agit ad penam õ omnes ex deffectu vnius ſed in..ca
to in pꝛomiſſione de non agẽdo ſub pena facta ſi bene vnus ex he
redibus pꝛomiſſoꝛis agit mhil abeſt ſtipulatoꝛi ⁊ põt ſe tueri om/
nino exceptione contra agenteʒ Sed non eſt ſic in ſoluente quanti
tatem debitam ⁊ hoc modo ego intelligo tex. in. d.l. v. . ſi. vbi
iuriſconſultus ↄſiderat hanc rationẽ in fine in ver. ſine iniuria ſti
pulatoꝛis.i.dãno hoc fieri poteſt ⁊c.⁊ hoc modo ego intelligo iſtuzg
tex.pꝛout alias legendo hic latius dixi ⁊ ideo pꝛo nunc non me ex
tendo in hoc niſi ꝙ pono verba tex.que ſunt hec.

¶Si ſoꝛtem pꝛomiſeris ⁊ ſi ea ſoluta non eſſet
penã etiaʒ ſi vnus ex heredibus tuis poꝛtionem
ſuaʒ ex parte ſoluerit nihilbominus pena cõmit

tetur donec poꝛtio coheredis ſoluatur idẽqʒ eſt

⁊ de pena ex cõpꝛomiſſo ſi vnus paruerit: alter
non paruerit ſententie iudicis: ſed a coherede
eius ſatiſfieri debet nec enim aliud in his ſtipu/
latiõibꝰ ſine iiuria ſtipulatoꝛis cõſttitui põt ⁊c.

l. in illa ſtipulatione Rres coma
tex.cum.l.hoc iure infra eo.dicunt ꝙ dies adiecta daſtien halt⸗
. . I.

pepẽdenti ex facto pꝛomiſſoꝛis cenſetur repetita etiã in pꝛomiſſio
ne ſecus eſt ſi pꝛomiſſio eſt inualida vel non dependens a facto ꝓ
miſſoꝛis boe modo cõcoꝛdantes bec duo iura circa quẽ ſatis ſuꝑ
q; ſatis laboꝛarunt pꝛout videre potes. Sed tu aduerte pꝛo
nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius tex. nam dico ego ꝙ differentia
eſt in hoc vtrum dies apponatur aſſertiue ⁊ reſpectiue cum cõditi
one naz oppoatet tũc omnimõ expectare diẽ ſecus ſi non aſſertiue
necj reſpectiue apponat᷑ ⁊ ratio eſt qꝛ illa verba ſi tał.⁊ illa verba
intra kał.x illa verba ſi ante kał.c.differunt inter ſe nam in pꝛi⸗
mo caſu babent in ſe aſſertionẽ ⁊ certificationẽ ⁊ omnimodũ te/
ſpectũ et vnicum tempus tantũ ad quod pꝛomitens ſe refert ⁊ ꝓ
ſolutione:cõſiderat illud ſecus eſt in aliis duobus exemplis ⁊c. et
ex hoc dico ꝙ licet doctoꝛes multũ laboꝛent ꝓ tollẽdo ðꝛio ð tex.
icte.l. boc iure poſt glo. ego facio differentiã vtrum dicã ſi Kallen
dis ſticuʒ non dedero ꝓmitto tibidare. x. ⁊c. vel dicã ſi inera kat.
de ez non dedero ⁊c. vel ſi ante kallendas ⁊c.nam ðᷣ caſu opus eſt
expectare diem nam licet cõdino deficiat tamen dies ſupereſt ſed
in dicta.l.hoc iure ſecus eſt nam poſſum agere ante kallendas et
idem eſt ſi dixi ſi intra tał.p.:.i...ſi intra.fl. de ſuceſſo.edicto vbi
eſt optimus tex, de verbo intra ⁊ hboc modo ego nouiter intelligo
hec iura Quoꝛum verba ſunt hec. =
L. In illa ſtipulatione ſi kallendis ſticum non ð

deris deceʒ dare ſpondes moꝛtuo homine que
ritur an ſtatim ante kallendas agi poſſit ſabinus
⁊ pꝛoculus expectandã diem actoꝛi putant ꝙ ve
rius eſt tota enim obligatio ſub conditiõe in diẽ
collata eſt:licet.n.añ cõditionẽ cõmitti videatur
dies tamen ſuper eſt: ſed cum eo: qui ita pꝛomi
ſit ſi intra kallendas digito celum non tetigeris

agi pꝛotinus poteſt hoc ⁊ Marcellus pꝛobat.
Uerba autem..i.hoc iure ſunt hec.

L. Hoc iure vtimur vt ex hac ſtipulatione ſi luti
us titius ante kallendas maias in italiam nõ ve
nerit decem dare ſpondes non ante quicquam
peti poteſt q̃ʒ exploꝛatuʒ ſit ante eam diem in ita
liam ticium venire non poſſe neqʒ veniſſe ſiue eo
uiuo ſiue eo moꝛtuo id acciderit ⁊c.

Bal.inil.ſi quidem in vlti.collu.C.de
lI. hoc lure excep. ⁊ etiam ipſemet Bal. in. l. cum
teſtõ. in fi.de teſt.mann.⁊ etiãẽ dominus meus Alex.de Imo. in
l.ſeruum.ꝭ.ticius in penul.col.ff.de vul.⁊ pupil.⁊ etiam ideʒ dñs
meus in dicta.l.boc iure in pꝛima col.reputant omnes iſtum tex.
ſingularem ad hoc pꝛopoſitum ꝙ cum deducitur aliquid codictio
nale in iuditio debet pꝛius condictio liquidari de qua materia ali
as legendo dixi hic et ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ ibi ali
as dixi per me ⁊ per alios ibidẽ addo modo vnum verbũ ꝙ Bal.
in pꝛedictis locis pꝛopter hoc dicebat ꝙ ſi inſtrumenta quarantigi
ata habẽt executionẽ ex foꝛma ſtatuti ſi tamen habent in ſe condi
tionẽ re vera purificatam vñr pura ⁊ non condictionalia licet do/
nec liqueat iudici non poſſit deuenire ad executionẽ vt ibi per euzʒ
ad quẽ me remitto ⁊ redeo ad tex.de quo modo agimus cuius vꝰ
ba pꝛoxime poſui in capitulo pꝛoxime pꝛecedenti ⁊ ideo non ponã
bic tex.ne fruſtra occupemus membꝛanas ⁊c.
Doctoꝛes hit eo ·

l.qui ante kallendas Rortores hie o⸗

iſtum tex. ꝙ vbicũq; tempus adijcitur ad ſolutionem gra debito
ris ꝙ paria ſunt dicere in kał.vel ante kał. Sed tu aduerte
ꝓ nouo ⁊ vero meo intellectu iſtius littere.nam dico ego ꝙ a pari
pꝛocedit ſtipulari kał.vel ante kał.pꝛoximas nam vtroq; caſu in
telligitur de pꝛimis naz non dixit de febꝛuarijs vel ianuarijs kał.
pꝛout patet ex tex.bene ponderato ⁊ in hoc ſtat virtus iſtius tex.
paout alias bic legendo latius dixi ⁊ ita iſtusz tex.intellexit glo.in.l.
cum qui ita..qui ita infra eo.vbi eſt ſimilis tex.de verbo aduer/
bum ⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ pono verba tex.de q̃
gimus Cuius verba ſunt hec.
Qui ante kallendas pꝛoximas ſtipulatur ſi/

milis eſt ei qui kallendis ſtipulatur æc.
Doctoꝛes hic comu

l.ſi quis arbitratn. dotes bie e inu
tex.⁊ dicunt ꝙ ſi arbitratoꝛ fuit aſumptus ſuper contractu pficiẽ
do niſi ſequatur arbitramentũ contractus non perficitur nec a ꝑ
ſona eius receditur.i.non recurritur ad arbitrium boni viri.ſ.iudi

tis vt ſerundu eius arbitrium contractue perficeiatr. Sec iu
aduerte ꝓ nouo ⁊ vero meo intellectu iſtius tex.nam ego intelligo
diuerſimode ab omnibus docentibus hic videlicet in arburatcte
aſſumpto ſuper cõtractu non dico perficiendo pꝛout dicunt docto
ꝛes. Sed ſuꝑ contractu diſſoluendo ⁊ niſi arbitramentum ſequa
tur non habet locum reſolutio contractus nec ab eius perſona re
ceditur ideſt ad arbitrium boni viri ⁊ hoc elicio ex tex. hic in ver.
reſtitui ſtipulatus eſt ⁊c. cum glo. in ver. ſi quis c. iuncta.l.f. C. ̃
ſent. paſ.⁊ in.l.quod ſi minoꝛ.ꝭ.reſtitutio.fſ.de minoꝛi. Uel⁊
ßo ⁊ aliter intelligo iſtum tex.circa refectionẽ alicuius rei naz niſi
ſequatur arbitramentũ non valet ſtipulatio ⁊c.⁊ hoc etiã elitio ex
ver.reſtitui ⁊c.quod exponitur pꝛo refici vt etiã capitur in.lecredi
toꝛ la pꝛima. ff.ſi cer. pet.in ver. reſtitutionem edificioꝛũ ⁊c.⁊ in.l.
ſi merces.. ſi. vicino.ᷣ ff locati in ver. hoſtia feneſtraſue reſtituat
⁊c. ⁊ in.l.quarta..fi.ff.de ver. oblig. ¶Uel tertio ⁊ aliter intelli
gi poteſt iſte tex.ſi reſtitutio fienda arbitrio ticij non eſt facta ob
moꝛam ſtipulatoꝛis vel arbitratoꝛis non tenetur pꝛomiſſoꝛ de in!
teritu rei nec recurrimus ad arbitrium boni viri hoc eſt iudicis
⁊ iſte intellectus poteſt fundari ex tex.in ver. moꝛam fecerit ſtipu
latoꝛ ⁊c.⁊ in.l.ſequenti in ver.moꝛã fecerit ⁊c.⁊ in ver. nibil valet
ſtipulatio ⁊c.⁊ his modis ego intelligo iſtum tex. de quo alias le/
gendo hic latius dixi ⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ pono
iſtum tex.in medium Cuius verba ſunt bec.

L. Si quis arbitratu puta lucij ticij ſibi reſtitui
ſtipulatus eſt deinde ipſe ſtipulatoꝛ moꝛam fece
rit quominus arbitretur ticius pꝛomiſſoꝛ quaſi
moꝛam fecerit non tenetur:quid ergo ſi ipſe qui
arbitrari debuit moꝛam fecerit: magis pꝛoban
dum eſt a perſona non eſſe recedendum eius cu⸗
ius arbitrium inſertum eſt ⁊c.

Doctoꝛes omnes bic comuniter in
l. huiſmodi. Mameinmn ter wiue nmauen
glo. hic ⁊ inter alia dicunt ꝗ ſi obligaſti te ad dandum mibi ũlud
ꝙ alius tibi vʒ puta ticius cũ ipſe debitoꝛ eſſe deſierit valet ⁊ tenet
buiuſmodi ſtipulatio ⁊ doctoꝛes multuʒ variant in hoc vtruʒ iſte
ſtet loco fideiuſſoꝛis vel loco pꝛincipalis expꝛomiſſoꝛis ditentes ꝙ
illa verba cum debitoꝛ eſſe deſierit ⁊c.intelliguntur etiã ſi deſienit
eſſe ſoluendo vel quando haberet aliquam exceptionẽ conira cre
ditoꝛem ⁊ multipliciter ſe inuoluunt. ech du aduerte pꝛo
nouo ⁊ meo vero intellectu iſtius tex.nam dico ego ꝙ illa verba
cũ debitoꝛ eſſe deſierit ⁊c.intelliguntur.ſ.ciuiliten ⁊ naturaliter in
totum ⁊ per totũ puta cum ſoluerit mihi ſi eſt debitoꝛ meus yvel
ſoluerit tibi ſi eſt debitoꝛ tuus ⁊ ſic cuʒ erit omnimodo liberatus
ab obligatione ſua in totum ⁊ ꝑ totum nam ſi deſienit eſſe ſoluen
do pꝛopter boc non ceſſat obligatio ⁊ nen deſinit dici debitoꝛ vel
eſſe debitoꝛ quia ſi perueniret ad pinguioꝛem foꝛtunaʒ teneretur
omnino ſoluere ⁊ non ceſſat obligatio interiʒ niſi lueret in coꝛpus
iuxta nõ.per Baliin.l.fi.ff.de in ius voc.⁊ per Ludo.roma.in ſuo
ſingulari in ver. debitoꝛ ⁊c.ad quos me remitto ⁊ ralio dubilan-
di hic erat quia videbatur res deduci ad eum caſum a quo inci⸗
pere non poteſt nam ſtipuloꝛ ego a te id quod mihi ticius debet ⁊
tempoꝛe ſtipulationis ticius nihil penitus debet naz videbatur qdð
non valeret ſtipulatio ⁊ nihil eſſet deductuʒ in ſtipulatione ⁊ ita vi
debat᷑ in caſu iſto ſtipulando quod tibi vel mibi ticius debet cum
debitoꝛ eſſe deſierit nam ſtipulatio videtur deduci ad tempus q ti
tius nihil debet ⁊ per conſequens non videbatur aliquid deberi⁊
ſic non valer̃ ſed hoc non obſtante deciditur contrariũ nam tempo
re ſtipulationis ticius vere eſt debitoꝛ meus vel tuus ⁊ boc eſt in/
conſideratione quo ad valitudinez ſtipulationis ſed illa verba cus
debitoꝛ eſſe deſierit ⁊c.reſpiciunt poſtea tempus petitionis vt eo
tempoꝛe agi poſſit ⁊ non ante cum ea verba ſonent in conditioneʒ
ante cuius euentũ agi non poteſt ⁊ ita intelligo ego ea verba cum
debitoꝛ eſſe deſierit ⁊c. ſcilicet ciuiliter et naturaliter pꝛout ſupꝛa
dixi ⁊ pꝛout vere videt̃ eſſe demente eius lr̃e cuius vᷣba ſunt bec

L. Puiuſmodi ſtipulationes non ſunt iunuti/
les ꝙ tibi ticius debet cum debitoꝛ eſſe deſierit
dare ſpondes namyvalet ſtipulatio quaſi ſub qua
uis alia conditione concepta.

. es omnes hie con
l.ſcire debemus. rer nellgunt itui
tex.quem etiã reputant ſubtilem ad hoc pꝛopoſituʒ ꝙ tol un ſn
pulationes quot ſunt res vel ſumme in obligatione⸗ dranc ſub
Vna ſi conceplio verboꝛum. Sed ſi non ſunt ſyecincate ſe

Guiglrin ungiſacſe⸗
lttieeenmir

msſin hen ercen e.

cntendmmnſniitninen
Kearcurutunni in
Nad⸗Aiisluickelrs!
Cfolineſnenan.

Cürdehong1 n

Iathrfmilnentirna nall
Ntrirnir
ſaturtmiuminmer
mm ioſurmn euwa
—
nürifntanun
Mmnfmniſnfnrakr

lnthrr te

— —

— —

— — – “

—

—

—

— —

– – – – ——

imum iiiitinnd

runnunnnnind
prnusunſunn
auucinn rulmaͤit
cttrm tmns Al iin tini in
s
Siſan
mmiN Cn Nſctin n
ri1dNe 1KasCromindie
dtim miten nmun iin in
nm N mad iitn n uii Minin
Ct 1/iinn, iN, N
mur irt un i ie i, i ie nnnnn
mix Nalitti iy uiñ il ſiniil/
e wira rrinid, intin⸗

xa vta unin in ili r

M anen ablelliſffe
nrus iaiins ⸗
1 Pemmd wrann detiuc,

Eginnn gflun⸗

duchw⸗ alcohecpel⸗
nlinn
Sucn ℳ
ee
„,r Nes, w
We atmmalct
Gmſ

yniuerſali vel gener ali nomine collecte ſunt:cenſetur vna ſtipulatòᷣ
continens plura coꝛpoꝛa vt hic per eos. Secd tu aduerte pꝛo

nono ⁊ vero meo intellectu ad iſtum tex. nam ego ſto eum ſcriben
tibus pꝛeterq;ᷓ in vno dum ipſi omnes vnanimiter dicunt ꝙ ſi ſub

vniuerſali vel generali nouine collecte ſunt plures res cenſet vna
ſtipulatio continens plura coꝛpoꝛa nam intelligo hoc eſſe verũ miſi

ſub generali vel vniuerſali nomine res compꝛenſe ſepatim nomi/

nentur quia tunc tot ſunt ſtipulatiqnes quot ſunt coꝛpoꝛa nomi/
nata ⁊ dictio at. ſtat hic aduerſatiue ad pꝛecedentia ſed ſecundum

intellecti doctoꝛu non ſed cotius expoſitiue vt hic in tex. bene põ

derato quẽ boc modo ego nouiter intelligo in fine pꝛout etiã alias
endo ibi latius xi v ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ po⸗
no ipſum tex/ oculata fide Cuius verba ſunt hec.

L. Seire debemus in ſtipulationibus tot eſſe ſti
pulationes quot ſumme ſunt: totqʒ eſſe ſtipula/
tiões quot ſpecies ſunt ſecundũ ꝙ euenit vt mix
ta vna ſumma vel ſpecie que non fuerit in pꝛece
denti ſtipulatione:non fiat nouatio ſed efficit du
as eſſe ſtipulationes: Quamuis auteʒ placuerit
tot eſſe ſtipulationes quot ſumme totqʒ eſſe ſti/
pnlationes quot res tamen ſi pecuniaʒ quis que
in conſpectu eius eſt ſtipulatus ſit vel aceruũ pe
cunie non tot ſunt ſtipulationes quot nummoꝛuʒ
coꝛpoꝛa ſed vna ſtipulatio nam per ſingulos de
narios ſingulas eſſe ſtipulationes abſurduʒ eſt:
Stipulationẽ quoq; legatoꝛum conſtat vnã eſſe
quamuis plura coꝛpoꝛa ſint: vel plura legata:
ſed ⁊ familie vel omnium ſeruoꝛũ ſtipulatio vna
eſt: Itẽ que quadrige aut leticarioꝛũ ſtipulatio
vna eſt. At ſi quis illud et illud ſtipulatus ſit
tot ſtipulationes ſunt quot coꝛpoꝛa ⁊c.

P Neolsz Jo. de Imo.
l. ſcire debemus. S. fl. J de Jmo⸗
meus Alex. de Imo.in.l.certi condictio in pꝛinci.in. viiij. col.ff. ſi
cert.pet. ſeputant iſtumi texi ſingularem ad hoc ꝙ aliquando cer
ti condictio datur ad incertũ nam certi cõdictio datur ad rez hic ᷓ
furem datur pꝛo facto ⁊ facta ſunt incerta vt in.l.ſtipulationes nõ
diuiduntur in pꝛin.⁊.l.vbi aũt.ðS.qui id quod.ffde ver.obli.ergo
vc.de quo alias dixi hie Egendo ⁊ ideo non multum me extendã
nunc circa hoc niſi ꝙ pono verba tex. que ſunt hec.

¶Sia fure hominem ſiz ſtipulatus queſituʒ eſt
an ſtipulatio valeat: mouet queſtionem ꝙ ſtipu
latus hominẽ plerũqʒ meum videoꝛ. Non valet
autẽ huiuſmodi ſtipulatio vbi quis rem ſuam ſti
pulatus eſt: et conſtat ſi quidẽ ita ſtipulatus ſim
quod ex cauſa conditionis dare facere opoꝛtet
ſtipulationem valere: ſi vero hominẽ dari ſtipu
latus fuero nullius momenti eſſe ſtipulationẽ q;
ſipoſtea ſine moꝛa deceſſiſſe pꝛoponatur ſeruus
nonteneri fureʒ conditione Marcellus ait quã
diu enim viuit condici poterit: at ſi deceſſiſſe
pꝛoponatur in ea conditione eſt vt euaneſcat cõ
ditio pꝛopter ſtipulationem ⁊c.

Glo. in. l. ſcire debemus in
ver. pła legata ⁊c. in fi. deie⸗

tie Illuſt. vo. Granc. aret. in. iiij. col. reputant iſtam glo.ſingularẽ
ad hoc ꝙ ille cui debentur centũ non poteſt petere quinquaginta
ſimpliciter ſed debet petere quinquaginta ex centum ſibi pmiſſis
de q alias legendo dixi poſt Bar. ⁊ alios hic ⁊ iõ non me extendo
nunc ſed addo Ludo. Ro. exclamantẽ de iſta glo.in. l. pꝛima. fl. de
acqui. beredit. maxime in.iij. col.dicunt tamen ſcribentes omnes
hic ꝗꝙ verba iſta libelli impꝛopꝛiantur vt valeat vt in.l.ſed ſi poſſeſ
ſoꝛe · . item ſi inrauero.fſ ſde iure iur. ⁊ ibi ꝑ Bar. ⁊ in.l. ſi olei ⁊
ibidem per Bar. in fi. C. locati poſuit dñs meus Alex. de Imo.

in ſuo conſi. eviiij in tertio volu. incipi. Magnifice pꝛetoꝛ c.⁊ Jo,

de ana. in ſuo conſi c. v ibi aliquid dixi in addi. meis ad ea conſu⸗

lia ⁊ per Illuſt. do. Franc. aret. in ſuo c ij. Ti
„00. Jranc. aret. onſi. cxxvij. in conſi.
vij. ⁊ per eundem onm meum alex. de Imo. in.l. 1. 5. ſi quis *
Vlti. col. S. eo. ⁊ in.l. iin kiij.col. ff. de iuriſd. om. iud. ad quem me
remitto ⁊ redeo ad glo.de qua agimus Cuius ver ba ſunt hec.

Legata ⁊c.in verii.iteʒ oppono legauit mihi
dominus omnes ſeruos vel peculiũ ergo non ſti
cum ſed ſi petam ſticũ dicam ex cauſa legati ſci
licet mihi deberi etcetera.

l. ſi quis cum aliter. Rotaes omes be

e . intelligunt ⁊ allegãt
iſtũ tex. quem dicunt etiã eſſe bonũ ⁊ maxime Bar. hic ad hoc
dolus incidens ex pꝛopoſito vel re ipſa non vitiat ſtipulationem
ſed bene doli exceptionẽ parit pꝛomitteni. Sed tu aduerte
P eius nouo meo ⁊ vero intellectu nam ego dico ꝙ dolus incidẽs
ex pꝛopoſito vel re ipſa ſtipulationem non vitiat ſed doli exceptio
nem ſtipulatoꝛi parit non autem ꝓmittenti ⁊ boc ego colligo ex
ver. cum aliter conueniſſet obligari ⁊c. ⁊ ſic iſta verba reſpiciũt ſti
pulatoꝛem non aũt ipſum pꝛomiſſoꝛem pꝛout dicunt omnes docẽ
tes hic ⁊ non bene (iudicio meo) ⁊ hoc modo mtelligendo verba
ſequentia ſtabunt hic pꝛo ratione aſſignanda ⁊ hoc modo ego in⸗
telligo nouiter iſtum tex.circa quem non me extendo vlterius cuz
alias hic legendo dixerim de hoc ⁊ ad hic dicta me remitto vnde
redeo ad iſtum caſum Cuius verba ſunt bec.

L. ſi quis aliter conueniſſet obligari: aliter per
machinationem obligatus eſt erit quidẽ ſubtili/
tate iuris obſtrictus ſed doli exceptione vti põt
qui enim per dolũ obligatus eſt cõpetit ei excep
tio idem eſt ⁊ ſi nullus dolus interceſſit ſtipulan
tis ſed ipſa res in ſe dolum habet cum eniʒz quis
petat ex ea ſtipulatione hoc ipſo dolo facit qð
facit ⁊c.

G lo.ii.in.l.ſi quis cum aliter

Bal.in.l. dolo. C. de innutili.ſtipul. ⁊ etias
in ſine onñs meus Alex. de Imo. hic in pꝛima colu.
reputant iſtam glo.ſingularem ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ contractus ſti

pulationis adiectus ſuper contractu bone fidei redditur ipſo iure

nullus pꝛopter dolũ ſicut redditur nullus ipſe contractus bone fi⸗/
dei vt in.l.eleganter in pꝛinci.ff. de dolo ⁊ voluit glo.in.c.cum di/
lecti ex. de emp.⁊ ven.⁊ ſpec.in titꝰ de dolo ⁊ cont.ꝭ.p in verſiculo
pꝛimo vt ibi per eum ad quem me remitto ⁊ ad alias hic dicta ꝑ
me poſt alios. Uno ſolo addito nunc illa glo.non eſt ſingu
laris ſed ego ſum ſolitus allegare aliam ⁊ nunc allego glo.ſingula
rem in. l.ij.C. de.reſcin.vendi.in glo.magna quam glo.ad hoc põ
derauit ibi Ang.⁊ etiã Rapha.cum.dum dicit gloꝙ vbi ſtipula/
tio eſt interpoſita ſuper contractu bone ſidei habet natura bone ſi
dei quia ſicut in contractibus bone fidei habet locum remedium
Dicte.l.ij.ita etiam habet locũ in ſtipulatione interpoſita ſuper eo
T ſic volo dicere effectualiter ꝙ iſta glo.de qua agimus non eſt ſin
gularis ⁊ ſemper ſum ſolitus allegare aliam pꝛedictã Cuius glo.
verba ſunt he·
Per machinationẽ ideſt dolum veluti fundũ

cum vſufru.vel non excipiendo iter ſed.n. dicit
vt cum non pꝛopoſueram obligari dolo iductus
ſum qð non placet quia non in qualitate ſed in
ſubſtantia deciperes. Alij itiã intelligunt hanc
l.quando ſuper contractu bone fidei interuenit
ſtipulatio non ſtricti iuris vt.C. de innutili. ſti⸗

pula. l. de dolo etcetera.

GOlo. in.l.inter ſtipulantem.sS.

— Bal. inic. p in titu.de fendo da/
ſi ſtipu lan te. to mili. vaſ.⁊ etiã dñs meus Alex.
de Imo. in.l. a titio in vlti.col.ff.de ver.obli.⁊ Illuſt. D. SFranciſc.
aret.in.l.ſi quis ante in ſeptima col.ff.de acquir.poſſ.reputant om
nes iſtam glo. ſingularem ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ licet ſubſtantia con/
tractus non poſſit cõferri in voluntatem debitoꝛis vt in dicta.l. a
titio. 9. fi. ⁊ in.l. in ementis cum ibi plene nota. C. de contraben.

empt. in.l.hec venditio ⁊ in.l.ꝙ ſepe.ff.de contrahen. K. T in
.

—

l.ſi quis arbitratu cum ibi plene nota ff. de ver. oblig. tamen ſi con
fertur æ ſecuta eſt traditio valebit de quo alias dixi in dicta.l. a ti
tio poſt dĩũm meum Alex.de Imo. ibi⁊ ideo pꝛo nũc longioꝛ nõ
ero niſi ꝙ nunc dico. ꝙ iſta glo. non habetur comuniter nec ego ha
beo eam in libꝛo meo ⁊ ideo eam non pono.

Glo. mn.k. que extrinſecus in
uner. appellatione 7 c. „ Kage moce

ſtipulatus banc ſummã in pꝛin.fl. eo.tit? ⁊ in.l.quotiens in pꝛin.ff.
ð heredi.inſti.⁊ ẽt dñs meus Alexã.de Imo.in.l.huiuſmodi in
Vlti. col. eo. tit? reputant omnes iſtam glo. ſingularem ad hoc pꝛo/
poſitũ ꝙ licet erroꝛ in nomine appellatiuo viciet diſpoſttionem vt
in.liſi quis ĩfundi votabulo cũ ibi plene nõ.ffde leg.ð ⁊ in.l in vẽ
ditionibus:.ff. de cõtraben. emp. ⁊ in.l.ſi in nomine. C. de teſtamẽ
tis ⁊ mn.S.ſi quis in nomine inſti. de legatis ⁊ poſuit HBal.in dicta.l.
ſi in nomine ⁊ Bal.in. lnon ideo. C. de heredi.inſti.⁊ Bal. in. l.ſi
foꝛtidiaduũ. C. de lega.⁊ Oldra.in conſucclvj.incip. Clemens epiſco
pus ⁊c.tamẽ hoe non habet locum quando res in qua erratur de
monſtratur ad oculum de quo alias dixi in. dyl.ſi quis in fundi vo
cabulo poſt dvñũm meum Alex. de Imo.ibi ⁊ ideo pꝛo nũc non me
extendam in hoc niſi ꝙ nunc addo Bar. idem volentẽ etiã in.l.
que extrinſecus pꝛedicta vbi dicit ꝙ ſi pꝛomitto tibi hunc bouem
cum ſit equus valet pꝛomiſſio cum fiat ad oculum adlquẽ me re
mitto ⁊ redeo ad glo.de qua agimus Cuius verba ſunt hec.

CAppellatione veluti ſi dicam hunc equũ inpꝛe
ſentia conſtitutũ pꝛomittis ⁊ ſit bos vyel ita pꝛo/
mittis mihi ticium hominẽ iſtuʒ ⁊ appellatur ſti
cus licet ſit in appellatione variatuʒ ſi tamen de
re conſtat valet ſtipulatio vel verius ſtatim po/
nit exemplum de vtroqʒ ⁊c. .

11 i I, Ang. hic ⁊ etiã dũs me⸗
glo. in. l. mulier. Ae de monntpupl,
lus ff. de acqui.heredi.et etias idem dñs meus Alex. de Imo. in
l. pꝛima in pꝛin.in nona col.ff.de ver.oblig.reputant iſtam glo.ſin /
gularem ⁊ dicunt eaʒ non eſſe alibi ad boc pꝛopoſitũ ꝙ licet alias
infans poſſit ſtipulari in caſu illo valde ſingulari. l.ſi ſeruum. fl.
rem pup.ſaluaʒ foꝛe tamen ſaltezʒ balbutire debʒ vt ſtipulari poſſit

alias aũt non. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu.d.

l. ſi ſeruum nam ego non facio vim in hoc ſed in alijs de quibus
alias dixi latius legendo in dicta. li in pꝛin. fl. de ver. obli.⁊ de qui
bus etiã dixi in. d.l.ſi ſeruũ in interpꝛetationibus meis nouis que
omnia potes videre in hoc opere noſtro et ideo pꝛo nunc circa hec
non me extendam niſi ꝙ addo vnum ꝙ idem Ang. hic ⁊ etiã dñs

meus Alex. in. d.l.pupillus nimis large intelligunt iſtam glo.vt lo

quatur in omni caſu etiã extra ſtipulationẽ rem pupilli ſaluam fo
re vt omnis infans qui poteſt balbutire poſſit ſtipulari ſed h̊ non
eſt verũ ſi bene ponderetur iſta glo. Cuius Xba ⁊ ẽt tex. ſunt hec.

L. Mulier que dotẽ dederat populari meo gla/
beoni iſidoꝛo fecerat eum pꝛomitterc dotẽ ſi in
matrimonio deceſſiſſet infanti ⁊ deceſſerat con
ſtante matrimonio placebat ex ſtipulatu actio/
nem non eſſe: quoniam qui fari non poterat ſti/
pulari non poteſt. 5
Uerba autem glo. ſunt hec. .
CNiſi ſtipuletur rem ſuam ſaluam foꝛe in.l.ſi
ſeruum. ff. rem pupil. ſal. foꝛe quomodocunqʒ

poſſit balbutire etcetera.

Dinus hic ⁊ Ang. ⁊ dñs meus Alex. in.l. ſi
l. mora. ſeruum ſticum.S.ſequitur infra eo.titꝰ ⁊ etiã
idem dñs meus Allex. de Imo.in.l.iij.S.ſi is pꝛo quo ĩ quinta col.
.qui ſatiſda.cogantur reputant omnes iſtum tex. in ijꝰ reſponſo
ſingularem ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ exceptio acquiſita debitoꝛi pꝛinci
pali per pactum ei de non petendofactum non tollitur eius fide/
iuſſoꝛi per impetrationẽ iniqui iuris poſtea factam ab ipſo debi/
toꝛe pꝛincipali ⁊ ſic eius culpa aliquo modo non nocet fideiuſſoꝛi
vt in ver. fideiuſſoꝛi ſuccurrendũ eſt ꝛc. dicentes etiã per iſtuz tex.
ꝙ licet moꝛa pꝛincipalis debitoꝛis noceat fideiuſſoꝛi vt in dicta.l.
ſi ſeruum.ꝭ.nunc videamus de ver.oblig.tamen hoc eſt verum ni
ſi creditoꝛ pꝛius ipſe fuiſſet conſtitutus in moꝛa a debitoꝛe pꝛinci/

pali vt ibi ꝑ eos de qua materia alias dixi in dicto.ꝭ. ſi is pꝛo quo

⁊ ideo pꝛo nunc non me extendã in hoc niſi ꝙ (iudicio meo) iſte

tex non multů facit nam loquitur in facto cauſato ab ipſo fideinſ
ſoꝛe ſcilicet in obligatione ſtici p eum facta vnde non eſt mirũ ſi ſ
bi non nocet moꝛa poſtea pꝛincipalis debitoꝛis vt hic in ver. fie
iuſſoꝛ obtulit c. Sed im queſtione de qua ſupꝛa factu cauſatuz
erat in pſona paincipali cum treditoꝛe T ſic mediate pꝛoderat ſid.
iuſſoꝛi ſed in dicta. l. moꝛa erat factum immediatũ pꝛocedens ab
ipſo fideiuſſoꝛe ꝙ ſine dubio plus dʒ opeꝛari ⁊ debet magis atedi
⁊ hoc modo ego declaro iſtu tex.pꝛo nunc Cuius verba ſunt hec.

L. Moꝛa rei fideiuſſoꝛi quoqʒ nocet ſed ſi fide
iuſſoꝛ ſeruum obtulit ⁊ reus moꝛã fecerit moꝛ/
tuo ſtico fideiuſſoꝛi ſuccurrendũ eſt ſed ſi fide/
iuſſoꝛ hominẽ occiderit reus liberabitur fideiuſ
ſoꝛ autem ex ſtipulatione conueniri poteſt ꝛc.

Dinus ⁊ alij ſcribẽtes hic ⁊ maxime do.
lI. mora. meuse Alex. de Imo. in pꝛima “ erge⸗
ons meus Alex. in.l.ſeruum ſticũ.ꝭ.ſequitur in.iij col eo. ti⸗ om
nes reputant iſtum tex. ſingularẽ ad hoc pꝛopoſitum licet moꝛa
haincipalis debitoꝛis noceat fideiuſſoꝛi vt in dicta.l. ſi ſeruum §Fe
nunc videgmus tamen hoc eſt verum niſi creditoꝛ pꝛius fuiſſet cõ
ſtitutus in moꝛa a debitoꝛe de quo alias dixi. S. etiaã pꝛorime in
dicta. l. moꝛa ⁊ ideo ꝓ nunc longioꝛ non ero nec etiam nunc pono
verba iſtius tex. cum ſupꝛa pꝛoxime ea poſuerim ne idem repeta/
mus ſepius ⁊ fruſtra occupemus membꝛanas. „

l. Gi ſernum ſticum. S. de illo

Dñs meus Alex.de Imo. hic in.ij. col. dicit iſtum tex. non re
periri alibi ſic facit eum ſingularẽ ad hoc ppoſitum licet de/
bitoꝛ ſciens peccans in faciendo vel in negligendo teneatur vt bic
in pꝛin. legis ⁊ idem ſi ignoꝛans peccauit faciendo actum illicitum
alias aũt non ſi iuſte ignoꝛauit ſe debitoꝛem vi in. l. quod te cuz ibi
nota.ffſi cert.pet.tamen hoc vltimũ fallit in herede qui obligatur
ex cauſa lucratiua hereditaria nam licet peccet ipſe etiã ignoꝛanter
faciendo actuz licitũ tamen tenetur vt ibi per eum de ͤ alias ibi di
xi poſt eum ⁊ ideo ꝓ nunc longioꝛ non ero niſi addendo alias
ibi dictis per alios ⁊ p me nunc dico nouiter ꝙ iſte tex. non pbat
hoc nam aliqui libꝛi habent cum ſciret a ſe petituʒ codiciliis vtre
ſtitueret ⁊ciquibus verbis pꝛobatur ꝙ heres non peccauit igno
ranter ſed ſcienter ⁊ hoc rectius ſtat vt conueniat cum exemplo
ibi pꝛoxime pꝛecedenti. Sed ſi habes ĩ tex.neſciret ⁊c. tunc foꝛte
pꝛobaret illud quod ſupꝛa dictũ eſt Cuius verba ſunt hec.

CDe illo queritur an ⁊ is qui neſciens ſe debe⸗/
re occiderit teneatur ꝙ iuli.putat in eum qui cuʒ

ſciret a ſe petitum codicillis vt reſtitueret manu
miſit ⁊c.

lI. quicquid aſtringende.
hic ⁊ maxime dñs meus Alex. de Amo.in.iiij. col. ? etis Illuſt. d.
Fran. areti. in. l. ſi quis a filio.. ꝭ in.i. col. ff de leg. ⁊ idem etiã
Ons meus Alex. de Imo. in. l.ſtipulatus ſum in pꝛinci.ff. eo. nt al
legãt iſtum tex.pꝛo ſingulari ſᷣm vnam lecturã in ver. nec rurſus
⁊c.ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ habens poteſtate⸗ interpꝛetandi non poteſt
interpꝛetari niſi ſemel tantum ſed ei licet eligere ſemp qũñ habet po
teſtatem eligendi ⁊ ſic poteſt variare ſed in eo qui habet poleſta
tem declarandi non licet variare de q alias hic dixi poſt alios ⁊ iõ
pꝛo nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ nunc addo in hoc nõ.per Baf. in
l. fi.in.iiij.col. C. de codicillis ⁊ ꝑ Ang.in.l.qð iuſſit ff de re iudic.
vbi limitat hoc multuʒ ſingulr pꝛocedere quandoius declarnadi
ſeu interpꝛetandi cõpetit parti ſecus ſi cõpetat indici ⁊ idem tenẽt
ẽt moderni in.c.cum ceſſante in. x. limitatione extra de apella.ad
quos me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua agimus Cuius verba
ſunt hec Et pꝛimo pano verba tex.

Z. Quicquid aſtringende obligationis cauſa di
ctum eſt id niſi palam verbis expꝛimatur obmiſ
ſum eſſe intelligendũ eſt: aut certe ſecundũ pꝛo/
miſſoꝛem interpꝛetamur: quia ſtipulatoꝛi liberũ
fuit verba late concipere nec rurſus pꝛomiſſoꝛ
ferendus eſt ſi eius intererit de certis potius va

ſis foꝛte: aut hominibus actum ⁊c.
Uerba autem glo. ſunt hec.

C Pꝛomiſſoꝛ ⁊c. in ver. Item qð dicit rurſus

Nicupnnn

jrthe
glelre, As
rlmrtertigmniü ſ⸗
ſirrtgtsmniſamd n
ntlisnentufin mmien
4 iſn Aädmin e .
micibenſgis euie
Uungonnae Pinena nſ
tenne tenedeenten
Wrbrene mriitil win
Nersep)erisis ärin
Gr
feluie,icner
iuripienun ine
,nipanisiren di
pilpvurtrintb —

—

——

—
e

—

— —
— —

— —
N-——

2 EEE

—

₰

—

. 2

Sn riſihen
N iene
— dan
naſtfinnn ſun
nnni DR
uit ilis i⸗
nnnr adihnr
irmegien uln
nmnng

Nadümenngil Mtnengi,
auiſeimn aNidlsnnninnrnen
u.

Lnthnd inten.
”c
am aliwtin 5ni ilr kaitiineu
ä
tinsm amif mnkhinfs uſifn
Arnmhei d desntink nrlin i
Aaumidtikiftindgißht
m dpa it ſmn iuddin i
aamm am dita i ilin
em mi n i i
eerdtni u fitii
ans nnigfunlin
am mncwſch uiliit
sll
. u tſt. elins
ernthu , iu in
en

ne.
—
iantunn,
l
ſn en m. gluſni
Rmnn en ſe ſiee

A 9,
et un tdeaniß⸗

„ ee
ſahs e
ſen otann
:A ſe
Sn yiie . znc

(dni

hange poſtea elegit ⁊ iterum vellet variare nam

non poteſt licet ſua interſit ⁊c.

oteſt intelligi ſecundo modo ꝙ; pꝛomiſerat ſer

l.ſtipulatio iſta in pꝛinci.in nuer.
. ſ. Bal.in l. fi. C. de contraben. empt. ? etiã
ſed ſi ſe. Pau. de caſt. ? Ludo. Roma. ⁊ dñs meus
Alex. de Imo. in hac.l.ſtipulatio in pꝛin. in. ij. col. allegant iſtum
tex. p ſingulari ad boc pꝛopoſitum ꝙ ſi quis ꝓmiſit ꝓ ſuo dato
vel facto pꝛopꝛio, tenebitur etiam de dato facto ſui heredis licet
dis meus Alex. de Imo. dubitet de hoc multum vt hic per eum
ad quem æ ad ibialias per me dicta poſt euʒ me remitto circa hec
wo ſolo non obmiſſo ꝗ idem eſt e cõtra ſi heres pꝛomiſit p ſe ⁊
dato ⁊ facto tamen tenetur etiã de dato ⁊ facto defuncti quia hoc
reputatur factum beredis m Bar. Bal. in. l. ſi ſeruus .ff. de
cöci. furti. ? Bal. in cl in tit? qui ſucceſſ. tene. in vſibus feui
Secundo addo aliud ꝙ ſi ego pꝛomiſi in caſu euictionis de
facto meo ⁊ meoꝛum beredũ tantum non ſum obligatus pꝛo fac
cto teriij ſcilicet quo ad duplã: Sed tamen teneoꝛ ad reſtitutionẽ
ij tex. eſt in. l. emptoꝛc JJ. qui aut per quẽ ita dicebat ibi Bar.
ff ve actio. empti. ad quez me remitto ⁊ redeo ad tex. de quo agi/
mus Cuius verba ſunt hec. . . ,B
¶ Sed ſi ſe obligat ne ipſe faciat quominus ha

bere licere liceat: obligatur etiã: ne heres ſuus
faciat vel quis ceteroꝛũ ſuoꝛum efficiat ne habe
re liceat ſed ſi quis pꝛomittat per aliũ non fieri pᷣ
ter heredẽ ſuum: dicendũ eſt inutiliter eum pꝛo
mittere factũ alienum:at ſi quis velit factum ali
enum pꝛomittere penã vel qnanti ea res ſit pꝛo/
mittere poteſt: Sed quatenus habere licere vi
debitur ſi nemo controuerſiã faciat hoc eſt neqʒ
ipſe reus neq; beredes eius heredũ ne ſuccuſſo
res ⁊c.

l. ſtipulatio iſta.S. ſi quis ita⸗

Pau. de caſt.⁊ etiãẽ dñs meus Alex.de Imo.hic reputant iſtũ
tex. ſingulareʒ maxime in vltimo dicto ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ ſi ſtipu
latio interponitur ſuper iure vel ſuper actu meꝛe perſonali nõ trã
ſit ad heredes ſtipulatoꝛis niſi de heredibus ſit facta expꝛeſſa mẽ
tio ⁊ tunc in perſonaz heredis erit ius nouũ ſecundũ eos ad quos
me remitto cum alias hic de hoc dixerim poſt alios docentes bic
vno ſolo pꝛo nunc non obmiſſo ꝓ vero ⁊ nouo intellectu iſtius ca
ſus nam non pꝛobat ꝙ ſit nouuʒ ius in perſona heredis ſed bene
dieit ꝙꝙ ſtipulatio vſuſfructus tranſit ad heredem quando de eo
eſt facta mentio ⁊ ꝙ diuerſi ſunt in ſtipulatione Sed non dicitur
pꝛopter hoc eſſe ius diuerſum nec hoc ſentit iſte tex. bene pondera
tus ⁊ ſubtiliter Cuius verba ſunt hec.

C Si quis ita ſtipulatus fuerit vti frui ſibi lice
re ad heredem ſtipulatio iſta non pertinet ſed et
ſi ſibi non adiecerit non puto ſtipulationẽ de vſu
fructu ad heredem tranſire eoqʒ iure vtimur ⁊c.

ſs meus Alex. de
l. cum ſtipulatus. z†„ρNnerdien
iſtum tex. eſſe notabilem et etiã mirabileʒ ad hoc ꝓpoſitum ꝙ ꝓ
rogatio termini ſi facta ſit antequã cõmiſſa ſit pena facit ꝙ pena
non comittitur licet in pꝛimo termino opus pꝛomiſſum non fiat
Seg ſi facta eſt pꝛoꝛogatio termini poſtq pena eſt cõmiſſa eaʒ nõ
reſoluit de quo alias hic dixi poſt eum legendo ⁊ alios docentes
ibidem ⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ hic alias dictis per
alios ⁊ per me addo nunc ꝙ hoc non eſt mirum quia illa pꝛoꝛoga
tio termini facta antequã pena ſit cõmiſſa non dicitur noua dilatio
Seg eſt eadem cum puma vt in. l ſed ſi manente.ff. de pꝛecario ⁊
in. l iiij. in pꝛinci. ff. de dam. infec. ⁊ voluit Ang.in.l.ſ.ff de ferijs ðᷣ
qua materia vide etiã aliquid per Pau. de caſt.in cõſi.cxxvj.inci.
Pꝛohibita alie natione ⁊c. ad quos me remitto ⁊ redeo ad tex. ð
quo agimns Cuius verba infra pꝛoxime poſui ⁊ ideo non repe/
to hic cum ibi videre poſſis.

l. Cum ſtipulatus cum glo.ii.

Bar. Ang. T etiaz dñs mene Alex. de Imo, hic in ſecunda

col. ⁊ etiã Ang. Jo. de JImo.in. lſi inſulam in ſecunda col: eo. titꝰ
tiz Ang. Jo. de Imo. in. l. a col. eo. tite
⁊ Bal in.l. pꝛima in vlti eol.C. quando dies lega.cedat. omnes re
putant iſtũ tex. cum glo.ſua ſingnlarẽ ⁊ noneſſe alibi ad hoc ꝓpo

ſitũ ꝙ ſi pꝛomiſi tibi ſoluere decem in inde in
decem in paſcate et abinde in antea
urbitratu tuo ſeu ad tuam petitionẽ dies paſcatis omnino inter/

pellat pꝛomiſſoꝛeʒ ac ſi ſimpliciter pꝛomuſiſſet ſoluere in paſcate de

quo alias dixi poſt dĩm meum Alex.in. l. quõt. in diem eo. tito de
ver.oblig. vbi ipſemet etiã idem ſfirmat in ſecunda col. ⁊ ideo

nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ nunc addo vnum verbũ ꝙ ſecus ẽet

ſi dicerez ſic pꝛomitto tibi ſoluere in paſcate ⁊ poſtea qncunq; qꝛ

tunc requiritur interpellatio ad hoc vt conſtituatur in moꝛa ſecun
dũ Bal in. c. in. . p in titꝰ an ille qui interfecit fratrem vaſa. ſui
Bal in.l.fi..fi.in.iij.col.C. de iure dot.⁊ ſentit etiã Bar. in. d.

l. cuz ſtipulatns in fi.pꝛincipij Cuius tex.et ẽt glo. verba ſunt hec.

L. Cum ſtipulatus ſiʒ mihi a pꝛoculo ſi opus ar
bitratu meo ante kalendas iunias effectũ non ſi it

penam ⁊ pꝛotuli diem putas ne vere poſſe me di

cere arbitratu meo opus effectum non eſſe ante

kalendas iunias: cum ipſe arbitrio meo aliam

diẽ operi laxioꝛẽ dederiʒ pꝛoculus reſpõdit non
ſine cauſa diſtinguendũ eſt intereſſe vtrũ ꝑ pꝛo/
miſſioneʒ moꝛa non fuiſſet: quominus opus añ

kalendas iunias ita vt in ſtipulatione cõpꝛenſuʒ
erat perficeretur an tunc cum iam opus effici nõ

poſſet ante kalendas iunias ſtipulatoꝛ diem in
kalendas auguſti pꝛotuliſſet: naʒ ſi tunc dieʒ ſti
pulatoꝛ pꝛotulit: cum iam opus ante kalendas

iunias effici non poterat: puto penaʒ eſſe cõmiſ

ſam nec ad rem pertinere ꝙ aliquod tẽpus ante

kalẽdas fuit quo ſtipulatoꝛ non deſiderauitid

ante kalendas iunias effici.i.quod non eſt arbi
tratus: vt fieret qð fieri non poterat: aut ſi hoc
falſum eſt etiã ſi ſtipulatoꝛ pꝛidie kalendas iuni
as moꝛtuus eſſet pena cõmiſſa non eſſet: quoniã
moꝛtuus arbitrari non potuiſſet: et aliqð tẽpus
poſt moꝛteʒ eius operi perficiendo ſuperfuiſſet
et pꝛope modũ etiã ſi ante kalendas iunias futu
ruʒ ẽẽ ceperit opus ante eam diem effici non poſ

ſe pena commiſſa eſt.
Uerba autem glo.ſecunde ſunt hec.

Arbitr atu tam in qualitate operis quã in ope
re perficiendo et pꝛoꝛogando.

Ang. ⁊ etiam

l. Ita ſtipulatus in fi. am dus Nier.

de Imo. hic in octaua col. reputant iſtum tex.ſingularẽ ad hoc ꝓ
poſitũ ꝙ ſi ſtipulatio penalis eſt appoſita iuxta pꝛincipalem ſtipula
tionẽ cum pacto ꝙ pena cõmiſſa ipſa ſola debeatur tamen poterit
ſolui illud ꝙ deuenit in pꝛineipali ſtipulatione ex quo inferunt ipſi
aliud etiã ſingulare ꝙ per illa verba non videtur actũ ꝙ moꝛa nõ
poſſit purgari de quo alias hic dixi poſt eos ideo nũc longioꝛ non
ero cum tex.iſte longiſſimus ſit ſicut..callimacus quo longioꝛeꝭ
non habemus quaſi in iure niſi ꝙ pono verba tex. que ſunt hec.

L. Ita ſtipulatus ſum te ſiſti in certo loco ſi non
ſteteris quinquaginta aureos dare ſpondes Si
dies in ſtipulatione per erroꝛẽ obmiſſus fuerit:
cum id ageretur vt certo die ſiſteres imperfecta
erit ſtipulatio non ſecus: ac ſi pondere menſura
numero ve continetur ſine adiectione ponderis
numeri menſure ue ſtipulatus eſſem: vel inſulaʒ
edificari non demonſtrato loco vel fundũ dari
non adiecto nomine: Quod ſi ab initio id age/
batur: vt quocunqʒ die ſiſteres: et ſi non ſtetiſ/
ſes pecuniã dares quaſi quelibet ſtipulatio ſub
conditione cõcepta vires habebit nec ante com/

mittetur ſtipulatio ꝗᷓ fuerit declaratũ reum pꝛo/
mittendi ſiſti non poſſe: Sed ⁊ ſi ita ſtipulatus
fuero ſi in capitoliũ non aſcenderis vel alexãdri
am non ieris centum dare ſpondes:non ſtatim
cõmittetur ſtipulatio:quamuis capitoliũ aſcẽde
re vel alexandriam ꝑuenire potueris ſed cuʒ cer
tum ẽẽ ceperit te capitoliũ aſcendere vel alexan
driam ire non poſſe. Item ſi quis ita ſtipuletur
ſi pamphilũ non dederis centum dare ſi pondes
reſpondet pegaſus non ante cõmitti ſtipulatio/
nem qᷓ deſijſſet poſſe pamphilũ dari: Sabi⸗/
nus autẽ eſtimabat ex ſententia contrahentiuni
poſtquã homo potuiſſet dari confeſtim agendũ
⁊ tamdiu ex ſtipulatione non poſſe agi quamdiu
pꝑ pꝛomiſſoꝛeʒ non ſteterit quo minus euʒ daret:
idq; defendebat exemplo penus legate: heredẽ
etenim ſi dare potuiſſet penũ nec dediſſet confe
ſtim in pecuniaʒ legatã teneri ſcripſi: Idqʒ vti
litatis cauſa receptũ eſt ob defuncti voluntatẽ et
ipſius rei naturã Itaqʒ põt ſabini ſententia re/
cipi ſi ſtipulatio non a conditione ceperit veluti
ſi pamphylũ non dederis dare tantum ſpondes
ſed ſi ita cõcepta ſit ſtipulatio: pamphylũ dare
ſpondes ⁊ ſinon dederis tantum dare ſpondes
quod ſine dubio verũ erit cum id actum ꝓbatur
vt ſi homo datus non fuerit ⁊ homo ⁊ pecunia
debeatur ſed ⁊ ſi ita cautũ ſit vt ſola pecunia nõ
ſoluto homine debeatur idem defendendũ erit
quoniam voluntas fuiſſe pꝛobatur vt homo ſol
uatur aut pecunia petatur xc.
Diñs me Alex.

1. qui ꝛomée F. ſeia. de Imo. bic reputat

iſtum tex. ſingularem dicens modernos etiã idez velle ad boc pꝛo
poſitũ ꝙ ſi non ſtat per debitoꝛeʒ quominus ſoluat creditoꝛi ſuo
ſed ſtat per creditoꝛeʒ non currunt contra euz vſure ⁊ videtut ſta
re per ereditoꝛc̃ eo ipſo ꝙ litigat inpugnando obligationẽ ex qᷣ ve⸗
niebat faciẽda ſolutio vt ibi per eum de quo alias dixi hic poſt eũ
⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ addo vnum verbũ nunc ꝗ⸗
vltra pᷣdicta requiritur etiã oblatio pecunie pꝛincipaliter debite ad
boc vt non currant vſure pdicte nec ſufficeret creditoꝛ inpugna
ret oblationem ex quo vemebat facienda ſolutio ⁊ ad hoc ego põ
dero eundem tex.in fi.in ver. ſi ſeia non ceſſaſſet pecuniam offerre
cc. ⁊ hoc mõ ego ĩtelligo iſtũ caſus ſingularẽ Cuius vᷣba ſunt hec.

Seia heres vnius tutoꝛis cuʒ berede pupille
tranſatione ſolo pacto facta m aioꝛeʒz partẽ ſol/
uit in reſiduã cauit: ⁊ vſuras pꝛomiſit:ſi illico ne
gauit heres ⁊ tranſactionẽ ſeruaf: ⁊ apud iudicẽ
tutele egit⁊ victus puocauit ⁊ iniuſta quoqʒ hec
pꝛouocatio eius ꝓnunciata eſt Queſitũ eſt cũ ꝑ
heredẽ pupille moꝛa ĩterceſſ. erit quo minus pecu
nia ĩ ſtipulatione deducta ab herede tutoꝛis ſol/
ueretur nec vnqᷓʒ petierit an ei hodie debeantur
vſure ab herede tutoꝛis Ben. ſi ſeia non ceſſaſ/

ſet ex ſtipulatiõe pecuniaʒ offerre iure vſuras nõ
deberi.

Dinus
l.qui rome.s.augerius. z mecemn
et ẽt. ð. meus Alex. de Jmo. bic dicũt iſtũ tex.non eſſe alibi ad hoc
Spoſitũ ꝙ moꝛtuus non dicitur debere ſed debuiſſe de q́ alias di
xi ibidem poſt eundẽ dñm meum Alex. ⁊ ideo pꝛo nunc lo ngioꝛ
non ero niſi ꝙ dico nunc ꝙ iſte tex. (iudicio meo) pꝛobat ↄꝛium
ſi bene 7 ſubtiliter ponderetur in ver. debere conſtitiſſet c. ⁊ in
ver. quid quantũq; deberet ⁊cevbi tex. loquitur de moꝛtuo debi/
boꝛe eſt verũ ꝙ ex quo viuo patre fuit facta illa pꝛomiſſio de qua

qualiter debet pʒocedere.

hir in tex. opoꝛtet ꝙ eo viuo impleatur put bic dicitur in tex. ſed
mostuus non dicatur debere hoc non eſt verum 2 contrariũ
batur hic in texx Nec obſtat tex. hic in fine in ver. ſi condiſo
extitiſſet ⁊c.quia illa dictio ſi non ſtat ꝓ quia pꝛout volint ſentire
hic glo.⁊ alij em vnã expoſitionẽ Sed illa vba ſtant in viz cõditi
onis pꝛout iacent nec debet tex. iſte violari ex quo poteſt ſtaxe pꝛo
pꝛie ⁊ B modo ego intelligo iſtu m tex. Cuius verba ſunt hec.
¶ Augerius filius familias ſeruo publij meuij
ſtipulanti ſpopondit ſe daturum quicquid patrẽ

ſuum publio meuio debere conſtitiſſet: queſuũ

eſt patre defuncto anteq̃ʒ conſtitiſſet quid quan
tũqʒ deberet an ſi aduerſus heredẽ eius actiʒ fu

iſſet alium ve ſucceſſoꝛem ⁊ de debito conſtiti⸗/

tiſſet augerius teneatur reſpondi ſi conditio non

extitiſſet ſtipulationem non eſſe cõmiſſam ⁊c.

lI. qui rome.s. augerius. de
nes hie ⁊ maxime dñs meus Alex. de Imo. hic in painci. reputt

iſtum tex. mirabilem ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ ſi quis pꝛomittit ſoluere

quicquid ↄſtiterit quẽ eidẽ debere ad hoc vt teneatur debet cõſta
re in vita illius debitoꝛis alias autem non tenetur ꝓmiſſoꝛ ſi poſt
moꝛtem eius hoc conſtet de quo alias dixi hic poſt alios ⁊ maxie
poſt dñm meum Alex.ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero niſi dico

P vero meo ⁊ nouo intellectu iſtius tex. ꝙ hoc eſt falſum imme

ſufſicit conſtare etiã poſt moꝛtẽ quando pꝛomiſſio talis eſſet poſt
moꝛtẽ illius facta: Sed ſi viuo illo adpuc fuiſſet facta huiuſmo/
di ꝓmiſſio bene pcedit id ꝙ dicunt pꝛefati doctoꝛes ⁊ ita debet in
telligi iſte tex. ꝙ viuo patre hec pꝛomiſſio facta fuit vñ opus erat
yt eo viuo hoc cõſtaret pꝛout dicitur in te Cuius verba ſt upꝛa p
xime poſui in capitulo pxime pꝛecedenti ⁊ ideo non repeto hic ne
fruſtra occupemus membꝛanas.

l.qui rome.s. coheredes. S

ego cõ
uenio teců vt non vendaz certã rem niſi certe perſone poſſum ven
dere illam rem ſi requiro illum cui ꝓmiſi ⁊ ille tacet expoſt ꝑ du
os menſes tex.eſt in dicta.lqui rome.5. coheredes.fl de ver. obli⸗

queʒ tex.ad hoc allegat Ludouicus roma. in ſuo ſingulari in ver.
pactum ⁊c. el.iijꝰ faciens magnum feſtũ de eo in hoc.

tu diligenter conſidera ðᷣ circa intellectũ queſtionis foꝛmate quõ
Secundo circa verum intellectum

iſtius ter. Capio pꝛimũ in quo dico ꝙ iſta queſtio ita ſimplici

ter foꝛmata non pꝛocedit nec ſtare poteſt q;ᷓ modo nam ſi ego ha

beo rem ⁊ pꝛomitto non alienare eam niſi tali ſa eu certe perſone nõ
valet talis ↄuentio ⁊ non obligat ⁊ nõ obſtãte pacto poſſuz vẽgefe
ad libitum meuʒ tex. eſt in.l.nemo.ff. de pactis in fi. ⁊ voluit ipſe
met Ludouicus roma.alibi dicens illi tex. ad hoc foꝛe ſingularẽ
in ſuo ſingulari in ver. pactũ ⁊c. el ijᷣ debet ergo queſtio foꝛmata
intelligi m terminos ĩ dicto.. coheredes in eis qui habent rez co
munem pʒꝛo indiuiſo ſimul ⁊ ſemel ⁊ pꝛomittant vendere innicez
partem ſuam alias conueniunt vt poſſunt vendere alteri ⁊ hec cõ
uentio bene valet quia vnuſquiſq; habet partez in re ⁊ illud pac/
tum eſt recipꝛocũ ⁊ coequeuum alias autẽ non peederet huiuſmo
di conuentio ꝑ tex.in dicta.l. nemo. Cuius ver ba infra ponemus⸗
Secundo circa intellectum iſtius notabilis tex. in.. cohe⸗
redes etiã aliud dico ꝙ non eſt verum ibi dicatur de expectati/
one fienda ꝑ duos menſes ꝑ requirentem poſt requiſitionẽ factaz
immo ego intelligo q;pꝛimũ placet ei requirere poſt cõuentionem
initi inter eos ⁊ ſw ille non emat poſt requiſitionẽ factã certe ego
potero vendere partem meam cuicunq; alteri que erat ſecum pio
indiuiſo yt dr ibi in tex. bene ⁊ ſubtiliter ponderato vbi alias le⸗
gendo etiã dixi ⁊ ideo ꝓ nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ pono iſtum
tex. in medium Cuius verba ſunt hec.

CCoheredes cum pꝛedia hereditaria diuiſe/
rant: vnuʒ pᷣdium cõmune reliquerunt ſub hoc
pacto:vt ſiquis eoꝛum partẽ ſuam alienare vo/
luiſſet: eam vel coheredi ſuo: vel eius ſi ucceſſo⸗
ri venderet centum viginti quinqʒ ꝙ ſi quis ali/
ter feciſſet: penam centũ inuicem ſtipulati ſunt:
quero cum coheres mulier coheredis liberoꝛuʒ
tutoꝛes ſepiuſ teſtatoꝛ cõuenerit ⁊ deſideraureit
vt ſecundũ conuentionẽ aut emerentaut vende/

ca
AECeiuns er
rtuftiutinn un

—
.

ir rt
ltinmtupanuer
bnntwdrdhnimu Ecnrn
fonnittkerekntni nem
Rienewneeisen

mNNANAheti ri
WeNn DnreRAnmindhtiernt

NrNuNNitdader
Cumkntigiuamim
fürnlilſenmbſträlrrr e
Wirgmnſhit ur An
nſtnrpednnlise u
Palnuinnglrat⸗,
whlienngr gnn
ulnsainmnieg ir

–—— —

Pr arelung muhſolhi,e
Knt in en iſien ilt,
nem manſnnicignſtnſni
dar. Qorfmisgtnogiihinin
nNNANNfinchtnſ
um INEYWieteNitanertti
Mm IY vhlit or ſ i
uEmn daltvivuf ging
lumm mmA Miſi
ium i it 41 pdrſyfn⸗
ENN MA CNAziri itettet
mi mamiim int anim uinefug
AseiN iit aln ied
dti Andrit
ðõ
. l
end gbnunteuin
Sõ güiemeien
anmiciil iei
mmppnunn ieñ n nn in iii inf
õü
imaI umng AMiglent ℳ
m an mm wen gain mifih ii⸗
auitrnnt ireanih li ſißs
ejli / H

*D
8 uäkertlnmn⸗,
—

rent hiqʒz nihil tale fecerint: aut ſi mulier extero
vendiderit: pena ab ea centum exigi poſſit: Hñ.
ſecundum ea que pꝛoponerentur obſtaturam do
1 mali xceet donte diete. l. Nemo ſunt hec⸗ .
L. Nemo paciſcendo id efficere poteſt ne ſibi lo
cum ſuum dedicare liceat aut ne ſibi in ſuo ſepe/
lire moꝛtuũ liceat aut ne vicino inuito pꝛediũ ali

enet ⁊ c. D
l.qui rome.s. coheredes. dims

dñs meus Alex de Imo hic dicunt iſtum ter. non eſſe alibi ad H
pꝛopoſitũ y ille qui ꝓmiſit alteri vendere ſub pena ſi ille requiſi
tus negligat emere põt ſine metu pene alteri vendere de quo alias
hic dixi poſt dṽm meum Alex. de imo. hic legendo et etiã in hoc
opere noſtro in c ꝓxime pꝛecedenti ideo pꝛo nũc longioꝛ nõ ero
niſiꝙ remitto me ad es que ſupꝛa dixi pꝛoxime ꝓ intellectu iſtiꝰ
tex. Cuius verba etiam ſupꝛa pꝛoxime poſui ⁊ ideo non repeto
nunc ne idem ſepius dicamus.

1 Ang. ⁊ eti.
l. qui rome.s.fſlauins. Ang eez
Alex. de imo. bic in. ij.col. reputant iſtuz tex. ſingularẽ ad hoc pꝛo
poſitum ꝙ licet quando pꝛimitiua ſeu pꝛincipalis obligatio eſt in
perſona ipſius ſtipulantis ⁊ pena eſt in perſona ticij non admittit̃
purgatio moꝛe ſecus eſt quando pꝛimitiua obligatio eſt implenda
in pſonam ticij ⁊ obligatio penalis in perſonã ſfipulantis nazʒ tunc

agittitur purgatio moꝛe de quo alias hic dixi ⁊ ideo pꝛo nũc lon

gioꝛ non ero niſi ꝙ addo nunc vnuʒ verbũ pꝛo nouo intellectu iſti
us lex.nam (iudicio meo) non eſt mirum ſi in caſu iſto admitti
tur purgatio moꝛe quia non fuit appoſita dies ſed ſolu pena quo
caſu non eſt dubiũ ꝙ admittitur purgatio moꝛe.l.ſi cum dies §.
fi.de arbit.⁊ in.l. ſi inſulam cum ibi plene nõ.ff. de verbo. obliga.
Itaqʒ iſtertex. non habet in ſe (iudicio meo) tatã ſingularita
tem ſi bene ponderetur Cuius tex. verba ſunt hec.

C Flauius hermes hominem ſticũ manumiſſio
nis cauſa donauit:⁊ ita de eo ſtipulatus eſt ſi ho
mo ſticus de quo agitur: quem hac die tibi do/
nationis cauſa manumiſſioniſq; dedi a te here/
deq; tuo manumiſſus vin dictaqʒ liberatus non
erit:ꝙ dolo malo non fiat pene nomine quinqua
ginta dari ſtipulatus eſt flauius hermes. Spo
pondit claudius: Quero an Flauius hermes
claudium de libertate ſtici conuenire poteſt.
Iteʒ quero an ſi flauij hermetis heres a claudij
herede penam ſupꝛaſcriptã petere voluerit clau
dij heres libertatẽ ſtico pᷣſtare debeat vt pena li
beretur. Hñ.poſſe. Itẽ quero ſi SFlauij herme
tis heres cum claudij heredead penaʒ ſupꝛaſcip
tam nolit agere an nibilominus ſtico libertas ex
conuentione que fuit inter hermetẽ ⁊ claudiũ vt
ſtipulatio ſupꝛaſ. cripta oſtendit ab herede clau

dij pꝛeſtari debeat. Beñ. debere æc.

l. qui rome in princi. äl

in lſi ſernus in vlti. col. ff de vul. ⁊ pupil. reputat iſtũ tex. ſingu
lare ad h vbi creditoꝛ recuſat recipere pecuniã tũc ſufficit ob/
latio verbalis 7 multo magis in ſaculo ⁊ ita comuniter firmant
omnes docentes hic de qua materia alias dixi late poſt eundẽ.d.
mei Alex. de Jmo. ibidẽ in.l. ſi moꝛa maxie in. vj. col.ff. ſol.ma.
? ber Bal. in. . acceptã in vj.q.C de vſuris ⁊ Bat.in.l.ſi rem. 5.
ſefde bigno. Bar. in. l. quidam in fi. ff. ſi cert. pet. ? Bar. in.l.
em. .qui paratus ff qui. mo. pig. vel ipo. ſol. Bal. in.l. pꝛima
el .n: liceat iij houo.⁊ Bal. in. l. inuicem. C. de conpen.
6 ar in. co p in titẽ qui feu. dare poſſunt ⁊ Bal.in.l. pe. C. de cõ
orinſfertis ⁊ dñs meus Alex. de Imo. in. l. ſi ſeruuz. S.ſequitur in
Mima col. de ver. obli. x in conſt 1. vij. in.iiij. col. in.ije volu. incipi.

uomodo intelligitur ſtatutũ vc. ⁊ in.l.ſi inſulã in ſecunda col.ðᷣ

ver. obli. x in. l. ſi debitoꝛ in apoſtillis ſuis ad Bar.ff. de ſolu.⁊ in

l. qni. x. in apoſtillieſuis ad Bar eo tite v idem dñs meus Alex.

pꝛetoꝛ ⁊c. ⁊ in conſiexxx vij. in. ijꝰ volu. incipi.viſo et opoꝛtune di/
ſcuſſo ⁊c.⁊ in conſi? clxxxxiiij.in. iiije volu. incipi. in cauſa ſtrazaro
htoniirnonent, Wesnrtmtne na gieine,
agimus Cuius verba ſun hec. Mito edſeo adtex, de qus
Qui rome pecuniam mutuã acceperat ſoluen
damlinlonginquam pꝛouinciã poſt menſes tres
eamqʒ; dari ibi ſtipulanti ſpopondit ⁊ poſt pau/
cos dies rome teſtato creditoꝛi dixit eam nume
rare detracta ſumma quã creditoꝛi ſuo vſuraruʒ
nomine dederat queſitũ eſt cum integrã ſummã
in qua ſtipulatione obligatus obtulit an eo loco
in quo ſoluẽda pꝛomiſſa ſua die integre peti poſ
ſe. Nñ. poſſe ſtipulatoꝛem ſua die ibi vbi ſoluẽ
dam ſtipulatus petere ⁊c.

Hlo. in.l.ex ea in pꝛinci.ĩ ner.
interpo nende c ¶ Zo. de Jmo. hic et

. . 5 etiã dñs meus Alex. de
Imo. in.l.fideiuſſoꝛ.ꝭ.fi.in penul.col. ff.qui ſati cog. reputant iſtũ
tex. ſingularem ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ ſapiens poteſt declarare ꝙ in
contractu celebꝛando remiſſo ad conſiliũ ſapientis quis obliget ſe
ad penam ⁊ idem etiã voluit Ang. ⁊ Pau. de caſt. in. l. pacto. C. ð
tranſ.ꝑ illum tex.in ver. conſultus ⁊c. de qua materia alias dixi
in..l.fideiuſſoꝛ.S.fi.poſt dñĩm meũ Alex. de Imo. ibi ⁊ ideo pꝛo
nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ nunc addo ego in ↄriuz Bal. in addi.
ſpec. in itꝰ de inſt. edi. in ver. ſi tabellioni c. gquem omnino vide
bis vnde redeo ad glo.⁊ pono verba glo. que ſunt bec ·
CInterponende ideſt intepoſite ſic tẽpus pꝛo
tempoꝛe ⁊ e contra ponitur.C. de lega.⁊ cõ. l. i.
vel pꝛopꝛie hoc pꝛomiſeras mihi pꝛomitere ad
ſenſum ſapientis mei qui poſtea dicit ſub pena

dupli pꝛomitti vt interponas agam.

l.ita ſtipulatuss.griſogonus.

Dñs meus Alex. de imo. hic reputat iſtum tex. ſingularem
maxime in ſui vltima parte ad hoc pꝛopoſitum ꝙ per liberã per/
ſonam noſtre poteſtati ſubiectã non poteſt nobis acquiri actio ex
ſtipulatione: Sed ex numeratione noſtro nomine factã ſic ⁊
ſtipulatio inutilis non impedit oꝛiri actionẽ ex vtili numeratione
licet ſi ſtipulatio eſſet vtilis bene impediret ⁊ ꝙ ille qui ſtipulatur
ſimpliciter videtur in dubio ſibi ſtipulari ⁊ non alteri licet in pꝛece
dentibus ſtipulatus ſit alteri quia non intelligitur eadem perſona
repelita que habeat vitiare ſtipulationẽ vt hic per eum ad quem
me remitto ⁊ ad hic alias dicta per me poſt eum. ¶Uno ſolo
nunc addito dictis alias ꝑ eum ⁊ ꝑ me hic ꝙ ule qui ſtipulatur p
alio pꝛeſumiur aſſumptus vt nudus magiſter.l.ſi mãdato in pꝛi.
⁊ ibi hoc voluit Bar.ff.mandat.⁊ in.l.cum quis.ꝭ.nuptura.ff. dᷣ
lega.iijꝰ de quo etiã dixi alias legendo in.l.ſtipulatio iſta. . alteri ð
verbo. oblig. ⁊ ad ibi dicta me remitto ⁊ redeo ad tex. de quo agi/
mus Cuius verba ſunt hec s
CSGriſogonus vᷣlauij cãdidi ſeruus actoꝛ ſcrip
ſi coꝛam ſub ſcribente ⁊ aſſignante dño meo ac1/
cepiſſe me a iulio goʒa agente rẽ iulij quintiliani
abſentis mutua denaria mille que dari qnintilli
ano heredi ve eius ad quẽ ea res pertinebit kalẽ
dis nouembꝛis que pꝛoxime ſunt future: Stipu
latus eſt goʒas libertus ⁊ rem agens quintilliani
ſpopondit ꝓᷣlauius candidus dñs meus ſub die
ſupꝛa ſcripta ſi ſatis eo nomine factum non erit
tunc quo tempore poſt ſolueret vſurarum nomi
ne denarios octo pᷣſtari ſtipulatus eſt iulius go/
zas ſpopondit Flauius cãdidus dominus meus
ſubſcripſit reſpondi per liberam perſonã que ne

que iuri noſtro ſubtecta ẽ neqʒ bona fide nobis

ſeruit obligationẽ nullam acquirere nobis poſſu
mus

Glo..in.l.executiõe.S. quicũqʒ

Ang. in. lpꝛima. C. de inſti.⁊ ſub ſti.ſub condit. factis ⁊ ibidẽ
ẽt Bal.in.x.qõe ⁊ dñs meus Alex.de imo.in.iiij.col.⁊ Saly. ibi
⁊ etiã dñs meus Alex.in.d.l.in executione in. S.quicunq; reputãt
iſtam glo.ſingularẽ ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ ſi quis reliquit certũ quid
alieui ſi vicerit titium in colluctatione licet non ſteterit per eum ta
men ſi non vicit non debet habere legatũ quia non ſufficit eius co
natus ſed oppoꝛtet ꝙ ſequatur effectus. Sed tu aduerte pꝛo
nouo meo intellectu iſtius glo.nam glo.non dicit hoc ſi bene conſi
deretur ⁊ referatur ad iſtum tex. ſuper quo poſita eſt.· Nam
pꝛimo dicitur in tex. ꝙ obligatus ſub conditione ſi fecit vt cõditio
non impleatur dicitur eſſe omnino obligatus vt ſi obligaui me in
caũ ſi ticiuſ veniet ĩ italiã ⁊ feci ne ticius veniret certe ſum tibi om
nino obligatus quia non eſt licitũ mihi impedire nec impugnare
ne conditio veniat ſubdit glo ſecus eſſe in eo qui habet vincere ia/
ciendo iaculũ nam vt dicar vincere te poſſum te impedire ⁊ dicoꝛ
vincere ⁊ ſic ꝑmittitur mihi impedire te Sed non dicit glo. ꝙ ſi
non ſtaret per me quo minus pugnarẽ non debeam habere pꝛo/
miſſa per te ⁊ qð requiruur effectus Cuius tex. verba ſunt hec.

CNilhominus hoc fallit quando licet impedi
re vt ſi viceris me iaculum iaciendo hoc autẽ ꝙ;
dicitur ideo eſt ne ex dolo ſuo lucretur vt infra ð
reg.iur.l.in iure ⁊c.

GSlo. m. I. ticia. S. fi. enamd iuin⸗
ff. de edili. edicto ⁊ etiã dñs meus Alex. de Imo.in.l.vbi aũt.. il
lud in ſecunda col.ff. de ver.obli.allegant iſtam glo.pꝛo ſingulari
ad hoc ꝓpoſitũ ꝙ pꝛomittens id qð ticius debet vr̃ pmittere vt fi
deiuſſoꝛ non autẽ vt pꝛincipalis ⁊ idem voluit etiam Bar. in ſuo
conſiꝰ incipi.ticius pꝛomiſit ꝛc.de quo etiã poſuit aliquid pᷣfatus
dñs meus Alex.in dicto.ꝭ.illud vbi ponit quandã ſuam diſtincti/
onẽ vt ibi per eum vbi alias legendo dixi poſt eum ⁊ ideo ꝓ nũc
longioꝛ non ero niſi ꝙ nunc addo ea que dixi circa pᷣdicta in aũt.ð
fideiuſſo. in pꝛin.poſt glo.ibi in hoc opere noſtro circa eius interpᷣ
tationem ad quam me remitto ⁊ redeo ad glo. de qua agimus.
Cuius verba ſunt hec.

Que apud ideſt ſoꝛs ⁊ vſura ⁊ ſic quaſi fide/
iuſſoꝛ errat ⁊c.

Se duobus reis.

1 Bar. hic
l. nemo eſt qui neſciat. iehnr. hie
ſingulariſſimã legem ad hoc ꝓpoſituz ꝙ fideiuſſoꝛ poteſt acceder̃
obligationibꝰ operaꝝ ⁊ ꝙ ẽt poſſunt ↄſtitui duo rei actiue ⁊ paſſi
ue circa huiuſmodi obligationes pꝛout dicitur hic in tex.in ver. ⁊
ſi fideiuſſoꝛẽ adhiberi in ea obligatione ⁊c.⁊ in ver. ꝙ nihil ꝓhi⸗
bet reos duos ⁊c.qui tex.clarus eſt⁊ non eget aliqua mea noua in
terpꝛetatione ꝓ nunc niſi ꝙ pꝛo hoc tex. ego allego tex.in.l. pꝛima
ff.de fideiuſſo.in ver. omni obligationi accedere poteſt fideiuſſoꝛ
⁊c.nam qui omne dicit nihil excludit.l. iulianus.ff. de leg.iij.l.a
mandatoꝛe.C.mandati. ⁊c.⁊ ideo non eſt mirum ſi poteſt obli/⸗
gationibus operarũ accedere pꝛout dicitur hic in tex. in quo non
dubitatur pꝛincipaliter de hoc ſed de ꝓmiſſione operarũ alterius
⁊ de poſſe conſtituere reos in his ⁊ ita ſonat mihi iſte caſus ſi rec/
te ponderatur Cuius verba ſunt hec.

L. Nemo eſt qui neſciat vel alienas operas pꝛo
mitti poſſe ⁊ fideiuſſoꝛẽ adhiberi in ea obligati/
one: ideoqʒ; nihil pꝛohibet duos reos ſtipulãdi
conſtitui vel ꝓmittendi ſicuti ab eodẽ fabꝛo duo
rei ſtipulandi eaſdem opꝑas ſtipulentur ex con/
trario duo fabꝛi eiuſdem ꝑitie eaſdem opasg ꝛ0
mittere intelligunt᷑ ⁊ duo rei ꝓmittendi fieri ⁊c.

l. in duobus. S. ubi duos. Dau⸗

de caſtr.
⁊ etiã Alluſt.dñs Sranc.aret.hic dicunt iſtũ tex. raro alibi inueni⸗
ri? ſic faciunt eum ſingularẽ ad hoc ꝙ creditoꝛ poteſt petere par
tem debiti a debitoꝛe ⁊ partem etiã a fideiuſſoꝛe ſuo ⁊ ſic diuider

debitum ſuum cum quibus ſto ſimplititer quia tex. clarus et.

Cuius verba ſunt hec.
AUbi duo rei facti ſunt poteſt vel ab vno eoꝛuʒ
ſolidum peti hoc eniʒ eſt ius duoꝛum reoꝛum vt
vnuſquiſq; eoꝛũ inſolidũ ſit obligatus pofſitqʒ
ab alterutro peti partes autem eius etiã a ſi ingu,
lis peti poſſe nequaq̃ʒ dubiũ eſt quemadmo duz
⁊ a reo ⁊ a fideiuſſore petete poſſumus ⁊c.
Sed intellige tu hoc eſſe verum de iure. ffoꝝ. ſed hobie non
poſſet petere a fideiuſſoꝛe aliquid niſi facta excuſſione pꝛius in bo
nis pꝛincipalis debitoꝛis vt in aũt.pñte ⁊ in coꝛpoꝛe vnde ſummit
C. de fideiuſ.⁊ ꝑ nõ.per Bar.in.lx.poſt glo.ibidem .ff. de verbo.
obli.⁊ Bar. in.l.marcellus in fi.fr de fideiuſ.⁊ Bar. in.. fi ff ſi
cer.pet.⁊ Bar. in.l.libertus.S.p.ff.ad muni.⁊ p dñm meũ Alex.
in.l.cum filius in pꝛima col.ffde ver.obli.⁊ in.l.iij.. ſi is pꝛo cuo
ff.ꝙ quiſq; iuriſ. ⁊ per Jo.de ana.in ſuo conlxxxx.⁊ ibi aliquid
in addi. meis ad ea ↄſilia ⁊ px dñ̃m meũ Alex. in.l. ſi. ſi cer. pet. ma
xime in vj.col.vbi ponit in ſpecie an de iurenſtoꝛũ.ffoꝝ.eſſet necel
ſaria excuſſio yel ne. Plus dico exxuſſio requiritur etij in
duobus coꝝeis ſᷣm Jo. de Imo. in ſuo conſi?c.ð inci. In qone yer
tẽte ⁊c. ad quem me remitto pꝛo nunt ac.
Bar. bic di

Glo. in el. duos.S.fi. cit iſtã glo. eſſe

ſingularem ad hoc ꝓpoſitũ ꝙ ſi tu in ſtipulatione rogas me an
mittam tibi centũ ducatos ⁊ ego dico facias hoc ſcribere ⁊ poſtes
reſpondeo ꝓmitto tibi centum vucatos valet ſtipulatio ⁊ videoꝛ
reſpondere in continenti non autẽ ex interuallo pꝛout requiritur
in huiuſmodi ſtipulationibus vt in.l.iS. pᷣ cum ibi nõ.f.. de verb.
obligationibus ⁊ ibi alias legendo dixi de his ⁊ in.l. ↄtinus in
pꝛinci.eo.tit? Sed tu aduerte ꝓ vero ⁊ nouo intellectu meo
iſtius glo.que ( ſententia mea) non dicit hoc ſi bene ⁊ ſubiiliterpo
deretur ſed glo.ſeruit nobis in vno alio ꝙ eſt foꝛtius ⁊ magis no
tandũ ſcilicet ꝙ ſi interogaſti me ſuper duobus ⁊ ego reſpondi ii/
bi ſuper ᷣ dicendo ꝙ ſic ⁊ dixi ꝙ facias ſcribere inſtrumentu ſup
hoc pᷣ ⁊ poſtea celebꝛato inſtrumto ſuper illo pꝛimo poſtea reſpon
deo tibi ſuper illo ſecundo valet ſtipulatio nec vitiatur ob iterual
lum pᷣdictum ita dicit iſta glo.in ver.interogatus ⁊c. ſi bñ ⁊ ſubii
lites ponderetur Cuius verba ſunt hec.

Iterogatus idem in inſtrumento ſi foꝛte velit
ſecundo interogatus pꝛimo fieri inſtrumentum
ſuper reſponſione pꝛimi interogati ⁊ reſponden
tis qᷓ ipſe reſpondet ⁊c.
Ad quam glo. nouiter do alium intellectũ vt dicat glo. ſi
ego interogaui te ſuper aliquo mihi dando ⁊ tu iaz fueras intero/
gatus ab alio ſuper alia re danda ei ⁊ interogatus faciat inſtrumẽ
tum ſuper pꝛima interogatione ⁊ ſic perficiat illum actũ ⁊ poſtea
reſpondens mihi valet huiuſmodi ſtipulatio nec hoc interuallum
inſtrumenti facti cum alio vitiat meã ſtipulationẽ ⁊ hot modo glo⸗
itellecta magis nobis ſeruit ⁊ loquit᷑ in caſu magis dubitabili vc.

l. ex duobus reis ſtipulandi.
Bar. hic in.iiij.qõne ⁊ etiã Ang.ibidẽ ⁊ ẽt dñs meus Alex.
de imo. in.l.ſepe in xiiij.col. ff. de re.iudi.reputant omnes iſtũ tex.
hm vnam lecturã glo.in fi.ſui ſingularem ad hoc ꝙ ſententia lata
3 vnum ex coꝛꝛeis credendi nocet alteri vbi agitur quo ad effect
ciuilem non aũt quo ad effectũ criminalem vt hic ꝑ eos.
tu aduerte ꝓ vero intellectu iſtius tex. nam ego intelligo eum in
ver. egerit ⁊c. ꝓut intellexit hic glo. in pꝛinci.cum nundum lats
erat ſentẽtia ⁊ ſic iudicio cepto ꝑ vnũ non põt debitoꝛ offer alteni
⁊ offerẽdo illi nihil agit ex eo quia alter coꝛꝛeus pᷣuenit alleruz in
agendo vnde ego non curo de ſententia lata ⁊ ꝙ hoc verbũ egerit
⁊c.accipiatur hoc modo ꝓbatur in.lii.ꝭ.ſi tamen bominez.ff de
verbo. obli.⁊ ita tenendum puto ⁊ ita intelligendo eſt caſus ma⸗
de dubitabili Cuius verba ſunt hec.

Ex duobus reis ſtipulandi ſi vnus egerit ſe/
mel: alteri pꝛomiſſoꝛ offerendo nihil agit ⁊c.

Glo. in.l.et ſtipulationum in
ner.uſuſfructus c. Alun oe dn

ci. aret. hit epulat
iſtam glo. ſingularẽ ad hoc ꝙ vſuffructus non poteſt cõſtitui e
bus inſolidũ in eadẽmet re cum quo ſto quia glo clara eſt nec e

ſautnls

Nd niig ni,
mmintg uurs

iſrug ad
cae 1 iniinee
mifmmnn —R

igtemd
atut an

iumiiinn

Nrtaumelnn.

. . *
ſſowaeonons i 2
irmnirnman

mürimmmintkinine
mtts ini

Ne

önkennpernig tine Fiimg
i ir mntotar isee

wirmdun enifn Karun

BNrmr i un Endt

WEünurarunnetni tN

NANcefNiinne aum

IRRN NNNriae NA t

Mismi Ngeemten
Nlaſemechistsemwnn
ſaniinumn mnidnnet
rmmigikſeinttitn un li!
iinninip Mainatrime
Gſllihnunniurt n archtt
ſtuſint e Nanc, 71
fumi eirir
Anuſeetieir iincn
ſunnfhleniinnele,el

ſnibe ihlilete

Gntninienn
iiſn gemutneitn,

uleri ain

em unlni
Hnhat rin inttminn
Nar 8 ndinbmun
s
Nn umnadtiſneeſinn
Mäii enmwinggſeheli
r dr ilie iei
diin inſtmim
l
nniaunm mernn iii
m (NWör,
Anxwitniiſtnnmnſ it
Crchuengns minoftn iſfmme
nſreuniinergt nſet
viencwrtgt.
Uen wan hm niti ac,
tirn euim uv ic nifzin
mutimmir un zud un nu imnin
mim dum mrl ſui N ainf
atwai u miiu init irinin
m vm inmini itunt aſin

Ram mu liici npntfifüt.

1 obrsos iptoni.

tunnbun ulnine
unen m nlihinm
ra m h iuin

loila ſippin
en icfons 1l, ,

unniſn e
n aaNanhol
iaunin
von

. interpꝛetatione niſi ꝙ ego intelligo quo ad eflee
aliga me nannint pnti ⁊ in eſſe ꝓducto ſed quo ad ſolũ ius
u oſſe conſtitui inſolidũ cum iura poſſint plus inſolidum cõ
Faek hoc modo ego mtelligo iſtã glo. que vtitur verbo acquiri
tee⸗ Kat rem in eſſe ⁊ non in abſtrato.l. non recte in fi. C. de ſi
ſ cum ibi nõ. ⁊ in. l. heredes.. an ea.ff. fami. herciſc. ⁊ in.l.
en Yin. 5. ex his cum ibi plene nõ.ff.de verbo. obliga. Cuius
. verba ſunt hec. . ſt
Uſuſfructus puta cum duo ſtipulantur vſum

fructũ foꝛmalem fundi mei a ticio ⁊ ſic mibi nõ
poteſt queri cu res mea mihi ſeruire non poſſit
vel pone: Secundo ꝙ duo ſtipulãtur vſumfru
ctũ eiuſdeʒ fundi a ticio qui eſt ticij ⁊ ſic non po
teſt acquiri inſolidum ⁊c.

De ſtipulatione ſeruox.

l. Gi ſernus comunis ita. Sar

tit iſaz legẽ foꝛe ſingularẽ ad hoc pꝛopoſitũ videlicet q; ſi ſeruus
ſtipulatur dñis ſuis per nomina ꝓpꝛia illoꝝ puta pꝛomittis ticio
caio dñis meis tunc vocantur dñi in viriles ſi tunc ſtipulatio fieret
per nomina appellatiua pmittis dnis meis ⁊ tũc vocantur ꝓ poꝛ
tionibus ſi vero dmcis ↄueniret vtrũq; ſ. nomen ꝓpꝛiũ ⁊ appella
tuun ſimul dicendo ꝓmittis ſeio ⁊ caio dñis meis inſpicitur illud
ꝙ pꝛecedit ꝓut dicitur hic in tex. maxime in ver. ſed cuʒ ad nomi
na pꝛus decurſum ⁊c.cum quo in hoc ſto quia tex. clarus eſt et
non eget aliqua mea noua interpꝛetatione niſi ꝙ vltimo dico facit
tex. in.l. quotiens.ᷣ ff. de vſufru.in ver. pꝛius ticio ⁊c. de cuius intel
lectu ibi diri: Ag idem facit etiam doctrina Bal. in aũt. hoc
amplius.C. de fideicomiſ. vbi dixit ꝙ pꝛimo nominatus in cõtrac
lu cenſetur eſſe pꝛincipalis ⁊ alius ſecundo loco nominatus ſide/
iuſſoꝛ niſi res tantum peruenerit ad vnũ vel coloꝛ queſitus ſit vt
ibi per eum ad quẽ me remitto ⁊ etiã ad dum meum Alexã. de
Imo. idem dicentẽ g Bal. in ſuo conſi? lxviiii.in.iiij. volu. in vlti.
col. inci. iſo themate ⁊ dubitatione ⁊c.⁊ in. l.marcellus in vlti.
col.ffde fideiuſſo. in apoſtillis ſuis ad Bar. ibi ⁊ ideo pꝛo nũc lon
gioꝛ non ero niſi ꝙ pono verba tex. que ſunt hec.

L¶. Si comunis ſeruus ita ſtipuletur ticio ⁊ caio
ſeio dare ſpondes:qui ſunt domini illius ꝓ viri
libus partibus eis ex ſtipulatiõe ſua dari debet:

Si veroita dñis meis dare ſpondes pꝛo parte
qua dñi eſſet: Si vero ita lutio ticio ⁊ caio ſeio
dũis meis dare ſpondes dubitaretur vtrum per
viriles partes an ꝓ dominica poꝛtione eis de/
beretur ⁊ intereſſe quidẽ cuius demonſtrãdi gra
tia eſſet adiectum ⁊ que partes eius ſtipulatiõis
pꝛincipalẽ cauſam haberet Sed cum ad omnia
pꝛius decurſum eſt rationabilius eſſe videtur p
virili parte ſtipulationem acquiri ꝙ duoꝛum vo
cabula pꝛo demonſtratione habeantur ⁊c.

de Fideiuſſoꝛibus.

l. grece. . æ poſt litem. Bar. hie

taſum qui non reperitur alibi ⁊ ſic facit eum ſingularẽ ad hoc pꝛo
poſituz lite cöteſtata poteſt accipi fideiuſſoꝛ de iudicio ſiſti qui
non tenetur poſt ſententiã latam vt bic in tex. maxime in ver. ſed
lantũ litis extimationis rectiſſime dicetur eum vti exceptione poſ
ſe vc. cum quo in hoc ſtob quia tex. clarus eſt ⁊ non eget aliqua no
ua mea interpꝛetatiõe niſi ꝙ addo vnum verbũ ꝙ talis fideiuſſoꝛ
eſt obligatus poſt ſententiã vt expꝛeſſe ꝓbatur hic ⁊ idẽ etiã
yoluit Bar. in. .ii. f qui ſatiſda. cog. ?⁊ Bar.in.l. cum apud pꝑ illuʒ
lex.f. iudi. ſol. ⁊ in.l.ſi quis eum. ff. de cuſto.reoꝝ ⁊ Bal.in addit.
ack ſperin tit de accuſat. in ver.nõ.qualr᷑ ⁊c.⁊ Bal.in titꝰ de appel
al in ver. quid pmiſit ꝛc. Ang. aret. in ſuo libello male furoꝝ
in ver. fideiuflit vc. in pꝛima col.?⁊ Matheus mateſi.combononi
ſis in ſuis notabilibus vbi exclamat de iſto tex. ⁊ dñs meus Alex.
in. lpꝛima in penu.col.ff. ſi ex noxa. cauſa agatur ad quos me re/

mitto æ redeo ad tex. de quo agimus Cuius verba ſunt bec.
CEt poſt litem conteſtatã fideiufſoꝛ accipi po
teſt: quia ⁊ ciuilis ⁊ naturalis ſubeſt obligatio 2
hoc Julia.admittit: eoqʒ iure vtimur: An ergo
condẽnato reo exceptione vti fideiuſſ. oꝛ poſſit
queritur? Nam ⁊ ipſo iure non liberatur ⁊ ſi qui
dẽ iudicati actionis acceptus non eſt ſed tantuʒ
litis exercitationis rectiſſime dicetur vti eum ex
ceptione poſſe ſi vero acceptus fuerit etiã totius
cauſe ceſſabit exceptio ⁊c.
Cõiter omnes docẽtes

J. Grece.S. illud. hic poſt gloe concludunt

per iſtum tex. in ver. omnimodo ⁊c. ꝙ fideiuſſoꝛ intercedens pꝛo
aliq; in maioꝛi quãtitate qᷓᷓ; ille debitoꝛ pꝛincipalis ſit obligatus nõ
tenetur in aliquo ⁊ ſic non tenetur eiiã in vero debito idem ma
gis firmant comuniter ſcribentes in. l. pꝛima. . ſi ſtipulanti. ff. de
verbo.obli.maxime dñs meus Alex.de imo. qui dicit ꝙ doctoꝛes
comuniter tenent cum glo.in hoc.S. illud ⁊ idem voluit etiam vne
Franci aret.in.d.S. ſi ſtipulanti in quinta col.vbi dicit hoc ideo ẽẽ
quia ꝓmiſſio maioꝛis ſumme inducit vt foꝛma data ↄtractui non
videatur obſeruata ſi fideiuſſoꝛ pꝛomiſit plus q; pꝛincipalis.
Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex. qui
(iudicio meo) hoc non pꝛobat ſi bene conſideretur nam in eo
iſte tex.tollit in totum obligationẽ fideiuſſ. oꝛis conſiderat cauſam
durioꝛem alio reſpectu qᷓ; reſpectu quãtitatis. Et dum dicit po/
ſtea ꝓpter ꝙ in minoꝛẽ quantitatem accedere poteſt ⁊c.non dicit
ꝙ ſi interceſſiſſet in maioꝛi quantitate non eſſet obligatus in aliq
ſaltem in vera quantitate debita ⁊ ſi voluiſſet iſte tex. hoc diſpone
re non dixiſſet de minoꝛi quantitate ſed ſolum intellexit de maio
ri cauſa de qua erat magis dubitandũ ⁊ cũ hoc non dicat ſentit aꝑ
te contrariũ nec poteſt pbare iſtud ꝙ dicunt doctoꝛes niſi a cõtra
rio ſenſu de qua materia latius dixi in.d. . ſi ſtipulanti ⁊ ad ibi di
me remitto ⁊ ad en que dixi in.l. ſicut infra eo. Cuius lex. ver
a ſunt hec.
Ilud comune eſt vniuerſis qui pꝛo alio obli
gantur ſi fuerint in deterioꝛe cauſa adhibiti pla

cuit eos non obligari omnimodo ⁊c.

l.ſi plures. S. preterea el ſecun

Bal. in.l.mulier.C.de iure do/
do cuim glo. tium ⁊ etiã dñs meus Alexan.tde

Imo.in.l.ſi conſtante in pꝛinci.in.iij col.ff.ſolu.mat.reputãt iſtuz
tex. cum glo. ſingularem ad hoc ſi ſunt duo rei debendi ⁊ vnus
eſt inops ⁊ alter eſt diues non poteſt agi cõtra vergentẽ ad inopiã
ratione inopie quia diuitie vnius ſuplent inopiam alterius de quo
alias late dixi poſt pfatum dñm meum Alex. etiã late examinan,
tem hoc in dicta.l.ſi conſtante ⁊ ideo non repeto nunc niſi ꝙ pono
verba tex.⁊ glo.que ſunt hec ⁊ pꝛimo tex. .
Pꝛeterea ſi queratur an ſoluendo ſit pꝛinci/
palis fideiuſſoꝛ etiã uires ſequentis ſideiuſſoꝛis

agregangde ſunt ⁊c.
Uerba autem glo.ſunt hec.
Agregande vt videatur ipſe ſoluendo ſi alius
eſt ⁊ c. „
Sed aduerte ad vnum ꝙ (iudicio meo) iſte tex non loqui/
tur in duobus reis ſed in fideiuſſoꝛe obligato pꝛo alio fideiuſſoꝛe
vt hic in ver.ſequentis fideiuſſoꝛis ⁊c.⁊ ſic non erant duo rei pari
ter ſimul ⁊ ſemel obligati iuxta.l.pꝛima ⁊ per totũ de duobus re/
is ⁊ inſti.eo.in pꝛinci.erant duo fideiuſſoꝛes obligati ⁊ vnus p me
debitoꝛe ⁊ alius non ꝓ me ſed pꝛo pꝛimo fideiuſſoꝛe ⁊ hoc ꝓbat
mihi iſte tex. bene ⁊ ſubtiliter ponderatus ꝛeo maxime quia fide
iuſſoꝛ eſt qui pꝛo alio intercedit vt in hoc titꝰ ⁊ p dñĩm meũ Alex.
de Imo.in ſuo conſieclviij.in.iiiᷣ voluiincipi. Utrum ille qui pꝛo
miſit ⁊c.maxime in ſecunda collu.ac.

l. uranius.S. ſecundo. 3iug

in.l.ex duobus la pꝛima in vlti.col.ff.de duobus reis reputat iſtũ .
tex.ſingularem ad hoc licet alias dolo facit qui petit rem qua⸗
reſtiturus eſt ⁊ poſſit obici ↄ eum talis exceptio vt in.l. ſi ſocer.
in pꝛinci.ff.ſolu.matri.⁊ in.l.dolo facit.ff de exceptione doli.tamẽ

boc non habet lotum quando agit ex pſona ꝓpꝛia ſed ex iure al/
terius non poteſt ei obici bec exceptio ſᷣm eum ibi cum qͥ ſto quia
tex.clarus eſt ⁊ non eget aliqua mea noua interpꝛetatione Cuius
verba ſunt hec.

CPlane quia is mandati iudicio eligere poteſt
creditoꝛẽ competiturã ei exceptionem doli mali
ſi ceperit conueniri cum altero autẽ reo vel inſo/
lidum ſi non fuerit ſotietas vel in partem ſi ſotij
fuerint poſſe creditoꝛem agere ⁊c.

Quando obliga
l.ſi eum bominem. αd0 oblis
tranſitoꝛia ad heredẽ inſtantia cepta tecum tranſit ad heredẽ tu⸗
um etiã lite incipiente ⁊ per aduerſariũ tuum nonduʒ conteſtata
vt in. l.defunctus.ff.de ꝓcura.⁊ iml.i..in fuff. de pᷣtoꝛijs ſtipu. Sʒ
ſi obligatio non eſſet tranſitoꝛia ad heredẽ tunc inſtantia non tran
ſit ad heredem tuum niſi lis ſit conteſtata tex.eſt in dicta.l.ſi eum
bominem quẽ tex.ad hoc allegat Ludouicus Foma. ꝓ ſingulari
in ſuo ſingulari in ver.inſtantia el.iiifaciens magnum feſtũ ad hoc
de iſto tex. Sed tu aduerte bene ⁊ dicas ꝓ vero ⁊ nouo eius
intellectu meo quia non ꝓbat hoc recte intuenti nam imo hic lis
non erat cõteſtata ⁊ dicitur ibidem ꝙ inſtantia tranſit ad heredesʒ
Plus etiã dico ꝙ etiã erat hic obligatio tranſuoꝛia ad heredẽ
nam petebatur hic a ticio qui pᷣſtitit ſatiſdationex ⁊ po ſtea ticius
inſtituit illũ hominem beredẽ ⁊ liberũ fecit ⁊ dicitur hic ꝙ moꝛ/
tuo ticio inſtantia illa tranſit in illum beredẽ vnde bic pꝛimo obli
gatio erat omnino tranſitoꝛa ad heredẽ nec eſt gliquid ad hoc re/⸗
pugans cũ non demus delictũ vel aliqð quod ad heredes nen ↄſu
euerit tranſire. Pꝛeterea non aparet hic ꝙ lis eſſet ↄteſtata
imo potius vba ſonant ꝙ non ſi recte ⁊ ſubtiliter ponderent circa
cuius tex.materiã addo modo vnum verbũ nõ. per Bal. in. l. ſi
intra. C. de integrũ reſtitu.⁊ per Bar.in.l.ſeruus ff. de hijs qui
not. infam. ⁊ in.l.i.C. ſi pend. appellatio. moꝛs interue.⁊ in hac
l. nra ⁊ HBal.in.l.ſt petitoꝛ. fl. de iudicijs ⁊ Bal. in.l. pꝛima. C. ſi
pende.appel.moꝛs interue.⁊ Bal.in.l. vnica. S. accedit in fi.C. de
rei vxo.actio.⁊ Bar.in.l.hoc iudicio.ff.fami.herciſc.vbi ponunt
ctia an tranſeat inſtantia in ſingularem ſucceſſoꝛeʒ non ſolum in
vniuerſalem ad quos me remitto ⁊ redeo ad tex. de quo agimus
Cuius verba ſunt hec.

L. Si eũ hominẽ quẽ a ticio petierã pꝛo quo de
lite ſatis acceperaʒ ticius liberũ heredemqʒ; re
liquerit ſi quidem re vera ipſius fuerit dicenduʒ
eſt iudiciũ in eum tranſferri ⁊ ſi non patiatur id
fieri committit ſtipulationem ⁊c.

M Bal. in.l.ſi pꝛo eo in.vj.
BGlo. in. I. ſic ut. q.C. mandati ⁊ etiã Ang.
⁊ Jo. de JImo. hic ⁊ etiã dũs meus Alex.de Imo.in.l.hij qui ac⸗
teſſionis eo.titꝰ in apoſtillis ſuis ad Bar. reputant omnes iſtam
glo. ſingularem ad hoc ꝙ fideiuſſoꝛ poteſt ꝓmittere penã ad quã
non tenetur debitoꝛ pꝛincipalis ⁊ obligatur ad aam. Tamen
tu intellige hoc eſſe veruʒ in pena pecuniaria ſed non in pena coꝛ
poꝛali ꝑ glo.nota.in.cocum homo xxiij.q.v.⁊ voluit Bar.in.l.iij.
ff.de cuſto.reoꝝ ⁊ Bal.in titꝰ de pace. conſt.in.S.damna. in fi. et
Ang. aret.in ſuo libello maleficioꝛũ inverbo ſideiuſſit ⁊c.ad quos
me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua agimus ꝓ qua facit quia fide/
iuſſoꝛ licet non poſſit obligari in plus q; pꝛicipalis vt in.l. grece.5.
illud ⁊ ibi dixi ſupꝛa eo tamen poteſt obligari efficatius put eſt in
caſu huius glo.de qͥ caſu poſuit aliquid idẽ dñs meus in. d.l. grece
5. illud. S. eo. in apoſtillisſuir ad Bar. vbi etiam ponit an poſſit
ſe obligare ad vſuras vel penam vltra pꝛincipalẽ debitoꝛcẽ in.l.
ſi pupillus in fi.ff. de ver. obli.⁊ in conſiꝰ xxxij. in.iiijo volu. incipi.
In cauſa executionis ⁊c.in vlti.col. in fi. vbi dicit ꝙ vbicunq; iura
nit obligatur in durioꝛem caſum ⁊ valet obligatio eius ⁊ ꝑ Jo.de
Imo. in ſuo conecxlviij. inci. Cliſo pacto ⁊ compꝛomiſſo ⁊c. ⁊ in
con.cxlviiij. incipi.viſo compꝛomiſſo ⁊c. vbi ponit quõ ⁊ quando
obligari poſſit in leuioꝛem vel durioꝛẽ cauſazʒ ad quos me remit
to ⁊ capio iſtam glo. Cuius verba ſunt bec.

C Inutiliter in ver. tertij dicunt ꝙ reus ꝓmiſit
x. ⁊ fideiuſſoꝛ.x.⁊ ſi non daret pꝛomiſit ſe aliqd
facturum nomine pene ⁊ ſic ex incidenti in penã
tenetur vt pꝛincipalis perſona ad penam ⁊c.

l. ſi teſtamento.s.ex dnuobꝰ &a
ꝙ iſte tex. in ver. pᷣterea creditoꝛ ⁊c.non reperitur ua bene albiſ
cut hic ⁊ ſic facit eum ſingularẽ ( imo vᷣm eum eſt bic caſus) ad
ꝙ illa naturalis obligatio qua quis tenetur ad antidoꝛa impedit
repetitionẽ debiti ſolui. Dech tu aduerte pꝛo vero T nouo in
tellectu meo iſtius tex.qui (iudicio meo) mihil facit ad hoc ppoſi
tũ nam non loquitur de obligato ad antidoꝛa ſed de creditoꝛe qui
repetit totũ ab vno debitoꝛe ſuo ex duobus credens poſtea ſe non
poſſe conſequi integrũ ab vno ⁊ tantũ reſtituit ⁊ partẽ debiti? d
ibi ꝙ poſtea repetere non poteſt ſed nulia erat obligatio bic ad an
tidoꝛa reſpectu illius ſoluentis ex parte creditoꝛis immo erat ve/
ra obligatio ſed interuenit erroꝛ ex parte creditoꝛis in iure vel in
facto non ꝙ habuiſſet conſiderationem ad antidoꝛa. Pꝛete,
ea illa ratio aſſignata bic in tex.non apꝛobat᷑ per iuriſconſultü ibi
dẽ immo repꝛobatur ꝑ eum in fi. iſtius tex. in ver. ſed verioꝛ ꝛc.
Circa cuius tex. materiã non obmitto vnum verbu qð iſta
obligatio ad antidoꝛa regulariter non impedit Receptionem ſo/
luti per erroꝛẽ iuris vel facti licet alia obligatio nãlis ſic lſi non
ſoꝛtem.S.libertus cum ibi nõ.f.. de cõditio.indebi.x per glo. in .
ex hoc iure.ff.de i uſti.⁊ iure ⁊ in.liſi in teſtõ.ff.de fide. liberta nec
valet etiq ad inducendũ compenſationem ſecundũ glo. in. A. l.ſt ite
ſtõ ⁊ Ang.in aũt.de non eligi ſᷣo nuben.colł.pꝛima in. ij. col.ad qs
me remitto ⁊ redeo ad tex. iſtũ de ꝗᷓ agimus Cuius vba ſunt bec.
CEx duobus fideiuſſoꝛis heredibus ſi perro/
ꝛem alter exſoluat quidaʒ putant euʒ habere con
dictionẽ ⁊ ideo manere obligatuʒ coheredẽ con
dictione quoqʒ cefſante durare obligationẽ co,
heredis pꝛobatur pꝛopterea ꝙ creditoꝛ qui duʒ
ſe putat obligatum partẽ ei qui totuʒ dedit exſol
uerit nullam habebit condictionẽ quod ſi duofi
deiuſſoꝛes accepti fuerint verbi gr̃a in. xx.⁊ al/
ter ex duobus heredibus fideiuſſoꝛis totum cre
ditoꝛi exſoluerit habebit quideʒ condictionẽ in
x.que ipſo iure non debuerit An aũt ⁊ alia quin
que repetere poſſit ſi fideiuſſoꝛ alter ſoluendoẽ
videndũ eſt ab initio enim heres fideiuſſoꝛis ſi/
ue heres vt ipſe fideiuſſoꝛ audiendi ſunt vt.ſ.

parte ſingulari qui fideiuſſoꝛes ſunt cõueniantur
ſed verioꝛ ⁊ vtilioꝛ eſt in vtroqʒ caſu illa ſenten/
tia ſolutionẽ non indebite quantitatis non debe
re reuocari ꝙ etiã epiſtola diui Adriani ſignifi⸗

cat᷑ ⁊ in ꝑſona fideiuſſoꝛis ꝗ toũt exſoluerat ꝛc.

Glo.in.l.ſeruus in ſcio.in glo.
ſecunda in fine. Ang. 1 Jo de Imo. hien

Dñs meus Alex. de Imo.· in
la ſi ego pecuniã. ff. ſi cer. peta.in.iij.col. reputant iſtam glo. ſingula
rez ad h̊ ꝓpoſituz ꝗ erroꝛ ſicut non impedit trãſlationeʒ domumi
ſi non eſt deſcenſus in cauſa vt p totum titulũ.ff. de condict indeb.
ita non impedit ſi tradens eſſet ꝓcuratoꝛ vel adminiſtratoꝛ cum
libera nam poteſt tranſferre dominiũ cum quibus ſto quia goo.
clara eſt ⁊ non eget aliqua mea nona interpꝛetatione niſi aado
vnum verbũ.ſ. notata per eundẽ onm meum in terminis in.li.
ſf.de offuio pꝛocu.ceſa.in apoſtillis ad Bar. vbi ponit de hoc ad
quem me remitto vnde pono verba glo.que ſunt hec.

CPotuerit ſine cauſa per adminiſtrationẽ eniʒ
traſtuliſſe ſecundũ quoſdam ſed hoc falſum re/
puto cuʒ nulla ſit obligatio ipſo iure vt infra eo.
l.pꝛoxima Iteʒ quia etiã ſi liberam habeat pecu
lij adminiſtrationẽ:non tamen videtur cõceſſuʒ
alienare ex tali cauſa vt infra de ſolu.l.ſi is cui
numos.S. flauius ⁊ facit ſupꝛa de pactis.l.con
tra iuris..fi. ꝙ igit᷑ dicit hic poterit cõdici pu
ta a fure vel reſpectu poſſefſionis vt ſupꝛa de cõ
dict.tritica.l.i.in fi.⁊ .l. ij. ⁊ de condi.indebi.l.
indebiti vel dic ꝙ ſeruus putabat fideiubere ex
eauſa peculiari vnde per iuſtum erroꝛeʒ ⁊ liberã

nnemſn

Mialifhein trr
maiittun

„t
Sen

Au

ccedr r
6AesE
nitllie,

Ramne a e
ihenii i e

nanke ſnn eailn

ricen

nng un
llaianen n
ntent un i,
mtumit , gnin
nn ünſiin mnun 1
mikitiannb
rüinmnn ſe
G ſganli ten

6
eiſun
kgum nitran ma,

minnfflnann
Gtitttunnnn mitins

Cinerfiſeniſrumin.

= =–

ek

Cons ubone, nei

*

hhundtenntügrniarran
WNohiNtuminn ien unie

rtincerenn

f6nradmmmngddeniinte d
n AdNpeüLidirae

WAtGcignuae imn.

hentuenirewinunn int

lmolttufttuinii nrun
nctantttieinn
Nilcttunei ar err
nttarttnſienin
bi

undfrnit nnre⸗

tuſmtingiine

2
0

—

S.

i Puncphetgneg
C tölchetäign
en Atigiid
—*R genngqninginn
l
add lmmüfnignle
M
mandwmmiheflaſchtn
4
mnaſiridhticiig itg
1cermdirn Rüti
Eernen ſiſ itifttin itn
hid binncir tarzfiſi⸗
rmmun plſiliſit tiq innl
vrheglnigifctiſ tusſn iinn
Aiat mMrdkiunneg; alute⸗
v Rii Mrintchit uniustn
erwenigaii ihbdii in ion
õ

urs

Obunl meinoc.

„ uin ne WrINNznt
Candrinfne. e
rüfim Nnai NdNſnda l
eriummtlunn
merinnuiiſum üine
ak inimagt nin ichil .
m pu minnmi n inſiſi

n r inli iin
minan uS Kinnn
nNHN
aa n ſir diifuir
4 Arn ir ein⸗ .
lmi colbunſcs o
miahſ liat ſſ n i
mmulgutifſun
* hunimmunn i
ua ntiftn ine,
RE 6
* gtitſu ,
en thiegt ,
nn eegidicth ni
zerenallſin litne⸗
n ſgſams ln
Atine niin⸗

peculij adminiſtrationem tranſit dominium ꝛc.

. ſPi Aoi Ludo⸗
L.ammiſſi..fideiuſſoꝛes. nder
ſuo ſingulari in verbo fideiuſſoꝛ Ycel. vje dicit ꝙ ſi quis fideiubzʒ
conductoꝛe vomus tenetur etiã pꝛo deterioꝛatione rei ⁊ ẽt pꝛo
nmiſſtone maſſaritiarũ exiſtentiũ in domo conducta ꝑ tex. ques

ad bot ppoſitu reputat ſingularẽ in. d. l.ammiſſi..fideiuſſoꝛes in

is pꝛedioꝛnũ ꝛe. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo in/
Nlunn tex. qui iudicio meo) hoc non pꝛobat ſi bene ⁊ ſubti
liter ponderetur nam ideo bic ſideiuſſoꝛes tenentur ad pecuniã de
bitã pꝛo pdijs dotalibus quia illa pecunia erat eque pꝛincipaliter
debita ab illis colonis qui erant obligati foꝛte ſing is annis ſoluer̃
partem fructus ? pecuniã pꝛo alia parte ⁊ fideiuſſoꝛes pmiſerant
ſimpliciter pꝛo eis ꝓut dicitur hic in glo.in ver. datos ⁊c. qͥ ſubdit
ſeeus eſſet ſi pmiſiſſent in re certa qui tũc tenerentur nam in ca
ſu noſtro pꝛomittendo ꝓ conductoꝛe intelliguntur pmittere ꝓre
terta hoc eſt pꝛo penſione domus que pꝛincipaliter verſat̃ hic ſed
alia duo in ofiam videlicet deterioꝛatio rei ⁊ ãmiſſio maſſaritiaꝝ
ſunt incerta ⁊ ſic ſentit apeſte contrariũ eius ꝙ dixit Ludo. Ro.
per iſtũ tex. qui non ꝓbat hͥ ſi bene ponderet᷑ Cuiꝰ vᷣba ſunt hec.

C SFideiuſſoꝛes a colonis datos etiã ob pecuniã
dotis pꝛedioꝛum teneri conuenit cum ea quoqʒ
conueniat cum ea quoqʒ ſpeties locationis vin/
culum ad ſe trahat nec mutat confeſtim an inter
iecto tempoꝛe fidem ſuam aſtrinxerint ⁊c.

4 — Joh. de Imo.
glo. ſigularem ad hoc pꝛopoſitũ ꝗ, per pactum factũ debitoꝛi de
non petendo a creditoꝛe non tollitur pꝛima obligatio naturalis et
eſt glo. pꝛima in ver. vel pacto ⁊c. ⁊ eam ſequitur vt videre potes
que glo tamen damnatur per Dy. ibidem ⁊ per alios ⁊ per dñm
meum Alex. de imo.in.l. ſi vnus in.xiij. col.ff. de pactis in ver.itezs
duas dictas ⁊c.qui omnes hoc modo intelligunt aam. Sed
tu aduerte diligenter pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius glo. q̃
pꝛimo non bene intellecta fuit per ſcrib.⁊ conſequenter fuit iniuſte
repꝛenſa nam glo.non dicit hoc ꝙ per pactũ de non peten? non tol
latur obligatio pcedens immo gio.iuncta cuz tex. potius pbat con
trarium nam dicitur pꝛimo in tex. ꝙ creditoꝛ conuenit cuz fide/
iuſſoꝛe vel debitoꝛe vñ vt intelligas bene ð ſciendũ eſt ꝙ vt libere
lur a ciuili obligatione tantum ſed non a naturali remanet obli/
gatus eius ſideiuſſoꝛ ob naturalem obligationẽ remanentẽ ex con
uentione partiũ vt hic in tex. in ver. vt nature debitũ maneat tene
ri fideiuſſoꝛem ac. ſuper quo tex. glo.ſtatim dubitat quid ſi debi
toꝛ pꝛincipalis qui vere mihi debitoꝛ eſt acceptilatione vel ſenten /
lia vel iure iurando vel pacto ſit liberatus aut fideiuſſoꝛ eius am
plius non teneatur nõ ex eo ꝙ remaneat naturalis obligatio in ca
ſibus pdictis ſed ex eo quia bec omnia reſpiciunt ⁊ tangũt non ſo/
lum perſonam debitoꝛis pꝛincipalis ſed coberent perſone eius
ſeg ſunt rei coherentia vt dicit glo. ibi in ver. que omnes ſunt rei
ſoherentes ꝛc. ⁊ vicit glo. ꝙ omnino liberatur debitoꝛ ⁊ etiam fi
deiuſſoꝛ ⁊ ſentit ſic glo. totũ nꝛium eius ad quod allegatur nam
ſi remaneret obligatio naturalis poſt pactũ eden. remaneret in
lis obligatus fideiuſſoꝛ vt dicit tex. bic in ver. S. allegato cuius
riuʒ qicit glo.in ver. nunquid tenebit fideinſſoꝛ rñdeo minime æc.
Tſi volnit glo. ybi eſt pactuz de non peten: factũ debitoꝛi pꝛin
cipali minime remanet obligatus fideiuſſoꝛ ergo pactũ tollit om/
nem obliganonẽ Imo ego pondero illã glo. inferius in ver. non
aule in pacto perſonali xc. vbi glo. voluit ꝙꝙ vbi pactum eſſet fac/
tum debitoꝛi conſiderata eius perſona tantum ⁊ ſic pactũ eſſet
ſonale adhuc tolleretur m glo. obligatio nalis vt in.l.ſticum :5.
naturalis. f. de ſolu. quaſi dicat glo. ꝙ pactũ tolleret omnimodo
naturalem obligationẽ ſed non ciuilem ⁊ ſic reſpectu ciuilis rema
net obligatus omnino fideiuſſoꝛ eius vnde in nullo caſu glo. vult
̈ her pactuz non lollatur naturalis pꝛout intelligebant om̃es eazʒ
nam immo tollitur ſed aliquando remanet ciuilis quando pactuz
eſt perſonale ſed ſi eſt reale tollitur vtraq; ciuilis ⁊ naturalis ⁊
moco ego intelligo iſtam glo. Cuius verba ſunt bec.

Abicunqʒ quid ergo ſi in veritate ⁊c. in ver.
velpacto qui ſunt omnes rei coherentes nungd
yltra tenetur fideiuſſoꝛ. Bñ. minime quamuis
eniz hicgeneralibus verbis vtatur ſceuola tamẽ
de exceptionibus perſone coherentibus rũdere
cogimur alie enim omues fideiuſſoꝛibus dantur

yt ſupꝛa de exceptio.l.exce tio.
iurando.l.duobus ⁊c. diio H

De nouationibus.
E. ſi pupillus. Atcmnas ona anig

dicit ꝙ vbi plures actiones cõpetunt alicui ꝓ yna re conſequenda
iudex non poteſt condemnare reum conuentũ niſi pꝛius reus ab
alijs liberetur per caſum quẽ dicit eſſe vnicum ⁊ etiã male notat
in dicta.l.pupillus in fi. in ver. qui actum c. Sed cum reue/
rentia non intellexit ipſe iſtum tex. qui (iudicio meo ſi bene 2
ſubtiliter ponderetur ad hoc nihil facit ⁊ ideo aduerte pꝛo vero ⁊
nouo intellectu meo ad iſtum tex. nam dicitur hic ꝙ quis ſolum
habebat actionẽ que extinguitur ſʒ ſine facto hominis vel iudicis
per oꝛtũ alterius actionis ſuperuenientis vt in exemplis ibi poſitis
in tex. ubi pmiſiſti mihi iter demũ pꝛomittis mibi actuz in eadez
re dicitur ibi ꝙ valet ſecunda pꝛomiſſio ſola vt pote cõpꝛenhẽſiua
haime ⁊ que abſoꝛbet pꝛimaz ⁊ pꝛima ſtatim extinguitur ⁊ confun
cditur in eam nec opus eſt liberatione iudiciali nec eti eius cui fac
ta eſt ꝓmiſſio ⁊ hoc modo ego intelligo iſtũ tex. Sʒ plus adhuc
dico ꝙ doctrina Ludo. roma.non eſt vera in ſe nam ſi babeo õte
rei vendicationeʒ ⁊ ypotecariã ⁊ actionem perſonaleʒ pꝛout habeo
hꝛo legato mihi facto regulariteꝛ vt in.l.pꝛima.C. cola de lega.⁊ in
5. b. inſti. de legatis ? ago te rei vendicatiõe iudex poteſt te con
demnare abſq; eo ꝙ pꝛius liberet te ab yipotecaria vel a perſonali
actione que mihi cõpetebant ab initio ⁊ ſatis eſt tibi ſi vellez po
ſtea agere ad eandem reʒ alia actione obſtaret mihi exceptio rei in
dicate vt per totuz titulũ.ff. de except.rei iudi.qui eſſet ſuperfluus
ſi eſſet yera theoꝛica Ludo. Roma.de liberatiõe illa pꝛius fienda
per iudiceʒ ſed non eſt vera vt.S.pꝛobaui ⁊ nec etiã ꝓbatur in.d.
l. pupillus Cuius verba ſunt hec.
CT· Si pupillus ſine tutoꝛis auctoꝛitate ⁊c. Qui
actũ ſtipulatur deinde iter nihil agit: Itẽ g vſum
fructũ ſtipulatus ſit vſuʒ ſtipulat᷑ nibil agit. Sʒ
ſi quis iter ſtipulatus actuʒ poſtea ſtipuletur ma

gis ſtipulatur aliud enim eſt iter aliud actus ⁊c.

BGBlo. in.l. delegare. C. de nouatio.

dicit iſtam glo. eſſe ſingularem ⁊ non eſſe alibi ⁊ ſic facit eam ſin⸗
gularem ad hoc ꝙ actio directa que datur creditoꝛi ð ſuum debi⸗
toꝛem dicitur ⁊ eſt vtilis )ᷣ delegatũ ⁊ eft glo.in ver. conteſtationẽ
⁊c.cum qua glo.ſto ſimpliciter quia glo.clara eſt ⁊ non eget aliqua
noua mea interpꝛetatiõe niſi dicas tu ꝙ Dy. bic p ipſe dixit iſtã
glo.ad hoc non eſſe alibi de quo Bal.non facit mentionem ⁊ ſibi
atribuit eã ſed vt dixi in vero glo.h̊ dicit Cuius verba ſunt hec.

CConteſtationẽ alio pꝛo me exponendo litem
ita vt ſolus teneatur vt infra titulo pꝛimo.l.ſo/
lutionẽ ⁊ ſupꝛa de in rem verſo.l.ſi ppꝛia in pꝛin
cipio C Sed que actio cõtra delegatur dic illa
vtilis que autẽ contra debitoꝛẽ datur directa vł
ſic vendidi tibi actionẽ ⁊ te pꝛocuratoꝛeʒ in rem
tuaʒ feci ⁊ litem conteſtatus es cum eo incipit te
neri tibi ⁊ a me liberari hodie vero non fit dele/
gatio niſi ꝑ ſtipulationẽ vt.C. de nona.l.i.vel il
lud quando fit ꝑ ſtipulationẽ non autem ꝓhibet
fieri per conteſtationem litis ⁊c.

rei ⁊ de iure

§ ſſ in fi ar. hic
Z. quotiens.S.ſi in fi. Zar bier
poſtq;ᷓ in pꝛinff vt in poſſeſſionẽ legatoꝛũ ⁊ Bar. in.l. ſi quis arbi
tratu in penulti.col.ff.de verbo.oblig.⁊ etiã Bar.in ſuo con inci.
Taletus de ſpoleto vc.⁊ Ludo Ro.⁊ dñs meus Alex. de imo.in
l.ſi marito in pꝛin-ff.ſolu. matri. ⁊ Bar. Ang. Pau. de caſte et
Jo. de Imo.in.d.l.quotiens.ꝭ.fi.⁊ etiã dñs meus Alex.de imo.
in.l.iij.S.illud in fi.ff.ꝙ quiſq; iuris in vlti.col. Omnes reputant
iſtum tex. ſingularem ad hoc ꝓpoſitũ ꝙ publicatis bonis non trã
ſeunt obligationes paſſiue in fiſcum ⁊ idem etiã reperio in termi
nis voluiſſe eundẽ dñm meum Alex. in. d.l.ſi marito in pꝛinꝰ cuʒ
quibꝰnon ſto ſimplr̃ qꝛ tex.iſte habet rõeʒ diuerſam de qua infra
dicam ⁊ eget noua inter pʒetatione ⁊ alias diyi poſt dſß meuz in

dicta. l.ij · . illud iceo non me extendo multũ circa boc niſi ad
do vnum verbũ ꝙ ideo in. d.l. quotiens in fi obligatio paſſina nõ
tranſit in fiſcũ quia non dicitur ibi qy bona depoꝛtati tranſiuiſſent

in eum que ſi traſiuiſſent aliud eſſet dicendũ vt in.d.l.ſi marito et

in.l. i.⁊ ibi per Bal C. de fideiuſſo.⁊ in.l.cuʒ fiſco ⁊ ibi p Bar. ff⸗
ad ſylł.⁊ per Bar.i.l.fi.ff.ſi quis aliquẽ teſta.pꝛohibu.⁊ in.l.i.in
Vvlti. col. ff. de vulga.⁊ pupilł.⁊ Bal.in. l.iij. C. ad leg. falci.per illũ
tex.⁊ in.l.eam quã in.iij.col.C.de fideicom. ad quos me remitto
⁊ etiã alind dico ꝙ depoꝛtatus in inſulã retinet bona ſua vt inil.re
legati.ff. de inter. ⁊ relaga. vñ non eſt mirũ ſt obligatio paſſiua non
tranſit in fiſcũ de quo non dico nũc ſed pono vba lr̃e que ſunt hec.

Sed ſi id quod ſub condictione debetur pu/
re quis nouandi cauſa ſtipuletur nec nunc quidẽ
ſtatiʒ nouat licet pura ſtipulatio aliquid egiſſe vi
deatur ſed tunc nouabit cum cõdictio extiterit ⁊
enim exiſtens pꝛima condictio pꝛimã ſtipulatio
nem comittit comiſſamqʒ in ſecundã tranffert et
ideo ſi foꝛte ꝑſona ꝓmiſſoꝛis pendente condic/
tione fuerit depoꝛtata Marcellus ſcribit nec ꝗ
dem exiſtente condictione vllaʒ contingere noua
tionem quoniã tunc cum extiterit condictio non
eſt perſona que obligetur ⁊c.

Z. Doli ner. Ddiuerſum. Mα.α⁷²⁰
tex.non reperitur alibi ad hoc ꝓpoſitũ ꝙ in his que quis vᷣhit aña
xxv. annos licet ĩfra quadrieniũ regularit᷑ reſtitui poteſt de antea
geſtis tamẽ de his que ↄxit poſt non reſtituitur vt in.l.interdũ cũ
ibi notatis ꝑ glo.⁊ Bar.fr̃ de mino.⁊ Bar.in.l.fi.C. de tempo.in
integ.reſtitu.per illũ tex.⁊ per Bar.in.l.necnon.ꝭ.p.ff.ex qui.cau.
maio.⁊ in.l.ab hoſtibus.ꝭS.ſed quid ſimpliciter eo. titꝰ in ſecunda
⁊ in penul.col:vbi ponit etiam quid in eccleſia leſa ⁊ per dños Ca/
no.in cꝰ pꝛimo de in integ.reſti.liꝰ vjꝰ ꝑ illũ tex.⁊ per Inno.in cex
lr̃is eo.titꝰ in antiquis ⁊ Ang.in aũt.vt eccłia roma. in pꝛin
Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex.nazʒ ego
intelligo eum quando contrahens exceſſerat etiã tunc illud qua/
drienium ⁊ erat foꝛte in xxx anno vel vltra nec tex.iſte dicit ↄꝛiuz
ſi bene ponderetur Nam illa verba in ver.qᷓ;uis adhuc poſſit ad
uerſus pꝛioꝛem creditoꝛ ẽ ⁊cmnon denotant tẽpus quadrienij reſti
ctutionis nec alia tẽpoꝛa data ad hoc ſed reſpiciũt aliud penitus di
uerſuʒ a pꝛedictis nam vltra quadrienuʒ poterat ille aduerſus pꝛi/
oꝛẽ creditoꝛẽ vti exceptiõe aliqua que ſibi ↄpetebat puta ſi vult vti
exceptione iſta dicendo ꝙ fuit obligatus eo tempoꝛe quo obligari
non poterat vel ſimili ⁊ ſic leſus fuit ſed non petebat ſe reſtitui et
hoc eſſe verum elicio ex illo tex. iuncto pꝛinꝰ legis vbi fit mentio
quomodo ⁊ quando quis delegatus vt debitoꝛ poteſt vti aliqua
exceptione ð̊ agentẽ. Itaq; iſte tex. non ꝓbat illud ad qð alle
gat eum Bar. hic ⁊ alij poſt eum ſi recte ponderetur: Gñ veruz
eſt ꝙ doctrina Bar. eſt vera ꝓ qua eſt tex.in.d.l.fi.C. de tempo.

in integ.reſtitut.per quem ita in terminis voluit ibi Bar.⁊ Bar.

in.l.fi.C. de repud.heredi.vbi limitat hoc non habere locum in ca
ſu.d.l.ſi.⁊ alias ibi legendo dixi de intellectu iſtius tex.⁊ ideo pꝛo
nunc longioꝛ non ero niſiꝙ pono tex, de quo agimus. Cuius
verba ſunt hec.
C Diuer ſum eſt in muliere que cõtra ſenatus cõ

ſultum ꝓmiſit nam ⁊ in ſecunda ꝓmiſſione in/

terceſſio eſt idem eſt in minoꝛe qui circunuentus

delegatur quaſi ſi nũc eſſet minoꝛ rurſus circun
uenitur diuerſum eſt ſi iam exceſſit etatẽ.xxv.an
noꝛum quamuis adhuc poſſit reſtitui aduerſus
pꝛioꝛẽ creditoꝛem ideo aut denegantur exceptio
nes aduerſus ſecundũ creditoꝛem quia in pꝛina
tis contractibus ⁊ pactionibus non facile ſcire
petitoꝛ poteſt quid inter euʒ qui delegatus eſt et
debitoꝛeʒ actum eſt aut etiã ſi ſciat diſſimulare
debet: ne curioſus uideatur ⁊ ideo merito dene

ganda eſt aduerſus eum exceptio ex ꝑſona debi
toꝛis ⁊c.

De ſolutionibus.

Z. Pꝛima bonus vir iuxta notata per Bar. in ex

uaganti ad repꝛimendu in ver. videbitur ac. v per glo. ? Bar. ini.

thaiſ f de fide ibe.? in.l.ſi ſi f. de lega. T per Ludo. Ron
in rubꝛica de arbi.in.iiij.col.⁊ per Bal. in. l. cum ana. in. ijij col. C.
eo.titꝰ⁊ in.l.iij.C. de dotis ꝓmiſ.⁊ etiã tu ſcis ꝙ iſte terminus ſepe
numero reperitur in jure.· Sec opere pꝛetiu eſt ſeire quic ſit
hoc dicere vt quis iudicet tanq; bonus vir in quo bꝛeuiter dico
debet iudicare eo modo q̊ vellet ſe ⁊ in cauſt is ſuis ab alijs iudica
ri tex.eſt in.d.l. ꝛima circa medium: Quẽ tex. cum glo. cömen
dando ſatis hic Bar. dixit ſe credere non eſſe alibi ⁊ ad hot eliam
extellit eum Bal. in.l.vnica in ᷣa col.in pꝛin in. iij. oppoſitione C
de his que pene nomine licet de Bar. mentionẽ non faciat cuz qni
bus in hoc ſto quia tex.·iſte clarus efſt ⁊ non eget ſuppletione nec in
terpꝛetatione mea maxime in ver. Creditoꝛem agere rem debito
ris vt ſuam ageret ⁊c. Cuius verba ſunt hec.

Z. Quotiens vero non dicimus id quod ſolutuʒ
ſit in arbitrio eſt accipientis cui potius debitum
acceptũ ferat dummodo in id cõſtituat ſolutum
in quo ſi ipſe deberet eſſe ſoluturus quoqʒ debi
to ſe exoneraturus eſſet ſi deberet ideſt ĩ id debi
tũ ꝙ non eſt in cõtrouerſia aut in illud ꝙ quis p
alio fideiu fferat aut eius cuius dies nondũ pvene
rat equiſſimũ enim viſum eſt creditoꝛẽ ita agere
rem debitoꝛis vt ſuam ageret: Permittitur er
go creditoꝛi conſtituere in quo ſolutũ velit dum
modo ſic conſtituat vt in re ſua conſtitueret ſed
conſtituere in re pꝛeſenti hoc eſt ſtatim atqʒ ſo/
lutum eſt debet ⁊c.

Glo. in. l. pꝛima. Ad we webin
ꝙ ſoluẽs ⁊c. dicit glo.iſtam foꝛe ſingulareʒ ⁊ menti tenendãad hᷣ
ꝓpoſituz ꝙ debitoꝛ ſoluens licet in ſoluendo poſſit eligere in quas
cauſam vult cedere illam ſolutionẽ Tamen aliã legeʒ in ſoluendo
dicere non poteſt vt hic in glo.cum qua in hoc ſto quia glo.non
eget aliqua mea noua interpꝛetatione niſi ꝙ dico ꝙ hec glo. ſentit
hoc a vꝛio ſenſu nam ſi debitoꝛ poteſt dicere legem in caſu iſtius
l. g. in alijs non poteſt ⁊ hoc eſt ꝙ voluit dicere iſta glo. que iñ mi
hi non dicit hoc aperte niſi eo modo quo.S. dixi qui modus non
multũ vrget nec bene pꝛobat vt videre potes ex iſta glo.recte con⸗
ſiderata pꝛout debet conſiderari Cuius verba ſunt hec.

CQuotiens vt plene liqueat articulus ⁊c.inꝰ
ſi. C Pꝛeterea rei noſtre certaʒ poſſumus dice
re legẽ ⁊ ſic loquit᷑ lex iſta in pꝛimo rũſo. Sed ſi
debitor dicit ſoluo in talem cauſam tñ creditoꝛ
dicit nolo in hanc cauſam inuiceʒ ſe impediunt:
vt in.l.ij.⁊ licet creditoꝛi non accipere tamẽ cuʒ
damno ſuo: quia ſi deponitur et conſignatur:
denegabitur ei actio poſtea ipſo iure:alias ope
exceptionis ⁊c.

. „ „ Debi /
L. in hiis.sS. qui duos. e⸗
teſt diuidere ſolutionem inuito creditoꝛe ſuo vt in.l. tutoꝛ c. uli/
us. ff. de vſu.⁊ in.l.quidã extimauerunt cuz ibi plene nö.fl. ceſ.
peta.⁊ in.l.plane.ff.fami.herci.⁊ eſt glo.in.l. ſi ſeruus 1. ſt pluniu
ff.ſi quis cauti. ⁊ glo.in. .ſicut aũt inſti.qui.mo.tcolli. obligalio
ſimilibus ⁊ hr in.l.ij. in.. . ff. de verbo. obli. ⁊ ibi alias legen di/
xi poſt alios. Tamen poteſt diuidere ſolutioneʒ nomine fice
iuſſoꝝ vt ſi ipſe tenebatur in decẽ poteſt ſoluere quinq; ꝓ mo im
⁊ in reliquo ſuperſedere pꝛo parte alterius fideiuſſoꝛis tex. eſtin
dicta. l in bijs..ſi duos quem tex. p ſingulan ad hoc mꝛopoſilum
ſepenumero allegat Bal. ⁊ maxime in.l. p hereditarijs in puima
col.in fi. C. de bered.acti.⁊ Jo.de Imo.in.ꝭ.ſi duos qui ſumn
pere laboꝛat ꝓ intellectu iſtius tex. poſt glo.ibidem ⁊ vns e
Alex.de Jmo.in.l.quidã in.vj.col.ff.ſi cer.peta. vbi ponit deind.
teria iſtius tex. Sed in hoc aduerte tu quia (iudicio meo .
glo. ⁊ ſeribentes cum reuerentia omniũ dixerim non bene ſienns
peſſime) intelligunt.iſtum tex.cuius nunc do tibi nouum neke
verum ſenſuz nam iſte tex. ſententia mea loquitur in dgcle vi
inſſoꝛibus datis a me debitoꝛe tibi creditoꝛi meo! Sed ey

Etunie Alaiiiine

n
Peili
at
mn geldc
nt wonun ſn z
nin Utinn glin s
ſagaiton imu
llmmi gc aen⸗
rklnſte ts.
lnttie te tre

Aadl rN 1
ugienzg,

Cen,di
mn Gu ⸗

, ſahſaſer
Gnmutzininn gribſile,
ſugregruſernnilden
N. etAid . *
Sonltettotn
tlngtnarn ni Ar lrm
ſirdinlrtns öarn Nrn
elſenkrtn n Inn
1Ne idfilnnnt iarm
ſtncthtin er mu lu
Cniſoxuglurariu tir ani,t
Antuthmunn zenan,
Pſnſuetnntn ant
iviſinuaiſtis tin
enmniluniten
— .
ngttiſniutrn,
iamiliuluhur⸗
litmtglirietetirnliene.

An

nuon ten Nnn

e
ngne Neene⸗
tlcſn

luitin urit

—
=

—
—ł

Ch h vhvhfhfhõs

——

⸗ & £

—

enlpine. dknn

Khrpimia nininni 4
, tminn ulſiin
Naminitin vmtigin
n ut Ann uihili
SünmiNNigyitgt
xivimiNn tf uunleniti
rmm uctthretg eni niig
AmMNANNNNN Nrg
miethſin tsg legenen
npNNNAMdI Nunsſwtrſutx,

¶Oxtas un iger milvu
õ
heitſeluuiln unimn
xuraiſtwi uhn alinticunin
Nuhuhmndnininicſinrtin
ali tlan utini mnacchgr unteß
um ſpgiuſ Npiorgonſgen

wsdan uin ſhirtſin ling

Csd.
ſ 3
1 nbis dgidis

mtn ieng mamg ii
an a m i
Akaientugninolt i
7 O
am au li ingindn
Av1Nninn fgicn olü 4

Mo. Lipiſtſtunten 4

X

uſis puta vnum ꝓ.· x. ducatis quos mihi mutuaneras et
rtc in arh Wemiroghouat⸗ vel depoſitis non curo ⁊ ſic
exalia cauſa ommino ⁊ ego debitoꝛ demũ volo ſoluere decez ⁊ ſol
no p mno dictoꝝ fideiuſſoꝛũ hꝛo eo liberando ſolo certe poſſuʒ B
facere T ſic pꝛo eo ſolo ſoluere poſſum in vnam cauſaʒz tantũ ⁊ ſic
non ſoluo aliquo modo debiti partem noĩe vnius fideiuſſoꝛis ſed
ſoluo totum debitũ pꝛo illa cauſa ⁊ integraliter ⁊ in totũ reſpectu
ipſius 2 eti totũ reſpectu mei quantum eſt vt dixi ꝓ illa cauſa ⁊
ittud eſt dicere pꝛout dicit ille tex. bene ponderatus ꝙ poſſum libe
rare vnum fideiuſſoꝛem quando dederã duos ꝓut dicitur in tex.
quẽ intelligo ex diuerſis cauſis ĩ duobus fideiuſſoꝛibus vatis non
autẽ ex yna tantu cauſa ⁊ hoc eſſe verum ꝓbo ex pꝛin: iſtius.l. et
etiam ex eiuſdez legis fine vbi fimentio de ſolutionibus factis qñ
quis tenebf alteri ex diuerſis ⁊ ex pluribus cauſis in quaz cedet in
onbio ſolut T ila loquitur pꝛopꝛie iſte tex. in. d. . ſi. duos. Cuius
verba infra ponemus vna cum pꝛincipio. d. l. in his. Secun⸗
hune intellectü meum eſſe verum ꝓbo quia ſi hic duo fideiuſſoꝛes
fuiſſent dati ex vna cauſa eſſet impoſſibile ꝙ foluen. partem libe
rarẽ ego debitoꝛ vnum ⁊ alter remaneret obligatus Cuius ↄꝛiuʒz
dicitur bic in tex. in verſi? poteſt ita ſoluere vt vnum liberet ⁊c. g̊
cauſe ſunt neceſſario hic due ⁊ diuerſe ⁊ ſeparate pꝛout colligitur
er iſto tex . in pꝛine illius legis Cuius verba ſunt hec.

L. In hijs vero: que pꝛeſenti die debentur: cõ
ſtat etiã quõt. in diſtincte quid ſoluitur: in graui
oꝛẽ cauſamvideri ſolutũ ſi aũt nulla pꝛegrauet.i.
ſi omnia nomina ſunilia fuerint in antiquioꝛem
cauſam grauioꝛ autẽ videtur que ſub ſatiſdatio
ne debet qz ea que pura eſt. C Qui duos dede
rit fideiuſſoꝛes põt ita ſoluere vt unũ liberet ⁊c.

Glo. in. l.ubi fideinſſoꝛ. SBar.

hic re⸗
putat iſtam glo. ſingularem ⁊ etiã Bar. in. l. i. . . ff. de condict.
inſti. ? Bal. in l ſancimus.5. ſi quis autem. C. de donationibus
Ange. in .I. ſi quis ſeparatim. 5. pꝛimo. ff. de appellationibus
Ang.in. l. quõt. in ſtipulationibus ⁊ in.l.ſcire debemus in pꝛin?
ff de verbo. oblig. ⁊ etiã dñs meus Alex. de Jmo.in.l. ſi idem cũ
todem in ſecunda col.de iur. omniũ iudi.ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ vbi
coaceruatio faeta induceret odium non dʒz fieri ex quo dicunt ꝙ ſi
ex ſoꝛma ſtatuti banitus in. xx. poteſt inpune offendi ſi aliquis eſt
banitus in. x. ex vna cauſa ⁊ in alijs.x.ex alia cauſa non poterit in
pune offendi quia in odioſis non fit cumulatio pꝛout ſupꝛa dixi
de qua materia alias legendo oꝛdinarie dixi poſt alios in dicta.l.
ſcire debemus ⁊ ideo pꝛo nunc non me extendo circa hoc niſi qð
vltra omnes ⁊ etiã vltra alias ibi dicta per me addo nunc nõ.per
Ang.⁊ ſcribentes in.l.ſi pł es.ff.de pactis ⁊ Bar. in.l, lucius S⸗
qui habebat ꝑ illũ tex.fl. ad trebe.⁊ Bar. in.l.ſi is qui ⁊0o.ꝭ.vtrũ
fi de rebus dubijs ⁊ ꝑ Bal.in.l.manumiiſiões.cc.fi.ff. de iuſti.⁊
iure. ⁊ Bal in. l.non tantũ in pꝛinff. de pcura. ⁊ Bal. in. l. i. in. iij⸗
col. C. de ſen.que ꝓ eo qð inter. pferun. Bal.in.lifi.C. qui bonis
cecl. poſſ.⁊ per dũm Abbatẽ in. cæ ad apoſtolicam extra de regul.
bec eſt coĩis opi.quã tamen limito niſi cõdemnatus in.x.non ſol
neret infra terminu ſtatutũ ⁊ interis condemnaretur in. x. quia fie
ret cumulatio ratione moꝛe ꝑ tex.in.d.l. ſi płes de pactis vbi eſt
taſus de hoc ᷣm Ang.⁊ alios ibi ad quos me remiito ⁊ redeo ad
glo. de qua agimus Cuius verba ſunt hec.

OSiue dena.i.vna.x.pꝛimo ⁊ ex eis vtrunqʒ
pꝛo medietate liberat ⁊ alia.x.ſecundo ⁊ ex eis
ſimiliter vtrunqʒ pꝛo medietate liberat nam pꝛo
pter equalitateʒ poꝛtionũ non attenditur hoc an
tiquum debitũ vt infra dicit pꝛimus enim nume
rus par eſt ſecundus impar vnde ⁊ ſuperius me
lius diuidi poteſt vnde cum ſoluit. x.pꝛeſumit᷑
voluerit vnumquẽqʒ pꝛo quinque liberare:
Sed . h. non admittit boc quãdo aliquid eſt an
tiquius altero ⁊ facit ſupꝛa de cond.inde.l.pen.
HS. ſi falſo: Et nota ꝙ ſcripſit hic Jo.x. ⁊. x.nõ
ſunt xx. ꝙ patet quia diſtinguit ſiue. xx. ſiue de
na. quod eſt verum ſi per ſe vnaqueqʒ.x.conſi/
derentur non ſi coniungantur.

Glo.in.l.cum quis.S.ſi quis.

Bal. in .l.fi. C. duobus reis vicit iſtam glo. non eſſe alibi er
ſic facit eaz ſingularẽ ad boc pꝛopoſitũ ꝙ interruptio facta per vnũ
ex coꝛꝛeis ꝓdeſt alij non ſic eſt in fideiuſſore ⁊ eſt glo.in ver. reuer
ſo c. Sed tu aduerte ꝓ nouo ⁊ vero meo intellectu eius qꝛ
glo. hoc non dicit ſed ſolum glo.diſputat an per dationeʒ fideiuſſo
ris factam ꝑ me debitoꝛem videar agnoſcere debitũ adeo ꝙſit in
terupta pᷣſcriptio inchoata iam per me ⁊ hoc modo ego intelligo
iſtam glo.ſi bene ponderetur ⁊ addo nõ.per Bal.in.l.tam manda
toꝛi.C.de non nu.pecu.qui plene examinat iſta oĩa ad quẽ me re
mitto ⁊ capio glo.de qua modo agimus Cuius verba ſunt hec.

Si quis pꝛo reo reuerſo:⁊ liberato iam pᷣſcri
ptione vt ſubijcit: Sed quomodo tenetur vt ſu
pꝛa de fideiuſ.l.ſi quis poſtq̃ʒ que eſt contra ſo
lutio hic poterat reſtitutionis iure tueri reus ibi
non ad quod eſt infra eo.tit.l.ſi debitoꝛi: Et
nota ꝙ hic pꝛeſens reſtituitur contra abſenteʒ ꝙ;
eſſe poteſt vt ſupꝛa ex quibus cau.maio.l.pꝛima
§· item ſi quis: Sed oppo.contra hunc. F. ſi
quis inuit enim hic.S.ꝙ in annum tantuʒ poſſit
reſtitui leſus ⁊ poſt acceptum fideiuſſoꝛẽ: Sed
contra videtur:quia dando fideiuſſoꝛẽ agnoſcit
debitum ⁊ ſic interumpitur pꝛeſcriptio vt.C.ð
pꝛeſcrip.xxx.anno.l.cum notiſſimi.. ſed et ſi
quis: que eſt contra ſoluti.ſecundum. NH. hec
per illã coꝛꝛigitur. ¶ Uel dic ꝙ ibi ante finitã
actionẽ pꝛeſciptione agnoſcebatur hic debitum
poſt: ⁊ leuius eſt conſeruare q̃ʒ ſuſcitare vel foꝛ
te ignoꝛãte debitoꝛe interceſſit ꝙ fieri poteſt vt
ſupꝛa man..l.ex mandato.ꝭ.pꝛimo et ſupꝛa ð fi
deiuſ.l.fideiubere. Ael dicẽt ſi det nec ꝑ hoc
agnoſcat quia nec lite conteſtata ꝑpetuatur reſti
tutio ſed demuʒ reſtitutione habita perpetuatur
actio reſtituta vt.C. de tempo.iin integ.reſtitu.
l.fi.vel dic ꝙ non fatebatur reus ſe debere: ſed
dixit do eum in eo quod apparuerit me debere.

Qñ debitoꝛ pꝛincipalis
Z. cum S 5 fi ifſtitutus berd eſt Thde
iuſſoꝛe extinguit̃ obligatio fideiuſſoꝛia vt in.l. heres.ff. de ſideiuſſ.
⁊ in.d.l.cũ quis.ꝰ.fi.cuʒ ibi not.ff.de ſolu.tamẽ ſecus eſt in pigno
re annexo obligationi fideiuſſoꝛie dato ab eodem fideiuſſoꝛe q;ꝛ
non extinguitur illa obligatio pignoꝛis per talem heredis inſtituti
onez tex.eſt in.d.l.cum quis.ð.fi.quem tex.ad hoc ppoſitũ ſingu
larẽ allegauit Ludo. Ro.iĩ ſuo ſingulari in ver.obligatioꝛc.el.vj.
vbi multuʒ exclamat de iſto tex. dicens ꝙ mirũ eſt ꝙ obligatio pi
gnoꝛis ſubſiſtat cum non ſit pꝛincipalis obligatio vt in.l. non intel
ligere. C. de lni.pigno.⁊ plus non dicit. Sed tu aduerte pꝛo
vero intellectu iſtius tex. quem dico pꝛimo allegaſſe e Bar. hic p
ſingulari ⁊ idem eriã voluit dñs meus Alex.de imo.in.l.debitoꝛi
in pꝛima col.C. de pactis. Secundo dico ꝙ hoc non eſt adeo
mirum quia obligatio fideiuſſoꝛia eſt mere perſonalis ⁊ ideo eo
moꝛtuo extinguitur nec poteſt tranſfundi in debitoꝛẽ inſtitutũ ab
eo qꝛ nõ entis nulle ſunt partes ⁊ quis ẽẽt ſideiuſoꝛ ꝓ ſemet ipſo
quod non eſt dicendum ſed obligatio pignoꝛis eſt realis ⁊ ideo nõ
extinguitur ſed tranſfunditur in debitoꝛem inſtitutũ: Tamẽ ſci
as ꝙ pignus illud poſt moꝛtem fideiuſſoꝛis non ſtat ꝓpꝛie vt pi/
gnus eius. Sʒ pignus ipſius debitoꝛis cuius eſt effectum ꝑ inſti
tutionẽ de eo factam Et ſic non durat obligatio pignoꝛis pꝛopꝛie
vt fideiuſſoꝛis nec hoc dicit iſte texein ver. nibilominus tamen pi⸗
gnus obligatũ remanet ?c. Sed vt factũ modo debitoꝛis qui
habet etiã vt heres alia bona fideiuſſoꝛis ⁊ ſic dñiuzʒ eius eſt effec
tũ debitoꝛis. Et hic eſt etiã dicimus ꝙ ſi ile fideiuſſoꝛ non de
diſſet creditoꝛi ſuo piguns: Sed aliũ fideiuſſoꝛẽ ⁊ inſtituiſſet ille
fideiuſſoꝛ pꝛimus debitoꝛem extinguitur non ſolũ ſua obligatio fi
deiuſſoꝛis perſonalis. Sed etiã obligatio fideiuſſoꝛis qui inter
teſſit pꝛo eo tex eſt in.d. .fi.in fi.in ver.at ſiidem allum fideiuſſo
rem ⁊c. Cuius verba ſunt bec. 2

CQui pꝛo te apud tieiuʒ fideiuſſerat pignus in
ſuam obligationẽ dedit poſt idem heredẽ te in/
ſtituit quãuis ex fideiuſſoꝛia cauſa non tenearis
nihilominus pignus obligatum manebit at ſi
idem aliũ fideiuſſoꝛẽ dederit atqʒ ita inſtituit te
heredem rectius exiſtimari ait ſublata obligati
one eius pꝛo quo fideiuſſerit euʒ quoqʒ qui fide/
iuſſerit liberari.
Si debitoꝛ conuenit cuz

Z. X alipod lius. ereditoꝛe ſuo vt debito nõ
ſoluto in die certa res eius certa cedat inſolutũ eidem poteſt etiaz
elapſo die purgare moꝛam ⁊ offerre debitũ tex. eſt in dicta. l.calipo
dius alias incipit quamuis. Quẽ tex: ad hoc ꝓpoſitũ dixit non
eſſe alibi Bal. in. l. magnaz. C. de contraben. v comit. ſti. Sed
tu aduerte p vero ⁊ nonoſitellectu meo iſtius tex. quẽ ego aliter
diuerſimode penitus intelligo naz hic non dubitatur de moꝛa nec
de purgatione alicuius moꝛe ſed ſolũ diſputatur an maritus qui
pꝛomiſerat vxoꝛi ſue dare inſolutũ pꝛedia ſua que doti erant cbii
gata poſſit offerre quantitatẽ dotis ⁊ dicitur ꝙ ſic ⁊ dubitatio ic
erat pꝛopꝛie an maritus qui ꝓmiſerat pꝛo dote mulieris que foꝛ
te erat in centũ dare ei inſolutũ ſua pꝛedia que pꝛodicia dote erat
obligata poſſit dare quãtitatez ⁊ dicit hic ꝙſic ⁊ hec eſt vera mẽs
iſtius tex. vbi non dicitur ꝙ maritus fuiſſet in moꝛa nec vere erat
nec vnq; fuit in aliqua moꝛa put apparet ex eo in ver. tñ ſatis eſt
offerre dotis quãtitatẽ ⁊c. ⁊ ſic non dubitatur ibi q modo ð pur
gatione moꝛe bene ⁊ ſubtiliter ponderando iſtum tex. Sed plus
dico tibi ꝙ doctrina Bal. non eſt vera in ſe nam quando eſt appo
ſita dies certa ⁊ lapſa eſt non admittit purgatio moꝛe m Ange.
in l. fi. C. de fideiuſſ.per illũ tex.cũ glo.⁊ in.l.magnã .C. de cõtra.
⁊ com.ſtipu. vbi eſt bonus tex. ꝓ hoc facit tex.i.:..ſi tñ dies. . fi. eũ
ibi plene nõ.cũ.l.ſep.⁊ in.l.celſus .ff. de arbit.ſuper quo tñ paſſu
non me extendo pꝛo nunc Sed redeundo ad paopoſi itũ noſtrum
quo ad iſtuz tex. dico ꝙ non pꝛobat nec facit aliquid ad pꝛopoſitũ
de moꝛe purgatione pꝛout. S.pꝛobaui ⁊ patet expꝛeſſe ex eo tex.
circa cuius materiam an vir tenetur ad vſuras dotis non reſtitute
⁊ quomodo ⁊ quando vide Pet. de an. in ſuo con cxliiij. incipi-
Utrum mulier paſſa moꝛam ac.ad quem me remitto ⁊ redeo ad
tex.de quo modo agimus Cuius verba ſunt hec.

L. Calipodius alias quãuis ſtipulanti vxoꝛi vir
ſpopõderit direpto matrimonio pꝛedia que do/
ti erant obligata inſolutnʒ dare tamen ſatis eſſe
offerre debiti quantitatẽ ⁊c.

1 Bar . hic dicit ſe
L. ſi Qquis ſtionu latus. neſcire alibi iſtũ
tex. ⁊ ſic facit eum ſingularẽ ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ litis conteſtatio
tollit facultatẽ ſoluendi adiecto ad ſolutionem ⁊ circa pꝛimã obli
gationẽ. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero meo intellectu iſtiꝰ
tex. queʒ ego aliter penitus diuerſimode ab omnibus docentibus
bic ⁊ alibi de iſto tex.comemoꝛantibus intelligo ⁊ dico ꝙ non ſolũ
litis conteſtatio tollit hanc facultates ſed etiã ſolus libellus poꝛꝛec
tus in iudicio operatur ̊ ⁊ ad hoc ego pondero iſtum tex.in ver.
actũ ſit ⁊ decem petita fuerint c.in verſiꝰ anteqᷓ ex ſtipulatu aga
tur ⁊c.que verba ſonant ante litem coteſtatã. NMec obſtat tex.
hic in fi. in ver. litẽ coteſtatã ⁊c.quia loquitur in alio caſu valde di
uerſo videlicet in adiecto qͥ caſu bene requiritur litis conteſtatio ꝑ
pꝛincipaleʒ ſtipulatoꝛex ad hoc vt illi ſolui non poſſit ſed in pꝛimo
caſu iſtius tex. non cum tex. vtatur illis verbis anteq;ᷓ ex ſtipulatu
agatur ⁊c. Circa quẽ tex. addo vnum verbuʒ ꝙ de cffectibus
litis conteſtationis vltra iſtum de quo hic in tex. poſuit Bal. in.l.
in õctibus. C. de nõ.nu.pecu.in ſᷣo nõ. ⁊ ſpe.in tit. de lite conteſt.
in. S. fi. ⁊ glo. ⁊ ſcrib.in ce illud ex. de pᷣſcrip.⁊ per Bal. in. l. ſicut. C.
de pſcrip. xxx. annoꝝ. ⁊ Bar. in.l. cũ lite moꝛtua fr. indi. ſolui.
⁊ Bal.in.l.ij. C. vbi in rem actio ⁊ Paulus de caſtro in conſi.l.
⁊ Bar. in. I. fina. per illum text. C. de pꝛeſcrip.xxx. annoꝛum ⁊
Bar.in.l.cum nouiſſumi eo.titꝰ ad quos me remitto ne exeamus
pꝛincipale pꝛopoſitũ noſtrũ quo ad iſtũ tex. Cuius verba ſunt hec.

L. Si quis ſtipulatus fuerit.x. in melle: ſolui
quidẽ mel poteſt anteqᷓʒ ex ſtipulatu agatur Sed
ſi ſemel actũ ſit ⁊ petita.x.ſint amplius mel ſol
ui non poteſt: ¶CItem ſi mihi aut titio ſtipula/
tus fuero dari: deinde petam amplius titio ſol
ui non poteſt quãuis ante liteʒ conteſtatã poſſit.

Z. qui.x.S. cum mihi.

Bar. bit
dicit , foꝛe

non habes alibi iſtum tex.⁊ ſic facit eum ſingularẽ ad hoc pꝛo
ſitũ ꝙ ſtipulatio conditionalis facta aĩo nouandi non tollit effectü

moꝛe ſi res non erat pꝛeſens alias autẽ ſecus.

Sec iu adyner

te ꝓ vero ⁊ nouo meo intellectu iſtius littere que (iudicio meo

non ꝓbat hoc ſi bene ⁊ ſubtiliter põderetur pꝛout d

ecet T in pꝛinꝰ

ſui ponit caſuz in qͥ ſtipulatio condictionalis facta animo nouondi
ſemper tollit. effectuͦ moꝛe ſiue res ſit pſens ſiue non ſz poſteai
ſequenti quem Bar. voluit iungere cum illo tex. ponitur caſus
penitus diuerſus a pᷣ in quo dicitur de ſeruo mihi ſubrecto quem

ſub conditione poſtea ſtipulatus ſum a fure mihi

redcdi qui ob

tulit mihi eum. nam tunc etiã purgatur pꝛima moꝛa ſetus eſt ſifu
erat in ꝓuintia tempoꝛe ſtipulationis vt dicitur in tex. argumento

a ratione ceſſante.

Sed redeundo ad pꝛopoſitũ dico in iſio

5. cum mihi non fit illa dr̃a quã fecit Bar. hic ſi bene ponderetur

Circa quem tex.non obmitio vnum verbũ qð

nouatio inua

lida non tollit pꝛimã obligationẽ vt inlſi paternã cum ibi not. per

Bal. C. ad velle.⁊ per Bar.in.l.duo ſocietatem.ff.

ꝓ ſotio ⁊ in.l.

pᷣdia.ff. de actionibus empt. ⁊ in.l.ſi tibi.ff.ſi cer. petat. vbi alias
legendo dixi ⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ pono verba

iſtius tex. de quo modo agimus que ſunt bec.

CLum mihi ſticuʒ deberes: et in ſoluendo mo
rã feciſſes: ſub conditione eum ꝓmiſiſti pendẽ
te ea ſticus deceſſit: videamus an quia nouari
pꝛioꝛ obligatio non poteſt petitio ſerui compe/
tat ea qʒ cõpeteret ſi non interceſiſſet ſtipulatio
ſed in pꝛomptu contraditio eſt debitoꝛ enim cuʒ
ſtipulanti creditoꝛi ſub conditione ꝓmiſit: non

videtur in ſolutione hominis ceſſaſſe
rum eſt: tum qui interpellatus dare n
rentẽ poſtea periculo liberari: Sed q

: Nam ve
oluit: offe
nid ſi igno

rante debitoꝛe ab alio creditoꝛ eũ ſtipulatus eſt:

hic quoqʒ extimandus eſt piculo deb

itoꝛis libe

ratus quẽadmodum ſi quolibet nomine eius ſer
uum offerente ſtipulatoꝛ accipere voui ffet.

L. ſi cum Coꝛnelins

Quilibet po

teſt ſtipulari lo

cis pijs ſeu pauperibus concipiendo etiam excutiua ⁊ obligati/
ua verba in perſonam abſentium vt eſt glo. notabilis in c. quo
tiẽs coꝛdis oculus pꝛima.q.vij. de qua glo.exclamat Bal in l illud

in.ij.qõe.C. de ſacꝰ ſanc eclle. Atamẽ regularit
teri ſtipulari vt in.l.ſtipulatio iſta..alteri ⁊ in. ꝭ.ſiſt

er nemopotal
ipuler cum ibi

plene not.per Bar. vbi alias legendo dixi poſt alios ⁊ poſt ofm

meum Alex. de Imo. maxime ibidem.ff. de verbo

alteri inſti.de innu.ſtip.⁊ poſuit Bal.in ſuo conccclviij.in tertin
parte conſilioꝛũ ſnoꝛum incipi. In ciuitate alexandrie ⁊c.⁊ incon.
cxxxv.in eadem tercia parte incipi. Caſus talis eſt vagiolus c.
in con? ccciiij.incipi. Litem foꝛmã verboꝛum ⁊c.⁊ dominus me/
us Alex.de Imo.in ſuo conſiꝰ xxxx.in penu.collu.in quinto volul
mine incipi. Circa pꝛimum videretur ⁊c.cum multis ſimilibus .
Sed aduerte quia licet ſtipulatio facta alteri regularitel non
valeat tñ ille videtur ſalteʒ conſtitutus pꝛocuratoꝛ a me volenteſt
bi ſtipulari ⁊ videoꝛ dare ſibi ex boc actu mandatum ad exigend
P me tex.eſt in.d.l.ſi cum ceꝛnelius quẽ tex.ad hot pꝛopoſil di/
xit non reperiri alibi Bal.in.l.cum pecuniã.C. de contla. comit.
ſripulatione ⁊ idem voluit Bar.in.l.ſi mandato in pꝛinef manda.
⁊ Sar.in. l.paulus.ffde iur. dot. ⁊ ct in.l. cũ quis..nuptur. vbi

bonus eſt tex.eo. titꝰ ⁊ dñs meus Alex. de Imo.·in.
de pactis ⁊ etiã Bar. hic. ⁊ Alluſt. D. Sranci. aret. in

l.i. in. vj col.f.
.l.ſi ſeruus 5.

ſi ita fuero. ff de verbo. obli qui omnes reputant iſtum tet.ſinu⸗

larem ad ho. Sed conſidera queſo tu pꝛo ve

tellectu meo iſtius tex. qui non pꝛobat hoc aliquo mod
ſubtiliter ponderetur nam coꝛnelius ille cui maritus ? Vxo

ro ⁊ nouo in⸗
o ſi bene ?
vxoꝛ bic

pacti ſunt ⁊ conuenerunt de fundo per eum pꝛius dato in aen
eis reſtituendo in caſu diuoꝛtij facti non erat abſens ab eanelt
uentione immo erat ⁊ ipſe ſibi pꝛeſens ⁊ ꝓmiſerunt eidemn coꝝ

lio reſtituere illum fundũ dotalem in caſu pᷣdicto ⁊

ſic eo iſtuc co

hoperante ⁊ fauente vt vterq; eoꝝ ſibi hoc pmitteret nt hieu a
ſed fecit vt vir ⁊ ſeia inter ſe paciſcerentur ⁊c. Et per oñs illap

miſſio fuit facta ſibi licet inter eos viciſitudinaria fuerit

q; ꝓmiſit ſed effectualiter tamẽ dicto Coꝛnelio:
non vult ſolui eam dotem vetante vxoꝛe facto diuoꝛ
efſe eꝙ adbuc velleut reintegrare matrimoniũ ⁊ dei

Bj eſt vler
Sec ler be
tio quia poſſz

ſto pacto non

iltun

cCcirurtiſewn lalan

— —

nn e ——
irſetn in n
inaninchiannir
uindſtinitini mmee
i iwengrhinn
ſgmrrintrenuſin rui

iiiguun ien e e a.

Sntitnſinpiraea

eDtNiädttitn ue Al
ANteimmtne

GsGnn Kertiide umemn

ſelnn R

Mſinnninmbin

fpällxmithkfnnmintninen
ſbiſni teutn untr
GGtehintmieninert
Nkennmärin Arres
Meſhtunminnninm eng
Muiſſeniattfnmtrunr
unhritnminren
minſtituiinr fen
uffinigänein iiieren
inlet ſeinihnr etienin 2
ainiifniſtim SZ
iſitiminiten
lutivntnm „

nftcne . A
upſpltg ethige NAe
„Vh . N N
tnen⸗
nGnnndn dWin
re Nren
n t
6

nnung lkten N
N

—=

Dÿ

y.

222
—— 5F..

=

„

–
=

— — —

”õä

õs

enlengn lrn
M 1.
Kan 1 mofeiiinl nn⸗
en utnnſſtir
a iltlſdchenaina
ne tdctnaina
ninſhmlin Nir
auininiseſlſe ſin

r⸗

Tdemgiie
ugkunnlnnntigin

iphmtchſitmn Eitilis
tmen dinglnſtln
Ntpenmnaiscthl diti
Mcricnen ſgith mitc⸗

mafnm ſpin unn nit⸗

Lfanbencin &
u Erin hent tin atnt
õ
ü
xXNα. nitininme
tmim tu tmumih ind n fhiin
xux N nis runi iſ inlii
Ex mam iun ſe i iiſi
arm mi M ilin fii iin
m mimirmin auin immſr tiin
riam m an intiſf niie e
a mlminitimuinuit
4 mu mmihmakidint
aa w inn
unmun

at lex vt hic in verſi. ſicuti pactum vel conuentuʒ non
linerr Feream itfd non defecit ex eo fuerat facta alteri ſed
ex eo quia poſſent illi velle reintegrari in matrimomo Tamen ſi
fundus ille facto diuoꝛtio reſtitueretur Coꝛnelio lex hic vult ſolu
tionẽ ſoꝛtiri effectum quando reſtitutio fuit facta dicto Coꝛnelio
de voluntate vxoꝛis vel ſaltem veriſimile ſit vxoꝛem eſſe contentã
de hoe vt hic in ver. id inuita ſeia ſe facturũ ⁊c. que verba multuz
conſideranda ſunt p intellectu iſtius tex. nam conſiderat hic iuris
conſul pꝛincipaliter vtruz diuoꝛtiũ perpetuo duraturum ſit inter
eos vel ne ⁊ tunc ſine dubio poteſt reddi dos Coꝛnelio alias autez
non vt ſonant vba pꝛedicta in. d. ver. innita ſeia ſe facturum c.
Ulel o ⁊ melius alio mode poteſt intelligi iſte caſus vt dicamus
iſte Coꝛnelius bic dedit fundũ ſeie nomine dotis ab inicio ꝓut
dicitur in pꝛimis verbis que datio habebat in ſe conditionẽ anne
xam a lege ipſa inr erpꝛetatam de iure.ffoꝝ. licet aliud ſit de iure
codicis vt in.l.vnica..accedit.C. de rei vxo.acti.vt .ſ.ſe oluto matri
monio ſibi reſtituat cũ deſinat habere tunc nomen dotis ⁊ p dote
dataffuerit ⁊ ſic ab inicio lex pſupponit Coꝛneliũ quaſi fuiſſe ſripu
latü dotem datã a ſe reſtitui ſibi debere in caſu ſoluti matrimonij
⁊ ideo ex bic non conſiderat pactum factuʒz inter coniuges ſed ſo
lum an maritus ſoluto matrimonio reſtituat dotem Coꝛnelio ⁊
interueniat voluntas mulieris vel ſaltem pᷣſumptio voluntatis vel
ne. Et pꝛimo caſu reſtitutiovalet ⁊ amplius non retractat̃ cuz
lex pꝛeſupponat ⁊ pꝛeſumat matrimoniũ non reintegrari ⁊ cõcur
rente hoc cum tacita ſtipulatione pꝛeſumpta a lege noĩe ipſiuſmet
Coꝛnelij valet ⁊ habet effectum reſtitutio alias autẽ non necvt di
xi illa ↄuentio faeta inter cõiuges eſt in ↄſideratione vt hic in ver.
ſicuti ⁊c. vbi dicitur ꝙ etiã ſi pactum illud non interueniſſet ⁊ ſeia
diuoꝛtio facto mandaſſet fundũ reſtitui Coꝛnelio poteſt penitere
anteq; detrr Exq elicio aliud ꝙ lex hic pᷣſupponit duo. Et
pꝛimo ꝙ facto diuoꝛtio fundus omnino reſtitui debebat LCoꝛne
lio vigoꝛe illius tacite puiſionis legalis de iure. ffoꝝ. vt .S. vixi.
Gecundũ etiam pᷣſupponit lex hic ꝙ mulier que diuertit põt
mutare volũtatẽ anteq;ᷓ dos reſtiruat̃ Coꝛnelio ⁊ ille ver.ſed ſi añ
⁊c. reſpicit verſi.hic pᷣcedentẽ dum dicitur ſicuti ⁊c.non autez reſpi
cit caſum vel principiũ quando pactũ interuenit ꝙ patet ex illis v/
bis vetuit ⁊c. ⁊ vetaret ⁊c.vbi tex. conſiderat reſtitutionem illius
fundi Que omnino hic pᷣſupponitur fieri debere ſoluto matrimo
nio ipſi Coꝛnelio ſiue mulier pꝛohibeat vel ne ⁊ ſic lex conſide
derat an diuoꝛtium factum inter eos eſſet duratutuz vel non ⁊ in
his ſtat vera mens iſtius litere. Uel ⁊ tertio etiaz poſſumus
dicere qð hic coniuges pacti fuerunt inter ſe ↄcipiendo verba obli
gatiua in perſonas ſuas ſed vba exquutiua in perſon am dicti Coꝛ

nelij vnde ex illo pacto nata fuit obligatio naturalis pꝛopter comu

nem eonũ conſenſum que obligatio naturalis operatur ꝙ licet mu
lier poſſit pꝛobibere reſtitunionem fundi fieri dicto Coꝛnelio iñ ſi
facta eſt reſtitutio impedit repetitionẽvt hic in fi. in ver. nec melius
nec equius ⁊c. ⁊ ſic conſideratur hic obligatio illa naturalis ad im
pediendam repetitionẽ fundi reſtituti dicto coꝛnelio ⁊ maxime cũ
a pꝛincipio eſſet iſius ⁊ matrimoniũ diſſolutum ſit comuni voto
NMec poteſt aliquo modo pcedere doctrina Bal. in. d.l. ſi cnz
pecuniã quoad iſtum tex vt Coꝛnelius cenſeatur habuiſſe manda
tum ad exigendũ p ipſis ſtipulantibus nam bic dicitur totuz con
trarium nam ſolutio facta dicto Coꝛnelio cedebat ⁊ cedit hic pꝛo
ſe ipſo ⁊ ad ſuam vtilitatẽ ppꝛiã vt hic dr in tex. in fi. in verli. ſeu
fundum ſeie reddi æc. vbi tex. aperte pbat traditionem illius fun
di conſolidari in dictum Coꝛneliũ in quo conſolidatur ⁊ efficitur
ipſius ir enocabiliter ꝗ; non eſſet ſi intelligeretur ſolum conſtitu/
tus ad exigenaum pꝛout dicebat Bal. qui cum reuerentia non in
lellexit iſtuz ter in quo non querimus de pcuratoꝛe ad exigendũ
nec de ſtipulatione alteri facta vtrum ei queratur vel non ſed ſolũ
an in caſu ſoluti matrimonij reſtitutio fundi dotalis fiat de volun
tate expꝛeſſa vel ſaltem tacita ipſius mulieris vel ne ⁊ an facta ſit
yel ne ſtante illo pacto vel etiã non extante. Mam de eo non mul
tum ſit conſideratio in ter. ⁊ in bis conſiſtit virtus iſtius littere in
cuius ſingularitatis appellatione ſto cum Bal. ſed ab eo diſcrepo
in eius intellectu ⁊ interpꝛetatione in totum ⁊ per totũ ⁊ verba illi
us littere repugnant que infra ponemus. Sed adbuc plus di
co ꝙ doctrina Bal. in ſe non eſt vera (2⁊ hbic aduerte queſo) quia
non minus vrgentes mittet foꝛmica ſagittas nam er ſtipulatione
facta alteri put loquitur Bal. in tantũ lex ĩpꝛobat eaʒ ꝙ non oꝛit
etiam naturalis obligatio ſed actus ille ſtipulatiõis penitus eſt nul
lus vr in. d.l.pꝛima. daſi ſeruus in ver. nullius momenti c. ff. de
ſtip.ſeruo. ⁊ in. ſi quis alij r in. .alteri in ver. nihil agit ꝛc. inſti.
de mutili.ſtip. : in.l. certi conditio. . quoniã in ver. nulla æc. æ hoc
ibi voluit Bal.ffſi cer. pet. v in.l. ſ ita ſtipulatus.s.griſogonus in
ver. nullam obligationẽ ac. ⁊ hoc ibi voluit Ang. ff. de verb. oblig.
X momie loquendo in pacto alteri facto allego tex. in.l. quo tutela
in ſ. in ver. neq; paciſcendo xc.ff de reg.iur.cum ergo tex. hic lo/
atur in pacto alteri facto intelligendo tamen pꝛout intelligebat

Bal. vt verba obligatiua ⁊ exequntiua eſſent concepta in perſonã
dicti Coꝛnelij non oꝛitur aliqua obligatio enã naturalis 7 per ons
actus eſt nullus ⁊ ideo non poteſt operari mandatũ ad exigenduʒ
pʒo ſe vel pꝛo alio ⁊ per ↄns Hal.etiã in dicto ſuo male loquutus
eſt ⁊ peius in intellectu.d.l.ſi cum Coꝛnelius quam modo tu a
me nouiter intelligis Cuius verba ſunt hec.

L. Si cum Coꝛnelius fundum ſuum nomine ſe/
ie viro eius doti dediſſet: nec de eo ſibi redden
do quicq̃ᷓʒ cauiſſet effecit: vt vir ⁊ ſeia inter ſe ſe
paciſcerent᷑ vt diuoꝛtio facto hic fundus coꝛne
lio redderet᷑ non puto diuoꝛtio facto virum vetã
te ſeia eum fundũ Coꝛnelio redditurũ eſſe ſicuti
ſi cum pactũ conuentũ nullum iuterceſiſſet diuoꝛ
tio facto mulier iuſſiſſet eum fundum Coꝛnelio
reddi deinde anteqᷓʒ redderetur vetuiſſet non tu
to reddentur: Sed ſi anteqᷓʒ ſeia vetaret Coꝛ/
nelio eum fundũ reddidiſſet nec cauſam habuiſ
ſet exiſtimandi id inuita ſeia ſe facturum eſſe:
nec melius nec equius eſſe exiſtimarem eum fun
dum ſeie reddi ⁊c.

L. ſolutam in ver. quod ſi ac-
ceptolatũ ⁊c. Bal. in.l. ſi tibi. . de pignore

in vltima col.ff. de paciis ⁊ ẽt dñs
meus Alex. de JImo. in.l.ſoluttur qui.mo. pignus in apoſtillis ſu ⸗
is ad Bar. reputant iſtum tex.ſingularem ⁊ non eſſe alibi ad hoc
ꝓ Vpotecaria non tollitur ipſo iure quãdo ypoteca eſt cõtracta per
ſtipulationem qð fieri poteſt ſecundum eos cum quibus in hoc
ſto ſimpliciter quia tex. clarus eſt ⁊ non eget aliqua mea noua in/
terpꝛetatione Cuius verba ſunt hec.
L. Solutam pecuniam intelligimus: in verſic.
Quod ſi acteptolatum ſit quod ſtipulationis no
mine ypoteca erat obligata vel ſine ſtipulatione
accepta ſit: ſolutionis quidẽ verbum non pꝛofi

ciet:ſed ſatiſdationis ſufficit ᷑c.

Res empta de pecunia pupilli effr 7 eſt

. f lie ipſius pupilli vt in.l.ij.ffiqñ ex facto tuto.et

nota.in.l.ſi vt pꝛopõis cũ ibi plene nota.C. de rei vendi.⁊ per not.
per glo.⁊ Bal.in.l.ſi tutoꝛ.C.de cõi ſeruo manu.⁊ glo.et Bar.in
lidẽ que in fi.ffqui potio.in pigno.hab.et in.l.curatoꝛ. C. arbi.
tutele tamen hoc eſt verum quando emitur ꝑ eius tutoꝛeʒz vel cu

ratoꝛem ſecus eſt ſi per eius negotioꝝ geſtoꝛẽ caſus eſt in.d.l.filie

quem tex.ad hoc pꝛopoſitum magnifacit Ludoui. Roma. in ſuo
ſingulari in ver. pupillus ett. Sed tu dicas pꝛo vero et nouo
meo intellectu iſtius tex. ꝙ mihil facit quia non loquitur in emẽte
ſed loquitur in vendente rem pupilli vt ibi in ver. res vendendas
per argentarios dedit etc.et in ver.pꝛecium venditionis ſoluerunt
etc.et in ver.pꝛecium rerũ que in venditione date ſunt etc.et dr hic
ꝙ valet venditio ſi vendens eſt ſoluendo vnde iſte caſus non pꝛo
bat hoc immo tex.in.d.l.ſi vt pꝛoponis iuncto iſto tex.pꝛobat ap
te contrarium. Sed ſatis eſt mihi pꝛo nunc ꝙ tex.in.d.l. filie nõ
probat h ſi recte et ſubtiliter ponderetur Cuius verba ſunt hec.

L. Filie inteſtato patre heredis negotia mater
gefſit ⁊ res vendendas per argentarios dedit id
qʒ ipſum in codice rationum conſcriptũ eſt argẽ
tarij vniuerſum redactũ pꝛetium venditionis ſol
uerũt ⁊ poſt ſolutionẽ noueʒ fere annis quicquid
agendum erat nomine pupille mater egit eamqʒ
marito nuptui collocauit ⁊ res tradidit ei:queſi/
tum eſt: an puella cum argentarijs aliquã actio/
nem habeat quoniã non ipſa ſtipulata ſit pꝛetiuʒ
rerũ que in venditiõe date ſunt Sed mater. Beñ.

Si de eo quereretur an iure ea ſolutione argen/

tarij liberati efflent rñ. iure liberatos claudius:
Subeſt enim illa ex iuriſdictione pendens que/
ſtio an pꝛetia rerum que ſciebant eſſe pupille bo

1 2
AAAN

na fide ſoluiſſe videantur matri que ius admini
ſtrationis non habebat:ideoqʒ ſi hoc ſciebant
non liberantur. ſ. ſi mater ſoluendo non ſit ⁊c.
IIi Bar. hic dicit iſtam legem eſſe bonã
4 pupilli 72 ſingularem 1 etiã ſe neſn alibi pꝛin
cipiũ eius ad hoc ppoſitum ꝙ delegatio tutoꝛis liberat debitoꝛeʒ
pupilli ita demum ſi fuit facta bona fide alias aũt non. Sed
tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius text. qui iudicio
meo loquitur in caſu magis dubio ⁊ magis notãdo qᷓ; dicat Bar.
⁊ alij poſt euʒ ibidẽ iſtũ tex. cõmemoꝛantes.ſ.quãdo tutoꝛ delega
uit debitoꝛem pupilli creditoꝛi ipſius met tutoꝛis non autẽ credi)
toꝛi ipſius pupilli ⁊ dicitur in tex. ꝙ valet ſi bona fide non dico ipſi
us ſolius tutoꝛis ſed etiazʒ ipſius creditoꝛis cui ſoluitur facta eſt de
legatio ⁊ ſic requiritur bona fides vtriuſq;.ſ.creditoꝛis ⁊ tutoꝛis
vt ibi in ver.ſi non malo conſilio cum tutoꝛe ⁊c. que verba oſten/
dunt cõmemoꝛationẽ eoꝛum inuicem factã binc eſt ꝙ dicimus ꝙ
omnia cum conſilio facienda ſunt ſecundũ ſpe. in tit: de aduoc.ꝭ.
tercio ver. habito ꝛac. Itac; iſte tex. p.loquitur in delegatione
facta de debitoꝛe pupilli non creditoꝛi pupilli ſed creditoꝛi ſuo·i.

utoꝛis que ualet ⁊ tenet ſi ipſi ambo fuerint ſine dolo ⁊ hoc mo/
do ego nouiter intelligo iſtum tex. Cuius verba ſunt hec.

LC. Pupilli debitoꝛ tutoꝛe delegante pecuniam
creditoꝛi tutoꝛis ſoluit liberatio cõtingit ſi non
malo cõſilio cũ tutoꝛe habito hoc factũ eſſe pꝛo
betur: Sed etiam interdicto fraudatoꝛio tuto/
ris creditoꝛ pupillo tenetur: ſi cum conſilio frau
dis participaſſe conſtabit ⁊c.
De intellectu vero

5. pupilli „§F. ſoꝛ0z. 7 nouo meo ad iſtuʒ

tex. vide ea que dixi in...iij. C. de nouatio.in interpꝛetationibus
meis nouis in hoc opere noſtro ⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero
ne idem ſepius dicamus ⁊ fruſtra membꝛanas occupemus niſi ꝙ
ponam verba huius littere que ſunt huiuſmodi.

Soꝛoꝛ cui legatum ab herede fratre debeba
tur:poſt motam legati queſtionẽ tranſegit:vt no
mine debitoꝛis contenta legatuzʒ non peteret:pla
cuit:quamuis nulla delegatio facta: neqʒ libera
tio ſecuta eſſet: tamen nominis periculũ ad eam
pertinere: itaqʒ ſi legatum contra placitũ pete/
ret exceptionem pacti non inutiliter opponi ⁊c.

Bar. hic dicit iſtum tex. eſſe ſingu /
7 * qun res. larem ⁊ ſe neſcire eum alibi ad Pos p
poſitum ꝙ euicta re pꝛo alia inſolutum data agitur pꝛima actione
niũ creditoꝛi imputetur dolus ⁊ ꝙ ad liberationẽ fufficit rem per
fecte ſolutam ex poſt facto fieri creditoꝛis. Sed tu aduerte
pꝛo nono ⁊ per fectioꝛi intellectu iſtius tex. in quo Bar. obmiſit
vnum notabilem caſuz poſitum in ver.diuerſum ⁊c.quando ſcili
cet patronus euicit rem vel etiam pecuniã quam quis dederat in
ſolutũ nam ille qui ſoluit remanet omnino liberatus a creditoꝛe
ſuo ⁊ liberatio iam facta mutari non poteſt ita pbatur in. d. ver.
diuerſum ⁊c.de quo tex. GBar.in eius ſummario mentionẽ non fa
cit in hoc ⁊ eſt (iudicio meo) in hoc magis ſingularis qᷓ; tota ipſa
lex Cuius verba hic non pono cum ea poſuerim in cꝰ pꝛoxime ſe
quenti in alio ꝓpoſito put ibi videre potes ⁊ ideo non repeto hic.
Bar. hic ⁊ etiã dñs meus Alex.ðᷣ

J „
. Om rCS. Imo. in.l.pꝛima.S.nunciatio in fi.ff ðᷣ

no.oper.nunci.reputant iſtum tex:ſingularem ad hoc pꝛopoſitum
ꝙ reſtõ in integruzʒ conceſſa minoꝛibus nunq;ᷓ pꝛodeſt eius aduer
ſario in aliquo ſi leſio minoꝛis a dolo aduerſarij pꝛoceſſit vt hic in
ver. huic aplicatur ⁊c.de quo alias dixi in dicto.ꝭ.nunciatio vbi di
Ei ⁊ dico nunc ꝙ iſtum tex. etiã pꝛo ſingł ri ad ̊ allegauit Ludo.
oma. ibidem de qͥ dñs meus Alex. non facit mentionẽ ⁊ ab eo
habuit iſtum tex. ⁊ etiam doctrinã Bar. pꝛout ibi alias legendo
dixi· ¶Sec aglias ibi dictis addo nunc ꝙ tex.iſte non pꝛobat H
nam creditoꝛ hic accepit rem minoꝛis ⁊ eum circunuenit in ea re:
⁊j dicitur hic ꝙ reſtituit ea res minoꝛi tamẽ non dicitur hic quin
minoꝛ reincidat in pꝛimã obligationem. Immo reincidit ⁊ ſic „
deſt aduerſario iſta reſtitutio ⁊ ſie ego refero iſtum tex.ad pꝛinci
pium iſtius tex. ꝓut referri debet ſi bene ⁊ ſubtiliter ponderetur
nam in eo exemplo de patrono non poteſt adaptari vt videre po /

tes ex ipſo tex.bene cõſiderato de quo ſupꝛa etiã alias dixi ideo
nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ pono verba tex. que ſunt hec.

Qui res ſuas obligauit poſtea aliqᷓʒ poſſeſſio

nẽ ex hijs pꝛo filia ſua pꝛomittendo dotem obli
gauit ⁊ ſoluit ſi ea res a creditoꝛe euicta eſt dicẽᷣ
dum eſt maritũ ex dotis pꝛomiſſione agere poſ
ſe ac ſi ſtatu liberũ vel rem ſub condictione lega
tam dotis nomine pꝛo filia pater ſoluiſſet haruz
enim rerum ſolutio non poteſt niſi ex euentu libe
rare ſcilicet quo caſu certuʒ eſſet remanere eas:
Diuerſſuʒ reſpondetur in ea pecunia ſiue re
quam patronus poſt moꝛtẽ liberti per fauianam
auffert hec enim actio cum ſit noua paratã libe/
rationem non poteſt reuocari huic aplicatur mi
noꝛ.xxv.annis qui a creditoꝛe circũſcriptus in
rem ex cauſa debiti ſolutam reſtituitur rem autẽ
caſtrenſis peculij ſoluente patre perinde accipe
re debemus ac ſi alienam dedifſet quamuis poſ
ſit reſidere apud eum cui ſoluta eſt moꝛtuo pꝛius
inteſtato filio ſed tunc acquiſita creditur cum fi
lius deceſſerit ⁊ vtiqʒ cuius fuerit euentus decla
ret:ſicqʒ ⁊ hoc ex hijs poſt facto ſunt in pꝛeteri
tuʒ cuius quid fuerit declaret.
Si res do

X. qui res.s. diuerſum. nata euinci

tur ⁊ donans ꝓmiſerit per ſtipulationem de euictione tenetur ałs
autem non tex.eſt in.l.ij.cum ibi nota.C. de euic. Tamen hoc eſt
verum ſi hoc vt dixi ꝓmiſſum fuerit de euictione alias autez non
etiam ſi donatio incipiat a pꝛomiſſione ꝙ eſt foꝛtius tex. eſtind. .
qui res.ꝭ.diuerſum.ff.de ſolu.quem tex.p multum notabili alle/
gauit Bal. ad hoc ꝓpoſitum in.d.l.ij. de euic. Sed tu aduer
te ꝓ intellectu vero ⁊ nouo.d. S. diuerſum qui eſt pꝛimus.9.nam
ille tex. indicio meo nihil facit ſi bene ⁊ ſubtiliter ponderetur nam
ibi non dicitur aliquid de re donara ſed dicitur qdð res que auferi
per patronum poſt moꝛtẽ liberti ⁊ ꝑ minoꝛem recuperatur quaʒ
dedit circunſcriptus creditoꝛi ſuo ⁊c. vnde non facit ad hoc ppo/
ſitum vt patet ex eius lectione Cuius tex. verba poſui S. in cnpitu
lo ꝓxime pꝛecedenti ⁊ ideo non repeto hic ne fruſira occupemus
membꝛanas vbi opusnon eſt. .

Rem pupil. ſal. foꝛe.

Bal.in.l.donatiõis de acquir.
* ſi ſeru um. poſſeſ. dicit iſtum tex. non eſſe gli
bi ⁊ idem ateſtatur dñs meus Alex. de Imo.in apoſtillis ſuis bie
ad BGar. circa quẽ tex. ſingularem Doctoꝛes omnes hic ⁊ eti ſeni
bentes in l.pꝛima in pꝛinff. de verbo. oblig. ⁊ maxime dñs meus
Alex.de Imo.ibi in vltima col.multuz variant in intellectu iſtius
tex.circa quem ego etiã alias legendo in.d.l.i.multa ⁊ multa dixi
⁊ ideo pꝛo nunc non me multum in hijs extendã niſi nunc pꝛo
nouo ⁊ vero intellectu eius dico ꝙ ego non conſidero bic ſpeciali⸗
tatem aliquã eſſe reſpectu ſubſtantie infantis put voluit Aʒo pꝛo
ut refert glo. ibi. Mec etiã conſidero nec placet etiã g iſte tex.
intelligatur in pꝛoximo infantie pꝛout dicebat Johan. de Imno.et
Ludouicus Roma.in. d.l.pꝛima in pꝛincipio dicentes ꝙ non erat
ſpeciale ſed hoc eſt regulare nam pꝛoximus infantie poteſt ſtipula
ri vt in..pupillus inſti.de innutil.ſtivul. Mec etiã placet alius
intellectus Pau. e caſt. in. d. l.pꝛima in pꝛin? ꝙ iſte tex. loquatur
in infante qui fari poteſt ⁊ idem cõpꝛobauit Illuſtris dñs Slan⸗
aret. in.l.pꝛima. S.adipiſcimur. ff. de acqui.poſſeſ.nam dico ego et
HB; falſuʒ nam infans non poteſt fari immo infans dicitur non fans
l. mulier in fi.ff. de verbo. oblig. vnde velle modo dicere ꝙ iſte tex⸗
loquatur in infante qui fari põtvec ſunt duo ðꝛia ⁊ repugnatia in
uicem vt etiã patet ad ſenſum ergo ?c. Unde dico G iſte tex.
loquit᷑ in caſu ſpeciali ſed in alia ſpecialitate qᷓ;ᷓ dicant ſernbẽtes om
nes hic vel alibi. ſ. in ſtipulatione rem pupilli ſaluam foꝛe vt ille
qui fari poteſt licet non intelligat quid agat poteſt ſtipulari ſed m
ð non facio vim nam põt etiã ile qui eſt pꝛox mus infantie
pulari vt in.d. . pupillus etiã ſi non intelligat quid agit ⁊ nen mi
tũ diſter a furioſio pꝛout ibi dicit in tex. Sed ſpecia itas vera ſtat
in hoc ꝗ iſte poteſt etiã agere yigoꝛe dicte ſtipulationis v in h ſtat

M.

lommd war
witingritgut gien iern
aGntunetn dn ta
hiErAri i e ir

—
☛

ſigäimsutnunfnin den
ntetmpit mintnat i
Nadeerpentnnaminnmtn
UGtmnordritnminknm
Rr itltgrinniitin um
Mnthhruinmeitinc rneen
un’Unnina tns
linitnfthri atinum
rorienietniieriin tren

Amniimge itlnag

meſnialtueetn

ne U 4
ſutentiintunner
nigiinmn minann⸗
pnicluifnnſ a,n n
ſtngr nrinn

iſ

Ntnini d ennt
Mye 1.
Cc ulin
NNN

dhi

x—DBbreee E 4

2SJYðð
MR N

.

(la

eh.ẽòẽ

.êẽ-õõ

hergn lſen 1
en

um aunbuntin

Tonmnret.
Unisſotn 8
HSM S
mukAilimhnd

verarmmi iſarf ͤ
Auai N i Ninfſni
vn A nuidn giuninmn
l
ü
N Nriiteflinige
efet.

Rontonl a b

ur mtr: NG 14,N mi afle ini
Nmgininimn Mikmmnuhrtdiſt
walaasmtinidti, int in
xͦ Antuffutstn fi
edtphtdlinlutnlun

Kius tex. its ego intelli⸗ eo in fi. in ver. ⁊ agere ⁊c.ad
kean rscortan mrcgnbauer,erwer Em o ſtat po⸗/
Afima vis ⁊ ſpecialitas ⁊ tota virtus eius Cuius re ſenr hec.
L. Seruum pupilli ſtipulari ita necceſſe eſt: ſi pu
pillus abeſt aut fari non poteſt : nam ſi pꝛeſens
ſit: ⁊ fari poſſit: etiam ſi eius etatis ſit vt non in
telligat quid agat: tamen ppꝑ vtilitatem receptũ
eſtrecte eum ſtipulari et agere ⁊c.

De pꝛeto. ſtipul.
Glo. in.l.ii.S.fi.in glo.magna

es hic ⁊ etiã dñs meus Alex.de Imo.in.l.miles..iu
a Kbereincinn vltima col.in fi.reputant iſtam glo. ſingula⸗
rem ad hoc ꝙ quaſi contractus celebꝛatur in indicio moto in rea
libus que glo. clara eſt ⁊ non eget aliqua noua interpꝛetatione niſi
G ego intelligo hoc pꝛocedere poſt litem conteſtata non ante ꝓ
yt loquitur bec glo. ſi recte conſideretur in verſi?ꝰ Sed poſt litem
eſtatã quaſi ex ↄctu ⁊c.⁊ ideo ſolũ pono vba eius que ſunt hec.

Ex parte ⁊c. in verſi. Iteʒ vt ait Martinus
ante litem conteſtatã poſſeſſoꝛ non debuit: Sed
poſt liteʒ conteſtatã debet quaſi ex cõtractu ⁊c.

Judi. ſolui.

Z. cum apud Bartho. hic dicit ſe ha/

bere iſtum tex. pꝛo ſingulari ad hboc ppoſitum ꝙ fideiuſſoꝛ accep/
tus in pꝛima cauſa non tenetur in eo ꝙ poſtea iudicatur in cauſa
appellationis niſi aliud ſit actũ ⁊ quid ſi mutat̃ iudex aliter q;ꝑp
viã appellationis an comittatur ſtipulatio vide Illuſt. D. Franc.
aret. in cone lxxxvij. incipi. Pꝛemiſſa conſultatione c. Sed
tu aduerte ꝓ vero ⁊ nouo meo intellectu iſtius tex. nam in eo con
currit vnum quod multũ tollit omnem difficultatem nam fideiuſ
ſoꝛ hie ꝓmiſerat illud ꝙ per ſempꝛoniũ iudicem iudicatum eſſet
nominando ſpecialiter nomẽ ipſius iudicis vt hic in ver. cuʒ apud
ſempꝛoniuʒ ⁊c. Unde non eſt mirum ſi non tenetur poſtea in cau
ſa appellationis in qua alius diuerſus eſt iudex a ſempꝛonio nomi
nato ⁊ hoc ibi expꝛeſſe conſiderat in fi.in verſiideo in ſtipulatione
adicitur qui in locum eius ⁊c. Licet glo.in.l.ij. C. de pꝛocur.quã
magis comuniter ſequuntur ſcribentes ibidem intelligat iſtũ tex.
eedere etij quando non eſſet facta nominatio perſone iudicis ð
q alias ibi ego poſt alios legendo dixi ⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non
cro niſi e inſeram ynum verbum ꝓ confirmatione pꝛedicta quia
ille qui ꝓmiſit in cauſa cõpꝛomiſſi facti non tenetur ſi cõpꝛomiſſuzs
expirat ⁊ fiat pꝛoꝛogatio noua quia reſpectu eius dicitur nouus
actus ⁊ nouũ cõpꝛomiſſuʒz etiã ſi ſit factũ in eũdẽmet arbitruʒ vᷣʒʒ
Dy. Bar. 2 Bal. in.l. titius.ff. de excu.tuto.⁊ Bar. in.l.labeo.ꝭ.ꝑ
ndeiuſſoꝛem. ffde arbit. ⁊ ita volo dicere in pꝛopoſito quoad iſtuzʒ
tex. de cuius intellectu etiãs poſuit Ludo. Roma.in ſuo conꝰ ccx.
T in cone ccccviij.⁊ Jo.de imo.in ſuo conꝰ incipi. Pendente lite ⁊c.
ad quos me remitto ⁊ redeo ad tex. de agimꝰ Cuiꝰ vᷣba ſunt hec
L. Cum apud ſempꝛoniũ iudicem datum reus
defenderetur ſtipulatione cautum eſt: vt quod
ſempronius iudex iudicaſſet pꝛeſtaretur:a cuius
ſententia petitoꝛ appellauit ⁊ cum apud cõpeten
tem appellationis iudicem res ageretur defen/
ſoꝛ rei condẽnato: queſitum eſt: an ſtipulatio
comiſſa eſſet: BGñdi ſecundũ ea que ꝓponeren/
tur non eſſe iure comiſſaʒ Claudius: ideo in ſti/

pulatione adijcitur qui in eius locuʒ ſubſtitutus

erit ⁊c.
& Ludoui. Roma.in ſuo ſingulari in
L. ſi ren P· yer . ſideiuſſoꝛ ꝛc. el vij. multuz gloꝛiat
de duobus inribus in quibus ſoluz nec alibi ipſe dicit pꝛobari -
exceptio declinatoꝛia competens pꝛincipali debitoꝛi non competit
eius ſideiuſſoꝛij ſeu ceſſionario per tex. in.d.l.ſi reus ⁊ in.l. ſed ſi
reſtiatur .§..ff de iul. Dena materia vide nõ per d. meü
Aler.in. liuris gentium. S. hodie. ff. de pactis in.iij.colũĩ. cum ſe/
quenti T in.l.ſi quis in pꝛineff. ſi quis cautio. ⁊ etiã in ſuo con?lxiij.
mn ii· volumine incipi. Cliſo temate ⁊ dubitatione ⁊c. in quibus
bonit an exceptiones ⁊ etiam pꝛiuilegia competentia pꝛincipa

li cõcedantur eiꝰ fideiuſſoti ad quẽ me remitto pꝛo nunc vltra ea
que infra dicam in fine iſtius capituli. Sed tu aduerte pꝛo in
tellectu vero ⁊æ nouo meo dictoꝛũ iuriũ ⁊ P. d.l.ſi reus nam ibi ſide
iuſſoꝛes qui fideiuſſerant de iudicato ſoluendo tenebantur ad rria
de quibns in.l. iudicatum ſolui eo.titꝰ inter alia eontinet ea pꝛo⸗
miſſio illud quod verbum ſonat ⁊ de defendendo ⁊ de dolo ma
lo abfuturo vnde in. d.l.ſi reus fideiuſſoꝛes tenentur ex eo quia il
le non defendebat arbitrio boni viri ⁊ ſic omnino erat in iudicio ⁊
per ↄñs non trectabatur ibi vtrum fideiuſſoꝛes poſſent ibicon/
ueniri ex eo ꝙ mihil faceret ſed defendebat ⁊ doloſe vnde non eſt
mirum ſi ipſi tenentur nec diſputatur ibi de exceptione declinato/
ꝛia immo de peremptoꝛia exceptione nam ſi reus noluiſſet vuran/
te mratu poſſe conueniri non potuiſſet conueniri nec fideiuſſoꝛes
tenentur ꝑphoc ſed defendit ſe non m arbitrio boni viri et ideo te
nẽtur ⁊ hec eſt vera mens illius tex. maxime in ver. niſi res boni
viri arbitratu defendat᷑ fideiuſſoꝛes teneni. Cuius vbaĩfra po
nemns.· Minus etiã facit tex. in. d.l.ſed ſi reſtituatur. 5. qe
ille cui reſtituta erat hereditas repꝛeſentabat pꝛincipaliter defunc
tum non autem heredẽ qui reſtituerat hereditatẽ.cum quo nipil
habet agere reſtituta hereditate ſed magis vt dixi perſonam de/
functam ⁊ ideo pꝛiuilegiũ competens heredi ibi non competebat
ei cui herediias reſtituta fuit ⁊ illud pꝛiuilegiũ mere erat⁊ eſt in to
tum ⁊ per totuʒ perſonale pꝛout ibi dicitur in tex. ⁊ ſic pᷣdicta iura
ſi bene ponderẽtur nihil faciunt De qua mã an vltra exceptio/
nez declinatoꝛiam alie exceptiones competentes pꝛincipali compe
tant fideiuſſoꝛi vide nõ. per glo.in.i.ſi cui.C. de non iunu.pe. ⁊ per
Bal. in.l.tam mandatoꝛi in vlti col.eo.titꝰ ⁊ Bal. etiam in.d.l. ſi
cui.⁊ ĩ.l.ſiquis.s.i.ff.ſi quis cautio.⁊ in.l. conſtitutõibus.⁊ ibi
Bal.etiam.C. de vſuris ⁊lin.l.ſi alius ꝓ mulief.ff. que res pigno.
ob. poſſunt ad quos me remitto ne exeamus pꝛincipale pꝛopoſitũ
noſtrũ qͥ ad hec iura de quibꝰ agimus Quoꝝ iuriũ vᷣba ſunt hec.
L. Si reus poſt iudicatum ſolui ſatiſdationẽ da
taʒ ĩ magiſtratu ſit:nec inuitus in ius vocari poſ
ſu: tamen niſi res boni viri arbitratu defenda/

tur fideiuſſoꝛes tenentur.
Uerba autem dicti.S.pꝛimo ſunt hec.
CContra ſi legatus tempoꝛe legationis adierit
⁊q Feſtituerit: datur in fideicomiſſariũ actio: nec
exemplo trebelliani diſtat ex perſona legatiquia
boc legati perſonale beneficium eſt ⁊c.

Kem ratam haberi.

L. cum debitoꝛem. da. Nome.
Franc.aret.in.l.iiij..cato.ff.de ver.obli.in col. xvj.reputant iſtũ
tex. ſingularem ad boc ꝙ licet qñ eſt ſoluta parsvnius rei in obli
gatõe alternatiua vel in gñe nõ contingit liberatio ne ſequatur incòõᷣ
ueniens ꝙ poſſit fieri ſolutio alterins partis in alia re de quo in
l.in executione. S. pꝛo parte.ff.de ver.oblig.cum ibi plene nõ.⁊ in
l.ij. ex hbis eo.tit: ⁊ ibi alias dixi de boc: Tamen boc eſt veruzʒ
quando electio eſt ipſius debitoꝛis qʒ tunc poſſet ſequi illud incõ/
ueniens ſecus eſt ſi electio eſt creditoꝛis qui creditor non poteſt
facta electione variare quia tunc ſolutio ſacta in parte liberat debi
toꝛem de quo tex.ambo ipſi exclamant pꝛout videre poteris.
Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius tex.qui mi
hi non ꝓbat hoc ſi bene ⁊ ſubtiliter pꝛout decet) ponderetur nazʒ
loquitur ſolum in eo qui egit noĩe creditoꝛis ad quinq; que erant
pars.x.in alia obligatõe alternatia. ſ.de ſeio ⁊ creditoꝛ ratũ habu
it litem motã ⁊ dicitur ibi ꝙ potuit hoc fieri ⁊ valet iudicium ſed
de ſolutione effectualiter facta non dicitur hic in tex. nec de libera
tione ſecuta immo vt differat a pꝛincipio ibi vbi oquitur de ſolun
one neceſſarium eſt dicere ꝙ hic in fine non facta fuit aliqua ſolu/
tio illius partis rei deducte in obligatõe alternatia vt ſonat aperte
tex.qui vt conueniat titulo loquitur de validitate ſatiſdationis re/⸗
ſpectu iudicij moti nõ aũt reſpcũ ſolutionis vt patet ẽt ex eo bene
ponderato ⁊ ſic ſolutio hic facta non fuit nec de ea diſputatur vtvi
dere potes Cuius verba ſunt hec.

L· Cum debitoꝛe.x.creditoꝛis noĩe titius egit
partem petitionis ratam habuit dñs: dicenduʒ
eſt partis obligationem conſumptã:quemadmo
dum ſi.x.ſtipulatus eſſet:aut exegiſſet creditoꝛ:
quia non totum ſed partem rei geſte cõpꝛobaſſet
⁊ id circo ſi ex ſtipulatu.x.aut ſticum vtruʒ ego

voluero: abſente me domino titius quinqʒ pe/
tijſſet:ĩſequuta ratificatõe recte actũ videri ⁊c.

De ſurtis.

l.ſi quis uxoꝛi.s.ſi fugitinum.

Bar · hit dicit iſtum tex.efſe ſingul.ad boc pꝛopoſitũ ꝙ ſi ha
beo debitoꝛẽ me carceratũ ⁊ tu iuiſti ⁊ nomine meo eũ liberaſti
dato fideiuſſoꝛe poſſum ego agere poſtea contra fideiuſſoꝛem
pꝛedictuʒ qui mandabit mihi actiones ſuas contra te pꝛout dici/
tur in iſto tex. qui tamẽ non ita clarus eſt ⁊ habet difficultatẽ ali /
quam.⁊ ideo non ſto ſimpliciter in boc cum Bar.quia tex iſte lo
quitur in caſu ſatis diuerſo a qõe foꝛmata per Bart. naz hic iſte
fecit relaxare ſeruũ meũ quaſi ſuũ.⁊ ſic fuit cõtradictio rei aliene
inuito domino.⁊ ſic illud coꝛpus erat domini. ⁊ ideo datur ſibi
actio furti.Sed in debitoꝛe meo non eſt ſic.nam coꝛpus eius non
eſt meũ ſed tenetur mibi actõe pſonali ad aliquid. vnde diuerſa ẽ
rõ. Pꝛeterea non eſt verũ aliud quod dicit Bar. hic ꝙ tu iuiſti
⁊ nomine meo liberaſti debitoꝛẽ meũ.nam imo feeiſti hoc nomĩe
tuo vt hic in ver.quaſi ſuũ ⁊c.⁊ in verſic.ſed tanq; ſuũ ⁊c.⁊ ꝑ con
ſequẽs iſte caſus bene ponderatus nõ pꝛobat mibi hoc pꝛout vi /
dere potes ex eo. Cuius textus verba ſunt hec.

CSi fugitiuũ meuʒ quis quaſi ſuũ a diunuiris
vel ab alijs qui poteſtatẽ habent de carcere vel
cuſtodia dimittere acceperit an is furti teneatur
⁊ placet ſi fideiuſſoꝛes dederit: in eos domino
actionẽ dandam vt hij actiones ſuas mibi man
dent.quod ſi non acceperint fideiuſſoꝛes ſʒ tan/
quã ſuũ accipienti ei tradiderint dominum furti
actionẽ aduerſus plagiariũ habiturum.

Z. ſi quis uxori.S. apud labeo

nem. Bar. bic ⁊ etiã Bal. in.l. falſus in penul.col. C. de furt.
⁊ Paul.de caſtro Ludo.roma.⁊ doemeus Alex. de imol.in.l.cuʒ
fundus in pꝛin.in.xx.col.fl.ſi cert.pet.⁊ etiã in.l.eius in tercia col.
co.citu.v in.l.ſi pꝛocuratoꝛi in penul.col.ff.de condi.indebi.dicũt
iſtum eſſe mirabilem tex.⁊ etiã ſingul.in mũdo ⁊ qui ſ̃m eos nõ
repꝑitur alibi ad hoc ꝓpoſitum ꝙ ſi dedi tibi fulloni rem meã pol
liendam vel follendaz ⁊ dixitibi vt dares eam illi qui eam peteret
a te poſtea nomie meo puta quia ſtatuerã mittere famuluz meuʒ
pꝛo es ⁊ vnus tercius qui audiuit nos loquentes ſuper hoc venit
fraudulenter ad te nomine meopꝛo illa re ⁊ habnit eam ꝙ com/
mittit furtũ in ea.ſed ꝙ actio furti nõ datur pꝛopter hoc mihi do
mino ſed ipſi fulloni vt hic in tex. qui clarus eſt nec eget ſuppletõe
aliqua vel nona noſtra interpᷣtatõe. ⁊ ideo ſto ſimpliciter cũ Bar.
in hoc ⁊ cũᷣ alijs ſupꝛa allegatis per iſtum caſum ſingularem. Cu/
ius verba ſunt bec.

CApud Labeonem relatũ eſt ſi ſilliginario quiſ
dixerit vt qui nomine eius ſilliginẽ petijſſʒ ei da
ret.⁊ quidam ex tranſeũtibus euʒ audiſſet petijt
eius nomine ⁊ accepit furti actionẽ aduerſus eũ
qui ſuppetijt ſilliginario nõ mihi. Non eteni mi

hi negotiũ:ſed ſibi ſulliginarius geſſit
Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu iſtius tex qui in
dicio meo nihil facit ad hoc. naʒ in caſu iſto res erat ſilliginarij vi
deliczʒ ſilligo illa.⁊ ideo non eſt mirũ ſi ei vt dño datur actio furti
vt hic in verſi.non eni mihi negotiũ ſed ſibi ſilliginarius geſſit ⁊c
nam illa materia ſeu ſpecies ſua erat vt quottidie eſt in alijs artifi
cibus a quibus emũtur bona ⁊ famulus mittitur poſtea pꝛo eis.
Sed in queſtiõe Bar.veſtis illa furto ſubtracta nõ erat fullonis
ſed erat mea. ⁊ ideo mihi deberet dari actio vt domino vt in. l. i. ff
de furtis. itaq; iſte caſus iudicio meo omnino diuerſus eſt a qõe
ſoꝛmata per Gar. vt vides oculata ſide.

Y ſ Tu habes materiã
contra fures per totũ tit. ff. de furt.tam pꝛo furto mãifeſto qᷓ; nõ
mamfeſto. per Bar. æ alios omẽs in auten. ſed nouo iure.C. ðᷣ
ſeruis fugiti. ⁊ vñm meũ Alex. de imol. in conſil. quiro in pꝛĩo vo/
lumſe incip. in cauſa inquiſitõis foʒmate ?c. Sed pone ꝙ ego
te abſente ingreſſus ſum funduʒ tnũ in quo arripui bladuz vtruʒ
poſſis cõtra me agere actõe furti an yero de robaria. Dicgs ꝙ de

hot eſttex.in.d.l.ſi quis ex domo.vbi ponit ꝗ; agi debzʒ vt pyc
baris non autẽ pꝛe furto.quẽ tex.ad hoc dikenen a on
ſic eum fecit ſingul. Bal. in.. ſi quis in tanta. C. vnde vi iuricol.
in verſi. quid ſi lam ⁊c. vbi dicit ꝙ ita pꝛcticum per. d. lſiqui
Sed aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius text. qui
non pꝛobat hoc ſi bene põderetur.ſed pꝛobat ꝙ ſi aliquis ei de
pꝛehẽdit tenetur pꝛo robaria eo caſu ſolo.alias autẽ ſi nemo eum
depaꝛehendit tenetur furti non manifeſti vt hic in verſic. furii non
manifeſti ⁊c.⁊ hoc modo ego intelligo iſtũ tex. faciẽdo diſinctöeʒ
in hoc an depꝛehendatur cum re ipſa an non. ⁊ dubitatio erater
eo ꝙ hic nemo erat in domo temꝑe furti cõmiſſi. ſed iamen pot
eſſe ꝗ poſtea ille depꝛebẽderetur cum re duʒ aſpoꝛtaret. ⁊ in boe
ſtat vis iſtius tex.ſi ſubtiliter põderetur. Circa quẽ tex.nonob
mitto vnũ ꝙ robaria punit᷑ lege iulia de vi publica pꝛo pꝛima vice
bm glo. ⁊ Bar. in. l. capitaliũ.. famoſos, fl. de penis per text. in.l.
iiij.f..de vi publi. Sed pꝛo pluribus poſtea punitur pena furcari
Fm eos in.d..famoſos. De qua materia poſuit etiã aliquid do.
meus Alex. de imol.in conſil.cujj..in pꝛimo volumie incip. videtur
pꝛima conſideratõe ⁊ccvbi ponit an furtũ ⁊ rapina ſint ides vel ne
⁊ Bald.in dicta auten.ſed nouo iure.⁊ in.:.ſi te.C. de infamib. æ
do. Ange.areti. in ſuo libello maleficioꝛum in verſi. veſtem celelti
nam ⁊c.vbi ponũt an ſtatutũ loquẽs in vno habeat locum in glio
boc eſt ð furtis ⁊ de robaria. Et etiã quid diffent furtũ a dano
vide per do.meũ Alex.de imo.in cõſi.clxviij.in ſo volumie incix,
An per quedam capitula ⁊c.ad quos me remitto ⁊ redeo ad lext.
iſtum de quo agimus nunc.Cuius tex.verba ſunt hec.

L. Si quis ex domo in qua nemo erat rapuerit:

actione de bonis raptis in quadrupluʒ cõuenie/
tur: furti non manifeſti: videlicet ſi nemo eim
depꝛenderit tollendam.

L.eum qui in princip. in nerſi.

adeo. lluſt.do.S tanciſ.areti.in.l.ſi ſticus in ſexta qõne.ff ð ver.
obli. reputat iſtum tex.ſingul.ad hoc ꝙ etiã ſi actio furti poſſet cõ
petere debitoꝛi cõtra terciũ q;is ſua nihil interſi non tamen pot
cõpetere ipſi debitoꝛi cõtra creditoꝛẽ licet ſit dominꝰ exquo ſua n

intereſt cum quo in hoc ſimpliciter ſto.quia text.clarus eſt ⁊ non

cget aliqua mea noua interpᷣtatione. Cuius verba ſunt hec.
L. Euʒ qui ⁊c.in verſi.adeo autẽ emptoꝛ ãte tra/
ditionẽ furti actionẽ non habet:vt ſit queſitũ an
ipſe ſubꝛipiẽdo reʒ furti emptoꝛ teneatur.Et qJu
lianus libꝛo.xxiij.ffoꝝ.ſcribit.ſi emptoꝛ reimn cu
ius cuſtodiam venditoꝛem pꝛeſtare opoꝛtebat:
ſoluto pꝛecio ſubripuerit:actione furti non tene
ri.plane ſi antequã pecuniã ſoluerit rem ſubtra/
xit furti actione teueri pꝛoinde ac ſi pignus ſub/
traxiſſet ⁊c.
Ex quo tex.ego colligo nouiter vnũ ꝙ lʒ alias vbi habita eſt fi
des de pꝛecio ſit pfectus cõtractus emptiõis ⁊ venditõis ⁊ tfunſfe
rat᷑ dominiũ rei in emptoꝛẽ vt in..vendite inſtitut.de re. yen. in
fine.⁊ poſuit Bal.in.l.fi.in fi. C.cõmod.⁊ Bar. Bal. Ange. Lu/
do.roma.⁊ alij ſcribẽtes in.l.ſi cum dotem.S.fi.ff.ſolu. maini.⁊
Angel. in. . pꝛimo in auten.vt exactio inſtã. dot.⁊ Balin. . eum
cui. C. de actio.⁊ obli.⁊ Bal.in.l.pꝛo debito.C. de bo.aucte. iudli.
poſſi.in quibus locis dicũt ꝙ vbi habita eſt fides de pꝛecio ume
venditoꝛem adeo dom niũ tranſiuit in te emptoꝛẽ ꝙ in ea re ego
non poſſuʒ pferri alijs creditoꝛibus tuis quibus deberem piferni
ſi non habuiſſem ſidem de pᷣcio ᷣm eos in locis pᷣdictis. Lamẽ in
caſu iſto non eſt in conſideratõe fides de pꝛecio ſed requiritur ve
ra ſolutio pꝛecij vt hic in ver.ſi pecuniaz ſolueret ⁊c.⁊ ſic empioꝛ
cõmitteret furtum hic ſi non ſoluat pꝛeciũ vel alio modo ſatiſſecij
at venditoꝛi pꝛeter babere ſidem de pꝛecio.
Lucd.

L. interdum.s. qui furem. u

in ſuo ſingul. in verbo iudex ⁊c. dicit plura que ſi vera efſent nots
da foꝛent. Et pꝛimo ꝙ iudex cauſe crimiĩalis põt incidẽter cog
noſcere de cauſa pecuniaria reſultãte ex eo crimine ⁊ ꝓnunciare
in ea per tex. inid.l. interdum.9.qui furem.⁊ in.l.iiij.ſi dicatul.
ff.fini.regun. Tamẽ limitat boc eſſe verũ viuente eo cõtra quem
inchoata eſt cauſa criminalis. ſecus autes eſt ſᷣm eum ſi moꝛtuus
fuerit. quia tunc non poteſt pꝛonunciare iudex ipſe aduerſus bere
des etiã de cauſa ciuilt. Sed debʒ adiri iudex cauſarũ ciuili
per tex.in.l.defuncto.ff.de public.iudici. Sed tu aduente ho
vero ⁊ nouo intellectu meo dictoꝝ iuriũ. iu quibus cum ſeueren
tia defecit udo,. roma. Et pꝛimo quo ad lex in. .l interdi

uanhtn n

lglriicihtwan

cin nie m ne ⸗
une
=

re

aiſummn

—
iiu mian

cn nin
arettAnlchmel
lldculaiu
rigttunnnmim

Aimminn in

ifnnllets iriſiin
Nuncfnisdin id un

ignmn lugtibinnnchen

nuſhhnndtniſctnin
Mirinanrunimmſin
Cnirumenmirairferieln

ustia inn Aitin
ſsizrnätetineristern
gipiknungnintin
elcckehtiin ed
Cekaranir er
Dofmnpeiminnudrun
nigiageniin nndd
upiertlmitreid,

(Yunmne gninn.

KNiihneſhinng,e
nnum gi

ae ni emi

Plnmnint⸗ —

Diitintee

Dnnge ntne
Nonbrae⸗ Nn A

Linmt
rin l
Rnda hiinen, 4
ned
N

ddi

n —

Ee— eeldd N

*

SlArnrb⸗⸗

mtuſthinn n e uthiin

Un Aünpenehinnet
nenmſtentnir,
Amianinik,äiſaſn,
n wasinniniikinnn N
vutm arnd in tguin iit
õ
LEinmſ alulinmni
õ

õ

slhomi fn ai ſennnn
üü
ſtroptco ſiruniimrinttat
iaininivmi ſliinnn in
n m rin m it ihtsſi
min n nn i n ifit

. maddammiduh eik inniit
“

GdtNAll
8 Pifſounn,

v n glüflen ℳ
Amiuls ei ,

b.qui furem iudex fuit aditus cluiliter pꝛo re furtiua ⁊ nõ crimi

naliter. Et dicitur hic in tex. ꝙ cognito de ciuili extinguitur crimi
nalis itaq; iudex pꝛincipaliter cognouit de cauſa ciuili non aũt inci
denter. Quinimo plus ditit iſte tex. ꝙ in dubio index vr aditꝰ
ciuiliter ſi aliud non expꝛimatur. Itaq; non ꝓbat illud ad quod
allegatur per ud. roma.imo pꝛobat cõtrariuz q iudex aditus ci
uiliter poteſt incidenter cognoſcere de cauſa crimiali. Secun
do dum dicit idem Ludo. roma. ꝙ ſi moꝛitur reus non pot iudex
pꝛonũciare de cauſa ciuili aduerſus eius heredes. ſed opoꝛtet adi
re iudicẽ cauſarũ ciuilĩ per tex. in. d. l.defuncto ꝛc. In hoc etiam
dico g ipſe fallitur in vero intellectu illius text.quẽ ego intelligo
quãdo reus moꝛitur ante iudiciũ motũ vt pꝛobatur ibi in verſic.
defuncto eo qui crimis reus fuerit ⁊c. Nam quilibet qui cõmiſit
crimen ſtatim eſt reus criminis etiã ſi adbuc non ſit accuſatus.vn
de ſi eo tempe moꝛitur bene credo heredes eius debere cõueniri
coꝛam iudice cauſarũ ciuiliũ. ſed ſi reus iam fuiſſet accuſatus nõ
dicit ilee tex. q idẽ met iudex non poſſit pꝛonũciare aduerſus eos
beredes. ⁊ hot modo nouiter ego intelligo pꝛedicta iura. Circa
quoꝛi materiã addo vnũ verbum in eo an iudex cauſe crimialis
poſſit incidenter cognoſcere de cauſa ciuili puta de rei reſtitutione
nam de hoe poſuit etiã Bar. in. l.iiij. . ſi decatur. f-.fini. regund. 2
Bal in.l.? ſi militaris. C.ſi a non cõpet.iudi. ⁊ in.l.fi.eo.tit.circa
fi. v in.l.quod euitandi.C. de condictio. ob tur. cau. Inno. in. c.
cum opoꝛteat extra de accuſati. ⁊ Ange. in. l. ſi vacantia. L. de bo/
nis yacan.li·x.in ſa oppo.?⁊ Cy. ⁊ Bal. lin.lteſtamẽta. C. de teſta
men. 1 Bal. in. l. ſi quis ex cõſenſu. C. de epiſ.audi. ⁊ in.l.mãcipia
C. de ſeruis fugi.vbi ponũt multa in materia iſtius.S.qui furem
7.d.l. defuncto.quoꝛũ verba ſunt hec.
¶Qui furem deducit ad pꝛefectũ vigiluʒ vel ad

pꝛeſidem exiſtimãdus eſt viam elegiſſe qua rem

pꝛoſequeretur. Et ſi negotiũ ibi terminatuʒ eſt a

damnato fure recepta eſt pecunia ſublata in ſim
ptum videtur furti queſtio maxime ſi non ſolum
rem furtiuam reſtituere fur iuſſus fuerit ſed am/
plius in eũ iudex conſtituerit. Sed ⁊ ſi nihil am
plius q́; furtiuã rem reſtituere iuſſus fuerit:eoip
ſo ꝓ in periculo maioꝛis pene ductus eſt: intelli

gendum eſt queſtionẽ furti ſublatã eſſe.
Uerba autem dicte. l. defuncto ſunt hec.
L.defuncto eo qui reus fuit criminis eſt pena ex

tincta:in quacunqʒ cauſa extincti criminis debʒ

is cognoſcere:cꝰ de pecuniaria recognitõ eſt ⁊c.

Z. Interdum. S. qui furem.

Bar. hic dicit iſtum tex.alibi non reperiri ⁊ eſſe ſignãduz.⁊
ſic facit eum ſingularẽ ad hoc ppoſitñ ꝙ licitũ eſt capere furem
7 ducere eum ad iudiceʒ.⁊ ex hoc videtur quis eligere viam cõſe
quendi ſolum rem furtiuã. ⁊ ꝙ ſi iudex cõdemnat furem ad res
reſtituendaʒ non poteſt amplius agi criminaliter pꝛout dicitnr in
tex. de quo etiã facit feſtum Bar. ⁊ Bal. in. l. ſi ab hoſtibus.ꝭ.i.ff
ſolu. matxri.⁊ do. Math.de mateſela.cõbonoñ.in ſuis notabilibꝰ.
vbi exclamat multũ de iſto tex.cum quibus ſto ſimpliciter. quia
lex. clarus eſt maxie in verſi.videtur furti queſtio ſublata ⁊c.⁊ in
ver. ſed ſi nibil amplius q́; furatam rem æc. nec eget aliqua mea
noua interpᷣtatione niſi ꝙ dico ꝙ iſte tex.non facit mentõem de ca
ptura furis ſi bene cõſideretur. nam verbuz deducit intelligitur
agendo per viam oꝛdinariã non autẽ denotat actuz capture vt eſt
ẽt caſus in.l.i.C. de litis conteſt.in verſi.deducta res in iudicio ⁊c.
Secundo etiã addo vnũ verbũ ꝙ nedum põt fur capi a do
mino ſed a quocunq; ⁊ duci ad iudicem ᷣm Specul.in titu. de
actoꝛe. 5. ſed pone nemo ⁊c. ⁊ in titu. de accuſati.ꝭ. pꝛimo verſ.ſed
tamen ⁊c.quem omnino videbis.⁊ ad eum me remitto.⁊ redeo
ad tex.de quo agimus nũc.cuius verba non pono bic cum ſupꝛa
Hoxime ea poſuerim in capitulo pꝛecedenti ne fruſtra occupemuſ
membzꝛanas.

L. interdum.s.qui fſnurem. Zald

caſt. Jo. de imo.? Lud. ro. ⁊ ẽt do.meus Alexa. de imol.in. l.ab
hoſtibus.ᷣf. ſoln. matri.in pꝛin. in. vj. col. reputãt omẽs iſtum tex.
ſingnl.ad boc ꝙ vbicunq; quis dicit ſibi ius non põt cõſequi pꝛe
miu legale de quo alias dixi ibi poſt eos.ideo ꝓ nunc longioꝛ non
ero nec etiam pono verba tex.que ſupꝛa poſui in capitulis pᷣceden
tibus ne idem pꝛo idem dicamus. Sed ſolum volo vt intelligas
ad quot iſte caſus eſt ſingularis ⁊ eſt multũ allegabilis niſi ꝙ non

obmitto vnu qy iſte tex. mihi non pꝛobat hoc. nam non dixit iſte
ſibi ius.ᷣſed illud verbũ deducit capitur iudlicialiter agendo nõ au
tem capiẽdo furez. vt in. l. i. C. de lit. conteſt. in verſie. deducta res
in iudicio vc. ⁊ in.l.ſ. ff. de pꝛocura. in ver. deducitur c. in quib⸗
denotatur via iudicialis oꝛdinaria non autẽ facti ſa eu de facto. Et
ſimiliter verbũ ductus ꝛc. de quo hic in tex. capitur eodem modo

vt in. l.pomponius in pꝛin.ff. de pꝛocurat. in atur i
Aubehenr⸗ pain.ff. de pz verbo ducãtur ideſt

LZ.ſi ſeruus communiſ.s. quod

yero. Bar. hic dicit ꝗ alibi non repies hũtc tex. ⁊ etiã do.meus
Alexan. de imol.in.l.quod nerua in apoſtillis ſuis ad Bartibi in
vVlij.col. ff. depoſiti.⁊ ſic faciũt eum ſing.ad boc ppoſituʒ ꝙ ſi mã
daui alicui pcuratoꝛi vt emeret hominẽ queʒ ignoꝛabamus eſſe
furem ⁊ homo ille cõmiſit furtũ tibi ego dñs ſum obligatus non
aute ꝓcuratoꝛ. ⁊ in hoc ſimplieiter non ſto cum Bart. quia text.
pſertim in verſi.multo magis equius eſſe officius ſuũ q;; eius cuz
quo cõtraxerat vc. eget noua mea interpꝛetatõe ⁊ non pꝛobat il
lud quod dicit Bar. ſi bene põderetur. naz loquitur tex. ſi bomo
ille cõmiſit furtũ in rebus ipſius ꝓcuratoꝛis qui emit ex manda
to meo. non autem in furto cõmiſſo alteri vt ibi in ver.iuſtiſſime
enim ꝓcuratoẽ allegare ſe non fuiſſe id damnũ paſſurũ ſi id man
datũ nõ ſuſcepiſſet ꝛc. ⁊ ita ego intelligo iſtuz tex. nouiter. Uno
alio addito quod etiam hic non dicitur ꝙ ego ſim obligatus pꝛe/
ciſe ad damnũ ſed ſum obligatus decidere ideſt cõponere cuz eo.
⁊ ſi per viam extraiudicialem non autem iudicialez cuz in iudice
aliud ſit.⁊ hoc mõ ego declaro tibi iſtũ tex. Cuius verba ſunt hec

CQuod vero ad mandati actionẽ attinet dubi
tare ſe ait.nam eque dicenduʒ ſit omnimodo dã
num pꝛeſtare debere.Et quideʒ hoc amplius q̃ʒ
in ſuperioꝛibus etiam cauſis ſeruãduʒ eſt vt etiã
ſi ignoꝛauerit is qui certũ hominẽ emi mãdaue/
rit furem eſſe nibilominus tamẽ damnũ decide/
re cogetur. iuſtiſſime enĩ pꝛocuratoꝛem allegare
non fuiſſe ſe id damnũ paſſurũ ſi id mandatũ nõ

ſuſcepiſſet.

