Gi751a_1 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Candidatus Benedictinus Per Exercitia Spiritualia Octo dierum ad dignam suspectionem Sacri Habitûs excultus Presinger, Rupert 1 7 Z Wisß 0, N 12 45 11960736 021 IUIIICIIOTAIIIINI + 4. Juher 4 NNE Powcdol 7 9 RA/, 1 -. * 08 Tobingen N eAvulianus Bogreer CANDIDATUS BENEDICTINS Per Exercitia Spiritualia Octo dierum ad dignam ſuſceptio- nem Sacri Habitus excultus. 2 4 P. RIPERTO PRESINGER Monacho Banesictino S. Petri .... Salisburgi. Rourg ,i., . den: Cum Conſenſu öuperiorum. V Vris Monaſterij Tegernſeenſis Anno M. DCC. XX. E . e R 4 l 2 (3) £ eS ναροααοτντu⁄] NHHααα e PREFATIO. WVEmo eſt, qui negotium magne momenti augrediatur, abeque eo, dudad antecedenter ſerid mente revolvat ea omnia, duæ adl fe- licem illius terminatione opportuna eſſe putaverit. Quis ex vobis, ait Chriſtus Luc. I2. vVolens turrim ædificare, non priùs ſedens com- putat ſumptus, qui neceſſarij ſunt, ſi habeat ad Perficiendum; aut quis Rex iturus committere bellum adversùs alium Regem non ſedens priùs cogitat, ſi poſ- ſit cum decem millibus occur- rere ei, qui cum viginti millibus venit ad ſe. Quanti momenti ne- Suotinn moliatur, qui relictâ vitäſa- * A 3 ulare, 4 PRFATIO. cularè, Monaſticam amplecti conſti- tuit, experti norünt“ agitur hic de ædificanda turri perfectionis, ujus culmen ad Cælos usque pertingat: agitur de prælio ineundo, & quidem cum hoſtibus verſutiſſimis, ferociſſi- mis, & admodum potentibus ,ut adeò nemo, niſi imprudens ,„ & proprid ſpontè ludibrium hoſtium ſuorum &. aliorum fieri volenzs, negotium hoc 3 aggrediatur , Sine maturà confidera- ione eorum omnium, quæ bis omni- bus ad felicem knem perducendis conferre poſſunt. Computet igitur ſedens ſumptus, dui neceſſarij ſunt, viresq; animi α corporis exploret, quisquis ad Reli- gioſum tatum aſpirat, idq; præprimis er maturam cum Virô SWpirituali experté de ſuäâ vocatione deliberatio- nem; hac verò ſemel conſtituta per oäëtièduanum ſeceſum antequam abtu accepto . t . ln eſl. Itnee⸗ nri 7 re . erci Nptu, mi NM. Hmt. PKDIrATIO. 5 accepto S. Religionis habitu, Novitia- tum ſuum auſpicetur. Deliberatio- nem ſuppono, eb, quö fieri debuit, modo peraätam fuiſſè, und in præſentiarum eò tantum collimabo, ut eum, què jam Jeriò ſtatuit DEO in Religione, & qui- dem Benedilttind, deſervire, ijs prin- cipijs imbuam, quibüs in effebtum de- dubtis hoc magni momenti negotium non temerè aggrediatur, libiq; de js medöjs & armis proſpiciat, quubus DEO præprimis propitis in pugna, quam inire intendit, vittorsam de quibuscunque hoſtibus reportare va- leat. Neceſſtatem hujus præviæ dipoſitio- nis agnoviſſe videtur &d§. Legislator noſter Benedictus, dum cap. S5. éX- preſſis verbis mandat, ut ſuſceptus ad Novitiatum, non mox ducatur in Cel- lam Novitiorum, Novitiatüs annum auſpicaturus, ſed præmiſss aliquot 6 PRl1FAAIO. dierum ſpatiò detineatur in Cella ho- Wpitum, non utiqie, ut öbidem otio vacet, aut lautè habeatur, ſed ut pro illius temporis more in operibus cha- ritatir & humilitatis ſeſè exercendo dignè ſe ad inchoandum vita Religio- ſaæ tyrocinium diſponat:“ & licòt de fa- τοnon ſit illa occaſio inſerviendi pau- peribus & hotzitibus, non tamen de- eſſe poteſt occaſio in charitate & humi- litate hoc præavio tempore ſeſe exercen- ai. Annon enim eximium charitatis altum operatur ille, qui, ut animæ ſuæ miſereatur, eamq; DEO per omnia placentem effciat, ſenſus ſuos reſtrin- git, ſéq; intra ſe ipſum recolligens re- agitat in amaritudine animæ annos vitæ ſuæ, memor eſt dierum antiquo- vum, exercitat & ſcopat ſpiritum ſuum “ an non heroicæ humilitatis altus exercet ille, qui totam ſuam conſcientiam per doloroſam & ſince- ram e ſen ln ſ 6 7 l i na nn 0 Oti 4 . n. lenc, Agi left⸗ inu. n 1. n. efeet ihti eſ nin PRlFAAIIO. 7 vam totius vitæ anteattæ Confeſſionene Confeſſario inſpiciendam præbet, vel etiam erxtra Confeſſtonem cum ſuo Pa- tre Pirituali de eradicandis vitijs, domandis paſſionibus & . conferre non refugit, ut alia multa præteream, qus- rum hoc S&. Receſsus tempore occaſiones præolaræ ſuppetunt, ſeſe quàm optmè ad S&. Habitüs ſuſceptionem praparan- di. Hos tam pios conatus, ut pro med tenuitate aajuvarem, præſens opieſcu- lum conſeripſi, cujus Ordinem & teno- rem paucis accipe. Ordo, quem in Meditationibus te- nendum putavi, eſ?, at primis tribis diebuùs, verbis Sanbtiſſimi Legislato- ris Prologo . Regulæ deſumptis., Candidatum noſtrum excitarem ad de- ponendum veterem hominem, E& ne- ceſſarias præparationes pro induendé novöô homine ſaggererem. KReliquis diebus in id inciembo, ut Candidatas * cognité 8 PRMFATLO. cognité beneficis &! fine Vocationis, brevi compendio agnoſcat, quicl ſibiè er decurſum Novitiatus, & futuræ vitæ KReligioſc ſet agendum, ut hoc prævio tempore ſé, DEO adjiuvante, magno opiritüs fervore circa ſingula reſolvere, contra diffoultates fonſan oarſuras præmunire, dég, opportunts medijs & induſtrijs, adhäbito ſui Par tris spiritualis conſilis, proſpicere va- leat. Lebtiones ſpirituales accom- modabit Director horumkxercitiorum circumſtantijs perſonæ, locorum &c. Subjunzè nibilominus Regiſtrum quoddam exhibens Authores illos, 6 gkibus utiliter Lebtiones ſpiritnales (ræſcindendodà circumſtantijs parti- cularibus) deſami poſſe credebame in quibus recenſendiz eò collimo, ut primis diebus Candidatuz deducatur in cognitionem gravitatis beccati, & conditionem veræ pænitentiæ & con- Per- 4 6 ie, ſi tA lo lulte, p Itis 0e. e. Cenn,. Hi ee 10 ie r, tle mt eheaftt. 1, ette 1, r . PREF ATIO. 9 verſionis, quæ non ſolis lapſir, veràum etiam padöntihu pro cauteld neceſ- ſaria eſt. Reliquis diebus verd, ut æſtimatio & amor VOocationis altas ra- dices in animis Novellorum figat, in- ſuper talis notitia circa Ordinem noſtrum, & præcipuas obſervantias acquiratur, Tiæ ſaiſnciat ad pellendas perſuaſiones noxias, quibus quidam non ſatis bono Spiritu ad Novitiatum venientes quandöqgue ſunt imbuti, nec non ad eas reſolutiones inde concipien- daxr, vi quarum ad ſolida vitæ ſpiri- zualis fundamina jacienda excitentur. Propono autem plures materias va- rijs Authoribus deſumptas, ut deleétus ſit locus. Tandem in fine de mandato Sduperio- rum addo Meditationes aliquas præ- paratorias Pro devota ſieſceptione S. Habitus, à p. m. P. K. & Clariſſimo P. PFrunciſco Mezxger hujus Monaſterij . „* A 5§ Pro- 10 PRDFATIG Profeſſo conſeriptar, quæ càùm ſepara- tim commodè eai non potuerint, ut fructus illarum ad plures derivetur, huic opuſèulo adjungere juſſas ſum. Fruere his henigne Leltor, & DEum Optimum pro me precare. ☚ E W Rone prævia ad Exercitia Spiritualia ante ſuſceptionem ſacri Habitũs cum fructu obeunda. Uplicis generis ſunt diſpo- ſitiones, quas ad obeunda cum fruẽtu Exercitia adferre neceſsè eſt. Quædam enim ex eis re- movent impedimenta, quæ prædi- tum fructum aut totaliter „ aut ex parte tollere conſueverunt: Aliæ or- dinantur ad comparanda ea media, quibũs poſitis ſecurè & faciliter in hoc negotio proceditur. Veniens itaque è& ſæculo ad Clau- ſtrum Religionis Candidatus ante omnia curet, ne ſolo corpore, ſed to- to Spiritu & animò Monaſterium in- 5A6 gre- 12 Monita prævia grediatur: quapropter unacum hoc corporali ingrefſſu inſuper deponat omnem volũtariam memoriam, amo- rem, affectum Sæculi, Parentum, Sociorum &c. niſi enim his mox inini- tio generoſè renuntiet, plurima ſen- tiet impedimenta, quæ tum fructum præſentium Exercitiorum, tum profe- Ctum ſolidum in vitâà Religiosâ retar- dabunt. Præterea deponat ex animo omnem curam, ſolicitudinem, triſti- tiam, aut aliam quamcunque ejusmo- di inordinationem, ſi quæ in animo de- liteſceret, eam ſuo Patri Spirituali mox candidè & ſincerè aperiat, ſecùs enim non erit quietus, & conſequen- ter ponet obſtaculum Divinis opera- tionibus, ſeque ipſum inaniter confi- ciet. His impedimentis abjectis jam ſe totum convertat ad præſtanda ſe- quentia. I. Obtemperet monito Sanctiſſimi Legislatoris noſtri in Prologo hortan- tis: ut quidquid agendum inchoas bo- nu, perfici inſtantiſſim oratione de- poſcas. Itaque cupiens inchoare vi- tam nat ad Exercitia Spiritualia. 13 tam ſanctam, DEO placentem, ab Eo- dem humillimè & affectuoſiſſimè gra- tiam & auxilium hoc opus magni mo- menti perficiendi depoſcat. Conferat ſe ad Chriſtum Crucifixum, Beatiſſi- mam Virginem, ad ſuum S. Angelum Cuſtodem, ad S. Patrem Benedictum, aliosque ſanctos Patronos, ijsque hoc ſuum negotium devotiſſimè comen- det. II. Agnoſcat maximum ſibi col- latum beneficium, quèd præ tor millibus ad hunc ſtatum DEO ſit ele- ctus, & in his præſertim Exercitijs libe- rè ad Divinam Majeſtatem poſſit adi- re, & cum Illà comunicare de graviſſi- mo reformando vitæ ſuæ & ſalutis ne- gotio. Quot ſunt, quibus id medium, & fortaſſis etiam voluntas eò utendi deeſt. Utrumque ipſi præſtat DEus, videat ergò, ne in vacuum gratiam PDEI recipiat. III. Per decurſum iſtorum Exer- citiorum frequenter ſe ipſum alloqua- tur, & exſtimulet verbis, quæ S. P. N. in Prologo refert in hunc modum: cou- 7 Iur- 14 Monita bprævia Jurgamus ergò tandem aliquando: excitante nos d pa ,„& dicente: hora eſt:, jam nos de ſomno ſurgere. Et apertis oculis ad Deiſicum Lumen at- tonitis auribüus audiamus, Divina quotidiè quid nos admoneat vox di- cens. NB. Hodie ſi vocem Ejus audieri- zis, nolite obdurare corda veſtra. Et iterum, hæc complens Dominus, exſpectat quotidik his ſanctis monitis Faltis nos reſponaere debere. Meè nobis propter emendationem malo- rum hutjus vitæ dies ad inducias re- laxantur, dicente Apoſtolor an neſcis, quia patientia DEl ad pæœnitentiam zZε adducit. Non ergò differat, non procraſtinet, quia ignorat, an lux illa Cæleſtis, quæ hoc die, hâc horâ, hô⅛c momentéò affulget, poſthæc ſit redttura. IV. Perpendat intimè, ſibi- que præfigat finem præſentium Exer- citiorum Spiritualium, qui non eſt alius, quàm ut ſciat & velit exuere veteren,: hominem & induere novum. ſeu declinare à malo-, & facere bo- num e: ad Exercitia spiritualig. 15 um conformiter vocationi ſuæx: & ut verbis S. P. in Prol. utar. Ut ad Eum per obedientiæ laborem redeat, à quo per inobedientiæ deſidiam re- ceſſerat. Ad hunc finem obtinen- dum omnia, quæ hoc tempore agit, referenda ſunt. Quod, ut rectè in- telligat, & facçiat, ſcire debet, quòd vetus homo nihil ſit aliud, quàm vita vetus, quæ eſt in peccato: per novum verò hominem intelligatur vita nova conformis Exemplis Chriſti & voca- tioni propriæ. . Igitur ad exuendum veterem hominem ſequentia præſtanda ſunt- Primò comparanda eſt cognitio gravitatis & malitiæ, quæ ineſt cuivis peccato, ut inde ſum- mum odium & horrorem ejusdem concipiat. Ad hanc cognitionem & odium obtinendum conferunt pluri- mum Meditationes & Lectiones Spi- rituales primis diebůs dandæ, quas non obiter & perfunéctoriè peragat, quia in iſto horrore cujusvis peccati Primum vitæ Spiritualis fundamen- tum conſuiſtit. Secundò, 16 Monsta prævia Secundòè, coram DEOD, & omni fucò ſepoſitò́ recogitet his diebũs ſuam præteritam vitam, & ſi invene- rit eam multis iniquitatibs & inſi- pientijs juventutis inquinatam, vi- deat, & jam ſeriò ſtatuat per veram & doloroſam Confeſſionem genera- lem hunc veterem hominem depone- re cum actibus ſuis, ſeque per ſumum odium & horrorem cujusvis peccati diſponere ad novam DEO placentem vitam ſeriò inchoandam, atque in continuàâ pœnitentiâ pro peccatorum ſatisfactione tranſigendam. Sin ve- rò nullius gravioris noxæ conſciam habuerit conſcientiam, agat DEO gratias infinitas, Confeſſionem ta- men generalem proptereà non omit- tat. Præcipuòô autem ſtudiò caveat omni futuro vitæ Tempore ſuper- biam, elationem, nimiam ſecurita- tem & teporem, ſed tantò ſe omni- bus inferiorem toto corde æſtimet, omniaque etiam remota DEum dein- ceps graviter offendendi pericula de- clinet, ac in Divino ſervitio ferven- ⸗ „ tem l nnl us ne. l. eun en one. umn ti tem ein W Ur. un tr⸗ it⸗ t ad Exercitia spiritualia. 17 tem ſe exhibeat, quantò majori be- neficiò ab Optimo DEO ſine ullo ſuo merito affectus eſt; exemplo Virgi- neæ & Immaculatæ Matris, quæ ſicut omnium purarum creaturarum pu- riſſima & innocentiſſima, ita omnium quoque humillima, & cautiſſima, & ferventiſſima extitit. Quèdſi his neglectis, de ſuâ innocentiâ præſum- ens, alijs ſe ſuperbè prætulerit, pericu- lis incautè obiecerit, & ſenſim in Reli- gione ad tepidam vivendi normam declinare non fuerit reveritus, me- tuat vehementer, ne ſubtractà Divi- n Fratis juſtò́ DElI Judiciò hercar in Religione, quod magis perficere de- buiſſet. Tremenda ſunt Judicia Di- vina in ingratos & tepidè viventes, ac ſui nimium ſecuros Religioſos. Tertiò, Qui fragilis eſt, & timet recidivam, vel propter malos habi- tus in ſæculo contractos, vel pro- pter alia, his minimè contentus eſſe debet, ſed ſtatum ſuum ſincerè & candidè ſuo Patri Spirituali aperiat, neceſse eſt, & cum eò deliberet, ac ſtatuat, 18 Mlonita prævia ſtatuat, quibs medijs & induſtrijs utendum ſit, ut ab hac miſeriâ DEO adjuvante penitùs liberari valeat: ni- ſi enim hoc ſinceré & ſerià mente ege- rit, nihil reliquæ doctrinæ Perfectio- nis per Novitiatum dandæ fructifica- bunt, quia in malevolam animam non introibit ſapientia, nec habita- bit incorpore ſubdito peccatis. Sap. I. Hæc de vetere homine exuendo pro hoc tempore Exercitiorum. Jam ut etiam novũ hominẽ induat, ſequẽtia obſervabit, Primò maximam cordi ſuo implantabit Vocationis ſuæz æſtimationem & amorem, in quem finem poſt prædicta ad minimum uno die vacabit Mediationibus & Lectio- nibus de Beneficio Vocationis. Se- cundo, ne ingratum ſe Domino DEO pro tanto beneficio exhibeat, firmi- ter ſtatuet vitam deinceps ad amuſſim ſuæ Vocationis inſtituere, quod idem eſt, ac novum bhominem induere. Tertiò, totam hanc vitæ ſuæ muta- tionem ad quatuor reducat. I. Ut DEUNM ver quaærat ,„ 2. Ut Pli. ble en no ad Exercitèa Spiritualia. 19 ſolicitus ſit ad opus DEI. 3. UIt Promptus ſit ad Obedientiam, & 4. Ad opprobria. Hæ ſunt illæ quatuor conditiones, quas Sanctiſſi- mus Legislator Cap. 5S. Sac. Reg. in bono Novitio requirit, quibus ade- ptis ſine dubio mox ſequetur mirabi- lis mutatio in alium hominem. Pro intelligentiâà harum conditionum, & ut eas ipſo opere complere firmiſſimè proponat & ſatagat, reliqui exerci- tiorum dies ſunt impendendi. V. Fine & ſcopò præſentium Exer- citiorum taliter conſtituté & in- tellectρ, jungendæ ſunt ferventiſſi- mæ ad DEum preces, præſertim ſub 88. Miſſæ Sacrificio & viſitationibus Venerabilis, ut Optimus DEus ejus aſſecutionem perfectiſſimo, & ſuæ Sanétiſſimæ Voluntati maximè con- formi modò elargiri dignetur. In- vocandi etiam SS. Patroni, præſer- tim Beatiſſima Virgo, & S. P. Bene- dictus. Tandem opus hoc magnéô & libe- rali in DEum affectu aggrediatur, co- gitet 20 Monita prævia gitet magnum momentum ſitum eſſe in initijs rei cujusdam, qui tepidè & languide rem quampiam inchoat, præſertim ſi ſit ex illis, quæ non ſine difficultate obtinentur, quid mirum, ſi in fine totus deficiat: tanti ergò ſua initia faciat, quanti vitam totam, progreſſum ſuum omnem, Ccœleftis- que Gloriæ modum æſtimâſſe volue- rit. Qui in principio ſibi ipſi vim fe- cerit, inquit S. Dorotheus, atq; re- Niterit, & paulatim pugnaré per- rexerit, proficiet ſant, & deinceps pacem & quietem conſequetur. In hunc finem hodiè coram Crucifixo genuflexus ſibi firmiter proponat Primò, manè tempore præſcriptéô, & cum fervore honeſtiſſimè ſe è lecto proripere. Secundè, Omnem re- pugnantiam ſub quocunque colore 4 ſenſualitate aut pigritià excitandam vincere. Tertiò, Primas cogitatio- nes ſuas Domino DEO offerre, & ad puncécta Meditationis expendenda eas convertere. Quartè, Singulas actio- nes fuas ex bonâ intentione & actu chari- ad Eercitia SPiritualia. 2 I charitatis iis præmiſsò inchoare & pe- ragere. Quintèò, De die obſervare modeſtiam & ſilentium. Sextèò, Nul- li rei, quæ poſſet diſtrahere, locum permittere. Septimò, Et quidem ſpe- cialiſſimè exactèâ obſervare diſtribu- tionem temporis, & quidquid re- pugnantiæ ſenſerit, amore DEl vin- cere. Quia verò ex ſe nihil boni per- ficere valet, auxilium Divinum per merita & Paſſionem ESI Chriſti hu- militer imploret, & Sanétiſſima Chri- ſti Vulnera amore ſui ſuſcepta devo- tiſſimè oſculetur. Meditatio præparatoria pridie Exercitiorum facienda. Auſculta Fili pracepta Magiſtri, & inclina au- rem cordistui, & admoni- tionem pij Patris libenter excipe, & eſzcaciter com- Ple? 22 Meditatio ple: ut ad Eum per obe- dientiæ laborem redeas, 4 quo per inobedientiä deſi- dianm receſſeras. Prol.S. Reg. Onſidera I. Quàm ſuavibus & Aamorepleniſſimis verbis te, è ſæ- culo ad ſecurum Religionis Benedi- cCtinæ portũ venientem, alloquaturSS. Patriarcha & Legislator noſter Bene- dictus. Filium te vocat, quanta glo- ria, quantum ſolatium in tanti Patris Familià numerari! perpende quanta ſit hæc felicitas; ſub tanti Parentis protectione conſiſtere: an putas cu- ram, quam de filijs ſuis gerit, eſſe exi- uam? experire, teque genuinum fi- Rum proba, & videbis, quàm ingenti in hac vitâ, & in morte ſolatio ſis per- fundendus, & ad quàm ſublimem glo- riæ gradum poſthàc ſis evehendus. Age DEO Optimo gratias, quèd tibi indigno de tali Parente & Patrono miſericorditer providerit: comenda te A in Ent n Sm era nin nn ltien Kint ner en e IN — r 8 præparatoria. 23 te huic Sanctiſſimo Patriarchæ toto cordis affectu, & propone te taliter ad filiationem tam glorioſam diſpone- re, & poſt hac ita vivere, ut non ſo- lIum dicaris, ſed etiam ſis reipſa felius gZenuinus Benedicti. Conſidera II. Quales diſpoſitiones in filijs ſuis prærequirat Sanctiſſimus Pater, ſuntque tres: Prima, ut auſcul- tent verbis ſuis bhumiliter, Secunda dibenter, Tertia effcaciter, opere nimirum complendo audita. I. de- ſignat illis verbis: inelina aurem cor- dis tui. 2. libenter excipe. 3. effica- citer comple. Hæ ſunt diſpoſitiones omnibus illis, qui hujus almi Patris filiorum nomine gloriari peroptant, prorſus neceſſariæ, quarum vel unâ deficiente, indignus erit, qui in filio- rum ejus numero computetur. Ita- que mi Candidate, ut te eo, quo oportet modo, diſponas ad gauden- dum Paternâ protectione hujus glo- rioſiſſimi Patriarchæ, auſculta hoc ttempore Exercitiorum, & mox dein inchoandi Novitiatũs, totoque vitæ tuæ 24 Meditatio tuæ Religioſæ tempore Paternis mo- nitis, quæ tum é S. Regulà, tum Ssu- 11 periorum & PP. Spiritualium inſtru- Gtionibus, tum peculiaribus Divini idh luminis, tempore orationis, & exer- um citiorum Spiritualium, aliisque illu- un ſtrationibus, percipies 1. corde ver? humili, quia ſeriptum eſt: abſeondi- (ol ſti hæc vienti us & prudentibus, (l & reveläſti ea parvulis. Luc. 10ö0. mM 2. animo prompto, lubenti, & ſpi- I ritualis doctrinæ avido, juxta illud am Eccleſ. 3. auris ona audit cum omni ! concupiſcentid ſapientiam. Si enim yin coacte & invitus audieris, quid en, utilitatis inde ſperare poteris? Tan- M dem 3. auſculta, lege, meditare, non „, ex ſolo fine ſciendi, ne evaneſcas in cogitationibus tuis, ſed animo ſinc⸗e- ro etiam taliter intellecta opere ipſo complendi, & dum eſt occaſio reipſa exequendi, ſecùs tibi exprobrabitur, quod Judæis gloriantibus ſe eſſe filios Abrahæ exprobravit Chriſtus, Snr. 2g. ſi filq Abrahaæ eſtis, opera Abrahbæ Jfacite. Quaſi diceret: nihil vobis 4 pro-⸗ mo. nsu. rn. Mnini irr. ne d. Gerent nd. Nic, 1,, Wu Gen gd non ain nee. lo eoli Utur, flos u, ehe is n. præparatoria. 25 proderit id, in quo maximè gloriami- ni quòd ſcilicet filij Abrahæ ſitis, niſi tam ſpecioſo titulo opera quoque Pat- ris veſtri Abrahæ conjungatis: nihil etiam tibi, mi Candidate, inde emolu- menti accreſcet, quòd dicaris eſſe de fi- lijs Divi Benedicti, niſi ſtudeas amare, quod Ipſe amavit, & opere exercere quod docuit. Qualem in te circa iſta sentis reſolutionem? Conſidera III. Totum, quo mox enumeratæ diſpoſitiones tam pro hoc Exercitiorum „ quàm futuro Novitiatùs tempore collimare de- bent, in eo ſitum eſſe: ut ad Eum er obedientiæ laborem redeas, 4 no per inobedientiæ deſidiam re- eſſeras, ſive, ut dixi in prævij’s mo- nitis, ut exuas veterem hominem, & induas novum, declines à malo, & facias bonum, iis modis, quos te docebunt ſequentes Meditationes, & Lectiones ſpirituales, aliaque exerci- tia & inſtructiones ſuis quæque tem- poribus dandæ. Pro hic & nunc ni- hil tibi agendum reſtat, quàm ut effi- *B caciĩter 26 Meditatio caciter te reſolvas ad omnia non ſo- lum maximâ cum ſedulitate intelli- enda, ſed opere ipſo complenda. Ut autem tantò ſit firmior hæc reſolu- tio, perpende illius neceſſitatem, niſi enim hæc vitæ mutatio interveniat, nunquam ad defideriorum tuorum ſcopum pertingere poteris, quippe qui, ut ait mellifluus Doctor Serm. 46. in Cant. non dabit inobedienti co- Piam ſui tantus Amator Obedientiæ, ut potins mori, quaàm non obedire ma- Iuerit. Verùm cave terrearis laboris vocabulê: per obedientiæ laborem: ſi enim, dum eras præceptis Divinis ino- bediens, non horruiſti Deum facere laborare in peccatis tuis, uti inſinuat Propheta Malach. Cap. 2. v. 17. Qui firi poteſt, ut laborem pro DEO, in ſatisfactionem tuorum delictorum ſubeundum refugias? Quòôdſi putes Dei munere te hucusque imunem du- giſſe vitam à gravioribus peccatis, & conſequenter ex hoc titulo tibi non tantoperè obedientiæ laboribus eſſe incumbendum, metuo, ne ſatis 2sna⸗ Cas e⸗ Uner Udrn gert uux un⸗ lcn gnn rde cune bræparatoria. 27 nonß ſcas magnitudinem tam ſingularis be- imel. neficij præſervationis ab omni gra- end viori peccato; ſi enim agnoſceres, vi- ülu. deres utique, te id non tuis, ſed Chri- m ui ſti meritis, & ex merâà DEl erga te Be- nim nignitate obtinuiſſe: anné ergò te pi- tunmn geret Chriſti labores, & pro te ſuſce- Jine Pra vulnera & mortem, tantamque „ ſummi tui Benefactoris liberalitatem s exiguo illo, qui in vità Divinæ Volun- intie tati conformi ſubeundus eſt, labore em gratanter agnoſcere &c. pondera lln frc benè, & fac inde reſolutiones Gnt congruas. inoim. x. DlIEI I. MEDIDATIO I. , Exurgamus ergò tandemali- lnns W „ xcitante nos mar Noriptura ac dicenterhora eſt, jam nos de ſomno ſur- inon A Léré. Prol. S. Keg. o⸗ 28 Diei I. Onſidera I. Somnum triplicem, in quo plerique mortalium ju- ventutem ſuam tranſigunt. Aliqui jam cum ipſo rationis uſu ſomnum ſuum auſpicantur, & ſunt illi, qui licèt fidei, cæterarumque virtutum habitibus, ex gratiâ Baptiſmi accepti, inſtructi eſſent, nihilominus præ tor- pore animi, & propriâ culpâ, dum ad rationis uſum pervenerunt, ſe in ulti- mum ſuum finem ſeriò & efficaciter convertere neglexerunt, ſicque pra- vorum appetituum vaporibus penitùs oppreſſi, vitam animalem potiùs, quàm rationi conſonam duxerunt. Alij primum ætatis florem inſigni Spiritûùs vigore traducunt, ſed pau- latim per malos ſocios, aut propriam concupiſcentiam exhauſto Spiritu, in miſerum vitiorum ſomnum prolabun- tur, de quibus verificatur illud, Apoſt. Gal. 3. Sic Stulti eſtis, ut cùm Spiritu eæperitis, nunc carne conſammemini. Alij denique, etſi ſomné peccatorum gravium, ſingulari DEl beneficio, non fuerint oppreſſi, nihilominus in ſatis — magno, Meditatio I. 29 hen magno, & tanto beneficio minimè iim conveniente animi torpore, juven- mn tutem ſuam traducunt, & propter ti accumulationem peccatorum venia- i lium, quæ in rebus Divini obſequij, ninnt alijsque ad ſalutem pertinentibus ad- n mittunt; haud in modico periculo “ verſantur, ne tandem exhauſto Spiri- Eini tůs vigore, ſomno peccati mortalis ncte obruantur. De quorum numero ta necte esmi Candidzte? qualiter Juventu- nn tem tuam traduxiſti? perpende hoe et cum affectibus congruis. n Conſidera II. In quâcunque ex Au enumerztis ſomni ſpecie vitam tuam n ing hucusque traduxeris, opus tibi eſſe, lhu ut tandem aliquando é ſomno tam tonin pernicioſo aut periculoſo exurgas; it exurgas, inquam, nullâ morà inter- ſhbu poſitâ, id enim ex menteInterpretum 4, deignat hæc vocula: exurgamus. ℳ Dormitum ſatis eſt mi Candidate! & quot ante te dormièrunt ſomnum Norum ſiuum, ex quo non ante evigilàrunt, e gum perpetuæ Vigiliæ eſſent in- indi choandæ: ecce tibi ex infinitâ DEI maen. B3 Benigni- 30 Diei I. Benignitate conceditur, æternas vi- Filia⸗ celeri & ſolicità temporali vigi- antiâ prævenire, & præcavere: quid ergo moraris? Conſidera III. Et penſiculatiùs expende Verba Apoſtoli Rom. 13. Hora eſt, jam nos de ſomno ſurgere. quibus SS. P. Benedictus te à ſomno excitare nititur. Vide, quot horas transactæ vitæ in peccatis, in tepore, in otio culpabili, alijsque delictis Ju- Ventutis tranſegeris, nunc ergò, ait Apoſtolus, per DEl Bonitatem adve- nit illa hora, quàâ tot horarum jactu- ram, per ſeriam & velocem ad DEum converſionem, quodammodò recu- perare valeas. Perpende ulteriùs; quòèd omnibus his horis Divina Boni- tas longanimiter te ſuſtinuerit, & ad pœnitentiam expectaverit, nunc ve- rò per Apoſtolum ſuum tibi denun- eiari facit adveniſſe illam horam, quâ elapsâà forſan Juſtitia ſuccedet Miſeri- cordiæ, & Benignitas vertetur in fu- rorem. Zacui ſemper, ſilui, ait apud Prophetam DElIs, patiens fui, ſed Medidatio I. 31 mn ſed poſthac ſicut parturiens loquar. Uirig. N. 22. Non parùm conferét ad qul excitandos ſopitos Spiritus illa quo- que Apoſtoli verba, quæ mox ſubjun-⸗ lanig git, rimari, ait enim: aunc enin Inn propior eſt ſalus noſtra, quàm cuns nn oredidimus. mi Candidate, ſi eiſm fide vivâà teneres, ſalutem tuam ab votto hujus horæ bono uſu dependere, ntore quam omnem moram abrumperes. Ads ut ne vel momentum tam pretioſi e,1 temporis elaberetur, quò non toto teze corde, omni torpore excuſſo, te a0d. munſer. Optimum DEum, tam amanter te invitantem, converteres! oreer MEDITATIO II „ Et apertis oculis ad Deificum ner Lumen, attonitis auribus i audiamus Divina quoti- Hin dié clamans, quid nos ad- ni woneat vox dicens. hodie ns à( vocem Domini audieri- 1 * B4 tis, 6 32 Diei l. tis, nolite obdurare corda veſtra. Prol. S. Reg. Onſidera I. Ouemadmodüm in homine, diſſipato ſomno na- turali, ſenſus corporis vigorem ſuum & operationem denuèò recipiunt, ita pariter ſpirituali modo fieri oportere, dum per ſeriam pœnitentiam, é ſo- nno vitæ in vitijs & negligentijs tran- ſactæ, evigilamus: præcipuè tamen ociulos mentis Deifico lumini ,„& aures Divinæ Voci aperiendos eſſe monet Sanctiſſimus Legislator Benedictus. tam ſalutari, & excuſſo penitùs jam ſomno mentis per primam meditatio- nem, oculos, quæ prima ſolet eſſe evigilantis operatio, aperire non tar- des. Lumina, quæ tibi Optimus DEus conceſſit, multiplicia ſunt, & admodùm præclara. Facultas ratio- cinandi, tibi præ tot alijs creaturis conceſſa, lumen eſt, de quo Pſalmi- ſta Eſal. g. gnatum eſt Juper nos lu- men * 7 Nol tene el Forl zis: i Ilu nne lenl Un ten in odl ul Obſequere mi Candidate monito e i⸗ rd un eg lorc nolni Ommno remſun huut,i Pontere 1,660. isttan⸗ Adanen . enane Genlhu Monito ls zun Eltatio⸗ let e wntar. Ptümu nt, à ritio⸗ turis lahni⸗ ot Meditatio II. 3 3 men Valtüs tui Domine. Vocatio ad fidem Catholicam lumen eſt, de quo Apoſtolorum Princeps 1. Pet. 2. qus de tenebris vos vocavit in admira- bile lumen ſuum. Inſpirationes Di- vinæ lumen ſunt, de quo Pſaltes Re- gius: illuminans tu mirabiliter 4 montibus aternis. Pſ. 75. Denique, ut alia omittam, Chriſtus ESIIS Re- demptor noſter Sanctiſſimis vitæ ſuæ Exemplis & doctrinis lumen eſt, quod illuminat omnem hominem venien- tem in hunc mundum. Unde de ſe Ipſo alio in loco dicit: Egoſum Lux mundi, Joan. S. Aperi jam, mi Can- didate, oculos tuos ad hæc lumina, & vide, an non in rei veritate de te quoque dictum ſit oan. 3. Lix ve- nit inmundum, & dilexerunt homi- nes magis tenebras quàm lucem. De- plora tantam cæcitatem tuam, & confeſtim apertis oculis inſpice, & propone poſthac ſolicitè ſequi, quæ ſana ratio, quæ fides, quæ DEus, quæ Chriſtus, ſuò quisque modòô; te illu- minando edocebunt. ðè *B 5 Con- 34 Diei I. Conſidera II. Aperiendas eſſe prx- terea aures mentis Divinis Vocibus. Habet Deus voces ſuas, quibus vo- cat homines ad ſui cognitionem, amorem, & poſt admiſſa peccata ad Pœnitentiam. Ejusmodi voces ſunt omnes creaturæ, quæ admirabilem DEI Sapientiam, mnipotentiam, Bonitatem &c. ſemper & ubique proclamant: Cxli enarrant gloriam DEI, & opera manuum Ejus annun- tiat Firmamentum. Pſ. Ioö. Ad has voces ſi obſurdeſcunt ingrati morta- les, & relictò DEO, rebus creatis amorem ſuum impendunt, non ceſ- ſat tamen Amator hominum DEus, vVarijs & miris modis vocare ad pœ- nitentiam. Quid tu ad has voces, mi Candidate? quantùm in cogni- tione & Amore DEl tui ex harum attentàâ auſcultatione profeciſti? an non vocibus blandientis mundi, car- nis, & dæmonis aures tuas potiùs applicâſti, amoremque tuum ſeæepiùs conſecràâſti? O ergò, vel nunc tan- dem attonitis auribus Dominum L tuum Aul An lelod. 