Gi751a_1
author: Presinger, Rupert

1 7 Z

Wisß

0,
N 12 45 11960736 021

IUIIICIIOTAIIIINI +

4. Juher

4

NNE
Powcdol
7 9
RA/,

1

-.

*

08 Tobingen N

eAvulianus Bogreer
CANDIDATUS

BENEDICTINS

Per
Exercitia Spiritualia Octo
dierum ad dignam ſuſceptio-
nem Sacri Habitus
excultus.

2

4
P. RIPERTO PRESINGER
Monacho Banesictino S. Petri
.... Salisburgi.
Rourg ,i., . den:
Cum Conſenſu öuperiorum. V

Vris Monaſterij Tegernſeenſis
Anno M. DCC. XX. E

.
e

R 4

l

2 (3) £

eS ναροααοτντu⁄] NHHααα e

PREFATIO.

WVEmo eſt, qui negotium
magne momenti augrediatur,
abeque eo, dudad antecedenter ſerid
mente revolvat ea omnia, duæ adl fe-
licem illius terminatione opportuna
eſſe putaverit. Quis ex vobis,
ait Chriſtus Luc. I2. vVolens turrim
ædificare, non priùs ſedens com-
putat ſumptus, qui neceſſarij
ſunt, ſi habeat ad Perficiendum;
aut quis Rex iturus committere
bellum adversùs alium Regem
non ſedens priùs cogitat, ſi poſ-
ſit cum decem millibus occur-
rere ei, qui cum viginti millibus
venit ad ſe. Quanti momenti ne-
Suotinn moliatur, qui relictâ vitäſa-
* A 3 ulare,

4 PRFATIO.
cularè, Monaſticam amplecti conſti-
tuit, experti norünt“ agitur hic de
ædificanda turri perfectionis, ujus
culmen ad Cælos usque pertingat:
agitur de prælio ineundo, & quidem
cum hoſtibus verſutiſſimis, ferociſſi-
mis, & admodum potentibus ,ut adeò
nemo, niſi imprudens ,„ & proprid
ſpontè ludibrium hoſtium ſuorum &.
aliorum fieri volenzs, negotium hoc

3 aggrediatur , Sine maturà confidera-
ione eorum omnium, quæ bis omni-

bus ad felicem knem perducendis
conferre poſſunt.
Computet igitur ſedens ſumptus,

dui neceſſarij ſunt, viresq; animi α

corporis exploret, quisquis ad Reli-
gioſum tatum aſpirat, idq; præprimis

er maturam cum Virô SWpirituali
experté de ſuäâ vocatione deliberatio-
nem; hac verò ſemel conſtituta per
oäëtièduanum ſeceſum antequam abtu

accepto .

t .
ln
eſl.
Itnee⸗
nri
7

re

.
erci

Nptu,
mi

NM.

Hmt.

PKDIrATIO. 5

accepto S. Religionis habitu, Novitia-
tum ſuum auſpicetur. Deliberatio-
nem ſuppono, eb, quö fieri debuit, modo
peraätam fuiſſè, und in præſentiarum
eò tantum collimabo, ut eum, què jam

Jeriò ſtatuit DEO in Religione, & qui-

dem Benedilttind, deſervire, ijs prin-
cipijs imbuam, quibüs in effebtum de-
dubtis hoc magni momenti negotium
non temerè aggrediatur, libiq; de js
medöjs & armis proſpiciat, quubus
DEO præprimis propitis in pugna,
quam inire intendit, vittorsam de
quibuscunque hoſtibus reportare va-
leat.
Neceſſtatem hujus præviæ dipoſitio-
nis agnoviſſe videtur &d§. Legislator
noſter Benedictus, dum cap. S5. éX-
preſſis verbis mandat, ut ſuſceptus ad
Novitiatum, non mox ducatur in Cel-
lam Novitiorum, Novitiatüs annum
auſpicaturus, ſed præmiſss aliquot

6 PRl1FAAIO.

dierum ſpatiò detineatur in Cella ho-
Wpitum, non utiqie, ut öbidem otio
vacet, aut lautè habeatur, ſed ut pro
illius temporis more in operibus cha-
ritatir & humilitatis ſeſè exercendo
dignè ſe ad inchoandum vita Religio-
ſaæ tyrocinium diſponat:“ & licòt de fa-
τοnon ſit illa occaſio inſerviendi pau-
peribus & hotzitibus, non tamen de-
eſſe poteſt occaſio in charitate & humi-
litate hoc præavio tempore ſeſe exercen-
ai. Annon enim eximium charitatis
altum operatur ille, qui, ut animæ ſuæ
miſereatur, eamq; DEO per omnia
placentem effciat, ſenſus ſuos reſtrin-
git, ſéq; intra ſe ipſum recolligens re-
agitat in amaritudine animæ annos
vitæ ſuæ, memor eſt dierum antiquo-
vum, exercitat & ſcopat ſpiritum