ZL.ſi uendidero.s.cum raptor.

Bar. hic dicit iſtum eſſe bonum ⁊ ſingulareʒ caſuʒ in mate
ria furti manifeſtijmaxime in hoc ꝙ raptoꝛ omnino eſt fur ma/
nifeſtuspꝛout aperte dicitur in eo qui in hoc clariſſimus eſt ma/
maxime in verſiomnimodo furtũ facit ⁊c.⁊ ideo ſto cum eo ſim
pliciter quia tex.clarus eſt ⁊ non eget alia mea noua interpᷣtatõne.
niſi ꝙ de iſto raptoꝛe addo doemeũ Alex.de imo. in ſuo conſilio
ciij.in tereia col.in pꝛimo volumĩe incip.videtur pꝛima cõſiderati
one ⁊c.vbi ponit pꝛo quibusrebus detur actio vi bonoꝝ raptoꝛũ
⁊H an furtũ ſit rapere vel ne.⁊ etiã in conſil ( pꝛimo in tercio voluĩe
per totum incip. in cauſa inquiſitõis foꝛmate cõtra Antonium ve
ad quem me remitto pꝛo nunc ⁊ redeo ad tex. de quo modo agi/
mus. Cuius verba ſunt hec.

CCum raptoꝛ omnino furtuʒ facit manifeſtus
fur exiſtimãdus eſt. Is autem cuius dolo fuerit
raptum furti quidem non tenebitur ſed vi bono
rum raptoꝛum ⁊c.

Hlo. m.l.ſerui et filii.s.finali.

Illuſt. do. Sranciſ.areti.in.l.i.S.per ſeruũ.ff.de acquir. poſſeſ. re⸗
putat iſtam glo.ſing.ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ licet dominꝰ ſimpliciter
poſſideat ſernũ ſuũ qui eſt in fuga.vt in dicto.ꝭ.per ſeruũ cum ibi
plene not.tamẽ ſecus eſt in quaſi domino ideſt in eo qui babet ti
tnlum ⁊ bonã fidem.quia iſte non poſſidet ſeruũ in fuga niſi quo
ad effectũ vſucapionis ipſius ſerui. ð quo alias dixi in dicto.. per
ſeruũ.⁊ ideo non ero nunc longioꝛ niſi ꝙ dico ꝙ hec glo.non ſtat
in boc. Sed alio modo intellexit iſtum text.⁊ per cõſequẽs volo
dicere ꝙ glo.non firmat pedes vt videre potes. nam pono verba
glo. que ſunt hec. .
CTantum ſic ſupꝛa de vſucap.l.ſerui nomine.

⁊ de rei vendi.l.ſi bonefidei in fi.Sed cõtra ſu/
pꝛa de acqur.poſſeſ.l.i.O.per ſeruũ qui fuga vbi
dicit etiam poſſeſſoꝛem mihi per eum queri: ſed
l.

.
4
actr 4 / .
igee
, —R——— . . 5 znz MRe e ſen w
hic in non domino vt dixi ibi in domino tantum iem EReaceetcndemhoee o parenandel glut un 2
. 20 . 4 eeee 1
Ael hic dictio tantum non excludit niſi quo ad Kupꝛoin maſticovein pnelle virgine m vpren Hamninn nlii i⸗ .
noxalem actionem ⁊c. ciendo alia. Et dicitur ibi in volente ſtupꝛari ꝙ ſi ſequitur delictũ Ptlp⸗
punitur pena moꝛtis. Sed ſi non ſequitur delictũ punitur pc de lenee
DÜ——2 ,,„ Rẽ poꝛtatõnis.ſed comites ipſi puniũtur vltimo ſupplicio pꝛout dicif rn :
De miurus. bic in fſi. Et bene nota huc tex. in fine qui ſoluz cõſiderat comi n
tem pueri vel etiam puelle qui pꝛeſtitit opẽ pꝛo ſtupꝛo oõmittèdo 1 0ſoS 4
, nã iſte ſy punitur pena vltimi ſupplicij. ſʒ non ſic eſſet in alio non
Z. Item apud labeonem. F. i Aniudzupnudamioethdtdntdaniidi te,
quis pulſatus. Bart. bie dicit iſtum eſſe notabilem ter. ſe dero comitem ſeu ſociũ pueri vel puelle. iſtam comcomitantem. 1. ht
neſcire tibi dare aliũ tex. cõcoꝛdantẽ.⁊ etiaʒ do.meus Alexan. ve lex magis abhoꝛret q extraneum de quo lex non tantũ cõſiderat roiuſent, een
de imol.in.l. reſpiciendum.S.de in litem.ff. de penie in apoſtil. ſuis pꝛout pꝛeſumit debere eſſe fidelem comitẽ vel ſociũ eoꝛum pꝛa in n ſnc, 5
ad Bar. dixit etiq eũ ſingiad hoc ꝓpoſitum ꝙ ſi quis nõ fuit ver ſonatiſte tex. maxime in verſi.vel comite coꝛrupto ⁊c. x in verſi —–
beratus ſed manus fuit elenata contra eum ⁊ etiam ſepe cõmina⸗ coꝛrupti etiam omites c.ſi bene ⁊ ſubtiliter ponderetur. Cuius nul i mmin
tus eſt ⁊ ipſe eſt ex his territus poteſt agere actione nariaan⸗ tex.verba ſunt hec. iiſiiim e , Fan .
5„ . . S 1 2 4
d Qui puero ſtupꝛum abducto ab eo vel comiu, Gmuuleci me an⸗
ua mea interptatione niſi boc eſt notãdum ſummope pꝛopter pto comite perſuaſerit:aut mulierẽ puellamve in nne mp kin hii
dduod dicit den zer Bar lichario .anocdluke ENene terpellauerit:quidve impudicitie gratia fecerit: mmummetbf n emde
ic. de eo qui eſt ꝑeuſſus in pannis. nam ſᷣm eum non — ſt oe eiſ . ſ d an
iuria illata perſone ⁊ ramẽ ille actus eſt magis ppinquus pſone domuũ pꝛebuerit:pꝛeciũve quo is per ſuaderet de mnni in mmſ in
qᷓ; ſola cõminatio etiã ſepiſſima.tamẽ non recedo ab iſto text.qui derit:perfecto flagitio punitur capite: imperfe/ ungne —
dicit ꝙ tenetur ille non directa ſed vtili actiõe iniuriarũ.⁊ hoc mo cto in inſulaʒ depoꝛtatur: coꝛrupti comites ſum mueel —
do poteſt ſaluari quo ad directã actõeʒ pꝛout debet intelligi bart. o ſupplicio afflciũtur ꝛc mni N
non autẽ quo ad non vtilem per iſtum tex. quem iſto modo tibi mo lupp africiu zblhiik. W
declaro in ver. vtili actione ⁊c. Cuius verba ſunt hec. ocromnch a 4
CSi quis pulſatus quidem non eſt verum ma L. ſaccularii. Far Eudf dugluzel man⸗ ſulnt n
nus aduerſus eum leua te: ſepe territus eſt qua ti manifeſti vel non manifeſti vt in.l.i.ff.de furt.⁊ inſtitn. de obii. gitlifnſigſrdl Icn
ſi vapulaturus non tamẽ percuſſit vtili actõe in/ que ex delic.naſcu. licet hodie ſtatuta circa hec puiderint alitet⸗ eeſahrintuntetuen
iuriarum tenetur. de alijs penis vt dicit Bar.in auten.ſed nouo iure. C. de ſer fugi. ntesccheicber Cckaſg. ,
vbi etiã per Bal. late de hoc.⁊ per Bar.in.l.ſi dominũ.ff. de fut ſickrscholütierd nun 4
, 4 tis.⁊ Bal.in.l.ſi abducta.C. eo.titu. ⁊ dños cano.in.c pꝛimo ex/ ſescsaocn l ſͤ
D C receptatoꝛibus: tra de raptoꝛi.⁊ Bal.in.c.i.Seiniuria in tit.de pace iura.firma. in uclcketctitvsck,nnichtade .
vſib. feud.in quibus locis diſputauit an rõe cõtractatõis rei de lo Nnorieseeencckeosenme.
. , co ad locum quis poſſit ſuſpendi in alio loco q;ᷓ cõmiſſi furti. ctinrn .
Plo. in.l pꝛima. Do. meus Alex. de imo. in Saly. cõbonoñ.in ſuo conſilio incip.quidaz ſcolaris ⁊c. ci ſi:ibuf Unkſſoüntin
e lſi tutoꝛ. C.de peri. tuto. in Sed dubiũ eſt ſolemne ⁊ multũ ſingulare quid de eoqui re 1
apoſtillis ſuis ad Bar. ibi reputat iſtam glo. ſingularẽ ad hoc pꝛo pertus eſt in domo tua animo furandi tamẽ abſq; aliqua re fura „ ſnni
poſitum ꝙ notoꝛiũ tollit pſumptõem ignoꝛãtie que alias pᷣſume/ ta quõ debeat puniri. In quo Bal in.l.ſi quis non dicz mopere Necdnd⸗ en
batur. eſt glo. vnica in vltimis verbis que clara eſt ⁊ nõ eget ali in ſa col. in pꝛin. in tercia oppo. C. de epiſ. ⁊ cleri. dixit eſſe caſum
qua mea noua interpᷣtatõne niſi ꝙ de eius materia poſuit Joh. de in. d.l.ſacularij in pꝛin. vbi dicitur ꝙ relegatur vel ad opus tradii Airg Ktle ea
imol.in ſuo conſilio.cxxiij. incip. in caſu pꝛemiſſo dubitari poteſt Et dixit Bal. vbi ſupꝛa pꝛoxime exclamãs de iſto tex. quem non . i ee um r
⁊c. vbi dieit e in notoꝛijs non requiritur cauſe cognitio.⁊ p omẽſ babes alibi ita expꝛeſſuz. Et idem voluit etiã Ludo. roma in ſus eunnnn
ſcribẽtes in.l. ſi i vero. . qui ꝓ rei.ffqui ſatiſda.coga. ⁊ ibi aliquid ſingulari in verbo furtũ ⁊c. el pꝛimo vbi appꝛopꝛiat ſibi iſtutext. aitnh dn Arn
dixi de bijs. ideo nũc non ero longioꝛ niſi ꝙ pono verba glo.de nec de Bal. facit mentionẽ in loce ſupꝛa per me allegato. v ĩpulat minnii E Atnxta —
qua agimus que ſunt hec. . . 2 eum ſingularẽ etiã ad hoc ⁊ multum ſe iactat dicens ꝙ tu iuiſſes nit ga ueen
Ignoꝛantia pꝛeſumitur vt ſupꝛa de pꝛobatio.l. foꝛte pꝛo habendo veritatẽ in hoc ad multa iura que puniũt aſej nmin unn een Een
verius niſi ſit notoꝛium ⁊c. ctũ ſʒ non ſequat᷑ effectus. Et idem per iſtũ tex.ẽt hic voluit baf. aigin ſin ren
de quo iſti mentõem non faciũt.⁊ Bar. in.l. qui ea mente.f o fut i littni rsetee
. „ ⸗ tis ⁊ do. Anto.in.c.ĩ.extra de eo qui mitti.in poſſeſ.cau.rei ſeruã. W,H Nal i m
Se extraoꝛdinariiſ criminibui Archiq in ciqui bona xvij qiicum multis aljs qui omeso awſtelaAndu
currũt ĩ hoc ꝑ iſtum text.licet inter ſe aliquãtiſper varient quoad en n
J . penam imponẽdam vt videre potes vtpote qui nõ bene guſtarſſt 6 nwir e
L.prima.S.finali. Ale qui commodat do iſtum tex. Sed cum renerẽtia tantoꝛũ patrũ meoꝛũ dixerin eliaſne gee
*1 2 musʒyt adulteriũ cõmit iſte tex. non facit nec ineternũ hoc pbabit ſi recte ⁊ ſubtiliter pon nlinnengei ae
tatur punitur pena de qua in.l.qui domum ⁊ in.l.⁊ ſi omni.ff.de deretur.nec facit ad pꝛopoſitum.⁊ bic eſt magnus erroꝛ. nec hoe ngen N Krx
adulter. Et ſimilit᷑ in furto ille qui mutuat ferramẽta pꝛo fran eſt verũ quod ipſi dicũt. naz plus puniretur iſte non verus furqᷓ; n glanide⸗
gẽdo hoſtiũ vel parietẽ.vt in.l.pignoꝛe..ferramẽta. ff.de furtiſ verus fur quod minime eſt dicẽduni· UVnde pꝛo vero ⁊ no/ in. der e e
⁊P ꝑ bar.in.l.⁊ ſi amicus.ff.de adulter. ⁊ Bal.inl.i.C. de ſer. fugi uo intellectu meo ad iſtum tex. dico ego nouiter ꝙ loquitur in rſi nitdillafn e
ri.?⁊ Bar. ⁊ Bal.in.l.raptoꝛes.C. de epiſ.⁊ cleri.⁊ Ange.in.l.i.C. etario hoc eſt in eo qui pꝛeponitur in cenaculo vel in aliquo hoſpj ſſe ſi angn 2
de his qui latrones. ⁊ per Paul. de caſt. in conſil. lxxxxij. incip. tio vt ibi alijs miniſtraret pꝛout ſunt hodie iſti famuli hoſpitum. Gin Dl A K
in cauſa incarceratoꝝ ⁊c.in quibus locis ponũt de auxiliante de/ ⁊ ille dietarius mibi pꝛincipalit᷑ locauit oꝑas ſuas anio furandi. mentgn n
licto ante ⁊ poſt ⁊ etiã in delicto ipſo quomõ punitur ⁊ quomodo quo caſu bene dicit ille tex. eum puniri ea pena de qua ibiattents 1
dicitur pꝛeſtare auxiliũ vel opem.⁊ plene poſuit do.Ange.areti.in fide mea qui conduxi eum ad exercitiũ in quo verſat᷑ publica vii⸗ ien
ſuo libello maleficioꝛũ in verſi.aſtitit c.ad quos me remitto ⁊ ẽt litas hoc eſt eoꝛũ qin receptãtur in cenaculo vel hoſpitio ⁊ etiam le⸗
ad Paul.de caſt.in conſil.cclxxxxvi.incip.viſo ſnpꝛaſeripto pũcto attento eius fide mibi data in hoc cum animo malo etiam abini .V 4
⁊ cõtentis ⁊c.⁊ do.Cardi.in ſuo conſi.xviiij.incip.caſus pꝛoponiĩ cio in ea arte ⁊ opera eius exhibenda. ⁊ pꝛopter hoc punitur illis n ln u
eſſe talis ?c. Sed pulcruʒ eſt ſcire qua pena puniatur mulier penis pꝛout ibi dicitur de quo dietario habes etiã tex.not.in.lpꝛia fiantut 0Pleo N
que recipit pecuniã vt amaſiam tuã in domo ſua conducat.Et in 5. ſunt qui igitur.ff. nau.caupo.ſtabnl. Sed aliquio ſimpli Nenn Wäiee. iala
hoc reperio Ludo.roma. in ſuo ſingulari in verbo pena ⁊c.el ſo citer repertus in domo aliena animo furandi qui non locaſſet ope n
dicentẽ ꝙ eſt pena moꝛtis etiã ſi non ſequatur delictũ per tex.quẽ ras ſuas ei in aliquo artificio in quo tractetur de cõmuni ⁊ publi lteerntten W
reputat ſingul.ad hoc in.d.l.i.in ſi. Sed aduerte rogo te pꝛo ca vtilitate puniatur pena relegatõis vel ad fodienduʒ metallum ſuf einne K
nouo ⁊ vero intellectu ad iſtum caſum.⁊ dico ad intelligentiã ve⸗ que quidem pene maxime ſunt ⁊ maioꝛes qᷓ; pena dupli vel qua/⸗ lit itie uog N un
ram iſtius tex. ꝙ non pꝛobat hoc aliquo modo.⁊ pꝛimo ⁊ an om drupli hoc minime dicitur hic. nec hoc dicẽdum eſt.nec verba illi d un Ni
nia non dicitur hic ꝙ ſit fienda differẽtia an ſimus in maſculo vel us tex. boc patiũtur que ſunt huiuſmodi. emnet e din
femina pꝛebẽte domũ pꝛo ↄmittẽdo eo delicto nec ne.nee iſte tex. ☛☚ 2 . exer/ gienttune are
conſiderat boc pꝛout videbis in pꝛincipio in verſi. qui puero ꝛc. C· Saccularij qui vetitas in ſacculo artes utang rnn Fu
Tercio iſte text.loquitur pꝛimo in eo qui abducit comitem centes partem ſubducũt partẽ ſubtrahuũt. Item e ne ane en
pueri pao perſuadendo ei pꝛo ſtupꝛo cõmittendo.vel qui dedit pe/ ineidt
K 4 1
R
dN X
*

int nn
iningen

Arn ZVN,Ailſgninnin
NsmaMi mu Nl lei t
5cäl
EN Niininsiitr
duemuſin ain mlütilutini
imivviitiſmn timmu iii
xx NMnmis iN igin
m mtricit u um .utimhtun
xen waprE:Mun i r i
atm du aunn iͦi id
xntamamiti Nilninuii
nrlmautm Nug n ſicr i ,l
raie A
nnn ann ik
rs umttaifluinen
”
enutintinmti
õ mmimnſiui
ednthin o
riupnnauimi
vN leni g ei
—

qui dietarij appellantür hoc eſt hij qui in aliena
cenacula ſe dirigũt furandi animo:plus qᷓʒ fureſ
puniendi ſunt: Idcircoqʒ aut ad tempus ĩ opus
dantur publicuʒ:aut fuſtibus caſtigãtur ⁊ dimit
tuntur aut ad tempus relegantur.

YZeé cuſtodia reorum.

Do. meus Alex. de imol. hic in apoſtillis
L.ſinali. Pisd Bar repatai nn tex.in 1. in/
I ꝛc. neduz ſingularẽ ſed ſingulariſſimũ ad hoc ꝙ cuſtos car
Erdaen tenetur Efacto ſocij. ⁊ hoc ideo quia iuſte cõfiſus erat
de ſocio ſuo. quod dicit eſſe notãduʒ pꝛo caſtellanis qui ſepe ſunt
pꝛoditi a ſocijs ſuis vt non teneãtur de facto ſocioꝝ quod dicit eſ
ſe menti tenẽduʒ. ⁊ ita teneo in hoc quia tex. clarus eſt ⁊ non eget
aliqua mea noua interpꝛetatione niſi ꝙ addo ꝙ Bar. hic de quo
do. meus mentõez non facit. dicit etiã iſtum tex. eſſe menti tenẽdũ
ad hoc. etiaz Ludo. roma.in ſuis ſingularibus in ſingulari. xxx.
etiã reputat iſtnm tex. ad hoc ſingnl.non tamẽ facit etiam ipe mẽ
tionem de verbis Bar. hic. ⁊ idem etiã voluit do. ranciſ.cremo
nenſis in ſuis notabilibus in ſuo notabili centeſimo vbi ſimiliter
reputãt iſtuʒ tex:ad hoc ſingul. de quibus pꝛefatus do.meꝰ Alex.
mentionẽ nõ facit ad quos me remito ⁊ redeo ad tex.de quo agi /
mus. Cuius verba ſunt hec.

L. Non eſt facile tironi cuſtodia credenda ⁊c.in
verſ. interdum ei venia datur.nam cum cuſtodia
cum alio cuſtode ſimul fugiſſet: alteri venia da/
ta eſt. Sed ſi cuſtodia ſe interfecerit vel pꝛecipi
tauerit:militis culpe aſcribitur ideſt caſtigabit᷑:
ꝙ ſi ipſe cuſtos cuſtodiã interfecerit vel pꝛecipi
tauerit homicidij reus eſt. ergo ſi caſu cuſtodia
defuncta fuiſſe dicatur teſtationibus id pꝛoban
um eſt ⁊ ſic venia dabitur.

de concuſſonibus
Bal.in.l.ſi quis eum.ꝭ.qui iniuria

,.£ lo In. l. ii trum. ff.ſi quis cautio.a etiam do.

meus Alexan. de imol. in. l.cum ſeruus in tercia colu.ff. de con/
dxtio. ob cau. dicũt iſtam glo.eſſe ſingul. ad hoc ꝓpoſitũ ꝙ crimẽ
tunc dicitur publicũ quãdo lex dicit agi ex lege publicoꝛũ iudicio
rum. ⁊ ꝙ licet ſtatutuʒ imponat penã coꝛpoꝛis pꝛo aliquo delicto
pꝛiuato tamẽ non efficitur publicũ vt quilibet de populo admitti
hoſſit ad accuſanduz ſicut dicit glo.in vbo iudiciuz ⁊c.cuzʒ qua ſto
ſimplicit. Uno folo addito quod not. Bar.in.l.i. 5.pꝛimo.ff. de
ſuſpect. tuto. vbi ponit quod dicitur eſſe crimen publicũ videlzʒ qð
omnibus patz ad accuſanduz. ad quẽ me remitto ⁊ redeo ad glo.
de qua agimus. Cuius verba ſi unt hec. .
¶ Judiciũ.ſ.concuſſionis:⁊ hoc ex ſenatuſcon/
ſulto ideſt argumẽto hoꝛũ ſenatuſcõſultoꝛũ qui
inducunt aliam accuſationẽ publicaʒ vt per hoc
etiaʒ hec ſit publici. el dic iudiciũ.ſ.legiſ
coꝛnelie de falſis vt non dicat de crimine con/
cuſſionis:quod ſit publicũ licet habeat locũ:ſed

erit pꝛiuatum vt modo dixi.
De accuſationibus.

* . „ „ a 5
Blo. in. l. ſi cni. . pꝛimo. Zula
fkſi quis caut. in fi. Bal. in. li in fi. C. de tempo. appel. ⁊ ẽt do.
me Alex. de imo. in. l. de pupillo. , nũciatõez in vlti. coluᷓ circa fi.
ðno. ope. nu allegant ocs iſtaz glo. pꝛo ſingulari ad hoc ppoſituʒ
ſi quispetit ſibi dari nouã dilatõez eo q; dicit ignoꝛa epꝛimã.
qh ſoꝛte no fuit ſibi pſonalit er data ſeu notiſicata pꝛima dilatio ſz
ad domũ ⁊ ita iurat ſufficit tale iuramẽtuz. de quo alias dixi in di
cto. 5.nunciationẽ. ? ideo pꝛo nüc non me extendo niſi ꝙ mõ ad/
do ynuz verbuũ licet dilatio non currat ignoꝛanti adeo ꝙ poteſt
duis iurare ſe ignoꝛaſſe ⁊ ſtatur eius iuramẽto vt dicit iſta gloſa
ſingul tamen hoc eſt veru quãdo dilatio reſpicit onus ignoꝛãtis.
ſecus ſi curſus dilatois cötinet fauoꝛem.q; currit ignoꝛanti.vt eſt

glo. oꝛdinaria in c. ſtatutu extra de p̃bend.li. vj. quam ad hoc alle
gat ⁊ ſequitur Bal.qui muitũ notabiłr loqutꝰ eſt in hac materia
in. l. ſcire opoꝛtet. S.opoꝛtet.ff. de excuſa.tuto.⁊ poſuit etiã Ludo.
roma. in.l.i.ffſi quis cautio.ad quos me remitto ⁊ redeo ad glo.
de qua agimus. Circa cuius glo. nouũ intellectũ dico ꝙ glo. nõ lo⸗
quitur ꝓpaie in ignoꝛãtia dilatõts vt poſſit iuramẽto ꝓbari. ſʒz lo/
quitur in ignoꝛatia accuſatõis ab alio facte iam cõtra eundem.vt
ibi in verſi .doceat quẽ ignoꝛaſſe ſe accuſatõem ab alio inſtitutam
⁊cc.que verba ſonãt in actu accuſatõis inſtitute non autẽ dilatiõis
date pꝛout videre potes. Cuius verba ſunt bec vna cum tex. Et
pꝛimo pono verba tex.
CIſdeʒ criminibus: quibus quis liberatus eſt
non debet pꝛeſes pati eundem iterum accuſaꝛi.
⁊ ita Diuus pius Saluio valenti reſcripſit. Sʒ
hoc vtrum ab eodem an nec ab alio accuſari poſ
ſit videndum eſt. Et putem quia res inter alios
iudicate alijs non pꝛeiudicãt: ſi is qui nũc accu/
ſatoꝛ extitit ſuum doloꝛeʒ ꝓſequatur: doceatqʒ
ſe ignoꝛaſſe accuſationẽ ab alio inſtitutã:magna

ex cauſa admitti eum ad excuſationẽ debere.
Bloſa in verbo ijſdem.
CJiſdem criminibus accuſari ab eodeʒ vel ab
alio. ſed quid ſi tranſegerit accuſatus. Reſpon.
vt not.C. de tranſacti.l.tranſigere ſiue in crimi/
ne de quo poteſt tranſigi ſiue non:⁊ ſiue de pub/
lico ſiue ð pꝛiuato in diuerſis glo.ibi dixi.Item
quid ſi delato ſacramento ſe purgauit.Reſpon.
deo pꝛodeſſe.vt argumen. de iureiura.l.eum qui
F. in popularibꝰ. Nec obſtat ſupꝛa de iurepatro.
l.ſi iurauero:quia fauoꝛ ingenuitatis ibi eſt. Itẽ
facit.C. de fide inſtrumen.l.iij.

Glo.in.l.ex iudicioꝛum. Rama.

ne ex delic. defunc.·in ver.ſed hic reſtat dubiũ ⁊c. dicit iſtaz glo.fo/
re ſingul.ad hoc ppoſitum ꝙ in cauſa criminali debet eſſe eiuſdẽ
nature tẽpus decendij quod eſt ipſa appellatio interpoſita ⁊ ẽ glo
ſa in verbo ſequuta ⁊c.in fine. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ no
uo intellectu meo iſtius glo.quia illa verba ſed eſt infra tẽpus ap
pellatõis ⁊c, fuerũt ſuperaddita ſi bene põderetur illa glo.que ver
ba ego non habeo incoꝛpoꝛata in libꝛo meo. ſed ſunt poſita extra
glo. ⁊ de diuerſa manu in margine libꝛi. Et vt dixi ſi glo. bene con
ſideretur non poteſt hoe dicere ſed vult facere duos ſolũmodo ca
ſus quãdo eſt appellatũ vt in ſui pꝛincipio ⁊ quãdo non eſt appel
latum ⁊ etiã tunc tranſiuerat tempus appellandi. ſed de medio il
lo tempꝑe glo.non habuit conſideratõem. nam etiã ſi non eſt appel
latum ⁊ tranſiuit tẽpus appellatõis pena ademptõis bonoꝛuz non
datur cõtra heredes quoniã tacita bonoꝛũ ademptio facta eſt. Et
in hoc glo. bene facit vim an ſit expꝛeſſa ademptio bonoꝝ an vero
tacita. Sed de illo temꝑe intermedio dato ad appellanduz glo.nõ
habuit conſideratõem. ſed ſoluʒz an ſit appellatũ vel non. vt patet
ex verbis eius ⁊ in ea recte ponderata.⁊ ponẽdo ſolum duos ca/
ſus.ſ.quãdo eſt appellatũ ⁊ quãdo non eſt appellatum glo. etiam
videtur aperte ſentire ꝙ in cauſa crimiĩali non eſt eiuſdem nature
eſſe appellatum vel eſſe infra tẽpoꝛa appellatõis.⁊ hoc modo ego
intelligo eam.Cuius gloſe verba ſunt hec.

CSequuta.qua ſequuta ſi ẽ appellatũ ãte moꝛ
tem diſtingue expꝛeſſe vel tacite bona ſint adem
pta vt pꝛimo caſu teneantur heredes niſi defen/
dant:in alio non.vt.C.ſi pende.appel.l.iij. Iteʒ
dicã ſi non ẽ appellatũ:vt non tranſeat pena ad
heredes quãdo eſt tacita bonoꝝ ademptio.quia
in penis moliẽdis debemus niti.vt infra de pe
nis.l.interpꝛetatione.

De ſiccarus.

L. prima in uerſi:qui ue falſum

teſtimoniũ ⁊c. Balin. eei. . iniuria in fi. in tit · de pace uurn firma.

in vſib. feudo.⁊ etiam do.meus Alex.de imo.in.d.l. i in apoſtillit
ſuis ad Bart.ibi reputãt iſtum tex.ſing.ad hoc ꝓpoſitũ ꝙ teſtis
lalſus in cauſa triminali bomicidij punitur vt homicida ſi depo/
ſuit contra innocentẽ dolo malo. de qua materia vide per eundeʒ
Bal.in.l.data opera in.xij.col.C.qui accuſ.non poſſ. ⁊ Bal. in. l.
ij. C. de reb.credi.⁊ iureinr.⁊ in.l.pꝛeſ biteri.C. de epiſ.⁊ cleri ad
quẽ me remitto.x redeo ad tex. de agimꝰ. Cuius verba ſunt bec.
CPꝛeterea tenetur qui hominis necandi cauſa
venenũ cõfecerit:dederit:qui ve falſum teſtimo
nium dolo malo dixerit:quo quis publico iudi/
cio rei capitalis damnaretur: quive magiſtratus
iudexve queſtionis ſupꝑ capitalem cauſam pecu/
niam acceperit vt publica lege reus fieret: ⁊ qui
hominẽ occiderit punitur non habita differẽtia

cuius condictõis hominẽ interemerit.

Ad.l. iul.maieſta.

Bar. hic ⁊ etiaʒ ipſe met Bar.in ex/
Z NRunn 19 trauag. ad repꝛimen. in ver. tanget ⁊c
T Bal.in.l.additos.C. de epiſ.audi.⁊ etiã do.meꝰ Alex.de imo.
in. l. hoc edictũ in.S.item ſi quis in ſᷣa col.ff.ne quis euzʒ qui in ius
voca. eſt vi exi.omnes reputãt iſtum tex.ſing. ad hoc ꝓpoſituz q;
eximens captũ de familie manibus punitur vt hic in tex. Szʒ
tu diligẽter aduerte queſo pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius
tex. qui non meretur allegari ad hoc ꝓpoſitum. nam loquitur in
caſu quo eſſemus in canſa crimĩiali ⁊ vltra hoc ꝙ etiã reus ille iã
cõfeſſus eſſet crimẽ. quibus duobus cõcurrẽtibus bene verũ eſt
ꝙ eximens de manibus familie vel de carcere tenetur pẽa ð qua
bic in tex.iſto alias autẽ non.Et ad hoc ego põdero text.hic in fi.
in ver.quixõfeſſum in iudicio reum pꝛopter hoc in vincula conie/
ctum emiſerit ⁊c.cum gloũbi in verbo reum ⁊c.·que dixit de ali/
quo erimine ⁊c.⁊ ſit intelligit iſtum text.in carcerato ex cauſa cri⸗
minali.Sed vt dixi etiã requiritur ꝙ ſit cõfeſſus illud crimẽ.ali/
as autẽ non pꝛocederet diſpoſitio eius.Cuius verba ſunt hec.

L. Cuiuſqʒ;ʒ dolo malo in verſ.item qui cõfeſſuʒ
in iudicio reum:⁊ pꝛopter hoc in vincula conie/
ctum emiſerit ⁊c.

de ſepulcro niolato.

Blo. in.l.iii.in princip. Sa bie r rnia
pactũ.S.qui pꝛouocauit in.viij.col.ff. de pactis.⁊ etiam do.meus
Alex.de imol.in.l.a diuo pio.ꝭ.ſententiã in.viij.col.ff.de re iudi.
reputãt iſtam glo.ſingul.ad hoc ꝙ vbi pena venit applicanda fiſco
etiã ſi ſit pecuniaria dicit̃᷑ crimĩalis cauſa cũ quibus ẽt concoꝛdat
Jo. ̃de ana.in ſuo conſil.xxi.⁊ ibi ego aliquid dixi in additio.meis
ad ea conſilia cum quibus ſto.vno addito ꝙ ſi pena venit applicã
da partim fiſco ⁊ partim parti ex foꝛma ſtatuti. tñ dz fieri ſolutõ
in totuz fiſco ⁊ poſtea fiſcus debet dare parti partẽ ſuam ſᷣm bar.
in.l.i.C.de vendi.rerũ fiſc.li.x.⁊ in.l.affertur.ðs.ſenatus.ff.de iur
fiſci. Saly. cõbononienſeʒ in.l.iij. C. de falſis.⁊ Angel.aretin. in
ſuo libello maleficioꝝ in verbo dandis ⁊c.ad quos me remitto.⁊
redeo ad glo.de qua agimus.Cuius verba ſunt bec.

CAureoꝛum ĩmo videtur.x.pondo auri.vt.C.
eo.l.qui ſepulcra.ſed ibi criminaliter ⁊ infertur
fiſco hic ciuiliter ⁊ datur pꝛiuato ⁊c.

de adulteriis
Glo.in.l.ſecunda.s. ſi publico.

de adulter. Bal. in. l. falſaz. C. ſi ex falſ.inſtr. pꝰ Dy. ibi dicit iſtã
glo.non eſſe alibi ad boc pꝛopoſitum ⁊ ſic facit eam ſingularem
quod ſi ſuper falſo deducto per viam exceptionis fuit pꝛonunci/
atum per iudicem non põt ille iudex punire niſi fiat noua accuſa
tio.⁊ eſt go: in verbo accuſatoꝛe ⁊c.que glo.clara eſt ⁊ non eget
alia noua mea nterpᷣtatõne ⁊ eſt glo.in vltimis verbis ſuis niſi ꝙ
ego nouiter in vno pondero iſtã glo.que non pᷣſupponit ꝓnuncia/
tiõem eſſe ſequutã.ſed ſolum dicit ꝙ per exceptõem falſi non tol /
litur accuſatio falſi.ſed de ꝓnunciatoe non dieit aliquid. ⁊ ideo tu

togitabis ſuper boc pꝛo nono intellectu iſtius glo. ſngulari
ius gloſe verba ſunt hec. glo. ſingularis, Cu

CSine accuſatoꝛe:ſpeciale:ſic.C. de epiſco.⸗.
cleri.in.l.ſi quis in hoc. Iteʒ in crimine ſuſpecti
tutoꝛis vt ſupꝛa de ſuſpec.tuto.l.tutoꝛ quoqʒ. ꝭꝗ
pꝛeterea. Item in carta falſa vt.C.de pꝛobatil.
penul.idem in teſtibus.vt.C.de teſtib. l. nullum.
Idem in calumniatoꝛe vt.C. de calumniat...i.
de bonis liber.l.qui cũ maioꝛ.S.ſi libertuſ.qdeʒ
in falſo vt.C.de falſ.l.vbi.ſed nõ dicimuſ ibi
fuerit pꝛĩcipaliter accuſatõ ð falſo inſtituta.idẽ
in notoꝛio vt.C.de accuſat.l.ea quidem. ſed re/
gulariter cõtra vt infra de mune.⁊ hono.lłereſcri
pta.S.ſi quis accuſatoꝛem. Iteʒ quero an quod
hic dicitur vt puniatur ille contra quẽ excipitur
ſit in crĩe falſi ⁊ ſimilibus vt exceptõe repulſus
puniatur. Reſpon.non. Et poteſt eſſe ratõ ſecũ/
duʒ Hugol.quia per exceptionẽ lenocinij tollit
accuſatio lenocinij.ſed per exceptionẽ falſi non
tollitur accuſatio falſi.

71 eIAQAuanco ſunt plures iudices e
U. §. fina 11. dem iuriſdictionẽ habẽtes tace
uit eſſe locus pꝛeuentõni vt in.l.ſi pluribus cum ibi not.ff de leg.
ꝛimo. ? in.l.i.ffde offi.conſul.⁊ per Bal.in.l.nullum ad fi. C. ð
teſtib. ⁊ Ange.in.l.ſane.ff̃ de iureiura.⁊ Specu.in tit. de reſcrip.
§.nono verſi.item quod ſublatum ⁊c.⁊ in tit. de citatõe..fſiu verſ.
penul.⁊ Paul.de caſt.in ſuo conſil.iucip.ſi nõ apparet in actis ꝛc.
⁊ in l.libertus.ff.de in ius vocan.⁊ Angel.in.l.i.ff.eo.titul.v in.
fi. S.pꝛimo.C. de temp.appel. Tamẽ hoc eſt verũ quando habent
ius equale in genere ⁊ non in ſpecie vt pꝛobatur in.d.l.ij..fin ybi
ſi cõcurrit pater ⁊ maritus in accuſando de adulterio pfertur ma
ritus. ⁊ quod plus eſt etiã ſi pater cepiſſet ⁊ maritus ſupueniret
pꝛefertur omnino maritus.⁊ ita per iſtũ tex.in hoc vltimo multu
extollens euzʒ in hac pꝛelatõe mariti cõtra patrẽ fienda abſolute?
ita generaliter voluit Ludo.roma. in ſuo ſingulari in verb.iuriſ/
ctio ⁊c.el.iij. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo
iſtius text.nam intelligo eum ego dũmodo maritus paraſſet accn
ſationẽ iam ⁊ etiã pꝛobatões ⁊ alta neceſſaria vt accuſaret vxroꝛeʒ
de adulterio.alias autẽ eo negligente in accuſando ſi pater pueniſ
ſet eum non pᷣferreretur patri vt hic in verſi. marito nõ negligente
nec retardante ſed accuſationẽ pꝛeparãte ⁊c.⁊ hoc mõ ego decla/
ro.⁊ hoc modo pꝛocedit iſte tex.bene ⁊ ſubtiliter ponderatus.⁊
ita ego eum intelligo.⁊ ſic intelligẽdo nõ facit pꝛo limitatõe Lud.
roma.nam illa ſpẽalitas ſola non opatur illud. ſed diligentia etiã
mariti in accuſando.ſʒ eo negligente ſecus eſt pꝛout hic dĩ in tex.
iſto. Cuius verba ſunt hec.

CSi ſimul ad accuſationeʒ veniant maritus
pater mulieris quem pꝛeferri opoꝛteat queritur.
Et magis eſt vt maritus pᷣferatur. nam ⁊ pꝛopẽ
ſioꝛe iure ⁊ maioꝛe doloꝛe exequuturũ eiʒ accu⸗
ſationẽ credenduʒ eſt:intantũ vt etiã ſi pater pxe
nenerit:⁊ libellos inſcriptionũ depoſuerit mari/
to non negligente nec retardante ſed accuſatõeʒ
parante ⁊ pꝛobatõibus in ſiſtente atqʒ imminẽte
vt facilius iudicatõibus de adulterio pꝛobetur:
idem erit dicẽdum. Sed ⁊ quotiẽs alij qui poſt
marituʒ ⁊ patrem accuſare poſſunt ad accuſan/
dum pꝛoſilierint:lege expꝛeſſum eſt:vt is cuius
de ea re notio eſt de iuſto accuſatoꝛe cõſtituat ꝛc

5 „₰ ris ꝙna/
LZ. miles. S. defuncto. α
liere meretrice habente maritũ ex eo matrimõio pᷣſumitur natus
⁊ a iure pᷣſumitur legitimus. vt eſt caſus ille nota.in. d.lmiles.x.·
defuncto. Quẽ ad hoc ꝓpoſitum pꝛo ſingulari allegauit Ludo.
roma. in ſuo ſingulari in vbo meretrix ĩc. Sed vellem mno
ego ſcire quid iuris in caſu iſto quãdo mulier fuit cõcubina alen
ius ⁊ moꝛtuo eo ſtatim nubit Ticio ⁊ demũ infra nouc⸗ menle
parit flium cuius pᷣſumitur eſſe ille ſiius an ex pꝛimo concubin

Cklunii unn

otuim tlunim ei

D
ſne

imt

nſtnieichamen

elinmmmnihtuſt⸗
NNlülti

sdend. ssmra

Emixrt ſtafiin iin
Ciguneiagntigibrnreni
Aierackrtmnitnm
shSeNrsdeakttde

fioburndnenicntnnt

uuil mmnmn aden
Cunſcittgtiin gnnenn
nguftetutttnre
igtciretnurinnanmne
munihtinimiinwet
(Gomm tig nitnin
ſbleeiatin alrat

Kiuinitlinngirn

Mrorinahisirni⸗

(. nminense

mliminitnſt i d⸗
angirininie
nipann .
n incengnn . 4
14

„

2

*

?ꝗMẽÿ

„
—

s

,kz——————— ð

— .

1””
gii Nileſiin

„

EIG 8
. Kinührſine
AtE Sar olfitin
umm ziphantg ünn nibni
mmim tai ndeiu iuſelni tuline
Miruis MiMientaſinhs ri
Gmi/TNZHNINNRNNpi
urAMAi ir Ntnic
—
n an mip /innhih rſ inil
mim un ihtn n At Annnin
RluN
(Slaiaunſtini; gmunnung
tiesen inn henngerin.
3 Armuufi nn
püeaktetdegnumne
de eizgtrinſm
õ
* nnrintſlut
na iigliinnuin
Mne ieislliffi
ſtiuze in Nantiglin
va 4 m ucſheſimn. n
ſun ckr
iarlu ſn i

and 4 Eiipuantmnui⸗

Aann
1 i
1 is dennce /
IIIe inwnmni
vrh —
na e egamſſt
aamu c dii⸗
n

ſecũdo marito ticio. Bꝛeuiter dicas ꝗ pꝛeſumitur
annes Eri per tex. valde not.in..l.miles..defuncto/quem
tex ad hoc dixit non eſſe alibi ſic facit eum ſingular. Bal. in. lſi
matre. C. ð ſuis ⁊ legit. vbi ponit etiã quid de filio nato ex ea que
ſtatim moꝛtuo pꝛimo marito nupſit alteri etiã marito ⁊ infra no
uem menſes peperit filiũ vtruz pſumatur ſilius pꝛimi mariti vel
ſecundi. ⁊ refert Jaco. de aret.dicentẽ ꝗ; non erat magis vnius q;
alteniuſ. Sed. Bal. dicebat ibi contra dicens e pſumitur eſſe
illius in cuius domo natus eſt per.l.filiũ diffinimus.ff. ð his qui
ſunt ſui vel alie. iur. cum quo ſto. Uno ſolo addito ꝗ, intantum
meretrix babens maritũ pſumitur parere ex eo et ratione illius
matrimonij a iure tuetur vt non poſſit ipſa etiam capi ꝓ debito.
vbi alias ſi non haberet maritũ ſine vubio vapi poſſet m Bald.
in.l. conſentaneũ, C. quomõ v quãdo iudex. ⁊ Jo.an.in additio.
Specu. in tit· de iniur. v⁊ dam. dato.⁊ ita volo dicere in pꝛopoſito
quo ad tex in dicto..deſuncto. Cuius verba ſunt hec.

Defuncto marito adulterij rea mulier poſtu/
latur que pꝛopter impuberem filium vult dila/
tionem ab accuſatoꝛe impetrare: an debeat au/
diri.reſpondidi non videtur mihi cõfugere mu/
lier ad iuſtam defenſionẽ que etatẽ filij pꝛetẽdit
ad deludendaʒ legitimã accuſationẽ. nã non vti/
qʒ crimen adulterij quod mulieri obicitur infan
tipꝛeiudicat cum poſſit ⁊ illa adultera eſſe: ⁊ im
pubes defunctum patrẽ habuiſſe ⁊c.

2 Bar. hic ⁊ etiã illuſtris
L. miles. 5 . Pꝛimo do. Fran. areti. in. l. iij.
Aſi ſeruus.f. de acquir. poſſeſ.allegãt iſtũ tex.pꝛo ſingul. ad hoc
ꝙ cominatio de accuſando ita repellit quẽ ab accuſatõe ſicut ſi ae
cuſaſſz ⁊ poſtea deſtituiſſz iuxta.l.qui deſtitit.f.. ad turpil. de quo
als ibi dixi poſt eos in dicto..ſi ſeruus ⁊ iõ nõ me extendo nunc
niſi ꝙ vnuz non obmitto nũc pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtiꝰ
lex. nam non eſt ſola cominatio de accuſando que hic repellat ſo
cerum. ſ etia auaritia lucri peipiendi neglecto honoꝛe domus ⁊
vindicta que ſtabat in accuſatõe de adulterio vt hic in text.in fi. in
verſi qui cõmoduʒ dotis vindicte domus ſue pꝛeponere non eru/
buit c.⁊ in hoc conſiſtit virtus iſtius tex. Cuius verba ſunt hec.
C Socer cum nurũ adulterij cauſa accuſ. aturuz
ſe libellis pꝛeſidi datis teſtatus fuiſſet: maluit
ab hac accuſatõe deſiſtere:⁊ lucrum ex dote ma
gis petere. queritur an huius cõmerciũ admitti
debeat. Reſpondeo turpiſſimo exemplo is qui
nurum ſuã accuſare inſtituiſſet: poſtea deſiſtere
maluit cõtentus ex dote lucrũ retinere tanqᷓʒ cul
pa mulieris dirupto matrimõio quare non iniqʒ
repelleretur qui cõmoduʒ dotis vindicte domuſ

ſue pꝛeponere non erubuit ⁊c.
Ad legem iuliam repetund.

L. lege iulia.. finali. Mtu aui ne
vulgariter per byrrarias vel aliter hoĩes iudicare vt admittas
omẽs defenſiones pꝛo eis alias venies puniẽdus ac ſi denegaſſes
defenſioz ve innocctie. tex. ẽ in.l.lex iulia. . fi.ffad.l. iul. rep. quẽ
ad hoc exclamat Bal.in.l.pꝛeſ byteri in tercia col.in ver.vltio no
la vc. C. de epiſ. ⁊ cleri. Sed tu dicas pꝛimo ꝙ Bal. equiuo
cat in hoc. nam debuit allegare tex. in. l.lex iulia in. 5. fi.ffad legez
iu. repett. In quo tex. etiã ſi bene cõſideretur nõ pꝛobaĩ hoc. naʒ
iudicio meo ille tex. loquitur in iudice puniẽte quem pꝛo pecunia
vel caloꝛe iracũdie qui innocẽs erat ꝓut videre potes ex illo text.
guem etiã hoc modo reperio intelleriſſe Ludo. roma. in ſuo ſingu
lani in verbo innocẽs el o. licet in boc de Bal. nullam fecerit mẽ
lione.x anteq;ᷓ; ego vidiſſem Ludo. roma. viſum eſt mihi ille
tex. bene æ ſubtiliter põderatus non pꝛobaret illud ad quod eum
allegat Bal. LCui addo vnũ pbuz ꝗ, omnino tenet iudex dare
terminũ ad ſe defendenduʒ reo alias non põt cõdemnare eum ne
uz poſſit non admittere eius defenſiones. text. eſt in.l. iij. ad
diem. ff. de re mili. in. l. penul. C. de temp.in integr.reſti.pet.qð

Hiocedit eti ſi ex foꝛma ſtatuti poteſt ꝓcedi in cauſa ſine ſolemni

mteiuris m Bar,in. lfllius. ff. de donat, ? Bar in. l ieff. de teſta

me. milit. quinimo keus non poteſt renuciare ſuis defenſionibus.
l. cuſtodias cum ibi not. per Bart. ff. de publi. iudi. ? in. lnon tan
tũ.ff.de appel.⁊ in.l.quid ſunt. ff. de penis. ? Bal/ in aute. iube /
mꝰ. C. de iudic.⁊ Bart. pꝰ glo.in.l.pactũ inter heredẽ.ff. de pact.
vbi plus voluit ꝙ etiã cum iuramẽto non valet talis renũciatio.
Sed ad rem redeũdo dico ꝙ iſte text.non pꝛobat hoc de quo agi
mus. Cuius tex. verba ſunt hec.

CDHodie ex.l.repetũdarũ extra oꝛdinẽ puniunt᷑

⁊ pleriqʒ; vel exilio puniũt᷑ vel ẽt duri⸗ ꝓut admi
ſerit: quid eĩʒ ſi ob hoĩeʒ necãdũ pecũiaʒ accepe
rint lʒ non acceꝑint caloꝛe tamẽ inducti interfe/
cerunt:vel innocentẽ vel quẽ punire non debue/
rant: capite plecti debent: uel etiam in inſulaʒ de
poꝛtari ut pleriqʒ puniti ſunt.

de falſis.
TZ. ii OeE e.S.finali. NMotarius non poteſt

34 regularit᷑ aliquid aſcri
bere ſibi in teſtamẽto alieno nec rogari ad ſui vtilitatẽ. vr totuzʒ
fr. ⁊. C. de his qui ſibi aſcribũt c. ⁊ per Bar. in.l. i. . ex illa.ff. de
falſis adeo ꝙ ſi quis aſcribit ſibi ⁊ alteri ſimul nõ põt habere par
tem ſʒ applicatur tota ſocio.vt in.l.filius. 5§. ſequẽs queſtio. ⁊ hoc
ibi voluit Bart. ffe falſis cum ſimilibꝰ. niſi eſſet ſacerdos nota
rius qui poteſt aſcribere eccleſie ſue cui relinqueretur aliquid per
teſtatoꝛem ſᷣm Jo.an.inc. inter vos extra de re iudi.⁊ etiam per
miſſum eſt ſacerdoti eſſe teſtem in cauſa ſue eccleſie vt in. c. cum
minoꝛes extra de leſtib. Sed pone ꝙ ego fui rogatus de do
natõe facta per te Titio demũ Titius me ſuũ inſtituit beredẽ an
poſſim ego exemplare illud inſtrumentuz donatõis ad mei vtilita
tem. In quo bꝛeuiter dicas ꝙ ſic ̃m Ludo. roma. in ſuo ſingula
riin verbo.notarins ⁊c.el pꝛimo qui allegat ad hoc caſum ſi ingul.
bᷣm Dy. in. .l.ſi de eo. ꝭ. ſfi. Seg aduerte tu quia credo bene
boc dictũ eſſe veruz in ſe quia iſto caſu ego non ſto vt ego ſʒ vt he
res Ticij. ⁊ ſic ſto vt Ticius repꝛeſentãs eius pſonã vt in autent.
de iureiur.a moꝛi.pʒeſti.in pꝛin ⁊ in.l.cum quis de reg.iuris cum
ſimilibus. ⁊ per cõſequẽs poſſum exemplare illud inſtrumentum
donatõis. Sed cum reuerẽtia iſte tex:nihil facit ad pꝛopoſitum.
Et vt bñ intelligas nouiter eum ſcias ꝙ iſte tex. neceſſariovẽit ad
declaratõeʒ pꝛincipij iſtius tex. vbi dicitur ꝙ quis non põt rogari
pʒo legato fiendo ei in cuius eſt poteſtate.puta ego pꝛo patre meo.
yel pꝛo eo qui pariter mecũ eſt in poteſtate alteriꝰ puta fratre mes
Subadit modo tex.in dicto..fi.quid ſi ego fui rogatus de le
gato tibi extraneo facto pꝛout de iure ⁊ ſine dubio potui qui nihil
habebam agere tecum.ſed poſtea intraui in poteſtatẽ tuam.quia
foꝛte me arrogaſti in filiũ tuũ an valeat inſtrumentũ meũ. Et dicit
hic ꝙ ſic. ſed hec duo diuerſa ſunt.nam in caſu Ludo.roma.non
ſuperuenit defectus aliquis.ſed ſemp ego ſteti Titio vt extraneuſ
reſpectu cuius fui rogatus. Sed in.d l.ſi de eo..fin. ſupuenit de

fectus quia tu me arrogaſti in filiũ tuũ. Pꝛeterea in caſu Ludo.

ro.tractamꝰ de acquirẽdo mihi ipſi.ſed in dicto..fi.non ſed alte
ri ł intrem ego eiꝰ poteſtatẽ. Plus dicit iſte tex.in verſi.viuo
teſtatoꝛe ⁊c.ꝙ vino teſtante ego effectus ſum tui iuris. quo caſu
poſſet eſſe ꝙ etiã deſinerem eſſe per emancipatõem ⁊ ſtatus meꝰ
poſſet mutari.Sed in qõe Ludo.roma.non mutatur ſtatus nec
mutari poterat.nam tu inſtituiſti me heredeʒ ⁊ poſtea moꝛtuus
es. vnde omnino ego ſum heres tuus. ⁊ per cõſequẽs iſte text. ni
hil habet cõmune cum caſu pꝛedicto. Cuius tex.verba ſunt hec.

Illud conſtat ſi extraneo quis aſeripſerit le/
gatum:licet poſtea uiuo teſtatoꝛe in poteſtate eũ
habere ceperit:ſenatuſcõſultus locum non eſſe.

Deſiſtẽs ab accuſatõe vtplurimũ
9 A taletn 3. incidit in turpilianũ ſenatuſcõſultuz
vt in.i..i.⁊ per totũ.ff.ad turpil.⁊ iuxta not.in.l.is qui.C. de accuſa
tio.⁊ per Specul.in tit.de abolit..Fo cum ſimilib?ꝰ. Szʒ po
ne ꝙ aliquis inſtigatoꝛ eſt inſtigatus dicere inſtrumentũ falſum.
⁊ poſtea pẽdente iudicio deftitit.an incidat in illud ſenatuſcõſultũ
Dic ꝙ non tex. eſt in.d.l..ataletus quem ad hoc pꝛopoſitũ ſingula.
dixit eſſe Ludo.roma.in ſuo ſingulari in verbo inſtigatoꝛ ⁊c.
Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo meo intellectu iſtius text.
qui iudicio meo ad hoc nihil facit. nam ille Ataletus ſeruus non
comparuit hic in iudicio vt inſtigatoꝛ nec accuſans ſed interroga
tus fuit ⁊ non a pꝛetoꝛe ſed a parte ipſa.⁊ dixit ſe ſcire quomõ tej
ſtamentũ erat factũ falſum ⁊ tamẽ non pꝛoſiluit vt A ero⸗ nec
1¹¹

vt accuſatoꝛ nec vt pꝛomotoꝛ in ea re vel cauſa ad aliquid. ⁊ ideo
non incidit in turpillia. ſed erat ſciens hec. Et quod plus eſt cũ teſ
ſtamentũ illud fuerit hic pꝛonũciatũ veruz ⁊ non falſum dicit hic
ꝙ libertas ei relicta in teſtamẽto debetur ſicut cetera alia legata
valent pꝛout dicitur hic in tcx.maxime in ver.⁊ apud magiſtratus
interrogatus a maximilla pꝛofeſſus eſt pꝛobaturũ ⁊c.⁊ in verſi. in
iudicio pꝛofeſſus eſt apud maximillam ⁊c.⁊ hoc modo ego intel⸗
ligo iſtuz tex.nouiter in quo maioꝛ dubitatio erat an pderet liber
tatem ſibi relictam q; ꝙ incideret in turpilianũ.de quo vltimo nõ
erat nec eſt aliqua dubitatio vt patet extit. in quo eſt poſitus iſte
tex.⁊ extra ex verbis eius. Cuius verba ſunt hec.

L. Ataletus ſeruus cui teſtamento vetiti calima/
ci domini ꝑ fideicõmiſſum libertas ⁊ poꝛtio he/
reditatis relicta erat ab his qui ex.xj.poꝛtioni/
bus heredes erant inſtituti:pꝛofeſſus eſt in iudi
cio apud Maximillam filiaʒ teſtatoꝛis ex parte
xij.heredem ſcriptam ſe poſſe pꝛobare falſuʒ te
ſtamentũ vetiti calimaci ⁊ apud magiſtratum in
terrogatus a aximilla pꝛofeſſus eſt pꝛobatu
rum:quemadmoduʒz ſit falſuʒ teſtamentũ factũ
Et cum in crimen falſi ſubſcripſiſſet maximilla
inſcriptoꝛem teſtamenti: ⁊ pꝛoculum heredem
acta cauſa pꝛefectus vrbis falſum teſtamentum
non eſſe pꝛonunciauit ⁊ maximillam partem.xii.
fiſco dare cogi iuſſit:queſitum eſt an Ataleti li/
bertas ⁊ fideicõmiſſum poſt hec facta debeãtur
NReſpon.ſecunduʒ ea que ꝓponerẽtur deberi ⁊c

cos Ludo.roma. in ſuo ſingulari in verbo teſtis
. COS. 2z. multuü laboꝛat circa illud notabile dictum
Bar. in dicta.l. eos.vbi voluit Bar. ꝙ ſi teſtis dicit vnũ extra iu/
diciũ ⁊ poſtea dicat aliud in iudicio venit puniẽdus de falſo nullo
alio allegato per iſtum text. vbi dicit eſſe caſum de bo. Sed
Ludo.roma.tenet de directo contra dicens ꝙ ceci aſſeſſoꝛes plus
credunt Bar.qᷓ; gloſatoꝛibus ⁊ veritati.⁊ ꝙ hoc eſt repꝛenſibile.
Et in contra in hoc ipſe pꝛimo allegat glo.oꝛdina. in.c.cum cauſaʒ
extra de teſtib.⁊ mouetur etiã pꝛo alia de quibus ibi per eum fi
naliter reſpõdentẽ ad tex.in.d.l.eos multipliciter. Et pꝛimo
qq; hic teſtis depoſuit cõtrariũ in vna ⁊ eadem depoſitõne ſolemni
T erat ſibi cõtrarius. Uel ſecũdo ꝙ hic erat cõtrarius ſigillo
ſuo. Uel ⁊ trrcio dicit Ludo.roma. ꝙ hic in diuerſis pꝛodu⸗
ctõibus ſolemniter factis in iudicio eſt ſibi cõtrarius.ſed de extra
iudiciali depoſitõne nihil penitus dicitur hic in tex.ᷣm eum ſatis
ſuperq; ſatis laboꝛantẽ pꝛo vero intellectu iſtius tex. Sed tu
nouiter aduerte pꝛo verioꝛi nouoq; meo intellectu iſtius littere.
nam ommno ego mtelligo iſtum tex. tam in iudicio q; extra iudi/
cium ſed cum grano ſalis. ꝙ vbi quis pꝛo duabus diuerſis perſo
nis teſtificetur.⁊ dicat vnũ ꝓ vna perſona ⁊ poſtea dicat cõtrariuʒ
pꝛo alia pfona.ita pꝛobatur hic in ver ſ.duobus ⁊c.⁊ glo.hic hoc
expꝛeſſe ſenſit.dum dicit puta actoꝛi ⁊ reo ⁊c.Et hoc caſu ego in⸗/
telligo iſtum ttx.ſecus ſi ꝓ me hodie dicat vnũ ⁊ cras cõtra. Ta⸗
men intellige pꝛedicta in diuerſis cauſis. quia ſi in eadeʒ cauſa nõ
eſſet dubitãdum ꝙ puniretur de falſo. Unde pono ego in iſto tex.
exemplum ſi dum is qui teſtificat̃ ꝓ me dicit ꝙ Titius moꝛtuuſ
eſt.⁊ poſtea in alia cauſa penitus diuerſa dnm teſtificatur pꝛo An
tonio dicit ꝙ Ticius non eſt moꝛtuus certe punitur ð falſo.⁊ hoc
eſt quod pꝛimo ego dico pꝛo intellectu illius tex. Secũdo in/
telligo etiã ſane illũ tex.quãdo deponit hec cõtraria ſed nõ doloſe.
ſed per impꝛudentiã.nam ſi doloſe non eſſet dubitãdum ita pꝛo/
batur ibi in verſi de impꝛudentia eius ⁊c. Et ſic ego intelligo iſtũ
tex.cum duplici qualitate cõcurrente.pꝛimo ꝙ per impꝛudentiaz
dicat cõtrariũ eius quod dixerat alias.ſecundo in cauſis diuerſis
hao diuerſis perſonis vt hic in ver.duobus vc. Circa cuiꝰ tex.
materiam vide omnino Bal.in. l.nullum. C. de teſtibus. ⁊ in ſua
margarita in verbo teſtis ⁊c.⁊ Bal.in c.i.in titu.quid ſit inueſti/
ra.⁊ Bal. in.l.geſta de re iudi. ⁊ Saly.ↄbonoñ.in.l.ſi quis decu
rio. C. de falſis.⁊ ꝑ do.cano.maxie do. Ant.in.c. tua extra de teſti.
⁊ Soecu.in tit.de teſte.s.Fᷣo verſi.quid ſi idem teſtis ⁊c.⁊ Ange.
in. d.l. eos de falſis.⁊ Jo.an.in regula non eſt de reg. iur.lib.vj.⁊
per do. Abb.in termĩs noſtris multũ ſingul.in conſilliij. in pꝛimo
volumiĩe edito per me cum ſimilibus ad quos me remitto. ⁊ re⸗
acl tex.de quo in pᷣſentia agimus.Cuius tex. verba ſunt hec.

L· CEos qui inter ſe diuerſa teſtimonia pꝛebuerĩt
quaſi falſum fecerint: pꝛeſcripto legis teneri p

nunciatum eſt. Et eum qui contra ſignũ ſuũ fal/

ſum pꝛebuit teſtimoniũ: pena falſi teneri pꝛonun

ciatum eſt.

Z. dinns lultuna. Ach rom inſionn
el o repꝛehẽdit Bal.dicentẽ ꝙ pꝛopter immanitatẽ crimini⸗ i
dex poteſt aggrauare penã. nam hoc non eſt verum ᷣm eum 7 4
contra caſum quẽ ad hoc reputat ſingul.in.d.l.diuus lultima.
Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo meo ſenſu ĩſtius lex. Et di
cas pꝛimo ꝙ Bal. optime loquitur ⁊ ipſe met Lud. roma in ſno
ſingulari in verbo index ⁊c.el nono tenet cõtra ſemetipſum ptext.
in.l.quid ergo.S.pena grauioꝛ. ff de his qui not.infa. e⸗
rea dico ꝙ iſte tex. allegatus in cõtrariũ in.d.l.diuus nipil facit
nam iuriſdictio illius iudicis hic non poterat ſe extẽdere vltra ter
tam penã vt pꝛobatur hit in verſi. ſi plus eos meruiſſe videqtur
qᷓ ex foꝛma iuriſdictõis pacti poſſunt ꝛc. Sʒ vbicunq; daremus
facultatẽ ſeu iuriſdictionẽ iudicis ſuper hoc tunc dicam iudicem
poſſe aggrauare penã ob magnitudinẽ delicti.Et pono exempluz
in.d.l.diuus ſi aliquis iudex poteſt punire coꝛpaliter delinquẽtes
ſed non in vite amiſſione.que pena vite eſſet reſeruata alteri iudi/
ci vel ſuperioꝛi ⁊ vnus veniat puniẽdus coꝛam pꝛimo iudice non
habente poteſtatem ſuꝑ vita hominis ⁊ in eo iudicio pꝛobaĩ im
manitas ſeu magnitudo criminis certe non poterit aggrauare pe
nam imponẽdo penã vite.quia iuriſdictio ſua limitata eſt vſq; ad
certos terminos quos pᷣterire non licet. Sed vbicũq; daremul
poteſtatẽ illius pene eſſe in eo iudice bene poſſet aggrauare pꝛopt
magnitudinẽ criminis.⁊ hoc modo ego intelligo iſtum text. quic
quid dicat glo.hic ſᷣm vnã expoſiuionẽ que non cõuenit ad iſtum
tex.in quo non tractatur de pena oꝛdinaria fallſi ſed pducente in
ſtrumenta vt hic in verſi.inſtrumẽta pꝛotulerũt ⁊c.⁊ ſic ego noui
ter intelligo iſtum tex. circa quẽ ⁊ eius materiaʒ non me extendo
cum de ea dixerim in.l.iij.C.ne ſacrum baptilſ.reite.⁊ ideo redeo
ad tex.de quo modo agimus.Cuius verba ſunt hec.

L · Diuus pius Claudio reſcripſit pꝛo menſura
cuiuſqʒ delicti conſtituẽdum in eos qui apud iu/
dices inſtrumẽta pꝛotulerũt:que vera ꝓbarinõ
poſſunt: aut ſi plus eos meruiſſe videatur q́ex
foꝛma iuriſdictõis pati pñt vt impatoꝛi deſcri/
pſit eſtimaturo quatenus coherceri debeãt.Sʒ
diuus marcus cum diuo fratre ſuo pꝛo ſua hua/
nitate hanc rẽ temꝑauit:vt ſi quod plerunqʒ eue
nit per erroꝛem huiuſmodi inſtrumẽta pꝛoferan
tur ignoſcatur eis qui tale quicq̃ᷓʒ pꝛotulerit.

Glo.in.l.impuberem..ſi ei ſi
lio. Do. meus Alex. de imo. hic in apoſtillis ſuis ad Bart. dieit
ſe neſcire alibi iſtam glo.⁊ ſic facit eam ſingul.ad hoc ꝓpoſiluʒ
pater non poteſt aſcribere filio ſuo in aduenticijs in quibus vſu
fructus queritur patri. ⁊ hoc eſt quia in cõſequentiam ſentit ipſe
lucrum ex hoc legato. circa quam glo.non me extendo eum claſa
ſit ⁊ non egeat noua mea interpꝛetatõe. ⁊ eſt glo.in verbo dato in
fine. Cuius verba ſunt hec.

CIn adoptionem dato qui iure iſto eſt in pote/
ſtate adoptiui vt ſupꝛa de adoptio.l.i.ſʒ hodie
diſtinguitur. vt.C. de adoptio.l.in adoptiuis.
Item facit ſupꝛa.l.de eo. ⁊.l.diuus..i.⁊.ii.⁊l.
ſi pater. Item videtur hodie diſtinguendum de
eo qui eſt in poteſtate cum ei querãtur aduẽtitia
Sed dico contra.quia ſaltem vſuſfructus que/
ritur patri ⁊c.

5
Ad.il.inliaz de ambitu.l.pꝛima.
Qua pena puniri debeat ile qni blanditur iudici vt ferat ſen
tentiaz pꝛo eo.poſuit Ludo.roma.in ſuo ſingulari in verbo pena
⁊c.el.ĩij.vbi dicit ꝙ punitur pena centũ ducatoꝛũ per tex. quezre
putat ſingul. ad hoc ppoſitum in. d. l.ian fi. cum glo. in verbo in
grediatur c. Sed tu aduerte pꝛimo. quia ſi pur volum le
nere glo. illam ſolũmodo pꝛocedit in cauſis criminalibus piſtu
tex.in verſi.fi reus vel accuſatoꝛ ⁊c.que verba ſonant in cau n
minali non autem in ciuilibus. Sed ſiue in ciuili ſiue in criminalt

lbin

untlerun.

Dnl inn.Cu
Niuz Malinld nn
in un i iclen rn
in ernur inine nen
MWIiMsrernit eonn 1 wur
Mfnadtndiu uan n
DKrfonttoſrgirstintaufrtn
fufogoigrdmr Nrlanal Nn

Kiutheſtenininaen
0lſnahenzuagrticennn n
1ammnliuririr
(Saciheſtan uftinantme
ckeggſibtſimiirunrin
Mpriien Alinnri
UAnutwäninesr
lthen oufinintaniinr
nnnunrttaticnnl
nlkinltſrinn ientcn
ſilhuigntfinm is

nntitiniſctinut nmng
i rttinnii nes⸗
daniſiie
hen Apenmiii

—

==

Pliren

4

ſenos en
ndee
NN
ee
unnnun n
le
nennge giie W
Nin ende
eine R
4

1.

—

ð

usgg—

2–

2r

—

2

——N—W
.

S5. 55H 5.

—

4 4 6
eennmn
nnnn binlte

d r Mnn
kntn
ä
ran nilin
— ſun
ren Nllürſſlen
unrmtäln lnifnnei
Liunmglſitin
Würnlinfe.
õ
whinn itmitgig
cenſ ugmlnienn
Mraſismsnmlinin
mmii n inmit
ainmvuungdhbrt ndi
snmsANCfune ſoie
ubueriſonyankertſigiclſlng
urrmonbpruſnodiiſtnnin ut
v voleribsgu lgiihnlin

ointlinvkern /ol
Na r raAiiibinſ Mn 1
aa matiluie i
m um inctiuſpi Gtiß dln fl
ů”ü
õ
m tuafmitftin i pniipdi

l

ntiinfrctrte

”ůs
amn Aumluiſ⸗
laile als ſil
. mmimfihlſinn.

inu
nntu ndi i

6

Lirit
arn
m an a rucni /
ieattet n
Sat. ahfailt iu⸗
mpun mlin u/
. uüm
wum

G

debet puuiri aliqua pena ille qui ſolum blandit iudici
NK eneiien bene põderetur. ſed loquitur de reo vel

accuſatoꝛe ingrediente domu iudicis. na punttur ꝓut hic dicitur
in tex. maxime in verſi.ſed ⁊ ſi quis reus vel accuſatoꝛ domuz iu
dicis ingrediatur ⁊c.⁊ ſic tex. non cõſiderat ſolum ꝗ; quis blandi
atur iudici. ſed ingreſſum domus iudicis. ⁊. vt dixi in cauſa cri
minali vt ſonat iſte tex. in verbo reus vel accuſato ꝛc.nec ẽ opus
blandiciis. ſed ille ſolus ingreſſt us ex parte rei vel accuſatoꝛis pu
nitur vt bic dicitur aperte in tex. Cuius tex. verba ſunt hec.

L. Pec lex in vrbe hodie ceſſat quia ad curiam
pꝛincipis magiſtratuũ creatio pertinet nõ popu
li fauoꝛem:qui ſi in municipio contra hanc legeʒ
magiſtratum aut ſacerdotiũ quis petierit per ſe
natuſcõſultũ in centũ aureis cum infamia punit᷑.
qua lege damnatus ſi aliũ cõuicerit in integrum
reſtituitur:non tamẽ pecuniã recipit. Iteʒ is qui
nouũ vectigal inſtituerit ex ſenatuſconſulto hac
pena plectetur. C Et ſi quis reus vel accuſatoꝛ
domũ iudicis ingrediatur per.l.iuliã iudicariaʒ
in legẽ ambitus cõmittit ideſt aureos centum fi
ſco inferre iubetur.

Ad turpilliammm.
Glo. in. l. prima. S. calumnia

toꝛi Dominus Balcl. in. l. fi. in pꝛin. C de pena iudic. qui male
iudi.a.dicit iſtam glo.non eſſe alibi ⁊ ſic facit eam ſiugul.ad hoc
pꝛopoſitum ꝙ ſentẽtia lata per peſſimũ doluʒ tenet licet iudex pu
niatur ſi dolus non tranſit ad ſpẽz coꝛruptõis.⁊ eſt glo.in ver.que
ſtio vc.in fine.que glo.clara eſt ⁊ nõ eget alia mea noua ſuppletõe
in verſi.contra ius litigatoꝛis valet ſentẽtia ⁊c.⁊ ideo pꝛo nũc lon
gioꝛ non ero niſi ꝙ addo not.per Bal.in. l.l. in tercia col. C. de con
dicii.indebi.⁊ per Dy.in.l.ſi is ad quem.ff.de acqui.here.⁊ bar.
in.l.ſeruo.ꝭ.cum pꝛetoꝛ.ff. ad trebel.ad quos me remitto.⁊ redeo
ad glo.de qua agimus.Cuius verba ſunt hec.

C Sactiqueſtio.nam poteſt iudicare ⁊ non iudi
care de queſtiõe.⁊ ſi non iudicat iudex de facto
nec pꝛonũciat de pena.ſed ſi de facto pꝛonũciat
iudex:nec de pena aliquid decernit: ius pronun
ciat de pena.poteſt tamẽ iudex in ipſa ſententia
penam minuere:ſed cauſa cognita.vt.C.de his
qui not.infa.l.⁊ ſi ſeuerioꝛ non alias vt infra de
pẽis.l.hodie que eſt cõtra.Et ſic nota ꝙ ſufficit
in crimine adulterii ſi dicat iudex pꝛonuncio te
adulterũ. Item in aliis criminibus que certã pe
nam continẽt. Iteʒ pꝛo hoc ꝙ pꝛonũciato de pꝛĩ

cipali videtur de pena pꝛonunciari. facit ſupꝛa ſi

quis cautio.l.ii.in pꝛin.⁊.C.de vſu.l.eos in pꝛi.
Item ad hoc ſupꝛa de furtis.l.non poterit.⁊ de
ritu nuptia.l.palam. .penul.⁊ finali.Item facit
C. plus valere quod agitur.l.ii.⁊ infra ad muni
cip.l.oꝛdine.⁊ de ver.ſig.ſi qua. Sed opp.iudi
care vel nõ eſt de potãte cũ poſſit cogi ꝑ ſupioꝛẽ
ut infra de muneri.⁊ honoꝛi.l.munerum F. iu⸗
dicandi. ſed dic eſt de poteſtate donec cogatur.
Item eſt in poteſtate ſua abſoluere uel condem/
nare etiam contra ius litigatoꝛis ⁊ valeret ſentẽ
tia: ſed ipſe poſſet puniri ſi faceret dolo ut ſupꝛa
de falſ.l.i.. ſed ⁊ ſi iudex.
L. Bi qnis repetere. rorogatz fu
iudicis quem declinare poterat reus a me conuentus ⁊ coꝛam eo
hoceſſus factus fuit tamẽ nullus fuit ex aliquo capite. ⁊ pꝛopte

rea reus ipſe abſolutus fuit ab illo pꝛimo iudicio. Ex poſt ego

actoꝛ volo iterũ incipere cauſam eandẽ ⁊ agere coꝛã eodeʒ iudice:
reus ipſe vult modo opponere declinatoꝛiã illam foꝛi an poſſit.vi
etur dicenduz gy non poſſit opponere vt eſt tex.not.in..l.ſi quiſ
repetere in verſi.que non ſunt obiecte ⁊c. ⁊ ita in terminis p iſtus

text. expꝛeſſe tennit Guil.de cu. in.l. eũ qui.ff. de oſti pecu.
in. l. ſi quis poſtea in vlti.cole in fi.ff. veicgl Fadeve d
ſingulani in verbo iuriſdictio ⁊c. el quito vbi magnifacit iſtũ text.
ad hoc. Sed tu conſidera pꝛo vero ⁊ nono meo intellectu
iſtius tex.nam iudicio meo ſalua pace tantoꝝ patrum ad hoc pꝛo
poſitum nihil facit. quia ptimo hic non fuerat reus abſolutus in
pꝛimo iudicio ſed ſolum fuit ſuperſeſſum in eo iudicio pꝛĩo ex ali
qua cauſa ſuperueniẽte vt hic in verſi.publica abolitöe interueniẽ
te ⁊c. iunctta.leabolitio eo.tit.in ver.ob diem inſignẽ ꝛc. Mam ex
cauß ſupueniẽtibus de quibus hic dicitur fit abolitio publica que
non perimit ſed in cauſa ſupſeditur. nam aliud eſt abolitio aliud
extinctio iudicioꝛũ. vnde non ẽ mirũ ſi poſtea obici exceptẽes nõ
poſſunt cum idem ſit iudicii’. ¶Vel ſecũdo aliter ⁊ melius di⸗
co ꝙ ſi eſſz facta abolitio in pꝛimo iudicio vera adhuc dico ꝓ in/
tellectu dictoꝛũ iuriũ ꝙ aliud eſt querere vtrũ ſi in pꝛimo iudicio
obmiſſa fuerit exceptio ↄcernẽs cauſam de qua agitur que oppo
ſita non ſuit ⁊ que etiã non poterat opponi tũc nec competebat ſʒ
ſupuenit poſt ⁊ non poterit opponi modo in ſecũdo iudicio.ita p/
cedat tex.in. d.l.ſi quis repetere in ver.non ſunt obiecte ⁊c. nã di/
cas tu ⁊ obici vere non poterant nec vere tũc cõpetebant nec tunc
lapſum erat tempus datum ad accuſandum. Et aliud eſt querere
quid ſi in pꝛimo iudicio non oppoſui aliquã exceptõem quaʒ pote
ram tunc vere opponere ⁊ que mihi cõpetebat nunc poſſum in ſe
cũdo iudicio.opponere eã. ⁊ dico ꝙ ſic. nec hoc caſu loquitur tex.
in.d.l.ſi quis repetere. Un volo dicere i Ppõito ſi pꝛio iudicio
habebat reus declinatoꝛiã foꝛi ⁊ eam non oppoſuit ⁊ fuit abſelu
tus in eo pꝛimo iudicio ſi de nouo volo agere comra eum poterit
ipſe opponere illam. Nec ob. tex.in.d.l.ſi quis:quia ab inicio hic
non cõpetebat exceptio ſed poſtea ſuꝑuenit.⁊ ideo obici non põt.
Cuius tex.verba ſunt bec.

CSi quis repetere uelit crimina publica aboli
tione interueniẽte eo iure repetit:quo accuſabat:
neqʒ enim poſſunt pꝛeſcriptões obici ei:que reo
ante reoꝛũ abolitioneʒ non ſunt abiecte: ⁊ diuus
adrianus reſcripſit.
Bar. hic ⁊ etiã do.meuſ

L. lutius in fine. Alexa. de imo. in.l. de pu

pillo..ſi pluribus in apoſtillis ſuis ad Bar. ibi non autẽ in lectu
ra reputãt iſtum text.ſingul.ad hoc ꝙ abſolutio facta ſup crimini
bus non poꝛrigitur ad crimen falſi miſi expꝛeſſe ſit facta mentio ð
eo cum quibus non ſto. quia tex.non dicit hoc.⁊ non loquit text.
de abſolutiõe ſed de abolitione qne differt ab iſta mirum in mo/
dum vt eſt tex.in.l.abolitio eum.l.ſeq.⁊ ſeq.⁊ in.l.interueniente.
ſupꝛa eo.⁊ ſic ego aliter intelligo iſtũ tex. Cuius verba ſunt bec.

L. Lutius titius ſeiuʒ reum crimine falſi fecit ⁊
pꝛiuſquã pꝛoſequeretur indulgentia reoꝛũ crimi
na abolita ſunt. quero an ſi poſtea iterato reum
non feceꝛit:an in turpilianũ ſenatuſcõſultuʒ inci
derit.Modeſtinus reſpondidit abolitioneʒ reo
rum que publice indulgetur ad hoc genus crimi
nis non pertinere ⁊c

De penis.
L. ant damnmm. S. pꝛimo. Aniu⸗

dare licentiã moꝛituro cõdemnato ad moꝛtẽ circa ſue pene electio
nem. videtur ꝙ non per tex.in.d.l.aut damnũ.s.pꝛimo.per queʒ
ita voluit in termis Ludo.roma.in ſuo ſingulari in verbo iudex
⁊c.el quinto vbi de iſto tex.facit magnũ feſtũ ad hoc ppoſitum.
Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius littef
Mam iudicio meo non loquitur de electõe danda moꝛituro ſed ci
qui habet occidere ideſt miniſtro ſeu carnifici ita pꝛobatur hic in
verbo quod iuſte ⁊c.nam pꝛio hic dicitur ꝙ pꝛeſules habẽt facul
tatem cõcedendi vt quis gladio occidatur. deinde dicit non anteʒz
ſecuri vel telo vel fuſtibus.Et ſubdit ꝙ non habẽt liberã moꝛtis
facultatẽ concedendi.⁊ multo magis nec veneno ⁊c. ⁊ ſic tex. iſte
ſolum conſiderat licentiã circa moꝛtẽ magis duraz vt non poſſit
hoc ↄcedere carnifici aut alteri.nã bñ certũ erat ꝙ moꝛiturus eli
geret leuioꝛẽ ſemꝑ moꝛtẽ.vnde de eo non dubitatur hic ſed ſcluzʒ
hec dicũtur reſpectu eius qui babet cõcedere ⁊ reſpectu eius qui
habet occidere cum etiã non poteſt cõcedi leuioꝛ qᷓ; ea que fit gla
dio vt in dicto verſ.multomagis nec veneno ⁊c. cõſider do ẽt pꝛe
cedentia omnia quaſi dicat ⁊ vere dicit ꝙ ſicut non pñt concedeſe
dvurioꝛẽ̃ moꝛtẽ qᷓ; gladio ita nec leuioꝛr.· Pꝛeterea noto ulud
verbum necandi ⁊c.ꝙ refertur ad miniſtrũ non ad euʒ qui moꝛi
debet. nam dixiſſet ſe necare faciendi vel ſimili. Secũdo idẽ

D

pꝛobopertex.ĩmediate bic ſequentem in ver.nec ea quidem pena
damnariopoꝛtet vt verberibus necetur aut virgis aut toꝛmentis
⁊c.que omnia oſtẽdunt aſperitatẽ maioꝛẽ moꝛtis.Et dicitur hic
ꝙ bec non poſſunt cõcedi miniſtris ſed non negat quin poſſint cõo⸗
cedi ipſi moꝛituro. Tercio etiam idem peobo per text.in ver.
diui tamen fratres ⁊c.ibidem vbi ſpẽaliter inducitur in pꝛincivpe
vt poſſit concedere omne genus moꝛtis vt in verſ.pmittentes libe
ram moxꝛtis facultatem æc. ergo in cõtrariũ eſt ius cõmune in aliji
l. ius ſingulare.fj.de legibus.l.i.in fi.ff.ad municip.Et ſic iſte text.
non pꝛobat illud quod dicit Ludo.roma. ĩmo viuerſimode debzʒ
intelligi pꝛout ſupꝛa dixi. Cuius tex. verba ſunt hec vna cum.S.ſe
quentibus qui eum deelarant.

WVita adimitur utputa ſi damnat᷑ quis ut gla/

dio in euʒ animaduertatur: ſed animaduerti gla

dio opoꝛtet non ſecuri:vel telo:vel fuſtibus:vel
aliquo alio modo. Pꝛoinde nec liberaʒ moꝛ/
tis facultatẽ cõcedendi ius ipſi pꝛeſides habẽt:
multo magis nec veneno necandi diui fratres re
ſcripſerunt contra permittẽtes liberam moꝛtis
facultatem ⁊c.

LZ.qut facta.S.qnalitartt. cni
nibus codicibꝰ tranſumptis in.d.l.aut facta..qualitate poſt ver
ſiculuʒ qua de re maximus apud grecos oꝛatoꝛ Demoſtenes ſic
ait ⁊c. Deſunt q;plura ac plura verba greca ipſius Demoſtenis qᷓ
infra ponemus ⁊ debẽt eſſe hic in tex. ⁊ etiã verba expoſitiua que
cõiter habẽtur pꝛo expoſitõe ⁊ ſigniſicatõe illoꝛũ que ſunt ſatis vi
tioſa ⁊ coꝛrupta.⁊ ideo etiã ea ponemus pꝛo habẽdo vero text.⁊
per cõſequẽs vero ⁊ nouo intellectu ad iſtum tex. Et pꝛimo inci
piemus a litteris grecis que ſunt huiuſmodi

Verba autẽ latina impoꝛtantia ⁊ ſignificatiua pᷣdictoꝝ ſubſtã
tiam ſunt hec. „
NNon enim plaga repꝛeſentat furoꝛem ſed cõ
tumeliam:neqʒ verberari liberis eſt malãũ quã/
uis exiſtens maluʒ ſed cõtumeliam. multa enim
vtiqʒ facit verberãs o viri atheniẽſes quoꝛum
paſſus quedam neqʒ anũciare poſſit alia figura
aſpectu voce quũ iniuriãs:quãdo vt inimicꝰ exi
ſtens verberat:quũ condilis:quũ in maxilla vel
in collo hec mouetur hec extra ſe conſtituũt ho/
mines eoꝛum non aſuetos exiſtentes vt
Et nota aliud rogo ꝙ iuriſcõſultus ſeu cõpilatoꝛes.ffoꝝ.errarunt
in expoſitõe verbi. nam vt apud verũ Demoſtenis
tex.grecũ comperui debet eſſe ſcriptũ duplici ro.Q.⁊ capitur pꝛo
maxilla vel pꝛo collo.ſed ſi eſſet ſcriptus pꝛo ſimplici ro.Q.pꝛout
foꝛte comperuit iuriſcõſultus vel compilatoꝛes.ffoꝝ.⁊ male tũc
no pupilla capitur pꝛout cõiter habetur in codicibus tranſumptiſ
pupilla.ſed magis cõuenit verbũ maxilla vel collo quo ad ſenſum
iſtius tex.ratõe ſubiecte materie. nam tractamus de delicto puni
endo magis reſpectuverberãtis aliquẽ ſed verberatio cadit in col
lo vel maxilla non autẽ in pupilla oculi in qua non cadit verbera
tio vel ſaltem ita cõmode ſicut in maxilla⁊ potius in oculo dixiſſʒ
q́ᷓ; in pupilla in qua impoſſibile eſt verberari.⁊ hoc modo habes

nunc veruʒ intellectũ ad iſtum tex.qui in codicibus tranſumꝑtis
ſonat boc modo videlicet.

Qaalitate cuʒ factum vel atrocius vel leuius
eſt:vt furta manifeſta a non manifeſtis diſcerni
ſolent:rixe a graſſaturis:expilationes a furtis:
a violentia ſeu petulantia: qua de re maximus
apud grecos oꝛatoꝛ Demoſtenes ſic ait.Nõ enĩ
plaga repñtat cõtumeliã fieri:nʒ verberari libe
ris ẽ malũ q̃ʒuis eſt malũ:ſed ſi in cõtumeliam.

multa enim vtiqʒ facit qui verberat.o viri ꝛc.

L. ant facta. . canſa. Rivotatſinn
ſtro mentionẽ in.l.ſi quis tres in.ꝭ.ceterũ.ff. de eycu.tuto.⁊= icen
non pono nunc ne idem ſepius.⁊ idẽ per idem dicamus vfruſtra
occupemus mẽbꝛanas quod non decet.⁊ ibi etiã poſui verbs iſti
us tex.⁊ ideo non repeto nune.⁊ ibi videre potes.

=
L. ſine pꝛeſinito tempore. BZir.
cit iſtum tex.eſſe not.⁊ ſingula.⁊ dicit ꝙ foꝛte non reperies alid⸗
textũ ei concoꝛdantẽ ad hoc ꝓpoſitũ ꝙ vbicunq; quis deputatus
eſt ad fodiendum metallum neq; dicitur de tempe pciſe in cödem
natõe nec per quantũ tempus intelligitur vſq; ad decem annos x
non vltra pꝛout dicitur hic in eodem verſi. decennij tempoꝛa pꝛe
finiri videntur æc. cum quo in hoc ſto.quia text.clarus elt ⁊ non
eget aliqua noua mea interpᷣtatõe niſi ꝙ addo pꝛio Bal. in termi
nis iſtis in ſuo conſil.xxxiiij. in tercia ꝑte conſiliox ſuoꝛũ incip.ca
ſus talis eſt ꝛc. Secũdo addo pꝛo intellectu huius tex. vnum
verbum ꝗ opoꝛtet ꝙ lententia lata ſine certo tempe ꝓceſſerit ex
imperitia iudicãtis ſecus ſi deliberate pꝛonunciaſſet ⁊ iudicaſſet
quem ad fodiẽdum metallum ſine tempe ⁊ non per imperitiam.
quia tunc intelligret̃ per petuo.tex.eſt hic in verſi.dato imperitia
dantis c. iuncta.l.ſeruus infra eo.tit. ⁊ ſenſit glo. hic in vᷣbo pꝛefi
nito ⁊c.⁊ hoc modo ego intelligo iſtuzʒ tex. Cuius verba ſunt hec.

L. Sine pꝛefinito tempoꝛe in metallum dato im
peritia dantis decennij pꝛefinita tꝑa vidẽtur ⁊c.
Lud.roma.in ſuo ſingulari in

O ad beſtias. verbo ſententia ⁊c.el.xx. tradidit

aliquas cautelas pꝛo differenda executõne moꝛtis rei in cauſa cri
minali ⁊ inter alias vt ſi ciuitas cõgregetur ⁊ dicat ꝙ ille moꝛien
dus eſt artifex eximius qui expedit ciuitati. nam tũc ſᷣm eũ vſq;
quo ſit denũciatum cõmuni ſeu pꝛincipi debet ſuperſederi per eq
ſum ſᷣm eum ad hoc ſingul.in.d.l.ad beſtias. Sed tu aduer
te pꝛo vero ⁊ nouo intellectu eius quem bene cõſidera.quia cũ re
uerentia iſte tex.nihil facit ad pꝛopoſitum.nam dicitur hic vbi
quis eſt damnatus ad beſtias non debet dimitti fauoꝛe populi vt
ſ.videatur in populo pugnare cum beſtijs ⁊ quomõ pugnet cum
beſtijs niſi ſit talis roboꝛis ⁊ artificijvt poſſit merito exbiberi ſci
licet videndus populo in pugnando cum illis beſtijs vt popnlus
videat hoc certamen ⁊ adiſcere poſſit alnqua pꝛo pugna.⁊ bene
tunc debet conſuli pꝛinceps ſuper hoc pꝛo talis hõis robuſli exbi
bitõe ſienda in populo.⁊ omnino debet pꝛoijci beſtijs ⁊ moꝛi non
autem euadere ꝓut dicebat Ludo.roman.vel moꝛs differri. Sʒ
non tamẽ diciturhic in tex.vt euadat ille vt dicit Lud.roma. qui
vehemẽter fallitur iudicio meo in vero intellectu iſtius tex. qui p
ſupponit eum moꝛi debere vt in ver. vt populo romano digne ex
hiberi poſſint ⁊c.Et hoc modo ego nouiter intelligo iſtum text.
In quo addo vnũ verbum ꝙ pꝛopter peritiam ſeu doetrinam rei
pena poteſt alterari ⁊ minui ſᷣm Bar. in.l.quid ergo.ꝭ.pena gra
uioꝛ. ff de his qui not.infa.⁊ ꝑ Bal.late in.l.⁊ ſi ſeuerioꝛ. C. co.li.
in quinta col.⁊ nedum ex hac etiã ſed ex alijs cauſis hoc fieri pot.
I. in fi..⁊ in.l.i.vbi ꝑ bar.ff. de pẽis.⁊ bal.in.l.ſi.¶. ꝭ
teſtib. ⁊ bal.in.l.fi.C.de pꝛobatio.⁊ do.Anto.⁊ do.Abba ·inc.q;
veriſimile poſt Inno.ibidez extra de pꝛeſump.⁊ per Oldraĩ ſuo
conſilio.clxxxxij.incip.viſo diligẽter ⁊c. Sed ꝙ poſſit ſupſederi
non dicitur in iſto tex.quoquomõ..Cuius verba ſunt hec.

L. Ad beſtias damnatos fauoꝛe populi pꝛeſes
dimittere nou debet: ſed ſi eius roboꝛis vel arti
ficij ſint vt dignius populo romano exhiberi
poſſint pꝛincipem cõſulere debet ⁊c.

NS S Ea. . = .6 ,
Z. Dini fratres in principio.
Do. ARbb. in c. de hijs extra de accuſat.⁊ etiam do. me Alex.
de imol.in.l.a diuo pio in pꝛin.in vlti.col. in fi. ff. de re iudic. ſepu
tant iſtum tex. ſingul. ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ in crimialibns ſentetin
tranſit in rem iudicatam cum quibus non ſto.quia tex. nõ pꝛobat
hoc.⁊ eget aliqua mea noua interpᷣtatõe.nam dicitur hic ꝙ poſih
pᷣſides pnunciauerũt non poſſunt ipſi retractare illud quod fece
runt. ſicut etiam dicimus in cauſa ciuili. vt in.l.iudex poſtea q;.
de re iudi.nam exquo functi ſunt officio ſuo non poſſunt ampliuſ
ſe intromittere vt in verſi ipſos ⁊c. ſed pꝛinceps eſt ille ad quem
hoc ſpectat.vnde non ſequitur ꝙ ſentẽtia tranſeat in rẽ iudicata
ex hoc. ⁊ hoc mõ ego intelligo iſtüum texu. Cui vyba ſunt ber.

ncrigin ſlnen um. 2
BeunaafkiG
iiſurc pkitnntrdh E
.
bAancnkmnienilesi⸗
Mttſlnndetucforgen

0ricneeigausdadiminct

Pſllrteegriciu.
Nactunkhpnnrnr

iennilsdeotre

—

õ

f fD

EEE

2

— TfE fd

—
=

☛

”

l
Nat ſiti
E. e inen
nnthun
dr rinſotlin in

4
LAe
Nt. ümifſn
WWSB ntinnin
snitainenatnutt
mtiiläch unn
rer Wlatei Sunt
minenernniint
?ð ngu⸗
ckhn . . 3 udeimnirt
arng islitinnn
rnm inien
l
akes ANENdn eiſin,
m uln litnb
mrmi mm imn Ado i iisſtit
EuNNNNGNNNNAGdͤeßſennin
m arr Ni vnnſinne n;
mmiHNüNEAAeEnilru
Tram i ut MiiNitniivtr
nm m an NYENYNTAN9Ne
er nir rduAuN nipner.
HE ETWNNfliN
mdum auf Mn ſau
irwuiit, Muunlif;unno⸗
ů
Cinliſitininſiettinliti
Nalit s
ru muenntin nate
n AN duig 14

r tddnite

1Abckusimu wrpgiin
e miteiticthlfnut,
l vpwoch

IROAE, berer
4 aunailin tat⸗
Male
„ in ones prn
4 1 rne!
aen derlſn
„ mn ſtiunt rg
i amr hſtig nin ⸗
mtm e nllla ſtl

Giof ſeſc
r oe oic

¶. Diui fratres Anitio ſiloni reſ. cripſerunt nõ ſo
lere pꝛeſides pꝛouinciarũ ea que pꝛonũciauerũt
ipſos reſcindere ⁊c.

. Tu ſcis totum titulum de rece
Z.medoru m. ptatoꝛibus qui pꝛouidet de nõ
receptando malefactoꝛes ⁊? punit eos vt etiã not. Ang.in. . penul.
in auten. de eccle. titu. ſeribẽtes in.l.iij. .is cuius.ff.de ſiccar. ⁊
Bar · inel. i. C. de colleg illi. lib.xi. Bar. in. l. omnes. C. de agric.
æcenſi.eo.lib. ⁊ĩ per Ange.areti.in ſuo libello maleficioꝝ in verbo
aſtitit vc. ⁊ per Ludo. roma. in. l.i. z. ſi in eo.ffad ſenatuſconſul.
ſylla. ?⁊ Bal.in. l. fi. C. de ope. libert. cum multis alijs ſimilibꝰ que
bꝛeuitatis cauſa obmitto. Sed dubiũ eſt quid de eo qui non
receptat malefactoꝛẽ ſed de eo qui non iudicat rebellez ciuitatiſ ot
cultuzs per aliquẽ qua pena teneatur ⁊ an puniatur. Et in hoc Lu
do.roma.in ſuo ſingulari in verbo rebellio vc. concludit ꝙ venit
relegãdus per tex. Sm eum ad hoc ſingula. in dicta.l.medoꝛũ in fi
ne. Seg tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtiꝰ rex.

dicas iſte text. ppꝛie loquitur in hoſte fugiente occultato. de

quibus hoſtibus habetur in.l.hoſtes.ff.de capti.⁊ poſtli.reuerſis
ꝛin.l.quos nos hoſtes.ff. de verb.ſigni.qui ſunt qui bellum indi
cunt contra populuz romanũ.vel populus romanus cõtra eos. ⁊
ita dico in ppoſito quo ad tex.in.d.l.medoꝛũvt intelligatur in nõ
indicante hoſtem fugientẽ ſi recte ⁊ ſubtiliter põderetur.⁊ maxi/
mecum iſte tex. dicat hoſtem fugientẽ ⁊c. nam ex illo verbo fugiẽ
tem denotatur certa ? determinata hoſtilitas que non cadit in
rebelle. ⁊ ſi Ludoui.roman.non bene guſtauit iſtum tex.Et hoc
modo ego intelligo iſtum caſum nouiter qui pꝛimo loquit᷑ de pẽ̃a
ipſius occultãtis que eſt vt depoꝛtetur. non antẽ de eo qui nõ iu
dicat occultatũ per alium pꝛout loquitur Ludo. roma. Se/
cundo loquitur de pena eius qni ſciuit eum occultatũ ⁊ non reue
lanit . ſecus vt dix in hoſte fugente ⁊ in bello. Cuius tex.verba
ſunt hec.
L¶. dedoꝛum cum hoſtem fugientẽ ſciens ſuſce

perit in inulam depoꝛtari phyloteten: ꝙ qui oc
cultari eum non ignoꝛans diu diſſimulauerit: in
inſulam relegari placet.

De cadaueribus punitorum.
L. ſi qnis in inſulaz de cadaue.

punien. Bar. hic dicit iſtam legẽ eſſe notãdam ⁊ ꝙ foꝛte non
reperies eam alibi.⁊ ſic facit eam ſingul.maxime ad hoe ꝓpoſitũ
ꝓ ille qui non poteſt ſtare ſeu moꝛari in ciuitate tempe vite ſue nõ
poteſt etiã reduci poſt moꝛtẽ ibi ad ſepelienduz. Sed tu aduer
ls pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius text. Nam iudicio meo ſt
bene ⁊ ſubtiliter põderetur pꝛobat vnũ quod eſt foꝛtius ꝙ nõ po
teſt eti tranſpoꝛtari ad alia loca. ſed debet omnino ſepeliri in eo
loco pꝛeciſe in quo depoꝛtatus eſt ſeu relegatus.⁊ hoc ego colligo
ex iſto tex. in verſi.nec licet enm tamẽ tranſferre alicubi ⁊c. Nam
pondero illud verbũ alicubi de quo habes etiã tex. not. in. c. ſi ſen
tẽtia extra de ſentẽ.excõ.li.vj.⁊ in. S.pꝛimo in auten. de fideiuſſ.
in.l.ij.ff.de furtis. nam denotat in omni loco ⁊ vbicunq;.⁊ ita
capitur hic in iſto text. bene cõſiderato qui nobis magis ſeruit ⁊
plus pꝛobat qᷓ; dicat Bart. ⁊ cõmuniter ſcribentes hic ⁊ alibi de
iſto tex. cmemoꝛantes. quem tex. bene notabis in heoc vero ⁊ no
uo meo intellectu. Cuius textus verba ſunt hec.

L. Si quis in inſulam depoꝛtatus vel relegatus
fuerit pena etiam poſt moꝛtem manet:nec licʒ eũ
inde tranſferre alicubi:⁊ ſepelire:inconſulto pꝛĩ
cipe vt ſepiſſime Seue.⁊ Anto.reſcripſerunt: ⁊
multis petentibus hoc ipſum indulſerunt ⁊c.

De appellationibus.
L. Ab executore.S. ſi procura

toꝛ. Pꝛocuratoꝛ etiam ſi non habet poteſtatem ſubſtituen
di poteſt ſubſtituere alium ad appellandum. text. eſt iu. d.l. ab ex
ecutoꝛe..ſi pꝛocuratoꝛ. quez text. ad hoc ꝓ ſingul. allegat ⁊ excla
mat Lud.ro.in ſingul. in verbo pcuratoꝛ. ⁊ etiã do.meꝰ Alexa.
de imol in dicto. . pcuratoꝛ in apoſtillis ſuis ad Bar ibi. Sz
tu aduerte pꝛo vero ⁊ nono meo intellectu iſtins littere. quia iſte

tex. non habet in ſe tantã ſingularitatẽ nec admiratõne ſi recte ⁊
ſubtiliter põderetur. nam hic vera ratio iſtius littere 1 quia ipſe
dominus litis effectus eſt pꝑ litis ↄteſt. ⁊ ideo poteſt hoc facere cũ
poſſit ĩmo tenetur ipſe appellare vt in. . inuitus cum ibiplene not.
C. de pꝛocurato.vbi alias legẽdo dixi.Et illam ꝓpꝛie rõem quia
eſt dominus litis in terminis iſtis aſſignat iſte tex.in fine ibi quia
lite conteſtata pꝛocuratoꝛ dominꝰ facrus ſit vc. de quo tex.etiam
infra diximus in alio pꝛopoſito ideo non me extendo nunc. niſi ꝙ
addo vnuũ aliud verbuũ ꝙ neduʒ ꝙ poſſit ſubſtituere ad appellan/
dum. ſed poſt litem conteſtatã poteſt ſubſtituere ad omneʒ aliuz
actum .l.quod quis.⁊ hoc ibi voluit Bar.C. de pꝛocura.⁊ Pau.
de caſt.in conſil.cccxxxiij.incip.viſis omnibus ⁊c.vbi ponit.quid
ſi quis eſt cõſtitutus pcuratoꝛ dũtaxat ad vnũ actũ an poſſit ſub /
ſtituere vel ne. Et domini de rota in deciſione. cxlviiijin nouis in
incipien. ſubſtitutus. ⁊ etiam in deciſioue.cxxv. incipiente.pꝛocu
ratoꝛ Tc. vbi concludunt omnes quod poſt litem conteſtatam
poteſt ſubſtituere aliũ indiſtincte. ergo non eſt mirum in pꝛopo/
ſito ſi poteſt ſubſtituere ad appellanduz a ſententia lata cõtra euz
cum ſcimus poſt litẽ conteſta.⁊ in fine quod eſt foꝛtius. ⁊ ita ego
intelligo ſtum tex. Cuius textus verba ſunt hec.

CSi pꝛocuratoꝛ qui in iudicio interfuerit vi/
ctus ſit:an ipſe quoqʒ per ꝓcuratoꝛẽ appellare
poſſit videamus:quia conſtat pꝛocuratoꝛẽ aliuz
facere non poſſe. Sed meminiſſe opoꝛtet ꝙ pꝛo
curatoꝛ lite conteſtata dominus litis efficitur:⁊
ideo per pꝛocuratoꝛem appellare poteſt ⁊c.

Z. Ab executoꝛe. S. ſi pꝛocura

toꝛ· An moꝛa non purgata ante litem conteſtatã in cauſa pꝛin
cipali poſſit purgari in cauſa appellatõis. videtur ꝙ ſic per text.in
d.l.ab executoꝛe.. ſi pꝛocuratoꝛ. quem tex.ad hoc ppoſitũ ꝓ ſin/
gulari allegauit Ludo.roma.in ſuo ſingulari in verbo moꝛa ⁊c.lo
vltimo vbi facit nnagnũ feſtuzs de eo ad hol. Sed tu cõſidera
pꝛo vera mea ⁊ noua mente habenda ad iſtum tex.quia nihil fa/
cit.nec pꝛobat aliquid de moꝛa.ſed ſolum dicit ꝙ tutoꝛ qui eſt do
minus cauſe per litis conteſtatõezʒ ſi fertur ſentẽtia cõtra eum po
teſt appellare non ſoluʒ per ſeipſum ſed etiam per aliũ pꝛocurato /
rem quem poteſt cõſtituere ad hoc.ita cantat iſte tex.qui non lo⸗/
quitur de moꝛa ⁊ non pᷣſupponit moꝛã aliquã vt ex eo apparet ſi
bene ⁊ ſubtiliter põderetur. Circa quẽ tex.addo vnũ in articło
moto per Ludo.rToma.de moꝛa commiſſa in cauſa pꝛincipali an
poſſit purgari in cauſa appellatõis.nam de hot not. in.l.ſi cum ex
ceptõe..hec autem.ffquod met.cau.⁊ per Bal.in.c.poꝛro ad fi.
in titu.que ſit pꝛima cau.benefi.amit.in vſib.feudo.⁊ Bald.in.l.
alia. C.de hia quib.vt indig.⁊ per Cy.in.l.ſi maioꝛ.C. de tranſact.
⁊Z not.in.l.i.ff.de actio.emp.ad quos me remitto ne exeamus ve⸗/
rum intellectũ iſtius text.de quo agimus qui vt dixi non facit ad
pꝛopoſitum.nec meretur allegari ad hoc. Cuius verba non pono
bic cum ea ſupꝛa pꝛoxime poſuerim in capitulo pꝛoxime pꝛecedẽ
ti ne fruſtra occupemusmembꝛanas.

Ludo.roma .in ſuo ſin/
Z. n ECG otiorum. gulari in verbo mãdatu⸗
Lc.el ſeptimo late examinat an ⁊ quãdo per pductionẽ inſtrumẽ
toꝛũ domini quis videatur habere mandatũ a domino vel ne. de
quo infra aliquid dicam in fine iſtius qõis ſaltẽ remiſſiue loquen
do.Et inter alia poſtea cõcludit etiã ꝙ redditio inſtrumẽtoꝛũ fa
cta dño ex parte pꝛocuratoꝛis inducit expiratõʒ mandati pꝑ text.
in.d.l.negotioꝝ ĩ fu⁊ in.l.tutoꝛ eo.ti.quos tex.ipᷣe ad hoc reputat
not. vᷣm Ange. hit. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo meo in/
tellectu illoꝛũ iuriũ.quia hic non erant ſolum reddita inſtrumẽta
ſed cõcurrebant alia que inducũt expiratõezʒ illam mandati. quia
ſcilʒ ratões reddite ſunt a tutoꝛe vel curatoꝛe.quo caſu bene di/
cam expirare mandatũ.ſed aliud eſt reddere inſirumentũ ſimpli/
citer domino, vel reddere etiã ratõem domino. nam plus habʒz in
ſe redditio rationũ hoc eſt adminiſtratõis facte q; ſola redditio in
ſtrumẽti. Pꝛeterea in dictis inribus cõcurrebat tempus in/
ductũ a lege videlʒ in finienda tutela vel cura. quo caſu cõcurren
te etate pupilli pꝛoueniẽtis ad pubertatẽ ⁊ adulti ad etatẽ pfectã
xxv.annoꝛũ.vna cũ redditõe adminiſtratõis non eſt mirũ ſi indu
citur expiratio mandati ibi. ⁊ hoc modo ego intelligo iſta iura in
verſi.implefſetautẽ.xxv.annũ ⁊c.⁊ in verſi.nazʒ poſt redditas ra
tões ⁊c.Quoꝛuz iuriũ verba infra pꝛnemus. Sed adhuc ꝓ
hoc intelleetu meo nouo conſidero nũc text.optimũ quem etiazʒ ꝓ
ſe allegabat Ludo.roma.qui pꝛobat totũ cõtrariuz.ſ.in.l.ita autẽ
5. fi.ff. de admini. tuto.vbi tex.conſiderat tria ad hoc vt inducatur
expiratio mandati. Pzimo ꝙ minoꝛ ꝓuenerit ad.xxv.annũ. Se

GWc,

cundo ꝙ reddite etia ſint ratiões. Cercio ꝙ etiã inſtrumenta ſua
ſint reddita alias autẽ non.ergo vnũ iſtoꝝ de perſea e non tollit mã
datum.quem tex. bene nota in verſi.poſt completũ xxv.annum.

ſi nondum redadite ſunt ratões nec ad cauſam inſtrumenta perti /

nentia c. Circa que iura addo vnũ verbũ ꝙ per cõſignatõez
inſtrumentoꝝ bene inducitur mandatũ ſᷣm tamẽ nota. per glo.⁊
HBar. in.l.fi. C. de pact.cõuent.⁊ Bar.in.l.maritꝰ.C. de pꝛocura.
⁊ Bal.in.l.ſi filius. C. de pactis ⁊ Bal.in.l.i.C. de lati.liber.toll.
⁊ Bal . in margarita ſua in verbo littera ⁊c.⁊ Bart. in.l.vulgo. ff.
de admini. tuto.⁊ dominos cano.in.c.coꝛam dilecto extra de of/
ficio deleg.ad quos pꝛo nũc me remitto ne exeamus pꝛincipale P
poſitũ noſtrũ quo ad verũ intellectũ iſtoꝝꝑ iuriũ quoꝛuzʒ verba Et
paimo.l.negotioꝛũ ſunt hec. . .
C. Negotioꝛũ geſtoꝛũ in verſi.cum impleſſet au/
tem vigeſimũquintũ annũ etatis iuuenis:⁊ in mi
litia ageret exequi appellationem deſij t. Qnero
regreſſus a militia vtrũ ipſe appellatõem expli/
care deberet an vero curatoꝛẽ in eam rem cõue/
niri opoꝛtet.Reſpon.ipſuʒ militeʒ cauſam ad ſe
pertinentẽ exequi debere ſecũduʒ ea que pꝛopo/
nerentur.
Uerba autem.l.tutoꝛ ſunt hec eo.tit.
L. Tutoꝛ ſi in negotio pupilli puocauerit vel cu/
ratoꝛ in adulti:heres eius antequã reddat ratio
nes appellatõis cauſam pꝛoſequi debet.nã poſt
redditas rationes nec ipſe tutoꝛ vel curatoꝛ ap/

pellationis merita pꝛobare cogitur.
Uerba autem.d.l.ita aũt.S.finali ſunt hec.

Poſt completum.xxv.annũ ſi non reddite ſunt
rationes nec inſtrumenta ad cauſam pertinentia
fidei ac verecundie curatoꝛũ cõuenit vt conſilio
ſuo ceptam litem perficiant. ſi igitur in his ceſ-/

ſent que conſtituta ſunt faciendis magis puto
ſufficere ⁊c.

A quibus appellare non licet.

L.prima.s. interdum. ndo. romai

in ſuo ſingulari
in ver. appellatio ⁊c. el pꝛimo cõcludit ꝙ licet ĩ reſcripto pape clau
ſula appellatione remota ac non tollat appellatõnes friuolas vt in
hac.l.pꝛima. .interdum.⁊ in.c.paſtoꝛalis.⁊ in.c.vt debitus cum
ibi plene not.extra de appella.⁊ per not.per Bar. in.l.i. . ⁊ p vim
f quod vi aut clam. ⁊ per dnos cano.in locis pallegatis. Tamẽ
hoc fallit in cõmiſſione facta per papam reuerendiſſimo domtno
cardinali cum ea clauſula appellatõe remota æc. quia tũc non ap/
pellatur ab eius ſentẽtia ſiue iuſta ſiue iniuſta ſit pꝛopter eius dig
nitatem allegat Bal. in.l.f. ff de offi. pꝛefec. pꝛeto.⁊ glo. in. del. i.
interdum que m eum videtur hoc dicere. Sed aduerte tu
quia Bal.in.d.l.i.non in pꝛin. ſed in.. pꝛimo in ba col.circa finem
bene hoc dicit. ſed iſta glonon dicit hoc ſi bene ⁊ ſubtiliter põde/
retur niſi ꝙ dicit glo. ꝙ a pꝛefecto pᷣtoꝛio non appellaĩ.ſed de Car
dinali non facit mentionẽ niſi conſideremus cardinales ⁊ pꝛe/
fecti equipentur.⁊ hoc modo poteſt intelligi iſta glo. Pꝛo cui⸗
intelligentia etiam ſcias vnũ verbũ ꝙ remota appellatõe nõ intelli
gitur remota vnq; quãdo ſentẽtia eſt euidenter nulla vel iniqua.
vt in. c.inter ceteras de re iudi.⁊ ibi plene not.do.cano.⁊ in. c.ex
conqõe extra de reſti.ſpoli.⁊ Oldra.in ſuo conſil. cvj.incip. In ex
ecutõe ⁊c.⁊ Bar. in.l.i.in pꝛin.in tercia col.ff· de ope.no.nuncia.⁊
⁊ Bal. in. lii.C. ne lice.terci.pꝛouo. ⁊ Bal.in.l.i.Ciſi de momen.
poſſeſ.fue.appel.⁊ in.l.ſi vnus.ꝭ.pactus ne peteret.ff.de pactis in
xvj.col.⁊ Pet. de anch. in conſil.cij.incip.in xpᷣi nomĩe de iure cõ
muni ⁊c.⁊ Ludo.roma. in conſil.xlij. incip. viſis his que egregie
vc. ⁊ do. Abbas in conſil.lv. incip.in cauſa que ad pꝛeſens vertit
⁊ciin ſo voluie conſilioꝝ ſuoꝛũ in ſa ⁊ tercia col.⁊ Bal. in conſil.
quinquageſiõ in pꝛima pte conſilioꝝ ſi uoꝝ incip. in cauſa pnti con
ſideranda ſunt ⁊c.⁊ do.Cardi.in conſil. xix.incipipunctus queſtio
nis eſt titius teſtatoꝛ ⁊c.⁊ do.meus Alex. de imol. in conſil.cv.in
quinto volumine conſili. incip.an ſentẽtia nulla ⁊c.⁊ illuſtris do.
Franciſ.areti.in conſil.lxxv.in fi. incip. diligẽter ⁊ mature conſide
ratis vc.in quo articulo alias cõſului apud ciuitateʒ Toꝛtone pꝛo
decreto ducali mꝛohibente appellari nec aliquid dirci poſt binas
nas ſeutẽtias cõſoꝛmes ⁊c.nam pluribue modis declaraui decre/

tum pᷣdictum pꝛout in eo conſilio cõtinetur.v ſi quis vult ilud ba
bere ad me veniat ⁊ ſibi dabo. ⁊ ideo pꝛo nũc longioꝛ non ero niſi
ꝙ redeo ad texide quo agimus.Cuius verba ⁊ glo. ſunt hec.

Interdum imperatoꝛ ita ſolet iudicem dare

vt non liceat ab eo pꝛouocari: vt ſcio ſepiſſimea
diuo marco iudices datos: an ⁊ alius ita poſſit
iudicem dare videbimus: ⁊ puto non poſſe.

Nil nonari appellatio.penden.

L.pꝛima.S.finali. Nudo roma in ſuo ſingn

lari in verbo ſententia c.
el bo ponit not.cautelam ꝓ differẽda executiõe in cauſa criminali
vt.ſ. cõdemnatus de aliquo maleficio accuſet᷑ de alio maioꝛe mal
leficio. quo caſu m eum retardatur executio moꝛtis eius quouſ
qᷓ; pendet accuſatio ſecũda per tex. ᷣm eum ſingein. d.li.fin. Et
not. eti bart. in.l. ij.S.ſi.ff. de cuſto. reo. Secd tu cõſidera be
ne pꝛo vero/⁊ nouo meo intellectu iſtius tex. Mam hic non pꝛeſij
ponitur ꝙ poſt accuſationẽ vel condemnatõnem in pꝛimo delicto
fiat ſecunda accuſatio nee ꝙ permittatur ad hunc finem.quia hoc
eſſet fraudare legem. Sed dicitur hic ꝙ ſi eodez tempe met quis
accuſatus fuit ⁊ eodem tempꝑe fuit cõdemnatus etiam ex ⁊ in plu
ribus delictis vt in verſ.ſi quis ex pluribus facinoꝛbus cõdemna
tur ⁊c.⁊ pꝛout regulariter poteſt fieri etiã in eodem libello quan
do eodem tempe perpetrata ſunt iuxta not. per Bar. in. l.i. C. yñn
de vi.⁊ in.l.libelloꝛũ.ff.de accuſat.⁊ in.l.qui de crimine. C.eo. tit.
poſt glo. ibi. ⁊ Saly.in.l.ſi quis homicidij eo.tit.⁊ Angel. aretu in
ſuo libello maleficioꝛũ in verſi.ad querelam ⁊c. ⁊ ab vna ſentẽtia
ipſe appellauit ⁊ ab alia non dicitur hic ꝙ ſi appellauit a grauioꝛi
ſentẽtia a leuioꝛi autẽ non vt in verſic. ⁊ pꝛopter quedam appella/
uit ⁊ pꝛopter qdam non ac. ⁊ in verſic.⁊ ſi quidem grauioꝛa ſunt
crimina ob que appe lauit ⁊c. appellatio eius admittenda eſt ⁊ eſt
differenda illa pena grauioꝛ. Et ratio eſt. quia poſſet eſſe obii
neret in ea grauioꝛi. Et ideo lex voluit ſuperſederi vt minus puni
retur. Sed ſi non appellauit ab illa grauioꝛi ſed a lenioꝛi tüc non
eſt differenda pena grauis.quia hoc fruſtratoꝛiũ eſſet cuz ſipuni
endus eſt quis capite nõ debet expectari vt poſtea cognoſcalur de
caſu in quo pes vel manus ſolum venit amputanda.⁊ hic ẽ veruſ
ſenſus iſtius tex. non autẽ dicitur hic ꝙ vbi quis accuſaĩ ð nono
de grauioꝛi crimine vt differatur pena in minoꝛi delicto.nam bec
eſſet fraus nec tex.iſte hoc dicit ſi bene ⁊ ſubtiliter põderetur. Cu
ius verba ſunt hec.

CSi quis ex pluribus facinoꝛibus condem/
natus pꝛopter quedam appellauit pꝛopter que/
dam non:vtrum differenda pena eius ſit:an non
queritur.Et ſi quidem grauioꝛa ſint crimina ob
que appellatio interpoſita eſt: leuius auteʒ eſtid
pꝛopter quod quis non appellauerit recipienda
eſt omniuo appellatio:⁊ differenda pena. Si ve
ro grauioꝛeʒ ſententiã meruit ex ea ſpecie ex qua
non eſt appellatũ omnino pena imponenda eſt.

Que ſententie ſine appella/
tione reſcindantur.

Si iudex cõdemnat
aliquẽ accuſatum in

L.prima.S.pꝛimo.

vno libello de pluribus criminibus pꝛout ð iure fieri poteſt inxla

not.per Bar. in.ll. libelloꝛum.ff de aceuſa. ⁊ per Bar. in.l. . C. yñ
vi.⁊ in.l.qui de crimine poſt glo.ibidem.C. de accuſat. 1 Saly.
in.l.ſi quis homicidij eo.tit.⁊ condemnatio fiat per iudicẽ in vna
ſententia in certam ſummã nullo expꝛeſſo videlz q tantũ pꝛo lali
crimine ⁊ tantuz pꝛo tali an valeat vel ne hee ſentẽtia tanq; incer
ta reſpectu cuius delicti hoc pꝛocedat vel pꝛoceſſerit. dicas ꝙ val
hſm Bar. in.l. pꝛetoꝛ edixit.ꝭ.ſi tamẽ. ff. de iniur. ⁊ Ludo.rfoma.
in ſuo ſingulari in verbo ſententia ⁊c. per text.ſm eos not.ad hot
pꝛopoſitũ in.d.l.i.S.pꝛrimo. Secd tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo
meo intellectu eius ⁊ conſidera bene iſtum tex. qui pꝛimo ⁊ ante
omnia nõ loquitur in cauſa criminali ſed in cauſa ciuili intet que
iudicia longa eſt differẽtia.⁊ miĩoꝛ ratio cadit in cauſa cinili jt ſen
tentia valeat q;ᷓ in crimiali ⁊ magis cauſe expꝛeſſio in crimiali
in conſideratõe qᷓ; in ciuili.Et ſic ex hoc pꝛimo capite iſte text. non
bꝛobat hot. Pꝛeterea ⁊ ſecido loco ⁊ foꝛtius cõſidero iſtum

e A.
ieni a
I 6Clering crtr 5
Tnmes
en e
uhnmvianam
iar i
n i 4
Nreu r ſAN

uzannen iicz uoge⸗

nmninfüchtun icxn

elnannntriscku

nutcthnninptüzftiene

ſogfilennrlii 4

ue een . tt
Eiwdiirtitheru
AnbintktonenrNNrra
iahmmninnitninns ird
gieutimntninit
ſytticttonilnnürrrtem
rüiwintitmidgnta t
igtrihirännnenr
fnmmigilnira
Nlnmetmauiun n,
Abfniami WdAi N e1
atruntt itfname

nlumngien ri
umiifunnmer

Ehontii i n *

e t, MNt nis,
Euin en te
wigonn, i

Sðèð

...

— —

* —Rðẽ
ggggeennnggasgs.gagsss .

—
ð

— –,R.R,.zRw02100— –— — —

–l;

—W ʒ5

J ———

—

77—

—

(Sers aninbs frnnits tn
wnn qan Melai onngr
õü
Ar Higdnguiuſrantiut
l
npr mu msnntlun uniht
Arivud tofnnpnn G

õ
õ

Oriononeſcem
one tonnnn.
Lmmnſcnin gu,

inefnine

in dieto. Sepꝛimo in verſi. ſi vero ideo quoniazʒ ⁊ alias ſpe
neterin ro de ſpedie⸗ ſeu cauſe intentate erant in eo vltimo
ſu. vna de quinquagita ducatis ⁊ alia de. xxv. alia etiã de. xxx
naer dixit quia quinquaginta ⁊.xxv.ſaciunt centuz ideo ↄdem
namus te ad centũ. nam verus intellectus illoꝛũ verboꝛuʒ eſt q il
lud verbum. xxv. intelligitur fuiſſe in cõſideratõne apud iudicem
bis v non ſemel tantũ. ⁊ ideo valet ſentẽtia cuz bis.xxv. petita fu
erint 1 opus eſt appellare. nec pᷣſumitur eſſe erroꝛ in ea. Et ratio
iſtus ter conſiſtit ſtat in boc. an quia poteſt intelligi bis de. xxv.
pꝛo cõputo ad centuʒ debeat fieri illa interpꝛetatio ꝙ iudex volue
rit coputare alia etiã.xxv. de quibus agebatur in cauſa.⁊ dicitur
hic ſic. Ex quo ſequitur ꝙ cauſe intentate omnes erant hic no
liſſime nec de eis dubitatur hic.ſed in caſu noſtro aliud eſt. nec in
caſu noſtro diſputamus de calculo ſeu de ratõne calculi pꝛout ibi
ergo c. Uerba eutem iſtius littere ſunt hec.

Item ſi calculi erroꝛ in ſententia eſſe dicatur
appellare neceſſe non eſt: veluti ſi ita iudex pꝛo/
nunciauerit: cum conſtet ticiuʒ ſeio ex illa ſpecie
quinquaginta: item ex illa ſpecie vigintiquinqʒ
debere. Idcirco lucium ticiũ ſeio in centum con
demno.ſNam quoniã erroꝛ computatõis eſt nec
appellare neceſſe eſt ⁊ citra pꝛouocationẽ coꝛri/
gitur. Sed ⁊ ſi huius queſtiõis iudex ſententiazx
in centuʒ confirmauerit: ſi quideʒ ideo ꝙ quin/
quaginta ⁊ vigintiquinqʒ putauerit fieri centum
adhuc idem erroꝛ computatõis eſt:nec appella/
re neceſſe eſt. ſi vero ideo ꝙ ⁊ alias ſpeciesvigin
tiquinqʒ fuiſſet dixerit:appellatõi locus eſtac.

De iure ſiſci.

Lugo. ro. in ſuo ſin
L.prima. § * Din u8. gulari in ver. ↄfeſſio
⁊c. el nono dicit ꝙ licet cõf eſſio mea vera facra in vno iudicio no/
teat mibi in alio inxta plene not. per do.meũ Alex.de imo. in con
ſilio ſuo. lxxxxvj.in pꝛimo volumie incip.an ꝓmiſſio vel confeſſio
Yc.et in conſilio.xix.in quarto volumĩe incip.an cõceſſio vel ꝓmiſ
ſio vc. vbi eſt repetitũ idem met conſiliũ de verbo ad verbum.Et
binc cauſatus ẽ erroꝛ in tabula ałs p me ↄpoſita ad quatuoꝛ vo
lumina conſilioꝛũ domini mei Alexa. tamen ſecus eſt in ficta per
lex. m eum ſingu.in. d.l. pꝛima. . diuus ᷣm vnaz lectu. Sed
tu aduerte pꝛo vero et nono intellectu mes iſtius text. et dicas ꝗ
Ludo.rom.fallitur in vero intellectu iſtius tex.qui cum glo.vel
ſine glo. boc non pꝛobat. Nam vor hic ſᷣm lectu. glo. quam ad hoc
voluit ponderare Ludo. roma. ꝙ ſi ego deliqui ⁊ poſtea fugi quo
caſu ex fuga inducitur cõfeſſio ficta contra me bona mea non ap
plicãtur filco. Sed ĩmo iſta glo.ſentit expꝛeſſe contra ſi bene pon
deretur. Pꝛeterea pꝛo nouo meo et vero intellectu iſtius text.
dico e hic non fit aliud iudiciũ.nam conſtito de delicto ficto per
fugam meam fit conſiſcatio bonoꝛuʒ meoꝝ.ſed non per viam iu
dicialem ſed ſtatim. et ſic illa confeſſio mea ficta mibi nocet reſpe
ctu vniꝰ met indicij pꝛimi in quo agebatur de delicto.⁊ neceſſario
⁊ in conſequentiã de confiſcatõe bonoꝝ meoꝛũ caſu quo eſſeʒ re⸗
pertus culpabilis.⁊ ſi ficus ſtat per quinquenniũ a die ſcientie ꝑ/
dit omne ius ſuũ vt hic dicitur in tex.qui vere querit de hoc tem/
poꝛe quinquennij ⁊ non de alio.⁊ hoc modo nouiter ego intelligo
iſtü tex. Circa queʒ in hac ficta cõfeſſione addo vnũ verbuz ꝙ
de hac ficta cõfeſſione ⁊ de eius effectu poſuit Bar. in ſuo conſil.
incip.domino Cyno de Bononia ⁊c.⁊ Paul. de caſt. in conſi. cxluij
incip. viſis actis actitatis ? Bar. in. l. eius qui delatoꝛem. ff. e iur.
fiſc. ⁊ Bar. in. l.i... ſed hec conſtitutio.ff. de calumnia. ⁊? Bald. in
l.tranſigere in vlti.colũ.C. de tranſactio. ⁊ in.li.C. ne ex delict. de
func.⁊ in. c. vaſſallus in tit. ſi de feud.fue.controuer. in quibus lo
tis cõcludunt ꝙ ficta confeſſio non nocet beredi de quo non dico
nunc ne exeamus pꝛincipale ppoſitum noſtrũ.ſed redeo ad iſtum
tex. de quo agimus Cuius verba ſunt hec.

CDiuus Pius celio aromantho ita reſcripſit:
vacantiũ bonoꝛũ nunciationẽ quadriennio fini/
ri:idqʒ tempus ex die quo certũ eſſe ceperit: ne/
q; heredem neqʒ bonoꝛũ poſſeſſoꝛẽ extare com/

putari opoꝛtere.
. Uerba autem gloſe ſunt hec.
Detulit bona ⁊c.in verſi.pꝛopter delictuʒ: vt qꝛ

delinquẽs fugit: ſic requiritur:⁊ bona annotã/
tur ſiue ex alia cauſa vt ſubicit ⁊c.
Sententia regulariter non

YP. ii
L. Ii. F. ſena tus. debet ferri aliquo non peten

te vt in.l.ad peremptoꝛiã. ⁊ in.l.⁊ poſt edictũ.ff. de indic.⁊ iuxta
plene not.in.l.iiij..hoc ãt iudiciũ.ff. de dam.infect. vbi alias legẽ
cdo dixi poſt alios docentes ibidem. per Raph. cuma.in ſuo cõ 7
ſilio. vij.in. viij. col. incip. viſis eõpꝛomiſſo ac. vbi dicit ꝙ ſententia
lata vtraq; parte abſente et citata non valet. Tamen hoc fallit in
cauſis fiſcalibus in quibus poteſt indicari nemine petente. text.eſt
in. d. l.j. . ſenatus quem ad hoc allegat Ludo. roma. in ſuo ſing.
in verbo ſententia xc. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo meo
intellectu iſtius ter. nam non pꝛobat hoc iudicio meo ĩmo ad inſtã
tiam poſſeſſoꝛis lata fuit illa ſentẽtia hic in cõtumaciam delatoꝛis
vt hic in verſi.ſecunduʒ poſſeſſoꝛẽ ꝓnũciare opoꝛtere ⁊c.⁊ ſic in/
telligitur eo petente ſi ſubtiliter põderetur. NMiſi dicamus ⁊ aliter
ponderãdo iſtum tex. ꝙ iſta cauſa erat ſummaria. ⁊ ideo non eſt
mirum ſi poteſt ferri ſententia aliquo non petente per notata per
Bar · in extrauag.ad repꝛimenduʒ in verbo ſine figura ac.in fine.
licet contra voluerit ipſe met Bart.in.l.ea que.C.quomõ ⁊ quan
do iudex. Qel ⁊ aliter dicamus ꝗ ideo valet ſententia in cãu
iſto poſito ꝙ eſſet lata nemine petente. quia eſt cauſa in qua pꝛo/
ccditur ex officio judicis.quo caſu etiã lex voluit ꝙ ſentẽtia poſſit
ferri nemine petente iuxta not.per glo.in.c.cupientes.s.quod ſi ꝑ
xx ·extra dc elect.li.vj.⁊ ꝑ Ange.in.l.ſi quis libertatẽ.ff.de pet.he
redi. ⁊ ita eſt in caſu iſto ſi pur volumus dicere ꝙ nemine petente
lata fuerit ſentẽtia hic quod ego non affirmo per ſupꝛadicta.iuxta
not.in dicto verſi.ſecunduz poſſeſſoꝛẽ ⁊c. naz tacite innuit poſſeſ/
ſoꝛem hoc petere.Cuius iex.verba ſunt bec

CSenatus cenſuit ſi neqʒ delatoꝛ neqʒ poſſeſ/
ſoꝛ tribus edictis euocati affuerint: delatoꝛis
quidem fideiuſſoꝛes teneãtur:⁊ ei poſtea publi/
cam cauſam defendendi ius adimatur:poſſeſſo
ris autem idem ius eſſet.quod ſi delatus omni/
no non eſſet:quotiens tamen delatoꝛ adeſſe iuſ/
ſus ceſſat:nec hoc fraude poſſeſſoꝛis factũ eſſe
pꝛobabitur diuus Adrianus reſcripſit ſecundũ
poſſeſſoꝛem pꝛonũciari opoꝛtere:ita vt ſentẽtia
compꝛehendatur etiaʒ delatoꝛis edicto id com/
pꝛehendiſſe.

Docto. cõmuniter omnes maxie
mon Pu to. Nico.de neap.⁊ Bal.in.l.i.ff.ſol.
matri.⁊ etiã moder.ibidem ⁊ etiã ſcribẽtes in.l.dotis.C.de iur
dot. in illa qõe qua queritur quando reperiũtur duo inſtrumenta
eodem die celebꝛata quoꝛũ vnũ cõtinet cauſam dotalex ⁊ aliud cõ
tinet aliã cauſam etiã fiſcale: ꝙ pᷣſumatur anterius.Et cõcludũt
oẽs ꝙ pᷣſumitur pꝛo inſtr̃o dotali.⁊ allegant text.ad hoc in hac.l.
non puto. ff de iure fiſei. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero in
tellectu meo iſtius tex. Naʒ ego dico ꝙ iſte tex.non pꝛobat ſi bene
ponderetur id ad quod adducitur in argumentũ per omẽs ſcri/
bentes. Nam pꝛimo ego conſidero pꝛo vero ⁊ vt dixi nouo intel
lectu ad iſtum tex. ꝙ iſte titulus.ff.de iure fiſci tractat de penis ⁊
alijs iuribus fiſco applicãdis pꝛopter delicta cõmiſſa vel cõmitten
da vt patet ex rubꝛo ⁊ nigro per totũ. vnde facta eſt dicta.l.nõ pu
to.qua diſponitur ꝙ ille qui facile in qõibus dubijs reſpondet cõ
tra ſiſcũ ⁊ non ad eins fauoꝛẽ non cadit in penã aliquã.Cuius cõ
trariũ videbatur pꝛima facie dicẽduz fauoꝛe fiſci ⁊ tamẽ decidit
vt dixi cõtrariũ.Et dicitur hic ꝙ non delinquit ille qui in dubijs
queſtiõibus facile reſpõdet contra fiſcũ.⁊ ſic rñdendo non venit
puniendus. ⁊ hee eſt vera mens iſtius littere. ⁊ idem pꝛobatur ⁊
clarius in.l.in ſumma ⁊ in.l.placuit in fi.ff.eo.tit.vbi deciditur q
in cauſis vbi agitur de penis magis eſt fauenduʒ creditoꝛbus q;
fiſco.ſed nõ ſequitur ꝙ extra penas querẽdas fiſco debeat inſtru
mentũ in dubio pꝛeſumi poſterius q;ᷓ dotale per iſtum tex. qui ni
hil facit ad hoc vt ſupꝛa induxi. In quo vltra rõem ſupꝛa allega:
tam noto etiam ea verba in ſine poſita.ſ.facile reſpondit ⁊c. Nam
videbat illa facilitas in reſpõdendo puniẽda ⁊ ex ea eẽt aliquid
loco pene querenduʒ fiſco pꝛopter eaz facilitatẽ ſonantẽ quodam
modo in temeritatẽ. Cuius cõtrariũ hic deciditur. ſed non ꝓpter
hoc poteſt nec debet ſumi illud argumentus quod ſumũt omnes
doctoꝛes in locis pꝛeallegatis ꝙ datis duobus inſtrumẽtis vno fi
ſcali ⁊ altero dotali eodem die celebꝛatis pᷣſumatur inſtrumentũ
dotale ⁊ etiaʒ alioꝛũ pꝛiuatoꝛũ anterius q; fiſcale. Immo dico in
hoc in Zriũ foꝛe veritatẽꝗ. Pꝛo quo adduco qꝛ ſiſcus dicitur

quaſi fixus ⁊ ſemp pᷣſumitur eſſe ſoluẽdo.lij.in mi.ff.de fun.dot.
et. l.i..ſi ad fiſcum.ff.vt in poſſeſ.legat.⁊ voluit Bal.in.li. C. de
heredi.vel actio.vendi.⁊ Bal.in rubꝛi C.de iure fiſc. libꝛo. x. ergo
magis eſt pſumẽdum pꝛo fiſco qᷓ; pꝛo dote vel pꝛo alijs pꝛiuatis.
Tamen circa hoc allego ſolemne conſilium Paul. de caſt. in
ſpecie circa pꝛelaturam fiſci vel dotis quod eſt in oꝛdine. cccxciiij.
⁊ incipit.quãq; multa copioſe dicta fuerint ⁊c. in vᷣa col.⁊ notata
in. l. i. C. de iure fiſci. Sʒ ſatis eſt pbaui aperte ꝙ tex. in. d.l⸗
non puto qui allegatur per totũ mũduʒ ad deciſionẽ pꝛedicte que
ſtionis ſupꝛa foꝛmate nihil facit. nec meretur allegari ad hoc pꝛo/
poſitum ſi recte conſideretur iuncta. .l. in ſumma eo.titu. ð quo
alias dixi in. d.l.i.ff. ſolu. matri. poſt alios ſcribẽtes ipidem maxi
me poſt do. meũ Alex. de imol.qui fuit etiã cũ reuerẽtia in eodex⸗
met erroꝛe cõi non põderando verba.d.l.non puto ⁊ collocationẽ
ipſius legis ſub congruo tit. put poſita eſt iuxta.l.imꝑatoꝛes cũiſi
milibus. ff de in diem adiect.⁊ in.S.quibus in pꝛima conſtitut. C.
Concludo igitur ꝙ inſtrjm fiſci pſumeretur anterius qᷓ; dota
le ſi eadem die celebꝛata reperirẽtur per tex.in.l.i.C. de iure filci.
lib.x.⁊ voluit Bar.in.l.ea que nondum..quod dicitur.ff. de pig
noꝛi. ⁊ Bal.?⁊ Saly.in.l.ſi debitoꝛ. C. de pꝛiuileg. fiſc. ⁊ de illo tex.
in. d. l.i. de iure fiſci lib.x. exclamat ⁊ reputat eum ſingula. Ludo.
roma.in ſuo ſingulari.clviiij.incip.agens ppotecaria ⁊c. Pꝛo
quibus etiaz facit quia in cauſa dotali agimus de cauſa pꝛiuata lz
etiam publica. Et dato ⁊ non cõceſſo ꝙ pꝛeſumeremus ꝓ inſtru
mento dotali contra fiſcũ ſᷣm cõem concluſionẽ ſupꝛa relatam de
qua in.d.l.i ſolu.matri.ſatis eſt mibi oſtendiſſe tibi ꝙ tex.in.d.:.
non puto hoc non pꝛobat in quo vt dixi tota ſcola legiſtarũ ſe fun
dat ad hoc dicẽduzʒ quod ſupꝛa dixi.⁊ nihil facit vt ex ſupꝛadictiſ
apparet. Que omnia tene menti quia ſunt noua circa ea que dicũ/
tur per ſcribentes in.d.l.i.vbi alias legendo dixi ⁊ ideo pꝛo nunc
longioꝛ non ero niſi ꝙ pono verba tex. que ſunt hec.

L. Non puto delinquere eum qui in dubijs que/
ſtionibus contra fiſcum facile reſponderit.
Bel. in. l. i

L.eius qui delatorem. õ

de tranſactio. v Bal. in. l.ij. C. de edendo in vltia col. æ etiam Jo.
de imol.in.l. qui a latronibus. ff. ð teſtame. in. .pꝛimo.⁊ do.me
us Alex. de imol. in. :.ij. in pꝛima col.C.qui teſta.face.poſ.allegãt
iſtum tex. pꝛo ſingulari ad hoc ppoſituʒ ꝙ vigoꝛe ficte cõfeſſionis
non poteſt fleri executio contra heredeʒ illius ficte cõfeſſi cuz quo
in hoc ſto ſimpliciter quia tex clarus eſt ⁊ non eget alia mea ndua
interpꝛetatõe niſi ꝙ dico Bar. ibi idem aperte voluiſſe. ⁊ Bar. ẽt
in. l. i. . hec conſtitutio. ff de calumnia. ⁊ Bal.in. l. tranſigere in vl
tima col.C. de tranſactio.⁊ in.l.vnica.C. ne ex delic. defancto. ⁊ in
c.ſi vaſſallus in tit. ſi de feud. fue.controuer. in vſib.feudo. ⁊ do.
meũ Alex.de imo.in.l.manifeſte in vlti.col.in fi.ff de ureiura. ta
men intelligo hoc eſſe verũ miſi confeſſio ſurgat ex moꝛte.qꝛ quis
occidit ſe in carcere.quia tũc bene nocet heredi ſᷣm Bal.in.l. ij. C.
qui teſta.face.poſ.⁊ hoc modo intellige texeiſtum. Cuius textus

verba ſunt hec.
L. Eius qui delatoꝛem coꝛrupit ea condictio eſt
vt pꝛo victo habeatur.nam in fiſcalibus cauſis
id conſtitutũ eſt. Sed enĩ hec pena magis eſt: vt
aduerſus ipſum locum habeat qui delatoꝛẽ re/
demit. Ceteruʒ aduerſus heredem eius tranſire
non debet:nec enim ex inde perit cauſa exquo re
dempta eſt:vel actio perimitur:vel condemnatõ
facta videtur verũ opoꝛtʒ conſtare pꝛius ⁊ ð cri
mine pꝛonunciare.

De capti.et poſtlimi.reuerſis.

.non du b ito. Extra territoꝛiũ iuriſdicẽti

non paretur impune vt in.l
fi.cum ibi plene not. ff de iuriſdi.om. iudi. ⁊ inc. vt animaꝝ extra
de conſtit. lib. vj. e fimili. Tamen ſclas ꝙ vbicunq; reperiun/
tur ciuitates cõfederate inſimul que tamẽ non recognoſcãt ſuperi
oꝛem poſſent facere confederationem pᷣm Bart. in. l. ij. ff. de col
leg. illicit. Bal. in rubꝛica. C. pꝛo ſocio. ⁊ etiam Bal.in.l.cõuen/
ticulã in Pa col. C. de epi. ⁊ cler. ⁊ tũc iuriſdictio vni⸗ applicat alte
teri ⁊ efficiſtur quaſi vnũ coꝛpus adeo ꝓꝙ iuriſdietio attribuir̃ in
ſubditos vtriuſq; hincinde que alias non competebat. text.eſt in
d.l. non dubito quẽ ad hoc pꝛo ſingulari allegauit Bal. dicẽs euz
etiã eſſe nota dignũ in. l. executoꝛẽ in. xiij. col. in verſ. ſʒ q̃ro quid
de ciuitatibus cõfederatis ⁊c. C. de execu.rei iudi.cuz quo in hoc

ſto ſimpliciter quia tex.iſte optime pꝛobat maxime in gi. in ver. ex
ciuitatibus cõfederatis ⁊c. ſi bene et ſubtiliter conſideref. Tno
ſolo addito ꝙ ideʒ ẽt voluit Bar. in. l fllij. .. relegati. ff. ad muicip.
et do. meus Alex. de imol. in.l.a diuo pio in. 9. ſententi in. viij 60
lum.ff. de re iudi.⁊ hot pꝛocedit non ſolum ciuiliter agendo vtj
ſed etiam criminaliter. ⁊ hoc pꝛobat tex.in d.l. non dubito in fi in
verbo eos damnatos animaduertimus ⁊c. Et idem voluit Bal
in.l.cunctos populoo.C. de ſum.trini.⁊ fide catho.in antepen col⸗
in auten. item nulla cõmuuitas. C. oe epil cleri x in dl erecu⸗
toꝛem vbi exclamat de iſto tex.de quo agimus. Plus dico
ratõe confederatiõis inter citates ſcripture vnius ciuitatis que
alias non pꝛobarẽt niſi in illo ſuo ꝓpꝛio loco pꝛobant etiam in ci/
uitate confederata ⁊ ſit in illo alieno territoꝛio ⁊ loco ſᷣm Bal in
rubꝛica.C. de fide inſtrume. in fi.quod nota bene tu vt intelligas
quãntã vim habeat confederatio huiuſmodi locoꝛũ de qua loqui
mur vᷣm iſtum tex. Cuius verba ſunt hec.

¶· Non dubito quin federati ⁊ liberi nobis ex/
tranei ſint:nec inter nos atqʒ eos poſtliminiũ eſ
ſe:etenĩ quid inter nos atqʒ eos poſtliminio op⸗
eſt:cum ⁊ illi apud uos ⁊ libertatem ſuam ⸗ do⸗/
miniuʒ rerum ſuarũ eque atqʒ apud ſe retineãt:
⁊ eadem nobis apud eos contingant.

Bal. in.l.ij. C. de manu!

BGlo. in. l.hoſtes. mil. vindic dicit iſta go.

non eſſe alibi. ⁊ ſic facit eaz ſingul.ad hoc ppoſitum hoſtes poſ
ſunt eſſe de quacunq; gente ſeu natione. ⁊ eſt glo. in ver. pꝛedones
Tc.cum qua ſto.quia glo.clara eſt ⁊ non eget aliqua mea nola in
terpꝛetatione ⁊ ideo nõ me excendo in hoc niſi pono verba eiꝰ.
que ſunt hec.

C Pꝛedones quinqʒ ſunt genera gentium ⁊c.in
verſi.⁊ ideʒ dico de his qui non ſunt liberi: ſed
ſubſunt regibus non ſubditis romano imperio:
ſi modo cum eis amiciciam habuimus.

De re militari.
Z. non omnes.s.finali. kadn⸗

lari in verbo bannitus xc. el vo dicit ꝙ ſolus pꝛinceps vel ciuitas
non recognoſcens ſuperioꝛem pꝛout multe in Italia ſunt poteſt
dare licentiam bannitis vel relegatis remeandi. vt in.l. relegai
in fi.ff. ve penis ⁊ alias redire non poſſunt uiſi talis bãnitus duce
ret perſonaliter milites bãnitos ad ciuitatẽ a qua banniti ſunt. q
tunc ſolus iudex poſſet ei ob remuneratõem cõcedere licentiã pꝛe
dictam remeandi ſeu reuertendi per tex. m eum ſingula in dl.
non omnes. 5. fi. de legatioibus. Sz tu dicas ꝙ, Ludo.roma.
voluit allegare tex.in.l.non omnes.ꝭ.fi.ff. de re militta.qui incipit
qui tranſfugit cc. Sed cum reuerentia eius iſte text. no pꝛo /
bat boc. nec iſte eſt eius verꝰ intellectus ĩmo ego nouiter ⁊ alitel
intelligo eũ. nã iſte caſus non dat hãc licentiã aliquo modo iuditi
bus inferioꝛibus.vnde ego intelligo in domino ſeu in pꝛincipe vel
ciuitate non recognoſcẽte ſuperioꝛẽc.ſed iſta bene erit vna legitima
cauſa cõcedendi huic licentiã pꝛout requirit text. in. d. l. relegati in
verſi.ex aliqua cauſa ⁊c Nam pꝛinceps ⁊ quod plus eſt ipſe impe
ratoꝛ ſine cauſa non poſſet cõcedere licentiã pꝛedictã vt dixit text.
in. d.l.relegati.Et per cõſequẽs dico ꝙ iudex inferioꝛ hoc non po
teſt cum cauſa vel etiã ⁊ multo minus ſine cauſa.⁊ in hoc fallitur
Ludo.roma.in intellectu dictoꝝ iuriũ ſi bene põderentur. quoꝛi
duoꝛũ verba foꝛmalia ſunt hec.Et pꝛimo.

CQui tranſfugit:⁊ poſtea multos latrones ap
pꝛehẽdit ⁊ tranſfugas demonſtrauerit:poſſe ei
parci diuus adrianus reſcripſit:ei tamen polli/
centi ea nihil permitti opoꝛtere.
Uerba autem legis relegati ſunt hec. .
L. Relegati ſiue in inſulã depoꝛtati debent lociſ
interdictis abſtinere: ⁊ hoc iure vtimur yt rele/
gatus interdictis locis non excedat:alioquin in
tempus quidem relegato perpetuũ exiliũ relaga
tionis in inſulam depoꝛtato pena capitis irro/
gatur. Et hec ita ſiue quis non exceſſerit in exili
um intra tempus intra quod debuit: ſiue etiam

o vt ibi

tu⸗ gunnt e
hen tul ny n
pn ll ieſ
iimen er
e mannm naaiß

Aammiienteu

mmgl alii ssn
ſuntin n aitna umen
prite Aunir
ginnirſtr irani
lnnſlekrthif .

nntmüimtnntun
Tksyytunnſetrt
run midtd
õ
Cicrensſueencſenuſcbert
cnskkbkatscttmmen
rkücchsmisnwisd nn
Dcnoſnigrersrdtneis ARienehen
6Nindeevoritäratknetde
ltecctnouneftdentnime
lsthobnunnnntrönu
Dſtüncämanntimte

*E
NeNE.

.

chenirte

acßrſnn 1

Ziuudingifaiiin ur,

irninilr *
„ R
utinn
iainnſrtnnn en

igtrian

R

Deyennlitn.

Lmronns fnli

KirN mAr ft ſionitr g
mmmim iriun l nir n li ien
m umm Mninn iin muad ili;
niſam lis tin wr wſun iſtistöiun
baraENYAii, unii
It N MANN in itleleni
Ar mmiai ,NA
mamtirtpti Nts, AAinn
rumANNſifiniſ ih
amigt munnauſttntin
ů”ů8
õ
ůäl
mmdli gtt Ahnmri ſnſunn

irbimn
—õ
0 ſnrnſuniin ,u
4 . . nnſius Anoſtuemn
e uns eſcipfreium⸗
neſeminiooilt,
an n g anunn
eruſli dchalninn
n e thell ie⸗
s
* D
4 .
mmie bnnoln n 3
ns n a r gonin

alias exilio non obtemperauerit.nam contuma/
cia eius cumulat penam:⁊ nemo poteſt cõmeatũ
remeatũye dare exuli: niſi imperatoꝛ ex aliqua

cauſa.
— eatus Ang.uin. l. quod diximꝰ
L. com ff. ſi quis cautionibus.
æ etiam do.meus Alex. de imol.ibidem allegant ambo iſtũ text.
pao ſingulari dicentes eum non eſſe alibi ad hoc ꝓpoſitum ꝙ nõ
ſufficit pꝛobare vim ſeu impetuʒ fluuij niſi pꝛo excuſando aliquo
citato certo die ſi non venit ad locũ iudicij. vel ſi non fecit id quod
debet niſi etiam ꝓbetnr ꝙ ipſe citatus receſſit a domo ſua ⁊ per/
uenit vſq; ad flumen vt tranſiret ſed pꝛopter vim fluminis nõ po
tuit, licet Paul. de caſtr. in. d. l. quod diximus dicat ꝙ texxin.d
l.qui comentus non pꝛobat hoc.ſed ibi fuit potius quedam cõtin/
gentia in facto. ? per cõſequẽs ſᷣm eum non eſt opus pꝛobare niſi
ſolum vim fluminis. ⁊ idem etiã in terminis voluit Raph.fulgo.
in. d.l. quod diximus. vbi aliũ etiã dat intellectũ ad text.in.d. l.qui
comeatus.ſ.ꝙ loquit in eo qui deſerebat fidem uã in p̃iudiciũ rei
publice ⁊ ſic ſatione publice vtilitatis. Segd tu aduerte ꝓ no
no ⁊ vero intellectu meo iſtius tex. in verſi,.dũmodo non tardiuſ
ſe pꝛofectum a loco pꝛobet ⁊c.naʒ poſſumus dicere ꝙ ideo requi
ritur hic illa pꝛobatio.quia tractamus ð euadendo a pena inflicta
contra tales ne dicatur deſertoꝛes ſeu emanſoꝛes de quibus inele⸗
ij. eo.tit. circa pꝛin. ſed in oo qin habet cõparere non requiritur tã/
ta pꝛobatio nec tanta diligẽtia dimodo pꝛobet ꝙ vis flumis fuit
tot diebus ⁊ ꝙ ſic non potuiſſet tranſire.⁊ ſic non agimꝰ tunc de
tanto pꝛeiudicio. ⁊ per cõſequẽs cõcludo ꝗ NRaph. fulgo.rectius
intellexit iſtum tex. q; ceteri. Cuius tex. verba ſunt hec.
¶. Qui comeatus ſpaciuʒ exceſſit emanſoꝛis vel
deſertoꝛis loco habeudus eſt:habetur tamẽ ra/
tio dierũ quibus tardius reuerſus eſt. Item tem
poꝛis nauigationis vel itineris. ⁊ ſi ſe pꝛobabit
valitudine inpeditũ:vel a latronibus detentum:
ſimilive caſu moꝛam paſſuʒ:diem tamẽ non tar/
dius a loco ſe pꝛofectum pꝛobet q̃ʒ vt occurrere

poſſit intra cõmeatũm:reſtituendus eſt.

De caſtrenſi peculio.

1 . e
L.ex caſtrenſi.sS.primo. Ru bene
xtũ in.l.is cui bonis cuz ibi plene not.⁊ ibi alias legendo dixi poſt
alios ⁊ maxime poſt do.meũ Alex.de imol.ff. de verb. obli.⁊ to /
tuͦ tit.fl. ?. C. de curato.furio.quibꝰ cauetur ꝙ quibus interdictũ
eſt bonis non poſſunt alienare vel quoquomò diſponere de eis.
Sed pnlcruʒ eſt ſcire an poſſit diuidere bona que habet cõ/
munia cum fratre vel cum alio. in quo dicas ꝙ non. vt eſt text. in
c.l. ex caſtrenſi. Spꝛimo in verſi. ſed nec ſi ſocius ⁊c. quez ad hoc
pꝛopoſitum pꝛo ſingul.allegat Bal. in. l.iubemus in fa col.in ver.
ſed ego quero quid de pꝛodigo ⁊c. C. de ſacroſa.eccle.dicens eum
non eſſe alibi. cum quo in hoc ſimpliciter pertranſeo, quia tex.cla/
rus eſt. nec eget aliqua mea noua interpꝛetatõe in dicto verſic.ſed
necſi ſocius vc. iuncto verſi. veluti ſi cum eo agatur cui bonis in/
terdictũ eſt ꝛc. Uno ſolo addito ꝙ hoc pꝛocedit vbi ſponte æ
ſine aliqua cauſa quis vult diuidere rem cõmunẽ cum pdigo. ſe/
cus eſt ſicum aliqua cauſa hoc facere vellet ne ſtando in commu
nione res illa cõmunis negligeretur ⁊ deterioꝛ fieret qꝛ tunc poſſʒ
diuidere ita ego pondero iſtum tex. in verſi. vltro cuʒ eo agat ⁊c.
nam illud verbum vltro hoc impoꝛtat vt in.l.i.ꝭ. ſi quis vltro.ff.
de queſtionibus cum ſimilibꝰ. Pꝛo quo adduco qʒ licet pu/
pillus non poſſit pꝛouocari nec puocare ad diuiſionẽ bonoꝝ.l.fi.
cum ibi not. C. cõi diuid. tamẽ ſi ſocius eſt rixoſus vel ſua interſit
diuidere rem cõeʒ poteſt. tex. eſt in.l. ſi pupilloꝛuz. ⁊ boc ibi voluit
Bar. ffde rebus eop. ⁊ Bar. in. l. quod dicif. ff. de tutel. Ange.

etiam in. l. j. ff. ve fundo dota.⁊ Bar. in. l. inter pupillos. f. de au⸗

cto. tuto. ⁊ in.l.ſi cõuenerit. ff. pꝛo ſocio. Paul.de caſ.in conſilio
rlxii incip. in cauſa quam æc. in penul col. ? Balal in. l. iubem in
pꝛin. C. de ſacroſan. eccle. ⁊ in.l.ij. C. de fun.dot. pꝛo quibus facit
etiam iſte tex. in verſi. vltro c. quem nullus ad hoc ponderauit ?
optime pꝛobat hoc recte conſideratus. Cuius verba ſunt hec.
eruos ex eo peculio vſufrnctu itẽ pᷣdia tam
uſufructu qᷓʒ ceteris ſeruitutibꝰ pr̃ liberare pote

rit:ſ ⁊ ſeruitutes ij ſdẽ acquirere põt: id ei ⁊ cui

bõis interdictũ ẽ veꝝ cõſequi poſſe :neqʒ ãt ſer/
uis ex eo peculio: neqʒ; ex pꝛedijs vſumfructum
vel ſeruitutem imponere pater poteſt.

Ad mmnicipales.

1 Quilibet officialis bene cõſide
L. X uUme ſſe t. ret hoc quod nũc dico ꝙ quicũ /
q; ppoſitus ſit in offcio etiã falſo debet omnino habere ſalarium
tex. eſt ſing. in. d.l.cũ eſſet ałs ĩcipit ncius cuʒ eſſet quẽ ad boc al/
legat Bal. in. lnõ dubiũin.xj.col.circa pꝛin. C. de legib.dicẽs hoc
eſſe not.⁊ per do.meũ Alex.de imol.in.d.l.cum eſſet in pꝛin.in ſu
is apoſtillis ad Bar.ibidẽ vbi extollit iſtũ tex. ad ho. Sʒ tu
aduerte q; pꝛio iſte text.in aliquibꝰ libꝛis incipit.ticiꝰ cũ eſſet æc.
⁊ in aliquibus incipit cum eſſet ⁊c.ſed in hoc non facio vim.
Secundo dico pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex. qui
iudicio meo non pꝛobat hoc. nam non loquitur in officio ſalſo nec
in pꝛepoſito falſo in offcio.ſed in quodaz nudo miniſterio pꝛeſtã/
do per vnũ ⁊ alius illud ſuſcepit ⁊ exequutus eſt videlz in pꝛeſen/
tatione decreti certe ciuitatis apud impatoꝛẽ vt in verſi.⁊ ſic impe
ratoꝛi decretũ ſᷣm mandata reipublice dedit vc, ⁊ in fine in verſic.
decretum impatoꝛi poꝛrexit ⁊c. quo caſu non dicitur quis pꝓpꝛie
ſeu vere ex officio falſo cõſequi ſalariũ ſeu viaticuz pꝛout dicebat
Bal. qui nimis large intellexit mum texr. Cuius verba ſunt hec.

CTZitius cũ eſſet rome ſtudioꝛũ gratia epiſtola
miſſa ẽ magiſtratibus patrie ſue vt poꝛcigerʒ im
patoꝛi deeretũ eiuſdeʒ ciuitatis quod erat cum
ipſa epiſtola miſſuʒ.is autẽ qui ſuſcepiſſet litte/
ras reſtituẽdas colluſione facta dedit lutio titio
qui ⁊ ipe rome moꝛabatur ſue rei gratia ſublato
titij noĩe cui erat decretũ miſſuʒ vt per eum dare
tur ſuũ nomẽ inſcripſit ⁊ ſic imꝑatoꝛi decretum
ſecũduʒ mãdata reipublice dedit. quero quis vi
aticũ ab eo petere potuiſſet. ⁊ quid videt᷑ cõmi/
ſiſſe is qui non reſtituit litteras ei cui reſtituere
mandatũ ſuſcepat.⁊ is qui ſublato alieno nomi
ne inſcriptoqʒ ſuo quaſi ipſe iuſſus a patria de/
cretũ impatoꝛi poꝛrexit herẽnius mode.reſpõ/
dit titiũ quidem viaticũ petere non poſſe.

Glo. in.l.de iure in uerſic. pꝛo

uinciarũ ꝛc. Bar. in.l.quidaʒ cõſulebãt.ffde re iudi. ⁊ Bar.
hic ⁊ in.l.ſi quis ex aliena.ff.de iudic.⁊ do.meus Alex.de imo.in
l.ex quacunq; in Fa col.ffſi quis in ius voca.non ierit. ⁊ ideʒ do.
meus Alexa de imol. in. d.l.de iure in apoſtillis ſuis ad Bart. in
pꝛima col.⁊ do.Anto.⁊ Jo.de imo.in.c.ceterũ de iudic.⁊ do.An
to.in.c.ſuper litteris de reſcript.reputãt iſtã glo. mirabilem ⁊ ſin/
gula. ad hoc ꝙ vbicunq; iudex debet habere ſpoꝛtulas in cauſa
ſi dubitatur an ſua ſit iuriſdietio vel ne in ea cauſa non poteſt ipᷣe
cognoſcere de hoc ⁊ pꝛonũciare circa hoc.ð qua materia alias di
xi poſt alios maxime Bal.in.l.ij.ff.ſi quis in ius voca.non ierit.
⁊ ideo non me extendam nũc niſi ꝙ ponas vba glo.que ſunt hec.

CPꝛouinciaꝝ: hoc eſt ideo foꝛte: qꝛ comoduʒ
non pertinet ad iudicem.⁊ ideo in pꝛopꝛia cauſa
non videtur ferre ſententiã.ſed ſi cõmodum ad
eum pertinet quia decimaʒ eſt habiturus contra
dici poteſt vt ſupꝛa quando appella. ſit.l.pꝛima
G. in pꝛopꝛia.

Z. Ea que s. magiſtratibus.

Docto. omnes maxime Bar.in.l.iubere cauere ff̃ de iuriſd.
om.iudi.⁊ in.l.ſi finita..iulianus poſt glo.ibidem.ff. de dam.in/⸗
fect. dubitant ſatis de vno notabili text. in.d.l.ea q. . magiſtrati/
bus in eo articulo quo queritur vtrũ ſecũdus decretũ interponat
officio iudicis nobili vel mercenario.⁊ etiaʒ quid in pꝛimo decre
to.in quo pꝛimo decreto docto.vbi ſupꝛa pꝛoxime faciũt maioꝛc
difficultatẽ vt ibi per eos pꝛopter text. in dicta.l.ea que pꝛo cuius
reſponſo multũ laboꝛant de quo ego dixi late in repelit.mea in di

cto.5.inlianus.⁊ ideo ꝓ nũc longioꝛ non ero. Sʒ nũc aduet
te pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius tex. Maz ego intelligo eũ
loqui ſolum in ſecũdo decreto non autẽ in pꝛimo vt hic in verſic.
iubere poſſidere ⁊c.nam ea verba vere ⁊ ꝓpꝛie ſonãt in ſecundũ
decretum vt eſt text.in dicto.S.iulianus in verſi.cum iuſſi fuerint
poſſidere ⁊c.⁊ in.S.cum antẽ ⁊ in..vbi autẽ.⁊ in.ꝭ.non autem
in ea.l.vbi fit mentio de ſecundo decreto ⁊ ſemꝑ dieitur iubet poſ
ſidere ⁊c.vel iubere poſſidere ⁊c.vnde in pꝛopoſito iſte tex.quem
totus mũdus allegat ⁊ intelligit loqui in pꝛimo decreto nõ intelli
gitur nec bene guſtatur cũ reuerentia. nam ſolum loquitur in ſe/
cundo decreto vt hic in dicto verſicu. iubere poſſidere.⁊ aliud eſt
iubere cauere pꝛetoria ſtipulatõe ⁊ in poſſeſſionẽ mittere.de qui/
bus habetur in.d.l.iubere cauere.⁊ aliud eſt iubere poſſidere ⁊c.
ð quo hjr in.d.S.magr̃atibꝰ.naʒ pꝛia duo nõ ſunt tãte impoꝛtãtie
te eſt iubere poſſidere quod eſt concedere ſᷣm ðᷣcretũ qꝗð requi /⸗
rit maioꝛem cauſe cognitõem qᷓ;ᷓ illa duo.Et per cõſequẽs conclu/
do ꝙ pꝛimũ decretũ expeditur officio iudicis nobili pꝛout latius
concluſi in repetitõne mea.d.S.iulianus. Mec obſtat iſte text.
quia loquitur ſolum in ſecundo decreto pꝛout ſupꝛa pꝛobaui ⁊ ad
eum tradidi nouũ ⁊ verũ intellectũ meũ hoc modo non ẽ opus
laboꝛare pꝛo eius reſponſo pꝛout faciũt oẽs ſcribẽtes in locis pꝛe
dictis.qui non bene cõſiderarũt iſtum tex.ſi recte ⁊ ſubtiliter pon
deretur. Cuius verba ſunt hec.

C Magiſtratibus municipalibus non permitti
tur in integꝝ reſtituere:aut bona rei ſeruãde cau
ſa iubere poſſidere:aut dotis ſeruande:vel lega/
toꝛum ſeruandoꝛum cauſa.

L.ſinali ad municipales. Ale aui
nolle eſſe pꝛelatũ poteſt non obſtante inramẽto accipe pꝛelaturaʒ
ſi papa ignoꝛãs eius iuramentũ cõtulit ei pꝛelaturã ᷣm Ludo.ro.
in ſuo ſingulari in verbo iuramentũ ⁊c.lo.xi.per caſum de quo ip
ſe multũ exclamat in.l.fi.in pꝛin.ff.ad municip. Szʒ tu aduer
te rogo pꝛovero ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex.qui iudicio meo
nihil facit ſi recte cõſideretur. naʒz hic ille iurauerat vt qui eo tem
poꝛe erat homo pꝛiuatꝰ nolle intereſſe in certo loco demũ fuit cre/
atus oſficialis pꝛopter quod officiũ neceſſario habet intereſſe ĩ eo
loco.certe dicitur hic ꝙ intereſſe poteſt non obſtante ſuo iuramen
to pꝛopter cauſam illam ſupuenientẽ ⁊ necefſariam ratiõe publici
officij cui renunciari non poteſt. vt in.l.munerũ.ꝭ.iudicandi.ff de
mune.⁊ hono.Sed aliud eſt in queſtione pᷣlature cui quis poteſt
renunciare de qua per Ludouicuz roma. qui non bene guſtauit
illũ tex maxiĩe in verſi.ei qui iurauerat ſe oꝛdini nõ interfuturum
⁊ poſtea duumuir creatus eſt ⁊c.ſi bene ⁊ ſubtiliter ponderetur.
Cuius verba ſunt hec.

L. Imperatoꝛes Seuerus ⁊ Antoninus reſcrip/
ſerunt gratiam ſe facere iuriſiurandi ei qui iura/
uerat ſe oꝛdini non interfuturũ ⁊ poſtea duuʒuir
creatus eſſet.

De muneribus et honoꝛibus.

1 Bat. hic poſt Dy. dicit
L. Keus delatus. mr hupon drdiet
alibi ⁊ ſic facit eum ſingul.ad hoc ppoſitũ ꝗ; accuſatus de aliquo
crimine ẽt ante ſententiã non poteſt habere ſeu cõſequi honoꝛes.
maxime in verſic. ante ſententiam honoꝛes petere conſtitutioni/
bus pꝛincipalibus pꝛohibetur ⁊c. cum quo in hoc ſto.qʒ tex.aper
tus eſt ⁊ non eget alia mea noua interpꝛetatõe. niſi ꝙ addo Bar.
idem volentẽ in.l.qui a latronibus.ꝭ.ſi quis.ff de tcſtame.⁊ etiaz
Lude.roma.in ſuis ſingularibus dictis in ſingulari incip.officiuʒ
⁊c.⁊ etiã Jo.an.cõbononienſeʒ in.c. meminimꝰ extra de accuſati.
vbi limitãt hoc multũ notabiliter quãdo factus eſt infamis apud
bonos ⁊ graues viros per talem accuſatõem alias autez nõ repel
litur ab offcijs ⁊ honoꝛibus ⁊ tũc non habet locũ iſte tex. quẽ no
uiter declarotibi alio modo multũ not. ꝙ accuſatus ipſe etiaz qui
non eſſet infamis apud bonos ⁊ graues non poteſt ipſe petere ho
noꝛes vel officia licet ſi ab alijs eligeretur poſſet acceptare. ſed vt
Dixi ipſe petere non poteſt ex ſe. Et hoc ego colligo ex iſto text. in
verſi.petere pꝛohibetur ⁊c.⁊ recolo alias audiniſſe hoc a pᷣſtantiſ/
ſimo domino meo in iure pontificio vʒ do. And. bar ba.legente in
c. fi.extra de teſtib. qui hoc modo declarabat iſtuz ter. Pluo
dico ꝙ talis accuſatus non poteſt aſſumi ad oꝛdines ſ/ acros.text.
eſt in. 9.ſin autẽ in auten. de ſanctiſ. epiſ. nec etiã poteſt interim te
ſtificari vt in.l.inteſtantẽ.ff. de teſtib.cum multis ſimili. que bꝛeui

tatig cauſa obmitto ⁊ redeo ad tex.de quo agimus. Cnius ter
ang⸗ ſunt bec. duns tettul

L. Reus delatus etiam ante ſe ententiaʒ honoꝛes
petere pꝛincipalibus conſtitntõibus pꝛohibetur
nec intereſt plebeius an decurio fuerit. ſed poſt
annũ qᷓʒ reus delatus eſt petere non pꝛohibetur:
niſi per ipſum ſteterit:quominus cauſa intra an
num expediretur.

De adminiſtratione reruʒ
ad ciuitateʒ pertinentium.

L.ii.S. quod de frumentaria.

Sentẽtia lata per reuiſoꝛes rationũ cõmunis ſeu camere vel
fiſci contra adminiſtratoꝛes bonoꝛũ eius etiã abſentes cotutnaces
valet. caſus eſt ſing.ᷣm Bar. ibi in. d.l.i.S.quod de frumentaria.

Et etiã idem voluit Ludo.roma.in ſuo ſingulan in verbo ſencn /

tia vc.el.xyij. Sed tu aduerte quia hoc uon eſt tanta admira

tõe dignũ cum in cauſa qualibet contra abſentẽ contumacẽ poſſit

ferriſentẽtia ⁊ lata valet.iuxta not. per Bart. in.l. ab eo. C. quõ ?
quãdo iudex.⁊ per Bal.in.l.pꝛoperãdum.ꝭ.ſin autẽ in ba coli.
C. de iudic.⁊ Bal.in addit.Specu.in tit.de ſentẽtia in verſi ſentẽ
tia poteſt ⁊c.⁊ Bal.in.l.i.C. de peri.v cõmo.rei vendi.⁊ Bar in.l
papinian 5. meminiſſe. ff. de inoffi.teſta. vbi dicunt q lata contra
abſentẽ pᷣſumitur etiã lata ex contumacia eius ⁊ valet ⁊ tenet om
nino. Sed in alio magis notabili ego ſubtiliter pondero iſt tex.
c a tali ſentẽtia non põt appellari vt bic in verſi inanis querela
eſt ⁊c.Cuius tex.verba ſunt.
CQuod de frumentaria ratione in alium vſum
cõuerſum eſt: ſue cauſe cum incremento debito
reſtituatur:idqʒ ⁊ ſi contra abſentẽ pꝛonunciatũ
eſt inanis querela eſt.ratio tamẽ adminiſtratõis

ſecũduʒ fidem acceptoꝛũ ⁊ datoꝛũ ponatur.

11 Ludo.roma.in ſuo ſingulari in
—
Z ii. S ran 1. verbo euictio ⁊c.el bo dicit ᷓ li
cet emptoꝛ regulariter non poſſit agere de euictõe cõtra vendiloꝛẽ
quãdo res empta fuit ſibi euicta per ſentẽtiam iniuſtaꝰ.v vl in. lſt
per impꝛudentiã cum ibi plene not.ff.de euictio.⁊ in.c. fuextra de
emptj. ⁊ vendi. vbi per oẽs ſcribentes: ⁊ ſupꝛa dixi in hoc ope no
ſtro.ff. de euictio. Tamẽ hoc fallit in emente a fiſco per ter. ſm eiũ
ſingu. ſʒ vnã lecturã quã omẽs ſequũtur in. d.l.ij..graui. Sʒ
tu aquerte qꝛ licet Ludo.roma. non dicat iſtud voluit Bart. hit.
⁊ etiã Angel.in addit.ſuis ad Bal.in.l.ne quicqᷓ;ᷓ.ꝭ.pꝛoſiciſci.fide
offic.pꝛoconſ. in ſuo tractatu. Secuũdo nora tu pꝛo vero⁊ no
uo meo intellectu iſtius tex. quicquid dicat glo.hic in verbo iniuri
am ⁊c. in fine ⁊ omnes ſequẽtes qui cum reuerẽtja tantoꝝ patrũ
dixerim peſſime loquũtur.q; nõ põt iſte text.pati bunc intellectu
⁊ quod plus eſt hec doctrina non eſt in ſe vera. Et pꝛio quoad
verum intellectũ iſtius tex. emptũ hic non emit frumentũ a fiſco
ſed emerat pꝛo fiſco ⁊ iuerat pꝛo cauſa frumẽtaria vt patet hic er
toto illo titulo de admini.rer.ad ciui.perti.⁊ foꝛte illud frumentũ
fuerat ibi ablatũ ab aliquo in itinere. ⁊ dicitur hic q; curatoꝛ ſei
publice tenetur ei reſtituere pꝛeciũ ſuũ pꝛo emẽdo frumẽto expo
ſitum vnde fiſcus hic non vendidit aliquid. Sed poſito ꝙ ven
didiſſz ⁊ per impꝛudentiã iudicis res illa a me euinceretur ꝓcel
to haberet locũ diſpoſitio.d.liſi per impꝛudentiã vt fiſeus non ſi
obligatus nec eſſet obligatus ⁊ multo minus debet eſſe q; pꝛius
tus.⁊ maxime cum.ratõ.d.l.ſi per impꝛudentiã militet in vtfoq;
caſu tanq;; generalis que habet ꝙ iniuria facta p iudicem emptoꝛi
non debet nocere venditoꝛi.nec cõtrariũ dicitur in.d.l.ij.S.graui.
maxie in verſi.grani poſt emptiõez per iniuriã ablati vc. ſi bene ⁊
ſubtiliter põderetur.nam illud verbũ ablati ꝛc. magis reſpicit vi
ablatiuã ; per ſententiã iudicis. x ita ſentit iſte tex. di igẽter conſi
deratus.Cuius verba ſunt hec. .Z
CGrani eſtimationem per iniuriaʒ poſt emptio
nem ablati que rationibus publicis refertur cu/⸗

ratoꝛ reipub.domino reſtitui iubeat ⁊c.

De pollicitationibus.

unſrketr

Deliinke

iturſn

nſec in etcenn
untmmtlacnun

cunnificun

Piinepfit cendahat un

„₰ *
tlimntt itn tnen
AN ibttü dirbiſndenn

fwaghraübit.

Acunüntünmunild un in
AoNekäNAnnnnn

weeeet . xr
Depokcrrorbus ⸗
rRigigcnrdrzſiig ha du
liicifie itpitia rir
henoptiptngtitigtitrtir
Nyanſtorirutaitn
Hüntnnrriutim Xter
gu idremintnd

ſiuntanrillxritrinen.

Nlinicuane titrntünun
liftindirrii ür rn

=ððð

intzukiarn
ertnten nan

Nunr, eunn C

nuntſtig .
ſnedſtinn⸗

ſnnakinne inie⸗

kanne tiin , eir⸗
nnin Wmit 4
luen t

enai tbeinen nus
Kigeiiin
ir

l

—

— ðDð

— —

—

Er

.
„

fEE eenng2:

SbuArlbcbzabeseceeen

KSperbr,

777

5. Y

ðð,

inrhn
inmmnintiin,
diͤ almmmm
u Biſenntkſtin
tensld titi
M

Li crm. ubmmikint
lla grtzgichrift
Smrarn teraiiinnt
mem iü titin m giin i infil
Emimbͦini iaiinttin
mIN aiCiutn tinu niinire
tulxamn lmirinimna, finnnſi
n Hnixwitimi ain id,, cn 5
RNLNAMIMWA NAh, Nti
ai iruu iiH Male iß i,niſſifir
Crm r SNANn
tumtn iun ainiſ i phrittimm
m insian agifetnrſttl
taer giinezim
mNaA dütfn Abtb

nminweiſmni

—1 ₰nibus. Dubitatö elega
L.de pollicitatio ener; raletne ſeu e
in ali upioꝛẽ poſſint cedere iura ſua vel alienare bõa
in alao oc ſeigrerolin ꝙ ſic niſi fuerit expꝛeſſe eis inter/
dien adininiſtratio ſeu alienatio bonox. caſt us eſt in. d. l. de pollici
tatoib in fi. in verſi. aut ꝓhibebũt diſtrabi funduz quẽ in terri/
toꝛio gabinoꝛũ habent ꝛc. quem text. ad hoc exclamat Bal. in. l. p
diuer ſas in. viii. qõe pꝛincipali. C. mandati. dicens ꝙ ſola intelligi
mur interdicta eſſe manſio regulariter niſi aliud dicatur. ⁊ ponit
exemplum in confinatis tuſcie. Sʒz tu aduerte quia ego plus
dico tibi m etiaz depoꝛtati habent beredem ab inteſtato ſi fiſcus
eis non aufert ſua bona. glo. eſt in.l. ea ſola. ff. de reg.· iur. quaz glo.
pꝛo ſingul. ad hoc allegat Bal.in.l. eam quã in. vij.col. in verſic.
mogo quero quid de depoꝛtato ⁊c.C. de fideicomiſ.⁊ ſic pꝛo am/
pliatione..l. de pollicitatõibus . Circa quem tex. addo vnũ q nõ
eſt mirũ ſi poteſt alienare bona ⁊ alia ſacere.quia ſi fuit confinat
po certo tempe poteſt finito tempe redire ad patriã ſuã ſine licẽ
tia aliqua ſuperioꝛis 'm Bal. in. 9. hec autem in pꝛohemio.ffox.
z Bald.in.l/actione. 5. labeo. ff.pꝛo ſocio.⁊ Ange. in.l. ſi vnus. S.ſi
cum eo.ff de pactis v quodãmõ ſi habet vnũ pedem ſp in patria
ſua. v hec eſt ratio iſtius text.ſi bene cõſideretur. qui mihi pꝛobat
potius vnuz aliud ꝙ coufinati retinent bona coꝛum in loco a quo
erulant. vt in dicto verſic. quem in territoꝛio gabinoꝝ habent ⁊c.
Et dum tex loquitur de alienatiõe loquitur reſpectu aljoꝛũ hoc ẽ
reipublice que poteſt alienare ⁊ aſſignare creditoꝛibus eoꝝ.⁊ hoc
modo ego nouiter declaro iſtum tex. Cuius verba ſunt hec.

T. De pollicitationibus in ciuitatẽ factis:in ver
ſicu. ⁊ ſi opus perfici ab eodem debere conſtitu
erint:obedire eum reipub.ob hanc cauſam iube
bunt:aut pꝛohibebũt diſtrahi funduʒ quẽ in ter

ritoꝛio gabinoꝛũ habet ⁊c. L
De quo tex. infra etiã mentionem feci ⁊ ibi poſui totum iſtũ text⸗
ideo non poſui hic ne fruſtra occupemus mẽbꝛanas.
Bart. hic ⁊

De pollicitationibus. Zaitz bier

liper diuerſas.C. mandati in.viiij.q.⁊ doemeus Alexa.de imola
in.l. ſi fideiuſſoꝛ.ꝭ.fi.ff qui ſatiſda.cogan.reputãt iſtuʒ tex.ſingu.
ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ ſicut ꝑp ſuſpitõem põt fieri ſequeſtrũ rei mo
bilis vt in dicto. .fi. cum ibi plene not.ita etiã poteſt fieri ſeq̃ſtruzʒ
æ interdictum ne res imobilis alienetur. Sed tu aduerte pꝛi
mo quia Bal.in. d.l.per diuerſas quem allegat do.meus Alexa.
in dicto. 5. fi. non allegat tex. in. d. l.de pollicitatõnibus ad hoc pꝛo/
poſitum ſed bene eum allegat ad aliud pꝛopoſitũ ⁊ dicit eum nõ
eſſe alibi ſed non ad hoc vt dixi. Secũdo dico ꝙ iſte text. nõ
pꝛobat hoc ſi bene ponderetur in vltimis verbis in ver. aut pꝛohi
bebunt diſtrahi ſunduz quem in territoꝛio gabinoꝛum habet ꝛc.
iuncto pꝛincipio ⁊ medio iſtius text. nam hic non ſoluz cõcurrebat
ſuſpitio ſed fauoꝛ etiã totius ciuitatis ⁊ reipublice. nam ꝓmiſſio
iſta de opere faciendo fuit facta ciuitati vt hic in verſi. de pollicita⸗/
tõibus ciuitati factis c.⁊ in ver. actoꝛes qui pꝛo ciuitate legitime
nomie publico agere poſſunt ⁊c. itaq; ego intelligo iſtum tex.cum
hac noua modificatione cõcurrente fauoꝛe reipublice ſeu ciuitatis
qui idem eſt pꝛout ſonãt verba eius alias hoc non ꝓcederet. Cuiꝰ
lex. verba ſunt hec.

L. De pollicitationibus in ciuitatẽ factis iudicũ
cognitioneʒ eſſe diui fratres flauio celſo in hec
vetba reſcripſerũt.pꝛobe faciet Statius Rufi/
nus ſiopus pꝛoſceni qð ſe gabinus extructuruʒ
pꝛomiſit: ꝙ tandem agreſſus fuerat perficiat.
nam ⁊ ſi aduerſa foꝛtuna vſus in triennio a pꝛe/
fecto vrbis relegatus eſſet. tamẽ gratiã muneriſ
quod ſponte obtulit minuere non debet: cũ ⁊ ab
ſens per amicum perficere opus iſtud poſſit: ꝙ
ſi detractet actoꝛes cõſtituti: qui legitie ꝓ cĩta
te agere poſſint noĩe publico adire aduerſus eũ
iudices poterũt qui cũ pꝛimũ potuerit.pꝛiuſq̃ʒ ĩ
exiliũ ꝓficiſcat᷑ cognoſcẽt: ⁊ ſi opꝰ ꝑfici ab eo
dem debere conſtituerint: obedire eum reipubl.
ob hanc cauſam iubebunt:aut pꝛohibebunt di/
ſtrahi fundum:quẽ in territoꝛio gabinoꝝ habet.

De variis et extraoꝛdi
narus cognitionibus.

1 Bar. bic dicit iſtam legẽ eſſe ſingul.ad
L. de uſu. hoc ꝓpoſituʒ ꝙ eſt officiuz iuclei ex⸗
traoꝛdinariũ pꝛouidere circa vſum aquaruʒ cui cõpetat ⁊ circa ri
uos nouiter factos ⁊ circa equos alienos aſciente poſſeſſos ⁊ de
fetu equarũ ⁊ de dãno dato in pꝛedio alieno ⁊c.qui tex.clarus eſt
⁊ ideo in eo non inſiſto cum non egeat ſuppletõne aliqua vel noua
interpꝛetatõe.⁊ ideo vbi opus non eſt non inſiſto. ſed pono textuzʒ
Cuius verba ſunt hec.

L. De vſu aque ⁊ de riuis nouis inciuiliter inſti/
tutis.item de equis alienis a ſciente poſſeſſis fe
tuqʒ earũ:⁊ de damno dato per imiſſos in pꝛedi
um ſuũ vniuerſos homines eos: qui in plurium
pꝛedia diſtribui debuerũt:ſi modo id non ex au
ctoꝛitate eius qui iubere potuerit factum eſt pꝛe
ſidem pꝛouincie doceri opoꝛtere reſponſuʒ eſt:
vt is ſecũduʒ rei equitatẽ ⁊ iuriſdictionem cõue/
nientem foꝛmam rei det.

1 Bar. hic dicit iſtam. l.eſſe ſingu.
. medicus * ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ medicuſ qui
curat aliquẽ ſi induxit inſirmũ ad donãdum ſibi poſſeſſiones pꝓp
ter hoc poteſt iudex pꝛouidere vt reſtituant infirmo qui donauit
pꝛopter metum cui ſuccurritur ſpeciali pꝛiuilegio iſtius tex.
Sed tu aduerte pꝛo verioꝛi intellectu iſtius terx qui nõ loqui
tur in donante ſed in vẽdente medico poſſeſſiones vt hic in verſi.
vt eger poſſeſſiões cõtra bonã fidem venderet ⁊c.⁊ iſte caſus hoc
modo intellectus habet aliquid dubitatõnis. Sed pꝛimus eſt de
indubitabili contra.l.quod labeo de carbo.edic.⁊.l.ancille.C. de
furt. quod eſſe nõ debet.⁊ ita ego intelligo iſtus tex.nouiter. Cu
ius verba ſunt hec.

L. MMedicus cui curãdos ſuos oculos qui eis la
boꝛabat cõmiſerit periculum admittẽdoꝛuʒ eoꝝ
aduerſa medicamenta inferenda compulit:vt ei
poſſeſſiones ſuas contra bonã fidem eger vẽde
ret:inciuile factũ pꝛeſes pꝛouincie coherceat:rẽ
qʒ reſtitui iubeat.

Glo. in. l.finali in uerbo litem

ſuam ⁊c.in fine. Jo.de imo.in.c.fi.extra de empt.⁊ vendit. Et
etiam do. meus Alex. de imo. in.l.ij.S.hec autẽ verba in pꝛĩa col.
in fi.ff.quod quiſq; iur. reputãt iſtam glo.ſingula.⁊ eam non eſſe
alibi ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ iudex qui tulit ſententiã nullaz non facit
litem ſuã.tamen intellige hoc ſane.ſ.quo ad integrã executõeʒ ip/
ſius litis. tamen tenetur ad damna ⁊ impenſas litis m Bart. in
ſua diſputatõe incip.a ſentẽtia iudicis ⁊c. ⁊ Ang.in.d.l.ij..hec au
tem vba.⁊ Bal.in.c.pꝛimo.ꝭ.iudices in tit.de pace iura.ſirman.
⁊Z Bal.in.l.penul.in vlti.colũ.C.de pactis.ad quos me remitto ꝓ
nunc.⁊ redeo ad glo.de qna agimus.Circa cuius materiã pꝛimo
addo Sran.tigri.in.l.penul.C.de pactis.⁊ Jo.de imol.in.l.i.in vl
ti.col.ff.de appella.⁊ glo.iuncto tex.in.l venales.C.quãdo pꝛouo
ca. non eſt neceſ. Secundo circa iſtius glo.verũ ⁊ nouũ intel/
tectuz aduerte tu quia glo.non firmat hoc ſed refert quoſdazʒ hoc
dicere pꝛout videre potes. CLirca quã addo etiã vnũ verbum
ꝙ etiam iudex negligẽdo facit litem ſuã iuxta not.per Bar. hic.
⁊ Bar.in.l.non quicquid cuʒ glo.ff.de iudic.⁊ Gar.in.l.i.C.quõ
⁊ quãdo iudex.⁊ per Ange. ⁊ Jo.de imol.in.l.iiij.S.in eum.ff. de
dam. infec. ⁊ Ange.poſt Bal.in.l.mancipia.C. de ſeruis fugiti.⁊
Bar. in l.fi.C. de pena iudi.qui male iudic.⁊ Bar.⁊ Bal.⁊ ſcrt
bentes in.l.penul.C. de pactis.⁊ glo.in.c.dominus.iij.q.ij.⁊ glo.
ij.q.vj.in.c.hoc etiã.⁊ Jo.an.in addit. Specu.in tit.de allegatõibꝰ
⁊ diſputatõibns in.ꝭS.fi.⁊ Bal.in.l.obſeruare.ꝭ.pꝛoſiciſci.ff.de of
ficio pꝛocon.in.xxi.qõe.⁊ Bal.in.c.i.ꝭ.iudices in tit.de pace iura.
firma.⁊ Ang.in.d.l.i.S.hec aũt.ff.quod quiſq; iur.⁊ Bar.in ſua
Diſputat.incip.a ſententia iudicis ⁊c.⁊ Bald.in.lʒ.ſi vt pꝛoponis la
pꝛima.C. quomõ ⁊ quãdo iudex.in tercia col.⁊ Ange.in.l.ſi filius
ff. de iudici. ⁊ aliquid per do.meũ Alexa.de imol. in.l.argenta
rius.S.cum autem per glo.ibi in verbo de iudice ⁊c.ff. de edendo
licet de pꝛedictis ipſe mentionẽ non faciat pꝛout alias ibi legendo

ptexiin.d.l.penes circa mediũ in ver.apud te ẽ qð qualitcunq; a

redeo ad glo.de qua agimus modo. Cuius verba ſunt hec.

CSi iudex litem ſuaʒ fecerit:quãdo cõtra equi
tatem:ſed ſi contra ius tunc aut erroꝛe expꝛeſſo
⁊ non valet:⁊ ſic non facit litem ſuam: aut non ⁊

valet ⁊ ſic facit litem ſuã ſecundum quoſdam.

De uerborum ſigniſicatione.

Docto.omnes in.l.i.in pꝛin.ff.de acquir.
X. lo CUS. poſſeſ.multũ laboꝛãt pꝛo diffiniẽda poſ/
ſeſſione vt ibi videre poteris taʒ per antiquos q; modernos 1mo
dernioꝛes. Sed tu aduerte pꝛo nona mea ⁊ vera diffinitione
nam dico ꝙ poſſeſſio dicitur cum poſſidemus aliquid cuius pꝛo/
pꝛietas ad nos non ſpectat nec ad nos ſpectare poteſt ſed eſt vſus
pꝛopꝛietatis .tex. eſt in.d.l.locus de quo ſcribẽtes mentionez nõ fa
ciũt. Et mirum eſt cum hic ſit caſus de hoc quem ego didici a
Laurentio vallenſi in ſuo libello elegantiarũ.vbi hoc modo diffi/
nit poſſeſſionẽ licet non alleget in ſpecie iſtum text. ſed bene ponit

oĩa eius verba foꝛmalia. de qua materia poſuit ẽt aliquid Bal.

in conſil.ccxvij.incip.an domine petrucie ⁊c. vbi ponit quid eſt poſ
ſeſſio pꝛo ſuo ⁊ poſſeſſio pꝛo domino ad quẽ me remitto ⁊ redeo

ad iſtum tex.de quo modo agimus. Cuius verba ſunt hec.

L. Locus eſt non fundus ſed poꝛtio aliqua fundi

fundus autẽ in integrũ aliquid eſt.⁊ plerũqʒ fun
dum ſine villa accipimus.ceterũ adeo opinio no

ſtra ⁊ cõſtitutio locũ a fundo ſepat vt ⁊ modicuſ

locus poſſit fundus dici:ſi fundi aĩio eum habui
mus:nõ etiã magnitudo locũ a fundo ſeꝑat:ſed

nr̃a affectio.⁊ quelʒ poꝛtio fundi poterit fnnduſ

dici ſi iaʒ hoc cõſtituerimꝰ :necnõ ⁊ fundus locꝰ
conſtitui poteſt. nam ſi eum alij adiũxerimuus
fundgo locus fundi efficietur:

Glo. in.l.ſi qua pena in nerbo

ſieut per leges. Do. meus Alex. de imol in. l. hodie. ff. ð penis
in apoſtilł ſuis ad Bar. reputat iſtã glo. ſing. ad hoc vtruz iudex
in penis ſtatutoꝛũ habeat arbitriũ. que cõcludit ꝙ non de quo po
ſuit Bal. etiã in.l.i. C. ſi aduer.delict. ⁊ Bal. in. l. ij. C. de vſur. rei
iudi.⁊ Bal. in.l.in eum. C. de furt.⁊ in.l.quicunq; in quinta colũ.
C. de ſeruis fugi.⁊ HBal. in.l.⁊ ſi ſeuerioꝛ in ba colũ ·ff.de his qui
not. infa.⁊ in.l.obſeruare.. pꝛoficiſci.ff de offi.pꝛoconſ.⁊ p Bar.
late in. 5. pena in. l.quid ergo de his qui not.infa.⁊ Oldra.in con
ſil. clxxxxij.incip. viſo diligenter ⁊c. ad quos me remitto ⁊ redeo
ad glo.ve qua agimus.Cuius verba ſunt hec.

Sunt per leges conſtitute quas poteſtas iudi
cis nõ poteſt minuere vel augere vt ſupꝛa ad tur
pil.l.pꝛima. .pꝛimo in fi.ſecus eſt in mulctiſ ⁊c

5S . Ludo.roma.in ſuo ſingul.in verbo ex
R. P enes. ceptio ⁊c.el.viiij.multũ ſingularit᷑ tra⸗
ctat de exceptõe nõ numerate pecunie que opponi poteſt infra bi
enmũ non obſtante cõfeſſione mutui etiã ſi dicerentur hec verba
Confiteoꝛ me habuiſſe ⁊ habere centũ a Titio ⁊c.per glo.ſingul.
in.l.ſi ex pluribus..habere.ff. de ſolut. ⁊ plus dicit Ludo.rom.
etiam ſi diceretur confiteoꝛ me habuiſſe ⁊ apud me habere cen
tum.tamẽ poſſum adhuc opponere dictã exceptionẽ. ſecus ẽ ſᷣm
eum ſi dicerem ⁊ penes me habere ac. quia iſtud verbum penes
me habere ⁊c impoꝛtat ꝙ a me aliquo mõ poſſidetur. allegat tex.
de quo exclamat ad hoc ⁊ dicit eſſe ſingul.in.d.l.penes. Sed
tu aduerte pꝛimo de impoꝛtãtia iſtius cõfeſſionis qñ quis dicit ſe

habuiſſe ⁊c.poſuit Raph.cuma.in ſuo cõſil.xxiiij.incip. liberatio

generalis ?. Secũdo dico ego pꝛo nouo ⁊ vero intellectu pꝛe
dictoꝝ. Et pꝛio dũ dicit Ludo. ro. ꝙ dicoꝛ hr̃e illud apud me
pꝛo quo cõſequẽdo habeo actõeʒ ⁊ nihil allegat. Tu habes rex.in
ter minis de hoc in.l.id apud. ff.de ver.ſign. Duʒ vero dicit aliud
eſſe qñ dico que penes me hẽo ⁊c.per tex.in.d.l.penes dico ꝙ ve
rũ eſt ꝙ vᷣbuʒ penes oĩo plus attribuit. tñ adhuc nõ denotat rem
poſſideri vere.nam text.in.d.lpenes in fi. dicit ꝙ penes te ẽ illud
quoquomõ poſſidet᷑ ⁊c.⁊ ſic illud vbuʒ quoquomõ denotat etiã
poſſeſſiõeʒ ciuileʒ que ſolo aĩo retiner̃ ⁊ tñ nõ tũr coꝛpalif. Sʒ
nota ꝙ tenẽdo opi. Lud. ro. in ver. penes dico idẽ ẽe in æbo apð

etiam dixi de his poſt eum. ⁊ ideo non me extendo vlterius ſed

te tñr ⁊c. ⁊ ſic denõt olo actũ coꝛpalez ⁊ differt ĩ bot a vᷣbo penes
Tc.nq apð notat detentatõʒ ſcti penes vo iuris vt apte pbatur in
d.l. penes. ⁊ ꝑ añs in ꝓpoſito nro potiꝰ obligat v nõ pot oppoere
dictã exceptõeʒ nõ numerate pecũie qui ↄfitetur hr̃e apuc ſe q; ule
qui ↄfiter hr̃e penes ſe. Nec ob. tex.in.d.l.is apud qui ibi loquit
per verbuʒ videtur quod denotat fictionẽ vt in.l.non videtur ff.
de regu. iur. cum ſimili. Mec etiam obſtat vnus tex. que alle⸗
gat Ludo.roma.in.l.ſi voluntate.C.de dot.pꝛomiſ. quia ille text.
nihil facit. nã verba ſunt iuriſlatoꝛis non ãt partis. De cui⸗ text.
intellectu etiam in hoc opere noſtro dicemus infra. ideo non inſi/
ſto nunc niſi ꝙ tu habes nunc verũ ⁊ nouũ intellectũ meuz ad di⸗
ctam.l. penes ⁊ ad dictã.l.is apud. de quoꝛũ materia addote .
not.⁊ glo.⁊ Bar.ibi in.l.ticia.ꝭ.gaius.ff.de legat.ij.⁊ tex.in. . pꝛi,
ma.C. de concubi.⁊ in.c.hone extra de poſtu.pꝛela.x in.l.i in bi.
ff.de tabul.exhibe.⁊ in.l.fi.ff de ſeruitu.ruſti.pꝛedio.⁊ in autenti.
vt iud.ſine quoq.ſufrra.in pꝛin.⁊ in.l.ſi quis a ſe funduʒ frde ac,/
quir.poſſeſ.⁊ in.l.ſi quis in tantaʒ.C.vnde vi.vbi ponit de verbo
apud.⁊ in locis pꝛeallegatis ponitur ẽt de vbo penes cum ſimilib⸗
que bꝛeuitatis cauſa obmitto. ⁊ redeo ad textus de quibus agi/
mus.Quoꝛũ verba ſunt hec.

Penes te amplius eſt qʒ apud te eſt. naʒ apud
te eſt quod qualitercunqʒ; a te teneatnr. penes te

eſt quod quodãmodoa te poſſidetur.
Uerba autem dicte.l.is apud ſunt hec.

Z. Is apud ſe habere videtur cuius habet actio/
nem.habetur enim quod peti poteſt ⁊c.

de regulis iuris.

14 . „ Bar. hic pꝰ Py.
ẽ glo.pꝛĩa in verſi.vt excludatur ⁊c.alibi non reperiri ad hoc pꝛo
poſitũ ꝙ tutoꝛ ſuccedit pupillo ſuo deficiẽtibus omnibus agnatis
⁊ cognatuis ſicut dicimus in ſocio ⁊ in ſimilibus.quam glo.ad hoc
etiam pꝛo ſingulari allegauit ipſe met Bart. in.l.nutritoꝛibus.C.
cõia de ſucceſ.Et idem voluit etiã do.meus Alexa.de imol.in.dl.
quo tutela in apoſtillis ſuis ad Bar. vbi etiã reputat iſtam glo. in
gularem ad hot. Tamen Bart. tenuit cõtrariũ dicẽs eaz glo.
poſſe pꝛocedere in tutoꝛe legitimo alias autem non vt ibi per euz
hoc modo declarantẽ. Sed tn aduerte. quia iudicio meo do
ctrina Bar. pʒocedere non poteſt. naʒ ſi tutoꝛ eſt legitimus admit/
letur ad ſucceſſionẽ pupilli ᷣm gradus ſui pꝛerogatiuã. non auteʒ
deficientibus omnibus agnatis ⁊ cognatis ꝓut loquitur glo.que
bene ⁊ ſubtiliter põderata conſiderauit tutoꝛẽ omnimodo extra/
neum ⁊ non legittimũ.de qua materia poſuit etiam aliquid Bal.
in. d.linutritonbus.⁊ Bal.in.l.certum in quinta col. C. vnde cog/
nati. ⁊ Bal. in. l.ſi qua. C. ad oꝛficia. ⁊ Bal.in. l.ſi quis filio. .. ei
ff.de iniuſto teſta.⁊ HGal. in.l.fi.C. vnde legittimi in quinta collad
quem me remitto.⁊ redeo ad glo.de qua agimus. Cuius verba
ſunt hec.

Quo tutela ⁊c.in verſi.item hec lex locuʒ ba
bet quando iure agnatõis vel etiam cognatõnis
hodie deferũtur. Quid auteʒ ſi teſtamẽto detur
tutoꝛ vel a iudice cum alius eſſet cognatus cui
deferebatur tutela.Reſpon.ſi cognatus ratione
etatis non admittatur certum eſt idem ſi quã ex/
cuſationẽ habet:at ſi nullam tunc videtur habe/
re locum vt excludatur agnatus:⁊ teſtamentari⸗
vel datiuus tutoꝛ vocetur ad hereditatem.

Glo. in. l. ſi quis obligatione.

Dy. Ange. ⁊ etiã do.meus Aler. de imol.in.l. nenſenius..ſi debi⸗/
toꝛi. ff. ad.l.falci. ⁊ Bal.in.l.pactum. C. de collatio. in. xvij. qee.
Bal. in.l.ſi mulier.ff.de condic inſtit. reputãt iſtam glo. ſingulo.
ad hoc ꝙ liberatio facta alicui animo donãdi requirit inſinuatez
ſicut donatio.tamẽ intellige hoc eſſe verũ pᷣterquã in liberatõe ab
actõe que daretur ad vindictã vel ab alijs penia maleficioꝝ. quia
tunc ſecus eſſet dicẽdum. nam tũc non requiritur inſinuatio Fm
glo. in. l. ij. S. emancipatus filius ff de colla. bono.⁊ ita voluit bal.
in locis ſupꝛa allegatis ad quẽ me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua
agimus.Cuius verba ſunt hec.

CObligatione ⁊c.in verſi.ſed ſi fiat hec liter⸗
tio cauſa donationis an requiratur inſinuatio ſi

l ℳnn

Arird
nitrfrrisnirech⸗

dlle
frt eitr

fnn Nr n .

han imhol a hr er
uimiiia n

„,C
cnriin ——
cemumtiutſfunh⸗

44

„ And nutn
hlin Nabane

1

Genwirneti ifarn den
Ceictittrem diinen ⸗
scihiatiaderatnen
ſalanffülnmahumann
1ctmtteniildim m
ſocſitgnntinenattrin
titvnemmmuttrtansmn
ſteſnhn.
Conripcicgantsnrr r
Mundamuinutumii
Nimtmnitn arirt
Gipnnttimohkarsi nar
mſeinprünttitin
Giſctiggnial.

Gnlih Mün

ltrliiniinnnc i⸗
4 ANEL1;
iinfriteen
uinginn irenen
negar egte
llinri
1 ingtlitne⸗
Aduy ⸗
Irtkuſtnn n

epi

ugiint
Fehrlinie
ornne.

8
Rüinil
ſnng n g
nedu
ch;

— rSSG

— — —— — —

„—

—

.ê

— — –n – – —— —

— —

ſ

*
.

.

norn .
rnd
gneien
Wer kpee inſlien ini
ieninfunfn
ZB Uſfddetten
Nenetie⸗ eeirgl i
Nennen u , di
n ie Nrann gil
An en imn in
arnnnhn
A Rrnc 8
le Rine n
ereg ee aid
Ax. l ande⸗ e.
in nne guitani
Adli nlu
n ian 6
Mimnn, Aden ſiliii
Mv
õðä
(has,dnt, enne
Nyn,
leiſßei
, Hmmdoſſdan.

Ngliine

1 5
AAlanodnen ri
itlrntn Nint
Müiennten
amnuntm
rinlitit
Emrth tru N tiſin,
Knr Im Semtiii,
rmiua iziIi
Nr. Sne guicene
Nanin ment gi lncklginue
I in fn ednsſinngtiine
Mram Hun rs Alginte
AtiHENitinnn
m miNNnun Min in in
5”
m: Malim atin Mülizefit
rat mn: Milic Wtinmiditnds
v NAG s, Aipſe

ZE
nc iret tonberlaluu

( UEEAE 6
x taudint Mnis tiincohtidſ
rwetin. Dülmzitniwten
A Ni intſd hnucd
ten ui NoNn neff
smmuini Gmdlnſit
SemiNTUM nmg
— Gittrzbtlimn

e lnen

3

—

E

4 9 .
A. wumrute

nlRonscblo
Kulla, vnminlaS

4eN der. 7

eſt vltra quingentos aureos ſeu ſolidos. Quidã
dicunt ꝙ non. arg. ſupꝛa de donatio.l.modeſti/
nus: ſed certe ibi non erat pꝛeſens debitum ſed
ertẽpoꝛa vt.C. de vſuris.l.vſure.⁊ facit ſupꝛa
de hijs que in frau. credi.l.pꝛima in fine.

Glo.in.l.in eo.S.pꝛimo in ner

bo aliene vc. in verſi⸗item hoc in ceiuili ⁊c. Ang.⁊ etiam do.meus
Alex. de imo.in.l.ſi filius.frqui ſatiſda.cog. allegant ambo iſtam
lo. pꝛo ſingulari dicentes eam non eſſe alibi. ⁊ idem dixit idem
do. meus Alex.in.l.exigẽdi in pꝛĩa col. C. de ꝓcurat.ad hoe ꝓpo/
ſitũ lʒ alias nullus ſit idoneus defenſoꝛ alterius niſi ſatiſdet. vt
inſtitu. de ſatiſdatio. per totũ maxime in. 5. fic in.d.l.ſi filius.ta/
men boc eſt verũ quãdo venit ad defenſionẽ totius cauſe.ſecus ſi
ſup vno articulo tantũ veniat. quia tunc non requiritur ſatiſdatõ
de qua materia alias ibi dixi.⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero niſi
alias ibi dictis per alios ⁊ per me nũc addo not. per Bart · in.l.
penul..ad crimen. ff. de publi.iudic. ⁊ pono verba huius glo.que
ſunt hec. „ „ „ * — —
¶ Nemo aliene ⁊c. Item hoc in ciuili crimĩe nõ

admittitur defenſoꝛ vt ſupꝛa de publi.iudic.l.pe
nul. S. ad crimen: niſi ad allegandas cauſas ab/
ſentie ⁊ tunc non ſatiſdat vt ſupꝛa de pꝛocura.l.

ſeruũ quoqʒ.S.publice ⁊c.

Bear . hic dicit hanc glo. eſſe
Blo. in. l. alin d- menti tenendaz. quia ſm eum
alibi non ita clare dicit hoc ꝙ vniuerſitas vocatur per tubaz vel
per campanam vel per pꝛeconiuʒ vt hic in ea que clara eſt ⁊ non
eget aliqua mea noua interpꝛeratõe. ⁊ iõ ſimpliciter cũ eis ſto niſi
ꝙ addo vnũ verbũ in hoc vʒ not.p Bal.in hoc in auten.ſʒ cuz te/
ſtatoꝛ. C. ad.l.falci. Bal.in.c.i.in tit.de mili.vaſſal.qui contu.ẽ
æin.l.etiam in.vj.col.C. de execu.rei iudi.⁊ in ſua margarita in vᷣ
ſi. citatio vc. ⁊ Bar. in.l.fi.ff. quod cuiuſ.vniue.nomi.⁊ Angel. in
ſuo conſil. clxxxxvj.incip.in dei noĩe amen ⁊c. in verſi.tercio pec/
cat ac. ad quos me remitto.⁊ redeo ad glo.de qua agimus.Cuiuſ
verba ſunt hec. ,
CNRefertur ſi publice populus vocetur.ſ.per tu

bam:vel campanã:vel voce pꝛeconia licʒ nõ om
nes veniant videntur omẽs facere quod fecerũt
qui venerũt ſi modo due partes veniãt. ⁊ maioꝛ
pars illarũ duaꝝ partiũ conſenſit vt ſupꝛa quod
cniuſ.vniuer.nomi.l.nulli ⁊c.
Bald.in.l.eam quã.C.

Blo. in. l. ea ſola. de fideicõ. Paul. ð ca

ſtro ⁊ illuſt.do. Sranci.areti.in.l.eius qui.S.fi.in vlti.col.ff de te /
ſtam.⁊ etiam Ludo.ro.⁊ etiã do.meus Alex.de imo.in.l.i.in q̃r
la col. ⁊ etiã illuſt. do. Fran.areti. ibidem in quĩta col.ff.de acqu.
beredi· reputãt iſtam glo.ſingul.ad hoc ꝙ fiſcus põt pꝛo ꝑte caꝑe
hereditatẽ ⁊ pꝛo parte non capere.De cuius camẽ veritate poſuit
ibi do. meus ⁊ ego alias poſt euzʒ ibi.⁊ ideo ꝓ nũc longioꝛ nõ ero
niſi ꝙ pono verba glo. que ſunt hec.
Ea ſola hoc verbũ ſola poteſt eſſe adiectiuuʒ
illius ſentẽtia q.d. ſola ſentẽtia depoꝛtatõis au/
fert bona fiſco non autẽ relegatõis niſi expꝛeſſe
fiat bonoꝛũ ademptio vt.C. de penis.l.depoꝛta
toꝛũ. Item poteſt eſſe adiectiuuʒ illius dictionis
ſubaudite.ſ.bona.q.d.ea ſola bona aufert ſentẽ
tia que fiſcus vult agnoſcere.quid ergo erit alijſ

MReſpond. heredibus depoꝛtati quaſi ipſe ſu

moꝛtuus.
Bal.in.l.eã quã in.vij.
Glo. in. l. eg ſola. cαeöni.
⁊ etiã do.meus Alex.de imol.in.l.i.in quarta col..ff.de acqui.he/⸗
redi.? do meus Alex.in.l.ſi ſeruus..pꝛimo in fi.ff. de leg. pꝛimo
reputãt iſtam glo.ſing.ad hoc ꝓpoſitũ ꝙ licet depoꝛtatus nõ poſ/
ſit habere heredem vt in.l.i. C. de here.inſti. fallit niſi fiſcus vellet
eſſe heres. quia tũc poteſt eum habere heredem. Cuius glo. ver/
ba ſupꝛa pꝛoxime dixi in capitulo pꝛoxime pcedenti.⁊ ideo nõ po/
no hic iterum ne ſepius idem dicamus.

Blo. in. I. pupillus. Bar .chit dicit qy illa

gl. eſt melioꝛ que ſit

alibi in iſta materia ad hoc videlʒ quãdo pupillus poſſit vel nõ
. vel nõ ali
quid facere. v quid ſi eſt pꝛoximns pubertati Vt bi per damane

clara eſt ⁊ non eget aliqua noua interpᷣtatõnc noſtra niſi
materia addo pꝛo nũc do.Cardin.in ſuo corea rgg ineptonms
me caritatis ⁊c. ⁊ in cõſil. lxxxxij. incip. nobiles viri ñi æc. ⁊ do.
Abb. in conſil. lxvi. in ſo volu.incipi.chꝛiſti nomiĩe feliciter inuoca
cato ⁊c.vbi ponũt an ⁊ quando obligetur ex iuramento.⁊ Kaph.

Fulgo.in conſil. cxxxvij.incip.quia ex facto ius oꝛitur ⁊c.ad quos
me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua agimus.Cuius verba ſt c ee

CPupillus non dicitur velle in ſui pꝛeiudiciuʒ
contrahendo vt ſupꝛa de actio empt.l.iulianus
S.· ſi quis a pupillo.vel hereditatẽ adeundo vt in
ſtitu.de aucto.tuto.ꝗ.ueqʒ.ſed ad ſui cõomodum
ſic. vt. ꝗ. ſi quis a pupillo ⁊c. Itẽ contra nec nol/
le vt actionẽ remittere.vt.C.de aucto.pꝛeſtan.l.
fi.⁊.l.nec actionem vel hereditatẽ repudiare.vt
C. de repudi.here.l.pupilloꝛũ.naʒ qui nõ poteſt
ſolus adire nec ſolus põt repudiare vt ſupꝛa de
acqui.here.l.iiij.ſed quantũ ad ſui cõmoduʒ po

teſt nolle vt ſupꝛa de ſeruitu. vrba. pꝛedio.l.inui⸗

tum. MPꝛedicta autẽ vera de eo qui non eſt pꝛoxi
mus pubertati:⁊ capax doli non eſt.alias etiã in
ſui pꝛeiudiciuʒ poteſt velle ſi ſit in dolo vt ſupꝛa
depoſiti.l.i.G.an in pupillum.⁊ inſtitu.de oblig.
ex delicto..fi.⁊ ſupꝛa de dolo.l.⁊ heredibꝰ.&.
item in cauſe. Iteʒ quod dicit in ea etate.ſ.pupil
lari ⁊ tunc ſic fit relatio ad intellectũ. Et qꝛ ſepe
queritur quando naturaliter tenetur ⁊ non ciuili
ter:⁊ quãdo vtroqʒ modo:⁊ quãdo neutro obli/
getur: dic ſi contrahat cum auctoꝛitate tutoꝛum
ciuiliter ⁊ naturaliter obligatur. vt ſupꝛa de au/
ctoꝛi.tuto.l.impuberes.Si vero ſine auctoꝛita/
te tutoꝛũ tunc aut eſt infans:⁊ tunc neutro vt ſu/

p⸗a de actio.⁊ oblig.l.pupillus. Idem dicas de

pꝛoximo infantie vt inſtitu.de inuti.ſtipalatio.
furioſus ⁊c.

Bal.in.c.eum cauſam
glo I. 1 .* ſemper. extra ð teſtibus ⁊ etiã
do. meus Alex.de imol.in.l.item.S.quẽadmoduzʒ.ff.locati in apo
ſtillis ſuis ad Bar.ibi reputãt iſtam glo.ſingul.ad hoc ꝙ non con
uenit bono viro vendere rem pꝛo pꝛecio maioꝛi qᷓ; valeat etiam ſi
non ſit vltra vel citra dimidiam iuſti pꝛecij vt ibi per eos cuʒ qui/
bus ſto.quia glo.clara eſt ⁊ non eget aliqua noua mea interpꝛeta/
tione niſi ꝙ addo nũc vnũ verbũ quod ſemꝑ ſum cõſuetus dicer̃
pꝛo intellectu iſtius glo.nam Bal.in.d.c.cũ cauſam el fo extra de
teſtib.exclamat de iſta glo.dicens anime mercatoꝛum quo ibunt
que in mercimonijs ſe decipiũt.⁊ etiã de iſta glo.facit feſtum ide⸗
BGBal.in.c.pꝛoponẽte extra de reſcript.⁊ Bal.in auten.ad hec.C.ð
vſuris vbi videtur limitare hanc glo.⁊ reſtringere in caſu quo
detur dolus alias autẽ non habet locuzʒ hec glo.ᷣm eum. Cuius
glo. verba ſunt hec.

Semper ⁊c.in fine.Sic ⁊ alias licitum eſt con/
trahentibus ſe inuiceʒ decipere tamen hoc non
conuenit bono viro ⁊c.

. Bart. hic dicit iſtam
glo. in.l. neratins. ant ie dert mam
dam ⁊ pꝛo plenioꝛi que reperiatur in materia ad boc ꝓpoſituʒ ꝙ
pꝛiuilegiũ cõceſſum alicui quem pꝛinceps cõcedens credebat viue
re ⁊ vere moꝛtuus erat non tranſit ad eius heredem vt in ea glo.
iuncto tex.que clara eſt ⁊ non eget aliqua mea noua interpꝛetatio
ne niſi ꝙ addo vnuzs verbum quod poſuit Jo.de anania in ſuo cõ
ſilio. cv. incipie. an decretum cõceſſum patribus ⁊c. vbi ponit quid
ſi cauſa deficit pꝛopter quam conceſſum fuit pꝛiuilegium an expi/
ret vel ne.ad quem me remitto necnon ad additiones meas ad il
la conſilia. Et poſuit ẽt aliquid Bal. in.l.omnia. ꝭ.fi.C. de epiſco.
⁊ cleri.⁊ Bal. in. l. ij. C. eo.litu.⁊ Bar.in.l.femine.ff de Dnc. 7
1.

Bar .in.l.non tantum.S.eos qui.ff. de excuſa.tuto.⁊ in.l.paulus
ff. ð acqui. heredi. ⁊ in.l.etate.ff. de cenſibus. in.l. titia.. vſuras
ff. de lega.ij.⁊ etiã Bal.in rubꝛica.C.de vſuris rei iudica.in quar
ta queſtione pꝛincipali ad quos me remitto ⁊ redeo ad gloſaz de
qua agimus nunc. Cuius verba ſunt hec. .
CNeratius pꝛocuratoꝛ ignarus moꝛtis domi/
ni impetrauit pꝛiuilegium pꝛo domino non valet
pꝛocuratoꝛi quia non hoc agebatur. Iteʒ nec de
functo quia a ſolo deo poteſt habere pꝛiuilegiuʒ
nec heredi niſi hoc pꝛinceps voluerit de quibuſ
ſi dubitetur ad eum recurritur: ad quod.C.de
legatis ⁊ con

Ex quibus omnibus fedditur nunc expedita
hec ſecunda pars.ff.noui cum ſuis iuribus ⁊ glo.
ſingularibus cuz eoꝛundeʒ nouis meis interpꝛeta/
tõibus: que omnia expediui deo bene conſentiẽte
in ſacro ⁊ ameno loco Reuerendoꝝ patrũ meoꝝ
fratrũ pꝛedicatoꝛũ de Bononia ſito extra poꝛtam
8s. Mamme verſus montes in loco dicto ronʒano
vbi eſt templuʒ diuo Uincentio dicatũ. Laus ergo
⁊ gloꝛia ſit ſemper ſupꝛemo deo:⁊ diuo Domini/
co ⁊ Uincentio pꝛotectoꝛibus meis Amen.

¶ Finis nouarum interpꝛetationum ad
omnes textus ⁊ gloſas ſingulares in ſe
cũda pte.ff.noni.ꝑ do.Lud.bologninũ.

Wiſie Sifinitiin inenn

ibnmuftinanint r,

(dlNl

ntullie

nnmñ. rrazs

4 1
cſrrigricgn. ien
õ ſia i⸗

NN N N —
Fttututaftaihin .

025

Siis αα

(nuoriffnur. i
t Vrueus

ninnnn
ſeiniutnicninttiengten,
Pfrmmignnnſi miafal
Dtcmm Ankenknti
NWNNENNsrd m
hiwadnuinmtariu
Iithilamniag niin r Kn
ſocdenntntcnerianirein
pirſifrnea
Mteiiffnignin mirn an⸗
ſvetiihniifinditmuir
Nritanirtteginnrlun
nlitglers, Inminnit
minni,nnts nrme

nfilptilrgtien eter
Nlncirrir iitn dintn⸗

w Rme

nſinit ninen er⸗

fiofnntingeee

tctimnhenn
. U

ð

—

+ —

2
”

— — – —— -ẽT ——

–᷑

— — —

— ——

NW2

—☚

———

„
AInterpretatõnes noue noniqʒ;
intellectus per clariſſimũ vtriuſqʒ iuris doctoꝛẽ
Equitẽqʒ auratũ: ſacri palatij apoſtolici aduo⸗
catum conſiſtoꝛialem dominũ Ludouicum Bo/
logninũ iura ciuilia oꝛdinarie legentẽ in vetuſtiſ
ſimo regiae ciuitatis patriae ſuae Bononiae ſtu

dio traditi ad omnes fere leges: æ gloſas ſingu/

lares ſuper pꝛima parte. C. videlicet in pꝛimo ſe
cundo tercio quarto ⁊ quĩto libꝛis Codicisvna
cum allegationibus conſilioꝝ pꝛaeſtantiſſimoꝝ
doctoꝛũ:in omni articulo miro oꝛdine per eũ cõ
textis:necnon cum pluribus iuribus ab oꝛigina/

libus.foꝝ. pandectis per eum etiã diligenti ſtu/

dio ac fideliter habitis:differentibus ⁊ omnino
cõtrarijs tranſumptis codicibus omnibus An/
no domini.cccclxxxxiiij. lꝛalen.lRartij.·

He ſacroſanctis eccleſiis.

71 Per ingreſſum monaſte)
Auten ing reſſi. rij perditur ius canonica/
tus ⁊ etiã ius feudi.vt eſt glo.de cànõicatu in.c.ſcrip ſit.xxvij.q.ij.
1 de feudo ẽ glo.in.c. pꝛeſens.xx.q.iij. de quo ingreſſu etiã quid
ope retur poſuit do. meꝰ Alexa. de imola in conſil.cxx in ſecũ do
volumie incipie. Si inſtituto ſubſtituir. ⁊ in conſil.cxxxix.in eodẽ
bo volumie incip. ſi p dedit cc.· Szʒ dubiũ ẽ an pdatur nobi
litas. In quo Ludo.roma.in ſuo ſiugulari in verbo monacus ⁊c.
el pꝛimo late diſputãdo ⁊ multa referẽdo tandeʒz cõcludit ꝙ non:
quia ᷣm eum iura ſanguinis tolli non poſſunt.l.iura ſanguinis.ff.
de regu. iur. Segd tu aduerte pꝛimo pꝛo intelligẽtia quis dica
tur nobilis.in quo vide Paul. de caſt. in conſil.ccxxx. incip.dubi /
tatur pꝛimo an comes palatinus vc.in verſi.quarto dubitatur ⁊c.
⁊ in tonſil.ccxxxi.incip.quantũ ad pꝛimũ dubiũ ⁊c.⁊ Bal.in con/
ſilio. cclxxxxv.in ſecũda col.in fa parte ſuoꝝ conſilioꝝ incip.factũ
pꝛoponitur ⁊c. vbi cõcludunt ꝙꝙ milites vrbis Rome ſunt veri no
biles, ⁊ etiã ᷣm conſuetudines ⁊ ſtatuta locoꝛũ.⁊ Raph.cuma.in
ſuo conſil. xxvij. in fi. incip.viſis libello nobiliũẽ c. Secundo
conſidero aliud in pꝛopoſito noſtro quia argumẽtatio Ludo.ro.
eſt multů larga 1 generalis. Tercio non eſt vera in caſu nr̃o.
⁊ ſpecialius põt dici ꝙ vera non ſit eius opinio.quia moꝛtuus eſt
mũdo monacus. vt in dicta auten.ingreſſi.pꝛeterq; quo ad come
dendum vt in.l.deo nobis.C. de epiſ.⁊ cleri.⁊ voluit Bar.in.l.pa
tre furioſo.ff. de his qui ſunt ſui vel alie.iur.⁊ HBal.in auten.exci/
pitur. C. de bonis mater. ꝙ comedere eſt quid ſine quo eſſe nõ po
teſt.ſed bene poteſt viuere ſepoſita nobilitate generis. Et licet no/
bilitatẽ ſecuʒ traxerit naſcẽdo de domo ſua que nobilis eſt.tamẽ
non eſt ita affixa ſicut illud comedere ſine quo reduceretur mona

cus ad non eſſe. ſtant ergo ⁊ durant iura ſine quibus viuere non

poteſt cetera autem non adeo quod glo.not. in.l.deo nobis.C. de
epiſ.⁊ cleri.diſputat an ingratitudo cõceſſa per filiũ contra patreʒ
tollatur per ingremſſum monaſterij vel ne. Bene verũ eſt ꝙ in his
in quibus tractaretur de pꝛeiudicio tercij retinet pꝛima iura vt ſi
erat notarius ⁊ ante monacatũ fuit rogatus de inſtrumentis põt
ex poſt ea autenticare ⁊ dare hijs quoꝛñ intereſt. vt eſt glo.not.in
cxt officiũ extra de bereti.li.vj. Sed iam ad ꝓpoſitũ redeun
do dico nobilitas tollitur ⁊ extinguitur in totum per ingreſſuʒ
monaſterij quicquid dicat Ludo. roma. qui nimis longe argumẽ
tatus eſt. ⁊ non bene cõſiderauit cum reuerẽtia tanti patris iſtum
tex. ⁊ ita in terminis allego Ange.in.ꝭ.ſi monacus in fi. in auten.
de ſanctiſ. epiſ.col.ix.⁊ facit tex.in dicta auten. ingreſſi in verſic.ſe
⁊ ſus. Pꝛo quo facit quia perdit ẽt poteſtatẽ paternã in filio re
manẽte ĩ ſeculo ᷣm Bar. in. d.l.patre furioſo. vbi dicit idem eſſe
ſi filius effictur monacus. ⁊ in auten. idem que. C. de bo. q; libe.
? etiam in.d.l.deo nobis.⁊ in.l.ex cauſa.S.papinianus.ff.de mĩo.
2 Bal. in. lapud boſtes. C. de ſuis ⁊ legit. ⁊ Bal.in. l. maritus.C

de patr. poteſta. ⁊ in dicta auten. ingreſſi. Cuius verba ſunt bec⸗

C Ingreſſi monaſteria ipſo ingreſſu ſe ⁊ ſua de/
dicant deo: nec ergo de his teſtãtur vtpote nec
domini rerum.

g iI I Ans retig illunris vo. Fran.
L. illud in fine. gret umnne vo Srur

in tercia col.ff. de ver. obli.reputãt iſtun i
relinquẽs dicat ſe Taengeiatacdn S ſcochhor nier
tamen erit relictum ad pias cauſas ſi non eſt relictum ad vſuz piũ
e ou iterß 6e maxime in verſi.quaſi pietatis
L.Illud ⁊c.in ver.ſi vero amplioꝛis quantitatiſ
donatio ſit excepta imperiali donatiõe nõ aliter
valeant niſi actis intimata fuerint: nulli dãda li
cẽtia quacũqʒ alia cauſa quaſi pietatis iure ſub/
nixa pꝛeter has quas ſpecialiter ppoſuimus in/
troducendas veteruʒ ſcita ſuper intimãdis do/

nationibus permutare ⁊c.

Glo. in. l. nulla in fine. udoroma.

* e in. l. ſi ců dotez
in pꝛin. ⁊ etiã do.meus Alex.de imo.ibidem in. xxi.col. reputant
iſtam glo.ſingul.ad hoc ꝓpoſitũ ꝗ vbi ſtatutũ non põt opari ali/
quid vltra ius cõmune niſi in eo ſumatur vel fiat argumentuz a
contrario ſenſu tunc licet inducatur leguz coꝛrectio valet argumẽ
tũ a cõtrario ſenſu ⁊ debet ſummi. de quo alias legendo dixi in. l.
i. ꝭ. huius rei.ff. de offi.eius cui manda.eſt iuriſdi.poſt do.meuʒ
Alex. de imol.ibideʒ late examinantẽ hanc materiã.⁊ ideo ꝓ nũc
non me extendam in hoc niſi ꝙ pono vᷣba iſtius glo. que ſunt hec

CNMulla tranſ feratur vt in auten.quõ opoꝛ.epi
ſco.S.quanta.Paulus ad Thimotheũ dixit de
lx. Item autent.hic poſita diaconiſſam ⁊c.coꝛri
git hanc.l.⁊ dicit de.xl.Sicqʒ minus tẽpus pu/
tauit ſufficere imꝑatoꝛ qᷓʒ3 amplius vel impera/
toꝛ antiquus ⁊c.

De epiſcopis et clericis.
Glo.in.l.id quod panperibus.

Bar. hic dicit glo.in verbo ratũ ⁊c.⁊ glo.in verbo firmũ ac.
ſoꝛe ſingulares.⁊ ſe neſcire eas alibi ad hoc ꝓpoſitũ ꝙ vnũ verbũ
pꝛedictoꝛũ impoꝛtat de iure ⁊ aliud de facto.⁊ ideo ſi tibi pꝓmiſi
me ratuʒ ⁊ firmũ habiturũ non poſſum contra venire de iure vel
de facto per iſtas glo.cuzʒ quibus glo ſto ſimpliciter qꝛ clare ſunt
⁊ non egent aliqua mea noua interpᷣtatõe niſi ꝙ addo Bar.idem
Pient⸗ in.l.metum.S.volenti.ff.quod met.cauſa. Quarũ verba
unt hec.

CNRatum ideſt de iure.firmuʒ ideſt de facto ⁊c.

L. omnes. S. in hac. AMuſnie do grme.

areti. in. l.i. ff. de ver.
obli.in penul.col.reputat iſtũ tex.ſingul.ad hoc ppoſitũ ꝙ quãdo
plures clerici cõueniũtur in indicio poſſunt inuicẽ fideiubere vnuſ/
pꝛo alio dũmodo ꝓmittant ſolemni ſtlpulatõe.⁊ ſic opoꝛtet ꝙ ſti⸗/
pulatio indicialis ſit ſolemnis ſicut extraiudicialis fideinſſio.
Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo ad iſtũ text.
qui ſi bene ⁊ ſubniliter põderetur non loquitur in fideiuſſoꝛe dan
do in iudicio.ſed bñ lis erat coꝛã iudice vt ibi in iudicio ⁊c.in pꝛĩ.
Sed in pꝛeſtatõe fideiuſſoꝛis non loquitur in iudicio pꝛout vide/
re potes ex tex. Cuius verba ſunt hec. .