60 e ren C IMd Mn Nard Alert n ehuin otko— un uſo Ure Cebon ) ine E n ſn Pt. ſnedbus, r. nmn, Decendad ſoctzint mirehlen tentin, unne AMinn inpun. . Mr Kmn. gen Nncel 1D, alpe. foces, (gn. harum inan G,car. hotiis lrpiis e tan⸗ finun tuun Meditatio Il. 3 5 tuum ad poœnitentiam te vocantem auſculta, ſecùs time, ne, ſicut tibi jure meritò exprobrare poteſt, voca- vi & renuiſti, ita & in te cadant illa, quæ mox ſubjungit: Ego quoque in interitu tuo ridebo. Conſidera III. Quid in particula- ri hic & nunc Benigniſſimus DEus per os Prophetæ Pſal. 94. dignetur loqui ad cor dicens: bodie ſi Vocem Hjus audieritis, nolite obdurare corda ve- Iſtra. Quibusverbis, quid aliud à te requirit Optimus DEus, quàm ut re- motâ omni cordis duritià, quæ præ- cipuum ſolet eſſe obſtaculum, ne Di- vinæ Voces ſuos effectus ſortiantur, indilatè te reſolvas ad excipiendum corde bono & Optimo Vocem Do- mini? Porrò, quemadmodùm in duritiem cordis inducunt ſuggeſtio- nes mundi, carnis, & dæmonis, quibus fortaſsè nimium hucusque auſcul- taàſti, ita has omnes cum indignatio- ne à ſe abiicere debet, quicunque Verbi Divini ſuſurros percipere deſi- derat: quis verò id non deſideret? quis 36 BDiei I. quis enim tam temerarius & inſanus, ut loquentem Dominum Majeſtatis audire detrectet? quantæ temerita- tis, inquit D. Bern. Serm. 23. de di- verſ. imò quantæ inſaniæ eſt, ſi fortè, dam alloquitur nos Dominus Maje- atis, nos inſenſati avertamus au- rem, & ad neſcio quas ineptias con- vertamur quanta eſt hac injuria, & cdn gr πw—öter vindicanda, cuùm Viliſſimus vermis clamantem ad ſe awndire dedignatur Creatorem Uni- erſitatis? quanta verò, & quàm ineſfabilis Divinæ dignatio Bonita- tis, quæ quotidiè conſziri nos in feli- ces awvertentes aures, obdurantes corda, & nihilominus clamat ad nos, & jugiter clamitat in plateis à verè in plateis, quia in latitudine chari- tatis. Ecce enim bonorum meorum non eges Doniine, & tu dicise con- vertimini Filij hominum, Et ite- rum clamitas- revertere, revertere dunamitis, revertere, revertere, vet intueamur te. Perpende hujus S. Doctoris verba, & conclude hrx- en- Eln vi 1 n Meditatio III. 37 tunng ſentem meditationem, DEum toto ri corde orando, ut auferat cor la- unte. pideum de carne tuâ, & det tibi cor Dtie carneum, & Spiritum ſuum ponat in Ne medio tui. 1 N. nl. MEDITATIO III. ian. . . . s Qui habet aures audiendi, emn audiat, quid Apiritus di- dcat Eccleſtis, & quid di- Sα cité venite Eilijf, auudite me, r Timorem Domini docebo ſi,. gnte VOS. Prol. S. Reg. Alnun Onſidera I. Quid ſomnòô mentis an depulsô, apertis oculis & auri- en. bus, remotâque omni cordis duritie eu tibi porrò agendum incumbat. Opor- a;ÿ, tet nimirum, ut ante omnia diſcas Zi- Hin-, morem Domini:- cùm ſcriptum ſit: Ii- ten tium Sapientiæ Lmor Domini. Pſal. ur, I0. hujus Timoris neceſſitatem, & iun officia præclarè explicat mellifluus . Doctor ſer. z. in Cant. dicens: in ve- ler *B ritate 38 Dies I. ritate didici, nihil æquè effcax eſſe ad Gratiam promerendam, retinen- dam, recuperandam, quäm ſi omni tempore coram DEO inveniaris non altum ſapere ſed timere. Ecce mi Candidate! agitur nunc de Gratià Di- vinâ recuperandàâ, quam fortaſsè per delicta juventutis tuæ amiſiſti: aut ſi eandem ſingulari DEl Beneficio uſque modò conſervàſti, omni ſolicitudine tibi curandum eſt, ut eam retineas, majoremque indies promerearis; do- cilem proinde te diſeipulum Timoris Domini exhibeas neceſſe eſt. Zime, proſequitur S. Doctor inchoatum ſer- monem, caum arriſerit Gratia, time, cuùm abibrit, time, cum denuòrever- tetur: & hoc eſt ſemper pavidum eſſe. Beatus homo, qui ſemper eſt pa- vidus. Prov. 25. Conſidera II. Quid dictus Timor in te operari debeat, ſi receſſerit Gra- tia, ut eam denuèò recuperes, & re- cuperatam retineas. Time ſubtra- &1 à Gratiaà, verba funt D. Bern. Serm. cit. tanquam mox caſurus. Vme, & con- e Ve um (A Mn ll rern lnen n eßr zatei giu u ot⸗ i ſtinen. ſimni inl ton e Eratib. tabene i:auth iolne ltuclne einen, N nTres . lne, luner. itine, yever. iden te Tinor titra- Ere tra- m ne,0 r. Meditatio U. 39 contremiſce DEO tibi, ut ſentis, ira- ts time, quia reliquit te cuſtodia tua. Hic Timor efficere debet, ut nec ad momentũ perſiſtere præſumas in diſgratià Illius, qui poteſt & ani- mam & corpus perdere in gehennam, ſed ſine dilatione toto corde te ad DEum convertas, & per media ab Eccleſià ordinata iratum Numenpla- care omnibus modis allabores. Zam Gratia recuperata ſit, pergit S. Doctor, multo amplius timendum, ne fortè contingat recidivum pati, Juxtaitlad in Eangelio Foan. 5. Ec- ce ſanus fact us es, vade, & amplius Jam noli peccare, ne deterius tibi ali- quid contingat. Audis, recidere, quum incidere eſſe deterius . proin- de invaleſcente bpericulo, invaleſcat & metus. Hic Timor te excitare de- bet ad adhibenda media efficacia emendationis, ad tollendas occaſio- nes, malos habitus, paſſiones, ten- tationes vincendas &c. Niſi enim ejusmodi reſolutiones efficaces in te operetur, non poteris diu retinere re- cupe- 40 Dies I. cuperatam Gratiam. Verùm quan- to tuo damno? exhorreſce! Conſidera III. Operationes Timo- ris Domini præſente Gratiâ. Cum ad- eſt, ait D. Bern. time, ne non dignè ope- reris ex eâ: nam hoc monet Apoſtolus 2. Cor. 6. Videte, ne in vacuum Gra- tiam DEl recipiatis. Et ad Diſcipuli I. Vm. 4. Noli, inquit, negligere Gra- tiam, quæ eſt in te. Et de ſemetipio dicebat I. Cor. 15. quia Gratia DElI inme vacua non onr. Kiebat homo conſilium DElhabens, redundare in contemptum donantis, donum negli- gere, & non expendere, ad quod dona- Zum eſt. Monet præterea Apoſtolus 1. Cor. 10. Quiſé exiſtimat Atere ,„Vi- deat, ne cadat. Hoc monitum altè ſi- bi imprimere debent, quicunque nul- lius gravioris peccati habent con- ſcientiam, ut ſemper nihilominus in ſalubri timore ſe contineant; que- madmodùm enim pœnitentes timere debent, quia ceciderunt, ita iñocentes timere debent, ne cadant. Timeant ſi- bi, & ſuæ fragilitati, nec unquam de ſuis be conn er fonrr Koy nu ſbinn un a Mir tülint ln.) lenſt toln uh AM KAA e⸗ an. lno. Cnl. uge. Alfu n t. Ni nX. Metiytt tis 8 hetlune plnein NNNe r. vololu re,d. Atel⸗ e nul nt cor⸗ winns , e⸗ tinere 4 cent eaat luame — ☛ = —- Meditatio. III. 41 ſuis viribus præſumant, nunquam ſe ulli hominum præferant, aut aliis mo- dis ſuperbiant, nunquam nimiam ſibi ſecuritatem polliceantur-, nunquam ſe in pericula, & occaſiones peccandi incautè conjiciant, nunquam ſe ipſos ſibi viæ ſpiritualis duces conſtituant, nunquam ab implorando aſſiduis pre- cibus Divino auxilio deſiſtant: ſecùs neſcient, ubi corruant. Qui igitur ſe exiſtimat ſtare, videat, & timeat, ne cadat. Niſi, mi Candidate, in his re- cenſitis Timoribus Domini tenueris te inſtanter, citò ſubvertetur domus tua. Sequere proinde monitum Eccl. ſerva Timorem Domini, & in illo ve- teraſce. DIEI II. MEDITATIOI. Succinctis ergo fide eg obſer- vantid bonorum altuum lumbis noſtris, & calcca- tis 42 Diei II. tis pedibus per ducatum Evangelij pergamus itine- 7aA ejus. Prol. S. Reg. Onſidera I. Statum Religioſum rectè appellari iter Domini, tum quia eſt Semita Regia, quàâ ſecu- rè ad DEum pervwenitur, tum quia in eo præcipuè egercentur illæ virtutes, quas Chriſtus ESIIS, de ſe Ipſo di- cens Ego ſum via, Exemplo & ver- bis docuit, quales præter alias ſunt Conſilia Evangelica. Ad hoc iter faciliter ineundum S. P. in adductis ex Prologo verbis quasdam diſpoſi- tiones neceſſarias proponit. Tu mi Candidate, qui jam jam ſtas in procinéctu hujus itineris ineundi, ſolicitè auſculta, & exequere, quæ ſequuntur: verùm priùs elevatâà in DEum mente, qui ex merà ſuàâ Boni- tate iter tam ſecurum tibi demonſtra- vit, Ei ex toto corde gratias age, & humiliter obſecra, ut illud modis Ipſi ratiſſimis auſpicari, & abſolvere va- eas. Con⸗ ud Kezwr ſwlon ne ſori⸗ ſoch lhen t tii 8 uhh am wenen mAn nri l AN Alti iucn 4 in ig n Arum Ukine- . elgcin Dorii, len ngii ütutes, d⸗ ſoKre. talss iu borter Halllliᷓ hol. t. II n ſtas eund, ere, e levati t age, A odsl geren Cor Meditatio I. 43 Conſidera II. Primam conditio- nem ad hoc iter ineundũ neceſſariam eſſe, ut ſuccingas lumbos tuos. No- tandum, inquit Turrecremata in hunc locum, quòd lumbos tam cor- poris quàam mentis habere debemus ſuccinctos, ſi vias Domini expeditè, libereque cupimus percurrere: lum- bos quidem carnis, cingulo caſtita- tis, de quibus Luc. 12. Snt lumbi ve- ſtri pracincti. Gregorius: Lumbos præcingimus, cùm carnis laxuriam per continentiam coarct amus. Lum- bos mentis præcinétos habere debe- mus Zonà Fidei, ſanctorum operum obſervanti adornatàâ, de quibus r. Pet. 2. Juccincti lumbos mentis ve- IAræ. Pondera hæc mi Candidate penſiculatiùs, quia ab horum execu- tione tuus in vità Religiosâ profectus plurimum dependet. Præcingendi ſunt itaque lumbi 1. Cingulò Ca- ſtitatis: quanto ardes hujus Angeli- cæ virtutis amore? ſcito pro certò, uòd niſi ſit tam validus, ut mori ma- lis, quàm fædari, Viam Negiaß- in atu 44 Diei I. Statu Religioſo nequaquàm ſis in- venturus, ſed inter ingentia præci- pitiorum pericula verſaturus, & uti- nam non deplorando caſu miſerè periturus. 2. Cinguléô Fidei, & bo- norum operum; quo oſtenditur, eum, qui hanc viam ſecurè decurrere eroptat, in principijs Fidei ſolidè undatum eſſe oportere, & procul 4 ſe abiicere prudentiam & dictamina mundi, quæ contrariantur veræ Chri- ſtianæ ſapientiæ & dictaminibus Fidei, quæ Chriſtus ESIIS verbis & Exem- plis omnibus ſuis ſequacibus propo- ſuit. Jungenda eſſe præterea opera Fidei, quia Fides ſine operibus mor- tua eſt. Et ut D. Bern. ſerm. z24. in Cant. ait: credis in Cbriſtum? fac Chriſti, ut vivat ſides tua . em tuam dilectio animet, probet actio. Quis tibi ad hæc animus? ora DEum, & reſolve te ſeriò. Conſidera III. Alteram conditio- nem, ut hoc iter absque offendiculo decurras, eſſe, ut illud calceatis pe- dibus aggrediaris. Pedes animæ Re⸗ is- — me than None AMen nhi W ſrn ⸗ e le Egano⸗ Durinn en nſin. uneci. Kut. Aiked e, Nn. ſtendin, decunmt ei ſld pwal Shmin . osbe Abeer. s rilpen n. ,2 ,i, ni e r Pruha nusont Mlltio⸗ Ndicolo ts e⸗ Neade ir Meditatio I. 45 Stiones vulgò ſignificant, quæ, uti pedes corporis calceis contra viarum offendicula, ita hæ virtutibus contra obſtacula quæcunque in vià Domini occurentia muniendæ ſunt. Hoe autem duplici modo fieri poteſt, pri- mò iis maximè virtutibus operam na- vando, quarum contrarios vitiorum habitus forſan contraximus: ita, ut, ſi usque nunce in DEl ſervitio fuerimus acedioſi, amodò ſimus aſſidui; ſi us- ue nunc ſomnolenti, amodò vigiles; 4 usque nunc gulæ illecebris ſervien- tes, amodò ſobrij & abſtemij; ſi usque nunc inhoneſti, amodò caſti; ſi usque nunc propriæ voluntati per omnia obtemperantes, amodò obedien- tes &c. Secundò mox in principio ſo- lidarum virtutum ſtudium aſſumen- do, qui enim ſolas virtutum umbras ſectatur, perpetuis offendendi ad la- pidem pedes ſuos periculis, tentatio- nibus, quæ iter hoc ingredientibus nunquam deſunt, expoſitus remane- bit. Amplectere mi Candidate tam ſalutaria monita, tibiꝗue jam in tem- pore 46 Dies II. pore proſpice, ut viam vitæ tuæ Re- l Bsiodk inoffenſo pedepercurras. In- mnn tuere SS. PP. in tanto numero hoc el eodem itinere te præcedentes, inſiſte (emm corum veſtigijs, quod ut fiat, DEum nn toto corde precare. tenun , Omntn MEDITATIO II. (ttbe llur Pucgn ne, ſunt corda corpora noſtra, JNanctæ irti præceptorum obedientiaæ Mimm militatura. Prol. S. Reg. len In hoc & ſequentibus quatuor Meditationibus, aunel agitur de Præparationibus neceſſarijs ex par- te animi & corporis, Religionem Benedi- wel ctinam ingredi volentibus. n De primà Præparatione ex anm arte animi, ſeu de Cognitione nin Finis ultimi & beneficio Crea- uin tionis. Aulum . UIe Onſidera I. DEum ab omni uen æternitate in ſe ipſo feliciſſimũ, i mullius prorsus alterius rei indigum, EX tue Re. ni In. hoc in Ue itWn I aa uneke lienti Ne⸗ lrttint ian. en hened⸗ one er tione Cer Honul (Umd, 41 Meditatio II. 47 ex infinità ſuà Bonitate ſeſe Creaturis communicare volentem, in princi- pio creàſſe Cœlum & terram, totius- que mundi fabricam, admirabili crea- turarum varietate inſtructam, ſexto demùm die abſolviſſe, poſtquam omnibus conſtitutis, eodem die creàâſ- ſet hominem ad Imaginem & ſimili- tudinem ſuam, qui præeſſet piſcibus maris, & volatilibus Cœli, & beſtijs, univerſæque terræ, omnique reptili, quod movetur in terràͤ. Quidquid igitur toto Cœlorum, terræque am- bitu continetur, in hominis obſequiũ factum eſt. Angeli, ut cuſtodiant eum in omnibus viis ſuis; Cœlum Empyreum, ut eſſet ſedes berperus hominis; reliqua corpora Cœleſtia, ut ſuo motu & influentijs, tanquam cauſæ univerſales ad hominis, & alio- rum inferiorũ corporum conſervatio- nem &renovationẽ concurrant; qua- tuor Elementa, lapides, plantæ, anima- lia, meteora, mineralia, ut ſerviant ho- mini ad vitæ conſervationem, ad me- dicinam, ad commoditatem, 34 e⸗ Sca- 48 Diei W. lectationem &c. Perpendiſtine ali- quando, mi Candidate, hoc tam ingens & ineffabile Creationis bene- ficium, quo homo ſine ullo prævio merito, ex infinito DEI Amore præ- ventus, ad gradum tam ſublimem evectus fuit? quis non exclamet cum Pſalmiſtà: quid eſt homo, qudd me- mor es ejus, aut filius hominis, quo- niam viſitas eum? His perpensis, jam cogitationem ad te ipſum refle- ctens, hunc in modum ratiocinare: hoc ingens beneficium ita eſt commu- ne toti humano generi, ut tamen ſin- gulos homines in particulari contin- gat: ergò & me: Ergône DREus infi- nitæ Majeſtatis, qui bonorum meo- rum non eget, mei memor fuit ab æterno? ergône tot alijs, imò infini- tis creaturis poſſibilibus intra nihili ſui tenebras relictis, mihi eſſe dedit in tempore: nec eſſe qualecunque, ſed tam excellens, quale eſt hominis, ad Imaginem & ſimilitudinem Ipſius creatoris producti, cuique cæteræ creaturæ famulantur ? Ad DEum dein eern uu ni nn Ur Nu M. uch dnlivte Pufärt en 67 lerl tlu, Na Urianen. Auche An! mt Aunnnl un, B nodi 1 mne Meditatio II. 49 Heil dein converſus cum D. Aug. exclam. wenn. Et hoc unde mihi Domine Benigniſſi- üdne. zwe, DEus Altiſſime, Pater miſeri- lupwi cordiſſime, Creator potentiſſime, & ninnn ſomper mitiſſime, quæ mea merita, lint gazd mea CGratia?“ ut eomplacere to- lnden gam conſiectu magnificaæ WMajeſtatis n zuæ ereare me5 6 Wapientia, gquæ ii aperis os mutorum! Overbum, per nenis u oοιnνυuτιlναuauuι oaνnia, aperi os meu, imtße Aa mihi vocem laudis, & enarrabo foöne beneficia tua, quæ mibi Domine dà kumn principio contuliſti. S. Aug. Soliloq-. ttnni, c. 7. deplora intimo cordis affectu Wan tuas, & tòt aliorum hominum, in Meif-hoc immenſo beneficio pro merito mieo æſtimando ſocordiam & ingratitudi- fut dnem. wdiin Conſidera II. Finem ultimum, cur mnh DEus præfata omnia, & alia multò Eelelt plura homini, & tibi in particulari, une, contulerit, non fuiſſe alium, quàm wmmns, ut homo Ei ſerviret, Eum cognoſce- nhins ret, & amaret. Hic finis eſt cuivis oxten homini à DEO conſtitutus, quem ſi IDbm attigerit, vremom felix, à quo ſi 50 Diei II. aberraverit, æternùm miſer & infe- lix erit. Voluit Optimus DElIS, ut res creatæ ſervirent homini, ut ipſe ſerviat DEO: indidit rebus creatis ingentem varietatem, multitudinem, magnitudinem, virtutem, pulchri- tudinem, perfectionem, ut ex ho- rum conſideratione homo agnoſeat Omnipotentiam, Sapientiam, Boni- tatem Creatoris, Eumque tali amore proſequatur, qui omnem creatura- rum amorem tranſcendat. Quæ ſi præſtiterit, promittit ei vitam æter- nùm beatam, pænas verò & ſuppli- cia horrenda itidem æternum dura- tura, ſi DEO neglecto, creaturis ſervitium & amorem ſuum addixerit. Age nunc, mi Candidate, vitam tuam hucusque actam perluſtra, fue- ritne conformis fini tantæ dignitatis & ſublimitatis, impendiſtine annos) præteritos à primo rationis uſu, uti obligatus eras, ſervitio, cognitioni, & amori Creatoris tui? quot horas, dies, hebdomadas, menſes, & forſan annos, rerum terrenarum & viliſſi⸗ marum, n, lse⸗ nege unſoen tionen, Fümmmn Nimran wotMMn loziu tlaet mnizn umamme Chnute Gimm, tinen utdan Meditatio II. 51 dit marum, (ne plura dicam ) amore ls, captus exegiſti? Ergo vel ſerò tan- hmi dem expergiſcere, execrare præteri- eii ram ſocordiam, propone emenda- lindner tionem, & ab hoc momento, quaſi n,haſck primùm ratione uti inciperes, tuas ne animæ corporisque facultates, teque nit totũ Domini DEĩ tui ſervitio & amori m o conſecra, idque tanto majori cum in- ulimo tenſione & fervore „ quantèò plus in temporis in mundi, ejusque vanita- n tum amore & ſervitio exegiſti. msds Conſidera III. Opportunitatem Bd optimam, quam Benigniſſimus DEus nimdn tibi largitur, hanc tuam conceptam citut reſolutionem in effectum deducendi, Mchet dum te ad Statum Religioſum præ tot e, in alijs miſericorditer vocavit. Mun- imnfi dus Amatores ſuos in miſeràâ ſervitu- ämiu te detinet, & hoc ipſo 4 legitimi ſuĩ nemd Domini, Dei inquam, ſervitio eos u, U abducit, cùm nemo poſſit duobus gntii Dominis ſervire. Ineſcat eos amori- ho bus bonorum temporalium, hono- Klora rum, & voluptatum abominabilium, I & héc ips eos ab omni amore ſum- 52 Diei I. mi, veri Boni, & Creatoris ſui vacuos relinquit, cùm amores tam contrarij in eodem corde nequaquam ſe com- patiantur. Dum é contrario Religio in id unicè intendit, ut ſuos à tyran- nicâ mundi ſervitute liberet, idque omne ſubmoveat, quod ſincero amori Creatoris, omni amore digniſſimi, obſtaculo eſſe poſſit, atque inſuper media efficaciſſima ſubminiſtret ad continuos in ſolius DEI ſervitio & amore progreſſus faciendos. Age gratias Optimo DEO pro tam ſingu- lari gratiâà, & propone hac opportu- nitate ferventiſſimè uti &c. MEDITATIO III. De ſecundà præparatione ex parte animi, ſeu de Cognitio- ne gravitatis, & intimo horro- re & odio cujuscunque peccati. Onſidera I. Peccatum eſſe malo- lorum omnium maximum, imò inter ea, quæ mundus mala nuncupat, eſſe — ou 1 on N 6nins, rneren Aamm- Crmen cende, n ſeyete lchrern Einn ehyet ce hl , a wn⸗ tune ctre Ctnic lmn tne Uodk ol ur fung Unen ncnntar, unkenn. reNi Woelr eret, ier nceronnt e inlpe ilret n ſrrtio . N dunbn eonr⸗ 4 Il kone en onitt hono⸗ heccati ſemnalo⸗ ℳ um in ncnpu 9 Meditatio II. 53 eſſe unicum & verum malum, utpote quod ſolum & unicum DEum ipſum, qui eſt verum Bonum, & eſſentialis Bonitas, aggreditur, eumque homini eripere nititur, dum interim omnia alia mala, quæ homines tantopere formidant, uti ſunt bella, fames, in- cendia, peſtis &c. hominem vero bono privare nequaquam valeant. Nunc penſita, mi Candidate, ſi ea ma- la, quæ tameu vera mala non ſunt, ſed ſolùm apparenter talia, in tantùm expaveſcimus, & modis omnibus ef- fugere laboramus, ut quid verum illud, & omnium malor maximum, tam parùm extimeſcimus, ut etiam ultrò in id nos conjiciamus. Ogran- dem cæcitatem mortalium! aperi tu oculos mi Candidate, utte ipſum in- ſpicias, ſcrutare te ipſum, quousque in horrore & odio cujuscunque pec- cati proceſſeris, & ſcito pro certò, quòd, niſi ſummè appretiativum hor- rorem & odium peccati conceperis, te nunquam gaviſurum bonis illis, quæ Status Religioſus fuis ſectatori- bus promittit. * C3 Con- 54 —Dies I. Conſidera II. DEum eſſe in ſe ſum- mum Bonum, Creatorem, Conſerva- torem, Redemptorem, ſupremum ludicem „& ſummum Benefactorem ominis, atque inde hominem infini- to quodam modo eſſe obſtrictum ad DEO fideliter ſerviendum, & appre- tiativè ſuper omnes res creatas dili- gendum: per peccatum tamen in- vadit hos omnes titulos, & excuſſo debitæ ſervitutis jugo, juxta illud Jerem. 2. ä ſæculo confregiſti jugum, & dixiſti non ſerviam amorem ſuum addicit rebus viliſſimis & fædiſ- ſimis: quæ res meritò Cœlos omnes, Cælorumque incolas, in ſtuporem & vehementiſſimam deſolationem con- vVertere deberet. Unde DEus Ipſe Jerem. 21. Obſtupeſeite Cæli, inquit, Juper hoc, & portæ eius deſolamini vehementer: duo enim mala fecit populus meus, me eeren,en. tem aquæ vivæ, & foderunt ſibi ci- Kernas, ciſternas diſipatas, quæ continere non valent aquas. Per- pende mi Candidate ſupra enumera- tos al ler Mnen erom Oheridle Pll Ee, Cl Mcaner n t⸗ n uth⸗ mmit nelog n, ton 1 un lunleu hen! ima lunmd ungie en Perin Wutd in nlery henun igen innnkt Kinn: b rettol tament Cercus Unta i rn re nisie sonne poen nen eot l Lzingut Nluni l, fal lftn is , 6 „ Der gotmert 46 Medlitatio III. 55 tos titulos ſingillatim. O ſi ſaperes & intelligeres! quàâ ratione, ullo un- quam tempore, auſus eſſes, aut im- poſterum auderes ſummum illud & eſſentiale Bnum, Patrem tuum ama- biliſſimum, qui te genuit, derelinque- re, & obliviſci DEI Creatoris tui? hæcciné redderes Conſervatori tuo? itana tractares amore tui Incarna- tum, in ſtabulo natum, reclinatum in præſepio, atque inter innumeras ærumnas in terris conſervatum, ſu- dore ſanguineo perfuſum, captum., raptum, tractum, cæſum, accuſa- tum, flagellatum, ſpinis coronatum, illuſum, cruce onuſtum, Crucifixum, & inter ineffabilia tormenta Spiritum emittentem Deum tuum? Tantâne tibi foret audacia in Illum, qui poteſt & animam & corpus perdere in ge- hennam, quique venturus eſt judicare vivos & mortuos, redditurus cui- que juxta opera ſua? hæcciné exhi- beres grati animi officia Illi, qui præ- ter jam dicta adhuc imperceptibili- bus beneficijs te affecit, qui tot alijs *C4 in 56 iei II. in tenebris infidelitatis relictis, te nullo tuo merito, ſed ſolà dignatione miſericordiæ ſuæ, vocavit in admira- bile lumen ſuum, per Fidem Catho- licam & Baptiſinum acceptum, qui ſuàâ ſuavi & admirabili Providentiâ te circumduxit & docuit, & cuſto- divit quaſi pupillam oculi ſui, qui ſu- per te expandit alas protectionis ſuæ, & aſſumpſit te, atque portavit in hu- meris ſuis, qui tandem, ut innumera omittam, te jamjam eonſtituit ſuper terram excelſam Religionis, ut co- mederes fructus agrorum, & ſuge- res mel dulciſſimum Spiritualium conſolationum de petrà, oleumque Divinæ unctionis, butyrum de ar- mento, & lac de ovibus, cum adipe agnorum, & hircos, cum medula tritici, & ſanguinem uvæ biberes me- raciſſimum, quæ omnia in ſenſu Spi- rituali aptiſſimè conveniunt Statui Religioſo. O ſi hæc, inquam, & ſi- milia attentâà mente recogitares, fie- ri ne poſſet, ut tot & tantis beneficijs incraſſatus, impinguatus, dilatatus, denuò Suun. znul (Cohd ünn io on Kodes Nortuu Chum 4 mdenn abnn Cune ſunein to nürnen ſinl ml a la nen Unmn Pet, edt e .I ds Putione Kudnirr. endth, tn, Noriler 1 C ſi,gun onsl itinh innume twurſn e, Ua NS iuälu eun n der Gtnacie mi etesn enln t Kat n Al res, fe eneſieß latang⸗ Gennl Meditatio II. 577 denuò derelinqueres DEum Facto- rem tuum, & recederes à DEO ſalu- tari tuo? O abſit! Confidera III. Miſerrimam con- ditionem hominis Religioſi, appretia- tivo cujuscunque peccati horrore & odio deſtituti. Nam ſi de peccato mortali ſit ſermo, per ſe clarum eſt, & horret animus vel recogitare, in uanto damnationis æternæ pericu- lo verſetur, præterquam, quòd omnia opera, quæ in hoc deplorando ſtatu exiſtens, nolens volens ex præ- ſceripto obſervantiæ communis facit, mittantur in ſaculum pertuſum, ſit- ꝗue impoſſibile, ut unquam vero per- uatur ſolatio. Si verò de peccatis venialibus loquamur, tam parùm poſſibile eſt, ut Religioſus ille, qui habituali quodam affectu fertur in peccata venialia, unquam obtineat ſolidam animi quietem, quàm parùm fieri poteſt, ut nexibus adſtrictus, li- ber incedat. Et horrendum plane eſt, frequentérque contingere ſolet, ut DEus in pœnam ingratitudinis KeN 3 *Cy ejus- 58 Diei II. ejusmodi, Religioſos in ſuo languore, & inde ortàâ cæcitate derelinquat, ex hac verò derelictione ſenſim in plura & graviora peccata, dein in conſue- tudinem, & ſpiritualem quamdam inſenſibilitatem, poſtea in contemptũ, ac tandem in finalem impœnitentiam incidant, & ita reprobi effecti pœnas in omnem æternitatem nunquam fi- niendas incurrant. Ex quibus omni- bus ritè perpenſis, facilè inferes mi Candidate, quaàm neceſſaria ſit hæc ſecunda animi præparatio volenti in- gredi Religionem. Ergo rebus tuis efficaciter proſpice. SFSe E: We e DIEI III. MEDITATIO I. De aliis tribus præparationi- bus animi, ſeu de Eſtimatione &W Amore Vocationis, deſide- rio obtinendæ Perfectionis, & bonà Voluntate. Con- . on Khe N N n ℳ. pinen Amlin edmt ete or nenn 16 eent Cr Mrt Ma “ hun cii nln e i Enena nat, ninphu inodnſue ngond voment Cnitent fecihen ungnum tbusomn illeres aſr h dWenri ntkutn Ne Nation matior el Nn,5 0 3 4 — = Meditatio I. 59 Onudera I. Nilil eſſe magis uſi- tatum hominibus, quàm ea negligere, aut perfunctoriè tractare, quæ non æſtimantur & amantur; dum é contrario rei Eſtimatio & Amor vigorem quemdam animo im- primant, ad omnia ſolerter & ad amuſſim exequenda, quæ rei æſtima- tæ & amatæ cauſam concernunt. Ita planè eſt mi Candidate, tantum in Religione proficies, quantum Voca- tionem tuam æſtimaveris & amave- ris. O quot & quanta hujus rei ar- gumenta ſuppetunt! audi qualem comparationem inſtituat melliffuus Doctor inter Religionem & ſæculum: in Monaſterio, inquit ad Sororem ſcribens, eſt vita contemplativa, in ſaculo eſt vita laborioſa; in Monaſte- rio eſt vita ſanct a, in ſacitlo eſt vita criminoſa; in Monaſterio eſt vita Gpiritualis, in ſæculo eſt vita carna- lirs; in Monaſterio eſt vita Cæleſtis, in ſæculo eſt vita terreſtrisz in Mor Sa G. vita pacifca, in ſaculg eſt vita litigioſa; in Monaſterio eſt „ 2656 vita 60 Dieè WI. vita tranquilla, in ſaculo eſt vita contentioſa in Monnſterio eſt vika caſta, in ſæculo eſt vita luxurioſazz in Monaſterio eſt vita perfecta, in ſaculo eſt vita vitioſaz in Monaſte- rio eſt vita plena virtutibus, in ſo- culo eſt vita plena vitgs; in Mona- ſtorio eſt vita Sanctitatis, in ſaculo éſt vita iniquitatis. Hæc S8. Abbas. Plura de his, & in particulari de Or- dine D. P. Benedicti, invenies in Me- ditationibus & lectionibus pro ſe- quentibus diebus. Pro hic & nune ſatis eſt, ut intelligas neceſſitatem hujus amoris, eô fine, ut ſi fortè ad- huc nimiùm remiſſus eſſet, eum omni- bus modis hoc exercitiorum tempore inflammare non omittas. Verùm cave vehementer, ne, dum tuam Vocationem æſtimas & diligis, alios Status & Ordines Keligioſos con- temnas, & averſeris: non eſthæc Cha- ritas, quæ ex DEO eſt, hæc ſiqui- dem non æmulatur, non agit verpe- ram, non inflatur &-. I. Cor. 13. Con⸗- . al bere lufel ro E ſot, El ſunt! ae Eeln Wiens ee eo⸗ 1d in Cnmmve meron Pninen ſener inelie Ann Se vin unilſi, ilti, in Mngt in M 19 Abb⸗ Nide 0 rsin N G Nl e Komn Elklinen ſun n monn tempo Verir Om tuun gs, los cor heccC e Ie 075,5 CN Meditatio I. 61 Conſidera II. Vocationis amorem, ut ſolidus ſit, omninò conjunctum habere debere Deſiderium ingens Perfectionis in hoc Statu obtinendæ. Qui vocationem ſuam alio fine, quàm Perfectionis per eam obtinendæ, di- ligit, is profectò ſæculum non deſe- rit, ſed habitu Monaſtico tegere præ- ſumit. Si itaque, mi Candidate, in hac Religione vitam DEO placentem agere deſideras, ingens quoque Per- fectionis deſiderium tecum adferas, neceſsè eſt. Si ideò æſtimas & dili- gis Vocationem tuam, quia in eâ tuò judiciòé poteris ducere vitam commodam, quoad cibum, potum, recreationes &c. aut quia ſperas pro- motionem, favores, honores &c. O te miſerum, quia cares præpara- tione unicè neceſſariâ! Porrò, ut hoc deſiderium Perfectionis ſit firmum & vehemens, perpende DEI morem eſſe, quòd valdè ſe communicet ijs omnibus, qui ardenter deſiderant Perfectionem, juxta illud Chriſti Matth. 6. Beati, qui eſuriunt, & *C7 ſitiunt 62 Diei II. Sitiunt guſtitiam, quoniam ipfi ſa- tarabuntur. Et juxta Deiparæ di- um Lac. 2. Eſarientes implevit bonis. Excita proinde in te tale deſi- derium, ut DEl in te liberalitatem reipſa experiaris. Conſidera III. Cùm bPerfectionis ſemita ſit admodùm arcta, ut per hanc imperturbato animo incedas, neceſſarium eſſe, ut adferas ad Reli- gionem bonam Voluntatem ample- Aenai omnia, quæcunque à tuo Ma- giſtro, libris Spiritualibus &c. fueris edoctus, quantumcunque naturali inclinationi, honori, & amori pro- prio repugnare videantur. Hujus bonæ voluntatis præmium proprium eſt pax, & continua cordis tranquilli- tas, Angelicis vocibus in primo in- greſſu Salvatoris in mundum pro- miſſa: in terra pax hominibus bonæ voluntatis. Cùm é contrario mala voluntas remoram ponat omnibus bonis, quæ animam exornare poſſunt, juxta illud ap. 1. In malevolam ani- mam non iutroibit Sapientia. No- tum 4. erun ril vng uupro lo n (gut Mmyr M, T.1 1 In cr er hon lenn Katn lti Ae U tard uz Don ne it hurr pleui etle el. erlluren etfellinn ,ußp incelss 6al Reli n anple AwoNe Ne den ne unnd Mi Mi Noprium hngull rimoin umn Pro⸗ lale Noma Ommnibus nſing mani. N. t mo correctiones ſuſcipit, nec indigna- Meditatio I. 63 tum eſt autem, quègd ſicut Sapien- tiam comitantur omnia alia bona: venerunt-mihi pariter omnia bona ecum illa. Sap. 7. ita eà abſente, cæ- tera quoque bona deficere. Porrò, ut probè intelligas mi Candidate, in quo proprié hæc bona loluntas (quam ut rem ſummi momenti tibi hic propono) conſiſtat, benè conſi- dera Notas bonæ Voluntatis, quas ex Wact. R. P. Binet deſumptas ſub- jungo. I. Qui mavult mille mor- tes ſubire, quàm Optimum DEum peccato mortali offendere, is habet verè bonam voluntatem. 2. Qui deliberato animo non vult admittere peccatum veniale, & ſi fortè in tale inciderit, vehementer dolet. 3. Qui nullà alià curà angitur, quàm ne DEum, & beatam Patriam amittat. 4. Qui frequenter conteritur intimè de peccatis ſuis, cum firmo propoſito deinceps peccata vitandi. y. Qui ſibi ipſi diffidens, totam ſuam ſpem DEO committit. 6. Qui bono ani- tur, 64 Dies III. tur, ſed cum rationabili ſimplicitate ſe poſthàc emendat. 7. Qui ſecun- dùm partem Superiorem & rationa- lem, omnia adverſa à DEO ſibi per quoscunque immiſſa, patienti animo ſuſcipit, cogitans ſe his omnibus dignum eſſe, DEoque pro omnibus gratias agit. 8. Qui libenter audit & exquirit conſilia bonorum, nec eſt ſui capitis. Bona ſiquidem voluntas ſimplex eſt, atꝗque in ſuis rebus magis aliorum, quàm proprium judicium æſtimat. 9. Qui nihil vult, niſi quod vult DEus; nec vult quidquam aliud velle, aut poſſe, ſed plenè ſe tradit Providentiæ Divinæ, etiam in rebus ſenſualitati repugnantibus. 10. Qui in fundo cordis ſui nec quidquam de- ſiderat, quærit, & timet, niſi DEum. 1II. Qui omnibus illis, quæ DEus di- ſponit, contentus eſt, & tanquam optimè faéta approbat. 12. Qui libenti animo ſuſcipit occaſiones hu- miliationum, ſubtractionis creatura- rum: cui diſplicet mundus, Cœlum verò in deſiderio eſt: qui æmulatur San- Gr ron ennr aherig Gleuin ſcertt,e Den Ptun lklen ne, mng,, ſihmnit rn⸗ u Ullere nni kre⸗ hlctrt Alenn. Ction. er eltlemmn Ohmmnibu Dommnbe Ulter Ndt mn, bece voluntz ismngt dodcnn tg Inundi Eml Iinehes 10,0 ande⸗ DEun Dus . tancban 12, C Oneshe. retune Celun nulatur Meditatio II. 65 Sanctos, ut ijs aſſimiletur. Inſpice nunc ſecundùm has Notas tuam vo- luntatem mi Candidate, &, ſi necdum edò pertigeris, ſaltem habere deſidera, qui enim Bonam Voluntatem verè de- ſiderat, eam ſine dubio jam poſſidet. MEDITATIO II. De alijs tribus præparationi- pus animi, ſeu de Diffidentia ſui, Confidentiâ in DEO, & Ora- tione. C.alera Omnnes jam præmiſſas . Præparationes parùm roboris habituras, ſi deſtituantur Diffidentid ſui, Confidentiä in DEO ,„& Gratione. Scito proinde mi Candidate te ſine DEO, ac meritis Chriſti, ad omne ſu- pernaturale bonum prorsùs impoten- tem exiſtere, dicente Chriſto Joan. 15. Sine me nihil poteſtis facere: & Apo- ſtolo 2. Cor. 3. non ſumus ſufficientes cogitare aliquid à nobis quaſi ex no- Eis, ſed ſuffeientia noſtra ex DEO eft. Atque 66 Diei Il. Atque inde planè neceſſarium eſſe, ut tuam ingentem debilitatem, & impo- tentiam profundiſſimè penetres, viri- busque tuis penitùs diffidas. Tanta ſiquidem eſt infirmitas, imbecilitas, & inconſtantia humanæ voluntatis, ut eidem nihil inædificari poſſit ac de- beat, præſertim ubi, uti in præſentia- rum, de rebus omnem naturæ vim excedentibus agitur. Perpende miſe- randos caſus Virorum excellentiſſi- morum, qui ſuæ virtuti nimiùm con- fidentes, momento peſſum acti ſunt, & in interitum prolapſi. Diſce tu, mi Candidate, aliorum damno ſapere, tuamque vitam ſpiritualem, ab omni- moda tui ipſius diffidentiâ inchoa, & proſequere. onſidera II. Ob magnitudinem debilitatis propriæ, nequaquam ta- men à propoſito, & arduis etiam re- ſolutionibus pro DEO, recedendum aut deſiſtendum eſſe, ſed tantò majori conatu ad DEum Optimũ per omni- modam in Illo Coxfidentiam recur- rendum. Cùm enim Teſte Apoſtolo . 00. tur n lt u 1noen olokt. te Ann lemede mu EINE Ugre⸗ Oonbus it, ten ein ühm Ctee Uumm w n neſt,t nedVti. 8 Unntr Mhedlts olunne Cltxt Ptrſentn Nture in engemnie Clenric midmcor adiſ Menn en donn. 1 Uchon tudinen gumt ttian e ebenkon mzori omn. ,lecur⸗ okah le Meditatio II. 67 loc. cit. cſficientia noſtra eær DEſit, qui, ut dicitur Iacobi 1. dat omnibus affluenter ,& non improperat, nec patitur quemquam tentari ſapraid, quod poteſt. I. Cor. 10. Qui poteſt, vult, & ſcit nos adjuvare in omnibus, in quo omnia poſſumus, dicente Apo- ſtolo, Phil. 4. Omnia poſſum in eo, qui me confortat: quid aliud agendum, quaàm ut perſiſtamus in fiducià, quam habemus per Chriſtum ad DEum. Tu igitur, mi Candidate, ex hoc mo- mento te projice in amabiliſſimam DEI protectionem, confugiendo in omnibus tuis neceſſitatibus ad Eum, ui dicit, quoniam in me ſperavit, iberabo eum, protegam eum. Pſ. 90. neque ullo tempore deſpondeas ani- mum, etiam ob quascunque negli- gentias & culpas forſan admiſſas, ſed agnitâ humillimè culpâ, & congruis mediis deletâ, novis animis inſurge, neque unquam benè cæpta deſere. Certus, quia nullus ſperavit in Do- mino & confuſus eſt. Eccl. 2. Con- 69 Diei I. Conſidera III. Ex agnitione pro- priæ debilitatis, Divinæque Bonita- tis, & Omnipotentiæ ad ſuccurren- dum in omnibus, prodire Orationem, quà, quod minùs habet natura poſſi- bile, rogamus DEum Optimum, ut jubeat Gratiæ ſuæ adjutorio miniſtra- ri. Ad hujus continuum, præſertim in principio boni cujusdam operis, exercitium hortatur Diſcipulos ſuos Sanctiſſimus Legislator Benedictus in Prol. imprimis, ut quidquid agen- dum inchoas bonum, perfici Wax. ziſſimà Oratione depoſcas. Opus, quod moliris, mi Candidate, eſt præ- cipui momenti, magnæ proinde te- meritatis & præſumptionis foret, il- lIud non præmiſsà inſtantiſſimâ ora- tione inchoare. Conſidera, quo fer- vore S. P. Rom rofugn ,& in ere- mum, ſoli DEO ſerviturus, ſecedens ſe commendaverit, quàm ardenter Divinam opem imploraverit. Idem te docebunt exempla aliorum San- QRorum noſtri Ordinis, qui omnes ſtatum ſuum, conformiter monit 6⁶ Grirn 5 Nech Kelmtes W. Deh Copon Nhe mniee iſre ene nvit. N tüidnestn tün un ſaltt, Iutae Kegnons iznn Aumme, etmn in hiue dneht bonit rennen. Ntinen, tunael tinnm, lominki ,Dreerit n opeit ulosſu⸗ elchl li fiize 1 t,einn Tondett loret,i mdon Pquoke Einer ſetelen wlelte t. UVen un San⸗ Uomne; tnonin Meditatio. II 69 SS. Patris mox adducto, à ferventiſſi- mis precibus inchoârunt. Sequere præeuntes. MEDITATIO III. De Præparationibus ex parte Corporis. Onſidera I. DEum nec ſolà ani- mà, nec ſolo Corpore, ſed to- to homine colendum eſſe, & quidem omnijure, quippe, à quo totũ eſſe ac- cepimus, quique totũ ſe nobis conſe- cravit. Keſtat proinde, ut poſt præpa- rationes animi, etiam illas ad DEl ſer- vitium, quod meditaris, adferas mi. Candidate, quæ corpus concernunt. Prima itaque diſpoſitio neceſſaria ex parte corporis eſt, ut illud non aliter reſpicias, quàm ſervum, & inſtrumen- tum animæ, & conſequenter ita tra- Gare ſtatuas, uti exigit vilis ejus con- ditio: Panis & diſeiplina & opus ſer- vo, Eccl. 33. ſuſtentandum utique erit corpus, ſed cibo vulgari, Panis ciplinam, diſciplina ſervor cave de- . nique ſervo: quòdſi recalcitret, adhibe diſ- 5 70 Diei UI.