ſuum “ an non heroicæ humilitatis
altus exercet ille, qui totam ſuam

conſcientiam per doloroſam & ſince-

ram

e
ſen
ln

ſ

6
7
l
i
na
nn

0

Oti
4 .
n.
lenc,
Agi
left⸗
inu.
n 1.
n.
efeet
ihti
eſ
nin

PRlFAAIIO. 7

vam totius vitæ anteattæ Confeſſionene
Confeſſario inſpiciendam præbet, vel
etiam erxtra Confeſſtonem cum ſuo Pa-
tre Pirituali de eradicandis vitijs,
domandis paſſionibus & . conferre non
refugit, ut alia multa præteream, qus-
rum hoc S&. Receſsus tempore occaſiones
præolaræ ſuppetunt, ſeſe quàm optmè
ad S&. Habitüs ſuſceptionem praparan-
di. Hos tam pios conatus, ut pro med
tenuitate aajuvarem, præſens opieſcu-
lum conſeripſi, cujus Ordinem & teno-
rem paucis accipe.
Ordo, quem in Meditationibus te-
nendum putavi, eſ?, at primis tribis
diebuùs, verbis Sanbtiſſimi Legislato-
ris Prologo . Regulæ deſumptis.,
Candidatum noſtrum excitarem ad de-
ponendum veterem hominem, E& ne-
ceſſarias præparationes pro induendé
novöô homine ſaggererem. KReliquis
diebus in id inciembo, ut Candidatas
* cognité

8 PRMFATLO.
cognité beneficis &! fine Vocationis,

brevi compendio agnoſcat, quicl ſibiè

er decurſum Novitiatus, & futuræ
vitæ KReligioſc ſet agendum, ut hoc
prævio tempore ſé, DEO adjiuvante,

magno opiritüs fervore circa ſingula

reſolvere, contra diffoultates fonſan

oarſuras præmunire, dég, opportunts

medijs & induſtrijs, adhäbito ſui Par

tris spiritualis conſilis, proſpicere va-

leat. Lebtiones ſpirituales accom-
modabit Director horumkxercitiorum

circumſtantijs perſonæ, locorum &c.
Subjunzè nibilominus Regiſtrum

quoddam exhibens Authores illos, 6
gkibus utiliter Lebtiones ſpiritnales
(ræſcindendodà circumſtantijs parti-
cularibus) deſami poſſe credebame
in quibus recenſendiz eò collimo, ut
primis diebus Candidatuz deducatur
in cognitionem gravitatis beccati, &
conditionem veræ pænitentiæ & con-
Per-

4

6

ie,
ſi
tA
lo
lulte,
p
Itis
0e.
e.
Cenn,.
Hi ee
10
ie
r,
tle
mt
eheaftt.
1,
ette
1,
r
.

PREF ATIO. 9
verſionis, quæ non ſolis lapſir, veràum
etiam padöntihu pro cauteld neceſ-
ſaria eſt. Reliquis diebus verd, ut
æſtimatio & amor VOocationis altas ra-
dices in animis Novellorum figat, in-
ſuper talis notitia circa Ordinem
noſtrum, & præcipuas obſervantias
acquiratur, Tiæ ſaiſnciat ad pellendas
perſuaſiones noxias, quibus quidam
non ſatis bono Spiritu ad Novitiatum
venientes quandöqgue ſunt imbuti, nec
non ad eas reſolutiones inde concipien-
daxr, vi quarum ad ſolida vitæ ſpiri-
zualis fundamina jacienda excitentur.
Propono autem plures materias va-
rijs Authoribus deſumptas, ut deleétus
ſit locus.
Tandem in fine de mandato Sduperio-
rum addo Meditationes aliquas præ-
paratorias Pro devota ſieſceptione S.
Habitus, à p. m. P. K. & Clariſſimo P.
PFrunciſco Mezxger hujus Monaſterij
. „* A 5§ Pro-

10 PRDFATIG
Profeſſo conſeriptar, quæ càùm ſepara-
tim commodè eai non potuerint, ut
fructus illarum ad plures derivetur,
huic opuſèulo adjungere juſſas ſum.
Fruere his henigne Leltor, & DEum
Optimum pro me precare.