¶In hac autem regia ciuitate inclita inuenti ex
quacunqʒ pꝛouincia veniẽtes cuʒ in tue amplifſi
me ſedis iudicio:qꝙ eis ſoluʒ delegamus lite pul
ſati fuerint:reuerendiſſimi oꝛthodoxe fidei ſa/
cerdotes certe yconomi aut defenſoꝛes eccleſie
ſeu clerici in cauſis ciuilibus ſuis ſiue eccleſiaſti
cis nulla pꝛebendi fideiuſſoꝛes moleſtentur iniu
ria. Sed aut vicarius fideiuſſoꝛibus cõtradant᷑
quas tamẽ ſtipulatõem ſolemus cautela cõualu/
erunt aut cautionibus ⁊ pꝛofeſſioni ꝓpꝛie facul/
tatum ſuarũ obligatõibus cõmittantur ⁊c.

Bar . hic dicit ꝙ nõ reperies alibi bũc
Z. raptoꝛes tex. ſit facit eũ ſingul.ad boc ppoſi/
tum ꝙ dominiß ⁊ poſſeſſio ipſo iure tranſferũtur ſine tradire vi

D. ij.

delicet contra raptoꝛẽ virginis ſeu vidus veo dicate de bonis ſuis
nam bona talis raptoꝛis ipſo iure aplicantur illi eccleſie in qua fa
cinus eſt perpetratũ vt hic in text.Et idem voluit do.meus Alex-
de imol.in.l.ſi moꝛa in tercia col.ff. ſolu.matri. Sʒ tu aduer
te pꝛo meo vero ⁊ nouo intellectu iſtius tex.quẽ Bar.⁊ alij conſi
derarũt in ver.⁊ res omẽs pleno habeat dominio ⁊c.⁊ in verſic.
monaſterio abdicẽiur ⁊c.⁊ in ver.aſſignẽtur ⁊c.que omnta vba
videntur pꝛima facie hoc pꝛobare.ſed iudicio meo non pꝛobãt ſi
bene ⁊ ſubtiliter cõſiderẽtur. nam illa verba pleno habeant domi
nio ⁊c.⁊ in verſi.plenã habeãt poſſeſſionẽ ⁊ omnẽ ꝓpꝛietatem ⁊c
ſunt poſita habite reſpectu ad verſi ſeque.⁊ etiã ad pcedentez ibi
ſin autẽ diaconiſſa ⁊c.nam in aliquibus caſibus applicatur domi
niuʒz cum vſufructu. ⁊ in aliquibus caſibus ipſa mulier habʒ vſu
fructũ ſolum ⁊ tempe vite ſue vt ibi in verſi.vſufructuzʒ dũ ſupeſt
ab eccleſia cõſequatur ⁊c.⁊ ſic illa verba pleno dominio ⁊c.⁊ ple
nam poſſeſſionẽ æc.⁊ omnẽ ꝓpꝛietatem ⁊c. reſpiciũt caſum quan
do non pleno iure acquirũtur ea bona.⁊ ſic non denotãt ꝙ ipſo iu
re ſine facto iudicis acquiratur dominiuz vel poſſeſſio eoꝛũ pꝛout
vere non acquiritur. Immo in contrariũ de directo ego pondero
iſtũ tex. in verſi.nemine vel iudice vel quacunq; alia perſona hoc
audente cõtemnẽte ⁊c.que verba oſtẽdunt miniſteriũ omnino iu
dicis eſſe neceſſariũ in bis pꝛo acquirendo dominio ⁊ poſſeſſione
taliũ bonoꝛũ non autẽ acquirũtur ipſo iure pꝛout dicit Bar. ⁊ cõ
muniter alij qui non bene põderarũt iſtum tex. Pꝛeterea cõ
ſidero aliud pꝛo vero intellectu iſtius tex.qui non habet tantã ſin
gularitatẽ pꝛout dicebat Bar.nam ea bona applicãtar eccleſie ꝓ
ut ibi dr.quo caſu trãſfert᷑ dominiũ rerũ ſuaꝝ ſine traditione. vt
eſt tex.in.l.fi. C.de ſacroſan.eccle.⁊ ibi per omẽs ſcribentes.⁊ per
Bar. in auten. ingreſſi in Fa qõe.C.eo.tit.⁊ Bal.in.l.ſi nonduʒ.C.
de furtis. ⁊ BGal.in.l.ſi ancillaz. C. de actio. empti.⁊ hoc modo ego
intelligo nouiter iſtum tex. Cuius verba ſunt hec.

L. Raptoꝛes virginũ vel diaconifſarũ vel vidu/
arum que deo fuerint dedicate peſſime criminũ
peccantes capitis ſupplicio puniẽdos eſſe decer
nimus ꝙ non ſoluʒ ad iniuriã hominũ ſed ad ip/
ſius omnipotentis dei irreuerentiã cõmittit᷑ qui
itaqʒ huiuſmodi crimen cõmiſerit ⁊ qui eis au/
xilii tempoꝛe inuaſionis pꝛebuerint vbi inuenti
fuerint in ipſa rapina ⁊ adhuc flagrante crimine
depꝛehenſi a parẽtibus ſanctimonialiũ virginuʒ
vel viduarũ vel diaconiſſarũ aut earũ conſangui
neis vel tutoꝛibus vel curatoꝛibus cõuicti inter/

ficiantur ⁊c.
. Illuſtris do. Fran.
G lo In. I 1 Ptores errreti.in.l.iij..nerua
in fa col.ff.de acqui.poſſeſ.reputat iſtam glo.ſingul.ad hoc pꝛopo
ſitũ ꝙ ſola poſſeſſio ciuilis abſq; naturali cõtinetur appellatiõe ple
ne poſſeſſiõis.quam glo.tamẽ HGal.hic impugnat ⁊ etiã do. Sran
ciſ. cõſentit Bal. in hoc vt ibi per eum quẽ omnino videbis. Sed
mihi magis placet doctrina glo.que debet intelligi ſm iſtum text.
ſuper quo poſita eſt videlʒ in eccleſia cui aplicatur vt hic in textu
dicitur in verſi.eccleſia vero omnẽ ppꝛietatẽ ⁊ plenã poſſeſſionẽ
earundem rerũ noſtro habeat beneficio ⁊c.⁊ hoc modo glo.verũ
dicit ⁊ optime loquuta eſt.Cuius verba ſunt hec:

oſſeſſionem ciuilem non naturaleʒ vt.ff. de ac
quire.poſſeſ.l.naturaliter. Alij dicunt eam non
eſſe fructuariam ſed habere fructus ⁊c.

De hereticis.

Z. qnicunqʒ.s. vniuerſi. ucdo.

roma.in
ſuo ſingulari in verbo ſentẽtia vc.multũ notabiliter explicat quo/
modo ⁊ quãdo bona veniũt cõfiſcanda ob maleficiũ alicuius.Et
an aplicetur fiſco illius ciuitatis vbi bona ſita ſunt. an vero fiſco
illius loci vbi ſentẽtia lata eſt per iudiceʒ. ⁊ tandem reducit ſe ad
vnam notabilem cõſonantiã ꝙ imobilia bona aplicantur fiſco vbi
bona ſita ſunt licet condemnatio alibi fiat per tex. ᷣm eum ſingul.
in. c.l. quicunch. 5. vniuerſi in fi. Bona vero mobilia applicantur
fiſco indicis vbi lata eſt ſentẽtia per tex.ᷣm eum etiã ſingul.in.c. i.
S.ſi iudex in tit. de pace tene.in vſib.feudo.que dicit eſſe not. licet
Bal. ſm eum in his cõtradicat ⁊ male ᷣm eum. Sed tu ad/
de paꝛimo in hoc articulo Paul. de caſt. conſulentẽ ⁊ ponentem de
eo in conſil. xxxvj.incip.pꝛimũ queſitũ ꝛc. Et in ſpecie de bõis he
reticoꝛũ cui aplicentur poſuit do. Abb.in.c.cum a nobis extra de

pꝛeſcript.⁊ eſt bonus tex.in.c.ij. eo.titu. li. v.. Secundo achd.
etiam illuſt. do. Sran.areti.in ſuo conſil.x.incip.in xpi. nomie aine
⁊c.caſus talis ⁊c.vbi ponit an cõſiſcatio facta in vno territoꝛio dof.
ſit incoꝛpoꝛare bona in alio territoꝛio vel ne. Et ẽt Bald. in ſuo
conſilio.xxxvj.in ſecũda ꝑte cõſilioꝝ ſuoꝛũ incip.factũ quod ppo
nitur ĩc. Sed ad rem redeũdo dico modo in ppoſito Pln
pali de quo agimus pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo dictox iuri
Et paimo . . vniuerſi qui ſentẽtia mea bene ⁊ ſubtiliter pöders
tus nihil facit. nam hic non dicitur ꝙ aliquis iudex iudicet in vno
loco plus qᷓ; in alio ⁊ ꝙ bona ĩmobilia aplicentur fiſco illius loci
vbi ſita ſunt.ſed eſt lex hic ⁊ ſentẽtia impialis ⁊ diſpoſitio iuris cõ
munis que dictat ꝙ ſi quis cõcedit domũ vel poſſeſſionem hereti
cis pꝛo ſuis cerimonijs celebꝛandis aplicatur illa domus vel poſ⸗
ſeſſio ↄmodata eccleſie illius territoꝛij vbi ea bona ſita ſunt. vnde
non eſt hic ſentẽtia lata ab aliquo iudice in vno loco vt bona apli/
cata ſint in alio.ſed de iure cõmuni fit illa pꝛouiſio.⁊ ſi aliquis inn
dex eſt qui cognoſcat de hoc pꝛo certo erit ille etiam ybi domus
vel poſſeſſio cõmodata hereticis pꝛo eo vſu ſita eſt. ⁊ ſicno eſt iun
cdex alterius territoꝛij qui iudicet. ⁊ per cõſequẽs iſte tex. non pꝛo
bat hoc ſi bene põderetur. Minus etiã facit ad ppoſitũ noſt.
ille text. in dicto. .ſi iudex. quia ille violatoꝛ pacis culius bona mo
bilia ibi cõceduntur iudici qui eum cõdemnauit erat omnino ſub
ditus illius iudicis ⁊ fub eo erat ⁊ in eo caſtro vbi bona illa mobi
lia erant ſolum habebat manſionẽ cũ etiã caſtrũ in quo erat man
ſio illa ſuberat omnino iudici ⁊ in eius territoꝛio erat.nam ſi fuiſ
ſet in alio territoꝛio non potuiſſet iudex inſequi facere illuz in ter
ritoꝛio alieno ⁊ facere etiam eum capere ibi pꝛout poteſt ⁊ prout
fecit ita ꝙ caſtrũ illud ⁊ omnia erãt omnino in ⁊ ſnb iuriſdictne
⁊ territoꝛio iudicis iudicãtis.⁊ hoc modo ego intelligo nouiterie
iura.quoꝛum verba ſunt hec.Et prim.

CAniuer ſi pᷣterea appollinariſte vel euthiciani
ſte nõ eccias ñ mõaſteria ſibi cõſtruãt paſinaxiʒ
⁊ cõuenticulanitã diurnaʒ q̃ʒ nocturnã non con/
trahant neqʒ ad domũ neqʒ ad poſſeſſiones cu/
iuſquã neqʒ ad monaſteriũ vel quẽcunqʒ aliũ lo/

cum operaturi ſecte funeſtiſſime cõgregentur.
Uerba auteʒ textus in dicto.ꝭ.ſi iudex ſunt hec.

CSi iudex clamoꝛe populi aliquẽ pacis viola/
toꝛem ad caſtruʒ alicuius domini ſequutꝰ fuerit
cuius caſtrum eſſe cognoſcitur ad faciendã iuſti
ciam illum ꝑducat qui ſi de ſua ſentẽtia diffiſus
innocentia ⁊ ante cõſpectuʒ iudicis venire foꝛ/
midauerit ſi monitionẽ in caſtro habuerit domi
nus eius omnia mobilia repꝛeſentet.

Auten. idem eſt de neſtorianis

BGBal. in.c.domino guerraʒ in tit. hic finit lex coꝛnelia.⁊ ẽt Bal.
in. l. nam ad ea.ff de legibus.⁊ Balc.in.l.fi. C. de ſenten. pafſio in
ix.colũ.⁊ Ang.⁊ etiã do.meus Alex.de imol.in.l. gallus..? quid
ſi tantũ.fl.de libe.⁊ poſtu. omẽs reputãt iſtum tex.ſingu. ad bot
pꝛopoſitũ ꝙ reſtitutus ad bona ſua non recupat fructus pceptos
ex bonis ſuis q;tücunq; etiã non alienatis a fiſco.ad quos mere
mitto in hoc ? redeo ad tex.de quo agimus. Circa quem ego
dico poſſe dari nouũ intellectũ ſᷣm quem non pꝛobat hoc aliquo
modo ſed potius pꝛobat cõtrariuʒ. nam dicit & ſi flij hereticoꝛuz
etiã ipſi ſint heretici pꝛiuãtur omnino bonis paternis ⁊ fructibui
interim pceptis per eccleſiã penes quã erãt bõa illa ⁊ pꝛiuani om
ni adminiſtratõis redditõe ſibi ſienda quoquomõ. ⁊ ſic texloqui
tur in caſu quo non redeant ad fidem. ſic loquitur in his quin
reſtituũtur. Sed ſi redirent non dicit iſte tex. ꝙ fructus eis no re
ſtituũtur.⁊ iſte eſt caſus noſter. Unde iſte tex.bene ⁊ ſubtilii pon
deratus non pꝛobat hoc aliquo pacto. ⁊ illa verba ſine fructuũ ri
tõe ⁊c.iungi debent cum illis verbis ſi ipſi perſeuerent ꝛc. Sed
in vno caſu poteſt ſalnari doctrina doctoꝝ. ⁊ alibi ẽt bene pbatur
non bic ſed in. .generalem in auten. vt cum de appel. cogno. vne
ſumpta eſt dicta auten. que bene per tranſumptoꝛes nõ fuit ſeſi
pta.nam quando eſſent aliqui filij catolici ⁊ aliqui heretici cato/⸗
lici debẽt habere omnia bona.⁊ caſu quo alij redeãt ad fidem de
bent eis reſtituere partẽ eoꝛũ non tamẽ fructus.⁊ ita dicit text.in
dicto. . generalem circa fi. Sed quando eccleſia babebat ea bona
⁊ non erant aliqui filij xpᷣiam ſed ſolum heretici ſi ipſi redeut n
dicitur ꝙ eccleſia nõ teneatur reſtituere fructus ꝑceptos. ⁊ maio
ratio eſt in filijs xpᷣianis vt non teneãtur ad reſtitutõem fructuuzs
pceptoꝛũ cum illa bona cõmunia eſſent ⁊ per cõſequẽs ſua mo in
diuiſo q;ᷓ in eccleſia que eos percepit. Sed ſatis eſt tex.iſte non

aßpri ehiſtſtiii
ſiinllkiitgnan
lifenine⸗

innsüffinitan ten,

Geümumkattatilran
Armn öthmimnn
tpigniſtnm er irann
Dtftglmrhoninae
6Ddläigetticxieimr
ohtnntniotennnurtanan
ſprinnmcdce eee
ICdntnvifrerettmmN
Iſteiſinmannimman
rpmmtiemarnurtn
rnnunnnancl ma,
DMac, Dantma t
uiiltumagin mun
wgl,iuf uninininlvrar

Mmininncl un
tie mnisgiitttinni

Biuinitisufinte gin
Muzgrnei,
n

Dltüneninn

.
Menflanrrnh Wanh
ufnln rd⸗
nnchliftnicn Aan
ninun
Rrde ſlne, Az

Proitcns, ., Al
—
nüſnng Rtinen rk
unnmlanin Kcde

ang bntan t

N

1

— —

—

—

—

— - rrbrrfieee 22I -ʒ——-—G

-rrrr v v fhf hf fhvhv h ðõ

2D

eH. d Minn
Nine d. Weclſcſcſintsn

acianai
inire

rnaltfu
Orchammm iiigtit

er

mu

asAuGdlunpane.

Aran conctdetetonine

NMurmiiii ſitnti
lmralr him t Mlill fin ſ
”?c

allxirint miͦ miititn g iin tn
sß

tw t zam tin nng in Alunin

2 o ngi i
8 mmiaſici
ℳ

in nequitia. es p. liberi
tur cognati recte fidei quibus nõ inuẽtis ſi cleri

äsäs
akandgfzi

araimditnlimiin,
AAn ta iſriuſerini
meri tmr ciiungiistint
Agtſinoniiietſtobehteten

oat hot ſi bene põderetur. ſed melius paobat tex. in dicto.. ge
trebfine in verſi. ſi vero poſt bac fratres ab eccleſia ſe/
nerati c. Et boc mõ ego intelligo iſt tex. Cuius verba ſunt bec.

CIdem eſt de neſtoꝛianis ⁊ acephalis. quia ſi
quis ex his liberos habet eccleſie ſancte cõmu⸗/
nicantes hijs ſolis ex teſtamẽto vel ab inteſtato
poteſt tranſi mittere hereditateʒ ſi permixti ſunt
poꝛtio interim infideliũ maneat apud oꝛthodo/
ros ipſis ſi cõuerſi fuerint reſtituẽda quidem: ſʒ
abſqʒ ratione fructuũ ⁊ adminiſtratõis: perma/
nebnnt autẽ apud oꝛthodoxos ſi ipſi perſeuerẽt
Si autẽ oẽs peruerſi liberi ſint vocã

cus fuerit eccleſia intra annum admittatur: quo
tranſacto ſi nõ fuerit clericus fiſcus ſuccedat ⁊c

Ne ſacruʒ baptiſma reiteretur.

11 udex ſepenumero auget vel diminuit penam a
L.iii. ſ arheſtſag pꝛout ex cauſa poteſt vt in.l.quid er
go. .pena grauioꝛ cum ibi plene not. ff de bis qui not. infa. ⁊ poſu
it Bar. in. l.acta. ff. de re iudi. ⁊ in.l.⁊ in mulctis. C. de appellat. ⁊
Bal.in auten. interdicimus. C. de epiſ. ⁊ cleri. ⁊ Oldra.in conſilio
clxxxxij· incip. viſo diligenter ⁊c.?⁊ Bal.in. l. fi. C. de pꝛobat. ⁊ do.
Anto. in. . quãto extra de pꝛeſcriptio.⁊ do. Abb.in.c.conſtitutus
extra de teſtib. Paul. de caſtr. in conſil. xxviij. incip. viſo puncto
Zc in vlti.col.⁊ Raph.cuma.in conſil.lxxxxv.in fine incip.Chriſto
phoꝛus vadens ad ſanctũ. D. vc. ⁊ illuſt.vo. Sran. are. in ſuo con
ſilio. cxxxij.incip. conſultiſſime domine collateralis ⁊c. vbi põit an
ratõe minoꝛis etatis poſſit penã minuere vel ne.de quo etiaz dixi/⸗
mus in intellectu nouiter per me tradito ad text. in.l.diuus.ff. de
falſis. Sed ponamus ꝙ iudex ſine iuſta cauſa auxit vel mi/
nuit penã quomõ ipſe teneatur. In quo dicas ꝙ ſi auxit tenetur
in eo pluri quod auxit. ſi vero minuit tenetur in eo minoꝛi. tex.eſt
in. d. l iij. que eſt. l. fi. C. ne ſacrũ baptiſ. reite. per quẽ tex.ita decidit
Ludo.roma in ſuo ſingulari in verbo iudex ⁊c.quem tex.dixit eſ
ſe yvnicü in mundo ad ho. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero
intellectu meo iſtius tex. qui ſentẽtia mea non multuʒ facit. nam
lex. iſte bene cõſideratus non loquitur niſi ð iudice minuẽte penã
vel non puniente aliquo modo.non autem de augente eam vt ibi
in verſi.minoꝛi aut nulli cobertione mãdare ⁊c.ſed de augẽda pe
na nibil dicit. Pꝛeterea iſte text. loquitur in caſu ſpẽaliſſimo
fauoꝛe fidei Criſtiane contra eos qui ſaciunt criſtianos iudaizʒare

gqWuo caſu pcedit illa diſpoſitio alias ãt non. Cuius verba ſunt hec

L. Nulili hereticoꝛũ danda eſt licentia vel inge/
nuos vel ſeruos pꝛopꝛios qui oꝛthodoxoꝝ ſunt
iniciati miſterijs ad ſuũ rurſus baptiſma dedu/
cendi:nec vero illos quos emerũt:vel qualiter/
cunqʒ habuerit: nec dũ ſue ſuꝑſtitiõi cõiunctos
pꝛohibendi catolice ſequi religionem eccleſie.
Quod cũ fecerit vel cum ſit legens in ſe fieri paſ
ſus ſit vel factũ non detulerit exilio cum.x.libꝛa
rum auri mulcta damnabitur:teſtamẽti ⁊ dona/

tionis fiende vtriqʒ deneganda licẽtia. Que om

nia ita cuſtodiri decernimus vt nulli iudicũ lice/
at delatuʒz ad ſe crimen minoꝛi aut nulli coertiõe
mandare niſi ipſe idem pati velit quod alijs diſ
ſimulando conceſſit ⁊c.

ne criſtianum mancipium.

Hloſa 11 I ii Jo. de imol. in.l.ij. ff. de publi.

iudic.⁊ etiã do.meus Alexan.
de imo. in. l. elegãter. S. qui repꝛobos in apoſtillis ſuis ad Bart. in
fa col.ff. de pigno.actio.ibi reputãt iſtam glo.ſingul.ad hoc ꝙ ap
pellatõe ſentẽtie capitalis venit exiliũ. de quo etiazʒ poſuit aliquid
idem do. meus Alex. de imol.in ſuo conſil ciiij. in pꝛimo volumiĩe
incip. ſtatutum ꝙ ſi quis falſauerit monetã vc. circa finẽ vbi idez
firmat in termins ad quem me remitto. Uno ſolo non obmiſſo

dꝛo nũc ꝙ iſta glo,non ita large loquitur. ſed loquitur in exilio ꝑ /

petuo.quo caſu bene verũ eſt ꝗ, dicitur ſentẽtia capitalis. ſed ſim

plex exilium vel tempale non. ⁊ hoc modo ego intelligo ⁊ decla⸗
ro iſtaʒ glo.de qua agimus. Cuius verba ſunt hec.
Capitali ideſt ppetuo exilio ⁊ ſic concoꝛdat
ſupꝛa titu.pꝛimo.l.iudei.naʒ illa eſt capitalis pe
na vt. ff. de penis.l.rei capitaliſ.⁊ de publi.iudi.
l. ſecunda ⁊c.

De oↄpoſtatis.

Y Ludo.roma.in ſuo ſingulari in ver.
— . ſecun da accuſatio ⁊c.dicit ꝙ ſicut ius accuſan/
di ⁊ puniendi hereticũ durat etiã poſt eius moꝛtem ꝑ quinquen/
niũ per tex.in.d.l.ij.C. de apoſtat.per quem tex.jdeʒ voluit Ry/⸗
car.malumb.paout refert ⁊ ſequitur ibi Bar.dicens hoc eſſe men
ti tenenduʒ pꝛopter inquiſitoꝛes.nam infra quinquenninzʒ ſolum
poſt moꝛtem hoc poſſunt.Idem eſt dicenduzʒ in delinquẽte in cri
mine leſe maieſtatis per glo.ſᷣm eum ſingul.in.l.manicheos.C.de
hereti.quam etiã pꝛo ſingulari ⁊ menti tenenda allegauit do.meꝰ
Alex.de imol.in.l.fi.ff.ad.l.iul.maie.in apoſtillis ſuis ad Bart.⁊
etiã do. meus hic in apoſtillis ſuis. Sed tu dicas ꝙ illa gloſa
eſt in verſi.⁊ hoc debet ⁊c. Sed ſi bene põdetetur non bene fir /
mat hoc ſed loquitur ſub dubio foꝛte. vnde non pono tibi pꝛo cõ
ſtãti ꝓpter texin.l.fi.⁊ in.l.penul.C. ad.lʒ.iul.maie.⁊ in.l.fi.ff.eo.
titu. v in. .per cõtractum inſtitu.de here.que ab inteſta.vbi iura
indiſtincte ⁊ ſine pꝛefinitõe tꝑis permittũt poſſe accuſari ⁊ cogno
ſci de tali crimine poſt moꝛtem delinquẽtis vt ibi in verſicu.poſt
mozꝛtem rei tale crimen inſtaurari ſolere ⁊c.⁊ in verſi.poſt moꝛtẽ
nocentũ hoc crimen inſtaurari poſſit cc. Mec ob. text. in hac
lij.quia ego intelligo iſtum tex. dum loquit᷑ de quinquẽnio ꝓce/
dere ſolum quo ad reſcindenduʒ eius teſtamentũ vt ibi in verſic.
eaq; gratia teſtari non potuiſſe ⁊c.⁊ in verſi.intra quinquẽnium
quod de inofficioſis actõibus conſtitutũ eſt ⁊c.⁊ in verſic.ppꝛias
exegerit actiones ⁊c.que omnia ſonãt in actõe ciuiliter monenda.
Sicut dicimꝰ quãdo ex alijs cauſis teſtamẽta dicũtur inoffi
cioſa.nam cõceditur quinquẽnium vt in.l.papinianus.ꝭ.fi.ff.de
inofficiteſta.⁊ in.l.ſi quis filium in fi.C.eo.tit.cum ſy.⁊ in.l.fin.
in fi.C.de moſſ.donat.Sʒ non loquitur iſte tex. in volente pꝛinci
paliter accuſare de hereſi. Nam ſi pꝛincipaliter accuſare vellẽ quẽ
vyt hereticum dico ꝙ poſſem vltra quinquenniũ nec cõtrarium di
ſponit iſte tex. Immo in cõtrariũ allego tex.in.liapoſtatarũ.C.eo.
titu. circa medtũ in verſi.nec illud patiemur obſtare ſi nihil in con
teſtatõe ꝓ phana viuente dicatur ꝓductum ⁊c.⁊ in pꝛin. in verſi.
⁊ nullis finitatem tempoꝛibus ꝛc. Itaq; Ricard.malumbꝛe
Bar. ⁊ cõiter omnes in.d.l.ij.? Ludo.roma. qui tamen nõ fecit
mentioneʒ de eis vbi ſupꝛa non bene intelligunt iſtum tex.⁊ etiam
glo. ibidem foꝛmat contra de dicta.l.apoſtatarũ ⁊ non bene ſoluit.
Sed verus intellectus eſt iſte quem nouiter tibi dixi ad iſtũ text.
Cuius verba ſunt hec.

L. Si quis defunctum violate atqʒ deſerte cri/
ſtiane religionis accuſat eumqʒ ad ſacrilegia tẽ/
ploꝛuʒ vel ad ritus iudaicos tranſijſſe contẽdat:
eaqʒ gratia teſtari minime potuiſſe contendit in/
tra iuge quinquenniũ quod de inofficioſis actio
nibus conſtitutum eſt pꝛopꝛias exigat actiones:
futuriqʒ iudicij huiuſmodi ſoꝛtiatur exoꝛdiũ ⁊c
Uerba autem gloſe in dicta.l.manicheos ſunt bec.
Debet ſubire. eſt ergo ſimile crimẽ hereſeos cri
mini leſe maieſtatis vt vtrunqʒ pꝰ moꝛteʒ poſſit
accuſari vt hic ⁊ ĩfra ad.l.iuli.maieſta.l.fi.in fi.
ſic in apoſtatis vt infra de apoſtatis.l.hi qui.⁊
hec vſqʒ ad quinquenniũ foꝛte in omnibus pꝛe/
dictis vt infra de apoſtatis.l.hij qui.

de his qui ad eccleſi.conſugi.

L.pꝛeſenti.s.cum antem. doctꝛe⸗

muniter in.l.ſi finita..iulianus ff.de damn. infect.⁊ etiam in.l.
cum ꝓponas. C. de bonis aucto.iudi. poſſide. ⁊ in.d.l. pꝛeſenti. .
cum autem dicunt iſtũ text in dicto.S.cum autem ꝓbare hoc ꝙ
ad pꝛimũ decretũ interponenduʒ requiritur citatio bemnrorie de
Ij.

quo articulo late dixiin repetitõe noſtra ad tex. in dicto.S.iulianꝰ
⁊T pꝛo nũc ad ibi dicta me remitto. Sed nũt ſolum aduerte ꝓ
nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius littere in dicto.ꝭ.cum autem in
verſi.bonoꝛũ eius ſiueipꝛedioꝛũ traditio vel venditio celebꝛata ⁊c
Mam ego intelligo iſtum tex. ſolum loqui iu ſecũdo decreto.nam
pꝛimo illud verbum traditio ⁊c. non poteſt intelligi pꝛo pꝛimo de
creto.quia denotat effectuales rei traditionẽ ⁊ tranſlationeʒ eius.
non autem ſolam ⁊ nudam cuſtodiam que verſatur in pꝛimo de/
creto vt in.l.ij. S.fi. cum ibi not. ff. de acquir. poſſeſ. Pꝛeter̃a
pondero ſecũdo loco illam alternatiuã vel poſitã bic in tex.inter il
lud verbũ traditio ⁊ verbum venditio ⁊c.nam aut volumus eam
exponere pꝛo copula pꝛout aliqñ capitur in iure vt in.c.pꝛimo in ti
tu. de eo qui ſibi ⁊ heredibus ſuis cum ibi not per GBal. ⁊ tũc iſte
tex.in.ꝭ.cum autẽ ſoluʒz intelligitur in ſo decreto. Aut volum⸗
capere illam alternatiuã vel pꝛo ideſt pꝛout aliquãdo etiam ſumi
tur in iure pꝛout voluit Bar. in.l.vbi pactũ in pꝛin. C. de tranſlat.
⁊ ſimixr iſte tex.in dicto.ꝭ.cum autem verificatur ſolum in ſecun
do decreto vt dicamus traditio vel venditio ideſt venditio. Aut
⁊ tercio loco volumus capere illam alternatiuã vel in pꝛopꝛijs ter
minis alternatiue. ⁊ tunc ẽt iſte tex. non poteſt veriſicari in pꝛimo
deereto cum pꝛimũ ⁊ ſecunduʒ decretũ differãt inter ſe in ſubſtan
tia ⁊ in qualitate vt hoc patet ad ſenſuʒ ⁊ nullus hoc negat. Sed
natura illius alternatiue eſt cadere inter duo diuerſa in ſubſtãtia.
ſed ſaltem ſimilia in qualitate ſᷣm HBal. in.l.filie. C. de collat.ergo
⁊c.⁊ ſic illa duo verba ſonant in ſecũdo decreto. Uel ⁊ ſecun
do pꝛincipaliter ⁊ nouiter ego intelligo iſtũ tex. in dicto. 5. cũ autez
dum loquitur de citatõe pemptoꝛia vt pꝛocedat in ea citatõne que
requiritur ad ipſam cauſam pꝛincipaleʒ non autem pꝛo pꝛimo de
creto interponendo. Cel ⁊ tercio ⁊ alit᷑ ⁊ melius ego nouit᷑ ẽt
intelligo iſtum text.in ſecũdo decreto ſolo.⁊ ꝙ illa verba traditio
vel venditio ⁊c.ponũt duos diuerſos modos interponendi ſecũdũ
decretum.nam aut actoꝛ petit ſibi adiudicari rem in qua miſſi us
eſt iam in poſſeſſioneʒ ex pꝛimo decreto.⁊ hoc caſu verificatur il/
lud verbuʒ traditio.aut non petit ſibi tradi rem ſed petit vt alijs
vendatur res illa ⁊ de pꝛecio ſibi ſoluatur pꝛo ſuo credito.⁊ tunc
verificatur illud verbũ venditio ⁊ ſic omnino vtrũq; ſonat in ſe/
cundum decretum ſed diuerſimode in modo expeditõis eius:naz
multis modis expeditur ſecunduʒ decretũ vt patet in.l.i.⁊ ꝑ totũ.
ff. ex quib. cau, in poſſeſ. eatur. ⁊ tũc verificatur illud verbuʒ tra/
ditio.aut petit vt bona vendantur alijs.⁊ vt ſibi de pꝛecio ſatiſfiat
⁊ tunc verificatur vt dixi illud verbũ venditio. de quibus omni/
bus alias latius dixi in repetit. noſtra dicti.. iulianus. ⁊ ideo pꝛo
nunc longioꝛ non ero niſiꝙ ponam verba foꝛmalia iſtius textus
Que ſunt hec.

Cum autem monitus fuerit in publico pꝛiua/
ove contractu actione ciuili in eius ſit arbitrio
ſiue per ſe ſiue ſi magis elegerit inſtructo ſolem
niter pꝛocuratoꝛe directo in eius iudicis cuius
pulſatus ſententijs examine reſpondere. Sed ſi
hoc facere detractet aut differat iudicioꝛum le/
gumqʒ ſolitus oꝛdo ſernetur.itaqʒ; ſi res immo/
biles poſſidet poſt edictoꝛũ ſolemniũ citationez
ſententia iudicantis vſqʒ ad modũ debiti bono
rum eius ſiue pꝛedioꝛũ traditio ſiue venditio ce
lebꝛetur ꝙ ſi res mobiles hʒ eas extra terminoſ
occultat eccleſie ſentẽtia iudicantis ⁊ executoꝛiſ
ſolicitudine perquiſite quocunqʒ occultãtur eru
te per equitatis tramite modoqʒ; debiti publicis
rationibus pꝛiuatiſqʒ perficiant.
Joh. de imol. in. l. oð

Glo. in. Pre ſenti inſſit in penul.colũ.ff.

de re iudi.⁊ etiaʒ do.meus Alex. de imol. hic in apoſtillis ſuis ad
Bar. reputãt iſtam glo.ſingul.ad hoc pꝓpoſitũ ꝙ ſentẽtia pꝛimi ⁊
ſecũdi decreti dicitur interloqutoꝛia vt ibi per eos. de quo als le⸗
gendo dixi in.l1.ſi finita. . iulianus. ff. de dam. infec. in repet.noſtra
Directa ad. S. D. M. Alex. pon. Max. vj. ⁊ ideo non me extendo
nũc niſi ꝙ pono verba glo. que ſunt hec vſq; ⁊c.circa finez in ver.
hꝛeterea hec non eſt diffinitiua ſed interlocutoꝛia ex qua fit miſſio
⁊ venditio.vt infra de bo. aucto.iudi.poſſi.l.pe. ⁊ hec eſt vera ⁊c.

De legibus.
L. humanum.

Docto. omnes cõmuniter in.
humani. C.de legib. ⁊ in plu/

ribus alijs locis allegant iſtum text. ad hoe qy lex non poteſt fier i
ſine ſcriptura.⁊ ꝙ ad eſſentiã legis vel ſtatuti ſcriptura eſt nereſſa,
ria. de quo articuio alias dixi late in theodoſiana nr̃a in ver.ſen
tem paginã ac.de quo etiã per Bar. in.l. de quibus.fr de le ibus.
vbi ponit etiam quid in conſuetudine an requirat ſcripturã. Et cq
cludit ꝙ non. Sed tu aduerte nũc pꝛo vero ⁊ nouo intellectu
meo iſtius tex. Mam iudicio meo ſi recte põderetur loquit in ter /
minis valde diuerſis. ⁊ loquitur in caſu quo pꝛinceps cõmiſit ſu
is conſiliarijs vt legem oꝛdinarent quã in ſcriptis oꝛdinari mäda
uit vt eã ipſe ex poſt videre ⁊ conſiderare poſſet ſed non vt in ſcri
ptis detur ſed ſolum populo ꝓmulgetur.⁊ potuiſſet etiã coõmittef
vt oꝛdinarẽtur conſiliarij viua voce ⁊ eam ſibi referent ⁊ facta re

latione etiam viua voce publicaretur ⁊ ſimiliter valuiſſet. p con

ſequẽs iſte tex:neceſſario non ꝓbat id ad quod allegaf. Pꝛe/
terea ⁊ ſecũdo loco ⁊ melius dico ꝙ iſte tex.nõ loquitur reſpectu
legis condende. ſed dicit ꝙ etiam ſi in pꝛiuata cauſa aliquid occur
rit diſcutienduz vult impatoꝛ hic ꝙ ſuper ea diſcutiatur Ppꝛoce/
res ſuos ⁊ omnes dictent opinionẽ ſuam ⁊ quid ſentiũt relerãt ei
vt bona deliberatio ex inde fieri poſſit vt hic in ver. vel in pruata
cauſa ⁊c. ſed illa oꝛdinatio poſtea non fit in ſcriptura. Uel r
tercio ⁊ aliter dico pꝛo vero ⁊ nouo meo intellectu. d.l. humanum
ꝙ loquitur in caſu non cõdende legis ſed in caſu quando occurrit
dubitatio circa legem iam conditã declarãdam. Super qua varie
ſunt ſentẽtie pꝛocerũ ſacri palatij imperialis.nam tũc oẽs debent
allegare ⁊ dictare ⁊ ſcribere ſuper ea vt ex omnibus eoʒũ ſcriptis
editis elici poſſit vera concluſio ſuꝑ lege iam edita. ſed non loquit
iſte tex. de lege nouiter edenda ſuꝑ caſibꝰ occurrentib⸗ in dies. naz
ſi in omnibus legibus edendis tanta diligentiſſima exactio ⁊ inue
ſtigatio fieri deberet pauce fierent leges ſingulis annis.ita pbatur
in illo tex. aperte in verſi. emerſerit neceſſariũ quod foꝛm gene/
ralem ⁊ ãtiquis legibus nõ inſertã expoſcit ⁊c.⁊ ſic ille tex. in lege
condenda de nouo non loquitur ſed in caſibus valde dubijs v in
tricatis oꝛientibus circa leges iam diu pꝛomulgatas. ⁊ hoc modo
ego intelligo iſtum tex.nouiter. Cuius verba ſunt hec.

L. HPumanuʒ eſſe pꝛobamus ſi quid de ceteroin
publica vel pꝛiuata cauſa emerſerit neceſſarium
ỹ foꝛmaʒ generalem ⁊ antiquis legibus non in/
ſertam expoſcit id ab omnibus tam pꝛoceribuſ
noſtri palatij qᷓ; gloꝛioſiſſimo cetu veſtro patreſ
conſcripti tractari:⁊ ſi vniuerſis tam iudicibuſ
qᷓᷓ vobis placuerit tũc allegata dictari: ⁊ ſic ea
denuo collectis omnibus recenſeri:⁊ cũ omnes
conſeſſerint tunc demuʒ in ſacro noſtri nominis
conſiſtoꝛio recitari: ⁊ vniuerſoꝛũ cõſenſu noſtre
ſerenitatis auctoꝛitate firmetur. Scitote igitur
patres conſcripti non aliter in poſterum legeʒ a
noſtra clementia pꝛomulga ndaʒ niſi ſupꝛadicta
foꝛma fuerit obſeruata.bene etenim cognouimꝰ
ꝙ cum noſtro conſilio fuerit oꝛdinatũ id ad bea
titudinem noſtri imperij ⁊ ad noſtram gloꝛiam
redundare.

De inris et facti ignorantia.

6 1i Paul. de caſtro in.l.iuris ignoꝛã/
4 Glo. in J Un. tia. C.qui admitti. ⁊ etiã do.meꝰ
Alexan. de imo. hic in apoſtillis ſuis ad Bart. reputãt iſtam glo.
ſingu. ad hoc ꝙ ignoꝛãtia iuris ſicut nõ pꝛodeſt in lucro vt in d.l.
iuris ignoꝛãtia ita etiam nõ pꝛodeſt in quaſi lucro. Sed do. meus
Alex. de imol.in. d. leiuris ignoꝛantia dicit aliam eſſe glo. ſimilẽ. in
l.ſi duo.ff. de acquir.bere.⁊ illaʒ ad hoc põderat Jo.de imol ibi
ideo iſta non eſt ſingul.ſᷣm eum qui tamen apꝛobat hanc theoꝛi/
tam vr ibi per eum vbi alias legendo diri. Szʒ nũc addo vnũ
ver bũ pꝛo intellectu hꝰ glo. que nõ cõſiderat lucrũ vel quaſi ſucꝝ
iudicio meo.nam in his non eſt dubiũ ꝙ ignoꝛantia iuris.nõpꝛo/⸗
deſt. Sed plus dicit glo.ſ.ꝙ dũmodo non ſimus in non daſnno
non prodeſt ignorantia iuris. nam poteſt eſſe mediuz in quo non
ſimꝰ in quaſi lucro nec in dãno aliquo. ⁊ dicit hec glo. y ignoꝛan
tia iuris non prodeſt in hoc.⁊ ſic glo. hic ſentit vnuz quod ẽ forii
ſi bene ponderetur. Cuius verba ſunt hec.

E NMullis ratõibus cum potuiſti conſulere peri
tioꝛes alias ſecus.vt.ff.de bono.poſſeſ.l.in bo/

noꝛum. Sed videtur ꝙ iuris ignoꝛãtia nõ obſit

Wekelui

gennlnn inn
li iti en cren
iiuttn .

oſlretstaitcandln ſne

wlinifnin iinheinuinn
ſtrinaznctageurudes aſered
Cteckchinn denichuner
Jianinsbinwüſgnn er
unzacalwtgnſinisdersnr
Nur lunpin rlezin
Nnuſniirugi

Ofactnnisneeritcrdi

nen
nd
tenni —
Pininenunn
Kennenn
kink, Buainnd
le deſie⸗
Relka

Wo
in

—

ðð

224

—
—

— –;

Seeeeee

22522

2?

SLLSDA5

£

1llle,,A
– Aniiun

☚

W
— nſtiin

lnmtuum ,ſninſen ii
SNsni lgu den
alennbien ene nlien
Armdenhiſſud ſtimi
l
õ
Nscciimiin iſtmign
venchurunniant, iſſudi
ſan i inusrainadntuifl
ganuivam io tmniiui alte
num v inej: Aſfumgin
Nena

Deinstr ſäicharnen

SAaintline
1 4
xutids 1 Niinn
minm i ni tnnin
S an ielftuim bln
2 ammmtiin ilii
Edntleudrſint adb

Iis ao o
e aufinh ,
õ
Gnung

in damnis vitandis. vt. ff. eod. l. iuris.x. l. erroꝛ.
hic autem eſt damnũ cum patris ſit debita bere

ditas filio vt infra de codicill.l.fi.. penul. Re/

ſpon. non eſt debita ſed quaſi debita vt infra de
cura. furio.l.fi.ꝗ.pꝛĩo ⁊ ſic non eſt vere dãnum.

He aſſeſſoribus.

71 — aſiſiari Bar bic dicit iſtuz eſſe bo
Z. conſiliarios. et7αhnrsod boe
pꝛopoſitũ vbicunq; officialis inculpatur de aliquo crimie ⁊ ipe

uufngit habetur hao confeſſo de eo quod ſibi impntatur vt hic in

ter. Sed tu aduerte pꝛo meo vero ⁊ nouo intellectu iſti tex.
qui non loquitur in officiali fugiente ſed in eo qui ſubtraxerit per
ſonas bic nominatas vt nõ ſtent in ſindicatu per dies quinquagin
la. ⁊ talis ſubtrabens huiuſmodi perſonas bene habetur pꝛo con
feſſo ⁊ condemnatur in quadruplus vt hic in tex. ⁊ duplum apli/
catur fiſco ⁊ aliud duplum aplicatur ipſi ſpoliato vt bic in verſi.
qui huiuſmodi perſonã ſubtraxerit ⁊c.⁊ ſic non loquitur de offt /
tiali fugiente ſi ſubtiliter ⁊ bene cõſideretur iſte text.niſivolendo

ſa ſuare intellectũ Bar. dicas illud verbũ huiuſmodi conſtrui de/

bere cum verbo accuſatus.quaſi dicat niſi talis accuſatus ſubtra
rerit perſonã.ſ.pꝛopꝛiam ſuam de qua mareria fuge etiam adde
lu not. per Jo. de ana. in ſuo cõſilio pꝛimo ⁊ aliquid in additõibuſ
meis ad illa conſilia.⁊ per do.meũ Alexa.de imol.in conſilio.lxv.
in tercia col. in tercio volumine incip. Et ſi celeberrime doctoꝛ ⁊c.
Et per Raph.cuma.in ſuo conſil.cv.in pꝛima col.in fi. incip.fugiẽ
tes ex carceribus ⁊c.⁊ in conſil.clxxv.in pꝛima ⁊ in ſecũda colein⸗
cip. vxoꝛ aufugiens ac.ad quos me remitto ne exeamus iſtũ tex.
de quo nũc agimꝰ pꝛo eius vero intellectu. Cuius verba ſunt hec.

L. Conſiliarios iudicũ ⁊ cancellarios ⁊ eos qui
domeſticoꝛũ fungũtur officio poſt delatã admi/

niſtrationeʒ per quinquaginta dies in pꝛouincia

reſidere pcipimus. pꝛo confeſſo auteʒ tenebitur
qui accuſatus huiuſmodi perſonam ſubtraxerit
eaq; in quadrupluʒ reſtitui iubemus que deſide
rantur ablata vt duplum ſpoliatus accipiat ⁊ du
plum noſter fiſcus acquirat.

Sicontra ius uel utili.publi.

Glo. in.l.pꝛeſcriptione. Ang Jo.
ij. ff. ve re iudi.⁊ etiã do.meus Alex.de imol.bic in apoſtillis ſuiſ
ad Bart. reputant omnes iſtam glo. ſingula. ad hoc ꝙ licet iudex
non poſſit alterare tẽpus datũ ad appellanduz tamẽ poteſt ſtatu/
tum vel conſuetudo illud tempus alterare vt ibi per eos. de quo
alias legendo dixi in dicta.l.ij.⁊ ideo non ero nũc longioꝛ niſi ꝙ po
no verba glo. de qua agimus.que ſunt bec. .
C Juris ſcriptivt quia dixit legẽ vt infra.xij.di

es poſſit appellari quod nõ placet cum omnia iu

ra ſint in eius pectoꝛe vt infra de teſtame.l.omni
uʒ ⁊ infra vnde vi.l.meminerint.⁊ qꝛ multi ſunt
circa eum iuriſperiti. dic ergo iuris conſuetudi/
nerij. dicebat enim conſuetudo ꝙ infra xij.dies
poterat appellari ⁊c.

De officio magiſtri militum.

I0. i SZBal.in. lij. C. de ſente. ⁊ inter
Slo . in. l. Ec0S. locu.om.iudi.dicit ꝙ iſta gloſa
eſt ſingul. ad boc ppoſitum ꝙ matricula pꝛobat inueſtiturã ⁊ in
toꝛpoꝛatõem. ⁊ eſt glo.pꝛima in verbo pᷣcipimus ⁊c.cum qua ſto
ſimpliciter. quia glo.clara eſt ⁊ non eget aliqua noua mea interpᷣ/
tatione niſi ꝙ addo Bar.idẽ volentẽ in.l.matriculam. C. de pꝛin
agen. in rebus li.xij.⁊ in.l.ſcriniarios. C. de teſta. mili. vbi alias le/
gendo dixi. ⁊ ideo pꝛo nuc longioꝛ non ero.niſi ꝙ pono verba glo.
que ſunt hec.

C Eos pꝛecipimus ſubaudi eis ſubiacere ſentẽ

tijs ciuilium iudicuʒ ſuper quolibet negotio qui

militant vltra ſtatutos.ſ. milites in officio magi
ſterie poteſtatis per oꝛientẽ not.ꝙ qui nõ ſunt in
matricula ſunt tanquã pꝛiuati x-c.

Ne diuerſis reſcriptis.

Z. ſancimus. Ku babes o kegulariter notre,

tur exemplo ſed oꝛiginali vt i
ten. ſi quis in aliquo C. de edendo cum ibi plene ſor aein le⸗
gendo dixi poſt alios ⁊ maxie pꝰ do.meũ Alex. de imol ibideʒ. æ
poſuit etiã idem do. meus in conſil.cvj. in quinto volumiĩe incip.
de interpꝛetatõe certi ſtatuti ⁊c. vbi etiã ponit an requiratur cita/
tio partis.⁊ quid in e ꝛmplo pꝛiuilegij.⁊ an in dubio pᷣſumatur ci
tationẽ interueniſſe. Et illuſtris do. Sranciſ.areti.in conſilio. xxv.

incip.in xpᷣi nomĩe amen.viſo themate ad me trãſmiſſo ⁊c. ⁊ do.

Crad.in conſil.cxxxiij.incip.redemptoꝛis poſtulato ſuffragio ad
ſingula pꝛemiſſa dubia ⁊c.⁊ in tonſil.lxxij.ĩn ſᷣa col.incip.titiꝰ nũc
ſunt.xxviiij.anni ⁊c.⁊ Bal.in conſil.lvj.in pꝛima parte conſilioꝛuʒ
ſuoꝛum incip.ſtatuto ciuitatis Alexandrine cauetur ⁊c. vbi ponit
quid de exemplo ſũpto ex archiuo publico an faciat omnimodam
fidem ⁊c.⁊ Bal.in conſil.clxxxxix.in fine in tercia pte conſilioꝛum
ſuoꝝ incip.pꝛimũ dubiũ ⁊c. vbi ponit etiaʒ de exemplo ſumpto ex
archiuo publico ⁊c.de qua materia non me extendo nũc cuʒ meũ
ſit tradere verũ intellectũ ad iſtum tex. de quo agimus. Sed
ponamus exempluʒ fuiſſe legitime exemplatuz ab oꝛiginali ⁊ talit
vt ei credi poſſet.⁊ poſtea de exemplato legitime facto ſumit᷑ exẽ/
plum.an ſtetur huic exemplo ſecũdo.HBꝛeuiter dico ꝙ non text.ẽ
eſt in.d.l.ſancimus ᷣm lecturã do. Richar. malumb. de quo tex.
exelamat hic Bal. dicens eum eſſe valde ⁊ multũ nota bilem.⁊ ꝙ;
alibi non reperitur ad ho. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo
meo intellectu iſtius tex.qui bene ⁊ ſubtiliter põderatus non põt
pati illum ſenſuz. nam hic diſponitur vt reſcripta pꝛincipis oꝛigina
lia ⁊ etiam que ſunt ſubſcripta manu pꝛincipis inſinuẽtur non au/
tem exemplaria ſumpta ab eis. nec hic dicitur vtruz legitime ſint
ſumpta vel ne ſʒ tmmodo illa oꝛiginalia debent inſinuari ideſt re/
giſtrari. nec eſt fienda vis in pꝛimo vel in ſecũdo vel tercio traſum
pto vt hic in verſi ipſa etiã ꝛc. Pꝛeterea iſte tex.loquit᷑ ſpecia
liter in reſcriptis emanatis a pꝛincipe non autẽ de alijs inſtrumen
tis in quibus non eſt habenda tanta cõſideratio quãta in reſcrip/
tis pꝛincipis pꝛopter eius auctoꝛitatẽ ? maieſtatem imperialem vt
hit in verſi.noſtra etiãs manu ſubſcripta ⁊c.⁊ ita ego intelligo iſtũ

tex.nouiter. Cuius tex. verba ſunt hec.

L. Sancimus vt autẽtica ipſa atqʒ oꝛiginalia re
ſcripta ex noſtra etiã manu ſubſcripta nõ exem/

pla eoꝛum inſinuentnr.

Vt omnes tam cinil. q̃ crimin.

. rima Docto.bhic cõmuniter reputãt iſtum text.
P . ſiingula.ad hoc ꝙ licet vbi tẽpus inſtantie
eſt appoſitũ iuriſdictiõi non poſſit iudex vltra iudicare ⁊ expirat
iuriſdictio.tamen fallit ſi in lege vel ſtatuto caueatur vt vltra eos
dies poſſit iudicare vt hic per eos cum quibus ſto. quia text.iſte
optime pꝛobat hoc. Cuius verba ſunt hec.

Z. Nemo ex viris clarifſimis pꝛeſidibus pꝛouin
ciaruʒ vel conſularibus aut coꝛrectoꝛibus ne ve
qui adminiſtratõnis maioꝛis inſulas meruerint

ideſt viri ſpectabiles pꝛoconſules vel pꝛefectus

auguſtalis:aut comites oꝛientis:aut cuiuſlibʒ cõ
tractus vicarijs:aut quicunqʒ dux vel comes cu
iuſlibet oꝛdinis:vel diuinarũ domoꝛuʒ comites
poſtquã ſibi ſucceſſum fuerit: aut excedere de lo
cis que rexiſſe noſcũtur anteqᷓʒ.l.dierũ conſtitu
tus numerus finiatur. Sed per id tempus pꝛeſi
des ⁊ conſules necnon coꝛrectoꝛes in metropoli
Spectabiles vero iudices tam ciuiles q̃ʒ milita
res in cinitatibus adminiſtrate dioceſis illuſtri
omnibus publice nec domi nec intra ſacros ſan
ctos terminos vel regiones aut potentes do/

mos latitantem ⁊c.

——

de defenſoribus cinitatum.
Quottidie fiũt edieta in ſcriptis
Z. iub emus affigũtur in locis publicis put
a iure diſponitur vt in.c.cum in tua extra de his qui matrimo.ac
cuſa.poſ.⁊ poſuit Bal.in.l.etiã.C. de execu. rei iudi. in.vj.col.⁊
in ſua margarita in verbo edictũ ⁊c.⁊ in auten.ſi omẽs.C. ſi vt ſe
ab heredi.abſti.⁊ do.meus Alex. de imol.in conſil.cvj. in quinto
volumie incip. De interpᷣtatõe ſtatuti certi ⁊c. ⁊ do. Cardin.in ſuo
conſil. xxiiij.in Fa col.incip.in nomine indiuidue trinitatis amen-
Dominus abbas ⁊c.vbi ponit de validitate citatõis per edicta ⁊ ꝑ
tubam ⁊ per campanã.⁊ do.Abb.in conſil.lxviiij.in pꝛimo volu.
ſuoꝝ conſilioꝝ incip.epiſcopus Lucanus ⁊c.⁊ Paul. de caſtro in
ſuo conſil quinquageſimo incip. in cauſa que vertitur inter reue/
renduz ac.⁊ Bal.in.i.ij.in fi.C.quomõ ⁊ quãdo iudex.⁊ Ang.in
5. omnẽ in auren. de litigio. ⁊ Bal in.l. pꝛoperãdum.ꝭ.ſin autem:
in. liij. col. C. de iudic. ⁊ illuſt. do. Sran.areti.in conſil.cx. incip. In
xpᷣi nomine amen. Clariſſime dne doctoꝛ ⁊c. vbi ponit an baůnum
miſſuʒ per totã ciuitatẽ pᷣſumatur veniſſe in noticã omniũ vel ne
Sed dubitatio pulcra eſt vtrũ debeant apponi magis in vno
loco q;ᷓ in alio.Tu de hoc habes tex.in.d.l.iubemusin verſi. in fre
quẽtioꝛibus ciuitatũ locis ⁊c.vbi ꝓbatur ꝙ apponi debẽt in lociſ
ciuitatis magis frequẽtatis puta in foꝛo vel in valuis eccleſiaruzʒ
quem tex.ad hoc pꝛo ſingulari allegauit Bal. in. l. mandaruʒ in vl
tima col.C. manda. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intelle
ctu meo iſtius tex. Nam non imponit neceſſitatez eirca hoc.ſed di
cit hoc fieri poſſe ſi ꝓponens vel querelans de cuius pᷣiudicio agi
tur hoc voluerit ſeu petierit vt hic in verſi.licentia ei tribuatur ⁊c
iuncta.l.i. C. de ſacroſan.eccle.⁊.l.nulli litem. ⁊ in auten.licentiam
C. de epiſ.⁊ cleri.cum ſimilibus.que verba impoꝛtãt voluntatem
⁊ non neceſſitatẽ.⁊ ſic ego intelligo iſtũ tex. Cuiꝰ verba ſunt hec.

L. Jubemus cura ac ſolertia defenſoꝛuʒ minime
poſſeſſoꝛes maioꝛibus menſuris ⁊ ponderibus
a ſuſceptoꝛibus pꝛegrauari:ſed eos depꝛehẽſoſ
ad iudiciũ dirigi cum ipſo cõmiſſe fraudis indi/
cio illud etiam fieri ꝑmittimus:vt ſi pꝛouinciali
bus noſtris cõteſtari iniurie leſiones ſuas cupiẽ
tibus actoꝛũ confectio a defenſoꝛibus deneget
licentia eis tribuatur querele ꝓpꝛie bellum cõ/
ſcriptuʒ eo tꝑe quo fuerat cõteſtanduʒ in frequẽ
tioꝛibus ciuitatũ locis pꝛoponẽdi cõueniendiqʒ
ſcribas tabellarios ⁊ cetera officia publica com
monendi per que libellum colligi opoꝛtebit atqʒ
in multis ſupꝛa memoꝛatis perſonis ſub actoꝛũ
confectõne ingerendi quoꝛũ queſtione fides poſ
ſit inquiri que pꝛobata in eos quos geſtoꝛũ peti/
tam confectionẽ negaſſe conſtiterit vigoꝛ iudici/
arius exerceatur.

de pactis.

I Bar. 7 etiaz Bal. hit poſt eum lz de Bart.
– li cet. mentionẽ non faciati⁊ etiam Pau. de caſt.

⁊ do.meus Alex. de imol, in. l. pactum in vlti col. C. de pact ⁊ ide⸗

do. meus hic ĩn pꝛin.dicũt iſtum tex.eſſe ſingul.⁊ nouũ ⁊ ſe neſcir
eum alibi ad hoc pꝛopoſiiũ ꝙ licet pactũ de futura ſucceſſione ſeu
de ſuccedendo regulariter non valeat etiã cum iuramẽto. vt in.l
ſtipulatio hoc modo cõcepta cum ibi not.ff de verb.obli. ⁊ in. l. pa
ctum. C. de colla. vbi alias legẽdo dixi poſt alios ⁊ maxie pꝰ do.
meũ Alex.de imo.vtrobiq;.⁊ etiã in ſuo conſilio. xxviij. in tercio
volu.incip.an ⁊ quãdo valeat pactũ æc. nibilominus etiã tale pa/
ctum de ſuccedendo inuicem non habet vim vltime voluntatis ni
Ki inter milites vt hic dicit in tert. Sed tu aduerte ꝓ nouo ⁊
vero intellectu meo iſtiꝰ tex.qui nõ dubitat de validitate pacti in
vim vltime voluntatis ſed inter viuos. ⁊ hoc pꝛincipaliter agitur
bic vtrum hot pactum valeat. ⁊ dicitur etiam implicatiue q; non
valet etiam in vim donatõis cauſa moꝛtis vt in verſ. nec donatõis
quidem moꝛtis ⁊c.nam illa dictio nec ſtat implicatiue. quaſi dicat
non valet pactũ vt pactũ nter viuos. nec etiã vt donatio cauſa moꝛ
tis licet ſit facta mentio moꝛtis in eo preterq; nter milites prout

dicitur hic in tex. iſto quem hoc modo tibi declaro nouiter. Cuiuſ
verba ſunt hec. S

L. Licet inter pꝛiuatos huiuſmodi pactũ quo de
prehenditur vt is qui ſuperuixerit alterius reb
potiatur: nec donatõis quidem moꝛtis cauſa ge
ſte eſſent ſpeciem oſtẽdat. Camen cuʒ voluntas
militũ quae ſuper vltimo vite ſpiritu deqʒ fami/
liaris rei decreto quoquomõ contemplatõe moꝛ
tis in ſcripturaʒ deducitur vim poſtremi iudicij
obtineat ꝓponasqʒ te ac fratreʒ tuũ ad diſcri/
men pꝛelij pergentes ob cõmunẽ moꝛtis foꝛtu/
nam inuicem eſſe pactos vt ad eum qui ſupſtes

fuifſet res eius cui caſus fineʒ vite intuliſſet per

tinerent exiſtente condictiõe intelligatur ex fra,

tris tui iudicio quod pꝛincipaliũ conſtitutionum

pꝛomto fauoꝛe firmatur etiã rerũ eius compen/
dium ad te delatum eſſe.

Ange.in. l. ecum anti zuitas.
Glo. in.l:licet. Angeinlou antgunnar.
meꝰ Alex. de imol.in.liij.S.genera in tercia col.ff. de acqui. poſſe.
⁊ etiã do.meus Alex.de imol.hic in ᷣa col. in lectura omẽs repx
tant iſtam glo. ſinguil. ꝙ eſt dare vltimã voluntatem in genere. de
quo alias ibi legendo dixi ⁊ ideo non repeto nũc niſi ꝙ pono ver/
ba glo que ſunt hec. ðU
CCLompendiũ ideſt vniuerſitatis nõ ſolũ quod
libet emolumentũ ſingulare. Sed an ſit teſtamẽ
tum quidam ꝙ ſic vt hic innuit in fine. alij cõtra

⁊ dicit ſimpliciter vltimã volnntatem ⁊c.

DSe tranlſactionibus.

l.de fideicõmiſſo. Pactum deſugeden

. . do non valet niſi inter
milites vt in.l. licet. C. de pactis.quem tex.multum exclamat ibj
Bal.prout ſupra diximus in eo tex. dum tradidi eius nonũ intei
lectũ ⁊ ibi alias legendo dixi de hoc.ideo pro nũc longior non ero
circa hoc. Sed occurrit ſeire. quia tu ſcis ꝙ minori xxvan/
nis lex ſuccurrere cõſueuit vbi agitur de leſione re ipſa cötingente
vel ex dolo aduerſarii vt in.l.i.⁊ per totuz.ff.de minori. Pone
modo ꝙ duo erãt fratres quorũ vnus erat minor alius erat ma
ior.xxv.annis ⁊ fuerũt inſtituti a patre ⁊ grauati p fideicõmiſſum
inuicẽ de reſtituẽda hĩrditate ſi quis eoꝝ decederet ſine filijs vc.
Quo fideicõmiſſo ſtante remiſerũt ſibi innicẽ ius pdictũ fideicõ/
miſſi demũ mortuus eſt ille maior ſine filijs. an dictus minot poſ
ſit tanq;ᷓ leſus re ipſa ex remiſſioe fideicõmiſſi petere reſtitutiõʒ in
integrũ.caſus eſt not.ꝙ nõ in.d.l.ð fideicõmiſſo in fi.in vᷣſi net ſi
ageres hiſdem illis de cauſis in integrũ reſtitutõis auxiliuz impe/
trare deberes ⁊c.vbi tex.primo loquitur in maiore.x poſtea dicit
idem eſſe etiã in minore.quem tex.ad hoc ꝓpoſitũ dirjit eſſe vnicũ
Bal .in.l. cum archymedorã in prima col.C. vt in poſſeſſilegat.?
do.meꝰ Alex.de imol.in.lei.in ſᷣa col.C. de pactis: cum quibus in
hoc ſto.quia tex.non eget alig mea noua interptatõne.x eo maxrie
cuʒ alias ibi legendo dixerim poſt alios ſcribẽtes ⁊ poſt do.meũ
Alex.de imol. ibidem ſuper eo text:cum ⁊ text. ille planiſſimꝰ eſt.
Cuius verba ſunt hec. — —=ðèð
L. De fideicõmiſſo a patre inter te ⁊ fratrẽ tuiʒ
viciſſim decreto ſi alter veſtrũ ſine liberis exceſ
ſerit vitam interpoſita tranſactio rata eſt cum
fratrũ cõcoꝛdia remoto captãde moꝛtis alteri⸗
voto impꝛobabili retinetur:⁊ non poteſt eo caſu
reſcindi tanquã circuʒuentus ſis cum pacto tali
conſenſeris:cuʒ neqʒ eaʒ cui ſubueniri ſolet ae/
tatem agere te pꝛoponas: nec ſi ageres ijſdem il
lis de cauſis in integrũ reſtitutionis auxiliũ im/

petrare deberes.

Oloſa in.l.preies circa finem.
Bal. in.l. etiã. C. de fideicõmiſſis. ⁊ etiã do. meus Allexan. de
imol. hic in ylti.col. reputqt iſtaz glo. ſingul. ad hoc ꝙ tutor poteſt

Ninnigeini i
Pſ

unicriſtlin iingmire

innſi
nmm g 5
mitßi 4
nn hiß s „
Tritunt Aen
tr i leen⸗
ttnlnl

, ſustteet⸗
ctonintun
m
Nrnigt am,
ltrapitli ae efi,
uerſi eil he ms
un . apruinndn l
mnonen ce z
mmifrie ntun er
nt r ton nen
— ere
9 K. —
tniiufen .-
brninfi ireen⸗ —
ctſpreintrlſin

GN „ . . 0
Nairuc:
inipretfglſinnn

chuimifthtinimclud

ſligcmnututrſegusman

mknmigt mitin iAuat

enee⸗

Cls iet eeene Kr
Ginlaneſe en⸗
OEenitknpiuirl N t
niftigantkitumde nb
Pennpetiſorcinen /ren!
Nuigtingr A
NetinſtintoturtttisiuN
xdkstnntüsinm
uNnlitniilnrenert
lnnginiem
imſituinitiim nun
ugſulisffhmnuttnltnn in
Hinintinini maeinetrl

2

uniſinirngumn En

Kuitetin
— en
ſ
Ginnngi

—

lliutzn an
niia at
Goitligne

— T——ʒ—ʒ—C .(

—

– — —

Ul⸗
bti ridi
en 8
E ir ue
ncnlinpte
viaſe gnn eſii
dr de arocnn N
tlihrtin

*

Sn 3
katitnutu iil
intn ilii
ie i ſ
riniirnt .

—.

Dernſenotin⸗

Neſtcinte, s
aTäIe ie
nnkinnt
nis u mer eniihnn
emiraitbenin
npremiatie uin ſtii
e Wurin ull er ih iy nin 1
Wrweifmcmiſargtnir in
m ei nu en ui iuti
nntnisian munnſhnn ſei.
Qx turu tamti intnii i ii
minadun ahutmm
õäl
mmias du uiliituniſifiſiiti
vauntapi ui inſiilifii
mxLaANinſ ſzai,
dairmm anin ahk ghimn e nii
Nuaremitiinſnidi Nn dſill
NErEiälifALNKbnngtui
miitnuiffnit wink⸗
iimr i üſint
EaudnagtoNlfin 4
GNM. B
leriuirihiumunmini⸗
ſaum iin ſtifr ein
m um nmuomi
imiinumn i cht
win inien unheifti
oe
aini iſtmii
sauyehl ,
gen * vons ſaetife
m n iſintonemd
iratsn
, iſ
., ines nre
. S. „ ,61
–
3 4 .

remittere iniuriã illatã pupillo quãdo eſſet ei periculoſa in anima
æ etiam remittere vſiras que eſſent nociue anime pupilli alias au
tem non de quo alias legendo vixi hic. ? ideo pꝛo nũc non me ex/
tendam niſi ꝙ dico nuũc vnu yerbum ꝙ iſta glo. ſolum cõſiderauit
nocumentũ anime pupilli ſed non coꝛpis ſi bene põderetur. ⁊ ma/
ioꝛ eſt ratio anime q;ᷓ coxpoꝛis. vnde de inimicicia remittenda per
tutoꝛem bec glo. non dicit aliquid ⁊ bec eſt magna extenſio. Et ita
no verba glo. que ſunt hec. .. .
C MNon ſinet ⁊c.in verſi.ſed quid ſi nõ ambitio/

ſe ſed bona fide ⁊ gratis dimittunt ſed liquiduʒ
debitum. ſed foꝛte erat vſura vel alias iniqua pe
cunia dices valere xcc.

. geY Bar. hic dicit ꝙ iſte tex. eſt ſin /
L. tran ſi gere. gularis ⁊ ſubtilis ad hoc pꝛopo
ſitum ꝙ pꝛo criminibus in quibus imponitur pena ſanguinis põt
fieri tranſactio excepto adulterio. Sed in pecuniarijs fieri non po
teſt excepto falſo vt hic in tex. in quo alias legendo vixi allegando
rationes diuerſas a ſcribentibns ibidem in exceptionibus illius
texius.⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero in eo.ſed ad ibi dicta poſt
alios docentes me remitto ⁊ maxime poſt dominuz meũ Alexa.
de imol.ibi ſuper illo text. in quo alias ſum conſuetus ponere an
poſſit tranſigi ſuper vſuris dequo poſuit do. Abb. in ſuo conſilio
j. in o volu. conſilioꝝ ſuorũ incip. in pſenti qõe fratruz eꝛdinis
æc. Et Bal.in ſuo conſil. xxvij. in ſa parte conſilioꝝ ſuoꝛus incipi.
punctus ſuper quo ⁊c.⁊ in conſi.cix. in eadeʒ a parte incip.coram
vobis c. vbi ponit an poſſit fieri ſuper crimine attentato ⁊ nõ per
fecto.ad quos me remitto ⁊ redeo ad tex.noſtrum. Cuius verba
ſunt hec.
L. Cranſigere vel paciſci de crimine capitali ex/

cepto adulterio pꝛohibitum non eſt.in alijs autẽ
publicis criminibus que ſanguinis poenam non
ingerunt: tranſigere non licet citra falſi accuſa/

onem ⁊ꝛc.
i SBal. in.l.fi. . netel /
Slo. in. l. gctione. Fal l.s nere⸗
q; libe.dicit iſtam glo.foꝛe ſingul.aq hoe ꝓpoſitũ ꝙ licet in legato
ad miniſtratõis ſeu redditõis ratõis non videatur remiſſus dolus
pteritus tamẽ ſecus eſt in cõtractu. ⁊ eſt glo.in verbo tranſactũ ⁊ci⸗
cum qua ſto ſimpliciter quia glo.clara eſt ⁊ non eget aliqua noua
mes interptatione.⁊ eo maxime eum alias ibi legẽdo dixerim de
ea ⁊ de eius intellectu poſt alios docẽtes ⁊ maxime do.meũ Ale/
xan. de imol.ibidem.⁊ etiaʒ Alexa.de imo.hoc clare poſuit in ſuo
conſil. xlv. in primo voluune conſilioꝝ incip.quid opetur legatuz
liberatõis vc.⁊ in conſil.clxiiij.in quinto volu.conſil. in pꝛima col.
incip.quid ſi tutor in teſtamẽto ⁊c.⁊ Raph.fulgo.in ſuo conſilio
ciij. incip. notabilis vir Henricus ⁊c.⁊ do.Cardi.in conſil.lj.incip.
in nomie indiuidue trinitatis amen. do. Gregoꝛius etc. et do. Abb
in conſil. cxiiij. in o volu.incip. In qõe mouenda inter Anto.⁊c.⁊
Bal.in conſil.quinquageſimo in pꝛia parte conſilioꝝ ſuoꝝ incipi.
In eauſa preſenti ⁊c.in pꝛincip.⁊ Hal.in conſil.xlviiij.in eadẽ pꝛĩa
parte conſiliorũ ſuorũ incip. in chꝛiſti nomine ad euidentiam ⁊c.

Et in conſil.xlv.in ſa parte incip.punctus talis eſt ⁊c. Et Ange.in

conſil.clxxij. incip.de compromiſſo facto ⁊c. ad quos me remitto
no nntV veniamus ad iſtam gloſam. Cuius gloſe verba
unt hec.

C Tranſactum in verſi.ſed aliud eſt legare libe
rationẽ ⁊ tunc obtinet.l.aurelius.⁊ aliud eſt di/
cere nolo vt cõueuiaris remitto tibi actionẽ.quo
caſu omnia remiſiſſe videtur.d.l.aurelius ⁊c.

o. de imol. in. l. qd
di.⁊ do.meus Alex.de imol.in.l.admonendi in.x.col.ffde iureiu/
ran.⁊ do. meus Alex.de imo.in.l.iuriſgentiũ..ſi paciſcar in pꝛin.
ff.de pactis reputãt iſtam glo.ſingul.ad hoc propoſitũ ꝙ licʒ quis
poſſit renũciare ſentẽtie late pro ſe vt eſt tex.in dieto.s.ſi paciſcar
7 etiam licet alias ſentẽtia ſecũda lata contra primã que tranſiuit
in rem iudicatam non valeat vt in.l.i.C.quãdo prouoca. non eſt
neceſ.cum ibi plene not. hoc eſt adeo verũ vt ferri ſecũda ſentẽtia
non poſſit etiam de conſenſu partiũ per iſtam glo.in verbo agi ⁊c.
in verſi.ſed quare ſecus in ſentẽtia vc.que afſignat ratõem diucr

ſitatis inter ſententiã ⁊ tranſactionẽ.cum qua glo ſto nec vlterius

me extendo. quia alias hic legendo dixi de hoc poſt alios ⁊æ maxi
me poſt do.meũ Alex.ibidem niſi ꝙ ad dicta per do.meũ ⁊ alios

iii victis locis ⁊ etiaʒ per me ibi nũc addo not. per Bal. in hot in
l.ij. ff. de iureiuran.⁊ aliquid etiã ibi poſuit Ludo.roma. ⁊ p bal.
in. l. eius. f ſi cert. peta. ⁊ per Ange.areti.in repetit. ſua.l.admonen
di in ſecũda carta de iureiuran. ⁊ per eundeʒ do. meũ Alexan. de
imol.in. quod iuſſit: ff. de re iudi.in. xiiij.col.ad quos me remitto
⁊P redeo ad glo.de qua agimus.Cuius verba ſunt hbe.

C Agi. Item quare ſecus in ſententia vbi etiã la
ta ex partiũ conſenſu ſecunda non valet vt infra
quando pꝛouo non eſt neceſ.l.pꝛima niſi cũ eſſet
dubium an eſſet iudicatuʒ ⁊ ſuper hoc iudicaret᷑
ff. que ſenten.ſine appell.l.i. Reſpon.quia fit ex
conſenſu tollitur tranſactio ⁊ ideo cõtrario ſen/
ſu. ff. de reg.iur.l.nihil.ſed iudiciũ in inuitũ red
ditur.ff.de ver.obli.l.inter ſtipulanteʒ.ꝭ.pꝛimo.

Glo.in.l.cunʒz donationis in ſi.
Ang. ⁊ etiñ do. meus Alex. de imo.⁊ illuſt.do. Sranciſ.areti.
in. l.impoſſibilis.ff. de verb.obli.⁊ etiã do. meus Alexa.de imola
hic in vlti.col. circa fi.⁊ etiã illuſtris do. Sran.areti.ibidez in ter/
cia col.omnes reputat iſtam glo.ſingnl.ad hoc ꝓpoſitũ condi/
ctio impoſſibilis adiecta in diſtractu vitiat eum ſicut vitiat con/
tractũ.ſecus autem eſt in modo impoſſibili vt ibi per eos.de qua
materia alias dixi ibi poſt eos. ⁊ ideo non repeto nunc niſi ꝗ ibi
alias per eos ⁊ etiam per me dictis addo Angel. idem volentez ⁊
allegantẽ pur illam glo.pꝛo ſingul.ad hoc pꝛopoſitũ in.l.nõ ſolum
ff.de actio. ⁊ obli.⁊ Bal.in.d.l.cum donatõis vbi Gal. limitat eã
multũ ſinguł r in ſecũdo mẽbꝛo dum loquit̃᷑ de modo impoſſibi
li vt non vitiet diſtrictũ.nam hot eſt verum ſᷣm eum quãdo alia
extrẽa ſunt habilia.vt ſi trafigo tecum pꝛo.x.vt me inſtituas here
dem. nam tranſactio habet ſua extrema. quia fit aliquo dato vel
retento vt im.l.i.ff. de tranſactio.cum ibi nota.Et boc caſu ille mo/
dus impoſſibilis non vitiat diſtractuz. ſecus ſi tranſegi tecũ nullo
dato vel retento vt me inſtituas heredem. nam iſto caſu etiam vi
tiat vt lbi per eum ad quem me remitto.Et redeo ad glo. Cuius
ver ba ſunt hec.
CAſtringitur dixi quidem ſed in foꝛma condi/
ctionis vt puta remitto tibi ſi me feceris heredẽ
⁊ tũc nulla ẽ remiſſio ſecũduʒ.Bal.ſicut ⁊ ſtipu
latio ſub impoſſibi condictõe confecta nõ valet.
vt inſtitu.de inuti.ſtipu.S.impoſſibilis.naʒ tur/
pia de iure dicũtur impoſſibilia.ff.de condict.in
ſtitu.l.filius.⁊.l.condictões.Sed Place.dixit
pendere remiſſionẽ in euentũ condictõis.nec enĩ
eſt turpis cum non captetur moꝛs alicuiꝰ ſed tã/
tum ex teſtamento ſe ſperet heredeʒ. Si vero re
mittat ⁊ dicat ideo hoc facio vt me heredem fa
cias.ſi etiam vterqʒ cõſentiat dico ꝙ non poſſet
petere debitũ.quia in pari cauſa potioꝛ eſt cõdi
ctio poſſidentis vt infra de cõdi.ob tur.cau.l.ij.

HGlo. in. l.ubi pactum in princ.

glo. magne. Do. meus Alex. de imol. in. lereſcriptuz.. ſi pacto
in ba col.ff.ð paet.reputat iſtã glo.ſing.ad hoc ꝓpoſitũ ꝙ lʒ quis
agere poſſit quãdo actio eliſa eſt ſed non eſt in totum ſublata ipſo
i ure vt eſt tex.in dicto.ꝭ.ſi pacto.tamẽ ſecus eſt quãdo quis agit
ſine actõe. vel ſi actio ſemel fuit ⁊ eſt ipſo iure ſublata. qꝛ tunc ipᷣe
iudex ex officio põt eum repellere.v vt dixi eſt glo.magna in ver/
bo pena ⁊c.in ver.iude interrogabit ⁊c.cum qua glo.ſto ꝓ nunc
vt pote appꝛobata ab omnibus docentibus ibi magis cõmumter
pꝛout ibi etiã alias dixi peſt eos ⁊ maxime poſt do.meũ ibideʒ in
vj. ⁊.vij.col.⁊ ideo pꝛo nũc vlteriuns non me extendo niſi ꝙ vltra
deducta per eum ibi ⁊ in dieto.s.ſi pacto addo ego nunc nota.per
Bar. in.l.ij.ff.de dote pꝛeleg.vbi facit hanc conſideratõem vtrum
actio ſemel fuerit vel non. pꝛimo caſu põt agi ⁊ valet pꝛoceſſus ſi
non opponatur per partẽ. Sed vbi nunq; fuit actio non eſt opus
oppoſitõe. ſed ipſo iure pꝛoceſſus eſt nullus. ⁊ idem etiaʒ net. per
glo. multũ notabilem in bac materia in.l.ſi vnus.S.pactus in ver
bo in opponẽdo ⁊c.ff.de pactis.⁊ not.per Inno. in.c.pꝛimo extra
de offi. vicarij. vbi dicit ꝙ index ex officio ſuo etis repelllt agent eʒ
calumnioſe ſicut quãdo agit ſine actõe ad quem me remitto ⁊ re

deo ad glo. de qua agimus. Cuius verba foꝛmalia ſunt hec vʒ.
Pena ⁊c.in verſi.tercio quis tamẽ iudex in/
terrogabit qua actione vel qua obligatione eſt ei
obligatus.⁊ poterit reſpõdere ⁊ ſic iudex abſol
uet aduerſarium xc.

L. cum mota. Angel bica Angel,? Joba de

. imol. in.l.ſtipulatões non diui/
duntur. ff e verb. obli. etiã do. meus Alex. de imo.hit in ſecũda
col.reputãt iſtum tex.ſingul.ad hoc ppoſitũ ꝙ ſicut actio pꝛeſcri
ptis ver bis que oꝛitur ex contractu innoĩato non datur cõtra obli
gatum vt pꝛeciſe cogatur ad danduzʒ. ſed datur ad intereſſe vt in.l.
naturalis. .pꝛimo cum ibi not.ff. de pꝛeſcript.verb.ita etiam actio
ex ſtipulatõe iuterpoſita ſuper gctu ĩnoĩato de quo dixi ałs in ru/
bꝛica.ff. de verb. obli. circa finẽ.⁊ ideo ꝓ nunc longioꝛ non ero niſi
ZE& verba iſtius tex. . ⸗= .
Cũ mota ĩofficioſi qᷓrela matrẽ vr̃aʒ cũ diuer
ſa pte tranſegiſſe ita vt ꝑtẽ bonoꝝ ſuſciꝑet ⁊ a li
te diſcederet pꝛoponatis inſtaurari quidem ſe/
mel obmifſſam querelam per vos qui matri here
des extitiſtis: iuris ratio non ſinit. verũ ſi fides
placitis pꝛeſtita non eſt in id quod intereſt diuer

ſam partem rectc cõuenietis ⁊c.

— HS Paul. de caſt. 2 etiã do. me
5 ſi Pe 0 m 1d0 * us Alex. de imol. hic in vlt.

col.in fi.reputãt iſtum tex.ſing.ad hoc ꝙ reus dando actoꝛi videt
reputare ſibi eſſe impletũ ab actoꝛe.⁊ ideo datur actio pꝛeſcriptis
verbis.⁊ in hoc differt iſte tex.a text.in.l.ſiue apud acta ſupꝛa eo.
nam ibi reus nihil dedit actoꝛi qui non impleuit pꝛo parte ſua.de
quo alias dixi in. d.l.ſi pꝛo fundo poſt do. meũ Alexa.ibi.⁊ ideo
non ero nunc longioꝛ niſi ꝙ pono verba iſtius text. que ſi unt hec.
L.Si pꝛo fundo quem petebas pꝛediũ certis fi/
nibus liberũ dari tranſactiõis cauſa placuit:nec
eo tempoꝛe minoꝛ.xxv.annis fuiſti:licet hoc pꝛe
dium obligatũ poſt vel alienũ pꝛo paꝛte fuerit p
batum :inſtaurari deciſam litem pꝛohibẽt iura .
Ex ſtipulatõe plãe ſi placita ſʒuãdi cã ſequuta ẽ
vel ſi non interceſſit pꝛeſcriptis verbis actõe ci/
uili ſubdita apud rectoꝛẽ pꝛouincie agere potes
Si tamẽ ipſas res apud te cõſtitutas ob quarũ
queſtionẽ litis interceſſit deciſio: fiſcus vel aliꝰ
a te vendicabit nihil petere potes ⁊c.

. 1 4 gioer Bar. hic dicit quod
Z. Si qnis maior. Far bie dei duod
hoc pꝛopoſitũ ꝙ ille qui venit contra tranſactõem iuratã per deuz
vel per pꝛincipem infamatur ⁊ incidit in penam ⁊ perdit data que
parti obſeruanti aplicantur vt hic in tex. quẽ etiã ad hoc dixit ſiu/
gul.do.meus Alex.de imol.in.l.viro in bᷣa col.ff. ſolu.matri.quẽ
omnino videbis ibi. De cuius intellectu alias ibi legendo
dixi ⁊ ideo pꝛo nũc longioꝛ non ero in enucleatõne veri intellectus
illius lr̃e de quo poſuit ẽt do.meus Alex.de imol. in ſuo conſilio
xxxiiij.in primo volumiĩe ſuoꝝ cõſilioꝝ incip.viſo themate ſupꝛa/

ſcripto ⁊c.⁊ in conſilio.lxxxxij.in eodem pꝛimo volumie incipi.q

dominiũ non tranſferatur ac.⁊ in conſil.lxxxv.in eodem prĩo vo/
lumie incip.locatores locauerũt ⁊c.⁊ in conſil.xlviiij.in quarto vo
lumie incip.paucis vtar ⁊c.quod non eſt conſiliũ dñi mei Alex. (ʒ
alterius.ad quos me remitto cum alias dixeriʒz in.d.l.ſi quis ma
ioꝛ vt ſupꝛa dixi niſi ꝙ pono verba tex.que ſunt hec.

Si quis maioꝛ.xxv.ãnis aduerſus pacta vel
tranſactiones nullo cogente imperio ſed libero
arbitrio ⁊ voluntate confectas putauerit eſſe ve
niendum vel interpellando iudicem vel ſuplican
do pꝛincipibus vel nõ implendo ꝓmiſſa eas au
tem inuocato dei omnipotẽtis nomĩe eo auctoꝛe
ſolidauerit non ſolum notetur infamia verũ etiã
actione pꝛiuatus reſtituta pena qũe pactis pꝛo/
batur inſerta ⁊ rerum ꝓpꝛietate careat ⁊ emolu
mento quod ex pactione vel tranſactõne illa fue

rit conſequtus. Itaqʒ oĩa eoꝛũ mox cõmoda de
putabũtur ad eos qui intemerati pacti iura ſer/
uauerint dignos eſſe iubemꝰ vel munere eos etiã
huius legis vel iactura.Que nomina noſtra pla/
citis inſerentes per ſalutem pꝛincipum cõfirma
tionem tantarũ iurauerint eſſe pactionem.

Glo. m.l. ſi ex falſis in verbo
pꝛecipimus ⁊c.in verſi.non valet tranſactio ⁊c. Paul. ð caſtr
T etiam do.meus Alex.de imol.hic in tercia col.reputant iſtã lo:
ſingul.ad hoc ꝙ vbi falſe pbatões dederũt cauſam iuriſcictioni
vel ſententie retractãtur licet dolus non interuenerit in pꝛoductjõe
falſoꝝ inſtrumẽtorũ vt hic per eos.poſt quos alias hic legendo di
xi de hoc. ⁊ ideo pꝛo nũc non ero longioꝛ niſi ꝙ pono verba gloſe.
que ſunt hec. V

CPꝛecipimus ⁊c.in ver.nec diſtinguo ſciat an
neſciat falſa inſtrumenta qui vtitur eis falſis ſi/
cut in ſententia alias ſi calumnioſe agat nil pꝛo/
deſt allegare inſtrumentoꝛũ falſitatem. quia ſine
hijs non valet ⁊c.

De aduocat.dinerlor. indicio.

Glo. in.l.reſtituende in nerbo

pꝛo voto ĩc· Ludo.roma.⁊ etiã do.meus Aler. de imol in.l
ſi finita. 5. ſi de vectigalibus.ff.de dam. infec. reputãt iſtam glo. ſin
gul. ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ beneficiũ vel pꝛiuilegiũ conceſſum pꝛeſidi
vel alicui rectoꝛi cõpꝛehendit omnes eos qui ſunt ei ſubiecti. de
uo alias dixi in dicto. 5.ſi de vectigalibus ⁊ ideo non attingo nĩ
Anuz ſolum addo pꝛo confirmatiõe huius glo: nam priuilegiuz
tõceſſum clericis intelligitur cõceſſuʒ eorũ familie ⁊ ſuis ſubiettis
⁊ famulis eorũ ⁊ ſeruiẽtibus vt in.l.ij.C. de epiſ.⁊ cleri.⁊ voluit
Archid.in.c.ij.xi.q.prima,⁊ Sede.de ſenis in ſuo conſil. cxj.incip.
in dei nomĩe amen. ⁊ Ludo.roma.in ſuis ſingularibꝰ in vᷣopri
uilegium ⁊c. Et etiã extẽditur ad vxoꝛez eorũ vtpote eis ſubiecta
vt eſt glo. not.in.c.eos.xxxij.diſ.⁊ gloin dicto. c. ij. xi.q. prima. Et
voluit Jo.an.in.c.pꝛimo extra de cleri.cõiuga.ad quos me remit/
to ⁊ redeo ad gl.de qua agimꝰ. Cuius glo verba ſunt hec.

Quod pꝛo voto ideſt ſi aliquod beneficiũ vel
pꝛiuilegiũ conceditur alicui poteſtati puta recto
ri pꝛouincie vel ſimili omnibus qui ſub eo ſunt
videtur eſſe cõceſſum ⁊ eſt ſic.ff.de condictio.t
demonſtra. l.municipibus.

e pꝛocuratoꝛibus.

F KZ Si procurator a te cõſti
. Eu m oui res. tutus in iudicio cõtra Ci
tiuz ⁊ generaliter ad omnes alias cauſas ⁊ lites incepit agere.? in
primo iudicio incepit cõtemnere iudicem vtrũ iudex poſſit eũ re/
pellere ab offcio pꝛocuratõis.Dico bꝛeuiter ſic. tex. eſt in. d.l. eu
qui res.quem tex. Gal.dixit ad hoc non eſſe alibi in.l.mandatuʒ
in.viij.col.C. mandati. ⁊ ſic facit eum ſingula. ⁊ etiaiu do. meus
de imol.in apoſtillis ſuis ad Bartoluʒ hic. Sed tu aduer/
te pꝛo vero ⁊ nouo meo intellectu iſtius text.qui indicio meo non
loquitur in ꝓcuratoꝛe.nam eius officiũ vile eſt adeo ꝙ repellere
quem vt pꝛocuratoꝛẽ ab aliqua cauſa non eſſet pꝛouidere circa cõ
temptuz iudicis vel eius maieſtatẽ p̃ᷣtoꝛiam cõtemptam vt in..fi.
inſtitu. de exceptio. Unde text.iſte in.d.l eum qui res iudicio meo
loquitur in adminiſtratõe negotioꝛũ qui ſi non defendit dominuʒ
ſuũ cuius negotia adminiſtrat põt pꝛinari totali adminiſtratõe.⁊?
in hoc bñ loquit᷑ tex.iſte. ⁊ hoc mõ ↄpᷣuat̃ honoꝛ iudicis.⁊ hoc eſ-
ſe verũ pꝛobo hic ex eo tex.in verſi.adminſtratiõe negotioꝛuz ſm
foꝛmã iuriſdictõis pꝛohibetur ⁊c. ⁊ in verſi.qui res agit hereduʒ
⁊c.non ãt dixit cauſaz agit heredum vc. Ex quo infero mul
ta que ibi dicũtur per docẽtes in pcuratoꝛe per illum tex.fũdan/
tes ſe per eum non recte pcedunt:nec recte intelligunt iſtum lext.
tum reuerentia dum per eũ dicũt ꝙ ex cõtumacia ꝓcuratoꝛis po
teſt quis mitti ex pꝛimo decreto in bonis domini.nam iſte tex. vt

dixi non loquitur in ꝓcuratoꝛe quoquomõ ſed in adminiſtratoꝛe

Gmhlniginn

vlrtn

nun fattunmwntad
rtgirbgngeſentheinn

nigiglimnn

N
G. ,44
. rien⸗ .
ohlſ Urſotn⸗

ümiinakers
eäne 4 rii
mueil ii ze

ponttheboda
tee
*

7 M. a
lCigndi. giangten

Pateikuinnmken ſe
vuin

niuckertrefen ign man
Tntepttunhktettn rn 1

iNstrtektrilexNN

Güüuncihitnnrams en
rkatüitennurigm iun
mWntütükmiün
Nitſteknotnnnin n r
beaiekinallnirmn
Gufkiag tinftrnuignptnan
liutu firtn
Gini fünmutin ii
Uirgſninngiinirnſnie
einegisfetlewin
gſanmiizkäfeiitia,
annintiunticſe
firezitirſcnun⸗
tug Dðð
*R nignicriiri
hnſnmtingtnn
ncuatlnniie⸗

ee

emegegen nateen
Mrmneef

Ktnlan
atadr
—
Ei n nnits

— ———

— — —

– –

wip⸗ wicctitigocborfiif
immim iai eiſti uin
i ruce inli nhog,fthnſ⸗
arcöſimnttt ſe ornciti
NNdalamiis

Tewnnmnthr.

7 Cnms antee Dtentgtrif
rriANsA IRſnt
— iummttenti verſſtäi
matünmdiniibi
tdsfumis ummi bniil
n MNLNNKiliut
Hatma Kinmigulhunin
—–— Ant
n emeim ii inliinn
en muz fſe nfſt
ti e Amadmmfſthinii
mirc matinniinmnii
e r m ii an i uin
nnn bitnnü
rinzriinftiini
eine nt In giglid e
RHLZ Chtts
mais in nſrn
cui nisn mni u
g i ſal hliſni,
xu ai giin o /,
zramn niſnilln g
a owüſt

vv

bonoꝛum pꝛout ibi vlcitur aperte. Cuius tex. verba ſunt hetc V3.
T. Eum qui res agit heredum a quibus tibi de/
beri fideicõmiſſum dicis euoca ad pꝛocuratoꝛẽ
viruʒ clariſſimũ qui aut tibi reſpondere cogetur
aut ab adminiſtratione negotioꝛũ ſecũdum for/
mã iuriſdictõis pꝛohibeatur.deliberabit antem
ꝛetoꝛ ſinon defendantur heredes an mittere te
in poſſeſſione debeat ſequutus iuriſdictiõeʒ que
exerceri aduerſus indefenſos ſolet.

—, „ Illuſtris do. Franciſ.areti. in
HGlo. in.l. lic Et. l. ſciendum in penulti. col. ff. de
verbo. obli. reputat iſtam glo. ſing. ad hoc ꝙ ſi quis litigat cũ ali/
uo tanq; cum ꝓcuratoꝛe videtur fateri eum ꝓcuratoꝛem legiti
mũ adeo ꝗ ſi poſtea dicit eũ eſſe falſum ꝓcuratoꝛẽ dzʒ hoc ꝓbare
a ſibi incumbit onus pꝛobãdi vt ibi per eum poſt quẽ alias legen
do dixi ibi de hoc. ⁊ ideo non me extendo pꝛo nũc niſi ꝙ pono ver
ba glo.que ſunt bec. .
C Inueniatur ⁊c. in verſi.alij vt Bulga. dicunt

aut ſcio falſum: aut nego verum: aut ambigo ſi

ſcio repello:ſi nego tempoꝛe quo iudici pꝛobem
repellitur vt hic:ſi ambigo in pꝛincipio hoc dice

re debeo ⁊c.
2 Bat. hic dicit iſtam.l.not.⁊ ſin
X. EF Xi gen di. gularẽ ad hoc ꝙ quilibet mĩoꝛ
xxv. annis ẽt ſine mãdato admittitur ad defendenduʒ patrẽ ſuũ
abſentẽ. Segd tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo meo intellectu iſti
us tex. nam ego intelligo in cauſis magne impoꝛtaniie non autẽ in
omnibus cauſis vt hic in fine in verſi.graui cõdemnatiõe afficere
⁊c.quem bene ponderabis in hoc verſu pꝛout alias legendo dixi
ibi poſt alios T maxime poſt do.meũ Alex.de imol.ibidem.⁊ iõ
pꝛo nũc non me extẽdo vlterius pꝛo intellectu eius.niſi ꝙ vt videſ
Bar. hic ⁊ alij poſt eum nimis large intelligũt eum. ⁊ vt ita dixe⸗/
rim nimis extẽdunt fimbꝛias ſeu manus ⁊ tex.iſte non patitur. ⁊
diuerſa eſt ratio in cauſa maxime impoꝛtãtie ⁊ pꝛeiudicij.⁊ diuer
ſa in alijs cauſis leuibus.iuxta not.in.l.leuia.ff.de accuſati.⁊ in.l.
ſcio.ff. de in integr. reſtitu.⁊ hoc modo ego intelligo iſtum caſum.
Cuius text.verba ſunt hec. —.—
L.Exigendi a filio tuo mandati qui ſe defenſio

ni tue offerebat duplici ratõne neceſſitas nõ fuit
aut ꝙ deferre quis ſiue ſit libertus ſiue extrane/
us ſine mandato poteſt tamẽ ſat iſdatione ꝓ de
fenſione pꝛeſtita ⁊ alia pꝛoculdubio obſeruatõe
ſubiecta: aut ꝙ filius etiam ſi vltra actioneʒ pa/
tris nomine dirigat mandatũ pꝛobare non cogi
tur. Sane ꝙ nec dum legitimã etatẽ idem filias
tuus compleuerat ob hoc quideʒ depellere a pꝛo
curatiõe eum iudex non iniuſte potuit:ſed multo
iuſtius fuit vel huiuſmodi defenſoꝛes audire q̃ʒ
te abſentẽ quaſi cõtumacem ⁊ indefenſuʒ graui
condemnatione afficere.

De negotüũs geſtis.
Glo. in. l. cratoris. Zale e. nimo

de. debe, in vſib. feud. ⁊ etiã do.meus Alex. de imol.in.l.diuoꝛtio
h.ſi fundum in ſexta col.in fi. ff. ſolu.matri.reputãt iſtam glo. ſin/
gul ad hoc ꝙ in cöõtractu mandati datur actio cõtraria. ⁊ eſt gloſa
inver bo cnratoꝛis que clara eſt ⁊ non eget mea noua interpꝛetatõ
ne. ideo ſolum pono verba eius que ſunt huiuſmodi.

Curatoꝛis ⁊c.vtiliũ actõnũ alie ſunt directe alie
contrarie.pꝛime domino ſecunde geſtoꝛi dant᷑.

De tempo. in integ.reſti.pete.
Bar . hic dicit iſta lex eſt nota. ⁊

peteude. ſingul.ad hoc ꝓpoſitum ꝙ ſi petit
dilatio que tempus inſtantie non excedit cõceditur tam actoꝛi qᷓ;

—„

reo. Sed ſi tempus inſtantie excedit non actoꝛi ſe öcedi
. 5 täntiee ed re .
tamen polerit actoꝛ vti dilatõe conceſſa reo. Sed Kaaun⸗
quia iudicio meo recte T ſubtiliter põderando iſtum tex. non dici
tur hic in. tex. ꝙ vltra tẽpus inſtantie poſſit concedi dilatio reo. ſz
intelligitur quaãdo cõceſſe a fuit in tempe inſtantie durãtis ꝓut ſo⸗/
nat ille tex. De qua matia vide tu not.x Bar. in. l.admonẽdi in
ba col.ff. ve iureiuran. a per illuſtr. do. Sranc.areti. in conſil. ſuo
lxxiiij.in.vj.col.incip. In xpᷣi nomine ⁊ eius matris gloꝛioſiſſime
meen⸗ Plugeter⸗ mature b⸗ ponit an reus poſſit renũciare di
pꝛeiudiciũ actoꝛis ad quẽ me remi iſti⸗
terrus eſteſtee, q itto ⁊ pono verba iſtiuſ
L. Petende in integrum reſtitutionis tempoꝛi/
bus obſeruatis ſi dilatio ab actoꝛe petatur que
intra meta reſtitutionis valet artari tandẽ quo/
cũqʒ flagitante cauſis cognitis tribui opoꝛtebit.
Sin vero huiuſmodi poſtulantur curricula que
intra ſ paciũ receptum anguſtari nequeũt quippe
ſi in confinio legitimi tempoꝛis petãtur ⁊ eiꝰ ter
minos pꝛoꝛogabũt dilationeʒ petitoꝛi denegari
cõueniet.in eius enim arbitrio fuerat tunc infer/
re litigium cum petite dilatõnis moꝛa ſuperſtite
ſpacio poſſet includi.

Abi et apud quos.

L.finaſli. Bar. bic dicit iſtum tex. eſſe ſingul. ad hoc
D.fin agli. wreſtitutio que petitur officio iudicis põt
poſtulari ab ordinario vel delegato ſpẽaliter ad illam cãs vel vni⸗
nerſaliter putato ſed nõ põt peti coꝛã arbinis vel iudicibus cer
tularijs vel delegatis ab eis. Sed tu aduerte quia boc pꝛoce
dit non ſolum in reſtitutõe que cõceditur minoꝛibꝰ.xxv.anis. ſed
etiam in ea que cõceditur aliquãdo maioꝛibus vt hic in verſi. vel
maiores ⁊c.circa pꝛin.⁊ hoc mõ intelligo iſtũ tex.nouiter. De
qua materia adde tu not.per HBar. in. l.ijeff. de in integ. reſtitut. ⁊
Bar.in.l.cum fidẽicõmiſſum. f.de cõſeſſis.?⁊ Bal.in.l.aduerſus
C. ſi aduer.rem iudi.⁊ per canõiſtas in.c.in litteris de reſttuti. in
intege ? Bal. ⁊ Ange. in. l. cum pꝛetoꝛ in pꝛin. ff. de iudic.⁊. Bar.in
pꝛima. ffde offi.efec.vrb.v in.l.prima. .. de offi.conſul.⁊ Ang.
in.l.ſi vacantia.C. de bo.vacan.li.x. ⁊ Saly.in.l.placet.C.ð pena
indi.in quibus locis late ponũt ſcribentes qui ſint magiſtratꝰ qui
poſſunt cõcedere reſtitutõem in integrũ.⁊ omnes allegãt iſtũ tex.
pꝛo ſingulari ad hoc quod ſupꝛa dixi in pꝛincipio. Cuius textus
verba ſunt hec.
L. Cum ſcimus eſſe dubitatum de reſtitutõibus
que in integrum poſtulantur ſiue tantũmõ apud
iudicem cui aliqua iuriſdictio eſt examinari eos
opoꝛtet ſiue ẽt apud pedaneos iudices ſiue eas
minoꝛes.xxv.annis petierunt ſiue maioꝛes. Sʒ
quod anterioꝛibus ſanctionibus vel veteris iu/
ris vel noſtris declaratum eſt ſancimus non ſo/
lum apud iudices pꝛo tribunali huiuſmodi cau/
ſe cognitione pꝛeponi.ſed etiam apud iudices
quos auguſtialis dederit maieſtas.aut quos no
ſtre reipublice adminiſtratoꝛes vel etiam in hac
regia ciuitate vel in pꝛouincijs vt videatur ipſe
qui iudicem deſtinauerit vtpote ꝓ tribunali co/
gnoſcẽs in integrũ dare reſtitutõʒ ⁊ cauſas eius
examinare.ſic enim non difficilis erit cauſe exa⸗/

minatio.
4 1 Dominus mens Alex. de
X. ſinali in fine imol. in.l.moꝛe in Fafot.
de iuriſdi.om.iudi.reputat iſtum tex.melioꝛẽ de iure ad hoc pꝛo
poſitũ ꝙ in generali delegatõe tranſit poteſtas cognoſcẽdi de cau⸗
ſa reſtitutõis in integrũ q;uis ſit mixti imperij.⁊ ideʒ voluit Ra/
pha.fulgo.in..l.ſi.⁊ idem do.meus Alexa.de imol.in.l.i.in.xli.
col.ff.de offi.eius cui manda.eſt iuriſdic.ad quos me remitto pꝛo
nunc cuz alias de hot dixerim in.d.l.moꝛe niſi ꝙ ſolus addo vnũ
verbum nũc ꝙ iſte tex. loquitur aliter⁊ alius eſt eius intellectus.
Nam diſponmit duo.pꝛimo coꝛam quibus pꝛincipeliter poſſit cauſa

reſtitutõis in integrũ cognoſci.Et concludit ꝙ coꝛã oꝛdinarijs iu/
dicibus ⁊ etiam coꝛam delegatis a pꝛincipe ⁊ coꝛã adminiſtratoꝛi
bus reipublice ⁊ alijs de quibus in text.⁊ ſic in hoc pꝛimo dicto pᷣ
ſuponitur ſemꝑ de cauſa reſtitutõnis in integrũ pꝛincipaliter cog/⸗
noſcẽda ⁊ terminãda. Secũdo ponit ꝙ etiã ſi pnominati tã /
tum iudices vt in verſi.eos tantũ quos ſupꝛa enumerauimꝰ ⁊c.
ſ.oꝛdinarij ⁊ etiã delegati pꝛincipis ⁊ alij gdminiſtratoꝛes reipub
lice ⁊ ſimiles poſſint etiã incidenter cognoſcere de huiuſmodi cau
ſa reſtitutõis in integrũ.⁊ ſic in generali delegatõe emanata a pꝛici
pe vel in cauſa oꝛdinaria ↄmiſſa ab ipᷣa lege oꝛdinariovẽit ↄgnitio
iuris⁊ facti cauſe. Sʒ non loquitur iſte text.in delegatis ab infe/
rioꝛe a pꝛincipe.vt in generali delegatione facta eis de aliqua cauſa
poſſint etiã cognoſcere de cauſa reſtitutõis in integꝝ.⁊ ſic iſte tex.
in fine loquitur limitatiue ⁊ reſtrittiue.non autem ita generaliter
nout intelligunt pꝛefati ſcribentes in locis pꝛedictis qui nõ bene
conſiderarũt iſtum tex. Cuins verba ſi unt hec. ,
CSed ne quid penitus dubitanduʒ relinquat᷑
⁊ hoc addenduʒ eſſe cenſemus vt ſuper eis tan/
tum quos enumerauimus liceat de in integrum
reſtitutione diſceptare ſiue hoc ſpecialiter fuerit
mandatuʒ ꝙ ⁊ veteribus legibus non fuerat in/
cognitum.vel ſi generaliter dati ſunt iudices vel
in alijs ſpeciebus inciderit quedam queſtio re/

ſtitutionis.

In quibus cauſis in integrum
reſtitutio non eſt neceſſaria.

1 Bar .hic ditit iſtam. l. eſſe not.⁊ ſingu.ad
L. finali hoc pꝛopoſitũ ꝙ in caſibus in quibus mi
noꝝ olim contra preſcriptionẽ ceptaz ⁊ finitã contra ſe reſtituebat
bodie cõſernatur illeſus vt hic in tex. Sec tu intellige ſane pᷣ
terq;ᷓ in preſcriptõe.xxx.vel.xl.annoꝝ. nam he preſcriptões lõgiſſi
me currũt contra eos vt dicitur etiã hic in tex.in fine in verſicu.vʒ
exceptõibus.xxx.vel.xlviij.annoꝝ in ſuo ſtatu remanentibus ⁊c.
Et hoc modo tu declara iſtum tex. De qua materia poſuit do.
meus Alex.de imodn conſil.quinquageſimoprimo in quito volu.
incip.quidam Ludouicus ⁊c.⁊ in conſil.cxvj.incip.an aduerſus
pꝛeſcriptõem decurſam ⁊c.in quinto vnlumie.⁊ ẽt poſuit aliquid
Bald.in.l.Ffi. C.quib.lon.temp.preſcrip.obi.⁊ Bal. in. c.i.S.poꝛro
in titu.qualiter feud.olim alie.pote.in vſib.fendo.⁊ Bald.in.l.au
xilium. S.primo in fi.ff.de mino.⁊ Angel.in.ꝭ.illud in autenti.de
heredi.⁊ falci.col.pꝛia.⁊ ꝑ Paul.de caſt. late in conſil.cclxxxxvj.
incipi.venditio iſta videtur fuiſſe facta ⁊c.maxime in ſᷣa col.quem
omnino videbis pro intellectu huius text.de quo in ſpecie poſuit
etiam Ange.in ſuo conſil.ccxlj.incip.de tranſmiſſione hereditatis
⁊c.vbi ponit an iſte tex.habeat locũ in preſcriptiõe introducta per
legem nouã.ad quẽ me remitto ⁊ redeo ad tex.bunc de quo mo/
do agimus. Cuius verba ſunt bec. .
L. Sancimus fauoꝛe imperfecte etatis exceptio
nem non numerate pecunie ab inicio minoꝛibus
non currere nedum in integruʒ reſtitutionẽ expe
ctamꝰ aliquod emergat obſtaculuʒ per quod hu
iuſmõi beneficio minoꝛ vti non poſſi:vel ne ſub
ſtantia eius ſubuertat᷑. Sed humanius eſt latius
eandem legis interpꝛetatõem extẽdere in omni/
bus caſibus in quibus vetera iura currere quidẽ
temꝑales pꝛeſcriptões aduerſus minoꝛes cõceſ
ſerunt per in integrũ autẽ reſtitutionẽ eis ſubue/
niebãt eas ipſo iure non currere. melius etenim
intacta eoꝛum iura ſeruari qᷓʒ poſt cauſam vulne
ratam remediũ querere videlʒ exceptõibus.xxx
vel.xl.annoꝛũ in ſuo ſtatu remanentibus.

De reſtitutione militum.

Glo.in.l.ſi cum militaribus.

Lndo.roma.in rubꝛi.de arbitris in repet.ſua circa fi.⁊ etiaz

do. meus Alex. de imol.in.l.qui rome.ꝭ.duo fratres in. x. col. ff
de ver. obli. reputãt iſtam glo.ſingul.ad boc propoſiti iuſta ab,
ſentia excuſat quẽ a pena legali non auteʒ a cõuennionali. De am⸗
materia alias dixi poſt do.meũ in dicto.ꝭ.dno fratres. ideo pꝛ0
nunc longioꝛ nõ ero niſi ꝙ addo nũc vnũ vbuz ꝙ pena legalis n
cõmittitur etiã niſi interſit partis.l.cum pena.ff. de arbitris . eſt
glo.in.l.ex quacunqʒ in fine:ffſi quis in ius voca.non ierit. 1glo⸗
inſtitu. de verb. obli. in prin. ⁊ firmũt ſcribẽtes in.l.ſtipulatio iſta
5. alteri. ff. eod. titu. ſecus eſt in cõueutionali vt ibi ⁊ in. l tercia.
ff eod.titu.vbi alias legendo dixi. ⁊ ideo non me extendo nunc.
niſi ꝙ pono verba glo.de qua agimꝰ.que ſunt hec .

Impeꝛare vt reſtituaris ad rei vendicatõem con
tra poſſeſſoꝛem ⁊c.

De aꝗrbitris.

Bar. hic dicit ꝙ iſta lex eſt
Z. cum antea. tabilis ſingpfni⸗ 7 4. cno

ua conſtitutio ad hoc propoſitum ꝙ ex ſentẽtia arbitri nudo pa⸗
cto ⁊ ſine pena aſſumpti ſi emologatur taciue vel expꝛeſſe oritur
actio. ⁊ etiã ex actis corã eo ſactis in alio iudicio fit ꝓbatio pro
ut in tex. tum quo in hoc ſto quia tex.clarus eſt ⁊ non eget aliqua
mea noua interpᷣtatione niſi ꝙ addo vnũ verbũ in hoc vltimo de
actis factis coram arbitro que faciũt probatõem in alio iudicio.nq
dico ꝙ faciũt fidem corã alio arbitro electo in locum primiita no
ta. in hac.l,.cum antea.⁊ aperte voluit do.Anto.⁊ alij poſt eum in
c.fi.extra de re iudi.⁊ Balin. c.pꝛeſentata eo.tit.non autẽ coram
iudice niſi parte cõſentiente ad hoc ſᷣm Specul.in tit. de lit come/
ſtat. in. S. quartoe in fi.⁊ in titu.de confeſſis..tercio verſi.quid de
confeſſione ⁊c.⁊ Inno.in.c.quinta vallis extra de iureiurand.⁊ in
c. cum in tua extra de teſtib.⁊ Bal.in.l.fi.C. de teſtib.licet Bart.
ibi teneat contra per illum tex.qui non facit ſi bene ⁊ ſubiilit pon
deretur ĩmo pꝛobat contra in verſi.ſi eas recuſauerit iterii adduci
⁊c.⁊ in verſi.vel ſi hoc mime cõcedere voluerit ꝛc.vbi text.conſi⸗
derat omnino conſenſum partis ſuꝑ hoc. de qua materia vide ẽt
aliquid per Paul.de caſt.in ſuo conſil.quinto incip.cauſa q veni

tur coꝛam domino vicario ⁊c. vbi ponit pꝛopꝛie an acta facta in

iudicio extraoꝛdinario pꝛobẽt in iudicio oꝛdinario.⁊ in conſi.cevj
incip.ſuper pꝛimo dubio ⁊c.in priĩa col.
poſitum pono tex.noſtrũ de quo in pꝛeſentia agimus. Cuius ver/
ba ſunt hec.

L. Cum antea ſancitum fuerat in arbitris eligen

dis quos neq; pena compꝛomiſſi vallabat neq;
iudex dederat ſed nulla ſentẽtia pꝛecedente cõ/
munis electio vt in illoꝛũ ſentẽtia ſtet pcurabat:
Siquidem pꝛo parte pulſata foꝛma arbitralis
pꝛocederet exceptionẽ ei veluti pacti generari.

Sin autem pꝛo actoꝛe calculus pꝓponeretur ni /

hil ex eo pꝛocedere pꝛeſidij ei ſancimus in eos
arbitros quos pꝛediximus ⁊ quos taliter cõſen
ſus elegerit ſub eo pacto vel in ſcriptis vel nõ in
ſcriptis habito vt eoꝛũ diffinitioni ſtetur. ſiqui/
dem ſubſcripſerint poſtquaʒ diffinitio pꝛocedit
ꝙ non diſplicet ambabus partibus eoꝛum ſen/
tentia non ſolum reo exceptionẽ veluti pactige/
nerari ſed etiãactoꝛi ex veſtro nomine in factuʒ

actionẽ quatenus poſſit ſentẽtia eius executõni

mandari. Sed in hac quidem regia ciuitate ab
officio eminẽtiſſime pꝛefecture:pel eius cui fo/
rum pars ſequitur fugiẽtis:in pꝛouincijs ãt tam
ꝑ moderatoꝛes q̃ʒ per apparitoꝛes eoꝛũ vel per
iudices quoꝛum regimen pars pertimeſeit pul⸗/
ſata ⁊c.

de inramento calumnie.

L.ii. .ſin autem. Regulnir aanenn

citari vt yideat iurare eos alias pꝛeſtatio iuramẽti eſt nulla inl

Sed redeũdo ad pꝛo

(ſCraneti

uun r mun⸗
gen ung nen
in n Mlin umman
ng i llameen⸗
uruinnn na miti
Gtintil i nin .
mirimuriun 4 zriur 0
(Grnmnſsll de g
dungrintanen

.

rantnea

ihennnmn
Pißnantstin

ruccis.

DHD
lgontbi Nann⸗

wiiünphin mingtbrain

tmhiunin itn ini run nfn

iüntakntentinni Anu

õ

MWeian Kuntenchen Nüi
Nfiiortdaenuunln in

ſntnnimhetiman umimis

ſatterenchenneutminin ammn
Hünyragtnvüntmtrüttmnam
ſtnirin Dditunm üuir,
rtenponictuntihnmern u
ppbfhlentüsfiiienrnn
lliurtihnuitnn Nnugt
yfnguntadrr
Gemtihmnteiamhs

cnnnnigſtmmiannsner

ilmnhiintnemariͤ

Plntüininttnim

.ẽ⅞

—

„· ‚— — ——

S2

7

WDð

0 r EEEE fh f fEEeeeeere

—

SESee

☛

—

—

S

..èòẽ⁹e⁴

Ann⸗ duſecd
augn n nnti,
— Anncklerche
— aniaſtmtſiii
rridini Pncunimtitl

Se Nuannoniſilt
ANAſinliſetiingnatars
õl
Aneen woonnt alu iunt ant
a/NGnid Niiignenn
ARamzmunmalnis nnnr

Naannut icja ſnins ex
äs
vam ha aunfd iſchon in
crrtentninfhünftn igi
ianein nndfint
s
mumſnnni ieſii
iltintig innniu i
imims it inntulln
gtsugiin ilcn

Unamn ſmimierittni

õ

. 4
J 1 1 „ 1, 00
isigolntiſi
vplgn

,Gnacttanse
tuo⸗ *
igntmmnefli

ſa⸗
Neinmato cNnn
0

lius

ſi quãdo. . l.iudiceo. C. de teſtibus. ⁊ in. c. in nomĩe domini extra

ceo:tit. in antiquis vin auten.ſed teſtiũ pꝛoductio.C. de ſide inſtru.

in.l.generaliter.5.hijſdem. ff.de rebus credit. iureiuran. vo/
lnn Wrirl pubiiati in pꝛima col. C. de teſtame. ⁊ Bal. in. d.liſi
quãdo in fa col.vbi dicit plus ꝙ talis citatio debet eſſe pempto/
ria. ⁊ per. moder.late in.c.quoniã contra falſam extra de pꝛobati.
in quarta col. tamen hoc eſt verum niſi teſtis examinãdus ſit mu
lier. quia tunc cum ſit audienda in domo nec veniat extra ad indi/
cium valet pꝛeſtatio iuramẽti ſine citatõe partis aduerſe ſᷣm Guil.
de cu. ? Bar. in. l. ad egregias in fi.ff. de iureiun Sed cõtra hoc
tenuit Ludo.ro.in ſuo ſingulari in verbo teſtis ⁊c. per caſum ſᷣm
eum not. 2 vnicũ ad hoc in.d. l.il.. ſm autez dignitas vel ſexus ⁊c.
Sed tn aduerte pꝛo vero ⁊ nouo meo intellectu iſtius text.
qui bene ⁊ ſubtiliter ponderatus loquitur ſpẽaliter in iuramento
calumnie quod eſt ſabſiãtiale ⁊ de forma iudicij.vnde in eo pars
debet videre iurare ipſam mulierẽ litigantẽ ⁊ de cuius pꝛopꝛio in
tereſſe agitur. Sed quãdo mulier habet iurare ⁊ deponere ĩ cau
ſa aliena vt ⁊ tanq;ᷓ teſtis non militat tanta ratio vt pars velit eaz
videre.⁊ in hoc lex cõfidit de notario vel de iudice. ſʒ non ẽ ſic in
iuramẽto calumnie per iſtum tex. Cuius verba ſunt hec.

Sin autem dignitas vel ſexus perſone nõ cõ
ceſſerit eam ad iudicem ꝑuenire in domo litiga/
toꝛis ſacramentuʒ pꝛocedere altera videlicʒ par
te vel pꝛocuratoꝛe eius pꝛeſente.

De indiciis.
Bar . hic dicit gy iſte tex.eſt

L. Gi cum ti bi lingul. ⁊ dicit etiaz ꝗ⸗ neſcit

eum alibi ad hoc propoſitum ꝙ ſentẽtia generalis extencht ⁊ pa/
rit exceptõem in non ꝓſequutis dũmodo pendeat a cauſa pꝛinci/
pali ⁊ ſit de apendentijs pꝛoſequtoꝛũ. Sed tu aduerte pꝛo ve
ro ⁊ nouo intellectu meo ad iſtum text. nam hoc ideo eſt qꝛ iſta
dependentia ex poſt non refricabatur in dubiũ nec aliquis moue
bat litẽ ſuper rebus emptis per curatoꝛes.ſed minoꝛ pacifice poſ

ſidebat bona illa T habebat inſtrumẽta. vnde non eſt mirũ ſi non

poteſt agere modo circa euictöem obmiſſam ſeu cautionẽ non ba
bitam per eos tempe cõtractus.⁊ ſic illa pẽdentia non erat in con/
ſideratone aliqua. Sed ſi moueretur queſtio non dicit ille tex. ꝙ
obſtaret exceptio rei iudicate in iſtis apenditijs.de quo alias legẽ/
do dixi ibidem poſt alios ſcribẽtes ⁊ maxime do.meũ Alexan. de
imol.ibidem ⁊ ideo pꝛo nũc longioꝛ non ero.Et hoc modo ego in
telligo iſtum tex. Cuius verba ſunt hec.

L. Si cum tibi pꝛecium pꝛedioꝛũ a curatoꝛibus
comparatoꝛũ ⁊ inſtrumentũ emptionis traderet
queſtionem obmiſſe euictionis non mouiſti intel
ligis ſemel finitam litem inſtaurari non poſſe.

„ Ang.⁊ etiã do.meus Alex.de imo. hic
L. ſeꝛuns reputãt iſtum tex.ſingula.ad hoc ꝙ vbi

ſeruus compareret tanquam ptocuratoꝛ etiam ſi ante litem conte
ſtatam non opponatur nõ poʒeſt eſſe iudiciũ nec valet quoquomõ

V hic er eos de quo alias legendo dixi hic. ? ideo pꝛo nũc longi⸗

oꝛ non ero niſi ꝙ pono verba tex. que ſunt hec.
Seruus in iudicio intereſſe non poteſt: nec ſi
condemnatio aliqua in perſonam eius facta ſit:
quod ſtatutum eſt ſubſiſtit ⁊c.

Z. properandum.S. fina. Enmatoꝛ

ſepenũe/
ro conſtituitur ⁊ interuenit ſolũmodo ad litem pꝛo minoꝛibus.vt
ing. pꝛimo inſtitu. de curato. cum ibi not. ⁊ in.l.qui habet. 9. ſi pu
pillus. ibi per Bar. ff. de tutelis. ⁊ per Paul. de caſt. in ſuo conſi
lio.cij. incip. donatio facta tninoꝛi ⁊c. vbi ponit an eius auctoꝛitas
in contractu tollat ei remedium reſtitutionis in integrum vel ne.
Sec vellem ſcire an bona ipſius ſint tacite obligata vel ne.

In quo dicas bꝛeuiterquod ſic per text.in dicta. l. pꝛoperandum

8. finali. quem textum ad hoc magnifacit Bald. bic dicens quod
alibi expꝛeſſius hoc non inuenitur dicens idem eſie in bonis fi/
geiubentiũ pꝛo eis ſeu intercedentiũ quod dicit eſſe notãdum.
Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius textuſ
nam aliter ? nouiter'ego intelligo enm videlicet in curatoꝛe babẽ
te curam alioꝛü omniũ etiã bonoꝝ minoꝛis. non auteʒ de ſpeciali
turatoꝛe pꝛout intellexit Bal. ⁊ hoc eſſe verũ pꝛobo ex illo iex. in
verſi. vel per tutoꝛes vel per curatoꝛes vel actoꝛes vel procurato/
reo eoꝛum agautur ⁊c. nam illud verbum eoꝛuũ ⁊c. reſpicit ꝑſonas

tutoꝛum v curatoꝛũ non autẽ pſonas pupilloꝛũ vel adultoꝛũ. ſic
loquitur in generali curatoꝛe non autẽ in ſpẽali. Secũdo idẽ „
batur in verſic. ad tutoꝛes ⁊ curatoꝛes ⁊ fideiuſſores eoꝛũ here/
deſq; ⁊ res eoꝛũ cc. vbt tex. facieus mentõem de tutoꝛibue ⁊ cu/
ratoꝛibus generalibus ⁊ eorũ fideiuſſ. oꝛibus bene cõmemoꝛat bo
na eoꝛũj. Ded de bonis curatoꝛis ſpẽalis vel actoꝛis ſpẽaliter con/
ſtituti ad litem non facit mentionẽ aliquã iĩmo in verſic. ⁊ omnes
quoꝛũ in hac cauſa legitime intereſt ꝛc in quo foꝛte ſenſit de eis nõ
cõmemorat bona vel res eoꝛũ. Sed illa obligatio bonornm ſoluz
reſpicit illos ſupꝛa noĩatos non autẽ ſpẽalez curatoꝛẽ de quo nul⸗
lam facit mentionẽ.ſed bene de actoꝛe cõſtituto a generali curator̃
vel a tutoꝛe. cuius actoꝛis bona ſi volumus dicere eſſe obligata
per illum tex.cuias tamen cõtrariũ voluit etiã Bal.ibi non ꝓba /
tur hoc in curatoꝛe ſpẽali ad litem. ⁊ hoc ſatis eſt mihi ile tex.
non facit mentiõem de curatoꝛe cõſtituto ad lites de quo dicit in
dicto. 5. pꝛimo inſtitu. ðe cnratoꝛ.⁊ ſic cum reuerentia tanti patris
Bal. non bene guſtauit iſtum tex.quem hoe modo ego declaro ti
bi. Cuius verba ſunt hec.

CSin vero cauſe vel pupilloꝛuʒ vel adultoꝛum
ſint vel alioꝛũ ſub cura agentiũ maſculoꝛũ vel fe
minarũ vt per tutoꝛes vel pꝛocuratoꝛes vel acto
res vel pꝛocuratoꝛes eoꝛũ agãtur:⁊ eoꝛũ deſidia
trienniũ fuerit tranſactum ⁊ a cauſa ceciderint li
tem quidem ſuũ habere vigoꝛem omnẽ autem ia
cturam que ex hac cauſa oꝛietur ad tutoꝛes ⁊ cu
ratoꝛes ⁊ fideiuſſoꝛes eoꝛũ heredeſqʒ ⁊ res eo/
rum ⁊ omnes quoꝛũ in hac cauſa legitime inter/
eſt redundare. Sin autem non ſufficiat pupillis
vel minoꝛibus eoꝛũ ſubſtantia tunc id in quo fue
rint detrimentuʒ perpenſi in integruʒ reſtitutõis
auxilium eis ſupereſſe.
Pꝛocuratoꝛes

Rem non nonam. „vveure zm

Ludo.roma .in verbo iuramentũ æc. el pꝛimo in ſuis ſingularibꝰ
tenẽtur in litis ingreſſu iurare de calnmnia. vt eſt tex. hic in. 5. pa
troni licet glo.hic dicat hoc non ſeruari de ↄſuetudiue.ſed ſᷣm Lu
do.roma.conſuetudo illa non valet ⁊ non debet valere in pꝛocura
toꝛe ⁊ etiã in aduocato qui melius cognoſcũt q; pars pꝛincipalis.
vt eſt glo.in.l.ab anaſtaſio.C. manda. Sed tu aduerte tu ꝓ
nouo ⁊ vero intellectu meo.d.l.rem non nouã. quia pꝛimo ⁊ an⸗/
te omnia ego dico ꝙ iſte tex. non facit. nam uõ loquit᷑ in ingreſſu
litis pꝛout loquitur Ludo.roma.ſed loquitur poſt litẽ cõteſtataz⸗
vt hic in ver. cum lis fuerit cõteſtata xc. Secundo dico etiazʒ
nouiter ꝙꝙ iſte tex. bene ⁊ ſubtiliter ponderatus non loquitur in iu
ramẽto calumnie ſed in quodaʒ alio iuramento penitus diffoꝛmi
a pꝛedicto.ſ.ꝙ ipſi aduocati ⁊ patroni cauſaruz omni virtute ſua
omniq; opere ꝓcurabunt inferre clientulis ſuis ea que iuſta ⁊æ ve
ra exiſtimauerint.⁊ ꝙ ſi cognouerint cauſam impꝛobaʒ vel deſpe
ratam non patrocinabũtur cum allegatẽibus mẽdacibus ⁊c. ¶Vn
de dico ego iſtud non eſſe iuramentũ calumnie ſed eſt de bene ⁊ iu
ſte conſulendo ⁊ de non mẽdaciter allegando in cauſa pꝛedicta. ⁊
hoc modo nouiter ego intelligo pꝛopꝛie illum terx. Circa quem
addo vnũ verbum.nam vt dixi tex iſte non facit ad hoc xpoſituzs
Sed ſi tu vis ſcire an tales pſone teneãtur iurare de calũnia vide
not.per Cy.in auten.ſacramẽta in.ix.qõe.C.ſi aduer.vendit.⁊ in
l.ij.S. ſin autem. C. de iuramen.calum.⁊ per Barto. in.l.qui bona
§.qui alieno.ff. de damn. infect. ⁊ Bart.in dicta.l. ſecunda. ꝭ.ſin
autem. ⁊ in.l.non ſolum in pꝛincip.ff. de pꝛocurat.⁊ glo.in.c.pꝛĩo.
extra de iudi.li.vi.⁊ in.c.in pertractandis extra de iura.calum. ⁊
in.c.ii.eo.tit.li.vj.in quibus locis ponũt an iurent in animã ſuam
propriã vel domini. Ex quo elicio ꝙ tex. noſter non loquitur in
huiuſmodi iuramento.quia non fit ibi dubitatio quin in iſto caſu
iurent expreſſe in aĩaʒ ſuã ꝓptiã vt ibi in verſi.ipſi ſciẽtes ⁊c.vbi
tex.pꝛopꝛie conſiderat ſpẽaliter pſonas ipſoꝝ ⁊ non dominorum.
Preterea cõſidero aliud quia iſte text.introducit ſoluz vt pꝰ
litem cõteſtatam iuretur.ſed iuramentũ calumnie de quo in.l.i.?⁊
per totũ de iura.colum.pꝛeſtatur ⁊ ante ⁊ poſt lit.conte. ⁊ etiã ali
quãdo poſt cõcluſum in cauſa ex officio iudicis m Bal.in.l.i. in
fine de iura.calum.⁊ Bal.in.l.ſi accuſaturus.C. de accuſat.et glo.
in.c.ex litteris cxtra de iureiura.et per Bart.in. d.i.ij.in pꝛinc.et
Bar. in.l.pꝛolatam. C. de ſente.et Bal in addit. Specu.in titu.de
iura.calum.in..pꝛimo.et Jo.an.in.c.pꝛimo eo.tit.li.vj.in nouel.
ad quos in hoc me remitto. Sed redeundo ad ꝓpoſitũ noſtrũ di
co ꝙ iſte text.loquitur in alio iuramẽto diuerſo ab illo put ſonat
textus bene conſideratua.Cunus ver ba ſunt hec⸗

Z. Rem non nouam neqʒ inſolitam agredimur
ſed antiquis quidem legiſlatoꝛibus placitaʒ. cũ
vero contempta ſit non leue detrimentũ ad cãm
inferentem. cum eni non eſt incognituʒ antiquos
iudices nõ aliter iudicialem calculuʒ accipere ni
ſi pꝛius ſacramentũ pꝛeſtitiſſent oĩimodo ſeſe cũ
veritate ⁊ legum obſeruatione iudiciũ eſſe diſpo
ſituros.cum igitur viam non vſitatam inuenimꝰ
ambulandam: æ anterioꝛes leges noſtre que de
iuramenio poſite ſunt non minimã ſue vtilitatis
experientiam ⁊c. In.S.patroni autem cauſarum
qui vtrique parti ſuum pꝛeſtantes ingrediuntur
auxilium cum lis fuerit conteſtata poſt narratio
nem pꝛopoſitam ⁊ cõtradictionẽ obiectã in qua
licunqʒ iudicio maioꝛe ſeu minoꝛe vel apud arbi
tros ſiue ex cõpꝛomiſſis vel aliter datos vel ele
ctos ſacroſanctis euangelijs tactis iurent ꝙ om
ni quidem virtute ſua opeqʒ omni quod iuſtuʒ ⁊
verum exiſtimauerint clientibus ſuis inferre p/
curent nihil ſtudij relinquentes quod ſibi poſſi/
bile eſt ⁊c.

Se pedaneis iudicibus.

Y ⸗ Lud.roma.in ſuo ſingulari in verbo
. PD la cet. appellatio ⁊c dubitat ſatis ſuperq; ſa

tis an a ſententia lata in cauſa requirente celeritatẽ puta ᷣm eum
in cauſa damni infecti poſſit appellari. Et tandem poſt multa di/
cit ꝙ dubiũ facit tex.in.l.cfi.ff. de appel.recip.vbi dicitur ꝙ nõ: ſed
bm eum in contrariũ facit tex. apertus in.d.l.placet in fi.in ver.ex
omni cauſa appellare lz ⁊c. Sed ſoluit ipſe dicendo ꝙ non poteſt
appellari vt in.d.l.fi.niſi cauſa ſit mixti imperij vtputa damni in/
fecti quia tunc poteſt appellari.⁊ ᷣm eum hoc modo ꝓcedit text.
in. d.l.placet. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nono intellectu meo
d.l.placet.vbi ſi bene ⁊ ſubtiliter põderetur licet dicatur ex omni
cauſa appellari poſſe.tamen ego intelligo niſi ſit de requirentibus
celeritatem vt in.l.vt gradatim.S.ſed ſi lege.ff.de mune.⁊ honoꝛi.
⁊.l.pꝛima cum glo.in ver.vnuſquiſq;. C.de ſacroſan.eccleſ.⁊.l.in⸗
ter omnes. ff.qui ſatiſda.coga. Quid autẽ in cauſa damni in
fectl dixi alias in rubꝛica. ff. de dam. infec.poſt do.meũ Alexa. de
imo.ibi.⁊ ideo non repeto nũc.nec ero longioꝛ.ſed volui hec mo/
do dixiſſe pꝛo intellectu.d.l.placet.licet Ludo.ro.equiuocet ⁊ al/
leget tex.nihil facientẽ in.l.i.de peda.iudici.ſed eſt tex. ĩ.d.l.placʒ
in fi.quem tex.ego intelligo nouiter pꝛout ſupꝛa dixi. Cuius ver /
ba ſunt hec.

L. Placet nobis pᷣſidesde his cauſis in quibuſ
quidẽ ipſi non poſſint cognoſcere ante hanc pe/
daneos iudices dabant.notõnis ſue examen ad
hibere:ita tamẽ:vt ſi vel ꝑ occupatões publicas
vel pꝛopter cauſarũ multitudineʒ omnia huiuſ-/
modi negotia non potuerint cognoſcere iudices
dãdi habeant poteſtatẽ ꝙ non ita accipi conue/
nit:vt etiam in his cauſis in quibus ſolebant ex
officio ſuo cognoſcere dandi iudices licẽtia per
miſſa credatur quod vſqʒ adeo in pꝛeſidum cog
nitione retinenduʒ eſt vt eoꝛũ iudicia non dimi/
nuta videãtur: dum tamen de ingenuitate ſuper
qua poterant ⁊ ante cognoſcere ⁊ de libertinita/
te pꝛeſides ipſi diiudicent. Exempluʒ ſacraꝝ
litteraruʒ eoꝛundem ad ſeraphicen. Placet vbi
iudicibus ſi quoſ grauitas tua diſceptatoꝛes de
derit inſinues vt delegata ſibi negotia lata ſentẽ
tia determinet:nec in his cauſis in quibus pꝛo/
nunciare debent ⁊ poſſunt facultatẽ ſibi remittẽ
di patere ad iudiciũ pꝛeſidale recognoſcant: ma
xime cum ⁊ ſi iudicatio alicui litigatoꝛũ parti in

iuſta videtur interponẽde pꝛouocatiõis poteſtaſ
ex ſententia ex cõmuni cauſa pꝛolata libertas li
tigatoꝛibus tribuatur. Fe

qui pro ſua iuriſdictione.

7. 1 Bar. hic dicit in fine q iſte text.e⸗
Z. prima. gularis ad hoc pꝛopoſitum ꝙ; Xeln
a pꝛincipe ſubdelegat cauſam meri imperij in verſic. nullo habito
tractatu perſonarũ cauſarũve ⁊c. ⁊ ſic delegatus pꝛincipis ſubde
legat omẽs cauſas.ergo ⁊ meri imperij.⁊ ita voluit dicere Bart.
bic ⁊ alij cõmuniter poſt eum ita intelligetens iſtum tex. Et idem
voluit Bar. in . l. . v in. l.ij.fl. de iuriſdi.om. iudic. ꝛ in. lne quicq;
S. vbi decretum.ff.de offi.pꝛoconſul.⁊ HBal.in addit. Specu.in ni/⸗
tu. de delega.in. .cauſe ⁊c.⁊ ibi etiã per Job.an. Szʒ aduer
te tu pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo illius text.nam ego intelligo
eum aliter videlʒ vt loquatur reſpectu cauſarũ que non erãt de iu
riſdictõe illius delegati nec ad eius cognitionẽ ptinebant vel ſpecta
bant. nam ſi delegatur ſibi a pꝛincipe ipſi bene poſſunt alijs ſnb/
delegare.hoc ego colligo ex illo tex.vt cõueniat cum pᷣcedentibus
dictis in pꝛincipio ad que vẽit exceptiue vt ibi in verſi.hoc mſi ac.
Sed ſupꝛa non fecerat mentõem de cauſis meri imperij ſʒ de his
indiſtincte que non ſpectabãt ad iudicem. nam delegare non pot
eas vt ibi dicitur in verſicita videant ſi ad iuriſdictõem delegatio
pertineant ⁊c.⁊ ſic tex. poſtea in fi.in dicto verſi. hoc niſi ⁊c. iuncto
verſi.nullo habito tractatu ꝑſonarũ cauſarũve ⁊c.conſiderauit in
riſdictõem reſpectu cauſe non ptinentis ad illum ⁊ etiaz reſpectu
ꝑſonaꝝ nõ ſubiectaꝑ.Et hoc mõ ego nouiter intelligo illu text. et
magis nobis ſernit generaliter qᷓ; ſolnm ⁊ dũtaxat eũ intelligẽdo
in cauſis meri imperij ſolum. Cuius tex.verba ſunt hec.

L. In cauſarum delegatõibus illud cõſultiſſimũ
pꝛecipimus obſeruari vt ita valeant ſi ad iuriſdi
ctionem pertineant delegantis.ꝙ ſi quis aliene
iuriſdictionis cauſaʒ crediderit delegãdam nec
pꝛecepto cognitoꝛem datum patientiam accom
modare cenſent.⁊ ſi contra leges obtemperaue
rit deleganti omnia que ab ea delegatiõe gerun/
tur pꝛo infectis habere pꝛecipimus ae ſi ipſiqui
delegauerint aliene iuriſdictionis iudices reſe/
diſſent vt nec appellandi quidem neceſſitas vi/
ctis aduerſus eas ſentẽtias imponatur.hoc niſi
iudices a nobis ſpecialiter delegãtibus dati ali
is cauſas delegauerint iudicandas. nam his de
legantibus nullo ꝓꝑꝓſonarũ cauſarũve habito tra
ctatu appellationẽ ad eos iure iudicia remeabũt

Se feriis.

Glo.in.l.dies feſtos. Rlmue⸗
glo. pꝛo ſingulari. ⁊ etiam Bald.in.l.ſi vt pꝛoponis.C.quõ ⁊ quan
do iudex ad hoc ppoſitũ ꝙ etiam diebus ſolemnibus poteſt qui
capi perſonaliter vt ſuſpectus debitoꝛ. ⁊ eſt glo.in verbo fideiuſſio
cum qua ſto ſimpliciter. quia clara eſt ⁊ nõ eget aliqua mea noua
interpꝛetatõe niſi ꝙ addo vnũ verbũ.ſ.ꝙ idez voluit ibidẽ Bart.
⁊ Paul.de caſt. in.l...f. eo. tit. ? Paul. de caſt. in ſuo conſilio.xl in
cip. pꝛo plenioꝛi examine ⁊c. vbi multũ luculenter examinat de hu
iuſmodi captura. ⁊ per do.meũ Alex.de imo.in ſuo conſilio iij in
quinto volumie incip.in xpᷣi nomine ⁊c.queritur an ſtante nullita
te ⁊c.vbi ponit an executio ſententie poſſit fieri tali tempe feriat
in honoꝛẽ dei.? Raph.cuma.in ſuo conſilio.clvij. in pꝛinincip. c
ptura debitoꝛis fugitiui ⁊c. Et Pet. de ancha. in ſuo conſilio. cxx
incip. vtꝝ compꝛomiſſuzʒ ⁊c. in fine. ⁊ Paul.de caſt. imn ſuo conſlio
ccclxxi.incip.in chꝛiſti noĩe amen.⁊ do.meus Alex.de imol. in.l ij
in tercia col. ff.de iuriſdi.om. iudi.x illuſt. do. Sran. areti.in ſuocᷣ
ſil. xxxxv. incip. reſpõdendo bꝛeuiter dubijs ⁊c. vbi ponit an poſſit
oppõi de incõpetentta iudicis a debitoꝛe capto pꝛo ſuſpecto veln ſ⸗
ad quos me remitto. Et redeũdo ad pꝛopoſitũ dic ꝙ hec gloſa
clara eſt. cuius verba infra poſui. ⁊ ideo non repeto bic iteruune
idem ſepius dicamus.

Ljrunthen. dar⸗

nuanitlnt
“ NpnNe
Baani gingtn
õ

Mrltingtinfitze⸗

fann

Net N

ad
lenuiſfelömmuetnn. Sutr,

uiſtegintgun i rern

Peni luurmrins daintin
iiagtiteninumrEni

AENireKnntütt aemren
11 CGeketntinnurieemir u tin

Eengtinttinnentin rlrn

Mrftinſegiurttireinerren

ſſttngnandeniinkwe

Mneſmtongenrinmntie

ſoritinenieninminnmsdtn
eroynſyfntinnur ina anu
iwume,dn gAnr
Nenigftiidntn tann

Penintfurg .

grunchmirn Z
ſſnitwnſter ſae

Nnlcinkpnon un

falign
Ouüimemn
Mnonten.

an i M

R

neh
Mniireane

——

ð

.

IQrange

22☛ —

☛

— , :rr f ff efeeeeeeeseee

221722 n2.2 *° HF 2. „1

₰
E

—

—
—

—
1
a
n
14
ve

4

–—

—

ren int
al ſennigsehen
aM murhantgin
mmuigs in uinni ſiir
ar aer inſcitineitlt

Arnlnti gitn uuſtn

CSaſisdsſnitssinpounnhent
natswhes tilier aigiſht
Scſs ugaritidiantng nnteen
Lacir ngotni ulir ckion
cnm uin tsiſtiliunmuti

elns.

W
oinl desſ.
Pnnitn

aifn 1 nnin del⸗
nnn un i,
SxNN tcheen
are ntun
G4α .
sau

Glo. in.l.ſinali in uerbo fideiuſ

is c. Docto. omẽs hic ⁊ etiã do.meus Alex. de imol.in. l. i. .
ain in fie in vlti. col. ff. eo. allegãt oẽs iſtã glo. p unguler. ad
boc propoſituz e debitor ſuſpectus de fuga poteſt capi die feriato
in honoꝛem dei niſi ſatiſdet de iudicio ſiſti. de qua materia nõ dico
nunc cum alias late dixerim poſt do. meũ Alex.de imo.in dicto.9.
excipiũtur. ⁊ eo maxime quia glo. iſta clara eſt ⁊ non eget aliqua
mea noua interptatoe niſi ꝙ addo vnũ verbũ nũc vltra alias vctã
per alios ⁊ per me in dicto..excipiũtur ꝙ idẽ voluit Paul. de ca
ltro in conſilio. xxxvij.incip.· in cauſa capture ⁊c.⁊ etiam in conſi ⸗
xxviij.? in dicta. li.fr de ferijs. ⁊ Bar. v cõiter alij in. d.l. fi. eod.
ni. Tamen intellige ge tenetur cauere de iudicio ſiſti finitis ferijs .
non autẽ agi debet eo tempe ᷣm Paul. de caſt. vbi ſupꝛa per tex.
in lſi adulteriũ cum inceſtu. . fi.f de adulte.in ver. differtur eiuſ
accuſatio ⁊ cautioe in iudicio ſiſti cauſa pmutatur in fine honoꝛis
æc.de qua materia plus non dico modo ſed pono verba glo.que
funt hec ⁊ bꝛeuia equidem.

Sideiuſſoꝛes de ſiſtendo in iudicio niſi de receſ
ſu timeatur ⁊c.

DHe iuriſdictione omni.iudic.

unri rAi Bar. hic ⁊ etiam do.
L. iuris ordinem. meus Alex. de imola
in.l.cum quedam puella in pꝛin. in pꝛima col.ff.de iuriſdi.om. iu/
di reputãt ⁊ dicunt iſtum text. eſſe ſingul. ad hoc pꝛopoſitum ꝙ
quis cõueniri poteſt in eo domicilio in quo cõtraxit ſiue hẽat nunc
illud domiciliũ ſius illð mutauerit vt hic in tex. Sz! tu aduer/
le quis ego dico tibi plus per iſtum tex.q nedum põt cõueniri ille
in eo domicilio quod habuit tempoꝛe cõtractue.ſed etiã põt cõue/
niri in eo quod habet depꝛeſenti in quo.non contraxit. ita pꝛobaĩr̃
hic in gerſi. vbi domicilii habet reus vel habuit tempe cõtractus
⁊c. Circa quẽ tex. ⁊ eius materiã allego notabile ↄſiliũ̃ illuſtris
do. Fran. areti.in conſilio. cxxxv. incip. Clariſſime dñe collateralis
⁊c.vbi ponit vtrũ ad hoe vt quis poſſit cõueniri rõe cõtractus ſa⸗
tis ſit ꝙ tempe cõtractus habeat domiciliũ in illo ſoco ad quem in
boc me remitto ne exeamus intentõz pꝛincipalem noſtrã que ver
ſatur in vero intellectu iurinm. ⁊ maxime nunc in iſto textu circa
quem docto.ſatis variarũt maxime do. Anto.in.c.pꝛopoſniſti ex/
tra de foꝛo compete. ⁊ etiam Saly. hic pꝛout alias legendo latius
de his omnibus dixi in.d.l.cum quedam puella.⁊ ad ibi dicta me
remitto. ⁊ redeo ad tex.de quo agimus nunc. Cuius textus ver/
ba ſunt hec. .
L. Juris oꝛdinem cõuerti poſtulas vt non actoꝛ
rei foꝛum ſed reus actoꝛis ſequatur. Nam vbi
domicilium habet reus vel tempoꝛe contractus
habuit licet hoc poſtea tranſtulerit ibi tantũ euʒ

cõueniri opoꝛtet.

Quando impeꝛatoꝛ inter
pupilum et uiduam.

Glo. m. l. prima in glo. antepe

nultima in verbo ercidere ⁊c. Bal. Saly. hic ⁊ etiam do. meus
Alex. de imol.in.l ſi quis in cõſulendo in penul.col. C. de pactis re/
putant iſtam glo.ſingul. ad hoc ꝙ vbi pꝛiuilegiũ eſt indultuz cauſa
miſeratois non poteſt tolli per renũciationez ipſius cui conceſſum
eſt yt ibi per eos ad quos me remitto. quia glo. clara eſt ⁊ nõ eget
aliqua mea noua interptatõe. Cuius verba ſunt hec.

Excedere ⁊c. Quid autem ſi huiuſmodi per/

ſone peruerſe conſenſerint Reſpondit Jo. idem
eſſe ⁊c.

Sectu aduerte quia ſi in glo. habes illud verbũ puerſe ꝛc.
glo. non dicit ita indiſtincte. Sed caſu quo peruerſe hoc facerẽt pu
ta inducte dolo aduerſarij. Sed quia multi libꝛi nõ habent illud
verbum peruerſe ſcd loco eius habẽt verbum miſere ⁊c.ideo glo.
tunc magis aperta eſt ⁊ non egeret aliquo ſupplemẽto. Sed in li /

bꝛo meo ego habeo verbu miſere. ſed in aliquibus alijo ẽ verbuʒ
beruerſe ⁊c. cogitabis.

Abi de crimine agi oportet

Gloſa in.l.prima. Do mens Aler. im.

. — in.l. ſi cõuenerit. in vltia
col. eirca ſi. ff. de iuriſdi. om.iudi. reputat iſtam glo. ſing. ad hoc p

poſitũ ꝙ ſi a pꝛincipio fuit erroꝛ in litigantibus coꝛã aliquo iudice
incõpetenti ſi ex poſt ſciẽter litigarunt coꝛam eo licet ipſe ignoꝛet.
tamen pꝛimus pꝛoceſſus valet ⁊ omnino cõualidatur de qua ma
teria non dico nunc cum alias legendo dixerim in. d.l. ſi cõuenerit
poſt alios docentes æ maxime pꝛeſfatum do. meũ ibi niſi ꝙ addo
nunc Specu.idem volentẽ in tit. de compet. iudi.aditio. in. . pꝛĩio
in ver. decio ⁊ ibi ⁊ Jo.an.ad quos me remitto. Et intellige ſa/
ne hec omnia niſi cõmuni opinione reputaretur cõpetens.qꝛ tunc
ſine dubio geſta coꝛaz eo valent vt in.l.barbarius philippus.ff. de
offi.pꝛeto.⁊ in.l.arbiter. C. de ſente. ⁊ interlo. om.iudi.⁊ in.c.ſciſci
tatus extra de reſcript.de quo latius dixi in.d.l.barbarius in in/
tellectu meo nouo ad illum rex.⁊ ideo pꝛo nũc non me extẽdo cix
ca huiuſmodi incõpetentiã iudicis. Sed vnũ etiã nota qʒ; gloſa
met in fr.limitat hec multũ ſingulariter de qua in hoc docto. non
faciut mentionem. ⁊ eſt not. etiã in hac vltima parte ſui. Et pono
verba glo.que ſunt hec.

Inchoate ⁊c.in ver.ſed quid ſi neſciunt a pꝛin
cipio ſed ſciunt poſtea ⁊ litigant.reſpõdeo tenet
iudicium pꝛopter rati habitionẽ vt.ff. de iudic.l.
ij. ſecus ſi mea voluntate non potui facere iudi⸗/
cem quia eius erat condictõis a pꝛincipio vt iu/
dex eſſe non poſſet.nam licet mutata ſit eius con
dictio non tamen tenet ſentẽtia ſecũduʒ Aʒo.⁊c.

Autenti.qua in pronincia.

Illuſtris do.Srancii.areti.in.l.ſed ſi de ſua in tercia colffð
acquir.heredi.reputat iſtum tex.ſing.ad hoc &ꝙ facilius tolleratur
ratificatioq; mandatũ fiat in abſentia ⁊ pariat effectũ obligãdi
dominũ ſuũ ⁊ ita ꝓcuratoꝛ cõſequitur in abſentia etiam non in/
terueniẽte numero vel epiſtola qᷓ; expꝛeſſuʒ mãdatuz vt ibi p euz
ad quem me remitto ⁊ ad alia ibi dicta ⁊ pꝛo nũc pono iſtuz text.
Cuius verba ſunt hec.

CAutent. qua in puincia quis delinquit ⁊c.que
quia longa obmitto.

De inofficioſo teſtamento.

Poſtumus filius p̃teritus a ma
„ .B i mater. tre teſtante que nöbabuit facul/
tatem mutandi teſtamentuz in quo erant inſtiiuti alij filij ex eo qꝛ
moꝛtua eſt in pnerperio videtur inſtitutus ab ea vna cũ alijs.⁊ iõ
teſtamentũ non rumpit. vel rectius loquẽdo non querelat. ſecus ẽ
ſi eſſent ab ea inſtituti extranei. quia tunc põt agere querela ⁊ ſic
teſtamentũ rũpitur in totũ.tex.eſt in.d.l.ſi mater.quẽ tex. ad hoc
dĩxit Bal. hic foꝛe ſingul.⁊ nõ eſſe alilbi. Sed tu dicas ꝙ eun
dem tex.dixit hic Bar. eſſe bonũ ⁊ non eſſe alibi de quo Bal.nõ
facit mentõez ⁊ mirum eſt. Et idem dixit illnſtris do. ranci.are
ti. in. l.i.in nona col.ff de teſtame.faciẽs iſtum tex.ſingijl.cũ Bar.
hoc idem dixerit ⁊ nõ a remotis nec in loco peregrino. Sed
tu aduerte pꝛo meo nouo ⁊ vero intellectu iſtius text. quem ego
intelligo cum grano ſalis.ſ.quando mater hẽbat etiaʒ alios filios
quos non inſtituerat ſed pꝛeteriit.⁊ ſolum ipſa inſtituit extraneos
nam dico hoc caſu natum in puerperio etiã poſſe querelare teſta/
mentuʒz matris. Sed ſi non haberel alios filios ⁊ ipſa inſtituiſſet
extraneos heredes ⁊ in puerperio non potuit mutare teſtameniũ
certe iſte filius cenſebitur vocatus ⁊ vt inſtitutus admitteretur ꝑ
cõiecturã materne pietatis.⁊ hoc ego colligo ex illo text. in pꝛin.in
verſi.duobus filijs inſtitutis heredibus ⁊c.vbi ſemꝑ pᷣſupponi de
bet idem caſus ⁊ illa met qualitas filioꝛũ. Et ratio eſt quia exquo
bhabuit filios ⁊ eos pꝛeterijt lex pᷣſumit etiam non curaſſe de nato
quem non inſtituit in puerperio. ⁊ ꝙ ſi potuiſſet eum inſtituiſſet.
Sed ſi non haberet filios ⁊ extraneos inſtituiſſet poteſt dici ex
cõiecturata mente ſua eum inſtituiſſet. ⁊ eo caſu nõ querelaret per
ratõnem illius text.quem ego hoc modo intelligo nouiter. Cuius
text.verba ſunt het.

L. Si mater filijs duobus inſtitutis heredibus
tercio poſt teſtamentũ ſuſcepto cum mutare ideʒ
teſtamentuʒ potuiſſet hoc facere neglexiſſet me/

rito vtpote non iuſtis ratõibus neglectus de in/
officioſo querelam inſtituere poterat. Sed cum
eam in puerperio vita deceſſiſſe pꝛoponas repen
tini caſus iniquitas per cõiecturaʒ materne pie/
tatis emẽdanda eſt quare filio tuo cui nibil pᷣter
maternũ fatum imputari poteſt perinde virilem
portionem tribuendaʒ eſſe cenſemus ac ſi omẽs
filios heredes inſtituiſſet. Si autẽ heredes ſcri
pti extranei erant tunc de inofficioſo teſtamento
actioneʒ inſtituere non pꝛohibetur.

Glo. in autentica nouiſſima.

Do. meus Alex. de imol. hic in apoſtillis ſuis ad Bart. bic re
putat iſtaz glo.ſingul.ad hoc ꝙ licet fllius debeat habere teſtamẽ
tum ſuũ titulo honoꝛabili inſtitutõis.tamẽ fallit hoc ſm eum ni⸗/
ſi eſſemus in teſtamento condito inter liberos quia poteſt habere
quocunq; titulo ⁊ valet teſtamentũ ⁊ talis diſpoſitio vt hicp euʒ
ad quẽ me remitto ⁊ capio glo.de qua agimꝰ. Cuiꝰ vᷣba ſunt hec.

CLitulo ⁊c.in verſi.vel refert vtrum fiat ſolem
ne teſtamentũ ⁊ tunc debet inſtitui.aut minus ſo
lemne puta iuter liberos ⁊ tunc ſufficit quoquo
titulo legati xc.

De petitione hereditatis.
Docto.omẽs cõiter hic ⁊ ẽt Bal.

T. Bi filius- ⁊ Ange.in.l.qui aliena in pꝛin.ff. ð

acquir. here. ⁊ etiam Ange.⁊ do.meus Alex.de imo.in.l.ſciẽduz
in. vj. col. ff. de verb. obli.icũt iſtum tex. foꝛe ſingulad hoc pꝛo/
poſitum ꝙ licet alias ſolẽnitas extrinſeca non pꝛeſi umitur vt in. l.
quecunq;.S.fi.cum ibi not.ff.de public.cum ſy. hoc tamẽ fallit ꝓ
pter dinturnitatẽ tempis longi hoc eſt.x. annoꝛũ ⁊ vbi non tracta
tur de pꝛeiudicio alterins.quia tunc requiritur tẽpus.xxx.annoꝝ
de qua materia alias dixi poſt alios ſcribentes in. d.l.ſciẽduz. iõ
hꝛo nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ alias ibi per me dictis addo mo/
do ꝙ idem voluit Jo.and. do. Anto.⁊ do. Abb. in.c.ficextra ð eo
qui furti.ordi.ſuſc.⁊ Bal.in.l.emptõe C. de fide inſtru.⁊ Salyc.
in. d.l.ſi filius. ⁊ Jo. de imol.in.c. ea noſcitur extra de his que fiũt
a pꝛelat.⁊ do. Anto.⁊ Jo.ð imo.in.c.pꝛeſentata in penultima col.
de renũciatio. ⁊ do. Anto.in.c.quoniã contra falſaʒ in.xx.colum.
extra de pꝛobatio. in quibus locis omnes idem firmant. licet
ego ſum conſuetus allegare vnum caſum in contra in. c. ſignifi
cauit extra de cenſib. vbi dicitur quod in cenſu antiquo non pꝛe
ſumitut interueniſſe auctoꝛitas epiſcopi. ⁊ hoc ibi colligit do. Ab
bas in ſecũdo ſuo notabili ad illum tex.ſnper quo cogitabis ꝓ nũc
vt redeamus ad tex. de quo agimus Cuius verba ſunt hec.

L. Si filiuſfamilias delatã ſibi hereditateʒ per
longum tempus detinuit eo ipſo vtpote agnita
hereditate patri ſuo eius cõmodum acquiſiuiſſe

videtur ⁊c.
. fili Solemnitas extrinſeca regularit᷑ non
Z. ſi filins * pꝛeſumitur actu. vt in.l.quecunq.ff.
de publi. ⁊ in.l.ſciendum cum ibi plene not.vbi late dixi poſt alios
⁊ maxime poſt do.meũ Alex.de imol ibi.fr de verb.obli. Tamen
hoc fallit vbi interuenit poſſeſſio diutina quia tũc pᷣſumitur inter/
neniſſe. tex. eſt in.l.ſi filius. C. de petit. heredi quem text.dixit ibi
Bar. eſſe ſingul. ⁊ ſe neſcire enm alibi in ver.per longum tempuſ
detinuit eo ipſo vtpote agnita hereditate ⁊c.cũ quo in hoc ſto.quia
tex.clarus eſt ⁊ non eget aliqua mea noua interpꝛetatiõe niſi q; de
ſolemnitate pꝛeſumẽda ex longinquitate tempis poſuit aliquid il/
luſtris do. Srancilſ.areti.in ſuo conſil. xxxvi.incip.caſus talis eſt pᷣ
ſupponit in facto ⁊c. ⁊ do. meus Alex. de imol.in conſil. lxxix. ĩ pꝛi/
mo volumie incip. quis ſit iudex æc. ⁊ etiã in conſil.ciij. in eodẽ pꝛi
mo volumie incip. ſnper pꝛimo dubio ⁊c. ⁊ in conſil.viiij in tercio
volumie incip.an bona eccleſie ⁊c. ⁊ in conſil.pꝛimo in quarto vo/
lumine incip.ponderatis his ⁊c. ⁊ in conſil.xij. in eodes quarto vo
lumine incip. viſo pꝛoceſſu iuxta pꝛobabilem æc. ⁊ etiam in conſil⸗
xvii.in quarto volumie incip.viſo inſtrumẽto locatõis xc.⁊ in con
ſilio.xlviij.in quĩto volumĩe incip. In cauſa ⁊ lite vertente int᷑ do
minz ⁊c. 1 in conſil. quinquageſimo in eodeʒ quĩto volumie inci/
pi. In cauſa ⁊ llte vertente inter Joanneʒ ⁊c. ⁊ in conſil.cv.in pꝛia

tol.in quinto volu.incip.an ſentẽtia ſit nulla æc.vbi ponit qui i
decreto ⁊ in declaratõe iudicie.⁊ Rapha.cuma. in conſil clviizin
ba col,incip. viſis inſtrumẽto publico rogato æc.⁊ etiam in cogan
ciiij.incip.queritur nũquid bona cõſtante mrimonio 7c. 7 illuſtris
do. Franciſ. areti.in ſuo conſil. xxxvj. incip. Sactu ſuper no *
latur conſilium ⁊c.⁊ in conſil cij.incipie/. Spectabilis domine cl
lateralis ⁊c.⁊ etiam in conſil.xxxvj.incip.caſus talis eſt pſupponif
in facto ⁊c. vbi ponit de fententia ⁊ etiã decreto an pᷣſumatur pꝛo
eis ex dinturnitate tempoꝛis.ad quos me remitto ne exeam pꝛin
cipale pꝛopoſitum noſtrũ quod eſt circa interpꝛetatöem veram iu
rium ⁊ maxime nunc quo ad iſtũ text.Cuius verba ſupꝛa poſui.

Abi in rem actio.

17 Bar. hic ⁊ etiam do. mens A
£ dJecun da . imol. in l.ſepe. ff. de re iackinancan
geſiãpꝛĩa col.reputãt ⁊ dicunt iſtũ tex.eſſe ſing. 1 ꝙ nõ eſt alibi in
coꝛpoꝛe totius iuris ciuilis ad boc ppoſitum ꝗꝙ poſſidens nomie
alicuius ſi cõuentus eſt poteſt dominũ rei noiare in iudicio ⁊ ei da
de ſunt inducie ad dennnciãduz domio quod habet vim quaſi co/
teſtatõis ad interrumpendũ pꝛeſcriptionẽ. ⁊ vt domin⸗ reuerſus
non audiatur amplius de poſſeſſione. Sec tu aduerte rogo
pꝛo nouo ⁊ vero intellectu iſtius tex.nam ego nouiter eum intel/
ligo non pꝛocedere in poſſidente rem alterius nomine mobilez. ſz
ſolum in poſſeſſione rei immobilis. ⁊ ita colligo ex illo text. ibi in
pꝛin.in verſi.poſſidens immobilem rem ⁊c.⁊ in verſic. in quibus
hꝛedium eſt ⁊c.⁊ hoc modo ego intelligo iſtum text. de cuius in /
tellectu latius dixi in repetit.noſtra.l.ſi finita. .iulianus. ff d dam
no.infect.⁊ ideo pꝛo nũc longioꝛ non ero niſi de matenia iſtius
tex.poſuit illuſtris do.ranci.areti.in ſuo conſil.xxiij. incip. in xpi
nomine amen ⁊c.in pñii cor ſultatõe ⁊c.vbi ponit an talis nomia/
tio conſtituat nominatũ in poſſeſſione ad quem me remtttone ex

camus pꝛincipale pꝛopoſitũ noſtrũ circa tex. Cuiꝰ tex. vyba ſunt bec

. Si quis alteriꝰ nomine quolibet modo poſ-

ſidens immobilem rem litem ab aliquo ꝑ in reʒ
actiõem ſubſtineat debet ſtatim in iudicio nomi
nare dominũ vt ſiue in eadeʒ ciuitate degat ſiue
in agro ſiue in alia pꝛouincia ſit certo dierũ ſpa/
cio a iudice finiendo eoqʒ ad notionẽ eius pdu/
cendo vel ipſe in locis in quibus pꝛediuʒ ſitum
eſt perueniens vel pꝛocuratoꝛeʒ mittens actoꝛis
intentionẽ excipiat.Sin vero poſt huiuſmõi in/
dultum tempus minime hoc quod diſpoſituzʒ eſt
facere maluerit tanqᷓʒ litem que ei ingrediturex
eo die quo poſſeſſoꝛ ad iudiciũ vocatus eſt ad in
terrumpendam longi tempoꝛis pꝛeſcriptionem
conteſtata vtpote dominum poſſefſionis: Nec
poſt huiuſmodi humanitatẽ ſui pꝛeſentiam faciẽ
tem edictis legitimis pꝛoponẽdis eum citare cu
rabit.⁊ tunc in eadem voluntate eodem perma/
nente negotiũ ſummatim diſcutiens in poſſeffſio
nem rerum actoꝛem mitti non differet. omni alle
gatione abſenti de pꝛincipali qõne ſeruata.
Cxy. Jaco. buttig.

gloſa in.l. ſecunda. zao unſhe

meus Alex. de imo.in.l. ſepe de re iudica.ᷣin.xlviij.colum. ſeputãt
iſtam glo.ſingul.ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ ſententia lata contra ſolu na/
turaliter poſſidentem pꝛeiudicat ciuiliter poſſidenti ſcienti cauſam
tunc illam agi.⁊ idem eſt ecõtra.⁊ eſt glo magna pꝛima in fine. de
tnius intellectu alias dixi in. d.l.ſepe.⁊ ideo non pono nunc ſed ſo
lum ponã verba eius que ſunt hec.

Si quis alterius ⁊c.in fine in ver. alij dicunt nõ
teneri rei vendicatõe ei qui qui tantum ciuiliter
poſſidet cum non habeat facultatem reſtituendi
vt. ff. de rei vendi.l.officium.ſed ⁊ illa immobi/
lis intelligitur vt in glo.pꝛoxima not.

He rei uendicatione

achurtetttetkerinn emis
raminrannnd gan
fnncster
Gelmupftgigüin n
rbtunmetimetiſunumdn

Potitcknaecegr.
rlin

Lapbenn. en
Nunchtztnnin m
yniila ranmalrns
H
uugiiſht Aigtiinr ga
henminnmnnun

glnniei
6ehllattneingeileee.
uuſ rtuſ

E die ..
inh men

S=.

ee * 8 t
gie aen e wa⸗

6

= ⸗
E
E

atnefn 4
*B

hn⸗ Ni an,

=

—P—

2I2

25

ℳ2

LJƷF

èẽ

.êòẽ .t

Aogeuhis nths Ndgfe

nencigthir Dine tuti
anm sruinth hig
rniucitmnjlingttinttn
õ

õ

in wr miun vſ ſine
xutubmnuiniſicnitunttti
namslains hitetninte
ttrSdd WiNAAtenhene,
vmii mnuindininſii
õ
erteuſunifini

Gpbnd tont,
— nncni —
miainigmnn

Poſſeſſoꝛ malefidei de quo ſupꝛa ẽt
L. certum. e dirimus tenerur ad reſtitutiones
s pcepit. T etiã tener̃ de his quos ob negligentiã eius
Rar ncnetine percipe potuit vt in.l.domũ.C. de rei vendi. ⁊
in. l. fructus. ff. eo. titu. v in. c. grauis extra de reſtitu. ſpolia. tamen
boc eſt verum niſi ipſe feciſſet melioꝛem fundum. quia iſto caſu
non tenetur de his fructibus quos perciꝑe potuiſſet hoc modo fa
ciendo melioꝛẽ funduz quez non ſeciſſet ⁊ ſic non pcepit. tex.eſt in
d.l.certum. quem tex.ad boc ſe ſolum notaſſe dicit Ludo.roma.
iu ſuo ſingulart in verbo malefidei poſſeſſoꝛ vc.el o Sed tu
aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius text. qui ſubtiliter
nderatus ſentẽtia mea non pꝛobat hoc. nam dicitur hic ꝙ tener
ad fructus quos perciꝑe potuit cum ipſa re ⁊c. nam tex.loquitur
de cõſumptis faciẽdo differentiã inter eum ⁊ boneſidei poſſeſſoꝛẽ
vt hit in derfobonek deivero extantes ⁊c.⁊ ſit iſte tex, non facit ad
opoſtũ. imo ego contra eum allego tex.in.c.l. fructus in verſi.
wene percipi potuerũt vc.nam honeſte potuiſſet facere rẽ illam
meliozem ⁊ ex ea percipe eos ergo ⁊c. de qua materia allego nota
bile conſili illuſtris ðo. Sranciſ. areti. in ſuo conſil.xvij. incip. In
chꝛiſti noie amen ⁊c. Conſideratis diligẽtiſſime c. maxime in. xij
col.. Sed quicquid ſit ſatis eſt mihi ꝗꝙ tex.vllegatus per Lu
do.roma. non pꝛobat. Cuius tex. verba ſunt hec.

L. Certum eſt malefidei poſſeſſoꝛes omnes fru/
ctus debere cum ipſa re pꝛeſtare.bona vero fide
extantes poſt litis conteſtationẽ vniuerſos.

3. Bal. in.l.ij.que incipit in ſeruoꝛũ.C.qui.
L.ſingli ſnon obſtat lon.tempo.pꝛeſcrip.⁊ etiã .
meus Alex. de imol. bic in apoſtillis ſuis ad Bar. reputant iſtum
text ſingula. ad hoc pꝛopoſitum ꝙ licet omnis res mobilis poſſit
triennio vſucapi vt inſtitu. de vſucap.in pꝛin.tamẽ hoc eſt veruʒ ſi
eſt bona fides ⁊ titulus alias requiritur tantum tempus q;tuz in
rebus immobilibus.⁊ ideo facias habere tituluʒ pulcrũ alias nõ
obtinere. poſſes in reali vt ibi per cos cum quibus ſto.quia text.
iſte clarus eſt. Cums verba ſunt het: ——N
L. Res alienas poſſidens licet iuſtã cauſam nul

lam habeat tenendi non niſi ſuam intentionẽ im
plenti reſtituere cogitur.

De uſufructu.
L.ambignitatem. Balder enam do.

die in apoſtillis ſuis ad Bart. in. J. cum autem. ⁊ idem do. meuos
Alex. de imol.in.l.ſi cui..hoc autez in pꝛima col.ff.de dam.iinfec.
etiam idem do.meus Alex.in.l.dies incertus.ff. de condictio.⁊
demon. in apoſtilis ſnis ad Bar. ibi reputãt iſtum tex.ſingula.ad
hoc pꝛopoſitũ ꝙ vbi dies incerta eſt mixta cum die certa non facit
condictionẽ adeo ꝙ non extinguitur moꝛiente legatario ante illud

tempns vt ibi per cos cum quibus ſto.quia text.clarus eſt ⁊ non

eget aliqua mea noua interpꝛetatõe. Cuius tex.verba ſunt hec.

¶. Ambiguitatem antiqui iuris decidentes ſan/
cimus ſiue vxoꝛi ſue ſiue alicui cuicũqʒ vſumfru
ctum quis reliquit ſub certo tempoꝛe in quo vel
filius eiꝰ vel quiſquã alius peruenerit:ſtare vſuʒ
fructum in annos in quos teſtatoꝛ ſtatuit.ſiue ꝑ
ſona de cuius etate compoſitum eſt ad eum per/
uenerit ſiue non peruenerit.neqʒ enim ad vitam
homiuis reſpexit ſed ⁊ ad ceter a curricula niſi
ipſecui vſusfructus legatus ſit ab hac luce ſub9/
tractus fuerit.tune etenim ad poſteritatẽ vſum/
fructum tranſmitti penitus non eſt poſſibile: cuʒ
moꝛte vſumfructũ extingui iuris indubitati ſit.:
Sin autem tãlis faerit incerti cõdictio donec in
furoꝛe filius vel quiſquã alius remanſerit vel in
alijs ſimilibus caſibus quoꝛũ euẽtus incertꝰ ſit.
Si quidẽ reſpuerit filius vel alius pꝛo quo hoc
dictum eſt vel condictio extiterit vſumfructum
finiri. Sin autẽ adhuc in furoꝛe is cõſtitutus de
ceſſerit tunc quaſi in vſi ufructuarij vita eo reli-/

cto manere vſumfructũ apud eum. Cuʒ enĩ poſ/
ſibile erat vſqʒ ad omne vite tem pusvſufructua
rij vero ad ſuam mentẽ venire furentẽ vel condi
ctionẽ impleri humaniſſimũ eſt ad vitam eoꝛum
vſumfructũ extendi. Quemadmoduʒ enim ſi de
ceſſerit vſufructuarius ante completaʒ condicti
onem vel furoꝛem finitũ extinguitur vfuſfructuſ
ita humanum eſt extendi eum in vſi ufructuarij vi
tam etiam ſi ante deceſſerit furioſus vel alia cõ
dictio defecerit.

Y ſi Uſuſfructus regulariter moꝛ/
T. ſi Domina. te vſufructuanij finitur. vt in/
5F. fi inſtitu. de vſufru.cum ſimili.⁊ in.l.quicquid. ⁊ ibi per Bal.
C. de bonis mater. ⁊ aliquid per illuſtrẽ do. Franciſ.avreti.in ſuo
conſil. xxi.incip. In chriſti nomine amen ⁊c. Diligenter ⁊ mature
perſpectis ⁊c. vbi ponit de vſufructu quem pater habet in bonis
aduenticijs filij an extinguatur per moꝛtem fili. Sed pone
ꝙ ego locaui tibi vſumfructũ fundi mei pꝛo certa nua penſione.
vVtrum moꝛtexõductoꝛis extinguatur vſufructus itext.eſt in.d.l.
ſi vomina ſic m lecturã domini Azo.quẽ text.ad hoe non eſſe
alibi dixit Bal. hic in pꝛin. qui vna cũ alijs multũ laboꝛat pꝛo intł
lectu iſtius littere. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu
meo iſtius tex. nam ego intelligo ꝙ hic ppꝛietarius locanit vſum
fruciũ ſub certa ãnua penſiõe ſibi pꝛeſtàda. ⁊ etiã conductoꝛ ille
locauit alteri domũ.⁊ ille pꝛimus cõductoꝛ moꝛtuus eſt. dicit hic
ꝙ ſecũdus cõductor põt adhuc pſeuerare in locatõe ſua. ⁊ iſta eſt
vera mens noua iſtiue tex.⁊ illa verba ei que loeauit iuncta cum
dictiõe etiã que eſt implicatiua hoc manifeſte ꝓbat. ⁊ illa dictio
que non ſtat ibi relatiue ſed eſt cõiunctio pꝛout multi libꝛi babent
⁊ ſic ego nouiter intelligo illum tex.bene ⁊ ſubtiliter põdratum.
Cuius tex.verba ſunt hec.

L. Si domina pꝛopꝛietatis vxoꝛi tue vſufrnctuʒ
locauit ſub certa annua penſione moꝛte condu⸗/
ctricis eiqʒ locauit etiam vtendi fruendiqʒ cau/
ſa non eſt deneganda ⁊c. V

Fgamilie herciſcunde.

Glo.in.l.filii cum textun. ina·
tius extra de teſta.in.xxvj.col.⁊ Rapb.fulgo.bic ⁊ etias do.meꝰ
Alex.de imol.in.l.fi.in tercia col.C.de codicil. reputãt omẽs iſtasꝭ
glo.ſingul.ad hoc ꝙ licet teſtamentũ inofficioſuz nõ valeat iure co
dicilloꝝ niſi hoc dicatur vt in.d.l.fi.⁊ in.l.i.ff.eo.titu.tamẽ fallit in
teſtamẽto facto inter liberos.quia cenſeĩ habere ſemꝑ clauſulam
codicillarem in ſe ⁊ valet ſemꝑ ſaltem iure codicilloꝛũ vt ibi ꝑ eos
cum quibus ſto quia glo.clara eſt ⁊ non eget aliqua mea noua in
terpꝛetatõe.Cuius gloſe verba ſunt hec.

Conſulto ⁊c.in ver.videtur enim hoc fideicõmi
ſiſſe eoꝛum vt cõtenti partibus aſſignatis reſti/
tuãt cetera vt.ff.de lega.ij.l.peto circa pꝛincipiũ

AWt 1 Ji Bal. Ange.⁊ etias do.meus
H' 0.1 n.l. filie. Alex.de imol.in.l.ij.in quarta colũ.
ff. de lega. pꝛimo· ⁊ etiã Bar. ⁊ Ange.⁊ do.meus Alex. de imola
in.l.qui rome.ð.flauius in.xiiij.col.ff de verb.obli.?⁊ Saly.⁊ do.
meus Alex.de imol.in.l.ſi donatõe in.xj.col.C.de collatio.⁊ illu⸗
ſtris do. Sranciſ.areti.in.d.l.qui rome.ꝭ.flauius in penul.col.ff.ð
verb.obũ.⁊ etiã in.l.cõtinuus.ꝭ.ſi vt aliquid in quita col.ff. eod.
tit. reputãt oẽs iſtã glo.ſingul.ad hoc pꝛopoſituʒ , donatio cau⸗
ſa moꝛtis ad ſui confirmatõem non requirit aditionẽ hereditatis
de quo alias dixi poſt do.meũ ibi.⁊ ẽt in.l.ij.ff.de leg.pꝛio.⁊ poſu
it etiã Bar.in.l.inter moꝛtis.⁊ do.meꝰ Alex.in apoſtillis ſuis ad
Bar. ibi.ff.de dona.cau.moꝛt.⁊ ideo pꝛo nũc longioꝛ non ero niſi
ꝙ nunc alias vtrobiq; dictis per alios ⁊ per me addo nũc ꝙ licet
quo ad eius validitatẽ non requirat aditiõem. tamen requirit ad
hoc vt poſſit peti.nam ante aditionẽ peni non poteſt ᷣm Bald. in
Lcum virum. C. de fideicõmiſſis.⁊ Bal.in.l.prima.C. de donat.
cauſa mortis.⁊ in.l.⁊ ſi mortis.C.ad.l.falci.⁊ in.l.eã quã in.vje
colu.C. de fideicõmiſſis ⁊ Bar.in.l.i.C.de donat.inter vi.⁊ vxor.
Et hec ꝓcedunt quãdo talis donatio eſt facta preſenti ſecus ſi ab
ſenti. quia tunc pro ſui validitate requirit aditionẽ ſᷣm El nd
1.

lprima ad quẽ me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua agimus. Cuiuſ
verba ſunt bec. “
Comparauit ⁊c.in verſi.nec eſt donatio cau/

ſa moꝛtis quia pater ex eo obligari non potuit:
ſed nec legatum cum non in teſtamento relinqua
tur.ſed dic eſſe legatum. nam et non adita here/
ditate patris confirmatur moꝛte.
Bar. hic ⁊ etiam

Gloſa in.l.ſi ſamilie. Bar hie celan

imol.in.l.emptoꝛem in..qui filium.ff.de actio empti.in apoſtillis
ſuis ad Bar.ibi. illuſtr. do. Sranciſ.areti.in.l.qui rome..duo
fratres in. xj. col. ff. de ver. obli.⁊ Ange.in.l.qui rome..duo fra/
tres ⁊ etiam do.meus Alex. de imol.ibidem in.xxviiij.col.repu/
tant iſtam glo.ſingul.ad hoc propoſitũ ꝙ diuidentes bona viden
tur mutuũ periculum ſuſcipere in parte ſua vt alter alteri teneat̃
de euictõe. De cuius glo.intellectu late poſuit etiã idem do.meus
Alex.in dicto.S.duo fratres in.xxix.⁊.xxx.colu.ad quẽ me remit
to.⁊ addicta per me alias ibi poſt eum. ideo pꝛo nũc longioꝛ non
ero niſi ꝙ nunc addo vnuʒ verbũ ꝙ predicta glo.eſt vera ſiue fiat
diuiſio inter ſemetipſos a ſemetipſis ſiue a iudice diuidente inter
eos vt eſt quando diſcordant iuxta not.per Paul. de caſtr.in con/
ſilio.lxxxxiiij.incip.Circa pꝛumum ⁊c.Et Bald. in.l.cum alienaz⸗
C.de legat.⁊ Bal.in.d.l.ſi familie.ſecus eſſet ſi fieret diuiſio a pa
tre inter filios ſuos.quia tunc non debetur aliquid vni ab altero
reſpectu euictionis que ſequeretur ſᷣm Bal.vbi ſupra proxime.
⁊ Bar. in. l.cum pater.S.euictus.ff.ð lega.ij. Secũdo limita
iſtam glo.niſi ſciens quis acceperit in diuiſione rem obligatam ni
ſi expꝛeſſe promiſſio facta fuerit .vt in l.ſi fratris ⁊ hoc ibi voluit
Bar. C. cõia vtriuſq; iudic.⁊ ſentit hoc etiã glo.iſta ⁊ expreſſius
Bar. Cuius verba ſunt hec.

NPꝛo parre ⁊c.in verſi.ſed magis puto non poſ-/
ſe ⁊c.nam hic vterqʒ ſuſcepit euentum rei ⁊c.

Ange. ⁊ Joha. de
Glo.in.l.quotiens. Ange r zchade
cto. ff. de hetedi.inſtitu.⁊ in.l.his verbis eo.titu.⁊ Jo.de imol.in
l. centurio poſt Bar ibi in ver.quero vlterius quid ſi hic ſubſtitu
tus per verbum cõmuue ⁊c.⁊ etiã do.meus Alex.de imol.in.l.nã
quod.S.non omnis in quarta col.ᷣff.ad trebel. reputant iſtam glo.
ſingul. ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ licet alias verbum relinquo nõ impoꝛtz
inſtitutionẽ tamen hoc fallit niſi teſtatoꝛ diuiſiſſʒ patrimoniũ ſuũ
per verbũ relinquo vel per aliud verbum cõe.quia tunc impoꝛtat
inſtitutio ac ſi facta eſſet per verba directa vt ibi per eos. de quo
alias legendo dixi in.d.l.centurio.⁊ etias in hoc opere noſtro in.c.
raynaldus extra de teſtamen. ⁊ ideo ꝓ nunc longioꝛ non ero niſi
ꝙ pono glo.de qua agimus. Cuius verba ſunt bec.

CDiuigit:⁊ ſic dico ꝙ ſi pater inter filios diui
ſerit totam hereditatem aſſignando cuilibʒ poꝛ/
tionem ſuam in ſolemni teſtamento pꝛo eodẽ ha
beo ac ſi dixiſſet inſtituo c.

I Eel Bal.. in.l.cum opoꝛtet..
Kloin. I. lium. Rren or v lbe
dicit iſtam glo.ᷣeſſe ſingul.dum loquitur de donatiõe facta filiofa.
a patre.⁊ eſt glo.in verbo heredi ⁊c. cum qua ſto ſimpliciter quia
glo. clara eſt ⁊ non eget aliqua mea noua interpᷣtatõie. Cuius ver/
ba ſunt bec. .
Heredi ⁊c.in verſi.item quomõ imputabit in he
reditariam partem rem quã habiturus erat etiã
ſi heres non fuiſſet.quia eius moꝛte donationes
confirmãtur.⁊ idem in pꝛelegatis.vt.ff.de lega.

pꝛimo.l.qui filiabus..finali.⁊c.

De ſeruitutibus et aqua.

YP. Poinm Illuſtris do.Srã.are.in.l.qð meo ĩ pꝛi.
— . Pꝛe ima. in vlti. col.ð acqu.poſſeireputãt iſtũ tex.
lſing. ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ licet alias ꝑ malefidei poſſeſſoꝛc̃ retinea
tur quaſi poſſeſſio ſeruitutis vt in.l.qui funduzʒ in pꝛin.ff.quẽad/
mo.ſeruit. amit. v in. d.li tñ non acquiritur de nouo fundo domi
nanti vt ibi per eum cum quo ſto.quia tex.clarus eſt ⁊ nõ eget ali
qua noua mea interpᷣtatione.Cuius verba ſunt hec.

L. Si auas actõs aduerſus eum qui edificium

circa veterem foꝛmã extruxit vt luminibus tuis

officeret cõpetere tibi exiſtimas moꝛe ſolito ex/
ercere non pꝛohiberis.⁊ is qui iudex erit longi
tempoꝛis conſuetudine vicem ſeruitutis obtine/
re ſciet.modo ſi is qui pulſatur nec vi nec clam
nec pꝛecario poſſidet. “

Communi dinidundo.
Bal. hit ⁊ etiam Angdlr

L. Ad officium. Jo. ð imol. do. me Ale

de imol. in. l. qui rome. 5. coheredes in nona col. ff. de verb. oblig
reputant iſtum tex.ſingul.ad hoc ꝓpoſitũ ꝙ non attẽditur animo
ſus ⁊ extraneus licitatoꝛ offerens pꝛeciũ magnũ pꝛo re emenda ſi
conſoꝛs offert iuſtum pꝛeciũ de quo alias dixi poſt do.meñ̃ Alex.
in dicto. 5. coheredes ideo pro nũc longno non ero niſi alias ibi
ꝑ me dictis addo vnũ vᷣbũ in gabellis emẽdis ſi licitatoꝛ offert

mille x alius non tantũ idoneus offert plus cogitur ltiitatom emer

pro illo pluri ᷣm Bal.in conſil.ſuo incip.ſuper puncto pdicto ⁊c.
ad quem me remitto ⁊ redeo ad text.de quo agimus qui optime
foba⸗ in fine in verſi.ad licitationem nõnunq; ⁊c. Cuius verba
unt hec.

Ad officium arbitri qui inter te ⁊ fratrẽ tuum
de diuidendis bonis datus fuerit ea ſola perti/
nent que cõia ſunt tibi ⁊ illi.nam ea quoꝛũ partẽ
is vendidit cum emptoꝛibus tibi cõmunia ſunt .
⁊ aduerſus ſingulos arbitruʒ petere debes ſi ab
illoꝛũ quoqʒ ſocietate diſcedi placeat.Cum aũt
regionibus diuidi aliquis ager inter ſocios non

poteſt vel ex pluribus ſingulis eſtimatõe iuſia fa

cta vnicuiqʒ ſocioꝛuʒ adiudicatur: cõpenſatiõe

inuicem pꝛecij facta:eoq; cui res maioꝛis pꝛecij

obuenit ceteris condemnato. Ad licitationem
vero nunq̃ʒ etiam extraneo emptoꝛe admiſſoma
xime ſi ſe non ſufficere ad iuſta pꝛecia alter ex ſo
cijs ſua pecnnia vincere iulius licitantem pꝛofi
teatur.

Comunia vtriuſque indicii.

Exceptio incompetẽtie mdicis põt ſi
– ſecu da ne dubio oppoui quãdocunq; put no
uiſti etiam poſt tres ſentẽtas cõfoꝛmes ⁊ iura ſunt clara in hoc vt
not. per glo.in cleme.pꝛima de ſequeſt.poſ.⁊ fruc.⁊ poſuit bald.
in.l.pꝛiula.C.ſi a non compe.iudi.⁊ Bal.in.l.generaliter in tercis
col. C. de epiſ.⁊ cleri.⁊ Ange in.l.i.C.quãdo pꝛouo.nõ eſt neceſſe
⁊ Ange.in.l.ſi vt pꝛoponis.C.quõ ⁊ quando iudex.ꝛ per do mei
Alex.de imol.in.l.de pupillo.ꝭ.qui opus.ff.de noui ope.nũcia. vbi
alias legendo dixi poſt eum. ⁊ idco.pꝛo nũc longioꝛ non eroniſi
addo etiam Paul. de caſt. optime ponentẽ de hoc in ſuo conſilo
lxxiij.incip. Pꝛimo ⁊ ante omnia ⁊c.maxime in quinta col circafi
nem. Sed ponamus aliquos litigare coꝛã iudice incompelenti
qui iudex multa fecit vtrũ litigãtes poſſint cõfirmare facta pilluʒ
Et vt hec dubitatio ſit maioꝛ ⁊ notabilioꝛ. pone ꝙ duo clerici ſecu
lares litigarũt coꝛã delegato etiam inter eos per laicuz delegato ?
roꝛã eo multa actitata ſunt an poſſint ipſi cõmuni conſenſu appio
bare geſta per illum. Bꝛeniter dicas ꝙ ſic. tex.eſt in. d. lij. quem
ad hoc pꝛopoſitum dixit Bald.hic eſſe valde ſingul. inter omes
mundi tex.cum quo in hoc ſto.quia tex.clarus eſt. quem tamen

intelligo inter laycos. ſed in clericis non credo hoc poſſe procedej

Et diuerſa eſt ratio inter pꝛedictos vt de ſe patet. Ita ꝗ, Bal n/
mis extendit iſtum tex.iudicio mieo in verſi.arbitrũ dedit cuidan
di licentia non fuit c.quem tex. etiq pꝛo ſingulari allegauit Bart⸗
hic licet Bal.de eo mentionẽ non faciat. Cuius verba ſunt hec.

L. Etiam ſi is diuiſioni arbitrum dedit cui dan
di ius non fuit. tamen ſi ſocij quondaʒ diuiſioni
conſenſuʒ dederint ꝙ quiſqʒ eoꝛũ ſi- ecundũ placi
ta poſſedit pꝛo parte ſocij dominiũ nactus eſt ꝛc

. 1. . nu
frgal; Dos data pꝛo filia vel donatio ꝓpter
al zal * ptias data pro ſilio rediens ad patrẽ dan

tunſ
wteas⸗
eainln Kun 5 ku

Olmerhronſtnlns.

et a üiri irin

Napgiliäikmuſfin
züſunmmttldmälan us

tüprcen nn ANmin
W i ſtilerneſtti n n
õ

cridrfüradtrercil tiinttn nr

npuvmnſunnunnemenirtier.
ANsptſiumiginfinn ndne
ſntnmancemntmrn r

Conberſcheczannikogin 4. Drr

PY Nert ictramtttnan m r

Arpetegeheiaiietirte nein
ſenliincunf tti tn cen bn
ümmuungungium ren
ethchninnimn i uet
nuinnitiititintiihn
nenummn
Uſhſtkuthfintii nennnet
nuinmnen n

engrenle.
ämnngingfin

Ninaältiid iin

unniinlmnnn
Kſtmanmfir 4
tunrtimſinen⸗

—
WD

2—28— —

„£
5
2„

Krüeseläannlndgtute

☛☚ E&

Saalnnse

—2

—

⸗ð

diru mntaltei
aimu Uani
ubphini ſ
. 1

l

=õä
—₰ Woar .

,M fdulnuſni

edenn i
Ai deeiſgni
mrand mntm, Aiire
nut
Sumufümniir ſaimn,
.

Commayrrnicencte

(Nl Srmntui
nd reu
en tm atcin iti nihe
urEr mYAN fuugnirt
Aim:mui NAlmir in
aCxAtIGlid iinnuiſteu
r ———
õäs
i iniͤnnamii

n eet
ainonhntſi
. NG, caneaeſete n
na ttdif igli ,,
minmin aulinn,
0 „, 4
ni nuſciatin 6r
6 aſſ nc,,
eN .
i⸗ idonni
—

1,l. enn

ſingulariter allegari.

zuentione inita vel ex legis diſpoſitiõe debẽt eſſe pꝛecipue
Enere filij pꝛo le e fuerũt quãdo in teſtamento a
. ureinſtiruti ſunt extranei.ſecus eſt ſi inſtituti ſunt alij filij.quia
tunc reducũtur ad equalttatẽ cum alijs. caſus eſt notandns in. d.I.
ſi quem tex. ad hoc pꝛo ſingulari allegat Bal. hic dicens eum eſſe

vnam de quinquaginta deciſionibus Juſtiniani impatoris. ⁊ ideʒ

voluit et ipſe met Bal. in rubꝛi. C. de colla. in Fa col. in verſi. ſupa/
uerat alia conſtitutio ꝛc. vbi dicit quod iſta lex pꝛocedit taʒ ex te/
ſtamento q; ab inteſtato. Et idem voluit Bal. Raph. ? Lud ro/
ma. in.l.ſi cum dotem.. ſi pater.ff.ſolu.matri.⁊ do.meus Alexa.

de imol in. l. huiuſmodi..cum pater in prima col.ff. de lega.prio.

Sed tu dicas ꝙ Bar. ante eum reputauerat iſtũ text.ad hoc
ſingul.v dicit ſe non reperire eum alibi cum quo ſto.q; tex.clarus
ẽ nec eget ſuppletõe aliqua interpꝛetatõevel coꝛreptõe niſi ꝙ tu bñ
eum notabis in vltimis verbis vbi fit mentio de auo ⁊ pꝛoauo. 1
mfe ⁊ auia ⁊ ꝓauia ad quos oẽs fit extenſio vbi dicebaĩ ĩd.l.ſolũ
de patre dotante vel donante pꝛopter nuptias. Cuius tex. verba
ſunt hec. . ..
L. Alud equitatis noue rationibus beue nobis

apparuit ſi quis habet qui cõueneritvel ſi ibi vbi
res bereditarie ſunt degit hereditatis erit con/
trouerſia terminanda ⁊c.

De conſortibus eiuſdem litis

. Cõiunctꝰ ꝓ cõiuncto regłr põt agere ſine
finali. mandato vt in.l.ſed ⁊ Cnſbe, ple not
in pꝛin. ff. de pꝛocurato. ⁊ in.l.exigendi. C. eo.tit. vbi alias legendo
dixi poſt alios ſcribentes ⁊ maxime poſt do.meũ Alexa.de imola
ibidem. ⁊ ideo pro nũc longior non ero vbi cõſueuit poni de hoc
⁊ etiam de amico.de qno vltimo aliquid dixi ſupꝛa. Sʒ nunc
occurrit mihi vna dubitatio quid de cõſorie eiuſdem litis an poſ/
ſit agere T defendere ſine mandato pro conſorte ſuo abſente. In
quo dicas ꝙ ſic preſtita tamẽ legitima ſatiſdatione. tex.eſt in.d.l.
fi.quem tex. dixit Bal. ibi eſſe bene not.⁊ alibi non reperiri. cum
quo in hoc ſto ſimpliciter qꝛ tex.ille apertiſſimꝰ eſt. Uno addi
to ꝙ hoc procedat quãdo lis erat iam cõteſtata cum omnihꝰ.naʒ
alter poteſt expedire iudiciũ illud ſine mandato vt ibi in verſi.poſt
litem legittime ordinataʒ ⁊c.⁊ voluit glo.in.l.i.eo.titu.⁊ ita intel/
ligo iſtum rext. nouiter qui non eget alia mea noua interpᷣtatione
niſiꝙ addo Specu. idem volentẽ in terminis in tit. de actore ver
ſicu. item conſors ⁊c.⁊ in verſi.ad preſentis ⁊c.⁊ do.meũ Alexan.
de imol in ſuo conſilio.clxxxv. in quinto volu. incip. non poteſt agi
petitõe hereditatis ⁊c.vbi põit an ſentẽtia lata contra vnũ ex cõſor
libus preiudicet alteri vel ne maxime in vlti.colum. ⁊ ideo redeo
ad iſtũ tex.de quo agimus. Cuius verba ſunt hec.

L· Cõmune negotium poſt litem legitime oꝛdina
tam etiam quibuſdam abſentibus inſoliduʒ agi
ſine mandato poteſtſi pꝛeſentes rem ratam do
minuʒ habiturum cauere parati ſunt. vel ſi quid
ab bis petitur iudicatum ſolui ſatiſdatione firx/
mauerint.

Ad exbibendqdum.

rreali vel quaſi dʒ agẽs
robare dominiũ ex parte ſna ⁊ poſſeſſionẽ ex parte cõuenti vt in
in rem. ff de rei vendi.cum ibi plene not. ⁊ poſuit Specu.in tit.
de actore verſi item datur ⁊c.⁊ in tit.de actio.⁊ pe.in.ꝭ.penulti.
Y illuſt do. Franciſ. areti. in ſuo conſil. xxxij. incip. in xpᷣi nomine
emen vc. Conſideratis diligẽter his ꝛc. vbi ponit etiam an detur
contra eum qui poſſidet ciuiliter. quem omnino videbis. Ta
men ſcias vnüͦ ey in iudicio reali vel quaſi ſufficit pꝛobare poſſeſſi/
nn ſolümoco rei tempe litis mote.et ſi antea non ꝓbetur.tex.
eſt in. d. l. nõ ignoꝛabit quem tex.dixit ibi Bal.ad hoc quottidie
iGrtan Sed tu aduerte quia ille tex.bene ⁊ ſub
ſliter põderatus nõ mihi pꝛobat hoc niſi cum glo. in ver. fuiſſe c
queglo. ſubandiuit hoc ad iſtum tex.alias text.nõ pꝛobat.Cuius
verba ſunt hec yna cum glo.
Non ignoꝛabit iudex inſtrumẽta tui iuris que
penes diuerſam partem fuiſſe pꝛobauerit ſi ab
ijſdem non exhibeãtur iuriſiurandi in litem fa

cultatem deferre tibi opoꝛtere.

De rebus creditis.
Barto.

L. generaliter.S.primo hic diat

ꝙ iſta lex non eſt alibi ad hoc ppoſitũ ille qui defert i
vel refere illud non põt appellare. Si eec ne n de
aliqua ſentẽtia vt ibi in verſic. non expectata vel Vltima ſententia
⁊c. Pꝛeterea etiã notabis illum tex.in fi. qui afſignat optimã ratio
nem. nam non poteſt appellari ab eo quod quis met facit vt ibi in
verſi.quis enim ſerendus eſt.Cuius tex. ver ba ſunt hec. L. gene/
raliter. S.pꝛimo qui incipit.

Sin antem is cui ſacramentũ illatuʒ eſt vel a
parte vel a iudice hoc ſubire nou voluerit:licen/
tiam quideʒ habeat ſacramentũ recuſare. iudex
auteʒ ſi hoc omnino pꝛeſtanduʒ exiſtimauerit ſic
cauſaʒ dirimat quaſi volente eo ſe acramentuz ſit
recuſatum.⁊ ita cetera ſiue capitula ſiue totiꝰ ne
gotij ſumma examinetur ⁊ lis ſuo marte percur
rat nullo ei obſtaculo obuiante. ipſe autẽ qui ſa/
cramentũ ſibi illatuʒ dare recuſauerit vel hoc at
teſtetur: vel ſi foꝛte non audeat habeat ſibi in vl
tima pꝛouocatõe repoſitum auxilium ⁊c.
Balg. in.l. in/

Glo.in.l.generaliter. lra vtile f de

minori.⁊ etiã do.meus Alex.de imol.in.l.ticia in ba col.ff. de ac⸗
cuſat.in apoſtillis ſuis ad Bar.reputant iſtam glo. ſingul. ad hoc
ꝙ interlocutoꝛia ſentẽtia.poteſt dici diffinitiua reſpectu illiꝰ actus
quem difſinit.cuzʒ qua glo.ſto quia clara eſt ⁊ non eget noua mea
interpretatõe. de qua materia dixi in hoc opere noſtro in. d.l.in/
tra vtile.⁊ ideo non repeto nũc ne idem ſepius dicamus. niſi ꝙ re
nertoꝛ ad glo.iſtam de qua modo agimus.Cuiꝰ tex.vba ſunt hec.

Poſt diffinitiuam ⁊c.dicas ꝙ interlocutoꝛia
erat qua pꝛonũciabatur ſacramentũ eſſe pꝛeſtan
duʒ.⁊ ideo dicitur diffinitiua quia illud diffinit.
⁊ ſic non coꝛrigitur per ſequentem legem ⁊c.

Si certum petatur.
LZeo quod a multis. Zatt hie ru.

ſe bene notanduʒ ⁊ ſingularẽ ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ ſicut dies ⁊ con/
ſul appoſiti in vna ratõe cenſetur apponi in ſequẽtibus ratiõibus
carẽtibus die ⁊ conſule.vt in.l.ſi quis ex argẽtarijs. ſi initiũ.ff.
de edendo.quem tex.etiã ad doc fecit ibi Bal.etiã ſingul. Ita eſt
etiam dicenduʒ in ſubſcriptõe ⁊ ſigno notarij.naz appoſita in vno
inſtrumẽto intelligitur repetitũ in ſequẽtibus inſtrumẽtis deſcir
ptis in eodem libꝛo notarij. Et idem voluit etiã Ange.in.l. lutius.
ſt. de teſta. mili.⁊ Ange.in dicto..ſi initium. de qua materia non
dico nunc quia alias dixi poſt do.meũ Alexa.⁊ alios in dicto.S.ſi
initiũ niſi ꝙ addo vnũ verbũ pꝛo intellectu nouo vctẽ.l eo quod a
multis.nam ſentẽtia mea ille tex.loquitur in vno ſolo inſtrumẽ/
to cõtinente obligatões pluriũ perſonaꝝ vt ibi in verſi.vno tantuzʒ
inſtrumẽto cõtinetur ⁊c.non autẽ in pluribns pꝛout pᷣſupponunt
ſcribentes in locis pꝛedictis. ⁊ hoc modo ego intelligo iſtuʒ caſuz
⁊ pꝛo nunc vlterius non me extendo niſi ꝙ pono verba.d.l.eo qð
a multis ⁊ etiam tex.in dicto. .ſi iniciũ cum ambo reputent ſin /
gulares a pꝛefatis ſcribentibus vt vides.Et pꝛimo.

C. Eo quod a multis pꝛopꝛij debiti ſinguloꝛum
obligatõs vno tantũ inſtrumẽto pꝛobatio conti
netur exactio non interpellatur.nam ſi pꝛo pecu
nia quam mutuo dediſti tibi vinũ ſtipulanti qui
debuerãt ſpopõderũt negotij geſti penitentia cõ
tractum habitum recte non cõſtituit irritum ⁊c.
Secundo tex.in.. Si initium.
CSi initium tabularum habet dies in quibus
ra tio Ticij ſcripta eſt.poſtmodum autẽ ſine die
⁊ conſule etiam mihi edendus eſt dies ⁊ conſul.
cõmunis eſt enim pꝛepoſitio diei ⁊ eonlis ⁊c.
1j.

Glo.in.l.ſi non ſinguli in uer

bo rei geſte ⁊c.do.meꝰ Alex. ð imol.in. leita ſtipulat. .griſogo⸗
in. xxi.cooc verb.obli.videm do.meus Alex.de imol.in.l.certi cõ
dictio in pꝛin. in ſexta col.ffſi cert. peta. reputat iſtam glo.ſt ing. ad
boc pꝛopoſitũ ꝙ opponẽs exceptõem nõ numerate pecunie etiam
poſt bienniũ auditur quãdo in huiuſmodi cõfeſſione non interue
nit ſcriptura licet.ſecus ſit quãdo interuenit ſcriptura vt in. ·gene⸗
raliter. ⁊ in.l. in cõtractibus. C.de non nume. pecu. ⁊ inſtitu. de lit
te. obliga. per totum cum ſimilib de quo alias dixi in dicto. 5. gri
ſogonus.ideo pꝛomũc non me extendam multuʒ circa boc,/ niſi ꝙ
alias ibi per me dictis addo nunc quod in contra eſt caſus in ter⸗
minis in.l.non figura.ff. de actio.⁊ obliga.intelligendo illum text.
in obligatõe litterarũ ſᷣm ꝙ intellexit ibi glo. licet Pet aliter ſenti/
at paꝛout refert ibi Bar. Sed tenẽdo intellectũ glo. eſt ibi caſus
de directo in cõtrariũ contra iſtam glo.cui non poteſt reſponderi.
ſed de hoc non dico nunc niſi ꝙ pono verba glo.de qua agimus.
Que ſunt hec. .
Si non ſingi li ⁊e. in ver. rei geſte in verſ.ſed op

pono ꝙ hic non pᷣſupponitur ꝙ interuenit ſcrip/
tura confeſſionis.ergo etiaʒ poſt bienniũ poteſt
opponi ⁊c.

De condictione ex lege.

Bar . bhic dicit ꝙꝙ bec lex. eſt bona ⁊ habzʒ
Z Prima vyvnũ caſum ſingul.ad hoc ꝓpoſitũ ꝙ fi⸗
ſcus poteſt cõuenire debitoꝛẽ ſub condictõe vel in diem debitoꝛis
ſui etiam ante diem. Sed tu aduerte ꝓ vero ⁊ nouo meo in/
tellectu iſtius tex. quia ego intelligo iſtum tex. ſolũmodo habere
locum in debitoꝛe fiſci ex cauſa pꝛimipilari ⁊ non exiſtente ſolnen
do ⁊ poſt eius excuſſionẽ legitime factam alias autẽ ⁊ etiã in alijs
cauſis non haberet locuz iſte caſus.Et hoc ego nouiter colligo ex
iſto tex. in verſi. ſi te ex pꝛimipillo debitoꝛem fiſci conſtitutũ ⁊c.⁊
in verſi.patrimoniũ tuũ exhauſtum pꝛeſes comperit ⁊c.⁊ hoc cãu
ego intelligo iſtum tex.⁊ ſenſit ẽt Bar.ibi in ſuo ſũmario.ad illũ
tex.ſi bene conſideretur. Cuius verba ſunt hec.

L. Licet ante tempus debita exigi non poſſint ta
men ſi te ex pꝛimipilo debitoꝛem fiſci conſtitutũ
ac patrimoniũ tuũ exhauſtũ pꝛeſes pꝛouincie cõ
pererit vt abſolutionis ſecuritatẽ ſoluʒ fenebꝛis
pecunie ſubſidiuʒ ſupereſſe videatur cõmonebit
debitoꝛem tuũ ſi ſaltem ipſe ſoluendo ſit vt ante
Ddiffinitũ tempus debita tibi repꝛeſentet vt fiſco
cuius ob neceſſariam publicam cauſam potioꝛeʒ
eſſe opoꝛteat debita pecunia exoluatur ⁊c.

Ze actionibus et obligationi.

. Si pꝛocuratori conſtituto in rem ſuam
. P rima. mãdantur actiones directe per me domi
nũ.de quo ꝓcuratoꝛe poſuit illuſtris do. Sranciſ.are.in ſuo conſi
lio.cxxv.incip.Eximie domine collateralis ⁊c.vbi põit an tale mã
datum poſſit reuocari vel ne.demũ ego dñs moꝛioꝛ abſq; herede
iuris artificio ille directe actões cõuertũtur in vtiles.tex.eſt in.d
l. i. quem Bald.hic dixit eſſe ſolemnẽ ⁊ alibi non reperiri ad hoc.
Sed tu dicas ꝙ iſte tex. mihi non pꝛobat hoc ſi bene ⁊ ſubti
liter põderetur.nam non dicitur hic in tex.ꝙ eſſen t mãdate actio
nes directe.ſed dicit ſimpliciter actiones mandatas fu iſſe vt hic in
verſi.actiones tibi mandatas vc. vnde ſi ille moꝛitur qui manda/
nit ſine herede dicitur ibi ꝙ omnino ceſſionarius habet actionem
vtilem contra illum Et ratio eſt quia nonduʒ ceperat iſte agere vt
hic in verſi.⁊ antequã eo nomine litem cõteſtareris ⁊c. Et ſic ego
intelligo iſtum tex.nouiter. Cuius verba ſunt bec.

L· Data certa pecunie quantitate ei cuius memi/
niſti inuicem debiti actionem tibi aduerſus de/
bitoꝛem pꝛo quo ſoluiſti dicis eſſe mandatam.⁊
antequã eo nomine litem conteſteris ſine here/
de creditoꝛem fati munus impleuiſſe pꝛoponis:
que ſi ita ſunt vtilis actio tibi competet.

de conſtituta pecunia.

Z.finali.S. finali. Gerumariſonenude

inſtrumẽte ofeſſionate
vel guarantigiato multũ vigent in partibus italie marime in Tu/
ſcia. Sed neceſſariũ eſt ſcireinunquid ſi puncipale non teneat
an cõfeſſio vel pꝛeceptũ ex inde emanatũ teneat. In quo bꝛeuiter
dicas ꝙ non. tex eſt in. d.l· fi..fi. quem ad boe ꝓpoſit ſingularẽ
dixit eſſe Bald. in.l.ſi abſentis in Ati. colũ. C. ſi cert. peta. cñ quo
in hoc ſuo dicto ſto ſimpliciter. Sed dico ꝗ; bñ ⁊ ſubtiliter con
ſiderando eum iſte tex.nihil facit ſi bene ponderetur. nam bic illi
conſtituẽtes non pꝛocedunt a fideiuſſoꝛibus vel a mandatoubus
nec ab eoꝛũ obligatõe vel conſtitutõe. nam poteſt eſſe ego conſti
tuam me pꝛo te qui non dederas creditoꝛi fideiuſſoꝛem aliquem
vel mandatoꝛẽ.⁊ dicitur hic in tex.ꝙ diuiditur periculuʒideſt ob
ligatio ita inter plures cõſtituẽtes ſe pꝛo aliquo ſicut inter fideiuſ⸗
ſoꝛes vel mandatoꝛes. ⁊ intelligitur quãdo pꝛeſtatur de perſe alio
non exiſtente a quo non ꝓcedunt ipſi coſtituẽtes. T illa verba pꝛo
alijs cõſtituũt ⁊c.fuerũt illa que deceperuũt HBal. nam ipſe intelle/
xit pꝛo fideiuſſoꝛibus vel mandatoꝛibus. ſed intelligitur pꝛo alijs
ſ.pꝛincipalibus debitoꝛibus.⁊ ila ego intelligo nouuler illum text.
Cuius verba ſunt hec. .. .
CPis videlicet que argenti diſtractoꝛes ⁊ alij

negotiatoꝛes indefenſe cõſtituerint in ſua firmi
tate ſecunduʒ moꝛem vſq; adhuc obtinentẽ di⸗
rantibus ⁊c.

De teſtibus.
. . Bar . hic dicit iſtuz tex.ſoꝛe ſingul ad hoe
Z. finali. Fenoſrufnchi leſtes ſunt rcntnnee

ram arbitris ⁊ adhuc viuũt eſt in electione illius contra quẽ ſunt
examinati ſtare eis vel petere vt de nouo examinetur. ſed ſi ſunt
moꝛtui de neceſſitate ſtanduz eſt eis. Sec tu aduerte mo ve
ro ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex. Nam ego intelligo diffcultu
iſtius tex.ſtare in hoc pꝛincipaliter ꝙ ex eo ꝙ examimãdi erant ſu/
per eiſdem articulis videbatur ꝙ aduerſarius poſſet recuſare vt
non examinarẽtur de nouo. Sed dicitur cõtrariuʒ ſi boc nopa
tiatur de nouo eos examinari ſtabitur eis vt ibi in verl. vel ſi boe
cõcedere minime maluerit ⁊c.⁊ in hoc ſtat virtus illius text. ſic

non eſt ipſe qui petat eos examinari pꝛout dicebat Bartl. ⁊ cilel
alij ſcribẽtes ibi poſt eum. Sed eſt actoꝛ qui petit hoc adueſ
rius recuſabat.⁊ dicitur ibi ꝙ ſtabitur tantũ eis . ⁊ iig ego intelli/
go nouiter illum tex. qui ponit etiã vnuz notabilem caſum de quo
HBar.non facit mentionem ⁊ eſt magis notãdus q; ſ aliqui eſſent
moꝛtui ⁊ aliqui eſſent viui prout vicitur ibi in tex. in verſi.ſin ve
ro permixte ⁊c.de quo tex.elia ſupra dixi in.l. cum anlea. C.dð ar
bitris. ⁊ ionon ero pro nũc longioꝛ circa eum. Cuius tollus lerl.

verba ſunt hec. —
L. Cum apud compꝛomiſſarios iudices teſtes

fuiſſent pꝛoducti variatum erat vtruʒ debereteo
ruʒ depoſitionibus in iudicio litigatoꝛ vti:anno
eſietaudiendus. Sancimus ſiquidem in copꝛo⸗
miſſis aliquid pꝛo huiuſmodi cauſa ſtatutum eſt
boc obſeruari. Sin autem nihil cõuentum eſt in
huiuſmodi caſibus ſi quidem ſuperſuntteſtes li
centiam habere eum cõtra quem depoſuõesco/
rum pꝛoferũtur ſi eas recuſauerit concederee/⸗
ſtes iterum adduci ⁊ non opponi eis ꝙ teſtimo/
nium ſuũ iam dederint. Ael ſi hoc cõcedere mi
nime maluerint depoſitiones eoꝛũ quaſi factas
accipere omni iure legitimo quod ei cõpetit ad/
uerſus ea ſeruata.Sin auteʒ omnes ab hac luce
ſubtracti ſunt tunc neceſſitatem imponi ei ficder
ſcripture appꝛobata in quam depoſuões eoꝛum
referũtur eas quaſi factas accipere. Si verore
permixte fuerint ? quidam de his moꝛtui alij
viuentes tunc ſuperſtitum quidem teſtimõio ean
dem electionem ſeruare litigatoꝛi aduerſus HM
teſtimonia pꝛoferũtur.in moꝛientium autem pe⸗

nſſptlen ktlea

I

Wö nan Minmtitun
niretgaſhnce ot
wltrͤfticeitsiimnen
Mltr.

Corliarnanm
Fphimruntcitinanutn x

tin
nnunn
niniremenr
R

Kicirinmigt uinun

Ars
.

luti

Doräfnehg Ae ungen deri

AumaEERuuri sdiene rin

reſevcigartäeiättenn

ankſtninriginnnn w

Mepoart Kendnetrnur
upiſinſtunnuiiglitmin er
Aifrunntiſlnueneirwaben
unſttunuemttgltirr
ſalertickinna,
ſalaiiiinniignmmer
ntknnutitzen
nngßſtüßgananie

imnittälinlaiane

tthinus

enri

wiltenen

hhh.. ⅞,

—

òèð

—

1!
X

S. —

ens.

RR

—

Nbtn

Lk. kmatpghil
„ angiäikfngnan
mrA itei,
ummmaLENNNNNNNin ſi
ñ Annung
Piaiig ſntgntigin
Austninkamugoli
mamm mAYiiN,fu
MXaNn tui wfliſeiti
inanANEYNAlu
uAXanut MNN
õ
NH HNNics ut
amtamiaiGuiai
em n mtn il p tti fili
Andrupai7 iti,
ainmamli
rutasa an
enſnnziiz in
nm mn acanne⸗
õ
aen ngfn
Eeſcnannnan

4

a gdſunt
— uim
—
—
mati isunn
mn Aulborchln

elxempluz faceret ſemiplenã pꝛobatõem vᷣm eos.

ſonis depoſitiones eoꝝ nõ eſſe reſpuendas ⁊c.

De fide inſtrumentorum

4 Renũcians inſtru
non vſurum eo videtur fateri illud eſſe falſum.tex. eſt in.d.l.ſi ad/
uerſarius qui tex. ad hoc non eſt glibi ᷑m Bal. hie Sed ad /
uerte tu quia cum reuerentia Bal. nimis large loquitur pꝛo vero
intellectu iſtius littere alius videri meo eſt intellectus iſtius Ir̃e
in quo opoꝛtet pꝛeſupponere ꝗꝙ dubitabatur ⁊ dicebat hic inſtru
mentũ falſum.quo caſu ſi poſtea renũciat pꝛoducens illud bñ in/
ducif ex illa confeſſiõe tacita ꝙ inſtrumentũ ſit falſum alias autẽ
non. 1 hoc colligo ex iſto tex. in verſi.cum fides eius in dubiũ re/
uocaretur vc. iuncto verſi. non ſe vſurũ conteſtatus eſt ⁊c. Et hoc
moo ego intelligo iſtum text. nouiter cum grano ſalis 7 non ita
abſolute. ⁊ de hoc addo illuſtrẽ do. Sranciſ.areti.ponentẽ in ter/
minis de hac materia in ſuo conſilio.xxv. incip. viſo themate ad
me tranſmiſſo ⁊c.ad quem me remitto pꝛo nũc.⁊ redeo ad text.
de quo modo agimus. Cuius verba ſunt hec.
L. Si aduerſarius tuus apud acta pꝛeſidis pꝛo/
uincie cuʒ fides inſtrumenti quod pꝛoferebat in
dubiũ reuocaretur non ſe vſurum cõteſtatus eſt
vererinon debes ne ex ea ſcriptura quaʒ nõ eſſe
veram ⁊ iam pꝛofeſſione eius conſtiterit negotiũ

denuo repetatur.

Blo. in l. ſicut iniquum. AMse ꝛct
Alex. de imo.in auten.ſi quis in aliquo in tercia colum. C. de edẽ/
do reputt iſtam glo.ſingul. ad hoc ꝙ licet regulariter nõ credat
exemplo vt in dicta auten.ſi quis in aliquo ⁊ in coꝛpe vnde ſumit᷑.
tamen ſecus eſt quãdo pꝛobarer̃ deperditũ eſſe oꝛiginale.quia tũc
Sed tu ad/
uerte pao nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius glo. naz non dicit hoc
ita indiſtincte. ſed cum grano ſalis.ſ.quãdo non ſolum pbaretur
oniginale deperditũ ſed pꝛobaretur etiã per duos teſtes eius con /
tinentia ſen tenoꝛ pꝛout aperte dicit hec glo Cuius verba ſunt hec

Facile ⁊c.in verſi.ſed hoc ſi pꝛobo per duos te/
ſtes ſe amiſiſſe inſtrumentũ in quo continebatur
ꝙticius debebat.x. ⁊ audiuerũt legi quare pꝛo/
batur magis debitũ qᷓʒ per exemplum cui nõ cre
ditur niſi oꝛiginale oſtendatur vt ſupꝛa de eden.
auten. ſi quis in aliquo.⁊.ff.eo.l.quicunqʒ ⁊c.

„ . .
Jo. an. in. c. accepimus. ſdennnu.
ſtrum̃tu debiti quo ipſe tenetur ⁊ maxĩe coꝛẽ iudice ⁊ creditoꝛe
ſuo venit puniẽdus extraoꝛdinarie non autẽ oꝛdinaria pena. dictũ
eſt ſingnlare Jo. an. cobononienſis in.c.accepimus extra de fide in
rumen. Cuius doctrinã dixit eſſe menti tenendaʒz ⁊ non inueniri
alibi Bal. n.l. in verſi. ſed bic dubitatur de queſtione ⁊c.C.eo.ti
tincum quo in hoc pertranſeo quia ſatis eſt nobis auctoꝛitas eoꝝ
⁊ poſuit etiãẽ Ludo.roma.in ſuo ſingulari in verbo pena ⁊c.⁊ Sa
lyce cöbononienſ is in. d.l.i. ? Bal.in. l. qui accuſare. C. de edendo
circa mediũ.⁊ Spec. jn tit de teſte..ſatis vtiliter in fi.⁊ facit gloi

inc. cum cauſam extra de teſtib. in verbo cõpellas ⁊c.⁊ quod not.

do. Ab. in. d.c. accepim⸗ extra de fide inſtru.⁊ Paul.de caſt.in.l.
bꝛouidenduʒ. C. de poſtulan. ? Bald. in.c. peruenit el pꝛimo extra
de teſtib. coge. alios docentes ibidem. T illuſtris do. Fran. areti.
in ſuo conſi.xxv. incip. in xpᷣi nomine amen ⁊c.viſo themate ⁊c.ad
quos in hoc me remitto pꝛo nũc.nec opus eſt aliqua mea noua in/

lerpꝛetatde nec verbis legis cnm auctoꝛitas Joh. an. allegetur que
ſuſfcit 2 habetur pꝛo lege.

Quod cum eo.
Tu bene nouiſti tractatũ totius tituli.ff

7 „ „
L. ei 9 m. 7. C. de negot. geſtis. quo cauetur ge
ſens negotia aliena ſine mandato habet actiöem negotioꝝ geſtoꝛũ
dtra dum ⁊ ecõtra dñs cõtra gerentt. Szʒ occurrit mibi vna
dubitatio multũ quottidiana ego gero negotia tua ⁊ contrabo ta⸗
men nomine meo in eo cötractu obligando me ⁊ bona mea. puta

emi aliquã rez nomine meo vtrũ actio detur venditoꝛi ad pcium
contra te dominũ cuius negotia gero. In quo dio ꝙ non pterqᷓ;
in duobus caſibus ſolũmodo quibus datur vtilis. Pꝛimo in cãu
quo tu dñs ratifices ↄtractũ per me celebꝛatũ. Secũdd in caſu cõ
uerſionis facte in tuã vtilitatẽ alias autẽ non. lext. eſt in.d.l.ei qui
in fine in verſi. alioquin ⁊c.quem lex. ad hoc ponderat hic Bal. di
cens eum non reperiri alibi.dicens etiam ꝙ non tepitur in alia.l.⁊
eſt nota dignũ vᷣm eum hic referentẽ NMicolaũ de matta. idem te/
nenteʒ. Sec tu aduerte paꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtus
tex. nam dico ego ꝗ contractus ille non fuit geſtus noie illius ge⸗
ſtoꝛis ſed noĩe illius domini cuius negotia gerebãtur. nam ſi ſuo
nomine pꝛopꝛio ille geſſiſſet non potuiſſet dñs ratificare geſtü non
ſuo nomine vt in. l. ſi pupilli.. ſed ſi ego. ff. de nego. geſt. ⁊ tamen
ratificatio hic facta eſt vt hic in verſi.vel hunc cõtractũ ratum ha⸗
buit xc. Mec obiiſte tex. in verſi. ⁊ eius perſonã elegiſti ⁊c. nã
ego nouiter eum intelligo ꝙ ceperat agere cõtra geſtoꝛẽ a quo foꝛ
te non potuit cõſequi ſuũ.vnde põt modo agere cõtra dominuz in
duobus caſibus de quibus hic in textu. ⁊ in hoc erat ratio dubitãᷓ
di ad iſtũ tex. quia exquo ſemel ceperat agere contra illum geſtoꝛẽ
non videbitur poſſe agere cõtra dñm. Sed ſi ſuo pꝛopꝛio nomine
contraxiſſet non potuiſſet agi contra dñm niſi in caſu verſionis in
vtilitatẽ domini ⁊ in cauſa mutui pꝛout loquitur iſte text. in quo
mutuo q;plura ſunt ſingularia ſeu ſpẽalia que non ſunt in alijs cõ
tractibus vt in.l.ſingularia.ffſi cert.peta.⁊ hoc modo ego intelli/
go iſtum tex.pꝛimo in cauſa mutui in caſu verſiõis.ſecundo extra
cauſam verſionis in caſu in quo contractus ſit celebꝛatus nomine
domini non autẽ nomine illius gerentis aliena negotia put ſonat
iſte tex. bene ponderatus. Cuius verba ſunt hec.

L. ei qui ſeruo alieno mutuaʒ pecuniam dedit
quam diu ſupereſt ſeruus.Iteʒ poſt moꝛteʒ eius
intra annum de peculio contra dominum actio/
nẽ uel ſi in reʒ domini hec verſa ẽ quãtitas poſt
annum etiaʒ eſſe honoꝛariam non eſt ambigui iu
ris. quapꝛopter ſi in reʒ domini verſa pecũia eſt
heredes eius cõuenire potes. Si vero hoc pꝛo/
bari non poteſt conſequẽs eſt vt ſuperſtite quidẽ
ſeruo dominũ de peculio cõuenias.vel ſi ia ſer/
uus rebus humanis exemptus eſt vel diſtractus
eſt ſeu manumiſſus nec annus exceſſit de pecu/
lio quodam aduerſus eum experiri poſſis:alio/
quin ſi cum libero rem agente eius cuius pꝛeci/
bus meminiſti cõtractum eſt ⁊ eius perſonã ele/
giſti pꝛouidens contra dominũ nullam cõtra do
minũ te habuiſſe actionẽ:niſi vel in rem eius pe/
cunia pꝛoceſſit vel hunc contractum ratum ha/
buit ⁊c.

Ad uelleianum.
LZ. antique.s. ſed ſi minus.

Tu habuiſti ſepe pꝛouiſionẽ ſenatuſconſulti velleiani quo ca
uetur ꝙ mulier pꝛo alio regulariter intercedere non poteſt vt in to
to titu.ff. ⁊.C.ad vellex. Sed modo pone ꝙ mulier fideiuſſit
pꝛo me ⁊ vt pꝛo me fideiuberet accepit a me pecuniã puta.x. duca
tos vtrum teneatur hoc caſu.certe ſic.⁊ ego non poſſum conueniri
niſi pꝛĩo ipſa excutiat.⁊ caſu quo ipſa nõ eſſet ſoluẽdo adhuc poſ⸗
ſum ego primus debitoꝛ cõueniri ꝗ creditoꝛe meo.text.eſt in. d.l.
antique.s.ſed ſi minus idonee.quẽ tex.ad hoc põderat hic Bal.
dicens eum alibi ad hoc non repꝑiri.⁊ etiam Bar. hic exclamat de
iſto tex. in verſi.ſin autem ⁊c.dicens eum ſingulariſſimũ ⁊ perpe/
tuo menti tenẽdum.licet Ludo.roma.in ſuo ſingulari in verbo fi
deiuſſoꝛ ⁊c.el quĩto appꝛopꝛiet ſibi hanc theoꝛicꝗ allegans ad hoc
tex.in.l.ſi pꝛo aliquo.⁊ in.l.ſi mulieri dederim.ffad velley.nec de

illo tex.in.l.antique.S.ſed ſi minus.nec etiã de Bal.hic mentionẽ

facit.vbi probatur melius q; in dictis iuribus vbi totã pecuniam
acceperat mulier.ſed in dicto..ſed ſi minus non accepꝑat totã pe/
cuniã ſed pꝛo certa pecunia ſibi donata interceſſerat pꝛo aliquo de
bitoꝛe vt hic in ver.vel pecunias vel res dedit ⁊c.⁊ ſic ego intelli/⸗

go iſtum tex. nouiter. Cuius verba ſunt bec.

CSed ſi minus idonea conſtituta muliere ali/

quis pecuniam vel res dederit vt pꝛo R e obli⸗/
iij.

garet mulieri quidem re vera hec accipienti nul
lus pateat aditus ad ſenatuſconſulti auctoꝛitatẽ
creditoꝛi autem liceat aduerſus eam venire ⁊ ꝙ
poteſt ab ea exigere ⁊ reliquũ debitoꝛeʒ antiauũ
agredi vel in partem ſibi aliquid a muliere poſ/
ſit acciꝑe vel in totum ſi ea inopia fatigaretur ⁊c

de uſuris.
Z. pignoribus. Anbdches dem iru

te creditoꝛem retineri pꝛo alio meo debito etiaʒ quod habeo tecũ
ſeu pꝛo quo ſum tibi obligatus regulariter. dicas ꝙ non vt in.li.
C.ſi ob cirogra.pecu.tamẽ hoc fallit in debito pene quia poteſt re
tineri etiã pignus pꝛo ea pena ſicut pꝛo ſoꝛte ſ. eu re pꝛincipali. text.
eſt in. d.l.pignoꝛibus quem tex.ad hoe dixit eſſe vnicum Lud.ro
ma. in ſuo ſingulari in verbo pignus ⁊c.el õo. Sed conſidera
bñ tu pꝛo nono ⁊ vero meo intellectu iſtius tex.⁊ iterũ nota bene.
quia iſte tex.de directo pꝛobat cõtrariũ in verſi.iure hoc conſtitu
to ⁊c.⁊ in verſi.cum huiuſmodi nullo interpoſito pacto ⁊c.vbi eſt
caſus apertus ꝙ ideo pignus poteſt etiã pꝛo vſuris hic retineri ſi
hoc cõuentum eſt alias autem non. Et ſubdit tex.ꝙ pena bene pe
ti poterat.⁊ ꝙ poteſt cõpelli debitoꝛ ad liberatõem pignoꝛis vt hic
in fine.non tamẽ dicit tex.ꝙ pꝛo pena pignus retineri poſſit ſi be/
ne ponderetur iſte tex.⁊ ſic probat totũ contrariũ eius quod dicit
Ludo.roma.qui non bene guſtauit eũ cum ſuppoꝛtatõe tanti pa/
tris pꝛout ipſe fuit qui vehemẽter errauit in hoc notabili textu.
Cuius verba ſunt hec.

L. Pignoꝛibus quidem interuenientibus vſure
que ſine ſtipulatõe peti non poterant pacto reti/
neri poſſunt verum hoc iure conſtituto cum hu/
iuſmõi nullo interpoſito pacto tantũ huius ſeu/
tentie certe penam pꝛeſtari cõueniſſe pꝛoponas:
nec peti nec retineri quicquã amplius: ⁊ ad pig/
oris ſolutionem vrgeri te diſciplina iuris per/
picis.

Glo.in.l.eos in nerbo nſurarũ

⁊c. Ange.in ſuo tractatu de inuẽtario ⁊ do.meus Alex.de imol.in
l.mortuo.ff.de fideiuſſo. in apoſtillis ſuis ad Bar.reputãt iſtazʒ
glo. ſingul. ad hoc ꝓpoſituz ꝙ ſicut appellatõe ꝑſone venit vniuer
ſitas vt in.d.l.mortuo.⁊ voluit Bal.in.lj.quicũq; in quarta col.C
de ſeruis fugiti. ? Balein.l.metum.ꝭ.cum animaduertẽduʒ.ff.qð
met.cau.ita etiã venit fiſcus.⁊ eſt glo.in verbo vſurarũ ⁊c.iuncto
tex.qui loquitur de omnibus pꝑſonis prohibitis exigere maiores
vſuras qᷓ; ibi determinatũ ſit.⁊ dicitur ibi in glo.etiã fiſcus.⁊ ſic
ſentit glo. ꝙ appellatõne perſone venit fiſcus.de qua materia vide
Bal. in rubrica.C. ad trebel.vbi ponit de pſonis repꝛeſentatis. ?
per do.meũ Alex.de imo.in conſi.cciij.in quarta col. in ſᷣo voluĩe
⁊ Ludoui.roman.in ſuo conſil.ccccxxxvj.ad quos me remitto ⁊
redeo ad glo.de qua agimus. Cuius tex.verba ſunt hec.

UAſuꝛarum etiam fiſcus vt infra de vſur.rei iudi
ca.l.finali.