-. nique, ne unquam otio torpeſeat. opus ſero. Sed fortaſſe delicatè ni⸗- mis nutriſti ſervum tuum à juventu- te tuà, ut modò contumacem ſentias? verùm cogita, hoc ipſo te ampliùs obligatum eſſe, ut vel nunc tandem ſuæ conditionis admoneas. Conſidera II. Multa occurrere in vitâ Religiosâà corpori valdè moleſta, talia ſunt vigiliæ, jeiunia, abſtinen- tia, frigus, labores aſſidui, defati- gationes &c. Ad hæc omnia, forti- ter amore DElI toleranda, oportet firmum adferre propoſitum mi Can- didate. Quodſi hucusque in delicijs & Corporis commodis vitam exegi- ſti, applica tibi illud S 15. quan- tumgloriſßcavitſeè, & in delicqjs futt, tantum date illi tormentum & lu- tum. Cogita, quæ Chriſtus 5ter- ni Patris Filius pro te ſuſtinuit in Cor- pore ſuo Sanctiſſimo: cogita, quan- ta omnes Sancti paſſi ſint tormenta, cruces, & affictiones, ut ſecuri perve- nirent ad palmam victoriæ: cogita, quid mundanihomines pro fumo glo- * LI&, ien⸗ Ande m. ſn rrlome Kuenil Enhan mn unn eplene t. (ier nbencon alinn eb d Ahden M enn chucel Uertrus Weel nn uſ heſer Aten. lſnetn. mked eami hetinter 8 Cutrerel molett Alinen 1, Elet in in 1, gore NC P S mereg⸗ nu ſefun 1s Ater tino⸗ ,un⸗ menta, hen. Cgirn, wogh⸗ ſi⸗/ Meditatio UI. 71 riæ, pro terræ glebâ, pro rebus abre- ctiſſimis patiantur, quosque ſubeant moleſtias: & proh pudor! ſi minus pro Regno Cælorum ſubire detrectes. Ad magna præmia, inquit &. Greg. hom. 37. in Eang. pervenirinon po- teſt niſi per magnos labores. Imita- re Sanctos illos, qui pactum cum cor- pore ſuo iniêrunt, in hâc vitâ nullam eirequiem indulgendi, ut poſt univer- ſalem Reſurrectionem perpetuàâ pace lætari, omnibusque delicijs abunda- re valeat. Et hæc erit Secunda diſ- oſitio. Conſidera III. Tertiam diſpoſitio- nem in eo conſiſtere, ut corpus tuum non ſolùm adſtringas ad labores & moleſtias illas ſubeundas, quæ ex præſcripto communis obſervantiæ ſu- beundæ erunt, verùm etiam, ut ſæ- pe âà rebus de ſe licitis abſtrahas, idque per ctebras & modicas ſaltem abne- gationes ſenſuum, in viſu, auditu, guſtu, odoratu, tactu, linguàä. Com- poſitio ſiquidem exterioris hominis, quæ ſine frequenti iſtà abnegatione S haberi 72 Diei W. haberi nequaquam poteſt, eſt quaſi primus incipientium labor, quo neg- lecto difficulter aut nunquam ad inte- riora pervenient. Habes igitur mi Candidate, quà præparatione, tum animi, tum corporis, DEl Servitium in Religioſo Statu auſpicari debeas, tuum erit iſta opere complere, in ſe- quentibus audies inſtruentem SS. Le- gislatorem, quid per decurſum tui Novitiatũs tibi agendum incumbat. EF: Y N E FEee DIEI IV. MEDITATIO I. De Beneficio Religioſæ Vo- cationis. Onſidera I. Quantum ſit hoc beneficium reſpectivè ad ea, 4 quibus eò mediante erutus & libera- tus fuiſti. Perpende tantiſper, quis & qualis ſit Mundus, & mox agnoſces ingens beneficium, quod tibi contu- lit Optimus DEus in eduétione tui ex heoe stened Amatd Cennre Aont, lendunt eNlr, ehuutt ngerpt 1 Dorrn Pm l Imeimen Atn elliio lahri , aalri ungkee iAi . lt hoten ine e Uud (luint hoc Meditatio I. 73 qui hoc Sæculo nequam. 1I. Mundus eſt onep. totus tenebroſtus tantæ ſunt tene- ulie., bræ Amatorum mundi, ut ſe ipſos non Shun videant, nec attendant, quibus ſe ipſos ntun paſcant, vel ubi maneant, vel quò Seniin tendant. Neſciérunt, neque intelle- Widen erunt, in tenebris ambulant. un- lreil de putant ſe eſſe ſapientes, cùm ſtulti nle ſint: putant, ſe eſſe magnos, cùm nihil unun i ſint. Dicunt bonum malum, & malũ Wumet, bonum. 2. Mundus eſt falſus & fallax, “ & non invenitur in eo veritas: exte- N rius aureus, interiùs luteus, ſimilis ſterquilinio nive tecto, & ſepulchris . dealbatis, putredine plenis. Ecce, quam fallax ſit Mundus, qui etiam e o amantes ſe devorat, juxta illud Au- guſt. Amas ſæcilum, abſorbebit ter fallaces ſunt divitiæ, fallax mundi nithe gratia, potentia & gloria, uti innu- le meris teſtimoniſs & quotidianis Aler exemplis oſtendi poteſt. 3. Vita ,is mundana eſt multùm laborioſa, Sap. goles 5, Laſſati ſumus in viä iniquitatis ſonm. & perditionis, ambulavimus vias enies Seice. Curre per ſingula, & in- *D venies . . 74 Diei W. venies tot animæ tormenta, quot vVitia, quibus planè ſcatet mundus. 4. Mundus eſt periculis plenus. O quis ſatis explicet corporis & animæ quamplurima, & æternùm pereundi pericula! tu mi Candidate his omni- bus & ſimilibus tecum perpenſis, DElI Bonitatem & Miſericordiam exalta, uæ te eduxit de tenebris in admira- bile lumen ſuum, de loco fallaciæ, reſſuræ, laboris, & pleno periculis, in locum Fidelitatis, pacis, quietis, & ſecuritatis. Gaude ſicut illi, qui er Arcam à periculo diluvij fuerunt iberati: & ſicut Loth ab incendio Sodomorum ſalvatus fuit: & ſicut Filij Iſraël gaviſi ſunt, cùm ſervitutem Pharaonis, & exercitum ejus evaſe- runt, & ſicut Pueri à fornace ignis Babylonicà liberati. Conſidera II. Magnitudinem hujus beneficij reſpectivè ad ea bona, qui- bus in Religione fruitur Religioſus. Primum bonum eſt, quòd vocatus ad Religionem habeat magnam Arrham & ſpem Pradeſtinationis. 0 ine UMrpr. mnl lent nun 90 liien Airitirn M en / nignl ntg hn oane tuoll a Lü Lite D nnin nunnbt ion Ud Un An W mn, gut mundu ndO mzeen ltehson epenlll lan ert 6inalini ofalen ieroll Kontlig Uniinn SAr t: Aſa lervitun ierl mcen⸗ wenhr Hona, Gvocat mipnA patimnt. s, Medidatio I. 75 O Religio, exclamat D. Bern. Serm. de Margar. O vita beata! vita An- gelorum! verè Religio eſt Paradiſus! verè non eſt hic aliud, niſi Domus DEI & Porta Cæli. O Porta præ- clariſſima, per quam in Sanctam Ci- vitatem iniratur, per quam Regnum cCzlorum rapitur & poſſidetur, ad æterneæ hareditatis patrimonium bpervenitur &c. Secundum bonum, eſt Cntaplum, quod accipit Religio- ſus in hac vitâ, nimirum dum pro uno Patre, Matre, paucis Fratribus, habitaculis, externis, temporalibus, terrenis, recipit tot Patres & Fratres, uot ſunt Ordinis membra, qui omnes Adeliori obſequiò fulcient & diligent, uàm ſimul omnes, quos propter Eum reliquit: recipit præter com- modam habitationem & proviſionem in cibo, potu, veſtitu, interna, ſpi- ritualia & Divina, & pro mundi ni- hilo DEum ſuum & omnia. Ter- tium, quèòd habeat commoditatem Omnem vacandi ſoli DEOD, & ſuæ ſaluti ,„ modo ſe ipſum non velit *D2 im- 756 Diei W. implicare occupationibus imperti- nentibus. Quartum, fit particeps omnium bonorum peraétorum to- tius Ordinis & Monaſterij, tot mil- lium Sanctorum in Coœlo & in Terràâ. Lüintum, proviſus eſt innumeris medijs proficiendi ex 88. Libris, pijs & Religioſis exercitijs, frequenti uſu Sacramentorum, diſtributione tem- poris, bonis exemplis, directione & monitis Superiorum & Virorum ræclarorum, qui eum ut fratrem di- ligunt „ & omnia ſua ſine invidià ei communicant, modè velit: deni- ue ex Regulâ vivendi, quæ eum re- iſſimè ducit ad Cœlum. Sextum, Occaſio infinitorum meritorum ex erpetuâ Obedientiâ, modèò velit eſſe obſervans Regularum, communis laudabilis obſervantiæ, & directio- nis Maj'orum; quæ omnia ex ipsâ perfectione maximũ ſortiuntur pre- tium & æſtimabilitatem. D. Bernar- dus Serm. de quær. hbon. marg. bona Religionis ſic recenſet: in Religione ſandtà, inquit, vivit homo burins, cadit Prit ct 1 ir ſer 1 r lte, Dbumen ſennnn Orllt Punöten e Cdben t,dau w mum, ti riun lnden Dfanm ume Fuün Alirt Ae, Ealene Were me Meditatio I. 77 thet cadit rarius, ſurgit velocius, ince- hnten dit cautius, irroratur frequentius. Arn ti 18l cſit ſecurius, moritur confiden- iiuum 1a s ve citius, remuneratur, Kle bioßtns. Perpende ſingula mi Can- didate, & intiméô cordis affectu ad DEum converſus, Ei infinitas gratias egtent refer pro tam inſigni beneficio, & pro- neta Pone taliter in hac Religione vivere, lin ne tantis bonis tuà culpâ teipſum ſpo- Vn lies &c. „. iünene , Conſidera III. Gn horrendum * ſit, Religioſum DEG poſt tam gran- el dia accepta beneficia eſſe adhuc in- mam jurium, ſeque ipſum tantis bonis lrnu ſpontè ſuâprivare. Tu mi Candida- ANO te ne aliquando, quod abſit, ad hanc * miſeriam devenias, omne delibera- rei tum peccatum, ut colubrum, fugito, M tepiditatem execrare, & finem tuæ Kü Religionis ac media, de quibus in AÿE ſeqq. Meditationibus agetur, benè in- nh telligere, voluntate compleéti, & Dm opere exercere allabora, Deumque Nbu inſtanter precare, ut qui dedit velle, e det etiam perficere. innume ibrs Diei W. MEDITATIO II. De Fine Vocationis Religio- ſæ in genere. 78 ( Onſidera I. Non eſſe ſatis, ut is, qui à DEO ad Statum Religio- ſum vocatur, eum quomodocunque amplectatur, ſed inſuper neceſſarium planè eſſe, ut mentis ſuæ obtutum figat in eo fine, illique firmiſſimè ad- hæreat, ob quem DEus Ordinem Re- ligioſum in S. Eccleſia inſtituit. Finis autem iſte ex omnium conſenſu non eſt alius, quàm Perfectio Religioſa. Hæc eſt illa pretioſa Margarita, ad quam inveniendam & comparandam, danda & relinquenda ſunt omnia, hic eſt ille theſaurus abſconditus „ pro uo obtinendo omnes mundi the- auri parvi ſunt faciendi. Tu mi Candidate, ad eam, tanquam ad ſco- Ppum tuum, mentis oculum perpe- tuò defixum habe, eamque totis viri- bus, præ omnibus mundi divitijs, delicijs K 010. anlce⸗ ſan, u Daounn ſientü tl,mi Non nen Mio fndku,f urli⸗ ugedr n, n mmordn v, . em Menits anncin⸗ uhC l,i Eurbas mlan mmuben WUde 1 n ſtt ut nRelge Cenngn Ceharin Obtutur Wn. Wnen). itun iu⸗ Andn Nagoli la, 41 randen min , n ndi the UIn nlo⸗ then. snii⸗ ivitis, Geleſs Meditatio II. 79 delicijs & honoribus, inſectari adju- vante DEO fortiter conclude. Conſidera II. Perfectionem Reli- gioſam, uti præter alios notat noſter Caſtaniza, non conſiſtere in eximiaâ ſcientiâ & doctrjnà, non in eloquen- tiâ, non in patratione Miraculorum, non inmagnis & mirabilibus operi- bus in oculis hominum, non in appa- ritionibus, viſionibus, illuſtrationi- bus, aut alijs Divinis Favoribus, non in operibus heroicis virtutum mora- lium, non in auſteritate vitæ, ſeu in extraordinarijs corporis affli ctationi⸗ bus, uſu ciliciorum, jejunijs, vigi⸗ Hijs &c. non in conſolationibus, pijs- que & fervidis affectibus, non in mul- tis quotidianis precibus, aut in fre- uentando Choro, ſilentij Regularis cuſtodià, vitâ ſolitaria, reformatàâ Regulari diſciplina, alijsue ſimilibus exterioribus obſervantijs: ſiquidem hæc omnia, aut media ſunt, aut ſigna, aut præmia Perfectionis, quæ omnia absque ullà perfectione homini ineſſe poſſunt, quamvis alia præ alijs ſint D4 magis 80 Dieè W. magis neceſſaria, ut præcipué abne- gatio ſui, exercitatio virtutum, & patientia in adverſis. Ex quibus tu, mi Candidate, pro tuâ utilitate diſce ſequentia, Primò, quèòd præcipuum ſtudium tuum, futurô Novitiatũs, & vitæ Religioſæ tempore, non vwerſari debeat, ut aſſequaris unum aut plu- ra ex mox enumeratis, ſed ſolùm, ut ijs, juxta ſtatum tuum & conſilium Patris Spiritualis, utaris tanquam medijs ad veram & ſolidam Perfe- Gtionem obtinendam. Secundò, ne inordinatè triſteris, aut turberis, ſi non tam acri intelligendi vi, aut tam eximià doctrinà & eloquentia, ac quidem velles, polleas: ſi ad extra- ordinarias corporis afflictiones vires tibi deſint: ſi deſtitutus ſis conſola- tionibus, & teneris illis, quos non- nulli experiuntur, cordis affectibus: ſi multis orationibus, & profundis meditationibus &c. inſiſtere non va- leas. Ne, inquam, triſteris, quia ſine iſtis pertingere potes ad finem Vocationis tuæ, qui in his minimè Ccon- N! 5 I ume blprr pulde⸗ nönnin ls,Nnt Mume Atetit Dnis Münrr bskra Ouhs minin aetln Uit, uhan De Ihymvin in6 mmt. Allen enl öm Meditatio II. 81 ein conſiſtit. Tertiò, ne tibi vanè com- un, 4placeas, aut aliis meliorem æſtimes, kun uantumcunque præcellenti ingenio, turile 4Arins, alijsque naturalibus talen- ihmn tis ſis præditus, quia hæc parvi ſunt um apud DEum pretij, ut ea, etiam maxi- nomel mis inimicis ſuis, videlicet dæmoni- nau bus, non ademerit, quibus tu tamen lin, in his naturalibus multò es inferior: Ohlliu ſed neque tibi blandiaris, aut te ex- uudu tollas, ſi plus alijs, auſteritatibus ſis mn e addictus, aut in teneros affectus to- uucet tus diffluas, aut prolixis inſiſtas ora- ui tionibus &c. quia hæc & ſimilia un omnia inveniri poſſunt in homine i,1 imperfectiſſimo, ſuarum paſſionum Aenmn mancipio, ne dicam, DEl inimico. nsin Quartè, cave ſummopere, ne, ſi AH. DEO, vel per ſe, vel per Superiores, Rne aut alio modo, diſponente, ab uno Gtu vel pluribus é prædictis impediaris, minmg in murmurationem, impatientiam, eunm inquietudinem incidas, uti v. g. ſi ab 6, qu illà eloquentiâ & doctrinâ, quam con- Iim ſequi optares, ex diſpoſitione aliquàâ in Superioris impedireris: ſi 4 ſolitis *D/ tuls 32 Die? . tuis exercitijs, quæ magnâ cum quie- te, & jucunditate peragere ſolebas, morbo aliquo, aut obedientiâ abſtra- hereris & c. hoc punctum eſt maximi momenti, profundè igitur conſidera, & per ardentiſſimos affectus ad DEum converſus, fortiter conclude, quæ tibi tum quoad hoc, tum quoad alia in hac conſideratione propoſita, pro toto vitæ præſentis tempore & futuràâ æternitate ſolatio eſſe poſ- ſunt. Conſidera III. In quo demuùm ſita ſit eſſentialiter Perfectio Religioſa, uam dixi eſſe finem Vocationis iſtius. Conſiſtit igitur hæc Perfe- tio in Charitate DEI, conformiter Serg, S. teſtimonijs: Finis præcepti e autem charitatem habete, quæ eſt Tincklum Perfectionis. Coloſ. 3. Ple- nitudalegis eſt dilectio. Rom. 13. &-. Hæc autem Charitas ut perfecta ſit, ſimilis eſſe debet arbori firmiter ra- dicatæ & frugiferæ: nam Charitas, quæ non eſt radicata, citò evaneſcit & charitas. I. Tim. I. duper omnia Uulent don 1 N du aleel n he oller ulde nmanil u uir/ 4 Uock onnyr rperon Urade inc, uren rwont Umgote A ben den ſamgn il Uim ng eſolebe⸗ lakſre Meditatio I. 83 I & omni tentationum vento dejicitur; && quæ non eſt ferax bonorum ope- rum, DEO grata eſſe non poteſt. ate Porrò Radices Charitatis in hac vi- tà, de quàâ in præſentiarum ſermo eſt, n D ſunt Fides & 5es, ſine quibus firma u conſiſtere nequaquam valet: juxta tumgnon illud Apoſt. 1. Cor. 13. nunc autem eeln manent Fides, Spes 9 Charitas, tria enporel l . lenint Naa, enton agc, major autem horum eſt Chari- tas. Fructus verd illius ſunt actus aliarum virtutum moralium, ex ejus imperio procedentium, ſine quibus, inſtar arboris Evangelicæ ſolis folijs gloriantis, maledictioni Divinæ re- eela manet obnoxia. Per Fidem & Spem lormite ruit npi gueg l), N ⸗ lcſt, lterer hariti faneſer Charitas conſervatur in ſuo virore, contra quoscunque inſultus & cona- tus dæmonis, mundi & carnis, qui- bus eam deſtruere nituntur: nulla enim tam gravis poteſt eſſe tentatio, adverſitas, illecebræ &c. quæ forti fide & firmâà in DEum fiduciâ vinci non poſſit: cujus rei teſtimonijs ple- næ ſunt S. Paginæ, veteris & novi Teſtamenti: Sancti per fidem vice- . *D6 runt 34 Diei W. runt regna, obturaverunt ora leo- num, extinzerunt impetum ignis, effugerunt aciem gladij, fortes ſacti ITunt in bello: Sicene, ant, non ſu- Neipientes redemptionem, ut melio- rem invenirent reſurreltionem & c. Hebr. 1I1. Idem planè præter exi- mium decorem, quem addunt Cha- ritati, præſtant actus aliarum virtu- tum, quævis in ſuo genere, ut adeò Charitati his ſtipatæ virtutibus, nihil in ullo perfectionis genere pro hoc viæ ſtatu deeſſe poſſit. Ecce mi Can- didate, hæc eſt illa Perfectio, quam quidem actu jam tenere non obliga- ris, ſed ad quam tendere, ut Chriſtia- nus per media Chriſtiana, ut futurus verò Religioſus, per media tuæ voca- tionis obligaris. Quantùm in e4 hucusque profeciſti? ab hujus pro- ſecutione ante mortem deſiſtere ſine piaculo non licet. Verùm cave, ne unquam à vià perfectionis ineundâ, & proſequendàâ, te abſterreant quæ cunque occurfuræ difficultates: ob- ſidebunt eam, tanquam quidam La- 0△ trunculi, al, ztsk⸗ N, jmrer ſan enpe Mg leen un k (lkeit Hnpnin lentole ohttn Unn lun cs in ihni, nula, 6 nſe. ſele finen Dreteren chnrt fun nn ,t ade ins n e weni. linen nolle tChrit tfutun ee vo. m ück hus pro⸗ lerelne ne, le neundt, Arae tes: 0b Meditatio II. 35 trunculi, maligni Spiritus, mundus cum ſuis fallacijs veniet tibi in occur- ſum, caro propria ſe nimiùum quan- tùm refractariam exhibebit &c. Tu verò macte ſis animo, aſſume ſcutum inexpugnabile Fidei, & firmiſſimæ in DEum Fiduciæ, & quantum tibi ipſi diffidis, tanto majori affectu ad DEum tuum te confer, Ejusque SS. Provi- dentiæ & ductui te totum committe, neque dejiciaris animo, ſi tardè pro- ceſſeris, ſed cum humili patientiâ & longanimitate tuammet imperfectio- nem tolera, certus, ſi modòè à ſeriò proficiendi conatu non deſtiteris, mi- rabilem optimi Numinis circa te Pro- videntiam & ſuavem diſpoſitionem ſis experturus. . MEDITATIO III. De Fine Vocationis ad Ordi- nem D. P. Benedicti in ſpecie, & medijs generalibus & parti- cularibus ad hunc Ordinem Vo- catorum. D7 Con- 86 Diei W. Onſidera I. Præter generalem Finem, omnibus Religioſis Ordinibus communem, qui, uti Me- ditatione præcedenti dictum eſt, eſt Religioſa Perfectio, ſingulos Ordines habere ſuos particulares fines, qui dici poſſunt Fines proximi, & compa- rativè ad Finem ultimum & medium habent ſe tanquam media magis prin- cipalia. Aliqui pro Fine proximo ha- bent Paupertatem, alij Silentium, alij carnis Mortificationem, alij Ver- bi Divini Prædicationem &c. Ordo D. P. Benedicti verò pro Fine proxi- mo primario ſuis Aſſeclis proponit actiones vitæ contemplativæ, quales ſunt omnes illæ, quæ immediatè ad PEokriarum animarum ſalutem & perfectionem tendunt. Secundariò tamen & minus principaliter, quam- vis non merè per accidens, ſed etiam ex primævà inſtitutione, vult ſuos incumbere etiam vitæ activæ operi- bus, quæ ad proximorum ſalutem & Perfectionem ordinantur, itatamen, ut ſemper vita activa contemplatx . ub⸗ eir ons nlod ERu Ueſi röpuin okern Cren uer. ge Gltor Cl Nonbsie eiten lufen n eie N n unn ind t, e deralen lerie. achd 0eOrines in,d Coom. Enedinn rbrir Anolu. letim, iFe. Ke N Nyet nt ,Alle bate tem 6 ndari⸗ guan⸗ etiam ltuos her⸗ ten amen, luige ⸗ Meditatio II. 97 ſubſerviat, & à perſonis privatis hujus Religionis non aliter uſurpetur, quàm quando, & quantùm Superioribus be- nè viſum fuerit. Tu ergo mi Candi- date, ſi verus Benedictinus eſſe deſide- ras, primariò te totum trade proprio profectui, tuamque ſalutem & per- fectionem omni poſſibili conatu & ſtudio operare, quoad reliqua verèò totus à Superiorum tuorum nutu & diſpoſitione pende. Ex quo etiam coſige, quèd is à ſcopo hujus Reli- gionis aberraret, qui quaſi principali- ter intenderet praximo ſuccurrere, quia fieri poſſet, ut totàâ vitàâ ſuâ nun- quam ad ejusmodi Officia applicare- tur. Vide, qualis ſit tua intentio? Conſidera II. Quèd Ordo Bene- dictinus ſuis Aſſeclis ad aſſequendam propriarum animarum perfectionem ſpecialiſſimè præſcribat veram Obe- dientiam & Humilitatem, quæ adeò huic Ordini ſunt propria, ut ſuo mo- do dici poſſit ejus Finis in his quoque conſiſtere, & iis deſtitutus verus Be- nedictinus eſſe non poſſit. Poteſt gus eſſe 88 Diei W. eſſe verus Benedictinus ſine magnà vitæ auſteritate corporali, abs- que externà ſolitudine, ſine alijs qui- bùsdam heroicis actionibus, at verèò Benedictinum eſſe ſine Obedientià & Humilitate, tam parum eſt poſſibile, quaàm dari ſolem ſine luce, ignem ſine calore. Quapropter S. P. & Legis- lator mox in principio ſui Prologi, omnes adhunc ſuum Ordinem ve- nientes alloquens, Obedientiam aſ- ſumendam docet: Auſeulta O fili & . E& eficaciter comple, ut ad Eum per Obedientiæ laborem redeas, 4 quo per inobedientiæ deſidiam reher. Ad te ergo nunc meus ſermo dirigi- tur quisquis abrenuntias proprqs vo- luntatibus, Domino Chriſto vero Re- gi militaturus Obedientiæ fortiſſima atque praclara arma aſſumis. Et ite- rum: ergopræparanda ſunt corda &- corpora noſtra, ſancta præceptorum Obedientiæ militatura. Et quia te- ſte eod. Sanctiſſimo Patre Cap. 5. & experientiàâ, Obedientia absque Hu- militate ſubſiſtere nequit, meritèò Hami- leℳ an olini tont oNen ronete ter ont Folut ſiltlu nrhuen tnte win Dhuän hunm nteinh Cmnt olte⸗ llnume D Amart an Gr l ndusg NN Ne Un ſeſor d Lfuonl 1 45s. iͦ I. INe Renii keſdi D 6 nen e. Wan 1. fnor. llurn, ,l ſnt rol.. ins Urite. 1e ute⸗ 5. & 1eH- nerith n. Meditatio III. 99 Humilitas Obedientiæ adjungitur, atque in his duobus ſpeciali quodam modo Finis, ſcopus & Spiritus hujus Religionis conſtituitur. Dehis dua- bus Virtutibus principalibus, quas propterea Sanctiſſimus Legislator in- ter conditiones boni Novitij ponere voluit, ut earum jam in Novitiatu ſolidiſſima jacerentur fundamenta, infra habentur particulares medita- tiones, tu interim mi Candidate ex- plora animum tuum, quéò affectu in has virtutes feraris, & certus eſto, tan- tùm te in had Religione profecturum, uantùm fueris Hamilis & Obediens. Conſidera III. Antequam ad par- ticularia media, pro tuo Novitiatu ritè inchoando & terminando, medi- tanda progrediaris, nòôſſe te oporte- re, quæ ſint media generalia cujusvis Religionis & Ordinis, & particularia hujus Benedictinæ Religionis, quibus mediantibus finem ſuum, id eſt, Per- fectionem Religioſam obtinere niti- tur. Primum medium generale ſunt Vota Religioſa, Paupertatis, Caſti- tatis 90 Diei W. tatis, & Obedientiæ. Secundum eſt ipſa S. Regula, Spiritu S. dictante conſcripta. Tertium eſt Stabilitas, & Converſio morum. Quartum ſunt Statuta, Ceremoniæ, laudabiles con- ſuetudines, monita, inſtructiones Or- dinis, Monaſterij, Superiorum, & PP. Spiritualium. Quintum in prio- ribus quidem jam implicitè conten- tum, ſed tamen ſpeciali conſideratio- ne dignum, eſt fequers & devotus uſus Sacramentorum Pœnitentiæ & Euchariſti?. Tu mi Candidate, ex horum conſideratione ſeqq. in tuam utilitatem decerpe. 1. Quamvis Novitius nondum ſit adſtrictus votis Religioſis, peſſimè tamen ageret co- gitando, quòd emiſſa profeſſione ve- lit vota ſua DEO ad amuſſim reddere, nunc verò, cùm adhuc in ſuâ liberta- te ſit, voluntati propriæ, commodis corporis (ſaltem non graviter malis, aut Caſtitati, ad quam etiam Sæcu- lares tenentur, adverſantibus) & in ordinatis ad res terrenas adhæſioni- bus condeſcendere velit; ſiquidem talis, btt cugerd Seüne ſrers Oron Penini urhean oſrocde ſeninenn e n Niente hKerd Ureibnd inpe taelen Ahhrri Ardn el All oe Wrt s Meditatio III. 91 lim4 talis, ut alia taceam, in graviſſima ſe Idum conjiceret pericula, ob malos habitus MMits, & alia, etiam poſt Profeſſionem à pro- mmin miſſis recedendi. Ideò enim annus lsm probationis Religioſee Profeſſioni tinse præmittitur, ut non ſolum compare- nm tur ſpeculativa cognitio eorum, quæ mimm poſtmodùm totà vitâ agenda erunt, 4uma Veruùm etiam ut circa hæc ipſa praxis ſtemo accedat, boni habitus acquirantur, Gn probeturque ipſo opere, an pares ſi- imal mus ferendis, quæ factâà Profeſſione ͦe humeris noſtris imponemus. 2. Con- gum eipe maximam æſtimationem S. Ke- Qum gulæ, tum quia ejus Author primarius fo eſt Spiritus Sanétus, & minus princi- cretcn. Palis S. P. Benedictus omniũ Jjuſtorum n Spiritu plenus: tum quia hæc eſt lex, teller, ſub quâà militare volumus, & de quà ltbec- aliquando rationem reddemus: tum mod quia hæc eſt rectiſſima norma ſecurè n, perveniendi ad DEum. 3. Pro faci- Geu. litandâ ſtabilitate, quæ reprimet ſpiri- Kn tum curioſitatis & ſuperbiæ, ſis erga io omnes charitativus, mitis, humilis , iie obſequioſus & patiens, ommibusque un 92 Diei V. te inferiorem ex corde reputa. 4. Omnibus communibus & privatis obſervantijs, & ordinationibus Supe- riorum exactiſſimète accomoda, non ex motivo aliquo vel reſpectu huma- no, timore &c. ſêd ex vero ſuperna- turali amore propter DEum, & Reli- gioſæ Perfectionis obtinendæ incita- mento. Denique ſpecialiſſimè refle- cte, & præcave, ne tam frequens uſus dictorum Sacramentorum in torpidam quamdam conſuetudinem abeat, quod quàm nocivum & quan- torum bonorum impeditivum ſit, paucis dici non poteſt. Ergo omnia pro tantæ rei dignitate & pretio age- re decerne. : e DIEI V. MEDITATIO I. De primàâ Conditione boni Novitij, ut verè DEum quærat. Onſidera I. Quid ſit DEum ve- re gquazrere, de quo audi D. Bernar- um c 0 „lud lune tſet M/ Alpurc⸗ 1 Monti ſactmi⸗ linn euit l iſe uan anann At Pnun, Ae ſuui Aun ano Pimnenin Atne lDe Une Pord Aupn kent. Ehrinat, bude. Inhen echin toſten n, Ndr ni Uneet B ſeger orun! Nemde nd Aumnt, Lypnn tetha Meditatio I. 93 Bernardum Serm. 37. de diverſ. di- centem: non aliud tanquam Illum, non aliud præter Ilum, non aliud poſt 1lum. ſive, ut infra ait idem Sanctus: ut nec pro Illo quæaramus aliud, nee cum Illo aliud, nec ab Ilo ad aliud convertamur. Noſter Gerardus Bel- a Novitium DEum verè quærentem ſic deſcribit: le verè DEum quarit, qui nec quidquam aliud in occulto zxambit, quem planè conſt at in omni- bus ſe ipfam E geze ,voluntatem propriam prorſus deſerere, nec aliter cum corpore ſuo, quaàm hoſtiliter age- re, curæ ahimaæ totum intendere. Horrendum prorſus, venire ſubinde, uos diabolus & caro adducunt, & ſſe in Cenobio, gui ſic ſe habeant, quaſe ideò venerint, ut ſibi vivant &, eum quarere DEum venerint, ſe S inveniant, & eheu! eo ipſos, um ad tempus reperiunt, aternum perdunt! De quorum numero tu es mi Religionis Candidate? quàâ inten- tione Monaſterium intràſti, S. Reli- gionis habitum ſuſcipere, vitamque tuam 94 Diei E. tuam in Novitiatu, & poſt illum con- ſumere intendis? Fatere quod res eſt, nec te ipſum palpa, DEus enim ſcru- tatur renes & corda, nec quidquam coram Illo abſcondi poteſt. An in veritate DEum, tuamque ſalutem in hac Religione quæris? An verò blan- ditijs, humanis reſpectibus, aut ali- quo fine temporali ductus ad hunclo- cum veniſti? ſi prius, exulta & læta- re, lauda DEum tuum, quia fecit te- cum Miſericordiam ſuam, & certus eſto, te inventurum, quem tam ve- raciter inquiris. Si verò poſterius, ne progrediaris in meditando, quous- que generosè, & ex animo omnes Ejusmodi ſiniſtras intentiones ſis de- teſtatus, reſpueris, & abjeceris, ac ſincerè profiteri valeas, te unicè amo- re DEl, & majoris perfectionis deſide- rio, velle ingredi Religionem. Quèd- ſi ad hoc cordialiſſimè præſtandum te reſolvere nequeas, rem cum tuo P. Spirituali conferas, ſecùs aut non perſeverabis in Religione, aut vives miſerrimè. Con- Uder⸗ coment KAKr Wehum Aemut, ti uſhen tnlceenm lr nſiſn ann len Aonlun Mut , AManu Ae he n Hommin eitn ellen ien umdhn t RT lun col UAresef inſern k . N llllen rerotl , at Chunel Kler lackett Kan entn enn onn omnt ſs 16, 4 a Ceſcle. i Cum te tuO D.- ut non tvie 0 Meditatio I. 95 Conſidera profundiùs II. Quanti ſit momenti in eo poſitum, ut quis rectà & ſincerà DEum quærendi per ingreſſum in Religionem intentione ducatur. D. Gregorius lib. 1. Moral. ait: & ſemel cor in intentione cor- rumpitur, ſequentis actionis medie- tas & terminus ab hoſte callido ſecu- rè poſſdetur, quoniam totam arbo- rem ſibi fruci us ferre conſpicit, quam veneni dente in radice vulneravit. Summd curä vigilandum eſt, ne vel bonis operibus ſerviens mens retrobd intentione pollaatur & c. Nunquâ vi- diſti arborem, vel plantam corruptæ radicis, quæ, licèt ad tempus vireat & floreat, mox tamen computreſcit & corrumpitur: ita planè res ſe ha- bet cum ingrediente Religionem, & in eâ perſiſtente cum intentione cor- ruptâà: intentio ſiquidem eſt inſtar ra- dicis, quæ ſuâà putredine brevi totam reliquam arborem, ſeu vitam & mo- res inficiet, & licèt fortè initio ali- quid viroris & boni odoris præſefe- rat, paulò tamen poſt, aut pemcki 4 eli- 96 Diei V. Religionis horto exterminabitur, tranſivi, & ecce non erat: aut, ſi eà intentione non correctà, ſed diſſimu- latà, in Religione perſtiterit, inſtar utrefactæ Arboris, non modò nul- os fructus ſolidarum virtutum un- uam proferet, ſed operum etiam, ecundùm externam ſpeciem præſtan- tiſſimorum, valorem & lucrum ſuàâ culpâà amittet, ſibique & alijs nau- ſeam creabit; DEO verò, Fundato- ribus, & alijs ſe melioribus, quòd in- dignus locum iſtum occupet, injurius ecxiſtet. Exhorreſce mi Candidate miſeram iſtorum conditionem: age tu rem tuam, teque totum ad Opti- mum DEum tuum converte, & cum Eo de tuà intentione ſtatue, quod ſta- tuiſſe te æternùm non pæniteat. Conſidera III. Quemadmodum mala intentio peſſimos, ita bona & ſincera DEum in veritate quærendi, optimos effectus producit, horum duos tibi propone mi Candidate, Pos benè expende. Primus effe- us eſt, quòd inde ſequatur mira quies (Atn (cer ics tmenek Ne, det ulun tun anſe ütiin, CKMn ti to Hecſcer btenh tutee mnt t rlitſe⸗ Ulinene Aunann ehene , nen ven 4e N efent lubir ult ſis Ailinn NNdhn ktutume. mn tin npreir Urunk Dnn Pundet. K,c e,beni C Nrn,3 1l0 eſt Perſeverantia . id quod tam mul- „ Meditatio I. 97 uies & tranquillitas animæ, etiam inter adverſa & contraria quæcun- ue. Quid eſt, quod Sponſam in Canti cis ita imperturbatam reddidit, ut neque horrida nox, nec percuſſio- nes, nec vulnera, nec injuriæ eam ad ullum indignabundi animi mo- tum, aut verbulum, perturbati ani- mi indicium, provocare valuerint: certè non aliud, quàm quòd in Quæ- rendo ſuo Dilecto intenta fuerit. Hæc ſola cogitatio, hoc deſiderium, quò tenebatur, Eum inveniendi effe- cit, ut ad omnia quaſi inſenſibilis & immota perſiſteret. Ita ferè contin- gere ſolet ijs, qui ſincerò DEum quæ- rendi & inveniendi deſideriò Religio- nem ingrediuntur, & in eâ perſiſtunt; nihil enim animi pacem & quietem ijsdem eripere valet, dum ſecum perpendunt, ſe non alié animò ad Religionem veniſſe, quàm quærendi Dilecti ſui, cujus inveniendi gratiâ non recuſant etiam dura, contraria, & injurioſa pati. Secundus effectus tos 99 Diei V. tos Religione ad ſæculum, aut à bene cæptis retrahit, ſæpè non eſt aliud, quàm quèd nunquam ſeriò ſtatuerint DEum unicè inquirere, Ei- qᷓue adhærere, ſeu, quòd motivis qui- busdam temporalibus ducti Religio- nem intrârint, quibus cùm potiri non liceat, nec valeant, retractâà ma- nu ab aratro, reſpiciunt. At verò quiĩ unicè ſtatuit Deum verè quærere, maximum habet Perſeverantiæ præ- ſidium, eò quòd Optimus DElIS, qui ſe quærentes non fugit, ſed ultrèò etiam occurrit, vires largiatur ad perſiſtendum, ac quibusve contrarijs obſiſtendum; nam inquirentes Domi- num non minuentur omni bono. Vſ. 33. Si ergò in hac Religione, imper- turbatâ pace & quiete animi, etiam inter adverſa, quæ non deerunt, per- frui deſideres, in eâque usque ad fi- nem vitæ, in omni bono magis ma- gisque proficiendo, perſeverare, am- Pledtere , quod tibi in hac meditatio- ne propoſui medium, quære DEum zuum veraciter in toto corde tuo, v23 . deteſtare reon Nad⸗ nK Dun Mnrhl lt, dun tennbn td/ar Dhn Rivuiin In. W Dnhe ngte n ll te⸗ , 4 Wirau Dond Ge Ceen Unt nenüd ne m, an Rerone on Eent WNe. lncinger udiſeis clm tetraclin t. AtN tteuere, unte , Mun Slrgin! Greconot Nlret ibn. neinne ini, etin unt he Gglent bmgsn⸗ Ferare, nelititt ℳ Nde laelt. Meditatio I. 99 deteſtare omnem ſiniſtram intentio- nem, ſi quæ fortè irrepſerit, pete ve- niam, & converſus ad Amabiliſſimum DEum tuum, offer te IIli plenè ad nutum ſuum, ſicut ſe Chriſtus obtu- lit, dum mundum ingreſſus eſt, in templo oblatus, in Cruce immola- tus: ſicut etiam Beatiſſima Virgo, S. P. N. Benedictus, omnes Viri San- ti, puriſſimâà intentione ſe obtule- runt. Rogans ardenter, ut Optimus DEus hanc oblationem ratam, gra- tamque habere dignetur, ſuâque ratià te adjuvare & confortare, ut Kci perſeverantià compleas, quæ pro Illius ſolius gloriâ inchodſti. MEDITATIO II. De conditionibus, quas ha- bere debet Generatio quæren- tium Dominum. Onſidera I. Primam conditio- nem, tenentem ſe ex parte mo- di quærendi DEum, eſſe, ut inquiras DEum totocorde. Ita DEus ipſe nos 7E2 edocet 100 Diei E. edocet Deuter. 