☚

E W

Rone prævia ad Exercitia
Spiritualia ante ſuſceptionem
ſacri Habitũs cum fructu
obeunda.

Uplicis generis ſunt diſpo-
ſitiones, quas ad obeunda
cum fruẽtu Exercitia adferre
neceſsè eſt. Quædam enim ex eis re-
movent impedimenta, quæ prædi-
tum fructum aut totaliter „ aut ex
parte tollere conſueverunt: Aliæ or-
dinantur ad comparanda ea media,
quibũs poſitis ſecurè & faciliter in hoc
negotio proceditur.

Veniens itaque è& ſæculo ad Clau-

ſtrum Religionis Candidatus ante

omnia curet, ne ſolo corpore, ſed to-
to Spiritu & animò Monaſterium in-
5A6 gre-

12 Monita prævia
grediatur: quapropter unacum hoc
corporali ingrefſſu inſuper deponat
omnem volũtariam memoriam, amo-
rem, affectum Sæculi, Parentum,
Sociorum &c. niſi enim his mox inini-
tio generoſè renuntiet, plurima ſen-
tiet impedimenta, quæ tum fructum
præſentium Exercitiorum, tum profe-
Ctum ſolidum in vitâà Religiosâ retar-
dabunt. Præterea deponat ex animo
omnem curam, ſolicitudinem, triſti-
tiam, aut aliam quamcunque ejusmo-
di inordinationem, ſi quæ in animo de-
liteſceret, eam ſuo Patri Spirituali
mox candidè & ſincerè aperiat, ſecùs
enim non erit quietus, & conſequen-
ter ponet obſtaculum Divinis opera-
tionibus, ſeque ipſum inaniter confi-
ciet. His impedimentis abjectis jam ſe
totum convertat ad præſtanda ſe-
quentia.
I. Obtemperet monito Sanctiſſimi
Legislatoris noſtri in Prologo hortan-
tis: ut quidquid agendum inchoas bo-
nu, perfici inſtantiſſim oratione de-
poſcas. Itaque cupiens inchoare vi-
tam

nat

ad Exercitia Spiritualia. 13
tam ſanctam, DEO placentem, ab Eo-

dem humillimè & affectuoſiſſimè gra-
tiam & auxilium hoc opus magni mo-
menti perficiendi depoſcat. Conferat

ſe ad Chriſtum Crucifixum, Beatiſſi-
mam Virginem, ad ſuum S. Angelum
Cuſtodem, ad S. Patrem Benedictum,
aliosque ſanctos Patronos, ijsque hoc
ſuum negotium devotiſſimè comen-
det.
II. Agnoſcat maximum ſibi col-
latum beneficium, quèd præ tor

millibus ad hunc ſtatum DEO ſit ele-

ctus, & in his præſertim Exercitijs libe-
rè ad Divinam Majeſtatem poſſit adi-
re, & cum Illà comunicare de graviſſi-
mo reformando vitæ ſuæ & ſalutis ne-
gotio. Quot ſunt, quibus id medium,
& fortaſſis etiam voluntas eò utendi
deeſt. Utrumque ipſi præſtat DEus,
videat ergò, ne in vacuum gratiam
PDEI recipiat.
III. Per decurſum iſtorum Exer-
citiorum frequenter ſe ipſum alloqua-
tur, & exſtimulet verbis, quæ S. P. N.

in Prologo refert in hunc modum: cou-

7 Iur-

14 Monita bprævia
Jurgamus ergò tandem aliquando:
excitante nos d pa ,„& dicente:
hora eſt:, jam nos de ſomno ſurgere. Et
apertis oculis ad Deiſicum Lumen at-
tonitis auribüus audiamus, Divina
quotidiè quid nos admoneat vox di-
cens. NB. Hodie ſi vocem Ejus audieri-
zis, nolite obdurare corda veſtra. Et
iterum, hæc complens Dominus,
exſpectat quotidik his ſanctis monitis
Faltis nos reſponaere debere. Meè
nobis propter emendationem malo-
rum hutjus vitæ dies ad inducias re-
laxantur, dicente Apoſtolor an neſcis,
quia patientia DEl ad pæœnitentiam
zZε adducit. Non ergò differat, non
procraſtinet, quia ignorat, an lux
illa Cæleſtis, quæ hoc die, hâc horâ,
hô⅛c momentéò affulget, poſthæc ſit
redttura.
IV. Perpendat intimè, ſibi-
que præfigat finem præſentium Exer-
citiorum Spiritualium, qui non eſt
alius, quàm ut ſciat & velit exuere
veteren,: hominem & induere novum.
ſeu declinare à malo-, & facere bo-
num