Y anr Multiplex effectus feſultat ex
– ARcCePta m. conſignatione facta de pecunia
per debitoꝛem creditoꝛi debito loco ⁊ tempoꝛe. nam imer alia im
pedit curſuz vſuraruz ⁊ liberat debitoꝛem a caſu foꝛtuito ⁊ pigno
20 diſſoluit ꝓut de omnibus his habetur in.d.l.acceptã queʒz tex.
dixit Bar. ibi eſſe not. ⁊ ſingularem ⁊ etiã ateſtatur Bal. bic fo
re ſingularem licet de Bar. mentioneʒ non faciat cum quibus ſto
ſimpliciter quia tex. clarus eſt ⁊ non eget aliqua interpᷣtatiõe mea
noua niſi quod circa conſignationem ⁊ oblationes debitis modis
a iure requiſitis fiendam per debitoꝛem addo Bal.late examinã
tem ibidem in.xiij.qõe pꝛincipali.? Bar. in.l. cum ſeruus.ff. de ⸗
dictio. demo. Bar. in. l. ſ ſoluturus. fr de ſolut. ⁊ Bar. in. liij.
C.quãdo ⁊ quibus quar. pars debea.li.x.⁊ in.l.i.C.qui potior.
in pigno.babe.⁊ Ange. in. . fi. in auten. vt exacto. inſtant. colũ. vij.
⁊ in.l.ſi moꝛa ⁊ ibiplene per omẽs ⁊ maxiiue do.meũ Alexan.de
imol. ⁊ ibi alias legendo dixi poſt eum. ff ſolu. matri.⁊ per do. me
um in conſi xxxxij.in. vij col. in pꝛimo volu. incip.quod dominuʒ
⁊c.⁊ in conſi.xxiiij.in quarto volu.incip.ſi ex foꝛma ſtatuti ⁊c.⁊

in conſil.cxxx.in eodem quarto volu. incip.in cauſa ſtrazarolornz
⁊c.⁊ in conſil.cxxxi.iu quarto volu.incip.in cauſa ⁊ lite æc. cum
alio ↄſilio ĩmediate ibidẽ ſequẽti.⁊ etiã in conſil.cvj. in tercio vo
lnmie incip. in cauſa vniuerſitatis vc. v in conſil.lxxxxviij in eodeʒ
tercio volu.incip.alias cõſultus ⁊c ⁊ in eonſi.xli.in quarto voluie.
incip. viſis ⁊ optime ac. ⁊ in conſil. xlv in quĩto volnie incib incau
ſa ⁊ lite vertente ⁊c.⁊ in conſil.ciij.in eodem quĩto volumie incip.
conſideratis his que in themate ⁊c.maxime in prima col. illuſt.
do. ranciſ.aret. in conſil.cxliij. incip. ex facto ꝓponitur illuſtrif
ſimus ⁊ excellentiſſimus pꝛinceps Sranciſcus Sfoꝛtia ⁊c. ⁊ Ra
pha.cuma.in conſi.ciij. incip. Antonius Saulus habẽs ⁊c.x· Pe
de anch. in ſuo conſil. cccxxvi. incip. viſis actis ⁊c. ⁊ etiam in cöſtlio
cccxx vij.incip.pao clarioꝛi deciſione ⁊c.⁊ illuſtris do. Franeiſ aret.
in ſuo conſilio.cxliijincip. verum eſt ꝙ amicus noſter ac. ⁊ inc
ſilio. exliiij.incip.viſa conſultatõe ad me trãſmiſſa ⁊c.ad quos me
remitto ⁊ redeo ad pꝛopoſitũ noſtrũ ponendo textum Cuius yer
ba ſunt hec.

L. Acceptam mutuo ſoꝛtem cuʒ vſuris licitis cre
ditoꝛi poſt teſtationẽ offert ſi non recipiat obſig
natam in publico deponere vt curſus legitima
vſurarũ impediatur.in hoc autẽ caſu publicũ in/
telligi opoꝛtet vel ſacras edes: vel vbi compe/
tens iudex ⁊c.

Ne non numerata pecunia.

Bal. hic ditit g iſta
Glo. in. l.ſecunda. Zar hie wctg in
pꝛopoſitnm ꝙ vbi contra confeſſionẽ opponitur exceptio nõ nüej
rate pecunie poteſt pꝛobari contrariũ per numeratõem etiã diuer/
ſis temꝑibus factã.⁊ eſt glo.vnica in verbo cõſtitit ⁊c.cuz quaſto
ſimpliciter.quia glo.clara eſt ⁊ non eget aliqua mea noua interpꝛe
tatõe niſi ꝙ dico ꝙ glo. non ſtat in hoc ſed tranſit ad aliã ſolutiõez
vt videre potes.Cuius verba ſunt hec.

Cõuertit ⁊c.in verſi.⁊ pꝛobabit hanc negatiuaʒ
per confeſſiões. Item per numerationeſ etiaʒ di
uerſis tempoꝛibus factas ſecundũ varias quãti
tates.vel verius dic pꝛobas eoipſo ꝙ non pꝛo/
batur contra ⁊c.

Hepoſiti.

g Bar. bic dicit e neſcit alibi tex. aliũ ni
. Pprima. ſi hunc vbi fu dared de lata culpa vt in
verſi.qui dolum ſolum ⁊ latam culpã ⁊c. nec alibi ſᷣm eum repe/
ries licet glo.ſepe cõmemoꝛetur lataʒ culpi. Secdd tu aduerte
pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex.qui non pꝛobat hoc nas
non cõmemoꝛat latam culpam vt ex ſe.ſed refert cõuentõem par /
tium qui de dolo ſolo ⁊ lata culpa fecerũt mentionẽ. ⁊ ſic in con /
tingentia facti depoſitarius voluit teneri de bijs ſoluz vt in dicto
verſi. qui dolum ſoluʒ ⁊ latam culpam æc. Sed vbl lex ipſi facit
mentionẽ de dolo non cõmemoꝛat latam culpam vtpote que ineſt
in eo.⁊ hoc modo nouiter ego intelligo iſtum tex.qui non exſe
facit mentõem de lata culpa ſed refert cõuentõem partiũ de facto.
ꝓut ſonat rex.apte. In quo addo vnũ notabile verbũ videlicet
ꝙ ideo lex non cõmemoꝛat latazʒ culpam quia ſub dolo ipſa ineſt
adeo ꝙ dicimus ꝙ ſi agitur ⁊ intentatur ⁊ deducitur aliquid do/
loſe factũ ⁊ poſtea pꝛobatur de lata culpa ſuffcit. ⁊ perindeeſtet
ſi pꝛobatus fuiſſet dolus pm illuſt. do. Sranciſ.are.in ſuo conſilo
clinij.incip.in xpi nomine amen ⁊c.conſultatio pꝛopoſita ⁊c.in ler /
cia col. vbi tamẽ dubitauit de hoc. ⁊ vide aliquid per do meum
Alexa. de imol.in ſuo conſil.xlv. in pꝛima coli. in pꝛimo volumie
incip.in cauſa ⁊ lite æc.vbi ponit an appellatõe doli veniat lata
pa vel ne. Sed redeundo ad rem noſtrã quo ad iſtum tex.dico q
alius eſt eius ſenſus vt modo dixi vt pꝛobatur ex eo. Cuius ver/
ba ſunt hec.

T. Si incurſu latronũ vel alio foꝛtuito caſu oꝛna
menta depoſita apud interfectũ perierint detii/
mentuʒ apud heredem eius qui depoſitum acce
pit qui dolum ſolum ⁊ latam culpam ſi nõ aliud
ſpecialiter cõuenit pꝛeſtare debuit:non pertinet.
Quod ſi pꝛetextu latrocinij cõmiſſi vel alterius

fgtzmn

Agtmmminmicinfrn rti ur

dGfrinpwnnandremn mtirn

õ
en ſerwen ent
Nütängtinemner
ſitaftſicntitnitniinrer
WrEanmiänan ridinetndtnn
Iwunfhm
Aupngingiinnut
niumigtnniui
lktiemitamt nirnn
teinmnutriimmminn
Hunmittintiunun ctden
imnumthiiniranimwinn
rimainn Annne
—
ürinnenen⸗
nuntilinr e.
ritunind
H atgir n

Raſtnn rben

Nſtrig AAn
Minin e

onlntn

n dte

anlit
ektaii

‧⁷ fjgeh

s

—

—

E

u⸗

2 —

.

— — .—
+m 2.̃

—

böknhbseb

1

—

L..e

artramnientiitun
vismnm ins ni nin
utnlrr

rrr
TaNIE.

Dolt.

Lrmm. antifi
EIIid. imtinſpntnet
gin um im/erqit vihſninſn
urahianmm iiifi A
primai iiu fu iiriu
rmian aun tt titiimin n
äl
muid mian til ki niſiiſin
au mm i un len t C hizhii

Ae. lnfin,
e uni llfin ,
gie antunin,
ahmnnabt e5
o lnn /
s e ſntun
SSð

foꝛtuiti caſus res que in poteſtate heredis ſunt:
pel quis dolo deſijt poſſidere non reſtituũtur tã
depoſiti q ad exhibenduʒ actio ſed etiam in reʒ

vendicatio competit.

4 Uerba enũciatiua appoſita
Z. deſide rium. in contractu celevrand mner
te ⁊ me regulariter pꝛobant ⁊ diſponũt quo ad nos ſed non quo
ad alios vt in.l.ex hac ſcriptura cum ibi plene not.ff. de donatio.⁊
in.lex his verbis. C. de teſta. mili. Et poſuit do. meus Alexan. de
imol. in ſuo cõſilio. cxxv. in penul.col.in quĩto volumie incip. ſi ec /
cleſia conceſſit c. ⁊ in conſiicxxxij.in.vij.colum.in eodem quin/
to volu. incip. quãdo intelligatur cõtiuuata ⁊c.⁊ Raph.cuma.in ↄ
ſilio. j incip. creditur libꝛis campſoꝝ ac. ⁊ in conſil.xl.in Fa colũ.
incip. quidam filio ſtudenti æc. ⁊ Raph.fulgo. in conſil. clxxxx vij.
incip. ver ba enũciatiua in inſtro ⁊c.⁊ illuſt.do. Sranci.areti.in con
ſil. xxiij incip. in x-pi nomine amen ⁊c. in pᷣſenti conſideratione ⁊c.
vbi ponit de verbis enũciatiuis in littetis pape ad quos circa hoc
me rmitto ⁊ ẽt ad Paul.de caſt. in cõſil.clxxxix.incip.in cauſa q̃
vertitur pergami ⁊c. in vltima colu. Sed pone modo ꝙ fa/
ctum eſt inſtrumentũ inter te ⁊ debitoꝛẽ tuũ in quo mutuaſti ſibi
centuz que dixiſti in eo inſtrumẽto fuiſſe depoſita per me apud te
vtrũ ex illo contractu inducatur pꝛobatio de depoſito meo contra
le. Dicas e ſic per tex.in.d.l.deſideriũ.de quo tex.facit ad hoc ma
gnũ feſtũ Bal. hic dicens eſſz difficile alibi reperire hunc caſuz
et ſubdit ibi Bal. ꝙ multotiẽs deſideramus ea.que non ſunt con
ueniẽtia. ⁊ ita eſt in ſcolaribus deſiderãtibus puellas ſᷣm eum ibi
iocantẽ. Sed aduerte tu et obmittamus nunc iocos pꝛo vero
et nono intelle tu meo iſtius tex. qui ſentẽtia mea non pꝛobat hoc
Nam hic non oubitatur de pecunia depoſita aliquo modo. ſed di
citur ꝙ depoſitarius recuſabat ſoluere dicens ſe ea alteri dediſ/
ſe.et pꝛopter hoc volebat ſe excuſare.et dicitur hic ꝙ non poteſt.
Sed ꝙ inſtrumentũ mututi facti alteri pꝛobet depoſitũ meum
etiã ſi in inſtrumento mutui hoc dicatur non dicit iſte tex. naz ille
depoſitarius dicebat ꝙ ego deberẽ agere contra illum cui ipſe mu
tuauerat volcndo ſic exonerare ſe.et ſic non negabat ĩmo fatebat
depoſitü.et dicitur ipſe tenetur mihi ſoluere omnino nec obſtat
tibi tex.in verſi.arguit ſolutionẽ eius competẽtẽ etc.naz illud ver
bam arguit non iſgitur cum verbis ſequẽtibus ſed inngitur cum

bpcedentibus vt dieamus ꝙ inſtrnmentũ mutui arguit cuſtodiaʒ

illius pecunie. quia de depoſito vt dixi non dubitabatur bic ſed be
ne de cuſtodia eius.nam ille qui acceperat pecuniã mutuã foꝛte nõ
erat ſoluendo et pecunia illa ſic erat deperdita et depoſitarius vo/
lebat ſe exonerare vnde dicitur ibi in text. ꝙ non poteſt non ꝙ in
ſtrumentũ pꝛobet depoſitũ ſed bene pericuiuz ⁊ cuſtodiã ad eum
ſpectare non ex eo ꝙ de depoſito nec etiam de periculo aſſumpto
mentionẽ faceret inſtrumentũ mutui. ſed ex eo quia mutuauerat
dictam pecuniã tanq;ᷓ ſuam.v per cõſequẽs periculum erat ipſius
Uel ſecũdo dicamus ⁊ melius ꝙ relatiuũ quã ibi poſitũ nõ
reſpicit yerbũ cuſtodiam ſed reſpicit verbũ pecunie etc. ꝓpter ver
bum datam etc. Et ſic vult dicere ille tex. ꝙ inſtrumentuz mutui
pꝛobabit illum mutuaſſe pecuniã et per cõſequẽs eum obligatum
ad agenduz cõtra mutuaturiũ.et ꝑ conſequens ibi non refricabat
in dubiuʒ de depoſito vt pꝛobant verba littere que ſunt bꝰmodi.

L. Deſiderium tuũ cum iuris rationibus nõ con/
gruit. nam ſi cuſtodiam pecunie ſuſcepiſti quam
alijs a te datam inſtrumentũ:quo hanc tibi red
di conſcriptum pꝛofiteris arguit ſolutionẽ eius
competentẽ impꝛobe recuſas ⁊c.

BGlo.in.l.cum hereditas. alhie
do. meus Alex.de imol.in.l.ſi filius qui patri in vlti.col. ff de vul.
et pupil. reputãt iſtazs glo.ſingul.ad hoc q; nõ eſt dare mediũ inter
moꝛtem patris et exiſtentiã ſuitatis filij.et ideo pceſſus factus tã
quaz contra hereditatẽ iacentẽ non valeret m eos. ad quos me
remitto. Et ſoluz addo vnũ verbũ ꝙ effectus eſt maximus qꝛ
editas lacens non dicitur eſſe alicuius.⁊ ideo ſtatutũ diſponẽſ
ꝙ damnũ dantes in re alicuius incidant in penam non habet locũ
in hereditate iacente vm Bar. in.l. beres. f de acqui. here.? Bar.
in. l.ſi er re.5. fi.ff. de ſtipu.ſeru.ſed hoc non hʒ locũ in hereditate
patris delata filio qꝛeſt eius ⁊ ſtatutũ pdiciũ vendicaret ſibi locuʒ

in caſu iſto cum non ſit da itatẽ ii Evt bic⸗ Euis
verba ſunt hee. t dare bereditatẽ iacentẽ vt bic in glo. Cuij

Oucceſſiſtis hij eniʒ erant emancipati vel ſub
condictione poteſtatiua inſtituti. alioquin nõ he

reditati ſʒ ipſis videtur actio queſita ſecundum
quoſdam ⁊ cetera.

L. Si quis. Cudo. rom. in ſuo ſingulari in ver
cbol . bo depoſitũ ⁊c. dicit ꝙ ſi res tua eſt
depoſita apud me qua; repetis. v ego dico nolle me reddere. quia
alius puta Ticius vel gayus non curo fuit proteſtatus mihi ne ti⸗/
bi reddam ꝙ hec proteſtatio pꝛobatur plene per iuramentũ meũ.
per tex. quem ipſe reputat foꝛe vnicũ ad hoc in.d.l.ſi quis in fi. Et
idem voluit do.meus Alex.de imol. hic in apoſtillis ſuis ad bart
Sed cum reuerentia eoꝛum. tu dicas pꝛimo quod Bart. bic
dixit iſtũ tex. eſſe ſingul.ad hoc. Secũdo dico ꝙ Lud. ro. c reue
rẽtia tanti pris ꝓut ipſe ⁊ ẽt do.meꝰ non intellexit iſtum tex. qni
nihil facit ad hoc ꝓpoſitum. Et alius eſt verus ⁊ nouꝰ meus
intellectus quem do tibi ad iſtum caſum ⁊ nunq;ᷓ audiuiſti. Nam
dum iſte caſus facit mentionẽ de iuramento loquitur de pꝛoteſtã
te mihi qui debet iurare ſe non dolo nec fraude hoc facere vt ibi
in verſi.⁊ hoc per iuſiurandũ affirmauerit ⁊ ſic non ſum ego qui
iurẽ mihi pꝛoteſtatũ fuiſſe. Et hoc eſſe veruui pꝛobo ex alio.nã
ex parte mea non requiritur alia pꝛobatio niſi ꝙ ego oſtendã actu
aliter ꝓteſtatõem mihi factam in ſcriptis pꝛoui dicitur ibi in text.
in verſi.ꝙ ſi in ſcriptis atteſtatio ⁊c. Itaq; iuramentũ requirit ibi
ex parts pꝛoteſtãtis non autẽ depoſitarij.⁊ iſte eſt verus intellectꝰ
meus ⁊ nouus iſtius tex.ſi bene põderetur.quicquid dicat Lud.
roma.qui fallitur vehementer in tam notabili ⁊ ſingulari caſ u ſi
bene ⁊ ſubtiliter põderetur. ⁊ ratio eſt.quia vybi quis pꝛoteſtat᷑ ali
cui ex aliqua cauſa vt ille faciat vel non faciat certũ quid debet p/
bare cauſam illaui iuxta not.in.l.nomẽ.C. que res pigno.obliga.
poſ.⁊ in cleme.cauſam extra de electio.⁊ per Bar. in.l.non ſolum
5. moꝛte in. xij. col.ff de noui ope.nunci. ⁊ per do.meũ Alexan. de
imol.in conſil.lxxviij. in quinto volu.in vᷣa col.incip.viſo ⁊ diligen
ter ponderato ꝓceſſu ⁊c.vnde vt iſte pꝛoteſtans hic obliget illuz ð
buit iurare pꝛo veritate cauſe ſue expꝛeſſe in pteſtatõe.⁊ hoc mo/
do ego nouiter intelligo iſtum tex Cuius verba ſunt bec.

CSi quis vel pecunias vel res quaſdaʒ per de
poſitõis tituluʒ eas volenti ei qui repoſuerit red
dere illi omnibus modis cõpellit᷑ nullã quãlibet
compenſatõem vel deductionẽ vel doli exceptõ
nem opponat:quaſi ⁊ ipſe quaſdam contra eum
qui depoſuit actiones perſonales vel in rem vel
ipotecariam pꝛetendens cum non ſub hoc mo/
do depoſitũ accepit non conceſſa ei retentio ge/
neretur.⁊ contractus qui bona fide oꝛitur ad ꝑfi
diam retrahatur. Sed ⁊ ſi ex vtraqʒ ꝑte aliquid
fuerit depoſitum nec in hoc caſu compẽſationis
pꝛepeditio oꝛiatur.

Mandati.

J . Bal. hic ⁊ etiã Bal. in.l.ſi man
. B 1 Pꝛ0 Eg. dato.ꝭ.ſi in iudicio.ff. mandati
⁊ Ludo.roma in.l.pꝛima in fi. ff.de ſideiuſſo. ⁊ etiam do.meus
Alex.de imol.in.l.lutius in apoſtillis ſuis ad Bar.ibi reputãt om
nes iſtum tex.ſingul.ad hoc per tex.in.d.l.lutius non habet locuzʒ
in fideiuſſoꝛe pꝛeſtito in iudicio vt ibiper eos.cum quibus nõ ſto.
quia tex.clarus eſt quo ad aliud ſed non quo ad hoc pꝛopoſitum
nam hic non dubitatur an ſe eximere poſſit ab obligatõe.ſʒg ſolum
an poſſit agere ad pecuniã in qua interceſſit anteq;ᷓ ſoluat effectua
liter vt hic in verſi.vt eam poſſis ante ſolutionem cõuenire ⁊c.⁊ in
verſi.antequaz pꝛo ea ſatis creditoꝛi feceris ⁊c. ⁊ ſic iſte text. eget

hac noua mea interpꝛetetione. Cuius verba ſunt hec
Z. Si pꝛo ea contra quam ſupplicas fideiuſſoꝛ

ſeu mandatoꝛ interceſſiſti ⁊ neqʒ condemnatus
es:neqʒ; bona eam dilapidare poſtea cepiſſe pꝛo
bari poſſit vt iuſtam metuendi cauſam pꝛebeat.
neqʒ ab inicio ita te obligationẽ ſuſcepiſſe vt eaʒ
poſſis ⁊ ante ſolutionem cõuenire:nulla iuris ra
tione antequã creditoꝛi ſatis pꝛo ea feceris eam
ad ſolutionem vrgeri certum eſt.fideiuſſoꝛeʒve/

ro ſeu mandatoꝛem exceptione munitũ iniuria
iiij.

dem minime vſum non poſſe mandati agere ma
nifeſtum eſt ⁊c.

Si moncipi. ita fuerit alienat.

Ange. ⁊ etiam

de Imo. in.l. de pupillo. .meminiſſe.ff de noni oper. nun.reputat
iſtam glo. ſingu. ad hoc propoſitum quod valet citatio huiuſmõi
compareas ſi tua putaueris ĩterreſſe de quo alias dixi in. d.S. me⸗
miniſſe ⁊ ideo ꝓ nunc non me extendaz circa hoc niſi alias per
me ⁊ ꝑ alios ibi dictis addo nunc in termis noſtris Bal ·in.c. i. in
quinta col.in tit. de mili. vaſſal.qui contu. eſt in vſib.feudo.⁊ etiaʒ
Ange. in. d.lea quidẽ. ⁊ do. Abb.in.c.i.extra de cau.poſ.⁊ pꝛop·
7 Pet. de anch. Domn. de ſancto Hemi. in. .fi. in fi. de elect.
lj. vj vbi cõmẽoꝛant hanc glo.de qua agimus.Cuiꝰ vᷣba ſunt hec.

Contineant in verſic.vel dic ſecundo ꝙ litteras
mittebat pꝛocuratoꝛ fiſci ad cõuentũ quibus di
cebatur ſi meminiſti venias reſponſurus ad pe/
nam alias non venias ⁊c. .

De pericu.et commo.rei uen.

Bar. hic dicit iſtum tex. eſſe ſingular. in
Z. Prima duobus. Pꝛimo ꝙ poſt venditõem per
fectã ſi cauſa euictõis venit non tenetur ipſe venditoꝛ de euictione
ſecundo ꝙ debet emptoꝛ denũciare venditoꝛi vt adſit cauſe agẽde
Sed tu aduerte pꝛo meo vero ⁊ nouo intellectu iſtius text.
nam vbi texc. iſte bene ⁊ ſubtiliter põ deratus loquitur de denun
ciatõe non loquitur de ea que fit ab emptoꝛe venditoꝛi pꝛout di /
tunt omnes.ſcribentes ibidem ⁊ male cum reuerentia ſed ecõtra
⁊ ſic tex.dicit totuʒ contrariũ eius quod dicit Bart.⁊ alij hic poſt
eum.nam res vendita adhuc erat penes venditoꝛẽ.tamen pfecta
erat ipſa venditio per ſolutõem pꝛecij vel erat habita fides de pꝛe/
cio vt in. . vendite cum ibi not.inſtitu.de rerũ diui.Et dicitur hic
in tex. ꝙ ſi res euincitur ex cauſa noua damnũ eſt ipſius emptoꝛis
ſecus ſi ex canſa antiqua vt hic in verſi.que ex pᷣcedente tempe ⁊c.
⁊T poſtea dicit tex.ꝙ venditoꝛ ipſe ex noua cauſa non tenetur ſʒ de
bʒ omnino denũciare ipſi emptoꝛi vt poſſit ille emptoꝛ adeſſe cau
ſe.nam ſi emptoꝛe abſente ⁊ cui non fuiſſet denunciatũ per eũ res
euicta eſſet etiã ex noua cauſa teneretur vẽditoꝛ vt hic in fi.in ver
ſi.vt cauſe agende adeſſet ⁊ non abſente emptoꝛe cõtra eum pꝛo/
nunciatũ eſt ⁊c.⁊ ita ego nouiter intelligo ⁊ declaro tibi iſtum tex.
Uno non obmiſſo in materia denũciatõis fiende ab emptoꝛe con/
tra venditoꝛem circa litem motã quõ ⁊ qualiter debet fieri.nam
de his poſuit do.meus Alexa.de jmol.in conſil.lxvij. in tercio vo
lu.incip.an agi poſſit contra venditoꝛc̃ ⁊c.⁊ do.ran.areti.in ſuo
conſil.xxvj.incip. In dei noĩe factum ſuper quo poſtulatur ⁊c.vbi
ponit an poſſit hec denũciatio fieri pupillo ſine tutoꝛis auctoꝛitate
vel ne.⁊ an per ꝑpſonã cõiunctã ſine mandato ad quem me remit/
to.⁊ pono tex. Cuius verba ſunt hec.

L. Poſt perfectam venditionẽ omne cõmodum
⁊ incõmodum rei vendite contigit ad emptoꝛem
pertinere.actoꝛ enim ex his tantũ cauſis ſuo oꝛ/
dine tenetur que ex pꝛecedente tempoꝛe cauſam
euictionis parant.⁊ ita ſi ei denunciatũ eſt vt cau
ſe agende adeſſet ⁊ non abſente emptoꝛe contra
eum pꝛonunciatum eſt ⁊c.

Et nota ꝙ hodie que eſt.xiiij.dies pñtis menſis. Mecccxeiiüi.
aplicuerunt Bononiã littere patentes regales ad Clariſſimũ do.
Ludouicũ bologninũ quibus creatus fuit ⁊ eſt Conſiliarius re/
gius:in ampliſſima et honoꝛabili foꝛma.et hoc ꝓpter opus quod/
dam anno decurſo miſſum ad pꝛelibatum xpᷣianiſſimũ regem pꝛd
oꝛtu pꝛimi geniti ſui Ludouici:compoſitum per dictũ do. Ludo/
uicum. Cuius pꝛiuilegij tenoꝛ eſt huiuſmodi.

Carolus dei gratia Sᷣrancoꝛuʒ rex. AUniuer/
ſis pꝛeſentes litteras inſpecturis Salutem. Re
galis munificentia illos libenter attollit honoꝛi
bus:⁊ fauoꝛe gratioſo pꝛoſequitur: quos nouit

iudicis damnatum ⁊ appellatõe contra bonã fi/

ſciẽtijs:moꝛibus:ac doctrina eruditos: Pinc ?
ꝙ nos pluriũ fidedignoꝛũ relatu ad plenũ infoꝛ
mati de pꝛobitate:ſcientia diſcretione:plurimiſ
qʒ virtutũ meritis:quibus bene dilectus noſter
agiſter Ludouicus de Bologninis vtriuſqʒ
iuris doctoꝛ:ac ciuis Bononienſis apud omes
cõmendatur:ac etiã iutuitu plurimoꝛũ ſeruitioꝛũ
nobis impenſoꝛũ per dictum de Bologninis:
que ſperamus impendi in futurũ. Eundem ma/
giſtrum Ludouicũ in conſiliariũ noſtrum retinui
mus:⁊ retinemus per pꝛeſentes:⁊ in alioꝛũ con/

ſiliarioꝛũ noſtroꝛũ conſoꝛtio tenoꝛe pꝛeſentium

aggregamus. Aolentes vt ipſe deinceps:ho/
noꝛibus:pꝛiuilegijs:francheſijs:pꝛerogatiuis:
libertatibus: ac alijs iuribus quibuſcũqʒ:quibꝰ
ceteri cõſiliarij noſtri vtuntur:vtatur ⁊ gaudeat.
Quo circa dilecto ac fideli Cancellario noſtro
aut cõmiſſo ad cuſtodiam ſigilli:tenoꝛe pᷣſentiuʒ
damus in mandatis: quatenus a dicto domino
Ludouico:recepto pꝛius iuramẽto ſolito:ipſum
in conſiliariũ noſtrũ admittas: ac in noſtris con
ſilijs intereſſe quotiẽs opoꝛtunũ fuerit: honoꝛi/
buſqʒ:pꝛiuilegijs:francheſijs:pꝛerogatiuis:li/
bertatibus:ac iuribus pꝛedictis vti ⁊ gaudere fa
cias abſqʒ difficultate quacunqʒ. In cuius rei te
ſtimoniũ ſigillum noſtruʒ pꝛeſentibus duximus
apponendum.Datum Lugduni die nona menſiſ
Julij.Anno domini ſilleſimoquadringenteſi/
mononageſimoquarto ⁊ regni noſtri vndecimo.

Per Regem. Comite Liney ⁊ alijs pᷣſentibus.
Banadim. ſf̃t.

Pro ſocio.

Y. Ludo.roma.in ſuis ſingularib ſub
7* . ccun da titu.ade empti.et vendi. ⁊ etiã do.me

us Alex. de imol.in.l.ſi patruus in apoſtillis ſuis ad Bart. ibi. C.
cõia vtriuſ.iudi. reputat iſtum tex.ſing.ad hoc pꝛopoſitum ꝙ ſoci

acquirens aliquid pᷣſumitur in dubio acquiſiuiſſe de pecũia cõmu

ni et non de pꝛopꝛia vt ibi per eos ad quos me remitto.2 capio
tex.de quo agimus Cuius verba ſunt hec.
Z.Cũ ppõas te pᷣdiũ cõiũcto dñio cũ pr̃uo tuo
cõparaſſe: in poſſeſſionẽqʒ te antequã ipſum in
ductum iuris ratio efficit vt dominiuʒ fundi ad
vtrunqʒ pertineat. Sane quia pꝛecium a te ſolo
numeratum eſt: ⁊ ſolemnibus penſitatõibus ceſ
ſante ſocio ſatiſfactum eſſe dicis iudicio ſocieta
tis id quod eo nomine pꝛeſtari opoꝛtuit conſe/
queris ⁊c.

Si quis alteri uel ſibi

Bart. hic dicit y iſte texeſt ſingul⸗
L.m ultu m. ⁊ multũ tegbins ad hoc pꝛopo
ſitum ꝙ emens de pecunia aliena ſi ſibi traditur poſſeſſio effcitu
dominus rei alias autẽ non ſᷣm diuiſionẽ poſuã in tex.
tu aduerte ꝓ vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex. Nam boc mo
intellectus non habet magnã dubitatõem. Sed ego intelligo qua/
do quis emit nomine ſuo pꝛopꝛio ⁊ ego do pecuniã meã vendiio
ri.non autẽ emptoꝛ ſoluit ipſe de pecunia mea.⁊ iſte eſt magis no
ta.caſus.⁊ pꝛobatur hoc in ver. vxoꝛe tua cõparante pecuniq nu/
meraſti ⁊c.⁊ illa dictio ei ſequẽs ibi ſtatim non debet legi cuz pꝛe/
cedentibus ſed cum ſequẽtibus vt dicamus eiqʒ poſſeſſio tradiis
eſt ꝛc. non antem vxoze tua comparãte pecuniã numeraſtiei · el

—
zyuhen —

ggelnmmaſb.

Ulinninen, unn
mnatxpedengieren der ran

GurWNeI. Anunr
6Nefentikaſtsmuner.
ſgümifntnſitengret
Agrefghiitndäatnanet

ceintuditimiltnindri
iNchrdeidarnr

iftuutſtuin
lönu D

Püͤſne memenmir
—
ſelihfinnirrr ru
ſnuchſnünn, —
Knmrmirmmn et
mC

h m .Ss

2 —

. —— — E

—

„

—

l
Pöſlgtiiel
,
trialncuenatden
ncſligti
Aminnſrntinhe M
wn Nen eigienung

NNm (nulin ieiti⸗
Nucin e.

Pobee⸗
en dn ernrbseit
Lſomd
lamualrv imid hullll
detaumatan kinmnimi
rvim αa710a
em ram I alnih i
xrxpuliii
ũ ir ii in inij oo
õ
r õä
Gargitininſi

mimde Wrün iite⸗
nheri nint
Acnlnwrußin
“*
imennnnin

vt nuncius non valet quod agitur.

./ i venditoꝛi pecuniã meã videbatur res ef/
Eerooet ſo raan aen Sea dicur cõtrariũ dum
modo e nens emat nomine ſuo ⁊ poſſeſſio rei ſibi detur vt hic in
ver. vxoꝛ tua nomine ſuo emit eiq; poſſeſſio tradita eſt ⁊c. ⁊ hoc
mogo ego intelligo iſtnm tex. nouiter. Cuius verba ſunt hec.
L. Multuz intereſt vtrum ne vxoꝛe tua compan/
te pecuniam numeraſti eiqʒ poſſeſſio tradita eſt:
an cõtractu emptiõis a te nomie tuo habito tan/
tum vxoꝛis nomie poſt inſtrumentũ inſcribi fece
ris.nã ſi quidẽ vxoꝛ tua nomiĩe ſuo emit eiqʒ res
tradue ſunt nec a te quicqᷓʒ ð his pceſſit nõ niſi
ð pꝛecio aduerſus eam inquantũ tu paupioꝛ ⁊ il
la locupletioꝛ eſt facta habes actionẽ: ꝙ ſi emi/
ſti quidem tu ⁊ tibi tradita eſt poſſeſſio: tantum
autem nomen inſtrumento vxoꝛis quondam tue
ſcriptum eſt res geſta potioꝛ qᷓᷓ ſcriptura habe/
tur.ſi vero ab inicio negotiũ vxoꝛis gerens com
paraſti nomine ipſius empti actionẽ: nec illi nec

,„R⸗ 1 2— 12

tibi queſiuiſti dũ nõ tibi vis nec illi potes.quare
in dominij queſtione ille potioꝛ habetur cui poſ/
ſeſſio a domino tradita eſt ⁊c.

Si quis alteri uel ſibi.

Z. multum.5. ſi nero. Bart bie diet
iſtum tex. ad hoc pꝛopoſitum ꝙ ſi pꝛocuratoꝛ meus facit aliquid
Sed tu aduerte pꝛo vero
⁊ nouo meo intellectu iſtius littere. nam non eſt hec ratio iſtiꝰ tex.
ſquia maritus faceret actum iſtũ vt nuncius.qꝛ ĩmo erat ⁊ facie
bat vt voluntarius adminiſtratoꝛ. ſcilicet qui eſt negotioꝛũ geſtoꝛ
qui ẽ voluntarius adminiſtratoꝛ in.l.tutoꝛi ſupꝛa de nego. geſtis⸗
⁊ ber totum.ita pꝛobatur hic In verſi. ſi vero ab inicio gerens ne/
gotiũ vvoꝛis ⁊cc. Sed ratio vera iſtius littere eſt. quia non põt per
liberã porſonã alteri queri.ita pꝛobatur hic in verſi. nec illi potes
t. non eſt ergo ratio neceſſitatis que hoc opatur hic.ſed rõ quam
aſſignaui tibi per iſtum tex. Pꝛeterea non eſt verũ ꝗ marit?
eſſet hic pꝛocuratoꝛ vxoꝛis ĩmo cenſetur extranens quia bene eſt
pꝛocuratoꝛ vxoꝛis in rebus illius. vt in.l.maritus.C. de pꝛocura.
in yerſi. in rebus vxoꝛis ⁊c. ſed hic emebat cum pecunia ſua pꝛo/
pꝛia.nec eramus in rebus vxoꝛis ⁊ ideo nõ eſt pꝛocuratoꝛ nec ſtat
vt pꝛocuratoꝛ aliquo modo.v in hoc etiam defecit Bar. ⁊ alij intk
ligentes iſtũ tex. hoc modo. quinimo ſi eſſet pcuratoꝛ non poſſe/
mus dicere faceret actum niſi vt neceſſarius ratõe officij ſui aſ/
ſumpti vel dati a lege. vnde cõcludo diuerſam eſſe ratöem omnio
ſſtius tex. ⁊ ilam vltra omnes docentes eſſe veraʒz omnino quam
ſupꝛa dixi tibi ad iſtum tex. Cuius verba ſunt hec.

Si vero ab inicio negotiuʒ vxoꝛis gerens cõ
paraſti nomine ipſius empti actioneʒ nec illi nec
tibi queſijſti:dũ non tihi vis:nec illi potes. quia
in dominij queſtione ille potioꝛ habetur cui poſ
ſeſſio a domino tradita eſt ⁊c.

De rebus alienis non alienan:.
Bar. hic dicit ꝙ iſta eſt bona ⁊ ſingul. lex

Z. finali aa hoc propoſitum ꝙ vbi pꝛohibet alica
tio intelligitur prohibitus omnis alius cõtractus per quem tranſ/
rtur dominiũ directũ vel vtile vel etiã ius aliquod vt ibi in text.
de quo tex. ⁊ eius intellectu dixi in. l.fi. infra de iure emphi. vbi põ
dernui iſtum tex. cotra Ludo. roma. æ ideo pro nũc non me exten
dam ne idem repetamus ⁊ ne fruſtra occupemus mẽbꝛanas niſi
ibi dictis addo do.meũ Alex.de imo.in ſuo conſil. clviij. in qui⸗
to volu. in pꝛima col. vbi ponit an pꝛohibitus alienare teneat᷑ etiaz
turare ne ſequatur alienatio ex diſ poſitõe legali vt ibi per euʒ. ad
quem me remitto. æ deduco tex. in mediũ. Cuius verba ſunt hec.

Dancimus ſiue lex alienationẽ inhibuerit: ſi/
ue teſtatoꝛ hoc fecerit ſiue pacto contrahentium
boc admiſerit:non ſa olum dominij alienatõʒ vel

mancipioꝛum manumiſſionẽ eſſe pꝛohibendam

Sed ⁊ vſufructus dationem pel ipotecam vel
pignoꝛis nexum poenitus ꝓhiberi. ſimiliqʒ mo
do⁊ ſeruitutes minime imponi:nec emphiteoſe
os contractuʒ: niſi in his tantũmodo caſibus in
quibus cõſtitutionũ auctoꝛitas vel teſtatoꝛis vo
luntas:vel pactionũ tenoꝛ qui alienationẽ intro/
duxerit aliquid tale fieri permiſerit æc.

De pactis inter empto.et nen.

71 . Bar . hic dicit iſtum tex.eſſe notandu
. cum te. ⁊ multũ exclamat de eo ad hoc ope⸗
ſitum ꝙ in contractibus innoĩatis eſt etiã locus condictõi ob cau
ſam ſi non ſeruatur pactũ quod dedit finalem cauſam cõtractui.
⁊ do.meus Alex.de imola in.l.dedi in.vj. col.ff.de condi.ob cauſ.
⁊ idem do. meus in.l.petens in.vij. col. C. de pactis. Sed tu
aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius tex. nam non loqui
tux in cõtractu innoĩato. ſed in cõtractu vere ⁊ omnino nomĩato.
vbi interuẽit pꝛeciũ ⁊ res fuit etiã data pꝛo alia re cnm aliquo exi
guo pꝛecio. Et dicitur ibi ꝙ ſi nõ ſeruatur fides poteſt peti res ab
illo qui ſeruauit fidem. nec agitur hic condictõne ob canſam. v ſie
ego nouiter intelligo illum tex. pꝛimo ex verbis eius. Secũdo ex
ſituatõe tituli ſub quo poſitus eſt in quo fit mentio de cõtractibus

nominatis ⁊ de pactis in eis appoſitis ⁊ maxime in textu iſto.Cu/
ius verba ſunt hec.

L. Cum te fundum tuũ certe rei contemplatõe in
ter vos habita exiguo pꝛecio in alium tranſtuliſ
ſe cõmemoꝛas: poterit ea res tibi nõ eſſe fraudi
quando non impleta ꝓmiſſi fide dominij tui iuſ
in tuam cauſam conu eniat reuerti.⁊ ideo aditus
competens iudex fundum cuius mentionẽ facis
reſtitui tibi cum fructibus ſuis ſine vlla ludifica
tione ſua auctoꝛitate pꝛoficiet pꝛecipue eum ⁊ di
uerſa pars receptis nũmis ſuis nullam paſſa poſ
ſit videri iniuriam ⁊c.

De eunucis.

T rere Bal. hic. ⁊ ẽt Bal. in.l.non dubiũ. C. de
D. tercia. legib. ⁊ etiaʒ do.meus Alex.de iuiola in

l. eleganter..qui repꝛobos in apoſtillis ſuis ad Bar.ibi in tercia
col. ff.de pigno.actio. reputãt iſtum tex.ſingulad hoc ꝙ ſtatutũ di
ſponẽs vt de contractu ſoluatur gabella non habet locũ in contra⸗
ctn nullo ⁊ inutili vt ibi per eos cum quibus ſto.quia tex. iſte cla /
ns eſt ⁊ non eget aliqua mea noua interpꝛetatione. Cuius verba
unt hec.

L. Romane gentis homines ſiue in romano ſo/
lo eunucos factos nullatenus quolibʒ modo ad
dominiũ cuiuſdaʒ tranſferri iubemus penaſ gra
uiſſimas ſtatuendas aduerſus eos qui hoc per/
petrare fuerint auſi:tabellione videlʒ qui huiuſ/
modi emptões:ſiue cuiuſ libet alterius alienatõ
nis iuſtrumenta conſcripſerit: ⁊ eo qui octauam
vel aliquid vectigalis cauſa pꝛo hijs ſuſceperit
ei pene ſubiciendo. Barbare autem gentis eunu
cos extra loca noſtro impꝑio ſubiecta factos cun
ctis negotiatõibus vel quibuſcunqʒ aliis emen/
di cõmertiis ⁊ vendendi vbi voluerint tribuimꝰ
facultatem ⁊c.

de edilitiis actionib.

Bar. in.l.in bonefidei.C. de pactis in fi.
Z. tercia Dicit ſe nunq;vidiſſe alibi expꝛeſſuz niſi in
hac.l.iij. C. de edili.actio.vbi pꝛobatur ꝙ pactũ quod fi in ingreſ⸗/
ſu contractus ſiue in ipſo contractu ſiue poſtea incontinẽti dicitur
ſfieri incõtinenti vt hic in text. in yer. vel antecedentis vel ſequẽtis

pacti ꝛ. Secdtu dicas pꝛo nouo ⁊ yero meo intellectu iſtius
tex.qui bene loquitur de duobus.ſ. quado ante vel poſt cõtractuz
ſit pactum. Sed de tercio caſu quãdo fit in ipſo cõtractu nibil di⸗
cit vt clare ſonat. maxime in verſi ſupꝛa poſito. vt videre potes
in toto iſto textu qui non poſuit de illo pacto qð fit in ipſo contra
ctu. quia de eo non eſt dubitãdum quod veſtitur ab ipſo contra/⸗
ctu in quo fit. Et ita ego intelligo iſtum tex.nouiter. qqui ſim/
telligeretur aliter non haberet dubitatonem in ſe aliquam con/
tra tex.in.l.quod labeo.ff de carbo.edic.⁊.lancille. C.de furtis cũ
ſimilibus. ⁊ redeo ad tex. Cuius verba ſunt hec-.

.

L. Si apud pꝛioꝛem dominũ fugiſſe mancipiuʒ
non doceatur fuga poſt venditionẽ interueniens
ad damnũ emptoꝛis pertinʒ. Sin autẽ venditoꝛ
nõ vitioſuʒ ẽt in poſterũ fieri ſeruũ temere ꝓmi
ſit:quãuis hoc impoſſibile eſſe videtur. ſub fide
tamẽ antecedentis vel incõtinenti ſequuti pacti
experiri poſſe non ambigitur ⁊c.

De reruʒ permutatione.

7 Teſte philoſopho accidentia magnã pax/
£ Pꝛima tez conferũt ad cognoſcẽduz vnũquodq;
quid ſit. Sed quõ cognoſees tu contractũ emptõis vel pmu
tatõis cum aliquãdo in vtroqʒ interueniet pꝛeciũ. dicas ꝙ; hoc nos
docet tex.in.d.l.i.quem tex.ad hoc põderat bic Bal. dicens eũ nõ
eſſe alibi.⁊ do.meus Alexa. de imol.in.l. dedi in quarta col.ff. de
condi.ob cauſ. Szʒ aduerte tu pꝛimo.quia HBar.hic dicit pꝛĩo
iſtum tex. non reperiri alibi de quo Bal. non facit mentionem
Secundo dico pꝛo nouo ⁊ vero meo intellectu iſtius tex.quia nõ
fundat ſe in denoĩatione pꝛecij ſed ꝙ vna ex rebus pmutatis eſſet
venalis vel ne. vt bic in verſi.venalem poſſeſſionẽ baberet ⁊c.⁊ in
yerſi. at ſi cum venalis non eſſet ⁊c.Et etiaʒ dico ꝙ eo caſu non eſt
verus cõtractus emptõis ⁊ venditõis ſed eſt ſimilis illi.ita pꝛobat
hic in verſi.ad exempluʒ exempto actõis ac. ⁊ ſic omne ſumile non
eſt idez vt in.l quod nerua.ff. depoſiti.Et vt clarius bec intelligas
verba littere ſunt hec.

TL. Si cum patruus tuus venalem poſſeſſionem
haberet pater tuus nomie pꝛecij licet non taxata
quantitate aliam poſſeſſionẽ dedit:idqʒ compa
rauit non iniuria iudicis nec patris tui culpa eui
ctum eſt ad exemplum exempto actionis nõ im/
merito id quod tua intereſt ſi in patris iura ſuc-
ceſſiſti conſequi deſideras. at eni ſi cuʒ venalis
poſſeſſio non eſſet permutatio facta eſt: idqʒ qð
ab aduerſario pꝛeſtitũ eſt euictũ quod datum eſt
ſi hoc elegeris cum ratõe reſtitui poſtulabis ⁊c.

Locati.

. „ 4 4
Z. Si quis conductionis. .
cit ꝙ hec lex eſt ſingul.ad hoc ppoſitum ꝙ cõductoꝛ cõuentus cõ
dictõe ex iſta.l. non poteſt refricare queſtionẽ dominij cõtra domi
nũ vt hic in tex. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero meo intel/
lectun iſtius text. ⁊ dicas ꝙ ego non facio vim vtrũ cõueniatur con
dictõe ex iſta lege vel ne.ſed dũmodo cõueniatur tanc; conductoꝛ
rei puta ad penſionẽ vel ad alia cõcernentia contractum locatienis
vel rem locatã non poteſt referire queſtionẽ dominij.ſed dz pꝛius
reſtituere poſſeſſionẽ dño vt bic in ter. De cuius materia etiõ
addo do.meũ Alex.de imol.in ſuo cõſilio.viiij. in quinto volumiĩe
incip. ſi quis recepit in feudum ⁊c. in quarta col.⁊ etiã in conſilio.
lxviiij.in tercia col.in eodem quĩto vol.incip.in cauſa ⁊ lite verten
te inter do. Johãneʒ ⁊c. ⁊ illuſt.do.ranciſ.areti. in ſuo conſilio
xxi.incip.in xppi nomĩe amen.ſi diligẽter ⁊ mature cõſideretur ⁊c.
⁊ per eundẽ do.meũ Alexa.in conſil.quinto in quarto volu.incip.
De mezadro ſeu colono ⁊c.⁊ etiam in conſil.xliij. in tercia colu.
in eodem quarto volu. incip.viſis ⁊ põderatis his que cõtinentur
⁊c.⁊Paul.de caſtro in conſilio.xxx.incip.in facto iſto quattuoꝛ
ſunt videnda ⁊c. Quid aũt de herede cõductoꝛis poſuit Pet.
de anch.in conſil.clxxxxix.ad quos me remitto ne exeamus pꝛin
cipale pꝛopoſituʒ noſirum pꝛo vero intellectu iſtius textus. Cuius
verba ſunt hec.

C. Si quis conductionis titulo agrum vel aliaʒ
quãcunqʒ; rem accepit poſſeſſionem pꝛius reſtitu
ere dehet ⁊ tunc de pꝛopꝛietate litigare ⁊c.
Ludoui. roma. in

Hlo. in. l-innitos. 1c0 ſerro.5. qui

maximos. ff de public. ⁊ etiaz do.meus Alex. de imol. ibi in apo
ſtillis ſuis ad Bar. reputãt iſtam glo. ſingul. ad hoc ꝙ ſicut cdu
ctoꝛ fundi publici tenetur recõducere quando alius non reperimt
qui velit ſoluere tantã penſionẽ ꝓpter maximos fructus inde pce
ptos ab illo pꝛimo cõductoꝛe. vt eſt caſus ſingul.m oẽs in ded.
qui maximos.idem eſt in conductoꝛe ſundi piuati. Sed tu⸗
aduerte pro vero ⁊ nouo meo intellectu iſtius glo.que non dici
hoc ſi bene põderetur. ſed format cõtra de. d.l.cotem ferro .qui

maximos ⁊ non ſoluit.ſed remittit ſe ad not. per ſe in.l.ſi cnz ber
mes ſupꝛa eo.⁊ ibi etiã non dicit hoc de priuato conductore.Sed

quod plus eſt dicit vnũ neceſſariũ etiam in conductore publico vt
poſſit cogi recõducere quãdo nõ ſolum ꝑcepit maximos fructus
ex ea ſed etiã rem debilitauit vel deteriorauit:quo caſu cogitur re
cõducere.ſed de priuato cõductore glo.iſta nõ loquitur vt teneat
vt videre potes quarũ verba ſunt bec.Et prtmo glo.in.d.l.inuitoſ
⁊c.ibt ſed cõtra.ff.de publicanis.l.cotem..qui maximos. Solu.
vt ibi c. De tex. vo in dicto.ꝭ.qui maximos nihil pono nũc cũ
de eo dixerim ibl in hoc ope noſtro vbi poſui eins verba. Uerba
autem glo. in. d.l. cum bhermes ſunt hec.

Detineatur ⁊c.in fi.in verſi.vel verins ibima
ximos perceperat fructus publicanus ita ꝙ reʒ
deterioꝛauerat ⁊ ꝓpterea cogit᷑ recõducere ꝛc.

de iure emphiteotico.

Ffi Ludo.roma.in ſuo ſingulari inverbo em
— fin ali . phiteota ⁊c. lultmo dicit licet emphite
ota non poſſit alienare rem emphiteoticam domino nõ requiſito
vt in.d.l.fi.cuz ibi plene nota.⁊ in.c.potuit extra de locat.de quop
do. meũ Alex.de imol.in conſil.ſecundo in quinto volu.incip.Ex
tant ſolemnia pꝛiuilegia ⁊c.⁊ in conſil.clxx. in ſecũdo volu:incipie.
An res emphiteotica ⁊c.⁊ in conſil.xviij.in eodem bo volumine.
incip.in hac cauſa ⁊ lite ⁊c.⁊ in conſil.clxxxviiij. in eodeʒ ſecundo
volu. incip. Summi redemptoꝛis ⁊c.⁊ etiam in conſil. penul. in ter
cio volu.incip.viſis narratis ⁊c.⁊ in conſil.lxxxx. in quarto volu.
incip.ſuper eo quod queritur ⁊c.ad quem in hoc me remitto.
Tamen ſi fuit cõuentũ inter eum ⁊ dominũ ab incio q poſſit ven
dere poterit vẽdere ſine voluntate domini per tex.in.l.ſi cenenerit
ff. de pigno. actio.in pꝛimo reſpõſo.licet in cõtrariuz alleget Spec.
in titu. de locato in.ꝭ.nunc aliqua in verſi.xiiij. dicentẽ ꝙ licentis
pꝛeditta debet intelligi 'm diſpoſitionẽ iuris cõmunis.ſ. xt ſupet
inde requirat dominiiX. Sed tu dicas ꝙ miruz eſt tantipa
tres vadant per mendicata ſuffragia ad pꝛobandum hoc. Naʒ ha
bemus caſum expꝛeſſum in.d.l. fi. inducẽdo ⁊ põderãdo ſubtiit
pꝛout ſtatim inducam. Mam dicit iſte tex. ꝓpꝛie loquẽs de conſen
ſu requirendo vel ne in verſi.ſi quidem inſtrumentuʒ empbileoi
cum ſuper hoc caſu aliquas pactiones habeat eas obſernari ꝛc.
ergo in ptopoſito ſi cõuentuz fuit vt vendere poſſit debet omnino
intellgi ſine conſenſu aliquo dñi exquo ipſe ſemel conſenſit. x hot
dico iuncto eodem tex.in ver. eius expectare cõſenſum ⁊ in verſt.
ſine cõſenſu domini vc. vbi tex. ſolum expoſtulat ſuper hoc conſen
ſum domini vt vendere pofſit qui cõſenſus inter uenit ab inicio er
go c. Tercio ad idem cõſidero rationẽ.nam cõſenſus qui ſe
quiritur ex parte domini circa alienatõem pᷣdictam introduct fu
it pꝛincipaliter vt dominus volens emere pᷣferatur omnibus alijs
Tamẽ ius ipſum vere eſt ipſius emphiteote.hec omnia ꝓbantur
in. d.l. fi in o reſponſo. Ex quo modo infero ꝙ pacti appo
ſituz in contractu vt poſſet ipſe vendere ius ſuũ operatur coſenſuz
alias a iure requiſitũ circa pꝛelaturã pꝛedictam. Tamen cred
iſta facultas vt poſſit vendere debet intelligi dũmodo ipſe nõ ven
dat perſonis pꝛohibitis de quibus babetur in.d.l.fi in verſiciexce
ptis perſonis que non ſolent in contractibus emphiteoficis et.
in hoc bene credo ꝙ dicta cõuentio recipit interpᷣtationẽ a iuſe co
muni ſed non quo ad ipſum actũ alienatõis fiende in pſonas babi
les T legittimas cum in cõtractu vnũquodq; debet aliquid opeſs
ri pꝛout dixit Bal in rubꝛica. C. de contrabe. empti. cum ſimilibr
Et boc modo ego nouiter intelligo iſtum caſum .· in quo ado in
termĩs pprie qõnis foꝛmate per Ludo.ro/ conſilum dm
pha. cuma. in oꝛdine meo. xj. circa mediuz incip. Emphileon ere
ſie ⁊c. ad quem me remitto. ⁊ redeo ad iſtum tex.de quo agimt
Cuius verba ſunt bec.

Wnn
Eeui

ſunntn ſondun

nſene, rntinien

ninnin inigekn

.

inmumn
Mhlnthnar

Angtincenn

anilumnin hinn

inmin mminiunt i
ſrünfiunm üntniti⸗
aunntſianiainnae⸗
uatensetsge ſer nan,
itiginchoſeninl nufwan
fnntminctuitum un aen
Nrsſisntiuiſmmätnr
priaſtatherendeniden
Pptonaieſnum rnta
Cſtetitnebekſlellnentann

ußg tigmenſentim enn
mntimn ihiu nlt

uufſihnunmnmnnn
mungßiſsminmninlrleng
lſfennnntininine

mituglniftnninm t

uihſeſfiiit iriw itee
ſeftautitnlnen Nas

.
.
—

Utran l
4,

h
ieinnent
n ſitet une
nrnndnindn
nnn

E

wumcftin
erniſonzun 6Ganttiit
ſitmnefftinmn eun
nid un

i ii anginn

*
.

SreAee

—

—ccc hd⸗elU

5—

2
r
E
n

umninlicenb un
Mimi tumddn dſin t
Satiemn in ni iizalnſe
?
am timi uniitd
vM NLIüNAi
mire ANILANTEhtni
lmii mum n Nmiibinntin
titmia deuiN Kül in
ſafm iſiniinni i
nxruiNaiii, dd)
xmveti, mrin iniifiili
m a anin ul aii itliimn
tauunin ult

rbgtenen n

L. Cum dubitabatur vtrum emphiteota debeat
cum domini voluntatelſuas melioꝛatiõsque gre
co vocabulo emponemata dicũtur alienare: vel
ius emphiteoticum in alium tranſferre an eius
expectare conſe enſum. Sancimus ſiquidem em/
phiteoticum inſtrumentũ ſuper hoc caſu aliquaſ
pactiones habeat:eas obſeruari.Sin autẽ nul/
lo modo huiuſmodi pactio eſt poſita: vel foꝛte
inſtrumentum emphiteoſeos perditũ eſt minime
licere emphiteotaʒ ſine cõſenſu domini ſuas me
lioꝛationes alijs vendere vel ius emphiteoticuʒ
tranſferre. Sed ne hac occaſione acceptaʒ
domini minime cõcedant emphiteoſis ſuos ac
cipere pꝛecia melioꝛationũ que inuenerũt ſʒ eos
deludant ⁊ hoc ex eo cõmodum emphiteote de
pereat diſponimus atteſtatões domino trãſmit
ti ⁊ pdicere quantũ pꝛeciũ re uera alio accipi po/
teſt.⁊ ſi quideʒ domino hoc dare maluerit ⁊ tan
tam pꝛeſtare quantitatẽ quantam ipſam inuitate
ẽphiteota ab alio accipere poteſt ipſum dominũ
omnino hoc compare. Sin autẽ duoꝛuʒ menſiũ
ſpaciũ fuerit emerſum ⁊ dominus facere nolue/
rit licentia emphiteote detur vbi voluerit ⁊ ſine
conſenſu domini ſuas melioꝛatões vendere.his
tamen perſonis exceptis que non ſolent in em/
phiteoticis cõtractibus vetari ad huiuſmodi ve
nire emptioneʒ necceſſitatem autem habere do/
minos ſi aliis melioꝛatio ſecundũ pꝛefatuʒ mo/
dum vẽdita ſit.accipere emphiteotã vel ius em/
phiteotitum ad perſonas non pꝓhibitas ſed con
ceſſas ⁊ idoneas ad ſoluendum emphiteoticum
canoneʒ. trãſponere:ſi emphiteota maluerit nõ
concradicere.ſed nouũ emphiteotaʒ in poſſeſſi/
onem ſuſcipere non per conductoꝛem vel pꝛocu/
ratoꝛeʒ ſʒ ipſos dominos per ſe vel per litteras
vel ſihoc non potuerit vel noluerit per depoſitio
nem in hac quidem ciuitate apud virum clariſſi/
muʒ magiſtrũ cenſuũ vel pꝛeſentibus tabularijs
per atteſtationẽ in pꝛouincijs autem per pᷣſides
vel defenſoꝛes cclebꝛandam ⁊ ne auaritia tenti
domini magnam molem pecuniarũ pꝛopter hoc
efflagitent ꝙ vſqʒ ad pꝛeſens tempis pꝛeteriti
cognouimus non amplius ei liceat pꝛo ſubſcrip
tione vel depoſitõe ſi quinquageſimã partẽ pꝛe/
cij nobis vel eſtimationis loca qui ad aliam per
ſonam tranſferetur accipere. Sin autem no
uum emphiteotam vel emptoꝛeʒ melioꝛationis
ſuſcipere minime dominus maluerit ⁊ atteſtatio
nem factaʒ inter duos menſes boc ſuperſederit
facere licere emphiteote ⁊ non conſentiẽtibꝰ do
minis ad alios ius ſuũ vel emponemata trãſfer
re. Sin autem aliter fuerit verſatus quaʒ noſtra

conſtitutio diſpoſuit a iure emphiteotico ca/
dat ⁊cetera.

glo. parna in. l.finali.in nerbo

necipere vc. Hanc glo. reputant ſingul. omẽs ſcribẽtes hic ad hoc
oc ꝙ ybi emphiteota alienat rem in alium de conſenſu domini 7
ſic perit renduatõem fieri in alium qᷓ; in ſe debet ſolui domino pꝛo
ſenouatõe per nonũ emphiteotam non autẽ per pꝛimũ emphiteo/
tam alienantem vt bic per eos cum quibus ſto.quia glo.clara eſt.
1 non eget aliqua mea nous ierpaetatõe. Cuius verba ſunt bec.

CAccipere a nouo emphiteota ⁊c.

Si rector pronincie.

27 In delictis lex ſepenumero punit aſſociq
— Prima. tem vel fauoꝛẽ preſtantẽ dſeen Mirf
is qui opem.frde furt.⁊ in.l.i.C. de rapt. virgi. in. li. ff de reeen
tato. cum ſimilibus. Sed pulcrũ eſt videre quis dicatur pꝛo
paie fautoꝛ ⁊ aſſociãs. In quo dicas ꝙ de hoc eſt tex. ſingul. in. d.
pꝛima. ⁊ in clemen. pꝛima cum glo.ſua extra de penis de quib fa/
cit magnũ feſtũ ad hoc pꝛopoſitũ Bald. in.l.non ideo minus in an
tepenul.col.C. de accuſat.in verſi.iteʒ quero que eſt differentia ⁊c.
⁊ do.meus Alex.de imol. in.l.ſi vxoꝛ.ꝭ.ſi quis vxoꝛi.ff de adult..
in apoſtiliis ſuis ad Bart. circa fi.in verſic. ⁊ hoc inducit Dr. c
cuz quibus in hoc ſimpliciter pertranſeo.quia ea iura optime pꝛo
bant maxime tex.in. d.l. pꝛima in verſi.⁊ pꝛopinquos ⁊ participes
ideſt conſiliarios domeſticoſq; loum habeat ⁊c. cum quibus vt
modo dixi ſto. nec egent aliqua mea nona interpꝛetatiõe niſi ꝙ ad
do Bal.ponentẽ de his in ſuo conſilio.cliij. in ſecũda parte conſili
oꝛum ſuoꝝ incip.conſiderãdum eſt ⁊c. Cuius tex.verba ſunt hec.

L. Si quis in poteſtate publica poſitus atqʒ ho
noꝛe adminiſtrandarũ pꝛouinciarũ qui parenti/
bus aut ipſi que matrimonium coutracture ſunt:
poteſt eſſe terribilis arras ſponſalitias dederit:
Jubemus vt deinceps ſiue parentes: ſiue eandẽ
mutauerit voluntatẽ.non modo iuris laqueis li/
berẽtur peneqʒ ſtatute experte ſint. ſed extrinſe/
cus data pignoꝛa lucratiua habeant ſi eam non
putent eſſe reddendam: quod ita late patere vo/
lumns vt non ſolum cura miniſtrantes: ſed etiaʒ
circa adminiſtratoꝛuʒ filios nepotes ac pꝛopin/
quos ac participes ideſt conſiliarios domeſti9/
coſq; locum habeat ⁊c.

ZDe donationi.ante nuptias.

—

cum te Tu ſcis iſtũ not.tex. in hac.l.cũ te vbi di
citur ꝙ donatõ perfecta non poteſt ſolui
p reſcriptũ pꝛĩcipiſ.⁊ rõ eſt quam Bal.dixit alibi non reperiri qꝛ
in ea donatiõe cõcurrit vinculũ ciuile.ſ.auctoꝛitas legis ⁊ vinculuzʒ
naturale.ſ.conſenſus partiũ. ſed in reſcripco pꝛincipis non mterue
nit niſi ratio ciuilis ergo ⁊c. Et ſubdit hic Bal.ꝙ talis donatio tol
li non poteſt niſi de plenitudine poteſtatis pꝛincipis ⁊ cum clauſu⸗
la ſpeciali vt dicatur non obſtante dicta.l.cum te.C. de donat.ante
nupt. vt ibi per eum qui multũ exclamat de ratione illins tex.
Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius textuſ
qui iudicio meo bene ⁊ ſubtiliter põderatus non conſiderat illam
rationem naturalem eo modo quo dixit Bal.ſ.ex conſenſu ptiuzʒ
ſed eſt in ſola voluntate donantis vt ibi in verſi.quã tua voluntas
⁊c.⁊ ſit reſpicit ſolam voluntatẽ donãtis non autẽ ſponſe cui do /
natur ſi bene ponderetur. Quam voluntatẽ etiã dico ego nouiter
pꝛo intellectu illius tex.capi non pꝛo ea voluntate que interuẽit tẽ
poꝛe donatõis quia de ea non eſt dubitãdum quin firmet donatõ
nem. ⁊ ſic intelligẽdo iſtuz tex.eſſet de indubitabili.ſed intelligitur
de voluntate ſola dicti donantis ⁊ nunc ⁊ ſic poſtea ex interuallo
cõfitentis ſe donaſſe. nazʒ ex hoc reſultat ille voluntas donãtis que
compꝛobat illam donationeʒ. ⁊ hec eſt illig volnntas de qua voluit
loquj ille tex. ⁊ hoc modo intelligendo eſt magis de dubitabili p
ut eſſe debet vt in.l.ancille.C. de furt.cnzʒ ſimiibb. Mec obſtat
tex. hic in fi.in verbo fecit ⁊c.⁊ ſic denotat tempus pꝛeteritum. qꝛ
poteſt etiam capi pꝛout ex nunc. Quo vero ad ſecunduʒ dictum
Bal. dum voluit ꝙ debet fieri mentio ſpẽalis de lege quãdo pꝛĩi/
ceps aliquid facit contra eam vide Raph. cuma.in hoc in ſuo con
ſilio.clxviij.per totum incip. Reuerẽdus pater dominꝰ epᷣus ⁊c.
ad quem me remitto.quia hec non eſt pꝛopꝛie materia noſtra ne
exeamus pꝛincipale pꝛopoſitum noſtrũ.ſed redesmus ad textum
Cuius verba ſunt hec.

L. Cum te ſponſe filij tui quedam donaſſe confi
tearis:perfectã donationẽ reſeindi: nec noſtro
opoꝛtet reſcripto quã tua voluntas iuris que au
ctoritas ratam fecit donationem ⁊c.

4 Bar. hie dicit ee hec eſt ſingulariſ
X. cum in te. deciſio ⁊ menti tenenda que habz
ꝙ vbi donatio fit inter cõiuges ant donatur in domo vxoꝛis ⁊ va/
let vtpote que nondum vera eſt vxoꝛ. ſed ſi donatur in domo ma
rit ſecus eſt vt hic in tex. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero in
tellectu meo iſtius tex. nam ita ſimpliciter intellectus non haberet
aliquod dubiũ. Sed oportet pꝛeſupponere vnũ de quo in text. in
pꝛin.in verſi.ante diem nuptiarũ ⁊c. iuncta.l. ſancimus.C. ð nupt.
vz ꝙ nondum feſtiuitas celebꝛata erat ⁊ hoc erat certum. ⁊ hec
erat ratio dubitandi vt valeret donatio. Sed dicitur in tex.ꝙ aut
eſt facta in domo marni vel vxoꝛis put infra ĩ eo. Uel ⁊ ſecũ
do ⁊ melius dicas ꝙ in illo tex. non dicitur ante diem nuptiarum
æc. ſed dicitur die nuptiarũ ⁊c Et bec eſt etiã ratio dnbitandi.naʒ
apparebat de donatõe facta tali die puta pꝛima die octobꝛis.⁊ ea⸗
dem die fuit traducta mulier ad domũ viri. ⁊ dubitabatur an va/
leret vel ne. ⁊ diſtingue pꝛout in tex. ꝙ aut donatio fuit fctã in do/
mo vxoꝛis ⁊ valet.aut in domo vjiri ⁊ non valet. Et ex hoc
ego elicio correlarium vnum not.⁊ limitatõem ſingularẽ ad totuz
titulum de donatio. inter vir. vt non habeat locuz in donatõe ſctũ
vxoꝛi in domo ꝓpꝛia eius etiã die nuptiarũ.⁊ ſic valet donatio yt
hic in tex. De cꝰ materia addo ẽt not.per do. meũ Alex. de imol.
in conſil. cxlij.in quĩto volu.incip.quãdo cõfeſſio dotis ⁊c.in quar/
ta col. ad quem me remitto. ⁊ redeo ad text.de quo mõ agimus.
Cuius verba ſunt hbec. . .=ZG
Z. Cum in te ſimplicem donationẽ eſſe factam

ante diem nuptiarũ: ⁊ in dubio poſſit venire vtꝝ
a ſponſo ana marito donatum ſu ſic diſtinguẽ/
dum eſt:vt ſi in tua domo donũ acceptũ eſt ante
nuptias videatur facta eſſe donatio: ꝙ ſi penes
ſe dedit ſpõſus:retrahi poſſit.vxoꝛ eni fuiſti ⁊c.
Bart. in. l.pꝛima in pꝛima colũ.in

„ 4 de re bus rfiuinne. C. de iure fiſci li. x. dicit g tex

iſte eſt ſingularis ad boc pꝛopoſitum quod pꝛiuatus agens ypo/
thecaria contra donatarium debet pꝛobare pꝛius rem ſibi fuiſſe
obligatam qᷓ; alteri donatam cum quo in hoc ſto.quia tex.iſte cla
rus eſt ⁊ non eget aliqua mea noua interpꝛetatione. Cuius verba
ſunt hec. . —
T. De rebus in ſponſam donationis cauſa colla

tis creditoꝛes mariti facti: ſi non pꝛius obliga/
tas eas ſibi pꝛobent:conuenire minime poſſunt.

Se nuptiis.

Bar. hic dicit iſtum tex. eſſe ſingul.ad
L. patrem broc pꝛopoſitũ ꝙ alimenta lepegtur lz
quis non geſſerit negotia alteriꝰ animo gerendi. Sed tu ad/
nerte pꝛo nouo intellectu meo iſtius tex. Nam dico ego ꝙ ĩmo ali
menta hic erant pꝛeſtita animo gerendi negotia aliena ⁊ animo re
petendi ea alimenta ſi bene ⁊ ſubtiliter põderetur iſte tex. nam pa/
ter dederat filiam ſuam alendam tibi ⁊ tu aluiſti eam vſq; ad tem
pus adoleſcentie.⁊ cum poſtea velles eam dare filio tuo in vxoꝛẽ
pater eius non volebat.⁊ dicitur in tex.ꝙ potes repetere tu alimẽ
ta ⁊ non apparet ꝙ non habueris animũ gerendi negotia aliena ⁊
non alimenta pꝛeſtita repetendi.ĩmo pᷣſumendum eſt ꝙ habueriſ
animũ gerendi negotia aliena ⁊ repetendi cum non pteſumat᷑ quis
velle iactare ſuũ vt in.l.cum de indebito.ff.de pꝛobatio. Uel
ſaltem ſi non habuiſti animũ gerendi negotia alterius habuiſti ſal
tem ⁊ ſine dubio cõdictionaliter caſu quo daretur filio tuo in vxo
rem.ſed nõ ſimpliciter pꝛout dicit Bar.⁊ alij hic poſt eũ qui cum
reuerentia non bene guſtarũt iſtũ tex. De qua materia addo ẽt
Bal .in conſil.clxiiij.in ſecunda parte conſilioꝝ ſuoꝛum incip. opi/
nio domini Bar. vc. vbi ponit quãdo alimenta intelligũtur pꝛeſti
ta animo donandi ⁊ quãdo animo repetendi.⁊ etiã Bal.in conſi
lio. ccccxxxj.in eadem Fᷣa parte incip.quedam vidua ac.⁊ Kapha.
eu.in conſil.lxxxvij. circa mediũ incip.caſus talis Sranciſcus ⁊c.
ad quos me remitto.⁊ redeo ad tex. Cuius verba ſunt hec.

L. Patrem qui filiam expoſuit hanc nunc adul

tam ſumptibus ⁊ laboꝛe tuo factam matrimõio

cõiungi filio tuo deſiderantis fauere voto cõue
nit : ui ſi renitatuꝛ alimentoꝛũ ſolutioni in hoc
ſolũmodo caſu parere debet.

LT. ſ gncimus. Bar. dicit hic ꝙ iſte tex. eſt ſatis

not.⁊ ſingularis caſus ad hoc ꝓ

„

poſitum ꝙ vbi fit mentio nuptiarũ intelligitur de eo di
tie celebratur. Sed tu aduerte pꝛo wro 7 dunplomnanned
iſtius tex.nam pꝛocedit nedum vbi fit mentio nuptiarũ progtd
cit Bar..ſed etiam vbi fieret mentio dt temꝑe nuptiarũ vt in 4
ſi. ſiue nuptiarũ tempꝰ dixerit ſiue nuptias nominauerit æc en
poteſt vterq; caſus cõtingere vt ſi dico temꝑe nuptiarũ dñi Tud
nuici pꝛomitto tibi. x.⁊ intelligitur de die feſtiuitatis. vel ſi dico i
nuptijs vel ad nuptias domini Ludouici ꝓmitto tibi. x. vc nann
intelligitur etiam de eo die feſtiuitatis vt hic in tex. maxime in
ſi.niſi ipſa nupttarũ accedat feſtiuitas ⁊c.⁊ in verfi. vota ei .
pꝛoceſſerint ⁊c. Et maioꝛ erat dubitatio vbi fit mentio de amn
re nuptiarũ q; in nuptijs.quia etiã ante illam diem per gliquog
es videbatur poſſe dici temꝑe nuptiarũ.vel etiam quãdo eſſent in
etate nubili qua iungi poſſent.nam illud videbatur dici poſſe tem
pus nuptiarũ.Sed deciditur cõtrariũ vt hic in tex.quem hoc moõ
declaro tibi nouiter. De qua materia addo vnũ notabile coſilii
domini mei Alex. de imol.in conſil lxxvii.in prima colu in quinto
volu.incip. Dominicus quidã teſtamentũ cõdidit ⁊c vbi cõmemo
rat illum tex.⁊ de eo facit magnũ feſtum. Cuius textusverba foꝛ
malia ſunt hec.

L. Sancimus ſi quis nuptiarũ mentionẽ fecerit
in qualicunqʒ pacto ꝙ ad dandum vel ad faciẽ/
dum vel non dandum vel non facienduʒ concipi
tur:⁊ ſiue nuptiarũ tempus dixerit ſiue nuptias
nominauerit:non aliter intelligi eſſe condictionẽ
adimplendam vel non extenuãdam niſi ipſa nup
tiarum accedat feſtiuitas:⁊ non eſt inſpicienduʒ
quo ad nuptiarũ etas:vel feminis poſt.xij.annʒ
acceſſit vel maribus poſt.xiiij.annũ completum
ſed an vota nuptiaꝝ re ipᷣa pꝛoceſſerint.Sic ete
nim ⁊ antiqui iuris contentio dirimetur ⁊ immẽ
ſa libꝛoꝛũ volumina ad melioꝛẽ modum tandem
pꝛouenient ⁊ c.

de ſecundis nuptüs.

An mulier nubens ſecundo vito de licẽ
– Pri ma. tia ſibi data a pꝛimo marito in teſtamen
to vel in alia diſpoſitõe euitet penã a ciuili iure impoſitam cõtta ſe
cundo nubentes poſuit Bal. in.l. vnica. C. de his que pene nomiĩe.
T in.l.i.C.de ſecun.nupt.⁊ in.l.filiũ quẽ habentẽ.C.fami ·hirciſe.
æ late Ludo.romaun ſuo ſingulari in verbo mulier ꝛc. el ko vbi
multũ laboꝛat circa hoc dicens tandem ꝙ aut maritus pmittit ei
ꝙ nubat infra annũ luctus.⁊ hoc caſu non euitat penã. quia jm
eum ꝙ mulier nubat infra annũ luctus reputatur eſſe contra bo/
nos moꝛes vt eſt caſus ſᷣm eum in.d.l.i.vnde diſpoſitio teſtatoꝛis
inducens aliquid contra bonos moꝛes m eum eſt inualida.ltur
pia cũ ſimilibus.ff. de lega.pꝛimo. Aut ſm eum maritus pmmiſit
ei vt mulier poſt annũ luctus nubat ⁊ tunc inducit vt euitet penq.
Et ratio eſt q; ſᷣm eum ꝙ mulier ſecũdo loco nubat tendit. ⁊ eſt
ad iniuriam anime pꝛimi mariti vt in. . quia vero in autenti. de
nupt.coll.quarta.ſed volenti nõ fit nec infertur iniuria·. vt in. c. ſci
enti de regu. iur.li. vj.⁊ in.l.i..vſq; adeo.ffde iniur. Et ſubdit
Ludo.roma.idem eſſe ſi nubit poſt annũ luctus de cõſenſu ſuoꝛi

ſilioꝝ. quia etiã boc caſu euitat penã per glo. in auten. de non ctige

ſecun. nuben. in verbo copulatur ⁊c. pꝛo qua glo.dicit etiẽ Ludo.
roma. ſe alias conſuluiſſe Sloꝛentie ꝛc. Secd tu aduerte ciſe
theoricam ſupra traditam aut infra annu luctus cõcedit maritus
vxoꝛi nubere vt non poſſit. nec ipſa euitat penã.aut poſt valet ?
poteſt ⁊ euitat penã ?c. Quia ego dico ꝙ ſiue añ annũ vel poſt
concedat omnino euitat quia volenti non fit iniuria. eadem ſato
met militat in vno caſu que in alio. Mec obſtat tex.i. d. li in
pꝛefati ſcribẽtesiſe fundant.quia iſte tex. nihil facit cum reuerẽtia
eoꝛũ dixerim. NMam alius eſt ⁊ nouus meus intellectus eius.qui⸗
dum dicitur ibi ꝙ induxit impatoꝛ ad coꝛrectõem moꝛũ ⁊c. nonſe
quitur ꝙ nubere ſecũdo loco ſit contra bonos moꝛes.na iſta ſtit
ſimul ꝙ lex aliquid inducat pꝛo correptõe morũ tamen ſi ft in
contrariũ non dicitur pꝛopter hoc eſſe contra moꝛes. vel ſaltẽ non
dicitur contra bonos moꝛes.nam alij ſunt moꝛes alij boni moꝛe
æ alij ſunt boni mores mere ciuiles alij introducti a iure natutali
vel gentiũ vel ab vſu certe ciuitatis inter quos longa eſt di retis
vt per gloin.l.pacta que contra.⁊ in.l.fi. C. de pactis. vbi lex.com
memorat bonos moꝛes ⁊c. ⁊ per Bal. in. l. ij. C. de cõdict. ob tur.
cau.⁊ in.l.pactũ in.xix.qde.C. de collat. UVñ ad rem noſtr⸗ texi
in. d. li.non facit mentõem de bonis moꝛibus ſed de moꝛib ſim⸗

Vnh
(urirainte⸗

—Z

,A 7
Ei lenn
nm unii ſm ns⸗
M ine

mn ts
um eme

Nobgivamnn
ſitten unmmnmn

2 Prlkeridbs ld.

ichinmninun Ntimer
lia tnltfin AAir inten
mmuin uNt umn mn n
omawitnte minnguln

DCNNColutunnen
AuNecnueNannne
irintemfenn aimin

Rntosiltn dilarime
LCenNApertngin N

0pTthenerntnfrlarten

ritfttrini Mi tirt
fisfütfentndsgrenuttu di win
ataiill Naw
enneNnlvirernn
tenininnt unan,
lfüktintwign mn nr
Tlgfiitkcrgimgitad

lintin, Hane
lun un
ani
rnn iee ecrin
Re
eeſ⸗
ün

nire⸗ i
gedt.

ne⸗
diaeſin

9NEE õ

ðLͤ
NEES

4

dl.

215

— $

4

ẽꝭ

8 Cmrolrnemtn
. . „» 1
anninininin
Woort.

*

Neſontsnuns

* niidn infintt
uau iittis citunl ineinint

aturt a Mal u etegen

all Mαπz i)atian
mlaumuaa ihiiiin intdi
õ
nnimdrmmnmin
Nifmi ln
a, r mim n ltn iin
mum4rri i, ih is
vi mni mufi m il
umn Ißi alliſii
ñ
õ
”
um ta ul iili

in.l. hac edictali.ꝭ. his illud.

iter. 2 boc modo ego nouitet intelligo ſſtum tex. Uno alio ad
dito ꝙ ſi querimus an hodie pene iuris ciuilis ſint ſublate ꝑ ius
canoõicum contra ſecũdo nubentes poſuit do.meus Alex.de imo.
imol.in ſuo conſil. xlv. in quarto volu. incip. viſo themate ſupꝛa/
ſeripto ꝛc. ⁊ do. Ant.ð pꝛato veii in conſil.cxxxiij. inter oſilia dni
mei Alexa. de imola in quarto volu.⁊ incipit vere crudelis ⁊c. ad
quos in boc me remittole ⁊ redeo ad pꝛinctpale pꝛopoſitũ noſtrũ
videlicet ad iſtum tex. de quo agimus. Cuius verba ſunt bec.

¶. Si qua mulier nequaquã luctus religionẽ pri
oꝛis viri nuptiarum feſtinationẽ pꝛeſtiterit ex iu
re quidem notiſſimo ſit infamis. pꝛeterea ſecun
do viro vltra terciam partem bonoꝛum in doteʒ
non det:neqʒ ei in teſtamento plus qᷓ; terciã par/
tem relinquat:omniũ pꝛeterea hareditatuʒ vel le
gatoꝛum : ſideicõmiſſoꝛuʒ ſupꝛema voluntate re
lictoꝛum moꝛtis cauſa donationis ſit expers.
hec nanqʒ ab heredibus vel coheredibua aut in
teſtato ſuccedentibus vendicari inbemus: ne in
his in quibus coꝛrectionem moꝛum induximus
fiſci videamur habere rationem.

L. Hac edictali.S. his illud.

Lex in multis caſibus introducit tacitas hipotecã quos enar
rare magis laboꝛioſum eſſet qᷓ; ſubtile. Sed inter alios introdu/
cit vnum not. eaſum pꝛo dote data marito in omnibus bonis
eius ⁊ econtra in bonis vxoꝛis pꝛo dote ꝓmiſſa danda.vt in.l.vni
ca.in pꝛin. C. ve rei vxo.actio. An autem hec ypotheca compꝛehen
dat bona pꝛeſentia exiſtentia tempe date dotis. an etiaz que mari/
tus ex poſt acquiſiuit ⁊ ſie bona futnra tex.eſt ꝙ etiã bona futu .
ra compꝛebendit in.d.l.hac edictali.S.his illud in verſi.iam autẽ
⁊ciquem tex.ad hoc pꝛopoſitum pꝛo ſingulari allegat hic Bal. in
vltima col.⁊ Ludo.roma.in ſuo ſingul.in verbo ipotheca ⁊c.vbi
appꝛopꝛiat ſibi iſtuz text.nec õᷣ Bal. facit mentõz aliquã moꝛe ſuo
in illis ſuis ſingularibus que omnia habuit a Bal. ⁊ maxie text.
Pꝛo cuiꝰ tex. nouo ⁊ vero intel
lectu meo dicas tu ꝙ non loquitur in ypotheca competente vxoꝛi
pʒo rebus dotalibus aliquo modo.ſed in alia ypotheca penitꝰ di ⸗
nerſa ab illa videlicet que datur filijs pꝛimi matrimomj quando
mulier tranſiuit ad ſecũda vota pꝛo bonis que ſpectãt ad eos fili
lios prout aperte dicitur in tex.maxime in verrſi.vel rebus alijs
ad eam deuolutis ex eodem die quo eedem res ad eam puenerit
ſilijs obligatis ⁊c. ⁊ in verſi.potiores habeãtur liberis qni ex eo/
dem matrimonio ⁊c. ⁊ etiam in fine illius tex. De cuius inteilectu
in ſui pꝛincipio poſuit Bal. in ſuo conſſio.cccclv. in ſecũda parte ↄ
ſiliorũ ſuoꝝ incep. quidã mechus ⁊c.⁊ Ang.in ſuo couſil. cclxxxiiij
incip. quãdo filit ſimul cuz patre ⁊c.⁊ Raph.fulgo. in ſuo conſilio
lxxxxvij. incip. Antonius tranſiẽs ⁊c.? Paul.de caſtro in conſilio
clxxviij.incip.viſo caſu ⁊c.in penul.col.in quibꝰ locis ponũt quo/
modo poſſit relinqui filijs tam ex pꝛimo qᷓ; ex ſecũdo matrimõio

C Hijs illud adicimus vt mulier in his caſibꝰ
in quibus ante nuptias donationes ceteras etiaʒ
res amarito ad ſe deuolutas ſecunduʒ pꝛioꝛum
tempoꝛuʒ ſtatuta liberis cõmunibus vt paterna
ſeruare cõpellitur hoc eſt vpi moꝛte mariti ma/
trimonio diſſoluto ad alias nuptias venerit:im/
mobilium rerum ⁊ mancipioꝛũ annonaꝝ quoqʒ
ciuilium vſurarum duntaxat vite ſue tempoꝛibꝰ
potiatur alienatione eoꝛũ penitus interdicta ⁊c.

Blo.in.l.ſi quis pꝛioꝛis. Sad in
Hß. Cde bo. libe. ? do. me Alex. de imol. in. l. impatoꝛ in. vii.
tol r ad trebel. reputãt iſtã glo. ſing. ad hoc q vbi pr diſſipat bõa
aduẽticia filij ſui debet ab eo aufferri adminiſtratio ſiue pater ſit
ſoluendo ſiue non vt ibi per eos cum quibus ſto ſimpliciter enm
de hoe dixenim in. l impatoꝝ ff ad trebel. vnde ſoluz pono verba
de qua agimus. Cuius verba ſunt hec.
ypotece ⁊c. quod autem hic dicit de patre ve
rum eſt ꝙ filij in eius poteſtate conſtituti non de

nt perſcrutari de eius adminiſtratõe vt in au⸗/

ten. de nuptijs circa mediũ niſi ipſe ſuſpectꝰ ha

beatur.yt.l.imperatoꝛ.ff.ad trebel.

De dotis promiſſione.
Z. ſe cunda. Ludo. roma in ſuo ſingulari in ver⸗

50 dos vc, el pꝛimo dicit vnũ notabi
le verbum. ſ. ꝙ verba enũciatiua quantũcunq; emiſſa pꝛopt aliud

pꝛobant plene in cõtractibus dotalibus per caſum ᷣm e
larẽ ad hoc in.d.l.ij. C. de dot.pꝛomiſ. Sed tu arrend⸗
ro ⁊ nouo meo intellectu ad iſtum tex.qui iudicio meo nihil facit
ſi bene ⁊ ſubtiliter põderetur.nam ego intelligo eum quãdo in ip
ſo inſtrumẽto fuit facta pꝛomiſſio dons ⁊ vſurarũ. vude nõ ſunt
ibi verba enũciatlua ſed pꝛincipaliter emiſſa. vel ſi pur velles intel
ligere iſtum tex. de pꝛomiſſione dotis iam facta in alio inſtrumen
to dico ꝙ in inſtrumẽto pꝛomiſſiõis vſurarũ etiã poſtea facto di/
cebatur ꝙ pꝛomittebãtur vſure pꝛo dote promiſſa iam narrãdo
expꝛeſſe ꝓmiſſionẽ dotis.⁊ glo:expꝛeſſe hoc ibi ſenſit in verſ. oſtẽ
deritis ⁊c. quam glo.non vidit Ludo. romo. ? hec eſt vera inter/

Pꝛetatio iſtius tex.quem hoc modo ego etiam intelligo. Cuiꝰ ver⸗
ba funt hec.

L. Si pꝛo dote pꝛomiſſa certas vſuras dare ſo/
cer tuus ſpopõdit id quod deberi oſtenderitis
competens iudex ſibi ſolui pꝛecipiet ⁊c.
Pater dando dotẽ pꝛo filia intelligitur in

„ li nali. dubio dediſſe de ſuo primonio non autem
de bonis filie.tex. eſt in. d.l.fi.⁊ poſuit Bal.in conſil. cciiij. in ſecũ
da parte ſuorum conſilioꝛum incip.ſuper pꝛimo ⁊c. ⁊ Bald. in
conſil.cxlv.in eadem ſecũda parte conſilioꝝ incip.quãdo pater do/
tat ⁊c. Plus etiã dicitur in.d.l.fi.ꝙ ſi pater diceret ſe dare de pa
trimonio ſuo ⁊ etiam filie ſimul intelligitur omnino dediſſe ð ſuo
tantũ ſi ipſe eſt ſoluendo.ſed ſi ſoluendo non eſt intelligitur dediſ/
ſe de bonis filie tantum.quem tex.hic ad hoc reputat ſingula rẽ ⁊
vnicũ Bal. ⁊ dicit eſſe vnam de quinquaginta deciſioibus Juſti /
niani impatoꝛis cum quo in hoc ſto.quia iſte tex. hoc aperte ꝓbat
nec indiget aliqua mea noua interpꝛetatiõe niſi ꝙ addo vnũ vᷣbuzʒ
quid in fratre in dotando ſoꝛorem vel filiã fratris ſui an intelligit
dotaſſe de ſuo.de quo poſuit multũ notãter Paul. de caſt. in con
ſilio.cxx. incip.ſi dicta Coꝛnelia ⁊c.⁊ etiam in cõſilio.clxxiij. incipi.
viſo caſu ⁊c.in ſᷣa col.in fi.⁊ etiã do.meus Alex.de imolin conſi.
ciij.in vltima col.in quarto voluĩe.incip. Redemptoꝛis noſtri ꝛc.

dad quos me remitto ⁊ redeo ad iſtuʒ tex.de quo agimus. Cuius

verba ſunt hec.
Si pater dotem pꝛo filia ſimpliciter dedit: vel
pꝛo filio ante nuptias donatõem fecerit: habeat
ãt filiꝰ vel in ptãte cõſtitutꝰ vel foꝛte emãcipatꝰ
res maternas vel ex alio mõ tales que acqui/
ſitionem ẽffugiũtiquarũ vſus ſʒm ſolu.apud pa/
tꝛem remaneret vel quocũqʒ modo poterat quaſ
dam actiones circa patrem habere dubitabatur
apud veteres vtrum ne videatur pater ex ipſo ð
bito dotis vel ante nuptias donatõis feciſſe p/
miſſionẽ vel donatõem vt ſeſe ab huiuſmodi ne
xu liberetan debitũ quidem remaneret in ſua na
tura:liberalitas autẽ paterna dotem vel ante uup
tias donationẽ dare ſuggeſſit.
Bar . hic dicit iſta lex hʒ

LZ. Bi Pro dote. vnum quod eſt ſingulare

quod dicit ſe etiam neſcire alibi vtdelicet ꝙ illud quod indu cit p /
ſtatio vſurarum longi tempoꝛis inducit vnica pꝛomiſſio. ⁊ ve/
rum eſt ꝙ glo. hoc dicit hic que hoc modo intellexit iſtum tex.
Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius text.
quia in hoc non ſtat virtus iſtius tex.ſed ſtat in eo ꝙ vſure pmiſ/
ſe fuerunt hic generaliter ⁊ incerte ⁊ ambigue.⁊ pꝛopter hoc vi/
debatur non valere.⁊ dicitur ꝙ ĩmo valet vt ibi in verſic.vſuras
dare ſpopondit ⁊c.⁊ erit opus pꝛobare quantas vſuras debet ra/
tionabiliter vel ̃ᷣm conſuetudinẽ patrie vel aliter vt hic in lex.be /
ne ponderato quem ego nouiter hoc modo intelligo.de qua mate
ria ſtatutarie pꝛeſtationis ſupꝛa latius diximus ⁊ ideo non repeto
nunc niſi ego intelligo iſtum text. pꝛout modo tibi dixi. Cuius
verba non pono hic cum ſupꝛa ea poſuerim in alio tñ ꝓpoſito ⁊c

De iure dotium.

T ꝛzima Bar. hic dicit iſta lex eſt notabilis ⁊
. Pz ſiingnlaris ad hoc ꝓpoſitũ ꝙ ſi dos inci /
pit a pꝛecedenti pꝛomiſſione ülle qui dat non tenetur de euictione.
ſecus ſi incipiat a traditõe.Et ſubdit Bart. ꝙ ſi iſte text. haberet
glo. ſignaret eam milleſies.⁊ hoc modo intelligũt iſtum tex.omnes
docẽtes hic. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero meo intellectu
iſtius littere. Nam dico ego nouiter q⸗ iſte tex. non ſacit hanc diffe
rentiam vtrum dos incipiat a pcedenti pmiſſione vel a traditione

ſed ſemper res data fuit in dotem abſq; aliqua pꝛomiſſione pꝛece

denti.ſed differẽtia ſtat in hoc vtrum dans dotem pꝛomiſerit de
euictõe vel ne.primo caſu ſine vubio tenef. ſecundo vero caſu nõ.
ſed ant res fiunt data extimata in dotem ⁊ itunc competit actio ex
empto aut inextimata ⁊ tunc aut ſine dolo dantis nec etiã femine
pto qua dabatur ⁊ nulla datur actio marito alias autẽ actio ð do
lo dat ↄtra dantẽ. vel actio in factũ ↄtra vxoꝛẽ ſi ipſa fuit in dolo
vt hic in tex.qui vt dixi non facit vim in eo vtrum dos incipiat ꝗ

traditõe vel pꝛomiſſione.ſed an pꝛomiſſio facta ſit de euicnone vel

non vt in verſi.ſi pollicitatio vel pꝛomiſſio fuent interpoſua ⁊c.⁊
in verſuſin autez nulla pollicitatio vel pꝛomiſſio ⁊c. ⁊ hoc modo
ego nouiter intelligo iſtum tex. Cuius verba ſunt hec.

Z. Euicta re que fuerat in dotem data ſi pollici/
tatio vel pꝛomiſſio fuerit interpoſita gener con/
tra ſocerum vel mulierem ſeu heredes eoꝛum cõ
dictione vel ex ſtipulatõe agere poteſt. Sin aũt
nulla pollicitatõ vel pꝛomiſſio interceſſerit:poſt
euictionẽ eius ſiquidem extimata fuerit ex emp/
to erit actio.ſi vero hoc factum non eſt ſi quideʒ
bona fide ea res in dotem data eſt nulla marito

competit actio ⁊c.
Bar. bic ditit q hec eſt not.lex.⁊ hẽt
2 Eetiam. vnũ caſum ſingul.ſ.ꝙ iſta verba ad me
pertineãt vel me ſequẽtur ⁊c. licʒ pꝛima facie non includunt factũ
aduerſarij. tamen ſic interpꝛetãtur vt ipſe etiã reſtituat. Sed
tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius tex.quia non eſt
verum ꝓ illa verba ſimpliciter pꝛolata includant factũ aduerſarij
ſed quia aduerſarius per ſtipulatõem ibi pꝛomiſit eo modo pꝛopt
hoc includitur factũ eius ita pꝛobatur ibi in verſi.ſtipulata vc.Et

ratio dubitandi erat ibi.quia non eſt ſtipulata dotem ſibi reddi.ſs

ſtipulata eſt vt ea que in dotem data ſunt eam ſequãtur vel ad ſe
pertineãt vc. Sed vt dixi ratõe illius ſtipulatõis includitur factuzʒ
aduerſarij ⁊ hoc modo ego intelligo iſtam tex. In cuius intellectu
addo etiam vnum.verbũ de ſignificatõe verbi pertinereiꝛc. Nam
de hoc poſuit do.meus Alex.de imol.in conſil lxxxxviii.in quinto
voluie incip.an ſi delegata eſt cauſa ⁊c.maxime in tercia colũ.vbi
ponit an verificetur in ſola poſſeſſiõe ⁊ ſit aptum cõpꝛebẽdere poſ
ſeſſionẽ ad quem pꝛo nũc me remitto ⁊ redeo ad iſtum tex.nr̃jm.
Cuius verba ſunt hec.

L.Etiam ſi non reddi dotem ſibi mater: ſed ea
que in dotem data ſunt vt eam ſequerẽtur vel ad
ſe pertineant in matrimonio filia defuncta ſtipu
lata ſit durante matrimonio filia decedente acti
oneʒ ex ſtipulatu videri queſitam equiſſimũ eſſe

iudicamus ⁊c.
T li ceét Maritus ſepe numero ex pacto inito cũ vx
X1 ore vel etiam ex diſpoſitõne ſtatutoꝝ lucrat
dotem vel dimidiã vel terciã partem dotis pꝛout extat ſtatutuʒ in
hac regia noſtra ciuitate Bononie de dimidia lucranda ea moꝛiẽ
te in matrimonio ſine filijs. ſuper quo aliquãdo conſului de facto
⁊ maxime boc anno. De cuius ſtatuti intellectu poſuit Bald. in
ↄſil.cxxxiii.in ſecũda parte conſilioꝝ ſuoꝛũ incip.Sactuz dignoſcit
⁊c.⁊ in conſilio.cclxxvij.incip.conſuetudo vallata ⁊c.vbi ponit an
mulier debeat eſſe traducta ad hoc vt lucretur marit illas partẽ
⁊ in conſil.lxxxxviij.incip.mulier maritũ ⁊c.in eadem ſecũda par⸗
te conſilioꝝ ſuoꝛũ quẽ omnino videbis Sed dubiũ ſtat vtꝝ
teneatur ſoluere tributa maritus pꝛo alijs bonis vxoꝛis an vero
poſſeſſoꝛ eoꝛũ.Et videtur dicenduzʒ maritũ teneri pꝛopter lucrum
quod ſentit.ſed contrariũ eſt verius.quia poſſeſſoꝛ bonoꝝ alioꝛuzʒ
tenetur ſoluere tributa.tex. eſt in.d.licet.quem tex.ad hoc ibi pon/
derauit Bal. dicens illam eſſe bonã legem nec habere ſociam ad
hoc in iure.⁊ per conſequẽs hoc non eſt dicere alind niſi eſt ſis

gularis. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero meo intelleũ meo
iſuus tex.quia ego noniter conſidero iſtum textũ qui non loqui
tur de ſucceſſoꝛe particulari ſed de vniuerſſali vt hic in verſi. ꝛo
bus tamẽ hereditarijs ſuccefſoꝛes ⁊c.que verba de perſe ⁊ ale
magis ſimul iuncta ſonãt in ſucceſſioneʒ vniuerſalem ⁊ non parti
cularem. Plus dico ꝓ ſi ſimpliciter dixiſſet ſucceſſoꝛes ꝛcx no di
xiſſet bereditatis. tamen in dubio intelligitur de vniuerſali non
particulari vt per Bar.in.l.pater. S.mater. ff. ð lega.iij. ⁊ Bal
In.l. emptoꝛ in penul.col. C. locati. ⁊ in. l. quedam. 9,. is autez vbi .
bonus tex.ff. de edendo.⁊ Bal.in.l. ij. C. de peti. here. Vñ in
poſito hoc modo ⁊ multo magis iutelligo iſtum tex.nouiter non
autem in ſimplici poſſeſſoꝛe.pꝛo quo allego do.meũ Alex. ð imol.
in ſuo conſil. xliiij. in quinto volumie incpp.Alfonſus quondaʒ ac.
in tercia col. vbi dixit ꝙ idem eſt dicere ſuccefſionẽ vel hereditat
vt ibi per eum. pꝛo quo optime facit iſte tex. inducendo pꝛout ego
nuper induxi.Cuius tex.verba ſnnt hec.
L. Licet dos iure penes marituʒ remanſerit: pꝛo
rebus tamen hereditarijs ſucceſſoꝛes non mari
tus quondam ſolemnibus penſuationibus pare

re debet ⁊c.

Gloſa im.l. licet in glo- pꝛima

iuncto tex. Cy. Bal. ⁊ Saly. cõboñ.hic ⁊ do.meꝰ Alex. de imol. in
aute. pꝛeterea in pꝛĩa col.C. vnde vir ⁊ vxor reputant oẽs iſt glo.
ſingul. ad boc pꝛopoſitũ ꝙ ſi dos vel eius vſufructus moꝛtua mu/
liere non perueniret ad meritũ aliquo modo vt quia non exiarẽt
filij ex illo matrimonio tunc maritus habebit quartã partẽ etiam
ſi matrimoniũ ſit cum dote vt hic per oẽs cum quibus ſto. quia
glo. clara eſt. Cuius verba ſunt bec.

CJure:vt in autenti.pꝛeterea iufra vnde vir ⁊

vxoꝛ ⁊c.
L. Cum qmidam. Rarto te il gpi

pꝛopoſitum maxime ꝙ cum dos datur ab extraneo marito quan
tum ad eum eſt datio ob cauſam.ſed quantũ ad mulierẽ eſt dona
tio ſimplex. tamen non eget inſinuatée. Sed tu adnerte pꝛo
vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex.nam alia ratio eſt in iſtote/
xtu. nam de donatõe ſubintellecta facta mulieri non dubitabatur
hic ſed de hoc.quia non valebat vtpote facta ſine inſinuatiõe ⁊ da/
ta dote marito per extraneũ mulier ſtipulabatur ſibi readi in cau
ſoluti mrimonij.⁊ poſtea ſoluto mr̃imonio opus erat vt ipſi extra
neo cederet mulier actões contra maritũ vel contra heredes mari
ti vt ibi in verſi.neminẽ habebat ⁊c.⁊ ſic non dubitabatur quin ii.
le extraneus donare voluiſſet.ſed pꝛincipaliter de inualiditate eius
donatõis.⁊ ideo deciditur non eſſe opus inſinuatõe aliqua.⁊ in cõ
ſequentiam non eſſe dotem ipſius mulieris.vt ibi in verſicu. ſed in
omni perſona ratas eſſe hꝰmodi donatiões ⁊ nullis monumentis
rem indigere ⁊c.⁊ mulierẽ doteʒ ſuam habere ⁊c.Et ſx pꝛimo:
pꝛincipalius deciditnr illud de inſinuatõe non neceſſaria in tali cin
quãdo extraneus dat dotem ſimpliciter marito pꝛo muliere.⁊ lia
pꝛobat iſtt text.bene ⁊ ſubtiliter põderatns.Cuius vba ſunt hec.

L. Cum quidaʒ dotes pꝛo mulieribus dabant ſi
ue matres ſiue aliquãdo cognati vel extranei re/
cte quidem eis mariti ſine inſtrumentoꝛũ obſer/
uatione ſuſcipiebant cum mulier redibitionẽ ca/
ſus ſtipulabatur ⁊ huiuſmõi foꝛtuitus caſus eue
niſſet ipſa mulier vtpote a ſe facta non donatiõe
propter hoc ꝙ monumẽta deerant neceſſitatem
hẽbat actiões huiuſmodi caſus ad eũ qui dedit
per ceſſionẽ tranſferre vel ipſas res reddere.
ita ĩueniebat᷑ foꝛte pꝛolixa poſt matrimonij cur/
ricula annoꝛuʒ ⁊ liberos foꝛte editos infelix mu
lier indotata. Sancimus itaqʒ in omnibus bu/
iuſmodi caſibus nullis monumentis rem indi/
gere ſʒ in omni petſona ratas eſſe huiuſmodi do
nationes. ⁊ muliercem dotem ſuam ipſaʒ habere
cum foꝛtuitus caſus hoc lucrum ei addiderit.⁊
firmiter hoc apud eã permanere niſi ipſe qui ab
inicio dotem dederit ſibi dari huiuſmodi caſiʒ
ſtipulatus eſt.item etenim cũ neqʒ ab initio ſuſpi

O grtwiti
citl tiun in ⸗ .

d irerinith

Ibimictininann

„.

ratidlmnunitinn, dun

mpit eiüſe bſin
mecinmirni ttilken

iklhugftinlen nen
uginniitbewmumen inie⸗
1 Ponuſnansſtisn ihr,

ntldon,dcsdel undse

DsſonnctsCgenicttertenpeeren

ſperüniriſtliontininni⸗
ciſenfiigulsinäſtnecünt
innlnens unegatsnin 1ur
Aafeihſtnitpedentzirutg

Mcrunpmmnontinnn u
rdensnrimisan
itichnyſriepmniruteis
onmneſte eliritieirti⸗

cünlihuinir ininent
immtamingtümnann
imemn gthtinen

Mriplenenaente⸗

nnüfnertiif

7

=èG

☚

—

6⁶£

SDSNS

FNLSerL

222

U

èò

. ß3qEfrfflfleeessne

22.2

..d

— N
u

e
m anſemniinnieſte

Lmna dun

Audten
nnnfattNtt
rdmtaini nin i

vimmukini Aitie

2. mxmi ertin iy iniani
XMGud itirinn
rAHTiNi litn ittn
ä

vanrEANNNNNNN
IthaririNAA tenbetenn

eaNNA iin iniint

iitie iAriiti A
mm mainmn ai un ſhiſſnſi
m riu& a Ndis i nmad

amrxt tMin in iMit tnin

õsll

taw itiir

*

trdgdhlifilnnin
ar annitl

Gtdumrinitni

1 trs onlatolh

tio aliqua liberoꝛũ cõcurrit. ſed ſibi omneʒ rem
ille qui dotẽ dederit pepigerit huiuſmodi tracta
tus habere locum non poteſt. atqʒ in alijs omni/
hus caſibus in quibus tempoꝛe vero ſtipulatus
tus triſticie ſue mulier hoc pꝛimũ habeat ſea olatiũ
pactioneʒ dotis. Similiqʒ modo ſiquis ex
traneoꝛum ideſt qui eam pꝛo qua dat in poteſta/
te non habeat pꝛo alio ante nupt.donationẽ nup

ture dedit mulieri ⁊ neceſſaria monumẽta adhi/

buerit cum excedat ſummã legitimã douatiovel
non minoꝛ mater.f.nuptura ſit:non ſolum ad eaʒ
cui ante nuptias donatio datur monumenta ſuã
habeant firmitatem:ſed etiam ad illum pꝛo quo
dedit:vt ſi lucrũ ei ex dotalibns inſtrumẽtis vel
pactis acceſſerit non hoc cedat donatoꝛi: ſ. ed in
ſuü lucrum hoc maritus cõuertat:firmũqʒ ⁊ ir/
reuocabile habeat:niſi donatoꝛ ⁊ hoc ſibi red/
di huiuſmodi caſu fuerit ſtipulatus:ne ⁊ in pꝛefa

to caſu ſimile anterioꝛi vitiũ oꝛiatur. Sin an/
tem minoꝛ quatitas ſit:vel ita res geſta ſit vt mo
numentoꝛũ ex omni parte nulla ſit vtilitas ⁊ tunc

donatio ad vtranqʒ perſonã valeat: ⁊ maritꝰ lu/
cratur caſum:niſi ⁊ hic donatoꝛ eum ſtipulatus
ſit. Pꝛeterea ſancimus ſi quis in doteʒ vel pᷣ/
dia vel certum redditum vel edes vel pannos ci
uiles ſpopondit vel pꝛomiſit ſi ex tempoꝛe matri
monij bienniũ trãſactũ ſit illico reddituũvel pẽſi

onũ nec in pãnis ciuilis q̃ntuʒ eũ pᷣſtare etiã ſi nõ

fuerint adpuc res pꝛincipales tradite. ⁊ ſic to/

ta dos marito ſit inde poſt bienniuʒ vſuras vſqʒ
ad terciam partem centeſime pꝛeſtari. Sin au

tem alie res pꝛeter immobiles vel aurum fue/
rint in dotem ſiue in argento ſiue in mulieribus
ornamentis ſiue in veſte ſiue in alijs quibuſcũqʒ

ſiquidem eſtimate fuerint. ſimili modo poſt biẽ

nium ⁊ earum vſuras ex tercia parte currere eſti
matione earum. quia ⁊ hoc apertius declarare
opoꝛtet ea intelligenda que pꝛo ſingulis ſpẽbus
facta eſt vel pꝛo vnoquoqʒ; genere dotaliũ ſpeci
erum ideſt pꝛo argento vel oꝛnamẽtis vel pꝛo ve

ſte alijſqʒ ſpeciebus ⁊ non eſſe expectãdum poſt
ſingulas eſtimatöes vna eo adunationẽ totius

calculi quod ſatis ſcrupuloſum ⁊ per nimiã ſub/

tilitatem pernicioſum eſt. Sin auteʒ minime res

mobiles fuerint eſtimate ea poſt biennium obſer
uari. que leges poſt litem cõteſtatam pꝛo omni/
bus huiuſmodi rebus diffiniũt. Sin vero res
permixte fuerint ⁊ partim in auro partiʒ in alijs

rebus mobilibus vel immobilibus piam factaʒ

„

diuiſionẽ omnia pꝛocedeus licentia minime de/

neganda marito quãdo voluerit dotem petere:
nec qui debet putet ſibi licentiam eſſe redditus
pel penſionẽ vel vſuras vel alias acceſſiões ſol/
uenti dotis ſolutionẽ pꝛotelare. ſed ſiue ante biẽ

nium ſiue poſt vota voluerit dotem pars mariti

petere queat ⁊ ſecunduʒ eam legem exigere.

BGlo. in. l. cnm dotem in nerbo

quis enim ⁊c. Bal. hic reputat iſtam glo. ſingul. ⁊ menti tenendazʒ
hoc c vbi fit mentio de pꝛecio intelligitur ibi eſſe emptio. Ex
quo infert q; ſi ſtatutũ diſponit ꝙ de pꝛecio cuinſcũqʒ rei dedncte
in contractibus ſoluatur gabella intellig tur de emptõe tantũ pꝛo/

pter verbum pꝛecio tamien intellige hoe ſane ſi pꝛeciu eſt cögi
rei alias non. vt eſt alia glo.ſt ingul in li⸗daeſk e ſi cntesdienii
hoc ſingul.pꝛo limitatõe iſtius glo. dixit Bal. in.l. ex cõuentõe.ff.
de paclis. Alttamẽ nota tu ꝓ nono r vero meo intellectu iſtiꝰ
glo. que mihi non dicit hoc. ſed dicit ꝙ vbi fit mentio de emptione
ibi ineſt pꝛeciũ. ⁊ ſic glo. ponit vnũ caſum cõtrariũ iſti queʒz ponũt
doctoꝛes in locis pdictis. Quarũ gloſarũ verba ſunt hec.Et pꝛio
glo. hic in vbo argumẽtat ⁊c. in fi. in ver. ſi eſt emptio ergo pꝛeci
um ⁊c. Uerba autem glo.in. d.l.i.. primo ſunt hec.
Agendo ibi. ſed qualiter dignoſcitur emptoꝛ

a conductoꝛe. reſpondeo pꝛeciũ ⁊ mereedis quã
titas facit diſcerni ⁊c:
Lupo. ro. in ſuo

el quinto tradit vnuz pꝛima fronte notan.ſ.ꝙ moꝛa dicitur com/
mitti viro ex parte mulieris eius p dote ꝓmiſſa ei elapſo biennio

a die contracti matrimonij vt in. dl.f. 5. pꝛimo de iure dot.

Segd pulcrum eſt ſcire quãdo dicatur eſſe cõtractũ matrimo
niũ ad finẽ pᷣdictũ. Et in hoc bꝛeuit᷑ cocludit· Lu. ro. vbi ſupꝛa qñ
vxoꝛ traducta eſt ad domũ viri ⁊ ipſe ſubſtinet onera matrimõii.
alias autẽ non per illum tex. quẽ ad hoc pꝛopoſitum ipſe reputat
vnicum. Sed tu aduerte paimo.quia ipſe voluit allegare tex.
in. d.l.fi. .fi. qui incipit pꝛeterea ſancimus ⁊c. Secundo dico
hꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo illians text.qui recte ponderatus ⁊
ſubtiliter non conſiderat traductionẽ vxoꝛis ad domũ mariti nec
etiã ſuppoꝛtationẽ onerũ.ſed ſolum dicit ⁊ vtitur his verbis ex tẽ
poꝛe matrimonij bienniũ tranſactũ ſit ⁊c. vnde etiã ſi vroꝛ ipſa nõ
eſſet traducta ad domũ viri ſed vir eſſet traductus ad domũ vxo/
ris idem dicenduzʒ eſſet. quia omnino matrimoniũ eſſet. ⁊ per cõ /

ſequẽs hoc eſt in conſideratõe quo ad iſtum tex, ⁊ non traductio

ad domũ.nam poteſt eſſe matrimoniũ ſine aliqua traductione ad
domũ mariti.pꝛo quo allego caſum in.l.hec condictio.ff. de condi.
T demon.in verſi.nõdum nubilis etatis in domũ mariti ducta c
Nam illa traductio non eſt in conſideratone ſed cõſumatio matri
monij in etate perfecta.de quo poſuit etiã do.meus Alex.ð imo.
in conſil.clij. in quinto volumiĩc incip. an ⁊ per que verba cõtraha
tur matrimoniũ ⁊c. maxime in pꝛima colũ.in ver ſi. nec obſtat ⁊c.
T etiã in conſilio.cliij.ibi immediate ſequenti. ⁊ etiã in conſil.cluij.
ibidem maxime in vlti colũ. ⁊ ẽt illuſt. do. Francil.areti.in conſil.
cxliij. incip.ex facto pꝛoponitur ꝙ illuſtriſſimus ⁊æc.⁊ do. meus
Alex. in conſi.xx.in ſo volu.incip. viſo pꝛoceſſu cauſe vertẽtis ⁊c.
inter Caterinã ⁊c. ⁊ etiam in conſil.lv.in bo voluie incip.an valeat
poteſtas ⁊c.⁊ etiam idem do.meus Alexand.de imol. in conſilio
cxli. in quinto volumie incip.an mulieri paſſe moꝛam ⁊c.in ſecun
da colu.⁊ per Pet. de anch. in ſuo conſil. cxliij. incip.vtruʒ mulier
paſſa moꝛam ⁊c. ⁊ in conſi il. ccchxxxvinij. incip.plures fratres ac.
⁊ Ludo.roma.potius dixit hoc ex capite ſuo qᷓ; ꝙ iure pꝛobetur.
nec etiã glo. ibi ſuper illo text. dicit hoc. cuius verba non pono bic
cum ſupꝛa pꝛoxime poſuerim totam legem ⁊ ẽt dictũ.. finalem.

Ne pactis conuentis.

EE Paul. de caſt. in. l.gaius in fi.ff.folu.mat.
4 P ter. ⁊ etiã do.meus Alex.de imol. in.l.quod
dicitur in. xi. col. ff. de ver. obli. allegãt iſtum text. pꝛo ſingulari ad
hoc pꝛopoſitũ ꝙ ſi auus maternus ſtipulatur deſcẽdentibus ex ft
lia ſna dotem matris eoꝛũ acquirit᷑ actio ei fauoꝛe dotis liczʒ Cy. 7
Bar. ibiintelligant iſtum tex.aliter videlzʒ in auo paterno ſtipulã
te nepotibus ſuis ex filio ſuo emancipato ⁊ ſic non exiſtentibus in
poteſtate aui vt ibi per eos dicẽtes ꝙ iſte tex. habet plures intelle /
ctus. Sed tu dicas pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſti text.
quem inter alios poſuit hic glo.cum ſupletiõe mea de qua infra.ſ.
ꝙ loquitur in auo materno ſtipulanti dotez reſtitui nepotib ſuis
ex filia a genero ſuo ſi filia pꝛius moꝛiretur in matrimonio. nã vti
lis actio acquiritur dictis nepotibus contra patrẽ ſuũ propꝛium.⁊
hec erat vna ratio dubitandi vt filij non haberẽt actionem contra
patrem ſuũ ex hniuſmodi ſtipulatõe facta per auuz. ⁊ eo maxime
⁊ hec eſt ſecũda ratio mea cum tempe ſtipulatõis non eſſent in re
rum natura illi nepotes. quibus eriaz ex hocinon videbatur potu/
iſſe acquiri actionẽ. Sed dicitur hic contrariũ ꝙ acquiritur ſaltez
vtilis actio eis.non autẽ dico ei pꝛout dicebat Paul.de caſt. 2 do.⸗
meus Alex.de imol.qui non bene guſtarũt iſtum tex.nec alij ante
eos.Cuius tex.verba ſunt hec.

AL. Pater pꝛo filia dotem datam genero ea pꝛiuſ
in matrimonio defuncta nepotibus pactus reſti
tui licet his actionẽ querere non potuit:tamẽ vti

1

lis eis nepotibꝰ de equitate acõmodat᷑ actio ⁊c.

. Si quiĩs dedit tibl dotem mille du
L. ex morte. Sia deceſſt nercenereſt
ſtipulatus dotem ſibi reſtitut in caſu ſoluti mr̃imonij intelligitur
in dubio dediſſe pꝛo vtilitate ⁊ lucro mulieris pꝛo qua dedit vel
hereduz ſuoꝛũ.texceſt in.d.l.ex moꝛte in fi. ⁊ eſt etiã bonus text.
in. l.fi. C. de iure dot.in quibus pꝛobatur etiã ꝙ ſtipulatio inter/
poſita a marito de dote lueranda cõpꝛehendit etiã dotem pꝛomiſ/
ſam ⁊ non traditã. ques etiã tex.in.d.l. ex moꝛte ad hoc pꝛo ſingu
lari allegat illuſt. do. Srãciſ.are.in rubꝛica.ff. ſolu.matri.in quar
ta colu. Sed dubiũ pulcrũ eſt quid ſi quis ſimpliciter pꝛomi⸗/
ſit tibi mille nomiĩe dotis pꝛo Berta an intelligatur eriã ꝙ, poſtch
tibi dederit reſtituas ei an vero pꝛo vtilitate mulieris. ⁊ in boc ba
bes tex. ſingul. ᷣm Bal. ibi in. d.l.ex moꝛte in fi. ꝙ idem eſt in pꝛo
miſſione niſ tempoꝛe pꝛomiſſionis pꝛouideat ſibi pꝛomittens vt
ſibi dos reſtituatur.⁊ illum tex.ad hoc etiam pꝛo ſingulari allegat
glo. in. l. vnica. 9. accedit. C. ð rei vxo. acti. Sed aduerte tu ro
go pꝛo vero ⁊ nouo meo intellectu iſtius text. NMam non pꝛocedit
ita indiſtincte ꝓut loquitur Bal.ſed loquitur in caſu quo aliquiſ
ex ſe offert ad pꝛomittẽdum dotem pꝛo aliqua munliere ⁊ ſic loqui
tur in.eo qui non cogebatur ad dotanduz. nam in eo ſecus eſſet di
cendum.⁊ boc ego colligo ex iſto tex· in calce in verſi.oblatã dotẽ
⁊c.⁊ in verſi.is qui ſe obtulit ⁊c.que verba ſonãt manifeſte in libe
ralitatẽ ⁊ latgitatẽ tx parte dantis vel ꝓmittentis eã dotcẽ ex qua
oblatõe reſultat illa pꝛeſumptio donationis.alias autẽ non pꝛoce/
deret illa diſpoſitio dicti tex. Cuius verbaſunt hec.

LEx moꝛte cuiuſqʒ; perſone ſiue mariti ſiue mu
lieris eandem partem non pecunie quantitatem
tam virum ex dote qᷓʒ mulierem ex ante nuptias
donatione lucrari decernimus veluti ſi maritus
mille ſolidoꝛũ ante nuptias donationẽ cauſa fe/
cerit licebit mulieri ⁊ minoꝛis ⁊ ãplioꝛis quanti
tatis dotẽ offerre ⁊ marito. Similiter donatio
nem ante nuptias ⁊c.in verſi.ſimiliter quoquo/
modo ſiue pater pꝛo filia ſiue ipſa pꝛo ſe ſuo iu
re videlʒ cõſtituta ſiue quilʒ alius pꝛo ea vxoꝛeʒ
ductoꝛ dotem dederit ſiue pꝛomiſerit: quoniaʒ
⁊ alio offerente pꝛo ea dotem ipſa eam pꝛo ſe vi
detur offerre: quod adeo verũ eſt vt ipſa ab alio
dotem in lucruʒ ſuum depoſcat:niſi foꝛte is qui
eam obtulit ſtatim ideſt tempoꝛe ſtipulationis
pꝛomiſſiõisve ſtipulatus vel pactus vt ſibi dos
pꝛedicta reddatur ⁊c.

ne fideiuſſores dotium dentur

Glo. in. l.prima in glo magna
circa fi. Hanc glo.reputãt ſingul.ſcribentes hic ⁊ etiã do.meus
Alex. de imol.in.lſi conſtante..quotiens in quita col.in fi.ff. ſo /
lu.matri.ad hoc ꝙ legi prohibitiue renunciari non poteſt. de quo
alias dixi in. d. . quotiens. ⁊ ideo me vlterius non extendam nũc
niſi ꝙ alias ibi dictis per alios ⁊ per me addo modo Bart.idem
volentem in.l. de hijs.ff. de tranſactio.⁊ Bar. in.l.ij.C. eod.titu⁊
Bal.in auten.imo.C. de actio.⁊ obli.⁊ Paul.de caſt.in ſuo con/⸗
ſilio.cccxlviiij.incip.viſa quadazʒ ⁊c.ad quos me remitto.⁊ redeo
ad glo.de qua agimus.Cuius verba ſunt hec.
CIn pꝛimis ⁊c.circa finẽ in verſi. Iteʒ an huic
legi poſſit renunciari.quidam ꝙ ſic per regulam
in.l.ſi quis in conſcribendo ſupꝛa de pactis.Sʒ
Aʒo. contra cum hec regula poſita in hoc titulo
ſit pꝛohibitoꝛia vt.ff.ne gd in loco publico.l.ij.

in pꝛincipio ⁊c.

De donatio.inter nir.et vxor.

Contractus celebratus cnz
impatore vel cuʒ auguſta ⁊

L. donationes.

tũ priuato bʒ vim legis.caſus eſt ita ab omnibus intellect in.d.l.

donationes le Fa. quem tex.ad hot propoſitum dixit Bal. bienz
repiri alibi queʒ tex. stiã extendit ad reges marchiones ⁊ onces
non recognoſcẽtes ſuꝑiorem in ſuo territorio vt ibi per eum es
Sed tu aduerte pro nouo ⁊ vero meo intellectu iſtius .
quia alio modo penitus diuerſo ego intelligo iſtum tex.qui nö
bat aliquo modo illud quod dictũ eſt ſi bene ⁊ ſubtiliter ponde
tur licet totus mũdus alleget eum adid. nam loquitur pꝛoprie t⸗
contractu donatõis facte ab ipſo imperatore ipſi auguſte vel een
tra. non autẽ in contractu imto cum imperatoꝛe ⁊ alio priuato vej
cum auguſta ⁊ alio priuato. quo caſu non habent vim legis. xin
hoc bene conſiderabis iſtum tex.in verſi.quas diuus umpatoꝛ in

pijſſimã vxoꝛem ſuam vel illa in ſereniſſimũ maritu contulit ac.

Pꝛeterea conſidero aliud.nam diuerſa eſt ratio iin caſibuspᷣ
dictis. ⁊ maioꝛ fauoꝛ cõcurrit in vno q;ᷓ in alio vt de ſe patet. Mec
obſtat tex. in. l.ceſar. ff. de publi.in verbo legem ac. quia capitur ibi
pro pacto ſicut capitur in.l.legem. C. de pactis. Unde concludo
er. in. d.il.donatões non pꝛobat cõmunẽ opinionẽ. Cuius verba
unt hec.
L. Donationes quas diuus imperatoꝛ in pijſſi/
mã reginam ſuam cõiugem: vel illa in ſereniſſi⸗
mũ maritum cõtulerit illico valere ſancimꝰ ⁊ ha
bere pleniſſimã firmitateʒ vtpote imperialibus
cõtractibus legis vicem obtinẽtibus minimeqʒ

opitulaõeʒ quandam extrinſecus egentibus ⁊c.

3 11. 6 Bar. hic dicit glo. bee
Glo. in. l. etiam. nadn
verbo credidiſſent ⁊c.ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ licet vxor preſumaiĩ in
dubio acquirere ex bonis mar iti vt in.l.quintus.ffde donat inter
virũ ⁊ vxo.⁊ hic in tex.in fi.⁊ ẽt poſuit doemeus Alex.de imoliin
conſil.xlij.in quinto volu.incip. In cauſa ⁊ lite vertente inter illos
de antericis ⁊c.⁊ illuſtris do.Sranci.areti.in conſi.xxxi.incip.In
chꝛiſti noĩe amen ⁊c.conſiderata ⁊c.⁊ do.meus Alexa.de imol. in
ↄſil.xl.in ſexta col.in tercio volu.incip.de ſubſtitutõe ſctã ꝛc. Et
ſimiliter dicimus in filio vt pᷣumatur queſiuiſſe ex bonis patris.
vt per eundem do.meũ Alexa.in conſil.xxxi. in vlti.col. in quanto
volu.incip.viſo teſtamẽto ſer Andree de caſtaldis ⁊c. ⁊ etiam in
conſil.xiij.in tercio volu.incip.Circa pꝛimũ dubiũ ⁊c. in terciacol.
Aitamen ſecus eſt in tutoꝛe.nam non pᷣſumitur acquiſiuiſſe ð bo
nis pupilli. ⁊ ponit etiaʒ eadem glo.quid de pꝛelato an pꝛeſumer
tur queſiuiſſe de bonis eccleſie.⁊ quid de filio an pꝛeſumqt acqui
ſiuiſſe de bonis patris cuʒ qua glo.ſto ſimpliciter quia clara eſt
non eget aliqua mea noua interpꝛetatõe addendo vnũ in pꝛopoſi
to multũ neceſſariũ ꝙ banc queſtionẽ in pꝛopꝛijs terminis poſvit
illuſtr. do. Sranciſ. areti. indcõ ſuo ↄſilio.xxxi.incipe In ppinomie
amen. Conſiderata diligẽter mature ⁊c. Et Balin ſuo conſilio
ccccxxxi.in ſecũda parte cõſilioꝛũ ſuoꝝ incip.quedam viduaꝛc. ad
quos me remitto vbi pꝛopꝛie conſuluit in ter minis iſtius littere.
Cuius gloſe verba ſunt hec.

CPoc gratia euitande ſuſpitõis turpis queſtus

vt. ff. eo. quintus ſic in pꝛelato vt ſupꝛa de epiſ.

cleri.l.licentiam.ſecus in tutoꝛe vt in argumẽto

contra infra arbitra.tut.l.ſi defunctus. In filio
autem dic vt diximus infra de bonis qʒ liber.l.
cum opoꝛtet circa pꝛin. ⁊ facit ſupꝛa de pꝛobati
l. ſiue poſſidetis ⁊c.

Soluto matrimonio.

R——— B romo. in ſio
L. ſi circumſcripta. dnhh

talis res vc. querit de vno ſatis ſuperqʒ neceſſario an vbi ſes donn
lis datur extimata in cuius extimatione maritus eſt deceptus l
tra dimidiam iuſti pꝛecij competat ei remediũ.lij. C.de ſeſturen
ditio.ſaltem temꝑe quo habet reſtituere dotem. Et concludit ſn
res illa extat debet de nouo eſtimari ⁊ reduci ad iuſtun rccim
⁊ illud ſoluere debet. Sed ſi non extat non habet aliquoch ſem
um. allegat glo.ad hoc pꝛo multũ notabili in. .l. ſi eircuſcrivnn⸗
Sed ego ſatis ſuperq; etiam ſatis admiroꝛ ipſe alleg; ge
ad boc. quia ibi eſt caſus apertus ſi bene ⁊ diligẽter ED 2
terminis de hijs omnibus in fi in verſi. cum res in natura ſit ⸗ .
in verſi.cum tñ extimate ſint ⁊c. Et nota tu bene iſtü i
in ſui pꝛincipio vbi ponitur etiam quid econtra ſi ipſa mulier m
pta eſt in eſtimatõe rerũ quas marito ipſa dedit in dotem uari⸗
ei ſuccurratur. circa quẽ tex, non me extendo vlterius niſi cne⸗

4

taninb
Saran , auſN
nlenſ n e .

iodſen

ſiuntel nlufe

nui gn eiii⸗

6feangarheſatnun nden
iniſenne lmnitnmian
n ſttnnannfnut manente
tpnakünagfünnkriin
hiinſhentollin un dirntiet
ilünder enniſfne imat
Nshkſuifſtaen itirm uet
Kttoonmontintnärstnre
nnn Nntrtinlamn

gu ind), ggh
nurze,
.
unmmif Nunat
h en
c ige
alunketnd afe⸗

icrie t

1

urin i

ſtipnüſhun uigtin ntn N KNr

Uetöhregn dncante
terenn
nulintintn
Oengiiziin ctnne
eſtumteimmueim ii
Ebeintälnkanhenn
Paſunimigileidi

—
—

☛

S1ESeseresen

X4444——

— — .

T ——

..d⅔ba

eunnunntmifil,
4 it
miiugie
enn lanunan
l
aeNSaiitin
Mmuin Nilfei i
V A;a intnen
piaix gunibnninn
GermNAN ii is
uiiM tinAi
rMiririg iNNbena
õñäl
ralaui INLA M
õ
mmaiali nt il
snnn
(nmtiariiiinſi
la atz iiſinn inu gl
lmrin usnunn anl

mtiutnaullffns ll

Aarms Gnteischlhel
nctinfi iſſnifi
ultasr.

SNunnmnmd

en
ſanantn
in aant

e arni Ne ife
m oumn mruilini ,

imationẽ ferũ quid opꝑetur. an babeat vim emptionis poſuit
do. meus Alexa. de imol. in conſil. xxxviuij.in quinto volu. incip. an
bicratoꝛ aſſumptus c. T illuſtris do. Sr an. areti. in conl. lxxxiiij
kan in chriſti nomie amẽ ⁊c. diligẽter põderatis ⁊c. ad quos me
remirto à redeo ad iſtũ tex.de quo agimus.,.Cuius vba ſunt hec

L. Si circumſcripta matre veſtra vilioꝛi pꝛecio
dotales res eſtimate ſunt quid ſuper huiuſ modi
contractuũ vitio ſtatutum ſit vulgo patet:perin/
de ſi doloſis artibus mariti circũventam matrẽ
veſtrã iniqua eſtimatõe apud pꝛeſidem puincie
euidentibus pꝛobatiõibus oſtenderitis quando
poſſidentibus vobis ad obtinenda pꝛedia etiam
doli exceptõnes poteſtas opituletur ſciet qua re
ligione ſue vendicatõis temperare debeat. Sin
autem maritus per extimationẽ grauatũ ſe exiſti
met ⁊ alleget veritate examinata nõ amplius qᷓʒ
pꝛeciũ ipſum reſtituere cõpellatur. Pec tunc lo/
cum babeãt cum res in natura ſunt: ſi tamen ex/
tincte ſunt pꝛeciũ quod dotali inſtrumento indu
ctum ſit id conſiderabitur ⁊c.

He naturalibus liberis.

7 fi li Licet filio naturali tantuz non poſſint re/
finali. linqui niſi due vntie vt in autent.licet cum

ſpi plene not.x in coꝛpoꝛe vnde ſumitur. C. de natu.liber. De ciuꝰ

ſucceſſiõe poſuit ẽt late dormeꝰ Alex. de imol. in ſuo conſi. cxxxix
in pꝛimo voluie incip.an neptis ſuccedat ⁊c.tamen nepoti meo le/

Eittimo ⁊ naturali nato ex filio meo naturali tantũ vel nepote meo
naturali tantu poſſum relinquere quantũ mihi placet non exiſtẽte

legitima ſobole ter. eſt in.c.l. f. de quo text. Bal. bic multũ excla⸗
mat.Cuius dictis adde tu vnũ ſolũmodo pro cõplemẽto iſtiꝰ lit/
tere naz bec pꝛocedunt ſi relinquitur ſibi ex teſtamento. ſed ab in/
teſtato omnino excluditur vt bic dicitur in finalibus ver bis illius
tex. Circa quem adde Petr. de ancha.ᷣ in ſuo conſil.ccclxxvij.
vbi ponit vtrum nati ex talibus naturalibus vel ſpurijs ſint no
biles. v quid de eo qui naſcitur ex matre nobili nupta ſpurio an
ſit nobilis vel ne ad quem me remitto ⁊ redeo ad iſtuz tex.de quo
Faten verba ſunt hec.

Quidam qui iuſtuʒ filium habebat nepos ac/
ceſſit naturalis ſi nepotis nomen hꝰmodi ſoboli
legibus accõmodandum eſt querebatur an vole
bat auꝰ tali naturali nepoti ex ſuo legitiofilio iã
defuncto totam ſuã ſubſtantiã relinquere:quaſi
ſacris conſtitutõibus tantuʒ in filiiſ naturalibuſ
pꝛohibentibus totũ patrimoniũ ſiue quartã par
tem cis voluerit relinquere ⁊ cetero ſiue partem
eoꝛum cõcludentibus. Huiuſmodi autem dubi/
tatio ⁊ in aliam ſpeciẽ dubitatiõis ventilata eſt.
quid enim ex naturali filio nepotẽ habeat auus
legitimũ patri ſuo vel naturalem. In omnibꝰ
itaqʒ dubitatõibus cum nulla legitima cõſequẽ
tia in huiufmodi perſonis cuſtoditur. ſed inter/
uentu ſobolis naturalis nihil ius legitimũ ſubeſ
ſe poteſt vt neceſſitas relinquẽdi aliquid eis ex
legibus immineat: liceat eis inquantũ voluerint
ſue ſubſtãtie in eos conferre.ſ. nulla legitima ſo/

bole ſubſiſtente filijs enim naturalibus relin/

qui conſtitutões quantũ voluerint ſue ſubſtantie
ideo pꝛohibuerũt. quia vitiũ paternũ refrenãduʒ
eſſe exiſtimauerũt. In nepotibus autẽ non eadẽ
obſeruatio in pꝛefatis ſpeciebus cuſtodiẽda eſt
yvbilegitima minime ſoboles facit impedimen/
tum ei eteni ſubſiſtente necefſariã conſtitutioneʒ
tenoꝛem in naturalibus filiis ſtatuimus ⁊ in ne/
potes extenditur. Sed hoc in his tantum/

modo ſancimus iu quibus voluntate aliquid cõ
ſequuti ſunt.vita eteni ab inteſtato inani ſucceſſi
one nemini eoꝛũ penitus aperimus. ⁊ hoc nõ ſo
lum eis accedere cenſemus a ſubſtãtia aui pater
ni uaturalis ſed ẽt pꝛoauivel eius cognatõnis ſi
quis ſaltem huiuſmodi vocabulo vitam degene
res homines extẽdere maluerint.

C.quando mulier tut. officio .
Autentica ſacramentum.

Per tranſitũ ad ſecũdas nuptias mater perdit tutelã fili ſui
vt in dicta auten. ſacramentũ ⁊ in coꝛpoꝛe vnde ſumitur. Szʒ
dubiũ eſt quid ſi tranſit ad ſponſalia de pñti nõ tamẽ eſt traducta
ad domũ mariti an pꝛopter bot deſinat eſſe tutrix. In hoc Spec.
in titu. de tuto.in. S. nunc dicenduʒ in verſi.ſed quid ſi nondum ⁊c
tenet ꝙ non. ſed bene ᷣm eum non poteſt afſumere tutelam ð no
uo poſt talia ſponſalia contracta per eam. Et idem etiam voluit
Ludo.roma. in ſno ſingulari in verbo mater ac.lo vltio. vbi tamẽ
allegat duo iura.ſ.tex.in.l.ſolet..que virum. ff de his qui not. in/
fa. ⁊ in.l.ſi quis offciũ.ff.de ritu nupt. Sed tu aduerte in que
ſtione foꝛmata diligẽter. nam dico ego ꝙ ſola ſpõſalia de pñti non
tollunt tutelam abſq; eo ꝙ eamus per mẽdicata ſi uffragia iudicio
meo tex.eſt expꝛeſſus ⁊ caſus in terminis non ponderatus ab alio
in dicta auten. ſacrameutũ in verſi.nuptijs cõtractis ⁊c. iuncta.l.
ſancimus.C., de nupt. in verſicu.vota nuptiarũ impleta ſunt ⁊c.vbi
lex.conſiderat veraʒ traductionẽ ⁊ conſumatõem matrimonij ad
hoc vt dicantur nuptie ⁊ eo maxime cõtracte pꝛout requirit text.
in dicta auten. ſacramentũ ergo ac.⁊ ſic noniter põdero tibi iſtum
caſuz ad hoc. ⁊ idem pꝛobat tex.in. . penulin auten. vt matres õ
bit. col. vii.in verſl.mox tamẽ ſecundas contraxerit nuptias ⁊c.⁊
in verſi.de ſecundis nuptijs ⁊c.de qua materia etiaz ſupꝛa dixi in
l. . . fina. de iure dot. in alio tamẽ ꝓpoſito quõ capiatur matrio
nium.⁊ ideo non ero longioꝛ pꝛo nũc niſi ꝙ pono iſtum tex. ð quo
sgimus.Cuius verba ſunt bec.

CSacramentũ quod non exigitur ſed cõtractiſ
nuptijs expelli eam a tutela cõuenit ſalua minoꝛi
bus omni alia tutela pꝛout iuris eſt ⁊c.

Q ui petunt tutoꝛes.
BGlo. in.l. nepotibu 8. Sal. in.l.pꝛeci⸗

bus.C. ð impu
be. ? aliis ſubſtitu.⁊ etiã do.meus Alex.de imn. hic in apoſtilt ſu
is ad Bar.reputãt iſtam glo.ſingul.ad hoc ꝙ donec alius eſt qui
pꝛecedit in petenda tutela puta mater non tenetur alius agnatus.
nec pꝛiuatur ſucceſſione ſi non petit tutoꝛem cum quibns ſto quia
glo. clara eſt ⁊ non eget aliqua mea noua interpꝛetatione. Cuius
verba ſunt hec.

Potes non tamen obeſt ſi non petieris cũ ea/
rum mater te pꝛeceſſerit vt ad tertul.l.i.G.fi.⁊c.

de adminiſtratione tutorum.

Z. omnem.s.ſancimus. Bar ni

in. l.i.in fi.ffð iuriſdi.om.iudi.⁊ do.meꝰ Alex.de imol.hic in apo
ſtillis ſuis ad Bar.dicunt ꝙ iſta eſt vna bona lex ⁊ not.⁊ ſ̃m euʒ
habet multũ not.⁊ ſingul.caſum ⁊ int᷑ alia ad hoc ꝓpoſitũ ꝙ tu⸗
toꝛ ⁊ curatoꝛ debent defendere minoꝛc.⁊ ſi recuſauerit remoue
atur a tutela.⁊ ꝙ non ſufficiat pꝓmittere facere vtilia ⁊ inutilia pꝛe
Emittere niſi ſpẽaliter ꝓmittat defendere.⁊ idem voluit ẽt Bar.
in. l legitimos in pꝛin. f de legit. tuto.⁊ Paul.de caſt.Ludo.rom.
⁊ etiam do.meus Alex.de imo.in.l.pꝛetoꝛ in pꝛima col.ff.de noui
ope.nun.vbi omẽs reputant iſtum tex.ſingul.ad hoc de quo alias
dixi in. d.l.ptoꝛ.iõ nuc non me extendam niſi ꝙ in contrariuz ego
ſuz cõſuetꝰ allegare glo.vnã in.d.l.legitios ⁊ aliã in.l.tutoꝛ qui re
pertoꝛium.ff.de admini.tutoꝛ. que glo. enumerãt ea que ſunt ne⸗/
ceſſaria fieri per tutoꝛem ⁊ non faciũt mentõnem de iſta pꝓmiſſi⸗
one de defendendo pupillum. æ ita Albe. de roſa.in dicto.S.omnẽ
tenet hanc partẽ cõtrariã dicens ꝙ nũquã vidit apponere iſta ver
.1.

712

ba in inſtrumẽtis tutelarũ. nibilominus ego ſto cum tõmuni opi.
per iſtum tex. v ita per iſtum tex. voluit etiã Salychic ⁊ Rapha.
cuma ·in. lI. tutoꝛis pcipnũ.fl. de admi.tuto. ⁊ Salyc.in. l. tutoꝛes
in. xv. qde. C. eo. tit.æ Ray. de foꝛli.in. d.llegitimos. v Dy. in deõ
9. omnes. Mec obſtãt illa glo. quia non ſequitur glo.non enu⸗
merat niſi quatnoꝛ ergo alia nõ ſunt neceſſaria. nam hoc argume
tum non cõclndit vt patet ex glo m.l. ij in pꝛin. f de vul. pupilla.
vbi enuuuerat multa neceſſaria in pupillari ſubſtitutione. v tñ alia
etiã ſunt necefſaria vt ibi per ſcribẽtes ad quos me remitto ⁊ ſe/
deo ad tex. de quo agimus. Sed antecq; capiã tex. nõ obmitto
vnũ quod plus pꝛobat iſte tex. ꝙ etiaz efficimur infames vt ibi in
verſt miſia eoꝛũ eſtimatõe vc.ꝛ etiã ſunt obligati ad omne dam
num ⁊ intereſſe eoꝛũ vt ibi in ver ſi.· ſed eti ex ſubſtãtia ſua omne
detrimentũ ⁊c.⁊ iudicio meo in hoe magis eſt not.iſte tex.q; in te
motõe ab officio. naz illnd certiſſim eſt vt in.l.i.⁊ per totu de ſu⸗
ſpec. tuto. Et ita ego intelligo iſtum not.tex.nouiter. Cuius textus
verba ſunt hec. . .
Sancimus nemineʒ tutoꝛũ vel curatoꝛum pu
pilli vel adulti vel furioſi vel aliarũ perſonaruʒ .
quibus tam ex veteribus q̊ʒ ex noſtris legibꝰ cu
ratoꝛes creãtur defenſionẽ quã pꝛo lite ſuſcepe/
runt recuſare:ſed ab initio litis omnibus modiſ
memoꝛatas perſonas defendere:⁊ litem pꝛepa/
ratam ſecũdum leges inſtituere ſcientes ꝙ hoc
minus neceſſarium eſt tam tutele qᷓʒ curationi:⁊
ſi hoc recuſauerint vel ſubire diſtulerint nõ ſolũ
vtpote ſuſpecti ãmoueãtur ãmiſſa eoꝛũ eſtiatiõe
etiam ex ſubſtantia ſua omne detrimentuʒ quod
ante late perſone excuſationeʒ defenſiõis ſubſti
nent reſartire cogantur ⁊c.
Uerba autem. ·omnem ſunt hec.
Omnem autem dubitationeʒ pꝛo defenſione
pupilloꝛũ ⁊ adultoꝛũ aliarũqʒ perſonarum peni/
tus amputantes ſancimus omẽs tutoꝛes nõ ali/
as creari niſi pꝛius cum illis ſolemnibꝰ uerbis
que pꝛo gubernatione rerũ tam geſtis qᷓʒ in cau/
tionibus ab hijs conſcribũtur ⁊ hoc ſpecialiter
expꝛeſſerit ꝙ omnimode ſine vlla dilatione de/
fenſionem pupillis vel adultis alijſq; ſupꝛa me/
moꝛatis perſone ſubire neceſſe eſt ⁊c.

L. Sancimus.s. ſed et ſi quis.

Bar. hic dicit iſtum eſſe nouũ caſum ⁊ ſingularẽ ⁊ menti te/
nendum ad hoc ꝓpoſitum ꝙ ſi perſona eget curatoꝛe ad litem da
bitur officio iudicis vt ille pꝛeſit liti vt hic in tex. Sed tu ad/
nerte pꝛo ampliori intellectu iſtius tex. nam loquitur etiaʒ ⁊ pro/
prie in caſu quo lis iam erat cepta per Ticiũ qui ex poſt cepit fure
re ⁊ ceperat vt dixi per ſeipſum ⁊ non per pꝛocuratorẽ. nam ſi ce/
piſſet per pcuratorem non haberet locum iſta diſpoſitio vt hic in
verſi.per ſe non per ꝓcuratorẽ ſuſcepit c. Secũdo conſide /
ro aliud ꝙ non ſolum officio iudicis hoc fit ſʒ ẽt pꝛouiſione cogna
toꝛũ eius vt hic in verſi.qᷓ; cognatorũ ꝓpinquorũ ⁊c. ⁊ ſic petitur
hoc per agnatos vel per agentẽ contra illum. non ergo hoc fit ex
ſolo iudicis officio ſed implorato ab aliquo ex pꝛedictis vt dicitur
in tex.maxime in verſi.actoris ſi voluerit vt ab oo inſtituta lis ꝓ/
trabatur diutius ⁊c.Cuius verba ſunt hec

CSed ⁊ ſi quis ex quadam interpellatione ad/
monitus pꝛo litis inſtructione conſuetam caute
lam expoſuerit vel poſt litem cõteſtatam quam
per ſe non per pꝛocuratoꝛẽ ſuſcepit vel demens
vel furioſus factus fuerit:Sancimus continuo
curatoꝛem ei in competẽti iudicio oꝛdinari cura
⁊ pꝛouiſione tam iudicis ſub quolis vertitur q̃ʒ
cognatoꝛũ pꝛopinquoꝛuʒ ⁊ actoꝛis ſi voluerit vt
ab eo inſtituta lis diutius pꝛotrahatur neceſſita
tem habente creato curatoꝛe defenſionẽ ſubire
⁊ cetera litis adimplere:perſonis etiam que pe⸗
riculo pꝛopꝛio vel ſue ſubſtantie tutoꝛes vel cu/

ratoꝛes petierũt ſiue matres foꝛte fuerũt vel qui
dam cõpellendis eos quos oꝛdinauerint tutoꝛeſ
vel curatoꝛes preparare tandem ſubire defenſi⸗
onem: vel ſi illi noluerint hoc facere ⁊ pꝛopter
huius defenſionis recuſationẽ a tutela vel cura/
tione remoueantuũr ⁊c.

Arbitrium tutele ·

Bnali Tutoꝛ tenetur facere inuentariũ 7 inxx
. fi nali. facere vtilia ⁊ inutiliaterminert vene
fi. 5. defenſionẽ cum ibi plene not.⁊ maxime per Bar. ð admi tut
qui dicit ſe pꝑ hoc anullaſſe płes tutelas in quibꝰ nõ fuerat nata
hec ſolemnitas. ⁊ poſuit do. meus Alexa. de imol in conſi clxiiſin
quinto volumie incip.an curatoꝛ ↄſtitutus vc. vbi ponit quid ſiſn
mus in his que deſiderant celeritatem an poſſit es facere dto
quod confecerit inuentarium maxime in penulti:colum in.l
tutoꝛ qui repertoꝛiũ.ff. eo. titt. Sʒ modo pulerũ elt ſcire vrni
teſtatoꝛ poſſit remittere tutoꝛi conſectionẽ huiuſmodi inuẽtarij.
In quo bꝛeuiter dico ꝗ; ſ.tex.eſt in.d.l.fi.in verſi niſi teſtatoꝛes
⁊c.quem tex.dixt hic Bal.in ſᷣa col.non foꝛe alibi ad boe.amitans
tamẽ hoc eſſe verũ niſi iudex poſtea deliberaret cõtrariũ.qꝛ tune
teneretur facere inuentariũ non obſtante diſpoſitione teſtantls.
Sed tu aduerte ad vnũ quod non dicit Bal. pꝛo vero ⁊ no/
uo intellectu meo iſtius text. nam non ſuffecit licentia teſtatoꝛis in
hoc in genere.ſed debet eſſe ſpẽalis v expꝛeſſa ⁊ non ſolum conce

dere vt non faciat inuentariũ.ſed debet ſpẽaliter pꝛobibere neilö

faciat. hoc ego colligo ex iſto tex. nouit in dicto verſi niſi teſtatoꝛeſ-
qui ſubſtanliã tranſmittũt ſpẽaliter inuentariũ ſcribi vetuerint ꝛc

1 ſic requiritur pceptũ de inuẽtario non faciendo ⁊ ſpẽaliter ⁊ ex/

pꝛeſſe.non autẽ licẽtia de non faciendo pꝛout dicebat Bald. ⁊ non
bene qui non bene guſtauit iſtum tex. MNam foꝛte teſtatoꝛ nolebat
intelligi facultates eius ⁊ ideo pꝛohibuit fieri inuentariũ̃ pꝛout ſo⸗
nat iſte tex. bene ⁊ ſubtiliter põderatus. Cuius tex.verba ſunt bec

L. Aeteris iuris dubitationem decidentes ſan /

cimus.ſi quidem tutoꝛ vel curatoꝛ pꝛo ſubſtan/
tia pupilli vel adulti aliquid vbicũq; dixerit ad
maioꝛem quãtitatẽ eam reducẽs ſiue pꝛoptervti
litatem pupilli vel adulti ſiue per ſolam ſimplici
tatem vel aliam quãcunqʒ cauſam nihil veritati
pꝛeiudicare.ſed hoc obtinere quod ipſius rei in
ducit natura ⁊ mẽſura pupillaris vel adulti oſt
dit ſubſtãtia.Sin autem inuẽtario publice facto
res pupilli vel adulti cõſcripſerit ⁊ ipſe per bu/
iuſmodi ſcripturam cõfeſſus fuerit amplioꝛem
quãtitatem ſubſtantie nõ eſſe aliud inferendum
⁊c.in verſi.illo pꝛoculduhio obſeruando vt non
audeat tutoꝛ vel curatoꝛ res pupillares vel adul
ti aliter attingere vel vllam ſibi cõmunioneʒ ad
cas vendicare niſi pꝛius inuẽtario publice facto
ſecundũ moꝛem ſolitũ res eis trad antur niſite/
ſtatoꝛes qui ſubſtantiam tranſmittũt ſpecialitert
inuentarium conſcribi venierint ⁊c.

Se in litem dando tutorem.

Ludo.roma.in ſuo ſingulari in vet
X ſecin da ho iurari vc.rradit vna limitalione,
notabilem inter alias poſitas per eum ad tex.inil.qui reſiuucren
de rei vendi.vt non ꝓcedat in eo qui babuit rem venalem.qui 1
quis eam modo poſſidens nolit reſtituere non poteſt contra eum
jurari in litem per tex. quẽ ad hoc ipſe reputat ſingul in . lij
Sed aduerte tu ad illum tex. pꝛo nouo ⁊ vero intelleetue

nam hic non pᷣſupponitur pcedere adhue iuſſuʒ iudicis pꝛout ſe /

quiritur ad hoc vt pꝛocedat diſpoſnio illius. l. qui reſtitueſe en
ſimilibus vt ibi in pꝛin.in verſi.iuſſus eſt ⁊c.⁊ in frin vefſerid
bus arbitratu iudicis quod reſtituitur ⁊c. ⁊ per cõſeques i 6
ij non facit ad pꝛopoſitum ſi bene ⁊ ſubtititer pondereiu.
verba ſunt hec.

n Ngin

i
uſti ,li nn aiiri
rrtuntnntinin
dinen iturfi Atmenn
igſtmmin minmfrutan
CAgten fgaluſn

Gegrhnkggwreden anmbe

Wokealnanmfnlenam enin
(phctghilmgthenAlrin
kdectptſritgauni Nicnte
cistticent einniinin

Gtlgicſingegtrörlan
Ciſteier. õ

Aahmroucenr.

Mynina u
mnime
izihigedrwir
rgſn t

—— —

rrerebereeeeesseeeeesses

DW

WNSb

ð

— —

iilnſirn
catninnnie⸗
rtanmſii,

iihuſtit

5ðõð
nnurt ihufir
um gillanntizſunn
lar il uadiiſeg lnt
õ
uuan la Kürtterthie
Atumtniſnraplnotct
a ttin Mumnini in
vAiiiiihinthe
ubnmn iiſpſin ihi
aam itui idſ i iind
c nutocſuht
asarnamunmhlngil
e r Nnſtinni
An unl nſt i
intii ushnini t
ſäisent
äramn Cäi ln
cdmnen uſn e
i.

lunnuüt
Cond ran nli,
ſt lie,
unnunninn
ara runinn ,

¶An tibi partis fundi paterni vendicatio cõpe/
tat: is cuiꝰ de ea re notio eſt exiſtimabit:reſpice
re autem debes officiũ in quo eſſe tutoꝛem dicis
yt ob eiuſmodi petitionem euictõne ſequta vltra
pcij qntitatẽ auctoꝛis heredẽ pupillũ tuũ onereſ
laudatꝰ ab aduerſario per te defendi debeat.
Ceterum cum cõpenſatõis rationem habere aut
contrario iudicio tutele poſſis experiri. Sed ne
tuũ ius ſi quod habes ipediatur ad eam rem de
fendendam que aduerſus te vendicanteʒ agenda
erit curatores pupillo petantur ⁊c.

de periculo tutorum.
Glo. in.l.ſi tutor petitus. Zoxe

imo. lIn
l in tempus.5.pꝛimo. ⁊ etiã in.l/ſi quis heres inſtitutus fuerit ex
ceptio fundo. ff de heredib. inſtituen. ⁊ in.l.queſitum de re iudi. ⁊
do. meus Alex. de imo.in.l.i.in ſᷣa col.C.de teſtam.mili.reputant

iſtam glo. ſing. ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ pᷣſumtiõs iuris ſunt liquidiſſiẽ

pꝛobatões de quo alias dixi in. d.l.i. ⁊ iõ pꝛo nũc longioꝛ non ero
niſi ꝙ addo nunc bonũ tex. de hoc in.l.ſi quis locuplex.ff.de ma/
numil.teſta. 7 not. per illuſtrẽ do. Sranci.areti.in.l.naturaliter.5.

nibil comune.ff. de acqui. poſſeſ.ad quem me remitto ⁊ redeo ad

glo. de qua agimus. Cuius verba ſunt hec.
COſtederis ⁊c.in verſi.vel dic pꝛobat᷑ pꝛeſum
tio eſt ſcientie vt quia interfuiſti teſtamento vel
publice ſciebatur velad domũ tuam fuerat denũ
ciatuʒ. arg.ff.de iur.⁊ fac.igno.l.nec ſupina.vel
dic probas eo ipſo ꝙ non pꝛobatur contra hoc
ideo vt tollas contra.ff.eo.l.quidam decedens.
G. fi.vbi dicit pupillum pꝛobare. ⁊ tollas aliud
quod dicit pꝛeſumi ignoꝛantiã. vt.ff.de probat.
I.verius.⁊ aliud quod dicit negantẽ nõ pꝛobare
vt ſupꝛa de pꝛobatio.l actoꝛ. Nec obſtat ꝙ hic
dicit liquidiſſime. quia pꝛobatiões legum liqui⸗
diſſime ſunt ⁊c.

de contrario iudic.tute.
Hlo. in.l. prim 9. Bal. ⁊ Salyc. in.l.quiſ⸗/

quis C.ſi cert.pet.⁊ etiazʒ
Ludo roma. ⁊ do. meus Alex. de imol.in l pꝛincipalibus in ſecũ/
a col. f eo. titu. ſi cert. pet. reputãt iſtam glo. ſingul. ad hoc ppo⸗
ſitum e, officialis ſine auctoꝛitate legis nõ poteſt cõtrabere etiaz
palam ⁊ boa fide vt ibi p eos cũ quibus ſto ⁊ non me extendo.q;
alias legendo dixi in. d. l.pꝛincipalibus vbi eſt locus pꝛopꝛius. ⁊
redeo ad glo. de qua agimus. Cuius verba ſunt hec.

Pꝛopter cõmunem dolum vel tuuz tantum cũ te
diuiſe adminiſtratõis ſuſpectũ facere debuit ſe
cundum quoſdam ⁊c.

Glo. in.l.ſecunda. BZalin. lij. C. quibus

—077 11 res iudi.nõ nocʒ. ⁊ ẽt
Bal. in. c.i. ſi de feud. vaſſal. alien.ð inter. allegat glo.iſtam ſingul.
hoe pꝛopoſitũ , vbi ſentẽtia eſt lata contra abſentẽ ex iuſta ⁊
haʒobabili cauſa non pᷣſumitur lata per cõtumaciã ⁊ ꝙ ẽptoꝛ ſuc /
cumbẽs non poteſt agere oõtra venditoꝛẽ de euictõe ſi ipſe fuit cõ
tumax in eo iudicio in quo ſuccubuit vt in.l.⁊ ideo.fſ.de euictio
tamen fallit ſi appareret iudicem fuiſſe motũ pꝛopter iuſticiam ⁊
veritatẽ pꝛobationũ ad ita iudicãdnm ⁊ non per cõtumaciã.⁊ idẽ
voluit do. meus Alex. de imol. in. l. ſepe in. xxvij. col.de re iudi.re/
putans ẽt iſtam glo. ſing. v eſt glo. in verbo abſens ⁊c. que glo. cla⸗
ra eſt v non eget aliqua mea noua interpᷣtatõne niſi ꝙ addo vnum
verbu ꝙ vbicunq; lata eſſet contra abſentẽ ſed non ex iuſta cau⸗
ſa eſumitur lata ex cötumacia. li. C. de peric. ⁊ cõmo. rei vendi.
⁊ boc ibi voluit Bal. ⁊ Bart. in.l.papinianus..meminiſſe.ff. de
inoff. teſtame. Sed an cõſtituat talis ſentẽtia ipſum abſentẽ in
mala ſide ſi non eſt intimata poſuit Paul. ve caſt. in couſilio.l.inci

pie in xpi nomĩe amẽ ꝛc ad quem me femitto ne exeamus pꝛinci
pale pꝛopoſituiu noſtrm. ⁊ redeo ad gloi e
Cuius verba ſunt hec. glo. iſtam de quagimus.

Abſens cum conſtabat eum malã fouere cauſ⸗ am
alioquin contra. vt. ff. ð euict.l. ſi ideo. x.l.ſi per

impꝛudentiam.vel dic ꝙ fuit abſens ex cauſa in
ſta ⁊ pꝛobabili ⁊c.

De curatore furioſi.
Glo.in.l.fina.s.primo. invetbono

. antiqua ⁊c.
Bal. in. l. ex duobus. 5. fi. ff. de vulg.⁊ pupil.⁊ Joh.de imo.in.l.⁊
ſi contra eo.tit.⁊ do.meus Alex.de imol.in.l.qui habitatiöem in
bꝛima col.ff. de acqui.heredi.⁊ etiq do.meus Alexa.de imol.in. .
quotiens in.l.cogi in vlti.col.ff.ad trebel. reputãt iſtam glo.ſingul.
ad hoc ꝙ ſola agnitio boñ.poſſeſ.facta coꝛã iudice facit quẽ bono
rum poſſeſſoꝛẽ ⁊ heredeʒ de iure pꝛetoꝛio vt in..fi.C. qui admir.
etiã ſi tractemus de bon.poſſeſ.contra tabulas vbi alias legendo
dixi de hoc.⁊ ideo pꝛo nũe longioꝛ non ero niſi ꝙ pono vᷣba gloſe
de qua agimus que ſunt bec.

CPꝛo antiqua.ſ.ſolemni.ſed nunquid ſecũdũ
hoc hodie irritatur teſtamentũ cum per ſolã ag/
nitionẽ eum dicamus irritãdum per contra tabu
las non irritum ipſo iure.reſpõdeo idem c.

10 1 Scr ibẽtes hic ⁊ etiã
Glo.in.l.ſecunda. Ser bẽtes hie r ci
beneſi.fratris.⁊ Bal.in.l.fi.in prima col.C. in quib. cau. in integr.
reſtitu non eſt neceſ.x etiã Bald.in. d.l.ij. ⁊ in.l.i.eo. tit· ⁊ Bald.
in.l. infantis in tercia qõe.C. qui admitti.⁊ Paul.de caſt.in.l.ſi cu
ratorem habeno.C. de in integ.reſtitu. mino.⁊ etiã Jo.de imola
in.l.imꝑatores.ff. de re iudi.⁊ in.l.ſi vero. .de viro.ff.ſolu.mat.
in tercia fallentia circa extenſionẽ in exoꝛbitãtibus.⁊ etiã do.meꝰ
Alex.de imol.in.d.limperatoꝛes in pꝛima col. vbi allegat multas
auetoritates.⁊ Ludo.roma.⁊ etiã do.meus Alex.de imol.in.l.is
cui bonis in ſa col.ff de ver.ob.⁊ do.meus Alex.de imol.in.l.cen
turio in quarta col.ff., de vul.⁊ pupil.reputãt omnes iſtam glo. ſin
gul.ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ omnia beneficia cõceſſa pupillis extẽdunt
ad furioſos.⁊ pari rõe extẽduntur etiam ad pꝛodigos.de qua ma
teria alias dixi in.d.l.is cui bonis. ⁊ ideo pro nũc longior non ero
Miſi ꝙ modo addo ibi d. ctis vltra omnes ⁊ etiã vltra ibi dicta ꝑ
me ꝓꝙ iſta glo.non dicit aliquid de pupillis.ſed ſolum loquitur de
minoꝛibus.xxv.annis.⁊ vult ꝙ pꝛiuilegia ↄceſſa minoribus.xxv.
annis extẽdantur ad furioſos ⁊ per cõſequẽs ad pꝛodigos prout
videre potes ex ea ſi bñ ⁊ ſubtiliter ponderetur. Et ſimilit᷑ ad
do etiam circa intellectũ huius glo. Ludo.rom.in.l.certi condictõ
§.quoniã.ff.ſi cert.peta.vbi alio mõ intelligit iſtaʒ glo. nam ſᷣm eũ
non loquitur in furioſo ſed in mentecapto.nec etiã loquitur in ꝓ
digo.Et eſt verũ ꝙ iſta glo.iuncto tex.loquitur ſolum in menteca
pto. Sed tamẽ quia mihi non videtur eſſe longa differentia inter
furioſum ⁊ mentecaptũ.quia omnino vterqʒ eoꝛũ ſtultus eſt ideo
placet mihi intellectus ſupra per me traditus ad illam gloſam.
Cuius verba ſunt hec.

Agnatum ⁊c. in verſi.idem in alijs beneficijs
que minoꝛibus dantur vt ſupꝛa in quibus cauſis
in integr.reſti.non eſt neceſ.l.fi.⁊c.

Se pꝛediis minoꝛum.

1
Decretum regulariter requirit
X. m norn m. in alienatõe bonoꝝ immobiliuz
minoris.xxv.annis vt in.l.i.⁊ per totũ.C.de pꝛedi.mino. ⁊.l.pꝛĩia
7 per totum.ff. de rebus eoꝝ etiam ſi eſſent bona ſterilia. lepenul.
in prin.ff. de reb. eorũ.⁊ voluit Bar. in.l.ij. C. de agri. ⁊ cenſi. lib.
xj. Sed bene eſt ſcire an procuratoꝛ poſſit conſtitni ad peten
dum ſeu impetranduz decretum pꝛedictum. In quo videtur di
cendum ꝙ non per tex.in.d.l.minorum.de quo text.ad hoc facit
magnũ feſtum Bal. bic ita decidens.⁊ Lud.roma.in ſuo ſingula
ri in verbo ꝓcurator ⁊c.el.ij licet ipſe de Bal. mentõem nõ faciat
a quo habuit ſere omiĩa ſua ſingularia.⁊ ẽt idez voluit illuſtr.do.
Franciſ.areti.in.lpenul.ff.de teſtamen. Sed cum reuerentia
Eorũ dixerim iſte tex.non probat hoc nec ineternuʒ ꝓbabit ⁊ non
bene guſtarũt iſtum tex ſi bene poderetur ⁊ ſubtiliter Foi⸗ decet
Ij.

nam dicitur ibi ꝙ ex ſola poꝛxectiõe libelli per pꝛocuratoꝛem non
poteſt fieri venditio rerũ minoꝛis. ſed ſi pꝛocuratoꝛ poꝛrexiſſet li⸗/
bellum ⁊ pꝛobaſſet cauſas alienatõis ⁊ alia requiſita non negat il
le tex.quin hoc per pꝛocuratoꝛẽ fieri ⁊ impetrari non potuiſſet im
mo tex. ille pꝛobat de directo contra ſi hec interueniſſent vt in ver
ſi.niſi apud acta cauſis pꝛobatis ?c. Sicut dicimus ꝙ pꝛohibi⸗
tus alienare ſine decreto non põt alienare etiam habita licẽtia niſi
primo.iudici declaret cauſam quare vult alienare vt eſt glo.ſingu
laris in.l.ij. C. quãdo decreto opus non eſt.quam ad hoc pꝛo ſin/⸗
gulari allegat Ludo.roma.in ſuo ſingulari in verbo alienatio ⁊c.
el Po licet de pꝛedictis tex.mentionẽ non faciat. ⁊ ita ego intelligo
nouiter iſtum tex.qui vt dixi pꝛobat de directo cõtrariuz eiꝰ quod
dicũt Bal. ⁊ Ludo.roma. Cuius verba ſunt hec.

L. Minorum poſſefſionis venditio per pꝛocura
torem delato ad pretoꝛem vel pꝛeſideʒ ꝓuincie
libello fieri non potuit cum ea res confici aliter
recte non poteſt niſi apud acta cauſis probatis
que venditioni neceſſitatẽ inferant decretuʒ ſo/
lemniter interponatur ⁊c.

Si quis ignoꝛans rez mĩoris.

NIo .hic 1 etiam do.
Blo. in.l.ſecunda. Zalc er ciim do.
l.is cui bonis in ſᷣa col.ff.de verb.obli.reputant iſtam glo.mirabi
lem ad hoc propoſitũ ꝙ poſſeſſio cauſata ex cõtractu inutili iuxta
l.i..ſi vir.ff de acquir.poſſeſ.cum ibi plene not.que poſſeſſio eſt
meri facti operatur effectũ iuris.ſ. quis lucretur fructus ex ea
re ita poſſcſſa dũmodo ſit in bona fide non autẽ quo ad vſucapio/
nem de quo alias dixi in.l.is cui bonis poſt do.meũ Alex.ð imol.
ibi.⁊ ideo pꝛo nũc longioꝛ non ero niſi q vuũ non obmitto pꝛo in
tellectu pꝛedictoꝛũ vt pꝛocedant in fructibus extantibus.nam ſi eſ
ſent cõſumpti non eſſet dubiũ eum ſuplucrari eos omnino p glo.
in.d.l.ij.in verbo vniuerſi ⁊c.⁊ hoc modo pꝛocedunt omnia pᷣdcã
Et hinc eſt quod dicimus ꝙ poſſidens rem vigoꝛe ſententie nulle
tñ lucrari põt fructus perceptos ex illa re ᷑ᷣm Bar. Angel. ⁊ Jo/
ba.de imol.in.l.ſi fur. S. pꝛimo.ff. de vſucap.?⁊ Bar. ⁊ Paul. de ca
ſtro in.l.ſed ſi lege.ꝭ.ſcire.ff.de peti.hered.⁊ Ludo.roma.in ſuo
ſingulari.lxxxxiij.⁊ Jo.de imo.in.c.penul.extralde reb.ecele.non
aliena. ad quos me remitto ⁊ pono verba illius glo. de qua agimꝰ
que ſunt hec.

Bona fide etiã in iure errantẽ vt.ff.de petiti.
heredi.l.ſed ſi lege..ſcire. Sed opponi nõ po/
teſt vſucapio ergo nec fructus poſſeſſionis lucra
ri vt.ff.de vſucapio.l.vbi lex pꝛopter rei vitium
hic pꝛopter defectum ſolemnitatis vel pꝛopter
etatem que non nocet ad fructus.ff. de acqui.re.
domi. l.bonefidei ⁊c.

Glo. in.l.ſi contra ampliſſimi.

Bal. hic ⁊ etiã illuſtris do. Vranci.areti.in.l.quod vxoꝛ in vl
ti. col. ff.de acqui.poſſeſ.reputãt iſtam glo.ſiugul.ad hoe pꝛopoſi/
tuz ꝙ quãdo alienatio rei redditur nulla vt quia res efficitur ina
lienabilis vt eſt fundus dotalis tune erroꝛ iuris non cauſat acquiſi
tionem fructuũ.⁊ eſt glo.in verbo bona fide ⁊c.in verſi.hic pꝛopt
defectũ ſolemnitatis ibi pꝛopter vitiũ rei ⁊c. de qua glo.⁊ eius in/
tellectu ſupꝛa pꝛoxime feci mentiõem.vbi etiã poſui omnia verba
glo. ⁊ ideo non repeto bic ne ſepius idem repetamus ⁊ fruſtra oc/
cupemus membꝛanas.

De magiſtr. conuenien.

1 udices non debẽt nec poſſunt quoquo
Pprima. u coꝛrumpi.adeo ꝙ ſi cõſtat aliquẽ
babere bonã cauſam ⁊ fouere iuſticiã nihilomin non poteſt face
re vt iudex pꝛoferat ſentẽtiaʒ pꝛo eo pmittẽdo cõſeruare eum in/
demnẽ.nam hoc modo dicitur etiã coꝛrũpere eum iuxta nota.p
Bar. in.l.ſi quis vxoꝛi.ꝭ.ſi fugitiuũ.ffᷣ de furt.⁊ per Bald.in.l.i.
in penul.col.C.de pena iudi.qui male iudi. Tamen nota ꝙ ꝓ
his que iudex alias licite facit pro execntõe ſui officij poteſt reciꝑe
conſeruatõem indemnitatis tex.eſt in.d.l.i.in verſi.ſi eo nomine in
demnes futuros ⁊c.de magiſ.cõueni.quem tex.ad hoc pꝛopoſituzs
dixit eſſe vnicũ ⁊ ſingul. Hal.in.l.i.in fi.de pena iudi.qui male iu⸗

dica.vbi multũ extollit iſtum tex.cum quo in hoce ſto ſimpliciter.
quia ille tex.optime pꝛobat hoc maxime in verſi ſe eo nominen.
demnes futuros ⁊c.⁊ in verſiideoc; in cam rem fideiuſſoes R
ceperunt ⁊c. nec eget alia mea noua interpᷣtatne niſi G vnij ac
ꝙ foꝛte iſte tex.non pꝛobat hoc ſi bene cõſi ideretur. nam illi ma
ſtratus non receperũt fideiuſſoꝛes indemnitatis a curatoꝛe 39
dato minoꝛi.xxv.aunis.ſed receperũt fideiuſſoꝛes ab ill curator
de bene ⁊ fideliter adminiſtrãdo iuxia diſpoſitõem inris. 7 ita 6,
nant illa verba in eam rem fideiuſſoꝛes acceperũt xc. hoc m
dicitur ſtipulari ſe indemnes futuros.nam ex illa pꝛeſtatoe fideiuſ
ſorũ hoc effectualiter reſultat vt pꝛimo cõueniatur curatoꝛ deingl
fideiuſſoꝛes.quod pꝛobatur in fine. vbi minoꝛ habet Vtiles Acoel
contra tales fideiuſſoꝛes abſq; alia ceſſione ⁊ directas cij teſſane
Pꝛekea hoc eſſe verũ pꝛobat᷑ ꝑ.liij. eo.ti.ibi cautöezi idonej
non exegiſtis ⁊c.⁊ in verſi.ſi alias ſeruari pupillo indemnitas 6
vc nam ſideiuſſoꝛ debet accipi a magiſtratu qui dat tutoꝛẽ vel
ratoꝛem de bene adminiſtrando.⁊ quia pꝛius debʒ cõueniri “
⁊ poſtea ſideiuſſor appellatur iſta promiſſio indemmitatis noa
magiſtratũ cum omẽe iſti ⁊ eoꝛũ bona pꝛius excutienda ſunt ante
quã deueniatur ad magiſtratũ.⁊ idem pꝛobatur in. l.iij. ? in. l..
eo. tit. vbi fit mentio iſmus indemnitatis reſulttis er reeptöeni,
deiuſſorũ de bene ⁊ fideliter adminiſtrãdo.⁊ pꝛobatur etiam e.
totum. ff.de magiſtr.conueni. maxime in.l.i .. exigere. in. l. duo
⁊ in.l. i · ¶ Un in pꝛopoſito tex.iſte magis cõſiderat effect i ver
ba iſtorum fideiuſſoũ.Cuius verba ſunt hec.

L. Si magiſtratus a tutoꝛibus ſeu curatoꝛibus
quos tibi dederint ſeu noĩauerint ſtipulati ſunt
ſe eo nomine indemnes futuros.⁊ ſi quid pꝛeſti
tiſſent repetituros vʒ ꝙ eam rem fideiuſſoꝛes ac
ceperunt extra rem ſaluam foꝛe ſatiſdatõʒ actio
quã ad tutoꝛes ſeu curatoꝛes tuos inſtituiſti alie
nam obligatõem non reſoluit. ſed aduerſus ma
giſtratus qui curatoꝛem dederint actio vtilis ita
demũ cõpetit ſi vniuerſis bonis excuſſis ⁊c.

Z. f̃ gli 7 non detegens ĩnfamiã ſuam tenet parii
bus ad intereſſe vt eſt tex.ſingul. in.l.generali.C. de tabu. librox.
Sed pone modo ꝙ notarius rogatus eſt vt ↄficitt inſtrumẽ
tum pꝛout quottidie contingit ⁊ ipſe propter imperitiã ſuam fecit
inſtrumentũ defectiuũ.⁊ vt dicit Bal.in conſil.v. in ſecũda pte con
ſiliorũ ſuoꝝ incip.impitia notarioꝝ deſtruit modu; ꝛc. Uellẽ
ſcire an teneatur partibus ad intereſſe. In quo dicas ꝙ ſic. text.
eſt in.d.l.fi.in fi.quem tex.ad hoc propoſitum pro ſingulari allega
uit primo Bar.ibi ⁊ etiam Bal.in rubri.C. de pena iudi.qui ma
le iudi.⁊ Ludo.roma.in ſuo ſingulari in verbo notarius ⁊c. el iij
licet de Bar. ⁊ Bal. mentõem non faciat a quo habuit omni fe /
re ſingularia ſua ⁊ vt plurimũ tacet Bal. vt in propoſio iſti text.
fecitcum quibus ſto ſimpliciter. quia ille caſus optime probat.
Uno addito etiã ꝙ per illum tex.dixit ibi Bar. reputas em eſſe
m̃ti tenẽdũ imꝑpetuũ dicẽs ꝙ rogat te vt nũq; obliuiſcaris vide
licet ꝙ ſi tutor vel ꝓcurator vendit rem prout eſtimata eſt aucto
ritate publica licet plus valeat non tenetur ĩmo excuſatur niſi ma/
nifeſtum eſſet illam eſtimatõem eſſe iniuſtam quod tene menti.
Preterea addo aliud ꝙ non eſt mirũ quia ineſt dolus pſum
ptus vbi notarius deficit in conſectõe inſtrumẽti iuxta notpbal.
in. l.mancipia. C. de ſeruis fugini dum loquitur de iudice negli
gente. nã vᷣm eũñ negligẽtia vel fit dolo vero vł pᷣſumpto ⁊ ita lex.
hic in fine dicit ſuper negligentia vel dolo ⁊c.n am dolus eſt verlis
dolus.ſed negligentia eſt dolus pᷣſnmptus. ⁊ boc modo ego decla
ro tibi iſtum tex. Circa quẽ adhuc addo in qõne notarijob/
mittẽtis aliquã ſolemnitatẽ ad ſe pertinentẽ ꝙ tenetur partibus
ad intereſſe voluit etiã Bal.in ſuo tractatu de tabellio. in queſtio
ne nona. ⁊ Bal. in.l. ſi poſt diuiſionẽ. C. ð iur. ⁊ ſac.igno.? Dau.
de caſtr. in.l.publicati.C. de teſtame.vbi alias legendo dixi
7 Bar. ⁊ Salyin.l.ſi ex falſis.C. de tranſactio.⁊ eti⸗ Bal in cll.
mancipia. ? Bald. in.l.ſi veritus. C. de fideicõmiſ. ad quos me
remitto. ⁊ redeo ad tex. de quo agimus nũc. Cuiꝰ verba ſun hel

L. Cum ſit adiecta pꝛetoꝛis ſentẽtia generalẽ cu
ratoꝛis adminiſtrationẽ mãdatis ⁊ ꝙ eaʒ p mo
re ſequitur decretum pariter ſi compoſitũ mani
feſtum eſt non curatoꝛis dationẽ fuiſſe inualidaʒ
ſed in eſtimanda adulte ſubſtautia ſcribe vitium
qui tanquã non amplius ducẽtis libꝛis auri pa/
trimoniũ valeret fideiuſſoꝛẽ acceperat inteꝛceſ⸗

Notarius infamis cõficiens inſtrumentů

Pummmitenan ſond
longinftiicinsen

aipuniſi tien⸗ land
cicſfrui irinidd n
giigniäluctiuterninfent
(pittinfeſtiuiatomin

Goniidkemafaltnsriiste
lssſcor ſentnpnt,NKin r
ſotitootaortoltnllisn
lgolocniiun rtinſanr
üiſtemiemnhninain wenen
ENeAnnnwinwätna

hsſirznttennencitien 6

Gitrflirthisgihnite mnn

nnſeringeccihumen h
ntllacnmijluadn

Aünstniiis

—
—
—

f2ẽ

— =
1 2 —,r - *ð

——

—
.,

— E fEEEEEEEEee-

—,

— –w⏑. —

2 °½ E

–

A145223251712

—

.ðẽ

— —

———Ss

.

umitniin
wariitrintmitu
Smauyum a nind
aunnuſmai
cmrxainumiiitg
minm uinnt, finiul
nanm xiu tii unt
4ArdiaimnANGNiNint
Ir Mätin MüECNwiin
tuiluumiuſur iinninil
N Niist un, nini
!””l
n u b min lu in ik
aa rinnmi N Mlimn,
Rai mm in, ilt iſ tlihii
gfimt puvammi Mudun
itm m inglicinn
men Cetrtnertpenen
s *
eariimiminn

1 GnanN
Sn dnsſeliite⸗
nsng mintl
tan rplnii
—
ac gie i g
m
mmin

ſiſſe in quo caſu non curatoꝛis erit ratio repᷣhen/
denda ſi qua leſio rebus minoꝛis illata fuiſſe ad
uerſus legum oꝛdinẽ compꝛobetur: ſe ed ſi uper ne/
gligentia vel dolo ſcribe qui verã ſubſtantie ta/

ratiõʒ paſſus eſt ocultari legibus erit agẽdum.

Ex quibus omnibus redditur nunc expedita
pbet pꝛima pars Codicis cum ſuis iuribus ⁊ gloſis
ſingularibus cum eoꝛundem nouis meis interpꝛe
tationibus:que omnia expediui deo bene conſenti
ente in ſacro ⁊ ameno loco Reuerendorũ patruʒ
meorũ fratrũ pᷣdicatoꝛũ de Bonõia ſito extra poꝛ
tam. s. Mãme verſus mõtes in loco dicto Ron/
zano vbi eſt templuz diuo Clincẽtio dicatũ. Laus
ergo ⁊ gloꝛia ſit ſemp ſupꝛemo deo: ⁊ diuo Domi
nico ? Clincentio pꝛotectoꝛibus meis Amen.

E Einis nouarum interpꝛetationum ad
omnes textus ⁊ gloſas ſingulares in pꝛi
ma parte.C. per do.Ludo.bologninũ.

Interpretatõnes noue nouiqʒ

intellectus per clariſſimũ vtriuſq; iuris doctoꝛẽ
Equitẽqʒ auratũ:ſacri palatij apoſtolici aduo/
catũ cõſiſtoꝛialẽ cõſiliariũ regiũ do. Ludo. HBo⸗/
logninũ iura ciuilia oꝛdinarie legentẽ in vetuſtiſ/
ſimo regiae ciuitatis patriae ſuae Bononiae ſtu
dio traditi ad omnes fere leges: ⁊ gloſas ſingu/
lares ſuper ſecunda parte. C. videlicet in ſexto
ſeptimo octauo ⁊ nono libꝛis Codicis vnacum
allegationibus conſilioꝛum pꝛaeſtãtiſſimoꝝ do
ctorũ:in omni articulo miro oꝛdine per eum con
textis: necnon cum pluribus iuribus ab oꝛigina
libus. ffon. pandectis per eum etiã diligenti ſtu/

dio ac fideliter habitis: differentibus ⁊ omnino

cõtrarijs tranſumptis codicibus omnibus An/
no domini Mcccclxxxxiiij.lꝛalen.Martij.

De ſernis ſugitiuis.
BGloſa in.l. prima in gl.magna.

in verbo pꝛeſcriptionẽ ⁊c.in verſi.item quero cuʒ ſeruꝰ fugitiuus
a domino poſſideatur ⁊c. Jo. de imol. ⁊ etiã do.meus Alexan.de
imol.in.l.i..per ſeruũ el primo in ſa col.ff.de acqui.poſſeſ.repu/
tant iſtam glo.ſingul.ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ donec aliquis babʒ ani/
mu poſſidendi rem ⁊ ciuiliter poſſidet eam non poteſt incipe cur/
rere pꝛeſcriptio ſeu vſucapio contra eum licet do. meus Alex.al/
leget etiã alias glo. ſimiles vt ibi per eum ad quẽ me remitto niſi
Ranncderabam iſtam glo.que iudicio meo loquitur cum grano
alis.Et pꝛio ꝙ pᷣſcriptio nõ currat contra ciuiliter poſſideutẽ di/
cit glo. hoc eſſe veruʒ niſi res poſſideatur ab alio.quia tunc ſecus
eſſet vt ibi in verſi. vel ab alio poſſideatur ꝛc. Secundo etiazʒ
noto aliud dum glo. dicit vel niſi diu moꝛetur in libertatẽ ⁊c. ſen/
tit aliä limitationẽ in vſucapione ſerui de ſemetipſo in libertate cõ
nra dominũ.nam pꝛocedit vſucapio ᷣm glo.ſi diu moꝛatus ſit in
libertate. ⁊ hoc modo bec glo iudicio meo tecte loquitur ⁊ nõ ita
ex abrupto pꝛout videre potes. Cuius verba ſunt hec.

Pꝛeſcriptionẽ ⁊c.in verſi.item quero cũ ſer/
uus fugitiuus a domino poſſideatur quomõ po/
teſt facere furtum ſui niſi diu moꝛetur in liberta
te vel ab alio poſſideatur vt in.l.i.G. per ſeruũ.ff.
de acqui.poſſeſ.Reſpondeo hic animo ⁊ nõ coꝛ

poꝛe poſſidetur a domino.tt.l iij.S.ſi ſeruus.ff.
de acqui.poſſeſ.⁊ ſic detentationẽ non habʒ ⁊c.
Judex qui per ue/

Glo. in⸗l. mancipia. gligentiam fecit litẽ

ſuam ſi ſoluit ꝑꝑ hoc ðbitũ creditoꝛi debẽt ſibi cedi os cõ
traldebitorẽ tex.eſt in.l.miſſi opinatoꝛes. C. de ezucogeibe,d.
quem tex.ad hoc pꝛo ſingulari allegauit Ludo.roma.in ſuo ſingu
lar i in ver.iudex ⁊c.el.xxxi.vbi limitat hoc ꝓcedere poſt ſolutio
nem factam ſed non ante per gloein. d.l. mancipia. Sed tu ad
uerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius glo.quia iſta glo.bene
ponderata non dicit hoc nec facit mentõem aliquã ineternum de
ceſſione fienda vel non fienda ante vel poſt. ⁊ eſt glo. in verbo exi
gatur ⁊c.Cuius verba ſunt hec.

CErigatur ſed nonne alias punitur pena centũ
ſolidoꝛũ vt.ff.eo.l.pꝛima.S.hoc autem. Reſpõ.
non qꝛ ibi loquitur de pꝛiuati ſeruo hic ciuitatis
Uel melius hic loquitur de defenſoꝛe ciuitatis:
cuius mancipia ſunt abducta ibi de eo in cuius
ciuitatem ſunt abducta.Item nota hic negligen/
tem adminiſtratoꝛẽ puniri vt ⁊ ſupꝛa de offi.pꝛe
fec.pꝛe.l.ſi quos.⁊ de adminiſ.tuto.l.pupillo/
rum:repelli etiam poteſt ab adminiſtratiõe vt ſu

pꝛa de pꝛocurato.l.eumiqui.⁊ pᷣdicta.l.ſi quos.
. Secundo pꝛincipaliterdico aliud in quo bene aduerte ꝙ tex.
in. d.l.miſſi non pꝛobat hoc de ceſſione fienda iudici quoquomõ
ſed bene dicitur ibi ꝙ ſi ipſe iudex ſoluit datur ei repetino.vt ibi
in verſi.aduerſns obnoxios ſolutõe ſeruata ⁊c.vnde lex ipſa eſt q̃
introducit repetitõem.ſed non eſt opus ceſſione aliqua ſi bene põ
deret ille tex. Sed verba.d.l mancipia ſunt hec.

L. Mancipia diuerſis artibus pꝛedicta que ad
rempub.pertinẽt in hiſdem placet ciuitatibꝰ per
manerere:ita vt ſi quis tale mancipiuʒ ſollicita/
uerit vel ad ſe vocãdum crediderit cum ſeruo al
tero ſollicitatũ reſtituat.xij.ſolidoꝛũ ſumma in/
ferẽda reipublice illius ciuitatis cuius mãcipiuʒ
adduxerat. TLibertis quoqʒ artificibus ſi ſolli
citati fuerint cum eadem foꝝma ciuitati redden
dis:ita vt pꝛo fugitiuo ſeruo ſi ſollicitudine de/
fenſoꝛis non fuerit requiſitũ ⁊ reuocatus idẽ de
fenſoꝛ duo vicaria mancipia erigat: nec benefi/
cio pꝛincipali nec venditione in eius perſona iã
de cetero valituris.

de lurtis.

1 1 rt. hic ⁊ etiaʒ do:
Z. finali. s. primo. Fant. Ner ctig vo.
in.l.nec is qui.S.heres in ᷣa col.ff. de acqui.here.dicũt hunc text.
eſſe not.quem etiã dicũt neſcire alibi ad hoc propoſitũ ꝙ ſicut il
le qui eligit vnũ ius non videtur renũciare alteri quod ignoꝛat ſi
bi competere vt in.l.mater.C. de inoffit.teſta. Idem eſt ſi dubitat
ſibi competere illud ius nam non videtur ei renunciare vt hic in
tex.in verſi.ſin autẽ dubius vel ignorans ⁊c.cum quo in hoc ſim
pliciter ſto.nec opus eſt alia noua mea i nterpᷣtatione niſi ꝙ addo
Bar. loquentẽ de iguorante ⁊ dubitãte in quibꝰ ⁊ quõ a pari ꝓce
dant in.l.fi.C.de condi.indebi.per illum tex.⁊ Bald.in.c.prio.S.
perſonã in titu.per quos fiat inueſtitura in vſib.feudo.⁊ Ludo.ro
ma. in ſuo ſingulari in verbo interrogatio ⁊c. ⁊ do.meus Alexa.
de imol.in conſil xiiij.in ſᷣa col. in quinto volumine incip.an ſi res
feudalis ⁊vc. ad quos me remitto. ⁊ redeo ad text.iſtũ qui optime
probat hoc. Cuius verba ſunt hec.

Sin autem neſcius ⁊ dubitans rem non eſſe
apud eum cõmodati actionẽ inſtituit.poſtea au/
tem re compata voluit remittere quidẽ commo
dati actionẽ ad furti autẽ peruenire tunc licentia
ei concedatur aduerſus fureʒ venire nullo obſta
culo ei opponẽdo.quoniam incertus conſtitutus
mouit aduerſus eum qui reʒ vtendam accepit cõ

F.iij.

modati actionẽ vbi domino ab eo ſatiſfactum:
tunc etenim omni modo furem a domino quideʒ
furti actione liberari. Suppoſitũ autẽ erit ei qui
pꝛo re ſibi cõmodata a domio ſatiſfecit: cuʒ ma
nifeſtiſſimũ eſt etiã ſi ab inicio dominus actõeʒ
inſtituit cõmodati ignarus rei ſubtracte. poſtea
autem hoc ei cognito aduerſus furem tranſiuit:
omni modo liberari eum qui rem cõmodatam
ſuſcepit quecũqʒ cauſa exitum dominus habue/

rit aduſq; furem.
Lex pꝛohibet maritũ ⁊

finali . §. finali vvpoꝛem poſſe inuitẽ age

re actõe famoſa furti.ſed pꝛo furto cõtra ſe commiſſo introduxit
actionem rerũ ãmotaꝛũ vt in.l.i.⁊ per totũ.ff rerũ ãmo. Sed
quid ſi ego cõmodaui tibi marito Berte rem meã quaʒ vʒoꝛ tua
tibi furto ſubripuit an tu poſſis agere furti actiõe contra eam pꝛo
re aliena. Dico bꝛeuiter ꝙꝙ non.tex. eſt in.d.l.fi..ſi.vbi plus dicit
ꝙ etiam ego extraneus non poſſum agere contra vxoꝛem tuã acti
one furti pꝛo re illa mea furto ſubrepta niſi in vno caſu quãdo tu
maritus non eſſes ſoluẽdo.quem tex.ad hoc ſingularẽ foꝛe dixit
hic Bal. maxime in verſi.dominus autẽ omnẽ licentiam ⁊c.cum
quo ſto ſimpliciter.quia tex.elarus eſt ⁊ non eget aliqua mea no/
ua interpꝛetatõe.Cuius tex verba ſunt hec.

¶ Cum autem in confinio earum dubitationum

tercia exoꝛta eſt quare non ⁊ eam decidimus. cũ
enim apertiſſimi iuris eſt non poſſe maritũ con/⸗
ſtante matrimonio furti actionẽ circa ſuã vxoꝛẽ
habere.quia lex ita atrocem actionẽ dare in per
ſonam ita ſibi cõiunctam erubuit. huiuſmodi ce
cidit veterũ ſcientibus queſtio.quidam eteniʒ re
ſibi cõmodata huiuſmodi rei furtuʒ a ſua mulie
re paſſus eſt.⁊ dubitabatuxr vtrũ ne domino rei
furti actio contra muliereʒ pꝛeſtetur. an pꝛopter
neceſſitatẽ cauſe ⁊ maritus eius vtpote cõmoda
ti actione ſuppoſitus potcſt habere furti actionẽ
⁊ auctoꝛes iuris ſatisqʒ in hac ſpecie contra ſe
iurgiũ exercuerũt.⁊ pꝛeſenti autẽ lege ⁊ anterio/
ribus noſtris deciſionibꝰ que in iſta poſite ſunt
conſtitutõe poteſt ⁊ hec ſpecies apertius dirimi
Si enim domino dedimus electionẽ ad quẽ vo/
luerit peruenire:ſiue ad eum qui rem accõmoda
tam accepit:ſiue cõtra eum qui furtum cõmiſit:
⁊ in hac ſpecie maritus quidem pꝛopter matrio
nij pudoꝛem non furti ſed rerũ ãmotaruʒ actõeʒ
habet:ſi ipſum dominus elegerit.dominus au/
tem omneʒ licentiã poſſideat ſiue aduerſus ma/
ritum cõmodati ſiue aduerſus mulierem furti ac
tionẽ extendere.ita tamen vt ſi ipſe qui rem com
modatam accepit ſoluendo ſit uullo modo ad/
uerſus muliereʒ furti actio extendatur:ne ex hu/
iuſmodi occaſione inter maritũ ⁊ vxoꝛem qui be
ne ſecum viuunt aliqua machinatio oꝛiatur. ſic
foꝛſitan marito volente vel nolente vxoꝛ eius ex
trahatur ⁊ furti patiatur penalem cõdemnatõeʒ

Q uando non petent.partes.

Ludo. roma. in repet.aute.
ſimiliter. C. ad.l. falci. in de

Glo.in.l.unica.

cimo ſpeciali poſito ibi per eum inter vltimas voluntates reputat
iſtam glo.ſingul.ad hoc ꝓpoſitũ ꝙ ex narratiõe in iure poſita non
poteſt ſumi argumentũ acõtrario ſenſu pꝛo deciſione aliquaꝝ cau
ſarum vt ibi per eum de quo alias legendo hic dixi in almo ſtudio
Gerrarie dum ibi iura ciuilia oꝛdinarie de mane legebam Diuo
Hercule Eſtenſi regente. ⁊ ideo non repeto nunc.ſed ſolũmõ. po
no yerba glo.que ſunt hec.

Quotiens ⁊c.in verſi.vel pone ſecũdo in liberis
emãcipatis quoꝛũ ſucceſſio non eſt legitima per
l.xij. tabularũ vt inſtitu. de ſucceſ. cogna.in pꝛin
ſi ergo fuerũt excluſi ceteri admittuntur xcc.

qui admitti.

Gloſa in.l.pꝛima in quarta ſoln

tione.Ange.⁊ Ludo.roma.⁊ etiam do.meus Alex. de imol hic in
ſexta col:reputant iſtam glo. ſingul. ad boc propoſitũ qy licet aling
filius non poteſt eſſe regulariter in iudicio ſine conſenſu patris yt

in. l.ſi. S.neceſſitatẽ cum ibi plene not. C. de bonisqʒ liber. xini.

ſi. C. de anna.excep.tamẽ poteſt eſſe vbi imploꝛat officiũ iudici
⁊ ſic agitur extraoꝛdinarie ⁊ non ordinarie nec in figura ſune
quo alias legendo dixi in dicta.l.i. ⁊ ideo pꝛo nũc longioꝛ non ero
niſiꝙ pono verba gloſe que ſunt hec.

CPec ignoꝛante ⁊c.in verſi.vel hie cumextra/
oꝛdinario permittit.ſ.iudicis officio peti decre
talem illa vero iure actionis agere ⁊c.

SDe collationibus.

Hlo. in.l.ut liberis in uerbo

ſponſos.Ange.hic in aliquibꝰ lectu.⁊ Ludo.ro.ibideʒ.⁊ eſiã do.
meus Alex.de imol.in.l.ſed ſi plures.ð.in arrogato in ſexta col.
ff.de vulg.⁊ pupil.reputãt iſtam glo.ſingul.ad hoc ꝙ munera do
nata ſponſe a cõiunctis ſponſi ſunt mulieris. ⁊ econtra donala vi
ro a cõiunctis ſponſe ſunt viri.De cuius glo.veritate ⁊ intellectu la
te dixi in dicto.. in arrogato poſt do.meũ ibi qui etiam exammiat
hoc ad quem me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua agimus. Cuius
verba ſunt hec.

Sponſos ⁊ hoc ſi conſtet pꝛopter ſponſam eſſe
factas ſecunduʒ Joannem ⁊c.

qui teſtamenta facere poſſunt.

3 i Bal. hic in vllia gone
Dlo. in.l. ſecunda. Zal tie ntlincſie
nos romanoꝛuzʒ de pace conſtan.⁊ etiam illuſtris do.Franci.are.
in.l.eius qui.ꝭ.pꝛimo.ff. de teſtame in pꝛima ⁊ etiã in ſexta colſ.
reputant iſtam glo.ſingul.ad hoc pꝛopoſuũ ꝙ ſi ex crimine pꝛiua
to infertur pẽa moꝛtis non ſequitur publicatio bonorũ. ſecus in
criminibus publicis vt ibi per eos ad quos me remitto ⁊ ad eaq
alias hic legendo dixi.⁊ id eo pro nũc non me extendam. nec etiaʒ
pono verba glo.cum ea ponam infra in capitulo pꝛoxime ſequẽi
vbi videre potes.

18.1 Bal.in. l.ij. C. ſi pendẽ.
Gi lIn l. ſecun Gg. appel. mors interue. di/
cit iſtam glo.foꝛe ſingul.ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ ſi coudemnatus mo/
ritur pẽdente decendio bona non intelligũtur cõfiſcata .· ⁊ eſt goſa
in verbo pꝛobatio ⁊c.que glo.iudicio meo ſi bene ⁊ ſubtiliter pon
deretur non dicit hoc aliquo pacto pꝛout hic alias legendo latius
dixi poſt alios ſcribentes ⁊ maxime do. meũ Alex. de imo. ibidez
De cuius intellectu etiã dixi in.l.ex iudicioꝛũ.f.de publiiudici.
ad ibi dicta me remitto ne idem fepius repetamus. Cuius glole
verba ſunt hec.

CPꝛobationibus ⁊c.in verſi.ſin auteʒ metu al

terius criminis quod eſtpublicum ⁊ capitale.ſ
tamen poterat inſtitui poſt moꝛtẽ ſi quidem ante
quã in eo depꝛebẽderetur vel lis aduerſus eũ cõ
teſtaretur non publicabũtur alioquin ſic ⁊c.

de teſtamento militari.

roma. x etiã do. me Aler
Z nan quaʒ. Ngarer vlt. col. hit reputntil̃
tex in verſu etiã iure cõmuni ⁊c.ſing. ad hoc ꝓpoſitũ teſtamen/

oln Nigrn

man ni tſiilin
gigilei uenn
gebttmn ini e cimninn
mutinintiun us:
ciuniun un gnaNn⸗
umniml i uih aſi⸗
ſtuhuin e⸗
eNn

„

chmmenns.
mm

mtammnigfcinmtlimnici ven
itin un knuthirau
Gr rgclithl mntatüm

Gieedegguntuegtmiſmnumnn

Sirtunenoeerwretenmir
Ountgntigtmngunumi len

wnrdeptnioſtgit dn

Pedepnnitcuncderede den natnn

Nrnrinden wb in.

niaſeguet rttnetie äinniitn
hrſnmigeiiutrrtiten
ſcüſfingiſuituninin nn
imnninnint muininnim
nminnt innuiin arttinn
ſithegnen atüninn rctri,

mfifttiifiitiimngmur;

Jnirimimimntinium iutr

unſinkmint in tere

eptrnerbnenininigee
hniſimiiii nene

un r nie e line,
ange

wirie

ð

— — – —

*½

EEEE E

ð
—

— †

in

1S

Smtzthueiin nnint
xnunmg.

Guiifemonntrorgtin

Roinl ſnch. Art

urkti
umMuts anifungr
lam mimnin ainii
umiaiaiA,fanim
ruuia ünim,
?”l
au WiNtfti miusſin ut
õ
☚

AAith
Sanledt. annaen
eun
mgemdunti ian
inMidnineſrſin
—
”äü

E
e. inn
li e /,1N.
(de cleitlan d
riimioitmniſe
zrpin an iein

Gte NV 1
Genef atbüni

.

tum poteſt valere uite cömuni ⁊ etiam iure militariꝭ· Sed tu

aduerie pꝛo vero ⁊ nouo meo intellectu iſtins caſus. nam poſſu/
mus dicere iſte tex. loquitur in eo qui iam fuerat miles ſeu cen
turio ⁊ poſtea deſijt eſſe.quo caſu teſtamentus ſuũ valet modo de
iure coõmmmi vt hic in verſi.valeriani quondazʒ centurionis ⁊c.⁊ il/
laverba etiam iure cõmuni intelligũtur ſolnm ⁊ taxatiue ꝓ nune
oſtquã valerianus deſijt gaudere benefieio militari pꝛout loqui
lur iſte tex. Cuius textus verba ſunt hec. .
C¶ Quanquã militum teſtamenta iuris vinculis
non ſubiciantur: tum pꝛopter ſimplicitatẽ mili/
tarẽ:quomõ velint ⁊ quomodo poſſint ea facere
his cõcedatur.tamẽ in valeriani quondam cen/
turionis teſtamẽto inſtitutio etiã iure cõmuni ac
cepit auctoꝛitatem. Nam cum paterfamilias fi
liam ex duabus vntijs vxoꝛem ex vntia heredeʒ
ſcripſerit:nec ð reſiduis poꝛtõibꝰ quicquã ſigni
ficauerit in tres partes diuiſiſſe eum apparebit
hereditateʒ vt duas habeat qui ſextantem acce
pit terciã que ex vncia eſt heres inſtituta.

Zeteſtamentis.

Bar. bic dicit iſtum tex. eſſe
Z. BGanci imns. not. ⁊ ſingularẽ ad hoc ppo
itum qꝙ teſtamentũ perfectũ non tollitur per impfectũ niſi curſuſ
decẽnij ſubſequat.⁊ do.meꝰ Alex.de imol. hic in tercia col.alłat
ad boc ꝙ illud quod ſit apud acta equipollet ei quod fit coꝛaʒ tri
bus teſtibus vt hic per eum late explicantẽ iſtam materiam.
Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius textus
Nam ego intelligo eum quãdo quis non fecit aliud teſtamentuz
imper fectum in quo ego non facio vim aliquã.ſed ſolũmodo dixit
ſe nolle pꝛimũ validum valere.⁊ hoc ꝓbetur ꝑ tres teſtes ad mi/
nus vel ex actis. nam curſus decennij vna cum illa cõtraria deter
miatõe qua dixit nolle teſtamentũ illnd validũ valere bñ tollit pꝛi
muz teſtamentu. nec opus eſt vt fiat aliud teſtamentũ ſecũduz im/
perfectũ vt ibi in verſi.ſin autẽ teſtatoꝛ tm̃mõ dixerit. nam noto
illam taxatiuã tantũmodo que neceſſario pᷣſupponit ſolum vnum
teſtamentũ extare nec eſſe factum aliud ſecũdum imperfectũ.⁊ ita
ſonãat illa verba recte ⁊ ſubtiliter põderata Mee obſtat tex. ibi
in verſi. vel alijs verbis vtendo cõtrariam aperuerit voluntatẽ ⁊c
Mam hec verba ſolum tẽdunt ad hoc vt teſtatoꝛ dicat ſe nolle te /
ſtamentũ valere ſiue dicat expꝛeſſe nolle valere vel ad hoc vtatur
alijs verbis dicendo me penitet feciſſe pꝛimũ teſtamentũ vel ſimili
bus.⁊ ſolũmõ ad pꝛobãdum vt habeat voluntatẽ ſuã cõtrariam
ſed non per aliud teſtamentũ imperfectũ pꝛout dicunt omẽs. naz
ex eo non oſtẽditur voluntas cõtraria ſed bene diuerſa. ſed tex. re
quirit contrariã voluntatẽ ⁊ non ſine miniſterio vtitur verbo cõ/
trariam ac. vt in verſi. cõtrariam aperuit voluntatẽ ⁊c.⁊ in verſic.
ex cõraria voluntate ⁊c.que duo nihil babẽt cõmune.nam aliud
eſt diuerſum ⁊ aliud eſt cõtrarium vt de ſe patet.⁊ hoc modo ego
intelligo nouiter iſtum tex. In quo dico ꝙꝙ non requiritur aliud te
ſtamentũ ſecũdum cum curſu decennij ad tollenduʒ pꝛimũ perte/
ctum. ſed ſufficit contraria voluntas que probetur vt ſupꝛa dixi ꝑ
tres teſtes cuz curſu decennij. pꝛo cuius tamẽ tex. intellectu addo
etiam Paul. de caſt. in ſuo conſil. ccclxvj. incip. viſo puncto ⁊ alle/
gationibus vc.maxime in pꝛima col. ⁊ etiam Bald. in ſuo conſilio
ccv. in ſecũda parte conſilioꝝ ſuoꝛum incip.ſicut ſapientiſſime ⁊e⸗
ad quos me remitto.v redeo ad iſtum tex. de quo agimus.Cuiuſ
tex. verba ſunt hec.

L. Sancimus ſi quis legitimo mõ condidit te/
ſtamentũ ⁊ poſt eius confectionẽ decenniũ pꝛo/
fluxit ſi quidem nulla innouatio pel cõtraria vo/
luntas teſtatoꝛis apparuit hoc eſſe firmuʒ. quod
enim non mutatur quare ſtare pꝛohibetur.quem
admoduʒ enim qui teſtamentũ fecit ⁊ nibil volu
it contrariũ inteſtatus efficitur. Sin autẽ in me/
dio tempoꝛe cõtraria voluntas oſtenditur ſi qui
dem perfectiſſima eſt ſecundi teſtamenti confe/
ctio ipſo iure pꝛius tollitur teſtamentuʒ. Sin au
tem teſtato? tantũmodo dixerit non voluiſſe pꝛi
us ſtare teſtamentũ vel alijs verbis vtendo con/
trari aperuit voluntatẽ ⁊ hoc vel per teſtes ido

neos non minus tribus vel inter acta manifeſta/
uerit ⁊ decenniũ fuerit emerſum tunc irritum eſt
teſtamentũ tam ex contraria voluntate tã ex cur
ſu naturali.

Ange. hic ⁊ ẽ .
Glo. in. l. omnium. reaer.

de iniuſto teſta. ⁊ ibidem Jo.de imol.in.xlij.col. ⁊ do. me⸗ Alex.
de imol.in. d.l.omniũ in penul.col. reputat iſtaʒ glo. ſingul. ad hoc
pꝛopoſitũ ꝙ in omnibus caſibus in quibue ex teſtamẽto põt peti
tantũ bonoꝛũ poſſeſſio poſſit nibilominꝰ ex teſtamẽto adiri here⸗/
ditas de iure ciuili ſi ilud teſtamentũ fuit inſinuatũ pꝛincipi vt bie
per eos ⁊ in locis pꝛedictis de quo alias hic legendo late dixi ⁊ iõ
hao nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ pono ver ba glo.que ſunt bec.
KLeſtibus ⁊c.in verſi.item quia non habet ne/
ceſſe petere bonoꝛũ poſſeſſionẽ licet ſit talis qui
etiam iure nouo non admittatur ſine ea vt heres

in caſu.l.de iniuſto teſta.l.poſtumus ⁊c.

L. MHac conſultuſima. S. ex im

perfecto. Bar. hic dicit iſte tex. eſt ſingularis ⁊ menti tenẽ
dus ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ teſtamentũ imperfectũ ratõne ſolemnita/
tis valet quo ad liberos. Sed tu aduerte pꝛo meo vero ⁊ no/
uo intellectu iſtius tex. nam omẽs allegant iſtum text. vt ſepatum
5. de pſe. Sz tu dicas venit cõtinnatine ad pᷣcedentia maxie

in veꝛſi.ibi pᷣcedente ibi pꝛo imperfecto haberi volumus ⁊c.⁊ po⸗

ſtea ſubdit ex imperfecto autẽ ⁊c.⁊ ſic pꝛocedit tex.iſte illatiue ha
bito reſpectu ad pꝛecedentia in quibus fecit mentiõem de ſolem⸗
nitatibus teſtamẽti. ⁊ ideo modo ne eſſarium eſt dicere ꝙ intelle
xit eriã de teſtamẽto imperfecto ratõe ſolemnitatis ſuper quo do/
ctoꝛcs multũ diſputant.ſed non eſt opus diſputatõe inducẽdo pꝛo
ut ſupꝛa induxi cum verſu pcedenti pꝛoxime ibidem. De cuiꝰ tex
etiam intellectu poſuit etiam aliquid do.meus Alex. de imol.in cõ
ſilio.xiiij.in pꝛimo volu.incip.an ⁊ qnãdo ⁊c.⁊ in conſilio.cxxiij. in
eodem pꝛimo volumie incip.quãdo valeat ſecũduz teſtamentũ ⁊c.
⁊ in conſil.ciiij.in ſecũdo volumi.inrip.an teſtatoꝛ ⁊c.⁊ in conſilio
cxlviii.in eodem o volu.incip.an ſi pꝛeceſſerũt ⁊c.⁊ in conſi. cxxvj
in eodem ſo volumie incip.an iacente hereditate ⁊c. ⁊ in conſilio
cviiij. in quarto volumie incip.conſiderato themate ⁊c.⁊ in conſil.
lxxvj.in tercio volu.incip.de teſtamẽto imperfecto ⁊c. ⁊ in conſil.
xxx.in quarta colu.in eodem tercio volu.iincip.ponderatis hijs q̃
in themate ⁊c.⁊ Raph.fulgo.in ſuo conſil.xli.in ſa col. incip.cãus
talis proponitur ⁊c.⁊ in conſil xxxxi.incip.ſuper eo quod pꝛimo
loco ⁊c.⁊ do.meus Alex.de imol.iu conſil.clxxvj.in antepenł.col.
in quinto volu.incip.quãdo ꝓbatur per quattuoꝛ teſtes ⁊c.⁊ do.
Cardi.in ſuo conſil.cxlviiij.incip.Ser Sranciſcus ⁊c. vbi ponit an
iſte tex. pꝛocedat in ceco patre teſtante inter filios.ad quos me re/
mitto in locis pꝛedictis vbi ponũt late de materia iſtius tex. an ha⸗
beat locum in ceco patre ⁊ in teſtamto nũcupatiuo vel in ſcriptis.
Cuius verba ſunt hec.

CEx imperfecto autem teſtamẽto voluntatem
tenere defuncti niſi inter ſolos liberos a parenti
bus vtriuſqʒ ſexus habeatur non volumus.

lo. in autenti. eo nero non ob

ſeruato. Joh. de imol. in. l. ſi vero. . de viro.ff. ſolu.matri. in
quinta fallentia.v etiã do.meus Alex.de imol.hic reputant iſtam
glo.fingul.ad hoc ꝗ vbicunq; duo ſunt equipata a iure veteri lex
noua ſuperueniẽs in vno ⁊ coꝛrigens in vno eorũ non habet locuz⸗
nec extenditur ad aliud vt hic per eos. de quo alias hic legendo di
xi. ⁊ ideo pro nunc longioꝛ non ero. niſi ꝙ pono verba gloſe que
ſunt hec.
Inſcribat.habet ergo locum quando in ſcriptis

fit teſtamentum. non ergo coꝛrigit ius vetus cuʒ
teſtamentum fit ſine ſcriptis ⁊c.

de heredibus inſtituendis.

4 Bart. Bald. Ange.
L. Cum proponas. Sat. Bald. Nnge⸗
ſtro ⁊ cõmuniter omẽs maxime do.meus Alex. de imol. in.l.cuʒ
paoponas.C. de heredi.inſtitu.⁊ Bar.in.l·i.in.vj.col. 4 pꝛimo ef/
iiij.

fectu vulgaris ſubſtitutõis in verſi.item poteſt dubitari Tc. alk ant
iſtum tex.pꝛovalde notabili in.d.l.cum pꝛoponas circa finẽ in ver
ſi.potuit enim iubente domino nolle adire ⁊c. ad boc pꝛopoſitum
ꝙ ſeruus heres inſtitutus poteſt nolle adire etiã iubente domino
in pꝛeiudiciũ domini adeo ꝙ ſi ſuiſſet datus ſibi ſubſtitutus vul/
garis ſeruo nolente adire admittitur ſubſtitutus excluſo vomino
Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nono intellectu meo ad iſtũ text.
ſingularẽ.nam dico ego ꝙſeruus iinſtitutus cui eſt datus ſubſti /
tutus vulgaris non poteſt nolle adire in piudiciũ domini ſui.quia
aut inſtituens eum ſciuit eum eſſe ſeruũ aut ignoꝛauit. Pꝛimo ca
ſu videtur quis diſponere ꝙ ſi ſeruus non ſit heres vel nõ faciat
aliũ heredem mediãte perſona ſua hoc eſt dominũ ſuũ tũc admit
tatur ſubſtitutus. Secundo caſu quãdo ignoꝛauit eũ eſſe ſer/
uũ ĩmo credidit eum eſſe liberũ.v tunc hereditas diuidit᷑ in duos
ſemiſſes quoꝛũ vnus ſpectat:ad dominu ſerui inſtituti ⁊ alius le
mis ſpectat ad ſubſtitutũ ſeruo. tex.eſt in.l.ſi paterfamilias cum
l.ſequẽti.ff. de heredi. inſtitu.⁊ in..fi.inſtitu.de vulg.ſubſtitut.⁊
hoc omẽs fatẽtur. vnde non poteſt ſeruus in pꝛimo caſu repudia
re hereditarẽ ⁊ dicere ſe nolle adire in pꝛeiudiciũ domim imo co
pellitur ſiue velit ſiue nolit adire.l.cum quidam. C. de iure delib./
Pꝛeterea ille non poteſt repudiare qui non poteſt adire.l.is
poteſt. ff de acquire. here.⁊ in.l.eius eſt.ff de regu.iur.ſa ed ſeruus
non poteſt adire ſine iuſſu domini.l.ſi quis mihi bona..iuſſuz. ff.
de acquir.heredi.⁊ in..item nobis inſtitu.per quas perſo.nobis
acquir. ergo non poteſt dicere nolle adire. Mon obſtat modo
tex.in. d. l cum pꝛoponas. quia ego nouiſſime reſpondeo ad iſtum
text.ꝙ hic fuit inſtitutus ſeruꝰ a domino ſuo.ſ.ab Alexãdro equi
te qui expꝛeſſe dedit ei facultatẽ poſſe nolle adire dicendo put hic
dicitur in tex.in pꝛin.ꝙ ſi ex aliqua cauſa hereditatẽ ſuã adire no
luerit vel non potuerit ⁊c.vnde quia pꝛimo dominus inſtituendo
ſeruũ pꝛopꝛiũ intelligitur reliquiſſe ſibi libertatẽ vt in.l.i.⁊ per ta
tuz maxime in.l.fi.C. de neceſ.heredi. inſtit. Secundo quia
dedit ſibi facultatẽ recuſandi per illa verba ſi hereditatem meam
adire noluerit ⁊c. Non eſt mirũ ſi ibi potuit ille nolle adire concur
rentibus ſupꝛadictis. Mec obſtat dum dicitur ibi in fi. potuit
enĩ quãuis iubente dño nolle adire ⁊c.vbi tex.pᷣſuppõit eũ adhuc
babere dominũ. quia reſpondeo ꝙ ibi ille ſeruus noĩe Julianus
erat cõmunis ſeruus dictl Alexandri equitis teſtãtis ⁊ ʒoyli fra
ltris eius.vnde zoylus ille erat dñs ſed non eo mõ vt poſſit dici ve
rus dominus.nã exquo ſeruꝰ Julianꝰ erat inſtitutus a detõ Ale
xandro fuit omnino factus liber ꝑ illam inſtitutõem ⁊ potuit ſol/
uere ſi volebat extimatõem ꝑtis ſue dicto zoylo alteri domino etiã
inuito fanoꝛe libertatis.iuxta tex.qui multũ aperit mentẽ.d.l.cũ
pꝛoponas in.l.i.C.de cõi ſeruo manumiſſo maxime in verſic.ſed
in omnibus cõmunibꝰ ſiue inter viuos ſiue in vltima voluntate ⁊c
⁊in verſi.licet ioſe cõmunis ſeruuns. Itaq; ex iſtis cõcurrenti
bus potuit Julianus in.d.l.cum pꝛoponas nolle adire alias autẽ
non potuiſſet quicquid dicãt ſcribentes omẽs ibi ⁊ in.d.l.i.ð vul.
⁊ pupil.qui cum reuerẽtia defecerũt in vero intellectu.d.l.cũ pꝛo
ponas ⁊ in multis alijs cõcluſionibus ibi per eos poſitis ab hac cõ
cluſione dependentibus maxime cum dicũt de monacho inſtituto
⁊ de filio inſtituto cui ſunt dati ſubſtituti vulgares vt poſſint nol/⸗
le adire pꝛout dicũt ſeruũ poſſe per.d.l.cum pꝛoponas ⁊ non bene
pꝛout ibi alias legendo poſt alios latius dixi que ego non agredi
oꝛ nunc ne exeamus meſſes noſtras niſi ꝙ ex nouo meo intelletũ
ad. d.l.cũ pꝛoponas reſultat vna noua ⁊ notabilis limitatio ad to
tum tit. C. de ſeruis heredi.inſtitu. Nam non babet locum quãdo
dominꝰ inſtituit ſeruũ cum facultate ꝙ ſi noluerit vel nõ potuerit
eſſe heres alius ſit heres ⁊c.naʒ non efficitur neceſſarius heres ꝓ
ut alias fuiſſet ſine vbis illis ⁊ redeo ad tex.Cuiꝰ verba ſunt hec.

L. Cum pꝛoponas Alexandrum equitem teſta/
mento pꝛimo loco Julianũ vt libertuʒ ſeruũ he/
redem inſtituiſſe eiqʒ ſubſtituiſſe his verbis ꝙ ſi
ex aliqua cauſa pꝛimus heres hereditatẽ meam
adire noluerit vel non potuerit tunc in locũ ſecũ/
dum heredem inſtituo vitalem. poſt moꝛtẽ autẽ
teſtatoꝛis Julianũ ſeruũ cõmunẽ fuiſſe defuncti
militis ⁊ zoyli fratris eius apparuerit an tu ex
ſubſtitutione admittaris voluntatis eſt queſtio.
nam ſi credens eum pꝛopꝛiũ ⁊ ſuũ libertum here
dem inſtituit.nec per eum ad aliũ quẽquã heredi
tatem pertinere voluerit extitit condictio ſubſti
tntionis tibiqʒ delata eſt hereditas.ꝙ ſi verba
ſubſtimtõis ſubſcripte ad ius retulit vt ſi neqʒ p
ſemetipſuʒ aliũ feciſſet heredem. potuit enĩ quã

nis iubente domino nolle adire ⁊ ita demuʒ ſub

ſtitutus vocaretur.ſi tamen paruit domino ⁊ adi
it ſubſtitutioni locus non eſt.

De inſtitutionibus et ſubſtitn
tionibus ſub condictõe ſactis.

Augel. etiaz do. meus

Blo . in A1 . ſi P ter. Alex. de imol. hic i. xvij

tol.reputant iſtam glo.ſingul.ad hoc pꝓpoſitũ ꝙ vbi condicti
eſt purificata non poteſt hereditas ipſa adiri ex teſtamato. ſens 4
condictio eſt purificata.quia tunc poteſt ſine dubio hereditas adi/

ri ex teſtamẽto de iure ciuili vt hic per eos poſt quos alias hic le/

gendo dixi de hoc.⁊ ideo pꝛo nũc longioꝛ non ero niſi ꝙ pono ver
ba glo. de qua agimus que ſunt hec.

Indiges ideſt non habebis licet indigeas.vpt

ff.de condic.⁊ demon.l.tutoꝛ..pꝛimo ⁊c.oꝛdi/
nariũ antequã condictio eſſet impleta vt.ff. de cõ
dictio.⁊ demonſtra.l.legata c.

Z. generaliter.S. finali. n diiun,
tiſſimi.C.de fideicõmiſ.que habet ꝙ ſi quis ex aſcendentibus in/
ſtituat aliquẽ ex deſcẽdentibus heredem vniuerſaleʒ ⁊ ſubſtituet
ei ſimpliciter poſt moꝛtẽ intelligitur ſꝑ velle ſubſtitutũ tũc demuʒ
vocari quãdo inſtitutus decederet ſine filijs.⁊ in.l.cũ auus.ff. de
condic.⁊ demon.cum ibi plene not.per Bar. ⁊ alios docentes ibi
poſt eum maxime Jo.de imo. ⁊ per Jo.de imo.in.lłex facto...ſi
quis rogatus.ff.ad trebel. ⁊ per do.meũ in iure pontificio do.An
dre.barbatiã in repetitõe ſua.d.l.cum acutiſſimi ad quem me re
mitto. ⁊ ad Paul. de caſt. in ſuo conſilio.ccclv.incip.ſi contingit di/

ctã dominã liſiam ⁊c.maxime in pꝛima colũ. in fine vendicat ſibi

locum non ſolum in vniuerſitate vel quota bonoꝝ relicta.ſed etiaz

in particulari legato.dicas ꝙ ſic per tex. in..l.generaliter...cum
autem in fi. in verſi. que omnia in legatis ⁊c.quem tex.ad hoepo

poſitũ pꝛo ſingulari allegauit Bald.in.d.l.cum acutiſſimi in pꝛia

col.cum quo ſto.quia tex.iſte clariſſimus eſt nec eget alia mea no

ua interpꝛetttõe.⁊ eo maxime cum alias ibi legendo poſt alios ⁊·

maxime pꝰ do.meũ Alex.de imol.dixeriʒ ð eius intelleceu niſi

dico nunc ꝙ iſtum tex. etiã ad hoc pꝛo ſingul.allegat idẽ do. mens
Alex.de imol in.l.ex facto.ðS.ſi quis rogatus el pꝛimo in.vij.coli.
in fi. ff. ad trebelli.vnde redeo ad tex.de quo agimus. Cuius ver /
ba ſunt hec.

Que omnia ⁊ in legatis vel fideicõmiſſis ſpe
cialibus locum habere ſancimus ⁊c.

F Subſtitutio vulgaris expꝛeſſa facta impu
W. ti na li beri filio continet facitaz pupillarez.l.pꝛeci
bus.C. de impube.⁊ alijs ſubſtitu.⁊ in.l.quãuis in pꝛin.C.æo.i.
⁊ plene examinat Bar. in.l.i. vbi alias legendo dixi poſt alios do/
centes ibidem. ff. de vulg.⁊ pupil. Sed arduũ dubii eſtan i⸗
cut tota vulgaris ſnbſtitutio cõtinet tacitã pupillarẽ ita pars illius
ſubſtitutõis vulgaris contineat:tacitam pupillarem.in quo habes
tex.in.d.l.fi.vbi pꝛobatur idem eſſe in vtroq; caſu.⁊ ita illuʒtext:
ad hoc põderauit hic Bal. dicẽs illũ nõ eſſe alibi. ⁊ẽt Bal. Ange.
⁊ do. meus Alex. de imol. in.l. i.in. xxv. col. de vulg. ⁊ pupill vbiſi
militer reputãt iſtum tex. ſingul.ad hoc ppoſitũ.⁊ ẽt illuſtr. do⸗
Franciſ.areti.in.l.ſi filius heres in. xx.col.ff de libe.⁊ poſiu.
Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo eius. ni
ego diuerſimode a commnni opinione intelligo iſtum caſum.
Nam pꝛimo dico ꝙ non loquitur in tacita pupillari nec etiaz inta
cita vulgari.ſed ibi eſt caſus omnino diuerſus ⁊ nihil habet ammu
ne cum eis. Et inirandus eſt de omnibus ſcribẽtibus ibi alibi
de illo tex. ſepenumero cõmemoꝛãnbus qui multũ variarũt ꝛ con
trarij fucruut. Et cum reuerenria tantoꝛũ patrũ dixerim omnes
errarũt ⁊ eũ non intellexerũt. Mam dico ego ibi paler qu
puta Ticius habens eius vxoꝛem pꝛegnantẽ inſtituit eam in paſ/
te hoc eſt dimidia bonorũ ſuoꝛũ omniũ.⁊ in alia dimidia inſtiuit
poſtumũ naſciturũ ex ea.⁊ dixit hoc modo ꝙ ſi poſtum non n
ſceretur ſubſtituit alius puta gayum extraneũ natus eſt poſtum
⁊ moꝛtuus eſt impubes. dnbitatio oꝛta eſt inter Popinienam
UVlpianũ iurconſultos an mater vel ſubſtitutus amileſetm⸗
allegãtur alique ratiõs eoꝛũ vt mater admitti debeat.⁊ mayim
hereditate luctuoſa filij.⁊ etiam ex eo.quia ſi teſtatoꝛ

ſhont

lui lrininnanem

Pii wintitmmnen zenunn

ittem tiinurnbie ſtü
ſrünurssgakänuraner!

(Aphisnror dntn eniin

ſolſcondar Mennnd iiee
Womtmungetinmnmien gene ur
Hürſchſnniguninmirmtii md
emunpiummiin nm
MMAnfniuni tninfinr n n
iſiuiltmin emimninig:
maniſmninnngtn innn 1a
Inimuiminnnui deuine
unginmtimil tun un
. n u
nninmiäinden
Pgriltetgietſene
—
ſinenn

nuntiiidi⸗ annet
unmmm Winai
acunckietaher
lgleſe rna

ẽãẽ ⁸

—– —
— – ——

——

m

—
—

— — –

FEESESSr

—◻½

D

i hv v e

ð

——

ö.e

Antimt n
iinniigani
ituim
Mm enn litef
Nmemg wnp N ih ennd
Omip pamelaſen
—
Armantenantint
Nrgiilnir
mniinm mnnni
5õs
5”
Ni AA datiin
õü
Eamitlaim iend wi
HiimneNNNtsl
kiX .
Ormutulpiu il iinſß⸗
cbmn en uint.

rmx i ioli il gini nnnit
manr eali uinliℳ,d

ag ,
NA galdn
d eennd

unu age

trẽ in pte bereditatis ſue. t in verſi ſi enim ⁊ ſue ſubſtantie partẽ
vxoꝛi relinquit multo magis videtur etiã eam apꝛobaſſe iſto caſu
poſſe fieri heredem in alia parte.ſed impatoꝛ ibi in verſ:nos itaq;
æc. repꝛehẽdit duo. Pꝛimo dubitatõz Papiniãi.ſecũdo deteſta
tur ſubſtitutionez illam in eo caſu ſi impubes ille moꝛiatur læcæ
dicit non eſſe attendendam illam diſputationem nec fiendam eſſe
yim in eo caſu diſpurato ſi ille naſcatur ⁊ impubes moꝛiatur.
Tercio ſepoſita ſi ubſtitutõe de qua in dicto tex. dicit debe
mus cõſiderare in pnti vubio tantũmodo duos caſus ⁊ ſic loqui/
tur impatoꝛ taxatiue. vt in verſi. tantũmodo autẽ ⁊c. in quibus
ad mittitur ſubſtitutus ſiue mater ſit in medio ſiue non. nã in hoc
eſt finda m eum vis. Pꝛimus caſus eſt ſi poſtumus nõ naſcat᷑
nam eo caſu indubitter admittitur ſubſtitutus ẽt ſi mater ſit in
medio ſiue nö. Secũdus caſus eſt in quo etiã admittit ſubſti⸗/
tutus qñ poſtum naſcit.ſʒ poſt partũ mater pꝛioꝛ deceſſerit ⁊c.
ea filius ẽt natꝰ moꝛitur vt ibi in verſie. pꝛioꝛ mater deceſſit

æc.nam compatiuũ pꝛioꝛ ⁊c.pᷣſupponit etiã poſitiuũ.ſ.ꝙ etiã ſiliꝰ

moꝛiatur poſt eam. ſed omnia iſta cõcurrere debẽt poſi partuz ⁊?
ſic in ilo bꝛeui tempe pꝛo admittẽdo ſubſtituto vt ibi in verſi. vel
poſt eius partũ ⁊c. naʒ exquo ita repente poſt partũ pꝛimo mater
? etia filius in eo bꝛeui tempe moꝛitur poſt tamẽ moꝛif cenſetur
uodãmodo non natus ⁊ ſubſtitutus admittitur perinde ac ſi na
tus non fuiſſet ſub qua condictõe fuit facta ſubſtitutio in caſu illo
Sed ſi mater ibi moꝛtua eſſet poſt partum ⁊ filius non eſſet
moꝛtuus etiã ſtatiz in eo bꝛeui tempꝑe. ſed poſt ex interuallo certe
ſubſtitutꝰ non admitteret᷑ ibi etiã ſi mater nõ eſſet in medio.quia
ceſſaret condictio ſub qua ille ẽ ſubſtitutꝰ.ſ.ſi poſtumꝰ nõ naſcere
tur nec inſpiceremꝰ vtrũ mater eſſz in medio vel ne.⁊ in hoc non
facio aliquã vim. nec etiaz ibi cõſiderat᷑ tacita vulgaris nec etiam
pupillaris tacita. ſed tota illa diſpoſitio ⁊ diſputatio an impubes
moꝛiatur.reſecatur ibi per imꝑatorẽ vt in dicto verſi.nos itaq; ⁊c
qui dicit expꝛeſſe non eſſe diſputãduz in caſu illo de ea materia ⁊
reprehendit Dapinianũ ⁊ Ulpianũ iuriſcõſultos qui diſputarunt
ſuper ea ſuper qua etiã ex poſt doctoꝛes noſtri legiſte diſputare vo
luerũt ⁊ male ⁊ ↄtra mẽtẽ imꝑatoꝛis ibi itaq; ⁊c.⁊ ſic ibi non eſt
fienda in eo tex. vis in tacita pupillari vel iu tacita vulgari. Sed ſo
lum eſt fienda vis in vno non cõſiderato ab aliquo pꝛeterq; a me
ſolo.l.ſi non naſcatur poſtumus vel ſi naſcat᷑ ſtatiʒ ⁊ poſt partuz
moꝛtua maire ipſe etiam moꝛiatur quibus duobꝰ caſibns admt/
titur ſubſtitutus alias autẽ non ineternũ ſiue mater ſit in medio
ſiue non.nam in hoc non facio vim nec in tacita vulgari vel tacita
pupillari vt dixi.nam nulla ipſarũ ſubſtitutionũ eſt ibi in conſide/
aloe ſi bene cõſideretur ille tex. quem hoc modo intelligo ego re /
iecta omniũ doctorũ opinione qui varij fuere ⁊ contrarij ad inui/
tem in intellectu illius tex. de quo alias dixi in Theodoſiana nr̃a
in verbo vel comes ⁊c. in penul.col.⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non
ero. ſz redeo ad tex. de quo agimꝰ. Cuius verba ſunt hec.