4. cumq quæſiäris ibi on Dominum DEuum tuum, invenies (hb Eum, ſi tamen NB. toto corde quæſié- U. ris, & totà tribulatione anime tu. llell DQuid per multa vagaris homuncio? Eeclig quærit S. Anſelmus Cap. 25. Proſol. nnfii quærendobona animæ & corporis ui? fſihß quære amando, & quæreéndo ama Mlt anum Bonum, in a ſunt omnia bo- Mllßt na, & ſufficit, deſidera ſimplex bo- MMp . num, quod eſt omne bonum & ſatlis hbn eſt. Quid æquius, quàm ut Eum ſo- unn lIum toto corde inquiras, cui te ipſum cun. tot titulis totum debes? totus DEI g 6 es, quiate creavit, & creare per con- quu ſervationem pergit: DEl es modé (uun longè excellentiori, quàm aliæ crea- WMlig turæ, ob modum creationis excellen- azam tiorem, formavit enim te ad ſimilitu- htr . X . ſ dinem ſuam: nec ſolùm DEl es titu- (an! I6 creationis, ſed etiam Redemptio- . 2 . . . ie nis, non eſtis veſtri, empti enim eſtis Wuin retio magno, ait S. Paulus 1. Cor. 6. z mit te Chriſtus pretio infinitè digno, n. laboribus, doloribus, Sanguine, Paſ-· Uh fſione, Morte; quæ omnia infinit? en . pre- rih ipvenie ſbneſt. Pinetet. Pmnmei 2) N huriltcl Sch / nnielt. ſher 10 ſatl urbunde Clttiiin tonN nran mod Uie ter eceleen llniln les tir⸗ Cenpto⸗ mrfi , r. 6 . digno, e, Phon Meditatio II. 1I01 pretioſiora ſunt quàm tu; ex quo ſe- quitur, te totum quantum infinities DEl eſſe. Ergo toto affectu ad DEum converſus, exclama cum D. Bern. Tr. de dilig. DEO. Sitotum me debeo pro me facto, quid addam jam pro me re- fecto, & refecto hoc modos in primo opere me mihi dedit, in ſecundo ſe, & ubi dedit ſe, me mihi reddidit: da- zus ergo & redditus, me pro me de- beo, & bis debee. Quid DEC tri- buam pro ſe, nam etiamſi me millies rependere poſſem, quid ſum ego ad DEum! & conclude ſaltem id, quod eſt in tuâà poteſtate, nimirum totum Cor tuum quærendo Optimo DEO tuo deinceps impendere, nec illud amplius cum Creaturis partiri, de quo dole, & veniam pete. Conſidera II. Secundam condi- tionem, quæ ſe tenet ex parte tem- poris, ut nimirum DEum quaras 4 primo ingreſſu in Monaſterium usg; ad ultimum vitæ terminum inclu- ſivè. Ita hortatur Pſalmiſta Pſ. 10. quaærite faciem Ejus ſemper: & 8. Au- *E3 guſtinus: 102 Diei V. guſtinus: hie ſemper quæramui, &- fructus inventionis, non ſit finis in- quiſitionis. Neque enim propterea non ſomper, Bs bic tantum, ſed ideò hic ſemper dicimus eſſe quærendum, ne aliquando putemus hic ab inquiſi- tione eſſe ceſſandum. Cui conſentit S. Leo Serm. 9. de Nativ. Nemo ad cognitionem veritatis magis propin- quat, quaàm qui intelligit in rebus Divinis, etiamſi multum profecerit, Jemper ſibi eree quod quaærat. Nam qui in id, ad quod tendit, per- veniſſe præſumit, non quæſita reperit, ſed in inquiſitione Sheadd. Tu ergo mi Candidate, noli ſtudium pietatis & perfectionis aſſumere ſoluùm ad annum Novitiatús, noli te lactare ſpebus inanibus & noxijs, aſſequendæ aliquando majoris libertatis &c. ſed cogita, & firmiſſimè perſuaſum habe, Statum Religioſum eſſe perpetuam naturæ violentiam, non eſſe à pugnâ ceſſandum, quousque anima à cor- pore ſeparetur: non eſſe hic tempus otij, ſed laboris: in Novitiatu eſſe ponen- une K emer ANpro Nzel Conmint Cionge entin itten unn , Me ntſl ler⸗ rmne urne⸗ Aeuin Arn D Einl ſrt e⸗ n N le 64,0 fuin. heren genlun, ini⸗ 1 Condent em Ginn in ebe titrent 1d gers Mnnt n ſietit ſolbm 1 te licr levenen le ſumhebe etam elyugn ncor⸗ ctemp⸗ ntuc lonet Meditatio II. 103 ponenda prima fundamenta vitæ Spi- ritualis, ſuper quibus tota ſequens vita usque ad mortem ædificanda eſt, & ſemper magis magisque tibi in eâ eſſe proficiendum: per Profeſſionem Religioſam, Sacerdotium, Officia & c. contrahi novos titulos majoris perfe- ctionis, nunquam majoris libertatis, exemptionum &c. à cujus perfectio- nis efficaci ſtudio ante mortem deſi- ſtere nequaquam liberum eſt homi- ni, prælertim Religioſo &c. Hæc ſunt ſolidiſſima & neceſſaria vitæ Re- ligioſæ principia, quibus tollendæ ſunt noxiæ quædam perſuaſiones eis contrariæ (peſſimorum fructuum, qui inde enaſcuntur) radices. Quid tu ad hæc mi Candidate? quibus dicta- minibus tuus imbutus eſt animus; Nota: Quo ſemel eſt imbuta recens ſer- vabit odorem teſtadiu. Agnoſee ex hac conditione, An DEum verè quæras! Conſidera III. Tertiam conditio- nem eſſe, ut quaras DEum cum for- *EA4 titudint, 104 Diei V. titudine, & robore mentis infracto. Daarite Dominum, & confirmamini. Pſ. Iog. Multa adverſa, multi hoſtes quærentibus DEum, præſertim in principio ſeſe opponunt, contra quos niſi quis magnâ fortitudine ſe munie- rit, & obfirmaverit animum, ex lu- à in tædium, ex tædio inlanguorem, & denique ex languore in ceſſatio- nem deficiet. Monet Eccl. cap. 2. Fili, accedens ad ſervitutem DEI, Ita in iuſſtitiä & timore, & præpara animam tuam ad tentationem. Et S. P. hoc cap. 58. Pradicentur ei (Novitio) omnia dura & aſpera, Per quæ itur ad DEum. S. Martinus, nullibi, niſi in Cruce, Eſum inveniri ajebat. Vides ergo mi Candidate, quàm neceſſaria tibi ſit iſta conditio, niſi à quærendo DEO tuo deficere ve- lis. Præpara te igitur ad omnia du- ra & aſpera, ſcilicet ad plurima cor- poris incommoda, ad vigilias, con- fuſiones &c. ad tædia, afflictiones, deſolationes, cogitans cum generosâ reſolutione, quòd hæc omnia velis liben- Pee hun Eli Müren umß ltons Eunen tilem. in n nue ,On ℳN ſn. rtt lhend Untne rſpen ui, wini 1 en fre intce fmuminj iinge nd elemn um ert nororer n celiti en Nten D open ltctiug Rieng, 640 Mrtinn ninwenn nciene Conclti⸗ lgren⸗ nud n. 1con⸗ ſiones, neroe! ivel lber Meditatio II. 105 libenter perferre Amore DEI, & ad exemplum afflicti, deſpecti & mortifi- cati Filij DElI, nec propter iſta velis ab inquirendo Dilecto deſiſtere, ſed tan- quam fidelis Sponſa, in noéte tribu- lationis, inter injurias & vulnera con- ſtanter perſeverare, prout de ſe ipsâ teſtatur Cant. 3. & 5. Per noct es qua- ſivi, quem diligit anima mea!; in- venerunt me Cuſtodes, gqui cir- cumeunt Civitatem, percuſſerunt me, & vulneraverunt me: tulerunt pallium meum mihi Ceſtodes muro- rum. Confidens tamen econtra, quèòd Optimus DEus non permitter te ultra vires tentari: ſed faciet etiam cum tentatione proventum, ut poſſis ſuſtinere. Ita Ipſemet promittit Pſ. 90. Cum ipſo ſam in tribulatione, eripiam eum, & glorificabo eum. Item Bſ. 33. Juxta éſt Dominus ijs, qui tribula- to ſunt corde, & humiles Spiritaſal- vabit. Quod ipſum experta eſt Spon- ſa ſancta de ſe ipsà ſcribens: Paululum cum teriranchen eos, mornigeee *Ej diligit 106 ei V. diligit anima mea: tenui Eum, net dimittam. Experire & tu mi Can- didate, & hunc Statum tuum novum forti animo auſpicare, & ultrò fa- teberis, tibi omnes labores, incom- moda, afflictiones, abundantiſſime eſſe compenſata. MEDITATIO III. De Impedimentis Quæren- tium Dominum. Onſidera I. Qualiter alicujus æſtimatæ rei obtinendæ cupi- dus, ſolicitè prævideat, & removeat omnia obſtacula, quæ eum rei deſi- deratæ aſſecutione impedire, aut re- tardare poſſent. Tu mi Canditate, jam totis præcordijs aves quærere & invenire DEum tuum, applica ergo animum tuum ad pernoſcenda & tol- lenda illa omnia, quæ tibi hâc in par- te obſtaculo eſſe poſſent. Primum obſtaculum apud quosdam ſolet eſſe immoderatus affectus erga Parentes & Conſanguineos. Non invenitur IEſus er Ka Aaret Gan nid tun in ſeinn Nemin aen Uunn Uimen- ningu ldoctn ihe aarit Wl ſe iſſe Unr Raet An fu , ImCn. mnorun A. sidn duntlin I. rer te Aui Helle Eervyen tteicel e atre Andltre arere⸗ ret dlatol⸗ ennor. Nmnußn etele Nrentes edin. is Meditatio. III. 107 Eſus inter Cognatos & notos: imò qus & quantos ab inquirendo EsII eſiſtere fecit ille cognatorum & no- torum affectus! pleni ſunt de hoc libri hiſtoriarum. Qui te compara- tum ſentis mi Candidate? Affectus iſte imbuit Religioſum affectibus & perturbationibus propinpuorum, per quas pacem & quietem illam, diu optatam in Sæculo ante renuntiatio- nem, ſicque ipſum DEum, qui eſt Princeps pacis, amittit. Idem amor propinquorum non repreſſus onerat Religioſum, involvitque curis ſæcu- laribus adeò miſerabiliter, ut inter- dum oneri ſuccumbat. Et quamvis omnia iſta abeſſent, nihilominus re- ſecandus eſt hic excedens terminos rationis affectus, qui ſaltem retardat à perfectione conſequendâ, & immi- nuit comparatam. Hinc eſt, quèd amantiſſimus Salvator Diſcipulum ad ſui ſequelam vocatum, volentem autem priũs ſepelire Patrem ſuum, & alium res ſuas cum propinquis com- ponere volentem, prohibuerit; qui- *E6 us 108 Dieè V. bus ſignificat, ut ait D. Hieron. epiſt. 125. ad Fab. ideò prohiberi pietatis illud officium, & ad paternas ades acceſſum, ut & affectus retundatur, E& pericula vitentur. Viſne & tu mi Candidate vitare hæc pericula, ne à DEO tuo toto corde quærendo aut deſiſtas penitùs, aut torpeſcas, renun- cia generosè his affectibus, Deum- que in Patrem, ESIIMin Fratrem, Mariam in Matrem tibi delige, iisque totò cordis affectu adhæreſce. Conſidera II. Alterum impedi- mentum revocans à quærendo DEO, eſſe aliorum præſentia, vel præterita, viſa vel audita exempla, promiſcuè conſiderata. Vix credi poteſt, quàm potenter ſe ejusmòdi exempla, ani- mis præſertim Novellorum, inſi- nuent, quantumque à rectà DEum inveniendi vià abducant. Quapro- pter mi Candidate fortiter te comu- ni, & reſolve ad hoc obſtaculum ſe- quentibus modis penitùs removen- dum. I. Inſculpe animo firmiſſimè hoc propoſitum: in Religione iſta . 0 I lc eN ſt elden! ſerni. lanmn mpto net ntee Ange⸗ h N g 1etati⸗ ir cer eunhin TeNN erillt Nrendoa teon 8, Deun. lFruren, ut . n iet enol mennt, Monicut ,uun Ul,ani n, i. 4Dun Cro. eCoſfn⸗ lunk norel. iſine elüre 1 Meditatio III. 109 lo omnindò ſanctè, perfecte, & ad nor- mam Inſtituti mei, quod intra pau- cos dies compleétar, vivere, omnia- que ſervare, quæ ſciam eſſe præſcri- pta, idꝗue etiamſi nullus alius, qui in eâdem Religione eſt, aut erit, ea ob- ſervabit. Nam ego non veni ad Re- ligionem, ut vivam NB. ſicut alij vi- vunt, aut vivent, ſed ſicut omnibus vi- vendum eſt ex mente Inſtituti, neque mihi aliorum vitæ, ſed Regulæ à Re- ligione ſunt ad legendum initiò hujus ingreſsds mei propoſitæ, quas ego tanquam maximas & normam viven- di ex nunc complectar. Hoc propo- ſitumab hoc momento usque ad fi- nem vitæ tenere volo. P. R. Druz- biki Lap. Lyd. Conſid. 7. 2. Nun- uam excuſes defectus & imperfe- tiones tuas, argumentô ab aliorum exemplis deſumptò, hoc enim potiùs aggravat defectus, quia hàâc ratione etiam tu cooperareris ad laxationem diſeiplinæ Religioſæ, & augeres nu- merumtepidorum. 3. Intuere exem- plum Chriſti, & Sanctorum, præſer- *EZ tim 110 Diei V. tim noſtri Ordinis, ut Virorum perfe- cGtorum, & plus crede rationibus & doctrinis tui P. Spiritualis, quàm qui- buscunque contrarijs perſuaſioni- bus, quia per hunc DEus ſalutem tuam promovere decrevit. 4. Cave tamen, judicem illorum, quos aliter agere cernis, te conſtituas, ſed illud hriſtiad Petrum tibi quoque dictum puta: quid ad te, tu me ſequere. Tuum erit, omnes magnifacere, & non omnes imitari. Conſidera III. Tertium, & quidem fortiſſimum impedimentum eſſe ma- los habitus vitiorum, indomitas paſ- ſiones, libertatem vitæ & ſenſuum. Hic omnem lapidem move, mi Can- didate, teque ipſum ſeriò ſcrutare, num quid ex præteritis in animo de- liteſcat, ut ab eo quàm citiſſimè te re- moveas, ſecùs enim, ſi amas pericu- lum, peribis in illo, nec unquam ad DEl tui fruitionem pertinges. Quod- ſi igitur aliquo vitioſo habitu te im- plicatum animadverteris, ante omnia æſtima gravitatem mali & periculi, inm le elcet od K NW bownde 4Ovun) lttee And ti an Conmm, fartti Medute TM umeh ken⸗ ulien Uuhnn on gol unlgn Aünen iſ ie Alis hundert flonbos n i Niün⸗ luͤlie it,4,0 (Uos Me 6,Ed l ſecicn 0e, Tuun , Aron nen tunckn. niazn LEndum. miCen Cantre, nino e⸗ netere⸗ Phenien. lun 4 ol. Utein. eotmnin erell, i Meditatio UI. 111 in quo verſaris, dein odio implacabili vitium illud perſequere, dole vehe- menter & deteſtare actum illum, à quo vitium proceſſit: ceſſa in futurum ab omni ejusmodi actu, & exercitio actuum Virtutis oppoſitæ inceſſanter inſiſte; quæ omnia, ut ritè fiant, DEI Miſericordia ferventibus orationibus pulſanda, & cum P. Spirituali candi- diſſimè tibi agendum, ejusque moni- tis & conſiliis acquieſcendum erit. Circa refrænationem indomitarum paſſionum, de quibus ſuo tempore plenior dabitur inſtruétio, hoc unum notes & obſerves, velim. Ama unum verum Bonum, quod rectæ rationi conforme eſt, & hominem ad virtu- tem, quietem animi & conſcientiæ, ad finem ultimum, ad ſalutem, ad Deum adjuvat & promovet: & contra odio infenſiſſimo proſequere id ſolum, quod eſt verè malum, ſcili- cet peccatũ quodcunque, & omnem imperfectionem, & ſalva res eſt, nec via patebit alijs paſſionibus. Deni- que, depoſitis omnibus vitæ laxioris prin- 112 Diei .. principijs & dictaminibus, ſenſuum cuſtodiam commendatiſſimam tibi habe. Ad hæc ritè præſtanda, induc animum omnibus, quibus eum com- movendum ſperas, argumentis, & cùm in aliquo ceſſerit, pœnam con- ſtitue, deplora veteres errores, pete gratiam &c. BeGGG: G Go DIEI VI. MEDITATIO I. De ſecundà conditione boni Rz RQut ſit ſolicitus ad Opus Onſidera I. Quid nomine Operis DEI SS. Legislator hôclocòô in- telligat. Inſiſtendo literæ & Stylo S. Regulæ, videri poſſet ſolùm intel- ligi Divinum Officium, ſeu S. Pſalmo- dia z ſed Smaragdus Abbas & alij In- terpretes latiùs hic Opus DEl intelli- unt & extendunt: nimirum, verba unt Smaragdi in hunc locum: ad ea, quæ 4 Ao jun ſee 4 nne n ſonthlu ſere danclin Lhene manntet Ari z, u. n. No u, un ulul uttei⸗ ultente nleio adtt mn, cr Meal Morn urhei⸗ ornn H Enlun num tibi Mlindte heundon. nenik,l Ena ores Ne let 1 fort NNO e oloohin in ine!. Meditatio I. 113 quæ propriè ad Deum pertinent, vi- delicet ad orationem, ad lectionem Divinam, ad vigilias nocturnas, curſusq; diurnos, ad jejunium, ad omne Bivinum Officium. Hæc ergo ſunt illa, mi Candidate, ad quæ tanto- pere ſolicitum vult eſſe Novitium Sanctiſſimus Pater. Hæ ſunt occu- pationes præcipuæ, quibus intentum eſſe oportet Religioſum Benedicti- num, cùm hæ ſint maximè conformes fini particulari principali hujus Reli- gionis, nimirùm vitæ contempla- tivæ. Iſtorum nomine quoque ve- niunt, ut magis explicitè intelligas, non ſola Oratio vocalis, publica & privata, ſed etiam mentalis, quæ præ- vijs conſiderationibus, vel devotis & ardentibus aſpirationibus perfici- tur, recollectio animi, examina con- ſcientiæ, auditio Miſſæ, uſus Sacra- mentorum, colloquia ſpiritualia, & quæcunque ad immediatum Cultum Divinum ordinantur, quorum omni- um in hac Religione habentur occa- ſiones opportuniſſimæ, unde ſolùm requi- 114 Diei VI. requiritur, ut ad earundem uſum fer- ventem te ſeriò reſolvas. Conſidera II. Quid ſit eſſe ſolicitum ad Opus DEI. In humanis bonis pro- curandis ſolicitudo vetabatur à Chri- ſto Matth. 6. Nolite ſoliciti eſſe, di- centes“ quid manducabimus, aut quid bibemus &ů c. At in procuratio- ne honoris Divini hæc ſolicitudo eſt laudatiſſima, unde per Michæam Cap. 6. DEus quemvis hominem in- ſtruit: indicabo tibi bhomo, quid ſit bonum, & quid Dominus requirat te: Utique facere judicium, & di- ligere miſericordiam, & NB. ſolici- tum ambulare cum DEO tuo. Porrè ille ad Opus DEI ſolicitus eſt, & dici meretur I. Qui Operi DEI nihil omni- nò præponit, uti S. P. ap. 43. 4 ſuis requirit. 2. Jui omnia ſolicitè præ- videt, ordinat, ſêque devotè ad Opus Divinum præparat juxta illud Eccl. 18. Ante orationem præpara ani- mam tuam, &- noli eſſe quaſi homo, qui tentat DEum, & conformiter cap. 9. 10. & ſeqq. S. Regulæ. 3. Qui velox KAnt be he Uerimen Aümtar men t ten iu⸗ ſanlan l re Uri n uhlad DWnen lnu/, Au , khtcen Aunit Eelbe nte nateret Pherſa monittn nke elee⸗ litan inn. in , NMocurt linche Mcherm nneni g enun ai ℳ bontt 1,Ed hilom , A cttr. Ahu d becl ani⸗ lomn, rmie 3C Telat Meditatio I. 115 velox eſt ad nocturnas Vigilias, & etiam interdiu ad horam Divini Offi- cij, ſeu Operis DEl, mox ut auditum fuerit ſignum, relictis omnibus, quæ- libet fuerint in manibus, ſummâ cum feſtinatione currit, cum gravitate tamen, ne ſcurrilitas inveniat fomi- tem, juxta cap. 22. & 43. 4. Qui ſummà cum reverentiâ, humilitate, modeſtiàâ, attentione, devotione & ræparatione aſſiſtit ipſi Operi Divino juxta cap. 19. & 20. & ſeriò cavet, ne in Cultu DEl etiam venialiter pec- cet: & merito, quia ut monet S. Chry- ſoſtomus hom. 5. de Incomp. DEl. Majore debemus ſtudio curam agere Divini Cultüs, quàm vitæ Sre- hoc eſt, potiùs vitæ jactura facienda eſt, quàm ullum in DEI Cultu admit- tendum deliberatum- peccatum. 5. Qui accuratè obſervat præſcripta tempora exercitiorum ſpiritualium, nihil de ijs per ſuam culpam, vel neg- ligentiam omittit, decurtat, immu- tat. 6. Qui libenter loquitur de DEO & rebus Spiritualibus; & deni- que, 116 Diei VI. que, qui hæc omnia non facit coactè vel invitè, vel ex motivis humanis, ſed liberè & magno ardenti in DEum affectu. Hæc fac, mi Candidate, per decurſum tui Novitiatús, & toto reliquo vitæ tempore, & poteris de hac conditione adimpletâà benè ſpe- rare, ſed ora DEum, ut quod minus habet natura poſſibile, jubeat IIle gratiæ ſuæ adjutorio miniſtrari. Conſidera III. Quæ ſint media & induſtriæ pro exactà adimpletione hujus conditionis. Primum eſt magna æſtimatio iſtarum occupatio- num, immediatum Divinum Cultum concernentiũ. Quanti æſtimat Auli- cus, ſi ad intimũ Principis alloquiũ & obſequia admittatur! Et tu minoris æſtimabis in ejus præſentiâ, alloquio, & ſervitijs aſſiſtere, & occupari poſſe, cui ſervire regnare eſt. Secundum eſt accurata cuſtodia linguæ & ſen- ſuum externorum. Effatum eſt S. Magdal. de Paz. dicentis: Animæ Religioſæ, quæ non delectatur ſelentio, ſſe impoſſibile, ut guſtum aten,, in rebus N oneis ſel. 7 Prum entun Miti tobi⸗ len, ee M uiſfl pkyten 5Ne linef itul . lutunen Almtn i lr. Elt i Men Wuern unfen gun Inltion uiman eolin Meditatio I. 117 tced „ehus Divinis. Et S. Bern. Serm. 17. mmi de Diverſ. Tenuis eſt & lata (lingua) iulhin aptiſſimum vacuandis cordibus in- lriir, Sadhentun ,ſecut multorum mihi bin conſcientias inter vos arbitror hoett atteſtari, niſi fortè omnes tam per- Abenh felcti ſimus, ut nunquam nobis poſt Pulnmm Longas confabulationes inventa ſit terl mens quodammodo vacua, medita- i zio minks devota, ſicca magis affe- umtl ., & holocausſtum orationis non nein aded pingue propter verba, ſive quæ ind diximus, ſive etiam quæ audivinmus, nn verba tamen. Quapropter non ſine nln causâ factum exiſtimo, quòd Sanctiſ- mAl ſimus Legislator noſter c. 4. S. Regu- dit Iæ Inſtrumentis 56. 5z. & yS. quibus Umim Lectiones ſanctas & Orationem- Moe commendat, immediatè alia 4. in- els ſtrumenta præmiſerit, ad debitam cudin moderationem linguæ pertinentia. -&er De immortificatione ſenſuum, res um d clara eſt, quantùm ab executione Aum hujus conditionis impediant; nam üvusm replent animam varijs imaginibus, Get“ eumque emolliunt, & quaſi anima- ℳ lem 118 Diei VI. lem efficiunt: animalis avutem homo, teſte Apoſt. I. Cor. 2. non percipit ea, quaæ ſunt Spiritüs DEl, ſtultitia enim eſi illi, & non poteſt intelligere. Tertium eſt animus liber ab inordina- tis affectibus, quietus & tranquillus. Non poteſt liberè ad DEum aceedere, qui per inordinatos affectus adhuc terræ & creaturis eſt affixus. Audi P. Alvarez ita diſſerentem: Per ni- mium affelctum ad Creaturas capti- vatur Cor, & amittit libertatis & ingenuitatis privilegium, quo DEus illud donavit, cum hominem condi- dit, fitq; inhabile & ineptum ad fa- miliaritaten cum ipſo Domino DEO noſtro. Hos igitur affectus à te reſcin- de, mi Candidate, progredere ad particularia, & deſigna in corde tuo id, quod te hucusque, ne ad DEum tuum liberè evolares, maximè retar- davit, propone emendationem &c. Perpende ſubinde neceſſitatem tran- quillitatis animi, ad hanc ipſam con- ditionem ritè adimplendam, cùm non ſit poſſibile, ut perturbatus ani- Cr. mus unn adlr VRerg Awun Ge Nen o Men lene, Nin Mim, Mianhe miniſ efuunm pnt, lt toten. Miis/ eun Mman Umncken frhiun or- wini CNNE C Meditatio I. 119 enn animus aptus ſit ad ritè pertractan- g dum ea, quæ ſunt Opera Spiritûs pa- cis. UIt ergo animum tuum in per- inilte petuâ tranquillitate conſerves, accipi ttmm breve verbum: In omnibus, qJua à Enngn zaα doluntate & poteſtate non ben- uneln dent, Divinæ Providentiæ, cunct a n d juſtiſimk, ſapientiſſimè, & ſanctiſſi- ins me ordinanti, plenarit acquieſce: in ntyt cæteris verò, adhibitis prudenter & tneh ſincerè medijs humanis, ita reſigna- lenni tzo eſto animo, ut ſive effectus cona- nh zui reſpondeat, ſeve non, certò cre- nnl. das, totam illam operationem non Mdh niſt Divinæ Providentiæ opus eſſe. G O quantâ animi pace perfruereris, ſerei ſi hanc Regulam perfectè obſervares! regeen O quanto cum jubilo & lætitiâ Do- Coemm mino tuo deſervires, & introires in ADm Cconſpectu Ejus in exultatione! ereter un e⸗ MEDITATIO II. en. Demotivis executionem hu- . ni jus ſecundæ Conditionis per- nsr. ſuadentibus. -ð 120 Dies VI. Onſidera I. Primum motivum, Novitium & Religioſum exci- tans ad exactam obſervantiam & ſo- licitudinem Operis Divini, deſumi ex ipsâ naturàâ & Etymologiâ atus Religioſi. Status Keligioſus enim- dicitur à Religione, virtute inter mo- rales præcipuâ, cujus actus omnes tendunt ad immediatum- Cultum- Divinum, ſiquidem homines Statum- Religioſum Profeſſi, per actus virtu- tis Religionis, cujusmodi ſunt vo- tum, oratio, devotio, adoratio, Laus DElI in Choro, Sacrificium &c. totos ſe DEO, & FEjus Cultui addi- cunt, conſêcrant, devovent, & re- ligant; dicitur enim juxta Lactant: 393 4. Div. Inſtit. cap. 25. Religio à religando, es hes Omnipotenti DEO religet, ac devinciat, ut inquit S. Auguſt. de vera Relig. Vide ergo, mi Candidate, ne ſolo nomine velis eſſe Religioſus, qualis eſſes, ſi ea, quæ immediatum Cultum & obſe- quium Divinum ſpectant, negligen- ter, tepidè, & perfunctoriè perage- . res, etin tiüsde nne etWöNN rftioen nodkau Ki, u Mnenhl unl. ipnnen Cpiment ehn lullͤli l n/ th M onne uden laien r hine e ua n . le Meditatio II. 121 tinm res, ac penè inter ultima numerares. n c. Quin potiùs hoc momento ſtatue te- ndb cum, omne deinceps vitæ tempus; Umi téque totum Creatoris tui laudibus Nle & ſervitio conſecrare, atque ad lite- Oisein ram obſequi mandato SS. P. N. Bene- einam dicti, nihil omninò Operi DEI præ- Gom ponendo, & allaborando eſſe verè Clum ſolicitum ad Opus DEl. 6Ntun Conſidera II. Alterum motivum um eſſe ingens pretium, æſtimabilitatem, Almm ac dignitatem Operis DEI. Tanta ant, eft, ajebat S. Magdal. Paz. DEune tunk., daudandi dignitas, ut Lſimet Si- Uumk ritas, aäde puri, ipfam vix cum ti- és more & tremore audeant peragere. hut O ineffabilis gloria, exclamat D. igut Hieron. in Reg. Monach. cap. 26. milh in fragili corpore DEum intueri po- itg zeſtis! hic quæſo mens noſtra vigeatt kego, Hæc dies diei eruétet verbum, leſcs ſeientiam hanc nox indicet nocti. la, Angelicis Choris, Sanct orum docie- Cobe. zatibus hic ſtudeatis intereſſe, ut ter poſtmodum in corporis exitu vobis ene Saudentes, lati tanquam notu, oc- 1, X* E cur = 122 Diei VI. currant. Ex quibus verbis S. Do- ctoris colligitur, hanc occupationem eſſe propriam Angelorum, & conſe- quenter excellentiſſimam.: quod ipſum clarius ex alijs verbis cit. Santi in Pſal. I15. patet, dum ait: quod factunt Angeli in Cælis, hoc Mona- chi faciunt in Terris. O te igitur felicem mi Candidate, ſi hoc Ange- lico munere per totam vitam tuam ritè functus fueris, occurrent tibi certò certiùs ex hâàc vitâ mortali de- cedenti Spiritus illi Beati, ut unacum illis in omnem æternitatem proſequa- ris, quod hic in terra tam gloriosè äinchoâàſti. Conſidera III. Quòèd obſervatio hujus conditionis ſit unum ex medijs Præcipuis, ut Spiritus Religioſus fo- veatur, conſervetur, & augeatur, dum à contrario ejus neglectus rela- vationes inducit, & totaliter à pri- mævVO Spiritu deficere facit. Auſcul- ta, quid viri Sanctitate & eruditione conſpicui hac de re apud Lezanam Diſe. Mon, c. 3. &ö 4. proloquantur. Joan. al ſeeki rue llnin upatl n e d ſlli, tſnn Nun Gimegrt Mpu neis hnuur AMnuur, ſlal, uuſi⸗ Aale 1, 6 Cnt Utlu Alant⸗ Ulis luten itiurn 4 Meditatio II. 123 ls &) Joan. Caſs. Col. 9. c. 2. Sicut ad ora- untone Zionis perfelctionem, inquit, omnium ndunt tendit ſtructura virtutum, ita niſi at bacjus culmine hac omnia fuerint col- toüui igata atque compact a, nullo modo ni frma poterunt, Vel ſtabilia perdu- Uell rare 8. Joan. Hieroſol. Laſt. Mon. Ont cap. 5. orabis, ait, ſi vis in perfectio- ſtwin ne perſeverare. S. Bern. de Ord. Eit. ſtm tu DEI ſervum ſine intermiſſtone le gere wment & orare oportet, ne forteè mentem Amlt vitia præoccupent. Et ad præſens immn aptiſſimè idem Sanctus in &al.- Clauſt. tnnn ſic loquitur: Cum die quadam corpo- nglni valt mannum labore occupatus, de GPiritualis hominis exercitio cogita- emt re capiſſem, quatuor ſpirituales gra- ernel uas animo cogitanti ſé ſubitò obtule- golstt vant, ſeilicet Lecltio, Meditatio, lhenm, Oratio, & Contemplatio. Haæc eſt Cusrehe ſeala Clauſtralium, quäà de terrà in ri. Cælum elevantur. Cui concordat Aucl. Ludov. Bloſ. in Sec. Monach. ubi ita altine diſſerit: interioribus tuis negleltis, luum exteriora tantum curas, & ſi ſacris umm Nectionibus, alcjsc, DPiritnalibus ſon PSE exer- 124 Diei VI. exercitijs non das diligentem Ope- ram, &- rarò ad aterna aſſurgas, Monachus non es. Omnium tamen appoſitiſſimè ad intentum loquitur S. Bonav. de Perf. Vitæ & in Opuſc. de Profect. Rel. lib. 2. &. 69. Revera Religioſus Orationem aſſiduè non fre- quentans, non ſolum eſt miſer & inu- zilis, quin imò coram DE fert ani- mam mortuam in corpore vivo. Omnis Religio arida & imperfecta eſt, & ad ruinam promptioxrx, quæ Spiritum Divina ſaavitatis non qua- zit, & pracipunm conamen ad Tu⸗- dium internæ puritatis non impen- dit. Et in lib. de 6. Alis Seraph. gap. 3. Cavenda eſt perturbatio ſtu- dij devotionis, ex quàfulcitur omnis vera Religio, & omné virtutis exer- citium impinguatur. Arida eſt omnis Religio, Ro- non oleo iſto ſagi- natur: aſa, is eſt bonorum operum IKructura, gquæ devotäorationis fre- quentid non compaginatur, ſicut paries lapidum ſine cemento. E Iĩn omni Religione, uabi devotionis fervor ſtit ſcti e Aaert Meron Aowune 1Dlen, nnul , ſſt l ſe ſitßin Nnint puetih intt M I le ie, kre uſft umnhn AAnd ütnt Wtun in Mn luce ulti en 9 a mmntamen mulminr And ,69 Nun ltunft ier öſena pne Nin . 1 . inpfe mftmn, 4 NAE A rili , Nharof⸗ ur . e ils virſ ngern initfre , u ntt. edutin ſent Meditatio II. 125 fervor tepuerit, etiam aliarum vir- tutum machina incipit deficere, appropinquare ruinæ. Talis Reli- gionis miſerias magis ſpecificè deſcri- Pit Hieron: Savonarola Ord. Prædic. poſtquam enim multis ſtudium Ope- ris Divini, & præſertim Orationis commendàſſet, ſic concludit: Reli- gioſi, qui iſta non generent ,ſed amhulant ſine conſideratione finis proprij, efficiunt ar tepidi, inquieti, murmuratores, ambitioſt, iracundi, loquaces, ſenſuales, hiſtriones, & aieriores quaàm ſæculares ad pœni- tentiam. Et niſi DEus per Miſeri- cordiam ſuam illos revocet, in alia labuntur pracipitia, à quibus nun- uam de iberantur. An non exhorreſcis, mi Candidate, ad verba tam terrifica. Ergo rebus tuis pro- ſpice, & ne aliquando, quod DEus avertat, in tantam miſeriarũ abyſſum devenias, tuamque dilectiſſimam & beneficam Matrem Religionem tam graviter ſaucies, firmiſſimè ſtatue hujus conditionis obſervationi ex- . *E 3 actiſſimæ 126 Dies VI. actiſſimæ te totum dare: Faxit DEus, ut ita fiat. MEDITATIO III. De Exemplis Chriſti, San- Rtorum, & Perfectorum in hac materià. (Onlſidera I. Miram ineſſe exem- plis vim perſuadendi; hinc communiter dici ſolet: verba mo- ent, exempla trahunt. Perpende itaque attentè, quæ tibi ſolicitudinis ad Opus DEI, Chriſtus Eſus, exem- pla reliquerit, quò validius ad hujus conditionis adimpletionem excite- ris. Pauca hic ſolm attingam, re- liqua penitiori conſiderationi tuæ re- linquens. Primò Chriſtus venit in hunc mundum, atque in omnibus, quæ paſſus eſt, fecit & docuit, non aliud conſtanter quæſivit, quàm glo- riam Patris ſui, ſicut ipſemet teſtatur Joan. y. & zo. Egò honorifico Pa- vem meunm. Egonon quæro gloriam eamw. Secundò, Dum inſcijs pa- rentibus remanſiſſet in templo, poſt . tri- 4 ut ucet N: ne Dutnit .2 Ie Funtii lentes itch ,N inuule znpti len E rn Uina ent, u uneilanis malb ANunbenen ,un eGn una n nie 1ere tle Meditatio II. 127 luih triduum à Matre ſuà Sanctiſſimà in- terrogatus de causâà ſuæ remanſionis, I reſpondit: neſciebatis, quia in his, tn d. quæ Patris meiſunt, oportet me eſſe Nunnk. ac. 2. Tertiò, Dum aliquando fa- tigatum exitinere Diſcipuli rogarent Alcentes: Rabbi manduca: IUle di- nirſen xit eis: Ego cibum habeo manducce- lad k re, quem vos neſcitis, meus cibus eſt. uſtin ut faciam volantatem Ejus, qui mi- Inen ſet me, ut perfician Opus Ejus. Joſsmn- Dldemd α. Quartò, Adeò hæc ſolicitudo per- Him ficiendi opera Patris manifeſtè relu- Aißztli⸗ cebat in Chriſto, ut etiam ipſi infen- um ant ſiſſimi Ejus hoſtes eam denegarehaud nim, potuerint, unde palam eos arguit mien ſuæ incredulitatis, eò quòd viderent s enti hæc opera à ſe fieri, nec tamen fi⸗ lommbu dem Ei adhiberent: Oper;, inquit; itn Foan. 5. quæ dedit mihi Pater, ut unge perfciam, ea ipſa opera, guc ek telim Facio, teſtimonium perhibent de me, fo N quia Pater miſit me: & Joan. 10. ſ Nelrus non facio Opera Patris mei, nolite isn. eredere mihi. Quintò: In quadam mlo, cM oratione ſuâ ad Patrem de ſe ipſo te- C * P4 ſtatux A 128 Diei VI. ſtatur: Ego te clarifcavi lſuper ter- W Wuer Opus conſumavi, quod dediſti AK mihi, at faciam. Quapropter Nn etiam in Cruce, paulò antequam Spi- 1Kn ritum Patri commendaret „ dixit, umme conſumatum eſt, videlicet opus, pro- In gl pter quod veni in mundum. Lon- Conin Sum nimis foret afferre ſingula, ac mhiil præſertim, quàm aſſidua, reverens, Uuruni humilis, attenta, fervens, reſignata, lutlni conſtansque Ejus fuerit Oratio, om- ikyii miſſis alijs, ſolùm in horto Oliva- inl rum, antequam Paſſionem ſuam in- gllom choaret, orantem conſidera, & ltatule, omnes bonæ orationis qualitates in aAh hoc actu invenies. Reflecte igitur mus animum, & intuere in faciem Chriſti phenn tui, excita te ipſum Ejus ſanctiſſimis Memn exemplis, & conclude in omnibus, mmn quæ agis, & pateris, conſtanter non luluun aliud quærere, nec de aliâ re eſſe ſo- edN licitum, quàm de Glorià DElI, ar in ne Omnibus Glorificetur DEus. Cap. ·gJ. Hindtt Reg. Sperl DEI nihil præponere, t etiamſi aliqua incommoda propterea ſubire oporteat: taliter eſſe huic rei 2* Per- n, oder Meditatio III. 128 , perficiendæ intentum, ut omnes vi⸗ W α deant, & teſtari debeant, te opera- tois ri Opus DEI, teque ipſum moriturus Etd ſolari, & in veritate dicere poſſis: O i DEus animæ meæ, conſumavi Opus u tuum, quod dediſti mihi &c. An h. Conſidera II. Exempla Sancto- lnl, rum hujus S. Ordinis, cujus habitum Vrnm fumere intendis, ac præprimis Ipſius Gnen met Sanctiſſimi Patris ac Legislato- Gridd ris Benedicti, qui tam efficacibus umih verbis hanc ſolicitudinem ſuis in ſuà menin Regulâ commendat: an putas Eum in aliter egiſſe, quàm docuit? 