e:

ad Exercitia spiritualig. 15
um conformiter vocationi ſuæx: &
ut verbis S. P. in Prol. utar. Ut ad
Eum per obedientiæ laborem redeat,
à quo per inobedientiæ deſidiam re-
ceſſerat. Ad hunc finem obtinen-
dum omnia, quæ hoc tempore agit,
referenda ſunt. Quod, ut rectè in-
telligat, & facçiat, ſcire debet, quòd
vetus homo nihil ſit aliud, quàm vita
vetus, quæ eſt in peccato: per novum
verò hominem intelligatur vita nova
conformis Exemplis Chriſti & voca-
tioni propriæ. .
Igitur ad exuendum veterem
hominem ſequentia præſtanda ſunt-
Primò comparanda eſt cognitio
gravitatis & malitiæ, quæ ineſt
cuivis peccato, ut inde ſum-
mum odium & horrorem ejusdem
concipiat. Ad hanc cognitionem &
odium obtinendum conferunt pluri-
mum Meditationes & Lectiones Spi-
rituales primis diebůs dandæ, quas
non obiter & perfunéctoriè peragat,
quia in iſto horrore cujusvis peccati
Primum vitæ Spiritualis fundamen-
tum conſuiſtit. Secundò,

16 Monsta prævia
Secundòè, coram DEOD, & omni
fucò ſepoſitò́ recogitet his diebũs
ſuam præteritam vitam, & ſi invene-
rit eam multis iniquitatibs & inſi-
pientijs juventutis inquinatam, vi-
deat, & jam ſeriò ſtatuat per veram
& doloroſam Confeſſionem genera-
lem hunc veterem hominem depone-
re cum actibus ſuis, ſeque per ſumum
odium & horrorem cujusvis peccati
diſponere ad novam DEO placentem
vitam ſeriò inchoandam, atque in
continuàâ pœnitentiâ pro peccatorum
ſatisfactione tranſigendam. Sin ve-
rò nullius gravioris noxæ conſciam
habuerit conſcientiam, agat DEO
gratias infinitas, Confeſſionem ta-
men generalem proptereà non omit-
tat. Præcipuòô autem ſtudiò caveat
omni futuro vitæ Tempore ſuper-
biam, elationem, nimiam ſecurita-
tem & teporem, ſed tantò ſe omni-
bus inferiorem toto corde æſtimet,
omniaque etiam remota DEum dein-
ceps graviter offendendi pericula de-
clinet, ac in Divino ſervitio ferven-

⸗ „ tem

l

nnl
us
ne.
l.
eun
en
one.
umn
ti
tem
ein
W
Ur.
un

tr⸗
it⸗
t

ad Exercitia spiritualia. 17

tem ſe exhibeat, quantò majori be-

neficiò ab Optimo DEO ſine ullo ſuo
merito affectus eſt; exemplo Virgi-
neæ & Immaculatæ Matris, quæ ſicut
omnium purarum creaturarum pu-
riſſima & innocentiſſima, ita omnium
quoque humillima, & cautiſſima, &
ferventiſſima extitit. Quèdſi his
neglectis, de ſuâ innocentiâ præſum-
ens, alijs ſe ſuperbè prætulerit, pericu-
lis incautè obiecerit, & ſenſim in Reli-
gione ad tepidam vivendi normam
declinare non fuerit reveritus, me-
tuat vehementer, ne ſubtractà Divi-
n Fratis juſtò́ DElI Judiciò hercar in
Religione, quod magis perficere de-
buiſſet. Tremenda ſunt Judicia Di-
vina in ingratos & tepidè viventes,
ac ſui nimium ſecuros Religioſos.
Tertiò, Qui fragilis eſt, & timet
recidivam, vel propter malos habi-
tus in ſæculo contractos, vel pro-
pter alia, his minimè contentus eſſe
debet, ſed ſtatum ſuum ſincerè &
candidè ſuo Patri Spirituali aperiat,
neceſse eſt, & cum eò deliberet, ac
ſtatuat,