L. Cum quidam pꝛegnantẽ habens cõiugẽ ſcrip
ſit heredẽ ipſam quidemvxoꝛẽ ſuã ex parte:ven
treʒ vero ex alia.⁊ adiecit ſi nõ poſtumus natus
fuerit alium ſibi heredem eſſe.poſtumus autem
impubes deceſſerit dubitabatur quid iuris ſit.
tam AUlpiano qᷓʒ Papiniano viris diſertiſſimis
pvoluntatis eſſe queſtionẽ ſcribẽtibus cum opina
batur papianus ideo teſtatoꝛem voluiſſe poſtu/
mo nato ⁊ impuberi defuncto matreʒ magis ad
eius venire ſuccefſionẽ q̃ʒ ſubſtitutũ.ſi enim ſue
ſubſtantie partem vxoꝛi dereliquit multo magis
⁊ luctuoſam hereditatẽ ad matrẽ venire curauit.
Nos itaqʒ in hac ſpecie papiani dubitationem
reſecãtes ſubſtitutões quidem in huiuſmodi ca
ſu vbi poſtumus natus adhuc impubes viua ma
tre deceſſerit reſpuendam eſſc cenſemus. Tunc
autem tantũmodo ſubſtitutõem admittimus cuʒ
poſtumus minime editus fuerit vel poſtea eius
partum mater pꝛioꝛ deceſſerit.

De impube. et aliis ſubſtituti.

Bar. hic ⁊ etiam do.meus Alex.
Z. quamuis * de imol. in vlti.col. poſt eum di/

cunt iſtnz tex. eſſe valde not. ? ſingul. atteſtatur q; neſcit eum ali
biad boc pꝛopoſitũ ꝙ vbicũiq; facta eſt ſubſtitutio vulgaris duo/

bus ſimul ⁊ copulatiue non habet locum in pſona vnius niſi bat
locum in pſona alterius Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo in/
tellectu meo iſtius tex. in quo docto. omẽs vehemẽter errant iu/
dicio meo ſi bene ⁊ ſubtiliter ponderetur. nam pꝛimo loquitur de
ſubſtitutõe facta pupillo. nam habet in ſe etiã tacitã pupillareiu vt
ſi etiam ſit heres ⁊ tamẽ poſtea moꝛiatur in pupillari etate admit
titur ſubſtitutus. Sed ſi ſubſtitutio facta eſt duobus non di
eit ille tex. ꝙ non habeat locũ in perſona vnius ſi non habeat locũ
ttiam in per ſona alterius.ſed dicit q habet locũ in caſu quo vtriſ
q; ſubſtitui potuit vt.ſ. ſm pſonas eoru intelligatur facta ſubſtitu
tio. nam ſi filius cui fuit. facta ſubſtitutio eſt pupillus tũc quo ad
eum ſubſtitutio vulgaris cõtinet etiã pupillarem.ſed reſpectu vx /
ris ipſius teſtantis ſolum cõtinet vulgarem. ⁊ hoc mõ ego nouiter
intelligo iſtum tex. Cuius verba ſunl hec.
Z. Quãuis placuerit ſubſtitutionem impuberis
qui in poteſtate teſtatoꝛis fuerit a parente factã
ita ſi heres non erit poꝛrigi ad eũ caſum quo po
ſtea q̃ʒ heres extitit impubes deceſſit. ſi modo
non contrariã defuncti voluntatem extitiſſe pꝛo
betur: Cum tamẽ pꝛoponas ita ſubſtitutionẽ fa
ctam eſſe ſi mihi SFirmianus beres filius meus
⁊ yxoꝛ mea quod abhominoꝛ heres nõ erit in lo
cum eoꝛum publius firmianus heres eſto mani/
eſtum eſt in eũ caſum factã ſubſtitutionem quo
vtriqʒ heredum ſubſtitui potuit.

Glo.in.l.precibus in uerſi non

potuit grauari filius ůrc. Ang.⁊ etiã do. meus Alex. de imol.
hic in.x.col.ſua reputant iſtam glo. ſingul. ad hoc pꝛopoſitũ q licz
miles poſſit expꝛeſſe exheredare filiũ ⁊ pꝛiuare eum legitima ſibi
debita tamẽ ſubſtituẽdo ſibi per fideicõmiſſuz nõ videt eum in
Dubio voluiſſe pꝛiuare legitima. vnde in fideicommiſſo non venit
legitima m eos de quo alias bic legendo dixi poſt eos.⁊ ideo ꝓ
nunc longioꝛ non ero miſi ꝙ pono verba glo. de qua agimus. Cu /
ius verba ſunt bec.
CNon poſſunt ⁊c.in verſi.item in falcidia non
potuit grauari filius vt ſupꝛa de inofficio.teſta.

l.quoniam in pꝛioꝛibus quã habet mater ⁊c.

Glo. in.l.precibns in glo.ſina.
Jo. de imo. ⁊ etiã do.meus Alex.de imo. in.l.centurio.ff de
vulg. ⁊ pupil.in. xx.col.reputãt iſtam glo. ſingul.ad hoc ſi ſubſti
tutio valet iure directo non poteſt detrabi legittima ex pſona filij
ſecus ſi valet iure fideicõmiſſi de quo alias hic legendo dixi ⁊ ideo

non repeto nunc niſi ꝙ pono verba glo.que ſunt hec.

C Peti poſſunt ⁊c.in verſi.quaſi dicat ſubſtitu
ti petent a matre reſtituet ergo mater ⁊c.

Glo. in.l.precibus in fine glole

magne. Do. meus Alex. de imol. in. l.centurio in. xlix.col.ff ðᷣ vul.
⁊ pupil.reputat iſtam glo.ſingul.ad hoc ppoſitũ ꝙ per illa verba
ſi filius meus deceſſerit in pupillari etate vel poſtea qñcunq; cen/
ſentur eſſe ſubſtitutões ſepate vna pupillatis ⁊ alia compendioſa
vt ibi per eum.de quo ego alias legẽdo dixi in.d.l.centurio.⁊ ideo
po nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ pono verba glo.de qua agimus.·
Cuius verba ſunt hec. .
CPeti poſſunt ⁊c.in verſi.ſi vero dicat ſi fili/
us meus deceſſerit in pupillari etate vel poſtea ſi
ne liberis illum ſubſtituo due ſunt ſubſtitutõnes
vna pupillaris.ſ.expꝛeſſa ⁊ fideicõmiſſaria per

deſtinationẽ alternatiuã tempoꝛũ ⁊c.

De poſtumiſ heredi.inſtituen.

Paul. de caſt. ⁊ etiã do.meus Alexan.de
„ finali. imol.in.l. ſtichũ qui meus erit in ba colũ.ff. ð
lega.paiulo reputãt iſtum tex.ſingul.ad hot ꝙ licet illud relatiuuzʒ
uis vel qui iunctũ verbo futuri tempis faciat condictõnem vt in
.l. ſtichum qui meus erit cuz ibi plene not. Tamẽ hoc eſt verus

niſi diſponens crederet illud quod dicebatur per relatiuũ babere
ſe tantũ ad eſſe. quia tunc non facit condictõem ſᷣm cauſam. naʒ te
Ratoꝛ bic infirmus non credidit filium ſibi debere vel poſſe naſci
niſi poſt moꝛtem ſuam. æ ideo illa verba qui naſcetur poſt moa/
tem ⁊c.fatiunt cauſam ⁊ non condictionem. ⁊ ſi naſcitur in vita
eius valet inſtitutio. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intel/
lectu meo iſtius text. Nam ego non ſacio vim in hoc quod dicunt
Paul.de caſt.⁊ do.meus vbi ſupꝛa pꝛoxime ⁊ etiã cõiter alii do/
centes hic.ſ.ꝙ teſtatoꝛ eſſet infirmus.nam tex.iſte de hoc nibil di
cit ſi bene põderetur.nam etiã hic ponitur caſus in quo diſponens
loqutus eſt condictionaliter vt in verſi.ſi intra decẽ menſiũ ſpaciũ
⁊cein pꝛin iſtius tex.in pꝛimo exemplo.⁊ dicit᷑ ꝙ omnino valet te
ſtamentũ.nec poteſt dici ꝙ condictio hic reſoluatur in cauſam.⁊
ita non eſt in ſecũdo exẽpio.Sed alia eſt ratio iſtius text.quia vi/
delicet teſtatoꝛ cõſiderauit ſolum vt eſſent filij ſui qui inſtitueban
tur.nam ſi poſt decẽ menſes a moꝛte eius nati fuiſſent nõ fuiſſent
ſui ſed alieni potius.⁊ ideo ſi viuo teſtatoꝛe nati ſunt multo magis
ſunt heredes cum omnino ſint ſilij eius. non ſtat ergo vis in condi
ctione vel cauſa.vel ꝙ ↄdictio reſoluatur in cauſam. Sed vis iſtiꝰ
tex.ſtat in hoc vt ſint veri eius ſilij pꝛout dicitur in textu.· Cuius
verba ſunt hec.

L.Quidam cum teſtamentũ faciebat his verbis
vſus eſt ſi filius vel filia infra decẽ menſiuʒ ſpa
cium poſt moꝛtẽ meã fuerint editi heredes ſun/
to.vel ita dixit filius vel filia qui intra decẽ men
ſes pꝛoximos moꝛtis mee naſcẽtur heredes ſun
to iurgium antiquis interpꝛetatoꝛibus legũ exoꝛ
tum eſt an videãtur non cõtineri teſtamẽto ⁊ hoc
ruptũ facere.nobis itaqʒ eoꝛũ ſententiã decidẽ/
tibus cum frequẽtiſſimas leges poſuimus teſta/
toꝛum voluntates adiuuãtes ex neutra huiuſmo
di verboꝛũ poſitõe ruptũ fieri teſtamentũ videt᷑:
ſed ſiue viuo teſtatoꝛe ſiue poſt moꝛtẽ eius intra
decem menſes a moꝛte teſtatoꝛis numerãdos fi
lius vel filia fuerint pꝛogeniti mãneat teſtatoꝛis
voluntas immutilata: nec penam patiatur qui fi
lios ſuos non pꝛeterijt ⁊c.

De neceſſa.ſeruis here.inſtitn.

fi Do. mens Alexan.de imola bic reputat
E. finali iſtum tex.in caſu ſuo ſingul. ad hoc ꝓpo
ſituz ꝙ ſi ſeruo pure inſtituto relinquitur a domino libertas ſub
condictõe ſi condictio eſt poteſtatiua non erit heres nec liber. Sʒ
ſi eſt caſualis vel mixta ⁊ per eum non ſtat quominꝰ exiſtat condi
ctio erit liber ⁊ non heres ſi hereditas eſt ſoluẽdo. ſed ſi non ẽ ſol
uendo erit heres ⁊ liber vt bic per euz ad quẽ me remitto. necnõ
ad ea que alias legendo hic dixi.⁊ ideo nõ me extendo nunc niſi ꝙ
pono verba tex.de quo agimus que ſunt hec.

L. Deciſione noſtra:quã fecimus ſancientes euʒ
qui a domino ſuo ſine libertate heres inſtitutus
videri libertatem accepiſſe in pꝛopꝛia firmitate
durante: ſi quis ſeruũ ſuũ pure quidem heredeʒ
inſtituit: libertatẽ auteʒ ei ſub condictione dona
uit:ſi quidem condictio talis ſit que in poteſtate
ſerui poſita ſit:ille autẽ neglexerit minimeqʒ cõ/
pleuerit ⁊ libertate eũ:⁊ hereditate ſua culpa de
fraudari ⁊cetera.

De liberis preteritis/

Glo. in autentica ex cauſa. dot⸗

maxime do.meus Alex.de imol.in.ix.col.reputãt iſtam glo.ſing.
ad hoc ꝓpoſitũ ꝙ licet alias vbi teſtamentũ eſt nullum clauſula co
dicillaris operatur vt heredes veniẽtes ab inteſtato intelligunt᷑ ro
gati reſtituere ſcriptis heredibus vt in.l.ex ea.ꝭ.fi.cum ibi not.ſt.
de iure codicil.tamẽ fallit quãdo teſtamentũ eſt nullum ex cauſa
pteritõis vel exberedatõis.de quo tamẽ vide hic per do.meum re

pꝛebendentẽ iſtam glo. ⁊ bic alias legendo dixi de veritate ilin
glo. ⁊ ideo pꝛo nunc longioz non ero niſi ꝙ pono verba goſeqne
ſunt bec. que

CLetera ſic ergo ⁊c.in verſi.quidam tamen di
cunt contra quaſi pꝛedicta adiectio nihil operet
ſed tantum tunc operatur cum deficit teſtamen/
tum ſolemnitate iuris ⁊c.

de iure deliberaudi.

Z. ſi te bonis. n he der nuzter ne
ti tenendum ꝛ ſe neſcire eum
alibi ⁊ ſic facit eum ſingul.ad hoc ꝓpoſituz ꝙ licet de iure canõico
ſpoliatus bonis ſuis vel maioꝛi parte bonorũ non poſſit cõueniri
etiã a quolibet alio non ſpoliante vt in.c.pꝛimo cum ibi plene not
de reſtitu.ſpoli.li.vj.tamen aliud eſt de iure ciuili. Secd tu ad
uerte pꝛo vero ⁊ nono intellectu meo quia cum reuer̃ẽtia tãti pa/
tris prout fuit Bar. vehemẽter fallitur Bar. alij poſt eum. naʒ
hic ille non erat ſpoliatus. nec hitc fit aliqua penitus mentio ð ſpo
liatõe vel violentia.ð ſed dicitur in tex.ius non autẽ dicit vis quaſi
dicat ꝙ ſi frater tuus pꝛetẽdit ſe habere totũ ius in illis bonis tan
tum. tamẽ ſi tu alius frater immiſcuiſti te paterne hereditati po/
tes conueniri a creditoꝛibus hereditarijs. ⁊ ita ſenſit hic gloſella
parua in verbo ius que dixit ꝙ nullum eſt ⁊ ſic capitur in neutro.
non autẽ in feminino genere.⁊ ſic pꝛo iure non autẽ pꝛo vi ſen vi⸗/
olentia. Mec obſtat iſte tex. in verbo capientis ⁊c.quod fuit il
lud quod decepit doctoꝛes hic.quia non ſumitur pꝛo captura rea⸗
li violenta ſed legitima.quia frater pᷣtendebat ſe habere ius in to/
to patrimõio paterno ⁊ in teſtamẽto paterno vt bic in verſipoꝛt̃
nem tuã vel teſtamentũ capiẽtis ⁊c. Nam noto ego illa verba vel
teſtamentũ capiẽtis ⁊c.alternatiue pꝛolata.nam violentia in teſta/
mento non inducit ſpoliatõem aliquã bonoꝝ nec maioꝛis vel alicu
ius partis eoꝛũ vt de ſe patet.⁊ ideo tex.non cõſiderauit hoc ver⸗
bum capere in malam partẽ ſed in bonã.ſecus ſi dixiſſet poꝛtionẽ
ſumẽtis ⁊c.nam ſumere ſonat in malam partẽ. Et ſi millies cape
retur in malam partẽ non pꝛobareĩ doctrina Bar. hic pꝛopter illa
alternatiuã vel teſtamentũ ⁊c. vbi non datur tunc ſpoliũ bonoꝛui
vel maioꝛis partis eoꝛũ.nec alicuius partis etiã minime.⁊ hoc mo
do ego nouiter imielllgo illum tex. Cuius tex.verba ſunt hec.

L. Si te bonis paternis maioꝛ quinq; ⁊.xx.an/
nis miſcuiſti neqʒ; inopia patris te excuſat nʒ ius
fratris poꝛtionẽ tuam vel teſtamentũ capientis
arcere ð exactõe creditoꝛũ qui iure ciuili pꝛo be
reditaria te poꝛtione cõuenire poſſunt ⁊c.

Y Bar. hic ditit iſtam eſſe vnam
— B ¹ intan ti. not. legẽ ⁊ eſſe nouã conſtitutio
nem ad boc pꝛopoſitum ꝙ aſcẽdens per lineã maſculinã põt adi
hereditatẽ delataz infanti ⁊ moꝛtuo infante etiz ante aditam he/
reditatem poteſt ſibi querere ex ꝓpꝛio pꝛiuilegio. Sed non exiſt
te aliquo aſcẽdente poteſt tutoꝛ adire hereditatẽ pꝛo infante. ſed
ea non adita non tranſmittitur.ſed in maioie infante aſcẽdens no
cõſequitur hoc pꝛiuilegiuʒ ⁊ iudex ſupplet defectum tutoꝛis.
Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius tert.
nam in eo quod dixit Barꝙ in maioꝛe infante non cõſequit aſctẽ
dens boc pꝛiuilegiũ hoc eſt falſum.quia dico ego imo habeſet.
ſed in tex.iſto pſupponitur aſcẽdentem non extare vt ibi in verſi.
pꝛiore parente moꝛtuo ⁊c.⁊ per cõſequẽs ſi non eſt non poteſt co /
ſequi hot pꝛinilegiũ.ſed ſi extaret haberet ſine dubio per fatiõemn
iſtius text. quem ego hoc modo intelligo de quo alias bic lege
dixi poſt alios ⁊ maxime do.meũ Alex. de imol.ibidẽ. ⁊ ideo pio
nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ de intellectu iſtins text. poſuit aliqui
Bal.in ſuo conſil.xiij. in vᷣa parte cõſilioꝛũ ſuoꝝ incip.factum ec
⁊ etiam HBal.in conſil. ccclxxxxij.in eadem ſa parte incip.ſuppꝛio
⁊c.⁊ Raph.cuma.in conſil.cxxix.incip.nobilis dña Satay c. ⁊
Rapb.ſulgo.in ſuo conſil.lxxxviij.in pꝛin.incip.viſis ſupeſius al⸗
legatis ⁊c.⁊ etiam Bal.in conſil.cclxvij. in ſᷣa parte conliliox ſuo
rum incip. punctus cauſe ⁊c.circa pꝛin. ⁊ etiam Rapha.cum. in
conſil. cx. incipie. hereditas non adita ⁊e. ⁊ Paul. de caſtro in ſuo
conſil. lxviij. in pꝛima colii.incip.ſuper pꝛimo dubio ⁊c.⁊ Ange.in
ſuo conſil. lxxxvi.in pꝛimo dubio incip.de bereditate materna cc.
⁊ etiã in conſil.ccxli.incip.de tranſmiſſione hereditatis ⁊cc.⁊ Pet.
de anch. in conſil. cclxi. incip.vtrum mulier ac.in fine ad quos me
remitio nec vlterius me extendam in hoc ſed redeo ad tex. Cuils
verba ſunt hec.

¶L. Si infanti ideſt minoꝛi ſeptẽ annis in poteſta

umulniſſi mas
ihueſine inrann
ngi n n en
we rrſeum uin N*
tin n a nmii iw nn

iitnmteii

õ
iuninis uſuii

umſinin
Pnihhtikniuig ſtn
Pirtnrnuſtunn iisg⸗ li
tgritiftmi ſnsgtann 1
Gurtatentmituenisfineſers
Linnsſranuesaninsſeſun

in rgſuinsſisgimen

Apufemmnstibenien Pener
Npercincnikrritmimiſtſin

häuttabecabenigiikamn
kſeltkedigicgeſtgodedder,

atlegſtittnntinrniut
ſieiſirnintt amnnen
Puherimiiſticetnti i

bgiſigkantihk te

Euyihntihkliſchmnirn

yitummlimn tſrur
iluſtiimmtingit

ſlie

alffeni nic w

ndi anin

Sigielnnrue

hn

aeen

—

51
,„.

i

Q₰—N

?

Srimeumnse ungigtn
vniaiingci mnotcai
irori unſt ſunaian
õ
Narurnim initvfire

ielen Sultin ndn
LGinan
miar ilin ini ii
ttemmtirt atkin

„ nnitrimm idn
tain Annittiſth ſil
Snusiuatlennn
”
nudumaimni-
„ a ten gudotpgſ

pgtuiminual

te patris vel aui vel pꝛoaui conſtituto vel conſti⸗
tute hr̃ditas ſit derelicta vel ab inteſta to delata
amte vel linea ex qua mater deſcendit vel alijs
quibuſcunqʒ perſonis licebit parentibus ei⸗ ſub
uoꝛũ poteſtate eſt adire eius nomie hereditateʒ
pvelbonoꝛũ poſſeſſionẽ petere. Sed ſi hoc parẽs
neglexerit ⁊ in memoꝛata etate infans deceſſerit
tunc parentẽ quidem ſuperſtitẽ oĩa ex quacunqʒ
ſuccefſione adeuntẽ infantẽ deuoluta iure pater/
no quaſi iam infanti queſita capere ⁊c.
Doctoꝛes

Z. Cum antiquioribus. tores

xime do. meus Alex.de imol.in ꝑꝛin.reputãt iſtum tex.ſing. in ca
ſu ſuo videlz ꝙ ſciens hereditatẽ ſibi eſſe delataz tranſmittit ius
adenndi ⁊ deliberandi ad quoſcunq; heredes ſi decedat infra an/
num a die ſcientie vt poſſit adire infra reſiduũ temꝑis.quo lapſo
excludũtur heredes a iure adeundi vt hic in tex.vbi alias legendo
dixi. ⁊ ideo pꝛo nũc longioꝛ non ero niſi ꝙ pono verba text.de quo
agimus que ſunt bec. . H
L. Cum antiquioꝛibus legibus ⁊ pꝛecipue in que

ſtionibus Julij Pauli inuenimus filioſfamilias
paternã hereditatẽ deliberãtes poſſe ⁊ in ſua po
ſteritate hanc tranſmittere ⁊ alijs quibuſdã ad
iectis que in huiuſmodi perſonis pꝛecipua ſunt
eandem deliberationẽ ⁊ in omẽs ſucceſſoꝛes ſi/
ne cognatos ſiue extraneos duximus eſſe pꝛote
landam. Ideoqʒ ſancimus ſiquis ex teſtamẽto
yvel ab iuteſtato vocatus deliberatõem meruerit
vel hoc quidem nõ fecerit:non tamẽ ſucceſſioni
renũciauerit ex hac deliberatõe deliberare vide
atur. ſed nec aliquid geſſit quod aditionẽ vel ꝓ

herede geſtionẽ inducit pꝛedictũ arbitriũ in ſuc/

ceſſionẽ ſuã tranſmittit.ita tamen vt vnius anni
ſpacio eadẽ tranſmiſſio fuerit excluſa. Et ſi qui
deʒ is qui ſciens hereditatẽ ſibi eſſe vel ab inte
ſtato vel ex teſtamẽto delatã deliberatõne mini/
me petita intra annale tempuſ deceſſerit hoc ius
ad ſuũ ſucceſſoꝛẽ intra annale tẽpus extẽdat ⁊c.

L. finali.S. ſimiliqʒ modo. Part.
Bal. infra ea.l. in. . ſi vero alius.⁊ etiã do.meus Alex. de imol.in
l. retuſare. .ſi quis ab alio in. viji.col.ff ad trebel. ⁊ etiaʒ do.meus
Alex. de imol. hic in.iiij. col. ⁊ Bart. in.l.gerit in tᷣcia col.in ver.ex
ſequẽtibꝰ vero c. de acqui.here. dicũt iſtũ tex. foꝛe ſing.ad hoc pꝓ
poſitum ꝙ ſi dico hodie puto non expedire mibi hanc hereditateʒ
? boc dix ante tempus datum ad deliberãdum tunc ex curſu triũ
menſiũ poſt pꝛolatõem dictoꝛuz verborũ inducitur repudiatio. ⁊
ſimiliter g vbicuncq; diceretur mihi per aliquẽ vis adire heredi /
tate ⁊ ego dicerem ſic ⁊ poſtea ſtarem per tres menſes induceret
acdiitio licet m eum iſte tex. loquatur in repudiatõe. ſed tamẽ idez
etiam eſt dicenduʒ in aditione per iſtum tex. Sed tu aducrte
haio nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius tex. Mam etiã ſi non pcede/
rent verba inter rogatiua vel reſponſiua circa aditionẽ vel repudi/
ationẽ ſi ſcio me eſſe beredem ſcriptũ ⁊ renũcio infra tres menſes
hereditatẽ inducitur repudiatio pꝛout ibi dicitur in textu. Circa
cuius intellectũ non ero pꝛo nũc longioꝛ cum alias ibi legẽdo dixe
nim de eius intellectu poſt alios ſcribe.ibi.⁊ maxime poſt do.meũ
lex. de imol.ibidem ſuper illo tex. Cuius verba ſunt bec.

E Similiqʒ mõ ibi ſi vero titubante animo re/
ſpuendam vel abſtinendaʒ eſſe crediderit here-
reditatem ei apertiſſime intra trium menſiũ ſi pa
ciu exquo ei cognituʒ fuerit ſcriptum ſe eſſe vel

vocatum heredem renunciet nullo inuẽtario fa/

ciendo: nec alio circuitu expectãdo: ⁊ ſit alienus

hbuiuſmodi hereditate ſiue oneroſa ſiue lucroſa
ſit cetera.

L. finali.

Z.ſina.s.ſin autem boc. Rande
etiã do. meus Alex. de imol. hic in. ba col. reputãt iſtum tex. ſi ingu.
ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ petens dilatõem ad deliberãdnm an velit adi
re debet durante dilatõe babere penes ſe res hereditarias vt hie
per eos cum quibus ſto.quia tex.iſte clarus eſt ⁊ non eget aliqua
nona mea interpꝛetatione. Cuius tex. verba ſunt het.
CCSin autem hoc aliquis fecerit ⁊ inuentariuʒ
conſcripſerit neceſſe eſt omnimodo deliberãtes
inuentariũ cum omni ſolemnitate facere non lice
at ei poſt tempus pꝛeſtitũ ſi non recuſauerint he/
reditateʒ ſed adire malueriut:noſtre legis vti be
neficio ⁊cetera.

Z. ſcimus.s. ſi uero. arelitn
tiõe.ffde pignoꝛibus tit.generali allegat tex. in. d.l. ſcimus. 5. ſi ve/
ro creditoꝛes.C. de iure delibe.pꝛo ſingulari ad hoc ppoſituz ꝙ li
cet alias poſſeſſoꝛ rei hypotecate cõuentus a creditoꝛe poſſit ſolue
re debitũ ⁊ retinere ſibi rem. tamen ſi neutrũ iſtoꝛũ fecerit cõdem
nabitur poſſeſſoꝛ cõuentus hypotecaria vt in dicto.. ſi vero. cum
quo in hoc ſto ſimpliciter.quia tex.optime pꝛobat hoc nec eget ali
qua mea noua interpꝛetatiõe.⁊ eo maxime cum alias ibi legendo
de hoc dixerim poſt alios ⁊ maxime poſt do.meũ Alexa.de imol.
ibidem niſi ꝙ addo nũc not.per Bal. in.l.i.per illum tex. C. ſi an
terioꝛ credi.⁊ per Bal.in.l.ij.C. de pigno.⁊ in.l.cum notiſſimi in
ſecũda col.C. de pꝛeſcrip.xxx.anno.vbi limitãt hoc multũ ſingula
riter niſi pꝛimus creditoꝛ poſſediſſet rem illam per annos.xl. quia
tunc non poſſet ab eo aduocari etiã volendo ſoluere pꝛeciũ.⁊ per
do. meũ Alex. de imol.in ſuo cõſil.cviij.in quinto volu.incip.quid
dz cõtineri in libello ⁊c.in pꝛĩa colu.⁊ Bal.in.l.cum tibi.C.qui po
lio.in pigno.habe.⁊ per Bar.in.l.ſi conſtante in pꝛin.ff.ſolu.mat.
in. vij.qõe tercie qõis pꝛincipalis ad quos me remitto ⁊ pono tex.
de quo agimus. Cuius verba ſunt hec. .
CSi vero creditoꝛes qui ⁊ poſt emerſum patri
moniũ necdum completi ſunt ſuperueniant:neqʒ
ipſuʒ heredeʒ inquietare concedantur: neqʒ eos
qui ab eo cõparauerũt res quaruʒ pꝛecia in lega
ta vel fideicõmiſſa vel ad alios creditoꝛes pꝛo/

ceſſerint ⁊c.

Z. finali.S.ſi nero poſtquam.

in verſi.ex preſentis legis auctoꝛitate ⁊c. Bald. in.l.ſi pater. C. de
bis qui a non dño manumi.⁊ etiã do.meus Alexan.de imol.in.l.
qui ſe patris in.xiiij.col.C.vnde liberi reputãt iſtum tex.ſingu.ad
hoc ꝙ beneficiũ abſtinendi nedum eſt de iure pᷣtorio ſed etiaz de
inre ciuili.de quo late poſuit idem do. meus vbi ſupra proxime
ad quem me remitto.⁊ ad ea que alias legendo hic dixi.⁊ ꝓ nunc
pono tex. de quo agimus.Cuius verba ſunt hec. S
Si vero poſtquã adierint vel ſeſe immiſcue/
rint pꝛeſentes vel abſentes inuentariũ facere di/
ſtulerint ⁊ datum iam a nobis tempus ad inuen/
tarij confectionem ef fluxerit:tunc cx ipſo ꝙ in/
uentarium ſecũdum foꝛmã conſtitutõis nõ fece/
runt:⁊ heredes eſſe omnino intelligũtur:⁊ debi/
tis hereditarijs teneãtur:nec legis noſtre benefi
cio perfruantur quam contemnendam eſſe cen/

ſuerunt ⁊cetera.

De repudianda hereditate.

Bar. htc dicit iſta lex eſt not.⁊ ſingul.
ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ ſuns heres maioꝛ vi
gintiquinq; annis repudiãs hereditatẽ poteſt reuocare ſuã abſten
tionẽ infra trienniũ ante bona vendita.ſed minor.xxv.annis põt
etiam poſt trienniũ ⁊ poſt bona vendita renocare ſuã abſtentõem
Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellecta meo iſtius text.
quia Bar.nimis generaliter loquitur ⁊ parificat maioꝛes ⁊ mio/
res pꝛetetquã poſt venditõem bonoꝛñ. Sed dicas tu ꝙ differẽtia

eſt etiam in minoꝛe in reuocatõe abſtentõis ſue. quia ſi bona ſunt
in ſtatu ſuo nec ſunt vendita põt infra trienniũ poſt quadrienni

um ſibi datũ regulariter pꝛo reſtitutiõe.⁊ ꝑ cõſequẽs infra.xxxij.

anmũ poteſt boc fatere de iute tõmuni pꝛout poteſt meioꝛ ſolum
poſt repuditaõʒz infra triẽniũ. Ded ſi bona ſint vendita minoꝛ noõ
põt tũc ð iur cõi reuocare abſtenſiõeʒ ſuã prout ſentit Bar. in ſua
equipatõe.ſed opus eſt ꝙ veniat per viam reſtitutõis in integrum
ita probatur in ver.cunc etenim per in integrũ reſtitutõem ⁊c. Et
hot modo ego nouiter intelligo iſtum tex. pꝛout alias lbi legendo
dixi.⁊ ideo pꝛo nũt longior non ero ſed redeo ad text.de quo agi⸗/
mus.Cuius verba ſunt hec. . .
L. Si quis ſuus recuſauerit hereditatem pater/

nam deinde maluerit eã adire cum fuerat diſtin/
cte ei permiſſum donec res paterne in eodeʒ ſta/
tu permanẽt hoc facere:⁊ poſt multũ tempus li⸗
cebat ei ad eandem hereditatẽ redire. hoc coꝛri
gentes ſancimus ſi quidem res iaʒ vẽdite ſint vt
nullus aditus ei ad hereditateʒ reſeruetur quod

⁊ antiquitas obſeruabit. Sin autẽ res alie nate

non ſint ſi quidem maioꝛ annis conſtitutus eſt ⁊
tempoꝛa reſtitutõis nulla ei ſuperſint intra triuz
annoꝛũ tantũmodo ſpaciuʒ huiuſmodi ei detur
licentia.Sin autẽ vel minoꝛ eſt vel inutili tempo
re conſtitutus tunc poſt completuʒ quadrienniuʒ
quod ſpaciã pꝛo vtili anno qui reſtitutiõibus da
batur pꝛefinitũ eſt aliud trienniũ ei indulgeri:in/
tra quod põt rebus in ſuo ſtatu manẽtibus adire
hereditatem ⁊ ſuam abdicationẽ reuocare.quo
tempoꝛe tranſacto nullus aditus penitus ad pa/
ternam ei hereditatem reſeruetur ⁊c.

De edicto diui adri.tollendo.
Glo. in. l.tinali in nerbo depoſi

tionibus c. in fi. Ange. T etiã do.meus Alex. de imo. hic in.xij.co
lum. reputãt iſtam glo.ſingul.ad hoc ꝙ ſi ex foꝛma ſtatuti inſtru /
menta cõfeſſionata habent executionẽ paratam. ⁊ cõtingat ꝙ de
debito non eſt factũ inſtrumentũ. ſed creditoꝛ poteſt probare de ⸗
bitum per teſtes. ⁊ ꝙ etiã notarius ipſe qui fecit cõtractũ fecit pꝛe
ceptum debitoꝛi. ? hec debitoa eſt cõfeſſus coꝛam iudice ſi talis
batio redigatur in ſcripturã talis ſcriptura habebit executiõem pa
ratam vt hic per eos poſt quos alias hic legendo dixi. ⁊ ideo pꝛo
nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ pono verba glo. de qua agimus. que
funt hec. .
L. Depoſitionibus ⁊c.circa finem. in verſiculo.

ſed ſi nuncupatiuũ non eſt inſcriptis redactum.
Reſpondeo poterit heres ſcriptus mitti in poſ
ſeſſionem ſi adſit ſolemnis numerus teſtium.

P fi Bart. bic dicit ꝙ iſta eſt ſingularis lex ⁊
. fina li Nqꝗgnon inuenitur alibi ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ;

edictũ diui adriani cum ſua vigeſiã eſt ſublatũ hodie.⁊ ꝙ ſcriptus
heres ex ſola inſpectõe teſtamẽti mittitur in poſſeſſionẽ ſi nj ap/
paret legitimus cõtradictoꝛ. ſed ſi appareret mittitur in poſſeſſiõeʒ
beres cauſa cognita cum quo in hoc ſto ſimpliciter quia tex.claruſ
eſt. v⁊ ibi alias legendo dixi poſt alios docentes ibi.⁊ ideo pꝛo nunc
longioꝛ non ero niſi ꝙ de inteilectu iſtius tex.addo Rapha.cuma.
in ſuo conſil. xliij. in fi.incip. in qõe Sranciſci ⁊c ⁊ Ange. in ſuo cõ
ſilio. cxxxv.incip.ſi teſtatoꝛ ↄdidit teſtamentũ ⁊c ad quos mere⸗/
mitto ⁊ pono verba tex. noſtri de quo agimus que ſunt hec.
L. Edicto diui adriani ꝙ ſub occaſiõe viceſune
hereditatis introductum eſt cum multis amba/
gibus ⁊ difficultatibus indiſcretis narratiõibus
penitus quieſcente quia ⁊ viceſuna hereditatis
ex noſtra receſſit re publica antiquatis nihilomi
nus ⁊ alijs omnibus que circa repletionẽ vel in/
terpꝛetationem eiuſdem edicti pꝛomulgata ſunt:
Sancimus vt ſi quis ex aſſe vel ex parte inſtitu/
tus competenti iudici teſtamẽtuʒ oſtenderit non

cẽãcellatum neqʒ abolitum :neqʒ ex quacũqʒ ſue

foꝛme parte vitiatum ſed ꝙ in pꝛima figura ſine

omni vitupatione appareat:⁊ depoſitiõibns te/

ſtium legitimi numeri vallatum ſit mittatur qui/

dem in poſſeſſionẽ ſcriptus heres earum rerum
que teſtatoꝛis moꝛtis tempoꝛe fuere:non autem
ſi legitimo modo ab alio detinẽtur: ⁊ eam cũte/
ſtificatione publicarũ perſonaꝛũ accipiat ⁊c.

De codicillis.

1E . Bar. hic ⁊ etiã do.meus Alex. de imo i
. finali. ba colu, dicunt iſta lex eſt Gne rin⸗
ad hoe propoſitũ ꝙ non poteſt quis ex eadem ſcriptura peterehe
reditatẽ tanq; ex teſtamẽto ⁊ tanq; ex codicillis ĩmo iſte vie toli
tur electione niſi ſit de cõiunctis perſonis.⁊ ẽt teſtamentũ impfemñ
non babet vim codicil loꝛũ niſi ſit dictũ ⁊ in vltima voluntate fuffi⸗
ciũt Ruunch nee grechto aſtanete cum quibus ſto ſumpliciter.
quia ille tex.clarus eſt ⁊ non eget aliqua mea noua in öne
Cuius verba ſunt hec. etgretgtche.

L. Si quis agere ex teſtamẽto quolibet modoſi
ue ſcripto ſiue ſine ſcriptura confecto de heredi
tate voluerit ad fideicõmiſſi perſecutionẽ aſpi/
rare cupiens minime ꝑmittatur. Tantũ em abeſt
vt adituʒ cuiquã pꝛo ſuo migrandi deſiderio cõ/

cedamus vt etiã illud ſancimus ſi teſtatoꝛ faciẽſ

teſtamentũ in eodem pꝛo codicillis etiã ideo pa
lere complexus ſit qui hereditateʒ petit ab ipſis
intentõis exoꝛdijs vtruʒ velit eligẽdi habeat po
teſtatẽ ſciens ſe vnius electõe alterius ſibi aditũ
perduxiſſe ita vt bonoꝛũ poſſeſſione ſecũduʒta/
bulas aut ſecũdum nũcupationẽ ceteraſqʒ ſimi/
les poſtulauerit:aut certe mitti ſe in poſſeſſionẽ
petierit ſtatim inter ipſa huius iuris auſpicia p
poſitum ſue intentionis explanet ⁊c:

de ſideicommiſſis.
Z. finali. Zar. bi dtg dae nrti ain

hoc pꝛopoſitum ꝙ meſeriptio triẽnalis facit ⁊ opatur vtalimẽta
debeãtur etiam ex inutili voluntate. Sec tu aduerte mo ve/
ro ⁊ nouo meo intellectu iſtius tex nam dico ego non eſt veruz
hic voluntas eſſet inutilis.ĩmo ita intelligẽdo tex. iſte eſſet ſup/
uus. quia in. l.ij. eo. tit. ibi immediate ſequẽti deciditur hoc deſi/
deicõmiſſo relicto in voluntate inunli .· ⁊ per cõſequẽs dico ter.
iſte loquitnr in fideicõmiſſo in voluntate vtili relicto ⁊ valido om
nino.ſed ratio vnbitandi erat ibi in pꝛobatõe. quia non apparebat
de fideicõmiſſo.nam non deficiebat ius ſed pꝛobatio iuxta.l.duo
ſunt titij. f. de teſta. tutela. Et ideo dicitur ibi ſi pꝛobatur pieſta
tio triennalis ſufficit vbi alias requireretur maioꝛ in alije cauſis
que non eſſent alimẽtoꝛũ vel pie vt in.l.cum de in rem verlo⸗ffde
vſnris.⁊ hoc colligitur ex iſto tex.in verſi.ſi pꝛobaueris vc, x in
verſi.non minus in tali cauſa q;ᷓ triennnio pꝛcſtitiſſe vc. ⁊ hec e,
ra mens iſtius tex. bene ⁊ ſubtiliter põderatus pꝛout decet. Cui
verba ſunt bec.
EZ. Si pꝛobaueris demetriũ petijſſe ð matre be
redeqʒ ſua vt tibi alimenta mibi menſtrua ⁊ve/
ſtiarium annuũ pꝛeſtaret eamqʒ ſequutã volüta/
tem filij ſui per multũ tempoꝛis ideſt non minus
in tali cauſa triennio ea pꝛeſtitiſſe vt in futurum
queqʒ ea pꝛeſtentur:⁊ ſi qua in pꝛeterito pꝛeſtita

non vt exoluãtur ⁊c.
teſtamẽto vidẽtur repetina ſe

L. Eam quam.
uãdo per erroꝛem de/

gulariter a veniẽtibus ab inteſtato. ⁊ hoc qua ml
functi in cõiunttõe perſone nõ põt adiri hereditas ᷣm SAine
cam quam in ba col ·in tercio notabili⸗ Sed tu dicas ꝙ

Omnia felicta ab inſtituto in

lriiſtinii

1
rone
bniſ gi
ge iane
anlen
Duce
ſlagu⸗ ama
nnht —
nclannin⸗ Pite,

e
tcfßltn ie fuin
eſnmmn i
lrine an
Nin egtdle⸗

15
4
4

nirti
hwarel llic aen
n Uinitn ſann
iſtut tin i
tuginie ni
* ſinunne
r rorerptusbar
uantit gann iſrene
nun rerein

W☚
„

peninsnt ncſgns,

MAsnruln

icotnitlänttensIn

Arlrrtntndtdnailin.er
õ
n aorerisunsrAtn
rhtkiucfctiswnantrmmini nientin

Abetiroungefutnndurutn
fütimepiseien r
Aulonetriinginnſertiem e
Irinuncfun eur iten
ſſitnifninſvalrcn en r

Pfinncsrmnlanticqnun

lekainiuntnnue e
netegats liut 45 i
munbunefteuan e

ð

Frererreeeeer

— *

urnrngs

AingſeNiittnee rn
hutdiſtigteinmetnn n
an Adnniininr er

inin
—
A
lummdhlgts 1
6, ep
W Nrt
nn
nnet
nnnugtnn
uungeeini
lult elun un⸗
ghim na

5 5

„

=

=
— —

Et

nab. B2 n

R

.
Aceintiitiliieſi
unwripſchertin
timithienm
Nxturi umn ni ti .
xrtimn in itiuinit

Niccconmiſe⸗

nnge N Ninfne
xrim / tim ſiub tl cun i
Merm ut iur Miiyginie
nmm md iruntͤihſ hhii⸗
aimdt giſninn r

amnemn mi n iſhi iuj

aielen twntfi lcn in

Rmri muimiei chriſi n
ARtrdntbitntndit nmmin⸗
—
imnkirund ifini
rrmmmn niiile

v re Argülmmnint
mra ſunſiuſi
eer mnüſuiſtir
lanr,tmer i
aiene enguſtſen,

.

coluit Bakt. bic in hꝛima coll in f. in verſi pone er go caſum jm
Aʒ.c· vbi reputat iſtum tex. ſingul.ad hoc pꝛopoſitũ ⁊ dicit eus
non elſe alibi de quo Bal. mentõem non facit. cum quibus ſto q;
tex.clarus eſt optime probat.nec eget aliqua mea noua interpꝛe
iatone. r alias late dixi inrepeti. noſiraiad iſtumn tex. qui bẽt plu⸗
res ⁊ plures varios intellectus. Cuius verba ſunt hec.

L. Cam quaʒ frater tuus inſtituerat ſiue queſita
ſuue non queſita hereditate deceſſerit cum tamẽ
ſimpliciter antequã.xij. etatis annum impleſſe et
verbis pꝛecarijs teſtamẽto facto nõnullos ei vo
luerit ſubſtitutos nihil pꝛohibet fideicõmiſſum
peti vel ab ipſius heredibus qui bõa inteſtati te
nent. LZunc enim locum habeat quod regulariter
traditur ea que in teſtamẽto relinquntur ſi ex te/
ſtamento non adeatur hereditas nõ valere cum
pverbis relicta directiſadiri potuit hereditas nõ
cum illa ipſa ſic data eſt ab inteſtato ſucceſſoꝛi/
dus poſtulanda.quod reſcripſimus ſequẽtes ad
obſeruatiõeʒ tuã quaſi ſcripta habere non fuerit
iure adoptata.Alioquin ſi in familia relicta he/
res facta deceſſerit ⁊ conſequenter ipſius here/
des petitõi fideicõmiſſi quare de re cogũtur ⁊c.

Ze bis quibus ut indignis.

Bald. in rubrica. C. de
Blola in. l. pol la. pena iudi.qui mole iudi
ca.⁊ ẽt Saly.conbonoñ.in.l.fi.eo.tit.⁊ etiam do.meus Alex.de
imol.in.l.hoc edicto in penul.col.in fi.ff. quod quiſq; iur. reputãt
omnes iſtam glo. mirabilem dum dixit ꝙ ſuaſio matris vel alio/
rum agnatoꝝ excuſat tutoꝛes ⁊c.ad hoc pꝛopoſitum ꝙ licet alias
impꝛudẽta aſſeſſoꝛis non excuſat magiſtrũ quin faciat litẽ ſuã vt
in. d.l. boc edicto cum glo.ſua ⁊ cum ibi plene not.per oẽs ſcribẽ
tes vbi etiam ego alias legendo aliquid vixi delhoc.⁊ pꝛobatur in
h.nullo in auten. de iudicein verbo neceſſitate vc.⁊ in verbo pericu
li xc.⁊ in auten.de queſtoꝛe in.S.maxime. ⁊ in.l.ſi poſt depoſitam
C. de aſſeſſo ⁊ tenẽt cõiter ſcribẽtes in.l.hoc edicto.⁊ poſuit vnus
verbũ idem do.meus Alex.de imol.in.i.iuris in fi.C.qui adinit.
ad bono.poſſe.poſ.tamen hoc fallit niſi reſpnblica elegiſſet illuʒ aſ
ſeſſorez non autẽ ipſe magiſtratus.quia tunc excuſatur nec tenet
in ſindicatu ob eius imperitiam. de qua materia alias dixi in. d.l.
hoc edicto.⁊ ideo pꝛo nũc longioꝛ non ero.ſed pono ſolum verba
glo. que ſunt hec.

A. Indigno ⁊c.in verſicu.nec tenetur tutele.quia
ſuadente matre ⁊ agnatis pupilli acceſſit ad di/
ctam accuſationem.vt.ff.de his quib.vt indign.
l. tutoꝛem in pꝛincipio ⁊c.

Communia de legatis.

L.qiii. 5§. ſed ſ 1 qui 8 Bar. hic dicit ꝙ iſte

* eſt bonns ⁊ ſingul.caſus
ad hoc pꝛopoſitum ꝙ ſi relinquitur res eligenda per terciũ illo nõ
eligente vel negligente per annũ tranſfertur electio in legatarium
dumogo eligat mediocrem. cum quo ſto ſimpliciter quia text. iſtc
optime pꝛobat in verſi. non optimũ ex ſeruis ſʒ mediocris eſtima
tois vc. ⁊ non eget alia mea noua interpꝛetatõe cum de hoc dixeriz
alias late poſt alios ſcribentes ibidem in.l. legata generalitcr. ff. de
lega. pꝛimo. ⁊ maxime do. meũ Alexa. de imol.⁊ ideo ſolũmõ po
no iſtum tex. Cuius verba ſunt hec.

Sed ſi quis optionẽ ſerui vel alterius rei re/
liquerit non ipſi legatarioſſed quem Zicius foꝛ/
te elegerit: ticius autẽ noluerit eligere: vel foꝛte
moꝛte fuerit pꝛeuẽtus. ⁊ in hac ſpecie dubitaba
tur apud veteres quid ſtatuẽdum ſit vtrũ ve lega
tum expiret an aliquod ei inducatur adiutoꝛium
yvt viri boni arbitratu pꝛocedat electio.Cẽſemuſ
itaqʒ ſi intra annale tempus ille qui eligere iuſ/
ſus eſt hoc facere ſuperſe ederit vel minime potu/

„

erit: vel quocunqʒ deceſſerit ipſi legatario vide
ri eſſe datam electionẽ ⁊c.

1 Lud. roma ·in ſuo ſin
Autentica res que. ud rona inſno in
el tercio ⁊c dicit vnũ not.verbũ circa intellectũ dicte auten. res que

⁊ late examinat mentẽ eius nam hic dicitur bona ſubiecta fidei/
cõmiſſo poſſe ppter reſtitutõeʒ dotis alienari quãdo nõ ſunt alia
bona. Mogo vᷣm eum cõtingit mulier dedit dotem ſuo marito
7 ſᷣm foꝛmã ſtatuti vigentis in ciuitate Sloꝛentie cepit fideinſſo/
reʒ pꝛo eius reſtitutöõ. Demũ euẽit caſus reſtituẽde dotis ⁊
tunc non reperiũtur alia bona mariti niſi fideicõmiſſaria vtruʒ es
poſſint dari mulieri pꝛo dotis reſtitutõne attento ꝙ poteſt habere
recurſum contra fideiuſſoꝛẽ̃. ⁊ ſic an datio fideiuſſoris faciat ceſ⸗
ſare beneficiũ dicte auten.res que.Et arguẽdo ad partes tandem
concludit Ludo.ro.ꝙ non per glo.quã reputat ſingul.in.l.fi. C. de
pact.cõuent.que dicit ꝙ pꝛouiſio ſpẽalis facta per vxoꝛẽ non facit
ceſſare pꝛouiſionẽ generalem legis inductã in fauoꝛem dotis.⁊ ita
refert Ludo.roma.ꝓꝙ ſi non fuiſſet illa glo.que ſᷣm eum dedit ſi⸗
bi vnã alapam conſuluiſſʒ Sloꝛentie pꝛo parte contraria vt ibi per
eum. Sed aduerte tu queſo pro vero ⁊ nouo meo intellectu
omniũ pꝛedictoꝛũ.quia in caſu Ludo.roma.quẽ habuit de facto
ſtante ſtatuto diſponente de fideiuſſoꝛe dando a marito pꝛo dote
reſtituẽda ⁊c.non ſolum erat ꝓuiſio mulieris ſed etiã legis muni
cipalis.vnde debuit poſſe facere ceſſarc pꝛouiſionem magis gene
ralem iuris cõmunis.⁊ ſic poſtquã fideiuſſoꝛ fuerat datus mediã
te diſpoſitõe dicti ſtatuti ſatis dicitur poſſe conſuli mulieri in dote
ſua.⁊ ideo diſpoſitio dicte auten.res que nõ debebat nec poterat
habere locus. Sed ſepoſito ſtatuto pꝛedicto aliud foꝛtaſſe di
cendum eſſet.tamẽ adhuc mihi videtur recte cõſiderando ꝙ da/
tio fideiuſſoꝛis faciat etiaʒ ceſſare pꝛouiſionẽ dicte auten.res que
loquitur de iure cõmuni. ⁊ ita in hoc paſſu equidem quottidiano
teneo cõtra Ludo.roma. Et pꝛimo moueoꝛ quia exquo põt
ↄſuli doti aliter nõ põt habere locũ diſpõ dicte auten.res que.que
pꝛincipaliter cõſiderauit non poſſe aliter conſuli mulieri in dote. ⁊
eo caſu ꝑmiſit tantũmodo bona fideicõmiſſaria poſſe alienari vel
capi.ſed hec ratio ceſſat in caſu iſto ergo c. Secũdo cõſide/
ro aliud.quia facilius ſuccurritur doti per ſolutõnem fideiuſſoꝛis
quem pᷣſupponere debemus pꝛomiſiſſe ſoluere dotẽ ſolemniter ⁊
bene ⁊ cum clauſulis ⁊ renũciatõibus neneſſarijs qᷓ; velle agere ad
ea bona ad que anteqᷓ; deueniatur erit neceſſariũ excutere an ſint
alia bona iuxta ea que habẽtur per ſcribentes in dicta auten. res q̃
Pꝛeterea ad idem facit.qꝛ patrimoniũ fideiuſſoꝛis iudicatur
eſſe patrimoniũ debitoꝛis pꝛincipalis vt eſt caſus ſingul.in.l.ſi piu
res..pꝛeterea el fo in verſicu.fideiuſſoꝛis facultates ei agregande
ſunt ⁊c.ff.de fideiuſſoꝛi.ergo pr̃ſimoniũ in caſu noſtro pꝛincipa/
lis debitoꝛis dicitur extaxe.⁊ ideo non poteſt habere locuʒz diſpoſi
tio dicte auten. res que volens bona fideicõmiſſaria tunc demum
poſſe alienari quãdo non extat aliud patrimoniũ quo mediãte poſ
ſit ſuccnrri in dote mulieri vt ibi in verſi.ſed ſi legitima poꝛtio ⁊c.
⁊ in coꝛpoꝛe vnde ſumitur ergo c. Mõ obſtat modo illa glo.
in..l.fin.de pact.cõuentio. quam Ludo.roma. dicit dediſſe ſibi
alapam pꝛopter quam mutauit opinionem. Quia reſpõdeo ⁊ faci
le equidem Et pꝛimo ꝙ illa glo refert ptius opinionẽ Joh. ꝓ iſta
parte noſtra. Secũdo arguit in cõtrariũ ⁊ non ſoliut.⁊ ſic di⸗
co glo.apꝛobare opinionẽ pꝛimã Joha.qᷓ; conrra. Uel ſi altem
dico ꝙ gloibi non firmat pedes. ſed in termis in quibus loquit
Ludo.roma.non eſt dubitãdum ꝙ diſpoſitio dicte auten.res que
ſtante ſtatuto pꝛedicto locum habere non poteſt. De cuius auten.
intellectu poſuit Paul.de caſt. in conſil.xiij. incip.quia ꝑ ſupꝛaſcri
ptum eximiũ cõſultoꝛẽ̃ ⁊c.in fa col.in fi.⁊ etiã in conſilxiiij.incip.
viſis ⁊ conſideratis ⁊c.in pᷣa col.⁊ Ange.in ſuo conſi.cclxij.incipi.
an executio teſtamẽti ⁊c.ad quos me remitto ⁊ redeo ad tex.iſtuzʒ
de quo agimus.Cuius verba ſunt hec.

CRes que ſubiacent reſtitutõi pꝛohibẽtur qui/
dem alienari vel obligari. ſed ſi poꝛtio legitima
liberis non ſufficit ad dotis ſeu pꝛopter nuptias
donationis oblationẽ ꝑmittitur res ſupꝛa dctãs
in eam cauſam alienare pro modo perſonarum
honeſta congrua. Ea eniʒ que cõmuniter ꝓſunt
his que ſpecialiter quibuſdã vtilia ſũt pponimꝰ

De ſalſa cauſa adiecta legato.
Gloſa in. l.ſecunda. ααιπα

A

verbo vaſſallus el pꝛimo. ⁊ Bal. in.l.ſi in Wti. col. C. de nõ nume.
pecu.⁊ etiã do.meus Alex.de imol.in.l.ſi ex cautõe eo.tit. in apo
ſtillis ſuis ad Bar. vbi reputãt iſtam glo.ſiugul.ad hoc ꝙ ſuma/
ritus cõfeſſus eſt ſe recepiſſe dotem vel mutuuzʒ non põt eius be/
res opponere exceptõem non numerate pecunie vbi alias exceptio
huiuſmodi poteſt opponi cum quibus ſto.quia hec glo.clara eſt ⁊
non eget aliqua mea noua interptatõe. Cuius glo. verba ſunt hec.
Debiti ⁊c.in verſi quia ſi verũ eſt debitum tene
tur heres meus ab liberationẽ vel ad ceſſionem
ad que nunc ſi tenetur nil poteſt cedere vel libe/

rare vt.d.l.ſi ſic ⁊c.

Glo. in.l. ſi non deſignata in

verbo numerate c. Bal. hic vetiã do. meus Alex. de imol⸗
in.l.diuoꝛtio.ꝭ.ob donatões in pꝛima col.ff.ſolu.matri.reputant
iſtam glo.mirabilem ad hoc ꝙ licet alias vxoꝛi agenti ad dotẽ vel
agenti ad eius fructus poſſit contra eam opponi exceptio cõpenſa
tois de mariti rebus per eam ãmotis vt eſt tex. in dicto.. ob do /
natõs cum ibi plene not. tamen hoc eſt verũ niſi maritus legaſſet
vroꝛi dotem vel fructus.quoniã tunc titulus legati excludit com
penſationẽ vt ibi per eos de quo alias ibi etiã legendo dixi. ⁊ ideo
pꝛo nunc non me ext endo circa hoc niſi ꝙ pono verba gloſe que
ſunt hec.

Debetur ⁊c.in verſic.quia ãmodo non retinetur
dos ob res ãmotas vxoꝛi a viro quod fieret ſi
non eſſet legata vt.ff.de dot.pꝛeleg.l.i.S.eſt ali/
ud.nõ autẽ valet vt expenſe facte in dote retineã
tur cum vir legat.quia id videtur legare quod iu
dicio dotis poſſet recuperare.licet ſecus ſit in
extraneo ⁊c.

Ad trebellianum.

L.Mon iuſtam. Siit Bar · bic gy ilta bo

na lex ⁊ ꝙ habʒz eã pꝛo ſin
gul. ⁊ etiã ꝙ neſcit tibi dare concoꝛdantẽ ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ a ro
gato deſcẽdente ante aditam hereditatẽ poſt iuſſum poteſt peti fi
deicõmiſſum perinde ac ſi ab eo adita fuiſſet hereditas. Sed
tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius text. Nam dico
ego ꝙ ſi Bar. conſiderauit iuſſum paternũ pꝛout vere cõſiderauit
cum faciat mentionẽ de deſcẽdente rogato ⁊c.non bene loquitur.
nam tex.iſte loquitur de mandato iudicis facto heredi inſtituto ⁊
grauato de reſtituendo vt adeat.nam dicitur hic in text· ꝙ ſi poſt
tale mandatũ moꝛtuus eſt nonduʒ adita hereditate debetur oĩno
fideicõmiſſum ⁊ fructus de quibus fructibus ibi magis dubitaba
tur qᷓ; de ipſo fideicõmiſſo.⁊ in hoc ſtat virtus iſtius tex.vt hic in
verſi.verentẽ ne fructum amittas fidejcõmiſſi relicti ⁊c.⁊ ideo nõ
eſt fienda vis vtrum deſcendens ſit rogatus vel alius extraneus.
nec etiam tex.facit mentõem de deſcẽdente rogato ĩmo erat aſcen
dens ibi rogata videlʒ auia vt ibi in verſic.auia teſtatoꝛis ex parte
teſtatoꝛis ſeripta her es ⁊c.⁊ hoc modo ego intelligo nouiter iſtuzò
tex.Cuius verba ſunl hec.

L. Non iuſtam gerere ſollicitudinẽ cõmiſſum re
licte poꝛtionis hereditatis perſpicimus verentẽ
ne fructum amittas relicti fideicõmiſſi.quoniaʒ
auia teſtatoꝛis ex parte ſcripta heres ⁊ tibi ro/
gata reſtituer̃ caliditate ac fraude repudiauit vt
ad aliuʒ nepotẽ eundemqʒ cohr̃dem deuoluatur
poꝛtio a quo tibi nominatim non fuerat fideicõ
miſſum relictum ⁊ coactam ſuſpectam hr̃ditatẽ
adire pꝛiuſquã pꝛo hr̃de gereret.rebuſqʒ ſit hu/
manis exẽpta cum a diuo Antonino parente no/
ſtro ẽt deberi a ſubſtitutis fideicõmiſſum con/
tẽplatione iudicij teſtatoꝛis quaſi tacite ab hijs
repetitum iam dicẽdum placuerit ⁊c.
Secũduʒ Bart. hec eſt not.lex

Z. Jubemus. valde ⁊ ſingularis ad hoc pꝛo/

poſitum ꝙ quẽdo filij rogãtur de reſtituẽda hereditate fratribꝰ
vel eoꝛum filijs fructus non cõputantur in quartã trebellianicaz.

ſed eam debent habere ex ſubſtãtia defuncti. Sed tu ach
te pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex. Nam de fructib⸗ n
cõputandis in quartã trebellianicã non eſt dubitãdum eum ſn
cõmiſſus ſit condictõnale ſi inſtitutus vel inſtituti deceſſerint ſi 8
filijs. vnde interim non eſt dubium quin ſructus percepti ſint
nec computãtur in quartã eis debitam ex ſenatuſconſulto reden
ano.⁊ idem eſt etiam in falcidia ſibi debita.nam debet detrabi de
ſubſtantia omnin or non cõpꝛebẽduntur fructue in. ea mout diej
tur in tex. in verſi.idemq; eſt in retinenda legis falcidie ratioe
Sed dubium paineipale hic in text iſo eſt quid de cantion
pꝛeſtita de qua in tit. vt legato.noĩe caue. ⁊ dicitur bic in tex ꝙ nõ
tenet heres pꝛeſtare niſi teſtatoꝛ hoc expaꝛeſſe diſpoſuerit. xin hoe
ſtat pꝛincipalis dubitatio iſtius tex.non autem in fructibus. nam
ſi teſtatoꝛ etiã boc expꝛeſſe diſponeret de fructibus cõputancdisin
trebellia. vel in falcidiam non poſſet vt in verſi. licet hboc teſtatoꝛ ro
gauerit vel iuſſerit ⁊c. Et hoc modo ego intelligo nouiter iſtum
tex. De cuius intellectu etiã addo Raph. cu. in ſuo conſi.
in tercia col.incip.Sranciſcus inſtituit dominã ⁊c.⁊ do. meꝰ Al
an.de imol.in ſuo conſil.clxv.in quinto volu.incip.an verbũ mon⸗
tur ⁊c.in fine.⁊ Raph.cum.in conſil.lij.per totiũ incip teſtatoꝛ gra
uando filiũ ⁊c.⁊ Paul. de caſt.in conſil.xxxxij. in vltia col ineti⸗
quia dubia ſupꝛa foꝛmata ⁊c.ad quos me remitto ⁊ redeo ad ipz
tex. de quo modo agimus Cuius tex.verba ſunt hec.

L. Jubemus quotiens pater vel mater vel filio
ſeu filijs filia ſeu filiabus ex equis partibus yel
inequis heredibus inſtitutis inuicem ſeu ſimpli
citer quoſdam ex his aut quendaʒ rogaueꝛit qui
pꝛioꝛ ſine liberis deceſſerit poꝛtionẽ hereditatiſ
ſue ſuperſtiti ſeu ſuperſtitibus reſtituerit vt mo/
dis omnibus retenta quarta poꝛtione pꝛo aucio
ritate trebelliani ſenatus.con.tit.non ex impu/
tatione reddituũ licet hec teſtatoꝛ rogauerit pel
iuſſerit. ſed in ipſis rebus hereditarijs do/
drans reſtituatur.idemqʒ in retinenda lcgis fal
cidie poꝛtione obtinere iubemus. ⁊ ſi pater vel
mater filio ſeu filia inſtitutis ſicut ſupꝛa dictum
eſt heredibus rogauerit eos eaſye nepotibus in
pꝛonepotibus vel pꝛonepotibus ſuis ac deiceps
reſtituere hereditatem ⁊c.

Antentica contra rogatus.

Quãdo agitur rei vendicatõe non eſt neceſſaria excuſſore/⸗
gulariter. tamen hot fallit in caſu poſito in dicta auten. rogatus
quem caſum ad hoc dixit hic Bal.in prima col.in fuꝙ alibi nore
peries vbi habetur ꝙ rogatus reſtituere hereditatẽ ſi decederet
ſine liberis ⁊c.tenebitur reſtituere ⁊ dabitur rei vendicatoo ſdei
cõmiſſario ⁊ etiã hipotecaria cõtra poſſeſſoꝛes.⁊ eſt neceſſaria ex
cuſſio. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſts
tex.nam non pꝛobat hoc ſi bene ⁊ ſubtiliter põderetur imo pbat
expꝛeſſe totũ contrariũ.nam dicitur bic ꝙ legitima poꝛtio debʒ haʒ
beride ſubſtãtia teſtatoꝛis.v ſi ex ea haberi non poteſt tunc frla
iam excuſſione in bonis teſtantis datur hipotecaria ⁊ etiq rei vyen
dicatio non contra tercios poſſeſſoꝛes. ſed contra eum cuieſtſeld
reſtitutio.⁊ ſic dicit hic pꝛimo ꝙ excuſſio fit vt hic in veſi aut ea
deficiente c. Secudo nõ dicitur hic aliquid de teſcis poſſeſ
ſoꝛibus ſed de eo cui eſt facta reſtitutio hereditatis contra que po
teſt agi rei vendicatöe vel bypothecaria pao habenda ili quati ⸗
bita grauato in reſtitutõe fideicõmiſſi.⁊ iſte eſt verus ⁊ nou ſen
ſus iſtius text. Cuius verba ſunt bec. olibekis
Auten. Contra rogatus quis vt ſi ſine liberis de
cedens quod tunc ex hereditate ſupereſtreſtiu/
at vel alijs huiuſmodi verbis fideicõmiſſi gra⸗
natus quartã inſtitutõis fideicõmiſſario cogitur
reſeruare. ſuper hoc ergo cautioneʒ exponit niſi
ſit a teſtatoꝛe remiſſa ꝙ ſi contingat eã diminii:

ex ipſius ſubſtantia ſuppletuꝛ: aut ea ekiele⸗
in ꝛem ⁊ hypotecaria fideicõmiſſario aduerſus

rerum acceptoꝛem permittitur ⁊c.

Glo.in.l.penultima.

»

Dicit hie Bal.
iſta goo eſt vnic⸗

Abnennene,

pinpndnb Nnicinſe
inenttun ifkimniner
etemswtmihdn N
ſofumſieinnunn de man
m. NcNNaWiiienintr
nnuthtiinnN ri
fneunſtoſtnnckiueei in eir
ſnnns Atectinänneur
uhen Ejrigihtintindurtel
NonfipeinttiinmNmr
Main tini ukin uitrmhn
Mirxiſfiunien tmrftiwein
ufftuunetunrinin ndum
ua iktitiriimn
nigiuigmninglurar

1Gufiniſiniirinn

muſienimn inthntiarg
eritifuilc inie

Mmoſtolnebritenng .
ur. Ntifp iwft

—
—

Srbrsbsebtsssselsebrkr

.Rêẽð

mN—

uſinhuiimſut
Mrthe nantiibaftini
mbr mibiett

Auamrcneomnan
õl
r nr mrindi iunuru⸗
mamuN Miyiuttifgi
aunaurtagrk
xLEuNiNMir inddh
õä
* sdnA tiuſn
szuniinſnh
nam enane,
õñůl
—
* niungnihn titi
gchirniſiun,
Ra ensafuanine,
l
ennnimiiunn iln
emit
2run gi il
mi atmiiuiſiif
n ehifitii⸗
Aien jeftiiſtin
ritnir liiin
2 Grduclen ,
ſtauni/
ten 19
ſce fnlnnn,
ne nſa iſi⸗
m gannlint
mN& 5

lonſoni

id ſitum vbi ex actis conſtat de contumacia non eſt
o acaare ſi zaar ea. ⁊ eſt glo. in verbo contumaciã vc.in ſi.
in verlvel dic non ferti ſententiã vc. Deg tu aduerte pꝛo no
uo ⁊ vero intellectu meo iſtius glo.que iudicio meo hoc non dicit
ſi bene ⁊ ſubtiliter põderetur.nam dum glo. dicit de ſentẽtia non
ferenda vc. non loquitur de ſentẽtia ferenda circa cõtumaciã rei.
ſed circa reſtitutõem bereditatis ⁊ ad hot vt cõpetant actiões vti/
leoüpſi fileicõmiſſario. nam ſatis ſit ꝙ in actis conſtet pꝛout dicit
o. que non intellexit aliquo mogdo de ſentẽtia ſuper contumacia
ferenda vel non prout ſenſit Bal. qui cum reuerẽtia non bene gu
ſtauit ilam glo. Circa quam adado etiã Bar. in. l. ſi finita. 5. iuli
anus in verſi.pꝛocedo vlterius ⁊c. fl.de dam.infect. vbi cõmemo/
rat iſtam gio.ad idem de quo etiã poſuit Bart. in. l. eius qui. ff. de
iure fiſci. Paul. ð caſt. in ſuo conſi.xxx.incip.an filiofamilias ⁊c
ad quos me remitto.⁊ pono glo. iſtam Cuius verba ſunt hec⸗

Contumaciam ⁊c.in verſi.vel dic non ferri ſen/
tentiam vt infra de tempo.appel.l.fi ꝗ. illud.ſed
iudex rediget in actis per tabellionẽ qnaliter ad
eius petitionẽ talis fuit citatus ⁊ non venit ⁊c.

He bonis maternis.

ni Bar . hic dicit iſtum tex.eſſe notabi.
Z. Gi mua. T menti tenendũ ad hoc pꝓpoſituz

in bonis maternis delatis filijs emancipatis pater ſuccedit in vſu/
fructu. ſed ſi filij ſunt in poteſtate ſuccedit in totum. Sed tu
adnerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu ad iſtum tex. in quo cum reue
rentia vehemẽter fallitur Bar. omnes alij poſt eum ſcribentes
ibi vbiq; de illo tex. mentionẽ faciẽtes. Nam tex.ille bene ⁊ ſub
tiliter ponderatus dicit mihi expꝛeſſe ꝙ ſi filij ſunt emancipati ipſi
ſuccedunt in totum in ppꝛietate ⁊ etiã in vſufructu eorũ bonoꝛũ.
ſed ſi funt in poteſtate habent ipſi pꝛopꝛietatẽ ⁊ pater vſumfructũ
⁊ hoc pꝛobatur in verſi.omni cõmodo deſtituitur pater nec retinz
vſumfructum ⁊c.vbi eſt ca ſus apertus contra Bar.⁊ omẽs poſt
eum. Nec obſtat tex. in verſi. viriles enim inter filios ⁊c.nam
ille tex. decepit Bar. ⁊ alios.nam non vicit text. ꝙ pater hẽat vſuzʒ
fructum ſed ꝙ ſpectat ad filios etiã vſuſſructus pꝛo virili poꝛtõne
ſi ſunt plures /ſed ſi vnus eſt ſolum ad illum ꝑtinet.⁊ ita dicit pꝛo
prie iſte x. Eſt verũ ꝙ aliqui libꝛi hbñt viriles ei ⁊c.ſed volũt
dicere viriles enim ⁊c.⁊ in hoc deceptus eſt Bar.nam cõiter habe
tur enim ⁊ non ei.⁊ aliqui libꝛi non habẽt ei nec enim ⁊c.ſed ſim/
pliciter dicũt viriles poꝛtões ⁊c. ⁊ ſic omnino vſuſfructus etiã ſpe
ctat ad filios emancipatos ⁊ pꝛopꝛietas ſimul. ⁊ iſte eſt maximus
erroꝛ omniũ doceutiũ hic ⁊ vbiq; de iſto tex.faciẽtiũ mentionem.
⁊ hoc modo ego intelligo nouiter iſtum tex. Cuius verba ſunt hec

L. Si viua mr̃e emãcipati ſunt filij ⁊ poſtea ma
ter deceſſit quoniã omni cõmodo deſtituitur pa
ter nec retinet vſufructũ viriles eĩʒ iter filios ſi/
une vnus ſeu plures ſunt vſufructꝰ tribuimꝰ poꝛ/

tiones ⁊c.

De bonisqʒ liberis.
YL.quod ſcitis.

Bar. in.l.poſt dotam in vltla
col.in fina.vbis ſol.mat.alł at

lex.in. cl. quod ſeitis pꝛo ſingulari dicens eũ non eſſe alibi ad hoc
pꝛopoſitum ꝙ ſi pater dedit dotem viro filie ſue ⁊ ſtipulatus eſt

mo ſilia que poſtea eſt moꝛtua ſine filijs ſolus ipſe qui dedit doteʒ
ſnccedit in totum excluſa matre ⁊ fratribne. ⁊ dicit ſe uuper fuiſ⸗/
ſe interrogatum de hoc ⁊ ſe ita determinaſſe per illum tex.qui no
ta. eſt pꝛo limitatõe auten. defuncto. C. ad tertul. cuz ibi plene not.
vbi pariter admittitur pater ⁊ mater in alijs bouis filij moꝛtui.
ed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius textuſ

qui non pꝛobat hoc ſi bene ⁊ ſubtiliter ponderetur.ſed dicit ſolum

ꝙ boa pꝛoueniẽtia a matre vel a linea materna delata nepoti non
acquirũtur auo paterno ſed patri ſuo quo ad pꝛopꝛietatem ⁊ ipſi
auo quo ad vſumfructũ tantũ.⁊ ſic non facit iſte tex. ad pꝛopoſuũ
maxime in verſi.ſin autem idem nepos ⁊e.quem text volunt alle /
gare Bar. vbi ſupꝛa pꝛoxime ⁊ cum reuerentia tanti patris defe/
cit in ſalutari ſuo De cuius tex. intellectu addo etis Raph.cu.
in ſuo conſil cxxij. incip. in ſuccefſione nepotis vc:ad quem me re/
mittoꝝ redeo ad iſtum tex. de quo agimus. Cuius vᷣba ſunt hec.

X. Quod ſcitis pꝛioꝛibus continetur nec a filia
que in poteſtate eſt donationeʒ ante nuptias pa/

tri nec a filio dotem acquiri cõfumamus:eo ad
dito vt defũctis his adhuc in poteſtate patris ſi
liberis extantibus moꝛiantur ad liberos eoꝛum
eedem res iure hereditatis nõ ad patres iure pe
culij tranſmittantur:neqʒ per nepotes auo vide/
licet acquirende. Sin autem idem nepos ſi uper
ſtitibus tam pf̃e qᷓ; auo pr̃no diem ſuũ ſine libe/
ris obierit eoꝛũ dominiũ que ad ipſum ex matre
vel linea materna puenerint nõ ad auuʒ ſ⸗ patreʒ
eius perueniat vſufructus: vʒ ⁊ in huiuſmodi
caſibus auo dum ſupererit reſeruando ⁊c.
Si filius habet vxoꝛem cum

L-quod ſcitis. qua ipſe cõuenit ꝙ ſiue ipſe ſi

ue vxoꝛ ſua pꝛedecadat ipſa lucrifaciat donatõem pꝛopter nuptias
quam receperat a patre ſuo ⁊ vxoꝛ pꝛedeceſſit ⁊ ei ſucceſſit comn
nis filius qui poſtea moꝛitur. Dubiũ eſt modo cui dcfertur il
lud lucrũ. In quo dicas ꝙ defertur patri poſt moꝛteʒ cõis filij
quia eſt pꝛoximior.non autẽ defertur auo a quo pꝛoceſſerat.tex.
eſt in.d.l.quod ſcitis in ver.ſin autẽ ⁊c.quem tex.ad hoc ꝓpoſiũ
allegauit Jaco.de are.⁊ Cy.⁊ ctiam Bal. hic pꝛo ſingulari dicen
tes eũ eſſe mẽti tenẽdum. Sed dicas tu ꝙ Bar. etiã inil. poſt
dotem.ffſolu. matri.in fi.dixit etiã eum eſſe ſingularẽ ä alibi non
reperiri.De cuius tex.intellectu etiam ſupꝛa diximus ⁊ ideo non
repeto nunc.Cuius verba ẽt hic non pono cũea ſupꝛa poſueriʒ in
capitulo pꝛecedenti in alio pꝛopoſito.⁊ ideo non repeto nunc.
Bart. hic ⁊ eti

Glo.in.l.quod ſcitis. Tnctgt

⁊ etiam illuſtris do.Franciſ.areti.in.l.ij.S.quod ſi in patris in quĩ
ta ſua col.ff.ſolu.matritreputant iſtam glo.ſing.ad hoc pꝛopoſiiũ.
ꝙ valet pactũ factũ cũ viro vt eo pᷣdecẽte in mrimõio vxoꝛ lucret
Donatõem pꝛopter nuptias ei factã vt ibi per eos cum quibus ſto.
quia glo.clara eſt ⁊ non eget aliqua mea noua interpᷣtatiõe. Cuius
glo. verba ſunt hec.
Dotem acquiri intellige cum pacti erant de lu⸗

crando quocunqʒ modo ſolueretur ⁊c.

L.Cum oportet.sS.non autem.

Pater habens filium in poteſtate regulariter lucratur ⁊ fa/
cit fructus ſuos bonoꝝ aduenticioꝛũ filij vt in.d.ᷣl.cũ opoꝛtet cus
ibi plene not.C. de bo.q; lib. Sed pulcrũ eſt ſcire an pater pol⸗
ſit donare hunc vſumfrnctũ ipſi met filio inter viuos ⁊ irreuoca/⸗
biliter. In quo dicas ꝙ ſic.tex.eſt in.d.l.cum opoꝛtet.S.non autẽ.
quem tex.ad hoc pꝛopoſitũ põderauit hic Gal.in pꝛima col.dicẽs
eum eſſe optimũ ad hoc ⁊ non eſſe alibi cum quo m boc pertran/
ſeo.quia tex.apertiſſime hoc pꝛobat nec eget ſuppletõe aliqua ma
xime in verſi.nullam poſt obitum eius licentiam habeãt alij here
des patris ⁊c.Niſi ꝙ addo vnũ verbus in ſimili ꝙ filius ſicut non
poteſt alienare huiuſmodi bona in piudiciũ patris.tamẽ ſi aliẽat
talis alienatio cõfirmatur per moꝛtẽ patris ᷣm Paul. de caſtr. in
conſil.cxxvi.in vlti.col.incip.pꝛimo videnduʒ eſt qualis fuerit ⁊c.
Et ita volo dicere in pꝛopoſito quo ad deciſionẽ iſtius tex.Cuius
verba ſunt hec. . =è .
Non autem hipotecam filijfamilias aduer/
ſus res patris viuentis adhuc ſeu iaʒ moꝛtui ſpe
rare audeãt ſed tantũmodo alienatiõe vel hipo/
teca ſuo nomine patribus deneganda rerum ha
beat parenus pleniſſimã poteſtateʒ vti fruiqʒ his
rebus que per filioſfamilias ſecũduʒ pꝛedictum
modum acquirũtur:⁊ gubernatio eoꝛũ ſit penitꝰ
impunita. ⁊ nullo modo audeat filiuſfamil.vel
filia deinceps vetare eum in cuius poteſtate ſunt
eas res tenere ⁊c:maxime in verſi.vel ſi ex earuʒ
rerum ⁊c.in verſic.ſin autem res ſibi memoꝛato
mõ acquiſitas parens noluerit retinere.ſʒ apud
filium vel filiam vel deinceps perſonas relique
rit: nullaʒ poſt eius obitum licentiã habeãt here

des alij vſnmfructum vendicare ⁊c.

— Peculiũ caſtrenſe vel quaſi
Z. Lum multa yvel aduenticiũ vel ꝓfecticiuz
poteſt habere filiuſfamilias vt plene babetur in. cum opoꝛtet. C.
de bo. q; libe.in pꝛin. ⁊ per totum. Sed dubitatio eſt vtrum
filia femina poſſit habere ſaltem peculiũ quaſi caſtrenſe. In quo
dico ꝙ ſic. tex. eſt in.d.l.cum multa. vbi ponitur exemplũ de hoc
pꝛopꝛie in filia femina quãdo donatur ei a pꝛincipe vel ab auguſta
quem texiad hoc pꝛopoſitũ dixit hbic Gal.in pꝛima col.in fi. in ver
ſi.nota caſum in quo femina ⁊c.non reperiri alibi.qui text.opiie
pꝛobat hoc.⁊ idem voluit do.meus Alex.de imo.in.lł.qui in pole
ſtate. ff. de teſtame. ⁊ do.meus Alex. in.l.i. .hoc autẽ in tcia col.
ff.ad trebel. in apoſtillis ſuis ad Bar. cum quibus ſto. qꝛ text.cla
rus eſt ⁊ non habet dubiũ maxime in verſi.ſiue maſculus ſiue fe
mina donatões ſit cõſequutus vel cõſequuta ⁊c. ⁊ in verſi.omnem
facultatem in eis filij ⁊ filie habeant ⁊c.Cuius verba ſunt hec.

L.Cumſmulta pꝛiuilegia imperialibus donatio/
nibus iam pꝛeſtita ſint: dignũ incrementũ etiam
his offerre noſtra dignata eſt clementia. Si quiſ
igitur a ſereniſſimo pꝛincipe vel a pijſſima augu/
ſta ſuue maſculus ſiue femina donatões ſit cõſe/
quutus vel cõſequuta ſiue immobiliũ ſiue mobi
lium ſeu ſe mouentiũ filiuſ familias tamẽ conſti
tutuſ vel conſtituta habeat huiuſmodi res omni
acquiſitione abſolutas ⁊ nemini eas acquirat ne
qʒ earuʒ vſumfructũ pater:auus:vel pꝛoauus ſt
bi vendicet.ſed ad ſimilitudineʒ caſtrenſis pecu
lij omneʒz facultatem iu eas filij vel filiefamiliaſ
habeant ⁊c.

Glo. in.l.finali.in princi. SBalg.
tatiſtam glo.ſingul.ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ ſi quis recipit donationeſ
nomie filijfamilias abſentis ſi filius poſtea renũciauit pater poteſt
aeceptare ſi valt eam.⁊ eſt glo. in verbo recuſante filio ⁊c.cuʒ qua
ſimpliciter ſto quia glo.clara eſt ⁊ nõ eget aliqua mea noua inter
pꝛetatõe. Cuius gloſe verba ſunt hec.

Recuſante ⁊c.in fine in verſicu.Item an idem in
querela ſi filius delata ſibi querela recuſat an re
feratur patri. Reſpondeo ſic vt.ff.de inofficio.
teſta.l.papinianus in pꝛin.⁊c.
Bart. hic

Z. finali.S. neceſſitatem. Zert bit

text. eſſe not. ⁊ ſing. ᷣm vnã lect.quã ipſe reputat verã ad hoc pꝛo
poſitum ꝙ in bonis in quibus non queritur vſufructus patri ex
eo quia ipſe non vult cogitur pater conſentire ſilio agenti in iudicio
Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius text.⁊
dicas tu ꝙ hoc habet locũ nedum in filio agente pꝛout dicit Bar.
ſed etiã in filio cõuento vt hic in verſi.filio agenti vel fugiẽti ⁊c cũ
ratõe etiã ibi aſſignata in tex.que generalis eſt ad vtrunq; caſum.
Sed opoꝛtet iungere iſtũ tex.cum.ꝭS.pᷣcedenti cum quo cõtinuati/
ne legi debet. ⁊ hoc modo ego declaro tibi iſtũ tex. Uno etiã ad
dito per me in huiuſmodi bonis in quibus non queritur vſufru/
ctus patri ꝙ filius non põt inde de eis teſtari ſᷣm Paul.ðe caſtr.
in conſi.ccj.incip.ad pꝛimũ queſitum ⁊c.in pꝛima col.in fi.ad quẽ
me remitto ne exeamus pꝛincipale pꝛopoſitũ quo ad verũ intelle/
ctum iſtius tex. De cꝰ tex. materia poſuit ẽt Bald. in ſno conſilio
cliij.in pꝛima parte conſilioꝝ incip. Caſus coꝛam ⁊c.⁊ in conſilio
lxxxiiij.in eadem pꝛima parte conſilioꝝ incip.verba libelli ⁊c. Et
Pet. de anch. in conſil.lxviiij.incip.vtruʒ filius ſine cõſenſu patris
⁊c.⁊ illuſt.do.ranciſ.areti.in ſuo conſil.xxij.incip.pꝛeſupponitur
in facto ꝙ quedam domina ⁊c.vbi ponit an filius poſſit eſſe in iu
cſicio ſine cõſenſu patris in legatis in quibus patri non querit᷑ vſu
fructus.⁊ in conſil.cxxxix.incip.ſuper pꝛimo puncto ⁊c.vbi ponit
quid ſi filius in iudicio crimĩali an filius poſſit eſſe in eo ſine con/
ſenſu patris.ad quos me remitto ⁊ redeo ad tex.de quo agimꝰ.
Cuius verba ſunt hec.
C. Neceſſitatem per officium patri imponenda
tantũmodo filie conſentire vel agenti vel fugien
ti indicium ſine patria voluntate videatur con/

ſentire ⁊c.

L. finaii.S.ubi autem. Pereẽtgi⸗
toꝛ bonoꝛũ aduenticioꝛũ ſilij vt in.l.i.eum ibi plene nor nira⸗

mater. ⁊ plus dixit Bal. in. l. eum opottet. .ne autem e babet in
lem adminiſtrationẽ ſine decreto iudicis adeo ꝙ non tenetur kd⸗
dere rationẽ adminiſtratõnis ſᷣm Balc.in.l. ſi ſuperſtite de dad
⁊ etiam Bal.in l.oꝛphonotrophos.C. de epiſ.x cleri.⁊ in l.f
9. paterna. C. de bo. q;. libe. ⁊ in auten. eiſdem. C. de nupt . fnd-
cet in fi. C. ad.l.falci.⁊ Ang.in.ꝭ.ſed quid in autent.de nupti n.lli
iiij. nec tenetur etiã conficere inuentariũ ſᷣm Bal. in. d. . cuʒ nol.
tet. S.ne autem. Sed ego duhito vtrum requiratur conet
ſus filij in agendo ⁊ defendendo pꝛo hijs bonis.ſicut dicim⸗ en,
tra vt in.l. f.. 5. neceſſitatem. C. de bo. q; libe. cum ibi plene nao
In quo dicas quod ſic.text.eſt in dicia.l.finali.ꝭ.vbi H
quem tex.ad hoc pꝛopoſitũ dixit hic Bal. non eſſe alibi n
non dixit in boc. Sed tu aduerte circa hoc ⁊ intelige bee ſͤ
ne niſi filius eſſet abſens a loco iudicij. vel niſi eſſet inſans in
tunc non requiritur eius conſenſus pꝛout dicitur bic in te a
verſicu. niſi in pꝛima adhuc ſint etate vel abſint ꝛc. 1recee d
tex. Cuius verba ſunt hec. . . 3

Abi autem in vnuʒ voluntas eoꝛuʒ concurrit
⁊ pater vſufructum ⁊ filius habeat pꝛopꝛietateʒ
⁊ in agentibus ⁊ in fugiẽtibus pater quidem ſo⸗
ſcipiat actiones ⁊ mouent: cuiuſcunqʒ; etatis fili
us inueniatur adhibeatur etiam eoꝛum filioꝛum
conſenſus niſi adhuc in pꝛima ſint etate conſtitu
ti:vel longe abſunt ⁊c.

He manumiſſi. teſtamento.

Bloſa in.l. cum teſtamento.

Bal. bic dicit iſtam glo. non eſſe alibi ad hoc pꝛopoſitũ pẽ/
dente iudicio euictõis contra emptoꝛem non poteſt emptoꝛ repete
re expenſas contra venditoꝛem quas etiã non repetit ſi obtineatin
cauſa.⁊ eſt glo.in verbo quaſi puram ⁊c.in finalibus verbis.cum
qua ſt o ſimpliciter quia clara eſt ⁊ nõ eget aliqua mea nona iter/
pꝛetatione.vno ſolo addito ꝙ in caſu quo ꝑderet poteſt eas repe⸗/
tere nec cõpenſatur cum fructibus.l.emptoꝛ cum ibi not.ffde rej.
vẽdi.⁊ voluit Bal.in.l.diuoꝛtio.ꝭ.impediat.ffſol.matr.⁊ Pau.
de caſt. in conſi.xvij.incip.quidam Jacobus teſtatoꝛ c.ad quem
me remitto ne exeamus pꝛincipale pꝛopoſitum buius gloſe. Cu/
ius verba ſunt hec.

Quaſi puram ⁊c.in verſi.item cum petitoꝛ cõle
nitur ⁊ vincit nec ſumptus repetit c.

Bal. hic dicit iſtam glo⸗

Blo. in.l. ſi inre. Raltie N mam ga,

ſitum ꝙ pietas vel magna affectio teſtatoꝛis indicit clauſulam co
dicillarem vel repetitionẽ ab inteſtato.⁊ eſt glo. in verbo pꝓponas
⁊c.ibi in quibuſdam perſonis ⁊c.cum qua ſto ſimpliciter .qꝛ glo⸗
clara eſt ⁊ non eget aliqua mea noua interpꝛetatõe. Cuius glo. ver
ba ſunt hec.

ꝛoponas nam tunc valet vt ſupꝛa de codi/
cil. l. pina.ſed certeimo ⁊ ſi non dicitur. vt.ff de
fideicõmiſ.libert.l.matre. ſed ſpeciale eſt in qui
buſdam perſonis:vbi repetit ibi teſtator abin/
teſtato ⁊c.

He fideicommiſſar. liber ati.

7 Bal. hic etiam ilu
Z um Pꝛ 0 ongas. ſtris do. Franli aret.
in. l. queſitum in quarta col.ff de acqui. beredi.reputt iſtum re⸗
ſingul. ad hoc pꝛopoſitum ꝙ ille qui repudiat hereditatẽ non ð
eſſe executoꝛ ſi ſit deputatus ſub nomine appellatiuo pul⸗ heleal
ſecus ſi ſit deputatus ſub nomine pꝛopꝛio vl ibi per eos cnind
bus ſto.quia tex.clarus eſt ⁊ non eget aliqua mea nou
tatione. Cuius tex.verba ſunt he. . emn
L. Cum pꝛoponas fideicõmifſe ariamliber
ita tibi datam ſi vxoꝛi teſtatoꝛis placuiſſet: lie

canon adeundi hereditatem filium ſolida here/

emm Sänimmmminen

a interp e ⸗ Numni

mmtiuibid tim mii
mminyt Maruze

S —
nag te tn lon

kamare
guugrintitmm uil⸗
cugilroncte.

Cionisnmnumiis.

e Daänärm tnte
1. —–
eibpfiigitnsneunnetdemain
r funa tingia Aud
. Wperttnnita
leilpetgatncnasgwäictianen
napuntrnhicben m de en
WAET NnAtngingar
Fainq ſhnl itni ut nn Kinn
niknucterinign ain mitn
—
tſchhwni punnennin
Kiniftinnnchinihen
Nhinſhurunſttlinliaehteg
ſilmntiniuhinntaiſue
Gnittenenen de
upnkgulititenirinn⸗
ſuren atinie

5„

riil uii

iane nlmurt

Clone
oler

niinihee⸗

llnenene
chnititerrenf
uagide
enſeen

uniſhhninhn

4

—
ree eErr —

—

–– —— —

– —

FrEErrrree

N——— 2—

.„
4 ,

runnftthnone

riTHENINLANNNäs
nt/ Nnſihutllit
ä
ra nin ni
rNNX.
Orimmuüfmſimanein

aαtntiin
maunta nuni
aairtm im an uſ iſicck gt
naumnfrilinfi

(ourannuil iffndi
4 atlanem ni 4
ieienlor Aſechten
iei

–

SSoe

RNN.

N cionmirlin

. Re

„* fde
=
re,
witren tuunig ip

„
Mnnd mit nni
WAI

Gi imiuni

ditas pertinere ceperit: non refragãte tamẽ vxe
re teſtatoꝛis potes petere libertatem ⁊c.

De liberali cauſa.

Ludo. roma. in ſuo ſingulari in verbo in
Z. Solo. gratitudo ⁊c.el pꝛimo refert Bal. in.c.fi
lij nati in tit. ſi de fen. fue.ↄtro. in vſib.feud. dñteʒ ꝙ legittimatus
per pꝛincipem ad poſtulatõez patris poteſt per patrẽ reduci ad nõ
legittimuͤ pꝛoter ingratitudimẽ licet aliud ſit in legitimo per ſubſe⸗
quens matrimoniũ.qui non poteſt ex poſt reuocari ad pꝛimũ ſta
tum. ? Ludo.roma.appꝛobat hanc doctrinã Bal.faciẽs magnuʒ
feſtum de en. Seg tu aduerte in boc ⁊ dicas pꝛimo ꝙ Bal.
in dicto. c. fllij hoc non dicit nec credo hoc eſſe veruz in ſe. q; nihil
tam naturale eſt q; vnũquodq; vinculuʒ tolli eo modo quo liga/
tum eſt.l. nibil tam naturale cum ſimili.ff. de regu. iur. Sed cum
dicta legitimatio facta fuerit mediãte auctoꝛitate impiali debet ẽt
interuenire in eius reuocatione. ⁊ per cõſequẽs non videtur ꝙ le⸗
gitimus per reſcriptum pꝛincipis ad inſtantiam meam poſſit per
me ſolum reuocari ad pꝛimum ſtatum pzꝛopter eius ingratitudi /
nem. pꝛo quo facit text. in dicta.l. ſolo.C. de libera.cauſ. vbi li/
bertus non reuocatur in ſeruitutẽ ob ingratitudinẽ. Cuius text.
verba ſunt hec. — .. .
L.Solo obſequij nõ pꝛeſtiti velamento data li/

bertas reſcindi non poteſt ⁊c.
de ingennis manumiſſis.
„ Bi te Ille qui non cõfitetur nec etiaz negat ſʒ ex
. ccipit ſi non pꝛobat ſuam exceptionẽ videt
fateri. glo. eſt in. . ſancimus in auten. de exhibe. reis in verſi.narra
tõe ⁊c. in fi.quam glo.ad hoc pꝛopoſitũ magnifacit Bal. in. l. ij. in
verſi. Sed pone debitoꝛ ⁊c. C.q fiſc.vel pꝛiuat.vnde etiã habe
mus in.l.poſtquã liti.C.de pactis ꝙ licitũ eſt renũciare liti ⁊ cauſe
Fm ⁊ pꝛout declarant ibi ſcribentes ⁊ maxime Paul. de caſtro ⁊

do. meus Alex. de imol.ibidem volentes euitare contrariũ de text.
in auten. qui ſemel. C.quõ ⁊ qñ iudex. ⁊ do.meꝰ Alex.ð imola

in.l.ſicut in a col.C.de repud.heredi.vbi ſimiliter reputãt iſtum

tex.ad hoc ſingul.vt ibi per eos.⁊ ibi alias legendo dixi aliquid de
boc.⁊ ideo pꝛo nũc longioꝛ non ero uiſi ꝙ de effectu renũciationis
litis ⁊ cauſe poſuit idem do.meus Alex.de imo.in ſuo conſil.xxij.
in pꝛimo volu.in tercia ⁊ vlt.col.incip.ſi ſindicus caſtri ⁊c.ad quẽ
me remitto. Sed mihi nunc occurrit ſcire vtrũ renuncians li
ti videatur confiteri ſe non habere ius in cauſa ⁊ ſic inducatur cõ
feſſio de iniuſticia ſua ex renũciatione pꝛedicta. In quo bꝛeuiter
dicas non. tex. eſt in. d.l.ſi te in fi.in verſic.nec nocere quicquaʒ
nec pꝛodeſſe poteſt ⁊c. quem tex. ad hoc pꝛopoſitũ pꝛo ſingul.pon
derauit hic Bal. ⁊ etiã Lud. ro.in ſuo ſing. in verſ.renũciatio ⁊c.
qui babuit boc a Bal.pꝛout habuit ab eodeʒ fere omia alia ſingu
laria ſua licet eũ multotiens taceat.⁊ idem etiam voluit do. meus
Alex. de imol.in.l.naturaliter, .nihbil cõmune in. xvij.col.ff. de ac/
quir. poſſeſ.vbi etiã dicit iſtum text.ſingul.ad hoc.cum quibꝰ ſto
ſimpliciter. quia iſte text. clarus eſt ⁊ non eget aliqua mea noua in
terpꝛetatõe.⁊ iõ redeo ad tex.de quo agimꝰ. Cuius verba ſunt hec

L. Site ac filios tuos ingenuos eſſe conſtat na/
talium veritas vos tuetur. naʒ qui ſeruitutis mo
uerat queſtioneʒ apud acta cauſe renũciando ad
ingenuitatis pꝛobationẽ nec nocere quicquã nec
pꝛodeſſe poteſt ⁊c.

I. Bal.in. c ij in ti.
Glo.in.l. penultima. Peric i inc.
trouer. in vſib.feudo. ⁊ etiã do.meus Alex.de imo.in.l.qui rome
Hleya in Fa col.ff. de verb. obli.reputãt iſtam glo.ſing. ad hoc pꝛo
poſitũ ꝙ vbi quis ſuccubuit in vna inſtantia cũ ſuo aduerſario po
teſt ſe iuuare in oppoſito eius quod dixerat in illa pꝛima inſtãtia.
de. quo alias dixi poſt do.meũ Alex.in dicto. .ſeya ideo pꝛo nunc
longioꝛ non ero niſi ꝙꝙ nũc dico ꝙ ſi iſta glo. bene ⁊ ſubtiliter pon
deretur dicit totũ cõtrariũ eius ad quod allegatur. nam pꝛimo di
cit hoc. ſed poſtea arguit in ↄtrariũ de tex. in auten.item poſſeſſoꝛ.
C. qui potio.in pigno.babe. ⁊ de tex.in. l ij ff. de iureiur. ⁊ non ſol
uit per conſequẽs glo. videt᷑ appꝛobare banc vltimã partẽ vtpote
vltimo loco relatam.ſecũdo glo. iſta non videt̃ loqui in alia inſtan
tia ſed in eadem vt ex eiꝰ verbis conſtat aperte. Que ſnnt hec.

Ingenuũ videtur negafſe tacite ſe non eſſe aliũ

libertuʒ ⁊c. in verſic. item nota a ũ ꝙ qui
. . . rgumentũ ꝙ qui
pꝛimo aſſerebat rem aliquaʒ de ſuo allodioent e
poteſt poſtea aſſerere ſe in feudo habere eaʒ ⁊c.

Quibus ad libertatem
pꝛoclamare non licet.

Z. Per ſimplicem ſententiã banni põt bãni
ſecu n da tus offendi impune in bonis vt ẽ glo. not

in. c. i in tit hie finitur lex coꝛadi in vſib.fendo.quam glo.ſatis ex/
tollit Bal. ibidem. Sed notandum eſt quia ſ chumero ſut
ſtatuta ſeu pꝛecõia quibus dicitur ꝙ capiẽs bannitu effciatur do⸗
minus eius. Pulcrũ eſt ſcire vtrũ valeat tale ſtatutũ vel pꝛeconiũ̃.
attemto ꝙ de iure cõmuni ſtatim debet talis bãnitus qᷓ; pꝛimũ eſt
captus aſſignari iudici vt eſt tex. vnicus inel. f C. de maleſi. ⁊ ma
thema. in verſi.depꝛehẽderit occupauerit illico ad publicũ ptra/
hat ⁊ iudicum oculis oſtendat ⁊c. quem ad boc dixit Bal. no eſſe
alibi in. l. ij. C. quib. ad liber. pꝛocla. nõ licet. Camen dicas tale ſta/
tutum ſeu pꝛeconid omnino valere.tex.eſt in.d.l. ij. per quem tex.
ita dixit Hal. bic reputãs eũ ad hoc alibi nõ repiri in verſ. ex largi
toe pʒicipali vel auctoꝛitate fiſcali ſeruꝰfactꝰ æc.iũcta glo.ĩ vſi. ſu⸗
fcũs ⁊c.cũ qua ſto q; iſte tex.clarus ẽ ⁊ hoc optie pbat in verſ.ſu
paa allegato.nec ẽ opꝰ in eo alia noua mea interpᷣtatõe. Uno ſo
lo addito ꝙ hoc non eſt mirũ. quia etiã valet ſtatutũ vt bãnitus
poſſit occidi ᷑ᷣm Paul.de caſt. in conſi. xxxiiij.incip.licet iſta ſit qõ
⁊c.in ſa col.⁊ do.meũ Alex.de imo.in conſil. lxxv.in pꝛimo volu.
incip. an banitus ſit capax vc. ⁊ in conſil.cxiiij. in eodem pꝛimo vo
lu, incip. Cicius habens vxoꝛem ac. ⁊ etiam in conſil.ij. in ſecun
do volu.incip. vi ſis dubitatõibus ⁊c. ⁊ in conſil. xv.in tercio volu
mine incipien.attenta diſpoſitione ſtatuti ⁊c.⁊ in conſilio.lxxvij.
in eodem tercio volu. incip. in cauſa criminali cõtra occidentes bãᷓ
nitos ⁊c.⁊ in conſil.cvij.in ſo volu.incip.pꝛeſupponitur ꝙ quidã
bebꝛeus ⁊c. ad quos me remito ⁊ pono modo iſtum tex.de quo
modo agimus.Cuius verba ſunt bec.
L. De latronũ famula deſcẽdentibꝰ ex largitõe
pꝛincipali vel auctoꝛitate fiſcali ſeruis factis re

tro pꝛincipes libertatẽ deuagari decreuere ⁊c.
Y „DPꝛeciũ regulariter ſuccedit loco rei. vt in
. ſinali l.ſi rem ⁊ pꝛeciũ cum ibi not.per Bart. ff.
de peti. heredi. x in.l.ſ eũ ſeruũ cũ glo.ff. ſicer. peta vbi alias legen
do dixi de dircõ hoc taz in vniuerſalibus qᷓ; in particularibus cũ
ſimilibus. Sed vubium eſt an res empta ex fructibus ſucce/
dat loco fructuũ.⁊ in hoc habes tex.ſingul.ſᷣm GBald. ibi ꝙ ſic in
d.l. fi. in verſi. aut que ex earũ rerũ emolumẽta empta confectaq;
ſunt ⁊c.⁊ in verſi.que ex earũ rerũ queſtu ac fructibus congrega
ta ſunt. Cum quo in hoc ſimpliciter ſto quia tex.iſte apertiſſimus

eſt nec eget ſuppletõe mea aliqua vt patet ex verſ.ſupꝛa allegato in
quo non ẽ opus alia mea noua interpꝛetatõe.Cuius vᷣba ſunt hec

L. Si quis in libertatem pꝛoclamauerit id quod
apud ſe eſſe eius quem dominũ dicit pꝛofitebi/
tur:quoniã de eo non dubitabitur reddi ac refer
ri iudex pꝛotinus pꝛonunciabit.quod vero peti/
tur ſi fuerit negatione dubium per cautioneʒ cõ/
ſeruabitur ⁊ petitio differetur:vt ſi fuerit appꝛo/
bata libertas: quoniam ⁊ ipſis qui rem cõmiſe/
runt medenduʒ eſt geſtarũ rerum ab eodem ratõ
atqʒ omne quod debetur repoſcatur vt ſeruitute
depulſa qui pꝛo domino quondam fuerat habe
at quod vt ſeruo dominiũ largitus eſt: ⁊ que ex
earum rerum queſtu ac fructibus cõgregata ſunt
⁊ que de furtiuis compendijs obſcure capta ac
peracta ſunt cum liberum cũ eſſe nõ opoꝛteat ⁊c.

de ſtatu defunctorum.

. 14 Tu ſcis ꝙ exceptio pꝛeſcriptõis eſt ð im
X. prim . pediẽtibus litis ingreſſum ſeu litis con/
teſtationẽ yt habetur per not.per Bar. mmlaiar ſer Eade geenl,
. * .1 „

æ in.l. emmptoꝛ. C.de pꝛeſctipt. lon. tempo.⁊ in.·ñi. S.fi. ad tertuli. cũ
multis ſimilibus que bꝛeuitatis cauſa obmitto vt ſeruem tibi pꝛo
miſſa in hoc opere noſtro vt non vagemur ſed ſubtilit᷑ ꝓcedamu
niſi ꝙ allego vnũ not.conſiliũ de hoc illuſtris do. Sranci. in oꝛdi/
ne. lxxxxix. incip. Clariſſime doctoꝛ vc. ⁊ Paul. de caſt. in conſi⸗
elxxxxi. incip.antequã veniam ⁊c.in vlti. col. v Bar.in.d.l.ẽptoꝛ.
C.de pꝛeſcript.lon.tempo.⁊ iu.l.omẽs.C.de pᷣſcript.xxx.anno.⁊

Bar. in. l.i. . fi. ff.ad tertul. x Bal. in. l.fi. in. xiij. oppo. C. de edie.

Diui adri.tolle.⁊ Bal.in.l.i.C.dc quadri.pꝛeſcrip.⁊ in.l. ſcut . C. ð
pꝛeſcrip.xxx.anno. Sed bonũ eſt ſcire quid ſi opponit in mo
dum duplicatõis an tunc impediat litis ingreſſum.⁊ in hoc dicas
ſic tex. eſt in. d.li quem tex. ad boc dixit bic Bal.eſſe mẽti tene
dum. ⁊ ſubdit ꝙ vix eum alibi reperies. Sed tu aduerte
bene quia cuz reuerentia Gal.iſte tex. nihil facit ⁊ iudicio meo no
pꝛobat hot ſi recte ⁊ ſubtiliter cõſideretur. Cuius verba ſunt hec⸗

L. Aditus competens iudex cauſam pꝛeſcriptio
nis examinabit.⁊ ſi domitie patronũ vt ciuis ro
manus in diem moꝛtis vixit ante quinqʒ annos
qᷓ lis bonoꝛũ mulieris inchoaretur vita deceſ-/
ſiſſe cõſtiterit: libertate ſtatus ex perſona manu
miſſoꝛis non retractabitur ⁊c.

De preſcri.adue.lib.lon.tem.

4 Pꝛeſcriptõnes ſunt inuente non pꝛopter
Z . F inali Rpenã ſubditoꝝ ſed pꝛopter eoꝛũ libertatẽ
ne de iure ſuo ſempꝑ dubitẽt vt eſt glo.in..pꝛimo in auten.de tẽ/
po.non ſolu.pecu.quam glo.ſatis ad hoc extollit Bal.in.c.ſi quis
per.xxx.in tit.ſi de feud. inter domi. ↄtrouer.fuer. ⁊ ẽt pꝛeſcrip/
tiones non pᷣſupponũt conſenſum aduerſarij vt eſt glo. in.l.i.in fi⸗
in glo.pꝛima in fi.ff.de dolo quaʒ etiã cõmendat HBal.in dicto.c.
ſi quis per. xxx.ſed bene pꝛeſuppõit negligentiã ſᷣm Paul.ð caſtr.
in conſil.cclxxxxv.incip.viſis ⁊ ponderatis omnibus ?c. Sed
vellem modo a te ſcire quia ſepenumero iura cõmemoꝛant pᷣſcrip
tionẽ longi tempis ⁊ ctiã longiſſimi vt patet in eoꝛũ titulis ſpeciali
bus videlʒ de pꝛeſcriptõe longi tempis vel de pꝛeſcriptõne.xxx.vel
xl.annoꝝ an ſit tex.aliquis in ſpẽ comemoꝛans tempus.xl.vel.lx.
annoꝛũ. In quo dicas ꝙ ſic tex.eſt in.d.l.fi.in verſi.etiã ſi ſexagin
ta annoꝛũ curricula exceſſernnt ⁊c.quem tex.ad hoc pꝛopoſitum
dixit hic Bal. non reperiri alibi cum quo ſto ſumpliciter quia tex.
clarus eſt ⁊ non eget aliqua mea noua interpꝛetatõne. Cuius tex.
verba ſunt bec.

L. Sola tempoꝛis longinquitate ⁊ ſi.lx.annoꝛũ
curricula excedat libertis iura minime mutilare
opoꝛtere congruit equitati ⁊c.

C.de nudo iure quiritũ tollen.

71 BVMultotiens ſura cõmemoꝛãt dominuz di
– Deim 3. rectũ vel vtile vt in.l.pꝛima.ff.ſi ager vecti
ga. vel emphite.peta.cum ibi plene not.⁊ plene traditur in.l.ſi. C.
de iure emphi.⁊ in. C. potuit extra de locat.⁊ in autenti.niſi tri⸗
cennalis. C. de bonis mater. Sed bonm etiaz eſt ſcire vbi lex
facit mentionẽ de dnio pleniſſimo. In quo dicas tu eſſe tex.in.d.l.
pꝛima.quem tex.ad hoc dixit hic Bal.not.⁊ ꝙ raro inuenies in iu
re hoc vocabuluz. Sed tu dicas ꝙ ſimilis tex. eſt in.l.fi. C. ð
iure dot.impet.in verſi.pleniſſime habet creditoꝛ rem ideſt q do/
minus factus iam reuocabilem ⁊c.⁊ in.l.iiij.de vſufructu.⁊ in.l.
mater et ibi per Bal. C. ad tertu. vbi ponit etiam de plena poſſeſ
ſione. ⁊ per Paul. de caſtro in conſil.cxxxiiij.incip.notandum eſt
⁊ in conſilio.el.incip.an in donatione etc.⁊ eſt etiam bonus text.
in.l.ſed ſi moꝛs.ſfſ.de donat.inter vi.⁊ vxo.in verſi.pleniſſimi ⁊c.⁊
in.l.raptoꝛes. C. de epiſ.⁊ cleri. in verbo pleniſſimaz pꝛopꝛietatem
⁊c.cum ſimilibus que bꝛeuitatis cauſa obmitto ne exeamꝰ pꝛinci
pale pꝛopoſituz noſtrũ quod tibi pꝛomiſi in hoc opere noſtro que
iura cõcoꝛdant cum. d.l. i. Cuius verba ſunt bec.
L. Antique ſubtilitatis ludibꝛiũ per hanc deciſi
onem expellentes nullaʒ eſſe differentiã patimur
inter domios apud quos vel inducit ex iure qui
ritum vel tantũmodo in bonis reperitur: quia
nec buiuſmodi volumus eſſe diſtinctionẽ nec ex
iure quiritũ nomen quod nihil enigmate diſcre/

pat nec vnquã videtur nec in rebus apparet: ſed

eſt vacuũ ⁊ ſuperſluũ verbum per quod animi .
uenum qui ad pꝛimã veniũt legum audientiã pee
territi ex pꝛimis eoꝛum cunabulis inutiles leges
antique diſpoſitõis accipiũt ⁊ ſit pleniſſunus
legitimuſ quiſqʒ dominus ſiue ſerui ſui ſiue glia
rum rerum ad ſe pertinentium ⁊c.

ZHe liberali cauſa.

MHlo. in. l. inbemus. ZBal bieditinuz
. glo. non eſſe allbbi.
⁊ ſic facit eam ſingul.ad hboc pꝛopoſitũ ꝙ confeſſio facta iucici no
in figura iudicij non habet vim rei iudicate. ⁊ eſt glo.in verbo auʒ
aliud ⁊c. circa mediũ.cum qua ſto ſimpliciter quia glo.clara eſt .
nõ eget lõga vel nona mea interpᷣtatõe⸗ Uno ſolo addito ꝙ facit
ſaltem indiciũ ſᷣm Bal. vbi ſupꝛa pꝛoxime. ⁊ Bal. in. l. penin. C.
Raeiuſc. poſuit Specu. i tit. de confel. in verſi. confeſſio iſta re
ad quos me remitto pꝛo nũc ne exeamus pꝛincipale
huius glo.Cuius verba ſunt hec. Rrunchpe nopoſtun

¶ Apud alium iudicem ⁊c in verſi. nec obſtat in
fra de agri.⁊ cenſi.l.cum ſcimus libꝛo.xj.vbidi
cit ſolam confeſſionem non pꝛeiudicare.quia ibi
non fuit facta coꝛam iudice in figura iudicijac.

De pꝛeſcriptione longi tempo

fingli Bar. hic dicit iſtam. l.eſſe multu not. ſin
lina li gularẽ ad hoc pꝛopoſitum illi dicuntur
eſſe pꝛeſentes qui ſunt in eadem pꝛouincia ⁊ ꝙ debet conſiderari
locus vbi partes babent domiciliũ non autem vbi res ſita eſt. 1 G
ad pꝛeſcribendum non curamus de ſcientia eius contra quem pꝛe
ſcribitur. cum quo in boc ſto.quia tex.clarus eſt ⁊ nõ eget aliqua
mea noua interpꝛetatõe vel ſuppletõe niſi ꝗ ſolum addo vnũ ver/
buz in eo quod bic dicitur qui dicãtur pꝛeſentes nã ð h poſuit do.
meus Alex. de imol.in conſil.centeſimo in quinto volu. incip.ſida
tus eſt terminus ꝛc. Secuũdo circa aliud quod dicii vlnmolo
co ꝙ non curamus de ſciemia eius contra quem pꝛeſcribitur ac.
Nam de hoc poſuit Paul.de caſtr.in conſil.cclxxxxv. incip. viſis
ponderatis omnibus ⁊c.⁊ etiã in conſil.ccxxiij.incip. in cauſa que
veriitur parme ⁊c.maxie in quarta col.⁊ do.meus Alex. de imo.

in conſil.lxxi.in pꝛima col.in pꝛimo volu. incip.videtur pꝛim con

ſideratõe ⁊c.⁊ in conſil.clxix.in ſᷣo vol.incip.an pꝛeſcribipeſſitc.
T⁊ Bar.in.l.ij.in fi.ff. de duob.reis.⁊ in.l.pe.ꝭ.ad crimẽ.ff.ð pubi.
iudi.⁊ Bar. in.l.ſi longius.x in.l.heres abſens.ff de iudic.⁊ in.ᷣ
ſens.ff.de pꝛocurato·ad quos me remitto.⁊ redeo ad tex.de quo
aginus Cuius verba ſunt hec.

L. Cum in longi tempoꝛis pꝛeſcriptõe tres emer
gebant veteribus ambiguitates. pꝛima pꝛopter
res vbi poſite ſunt. ſecunda propter perſonas ſi
ue vtriuſqʒ ſexus ſiue alteriꝰ cuius pꝛeſentiã exi
gimus.tercia ſiue in eadem ciuitate debeant eſſe
perſone tam petentis quã poſſidentis.⁊ res pꝛo
quibus certatur omnes pꝛeſentis legiſ ampledi
mur diffinitionẽ vt nihil circa eam relinquatur.
Sancimus itaq; debere in huiuſmõi ſpecie viti
uſqʒ perſone tam petentis q̃ʒ poſſidentis ſpecta
ri domiciliuʒ:vt tam is qui dominij vel ypotece
queſtionem indicat qᷓ; is qui res poſſidet domi/
ciliuʒ in vno habeãt loco ⁊ in vna pꝛouincia. hoc
enim vobis magis eligenduʒ videtur vt non ciui
tate concludatur domiciliũ ſed magis pꝛouincis

⁊ ſumitur ꝙ domiciliũ in eadem habeat pꝛouin /

cia cauſam inter pꝛeſentes eſſe videri:⁊ decenij
pꝛeſcriptione agentem excludi ⁊c:

DSe preſcriptione.xxx.annoiu

Nunt itn
(rii ien

miſtgite

*
Naf r dr.

ilu ſn n i.
ſmiinſt ranu
alrpit / gi nftin i

tumn fuſe n naͤt enn

ng e Nundi Nen

ntnc

ukitto zin⸗
lißeigtladnnndttien
ariezmn uiſntmmignsn
eeſffigtmirlitiſiftil

Giſetacſtciwerliare. ed c

cum inſctſuminitusei
Ntaneoetſiegdttisgier
(enlkenwenenenenimarta
Kn.

Cbfnlonmmnn

fnngin tn Ailiintineg

Mynge
tnu i

i
Nuumee

K
Lisoltci⸗

6
e

.

—
=

2FS

n

*Nffüflrrr

— .

..e

f.

6
W 1
n id
eeunkiin i
Einanlgtn in
Ann W
unanaenalinie
=W
egaiu
glnſngſ
r unnuiingi
altiſmniiͤ

Mntnintn

IAI Mauuin
rnrsnmnmnGi
abamännfſ
—
nutauntmeli
—
wnnmſ
MU
smut Kriltmiilgtut
5õ
õ
KrIINLTAüEANNi
õ
idi e e
sõäl
Nalisiſrtvi uſn ſNNni
u:· Nalilai. Muin ſn
tamuma GN ba
τaα
Ilnulrgnpraſuſthitneene
Cendsigiuls nnft
et rir ie Naſihliied
Emtiins uini elaniti
iustimtütinin
Suon antsn
nNed *
eemm mſllit
i ninmii iulitt
nen er iſtiſt
riamsiil 6
õ
pnace
teilootum e⸗
””õ
e vatliſeinſ⸗

Officium iudicis eſt ꝑpetuuʒ
Blo .In. l. ſicut. bᷣm · Bal.in. l. ij. C. de executi.
rei iudi. qui ad hoc allegat iſtã glo. pꝛo ſingul. in verbo pꝛeſcriptio
⁊c. que glo.clara eſt ⁊ non eget alis mea noua interpᷣtatiõe niſi ꝙ
adde Bal idem volentẽ in. l.ij. .ſed quia noſtra. C. cõia de lega.
2 Bal.in addit. Specu.in tit. de arbitr. ĩ verſi.quo iure petit ⁊c.
2 Bart. in.l.ſi ſocietatem. . arbitroꝛum. ff.pꝛo ſocio in quinta
col. vbi allegat iſtum tex.cum quibus ſto.⁊ pono glo.de qua agi/
mus. Cuius tex. verba ſunt hec. . —
Pꝛoſecutio extraoꝛdinaria veluti fideicõmiſ/

ſum quod fit officio iudicis ſecus in exceptiõe.
yt. ff. de doli exceptõne.l.pure.o.finali ⁊c.

L.ſi quis emptionis.s. ſʒ hoc
ſuper illis. Pan enas vſe mens Aer ve zmo.

in eſianenam in.ii.col.ff.ſolu.immatr.
ij .Koma. dns meus Alex. de Imo. in. l. naturaliter
ang hen xxxiiii. col.ff. de acquiren. poſſe.reputant iſtuz tex.
ſingul. ad hoc ꝙ violent poſſeſſoꝛ ↄuentus rei vendicõe non põt
referre ſpoliato qõeʒ vomiuij agenti vbi ałs ageti rei vẽdõne põt
opponi ꝙ non eſt legitimus etiam ſi agens non eſſet legitimus
yt in. l.fl. C. de rei vendõne ⁊ not. glo. in. l. nam et ſi fur. ff. de con
done furt. ⁊ not.in. d.l.ſi alienaʒ vbi ałs legẽdo dixi poſt alios do
tentes ibi ideo non me extendo nunc niſi ꝙ pono vba iſtius tex.

Sʒ hoe ſuper illis detentatoꝛibus cẽſemus ꝗ
ſine violentia eaz rem nacti ſunt nam ſi quis vio
lenter eaʒ abſtulerit omnino licebit pꝛioꝛi poſſeſ
ſoꝛi ſine vlla diſtinctione vendicare. Sed et ſi
quis non ꝑ vim ſed per ſententiam indicis eã de
tinuit ea tamen occaſiõe quod abſens pꝛioꝛ poſ
ſeſſoꝛ ad litem vocatns minime reſpondit lice/
bit ei ⁊c.

BGloſa in l. cum notiſſimi. Bar

as. ff de regu.iur. ⁊ etiam Bal.in.l.ad cognoſcẽdas.C. de ingen.
manumiſ.⁊ etiã do.meus Alex.de imo.in.l.i.in pꝛin.in quarta co
lum. f. de verb. obli. allegant iſtam glo. pꝛo ſingulari ad hoc ꝓpo
ſitum ꝙ in matrimonio verba requirãtur in valentibus loquj ali
as autem non. de quo alias dixi legendo in.d.l.i.⁊ ideo pꝛo nunc
non me multum extendam circa hoc niſi ꝙ ſolum addo pꝛo nunc
ũ verbum. Puimo ꝓ iſtam glo. etiã ad boc allegat ⁊ ſequitur
HBal in.cpuimo.ꝭ.fi.in ſit.de ſucceſ.feud. et poſuit etiam aliquid
Angein conſil.lxxxxij.incip.in dei nomine amen ꝛcetera. et etiaz
illuſtns do. ranc.areti.in ſuo conſil.xiij.incip.viſo diligenter the
mate elc. Secudo addo aliud ꝙ iſta glo. non eſt vera nec vn /
quã mihi placuit.et contra voluit in terminis papa in. c. ex litteris/
de ſponſali. vbi pꝛobatur ꝙ etiã in valentibus loqui nõ requirũt
v̈ba in mr̃ionio. et ita p illũ tex. voluit ibi Jo.an.et do. Ab. in. c.
tue eo. titu. qui reſpõdent ad iſtam glo.et ad oĩa alia que vidẽtur
requirer vba in mrimonio in valẽtibus loqui. nã ſᷣm eos ꝓcedũt
quo ad ꝓbatõs inducendã cõtractus mr̃imõij. nõ ãt quo ad ſub/
ſtatia mrimonij.et allegant glo.ſingu.ad hoc in. c. ſufficiat. xxvij.
g i. que dicit boc expꝛeſſe.et ita intelligit glo.in hac.l.cũnotiſſimi.
Cuius verba ſunt hec.
¶ Solaʒ ⁊c.quia verba ſunt necceaſſaria in ma

trimonio ſed excludit concubinatum ⁊c.
de annali exceptione.
Glo. in. l. nt pertectius in uer

botabularioꝛu ett. Qmñ timetur de aliquo offciali adeũdo ob
limoꝛem eius cautela eſt vt fiat pꝛoteſtatio coꝛam vicinis vt plene
radunt ſeribẽtes maxime Bar. et Ludo.roma.et etiã do.meus
lex de imo.in. l. de pupillo. .ſi quis ipſi pꝛetoꝛi.ff de noui oper.
nunci. vt ibi per eos qui dubltãt an poſſit fieri pꝛoteſtatio iſta co/
ram vno vicino tantũ vel pluribus. Et cõcludunt per iſtaz glo.ſin
gul.ßm eos ſufficit vt kiat coꝛam vno tantũ ⁊ pꝛobatur hoc per
teſtes per iſtam glo. quã Ludo. roma. dixit non reperiri alibi. nec
etiam hoc eſſe alibi tactum vt ibi per eum. et etiã per eundem do.
mei ibidem in vlti. colin fine qui tamẽ allegat aliquas auctoꝛita/
les in hoc de quo alias ego ibi dixi poſt alios et ideo pꝛo nũc longi
oz non ero niſi ꝙ alias ibi dictis per alios et per me addo nũc pꝛi/

Bar. in

mo o iſta glo. bene põderata cum lex. ſuo hoc non dicit.nam ii
ſu illo vbi deerat iudex ſufſcit ꝙ tabulanij ſe ſi nbKriban vel
haberi non poſſunt notarij tres teſtes ſi ufficiunt pꝛout ibi dicitur
in tex. vnde coram alio non fit ille actus ſed ſufficit rogitus nota/
riorũ.⁊ tunc non eſt vis an ſit vnus vel plures. ſed gl, loquitur in
diuerſis terminis quãdo omnino debet fieri proteſtatio coꝛam ali
quibus.quo caſu dico etig ꝙ non ſufficit fieri coꝛã vno tantum. ⁊
ad hoc allego tex.in.l.cũ quidã ð appel.⁊ i.l.ij. C. de his qui pꝛop.
met. iudi.non appel.in verbo publice c.quod verbũ exponit ideſt
populice prout late declarat Saly. in.l.ea quidem in repetitt. ſua
C. de accuſat.vbi allegat plura iura ad boc ⁊ maxime tex. in.l. ſex
uũ quoq;. .publice.fl.de pꝛocura.⁊ inſtitu. de publi. iudi. in pꝛin.
ergo ſi pꝛoteſtatio debet fieri publice non ſuffcit vt fiat coꝛam vno
tantum. Pꝛeterea tex.in. d.c.fi.de appel. dicit expꝛeſſe ꝙ coꝛam
bonis viris debet fieri talis pꝛoteſtetio ⁊ ſic loquitur in plurali in
verbo bonorũ viroꝛũ ⁊c. ergo non ſufficit coꝛam vno. Itaq; pꝛote
ſtatio debet fieri omnino coram pluribus nec ſufficeret corã vno.
niſi forte eſſemus in caſu in quo non eſſet copia pluriũ ⁊ tempus
inſtaret ⁊ periret.quia tunc ſecus eſſet. ⁊ hoc moddo ego intelligo
iſtam glo. Cuius verba ſunt hec.

Podie pꝛius adeundus eſt ⁊c.in verſi.non ſuffi/
cere denunciationeʒ ad domũ ⁊ ſi non perueniat
in noticiam eius cui fit. vt.ff.de dam. infec.l.iiij

SF. pꝛetoꝛ ⁊c.
Y ſi Bart. hic dicit iſtum caſum eſſe ſingul. ad
fina li. hoc ꝓpoſitũ citatio ſeu libellus ſpn
ſumma non expꝛeſſa aliqua cauſa interrumpit p̃ſcriptoem in om/
nibus que ſub illa cauſa poſſunt cõtineri. Sed tu aduerte p
vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex.nam ego intelligo eũ aliter ⁊
dico ꝙ libellus ſuꝑ vna ſumma ſed etiã ſuper nulla ſumma inter/
rumpit vt ſi dico te mihi eſſe debitoꝛẽ ⁊ ſic poꝛrigo libellum gene
raliſſimũ vel omnia in quibus habes agere mecũ interrũpitur vt
non poſſis pꝛeſcribere vel perficere vlterius nec eſt opus ꝙ ſim ſu
per vna ſumma vt in verſi.ſed qui obnoxiũ ſuũ in iudicio clama/
uerit ⁊c. ⁊ in verſi.nullius cauſe mentõem habentez vel vnius ac.
Et hoc modo ego intelligo iſtuz tex. qui ſemp allegatur ꝙ libellus
generalis interrũpit pꝛeſcriptõem. Sed ego nouiter allego ⁊ dico
libellus generaliſſimus interũpit pꝛeſcriptõem vt dicendo te eſ
ſe debitoꝛẽ meũ nec in. x. nec in. xx.nec de aliqua ſumma facio mẽ
tõzʒ vt ſonãt ea q̃ ſunt ibi in tex. bene ⁊ ſubtiliter põderato. In
quo addo vnũ verbũ ꝙ ad interũpienduʒ pꝛeſcriptõem que requi
ratur vide vnũ conſiliũ quod eſt.cxxxvij. iter conſilia domini mei
Alex. de imol.in ᷣo volu.incip.Lanʒalottus de imola ⁊c. vbi põit
an per ſolam citatiõez interrũpatur pꝛeſcriptio vel ne.ad quod me
Femite ne exeamus text.noſtrum de quo agimus. Cuins verba
unt

L.Si ex multis cauſis quidam obnoxiũ habẽs
ſcilʒ ⁊ maxime ex ſimilibus quãtitatibus in vniꝰ
quidem cauſe ſnmma libellum cõuentionis com
poſuerit cauſam tamen non expꝛeſſit apud vete/
res agitabatur an videatur omnes cauſas in iu/
dicium deduxiſſe aut vetuſtiſſima eoꝛũ aut nihil
feciſſe cum eius ſenſus incertus eſſe apparebat:
ſed ⁊ in iudicijs in multis cauſis tales altercatõ
nes ventilatas inuenimus ⁊ maxime ꝓpter lon
gi tempoꝛis interruptionem.

Quomodo et quando index.

Docto.cõmuniter in multis locis ⁊
X * ſeci n da maxie in hac.lij.p illũ nor. tex.con
cludunt ꝙ ſi iudex mandat alicui perſonaliter coꝛam eo exiſtẽti vt
tali die compareat coꝛam eo iſte iuſſus iudicis ſeu momtio vnica
babet vim pemptoꝛij reputãtes iſtum ter.ad hoc ꝓpoſitũ ſingul.
Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius text.
qui iudicio meo hoc non pꝛobat. nam pꝛimo text.iſte loquitur in
parte monita nec dicitur hic ꝙ ab ipſo iudice ſuerit facta hec moni
tio. vnde dicere ꝙ loquatur in iudice iſtud eſt reſtringere nimis
iſtum tex. Pꝛeterea poſito ꝙ loqueretur etiã in iudice monẽ
te adhuc dico ꝙ non dicitur ibi vtrum trina vel vnica monitione
fuerit citatus.vnde potius iſte tex.debet intelligi de trina monitie
ne qᷓ;ᷓ de vna per tex. not. in.c. fi.extra de cler. non reſiden. in verbo
moniti ⁊c. vbi tex.facit memionẽ ſimpliciter de monitõne Y intelli
gitur.per omẽs ſcribentes ibi de trina monitõne, ⁊ pꝛobaĩ aperte
.ij.

in. c. ex tne in verſutrine citatõis edictũ vc.eo.tit. ⁊ ita poſſumus
etiam dicere ⁊ merito in. d.l.ij in verſi.qui admoniti in iudicio eſ/
ſe noluerint vc.nam ego intelltgo de trina monitõe ſeu citatõe non
autem de vna non pemptoꝛia pꝛo omnibus.⁊ eo maxime cum lo⸗
quatur in caſu ſententie diffinitiue ferende vt ibi in verſi.ſententiã
a iudice ferri poſſe certũ ẽ ⁊c.⁊ ſic ĩ actn maximi pᷣiudicij ergo ⁊c.
aꝛet᷑ea ↄſidero aliud. nã glo.in..l.ij.allegat aliqua iura ꝓ eo
cõi vltimo intellectu ibi poſito q iura nõ pꝛobãt ſi bene ponderen
tur. Pꝛeterea conſidero adhuc aliud pꝛo nouo ⁊ vero meo in
tellectu iſtius tex.d.l.ij.nam tex.ille omnino pꝛeſupponit ibi inter /
ueniſſe trinã monitiouẽ ſeu citationẽ vel vnã pemptoꝛiã pꝛo om/
nibus. Sed alia ratio ibi erat.quia.ſ.in ea citatõe peremptoꝛia nõ
fuerat appoſita cauſa hoc eſt ad quẽ actum vt ibi in verſi. ceſſan/
te cauſa quoq; pemptoꝛij vc. Et hec erat ratio vera dubitancdiad
iſrum tex. qua non obſtante deciditur cõtrariũ.⁊ pondero illaz di⸗
ctionem quoq; ⁊c. que implicat ad dicta in.l.i.eo.tit.ſ.de ſententia
lata contra abſentẽ legitime non citatum. poſtea ſubditur in. d. lij
cſentẽtia valet ſtante citatõe legitima etiã ſi cauſa nõ fuerit appo
ta in ea. ⁊ ita ſont illa vba ceſſante cã quoq; ꝑemptoꝛij ⁊c.q ſunt
implicatiua ad pcedentia vt de ſe patet. ⁊ hoc modo ego nouiter
intelligo iſtum tex. Cuius verba ſunt hec.

L. Ceſſante quaqʒ cauſa peremptoꝛij edicti ad/
nerſus eos qui admoniti iudicio adeſſe noluerũt
ſententiam iudicem pꝛoferri poſſe certũ eſt ⁊c.

7 „* Quando iudex pꝛonũciat ſe eſſe in
X. ſi P re ſe 8. competentẽ quo caſu ſentẽtia lata
eſt interlocutoꝛia ſᷣm gl.in auten. habita.C.ne filtus pꝛo patre hec
ſententia non poteſt reuocari a iudice delegato etiam ſi ambe par
tes conſentirent vt in.c.ſigniſicantibus extra de of̃.delega.tamen
ſecus eſt in iudice oꝛdinario.quia poteſt ipſe bene reuocare talem
interloeutoꝛiã ſpᷣm Bal.in.d.l.ſi pꝛeſes quaſi deſertam. Et idem
voluit etiã Ludo.roma.in ſuo ſingulari in verbo ſententia ⁊c.el.x
voi camẽ dicit ꝙ iſte tex.non facit.quia loquitur ſᷣm eum in ſentẽ
tia nulla vtpote lata contra minoꝛeʒz indefenſum. ⁊ hoc modo ipſe
intelligit iſtum tex. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo meo in/
tellectu iſtius tex.qui primo ⁊ ante omnia iudicio meo non loqui/
tur in ſentẽtia interlocutoꝛia de qua agimus.ſ.qua quis pꝛonun⸗/
ciat ſe incõpetentem.ſed ibi appellatio illoꝛuz adultoꝛũ circũducta
fuit. ⁊ ſic non loquitur in incompetẽtia vel non competẽtia iudi/
cis. ⁊ hoc pꝛio. Secundo non eſt verũ etiã ⁊ bic etiã aduerte il
lud quod diit Ludo.roma. ꝙ ibi minoꝛes eſſent indefenſi. ⁊ ꝙ
pꝛopter hoc ſentẽtia eſſet nulla ibi.quia ĩmo defenſi erant vt ꝓba
tur ibi in verſi.ab adiutoꝛe ſuo ⁊c.vbi tex.bene et ſubtiliter conſi/
deratus pꝛout debet conſiderari pᷣſupponit eos deſenſos et ſic de
fendebãaiur et per cõſequẽs ille tex.ex nullo capite pbat hoc quẽ
hoc modo ego nouiter declaro et itelligo. Cuius verba ſunt hec.

L. Si pꝛeſes quaſi deſertam et ab adultis tuis
cauſam appellationis que ab adiutoꝛe ſuo facta
fuerit circũduxit eo tempoꝛe quo adulti curato/
res non habebant repertus notionẽ ſuã exhibe/
bit.neqʒ enim adultis nocere debet quicquid eo
tempoꝛe ſtatutum eſt quo defenſione iuſta ⁊ cu/
ratoꝛis auxilio fuerant deſtituti ⁊c.
Balg. bic dicit

Hloſa in. l.ſi preſes. Zala bie giet

ſe alib iad hoc pꝛopaſitrin ꝙ cancellatio actoꝛũ habet vim ſenten/
tie et eſt glo.in verbo circũduxit etc.cum qua glo.ſto ſimpliciter.
quia clara eſt et non eget aliqua mea nona interpᷣtatõe niſi ꝙ ad/
do Ange. ibidem idem volentẽ. et ſubdunt ipſi ꝙ hoc eſt veruʒ ſi
cõſuetudo ita habet vel ſi cauſa exoꝛeſſa eſt alias autem non. Qui
bus addo aliud ꝙ cancellatio ſentẽtie arguit etiam cancellationeʒ
actoꝛum vᷣm Bal.in.l.ſcripturas. C. de fide inſtrum.⁊ in.l.ſi vt ꝓ
ponis la pꝛima in vltima col.C.quõ ⁊ quãdo iudex ad quos me
remitto ⁊ redeo ad iſtam glo.de qna tgimus.Cuiꝰ verba ſũt hec

CCircũduxit.i.cancellauit quo ipſe pꝛioꝛẽ ſen
tentiam confirmauit idem ergo cognoſcit ⁊c.

) „1* Doctoꝛes oẽs comu/⸗
Julianus.ff. de dam.infect.in eo articulo de quo ibi per eos poſt
quos etiam ego aliquid dixi vtrũ in pꝛimo decreto interponendo
requiratur citatio peremptoꝛia vel ne ⁊ magis comuniter conclu/
dunt ꝙ ſic per multa iura ⁊ ratões dð quibus ibi per eos ſed inter
alia ad hoc allegat tex.in.d.l.conſentaneuʒ queʒ multuz exclamat

ad hoc.· Sed tu aduerte ꝓ vero ⁊ nouo intellectu meo ini
tex. nam ego intelligo eum in ſecundo decreto vt in verſi. 14 ins
ſeſſionem in te tranſterre vc. nam pondero illud verbum iin hoſ /
re ⁊c. ꝙ non conuenit pꝛimo decrcto nam ex eo nedum naler
fertur poſſeſſio ſed nec etiã dat poſſeſſio ſed ſola cuſtodia rej il
cedit᷑. vt in.l.ij..fi.ff.de acqui.poſſe in verbo non poſſeſſion n
cuſtodiam reruz ⁊ obſeruatõz concedit c. Unde in p E
dico ꝙ iſte tex. non ꝓbat cõmunem concluſionem ſi reckepa
retur de cuius tex. intellectu etiã late diximus in repetitiõe nan
d. §. Julianus ⁊ etiã infra aliquid dixi ⁊ ideo p nunc longi 8
ero mſi ꝙ verba eius foꝛmalia ſunt hec gioꝛ non

L. Conſentaneuʒ iuri fuit tempoꝛibus ad pꝛeſen
tiam partis aduerſe pꝛeſcriptis pꝛeſide pꝛouiu/
tie impleta iuris ſolemnitate ⁊ aduerſario litte
ris vel vno pꝛo omnibus peremptoꝛio edicto yt
pꝛeſentiam ſui faceret cõmonefacto ſi in eadem
contumacia perſeuerauit preſentes allegationes
audire ꝙ vel ſucceſſoꝛ eius facere curabita quo
ter citatus ſi contumaciter pᷣſentiã ſui facerene/
glexerit non ab re erit.vel ad cogenduʒ euz yt ſe
repꝛeſeutaret poſſeſſionẽ bonoꝛuʒ cui incumbit
ad te tranſferre ⁊ aduerſariũ petitoꝛem cõſtitue
re vel auditis defenſionibus tuis id quod iuris
ratio exegerit iudicare ⁊c.

L. conſentanenm. em mbglf
tumacia alicuius abſq; eo ꝙ ſententia lata ſit ſuper cotumacia. xt
eſt glo. not.quam notat ibi Hal.in.l.penul.ad trebel.quam goead
hoc etiã magmſacit Bal. in tit. de mili.vaſſal.qui contu.eſt in vſi
feudo.⁊ voluit Bal.in.l.ſi vt pꝛoponis la pꝛima.C. quõ ⁊ qudo
iudex.de cuius intellectu ſupꝛa diximus in.d.l.penul ⁊ ideo nõ fe
peto nunt. Tamẽ aduerte quia contumacia in cauſio cixilibꝰ
multifarie multiſq; modis punitur a lege vt in. l.i. f. ſi quis ius di
cen.non obtemp. ⁊ m..l.i.⁊ per totũ.ff.ſi quis in ius voca:non ierit
cuz multis ſimilibus. Mocdo dubitari non immerito poteſt
vtruz ratõe cõtumacie nimie pꝛedicte in cauſis ciuilibus poſſitcõ
tumax capi ⁊ detineri ꝑpſonaliter ⁊ remitti ad iudicem velne. In
quo dicas ꝙ ſic.lex.eſt in.l.conſentaueũ.C.quõ ⁊ qq iudenquem
ex.ad hoc allegauit pꝛo ſingul.ibi Bal.in tercia col. in verſic. ocla
uo nota c. Sed tu aduerte pꝛo vo ⁊ nouo meo intellettu iſti
us tex.qui cum reuerẽtia tanti patris pꝛout fuit Bald. mihi non
pꝛobat hoc nec ineternũ pꝛobabit ſi bene ⁊ ſubtilit conſideretur.
Nam dum dicitur ibi in tex. vel ad cogendum eum vt ſe repſena
ret ⁊c.non dicit text. contumacem poſſe capi ſed dicit ad connin/
cendum eum cõtumacem vt compareat debere mitti aduerſariuz
in poſſeſſionẽ vt aperte potes videre ex illo tex.maxime in verſi.
poſſeſſionem bonoꝛũ qne ipſe poſſidet ad te tranſferre ⁊ aduerſa
rium petitoꝛem conſtituere vel auditis allegatõibus ⁊c. vbi tex po
nit duos modos cogendi eum contumacem ad comparendumde
quibus in tex.nec ille eſt ynus modus dum dicit ad cogendum ei
æc.nam alternatiua ibi in tex. poſita verificatur in remedio poſſeſ
ſionis tranſferende non auteʒ remediũ cogendi eſt de perſe pꝛout
ſonat tex. bene ponderatus.Cuius verba non pono nũc ci hec ſu⸗
pꝛa poſuerim in capitulo pꝛoxime pꝛecedenti.

ſamel Zohade
GBlo. in auten. qni ſemel. d
do. meus Alex. de imol. in.lſi finita iulianus in. xij colum. fde
dam. infect. ⁊ etiam idem do.meus Alex. de imol in.l inteſ ſtipn
lantẽ. 5..ſi ſtichũ in tᷣcia col.ð ver.obli.reputat iſtã glo. ſing. ac boe
ꝙ vbi poteſt actoꝛi eſſe conſultũ per miſſionẽ in poſſeſſion bono
rum pꝛopter cõtumaciã eius non cogitur reus litem conteſtaſ de
quo alias legendo dixi in repetitio.mea.l.ſi fimita. 5. iulianus. ff de
dam. infec. ⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero niſi addo Paulde
caſt. in conſil. xiij vbi tenet de directo contranii. de quo non ſei
mentionem in repetiti. mea in dicto. inlianus ⁊ ad ibi vicla me
remitto. ⁊ etiam addo not.per Jo.an.in addit. Specu. in tiiu. de
lit. conte. S. nuc videndum verſi.quid ſi peto c.⁊ Jo. an in tegu/
la exceptionẽ de reg.iur.li.vj.in mercuria.⁊ Jo.de imol . in. c. .e /
tra de lit conteſt. in quibus locis appꝛobani iſtam go. ad quos
me remitto ⁊ nune pono verba glo.que ſunt hec. zvof
CKocum habet titio ⁊c. in verſi.dico vt nõpo

ſit pꝛeciſe compelli reſpondere ſed fiat miſſio in

uſtenguidime
Rnachnintilannirkur

lfiüting nennernn
tälmtnann
hrndar opebter ung un
ttnigin goiſena wien

cumoranenmiſtgimnd

Rltertsddnnatausaitn nin
Goneffrſatsehmnen eln
aene⸗

1 Dl ii .
Pltnitinn nl⸗urci
Nugrnſpli Malcen Ber

Mukſicttirnitat nttan metet
lgnimi Kirus 3

..ẽ⸗ẽR

—

—ET44

—

1444
ang

1115

”ñõ“ä
ð

4222ü2A5152141

2

1 “

èẽ

ʒ

N

1 7
ten enutimin⸗
Gamuiklminks
ünin nig
kiNilinli
Em laidntüinndi
miminitizflii
Rmarm M, nil igsni,
StiN WbNnin
rrimCn Maini
ur n Nm iuin rii tiunt
Nraani giit
iNEwiglii üinnidtnr
rut Anunwirnn
r gmnirin mſinn ii
õ
õäl
—
Ns NANNen
teittimin tr
————W
mrdhwnsmnilt
õ
mG

Gind,

Pid urenonien
Pn n in

bonis poteſt etiam pꝛo motu iudicis puniri ⁊c.

De ſentẽtiis et interlocu
tio. omnium indicum.

Bar. hit dicit iſtum tex.eſſe ſingula.⁊ ꝙ
L.pri mꝗa. eum alibi non reperies ad hoc ꝓpoſitum
ſiſentẽtia fertur cõtra dominũ qui nunqᷓ; fuit in iudicio vbi de
bebat ferri contra pꝛocuratoꝛẽ eſt ipſo iure nulla. Sed tu ad
uerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtiꝰ tex.q;ꝛ ego nõ dico ita in
diſtincte ſententiã illam foꝛe nullam.ſed ſi iudex vult poteſt ð no /
no cognoſcere de eadem cauſa non tamen neceſſitatur ad hoc. ita
ego colligo ex iſto tex. in i.in verſ. potes igitur vt re integra de cau
ſa cognoſcere ꝛc. vbi tex.loquitur ad iudicem ponẽdo hoc in arbi
trio ſuo vt patet expꝛeſſe ex tex.in fi. quem tex.ego hoc modo no/
niter intelligo. de cuius materia poſuit Bar. in. l. licet. 5. ſi plures.
ff. de pꝛocurato.?⁊ Bar.poſt glo. in.l.qui pꝛopꝛio in pꝛin. eo. titu.?
in. l.liberto. . litem. ff. de negot. geſt. vbi dicit idem eſſe in alijs de
fenſoꝛibus cõparentibus poſt litis conteſtatõem. æ Paul. de caſt.
in coſil.cccxx. incip. Circa pꝛimũ queſitũ ⁊c. in vlticol.⁊ do.meus
Alex.de imol.in conſil.ccij. incip.ſuper cauſa ⁊ lite ⁊c.in ſo voluie.
vbi ponit an verba ſentẽtie debeãt concipi in perſonam domini vel
in perſonã pꝛocuratoꝛis.de quo etiam vide per Bar ·in excrauag.
ad repꝛimendũ in verbo ſine figura ⁊c. vbi põit quid iuris in cau/
ſis ſummarijs.?⁊ Ludo.roma. in ſuis ſingularibus in verbo ſen/
tentia vc. vbi allegat iſtum tex. quem ego nuper declaraui tibi pꝛo
ut audiuiſti. Cuius verba ſunt hec.

L. Non videtur nobis habere rationeʒ ſentẽtia
pceſſoris tui qui cum cognouiſſet inter petitoꝛeʒ
7 pꝛocuratoꝛem non pꝛocuratoꝛẽ ſed ipſam do/
minam litis cõdemnauit cuius perſona in iudi/
cio non fuit. potes igitur re integra de cauſa co/

gnoſcere ⁊c.

Z fina li Judex regulariter curare debet ferte ſen
N tenntiã diffinitiuã certaʒ vt in. . curare cũ
ibi plene not. inſtitu. de actio. ⁊ in.l.i.⁊ per totum.C. de ſente.que
ſine certa quanti.⁊ voluit Bal. in.l.i. C. de furtis. ⁊ Bart. in.l. ait
pꝛetoꝛ. .ſi iudex.ff. de re iudi.quod pꝛocedit etiam in interlocuto
ria.vt in.l.quid tamẽ..pompo.⁊ ibi Bar. ff. de arbitrie. Sʒz
ponamus ꝓꝙ in ſententia apponitur aliqua cõiunctio vel diſpoſitio
copulatius que reddit obſcurã ſententiã vtrũ hoc liceat iudici vel
ne. Et in hoc bꝛeuiter dicas ꝙ non. tex. eſt in. d. l. fi. in fine.quem
tex. ad hoc dixit Bal. hic non reperiri alibi ꝙ cõiunctio copulatia
parit obſcuritatem cum quo in hoc ſimpliciter ſto. quia text. optie
pꝛobat hoc maxime in verſi.caueant itaq; iudices huiuſmodi ſer
monẽ ſimul ſinc certa diſtinctõe pꝛoferre ĩc. Sed verius vlti
mo loco ⁊ nouiter poſſumus dicere ꝙ ille text. loquitur de alter
natiua copulata yt in pꝛin. in verſicu. ad appellatiõis auxilium vel
recuſatõis vc.⁊ ideo non eſt opus alia mea noua interpᷣtatiõe niſi
qꝙ addo vnũ verbum de incertitudine reſultante ex diſiũctiua per
do. meĩ Alex. de imol. in ſuo conſil. quinquageſimo in tercia colũ.
in quinto voluie incip.in cauſa ⁊ lite vertente inter Joannem ⁊c.
Raph.fulgo.in conſilio.clxxvij.incip. publicato ꝓceſſu ⁊c.in finc
ad quos me remitto ⁊ redeo ad tex. de quo modo agimus. Cuiuſ
yverba lunt hec.

L. Cum ſolitum eſt inſtrumẽtis iudicũ ſic inter

locutionẽ pferre vt non liceat partibus añ dif/

finitiuã ſententiam appellatõis recuſationẽ veni
re auxilium quidam putabant non licere ante li/
teʒ conteſtatam nec iudicem recuſare quẽadmo
dum uec ab eo appellare. Cum enim ſimul vtrun
qʒ vocabuluʒ pꝛoponitur tam appellatiõis qᷓʒ re
cuſatõis pꝛouocatio ante litem conteſtatam non
poſſe poꝛrigi putabant ꝙ nec recuſare quideʒ iu/
dicem cuidam cõceditur ante litem conteſtataʒ
quod minime vetitum eſt. Caueant itaqʒ iudi/
ces huiuſmodi ſermõʒ ſimul ⁊ ſine certa diffini/
tione pꝛoferre ⁊c.

De ſenten.que ſiue cer.quan.

L.finali.

Ban be dicit zadn lexi non reperiri ali
Di ad hoc pꝛopoſitum ꝙ ratõne incertitu
dinis exiſtentis in ſentẽtia lata non impeditur ferti alia ſ ententia
poſt pꝛimã incertam. x intelligit ipſe ⁊ clarius alij hoſt eum maxi
me Saly. conbononienſis ibi ey hoc pꝛocedat eti in eodez mert in
dice qui punimo tulit vnã incertam. naʒ ſᷣm eos poteſt poſiea ferre
aliam certam v valet. Sec tu aduerte pꝛo nouo 7 vero intel
lectu meo iſtius tex. nam dico ego eum pcedere in iudice appella
tõis qui poteſt ferre ſententiã ſuã ſecundaz certam. nõ obſtãte
haimus iudex tulerit ſuam ſententiã incertam ſed non poſſet iam
ipſe met pꝛimus iudex ferre aliam ſentẽtiam certam poſtquã ipſe
met tuliſſet pꝛimag incertam vtpote functus officio ſuo. vt in. l. iu
dex poſtea q;,ff. de re iudi. Seeũudo dico ꝙ expꝛeſſe hoc col
ligitur ex tex.iſto in verſi. eum autem is qui poſtea iudicabat con
tra te certam ſe entẽtiaʒ pꝛotulerit neq; a ſtatutis pꝛouocaueris ac.
2 ſic pʒeſupponit poſtea feratur alia ſentẽtia ſed ab alio iudice.
⁊ hoc mõ ego intelligo nouiter iſtũ tex. Cuius verba ſunt hec.
Z. Hec ſentẽtia que bona fide accepiſti ſolue cuʒ
incertuʒ eſſet quid accepiſſet quantum qʒ ab eo
peteretur pꝛeſertim cum ipſe qui extra oꝛdinem
iudicabat interloquutus ſit datã doteʒ que pete
retur non liquidam eſſe iudicati auctoꝛitate nõ
nititur. Cum igitur is qui poſtea iudicabat con/
tra te certam ſententiã pꝛotulit neqʒ a ſtatuto p

uocaueris ipſa tuo facto cõfirmaſii iudicatũ ⁊c

de fructibus et litis expenſis.

T finali Bar. bic dicit iſtuz tex. eſſe ſingularẽ nec
4 hoaabere concoꝛdantẽ ad hoc pꝛopoſitus ꝙ
victus condemnatur in expenſis quas victoꝛ fecit non autẽ in hijs
que ex pꝛiuilegio ſibi remittũtur. Sed tu aduerte pꝛo vero

⁊Z nouo meo intellectu iſtins tex.qui non facit mentiõem aliquam

ſi bene conſideretur de his que ex pꝛiuilegio ſed ſolum de bis que

in cauſa pꝛo aduocatis ⁊ notarijs ⁊ in itinere facte ſunt ⁊? ꝓut iu

dici videbitur pꝛout latius dicitur in tex. In quo addo vnũ vᷣbuʒ
ꝙ ſi notarius noluit aliquid ob reuerentiã partis que obtinuit in
cauſa non pñt peti a victo ᷣm Bal.in bacil.fin. C. de fructi.⁊ litis
expen.niſi quatenus ſit obligatus ad antidoꝛa. quia hoc caſu ha/
betur ratio in hoc 'm Bart. Bald. ⁊ Ange. vbi ſupꝛa pꝛoxime
⁊ Bar.in.l.ſi domꝰ.ff. locati ad quos me remitto.⁊ redeo ad iſtũ
lex.de quo agimus.Cmus verba ſunt hec.

L. Cum quidam per leges ſacraſqʒ conſtitutiõs
alij ſpeciales largitates ſibi pꝛeſtituta pꝛiuile/

gia pꝛetendunt tam ſuper ſpoꝛtulis vel conuen/

tionibus vſqʒ ad certam quaãtitatem pꝛebendis
q̃ʒ ſuper expenſis litium minuendis vel penitus
non agnoſcẽdis per hanc legem decernimus vt
quicunqʒ huiuſmodi pꝛiuilegio munitus eſt:vel
poſtea talem pꝛerogatiuã quolibet modo merue
rit ſciat:⁊ ſi quas ipſe vtpote obnoxios ſibi pꝛo
quacunqʒ criminali vel ciuili tam conſtitutos in
accuſationẽ deduxerit hos nihilominus hiſdeʒ
pꝛiuilegijs petituros ⁊c.

E

de executione rei iudicate.
ſecu G9 Ubicunq; iudex appellatõis confir/

mat ſententiã latam per pꝛimũ iudi/
cem dubium eſt not.quis ſit ille qui exequitur eam.an ipſe an ve/
ro pꝛimus iudex a quo. ꝛeuiter dicas ꝙ ſpectat ad eum confir⸗
mantẽc.tex.eſt in.d.l.ij.quem tex.dixit hic Bal.poſt Jaco.butri.
conbonoñ.eſſe melioꝛes ad hoc qui ſit in iurne. Sed tu aduer
te pꝛo nono ⁊ vero intellectu meo iſtius tex.qui iuclicio meo non
pꝛobat hoc ſi ſubtiliter põderetur pꝛout decet. nam dicitur bic ꝙ
pꝛeſes exequitur ſentẽtiam ⁊ ſic loquitur de pꝛimo iudice. ⁊ ro⸗
ſtea dicitur hic in fi.ꝙ ſi nouata fuit ſentẽtia per ſtipulationes põt
agi ex ſtipulatu accepto iudice. non autẽ dicitur hic de aliqua ap/
pellatõe in pꝛin. vel in medio vel in fine iſtius littere.de quo arti⸗
culo tñ ſi occurreret vnquaʒ videre allego tex. ⁊ ibi Bar. in.l1.fin.
C. de iudic.ybi pꝛobatur ꝙ pertinet ad iudicem coſtr urtemer
.lij.

Nusn

Bar.in.lpꝛecipimus..in officijs de appel.⁊ Bal /in ſua marga⸗:
rita in verbo executoꝛ ⁊c. ⁊ in autent. ſi quis litigantiũ. C. de epiſ.
⁊ cleri.⁊ in.l.eos.C., de appel.⁊ in.l.tale pactum.s.qui pꝛouocant
poſt Baribidem. ff. de pactis.⁊ Ange. in conſil. cxxvi. incip. in dei
nomine viſis omnibus dictis actis ⁊c.⁊ etiã in conſil.cxxxvj.inci/
pien. in dei nomine ſtatutũ pꝛedictum ⁊c.⁊ Imol.⁊ moderni late
in.c.ex ratõe extra de appel.ad quos me remitto.vbi ponũt etiam
quid iuris ſi fuerit lata ſentẽtia ⁊ appellatio ab ea fuerit deſerta vt
ibi per eos. Sed redeundo ad iſtũ tex. dico ꝙ iſte caſus nõ ꝓbat
illud ad quod cõmuniter allegatur v cõmuniter intel igitur Cuiuſ
verba ſunt het. . W
L. Si cauſam iudicati non nouaſti rem iudicatã
pꝛeſes pꝛouincie ⁊ pignoꝛibns captis ac diſtra/
ctis ad emolumentuʒ perduci iubebit ꝙ ſi cauſa
nouata eſt ex ſtipulatu tibi actio competit ⁊ acce

pto iudice ſecũduʒ iuris foꝛmã experire ⁊c.

llnſtris do. Sranciſ.aretin.in.
X B 1 lon Si8 5 Sr⸗ En in anos in.vj
col.ff.ſolu.matri.reputat iſtum tex.ſingul.ad hoc ꝓpoſitũ ꝙ poſt
condemnationẽ factã de aliqua ſpecie reus tenetur de fructibus
ſi ſit moꝛa manifeſta alias autẽ non vt ibi per eum cum quo ſto.
quia tex. clarus eſt ⁊ non eget aliqua mea noua interpᷣtatione.Cu
tex. vverba ſunt hec. . 2. .
L. Si longis apertiſqʒ fruſtratõibus partis ad/
uerſe reſtitutio remoꝛata eſt etiã ſecũduʒ ius re/
bus humanis exemptis a fruſtratoꝛe eſtimatio
eoꝛum reſtituenda eſt. animalia quoqʒ cum fetu

tibi interceſſu pꝛeſidis repꝛeſentabuntur ⁊c.
de uſuris rei iudicate.

Y Ffnali Tu hẽs tex. in hac. l. fin. . fi. vbi diſponit
fin gli. de tempe quadrimeſtri quod datur con/
demnatis pꝛincipalibus ad ſoluẽdum debitũ quod conceditur ẽt
ſideiuſſoꝛibus eoꝛum.quem tex. ad hoc dixit eſſe ſingul.in mũdo
Bal. hic in penul.col.in verſi.demũ cõclude ⁊c.cuʒ quo in hoc ſto
ſimpliciter.quia tex.iſte apertiſſime hoc pꝛobat maxime in verſic.
ad ſideiuſſoꝛes ⁊ mandatoꝛes eoꝛũ extendi ⁊c.⁊ in finalibꝰ verbis
vbi aſſignat ratõem in hoc.nec eſt opus alia mea noua interpaeta/⸗
tiõe circa boc. Uno ſolo addito ꝙ iſtud tẽpus quadrimeſtre
non datur in cauſis crimĩalibus ſᷣm Bar.in.l.qui vltimo.ff.ð pe/
nis. ⁊ Bal.in additio. Specu.in titu.de execu.ſent.verſi.in crimi /
nali ⁊c.⁊ Bal.in l.i. in quinta col.C. ne ex delict.defuncto.⁊ in.l.ſi
nali.C. ſi a nõ cõpet.iud.vbi plus dixit ꝙ ẽt põt fieri executõ infra
tempus appellandi vbi quis eſt cõuictus ⁊ confeſſus ad quos me
remitto.⁊ redeo ad tex.urm de quo agimꝰ. Cuiꝰ verba ſunt hec.
CL.Sancimus vt ſi quis cõdemnatus fuerit poſt
latas a nobis quadrimeſtres inducias centeſi/
mas quidem vſuras ſecũduʒ naturã iudicati euʒ
compelli ſoluere ſed tantũmodo ſoꝛtis ⁊ nõ vſu
rarum que ex pꝛiſtino cõtractu vel in condemna
tionem deducte ſunt.Cum enim iam cõſtituimꝰ
vſuras penitus eſſe delendas nullum caſum re/
liquimus ex quo huiuſmodi machinatio poſſet
induci. Si enim ſine emendatione relinquatur
aliquid abſurduʒ atqʒ inelegans neceſſe eſt eue
nire cum vtiliter ex contractibus deſcendentes
plerunqʒ minoꝛes centeſume ex noſtra lege fa/
cte ſuut ⁊ neceſſe eſt minoꝛibus vſuris grauioꝛi
bus ſupponi ⁊c.

Cominationes uel epiſtolas.

ind exj Sepenumero quis mittitur in poſſeſſio
* mnnenm ex primo ⁊ etiã ex ſecundo decreto
ob contumaciã rei cõuenti vt in.l.cum pꝛoponas.⁊ in auten.ei qui
⁊ in coꝛpoꝛe vnde ſumit᷑.C.de bonis aucto.iudi.poſſid. ⁊ in.l.ſi fi
nita. 5. iulianus.ff. de dam. infec. æ ibi alias late piximus in repeti
tõe noſtra ad illum tex.circa materiã pꝛimi ⁊ ſecũdi decreti quaʒ

ibi poſui poſt aioo. Sʒ modo ponamus ꝙ iuderx dieie t⸗
foꝛe mittenduʒz in poſſeſſionẽ dicendo hoc mdn der ei en
in poſſeſſionẽ ⁊c.vtrum intelligatur miſſus ſi mitti non deo ein
poſſeſſionc. tex.eſt in. d. l iudex ꝙ non ſm Bal ibidem rep i in
tem eum ad hoc ſingul. Sed tu aduerte ꝓꝑ vero T nono mi.
intellectu iſtius tex.qui iudicio meo ſi bene ⁊ ſubtiliter dane d
hoc non pꝛobat nec hic fuit facta pꝛonũciatio aliqua per ege.
ſed ſolum ſubſcripſit iudex libellum actoꝛis petentis mi ſügnern
hic in verſi.ſubſcriptionẽ ad libellum ⁊c.ĩmo dictt iſte tex. eexe
ſubſcriptis iudicis non habet vim rei iudicate vt hic in aſtell
verbis.Ey quo apparet ꝙ non ſuit lata aliqua ſententig 7 Ne⸗
nũtur hic vt diuerſa in tex.iſto quem ego hoc modo nouiter bo
ligo. Cuius verba ſũt hec. intel

L. Judex qui diſceptatõi locum dederat partiʒ
allegationes audire ⁊ examinare debuit. Rarm
ſubſcriptioneʒ ad libelluʒ datã talem que diuer
ſam partem in poſſeſſionẽ fundi mitteret vicem
rei iudicate non obtinere non ambigitur ꝛc.

de appellationibus.

J Remecdiũ appellatõis introductu eſt
L. 60S. peſcẽda ⁊ refrenanda iniquitate ⁊ iktin
iudicantiũ vt in.l.i.⁊ per totũ.ff.de appel. Sec bonum eſt vi
dere an cauſa appellatõis poſſit cõmitti iudici a quo appellati eſt,
In quo bꝛeuiter dicas ꝙ non.tex.eſt in.d.leos in pꝛin.que⸗ lext.
dixit hic Bal. in ſecunda col.foꝛe ad hoc pꝛopoſiti ſingul. dicens
ꝙ iſta eſt ſuſpitio iuris ⁊ de iure adeo quod non eſt opus fecuſa
tione ⁊ etiam ſi.partes pꝛocederẽt ſponte coꝛam eo nihilominus
pꝛoceſſus eſt ipſo iure nnllus.⁊ in hoc ſto ſimpliciter cum Bald.
quia iſte tex.optime pꝛobat hoc maxime in verſicu.recurſuo fieni
non poſſit ad iudiceʒ a quo pꝛouocatũ eſt ⁊c.⁊ nõ eſt opus aliqua
mea noua interpꝛeiatõe. Cuius verba ſunt hec.

L. Eos qui de appellatõibus cognoſcent ac iu/
dicabunt ita iudiciñ pꝛebere conuenit vt intelli/
gant ꝙ cum appellatio poſt deciſam ſententiam
litem interpoſita fuerit non ex occaſione ſuũ fas
ſit ſed omnẽ cauſaʒ pꝛopꝛia ſententia determia/
re cõueniat cuʒ ſalubꝛitas legis conſtitute ad id
ſpectare videatur vt poſt ſententiã ab eo qui de
appellatione cognoſcit recurſus fieri non poſſit
ad iudicem a quo fuerit pꝛouocatum.

iRρα Balgq. bicx etiaz illuſtris
Z. Pr 6 cip imus. N&fauiſaretenli rẽ

meam in vlti. col. ff. de ver. obli. reputant iſtum tex.ſingul.ad hoe
pꝛopoſitũ ꝙ ſi quis non poteſt agere per ꝓcuratoꝛẽ vel aliud ſa⸗
cere niſi impetret pꝛiuilegiũ ⁊ quis pꝛius conſtituit pꝛocuratoꝛe⁊
deinde impetrauit pꝛiuilegiũ poteſt agere poſtea ille ꝓcuratoꝛcus
quibus ſto ſimpliciter.quia tex.iſte clarus eſt ⁊ non eget aliqᷓ mes
noua interpꝛetatoe.Cuius tex.verba ſunt hec.

L. Pꝛecipimus ex appellatiõibus ſpectabilium
iudicum que per conſultatões noſtri numinis di
ſceptationẽ imploꝛat non noſtram vlterius aui
entiam expectari ne noſtris occupatiõibus qni⸗
bus pꝛo vtilitate mundi a ſinguloꝛum nonunqua
negotijs aduocamur aliena fraudari commoda
videãtur ſed ſi a conſulibus vel auguſtali vel co
mite oꝛientis vel vicarijs fuerit appellaũ vinis
etiam illuſtreʒ queſtoꝛem noſtri palatij ſactis iu
dicijs pꝛeſidentes diſceptationem iubemus at/

ripere ⁊ cetera.
Clarũ eſt ꝗ vbi in offcio alignid
3 9 nomam. fit male 1. negligẽter pſumil con

tra iudiceʒ non autẽ contra pꝛetoꝛc ſeu magiſtratũ paincipale mn
Cy. Bald. in. l. diem functo. ff de off aſſeſo. Sec Uſn ſi⸗
medio ſuccurratut iudici.diras ꝙ debet ꝓteſtari poteſtali en n
giſtratui cum videt eum velle aliquid facere conira ius. lext. ni
d.l.quoniã.quem tex.ad boc pꝛopoſitũ exclamat Ludo.roma.

ſuo ſingula. in verbo iudex ⁊c. el.x-y. Sed tu aduerle p meo

S

hloen

iumtinan s
enmuiimn ku
immimn mn .

oKectt⸗

1ra

I
oraſtes an

axltMünnt

rairtinntuimgranund

ptmſeeünuummifwnir
Gratüsneſnh. .
lgitbclvinglenisigſen
Lerheclconpthniicnnmd tien

WEroNmdKieſininsen
ndarnnurn.

inlktonstbelg
Vnmulhnpililiifitilntr
rnſnſglgudingifwnruet
Gnfnuahttinent nirnn an
uglinimennmininnna
Mbpnintin umnntnt

vukthlugemn .

(Cüpitipl ni
wiſeelininne
S

licni 4
mnunlgtirt⸗

.

Sõ

ntnen ufungi u hin
iten Nn
Gnnin Sen duin
trarinneniz
ngtnittn, Nuce
neeee arnene
N unge Airian in
tnnzi⸗ N tr
ſen innn. V
ttſteinren
ew Nnn er i er
ſnie its tegned
aren nni
r

— —òẽ

4

s

— — — — — –

—

„ogntidengin
AWrrn Midtnattt
Kyaglnegthuint
e inftinn ii
Amiatzuniutnmnun
ruͤni glinnitslgbtaſtu
õ
palnent dolt nanſgſinine
AaamtCvii um
Lorchim uad
sõä

mi nunt —

snza mntmnu

rhdrc inini
—

ecrennltinfi

giche⸗
fttae n

gouo ? vero intellectu iſtius tex. qui ſentẽtia mea hoc non pꝛobat
ſi bene ⁊ ſubtiliter ponderetur. Nam non loquitur de pꝛetoꝛe vel
⸗ ſuperioꝛe nolente admittere appellationẽ ſed de notario nolẽ/
le eam ſuſcipere. quo caſu iudex non pꝛoiudẽs circa boc tenetur
ſicut notarius ſuſciꝑe recuſans niſi pꝛoteſtet in actis.⁊ diuerſa eſt
ratio in iſtis caſibus. nam iudex quo ad notarium habet faculta/⸗
tem v poteſtatem mãdandi ⁊ ideo tenetur. ſed non habet poteſta
lem aduerſus pꝛetoꝛẽ vel magiſtratũ.⁊ hoc modo ego nouiter in
telligo iſtum tex. Cuius verba ſi unt hec. . . .
L. Quoniam iudices oꝛdinarij pꝛouocatões exi
ſtimant reſpuendas placet vt ſi quis appellatio
nem ſuſcipere recuſauerit que non contra execu/
tionem ſed aduerſus ſententiam iurgiũ terminã
tem fuerit interpoſitã. xxx. auri pondo cogat᷑ lar
gitionibus noſtris inferre. xxx. alia officio eius
inde ſoluturuʒ niſi ei pertinaciter reſtiterit atqʒ
actis contradixerit ⁊ quid non inde ſit conſtitu/

tum oſtenderit ⁊c.

Z.ſi quis libellos. Ange. ⁊ Saly. cöbo

nonienſis hic ⁊ etiaz
do. meus Alex. de imol.jn. l.cum pꝛocuratoꝛ. 9. ſi dominus in q̃r
ta colũ.ff. de noui ope. nunci.reputat iſtum tex.cum glo. in verbo
arbitrium ⁊c. ſingul.ad hoc ꝙ vbi quis appellauit ad vnũ iudicẽ
⁊ poſtea appellauit ad aliũ videtur receſſiſſe a pꝛima appellatione.
Yeſt ꝓcedendum ſup ſecũda appellatõe de quo alias dixi in dctõ
5. ꝓcuratoꝛ. ⁊ ideo pꝛo cũc longioꝛ non ero niſi ꝙ pono tex.ð quo
agimus. Cuius verba ſunt hec. . . .
C. Si quis libellos appellatorios ingeſſerit ſci/
at ſe habere licentiaʒ arbitriũ cõmutandi ⁊ ſuos
libellos recuperandi ne iuſte penitudinis huma

nitas amputetur ⁊c.

₰ vV . — .
Blo.in.l.ſi quis libellos. Angel.
do. meus Alexa. de imol. in.l.fi. in vlti. col.in fi.C. qui admitti re/
putant iſtam glo.ſingula.ad hoc ꝙ infra.x. dies datos ad appellã⸗
dum vt in auten.hocdie ſupꝛa eo.poteſt appellans mutare ⁊ emen
dare appellationẽ interpoſitam. de quo ſupꝛa aliquid dixi in capi/
tulo pꝛoxime pꝛecedenti. ⁊ ideo non me extendam nũc niſi ꝙꝙ po⸗/
no yerba glo. Cuius gloſe verba ſunt hec.

Quia penitet ſe appellaſſe ⁊ tunc perinde ha/
betur ac ſi non appellaſſet vt infra titu.pꝛimo.l.
fina.ꝗ.illud. Clel dic mutat arbitriũ ideſt appel

lauit ad vnũ nuuc vult appellare ad alium quod

poteſt ſupple maioꝛem vel equalem ⁊c.nõ ſi mi⸗/
noꝛem vt. ff. eo. l.i. . penul.⁊c.

Z. ainplioꝛ em. Npellatoe pedente regula⸗

. riter nihil debet innouari. vt
in. li. v per totũ. ff. nil noua. appel. pende. ? in. l. ex illo. C. eo. titu.
⁊ in l ij cum ibi plene not. C. de ſm tabu. ⁊ voluit Bal. in. l.ij. C.
de epiſ. audi. Bal. in. l. generalit. 5. ſed cum ex iuramẽto. C. de
reb.credi.⁊ iureiura. vbi ponit quid ſi appellat̃ ab interlocutoꝛia
an ea hendente poſſit innouari vt ibi per eum ad quem me remit
lo. ad Sede. de Senis in ↄſil. xxvij. Igdez dico vbi eſſemus in
notoꝛijs vc. ſm illuſt. do. Sranci. in conſil. xviij. incip. Circa pꝛimũ
c. ⁊ in conſil. clxxxviij. incip.ꝙ pꝛoſequẽs contemptũ ⁊c.⁊ appel
lano cõiter deuoluit totuũ negotil. Seg ego dubito quid ſi ap
pellatur a tanto puta in parte an diſcuti poſſit per iudicem appella
tõis ſuper toto.in quo tu habes tex.in. d.l. amplioꝛẽ in pꝛin. vbi di/
citur ꝙ ſic. quem tex. vixit hic Bal. in verſi. quero nũquid lex no/
ſira ⁊c. ad hoe non eſſe alibi. Cuius verba infra pponemus. Ta
men adde tu ꝙ iudex appellatiõis non poteſt interrogare partes
vel teſtes de ure alicuius tercij cum ſuper hoc lis non dicat pende
fe in tanto nec in toto.glo.eſt in.l.creditoꝛ in pꝛin.ff. mand.cũ quo
al.ſto. quia tex. glo. optie pꝛobãt hoc.quoꝛũ verba ſunt hec.

L. Amplioꝛem pꝛouidentiã ſubiectis conferẽtes
qu foꝛſitan ipſi vigilantes inueniũt antiquam
obſeruationẽ emendemus cum in appellationuʒ
auditoꝛijs is ſolus poſt ſententiã iudicis emen/
dationem mereatur qui ad pꝛouocationis cõuo
laſſet auxilium altera parte que hoc non feciſſet

ſententiam ſequi qualiſcunqʒ fuiſſet cõpellenda
Sancimus itaqʒ ſi appellatoꝛ ſemel in iudiciuʒz

venerit 7 cauſe as appellatõis ſue pꝛopoſuerit ha
bere licentiam aduerſariũ eius ſi quid iudicatis

opponere maluerit ſi pꝛeſto fuerit hoc facere ⁊
iudiciale mereri preſidium ⁊c.

Quando prouoc.nõ eſt nece.
Glo. in.l⸗ prima Bal. in.l.i. C. deſentent. ex

ri pericu.recita.dicit iſtaz glo.
non eſſe alibi ⁊ ſic facit eam ſingul.ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ nullitas ẽ
acceſſoꝛig ad appellatõem.⁊ eſt glo. in verbo non obtinebit ꝛc. cuz
qua glo.ſto ſimpliciter quia glo.clara eſt ⁊ nõ eget aliqua mea no
ua interpꝛetajõe niſi ꝙ addo Jo.de ana.in conſil. xxxxiij. incip. vi /
ſo pꝛoceſſu ⁊c.⁊ aliquid in additio.meis ibidem. 2 Raph. cuma.
in conſil. xxxvj. ponentẽ de hoc. incipi.pẽdente tempe nullitatis
⁊c.⁊ Raph.fulg. in conſil.cxlij.circa mediũ incip.arbitratoꝛ tulit
laudum ⁊c. ad quẽ me remitto ⁊ redeo ad glo. noſtrã de qua agi

imus. Cuius verba ſunt hec.
CMõ obtinebit ⁊c.iĩ ver.maxiĩe ſi appellatoꝛ in
appellatõe dicat ſententiam ipſo iure nullaʒ ⁊ ſi
qua eſt appello cauſa enim appellatõis eſt ipſo
iure nulla. ſed incidenter queritur an ipſo iure
ſententia ſit ipſo iure nulla ⁊c.

Gloſa in. l. pri ing. Balg. hic dicit iſtã glo.

non eſſe alibi. ⁊ ſic facit
eam ſingul. ad hoc pꝛopoſituz ꝙ pꝛocedit iſta appellatio dico ſen /
tentiam nullam ⁊ ſi qua eſt appello. eſt glo.in vbo non obtinebit
⁊c.que clara eſt ⁊ non eget aliqua mea noua interpꝛetatõe niſi
addo Paul.de caſt. in ſuo conſi. lxxiij. incip. in nomine ſancte ⁊c.
in quarta col.in ver. hoc pꝛemiſſo ⁊c.⁊ illuſtris do.Sranciſc.aret.
in ſuo conſil.lxxv.incip.in xpᷣi nomine amen æc. diligéter mature
conſideratis ⁊c. vbi plene ponit de bac appellatoe de qua per dictã
glo.⁊ do.Cardi.in conſil.lxxi.incip.omnis a me caritas æc. in ter/⸗
cia col. ⁊ do. meus Alex.de imol.in conſi.Fᷣo ln quarto volu. incip.
de validitate cõmiſſionis ⁊c.⁊ do.Abb.in conſil.lxxxxvij.in pꝛima
col.in pꝛimo volumie incip. attingaʒ maxie oꝛdinẽ ⁊c.ad quos me
reiuitto. Cuius gloſe verba hic non pono cum ea ſupꝛa poſuerim
in capitulo pꝛoxime pꝛecedenti in alio tamen pꝛopoſuo vt videre
potes ibidem.

T fin gli Appellatiõibus ſuperuacuis non vtimur
* ate caſum ⁊ exemplum habemus in dicta. l.
fina. quem text.dixit ad hoc Bald. bic foꝛe ſingular. cum quo in
hoc ſto quia clariſſimus eſt caſus ⁊ non habet aliquam dificnlta
tem nec indiget alia mea noua interpꝛetatõe niſi ꝙ addo Pau. de
caſtro boc volentẽ in conſil. xxviij. incip. viſo puncto ⁊ allegationi
bus ⁊c.in ſa colum.circa mediũ. Cuius tex. verba ſunt hec.
L. Omnem honoꝛem ſaluum iudicibus reſer/
uantes ſi quando vna pars quaſi leſa per diffi/
nitiuã eoꝛum ſententia pꝛouocatõne vſa fuerit in
terdicimus alteri parti que vicit pꝛo hoc tantũ/
modo ꝙ nihil capere pꝛo ſumptibus litis vel de
trimentis vel minus qᷓ; opoꝛtuerat iuſſa eſt pꝛo/
nocationem offerre cum ipſam deciſionem litis
recte factam eſſe confiteatur ⁊c.

Quorũ appellatio. non recip.

Z ſecunda. Ludo. roma.in ſuo ſingulari in ver

bo appellatio ⁊c. reſidet in vna con/
cluſione qne notabilis eſſet ſi eſſet vera.ſ.ꝙ licet cõuictus ⁊ cõfel/
ſus non poſſit appellare vt in.d.lij.cum ibi plene not. tamẽ ſecus
eſt in cõuicto tantũ ⁊ poſt ſententiã confeſſo.quia ᷣm eum põt ap⸗/
pellare per glo.ſingul.in.l.non tanti.ff. de appellat.⁊ idem voluit
Bar. in.l.conſtitutões.ff.de appel.⁊ Bal.in.d.l.ij. Bal.in.l. ab/⸗
ditos. C. de epiſco.audi. ⁊ in.l.nequaq;. . pꝛoficiſci.ff de off. pꝛo⸗/
conſu. ⁊ Bar. in.l.creditoꝛ. .iuſſus,. ff de appell. Sed tu ad .
uerte quia glo.iſta hoc dicit ⁊ refert etiã Jo.gloſatoꝛẽ ita tenentẽ

iiij.

ſed cum feuetẽtia eoꝛuũ omniũ dixerim non credo boc verũ foꝛe
ſiue cõfeſſio pcedat ſententiã ſiue ſequatur eam. nam ſemper põt

appellare infra tamẽ tpa debit. Mec obſtat tex. in. d.l. ij. pꝛopt
quam glo. ſe fundat ⁊ per quã dixit illud quod ſupꝛa retuli.quia
ille tex. loquitur in delictis enoꝛmibus in quibus verũ eſt ꝙ cõni/
ctus ⁊ confeſſus appellare non poteſt. ſed tex.in.d.l.non tantũ non
loquitur de huiuſmodi delictis enoꝛmibus.quo caſu ⁊ ipſe ⁊ qui
libet eriã pꝛo eo verante poteſt appellare. ⁊ hoc modo nouit ego
intelligo pꝛedicta iura et maxime iſtum text. in hac.l.ij. De cuius
intellectu etiã addo. do. Cardi in ſuo conſil. cẽteſimo pꝛimo incip⸗
Conſiliũ redditũ Serarie etc.ad quẽ me remitto et redeo ad iu/
ra noſtra de quibus agimus. Quoꝛuzʒ verba ſunt hec. Et pꝛimo
tex. iſtius.l.obſeruare. .
L. Obſeruare curabis ne quis homicidaruʒ ve/

neficoꝛum maleficoꝛũ adulteroꝛũ.itemq; eoꝛum
qui manifeſtam violentiam cõmiſerũt argumen
tis cõuictus teſtibus ſuperatus voce etiam pꝛo/
pꝛia vitiũ ſceluſqʒ confeſſus audiatur appellans
Sicut enim hec ita obſeruari diſpoſuimus: ita
equũ eſt teſtibus pꝛoductis inſtrumẽtiſqʒ pꝛola/
tis alijſqʒ argumentis pꝛeſtitis ſi ſentẽtia cõtra
eum lata ſit ⁊ ipſe qui condemnatus eſt aut mini
me voce ſua confeſſus ſit: aut foꝛmidine toꝛmẽ/
toꝛum territus contra ſe aliquid dixerit pꝛouocã
di licentiam ei non denegamus ⁊c.

Gi pendente appellatio
ne moꝛs interuenerit.

In cauſis criminalibus multa ſta
4 quam nis. tuũtur poſtquã nomen rei accuſa
ti eſt receptum inter reos de quibus in. l. libelloꝛum maxime per
Bar. ffde accuſatio.⁊ Bart. in. l. ij. C. vt ne quis pꝛiuatus. ⁊ per
Specu.in titn. de aduo. .octauo ?c. Sech neceſſariũ eſt ⁊ per
utile ſcire quãdo nomẽ rei dicatur eſſe receptũ inter reos.⁊ ð boc
tu babes tex. melius hoc pꝛobantẽ omnibus slijs in iure bm bal.
ibi poſt Oldra.in.d.l.quãnis.⁊ voluit do.meus Alex. de imol. in
I. cum mulier in va col. ff ſolu.matri. vbi multa allegat circa hoc.
ſed Bal.in. d.l.quãuis dixit ꝙ tunc dicitur quando nomen eius
ſcriptũ eſt in libꝛo cognitionũ vel debuit ſcribi.cognitio autem in/
cipit in conteſtatõe quãdo pꝛoceditur per viam accuſatõnis.alias
autẽ quãdo reſpõdetur inquiſitioni dicit᷑ eſſe reccptũ nomen inter
reos ⁊ habetur pꝛo cõteſtata vbi pꝛoceditur per viam inquiſitõis⸗
æ fundant ſe do.Oldra.⁊ Bal.per text.in.d.l.quãuis que eſt lex
penul.cum quibus in hoc ſimpliciter pertranſeo. quia tex. ille non
eget aliqua ſuppletione vel interpꝛetatione mea noua niſi ꝙ addo
Bar. ⁊ Specu.in locis ſupꝛa per me allegatis vbi ponunt de hoc
æ de materia buius tex. Cuius verba ſunt hec.
L. Quãuis ancilla de cuius domiuio diſceptaba
tur ⁊ a rectoꝛe pꝛouincie contra te ius dicatũ fue
rat in fatum conceſſit.tamẽ cum appellationem
ſuper ea interpoſitam fuiſſe ⁊ in numerocogniti
onum pendere pꝛoponas ea pꝛouocatio ſuo oꝛdi

ne pꝛopter peculium ancille audiri debet ⁊c.

— —

Guil.de cunio in.l.oꝛatõne.ff. de ferijs.⁊
Z finali. etiam Paul. de caſt. ⁊ do. meus Alexan. de
imol. ibidem poſt eum allegant iſtum tex.pꝛo ſingul. ad hoc pꝛo/
poſitum ꝙ vbi quis moꝛitur cauſa pẽdente ⁊ extincta dilatõne ia
cente hereditate vel extincta incõtinenti poſt aditam hereditatẽ ita
ꝙ heres non habuit tempus ad pꝛobaãdum ſufficit hoc ſoluz loco
impedimẽti vt cõcedatur heredi nona dilatio ad pꝛobãdum.ſecus
ſi dilatio elapſa eſſet in vita defuncti ⁊ defunctus fuiſſet excluſus
nec potuiſſet trãſmutere ad beredes plus iuris q; ipſe hẽret. vel
ſi heres habuit longũ tempus vt quia reſtaret multũ tẽpus de di
latõe tempe adite bereditatis ⁊ ipſe hoc ſciebat.nam hoc caſu ſibi
eſſet imputãdum nec daretur ſibi noua dilatio m eos. Sed
tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius text. qui non lo/
quitur in dilatõe danda a iudice.ſed in qualibet dilatöne legali in⸗
dulta ab ipa lege heredi in cauſa appellatõis poſt moꝛtẽ vnius ex
litigatoꝛibus ⁊ ſic eſt legalis dilatio ⁊ cõmunis heredibus vtriuſ⸗
q; litigatoꝛis vt patet in tex.illo qui etiã plus voluit ꝙ iſta dilatio

legalis nedum cõceditur pꝛout ibi dicitur. ſeed etiẽ non curritni
aenfueergmad aeancn;moitüüidiuurnthn
L. Si vnus ex litigatoꝛibus adhuc pendentes
pellatione defunctus ſit non reſiduũ tantũ teg,
poꝛis heredes eius habeant ſed etiã alios quat
tuoꝛ menſes. Sin autẽ ad deliberationẽ alic
tatis certũ tempus indulgetur poſt elapſuʒ ein
idem tempus quattuoꝛ menſiuʒ numerabitur ne
ignoꝛantes negotiũ vel etiã ſuper adeunda pere
ditate dubitãtes pꝛiuſquã aliquod commodum
ſentiaut damnis affici compellantur æc.

Si de momẽ. poſſe.ſue.appel.

Glo. in.l. prima. Barbrninoviitinz
nam in iure ſicut hic ad hoc ꝓpoſitũ ꝙ ſi ſtatuto caueclt i
xviij.annis poſſit cõtrahere ſine alterius auctoꝛitate. tamẽ ſi eon⸗
trabat ⁊ ſit leſus poteſt petere reſtitutõem in integruʒ. veſt goin
verbo refoꝛmauit que glo.clara eſt ⁊ nõ eget aliqua mea ncam
terpꝛetatõe ⁊ ideo non inſiſto circa boc niſi ꝙ addo Paul.ð caſtro
conſulentẽ in hot in ſuo conſil.cij.incip. non eſt dubiũ y dicta do⸗
natio ꝛc.ad quem me remitto.⁊ redeo ad pꝛopoſitũ huius gloſe
Uno etiam alio nõ obmiſſo ꝙ de intellectu iſtius tituli poſuitidẽ
Paul.de caſt. in ſuo conſil.cclviij.incip.in cauſa mota per ſer Za/
cobum xc. in vlti.col.⁊ Bal.in ſuo conſil.cccxxxvji.in ſecũda parte
conſilioꝛũ ſuoꝝ incip.punctus infraſcripti cõſilij ⁊c. ⁊ Ange inſno
ronſilio.cvij. incip.ſi duo in iudicio ⁊c.quos omnino videbis. ſed
Taceon glo. noſtram de qua agiuius pono eam. Cuſus verbe
unt hec.

¶ NRefoꝛmationẽ ⁊c.in verſi.item quicquid ge/
ſtum fuerit cum minoꝛe ſi apparet eum leſum re/
ſtitui tur vt.ff.de mino.l.ait pꝛetoꝛ in pꝛin.⁊c.

IS1 Bal. hic etiã Bal. inl.
fi. C. qui legit.perſo.⁊ Bal.in auten. ſi captiui. C. de epiſ et cleriet
etiam do. meus Alex. de imo. in.lſciendum in. xvj coliff de ver.
oblig. reputãt iſtã glo.ſingul.ad boc pꝛopoſitũ ꝙ licet minoꝛ. xxx.
annis per iuramentũ ſuũ pꝛeſtitů ſuper actu vel cötractu reputei
maioꝛ vt in auten. ſacr̃a puberum.C.ſi aetio. vendi. tamẽ pꝛoptet
boc non tollitur ſibi remediũ reſtitutõis in integrũ ſi eſtleſuo. ni
dicit iſta glo. ꝙ licet minoꝛ iu iudicio poſſeſſoꝛio babeatur ꝓ ma/
ioꝛe. tamẽ ſi leditur reſtituitur in integrũ per rõem bhic aſſinatam
in glo. de quo alias dixi poſt alios in. d.l.ſcienduz. et ideo ꝓnunt
non me extendam niſi ꝙ alias ibi dictis per me et per alios aco
modo vnũ verbũ.ſ. Bar. in ſuo conſilxxxij. incip dilecio flioffi
ciſco. et Paul. d ecaſt. in conſi. lxi. in antepenul.col. incip. vſopnn/
cto ſupꝛaſcripto etc.et etiam in conſil.ccxvi. incip. viſa ſupꝛaſcripta

facti narratoe cum dubijs etcemaxime in Pa col et Albe. de roſal.

in dicta auten. ſacramẽta puberũ. et Ange. in l ij. C.de reſein ven
ditio. vbi cõcludunt ꝙꝙ minoꝛ reſtituit leſus licet cõtractus ſit cum
iuramento tamen non perdit huiuſmõi reſtitutõem in integri 1
elt leſus. et hanc opi.atteſtatur ẽt Paul. de caſtr. in dicto conſilio
ccxvi. eſſe magis cõem lIz in dicta aut.ſacramẽta puberũ multifu⸗/
erit in cõtraria opi.etiã . et dicit Albe. de roſa. iſta opinio e om
nino vera et ꝙ opinio cõtraria eſt noua que nunq fuit obſeruats
in palatijs nec vnquã vidit eam obſeruar. Secũdo etii ego
nunc addo aliud quod eſt foꝛtius ꝙ diſpoſitio dicte autenti. ſecti
menta puberũ non habet locum quãdo minoꝛ eſt leſus ſe ipſa 6;
Pet. de ancha.in ſuo conſil.lxxvij.incip.viſis actis et actitatis elc.
de quo etiã poſuit late Jo.de imo.in.c cum cõtingat in xxv carta
extra de iureiura.et Bald. in conſil.xvj. incip. Domina AUngels
oꝛ olim etc. ad quos me remitto. et redeo ad glo. de qnna moagt
mus cuius verba hic non pono cum ea poſuenim infra in pceden
ti capitulo in alio tamen pꝛopoſito de quo ibi videre poles.

Q ui bonis cedere poſſunt.

e . i auatus a iudice hio debi
I in.l.ob ma .

illius grauaminis illati inxta ea que babeni in.

nemugitnr
uuſiizninimne⸗

Yebolkmmde iwſc.

,. Mt
roginmg ummit

nfugii illun

Elr i,llinnmuae

Ginmamunti eunn
Aunnmirtamure-
nſeungenetiltusfiinen
(öierrcuumnatnithili⸗

mLutergetcdnnrraſtrclisgn
Amndtotitrnctbe, ſeſenan
Wonnietintvitnenisdeisen

Ouctanawmntſeonünezmütnn
Nolegkignaagarrianſchennd
umiptmngſrininuntrn
ſuritmizcinumalntirt

Mnitnlntttigiluten un
btnuſere

il raaiiain

ll

– =

N+

82

ð

riibee⸗

Nonsn

2

*

IqI

◻

—

. .ẽ ⁹

l

rixrilunmnin

lean rit Nianniultl
ü
aemitis miuitfattig in
mug vntiiſti r n binng
tim i Muni ri
xmtutm fi mea tini, inl ifi
utieatiniila ſitg,
am iat im iußi iſirih
rau*n7tρρ)+
ir ausi /l,fimnſ n il
en Manltli n f
etuidmitiumd tiin

ne vxoꝛ pꝛo marito et per not.in.l.fi.ff.de offi.pꝛoconſu. Sed hot

poſt ſactum. Sed pulcrius et vtilius eſſet videre
nedaleenr ri ante fact quãdo iudex vult granare quez
pꝛo facto alterius. nam melius eſt pꝛouidere q;; poſt cauſam vul
neratam remediuz querere vt in.l.fina. C. in quibus cauſis in in
teg. reſtitu. non eſt neceſ. cum ſiunlibus. ⁊ in hoc habes tex.in. d.l.
ſi pater. vbi dicitur poteſt imploꝛari offtciu ſuperioꝛis qui inhi/
beat illi iudici. ⁊ ſm Gal. ibidem non repitur boc alibi ita expaeſ/
ſum in iure ſicut hic cum quo in hoc ſto ſimpliciter. quia tex. de ſe
caniſſimus eſt ⁊ oplime pꝛobat maxime in verſi ꝙ vt fiat implo /
rare equitatem pꝛeſidis debes ⁊c. ideo non eſt opus alia mea no /
ua interpꝛetatõe. Cuius lex. verbalſĩ unt hec. .
L. Si pater tuus bonis ceſſit pꝛopter onera ciui
lia ipſius facultates opoꝛtet inquiri nõ patrimo
nium quod tibi emancipato queſitum dicis in/
quietari:quod vt fiat imploꝛare equitatem pꝛe/

ſidis debes ⁊c.
De bonis auctoꝛ.indi.poſſid.

Auten. ei qui inrat. Zala. bie n eriam

udo. roma. ⁊ illu
ſtris do. ran.areti.in.l. ij in. viij.col. ff. ſolu.matri. reputant iſtuʒ
lex. ſingul. ad hoc ꝓpoſitũ licet alias ſtetur iuratoꝛie cautõi vbĩ
non poteſt quis ſatiſdare lamen non admittit᷑ quis ad iurandum
quãdo ſemel iurauit ⁊ non ſeruauit iuramentũ vt ibi per eos cuʒ
quibus ſto,quia tex.clarus eſt.Cuius verba ſunt hec.

Ei qui iurat ſe venturum ad iudiceʒ ſi ſe ſub/
traxerit iudex ipſe ſi adminiſtratoꝛ ſit vel is qui
iudicem dederit iubeat exhiberi.ſed ſi omnino
abſit examinet iudex vbi ſu indutijs datis intra
quas ſi non occurrat ſecundũ vnaʒ partẽ exami
nato negotio mittet actoꝛem in poſſeſſionem bo
noꝛum eius iuxta menſurã declarati debiti rqui
ſi redit antequã pꝛoſequatur cauſam reſtituat õe
damnũ actoꝛi pꝛeſtabitqʒ fideiuſſoꝛem ⁊ recupe
rabit res ſuas ⁊c.

Doctoꝛes cõmuniter in.l.ſi finita..ſi quiſ
L. F inali. metu. ff. de dam. infec.⁊ in.l.pꝛetoꝛ. .fina
li maxime Bar. ff. de bo. auct. iudi. poſſi N. etiã in hac.l.fi.C. eod.
litu. late examinant iſtuz articulum quottidianuz vtrum ſi i iudex
conceſſit mihi pꝛimũ decretũ in bonis debitoꝛis contumacis pꝛo/
nunclädo me eſſe mittendum in poſſeſſionem eoꝝ. 7 ego creditoꝛ
ſtatiz non feci me aſſociare ꝑ nunciũ publicũ ad rem nec cepi tenu
tam perdam hoc ius ⁊ quanto tempe.⁊ cõcludunt ꝙ ſic ſi ſto per
bienniũ quo non capiaz illa tenutã ⁊ erit opus nouo ꝓceſſu p ob

tinẽdo de nouo pꝛio decreto ᷣm eos ꝑ text.in. d. l. ſfi. Secd tu

aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius tex. qui non pbat
hoc ſi bene ⁊ ſubtiliter cõſideretur. nam dicitur bic in tex. ſi vnꝰ
creditoꝛ ex oluribus impetrauit pꝛiniũ decretuz in bõis debitoꝛis
ctumacis illud pꝛimũ decretuzʒ pꝛodeſt ẽt alijs creditoꝛibus qui
miſſi non fuerũt in poſſeſſionẽ. ſed cũ boc ꝙ aut ſunt in eadez met
houincia v tunc infra bienniũ debẽt compere ⁊facer certitudiẽʒ
⁊ hobatiõem de ſuo credito alijs creditoꝛibus. ſi vero ſunt extra
houinciã tunc dicitur ibi ꝙ datur eis quadrienniũ ag docendum
de iure ſuo. ⁊ tunc facta pꝛobatõe illud pꝛimũ decretũ interpoſitũ
hodeſt eis alias auteʒ non. ſed non dicit ille text. ſi ego obtinui
pumũ decretũ a iudice perdam illud per bienmu. ſed illud tempuſ
bene tollit ius glijs creditoꝛibus qui nihil penitus fecerunt ⁊ qui
non ſuerit miſſi in poſſeſſionẽ nec de his fuerat habita mẽ
tio aliqua quibus vt extraneis non videbitur penitus aliquid ac
quiri per creditoꝛes pntes. Sed tamẽ habebãt illud ius ſed non
er perſona pꝛopaia. ied nos loquimur in creditoꝛe ad cuius veraʒ
inſtantiam iudiciũ pꝛimi decreti fuit expeditũ ⁊ cui vere queſitum
fuit ius ex interlocutoꝛia eius pꝛimi dᷣcreti.vnde ꝙ illud perdat ſi
infra bienniu non cepit tenutã non dicit ille tex.in.d.l.hn.Et diuer
ſa eſt ratio inter hos creditoꝛes abſentes ⁊ eũ qui aſtitit liti. ? foꝛ/
tius eſt quod habemus ex facto noſtro ꝓpꝛio q; ex alieno.l. ſi fili

ug. 5.erit.f. de fideicõmiſ. libert. ?. l. ſi quis in bello. ff. de captiuis

2 boſtlimi. reuer. cum ſimili. de quo etiã latius dixi in repetit.no
ſtra dicti. 5. tulianus. T ideo bꝛo nũc longioꝛ non ero niſi ꝙ ponaʒ
verba jllius tex. que ſnnt hec.

um apud veteres queſtionem oꝛtam inueni/

mus ſuper pecunijs debitis pꝛo quibus ipotece
non ſunt cõſtitute pꝛopter res ad debitoꝛem per
tinentes dũ is ſeuerioꝛes creditores foꝛmidãs
ſe eſſe celaueri t⁊ illi de rebus ad eum pertinenti
bus competẽtia ingrediatur iudicia: poſtulentqʒ
in poſſeſſionẽ rerũ ſeſe tranſmitti. ſed etiam alij
creditoꝛes quibus ⁊ obnoxius eſſe videtur poſ/
ſunt quandam habere cõmunionẽ in rerum poſ/
ſeſſione:huiuſmodi dubitatõne amputantes cẽ/
ſemus per pꝛeſentem generaleʒ diuinã conſtitu/
tionem vt ſi non omnes huiuſmodi debita pꝛetẽ
dentes ſed ex his certi a iudiciali ſentẽtia in poſ
ſeſſionẽ rerum mittãtur non ſolum hij:ſed etiam
omnes talia debita pꝛetendentes ⁊c.

G f in 9 li Jaco. de aret. ⁊ Bald. Ange. ⁊ do. meus
* * Alexan. de imol.in.l. quod diximus. ff. ſi
quis caut. in pa col.⁊ etiã Ludo.roma.in repetitio.ſua de arbitr.

in quarta col.reputãt omẽs iſtnm tex. ſingul.ad hoc pꝛopoſitum
ꝙ in eodem ſacto non poteſt pꝛobari impedimentũ vltra q;; ſemel
ber iuramentũ.de qua materia alias dixi in. d.l. quod diximus.
⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ dico nũc pꝛout etiam alias
ibi legendo dixi ꝙ tex. iſte non pꝛobat de ſemel nec de bis ſi bene
ponderetur. nam licet ibi ſemel pꝛobatio facta fuerit per iuramen
tum hoc ex eo fuit. quia tractabatur ibi de vnico actu venditionis
facto in quo inuentũ fuit non fuiſſe dolum vel fraudem. nec dubi
tatur ibi de aliquo impedimẽto pꝛobando per iuramentuz. ſed de
actu facto vt ſonãt verba iſtins tex. in fine que ſunt hec.
Ut autem non liceat creditoꝛi in venditõe vel
tranſlatione rerum dolum vel aliquã machina⸗/
tionem vel circũſcriptionẽ facere iubemus atte/
ſtationem ſuper hoc celebꝛantẽ apud defenſoꝛeʒ
locoꝛum geſtis interueniẽtibus inſinuari: ſiue tã
tum ex pꝛecio quantũ debetur ſiue plus ſiue mi/
nus colligitur. ⁊ pꝛeſentibus non tantũ ſicut di/
ctum eſt tabularijs ſed etiaʒ viro reuerediſſimo
cimiliarcha apud quẽ ſi ita contigerit ſuperflue
pecunie ſignate deponende ſunt ⁊c.

Qnuormm bonorum.

Y fi Siucceſſio que iure nature debetur inter de
O. fi n al ſcẽdentes aſcẽdentes vt in.l.cum ratio.fj
de bonis damna.⁊ in.l.nam ⁊ ſi parẽtibus.ff.de inofficio.teſtam.
⁊ in. l.ſcripto in fi.ff. vnde liberi etiã largo modo debetur iure na
ture inter cõſanguineos ⁊ affines tex. eſt in. d.l.fi. quem tex. dixit
hic Bal. alibi vix reperiri in ver. ⁊ ipſa natura ſucceſſoꝛes eos fa⸗
ciat c. Sed tu aduerte ꝓ vero meo ⁊ nouo intellectu ad iſtů
tex.qui ſentẽtia mea ſubtiliter põderatus ⁊ pꝛopꝛie ⁊ ſtricte loqui
tur. nam ſucceſſio inter aſcẽdentes ⁊ deſcẽdentes debetur iur̃ na
ture ⁊ ſic ex debito ita loquũtur iura pꝛedicta vt patet in.d.l.cum
ratio in verſi adijceret velut ad debitam ſucceſſioneʒ ⁊c. ⁊ in.d.l.
ſcripto in verſi.⁊ liberis parentũ debetur hereditas ⁊c.⁊ in.d.l.nã
⁊ ſiparentibus in verſi.debetur ⁊c. Sed text.in.d.l.fi.non loquit
per verba huiuſmodi debitũ impoꝛtantia ſed per verbũ faciat ⁊c.
NMam verũ eſt dicere etiã loquendo ꝓpꝛie ꝙ non ſolum leges ſed
etiã natura facit ab.inteſtato cõſanguineos ⁊ tranſuerſales ſibi in
uicem ſuecedere.ſed non iaʒ debetur hereditas eis iure nature
ut debetur hereditas afcẽdentiũ deſcẽdentibus.⁊ hoc modo ego
intelligo nouiter hunc tex. Cuius verba ſunt hec.

T. Conſtat virum a bonis inteſtate vxoꝛis ſuper
ſtitibus conſanguineis eſſe extraneũ cũ pꝛuden/
tiuʒ omniũ reſponſa ⁊ lex ipſa ⁊ natura ſncceſſo
res eos faciat.ergo inbemus vt omnibꝰ fruſtra
tionibus amputatis per interdictũ quoꝛũ bono
rum in petitione coꝛpoꝛa tranſferãtur ſecũda ac
tione pꝛopꝛietatis non excluſa ⁊c.

Andqe ui.

gZG
907

. Locaui tibi foꝛtiliciũ meum vel
Z. non ab rE. domu meam pꝛo certa penſione
oſq; ad annũ demũ anno finito ego dico ꝙ reſtituas mihi poſſeſſi
onem meã ⁊ tu recuſas pꝛopter quod coꝛam iudice te conuenio ⁊
tu expectas ſententiã ⁊ illuc vſq; nullam habes iuſtam cauſaz nõ
reſtituendi vellem ſcire quomõ ⁊ ad quid venias cõdemnandus.
Bꝛeuiter dicas ꝙ cõdemnãdus es pꝛimo ad reſtitutõeʒ mee poſ/
ſeſſionis ⁊ etiã ad eſtimatiõem integram foꝛtilitij vel domus ſiue
ſundi locati.caſus eſt in.d.l.non ab re.quem tex.ad boc ꝓpoſitus
dixit hic GBal.foꝛe ſingul.contra colonos ⁊ inquilinos pꝛecario te/
nentes ⁊ quoſcunq; alieno nomine poſſidentes vc. Cũ quo in hoc
fſto. quia tex.iſte apertiſſime hec pꝛobat ⁊ non eget alia interpꝛets
töe mea noua vel aliq mea ſuppletõne. Cuiꝰ textus vba ſunt hce.

Z. Non ab re eſt quẽadmodum poſſeſſionis alie
ne inuaſoꝛes tam vetus qᷓʒ pꝛeſens ſacra cõſtitu/
tio cenſuit puniendos:nec conductoꝛibus ⁊ poſ
ſeſſionis aliene detentatoꝛibus impune pꝛocede
re ſi locatoꝛibus foꝛte vel poſſeſſione rerum ſu/
arum qʒ ⁊c.

Bi per uim uel alio modo.

rima Ludo.roma.in ſuo ſingu. in verbo ami
P cus ⁊c.ad longũ examinat quõ ⁊ quãdo
amicus poſſit agere pꝛo amico in iudicio ſine mandato ac. ſed
poſt multa ipſe concludit impugnando cõmunem opinionem que
habet ꝙ ſicut cõiunctus põt agere ꝓ cõiuncto ſine mãdato vt in.l
ſʒ ⁊ he cũ ibi plene not.ff.de pꝛocura.⁊ in.l.exigendi.vbi etiã alias
legendo dixi de hoc poſt do.meũ Alex.de imol.ibidem ⁊ alios.C
eo.titu.maxime per Cy.⁊ alios.ita amicus etiaz poteſt agere pꝛo
amico ſine mandato ⁊c. Nam dicit Ludo.roma. hot non eſſe ve /
ruʒ in amico.⁊ ita refert ſe alias obtinuiſſe hoc in curia romana.
Et vt intelligas eius rationes bꝛeniter eas perſtringam.ex quibꝰ
apparebit de nono ⁊ vero intellcũ meo aliquoꝝ inriũ. Pꝛio igit
dicit ipſe canonicus dicitur amicꝰ eſſe ⁊ cõiunctus ĩ cauſa canõici
ſui.⁊ pꝛopter hoc recuſatur vt ſuſpectus in cauſa eius ⁊ poteſt re
cuſari vt in.cecanonicus extra de offi.deleg.⁊ tamẽ non põt ager
pꝛo eo ſine mandato vt eſt glo.not.in.c.cum. M.extra de conſtit.
ergo xc. Sed ⁊ ad hoc pꝛimo volendo tueri cõeʒ ſnĩaz poteſt
dici ꝙ poteſt eſſe quis cõcanonicus meus ⁊ tamen nõ erit ami⸗
cus meus ea amiticia de qua nos loquimur. vnde ſola ratio ca⸗
nonicatus non oꝑatur ꝙ quis agere poſſit ſine mandato. ſed bñ
ratio vere amicicie hoc operatnr.Et ſi bene concanonicus recuſa
tur vt ſuſpectus in cauſa concaneniciliſtud eſt ex pꝛeſumpta qua/
dam amicicia. ſed nos loquimur de vera amicicia que plus debet
operari. Scecundo allegat Ludo.roma. ratiõem huiuſmodi.
Nam imer beneficiatũ in eccleſia ⁊ ipſam eccleſiã pꝛeſumitur eſſe
magnũ ius dilectõis ⁊ amicicie ⁊ tamen beneficiatus in eccleſia nõ
poteſt agere pꝛo ea ſine mandato vt eſt tex.in.c.coꝛam dilecto ex/
tra de of̃.delega. Sed etiã ad hoc facile reſpõdeo ꝙ hec con
iunctio ⁊ amicicia non eſt recipꝛoca ſeu mutua de qua nos loqui/
mur.nam eccleſia ipſa vt res inaniulata non poteſt vere diliger be
neficiatum in ea ⁊ ſic hoc nihil faccit. Plus dico ꝙ imo talis
benefiaiatus agit in multis caſibus ſine mandato de quibus habe
tur in.c.cuz olim extra de teſtib.⁊ in.c.ſi quis pꝛeſ biteroꝛũ extra
de reb.eccle.non alie.ergo amicus multo magis poteſt agere pꝛo
amico. Tercio adducit Ludo.roma.tex.in.l.tutoꝛi.C. de ne/
got. geſt. vbi 'ᷣm eum tex.loquitur in amico vt ibi in verſic.amico
cõſulatur.vc.⁊ tamẽ aperte dicitur ibi in tex.q ſi ille non agit in
indicio non poteſt ei aliquid imputari.quia ſi egiſſet potuiſſet cõ
tra eum obijci de carentia mandati. ergo eſt ibi caſus inducendo
pꝛout tibi induxi in quo pꝛobatur ſᷣm euʒ hec cõcluſio. Sed
ad illum tex.poteſt reſponderi ꝙ ille negotioꝝ geſtoꝛ nõ erat ami/
cus vel ſaltẽ talis pꝛout nos loquimur illi pupillo vel pupille nec
foꝛte eis notus cum ſaltem ex parte pupille erga illum geſtoꝛem
non poſſit cadere vera amicicia mutua ſeu viciſſitudinaria de qua
nos loquimur ⁊ de qua loquũtur doctoꝛes in locis pꝛeallegatis.
Ueil ſecundo ⁊ etiam aliter pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo ad
illum tex.reſpõdeo ꝙ pꝛocedat quo ad exigẽdum.quo caſu ami/
cus non habet mandatũ ſed bene habet quo ad agendum. ⁊ hoc
eſſe verum colligo ego ex illo tex. in verſi.exacta non ſunt ac.
Quarto arguit Ludo. roma.a ſpẽali ⁊ per cõſequens habet
ſe in ↄtrarium ius cõmune in reliquis vt in.l.ius ſingulare.ff.de
leg.⁊ in.l.i.in fi.ffad municip. Sed ſpeciale eſt ᷣm eũ in cauſa re⸗
cuperande poſſeſſionis in qua amicus admittitur ad agendum ſi/
ne mandato pꝛo amico vt in.d.l.vnica cũ ibi not. per Bar. C. ſi ꝑx
vim vel alio modo.ergo in cõtrariũ debet eſſe ius cõmune in alijs

cauſis vt amicns non admittatur pꝛo amico ſi non babet mand
tum. Sed ad hoc ego reſpondeo ꝗ, Ludo. roma vehem /
ter errat invero intellectu.d.li.ad quꝗ aduerte queſo pꝛo nonor
vero eius intellectu.nam dum texiille in pꝛin. ⁊ in fine cõmemoꝛ
amicos non dicit ꝙ amici agerent pꝛo amico. ſed dicit ꝙ poſſeſſi
mea erat penes amicũ vel colonũ vel ſeruũ meũ.que ſi ab eis n
lata fuerit admittitur quilibet pꝛo me etiã non amieus xetiq ,
uus pꝛo recuperãda poſſeſſione. Ex quo ſecundo infero bene
ſpeciale eſt in recuperãda poſſeſſione ꝙ ad mittitur quilibet etiam
extraneus pꝛo extraneo ſpoliato. v in boc ſtat vera ſpẽalitas xno
ua quo ad iſtum tex.quẽ non bene conſiderauit Ludo. roma
tex.iſte loquitur de amicis vtibi in verſi.vt id ſolum diligenterin
quirat an poſſeſſio abſentis ſit vc. ⁊ in verſi.etiã ſi ſerui ſint quib⸗
huiuſinodi cauſas peroꝛare fas non eſt. vnde effectugliter vult di,
cere ille tex. ꝙ licet in alijs cauſis amicus admittat᷑ pꝛo amicoſt
ne mandato. tamẽ in poſſeſſione ablata recupanda ad mittiit gan⸗
libet extraneus ⁊ etiaʒ alias incapax in iudicio ſicut eſt ſiẽ ßuns
uinto non obſtat etiã alius tex. allegatus per Ludo. rom
ſ. in.l.ij.ff.qui pet.tuto.arguẽdo etiã a ſpẽ̃ali. Qnia ad iſtũ text.
ego reſpõdeo ꝙ admittũtur ibi etiã non cõiuncti ⁊ etiam nõ amici
ſed extranei.⁊ in hoc ſtat ſpẽalitas illius tex. vbi in alijs cauſis nö
admittũtur niſi amici.⁊ ita teneo in hoc notabili paſſu cũ ſeriben/
tibus in. d.l.exigẽdi de pꝛocurato.vbi alias legendo dixi poſt do
meũ Alex.ðe imol.ibidem qui tenuit etiã ipſe cõtra cõmunẽ opi.
per iſtum tex.in. d.l.i. C. ſi per vim vel alio modo licet ipſe de Lij
do.roma.in eo ſingulari mentõem non faciat.ſed bene eum alle/
gat in.l. ſi vero. .de viro.ff. ſolu.mani.vbi Lud.roma.ᷣ fuit in ea
dem met opĩo.contra cõem ſentẽtiam ⁊ nõ bene. Sed nõob
mitto etiam aliud dum Ludo. romn.in eo.ſingulari dicit per eun
dem text.in.d.l.i.C.ſi per vim vel alio mõ ſe repꝛobaſſe in curia
romana octo ſentẽtias latas vltra montes ⁊ etiã aliquas latas in
curia romana in quibns actum fuerat interdicto recupãde pper/
ſonas minus legitimas non habẽtes mãdatum.⁊ pꝛopter hoc fue
rat iudicatũ contra eos agentes.⁊ dicit ipſe feciſſe pbari illi agẽ
tes erant cõiuncti amicicia cum illis pꝛo quibus egerit. ⁊ ſic potu
erunt agere in cauſis reupande poſſeſſiõto. ⁊ ua refert ſe pꝛopter
hoc pꝛonũtiaſſe in fauoꝛẽ eoꝝ ⁊ habuiſſe maximã laudem coꝛʒ
papa. ⁊ ſe defendiſſe a clamoꝛibus alioꝝ aduocatoꝝ per tex ind
l.i.⁊ ita reſidet in hoc vltimo. Sed tu aduerte etiam in boe
qꝛ cum reuerẽtia non erat opus tantis nec tot clamoꝛibusnec .
bare tantã amiciciã in eo iudicio recuꝑande poſſeſſionis.quia vt
ſupꝛa optime ꝓbaui.quilibet etiam non amicus imo extraneus
etiã ſeruus quod eſt plus admittitur in eo iudicio. vt eſt caſus
apertus in. d.l.i.quem bene põderabis.⁊ quẽ ſi Ludo.roma.ſub
tiliter ponderaſſet maioꝛc honcꝛc̃ habuiſſet. nec opus fuiſſet pꝛo
bare amiciciam huiuſmodi.nec vt ita dixerim ire per mendicata
ſuffragia.cum caſus apertus ſit in.d.l.i. Cuius verba ſunt bec.

Z. Judices abſentium quãdo cuiuſlibet rei poſ/
ſeffione pꝛiuati ſunt ſuſcipiant in iure perſonas:
auctoꝛitati ſue foꝛmidabile miniſteriũ obiciant:
atqʒ; ita tueãtur abſentes vt id ſolum diligenter
inquirant an eius qui quolibet modo peregrina
tur poſſeſſio ablata eſt quam pꝛopinquus vel pa
rens vel pꝛoximus vel amicus vel colonus velli
bertus ſeu ſeruus quolibet titulo retinebat: nec
eos qui deiecti ſunt abſentiũ nomine poſſidetes
quia minime ipſis deciſio cauſe mandata ſit ex
periunda ab experiũda re ſe claudant :nec ſi ſer/
ui ſint eoꝛum reiciant in iure perſonas ⁊c.

Vti poſſidetis.

N bic dieit iſti go.
Eloſa in. l.prima. ahtinrſiͤ
cic eam ſingul.ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ ſi ego conuenioꝛ interdicto vli
poſſidetis. v pꝛobo me poſſidere melius actoꝛe condemnanduoẽ
actoꝛ ⁊ ego venio abſoluendus. eſt glo.in ver.precario vc. in
cũ qua ſto ſiuupliciter quia glo.clara eſt ⁊ non eget aliqua ne⸗ no⸗
ua inter pretatõe cum ð boc late dixerim in repeti mea l. ſi. nng
5. iulianus. ff. de damn. infect. ⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non eromi
ꝙ pono glo. iſtam. Cuius verba ſunt hbec.
NRec pꝛecario ⁊c.in verſi.cognoſcet iudex ꝙtu

potioꝛ me es in poſſeſſione:abſoluet te ⁊c.

mntthi, gfmul

Crictrinninin
irimnſiaba .
lgtlimmen iacuntwnſt

NNe

Nelioordu.

ein an an

Icc ennmnn
iibittühkinerimcunn derzrn
monmmunbtdgtim og tnn

tierffininan ineutne
Gicgtsſnmtnn, Qüinsautanan

iſtſtüſganpmſninfit inr

lſentantotneneezirn er
Efotmionnniſt hunn a us
iiſgcncligennehrn Arnat
ſfctmleltnunnenunn et
unüngtinhuntiniwn 1
rintanttrm
nnmtſianegrnee

Lprtg es
nmnnei

— —òꝗ⸗⸗q

ArE f f fhf KrS

—

—= –
2— —

ðßð

Minaitnmtstunn
Utüritn nn
ageneegtnren
s
“”äõ
A *α6αααρnkt
EAlANE t ſgiſlibt
l
wmmo iNNüANieNe
aiNANA i

Lxariianinginniiitn,
Cn in iſniuin inn
u im i niſhi tin
152 i Auun i lindine
. —
. Chngn
s a nlim

i
d
Glaloinnn ⸗

en Brin Dal in. l. ij. C. de ſent.
Gloſa iu. l. prima. na ns cer. quã. ⁊ etiã
Alex.de imol.in.l:.ait pretoꝛ..ſi iudex.ff.de re indic.in
do wrnrol⸗ denat iſtam glo.ſingul.ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ ſe enten/
lata per hec verba vti poſſidetis ita poſſideatis non valet niſi
in aliqua parte actoꝛũ appat eat eſſe probatuʒ de poſſeſſione vt ibi
r eos cum quibus ſto quia glo.clara eſt. Cuius verba ſunt hec
Pꝛohibebit ⁊c.in verſic.ſed qualiter foꝛmabit
ſententiam iudex in hoc iudicio.quidam dicunt

pti poſſidetis ſic poſſideatis ⁊c.

Glo. in. l.pꝛima in uerbo prohi
bebit ꝛc. ZJac, de bel. oboñ. ⁊ Cy. in. l.ſ. C. cõia de leg.x Bar.
in.l.ſi duo in quarta col.ff. vti poſſide. ⁊ Nico. de neap. Jo. ð imo.
1 do. meus Alex.de imol.in.l huiuſmodi..ſi is cui.ff. de leg pꝛio
reputãt iſtam glo.ſingul. ad hoc ꝙ vbi non eſt queſtio iuris ſz ſo/
lum in facto poteſt res ſoꝛte dirimi alias non. de quo vide tu per
Bal.in.l.ij.. ſi duobus. C. cõia de leg. per illum text.ad quem me
remitio.⁊ redeo ach glo. de qua agimus. Cuius verba ſunt hec.
CCPꝛohibebit ⁊c.in verſi.quidam dicunt ſoꝛ/
te ſententiam eſſe ferendaʒ vt ſupꝛa cõmunia de
legat. l. fi. ſed certe cum iudicium non ſit omni/

no de iure ⁊ c.
De pignoribus.
Si ego debitoꝛ obligaui creditoꝛi

X. ſecu n da mmoaend ſpẽaliter aliqua bona puta do/

mũ meã ⁊ etiã poſtea generaliter oĩia bona mea. Demuz accepꝛ
etiam centum mutuo ab alio creditoꝛe pꝛo quibus ſibi reſtituen/
dis obligaui ſpẽaliter fundum vnũ ex bonis illis pꝛmo alteri cre/
ditoꝛi obligatis generaliter. Quibus ſtantibus pꝛimus creditoꝛ
obmiſſa ſpẽali ypoteca de domo ſibi ſimpliciter obligata vult age
re vigoꝛe generalis ypotece contra ſecunduʒ creditoꝛem ⁊ euince/
re fundum illum an poſſit. Hꝛeuiter dicas ꝙ non ſi alia bõa ſuffi
ciut. tex. eſt in. d. lij. quem tex. ad hoc dixit Bal. hic non effſe alibi
⁊T ſic facit eum ſingul.⁊ reputat eum etiaʒ mirabilem. ⁊ ſic ſecun/
dus creditor prefertur puori vt bic dicitur in tertu. Sed tu
aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo ad iſtum tex. NMam idem
ibi dicendum eſſet etiã ſi illa obligatio facta non fuiſſet ſpecialis ⁊
etiam generalis. ſi ſolum generalis obligatio omniuʒ bonoꝝ facta
fuiſſet. ⁊ poſtea ſecũdo creditori dedit vnam ex illis rebus.nam ſi
alia ſufficuit primo creditori pro ſuo debito non poteſt agere con
tra ſecunduz ad eam rem ſibi pignori datam. ita boc ego colligo
ex iſto tex. in ratõe ſui in verſi.ſi certũ eſt eum poſſe ⁊c. vbi ſi põt
conſequi ſuũ ex alijs bonis non poteſt moleſtare ſecũdum in alijs
bonis ſibi pignori datis ſeu obligatis. ⁊ ponitur hic facti cõtingen⸗/
tia. xt in verſi.aduerſariũ tuũ pignori accepiſſe ⁊c.⁊ ſic non deno/
tat ibi miniſteriũ iuris ſed facti contingentiã.vt patet ex eo textn
bene ſubtiliter conſiderato. Cuius verba ſunt bec.

L. Quamuis conſtet ſpecialiter quedam aduer/
ſariũ tuũ pignoꝛi accepiſſe ⁊ equale ius in omni/
bus habere:iuriſdictio tamẽ temꝑanda eſt.ideo
q; ſi certum eſt poſſe eum ex bis que nomina/
tim ei ⁊ pignoꝛi obligata ſunt vniuerſum redige/
re debitũ ea que poſtea ex hijſdem bonis pigno
ri accepiſti interiʒ non aufferri pꝛeſes iubebit ꝛc
Si debitoꝛ obligauit mihi rem ſuã pꝛo

Ppreſes gquuodam debito ⁊ tercius modo agit cõ
tra eum rei vendicatõe ad ilam rem ⁊ pꝛonũcietur in fauoꝛez ter
cij actoʒis contra debitorẽ meũ adeo ꝙ ſit ſibi data poſſeſſio illiuſ
rei me ſciente ⁊ patiente. Demuz ego creditoꝛ volo agere ipotheca
ria contra dictu terciũ poſſeſſorẽ illius rei vtrum poſſum. Breui
ter dico ſic in duobus caſibus. pꝛimo quando debitor meꝰ col
luſiſſet cum aduerſario ſuo. vel etiã quãdo non collnſiſſet. ſʒ ille
tercius qui obtinuit contra debitoꝛẽ meuũ obtinuiſſet ex tali pſcri
ptoe que mibi non haberet obeſſe. tex.eſt in.d.l.preſes quẽ text.
ad boc pꝛopoſitum pꝛo ſingulari allegat Bald. hic. Sed tu
aduerte pto vero ⁊ nouo intellectu meo iſtins text. in hac Vltima
harie dum dixit de pꝛeſcriptõe que mihi non habet obeſſe ꝛc. naz
non ſtat hic pꝛo pʒeſcriptõe prout capitur in titn. de preſcriptioni
bus vel vſucapionibus cum ſimilibus. ſed venit. aduerſatiue ad
illud verbum non cauſa cognita ⁊c. quaſi dicat text.⁊ vere dicit ꝙ

ſi non interuenit cognitio iudicialis ?
bus ipſius actoꝛis vel rei. ſed lapſ. a fuit inſtantia contra debitoꝛez

qui fuit contumax in aljquo in eo iudicio ⁊ ſic obſtat ei Raez
huiuſmodi.certe non nocet creditoꝛi at ei preſcriptõ

. ie quia licet hic non ſit colluſio
vera lex preſumit colluſionem ⁊ ſic eſt colluſio prefinita. ⁊ ſic pꝛe
ſcribitur terminus non res pꝛout capitur in.c.ij

preben. ?Z ita ego intelligo nouit illa vba nõ cauſa cognit
eben 6 . a ſe
ſcriptõe ſupatum eſſe conſtiterit ⁊c. Cuius verba ſunene. kane

L. Pꝛeſes pꝛouincie vir clariſſimus ius pigno/
ris tui exequentem te andiet:nec tibi oberit ſen/
tentia aduerſus debitoꝛem tuum dicta ſi eum
colluſiſſe cum aduerſario ſuo: aut vt dicis non

ve non fuit cognituz de iuri

cauſa cognita ſed pꝛeſcriptione ſuperatum eſſe

conſtiterit ⁊c.

E. ſuper hipotecis. Simarrmmni ⸗
ptoõne domus ⁊ pꝛo reſtitutõe pecunie mee mihi obligaſti te ⁊ om
nia bona tua pᷣſentia ⁊ futura.demũ emiſti rem illam ⁊ feciſti cã
tare illud inſtrnmentũ emptõis in perſona filij tui vel alterius con
iuncti vel amici tui.⁊ ſic filius vel cõiunctus ſeu amicus eſt in poſ
ſeſſione dicte rei empte vtrũ ſi tu debitoꝛ non ſoluis mihi pecuniã
meam poſſim ego agere ipothecaria contra poſſeſſoꝛez pᷣdicte rei
In quo bꝛeuiter dicas ꝙ ſic. ⁊ in dubio pᷣſumitur empta de pecu
nia mea ⁊ debeo pᷣferri omnibus alijs creditoribus.tex.eſt in.d.l.
ſuper ipothecis. Quem tex. ad hoc pꝛopoſiuiũ pꝛo ſingulari põde
rauit hic Dal.dicens hoc alibi non reperiri niſi in auten. ibi poſita
quem tex. dixit eſſe menti tenenduz pro campſoribus ⁊ mercato
ribus dantibus pecuniã in emptõem pannoꝛũ vel merciuz ⁊ debi
toꝛ fecit inſtrumentũ dicere in perſonã alterius.nam omnino boa
ſunt obligata dictis campſoꝛibus ſicut ſi ipſe ptopꝛie emiſſet obli
gando omnia bona ſua alias autẽ res empta ex pecunia mea regu
lariter non eſt mihi obligata.quod dicit eſſe notandum conra ma
chinatões que quottidie cõmittũtur per interpoſitas perſonas. ⁊
hoc per iſtum tex.⁊ in auten.quod obtinet eoctitu. quem tex etiã
iple met Bal. ibidem reputat ad hoc mirabilem cum quo ſimpli
cite: pertranſeo quia optime pꝛobãt.nec egent aliqua mea noua in
terpᷣtatiõe niſi ꝙ de materia iſta addo glo. ⁊ Bart. in. l.interdũ.ff.
qui potio.in pign.habe.⁊ Bart.⁊ Bal. in. l.quãuis.C. de pignoꝛi.
⁊ Bal. in.l.licet.C.qui potio.in pigno.babe.⁊ bec pꝛocedũt in ma
ioꝛibus.Sed res empta de pecunia pupilli vel eccleſie efficit ipſo
rum ſm ſcribentes m.l.ſi vt pꝛoponis.C. de rei vendi.⁊ glo. Sa
ly. in.l.pꝛima.C. ſi quis alteri vei ſibi.⁊ Ange. in. d. l. interdum. æ
Bar.in.l.titium. ꝭ.altero.ff.de admini.tuto.⁊ in.l.ij.quando ex
facto tuto..⁊ Bar.in.d.l.quãuis de pigno. ⁊ in.l.imꝑatoꝛ. 5.fr ff.
de lega. ij. . Bal. in. l. etiam. C. de fideicomiſſis.⁊ in.c.ſi decedenti.
in tit.qui feud.dare poſſ.in vſib.feudo.ad quos me remitto ⁊ re
deo ad tex.noſtrum de quo agimus. Cuius yerba ſunt hec.