8. Greg. uinet lib. 2. Dial. ſi quis velit, inquit, ſub- in zilius mores vitamq Ejus (S. Benedi- inchi ti) cogneſeere, poteſt in inſtitutio- lulin ne Reguleæ omnes Magiſterj illius onntu astus invenire, quia Sanckt us Vir kmmrmt mullo modo potuit aliter docere quam releb vexit. De S. Mauro primario D. P. oα Diſcipulo res clara eſt, quantùm huic ſolicitudini ſtuduerit, cùm etiam aponee, Ipſi ſuo Magiftro Benediéto admira- nen tioni fuerit, qui illum ſæpè, velut men Regularis obſervantiæ, & virtutum Ne X*E j omnium 129⁹ Dies VI. 4 & Piſagne en omnium ſpecimen, cæteris Diſcipu- Iil 1 lis ad imitandum proponebat, ut in Ghes Ejus vità refertur. S. Lutgerus Epiſ- ac copus, accerſitus tertiò ab Impera- tore Carolo Magno, venientibus rne nuntij's, dum Divinis intereſſet Offi- inohtl cijs, aliud nihil reſpondit, quàm ſe laine proximè peracto Officio eos ſecutu- ſuui rum: cùmque expletà Pſalmodiâ ad Gram Imperatorem acceſſiſſet, isque ro- mim gàſſet, cur tot invitatus nuntijs, ve- tbre nire deſpexiſſet, reſpondit, iia Gune DEum, & tibi O Rex, & cunctis ho- HMulh minibus Praæponendum arbitrabar; e h hoc enim mihi præcepiſti, ecuram lint au Ppiſcopalem committens, idcirco à namul Wis vocatus nuntgs, Omnipotentis Aud Jervitium intermittere inconve- u I niens judicavi. Hæc paucula ex in- tunmol numeris perpende, mi Candidate, & Uenh, diſce Opus DEI cunctis aljis rebus Vlnhe d Ppræponere, ſi verus Benedictinus, & fanl ImitatorSanctorum, Patrum tuorum Ahent eſſe velis. d Conſidera III. Aliorum quoque Sanctorum, & perfectionis ſtudio in- cum- Meditatio III. 13 1 W eumbentium exempla: S. Macarius Wnt, per ſexaginta annos in Oratione non hpuhi fuit negligens, teſte Pallad. hiſt. Laulſ- thalner Cap. 24. Refert Caſs. L. 2. de Can. ieii nât. orat. Primis Monachis adeò iumkl animo hæſiſſe hanc Divinarumrerum nlt, ſolicitudinem, ut Scripturarum Di- esen vinarum lectionibus, orationique & Mimd Operi manuum diebus ac noctibus len incumberent, ut neque eſcarum ap- Ruunen petitus, vel memoria, niſi aliâ teriaâ- Hnit,4 Vè die corporis interpellaret inediam. G P. Franciſcus Suarez é Soc. JESII di- Gin cere ſolebat: malle ſe totius ſuæ ,m ſcientiæ, quam tot annorum labori- i bus comparàſſet, jacturam facere, miuen quàm unicam horam Orationis in- mum termittere. mulare igitur hæc talneti præclara hujus ſolicitudinis ad Opus Ndcret DEI Exempla, atque firmas reſolu- lsnin tiones concipe de hac ſecundà con- n& ditione, ſecundàùm omnem poſſibili- nuonn tatem impoſterùm obſervandà. Pe- te gratiam &c. =ðð n googde tudor⸗ » P9e DIEI N 132 Diei EIl. DIEI VII. MEDITATIO I. De Tertiâ Conditione boni Novitij, ut ſit ſolicitus ad Ob e- dientiam. Oaſadera I. Quaàm felix eſſet Viator ille, qui inter avia & de- via conſtitutus: tam fidum nactus eſſet ductorem, quò dirigenteſecurè ad deſideratam Patriam pertingeret. Hæc tam ſingularis felicitas tibi ob- tigit mi Candidate, ecce enim San- tiſſimus Legislator Benedictus tibi, inter millena à Cæleſti Patria aber- randi pericula, ſe fidiſſimum Ducto- rem offert, tibique diſſertis verbis viam ſecuram, quâ ad DEum & bea- tam Patriam pertingas, comonſtrat. Auſculta igitur attentè, quid Idem Sanctiſſimus Pater tibi in aurem di- cat: Sientes Fratres, inquit Cap. 27. J. Reg. per hanc Obedientiæ viam ſé ituros ad DEum. Ecce pietate ſuà demonſtrat tibi Dominus viam vitæ 1e ( iide Kncter teähun Ahurerr CM ſucvt onni Colendrn duain lcrer re nin n ſlr/ hahetene llmgi⸗ lon eil Mers bke! oe nen nd fter ttwel n lr teranid fnn tgeneſen ein cnuni. lcstninde. Acdrth Mni abe un Docke itts verti unber vfhonttrat Glchlen Aren dl. lt, ievien e dieute Eus in ſit Medidatio I. 133 vitæ! quid igitur ſupereſt, niſi ut hanc admonitionem & inſtructio- nem pij Patris libenter excipias, & effieaciter compleas, nec tardes in- gredi hanc regiam viam per veram & ſinceram Obedientiam. Conſidera II. Quis verus obediens, ſeu quis ſit, & dici mereatur verè ſolicitus ad Obedientiam, nimirum ille omnis & ſolus, qui toto corde contendit habere illas conditiones, quas Sanctiſſimus Legislator in S. Re- gulâà circa hanc virtutem, præſertim Cap. 5. præſcribit. Prima & eſſentialis Conditio virtuoſæ Obedientiæ eſt, Obedire ac ſi Divinitas imperetur. Nota hoc benè mi Candidate, quia ſi hoc ſolùm deſit, etſi ſis ad omnẽ nutũ Superiorum & Confratrũ promptiſ- ſimus, etſi omnia ad amuſſim adim- pleas, etſi difficillima aggrediaris, nunquam eris verus obediens, qua- lem vult eſſe Diſcipulum ſuum S. P. noſter. Non exigit Ille Obedientiam à ſuis militarem, aut politicam, ſed: Religioſam & virtuoſam, qualis nun- *PFy quam 134 Diei VII. quam erit, niſi motivo verè ſuperna- turali innitatur. Sunt aliqui quaſi naturaliter propenſi ad cuivis obſe- quendum, etiam cum aliquo ſuo in- commodo, ſed non ſunt Obedientes virtuoſi, & facilè à ſuàâ iſtà naturali Obedientià totaliter deficiunt, ſi vel Juperior „vel modus præcipiendi, vel res præcepta naturali eorum ge- nio non undequaque arrideat. Qua- lis eſt tua ad obediendum propenſio mi Candidate? Prima tua cura & ſo- licitudo ſit, ut fundetur in motivo ſupernaturali, acſ Divinitus impe- retur. Secunda conditio eſſentialis eſt abnegatio proprij judicij & volun- tatis, ut non ſuo arbitrio viventes (verba ſunt S. P. c. y.) vel deſiderijs ſuis & voluptatibus obedientes, ſed ambulantes alieno judicio & impe- rio, in Cænobijs degentes, Abbatem ſebi præcſſe deſiderant. Non enim ſufficit adimplere, quod præceptum eſt, ſi ratio aut voluntas obmurmuret, aliterque fieri debere aut judicet, aut velit. Tertia conditio eſt, ut Obe- dientia 1. alalt 1, A runen. n M ulan Varis dd togzirh Obelarnn l icte Hultorte Knndke Mn ddn ckenre. leeni/ lkain N ln nEnit Utkhonm Angantil Alun 60, miili n itte Allpem n Glul ennbcble. Uninn 1Oheüen unrt feint ld Urrchiene kennnge et, mmen, WeN kinnin ſnie ond Gohe. 1ojventel ſen,t Gne, , inſe. Aeten on erin ceptun Uumurer⸗ cet, au ue Cend Meditatio I. 135 dientia iſta ſit velox, moram pati neſcia, & ut S. P. exigit, quaſi mo- mentanea. Qui moras nectit, ſecun- dam aut tertiam juſſionem expectat, aut ſi opus ipſum effugere nequeat, varias excuſationes, dilationesque excogitat &c. non eſt ſolicitus ad Obedientiam. Quarta, ut ſit uni- Verſalis, id eſt, extendens ſe ad omnia licita & honeſta, quæ non ſunt contra vel ſupra Regulam, conformiter Inſtr. 61. Præceptis Abbatis in omni- bus obedire. & Grad. 3. humil. Omni obedientid ſe ſubdat Majori etiam usque ad impoſſibilia juxta cap. 6. S. Reg. Quinta, ut ſit hilaris & ex- pedita, quia hilarem datorem diligit DEus, & triſtitia vultús vel cordis impedit bonum Obedientiæ coram DEO & hominibus, redditque ipſa mandata graviora. Denique ut ſit conjuncta Humilitati & Patientiæ, id eſt, ut juxta Grad. z. humilit. in ipsa Obedientia duris & contrarijs rebus, vel etiam quibuslibet irrogatis in- Juris, tacitä conſcientid patientiam am- 136 Diei VII. amplectatur, & ſuſtinens non laſf- ſeſcat vel diſcedat. Has conditio- nes cordi tuo imprime mi Candidate, & ut hujus ſummè neceſſariæ virtu- tis, in quà Humilitati conjunctà Spi- ritus Religionis Benedictinæ conſiſtit, efficiaris poſſeſſor, omnem operam impende, ut has conditiones ab hoc momento exactiſſimè complere con- tendas. Conſidera III. Quæ ſint adjumen- ta pro hac virtute & conditione com- paranda. Primum eſt, in perſonâ Superioris conſiderare ipſum DEum, qui dixit, qui vos audit, me audit, E& qui vos ſpernit, me ſpernit. Nam reverà Superiores ſunt Vicarij DEl in terràâ, & quà talibus eis omnis reve- rentia, amor & obedientia eſt exhi- benda, etſi Superiores ſint defectuo- ſi, vel dyſcoli, quia de his major mer- ces acquiritur, & S. Petrus præcipit Subeſſe dominis non tantum bonis & modeſtis, ſed etiam Ayſcolis. I. Pet. 2. Hæc conſideratio eſtmaximi momen- ti, & præſertim initio omni ſolicitudi- ne N nk, 0. entes addurn ctisKnon nret, lne li tllenm iinn Uiride dme n, u Uenni ein un Iuun uut, Nerinm Auomnön DAund herel ni Ke, ⸗ Kchtn Eeteguie alli nii en ucnlti⸗ tiriette ltare Lonemnad Nnront menchen tonezzbhe nplercvn rthfmen dudtioneor⸗ t in ſtin elunlin Kt, ur Nn aiiDrlin nnisreſe⸗ 1ek exhi’ bekeluo⸗ Mmorner Erechit “ 1.et.), Dimomen llcrn 1 Meditatio I. 137 /ne curanda, ut ſic bonus habitus ac- uiratur. Secundum eſt, elicere Kequentes actus abnegationis pro- priæ voluntatis in rebus modicis, etiã licitis & non prohibitis v. g. mi D Eus amore tui, propter te nolo hoc videre, audire, loqui & . per ſimiles enim frequentatos actus acquiritur habi- tus ſe ipſum abnegandi etiam in rebus majoribus, & paulatim mactatur illa fera peſſima, nimirum voluntas pro- pria, quæ tot animas devorat, ac æternis etiam cruciatibus addicit, nam ut ait mellifluus Doctor: cſſet prepria voluntas, & infernus non erit. Tertium, Divinam Providen- tiam in omnibus conſiderare, Ejus- que duétum in diſpoſitionibus Supe- riorum, beneplacitum ſuum per eos exequentis, agnoſcere, atque inſtar parvuli ſe dirigibilem & tractabilem exhibere. Hæc amplectere mi Can- didate, & optimè te comparabis, ut ſuper te requieſcat Spiritus Benedi- Gtinus, qui uti dictum eſt, in verâ Obedientià & Humilitate conlii. 138 Dies VII. MEDITATIO II. De motivis excitantibus ad executionem hujus tertiæ Conditionis. Onſidera I. Qualiter Sanctiſſi- mus Pater volens ſuis Diſcipulis penitùs implantare amorem & exer- citium Obedientiæ, eos ad hoc effi- ciendum varijs motivis & potentibus conſiderationibus excitet, dum Cap. J. quatuor ejusmodi conſiderationes proponit, quæ ritè in animum demiſ- ſæ, certò certiùs hanc virtutem in- enerabunt. Prima eſt Amor Chri- i: qui nihil ſibi Cbriſto charius exi- ſtimant. Secunda eſt obligatio Sta- tůs, propter ſervitium Sanktum, quod aſl, ſunt. Tertia eſt metus gehennæ: propter metum gehennæ. Quarta eſt gloria Cæleſtis: propter gloriam vitæ æternæ. De primdà iſta- rum conſiderationum agetur Medit. Jeq. nunc expende, mi Candidate, tres poſteriores, teque iisdem ad hujus NA PVrurs 4. Nü dcgen it, ul ium Ms Dl. ſneſendl Nlbnlgr tting eito Kn PEMnnee hewonme Gen Un mnbin uinat AElinun hmmnn peni nintrin UrnN uenaln ren nndi ln . I tuttu lis e lter Snat lisDlet Dren ek A hoe e Cwwerib aw, un oorlcentte ninunten eMialen ArCh Mriureyß lvatio cn 1elmetus gelemn 8: pe .nr M Cmdidate, ſen / U Meditatio II. 139 hujus virtutis continuum ſtudium excita. Primdò itaque perpende &a- tum, ad quem veniſti. Status iſte à te exigit, ut ſis Regularis, Abrenun- tians, Miles, Viator, Studioſus, Ser- vus DEI. At nihil horum eſſe potes ſine verâà Obedientiàâ. Regularis ſi- quidem Regulæ, Abrenuntians alte- rius arbitrio, Miles Duci, Viator via- rum perito, Studioſus Magiſtro, Ser- vus Domino ſuo obediat, neceſsè eſt. Vis ergo vivere conformiter Statui, quem aſſumis? eſto Obediens: & quamvis in Novitiatu voti vinculo necdum adſtringaris, DEO nihilomi- nùs & Fundatoribus, alijsque DEO juxta Statum in verâ Obedientià ſer- vire cupientibus, quorum locum occupas, eris injurius, ſi voluntati propriæ in Novitiatu penitùs abre- nuntiare recuſaveris: ut nihil dicam de periculis, quibus te exponis etiam ſuo tempore ipſum votum ſolemne prævaricandi. Conſidera II. Alterum motivum excitans ad Obedientiam, quod eſt met us 140 Diei VII. metus gehennæ. O potens motivum nonne mi Candidate è Sæculo ad Re- ligionem veniſti, ut maximè horren- da gehennæ incendia evaderes? Quis ergo tibi ſenſus foret, ſi te ipſum de- nuò in eadem præcipitares. Facit hoc voluntas propria, cui niſi abre- nuntiaveris, perdet te. Ipſa eſt, teſte Doctore Mellifluo ſerm. II. de diverſ. quæ in poteſtatem tenebrarum denus rediit, quz nos iterum ſubdidit mor- Zis imperio, & quæ ſola deinceps damnare poſſit animas noſtras. Quod idem non obſcurè inſinuat Sanctiſſimus Legislator noſter, dum Cap. z. inobedientibus Diſcipulis mortem minatur dicens: & tunc de- mum inobedientibus curæ ſuæ ovibus, zana ſit ipſis Er e ee ipſa mors. Quem locum Interpretes non ſolùm de temporali, ſeu juxta modum lo- guendi S. Script. de primâ, ſed etiam e æternàâ, ſeu ſecundâ morte expo- nunt. Certum eſt, inquit Edmun- dus Martene in hunc locum, inobe- dientes Monachos utramque, & tem- mmen, erl, e do n Nowint ammmz, Miun En Cummzaum Couihr,tn Pndunt Ommm Vrlen fmdumt Amzush laletine, Wenlls iin Abn E dnri tſeh rit urſonn Anls Vi UnßI Ue m ſte utotinnn GnldacN Ubonen llered Irifime Ntnres u ,Cuinilih eIl Erer wnen Milte l liu nnt ti Mud i Nuln An 6 Mäun tuel sonihe nn ronſolun nocum lo eeletim oteenpo⸗ itanun n, obe lle, d ten Meditatio II. 141 temporalem, & æternam mortem promereri, utpote qui Abbatem, Ejusque doctrinam contemnendo, non hominem, ſed DEum ipſum ſpernunt; lpſe enim dicit Doct oribus: qui vos ſpernit, me ſpernit. cab. 5. F. Rꝑ. Exemplis hujusmodi horren- darum pœnarum non difficulter hæc confirmari poſſent. Tu interim, mi Candidate, tantùm exhorreſce pro- priam voluntatem & inobedientiam, quantùm utramque mortem, tem- poralem videlicet & æternam, ſeu ipſam damnationem, exhorreſcis: & & contra tantùm dilige Obedientiam, eamꝗque ſectare, quantùm deſideras ab hisce malis æternaliter immunis exiſtere. Submitte te lubens in præ- ſenti vitâ ſuaviſſimo Obedientiæ ju- go, ne ſecùs vitâ functo, invito tibi imponatur jugum intolerabile, quod tamen nullis viribus excutere Vale- bis. Conſidera III. Tertium motivum Obedientiæ amplectendæ, nimirum Gloriam vita aternæ, O beata Pa- tria, 142 Dies EII. tria, quis tui amore & deſiderio ſuc- cenſus, non promptiſſimè ad modi- cum tempus renuntiet arbitrio & vo- luntati propriæ, ut in te perpetuèò poſſideat, quod velle & optare po- teſt! O felix Obedientia, quæ tam ſecurâà & facili vià ſuos ſequaces ad Cæleſtem Patriam perducit! Obe- dientia, ait S. Joan. Clim. Gr. 4. ontanea mors, ſécurum periculum, imediataapud eereshezeneze navigatio, confertum ad dormien- dum iter, utique ſomno illo ſuaviſſi- mo, de quo Pſ. 126. dicitur: cum de- derit dilectis ſuis ſomnum, ecce hare- ditas Domini! Teſtatur Sapiens Prov. 21. Obedientem de ſuis hoſti- bus triumphaturum: Vir obediens loquetur victoriam. Sed nunquid Victoria iſthæc carebit ſuo præmio? nequaquam. Ait enim Divinus Spi- ritus alio in loco Apoc. I. Vincenti daboedere deligno vitæ, quod eſt in zaradiſo DImei. Labora igitur ſi- cut bonus miles Chriſti, certa virili- ter medijs fortidimis, atque præcla- TIS 1 Aent 7 Mohrn EulKerin N. warane Utennn opbenon (in, yam usſr⸗ Uin dnin unud hancture Ptltnene uumn e⸗ kunipe Innkr Uilibeci⸗ lent Eehnut im Uendene trart in Meditatio II. 143 troſe Obedientiæ Armis: vince volun- Nalnod tem ropriam, ſi tam ſuavi epulo- Ui-. æternaliter in paradiſo Cæleſti ſatiari umenh exoptes. Intuere inter glorioſos Sanctorum choros, & innumeros tui ,un Præſertim Ordinis Sectatores, quan- us to præmio veri obedientes gaudeant. tcrl , Oidam, inquit Roſvv. in vit. PP. IIn,, ib. 3. n. I4I. ex Patribus in extaſi rndn, poſitus vidit quatuor Ordines ante en DEum, & primus quidem erat infir- A, mantium, & gratias agentium DEO- minhm ſecundus verò erat eorum, qui hoſ- Güm a pitalitatem ſectantur, & in hoc ſtant Ga . & miniſtrant: tertius illorum, qui ures ſolitudinem ſectantur, & non vi- Elishof dent homines: quartus verò illorum, rdelen qui propter DEum & Obedientiam dmnII ſoliciti & ſubiecti ſunt Patribus. Erat emd ergo cx illis tribus Ordinibus hic Ordo Uums . Superior, qui Obedientiam exhibe- uni bat, & utebatur torque aureàâ, ac ma- lctu joré gloriam præ cæteris poſſidebat. nigtr. Dixit autem Senex ei, qui ſibi hoc in tkrl. extaſi demonſtrabat: quare hic Or- eetr do quartus majorem Cæteris gloriam I e habet? dt 144 Diei VII. habet? ille autem reſpondit ei dicem el quia iſti omnes alij habent aliqua n, N requiem, adimplendo (quamvis in k,ns bonis operibus) voluntates ſuas, Obediens autem propriam volunta- 1, hard tem relinquens, pendet in Patris vo- PKtn luntate jubentis, & ided majorem Imt mn præ cæteris gloriam eſt ſortitus. Age luun ergo, mi Candidate, abnega volun- lucil tatem propriam, eamque ad omnem k nutum Superiorum expeditam habe; (n & hoc conſtanter usque ad finem vi- nhi, tæ magis magisque ſemper proficien- duin do, & tu quoque huic quarto Ordini nntii annumeraberis, ac præ cæteris majo- NMirzin re gloriâà perfrueris &c. na⸗ mtefee MEDITATIO III. r De Amore & Exemplis Chri- u⸗ ſti & Sanctorum, excitantibus ehumg ad hanc conditionem adim- dd plendam. n Onſidera I. Quantùm te Chri- einan ſtus dilexerit. O quis hoc ſa- n tis , blkelleen den Uina (nnt, mmg in rumhm ctinlbinen led nir Crtins A repn ſoln Uealomnen umbde lenuinenn erſhhin umb enin OII PlsChi tantibru Ad. nte. uhoel⸗ Phrt Meditatio UII. 145 tis explicet! propter te venit in hunc mundum, humanam naturam aſ- ſumpſit, natus in ſtahulo, reclinatus in præſepio, vitam ſuam in pauper- tate, doloribus & contemptu cæpit, egit & abſolvit. Tx Tu mi JEſu, ex- clamat amore Divino ſuccenſus S. Franciſcus Xaverius, totum me amplexus es in Cruce, tuliſti Clavos, Lanceam, innumeros dolores, ſudo- res & angores, ac mortem, & hac propter me, ac pro me peccatore Nunc ex te quæro, mi Candidate, amasne tantum tui Amatorem? potésne in veritate reſpondere cum Petro: Ti ſcis Domine, quia amote. Verùm unum adhuc à te requiro, ut opere probes, quod verbis conteſtaris: Filioli mei, monet S. Joan. I. Ep. c. 2. non diligamus verbo, neque lingud, ſed opere & veritate. Unde S. Greg. ait: Probatio dilectionis exhibitio eſt operis. Sed quæris, quibus ope- ribus tuam dilectionem probare de- beas? de hoc audi D. Paulum 2. Cor. J. Charitas Chriſti aurget nos, at qui *C vivunt, 146 Diei VII. vivunt, NB. jam non ſibi vivant, ſed Ei, qui pro ipſis mori uus eſt. Hoc ergo ſit Opus tuum, non amplius tibi, id eſt, pro tuo arbitrio & voluntate vivere, ſed ipſi Chriſto per humilem tuæ voluntatis ſubjectionem, ad omnem nutum IIlius, & Vicariorum Ejus. Atque hoc eſt motivum illud fortiſſimum, quo 88. Pater Filios ſuos ad Obedientiam, omnibus nu- meris abſolutam, excitare nititur, nimirum, ct nihil ſibi Chriſtocharius exiſtiment. Huic ſi inſuper conſide- rationem- Ejus perfectiſſimorum- cyemplorum, quæ tibi in hac Obe- dientiæ virtute præbuit, adjunxeris, continere te haud poteris, quin ar- dentiſſimò affectu hunc Obedientiæœ Magiſtrum & Ducem ſequi deſideres & proponas. Perpende itaque, qua- lIliter Amantiſſimus Salvator tuus to- tam vitam ſuam in continuo Obe- dientiæ exercitio conſummaverit: nam teſte S. Paulo ad Phil. 2. Factus obediens usque ad mortem, mortem autem Crucis. Obediens fuit æterno Patri, Neni Merdn Sccamd ,Crnk 1Aduncind etdoronet Uluhilmm, konboann bn nr Eeprchn Moe,a nedend dn Akei lillue Manauenl kſeahee umiln, un he ecs ve it ert ſontu knent lea Meditatio III. 147 Noinz, H Patri, Matri ſuæ, S. Joſepho, homi- miutb, nibus etiam ſceleratis, iniquis Judi- Enierte cibus, Carnificibus „hoſtibus ſuis, HKZ & adhuc indies obtemperat voci Sa- lorn,1 cerdotum, etiam nefariorum & abo- ſemen Winabilium, quique peſſimis inten- Ninmie tionibus conſecrant, ut ſe ſpeciebus Mekiu Panis & vini ſupponat. Obediens “ fuit in omnibus, ſine ull exceptione, in rebus, quas videbat longè melius han poſſe præcipi, in rebus ex animi com- motione, ex perversâ voluntate, il- lum perdendi ſtudio „imperatis, in rebus difficillimis, doloroſiſſimis probroſiſſimisque, usque ad mortem, mortem autem Crucis. Et verò per i ⁰s Prophetæ ſic loquitur Iſ. 50. Ego helet don contradico retrorſum non abij, elcen Corpus meum dedi lercutientibus, ee. g, gena, meas vellentihbus , Faciem tine meam non averti ab increpantibis no 0e. S. conſpuentibus in me. Imprime mie hæc penitùs menti tuæ, ne unquam 1 F excidant, ut eorum memoriâ & con- uuftet ſideratione te ad imitationem exſti- itnem mules. . Dun *G2 Con- herait dlmer. rCe gureri⸗ Joinr 148 Diei VII. Conſidera II. Exempla Sanctorum, qui per Obedientiam perfectam ve- ros ſe probàârunt filios ſui, tuique SS. P. Benedicti. S. Maurus, ut S. Placidum extraheret ex aquis, juſſus eſt à S. P. Benedicto, ut curreret, Ipſe ad S. Patris imperium concitus per- rexit, atque usque ad locum, quò ab undâ Puer deducebatur, per terram ſe ire exiſtimans, ſuper aquam cucur- rit, ut omnibus mirabilis Obedientiæ exemplo eſſet. S. Greg. Aib. 2. dial. S. Bardo Arch. Mogunt. quemdam Monachum inobedientem aſperè in- crepavit, docens totius Divini Ser- vitij ſummam, eſſe Obedientiam, propter quod, inquit, & Chriſtus factus eſt obediens usque ad mor- zem. Mabitll. ſæc. 6. p. 2. P. 29. S. Ger- Vinus Abbas Cetulenſis in Pontivo, poſtquam ſactus eſt Monachus, erat omnibus obediens, atque ob hoc omnibus charus. Idem pag. 3360. S. Vulſtanus Ep. W'igor. tantæ erat Obedientiæ, & erga Prælatos ſubje- Gionis, ut quodlibet Superioris præ- ceptum N Adnon n, N cwam n egel⸗ Unl 0 rone En ternunmum, Neleueh Pumn,un tntnern lrſgin. (en oelumren Cenime tſcian Ukutcan Monn 1A ön Ene:: tet 4 led te ne⸗ hulonn fimn ve. ii ticſe n Nd. ls Cunerenle Cnetuf cun,i Dertenn Guunclan SDrbentn rntn ten ,r. DE Hegentinm EChrſu e 10 mn 19,0, ontiro, his, ert 1e ob ho⸗ G. 33. Lntrert s ſol⸗ gorsnn Ceptu Meditat’o IIn. 149 ceptum durum, quamvis videretur aſperum, ſtatim tamen producebat velle, quamvis non ſuppeteret poſſe. Idem pag. 54;5. S. Dominicus Abbas Exilienſis Obedientiam omni animi Virtute & ſtudio eſt proſecutus, ab- renuntians proprijs voluntatibus, & perſerutando Exempla Sanctorum- Virorum, intellexit hanc virtutem eſſe fundamentum omniũ bonorum. Idem pag. 2 95. B. Petrus Damianus Card. dicere ſolebat, quò audientes hoc ſui exemplo efficacius ad Obe- dientiam provocaret, quòd ſi olim quid ſibi cum obedientiæ additamen- to præcipi contigiſſet, adeò verbum hoc illicò terrore illum concuteret, ut nullà injuncti operis difficultate ab ipſius executione retardari vale- ret. Idem pag. 253. Dilige ergo, mi Candidate, Gbeckientiam „ DEO & hominibus tantoperè dilectam, téque totum loco tertiæ Conſiderationis accenſiſſimo affectu DEO tuo in ho- locauſtum Obedientiæ immola. *D 3 DIEI 150 Diei VIII. DIEI VIII. MEDITATIO I. De quartà Conditione boni Novitij, ut ſit ſolicitus ad op- probria. Onſidera I. Quid ſit eſſe ſolici- citum ad opprobria, certè non aliud, quàm eſſe verè & toto corde humilem, ut autem probè intelligas, in quo vera & ſolida Humilitas, cui- vis Novitio & Religioſo, præſertim Benedictino, tantoperè neceſſaria, conſiſtat, icalam illam hodiè conſi- derandam propono, qua reôëtà ad culmen ſummæ, quæ in hac vitâà ob- tineri poteſt, perfectionis, Deumque Ipſum pertinges. Scala iſta non eſt alia, quàm illa, quam SS. Pater & Legislator noſter caρρ. 7. erigit, ſcala, inquam, Humilitatis, cujus Aſcenſo- ribus promittitur in hac vità Chari- tas perfect a foras mittens timorem, & in alterà exultatio illa Cæleſtis, quam oculus non vidit, nec auris audi- ter Se. loh- 6sCe odes aladimp lotenege Norti, Wurna Nenugyan Anenin Kikt, eond POento nides, Mihn Chin Ale ſe unmen Uiglmer Bhrhes meitd Aelan . . I f01 timinn lib 6,certen Ccho ort Nirelgs mg, ,nin Anck, Noec. l neniod⸗ Deunee lanonel Darer 40 Pitſelk Aloenlo. len. moren Celſti ec u ℳ Meditatio I. 151 aundivit, nec in cor hominis aſcen- aſcendit. In hac ſcalà per duodecim gradus deſcribuntur exactiſſimè ſin- gulæ actiones & officia verè humilis, quæ ſi adimpleveris, habebis ſine du- bio hanc quartam conditionem boni Novitii, & Religioſi Benedictini. Quò autem ad hujus ſcalæ aſcenſio- nem magis animeris, præter ſpem tanti præmij, tum in hac, tum in al- terâà vità, inſpice inſuper aſcenden- tes & deſcendentes terreſtres Ange- los, Sanctos, inquam, & perfectos homines, ac præprimis Humilitatis Magiſtrum & Exemplar abſolutiſſi- mum Chriſtum Eſum, qui à primo Sanctiſſimæ ſuæ Conceptionis mo- mento usque ad mortem, in conti- nuo profundiſſimæ humilitatis exer- citio conſtanter perduravit, ad An- gelos hominesque ſtupore defigen- dos, ut meritò præ cæteris hanc vir- tutem à ſe diſci voluerit, Matth. 11. Diſeite àme, quia mitis ſum, & hu- milis corde. *D4 Primus 152 Dieiè VIII. Primus itaque Humilitatis gradus eſt vZmor Domini: & optimè, quia znitium Sapientie TLimor Domini. Hic primus lapis fundamentalis eſt ctotius ſtructuræ ſpiritualis, vel ut accommodatiùs loquar, hic eſt ille gradus, ſine quo ad ulteriorem aſcen- di non poteſt; quemadmodùm enim ſecundum & tertium &c. neceſſariò ſupponit præceſſiſſe primum, ita re- liqui omnes gradus, hujus & aliarum vVirtutum, vmorem Domini neceſſa- riò præſupponunt. Unde Eccl. 27. dicitur, & non in Lmore Domini te- nueris te inſtanter, eitèò ſulverte- zur domus tua. Porrò indicia & effectus hujus Timoris ſunt Primò Horror ingens & ſummus omnis pece- cati, non ſolùm mortalis (quod hor- rendum dictu & cogitatu eſt, præſer- tim in homine Religioſo) ſed etiam Venialis, maximè deliberati. NRcun- dè, Fuga occaſionum culpabilium DEum Optimum etiam leviſſimè of- fendendi. Tertiò, Fuga oblivionis eorum omnium, quæ ſibi, ſive ut Chri- , We rbunk. Ertionn WWro Pint, Nn n. bun nin, Il nikleh eneladn nnDenn Almndmn Kno Tendar iſn lhi Ulun, licghe Uiunbe Uimhel Gtgelit Uwarin Torho A hobe lyolt tchgrad ine, gli n iniz, tnnhhel n NI Phenite lnoclmein ſe Neteſin nun ir heKn Npirees Unei, Mepat⸗ Vtciz6 lt yin omnder d reer. lletian Neu, hubilum fllmdo⸗ Oliond ſen C Meditatio I. 153 Chriſtiano, ſive ut Religioſo facien- da incumbunt. Quarto, Vigilantia in cogitationibus, & deſiderijs, & il- licitorum- repentina compreſſio. DQuintò, Abnegatio voluntatis pro- priæ. Jextò, Cura ac æſtimatio re- rum minimarum. Deprehendisne in te hæc indicia? An non eorum ac- quiſitioni, aut ſi jam habes, conſer- vationi te ſeriò impendes? Verùm cave, ne locò hujus ſolidi & virtuoſi Timoris Domini, alius quidam timor, qui mundanus vel humanus dici ſo- let, in cor tuum ſubintret. Timet iſte mala penæ & damna, quæ ab ho- minibus infligi poſſunt, aut etiam ipſam offenſam, diſplicentiam, & disgratiam hominum, & tunc pro- priè& Reſpectus humanus dicitur: ti- mor iſte niſi ſubordinetur Timori Do- mini, iſtum perſæpè penitùs ex corde hominis depellit, & quaàm vile, in- uietum, varium, inſtabile & abje- um eſt cor hominis, hunc humanũ timorem habentis! Tu mi Candi- date, depoſité & expulsò penitùs . *D5 hoc 154 Diei VIII. hoc noxio timore, & verecundiâ vi- tiosâ, ſedulò, ſanctè & ſincerè omnia perage, acſi præter DEum & te nul- lus eſſet in mundo. Sed è& contra in Timore Domini eſto totä die, quia habebis ſpem in noviſſimo, & praæſto- latio tua non auferetur. Prov. 23. 17. Conſidera II. Secundum, Tertium, & Quartum gradum Humilitatis. Conjungo hos tres gradus, quia or- dinantur & neceſſarij ſunt ad veram Obedientiam, quam jam aliàs dixi eſſe ab Humilitate i nſeparabilem, & hac ratione etiam inter gradus Humi- Jitatis numeratur. Secundus docet abnegare voluntatem- propriam-, quod fieri poteſt & debet. I. Per ac- acuratam obſervationem diſtributio- nis temporis, non ſolum quoad ipſum tempus, omnia peragendo præſcriptô tempore, aut quoad ipſam ſubſtan- tiam operis injuncti, ſed etiam quoad modum ſingula peragendi, interiùs videlicet ex bono & ſupernaturali, Præſertim Divini amoris & propriæ vir- n woue KeOds inoen n rerni ded, Oürs Rin toemti (ts, A Kten ioede ſetk 3 Cuntlt nepnine Nuliten, iſe Amadi A lr d Al dn Kie iend Molln 1 10 n em lrto ſgranil ceom inktenl Roanre nicn 4 m, 6 j 4 1 kon, Lon erir Hhnlir n, nn wradren luntin EuNR ,o Mopriun l.ber bilnboro⸗ Vuciin nrſeipt nbtan mgnor Unteris muturdl Nonn Meditatio I. 155 virtutis motivo, intermixtis etiam pijs affectibus, exteriùs verò cum omnimodà exactitudine, aſſiduitate, non intermiſcendo impertinentia, modeſtià, cæterisque circumſtantijs cuivis actioni proprijs. 2. Per ul- troneam obſequioſitatem in rebus li- citis, ac voluntati propriæ magis repugnantibus. 3. Per promptam abnegationem voluntatis propriæ in alijs occaſionibus quotidianis, & Alando que etiam extraordinarijs. quantas & quàm ſpecioſas tibi hæe abnegationis exercitia in Cœlo coro- nas nectent, ſi propter DEum con- ſtans in ijs perduraveris. Tertius Gradus præſcribit Obedientiam Ma- Joribus Exemplô Chriſti exhibendam. Sed de hac die præcedenti latiùs actum eſt. Quartus denique gradus, Obedientiæ Patientiam & Manſuetu- dinem jungendam eſſe docet: cùm enim nec poſſint, nec debeant ſemper præcipi, ad quæ ipſimet inordinatè propendemus, ſed ſæpè, exigente con- ſcientiâ & ratione, præcipiantur dura, *66 volun⸗ 156 Dies VIII. voluntati & inclinationi propriæ, aut etiam innatis quaſi honorum punctu- lis contraria, Patientiam & Manſue- tudinem Obedientiæ jungas, oportet, nec inde animo laſſeſcas vel diſcedas, relinquendo præ tædio & amaritudi- ne animi etiam benè cæpta, ſed po- tiùs viriliter agas, ac confortatòô cor- de ſuſtineas Dominum, recogitans, quoniam per multas tribulationes oportet nos intrare in Regnum DEI, Ipſumque Chriſtum, quem ſecuti ſunt omnes Sancti, oportuiſſe pati, & ita intrare in gloriam ſuam. Tuné me- lior Chriſto, Virgineà Matre, San- Gtis Apoſtolis & c. ut aliam ad Cœlum viam tibi parari optes! O qui flam- mas perpetuas, tenebras exteriores, ſtridorem dentium, fletum ſempiter- num &c. ante mentis oculos redu- ceret, quàm levia reputaret omnia, quæ in hac terrâà tam dura & aſpera Videntur! 1 rD De ogrn Coe un un en Dnnicrt tet, um Dermude enine mpcei⸗ ttetent Amncr ſeu la e en 1 i ſorn nnu⸗ inlturn ſece Ue⸗ Eeprie, nunc nlirhe NS Swlcltehr Ammrin t, t Nrrhen fergtnn Chhläone Hannd nkori lent i n r. Me⸗ , 7 4 naCeler Dliſim⸗ ltenNe; plenpite Uos ted. tetommi, hen W Meditatio II. 15⁵7 MEDITATIO II. De Quinto, Sexto, & Septi- mo gradu Humilitatis. Onſidera I. Quid quinto gradu doceat Sanctiſſimus Legisla- tor, nimirùm ſinceram omnium, etiam interiorum, manifeſtationem P. Spirituali faciendam. Porrò hæc manifeſtatio duplici modò fieri po- teſt, intra, & extra confeſſionem. Per manifeſtationem intra Confeſſio- nem, intelligo ipſam Confeſſionem Sa- cramentalem, quæ cùm in Religio- ne frequens ſit, ut cum fructu fiat, benè notanda ſunt & obſervanda ſe- quentia. Loquor autem hic de Con- feſſione peccatorum venialium, eò quòd ſupponam, cum qui ſemel Deo ſincerè ſervire ſtatuit, non am- pliùs rediturum ad vomitum, ſi ali- quando peccatis mortalibus DEum offendiſſet, aut ſi nunquam talibus offenderit, nequaquam admiſſurum, ut in Religione DEum Optimum- *D mor- 158 Diei VIII. mortaliter offendat. Itaque Primèò cavendum eſt ſummoperè, ne hoc Sacramentum ex meràâ conſuetudine, vel exemplo aliorum, aut quia ſic Su- periores volunt, adeatur, ſed cum vivàâ fide, firmâà ſpe, & ex ingenti af- fectu & deſiderio puritatis conſcien- tiæ & profects Spiritualis. Secundò Examen non eſt ſcrupulosè & anxiè inſtituendum: ſicut enim hæc pecca- ta venialia ſimpliciter confiteri non tenemur, ita nec examen debet eſſe ſcrupuloſum; quamvis rationabilis diligentia non ſit omittenda, eſt enim conſultiſſimum hæc etiam peccata ſincerè confiteri. Dimidium facti habet, qui examen quotidianum no- Rurnum peragit diligenter. Tertiè Finito examine mox dolor cum pro- poſito eliciendus eſt, ne alias ejus eli- ciendi obliviſcatur. Ut verum dolo- rem concipias mi Candidate, nun- quam depone firmiſſimum animi dec- retum, quo ſtatuiſti DEum diligere, ei ſervire, rectitudinem & veritatem ſectari, & ad perfectionem pro viri- . bus 1. oende Ner, N ns Ne. Q. ,dbobe uerilt dendin Velnen Ailh ſe en mine Uai Werhir Pelit, n CMii Mernti e, . Uuonot Ekenann UnC itent Cäunon Mil le n ne ho Ariie tahuledr. r,on Nineni, ts onlter l Ne lneſere⸗ Nüreniner Alchere 8tttonti Nln tan n mun lin ſti Nun no. UVIti n ro. eibeli mcolo⸗ e mun nicec⸗ Ugere, nitaten ro T. big Meditatio II. 159 bus contendere, cave etiam vehe- menter, ne unquam parvi facias, DEum his peccatis venialibus offen- dere. Quoad propoſitum verd ſatis eſt, ſi habeas animum vitandi pecca- ta venialia in genere, & illa ſucceſſivè ſaltem diminuendi vel in gravitate, vel in ſpecie, vel in numero, vel in affectu, vel in deliberatione. Ut autem animus efficacius compunga- tur, præcipuèilla peccata ante oculos ponenda ſunt, quæ quis magis eru- beſcit, aut ardentiùs cupit vitare. Quòdſi illorum nulla recurrant, ex præteritis confeſſionibus iterari poſ- ſunt ea, ac denuè clavibus ſubijci, in quibus homo ſibi magis diſplicet, quæ- que ſe emendaturum citius confidit. Duartò Confeſſio ipſa debet eſſe bu- milis, internè ſe verè reum confiten- do, & ejusmodi externo vocis & cor- poris habitu, qui verè compunctæ mentis indicium ſit. Verecunda, pec- cata tardè & cum confuſione animi exponendo: illa confeſſio eſt optima, quæ 160 Diei VIII. quæ confuſione, animique dolore eſt plenior, eſtque hæc Confeſſio do- num DEl, quo homo uberids ſatisfa- cit, effectum Sacramenti copioſiùs ercipit, majorem de ſe ipſo & diabo- 0 victoriam reportat, Confeſſarium verò tantò magis ad miſericordiam- & amorem movet, quantò miſerias & confuſiones ſincerius manifeſtat. dincera & candida, omnia, quantum absque anxietate poteſt, diſtinctè, clarè & cordatè explicando. Brevis, omiſſis inutilibus & otioſis circumlo- cutionibus. Vera, nihil addendo ad ſe humiliandum, nihil demendo ad ſe palliandum, dubia dubiè, certa certò confitendo, prout nimirum in con- ſcientiâ ſe reum agnoſcit. Deniquè Ffiducialis & fidelis erga Confeila- rium, ut in hoc non reſpiciat perſo- nam privatam hominis, ſed DEI, quam repræſentat: quem proinde etiam extra Sacramentum reveren- ter, ut Patrem & Medicum ac Judi- cem animæ ſuæ, cum quo ſibi ſit inti- ma communicatio, cui etiam ſecre- tiſſima wo Eul Gtrion Bred UeNN Atlimit R, I l. Nr teconent, denetn n nmninnis⸗ ſecki Ermregrt tem Cndl certn in elie nnintul inn vern i Nn nſi teherl enher tein carm Ac ſee dolore loco. lrit. ciads Mhlelun ſtirtin. Ntnlen Mlnleer., ghonun RRNe h. Neu, Gcant. laln Nrnb Entcend nincon.