18 Mlonita prævia
ſtatuat, quibs medijs & induſtrijs
utendum ſit, ut ab hac miſeriâ DEO
adjuvante penitùs liberari valeat: ni-
ſi enim hoc ſinceré & ſerià mente ege-
rit, nihil reliquæ doctrinæ Perfectio-
nis per Novitiatum dandæ fructifica-
bunt, quia in malevolam animam
non introibit ſapientia, nec habita-
bit incorpore ſubdito peccatis. Sap. I.
Hæc de vetere homine exuendo pro
hoc tempore Exercitiorum.
Jam ut etiam novũ hominẽ induat,
ſequẽtia obſervabit, Primò maximam

cordi ſuo implantabit Vocationis ſuæz

æſtimationem & amorem, in quem
finem poſt prædicta ad minimum uno
die vacabit Mediationibus & Lectio-
nibus de Beneficio Vocationis. Se-
cundo, ne ingratum ſe Domino DEO
pro tanto beneficio exhibeat, firmi-
ter ſtatuet vitam deinceps ad amuſſim
ſuæ Vocationis inſtituere, quod idem
eſt, ac novum bhominem induere.
Tertiò, totam hanc vitæ ſuæ muta-
tionem ad quatuor reducat. I. Ut

DEUNM ver quaærat ,„ 2. Ut

Pli.

ble
en
no

ad Exercitèa Spiritualia. 19

ſolicitus ſit ad opus DEI. 3. UIt
Promptus ſit ad Obedientiam, &
4. Ad opprobria. Hæ ſunt illæ
quatuor conditiones, quas Sanctiſſi-
mus Legislator Cap. 5S. Sac. Reg. in
bono Novitio requirit, quibus ade-
ptis ſine dubio mox ſequetur mirabi-
lis mutatio in alium hominem. Pro
intelligentiâà harum conditionum, &
ut eas ipſo opere complere firmiſſimè
proponat & ſatagat, reliqui exerci-
tiorum dies ſunt impendendi.
V. Fine & ſcopò præſentium Exer-
citiorum taliter conſtituté & in-
tellectρ, jungendæ ſunt ferventiſſi-
mæ ad DEum preces, præſertim ſub
88. Miſſæ Sacrificio & viſitationibus
Venerabilis, ut Optimus DEus ejus
aſſecutionem perfectiſſimo, & ſuæ
Sanétiſſimæ Voluntati maximè con-
formi modò elargiri dignetur. In-
vocandi etiam SS. Patroni, præſer-
tim Beatiſſima Virgo, & S. P. Bene-
dictus.
Tandem opus hoc magnéô & libe-
rali in DEum affectu aggrediatur, co-
gitet

20 Monita prævia

gitet magnum momentum ſitum eſſe
in initijs rei cujusdam, qui tepidè &
languide rem quampiam inchoat,
præſertim ſi ſit ex illis, quæ non ſine
difficultate obtinentur, quid mirum,
ſi in fine totus deficiat: tanti ergò ſua
initia faciat, quanti vitam totam,
progreſſum ſuum omnem, Ccœleftis-
que Gloriæ modum æſtimâſſe volue-
rit. Qui in principio ſibi ipſi vim fe-
cerit, inquit S. Dorotheus, atq; re-
Niterit, & paulatim pugnaré per-
rexerit, proficiet ſant, & deinceps
pacem & quietem conſequetur. In
hunc finem hodiè coram Crucifixo
genuflexus ſibi firmiter proponat
Primò, manè tempore præſcriptéô, &
cum fervore honeſtiſſimè ſe è lecto
proripere. Secundè, Omnem re-
pugnantiam ſub quocunque colore 4
ſenſualitate aut pigritià excitandam
vincere. Tertiò, Primas cogitatio-
nes ſuas Domino DEO offerre, & ad
puncécta Meditationis expendenda eas
convertere. Quartè, Singulas actio-
nes fuas ex bonâ intentione & actu
chari-

ad Eercitia SPiritualia. 2 I
charitatis iis præmiſsò inchoare & pe-
ragere. Quintèò, De die obſervare
modeſtiam & ſilentium. Sextèò, Nul-
li rei, quæ poſſet diſtrahere, locum
permittere. Septimò, Et quidem ſpe-
cialiſſimè exactèâ obſervare diſtribu-

tionem temporis, & quidquid re-

pugnantiæ ſenſerit, amore DEl vin-
cere. Quia verò ex ſe nihil boni per-
ficere valet, auxilium Divinum per
merita & Paſſionem ESI Chriſti hu-
militer imploret, & Sanétiſſima Chri-
ſti Vulnera amore ſui ſuſcepta devo-
tiſſimè oſculetur.