L. Super hipothecis quas argẽti diſtractoꝛes
vel metallarij vel alij quarũcunqʒ ſpecierũ nego
tiatoꝛes pecunias ſibi credentibus dare ſolent:
hoc ſpecialiter ſuper amputãda omni machina/
tione ſancimus vt ſi poſt huiuſmodi cõtractum
liberis ſuis vel alio modo cognatis quacunqʒ
militia idem negotiatoꝛes acquiſiuerint ⁊ ea ta
men vtendi vel ad heredes ſub certa diffinitõne
tranſmitti poteſt liceat creditoꝛibus eoꝛũ etiam
non pꝛobantibus ex pecunijs eoꝛundem negotia
toꝛum liberos eoꝛuʒ vel cognatos militaſſe:duʒ
tamen contrariũ non pꝛobetur alio ſe ſuo patri
mõio retinuiſſe pecunias creditor ab his qui mi
litarent eligere vel tantuʒ eos afflagitare quanti
vendi ea militia poſſit ⁊c.

Q ui potio.in pigno. habea.

6 Claꝝ eſt ꝙ vſurarius manifeſtꝰ
Z ſcriptu 138. nonner Rari nec etiaʒz relinq̃re
aliquid pꝛo anima ſua pᷣm tñ ⁊ iuxta ea que habent in.c.quanqᷓ;
de vſuris li.vj.⁊ per Bal.in.l.nulli.C. de epiſc.⁊ cler. ? Paul. de
caſt · in conſi.ccclxxxv.incip.de quodam teſtamẽto vſurarij ⁊c.⁊
in conſil.ccclxxxiij.incip.ad pꝛimũ queſuum c. Sed vellem

ſcire an vſurarius mãifeſtus pꝛobetur ex eo in ſuis libꝛis pꝛo
pꝛijs apparet de vſuris receptis ⁊ de earũ exactõibus.⁊ in hoc di/
cit Bal. in. l.i. in tercia col.in fi, in verſi. quid de teſtamẽto vſura/⸗
rij ⁊c. C. de ſacroſanctieccleſi.quod non.ſed debet aliter ſecunduz
eum pꝛobari per text. in dicta.l/ſcripturas in verſi. ſeu fenerandi
æc.quem tex.ad hoc pꝛopoſituʒ idem Bald.reputat multum ſin
gularem. Sed tu aduerte ꝓ nouo ⁊ vero intellectu meo iſti⸗
us tex. Nam iudicio meo Bald.fallirur cum ſuppoꝛtatõne vehe⸗/
menter in intellectu iſtius. nam text. iſte pcedit ſi ſcribens vult in
niti in ſcripturis ſuis ⁊ ad ſuũ cõmoduz:. ⁊ bene dicitur ibi ꝙ non
poteſt. ſed bene contra ſe ſtabitur libꝛis eius. nec hoc negal il⸗
le textus.quinimo contra Baldum allego ꝙ in terminis text.eſt
in cleme. pꝛima in verſi.ceterũ ⁊c.extra de vſur. contra quem ca/
ſum dirxit Bal. inconſiderate. Uerba autẽ. d.l.ſcripturas ſunt hec

YZ. Scripturas que ſepe aſſolent a quibuſdaʒ ſe
crete fieri interuenientibus amicis nec tranſigẽ
di vel paciſcendi ſeu fenerandi vel ſocietatis co
eunde gratia ſeu ð alijs quibuſcunqʒ cauſis vel
contractibus conficiũtur que grece appellantur
ſiue tota ſeries earum manu cõtrahentiũ vel no/
tarij aut alterius cuiuſ libet ſcripta fuerint:ipſo
rum tamen ⁊ habeant ſubſcriptiones ſiue teſti/
bus adhibitis ſiue non licet cõdictionales ſunt
quos vulgo tabularios appellant ſiue non quaſi
publice ſcriptas ſi perſonalis actio exerceatur
robur obtinere decernimus ſin auteʒ ius pigno
ris vel hipotece ⁊ c.

Glo. in. l. aſſiduis in nerbo da

ta vc. Do.meus Alexa. de imol.in.l.i.in.xvij.col.ff.ſolu.matri.re/
putat iſtam glo.ſingul.ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ primilegiũ cõceſſuz do/
ti de quo in.d.l.aſſiduis non habet locum in dote confeſſata. De
cuius tamen glo.veritate late poſui poſt do.meũ Alex.de imol.in
d.l.i.⁊ ideo pꝛo nũc longioꝛ non ero niſi ꝙ nunc addo nota.p do.
Mathe.matte.in ſuis notabi.in notabili ſuo.xix.incip.item nota
ꝙ pꝛinilegiũ vc.ad quẽ me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua agimꝰ
Cuius verba ſunt hec.

Data ⁊c.quid ſi eſſet confeſſata. Reſpõdeo nõ
habebit pꝛiuilegium ⁊c.
Ludo.roma.in ſuo ſingul.

„ 5 B cr ip turas. in verbo femina ⁊c. dicit ꝗ⸗

licet ſemina regulariter poſſit eſſe teſtis in inſtrumẽtis. tamẽ non
poteſt eſſe teſtis in ſcripturis pꝛiuatis per text.vnũ queʒ ipſe ſatis
ſuperq; ſatis magnifacit ad hoc in.l.ſcripturas circa fi.C.qui pot.
in pigno.habe.in verſi.uiſi foꝛte pꝛobate atqʒ integre opinionis tri
um vel amplius viroꝛũ ſubſcriptões c. Sec tu adnerte p
vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex. nam ſentẽtia mea ibi ẽ qui
dam caſus ſpẽaliſſimus in quo diſponitur ſolum viros eſſe teſtes
quand aliqud ius pignoꝛis pꝛobandum eſſet per ſcripturazʒ pꝛi/
natam contra alinm creditoꝛẽ habentẽ etiã ius in eodem pignoꝛe
⁊ vigoꝛe inſtrumẽti publiti in quo erant deſcripti etiã teſtes vt ibi
in verſi.eum qui inſtrumẽtis publice cõfectis nititur ⁊c.nam hoc
caſu ad finem pꝛiuandi illum creditoꝛez qui habet fundatum ius
ſuũ in inſtrumẽto publico bene requiritur ꝙ in ea ſcriptura pꝛi/
uata tendente ad derogatõem eius interueniãt. ⁊ etiam ſe ſubſcri
bant ſolum maſculi ⁊ non femine.Sed vbicunq; non tractaretur
de pꝛeiudicio alterius in pignoꝛe vel ipotheca apparẽte in publicis
inſtrumẽtis ſed eſſemꝰ in ſcriptura pꝛluata conficiẽda in alia ma
teria ⁊ in alijs negotiatõibus vbi non extaret inſtr̃m publicũ in cõ
tra tunc poſſet femia eſſe omnino teſtis in ſcriptura pꝛiuata ſicut
poteſt eſſe in alijs inſtrumẽtis inter viuos.⁊ hoc modo ego noui⸗
ter intelligo iſtum tex.quicquid dicat do.Ludo.roma.qui nimis
large moꝛe ſuo eum intellexit excludendo femias a ſcripturis pꝛi/
uatis ⁊ non bene.quia tex.ille non poteſt pati illum ſenſum ſi be /
ne ⁊ ſubtiliter põderernur. De cuius tex.intellectu poſuit ẽt Paul.
de caſt. in ſuo conſil.ccclxxxxiij.in ſᷣa col.incip.in cauſa ſer Ludo/
uici vc.ad quẽ me remitto.⁊ redeo.ad tex. Cuius verba non po/
no nunc cum ea poſuerim in capitulo ſupꝛa pꝛoxime pᷣcedenti. in
alio tamen pꝛopoſito vt ibi videre potes.

L. aſſiduis.

Dos data ſtatim introducit mulieri
tacitam ipothecã in bonis mariti.vt

in. l.vnica in pꝛin.⁊ in.ꝭ.ptimo.C.de rei vxo.actio. ſi autẽ Rre⸗
pꝛomiſſa incipit etiam tunc ipotheca altempe Pmiſſöon ſol
preſſa ſecus ſi tacita.vt eſt glo.ſingul.ſᷣm Bald.ibi in quan⸗ .
in.l.aſſiduis.C. qui potio in pigno.habe. Sed dubitatön col.
occurrit quid in muliere ſterili an gaudeat omnibus his nnli
is quibus gaudent alie. Dicas bꝛeuiter ꝙ ſic tex.eſt in laſſt
guem tcx.ad hoc non eſſe alibi atteſtatur ⁊ ſic facit eum ſin bil
Bal. hic in vᷣa col.cum quo in hoc ſimpliciter ſto.quia iſte
time pꝛobat boc.nec eget aliqua mea noua interptatõe.x eo 65
me cum alias de hoc dixerim in.l.i.ffſolu. matri. poſt alios ſe ſrt
tes ⁊ maxime do. meũ Alexa. de imol. ibidem. vnde pono ſol .
iſtum tex.de quo agimus. Cuius verba ſunt hee. um

L. Aſſiduis aditionibus mulierum inquietati ſu
mus per quas ſuas dotes deperditas eſſe luge,
bant ⁊ ab anterioꝛibus creditoꝛibus ſubſtantia
maritoꝛũ detentas.nos itaqʒ ad antiquas legeſ
perſpeximus in perſonalibus actionibus rei yx
oꝛie quã in pꝛeſenti ſubſtituimus magnaʒ pꝛero
gatiuam pꝛeſtantes vt contra omnes pene perſo
nales actiones habeat pꝛiuilegia: ⁊ creditoꝛes
alios antecedant licet fuerint anterioꝛes ꝛc.

In quibus cauſis pignus
tacite contrahitur.

Jure cautuz eſl ne vxoꝛ
— vemn ltim g. rito teneatur nec “
pꝛima ⁊ per totũ.C.ne vxoꝛ pꝛo marito.⁊ ne filius pꝛo patre.? in
l.ſi vnus.S. ante omnia.ff.de pactis cum ſimilibue. Camen ſimu/
lier tutrix non reddita ratiõe tutele nupſit tibi tu obligaꝛis pꝛoes
in caſu quo ipſa non eſſet ſoluendo. tex.eſt de quo multuʒ ad boe
pꝛopoſitum exclamat Bal.hic in.d.l.penul.vbi ſubdit Bal. Caue
tibi cum contrahis matrimonium cum vidua vt facias pꝛimo ꝙ
reddat rationem ⁊ fiat ei refutatio. Secd tu aduerte pꝛo ve
ro ⁊ nouo meo intellectu iſtius tex.nam debet intelligi in caſu ſuo
quãdo mulier fuit tutrix filioꝛũ ſuoꝛũ ⁊ non reddidit ratõem ad
miniſtratõis tutele.ſecus eſſet ſi alio modo adminiſtraſſet bõa ſili
orum ⁊ non tanquã tutrix.vel adminiſtraſſet bona alioꝛũ, qꝛ tũe
non haberet locũ illa diſpoſitio.ita pꝛobatur bic in verſi.ſi matet
liberoꝛũ legitſma tutela ⁊c.⁊ in verſ ex rõe tutele geſte ⁊c.⁊ in veſ.
pꝛeterite tutele ⁊c.que omnia verba ſepatim ⁊ multo magis ſimt
iuneta oſtendunt matrẽ fuiſſe verã tutricem filioꝛũ ⁊ non reddita
ratõe tutele tranſiuiſſe ad ſecũda vota pꝛout hic in textu. Cuius
verba ſunt hec.

L. Si mater legitima liberoꝛum tutela ſuſcepta
ad ſecundas contra ſacramentuʒ pꝛeſtitum aſpi
ꝛauerit nuptias antequã eis quod debetur ex ta
tione tutele geſte perſoluerit: mariti quoqʒ eius
p̃terite tutele ratiocinijs bona iure pignorisob
noxia tenebuntur ⁊c.

Que res pigno.obli.poſſunt.

Si mutuaui tibi centũ ⁊ fact̃ eſt inſtru/
2 tin 9 li mmDaentu dicendo ſub fide v periculo rerum
tuarũ vc. vel per ſimilia verba vtrum per boc inducatur ipotheca
bonoꝛũ tuoꝛũ pᷣſentiũ ⁊ etiam futuroꝝ. dicas bꝛeuiter ſic terl⸗
eſt in. d.l. fi quem tex. ad hoc ppoſitũ pꝛo ſingul. æ nolabil poce
rauit hic Bal. dicens eſſe vnã de quinquaginta deciſionibus Ju/
ſtiniani impatoꝛis cum quo in hoc ſimpliciter ptranſeo nullos
dito. quia tex. clariſſimus eſt ⁊ hoc optime pꝛobat maxie in verſi⸗
ea verba ſufficere ⁊c. Et plus pꝛobat iſte tex.ſi bene ponderct
in fine idem eſt ſi debitoꝛ dixit ſe ſupponere res ſuas. nam “
ligitur obligaſſe bona pꝛeſentia ⁊ futura pꝛout ibi in verſi. r i
res ſuas ſupponere debitoꝛ ⁊c.⁊ in hoc magis eſt not. iſte tex.
dicio meo q; in pꝛimo dicto. in quo pꝛimo dicto addo notala per
Bald.in.c. i in tit. de capit. coꝛadi in vſib.feud. in rubꝛicax en;
in. c. i extra de ſumma trini.⁊ fide catho. vbi ponit quot mõis e⸗
piatr̃ fides ⁊cead quem me remitto ⁊ redeo ad tex. iſtum de qu
agimus. Cuius verba ſunt hec.

TZ. Si quis in cuiuſcunqʒ contractus inſtrumen

erhuſ
Vtnute e
Lpmim eriſrane
ju uit largufs
in ai ſ tnn in de
iim hun
uimgu

Weuntaimss

e ſintmin
teeoirn
Menmtiin,ab

orruummum

ninepowom.

Gcorpore. kur
Fwlknſtünhrin an en
Hufelruninimimtmn urthin
üfidnaumbnnunginmnm din
lxchiaogdanprun icetinnen

FIIERtA NNNNaNin wn

tisggrutenemminneti en
Nunikfmnutuntinun
Rüöhginukegaſenbelrirate
Gliutemcenitntentdruar
ybkuenitinttin aneurat
tyinigir g vutiminnn wuvi
ntktaicninlutmat
Gmnmnnuii itern
nnutttuciimantmn
rtsſnmin ife iene

Ktinmngnenſſeag.

— —

- —,

Srgeeereseeseeeegseereeee reeeeessgnerenn——s

4 *

eSlorN

Arnm Aien Kntn
mENr i
MAMiiii
Mtri cvciihtin⸗
miImmieEAeNt
n er Anixit unbin iti
õůü
rMLPuiſn ning
Geltut riieniii
?ñäü

NarX
LSarlaiulimm tur i
misni sli illan
ri viitri: uiiuhn
õ

—–
zmnii ft
g1.
Lnl nm

to ea verba poſuerit fide ⁊ periculo reruʒ ad me
rtinentium. vel per earum exactionẽ ſatiſ fieri
tibi pꝛomitto ſufficere tibi ea verba ad rerũtam
earum quas in pꝛeſenti debitoꝛ habet qᷓʒ futura
rum ipotecam ſancimus.

Etiam ob cirographa
riam pecuniam.

ima Bar. bic dicit iſtum tex.eſſe not. ⁊ ſiugul.
Z Pꝛim a boclpꝛopoſitũ ꝙ per nouatõeʒz exing /
nitur pignus niſi repetatur vt hic in tex. in pꝛin. maxime in verſi·
in alium obligationẽ tranſtuliſti vcqui. tex. clarus eſt nec eget alia
mea noua intecpꝛetatõne. ⁊ ideo non inſiſto niſi ꝙ huius ext. ver/
ba ſunt hac. . . . „
L. Pignus intercidit ſi nouatioue facta in aliuʒ

ius obligationis tranſtuliſti: nec vt eas res pig/
noꝛis nomine tenerẽtur cautum eſt ⁊c.

OSe remiſſione pignoꝛum.

j . Bar. hic dicit iſtum
Z. B ¹ c0 tempore. eſſe bonũ tex.⁊ ſingu
larem ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ vbi pꝛecedit monitio iudicis pꝛeſentia
cum taciturnitate inducit pignoꝛis remiſſion. Szʒ tu aduer
le pꝛo vero ⁊ nouo meo intellectu iſtius littere.quia text.iſte bene
⁊ ſubtilit᷑ñ poderatus non loquitur de particulari monitõe iudicis
ſed de edicto facto publice ⁊ generaliter ꝙ ſi quis vellet emere ra
lem reʒ compareat ⁊c. nam eo ipſo ꝙ creditoꝛ qui hbabʒ ius in ea
re ratoe pignoꝛis ſcit hoc ⁊ tacet ſibi preiudicat in eo pignore. ita
probatur ibi in verſi.programate admoniti ⁊c.nã hec non eſt mo
nitio particularis prout ſenſit Bar.ſed generalis de qua habetur
in.l.i. ?⁊ per totum. C. comi.vel epiſtolas.⁊ hoc modo iſte tex.intł
lectus habet in ſe maiorẽ dubitatõem ⁊ ſic magis ſeruit nobis.nã
bm primũ caſum eſſet de indubitabili contra.l.quod labeo.ff.de
carbo.edic..l.ancille. C. de furtis. Cuius tex. verba ſuut hec.

C. Si eo tempoꝛe quo pꝛediũ diſtrahebatur pꝛo
gramate admoniti creditoꝛes cum pꝛeſentes eſ/
ſent ius ſuum conſequuti nõ ſunt poſſunt videri
obligationem pignoꝛis amiſiſſe ⁊c.
Si debitor meus obligauit mihi in cõtra

Z. ſinali. ctu inter nos celebrato omnia bona ſua pᷣ
ſentia T futura demũ de conſenſu meo alienauit certaz rem puta
domũü ſuam que poſtea peruenit de nouo ad eum vtrũ intelligat
mihi eſſe de nouo obligata propter illud verbuʒz futura ⁊c.appoſi
tum in contraetu. In quo diuerſe fuerunt ſentẽtie prudentũ anti
quoꝝ put refert impator in. d. l. fi. vbi ẽ bonꝰ tex. decidens ꝙ nõ
quẽ ad boc ppoſitũ dixit hic Bal.nõ eſſe alibi ⁊ ſic facit eũ ſingu
larc.cum quo in hoc ſto nullo addito. quia text. iſte optime ꝓbat
nec indiget aliqua noua mea interpretatõne. vno ſolo addito lʒ
obligatio bonorũ pᷣſentium ⁊ futurorũ cõprehendat futura tamẽ
non cõprehendit bona acquiſita per beredem meũ poſt mortem
meã ſᷣm Paul. de caſtro in conſil. cclxxvj. incip.viſo pũcto ⁊c. ad
quem me remitto ne exeamus propoſitũ principale noſtrum quo
ad iſium tex. de quo agimus. Cuius verba ſunt hec. .
. Solita pꝛouidentia vtimur etiaʒ de pignoꝛi/
bus vel ipotecis rerũqʒ quibuſdam creditoꝛibꝰ
ſuppoſue poſtea a debitoꝛibus vẽdunt᷑ vel alio
modo tranſt ferũtur: creditoꝛe ſuũ conſenſuʒ con
tractui pꝛebente: ⁊ quodam legitimo poſtea mo

do res ad pꝛioꝛem dominum reuertũtur. In hoc
enim caſu diuerſe ſententie legum pꝛudentibus
habite ſunt:quibuſdam dicentibus ius pignoꝛiſ
creditoꝛi renouari pꝛopter verbũ futurarũ reruʒ
quod in generalibꝰ ipotecis poni ſolitũ cſt:alijs
penitus extingui: nobis autem viſum eſt euz qui
ſemel conſenſit alienatõi ipotece: ⁊ hoc mõ ius

ſuũ reſpuit indignuʒ eſſe eandem rem vtpote ab

inicio ſuppoſitam vendicare vel retentionẽ in/
quietari ⁊ c.
De iure domin. impetrando:
1 Licet primũ decretuʒ poſſit interponi ge
Z Pꝛi ma. neraliter in bonis debliort⸗ ucto⸗ de
babẽtur in.l.ſi finita.. iulianꝰ.ff. h dam. infec. vbi alias repetẽdo
illum tex. late dixi de his.tamẽ ſecundum decretum non põt inter
poni niſi res ſpẽales exprimãtur coram iudice. tex. eſt in. d.l.pria.
quem tex. vd hot dixit hic Bald. eſſe meliorem qui ſit in iure.
Sed tu aduerte pro vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius text.
qui indicio meo boc non probat ſi bene ⁊ ſubtiliter ponderetur.
Mam loquitur circa dominiũ impetrãdum in pignore dato credi
tori ſᷣm formã illius tituli.⁊ dicitur bic ꝙ ſi creditor habʒ vniuer
ſa bona debitoris pignori nõ poteſt omnia impetrare.⁊ prohibet
illa vniuerſalis impetratio omniũ bonoꝝ. nec etiã poſſet obtineri
ſi ſpẽaliter exprimerẽtur ea oĩa bona vtſe equeretur illa vniuerſa

lis impetratio. ⁊ hoc eſt quod conſiderat ille tex. vt probat᷑ aperte
hic in verſi.vt vniuerſa dominio tuo etc. Cuius verba ſunt hec.

A. Jure dominij pignoꝛa poſſidere deſiderãs no
mina debitoꝛũ quos in ſolutõe ceſſare dicis ex/
pꝛimere ⁊ an ſolemnia peregiſti: ſignificare de/
buiſti:dũmodo ſcias omnia bona debitoꝛis que
pignoꝛi dedit: vt vniuerſa dominio tuo generali
ter abdicantur te impetrare non poſſe ⁊c.
Creditoꝛ qui impetrauit ſeundum

Z ſecun da decretũ iu bonis ſui debitoꝛis ⁊ po/

ſtea recipit debitũ vel partẽ illius debiti vel vſuras intelligitur re/
nunciare ſecundo decreto pꝛius per eum obtento.tex.eſt ſingul. ad
hoc ᷣm Bald. bic in. d. lij. Secd aduerte tu pꝛo nouo ⁊ vero
intellectu meo iſtius tex.qui non loquitur de debito pꝛincipali ſo/
luto in totũ vel pꝛo parte.nam non haberet dubitatõem ita intelli

gendo ⁊ res eſſet ſine dubio contra tex. in.l.quod labeo.ff de car⸗

bo edie.cum ſimilibus. ſed ſolum loquitur de ſolutione ⁊ recepti
one vſurarum pꝛout mãifeſte videre potes ex eo maxime in ver
ſic.vſuras a vobis recepit cc. Pꝛeterea etiã iſte text. non lo /
quitur de ſecundo decreto interpoſito ſed de dominio in pignore
impetrato ᷣm formã ⁊ prouiſionẽ illiu tituli inter que duo lõga
eſt differentia. ⁊ per cõſequẽs Bal.fallitur in dnobus circa intel

lectum illius text. ſingularis. Cuius verba ſunt hec.

C. Si creditoꝛ pignus iure dominij a noſtra ſere
nitate poſſidere petijt ⁊ poſt foꝛmam reſcripti
alio anno vſuras a vobis recepit a beneficio im
petrato receſſiſſe videtur ⁊c. .
Doc. oẽs cõiter ſcribẽtes in.d.l:.ſi.C. de iu

Z.finali. re do.impet.⁊ etiã in.liſi finita.ꝭ.iulianus
ff. de damn.infec. ⁊ in multis alijs locis in illo notabili articulo an
per ſecundum decretuz res debitoꝛis mei fuit mibi adiudicata ⁊z
ſic ſum effectus dominus in actõne perſonali ⁊ debitoꝛ meus re
deat infra biennium poſt interpoſitõem illius ſecundi decreti poſ
ſit recuperare rem ſuã ſoluẽdo mihi debitũ in quo tenebitur. In
quo articulo doctoꝛes fuerũt multũ varij ⁊ cõtrarij pꝛout alias le
gendo late deduxi.⁊ etiam in repetitõe noſtra in dicto.S.iulianns
vbi allegant doctoꝛes iſtum textum in cuius intellectu multũ iu/
dicio meo defecerũt. Et ideo tu adurte pꝛo vero ⁊ nouo intellcũ
meo eius.nam non loquitur iſte tex.ſententia mea in materia pꝛi
mi vel ſecuudi decreti ſed loquitur in termiuis valde diuerſis ab
iſtis videlz in debitoꝛe qui realiter ⁊ ſponte pignoꝛauit rem credi
toꝛi ſuo vt hic in verſi.ſi quis rem creditoꝛi ſuo pignoꝛauit ⁊c.⁊
in traditõe illius rei pꝛo pignoꝛe non fuit dictũ aliquid qnando de
bitoꝛ deberet luere pignus ſuum. quo caſu deciditur ibi ſi vult
creditoꝛ vendere pignus pꝛo ſibi ſatiſfaciendo pꝛimo debet denun
ciare debitoꝛi vt ſibi ſoluat debitũ ⁊ a die dicte denũciatiõis ſi non
reluerit debitoꝛ pignus ſuũ poſt bienniũ poteſt creditoꝛ illud vẽde
re ⁊ ſibi de eius pecunia ſatiſfacere vt ibi in ver ſi.poſt bienninz ex
quo atteſtatio miſſa eſt ⁊c.⁊ caſu quo non reperiretur aliquis em
ptoꝛ qui vellet emere illud pignus ſubdit ibi text. ꝙ debet ð nouo
notiſicari debitoꝛi hoe per viam iudicialem ſi ipſe põt repiri vt ip
ſe debitoꝛ infra certũ tẽpus dẽat ſoluere debitũ ⁊ qualiter ẽt qn
non reꝑitur emptoꝛ vt ibi in verſi.ſi vero nemo eſt qui comparar̃
vc. Sed ſi debitoꝛ non reꝑiretur tunc debet per iudicẽ ſtatui
certuʒ tempus infra quod debitor poſſit ſoluere ſi venerit ⁊ recu

perate vellet pignus ſuũ vt in verſi. ſin autẽ nullus fuerit inuent
æe. Sed ſi tꝑe vltimo loco ſtatuto non comparuentt ipſe debi /
toꝛ dicitur ibi in tex.⁊ iſte eſt caſus notabiliſſimus illius tex.ꝙ cre
ditoꝛ debet adire imperatoꝛem ⁊ impetrare illud pignus in domi
nio ſuo qua impetratione ſic facta debitoꝛ adbuc habet biennium
a die conceſſionis imperialis vt poſſit ſoluere debitum creditori
ſuo æ damna ⁊ expenſas ⁊ recuperare pignus ſuũ vt ibi in verſi.
ſin autem tempoꝛe ſtatuto vc. ſed lapſo biennio pignus poſtea fit
irreuocabiliter ipſius creditoꝛis vt ibi in verſi.ſm autẽ biennium
fuerit elapſum ⁊ce⁊ in verſi.pleniſſime babeat rem ⁊c.⁊ per con/
ſequens concludo ꝗs ille caſus non loquitur in primo nec ſecundo
decreto de quibus ibi non fit aliqua penitꝰ mentio nec de reali ob
ligatõe ſʒ de perſonali qua tenebatur ille vebitor qui pꝛo ea tracli
dit pignus creditoꝛi ſuo ſine pꝛeſinitõe tpis ad ſoluẽduʒ. ⁊ decidit̃
ibi prout ſupꝛa dixi.⁊ etiã latius hec examinani in repetit.noſtra
dicti. . iulianus.⁊ ideo proinũc longioc non ero niſi ꝙ ponã verba
tex.que ſunt hec. ..
L. Netuſtiſſimã rõeʒ que nullatenus in ipſis reꝝ
claruit documentis penitus eſſe duximus am/
putãdam:ĩmo magis clarioꝛibns remedijs cor
rigendaʒ: igitur in pignoꝛibus que iure dominij
poſſidere aliquis cupiebat: pꝛeſcriptõ publica ⁊
annus luitionis antiquis introducti ſunt pignus

autem publice pꝛeſcriptũ neqʒ vidimus neqʒ ni

ſi tantũmodo ex libꝛoꝛũ recitatõe audiuimus.

Sancimꝰ itaqʒ ſi quis rẽ creditoꝛi ſuo pignoꝛa
uerit: ſi quideʒ in pactione cautum eſt quemad/
modum debet pignus diſtrahi ſiue in tempoꝛe ſi
ue in aliis conuẽtionibus eam obſeruari ⁊c.

De exceptionibus.
Z. prima. XρNαnnn el Kadwebel e

putãt iſtum tex.ſing.ad H̊ ꝙ qneunq; debitoꝛ hr̃ditarius ſoluit fi
deicõmiſſario poſt reſtitutã bereditatem non liberatur ab berede
niſi ope exceptõis nee; facti ſeu intentõis non ꝑ exceptiõz iuris cus
quibus ſto.quia tex.iſte clarus eſt ⁊ non eget aliqua mea noua in
terpꝛetatione.Cuius verba ſunt hec.

L. Debitoꝛes quidem hereditarii vnicuiqʒ here
dum pꝛo poꝛtione hereditaria antiqua lege obli
gati ſunt.Sed ſi eis heredibus omnẽ pecuniam
exoluiſti quibus nomen patris tui teſtatoꝛ in di/
niſione aſcripſerat:doli mali exceptione aduer/
ſus alioslagentes tueri te potes ⁊c.

licet Omnis inuaſoꝛ etiam rei pꝛopꝛie perdit do
* RmDiniũ illins ⁊ acquiritur.expulſo. vt in.l.ſi
quis in tantam cuʒ ibi plene not.C. vnde vi. ⁊ in.l.extat.ff. quod
met.cau.⁊ in.li.C. vt non liceat ſine iudi.vend.⁊ poſuit Paul.de
caſt.in ſuo conſt. xxxvincip.pꝛiuſquã iura ⁊c.in tercia col.vbi põit
de intellectu iſtoꝝ iuriI. Sed ponamus ꝙ ego te expuli ð re
mea quam incõtinenti recuꝑaſti vtrum habeat locum illa viſpoſi
tio. videtur ꝙ non.quia ea que incõtinẽti fiũt ineſſe vident.l.lecta
verſi.dicebam ⁊c.ff.ſi cert.peta. Sed ſi tn es expulſus ⁊ ſtatiʒ re
ſtitutus es non videris expulſus ergo ⁊c. Nihilominus incontra
rium eſt veritas.tex.eſt in.d.l.licet ᷣm vnã lectu. poſitam ibi in
glo. quem ad hoc magnifacit hic Bal. dicens etiam pꝛobari alind
per illum tex. ꝙ interdictũ vnde vi datur etiã ceſpectu pofſſeſſiõis
damnoꝛũ datoꝛum ⁊ intereſſe. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊
vero intelleetu meo iſtius textus qui ſententia mea bene ⁊ ſub/
tiliter ponderatus loquitur in caſu valde diuerſo decidens ꝙ
ea que ſunt annalia ad agendum ſunt perpetua ad exeipiendum
nam licet expulſus poſſit agere interdicto vnde vi contra expulſo
rem infra annũ vuin.l.i.C. vnde vi.tamẽ ſi recuperauit rem ſuaʒ
poteſt perpetuo vti exceptione contra inuaſoꝛes dicendo eum ceci
diſſe ab omnii iure ſuo.nec fit ibi vis an ſtatim poſt expulſionẽ re
ſtituatur vel ne.⁊ ſic illa annalis actio cõuertitur in exceptione per
petua recuꝑata poſtea quãdoeunq; poſſeſſione.⁊ illud verbũ poſ
ſeſſionẽ ⁊c.capir̃ ibi in text.pro fundo ⁊ ſic pꝛo ꝓpꝛietate rei non
autem pꝛo poſſeſſione pꝛout eſt inris vel facti.⁊ in hoc etiam fal/
litur Bald.⁊ etiam in eo quod dicebat de damnis ⁊ intereſſe de
quibus ille tex.mentionẽ non facit. ⁊ hoc modo ego nouiter inix

ligo ⁊ declaxo pꝛout audiuiſti 7 Scarant. Cuius verbaſt bee
L. Licet vnde vi interdictum intra annͤ lochhe
beat cum exceptione perpetua ei ſuccurri qᷣ

muz expulſus poſt retinuit poſſeſſionem a pꝛi

tate iuris manifeſtatur ⁊c. tori
S nali. Bal bie r etiam do⸗
HGlo. in. l. inali. Nerrtneum wne⸗

condict. ex lege in apoſtillis ſuis ad Bart. ibidem repntant i
glo. ſingul. ad boc propoſitũ ꝙ accuſatio ⁊ condſeter iene en
runt in hoc ꝙ vbi quis accuſat᷑ pena applicatur fiſco ⁊ quilibz i⸗
uueleur. ſed ſi agit ſenaltice ex lege non cũ quibus ſto. q; gloſ⸗
clara eſt ⁊ non eget alia mea noua interpꝛetatione. Cni
ſunt hec. dr Cuius at

CPec emptor bonefidei ⁊c.in verſi.ſed quaac
tione aget emptor ad hoc vel venditorad rem.
Reſpondeo condictione ex hac lege vel actione
in factum.quod autem fiſco erit danduʒ quilibʒ
poterit deferre.vt.ff.de iure fiſci.l.prima æc.

De contrahenda et com
mittenda ſtipulatione.

. Solem nitas intrinſeca regularitet
. Pri ma. ſumitur in actu. ſed ertniiſren ete
eſt in. l. quecunq;. ff. de publi. in. . ſi ita ſcriptũ inſtitu. de inutili
ſtipul.⁊ in.liſciendum vbi.alias legendo dixi poſt alios.ff. de ver.
obli. cum ibi plene not. de quo etiã ſupꝛa late dixi in.l.ſi fllius. ff.
de peti.heredi.⁊ ideo ꝓ nunc longioꝛ non ero. ſed ad ibi dc me
remitto. Tamen ſcias ꝙ vbicunq; in epiſtola deducitur ali⸗
quis actus pᷣſumitur ſolemniter celebꝛatuo. ? plene pꝛobatur pet
ipſam epiſtolam.tex.eſt ſingul.ſim Bal. in. d.l.i. cuz quo ſto ſim
pliciter.quia tex.iſte optime probat hoe maxime in verſ c. creden
dum eſt pꝛeſentẽ ſtipulatõem ⁊c.⁊ non eget aliqua mea nona inter
pꝛetatõe.Cuius verba ſunt hec.

L. Licet epiſtole quam libello inſeruiſti addituʒ
non ſit ſtipulatus eum eſſe cui caueatur:tamen ſi
res inter preſentes eſt geſta credẽdum eſt prece
dentem ſtipulatõem vocẽ ſpõdentis ſequutã ⁊c.

L. ſecundum reſponſum. in

cepta de dando aliquid Ticio cum moꝛeꝛetur cui ipſe vellet dani
intelligitur facta pꝛo ſe ⁊ pꝛo herede ſuo. tex.eſt in.d.ʒ.ſecundum
reſponſum.quem tex.ad hoc pꝛo ſingulari põderauit hic Bald.
Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero meo intellectu iſtlus texiui
qui bene ⁊ ſubtiliter põderatus ſentẽtia mea non pꝛobat hoc.
in eo cum reuerentia tanti patris vehemẽter fallitur. Mam dicit
hic aliud multũ diuerſum ab hoc.ſ. ille qui ſtipulatur cũ mori
tur aliquid dari cui velit ⁊ ſic imperſonaliter reſpectu ſolutionis
fiende intelligitur ſtipulari ſibi met cym moꝛietur. non aute dicit
ibi aliquid de herede ſuo.vnde illa verba debent veriſcari vt ſibi
met dentur eo tempoꝛe quo moꝛietur.ita pꝛobatur bic in verl.ſ/
bi ſtipulata videri ⁊c. ⁊ ad finem vt poſſit diſponere eo tempoꝛe
pꝛout voluerit non autẽ vt dentur heredi ſuo ſed ipſe volet dare
ad libitũ ſuũ.⁊ iſte eſt ſenſus verus ⁊ nouus meus illius textus.
Cuius verba ſunt hec.

Z. Secundum reſponſum domini Alpiani pre
fecti annonae inriſcõſulti amici noſtri ea queſti
pulata eſt cum moreretur partem dimidiam do
tis cui velit relinquere reddi ſibi eam parteʒ do
tis ſtipulata videtur ⁊c.

. Bacll hie dicit
Gloſa in.l.optimam. Rum go nn
eſſe alibi ⁊ ſic facit eam ſingul.ad hoc pꝛopoſitũ q ille aui mnabat
ſe fuiſſe pꝛeſentẽ vna die probat preſumptiue ſe fuiſſe reſenen
tota illa die.⁊ eſt glo.in verbo ⁊ maioꝛis ⁊c.cum qua non ſtoſt 6
pliciter. quia eget aliqua noua mea interpretatione. cuius men
non eſt dicere bot ſed aliud diuerſum vt videre potes.·? veſ
gloſe ſunt bec.

R

nalitin tinin

ictut tuiiinunſinmn

ot.

Dedobusres.

ſ nne

gerrrkcälugr

ipnnmgiucdi nune nan

Köpnrkir. Midinnri

eibupoſp Pannein eend

fürzmnſbcaccpnüngan N
Mſencoixin SAnin nnn
MEnßrogihnnirgiidte e irn
tnpn rirluitmmnmntnt
unßigtiiteitnunciißm ntt
mytnnginſtirt,ierur
uinnciftiiſagtnmibaute
nnnjunngicnget rir

Monmifnnpititneieittetn ee
aiſmmalttendere⸗

triuningiiinttnnne

nnietaitlhine a es

Eglatſnnircientrr
itimn⸗ nak

AEEEFLISorag

e
11

h⸗-ð 2

..t .,,

l
l
Etsan cegidtetne
Bir mind gſrettint:
rn itin i dnuſi

LKondhmnonin 3

iIwan uuna iir
ai kul
mam rain iiſ itit
r⸗ ann
—
m matul uginin in
. manſtintin ielſt

. i ilii ,
usum uni,
1 tmnniiſien

Maioꝛis ⁊c.in verſie. ſed quid ſi due appareãt
ſcriptnre vna que dicit ſtipulatõeʒ fuiſſe Bono
niae ⁊ alia Romae eadeʒ die bonus iudex arbi/
trabitur cui potius ſit credendum: quod ſi non
piderit nemini credetur ⁊c.

De inutilibus ſtipulationibus

r de Bal. hic ⁊ etiam do.meus Alex.de imol.in.:.ſti
Z. lil. pyulatio iſta. . ſi ſtipuler in pꝛin. ff de ver. obli. di
cunt iſtum tex. eſſe melioꝛẽ de iure ad hoc propoſitũ ꝙ vbi ſtipu/⸗
latus ſum per hec verba pꝛomittis ticio ꝙ dabis ei centũ valz ſti /
pulatio ſi mei ſtipulantis interſit. licet contra voluerit glo. in dicto
5.ſi ſtipuler in verbo ſieri ⁊c.in pꝛin. ⁊ cõmunter docto. idem etiã
tenent pꝛout expꝛeſſe atteſtatur Bal. in. d.l. iij. ⁊ etiã do. meus in
dicto. .ſi ſtipuler dicentes iſtum tex. debere intelligi ᷣm gloeibi.?
in. d. . ſi ſtipuler. ⁊ plus nõ dicjt. Sz tu aduerte rogo pꝛo in
lelleeiu iſtius tex. ⁊ dicas ꝙ in. d.l. ii. nõ fuerũt ↄcepta verba exe/
cutiua vel obligatiua in perſonam tercij. pꝛout patet expꝛeſſe ex
lex ipſo. Cuius ver ba ſunt hec. ü
L. At inter abſentes verboꝛũ obligatio cõtrahi

non poteſtita alteri cuius iuri ſubiectus non eſt:

aliquid dari vel reſtitui niſi ſua interſit nemo ſti

pulari poteſt ⁊c.
De duobus reis.
Citatio debet ſemper pꝛecedere in quocun

X. finali Nq actu pꝛeiudiciali.l.de vnoquoq;.ᷣff.de re
iudi.ſ.nam ita diuus.ᷣff. de adopti.⁊ maxime debet quis citari ad
reſpõdendum libello. Sed dubiũ eſt vtrũ in ea citatõe ðbeat
inſeri totus tenoꝛ libelli. In quo bꝛeuiter dicas ꝙ ſic. tex.eſt in. d
l.fie in ver. ex libello admonitõem ⁊c.queʒ tex.ad hoc dixit Bal.
bic eſſe melioꝛẽ de iure. Sed tu aduerte pro nouo ⁊ vero in
lellectuſmeo ad iſtum tex. qui iudicio meo bene ⁊ ſubtiliter conſi/
deratus non probat hoc. Nam bic tractatur de interpellatiõe fctã
contra vnũ ex reis debendi an noceat etiã alijs coꝛreis quo ad in/
rumpendam pꝛeſctiptõnem. ⁊ deciditur ibi ꝙ ſic ſiue hoc fiat per
agnitionem debiti factã ab vno ſiue ex admonitõe libelli ideſt ex li
bello porrecto in iudicio in quo libelio apparet quid ille petat. ſed
non dicitur ibi in tex. ꝙ in ea citatiõe facta ad reſpõdenduʒ libello
inſerendus ſit teno: eius.⁊ illud verbũ admonitionem æc. nõ ſtat
hic pro citatione ſed pꝛo certificatõe que conſtat ex libello. non aũt
dicitur hic ꝙ in citatoe inſeritur libellus prout dicebat Bald.qui
non bene guſtauit iſtum tex. cũ reuerentia. Cuius verba ſunt bec

A. Cũ quidã rei ſtipulãdi certos hẽbant reos p
mittẽdi:vel vnus foꝛte creditoꝛ duos vel plureſ
debitoꝛes habebat. vel econtrario multi credi/
toꝛes vnũ debitoꝛem ⁊ alij rei pꝛomittẽdi ad cer
tos creditoꝛes debitũ agnouerunt:vel per ſoluti
onem vel per alios modos quos in anterioꝛibuſ
ſanctionibus inuenimus poſitos: æ nos amplia
uimus: vel foꝛte ad vnius creditoꝛis quidaʒ ex
debitoꝛibus xcc.

De ſideiuſſoꝛibus.

Ludo.roma. in verbo fideiuſſoꝛ
ſen tentia. ⁊c lo.viij.eoncludit q; beneſicium
auten. peſente x in coꝛpoꝛe vnde ſumitur. C. de fideiuſſo. volẽtis
uſſoꝛẽ non poſſe cõueniri niſi excuſſo pꝛimo pꝛincipali debito
fe habet locum etiam in fiſco debitoꝛe dante fideiuſſorẽ. nam de
bet pꝛimo fieri excuſſio bonoꝛũ fiſcaliũ antequã deueniatur ad fi/
deiuſſoꝛez eins. allegat glo. qnam ipſe ad hoc exclamat ⁊ reputat
ſingul. in. .l. ſententia in vbo interceſſoꝛ æc. in fi. per quã dirit ſe
ita conſuluiſe etism obtinuiſſe. Sed tu aduerte in boc paſ
1u pao vero ⁊ nouo intellectu meo ad illam glo. quia glo.illa iũcto
tex. ſuper quo poſita eſtnon dicit quoquomoò hoc ſi bene ⁊ ſubtilit
Hout decet ponderetur. Et aduerte queſonã pꝛimo dicit ibi tex.
ſi debitoꝛ pꝛincipalis meus qui dederat fideiuſſoꝛẽ condemna/
s fuit condemnatõe bonoꝛum ſuoꝛũ poſſum agere contra fide/

iuſſoꝛes ſi ego volo.⁊ ſie poſſum eligere ⁊ agere contra e
ſcum. ⁊ dicit ibi glo. ꝙ hodie boc tamẽ eſt nats per ter N Ai⸗
auten. preſente eo.tit. ⁊ ſic ſentit glohoc modo inducta cũ illo rex.
ꝙ debeo excutere fiſcum pꝛimo. Sed nota tu quia non fit
excuſſio de eo vt de bonis ſuis ⁊ in bonis irreuocabiliter ſed vt
de eo vt de bonis que erant iam pꝛincipalis debitoꝛis mei que
peruenerũt pꝛo pena ad fiſcum in quibus ego vt pꝛioꝛ creditor de
beo pꝛeferri omnino. ⁊ illa eſt materia illius text. proprie ⁊ vere
loquẽdo. Sed vbicunq; daremus fiſcũ debitoꝛc verum principa
lem mihi obligatum ⁊ pꝛo eo fidetuſſoꝛeʒ obligatũ eſſe vᷣm lo/
quitur Ludo.roma.poſſem agere contra ſideiuſſorem ſtatim nec
requiritur aliqua excuſſio in bonis fiſcalibus.nam fiſcus ſemper
eſt ſoluendo vt eſt tex.in.l.ij. ff de fund. dot. Ex quo ſequitur
ꝙ nunq; poſſem agere contra fideiuſſorem cum fiſcus ſit ſemper
idoneus. Preterea cum fiſcus non poteſt etiam facile cõueniri poſ
ſum agere contra ſideiuſſoꝛẽ eiꝰ non facta excuſſiõel per nota. per
Bar ·. in.l. fieff. ſi cert. peta. vbi dixit fideiuſſoꝛez cõueniri poſſe nõ
diſcuſſo pricipali vbi non põt principalis facile cõueniri. argu. not.
in.l.ij. in prin. ff. qui ſatiſda. eoga. ⁊ ita dico Ludo.roma. nõ recte
ſenſiſſe in intellectu tex. cum glo. in. d.l. ſentẽtia que nihil facii ma
xime in verſi.rei cõdemnati ⁊c. Cuius verba ſunt hec.

L. Sententia bonoꝛũ omniũ ademptionẽ conti/
nente rei damnati pꝛincipalis interceſſoꝛes eli/
gendi creditoꝛi poteſtas non admittitur ⁊c.
Statur dicto pa

Blo. in. l. penultima. tris ⁊ matris de

matrimonio cõtracto inter eos quo ad legitimatõem filioꝛũ ⁊ ali⸗
oaum de prole ſua niſi aliud obſtaculum vel impedimentũ obſta
ret.tex.eſt iu.d.l.penul.cum ibi not.quem tex.ad hoc ꝓpoſuũ di/
xit Bal. alibi non reperiri.⁊ ſic fecit eam ſingul. in.l.eam quaʒz in
yer. de vno quero putans tenere matrimoniũ ⁊c. C. de fideicõmiſ.
in.viij.col.cuz ibi not.in glo.in ver.confeſſus ⁊c.in ver. ⁊ nota hic
argumentũ quis deprehẽditur ⁊c. cum qua ſto. quia glo.illa aper
te hoc dicit. nec eget aliqua mea noua interpᷣtatõe niſi ꝙ addo not.
in. c.ſuper eo extra de eo qui duxit in vxo. conſang.⁊ in.c.atteſta⸗/
tões extra de deſponimpube.⁊ in.c.ſi duo.xxxvj.q.v.⁊ poſuit ali
quid Ludo.roma. in ſuis ſingula. in verbo matrimoniũ ⁊c.in qui
bus locis cõcluditur id quod ſupra dixi per iſtam glo. Cuius
verba ſunt hec.
C Fideiuſſiſſe ⁊c.in verſi.⁊ ſic nota argumentũ
ꝙ ſi quis depꝛehẽditur cum aliqua ⁊ iurat cum
ea contraxiſſe pꝛo veritate accipitur ſic ſupꝛa de

arbitris.l.ne in arbitris.S.pꝛimo ⁊ ſecundo ⁊c.

Bar. h.c dicit iſtum tex. eſſe mł
X. ſanci mus. tum ſingul. ad hoc iepanti,
ille qui pꝛomiſit alique exhibere in iudicio infra certum tempus
poteſt etiam poſt illud tempus infra ſex menſes illum exhibere
⁊ exhibendo liberatur vel idonee eundem defendendo. Sed
tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu iſtius tex. Nam Bar. obmi
ſit vnũ neceſſariũ pro vero intellectu iſtius tex. ꝙ fuit ꝓmiſſa pẽa
caſu quo in tempore ſtatuto illum non exhiberet vt ibi in ver. aut
certaʒ quãtitatẽ tradat ⁊c.⁊ hoc eſt pꝛincipale ꝓpoſitũ de quo ibi
queritur an iſta pena exigi poſſit vel ne ſi non exbibet in tempoꝛe
permiſſo. Secundo cõſidero etiã aliud pꝛo vera mente iſtius
littere de quo Bar. non dicit nec alij poſt eum. nam ſi poſt finituz
tempus infra quod ꝓmiſit pᷣſentare aliquẽ ſtatuãtur ſibi ſex mẽ
ſes ⁊ non amplius habet locũ pꝛedicta cõcluſio.Sed ſi daret᷑ ſibi
maius tempus tunc omnino ſolueret peuã.ita probatur in verſ.
ſin autẽ amplius qᷓ; ſex menſiũ ⁊c.⁊ in verſi.ſin autẽ ⁊ ſecũda ad/
iectio tempis ⁊c. ⁊ ſic ſecũdus terminus ſex menſiũ opatur vt eui
tet penã ille qui non impleuit, ꝓmiſſa in pꝛio txe. Sed ſi maius
tempus q; ſex menſiũ ſibi cõcedatur non euitat penã in quã inci/
dit.x ideo non curet habere pro ſecũda dilatõe plus qᷓ; ſex menſes
⁊ non vltra vi in dicto verſi.ſin autẽ ⁊ ſecũda ⁊c. El hoc mõ ego
intelligo iſtum tex. Cuius verba ſunt hec.

L. Sancimus ſi quis pꝛo alio ſpopondit quate/
nus eum intra certũ tempus tradat ⁊ certã quan
titatem pecuniarũ pꝛo eo inferat: ⁊ tempoꝛe ſta/
tuto iam effluente non poterit eum repꝛeſentare
non ſtatim pecuniam pꝛo eo ſtipulatã inferre ſed
competere quidem poſt tempoꝛis lapſum omni
no penalem actionem non autem ſtatim ſumma
pꝛo qua fideiuſſoꝛ admiſſus eſt pꝛofligari ⁊c.

u ſin Do. meus Alex.
X. ſancimus in fine * de imol. in.l. ſi in
ſulã in.xxi.col.ff. de ver. ob. reputat iſtũ tex.ſing. ad hoc ꝓpoſitũ
ꝙ ſʒz poſſit mora purgari vbi non eſt adiecta dies ⁊ pena.vt in. d. l.
ſi inſulam enm ibi plene not. ⁊ in.l.ſi cum dies.ꝭ.fi.a contrario ſen
ſu. ff. de arbitris.tamen hoc fallit quãdo res deducta in primitia
obligatõe non poteſt preſtari.quia perijt etiam ſi perijt intra tem/
pus purgandi moꝛam.quia perit periculo debitoris · vt eſt caſus
in.d.l.ſancimus.nam ad euitandam penã non poſſet moꝛa purga
ri offerendo extimatiõz rei perempte.quia oportet rem ipſam of /
ferre vt eſt glo.nota.in.l.iij..fin.ff.de alie. iudi.muta.cau.fac. in
verbo edicto de quo alias dixi in.d.l.ſi inſulam. ⁊ ideo ꝓ nũc non
me extẽdo in hoc.nec pono ver ba iſtins tex.de quo agimus quia
ſupꝛa es poſui in alio propoſito vt videre potes in eo.
Motarius ſimpliciter rogatus conficere
Z. finali inſtrumentu nnrern rogatus ſemper

apponere clauſulas ccõſuetas ⁊ pacta ſolita ⁊ conſueta in ſi imilibꝰ

apponi. cex. eſt in. d.l.f. quem tex. dixit bic Bald. non reperiri iſs
alibi. ⁊ idem reaſſumpſit ipſe met Bal. in. l. huiuſmodi in pꝛin. ff.
de leg. primo faciẽs magnũ feſtuz de eo.de quo poſuit etiã Paul.
de caſt. in.l. ij. f. de iuriſdi.om.iudi.⁊ do.meus Alex.de imol.in.l.
ſi prius..placuit in apoſtillis ſuis ad Bar.in pria col. ff. de aqua
plu. arc.?⁊ Bal.⁊ etiã do.meus Alex.de imo.in.d.l.huiuſmodi in
pꝛin.in vlti.col.in fl. ff. de leg. primo. Sed tu aduerte ꝓ nono
⁊ vero intellectu meo iſtius tex.queʒ totus mũdus allegat ad hoc
propoſitũ.ſed vere bene ⁊ ſubtiliter ponderatus hoc non pꝛobat.
naz dicitur ibi ꝙ per electionẽ vnius ex fideiuſſoribus vel ex reis
debendi non pᷣiudicatur creditoꝛi quin conſequi poſſit ab alio illð
quod ſibi deeſt.⁊ ſubdit tex.interrogatiue tamẽ arguendo. ſi eniʒ
ex pactis ⁊ cõuentõibus hoc fieri licet ⁊ in vſu quottidiano cõpꝛo
baturihoc quare hoc ex legis diſpoſitõe permitti non. debet.quaſi

dicat ⁊ vere dicic ꝙ concedi debet non tamẽ dicitur ibi ꝙ pacta eſ

ſent ſolita vel conſueta ſic fieri. ſed dicit ꝙ ſi pacta fieri poſſunt in
hoc ⁊ facta tenẽt ⁊ hoc eſt vnũ caput.⁊ poſtea dicit ⁊ in vſu hoc ſꝑ
fuit ⁊c.ſ.vt vno cõuento poſſit etiaʒ agi contra alium.non aũt dicit
eſſe in vſu ꝙ pacta fiant de his.⁊ ſic iſtud eſt aliud caput fundatũ
in vſu.⁊ ſic tex.iſte arguit a duobus ſeꝑatis non antem cõiunctis
ſimul ⁊ ſemel vt patet ex illa copula ibi poſita.⁊ boc modo ego in
celligo nouiter iſtum tex. Cuius verba ſunt bec.

L. Si fideiuſſoꝛ nullam quidem cautionẽ faciat
oſtendens ſe fideiuſſoꝛem extitiſſe.pꝛeſentibus
autem tabularijs hoc cõfeſſus eſt ꝙ in fide ſua
eum ſuſcepit: dubitabatur a paleſtina aduocatõ
ne vtrum ne poſt alios menſes liberabitur qua/
ſi ſine ſcriptis fideiuſſione facta: ſed generalia
edicta ſublimiſſime pꝛetoꝛiane ſedis an vtpote
ſcriptura interueniente teneatur ⁊ diuiſio alia in
troducebatur: ſi id iuris eſſe deberet tam in pu/
blicis q̃ʒ in pꝛiuatis cauſis. Sancimus itaqʒ ſi
confeſſio litteris expoſita fuerit a fideinſſoꝛibꝰ
ex pꝛeſentatione perſonarũ licet atteſtatio ſuper
hoc pꝛoceſſerit attamen adhuc ſine ſcriptis eſ/
ſe fideiuſſionem ⁊c.

SDe nouationibus.

7 ſ Bar . hic dicit ꝙ iſta ẽ not.
poſitum ꝙ ille qui delegauit vel ceſſit retinet directas actões pꝛo/
pter quas poteſt ei ſolui niſi in tribus caſibus de quibus bic
in tex. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſnus
tex.quia non eſt verũ ꝙ per delegatõem quis retineat directas pe
nes ſe ĩmo nullas penitus retinet.ſed ſolũ ibifuerũt mandate acti
ones contra debitoꝛez vt ibi in pꝛin. in verſi.ſi delegatio non eſt in
terpoſita ⁊c. ⁊ in verſi.ꝙ ſi delegatõe facta vc.⁊ per cõſequẽs text.
iſte non pᷣſupponit imo excludſt delegatõem ſi bene ⁊ ſubtilit᷑ pon
deretur. De cuius intellectu etiã addo Raph. cuma. in ſuo conſil.
quarto incip.Domina ſtella donat ⁊c.ad quem me remitto ⁊ re/
deo ad tex. de quo agimus. Cuius verba ſunt bec.
L. Si delegatio nõ eſt interpoſita debitoꝛis tui
ac pꝛopterea actiones apud te manſerint quãuiſ

creditoꝛi tuo aduerſus eum ſolutõis cauſa man

daueris actiones:tamen antequaʒ lis cõteſtetur
vel aliquid ex debito accipiat: vel debitoꝛi tuo
debitam quantitatẽ non vetaris: ⁊ eo modo tui
creditoꝛis exactionẽ cõtra eum inhibere ſi de
legatione facta iure nouatõis tu liberatus es ve,

reris ⁊ cetera.
i Jo de imo. in.l. facta.ꝭ.ſi heres.fſi⸗ .
III. S0:mens Alex. de imol.in.l. cum roerarere et
ta rol.ff. de pactis. ⁊ etiã do. meus Alex. de imo. in.l ij.. eancni⸗
rio in penul.col.ff.de acqui.poſſeſ.reputant iſtum tex. ſing. aa.
ad hoc pꝛopoſitum ꝙ quãdo nomẽ debitoꝛis mei datur creditogf
meo inſolutũ ſimpliciter ⁊ per me ceditur actio contra debitonn
tunc periculum eſt ceſſionarij. vt in.l. pupilli. . ſoꝛoꝛ. ff de ſann,
Sed quãdo ceduntur actiones creditoꝛi contra debitoꝛẽ cauſa ſo
lutiomis vt ſatiſfaciat ei cui fit ceſſio tunc periculum eſt enlis⸗

per tex. in. d.liij. quem vt dixi reputqt ſingul. ⁊ not no limitai⸗

dicti. §. ſoꝛoꝛ. Sed tu aduerte pꝛo intellectu dictoꝛi iuridj ni
vis non ſtat in hoc iudicio meo an ſimpliciter fiat eſſio vel fit r
ſoluat.nam ſi fit ceſſio creditoꝛi de debitoꝛe ⁊ inſolutũ daturei nõ
eſt dubiũ ꝙ ineſt ſaltem tacite vt ſatiſfaciat ei. vnde expꝛeſſio eins
quod tacite ineſt nihil opatur.l. legata inutiliten. ff de leg. pꝛimot
ibi plene not. vnde hec iura iudicio meo videnf contrariari in alio
quia text.in.d.liij.in pꝛimo reſpõſo ante verſi.quod ſi delegatize
facta ⁊c. dicit ꝗꝙ ſi mandani tibi actões creditoꝛi meo contra debl/
toꝛem meũ non delegando ſed ſolum cedendo tunc periculi ilius
nominis ad me adhuc pertinet ⁊ poſſum exigere pꝛeterq; inalie⸗
ro ex tribus caſibus ibi enumeratis. Sed in dicto. .ſoꝛoꝛ diciiuf
ꝙ etiam ſi nondum facta ſit delegati otamen periculum eſt ceſſio
narij vt in verſi.quãuis nulla delegatio facta ⁊c. ⁊ in verſinomis
periculum ad eam pertinet ⁊c.vnde ego dicebã ideo in dieto. .
ſoꝛoꝛ periculum eſt ceſſionarij. quia ei ceſſa.fuit actio ab herede ö
his bonis de quibus erat ſibi fienda omnino ſolutio. nam legati
fuit factũ dicte ſoꝛoꝛi puta de centũ ⁊ mota iam lite per eam con/
tra fratrem heredem frater ceſſit ſibi iura pꝛo ea quãtitate cõtra
vnũ debitoꝛẽ hereditariũ.vnde non eſt mirũ ſi periculumeſt ſo⸗
roꝛis.quia omnino de ea hereditate debuit ſibi ſatiſfieri ? noalid
de. ⁊ ſic illud debitũ ſpectabat in ⁊ aduerſus bona illa ſpecialiter.
Sed in caſu.d.l.iij.creditor meus cui ceſſi iura contra debitoꝛem
meũ non habebat aliquod iues in eo. nec dabatur ibi aliquod ine
ante ceſſionẽ factam.ſed in dicto. . ſoꝛoꝛ ſic. naz etiã de iure ffop.
pꝛo legato cõſequẽdo cõpetebat ipothecaria.vt in.l.creditoꝛibus,
ff. de ſepatio. ⁊ hoc voluit ibi Bar. ⁊ ſcribẽtes in.l. i.ffide leg pii
mo.vnde quia illa ſoror omnino habebat ius aliquod in eo debi/
ꝛore ſibi aſſignato pꝛo legato non eſt mirũ ſi facta ceſſione pericu/
lum debitoꝛis ſpectat ad eam. ⁊ hoc modo ego intelligo hec inna.
Uel ſecundo dico ꝙ ideo in dicto.ꝭ.ſoroꝛ periculum eſt ceſſi
onarij quia erat creditor ex cauſa lucratiua.ſ.ex legato vt bi in
ſicu.ſoꝛot cui legatũ ab herede fratre debebatur ⁊c.⁊ facit tex.jn
lelegatum. ff. de lega.ij.ſed in.d.l.iij.ceſſionarius erat creditoꝛ ex
cauſa oneroſa. vnde non eſt mirũ ſi periculum eſt cedentis quãdo
non eſt facta delegatio.⁊ hoc modo pꝛocedant hec iura quoꝛum
verba non pono bic.nam iſtũ tex.poſui ſupꝛa in.c proxime pcedẽ
ti in alio pꝛopoſito.tex.vero in dicto.ꝭS.ſoꝛor poſui in boc openio
in loco ſuo.ſ in.l.pupilli.ꝭ.ſoror de ſolutio.vbi videre potes.

de euictionibus.

Sepius tibi dixi bucuſq; ⁊ infta etim
Prima. kamds aiguid quomõ ſuccurrstemp
toꝛi quãdo euincitur ab eo res vendita. Sedd nũc mihioccut
rit vna ſatis neceſſaria dubitatio. quid ſi ego emi vniuer ſitatẽ bo /
noꝛũ puta hereditatẽ a te ⁊ enincatur vna res pticularis vrni com
petat mibi remediũ pꝛedictũ.⁊ in boc habes tex. de quo ad hoc
poſitum Bal.ibi multũexclamat ꝙ non in.d.:i.quem texetiam
dixit Bal. hic eſſe pulcrum in punctise. Sed tu aduerte pto
vero ⁊ nouo meo intellectu iſtius tex. quia bene ⁊ ſubtiller pondᷣ
ratus mibi non pꝛobat boc quod dicit Bal. Et ego intelligo eum
quantũ eſt pro rebus que tempe venditõis bereditatis non etun:
in hereditate apud beredem ſed iam apud terciũ. ⁊ verum eſt
pro eis non poteſt agi de euictione boc pꝛobatur in verſicu bic in
tex. proſequi dicitur ⁊c.v in verſi.enictio quoqʒ ⁊c. vbi textvenit
implicatiue ad precedentia vbi oſtenditur ꝙ tempe venditiõis ſes
erant occupate iam per tercios poſſeſſores. ſed ſi poſt enclice
hereditatis euinceretur aliqua res a melpar ticulariter non ꝓ .
nec negat ille tex. ꝙ agere non poſſim de euictione cotie enaſe
iĩmo in tontrariũ ego allego text. in.l. ſed ſi lege ·lem ſi ra .

ash ü

49
irtitnmmn e
geuuminul
utin nanuien icnid
ut⸗ Snamtit linme .
panſni ir ullan hs
nrni cgnnni inain
nmnni unnnl t
üitrinn n amiun

rEdäfnitr Mäis

o. ſtirptntne en

rinnirkimnumn erlen

nijtignſenſtnd luimmſin

efriuntanrgrntnn n d

uerinithfäifnan rr
irlicneit Arinvamn
(citn rumnrettünaneſat

0cinftattieum t elune
Mikndifhethurntiinan
akerddonctentenniricn
ltengrultnum inirn i n
tikketls Sudaennwe
furgmppir nig/hi nn
Ianinmnmuni n
ſuſtknumninfiinmrpb rir
Flintinautiinſtt dmn
mangpentti hinennren

Atiniinhirttinſnn

nupmnuni gr ramne
uayihnitmunnuin rin⸗
1

aen —

—
—

rrrr .i r.e .. AAA.

uniu riii
nairim an inlibiti
hrdtatietfttrn filt
l
äl
niſr vern aniiſin in
cäl
Nνα2α ulne
m nNIINiin te
aaakonuſmnirimt iit
ä
mmiatudtmiinundilmi
t , Mnd utt kindnn
aumam iir piſfin ſfhtfel
umtamiiu ir iliſi
õ

XAdicicttht.
bantuint
Lmnm. Wigii

Gis
a tnaigan

peticio beredi. : ita ego intelligo nouiter iſtum text. Cuius verba

t hec.
Emptoꝛ hereditatis rem a poſſeſſoꝛibꝰ ſum/

ptam ac periculo ſuo pꝛoſequi debet.euictõ quo
qʒ non pꝛeſtatur in ſingulis: cum hereditateʒ iu
re veniſſe conſtet:niſi aliud noĩatim inter cõtra/

hentes conuenit ⁊c.
Emptoꝛ regu/

X. ſine in libertatem. lariter re eui/

cta peteſt agere de euictione contra vẽditoꝛez vt in.l.i.⁊ p totũ de
euict. Sʒ pulcrrũ ẽ ſcire an valeat pactuʒ vt mota lite ſuper re
vendita ſtatim teneatur vẽditoꝛ reſtituere pꝛeciũ emptoꝛi. In quo
bꝛeuiter dicas ꝙ ſic tex.eſt in. d.l.ſiue in libertatem quem text. ad
boc pꝛopoſitum ponderauit hbic Bal. dicens de illo pacto alibi
non reperitur in iure cum quo in hoc ſto ſimpliciter. quia iſte tex.
optime hoc pꝛobat in verſi.ſiue cum compꝑares ⁊c. nec eget aliqua
noua mea interpꝛetatione. Cuius tex. verba ſuut hec.

L. Siue in libertatẽ euictus eſt ſeruus queʒ mer
catus es ſue cum comparares cõuenit:vt ſi qua
queſtio eius nomine relata eſſet vt tu pꝛeciuʒ re/
cupcrares pꝛeſes pꝛouincie quod tibi pꝛeſtãduʒ
animaduerterit reſtitui iubebit ⁊c.
Si tu vendidiſti mihi rem ⁊ dediſti ſide

L.ſinali iuſſoꝛẽ mihi pꝛo ⁊ de euictione.demuzʒ fi/⸗
deiuſſoꝛ in teſtamẽto ſuo imnſtituit Titium verũ dominũ illius rei
quam mihi vendideras. vellem ſcire an ille Titius heres fideiuſ⸗/
ſoꝛis poſſit ex ſua perſona tanq; dominus rei euincere eam. In qᷣ
dicas ꝙ ſic licet tanquã heres fideiuſſoꝛis teneatur de euictione.
tex.eſt in. d. l.fi. quem tex. dixit Bal. hic ad hoc non eſſe glibi ⁊ eſ/
ſe nouũ caſum. ⁊ ſic facit eum ſingularẽ ⁊ ẽt cogitanduʒz foꝛe ſupꝑ
eo. ⁊ etiam iſtum text.ſingularem dixit Bald.⁊ etiam do.meus
Alex. de imol.in.lſi mihi ⁊ tibi in pꝛin. in vlti.col.f.de lega.pꝛimo
vbi alias legendo dixi poſt eum ibidem dicentẽ ꝙ hic eſt caſus ſin
gularis in quo aliud ſeruatur in perſona defuncti ⁊ aliud in perſo
na eius herelis. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu
iſtius tex. quem ego aliter intelligo ⁊ diuerſimode a mente Bald.
1 alioꝛũ.Et primo dico ꝙ dominus rei non fuit inſtitutus a fide
iuſſoꝛe.ſed beres domini bene fuit inſtitutus ab ipſo fideiuſſoꝛe.
vt hic in verſi. factum eius cui ſucceſſit ẽc. Secundo pꝛincipa
liter dico g tu vendidiſti mibi funduʒ qui vere erat Sempꝛonij
dediſti mihi fideiuſſoꝛẽ de euictõe.quo facto contigit ꝙ dictus
Gempronius verus domin rei cepit agere eontra me ⁊ durãte
pendenteq; adhuc ⁊ hoc bene nota dicto iudicio euictõis fideiuſſoꝛ
ille tuus mortuus eſt qui inſtituit dictũ Sempꝛoniũ verũ domi/
num rei vel eius heredem vt dixi. dubitatur ibi an poſſii ꝑficere
dictum iudiciũ euictõis mote contra me emptoꝛc. Et dicitur bic ꝙ
ſe. Et ratio eſt.quia euincẽdo rem pꝛincipaliter tractatur de pꝛe/
iudicio venditoꝛis pꝛincipaliter obligati ⁊ qui pꝛimo excutiẽdus ẽ
antequã poſſit deueniri ad ipſum fideiuſſoꝛẽ ꝑer te datum qui ſi
eti ſolueret omnino haberet regreſſum contra te venditoꝛem de
cuius pꝛeiudicio pꝛineipaliter agitur.⁊ ita ſonat iſte text.in fine in
ver. durante cauſa euictõis ⁊c. Cuius textus verba ſunt bec.

L. heredem fideiuſſoꝛis rerum pꝛo quibus de/
functus apud emptoꝛem interceſſerat pꝛo vendi
toꝛe factum eius cui ſucceſſit ex perſona ſua do/
miniũ vendicare non impedit ſcilicet euictionis
cauſa durante ⁊c.

Cre. euic.pigno.nõ debere.

Ludo.roma.in ſuo ſingulari in vet
2. ecunda bo euictio ⁊c. lultimo dicit ꝙ ven/
dens ius ſui debitoris vel ius quod habet in re non tenetur ð eui
clione per totũ. C. credi. euict. pigno.non debere.cum quo ſto ſum
pliciter. quia tex. clarus eſt æ non eget aliqua uoua mea interpꝛeta
tione. Tamen limia tu niſi in duobus caſibus de quibus in.l.ij.
eo. titu. maxime quãdo vẽdens ſciuiſſet eam rem nomeſſe ſine vi
lio yt ibi dicitur in. d.l.ij. in ver ſieſiue cum vendiderit ⁊c. Cuius
lextus verba ſunt hec.

L. Si a creditrice iure pignoꝛis fundos obliga/
os pater tuus comparauit euictis pꝛedijs:ita ð

mum petitionem aduerſus creditricẽ habere iu
re potes ſi cum vendiderit de euictione rei pꝛo/
miſit vel etiaʒ de dolo malo cum ſciret ꝓdenſqʒ
eſſet rem ſine vitio non eſſe: ⁊ eam patri tuo cui
ſucceſſiſti venũdedit:

De patria poteſtate.
Quando filius debet caſtigari per

ar;
LZ.ʒ ſi filius. iudicem pena illa debet imponi quã

pater petit coꝛaʒ iudice. tex.eſt not. in. d.l.ſi filius in fine. quẽ text
ad hoc pꝛopoſitũ dixit hic Bal. non eſſe alibi ⁊ ſie reputat eum ſin
gul. facit magnũ feſtim de eo cum quo in hoc ſimpliciter ptran
ſeo. quia iſte tex. optime facit maxime in verſi.dicturo ſententiam
quã tu ipſe dici volueris ⁊c.⁊ loquitur erga patrẽ ⁊ non eſt opus
in eo alia mea noua interpᷣtatõe cum tex.clariſſiuuus ſit ⁊ apertus
Cuius verba ſunt hec.

L. Si filius tuus in poteſtate tua eſt res acquiſi/
tas tibi alienare non potuit quem ſi pietateʒ pa/
tri debitaʒ non agnouit:caſtigare iure patrie po
teſtatis nõ pꝛohiberis arctioꝛe remedio vſurus
ſi in pari contumacia perſeuerauerit:eumqʒ pꝛe/
ſidi pꝛouincie oblaturus dicturo ſententiã quaʒ
tu quoqʒ dici volueris ⁊c.
de emancipatione liberorum.
Y ſi Pater ſepenumero emancipat filiuz a ſe
O. ti n gli ⁊ liberat eum a patria poteſtate vt in..pᷣ
terea inſtitu.quib. mod.ius patr.pote.ſolui.cum ſimili. pꝛopter
hoc donat filio aliquid pꝛo pᷣmio emancipatõis vtrũ hec dicat᷑ me
ra liberalitas vel donatio ob canſam. In quo bꝛeuiter dicas eſt
mera liberalitas.tex.eſt in.d.l.fiin fine. quẽ tex.dixit hic HBald.
eſſe melioꝛẽ de iure ad hoc cum quo ſimpliciter ſto quia tex. iſte
optime hoc pꝛobat maxime in fine in verſi.vel alias res liberalita
tis titulo in alios tranſferre ⁊c. nec eget aliqua mea noua interpꝛe
tatõe. Uno ſolo addito ꝙ talis donatio fcã huic filio emãcipa/
to non cõputatur ei in legittimã ſᷣm Paul.de caſt. in conſil. ccli in /
cip.circa pꝛimũ queſitũ ⁊c.in vlti.col.⁊ Raph.cum. in cõſil. xxviij.

incip.data in pꝛemiũ emancipatõis ⁊c.ad quos in hoc me remitto
⁊ redeo ad iſtum tex.de quo agimus.Cuius verba ſunt hec.

L. Cum inſpeximus in emancipationibus vanã
obſeruationẽ cuſtodiri venditiones in liberas fi
guratas ⁊ circũductiones inextricabiles ⁊ iniu/
rioſa rapiſmata quoꝛum nullos rationabiliter
inuenerunt exitus iubemus huiuſmodi circuitu
in poſterũ quieſcente licentiã eſſe ei qui emanci/
pare vult vel ex lege anaſtaſiana hoc facere vel
ſine ſacro reſcripto intrare cõpetẽtis iudicis tri
bunal:vel eos adire magiſtratus:quibus hoc fa
cere legibus vel ex longa conſuetudine ꝑmiſſum
eſt.⁊ filios ſuos vel filias vel nepotesvel nepteſ
vel deinceps pꝛogeniem in poteſtate ſua conſti/
tutam a ſua manu dirimere ⁊ legitima iura om/
nimodo habere ⁊ ſi non ſpecialiter hoc ſibi ſer/
uauerit ⁊ peculium donare vel alias res liberali
tatis titulo in eos trãſferre.⁊ eas res que acqui

ri indignaãtur ꝑvſũfructũ ſʒm nr̃e cõſtitutõiſ mo

dũ ðtinere ⁊ oĩa facere vana tãtummõ ſecũdum
quod dictum eſt obſeruatõe ſublata ⁊c.

de adoptionibus.

111 1111 Bal. hic in vlti.
Z. Cnum in adoptiuis. Gar bie in iri
do. Francil.areti.in.l.neceſſarijs in vlti.col. ⁊ in.l.is poteſt in.vij.
col. ff.de acquir. here.reputãt iſtum tex.ſingul. ad boc aſtul

el⸗

eſt dare certam ſpeciẽ ſuoꝛũ beredum qui non ſunt in poteſtate ſi
cut eſt filius adoptiuus datus extraneo cum quibus ſto.quia tex.
iſte optime pꝛobat hoc nec eget aliqua mea noua interpᷣtatiõe. Cu
ius verba ſunt hec. .
L. Cum in adoptiuis filijs qui filijfamil. conſti/
tuti a patribus naturalibus alijs dantur in adop
tionem antique ſapientie incidit quedam dubita
tio ſi opoꝛtet talem filiuʒ ſi eſt pꝛeteritus a natu/
rali patre habere contra eius teſtamentũ de inof
ficioſo que relam: paulus ſine effectu dereliquit
martianus vero diſtinxit: ne ex cauſa hac patriſ
vtriuſqʒ ſexus perderet ſucceſſionem naturalis
quidem voluntate eius circumventus adoptiui
vero pꝛopter egeſtatem quã foꝛte habebat ⁊ ite/⸗
rum aliud vitiũ erat exoꝛtum. Si eniʒ poſt patriſ
naturalis obitũ pater adoptiuus per emancipati
onis modum iura adoptionis diſſoluiſiet nulla
ſpes ei remanebat:neq; contra patris naturalis
voluntateʒ:quia moꝛtis eius tempoꝛe aliena fue
rit familia conſtitutus: neqʒ contra adoptiuum
patrem: quia per emancipationem eius familia
exemptꝰ eſt:ideo talem dubitatõem ⁊ tale vitiũ
coꝛrigentes ſancimus per adoptionẽ quideʒ ad
extraneã perſonã factã iura naturalis patris mi
nime diſſolui:ſed ita eũ pcrmanere quaſi nõ fu
iſſet in alienã familiã tranſ latus.cum enĩ tanta
eſt fragilitas adoptõis vt poſſit in ipſo die fie
ri ⁊ fulius ⁊ extraneus per emancipatõem inueni
ri quis patiatur iura patris naturalis nec ſub di
uino copulata ludibꝛio defraudari: cum in hoc
caſu ⁊ cõtradicendi filio ex iure veteri datur licẽ
tia ⁊ inuitus tranſire ad aliã familiã non cogat᷑.
omnia igitur ſecũdum ꝙ iam diſpoſuimus cũ ad
extraneũ patrẽ filius per adoptionẽ tranſ fertur
maneãt integra iura ſiue ad de inofficioſo teſta
mento querelam ſiue ad alias omnes ſucceſſio
nes ab inteſtato ſiue ex teſtamẽto que liberis de
ferũtur ⁊ ipſe poſſit pꝛodeſſe patri naturali ab
eo naturalia debita pcipere. Si vero pater natu
ralis auo materno filij ſui:vel ſi ipſe fuerit emã
cipatus ẽt auo paterno vel pꝛoauo.ſimili modo
paterno ⁊ materno filiũ ſuũ dederit in adoptiõʒ
in hoc caſu quia in vnã perſonã concurrũt ⁊ natu
ralia ⁊ adoptiua iura maneat ſtabile ius patris
adoptiui ⁊ naturali vinculo copulatũ ⁊ legitimo
adoptõis modo conſtrictũ ⁊ ad eum ſoluʒ reſpi
ciat filius cui eum ⁊ natura aggregauit ⁊ lex per
adoptionem aſſignanit ⁊ papiniani ſententia in
hac ſpecie pꝛocedat.⁊ ad eum tantũmodo filius
adoptiuus ſpes tota ſe extendat ⁊ non patris na
turalis ſucceſſionẽ moleſtare concedatur.ſʒ aui/
ta ⁊ pꝛoauita tantũmodo reuerẽtia pꝛotegatur:
eiqʒ acquirat que poſſunt acquiri ⁊ pꝛodeſſc: ⁊
is ei ſolus pater intelligatur quem lex fecit ⁊ na/
tura non dereliquit.neqʒ enim Martiani diſtin
ctioni locum eſſe in hoc caſu inuenimus vbi nul
lius circũve ntõis ſuſpitio poteſt aliquã ſibi vẽ/
dicare licentiã auita ⁊ ꝓauita affectione hec om
nia reſecãte.ſed omnia hec manere integra niſi
auus ⁊ pꝛoauus emancipatũ fecerint faliũ adop
tiuũ. tunc etenĩ neceſſe eſt iterum eum ad patrem
naturalem reuerti cum emaccipatõis interuentu

adoptio in quacunqʒ perſona facta ſoluitur ſed
ne articulum adoptõis ⁊ in extraneaʒ perſon
facte ſine lege relinquamus licentiã damus
adoptiuo patri ideſt extraneo ſi voluerit pibi
ei teſtamẽto ſuo relinquere. Sed quicquidei
liquerit hoc liberalitati ſit ⁊ nõ legittimo vi
lo aſtrictũ.Cum enim per omnia nature ſi defiß
aggregauimus mãaifeſtiſſimũ eſt acquiſttööes
omniũ reruʒ que ⁊ ad filiũfamilias Pnenerinte
cũdum leges noſtras nõ ab adoptiuo enrraneo
patri ſed naturali vſqʒ ad modum vſuſi knenng
pueniũt ꝑꝓmaneat in ſacris patris naturalis qſi
imaginaria quadaʒ ex noua affectõe ei acquiſita
non priſtine cognatõnis diminutõe introducta
ſed ſi quidem remaneat in tali adoptiõe nullain
terueniẽte emancipatiõe in hoc tãtummodo pꝛo
deſſe ei volumus adoptiõʒ vt nõ ſucceſſiõe ab in
teſtato patris adoptiui extranei defraudet᷑: ſed
habeat acceſſionẽ foꝛtune ex patris naturalis ſi
bi voluntate acquiſitam.neqʒ enim ⁊ veteri inre
cognationis nexus naturalis patris per adopto
nem filij diſſoluebatuꝛ. ſed accedebat iura adop
tiua certis reliquijs ex iure naturali remanenti/
bus. Et qui legitimus erat familie adoptine is
naturalis fuerat cognatus. Quis eniʒ materna
iura poſſit abolere: cum videbatur ⁊ ex antiquo
iure patrem quidem habere adoptiuũ matrẽ aſt
eam quã natura cognoſcit.⁊ iõ ſancimus ⁊ ſipʒ
hmõi filiꝰ iura integra nature:tamen ſi inteſta/
tus pater extraneus adoptiuus deceſſerit habe
re eum etiã ſui heredis ius ad eius tantümodo
ſucceſſionẽ vt nõ etiam legitimetur ad familiam
extranei patris adoptiui:nec ipſa ad eũ cõmu/
nionem aliquam habeat ſed quaſi extraneusita
ad illam familiam inueniatur. Sin aut perem
cipationem iura adoptiua fuerint diſſolutatunc
nullus ei pẽitus regreſſus ad adoptiuũ extranei
patrem ſi moꝛiatur inteſtatus relinquatur ſj ma
neat tãtummodo patrem naturalem cognoſcis
tãquam nõ fuiſſet ab inicio in adoptionẽ tranſ/
latus ⁊c.

Se captinis et poſtli. reuerſis.

Y Bannitus ſepenũero reſtituitura
L. B 1 0 0s. pꝛincipe vel a ciuitate vel ab gliſs
habentibus poteſtatẽ in pꝛedictis Sed pulcruz eſt ſeire guic
operetur talis reſtitutioin quo tu habes tex.in. d.l.ſi quos ybidi
citur ꝙ recupat bona ⁊ etiã poſſeſſionẽ que eſt meri ſacti de quo
tex. bic facit ad hoct magnã cõmemoꝛatõem Bal. dicene hoe all/
bi non pꝛobari melius maxime in eo quod dictũ eſt de poſſeſſoe.
Sed tu bene conſidera ⁊ aduerte pꝛo meo vero ⁊ nouo intt
lectu iſtius tex.q; ſentẽtia mea non pꝛobat aliquo mõ illud ð qno
tantũ exclamat Bal. de poſſeſſione meri facti ſi bene ⁊ ſſbiiliet
ponderetur.ſed dicit ꝗ; reſtitutus recuperat bona ſua etiã ſi poſſt
deãtur a fiſco ⁊c. ⁊ ſic tex.conſiderat reſtitutõem ipſarum ſeſum
non aurẽ poſſeſſionẽinſpecta eiis condictione.quia de ea ſoſe
dubitandum. nam ſi recuperat bona non eſt dubiũ conſequituj
etiã poſſeſſiözꝛ. Sed dubitatio erat cũ poſſiderẽtur ill bonaa
fiſco qni habet infinita pꝛiuilegia vt per totũ de iure fiſci an tom /
pꝛehenderẽtur in reſtitutõe- ⁊ ſic dubitabatur bic de Hrorſeet
nou autez de poſſeſſione. ⁊ hoc eſt quod voluit dicere ille texi vbi
deciditur ꝙ ſic maxime in verſi.⁊ ſi a fiſco noſtro poſſdeamun
Cuius verba ſunt hec.

L. Si quos foꝛte neceſſitas captiuitatis abduxe

W
VNrn
fuitltt

lſet,crni

Politzita⸗
N

Cetruumcſn

Netthiltunmmwtitin
Eindnenlickii iihihl

ntuſen eccteree cin dar

Maae

Adetenftunadn

Aorags rnnen
ſtfinl tin en in mn
Giligtanhttien mut
Anjmiimnginigintan
mpgittun etilareir

Cuienaht iptcg
Nwtidch
tungtirrüne

nlur iiliff oigenie

famnteninmnte

ſenigpaigen 3
Pnnne

Nünnmking,

dr

iil wrinli iniſen⸗
ſie —

Unliumnnt⸗ 1an
lne
nnbcnlntn

K

„ hrcz Niggen
rnſitn
4 änbinkichint
tiriryitinlgiinm tit
MSaNcill egſtci⸗
Aden eNſctgnſent
crinuiufaitdee
xrimirriuftelliun
immu N ANINANN
iurv eſ chiui uinhhirn,

K

Tcgrnsapfint

amti a erul

rit: ſicut ſi non tranſierint ſponte: ſed hoſtilis
interemptionis neceſſitate traducti ſunt ad pꝛo/

pꝛias traſ feſtinare debere receptatões iure poſt

limiuij eaqʒ vel mancipijs vel in alijs rebus an/
te tenuerunt ⁊ ſia fiſco poſſideantur: nec timeat
quiſquã alicuius contradictõis moꝛam ⁊c.

Kubꝛica de donationibus.

Bal. hic dicit iſtã
Hlo * in.l . conſtan te. glo. foꝛe ſing. ad h
ppoſitus e mulier oſtãte m rimõio Iʒ non poſſit donare dotez tñ
poteſt donare ſpem eius et eſt glo. vnica in verbo potuit ⁊c. cum
quo non ſto ſimplicit. quia glo.clara non eſt ⁊ indiget aliqua mea
noua interpꝛetatoe.nam glo. relata ad tex. pꝛout debet referri non
loquitur in vxoꝛe ſed in eius auia volente ſibi donare dotem con⸗
ſtitutaz apud maritũ.⁊ dicitur ꝙ non poteſt. ſed bene põt cedere
vel donare ſpem vt in ea bene ponderata cum tex. Cuius textus
verba ſunt hec. . =
¶. Conſtante matrimonio dotem penes maritũ
ſuum conſtitutam auia tua tibi donare nõ potuit
æc.⁊ hoc ſi habes in textu tuũ.ſed ſi habes ſuuʒ

gloſa bene dicit illud ad quod allegat᷑ ꝑ Bald.
Uerba autem gloſe ſunt hec.

Potuit ⁊c.ibi.ſ.vt intcrim viro pꝛeiudicet vt
hic ⁊ ſupꝛa de iure dot.l.ſi pꝛediũ.ſed ipſaʒ acti
onem ſeu ſpem poteſt cedere vel etiam dotem
pꝛomittere ⁊c.

De donationi.que ſub modo.

Donatio collata in te cuz hoc ꝙ
Z. quotiens. infra certum tẽpus reſtituas al
teri etiã ſi nihil ille ſtipulatus eſt valet ⁊ datur ei actio vtilis text.
eſt in. d.l. quotiens.quem tex. ad hoc pro ſingulari ponderauit bic
Bal. vbi ponit caſum cum quo ſimpliciter ſto.quia tex.clarus eſt
Z non eget gliqua noua mea interpretatõe. Cuius verba ſunt hec.

. Quotiens donatio ita fit vt poſt tẽpus id qð
ate donatum eſt reſtituatur alii veteris iuris au
ctoꝛitate ſcienduʒ eſt ſi is in quem liberalitatis
cõpendium conferebatur ſtipulatus non ſit pla/
citi fide non impleta ei qui liberalitatis auctoꝛ
iuterfuit vel heredibus eius condictõe actionis
perſequtionem competere ⁊c.

de donatione canſa mortis.

Joh.de imol. ⁊ etiã Lu/
lo. in. . Pprimag. do. roma. in.l:is cui. ff. de
donat. cau. moꝛ. v etiã do.meus Alex. de imo. in l. generaliter. 5. cũ
autem in pꝛima col. in pꝛin. C. de inſtitu. ⁊ ſubſtitu. reputãt iſtam
glo .· ingul. ad hoc ꝙ diſpoſitio.l. cum acutiſſimi. C. de fideicõmiſ.
1.l. generaliter. cum autem habet locum etiã ſi vnus ex liberif
teſtatoꝛis eſt grauatus reſtituere alteri filio poſt moꝛtem ſuã. nã
intelligitur ſi grauatus non habeat filios cum quibus non ſto. q;
glo. clara non eſt T eget aliqua mea noua interpᷣtatõne. Nam
glo. vubitat vtrum in caſu. d.l:i. intelligatur condictio ſi alter iſto
rum moꝛiatur ſine beredibus.⁊ glo.dicit ꝙ non. Et ꝙ text. in di/

cco.5.cum autem loquitur quãdo filius eſt grauatus. ſed non di/

cit glo. ꝙ eſſet grauatus reſtituere alteri confratri ſuo ſi bene pon
deretur. Cuius verba ſunt bec.

HPec actio competit ex teſtamẽto ⁊c.in verſic.
ſz queritur an quod hic dicitur altero defuncto
intelligatur ſine heredibus quod videttur vt ſu/
pꝛa de inſtitu. ⁊ ſubſtitu.l. generaliter.S. fina. ſʒ
ibi filius inſtituebatur ꝛc.

de reuocãdis donationibus
Z. Si nnquam. Bar iad Knes ege e

ꝙ pꝑ ſupueniẽtiã liberoꝛũ reuocat᷑ donatio fctã oĩum bõp. Sʒzʒ
tu aduerte pꝛo vero intellettu iſtius tex. qui loquitur non ſoluz in
donatõe omniũ bonoꝛũ ſed etiã partis bonoꝝ vt ibi in verſi. omĩia
bona vel aliquã partẽ facultatũ ⁊c. Eſt bene verum ꝙ ego conſi /
dero Vnũ pro vero ⁊ nouo intellectu meo illius tex. Nam pꝛocedit
quãdo donatio.eſſet facta alicui qui omnino erat obligatus donã
ti ex alia cauſa.quo caſu non eſt mirũ ſi poteſt reuocari ob ſi upue/
nientiã filiorũ cum illa obligatio pꝛima inducat obligatõez ex par
te donatarij vt det filijs donãtis vel donanti. ſecus ſi nõ eſſet alia
obligatio q; donatõis.ᷣhoc ego colligo ex tex.ibi libertis patronus
donauit ⁊c. nam liberti ex libertate eis preſtita ſunt obligati patro
no. ⁊ non eſt ita incõueniens vt donatio eis facta reſcindat᷑ vt ſen⸗
tit ille tex. De cꝰ tex. materia poſuit do.meus Alex. de jmo.in
ſuo conſil. xxviiij.in tercio volu. incip.an ſi filia ⁊c. ⁊ etiã in conſil.
cxlij.in ſecũdo volu.incip. Pamphilus habẽs ac.⁊ in conſilio. xl.
in quarto volu.incip.ſuper pꝛimo dubio ⁊c.⁊ in conſi il. lxxi. in eo/
dem quarto volu.incip.quidam ꝓmiſit ⁊c.⁊ in conſil.ciij. in tercio
volu.incip.xpᷣi ſaluatoꝛis ⁊c.⁊ Hal.in ſuo conſil.cccclxi. in ſecũda
parte conſilioꝝ ſuoꝝ incip. Quidam ranciſcus ⁊c. ⁊ do. Cardi.
in ſuo conſil. xx.in a colum. incip. Jacobus teſtatoꝛ habens æc.⁊
Ludo.ro.in ſuo conſil.cclxvj.⁊ illuſtris do. Franciſ.areti.in ſuo
conſil.xxiiij. incip.quatuoꝛ dubia potiſſime cc.ad quos me remit
to ⁊ redeo ad tex.noſtrũ de quo agimus. Cuius verba ſunt hec.

L. Si vnquã libertis patronꝰ filios non habẽs

bona omnia:pel partem aliquã facultatuʒ fuerit

donatione largitus ⁊ poſtea ſuſcepit liberos to/
tum quicquid largitus fuerit reuertatur in eiuſ/
dem donatoꝛis arbitrio ac dictõe manſurũ ⁊c.
Saly.conbononienſis hic ⁊

Olo. in. l. finali. etiã do. meus Alex. ð imola

in auten. licet in tercis col.C. de libe.pꝛete.⁊ etiam idem do.meuſ
Alex.in.l.filio pꝛeterito.ff.de iniuſto teſtame.in apoſtillis ſnis ad
Bart. ibi reputãt iſtã glo.ſiug.ad hoc ppoſitũ ꝙ ſicut donatio po
teſt reuocari ex cauſa ingratitudinis ita põt reuocari ex alijs caub
ſimilibus vel magnis vt ibi per eos cum quibus ſto. quia glo. cla⸗
⁊ non eget aliqua mea noua interpꝛetatione. Cuius verba
unt hec.

Doluerit ⁊c.Sed quid ſi donatoꝛ inops fa/
ctus non alatur. poteſt dici ad hoc eum cogi vel
reuocari donationẽ licet non inueniatur hic. ar.
ff. de libe. agno.l. alimenta in pꝛin. ⁊. G. pꝛimo. ⁊
in auten. vt liber de cetero.s.illud ⁊c.

De accuſationibus.

„⁰ De notoꝛio ⁊ mãifeſto quid
2 g 9 nidem inter ſe differant longa 2 7
larga diſputatio de qua per Bal.in ſuo conſil. xxv. in pꝛia parte
conſilioꝝ ſuoꝛiũ incip.caſus ſub quo ⁊c.x in conſil. cxxv. in ſecũda
parte conſilioꝝ ſuoꝝ incip.certa viſa petitõe ⁊c.⁊ in conſi.cxxxj.in
cip. viſis dictis ⁊c.⁊ per Bal.in conſil. cxxv.in fa parte cõſilioꝛum
ſuoꝝ incip.ſi iudeus ⁊c.⁊ per do.meũ Alex.de imol. in conſ.xxv.
in Pa col.in quarto volu.⁊ in conſil.lxxxxix.in quinto volumie in
tercia col.incip.de reuocatõe attentatoꝝ ⁊c.⁊ do. Cardi.in conſil.
centeſimopꝛĩo incip. in cauſa appellatõis que vertit᷑ ꝛc.⁊ bal.in.l.
ciues. C. de appella. ⁊ per Bar.in auten. qui ſemel. C. quõ ⁊ quã/
do iudex.⁊ per Inno.in.c.tua.⁊ in.c.ſicut extra de cohabi.cleric.⁊
mulie. ⁊ per do. Abba.in conſil.xliiij.in pꝛimo volumie incip.in pᷣ
ſenti gqõe ac. in ſine que ego cedidi in almo ſtudio Ferrarienſi eo
tempꝑe quo ibi iura ciuilia oꝛdinarie de mane legebã. Segd be
ne eſt ſcire vbi lex faciat mentionẽ de verbo notoꝛie. In quo bꝛe/⸗
niter dicas ꝙꝙ habes tex.not.in.d.l.ea quidez.de quo text.ad hoc
exelamat Bal. in dicta auten.qui ſemel in quarta col.in verſicu.⁊
nota ⁊c. vbi dixit ꝙ verbũ notoꝛie non reꝑitur in iure ciuili niſi in
vno loco.1.in. d.l. ea quideʒ. Szʒ iudicio meo iſte tex. non bñ p
bat ſi bene ⁊ ſubtiliter põderetur:quia non facit mentõem de ver⸗
bo notoꝛie ſed de notoꝛijs. De cuius tex. intellectu addo nota. per
do. Cardi.in ſuo conſil.lvj, in tercia colu.in fi.incip.caſus ſupꝑ quo
iuris conſiliũ petitur ⁊c.ad quem me remitto ⁊ redeo ad text.de

quo agimus. Cuius textus verba foꝛmalia ſunt het videlicet.
L. Ea quidem que per officiũ pꝛeſidibus pꝛouin
ciarum nunciãtur ⁊ citra ſolemnia accuſationuʒ
poſſe perpendi incognitum non eſt. verum ſi fal
ſis nec non notoꝛijs inſinuatus ideſt accuſatus
ſit ꝑpenſo iudicio pꝛoſpici debet ⁊c.

1i Aii Bar. in. l. in
L. Si quis homicidii.
cuſatio.dicit iſtum terx. eſſe ſingul.ad boc propoſitũ ꝙ licet quis re
gulariter non poſſit cogi agere vel accuſare vt in. li. C.vt nemo in
uitus. tamẽ fallit in crimine bomicidij per illum text. vbi dicit eſſe
caſum expꝛeſſum de hoc in verſi eum deſcẽdere coges ⁊c. Et idẽ
voluit Bal. ibi dicens beredes occiſi cõpelluntur accuſare T re/
fert Cy. idem tenentẽ per illum tex.ſi goibi ſm eum nõ deſtrue
ret. Sedd tu aduerte pao nouo ⁊ vero intellectu meo iſtiꝰ text.
qui iudicio meo hoc non pꝛobat ſi recte ⁊ ſubtiliter põderetur. na
dicitur ibi ⁊ pᷣſupponitur iam illum accuſaſſe ⁊ ſic iam ceptam eſ
ſe accuſatõm vt ibi in pꝛin.in verſi.ad pꝛoſequendum ⁊c.⁊ in verſ.
eum qui in pꝛimoꝛdio homicidij poſtulauerat ⁊c.⁊ in verſic. neq;
pꝛobauerat reus ꝙ abſolutus eſt ⁊c.que verba omnia oſtendunt
iudiciũ inchoatũ fuiſſe.⁊ hoc clarum eſt reſpectu homicidij put
appet in tex. illo qui reſpectu hõicidij nibil dicit vt quis poſſit cogi
ad accuſandum pꝛout dicebat Bart. ⁊ alij quos ſupꝛa retuli ⁊ nõ
bene. Sed plus dico ꝙ dum poſtea tex.lin fi.dicit eum deſcẽdete
coges ⁊c.⁊ glo.ibi multũ laboꝛauit ⁊ ſcribentes ibi poſt eã pʒo il
lo tex.dieo ego ꝙ iſtud crimẽ etiam fuerat iaʒ cũ pꝛimo deductũ
⁊ iam accuſatio facta erat.vnde poſtea cõpellitur ille pꝛoſequi iudi
cium iam tamẽ incboatum vt ibi in verſi.idq; exequi iudicio tuo
æc.que verba pꝛobant etiam illud aliud crimen iam fuiſſe inten/
tatum ⁊ deductũ in iudicio.⁊ ꝑ conſequẽs ille text.non ꝓbat ali/
quo modo ꝙ quis cogi poſſit accuſare in crimine homicidij. Cu /
ius verba ſunt bbec. „ „
CL. Si quis homicidij crimen exiſtimat ꝑſequẽ/
dum ſecunduʒ iuris publici foꝛmã debebit eum
qui in pꝛimoꝛdio homicidij reum poſtulauerat
neqʒ pꝛobauerat.ideoqʒ reus abſolutus eſt:pꝛi/
uati canonis arguere.id enim ſalubꝛiter ſtatutis
principum parentũ noſtroꝛũ iuri qᷓ; foꝛma pſcri
ptũ eſt. vel ſi id nõ putauerit agenduʒ ad ſequẽs
crimen.i.paſtoꝛũ latronũve deſcẽdere eũ coges
atqʒ exequi iudicio tuo.Cuʒ ſiquideʒ id ab accu
ſato appareat eſſe cõmiſſum ob vltionẽ publicaʒ

obnoxius legibus fiat ⁊c.

de exhibendis reis.
Z. nullus. toerae inuan er

accuſatus ⁊ captus ꝓ crimine capitali debet relaxari ſtatim q;ᷓ pꝛi
mũ conſtat de eius innocẽtia.nec eſt opus expectare ſententiã ab/
ſolutoꝛiã.idem ẽin capto ꝓ debito ciuili.nã vbi cõſtat eũ nõ debe
re aliquid debet ſtatim relaxari nõ expectata alia ſnia abſolutoꝛia
per tex.in.d. l.nullus in ver.item retineri ⁊c. Sed lʒ ipſe nõ dicat
Bal. hic añ euʒ fecit iſtũ tex.ſingul.ad hoc.⁊ Bal.in.l.ſʒ ⁊ ſi quis
ff. de in ius voca. ⁊ ideʒ ẽt voluit illuſt.do.Sran.are. in.l.ſi quis
poſt accuſatõem in pe.col.ff. de teſta.vt ibi p eos in locis pꝛedictis.
Sz tu aduerte ꝓ nouo ⁊ vo intellcũ meo iſtiꝰ tex.nã dico ꝙ lo
quit᷑ ſolũ in cã crimiali.⁊ quod plus ẽ in caſu in quo ẽt accuſans
erat detẽtus quo caſu cõſtito de ĩinocẽtia accuſati dzʒ relaxari. ſed
vbi non eſſet accuſans ſimul ẽt carceratꝰ cũ accuſato nõ loquitur
iſte texr. Uel vo ⁊ melius dico ꝙ ille text.requirit oĩo ſniaʒ vt
vt bic in verſi.donec reperit cognitio celebꝛata diſcrimen ⁊c.que
vᷣba pꝛobãt ꝙ nõ ſufficit ſola cognitio de eius innocẽtia ſʒ requi/
rit᷑ etiã diſcrimẽ cognitõis qð diſcrimẽ eſt ipſa ſnia que ẽ illa que
diſcernit ipſaʒ pambulaz cognitõeʒ vt in. ꝭcfi.inſtitu.de liber.⁊ in.l
fi. C. de temp.in integ. reſtit.⁊ per ↄns cõcludo ꝙ tex.in.d.l.nlłus
bñ ⁊ ſubtilit᷑ pᷣderatꝰ ꝓbat de directo cõtrariũ eiꝰ quod dicebat
Ludo. r).Cuius tex.verba ſunt hec. . „
CL. Nullus in carcerẽ pꝛiuſquã cõuincat᷑ non de/
uinciatur ex longinquo ſi quis eſt adeũdus non

pꝛius inſinuãti:i.accuſatoꝛi accõmodetur aſſen/

eum. ff. de ac

ſus qʒ ſolũmõ lege ſe vinxerit ei qui dðducend
erit ad diſponẽdas res ſuas cõponendoſq; uſ
ſtos penates ſpaciũ coꝛã loci iudice aut c ne
giſtratibus ſufficientiũ dierũ nõ minꝰ tãtu⸗ .
tribuatur nulla remanẽte apud eũ qui ad ehie
dum eſt iuſſus copia minãdi: qui poſtea q ad ii
dicem venerit adhibita aduocatõne ius dobebn
exploꝛare queſituʒ tam diu pari cum accuſ⸗ toe
foꝛtuna retineri:donec reperit cognitio celebꝛa/

ta diſcrimen ⁊c.

de adulteriis.

Lquãms indubitati. Seuin en,
gulariter pꝛo actoꝛe abſente non citato vt m.l.furioſofl eren,

dica.cum ſimilibus.tamen hoc eſt veruz in cauſis ciui
ſimilibus. s ciuilibus.
auteʒ eſt in criminalibus. caſus eſt in.d.l.quãuis ankauce⸗

tex. ad hoc ꝓpoſitum vnicũ ⁊ mirabilem eſſe dixit Ludo. roma.

in ſuo ſingulari in verbo ſententia ⁊c.el.xv. Et etiaʒ Balch i
que.C.quõ ⁊ quãdo iud. Sed tu bene cen⸗ neanee
pꝛo vero intellectu meo ⁊ nouo iſtius text.qui ſentẽtia mea bene
⁊ ſubtiliter ponderatus non pꝛobat hoc. nam ille viatoꝛ maritus
de quo bic dicitur nũquam fuerat in iudicio illo criminali.ꝛ ideo
non poterat dici eſſe actoꝛ vel accuſatoꝛ qui deberet citari in eo.
Pꝛeterea ⁊ ſecũdo dico ꝙ ille erat deputatus circa officium
ſuũ ad cuſtodiẽdos limites impatoꝛis vnde non erat opus citafe
eum ĩmo nec debebat eum reuocare ab officio illo impatoꝛis ſer /
uientſ ei.⁊ ideo non eſt mirũ ſi non requiritur eius citatio ⁊ ſenẽ
tia illa ferri potuit ſine eius citatione ⁊ ſine eo. Sed vbi daremus
accuſatoꝛeʒ eſſe vel fuiſſe in indicio ⁊ non excuſatum pꝛout erat
ille de qno ibi foꝛte eſſet dicendum aliud. Sed ſatis eſt mi/
mihi pꝛo nũc ꝙ ille tex. non pꝛobat illud ad quod allegatur ⁊ non
facit Cuius ratio pꝛobatur hic infine. in verſi.ab excubijs limitis
reuocare ⁊c.iuncto pꝛincipio ibi accuſatoꝛis pꝛeſentiam opoꝛtere
paecedere ⁊c. vbi tex.expꝛeſſe oſtendit ſe ponere caſum ſpealeʒ ex
ratione ibi poſita in fi. Cuius tex.verba ſuut hec.

L. Quauis indubitati iuris ſit quotiens adulte/
rij crimen intenditur pꝛeſentiam accuſatoꝛis p/
cedere opoꝛtere: tamen quãdo ex litteris tuis
cognouimus materiã pꝛopoſiti viatoꝛis vxoꝛeʒ
habitis queſtionibus cum Juliano quondãadul
teriuʒ cõmiſiſe detectũ ſub ipſa pꝛobatione ſen/
tentie ſub ipſius viatoꝛis pꝛeſentiam poſtulaſſe
non putauimus confecto pene iudicio facinoꝛe
⁊ iam agitata queſtione conuicto pꝛopoſitum ab
excubijs limitis reuocandum ⁊c.

31 . ,con
Autentica ſi quis eum. Sen
hic ⁊ etiam Ludo.roma.⁊ do.meus Alex.de imol.in.lnõ ſolum
5. moꝛte in.x.colum.ff.de noui ope.nunci.reputãt iſtum ex ing.
ad hoc ꝙ vbi agitur de pꝛeiudicio irreparabili puta coꝛpoꝛalire /
quiritur pꝛoteſtatio in ſcriptis ⁊ alias non valet. de quo alias dixi
in dicto.. moꝛte poſt do.meũ Alex.de imol.⁊ ideo pꝛo ni lõgio
non ero. niſi ꝙ vltra iſtum caſum in quo requiritnr ꝓteſtatioin
ſcriptis. Addo alium in.i.ſi quis pꝛedixerit in auten. t cum
de appel. cogno. quem tex. ad hoc põderauit ibi Jacob. de be uiſo
cõbononien/⁊ Bart.ibidem alias autẽ pꝛoteſtatio non debet ſie
regulariter in ſcriptis vt eſt glo. oꝛdi.in.. conteſtatõem in autennt.
de tempo.non ſolu. pecun.ad quã me remitto ⁊ redeo ad lexl. de
quo agimus Cuius verba ſi unt hec. .
CAuten. Si quis eũ quẽ ſuſpectũ de vxoꝛe ſus
habet ter in ſcriptis denũciauerit ſub pꝛeſentia
trium teſtium fidedignoꝛum: ⁊ poſtea inuenerit
eum cõuenientem ſue vxoꝛi in domo ſua vel vxo
ris aut adulteri aut in popina aut in ſuburbanis
eum ſine periculo perimat ſi alibi inuenerit cum
tribus teſtibus cõuocatis eum tradat iudici qui

nulla alia ratione queſita habeat puniendi licen.

i uiſih lnnn a
anlu a nenune⸗

Muuhnutuen nint unhi

4
mnmmmismku ummimmi

hs
gutmintunu u
cmmtitsilindlaiſctnnnen

tiuintisfteinii aognddi

cuinCNttitlegnn 7

Grfetonintiſetroam n
ſeecricnüiuanin ftansllud
ſofinuaſti nuitufdeuchna⸗
Ealkainoncibn.

Gunl ſtoinn ve⸗
nfkiuetumnih iit unns,
gennn

—

dN

AN28—

r. ENNRN

— —

SSiri

—
/

—
„
S

S55

EEEE

PSSrrebg

6

☛

.òô

nuihin iniſt hiibt
Dcmanni uininnuaien
rcrm:unan ihhalint
Nunsulii peſtiuten
Ntsirian Alpgnd
xi cin A wrai ppeurtin
mtt aes nuns niuin aſt
uxmm mmitn m i iuin
õ

tiam. ſitamẽ in ſacro oꝛatoꝛio loqui inneniãtur
poſt tres vt dictũ eſt denunciatões liceat marito
ytraſqʒ pꝑſonas eccleſie pꝛelatotradere aut alijs
clericis vt ad eoꝛũ periculum diuiſi iſti ſeruẽtur
donec iudex cognoſcens hoc mittat epiſcopo ci
nitatis querentis ⁊ iſti tradantur vt debeãt ſubi
re toꝛmentũ vel nuncietur per eum ad pꝛeſidem
qui ſecunduʒ legem penam imponat ⁊c.
Bar ·hic dicit iſtũ

Z. ſi qui 6 gdqulterii. tex. eſſe ſingularez

menti teuendum ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ abſolutus de adulterio ra
tõe pꝛoximitatis ſi poſtea cõtrabit matrimoniũ enz ea muliere po
teſt codemnari de hꝛimo adulterio de quo fuermit abſolutus. Et
dicit Jaco. butri. hic iſtum tex. eſſe ſingularẽ ad hoc ꝙ in crimini
bus in quibus non põt fieri vera ⁊ directa probatio prout eſt in
crimie adulterij ſentẽtia abſolutoꝛia lata ex preſumptõnibus põt
ſine appellatõe qñcunq; retractari ex vehemẽtioꝛi pꝛeſpũtõe. Et

idem dixit Ludo. roma. in. l. cum quidam. ꝭ.quod dicitur. ff. de

acquir. beredi. ⁊ do.meus Alex. de imol. in.i.ab hoſtibus inpan.
in quarta col.fl.ſolu.matri.cum quibns in hoc ſto quia tex.iſie op
time pr obat maxime in fine. ⁊ non eget alia mea nona interpreta

tõe. Cuius verba ſunt bec.

L. Si qui adulterij fuerint accuſati ⁊ vigoꝛe in
pꝛoximitatis intentata depulerit per cõomemoꝛa
tionẽ neceſſitudinis fide crimini derogando dũ
extimatur non debere credi quod allegatur. vel
non potius ſe comiti: hij ſi poſtmodum in nupti
as ſuas conſoꝛtiũve cõuenerint:facinus illud in
quo fuerint accuſati:manifeſta fide atqʒ indici/
is euidentibus publicabunt ⁊c.

Gloſa in.l.ſi crimine. Seeeinlen,

lam.ff de fitu nupti.in apoſtillis ſuis ad Bar. ibi reputat iſtã glo.
ſingul.ad hoc pꝛopoſitum ꝙ licet femina depꝛebenſa in adulterio
efciatur inſamis ſine alia cõdemnatõe ſequuta.ſecus tamẽ eſt in
maſculo yt ibi per eum cum quo ſto. quia glo. hec clara eſt ⁊ non
eget aliqua mea noua interpꝛetatõe.Cuius verba ſunt hec.
C Pꝛoponas ſed abſoluto pꝛodeſſet vt.ff. eo.l.
denunciaſſe. g. fina. Sed an maſculus ſi depꝛe/
bendatur erit infamis. Reſpondeo non ſecũdũ
Jo. licet ſecus ſit in femina. vt. ff. de ritu nupti. l.

palam.. que in adulterto ⁊c.

de lalſis.

Quando quis accuſatur de falſo nõ
2 ſi ſalſo 8. eſt neceſſarius locus criminis cõmiſ
ſi in libello vt eſt glo. inſtitu. de publi. indic. in pꝛin.quã glo.ad hoc
magnifacit Bal. in. ci. in tit. quib. mod. feud. amit. in vſib. feudo.
Dec pulchꝛa eſt differentia T in hoc aduerte vtrũ accuſetur
quis tanquã qui fabꝛicaueꝛit falſum inſtrumentũ vel ſolum vſus
fuerit falſo intrumento. nam pꝛimo caſu lenetur quis irremedia
biliter. ſecũdo vero caſu remediabiliter. nam q;pꝛimuz quis deſti
lit ab vſu talis inſtrumẽti liberatur. cex.eſt in. d.l.ſi falſos. quem
lex. ad hoc pꝛopoſitũ dixit hic Bald. alibi non reperiri. ⁊ ſic facit
eum ſinguaarẽ. cum quo in hoc ſto ſimpliciter quia tex · optĩe pꝛo
t bec duo maxime in verſ. non poſſunt defenſiões eius ⁊c.⁊ nõ
eſt opus alia noua mea interpᷣtatione. Cuius verba ſunt het.
L. Si falſos codicillos ab his contra quos ſup
plicas factos eſſe contendis non ideo accuſatio
nem euadere poſſunt ꝙ ſe illis negent vti nam il
lis pꝛodeſt inſtrumẽti vſu abſtinere qui non ipſi
machinatoꝛes falſi eſſe dicũtur: æ quos pericu/
lo ſolus vſus abſtrinxerit: qui autem compoſi/

tis per ſcelus codicillis in ſeruitutem legis coꝛ/

.

nelie inciderunt non poſſunt defenſoꝛes eius re/
cuſando crimen euadere ⁊c.

Bar hhic dleit bane l. eſſe bonã r fin/

neo criminales terminãtur. xx. annis. Sedq tu aduerte pꝛo
ro ⁊ nouo intellectu meo iſtins tex. quia nõ dicit hoe inchſtinete n
ut loquitur Bar.ſed dicit per verbũ fere c. vt hic in verſic. ſicut
cetera fere crimina ⁊c. quaſi dicat ⁊ vere dicit ꝙ non omẽs accuſa
tiones criminales terminãtur. xx.annis vt ibi in ter. in ſi. quẽ hoe
modo decloro tibi nouiter vltra omnes docentes ibi ⁊ alibi de eo
tex. cõmemoꝛ antee. Secũdo ego intelligo etiã quo ad pꝛopo/
nendum tantũ ſed non quo ad terminãdum. nam terminatio põt
durare perpetuo.hot ego colligo ex iſto tex. in verſiiquerela iũcta
l. vj.ſupꝛa de apoſtatis.⁊ in. leſi quis filiũ in fi. C. de inoffici. teſta.
cum ſimili.in quibus conſideratur ſola pꝛopoſitio ſeu pꝛeparatio.
ed non terminatio cauſe. ⁊ in hoc iudicio meo decipiũtur ſcriben
tes hicdum loquũtur de termmatõe fienda infra. xx. annos. nam

hoc eſt falſum per iſtum text. reete ponderatũ ⁊ ſubtiliter annota/
tum. Cuius verba ſunt hec.

L. Querela falſi tempoꝛalibus pꝛeſcriptõnibus
non excludetur niſi.xx.annoꝛũ exceptione ſicut
cetera quoqʒ fere crimina ⁊c.

De iniuriis.

Y fi . Ludo. roma. in ſingulari ſuo in verbo ee
„. linali. cnſatus ⁊c. el pꝛimo ponitimultũ netabili
ter quomõ in canſis erimialibus ⁊ etiã in cuilibus pcuratoꝛ agẽ
do r pꝛoſequẽdo efficiat dñs litie. vaclndit lz in Lanb cinilibaf
regulariter efficiaẽ dominus litis vt in.j.poſt litem. 7 in. l. ante
litem cuz ibi plene not.ff de pꝛocurat. adeo ꝙ vVba ſentẽtie concipi
debent in perſonã pcuratoꝛis ⁊ non domini vt in.l.i. oum ibi ple
ne not. C.ð ſent. ⁊ interlo.om. iudi.⁊ ibi ð hoc ſupꝛa ſatis diximꝰ
yt videre potes. Camen ſecus eſt in cauſis criminalibus. nam in
eis pꝛocuratoꝛ nunq; efficitur dominꝰ litio. nec vnquã verba ſen⸗
tentit poſſunt ferri nec concipi in eius perſonã ſed in perſonã dñi.
allegat ter. quem ad hec duo ipſe reputat ſingul. in. d. l. ii. Sʒ
tu aduerte quia cũ reuerentia tanti patris Ludo. ro. fallitur in in
tellectu iſtius tex. Pꝛo cnius nouo ⁊ vero intellectu meo dico
ꝓ bic ponitur caſus ſpẽaliſſimus in quo dicitur ꝙ vbi pſone illn⸗
ſtres vel eis ſimiles de quibus bic fit mentio vellent agere crimi
naliter vel ipſi cõneniũtur ab alijs eriminaliter pꝛopter dignitatez
ſuam non poſſunt intereſſe in iudicie criminali.⁊ lex omnino hoc
hobibet ⁊ diſponit ; ꝓturatoꝛ omnino interuenire debeat ⁊ &
etiam verba ſentẽtie concipiãtur in verũ dominũ pꝛout bic dicit
in tex.ſed boc non ꝓcederet in alijs perſonis nõ illuſtribus ð qni
bus non fu ſpẽalis mentio hic.nã in cauſis crimĩalibus in quibuſ
poſſet interuenire pcuratoꝛ de quibus ⁊ m ea que babẽtur in.l
penul.. ad crimen. ffide pbbili.iudi. pꝛocuratoꝛ interueniẽs effice/
retur reus dominus litis ſicut in cauſis ciuilibus. ⁊ verba ſenten/
tie etiã conciperẽtur in perſenã eius ſicut in cauſis ciuilibus. x vt
clariꝰ intelligas mentẽ. d.l.fi. ponã eiꝰ foꝛmalia vᷣba que ſunt bec.

ZT. Si quãdo iniuriarum actio que inter pꝛiuata
delicta apud veteres numeratur a quibuſlibet il
luſtribus viris militantibus ſeu ſine cingulo con
ſtitutis vel vxoꝛibus eoꝛuʒ vel liberis maſculini
ſexus vel filiabus ſuperſtitibus videlʒ aut patri
bus aut matribus illuſtribus.vel ſi aduerſus ali
quam huiuſmodi perſonã criminaliter foꝛte mo
uent ipſos quidem qui ſuper iniuriã cõquerũtur
inſcribere:aliaqʒ omnia que in huiuſmodi cau/
ſis de moꝛe pꝛocedunt ſolemniter obſeruare de
cernimus.licere autem illuſtri accuſatoꝛi vel reo
vel vxoꝛi vel liberis maſculini ſexus ſeu filie iti/
dem illuſtris ſuperſtitis cauſam iniuriaꝝ in quo
cunqʒ iudicio competenti per pꝛocuratoꝛem cri
minalem ſuſcipere vel mouere ſententiaʒ iudice
contra eum qui pꝛocuratoꝛẽ dederit. ⁊ ac ſi ipſe
adeſſet iudiciis.ſed nec cauſam per pꝛocurato/
rem dicere ſed legibus pꝛolaturo. ita tamen vt
nullus aliusidem ſibi audeat vendicare vel a no
ſtro numine poſtulare.ſed in ceteris mos iudici
oꝛum qui hactenus obtinuit⁊ in poſterum ſerue
tur intactus ⁊c.

de emendatione ſeruoꝛum.

Bal. bic reputat iſtam
ſitum ꝙꝙ ſi valneratue poſt vulnus illatu ſibi vadit poſt triduũ ſu/⸗
per baculo non pumitur moꝛtuus ex vulnere ei illato caſu quo
moꝛiatur vt bic per eum cum quo ſto ſimpliciter. quia glo. clara
eſt. ⁊ etiã qꝛ alias ego late cõſului ſuper hboc paſſu in ciuitate Mu
tine. Et ſi quis vult babere illud conſiliũ ad me veniat ⁊ ei liben /
ter dabo. ⁊ capio glo.de qua agimus. Cuins verba ſunt hetc.

TL. Mua die ipſuʒ afſignauit vel quot diebꝰ.nam
in perpetuum poteſt vel an fuerit moꝛtuus infra
triduũ vel poſt triduũ ſuperuixerit ⁊ ſuper bacu/
lum ſuũ ambulauerit.hoc enim ac in lege moſai/
ca diſtinguitur.

Dde abolitionibus.

Bart. hic dicit iſtam.l.eſſe bonã ⁊
T. fa l laciter. ſingul.in qua melius q;ᷓ alibi enu

merãtur delicta in quibus requiritur ꝓbatio ex vtraqʒ parte taʒ
accuſatoꝛis q; accuſati.i ſubdit Bart.ꝙ non reꝑitur hoc in alio
tex.de mundo melius q; hic.⁊ maxime in finalibus verbis in ver
ſie in illis criminibus vt inniolata maieſtate aut patria oppugnata
vel pꝛodita vc.cũ quo in hoc ſto ſimpliciter.quia tex. non eget alia
mea noua interpꝛetatõe ſed clarus eſt. Cuius tex.verba ſunt bec.

L. Fallaciter incuſantibus accuſatõis aditio nõ
dabitur:ſin autem ſincera mente accuſationẽ in
ſtituerit ⁊ reus atiquid iniurie inſcriptõis illate
tollerauerit. Item ſi carcerẽ ſubſtinuerit vel toꝛ
menta vel verbera vel catenas abolitio non pete
tur:niſi foꝛte ille qui hoc paſſus eſt ſuũ cõſenſuʒ
ad petendam abolitionem acõmodauerit: quã/
do autem reus nihil tale paſſus eſt poſtquã fue/
rit officij cuſtodie traditus intra dies.xxx. accu
ſatoꝛi petenti etiam inuito reo dari permittitur.
poſt hoc vero tempus niſi reus cõſentiat cenſe/
mus nõ eſſe tribuendam quod ſi ingenuoꝛũ licet
plebeioꝛũ qui conſcij ⁊ participes criminuʒ non
erant gratia teſtimonij coꝛpoꝛa fuerint laceſſita
verberibus toꝛmentiſqʒ vexata abolitõem etiaʒ
duarum partiũ conſenſu petitã iubemus vigoꝛe
iudicis denegari ⁊ crimen pꝛopoſitũ cuius exa/
men toꝛmentis iam ceperat agitari.ſin autem te
ſtibus toꝛmenta minime ſunt illata:⁊ ſic abolitõ
non dabit᷑ in illis criminibus vt inuiolata maie
ſtate aut patria oppugnata vel pꝛodita aut pecu/
latus admiſſione:aut ſacramẽtis deſertis:omni
aqʒ que iure veteri cõtinẽtur in quibus iudex nõ
minus accuſatoꝛẽ ad docenda que detulit q̃ʒ re
um ad purganda que negat debere vrgere ⁊c.

de generali abolitione.

Y Bal. hic ⁊ etiã do.meus Alex.de imol.in
EW. ſin ali l.i.in pꝛin.in vᷣa col.in fi.ff.de ferijs dicũt iſtũ
tex.eſſe melioꝛẽ de coꝛpꝑe iuris qui poſſit allegari ad hoc q cõſen/
ſus partium non oꝑatur quo ad pꝛeiudiciũ ⁊ iniuriã teſtiũ.⁊ ideo
dicunt ipſi ꝙ ſi partes renũciant ferijs valet talis renunciatio in p
iudiciũ ipſoꝛũ ſed non in pꝛeiudiciũ teſtiũ vt poſſint cogi eo tempo
re venire ad iudiciũ in ea cã ſi nolunt venire tempe feriato.ð qua
materia remitto me ad eos in locis pꝛedictis. ⁊ alias ego dixi in di
cta.l.i.poſt do.meũ Alex.ibi. Sed vltra eum ⁊ alias ibi dicta
per alios ⁊ etiam per me nunc addo in hoc nota.per do.Abba.in
c. fi.in quinta col. extra de ferijs. vbi dicit idem eſſe in pꝛocuratoꝛe
⁊ in aduocato qui non poſſunt cogi venire ad cauſam temꝑe feria

to licet ptes ipſe renũcient ferijs ad quem me remitto ⸗
tex.de quo agimus.Cuius verba ſunt het. emitto keceoac

L. Indulgẽtia patres cõſcripti quos liberetno,
tat nec infamiã criminis tollat: ⁊ pene gratiam
facit ⁊c.

de plagiariis.

Do meus Aler. de imola

Gloſa in.l. finali. do men
. : . min laelegater . 5. qui repno/
bos in apoſtillis ſuis ad Bar.ibi in tercia col.ff. de pigno. actio
putat iſtam glo.ſingnla. ad boc pꝛopoſitũ q, mulier dicitur r
que habet maritũ inutilem que glo. clara eſt. Cuiꝰ ba ſunt dee,
Oꝛbitantes vocat moꝛtuũ patrem a filio licet

viuat quia ſibi eſt inutilis.idẽ ergo in maritoꝛc.

de penis.
. Bar . bic dicit iſtum texeſſe ſin
. Ne din ponit vnũ caſum inqag waſ ac
demnationẽ in cauſa capitali inter abſentes. Sed tu aduerte
pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius text. Nam non loquitur in
condemnatõe ſed in acenſatũne fienda contra eos vt bic in fine in
verſi.debere conſingi ⁊c. nam hoc eſt verbũ quod denotat piinii/

pium agendii non finem vt de ſe patet. inter que duo longa ẽ dij

ferentia ⁊ maius pꝛeiudiciũ ſtat in condemnãdo abſentẽ qᷓ inac,
cuſando vt de ſe patet.⁊ ſic ego nouiter intelligo iſtum tep noti,
Cuius tex.verba ſuut hec.

L. Ne diu apparatoꝛũ pꝛaua admodum penalis

quoqʒ; perfidia in publica impune cõmoda deſe Nmuäimmnniſemiitwerur

uiret: cenſemꝰ etiam in abſentes eos pꝛo compe
tenti vltione debere conſtringi alias cõfingiꝛc.

de bonis damnatoꝛum.

iii Do. meus Alex. de imol. in. l.iij. . ſi flius fi quod
tb·quiſq; iur. in pꝛima col. v etiam in.l. ſi finita 0,ſid
vectigalibus in.xx.col.poſt Bar.ibidem. ff.de dam.inſect.⁊ Jo.
ð imol.ibidem reputãt oẽs iſtum tex.ſingul.ad hoc pꝛopoſituʒq
propter delictũ filij non publicatur eiue peculiũ etiam ſi ſit caſtren
ſe peculiũ de quo alias dixi in dicto.s.ſi filius.⁊ ideo pꝛo nũclon
gioꝛ non ero niſi ꝙ alias ibi dictis per me ⁊ vltra omẽs alios ſiſ
addo Bal.in. d.l.iij. reputantẽ etiã illum texinon eſſe alibi. Taj
men intellige tu ſane niſi alter eſſet qui pcederet patrem in eope/
culio quia tunc publicaretur. text.eſt in.i.ſenatue.. ſenatis.ffid
ſylle.⁊ ſic limita ⁊ intellige tu cum hoc grano ſalis. Quicdd autem
econtra an pꝛopter delictũ patris publicetur peculiũ ſilij vide go.
in. l.iij. S. ſed vtrũ.ff de mino.⁊ ibi per Bar. dicentẽ ꝙ non ſieſt
pꝛofecticiũ nec etiã aduenticiũ quo ad/ pꝛopꝛietatẽ.⁊ per Ange.ate
ti. in ſuo libello maleficioꝝ in verbo publicanus ⁊c.ad quos meſe
mitio. ⁊ ad dicta per me alias ſupꝛa in dicto..vtrum. redeodd
text.de quo modo agimũs. Cuius verba ſunt bec.

L. Si filius tuus cum eſſet in tua poteſtate inin/
ſulam depoꝛtari meruit:peculiuʒ eius nec quod
in caſtris acquiſiuit vel quod ei militaturodona
ſti auferri tibi debet ⁊c.

C ſili Quando filius depoꝛtatur bon ei⸗
bona depoꝛtatoꝛũ vt in.l.depoꝛtatoꝝ. C. de penis. ⁊ im.l c he to/
tm. ff. de bonis damna. ramen in tali confiſcatõe non cominehen
ditur peculium caſtrenſe ſed illud applicatur patri. teyt.eſt incl.
ſi filius quem ad hoc pꝛopoſitũ dixit hic Galialibi non repelini 7
ſic facit eum ſingul. Sed tu aduerte quia hoc veni eſt. ſego
ego dico ꝙ iſte tex. pꝛobat etiam mihi vnũ quod eſt foꝛtius ⁊ m⸗
gis notanduʒ ⁊ magis ſingulare iudicio meo ꝙ non ſoluz peauli
caſtrenſe acquiſitum per eum in caſtris applicatur pairi nonaute
fiſe quãdo filius depoꝛtatur.ſed etiã illud peculiũ quod ipſe met
pater donauit filio eunti ad caſtra vt hic in verſi. quod ei milſtatu
ro donaſti xc. de qua materia vide etiam in.l. ſenatus ſennen
ad ſylle.vbi ponit᷑ an peculiũ caſtrenſe publicetur eo caſu quo
reditas applicatur extraneo de quo ibi per eſ ad quẽ pꝛonumet

—

rin e in te⸗
tſtiniſgn en tnn
rtwitgteintinn i
tim inm nn

ipimii

Giuttutiugnmim nn
tminnnmtenn
uimamnenini in nen nd
icil gaficnnng n in uden 4
ufminin tinſben uneſ e
päktkun ,n inruiſcrumn
KEüktihueaidtintm

(Qufchivnniadaniat eninütrn

deknſeitlnllen ietl
Mlſkſrſteonſiclennn

—
minn
E atindrenaler
Pochiectnni önnnn iu
nucuichmuihuih
aonehniurlrgen
Ameſfiegtnangtsrin
ſuinnmingitſin asi

Uppcennietilen,,t
Hiſtpefen uit

e.⸗
N elagie

lünliinaufmufrnn

Nninuſtrimnuni ie⸗
ennniinis mun
ir etetunn
6,3,. 9
nti nn iirtec;
lunti
ninn e

Wyſee

ungn idr
iſtii nct
ſehligne uſſinn
n Imne hohe
ictone hunſie

NN

h frfr

Nà.
Rennn NaN Et plus dico q, fiſcus non põt hrẽ vſufructum vi etant vt libertatẽ non d
. gcöſene mitto. Et plus dico üfr . 1 E non 3ʃ ſfats
4 tinicn ſne baon erm Balin ſuo conſil clxxiij in elich parte conſilioꝛũ 5 aterne teſtem habeant amnatõis ſed leuitatis
notlan eth incip.ſecunduʒ ea æc. Nam aliud eſt in peculio aduenticio ⁊c.
n N uia condemnato filio poteſt fieri executio non ſolum in pꝛopꝛieta
te fili ſed eriam in vſufructu talii bonoꝛi contra patrem. glo eſt
in.l. ? ſi cdemnantur. ff. de noxali. quam glo. dixit etiã Bal.non Ex quibus omnibns redditur nunc expedita
Plgen eſie albi ad hoc pꝛopoſitũ in.l.fi. C.de execu.rei iudic.quod nota hec ſecunda pars Codicis cũ ſuis iuribus ⁊ gloſis
. 4 no limitatoe. d.1. ſi fiius. Cuius verba bic non pono cuʒ ſupꝛa ea ſingularibus vna cũ eoꝛundem nouis meis inter/
* Kog P ſuerim vbi latius dixi de hoc tex. ⁊ eius materia. hʒetatõibus:que omnia expediui deo bene conſen/
nl ſcng e po tiente ſacro ⁊ umene loco ueren loꝛll patrũ
R e „, . ,B meoꝛũ fratrũ pꝛedicatoꝛũ de Bononia ſito extra
d Deée ſententia m paſſis. poꝛtam. s. Mamme verſus montes in loco dicto
N rrienid Zanzalte vbi eſt rerpln viu Uincentio dicatuz:
( . . He. aus eſgo ⁊ gloꝛia ſit ſemꝑ ſupꝛemo, deo ⁊ diuo
sõl Bar. hic dicit iſtuz tex. eſſe ſingul. ad hoc er 1.
— Z. finali. mopoſitum q, ltims volimion ſin fuem pa Dominico ⁊ Uincentio ptectoꝛibus meis Amẽ.
. Rini ſ n tre exiſtente depoꝛtato irritatur poſtea patre reſtituto.quia reinci
cpi dit in poteſtatẽ eius. ſecus eſt autẽ in contractibus inter viuos. .. .
Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius text. .* .* *. . .*.*.
Nnig nam ego non ſacio vim nec differentiã inter cõtractus inter vinos
ed⸗ ⁊ teſtamentuũ ſeu vyltimas voluntates.nam omnia valent nec irri/ i . J
i 8 tãtur per reſtitutõem patris ad patriã.Eſt verũ ꝙ pater recupꝑat C Finis lale nunn grr eetatkonn aaſomnes le/
— Nch Nerriſſn poteſtatẽ paternã ⁊ dignitates pꝛiſtinas. ſed geſta per filium om/ ges ⁊ gloſas ſingulares in ſecunda parte
B A N itunkiih nia valent ⁊ tenẽt ita pꝛobatur hic in verſiita tamẽ vt geſta per fi Codicis videlicet ſuper ſexto ſeptimo
— Kimiinten hoenit liũ ꝛc. ybi non fit differẽtia in geſtis antea ſed dicitur ꝗ ea omnia octauo ⁊ nono libꝛis per dominuʒ
An nni And valent indiſtincte.? hoc modo ego intelligo nouiter iſtum textum Ludouicũ Bologninu piri ſa⸗ 3
A nin nit Circa cuius materiã quõ facta reſtitutõe que bona intelligãtur re udouicu Bologninũ vtriu ſqz
mmt nnſn ſttuta an v que im erant alienata poſuit do. meus Aleran. de iuris doctoꝛẽ:Sereniſſimi
a unniaana imol. in conſil. xxx. in. viij. col. in bꝛimo volu. incip. an bannit ſit „ ac xpᷣianiſſimi regis Frã „.
Ame nſge, capax ⁊c.⁊ in conſi cxiiij.in ſecũdo volu.incip. repetitus vt dicam Cõſiliariũ diani
r — itiii vbiponit an reſtuuatur fama eius per huiuſmodi reſtirutioneʒ. ? coꝝ Conliariũ digniſ
i ene rihznn plene per Bart. hic ⁊ anicanc,. e We inſtru. ⁊ iire Haſie ſimũ iura ciuilia oꝛdi
. . fiſca. lix. ? Bal. hic in. viij. col. cum ſeq. ⁊ Bal. in. c. i in tit. bic fini arie legstex i
Eügmifn ln tur ErCaadi in vlti.col. Ange.in. l.ſenatus. ffad ſylle.æ Ludo. . 1 ſti Sete in ve 4.
er Purtunn roma, inl. ſed ſihac. .liberos in. vij col.f de in ius vocan. ⁊ Joh. *. ultinio Negie ci *.
— alnani de imo. in.l.ſi marito in pꝛin. ff. ſolu. matri. vbi alias legendo dixi uitatis Boñ.
⸗rũ 2 ideo pꝛo nũ longioꝛ non ero in matenia iſtius text. ad quos me ſtudio. An
nedon ini liute ſemitto.⁊ redeo ad iſtum tex. noſtr de quo agimus. Cuius ver no dñi
ba ſunt hec. f 1
3 Z eſtiõe teſtamenti qð deportati filius re „..
D 0 4 4 4 In qu 2 4 . . 2 * jii *
NACchenunn meante patre feciſſet:remotis Alpiani atqʒ pau „*. M.ccccxciiij. Laus deo ve
“ linotis:papiniani placet valere ſententiaz vt in **
„ Li Mliaklik patris ſit filius poteſtate cui dignitas ac bõa re
ſtituta ſunt: ita tamẽ vt geſta per filium cuius cõ
alhnmüitun iutmn ſilium legitima etas firmauerat rata ſint: eodem
4 — in parria poteſtate redeunte ne eoꝛũ reſciſio effi
— ciat quod eſt maxime abſurduʒ:nec in ſua quan/
2 ilmiaingulit quaʒ fuiſſe poteſtate minoꝛis ea in etate iure qui
5 naman gdiiunmnid dem agere pꝛohibẽtur quibus ſi damnato patre
amr n hun tutoꝛ datus eſt neceſſe eſt vt ab officio ſuo rece/
7 m tangim müͤlii dat regreſſo eo quẽ ſolo nomine redire:ſed etiaʒ
n1 Ratim uf iuizui officiu ſuũ nulla pꝛauitate coꝛruptũ liberis pꝛe/
i airmitminiſt lin bere opoꝛtet vt eoꝛũ bona tueatur ⁊ augeat.nam
. Kianin m nnn ſi patria poteſtate ad coꝛrũpendi atqʒ effunden/
. — ftie. dendi patrimonij licentiã abutetur vt furioſo ac
wammiuſnſ dementi idem pꝛodigo libidinũ omniũqʒ vitioꝝ
* ndoit inſtil ſeruo non eſt eoꝛum pecunia cõmittenda ab ad⸗
n anfinn miniſtratione fugiat neq; tutoꝛ eſſe deſinat:om/
Han ru niaqʒ minoꝛis diſpendia ſuis ipſe damnis pꝛe/
uiN- ſtet. Sententia vero depoꝛtatiõis nullo patrem
„ nkfüle bpiudicio diminuatq̃ʒ ſi comperta integritas vt
19 ſis inut, natura ita officio liberis reſtituerit ei gubernacu
imi,nlin la rerum tradenda ſunt cuius adminiſtrationem
—– publici iuris cuſtodia pꝛouiſa eſt:que niſi bonis
4 s tein patribus detur luctuoſioꝛ erit reditus qᷓ; diſceſ⸗/
wei ouni⸗ 6 ſus. ideoqʒ tantũ ad reſtitutõem indulgeutia va
wana ln ia leat quanti ad coꝛrectõem ſententia valuit vtiqʒ
. uir mtnhaial, depoꝛtatõis ipſum per ſe nomen rerum omnium
4 maltail / ſpoliatio eſt:ita indulgentie reſtitutio bonoꝝ ac
v adan n dignitatis vno nomine ãmiſſoꝛũ omniũ recupe/
. aeg, ratio ſit: ⁊ filij mancipationẽ a patribus officijſ
—
22¾

ene r

.

nauaſmms
Hincnmrnninalpngt le nin
—

chalngetgnignituanme
Dkpenuportre.

Buobippencinneung
nponnner. Alen

Wſti P
— hucn —
linſne —
mane⸗ W

E

—

Interpꝛetatiões noue nouiqʒ

intellectus per Qlariſſimum Atri. Jur. Docto⸗
zem Equitẽqʒ auratu:Sacri Palatij Apoſtoli
ci aduocatum Conſiſtoꝛialem. D. Ludouicum
Bologninum iura ciuilia oꝛdinarie legentem in
pvetuſtiſſimo regiae ciuitatis patriae ſuae Bono
nie ſtudio traditi ad omnes fere leges: ⁊ gloſas
ſingulares in inſtitutionibus: ⁊ in autenticis cõ/
ſtitutionibus nouellis: ⁊ in libꝛis tribus codicis
x. xi.⁊ xij, ⁊ etiam in conſuetudinibus ſeu vſibꝰ
feudoꝛum: cum allegationibus conſilioꝛum pꝛe
ſtantiſſimoꝛum Doctoꝛum in omni articulo: mi
ro oꝛdine per eum contextis:necnon cuʒ pluribꝰ
Juribus ab oꝛiginalibus ffoꝝ. Wãdectis per enʒ
etiã diligẽti ſtudio ac fideliter habitis: differẽti
bus ⁊ omnino cõtrarijs trãſumptis Codicibus
oibus Anno Dñi.Ald.ccccxciiij.kallen. ¶Mart.

De libertinis.

α Bal.in.l. conſentanen
K lo. in 5§ I ultis in.v. col. C.quõ ⁊ qñ
dex reputat iſtam glo.ſingularem ad boc ꝙ nõ requiritur libellus
quãdo quis comparet coram iudice imploꝛando eius officium fa
miliare cũ quo ſto vno additto ꝙ idez voluit Bart.in.l.nequicq;ᷓ
5. vbi decretii.ff. de offo pꝛoſul ⁊ in.l.de ſubmerſis.C. de naufragi
is.libexj? ⁊ Bal. in addit.ſpec.in lib de libel.concep.in ver.offũs
c.vbi dicit hoc eſſe vetũ quãdo agitur ad executionẽ cauſe ⁊ etiaʒ
ad defenſionez ſue iuriſditiõis ⁊ ẽt ad cauſe pꝛeparationẽ ⁊ ſuper
emergẽtibus ⁊ tangẽtibus etiã deciſionẽ carũ extraoꝛdinarũ ad
quẽ me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua agimꝰ. Cuiꝰ vᷣba ſunt hec.

C In aſpectu populi vel antiſtitis interueniente
ſcriptura quandocũq; vice actoꝛum ⁊c.

De patria poteſtate.

Glo.bic in princi.in uer.ciuiuʒ
romanorum etc. aunt horarie

in veſtitis. ⁊ Et Bal. in. c. ein tit. an maritus ſuccedat vxoꝛi in be/
neficio in vſi.feud. ⁊ vnñs meus Alex.de Jmo.⁊ Ludo. Roman.
in.l.fi. C. qui teſtamẽta facere poſſunt ⁊ etiam dñs meus Alex.de
Imo. in.l.i.. hoc aũt.ff.ad trebel.reputant oẽs iſtã glo.ſingularẽ
ad boc ꝙ filij galloꝛũ ⁊ britanoꝛũ non ſunt in põtate patris.
Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo ad iſtaʒ go.
que non comemoꝛat aliquo mõ bꝛitanos nec ẽt ſpecialiter gallos
ſed ſoluͦ fracigenas qui bñ capiũtur ꝓ gallis Cuiꝰ glo.vᷣba ſnnthec.
CCiuium romanorum omnium qui ſunt de im/
perio romano: alie vero gentes quedã vt ſeruos
tenent filios clam: alie vero pꝛoꝛſus abſolutos

vt francigene etcetera.
Quibꝰ mõis iuſ.pa. po.ſol.

BGlo.in.S. relegati in uerbo reti

. dQJeo. de Imo. ⁊ etiam dñs meus Alexa. de
nen t etc Imo.in.l.ex facto.ð.ex facto in.xii.colu.
Fad trebel. ⁊ idem dñs meus Alex. de Jmo.in.l.pꝛia in. vij. col.
C.de bere. inſtit. omnes reputant iſtã glo.ſingulares ad boc ꝙ ban
niti noſtri tempoꝛis equiperantur relegatis non aũt depoꝛtaltis de
qua materia alias dixi in. d. , ex fatto ⁊ nõ repeto nuũc niſi ꝙ alias
ibi dictis per alios ⁊ per me addo pau. de caſte in con.xxxij. incip.
obmiſſo ordine ſnpꝛaſcriptoꝝ dubioꝛũ vc. vbi ponit de bãnitis qñ
poſſunt inpune offendi quibus equiperatur hoc caſu ⁊ per Bart.

in.l.ad cognitionẽ.ff.ex qui.cau in poſ. eat. ? per B i
1 ¹ * * . * e Qd⸗
pꝛung de here. inſtit. maximein. whchrnin ſegien Nernre.
paia.C. de monopolis ad quos me remitto ? redeo ad glo. de qua
ggann Gna 3 gio rotn⸗ nuiane allegat vt ſupꝛa retuli ſed hec glo
n Rcit hoc ſed diſtinguit mult in iufra
videre potenis Cuins verbaſät her⸗ uin nogbiſter zour uſtn
Retinent ⁊c.ſed bannitos noſtri tẽpoꝛis qui
bus compeꝛabo reſpondeo ſi pꝛopter maleficiũ
tãtuʒ eſt vt etiam cum ciuitate bona ſua publicen
tur: vel de iure vel de conſuetudine ciuitatum

comperabo depoꝛtato vel relegato vt.ff. de bo
nis damn.l.pꝛima ⁊c.

e gdoptiomibus.

310. in pꝛincipio. Ludo. Roma. in ſuo ſingu.

in ver. filius ⁊c.el quarto te
net ꝙ in legitimatione filij naturalis ſeu baſtardi qui non eſt in po
teſtate paterna vt in.l,item in poteſtate.ff de hijs qui ſunt ſuivel ali
eni iu. Tequiritur eius cõſenſus ſaltem tacitus per iſtam glo. bic in
paincipio in verbo nõ cõtradicẽdo ?c. Sed tu aduerte qꝛ pꝛio
Ludo. Homa fallitur in vno quia voluit allegare glo. hic in ver.
arrogatio c.in ſi. Secundo dico cum reuerentia tãti viri ꝙ
glo. non dicit hoc ſi bene ⁊ ſubtiliter ponderetur pꝛout decet nam
glo. loquitur de ſilio arrogando cuius conſenſus ſaltem tacitus bñ
requiritur ſed ꝙ ſilio legitimando vt eius cõſenſus requiratur glo.
hoc minime dicit. Tamen pro Ludo. Roma. ego allego caſũ
in. .. et generalr in aũt. qui mo. nam eſſet ſui in ver: dũʒ ⁊ filij boc
ratum habuerint ⁊c. ⁊ in ver. inuitũ filium et nolentem ⁊c. arguen
do eo mõ qno facit ibi imperatoꝛ ⁊ ſic nõ eſt opusiallegare glo. bie
q̃ hoc non dicit cũ habeamꝰ caſuʒ de boe De quo notabili ar /
ticulo addo etiam not.per pau.de caſt in con.ccxxviiij.incip.viſo te
teſtamento⁊c.vbi ponit etiam de infante legitimando ⁊ per Bal.
in con.lxvij.inci.ſuper pᷣ puncto ⁊c.in pꝛima parte conſiliorũ ſuoꝝ
⁊ Bal.in ſuo con.cccxcviiij.inci pumo eſt videnduz c.in ſa parte
conſi.ſuoꝛũ ⁊ in con.ccccxiij incip.vxoꝛatus ⁊c. in ſa parte conſilio⸗
rũ ſuoꝝ ⁊ ẽt in con.xiiij.in eadẽ ſᷣa parte inci.in xpᷣ nomine ſuper
legitimationt c.circa mediũ ⁊ in con.p in.iii parte vin con.cxxxj
in eadẽ tercia parte inc.titulus pꝛiĩcipis archaye ⁊c.⁊ in con.ecxviij
in quarta parte inc. pũcta ſuper quibus ⁊c.⁊ ange.in ſuo con.ixxj.
⁊ ꝑ Rapha.ſulgo.in ſuo con.xvj.inci.caſus talis eſt.a.deceſſit ⁊c.
⁊ per dñz meũ Alex.de ꝗmo. in ſuo con.cxxxviiij.in tercia colu.
in pꝛimo volu.inci.an neptis ſuccedat ⁊e ad quos me remitto ⁊ re
deo ad propoſitum noſtrũ ⁊ dico ꝙ bec glo.non dicit mibi hoc ad
quod allegatur per Ludo. Roma. Cuius glo. verba ſunt bec.

CArrogatio quia alias adoptator interogatur
an velit eum quem ſibi adoptat eſſe iuſtum fili
um et an adoptatus id fieri patiatur vt in.l. ſe
cunda.ff.eo tit.⁊c.

De excuſatiombus tutorum.

Ludo. Roma.in ſuo ſingulari in ver.fili/
5. primo. uos ⁊c.el ſexto.late exiaminans vtrum filij
tm̃ naturales proſint patribus qad euitanda onera ⁊ munera pu/
blica poſt multa cõcludit ꝙ non per iſtuz text.⁊ in.l.ij. .legitimos
ff. eo. titu. dicens idem eſſe in filijs adoptiuis per iſtum tex. quem
ad hoc reputat ſingularem. Sed tu aduerte pꝛimo qꝛ circa fi
lios naturales vel baſtardos addo vnum verbum an tales filij
ſuccedere poſſint patri poſuit late dñs meus Alex.de Imo.in ſuo
conſiio.cxxxviiij.in pꝛimo volu.incip.an neptis ⁊c.⁊ in con.cl.in ſo
vol. inci. ſi ſtatttũ dicit c. Secundo dico circa illud de filijs
adoptiuis an pꝛoſint parẽtibus quo ad onera ⁊ quoad munera nã
reperio glo.de qua Ludo roma.mentionem non fatit in. d. l. Fa. 5.
legitimos in fi.que allegat iſtum tex. quẽ ſibi a ꝓpꝛiauit Ludoui.
Roma.qui non vidit illam glo.vel ſi vidit finxit non vidiſſe eam
æ finxit ſe longius ire ſcd vltra iſtũ tex.hic ⁊ glo. in. d. §. legitimos
ego allego aliũ tex. hoc pꝛobantem in.l.fideitomiſſũ ff.de conditi.
7 demõ.Xiiuncto text.hic de excuſat.tutoꝛum in ver.pꝑꝑ liberos vc.
Quoꝛũ oĩuʒ iurium verba ſunt bee.Et.p.in.d.S.pꝛimo.

CSed adoptiui liberi non pꝛoſunt ⁊c.
Uerba autem dicti pꝛincipij hic ſunt iſta —.
CIn adoptiõe autẽ dati naturali patri don unt
. .1.

tem nepotes ex filio pꝛoſunt vt in locum patris

ſuccedant ex filia autem non pꝛoſunt ⁊c.
Ulerba antem dicte.l.fideicommiſſuz ſunt hec.

L. SFideicommiſſum a filijs relictũ ſi quis ex bis
ſine liberis diem ſuum obierit adoptionis com
mento non excluditur ⁊c.

Per quas perſo.nobis acquir.
SGlo.i.S.ex hiis in uer.per bãc.

Bal. in.l.iij.C.ſi a non cõpe.indi.teputat iſtam glo.ſin gularẽ ad
hot ꝙ poſſeſſio eſt res inaniata ⁊ ideo non querit dñiuʒ ſed illud
querit animus mediãte poſſeſſore ⁊c.cum qua glo.ſto quia clara
eſt ⁊ nõ eget aliqua noua mea interpretatiõe niſi ꝙ addo vnũ ver/
bũ ꝙ ad ſciendum qũo acquiratur nobis dñiuz vel poſſeſſio poſuit
dñs meus Alex.de Imo.in ſuo con.xcv.in va.col.in.v.volu.incip.
quũo vẽditor teneat᷑ ⁊c.⁊ Bal.in ſuo concccxxvj.⁊ in con.cccxxvij.
⁊ in con.cccxxviij.in.iij.parte ſuorũ conſilio. ad quos me remitto
necnon ad ea que late dixi poſt alios in.l.i.⁊ in.l.peregre ff.de acq.
poſſe.ſi tñ vnũ non obmiſero q; pro iſta glo.⁊ pro Bal.f acit quia
poſſeſſio eſt iur.vt eſt tex.in.d.il.peregre ⁊ firmãt oẽs in.d l.prĩa
in princi. eotit.ergo eſt res inanimata cũ iura ſint incorporaliavt in
ſtitu.de re.corpo.⁊ incorpo. Secũdo poſſeſſio eſt inuiſibilis
vt voluit glo.in..fi.inſtit.de here.ab inteſt.⁊ Bal.in.c.p.in.ij.col.
in tit.de ↄrio inueſt.in vſibus feudorũ ergo non eſt dubium ꝙ eſt
res inanimata ꝓut dicit iſta glo.Cniꝰ verba ſunt hec.

Per hanc quod etiam per pꝛocuratoꝛem nam
ſola poſſeſſio cum ſit inanimata mihi non queri/
tur nam etiam per traditionem non queritux ⁊c.

De vſucapionibus.

EGlo. in. S. quod autem in ner.
uacanti 8 Xc. Cum duabus ſequentibus Ange.

in.l.ſi me in vacuã in.S.pꝛimo.ſf.de
acquir.poſſeſ.⁊ etiã dñs meus Alex.de Imo.in.l.in conuentiona/
libus..ſi quis vacuã.ff.de verbo.obliga.⁊ etiã in.l.fundi vẽditoꝛ
in vltima col in fi.ff. oe acqui.poſſeſ.reputant iſtã glo. ſingularem
ad hoc poſſeſſio aliquãdo dr vacua tribus modis ð quibus bic
in tex.qui tex.clarus eſt cum glo.ſua ⁊ non eget aliqua noua mea
interpꝛetatione ⁊ ideo non inſiſto multũ in eis niſi ꝙ addo ſolum
vnũ verbũ vltra dicta ꝑ alios ⁊ ẽt ꝑ me in.d.l.ſi me in vacuã poſt
dñz meũ in.d.l.ſi quis vacuã vʒ not.per glo.in.l.fi.C.vnde vj.⁊ in
l.Fa.ꝭ.ð.v ibi aliquid per Bar.f.de actioeemptiovbi habet᷑ ꝙ illa
dicitur vacua poſſeſſio que a nemĩe detinetur aio vel corpore.
Secundo illa dt vacua poſſeſſio que eſt ſine fructibus vt in.l.
rõ.ꝭ..ff.de actio.emptio.⁊ ibi aliquid ẽs per Bar.⁊ per Bar.in
l.meuius..pe.ff.de lega:ij.⁊ per Bal.in.l.pe.in va.col.C. de con/
diti.infer.ad quos me remitto ⁊ redeo ad tex.⁊ glo.de quibus a⸗
gimus Quorũ verba ſunt bec. Et primo tex.
CQuog autem dictum eſt ad eas res que ſolo
continentur expedit: ius pꝛocedit vt ſi quis loci
vacantis poſſeſſionem pꝛopter abſcentiam aut
negligentiam domini aut quia ſine ſucceſſoꝛe de

ceſſerit ſiue vi nanciſcitur ⁊c.
Uerba autem glo. ſunt hec.
C Zoci locus interduʒ pleuus dicitur vt qui poſ
ſidetuxr interdũ ſemiplenꝰvt eſt ille in quo quis
eſt cauſa legatoꝛũ vel rei ſeruande cauſa vt.ff.de
acquiren.poſſeſ.l tertia.S.finali ⁊ de acti.empt.
l.ſecunda.S. pꝛimo interdum vacuus vt tribus
modis vt hic.ff.de acquire.poſſeſ.l.illud qð ⁊c.

de hberedibus inſtituendis.

BGBloſa in. S. ſeruus plurium in

r. infinituz. Ange. etiaz ve meue Alexan.
ner. infinitny. ereruzni mene Neran⸗

de verbo. oblig. reputant iſtam glo. ſingularez a licer di
cultas preſtationis non vitiet ccgario⸗ Vt ianar le Didh
ff eo.nt.⁊ not.HBar.in.l.quod te.fl.ſi cer. pet.⁊ Bar. in. mlid
fl. de conſtit.pecu.tñ nimia difficultas incertitudinis vitiat ſin
tionem de quo alias dixi in.d.l.ſtipulationum⁊ etiq in. . d. il
ideo pro nunc longior non ero ſed ſolũ addo vnum verbi nar
predictoꝛũ eſt quia nimia difficultas dr impoſibilitas yt in.l. ſi d
fructus venari.ff.de vſuſfr.⁊ ſenſit hec glo.que parificat her n
vt infra videbis ex eius verbis ſed impoſibilitas vitiat Rinedn
nez vt in.l.impoſibilis.ff.de verbo.obliga.⁊ in. 5. impoſibilis fe
ergo ⁊c.⁊ ita teneo cum iſta glo. Cuius verba ſunt bet.

CIn infinitũ quod ſi inſtituo omnes homines
quicunqʒ ſint in mundo videtur nullum eſſe teſta
mentum tamen omnis cuʒ effectu habere nõ poſ
ſit puto tamen valere vt hic ſed tamen non pote
rit confirmari aditione pꝛopter nimiam diffici
tatem vel impoſibilitateʒ ⁊c.
§. Sed ſi plures. mtour ſaimenin
in. 5. diſcipuli ⁊ iõ nũcnon me extendã circa eũ in quo ̃ͦ aen⸗
ẽ in dnobꝰ locis ꝓut ibi latius dixi ⁊ ad ibi dicta me remitto.

de legatis.
BGlo. in. s. ſed noſtrꝗa. Bal. Ange r etiz

„ Naen dñs meus Aleran.
de Imo. in. lii.in. xxiii. col· ff. de lega. ð.?⁊ Bal.in. l.. C. comunia de
legatis ⁊ ẽt Illuſt.dñs Sranciſ.areti.m.li.in. pe. col.f de legat
reputant iſtam glo.ſingularem ad hoc ꝙ actio perſonalis pot coci
rere cũ rei vendicatione pro re legata ẽt ſi dñnʒ ſit tranſlatũ in lege
tarium quia actio perſonalis dabitur ad tradendã poſſefſionem
non ad dmu m trafferẽdum de quo alias dixi in. d.l.i. de lega det
iõ ꝓ nũe nõ me extẽdã circa hᷣ niſi ꝙ pono vᷣba glo.que funt bec.
In rebus aliis ⁊c.in ver. ſi autem ſit res alica
due tantum competunt perſonalis ⁊ ipotecaria
vt. C. comunia de legatis.l.pꝛima non tamenci
omnibus agit ſcilicet actione in rem ex teſiamen
to ſed vna quam eliget vt.ff.de legatis ſecundo
l.cum filius.S.variis ſed ſi legatarius ſit domi
nus qualiter perſonali aget vt infra de action.
G. ſic itaqʒ reſpondeo ratione poſſeſſionis yt
ff. de trin. l. ſecunda ⁊c.

3Sin SBal inl. in ii col.
Blo. in.s. ſed noſtra. Teug i miuit
glo. fore ſingularem ⁊ non eſſe alibi ad hox ꝙ ſicut in ctione ſeali
agitur ad rei adiudicationem ita etiã eſt in actione ex leſtõ qñ agit
pro conſequẽdo legato Sed tu aduerte ꝓ nouo ⁊ vero intel
lectu meo ad iſtam glo.que non dicit hoc ſi bene ⁊ ſubtileer pon/
deretur prout decet nam glo.facit differentiã an ſi legata fes ipſi⸗

us teſtantis vel res aliena ſit legata liberatio ſola. debitori vt in ea⸗

videꝛe potes ex verbis eius Que ſunt hec. .V
CConſequi nota caute ponit: conſequi namp:e

cium petere non poteſt ſed rem que tantum eſtin

obligatione ſecundum nos extimatio vero datut
pꝛopter defectum rei vt.ff.de verbo.obligation.
l. ſi ſeruum. F. efectus ſed contra nos eſt. fdele
ga. iij. l. ſi res mibi reſpondeo ibi pꝛopter delee
tum iuris petendi ex pꝛeſumpta voluntate defüc
ti rem legatam legatarius amiſit ſed hicno ex
voluntate defuncti amiſit emendo quidam tame
dicunt extimationem eſſe in obligatione vt foe
condit.furt.l.in re furtiua..ſed vtrum in fi· ec.

deuulgari ſubſtitutione.
Glo. in pꝛin. in uer.nouiſſimo.

nimm gmfr dd einn
.
(ſuin it Utihhin
nmnan hiſl

lnnn nſt⸗
vn minma
erg ſvfin
(Minniniii

Aiſeu
emintnd

Eapinoktnnone

(ynconrtenneneron.
Nnennceinnctn.

äcttrtunnmtinen
n inaſtin ins

mtfuumnningidmiimgienn

orodctanrſeerfuteun in
ſftuinaſcetdritinne ien
ccMadttageimithni inn
loelptuscinilgihtiure
igaltunl,ilifulinn 4
nmpgitkſtiguninttinn inf
CEnninrumſnganm
Keſutiiniimlnrenn
Nnntiſiuſzantamen
Mhrrtugirſtfnmban

ſtimnſtin illenb fartt

uppigftifinnteſ ultscien

lntutnlitniinz

ulfaltee.

Pnhiectonr

h ligzerze⸗ Ai
ccn Aanna n

—

anens rrreen

8

Z

2

Nn

nehleen le

Caninblnne
glituimumatn
2Amandsiigz
lminſemult ilgnnei
in l rrifn
ſca imie in vſia
lxrulmar

Miiil

teim lu dii irg iuitin
atdumusiſmumlifi
eAumn ulſcili
Pettuagmünin iihrii
ane

veninſt⸗

UE

S

Bal in. lpot quis. . eo.titu. ? ẽt dñe meus Alex. de Imo.
mn.. fecuſare.9. memimiſſe in ᷣa col.frad treb. reputat iſtꝗ glo. non
eſſe alibi 2 ſic faciut eaʒ ſingnlarem ad hoc tp licet datio ſubſtituti
yulgaris tollat exiſtentiam ſui her edis iuxta notata per gloſam in
lpape · 9:quarta.f de in offõ teſtamẽto ⁊ per Cry.in.l. precibus in
quarta.qoe. C. de impub. aliis ſubſtit. ⁊ p Bar. ⁊ per alios in.l.
prima in. v.qõe.ff. eo.tit.⁊ per Bar. in.l. ſi filius heres. ff. de lib. ⁊
. Bal. in. l. fl. C. de repu. here. ⁊ Bal.in. l. ſit arrogatoꝛ in
pꝛima oppoſitione.ſff.de adoptionibus.⁊ Bald.in.lapud hoſtes
C. de ſuis ⁊ legitimis ⁊ per cundem dñum meum Alex in.l.apud
iul. S. iem iul. in. vij. ⁊ in. viii. col.ff. ad trebel.⁊ per Bal. in ſuo cõ
lv. in. Fa. parte conſi.ſuoꝝ incip.punctus ⁊c.⁊ ꝑ dñm meũ Alexa.
in con. xxiin ſecundo volumine incip.Datarius ebreus ⁊c.vbi po
nit etiam an per ſubſtitutionem compendioſam tollatur exiſtentia
ſuitatis ⁊ quod per vulgarem ⁊ etiam compendioſam ſimul ⁊ ſe/
mel factas tamen non tollitur exiſtentia oĩo ſui ⁊ neceſſarii here/
cdis per dationem ſubſtituti vulgaris que glo.clara eſt ⁊ non eget
aliq mea noua interptatiõe p rõeʒ aſſignatã ĩ ea Cui vba ſunt hec.
CNouiſſimo.i.vltimo ſic ſupꝛa de ſuſpection.
tutot.S.nouiſſime ſed nunquid in alio qᷓʒ in vlti/
mo fieri poteſt reſpondeo non cum enim ipſe ſer
unus omnino eſſet heres compellitur vt infra de
here. quali: ⁊ diffe.S.pꝛimo patet alium qui eſ-/
ſet ſubſtitutus non admitti c

de pupilari ſubſtitutione.

Olo.in.s.qua rõe.in uer.exem.
Doctores hic ⁊ ẽt ſcribentes maxime dñs meus Alexan. de
Imo.in.l.pretibus.C.eo titu.in.viii.col.⁊ ẽt idem dñs meus in.l.
tenturio.ff. eo titu. reputant iſtam glo.ſingularẽ ad hoc ꝙ ſubſtitu
tio compendioſa facta a pagano filio pupillo valet iure pupillaris
ſubſtitutionis ſi pupillus decedat infra tempus pupillaris ctatis
ſi vero poſtea decedat valet iure fideiuſſi enam ſi mater ſit in me
dio de quo alias dixi in. d. l.pretibus ⁊ iõ pro nũc longior non ero
niſi ꝙ addo not.per Cy.in.:.ſi frater.C. de fideicõmiſ.ad quez me
remitto qui idẽ voluit in terminis ⁊ nũc pono vᷣba glo.q ſunt hec.

Exemplum ⁊c.in ver.ſi vero paganus non mi
les faciat eã valet iure directo ſi moꝛiatur in pu
pillari etate inſtitutus ſi vero poſtea tunc aut fit
per hoc verba valent ſubſtituo ⁊ tunc trabere ad
fideicommiſſariam vt in.l.ſceuola.ff.ad trebel.
aut per verba inſtituo te ⁊ ſi deceſſeris qũcunqʒ
illum facio herede ⁊ hoc non valet vltra pupil/
larem vt. ff. eo. l. verbis ⁊c.

de eo cii libe. ca bona adi.

Glo. in. .i.in ner. ſuceſſoꝛ ⁊c.

Bal.in.l.pro herede. 5. papinianus. ff.de acquirenda heredi
late dicit iſtam glo. non eſſe alibi r ſic facit eam ſingularem ad Hᷣ
quis dicitur beres anomalus cum qua glo.ſto quia clara eſt ⁊ non
eget aliqua noua mea interpretatione niſi ꝙ non ob mitto vnũ ver
bump de hoc anomalo berede poſuit aliquid idem Bal. in ſuo
con. cccviij. inci. ſtatuto ciuitatis mantue æc. in.iii.parte con.ſuorũ.
⁊ Bal.in ſuo con. ccxcviii.ĩ ſa pte inc.qq; ſuꝑ H pũcto ⁊c.ad quẽ
me ſemitto ⁊ redeo ad glo.de qua agimꝰ Cuius verba ſunt bec.
Succeſſoꝛ nunquid ex teſtamento vel ab inte/
ſtato erit iſte heres reſpondeo neutrum dici
poteſt dic ergo bunc annomalum ſucceſſoꝛem eſ
ſe ſicut illum qui ſuccedit heredi non implẽti vo
luntatem defuncti vt in autent.de hered.et falci.
S. in omnibus colla. pꝛima et iura ſepulcroꝛum

hẽ yt bonoꝝ poſſe.vt ĩi.l.iiij. S. fi. f. ð fidei lib.
Glo.in. s. i.in ner. ſnceſſor etc.

HBal in.l. ſi quis fllium. C de inofficio teſtõ. reputas ẽt iſtam
glo.ſingularem ad boc vbi filius eſt excluſus ſemel ab herecdita

te ? Paee ecmittitur ſucceſſio iſta appellatur anomala.
Ded iu adueatc ꝓ nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius glo. qᷓ
bene ⁊ ſubtiliter conſiqerata boc non qjcit put patet ex worcis
que poſui ſupra in capit. proyime precedẽti ⁊ iõ nõ repeto nũc ⁊ 6t
ad ibi dicta per me remitto vbi aliquid dixi de iſto brede anõalo.

de obligationibus. ute

Olo.hic in prin.in ner.i. ecũduz
Bal. in. l. edita. C. de edendo ⁊ Bal. in.l. Fa. C. de reſcrip. vendi
Bal.i.l.actori ĩ fi.C. de reb.credit.⁊ iureiur.⁊ ẽt Wrmeur Kur,
de Imo. in.l.ſi is ad quem in vltimacolum. ff. de acquir. beredit.
⁊ ẽt dñs meuſ in.l.fi.in.iiicol.C. de in inter. reſt.mino.reputãt iſtã
glo. ſingularem ad hoc ꝙ vbi libellus eſt ineptus ⁊ pars oppoſuit
ſi iudex procedit ſententia ſuper indellata non valet nec producit
aliquam actionem. Pro quibus ẽt facit tex.in. c. cum dilecti
extra de emptio.⁊. venditi.cum ibi not.per oẽs ſcribentes ibi ma

xime per dnum Abba. ⁊ petr. de ancar. ponderantes ad hoc illum

tex. v poſuit aliquid Pau. de caſtin ſuo conſi. cclxi. in prima coln.
incipi. Uidetur ꝙ non poſſit ſequi c.⁊ in conftcerrni ineſpi. Sr⸗
quodam libello ⁊c.in pe. col.in fi.⁊ per dñm meũ Alex. de Imol.
in conſi. lv. m. v. volu. in quarta col.incipiẽ. Queritur an ſtante ⁊c.
vbi pluſ dixit ĩ tantũ ſentẽtia lata ſuꝑ libello inepto nõ videlicet
ꝙ iudex appellationis non põt reformare ſententiã huiuſmodi la⸗
tam ſuper libello inepto nec iſto caſu habet locum tex. ĩ. l.titignus

ff.ꝙ cum eo ⁊ idem voluit idem dñs meue Alex. de Imo. in con.

cxxxvij.in ſᷣo volu.incipi.An ⁊ qñ lapſa eſt inſtantia ⁊c.⁊ etiamũn
conſi.lxxxvij. in tertio volu. incipi. In cauſa mota xc. Sed tu
aduerte ꝓ nouo ⁊ vero intellectu meo ad iſtam glo. quam totus
mundus allegat ad hoc ꝓ ſingulari pꝛoun ateſtatur Bal. in. d.l. ac
toꝛi in ſi. nam glo. bñ ⁊ ſubtiliter ponderata non dicit hoc. Sed di
cit ꝙ ſolũmodo debet fieri congruenter reſpectu loci ⁊ rei ⁊ iudi⸗

cis ⁊ actionis ⁊ ſic omnibus concurrentibus non valet ſententia =
ſic glo.non conſiderauit ſolam actionem ineptã ſed bene conſidera

uit dum loquitur de ſententia oia ⁊ maxime incõpetentiam iudicis

quo caſu non eſt dubiũ ꝙ ſententia non valet per totum titulũ.C.

ſi a non cõpe.iudi.que iura etia iſta glo. allegat ſᷣm que glo debet
intelligi maxime nota. per Bar. in. l. non ſolum. 5. liberationis ver
ba. ff. de libe. legata. Cuius glo. verba ſunt hec.

CSecundum iſtud ⁊c.in verſi. Item per cõpetẽ
tes actiones ⁊ iudices fiat ſolutio alias non va/
let ſententia nec ſolutio fieri debet vt.C.ſi a non
comp.iudi.l.fi.⁊c.

Qiubus mo. re. ↄtrahe. obli.

glo.in.S.pꝛeterea in uerbo im
putare etce. Saly.Combononienſis in.l.data ope

ra.C.qui accu.non poſſunt in vltima
col.⁊ etiã dñs meus Alex. de Imo.in.l.ſi quis ex argentarijs.ꝭ.ſi
initiũ in viij.col.ff.de edendo ⁊ in.l.domos in pe.col.ff. de legat. d
allegant iſtaʒ glo. pꝓ ſingulari ad boc ꝙ culpa que pꝛeſumitur a le
ge in incendio.ſ.p babitantes in re vt in.l.ſi vendita.ff.de peri.⁊ co
mo. rei vendi.⁊ in.l.qui inſulam..fi.ff locati ⁊ poſuit Bal.in ſuo
conſilio incipi.Caſus talis eſt quidã habens domũ ⁊c.⁊ Bal.
in.l.ſi creditoꝛ. C. de pigno.actio.⁊ per dñũm meum Alex. in conſi.
l. in ðᷣ volu.incipi.quidam habitabant ⁊c.⁊ per Ange.in ſuo conſi.
cxcvij.⁊ per Ludouicus. Roma.in ſuo conſilio.ccccj.⁊ per Jo.de
ana.in ſuo cõſi.lxxj.⁊ ibi aliquid per me in additionibus meis ad
cea cõſilia ad quos omnes me remitto eſt culpa leuiſſima ⁊ in negli
gendo non aũt eſt in comitendo ꝓut plene declarat idem dũs me/
us Alex. in. d. . ſi initium qui multum coſiderat hoc vt ibi ꝑ eum
vbi alias legendo dixipoſt eum ⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero ni
ſi ꝙ ibi alias dictis per eum ⁊ per me adéovnum verbum dum di
eit ibi ꝙ actio legis aquilie non cõpetit pꝛo culpa que eſt in non ſaci
endo. Sed que eſt in faciendo ⁊c.nam dico ꝙ hoc idẽ voluit Jo.
de Imo. de quo ipſe non cõmemoꝛat in.l.fluminuz..quicq;ᷓ.ff.de
dam.infec.vbi ad hoc allegat caſum ꝓ ſingulari in.l.ſi is cuius.ꝭ
demp. ff. de vſuſ.ad quem me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua agi/
mus. Cuius verba ſunt bec.

Imputare ſic ĩfra ꝙ ſocio..fi.⁊ ff.de mino.
l.cum mandato ⁊ nota hic aliud eſſe dolum quã
J.ij.

do eſt machinatio ſtudioſa vt.ff. de dolo.l.i.⁊.
ſecunda. aliud latam culpam vt non intelligere
quod omnes intelligunt vt.l.late.ff. de verbo. ſi⸗
gnifi. aliud leuem vt deſidie ⁊ negligentie vt hic
⁊ aliud leuiſſimam vt ſi quocunqʒ modo potuit
pꝛouidere vnde fieri non poteſt ſine leuiſſima cul
pa vt incendiuʒ naſci lieet noceat in culpabilibus
vt. ff. de officio pꝛeſidis.l.iij.ꝗ.pꝛimo ⁊c.

Ze cont:ꝛa. emptione.
Glo.i.S.pꝛetiũ ĩ uer.tradatur.

Dñs meus Alex.de Imo.in.l.ſtipula.non diuiduntur.in.pe.
eol. ſr de verb. oblig. allegat iſtaz glo. p ſingulari ad hoc ꝙ ille qui
eſt obligatus ad rem tradendam poteſt preciſe compelli tradere
eam de quo alias ibi dixi poſt eum ⁊ iõ non me extẽdo ſuper hoc
niſi ꝙ dico boc eſſe verũ ſine dubio añ quis bẽt facultatem rei tra
dende vt in.l.prima.5.p.⁊ hoc vbi voluit Bart. fl. de extima.⁊ in
l.prima.ff. de actio.empti.⁊ in.l.exempto in pꝛincip.cum ibi plene
nota. eo. titu.ad quos me remitto ⁊ qð plus eſt dico ꝙ hec glo.ẽt
hoc modo loquitur diſtinguendo non aũt indiſtincte put refert pᷣ
ſatus dñs meus vt videre potes ex verbis glo.que non bene allega
ta fuit per eum ſibene ⁊ ſubtiliter ponderetur.⁊ pono verba glo.
de qua agimus.Que ſunt hec.

C Tradatur ⁊c. Sed nũquid tenetur pꝛeciſe ad
rem tradendam Marti. ꝙ ſic: ⁊ facit pꝛo eo ꝙ
hic dicitur omnino tradat᷑ ⁊c.⁊.ff.de rei vẽdi.l.
qui reſtituere: ⁊ ſupꝛa de donatio.S.alie. Sed
Bulga. contradicit enim eum ſoluendo intereſſe
liberari ⁊ facit pꝛo eo.ff. de actio.emptio.l.pꝛĩa
in pꝛimo reſponſo ⁊. l.exempto.S.idem ait ⁊.C.
de actio.empti.l.iij. Sed foꝛte poſſet diſtingui/
an venditoꝛ habeat rem:⁊ vera ſi ſentẽtia Mar
tini alias autem non ⁊c.

De diuiſi.ſtipulationum.

Glo.i.s.pꝛimo in uer.mero ⁊c.

Ange.in.l.v. in prin.ff.ð verbo.obli.⁊ etiam dñs meus Alex.
ibidem allegant iſtam glo.pro ſingulari ad boc.ꝙ merũ exponitur
ideſt purum ⁊ ſic ex edicto ſolo pretoris tantũ introducte ſunt ſti ⸗
pulationes alique de quibus bic in text.⁊ etiam in.d.l.v.Sed ille
que non ſolum a pretore.ſed etiam a lege cinili ſunt introducte ap
pellantur cões non aũt pretorie de quo alias dixi in.d.l.v.⁊ ideo
nunc longior non ero niſi ꝙ ſolum non obmitto vnũ.qð Ludo.
Roma. in.d.l.v.in princi.dixit ꝙ iſta glo.nõ eſt ſingularis ſed alia
eſt etiam glo.ſimilis in.l.qui res.S.mihi rome in ver.merum factũ
ff. de ſolut. Sed tu dicas ꝙ illa glo.non eſt ſimilis huic nec dicit
B ſi bñ ⁊ ſubtiliter cõſideretur ſed alio modo exponit verbũ merũ
ꝓut videre potes nam exponit merum factum ideſt remotum ab
omni datiõe ⁊c.⁊ ſic illa glo.non facit ad hoc de quo alias dixi in
d.l.v.v iõ pro nunc longior nõ ero niſi ꝙ addo alias ibi dictis per
alios ⁊ ꝑ me Bal.in.l.etiã.C.de obſeq.patro.pꝛeſte qui ponit de
bis verbis mero iure ⁊c.⁊ mera interpretatiõe ⁊c:⁊ mera ſide ⁊c.
⁊ mera liberalitate ⁊c.⁊ mera pena ⁊c.quid importent ⁊ aliquid
etiam per dñnum meum Alex.de imo.in.l.i.in.iicol.ff.de iure.om
nium iudic.⁊ etiam in.l.imperium in.iij.col.eo.tit.⁊ per Oldra.in
con.x. ad quos me remitto ⁊ pono vᷣba glo.q̃ ſunt hec.

TC A mero iudicis officio ideſt puro ſic quod nõ
iudicis officio ⁊c.

Se uerboꝛumobligationibus.

Blo.in.S.ſed hec ſolemma. cõ

7 etiam dñs meus Alex.de imo.æ Illuſtr.dñs franc.are.in.li. .
ſiquis its in.v.col.ff.de verbo.obli.reputant omnes iſtam glo. ſin

gularem ad boc ꝗ; ſi ante ſtipulationẽ actum eſt ij
A.ſignificatur ſtipulãdo interogatio de.x.⁊ per. Bn lane
x · ꝙ iſta ſtipulatio non ſubſiſtit nec valet. quia iſta verba no de
apta de ſui natura ad ſtipulationẽ de qalias late dixi in ,5 unnt
ita ⁊ ideo non me extendo nunc circa hoc. Sed ad ibi dicta; qui
mitto ⁊ ſolum pono verba huius glo. Que ſunt hec. hefe/

CQuibuſcunq; abilibus tantũ quid enim ſi di,
cam. A. ⁊ velim repꝛeſentare pꝛomittis:⁊ tu di/
cis. B. ⁊ velis repꝛeſentare ꝓmitto nõ valet ꝛc.

SDe actionibus.

510. i Ludeuicus Roma. 1 etiam dß
BGlo. in. S. alie. lno vome reien or
eleganter in.ij colum. ff. de damno infecto reputant iſtam glo ſin⸗
galarẽ ad boc ꝙ procedit libellus alternatiuns ex coſuetndine it
diſponente de qua materia alias dixi in. d. . eleganter ⁊ io pro niſ
non me extendam in hoc niſi ꝙ ibi dictis p alios ⁊ ettam ꝑ me ad
do Pau. de caſt.in ſuo con.cccxcij. incipiente.viſo quodam libello
porrecto ⁊c.vbi dicit ꝙ libellus alternatiuue regularit vt inertus
non valet vt ibi per eum ad quem me remitto ⁊ redeo ad glo. de
qua agimus Cuius verba ſunt hec. 8

Sic videtur ⁊c.in verſi.alij dicunt alternati/
ue pꝛoponi.ſ.rei vendicationem ⁊ publicianam
hoc mõ peto reʒ talẽ iure directi dominijvelqua
ſi ⁊ hanc apꝛobat conſuetudo c.

— .3 Tu ſcis omnia bona ma
O lo. in. §. ſuen At. riti ſunt tacite ipotecata mu
lieri pꝛo dote ſua reſtituenda ⁊ enim bona mulieris ſunt obligats
marito pꝛo dote ꝓmiſſa danda vt ĩn.i·i.in pꝛin.cum ibiplene no⸗
C.de rei vxo.actio.⁊ poſuit Pau.de caſtr.in ſuo conſi.xiiijinfa.
col.incip.Uiſis ⁊ conſideratis ⁊c.vbi dixit etiã bona patlis mei
ſunt obligata vxoꝛi mee poſt moꝛtez patris⁊ Pau.de caſt in con.
cccxciiij.incip.qq; multa copioſe ſcripta ⁊c. vbi ponit eti de ipole
ca conceſſa marito in bonis vxoꝛis ꝓ donatione ante nuptuas eif(
cia. ⁊ que iſtarũ ipotecarum ſit plus pꝛuulegiata concludit gili
que competit ꝓ dote eſt magis pꝛiuilegiata. ad quem me remino
Sed dubito modo vtrum iſta ipoteca pꝛiullegiata que com
petit ipſi muneri.competat etiam eius patri in quo dicas ꝙ dalut
etiã eius pri vt eſt glo.in.B. .fuerat de acno quaz ad hoj magii
facit Bald. ⁊ reputat eam ſingularem ad boc in dicta.l.paimd 45.
Sed vt plenius.C. de rei vxo.actio.ditens hot eſſe verũ ſinole ſno
⁊ filinſue ſimul agat ⁊ ſic ſi agit noie coni ſecus eſt ſi ſuo nomi
agat vt ibi per eY. Sed tu aduerte pꝛo nouo a vero mtelſecmn
meo ad iſtam glo. que mibi non dicit boc ⁊ eſt glo. magna in fue
in ver. ſed cũ patri ⁊c. que ſi referatur ad iſtum tex. put debel ſie
ferri ⁊ ſuꝑ quo poſita ẽ non dicit boc. Sed vult indiſtincte hale
habet boc pꝛiilegium ipotece ẽs ſi nomine ſuo agit c omninote⸗
neatur reſeruare filie Cuius glo. verba ſunt hec.

CEis facienda eſt in eo ꝙ dicit ipſa ⁊ nonali
us ꝛc. in ver. ſed nungd pri boc pꝛiuilegiu dabit
videtur ꝙ nõ quia ſua actione agit vt. f. ſolu. ma.
l.ij. F. volũtate econtra videtur ꝙ ſic quiaꝑ hei
filie pꝛouidetur cum pater hac reſeruare copilur
filie yt dicunt ⁊ hoc verũ puto ⁊c.

Glo.in.S.actionum in glo.i.m

Ina in uer. boneſidei etceteia.

Bal.in.c ·i.in tit. de contro. inueſli.

circa finem. ia vſibua feudoru ꝛ ct Bald inli⸗

C. de ſen.que ꝓ eo quod intereſt ⁊ etiam vñs meus ley. de imo.
in.l:.ftipulationes nou diuiduntur in. x. col.ff. de yerboobl n⸗
iſtam glo. foꝛe ſingularẽ ad hoc ꝙ licet in obligationibue e⸗ reis
ſuccedat obligatio ad intereſſe vt in.l.ſiquis ab alio in fi. T
di.cum ibi plene nota.⁊ in.d.l.ſtipulationes non diun uen eil cei
hot fallit quando obligatio rem dari venit ex contractu ef.
de quo alias dixi late in repeti.mes ad text. inel. quarla. · nee
co.titu.quem tex.ego nouiter reperi.ex oꝛiginalidue. ſr lemi⸗
tis qui coĩter in codicibus oĩbus tranſumptis deficiebat in.

verbis v nunc eſt emendatus ⁊ apertus ⁊ ad ibi dicla mio nune m.

inmun al
Wmnali
inigntis gin

mmus
Glaletrar:

mnnnde
mtinetan
tdani tatſiunlhidr
ueſkinnſenigiünlumn nri

— – –
–

mriüſntfamſuntin

orlbs monbdus

Goiosfinnerttesnnine
Milifnazeceſeignriidnirr
led ennwisetifmnt NMnliatr,
feninigrexlerinlifriialnrt⸗
ennen⸗
hknitneutgungrinann,
Nutrun nitiistaimi

onmuupiinun Fenchm
. mutuniitgiginm n⸗

higtaintmngnece⸗
Hiſmiaififr i barine⸗

ifafniznimnteit inteng ne

ftananinfigr n
giitinninu
Biigrtrttinne ut

—

nnſind un
inndwcru⸗
ene
lönſenmrninn 1

Ate

Kanann e,ni,N
anen un

—

anchor. lunnn
eunnnnd
. nalnmmanfie
nranaiuintu
anmantamnäim
ä
Gmmnutnt ſſin
e n (unln
ardiprzutfan
Vrr uni gl iin
nand6lN
õäůüõ
l
”
i imn tigti mimaiit
gtax Agu
”ñäs
akizentur
anunn undnmn
p nnt
gum vm / n
c brig ou nl ſni

diitditidt
naiugmtli
———
ig⸗ õ
—–

fuuit condemnatus ob cõtumaciam.
nouo intellectu meo ad iſtam glo.nã glo.facit vnuʒ fundamẽtuzʒ

remitto ⁊ pono verba glo. de qua agimus. Que ſunt hec.

eſſe ſi dari eſt in obligatione ſecus ſi rem tradi

vel factum vt. ff. de verbo. obli. l. vbi autẽ. F. fi. ⁊

ff. de re iudi.l.ſiquis ab alio..fi.que veniunt in
bonefidei indicijs ⁊ c.

SGlo. in. S. pꝛeterea quaſdam in

uer. ex arbitrio ?c. &nalt uond iure

meus Alex. de Imo. in. Lin actionibus in pꝛincipio in. xij. col. ff. de

in litem iuramen. etiã Ange. Ludo. Roma. ⁊ etiam dñs meus

Alex. de Imo. in. l. ba in pꝛinci. in. a col. ff. de iur.iur.reputant iſtã
o. ſingularem ad bor ꝙ licet alias ex iuramento voluntario vel
iudiciali oꝛitur actio vt in.l.pꝛima ⁊ in.lactoꝛi cum ibi nota.C. de
iuf iur. tamen ſecus eſt in iuramento in litem nazʒ ex eo non oꝛitur
actio cum qua glo. ſto ſimpliciter quia clara eſt ⁊ non eget aliqua
noua mea interpꝛetatione. Cuius glo. verba ſunt hec.

Ex arbitrio bene dicit ex arbitrio.nec eniʒ eſt
obligatus rem reſtituere:vel quid ſumile facere:
quod pꝛeiudicet in actione in rem: In perſ onali
bus autem arbitrarijs que hic enumerantur dic
ꝙhec reſtitutio vel exibitio fit in obligatione:pe
na tamen ideſt intereſſe vel quaãti in litem iuratũ
eſt:non niſi per officium pꝑꝛeſtatur:⁊ ideo arbitra
rie dicuntur ⁊c.

He noxalibus actionibus.

SGlo. in. 5. fi. in ner. filios in ſine

Bar.i.l.ſi finita. 5. ſi de vectigalibus in fi.ð dam. ĩfec.⁊ Bar.
in.lpe.C. qui bonis ceder pofſunt ⁊ Bal.in.l.i.in.fi.C.ne filius p
pfe ⁊ẽt dñs meus Alex.ð Imo.in.l.cũ filius ĩ.ij.col.ff.de verb.ob
lig. ⁊ i. O.5. ſi ð vectigalibus in pe. col.vbi alias legẽdo dixi poſt eũ
reputant iſtam glo.ſingu.ad boc ꝙ de iure comuni pater non tene
tur pꝛo cõdemnatjone facta cõtra filiuũ ſuũ ex cauſa delicti ſi filius
Sed tu aduerte pꝛo vero

quod eſt falſum dum reſpondet ad tex.in.l.cum fihij. C.qui bo.ce.
poſ.qui tex.videtur facere in ↄrium nam glo.dicit ꝙ loquit in ca/
ſtrẽſi peculio vel in eo ꝗ; dedit pater filio ſuo eunti in caſtris quod
ẽ ẽt caſtrenſe peculium ſed iſte intelleecus ad illũ tex.pꝛocedere nõ

pot cum loquatur ẽt in femina que nõ põt acquixrere in caſtris nec

ct pot pr ei dare eunti in caſtris ergo ille tex. non põt pati inũ intel
leetuͦ cũͦ loquat ĩ filus vtriꝰq; ſexus vt vider potes ̊ ſi tex. ille ſub

latus eſt in quo hec glo.ſe fundabat nõ ẽ ſine vubio hec deciſio glo.

Heter ea tex.ille in.d.l.cum filij.loquit ẽt in alio peculo quã caltrẽ
ſi vt ibi in verſi.caſtrenſe vel ꝙ patre volente poſſideat ⁊c.⁊ ſic illa
alternatiua vel oſtendit diuerſitatem inter ea duo ergo ⁊c. tamen

C Filios ⁊c.ſed quid ſi filius noluit accipere iu
diciuʒ immo contumaciter non venit an mitti de
beat actoꝛ in poſſefſioneʒ peculij perfecticij vide
tur ꝙ non quia ex delicto non debet pater conue
niri vt hic dicitur econtra videtur ꝙ ſic quia ali/
as dicit lex ꝙ poteſt cedere bonis in peculio tali
yt. C. qui bo.cede.poſ.l.cum filij.in eo quod di
cit vel a patre ſed huic verbo ita reſponde quod
d.l. cum filij. loquitur de caſtrenſi vel ꝙ habet
a patre ſibi eunti ad caſtra donatum quod etiam

caſtrenſe. dr vt.l.ſi filius.C.fami.herxciſ.

In aut. de heredibꝰ et falcidia.

Glo. in. . ſi uero nulla in nerbo
relictis etc.

dominus meus Alexde JImo. in. l⸗

Bonefidei ⁊c. in verſi. Item nec venit inter⸗/

Doctoꝛes hic comuniter etiam

nam qð.S.non omnis in.ij.coliff. ad trebel.re utant iſt
larem ad hoc lz alias verbũ relinquo aclechcerte 1Sa ſusn
titati nunquam trahitur ad inſtitutionem vel vniuerſitatem etiam
nullo alio dato inſtituto ſecus ẽ ſi adicit vniuerſitati bonoꝛũ quia
tunc eſt idem ac ſi dictum eflet inſtituo ⁊ impoꝛtat inſtitutionẽ ve/
ra de qͥ alias dixi in. l.i. f. de leg. P. v ideo pro nunc nõ me extendã
ſuper hoc niſi , addo dſjum meum Alex. de Imo. conſulentẽ ſu
hoc multũ notabiliter loquentem in ſuo con. xx. in. ij. volu. incipi
ſtatutum concedens ⁊c. vin con. clxxvj.in.ij. volu. incip. an ſi pꝛece
ſit teſtamentu ac. n.ii, col. ? in con. cviiij in iii volu. incip. vilo
diligenter conſiderato æc. inpe.col. ⁊ in con.xvij.in.iij. volu. incipien.
an iuramentũ ⁊c. in vlti.col.⁊ ẽt in con.cxxxvj.in.d.volu. incipien.
an ſi teſtatoꝛ ⁊c. in viijj.col.⁊ per eundẽ ẽt in.l.cẽturio in. xxxv. car
ta.ff.de vulg.⁊ pupil.ad quem me remitto ⁊ bono vᷣ̈ba glo.de qua
agimus que ſunt hec.
C Relictis: nota verbum relicti adaptari ad in
ſtitutionem ſic.C. de ſecundis nupt.l.hac edic-/
tali circa pꝛincipium ⁊ eſt notandum propter ho
diernam conſuetudinem ſecundum quaʒ non fit
quandoq; inſtitutio ſed teſtatoꝛ dicit illi omnia

bona mea relinquo ⁊c.

Glo.in.S.exheredatos. co. ho.

. 7 ẽt dñs me
us Alex. de Jmo.in.l.poſtumo. C. de contratab. in. viiii. col. etiã
vñs meus Alex. in auten.non licet in. vjj. col. C. de libe. pꝛete.⁊ etiã
idem dñs meus Alexã.de Imo.in aũt.ex cauſa eo.tit. in.pe. col.re
putant omnes iſtam glo.ſingularem ad hoc ꝙ pᷣteritio ſacta a mr̃e
de filio ſine expꝛeſſione cauſe facit teſtamentũ ipſo iure nullũ ⁊ tũc
non poteſt dari querela ſed contra tabłe.ſicut datur filio a pr̃e pꝛe
terito ſed ſi eſſet pꝛeteritus ſine expꝛeſſione cauſe legitime valet te/
ſtamẽmʒ ⁊ ſuccedit loco exheredationis ⁊ tunc hẽt locum quere /
la ⁊ non contratabulat teſtamentum vt ibi verdos ybi alias ẽt le/
gendo dixi de hoc ſed vltra iam dicta addo nunc not. per Bal. in. l.
ſicut C. de teſta.mili.?⁊ Bal.in. d. auten.ex cauſa in viij.col.? etiaz
in addit. ſpec.in titu. de inſtru.editio.in verbo pꝛeterito ⁊c.⁊ Pau.
de caſt. in con. ccc.⁊ ẽt in con.cxxxvij.quẽ omnino videbis vbi mul
tum ſingulariter loquit᷑ circa hoc ad quezʒ me remitto ⁊ redeo ad
glo. de qua agimus Cuius verba ſunt hec.

CExeredatos cã adiecta alias exeredatio foꝛ
te non nocet ſecũduʒ al.argumento.ff.de bo. lib.
l.ſi patꝛonus. .ſiquis ⁊c.
S8Sʒ melioꝛ eſt glo. hic in verbo noluit Cuius verba ſunt hec.
CQuaſi dicat nullo modo ſed nunquid que dic
ta ſunt in exeredato locum habeant in pꝛeterito
reſpondeo ſi a patre in cuius eſt poteſtate eſt pꝛe
teritus ipſo iure non valet teſtamentũ ſiue canſã
pꝛeteritionis expꝛeſſit ſiue non. C. de lib. pꝛetet.
l.fi. . pe.⁊ inſt.de exheredat.libe.pꝛimo reſpon
ſo ſi autem ab aliquo de linea materna ſiue cum
cauſa expꝛeſa ſiue non valet teſtamentuʒ vt inſti.
de exher.libe. .pe.⁊.ff.de cõtrata.l.illud..ad
teſtamenta ſed hodie cauſa pꝛeteritiõis dʒ infe/
ri a teſtante ⁊ pꝛobari abiherede vt infra vt cum
de appel.cogno..aliud ⁊.ꝭ.ſine igitur ⁊c.

de fideiuſſoꝛibus.

glo. in. S.argẽtarioꝛum qui eſt

Debitoꝛ tuuſ ad hoc vt per debitoꝛis ſui ð
§ . fin 3 lis legationẽ liberetur a te creditoꝛe ſuo opus
eſt ꝙꝙ duo interueniant ᷣ quod debitoꝛ delegatus ſit debitoꝛ dele⸗
gantis ⁊ vt debitoꝛ delegetur eius pꝛomitiat ſoluere delegãti alias
enim non eſſet delegatus vt in.l.quaãuis.ꝭ.ſi mulier cu: glo.ſua ma
gna in fi.ff. ad vel.⁊ idẽ ẽt eſt ſi aliquis campſoꝛ ſine delegatione ꝓ
mittat ei pꝛo te loco tuo nam tu es enam liberatus ſᷣm GBal.ſingu
lariter. l.j.C. de execu.rei iud. dum allegat tex.in.l.delegare.ff. de
delegatio ſed exceptis iſnus caſibus non liberaĩ debitoꝛ a ſua ob
ligatione vt eſt glo.in. d.ꝭ.argentarioꝛũ quã pꝛo ſingalari ad boc ꝓ
poſitum allegat oñs mens Alexꝗ. de JImo. in. l. qui N iie
iij.

in ba col.fl. de verbo. obliga. pe qua materia alias dixi in.l. iij. C. ð

nouat.⁊ in.l.ſi mandato meo..fi.ff. manda.in noſtris interpꝛeta/

tionibus nouis in hoc opere nro ⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero
niſi ꝙ pono verba glo.de qua agimus. Que ſunt hec.

CRogerno ſcilicet huius conſtitutionis: m
quoſdam ⁊c.In verſi.vel pone caſum:vt quia cã
pſor pꝛomiſit pꝛo me poterit etiam pꝛius conue/
niri iure medio vt dictum eſt ⁊c.

Hlo.in prin. in uer.ſideiuſ.⁊c.

. 9„
Alluſt. dñs Sranciaret.in.l.pꝛima..fi. in pe.col. f. de duob
reis ⁊ Cinus Rai. ⁊ Saly. combononienſis in aũt. pꝛeſente.C. de
fideiuſ.⁊ dñs meus Alexã,de Imo.in.l.dictantibus.C. de teſta.⁊
dñs meus Alex. de Imo.in.l.vbi aut..illud in Fa.col.ff.de verb.
obligat. omnes allegant iſtam glo ſingularem ad hoc pꝛopoſitu
ille qui pꝛomittit. x. pꝛo titio dicitur eius fideiuſſoꝛ adeo ꝙ habet
beneficiũ de fideiuſſoꝛibus de quo alias dixi in. d. . illud ideo nuc
non me extendo vlterius in hoc niſi ꝙ nunc alias ibi dictis per me
addo Bar.idem volentem in conſi.incipi. An ſi tertius ⁊c.?⁊ Bal.
in ſuo conſi.inci. Certius pꝛomiſit cc. Secundo enam addo
vnũ verbũ qaliud eſt in vero fideiuſſoꝛe intercedente naz l non di
catur ꝙ renunciauit ⁊c. tamen etiaz in dubio cenſetur renuntiaſſe
vt eſt glo. in.l. inter ſtipulantem. ff. de verbo.obli.⁊ in.l.cum filius
eo. titu. ⁊ voluit Bar.in.l.ſi quis pꝛo eo.ff. de fideiuſ.⁊ Ange.aret.
in ſuo libello malefi.in verbo fideiuſſit ⁊c. ad quos me remitto ⁊
redeo ad glo.de qua agimus. Cuius verba ſunt hec.

CFideiuſſionem C Nota differentiã inter iſtoſ
nam fideiuſſoꝛ:⁊ ante obligationem ⁊ poſt acci/
pi poteſt vt inſti.eo.S. o C andator tantum
ante niſi in caſu ut.ff.manda.l.ſi uero non remu/
nerandi.S.ſi poſt.⁊.ff.plane.⁊ c.

At deter. ſit numerus cle.
Cum uero Ludo. ro.in ſuo ſingulari in verbo cede/

rs el.ij. ponit vnuʒ mirabile verbum ſi eẽt
verũ videlicet vtruz clericus poſſit cedere bonis in quo dicit domi
nos canoniſtas dubitaſſe in.c.odoardus extra de ſolu.iñ ſᷣm eum
caſus hic eſt ſingularis de hoc ꝙ ſic. Sed tu aduerte pꝛo nouo
2⁊ vero intellectu meo iſtius tex. Quem ſalua pace Ludo.ro. non
intellexit nec aliquid facit ad pꝛopoſitum ſi bene ponderetur ⁊ ſub
tiliter nã dico ego ꝙ ille tex.loquitur in alia ceſſione penitus diuer
ſa abea de qua loquimur ad euitandum carcerem nam dicit iſte
tex. ꝙ bona dequibus hic fit mentio cederent creditoꝛibus. ⁊c.qꝙ
eſt dicere ꝙ creditoꝛes caperent ea bona ſi non ſeruetur menſura
⁊ modus de quibus in.d.aut.⁊ ſic ille tex. loquitur de re cedẽte cre
ditoꝛi ad comodum creditoꝛis non anteʒ de clerico debitoꝛe cedẽ
te bonis pꝛo vt dicebat Ludo.ro.Qui vebementer fallitur in vero
intellectu iſtius tex.Quẽ ego iĩtelligo tibi pꝛo vt ſupꝛa dixi ⁊ hij

omnino ſunt diuerſi termini ⁊ nihil hñt cõe an ego cedã bonis me

is vt debitoꝛ alioꝛum vel res aliqua mihi vt creditoꝛi alioꝛum ce/
dat ⁊ de hoc vltimo loquitur iſte tex.bene ⁊ diligenter pꝛout decet
ponderatus. Cuius verba ſunt hec.

CCum vero deo amabiles epiſcopi ad aliquo/
ruʒ pꝛeces ſemper reſpicientes pꝛotracti ſunt ad
oꝛdinationum multitudinem aucta quidẽ eſt ex/
penſarum quantitas ad immenſitatẽ multam cre
ditoꝛes aũt vndiqʒ ⁊ vſure ⁊ nouiſſima etiã neqʒ
creditoꝛes ꝑꝑ incredulitatẽ iam cauſe ſed alie/
natiões cũ neceſſarie ⁊ cõtra leges ⁊ cauſe inde/
centes ⁊ neqʒ pꝛopꝛia dignitate temperantes vt
ex hac nimietate neqʒ pᷣdia:neqʒ ſuburbana pꝛe/
dia ſufficerent potens ⁊ pignoꝛibus neqʒ credi/
toꝛes pꝛopter hoc inuenirentur ſed ad inopiam
deſcẽderent nouiſſimã ⁊ nec ipſis miniſtris emo
lumentum dare ſufficerent ſed ad viam omnium
infideliſſimaʒ cauſa deſcenderet quatenus rerũ
omnium creditoꝛibus cederet quod dicere etiaʒ
piget nos ⁊c.

He Monacis.

ο Ange. hic 7 etiam Salzinl
CS.hinc nobis. c hieretam S. iniik
Alex.de imo.ibidem in penul.col.ff.qui ſatis.cog. reputant iſb
tex.ſigularem ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ licet ałs ſemel malus Reſmm .
tur ſemper malus in eodem genere mali vt in.c ſemel malin imi⸗
plene notatis de reg in. li.yi. Tamen hoc eſt verum niſi ſt
Enium continuum mali moꝛes ſunt purgati qun non pꝛeſumi
amplius malus. Sed tu aduerte ꝓ vero ⁊ nouo ĩtelle tu
iſtius tex.qui(ſententia mea)boc nõ pꝛobat ſi bñ ⁊ ſubuliter pod
retur nam ibi loquitur de eo qui vult pꝛofiteni nam ſi per trieni
permanſerit ⁊ ſubtulerit ea que pꝛo monacãdo ſunt neceſſaria 4
mittitur quia pꝛeſumitur bene a diligenter vidiſſe ⁊ notiſſe en o
⁊ poſſe ea facere ⁊ ſubſtinere.Sed non erat ille malus abinino. 4
ex triennio poſtmoduz pꝛeſumatur bonus ſed erat bonus Gecn⸗
triennio pꝛeſumuur nouiſſe ea omnia neceſſaria 7 admitntur ad
monacatum ⁊ dũ ille tex.loquitur de mutatõe vite loquitur de lan
co ad monacum. Sed non eſt ſic in mutatione vite de malo ad bo
num nam laycus bonus poteſt in triennio ex periri vitam illaz mo
nacalem ⁊ pꝛofiteri.Sed malus non pꝛeſumitur effici bonus in ta
bʒeui tempoꝛe ⁊ hoc modo ego intelligo iſtum tex. quem bene con
ſiderabis ⁊ videbis qui pꝛobat illud quod dixi nibi nic. Cuius yer
ba ſunt het. . . s N
CPinc nobis ⁊c. in ver ſi.Sancimus ergo ſa⸗
cras ſequentes regulas eos qui ſingularem con
uerſationẽ patiuntur:non pꝛompte maxime reue
rendiſſimis pꝛeſulibus venerabilium monaſteri
oꝛum habitum percipere monachalẽ ſed pertri/
ennium totum:ſi liberi foꝛte ſint: ſiue ſecundum
tollerare nondũ manaſticum habitum pꝛomeren
tes Sed cenſura ⁊ veſte eoꝛum qui layci vocant

vti ⁊ maxime ſit diuina adiſcentes eloquiac.

De non alienando.

§. lex itaqʒ. Illuſtris. d. Eranc. are.in.literdi hgni

ex naufragio.ff. de aqui.poſſeſ. repuiat
iſtum tex.ſingularem ad hoc ꝙ ſexta pars penſionis conducemtis
emphiteoſim ab eccleſia detrahitur. emphiteote ꝓpter caſus foꝛ
tuitos vt ibi per eum notãter examinantem iſtum paſſum de quo
poſuit etiam ipſemet in ſuo con.cxl.inci.quia cõſideratio noſtra c.
vbi ponit quando poſſit peti remiſſio per totum illud conſiliũ ma⸗
xime in fine vbi dicit ꝙ in emphite.nõ fit remiſſio mſi quandoto/
ta res perit vel maioꝛ pars vt ibi per eum ⁊ per omnes ſcribentes
maxime Jo.de imo.in.c.pꝛopter ſterilitatẽ exira ð locato ad quos
me remitto ⁊ redeo ad tex.de quo agimus.Cuius verba ſunt bet.

CLex itaqʒ talia ſub bꝛeuitate decernit:⁊ mult
imponit etiaʒ vſqʒ; ad res ſanctiſune eccleſie ſtat
ſolummodo ⁊ omnẽ quidem perimit circunuent
onem quã pꝛediximus non tamen retinere calidi

tatem poſtea inſurgentium valuit ⁊ quodda enijʒ

dudum hoc quod vocatur colonarium ius eſtve
luti ſi domum valentem. C. ſolidos ⁊ pꝛeſtanleʒ
penſionem accipiat ſolidos.x. qui ab eccleſia:
det pꝛo ea ſolidos centum ſeu amplius:aut certe
minus ⁊ quaſi iam de pꝛopꝛia agrauet ſe dare ſin
gulis annis quaſi penſiõis noĩe ſolidos tres ⁊c

lluſtris. d. Sranc. are. in.l. ſi em. fde
5§ B 1 Uero. r.,an.aner un iſtum tey.
ſingularem ad boc ꝙ locatio ſeu conceſſio in empbitoſim aliquan⸗
do eſt nulla ⁊ tamẽ emphiteota ſemper tenetur reddere penſionee
etiam ſi auferatur ei res ⁊ boc eſt in odium illius qui conducit
eccleſis ſine ſolemnitatibus requiſitis a iure qui debebat condue
cum debita foꝛma ⁊ cũ ſolẽnitate requiſita ⁊ non fecit de griine
teria addo nunc Paul.de caſt. conſulentem in ſuo concrrrviin
etiam in con. cxxxvi. x in con.clxij. ⁊ in con. cxxxviijin quibus uan
ipſe late ponit quõ poſſit concedi emphiteoſis eccleſiaftica. etu

in quibus rebus poſſit conſtitui ⁊ etiam ſi ſemel conceſſa eſt v po/

ve, Naii
Sinlnnnliii

mmtie

irnmmiiiſin intem u Nnn

cMcnuigninmniwtn 1 DAin

õ

gaenmmintlagimn tmnd on bn
Gartctnigange Kiomen aunn

PNKmnKcnngänntabn mn
outKatnigeeninn ur

(eNNenen

(Oidedkotscutengenenengand
Uroſcbdepeingdintentnedaire
Aſieflanltrnsuigin nienr
Vnefſühſeegginnun nin
Aentteltuihimnnnsnei,
Clminthzn
ntafnihlnne

nn G l
ienn ln
N

8 Sð=ð

Dloyiſenren

rtig ehrads
n SE Vm, Mhiur ns
—
mm ganiu nmiitmn
amm Munmiiminii
amuupte iinni, nt
SEEE& anen ean e
äõäü
EmTEEENNMENACPti
ä
R mciinecotek
l
iinms MNMiNi 4

Aitenn intgnidt
—

redutci ad eccleſiam an poſſit alienari itcrum ſine ſolenitate ad

quẽ me remitto ⁊ redeo ad tex. ð q̊ agimus.Cuius vᷣba ſunt bec.

C Si vero etiã perpetuã quiſpiam emphiteoſi 1
accipere pꝛeſumpſerit ꝙ non licet aut temporalẽ
quidem non tamen ſecundum huius noſtre legis
obſeruationem etiã ſi cadat quidem de emphite
oſi ⁊ quod datum eſt maneat apud venerabilem
domum det aüũt continuo ⁊ poſt caſum emphite/
omatis qtum futurus erat ſoluere ſi ſecundum
legem ſubijſſet emphiteoſim nihil apud eum ma
nente ex rebus pauperum que fruſtra per emphi
teoſim date ſunt ⁊c.

Glo. in. S. ? neroleõis. Gal mlinc.

. . iu. ⁊ facti igno.
in ii col allegat iſtam glo. pꝛo ſingulari ad boc pꝛopoſitum q no⸗
tarius obmittens in inſtrumento ſolemnitatem ad ſe pertinentem
puta diem vel annum vel ſimilia reddit inſtrumentuz ſalſum ſecꝰ
eſt ſi obmittit ſolemnitatem pertinentem ad parteʒ ⁊ eſt glo. in ver
bo conſcriptionẽ ⁊c.cũ qua ſto ſimpliciter. quia clara eſt ⁊ no eget
aliqua mea noua interpꝛetatione niſi ꝙ de hac materia poſuit ali/
quid.d. Car.in ſus con.cxxxiij.inci. redemptoꝛis inuocato ſuffra/
gio ad ſingula pꝛemiſſa. ⁊c. . d. Abbas in con. liij·in. i. vol. inci. in
pꝛedicta cauſa olim rainerij. c.⁊ in con.xxxiiij. in eodem.ij. vol. in
li.in nomine vomini noſtri ſuper quõis materis. æc. ⁊ Bal. in con.
ccxxiim. ij parte con. ſuoꝛum inci. Anno domini. ꝛc.?⁊ Bal. in con.

ccxxxiij.in.iij.parte con.ſuoꝛum inci.verba inſtrumẽti pꝛocure ac.

ad quos me remitto ⁊ ad pꝛopoſitum redeundo dico ꝙ ſto cum
glo. cum addinonibus ſupꝛa per me poſitis pꝛo nunc ne exeamus
puncipale pꝛopoſitum noſtrum ꝙ eſt in tradendo nouas interpꝛe
ſationes ad aliqua iura ⁊ glo. ⁊ inter alias ad iſtam glo. Cuius ver
ba ſunt hec. Et pꝛimo tex.

CQuia vero leonis quidem pie memoꝛie conſti
tutio ſub nulla penitus diminutione dari rem ec/
cleſiaſticam ſanciuit: nos autẽ in alia conſtitutio
ne ꝛc. in verſi.in hijs emphiteoticam conſ⸗ cripti

onem in eo celebꝛari ſᷣm figuram pꝛius dictã ⁊c.
Uerba autem glo.ſunt hec.

C Conſcriptionem ideſt ſcripturam per tabula
rium faetam ſeptem teſtibus adhibitis vt modo
numerauit ⁊c.

§. neqʒ autem. Ang bie r eiiam illuſtri d. g. in.

ſiquis ante in.ij. col. ff. ð aqui. po.

2 etiam inel.ſi mibi et titio in. viij.col. ff. de ver.oblig.⁊ idem in.l.

dicitur in. xiiij.col.eo.ti.reputant iſtum tex. ſingularem ad hoc
ꝙ ſicut non poteſt res eccleſiaſtica vltra tertiã generationem in em
phitoſim dari ita non pot concedi vltra cũ pacto de renouado nee
valet huiuſmodi pactum nec operatur validitatem huiuſmodi con
ceſſiõis quibꝰ addo ego nouit con. paul. de caſt.cxxxix. vbi dicit ꝙ
vbiconceditur emphiſioſis cum aliquo pacto contra vel pꝛeter na
turam eins non valet conceſſio et ita in pꝛopoſito illud pactum de
renouando in conceſſione vltra tertiam poꝛtionem eſt contra natu
rom ergo vc, de quo pacto de renouando apppoſito in buiuſmo/
di locunonibus poſuit aliquid. d. meus alex.de imo.in ſuo conſilio
uem me remitto ⁊ redeo ad tex. de quo agimus Cuius verba
unt hec.
Neqʒ autem illnd quod actenus contra tales
contractus agebatur valere permittendũ eſt de
actione vt ſi vel duoꝛum heredũ eompleatur tẽ/
pus:licentia ſit eis qui poſt ipſum ſunt in emphi

teoſiz dare vnde igitur ⁊ ſemper eos pꝛeponi ali

is in hoc enim nihil aliud eſt cũ per reuolutioneʒ
machinationes perpetuas eis emphiteoſis ma

„

gis autẽ pꝛiuationes eccleſiſticarum verũ agi ⁊c.

Bal.in.l.iubemus..ſa
Glo.ᷣin. S. quia uero. Erini iubanua
dieit iſtam in dicto. 5. quia vero. foꝛe ſingularez ad hoe pꝛopoſituʒ
Y dietatoꝛ inſtrumenti illiciti niſi ſcienter fecerit non tenetnr vbi

plus dicit ꝙ pꝛoducens illud inſtrumentum illicitum ? etiaz vtens
illo non pumit ꝑ illã met glo.⁊ eſt glo. in ver. di ctauerit ꝛc. cuʒ qua
ſto ſimpliciter qua clara eſt non eget interpꝛetatione aliqua no⸗/
ua ⁊ dixi aliquid ſupꝛa pꝛoxime in ſimili ⁊ ideo pꝛo nũc longioꝛ nõ
ero niſi ꝙ ponam verba glo.que ſunt hec.
Dictauerit nota puniri illicite diſtanteʒ vt hic

⁊. ff.de iniurijs.l.lex coꝛnelia. . ſiquis libꝛum ⁊

inſti.de iniurijs.qꝗ.pꝛimo ⁊c.

At ſi iudices ſine quoqʒ ſuff.

Glo.in.s.cogitatio i uerbo elo

Comuniter legiſte 2o vt ateſtat
qinoꝛum 7c. Zanmmner legile no w aeſtatur

vſuris ⁊ etiam dominus meus Alex · de imo.in.l.i.in.xxij.col. ff.ſi
cer. pet. reputant iſtam glo.ſingularem ad hot ꝙ auctoꝛitates diui
ne poſſunt allegari.in deciſione caſuum tanq; leges. de quo poſuit
aliquid Ino. in.c.quia pleriqʒ extra de ĩmu. eccle. ⁊ Bal. in ſuo tra/
ctaiu ſiſmatis in.i.col.⁊ etiam Ludo.ro.in ſuo ſingulari inci.aucto
ritas ⁊c.⁊ etiam alias dixi in. d.l.i.ff ſi cer.pet.legendo oꝛdinarie ĩ
almo ferarie ſtudio. ⁊ ideo non me multum extendo nunc: niſi q
adao alias dictis ibi per alios ⁊ per me ꝙ auctoꝛitas tex.⁊ glo.pꝛe
fertur auctoꝛitati Bar. ᷣm Paul. de caſt. in ſi uo con.clxx.inci. cum
ipſe contractꝰmatrimonij ⁊c.in añ penul.col.Eſt verum ꝙ aueto /
ritas io.an eſt magna ᷣm eadem bau. de caſt.in ſuo con.clxxi. inci.
in pꝛeſenti cã ⁊c. in vlti.col ad quem me remitto.⁊ redeo ad glo.
be qua agimus. Cuius verba ſunt hec.

Eloquioꝛum nota argumentum ꝙ poſſunt di
uine auctoꝛitates in cauſis allegari tanquã leges
ſic ſupꝛa quomodo opoꝛtet epiſcopos in.S.quã/
ta circa pꝛincipium.

Juſiuran. quod pꝛeſt. ab his.

Illuſtris dñs S ranciſci. aret.in.l.ſᷣs
HG lo. in. § 1. 5. voluntate in Fa col. ff. ſoluto ma/
trimonio reputat iſtam glo.ſingularem ad boc pꝛopoſitũ ꝙ verbũ
viſum fuerit ⁊c.impoꝛtat liberum arbitnum ⁊ non boni viri ⁊ g
iudex qui habet arbitriũ poteſt iudicare ẽt nõ ſᷣm leges miſi ĩ. l. xel
in ſtatutis declaret̃ vel appareat ꝙ olia eſt mens iuriſlatoꝛis vt ibi
her eum cui addo nota.per Ange.in ſuo conſi.xcvj.⁊ per eundem
Dñm vranci.aret.in ſuo conſi.v.incipi. In cauſa ⁊ puncto ad me
tranſmiſſo ⁊c.⁊ per dñm meuʒ Aiex.in.l.ſi ſic in pꝛinci. ff. de legat.
pꝛimo vbi late poſuit ipſe ⁊ ego aliquid de hijs 1 ſimilibus impoꝛ
tantibus arbitrium boni viri ⁊ etiam liberũ arbitrium in quibus
locis ponũt ð hoc verbo videtur ⁊ ð eius impoꝛtatia ad quos me
remuto ⁊ redeo ad glo.de qua agimus. Cuius verba ſunt bec.

Eiſum fuerit excepto defenſoꝛe qui iurat oĩa
ſe acturum ſecundum leges vt infra de defenſo.
S. inſiurandum ſecundũ vgo.vel quod eſt verius
idem in quolibet vt ſecundum leges iudicare de
beat vt infra de iudi.ꝭ.omnis autem ⁊c.

De inceſtis nuptis.
Glo.ĩ.s.ſin aũt in uer.ſancimus

Ange. hic ⁊ Illuſt. vñs Srancil.aret.in.l. pꝛima in pꝛima col.
ff. de legat. . reputant iſtam glo. ſingularem ad hoc ꝙ dictio ꝑ oĩa
licet ſit ampliata ⁊ compꝛendat omuem caſum vt in. d.l. pꝛima cũ
ibi not.v in. ꝭ.pari ratione inſti.qui.mo. ius pat.pot. ſoluit. tamen
patitur aliquando reſtrictionem vt hic de quo alias dixi in. d. l.i.ð
de legat. b.⁊ ideo pꝛo nunc non me extendo circa hoc niſi ꝙ pono
verba huius glo. Que ſunt hec. .
Sancimus hec paritas fallit in quarta quam
habet hic fiſcus quam non habet ſi poſt hanc le

gem talem contrahit inceſtum ⁊c.

Glo.in.s.primo.in uer. ſciens.
J. iiij.

Ange. bit ⁊ etiã Sranci.tigri.in.ʒ.vxenia.C. de in ius vocã.⁊ ct
dñs meus Alex.de Imo.in.l.ſi is qui putat in. iij. col. ff. de acquir.
heredi.reputa t onines iſtam glo. ſingularem ad hoc ꝙ licet quili

bet pꝛeſumieur ſcire iura ⁊ leges vt in.l.leeges ſacratiſſine.C.ð leg.

tamẽ fallit in ruſtico ⁊ in muliere ⁊ in minoꝛe.xxv. annis in quibꝰ
pꝛeſumitur ignoꝛantia pꝛo quibus facit notandus tex. in.l.pater.ff.
de doli excep.in ver.homo ruſticanus ⁊c.⁊ in ver.per erroꝛeʒ pꝛo⸗
miſit ꝛc. ⁊ idem voluit etiã Hal.in.l.a.C. de fideicõmiſ.⁊ Bal⸗
in.l.cum allegas in.iiij.ſua oppo.poſt glo.ibidẽ.C. de vſlu. Bal.
in Peca.C.de rerum permu.de qua materia etiã poſt uit dñs meus
Alex. de Amo.in conſi.xxv.inci.An ⁊ quando feudũ ⁊c.⁊ in conſi.
xxxv.inci. In cauſa⁊ lite vertente inter narduzʒ ⁊c.in.vj col.vbi po
nit de minoꝛe an excuſeinr a dolo pſumpto ⁊c.⁊ idem dñs meus
Alexã.dð Imo.in.l.pꝛima.S.ſi is qui in Pa.col.ff.ad treb.⁊ alias di
xi poſt alios ⁊ maxime dñm meum Alex. in.lſi quis id ꝙ. fl. de iu
riſdict.om.iudi.⁊ in.l.iuris ignoꝛantia.C.qui admit,⁊ ideo ꝓ nũc
longioꝛ non ero niſi ꝙ pono verba glo. Que ſunt hec.

CSciens ſemper tamen pꝛeſumo ꝙ ignoꝛet ni/
ſi cõtrarinm pꝛobetur in viro vt. ff.de iur. ⁊ fac.
igno.l.regula ꝙ poteſt vir coꝛobare ratiõe etatis
vel ratione ruſticitatis vt in pᷣdicta.l.dicitur ⁊c.

De triente et ſemiſſ.

Suſpicio reſultat in inſtrumentis
§. O 10 d ſepe gquando reperiuntur ſcripta diuer
ſis manibus ⁊ tamen non ſunt nulla ſed ſuſpecta tex. eſt in.d. .qð
ſepe de quo tex.ad boc pꝛopoſitum exclamauit Bal.in.l.contractꝰ
in. vj.col.in ver. deinde quero ⁊c. C. de fide inſt. dicens eum foꝛe
ſingularem ad hoc ⁊ idem voluit dñs meus Alex.de Imo.in.liſfi.
in. xj. col.C. de edict.diui.edri.tolł.v etiãs Ludo. Roma.in ſuo ſin
gulari in verbo inſtrumentum el.iij? vbi allegat alium.text.ad hoc
quem dicit eſſe melioꝛem in.c.inter dilectos extra de fide inſtru.
Qnoꝛũ doctrinã ſane ego intelligo in inſtrumentis tranſump
tis ſed aliud eſſet in oꝛiginalibus habentibus cauſam a ſuo condi/
toꝛe quia poſſunt eſſe de diuerſis manibus ⁊ ꝑꝑ hoc non vitiatur
iſtud eſt mirabile dictum Ange.in ſuo conſilio.c.incipi.Si ſcrip/⸗
ta pariter fuerint manu ⁊c.in pꝛima col.cum ſequenti vbi multuʒ
ſingulariter arguendo ad partes ita declarat tex.in. S.ꝙſepe maxie
in verſi.reſidua vero pars illoꝛum nequaq; eſt manu ⁊c.cum quo
ſto ꝓ nunc nec longioꝛ ero cum de his alias dixerim late in tbeodo
ſiana noſtra niſi ꝗ addo nunc dũm meum Allex.de Jmo. conſulẽ
tem circa hec multum ſingulariter moꝛe ſuo in conſi.xxxxj. in pꝛia
col.in volu.incip.An ⁊ qn ſcriptura ac.vbi ponit ẽt quid de ma⸗
nu alterius q; illius qui eſt rogatus vbi habetur de ĩtellectu iſtius
tex. Cuius verba ſunt hec. —Z
CQuod ſepe nobis iudicantibus placuit neceſ
ſe arium credimus nunc partem fieri pꝛeſentis le/
gis:frequenter enim quidam plurimoꝛũ filioꝛuʒ
conſtituti patres demum putantes mox ſubſtan/
tiam diuidere vt ſereno certamine eos ſeruãt ad
maioꝛes adhuc ⁊ ſeuioꝛes eos contentiones ad
ducunt cum enim opoꝛteret ſi hoc vellent aut aꝑ
te omnia dinidere in teſtamentis ſuis:aut ſi non
hoc vellent patres facere ⁊ eas ſubſcribere ⁊ ſic
indubitataʒ dare filijs diniſt loneʒ at illi non hoc
faciunt ſed partem quidẽ aliquam ꝓ ſeipſis ſcri
bunt ⁊ neqʒ hanc hacere continue ſed foꝛte inter
ſcriptum alterius cuiuſpiam litteris ⁊ in deſ. crip

tibili adiceta ⁊ nulla cuſtodia digna poſita ⁊c.
De nuptiis.
§. ſoluto ĩ ner.ſi uero filioꝝ ⁊c.

Saly. combononienſis in.l.ſcimus.ꝭ. replectionẽ. C. de inoffi.
teſtõ. ⁊ ẽt dñs meus Alex. de Imo. in. inclaren e . ganei
legem falci. reputant iſtum text. ſi ingularem ad hoc pꝛopoſitum ꝙ
nepos non venit ad bona anui ſui cuʒ patruo ſuo niſi ex perſona pa
tris ſui ⁊ non ex perſona ſua de qua materia addo nota.per eundẽ
dñm meum Alex. in conſi. cxxiij.in.j.col. ⁊ in conſi.ccj.in ſo.volu.

„

⁊ in conſi.lxxxviij.in ðᷣ volu.⁊ etiã in conſi.lv.in.
locis ponit qo ⁊ quando nepos admittitur ex
tris ſui ad ſucceſſionem bonorũ aui ad quem
ad tex. de quo agimus. Cuius verba ſunt hec.

ſiij volu.in quib⸗

CSoluto igitur matrimonio ⁊c.in verſi. ſi vero

alij vero de/
quant defun

filioꝛum alij quidẽ inter viuos ſint:
functi quidẽ ſint:filios autem relin
cti poꝛtioneʒ illius damus filiis ſi heredes ſi
patris ⁊ alioquin ad fratres deducimus ⁊c. 1

Glo. in. S. mortis. Ane bie rci tlin d.

* E ranci. aret. in.l. rei ingi⸗
cate. 5. ſocero.ff. ſolut.matrimonio repuiant iſtam l.rei iuci

zd hoc ꝙ quamuis maritus ꝑpꝑ pactum factũ ſibi de .
appoſitum poſſit agere ad dotem ſibi promiſſam ſanwo nugug
tamen non poteſt agere ad comodum interuſurij meij tem
quod lucraretur maritus ſi dos eſſet penes eum vt ibi p Nae
quo alias dixi in. d. 5. ſocero ⁊ ideo nunc longior non ero niſi po
no verba glo. de qua agimus. Que ſunt hec Eo
Cortis pcipient ſed nonne dolo facerepr ei
reſtituturuseſſet vt.ff.de doli except.l.dolo Ee,
ſpondeo non quia lucraturus erat maritus er pa

cto alias non habet locum qnod hic dicitur ꝛc.

Hlo. in.sS.ſed quod ſancitum.

Ange. hic ⁊ etiã illuſt.dñs Sranciſcus areti in. .is cui bonis

in. xi. col.ff. de verbo. obli. repuiant iſtaz glo. ſingularem ad hocg
non ſolum minoꝛ. xxv.annis ſi contrahit ⁊ iurat ſed etii ſi onſen
tit alteri contrahenti nomine ſuo etiã ſi öhit cũ pre in cuius eſt po
teſtate obligatur ex eo iuramento ⁊ iuramentũ firmat contracti
vt ibi per eos de qua materia addo nota.per eundem dñm Fran.
in ſuo conſi.xxij. inci diligenter ⁊ mature cõſideratis cc. x inciſi
xxiij.⁊ in conſi.xxiiij.ibi ĩmediate ſequentibus in quibus late exa
minat quo ⁊ qñ minoꝛes iurantes in contractu obligent T quidſi
iurãt ſe contraxiſſe cũ auctoritate tutoris maxime in dicto conſi.
xxiij.ad quod me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua agimus. Cuius
verba ſunt hec.
CNeqʒ ſcriptum ꝙ niſi filius conſenſit maioꝛ
x. annis vt.ff.de pigno.l.fideiuſſoꝛ.O.pater yel
etiam minoꝛ ſi iurauit vt infra de pace teñ.j·ſi.
coll. x.⁊c. .

de tabellionibus.

mus.ꝭ.ſane.C. de ſacroſan.e cle.dicũt iſtã glo.hic in..fl. fore ſin /
gularem ad hoc ꝓpoſitum ꝙ ſi notarius ſit ipſo iure priuatus of
ficio tabellionatus ꝑpꝑ delictũ cõmiſſum ſi faciat inſtrumentũ ante
ſententiam declaratoriam valet ⁊ tenet necnon omma geſta per ei
ſed poſt declarationem non valent. ä eſt glo. in ver. tabello ꝛc. cnz
qua ſto ſimpliciter quia glo.ᷣ clara eſt ⁊ non eget aliqus noua men
interpꝛetatione.niſi ꝙ addo Bal.in.lin exercendis in penul col C.
de fide inſtru.⁊ Bal. in.l.penul. C. depoſiti.⁊ inlcunctos popuioè
C.de ſumma trini.⁊ fid. catho.ꝛ in.l.tertia.C. de manumiſ.vind
in.l. barbarius.ff. de officio pretoris ⁊ Ange.in..p.in aut. deince.
nup.⁊ Pau.de caſtr.in conſi.cciij.incipiẽ.ponitur in facto quodin
cauſa ꝓducitur ⁊c.⁊ in conſi.ccvij.inci. Super primo dubio dien
dum eſt ⁊c.maxime in vᷣa col.in quibus locis ſcribenies ita conclu
dunt ꝓut ſupra dixi per iſtã glo. ⁊ poſuit ẽt aliquid. d. meus Alex.
de Imo.in conſi.cxxxviij.in pᷣ volu.incipi.An ſuffciat quẽ ꝛcin
xime in Pa.col. vbi habetur de inteilectu huius glo. Cuius ven
ſunt hec. . .
C Ipſis tamen documentis ⁊c.in verſi. itemno
ta hic aliud optimũ argumentum ꝙ vbicunqʒ la
bellio perdit officium ſuum qð eſt pꝛopter mul⸗
tas cauſas vt quia miniſtrauerit ſcriptura aliens
tioni rei ſacre:vt ſupꝛa de non alien. in. ad bec
⁊z in aliis ſimilibus caſibus qð non ideo debent
viciari ſua inſtrumenta ⁊ facit.ff. de offo. pꝛelo.l.

barbarius ⁊ hoc eſt verum ⁊c.

perſona ſua vel bg
me temitto T regeo

o. ſingularem.