⸗ Denigu Vnlele⸗ thelh. el0I, Noncde ereren⸗ ludl. ſtint. nleae⸗ tln Meditatio II. 161 tiſſima cordis ſui non erubeſcat pan- dere. Hæcpuncta, utpotè ſolidiſſi- ma, ex M. SS. cujusdam Viri præſtan- tantiſſimi ſtrictim referre conſultum putavi, ut ad plures fructus derive- tur. Nunc ardenti affectu ad DEum te converte, Eique pro hoc ingenti beneficio inſtitutionis hujus Sacra- menti gratias age, ac tecum decerne, quæ tibi impoſterum agenda ſint. Quoad alteram manifeſtationem, quæ fit extra Sacramentum, hortor te mi Candidate, ut penitiſſimè & ſinceriſſimè totam tuam conſcien- tiam velis eſſe perſpectam tuo Dire- ori Spirituali, pro quo accipe mo- nitum præclarum R. P. Druzbicki Lap. lyd. Conſid. . ita Tyronem in- ſtruentis. Primæ claſſis Religioſus firmiſſimè ſibi perſuadeat, Conſcien- tia mea Superiori meo, atque Patri Spirituali vitrea & cryſtallina debet eſſe ſemper, ut eam, cùm libet, in- ſpiciat, nec in eà quidquam eum la- teat, ſed eam melius, quàam ſuam ipſe, vel quàm ego meam, nôrit. Neque 162 Diei EIII. Neque exſpectabo, dum ille inſpice- re velit, ſed rogabo ut velit, afferam & exponam, ut poſſit. Non invita- bo diabolum ejusque tentationes, ſe taciturnitatis meæ, ſecretique mei, ed primulas ejus ſuggeſtiones Duci meo ſpirituali continuò aperiam. Nam celare, & fugere conſcientiam Spiritualis Patris, crimen eſt Tyronis, & primus diabolici ædificij lapis, pri- mus ad teporẽ, ad inquietudinem, ad ruinam paſſus, Diaboli ſecurus nidus. Hoc propoſitum adeò neceſſarium, & Tyroni quidem proprium dico, ut nullum aliud æque ſit illi commen- dandum, hoc enim unum omnium eſt ei neceſſarium, quaſi ſupplemen- tum, adedò, ut ſi hoc habeat, non ſit alia diu deſideraturus. Hoc ergo capiant, & ſapiant Tyrones. Hæc ille. O quantum ſolatij, quietis, & tran- quillitatis in ſuo nio Perſentiſeunt, qui hæc ad amuſſim obſervant, dum hæc negligentes, innumeris jactantur inquieti animi motibus, ac in graviſ- ſima pericula ſe conjiciunt DEian of- Greer ltenl Aum, G ce Ke In, on 6Onraren ſeleg. tolynan N orc ſe ane Kn Im' unmenen etnenuli Chnmizn uuuilrt ufeclix Ancler, V utmzeüm Soe bunii er I N eeluin inknr Uianme on lenen 1, on Hhee Helle. Etrn⸗ Uleunt, n, dum Grnnnr ngrmi. Dbonot. ſ Meditatio II. 163 fendendi, ac etiam totaliter à ſuâà vo- catione deficiendi. Conſidera II. Sextum Humilitatis gradum, qui vult Monachum omni Vilitate & extremitate eſſe conten- tum, & omnia, quæ ſibi injunguntur, velut operarium malum & indignum ſe judicare. Eſto igitur, mi Candida- te, ſemper contentus omni vilitate in cibo, potu, veſtitu, ſupellectili, ha- bitatione, & extremitate quoad ſta- tum, gradum, occupationes & lo- cum, memor pauperis EsII Salvato- ris tui, nullò unquâ tempore affectan- do, minus procurando promotionem ad munia Eceleſiaſtica, officia occupa- tiones ſpecioſas, loci præeminentiam, ſed quoad hæc, & ſimilia omnia, to- tus pende ab arbitrio Superiorum, contentus etiam infimis & ajectiſſimis Officijs & occupationibus, dicens cum Prophetâ: ad nihilum redactus ſum & nescivi, ut jumentum fact us ſum apud te, & NB. eο ſemper te- cum. O quæ major felicitas, quæ major dignitas cxcogitari poteſt, quàm 164 Diei VIII. lii quam eſſe ſemper cum Domino; hoc Mm fac, & non curabis, minũs affectabis, Rimen quæ mundus magni æſtimat, & in 6,iſs perpetuâ pace verſaberis. Aman- IIlten tiſſimus Salvator tuus vili opificio eumn usque ad trigeſimum ætatis annum ier Ds non fuit dedignatus inſiſtere, & hu- ulut militer Joſepho ſubeſſe voluit, ut do- jmmie ceat te, in omnibus ijs contentum lin eſſe debere, ad quæ Superiores te em ui applicârint, licèt credas te ad majora migtii natum &c. tu ne major Chriſto? wenn Conſidera III. Septimum Humili- irtk, tatis gradum, in quo ſita eſt quaſi tota m ten ſubſtantia Humilitatis, nimirum ut ai omnibus te inferiorem & viliorem, g non ſolùm tuàâ linguâ pronunties, ſed rif etiam intimo cordis credas affectu. in Nunquàm ergo, mi Candidate, ulli ien hominum te præferas, quantumvis ane majoribús naturæ talentis &c. tibi eii,l Præditus videaris, cogita ſemper te- ll⸗ cum: quid habes, quod non accepiſti, Wnie & quid gloriaris, quaſi non accépe- n ris? Chriſtus Eſus noviſſimus Viro- rum dici voluit: ergéne Huic tepræ- feres? ih nin 3 1. Gkechͤ t E Nn. NN Nut N lee K obit t 6auntenen heirer admae ho eummhkin edtaun en ties, is aech. te, u Untunv thi ener te. gtenten cept⸗ nus V. letene Meditatio Il. 165 feres? Nullum judica, præſertim ſi agatur de intentionibus & affectibus cordis, cujus ſolus DEus arcana no- vit. Nolite, hortatur Apoſt. 1I. Cor. g. Ante tempus judicare, quondusque veniat Dominus, qui & illuminabit abſcondita tenebrarum, & illumi- nabit conſilia cordium. OQquantùm tunc diſtabunt judicia DEI à judicijs hominum! ut autem hunc de te ipſo, præſenti gradui conformem, ſenſum ipsò opere probes, excita, diſpone, reſigna, offer, & heroicè ac immuta- biliter te reſolve, nullam correctio- nem vel confuſionem, à quocunque, amico vel adverſario, Superiore, æ quali aut inferiore, ſacro aut pro- fano, diſeretô vel indiſcretô modéô, amarè aut benevolè, acriter aut ſua- viter, publicè vel privatim fiat, intùs vel exteriùs, ullé modé aut ſignò, ægrè ferre, ſed animê imperturbato, & omnibus internis & externis modis ac ſignis, humillimè, maſuetiſſimè, paccatiſſimè cum ingenti amoris affectu erga Dominum DEum, talia ber- 166 Diei UIII. permittentem, & hominem inferen- tem: & ita in quâcunque dignitate ſis, ſtatu felici vel miſero, alto aur abjecto, ſanus vel infirmus, ſine ullâ ullius casũs aut circumſtantiæ eve- nibilis excuſations, aut materiæ yel perſonæ exceptione &c. ægrè ferre, ſed humili & patienti animo fſuſci- pere &c. MEDITATIO III. De reſiduis quinque Humi- litatis gradibus. Onſidera I. Hoc Octavo gradu duplicem vetari ſingularitatem, unam, quæ eſt, ut ita dicam, per exceſſum, alteram, quæ eſt per defe- GRum. Singularis per exceſſum eſt ille, qui propriò motu ſuſcipit & affu- mit opera ſtatum ſuæ Profeſſionis ex- cedentia: ut ſi Benedictinus ex prop- riâ voluntate vellet ducere vitam Anachoreticam & c. ſingularis è con- tra per defectum ille eſt, qui laxiora in ſuo ſtatu ſectatur. Pro hujus W . us Mi Aernndh „Al t Gerch 18, Monn inm Pihn „Munin Conmmudi 0he, n W Ce CMermis Endd, m. Cpln aunet,an Almetenu Uedo Anunn Anmnin, Unn en danin en Ulere Aatn zlt n,r Mlnng tnntie, eefen ino le⸗ . Gee n Mpgd Untten, Cun, Ner ercke lon e tr. lonsex. delhro. e vitan Iaecor. bllvion iſenr Meditatio II. 167 dùs obſervantiâ reſolvete, mi Can- didate, ad ſeqentia. J. Nunquam rivata exercitia communibus præ- Kras , æſtima magis Obedientiam, quàm privatam devotionem &c. 2. Maximi æſtima & ama, ac ſectare communia exercitia, nec unquam opta, vel procura tibi quasdam exemptiones ſub quæſitis prætexti- bus. 3. Cave, ne unquam tuis ver- bis vel exemplis ulli des occaſionem ſcandali, aut minimæ relaxationis diſciplinæ regularis. Huc etiam pertinet, quod de exemplis aliorum in alià meditatione dictum eſt, quod valdé nota & obſerva. Cæterùm, nequaquam ſingularitatis arguendus eſt ille, qui in Cænobio tali degens, in quo ſtrictior Regulæ obſervantia nonnihil relaxatur, præter commu- nem aliorum vivendi rationem, KRe- gulæ ſtatuta generosâ pertinacitate cuſtodit, quin potiùs cæteri omnes meritò ſingulares ſunt dicendi, ut po- tèe præter comunem Regulam agen- tes. Tu mi Candidate ſempęr areen⸗ 168 Diei VIII. de, quid DEus, quid S. P. Benedi- Rtus, quid Fundatores & Superiores à te requirant, quid quid demùm ab alijs dicatur aut fiat, quos tamen ne temerè judices, cave. Excita te ad horum obſervantiam, tot millium Sanctorum tui Ordinis exemplis, qui omnes per viam Regularis obſervan- tiæ ad tantam gloriam pervenerunt. Conſidera II. Nonum, Decimum & Undecimum gradum Humilitatis, quibus doceris tempora tacendi & loquendi ritè moderari. Tempora & loca ſilentij à Sanctiſſimo Patre, & noſtris ſtatutis deſignata, ſunt tem- pus nocturnum poſt Completorium, usque ad Capitulũ ſequentis diei, item tempus refectionis, ſi ſit menſa Re- gularis non diſpenſata, quibus ſum- mum ſilentium obſervari debet. Tempora & loca ſimplicis ſilentij, quibus tamen urgente neceſſitate breviter, leniter, & ſub ſilentio lo- qui licitum eſt, ſunt omnia alia tem- pora, loca verò ſpecialiter deſignata, Refectorium, Dormitorium, Ora- torium 2 U aite Nil InNdad n Ene Dlr 28 ſſen,d 1,deOt n, Mie tln hn lenuctl Eamßpe Allemir n ianlu Umimmce Enosnnan unru n ſenle RQom) 2 Mell ihennet S uſlli iſuri ui len 4 . 1 1. Meditatio IUII. 169 R enei torium & Sacriſtia. Llt autem hoc Npetor ſilentium non ſit otioſum ſed fru- Genin uoſum, & negotioſum, cor tuum mumne loquatur ad Dominum. O quàne nvi glorioſum, exclamat Mellifluus Do- IIn tor, de Ord. vit. c. 4. eſft tale Mlen- ennc zium, ubi eloquia Domini, e oquia Wühem caſztaſant. Pro concipiendo amore mnumm S& obſervantià ſilentij, reflecte denuò eimm oculos ad omnis perfectionis abſolu- Huminm tiſſimum Excmplar Eſum Chriſtum. nuedt Hic, cùm eſſet æterna Sapientia, & Um prædicatione ſuâ potuiſſet multa mil- Iwhn lia hominum convertere, nihilomi- Inm nùs totos 30. annos ſub ſilentio egit: min, Tacuit quoque in Paſſione usque ad leiten ſtuporem gentilis Judicis, licèt un nelahe Verbéô ſe ab omni Paſſione liberare bulm potuiſſet. Perpende quid Spiritus Ehet, S. toties ingeminet: in multiloquio Uentj, non effugies peccatum. Mors & Li- ltue a in manibus lingug: Eir linguno- atiolo. ſus non dirigetur ſieper terram. S Huten gasts putat ſe Religioſum elſè, non re- Aonat, aee linguam ſaam, Bicjus Vana n,0 ſt Religio. In ſilentio & ſpe erit nir R Jar⸗ 170 Diei VIII. i vrtitudo veſtra. Silentium cultus phuns uſtitiæ eſt & . Circa materiam Prolehie loquendi, cave; proferas verba ſcur- .Deue rilia, otioſa & riſum moventia, quæ incdluzl S. P. in omnibus locis perpetuâ clau- Wndkt ſurâà damnat, & ad tale eloquium diußdet Diſcipulum os aperire non permittit, gnns Mti quo etiam pertinent inſtrumenta 27. Mn aint 2 5. 32. 39. 40. 52. 52. 54. 67. Cap. 4. Alinin 5S. K. O Eſu Chriſte, qui tuas la- Mid Chrymas tam copioſas, continuam- Umtiind que Sanctiſſimi tui Cordis preſſuram t, dunk * afflictionem perpenderit, quomo- mhalihe do per levitates diſſolvi poterit? Cir- lim in ca modum verò loquendi, obſerva, uinam ut loquaris I. leniter, id eſt, ſuaviter, itiivl temperatè & placidè. 2. Sine riſu, iante non tamen tetricè & morosè, ſed cum modeſtàâ hilaritate. 3. Humi- Mnlln liter, vitando verba magna, tumida, ſumn guu ampulloſa, elata, punctoria, jacta- känn toria &c. 4. QCum gravitate, id eſt, lüien honeſtè, tum quoad ipſam materiam aie n . 5 . Drian diſcurss, Vitando ea, quæ os DEO ſacratum dedecent; tum quoad mo- un nr tus & geſtus reliqui corporis, non ananpe . llun aht tumterinr tuſeinſcur twſnn,cr Penenadr le doni⸗ Nonpemtt lrumen 6(, C, ünl 8,Ctr Wetr endeitcen Chinont endi, an ilet,in 2. ei ore, . 2. HM h,tumntt e l ine, ick mnternat ros0l Meditatio. I. 171 agitando manus, caput &c. contra leges modeſtiæ & gravitatem religio- ſam. 5. Pauca verba, & hæc ipſa rationabilia; id eſt, cum maturitate, prudentià & conſideratione ſingula taliter proferendo, ut ſubitò interro- gatus poſſis dictorum rationem red- dere: & quidem talem, quæ etiam 4 DEO probari mereatur. 6. Non clamosâà voce. Hic iterum exempl tui Amantiſſimi Salvatoris tibi pro- pone, qui tantâ moderatione uſus eſt in verbis, ut non niſi ſanctiſſima, utiliſſima, temporibus & perſonis maximè accomoda, mododque con- venientiſſimo loqueretur. Tu hæc penitiùs conſidera, & fac ſecundùm exemplar. Conſidera III. Duodecimum Humi- litatis gradum, quo præſcribitur Hu- militas, etiam in corpore exhiben- da, & quidem nominatim per exa- tam continentiam & demiſſionem oculorum, ortam ex conſideratione 1. Peccatorum propriorum, reum ſe omni horä de peceatis ſius exiſti- *Hz mans. 172 Diei VIII. mans. 2. Tremendi Judicij, jam ſe tremendo jJudicio DEl praæſentari eſtimet. 3. Exempli Publicani & & verborum Regij Prophetæ: Adde 4. Exemplum Elu Chriſti. Qualem exiſtimas, mi Candidate, fuiſſe hujus Magiſtri Humilitatis corporis com- poſitionem? certè non aliam, quàm uæ omnibus aſpicientibus abſolutiſ- Gnam modeſtiæ & Humilitatis eſſet exemplar. S. Bern. derm. 25: in Cant. ita ſibi depingit ſpeciem Salva- toris: cùm nomino Eſum, ait, ho- minem Dibzzcgon mitem & humi- lem corde, benignum, ſobrium, ca- um, miſericordem, omni denique Sanctitate & honeſtate conſpicuum. Ab hoc Exemplari oculos mentis nunquam averte, huic te conforma, hunc imitare, ut quaſi alter JEsuIS efficiaris. Ege his omnibus Humilitatis gradibus aſcenſis, Monachus mox ad Charitatem DEl perveniet illam, quæ perfelcta foras mittit timorem: ber quam univerſa, qua prius Wa ne let Hnilne AMrak eeige en rſeu ine n Giele 4 Ginfn leun Rehuuvr teleolr mnden uulialnn ur nill Alkunt Dreeni Umßpſun em Kenndum wnnd hon . Meditalio III. 173 tiin ſine formidine obſervabat, absque iinct zaallo labore velut naturaliter ex con- en d ſczetudine incipiet cuſtodire, non jam ten e eimore gehennæ, ſed amore Chriſti. n. agcezndins ipsd bondâ, & dele- rfitnnt Satione virtutum, quæ Dominus nens en jam in Operario ſuo, mundo à vitijs nlln, . & peccatis, Spiritu &. dignabitur tuiiiti eperari. Verba ſunt SS. Legislatoris mliinsdt caααν. z. in fin. Igitur mi Candidate un üdiſpone has aſcenſiones in corde tuo. Ipindh ut eductus exhac valle lachrymarum nuh vitæ ſæcularis, videas DEum DEo- enbs rum in Sion. Noli eſſe contentus Kist hanc ſcalam, ut olim jacob, in ſomno UGα duntaxat widiſſe, aliosque Angelicos asßim Vitù & Spiritů aſcendentes conſide- alos mei raſſe, verum & ipſus exurge, move ecnm pedem, apprehende latera, aſcende GUn ſuperius, nec prius delaſſeris, quous- que DEum ipſum in ejus ſummitate Hyltett conſiſtentem, apprehendas. Tunc ulemtal erit tibi gaudium & gloria inexpliea- net G, bilis coram DEO, Angelis, frnporen hominibus. 6 Milrt S=S *H3 CATA- KAll⸗ (a)h* 4 CATALOGUS alb , . . aeibd. Quorundam Librorum, quo- un rum lectio magis apta videtur pro mmnl facientibus hæc Exer- ißſon Ccitia. ai,iu⸗ Pro primis tribus diebus. R. P. Pauli Segneri Inſtructio Poœnitentis. Mii R. P. Ludevici de Ponte de Perfect. Ckriſt, 4 Hom. Tom. 1. T. 3. litlallt⸗ R. P. Lancicij Opuſc. 1. e. S. & 9. eitliĩ D. Joan. Thauleri Flor. de veris virtutibus, Mußfir c. 1. 2. & gy. Akre utn . Phrh Pro quinque poſterioribus dielbuti. een Humberti de Eruditione Religioſorum, lib. f. lilun R. P. Lancicij Opuſc. 1. t. 1. 2. 3. 4. . 6. umirn R. E. Ludoviei de Ponte de Perfect. Hom. Chriſt. (eit * eAwrti Tom. 3. T. 7. H R. F. Joan Nadal de Signis Prædeſtin. Sign.alt. e. 1. D. Joan. Bapt. Dillier Verus Amicus, brevi compendio demonſtrans antiquam majo- rum doctrinam, de Bono Status Religioſi. * Poterunt etiam quædam ſeligi ex præclaro Tr. 4 Bono Statùs Religioſi R. F. Hieronymi V ati. Interx (175) K I Inter hæc non debet omitti, Scriptura Progno- AQiiea Ven. P. Ludov. Bloſij, quæ extat in mn, au vitâ Bloſij Edit. Antvv. 1632. c. 15. P. 62. ten Denique hic addi poteſt magis ſpecifica quædam informatio de Ordine noſtro, & obſer- vantijs communibus & articularibus talis loci, quantum expedit cire Candidatum in ordine ad ſuum Novitiatum optime ehe. inchoandum & abſolvendum. pro Lectione Hiſtoricàâ legi poterit Vita 88. P. Amiemi Benedicti Didacética R. P. Arſenij Sulger- tleſfes, Cik Aut Vitâ ejusdem SS. Patriarchæ à R. P. Ignatio Cla⸗ 4. venau in Aſceſi poſthumà Tom. t. mora- ein icter expoſita. Aut Hiſtoriz quædam ex Lib. 1. 2. & 3. Cæſarij Heiſterbachenſis ſelectæ. dte, Tempore Conſiderationis practicæ fit præpa- ratio pro Confeſſione generali. Quodſ uinmn ltet⸗ verd hæc Confeſſio pro diverſitate loco- 49,6 rum non fieret ante ſuſceptionem S8. Ha- llanctit bits, ſed tardius, Director de occupatio- ludu . a Longn pro hoc temote Provide- lnian, brei — . mium mi * S . Cerihelginl * * tclir 1 E RRHiaovny-. S *H 4. MEDI- ener * (176) H. “ BAr eegs gse e, e , nn ere , J MEDITATIONEIG U rr —; bune Ad Dignè Recipiendum lini Sacræ Religionis Habitum. Hgüm 14 Conſeriptæ nytn à Pl. RR. ac Clarifſimo P. Franciſco Hiutel Mezger p. m. Monacho Benedictino gekme S. Petri Salisburgi. Trinaron MEDITATIO I. oſful s munil WMkaladium I. Imaginare filium iucſe in prodigum „qui ex regione lon- cuinz, ginquà, diſſipatò patrimoniò, 4 ſer- klthnl vitio porcorum, totus centonibus obſitus, ad Patrem reverſus, be- ben , in nignè ſuſcipitur, ſed mox ejus veſtes bneere⸗ mutantur: profertur ſtola prima, Fkes annulus, calceamenta &c. Simile lenre Z agitur cum illo, qui mundo ad unnock eligionem venit, & in hac Sacris ,crtl Veſtibus induitur. i Wöhis. Pra- DNuncie DNeeldo rn. 0! Vnws iun kroonelon Vnid, 4le Centonbu erſis, be. Leſls reltes ſbol primn E. Finie lemundom nuc dand / Meditationes präharatoricz. 177 Praæludium II. Roga DEum, ut Intellectum illuminare, memoriam inſtruere, voluntatem accendere per ſuam Gratiam dignetur: quate- nus intelligere veraciter poſſis, quid per hanc corporalem religioſarum Veſtium ſuſceptionem ſpiritualiter ſignificetur; cumque hoc intellexe- ris, voluntas tua efficaci ſtudio in id tota incumbat, ut idipſum totà vir- tute perficiat interius in animâ, quod exteriùs in Corpore geſtum fuit. CONSITIDERAYTONES. Punct um I. Conſidera, quod ve- ſtes materiales ſunt Corpori, hoc virtutes vel vitia, ac mores bonos aut malos eſſe animæ: ſic utraque nomi- ne Habitũs appellantur. Veſtes no- Iræ (animæ nimirùm) inquit S. Ber- nardus ſerm. 2. in Quadrageſ. Vir- tutes ſunt: Bona veſtis Charitas eſt. bona veſtis Obedientia eſt & . Di- cuntur autem veſtes animæ, quia ſi- miles ei commoditates vel incommo- dapræbent, qualia Corpus habet àb indumentis ſuis. Nam I. Sicuti ex *Hj diver- 178 Meditationt; diverſitate veſtium dignoſcitur com- muniter diverſitas graduum & con- ditionum in Republicâ humanàâ: qui enim pretioſioribus veſtibus induun- tur, pro divitibus habentur, Princi- Pi propinquiores reputantur, ejus- que majori gratiâ pollere, unde etiam majori reverentiâà & veneratione co- luntur; qui verò laceri & centonati incedunt, pro pauperibus ſtatim agnoſcuntur, & tanquam abjectæ ſortis, nullo honore digni cenſentur. Sic quò quis excellentioribus virtuti- bus eſt præditus, meritò æſtimandus eſt majoribus Divinæ Gratiæ abun- dare theſauris; apud ſummum Princi- pem DEum arctiori amicitià frui, ac proinde meritò quoque cæteris ve- neratione dignus. Ex adverſo, qui vitijs conſutum aſpicit, an non ſtatim cogitat, hic homo pauperrimus ſi- mul & miſerrimus eſt: nam nec obu- lum Divinæ gratiæ habet, eſt à DEO contemptus & odio habitus, meritèò proinde à Creaturis quoque omni- bus, quibus incumbit Creatoris ſui Vin- ehonore lrnckesde aed, r me Gen⸗ U, NW P increzdee öloonnk galtnevrt ſenum al Luntgemen UIturunn öſhinkvnt Hutnciang Neltor UmmN p ulur. b,imne nluntme 1n erns Miandus ho Atemorh Uit iun D ſoni Uubis re Unrurdon lsczln 4 . Cinr co un con tmn: O busunn. nur, Mac unmt, er ungeetin tennionet⸗ Goentonn bus ſatmn bun webe Wtenem nbusirn töelirate Ctee n mun Anc. i,a Cateris e⸗ lverlo, gl nonſtatin eninus ſ⸗ mnecobu. AIDN t,merith ge Omni leorßslui i. Præparatoriæ., 179 vindicare honorem, contemnendus. II. Per veſtes bonas & tempori con- venientes, tegitur nuditas Corporis, & hoc defenditur àb incommodis cæli, ut pluvià, frigore &c. Ita & vVirtutes defendunt animum àb inju- rijs ſuorum hoſtium, præcipuè à fri- giditate peccati, omnem Charitatis Brvorem tollentis vel minuentis. Econtra quemadmodum veſtis lacera non tantùm non arcet incommoda, imò ſubinde cauſa eſt, vel lapsũs, vel hærendi cum gravi Corporis detri- mento: ita vitia & mali mores non tantùm non protegunt animum, ſed magis reddunt facilem in graviores lapſus, faciuntque per malam con- ſuetudinem ſemper hærere defixum in eisdem peccatis &c. III. Sicut non omnibus hominibus, officijs, ſtatibus, temporibus, congruunt ex- dem veſtes: ita non eædem virtutes omnibus actionibus dirigendis, vel difficultatibus arcendis conveniunt. Nam contra ardorem libidinis ſumen- da eſt veſtis ex lino candido Caſtita- *FI 6G tis 3 180 Meditationts 1 8 tis; contra frigus animi ad amandum Mhd DEum & Proximum veſtis Charita- alkln tis &c. & ſicuti aliæ veſtes, ſic alji Clenlod quoque mores decent ſcularem & Kicſnik Religioſum. Unde IV. Sicuti ri- imodne deretur àb hominibus, qui vel alienis unmne de pretioſis veſtibus gloriari, ſeque pro nnanmm divite jactare vellet, qui tamen reipſa 00 iün Pauher foret: ſive incederet veſte mi- mm int itari, jactans ſe pro experto milite, miina cùm tamen nullum unquam hoſtem imibhee viderit. Ita à DEO & Sanctis irride- Wnbbjenm bitur, qui exterius quidem multis ſe Alosdhn Virtutibus ornatum ſimulat: intùs Iun ldn tamen plenus eſt vitijs & ſub Spiritua- E ſelr lis militiæ veſte nil minùs agit, quàam nini ut contra hoſtes inviſibiles ſeſe ſtre- u nuum gerat, & contra ſuas inordina- tas paſſiones viriliter pugnet ctc. Puncium II. Ex his facilé cogno- ſces: cur noviter ad Religionem ve- niens jubeatur priores veſtes, quas in ſæculo portavit, deponere, & no- vas Religioni proprias aſſumere. Per Ulininr hoc enim ſignificatur, priſtinos mun- aiſe 6. di & ſæcularium hominum mores a (quæ Catundtn 6Chart is,ſea ſelren . Sani. lrdiiei ltamenrent Getfelen hetonlie, um hoben Ncksnnee denmolie lnllt ins Albhumn Segt, Cuun Ste Binotdinr etce⸗ le cooro. onen e. , On ge, End. nere. Der nosmun. Im mor”s e praparatoric. 181 (quæ juxta Sapientem nil ſunt aliud, quaàm mendacium ſine honore) peni- tùs exuendos, & vitia priora omni- nò abiicienda; econtra mores novos, virtutesque induendas, ex quibus homines cognoſcere poſſint, illum Bar non amplius ſervire ſæculo, ſed EO: factamque eſſe novam crea- turam, & veteris Adæ depoſitis peri- Zomatibus ex folijs fici (vanitatibus & iniquitatibus, earundemꝗque excuſa- tionibus) conſutis, jam à DEO ipſo pelliceis eſſe veſtitos, virtutibus ni- mirum, deſumptis per imitationem de vellere Agni immaculati, qui exemplum dedit nobis, ut quemad- modum ipſe fecit, ita & nos facia- mus. Punctum III. Quare ulteriùs con- ſiderabis: hunc novum veſtitum, nil aliud ſpiritualiter ſignificare, quàm imitationem Chriſti: ut ſicut ipſe in- duit noſtram infirmitatem & vetuſta- tem, habitu inventus ut homo, ut eandem in ſe ipſo reformaret: nosque econtra, illum imitando, induamus * F 7 ejus 182 Meditationes ejus virtutem & novitatem, configu- rati & conformati exemplis ipſius; & ſicuti in ſæculo veterem hominem terrenum portavimus, obediendo pravis affectibus, concupiſcentijs & perſuaſionibus: ſic in Religione por- temus (NB. hoc verbum: nam ve- ſtes quoque portari dicuntur) no- vum hominem Cæleſtem, Chriſtum videlicet, obediendo mandatis ejus, abnegandò noſmetipſos, & propriam voluntatem, quæ ſola & unica radix eſt omnis humanæ perverſitatis, & malorum habituum, pœnitus abdi- cando, ac ſub Divinæ voluntatis ar- bitrium perfectè ſubijciendo: ut in nobis perficiatur illud Apoſtoli mo- nitum: Induimini Dominum 7E- Sud Cbriſtum. AFFECTIIJ. His ita per intellectum benè pon- deratis, & menti impreſſis, volun- tatem tuam excitabis ad hos vel ſimi- les affectus eliciendos. 1. Gratiarum actionis, pro tan- to beneficio, quòd potueris agnoſce- re; Annlett alleinn d aN Nn Pplumce 8 ionis 91 Ue e Andhid bets Neng ohaufen oll adn crxdke en ori A Peſi Musi yin gen Illkr n t unuulin rEungn tüſte, ns,er i chre mnco, Mni lep Ureti 3 iwcort lilis; 4 nhominen Ghlento nheniE Agonzr Um um vunmn)n VyCien lrieſs Cpronen Wand WMoldril Meniwt⸗ Solnetir. enth, rin Hollmo⸗ Nvun l. bens hor⸗ wlor. evelkimi. o tan. egnole præparatorix. 183 R re, quaàm miſerè hactenus anima tua veſtita fuerit: unde non mirum, to- ties eam patuiſſe expoſitam hoſtium inviſibilium Carnis, Mundi ac dæmo- nis injurijs, inſidijs atque ludibrijs. Quodque oſtenderit locum & mo- dum ubi, & quo veſtiri deinceps de- beas, ut tanquam veſte nuptiali ami- Gus in confpectu DElI apparere au- deas: Nempe Merita imprimis Chri- ſti Filij DEI, quibus inſtar Jacob cir- cumdatus facilè obtineas Benedictio- nem Patris Eterni, interveniente cæleſti Rebeccaâ, Beatiſſima nimirùm Virgine, quæ nos alioquin ob pecca- ta noſtra non tam benedictionem, quàm maledictionem meritos, dig- natur per ſuum patrocinium Filij ſui meritis veſtire, obtinendo gratiam & virtutes, ex illius meritis prove- nientes, ſicque nos Patri Æterno præſentando. 2. Doloris de peccatis præteritis, ex quibus mali illi habitus, quibus vam miſerè veſtiebaris generati ſunt. 3. Sicut 184 Meditationbs 2. Sicut antiquitùs mos erat in ſig- num doloris & indignationis veſtes ſeindere, ita firmàâ reſolutione, ſan- ctoque propoſito, ſtatue veſtes ac mores ſæculi cum vitijs omnibus pe- nitus dilacerare, hoc eſt, illam con- nexionem, quàm mediante propriàâ voluntate & amore habebant, diri- mere, unum vitium poſt alterum ex- tirpando: & ſic paulatim cum Divinâ Gratiâ tandem omnindò exuere. A. Invoca Chriſtum Dominum, ut ſuàâ te imprimis virtute ex alto per Spiritum ſanctum induere dignetur, quà roboratus Eundem per imitatio- nem perfectè, quoad Ejus virtutes & Exempla, induere merearis, & in hac veſte ita perſeverare, ut cum eꝗ, & in eà corã illo Judice aliquando ſecu- rus apparere, & tanquam genuinus miles & familiaris Chriſti exinde agnoſci valeas. J. Implora quoque Patrocinium Omnium Sanctorum, præcipuè vero Beatiſſimæ Virginis, ut hæc impri- mis, ſicuti filium DEl noſtræ morta- litatis 4 Pele ndt Scboch dadi mn, wanel cone Pochien Deneler Mtennneten Ahlnit, hunmns pneire 1 Dſe ſtagti W Ae ne erial 1 ℳ: 6 8 16 hi B 67 Bckttinſe fni⸗ Veſts üne ſin e a onn V. Tilmen, nte ro bebint i klenmer m Diriet tlen. Wümmne hne rln wrecpen, erinttn ienimts 1, Cinhac Gune,& Nndloſecn. 1gennins El ernce rocimiamn ihue vero meimyr!. præparatoric. 185⁵ litatis veſte induit, ex quà nobis ſpi- ritualis quoque veſtis concinnari poſ- ſet, ita àb ipſo impetrare velit gra- tiam, hanc ſpiritualem veſtem Reli- gioſæ converſationis & imitationis Ejus obtinendi. Cæteri vero Sancti intercedere dignentur & aſſiſtere, ut eorum exemplum ſequi, & quem- admodum ipſi, ſic & tu per hanc ve- ſtem Imitationis &c. ad veſtem glo- riæ pervenire merearis. TESSERA Dirupiſti Domine vincula mea tibs ſacrificabo hoſtiam laudis. Pſ. 115. Exue te Jeruſalem ſtolãà lubtus (quà ſcilicet mærebaris te verſa- ri inter pericula mundi) & vexa- tionis tuxc s & indue te decore, & honore ejus, quæ à DEO tibi eſt, Sem- piternæ gloriæ. Baruch. 5. MEDI- 186 Mleditationes MEDITATIO II. Wkalud. I. Idem quod in primꝗ Meditatione, imaginando ſci- licet te conſtitutum in præſentiâà Pa- tris æterni, à quo his veſtibus (illi, qui à Sæculi vanitate ad veritatem, 4 mundo ad DEum revertitur, proprijs) induaris, & ſimul admoncaris, ut quæ illis myſticè deſignantur, opere ſtu- deas exercere. Prælud. II. Invocatio Gratiæ Spi- ritùs Sancti ad benè perpenden- dam, & animo imprimendam hanc myſticamsignificationem: tum ad eli- u ciendos conformes affectus & effica- ces reſolutiones, id quod in Corpore materialiter geritur, in animo ſpiri- tualiter peragendi. CONSTIDERATONEGV. Panct. I. DEIIS S. Hildegardi re- velavit: Veſtem Benedictinam ſigni- ficare Incarnationem Filij DEI: quia, ut inquit, Signum Incarnationis in ſuo veſtitu habet, qui ſe ad fortiſſi- mam Obedientiam (qualem ſuis S. Be- nedictus en izmand eloosi vefut et gonne ibuzenls lenirpnni Aloerurire tese,0Minn Niatil,liu⸗ rhuscims, 4 länghr Fr Uruinund lnudoCen Muutliu ir⸗ beljurnin eEm ſll ionnbsKin iLcher. s litas gniu, ſo Hen ins ſartoile Uenſentt l ud Aertrci 0l linprin unmloſei. MAüdr. Felbuſchi ritnn nnron, nemt urgt toert lrrn A e tmmenkuntm entunt AAudeta CiCpor ſninoſ Ngrmite⸗ Nunſe⸗ lcoin vattonit enlortſi nlise Nelen praparatoricz. 187 nedictus tum in Prologo, tum in alijs Regulæ locis inculcat) exhibet, & Signum sepulturæ ejus, in ipſo veſtitu ortat, quo in operibus Juſtitiæ ſæcu- lribu⸗ cauſis abrenuntiat. Conve- nientiæ porrèò inter Habitum noſtrum & Incarnationem Verbi ſunt ſequen- tes: I. S. Habitus S. Benedicti eſt Pœ- nitentialis; Unde olim publicè pœni- tentibus datus, tanquam Saccus vel Cilicium; Et Caro Ohriſti per Incar- nationẽ aſſumpta ſaccus erat, hinc S. Auguſtinus: ſaccus ejus, inquit, erat ſimſlitudo Carnis peccati. 2. Veftis Benedictina juxta Reg. c. 7. &) 55⸗ vilis eſt; quid vilius humanâ Carne tot de ſe non ſolùm peccatis, ſed etiam morbis & infirmitatibus obno- xia? unde Zachar. 3. JEsuIS dicitur ſordibus veſtitus: quod explicans S. Gregorius, ſordidis, ait, veſtibus indutus erat Eſus, quia quamvis ab omni peccato alienus, tamen in ſimi- litudinem venit Carnis peccati. Punct. II. Etſi S. Benedictus nihil determinaverit circa colorem, in ſuo- rum 188 Meditatsonbt rum veſtibus adhibendum, tamen jam ubique receptus eſt uſus ſolius Coloris nigri. Cujus ſequentes dari poſſunt Significationes. 1. Quèd per illum inculcetur mortis, tam Corporalis quàm Spiritualis, memo- ria, maximè neceſſaria homini Reli- gioſo, nam ut habetur apud Clima- cum: Nemo, qui revera mortis me- moriam agnoverit, peccare unquãpo- terit. Hinc illud Pauli Coloß. 2. rectè applicatur Religioſis: Mortui enim eſtis (mundo ſcilicet & peecato) & vita veſtra eſt abſeondita cum Chri- ſo in DEO. 2. Veſtis nigra eſt ſym- bolum pœnitentiæ & Luctus: at Re- ligioſum maximè oportet, ut habet S. P. C. zg. Reg. Inſtrum, yy. mala Præterita cum Lachrymis vel gemitu quotidie in oratione DEO confiteri & de ipſis malis de cætero emmenda- re. 3. Nigredo ſignum eſt Humili- tatis, Virtutis Monachis ſuis à S. P. noſtro tam inſigniter e. 7. Reg. com- mendatæ. Hinc Bernardus: Nigra Veſtis, ait, Humilitatèm inſinuat men- ee Nr Gm A Muchyme 1. 4 e ſred⸗ Ulen n erunl. Alur t Alenicun ilurnbag cberückan lelenaenet oehons. Mrl, ütnſvelir AMin, Gen Mluin irliz e Honot Hr reli monieen ſttelar ſen: G Koconn . n, tine l bolin ure ar . lls,ner. Horin Ne. pd Cn mortsme. eungaao. Gn ortuierie Neern , unlr,. gek , atRe. ut habet F. mal eleniun 0Conhteri emmenda- tumil. 8lis.b. 6eg, corn⸗ Mo. Norn Hlnmaner praparatoriæ. 