.

mgifinimn itlun
limrfentiifinſin

Achboncstes

11½ s
ieractci n
GAcvigttinna önmintrml
ſrltmotenicuthin Ainint
Nii anbiſbnee,,Nn omtikrea.
bolggon uiufſntinna nN
ſprifrceiireſhrgan lu in.
Uipiguetennttninmunn
aiſtfnatn ieriennnitg
rmiſtinungimnioirring
aimitſimingin, Anan,

.
fe ceteſln NNrnnni
ſti ſſten ud .
krnnnh
irne llſe D
ſtuſei
atren
aindin
J

„

—
—
—-

ð
—

*

.πιEE*

S

se

Ink
. 6„ m uiflbintin
lm aſnl itiſeſe
m maiimi ift t

*

Abelionhs

Gnilt. teis
are ill
Npim giuigſtie feun
Hala in immi
”sͦ”ͤsð
Azuai AGü Kdht
a nad tn
1 Cnmtatilarene

Glo. in. 5S. nos auteʒz in ueriiun
Bar. ⁊ etiã dñs meus Alex. de
antur in fine. Imo.in.l.ſciendum in.xviij.col.
ff. de verbo,. obli.ſeputant iſtam glo.ſingularem ad hoc pꝛopoſitũ
,notarius in dubio pᷣſumitur rogatus ⁊ eſt glo. in verbo iungan
lur ꝛc in fr licet dñs meus non ſtet cum glo. ſimpliciter ſed concoꝛ
dat vt ibi per eum ad quẽ me remitto cum alias ibi de hoc late di
ilegendo poſt eum vno ſolo addito nunc ꝙ Jacob. de beluiſo cõ
bononienſis in. 5.ſed etiam in fine in aũt. qũo opoꝛ. epos allegat Et
eandem glo. ꝓ ſingulari ⁊ Bal.⁊ Saly. cõbononienſis ad hoc etiã
imn auten. rogati. C. de teſtibus vbi Saly. dicit ꝙ omnes doctoꝛes
boc tenent ⁊ appꝛobant iſtaʒ glo.⁊ idem voluit etiã Albe. de roxa.
in daũt. rogati licet Bar.in.l.ſi quis ex argentarijs..ſi initiũ.ff. ð
edendo in vltima carta repꝛobet iſtam glo. dicens ꝙ leges allegate
in ea bot non pbant nã ille leges loquuntur in ſolemnitate intrinſe
ca non aũt in ſolemnitate extrinſeca vt ibi per eum ad quez in hoc
me remitto ⁊ etiã ad nota.per Car. in clemen. pꝛima in. 9. dudũ de
iuniur. ⁊ per dominũ Anto.⁊ Jo.de Imo.in.c.ſicut de re iudi.vbi
ↄcordnat has opiniões vt ibi ꝑ eos quos videre potes. Et de
materia iſta addo ẽt Ange.in ſuo conſi.xxiiij. ⁊ in conſi.cclxxiij.⁊
vñm meũ Alex.in conſi .cjx. in quarto volu.in pꝛima col. incipi. In
cauſa ⁊ lite vertente inter leonem ⁊c. ad quos me remitto.vnde po
no verba glo. de qua agimus. Que ſunt bec. .
Jungantur ⁊c.in fi.in verſi.ſed quid ſi non in

nenitur in inſtrumento quod ſit mandatuʒ vel in
iunctum a partibus. Reſpondeo pꝛeſumo ſemꝑ
eſſe iniunctuz vt inſti. de innuti. ſtipulationibꝰ.
ſi ſcriptum fuerit ⁊ inſti.de fideiuſſo..fi.⁊c.

OHe exhibendis reis.

1 5 Sů In cauſis ciuilibꝰ regula
5 1 ſi vero et quidã. riter nõ eſt locus remiſſt
oni de loco ad locũ vt in.c.romana. . ↄhentes ex de foꝛo compe.lie
Vj. a in.l.beres abſens.9.ſi quis vbi per Bar.⁊ alios ſcribẽtes.ff.
de iudi.cum ibi plene nota.⁊ ꝑ Bar. in.l.pꝛima in fi.ff. de eo quod
ter. loco ⁊ ꝑ glo in.l.pꝛima.ff.ſi quis in iusvoc.non ierit tamẽ hoc
eſt verij pterq;ᷓ in aliquibus caſibus de quibus ꝑ Ludo. Roma.
in ſuo ſingulari in verbo remiſſio ⁊c.⁊ inter alios ponit ipſe ynum
notandũ ⁊ pluſq; notandum qñ contrahentes iurauerunt ſe litiga
turos in loco ↄctus quia tunc eſt locus remiſſioni per text.ſᷣm euzʒ
ſingularem in. d. .ſi yero etiam quidam. Sed tu aduerte ꝓ
nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius text.qui iudicio meo cum ſupoꝛ
tatione tanti viri put fuit Ludo. Roma. non ꝓbat hoc ⁊ loquitur
iſte tex. in cauſis criminalibus vt pater ex eo iuncto.. pꝛecedenti⁊
alijs pluribus..p̃cedentibus qui omnes continuatiue pꝛocedunt
iuncta etiã Beca. illius tit. de exhib. reis que omnia ſonant in cauſaʒ
triminalem ⁊ non ciuilem ⁊ in verſi.ſui accuſatoꝛem factũ ⁊c.⁊ eo
maxime quia tex. dicit ꝙ reus aufugit vt hic in verſi.ſui accuſato

fem per fugam factam ⁊c. cuius tex. verba infra ponemus ex qui

bus apparebit ꝙ iſte tex.non facit ad pꝛopoſitiꝗ. Secũdõ etiaʒ
Ludo. Roma.limitat pꝛedictã regulam alio modo multum notã
do ſi verus eſſet contumax vʒ qñ reus eſt conſtitutus in nimia cõ
tumacia nam tunc ratione nimie contumacie poteſt remitti ad lo/
tum vctus per text.in.l.conſentaneum. C.qũo⁊ qñ index quem
ex ad hoc Ludouicus. Roma. reputat eſſe vnicuz ⁊ ſingularem.
Sed cum reuerentia eius ẽt non intellexit eum qui ad hoc ſi
bñæ ſubtiliter ponderetur nihil facit quia ule tex. loqvitur de eo cõ
ſtituto in eodemmet loco ⁊ idem iudex ſuus erat qui contra eum
contumacem ꝓcedit verum eſt ꝙ alius iudex tbi ſucceſſoꝛ pꝛimi
fuit in cdem of̃cio. ſed pur in eodem loco vt ibi in verſicu. qui
vel ſucceſſoꝛ eius facere curabit ac.⁊ ſic idez tribunal erat ⁊ in eo/
demmet loco ⁊ hoc modo ego intelligo nouiter illum tex. cuʒ alijs
ſupꝛa allegatis quoꝝ omniu vba ſunt hec. ⁊ . . 5..ſi vo etia quidã

¶ Si vero etiã quidam iurent: quod obſeruent
⁊ antequaʒ conteſtatio litis fiat ab hac maxime
diſpareant ciuitate licentiã eſſe ⁊ non facta litis
conteſtatione adire auctorem ſtatutum iudicẽ ⁊
hocdenunciare illum vero ſi quidem adminiſtra
toꝛ ſit iubere omnimodo exiberi reũ tanquã piu

rũ ⁊ pene ſui accuſatoꝛem per fugam factum ⁊c.
Uerba autem.d.l conſentaneum non pono hic cum ea ſupꝛa
poſuerim in hoc opere noſtro in ſuo titulo vbi etiam dedi nouum

intellectum ad illum t ibi vi
nouum ad illum nie . vti i videre potes tex. ⁊ etiam intellectu

Glo. in.S.ſiuero et quidam in
ner. ſeruandi cauſa etc. Aug be aet

z. . . . al. in. l. acce
tam in. xviij.qõe.C. de vſur.⁊ etiam dñs mens Alex de Jmo in..

ſi finita. 5. iulianus. ff. de dam. infec. in. xxxvj. col. repu Es iſtã
glo. ſingularem ad hoc ꝙ valet — vel ſarmns Dconane
vt miſſus in poſſeſſionem ex p decreto lucretur fructus de alias
dixi in re pe. mea in. d.. iulianꝰ dicata. S. D. M. A. vj. pon. max. ?
ideo ꝓ nunc longioꝛ non ero niſi qð pono verba glo.que ſunt bec.

CSeruãdi cauſa qð leges appellãt rei ſeruãde
cauſa.ſed nunquid miſſus fructus medij tempo
ris lucretur reſpondeo ſecundum conſi uetudineʒ
terrarum ſic:ſed de iure reddere debet debitoꝛi

vt. ff. ex qui.cau.ĩ poſſeſ.eatur.l.fulcinius pꝛimo
reſponſo.⁊c.

Et eſt ſtatutuz in hac nr̃a ciuitate bononie bot diſponens. qõ
operatur tantum quantum ipſa conſuetudo.

Glo. in.s.penultimo. amlſic r
cit iſtam glo. foꝛe ſingularem ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ vbi imploꝛatur
officiũ iudicis libellus eſt neceſſarius ⁊ eſt glo. in verbo declarati
Tc.que clara eſt ⁊ non eget aliqua alia ſuplectione vel inrerpꝛetatio
ne noua niſi addo glo.⁊ Bar.de h̊ ĩ Geca. ð ĩter. act. ⁊ ẽt Bar.
in. l. ab hoſtibꝰ. .. ſed quid ſi ſimplicit.ffex qui.cau. maio. ⁊ in e.
ad repꝛi.in ver. ſummarie æc. v in.lff. de iuriſdi.om.iudi. vbi ali
as legendo dixi poſt alios ibideʒ ⁊ Bar. in.l. requirendi.C.de ſer/
uis fugiti. v in. l. nequicq; . vbi decretũ. f. de offi. pconſul. ? in.l.
mãcipioꝛũ.ff.ð opti.leg ⁊ Bar. in. l.ijj. C. de pignoꝛibus in pe.col.⁊
in. l. de etate in.iij. col. f. de mino. ⁊ Bald in.lſi curaroꝛis. C. de
iure deli. Bal. in aũt. contra. qui pꝛopꝛiã.C.de non nume. pecu.
⁊ Joa.and. c. Fo. extra de cõſeſſis li. vi. in nouella vbi plene exami/
nat hunc nota. articulum de q per iſtã glo. Cuius verba ſunt bec.

CDeclarati ideſt petiti ⁊ pꝛobati ſemiplene nõ
per iuramentũ calumnie actoꝛis vt.C.quoꝛũ ap
pellat.l.pꝛima ⁊.C. de bonis auct.iudi.poſſ.l.cũ
pꝛoponas nec enim plene poteſt cognoſci cũ cau
ſe merita partium aſſertione panduntur vt.C. ſi
per vim vel alio modo.il.fi.erit ergo hoc ſpecia/
le vt ſũmatim cognoſcatur ſicut alias in caſibus
qui hijs legibus annotantur vt. ff. de lib. agno.l.
ſigs..ſi vel parens ⁊.ff. de cap.l.iij.S.cauſe ⁊c.

Glo.in.s.ſi uero etiam quidam
in uerbo fideinſſionem etc. le⸗

ſua antiqua dñs Bal. in.l.ſciendum in pꝛincipio in verbo fideiuſſi
onem ⁊c.⁊ etiam dñs meus Allex.de. Imo.ibidẽ poſt eum in ſᷣa
col.ffqui ſatiſ.cogan. reputant iſtam glo. ſingularem ad hoc pꝛo/
poſitum ꝙ ille ob cnius contumaciã interpoſitum eſt pꝛimũ decre
tũ ſi vult reuocare illud tenetur ſatiſdare de iudicio ſiſti vt in aũt.
ei qui ⁊ etiam in.l.cum pꝛoponas.C. de bonis aucto.iud.poſſi.⁊ B
etiã ſi ipſe poſſideat bona immobilia ꝑꝑ eius contumaciam ⁊ idẽ
voluit etiã Bar.in l. hec aũt.5.fi·ff.ex quib.cau.in poſſe.eatur de
quo altas legendo dixi poſt alios in.d.l.ſciendũ in pꝛin.⁊ etiã in re
peti.mea.l.ſi finita.ꝭ.iulianus.ff. de damno infe.vbi hoc late poſui
dicata ad. S. D. M. A. vj. ponti maxi. ⁊ ideo pꝛo nunc non me
extendaʒ niſi ꝙ alias ibi dictis addo modo ꝙ idem etiã voluit.d.

Abbas in.c.quoniã frequenter.ꝭ.in alijs extra vt lite non conteſt.

ad quem me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua agimus. Cuius ver/
ba ſunt hec. .

CFideicõmiſſionem ſcilicet iudicio ſiſti. Sed
quid ſi poſſidebat immobilia reſpondeo adhuc
puto eum ſatiſdare debere:vt ſit ſpeciale hoc ca
ſu quia exquo male feci ſemel fugiendo:poſtea
male facere preſumitur ⁊c.

Glo.in.S.ſi nero in nerbo ad in
nenientibus ⁊c. Sal ine eſentinen ..

etiã do.meus Alex.de Imo.inil.iiij..pꝛetoꝛ ait in pꝛima col.in
fi. ff. de dam. infec. omnes reputant iſtam glo.ſingularem ad hocꝙ;
ad hoc vt poſſit fieri ⁊ valeat citatio ad domum ſufficit nuncius
vadat ad domũ citanti v interroget an ille ſit in domo ⁊ ſi eſt vel
ſi dicatur ꝙ non eſt in domo poteſt vimittere cedulam ſeu litteras
citatoꝛias non aũt habet perquirere per ciuitatem de quo alias le/
gendo dixi in. d. . ptoꝛ æ ideo non me extendo nunc niſi ꝙ ad ibi
dicta per alios ⁊ per me addo circa hoc Bal.in ſuo conſi.cccxij. in
fi. incipi. Punctus ð queritur ⁊c.⁊ etiã glo.not.in..ſi vero abſunt
in aũt. de hered.⁊ falci.colł, pꝛima in ver. illo adiecto in vbo agen
tes ⁊c.⁊ per Bar.in.liſcire oppoꝛtet.ꝭ.opoꝛtet.ff. de excuſa.tuto.
Jo.and.combononienſem in reg.pꝛeſumitur de regu.iuris lib.vj.
⁊ per ſpecu.in titu.de accuſat.ꝭp.in verſi.nunquid ſufficit ⁊c.⁊ per
Card.⁊ Jo.de Imo.in.c.cauſaz de electio.⁊ per Jo.ð Jmo.poſt
Abba. ⁊ Inno.in.c.fi.de eo qui mittitur in poſſeſ.ad quos me re/
mitto in hoc qũs ⁊ qñ poſſit fieri citatio ad domũ ⁊ redeo ad glo.
de qua agimus. Cuius verba ſunt hec. “””l
CAgd inueniẽtibus nam vbi intenderis:ibi inge/
nium valet:ipſi aũt executoꝛes vel viatoꝛes ma/
xime in huiuſmodi conuerſantur:unde nihil erit
quod ad inuenire nõ poſſunt ut infra ut qui obli.

S. pꝛimo ⁊ ſupꝛa de nuptijs.S.ſi igitur ⁊c.

4 Bal.i. l. ᷣa in ver.
HGlo. in. S. ſancimus. cnon 2
C.qñ ſiſcus vel pꝛiua.dicit iſtam glo.eſſe ſingularem ad hoc pꝛopo
ſitum ꝙ ille qui excipit ⁊ non pꝛobat exceptionem dicitur confueri
⁊ eſt glo.in ver.litis conteſta.cuʒ qua ſto ſumpliciter quia glo.clara
eſt ⁊ non eget aliqua mea nona interpꝛetatione niſi ꝙ addo Bald.
idem volentem in.l.alia. C. de his qui vt indi.⁊ Bal.in aũt.ſi dicat
in.j.oppo.Cede teſtibus ð quo poſuit etiã Bal.in addi. Specu.in
titu.de accuſat.in ver.qui excipiẽdo ⁊c.⁊ Specu.in titu.de excep.
in. S.viſo ver.eſt igitur ⁊ ibi Bal.ĩ addi.inci.qui excipit ⁊c.⁊ Bal.
in. l.conuenticulam in.iiij.col.C.de epiſc. ⁊ cle.⁊ in.l.exceptiones in
pe.col.C. de pꝛoba.in quibus locis Bal.videtur variaſſe tamen ꝓ
nunc ſto cum glo.iſta.Cuius verba ſunt hec.

Litis conteſtatione ſcilicet narratione pꝛopo/
ſita ⁊ reſponſione ſecuta vt.C. de lit.conteſt.l.j.
⁊ hoc dico animo pꝛocedẽdi in cauſa ſecus ſi iu
dici vt amico dicaʒ ſaluo iure meo vt.ff.qui.mo.
pig.vel ipot.ſol.l.ſi venditoꝛ.ff.ſi in venditiõe.
Sed argumẽtuʒ cõtra.ff.de cõdi.inde.l.ꝙ quis
ſed certe ibi non expꝛeſſit ſed in coꝛde habuit de
repetẽdo ſed cum reſpõſio poſſit eſſe per ſic ⁊ ꝑ
nõ ⁊ per dubiuʒ puta oppoſita exceptiõe nũquid
ſemper fiet cõteſtatio reſpondeo pꝛimo caſu fit
ſed tamen nulle ſunt partes iudicis in cognoſcen
do ſed in iudicãdo tantũ vt.ff.ad.l.aqui.l.pinde
⁊.ff.de confeſſ.l.pꝛima ⁊.C.de confeſſ.il.pꝛima
vnde euenit mirabile vt hec reſponſio obtinet
vim conteſtationis ⁊ pꝛobationis ⁊ quaſi ſenten
tie vt dictum eſt ⁊c.

At de cetero comuta
tiones eccleſie.

Glo. in.S.i.in uerbo licenciam

Bal. in.c.p.in antepenul. col.ĩtitu.ð ſucceſſi.
Damus. di m oſibus feudonl 26ns Ange iniitinr
quuis. 5. ea lege ⁊ etiã Illuſt. vo. Sranci. aret. ibidem in.iij. col. ff. de
verbo.obligat.⁊ do.meus Alex.de Imo.in.l.filiuſfami.ꝭ.diui.in
viij. col. ff.de legat.pꝛimo oẽs reputant iſtam glo. ſingularem ad B;
Hopoſitũ qð vbi quis eſt ꝓhibitus in contractu alienare rez aliquã

ſi alienata eſt poteſt ille qui pꝛohibuit alienationẽ rei:eaz intf
paia auctoꝛitate ⁊ eam occupare abſcq; vllo alio medio iudi are
quo addo nota. per eundem oñm meum Alex. de Jmo in Etlide
poteſt maxime in. itij col.ff. ve legat. b. vbi ponit etii per nemo
intelligatur data licentia capiendi rem ꝓpꝛia auctoꝛitate ⁊ ibi gli
dixi poſt eum de hoc ⁊ ideo nunc longioꝛ non ero niſi “ alias
4 hec glo.recte ⁊ ſubtiliter ponderata non dicit hoc nec ſyaaeni⸗
es. ſed alio tranſit vt in ver ſi. vel dic hanc litteram æc. que N
lata fide videas ⁊ licet in fi.dicat ſed pꝛimũ puto verius ⁊ rein
ad pꝛincipium glo. non autem ad banc. q vnde pono verba⸗ eri
qua agimus. Cuius verba ſunt hec. go. de
CLicenciam ⁊c.in verſi.item hoc eſt argumen,
tum ſ rem meam vendo cum pacto ne alienes
ꝙ ſi alienata ſit poſſum appꝛendere. ¶ Nel dic
hanc literam intelligi ꝙ appꝛendat in iure perrei

venditionem vel alias actiones vt. C. de donat
ſque ub modo.l.pꝛĩa ſed pꝛimũ puto verius c.

Q luibus modis natu. effi.ſui.
Blo. in. . ſinali. Hainlſw qun enln.

7 pupilla. ⁊ eti do. me⸗ NAex.

de Imo. ibi in. iij. col. ⁊ etiã idem Bal. in. l. eam quã in viij coln.

EB. de fideicõmiſ.⁊ Bal. in.c.naturales in titu.ſi de feudo ſit cöten
lio vc. ⁊ etiam do.meus Alex.de Imo.in.l.quod conditionis ffð
do.cauſa moꝛtis in apoſtillis ſuis ad Bar. ibi ⁊ etiã in. lſi gener in
apoſtillis ſuis ad eundem Bar.ff. de his quibus vt indignis dicit
omnes iſtam glo. ſingularem ad hoc ꝙ licet filius natus ex nefanio
coitu nõ poſſit inſtitui a patre tamẽ põt ſubſtitui in omnibus ꝛca
pax eſt ab extraneo ⁊ allegant Bal. idem volentem ⁊ appellantem
iſtam glo.ſingularem ad hoc in.l.pater. ff. de here. inſtit. Pre
terea etiam in alio dicunt iſtam glo. eſſe ſingularem ⁊ notad
ꝙ ſicut filius naturalis tm licet nõ poſſit inſtitui tñ poteſt ſubſtimi
⁊ ſubſtitutio valet reſpectu bonoꝛũ pupilli vt in.d.liſtis qui idem
eſt etiã in ſpurio nam poteſt ſubſtitui ſimiliter ⁊ valet ſubſtituio
⁊ venit ad bona fraterna non aũt ad bona paterna ſecundum eos
⁊ eſt glo.inverbo participiũ ⁊c.in vltimis verbis cum qua ſto qnin
glo clara eſt ⁊ non eget aliqua noua mea interpꝛetatione. Cuiuo
verba ſunt huiuſmodi.

CParticipium ⁊c.in verſi.item licet non relin⸗
quatur a patre nunquid ab extraneo poteſt relin/
qui vel dari aliquid quolibet titulo inter viuos
puto ꝙ ſic cum hoc lege non pꝛohibeatur omnis
eniʒ licent cõtra expꝛeſſa pꝛohibita non ſunt⁊c.
⁊ in verſi.Sed quid ſi pater neqʒ inſtituat:neq;
donet: Sed alium inſtituat: Reſpondeo poteſt
foꝛte diſtingui ſi vulgariter non poſſit: quia pa/
tris heres videtur:ſi pupillariter poſſit qnaſipu
pilli ſit heres vt inſti.de pup.ſubſt.i..pꝛimoꝛc.

De fſide inſtrumentoꝛum.

☛☚ —1 Quando dubitatur o alige
Bi quis igitur. Nundo binn nan
pellere aliquem ad ſcribendũ per cõparationem litterarĩ fiendmm
tex.eſt ꝙ ſic in.d. .ſi quis igitur in verſi. ⁊ ſcribere aliſ c. quem
tex.ad hoc magnifacit ⁊ allegat pꝛo ſingulari Bal.in. lccompalali⸗
nes m. v. col. in verſi. iuxta hoc quero ⁊c. C. de ſide inſtru wbite⸗/
paendit Bar.,qui in hoc tenebat dicens iſte eſt magnus enoꝛ
Bar. ⁊ ꝙ ſepe hoc contigit doctoꝛibus in diſcurſu lectionũ ſuaru;
⁊ ita Bal.moꝛdet Bar. in hoc ⁊ de eo trufatur. Et yele lel⸗.
iſte aperte pꝛobat hoc ſi bene conſideretur quem etiã pꝛo ſingulant
ad hoc allegat vomi.meus Alex. de Imo.in.l.contractus in apo⸗
ſtülis ſuis ad Bar. ibi. C. de fide inſtru. de eo feci mentionemn
comento noſtro pꝛiuilegij theodoſiani ⁊ ideo ſto cuz eis i hocdi
tex.iſte optime pꝛobat hoc nec eget aliqua noua mea inlen ſer
ne niſi ꝙ adhuc etiã addo dñĩm meum Aler. de Imo. in ſo coſ⸗
lxxvi.in.iii.col. incipi.De teſtõ.imperfecio ⁊c.et in conſt rxr in ⸗
colincipi. Uiſo pceſſu cauſe ⁊c.⁊ in cõſi cxxxijin eodem i leun
inci. In cauſa T lite vertente ⁊c. ⁊ Pau.de caſt in conſ.cxcſiie⸗
Uiſa inquiſitiõe ſupꝛaſeripta ⁊c.⁊ modernos latiſſime in acke⸗
qm̃ contrafalſam extra de pʒobat. in quibus locis ponunt late

unecn Ndnn
Punimumi iinu
ENgtmirumnteenmesar
GKsthtgtieſtifnnin ne
ttt otekntinttilnden Itan
VhEnmuuntik id Kinirt n
Nuntnfinin u iliten
CengierhlnlrmmsridiNn
rbitprenst Aditiae
idoringtnteng ntanden aurt
Uhflannunficistppeniinnnk
Nhnntentgſucnninthenr
Meineeim Nengan eent
NENN
lumtmiinnlniminn u
dikinuanihilttarnn
ninnſtinemin
garrnmrsn
Eihrhiinenant ntw⸗
, r:sctis
manktigmn
aſſnn iis;.
anſcagtniſm nn n

aikinim

1 ngmmmninh,
nonnnte Nubet

Nanantnrdid
Fenen leuaiwian Eer
liniclinn Pntluinin⸗
nngn inlnnni
inengirutnn n
entaluibui Mii
eund anunini
(HN
jagote ene en
Vlti etilg rf
„l
uſſin igin

D

4rð

õ

ira
(nnntünfinln
Migeemgütchenmhnnt
Vmigit ieninpir
W/Kardalgtunntirre
qitinnicufhiunn i
uri eiſiutr
x. Alam ainu Miednne
vam iuain mſr g
”ñ”ü
Araurai itfi nne

Deſcönnfrunotenne

—
Oicsignn. mat
triritumnkl
manlen i tCnnd
vdi genieil un
rrigrzmtluit
manne,n,ii

. atione litterarũ vt ibi per eos ad quos pꝛo nune me remit
Pirgege⸗ verba iſtius tex. Que ſunt hec.

C Si quis igitur vult caute deponere nũ ſoli cre
dat accipientis ſcripture hoc: quod etiã in iudi/
cio queſitum eſt quia enim non pꝛofeſſus eſt is:

qui ſeripſiſſe dicebatur ſuam eſſe ſcripturaʒ: ma

gnum res habuit tumultum ⁊ ſcribere alia coac/
tus eſt que viſa ſunt veluti ſimilia quantũ ad il/
lam ſcripturam ⁊c.

At hii qui obligatas.

i urioſis ⁊ pꝛodigis con
§. et hec dicimus. Surie dari nracongran
l. de creationibus. C. de epiſ.audi.v lin.l.j.⁊ per totũ de curat.furio
ſi ⁊ alias vixi de hoc poſt alios in.l.is cui bonis.ff. de verbo. oblig.
Sed dubitatio elegãs occurrit quid de eo qui laboꝛat aliquo
mentis exilio ⁊ ſic non eſt in totum furioſus an dandus ſit ei cura
toꝛ. In quo dicas ꝙ ideẽ eſt in eo ꝙ in totali furioſo p tex in.S.⁊
bec dicimus in aũt. vt hij qui obligatas colł.vj.in ver. aut furioſo
ruzʒ aut amentiũ ⁊c.quẽ tex.ad hoc dixit alibi non reperiri ⁊ ſic fa
tit ſingularem Bal. in. l. ſed ⁊ milites. 9. iam aũt. ff. de excuſ. tut. in
ver. in glo.ibi in curatoꝛe ⁊c.⁊ do.meus Alexan. de Imol. in. l. ex
facto in. xxi.col. mde vulga.⁊ pupilla. cuʒ quibus in hoc ſimpliciter
pertrãſeo quia tex.iſte optime ꝓbat hoc in ver.S. allegato nec eget
aliqua noua mea interpꝛetatione niſi ꝙ poſſemus ſubtiliter conſi/
derando dicere ꝙ imo iſte tex.non pꝛobat hoc nam amens dicitur
igeſt ſine mẽte ab a e eſt ſine ⁊ ſic eſt in totũ alienus a mente. Sʒ
in non furit ⁊ in hoc differt a ſurioſo ð quo hic dðẽ Uel dicamꝰ
ſecundo ꝙ dicto aut exponitur ꝓ ideſt ⁊ ſic furioſoꝛum ideſt amẽ
tium de quo mentecapto poſuit aliquid Bar. ⁊ Bal.in.l. ſi furioſi
C. de nuptijs ⁊ Bal in. l. humanitatis in.iij.col.C. de impub.⁊ ali
is ſubſt. ? Bal. in. l. ſancimus. C. ad treb. æ in ſua margarita ĩ ver.
furioſus ⁊c.⁊ per ſcribentes in.l.ſi cum dotem.ꝭ.ſin aũt in ſeuiſſi
mo.ff. ſolut. matri. vbi etiã alias legendo dixi poſt do.meum Alex.
de Imo. ibidem ⁊ poſuit ẽt idem do.meus Alex. in ſuo conſi.xcij.
in.ij.col. in. v. volu. in. ip. De remedio ex canone reintegranda æc.

do. meus Alex.in conſi.lnij. per totum in pᷣ volu. inci.Quidaʒ in

vxoꝛem ꝛc. ⁊ in conſi.cxxxxj.in eodem ðᷣ volu.incip.Si pꝛobatur te
ſtatoꝛem ⁊c.⁊ poſuit aliquid do.Cardi.in conſi.lvj.incipi. In noie
indluidue trinitatis amem caſus talis eſt ⁊c. vbi plene examinat B
Rapb.fulin ſuo cõſi.xxx.incipi.demens ⁊ mentecaptus ⁊c.vbi
ponit quid ſi demens ⁊ metecaptus ⁊ furioſus ⁊c.ad quos in his
me remittd pꝛo nunc ⁊ pono iſtum tex, noſtrum de quo agimus.
Cuius verba ſunt hec. . .
C Et hec dicimus in omni curatoꝛe: in quibus
omnino curas aliquoꝛum introducunt leges pꝛo
digoꝛum foꝛtc aut furioſoꝛum aut amentium aut

ſiquid aliud iam lex dixerit ⁊c.

glo. in. S. cum autem in uerbo

argumentum etc. Baarucd hoea .

c in tit. an agnatus vel fllius in ·col. ⁊ etiam dñs meus Alex. de
Imo. in.lſi cum dotem. 5. tranſgrediamur. fl. ſolut.matri. ⁊ etias
dñs mens Alex. Ludo. Roma.in. l. neceſſarijs. ff. de acquir. he/
redi. in. ij col. omnes reputant iſtam glo. ſingulare;z ad hoc q; vbi
aliter non apparet filius preſumitur heres patri de quo alias dixi
in. d, .tranſgrediamur ideo non dico nunc niſi ꝙ pono Ange. idez
volentem in ſuo conſi.cxciij. ad quem me remitto ⁊ ſcribo verba
glo. Qne ſunt hec.

Argumentum nam ⁊ ſi ipſo minoꝛes quia ſi fi
lij ergo heredes vt inſti.de hered. qualit.⁊ diffe
ren.in. J. ſui 760.

De armis.
glo in pꝛincipio. 1αaàoc.zmar,

n. . lex coꝛnelia. f. de vulga. ⁊ pupil. reputant iſtam glo.ſingularem
ad hoc de pena condemnationis in ere ⁊ in perſona quomodo in/
elligatur de quo addo Ange. in ſuo conſi. cxciij. ⁊ etiã Ange. in ſuo

conſi. ccxxix. ad quem me remitto vbi extollit ilam glo. ad aſtra
ad quẽ me remitto ⁊ pono vba glo. de qua agimus Qlue ſunt bee
C Patiuntur notabellum duplex maluz inferre
tertiũ quia ſacit homines pauperes.C. de cadu.

tollen.in pꝛincipio ⁊ infra eo.S.ſin autem ibideʒ
dum terre cultoꝛes ⁊c.

De iudicibus

Glo. in.s.opoꝛtet in nerbo ad
1 ecto in fin e. Ange. hic. ⁊ etiã do.meus Alexã. de

1C4 Imo. in.l.qui rome.ꝭ.duo fratres
in. vj.col.ff. de verbo. oblig. ⁊ ettiã idem do.meus Aler.in.l. vendi/
toꝛes in a col. eodem titulo ⁊ idem do.meus in.l.pꝛoperandum
§. fin aũt in.j.col. C. ð indi.poſt Saly. cõbononienſem ibidem oẽs
allegant iſtam glo. p ſingnlari ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ licet alias iuſta
cauſa litigandi excuſet ab expenſis vt in.l.eum quem temere.ff.de
iudi.⁊ in.d.l.pꝛoperandũ.ꝭ.ſin aũt.C. eo.titu.tamen hoc non ha⸗
bet locũ in expenſis per ſtipulationem ꝓmiſſis ⁊ idez voluit Bal.
in. d. l.pꝛoperandũ. 5. ſin aũt alternatiua de quo alias dixi poſt do.
meum Alex. in. d. . duo fratres ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero niſi
ꝙ idem eſt qn ſtatutum diſponeret ꝙ victus condemnari debeat
in expenſis nam ad hox vt aliquid operetur ſtatutum vltra ius co
mune debet intelligi vt etiam ſi victus habeat iuſtam cauſaz liligã
di victoꝛi omnino condemnetur in expenſis ſᷣm Barto. in. l. tertia
§. ſi rem poſt glo. ibidem.ff. de lega.iij. ⁊ Angeluʒ in. 5. d. in aũt. de
exhi.reis ad quos me remito ⁊ redeo ad glo. iſtaz de qua agimus.
Cuius verba ſunt hec.
C Adiecto ſolo ⁊c.in verſi.⁊ hoc eſt quod dicit
Ku.exceptionem facit a regula qua dicitur vic-/
toꝛ victoꝛi ⁊c.contumacia ⁊ iuris ignoꝛantia: vel
dic qð dicta regula ab initio ſic fuit intellecta ẽt
hãc autem ſi iudici ſederit:quod nunquid debet
ſedere in animo iudicis: quando de calumnia iu
rant: niſi ſint petite ex pꝛomiſſione nam eo caſu

ẽt ſi ſit iuratũ de calũnia dʒ cõdẽnari victus ⁊c.

Quibus mo.natural.effi.ſui.

Balg.in.c.per tuas

§. et quoniam uarie. εαα*e7tua

⁊ etiã do.meus Alex.de Imo.in.l.adoptiuum.ꝭ.patronum in pe.
col.ffde in ius vocan.reputant ambo iſtum tex. ſingulareʒ ad hoc
pꝛopoſitum ꝙ filius legtimatus non poteſt habere pluſqᷓ babeat
filius legitimus ⁊ naturalis qui minus habet ex omnibus alijs
filijs caſu quo minus haberet qᷓ; alij ⁊ ideo ſi extat ſtatutum di/
ſponẽs ꝙ filius legitimus ⁊ naturalis non poteſt habere in bonis
paternis niſi vnciã non poterit filius talis legtimatus habere plus
vncia etiam ſi ſit legitimatus ab imperatoꝛe vt ſuccedat cum filijs
legitimis ⁊ naturalibus pariter de quo alias dixi in. d. §. patronuʒ
poſt pꝛefatum dñm meum ⁊ ideo pꝛo nunc non me extendam niſi
ꝙ verba illius tex. ſunt hec.
C Et quoniam varie circa huiuſmodi perſona/
rum ſucceſſioneʒ ſancitum eſt:non videtur abſur
dum nobis ⁊ de ſucceſſione ſicut pꝛediximus ter
minare. Si quis igitur naturalis ſecundum hoc
ſcema ideſt oblationis fiat curialis erit patri ⁊
ab inteſtato ſucceſſoꝛ ⁊ ex voluntate nihil diſſi⸗/
milis legitimis ⁊ ex donatione percipere poterit
patris:ita tamen vt non amplius habeat vno eo
rum:qui ab initio legitumi ſunt ⁊ inter omnes mi

nus habenti ⁊c.

De teſtibus.
Glo. in. S. quia nero in uerbo

ι Bar. in repeti · in.l.ð minõe.S.
abundantiã 0. torm̃ta ⁊ ẽt do.meus Alex.ibi
dẽ in apoſtillis ſuis ad Bar.ff.de qõibus reputãt iſtã glo.ſingul.⁊
nõ eſſe alibi ⁊ ẽt do.meus Alex. in.l.iuoꝛtio in pꝛinci.in.iij.col.ff.
ſolut.matri.⁊ etiaʒ dñs meus Alex.de Jmo.in.l.iiij..hoc aũt iu
dicium in quarta col.ff.de dam.infeciad hoc pꝛopoſitũ ꝙ licet aper
tis pꝛobationibus non poſſunt repeti ad inſtantiam partis teſtes vt
in.c. fraternitatis ⁊ in.c. intimauit de teſtibus ⁊ in aũt.qui ſemel.C.
de pꝛobationibus vbi per Bal.in.iij.col.⁊ Pau.de caſtr.in conſi.x.
⁊ veluit Matbeus de Mathe:combononiẽſis in ſuo not.cccvijiu
dex tñ poſſet repetere teſtes qñ eoꝛum dictum videtur ſibi ambi
guum ex fuo officio mero nam ipſe ſemper hec poteſt de quo alias
Dixi in. d.S.hoc aũt iudicium ⁊ ideo pꝛo nunc non dico plus niſi ꝙ
in contrariũ allego vnum caſum arguendo a ſpeciali in.c.ad petitio
nem extra de accuſat.cum ibi nota.per do. Anto.in a.col.vbi dicit
ꝙ inferioꝛ licet non poſſit recipere teſtes publicatis a teſtationibus
tamen fallit qũñ agitur de beneficijs ergo in contrariũ eſt ius comu
ne in alijs.l.ius ſingulare. ff. de legibus.l.pꝛima infi.ff.ad municip.
tamen cogitabis pꝛo nunc ⁊ vemas ad glo.de qua agimus. Cuius
verba ſunt hec.

Abundantiam in verſi.tertio nota ꝙ hic dicit
poſſe: nam vis eſt in hoc ⁊ ſic collige ꝙ arbitrio
iudicis hoc conſtituitur vt ſupꝛa eo.in.S.pꝛimo
in pꝛinci.ibi licentiaʒ ⁊c.poterit ergo ⁊ in cauſis
ciuilibus pꝛecipere pꝛeſentari teſtes coꝛam ſe ſi
ſibi videtur pꝛopter cauſe magnitudineʒvel pꝛop
ter ſuſpitionem teſtium ⁊c.

Glo.in.S.lz in uer.ſupliciis etc.

Bal.in.l.parentes.C. de teſtibus ⁊ etiã Illuſt.do.rãc.aret.
in.l.qui teſtõ.S.quecunq; in tertia col.ff.de teſtis.reputant iſtã glo.
ſingularem ad hoc ꝙ lcet teſtis alias inbabilis non admittatur tñ
fallit ſi admittitur de conſenſu partium quia perſona eius videtur
apꝛobata per eos ⁊ valet eius depoſitio vt ibi per eos cum quibus
ſto quia glo.vera eſt in ſe pꝛo qua facit quia licet alias teſtis vnicus
n oõpꝛobet vt in.l.ybi numerus.ff.de teſtibus ⁊ in.c.cuʒ eſſes extra
de teſtamentis tamen qn pars apꝛobat eius perſonã ⁊ eius dictũ ꝓ
bat ᷣm eundẽ Bal.in.l.in bone fidei in.v.col.C. de rebus credit.⁊
iur.iur̃.ad quem me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua agimus. Cu
ius verba ſunt hec.

Suplicijs innuunt etiã ꝙ non etiã fidedignus
ex quo eſt rogatus creditur ei ſine toꝛmentis ali/
as non ſupꝛa eo.S.⁊ licet ⁊c.

vt ſine pꝛobibi.matres debi.

Blo in §S. pꝛimo. Nico.de nea.⁊ etiã do.meꝰ

Alex. de JImo.in.lł.quod de
bonis. . p.ff. ad.l.falci.?⁊ Bal.Ange.⁊ idem dñs meus Alex.in.l.
iubemus in ᷣa.col.C.de iudi.reputant iſtam glo.ſingularẽ ad hoc
ꝙ valet pactum vt debitoꝛ non poſſit pꝛobare ſolutioneʒz niſi per in
ſtrumenta publica ⁊ eſt glo.in verbo ſenatuſcõſulto ꝛc. Circa
quã aduerte tu pꝛo nouo ⁊ vero intellectu nam hec glo.dicit ↄriuzʒ
ſi bene ponderetur maxime in ver.pꝛimaz apꝛobo ⁊c.cuius verba
infra ponam. Sed poſito ꝙ glo.diceret illud quod dicunt pꝛefati
ſcribentes.tamen ſcias ꝙ iudex eo caſu poteſt ex officio ſuo exami
nare teſtes ⁊ valet pꝛobatio huiuſmodi ⁊ idem eſt dicendum ſi ſta
tutum requireret pꝛobationes pꝛo inſtrumenta publica pᷣm Bal.
in addi.Spec.in titu.de ꝓbatio.ver.licet ⁊c.niſi ſtatutum vlterius
pꝛocederet dicendo ꝙ pꝛobetur per inſtrumentum publicũ.⁊ non
aliter vel alo modo ſᷣm Bar.in.l.certi condictio.ꝭ.qm̃.ff.ſi cert.
pet.⁊ HBal.in.l.ſi non foꝛtem.ꝭ.indebitũ.ff.de condit.indeb.vbi ali
as legendo dixi de hoc ⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero niſi ꝙpono
yerba glo.de qua agimus. Que ſunt bec.

Senatus ⁊c.in verſi.⁊ per hoc puto ꝙhoc pa

ctum non teneat:quod faciunt creditoꝛes: ꝙ de/

bitoꝛ non valeat pꝛobare per ſcripturam:cum ſit
comunis vtilitas teſtificandi vt ſupꝛa de teſtibꝰ
in pꝛincipio ⁊ non debet anguſtari vt in.l.qm̃ in
fine.C. de here. immo debet impinguari.vt.C.
de rebus credi.l.generalitcr in pꝛincipio:nec ad

vnam ſpeciem pꝛobationis iudex debet animuʒ
aplicare.ff. de teſtibus.l.iij.S. quia ſi vero renu
cietur iuri.comuni ꝙ nec in fauoꝛem nec eſt H
publica vtilitas poteſt renunciari vt.ff. de pactis
l. ius publicũ ſed videt᷑ ꝙ etiã ſi ſit publica vtili/
tas in iure:ꝙ poſſit renunciari vt.ff. de ferijs.
ideoqʒ diſtinguunt alij aut ius conſiſtit in Pepi
bitione ſeu pꝛecepto ⁊ tunc renunciari non poſſit

aut in permiſſione: ⁊ tunc poteſt alij ſic aut eſt

generale: ⁊ tunc licet: aut ſpeciale ⁊ tunc ſiodio
non licet vt.ff.ad maced. per totũ ſi vero fauoꝛe
poteſt vt. ff. ad velle.l.fi.S. pe.pꝛimã apꝛobo cc.

Et nota ꝙdicit pꝛimã apꝛobo æc. nam pꝛeſati doctoꝛes in hot
decepti ſunt nam ceperunt glo.velle tenere pꝛimam diſtictionefn. 5
relatam in ver.ideoq; ⁊c.ſed glo.conſiderauit pꝛimã opinionez 5.
relatam que habet ꝙ non valet pactuʒ. quod ꝓbo ex eo glo.po
ſtea reſpondet ad tex.in. dil.j.ff. de ferijs qui tex. faciebat o primi
dictum non aũt diſtinctionem pꝛimã vel faz hic poſitã ⁊ hoc mo
do ego intelligo iſtam glo. ſingularez quã teneunti quia totus mi
dus intelligit eam aliter pꝛout dixi in pꝛincipio iſtius capituli .non

bene cum reuerentia ⁊ hec eſt qõ facti que oculata fide videri pot

⁊ ideo non multum eſt laboꝛandum circa hec.

At exactio inſtantis dotis.

Glo. in.s.illud in nerbo conſi
gnatio et in uer. cõteſtetur etc.

Bar.in.l.acceptam.C.de vſuris ⁊ etiã Bar.in.l.cum ſeruus
ff. de condi.⁊ demon.⁊ etiã do.meus Alexã. de Jmo.in.l ſi moꝛa
in. vij. col. ff. ſolut. matri. ⁊ etiã in.l.ſi ſeruus in fa col.ff de vulga
pupil.omnes reputant iſtam glo.ſingularem ad hoc ꝙ vbi realiter
debet offerri pecunia ſufficit eam offerre in marſubio dummodo
pꝛeſentibus teſtibus numeretur ⁊ poſtea reponatur in marſubio
alias aũt non ſufficit ſola oblatio regulariter in marſubio velin ſa
culo de qua materia etiã late poſuit Bal.in. .l. acceptã. C. de ſn.
⁊ pᷣfatus do.meus Alexã. in.d.l.ſi moꝛa ⁊ ibi alias dixi poſt eum
vbi eſt locus ꝓpꝛius ⁊ in hoc ſto cum boc glo. que clara eſt ⁊ non
eget aliqua noua mea interpꝛetatione. Cuius verba ſunt het.

CLonſignatio ⁊ depoſitio valeat ſubaudi am
alijs cum ad naſciendam pignoꝛaticiam etia ſo⸗
la oblatio ſufficit vt.ff. de pigno. actio.l.ſi rem

9. finali ⁊c.
Uerba autem glo.in verbo conteſtetur ſunt hee. .

C CLonteſtetur ideſt coꝛam teſtibus confiteatun
ſe velle ĩ ſaculovel velle pecuniã ligatã ſoluer cc.

SDe equal d otis.

glo.in.S.aliud ĩ uer.ſcribat.⁊c.

Cy. in aũt. ſed iam neceſſe. C. de dona. ante.nup.⁊ aliſſerbven
tes ibideʒ ⁊ do. meus Alex. de Imo. in. lin ratione. quod nulgo
ad.l. fal. in.xj.col. ⁊ etiam in.liſi is ad quem in. vij. col.ff de aquiſ⸗
hered. reputant iſtam glo. ſingularem ad hoc ꝙ 2 pꝛeſumptionen
iuſis ⁊ de iure admittitur pꝛobatio in ↄꝛium per tonfeſtonenbin
tis ⁊ idem voluit etiã Bar.in.lieius. C. de pꝛoba.⁊ Hardulf
pꝛinci.ff.de met.cauſa ⁊ Bar.in.liiulianus in ba. col. f. de co 4
debi. ⁊ Bart. in ſuo conſilio incipiẽ. Al dño Cyno de bononii e
Bal.in Heca. C. de pꝛobat.in.iij.col.⁊ Bal.in.l.ſiue poſſilens
de pꝛoba.⁊ in.l.Fa.ff.de iur.iur.in repe.ſua ⁊ Inno/ incki⸗
ↄfeſſis ⁊ Pau · de caſtr. in cõſi.viij.⁊ in conſi.clv.⁊ ẽt in colt⸗ ni
ad quos me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua modo agimus
verba ſunt hec.

Scribat.i. dicat ſe ſcripſiſſe ⁊ creditoꝛ boene

gat ſed ſi confitẽtur creditoꝛes cur nõ vtitun bri.

uilegio mulier ſecundum Aʒo. ⁊c.

nint nin r
ietucute lain
ſummni jun
gamalc amni
md au⸗i⸗
iluummai

Attiftenmns

oaui iinn .
ſtann eurra un⸗

ſüͤgininiiſi

wratunnn
sdenunt
ninn.

icutſinnun eridren iniintl

ipnguftünttlinnniim Caidg

Wannituenſiriunſen n

ſafitfunenunuirtenni
mmuntintinnaßtvintnfen
Pkrunungcpfrnchritinrgetntinn
ntedämnnnnnne Ketimin:
Inritatstgentdewuntrn
urinnimn innftit r hurin
pting nnngint Naralr
MAlnulitnfnlil riint.
lgut ignatninti Nutr
Aeſſclingtmiif ilrer den⸗
Miulzinnmki Nillir zin

unfalßſenanig mn.
Packuuninigltiser

a aniülner

thieiſiffhinmmg rnen

mnülmiitin NN

Nulndn n din

D ſnahen

in

eningef l tgnnn
k
aren
nen
ſen ſamn
lanze n
e

8

.

=

M
S2EE

—
2

◻

mn

.ͤꝰ,

u iilimntie
AMAIINhNtt
RmEINEAGt
((xiavotnſdyler iui
annimminifl
õü
aautniſgtictin

Rcgeldens

Pndtntiurſchu

* 14* ,
ai gaulsanl ili
l
vui,
ä
Stant aggmg

Alt liceat matri et auie.

lluſt. do. Frãci. areti.in.l. eius qui
§. Penu ltimo. Dhen R 7 col. ff de teſtam. repu
tat iſtum tex. ſingularem ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ ſtatutum ſeu lex lo⸗
quẽs in caſu vero puta in cõfeſtione alicuius vel de homicidia vel
in adulterio nõ habet locum in ficta vel ficto. vt ibi per eum multũ
gloꝛiantem de iſto tex. ad hoc cum qͥ ſto quia pꝛimo concluſio hec
in ſe veriſſima eſt etiã fundata in pluribus iuribus.que longu eſſet
modo ⁊ laboꝛioſum magis qᷓ; ſubtile adducere de quo in.l. eius
qui delatoꝛem ⁊ ibi aliquid dixi in hoc opere noſtro.ſl.de iure ſiſci.
⁊ pono verba iſtius tex.de quo agimus. Que ſunt bec.

¶Illuʒ vero pꝛo veritate cognoſcente poſt tres

ex ſcripto conteſtationes cum tali muliere enim

inuentuʒ talem quidẽ tanqᷓʒ ex hoc ſolo adulterij
crimini ſubacentem nulla alia ratione queſita pn
nire licentiam autem exequi crimen ⁊c.

Se eccleſiaſticis titulis.

r. Ludo. Roma.in ſuo ſingulari in ver.
§. ſin autem. ſententia ⁊c.dicit vnum notabile ver/
bum ſi eſſet verũ ad hoc vt negligens iudicis pꝛeceptũ per ſentẽ
tiaz interlocutoziam pꝛiuetur iure ſuo neceſſe eſt vt pꝛocedat bina
monitio contra eum per ſingulareʒ doctrinã Ange.in. . ſi quis aũt
de here.⁊ falci.coll.pꝛima per iſtum tert. Sed tu aduerte pꝛo
nouo c vero intellectu meo ad iſtuz tex. nam ego nouiter ⁊ foꝛte re
ctius aliter intelligo nam dico ego pꝛobari hic ꝙ vbi alias requiri
tur trina citatio vbi tractatur de pꝛeiudicio alteri inferẽdo vt in.l.
ac peremptoniuz ff. ðiudi. in. l.res denuntiationes. C. qũo ⁊ qñ
iudex cum ſimilibus tamẽ fallit fauoꝛe pie cauſe quia bona citatio
ſufficit vi hic dicitur pꝛo pꝛiuando berede iure ſuo ita ego intelligo
iſtum tex in verſi. ſemel ⁊ o a beatiſſimo epo ⁊c.nec facio vim de
inter locutoꝛia in pꝛopoſito noſtro ſed de fauoꝛe pie cauſe ⁊ de cau/
ſa pia ꝓut hic dicitur in tex. maxime in ver. pijs voluntatibus ⁊c.
⁊ in ver.pijs cauſis ⁊c.quẽ hoc modo ego nouiter intelligo de qua
materia monitionis facte vel fiende poſuit Pau. de caſt. in conſilio
cxxxxvij.incipi. Super pꝛimo queſito ⁊c ⁊ Bal.in.l. iudices. C. de
fide inſtru. ⁊ Bal. in auũt hoc amplius. C. de fideicõmil. in pꝛinci. ⁊
Bal in. lpꝛima. C. de qui.vt indi.⁊ in. l.a.C. de vſu. ⁊ fruct. lega.
1 Ange. in. a. .. ſi quis vero de here.⁊ ſalci.coll.j.? Bal. in. c. ad hec
in. vij. col. in titu. de pace iur. fir. ⁊ in.l.generaliter. 9. hijs de pꝛe/
ſentibus.C. de rebus cre.⁊ iur.iur.?⁊ Bal.in.l.a.C. de ſponſali.⁊
in ſua margarita in ver. monitio ⁊ per Inno. in.c. extripade extraõ
pꝛehen.⁊ Oldra.in ſuo conſi.lxxx.incip.Calia ſunt pꝛedicata ⁊c. in
vltimis verbis in quibus locis ponunt ſcribentes late de veritate ⁊
multiplicitate monitionis ⁊ qñ fieri debeat ⁊ qũo ⁊ poſuit do.Car
di in ſuo conſi.xij. incipi. Comune ⁊ homines caſtri ⁊c. T in conſi.
lv. incipi.in caſu dñi xpofoꝛi canonici ⁊c. ad quos ꝓ nunc me remit
to cum pꝛopoſitũ ſit meum ſolũ attingere verum intellectuz iſtius
tex.quem modo declaraui. Cuius verba ſunt hec.

Sin aũt qui hoc facere iuſſi ſemel ⁊ ̃o.a bea
tiſſimo epo locoꝛum aut eius iconomis per publi
cas pſonas ammoniti diſtulerint que diſi poſita
ſunt adimplere iubemus eos omne lucrum relic
tum eis ab eo qui hoc pꝛeceperit ammitere ⁊c.

De litigioſis.

Blo. in. S. ad excludendas in
uerbo interlocutionibus etc.

Bal. in. l. arbitrio. ff. qui ſatiſ. cogan. ⁊ etiaʒ Bal.in. l. poſt ſen
tentiam. C. de ſententijs ⁊ Ange.in.l.ex ſtipulatione eo. titu. Ang.
do. meus Alex. de Jmo.in.:.queſitum ffde re iudi:.in ſa col. in
frreputant omnes iſtam glo. ſingularem ad boc ꝗy omne verbum
iudicis dicitur ſententia interlocutoꝛia in quo adde in nota.p Lu/
do. Roma. in Hca. ff. de re iudi vbi allegat iſtam glo. ⁊ idem fir/
mal. Et hinc eſt ꝙ dicimus ꝙ ſi iudex declarat ꝙ dos non ſit
liquida dicif interlocutoꝛia ſm Bal.in. l. f. C. de ſen. que ſine cer.
quantitate. Igem ſi declarat ſe competentem vel non compe

tentem hm glo. in aut habita. C. ne filius pꝛo patre. Item cõ/
miſſio examinationis teſtium ſᷣm Bal. in. l. iudices. C. de fide. in/
ſtru.⁊ omnis pꝛonunciatio de exequendo ſecundi HBal. in. l. actoꝛi
C. de rebus credi.⁊ iur iur.?⁊ Pau. de caſt. in ſuo conſi cccxxvij.ad
quem me romitto T addo nota. ꝑ Bald. in ſua margarita in verbo
iudex ac. ⁊ Bal. in.l.i. C. de ſen. ex peric. recit. ? Bal. in aut ſi quis
in penul.col. C. ð teſtibus ⁊ Bal.in.l.publicati in. v.col. C. de teſt.
Bal. in. l. emilius. fl. de mino.⁊ Bal.i addi. Spe. in tit. de appella.
in ver. poſtq; iudex ⁊c. ⁊ Ange.in.l.ſi debitoꝛi.ff. de iudi. 2 Saly.
combononienſis in ſuo conſi.incip. Uiſo paefato puncto ⁊c. in qui
bus locis ponunt de diuerſis ⁊ varijs interlocutoꝛijs ad quos me
remitto ⁊ redeo ad glo.de qua agimus. Cuius verbaſi unt hec.

CSuis interlocutionibus ideſt pꝛeceptis: nam
omne verbuʒ iudicis quod facit ad cauſam eſt in
terlocutio vt.ff. de arbi.l.qualem in fine ⁊c.

At fratrum filii.

1 Matrimoniuz habet plures pꝛer. atinas
§ Pꝛi m 0. quas magis eſſet laboꝛioſum q; ſebene in
mediuʒ adducere nunc ſed inter alias tene menti .. ꝓbatur matri
moniũ per ſolum inſtrumentũ dotis regiſtratum apud acta tex.eſt
in. 9. . in aut. vt frat. filij quez tex. ad hoc lingulari allegat Bal.
in aũt.ſi quis in aliquo in Sa.col. C.de.eden.in verſi. iuxta hoc que
ro pone ꝙ vnum inſtrumentum ⁊c.vbi limitat hoc eſſe verũ quo
ad pꝛeiudicium ipſarũ partium ſecus quoad pꝛeiudctiũ alioꝛum ð
quo tex.etiã facit magnum feſtum Ludo. Roma.in ſuo ſingulari
in verbo matrimoniũ ⁊c.elype.vbi de Bal. mentioneʒ facit ? repu
tat iſtum caſum ſingularem vt ibi per eum cum quo ſto quia tex.
iſte planus eſt ⁊ optime pꝛobat hoc maxime in ver.inſinuare in ac/
tis monumentoꝛũ ⁊c.⁊ in ver. apud quos talia documẽta fieri po
teſt ⁊c.⁊ nõ eget aliqua mea noua interpᷣtatiõe niſi ꝙ addo Ange.
in..cõſideremus in aũt.de triente ⁊ ſemiſ.⁊ in. 5. illud in aũt. qui.
mo. na. efft.legi. ? Bal.in. c. p. .naturales in titu. ſi de feudo fuerit
contro.in vſibus feudo.in ſa.col.⁊ in ſua margarita in verbo ma/
trimonium ⁊c.⁊ Bal.in.l.ab executoꝛe.C. quoꝛũ appel.non reci/
piuntur ⁊ etiã in Nca. C. de pꝛiuil.dotis in quibus loci ponunt late
de intellectu iſtius tex. an matrimoniũ pꝛobetur per inſtrumentuz
dotis. Cuius tex.verba ſunt hec.

CIllud dignuʒ quoqʒ coꝛꝛectione aliqua iudicã
tes eſſe partẽ hec pᷣſentis fecimus cõſtitutionis
ex ipſo eniʒ rerũ inueniẽtes experimẽto necceſſa
riũ eſſe mulieribus actis monumentoꝛũ ante nup
tiales donationes inſinnari yt ſi vel pꝛincipalia
inſtrumenta pereant:quod facile eſt Pmonumen
ta matrimonij eis pꝛobatio maneat ⁊c.

§. illu G Balchl in aut.ſi quis iliquo. C. de eden. ⁊ etiã dñs
* meus Alex. in. l.pꝛima in pꝛin. in pe. col.ff de noni
operis nunci. allegãt iſtum tex. pꝛo ſingulari ad hoc pꝛopoſitũ in
ſtrumentũ dotis ꝓbat matrimoniũ quoad partes que fuerunt pie
ſentes inſtrumento de quo alias dixi in.d.l.j.in pꝛinci.poſt do.meũ
Alex.v alios docentes ibi ⁊ ideo ꝓ nunc longior non ero niſi ꝙ ali
as ibi per alios ⁊ per me dictis nunc nouiter dito ꝙ in terminis B
voluit Jo.and.in addit. Spec.in titu.de inſti.edi..videndũ reſtat
in ver. ex premiſſis vc.tameu aliter reperio dixiſſe in ꝓpoſito Dy.
in.l.donationes in concubina.ff.de donat.titu.gnali quem referet
⁊ etiam ſequitur Bal. in. c...naturales in titu. de feudo filie dã
do ⁊c· ⁊ Bal.in.l.filiuʒ diffinimus.ff.de his qui ſunt ſui vel ali.iu⸗/
ris ⁊ Bal.iu.l.prima.ꝭ.editiones in pe. col.ff.de edendo ad quos
me remitto ꝓ nunc ⁊ redeo ad tex.de quo agimus qui tex. optime
ꝓbat in ver.prolatio matrimonij maneat de quo text.etiam ſupra
proxime feci mentionem. Cuius verba ſunt hec.

CIllud dignũ quoqʒ coꝛꝛectione aliqua iudicã
tes eſſe partẽ hec pꝛeſentis fecimus legis ex ipſo
enim rerum inuenientes experimento necceſſari/
um eſſe mulieribus actis monumentoꝛũ ante nup
tiales donationes inſinuari vt ſi vel pꝛincipalia
inſtrumenta pereant quod facile eſt per monumẽ
ta matrimonij eis pꝛobatio maneat ⁊c.

De glienatione et emphi.

Si mulier vel minoꝛ.xxv.an⸗
§. emphiteoſis nies non poteſt Zhere ſine con/
ſenſu duoꝛũ conſanguineoꝛũ ex ſoꝛma ſtatuti pꝛout ſepe diſponit
pꝛout eſt in hac patria nra regia ciuitate bononie ⁊ aliquando vidi
de facto ⁊ conſului ſuper hot ſtatuto an ſufficiat ↄhere cum eoꝛuʒ
conſcientia ſi non interuenit conſenſus eoꝛũ Ludo. Roma. in ſuo
ſingulari in ver. ſtatutũ el.xij. in oꝛdine meo tenet ꝙ ſic per tex. ſin /

gularem vᷣm eum hic. Sed tu aduerte ꝓ vero ⁊ nouo intelle
ctu eius ⁊ meo ⁊ dicas diligenter ponderando ꝙ iſte text. ꝓbat de
directo Iriuz in verſi.conſcientia ⁊ conſenſus ⁊c. vbi text.ponit hec
duo tanq; diuerſa cum illa copula ⁊ inter media que cadit inter di
uerſa iuxta nota. per glo. in Beca.de iur.⁊ fa.igno. Ad idem fa
cit ꝙ poſuit do.meus Alex.de imo.in ſuo cõſi.xxjx.in.v.col. in.iij.
volu. vbi ponit differentiã inter conſenſum licentiã ⁊ auctoꝛitatem
ad quẽ me remitto ꝓ nunc ⁊ ẽt in conſi.cvj.in..volumiin.iij.col.
Preterea pꝛo boc adduco glo.nota. in. c. . in ver. ſine⸗ pꝓmiſſu
⁊c.in titu.ᷣde phi. feu. alienatio per lot.in vſibus feudoꝝ que volu
it ꝙ vaſſallus qui non poteſt alienare ius feudi ſine conſenſu domi
ni non poteft etiã ſi dominus ſciat hoc ⁊ taceat quia aliud eſt ſcien/
tia ſeu conſenſus ⁊ illã glo.ſequitur ibi Bal.⁊ etiã Ludo. Roma.
in ſuo ſingulari in ver. vaſſallus ⁊c.elo. Unde in pꝛopoſito
volo dicere ꝓ intellectu vero ⁊ nouo meo iſtius text.qui non ꝓbat
dictũ Ludo. Roma.ſi bñ ⁊ ſubtiliter ponderer De cuius ſtatu
ti intellecctu addo ꝙ aliquid poſuit Bald. im.l.vnica. C. vnde vir ⁊
vxoꝛ ⁊ Bal.in.l.turpia.ff. de legat.p.⁊ Bal.in.l.j.C. de lega. ⁊ in
NReca. C. de pact.⁊ in.l.pactum in pe.col.C. de collat.⁊ Bar.in.l.cũ
lex.ff. de fideiuſ.x Bal.in.l.mater.C. de rei vendi.⁊ Bal.in.l.fi./
neceſſitatem. C. de boniſq; lib. in.j.col.⁊ in Rca. C. de reſcin.vendi.
⁊ etiã in.l.impꝛobũ.C.de infamib.⁊ Bal.in.l.cum heres.ff.de ac/
quir.beredi.⁊ Bal.in.l.a.⁊ in.l.ſifilius.C. de pet.pere.⁊ Bal.in
l.ſi p in fi.C.de ſponſa.⁊ in Nca.C.qui admit.in.iij.col.⁊ Hald.
in.l.cũ ipſe.C. de ↄᷣhen.empti.⁊ in Rca.C.ð inſti.⁊ ſubſti.⁊ Ang.
in. d.l.heres ? Bar. ⁊ coĩzer omnes docentes in.l.ſi quis mihi bo/
na. 5. iuſſum de acquir.here.⁊ Bar.in.lł.qui habet.S.ſi pupillus.ᷣff.
de tutelis ⁊ in.l.obligari.S.tutoꝛ.ff.de auct.tut.⁊ Bar.in.l.bonoꝝ
ff. rem ratam haberi ⁊ in ſuo.conſi.incipien.Sactum tale eſt Caro
lus ⁊c.⁊ in.l.ſi tutoꝛ.C. in quibus cau.in integ. reſtitu.nõ eſt neceſ.
in quibus locis ponũt ſcribentes an iſte cõſenſus debeat pꝛeſtari in
actu.an poſt incontinenti vel qũo ⁊ an requiratur in vltimis volun
tatibus ⁊ in quocunq; alio actu ⁊ an pᷣſumitur interueniſſe de qui
bus omnibus me remitto ad eos cuz noſtrũ ſit ſoluʒ atingere me
dullam iurium ⁊ maxime iſtius tex.de quo nunc pꝛincipaliter agi
mus. Cuius verba ſunt hec.

Emphiteoſis vero ⁊ ipotecas et vltra quin/
quennium nolumus fieri a ſanctiſſima maioꝛe ec
cleſia regie ciuitatis cuʒ cõſciẽtia ⁊ cõſenſu huiꝰ
beatiſſimi ciuitatis epiſcopi ⁊ patriace ⁊c.
5

At nul.iudicum.

1 Quãdo nõ poteſt habe
§ .Et hoc pern emt. ri copia iudicis ad queꝭ
appellatio interponi poteſt in defectum eius ad pꝛioꝛes ciuitatis
tex.eſt in.d. S.⁊ hot peruenit in verſi.pꝛimatibus ciuitatũ ⁊c.quẽ
tex.ad hoc ꝓpoſitum pꝛo ſingulari allegat Bal. in. l. a.in.iij. colu.
in ver.ſed nunquid ꝑpꝑ defectum ⁊c. C.qñ fiſ.vel pꝛiuat.vbi ſubdit
ꝙ Bar. neſciuit illum tex. ⁊ dñs meus Alex.de Imo.in.l.vbi.ff.ð
tuto.⁊ curat.datis in apoſtillis ſuis ad Bart.reputat etiam iſtum
tex.ſingularem. Sed tu aduerte quia iudicio meo cum reue
rentia do. Bal.non guſtauit iſtum tex.⁊ ideo non eſt miranduʒ ſi
Bar. eum non allegauit vtpote hoc non pꝛobantem ⁊ ideo do tibi
nouum ⁊ verũ intellectum meũ qui foꝛte non diſplicebit ad iſtum
caſum nam dicitur hic ꝙ ep̃i ⁊ etiã pꝛimates ciuitatũ dñt pꝛouider
circa aliqua ð quibus hic in tex.fit mentio ⁊ maxime ad moꝛtuoꝝ
coꝛpoꝛa ſepelienda ⁊ ad alia de quibus hic ⁊ maxime in verſi.mo
numenta cõponere neq; defunctoꝛũ coꝛpoꝛa ſepulture traddi neq;
rerum deſcriptionem concedãt ⁊c.ſed non fit mentio ibi de aliqua
appellotione ad eos interponenda in defectum aliquoꝛuʒ ⁊ in hoc
vehementer fallitur Bal. qui vidit tex. in. 5. ſequenti ibidem vbi fit
mentio de appellatione ſed in alio ꝓpoſito penitus ⁊ oĩo diuerſo ⁊
in diuerſis terminis a pꝛecedẽtibus ⁊ ꝑꝑ hoc errauit Bal.in intel
lectu tex.d. . ⁊ hoc peruenit vbi fit cõmemoꝛatio de quibuſdã cõ/
miſſis ⁊ qũo eirca ea putderi debet non aũt dicitur de aliqua ap/
pellatione inte ponenda ꝓut ſupꝛa dixi Plus dico ꝙ non pu
to doctrinã Bal.in ſe veram eſſe quia vbi non datur copia iudicis
introducta eſt appellatio coꝛã honeſtis perſonis iuxta not.ꝑ Bar.

in.l.j.S.ſi quis.ff. de appel.⁊ Bal.in addi. intit
in verſi.appellatio interponenda ⁊c.⁊ r De Mihſtin eabbel
tio extra de appellation. cum multis. Sed ſatis eſt mihi dell⸗
na Bal. non pbatur per iſtum tex. in quo decipitur vt er di
bis videre potes. Que ſunt hinuſmodi. rens ver

CEt hoc peruenit ad nos quidam pꝛouinci
rum iudices.ita inique agunt occaſione uckong
vt neqʒ teſtamenta concedãt facere neqʒ facta i
ſinuare neqʒ nuptias aliquas facere aut ſi up nu
tialibus donationibus monumenta conponen
neqʒ defunctoꝛum coꝛpoꝛa tradi neqʒ reni de

ſcriptionem concedunt fieri:: aut aliud quid hu/

iuſmodi agi aut ex geſtis aut ex teſtimonijs:
terea interdicimus omnibus iudicibus tam ciui

libus q́ʒ militaribus ⁊ eoꝛũ officijs aut alij cuili

bet tale aliquid pꝛeſumere Si vero quidam bu/
iuſmodi actibileʒ rem in quolibet loco noſtre rei
pub. pᷣſumpſerit facer̃ iubemus huiuſmodi extra
cingulum factos in exiliũ deſtinari ⁊ de ſubſtan
tia eoꝛũ eueniem diſpondiũ leſis in duplum reſti
tui non ſublato eis neqʒ alio quidem ex legibus
adiutoꝛio omnem vero damus licentiam locoꝛi
ſanctiſſimis epiſcopis ⁊ pꝛimatibus ciuitatũ hi
iuſmodi pꝛeſcriptiões ꝓhibere ⁊ ſtudere vthec
hec omnia ſine impedimento ſineqʒ diſpendio
ſecundum legũ virtutem pꝛocedant ⁊ de hijs ni
ciare illas vero que ſecundum leges offeruntur
appellatiões ſuſcipere volumus oĩo iudices ac.

De collatoꝛibus.

S. hoc quoqʒ inbemus. aum,
ad exactionem debitoꝛũ fiſcaliũ poſſit etiã conſtitui pꝛocurator pet
aliquem priuatũ ad exactionem debitorũ ipſius priuati tex hic vf
ꝙ non in. d. .hoc quoq; iubemus per quem text.ita in terminis
voluit Ludo. Roma.in ſuo ſingulari in verbo pcurator Tc xbire
putat eum ſingularem ad hoc propoſitũ dicens rationem eſſeuin
vtilitas pubiita debet preſerri priuate.⁊ non debet publica impedi
ri. Sed tu aduerte pro vero ⁊ nouo imellectu meoiiſtius lex
quia cum reuerentia nihil facit ⁊ non probat hoc nam non dicitur
hic ꝙ vtilitas publica non debet impediri per priuatã. ſed dicitur
ibi totũ õrium in verſi.ne ſubdit ledantur ⁊c.⁊ ſe conſiderai hie
plus cõmodum ⁊ vtilitas priuatorũ vnde dicas tu probai hiedli

ud.ſ.ꝙ deputati ad exigendum debita fiſcalia non poſſunt aſſume

re in ſe exactionem cauſarum priuatarum quia ſub ſpecie public
exactionis opprimere poſſent perſonas priuatas.i fauor mmagans
qui datur eis ab officialibus daretur etiaz eis ꝓ cauſis priualisci
omnino ſunt exeeutores fiſcales quibus pᷣſtatur idem honoſ vbi
cunq; fint ⁊ ex hoc ſubditi lederentur 9 ques inſpecia petſon ilo
rum pcederetur nimis ſublato velo ⁊ hoc modo lederentur ſubai
ti ſed tex iſte non loquitur ꝓprie in procuratore ſecunduzqb dielt
Ludo. Goma. Sed in exactor qui potius eſt nuntius t atethie
in tex. quem hoc modo ego nouiter intelligo ⁊ declaro ꝓut aucdiui
ſti. Cuius tex.vrebt ſunt hec.

CPoc quoqʒ iubemus cuſtodiri canonicamum
talem in pꝛouinciaʒ deſtinari qui poſſit in penicu
lo oꝛdinantium eum exigere fiſcalia tributa ſtn

nullam occaſionem impulſoꝛẽ poteſt enim mitti

⁊ damnũ ſubiectis inferri impulſionis ipſum
vocabulum ð cetero perimimus ⁊c.in verſi. hoc
quoqʒ; iubemus eos: quibus fiſcalium exactio
iungitur:nullampꝛiuatarũ cauſę arum exaclionem
cõmitti. Sed ſi quid eis tale quid iniungantur
nullo modo pꝛeſumere eos hoc agere ne occaſi⸗

one publicarũ functionũ nr̃i ſi ubiecti ledant ꝛc.

ninnnnintitglnl

6 12 .
eNnginifriinnenn
rifegtiwniwtuen uminen
cdtc tor inmftne ekan
Grertidhhninnttentretntlhert

Utgküporincun didnlns unri
teotordehfdeniu ie unn
Effn Nngurenewerettentet
tentedevin entamimen min
Gſfüihninaghoninnam gern
UhſtoretirrAenun entn
inmerinnnnſiritiiamnmn
ſſiteſtt Aitriinnunstni
Mauwrnſgurui urd
nfuniſtrgn anriin
ikiintimi ui timtiin ter
niiniurin hnninheid
inkimttun
. uinrtm inii dr

SKSulre

.

Mgzübnt 1
.
m wiaiiinfunn
NNNigiunr
mle Nn uin
Asrirlit.
rENENE NNNNN
1 runnInN
u NNNI,AriN
äl
t mixiriuknt Ainnini
sattuns miiutſiiikt
rmiernuiu ii in
miammam ſum iſ ſiſiil
rirsſfntgtilffiht
na t
utathMNi )aitſli
acumiin ai
N –
vrummni nnmanipt
eram n e
,rAN
immsaſiun i⸗
(ehimee lvoſen
* monni,
elon cl
Suiam ii jinplin
ensfen 66
e ctiningti,
Nn

nn glihts ,

Interpꝛetatiões noue: nouiqʒ

intellectus ſuper tribus libꝛis.C. ad omnes le/
ges: ⁊ gloſas ſingulares in eis contentas.

Se iure fiſci.libꝛo.x.
Glo.in. l.ſecunda. Bar hienaipe col dier

ſingularez
ad boc pꝛopoſitũ ꝙ fiſcus in vendendo tenet̃ pꝛeciſe ſeruare illud
tempus quod quilibet pꝛiuatus ⁊ eſt glo.in ver. computatio in vlti
mis verbis ⁊c. cum qua ſto quia clara eſt ⁊ nõ eget aliqua mea no
ni interpꝛetatione niſi acclo Bal in. l.. C. de here. vendi. vbi di
it ꝙ fiſcus poteſt vendere pignus etiã inuito pꝛimo creditoꝛe ſi ei
oluit ? non aliter ad quem in hoc me remitto ⁊ redeo ad glo. no
ſtram de qua modo agimus. Cuius verba ſunt hec.

Computatio ⁊c.in verſi.⁊ nota ꝙ hac.l.ius
comune habet fiſcus ⁊c.

Se con. fiſci.debi.libꝛo.x.

Certum eſt ꝙ ſoluens etiã bona fide
Z . ſecunda. FFacttonund ioalins ꝓbans ſe ſol
uiſſe aliter q; per inſtrumentũ publicum non eſt liberatus a fiſco
Tamen illa ſolutio per eum ꝓbata aliter qᷓ; per inſtrumentũ ope⸗/
ratur hoc mirabile ꝙꝙ fiſcus pꝛimo tenetur excutere illum exacto
rem cui facta eſt ſolutio ꝑ debitoꝛem fiſcaleʒ quo non exiſtente ſol /
uendo tenetur bñ debitoꝛ iterum ſoluere tex. eſt in. d.l. a. queʒ ad
hoc ꝓpoſitũ ꝓ ſingulari allegat Bald.in.l.a in.iiij.col.in verſi. in
terdu excuſſio ⁊c.C. q fiſc.vel pꝛiuatus ⁊ ideo caute ſoluas tu de
bita fico. Segd tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſti
us tex, nam ego dico aliam eſſe rationem iſtius littere quia ſi milli
es ſoluiſſem ⁊ per publicum inſtrumentum appareret non ꝓdeſt
mihi ſed opoꝛtet tabulariuz ad hoc deputatum per fiſcum debere
ſubſenbere cautionem meam vt hic in verſi. ſi cautioni tabularius
nõ luſcripſit ꝛc. Et in hoc cõſiſtit pꝛincipalis virtus illius tex.
nam erant duo notarij deputati ad hoc ꝓut etiã ſentit hic glo.⁊ ſic
ego non facio vim in ſolutione que pꝛobetur magis per inſtrumen
tuz publicũ q;ᷓ; per ſcripturã pꝛiuatã ſed in annotatiõe ſeu ſubſe crip
tione notarij fiſcalis ⁊ hoc modo ego intelligo nouiter itum text.
vno addito de ſolutione facta abbati monaſterij an liberet ſoluen
lem poſuit Pau. de caſt. in ſuo conſi. . incipi. Ego Paulus de ca⸗
ſtro ꝛ. Quid autem de ſolutione facta falſo pꝛocuratoꝛi an
liberet ſoluentem etiã de mandato iudicis poſuit late Bal. in. l. fal
ſus. C. de furtis maxime in anpe.col.⁊ Bar. in.l. licet in fi. C. de p
curato. ? in. alias. ff. de iur̃. iur. poſt glo. ibi ⁊ Bar. in. l. ſi pꝛocura
toꝛi ff. de condi. ob cauſam ⁊ Bar. in. l. filie. ff de ſolut. t in. l. i ſine
9. cum aut. ff. rem ratã haberi ⁊ Bald. in. l. iiij. C. de anno. publi.
liexe vbi ipſe ponit de ſolutione facta fiſco qũo ꝓbetur de qua ſolu
lione nos agimus nunc. Sed pꝛo nunc non ero longioꝛ in intellec
tu iſtius tex. Cuius verba ſunt hec.

L. Fiſco quidem contra te manet actio q argen
tum quod inferre debebas rationibus fuerit re/
latum ſi cautionem que tibi ſuper eo expoſita eſt
tabularius non ſubnotauerit equum tamẽ eſt vt
pꝛius de bonis qui exactoꝛ fuit is qui ſoluendo
eſt ⁊ conueniendi eius facultas detur:vt indeni/
tanti ſiſci ſatiffiat tunc ſi ſeruari is modus non
poſſit repoſcatur a te ⁊c.

Z„. quoniam. Per ſpetiale mandatũ cõſuenit de

7 rogari generali vt in.c.ſtudiuiſti ex
de pꝛocurat.⁊ etiã idem dicimus in pꝛiuilegijs vt eſt tex.in. c. veni/
ens de pꝛeſcrip. cum ibi plene nota.? regulariter in alijs diſpoſitio
ni us vt per Dy. plene in Bela. generi de re iur. lixvjox Bart. in. l. ſz
? ſiff. pꝛo ſocio ⁊ Bar. in.l.legatoꝛuũ..fi.ff. de legat. o. ⁊ Bart. in
l. vxoꝛem. 5. codicillis. ff. de legat.iijꝰ⁊ in. .feliciſſimo in eadem.l.⁊
HBar. in. l ſeruus. . ſi tibi. ff. eo. titu. ⁊ in. l. titia. . qui marco. ff. ð an
nuis legatis 1 Pau. de caſt. in conſi.clxxxviij.incipi. VUidetur quod
pʒedictus ⁊c.⁊ do. Cardi.in conſi.lxxxxjix.incipiẽ. Redemptoꝛis in
uocato ſuffragio dico ꝗ, aceptilatio pene ratis ⁊c.⁊ Bal.in conſilio
xxxiiij. incipi. Ad euidentiã ⁊c.in pꝛima parte conſilioꝝ ſuoꝛum in
ver. ko pᷣmittendum eſt ⁊c.⁊ in conſi.lxv.in eadem pꝛima parte in

cipi.ad euidentiã æc. in ver.iſta qõ xe.⁊ ẽt Bal. in conſi.clx. in eadẽ
pꝛima parte conſilioꝛũ ſuoꝛum incip. Uerba pactoꝛũ ⁊c.⁊ Bal. in
tonſi.ccciij.in ſᷣa parte conſilioꝛũ incip. Conceſſum fuit ⁊c. ⁊ in cõſi.
cccxiij. in eadem ſa parte incp. Quidã nomine vicus æc. x in cõſi.
clx vij.in.iij.parte conſilioꝛũ incip. Locata fuit quedaʒ poſſeſſio ⁊c.
⁊ in conſi.ccclxxxv.in quarta parte conſilioꝛũ incip. Uiſis omnibuſ
⁊c. ⁊ do.meum Alcx.de Imo.in conſi.xiij.in po volu.incip An ho
die ſi ſa ac. Camẽ hoc eſt verum pꝛeterq; in pꝛocuratoꝛibus fiſca
libus quia ſi p fiſcus conſtituit vnun puta titium pꝛocuratoꝛem ge
neralem ad exigendũ omnes debitoꝛes fiſcales deinde cõſtituit ſpe
tialem pura ſempꝛonium ad exigendũ hunc debitorem vel illum.
tamen non intelligitur reuocatus primus pcurator gnalis adeo
ſi ſpetialis fuit negligens in exigendo eo non exiſtente ſoluendo põt
fiſcus agere ð generalẽ procuratorẽ tex. eſt in. d.l. qm angerio quẽ
ad hoc allegat Bal.in.l. Fa. C. qũ fiſcus vel procura. Ludo. Ro.
in ſuo ſingulari in verbo procurator ⁊c. vbi exclamat de iſto tex.ad
boc. Sec tu bene conſidera p vero ⁊ nouo meo intellectu iſti
us texl. nam ob initio omnes illi fuerunt conſtituti pcuratores ſe
mel ⁊ ſimul ad exigendum debitores fiſcales demũ ex eiſdemmet
ꝓcuratoribus alij fuerunt conſtituti ad exigendũ petrũ ⁊ antoniũ
vnde iſta ſpecialitas ſequens non tollit in totum generale mandatũ
cum o mnes iam ab initio ſimnl ⁊ ſemel fuiſſent conſtituti genera
liter procuratores tam primi qᷓ; ſ ecundi ꝓut hic dicitur in princi.
iſtius tex. ſed vbi ab initio facerem te pcuratorem generalem meñ
ad exigendum ⁊ poſtea conſtituerem petrũ ad exigendũ titiuʒ cer
te reuocaretur in totum primũ mandatũ ſiue loquitur in fiſco con
ſtituente ſiue tn priuato. Sed ſi ab initio conſtituo te ⁊ fratre tuũ
uratores meos ⁊ poſtea conſtituo te ad exigendũ antoniuz non
tollitur in totum illa generalis conſtitutio quin frater tuus etiam
exigere ⁊ poſſet iſte eſt caſus verus ⁊ ratio in.q.l.qm̃ augerio ſi bñ
⁊ ſubtiliter ponderetur Cuius verba ſunt hec.

QQuoniam augurio ac filio eius ad exigenda
reliqua conſoꝛtes vos atqʒ conſocios eſſe dica⸗
tis eiſqʒ certoꝛum dumtaxat nominũ exactioneʒ
mandatam nec inter eum ⁊ ceteros qui exacto/
res fuerant nominati confuſe exactionis mutuũ
periculum conſtitutũ ſed ſeperato numeris obſe
quio diſcretam ſollicitudinis rationem fuiſſe aſ
ſeueratis a iure non diſ. crepat:vt pꝛius ex bonis
exactoꝛũ qui pꝛincipali loco ad exactionem fue/
rant deſtinati indemnitati fiſcali ſatiſfiat poſtq̃ʒ
eos ſi ſolidũ debitum exſolutum non ſit nomina
toꝛes conueniri rationalis ergo videtur iuris oꝛ
dinem ſequetur excuſſiſqʒ exactoꝛũ facultatibus
necnon etiã nominatoꝛum ſi fiſcus vniuerſi de/
biti quantitatem ſecuritatẽ indemnitatis conſe/
quutus non fuerit etiam nos ad reſtituenda fiſca
lia debita aſtringet ⁊c

Ne apo.pꝓubli.libꝛo.x.

. Tu habes ꝙ pᷣſumptio iuris habe
Z. 9 mncunm 9 5. tur ꝓ liquidioſa pꝛobatione vt in.l.

licet imperator.ff. de legat.p.⁊ ibi alias legẽdo dixi poſt alios ⁊ ma
xime.d. meum Alex. de Imo. poſuit aliquid Bal. in ſua marga
rita in verbo notarius ⁊c.⁊ Bal.in.d.l.ſi tutor ⁊ Bal.in.l.ita de /
mũ in fi. C. de procurat. ⁊ Bal in addi. Specu. ĩ verbo pᷣſumiptio
⁊c.⁊ Pau.de caſt.in ceõſixxxxix.incip.An pᷣſumitur diuiſio ⁊c. ⁊ in
coſi. cl. incip. In cauſa que vertitur inter petrum ⁊c. ⁊ Bald.in. l. ea
quidem in. a.col. C. de accuſat. ⁊ in Hca. C. de pbat.in ba.col.⁊ in
l.ſiue poſſidetis eo.titu.⁊ in.l.fi.C. de here.inſti.⁊ in.l.fi.ff. eo.titu.
⁊ in.l.neq; naturales.C. de pbat.⁊ per. D. canno.in.c.afferte extra
de pꝛeſump.vbi ponunt ẽt quid operetur in cauſis criminalibus 7

poſuit etiaʒ aliquid Paul. de caſt. in conſi. o. vbi dicit ꝙ pᷣſumtio

iuris dicitur violenta ⁊ domeus Alexã. de.imo.in conſi. lxxvij.in
ba. colu. in po.volu.incip.qũo intelligatur vc.⁊ etiã in conſi.clviij.in
eodem vᷣo.volu.incip.queritur ſi conductor ⁊c.vbi ponit ẽt que p
lationes admittãtur ↄ huiuſmodi pᷣſumtiones iuris⁊ de iure ⁊ ple
ne traditur ẽt de hijs ⁊ in.l.j.C. de teſt. mili.in.d.l.tutor cũ ibi nõ.
C. de peri.tuto. Sed plus dico ꝙ pᷣſumptio iuris equiperati t
ſcripture quoad effectum. pbandi tex.eſt in.d.quicunq;.quem ad
hoc allegat Bal. hic p ſingulari ⁊ Illuſt. do. Frãt.aret.in.l.ſcienduʒ
in quarta col.ff. de verbo.obli.⁊ mirabilem et aureũ allegat Bal.
in. d.c. afferte ⁊ Bal. cõmendat Bal. in.l.ynica..ſed vt plenius in

hi. C. de rei.vxo acti. Sed tu aduerte p vero ⁊ nouo intellectu
iſtius littere nam ſententia mea non pꝛobot hoc ſi recte ⁊ ſubtiliter
ponderetur nam hic dicitur ꝙ eo tempoꝛe quo pꝛobatur de ſolce
trium annoꝛum pꝛeteritoꝛũ pꝛeſumitur eſe facta ſolutio ꝓ ommi⸗
bus alijs antecedentibus annis niſi ex libꝛis collectoꝛũ vel ex actis
aliud appareat quia tunc nõſtamus illi pᷣſumptioni ſed ſtamusil⸗
lis documentis ⁊ per ↄñs ꝓbatur hic totũ Zriũ eiꝰ ꝙ dicebat Bal⸗
nam pꝛeſumptio iuris nec habet vim ſcripture nec equiperatur ei.
immo ſcriptara eſt maioꝛis effectus ⁊ efficatie vt hic in verſic. niſi
foꝛte aut curialis ꝛc. Unge dico ꝙ ſtante ſcriptura pꝛeſumtio
non equiperatur ſripture ⁊ etiã non ſtante ſcriptura non põt equi⸗
perari ſcripture que non eſt. Preterea non eſt ibi ſe olapſump /
tio que illud operetur ſed ſunt ille tres ſolutiones pꝛecedentes ex
quibus oꝛitur illa pꝛeſumptio de alijs ſolutionibus ſactis que ope
rantur vt poſſent foꝛte ipſe equiperari ſcripture ⁊ per oↄñs illa cau/
ſa ſubſiſtens operatur ibi illum effectum ſed vbi daretur aliqua pᷣ
ſumptio ſine cauſa ſubſiſtente non equiperaretur ſcripture vt puta
ſi pater ⁊ filius monuntur in eodem inſtanti puta naufragio pꝛe/
ſumptio eſt ꝙ pater pᷣmoꝛtnus fuerit certe iſtapꝛeſumptio nõ equi
peratur ſcripture eum contra talem pᷣſumptionem poſſit pꝛobari
ſed non poteſt iam ꝓbari contra veram ſcripturam ⁊ ſic ego intel
ligo illum tex. Cuius verba ſunt hec. ,
L. Quicunqʒ ð pꝛouincialibus ⁊ collatoꝛibus de

curſo poſt hac quantolibet annoꝛum numero cũ
pꝛobatio aliqua ab eo tributarie ſolutionis expo
ſcitur ſi trium coberentium ſibi annoꝛũ apocas
ſecuritateſqʒ pꝛotulerit ſuperioꝛũ tempoꝛuʒ apo
cas non cogantur oſtendere neqʒ de pꝛeterito ad
illationem functionis tributarie cohercetur niſi

foꝛte aut curialis aut quicunqʒ apparitoꝛ vel op
tio vel actuarius vel quilibet publici debiti exac
toꝛ ſiue compulſoꝛ poſſeſſoꝛum vel colatoꝛũ ha/
buerit cautionem aut id quod depoſcit deberi ſi
bi manifeſta geſtoꝛum aſſertione patefecerit ⁊c.

Se vſu.ſiſca.libro.x.

. . 4 Bar. hic ⁊ etiã Bal. Ange.
, lo. in l Prima 2 Imo. in.l. ba. ff. de publi.
indi. ⁊ ẽt do.meus Alexã. de Jmo.in.l.j.in pꝛin in pe.col. ff.ſi quis
iuf. di. non obtemper. reputant omnes hanc glo.fingularem ad hoc
pꝛopoſitum ꝙ iudex poteſt condẽnare reuʒ conuentũ ad ſoluendũ
certum quid cum conuentione ꝙ ſi non ſoluerit incidat in penam
quarti pluris de qua materia alias dixi in. d.l.j.poſt do. meum ibi
ff. ſi quis iuſ.di.non obtemp.⁊ ideo ꝓ nunc non me extendã niſi ꝙ
alias ibi dictis per me vltra omnes alios nunc addo nota.p Bart.
in.l. in rem. ff de rei vendi.⁊ per Bal. in addi. Specu.in titu. ð ſen
tentia in..an valeat ⁊c.vbi ponit an valeant pᷣcepta penalia cuz pe⸗/
na aplicanda parti emanata a iudice ⁊ arguit ꝙ non quia nõ eſt ac
tum ad hoc ergo fieri non poſſunt.l.fi. C. de fidei lib.l.vt fundus.ff.
cõi.diui.⁊. C. licet Heli.extra de ſimo.vbi ſententia debet eſſe con /
foꝛmis libello ſed in vꝛium allegat tex. in.l... fi. ſi quis iuſ.di.non
obtemp. ⁊ ita reſidet licet m eum arbitri non poſſunt hec facere
l.non ex omnibus.ff. de arbi.⁊ ita quieuit ad quem me remitto et
redeo ad glo.de qua agimus. Cuius verba ſunt hec.

CAulctam ⁊c.in verſi.certi enim ſunt iudices
qui poſſunt mulctare ſed penas omnes oꝛdinari
as poſſunt imponere etiã delegati vt.ff. ð iudi.l.
ij. S. hijs datur ⁊c.

de bonis uacan.libro.x.

Sſ Si tu vis habere modum ⁊ foꝛ
. ſi uacantia. mam ſeruandũ ⁊ ſeruandam qñ
bona deferuntur ad fiſeũ roñe delicti vel quia decedit quia ſine he
rede recurre ad tex.in.l.ſi vacãtia C. de. bon.vacan.li.x. Quẽ tex.
dixit Bar. ibi foꝛe aureũ ⁊ ſcribendũ litteris pꝛecioſis ad ꝓpoſitũ.
Nam dicitur ibi ꝙ pꝛimo debet comitti inquiſitio talium bonoꝛũ
citato adnocato fiſcali qui in hoc ⁊ in omnibus alijs aſſiſtat ⁊ de/
bet eriã fieri p clama per ciuitatem ꝙ ſi eſt aliquis qni pᷣdicere ve/
lit talia bona non eſſe vacãtia compareat infra certum tempus ſi
nullus cõperauerit ſi cõperauerit ſed in ſuſtus cõtradictoꝛ dʒ offi

alijs deputatus circa hoe conſicere inuẽtariũ de o
lis boms pᷣdictis ⁊ eo celebrato debet illud remittere
bus actitatis in eo pceſſu ad imperatoꝛem qui imper romomn/
diligenter viſis mandabit victa bona occupari n dicn omabb⸗

genie oie fiſci purl⸗
dicitur in eo tex.qui clarus eſt ⁊ non eget aliqua nKi man uus
erp

tatione niſi ꝙ de huiuſmodi bonis vacanti ſ Baſantefß
intra. C. de non nu.pe.⁊ in aũt. irenunt, eſuralnl
ſi matre in fi.C. ð ſuis ⁊ legi. ⁊ Dar.in.l.. poſſunt in ſen⸗ Alnl
mi.caueatur ⁊ per Inno. in. c.cuʒ ex oſſicij extra de ſecin 4 o
me remitio cum non ſit noſtrũ niſi attingere verum intell ac quos
um ⁊ in pꝛopoſito iſtius tex. Cuius verba ſunt hec. tatiiunt,

L. Si vacantia vel alio modo bona delata legj
bus ad errarium pꝛohibeantur certi palatiniete
cti ⁊ iure iurando obſtricti mutantur vreoꝛun
ſtan tia pꝛeſes pꝛouincie pꝛeſente fiſci Patronoef
ligenter inquirat: cuius vacans cadens cPfrent
patrimoniũ quantũcunqʒ vel quale ⁊ videatur
cum data reclamandi copia nullum vel iure dol,
ſidere vel vendicare conſtiterit locumqʒ errario
factum eſſe tam ipſius relatione qᷓʒ plublicoꝛn
monumentoꝛum fide conſtiterit rerum vobis
titia intimetnr vt iuſſu noſtro vacantia ⁊c. ne

de prediis decurio. libro.x.

71 Scribentes hit ⁊ etiaz do. meus Aler de
. Ppri m 9. Imo.in.l.pꝛecia rerum in quarta .
ad.l.falci.reputant iſtum text. ſingularem ad hoc remedſium.
Fe. C. de reſ.uendi. non habet locum quando res vendita eſt am
ſubaſtutione facta ⁊ cum decreto iudicis quia pꝛeſumptio eſt
nõ erenent deceptio aliqua ſᷣm eos de q̊ alias dixl in.l.ſci ſf.ᷣ
verbo.obli.⁊ ideo pꝛo nũc longioꝛ non ero niſi
Que ſi unt hec. 5 5 Vrono ſelateg
L· Si quis decretoꝛum vel ruſtica pꝛedia velyr
bana v. ẽditoꝛ neceſſitate coactus adijcit:interpel
let iudicem competentẽ omneſqʒ cauſas ſingula
tim quibus ſtrangulantur exponat ⁊ ita demũdi

ſtracte poſſeſſionis facultateʒ accipiat ſi alienati

mnibus ſin

onis neceſſitatẽ pꝛobauerit infirma enim vendi /

tio erit: ſi hec fuerit foꝛma neglecta ita enim fiet
vt nec imoderatus vẽditoꝛ nec emptoꝛ cuiuſciqʒ
fuerit condictionis inueniatur iniuſtus c.

de decurio libro.x.
Glo. in.l.prima. Zantmelnne

in. vj.col. ff. de verbo.oblig. reputant iſtam glo. lingularem ac hoe
ꝙ fideiuſſor obliligatur ex ſtiplationieẽt. ſictamaxime Pnot inl.
cũ oſtendimus.5. fr ff de fideiuſſo. tuto. de cuius tex. intellectu ibi
ſatis diximus in hoc opere noſtro pꝛout videre potes non poeſi
conueniri de iure. ffox. niſi excuſſo pꝛincipali debitoꝛe. que glot
ra eſt ⁊ ideo nõ multũ inſiſtã niſi ꝙ ponã vᷣba eius. Que ſunt ber.

Excuſſis ſpetiale iure iſto vt.ff. de admi eri
ad cui pert.l.iij.S.fi.⁊ ad munici.l. libenus ft
lium regulariter contra vt ſupꝛa de fideiuſſo.l.
non recte ⁊. l. iure noſtro ⁊ ſic in ipoteca vt de
iure fiſci. l. moſchis ⁊ eſt ratio ſpetialitatis inp
tre quia facile obligatur ⁊ ideo non conuenitur
niſi excuſſis bonis pꝛincipalis vt. ff. de iur iutn/
eum qui ⁊ infra de peri. ſuc.pa.l.pꝛima? i.
admi.reruʒ ad.ciui.peri.l.ſi filius ⁊.·ff. fam. ber.
leſi filia. S. idẽ ſcribit ⁊ ſupꝛa de appel.l hijqic

. z-do. Alexi.
Z. ex omnibus. Berbengnautten

f de in ius voc. reputant iſtum tex.ſingularem⸗

,B E6 G
nrunin aen

cnmſauſuinn

u Fes bn inkeufi

auaſtamia ne
uſisdrummei us lrieer

lnagimiuskiſin dainnenn

kilitptitteunniangrnnmur.

gapukgniftintunnann uie

TCge Nicndfhiexiuerni

untitmanctengitenultnn
unmiiuskantnnmn
Tülen mban widentalnnn
Wutkdetdnn en
—
Nohrore efntonnn ien
fngtecſnnnfriciinnun 4
nns Mitl
uutniglm tin nir
gnuy,unmnſetlti n,
isflninnnſinunn
tentinſegitniniutgen

i
2 annngix iig /

muipiiuſfin e

ige kauts,
N. ac
—

10

ir

XkN. SIürukr.

.d.

Katlagiene

—
n rnie

Raiy
ax Anganignt

18 RZ
unarimmiht
ninſa
Kagui ggtie
tuxlſns iinjniztſt
cideheiifmnen

Vcribeictimnndctaa
xctamimni igxu·

Npltmt

NNtig
K lpn. fmighuinn
irtrii Nnin gigimnii

a —

nnntnd

õ

ſicet alias quis nõ poſſit extrabi de domo ꝓp cauſa eiuili vt in. d.
5 — nien not. vbi alias legendo dixi poſt alios ſcriben
es ibidem maxime poſt do. meum Alex. de Immno. de in ius voc.
leanen poteſt quis extrabi de domo licite vt accipiat offitiũ publicũ
44 quod ipſe electus erat. Sec tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero
intellectu meo iſtius tex. qui vere hoc nõ ꝓbat ſi bene ⁊ ſubtiliter
onderetur nam iſte tex. non conſiderat vomũ pao habitatione ſed
pꝛo genere ſeu paogenie quaſi vicat omnes pꝛoducti ex quocũq; ge
nere eria ſi ſint curiales nõ poſſunt ſe excuſare a muneribus ⁊ ho
noꝛibus ſed non loquitur de domo materiali ſcilicet ꝓp habitatione
(tbene ponderetur . Cuius verba ſunt e.
L. Ex omnibus domibus pꝛoducti qui oꝛigine
ſunt curiali ad ſubeundazg publicoꝛum numerum
functionem pꝛotrahant᷑ quippe cum ocultatoꝛi/
bus talium pꝛeter iacturã extimationis etiã rerũ
diſerimen incumbat ſi vlterius pꝛogrem̃ vtilita/
tem publicam pꝛiuatis cuſtodijs ⁊ patrocinijs

poſt ponant ⁊c.

Suceſſoꝛ in offitio ſeu
Z * Pro uiden dum in adminiſtratione tene
tur ſtare colono nomine offitij qn locatio anteceſſoꝛis rite facta fu
it alias at non tex.eſt in c. querelam cum ibi nota. extra ne pꝛel. vi
ceſ. ſuus. Segd ego dubito an perſona pꝛopꝛia ipſius ſuceſſoꝛis
in offilio obligetur ex facto anteceſſoꝛis in eo offitio ⁊ in hoc bꝛeui
ter dico ꝙᷓ nõ tex. eſt in. d..pꝛouidendũ. C. de decur. li.x. ð quo tex.
ad boc pꝛopoſitum facit magnũ feſtum Bal. reputans eum nota/
bilem in.l. i fllio. .fi fl. ſolnt. matri. cum quo ſto m hoc quia tex.
optime pꝛobat nec eget aliqua nõua mea int erpꝛetatione miſi ꝙ ad
do Bailcl. in. pe. C. de iur. empb.vbi ponit de ſuceſſoꝛe in alis an
teneatur ſcire colono ſeu conditioni ⁊ per ſcribẽtes in.l.ſi ſilio. 5.ſi.
fr ſolut. matri. vbi alias legendo dixi poſt alios ⁊ maxime poſt do.
mei Alex. de Imo. ibidem ⁊ ponũt ſcribentes in.c. ad aures extra
derebus eccle. nõ alie ⁊ Hoſt. in.c.nullo eo.titu. ⁊ dominuſ Arch.
poſt glo. in c. alienationes. xij.q.Fa. ⁊ per Bal.in.l. emptoꝛc. C. loc.

dd quos pꝛo nunc me remitto ne exeamus pꝛinclpale pꝓpoſituʒ no

ſtrum quoad verum intellectũ iurium ⁊ maxime iſtius tex. Cuius
verba ſunt hec.

L. Pꝛouidendũ eſt eoꝛum nouitati decurionum
qui nuper nomen curijs addiderũt: ne pꝛeteritis

delatis ſuſceptoꝛũ onerentur ſed conuentis pp/

ter hec debita hijs qui pꝛecedentibus delegatio
nibus contraxerunt: nullam eos moleſtiaʒ p ſar
cina nominatiõis aliene ſubſtinere patiaris ⁊c.

Bart. hic dicit iſtũ caſum eſſe notabilem
L.ſi quo 8. ⁊ ꝙ non reperit eum alibi nec vnqᷓ; vidit
T ſi facit eum ſingularem modo ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ omnes poſ
ſun petere a iudice vt confirmet cõtractuz ab eis factum licet eoꝝ
conſenſus ſufficeret ⁊ iudex tenetur ad boc faciendũ cum quo ſto
in boc ſimplciter quia tex. clarus eſt in fine in veſi. quam ſi ſuſcipe
re vel conſirmare diſtulerit ⁊c. ⁊ non eget aliqua noua interpꝛetati
one noſtra mu ꝙ addo vnum in materia confirmationis ſcilicet ꝓ
miſſus in poſſeſſionem poteſt petere iterũ mitti in ea ⁊ confirma⸗
ni nl eſt tex. n. l.ij. 9. miſſum cu glo. ff. de carbo. edic. ⁊ voluit Bar.
in.l....ſi ſatiſdatu. ff. quorũ leg. ? quod not. Ange.in.l. de pupillo
5.qui opus.ff. de noui oper. nuncia. de eo qui obtinuit tres ſntias
tonfoꝛmes vt poſſit petere confirmationem earum quo facto non
poteſt poſtea inpediri executio ſi opponerer eas per cle.pumam
de re iudi. æ dicit Bartolus. in. l.aurelius. 9. centü. ff de lib. leg. ꝙ
quis poteſt petere vt iudex.pꝛonũciet exceptionẽ ſibi competere et
ſe eſſe liberatũ ⁊ imponi etiã ſcilentium ei qui dicit ſe creditoꝛem
x idem voluit Barto. x ſcribentes poſt eum in.lſi contendat. ff de

fideiaſſo. ⁊ do.meus Alexã. de Jmo. in..ſi finita. . eleganter. ff. de

dam. infec. vbi alias legendo dixi poſt eum ibi plene examinantem
ac quem in hijs me remitto ne exeamus pꝛincipale pꝛopoſitũ tex.
quod eſt in vero intellectu iuriuʒ iſtius tex.⁊ maxime nunc iſtius
tex. Cuius verba ſunt hec.

L. Si quos ſpontaneos hyponematographi mu
nificis ſuis exoꝛtationibus ad publicas nomina
uerint functiones iubemus non expectanduʒ efſe
conſenſum pꝛo tempoꝛe viri ſpectabilis auguſta
lis qui fuit plerunqʒ venialis ſed vtriuſq; partis

ſufficere voluntatem vt incipiat functio quaʒ nul
lus incuſat tunc ad memoꝛatũ iudicem tam nomi
nati qᷓʒ etia creatoꝛis conſona relatione currente
qᷓz ſi ſuſcipere vel confirmare deſtulerit ſcias ſe
xxv.libꝛaruʒ auri condemnatione plectendũ ⁊c.

ZL.ad ſubeunda. oltotens uis eruſiur

tijs ab oneribus pp
paupertatem vt in.l.paupertas. ff. de excuſa.tuto. in. 5.item pꝛop
ter paupertatem cuz ibi not.inſti.eo.tiin. Sed difficultas ſtat
in hoc qũo quis excuſetur pꝛopter paupertatem ⁊ quũo pꝛobetur in
quo dieas ꝙ eo ipſo ꝙ quis non põt ſoluere expenſam que requi
ritur pꝛo eo officio ſubeundo dicitur pauper tex.eſt in.l.iad ſubeũ/
da.C. de decu.li.x. in verſi.qui functiones publicas implere nõ poſ

ſint ⁊c.quem tex.dixit ibi Bal. hboc melius pbare qᷓ; quilibet ali

us cum quo in hoc ſto ſimpliciter quia text.iſte optime pꝛobat nec
eget aliqua noua mea interpꝛetatione niſi ꝙ addo vnum verbũ cir
ca paupertatem ⁊ quis dicatur pauper nũc de hoc poſuit Bart. in
l.vbi adhuc.C.de iur̃.do.⁊ Bar.in.l.ſi vero. 5.qui p rei.ff. qui ſa
tiſ. cogan.⁊ Bar.⁊ omnes poſt eum in.l.ſi cõſtante in pꝛin.ff. ſolut.
matri.⁊ in.l.Fᷣa.C, quando fiſcus vel pꝛiuatus ⁊ in aut. pᷣterea vbi
alias legendo dixi poſt alios ⁊ maxime poſt dũm meum Alexã.de
Jmo.C. vnde vir ⁊ vxoꝛ ⁊ Bal.in.d.l.a.q; fiſcus vel pꝛiuatns ⁊
Bal.in. l. quicunq; in pe.col. C.de ſeruis fugiti. ⁊ Bal.iml.ſi quis
ad declinandã in.iij. col. C. de epis ⁊ cle.⁊ Angel.in.l.huic nobis in
aut. de here.⁊ falci.colłł.j.⁊ Rapha.cuma.in ſuo conſi. cxx⁊j. inci.
duo fratres ⁊c.in.j.col.⁊ do.cardi.in cõſi.xxxvj.in quarta col.inci.
In cauſa que verſa eſt inter Johannez ꝛc. ⁊ Illuſt. do. Franc. are.
in ſus conſi.xiij.in.x.col.incip. In xpᷣi nomine amen ⁊c. Uiſo diligẽ
ter clemate ⁊c.ad quos me remito cuʒ intentio mea ſit ſolũ in hoc
opere noſtro attingere veros intellectus iuriũ ⁊ in pꝛopoſito iſtius
tex. Cuius verba ſunt hec.

L. Ad ſubeunda patrie munera digniſſimis ⁊ me
ritis facultatibus curiales eligant:ne tales foꝛte
nominentur:qui functiones publicas implere nõ
poſſint ⁊c.

Glo. in.l. exẽplo. Sll combonomenſis in

l.fi. C.ſi ð ius vel vtili.pu
bli. ⁊ etiã in.l.fi. C. que ſit longa conſuet.⁊ etiam do.meus Alex. de
Imo. in.l...in.x.col.ff.ad legem falci.repurant iſtam glo. ſingularẽ
pꝛo ſcienda differentia inter generalem diſpoſitionem ⁊ ſpecialẽ di
ſpoſitioneʒ pꝛincipis puta per viam legis vel reſcripti particularis
nam ſpeciale reſcriptũ tollens legẽ non intelig tur tollere cõſuetu
dinem ideʒ dictanteʒ ꝙ ex coĩs ⁊ confoꝛmeʒ cuũ iure comuni ſecuſ
eſt in. l. generali edita tollente ius comune quia tũc intelligi etiam
tollere conſuetudinem confoꝛmem cum iure comuni vt per eos in
locis pꝛeallegatis ad quos me remitto vno addito ꝙ hec glo. de ſe
boc nõ dicit niſi iuncta cum tex.in verſi.neq; vlla pꝛo moꝛe pꝛouin
tie referri ſumatur exceptio ⁊c.⁊ pono verba glo. de qua agimus.
Que ſunt hec. . . ,.
Simpliciter ⁊c.in verſi.iteʒ nota ꝙ dicit ſim
pliciter ideſt vni ꝑſone ſed vni pꝛouincie poteſt
concedi vt.ff. de admuni.l.pꝛima ⁊ ſic ſupꝛa de
teſtis.l.ſi nõ ſpeciali ⁊ ð inoffõ.teſtõ.l.ſi quãdo

yvel vbi conceſſit non obſtante lege aliqua ⁊c.

Z.decurio fſortunam. Zudo. Ro. in

ſuis ſingulari/
bus ⁊ eti do. meus Alex.de Imo.in.l.eleganter. 5. qui repꝛobos
in apoſtillis ſuis ad Bar.ibi.ff. de pigno.acti.reputant iſtũ text. ſin
gularẽ ad hoc ꝙ ĩmunitas aliciu conceſſa non extenditur ad vilia
ad minima. Sed tu aduerte quia iſte tex. mibi non pꝛobat
hotc ſi bene ⁊ ſubtiliter ponderetur. nam loquitur in alijs terminis
valde diuerſis. Cuius verba ſunt hec.

L.Decurio foꝛtunam quam naſcendo meruit ſuf
fragijs atq; ambitione non mutet: ⁊ ſi vacare
ſeruitutem potuerit:oꝛdinationem: que per pluri
mos cito diffiniri ſolet: curiaʒ non relinquat ⁊c.

Qui etate libꝛo.x.

XINi Aa! Bal. 7 Ange. hic etiaz
Blo m. l. ſecun da * Dal inaelet, 5§. ſed ſi
filius in lec. antiqua.ff.de edendo ⁊ etiam do.meus Alex.de Imo.
in.l. fi. in vltima col.in fi.C. de impub. alijs ſubſt. reputant iſtam
glo ſingularem ad hoc ꝙ libꝛa ſeu extimũ patris pꝛodeſt ſilio etiazg
ſeoꝛſum habitanti a patre ſuo. Sed tu aduerte q; hec glo.non
dicit mihi hoc ſi bene ponderetur nec loquit᷑ de extimo aliquo nec
etiã de habitante ſeoꝛſum. Cuius verba ſunt hec.

C Filios ⁊c.in verſi.poſſet etiã eſſe alia ratio qꝛ
eadem perſona eſt patris ⁊ filij exiſtentis in po/
teſtate vnde cum vna perſona tantũ iuris fictiõe
pᷣſumatur: ſufficit patrẽ ſolũ ſubire munera ⁊c.

4 Bal.in.l.diximus.S.p.ff.pe excuſa.tuto.di
* prima. cit glo.in.d.l.j,:non eſſe alibi a d hoc ꝓpoſ
ꝙ ſi vnus de familia ſoluit collectã pꝛodeſt omnibus de familia ⁊
eſt go. in verbo poteſtate ĩ. Sed tu dicas ꝙ hec glo. non eſt
in.l.. pꝛout dicebat Bald.ſed eſt in.l.ſᷣa eo.titu. vnde addo etiam
not. per Bar. in.l. cum ſcimus. C. de agri. ⁊ cen.li. xj. vbi idem volu
it in ſoluete collectã ꝓ alio obligato nam liberat illum ⁊ excuſat
eum a pena ſtatuti S non ſoluentes inducta ⁊ idem voluit Bart.
in.l....domini.ff. ad ſilł.⁊ Bal, in.l.pꝛetoꝛ.ff.de edendo ⁊ Bald.
n. l. Fa. C. pꝓ ſocio ⁊ in.l.pe.in.iiij.col.C. de condi.inſertis ad quos
in hoc me remitto ne exeamus pꝛincipale pꝛopoſitum noſtrũ quo
ad glo.noſtram. Cuius glo.verba ſunt hec⸗ .
CPoteſtate hoc ideo dicit: quia ſi eſſet in pote
ſtate non eſſet dubitatio nam pater ſolus vocare
tur pꝛo modo patrimonij non autem filii cum ni/

hil haberet ⁊c.

Se imponen.lucra.deſc.li.x.

4 Ange. hic ⁊ etiã
Z.prima.s.lucratiuas. ce be en
aret. in.l. ſi ante in. pe. col. ff. ſolut. matri. reputant iſtum tex.ſingula
rẽ ad boc ꝙ maritus nõ lucrat dotẽ añ qᷓ; ſi traducta vxoꝛ ab eiꝰ
donum ſtante ſtatuto ꝙ maritus lucretut dotem vxoꝛe pꝛemoꝛiẽ
te ſine liberis in matrimonio de quo vide tu nota. per do. Abba. in
ſuo conſi.p. in. . volu. conſilioꝛuʒ editoꝛum per me in almo ſtudis
ferarienſi eo tempoꝛe quo ibi iam legebam oꝛdinarie e mane cuʒ
pꝛius non reperirentur niſi cum maxima difficultate ad quem me
remitto vno non obmiſſo nunc ꝙ iſte tex.non pꝛobat hoc nec con
ſiderat traductionem ad domum vt videbis ⁊ pono verba text.
Que ſunt hec.
CLucratiuas vera res eas tantum volumus ap

pellari:atqʒ pᷣdicte deſcriptiõis grauamẽ excipe
re que hereditatis:legati fideicõmiſſi iure ĩ moꝛ
tis cauſa donatione:vel cuiuſlibet poſtreme volũ
tatis arbitrio ad quencunqʒ delabuntur inter vi
uos autẽ ſimplici liberalitate lucratiue merebit
⁊ nomen ⁊ ſarcinam ſi vero vel ſocer futurus fi/
lij vel nepotis vel pꝛonepotis ſponſe affinitatis
coeunde eoꝛundem cauſaʒ donauerit vel parens
etiam filiã vel neptem vel pꝛoneptẽ curiali ſeu ex
traneo nubenteʒ donauerit licet cauſa moꝛtis nil
diuoꝛtij euentu res eius cui data eſt vertatur ad
lucrum nec inter lucratiuas memoꝛabitur nec de
ſcriptionis oneri ſubiacebit ⁊c.

He mune.et hono.libro.x.

Pater regulariter cenſetur eſſe fideiuſſoꝛ fi
— Pꝛima tlij ꝓ offitijs filio delatis vt in.l.ſᷣa ⁊ in.l. lu

tius. idem reſpondit. ffad muni. ⁊ in. l.ſi flia. . idem ſcribit. ff.
fami.herci.⁊ in.l.pꝛima.C. de decu.li.x.cum ibi plene nota.tamen
intellige hoc eſſe verum in officijs que deferũtur filiode iure comu
ni ſecus ſi deferuntur de iure ſpeciali quia tunc non tenebitur tex.
eſt in. d.l.pꝛima in fi.quem ad hoc pꝛo notabili allegat Bal. in. l. j
in vltimis verbis.C. de diſcu.eo.li.cum quo ſto ſimpliciter qꝛ tex.
iſte optime ꝓbat hoc nec eget alia mea noua interpꝛetatione niſiq⸗

addo vnuʒ verbũ in hac materia qñ pater cenſeatur eſſe ſiceiuſſoꝛ .

filij ſui poſuit Bal.in.l.pꝛima.C. comu. de lega. inaß
cum teſtatoꝛ in fi. C. ad.l.falci.⁊ Bar. in. l. cuch fluoae auk ſed
obli. Bal. in.l ſancimus. C. de vſurio rei iudi. 2 Bar in ladd⸗
per illumtex.ff. ad munici.⁊ Bar. in. l. tris onera ff de erc⸗ aaor.
7 in.l. libertus.ꝭ.alium.ff.ad muni. ⁊ in.i.ſi filio.ff. ſoiganel.
Bal. in aut. ex teſtamento in penul.col. C. de colla. ⁊ iullii mn⸗
toꝛ.C.ꝙ cum eo ad quos in hoc me remitto ne exeamus nanch
le pꝛopoſitum noſtrũ quod eſt ſolum in enucleando vero Rnch l
ſu ⁊ maxime nunc iſtius tex.Cuius verba ſunt hec. fii ſen

L. Sicut ⁊ honoꝛes ⁊ munera cum pater ⁊ filius
decuriones ſunt in eadem domo continuari non
opoꝛtet:ita vacationuʒ conceſſa ipſa non alijs
deſſe poſſunt quoniã qui ad eoſdem pel alios ho
noꝛes:eademqʒ vcl alia munera de nouo vocant
pꝛo infante vero filio:queʒ decurioneʒ eſſe voln
ſti:qᷓʒqᷓʒ fidem tuam in poſteruʒ aſtruxeris:tamẽ
onera inſtituere non cogeris ⁊c.

De diſcuſſo. libꝛo.x.

Ludo. Roma.in ſuo ſingulari incipi
Z. ne caſu. geminata quietatio Tccrinelg i,

beo centum ⁊ feci ſolutionem tibi ⁊ tu feciſti mihi quietationem et
poſtea etiã feciſti mihi aliam quietationem de illis centũ q in du/
bio pꝛeſumitur me bis ſoluiſſe centum per caſum ſᷣm eum ad hoc
ſingularem in. d.l.ne caſu. Sed tu bene aduete pꝛo vero ⁊ ne
intellectu meo iſtius tex.qui hoc non pꝛobat ſi bene ⁊ ſubttlliter cᷣ
ſideretur nam pꝛohibet geminatã quietationem pp collectoꝛes qui
depꝛedabantur capiendo certũ quid de quietationibus illis vt hie
in verſi.ne quedam pꝛeda naſcatur collatoꝛibus ⁊c. non aũt dicit H

ad finem ꝙ pꝛopter hoc pꝛeſumatur bina ſolutio ad finem repeten

di nam ſi bina quietatio reperiretur pꝛeſumeretur etiã bina obli⸗
gatio ⁊ per ↄñs ille tex. non pꝛobat ſi bene ⁊ ſubtiliter ponderetur
circa quem ſolum addo vnum verbum qð dixit Pau. de caſtr in
conſi.p.incip.Ego Paulus de caſtro vbi dixit ꝙ quietatio non i/
berat ſed pꝛobat liberationeʒ factã vt ibi per eum ad quem in boe
me remitto ne exeamus pꝛopoſitum noſtrum quod eſt in dando
vero ſenſu ad aliqua iura ⁊ ꝓut hic in iſto tex.de quo nunc agim
circa quem addo etiã vnuʒ verbũ ꝙ foꝛte Bal. ſentiens iſte ex.
non pbat hoc.ipſe allegauit glo.in hac.l.dico Bal in.l. ſi quis er ar
gentarijs. 5. hec vox. fj. de edendo ⁊ idem compꝛobat eli do. me
Alex. de Imo. ibidem qui allegat glo.⁊ non texad hoc quã glo. re
putant ipſi foꝛe ſingularem ad hboc pꝛopoſitũ licet do. meus Aexi.
oe Ludo. Roma.mentionem non faciat pꝛout ibi alias legendodi
dixi poſt eum ⁊ ideo pꝛo nunc non ero longioꝛ niſi pono verba
iſtius tex.⁊ etiam glo.Que ſunt hec.

L. Ne caſu ammiſſa ſecuritate publica quedam
pꝛeda naſcatur:collatoꝛibus decernimus vt ſ
ſecuritoꝛes a diſcuſſoꝛibus ſeu apparitoꝛibuser
poſite rãtioniis publicis continetur ⁊c.

He cano.largitionalium.

Bar.hic ⁊ Ludo. Noma. ⁊ eii aluſt do.
Fran. are.in.l ptoꝛ ait in ba.col ſtoe gagui

Z.pꝛima.

heredi. reputant iſtum tex. ſingularem ad hoc ꝙ vbi non

urariꝰ ciuitatis. cui debẽt aſſignari pecume comunis debel aſſigne

ri theſaurario puintie vicine illi ciuitati cu quibuiſ ſto gan eher.
eſt ⁊ nõ eget aliqua noua mea interpꝛetatiõe. Cuius vbaſune

L. Omnem ſummã aurt vel argenti: reliquaruch
ſpetierum que ſacris largitionibus ⁊ moꝛe pen/
duntur ſtatim vt exactio fuerit celebrata adthe/
ſaurarios vnius cuiuſqʒ pꝛouintie vel adpioxi
mos referri obſignationem tubularii ⁊c.

De legatio.libro.x.

Bar. hic dicit iſtus ter eſeſnnin,

LZ. uniuerſi. ααnilα

enen nitniu ,

ltikatete
gen mi n
auliſmin

6

(ſenrinte

igitrſinummntnin
cpimaſiltkitcſinhuen

CiSturtarnchnctuencnnageenunr
nagalierlwinag
fonnaem amnde ur
ci. wpf̃
Nitumgir,
(hueſttrpefninmnienr
Npinenntinegge.

Nennistoor.
Hpulimaſgtini⸗

arh,

tnli nenarde

CN. iinte

Anmpent dag
) e t
aialnunmnn 8

Niumneninttinn unint

„

40 —

ͤ

—
3

B

„

—

83ð”l

2

WN1ELEraSsaeisene

.

—

e iriinin 4
innn

de nn 3
Wi ſn B
a n

Ainhſtn
luu intutege

ð taͤ,fe
Ennmintnnn
DDHZñð iiftnn
n enkinſicrii,
— aa⸗ Maſrrn
ungin Wirtlint

irNtNGNAfNſini
mamubmaruain

Msifn

mmram ,nlmn unglin
nin ENENN
AEHüNlkii
INNANANLNttdi
5õ
ra giemaANi ni,
xl vuaui Nint
”äl
rtans riin
aimti umut lu uin
uniß lniisſtil
— 1Nafſthe tpelathe
—

5 rete

tem recepit ſuffragio non habet vacationem a muneribus pꝛopter
vignitatem ſed ſi legatus habuerit habet ꝑp legationez cuz quo in
oc ſto ſimpliciter quia tex.clarus eſt ⁊ non eget aliqua mea nona
interpꝛetatione maxime in verſiculo.qui ſufragio dignitates per/
ceperint vc. niſi addo eũdem Bar.in.l.barbarius in pꝛima colu.
ff de offo.pꝛetoꝛis vbi dicit ꝙ dignitates non debent impartiri cũ
unia ad quem in hoc me remitto ⁊ venlo ad iſtum text. de quo
nunc agimus. Cuius verba ſunt bec. .
L. Aniuerſi omnino ex comitibus vel ex pꝛeſidi
dibus vel qui ſuffragio perceperint dignitates ci

uilibus oneribꝰ muneribuſqʒ teneant᷑ aſtricti ⁊c.

de mune. patri.libꝛo.x.

. Dignitas doctoꝛatus maxima equidẽ
L.pꝛofeſſio *eſt pꝛopter quã non ab re poteſt dubi/
tari vtrũ minoꝛ vigintiquinq; annis poſſit doctoꝛari in quo obmiſ
ſa doctrina Bar. alioꝛum in.l.j.F. pueritiã. ff. de poſtu. ⁊ do. Car
di. in phemio clemen. ⁊ Ange.in.d.S.pueritiã in quibus locis late
examinat hanc qõez ad quos me remitto nũc dicenduʒ ꝙ ſic ꝑ tex.
in. d.l.pfeſſio cum glo.ſua quem ad hoc ꝓ valde notando allega/
uit Bal ita tenens in. 1.j. . interdum. ff. de legi. tuto. Sec tu
aduerte quia licet glo.hic in verbo pꝛofeſſio ⁊c. hoc ſentiat tamen
iſte text. nibil facit immo totũ pꝛobat contrariũ ſi bene z ſubtiliter
ponderet nam hic ille volebat ſe excuſare pꝛetextu auaritie que vt
plurimũ non cadit in minoꝛibus vt pote eis non cognita vnde non
poteſt intelligi quoquo modo in minoꝛe pꝛour aperte videre potes
ex eo tex. Cuius verba ſunt hec.

L. Profeſſio ⁊ deſiderium tuum inter ſe diſcre/
pant:nam cum philoſophũ te eſſe pꝛoponas: vin
ceris auaritia ⁊ rapacitate ⁊ omnia que patrimo
nio non iunguntur ſolus recuſare conaris quod
fruſtra te facere ⁊ ceteroꝛum exemplo poteris
edoceri ⁊c.
. Uerba autem glo. ſunt hec.
NPꝛofeſſio hoc poteſt dici doctoꝛi legum petẽ

ti in integrum reſtitutionem ⁊c.

de delatoribus libꝛo. x.
Glo. in.l.omnes in glo.finali.

Bal.? etiã do.meus Alex.ð imo in.l.gallus.5. quidam recte
in. viij col.ff. de lib. ⁊ poſt. reputant iſtam glo. ſingularem ad hoc ꝙ
ſi dr caput ⁊ lingua amputetur alicui ex aliquo delicto intellr ðᷣ
lingua amputetur ⁊ poſtea caput non aũt ecõtra vt ibi per eos ad
quos me remitto ⁊ pono verba glo. Que ſunt hec.

CImploꝛare ⁊c. in verſi.nam vt dicunt contine
ri in theodoſiano capitulo caput ⁊ lingua ei am
putetur/⁊c.

monente Utrum quis poſſit compelli ad pſe/
. 4

quendã accuſationem iam incohataʒ
ber alium pp publicam vtilitatẽ qñ pꝛimus accuſans deſinit ab ea
dicas bꝛeuiter ꝙ non immo accuſatus venit abſoluendus.lxtertia
§.ſenatus .l. ſenatus cum ibi nota.ff.de iure. ſfiſ. Tamen in
tellige hoc eſſe veruz niſi pꝛimus accuſans moꝛtuus ſit vel abſit ex
tauſa neceſſaria quia tunc poteſt tertius omnino compelli ad pꝛoſe
quutionez illius accuſatiomis tex. eſt in. d.l. monente cum glo. quez
ad hoc pꝛo ſingulari allegat Ludo. Roma.in ſuo ſingulari in ver⸗
iudex ⁊c. vbi etij Bar. hoc idem firmat expꝛeſſe ita intelligens iſtũ
tex. Seg tu aduerte rogo p nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius
lex. qui iuditio meo nihil facit ad hoc naʒ hic quis fuit compulſus
gi offo delatoꝛis ⁊ dr̃ hic ꝙ non tenetur aliqua pena tanqᷓ; ſit
delatoꝛ qui delatoꝛ conſueuit puniri vt pbatur in toto illo titulo.
nos loquimur de offitio licito accuſatoꝛis ⁊ ibi non dr ꝙ quis
compulſus fuerit ad ild. Pꝛeterea aliud eſt querere vtrũ quis
incidat in penã ⁊ illa eſt materia illins tex.⁊ aliud eſt querere.an ſi
ne pena quis teneatur aliquid facere ⁊ per ↄñs iſti termini diuerſi
ſunt ⁊ nibil habent comune ⁊ ita ego nouiter intelligo illum tex. be
ne ?⁊ ſubtiliter ponderatuʒ per ↄno iſte tex. non pꝛobat mihi hoc
ꝓ dicit Ludo. Roma. Cuius lex.yerba ſunt hec.

L. Monẽte officij ſollicitudine quin immo iuſſu
pꝛocuratoꝛis vt cauſam ab alio delatam conue/
nienti diligentia inſtrues non ipſum volunta riuz
delatoꝛis munus ſuſcipiſſe te alioꝛum lectio que
pꝛecibus incepta ſunt manifeſte declarat: ea pꝑ
nequid in perſona tua quod eſt ſecte tempoꝛum
meoruʒ alienũ attentetur pꝛeſes pꝛouincie pir cla
riſſinus ad ſollicitudinem ſuam reuocabit ⁊c.

de anno. et trib. libro.x.

NSz 1 Qua pena puniri debet iude qui fuerit ne
LZ.iudices Gigens in erpeclttione cauſartum ſiſtalig n⸗
cas ꝙ pꝛiuatur toto ſalario ſuo tex. eſt nota. in.d.l.iudices Quem
tex.ad hoc pꝛo ſingulari allegauit Ludo. Roma.in ſuo ſingulari in
verbo iudex ⁊c.el. xiij. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intel
lectu meo iſtius tex. quem iudicio meo nimis extendit Ludo. Ro
ma.nam tex. iſte ſolu ioquitur in cauſis fiſcalibus imperatoꝛis non
aũt alioꝛũ inferioꝛũ ab eo vt hic in verſi.errarij noſtri ⁊c. ⁊ ſic ego
non intelligo iſtum text. vendicare ſibi locum in fiſcalibus omnib⸗
cauſis ita in diſtincte nec paſſiz nec recte cõſiderando pꝛobat aliud
iſte tex.niſi hoc ꝙ dixi tibi nouiter Et addo tibi aliud qð ꝓbat
ille tex. recte ponderatus ꝙ pꝛiuatur etiã iudex eo caſu offitio ſuo
vt ibi dicitur in tex.in verſi.omnia que in adminiſtratiõe poſili ⁊c.
Nam etiã offitiũ eſt emolumcntum reſpectu honoꝛis ſed cuʒ text.
velit eum ãmittere oĩa emolumenta ergo ⁊c. Item qui omne dicit
nihil excludit.l.iulianus.ᷣfj. de legat.iijel.a mandatoꝛe. C. mandati.
Et ita intelligo iſtum text, nouiter in quo articulo addo vnũ verbũ
qũo punit in iure iudex negligẽs qð poſuit Bar.in.l.j. C.qũo ⁊ qñ
iudex ⁊ Bal.in.l.ſi. S.illud.C. de tcmpo. appl. Bal. in addi. ſpe.
in titu.de execu.fen.ꝭ.iudex non facit ⁊c.⁊ Bal.in. c. ð..iudices in
titu.de pat.iur̃.fir.in vſibus feudoꝛũ ⁊ Inno. in. c. conqõe extra de
reſ.ſpol.⁊ dominꝰ Abbas in. c. finem litibus extra de dolo ⁊ contu.
⁊ in.c.pe.extra de iudi.⁊ Bal.in.l.mãcipia,.C. de ſeruis fugi.ad q̃s
in hoc me remitto ne exeamus paincipale pꝛopoſituʒ noſtrũ quod
eſt in habendo vero iuriũ ſenſu ⁊ intellecis ⁊ maxime in iſto lext.
noſtro de quo modo agimus. Cuius verba ſunt hec.

L. Judices quos circa pꝛofligẽda errarii noſtri
compendia negligentes ac deſides fuiſſe conſti/
terit omnia que in adminiſtratione poſiti perce9
perunt emolumenta reddere compellantur ⁊c.

Dde agri. ⁊ cenſi.libro. xi.

ni. Ludo. Ro.in ſuo ſingulari ĩ ver. pecunia
Z dDo mim. el d in fi. circa illa qõez vtrum valeat ſta⸗

tutuʒ imponens penam pecuniariã ꝓ homicidio vel ne allegat inter
alia vnum tex. arguendo pꝛo opinione ſua ſciliiet in. d.l.dñi ad hoc
pꝛopoſitũ ꝙ ruſtici ob eoꝛũ paupertatem ⁊ inopiã ne dum non ha
bent ſed non audent optare pecuniam. Sed tu bene aduerie
P vero intellectu ⁊ nouo meo iſtius tex. ⁊ dicas ꝙ Ludo. Roma.
cum ſupoꝛtatione tanti viri pꝛout ipſe fuit decipitur in intellectu ve
ro iſtius tex.qui non dicit nec voluit dicere ꝙ ruſtici non audeant
deſiderare pecuniã ꝓut vr ſentire Ludo. Koma.nam iſte apetitꝰ
poteſt ita cadere in ruſtico ſicut in quocunq; alio ſed dicit ⁊ voluit
dicere tex.ꝙ non audeat optaꝛe ideſt eligere in ſoluendo dñno fundi
pecuniaʒ ſed ipſi ruſtici volunt ſoluere potius de eo qð naſcitur in
fundo qᷓ; pecuniam vt aperte pꝛobatur hic in verſi.id quod terrapᷣ
ſtat ⁊c.⁊ per vñs tex.iſte non pꝛobat illud quod ſentit Ludo. Ro.
ſed illud verbum optare ⁊c.vt dixi capitur pꝛo eligere in ſolutione
vt in.l.j.⁊ per totum.ff.de opt.legat.⁊ hoc modo ego intelligo illuz
tex nouiter qui hoc pꝛobat ꝙ dixi ſi ſubtiliter ponderetur in uo
addo vnum verbuʒ in eo articulo de ſtatuto imponente penam pe
cuniariaʒ pꝛo homicidio aut valeat vel ne quod poſuit Innocen.⁊
Johan. Andre.in.c.finali extra de confe.⁊ Bart. in.l. . in terna col.
ff.de pubil.iud.⁊ GBal.in.c.p.ꝭ.iniuria in titu.de pace iur̃.fiſ.in vſi
bus feudoꝛũ ⁊ Ange.in.l.ſi vacantia.C. de boniſ vac.lixxo⁊ Archi.
in.c.fi.extra ne cle.vel mo.livj⁊ in.c.duo ſunt genera.xxiij.q.iiij.
ad quos me remitto ne exeamus pꝛopoſitũ noſtrum de tex.iſto ⁊
de eius vero intellectu de quo agimus.Cuius text.verba ſunt hec.

L. Domini pꝛedioꝛum id quod terra pꝛeſtat acci
piant pecuniam non requirant quam ruſtici opta
K. ij.

re non audent niſi cõſuetudo pᷣdij hoc exigat ⁊c.

ni Bart . hic dicit
Z.domini prediorum. ni caſuz eñ
notabilẽ ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ ſi cõſuetudo eſt in ciuitate ꝗ quilibet
comitatinus ſoluat dño pꝛedij infeſto aliquo vnaʒ coꝛbem frumẽ
ti ꝙ tenetur ad buiuſmodi pꝛeſtationẽ frumenti cũ quo in hoc ſto
quia bec deciſio clara eſt maxime in ver.niſi cõſuetudo pꝛedij hoc
exigat ⁊c ſed iudicio meo hoc non habet dubitationem cum conſu
etudo habeat vim legis vt in. l.de quibus cum ibi plene nota. ff. de
ſed tex.iſte poteſt aliter intelligi ⁊ magis ſeruiet nobis ſcilicet
ꝓꝙ ſi cõſuetudo illius poſſeſſionis eſt vt pꝛeſtetur vna coꝛba frumẽ
ni vel ynum par caponũ tũr comitatinus ſoluere ⁊ boc magis apla
udet menti ⁊ verbis iſtius tex.maxime in. d. ver. niſi conſuetudop̃
dij hoc exigat ⁊c.⁊ hoc modo ego nouiter intelligo iſtum tex. addi
to yno ſolo ꝙ de materia iſta tractatur in.l..cũ de in rem verſo. ff. ð
vſuris ⁊ in.i.ſi certis annis ð pactis vbi alias legendo dixi poſt ſcri
bentes ⁊ maxime poſt dñʒ meũ ibidẽ ⁊ ideo pꝛo nũc longioꝛ nõ ero
niſi ꝙ redeo ad tex.de.quo agimus cuius text.verba non pono hic
cũ ſupꝛa ea poſueriʒ in capitulo pꝛoxime pꝛecedenti in alio ꝓpoſito.

Z.ſi coloni. Bar hic dici in vlimis verbis iſum

tex.eſſe menti tenendũ ad hoc pꝛopoſi
tuʒ ꝙ remediũ.C. reintegranda.iij.q.viiij.habet locũ ctiã in rebus
pꝛiuatoꝛũ ⁊ laycoꝛum cum quo in boc ſto quia tex.optime pꝛobat
7 non eget aliqua mea noua interpꝛetatione niſi ꝙ ſolũ addo vnuʒ
verbũ ꝙ ideo ſit reintegratio ad poſſeſſionem ſerui quia ipſe fuge/
rat a bonefidei poſſeſſoꝛe ⁊ ſic ſeruus met pꝛiuauerat illũ ð poſſeſ
ſione vnde in odiũ ipſiusmet ſerui fugientis ⁊ pꝛiuãtis illũ poſſeſſi
one ꝑſone ſue non eſt mirum ſi fit reſtitutio ſed non dicit ille text.
quid ſi tertius pꝛiuaſſet illũ poſſeſſoꝛeʒ ſerui vel ſi eſſemus in re in
animata ⁊ hoc modo ego intelligo iſtum text.nouiter ſolo vno ad
dito in eo articulo an remedium.d.c.reint.locum habeat in rebus
prophanis qꝛ de hoc poſuit do.meus Alex.de Imo.in conſi.xciiij.
in vlti.col. in.v.volu.incipie. Plura in materia.c.ſepe ⁊c.vbi allegat
multa ⁊ ateſtatur hanc eſſe cõem opinionem ⁊ in conſi.vj.in tertio
volu.incipiẽ.Circa pꝛoceſſum cauſe vertentis in pꝛima ⁊ in quarta
col.⁊ in conſi.xxxxi.in.v.volu.in.j.col.incipi.In cauſa ⁊ lite verten
te inter iacobum ⁊c.⁊ in conſi.lxxxxij.ibidem ſequenti in.j.colu.⁊
etiã in eonſi.lxxxxiij.in pꝛin.ibidem ad queʒ in hoc me remitto ſed
redeũdo ad rẽ noſtrã pono verba iſtius tex. Cuius verba ſunt hec.

L. Si coloni quos bona fide quiſqʒ poſſedit ad
alios fuge vĩtio tranſeuntes:necceſſitatẽ pꝛopꝛie
condictionis declinare tẽtauerint benefidei poſ
ſeſſoꝛi pꝛimum opoꝛtet celeri refoꝛmatione ſuc/
curri ⁊ tunc cãʒ ꝓpꝛietatis ⁊ oꝛiginis agitari ⁊c.

Nem. licere hab.met.libro. xi.

Ex alienatione rei cuius non habemus co/
L. prumg. mertiũ vt rei ſacre ⁊ ſimiliũ vt in.l.inter ſti
pulantẽ.ꝭ.ſacram cum ibi not.ff.de verbo.obliga.⁊ in.l.multũ eo.
titu. vbi alias legendo dixi poſt alios ⁊ maxime vo.meum Alexan.
de Imol.ibidem ⁊ ideo pꝛo nunc non me extendo circa hoc nulla
obligatio oꝛitur etiam naturalis ſola quia lex reſiſtit ei per notat.ꝑ
Bar. in.l.j.ff.de nouat.tamẽ in contrariũ videtur eſſe caſus in.d.
l.j. quem tex.ad. hoc ꝓ ſingulari allegsuit Ludo. Roma.in ſuo ſin
gulari in verbo obligatio ⁊c.el pe. vbi dicit ad hoc.ſe ſolum notaſſe
iſtum tex.inducendo hoc modo quia hic dicitur ꝙ poſt traditionẽ
illius rei non datur retentio ergo naturalis obl gatio nata eſt.
Sed tu aduerte ꝓ vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex.qui
cum reuerentia tanti patris ꝓut fuit Ludo. Homa. nibil ad rem
facit immo pꝛobat ↄnum de directo in fine in ver. carebit effectn
æc.⁊ in ver.cõtractu ſoluto reſtituere ⁊c.⁊ ſic eſt caſus apertus in
contrariũ recte ⁊ ſubtiliter ponderatus. Cuius verba ſunt hec.

L. In illis qui metrocomie comuni vocabulo nun
cupantur hoc adijciendum necnon noſtra puta/
uit humanitas:vt nulli extraneo illic quoquo mo
do poſſidendi licentia tribuatur ſed ſi quis ex hi
iſdeʒ vicarijs loca ſui iuris alienare voluerit non
licere ei niſi ad habitatoꝛem aſcriptum eiuſdem
metrocomie per qualẽcunqʒ cõtractũ terrarũ ſua
rum dominium poſſeſſioneʒ ꝙ tranfferre ſciente

non eſt egetq; noua aliqua interpꝛetatione nam text. nonl

perſona extranea ꝙ ſi contra ſe ventum huic ne⸗

gocio immiſcere vel illic poſſidere tentauerit qui
cunqʒ contractus introituſ fuerit:carebit efern
⁊ contractu ſoluto ſi quid pꝛeſtitum eſt hoct 1
tum reddetur ⁊c. kan,

De omni.agro.deſer.libro.xi.

Bar. hic dicit iſta l .
T. heredes. aaboe prapolgr. ex eſt ſingulsris

. . . . heres ſcri
debitoꝛe tributario cogitur agnoſcere enã onus Pagerſaalne⸗

⁊ ſi renũtiat hereditati cogr cedere bonis omnibus que exal
titulo cepit a debitoꝛe cum quo in hoc non ſto quia iſte tex. chane
de fundis ſterilibus ſed loquitur de fundis minus onetsg ul
ſu bene verũ eſt heredez teneri pꝛout ſupꝛi. Sed ſoageei
ferentia inter fundum ſterilem ⁊ fundum minus idoneum nl
dicit ille tex. bene ponderatus maxime in verſi.minus icges 8
nam fundus minus idoneus eſt omnino in aliqua conſicerattan⸗
ſed ſterilis non eſt in aliqua conſideratione ſm Gal. in ait. ſed no
uo iure.C. dc actio.⁊ obli.vnde in pꝛopoſito tex.iſte non loquiur
de fundo qui non ſit in aliqua conſideratione.ſed ð minus idoneo
tamen idoneus eſt in aliquo ⁊ ita ego nouiter intelligo illum text.
Cuius verba ſunt hec. .

L. PHeredes ſcripti quicũqʒ; ẽt pꝛo minus ideone
is fundis fiſcale onus cogantur agnoſcere:vel ſi
renunciandum hereditati putent:cedant hijs om
nibus rebus quas ex hijdem bonis quocunq;
iure ⁊ titulo perceperint ⁊c.

Bar . bic ⁊ eti Illuſt do Fran afe.
quicunqz. Ml. ao berede.S ſepn ngt
f de acquir.here.reputant iſtum text.cum glo.ſua ſingularem ad
hoc ꝙ vbi ſtatutuz diſponit aliquid, deber ſieri de conſenſu omnii
ſufficit fieri a maioꝛi parte ⁊ valet ⁊ tenet factuz a maioꝛi parleyt
ibi per eos cum quibus ſto quia glo.clare dicit hoc fed tex nonſi

cit. Cuius glo.verba ſunt hec. „—S
COmnium municipium vel maioꝛis partis ſic
ſupꝛa de iuriſ.omni.iudi.l.ij..hoc etiã ⁊ notaq

omnes ſic ſupꝛa de actio.pꝛeſtan.l.finali ⁊c.
Uerba autem lex.ſunt hec.

L. Quicunqʒ defectuʒ ⁊c.in fi.in verſi.vt id con/
ſenſu omniuʒ fiat quod omnibus ꝑ futurũeſtꝛc.

de man. et colo.libro. xi.

7 Ludo. Roma.in ſuo ſinguluriin ve etleſn
L. Penu. c.ai . dicit men walnun non ten
tur ſtare colono vt in.l.emptoꝛcm. C. locati cum ibi nol Lhe no.
per Inno. in. c. fi extra ne pꝛela. vices ſuas ⁊ per do. Raph. cuma,
in ſuo conſi xx incipi. Magiſter antonius ꝛc. Tamen enpbiſ
ota conducens ẽt ad eccleſia vel a fiſco tenetur ſtare colono ciſten
ti in re eccleſie vel ficali per caſum quem ad boc pꝛopoſiip ſepui
tat ſingularez in. d. L.pe. Sed tu dicas pꝛimo añ oſa ſo
allegare text.in.l.fi.que incipit cognouimus eo.titu. lbi go. boe
aperte dicit limitando illum tex.in.d.l.emptoꝛem ⁊? allegat ratione.
in hoc ne coloni habeant moleſtare fiſcuz ſi expelleretuj ab enpon
teota. Secũdo aduerte tu pꝛo vero ⁊ nouo intellectul neol
us text. ne errares qui ad hoc vt pꝛocedat iſta diſpoſitio oponer
colom ſint antiquiſſimi in eo loco ⁊ vt ita dixeriʒ perpelun
verſi. antiquiſſmos colonos ?c. Ex qua raſione colio 6
tractatur etiã de alio intereſſe fiſci vel eccleſie vr iſn coloni ne
ſciant iura fiſcalia ⁊ eccleſie ⁊ ſic lex magis confidit de eis e⸗
uis colonis ꝛ ideo non ſine quare Ludo. Roma. diceba: deenbn
teota fiſci vel eccleſie qui tenuerat rem per longiſſima en
Tertio conſidero aliud ⁊ bic cti diligenter adueſtcn
do. No.loquitur in emphiteota eccleſie ſeu fiſci. qui vencice e
colono pꝛo certo hoc non habet dubium quia longa eKoſ ſei
inter eum ⁊ emptoꝛem nam in emptoꝛes tranſfertur onlut ettin
⁊ ideo non tenetur ſtare ipſe colono.d.l.emptoꝛem ſecus al ar
emphiteota in quem ſolum tranſfertur vrile oñum er e colx
tamen directo apud onm ratione cuius directi poteſt ſeii

Gie iunggiindti

igtinaitſin uice

ttnnſtnlinmnitz, n
woncrineſtm
alenun intn
eitun⸗
WN tüſi
Nd⸗,

eguns

Agiridistfun

õ
ſo. (Ruargtüninsidi,
Gurcchdambinuharnnn r
dirkmwkrtdantunäiirinn
1fansnnNtonnirmnui
Pngtmke Nrneinnr i
IdindNrfnalrnun
Detthegreperintnrinr
Eepkucittkenan enras ſenn
UNenrägfrenairtrtn r
tpnifantaimiti ginn kurt
Mnnieituumngtnit nwintiini
fednigteehkſuditirute
lginnpgnngbiei Ernnin
Wchumtifnfnmnii.
gfmatiktin ttkitinn
iwlisſuttlnninne

iaſnmnmnnfitner
ntntnlanmin Nn

ſnultunthunnn

l
nailgnn

loherpohnz .
htiſnew
niznigr
1dieget gligin
tlii er

lum nennie
Gnſnit gidgeng
unn leng,⸗ ne 3 N 4
dnanane
longir Sennerdi

mente dn ſe⸗

rent;

4 Hone⸗ e

ni.

uvsauink —

ò

S

☛
ÆO

t.

44
te
0.
.

* sAässsese

——

aa Mit
ectariſn

n, zuii

rn neim wini
Nam uxh d
aAEe.

(Ormtmiinin
Pnlm iuli ſtatin
mie u ino ſuliit
UNaN
On viui funini
im iuavmmiwyinli

VnN

eautr gininte,
n umenge
tulmmicn MWTd
ainavai
. etinluin 8
ne ananti

num. Et ex hoc infero etiã aliud ꝗ; non eſt arguenduũ de emp
toꝛe ad emphiteotam vel e contra nec bene pꝛocedit limitatio tra/
dita per Ludo. Roma. ad. d. l. emptoꝛem. Plus dico g non
ſolu dabimus hanc pꝛerogatiuaz colonis fiſcalibus vel eccleſie ſed
etiã colonis cuiuſcũq; pꝛiuati cum directü dñium remaneat penes
dominuz concedentẽ rem ſuã in emphiteoſim ⁊ mirum eſt ꝙ glo.
in. d.l. fuetiã allegat text. in. d. l.emptoꝛem ꝓ limitatione. d.l. fi. que
nibil ſacit nec aliquid cõe habet.d. emptoꝛem ?. d.l.f.quem tex. H
modo declaro tibi nouiter put audiuiſti vno ſolo addito in eo.ar/
ticulo pꝛincipali vtrũ emptoꝛ teneatur ſtare colono nam de hoc po
ſunt Bart in. l. qui fundum. ff.loc. ?⁊ Bart. cõiter omnes ſcriben
tes in. l.ſi filio. 5. fi.ff. ſolut. matri. ? Bar. in.l. f. ..fi. fl. de iure. fiſci.
⁊ in.l.j..quod ait.ff.de ſuꝑp.⁊ Bar.⁊ Bal.⁊ omnes in. d.l.empto
rem loc. ⁊ in.l.fti..fi. ff. de contrahen. empt. ⁊ Specu.in titu. de lo
cato. 5. pe. verſi.ſed pone ⁊ ibi aliquid ꝑ Jo. Andre.ad quos in hoc
articulo me remitto quia eſt extra pꝛopoſitũ noſtrum quo ad iſtũ
tex. terminos eius ſibene conſideretur. Cuius verba ſunt bec.

L. .ognouimus a nonnullis qui patrimoniales
fundos meruerũt colonos antiquiſſimos pertur
bari atqʒ in eoꝛum loco vel ferros pꝛopꝛios: vel
alios colonos ſubrogari edicti itaqʒ huiuſ aucto
ritate ſancimus eos: qui deinceps aliquid credi
derint huiuſmnodi atentandũ hijſdem poſſeſſio/
nibus eſſe pꝛiuandos ⁊c.

SOe dignitatibus libro. xii.

Offitium pcuratoꝛis vile eſt vt in.l.ſi quis
Z. nemo. C.ð decu.adeo ꝙ etiã infamis poteſt A p
curatoꝛ vt in. . fi. cum ibi not inſti. de except. tamen hoc eſt veruz
niſi ſit pꝛincipe mandante quia tunc omne offitiũ quantũcunq; vi/
le efficitur nobile tex. eſt in. d. l.nemo pꝛefectus quem ad hoc ſingu
larem exclamat Ludo. Roma.in ſuo ſingulari in verbo offitialis
⁊c. el. xiiij. dicens hoc modo verificari tex.in.l. j. C. de manda. pꝛin.
Sed aduerte queſo ꝓ intellectu nouo ⁊ vero meo iſtius tex.
in quo ſententia mea vehementer decipitur Ludo. Roma. quia nõ
meretur allegari ad hoc nam dicitur hic ⁊ tractatur in tex. de iniu
ria non inferenda curie ⁊ dr̃ etiã ibi ꝗꝙ; perfectus non ſubiuget ſe/
natoꝛem ſine ſententia imperatoꝛis ſeu pꝛincipis ⁊ poſtea dr in fine
in verſic. Naz que dignitas iubentibus ſi nobis ſubſtinetur ⁊c. ybi
tex loquitur interogatiue dicens quis honoꝛ erit iubentibus ſi no
bis ſubſtinetur ⁊c.ideſt pꝛefecto pꝛetoꝛio non autẽ vult dicere tex.
ꝙ offtium quod eſt vile efficiatur nobile ⁊ iſte eſt verus ⁊ nouus
meus ſenſus iſtius tex.⁊ illa dictio que non debet ſtare pꝛout mul
ti libꝛi habent pꝛo coniunctione ſed pꝛo relatiuo que ⁊ debet intero
gatiue legi yt modo dixi. Cuius text.verba ſunt hec.

L· Nemo pꝛefectus vrbis circa perceptionẽ vel
ſcientiam noſtram vlli muneri ſubiuget ſenato/
rem: nemo curiam noſtram inani pulſet iniuria
ſiquidem enim ſenatoꝛia pꝛeditus dignitate fue
rit foꝛte mandandũ noſtro iudicio reſeruandum
ſit: nã que dignitas iubẽtibꝰnobis ſubſtinet᷑ ⁊c.

, . . Alex. ð imo.
Glo. in. l. nequis. eua ler imo.

audt in apoſtillis ſuis ad Bar. ff. de excn. tuto. reputat iſtam glo. ſin
gularem ad hoc ꝙ efſe cuſtodem pꝛatoꝛũ aut ouiuz vel vender ſal
eſt vile offitiũ yt ibi per eum. Sed tu aduerte quia totus mũ
dus hoc modo intelligit iſtam glo.ſed ſi bene ponderetur non dicit
hoc ſe loquitur de cuſtode pꝛatoꝛũ vel paſcuuz vt occulata fide vi
dere potes ex verbis glo. Que ſunt hec. .
COQmniqʒ; totũ quod ſequitur ponitur pꝛo vno
⁊ dic ꝙfuit ſaltarius vel cuſtos pꝛatoꝛũ vel pa/

ſcuum militũ vel pꝛiuatoꝛũ ⁊c. .
Secundo addo aliud dum idem do. meus dicit de vendente
ſal vc. nam glo. ſeruit nobis etiã in alio.ſ. in vendente ſepum vel ſa
ponem nam vile offitiũ eſt vt in glo. Cuius verba ſunt hec.

Stationarijs ⁊c.ibi vel qui tenent ſtationem
de vile merce vt oleo ſale ſepo ⁊ ſapione ⁊c.

de re mili.libꝛo.xii.

Z.ſi quis. Bar. bie citiſtum ter efſe ſngularem s
. diſtrictuales qui diuidunt pzed cuz agref
ſoꝛibus nam im eum deciditur vt viui debeant comburicuz quo

in hoc ſto ſimpliciter quia iſte tex. clarus eſt v nõ eget noua ali
interpꝛetatione noſtra niſi ꝙ addo vnum verbũ ot poſuit iun.
do. Franc. areti. in ſuo conſi. clxv. incipi. In xp̃i nomine amen ſicut
Jobannes dicit ⁊c. vbi ponit an quilibet mandans aliquem interfi
ci cum pecunia dicatur agreſſoꝛ ſeu aſſaſinus taliter ꝙ puniatur pe
na de qua in. c. p. extra de homicidio lievjoad quez pꝛo nunc me re
mitto ne exeamus pꝛincipale pꝛopoſitũ noſtrũ quo ad iſtum text.
Cuius tex.verba ſunt hec.
L.Si quis a barbaris ſcelerata factione faculta
teʒ depꝛedatiõis in romanos dederit vel ſi quis

alio modo factã diuiſerit viuus comburatur ⁊c.

T. ſe em el. Bar. hic ⁊ etiã illu.do.Sran.are. in. l. j.5. fi.

ff. de verbo obliga. in. ij. col. dicijt iſtuz text.
eſſe ſingularem ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ nunq; denunciatio facta p me/
dicum qui dicit aliquem eſſe infirmũ vel cicatricem ex vulnere re/
manſuram valet nee aliquid operatur niſi pꝛecedat diligẽs iudicis
inquiſitio an citatrix ſit remãſura vel ne ⁊ ᷣm euʒ de hoc dz conſta
re in actis q̃ iudex examinauit pꝛius an citatrix eſſe remanſura
c.cum quo in hoc ſto de medicis eligendis quia text.clarus eſt ⁊
non eget aliqua noua mea interpꝛetatione ſed ĩ eo quod dicit Bar.
ꝙ debet ſcedere diligens inquiſitio iudicis ⁊c. dico ego ꝙ imo fal
litur Bart. in hoc quia poſt relationem medicoꝛũ debet ſequi illa
inquiſitio ipſius iudicis non aũt pꝛecedere debet ⁊ ad hoc moueoꝛ
per illum tex. in verſi.medicus denunciantibus ⁊ iudice competẽ
te diligeuter examinante ⁊c.que verba poſtponunt inquiſitionem
iudicis poſt denunciationem medicoꝛũ vel ſaltem eodem tempoꝛe
requirunt eam non aũt dicunt eam pꝛocedere debere ꝓut dicebat
Bar. qui in hoc cum reuerentia fallitur vt dixi oĩo qui non bñ põ
derauit iſtum text. cui addo vnuʒ verbũ in hoc articulo qũo ⁊ qua
liter ſtetur perinis in arte nam de hoc ponũt omnes ſcribentes vbi
alias dixi poſt eos ⁊ maxime do.meum Alex. in.l.j.5. fi. ff. de ver/
bo.obli.⁊ pꝛobatur in.l pꝛima.ff. de vent.inſpi. ⁊ in.l.ſeptimo mẽ
ſe.ff. de ſtatu. ho. ⁊ Bal.in.l.cõperationes. C. de fide. inſtru. 7 bal.
in.l.nemini.C. de aduo.di.ind.⁊ Illuſtr.do. Franci.areti.in conſi.
cxliij.incip.ex facto pꝛoponitur ⁊c.⁊ Pau.de caſt.in conſi. cxcvij.in
cipic. Uiſa inquiſitione ⁊c,ð in va col. in fi.⁊ Rapha.cuma. in conſi.
cxxxiiij.in pᷣa.col.incipie. ulneratus ab aliquo non letaliter ⁊c. ⁊
do. meus Alex. de Imo.in conſi.cxlj.in pe.col. in d volu. incipi. Si
Phbatur teſtatoꝛem ⁊c.⁊ in conſi.xxxv.in eo.p. volu.incip.iſa pꝛi
uata ſcriptura ⁊c.⁊ Jo.de ana.in conſi.lxxvj.⁊ ibi aliquid etiam in
additionibus meis ad illa conſilia ⁊ etii do. meus in conſi. xx. in 5
volu.incip.Quando plures percuſſerunt ⁊c.in.viiij.⁊ in. x.colũ.?
Pe.de anca.in conſi.clxxvi.in frincipiẽ.Ex conſuetudine ciuitatis
⁊c.ad quos me remitto ⁊ redeo ad tex.de quo modo agimus.
Cuius verba ſunt hec.

L. Semel caſuaria miſſis militibus inſtauratio
non ſolet concedi obtemptu recuperate valitudi
nis melioꝛis quando non temere dimitantur niſi
quos conſtet medicis dennnciantibus ⁊? indice
cõpetẽte diltgẽter examinate vtrũ cõtraxiſſe ⁊c.

de pꝛiuilegiis ſcola.libro.xii.

Bar. Angel. ? Job. de platea hic et
*5 ar. An 4
2. 9 otiens. etiã e voleer in pꝛinc.ff.
ad ſilł.x⁊ etiã ioſemet Ludo. ſoma.in.lcum quedam puella.ff.ð
iuriſ.omni.iudi.⁊ do.meus Alex.de Jmo.ibidem in quinta colũ.
reputant omnes iſtum tex.ſingularem ad hoc pꝛopoſiiũ ꝙ pꝛiuile
gium cõceſſum patri ꝓ ſe ⁊ filijs maſculis ⁊ ſeminis non extendit
ad feminas nuptas. Sed tu aduerte quia idẽ do. meus alex.
vbi ſupꝛa pꝛoxime dicit ꝙ iſta deciſio non dr vera ⁊ ꝙ iſte tex. hoc
non pꝛobat nec m euʒ iſte text.loquitur de tali fili nupta ſed ego
ſto cum dno Bart. ⁊ Ange. ⁊ Jo.de plat.pꝛout alias legendo dixi
in.d.l.cum quedã quinimmo tex.iſte optime pꝛobat hoc ſi bene ⁊
ſu btiliter ponderetur. Cuius verba ſunt hec.

L. Quotiens ſuper cauſa ciuili vel etiã criminali
ex ſententia.iij.iudcij tui culminis ſcolares vel
eoꝛum coniuges:ſiue adhuc viuerent:earum ma/

rtti.ſiue poſt moꝛtem eoꝛum in viguitare conſti/
.iij.

tute ſint matreſue eoꝛum in viduitate permanen/
tes aut liberi: qui non ſpetialiter alterius iudicis
iuriſdictionis ſubiectam conditioneʒ ſoꝛtiti ſunt
zſerui ad eos pertinentes conueniuntur minime
eos eaſue extranei fideiuſſoꝛes exactione vexari
ſed pꝛo conſuetudine vetuſtiſſima ⁊ iugiter obſer
uata:muneraria vʒ ſue ſcole fideiuſſoꝛem pꝛebeĩr
iubemus hoc videlicet obſeruando:vt in crimi/
nalibus cauſis quinq; alios pꝛimates ex.xxx. vi
ris a pꝛemicerio vſqʒ ad vigeſunum retro nume
randis vna cum numerario volente ⁊ non recu/
ſante pꝛebeant fideiuſſoꝛes ⁊c.

de proxi.ſacro ſcri.libꝛo.xii.

ni Ludo. Roma .in.l.ſi vero. .de viro
Z. vnicuiqʒ. αennta nſolun marri⸗r etias
do. meus Alex. de Imo.in.l.cum quid in quarta. col. ff.ſi cert.pet.
allegant iſtum text. pꝛo ſingulari ad hoc ꝙ maioꝛ excellentia debet
ꝓbari per. xv. teſtes vt ibi ꝑ eos cũ quibus ſto quia tex.clarus eſt
7 non eget aliqua mea noua interpꝛetatiõe. Cuius verba ſunt hec.

L. AUnicuiqʒ qui in ſacris ſcrineis militant ſui lo
ci merita ſeruare opoꝛtere conſtituimus ⁊ vniuer
ſos qui vltra numerum ſtatutoꝛũ in hijſdem ſcri
neis militant ſui gradus reſpectu per oꝛdinẽ quẽ
ſoꝛtiti ſunt indeficientium ſtaturoꝛũ locum vt tñ
vltanis ſocientur ⁊c.in verſi.vt.xv.pꝛimatũ eiuſ
dem ſcrinei teſtimonio cum ſacri religione ſubni
xus pꝛecedentibus dignioꝛ iudicetur ⁊c.

de erro. mili.anno.libro. xii.

Tfi Bart. in. l. ſcũm. ff. de re diui.
eſt alibi ad hoc pꝛopoſituz ⁊ ſie facit eam ſingu. ꝙ ſi quis dubitat
offendi poteſt accipere cuſtodes a iudice qui eum cuſtodiant ⁊ cuz
expenſis ſuis.ſ.ipſius petentis in cuius ſeruitio ſtant cuſtodes illi
⁊ eſt glo.in ver.imputabuntur ⁊ idem voluit do.meus Alexan. de
Imo.in.l.denũciamus in apoſtillis ſuis ad Bar.ibi.C. de hijs qui
ad eccle.confug.cuʒ qua ſto quia clara eſt ⁊ nõ eget alia mea noua
interpꝛetatione niſi ꝙ addo Bar. idem volentem in.l. illicitas. . ne
potentioꝛes.ff. de offilio pꝛeſidis ⁊ Bar.in.l. fi. de erro. mili.anno.
co.li.xij. cum quo in hoc ſto cum vna diſtinctione iſtius nota.glo.
Cuius verba ſunt hec.
CAgnoſere videtur quod cuſtoditus a nuncio
comunis debeat ſoluere nũcio ⁊ non comuni per
legem iſtam ſed certe immo ille qui facit cuſtodi

ri vt patet infra ibi ſi aũt latam ⁊c.
Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu iſtius glo.quam
ego non intelligo in eo qui dubitauit offendi ſed in eo qui eſt deten
tus ex aliqua cauſa ⁊ datur ei cuſtos vt non diſcedat de loco quo
caſu dicit glo. debere ſolui ei qui facit cuſtodiri ⁊ ita ſentit ẽt text.
iſte ſuper quo poſita eſt iſta glo.quam bene notabis.

7 Ludo. Roma.⁊ Illu.do.Sran.
Z. excellentia Rgret.i in. l.pap.. aceſſiones.ff. de
acquir. poſſeſ. reputant iſtum tex. ſingularez ad hoc ꝙ adminiſtra
toꝛ pupilloꝝqui non ſcribit omnia in libꝛo rationum ⁊ id quod nõ
ſcribit retinet occulte dr pꝛedo ⁊ tñr in duplum ⁊ etiaʒ boc ibi nõ.
Bar. cum quibus ſto ſimpliciter quia texlclarus eſt ⁊ non eget no
ua mea interpꝛetatione. Cuius verba ſunt hec.

L. Excellentia tua errogationis per ſuſceptoꝛes
ſacra modum quantitate bꝛeuium conferri per/
ſpiciat ita vt ꝙ die numerus datam ſit diligenti /
us exploꝛetur: ac ſiquid amplius actuartos vel
opinatoꝛes accepiſſe conſtiterit:q̃ᷓ bꝛenium doc
toꝛum criminis noſtris veritas continet ⁊ memo
rati in duplum reddere compellatur ⁊c.

Z. ſortiſſimi cum.il. ſequenti.

Bar. hic ⁊ etiã do.meus Alex.de Imo.in.l. .
8· ſequitur in fa col.ff. de verbo. obliga. dicunt mmmnntn 4
dum ⁊ dicunt etiã ꝙ ille qui eum neſciret diceret contrariũ enon⸗
pꝛopoſitum ꝙ licet vltima moꝛa conſueuerit eſſe illa que 6 nr
eſt text.in.d..ſequitur cum ibi not.tamẽ hoc non babet ocumin
re publica vnde ſi res publica debet mihi ſalarium ſeruieni *
ego ſeruiens tempoꝛe debito nolui accipere ⁊ ſic fui in mox r
tutus licet poſtea interpellem rem publicam vel eius pꝛocur der
vt mihi ſoluat ſalanũ meum non conſtituitur res publica untc
immo nullo modo tñr mibi dare ſalarium ⁊ ſic pꝛima mone ni
la que nocet de quo alias ego etiam dixi poſt do. meũ in. dlſiſi
uum.S.ſequitur ⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero niſi ynune di⸗
idem eſt in alio caſu in quo vltima moꝛa non nocet.. qñ in
moꝛa interuenit etiã dolus ⁊ ſic pꝛimus moꝛoſus comiſi dolg
ſi per emptoꝛem cum glo.ff.de acti.empt. per quẽ ita deteminanit
ibi Bar.⁊ etiã facit text.in.l.qui.x.ff.de ſoluti.⁊ in.l.ſi opera ſee
doli excep.circa que non me extendo cum alias dixeriz legendo in
in. d..ſequiĩ ſed redeo ad tex.ð qͥ agimus. Cuius verba ſunt hec.

L. Foꝛtiſſimi ac deuotiſſimi milites annonas et
cupitas ſingulis diebus aut certe competentitẽ
poꝛe ideſt pꝛiuſq̃ᷓ annus labatur de hoꝛꝛeis con
ſequentur aut ſi perceptionem ſuam ac ſi debiti
ſtudio voluerint pꝛotelare ⁊ id ꝙ competentitpe
minime ꝑceperint fiſci nr̃ comodis vẽdicei ꝛc

de cohartalibus ⁊ princi.

Y fin⸗ Bar. bic ⁊ etiã Illuſtr. do. Franc. aretiinl
. tina li in pluriũ in.j.col. ff. de od heredddicunt
iſtum caſum eſſe ſingularem ad hoc ꝓpoſitũ ꝙ pauilegiu coceſſuz
motu pꝛopꝛio pꝛincipis non valet ⁊ ꝙ vbi ex aliqua lege quis eſt p
hibitus acceptare duo ofntia non valet ipſo iure acceptelio fi offtij
vt per eos in dictis locis. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouoin/
tellectu meo iſtius tex.qui non pꝛobat hoc ſi bene ⁊ ſubtiluter pon/
deretur quinimmo in contrariũ eſt text.in. c.ſi motu pꝛopno exiſ
de pꝛeben. li? vjꝰ⁊ õ nota.per HBar. in.l.j. C. de petitis boñ. ſublalie
x.⁊ per Bart.in. l.. in fine. C. ve bonms vacan. eo.li x. T eiij inalt.
quas actiones. C. de ſacro.cccle.v in.l.iij. vbi p omues etii ſeriben
es ⁊ wi alias legendo dixi poſt do.meum Alex.ff.quod quis iuf.
vbi ponunt an in dubio conceſſio intelligatur facta motu ppꝛio cõ
cedentis an vero ad poſtulationez partis ad quos me remuto vte
deo ad tex.de quo agimus. Cuius verba ſunt hec.

L.· Quiſquis ex cohartalibus adhuc obſequijs
obligatus vel regnũ pꝛouintie vel cingulü cuiuſli
bet militie vel dignitatis quoquo modo merue/
rit ante oĩa contra licitũ vſurpatis impetratiſue
careat etiã ſi vltroue a noſtra liberalitate ius ge/
rende pꝛouintie vel militie ſeu dignitatis cuiuſpi
am ſibi lactauerit fuiſſe delatũ dehinc vniuerſis
ſolatijs condictionis quam ſperauerat defrau/
datus nequid eoꝛum per ſe vel per interpoſitam
perionam poſſit acquirere ⁊c.

de executoribus et exacto
ribus libro.xii.

Slo.iĩ.l.quicũqʒ in uer.inX ⁊c·
Balin.l. repetita.C. de epis ⁊ cle.dicit iſtam glo. foꝛe ſugi
rem ad hoc ꝙ vnus offeialis vel notarius non debet ſeintſeen
re de officio alterius eum quo ſto ſimpliciter quia gloſa ciſe
non eget aliqua mea noua interpꝛetatione vel ſuplectioſe,
verba ſunt hec. officio
Jure nota vnuz non debere tangete de ofie

alterius ſic ſupꝛa de numera.l. in pꝛouintijs? 5
pꝛa de teſtis.l.conſulta ⁊c.

iizin

limunikeire han

rtnnntuntnnn Nue
emiminnnuſttan i deman
gnmntnlnwiten
SrGLAnmen edenIn
mhtumfNenGimn inie
ntüfuntigwenintit nt
pwrne ANYNniirfuirk
Ciarngiriminttiitinetrir
Pirghebumlnmticnintin a
ijAnnur ,niinaeln N
ſvirflirnifiinn Nurenr
ennnſnutnifnin mir
(Mamnnmicfict inn
Arhſcein gins nantdi

ſufmnunritintemihelt

rnanientamt

—;⸗;ð

— A

—

2

Fznarguwusedr

ꝛHꝗTsõs

Al Nas nin
4 1n dine
i
ä
aninti⸗
ä
sõäl

x NrUNuul,d

„£. 2 2a nan
Acatulß lu le,
nmima ſ ilai
ANuainnii n
i iſi
cdumilii iſibihn
iemmninlu o⸗

. mmletkn
ven limnn

Niummntudin

ulhoni⸗

w nimman,
ninſe 19 win i
—
ratt gun 4
vX 6
cu. Nbali
(nt nmm
8 N 4
82

a Arlina iizi

Ne rei domi. uel.temp.
Z.ii.que in cipit ũniuerſas. Ba-

donus.5. ſi ff. de legat. D. ⁊ Bar. etiãmet in.l. in conuentionibus. ff.
de verbo.ſigniſicatiõibus ⁊ in.l.j.ꝭ.quod aũt.ff.de ſuperfic. ⁊ in.l.
ſi patroni in. . egro. ffad trebbel. ⁊ in ſuo conſilio incipien. Ex the
mate pꝛedicto ⁊c. vbiq; ſemper reputat iſtum tex ſingularem ad h̊
ꝙ emphileola fiſci ſeu reipublice poteſt alienare rem vt ibi per eos
de quo alias dixi in. d.l. ſi donus. , fi. ⁊ ideo pꝛo nunc non ero lon
gioꝛ nec pono verba tex.quia nimis longus eſt ⁊ videri poteſt.

Quui teud. dare poſſunt
in uſibus feudoꝛum.
Capitulo primo.s. hoc autem.

Uerbuz deueniat impoꝛtat idem ꝙ perueniat vel ptineat vc.
tex. eſt in. d.c. P. quem text.ad hoc dixit eſſe melioꝛez de iure Bal⸗
in. l. hoc iure. .ſed ſi alter. . de vulga. v pupil cũ quo in hoc ſto ſim
pliciter quia ille tex. optime pꝛobat hoc maxime in verſi. vt ad fili/
os deuenirent ⁊c.nec eget alia noua mea interpꝛetatione niſi ꝙ cir
ca ſignificationem iſtius verbi addo Bal. in. l. fi. in pe. col. C. de ſa
croſ eccle. ⁊ in Neca. C. ve impu. ⁊ alijs ſubſti. ¶ Bar. in.l. a. . hec
verba. ff de legat.iij.⁊ in.l.hereditatem.C. de iure delib.⁊ Bar.ple
niſſe in.l.centurio maxime in pe.col.ff de vulga.⁊ pupil.vbi alias
legendo dixi poſt alios docentes ibidem ⁊ do. meus Alex.de imo.
in ſuo conſi.xxxxiij. in pꝛin. in. v. volu. incipi. Dñi redemptoꝛis inuo
cato ſuffragio ex themate ⁊c. ⁊ do. Cardi.in conſi.lx.incip. Guaſtio
tus de bono. vc.ad quos me remitto cum bijs que alias dixi in. d.
l. centurio ne exeamus pꝛincipale pꝛopoſitum noſtrũ de vero ſenſu
iurium ⁊ nũc iſtius tex.niſi ꝙ non obmitto etiã vt videas not.ꝑ eũ/
dem do.meum Alex.de Imo. in conſi.lvij.in ſᷣa col.in ſo.volu.in/
cipi. Circa penam pꝛiuationis vc. ⁊ in conſilio.clxij. in eodem Fo. vo
lu. incipi. An per illa verba ⁊c.⁊ in conſi.clxxj. in eodem vo.volu.in
ctipi. Di alimenta vc. T in. cõſi. xxxv. in. .col. in tertio volu. ⁊ Bar.
in ſuo conſi. xj. incipi. Suit quidam ac. ⁊ Bar. in ſuo conſi. lxxiinci
pi. Homo acurſoli ⁊c.⁊ in conſi.cxiiij.incipiẽ. Pr filio ⁊c.ad quos
me remitto ⁊ redeo ad text.ð qͥ mõ agimꝰ. Cuius verba ſunt hec.
Hoc autem notandũ eſt ꝙ licet filie vt maſcu

li paribus ſuccedant legibus tamen a ſucceſſiõe

feudi remouentur ſimiliter ⁊ earum filij niſi ſpe/

tialiter dictum fuerit vt ad eas pertineat ⁊c.

BGlo. in. c. primo.S· hoc autem.

Bal. in.l. pꝓ herede.ꝭ.fi.ff.de acquir. here.dicit glo.iſtam foꝛe
ſingularem ad boc pꝛopoſitum ꝙ ad filiam feminam non ſpectat
ſacere pacem de moꝛte patris vt in ea que clara eſt ⁊ nõ eget aliqua
noua mea interpꝛetatione ð qua materia vide tu ea que belliſſime
poſuit etiã Bal. in. d. . hoc aũt ⁊ bar.⁊ Jo.de Jmo.in.l.filius qui
patri.ff. de vulga. ⁊ pupil.de quo etiam ego aliquid dixi in repetiti
one mea.l.iiij. . cato. ff de verbo.obli. poſt alios ſcribentes ibidem
⁊ mayxime poſt do.meũ Alex.de Imo.ibidem ad quos etiãme re
mitto in hoc articulo ⁊ ideo pꝛo nũc non ero longioꝛ pꝛo intellectu
hbuius glo. Cuius verba ſunt bec. .
C Legibus ⁊c.in verſi.pꝛeterea filia iure lõbar/
doꝛum non recipit compoſuionem patris occiſi
ſed maſculus tantum vel alij parentes ideo quia
faidam leuare non poteſt vt in lomba.de homi.

lib. hoc. ſi quis ⁊c.

He alie.ſeudi.
Ca. pꝛimo uer. et ſi clientulus.

Balc.hic in pa. col.?⁊ Bal. met in. c. que in ecl.extra de cõſt. in
anpe.col. ? etiã Bal. in pꝛelndijs fed. ⁊ etiam do.meus Alexan. de
Imo. in. l. gallus. 9. inſtituens in pe.col.ff.de lib.⁊ poſtu.omnes re⸗
putant iſtum text. ſingularem ad hoc ꝙ ſi quis recepit feudum ꝓ
ſe ⁊ fuijs licet in contractibus non compzendantur nepotes ⁊ pꝛo/

nepotes maxime ꝑ not.per Bar. in. l. liberoꝛi. ff de verbo. ſigni. tñ
in materia feudali etiã in contractibus cõpꝛendũtur per iſtum tex.
Robstnt 3 gauete ero t nouo intellectu iſtius tex. qui mibi
Cuius verba ſi unt hec. tceretun nec ons eſt laga in uctio⸗
¶ Et ſi clientulus fecerit liuellum vel aliquid ð
medietate feudi ſine dñi voluntate eo ita moꝛtuo
ſine legitatio herede maf. culo:quod ita intelligẽ/
dum eſt in feudo ideſt ſine filio maſculo reuerti⸗/
tur ad dominum ⁊c. L

Dẽé duo fra.a capi.inueſti.

P9 DHri In feudo regulariter non habet l
2 3. Pri mo. iuſ acreſcendi ſed vnuſquiſq; ex n⸗
tis ſibi ⁊ heredi ſuo videtur pꝛouidere ⁊ non viciſſiz tex. eſt in. d. c.
pꝛimo quem text.ad hoc dixit eſſe vnicum ⁊ ſingularem Bal.in.l.
vnica in pꝛin.in pe.col. in verſi.ſi vero emphiteoſis ⁊c.C. de cadu.
tol. de cuius tex.intellectu alias cõſulendo dixi in cã feudali ardua
in cinitate mediolani vbi allegagi illũ tex. ⁊ alia de quibus ibi que
longum eſſet hic referre ſed ad ibi dicta me remitto ⁊ ſi quis vult
habere illud conſiliũ veniat ad me ⁊ dabo ſibi. Sed ꝓ nũc ad
do vnum verbum in eo articulo an ius acreſcendi habeat locuũ in
feudis vʒ nota.per do.meum Alex.de imo.in conſi.xxiv.in. v. vol.
incipiẽ.De conceſſione facta ab imperatoꝛe ⁊c.⁊ in conſi. xiij.in eo.
v.volu.incipi.An ſi vnus ex feudatarijs ⁊c. maxime in.iiij.col.cuzʒ
ſequenti ⁊ in conſi.xvij.in eo.v.volu.incipi. An in feudo ⁊ emphi
teoſi ⁊c.v⁊ Bal.in.l.ſi qua. C. ad tertul.⁊ in.l.pꝛima in.xj.ꝛ in. xii.?
in pe.col.C.qñ non pet.partes ⁊ Balcd.in.l.pꝛima.ꝭ.p. C. de cadu.
tol. ⁊ Bal.in.c.ſi decedenti in titu.qui feu.da.poſ.x Pau.de caſt.in
ſuo conſi.clviii.incipi.In feudo nouo non bhabet locũ ius acreſcen
di ⁊c.⁊ ſcribẽtes omnes in.l.ſi mihi ⁊ titio.ff. de verbo. obliga. vbi
alias legendo dixi poſt do. meum Alex.de JImo. ibidem ad quos
me remitto ne exeamus pꝛincipale pꝛopoſiũ noſtruʒ ⁊ maxime qͥ
ad verum ſenſum iſtius tex. Cuius verba ſunt hec.

CErx fratribus his vna filia relicta altero ad/
huc viuente deceſſit qr̃ cui poꝛtio defuncti defe
ratur vtrum filie an fratri reſpondetur filie:vnuſ
quiſqʒ euiʒ ſibi ſuiſqʒ heredibꝰ ꝓſpexiſſe vt᷑ ꝛe.

De mili.uaſ.qnui contu.eſt

Ubicunq; lex vel ſtatutuʒ mandat iudici
„. 9.Pꝛimo. vt faciat plures monitiones ⁊ tractamus

de pena incurenda non licet iudici illas minuere vt eſt glo.in cle.pꝛi
ma de ui.⁊ ho.cle.⁊ in.c..in verbo monitionem xc. Sed du
bium pulcrum eſt an idez ſit vt iudex non poſſit minuere termi/
nos per quos venit imponenda pena que tamen venit imponenda
arbitrio iudicis ⁊ in hoc Ludo. Roma. in ſuo ſingulari in verbo
ius ⁊c.el ſo.dicit ꝙ ſic per caſum quem ad hoc reputat ipſe notan
dum in.d.c·p.in verbo monitionem æc. ⁊ etiã adducit rationeʒ de
qua facit ipſemet magnũ feſtum quia ſᷣm eum miſſio in poſſeſſio/
nem ex pꝛimo decreto eſt pena vt eſt caſus ſᷣm eum in. l. ſatis. ff.
in ius vocan.ſed ad faciendum quem contumacẽ requiritur trina
citatio ⁊ tamen eo caſu poteſt iudex facere vnã peromnibus vt eſt
tex.in.l.conſentaneuz.C.qũo ⁊ qñ iudex ergo -c. Secd aduer
te tu pꝛo intellectu pꝛedictoꝛũ ⁊ pꝛimo ꝓ vero ⁊ nouo meo intellec
tu.d.c.i.de mili.vaſ.qui contu.eſt nam iſte text.ſententia mea non
pꝛobat hoc aliquo modo ſcilicet ꝙ iudex poſſit minuere terminos
quãdo pena eſt poſita etiã in ſuo arbitrio immo tex. iſte pꝛobat to
tum vꝛiuz ſi bene ⁊ ſubtiliter ponderetur ⁊ loquitur in pena depẽ
dente a dno feudi citante vaſſallum qui ter debet eum citare verũ
eſt ꝙ hic dicitur ꝙ quilibet terminus debet eſſe decem vel ſeptem
dierum vm eius arbitriũ ⁊ in hoc expꝛeſſe voluit lex deuʒ arbitra
ri poſſe de decem vel ſeptem diebus vt ibi in verſi. ſeptem vel de/
cem dierum arbitrio eius ⁊c. ſed vbi lex imponit etiã penam ad ar
bitrium iudicis ⁊ non imponeret terminos in eius poteſtate non
poſſet abꝛeuiare eos ⁊ ꝓpꝛie loquẽdo in caſu illo ſi dna vellet abꝛe
uiare in ſex vel quin ; dies vel deinceps non poſſet ⁊ ita loquitur
ille tex.ſi bene conſideretur in ſui pꝛincipio in.d.verſi.arbitrio eius
⁊c. Secundo conſidero illam rõeʒ quã ad hoc allegat Ludo.
Roma. de immiſſione in poſſeſſionem ex decreto quã dicit eſſe
pen per tex. in. d.l.ſatis ⁊c.nã mea ſentẽtia ipſe non bene guſtanit
ulum tex.qui non loquitur ſolum de pumo decreto ſed enã de ſo

R. iiij.

interpoſito quo caſu concurentibus paimo ⁊ Fo decteto poteſt bñ
appellari pena vt ibi in verſi.ſi non defendatur et latitet certum eſt
ꝙꝙ mittitur aduerſarius in poſſe. eſſionem ⁊æc.⁊ ſic loquitur de ſo de
creto ⁊ per ↄñs ille tex.non probat ꝙ miſſio in poſſeſſionem ex pꝛi
mo decreto ſit pena put dixit Ludo. HRoma. ⁊ ſic ille text. hoc mo
do intellectus non facit ad pꝛopoſitum iuncta.d.l.conſentaneum.
Uel ⁊ o reſpondeo ꝙ non vr in.d.lconſentaneũ ꝙ iudex poſ
ſit minuere terminos pᷣdictos ſed ſoluᷣ illud eſt de tribus terminis
facere ynum peremptoꝛiũ tot dierum tamen quot fuiſſent tres ter
mini ſeperati vt ibi in verſi.trinis litteris vel vno p omnibus per⸗
emptoꝛio edicto vc. ⁊ in.l.nonnunqᷓ;.ff.de iudicijs de quoꝛũ iuriũ
intellectu etiã dixi in lecis ſuis ⁊ ideo non me extendo pꝛo nunc vl
terius ⁊ ſic non facit text.in. d.c. . in pꝛinci.de mili.vaſ. qui totũ eſt
Quoꝛum iurium verba ſunt hec. Et pꝛimo.d.c. pꝛimi.
Si dñs vocat militeʒ qui ab eo ſe poſſidebat
dicendo eum in culpam incidiſſe per quã feuduʒ
ammitere debeat hic non reſpondet:querit᷑ quid
faciendum ſit dño. NReſpondeo eum ad curiam
vocare debere ⁊ ſi non venerit iterum debere eũ
vocar vſqʒ in ſpatio termini ſeptẽ vel decẽ dierũ
arbitrio eiuſdem curie determinando c.
Uler ba autem.d.l.conſentaneũ non pono hic cum ea poſueriz
ſupꝛa in loco ſuo in hoc opere noſtro in titulo ſuo.C.qũo ⁊ qñ iu⸗
dex. vbi videre potes ne fruſtra occupemus membzanas.

Gi de feu. fu. in domi. et naſſa.

i n materia feudali poſ/
c.pꝛimo.s ſi quis * A inducit pꝛeſumpti/
onem pꝛo vaſſallo qũñ pacifice ſtetit in poſſeſſionem per ſolum vnũ
annum integrũ ſciente ⁊ non ↄdicente dño vbi alias conſueuit re/
quiri in alijs bonis poſſeſſio triginta vel quadragiuta ſeu viginti ⁊
decem annoꝛũ tex.eſt ſingularis in.d.c.puimo.ꝭ.ſi quis feudum in
verſi.per vnum annũ ⁊c quem tex.dixit Bal. ibi in ſᷣa col.eſſe opti
mum ⁊ non foꝛe alibi cum quo in hoc ſto ſimpliciter quia text.ille
clarus eſt ⁊ non eget ſupplectione aliqua vel interpꝛetatione noua
mea niſi ꝙ addo vnum verbũ ꝙ poſſeſſio inducit plures effectus
quos longum eſſet narrare ſed ero contentus remiſſionibus vnde
in hijs vide not.ꝑ Bal.in.l.non ignoꝛat.C.qui.accuſ.nõ poſ.⁊ in.l.
vis eius.C. de pꝛoba.poſt Bar.ibidez ⁊ Bar.in.lſi pꝛius in.iij.q.
ff. de noui. ope.nunci.⁊ in.libcra.ff.ð pꝛoba. ⁊ in.l.quidã in ſuo.ff.
de condi.inſti.⁊ Bald. in.l.fiin.iij.⁊ in.xviij.col.C.de edicto.diui
Adri.⁊ Pau.de caſt.in.l.ſᷣa.C.de ſeruit.⁊ aqua.per illum text.⁊
per do. Anto.in.c.cum ad ſedem extra de reſtit.ſool.⁊ per Joh.de
Imo. in.c.ex litteris extra de pꝛoba.per illum tex.⁊ alias dixi in.l.
pꝛima in pꝛin. ff.de acquir.poſſeſ.⁊ ideo pꝛo nnnc longioꝛ non ero
niſi ꝙ redeo ad text.noſirum de quo agimus in pꝛeſentia. Cuius
verba ſunt hec⸗ .
CSi quis aũt in poſſeſſione feudi ſit de quo do
minus dicit eum inueſtituʒ non fuiſſe:⁊ tunc ſine
ꝓbatiõe aliqua teſtimoniũ ferat dʒ ſolus iurare
ſemel patrem ſuum fuiſſe inueſtitũ hec autẽ ſunt

ita tenenda ſi per vnum annũ ante ſciẽte dño ⁊c.

Si de feu. fuerit contra.
inter do. et agna.

Ludo. Roma. ⁊ ẽt
c. Primo §F. omino. do⸗ mens Alexan. de
Imo. in.l.ſi finita.S.ſi de vectigalibus in.xv.col.ff.de damno infec/
to reputantiſtum text.ſingularem ⁊ mirabilem ad hoc ꝙ in publi
catione bonoꝛũ dm non venit pꝛopꝛietas eius in re feudali ſed pꝛo
pꝛietas efficitur vaſſalli vbi dicit And. de iſerma.ꝙ iſte text. caret
ratione ⁊ ꝙ nõ eſt in vſu.de quo alias dixi in.d.S.ſi de vectigalibꝰ
⁊ iõ non dicã nũc niſi ꝙ pono vᷣba h text.que ſunt hec foꝛmalia.

CDomino cõmitente feloniam vt ita dicam per
quã vaſſallus ammiteret feudũ ſi eam comiteret
quid obtinere debeat de conſuetudine queritur
⁊ reſpondetur pꝛopꝛietatẽ feudi ad vaſſallũ per/
tinere ſiue pecauerit in vaſſallum ſiue in aliuʒ feu

dum ⁊ lege datum cõmiſerit vel deliquerit ꝛ

De contſ. fell: inter pareg.

ca. prund e ernmtng
ter i dcpumn,inen te dint eſſ ad to Ppopoſſt
läl
le tu pꝛio nonò ⁊ vero intellectu meo ad illum tex quẽ ide
tum teuerentia eins vicain non bene guſtamt nam dr bieſoin
dñs debet eligere quem voluerit de vaſſallis vm minnen
zurem dixit relgeren durium ncen ſed ym numer vaſſalloꝛum
t electio per eum ⁊ ſit ille text. nihil penitus facit ad hocſi
ſubtiliter ponderenm. Anelererba ſunt necrki horſibene
C Si vero viſſentiant tunc quid faciendum ſi
queritur ſed pꝛeualuit eoꝛum ſententia qui dire,
runt dominũ debere eligere pꝛiusq; aut quos po
luerint vaſſallus ſimiliter hoc faciat ſecundum
numerum a domino compꝛobatum ⁊c. I

IIt 3fn t1 e

1 0

An aguatus uel filius

RνBal. bic 2 etiam do. mens Alex. dei
ca. primo. in. l. neceſſarijs in nona veinler Namn⸗
in apoſtillis ſuis ad Bar. ibidem in painci. ⁊ etis Slluſt do. Fran.
areti. in. d.l.neceſſarius in pa. coliff. ð acquir. here. tſeputãt iſii te.
ſingularẽ ad hoc ꝙlicet beneficiũ abſtinẽdi ſit de inte ptoꝛio ſalit
in caſu iſto in quo ſilius poteſt abſtinere enade iure ciuili ſ quãdo
auctoꝛitate cõſuetudinis filius repudiaret feuduz ⁊ hereditalej ſi
mul ita ꝙ ſolum hereditatẽ non poteſt repudiare yt ibi . cos euz
quibus ſto quia tex.clarus eſt ⁊ nõ eget aliqua noua me nternie
tatione. Cuius verba ſunt hec. õäs
Si contigerit vaſſallum ſine omni pꝛole dece
dere agnatus ad quem vniuerſa hereditas peni

net:repudiata hereditate feudum ſi paternu fue/

rit:retinere poterit nec de debito hereditario dli
quid nomine feudi ſoluere cogitur ſed in fructi/
bus vt de hijs debituʒ ſoluatur quo tempoꝛe de
ceſſerit ſecundũ ꝙ ſupꝛa diximus ⁊c.vbi verofi
lium reliquit:ipſe non poteſt hereditatem repu/
diare ſine beneficio ſed aut vtrumqʒ retineat aut
vtrumqʒ repudiet ⁊c.

De capi.qui ci. uendidit.

11132

Glo.in. c.pꝛimo.S.finali. n
Imo.in.l.ſi finita. . ſi de vectigalibus. ff. de dam. infet in. vin colii
reputat iſtam glo. ſingularem ad boc vaſſallus cu eſt conceſſnj
ſeudum ſimpliciter poteſt ſe liberare ab eo babendo illud pao dele
licto de quo alias dixi in.d.5.ſi de vectigalibus ⁊ ideo nũc non amn
go niſi ꝙ pono verba glo.Que ſunt hec. S
CCLertum ꝛc. in verſi. at cum libere feudum reci
pit:non appoſita aliqua condictione ſed ſimpli/
citer fuerit ð eo inueſtitus nihil eniz poteſt impi
tari pᷣter ſacramentũ ð quo deũ habet yltoꝛ? e.

de contro. inter dom. etemp.

Si teſtatoꝛ pꝛohibet beredi ſuo alienatio /
Ca. primo. nem alicuius rei caſu quo alienetun in 6
iure pꝛiuat alienantẽ dubitatio eſt notabilis an ſi beres alienat
illam tamen ignoꝛanter cadat a iure ſuo vel ne in quo dicas bꝛe
ꝙ non tex. eſt in. c. . in verſi feudo quem ad hoc eum ſao ſelj
ſingulari allegat Bal.ibi in vltima col.in.iiij. notabili pꝛo quo
tex.nota. in.l.fi.. fi.vbi eſt bonas tex.ff. de legat. o. Fmn. qul Hßin
bãda iuſta ignoꝛãtia alienantis ego intelligo iſtuz ter. drraden
materialſolum addo Pau. de caſt. in conſixlv.incipr ius tein

Minfiin

ſonane St eſthier iinun

tochitcrinttenninn ünnn

õ
Nin ifninſnnmnerii
Ptchnncnennengialinraſten
Ginbezirprcrudr Nngettudne r
Potinndvgetgnneniilme
DAenenbeninginbinn!
eonpſtoetſcur winubamn
tganntuonſtenpeichn iirenttnim
etſuſtmmu iintrg in⸗
ulniſtumſin lmn tineh
Nauſſnniktinn r rlt en in

widierſufnidr
CGmmd gliiſeſent

mun inginn
atnn

ninctie,
4 lu ſnti,,
rianmn de⸗

tniepit
Npbirüe

nc.
huneunu
ekin llin ni
ntnltful
rſibnd irliſnt, uk

lum nn Ciummtmen

mid ine aenn

en dnt

i ulee⸗

Oberelerp ,
eeun
in elcee Puisn,
lgeen genron
elien geniee An
htenti R
rſe
iien

oinund

iling
een

—w

—

l

—

rs

— ——

217 F5.5. 5S S2

—

2*

.

.ẽð

U
vin mnun fuinien
rrN Nintn
Arerinillwtmmir itnn
vNnsMin uinetnn

lr rartpin fdtnr.

aAr a wiinliuſtmiin
i

Aaigna cet

WE
Sncindfſli
õ
mumin iingell
l
—
—– 8
Ilntmdmiute
—
jmmtm i liſt
imnj hhi ⸗
2

Cen ine in

n e,
ctunha/
S uinſl /
mg 11 1 bnd / /
ag atuki

di alienationem æc. vbi ponit an pꝛohibitus alienare extra familiã
poſſit alienare ſi nullus reperiatur de familia ⁊ in cõſt. ccxxxxvi.in
cip. An conuentio facta de nõ alienando ac. ⁊ etiã in conſi. cclxxxi.
incipi. dicendũ eſt ꝙꝙ dicta fraternitas ꝛc. vbi ponit an ꝓPhibitus ali
enare poſſit inſtituere heredem 7 do. meus Alex.pe Imo.in conſi.
iin in. ii. volu. incip. An pꝛohibitio facta æc. ⁊ p Pau. de caſtr. in
conſi cci · incipi. enuncintio facta xc. vbiponit an pꝛobibitus alie
nare poſſit repudiare bereditatem ei delataz ⁊c. ⁊ in conſi. xvi. inci.
an ꝓbibitus alienare poſſit pmutare ad quẽ me remitto circa bec
necnon ad Illuſt. vo. ranci. areti. in conſi. cxxv. incipi.Eximie. d.
tollateralis vc. vbi ponit an pꝛohibitus alienare rem poſſit pigno/
rare vel ipotecare eam ⁊ pꝛo nunc longior nõ ero ⁊ remitto me ad
ta que dixi in. .l. i. . f..f. de legat. ii.? redeo ad tex. de quo modo
agimus ne exeamus pꝛincipale pꝛopoſitũ noſtrum ⁊ maxime quo

ad intellectũ iſtius tex. Cuius verba ſunt hec.
C Sed ⁊ quod dicimus alienatione feuduʒ ape
riri domino intelligendum eſt: cum a ſcientibus
alienetur beneficiũ: ⁊ cum dicitur de venditione
idem eſt in omnibus alienationibus ꝛc.

Mic finitur lex coꝛadi.

— r In multis caſibus pꝛopter delictum co
(a. P rimo. dun um bona delinquentis publicant ⁊
applicantur fiſco vt in.l.pꝛima ⁊ per totũ.ff.⁊.C. de bonis dãnat.
etiã.ff. . C. de iure fiſci.⁊ iuxta nota.per Bart. in.l.fi. . fi. ff. de hi
is qui ſibi moꝛ.conſci.?⁊ Hal.in aũt.inceſtus.C. de inceſt.nupti.et
per Bar.in.l.pꝛima.ff.de bonis damnato.et Balc. in. l.pꝛima. C. ſi
ſeruus extero. Sed pone me habere feudũ ab aliquo dño cu
ius ſoni bona ob eius delictũ confiſcata ſunt vtrum feudũ etiaʒ mi
bi conceſſum publicetur ſalteʒ quo ad pꝛopꝛietatem in quo dico
non ſed ego vaſſallus efficioꝛ liber et francus a iuramento fidelita
lis text. eſt in dicto.c.pꝛimo in verſicu.ſed in erea eſt ſolutus ⁊c.
quẽ ad hoc ꝓ ſingulari allegat hic Bal. in. v.col. ⁊ ẽt do. meꝰ Alex.
Imo. in.l. ſi finita. 5.ſi de vectigalibus in vlti. colii fi.ff ð dam. infe.
Sed aduerte tu bene quia alius vr̃ mihi eſſe intellectus iſtiꝰ
lex. ⁊ nouus ſi bene et ſubtiliter ponderetur nam loquitur in dño
excomunicato vel banmto cuius bona nõ ſunt confiſcata nã interiz
donec abſoluat vel remaneat banitus non debeo ego vaſſallus eip̃
ſtare ſeruitia ſed interea ſuʒ liber a ſacramento fidelitatis ſed ſi bo
na eius fuiſſent publicata certe non eſſem liber ſed debere ei ſerui
re ad quem bona tranſeunt nam intelligerentur tranſire cum one
re ſuo et hoc modo declaro nouiter tibi iſtum tex. de qua materia
addo do.Cardi.in terminis hoc ponentẽ in ſuo conſi l.cxxix.in pꝛia
col. in fi incipi. Punctus talis eſt quidam baro ⁊c.ad quem me re
mitto et redeo ad tex.de ͥ modo agimus. Cuius verba ſunt bec.

C Etuntur eo articulo ꝙ quenadmodũ dominũ
excoĩtum vel a rege bannitum non eſt obligatus
vaſſallus adiadimendum vel ad ſeruitiũ ei pꝛe/
ſtandũ:immo ex ſolutus erit interim ſacramẽto
fidelitatis niſi ab eccleſia vel a rege fuerit reſti⸗
tutus ⁊c.

de prohi. fen ali. per federicũ.

Glo in. c. imperialem. Runrie regen

aret.in.l. ſi ita quis. . ea. l. in. v. col. ff. de verbo.obliga.reputant iſtã

glol. ſingularem ad hoc ꝙ licet pꝛphibitus alienare rem videatur
vtrum pꝛohibitus relinquere ex vltima voluntate. Tamen hoc eſt
verum quoad hoc vt alienatio ſit nulla ſed non quo ad hoc vt inci/
dat in penam a lege impoſitam vt ibi per eos ad quos me remitto
vno ſolo non obmiſſo ꝙ bec glo. non dicit mihi de pena comitenda
vel non ⁊ an incidat in penam vel ne ſed ſolum dicit de millitate ali
enationis facte in vltima voluntate ⁊ ua teneo pꝛo intellectu iſtius
glo. pꝛo nunc ⁊ capio glo.de qua agimus. Cuius verba ſunt bec.

C Alienare ⁊c.in verſi.quid ſi vafſallus legaue/
rit feudum pꝛoꝛſus extraneo vel extraneũ de feu
do heredeʒ inſtituit nullis agnatis vel deſcendẽ
tibus relictis reſpondeo videtur non alienatum
yt ſic dominus eum inneſtire cogat᷑ vt argumẽto
ff. de aliena. iudi.mu. cauſa facta.l.ex boc. §. ſed
beredem ⁊ ff. de legat. iij. l. pater. . iulius mihi

1

tamen vigetur ꝙ nullo modo cogiſdebegt domi⸗
nus inueſtire quia nontenuit legatuz vel heredis
inſtitutio in feudo facta xc. ee

ca. primo. 5. ſcribg. tetatus ſunutno
titur per ſetibentes maxime per Bal in. l per diuerſas. C. manda.
T iel.paima. C. plus valere ꝙ agitur æc. ⁊ per Bar. in. 1l, poſt cõtrac
tum. ff de dona. v Bal in. l..illud in. vij q. E. ve ſacro. eccle.?2 Bar.
in ſuo conſilio incipi: Petrus nicole æc. x Pau. de caſtr. in l. iuriſ
gentiũ. 9. dolo. ff. de pactis per Bal. in. l. ſi cñ pater per illuz text.
LC. ad velle.x in. l. multu. C. ſi quis alteri vel ſibi æ Pau. de caſtr⸗
in conſi. xxxij.incipiẽ. Chiſis hijs que ſuperius ac. ⁊ in conſi. ccxxx.
incipi.ſimulatio cõtraetus an pꝛeſumatur vc.v per Jllun. o. Frqᷓ.
aret. in ſuo conſr rv imnae Yopfinomineuivoacuningnde
mature conſideraus ⁊c.circa que nunc gueſg en nolarigs gonfi
ciens ſcienter inſtrumentũ ſimulatuzs punlatut aliqua Pligi qᷓ di
cas ꝙ ſic naz aliqñ remouetur ab offitio vt in. ꝭ.quia vero in aut.
de non alienan. ⁊ in. linbemus.. bis tabelliõibus. C. de ſacr. eccle.
Aliquando incidit in ſpetiem falſitatis vt in.l. iubemus. C. de
teſtam. Aliquando punitur etiã ⁊ hic aduerte in pena manus
vt in caſn mico ingulari u. a. c . 9. ſeriba yero gnem tex. p ſin⸗
gulari vnio lcgeuit Balah hoc in Brcs. Cares inter ali.acta cir,
caſ. x idem voluit etii Ludo. Noma. in fuo ſingnlari in verbo no
tanus xc. el pe. licet de Onl mment ionemi non faciat padut magis co
muniter nõ facit in iluis ſins ſingularibus que omnia indicio meo
fere habuit a Bal. licet eum taceat pꝛout hic in intellectu. d S. ſcri /
ba vero maxime in verſi. cum amifnone offttij 7 infainie periculo
manum ammittat ⁊c. cum quo ſto quia text. cla us eſt vt patet ex
eo. Cuius verba ſunt hec. ſ ſdè
Scriba autem qui hoc inſtrumentũ ſciens cõ
ſcripſit poſt ammiſſione officij cum infamie peri
culo ammittat manum ⁊c. ===

de pace tenenda.

12102

— RRHEE——
1 . „ „11522
REEEEEEEEI

Glo.in.c.pꝛimo.s.ſi duo. Bala
etiã do. meus Alex. de imo.in.l.milites in pe.col.C. de teſta. milit.
reputant iſtam glo.ſingnlarem ad hoc.qꝙ; iudex poteſt capere infoꝛ
mationem a teſte non iurato ⁊ ſic iſte eſt vnus caſus in quo dictuz
teſtis valet ſine iuramento contra ea que babentur inl iuſiurãdi
C. de teſtibus cum quibus ſto quia glo.clara eſt ⁊ non eget aliqua
noua mea interpꝛetatione vno ſolo excepto nam ego intciligo iſtaz
glo. quantum eſt pao inſoꝛmatione quadam pꝛeambula ex qua tii
iudex non poteſt abſoluere yel condemnare ſed poſtea⸗ debet cum
iuramento examinare ⁊ hoc ego colligo ex verbis glo. ibi vebebit

pꝛimo audire ⁊c.quaſi dicat qbec eſt quedã pꝛeqbula examinatio
que faciccla eſt ⁊ H mo ego declaro tibi bac glo. Cui ba ſunt hec.
Zeſtimonium eius qui pꝛoduxit inueſiitoꝛem
quia debebat pꝛobare ſe inueſtitum eſſe vt infra
ſequitur ⁊ ſi idem pꝛobare poterit ⁊c. Ael dica/
mus illius teſtimoniuʒ ⁊c.ideſt eius inueſtitoꝛis
quia comes debebat pꝛimo audire eius teſti-
moniũ ſimplex dictum ſine iuramento vel cuz iu
ramento ſi voluerit xc. G. 21

ca. primo.s. ſi quis alimm. Omm⸗
extrahit alicui pilum de barba malo animo punitur in libꝛis. x.
aplicandis parti ⁊ in.xx. aplicandis fiſco ſi ſanguis non exiuit tex.
eſt in. d. c.pꝛimo..ſi quis aliuʒ quem tex.ad hoc allegauit Ludo.
Boma.in ſuo ſingulari in verbo pilus ⁊c.hoc modo interpetratus
illuz caſum. Sed pʒo vero intellectu ⁊ nouo meo tu bene ad
uerte rogo quia iſte tex. intelligitur cum grano ſalis in faciẽte hoe
pendente termino pacis vt hic in ver ſi.ſi quis intra pacis edictũ ac.
qui verſus eſt in..pꝛoxime pꝛecedente qui debet legi ⁊ legitur cuz
illo. . quem allegat Ludo. Roma. ⁊ non vidit illum pꝛecedentem
tex quem habuu ante oculos. Quoꝛum iurium verba ſunt hec.
Si quis alium infra pacis edictũ vulneraue/
rauerit niſi in duello ꝙ vitam ſuam defendendo
hoc feeerit pꝛobauerit manus ei amputetur ⁊c.

in verſi. ſi qnis aliquem ceperit ⁊ abſqʒ ſangui⸗

4
1

nis effuſione fiſtibus percuſſit vel crines eius
aut barbam expilauerit. x. libꝛarum ei cui iniuria
illata eſſe videtur pꝛo compoſitione impendat ⁊
iudici.xx.libꝛas exſoluat.

a rit nor. Bal. bic 1 etiã do. me
ca.primo.s.ſi uero. SRerie mnom ldi
uus ſeuerus. ff. de requi. reis in apoſtillis ſuis ad Bar. in. col. cir
ca pꝛincipiũ reputant iſtum tex. ſingulareʒ ad hoc ꝙ bona mobilia
cenſetur eſſe illius territoꝛij vbi reperidtur a aplicamur fiſco illius
terrltoꝛij qñ publicãtur de quo dixi.S.in.l.j.C. de apoſt. ⁊ ideo nõ
repeto nunc mſi ꝙ pono verba iſtius tex. Que ſunt bec.

¶ Si vero violatoꝛ pacis a facie iudicis fuger it

res eius mobiles a iudice in populo publicentur
⁊ diſpenſentur .

Interpretatiões noue: nouiqʒ
intellectus per lariſſunum Cltri. Jur. Doctoꝛẽ
Equitemqʒ auratum: Sacri ſpalatij Apoſtolici
aduocatũ Lonſiſtoꝛialem. D. Eudouicum Bo/

logninũ iura ciuilia oꝛdinarie legentẽ in vetuſtiſ
ſuno regiae ciuitatis parriae ſuae Bononie ſtu
dio traditi id oẽs glo.? tex. ſingularesi decretiſ
? in decretalibus ⁊ libꝛo.vj.⁊ in clemẽtinis cuʒ
allegationibus conſilioꝛũ pꝛeſtantiſſimoꝛũ Doc
toꝛum in omni articulo:miro oꝛdine per eum con
textis:necnon cum pluribus Juribus ab oꝛigina
libus. ffoꝝ. pandectis per eum etiã diligenti ſtu⸗
dio ac fideliter habitis: differentibus ⁊ omnino
conrrarijs tranſumptis Codicibus oibus Anno
Dñi.Alð.ccccxciiij.Rallen.Aldart.

xrxiii.diſtinctione.
Glo. in. c. ſi quis ĩ nomine dñi.

Jo. de Imol.in. :.ſi is qui reus in. xx vj. colũ. ff. de pub. iud. 2
do. meus Alex. ð Imo.in.l.ð pupillo.ꝭ.qui pcuratoꝛio in ſa.col.ff.
de noni ope. nunci.reputant iſtam glo.ſingularez ad boc pꝛopoſitũ
wexcoitus ſpoliatus agens interdicto recuperante non poteſt recu
perare poſſeſſoneʒ de qᷓ alias dixi in.d. S. qui pcuratorio ⁊ ideo nõ
me extendo niſi ꝙ ibi dietis modo addo in terminis Sederi.de ſe/
nis in ſuo conſi.xxx. idem tenentem vbi allegat iſtam glo. ⁊ etiã ali
am ſimilem in. c. ex inſitatione de pꝛocur.⁊ Jo.andre.in.c.a nobis
ð exceptin glo.pꝛima ad quos me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua
gimus. Cuius yerba ſunt bec.
¶Audiatur ⁊c.in verſi.nec excomunicatus ſpo
liatus directe poteſt reſtitutioneʒ petere vt extra
de reſti. ſpoli. C. litteras ⁊. C. tranſmiſſa ⁊ de

exceptio.C. inter ⁊c.
lxxxi.diſtinctione.

2 .
1 gi Bal. in. l. data opera in. xx.⸗
Blo. in c.clerici col. C. qui accuſa.non poſ.⁊
Ludo. Roma.⁊ etiã Illuſt.do. Sranc.aret.in.l.pꝛima.ꝭ.ſi.in.iiij.
col.ff. de verbo. obli. ⁊ etiã do.meus Alexã.de Imo.in.l.heredes
palam in pꝛinc. ff.de teſtis in apoſtillis ſuis ad Bart. ibi reputant
iſtam glo. ſingu. ad hoc ꝙ in criminalibus fauoꝛe abſolutionis ma
gis creditur teſtibus negatibus q; affi mãtibus vbi alias dicimus
orium vt credatur magis duobus affr mantibus q; mille neganti
bus vt in.l.diem ꝓferre..ſi plures cum ibi not.maxime per Bar.
ff. de arbitris ⁊ per Bal.in.j.in.v.q.⁊ etiq in.l.actoꝛ.C.de pꝛobat.
vbi aſſignant in hoc rationem quia confirmatum eſt magis credi/
bile de quo poſuit etiã aliquid Bar. in.l.pꝛima in pꝛin. ff. de vent.
nce olein aut.omnibus.C. coĩa de ſuceſſio ⁊ Pau. de caſtr.
in ſuò conſi.l.ad quos me remitto ⁊ redeo ad glo.de imus.
Cuius tex.verba ſunt hec. gle oe gta agimus

CAliquiꝛc.ſed quid ſi duo clerici me comiſſiſt
foꝛnicationem cum aliqua tali die duo layci di,
cant me fuiſſe ſecum tota die in alio loco ſtabo .
ycis quia ſtant pꝛo reo ⁊ ita patet hic ꝛc.

xc. diſtinctione.

BGlo. in. c. placuit. no. Lein za
tuis petit. Ludo. Roma .in.l.Fa in Painceipio ſt ſolnt matn, . 4
Ludo. Roma.in.l.qui loca..qui bona.ff de damnamnfec. ⁊ do. me
us Alexan. de Imo. in.l. .§. poſt operis in Fa col ff de nomope.
nunci.⁊ eriã dñs meus Alex. pe Jmo inil.qui bona S,ſt quis iuſta
in pe.col.ff de damn.infec licet de Ludo. ſ oma, mentionez non fa
ciat moꝛe ſuo reputant iſtam glo. ſingularem ad hoc pꝛopolltuz e,
licet alias in ciuilibus cauſis partes non poſſunt compelli ad copo
ſitionẽ vel ad pacem vel ad tranſactionez yt in. .quia vero in au
tem vt litigantes iurent coll.viiij. ⁊ in.lſi ex ſtipulatide. C. de ſent.
⁊ in.l.furti.S.qui iuſſu.ff.de hijs qui not. inf.⁊ in.lſi quis ex con
ſenſu ⁊ ibi Bal. C. de epi. audi.cuʒ ſimilibus tamen hoc fallit qu
do aliqui litigaſſent diu nã poſſunt cõpelli cõcoꝛdare ⁊ ſe compone

re de quo alias dixi in.d.S.⁊ poſt operis ⁊ ideo non me extendam

nunc niſi ꝙ, vltra iam ibi dicta per alios ⁊ per me addo do. Abba.
idem volentem in Heca. extra de treug.⁊ pac,. vbi allegat iſtam go.
etiã pꝛo ſingulari.Cuius verba ſunt hbec.

CExcomunicatione videtur tamen ꝙ iudex ſe/
cularis coget eos ad concoꝛdiã ⁊ ſihoc non ſuf/
ficiat ꝗꝙ tunc excomunicabit eos. xvij.q.iiij. C.
de pꝛeſbiteroꝛum ⁊c.

OPrima queſtione quarta.

1 Quando iudeus qui effertus eſt chiiſti
C9 Ju 4 ei. anus poſtea efficit denuo iudeus dubiũ
eſt pulcrum cui applicentur bona illius an filijs chꝛiſtianis eius an
vero fiſco ⁊ poſuit late Ludo. Roma.in ſuo ſingulani in verbo iu
deus ⁊c.el o.dicens ꝙ ſuper hoc alias conſuluerunt doctoꝛes pa
duani dicentes aplicari debere filijſ chꝛiſtianis per tex.in. d. ciudei
Sed ipſe Ludo. Roma.tenet de directo ꝛiũ ſubdens ſe ad/
mirari de eis nam tales qui denno tranſeunt ad ſect iudeoꝛũ pn/
niuntur vt heretici vt in.c.ð chꝛiſtianos de here. li. v. Sec bo
na hereticoꝛuz confiſcantur vt in aũt. gaʒoꝛos.C. eo. titu: ergo c.
ſubdit Ludo. Roma. ſe de hoc lucratum fuiſſe quatuoꝛ ocatos.
Sed tu aduerte in hoc paſſu ꝓ vero ⁊ nono intellectu dictox
iurium meoq; quia ⁊ ſi chꝛiſtiani iterũ effecti indei habentur ⁊ei
am dñnt puniri vt heretici vt in. d. c. chꝛiſtianos tamen pꝛecicla p
cedunt qñ non extarent filij chꝛiſtiani quibus debentur xr in de,

E

iudei qui text. optime pꝛobat hoc maxime in verſic. eoꝛum ſiceles

filios excludi non opoꝛtet æc. cum ratione ibi aſſignata in text. in
quo addo etiã vnum verbũ ſatis necceſſarium vtruz iudeus poſſit
ire ad ſectaz ſaracenoꝛũ ⁊ an puniatur aliqua pena in quo dicas
non punitur ⁊ poteſt tranſire ſᷣm Oldra.ᷣ in ſuo conſi ij iipi. Iu
deus tranſiuit ad ſectam c. ad quem in hoc me remitio mo nun
ne exeamus pꝛincipale pꝛopoſitum noſtrum quo ad iſtum text.
Cuius verba ſunt hec. V ę
CJudei baptiʒati ſi poſtea pꝛeuaricantes in xpi
anum qualibet pena damnatuʒ extiterit a rebus

eoꝛum fideles filios excludi non opoꝛtebitæc.
Prima queſtione.vii.

Glo.in.c.qũot.cordis oculus.

Bal.in.l. illud. C. de ſacroſ.eccle.⁊ etiã do. meus ller . nna.
in.l. ſtipulatio iſta.. alteri ⁊ in. 0. fi.in pe.col.ff. de erbochi
tant iſtam glo. ſingularem ad hoc pꝛopoſitum ꝙ gord dn in

lari pauperibus ⁊ locis piis etiã ſi verba dirrigalur 1cole llerel
pauperes licet do.meus Alex.in. d. . alteri in. .col alire inon *
rit illam glo.vt ibi per eum referentẽ Jo. de Imo. in. c. c co

e ee⸗ *E itto cum alus
in. viij. carta de iureiuran.ad quos pꝛo nunc me ſemitſo⸗ neroinel

dixi de hijs in. d..alteri vno ſolo nunc non obm r nceſel⸗

lectu illius glo. ꝓ iſta glo. vere dicit hoc circa finme ib

ſrclufinuſi ncnn
ſirttfrangnpſun an unenn
fünigint AAnrhene umtnne
vtaul a mni tiſctuem au

äſtkittn gunn inſt entn

antupiuönn daunn Kits u
hredakinginnsAinnern
lfininnentntinnior er un!
erorctoniocenwan ondeatin rn
AmuhieunmetülneNi
(Aen onnſmnumdte
gan toscſcunſtnigleitnnn
Mtigeghſansentnnne enier
Gſtenugrardemenuwe

Gonchaetonetrn

Gofttnucchig ue

g 4

lulkeriee 5
nlngtuntifa 5

ubtnt

ei .
,Nogſtigegee.,
W Aug

Fnſane mi

;ð

——
—☚

c

—5

..4 4ES1

„ Z£

W2

SJeoebncnts

55

.

„ WÄ²
AAig mi itii
mteI stitn
rryirrintinr
mun atn mn ianl
õ
ä
rtrtuitianli 3
I NtIi na
äl
1uii/liunlinn
ruriittirit a nien
mumi
uea Sein in au .
renuakatt
a IENSiſgni
amciatmti
sntunh aiaiihi
amatennniin
m mifin

Gamtehnunun
e s ealin ſf
.a 1

Pugfr

gionis vc. Cuius verba ſunt hec.ſoꝛmalia ⁊ ad vnguem put iacẽt.
Et per te ⁊c.in verſi.ꝙ alteri ſtipulari vel pau
ſci nemo poteſt niſi ſit ſeruus eius vel pcurttoꝛ
pꝛeſentis ⁊c.vel hic fauoꝛe religionis ⁊c.

Gecunda queſtione quinta.
Glo. in. c. pꝛeſbiter Zannin g ee bhern

miſſis iuxta ⁊ Fᷣm nota. in. c. qualiter ⁊ qñ extra de accuſat. ⁊ in. l. li
vacacia. C. ve bonis vac.lixxx maxime ẽt p nota.p Bar. in.l. Fa. .
ſi publico.ff. de adulte.⁊ per Bal.in.l.iubemus.C. de pꝛoba.⁊ in.c.
pꝛimo..iniuria in.v. col. in titu. de pace iuf.fir. in vſibus fendo.⁊
per Ange.in.c.l. ſi vacantia ⁊ Bal. in. l. ſancimus. C. de ſacroſ. eccle.
1 Bar. ⁊ Bal. in.lſi quis in hoc genua. C. de epis ⁊ cleri.⁊ per In
no.in c.qm. .ſunt ⁊ alij extra vt li. non conteſt. ⁊ in. c.ad noſtram
extra de iur.iur.cum multis ſimilibus que bꝛeuitatis cã obmitto
Sed dubium eſt an iudex pꝛius debeat citare partem offen/
ſam ſibiqʒ ſtatuere terminum an velit accuſare vel non in quo glo.
ſingularis in. d. c pꝛeſbiter ſi a plebe tenuit ꝙ ſic quã allegat ⁊ excla
mat ad hoc Bal.in.l.ſenatus C.qui accu.nõ poſſunt ⁊ etiã Ludo.
Roma. in ſuo ſingulari in verbo inquiſitio ⁊c. el pꝛimo quam ad
boc ẽt reputant ſingularẽ ⁊ ꝓ ca dicit ſe allegare caſum in. l. ij. 5. fi.
ff. de adulte.vbi maritus volens accuſare pꝛefertur alijs quia iuſti
oꝛ doloꝛ eſt ⁊ ſic ſm eum qui magis ſuum doloꝛem ⁊ honoꝛem re
ſpicit debet citari ꝛc. Sed tu aduerte p nono ⁊ vero intelleciu
illius tex. quia ille tex· cũ reuerentia nihil facit ad boc nam ibi non
dicitur aliquid de citatione ſienda de marito vel de patre ⁊ per ons
ille tex. pꝛobat potius ↄꝛiũ cum de citatione nihil penitus dicatr̃ ibi
⁊ ꝙ plus eſt dicit ibi tex.ꝙ ſi maritus eſt negligẽs ⁊ pater pꝛeuene/
rit euʒ in accuſando pꝛefertur ipſi marito de quo tex. ſupꝛa dixi ẽt
1 ideo non repeto nũc vnde teneo cum glo. in. d. c pꝛeſ biter que bñ
dicit hoc nec eget aliqua mea interpꝛetatiõe Cuius verba ſunt hec.

Suſpendatur ⁊c.in verſi.notandum eſt ergo
cum clericus eſt coꝛam ſuo iudice infamatus
pꝛefiget epiſcopus certuʒ tempus volentibus ac
cuſare extra de clan.deſpon.c.vltimo ⁊c.

Secunda queſtione ſexta.
glo. in. c. a iundicibus. Zslin pm⸗

Bal. ⁊ Ange.in.l.ſi ſeruus pluriũ. .fi.ffde legat. pꝛimo. etiã do.
meus Alex. de Imo. in.l.nemo poteſt in. viiij. coliff. de legat. .repu
tant iſtam glo.ſingularẽ ad hoc ꝙde iure cmnonico licet appellare a
ſententia arbitri de quo alias late dixi poſt do.meuzʒ Alex.in.d.l.ne

mo poteſt ⁊ ideo pꝛo nunc non ero longioꝛ niſi ꝙ pono verba glo.
OQue ſunt bec.

Aiudicibus ⁊c. in verſi:ſed ab iniqua ſentẽtia
potes appellare quia licet repꝛobar̃ dicta ſed nõ
perſonam ⁊c.

ſecunda queſtione ſeptima.
cnos ſi incompetẽter. Qnum ſieut

index maiõ po
teſt ſe ſubmittere iuriſdictioni minoꝛis de iure ciuili vt in. l. eſt re /
ceptum vbi alias legendo dixi poſt alios ⁊ maxime poſt do. meum
Alex de Jmo. f de iuriſdi. omniũ iudi. Igem fi de iure cano
nico In dicas ꝙ non m Jo. andre. in. c. ũ̃ eccleſia extra de
conſti.quem refert ⁊ ſequitur Ludo. Ro.in ſuo ſingulari in verbo
ſudex ac.el. vij. vbi in contrariũ allegat vnuz tex. in.d. c. nos ſi incõ
hetemter vbi papa ſe ſubmittit iuriſdictioni imperatoꝛis quez tex.
reputat ſingularem ad quem tñ reſpondet ipſe ꝙ iuditiuz capitur
ibi pꝛo diſcretione non aut pꝛo vero iuditio reſpectu iuriſdictionis
⁊ ſic hm eum remanet vera concluſio Jo. Andre.⁊ idem reaſump
ſu Tudo.Roma.in ſuo ſingulari in verbo iuriſdictio ⁊c.el quarto.
Sed iu aduerte ꝓ nouo intellectu meo iſtius tex.qui iuditio
meo bene ⁊ ſubtiliter ponderatus pꝛobat omnino de ſubmiſſione
reſperctu uere iuriſdictionis vt hic in fine in verſiculo legitimo ter/
minentur examine ⁊c. ⁊ in verſiculo in diſcuſſum v in defenſum
remaneat ⁊c. que verba oſtendunt ⁊? impoꝛtant non ſolam diſcre/
tionem ſed totale iuditium ⁊ diffinitionẽ. Pꝛeterea xpᷣs ſalua

tex. in. d. c. intelligatur ſm lex. d.l.eſt re
rehuum tamen ſcias y clericus nõ poteſt ſe ſubmittere ſub iuriſdic
tione iudicis ſecularis pᷣm Bal. in ſuo conſi. ccxlvj. incip. Clericus
⁊c.ad quem in hoc me remitto ⁊

- redeo ad tex. noſtrũ .
mus.Cuius verba ſunt hec. rũ de quo agi/

Capi.nos ſi incompetenter aliquid agimus = in
ſubditis iuſto legis tramite non cõſeruauimus
veſtro admiſſoꝛum noſtroꝛũ cũcta volumus emẽ
dare quoniã nos ſi qui aliena debemus coꝛꝛiger
peccata peioꝛa coĩtituus certe non veritatis di/
ſcipuli ſed quod dolẽtes dicimus erimus pꝛece/
teris erroꝛis magiſtri ⁊c.

ſecunda queſtione octaua.
Hlo.in.c.libelloꝛũ. Bal in l ſolam in ver

ſi.⁊ adde pꝛo plenioꝛi
⁊c.de teſtibus ⁊ Bal.in.l.qũot..ſed ſi nomen. ff. de berene won

hãc glo.foꝛe ſingularẽ ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ ad pꝛobationeʒ bomici
dij licet pꝛobare hominem vulneribus interfectum licet non con/
ſtet a quo nec quis ſit dum modo conſtet ꝙ eſt coꝛpus hominis ⁊
eſt glo. in ver. gaio ſeio ⁊c. in i. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ no
uo intellectu meo ad illam glo. que hoc non dicit ſi bene pondere /
tur ſed loquitur in adulterio ⁊ in caſu diuerſo naz m glo. phãdo
feminam comiſiſſe adulterium licet ignoꝛetur cum quo comiſit tñ
pꝛocedit libellus ⁊ poteſt ſequi Z eam cõdemnatio ita dicit iſta glo.
ſed de homicidio vt pꝛeſumatur ſi pꝛobatur homo vulneribus in
terfectus non dicit illa glo. ſaltem ad finem puniendi aliquem pꝛo/
ut loquitur nam illa mulier omnino adultera eſt ⁊ venit puniẽda
licet ignoꝛetur cum q comiſit ſed non dicit cõſtet de eo qui poſ/
ſit puniri pꝛo eo homicidio perpetratio vnde glo. bn ⁊ ſubtiliter põ
derata non dicit hoc ad quod torus mundus eam allegat iügendo
eam cum tex. Cuius glo.verba ſunt hec.

Seio ſed quid ſi ignoꝛetur que ſit illa perſona
videtur ꝙ nihilominus ipſum accuſare poſſit vt
quinta qõe pꝛima.c.ſecundo ⁊c.

Tertia queſtione quarta.
Ca. conſanguineoꝛum. ndo. Ro.

in ſuo ſingu /
lari in verbo infamis ⁊c.el.vij. dicit quattuoꝛ que ſi vera eſſent nõ
ſolũ eſſent notabilia vel ſingularia ſed eſſent pluſq;; ſingularia et ẽt
mirabilia ⁊ pluſqᷓ; mirabila. Et pꝛimo.ſ.ꝙ vir ducens vxoꝛẽ
naturalem vel ſpuriã vel indotataz vel ſine benedictione efficitur in
famis. Et quarto etiã ꝙ oẽs ei conſentientes efficiuncur infa
mes de quibus omnibus dicit eſſe tex.in..c. conſanguineoꝛum di
cens etiã vnum ⁊ ꝙ plus eſt iſtum tex.ad hec omnia eſſe clarum.
Sed pace tanti viri ⁊ monarce ſalua dixerim ipſe eſt in quat/
tuoꝛ maximis erroꝛibus ⁊ ſingularibus ⁊ claris. Et aduerte
queſo ad me quia dabo tibi modo verum ⁊ nouum intellectũ iſti
us ſingularis tex.qui non pꝛobat aliquod iſtoꝛuʒ ſed ſolum pꝛobat
coniunctiones conſanguineoꝛum quas appellat eſſe non legitimas
vt ibi in verſi.conſanguineoꝛũ coniunctiones nec legitime ſunt ⁊c.
vt in verſic. quis quis ergo non legitime coniunctionis æc. ⁊ in hoc
pꝛimo vehementer fallitur Ludo. Roma. qui non intellexit illum
tex.dicens ꝙꝙ non poteſt quis ducere vxoꝛem in legitimam capien/
do inlegitimitatem in perſona vxoꝛis vt puta ipſa ſit naturalis
tantuʒ nata vel ſouria ⁊ ſic ducens eam efficiatur infamis ſed text.
ille non conſiderauit hoc ſed ꝙ vir ⁊ vxoꝛ eſſent in gradu pꝛohibi/
to ⁊ affines vel conſanginei ⁊ inuicem copularentur ⁊ hoc modo
capit vxoꝛez in legitimã non aũt pꝛo naturali vel ſj puria ⁊ hoc quo
ad pꝛimũ dictum. Secundo pꝛincipaliter Lndo. Roma. deci

pitur in alio dum dixit de eo qui ducit vxoꝛem indotatam naz⸗ pm

eum eſt infamis per illum tex.in verſi.ſine dotali titalo vc. p certo
boc eſt quid etiã ridiculũ dicere nam matrimonium obitur 3hi
poteſt abſq; aliqua dote ⁊ valet ⁊ tenet ſed non iam poteſt ẽt dos
ſine matrimonio vt in.liij.ff. de iur̃.dot.⁊ tex. in. d. c. conſanguineo
rum in verſi.vel abſq; dotali titulo ⁊c.non intelligitur de dore ſed
exponitur ſine dotali titulo.i.ſine matrimoniali titalo Naz lũc dẽ

eſſe titulus dotalis vbi eſt mattimoniũ ⁊ vbi pot eſſe dos nam vbi
eſt verum matrimoniũ ibi poteſt cadere dos ſed vbi non eſt matri
moniuz non poteſt appellari titulus dotalis ⁊ hoc modo ego intel
ligo illa verba abſq; dotali titulo ⁊c. naʒ ſi iuriſlatoꝛ conſideraſſet
ibi ſimpliciter Doteʒ facile ſciuiſſet ⁊ potuiſſet dicere abſq; dote ⁊c.
2 bꝛeuioꝛibus equidem verbis ſed dicendo abſq; ootali titulo ⁊c.
conſiderauit ntulũ matrimonialem ⁊ vbi cadere poſſet talis titu/
lus dotalis naz babemus titulum ꝓ dote qui eſt vbi eſt matrimo
niũ vt in.l.j.⁊ per totũ.ff.pꝛo dote ⁊ hoc bene notabis quia Ludo.
Roma. etiam dñt mei canoniſte decipiuntur in hoc nam ibi ⁊ in
multis alijs locis per illum text. dubitant an de iure canonico dos
ſit de ſubſtantia matrimonij ⁊ male. Simfliter etiam fallitur
L.udo. NRoma.in alio dum dixit ꝙ ducens vxoꝛem ſine benedicti
one ſacerdotis c. dico quod cum reuerentia fallitur nam illa ver/
ba copulatiue referuntur ad pꝛecedentiã quaſi i dicat ⁊ vere dicit ꝙ
copulatus tali modo vt non ſit matrimoniũ ⁊ ſine benedictione ſa
cerdotis infamis eſt nam qui coniungũtur indebite faciunt ſine be
nedictione ſacerdotis nec curant eam non aũt capiuntur ea verba
deperſe ⁊ ſeperatim quod qui vere matrimoniuʒ vxiſſet infamis
ſit per ſolum defectum benedictionis ſ acerdotis vc. nam boc eſſet
ſomniüũ dicere. Quarto pꝛincipaliter errauit Ludo. Roma. ẽt
in eo quod dixit ꝙ conſentientes ducenti vxoꝛem inlegitimam vel
indoratã vel ſine benedictione ſit infamis ⁊c. nam text. ille etiã hoc
non pꝛobat ſed loquitur de conſentientibus inter cõiunctos factos
vel fiendos vel etiã de conſentientibus in talibus coniunctionibus
pꝛohibitis aliter quam per matrimoniũ. Et hec que dixi pꝛo
nouo intellectu illius text. vltra pꝛedicta etiã pꝛobo per NRcam ibi
poſitã que dicit inceſtuoſi ⁊ non legitime coniuncti ⁊c.nam declarat
nigrũ quũo debeat intelligi nam dum dixit de inceſtuoſis coniunctis
reſpicit conſanguineos coniunctos vum vero dicit non legitime cõ/
iuncti ⁊c. reſpicit alias cõiunctiones pꝛohibitas ⁊ ſine matrimonio
ſed foꝛnicarias ⁊ in quibus non poteſt cadere titulus dotalis cum
non ſit verum matrimoniñꝗd. Pꝛeterea ad idem pondero text.
ibidem in verſic.ſimiliter de raptoꝛibus ⁊c.nam iſia coniunctio eſt
etiã de pꝛohibitis vnde vt tex.iſte congrue reſpiciat pꝛecedentia ne/
ceſſarũ eſt dicere ꝙ in pꝛecedẽtibus intelligitur pꝛout ſupꝛa dixi in
cõiunctionibus repꝛobatis non aũt ſine dote vel cũ femina naturali
vel ſpuria vel ſine benedictiõe ducta pꝛout intelligebat Ludo. Ro.
æ non bene. UV Iltimo hoc eſſe verũ etiã pꝛobo per eundeʒ text.
in calce in verſi. hos enim leges ſeculi interficiũt ⁊c. nam nullibi re
peritur de iure ciuili ꝙ bic refert iuriſlatoꝛ ꝙ ducens feminam na
turalem tantũ vel ſpuriã vel ſine dote vel ſine benedictione debeat
interfici vnde cuʒ tex. dicat illos ibi enumeratos de iure ciuili puni
ri capitalr̃ neceſſario intellexit ð ſanguineis mnuicẽ contrahbentibus
7 alijs coniunctionibus repꝛobatis a iure ciuili de quibus habetur
in.l.ſi quis inceſti ⁊ in.l.fi.C.de inceſt.nup.⁊ de raptoꝛibus de qui
bus in.l.vnica de raptu. virg: Et per conſeqnens concludo ꝙ;
Ludo. Roma. vehementer errauit in vero intellectu. d. ſingularis
tex.in. c. conſanguineoꝛum ⁊ quo plus eſt etiã glo. ibi in verbo do/
zali c. non bene eum mtellexit licet glo.oĩo firmet illud ꝙ; ſupꝛa di
xi ꝙ matrimoniũ poteſt eſſe ſine dote que omnia notabis quia no
na ſunt ⁊ ucuſq; incognita tam onis canoniſtis q; legiſtis qui de
fecerunt in vero intellectu illius tex. Cuius verba ſunt hec.

Capi.conſanguineoꝛum coniunctiones nec legi/
time ſunt nec minute poſſunt ſed ſunt repellende
quiſquis ergo non legitime cõiunctus vel abſqʒ
dotali titulo ac benedictione ſacerdotis conſtat
copulatus ſacerdotes vel legitime cõiunctos cri
minari vel in eos teſtificari minime poteſt quoni
am oiĩis inceſtus macula pollutus infamis eſt ⁊c.

tertia queſtione nona.
Eloin. §. OE biis. Ludo. Roma. in aũt.ſi

IIII militer in repetitiõe ſua
in. xj. ſpetiali vltimarum voluntatũ ⁊ etiã do.meus Alex.de Jmo.
in. l.hac conſultiſſima in pꝛincipio.C. de teſtis reputant iſtã glo. ſin
gularem ad hoc ꝙ teſtes debent eſſe rogati in ↄctibus qui celebꝛã
tur in ſcupis ⁊ non aliter. Cuius verba ſunt hec.

CDe hijs ⁊c.in verſi.item eſt ſpetiale hic vt te/
ſtes debeãt eſſe rogati ⁊ idem requiritur in teſta/
mentis ⁊ in codicillis.C. de teſt.aũt rogati ali/
as non requiritur ꝙ teſtis ſit rogatus vt infra p
xima queſtione quarta ⁊c.

Octaua queſtione tertia.

Dñ ciuitatum funguntur vice pꝛineinj
X. 9 talia. cis ſuis quibus pꝛeſunt marimendncde

in.l. hoſtes ff. de capt.⁊ poſtu. reuer. ⁊ in l. pꝛima.9. de qua reffde

poſtu. ⁊ in.ltertia.in paꝛincipio.ff. de mino.⁊ in.l.relegati. f. ð penis

⁊ Bal. in. l. recepticiã.ff. de conſt.pecu.⁊ Bal in. l. exemplo. C d
bat. ⁊ do. Cano.in. c. cum te extra de re iudi.vbi dicunt e inn t
ſuis poſſunt omnia que ſunt reſeruata vero pꝛincipi. D
bium eſt an poſſint facere pe reſcriptum ſuum ꝙ vniſoli teſti a
datur. In quo reperio Ludouicum Romanum in ſuo ſi e
lari in verbo teſtis ⁊c.qui dicit ſe alias conſuluiſſe ſup hoc ⁊ n
qõ fuit de facto ⁊ tenuit ꝙ non dicens ꝙ ex poſt reperit tex. em ei
ſingularem ad hoc in. d. c. talis. Sec tu aduerte pꝛo verox
uo intellectu meo ad illum tex.⁊ aperte dicas cum reuerentia iann
patris pꝛout fuit Ludo. Goma.qui pꝛimo non allegat ea que ſu/
pꝛa dixi tibi. Secundo dico ego ꝙ iſte textus pꝛobat expꝛeſſe
contrariũ vt hic in verſi. de memoꝛati viri teſtimomo c. ꝛ ſic iſte
tex. de directo pꝛobat ↄꝛiũ id in quo dicit Ludo. Roma.ſe conſulu
iſſe ⁊ ð eum etiã facit quia poteſt ciuitas vel pꝛinceps per ſtatutuʒ
hoc facere vt credatur dicto vnius ep̃i alias alterius pollentis ma/
xima dignitate vt eſt caſus in.c.quicunq;.xj.q.j.m. intellecti In
no. in. c. ſupꝑ cxtra de teſtibus. Et etiã põt facere ſtatutũ̃ vr te
ſtes poſſint pꝛoduci publicatis ateſtationibus pᷣm Jo.andre.in it.
de excep.in.ꝭ.dicto ⁊ do.Anton.in.c.ſeries extra de teſtibus vnde
tanto magis dico. Ludo. Roma. non bene in caſu ſuo conſulaiſſe
nec tex.in.d.c.talia pꝛobat hoc ſi bene ⁊ ſubtiliter ponderetur imo
pꝛobat id quod dixi ſupꝛa tibi. Cuius verba ſunt hec.

Capi. talia ⁊c.in verſi.vnde quia ð memoꝛatipi
ri teſtimonio dubitare oĩo non poſſumus:ideir/
co vt dictum eſt:elpidiũ diaconem ad nos facite
pꝛoperare ⁊c.

Andecima queſtione pꝛima.
Ca.ſacerdotibus. lſenenti

Ludo. Roma.in ſuo ſingulari in verbo iuramentum ⁊c.el.x. dicẽ
tem ꝙ ſic nec iurans taliter ſᷣm eum incidit in hereſim nec eti pet
cat per text.in.d.c.ſacerdotibus. Sed tu aduerte pꝛo nouo⸗
vero intellectu meo iſtius text.qui ſentẽtia mea ſi bene ⁊ ſubiiiier
ponderetur nihil ſacit ad hoc naʒ dum dj hic de eo qui ductur ad
iuramentum vt applicetur ad deos ⁊c.exponitur ibidem per gruſi
anum ideſt ad ſacerdotes ⁊ ſic non ſtat pꝛo deis eo modo quo vo
luit capere Ludo. Roma.⁊ non bene ⁊ per ↄñs non facit ad ꝓpo
ſitũ ille trx.ſi bñ vt dixi put dʒ ponderetur. Cuius verba ſunt her.

Sacerdotibus in verſi.nam ⁊ ad moyſem de
eo qui ad iuramentum deducendus eſt: dicitur
aplica illum ad deũ videlicet ad ſacerdotes ⁊c

Andecima queſtione tertia.

udex quod tulit ſententiq etis iuſti
F. cum ergo. ac i⸗ 7 non amoꝛe iuſtitie iff
in foꝛo conſciẽtie tex.eſt in. d..cũ ergo quẽ tex ꝛo ſingulan aaͤk
in termis allegat Ludo. Roma. in ſuo ſingulariin verbo ſenleni
⁊c. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius tex⸗
qui nihil facit iudicio meo ſi bene ⁊ ſubtiliter ponderetuj imolo /
quitur de ſentẽtia iniuſta reſpectu criminis quod nõ erat comiſſuz
per eum vere ſed aliud erat crimen comiſſum pꝛout poniuur bie
exemplũ ſi iudex condemnat te ꝓ ſacrilegio qui vere comiſſſtigdul
terium nam dĩ bic cy ſententia oio imuſta et tamen quia iu eo io
in crimine aliquo timere debes lʒ ſcias te in conſcientia tun nonco
miſifle ſacrilegium ⁊ per ↄns iſte tex.non dicit aliquid de md rein
ſte iudicante cum odio ꝙ tenetur in foꝛo conſcientie necne Nibiin
verli. ⁊ ſi bec ſententia imuſta ſit vc.ſed Ludo. Roms. ſone polui
di ere boc dicaz tibi , vbicunq; ſententia eſt imuſta lal⸗ led
vno crimie in quo non eras illaqueatus ſed in alio cnmine ded in
dex non dixit is ſententia tu oĩo teneris in foꝛo conſcientie.

modo ego intelligo illum tex.nouiter. Cuius lex. verba ner

C Cum ergo ſententia ex oꝛdine iniuſtati
tunc ab ea recedendum eſt quia etiq ante ̃ ſene
tia daretur in eum pꝛo qualitate ſui reatus liga⸗

nide,

n rſtuigaaftaſven

trtt ai ncins eſtel

Cenatenil isttlli guer
Decoracvetieſtanc

Gainchoensdonecun.
Pwütfrniti
nrnli aiinitlinaikith
gunſüippſenienmgftmetitnii
Dräſiintdaſin en nert
hkſeſtrſrun ineſtenirtninan
kanghhiſuri git in nee
upnuſninpnlgenni in

Peg uit.
(Popuolkttonuin.
ſigctiortana
Nunc ig ute⸗

nnnmhilrz i Erte
ſi fie alkeua

Cpüutide

Mnene

gigirfminn
8

Gi.

4
wé
N

en gm Dan

Ax
mnirſilin Maltht,
önigen in
t NS
umundanen⸗
ienadk
ſrilt itun dre
un Aneigchni⸗
ernin
Unſenit nn
MhNnen Agit
n,

1e

luntetts dun
ä
nytxNE MAHNAi NN
ñä
vnt tI Witeſetir

tRNENNe.

mmIINENALEYLAMa
matuvim tulipn
umla Namu Mi int,
õäü
Rriuimi ſe unyinn
suam MNuzs lin
lnui it t luthmi⸗

dcracnckcerna

Muluiſhii
— 241 itphiki
ir n: haennre

l

tus apud deuʒ tenebatur contingit aliqñũ vt adul
ter ſententiam pꝛo ſacrilegio repoꝛtet: cuius rea
tum in conſcientia non habet hec ſententia ⁊ ſi
iniuſta ſit quia non eſt in eo crimen ſuper quo la/
ta eſt ſentẽtia tamẽ ab eo iuſte repoꝛtata eſt quia
ex reatu adulterij iamdiu apud deum excomuni/
catus fuerat ⁊c.

DHuodecima queſtione ſecũda.
Glo.in.c.ſeaternitas. Balinrepel in

do. me Alex. ð Imo. in. l.ſi finita. .iulianus in. xxxiij.col. ð dãn.
infe.: ct in.l.ſi pene. i pain. in ha col.ff. ð cõdit. indeb. ⁊ ẽt do. anto.
in. c. pleriq; extra de imu. eccle.⁊ in. c.in litteris de rapto ⁊ etiã idẽ
do. meus Alex. de ꝗmo.· in Heca. ff. e acqui. bere.in quarta col. oẽs
reputant iſtam glo.ſingularem ad hoc ꝗ; pena legalis etiaz de iure
canonico poteſt retineri iuſte in foꝛo conſcientie etiã per eccleſiaʒ de
quo alias dixi in repet.mea in.d. S.iulianus ⁊ ideo nunc non me
tendam niſi pono verba glo. Que ſunt hec.
C Luz in augumento ⁊ꝛc. in verſi. vel dic ꝙ eccle
ſia non petet penam ſed iudex ex offitio ſuo eam
infliget ⁊ dabit ecleſie cui ſanctitas ignoſcendi

gloꝛiam dereliquit. C. de ep̃is ⁊ cle.l.ſi quis ⁊c.

Suodecima queſtiõe ſecunda.
Glo.in.c.hoc ius poꝛꝛectum.

Jo. de Imo.in.c.placuit de empt.⁊ vendi.⁊ ẽt do. meꝰ Alex.
ðᷣ Imo.in.litẽ..quẽadmoduũad.l.aqui.in apoſtillis ſuis ad Bar.
reputant iſtã glo.ſingulagem ad hoc ꝙ pꝛelatus eccleſie ſciẽs iuſtũ
pꝛeciũ rei non debet vendere pꝛo maioꝛi pꝛecio pꝛopter honeſtatez
perſone ſue ⁊ hoc ignoꝛanti ſecus ſi ſcienti pᷣm eos vbi ſupꝛa pꝛoxi

me cum quibus ſto de quo alias dixi in. l. ſemper. ff. de reg. iur. in

boc opere noſtro ⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero ſed pono ſolum
yerba glo. Que ſunt becd.

CPro pꝛecio iuſto ignoꝛanti ⁊c.
xiiii.queſtione tertia.

₰

NIN 1 Jo. calda.in.c.nauiganti
Blo. in. c. pleriqʒ. extra de vſuris ⁊ Saly.
tombononienſis in.l.ad hec in.xiiij. col. C. eo. titu. ⁊ Bald. in. l. .in
x·q·C.pꝛo ſoci ⁊ Saly.ibidẽ poſt eũ ⁊ do. meus Alex. de imo. in. le
iulianus. . offerti in. v. col. ð actio. emp.in apoſtillis ſuis ad Bar.
reputãtiſtã glo.ſingul.ad hoc ꝙſi aliquis dedit pecuniam negocia/
toꝛi vt ex inde emat merces ⁊ det ſibi partem lucri talis contractꝰ
non eſt licitus ſi periculũ ſpectet ad accipientem pecuniam. Cuius
glo. verba ſunt hec. . .
Cnegociatioꝛibus videtur ꝙ ſi quis pecuniã ſu/
am dedit negociatoꝛi vt inde emat merces ⁊ det
ſibi partem lucri quod illud ſit lucrum:ꝙ non cõ

cedo ſipericulum ſpectet ad recipientem ⁊c.

xvi.queſtione quarta.
Glo.in. c. nolumus. do meus Alerar ve

vuca. in apoſtillis ſuis ad Bar. in tertia col. reputat iſtam glo. ſin⸗/
gularez ad boc ꝙ ſi volo pꝛobare poſſeſſionẽ decennalẽ ſi pꝛobo ð
duobus pꝛimis annis ⁊ de duobus vltimis annis dicoꝛ perfecte p
baſſe de toto decennio yt ibi per eum cum quo ſto quia hec glo.aꝑ
la eſt ⁊ non eget noua mea interpꝛetatione niſi in vno ꝗ hec glo.nõ
dicit ita large pꝛout loquitur do. meus ſed dicit glo. ꝙ etiã de tem/
poꝛe medio aliquid pꝛobetur vt in verſi.⁊ qnq; in medio ⁊c.quam
glol. hoc modo ego intelligo que ſi bene inſpiciatur dicit hoc quod
dico tibi Cuius verba ſunt bec.
Inconcuſſam ⁊c.in verſi.ſed nunquid ille qui

pꝛobat pꝛeſcriptionem tenetur pꝛobare ſe conti/

nue poſſediſſe ideo hoc certe impoſſibile eſt pꝛo
bare ſed ſi ufficit pꝛobare ꝙ ab initio poſſedit ⁊ in
fine ⁊ qñqʒ in medio nam extrema tempoꝛa ſunt

quandoq; conſiderãda in pꝛeſ. criptione. C. ne ð
ſtatu.def.l.ſi mater ⁊c.

xuii.queſtione quarta.
X9. ſunt qui Oopé 8. Quicquid fit caloꝛe ira

cundie regulariter non
valet vt in.l.quicquid.ff. de re.iur. ⁊ in.l.tertia.ff. de diuoꝛti. vbi dr
de diuoꝛtio facto caloꝛe ire vt nõ valeat ⁊ in.l.licitario in pꝛin. ff. ð
publica. vbi dr de licitatione ſimiliter facta caloꝛe ire vt non valeat
cum multis alije ſimilibus que bꝛeuitatis cauſa obmitto ramen li
mita hoc eſſe verũ pꝛeter qᷓ; in ctu facto ad pias cauſas puta ſi pa/
ter turbatus cuʒ filijs ſuis donauit hoſpitali bona ſua quia hec do
natio bene valet text.eſt in. d.c.ſunt qui opes quẽ text.ad hoc pꝛo
ſingulari aliegauit Ludo Roma.in ſuo ſingulari in verbo iracun/
dia ?c. Sed tu aduerte ꝓ vero intellectu ? nou meo ad iſtũ
texin quo Ludo. Roma.errauit vehementer quia cum reueren/⸗
tia iſte tex. non pꝛobat hoc ſi bene põderetur maxime in finalibus
verbis eius vbi Ludo. R omo. voluit ſe fundaꝛe ⁊ nibil penitus fa
cit pꝛout ex eo videbis infra ⁊ ſi nunq; haberemus iſtum text. hoc
ſuadet ratio quia votum quod etiã fit deo ⁊ ſic concernit oĩmodo
cauſam piã non valet qñ fit caloꝛe iracundie vt eſt glo. nota. in. c.du
dum extra de conuer.comiu. Igdem dicimus etiam in conteſſi
one facta caloꝛe iracundie quia non tenet nec valet vt eſt glo. ſingu
laris in. c. ex litteris extra de diuoꝛ. cum ſimilibus que bꝛeuitatis
cauſa obmitto. Sed ſufnicit pꝛo nunc ꝓ iſte text.in.d.c.is qui
opes recte ⁊ bene ponderatus pꝛout decet non pꝛobat illud quod
dicebat Ludo. Roma. Cuius verba ſunt bec.

C.is qui opes ſuas tumultuario mentis impul/
ſu non iuditio perpetuo vbi eccleſie contulerint
poſtea reuocandas putauerint quibus nec pꝛima
merces grata eſt nec ſᷣa quia nec pꝛima iuditium
habuit ⁊ ̃a habuit ſacrilegium ſunt quos peni/
tet opes ſuas dimiſiſſe pauperibꝰ ſic eos qui pe
nitentiã agunt hoc ſolum tamẽ opoꝛtet ne ipſius
penitentie agant penitentiam ⁊c.

xi.queſtione prima.

Ludo. Roma. ⁊ etiã do.

Blo.in .* C. relatio. meus Alex. de Imo.in. l.

qui bona.ꝭ.qui alieno in vlti.col.ff. de dam. infe. reputant iſtã glo.
ſingularem ad hoc ꝙ ſi dñs pꝛomiſit ſe ratũ habiturũ quicquid ꝑ

eius pꝛocuratoꝛem factũ fuerit legitime non valet huiuſ modi con

ſtitutio pꝛocuratoꝛis cum non ſit generalis de quo alias ego dixi in
d. . qui alieno ideo non me extendam nunc niſi ꝙ addo nũc Bal.
in.l.ſi pꝛocuratoꝛem in vltimis verbis in fine. C. de pꝛocurato.qui
idem tenet ⁊ Archy.in.d.c.relatio ⁊ Jo.de Imo. in cle.j. extra de
pꝛocu. Seg do. Anto. in. c.fi.de dilat. tenet de directo ꝛiũ vñ
do. Abbas ibi conatus eſt concoꝛdare has opiniones que cõcoꝛdia
fuit Bal. ana in.d.c.fi.pꝛo qua concoꝛdia eſt tex.in. c.cuz veniſſent
exira de in inte. reſti.cum quibꝰ ſto quia glo.iſta aperta eſt. Cuius
verba ſunt hec.

CCanonice nunquid talis foꝛma erit in litteris
pꝛocuratoꝛis vt ſic ſcribatur vt quicquid canoni
ce vel legitime per eum fuerit oꝛdinatũ ratum ha
bebo.certe non ideo talis pꝛocuratio non valet:
qꝛ ſemꝑ diceret dñs illũ non ẽẽ legitimũ actũ ⁊c.

xxii.queſtione ſecunda.

S lo i n. c. b eatus. Bal. in. c.pꝛimo.ꝭ.poꝛꝛo

in titu.que fuerit pꝛima
cauſa bñ amit. ⁊ ẽt Bal.in.c.lʒ in titu.ſi de feu.fuerit contro.inter
do. T agna in vſibus feudo.v etiã Bal.in. l.fi. C. de non num. pec.
⁊ Ludo. Ro. in.l.fi.ff. qui ſatiſ.cogan.⁊ ẽt do.meus Alex.ðᷣ imo.
in.l.quod te in pe.col.ff ſi cer.pet. omnes reputant iſtam glo. ſingu

larez ad hoc ꝙ difficultas excuſat a perinrio vt ibi per eos de quo
alias legendo dixi in. d. l.ꝙ te ⁊ ideo pao nunc longioꝛ nõ ero niſi ꝙ
addo vnum verbũ bec glo.non ita indiſtincte dicit put referunt
ſeribentes ſed ſolum loquitur ſᷣm canones vt videre potes ex ea
7 ideo pono verba glo.de qua agimus.Que ſunt hec.

C Maioꝛibus ⁊c.nota ꝙ ſecundũ canones excu
ſatur quis a iuramento pꝛopter maioꝛa negotia
vt extra de iureiur. C. bꝛeui.⁊ extra eo.C. quere
laʒ ſecus ſecũdũ leges quia difficultas pꝛeſtatio
nis non reddit ſtipulationem inutilẽ vt.ff. de ver
bo.obliga.l.continuus.i.illud ⁊c.

xuii.queſtione quarta.

1Omnis indeus pꝛobibetur admit
L. conſtituit. ti indiftinte ad officia publica vt in
t. cum ſit extra de iude.⁊ in.l.fi.C. eo.titu. cum ibi not. p Bar. xbi
ponit quid de dignitate doctoꝛatus dicens ꝙ non eſt habilis ad eã
Sed dubiũ eſt de illo qui effectus eſt xpianus in quo Ludo.
Roma. in ſuo ſingulari in verbo iudeus ⁊c.el tertio dicit ꝙ nõ po
teſt admitti ad officia etiã ⁊ ad hoc allegat text.ſᷣm eum ſingulareʒ
in. d.c.conſtituitt. Sed tu aduerte rogo pꝛo vero ⁊ nouo meo
intellectu iſtius tex. quia non pꝛobat aliquo pacto hoc ſi bene conſi
deretur ⁊ ſubtiliter ſed ſolum loquitur in iudeis ⁊ in pꝛouenienti⸗
bus ex eis vt hic in verſi.iudei aut qui ex iudeis ⁊c.⁊ glo.hic in pꝛi
ma expoſitione etiã dixit puta illi qui ſunt de familia eoꝛũ ⁊ eoꝛuʒ
deſcendentibus pp illaʒ dictionem ex ⁊ ꝑꝑ alia verba poſita in iſto
tex.maxime in fine vbi imponitur pena aſperrima que nõ eſſet cõ
ueniens )ᷣ eligentem ad officiuʒ factum de nouo xpᷣianum vt ibi in
ver. ſacrilegiuz ⁊c.⁊ in ver. publicis cedibus deputetur ⁊c.⁊ ſic ego
nouiter inrelligo oĩo illuz tex. in iudeis adhuc non aũt in factis xpi
anis de nouo vel per longũ tempus antea nam tex. boc non conſide
rat diligenter ꝓut decet bene ponderatus. Cuius verba ſunt hec.

C. conſtituit ſanctũ conciliũ vt iudei aut hij qui
ex iudeis ſunt:officia publica nullatenus appetãt
quia ſub hac occaſione xpᷣianis iniuriã faciunt:
Ideoqʒ iudices pꝛoninciaꝛuʒ cum ſacerdotibus
eoꝛum ſubreptiones fraudulenter relictas ſuſpẽ
dant ⁊ officia publica eos agere nõ permittãt ⁊c.

xxiii.queſtione quinta.

. Bal.in.l.ſi barſe
Glo.in.c.cum homo. Salin eſiberſ⸗
iuſ.dicit glo iſtam eſſe ſingularem ad hot pꝛopoſituz ꝙ fideiuſſoꝛ
qui pꝛomiſit ſiſtere accuſatum ſi ille aufugit tenetur ⁊ venit coꝛpo
raliter puniendus ſi ille veniebat coꝛpoꝛaliter etiã puniendus ⁊ eſt
glo. in verbo ſuplicium ⁊c.cũ qua non ſto ſimpliciter quia glo.eget
noua interpꝛetatione mea vno pꝛius ſolo addito ꝙ ſi fideiuſſoꝛ ab
initio vellet ſe obligari pꝛo aliquo reo ita capitaliter non poſſet nec
valeret huiuſmodi obligatio ſᷣm Bald. in titulo de pace conſt.iin
verbo damnanda ⁊c.⁊ Bar.in.l.quarta.ff.de cuſto reoꝝ ⁊ Ange.
axet. in ſuo libello maleficioꝛuz in ver.fideiuſſit ꝛc. Plus dico
ꝙ nõ poteſt ſe etiã obligare qñ pena eſt pecuniaria ſed tñ in defectũ
eſt coꝛpoꝛalis maxime ꝑ nota.pꝑ Bart. in.l.j.ff. de cuſto. reoꝛum et
Bar. in.l.item ſoluitur.S.qui paratus.ff.qui.mo.pi.vel ipo.ſol.⁊
in.l.a. ff.de pub.iudi.ſed in ꝓpoſito noſtro pono iſtã glo.que non
ditit hoc ſi bene ponderetur immo dicit totum ↄꝛiuz ꝙ ſideiuſſoꝛ
nunq; venit corporaliter puniendus ſed in caſu quo pur dolo non
exiberet reum punitur arbitrio iudicis.ſed non dicit glo. Cuius
verba ſunt hec.
CSuplicium ſed certe illud nullo iure inuenitur
ꝙ fideiuſſoꝛ poſſit occidi ſi non exibet illum pꝛo
quo fideiuſſit lʒ fidciuſſitjꝓ reo criminis ſed ſi fi
deiuſſoꝛ reum criminis non exibet pecuniariter
punitur: Sed ſi dolo eum non exibet punitur ar
bitrio iudicis vt.ff.de exhib. reis.l.ſi euis ⁊.C.
ad turpil.l.ſccunda ⁊c.

xxiii.queſtione quinta.

c. qadminiſtratoꝛes. uderſtulnis qil
ſtitiam faciat ſi eſt negligens perdit iuriſdictionem de ee nt iu
in aũt.ſtatuimus.C. de epis ⁊ cle. Sed de iure Canonin in N
ſo iure excomunicatus abſq; alia ſententia vt eſt glo. in d.c an
niſtratoꝛes quaz ad boc pꝛo ſingulari allegat Lndo. Romdli ni
ſingulari in verbo iudex ⁊c. vbi dixit ꝙ z illam glo. eſt text in no
ꝓxime pꝛecedẽti ⁊ ita reſcidet. Sed tu aduerte pꝛo Rongci
ro intellectu meo iſtius littere nam ille tex. p̃cedens in quo . i
Roma.ſe fundat non eſt text.ſed eſt quidam.ꝭ. magiſnigkan ſ.
incipit Preterea vbi gratianus aperte remittit ſe ad tex.in. dan⸗
miniſtratoꝛes vbi eſt caſus de hoc in terminis ſine glo. ſi ponc ac
bene in verſi.nouerint ſe coione eſſe pꝛiuatos ac.que verba ſarer
teriti tempoꝛis quo caſu non requiritur ſententia ſed inducim,
non. late ſententie vt in.l.ĩ criminali.C.de iuriſd. omni. iud. cuʒ
plene nota. ⁊ per Bar. in.l extat. ff. ꝙ met. cj. ⁊ per Bar. in. ae
us. 5.duobus. ſtde legat. f0. ?1 9 Bal in. l. .C. de bijs gueenene
mine in fie x in titu. de pace conſt. in ver bo pꝛiuilegia c. ꝛ inlin⸗
bemus. iconomis. C. e ſacroſ. eccle.x ſic iſe ter decidit hoc bey
ne ⁊ ſubliliter ponderatus contra quem inconſiderate dixit udo
Roma. Cuius tex.ver ba ſunt bec.

C.adminiſtratoꝛes plane ſecularium dignitatu;
qui eccleſiarũ tuitione pupilloꝛum ad viduarum
pꝛotectionẽ raptarumqʒ; refrenationem cõſtituti
pꝛoculdubio eſſe debent:quotiẽs ab epiſcopiset
eccleſiaſticis viris conuenti fuerint eoꝛum queni
monias atentius audiant ⁊ ſecundũ ꝙ neceſſitas
expetierit abſqʒ negligentia examinent ⁊ diligen
ti ſtudio coꝛꝛigãt ꝙ ſi dei timoꝛem pꝛeoculisnõ
habentes negligere poſt ſecundam ⁊ tertiaʒ ad/

monitionem inuenti ſe fuerint: omni ſe nouerint

coĩone vſqʒ ad cõdignã ſatffactionẽ pꝛiuatoſ ꝛc.
Uerba autem.e.ꝭ.pꝛeterea ſunt hec.

Preterea ſicut pꝛincipibus ⁊ poteſtatibus fi
dem ⁊ reuerentiam exibere cogimur ita ſeculan/
um dignitatũ adminiſtratoꝛibus defendendari
eccleſiarnm neceſſitas incumbit:ꝙ ſi facere con

tempſerint a comunione ſunt repellendi ⁊c.
Uerba autem glo ·in. c..c.adminiſtratoꝛes ſunt bec.
Priuatos videtur ergo ꝙ ipſo iur ſit excomu

nicatus pꝛinceps qui nõ facit iuſtitiã clerico ⁊c.
xxuii. queſtione pꝛima.

glo. m. c. ut lex continentie in
uerbo conuerſi ⁊c. aρà7h

eriã Illuſtr. do. Sranc. areti. in. l. cũ heredes. .item qucro in. ,cl⸗
ff de acquir. poſſeſ reputant iſtam glo. ſingularẽ ad boc wyliert al
as monacus poſſit tranſire ad arctioꝛeʒ religiontz petita veni itet
non obtenta vt in. c. licet cum ibi plene nota. extra de regu. lamen
fallit in conuerſo qui mutauit habitũ.quia eſt magis aſtnlme l
cleſie q; monacus ⁊ ideo non poteſt tranſire ad ſtrictioꝛem regu
non obtenta licentia vt ibi per cos cum quibus nõ ſo quia goecl
ra non eſt ⁊ eget aliqua noua interpꝛetatione nam glo. leſeſt .
nem quoꝛundam ſed non vt ex ſe boc firmat vt videre poles er
Cuius verba ſunt hec. idtalis
Conuerſi ⁊c. in fi. in verſi.ſed nunqui
poteſt tranſire ad ſtrictioꝛem vitã dicunt qui
ꝙ non cum ſe fecerit ſeruuʒ illius eccleſie quial
berti non poſſunt recedere ab eccleſia ſua vt·xij.

qõe.ij.C. liberti ⁊c.
xxuii.queſtione ſecunda.
Do. J0. Andie. do. Ab.

Gͤ lo. in.c.ſuffitiat. in.c. ex litteris e ſonn i
etiaz do. Abbas in. c. tue eo.titu reputant iſtam goſingne e

liximld
Aoins rnit
euniterfl n i
Alndinnian

tutn ifnnunn iuünſen
atcigninsgid tttfn n

üuninuinkiimten

Natenmnt

u

6nntimkimthlnn

mürmnn nuſngumikenn
irtutunehunz upffiuin

WUflnuflksr,niihitiſtnmn

liſtkenettenclietentde
4Nomuuncnſrtaniſgam
Cichurnnntidennmindet,
Cenelgſcenngkrroneru nike
Dtſtipcenoifanstunsaeni
ongſn alkuun annun gitt
Nchronfimnigſentiiinunni
Nnung ftiltit latnzuch
ttotſptunbeoettmartinten
nenmnitruſitigennniedr
naurimuifuimn
Moglfti raneanttii ine,,
irartimt
d ſmnni.

.,2,

nfelhiniinttent

oni icinng
. 4
lunmntsin nnngſnen

unelleglgini utiti en
uſinln. uti itenn

Wnrainten

Cin unnn

uſti Ainan n
behe airuenie

MW

ni

Nx

e

—

.èẽꝭ B

4
Alin⸗
Aene
ngeit Kin
de iine kened
nngaan 4
innts Aritend

4 mne
cz ea

,
– Dl
mm ut fnmnniſene
cnn cgifuniif
Rmaun
4 Neniamſipniii⸗
Kimmmngieninnt
/
Mumnraſtzimitgtin
CrimnmiNintint⸗
(iupndra)ciftan

.
4
.

A xhygi ti tar ſtidn

mni koepne

Anclretaununten

eelner g. ltuian
hoonmenite Naim
sZ
eadirmlan iiun

esftinmdii din⸗
ſanlistl/
Eetabtaliii⸗

licet alias dicamus qꝙin valentibus loqui in matrimonio re

uiraͤtur verba vt eſt glo. ſingularis in. lccum notiſſimi cum ibi nõ.

r ſeribentes. C. de pꝛeſcrip. xxx. annoꝛuz tamen hoc eſt verum q́
ad pꝛobationem matrimonij non aũt quo ad eſſentim vel ſubſtã
tiaz eius de qua glo. aliquid etiã dixi in hoc opere noſtro in intellec
tu illius glo. in. .l. cum notiſſimi de pꝛeſcrip.xxx.annoꝝ ⁊ ideo nũc
longioꝛ non ero niſi ꝙ addo vnum verbuʒ.ſ.nota.per ſcribentes in
lex facto in pꝛin ff e vulg. ⁊ pupil.v in. c. cũ apud extra de ſponſ.
c per do. Cardin. in conſilio quarto incipiente. Plagia etatis vnde
cimi vc. vbi ponit an matrimoniũ poſſit contrahi per verba de pꝛe
ſentirc· A per glo. in. . inter virum extra de ſponſa. que ponit de pu
ella non loquente in matrimonio pꝛopter verecundiam ⁊ per glo.⁊
ſeribentes maxime Jo. de Imo. in.c. tenoꝛ de re iudi.⁊ ꝑ glo. in c.
ſit rectoꝛ. xxxii diſt, ⁊ ꝑ Hoſt. in ſumma de matrimonio in.. qua
liter ad quos me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua modo agimus.
Cuius verba ſunt hec.
Solus verba enim tantum neceſſaria ſunt ad

pꝛobationem extra de ſponſal.c.tue ⁊c.

He conſuetudine.

Do. Abbas hic ⁊ do. Abb.
Crchim dilectus in. c.de quarta in ſi.extra ð
pꝛeſerip.? Illuſtr. vo. Granc.aret. in Heca. ff. de verbo.obli.⁊ idem
met Jlluſt. vo. Fran. aret.in.l.ſi vſufructũ in vln.colũ.circa fi.ff. de
legat. p. reputant iſtum caſum ſingularem ad hoc ꝙ erroꝛ pꝛoba/
bilis iuris cauſat titulũ putatiuum ⁊ ſicut in facto alieno ꝓbatur
erroꝛ ua etiã erroꝛ iuris qui eſt pꝛobabilis ſeu ꝓbabiliter dubita
tur vt ibi per eos cum quious ſto quia text.iſte clarus eſt nec eget
aliqua noua mea interpꝛetatione. Cuius verba ſunt hec.

CL. Cuʒ dilectus filius.v.andrieñ.eccleſie mona
cus qui pꝛo electo eiuſdem eccleſie ſe gerebat ⁊
q.pꝛocuratoꝛ monaſterij referendi ſuper iure eli
gendi abbatem in andrionem monaſterio ⁊ eiuſ/
dem.v.electione in noſtra pꝛeſentia inuicẽ litiga
rent ⁊ idẽ.v.electionẽ ſuam a fratribus andrieñ.
concoꝛditer celebꝛatam auctoꝛitate apoſtolica
petebat confirmari aſſerens tã ð iure comuni q̃ʒ
de pꝛiuilegio ſpetiali etiã ab alexandro pᷣdeceſſo
re cõceſſo ⁊ a nobis poſtmodum confirmato⁊c.
iuncto verſi.ſequenti ibi ⁊ huius obtentu ſic fuit
longe retroactis tempoꝛibus obſeruatũ vt in mo
naſterio andrieñ. vacante andrieñ.fratres ⁊c.⁊
in verſi. mandamus quatenus ſi ex parte rofeñ.
cenobij talis fuerit cõſuetudo pꝛobata que vel iu
re comuni pꝛeiudicet in hac parte vos ſecundum
illam decernatis electionẽ audrieñ. abbatis de
cetero ſaciendam ⁊c.

de ſuplen. negli.prelato.

1 Do. Anto. in. c. cum cauſam extra de offõ de
c. Pei mo lega.⁊ etiã do.meus Alex.de Imo.in.l.ð pu
pillo. 5.ſi quis ipſi pꝛetoꝛi. ff.de noui operis nunci. in apoſtillis ſuis
ad Bar ibi reputant iſtum tex. ſingularem ad hoc ꝙ vbicunq; in
lerioꝛ pꝛoteſtatur ſuperioꝛi ſuo requiritur trina pꝛoleſtõ vbi alias
ynca ſuſficit in alijs perſonis ð quo alias dixi in. c. . in titu. ð mili.
yaſſ. qui contu.eſt in vſibus feudoꝝ in hoc opere noſtro ⁊ ideo pꝛo
nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ pono verba iſtius tex.de quo agimus.
Que ſunt hec.
C. Statuimus pꝛeterea vt ſi epiſcopus tertio cũ
bumilitate ac deuote ſicut conuenit requiſitus
ſubſtitutos abbates foꝛte benedicere noluerit eiſ

dẽ abbatibꝰliceat ppꝛios monacos bñdicer ⁊c.
De officio delegati.
HGlo.m.c.ſuper qõnuʒ.s.poꝛro

cipis cui eſt facta delegat io in pꝛiuileniũ i 5
poteſt illã poteſtatem Demangare allen vef, Aarer voegerens
lotam ⁊c. de cuius materia alias dixi in. d.l.moꝛe poſt do. meint
Alex. ibidem ? alios ⁊ ideo pꝛo nunc non me extendem ci Ta her
niſi ꝙ nũc addo vnum verbũ nam idem do. meus Al r I
re dixit idem eſſe in delegato a lege pꝛeto ia nam de e do
R a arte 5 Duas. ſes dam. infec. ⁊ ad ibi dicta per me —
min Taetationibns noſtris nouis ⁊ redeo modo ad glo. Cuius

C Traffert totã non tamen iudicis dandi licen/
tiam comittere poteſt licet illud ſit iuriſ. dictionis
vt. ff. de iuriſd.omni. iudi.l.iij.in fine ⁊c.

de procuratoribus.

c. conſti tutus. Procuratoꝛ conſtitutus ad agen

en dum tacite vr habere etiã
tum ad defendendum in cauſa reconuentionis vt eninns⸗g e
na cum ibi not.ff. de pꝛocura. tamen boc eſt verum in pꝛocuratoꝛe
actoꝛis ſecus eſt in pꝛocuratoꝛe rei tex. eſt in. dec. conſtitutus quem
tex.ad hoc pꝛopoſitũ ꝓ nouo ⁊ legiſtis incognito alleganit Ludo.
Roma :in ſuo ſingulari in verbo ꝓcuratoꝛ ⁊c.el. Sed tu
aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo illius ex.⁊ quia ego dubi
to immo certum ſum ꝙ iſte tex. fuit ſibi magis nouus ⁊ incognitꝰ
qᷓ; legiſtis nam non dicit hoc aliquo pacto ſi bene ⁊ ſubtiliter pon⸗
deretur ille caſus ſed dicit vnum per quod limitatur aliter tex.ille
cum glo. in. d. . pena.ſ. quod pꝛocuratoꝛ conſtitutus ad agendum
intelligitur tacite habere mandatum ad defendendũ niſi ſolũmodo
fuerit conſtitutus ad agendũ tantum quia tunc non habet nec intel
ligitur habere mandatum ad defendendũ 2 pꝑp hoc non vʒ eius cõ
ſtitutio ⁊ ita ꝓbat mihi iſte tex. bene ponderatus maxime in verſi.
pcuratonez dimitens ſolũmodo ad agendũ ⁊c. ⁊ hec eſt vera ratio
illius tex. ⁊ in hoc ſtat virtus eius ⁊ ſubſtantia totalis ⁊ mens iuriſ
latoꝛis pꝛo quo adduco vnum quod voluit Dau. de caſtro. in con
ſi. cccxxxiij. incipien. Uiſis ⁊ ponderatis omnibus ⁊c.⁊ maxime in
in Fa.col.vbi dixit ꝙ pꝛocuratoꝛ conſtitutus ad certuʒ tempus vel
ad certum actũ non poteſt vltra illud tempus vel euz actũ aliquid
facere etiã parte aduerſaria volente ⁊ conſentiente ſed redeũdo ad
ꝓpoſitum ne vagemur ab extra.quia ſolum hic agimus de vera ⁊
noua iurium interpꝛetatione non ero longioꝛ ſed pono verba text.
de quo agimus.Cuius verba ſunt hec.

C. Conſtitutus in pꝛeſentia noſtra. H. pꝛioꝛ ſa⸗/
gione ⁊. C. laycuʒ dilectum filiũ.O.ſubdiaconũ
noſtrum ſuper cauſa que inter ipſos ſuper quadẽ
ſententia pecunie vertitur conceſſimus auditoꝛeʒ
⁊ infca quia pꝛioꝛ ſuper ipſa pecunia ĩ qua.d.Z.
eum ſibi euʒ ſue vxoꝛis nomine teneri dicebat re
cepto libello illicentiatus receſſit quendam pꝛo/
curatoꝛẽ dimittens ſolũmodo ad agendum queʒ
cum auditoꝛ ipſe per mandatum pꝛocuratoꝛiũ ſi
ſibi datum ad defendendũ pꝛioꝛem ſufficientem
nõ videret eum ex hoc reputãs contumacẽ ipſuʒ
pꝛefato.L. in vnam marcã ſterlicoꝛum condem-
nauit taxatione pꝛeabita in expenſis ⁊ infra ⁊c.

1 Si pꝛocuratoꝛ eſt reuocatus ⁊ re/
C. Au ditis gAocatio perueniat ad notitiaʒ partisad
erſe ſeu iudicis geſta cum illo ſunt nulla vt in.l.ſi pꝛocuratoꝛem
abſentem. ff. de pcura.cum ibi plene not.tamen hoc eſt verum niſi
talis noticia veniret ad notitiaʒ poſt concluſum in cauſa qm̃ eo ca
ſu poteſt ferri ſententia ⁊ lata valet tex.eſt in.d.c.auditis queʒ tex.
ad hoc ꝓpoſitum pꝛo ſingulari allegauit Ludo. Roma.in ſuo ſin⸗
gulari in verbo pcuratoꝛ ⁊c.el. Sed tu aduerte ꝓ nouo ⁊
vero intellectu meo illius tex.⁊ dicas ꝙ ille tex.cum reuerentia tan
ti viri ꝓut fuit Ludo. Roma.mhil facit ⁊ non ꝓbat hoc immo di⸗
cit ille tex.ꝙ omnia geſta ſint nulla non obſtante ꝙ reuocatio vene
rit ad noticiã poſt concluſum in cauſa.ſed bene ille venit condem/
nandus in expenſis ſed non poteſt ferri ſententia in cauſa illa pꝛin/
cipali cum pceſſus ſit nullus pꝛout ibi aperte dr̃ in pꝛincipio in ver
ſi.noueris irrita reuocaſſe ⁊c.⁊ in verſi.condemnancũ tibi duxim*
in expenſis ⁊c.⁊ in fine illius text.qui vere pꝛobat potius contrari/

uim eius quo dicebat Ludo. Roma. ſi bene ⁊ diligenter conſidere
tur cui addo etiã vnum verbũ in materia.ſ.not.per Bal.in.l. ynica
C. de ſatiſd. ⁊ Bal. in.l.mandatũ.C. mandati. ⁊ in ſua margarita
in verbo pcuratoꝛ ⁊c.⁊ nõ.per Bar.in.l.ante litez. ff. de pꝛocu. vbi
vnr eſſe in eademmet opi.ſed vt dixi text.iſte non ꝓbat boc nec in
eternum ꝓbabit. Cuius verba ſunt bec.

CAuditis ⁊ intellectis que ſuper delegatoꝛũ no
ſtroꝛum pꝛoceſſibus fuere pꝛopoſita pꝓceſſus ip
ſos ⁊ qnecũqʒ ſequuta ſunt ab eis vel ob eos noſ
noueris irrita iudicaſſe non obſtantibus litteris
quas de reuocatione mãdati pꝛocuꝛatoꝛi ſuo co
lubꝛiens epᷣus deſtinnuit:cum ante qᷓʒ ad illuʒ bu
iuſmodi littere peruenirent fuiſſet ſuper eiuſdem
pꝛoceſſibus hinc inde concluſum: ceteruʒ memo
ria tunc colubꝛienſem epᷣuʒ ad examen ſedis apo
ſtolice aduocari ⁊ poſtmodũ mandatũ factum/p
curatoꝛi non ſine noſtro cõtemptu ⁊ tuo diſpen/
dio reuocauit cõdemnandũ tibi duximus ĩ expẽ/
ſis quas feciſti a tempoꝛe quo ad pꝛocuratoꝛem
ipſius littere reuocatoꝛie peruenerunt ⁊ facies ẽt
vſqʒquo idem epiſcopus per ſe vel per pꝛocura/
toꝛem idoneuʒ ſe noſtro cõſpectui pꝛeſentabit:in
pꝛincipali negotio legitime pꝛoceſſurus ⁊c.

Se in integrum reſti.

W△ͤDo. Anto. bic etiã Illuſt. do. F.
X CX li tte ris. aret.in.l.qui teſtõ.ꝭ. Nuſ d v
teſtis in quarta col. ambo reputant iſtum text. ſingularez ad hoc ꝙ
licet teſtes conſanguineus admittatur in cauſa ciuili tamen ſi ſpote
ſe offert repellitur in totum ⁊ non valet eius teſtimoniũ cuz quibꝰ
non ſto quia tex.non pꝛobat hoc. Cuius verba ſunt hec.

E. Ex litteris ⁊c.in verſi.ſed poſt octo dies pa/
ter puelle accedẽs ad ipſum interllecto ꝙ ſentẽti
am pꝛotuliſſet firmauit pꝛopꝛio iuramẽto ꝙ qui
dam ad eam ⁊ filiam eius accedẽs fraudulẽter
ſub ipſius abbatis nomine litteris falſis pꝛeſen
tautt ⁊c.iuncto verſi.licet aũt de fraude taliter ꝑ
petrata per huiuſmodi iuramentum non conſtet
ad plenum ⁊c.
Et ſic tex. pᷣſuponit q; oĩo ſtatur patri in aliquo ſed non in to/
tum cum ſit vnicus tex ſed non eſt ex eo ꝙ ſe obtuliſſet ad teſtimo
nium ferendum nec vere ſe obtulit. ⁊ illud verbum ppꝛio iuramẽ
ento vc. excludit interpoſitionem perſone ad iurandum ſed non ꝓ
batſpontaneã depoſitionem vt videre potes.

Ludo. Roma.⁊ etiam
Glo. in.c.ſecundo. c&* doma nenan
in.l.is qui heres in Fa.col.ff.de acquir. here.reputant iſtam glo.ſin
Far ad boc ꝙ vbi gĩa eſt purificata põt ille qui eſi conſequuius
neficium per viaz electionis renunciare illi in manibus eligentiũ
dumtaxat niſi ſit ſequuta cõfirmatio ſuperioꝛis vt ibi per eos cuʒ
quibus ſto quia glo clara eſt.Cuius verba ſunt hec.
CElectionem ⁊c.in verſi.tu tene pꝛout ibi nota.

ſcilicet ꝙ non debet eligere ſed ſi eligat iudex ſi
ne ſuperior̃ ad quem pertinet inſtiõ non cõfirma
bit electionem:nec caſſabit pendente controuer/
ſia ex qua pendet pꝛout ibi dicitur ⁊c.

De renunciatio.

1 Doctoꝛes comuniter legiſte in.l.ſi fini
C. ueniens ta. .iulianus.ff. de damno infecto ⁊
do.Cardi.⁊ do.Anto.⁊ alij canoniſte in.c.veniens extra de rennn.
allegant ⁊ ponderant tex.in.d.c.veniens circa illum articulum an in
dex poſſit ferre ſententiã ſuam in die ſequenti eſt illam ꝓ qua fuit
facta citatio ad audiendũ ſententiã iuxtia ea que intelliguni plene in
c. conſuluit extra de offõ.deleg,. cum ſimilibus de quo eliã ego ali⸗

quid dixi in repetione mea ad text. in. d. . iuliand
boc ꝙ ſi iudex tulit ſententiã poſt irnnnc 1n diemiſgent,
valet ſententia nec fit ibi noua citatio ad ſententi ⁊ multu nn
tant ꝓ vero intellectu illius tex. Sed tu aduerte p nonn dabt
ro meo intellec:u eius nam non loquiiur in eo iudice qui Raf e
minum ad pꝛoſequendam appellationem ſed loquitur in D
poſtea hic deputato a papa qui ex poſt tulit ſententiq ⁊ einis ;

dis ⁊ ſolemniter ꝓut ibi or in text. in fi.ſi bene poderetur mari .

in verſi.ſuper hoc conceſſimus auditoꝛem ac.⁊ in verſi. idem

ditoꝛ iuſtitia exigente ſententiam caſſauit vc. ð quo alias dixi ind.

repeti.noſtra ad ſaturitatem ideo ꝓ nunc non ero longioꝛ ni
nam verba tex. Que ſunt hec. gioꝛ niſi po

C. Aeniens ad ſedem apoſtolicã ideʒ ſubdiaco
nus pꝛepoſuit ꝙ cum bone memoꝛie ideſt papap
deceſſoꝛ noſter abbati ideſt de emento ⁊ maioꝛis

eccleſie ac.S.pauli cantoꝛis terreuereum ſuis j̊

derit litteris in mandatis vt ſi nibil canonicum
obuiaret pꝛebendam in eccleſia. S. Floꝛeñ. in cõ
fluentia quam iacobus decãtis ipſius eccleſie re
ſignauit ſub agio ob aſſignaret ⁊ in quocũqʒiudi
ces vellent agio ad implere mandatum quidaʒ ſe

oppoſuerunt canonici memoꝛate eccleſie ⁊c iunc

to verſi.capellanum noſtrum ſuper hoc ſibi con
ceſſimus.auditoꝛem ⁊c.

S D Ar to. . 8 i
cecum inter. p. Nacoier e nn

in.c. o ſupꝛa eo.titu.⁊ Bal.in.c.pᷣ de pace tenen.in yſibus feudo.
⁊ do. meus Alexã.de Imo.in.l.aut facta. .cauſa in apoſtilis ſuis
ad Bart. ff de penis reputant iſtum text. melioꝛem de colpoꝛe nit
uſq; iuris ꝙ ſi qui fecerunt pacem demũ ſe offenderunt dr offen,
diſſe ex noua cauſa ⁊ non ex antiqua ad hoc vt non incidat in peni
ꝓmiſſam Cuius tex.verba ſunt hec.

C. Cum inter.p.gaufredi ⁊ quoſdã alios cano/
nicos.ſ ideſt ſuper ſpetiali beneficio.ſ.ſtallo ico
ro ⁊ loco in.c.qõ fuiſſet diutius agitata ⁊ infra
ideoqʒ mandamus qualiter ſi pꝛefatũ.p.inueneni
tis de conſenſu maioꝛis partis capituli fuiſſe vp
dicto beneficio auctoꝛitate apo.inueſtitu eumfa
ciatis beneficium pacifice poſſidere c.

de iudiciis.

ng Scribẽtes bit maxime ʒo. de imo.
c.examinata. ⁊ etiã Ludo. Ro.in.lnaturali ni
pil cõe in pe.carta ⁊ Illuſt.do.Frã/are.ibi in. xxj col.dð aequi.pol⸗
æ do. meus Alex. de Imo. in.l. ſia te. 5. ſi quis fundum. ffde excep.
rei iudi. in apoſtillis ſuis ad Bar. ibi oẽs reputant iſtum lex. ſingu
larem ad hoc ꝙ ſi quis agit rei vendicatione que ſibi vere non co/
petit vt quia agens poſſidebat tunc non debet iudex declarare ius
eius ſed debet abſoluere rem ſimpliciter vt ibi per eos de quodili
aliquid in. d..ſt a te ⁊ ideo non pono nunc ſed pono verba tenide
quo agimus.Que ſunt hec. .
Examinata cauſa que vertitur inter teacm/

lites campanicos ⁊c.
de eo qui mititur in poſſel.
c.cũ veniſſent in uer. annũ cc.

Ludo. Roma.in.l.ſa de re iudi. in. xxxi · col.⁊ cia do. ſee,
Alex. de Imo. in.l·ſi finita. 5o iulianus. fl. de dam. inket. in xi en
reputant iſtum tex.ſingularem ꝙ annus qin datur ad nuanpgigg
dum tenutam datam ? ſe ex ð decreto ante interhoſinonen non
tex.in.. ſi quis ton 3 K.de haeſeri.x. elrna nnge
⁊ in.c.qm frequenter..in alijs extra vr litnon conte tnan riceo
ri per indiceʒ de quo alias dixi in repe.mes in eulin eas
non dicam nunc ſed ad ibi dicta me remitto ⁊ redeo ad text.
agimus.Cuius verba ſunt hec.

CE. Cum veniſſent ad ſedem apoſtolica in veri⸗

Imintl itlrninütlin

. X
ndimngfnt⸗
Gtin ani ü niiath
rnuelletgenüntadi
tumNziimifinis mial
õ
IcpuNinuta ſtceititentlnde
Cöxhtniinniftran meſnlaen
etctektrxcturgenentte n
uſäginpendlmunigian
(Maccrnnerrettniaruoe
leltcconctinchrgepe in
Mynik ifnerinicun uch;
utillinonentus
hiſfclrſtnlieſctcnien
ngnugtnmn ginnnnts ia
tuffffegiuhns cinarerr⸗
Untentlnag arrn
enm Nldlntridin
Neſfitlinerſctting

Vhinnt,

ootin de Renſginn
f e A
innun
miinitelrtr rilr

ð

—

S £

NZN
—*

—

Ar
tewaned
an
W
Ai an uſn
ereetri
Anrſnniin

QKnimginitglälien
xſMlſe rii oriin ie⸗
ntlwu c finduis giut
nmuns uln,itilgin
SNmmiainins nbehilſi
weidunmnnm ufit
bderiamn uſupfur

Nicis

in i in hlnn
r N wFiahu drta .
un er eha aiid
ndh atheziſlminni
zinneiinamunun

tendet

ſed iudices nihilominus parteʒ aduerſam in poſ
ſeſſionem rerum petitarũ inducendaã cauſa cuſto
die decreuerunt: ita quod ſi vſqʒ ad annum ⁊ diẽ
ꝛeſtaret de ſiſtendi iudicio cautionem ⁊ parti al
teri.xxx.libras reſtitueret pꝛo expenſis ⁊c.

c. cum ueniſient. Sarewaromen

iam Illuſt. vo. Sſanc. aret. in. l. ſi is ad quem in octoua col. ff. de
cim gllvo, Sr iſtum tex.ſingularem ad hoc ꝙ ſententia la
m 3conſuetudinem valet niſi conſuetudo eſſet notoꝛia vt ibi ꝑ eos
cum quibus ſto quia tex. clarus eſt. Cuius verba ſunt hec.

C. Cum veniſſent ad ſedẽ apoſtolicã ⁊c. in verſi.
hoc etiã decernentes yt ſi conſuetudinem quam
allegat laudabilem eſſe conſtiterit quia ex hoc ſe
uitur eum rationabiliter applicaſſe ad reſtituen
las expenſas nullactenus compellatur ⁊c.

de reſtitutione ſpoli.

Qfn]⸗.a☛☚

„— „ Dñi
Glo.in.c.ex conqueſtione. d
bit ⁊ etiã Bald. in titu. .de mili. vaſſal.qui contu. eſt ⁊ do. meus
Alex. de JImo.in.l.j.ff.ð except.in.iij.col.in apoſtillis ſuis ad Bar.
ibi ⁊ do. meus Alex.in.l.ille a quo.ꝭ.de teſtõ in.iij.col.ad treb. ⁊ ẽt
do. meus Alex. de JImo.in.l.naturalr̃..nihil cõe in.xxxviij.col.ff.
de acquir. poſſeſ. omnes reputant iſtam glo. ſingularem ad hoc
licet exceptio dilatoꝛia non poſſit opponi poſt lit. conteſt.l.ita demũ
C.ð ꝓcura.tamẽ hoc fallit niſi facto iudicis quis fuiſſet impeditus
cam opponere quia poteſt poſtea opponere vt ibi per eos cum qui
bus ſto quia glo. clarg eſt. Cuius verba ſunt hec. .
¶ Ante ingreſſum ⁊c. in verſi.⁊ dilatoꝛie omnes
ante liteʒ conteſtatã debent pꝛoponi poſtea vero
non vt nota. infra de re iudi.c.inter monaſteriuʒ
? ad idẽ facit infra de except.c.paſtoꝛalis:Sed
ſatiſ videtur dicendũ ꝙ ſi quis conteſtetur litem
cum actoꝛe intentante qõeʒ pꝛopꝛietatis ſicut fa
ciebat vir iſte qui agebat de conſanguinitate ⁊c.
in verſi. ⁊ nihilominus compulſa per iudices in/

gredi iuditium petijt reſtitui ⁊c.
de iureiurando.
c. ex reſcripto. Do. Anto.in. c.ſi diligẽti in ſexta

col. extra de foꝛo cõpe.⁊ etiã Lu.
Homa in.l.ſciendũ ⁊ do.meus Alex.de JImo.ibidem in.xij.colu.
ſ de verbo. obli. reputant iſtuz tex. ſingularem ad hoc pꝓpoſituz
lcet muleer qn intercedit ꝓ alio debeat certificari ð beneficio ſena
Iuſconſulti velleiani adeo ꝙ etiam ſi renunciaſſet non pꝛeſumitur
tertificata de beneficio niſi expꝛeſſe fuerit certificata vt eſt glo. oꝛdi
mari in. l. finalt. 5.pe. ff ad velle. in verſi. non vſuram æc. 7 glo. alia
eſt in. d. l. ſcienduz in glo. magna in ver. ſecus ⁊c. ⁊ hec eſt comunis
opinio pꝛout etiam ateſtatur idem do. meus in.d.l.ſciendũ in xij.
tol i ego ſum conſuetus addere Bal. idem volentẽ in. l. j. in pꝛi
ma col. in fi. C. ad velle. Saly. in.d.l.fi..pe.ff. eo.titu-⁊ Alberi.ð
foxa.in. hj. C. de bereticis vbi ateſtatur banc eſſe comunẽ opinio/
nem 7 idem voluit ẽt Albe. de roxa. in aũt.ſacramẽta.C. ſi aduer.
yench. 1 in aut. rogati in a col. C. de teſtibus ⁊ idẽ voluit Jo. An.
do. Abb. in. c. pe. de empt. ⁊ vendi.x Jaco. de beluiſo in. .ſed ẽt
in alſt qio opoꝛtet epos. tamen B fallit miſi interueniat iuramentu
quia etla nulla pcedente certificatione vel alia renũciatione obligat̃

ac ſi ſolemnit renuciaſſer vt ibi ꝑ eos ad quos me remitto vbi ali

ns ego legendo dixi ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ vltra eos
ralus im dicta per me ibi addo nunc ꝙ idem voluit Pau. de cu
lo in conſilxj. incipi. Cliſo puncto ſupꝛaſcripto ⁊c.in anpe.colũ.æ=
i.de ſancto gemm. in. c. bo de pactis liꝰvjꝰ⁊ Saly.in.l.fi.C.ad
velle. 7 Ludo. Roma. in. l.in repudianda. ff. de acquir. bere.?⁊ Jo.
demo. inc cum cõtingat in.xxxiiij.carta extra de iur.iurin verſt.
doencho ad quintum c. T Jo. de Jmo.in.d.c.ex reſcripto in fine
. o. abbas in. d. c.pe. de empti. ⁊ vendi. ad quos me remitto ⁊ re
oactey de quo agimus. Cuius verba ſuu bec.

C Ex reſcripto quod nobis eſt pꝛeſentatum in.
verſi. eius vxoꝛem ⁊ fideiuſſoꝛes ſimiliter fidem
pꝛeſtitiſſe dñr ⁊c. in verſi. eandem conuentionẽ
ſicut iurauerũt facias obſeruare ſen adipleri ⁊c.

de exceptionibus.
C. cum uenerabilis. SRerouolieretns
in. ynum. ff. ve teſtis reputant iſtum text. ſingularem Fgere⸗
iudex habet ſuſpectum inſtrumentu poteſt cogere notariũ vt exbi
ieregrtamantre dsun err dtwe Ke an ten
Alus verbaſunte de us eitr otime obat h
C.Cum venerabilis ⁊c. in verſi. per inſtrumentũ
ex aduer ſo exibitum cum in eo theodoſius epᷣs a
quo permutatio facta pꝛoponitur: non dicatur
Sabinenſis epᷣus quamqᷓʒ in tranſi umpto quo p
curatoꝛ vtebatur appoſitũ fuerit: ſabinenſe ez per
vitium falſitatis ⁊c.⁊ in verſi.non ſolũ ante ſen⸗
tentiã verum etiã apoſtolici poteſt exceptio falſi
tatis cum falſoꝛum inſtrumentoꝛũ pꝛetextu lata
ſententia vſqʒ ad.xx.annoꝛuʒ ſpatium valeat re/
tractari veritate cõperta nolumus pt per id mo/
naſterio noſtro periudicium generetur ⁊c.

de teſtibus.

Regulariter dictũ vnius eſt nullius vt
„ ſuper c0. in.l. iuriſiurandi cum ibi not.C. de ⸗
ſtibus. Sed quid ſi ynus ſolus dicit ꝙ tu ⁊ berta nõ poteſtis
vhere matrimoniũ ex aliquo impedimento puta quia vos eſtis cõ
ſanguinei an ſtetur dicto illius ſolius vr ꝙ ſic per tex. in. d.c.ſi uper
eo in o reſpõſo ꝑ quem tex.ita in terminis decidit Ludo. Roma.
in ſuo ſingulari in verbo matrimoniũ ⁊c.el tertio de quo tex. ad B;
ipſe ſatis exclamat. Sed tu aduerte p vero ⁊ nouo intellectu
meo iſtius tex.qui non pbat hoc ſi bene ⁊ ſubtiliter conſideretur
nam loquitur in matre vnius ex volentibus here quo caſu bñ d
ꝙ ſtatur dicto eius ſolius vel eti ſi eſſet alius cõſanguineus ſed ſi
eſſet extraneus non dicit hoc iſte tex. maxime in verſi matre aſſerẽ
te ipſos eſſe cõſanguineos ⁊c.⁊ in verſi.pꝛo eo quod ſola mater æc.
que verba diligenter conſideranda ſunt.⁊ hboc modo ego noniter
intelligo illum tex. de qua materia vide omnino Alluſt. do. Fran.
areti. conſulentem in conſi.lxxxij incipi. An xpᷣi nomine amen fac
tũ ſuper quo conſilium petitur ſic ſe babet puella ⁊c. vñ dico iſte
tex. debet intelligi pꝛout modo dixi tibi. Cuius verba ſunt hec.

Super eo ⁊c.in verſi.ſuper alia vero qõe quã
feciſti an mulier coniungenda non ſit viro pꝛo eo
quod ſola mater alterius eos eſfſe cõſanguineos
confitetur reſpondemus ꝙ ſi nõ eſt matrimoniũ
firmatum inter eos: matre aſſeuerante eos eſſe⸗ e
cõſanguineos nõ debent coniungi ⁊c.

Glo. in. c. ueniens in uer.illoꝝ.

Bal. in. l. i. ..d. fl de excu.tuto.⁊ etiam Jo.de Imo. in.l.inter
eſſe. ff. de acquir. poſſeſ.⁊ etis do meus Alex. de Imo. in. l. . . itez
ff.de qõibus in apoſtillis ſuis ad Bar. reputant iſtam glo. ſingula/
rem ad hoc ꝙ in criminalibus non ſtatur fame publice vna cum
vno teſte pꝛo pꝛobatione vera cum quibus ſto quia hec doctrina
in ſe vera eſt ⁊ ẽt glo. hec clara eſt ⁊ non eget aliqua noua mea in/
terpꝛetalione.Cuius verba ſunt hec.

Illoꝛum xc in verſi.pꝛeterea hic erat vnus te
ſtis idoneus nũquid per eum ⁊ famam poſſet cõ
demnari de tali crimie vñ ꝙ ſic quia fama cum
alijs pꝛobat vt quarta qõe tertia.S.item ſepe ſed
nõ eſt veꝑ quia in crimĩe apertiſſine debẽt ẽẽ ꝓ
batiões.C. ð pꝛoba.l.vltima ⁊.v.q.vj.c. epippa
J.

nium ꝛc. quia vbi de ſalute hominis agitur: ſtric
tius agitur ⁊ pꝛocedit᷑.C. de appel.l.abditos ⁊c.

in mens Alex. de JImo.
Glo. in.c.ſecundo. Seeegc nnbe-
col. ff de dam infec. reputat iſtum ter. ſingularem ad boc ꝙ ratioe
infinitatis vitante repꝛobatio teſtiũ nõ admitir vltra bis de q; alias
dixi in. d.. fi. 2 ideo ꝓ nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ addo nũc Bal.
idem ẽt tenentem in.lſi quis teſtibus. C. de teſtibus ⁊ glo.in.c. pia
de exceptio.li? vje in glo. parua ad quos me remiito ⁊ redeo ad iſtũ
tex. Cuius ver ba ſunt hec. = .
CNon vtiqʒ vno: quia ille non ſi ufficeret oẽs
ab ono pꝛo vno ſolo reputant argumẽto. .q · . ci
to et. ff.ð cõdi. ⁊ demõ.l.cui fundus in fi. Seda
duobus ad minus debent audiuiſſe. Sed quid ii
illi duo audiuiſſent ab vno non vr ꝙ valeat ſe⸗/
cũdum hoc iudex aſcẽdet in infinitũ bec queſtio
nõ pcedit ſufficit ergo qaudiuerit a ſ. enioꝛibꝰ ⁊c
Glo. in. c. ſignificauerunt. nope
⁊ etiã do.meus Alex.de Imo. in. l.naturaliter. 9.nibil cõe in. xxxj.
col. ff de acquir. poſſeſ. reputant iſtaʒ glo. ſingularẽ ad hoc poſt
concluſum in cauſa or res eiſe notoꝛia ⁊ liquida 2 cõſtare iudici no

toꝛie ⁊ manifeſte vt ibi per eos cum quibus ſto quia glo. clara eſt
⁊ non eget aliqua noua mea interpꝛetatiõe. Cuius ver ba ſunt hec.

C Liquere non videtur ꝙ plene liqueat:niſi poſt
qᷓ renũciatum fuerit ⁊ concluſum in cauſa cuʒ an
te renunciatiõeʒ partes poſſint adhuc pꝛoducere
teſtes ſuper nouo articulo ⁊ inſtrumenta argumẽ
to ſupꝛa de elect.c.dudum ⁊c.

Se re iudicata.

Do. Abbas in. c. auditis de pꝛeſcri.

c. cum ſuper. 7 etiã do.meus Alex. de Imo.in.l.
ſepe de re iudi.in. x. colu. reputant iſtum text. ſingularem ad hoc ꝙ
ſententia lata 3 ſubſtitutuz non nocet ſuperioꝛi etiam ſcienti niſi ẽt
ipſe ſuperioꝛ interueniat in iudicio cuʒ quibus ſto ſimplicuer quia
clara eſt æ non eget aliqua noua mea interpꝛetatione. Cuius
verba ſunt hec. . . .
CNon nocere litera iſta contradicit ſuperioꝛi

vbi dicit circa poſſeſſionem ⁊c.⁊ ꝙ dicit non no
ceat quãtum ad pꝛopꝛietatem ſed dicit de pꝛeiu/
dicio quo ad poſſeſſioneʒ ⁊ ita nõ cõtradicit ⁊c.

De appellationibus.

Glo.in.c. ut debitus. co. bie at

areti. in.l. Fa. Aitem ſi in facto in quarta col.ff ðverbo. obli. reputãt
iſtã glo.ſingularez ad boc ꝙ ſi iudex factus eſt inimicus meus cul
pa mea non poteſt recuſari vt ſuſpectus vt ibi per eos cum quibus

ſto quia glo.clara eſt ⁊ non eget aliqua noua mea interpꝛetatione.
Cuius verba ſunt hec.
C Rationabiliter quia cauſa quam pꝛopoſuit,/p

bare debet appellans in cauſa vt in eo.c.interpo
ſita vbi de hoc. Sed qualiter remitetur ad illuʒ
a quo appellauit cum habeat eum ſuſpectũ vt ſu
pꝛa eo.c ad hec reſpondeo non poteſt dicere illũ
ſuſpectũ cum ex pꝛopria culpa pꝛoceſſit illa ſuſpi
tio ſicut ille qui pꝛoſequitur appellationem ⁊c.

de pꝛebendis.

11 Doctoꝛes hic ⁊ etiã do.meus Alex.
C. niſi elſent. de Imo. in. l. ſi ſeruus.. ſi enctts
pe. col. ff. de legat. v. reputant iſtam tex. ſingularẽ ad hoc ꝗn quis

poteſt in eadem cauſa pꝛonunciare vt i etiz
bitratoꝛ vt ibi per e goaciateldedan ier
eget aliqua noua mea interpꝛetatione. Cinius verba ſunt . Enon
C. Niſi eſſent viri pꝛouidi ⁊ honeſti æc. inne rſ⸗
hoc ſecundum pꝛouidentiã intelligatur eſteß .
ceptum ex arbitraria poteſtate cum in dele die⸗
fuerit compꝛomiſſum qui auctoꝛitatem ſbirnt
nendam comiſſam ſe pꝛobatio pacis ⁊ vtili 6
hoc oꝛdinaſſe fatentur ⁊c. r aluais

de ſepulturis.

glo.in.c.ſecundo. m lilumeme.
non in repe.ſed in lectura. C. de ſacroſ.eccle. Teni danene fi
de Imo. in.l.diuus in Fa col.ff ad.l.falci.reputant iſtam glo.ꝑ
larem ad hoc vbi reliquitur aliquid conſanguineo po dlimetis
. o quia gio.clara eſt ⁊ n .
interpꝛetatione.Cuius verda ſunt het. on eget aliluu nananmes

C Decreuerit ⁊c. in verſi.vel conſanguincis pio
remed io anime ſue nihil detrahitur ⁊c.

de teſtamentis.

1 Uerbum relinquo relatu ad ni
quotam bonoꝛũ impoꝛtat heredis inſtitutionem regulariter vt in
c.raynucius extra de teſta. ⁊ ponunt late omnes ſcribentes vbi ali /
as dixi poſt alios maxime poſt do. meum Alex. de Imo inliff
legat. d. quem text. ad hoc pꝛopoſitum ſingulari allegat Bal. in
l. fi. C. fami. berci.⁊ do. Cardi.hic ⁊ do. Abbas poſt eunzʒ Tñᷣ
intellige verum habita rõe perſone ad quam refertur m Bal in
l. quot.in. j. col. C. fami. herciſ.vbi multũ notabilĩ loquiĩ cirea hoe
de quo alias dixi in. d·l.j.idcirco pꝛo nũc longioꝛ nõ ero niſi nuc
addo vnum verbũ nam de hoc poſuit Pan. de caſtr. in ſuo conſi.
cxcjx.incipi. In caſu pꝛeſenti quantũ ad id ⁊c.in.jcol.⁊ do mens
Alex.de Imo.in conſi.cxxxvj.in.ix col.in p volu. incipi. Quid dien
tur feudum ⁊c. ⁊ in conſi i.lxx. in. x. col. in ſo volu. incipi. Ulſocdi
ligenter ⁊c.ad quos me remitto ⁊ redeo ad text.de quo agimus.
Cnius verba ſunt hec.

C. Rainucius de aleric. duas habens filias ⁊c.
in uer. altherote filie puberi: ultra dotem quam
ei dederat:domum et quendã ortũ in teſtamento
relinquens. adieſte uero iĩpuberi reliquit ceteras

bona ⁊ c.
QRelictuz pꝛo animma dj eſſe ad ins en
c.cum tibi. ſas vt eſt lo. ungulari i.l.ſi quis titio
fl de legat. o.quam ad hoc ſingularem reputauit ibi Bal de culus
tñ glo. intellectu ſupꝛa diximus in loco ſuo ⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ
non ero Segd nũc dubitatur quia ſepenumero teſtatoꝛies dicit
in teſtamento qꝙ bona ſua diſtribuantur nec dicunt quo vel inque
vſum quid fiet ⁊ qualiter interpꝛetatur talis ambigua diſpoſitio di
cas ꝙ intelligitur pꝛo anima ⁊ vt dentur bona illa pauperbus ler.
cſt in. d.c.c cum tibi extra de teſta. quem tex. ad boc pꝛopolitumnno
ſingulari allegauit Bal.in.l. exequutoꝛem in ba col in ver. itefuͦ dui
bitatur c. C. de exeq. rei indi. Sec tu aduerte pno veno ae
uo intellectu meo illius text· qui indicio meo hoc non hrobal⸗ 66
ibi caſus valde diuerſus ab iſto nam dubitatur ibi vtru cminen
voluntatem ſuam in alium non curo modo an ad pias –
ne dicatur decedere inteſtatus ⁊ vr ibi ꝙ non heteſt nofeſe d
bitatio de qua ibi ⁊ cõueniens pꝛopꝛie ad illum itulide eſien
agitur de his nec dr in illo tex. ð diſtributione fiench velnoe
nibus ſed generaliter loquitur ille tex. put videre potes⸗ bum di
terea iſtud verbũ diſtribuantur vel diſtributio c. eſt yel acf.
rectum in ſubſtitutionibus ᷣm Bal. im.l fi in be. coli de a⸗ it
eccle. x maxime qñ dr̃ ꝙ bona diſtribuãtur p executoꝛed na
eſt obliquũ vᷣm Bar. in. l. fundi trebaciani in fi.f de eſfatct
Bar. in.l.centurio.ff. de vulga. ⁊ pupil. in ver · ſed ania. C. te
dixit ꝙ qñcumq; ⁊c. de quo etiã poſuit arl. inagl vletend⸗
impu. ⁊ alijs ſubſtit. in verſi.pꝛocedo vlterius acvbi aliil nſtiro
daxi ⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ redeo anor men⸗
ſtrum dico iſte eſt verus intellertus iſtius teyt.net

ſt
e⸗ run
guml lil —–
gülmuli,
tis ili
utgtaniſtlinani u.

(ſo

ennti
nen
. eniennde

Nicoſo tweneſt.

õ
heſinrn
pümepen ufniſnwomid 5
mfrartniondunnn n ttch
Kennmanpgerumnsndndche
ANirapnier nlrnrilNN
DAulrrenodrworatmrnten
NNecpewmnrnntornſeti men
fihecvtumuw reneneteutiſenden e
1ihrennagarkenepretiur in
oisgfninke
Lanclagflu i igii
ſogſcnicn itunin men
6 henhſimntg her

lelgbtgntheinnnii W
loptiocnittctaan.

Coſel Atune

liynilhnin ine
egin n ti epre
mitlätianign⸗
n dnnitinne
nitgirttin n
—
edenntnd

Man

—5ͦðð

=
—

êðä

inniß laamnt,

—
äl
Kimmdtin llel
AnrIEENe
äü
l
biXiN D taſtite
m a νEiiidr
õ
INLIRüNELRUfſt
um nN
las cxi

ErisdMldar izſie
ir. anſau tulni
attinnd unuinii imn,
Aru uh mnitm inl an

n

, 4e nnncete

mnthi. tmeine

eiſbene
11

a vel ne vt patet ex eo. Cuius verba ſunt hee foꝛmala.
. n tibi de benignitate.et infra in.ii.qõe di
cimus ꝙ qui extremam voluntatẽ in alterius di
ſpoſiione comittit:nõ vr̃ decedere iteſtatus ⁊c.

1 Hi Doctoꝛes hic coiter ⁊ ẽt
9g lo. in. c. cum ti bi. Bal in.l.. in zaeoh.
e. in lectu. oꝛdinaria ⁊ ẽt in repeti.in. xxvij.col. ⁊ Bal.
aecian teſtam. facere poſſunt ⁊ in.l.ſi poſt. C. de iur.⁊
faet igno. 2 Bal. J0. de Imo. in.l. Fa. ff de teſtis Jo. de JImo.
T captatoꝛias. f. de here. inſtit. in verſi. ſed maxime pꝛedieta ⁊c⸗
reii do. meus Alex. de Imo. in. l.iubemus in. .col. C. de teſtis re
nt iſtam glo. ſingularez ad hoc ꝙ licet quis non poſſit inſtitui
hĩs nutu vl eſt text. in.d. l iubemus fallit in teſtamento facto ad pi
as cauſas quia valet ⁊ tenet ſm eos ad quos me remitto quia glo.
ara eſt ⁊ non eget aliqua noua mea interpꝛetatione. Cuius ver/
ſunt bec. .
Diſpolſitione ⁊c.ĩ ver.ſed ſicut mutu poſſunt relĩ

qui aliqua vt. C. de fideicõ.l.et ĩ epiſtola.⁊.ff.de
leg. iij.l.nutu. et ſic nutn ſolo depᷣhenditur volun
tas obmuteſcẽtis.xxvi.q.vi.c.qui recedunt: ſic
mutu de equitate canonica fit teſtamentũ ⁊c.

He ſucceſſio.ab inteſtato.

BMWateria conuentionis frequens ⁊ neceſſa /
finali. ria eſt ⁊ latiſſime explicatur in.l.papinianus
tin aũt. : conſequenter. C. oe ſentẽ. ⁊ interlo.omniũ iudi. Szʒz
occurnit in ea hec pulcra dubitatio an epus agens noiĩe eccleſie poſ/
it ipſe reconueniri in quo bꝛeuiter dicas ꝙ ſic tex.eſt in. d.c.fi. quẽ
hoc pao ſingulari allegat Bald.in. l. vnica in.j col. C. de confeſſ.
Sed iu adue te pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex. nã
hic ile epiſcopus non reconueniebatur ſed dicebr hic teſtamentuz
fuiſſe conditum a non ſane mentis ⁊ ſic agebr ſuper eiſdem bonis

1 ſuper eadem cauſa xt ibi apparet in tex. bene ⁊ ſubtiliter põdera

lo. Cuius verba ſunt hec. .
C.cum dilectus filius de briſia ꝓ cauſa quã ad
uerſus epiſcopũ eduen. habebat diutiꝰ expectaſ
ſet. abbas propoſuit antedictus ꝙ archidreſbi
ter de alerio ad participationem orõnũ monaſte
rio de briſia obtulit ſe et ſua ⁊ c.

Do. Cardi. in cle. pꝛima extra
g lo. in. c. inali. de homicidio ⁊ etiã do. meus
Alexã.de Imo.in.l.furioſum. C. qui teſtã. facere poſſunt reputant
ſſam glo. ſingularem ad hoc ꝙ ſi pbatũ eſt aliquem fniſſe aliquo
lempoꝛe furioſum. ⁊ aliquando pꝛobatũ eſt eum fuiſſe ſane metis
non fuffcit ad validandu actum poſtea geſtuz a tali niſi ꝓbetur fu
iſſe ſane mentis tpe actus geſti pciſe vt ibi per eos ad quos me re /
mitto ⁊ addo noꝛ.in.l.ob que vitia.ff. de edi.edicto in hoc opere no
gro ⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero cum ibi dixerim de bijs ⁊ re
deo ad glo. de qua agimus. Cuius verba ſunt hec.

Compotem ⁊c. in ver.ſed ibi archiepũs teneba/
tur probare epiſcopũ illum fuiſſe ſane mentis.ga
conſtabat illum prius fuiſſe furioſum ⁊c.

De regularibus.
c.cum nirum. Do. Anlo. hic ⁊ ẽt do. meus Alex.

de Imo. in.l. ſi cum dotem.ꝭ. eo.
aut. tpe in. viij. col. ff. ſolut. matri. idem do. meus Alex.in.l.j.in vl
ima col.in f.. ff quaruũ rerum actio non datur in apoſtillis ſuis ad
Bar. ibi reputant iſtu tex. ſingulareʒ ad boc pꝛopoſitũ ꝙ licet ſola
ſeucrentia pfis vel ſuperioꝛis regulariter non reddat zctũ nullum
uz a filio vel ab alio inferioꝛe miſi pꝛobetur de minus vel de ver
rnous pꝛecedentinus vt in. lL interpoſitas cum ibi nõ. C. de tranſ.
2in lad inuidiaʒ. C. qui met. cau. T iml.ſi patre cogente.ff.de nitu.
mup. ⁊ n.in.c. infante quod eſt.ce. pe. extra qui cle vel vouen.⁊ not.
her glo in.c. ons. xx. q. ij. in verbo patrez ac tamen hoc eſt verũ pꝛe
lerq; in actu requirente merã libertatem nam ſufficit ſola pꝛeſentia

—

eius cui reuerẽtia debr ⁊ poteſt actus vt meticulioſus reſcindi etig

non pꝛecedentibus minis vel verberibus liet do. meus Alexã. de
Imo. vlat ꝙ verba dñi Anto. ſunt nimie generalia T debent te/
ſcindi ad ingreſſum religionis tm̃ non aũt boc haberet locuͦ in ma⸗
trimonio carnali nam in eo debet eſſe libertas vt in.l titia in pꝛin /
pio.ff. de verbo. obli.⁊.c. gemã 1· c. cum locnz ð ſpon. ⁊ tñ factũ in
pᷣſentia patris valet ⁊ non poteſt reſcindi. d.l.ſi patre cogente ̊ c.
Sed tu aduerte quia ego alias legẽdo in.d. . eo aũt tempoꝛe
tenui ⁊ ẽt nũc teneo cum do.Anto. Nec valet arg. de matrimonio
quia licet in eo requiratur vera libertas tamẽ filius pꝛeſumitur cõ
ſentire in eo cõtractu cum non tractetur in eo de aſperitate negotij
ſicut in pꝛofeſſione religionis.vnde alia eſt ratio in matrimonio.⁊
iõ ſto cũ do. Anto.qꝛ iſte tex. optime pbat. Cuius verba ſunt bec.
C. cuʒ uirum et infra vtrũ ea que in diſcretionis
antequa a parentibus monaſterio tradita eſt ha/
bitum religionis induẽs benedictionem accepit:
et exuenſpoſtmodum ſe cuidam militi copulauit
ad monaſteriũ redire cogatur:conſcientie tue re/⸗
ſpondemus ꝙ cum iuxta conciliũ toll. cenſuram
monarca.aut paterna deuotio aut propria ꝓfeſ
ſio faciat: quicquid horũ fuerit allegatũ tenebit
reuertendi aditu penitus interdicto ⁊ c.

de conuer. coniuga.
X gandq emun 8. Quando pp adulterium comiſ

ſum agitur ad ſepationem tho⸗
ri iudex eccleſiaſticus poteſt inter laycos cognoſcere de crimĩe adul
terij vt in.c.tue extra de pꝛocu.in alijs aũt caſibus non poteſt ad ali
os fines ſᷣm Jo. Andre.in.c.fi.ð foꝛo compe.li.vj.in nouella in fina
libus verbis ſed ↄ eum acriter inſurrexit Ludo. Roma. in ſuo ſin
gulari in verbo· iudex ⁊c.el xxvij. dicens ꝙ immo etiã qñ non agit
ad ſepationem thoꝛi põt de crimine adulterij oiĩo cognoſcere iudex
eccieſiaſticus puta rõe detruſiõis in monaſteriũ per tex.in.d.c.gau
de mus vbi dicit eſſe caſum 2 Jo. Andre.multũ exclamans ð illo
tex. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellectu meo iſtius tex.
3 quem non eſt credendum ita incõſiderate dixiſſ. e Jo. Andre.⁊ eũ

ſupꝛemum canoniſtã ⁊ vt ita dixerim deum in iure ignoꝛaſſe illum

caſum qui vere vt infra oſtendã non pbat qiudex eccleſiaſticus in
taſu detruſionis in monaſteriũ cognoſcat vel cognouerit de crimie
adulterij nam hic iam antea certum erat de adulterio ⁊ maritus ſe
pe fuerat monitus vt vellet recipere vxoꝛem adulterã qui noluit ⁊
recuſauit vñ modo dr hic ꝙ debet mulier detrudi in monaſteriuz
ſed non dicitur ibi ꝙ ille iudex eccleſiaſticus vel alius cognouiſſet
pꝛius de crie adulterij ⁊ multo minus ad illum finem detruſionis
ita ꝓbatur hic in verſi.ſi mariti cõmoniti eas recipere noluerũt ꝛc·
ex quibus verbis manifeſte etiã pbatur ꝙ poſito non tamen con ·
ceſſo ꝙhic cognitũ fuiſſet de crimine adulterij ꝑ iudicem eccleſiaſti
cum non cognouerat ad illum finem detruſionis nam ſi ad hũc fi/
nem cognouiſſet non erat opus ibi pꝛius monere maritũ ad vxoꝛẽ
recipiendã adulteram vnde dico ibi certiſſimũ erat de eo crimi
ne iam antea ⁊ apertiſſime ⁊ pomitur ibi per cõſtanti ꝙ apparebat
de adulterio nec iudex eccleſiaſticus ibi cognouerat ⁊ in hoc vehe/
menter fallitur Ludo. Roma.in intellectu illius lext.cuius verba
infra ponemus ⁊ nunc vitra illum tex. allego ſimilem in.c. de bñdie
to.xxxii.q.i.in verſi ſi veritas hoc habet ⁊c.vbi tex.ſimiliter pꝛeſu
ponit conſtare de adulterii crimine ex aliis qᷓ; ex eo ꝙ cognitum
eſſet coꝛã iudice eccleſiaſtico ⁊ ſic ſtabit firma doctrina Jo. Andre.
in. d.c.fi.ꝙ iudex eccleſiaſticus non poteſt cognoſcere de crie adul/
terij pꝛeterq; quoad ſepationem thoꝛi. Preterea Ludo. Ro.
in eomet ſingulani male loquutus eſt dum repꝛehedet Jo. Andre.
in.d.c.fi.dicit ẽt ꝙ in alio caſu ⁊ ad alum finem qᷓ; ſegationis tho
ri iudex eccleſiaſticus cognoſcit de crimine adulterij.ſ.quando vult
imponere penã ar bitrio boni viri per tex.in.d.ᷣc.ð bñdicto. xxii.q.
pꝛia ⁊c. Nam ille text.non loquitur ð pena aliqua imponenda ſi bñ
conſideretur ſed pᷣſupoſita tamen ſemper veritate adulterii perpe/
trati ⁊ eius euidentia dr ibi ꝙ maritus debet moneri vt velit vxo

rem adulterã recipere ⁊ ſi non eam recipere voluerit detruditur in

monaſteriũ pꝛout latius djr in illo tex.cuius etiã verba infra pone/
mus cum aliis in fine. Tertio pꝛincipaliter Ludo. Ro. in eodẽ
met ſingulari decipitur in intellectu illius text.c.intelleximus extra
de adui.vbi ipſe dicit euã eſſe caſum Jo.Andre.in eo.articulo in
quo iudex ecleſiaſticus cognoſcit de crimine adulterũi pᷣm eum ad
aliũ fine n q; ad ſegationeʒ thoꝛ vʒ ad excomunicanduʒ adulterũ
⁊c. Sed tu dicas ꝙ ille text.ad hoc nihil facit nec iudex eccleſiaſti/
cus cognoſcebat de crimine adulteri inter mariti ⁊ vxoꝛem nec in
ter alios ſed pᷣſuponebatur ibi ille qui Kinltelaneſan alie
. e.

—

nam cohabitabat cum ea ⁊ illa eum eo vnde dr ꝗ debent aſtringi
vinculo excomunicatiomis vt diſcedant ad inuicem vt in verſic.qua
tandem adulterũ abiurans ⁊c. ſed non dĩ ibi ꝙ vioteſanus ille co
gn ouerit de crimine adulteru inter virum ⁊ vxoꝛem ad eum ſinez
vt excomunicaret eos nec euã ꝙ plus eſt cognoueri inter ulũ foꝛ/
nicariũ v illaz ſed ſolũmodo audiens bec aſtrinxit bocvinculo exco
municatiõis vt ibi in verſi.dioceſanus eoꝛũ audiẽs c. Quar
to pꝛincipaliter Ludo. Noma decipitur in intellectu alterius text⸗
in.c. o de adul.quem in eodem articulo allegat etiaʒ Jo. Andre.
nam dj ibi ⁊ in.c.p.eo.titu.ſᷣm eum ꝙ defloꝛans virgines cogitur
eam dotare ⁊ in vxoꝛez ducere ⁊ iudex eccleſiaſticus facit hoc ⁊ co
gnoſcit de boc crimine ꝙ m eum dĩ adultenum cum de lure ca/
nonico comitatur adulteriũ eti, in virginem per tex.m eum ſingu
larẽ in.c.nemo.xxii.q.quarta ⁊ in hoc ſ̃m eum differt ius canoni
cum a iure auili ꝛc. Sed tu dicas etiam hoc falſum eſſe nam text.
in. d. c. nemo non pꝛobat ꝙ omne ſtupꝛuz adulteriũ eſt ꝛc. xs reſpet
tu mariti vel vxoꝛis coeuntis cum alia vel cũ alio virgine nas adul
terium reſultat reſpectu matrimonii eoꝛũ ⁊ quo ad ſe ⁊ ſic ille lex.
loquitur in marito vel in vxoꝛe qũocunq; foꝛnicate extra matrimo
niũ Nlam adulteriũ eſt cum volent matrimomum ſuum paopter
ſtupꝛum comiſſum ⁊ ita illu tex.inteilexit glo. wi in ver bo ſtupꝛũ
æc. que dirit inter coniuges æc.⁊ per ↄns concludo ꝙ Ludo. Ro.
fallitur in intellectu pꝛedictoꝛũ ommium iuriũ vj.c gaudemus 1.(.
de benedicto ⁊. c.intelleximus ⁊.c.ſecundi ⁊.cinemo·. Quoꝛũ om
nium iurium vverba ſunt hec. Et pꝛimo.d.c.gaudemus ⁊c.

C. gaudemus in dño ⁊ ĩfra.dulieres vero que
relicto maritali toꝛo lapſu carnis ceciderunt ſi
mariti earum a te diligenter moniti eas ad fru/
gem melioris vite conuerſas noluerunt recipere
ppter dominum in clauſtris cum reli gioſis mu/
lieribus ſtudeas collocare vt ꝓpꝛiam penitentiã

ibi agant ⁊c.
erba aũt dictoꝛũ alioꝛum iuriũ non pono hic ob eoꝛũ longi
tudinem ſed potes videre ea ex te ⁊ oculata ſide cognoſces cea que
ſupꝛa dixi vera eſſe que omnia bene notabis ⁊ tenementi.

Q Qui filii ſine legitimi.

Do. Anto. de butrio in. c. ab excoĩto ex
C. er tuas. tra de reſcrip.⁊ etiã do.meus Alex.de
Imo. in.l.qui rõe.s.duo fratres in.xxxxviii.col.fl.de verbo.oblig.
⁊ in.l.cũ pꝛolatis in quarta col.ff.de re iudi.allegant iſtum text.pꝛo
ſingulari ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ vbi in ſententia ⁊ꝓceſſu iudex expꝛi /
mit duplicem cauſaz quarum vna facit ad cauſam ⁊ alia non facit
valet oĩo ſententia ⁊ pꝛoceſſus vt ibi per eum ad quem me remit/
io de quo alias dixi in.d.ꝭ.duo fratres ⁊ ideo ꝓ nunc non me extẽ
do niſi ꝙ idem reperio voluiſſe eundem do.meũ Alex.de Imo.in
l. impoſſibilis in.ii.col.fride verbo.obli.vbi aſſignat rationem quia
tauſa vera potuit eſſe ſufficiens ad mouendũ iudicem vt ita iudi/
taret ⁊ ideo ex ea ſola valet pꝛoceſſus ⁊ ſententia vt ibi per euʒ ad
quem me remitto ⁊ ad ea que ibi legendo dixi poſt eũ ⁊ redeo ad
tex.de quo agimus.Cuius verba ſunt hec.

C. Per tuas ⁊c. in ver.circa finem non tam de
cretali pꝛedicti pᷣdeceſſoꝛis noſtri:que ĩ caſu diſ/
ſimili loquitur qᷓ; inductis pꝛobationibus inutẽ
tes.te pꝛoceſſiſſe legitime reſpondemus:ſentẽtiã
tuam auctoꝛitate apoſtolica cõfirmantes ⁊c.

de eo qui duxit ĩ vxo.quã pol.

Ludo. Roma.⁊ etiã do.meꝰ
c. cum hba beret. Alex. de Imo.in.l.j.in.x.col.
ff. ſolut.mat.reputant iſtum tex.ſingularem ad hoc ꝙꝙ licet de iure
ctiuili pater vel mater nõ teneatur alere filiũ ſpuriuzʒ vt in aũt.ex cõ
plexu. C. de inceſt. nupt.cum ibi not.tamen ſecus eſt de iure canoni
co ⁊ hoc interris ecleſie in quibus ſeruatur ius canonicũ ⁊ nõ ciui
le ſᷣm Jo. de imo.in.l.ex facto.ð.ſi quis rogatus.ff.ad treb.⁊ do.
meuz Alex. de Imo.in l.pꝛima vbi ponit etiã quid in dote an tene
atur pater dotare ſiliã ſpuriã qñ non habetvñ ſe dotet de quo alias
ibi dixi poſt eum ⁊ ideo pꝛo nũc longioꝛ non ero niſi ꝙ alias ibi dic
tis per alios ⁊ ꝑ me addo vnumverbũ in hoc de alimentis de equi
tate canonica interris ecleſie ⁊c. ꝙ iſtamet equitas habet locũ inter
ris imperij quia filij ſpurij nulla peccarunt ſed eoꝛum parentes.le
lege. C. de legiti.heredibus in verſi.alieno indoꝛas venio ⁊c. ⁊ ita re

1

gio velle do. Abb.in. d.c.cũ hr̃t in termis Cuius tex.
C. Cum haberet legitimam vroem. A uanne
A.· ⁊c. in fi. in ver. Sollicitudinis tamen itererit
tue: vt vterqʒ ſuis liberis ſecũdũ ꝙ eis ſuppeiit
facultates:neceſſaria ſubminiſtrent c.

de eo qui cogno.cõſan uxo. ſue
Blo. in. c. ueniens el.ii. lun do eu

latio in pꝛin.in tertia col.ff. de verbo.obli. reputat ſen ſnn 3
larẽ ad hoc ꝙ in cauſa matrimonu ſi nõ valet quod ago vt agass
let vt valere poteſt tamen etiaz pꝛomiſſio de facto alieno etiamin
certa valet ⁊ ĩtelligitur vt quis vr ꝓmitere ſe facturũ ⁊ curatup
illud fiet vt ibi ꝑ eum poſt quem alias ibi dixi de bo ⁊ ideo ce
multum me extendã miſi ꝙ pono verba glo. Que ſunt becr.

Pinc inde firmata.Sed obligatio que interne/
nit in matꝛimonio non recipit pene adiectionem
vt ſupꝛa de ſpon.c.gema. C. de inuti. ſtipu.l. Li
bera ⁊. ff.de verb.obli.l.titia.et licet alienuʒ fac
tuʒ in matrimonio pꝛomitatur:tamen pꝛomittes
nõ tenetur ad aliud niſi vt det operã qu põt ac.

de conditioni.appoſit.

Glo. in. c. per tuas. un c Smar
ff. de verbo. obli.lo pᷣ in pꝛima col.⁊ ẽt idem aretinus in.:ſi duon
quarta col.f.de acquir. here.reputat iſtam glo. ſingularem ad boe
ꝙ licet ꝓteſtõ declaratoꝛia pꝛecedens exponat actuz ſequentem op
fimtionem iuris ⁊ de iure non ꝓdeſt vt ibi in caſu ſuo quem oio vi
debis cum quo ſto quia glo.clara eſt. Cuius verba ſunt hec.

CPreſumendũ ⁊c.in ver. Sed quid ſi ante coi
tum ꝓteſtetur ſe nolle pꝛopter hoc recedereacõ
dictione.nec iſtud pꝛodeſt.vt ſupꝛa de conſiim.
c.cum.im.⁊ de appel.c.ſollicitudinem.

de diuoꝛtiis.

Glo.in.c.ex litteris. ulſmi
glo. iſtam foꝛe ſingularem ad hoc pꝛopoſitũ ſi datur deſiberatio
ms tp̃s ad veliberate rũdendum ſi ndetur indens noñ poleſt am
plius variare nec allegare erroꝛeʒ ⁊ eſt glo. in verbo admonita æ.
in fucũ qua ſto ſimpliciter q; glo.clara eſt ⁊ non eget intelpꝛetatio
ne aliqua noua mea niſi ꝙ in bac mãa reuocationis ↄfeſſois pp eio
rem vide Bar. in.l.non fatetur. ff. de confeſſis ⁊ per Pau. de caſt⸗
in conſi.ccxxxxi.incipi. Pꝛimo videndum eſt ⁊c.in ſa col.⁊ pel do.
meum Alex. de Imo. in conſi. xxxiii.in p volu. incipi. An ⁊ q con
uentus ⁊c.⁊ in conſi.xxxxvii. in ðᷣ volu.incipi.Circa pꝛimũ vc. in

conſi.xc.in pᷣ volu.incipi.An iudex poſt latam ſententiã ⁊c. in coſ.

cxii.in tertio volu.incipi. De ↄctibus ſimulalis ⁊c.⁊ in conſi lexx.
in o volu.incipi.Examinato pꝛoceſſu ⁊c.⁊ in conſi.ccv. in eodemn
ſecundo volu.incipi.Ad intellectũ.l.vniuerſa ⁊c.ad queꝭ me lemſt
to ⁊ capio glo.de qua agimus.Cuius glo.verba ſunt bec.
In verſ. ſed ſi fiat ex deliberatione ⁊ non excalo
re iracundie nõ videtur ꝙ poſſit reuocare:q; no
poſſet ꝓbare errorem ⁊c.
Altamen Bal. in. c. ex parte in. vi. col. ex de cõfeſſis repnobal
iſtã glo. vt ibi videre poteris ⁊ ſic eſt ſibi ↄrius moꝛe ſuo cogi

de accuſationibus.

Slo. in. c. ſuper hiis in nerbo
Doctoꝛes bic ⁊ Zo. Andre. etiam

ꝗarbitrium ⁊c. imnaddr ſpecin nu declee

ſequicur verſi ſed nunquid creditur ꝛc. ⁊ etis do. mcus lcii

ing (CNNR
u uaen 1
dcott
itarifucn

Mns

=

luimn ſun ejs

nmun irienn ie eci iun
un tectnnmn ar pnar
slasunr

5cuupnglum oimnte

urahepngemldmgin ſen
Png indisne amm 1X
tinemawdli nfha n
Vfonsdisſcdaneſctam
oenrororsdeor,enc, And
achengeneen girinnart
ededcockansn,

Dedcieteproun⸗

nch nn etn
.d .
Nutnfunfumnöſniennti
Nin Ninpnain grng
uinnſileni,naninmninen
uhe enennlnim
u Na,ginigin an
ininullienn gt

ſriiinn
uſder
V wut Dun
ndnd
inm nchle ie⸗
nitg ei Snnf i

—,— —

.

.
.

..ẽG

nn

r Aimi
iri Nitliſel

Rncganas Auft

d , Wn

(ami Lur Clgttier
MtrAlgonr dett
c ſnulfſnorot

1ναραklitatn

Nchonis

uinclnni Nnn
iriumiinmi, ſn inii
ar mirtnsſümtimuhiin
mragrii ſtinttihinu
n biſin vand tngglegrſt
mmi ſiiiumti itlu
Ku mim Abidetlun
den Eunnditliſi
õ
egin rnſllannin
n Uuarptuun mitn⸗
Nindinagn ii
varanſunk iu in
1ro ,nta⸗
un alun kfttin
in nntie N
. M * 4
Fin lltug
annn nuir ,
m deentſectſhiiſe

2.

jin pe col. ff de legat. vo. etiã in.l.v ſi ſeuerioꝛ ĩ pe.col. C. ð hijs
lii notã. infa. reputant iſtam glo.ſingularem ad hoc ꝗ vbi comitti
aliquid arbitrio alterius quo caſu intelligitur de arbitrio boni
vt not.in. d l.j.⁊ in.l.ſi libertus.ff.ð operis liber.poteſt appella
dnb eius ſententia ſi non fecerit vt bonus vir de quo alias dixi in
4 l.j. v ideo non me extendo nũc ſuper hoc niſi ꝙ pono verba glo.
Arbitrium ⁊c. Hoc eniʒ generale eſt: ꝙ vbi certa
ena non eſt expꝛeſſa in iure relinquitur arbitrio
iudiciſ. vt de offõ deleg.c.de cauſiſ.et de iure de
lib. l.j. in fine:et a tali pena impoſita poteſt appel

lari.ſecus a pena expꝛeſſa a iure ⁊c.

De uſuris.

Dñs Anto. ⁊
Glo. in. c. conqueſtus. de o.
in.c.ad noſtrã extra de empt.⁊ vendi.⁊ ẽt do. meus Älex. de imo.
in.l. iulianus. 9. idem papinian in tertia col. ff. de act. empt. in apo
ſtilis ſuis ad Bar. ibi reputant iſtaz glo. ſingu. ad hoc ꝙ paruitas
pꝛecij cum pacto de retrouendendo facit pᷣſumi vctum vſurarium
⁊ maxime ſi tale pactum eſt factũ poſt certum ipᷣs vel qn voluerit
vend toꝛ vt ibi per eos ad quos me remitto ⁊ capio glo.de qua mo
do agimus.Cuius verba ſunt hec.

De feudo ⁊c.In verſi.item ſi vendo tibi fundum
iuſto pꝛecio ea lege vt quandocunqʒ tibi ſoluero
pꝛeeium ꝙ fundus ad me reuertatur vt. C. de
pactis inter empt.et vendi.l.ii.in iſto caſu lucra
tur fructus.alias ſi modicum eſſet pꝛecium preſu
meretur vſurarius de empt.⁊ vendi.c.ad noſtrã

⁊ pꝛecipue ſi emptoꝛ erat conſuetꝰ exercere vſu

ras de pigno.c.illo vos ⁊ c.

De delictis pueroꝛum.

Minoꝛ.xxv.annis ligatur ſtatutis ⁊ cõ ⸗
c.ſecundo. ſuetudinibus vt in.l.ſi ſine.s.lucius.ff.

de adict. tuto. ⁊ in.c. conſtitutus cum ibi plene nõ.extra de in integ.
reſtitn. Itez in delictis non excuſatur lz etas operetur pene mi
tigationem vt in. l. auxiliũ. . in delictis.ð ff. de minoꝛi. x in.l.ex cauſa
Snunc videndũ ⁊ ibi per Bar. late eo.titu.⁊ in.l.ſi quis in tantam
C. vnde vi ⁊ poſuit Pau.de caſt.in conſi.xx.iucipi.Ultra ea que al
legata ſunt ꝛc. ⁊ ſcniben. in.l.j. C. ſi aduer. deli. Sed dubiũ eſt
an ligetur aliquo ſtatuto introducente penã pꝛo delicto qð de iure
tomuni non eſt punibile ⁊ in hoc vltimo Ludo. Roma. in ſuo ſin
gulari in yerbo minoꝛ vc.el.v.dicit ꝙ non per caſuʒ ſᷣm eum ad G̊
notabilem in. d. c.õo. Sed tu aduerte pꝛo vero ⁊ nouo intellec
tu meo iſtius tex. in quo ſententia mea vehementer fallitur Ludo.
BHo.nam nõ loquitur in minoꝛe adulto tamẽ put loquitur Ludo.
Ho. volendo limitare pᷣdicta oia que loquuntur in minoꝛe tamen
adulto ſed tex.in. d. c.o loquit in pupillo ⁊ ſic in non adulto vt hic
in verſi.infra. xiiij. etatis ſue annum æc. ⁊ dĩ hic eum non obligari
eo ſtatuto ſeu conſuetudine faciente punibile illud qð non erat pu/
nibile de iure cõi ſed de minoꝛe adulto non loquitur i le caſus bene
? ſubtili᷑ pderatus put videre potes ex eo. Cuius verba ſunt bec

C. Referente nobis.h. intelleximus ꝙ iñ filius
eiuſdem decennis cum aliis pueris ſagittaret: ꝗ
dam nepos eiuſdem.h. ſagitta percuſſus eſt ⁊ in
teriit: ꝙ idem filius eius cum inter alios luderet
foꝛiuito caſu dicitur pegiſſe: ppter quod abbas
ſancti remigii a pꝛefato.h. ſecundum conſuetudi
nem illius terre.c. ſolidos inſtantius repetebat ⁊
infra.verum quoniam in pueris reliqui ſolet mul
tum quod in aliis pꝛouectioꝛis etatis humane le
ges ducunt ſeuerius caſtigandum.mandamus q̃
tenusſi cõſtiterit filiũ pꝛedicti.h.ĩtra.xiiii.etatis
ſue aun eundem exceſſum comiſiſſe abbatẽ mo⸗/
neas et compellas vt ab eodem. h. pꝛedietos.c.
ſolidos ppter illam conſuetudinẽ nõ exigat nec

ab ipſo pꝛo tempoꝛali pena requirat ⁊c.

de uerboꝛũ ſigmiſicationie.

Hlo. in. c. ex parte in chꝛiſto.

Bal. in.l.alimentoꝛũ.ff. vbi pupillus edu. deb. 1 etiã ſcribẽtes
maxime do. meus Alex. de Imo. in.l.de pupillo.. meminiſſe. ff. ð
noui. oper. nunci. allegant iſtam glo. pꝛo ſingulari ad hoc ppoſituz
ſi iudex percipit alicui aliquid infra talem terminuũ faciendum 7
ſi ſe ſenſerit grauatũ copereat recepturus iuſtitie cõplementũ valet
tale pꝛeceptũ de quo alias dixi in.d.. meminiſſe legendo poſt alios
⁊ etiã in hijs interpꝛetationibus noſtris ⁊ ideo pꝛo nũc longioꝛ nõ
ero niſi ꝙ pono verba glo.de qua agimus. Que ſunt bec. P

Si vero dubia eſt ⁊c.circa fi.in verſ.iudex p/
cipit reo vt ſatiſfaciat illi vſqʒ ad certũ terminũ:
aut compareat coꝛam eo reſponſurus.alias exco
municabitur niſi alterũ iſtoꝛũ fecerit ⁊c.

De reſcriptis libꝛo ſexto.

Glo. in.c.ſtatutum. Aunnza mer e⸗

cauſa allegate ſuſpitionis cognoſci ⁊ terminari p.arbitros iuris eli/
gencos yt in. c. o requiris extra de appel.⁊ in.l.cum ſpetialis ⁊ in
l. apertiſſimi. C. de iudi.⁊ per glo.in.c.b. extra de excep.que dixit ꝙ
debet interogari de cauſa ſuſpitionis coꝛam arbitris per Bart.
in. l. quia poterat.ffad trebel.⁊ per Spec.in titu. de recuſat. in fi.
Item etiã cauſe que delegantur ꝑ papam vel per imperatoꝛez
debent cognoſci in locis inſignibus vbi ſit copia peritoꝛũ vt eſt tex.
in. d. c. ſtatutuʒ cũ ibi plene nõ. extra de reſcip. lis vjo vbi ẽt dr ꝙ de
bent comitti perſonis in dignitate exiſtentibus de qᷣ vltio poſuit ali
quid Illuſtr. do.Sran.aret.in ſuo conſi. lviij.incipi.In xpᷣi nomine
amen ꝛc. Diligenter cõſideratis omnibus ⁊c. vbi ponit quid de mo
naco in dignitate conſtituto an poſſit ei comitii. Sed ponamꝰ
ꝙ iudex delegatus a papa incepit cognoſcere in certo loco puta bo
noñ ſi vnus ex litigatoꝛibus dicit illum non eſſe locũ inſenem aliꝰ
vero dicit ꝙ immo eſt locus inſignis quis cognoſcet de hoc in quo
Ludo. R..in ſuo ſingulari in verbo iudex ⁊c.el.xxjx. dicii ꝙ glo.
ſingularis ĩ.d.c.ſtatutũ decidit ꝙ recurritur ad arbitros eligẽdos.
ſed ipſe repꝛehendit illam glo. dicens arbitros non foꝛe eligendos
ſuꝑ hot articulo.ſed ipſe iudex delegatus dʒ ð hoc cognoſcere quia
bm eum cum ſit iudex in cauſa pꝛincipali poteſt eſſe in incidenti.l.
quũot.C.de iudi.nam hec cauſa vtrum locus ſit inſignis vel non eſt
incidens ergo ?c. Secundo . d. glo. adducit Ludo. Ro. aliud
quia eo ipſo ꝙ partes habent cõpꝛomittere eligẽdo arbitros pᷣſupo
nmimus quid 2. regalam iuris coĩs.qua cauetur quem debere non
compelli ad cõpꝛomittendũ vt in.l.tertia. fl.de arbitris ⁊ ita reſci⸗
det Ludo. Roma. Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu
meo illius glo. in. d. c. ſtatutum quia vera eſt eius doctrina quã nõ
bñ conſiderauit Ludo. Roma. quia non dicit illa glo. arbitros fo/
re ſuper hoc articulo eligendos ſed dicit ð eſſe recurendum ad co/
munem opinionẽ an locus ille ſit inſigns vel ne ⁊ ſi hoc deficit non
dicit glo. eligendos eſſe arbitros. ſed recurendũ ẽẽ ad arbitriũ bo
ni viri.i.indicis vt in.l.vir bonus.ff.iudi.ſol.⁊ hoc modo tollitur
argutio Ludo. Roma.dum dicebat ꝙ quis nõ dʒ compelli facere
comp:omiſſum ⁊c. Nam iudex non ſtat hic vt arbiter ſed vt bon⸗
vir appꝛobatur a lege.d.l.vir bonus ⁊ ſic vt bonꝰ vir iudicabit cir
ca hoc an locus ſit inſignis vel ne ⁊ hoc modo loqui illa glo.que
aſſignat rõeʒ ad quam non reſpondet Ludo. Roma. nec bene põt
reſpondere quia iudex ipſe eſt quaſi aduerſarius in hoc vñ non po
teſt ipſe eſſe iudex vt iudex.ſed ſi cõtentio ſolũ eſſet inter partes iue
dicit illa glo in fi. ꝙ ipſe iudex poſſet cognoſcere ð hoc articulo ⁊
nunciare ſuper eo.⁊ in hoc caſu vltimo poſſumus ſaluare opinionẽ
Ludo. Ro.quia non bene conſiderauit illaʒ glo.in pꝛincipio in me
dio vel in fine. De cuius text.intellectu an eius diſpoſitio ſit odioſa
vel ſauorabilis poſuit do.Cardi.in ſuo cõſi.xvij.in ſᷣa col.inci. Om
nis a me caritatis ⁊c.ad quem me remitto in hoc ⁊ redeo ad tex. 8
ipſum de quo agimus. Cuius verba ſunt hec.

Copia etc.in ver.quid ſi ſuper hoc adhuc ſu
contentio recurritur ad arbitriũ boni viri.ff. de
verb. obli. l. continuus actus nõ delegatoꝛũ:qui
iuriſdictioni ſue fauerent ad hoc.C.de arbi.l.ne
mini ⁊c.et in fine in uerſ.ſed ſi contentio et in
uj.

ter partes certe credo ꝙ iudex ðe hoc cognoſce
re ⁊ pꝛonuntiare poteſt quia video ꝙ pꝛonuntiat
an ſua ſit iuriſdictio quod eſt plus ſupꝛa eo.c.ſu
per litteris ⁊c.

Glo. in.c. ſtatutum.s.in nullo.

Arvnnge.in.l.quero.ff de ſolu.⁊ etiã Ange.in conſi.lxxxxv.⁊ Do.
de ſancto Hemin. in. d. . in nullo.⁊ do.meus Alex. de Imo.in.l.fi.
in a. col.ff. de iuriſdi.omn.iud.allegant iſtam glo.pꝛo ſingulari ad
boc pꝛopoſitũ ꝙ licet alias partes poſſint conſentire ꝙ iudex extra
territoꝛiũ ſuum ius dicat inter eos vt eſt text. in.d.ꝭ.in nullo cum
ibi plene nõ.tamen iſte conſenſus eoꝛũ debet eſſe expꝛeſſus ⁊ non
ſufficeret tacitus de quo alias ego dixi in.d.l.fi.legendo poſt dictus
do. meum Alex. de Imo.ibi ⁊ ideo ꝓ nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ
ibi dictis per alios ⁊ etiã per me addo nũc Jo.de Imo.in.l.qui viu
fructũ.S.qui ſtipulatur.ff.de ſolut.⁊ ꝑdnos.de rota.i deciſ.ccclxxij.
incipi. Iiem ſi iudex delegatus ⁊c.⁊ per Jo.de Imo.in cle.pꝛima
in. vlij. col. in fi.extra de foꝛo cõpet. Secundo add etiaz aliud
ꝙ hec glo. ſeruit nobis in alio ꝙ ſi ẽt actoꝛ expꝛeſſe cõſentit non ſuf
ſicit nec etiam conſenſus ſolius rei ſed debet interuenire conſenſus
expseſſus vtriuſq; de quo vltio ſcribentes vbi ſupꝛa non faciũt mẽ
rionẽ vt videre potes ad quos me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua
modo agimus. Cuius verba ſunt hec.
¶ Expꝛeſſus in tm credo inherendum huic litte
re ꝙ ſi interueniret conſenſus tacitus puta quia
nõ opponitur exceptio credo ꝙ non valeat ꝓceſ
ſus per finem.c.idẽ credo ſi interueniat cõſenſuſ

actoꝛis ⁊ non rei.vel econtra.⁊c.

PHBlo. in. c. ſtatutum in uerbo lit
terarum ⁊c. in fine. de zm r enam

dam cõſulebant in fa col.ff.de re iudi.reputant iſtazs glo.ſingularẽ
ad hoc ꝙ vbi in pꝛincipe requiritur certa ſcientia opoꝛtet expumi
eam in litteris vel ꝙ ex tenoꝛe litteraruz appareat ꝙ habuit ſcien/
tiam de in babilitate pꝛomoti cum quibus ſto quia glo. clara eſt ⁊
non eget aliqua mea noua interpꝛetatione.Cuius verba ſunt hec.
Litterarum ⁊c.ibi tamen hoc ex certa ſcientia
facit:quod intelligo ſi id ĩ litteris expꝛimatur vt

infra de pꝛeben.c.ſi motu ꝓpꝛio ⁊c.

Glo. in.c.ſtatutum circa princi.
in uerbo comitantur etc. er nt.

pꝛo emptoꝛe ⁊ etiã do.meus Alex.de Imo.in.l.j..in operis in a.
col.ff.de noui oper.nunci.allegant iſtam glo.ꝓ ſingulari ad hoe p
poſitum ꝙ vbicunq; ſtatutũ denegat audientiã intelligatur ipſo iu
re ⁊ non ope exceptionis vñ interim. nõ valet ꝓceſſus etiam ſi oppo
natur ꝑ partem nam non requiritur oppoſitio aliqua ⁊ hoc iuncto
text.in.c.audient eo.titu.⁊ libꝛo de qͥ alias dixi in.d.S.in oꝑis ⁊ iõ
dꝛo nunc non me multum extendã niſi ꝙalias ibi per me dictis ad
do ꝙ hoc eſt verum ſi ſententia eſſet lata pꝛo eo qui ex foꝛma ſta/
tuti non debet audiri quia tũc eſt ipſo iure nulla ſᷣm Jaco.de are.⁊
Bal. in.l.ſcire oppoꝛtet.ꝭ.cõſequens per illum tex.ff de excu.tuto.
qui ponunt exemplũ in ſententia lata in fauoꝛem banniti qui ex foꝛ
ma ſtatuti non debet audiri nam ſi fert ſententia pꝓ eo non valet ẽt
ſi non opponatur vt ini per eos de qua materia vide ẽt per Bal. in
l.non dubiũ.C. de.ł ł.in vltima.q.⁊ Bal.in.l.cum lex.ff.de teſtis
⁊ in.c.p.S.ſi quis aũt in titu. de.pace.tenẽ.⁊ ꝑ Jo. Andre.in addi.
Spec. in titu.de ſententia.ꝭ.iuxta in verſi.ſed Jaco.areti.⁊c.⁊ per
Bal. in.l.fi. C. de here.inſti.ad quos me remitto ⁊ redeo ad glo.de
qua agimus. Cuius verbaſunt hec.

CComitant᷑ pone ꝓfuit remiſſa pars et nõ exci
pit.nũquid valet pꝛoceſſus. dicebat ber.⁊ omẽs
poſt eum q tacite et expꝛeſſe poterat pars huic
iuri renuntiare. introductum eſt enim in ipſoꝛuʒ
fauoꝛem ne.ſ.in obꝛobꝛium ꝓpꝛiũ cogantur epi
et magni clerici coꝛaʒ rudibus ⁊ panoſis clericis
litigare.et interdum pꝛopter ruditatẽ ipſoꝛũ ius

ã mittere ſuum et facit de regula.c.ad apoſtolicãa
cum ſuis concor.ſed hodie per finẽ iſtius decre.

credo contra vbi innuit qd ipſo iure eſt irritü. et

inane: quod cõtra aliquod iſtorũ ſit. vnde uõ cre
do neceſſarium opponi exceptionem etc.

Glo.in. c. ſtatutum.s.inſuper in
uerbo moderatas etc. Snbeten

l.ſed ſi lege.ꝭ.quod aũt.ff.de pet.here.el fo⸗. Angdl-Ranud⸗
de Imo. Ludo. Ro. ⁊ etiã do. meus Alex. in.l. recuſare. K.ſt 4
alio in. .col.ff. ad treb. reputant iſtam glo. ſingularem ad Rrcets
ſtibus qui ſunt pꝛoducendi de loco ad ſocum debent ſubminiſtr
expenſe vt in.l.ſi q ⁊ in.l.qm.C.de teſtibus ⁊ in. l. ter na. 5. ſabin⸗
ff. eo.titu·adeo ꝙ non debent habere tanto minus aliquid conſ̃
deremus ꝙ; io⸗ domi erat expoſituri aliquid ꝓ victu ſuo nam de
non debet atendi vt ibi per eos cum quibus ſto quia gla.
Cuius verba ſunt het. quasgadhar en.
C Moderatas ⁊c.in verſ. nec credo cõpenſan/
das vel deducendas in hoc caſu expenſas quas
domi facturus eſſet ſecundũ qd dicere conſueui/
mus in victoꝛe per.l.ff. ad exib.l.ſed et ſi.. i d
peti.heredi.l.ſed et ſi.ꝭ.qd aũt ⁊.ff.de rei vendi.
l:ſi res.quia dico qd in pꝛocurantibꝰ hiis nõ de
ducuntur. ⁊ epᷣus viſitans vel conſeruans pꝛocu
rationẽ integrã recipit et nihil deducit. ſupꝛa de

ſumo.c.cum ſit.⁊ teſtis integre percipit.iii.qlii

c.venturas ⁊c.

Glo. in.c.ſtatutum..cum aũt.

Do. meus Alex.ð Imo.in.l.cũ quedã puella in pꝛin.in quarta
col.ff.de iur.omni.iudi.reputat iſtam glo.ſatis notandam ad hoc
pꝛopoſitũ ꝙ vbi fit mentio de domicilio intelligatur in dubio ð do
micilio rõe habitationis non aũt rõe oꝛigenus ⁊ eſt glo in ver. vnã
dietam c. Et ſimiliter ille dr̃ ſubditus qui eſt ſubditus ratio
ne domicilij habitationis non auũt rõe ↄctus vel delicti vt eſt glo ele
gans in cle. pꝛia in verbo ſubditos ⁊c. extra de foꝛo compet.⁊ vo/
luit Bal.in.l.oẽs..ſi vero apparitoꝛ. C. de epis ⁊ cle.ad quos me
remitto cuʒ alias de hijs dixerim poſt alios ⁊ maxime poſt do. me
um Alex. in. d.l.cum quedam puella niſi ꝙ nunc addo vnum ver⸗
bũ ad ibi nota. vlcra ocs.ſ.ꝙ cũ iſtã glo.concoꝛdat etiã Do. de ſane
to Semni.in.d. S.cum aũuũt in vltima col. vbi colligit ex ea ꝓpꝛia
dioceſis dr̃ vbi quis habet domicilium licet alibi natuſ ſit quod eſt
not.ſᷣm eum quia ſi repꝛeſalie eſſent conceſſe ð eos qui ſunt deta/
R dioceſi puta bononienſicompꝛenderetur oẽs habemes ibi domi/
cilium hcet alibi oꝛti emſſent. Item extantes bononie tm alibi do
mitciliũ habentes nõ cõpꝛenderentur de quo etiã vide not.p Bant.
in ſuo tractatu repꝛeſal.⁊ not.per eundẽ domi.in.c.pꝛeſenti.9.ſane
de pᷣbendis li?vjad quem me remitto pꝛo nunc ⁊ vnum dico tñ
iſta glo.in ver. vnam dietam mibi non dicit hoc ſi bene ponderetur
vnde redeo ad glo.de qua modo agimus. Cuius ver ba ſunt hex

¶VUnam dietã An iſta dieta ſit computada lega
liter.ſ.vt.xx.miliaria cõputentur pꝛo vna die.yt
ff. ſi quis cautio.l.vicena an vulgariter ſecuuduʒ
requirentis conſcientiam dic vt not.ſupra eo.in
c.nõnulli.⁊ infra de elect.c.cupientes pꝛimo te/
ſponſo. ⁊ ꝙ de vulgaribus intelligi debeat ꝓba

tur infra de pꝛeben c.pꝛeſenti.ꝭ.loca ⁊c.

De offitio delega. libꝛo ſexto.
Olo.i.in.c.index ab apoſtolica.

Do. meus Alex. de Imo. in.l.lj. .item aquirimus in ſe col.
ff. de acquir. poſſeſ. reputat iſtã glo.ſingularem ad boc vbi ius
eſt recuſatus vt ſuſpectus ⁊ pũnciatus vt ſuſpectus non po delege
re cauſaʒ alteri ſi vero eit inpabilis ex alio capite ⁊ poleſt conſtiu/
ere alium habilem de quo alias dixi in. d. .ites aquinimus Ee
nõ inſiſto nuc niſi ꝙ addo vnũ verbũ ꝙ bec glo. dicit mu eñ lo

6
(lignitnics
ileimmn m
(ſtluepsiitininnt
Nirnungttteeritign⸗
lnpn tectituſheden

nink
Adts ſenden

Eettciigramſtdleen
Utrirticidtkin

Decſtucrrit.

Gnüoonnune en

Nat gnitmtiinnn
puigut haman ünun

imifing ienii gtri

x

M.
Ntain
dctcht
faumi:

Hng fenſſeg,
nin tbtid
rrj, n nggr
ai mutſirin
=W mntitiigi
Gointkenmn em
N me ii

£

Miaunäinwitin
Xnt Kimiritnatfiin
na inrigiirnditn
Min iztlinn
mTNMNNTNrtNN
n kadlaz vn ,rur

NcHonn, ut
naa niͦ imin fiitneg

arvNEN.nINii
uam mirirdnniiin u
lxim umimrI id Nenuin
mamck INüfillid
äl
uralntie
õ
mecmmmuurinnin
pnbe iftiüif

(vndcihiuntrſmmuic⸗

ultmmümmiki pfi
** luuuntn uin⸗
SeeCdACns,
ſt an NasN
tnmemuln

gi atw ulihlian

Almdtignni

rincictluhn⸗

ienc,
”
SSðõ

ſſto⸗

in ſn

lius. choc eſſe verũ ſi etĩ recuſans vellet vt ſubdelegaret. naʒ poſt

jationez non poteſt licet doctoꝛes hoc non conſiderauerint
Panmab dicit hoe pono verba glo. Que ſunt hec. .
C Judex ⁊c.in verſi.aut iam ꝓnuntiatũ eſt illuʒ

eſſe ſuſpectum ⁊ tũc ẽt volente recuſatoꝛe comite
re nequit ⁊c. .

glo. in. c. ſi a ſubdelegato in nuer
bo ſubdelegare etc. atemrnmud

xiij.col:in fi.de iuriſdi.omni.iudi. reputat iſtam glo.ſingularem ad
boc pꝛopoſitũ q per ſolaz delegationem res deſinit eſſe integra pꝛo
qua glo. facit text. in dicta.l. moꝛe in verſi.geri ceperit ꝛc. cum.l.im
perium in fine eo. titu. idem in terminis voluit ẽt Joh. Andre.⁊
1 do. Anto. in.c.fude offiõ. deleg. ? Ange.⁊ Pau. de caſtr. ⁊ Ludo.
Ro in.d.l. moꝛe vbi alias legendo dixi de hoc ⁊ ideo pꝛo nunc lon
gioꝛ non ero niſi ee ponã nũc vnuʒ verbũ addẽdo ad ea que altas
ibi dixi ⁊ vltra nõ. per ſcribentes ibidem vʒz not.per Do. de ſancto
emiin. d.c. ſi a ſubdelegato vbi late ponit per illum tex. an ⁊ qñ p
ſubdelegationem pꝛeocupetur iuriſditio ⁊ cõcludit ꝙ non per illuz
text.ad quẽ me femitto ⁊ redeo ad glo. de qua agimus cuius glo.
virtus iudicio meo ſtat in alio de quo ſcribentes non faciunt men/
tionẽ nam glo.loquitur etiã in foꝛtioꝛi caſu.ſ. ꝙ non ſubdelegauit
in totum ſed in partem vt in verſi.ille vero ſubdelegauit non in to
tum ꝛc. Cuius glo. verba ſunt bec.
Subdelegare quid dices. pone papa dedit ð
legatum ille ſubdelegauit non in totum. demum
anteqᷓʒ ſubdelegatus incipiat vti:moꝛitur delega
tus.ſ.papa nunquid delegatus vel ſubdelegatus
pꝛocedere poterunt ſatis.credo quia ſubdelega/
re eſt iuriſdictõnẽ delegare:ex quo ſubdelegauit

pꝛepata eſt iuriſdictio ⁊ hoc ſonat hec littera ⁊c.

De conſuetudine libro ſexto.
glo. in. c. non putamus. de meu⸗

Imo.in.l.de pupillo.ꝭ.qui nunciat in vltima colũ.ff.de noui operis
nuncia.ſeputat iſt glo. ſingularem ad hoc ꝙ cõſuetudo non poteſt
diſponere ſubſtãtiã actus de qͥalias dixi in.d. qui nũciat ⁊ iõ ꝓ
nunc non me extendaʒ circa hoc niſi ꝙ alias ibi dictis addo modo
nõ.p Bal.in. c. p. in titu. de feu.cog. vbi dixit ꝙ notarius non excu
ſatur pp conſuetudinẽ ſi obmittit ponere in inſtrumẽto aliquid qð
ſit de ſubſtanna actus vt ibi per eum ad quez me remitto ⁊ redeo
ad glo de qua agimus. Cuius verba ſunt hec. .
OZfficialiꝛc.ĩ verſi.vñ conſuetudine induci nõ
poterit id pꝛopter qd applõis ſubſtantia deſcri

ptione mutetur ⁊c.

4 o. Andre. hie ⁊? etiaʒ Illuſt.
HGlo in c.finali. ne erneriel iſtã
glo. cum lex. ſingularem ad hoc qꝙquando terminus aſſignatur ad
faciendũ actũ qui debet fieri a ſingulis oꝛdine ſuceſſiuo tnne vnus
terminus curnit ſimul omnibus vt ibi ꝑ eos cum quibus ſto quia
glo clara eſt ⁊ non eget aliqua noua mea interpʒetatione. Cuius
verba ſunt hec.

Dütaxat credo ꝙ littera iſta loquatur de om/
nibus optare volentibus ſicut in plurali pꝛolata
eſt vnde non ſolum pꝛimus antiquior ſed et ſecũ
dus et tertius ⁊ quartus ⁊ ſic de ſingulis iter om
nes ſolos viginti dies habebunt ⁊c.

de officio oꝛdi. libro ſexto.

. Tu hẽs ꝙꝙ de iure ciuili carcer nõ
L.cum epis. poteſt aſſignari ad penam ſed ſoluzʒ

ad cuſtodiã vt in.l.aut daremus. ſolutum. ff. de penis ⁊ in.lcredi

bile C. eo. titu. ſecus eſt aut ð iure eanonico vt in. c. quãtus eo. titu.
li.vj. ⁊ poſuit Pau. de caſtr. in ſuo conſi. ccclxxxiiij.in vlti. col. incip.
Ad boc vt ad capturam ⁊c. ⁊ Oldra.in conſi.lxxxviij.?⁊ Baxr.inel.

imperiũ vbi alias dixi poſt alios ibidem.ff. de iuriſdi.omni.iudi.⁊
Jo. Andre.in addi. Specu. in ritu.de offõ.oꝛdi.in Beca.⁊ Rapha.
fulgo. in ſuo conſi. 1.xxxx v. inci.pena carceris perpetui cc. Sed
ponamus mõ ꝙ iudex laycus cognouit de crimine eccleſiaſtico con
tra laycũ vtrum poſſu eum deputare ad perpetuos carceres dicas
ꝙ non ᷣm Ludo. Ro. in ſuo ſiugulari in verbo iudex ⁊c. ita limi/
ꝛantem tex.in.d.c.quãuis vt ſolũ pꝛocedat in clerico puniẽte clericũ
TT refert Oldra.idem tenentem in conſi.lxxxxviij.? Jo.Andre.in ad
ditõibꝰ Spe.in titu. de offiõ.oꝛdi.in Neca.pꝛo quibus dicit Ludo.
Roma.ſe allegare tex. ſubtiliter inducendo pᷣm eum in.d.c.epᷣus.
Sed tu aduerte pꝛo nouo ⁊ vero intellectu meo iſtius tex.qui
ſententia mea nihil facit ad rem ſi bene ponderetur ⁊ ſubtiliter ⁊
melius q fecerit Ludo. Roma. nam ſolũ loquitur de pſoms eccle
ſiaſticis vt poſſint carcerari per epiſcopũ non aũt negat de laycis de
pꝛehenſis in crimine eccleſiaſtico nec taliter loquitur vt videatur ne
gare hH ꝓut oculata fide videre potes ex eo. Cuius verba ſunt hec.

C.C. Cum ep̃us in tota ſua dioceſi iuriſdictõnẽ
oꝛdinariam noſcatur habere:dubium non exiſtit
quin in quolibet loco ipſius dioceſis non exemp
to per ſe vel per alium poſſit pꝛo tribunali ſedere
cauſas ad eccleſiaſticum foꝛũ ſpectantes audire
perſonas eccleſiaſticas cuʒ earũ exceſſus exequi
erint capere: ac carceri deputare. nec non ⁊c/
que ad ipſius ſpectant officiũ libere expedire ⁊c.

Blo. in. c. ut litigantes. Je anare.
la ⁊ etiã do. meus Alex.de Imo.in.l.dedi.S.qᷓᷓ in ſa col.ff de con
di.ob cãz ⁊ etiã idem do.meus Alex. de Imo. in.l.fi.in.ij.col.in fi.
ff.de iuriſd. omni.iudi. vbi late hoc examinat bñ per.ij.col. reputãt
iſtam glo.ſingularem ad hoc ꝙ vt iudex ex progatione partiũ poſ
ſit cognoſcere extra teritoꝛiũ requiritur qphabeat conſenſuz iudicis
illius territoꝛij ⁊ idem ſentit Bar. ⁊ Bal. in. l. ij. ff. de iudi. ſuꝑ ver.
ſed ⁊ iudex ⁊c.de quo alias dixi legendo poſt do.meũ Alex.⁊ alios
in. d. l.fi. ⁊ ideo pꝛo nunc non me extendo in hoc niſi ꝙ alias ibi dic
tis modo addo Hoſti.idem volentem v etiã Jo. An. in nouella in
c. nouit extra de offiõ. deleg. ¶ Specu.in titu. de compet. iudi.adi.
in. . ideo in addi.incip.Duo piſam ⁊c.⁊ etiã in titu. de legato. .nũc
dicenduʒ ad quos me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua mõ agimus.
Cuius verba ſunt bec.

CExpenſas ⁊c.in verſi.Si autẽ bononie cauſa
deferatur equũ nõ eſt ꝙ ꝓpter illam poſſit muti
ne ſedere.Si aũt mutinẽſis epũs conſentit.⁊ ipᷣe
partes:ſatis credo ꝙ poſſit alias nõ.vt.ix.q.ii.c
i.⁊.c.ii.⁊.iii.⁊c.

de electio.libro ſexto.

1 Bal. in. l. exceptioneʒ in fer
G lo. in. c. Pri mo. tia col. C. de exceptio.i ver.
ſed hic dubitatur ⁊c.⁊ do.meus Alex.de Imo.in.l.j.in vltia col. C.
vt que deſunt a aduo.⁊ in.l.licet in tertia col.C. de pcura.dicũt glo.
iſtam foꝛe ſingularem ad hoc pꝛopoſitum ꝙ ante litem conteſt. in /
dex poteſt ex offõ ſuo petere vt pꝛoducatur mandatuʒ ⁊ eſt glo.in

ver bo abſcentiã ⁊c.circa medium.cum qua ſimpliciter pertranſeo

quia gloſ.clara eſt ⁊ non eget aliqua noua mea interpꝛetatione niſi
ꝙ addo vnum verbũ ꝙ exceptio falſi pꝛocuratoꝛis põt opponi in
uacunq; parte iudicii.l.licet cum ibi nõ.C. de pꝛocurato. ⁊ voluit
pe. in titu. de excepti. 5.ij. ver. ⁊ nota ⁊c. ⁊ ideo non eſt mirum ſi
poteſt iudex ex offtio ſuo petere vt pꝛoducatur inſtrumentũ man⸗/
dati pꝛout dicit iſta glo. Luius verba ſunt hec.

¶ Abſcentia ⁊c.in verſi.alii dicũt ⁊ hoc videtur

ſecurius ſecundũ Inno.ꝙ licet de his: que egit
ante aduentum partis.nõ ſit cogẽdũ pꝛobare mã
datum:tamẽ iudex vlterius nõ admittet eũ pꝛocu
ratoꝛio nomine agentẽ niſi mandatũ pꝛobet ⁊c.⁊
in verſi.ibi credo tamen ne iudex laboꝛet i vanũ:
ꝙ pꝛocuratoꝛẽ cõpellere poterit exibere manda/
tum vel cauere ſi dubitatur argu.ſupꝛa de pꝛocu.
c.i.et de iudi.c.cauſam que in finc. z
Iinj.

Glo. in. c. cupientes.s.i.in uer
bo comode ⁊c. Jo. de Imo.in.l. continuus. .

cum ita.ff. de verbo. obli. ⁊ ẽt

do. meus Alex. de Imo.in.l. pꝛia in. col. fſi quis cautio allegant
iſtam glo. pꝛo ſingulari ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ ꝓ quibuſcunq; viginti
miliaribus debet etiã babere quis vnam diem vt eſt tex. in. d. l. .
⁊ ego ſum conſuetus allegare aliu⸗ text. ſimilem in. c. p. ij. q.⸗ vj. in
fine ⁊ Jo. de imo. idem tenentẽ in. d. cuʒ ita ⁊ etiq in.l hijs verbis
. fuff de duobus rets ⁊ nõ.per glo.in. ex litteris extra integ. reſt.
in glo. pe.tamen adhuc debet babere etia paa qualibet ebdomada
pꝛo quiete vnam diem de quo alias etiã dixi aliquid poſt do.meũ
Alex.in. d.j.x ideo pꝛo nunc non me extendã niſi ꝙ vltra dicta per
eum ⁊ per alids ibideʒ ego addo nune in ter minis ſimilez glo. in c.
quãuis.ꝭ.ſin aũt extra de elect.li.vj.in ver. continuatis ⁊c.⁊ poſuit
per Jo. de imo.in.d.cuʒ ita in pe.col. ad quos me remitto ⁊ redeo
ad glo.de qua agimus. Cuius verba ſunt hec.

C Cõmoge etc. in verſi.ſed quero an iudex arbi
trando dare debeat aliquos dies ad quieſcen dũ
puta vnum in ſeptimana ⁊ vr̃ ꝙ non quaſi illi.xx
dies ob hanc cauſam dati ſint.· ſed dic contra ſe
cundũ gar. ⁊ guil.⁊c. W

glo. in. c. licet cõmota in nerbo
paꝛochialis etc. Sbemes e rera um.

col. in fi. ff. de legat. ð reputant iſtã glo.ſingularẽ ad hoc ꝙ ex equa
tis iuris antiqui nõ fit extenſio in pena que imponitur ipſo iure vt
ibi per eos eum quibus ſto quia glo. clara eſt ⁊ non eget aliqua no /
na mea interpꝛetatione. Cuius verba ſunt hec.

Carochialis ⁊c.in verſi.ſed nũquid erit in de
canatu ⁊ aliis dignitatibus de quibus loquũtur
S. inferioꝛes. et arguẽdo de ſimilibus ad ſimilia
videtur ꝙ ſic.cũ ſub eadem pꝛouiſione emanaue
rint.ſupꝛa de cõſtit.c.tranſlato:dicas ſecundum
gar. ⁊ guil. qd in illis per hanc conſtitutionem ni
bil imutatur. qd enim non mutatur ⁊ c... de ap/
pel.l.pꝛecipimus.⁊. c.de teſtis.l.ſancimus.hẽt
ergo tantum locum in eccleſia parochiali.nec re
cedam a verbis.ff.de lega.ʒo.l.non aliter ⁊c.

Bald. in.l.ampliorem in fine

Blo * in .C. ſin ali. pꝛin. C..ð appella. dicit glo.iſtã

eſſe ſingularem ad hoc pꝛopoſitum ꝙ; adberens appellationi inter
poſite ab alio non eſt perſona de per ſe ſed eſt adminiculũ̃ ⁊ eſt glo.
in verbo inanes ⁊c.cum qua ſto ſimpliciter quia hec glo. clara eſt.
Cuius verba ſunt hec. .
CInanes dicebamus olim ⁊ not.de hoc Inno.

et hoſti. de appellat.in.c.conſtitutns el.ii.de do
lo ⁊ contu.c.cum olim.q cõfirmatio facta voca
tis his qui vocandi erant.et cũ cauſe cognitione
habet vim diffmitiue: hinc eſt qd reuocari nõ po
teſt ⁊ ſi appelletur appellari põt vt a difſinitiua ſi
aũt fiat ſine cauſe cognitione ⁊ non vocatis vocã
dis:vim bhabet interlocutorie ⁊ c.

GBlo. in. c. cupientes.s.per.xx.
in verbo pꝛopoſita etc. J. de Jma,

⁊ etiam do.
meus Alex.in. l. de pupillo.5.ſi quis ipſi pꝛetoꝛi in pe.col.in fi.repu
tant iſtã glo.ſingularem ad boc pꝛopoſitũ ꝙ licet alias vbi non põt
bẽri copia indicis ſufficit pteſtari ante tribunal vel vbi conſueuit
ipe iuder reddere ius ẽt ĩ eius adfinitiua nec tnr quis alibi eũ que
rere vt i. l.. 8. dies. ff. qñ apłi fit ⁊ voluit etiam do. Anto.in.c.fi.e
de appel. Bar. v alij in. d. .ſi quis ipſi pꝛetoꝛi ⁊ alij.poſt eum ibi
dem tamen hoc eſt verũ niſi iudex conſueuerit dare aditum etiam
ad camerã quia tũc debet etiã perquiri ad eius camerã añ qᷓ; pꝛote
ſtetur ad tribunal eius de qua materia alias dixi late in. d. . ſiquis
ipſi pꝛetoꝛi ideo pꝛo nunc non me multum extendaʒ in hijs niſi ꝙ;
modo addo alias ibi dictis per alios ⁊ ꝑ me ꝙ iſtam glo. allegauit

etiã do.cardi.in cle.q;uis ex de appellat.⁊· Pe.de anca. ibidzß
notabili vbi ipſe Pe.de anca.limitat iſtam Gornmnng mn⸗ ſuo
vt non pꝛocedat ſi iudex in ↄctu nam iunc non debet “ Raſer
Secũdo ego ſum cõſuetus dicere ꝙ iſia glo. non eſt ſi niib.
ſed alia eſt glo. ſimilis in.l.cum ſentenuã. C. de ſen. inter Rech⸗
iudi.in glo.fi. Cuius glo. verba ſunt bec. ner.omninz

Propoſita ⁊c.in verſ.Et papa electos ad ca
meraʒ conſueuit admittere licet in publico nõ f⸗
ciat copiam ſui hoc coꝛam hoſtiarijs ⁊ tabellio/
ne ⁊ perſonis que ocurrenter ꝓteſtetur.

Glo. in.c.cupientes.ꝰ. quod ſi

per.xx.ĩ uerbo petere etc. doo
⁊ ẽt do.meus Alex.de JImoin aũt.ex cauſa.C.de Rbeetaimtn
tertia col.reputant iſtã glo.ſingularẽ ad hoc ꝙ per ſnbauditiones
aut tacitos intellectus non debet induci conectio leguz vt ibi peos

„Ser⸗

cum quibus ſto quia glo.clara eſt ⁊ non eget aliqua noua mea in/

terpꝛetatione. Cuius verba ſunt bec.

—

¶ Petere ⁊c.ex quo aũt perſonaliter venerit ad
curiam ſecũdũ gar.⁊c.ibi nec obſtat ꝙ aduerbii
perſonaliter intelligatur repetitum quia per ſub⸗
auditiones ⁊ repetitiones tacicas iura reuocada
non ſunt ſed potiuſ cõcoꝛdãda.cC.de inffiõ.dot.
l.vna. ⁊ infra eo.c.cum expediat ⁊c.

§. ſi uero aliquis in uerſi. pꝛo-
prium iuramentum ⁊ c. t toꝛ

etiã do mels
Alexã.de Imo.in.l.qui bona.ꝭ.qui alieno in vltima col.in fl ffde
dem. infec. reputant iſtum text.ſingulareʒ ad hoc ꝙ iuramentum
per quod quis vult pꝛobare ignoꝛantiam ſuam non poteſt peeſtart
per pꝛecuratoꝛem generaem ſed debet pꝛeſtari ꝑ ſe ipſum velper
pꝛocuratoꝛem ſpetialem vt voluir glo. bic de quo alias diri in 9.
qui alieno ⁊ ideo non pono nunc latius de hot niſi ꝙ modo adco
ſimilem tex.in.c.nullum extra de elec.eo.ti.in verſi.pꝛopꝛio iuram
to ac. quem tex.ad hoc ponderat ibi do. Archy. de quo eti poſuit

ibi aliquid Dnicus de ſancto gemi. in..pe. ⁊ facit bonus tep:.inll.

bac conſultiſſima in pꝛinci.in verſi.ſua manu ⁊c. C. de leſtis ⁊ lert.
in. l. ſimus. 5. ſimili q; modo. C. de iure delib. in verſi. manu befe
dis ⁊c.que omnia bene notabis ⁊ veniamus ad text.·de quo moco
agimus. Cuius verba ſunt hec.

C. S. Si vero in diſcoꝛdia electio vel electiones
ipſe expenſis electoꝛum quas ſi electi exhibere
contempſerint niſi ipſas facultatũ impotentia/-
qualitate negocij excuſaret omni iure ipſis exia
li electione queſito pꝛiuentur et quando vnicus?
electus cui aliquis vel aliqui ſe opponunt in expe
ſis ipſoꝛum pꝛopꝛiis eo caſu tã opponens q; op/
ponẽtes huiuſmodi ſi duo tãtũ vel ſiplures duo
adminus ex ipſis opponeutibus in expenſis ißo/
rum opponentiũ plene vt dictum eſt cum aclis
iuramentis inſtructi compareant ⁊c.

— — — * .
Slo.ĩ.c.cũ nõ deceat in glo i.
Doctoꝛes hic ⁊ etiaʒ do. Anto.in.c.p exita de filiſ pehi⸗
eo.li. in nouella ⁊ do.meus Alex.de Imo. in.1.i,in pain in Nan 6
ff. ad.l. falci.⁊ etiã in.l.fi.C. ſi S ius vel vti publi. in apoſtillis S
Bart. ibi in vltia col.reputant iſtam glo.ſingulaſem ad borg di⸗
derogatum ſit ſtatuto vel ſit ſublatum ſtatutum non intelli nin
tum ſtatut ũ. quod habet vim iuramenti ſeu vinculuʒ inran
pꝛo quo facit ꝙ voluit do. meus Allex in conſi. ci in fo daun
in tertia col. incipi. Super cauſa ⁊ lije vertente ⁊c. ⁊ in conſi ne⸗
in pe col. in b volu. incipi. Uiſis ⁊ conſideratis tc. ad guen⸗
mitto ⁊ redeo ad glo.de qua agimus. Cuius veba ſunt bec.
nſuetudinẽ

Effectus etc.in verſ.quid ſi talem co nabent
vel ſtatutum iurauerit non credo ꝙ tune
locum hoc pꝛiuilegium quia iuramen

muiiu, —
crunrei nN.⸗
ile aunniſiclil in
etnlinnisſchn
namt,btedhiſt ri
Grlonmiturdunurnn

irgtebeeit dſinaunnn
gitighigiſnminnllinnefun
icsftettoninnstt,

Depdonnatns

ge Nenhetcüne l
oncih anmmnn
äftengtstidnnne anlri
oſileſtsu bnbinftelintitin gir
tNtptentgiiwtinnrenne
juntituninuneniinni
Nnukptiinmmanenint nttnetn
Ggtütunneinneincinre.
(huuanriniSnen u
aſiffinnlmnmitun

nlalnſningiſin itn⸗
nignultuntkf⸗menti

4

aſmiznat

niſiilini
lan ſſcriterri

mpnnni inninnn
mangum

galin rckanni

Ninſnie

Nrgiei

Gſe tſkünn

n

mnisln iin en

inrin A
mniepi aie

nctig lbiperan amie

Omni nin ſeug

4 Ane

insure ulde

niennfui 4

i Naain ſſn ad

inlgeſlein

Atprorgen Nhe hag⸗.
Noniir ininn⸗

9
N li

inn

w Mo

— ——

„2 ð

—

— ffSð

— 5
SSS

errrrhrh hfhfhfh 8188

=

☛
82 4

.M

..ùe „

eNee eP
rlnnnd
aſnnnn nui
niiin
nn nd
whan altig⸗
n

unbe a

8

ban

en inrr⸗
Aolgnen⸗ ſed⸗
Nmmmonm. un

amintſinliti
ms minn ni
X Ranpunfamginti,
xamm fmmn urnnim ifn
n ninitin
üriN AuNilittt
ü
t nNlNN
õäü
Xiuimi mun EiitmLii
AIEE iiSAAXNENPüNIN
A nααααιαααα
m as vNn
õ
õä
aamnipis uliſhhn
ůl
n uingiun genh nich
aamsiditttaincn
— Aiehah
en talmiſniüſtiftnen

. anislhidnan 8
õ

teſt ſeruari ſine ꝑiculo anime ſupꝛa de iur̃iur.c.ſi
nero ⁊ cetera.

de electio. libro ſexto.

. Gα&i Doctoꝛes hic ⁊ etiam do.meꝰ
C. . ſi quis iuſto. Alex.de Imo.in.l.ſi conuene/
rit.ſi nuda in apoſtillis ſuis ad Bart. ibi..ff. de pigno. acti. repu⸗
lant iſtum tex. ſingularem ad hoc ꝙ is cui facta eſt cõmiſſio nõ po
teſt diuidere votes.ſ.ſuam ⁊ aliã ſibi cõmiſſam dando vni vnaz ⁊
alteri alteram vt ibi per eos cum quibus ſto quia tex. clarus eſt ⁊
non egent aliqua noua mea interpꝛetatiõe. Cuius verba ſunt hec.

CE. Si quis iuſto impedimento detentus in e-/
lectionis negocio ne queat intereſſe. poteſt neduʒ
vni pꝛout dicitur in concilio generali.ſed ⁊ pluri
bus cõmittere voces ſuas duʒ tamẽ eoꝛũ cuilibʒ
det inſolidũ poteſtatẽ. ⁊ erit tunc melioꝛ condic
tio occupantis.verũ ſi ambo concurrant inſimul
⁊ poſtulent ſe admitti audiri eoſnõ expedit.quia
poſſent vota ſua dirigere in diuerſos ſic qʒ res
non haberet exitum.et ꝙ ab eis hoc caſu fieret ñ
valeret ſed is admittitur dumtaxat quẽ capitulũ
vel maioꝛ pars elegerit.vel ſi concoꝛdare neque
ant :is qui publico inſtrumẽto vel litteris pꝛocu/
rationis fuerit nominatus ⁊c.

De procuratoꝛibus.

. 15 Dñi cano.hic ⁊ etiã do.meꝰ Alexã.
Glo. in. cen. ð Imo. in.l.eius qui in pꝛouincia in
xij.col. ff. i cert. pet. ⁊ etiã idem do.meus Alex. in.l.. C. de ſatiſdã.
in apoſtillis ſuis ad Bar.ibi in ᷣa col. reputãt iſtam glo.ſingulareʒ
ad hoc ꝙ non requiritur ꝙ reuocatio mandati innoteſcat ꝓcurato
ri reuocato ſed debet eſſe notificata aduerſario ſi ei fuit facta fides
de mandato vt ibi per eos cum quibus ſto quia glo.clara eſt ⁊ non
eget aliqua noua mea interpꝛetatione. Cuius verba ſunt hec.
NReuocari ⁊c.in verſ.Si queratur de pꝛeiudi
cio aduerſarii ſi fit ante litem conteſtatam ⁊ iu/
dex vel aduerſarius certificatus fuit vel certifi
cari põt de mandato nou obeſt reuocatio niſi ad
alterum peruenerit. debet enim ignoꝛantia pꝛoba
bilis eſſe excuſata. de cle.exco.mini.c.apoſtoli/
ce.ff. indi. ſolui. l. ſinaũt ⁊ multo minuſ valet poſt
litem conteſt. niſi ad alterum pꝛedictoꝛũ ꝑpueniat

quibus ſemel de mandato extitit fides facta ⁊c.

De exceptionibus.

Scribentes hic coĩter ⁊ etiam do.
g lo In. c. pia. meus Alex. de JImo.in.l.qui ꝓ tri
bunali in quarta col.ffde re iudi.reputant iſtam glo. ſingularez ad
ꝙ dilatio conceſſa a lege cum miniſterio iudicis poteſt abꝛeuia
ri per iudicem ex cauſa vt ibi per eos cum quibus ſto quia glo.cla⸗
a eſt ⁊ nõ eget aliqua noua mea interpꝛetatiõe. Cuiꝰ vᷣba ſunt hec.

mniũ rerum ⁊c.in verſi.ſi queras.qr nõ dãtur
hic. xy. dies.ſicut de reſtit.ſpoli.c.frequens ⁊c.

dic ꝙ in dilationibus que dantur a iure volũtas
eſt pꝛo ratione ſic enim poterat. xv. vel. x. vel eti

minus dare ⁊c.

De iureiurando.

X fi Scribentes hic ⁊ etiã Illuſt.do. Sranci.aret. in.lij.
4 S.voluntate in.v.col.ff. ſolut.matrimo.⁊ etiam idem
In. li. in pain. ff. de verbo. obli. reputant iſtum tex. ſingularem ad B

ꝙ vbicunq; ꝓcuratoꝛ excedendo mandatum ſibi factũ a dño facit
aliquid noie mi in iudicio ſciente ⁊ paciente dno vel poſtea ſuperue
niente ſcia inducitur mandatũ vel ranficatio non ſolum in illis acti
bus vt in. c. cum olim extra de offioõ deleg. ſed etiaz in alijs actibus
aoos ſi n ratificat cadit in crimine vel in pena vt ibi per eos
me remitto ⁊ capio glo. de . 5. CLui
verba unt bec, pio glo. de qua agimus modo. Cuius
C. fi.in fi. in verſ. idem fiet ſi te expꝛeſſe mandã
te vel ẽt expoſt facto ſciente:ac ratum babẽte ſeu
non reuocante poſitiones aut reſpõſiones huiuſ

modi contrarias tuo nomine tuus fecerit pꝛocu/
ratoꝛ ⁊c.

De re iudi.libꝛo ſexto.

Blo. in. c.ad apoſtolice. agacn
⁊ etiam do.meus Alexã.de Jmo.in.l.licet imperatoꝛ in pꝛin. ff. de
legat.p reputant iſtam gio.ſingularem ad hoc vt cognoſcamus ad
quos ſpectet electio imperatoꝛis de quo alias ibi etisã dixi vnuz ver
bum de hoc ⁊ ibi oicus addo nũc nõ.per Gar. in.l. h. C. Eł. vbi di
xit ꝙ pertinet ad pꝛincipes alamanie ⁊ addo nõ. per Bal. in titu. de
pace conſt. in verſi.in ciuitate ⁊c.in.iij.col.?⁊ Bald. in ſua margsri
ta in verbo annus ⁊c.⁊ Bal.i.l.fi. C. de quadri.pꝛeſcrip.⁊ ꝑ Inno.
in.c.cuʒ.m.ferrarienſis extra ð conſt.ad quos me remitto ⁊ redeo
ad iſtam glo.de qua agimus.Cuius verba ſunt hec.

Illi autem etc. in verſ.eligant nõ ſtatuitur a iure
certum tempus pꝛincipibus ad imperatoꝛẽ eligẽ
dum. hinc eſt ꝙ papa nõ põt eligere niſi pꝛius il/
los admoneat.ſupꝛa de elect.c.venerabilem qc⸗
non eſt in eccleſus ⁊c.

de appellationibus libꝛo ſexto

Glo. i. c.ab eo quiĩ uerbo in

Ludouicus Romanus in.l. de pupi
ſtanter etc. 5§.ſi quis ipſi pꝛetoꝛi ⁊ etiam “ nku

Alexã.de imo.in.l.ſi conuenerit in apoſtillis ſuis ad Bartteibi. ff. de
pignoꝛa.actio.reputant iſtam glo.ſingulareʒ ad hoc ꝙ iſte tres de/
nunciationes ſunt ꝓ vna vice vt ibi per eos de q aliquid etiaz dixi
in hoc opere noſtro in dicta.l.ſi conuenerit ⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ
non ero niſi ꝙ pono verba glo.Que ſunt hec.

Inſtanter. Quid ſi quis dicat ĩſtãter peto ⁊ iteꝝ
peto ⁊ cum inſtantia peto.nunquid dicetur inſtã/
ter petiuiſſe.vr̃ ꝙ iterationes ille haheantur ſolũ
ꝓ vna petitione.ſicut cũ quis dicat appello.ap/
pello vnaeſt appellatio ⁊c.

de teſtibus libro ſexto.

Dñ cano.hic ſeribentes ⁊ etiam do. Antonius ⁊ Jo.de JImo.
in.c.fi.extra de maio ⁊ obe.⁊ do.meus Alex. de Jmola in.l.reſcri
tũ in pꝛincipio in ᷣa colũ.ff de pactis omnes reputant hanc glo.ſin/
gularem ad hoc pꝛopoſitum ꝙ in actibus collegiatoꝛuz abſcentes
ſunt ſpałr citandi cuz quibus non ſto quia glo.clara eſt ⁊ non dicit
hoc ſed dicit totinn contrariũ ⁊ etiam dico ꝙ iſta non eſt glo. ſingu
laris Sed etiaʒx vſt alia glo.ſimilis in.c.cum inter vniuerſas extra
de electio.⁊ poſuit etiam aliquid glo.in dicto.c.ſi.de maio.⁊ obedi.
ad quas me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua modo agimus.Cuius
verba ſunt hec. — —
Ipſoꝛuʒ ibidem reſidentiũ ſecũdũ Inno.ad hoc

x q.ij.hoc ius poꝛꝛectum.hoſti.contradicens.
abſcentes vocandos ſi poſſunt comode vocari.
de elect. c.quia ꝓpter.facit pꝛo eo infra de pꝛe/
ben.c. cum in si. Sed opinio Inno. credo ve/

ram ⁊c.

De concel. pꝛeben. libro ſexto.

mali Aluſt. do. Francil areti. in.l.
glo. in. c. finali. Mun d⸗
de verbo. obligat. reputat iſtam glo.ſingularem ad boc ꝙ vbicũq;
condictio impoſſibilis apponitur in fauoꝛeʒ gratie conceſſe vt expe
ditius habeat locum ne quod conceditur in fauoꝛem concedatur ⁊
reſultet in odium non vitiat gratiã vt bi per eum cuz quo ſto quia
gloſa clara eſt ⁊ non eget aliqua noua mea interpꝛetatione. Cuius
verba ſunt bec. W
C Diſtinctio ⁊c.in verſ.nec obſtat ꝙ non exta/
bit condictio ſi vacat qꝛ illud ſi vacat nõ fuit ap
poſitum vt receptionẽ condictionalẽ reddat vel
vt impedimẽtum inducat facit ſupꝛa de reſe crip.
c. conſtitutus.ſed vt impedimẽtũ remoueat ſi qð

eſſet ⁊ cetera.

de prebendis libro ſexto.
Glo.in. c. hii qui auctoritate.

Pet. de ahnca. hic ⁊ etiaʒ Illuſtr. do. Sranciſ.areti.in.l.pꝛima
S.ſi quis ſimpliciter in pe. col. ff de verbo. obligat.⁊ etiã Angel. in. l.
ſed ſi manente.ff. de pꝛecario ⁊ Bal.in.l.non dubiũ in tertia oppo.
C. de legi. ⁊ etiam do.meus Alex.de Imo. in.l.quarta in pꝛincipio
in vltima col.ff. de damno infecto omnes reputant iſtam glo.ſingu
larem ad hoc ꝙ licet alias ſi durante pꝛimo compꝛomiſſo fit ꝓro /
gatio cenſeatur eſſe vnuz vt in dicta.l. ſed ſi manente tamen hoc eſt
verum niſi in pꝛoꝛogatione ponatur noua qualitas ⁊ diuerſa a pꝛĩa
quia iudicat nouum ⁊ diuerſum compꝛomiſſum de quo alias di /
xi in dicta.l. quarta ideo non repeto nunc niſi ꝙ addo modo in hac
materia nõ. per Inno. in. c. finali extra de pꝛecario ⁊ nõ.p do. Anto.
in. c. cum vitonienſis de elec. in pe.col.⁊ per Bal.in.l.ſi cum dies in
additionibus ſuis.ff. de arbitris ⁊ Balcd.in. c. . 5.d. in titu. de lege
coꝛa. vbi exclamat de iſta glo. Cuius verba ſunt hec.

CSpetialiter auctoꝛitate ergo huius ſpetialis
mandati fungitur potius delegatus q̃ʒ legatus ⁊
ſic delegãtis auctoꝛitate videtur ẽẽ receptus ⁊c.

de ſepulturis.

C licet Illuſtr. do. Franciſ.areti. in.l.qui in poteſtate
* in quarta col. ff.de teſtis reputat iſtum tex.ſin
gularem ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ cum excipitur ſolum peculiũ caſtrenſe
vel quaſi voluit aliud eſſe in peculio aduentitio vt ibi per eum cuʒ
quo ſto quia text. iſte bene ⁊ ſubtiliter ponderatus boc paobat.
Cuius verba ſunt hec. .
CIn. F. quãuis aũt filiuſfamilias abſq; patris
aſſenſu ſibi poſſit libere eligere ſepulturam: pꝛo
anima tamen ſua pꝛeter ipſius aſſenſuʒ niſi pecu

liũ caſtrenſe habeat:aliquid iudicare nõ põt ⁊c.

de hereticis libro ſexto.

— = „ e bi .
Glo.in.c.ne aliqui. drceo hic ꝛ em
in.l.moꝛe in.xiij.col.ff de iuriſdi.omnium iudi.reputant hanc glo.
ſingularem ad boc pꝛopoſitũ ꝙ per ſolam cõmiſſionem citationis
emanatam a iudice dicitur perpetuata eius iuriſdictio. ſed idem
etiã ſenſit glo.in.c.cum plures in verbo incoate ⁊c.de offõ delega.
liꝰvjꝰque dixit ꝙ per quẽcunq; actum ⁊ exercitium iuriſdictionis
etiã ante citationem res deſinit eſſe integra de quarum glo.intellec/
tu alias dixi poſt do.meum Alex.de Imo.⁊ alios in dicta.l.moꝛe
⁊ ideo pꝛo nunc non me extendo niſi ꝙ addo nunc ad hoc not.per
Inno. in.c.paſtoꝛalis extra de reſcrip.⁊ per Bal.in.l.mandatuz in
vj.col.C.manda.vbi ponunt de his de quibus ſcribentes mentio/
nem non faciunt in dictis locis ad quos me remitto ⁊ redeo ad glo.
de qua modo agimus.Cuius verba ſunt hec.

¶Incepta de quibus non dubitatur per iura ꝓp

impoſſibilis in quarta col.ff.

xime inducta.Et nota ĩcepta per quẽlibet iudici
alem actum ẽt pꝛeter citationem iuriſdictio per
petuatur vt dici ſolet in decre.de offõ.deleg.c.li
cet ibi vti ceperit ⁊c.

C. accuſatus..licet. Aun do en
gende in pꝛincipio in tertia col. ff.de verbo. obliga. . Kuqni nrh

fingularez ad hoc ꝙ in criminibus exceptis ille teſtis qui tacni
ritatem interrogatus ⁊ dixit ſe illud ſcire poteſt ex int Truanege
ſe conigere concunentibus illis de quibus hic in ter. vt ibi veri
ad queʒ me remitto ⁊ ſto cum eo quia iſta glo.clara eſt 7 ude euz
aliqua noua mea interpʒetatione. Cuius verba ſunt hec. on eget

Poſtea ex interuallo vt ſit hoc ſpetiale fanoꝛe
catholice fidei alias nil eſſet hic fauoꝛiſ.vt ſupꝛa
de teſti. cogen. c. pꝛeterea ⁊c.

Glo. in.c. ut officiuʒ. dnliex.
omni.iudi.dicit ꝙ glo.iſta eſt ſingularis ad boc poopoſnum. wne

tabellio pꝛiuatus non culpa ſua puta quia eſt effec
officio non poſſit facere Phrumentanokenl lamenzame wimge
re ⁊ eſt glo.in ver.ad pꝛemiſſa ⁊c. ꝓ qua vide tu nõ. per Bar in 1
pꝛima.5. penes. ff. de tab.exi.vbi idem tenet ⁊ poſuit Bal inl depo
ſitum. C. depoſi.?⁊ Bald.in.l. a.C. de manu. vindic.ꝛ inl.a. C.de
fide.inſtru.⁊ in.l.in exercendis eo.titu.⁊ Bal.in aũt.ſed nouoſute
C.ſi cert.peta.x in.liubemus.ꝭ.ſane.C. de ſacroſ.eccle.x Bal inl
ex militari.ff.de teſta.milita.⁊ in.l.barbarius in pe.col.ff de offo⸗
pꝛocur. ⁊ Bal.in.lad teſtiũ.ꝭ.finali.ff de teſtis ⁊ Bar. in.l ideo
ff. de euictio ⁊ in ſuo conſi.incipi. Punctus queſtionis talis eſt ac..
in.l.infamem. ff. de publuiudi.⁊ Bal.in. l. pꝛima in. v.col.C. de iuf.
⁊ facti igno.⁊ Bal.in.c.inter pares in titu.de lege coꝛadi x in. lpꝛit
in tertia col. C. de teſtis ⁊ in.l.ex militibꝰ.C. de teſt. mili. inaddt.
Spec.in titu.de inſtru.edi.in verſi.qui ſi notarius ⁊c.⁊ Barinl.
ſi quis in pꝛincipio.S.finali.ff.de legat.tertio in quibus locis ponũt
quid ſi ex culpa ſua notarius ſit condemnatus an poſſit facereini/
ſtrumenta de nouo ⁊ antiqua per ficere cum quibusſto ꝓ nune q;
gloſa clara eſt ⁊ non eget aliqua noua mea interpꝛetatione. Cuius
verba ſunt hec.

Ad pꝛemiſſa per hanc litteraʒ patet ꝙ tabelliofa
ctus monacus non poteſt exercere quo ad alia ta
belliouatus officiũ.ſed veteres rogationes com
plebit ſed nouas non aſſumet.

Glo. in.c. finali in glo.masna
in uerbo figura etc. dezun⸗

ex duobus.ꝭ.etiam ſi contratabulas in pa col.ff.de vulga. ⁊ pupil.
reputant iſtam glo.ſingularem ad hoc ꝙ legatus etiã de latere non
poteſt ſtatuere aliquid ð ius adeo ꝙ non poteſt cõmittere cauſamn
cognoſcendam ſumanie ſi de iure comum eſt cauſa non ſumaria

ſed oꝛdinaria vt ibi per eos de quo ſupꝛa aliquid dixi in capitulis

ſequentibus vbi poſui verba iſtius gloſe v ideo non repelonicne
idem ſepius dicamus ⁊ fruſtra occupemus membꝛanas.

„α Dñi cano. Sceribenles hie let
pama in paincipio in pe. col. f de ferijs omnes reputant iſtm go ,
ſingularem ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ inferioꝛ a pꝛincipe etiã ſi habeat po
teſtatem legis condende. Tamen non poteſt comittere cauſas o /
gnoſcendas ſumarie vel de plano ⁊ eſt glo.magna cum qua ſtoſim
pliciter quia clara eſt ⁊ non eget aliqua noua mea internetalont⸗
niſi ꝙ alias dictis per me in.d.l.pꝛima ⁊ vltra omnes docentes
dem nunc addo Paul. de caſtro in terminis hoc volentem in 1
conſi. xcvj.⁊ modernos in cle.ſepe extra de verbo.ſigni. vbi n
ꝙ etiam legatus de latere non poteſt comittere cauſas cum bui
modi clauſulis niſi ſimpliciter ſit ſibi atribuit a papa ad quos mn
remitto ⁊ redeo ad glo.de qua agimus.Cuius verba ſunt he ·

Figura ⁊c.in verſ.ſed dubitari ſolet an infane
a papa etiam legatus in caſu alias non perm
a iure poſſit cognoſcere de aliqua cauſa vel li
comittere de plano ſummarie ſine ſtrepituafis

cl
woni

Nd

ſoerminen
utiunelin c
muhenumremun 1

tunntincun.

iniditknin uue

CKtovnigyteror⸗

teoevera nren
Atudunirnnei inintn
DölstidmticuNne
PNiſnantitdcninnidmucen
AfutNtenniniun
Gstüenatdtnuenar
Nlnniemtntchmn
güatitumgtbunrn
Wlewome

NAltfeptsn

Abnlgiinni

eninfe

ngan V
Ntni, an

atran

Ai iie,

to.

4127415.

.

en
n
nton ie
o it i Ri
tr, unf

e ndnt,
nnunuh
annti,
ine vnd
e ltinid

ſo;
9
uulliflig zun
ſtde ) un
Aunm Nßfihe ſint
ungentn
ðUMq
tnl,
R

N
Q
r

Adtnilenl
äs

.

Eani zuinngnin idi
emaNfanmrgi
Manm ohi liſmmninginun
rtumiſmn

H nc Mulincoe an

rr r, Bljnuttin
otMl li
ua anm auns ſſillfr e ohi
lmgNAMA lgitdi uhin
man mo ſigtinin in
annmini
Nartn mNdüna
entot leumn
—

1
4

Hanefnli wain

— ttn

ta iudicii. ? videtur ꝙ non. abſurdum eſt enim di
cere ꝙ minoꝛ legem maioꝛum tot vigiliis ⁊ labo
ribus inuentam tollere poſſit de elect.c.eccleſia

veſtra ⁊c.
de hereticis libꝛo ſexto.

glo. in. c.fi. in verbo inditiis.
ano. bic ⁊ etiã do.meus Alexã. de Imo.⁊ Jo. de Imo. ante
eum m.l.diuus in a.col.ff.de re iudi. reputant iſtam glo. ſingularẽ
ed hoc ꝙ ſi in pꝛima cauſa teſtes non ſunt publicati ꝑꝑ hoc ſenten⸗
na non eſt nulia ſi non fuerit petitum eos publicari debere vt ibiꝑ
tos cum quivus ſto quia glo.clara eſt ⁊ non eget aliqua noua mea
interpꝛetatione miſi ꝙ ego oico ꝙ bec glo.non ſolũ loquitur de ſen/
tentia ſed etiam de alio pꝛoceſſu vt in verſi.non puto vitiari pꝛoceſ/
ſum ⁊c. Cuius glo.verba ſunt hec. .
Indiciis ſupꝛa de accuſat.c.qualiter ⁊ quando

5§. debet ⁊ tradi debent nomina cũ dictis vt poſ/
ſit de falſo arguere et ſe plene defendere vt ibi
tamen ſi hoc obmitteretur parte tacente non pu/
tu vitiari pꝛocefſum. et cetera.

de uerboꝛum ſignificatione.
c. exit.s.in eo uero circa mediũ

Bal.in aũt.ſi qua mulier in vltima col.C.de ſacroſan.eccle.⁊
Bal.in.l.mandatũ in quarta col.C.mandat.⁊ do.meus Alexan. de
Imo.in.l.ſi pecuniam in.xij.col.cum ſequen.ff.de condi.ob cãʒ re

putant iſtum tex. ſingulareʒ ad hoc ꝙ mandatũ non finitur moꝛte

mandaãtis etiã reintegra quando eſt ad pias cauſas de quo dixi in
lſi ego. .pꝛimo.ff. de iur. dot. in hoc opere noſtro ⁊ ideo non me ex
lendaʒ nũc ne idẽ ſepius dicamus ⁊ ad ibi dicta me remitto Laus
deo ſupꝛemo amen.

de reſrciptis in cle.
Glo.in cle.et ſi principalis. .

dijs feudoꝛuz in. xiiij. col. reputat iſtam glo. ſingularem ⁊ non eſſe
alibi enã boc compꝛobat do. meus Alex. de Imol. in. l. ſi quis in
Fa col.ff.quod quis iur̃ ad hoc pꝛopoſitum ꝙ ſicut clauſula motu
popꝛio non poteſt pꝛobari per teſtes vt eſt glo.in.cſi motu pꝛopꝛio
de peeben.libꝛo ſexto ⁊ idem in terminis voluit do. Anto.in.c.non
nulli de reſcript. ⁊ Bal. in. l.finali. C. ſen. reſ.non poſ. ⁊ Bald.in. c.
pꝛimo in titu.ſi de feu.fſuerit contrac.⁊ Job. de Imo.in.l.quidam
con ſulebant de re iudi.⁊ Joh. de Imola in.l.fi. fla quibus appell.
non licet in quinta.colũ.ita clã ex cetera ſcientia. Circa cuius mate
ria non me extendo nunc cum alias de ea dixeriz in. d..ſi quis niſi
alias per alios ⁊ etiam ꝑ me ibi dictis addo nunc Bal. idem vo
lemtem in. l.tem vlpianus. f. de excu. tutoꝛum ⁊ Bal. in. . imperia
lis. S, miles. C. de nuptijs ? Bal. in. l. eam quam.C.de fideicomiſ.
1 Ludo. Soma.in ſuo conſi. cccxxvj. ad quos me remitto ⁊ redeo
ad hanc glo.de qua agimus. Cuius verba ſunt hec.

Obſeruari niſi id fieret ex certa ſcientia pꝛin
cipis. hoc expꝛeſſo vt not.in pꝛin. decre.c.cum

olim de pꝛiuileg. ⁊c.
Bal. in.l.poſt dotem.ff ſolut.ma/
Blo. n. C. fi trimo. ⁊ etiã in.l.actoꝛ ⁊ in.l.ampli
em. C. de appella. æ do. mens Alex. de JImo.in.l.pater. marito
f de doli excepti. in apoſtillis ſuis ad Bar. ibi ⁊ etiã idem do.meꝰ
Alex. in.l. non ſolum. 5. ſed vt pꝛobari. ff. de noui operis nuncia. in
apoſtillis ſuis ad Bar. reputant iſtam glo. ſingularem ad hoc il
le qui fundat intenionem ſuam in expoſitione ð ius comune velõ
regulas iuris debet eam pꝛobare.Cuius glo. verba ſunt hec.

Creatam ꝛc. in verſi. Item ſi ponimus impe/
trantem eſſe reum planum eſt ꝙ ſuccumbit actor

Idem videtur ſi ppnamus eum actoꝛem niſi ad/

uerſarius qui excepit hoc ⁊ quo ad onus pꝛoban
di in excipiendo ſit actoꝛ.vt.ff. de except.l.i.ii er

go exceptionẽ tũc nõ pꝛobat.ſ. qꝙ poſt datam cre
atum fuerit ⁊c.

De electio in cle.
glo.in.cle.ſtatutuʒ. Baliniſi c. e pae

. tis pignoꝛũ dicit glo.
iſtam non eſſe alibi ad hoc ꝗ lex pꝛobibita ſtuberuesnene nin i⸗
hitur ad pꝛeterita nec ↄrium poteſt induci ſtatuto vel ex conſuetu/
dine ſi pꝛohibito fit bꝛopter reʒ illicitã ⁊ eſt glo.in verbo conſuetu
dinem c. Plus dico ego ꝙ non trahitur ad cauſas etiam
dentes reſpectu deciſonis cauſarum etiã ſi boc expꝛeſſe dicatur ſe/
cus quo ad oꝛdinem iudicij vt eſt text.in aũt. vt in medio litis non
fiant ⁊ in..pꝛimo cum glo.in aũt. vt cum de appella.cogno. ⁊ volu
it Cy. in.l. leges.C. de legi.?⁊ Bal.in.l.ſancimus in pꝛima col.C. de

ſacroſan.eccle.ſed in pꝛopoſito noſtro ſto cum illa glo. que clara eſt
Cuius verba ſunt hec. 3

Interpoſita ⁊ tnnc interponitur ſimul ⁊ ĩtima
tur alia intimatio facienda non eſt.

Glo. in cle.cãʒ in fi. inncto tex.

Ludouicus Romanus ⁊ etiã do.meus Alexã.de Imo. in. l.
non ſolum.. moꝛte in. xiij. col. ff. de noui operis nunci.allegant iſtazs
glo. pꝛo ſingulari ad hoc ꝙ in denunclatione quã facit emptoꝛ ven/
diioꝛi de lite mota ſuper re empta non eſt neceſſe mittere libellũ et
citationem 2 Bar. ibi ⁊ comuniter alios docentes de quo alias di
xi ibi late poſt eundem do.meum Alexan.qui ſimiliter tenet cum
Bar. repꝛendendo Ludo. Roma.moꝛe ſuo ⁊ ideo non me extẽdo
nunc niſi ꝙ de hoc addo Ange. in conſi.clxxvj.incipi. In facto pꝛo
ponitur ⁊c.⁊ Angel.in.l.empti.in fine ⁊ in.l.ſi cum qõ. C. de euic.
guen me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua agimus Cuius verba
unt hec.

Couſuetudinem nota.qꝙ; decre. quia ſepe viti/
at nõ ſolum conſuetudinẽ ſed etiam pꝛiuilegia et
ſtatuta. hic vero ſolum conſuetndinem ⁊c.

Glo.in clemẽ.cauſam in nerbo
agpp ellari etc. Ludo. Roma.⁊ etiam do. me⸗

Alex. de Imo. in.l.non ſoluz. .
moꝛte in.xj. col.ff.de noui operis nuncia.⁊ in.l.quarta 5. pꝛetoꝛ in
quinta col.ff.de damno inſecto ⁊ etia in.d. ꝭ.moꝛte in apoſtillis ſu
is ad Bar.in quarta col.⁊ do.meus Alex.de Imo.in.l.ſi quis infi
catus in pꝛima colũ.in apoſtillis ſuis ad Bart. ff. depoſiti reputant
iſtam glo.ſingularem ad hoc ꝙ vbi pꝛoteſtatio debet peruenire in
płaʒ notitiam vel ſcientiã dni non poteſt fieri pꝛocuratoꝛi ⁊ ſenten
tia non valet de quo alias dixi in dicto.ꝭ.moꝛte ⁊ ideo pꝛo nũc non
me extendo miſi ꝙ ibi dictis addo modo ꝙ vbi pteſtatio non eſt re
alis ſed perſonalis etiã ſi non debet peruenire in plenã noticiã dri
debet fieri dño ⁊ non pꝛocuratoꝛi caſus eſt in.l.item veniunt.5.
petitam.ff.de pet.here.quem ad hoc ponderat ibi Bal.ad queʒz me
remitto ⁊ redeo ad glo.de qua agimus ⁊ addo lext.in.d..petitam
Cuius glo.verba ſunt hec.

Cappellari ⁊c.in verſ.poſitis duabus opi.qua/
rum pꝛima habebat:ꝙ non ſufficit intimare ꝓcu
ratoꝛi et cetera.

Se ſeque.poſi.et fruc.

Glo. in cle.pꝛima in glo.finali.
Hanc glo.coĩter allegant ſcribentes hic omnes pꝛo ſingulari ⁊
etiam in diuerſis alijs locis ⁊ maxime do.meus Alex. de Imol.in
in.l.de pupillo.S.qui opus.ff.de noni operis nunci.in ſᷣa ⁊ etiam in
vij.col.ad hoc pꝛopoſitum ꝙ poſt tres ſententias licet non poſſit ali
quid dici ð executionem earũ nec aliquid opponi hoc eſt verũ niſi
opponatur ð nullitate ſurgẽte ex incõpetentia iudicisvt ibi per eos
vbi late ponũt de eius intellectu ⁊ etiã de intellectu glo.in ele. pꝛima
de re iudi.que tenet contrariuʒz referendo plures ⁊ diuerſas cõcoꝛ⸗

dias pꝛout ibi videre poteris ad quem me remito. pꝛo nunc cuz ali
as ibi legendo etiã late dixerim de intellectu iſtarum glo. alias ibi
dictis addo modo vnam concoꝛdiã nounam quam non ponunt ſcri
bẽtes in. d. .qui opus videlicet aut lexvult funditul tollere nullita
tem ipſam ⁊ tunc non dicitur tollere nullitatem pꝛocedentem ex ca
pite in cõpetentie iudicis aut lex non tollit nullitatem ſed differt ip/
ſam ⁊ tunc mittetur executioni nec atendetur an capite incom/
petentie dicatur nulla vel ne ſecundũ Jo.de Imo.in. d.cle. vnica de
qua materia addo dños de rota in deeiſione.xjx. incipi. Quidam
obtinuit æc. in antiquis ⁊ in deciſione.cccxxxviij.in nouis ⁊ Ludo.
Roma. in conſi.xxxxi.incipi.viſis hijs que egregie ⁊ eleganter con
ſulta ſunt ⁊c.ad quos me remilto ⁊ redeo ad glo.de qua agimus.
Cuius verba ſunt bec. .
CNMNon obſtante ⁊c.puto tñ ꝙ licet alia nullitas

non poſſit opponi illa tamen opponi poterit per
quam negetur iuriſdictio.opoꝛtet enim ꝙ cõſtet
de ſententia ⁊ cetera.

DSe ſeque.poſ.et fruc.

Licet alias poſt tres ſenten
Olo. in cle.unica tias confoꝛmes latas non
poſſit dici de nullitate nec aliquid opponi vt in cle.ᷣa de re iudica.
tamen hoc eſt verum niſi opponatur exceptio incõpetentie iudicis
ſecundũ iſtam glo.quam ad boc pꝛo ſingulari allegat Bal. in. l. re
us in. xij. col. C. de accuſat. in.l.exceptionem in vltima col. C. de p
bat.⁊ etiã Jo.de JImo.⁊ Ludo. Roma.⁊ do.meus Alex.de imo.
latiſſime in.l.de pupillo..qui opus de noui operis nunci. vbi late
omnes ponunt de intellectu iſtius glo.eradentes plures ⁊ plures in
tellectus ad eam ⁊ ad.ẽt alia glo.que reperitur ↄꝛia in dicta clemẽ
pꝛima de re iudi.⁊ maxime do.meus qui eas conatur cõcoꝛdare ⁊
⁊ euã poſuit aliquid do.meus Alex.de Imo.in.l.pꝛima.S.⁊ par
ui in pꝛima col.ff. ꝙ vi aut clam in apoſtillis ſuis ad Bart.ibidem
⁊ in.l.at pꝛetoꝛ in pe.colu.ff.de iur.iur.la pꝛima ⁊ in.l.cum ſeruus
in vltima col.in fine.ff.de condi.ob cauſaʒ vt ibi per eos poſt quos
ego ð hijs omnibus eniã alias legendo dixi ⁊ ideo non me extendã
nunc nimis niſi ꝙ alias iaz ibi dictis ꝑ alios ⁊ per me addo modo
do. Abba. in. c. ex parte el ſecundo extra de offitio deleg. vbi allegat
iſtam glo.pꝛo ſingulari ⁊ etiam Ludo. Homa.in ſuo conſi.xxxxi.
incipiente Uiſis bijs que egregie ⁊ eleganter conſulta ſunt ⁊c.⁊
Bal.in.l.pꝛima.C.ſi a nõ compe.iudi.in quibus locis ſemper alle/
gant iſtam glo.pꝛo ſingulari.ſed ego ſum ſolitus allegare aliaz glo.
ſimilem in terminis in. c. in demnitãtibus de elec.li vje in ver. non
obſtante vc. ⁊ aliam glo.ſimilez in.c.paſtoꝛalis..quia vero in ver.
ſi ſciat in pꝛincipio extra de offiõ delegat. Quarum omnium gloſa
rum verba non pono ſed huius de qua agimus.

C Non obſtante ⁊c in verſi.puto tñ ꝙ licet alias
nullitas non poſſit opponi illa tñ poterit opponi
p quãnegat᷑ iuriſdictio opoxtet.n.ꝙ cõſtet de ſen
tentia vt hic dicitur ⁊ per conſequens de iuriſdi
ctione auditoꝛis qui tulit illam ⁊c.

Blo. in cle. pꝛima. Do meus Alex. de imo.

EEII„ in..., fideiuſſoꝛ.·5. pꝛetoꝛ
git. ff. qui ſatida. cogan.circa fi. ⁊ etiaz in.l.de pupillo..qui opue.ff.
de noui operis nunci.poſt Ange.⁊ Ludo. Roma.ibidem ⁊ do.me
us Alex. de Imola in.l.pꝛima.S.⁊ parui in apoſtillis ſuis ad Bar.
ff. ꝙ vi aut clam in pꝛima col. reputant iſtam glo.ſimngulareʒ ad hoc
pꝛopoſitũ ꝙ licet a lege vel a ſtatuto pꝛobibeatur opponi ʒ ſenten
tiã de nullitate non intelligitur ꝓbibita opponi nuilitas ſurgens ex
competentia indicis de qua materia alias ibi legendo dixi ⁊ ideo
pꝛo nunc longioꝛ non ero in.d.l.ð pupillo.cqui opus ⁊ etiã in.d. .
pꝛetoꝛ ait ⁊ alias conſului ſuper hoc in partibus lõbardie ⁊ ſi quis
vult habere illud conſilium veniat ad me ⁊ dabo ſibi vbi multa di
xi circa hoc que longum eſſet referre vnde pꝛo nunc ea obmiſſa ſa
cio niſi ꝙ vnum non obmitto ꝙ boc eſt verum etiã ſi ſtatutũ tolle
ret omnem exceptionem ᷣm Angel.in.l.pꝛima.C.quũ.pꝛouo.non
eſt neceſ. ⁊ in.l.ſi vt pꝛoponis.C.qũo ⁊ quando iudex ⁊ Bal.in.l.
pꝛima.C. ſi a non compe.iudi.⁊ Bal.in ſua margarita in verbo iu/
dex c. Plus dico ꝙ ẽt poſt executionẽ facta huiuſmõi excep
tio poteſt ventilari im Inno.in. c. ex racione exira de appel.⁊ Bal.
in dicta ſua margarita in ver. agens ⁊c. in ver.pe.⁊ per Pau.de ca
ſtro in conſi.cccxxv. vbi ponit an iudex cui cõmiſſa eſt execuno fece
re poſſit eam ⁊ quomodo ⁊ quando ad queʒs me remitto ⁊ non po
no vcrba glo.hic cũ ſupꝛa pꝛoxime eg poſueriz bis in capitulo pꝛo/

xime pꝛecedenti in alio tamen pꝛopoſito non multum diſſmin
iſto de quo agimus modo. ltum diſſimili ab

DHeé dolo et contu.

Glo.in cle.pꝛima. Baliten que c momp

do ⁊ quãdo iu .
het glo. eſt ſingularis ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ ſi quis fuerit derdar
tus poteſt allegare ignoꝛantiã ⁊ ſi non comparet non dicitur c⸗ u
max ⁊ eſt glo.in verbo manifeſte ⁊c.que eſt glo.ſi. que clara eſt
non eget aliqua noua mea interpꝛetatione ⁊ eſt glo. magna 1ſ⸗
magiſtralis in materia citationis ſed ſi non fuit ignoꝛans ſed ſei
tũc non poteſt appellare ⁊ denegat ei beneficiũ appellãdi ita Nas
lege ſicut citato ab homine ⁊ idem voluit do.meus Alex. de Po⸗
in. l. ſepe in Aannd. col. ff. de iudi. vbi alias dixi poſt euz T ideon
dico nunc plus ſed pono gloſam de qua modo agim ius glo⸗
verba ſunt hec. D 6 iecimege
CManifcſte ⁊c.in verſi.foꝛtius enim cadite,
ra contnmacia in citato per ius comune igno⸗

rare non licuit ⁊c.
de etate et quali.

glo. in clemen. ſecunda in uer
bo eiſſdem ⁊c.cum tex. Renuen

in.l.ſi conſtante in principio in.vj.col.ff.ſulo.matrimo.reputat iſt.
glo.ſingularem ad hoc ꝙ licet alias vbi eſt ratio ſcripta in lege elit
coneptoꝛia fiat extenſio ex idẽptitate ratõis ad caſus ſimiles vt eſt
glo. cum tex.in.c.pꝛimo de elec.li.vj.in ver.eligatur ⁊c.tamen boc
eſt verum ſi lex non eſt penalis per glo.in.d. cle.Fa cuʒ qua ſto ſim
pliciter quia clara eſt ⁊ non eget aliqua noua mea interpꝛetatione.
Cuius verba ſunt hec.

CEiſdem ⁊c. in verſic.mihi tamen ſatis eſt ꝗ

comuniter non compꝛendatur vt pꝛobãt iura pe

dicta vt ſit hoc ius coꝛꝛectiuum iuris veteris:
penale non largiſſumã ſed potius ſtrictam inter/
poſitionem recipiat de re.iur.c.ea que a iure ⁊.c.
in penis eo.titnlo ⁊c.

De pꝛobationibus.

Glo. in clemen. prima in uerbo

ullegat iſtam gloſ. pꝛo ſingulari ad hoc pꝛopoſilum ꝙ vbi ler vel

ſtatutuz dicit debere ſtari dicto alicuius.tamen poteſi pꝛobaſi con
trarium nõ. per glo. in dicto. . ſi abſcens ⁊ per Angel.? Job. de
Imo. ⁊ Ludo. Roma. in.l.qui bona..qui dumni fſ ve damno in
fecto cum multis alijs ſimilibus allegatis vtrobiq; per euſidezdo,
meum cui ego vtrobiq; ſuz ſolitus allegare multa ſed pꝛo num ad
do circa hoc nõ. per Bar. in.l. diuus in pe.col.fr cuſto. reoꝛuz ꝛ be
Alber. de roxa.in.l.pꝛima. C. ſi aduer.liber. ⁊ per Angel inl nides
mus.· 5.iurare.fl de in liteʒ ſur. ⁊ Ilbe. de roxa. ſuo opere ſtallſo/
rum in ſa parte pꝛincipali in. q.lxxxij.incipiente ſtatuto bononie(a
uetur æc. ⁊ per Pe. de anca. in. c ſemel malus de re.iuj. li inüi.
carta ⁊ per Saly. in repetitione ſua in Jea quidem. C. de accuſe.
in. l contra negantem. C.ad.l.aquil. v per do. Abbat in hioſoſi
iſti extra de pꝛobat. per illum tex. cum gio. ? per do. Abba in
tinebatur extra de ſponſa.impu in ſa col. per illum text. cum glo.
ad quos me remitto pꝛo nune. Mibilominus vbi lex yel ſtatu
tum dicit ſtani dicto vel ſeripture alicuius pꝛo plena pobant lit
non poterit pꝛobari cõtrarium quia habet viz pſumpliois nn
de iure m pꝛefatum do. meum Alex. n. d. . ſn abſcens per iſlam
glo. ad quem in hoc me remitto ⁊ redeo ad glo. de qua agimnus:
Cuius verba ſunt hberrr bari
Narramus ⁊c.in verſi. poterit tamen pꝛobat
contrarium puta illum moꝛtuum eſſe extta curiaʒ

ꝙfieri non poſſet in hijs que narrat papa de fac⸗

itikttctrenrrintrur
pcriſtnnttennn r n te
t aitadn gi dan
igrkemi tnminm:annun

rcchtdenrneni en

pnmhrkntseluenn e we
õõ
rirctäderſeratengd
lemefpnrmotuitndnu
Pbmummietk.
Cepſcocaenpatgnenern
itecteenacunrmtu teictet
niluſerrnnunenmt
ſanttcnmlor.

bintrnlin dur

uunnmndhihu meii

nunſüfufnlnelſentnant
unſtiſil unſeneir mi

BSD

2

2.

„

EErrsrn. des.

4.

ͤ—N

„.
W 1
emrdd
nn nncr d
edind

M

tnighe

co. Aene
dnnent
Rlten,⸗,
lliil
4 nuttuum
iianitin ii

(r ieth mtet
N Nnti
Aurkri unim ien
vue ryſniſi is tim
emmm Nihu Niealiin

Nepwaronhre

Sunchnm mnmmnbe

.,. Nrpn mi f
moocte —
NN N
=
rrianh

AlE ſuwoe
r unn bal liu

7 5.

lo ſuo ⁊ hoc foꝛte vult littera ibi fidem plenariã
naſi inten datvt contra illam rationem non ad/
mittatur pꝛobatio in contrarium ⁊c.

de appellationibus.

SGlo. in clemen. pꝛima in uerbo

lluſtr. do. ranciſ. areri.in.l. talis
appellare etc. Kronre in ſexta el ſroelegt .

iſtam glo. ſingularem ad hoc ꝙ licet relatio non fiat ad om
D Iance induceretur aliquod exoꝛbitans a iure comu
ni tamen quando non eſt ratio quare magis fiat relatio ad vnum
; ad aliud fit ad omnia capitula vt ibi per eum de quo alias dixi
late in.d.l.talis ſcriptura ⁊ etiaz in.l.ſi idem cum eodem in fi ff. de
iurifditi.omnium iudi.⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero niſi q pono
verba glo. Que ſunt hec. . .
C Appellare ſeperatim vt ſequitur eſt eniʒ mens

littere eꝙ quilibet iſtoꝛũ actuum appellatio ⁊ apo
ſtoloꝛum petitio ſeparatim fieri poſſit ⁊c.

. . Bald. in. l pꝛima
Blo. in clemen.finali. elc inl im
epłas ⁊ Ludo. Roma. ⁊ do. meus Alex. de Imola in.l. puma.5.
hoc iudicum in pꝛima col.ff.ſi quis ius di non vlt.reputãt iſtã glo.
ſingularez ad hoc pꝛopoſitũ ꝙ ex interlocutoꝛia ſententia quando
non ſapit nãz diffinitiue non oꝛitur actio de quo alias legendo dixi
in dicto. ·hoc iudiciuz ⁊ etiã ð intellectu glo in. c.fi. de electi. li. vj.
vbi poſui de hac ſententia mera interlocutoꝛia ⁊ etiam de ea que
habet vim diffinitiue ideo pꝛo nũc longioꝛ non ero niſi ꝙ dico vnũ
verbum pꝛo limiatione iſtius glo.de qua querimus. nam interlo
cutoꝛia pꝛoducit actionem in factũ quando cõtinetur in ſe dari vel

ſieri ſᷣm Bar. in. l.. 5. neceſſitateʒ. C. de bo. q;liber. per glo.ibi ⁊ in

la diuo pio in pꝛinapio.ff.de re iudi.⁊ ſic hoc modo limitatur bec
glo. Cuius verba ſunt hec. .
Nepulſione ⁊c.in verſi.pꝛeterea natura diffi/

nitiue eſt ꝙ ex ea oꝛiatur actio in factũ ſed ex ſen

tentia lata ſuper peremptoꝛia non oꝛitur actio in
fa ctum ſed exceptio ⁊c.

Blo. in clemen. licet. in nrero

pellat. ⁊ etiam do. meus Alex.de Imo.in.lpꝛima in.vj.col.ff. ſi quis
cautio.⁊ Illuſtr.do.Sranciſ.aret.in.l.ſi ex duobus in pꝛima colũ.
ff de duobus reis allegãt hanc glo.pꝛo ſingulari ad boc pꝛopoſitũ
ꝙ dies termini non computatur in termino de quo alias ego dixi
hoſt do. meum ⁊ alios in.d.l.pꝛima ⁊ ideo pꝛo nunc non me exten
dam niſi ꝙ alias ibi dictis per me ⁊ vltra omnes docentes ibi in H
addo nunc nõ.per Dominicũ de ſancto gemi.⁊ Jo.de Imo. in. c. ð
exira de reſt. ſpoli. libꝛo ſexto ⁊ in.c.ſtatutum ð pꝛebendis eo.li.et
per. Jo. ð Imo.in..l.ſ ex duobus.ffᷣõ duobus reis ⁊ ꝑ Bal.in.l.
fi. in ha col. C. de iur do. impe. ⁊ per glo.fii.c.ſuper eo.el ſo extra

ð appellat. ⁊ glo.in.c. pia ð excep.libꝛo ſexto ⁊ per Joh. ð Imol.in

cle. quãuis extra ð appel.⁊ in.c. pꝛimo ð reſt.ſpoli.vbi ipſe multuz
magiſtraliter vltra alios diſtinguit in boc dicendo ꝙ qm̃ cõſtat de
menle eius ⁊ tunc ſᷣm eum verba ſunt conſiderãda nam aut datur
terminus ſimpliciter puta decem dierum ⁊ tunc dies termini non
cputatur ſed intelligitur ð pꝛoximis decem diebus abilla.l. eum
qui.ff.de verbo. obliga. in. c. non poteſt de pꝛebendis libꝛo ſexto
aut dr hinc ad decem dies ⁊ tunc cõputatur terminus de momen
to ad momentum vt in.l. ſecunda. 9. iudicum.ff. quando apell.ſit.
Et idem eſt ſi tempus cõputatur ab actu nõ a die actus vt in

dicto. .iudicum ⁊ nõ. in cle. cauſam de elect. aut ſtatuitur terminꝰ

aà die quo celebratur actus ⁊ tunc non cõputatur.c.ſtatutum ð pꝛe
bendis cum ibi no. ad quem me remitto ⁊ etiã addo do. meum in
iure pontificõ do. An. barbatiã in.c. ð cauſis in quinta carta extra
de off deleg. æ redeo ad glo. de qua agimus Cuius vᷣba ſunt hec.

¶ Adie videtur ꝙ illa pars diei in qua appella/

tur: cedat lucro appellantis nec computatur in
anno ſic ſupꝛa de elec.c.j.de excep.c.pia ⁊c.

Glo. in cle. appellanti. nare c

von conteſt. ⁊ Bar. in. lj. in yltima col.ff. de excep. titu. gñali ⁊ etiã

do. meus Alex. in. l. eum qui ita. . qui ita. ff. de verbo. obli. in tertiꝗ
col.reputant iſtam glo.ſingularẽ ad boc pꝛopoſitũ ꝙ licet iudex ſu
pleat in notorijs vt in.l.a. . qð de frumẽto ⁊ ibi Bar. ff. ð admi.
reruʒ ad ciui.pꝑ.⁊ Inno in.c. ex inſinuatione extra de appellationi.
⁊ etiã in.c.ex parte elᷣ extra de verbo.ſi igni. tamen notoriũ non rele
uat ab onere pꝛoponendi ⁊ facit.lſi adulteriũ cum inceſtu. 5. idem
pollioni de adult.⁊ hec eſt clariſſima glo.ideo non inſiſto circa hoc
niſi ꝙ ponam glo. Cuius verba ſunt hec.
Judicis ⁊c.in ver.licet enim notoꝛiũ releuare poſ
ſit ab onere pbandi.yt ſcripſi ſit upꝛa vt lit.nõ cõ/

teſt.c.ii.ſuper glo.i.⁊c.

glo.i cle.q̃ʒdin in uer. expreſſe

Scribentes hic ⁊ etiã Illuſt. do. Sranciſ. aret. in.l. hec verba
in. vj.col.ff. de legat. . reputant iſtã glo. ſingularem ad hoc l;
conſenſuʒ partiũ expꝛeſſum poſſit ſuſcipi tpᷣs appellationis ſecus tñ
eſt in tacito conſenſu partiũ vt ibi per eos cnz quibus ſto quia glo.
clara eſt v nõ eget noua mea interpꝛetatiõe. Cuius verba ſunt hec.

Expꝛeſſe ⁊c.non ſufficit ergo tacitus puta ꝙ;
ſimul appellans ⁊= appellatus ad domicilium re/
deunt:vel longam peregrinationẽ ſimul arripiũt
vel aliquid tale:imputet enim ſibi appellans:qui
ita itinerat:itẽ per ꝓcuratoꝛẽ ꝓſ. equi poterat ⁊c.

De iure patro.
HGlo.iin cle.pꝛima. Docoꝛes bic x etii Pau.

. de caſtr. etiã do. meus in
l. fi.in. xx. col. C. de edicto diui. Adri.tollẽ. reputant iſtaz glo.ſingu
larẽ ad hoc ꝙ in cauſis in quibus nõ adm̃r appellatio tamẽ adm̃r
querela vt quis poſſit dicere ſententiã iniuſtã vt ibi per eos cuz qui
bus ſto quia glo.hec clara eſt ⁊ non eget aliqua noua mea interpꝛe
tatione. Cuius verba ſunt hec.

Oneramus ⁊c.Et ꝙ ſi appellarent dicentes ꝓ

exceſſit.vel pꝛeſbiter dicens qa poꝛtio non ſuffi/

cit:epᷣus non deferet:fateoꝛ tamen ꝙ ſuperioꝛ ad
quem appellatũ eſt emendaret quod male factuʒ
eſt ſupꝛa de apella.c.paſtoꝛalis in pꝛincipio ⁊c.

De excuſſi.prelatornʒ.

Glo. in cle.i.in ver.mẽſam ⁊c.

Jo. de Imo.in.c. potuit extra ðᷣ locato.in.xiij.col.⁊ etiã do.me
us Aiex. de Imo. in.l.ẽt in pꝛiniin. v. col.ff ſolut. ma. reputant iſtã
glo. ſingu. ad hoc ꝙ res eccleſie ſemel conceſſa in emphit.perpetuaz
cum ſolemnitate requiſita ſi poſtea reuerſa eſt ad eccleſiã poteſt ſo
lus pꝛelatus ſine alia ſolemnitate cõcedere ſub eiſdem qualitatibus
quibus pᷣ conceſſa fuit de quo vide tu nõ.p eundem do. meũ Alex.
de Imo. in ſuo cõſi.cxcix.in ſo volu.inci.iſo mature ⁊c.ad quez
me remitto ⁊ redeo ad glo.de qua agimus Cuius verba ſunt hec.

Wenſam ⁊c.notatur in.c.vt ſuper extra de re
bus eccleſiaſti.non alie.ꝙ res in quibus eccleſia
habet directum dominium ſed alius vtilevt ſunt
feuda non poſſunt dici de menſa cum alius fruc/
tus percipiat ⁊ ꝓ tanto illoꝛum etiam ad eccleſiã
reuerſoꝛũ fieri permittitur noua infeudatio vt in
c.ſecundo de feudis ⁊c.

de uita et honeſta.clericorum.

BGlo.in cle.prima.in uerbo per

. Illuſt. do.ran.areti.in.l.gallus.ꝭ.
ſonaliter etc. ⁊ qui ſi is Snercold lve iieri⸗ 7
poſtu.reputat iſtam glo.ſingularẽ ad hoc ꝙlicet alias ſtatutũ puni
ens facientez cõpꝛendat mandãtem maxie nõ. ꝑ Jo. An. in c.ſciãt
cũcti. ð elec.li vjoæ ꝑ nõ.p Bal.in.c.pᷣ in tit.qui.mo.feu.ãmit.in vſi

bẽ feu. tñ hoc fallit niſi ſtatutũ puniret perſonaliter vel cũ ſatis ma

nipus facientem quia non cõpꝛendit mandãteʒ m eũ de quo alias
legendo vixi in. d. .⁊ quid ſi is ⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ õn ero niſi
ꝙ vono verba glo. Que ſunt bec. ,B
Perſonaliter ⁊c.in verſ.vel per alinm hoc exer

cetur:ceſſat pena.licet non culpa ⁊ ſic ſe. oluitur qa
opponi poſſet.de.c.fundãenta. de elect. li. vi.ĩ. ꝗ

vt ergo.⁊ in.S.ſeq.etc.

de ſepulturis.

Glo. in cle.dudum circa ſinẽ in

Illuſt. do. Sran.areti.in.l.te
uerbo pacta etc. ſtamenti s vlti. col. ff.ð
teſtis reputat iſtaz glo.ſingularẽ ad hoc ꝙ papa poteſt facere nouũ
ſtatutum ꝑ quod piudicetur pactis ⁊ conuentionibus initis inter
eccleſias ſibi ſubiectas tn ĩtellige ſi cauſa legitima adeſt ſᷣmi Jo.ibi
dem alias aũt non cũ quibus ſto quia glo.clara eſt ⁊ nõ eget noua
mea aliqua interpꝛetatione. Cuius verba ſunt hec.

Pacta ⁊c. Dicit Jo.mo.q ſi ſuper pacto quod
erat ſuper ſepultura ſententiatũ erat per papaʒ et
confirmatum pactũ ante hanc conſtitutionem q
per iſtam litterã illa ſententia et confirmatio nõ
tollitur:ĩmo ſtabit quia nõ ẽ expꝛeſſe ſublata.C.
de appel.l. pꝛecipimus in fi.nec ſequitur pactum
eſt ſublatũ. ergo et pactum firmatum ſententia et
confirmatione.plus enim poteſt hoc tale q̃ʒ ſim-/
plex facit de pactis.c.quãuiſ.de iur.iur.c.licet ð
foꝛo compe.c.fi.l.vi.ĩducit ẽt aũt vt cũ de appel.
cogno.in pꝛinc.⁊.ꝭ.i.coll.viii.vbi notat legẽ no/
uam nõ extendi ad cauſam pẽdẽtẽ veldeciſã ⁊c.

de prebendis.
glo.in cle.per litteras. ddt⸗

meus Alex.in.d. aũt.quas actiões in apoſtillis ſuis ad Bar. ibi. C.
de ſacro. eccle. reputant iſtã glo.ſingularẽ ad hoc ꝙ motus pꝛopꝛi⸗
non tollit defectũ nullitatis intentionis vt ibi ꝑ eos cuz quibus ſto
quia gloſa clara eſt ⁊ non eget aliqua noua mea interpꝛetatione.
Cuius verba ſunt hec.

Directas intelligam ẽt motu pꝛopꝛio nam motuſ
ꝓpꝛius nõ ampliat gr̃aʒ vel viʒ verboꝛũ. licet ex
cludat ſubreptionem eius ꝓ quo ſcribitur.i.c.ij.

Illu.do. SFranci.aret.in.l.illud in
£ lo in cle. fi ſecunda col.ff.de acquir.here.re/
putat iſtam glo.ſingularem ad boc ꝙ appellatione pꝛebẽde in man
dato apoſtolico non venit alia prebenda iln annexa vt ibi per
eum cum quo ſto quia glo .bene ⁊ aperte dicit hoc vt videre po
tes ex ea.Cuius verba ſunt hec.
Mandati ⁊c.in verſ.ſed vbi ſolum de dignitate

ſcribebat nõ poterit conſequi dignitatem hahen
tem pꝛebendã anexam cum hoc papa non intẽd
ret ⁊ egerit declaratione ⁊ c. J

de conceſſio prebende.

glo. in cle.prima in nerbo infra
Illuſt. do. SFranci.aret.in.l.q;diu lul
menſem ecc. tima in.xij.col.ff. de aquir.here.repu
tat iſtam glo.ſingularem ꝓ limitatione tex. in.c.ſi tibi abſcenti de
peben. li. vj.vt ibi per eum cum quo ſto quia de hoc alias legendo

dixi in.d.l.q;diu ⁊ ideo non me extedo nũc niſi ꝙ pono verba glo.
de qua agimus Que ſunt hec.

Infra menſem ⁊c. in verſ. ad decre. ſi tibi abſcẽ
ti.reſpondeo q q loquitur cuʒ collatio pꝛecedit ac

ceptionem.ſ.qd cum beneficiuʒ ab oꝛdinarij
re confertur.⁊ põa ad aſſignandũ terminus
gnatur:tunc enim cum pꝛima pura collatio t⸗
us termini lapſum perempta non ſu: dniſde ni
integra poſt terminũ acceptabit.hic vero e
tio pꝛecedit collationem ⁊c. acecy

de ſtatu monacorum.

gl. in cle. ne in agro ĩ.x. qꝛ nero

Bal.in aũt.habita ĩ pe col.C. ne fulius
foꝛe ſingularem ad hoc pꝛopoſitũ qꝗ vbi tent inpenen
non euitatur per penitentiã ⁊ eſt glo.in ver. ipſo facto
uireel do. mena Aier. de Imo.i.l. ſi inſulã in. xj
obli.t etiã in.l.ſi quis maioꝛ in.iij.col. C. de trãſac.vbi
iſtam glo. ſingularem cũ qua ſto ſimpliciter quia Wennge R
eget aliqua noua mea interpꝛetatione miſi , addo vnum verbid
argumento ꝙ poſuit Bal. in.l. alia. C. de hijs qui vt indi.⁊ inl un,
tia. C. de ſeruis fugiti. ⁊ in.l.ſi quis non dicam rapere in v. c
de epis ⁊ cle. ⁊ ſcribentes oẽs in.d.l.qui inſulã.ff. de verbo W
vbi alias legendo dixi poſt alios docentes ibi mayie poſt do med⸗
Alex. ⁊ ideo pꝛo nunc longioꝛ non ero niſi ꝙ pono glo inmoͤ⸗
agimus. Cuius verba ſunt hec. qus

Ipſo facto in verſ.itẽ ex hoc quo intrauitobhãc
cauſam.licet damnũ nõ intuleꝛit ſiue q penituit
ligatus eſt. ſic de homicidio.c. ꝓ humani.li pi
⁊ ꝑ ibi not.⁊c.

gl. in cle.prima in uerbo arma.
D. meus Alex.de ymo.i.l.i qui.ff. ad.l.iuliq.de vi. publi. reputat

icit glo iſti
r ne facto
c. T idez
r col fide edn⸗

iſtam gl. ſingularem ad hoc ꝙ licet alias aplone armoꝛũ venit

pides ⁊ fuſtes ⁊ oĩa inſtrumenta apta ad nocendum vt eſt
in dicta. l. hij qui in. l. j... p. ff. de vi ⁊ vi armata ⁊ sanng
inſti.de pub.iudi. tamen in ſtatutis ſecus eſt nam non veniunt nii
arma.que pꝛopꝛie appellantur arma cum qua gloſa ſto ſimpliciter
quia clara eſt ⁊ non eget noua mea interpꝛetatione ⁊ addo Ludo.
RKo. in.l.pꝛima.ꝭ. armoꝛũ.ꝭ.ad ſil.Cuius verba ſunt bec.

Arma in cõi ſignificatõne cõpꝛehẽdunturtela.ſ
dñr arma ſtricte quib defendũtur tela veroqui
bus impugnamus:vt inſti.de publi.iudi.. item
lex cornelia ⁊c.ibi non puto tamen auctoꝛem bie
ſic latiſſime intellexiſſe hic ⁊ c.

De hereticis.

1 * . „ *
Glo. in clemen.prima in uerbo
Ludouicus. Romma.r eliam
requiſiuerit ect. α nmnt a
in. leſi ex legati in pꝛia col.ff. deverbo.obli.reputant iſtam glo ſingu
larem ad hoc ꝙ licet citatio iudicialis debeat fieri pꝛo cerſo tße. in
requiſitio eviudicialis non debet continere tertũ tpus in ſe o ibip
eos de q́ alias legendo ibi dixi ⁊ ideo pꝛo nunc non me exlendã niſ⸗
ꝙ pono verba glo.ð qua agimus.Que ſun herx.
NRequiſiuerit ⁊c.⁊ in requiſitione nõẽ neceſſeter
minum expꝛefſum ſed ipſo iure ſtatim currit. ſi
ſupꝛa de except.c.pia li.vi.⁊ c. dühi
Bal.i.l. i. C. ð rei. vxo. aclo. dlicllit⸗
Blo in (le.i. glo. foꝛe ſingularẽ ad bi ſhibe⸗
quis ſe liberare per fugã ⁊ põt alium liberare dʒ fugere teſt glan
ver. non valens c. cuz qua glo.ſto ſimplr quia clara eſt i non 4
aliqua noua mea interpꝛetatione niſi ꝙ mò addo nöalluſn en⸗
Fran.areti.in ſuo conſi.xxxviii.incipi.In xpᷣi noie amen c.
ſme dne ꝛc. vbi pomit an fugiens pᷣſumar aufugiſſe ex cuſm⸗

ſtitis ſeu cuſtodis vel ne ⁊ ẽt ð pena aufugientis ex Lrtecſtirt⸗
ad qͥs me remitto ⁊ capio glo.dð qua agim Cuius verba ſu

Non valens ⁊c.inangulatus erat vel ſic arauul
qã fugere non poterat nec ſe iuuare clamorex
aliter ⁊ cetera.

aniini

„N
, ecet
n n
m g
kcren
ſtorch h n
bigin
ſumfelll

rarn.

“

mintſſn
nltuun
etetine

ſetre n e
wntrdinet 1.
mtiniiu⸗

ſvemgenſn

eg KnN
e numn bnn
dnumi haunmn en

mme ⸗
P zaun
(eide
ſn
um
S⸗ gia⸗
e un n aſ
nnil Guchuen
ſine n
aſewenc,
i iie ni

ð

k. *rNV NNX

+

* N

IETIE EHE as

Went. . . 4
Wemin uki

vmnammn nl iiſ
KenzWaangte
Lſadn Nu

Ats

Tücenengrnnindo
Aamimudlmrniimin,i

. awutnm isi
4 õ
n el
Sõ
iligoineſaince
¹ min trimk uli
LV . enn en 6 ne

õ

¶ Expliciunt noue interpꝛetationes: nouiqʒ in⸗
tellectus ad omnes tex. et etiam ad omnes glo.
ſingulares in vtroqʒ iure tam pontificio qᷓʒ ciuili
cum inſertione conſilioꝛum pꝛeſtantiſſimoꝛũ do
ctoꝛum fere in omni articulo miro oꝛdine appo
ſioꝛnm per clariſſimum iure conſulem:equitẽqʒ

auratum: Sacri palatij aduocatum conſiſtoria

lem: et chꝛiſtianiſſimi ſereniſſimiqʒ francoꝛum
Regis Conſiliarium iura ciuilia oꝛdinarie legen
tem in vetuſtiſſimo regie ciuitatis Bononie: pa
trie ſue: ſtudio: cum pluribus etiam iuribus iſer
tis ab oꝛiginalibus pandectiſ per eundem diligẽ
ti ſtudio operaqʒ habitis: mirũ ĩ moduʒ differẽ
tibus a tranſumptis codicibus omnibus: Quod
opus compoſitum eſt ꝓ maioꝛi parte in ſacro ⁊
ameno loco Reuerendiſſimoꝛũ patrũ ſuoꝛũ pꝛe/
dicatoꝛũ:dicto Ronʒano ſito extra poꝛtam ſan
cti Mãme verſus montes dicato beato Tlincen

tio. Anno domini..cccc.xciiij.Et impꝛefſſum

per me Platonem de Benedictis libꝛoꝛum ven
ditoꝛem: et impꝛeſſoꝛem in ſtudio Bononienſi.
Laus deo amen. amen.

53232.

Kegiſtrum.

4
Ad clariſſimum
Aerderꝛtons
officio

Lex.xii.

tranſigere
De bis qui
Non poſſum
Quod metus
t

BGlo. in.l.
deficiens.
tribus.
glo. in. l.

ec
Blo.in.l.iuriſgentium

derit mprozem

nterpꝛetationes.
ed et ſi
iulia.
de pignoꝛaticia
E

hoc pꝛo
dixit locatam
reperiuntur.
ſicut cbcer⸗

domini mei
non videtur

6
Interpꝛetationes
manebit.
retur.
tex. eſt.

et poſterior.
adiiſſet.
4

ceſſat ratio.
Interpꝛetationes
oꝛentie

glo.in.l.cum pater
de legatis teruo
Deſtinate
lis. 5.
endum
monſt.
in ſuo conſilio
cas ꝙ iſte
m
tura lis
Non vſq;
n
Interpꝛetationes
tem ſi

non poteſt
0
Qui ⁊ a quibus
l i. .
ſi finite

De iabul.
re etenim

A
Interpꝛetationes
le non fieri
Vniuerſali

B
Peculij
verſis tauſſe⸗

5. qui finem
qui dietarij
rio an vero
dico

eſt vltra
interpꝛetationes
pꝛobat
in damnis

L.certum
tem ex conuentione
ſonis depoſiliones
foꝛtuiti

extimationem
l. an tibi
ſiſſe in quo
tum poteſt

ditas pertinere
glo. in. l. ſicut
bonis
nouo ⁊ vero

b
petitio.heredi
rit ſicut

E
Interpꝛetationes
Bal. in. l. poleſt
remitto
teſt reduci

q licet alias
iem recepit
num ⁊ ex
ne rei domi.
1.

ſed iudices
tio de anima
l.q i. in pe. col.
tius. ſ.

2

2

nn e

Wattt

Dnnnnaeenrenenrennnegunnknnnnnmunaem

2

3

4

5

D

.

M

N

Snooꝗ

ooueſeg

1 O

S

—

—

S 7 6 09

ad boc
ſponſio
— imen re
T in.l.i.
ime do.
Bimus.

— quia
SItero
— vſur.
e pac
J pꝛio
infra
z glo.
ex quo
o pꝛodu
gationẽ
— to ꝙ ex
n Bar.
lea que

—perboꝛũ
modo.

e ha/
acqui
ſubſtã
liga/
ſeruo
Habet
S iure ci
lb. di
ciui/
infra
ã hoc
t in ci
perioꝛ
con⸗/
r ver/
. licet
8 ilibus

ic Di/
atur niſi
per eum
aſt. in. l.
Alex.de
.in eodẽ
e ana. in
— · de qua

At hec
8 a hãc
nume.
ſubſtã
Iſolẽ/⸗
3 in cõ
econ/
c.
dicit
Fiã pꝛead
imns ad

— ſto ⁊ nõ
8a que eſt

perbo
d boc ꝙ
—rte mea

0 b

3

10

lun
11¹

12

dare debeo ex cauſa permutatõis pꝛedicte.ſed ſum E
illud quod debeo non habetur pꝛo dato ad hoc vt Were nocen
contra te vel pꝛeſcribere rem tuã quam mihi dediſti imo in iſtis
caſibus :licitum eſt penitere vt in.l.dedi in pꝛin.ff:de condictio.ob
cauſazs cum ſimilibꝰ vt ibi per eum cum quo ſto.quia glo.clara ẽ
non eget alia mea noua interpꝛetatõe ⁊ alias etiã dixi hic legen
do.⁊ ideo pono verba eius ſed pꝛius tex.pꝛopter ea que vixi in p
cedenti capitulo.Cuius tex.verba ſunt hec.

Sed ſi alium eontractũ rei non tranſeat ſub
ſit tamen cauſa eleganter Ariſto.Celſo reſpon
det eſſe obligationẽ vt puta dedi tibi rem vt mi
hi aliam des dedi tibi vt aliquid facias.⁊ hic
naſci ciuilem obligationẽ.⁊ ideo puto recte Ju
lianũ a ſdauritiano repꝛehenſum eſſe in hoc:
dedi tibi ſtichum vt pimphilum manumittas:
manumiſiſti euictus eſt ſtichus Julianus ſcri/
bit in factuʒ actioneʒ a pꝛetoꝛe dandam ille ait
ciuilem incertam actioneʒ ideſt pꝛeſcriptis ver
bis ſufficere eſſe enim contractum vt Ariſto ait
vnde hec naſcitur actio.
Uerba autem gloſe ſunt hec.
Aliquid in verſi.item quid ſi in ꝑmutatiõe non
dedi.ſed paratus ſum dare.reſpondeo non ha
betur ꝓ dato cũ hijs caſibus liceat penitere ⁊c

C. Si vnus.S.pactus. Bal. hic reputat iſtum textũ
ſingularẽ ad hoc ꝙ ſtipulatio cõtinet in ſe ius.ſed pactũ continet
in ſe factũ vt ibi per eum cum quo ſto ſimpliciter quia tex.apertꝰ
eſt ⁊ non eget aliqua mea noua interpᷣtatione.⁊ alias ibi legendo
dixi poſt alios ſcribentes de hoc.niſi ꝙ addo vnuʒ verbuʒ ꝙ pa⸗/
ctum factuʒ dicitur eſſe ius cõmune vt eſt glo.in.l.qui mutuã.ff.
manda.⁊ voluit Bal.in.l.liberti liberteq; in.xiiij.colũ.C.de ope.
liberto.non tamẽ appellatõe pacti venit contractus nominatꝰ ſᷣm
Paul.de caſt. in ſuo conſil.xluj. incip.In xpᷣi noĩe amẽ ⁊c.ad quẽ
me remitto ⁊ pono tex.de quo agimus. Cuius verba ſunt hec.

CPactus ne peteret poſtea cõuenit vt peteret
pꝛius pactum per poſterius elidetur: nõ quideʒ
ipſo iure ſicut tollitur ſtipulatio per ſtipulatio/
nem ſi hoc actum eſt: quia in ſtipulationibꝰ ius

continetur in pactis factum verſatur.⁊ ideo re/

plicatione elidetur exceptio eadem ratione con
tingit ne fid eiuſſoꝛibus pꝛius pactuʒ pꝛoſit ⁊c.
L. Juriſgentium..quinimo. Suil.de cu. ⁊ Bal⸗
hic dicunt iſtum tex.eſſe ſinguiarẽ ad boc ꝙ actio dotis non oꝛit
infra tempus ſtatutũ ad ſolutõem eius poſt ſolutũ matrimoniũ.
tamẽ cõmuniter ſcribentes ibi ⁊ in.l.quotiẽs.ff.ſolu.matri.tenẽt
contrariuz per tex.in.d.l.quotiens vbi alias legendo dixi de hoc
Nec obſtat tex.in dicto.S.quinĩmo.qꝛ ego reſpõdeo q iſte text.
non negat quin actio ſit nata.ſed non datur niſi tranſacto temꝑe
ad ſolutionẽ dotis conceſſa lege. ⁊ verbũ naſcatur poſitũ hic in
tex. debet exponi ideſt detur. ⁊ hoc modo ego intelligo iſtuʒ tex.
ad quem non bene reſpõdent doctoꝛes in locis pꝛedictis. ſed hic
eſt verus intellectus iſtius tex. Cuius verba ſunt hec.

CQuinimo interdum infoꝛmat ipſam actõem
vt in boneſidei iudicijs.ſolemus eniʒ dicere pa
cta cõuenta in cauſa bõefidei iudicijs. Sʒ hoc
ſic accipienduʒ eſt vt ſi quidem ex cõtinenti pa/
cta ſubſequta ſunt etiaʒ ex parte actoꝛis inſint
ſi ex interuallo non ierint: nec valebunt ſi aga/
tur ne ex pacto actio naſcatur: vtputa poſt di/
uoꝛtiũ cõuenit ne tempoꝛe ſtatuto dilatõis dos
reddatur:ſed ſtatim hoc non valebit: ne ex pa/
cto naſcatur actio ⁊c.

SGlo.in.l.legittima. Bald hic dicit iſtam gloſam eſſe
valde notandaz ad bot ꝙ cõtractus ipꝛeſumit in dubio factus li⸗
cite ⁊ licitus ⁊ non illiciti vt ibi p eum cum quo ſto ſimpliciter q;
gloſa clara eſt ⁊ ẽt alias legendo dixi de hoc. Cni⸗ vba lunt hec.
CLegitima ⁊c.in verſi.⁊ quod dicit interduʒ.

hoc ideo quia quãdocunqʒ non vt infra de ver.
C.J

13 14 15 1 17 18 19 20 21

ETTNNNNNNNNNNNENNNNNNNNNNNNHNNNNNNNNNNNNNNN
6 22 283 24 25 2

nnennennennnnnnndn

NK

ngnnnren nrennngennenn

N e

=☛

n

42 43 44

32 33 34 35 36 37 38 39 40 41

28 29 30 31

22 23 24 25 26 27

109 20 21

4 5 6 7

3

Unan
27 28 29

1