189 tis. 4. Niger Color ſignificat perſe- verantiam & ſtabilitatem: nam, ut inquit Pachymeres in e. 6. Hierarch. Eccles. Alz colores facile in alios eene, & mutantur, & omnes quidem in nigrum mutari poſſunt. Niger verò Color nullo unquam modo in alium transmutari poteſt. Sci- mus autem iterum, perſeverantiam & ſtabilitatem loci propriam eſſe Mo- nacho Benedictino, quam cum voto Obedientiæ exprimit in formulà ſuæ Profeſſionis. Punctum I. Veſtes Monachi Be- nedictini potiſſimùm ſunt ſequentes. Primèò Tunica, qræ repræſentat amo- rem DEI & proximi; item mortifi- cationem Crucis, cujus figuram ge- rit. Unde Honorius Auguſtodu- nenſis: Hæc veſtis, ait, formam Crucis præfert, quia Monachi ſe vi- tis & concupiſcentijs crucifigunt. Cur autem ſit talaris, explicat Gre- gorius dicens: QAuia eſt talaris Tuni- ca, niſi actio conſumata? id eſt cum = virtute 190 Meditationes ehn virtute perſeverantiæ conjuncta, qua- Mn: e ſi enim talaris Tunica talum Corpo- 15. N. ris operit, cuùm bona actio ante DEl lküereb oculos usque ad vitæ terminum nos in is tegit. Secundèò Cingulum, ſive Zo- nd & n na, ſymbolum Caſtitatis. Lumbos iſetnn enim pracingimus (inquit S. Grego- iniim rius) cùm carnis Luxuriam per iIiin fr continentiam coarctamus: præter- Mnlkl quam autem, quòd per Cingulum fiat, 1 Em ne tunica impediat inceſſum: & facit, iu. Eum ut per ejusmodi præcinctionem quis iülmun expeditior fiat ad operandum: unde 100 per illud ſignificatur efficax in omne liui Ahyi bonum apparatus, ut ad omne mini- Miumßin ſterium Chriſti promptæ voluntatis uninnkez Cingulo ſimus accincti. Eſt & ſym- Ms wn bolum Fortitudinis: quo Lumbos, Iumninh qui juxta Chryſoſtomum ſunt funda- umnhlll mentum totius Corporis, præcingi- liſedl mus, & idcircò in bellis baltheus mninlene lumbos cingit. Item Fidelitatis, & 1le,o ideò Sponſi illud ſuis Sponſis dona- “ bant. Item milites propterea bal- l theo utuntur, exauthorati eo priva- Mfeigr bantur. Denique Juſtitiæ, ſeu ob- imil ſervan- ulum AmcCorde Knme Dr etniunto Dun inl. latß. lurte nmite, ururien 3 Thenn Cnnglinin eliun Aſ nctionenge NCon rar nome onnenin h foluntati Mn Lumbos, ſuntfunde recngi s bahheos Clletis, & nis dont⸗ her bi tieotit 4 ſs 1, ſhu præparatoriæ. 191 ſervantiæx: hæc duo poſteriora ex- preſſit S. P. N. illis Prologi verbis Succinct is ergò fide, vel obſervantid bonorum alt unm Lumbis noſtris & c. Tertiò eſt &apulare: quod præter ſignificationem Crucis (cujus for- mam, uti etiamnum Carthuſianorũ, antiquitus referebat) ſignificat, 1. Jugum Obedientiæx. 2. Patien- tiam. 3. Memoriam Divinæ Præ- ſenti?. Quæ omnia, quàm Benedi- ctinis ſint maximè obſervanda, con- ſtat eꝙ C. . & 19. Reg. Quartò Sunt Tibialia & Calcei: illa Significant agnitionem Divinæ Gratiæ, ſine quàâ crura animæ noſtræ, potentiæ ſcilicet, nullas vires & robur ad rectè in vi4 DEI incedendum habent: nec non rati animi pro DEI Gratià collatâà af- ectum. Iſti verò ſignificant I. Ala- critatem in implendis DEI mandatis, juxta illud Prologi Reg. Calceatis pe- dibus per ducatum Evangelzy perga- mus itinera ecius. 2. Mortis memo- niam & mortificationé, quia ex mor- tuorum animalium corio fiunt: ſi- cuti 192 Meditationes cuti & exempla Patrum jam mortuo- rum ex S. Anſelmo. 3. Libertatem Spiritâs à ſervitute mundi & diaboli. Servi enim & captivi nudis pedibus olim incedebant. His omnibus addi poteſt Caputium, quod quidem pro- prium eſt Cæcullo ſeu Flocco, nunc au- tem Scapularibus eſt annexum quo- ue. IIIo ſignificatur. I1. Divina ratia, quâ caput noſtrum tegendum eſt. 2. Caſtigatio vocis, quia col- lum cingit. 3. Oculorum continen- tia. AFFECTIS. lIidem elicientur, qui in præce- denti Meditatione: præcipué verò S. P. implorandus, ut eundem Spiri- tum, quo ipſe has Veſtes ſuis præ- ſcripſit, etiam tibi impetrare velit, ut virtutes per illas ſignificatas, ipſo opere exercere valeas. Quàinten- tione orabis orationem EXcita, quæſumus, Domine in Eccle- ſià tuà Spiritum, cui beatus P. Be- nedictus Abbas ſervivit: ut eodem nos „ teheri Vudermus Cere eer Docnonucn ne en iin Mligten iigfi Mu, n 61, illee Nect we. hln. Uli Aſtilx niſnni ſitih, inmiſ mleun lien. ſuſlis 4 4 2R Praparat orSεt. 19 3 repleti, ſtudeamus amare quod ama- vit, & opere exercere quod docuit. i Per Dominum noſtrum. in unitate miih ejusdem Spiritus ſancti. n Mihi abſit gloriarè, niſi in Cruce ratne Domini noſtri Zlſa Chriſti. Gal. 6. nntet Taduit me Dominus veſtimento ,dun Näalutis, & indumento Juſtitiæ cir- Unconne ℳaοdädedit me. MEDITATIO III. fn mr- In illud Iſa. 52. Conſurge, conſarge, e ed znduere ſortitudine tua Sion, in- ler. Neere veſtimentis gloriæ tuæ Ye- ſusre⸗ . „ rre ſelt, *Aſalem, Cvitas Sanctie quia non lo adjiciet ultrà, ut pertranſeat per r te incirecumciſus, & immundut. Excutere de pulvere, conſarge ſe- rinele de Yerieſalem: ſolve vincula colli n zni captiva ſilia bon. thaen 1 * Praælu- mmormn. Lbetten ldaboli 494 Meditationes Ræludium I. Contemplare te- T ipfum in præſentia Beatiſs. Vir- mnin — . . . . Ginormnne ginis tanquam Matris, & Reginæ Miſe- ſangn ricordiæ, quæ intuens tuam infirmita- i tem, in quà tibi ſine DEl gratia reli- n tus jaces: tuam nuditatẽ & ignobili- nnl tatem, quam ob peccata, & ſervitium r . mundo impenſum contraxiſti: tuas enin ſordes, quibus veluti pulveribus obſi- ut tus es: tuam miſerrimam ſervitutem, i wn quà hactenus mundo & Diabolo man- Eidimn cipatus fuiſti: eà materni cordis tene- Gihoſtie ritudinetui miſerta hortatur ad mu- Eilhumn tandum ſtatum & habitum. ullim Praæludium II. Obſecra eandem unn M Beatiſſimam Virginem, ut ſicuti ex- Uittin tra omne dubium, hæ omnes bonæ linn inſpirationes per Illam tibi ſuggeſtæ uuuf ſunt, ita quoque per Illam à DEO Lu- Pulenm men & gratiam obtineas, quo & hanc Ulln weritatem benè penetrare, cordique ne tuo imprimere, & ad quod te anima- itſinir Vit, re ipsà feliciter exequi, & in fi- Mil nem usque vitæ conſtanter valeas iinaf perſeveraer. Auunfch Oende CON — / tenplate t⸗ hentßs, I. lntirnitz Dlgrin tteint t, lenttir nnnanikirtn lrerbukott Inleniolter WWdo. enuchrltte Dorur Gtun, Mem end H,ltlttien Cnnes bon tbiſfigget n40OL. ohun 1, digv Alte ainn l Kink mer v Præparatoris. 195 NQöfC ñONSITDERATIONES. Puncktam J. Conſidera animam triplici nomine vocari, nimirum Hon ſeu Filiam Sion: Jeraſalem & Civita- tem Sancti, quod poſtremum eſt ex- plicatio præcedentium. gZeruſaiem enim ædificatain monte Son ſpeciali- ter electa eſt à DEO, qui eſt Sanctus Sanét orum, ut in illà templum nomi- ni ſuo ædificaretur, in quo Ipſe ſpecia- liter habitaret, & ad quod certis tem- poribus Judæi, gens à DEO ſingulari- ter electa, convenirent, DEO ſua vo- ta reddituri. Sic etiam congruenter anima à DEO ſpecialiter electa eſt, ut in illà inhabitet tanquam in civitate ſuâà Rex quidam, ibique per leges ſuas omnes animæ vires ſubjectas habeat: velut in Metropoli ſummus Pontifex Chriſtus Dominus ſpeciale regimen exerceat: in e, ut in templo (tem- plum enim ſanct um eſt, quod eſtis vos, ait Apoſtolus) DEO perpetuum lau- dis ſacrificium offeratur, vota ſolvan- tur, Dei beneficia recognoſcantur &c. Maximéè verò conſideranda eſt illa in- *I2 habi- 196 Mleditationes habitatio, quâ Chriſtus Dominus non tantùm modo ſpeciali per gra- tiam, vel aliquando per gloriam, in Cordibus noſtris eſie dignatur: ve- rùm etiam in SS. Altaris Sacramento corporaliter & ſubſtantialiter ad nos venit, & in nobis habitat. Hic non- nihil ſubſiſte, & tantum dignationis beneficium accuratiùs expende. Hinc ulteriùs progredere: animæ per ejus- modi epitheta propterea in memo- riam revocari tam ſublimem ſui con- ſiderationem, ut exinde memor ſuæ dignitatis, incipiat averſari hæc infe- riora, terreſtria, & caduca, quibus veluti pulveribus ſordidatur; præci- pué verò ſtudeat emergere è volupta- tum cæno, & ſervitute, vinculisque peccatorum eripi, per quæ quodam- modo & profanabatur, acindigna red- debatur DEI præſenti? &c. Quis enim non horreat animam ſuam- im- puritatibus contaminare, polluere gravioribus ſceleribus, cùm cogitat lam eſſe Civitatem Sancti? illius utique Ssancti, qui non introibit in ani- en rlerd ,onore! Lerne enDbl ronnnen nnenmnn Dummehen re inin n in ois! iclinen nmnn n 3 y uli llat an Airnul faplrin Uumnenki Uhnlenun umomnen tmütenen olgern bmn te et, istem bDominn lher gre Unm, in lnum ve. 8 Dunrer iAteran 1t. HMenmn N donutont Penae Me mpreft⸗ Gd meno menſhon hdenenole Nlnikee An, , RM elpofhtr. herlugte e notknn iigure. . s umwi- luere mn coditat 6 Uins mnobitin ul. bræparatorig. 197 animam malevolam, neque habita- bit in corpore ſubdito peccatis. Si conſiderat ſe vocari eruſalem, id eſt, Viſtonem DElI, quomodo non execra- bitur omnem peccati immunditiam-, omnem animi impuritatem, ſiquidem ſoli mundo corde Deum videbunt ² odalrecogleet ſe à DEO appellari Filiam Sion, illius utique Son, quæ ſurſum eſt cujus fundamenta nil niſ prætioſiſſimi uniones & margaritæ, quæ tota ex auro mundiſſimo ſimili cryſtallo, quæ neque ſole neque lunò eget, ubi nullæ tenebræ, nulla nox, quippe cujus lucerna eſt Agnus ille imaculatus, candor lucis æternæ, & ſpeculũ ſine maculà. Si, inquam, hujus Filiam appellari attendat, quomo-⸗ do non omnem ſtipulam-, omne fæ- num, omne lignum, hoc eſt omnem- vanitatem, omnem humanum reſpe- Rum omnia terrena, ſupra quæ hacte- nus ſe fundaverat, abominabitur ² quomodo non tota in charitatem- DEI exardeſcet? quomodo non omni ſtudiò puritatem animi & corporis *I3 pro⸗ 198 Meditationbs procurabit? quomodo non totam- ſe in ſinum divinæ gratiæ conjiciet, ut ibi tuta ab hoſtium inſidjis nullà ten- tationum vel tribulationum caligine obſcurari ampljùs poſſit? Piunctum II. Conſidera, à DEO imperari animæ ad Deum reverſuræ, 1. Conſurge. 2. dolve vineula colli tui 3. Excutere de pulvere. 4. Iuduere veſtimentis gloriæ. y. Sede. Pecca- tum enim, & amor mundi, 4 quo anima ad Gratiam & amorem DEI converti debet, facit primò, ut pe- des animæ, qui ſunt affectus, robore divinæ gratiæ deſtituti, non poſſint hominem ſuſtinere erectum, ut vul- tus ipſius & intentio ad DEum erigan- tur: ſed neceſſariò collabuntur, fa- ciuntque, ut homo in iſtis infimis ja- ceat, abijciatque ſe ad ipſorum quo- que brutorum turpiſſimas volupta- tes. Secundèòè, detinet hominem li- Satum proprijs iniquitatibus, præſer- tim ubi illæ in conſuetudinem tran- ſiérunt: ſibi ſervire, inquit Seneca (id eſt proprio amori, & concu- * piſeentijs) ehe 6) N ider — nnOA 1,EMen Nrud ei mhorlin Cin ruſt Donneztͤ ed iintin elenr n üeden ſoerüärn m gril Unun eint Mrllauan leneu, chencn, lynn, I r e umbori Wan Glo Pnſu it, Trdit , ga præparatoric. 199 umtotm piſcentijs) graviſſima ſervitus eſt: dnſcet, tum quia per illam homo incurrit ja- eten. turam non tantùm cæleſtium bono- onmtlie rum, & libertatis filiorum DEI, ſed 1non rard etiam ipſius corporis & n temporalium- bonorum-&c. Tum- umteefn Quia, ut ait Ambroſius, quàm multos lai Dominos habet, qui unum refugerit⸗ (ie Uunde & in Scripturâ inter maximas N miſerias animæ peccatricis etiam illæ mnii, e recenſetur, quòd ſit ſerva (non Do- mmnk mini) ſed Dominorum, tot ſcilicet, tpnrd t quot vitiorum, quæ non tam impiam, dn, duam- graviſſimam- tyrannidem- in uan animam exercent, ſemper illam ad n uni lateres luteos coquendos, id eſt, ach Hmeign fæda & terrena, ſub quibus tandem n Pereat, opera condemnans, inſtar .gyptiorum, qui ut filios Iſraél op- Bintm འ12 1 nmuo. primerent, eos conquirendis paleis elltr. & laterum labori addixerunt. Ter- Unenl. ti0, totam quoque animam, & omnia zreſe ejus opera, quæcunque cogitat, dicit, enttuim aut facit, ſordibus, pulveribusque coinquinat. Hi porrò pulveres nil aliud ſunt, quàm imperfectiones & *I4 reli⸗ hin deneet Cnclt Gen⸗ 200 Meditationes reliquiæ peccatorum, quibus Divina animæ imago ita obducitur, ut neque in ſuis cogitationibus, neque in ver- bis, neque in opere, eòô modéô, inten- tione & pericdion- procedat, ſed omnia potius ex affectu vel reſpectu, quaàm ſincero DEO placendi ſtudio faciat. Quarto. Peccatum mortale denudat animam, illamque ſpoliat veſte imprimis illa nuptiali, Grati4 nimirum & Charitate, deinde omni- bus illis virtutum ornamentis, & cæ- leſtium favorum monilibus, quæ ne- ceſſariò Charitati annectuntur, & quibus anima gratioſa & glorioſa red- itur. Quin imò, ne naturales qui- dem vires, quibus à DEO ornata eſt mens, omninò intactas relinquit, cum intellectum, pro lumine intelli- gentiæ, velo ignorantiæ, obnubilat; Voluntati fervorem & rectitudinem aufert; iraſcibilem infirmitate malè tegit: concupiſcibilem irregulatis pPaſſionibus exponit; aufert animæ & conſcientiæ tranquillitatem per ſervi- tutem ſignificatam. Contra hos igi- 1 tur en⸗ s, el in woos ergere Aumawucne sCuNdn rif Pleztee nC mrun w lunden irn. linls R tns, A IdnesKime Uenrniaaren Un mieenen umn efare tnme ig eu Uunmimtie ie, Kc⸗ Einbhiß Uco⸗ Korumre imnsſcele ren 1 dkuiin tbinnege ugein ver. N en. toeet bneiwehr oenkitri ltumronk meſehol Uill, Crei Gänleonn menis Ne Mn e, ekhum 8 Aphrtund Nnuheri Vontte telngut nineintell Obnubitt, Ctudnem. tne male Uneyllatt tammme 8 Merſeri⸗ nmbosist braparatorik. 201 tur effectus, quos peccatum & amor ſæculi in nobis cauſat, jubemur 1. Conſurgere, nempe vultum, & oculum animæ noſtræ ab his tranſito- rijs, cum quibus & ipſi tranſimus, & prô dolor! frequenter perimus, in pedes nos erigere, id eſt affectus, in- tra Chriſti & Sanctorum veſtigia, intra viam, nobis per Evangelium, Regulam & Superiores præſcriptam, firmiter figere. 2. Jubemur ſolvere vincula colli, id eſt, iniquitates noſtras, & præcipuè pravas conſue- tudines & inveteratas paſſiones, qui- bus veluti catenis vinciebamur, per ſeriam vitæ emendationem, & præ- teritorum efficacem deteſtationem, penitus abrumpere: præſertim- occaſiones ejusmodi peccatorum, quæ peccata invicem connectere ſo- lent, fugere, & cavere. 3. Omnem quoque à nobis pulverem excutere, hoc eſt, illas quoque imperfectiones, & peccatorum reliquias, quæ, licèt graviori nos ſcelere non obſtringant, tamen fervorem Charitatis impe- *IF diunt, 202 Meditationbs diunt, minuunt, ad reſpectus vanos, & affectus, quibus perfectio operan- di impeditur, nos trahunt, ſtudere penitùs extirpare: quod fit per Exa- mina particularia, ſtudium exercendi virtutes, frequentem uſum Sacra- mentorum vel Sacramentalium, Iudulgentiarum, aliaque pietatis exercitia &c. 4. Jubemur induere veſtimenta gloriæ noſtræ, non utique illius cæleſtis, quæ in hac vitâ non da- tur: ſed illius de qua dicit Apoſtolus: Gloria noſtra hac eſt, teſtimonium conſcientiæ noſtræ: & Sapiens: Gloriaæ magna ſequitur Dominum. Indui- mur ergò veſtimentis Gloriæ, ſi juxta Apoſtolum induimur Eſum Chri- ſtum, ipſum imitando & ſequendo, ut conſcientia noſtra teſtimonium nobis præbere valeat de innocentiaâ vitæ noſtræ, ad normam & formam Chri- ſti rec&ε & perfecteè admensâ & com- menſuratàâ &c. y. Denique jubemur Jedere: nimirùm vacui à mundi in- quietudine, ſtudio contemplationis invigilare, ne ſimiles ſimus illi, de quo lo ndaſon ndk wvonr Acokurun ecpiparn ohrund Dos, Mtin n ki ifer ui Cn Netr Ubramndten CNiaende Dennögair ulken Alim umnu Wetasn unrc ſr entin a Cde Ulhooten⸗ Ueiiere d,rollert, ymnndo Untk inae menil Waumcig ufmnd nen nn Kocere Mithelr. umenenend lim St dwemadmm, le ri — bnonndigte CrAranch üchan tſinuin Gnenn Hni. Nne iuta Hun Chri. Alenco nlumnobis entil Ner mumChri⸗ lcomn. eſbewur Dunci in. Drlationis en 16 praparatoria. 203 in Evangelio, qui non priùs ſedit, computando ſumptus neceſſarios pro ædificandâ turri, & ided irriſus eſt, quòd conſummare nequĩerit: cui me- ritò æquiparatur Religioſus, qui nul- lam curam de explorandis ſuis viri- bus, affectibus & talentis &c. habet, ut Religioſæ perfectionis ædificium abſolvere poſſit. Quam imitatio- nem cùm Sacer noſtræ Religionis Habitus præſeferat, qui abdicato ſæ- culi faſtu eundem ſuſcipit, rectè indu- mentis gloriæ ſe induere dicitur. Punctum UI. Conſidera, quod additur tanquam effectus perfectæ converſionis animæ ad DEum, quia nimirum non adjiciet ultra, ut per- tranſeat per te incircumciſus, & im- mundus. Quaſi diceret, cùm è ſomno tuo, & lutò terrenorum affectuum conſurrexeris, excuſſeris omnem pul- verem, excuſſerisque jugum, quo Diabolo, mundo, carni ſerviebas, nec non te indueris veſtibus gloriæ tuæ, tunc nihil in te reperietur am- pliùs incircumciſum, neque immun- *I6 dum: 204 Aeditationee dum: imò nulli ejusmodi affectui, vel Cogitationi ampliùs locum dabis, ut vel ſolùm pertranſeat, ne quidem ad momentum. Porrò circumeciſio ſpiritualis quemadmodum ſignificat perfectam mortificationem, & abne- gationem omnium illorum, quæ DEO diſplicent, & propriam volun- tatem ſapiunt, ita incircumciſum eſt omne id, quod aliquid de proprio amore & voluntate habet, nec purè propter DEum habetur & quæritur. Ex quò apparet, què Religioſus ſuum ſtudium impendere debeat, nempè ut purè DEum quærat, quam condi- tionem, tanquam primariam, in No- Vitio veniente ad Religionem S. P. Benedictus deſiderat, utꝗue in omni- bus propriam ſuam voluntatem ab- neget, & per ſui mortificationem, Omnes inordinatos affectus atque re- ſpectus circumcidat. Deinde nihil quoque immundum pertranſire per- mittet, imprimis omnes laſcivas co- gitationes, & imagines, ne quidem minimo momento animum pulſare ſinens, ehn Anoxt d lun We odmnl tet dolt⸗ ei icn Dhhluenn, Cnmncumi lingeumm, hlemnid e. hin Cekti Tbrsdenr Kimonmme lelk, n erilin Mumda⸗ umnon eihre ue 4FI Dh l toinſorc 2. Cmore! Mhteen / ichi nchbis, dilen 1 C(omnelſo unkgiien nen,Ae Prumfoln⸗ uneiinel Ltennhio Krkeh tEaunn dzanuſen ttet, m Cua nim ndo. nen5.P, neinomni. Naten 1. tonen, Sngneke . enle niühil lle der. lanas co. naziten in llre D præparatorig. 205 ſinens, ſed mox repellens, &, ut præ- ſcribit S. P. in Prologo Regulæ, ad Chriſtum allidens: inſuper ab omni eo, quod animum coinquinare vel leviter poſſit, abhorrens. Nam in veteri Teſtamento non ſolùm im- mundus erat, qui turpe aliquod pec- catum commiſiſſet, verùm etiam, qui citra peccatum, aliquid immundum, Præcipuè morticinum aliquod conti- giſſet. Ita igitur Religioſus ſedulò- cavere debet, ut non ſolùm non gra- vibus peccatis ſe contaminet, veruùm etiam omnes occaſiones fugiat, ne- ceſſe eſt, in quibus vita ſpiritualis animæ periclitari, vel ex quibus ſpe- cies aliqua mali dari poſſet, fugiendò potiſſimùm conſortium & ſocietatem illorum, qui per peccatum DEO mor- tui ſunt &c. AFFECYZIISJ. 1. Dolor, quòd toto tempore præterito in ſordibus peccatorum ja- cueris &c. 2. Vehemens deſide- rium, ex amore DEl ſuper omnia, cx his omnibus te expediendi. 3. Filia- *17 Uls 306 Meditationkés lis gratiarum actio ergà plentiſſimam Matrem Beatiſſimam Virginem, quèòd tibi bonas has cogitationes, quibus ad tui converſionem excitareris, in- ſpirare dignata fuerit: ſiqnidem- omnis gratia, omne auxilium, omne- q́ue ſpirituale ſubſidium ad nos deri- vatur, cùm DEus juxta D. Bernar- dum, totum nos habere velit per Mariam. 4. Supplex invocatio, ut tibi aſſiſtere, te erigere, è ſordibus, & pulvere eripere, vincula tua ſolve- re, & indumentis, hoc eſt, virtutibus, ac Religioſis moribus veſtire digne- tur. Quà intentione orabis ter Sa- lutationem Angelicam, cum Hymno Ave Maris btella. TESSERA. Diſiumpe, Domina, vineula mea) tibi ſacrificabo hoſtiam laudis. Dixi, nunc capi; hac mutatit gexteræ excelſi. Aliæ lte ale e h W Nenl Clluge entie 4 Muniwe⸗ alnken mitunit ie lnnit . 1 nlernn ueſohng efuntoom inm,nin Clnn eor Unn, ſel præparatorig. 287 ne Nee eBe N N e N N N N in Aliæ Septem rin r MEDITATIONES an Der' eadem Materiaà nln Inter Manuſeripta præfati re elter Authoris repertæ. Weto, MEDITATIO I. tbg lutulir P Unctum I. Conſidera ſpecialiter ckinn cauſas quæ ꝑpretioſam veſtem In- ttre nocentiæ & Charitatis divinæ primis i'eh Parentibus eripuéêre. Prima eſt, quòd ntime Eva cum ſerpente ſe ultrò in collo- uium intromiſit, cùm ab eo interro- gata fuit: Cur praæacepit vobis Deus,: ne comederetis de hoc ligno? quot prò AN dolor! ab infernali ſerpente ſeducun- „tur, quia ejus ſuggeſtionibus, præſer- tiuim quæ ſunt contra mandata DEI, & tcti Superiorum, nimis faciles aures præ- bent: dum eorum transgreſſiones vel nullum, vel non niſi leviſſimum M eſſe peccatum, adeoque minimè cu- ran⸗ 208 Meditationes randum depingit &c. Secunda eſt, quòd Eva ſenſualitati ſuæ in aſpicien- do & cõtemplando pulchro quidem, ſed vetito fructu, nimiùm indulſit. Ecce, quàam ſæpe parvum initium- grandia poſt ſe mala trahit? Hæc curioſitas, & oculi jactus ex ſe vel nullum, vel non niſi leve peccatum erat, & tamen Diabolus uſus eſt illo tanquam inſtrumento ad decipiendos Parentes noſtros, & præcipitandos in æternam damnationem &c. O quàm multi cum- Jeremià Prophetàâ verè conqueri poſſent: oculus meus depraæ- datus eſt animam meam! unde Va- tes Regius orat: averte oculos meos, ne videant vanitatem &c. Punct um II. Tertia cauſa fuit ſu- perbia, nec non vanum & inordina- tum deſiderium ſciendi illa, quæ ad illos non pertinebant, & diſcuſſio il- lorum, quæ illis Deus præceperat. Deus expreſſè ad Adamum- & Evam dixerat: I quacunq; die comederitis, morte (temporali ſimul & æternâ) moriemini: id eſt, rei fietis ſupplicij utri⸗ ep Lemdrig 1 nel jtirſouf i ir 1s vends encace Bclctisn, tra Hn SAunuente tcnn Nnk. Ue Tuntlhumad Utareſime euidon Nmm,den endund. lii Blme Pulflimi at elrn r Gnl femd. mn . ha Ur ron⸗ Conce ihicen rogicem Uulmnhult, Vumihiden, trlhi N. letlen e geortn liseki llechenles gtandcin n.Oge Moheun Mul ,d . linn 4 llrkutr ſe⸗ Linorcim. 1,gue, Uellol. nogerat, 1AEWA eleritin Erern) lple⸗ U⸗ S=- Præparatoric. 209 utriusque mortis. Serpens contrariũ ingeſſit: nequaquam moriemini, ſed eritis ſicut Dij, aperientur oculi veſtri, & ſcietis bonum & malum. Ex his verbis diſce primò: Diaboli mendacia, & fallacias: æterna Veri- tas dicit: moriemini, Diabolus econ- tra: non moriæini. Idem facit quo- ties hominem tentat, ſemper enim- ſuggerit contrarium illi, quod Deus præcipit. Unde neceſſé eſt alteru- trum falſum eſſe: atqui Deum falſum dicere eſt impoſſibile: ſequitur igitur neceſſariò, omnes Diaboli ſuggeſtio- nes mera eſſe mendacia. Facti ſunt equidem Adam & Eva ſicut Dij, ſed ta- les quales ij, qui ab initio voluere eſſe Hdes AltHin (dæmones) & pro- terea in abyſſum inferni detruſi ſunt. X adverſo deſtruebant in ſe imagi- nem veri, & unius DEI, ad quam- creati fuerant &c. aperiebantur ocu- li amborum, ſed maximo corum- damno. Si Eva dæmoni obſecuta non fuiſſet, non vidiſſet aliud, quàm cuncta 210 Meditationes euncta bona, meras delitias, puras, & innocentes Paradiſi voluptates &c. Aperti ſunt oculi, ut nihil deinceps aliud videant, quàm- miſeriam, labo- rem, & dolorem &c. Cave igitur tibi, & Protoparentum caſu ſapere diſee, ne diabolo fidem adhibeas: etſi is tibi montes aureos polliceatur, quia nihil ſunt, niſi mera mendacia. Diſce ſecundò, quò aliquem immor- tificatæ paſſiones, & effrænes cupidi- tates præcipitent. Superbia Evam- eò perduxit, ut plus patri mendacio- rum, quàm æternæ Veritati erederet: quâm verè Superbia docet præcede- re caſum & ruinam! quàm benè nos inſtruit Sapiens, & ex S. P. N. cap. 7. Reg. p concupiſcentias tuas non eas, & à voluntaté tud avertere & c. Puntctum III. Ultimum, quod peccatum omninò complevit, & conſummavit, fuit Inobedientia in transgrediendo mandatum DEl. Nec ſatis fuit Evæ, quòd ſola comederet de fructu prohibito, ſed inſuper ad hoc Adamum induxit. Hæc eſt enim natura Eeni ( SSZ Meror) nes, 1Germn hun, Ann u Anmutun /ſona in naalekt igſclutt Iton donn untanong Aduend d lAatin⸗ 10 hut limnet emlglohe lakrelimnus 4I Uoteſerin mnm: 4 lm, Utz hero nc & N (o præparatoriæ. 211 en natura peccati (poſtquam comiſſum F “ eſt, nec ſtatim per veram pœniten- kinſ⸗ tiam deletur) ut hominem ſemper in Nin majores caſus, & miſerias propellat, nn H malò exemplo etiam alios ad lapſum lckeuc trahat, & inſenſibiliter peccator ho- lien mo tam ſeipſum, quaàm alios in æter- lem, nam damnationem præcipitet &c. uet, Ah! ſi unica inobedientia tantum lumimmt malum cauſavit, hominem omnibus ntaid præmijs ſpoliavit, atque æternæ per- Wtile ditioni damnationique mancipavit: Hinti quanta nobis adhibenda eſt diligentia tim, in cavenda inobedientia, & obſer- ugen vand Obedientia: ut (quemadmo- tms dum S. P. N. in Prolog. Regulæ di- i cit) ad illum per Obedientiæ laborem W redeamus, à quo per inobedientiæ de- un ſidiam receſſimus &c. n, AFFECZIIS. let, & Pcita in te ſerium horrorem ejus- demn modi errorum: efficax odium con- 1Dl. Ne tra Diabolum, & univerſas pravas mede cupiditates, heroicum decretum illas erer mortificandi & penitùs abnegandi. retem Contine te Conſtanter in timore NH e. DEI 212 Meditationes DEI: elice cordialem dolorem de comiſſis fortè ſimilibus erroribus: ſe- rioque ſtatute tecum cum DEI Gra- tia, & aſſiſtentia SS. Patronorum- tuorum deinceps tibi diligenter at- tendere &c. FPater noſter. Abe Maria. TESSER A. Vigilate, & orate, ut non intretöü ivr tentationem. MEDITATIO II. . Unctum I. Cogita Fili mi, pa- rabolam illam Evangelicam, in quà nonnemo ſe invitatis ad nu- tias ſociavit, qui tamen veſte nuptia- iamictus non fuit: ſed ut illum Pa- terfamilias conſpexit, juſſit eum li- gatis manibus & pedibus proiici in- tenebras exteriores. Veſtis hæc Nuptialis alia non eſt, quàm Charitas DEI; ſine quâ nemo ad cæleſtes nu- ptias admittitur. Ideò enim Adam & Eva quoque, quia eandem amiſe- runt, ex paradiſo expulſi ſunt. Et Apo- ſche lerd t Awerdnd ilero Worum muOnbuhre imwenieni⸗ 1sdandnme Aennmn, 4 eſt: Clonn imnmüdnn, AWANNXN 1, Enlui Omermul lieluunia ugert Mrteynn ri Cent n inq, thenm hisltin n, ge Goum Dh Eneic praparatoriæ. 213 aalgten Apoſtolus diſertè dicit, ſi fidem ha- tmabus: buero, ita ut montes transferam, ſi G omnia mea tradidero, imò me occi- hmm, di permiſero, ſi linguis hominum, & G. Angelorum loquar, Charitatem au- tenm non habuero, nihil ſum. Cha- Mε ritas extinguit omnia peccata, eſt fi⸗- 4 nies & conſuùmmatio omnium aliorum i præceptorum, qui diligit, legem- implevit: & ſicuti arbor, ejusque ra- mi mortui ſunt, & inutiles, niſi de Ol radice vivant & nutriantur, ita ho- mo, cunétaque ejus opera coram- IAe DEO mortua ſunt & infructifera, ſi ugn, vitæ ſuccum né hauriant à Charitate. G. Quia igitur à DEO creatus & tam ca- Gennce. r pretio redemptus es, eum in finem, ellmg ut mediante cognitione, & amore teul. DEl evadas viva ejus imago, ut in noicin hoc mundo eum ames, laudes, ei- A e dem ſervias ?* ut in hac quidem vitâ Charts Per gratiam, quæ Charitatis indivi- tesu. dua comes eſt, in vitâ verò ætern4 n Am Per gloriam, quæ eſt Charitas con- nami lummata, cum DEO Sponſo tuo de- m. ſponſeris, & indiſſolubiliter niakiss he = 214 Meditationes & in hoc conſiſtit ſalus tuæ animæ tam temporalis, quaàm ſempiterna, & hic errare eſt æternùm perire, ſe- quitur neceſſarid, omne tuum ſtu- dium, curam & ſollicitudinem eò impendenda, ut nuptialem hanc ve- ſtem Charitatis conſequaris, & ali- quando poſt hanc vitam, illam im- maculatam Sponſo tuo cæleſti exhi- bere poſſis. Puncttum II. Conſidera, quòd pri- mi Parentes noſtri, ut primùm pecca- verunt, ſeque nudos eſſe cognove- runt, ne toti nudi apparerent, ficuũ folijs ſe contexerint. DEus autem id paſſus non eſt, ſed fecit illis veſtes, & tunicas pelliceas. Hic contempla- re velut in ſpeculo conditionem ho- minis, qui ex defectu Charitatis in- peccatis totus obriguit: non atten- dit, quomodo denuè calefiat, quo- modo Charitatem perditam denuò recuperet, quomodo apud DEumin- gratiam redeat &c. Sed ad id ſolùm intendit, quomodo per varias excu- ſationes, (nam ex mente S8. PP. . W 12 Eh⸗ Noct 6cono nINO 0necton men. Khenti Pureymnen nrurtiete Urburneen Gigonns C kne cnorbod mienon wi Ummmm⸗ henei irrir n Miuttl Kncin ſeret tgzre PMenort geprrſer Wnlere 4 tue min enhitem nſete, i⸗ mwunſu. Gmdn 8 Nenhuent durs, K In, Wan klefient n aldin Münnmpen 8cle onn Puerentdt Dvaute. tlliͤſeles Corenpl tionemhe Haritutbir Non atten ent, o. tun Cenut IDbumin alic ſolun allos exel 180,D. . præparatoric. 215 lia ficûs ſunt ſymbolum frivolarum ejusmodi excuſationum) errores ſuos quomodocunque contegat: ſic, cùm ಠDEO interrogarentur, Adam conjecit culpam in Evam, Eva in Ser- pentem. Prô dolor! hic tam ingens & pernitioſus error nobis nimium ad- hæret: non erubeſcimus coram DEO peccare: ſed erubeſcimus pro pecca- toribus reputari: cùm tamen juxta S. Scripturam verum ſignum hominis juſti ſit, ſeipſum ſincerè de commiſſis erroribus accuſare: juſtus, inquit Sapiens, in principio ſermonis accuſa- tor eſt ſui. Ideò David Pſal. 120: DEum rogat; non declines cor meum in verba malitiæ ad excuſandas ex- cuſationes in peccatis. Ex adverſo attende ineffabilem bonitatem DEI; & miſericordiam, qui miſeretur mi- ſerorum peccatorum, ipſemet illis tales veſtes præparat, quibus ab ipſis frigus peccatorum auferat, ab iisdem deinceps præſervet, & in calore Cha- ritatis conſervet & c. 7 216 Meditationes Punitum I. Cogita, utrum in mundo certus fuiſſes, te veſtem nu- ptialem divinæ Charitatis, & pellicea gratiarum cæleſtium, quibus divinæ Charitatis calorem fovere poſſes, ibi obtenturum, & conſervaturum. Ex- pende parùm hominum mundo ſer- vientium vitam & mores, an non mera folia ficuum invenies? Mores hominum, inquit Sapiens, menda- ciuns ſine honore- quos increpat Da- vid Pſal. 4. filq hominum (ad diſtin- ctionem filiorum DEI, qui é mundo ad Religionem ſunt vocati, ſic com- pellat) asquequò gravi corde: ut quid diligitis vanitatem, & quari- Zis mendacium? Hominum munda- norum virtutes, bona opera, vita & mores potiſſimùm conſiſtunt in ex- ternâ quadam apparentià more Pha- riſæorum, ut hominibus placeant: intus verò in corde omnia ſunt ina- nia, vacua reétâ intentione, Chari- tate DEI, & Chriſtianâ virtute: ſunt mera folia ſine fructu, foris ſimula- tur humilitas, at vix aura quædam con- a is en⸗ aGock, 14 R adele mn, Ee Downno, ertet huNEn, Cnmuinre Concutie Pebiearfe, ndc . leemmdia ut DN Nhumnt, anlr alzit Uleneta Klm, in S 4EI Aieſe llernls temun erel ne⸗ Wrumi lem nn helicer r. oles Kürun, Ir. Imuncoſe G, U 6) tn erde nemad n Nötu ni,lece. Sw 9 N. nmbnde. n, MS unt in er noke ha- Ment: ln inn. ,Chnti ne: fun tsonola neden C præparatoricæ. 217 contemptùús perflat, cùm folia iſta mox decidunt, omnis humilitas eva- neſcit. Et quomodo ibi calor Cha- ritatis adeſſe poteſt, ubi nil eſt, niſi ſcelera, & peccata? nam teſte Chri- ſto Domino, ubi abundat iniquitas, ibi refrigeſcit Charitas, atqui in vit4 mundanà, ut teſtatur D. Joannes, omnia ſunt vel concupiſcentia carnis, vel concupiſcentia oculorum, vel ſuperbia vitæ, quæ ſunt tres principa- les radices omnium peccatorum. Hæc mundi folia non durant, nam, ut inquit D. Paulus, præterit figura hujus mundi, & qui ſe vanitate ve- ſtit, cum illà perit: propterea SS. P. N. Cap. 4. Reg. jubet, ut nos à ſæcu- li actibus alienos faciamus; nolle vi- deri ſanctum, juſtum, ſed omnem curam adhibere, ut talis revera ſit &c. AFFECTIS. Admirare ineffabilem DEl bonita- tem, qui ſine ullis tuis meritis tui mi- ſertus, te é mundi vanitatibus eri- puit; tibique veſtem aliam ad animæ tuæ ſalutem paravit. Lauda illum „K pro 2198 Meditationes. pro hac Gratiâ, adora eum, age gra- tias. Ora pro Gratiâ ulteriori, ut illam cum debitâ animi diſpoſitione portare valeas & . Pater noſter. Ave Maria. TESSERA. PFugite ſilioli, fugite mundum, fu- gite Babylonem hanc, & ſalvate ani- mas veſtraz. S. Bernardus. MEDITATIO III. LPrurcze J. Conſidera, quid nos Apoſtolus Paulus admoneat: Ieduimini Dominum JEsIIA Chri- Iſtum. Hæc igitur eſt pellieea illa ve- ſtis, vVeſtis illa nuptialis, quam nobis Pater Cæleſtis ab æterno comparavit, innocens nempe agnus DEI, qui eſt ipſa Charitas, qui per ſuam Incarna- tionem factus eſt nobis veſtimentum, quò amiéti comparere audemus ante gonſpectum DEI, & à Patre Cæleſti plenam peccatorum remiſſionem, divinamque Gratiam, ac benedictio- nem obtinere poſſumus. Si hac I ilunds. umnaden dennor, (Kdsd utfenn nemn ſn Ciaſ c,, r (ti butin ſtere el lunddent Onungun ſeeen inltult⸗ Ulnn alen, uſtyenti Uepckee Dlerlchen tunmn Alitenti Uenllni Aumn, elmenye s, e ,, um e n heidti, i ihiton enulih P ſilut lis . Uter,gii lls Aner An lirlre⸗ Cumodi Cnpargit Ul, guidl m hemez Ainenrun, tenns ante re Cxleſt. 0ilonem, Uenecickio. Eihaere⸗ ſt Praæparatoric. 219 ſte induti ſumus, non eſt quod timea- mus, nunquam à Cæleſtibus nuptijs excludemur. De hac veſte loquitur Arpoſtolus Phil. 3. Omnia arbitratus S ſum ut ſtercora, ut Chriſtum lucrifa- ciam, & in eo inveniar, non habens meam juſtitiam, quæ ex lege (Ju- daicâ) eſt, ſed juſtitiam, quaæ eſt e Chriſto ESUI. Expende hiſtoriam Paobi Patriarchæ, quem Mater ejus ebeeca pellibus veſtivit, ut Patris Iaaci benedictionem perciperet: & quamquam Iſaac agnoſceret vocem eſſe vocem Jacobi, quia tamen, ob indutas hædi pelliculas, manus ſimi- litudinem manuum Eſau ſenioris fra- tris expreſſerant, eidem benedictio- nem primogeniti impertivit. Ita ſa- nè oremus cæleſtem noſtram Rebec- cam, Benedictam DEI Matrem, ut operiat manus noſtras, id eſt, veſtiat opera & intentiones noſtras meritis Innocentiſſimi Agni DElI, qui tollit peccata mundi, ut licèt apud æter- num Patrem vox noſtra ſonet ut vox peccatoris, magis tamen ille atten- 2RZ dat 220 Meditationes. dat ad pellem & merita Unigeniti filij ſui &c. Puunctum I. Induere hanc veſtem nihil aliud eſt, quàm fervens imitatio exempli & virtutum, quæ Chriſtus in ſuâ vità, paſſione, ac morte nobis imitanda propoſuit. Parentes libe- ros ſuos ſolent unius coloris, & ma- teriæ veſtibus providere, ut agno- ſcantur ad eosdem etiam parentes ertinere; idem mos eſt magnorum Principum „qui famulos ſibi peculia- res, peculiari quoque colore & ve- ſte ab alijs diſceriminant. Benedictus noſter ESIS non vult aliam à nobis veſtem portari (ſi modò pro ſervis ipſius agnoſci velimus) quàm pro- rium ejus exemplum: nec æternus ater nos pro filijs ſuis agnoſcet, niſi exemplo Unigeniti filij ſui veſtiti ince- damus. Exemplum dedi vobis, in- quit Chriſtus, ut quemadmodũ ego feci, ita & vos faciatis. Hoc eſt ge- nuinum ſignum, quo diſtinguimur ab ijs, qui ad numerum filiorum DElI non ſpectant. In hoc, ait, cogno- ſcent, mondud ao dleil orewomd nluun el i olſen taten, wtemen, Glunte, Ae r Din Gunſikrn tien eke ſin Nllgßn Mur l 1lMzr Wuetlti 1tblorun In ſeloen inma Urei I uſtſinenn Ggiͤke . . lnizeni ehmfeten ſensiniai, Ne Cnrhn emorte rorg Drentelk. Cbri,Am ſ o. dumgaene Amoron eoli ren Nn Nerts Aumnvts Mvnns gin po. ee ternns dotet, ni felitinee- pobis,ir⸗ nodi eg Heckge⸗ Eügeüimun Uumbl inzcgro⸗ ſen, præparatoriæ. 221 ſcent, quòd mei diſcipuli eſtis, ſi di- lectionem habueritis ad invicem, ſi- cut ego dilexi vos. Ideò S. Paulus adhortatur Coloſſenſes: Iudaite vos tanquam electi DEl, ſancti & dile- ädti, viſeera t-czie ,bhenigni- tatem, bumilitatem, modeſtiam, patientiam, Ttezeznrer invicem, & donantes vobismetipſis, ſi quis ad- versus aliquem hbabet querelam⸗ Iſicxut & Dominus nobis donavit, ita &vos, ſaper omnia autem hac Gari- tatem habete, quod eſt vinculäu per- fectionis, & pax Chriſti exultet in cordibus veſtris &s. Punctum III. Conſidera id, quod DEus S. Hildegardi revelavit: ve- ſtem nempe Benedictinam ſignificare Incarnationem Unigeniti filij DEI. Veſtis Benedictina, dicebat, non eſt ſicut veſtis aliorum hominum (mun- danorum ſcilicet) quia eſt indiviſa, ſignificans immaculatam Incarnatio- nem Filij mei: ille enim veraciter ha- bet in veſtimento ſuo ſignum Incar- nationis, qui ſe fortiſſimæ obedien- „ *K 3 tiæ 222 Meditationes. tiæ tradit: & ille portat ſignum ſe- pDulturæ illius in veſte ſuâ, qui in ju- ſtis ſuis operibus, negotijs ſæculari- bus renuntiat. In his verbis duo ha- bes, quæ diſcas. I. Quòd ſit Veſtis in- diviſa, unde Charitatem ſignificat, quæ cum diviſione ſine unitate & unione conſiſtere nõ poteſt. 2. Quèd hæcVeſtis ſit inſupers ymbolum Obe- dientiæ, & ſic reſtituit id, quod per inobedientiam perditum fuit &c. Quoties ergò benedictam Benedicti- nam veſtem induis, toties cogita te Chriſtum induere: nihil enim illa aliud ſignificat, quàm Chriſti Chari- tatem, & Obedientiam, quæ præci- puæ ſunt Virtutes, quas nobis in Exemplum propoſuit &c. AEFECTIIS. Gaude, & Gratias age propter vo- cationem tuam ad hunc Statum, & ejusmodi genus veſtium portandum. Ama iſtas, præſertim verò Sanétiſſi- mum Patrem tuum Benedictum, per quem tibi iſtæ veſtes à DEO mittun- tur. Keſolve te illas ita acipere e, R Orrlenre atdlal noerd. Ordel incſens, Miondena urte 16 eel e Prwtttſ ilimte M. enl iatuli Umneened Aim, Eenoumldul. ateingn rles ve mtez n dr bebens 8 1. Der . . tlenm hboli. ſeiigdotr. dklthektin enſgnir, le Mltrte , lek, 1 tohnm De it, nolde m M Darkrd olescn Oh enni Cit ,ennei. e Noi ſopterſo⸗ Nutum, & Utnndum 9Sndtil. Cum, pet Ommnun. behere, 6 præparatoriæ. 223 & portare, ut virtutes quoque per illas repræſentatas, exerceas opere, ne ſola folia ſine fructu habeas, & ſicut noſter S. P. cap. 1. Reg. dicit: DEO per tonſuram, & habitum men- tiri noſcaris. Ad id invoca auxilium Divinæ Gratiæ, ac SS. tuos Patronos. Pater noſten. Ave Maria. TESSERA. Beatus, què vigilat, & cuſtodit veſtimenta ſua, ne nudus ambilets & videant turpitudinem ejus. Ap. 16. MEDITATIO IV. Pwaen I. Siquidem tota & unica tua ſalus in hoc conſiſtit, ut cum veſte Benedictinàâ induas quo- que Chriſtum, ejusque virtutes: in- gredere nonnihil veſtiarium tuæ ſa- cræ Regulæ, inquire tam in conceſſas ibi corporales veſtes, quàm præſcri- ptas virtutes, quas Exemplo Chriſti exercere debeas. Prima veſtis eſt TWenica, S. P. Benedictus duas conce- *K 4 dit 224 Meditationes dit tunicas, quæ ſignificant geminam Charitatem DEI, & Proximi. Tuni- ca tegit corpus, Charitas operit mul- titudinem peccatorum. Et quidem Charitas DEI operit peccata noſtra Propria, ea ſcilicet penitùs aufferen- do: Charitas Proximi verò tegit pee- cata aliorum, in quantum omnia in melius interpretatur; & ſi aliter non poteſt, ſaltem Proximi errores non divulgat, ſed in ſecreto ſervat. Chri- ſtus duas habuit tunicas, unam in- conſutilem, quæ in Paſſione diviſa non fuit, & denotat Charitatem DEI, qui ex toto corde, & ſuper omnia di- ligendus eſt: alteram, quæ ſub Cruce à militibus diviſa fuit, & ſignificat Charitatem Proximi, quæ ſe acco- modat, & quæ diſpertit varijs cujus- que neceſſitatibus, & cuique dat prout opus habet &c. Punctum I. Vide parùm, quid S. P. noſter in ſuà Regula de Chari- Cate nobis præſcribat, ſtatim in Pro- logo dicit: ne pavore perterriti refu- giamus viam ſalutis, ſi quid Palk- um t Peridios⸗ lhoad tonis, rrib Tir vi Ndrnodon roynen loensnore ſekonen ie,alins 6hhnoloe EDroün Unde onnu, Comiaslr liirip, ipnn WNt⸗ tthin Ultanen WCht Nnpr. nnn ee It Wut 7 geminen in Tun. Gopitmun. huien Noetan it Alee ſertegin mmommu! ElAtene Uenntene ent. On s Wn MMne ti Auintall ſperummi NeltCac: Elgnücn lele aoo⸗ niscyvs Cige at in, aid deChxr⸗ tminro. vnnitäirelu⸗ d zlr. An praparatoric. 225 lùm reſtrictius dictante æquitatis ra- tione diſponatur: quia proceſſu con- verſationis, & fidei dilatato corde, inenarrabili dilectionis dulcedine curritur via mandatorù DEI. Que- madmodum enim lapis, quò magis appropinguat ſuo centro, tantò ve- lociuùs movetur; ſic quò propiùs ad perfectionem accedimus, tantò ci- tiùs, faciliusque progredimur. Cap. 4. primo loco ponit Charitatem DEl, & Proximi, tanquam præcipuum, unde omnia pendent, & ad quèd omnia alia dirigi, & ordinari debent. In fine Cap. . dicit, quòd aſcenſis duo- decim gradibus Humilitatis, perve- niamus ad Charitatem illam, quæ (perfecta) foras mittit timorem (ſer- vilem) Cap. 2. tractat de Zelo bono, qui aliud non eſt, quàm excellens & fervens Charitas. Triplicem nobis Charitatem proponit, erga Deum, ut Chriſto nihil præponamus: erga Superbres, ut Abbatem ſynceràâ & humili Charitate diligamus: erga Proximum, ut Charitatem fraterni- * K f tatis 226 Meditationes tatis caſto invicem impendamus amore &c. Punctctum III. Ut hanc Tenicam rectè induas, conſidera diligenter exemplum ESI tui. Et quod inpri- mis Charitatem DEI ſpectat, erat ipſe DEus, adeoque ſecundùm Divi- nitatem non poterat non infinito amore Patrem ſuum Cæleſtem qdili- gere. Secunduùm humanitatem ve- rò erat cum DEO intimè unitus, & ſic rurſus in ſummo gradu divinæ Charitatis. Item ad Charitatem Proximi, tota ipfſius vita nihil aliud fuit, quàm unicum, continuumque atque perfectiſſimum virtutis iſtius exemplum, & exercitium. Majo- rem, inquit ipſe, Charitatem nemo habet, ut animam ſuam ponat quis pro amicis ſuis- ipſe verò poſuit pro nobis peccatoribus, ſuisꝗque maximis inimicis, & quidem tali modo, qui nunquam auditus fuit &c. Charitas Proximi, ut habet Paulus I. Cor. 13. Patiens eſt, benigna eſt; non æmu- latur, non agit perperam, non infla- tur 9 4 ont NN; mn. 4 lone gi een rKt, le ll d, Cono enb won, 1b,K aotde mcyvn Nc704 Glin Cnnmtnnt lervahnn mſefie IuCrin mngl, d. elnrio Aaiin Kn encn iczy en Gete Rcndm ſe, 1 Cundunde n innin Celencl uitnten ids, Pun n 1 Chuinz Itu NA MMmum trs An n. Me ttny en . hugf ℳ lRtan Uemurint N060, (huriu 1,Cor. tmninſe. 4 præparatoriæ. 227 tur, non eſt ambitioſa, non quaærit quæ ſua ſunt, non irritatur, non cogitat malum; non gaudet ſuper iniquita- te, congaudet autem veritatis omnia ſußfert, omnia credit, omnia Sere ,»omnia ſiſtinet & c. Hic ha- es copioſam materiam contemplan- di, quomodo has virtutes, & Cha- ritatis proprietates exercuerit Chri- ſtus, & S. P. in ſuâ Regulàâ nobis de- pingat &c. Quid patientius Chriſto? hanc virtutem inculcat S. P. in Prol. & c. 7. Gr. z. Quid Chriſto benignius? qui ſuis inimicis in cruce ignovit, & coram tondente ſe veluti agnus man- ſuetus obmutuit: attende Cap. 4. de irà non perficiendà &c. Nulla pote- rat in Chriſtum invidia, aut œæmula- tio cadere, non enim venerat mini- ſtrari, ſed miniſtrare, & quomodo in- videret, qui ſe, & ſua nobis donavit? vide quæ S. P. habet de Zelo bono, & de neceſſariorum diſtributione, ne uis alteri invideat, ſi plus detur. hriſtus nihil perperam, & ſine rectâ ratione, & intentione, aut vitiosè K 6 egit, 228⁸ Meditaiionzs egit, utpote qui ſemper & ubique fe- cit, quæ Patri ſuo æterno placita erant; ita S. P. in Prol. monet, ut nos ſic in actibus noſtris geramus, nec DEO cauſam erga nos iraſcendi præ- beamus &c. Nihil in Chriſto niſi me- ra humilitas, & tanta, quâ major ex- cogitari non poteſt: nullum prorſus ambitionis veſtigium, utpote qui te- ſte Prophetàâ ſaturatus eſt oppro- brijs, & quidem quia ipſe voluit: fa- us eſt ſponte ſuâ vermis, & non ho- mo, propoſito gaudiò ſuſtinuit cru- cem contumelioſſimam &c. Vide, uid te S. P. Cap. 7. doceat. Quod hriſtus non quæſiverit, quæ ſua ſunt, teſtatur ipſe, Ego gloriam meam non urr : nihil quæſivit, quod ipſi, ſen- übusque comodum, ſolatiumque af- ferret, ſed potius quod affligeret. S. P. pro primo requiſito Religioſi c. yy. ponit: ſi verè DEum, adeoque non ſe, & ſua querat, nosque acriter ad propriam voluntatem abnegandam exſtimulat Cap. 7. & alibi. Et ſic diſeurre per reliqua, præſertim Eien illa: e i Sslont ADarenn wieee ſerlas oe elnd, lennento, Loepror tenere non oeelebe onndon unn Kt Cat den Conpntn enn le rct Oum hu Rueno 00, conehe wocat unt lcin lonet, t humgnee enimn. Gntüne. Amine. hm rati telite. one. Vlide „Kdnnn linuten de ſie, et (o elalut, wemmnon Ui len⸗ Umabezk⸗ eret K. l e. . Nlenon . Nriter ad epnndam lt ſee nim ciren bigueke Ula⸗ praparatoric. 229 illa: omnia ſuſfert, omnia ſuſtinet, quibus non tantum inſinuatur tran- quilla Patientia in adverſis, ſed etiam, ut invicem nos ſupportemus, alter alterius onera, defectus &c. amicè portemus, non indignando, non con- temnendo, judicando, murmuran- do, exprobrando & c. Omnia credit, temerè non iudicat de altero, quod dolosè ſe gerat: omnia ſperat, de proximo omnia in bonum interpre- tatur, & quamvis in illo gravia pec- cata videat, excuſat intentionem, compatitur, nec de ejus ſalute de- ſperat, ſeque etiam tali inferiorem re- putat &c. AFFECZTUS. Excita in te gaudium, quod funda- mentalem hanc Virtutem duplicis Charitatis pro veſte, & quidem inte- riori à DEO, & S. P. acceperis. Age gratias, concipe bona propoſita: ubi amor, ibi nihil difficile. Alij affectus laudis, invocationis, ut ſupra. Fater noſten. Ave Maria. R7 TES- 230 Meditationes TESSERA. O mi ZEd& amo te propter te & omnia alia in tes ſicut jubet lex amo- ris lucens ex te. MEDITATIO V. PPwden. Conſidera, quòd Tunica una cum wmanicis ſimilis ſit Cruci, per quod intelligitur, quòd corpus & ſenſus noſtros mortificare, & crucifigere debeamus, nam, ut in- quit Apoſtolus, Qui Chriſti ſunt, ecrucifßixerunt ecarnem cum concupi- ſcentiis ſuis. Et meritò tunica, quæ eſt ſymbolum Charitatis, ut primèò dictum eſt, ſimilis eſt cruci, ubi enim- Chriſtus Charitatem ſuam luculen- tius oſtendit, quàm cùm in cruce pro nobis eſt mortuus! ſic & nos ipſi ma- jorem charitatem exhibere non poſ- ſumus, quàm ſi Ejus amore in cruce Statũs Religioſi nobis ipſis morimur. Vita Religioſt, ait libellus de imitatio- ne Chriſti, Gax eſt, ſèd dux Paradiſi. Et quia hæc perfecta ſui mortifica- tio, dre idele enataden inem, ſrgift lerte Aloll, Teceitmnag Gumtnoel. ereKo dere Iinlrme en, n Alnnen, engveci, Umuntten aſn l ot ilonm ICrik g ſur , nezor Galmer Uun co Aonine lrte 9 Mo. . a, gbl irſinii nr,add orifene, mun Win iſiſ Mm. n, r mind bieim⸗ Dvollen. Ne O blm. on ol. inctce vorinur. nitatio. NirMdi. nottkkcr. io⸗ . præparatorie. 231 tio, & abnegatio juxta exemplum- JESII Chriſti eſſe non poteſt ſine con- ſtanti perſeverantià, ideò hæc perſe- verantia denotatur per tunicæ longi- tudinem, quæ uſque ad pedes pertin- git, qui perſeveraverit „ait Chriſtus, uſqae infinem, hic ſalvus erit. Et D. Auguſt. Fratres mei, ait, non vos tædeat magna incipere, nec vos faſti- dium inceſſat, id quod incepiſtis, per- ficere & conſummare: ſcitote enim, quòd perſeverantia meritis dat ve- ram formam, propoſitis juſtum colo- rem., præœmiat currentem-, coronat pugnantem-, ducit ad coronam- S& quemque dirigit ad fuum-portum. & ultimum finem. Punkctum IIl. Tunica conſtringitur cingulo, quod ſignificat I. Caſtitatẽ, & Angelicam puritatem. Hoc cin- gulum Chriſtus ipſe nobis præſcribit djcens: ſint Sanh, veſtri præcincti: ubi S. Gregorius: Lumbos præcingi- mus, cùm carnisluxuriam per conti- nentiam coarctamus. Hæc virtus facit homines pares Angelis: ſimiliter 4 232 Meditationes 4 DEO, & Cæleſti Sponſo diligitur. Chriſtus enim ſecundùm divinitatem non habet alium- Patrem, quàm Vir- ginem: nam, ut inquit S. Greg. Naz. Prima Trias virgo eſt. Secunduùm- humanitatem- non habet aliam- Ma- trem, quàm ante, in, & poſt partum- immaculatam Virginem. Nulli di- ſcipulorũ teneriorem exhibuit amo- rem, tot revelavit myſteria, quàm Joanni, qui ſemper virgo permanſit: illique ſoli Matrem ſuam in cruce, Virginem virgini commendavit. O quàm pulchra eſt, exclamat Sapiens, caſta generatio cum claritate, im- mortalis eſt enim memoria illius. His ſolis competit privilegium, ut ſe- quantur Virgineum- Agnum- DEI quocunque jerit, & cantent canti- cum, quod nemo niſi illi cantare poſ- ſunt &c. 2. Denotat Cingulum- Promptitudinem voluntatis ad bo- num. Ideò S. P. in Prol. mandat, ut ſuecingamus lumbos noſtros. Et Cap. "S. Jubet, ut benè obſervetur, an Novitius promptus ſit ad oFusEI 3 n fertam, Crehune olurn n 16Kreren ddinis, drt Non Auln Ulgounk ein nor Gnbluncn ndrereun 1orts, O dun ti Nnigeut MC. tim mn n Nahe umtrbr ve iund. eällu lurmni ibenen⸗ ntatem npir. e Nuz. CHNHIn. Aum. Khumm. Mlic. hlt amo. ,um enmurſt: nnk, Nlerit. 9, tgnes, Ml, dt. ,. n,Atſe. n DI 1t cant. e ol. Vlun. d bo⸗ undat, 108. r ewerur, atl,. 1 . præparatoric. 23 7 ad patientiam, ad obedientiam &c. . Cingulum, ut dicit S. Doroth. ſymbolum eſt Mortificationis, per quam cupiditates noſtras contine- mus & refrænamus. 4. Eſt nota For- titudinis, propterea de muliere illâ forti Salomonis Prov. 30. ſcriptum eſt, quòd præcinxit lumbos ſuos. 5. Eſt ſignum Fidelitatis, unde apud ve- teres in more fuit, ut ſponſus ſponſæ cingulum daret, ut per illud ſemper admoneretur fidelitatis, & puritatis cordis. Quoties igitur Cingulum tuum aſpicis, toties recordare cæle- ſtis tui Sponſi &c. Punct. II. Conſidera, quèòd quem- admodum apud Prophetam Iſaiam cap. II. Salvatori noſtro duplex cingulum tribuitur, Juſtitia nimirum & Fides: erit uſtitia cingulum lum- borum ejus, & Fides cinct erium ejus. Itaetiam S. P. in Prol. Reg. duplex nobis cingulum præſcripſit, cùm di- xit: Succinctis ergèò Fide & Obſer- vantiä bonorum actuum (in quâ vera Juſtitia 234 Meditationes Juſtitia eonſiſtit:) lumbis noſtris, per- gamus itinera ejus &ö. AFFECTIIS. Adora & venerare cum profun- diſſimà humilitate infinitam- Sa- pientiam, & Providentiam DEI, nec non pronam proviſionem tui S, P. Benedicti, qui talia tibi media offe- runt, ut non tantùm quotidie, ſed etiam ſingulis momentis ante oculos habere, manibus palpare poſſis, quid tua à te obligatio exigat. Ideò cau- ſam habes maximam, cur ſummo amore, & deſiderio hunc S. Habitum complectaris. O felix tempus, quò illo veſtiris! ora pro gratiâ, ut virtu- tes per illum ſigniticatas ſemper in re- centi memoriàâ retinere & opere exer- cere valeas. Pater noſter. Ave Maria. TESSERA Præcinge me Domine cingulo puri- tatis cordis & corporis, ut maneat in me virtus Continentiæ & Caſtitatis. Præcinxit me virtute ad bellum. Bene- ehnn bees Ke. WDI e 1 Wuhn Wslundos AArorencoſn lesnolros orcs 0 Tumid on⸗ uNEk r, un⸗ uar p N, w MMntnuwyn inn /n Uhllin A umeſete⸗ Ab, dl IN.N.l ßen de ieret, 11 Ant Wum enigi Lün. lan. da. n , entuldd. eli ofe. lle,d tecerlos Wenid de. o dnm öhn Uenttu. Nerure. ctecrer⸗ , uri. eneat 19 Rua Hellen. ene⸗ præparatoric. 235 Benedictus Deus, qui præcinxit me virtute. MEDITATIO VI. Unc. I. Conſidera, quòd S. P. . N. in Prologo Regulæ, Ccùm 4 nobis lumbos præcingi juſſiſſet, ſtatim admonendo ſubjungat, ut calceemus pedes noſtros in præparatione Evan- gelij pacis. O quàm eſt hoc neceſ- ſarium in Monaſterijs, quò ſine dubio propterea convenimus, & congrega- mur, ut in pace ſimul vivamus; & quia pax iſta per nihil magis impedi- tur, & turbatur, quàm per pravos, & inordinatos affectus, deſideria, & paſſiones (quæ juxta expoſitionem SS. Auguſtini, Ambroſij, & Bernardi ſunt animæ pedes, quibus ad DEum accedimus, vel ab eo recedimus) meritò S. P. N. ſollicitus fuit, quo- modo ijsdem de convenientibus cal- ceis provideret. Calcei porrò ſigni- ficant I. Agnitionem gratiarum, & beneficiorum DEI, & gratitudinem pro ijsdem: quia per hanc cuſtodiun- Si tur 236 Meditationes tur affectus noſtri à pulvere, & luto terrenorum, & inordinatorum deſi- deriorum &c. 2. Velocitatem in executione Obedientiæ, & manda- torum DElI, ſicuti id inſinuat S. P. in dicto Prologo: qui enim pedes nu- dos, & diſcalceatos habet, ſemper timet, ne fortè offendat ad lapidem, vel alias, pedem ſuum: qui verò bo- nis calceis eſt indutus, & munitus, audacter incedit &c. 3. Significat Meditationem mortis, cujus memi⸗- nit S. P. c. 4. Calcei enim ex mortuo- rum animalium pellibus conficiuntur. Pedes Spiritualis Sponſæ, inquit Caſ- ſianus, pulchri ſunt, quando caro jam domita eſt, & illà Spiritus utitur pro ſoleâ calcei, utpiritui non ſit amplius oneri, ſed pro ornamento inſerviat, Cum affectiones per Evangelica præ- cepta, & Exempla SS. PP. veluti qui- busdam corrigijs colligatæ ſunt, quibus à luto, lapidibus, & vepribus cuſtodiuntur: à luto carnalium deſi- deriorum; àpetra ſcandali, & lapide offenſionis; à vepribus adverſita- tum; 9 Geſere rebt. .ſ Moneck nrrdt im, di lessſan⸗ Mud. ili unſenpe in Plhe NGord Undg. I Cennloil Ulecn rhuu Airn llee lhgot Uinelin, Crik hi lher nla 4, Nd an eſe An e, 6 in hun det gtem in Ammnde. ndein el. et,lne lpiten Ureroho. nius, Dlier een nermone nmimm url. crwin Nturpro tamplius ilerfiet elcapre. eltivi⸗ ne lnt, ſehribs Munmdeſ lKhide aArerie n praparatoriæ. 23 7 tum, ac per hæc omnia audaéter, & ſecurè incedit. Ideò mirum non eſt, quòèòd S. P. juſſerit, ut noviter venien- ti ad Monaſterium omnia dura, & aſpera prædicantur, per quæ itur ad DEum, quia nimirum de tam bonis calceis jam priùs prævidit. Punct. II. Conſidera, quid ſignifi- cet &apulare. I. Significat Crucem, Aam ſemper in humeris noſtris Chri- um ſequendo portare debemus, modèò nos dignos Chriſto reddere ve- limus. Et hoc quidem cum gaudio, exemplo illius, qui illam nobis præ- tulit, de quo dicit Apoſtolus: quòd rd S gaudis ſuſtinuit Crucem. 2. Significat jugum Obedientiæ, quod Charitas dulce efficit, ſicuti dicitur c. 5§. Reg. quod perfecta Obedientia illis conveniat, qui amore Chriſti nihil charius habent. Sicut autem brachia, & latera à Scapulari non te- guntur, ſed patent, ita per hoc inſi- nuatur, quòd nos Religioſi ſemper debeamus eſſe parati, & alacres ad implendum, quod DElI culeus, „ 4 60- 238 Meditationes Obedientia requirunt. 3. Significat Patientiam, de quâ S. P. N. dicit, ut per ipſam paſſionibus Chriſti partici- pemus, & c. 5˙. jubet, ut Novitius non antè ſuſcipiatur, donec appareat, quòd illatas ſibi injurias, & difficul- tatem ingreſsùs per quatuor vel quin- que dies patienter ferat, & in ſuâ pe- titione conſtans perſeveret. 4. Nos Scapulare admonet, ut non ſimus otioſi, quia S. P. N. ut in Regulà habe- tur, Scapulare ordinavit propter opera, & laborem manuum. Puunc. II. Caputium, quod to- tum caput involvit, ſignificat I. Men- tem humilem & innocentem, quia capita infantium ſolent involvi lineis Caputijs, & per hoc admonemur illius Chriſti ſententiæ; niſi efficiami- ni ſicut parvuli, non intrabitis in Regnum Cœlorum. 2. Eſt Symbo- lIum Divinæ Gratiæ, ſicuti enim per ejusmodi involutionem Caput infan- tis munitur, & cuſtoditur, ſic Gratia DEI munit & tuetur mentem, ſim- Plicitatem noſtram, & mnoechua 2 eco— n e⸗ Mortbe⸗ Ichmin! lokorwat n mn Eendanmoe le, uch cClen. In Atonss Pettu0 Wmn Drenicon ntennn Mt 1 igi 1 Enne, , nhin n N, lliten⸗ o Men Coniſe dleit, 1 khuri Moritins dihren lke rredn. Ain Uür ( MS. hon ſinus lue. mne un. ,Oolti Car, Nr tn, gin Unilneis nonemur ehtciam bbitis in koynbo⸗ ennn per Minlan. leCrati en, Nn. Hoeentlao 3 Praparatoriæ. 239 ab ijs, quæ quotidie, imò ſingulis mo- mentis nos lædere tentant. 3. Signi- ricat Mortificationem, modeſtiam & cautelam in loquendo: vox enim in collo formatur, quod inferior Capu- tij pars ambit. 4. Significat conti- nentiam oculorum. De ſingulis vi- de, quid S. P. in Regulâ præſcribat, & doceat. Excita affectus gratia- rum actionis pro hac pretiosàâà veſte, quæ te tui Officij admonet, amoris erga illam; propoſitum firmum exe- uendi conſtanter illa, quæ per hane gnificantur. Pater noſter. Ave Maria. TESSERA. mi khſu, indue me veſtimento Innocentiæ, ut tibi ſoli, nec ulli al- teri placere cupiam. O mi Ikſu, poſuiſti ſegnum in fa ciem meam, ut nullum præter te ama- torem admittam. Ita S. Agnes. MEDITATIO VII. DPuuden J. Siquidem in præce- E denti 240 Meditationes denti meditatione agnoviſti, per Ca- utium ſignificari continentiam ocu- lorum, per oculum autem intelligi- tur Iutentio, quà (ſi tamen pro ge- nuinis S. P. N. Benedicti filijs agnoſci volumus) in omnibus, & ſingulis ſo- lum DEum intendimus, omniaque ad illius majorem gloriam & hono- rem dirigimus; unde S. P. c. 5S. Reg. in Novitio requirit, ut verè DEum quærat: ideò conſidera ulteriùs, quid ſit hæc bona Intentio, nimirum eſt veluti anima operum, & virtutum omnium, quæ illa, licèt ex ſe parva & vilia, ad ſummam perfectionem ex- tollit. In hoc autem conſiſtit, ut in omnibus noſtris cogitationibus, ſer- monibus, & actionibus nullum no- bis alium ſcopum præfigamus, nihil aliud præ oculis habeamus, quàm puriſſimum honorem, & DEI gloria: nihil aliud deſideremus, quàm ſervire DEO, Eundem laudare, nulli alteri quàm ipſi placere quæramus &c. Ni- hilhic excipitur, nulla cogitatio, ver- bum, vel actio, ſive ſint corpor l 1VGE j4 nl ls di itir Goahe Ge. unctunn ris Ein Gehenmms⸗ Aknock 0Ocona Unlüntin EnczeK unng ſe⸗ .Im ihn Man, Nrhnn giend, Unnnn nüen, ulrolun uun hen Eilin Un. 0 ſmeti Watio Wunmhl Per . m ocn. tellgi. o ge. goſei Wlel. nuge hono⸗ Ny. N lteiis, NI Grmnnn lenmned ener. Et,rin ls,ſer⸗ um no. 8, ninl in lgorit: Uberwire l Aeni K. N to, rer⸗ Nhon n . Præparatoric. 241 ſive ſpiritualia exercitia &c. Unde Apoſtolus dicit: ſive comeditis, ſi- ve bibitis, ſive aliud quid facitis, omnia ad honorem jEoU Cbriſti fa- cite & c. Puncltum I. Ratio verò, cur omnia & ſingula ſine ullà exceptione debeamus ad purum DEI honorem offerre, eſt prima, quia in hunc finem à DEO conditi ſumus, ideò in mundo conſtituti, ut DEl honorem propa- gemus: & ſicuti omnia ab Ipſo acci- pimus, ſic omnia rurſus ad Ipſius glo- riam impendamus: ac voluntatem DEI ſicuti Angeli in cælo, ita nos in terràâ exequamur. Creati ſumus ad imaginem DEI, ideò incumbit nobis, nullum in omnibus noſtris alium ha- bere finem, quàm ſolum DEum, quemadmodum DEus ob nullum aliũ finem operari poteſt niſi propter ſemetipſum, ſuumque honorem, & gloriam. Omnia, inquit Sapiens, propter ſemetipſum operatuseſt Deus. Secunda Ratio eſt, quia excellentiſſi- mum exemplum nobis Chriſtus dedit, * L. ur 242 Meditationes ut Ipſum imitemur, & non erremus. Quid juvat jaculatorem, etſi ad me- tam jaculetur, ſi ab illaà aberret? pari- ter nihil prodeſt homini, etſi vivat, omniaque alia habeat, tamen ex de- fectu rectæ & puræ intentionis, 4 DEO, qui eſt vita æterna, noſter finis, & ſcopus, aberret. Duo porrò jux- ta S. Bernardum Ser. go. in Cantica ad rectam intentionem requiruntur, res, & cauſa: id quod intendas, & propter quod: nimirum ut & id quod agimus, bonum ſit, & idipſam ob bo- num quoque finem faciamus: nam etſi bonum finem conſtituas, ſitamen res ipſa, quæ agitur, mala eſt, totum inficitur; pari ratione, ſi res, quæ agitur, quidem bona ſit, ſed finis ma- lus, nihil boni, & meritorij inde re- ſultat: ſic quia mendacium in ſe ma- lum eſt, ex nullo fine etiam optimo reddi bonum poteſt: & quamquam eleemoſyna ex ſe bona ſit, ſi tamen fieret ob finem vanæ gloriæ, meritéô caret. De his dixit Chriſtus in Evan- gelio: amen dico vobis, receperunt merce- f lnſuen en n ns l N Wlermon Aiockcere port itos cre tindt r, n entedevo ni⸗ elenplun, 1bcnaker h cißuu⸗ Gekrunen n r hona A, A hhende Moret, luift in Unmomend lnort 5 Deridr Lornibus W Mrop⸗ tremu 0 me. lttidan. nen e e. toni, Cſertni⸗ ondr. Curic, imntur, enlg Ni Nont umod. Vls, Nun Naanen totumn 6, gur isma⸗ ne e. emu. Otimo nduam ltamen metit labvan- erun. ſteree præparatoric. 243 mercedem ſuam. Examinate, quic, & ob quem finem peregeris omnia hactenus? Invenies pleraque tua opera, aut in ſe mala, ut mendacia, otioſi ſermones &c. aut ſi in ſe bona, vel indifferentia, uti ſunt bona opera, cibi & potũs ſumptio &c. plerumque vitiosâà circumſtantià fuiſſe infecta v. g. nimiâ corporis curà, vano re- Fpcciu , inordinato affectu, negli⸗ gentia, tepore, & ſimilibus &. Punäbtum Iil. Conſidera porroͤ exemplum, quod tibi Dominus IE- ſus circa hoc dedit: omnia & ſingu- la, quidquid erat, quidquid agebat, dirigebat unicè & conſtanter in eum finem, ut honoraret Patrem ſuum æternum, & ejus gloriam, quæ in mundo pænè extincta erat, denuò introduceret, & propagaret. Hue collineavit in ſuâ Incarnatione, 4 primo momento ſuæ conceptionis, in vità & morte, in cogitationibus, verbis, operibus, proſperis & adver- ſis, in omnibus & ſingulis &c. Et hæc intentio propagandi gloriam Patris *L 2 ſui 244 Meditationts ſui erat in ipſo tam conſtans, & tam altè cordi impreſſa, ut ab illà nun- quam, ob nullam cauſam, nullo loco & tempore, nec die nec nocte ceſſa- verit, quin omnia ſua exercitia, magna & parva, omnes greſſus, ocu- lorum nictus, corporis motus &c. eò ordinaverit. Ideò in Scripturâ ſaerà vocatur Gloria DElI, quia hune ſemper & in omnibus honoravit, & lorificavit, & de ſeipſo dicit: Ego S Patreme ego gloriam mean mon quæro &c. Examinate, quomodo tua ad hanc mormam, ad hoc exemplum exigas. Cogita, quòd filius morigerus omnia ad honorem ſui Patris dirigat: Unde Salomon: Gleria Patrisifilius ſapiens. AFFECTIS. Age gratias humillimas, & exulta propter tam excellens tibi propoſi- tum Exemplum. Dole ex corde de tuis hactenus commiſſis errori- bus: propone firmiter deinceps omnia, nullo excepté, ad DEl glo- riam dirigere, quia proptercaex nſur⸗ 0 0nowonnt marehe Ddomrer epttin Copos tuo lter 0 5 n W Ppraparatoric. 245 Ktn do ad hunc Statum à DEO vocatus 1 nr es. Præſertim, quèd, ſacrum tuum Habitum nullà alià intentione porta- Rulr re velis, quàm ut per illum toti mun- ecn, do notum facias, quòd omnibus mun- e anis reſpectibus renuncies, & ſolum - noer DEum veraciter quæras. Invoca ad Gjm hoc gratiam Spirits Sancti, & SS. Pa- ntin tronos tuos &c. halt, Pater noſter. Ave Maria tr e „I1IESSERA. :· . Gn 7E mi, tibi gloria, mihi “ tcontemptus. Non nobis Domine non . nobis, ſed Nomini tuo da Sloriam. omnia Undde iens rullt S 0hoſ. corde erori⸗ inceps Ilg⸗ Amur⸗ ⸗ Pe O.N , W S E INDEX Contentorum in hoc Opu- ſculo. Eræfatio. pag. 3 Monita prævia ad Exercitia Spiritualia, ante ſuſceptionem ſacrj Habitůs cum fructu obeunda. 1I1 Meditatio præparatoria pridie Exercitiorum facienda. 21 DIESI. I. Meditatio excitatoria é ſomno ſpirituali vi- tæ anteacta. 297 H. Meditatio de aperiendis oculis & auribus Divino Lumini & vocibus, & vitandâ du- ritiàâ cordis. 31 HI. Med. de addiſcendo Timore Domini. 37 DIES II. f. Meditatio, quibus conditionibus iter vitæ Religioſæ Kriheundutn & decurrendum. 41 II. Meditatio de primâ præparatione, neceſſa- rià ex parte animi, Religionem ingredi volen- tis, ſeu de Cognitione hinit ultimi, & bene- ſicio Creationis. 46 III. Meditatio de ſecunda præparatione ex parte animi, ſeu de Cognitione gravitatis, & intimo horrore „ ac odio cujuscunque pec- cati. 52 DIES II. I. Medit. de alijs tribus præparationibus ex parte animi leblin⸗ M leio⸗ leiodd te. ſario e 4 e Aini, n lebtni norb. Nrutes Mubee 0 Deeüdin uena. 1 Melnit in Me Mdan Saumus ltrd Mrom Pwlecond t ntiod etegonn luih⸗ 1te KN S F r. ituln n Cnn n lreretin biind uud. „AI ni ,7 ler vite lm. 41 neceſtt liolen. Abene⸗ 46 ione er tuiis, & le bee⸗ 1¹ etpite n animi, ſeu de E&ſtimatione & Amore Voeatio- nis, deſiderio obtinendæ Perfectionis, & bonâ Voluntate. 5 II. Meditatio de alijs tribus præparationibus ex parte animi, ſeu de Difſidentiàâ ſui, Confi- dentià in DEO, & Oratione. 6 5 III. Meditatio de præparationibus ex parte Corporis. 69 DIES W. I. Meditatio de Beneſicio Vocationis. 72 II. Meditatio de fine Vocationis Religioſæ. 78 III. Meditaxio de fine Vocationis ad Ordinem D. P. Benedicti in ſpecie, & medijs generali- bus & particularibus ad hunc Ordinem Vo- catorum. 8 5 DIES V. I. Meditatio de primâ Conditione boni No vitij⸗ ut verè DEum quærat. 92 II. Meditatio de conditionibus, quas habere debet Generatio quærentium DEnm. 99 III. Meditatio de impedimentis quærentium Dominum 106 PDIES VI. I. Meditatio de ſecundàâ conditione boni Novi- tij, ut fit ſollicitus ad Opus DEI. 112 II. Meditatio de motivis executionem hujus ſecundæ conditionis perſuadentibus. 119 III. Meditatio de Exemplis Chriſti, Sanctorum & perfectorum in hac materiâ. 126 . DIES VII. I. Meditatio de tertiâ conditione boni Novitij, ut ſit ſollicitus aa Obedientiam. 132 II. Me- ecutionem hujus tertiæ conditionis. 13,8 III. Meditatio de Amore & Exemplis Chriſti & Sanctorum excitantibus ad hanc conditio- nem adimplendam. 144 PDIES VII. I. Meditatio de quartàâ Conditione boni No- vitij, ut ſit ſollicitus ad opprobria: ubi de primo, ſecundo, tertio & quarto Gradu Hu- militatis. 150 II. Meditatio de quinto, ſexto & ſeptimo Gra- du Humilitatis. 157 III. Meditatio de reliquis quinque Gradibus Humilitatis. 166 Catalogus Librorum quorundam exercitanti- bus Candidatis convenientium. 174 Meditationes præparatoriæ ad ſuſceptionem Sacri Habitus, conſcriptæ à Claris. P. Fran- ciſco Mezger p. m. 176 Meditatio I. ibid. Meditatio II. 186 Meditatio III. 193 Aliæ ſeptem Meditationes Authoris ejusd. de eâdem materiâ, 207 Meditatio I. ibid. Meditatio II. 212 Meditatio III. 218 Meditatio IV. 223 Meditatio V. 230 Meditatio VI. 235 Meditatio VII. 239 JI. O. CG. LD. II. Meditatio de Motivis excitantibus ad exe- NA EW (Nn „— alianus GBo CANDIDAT BENEDICTIN Per Exercitia Spiritualia dierum ad dignam ſuſcepi nem Sacri Habitus excultus. 9 P. RUIPERTO PRESIN Monacho Benedictino S. Pe t,i. Salsburgi. PII en vHD S In, 7 — ☚ U P Cun Conſe enſu Bügerighen 19 20 21 18 VierFarbSelector Standard*- Euroskala Offset EETIITNI 8 f, Veis Monaſterij Tegernſeer Anno M. DCC. XX. TINNIf fm IN E 3 F ndnne N .„ Copyright 4/1999 VXyMaster Gmbhi wwnw. VXymaster. com fe