Meditatio præparatoria
pridie Exercitiorum
facienda.
Auſculta Fili pracepta
Magiſtri, & inclina au-
rem cordistui, & admoni-
tionem pij Patris libenter
excipe, & eſzcaciter com-
Ple?

22 Meditatio

ple: ut ad Eum per obe-
dientiæ laborem redeas, 4
quo per inobedientiä deſi-
dianm receſſeras. Prol.S. Reg.

Onſidera I. Quàm ſuavibus &
Aamorepleniſſimis verbis te, è ſæ-
culo ad ſecurum Religionis Benedi-
cCtinæ portũ venientem, alloquaturSS.
Patriarcha & Legislator noſter Bene-
dictus. Filium te vocat, quanta glo-
ria, quantum ſolatium in tanti Patris
Familià numerari! perpende quanta
ſit hæc felicitas; ſub tanti Parentis
protectione conſiſtere: an putas cu-
ram, quam de filijs ſuis gerit, eſſe exi-
uam? experire, teque genuinum fi-
Rum proba, & videbis, quàm ingenti
in hac vitâ, & in morte ſolatio ſis per-
fundendus, & ad quàm ſublimem glo-
riæ gradum poſthàc ſis evehendus.
Age DEO Optimo gratias, quèd tibi
indigno de tali Parente & Patrono
miſericorditer providerit: comenda
te

A
in
Ent
n
Sm
era
nin
nn
ltien
Kint
ner
en
e
IN
—
r
8

præparatoria. 23

te huic Sanctiſſimo Patriarchæ toto
cordis affectu, & propone te taliter
ad filiationem tam glorioſam diſpone-
re, & poſt hac ita vivere, ut non ſo-
lIum dicaris, ſed etiam ſis reipſa felius
gZenuinus Benedicti.
Conſidera II. Quales diſpoſitiones
in filijs ſuis prærequirat Sanctiſſimus
Pater, ſuntque tres: Prima, ut auſcul-
tent verbis ſuis bhumiliter, Secunda
dibenter, Tertia effcaciter, opere
nimirum complendo audita. I. de-
ſignat illis verbis: inelina aurem cor-
dis tui. 2. libenter excipe. 3. effica-
citer comple. Hæ ſunt diſpoſitiones
omnibus illis, qui hujus almi Patris
filiorum nomine gloriari peroptant,
prorſus neceſſariæ, quarum vel unâ
deficiente, indignus erit, qui in filio-
rum ejus numero computetur. Ita-
que mi Candidate, ut te eo, quo
oportet modo, diſponas ad gauden-
dum Paternâ protectione hujus glo-
rioſiſſimi Patriarchæ, auſculta hoc

ttempore Exercitiorum, & mox dein

inchoandi Novitiatũs, totoque vitæ
tuæ

24 Meditatio

tuæ Religioſæ tempore Paternis mo-
nitis, quæ tum é S. Regulà, tum Ssu- 11
periorum & PP. Spiritualium inſtru-
Gtionibus, tum peculiaribus Divini idh
luminis, tempore orationis, & exer- um
citiorum Spiritualium, aliisque illu- un
ſtrationibus, percipies 1. corde ver?
humili, quia ſeriptum eſt: abſeondi- (ol
ſti hæc vienti us & prudentibus, (l
& reveläſti ea parvulis. Luc. 10ö0. mM
2. animo prompto, lubenti, & ſpi- I
ritualis doctrinæ avido, juxta illud am
Eccleſ. 3. auris ona audit cum omni !
concupiſcentid ſapientiam. Si enim yin
coacte & invitus audieris, quid en,
utilitatis inde ſperare poteris? Tan- M
dem 3. auſculta, lege, meditare, non „,
ex ſolo fine ſciendi, ne evaneſcas in
cogitationibus tuis, ſed animo ſinc⸗e-
ro etiam taliter intellecta opere ipſo
complendi, & dum eſt occaſio reipſa
exequendi, ſecùs tibi exprobrabitur,
quod Judæis gloriantibus ſe eſſe filios
Abrahæ exprobravit Chriſtus, Snr.

2g. ſi filq Abrahaæ eſtis, opera Abrahbæ
Jfacite. Quaſi diceret: nihil vobis 4

pro-⸗

mo.
nsu.
rn.
Mnini
irr.
ne d.
Gerent
nd.
Nic,
1,,
Wu
Gen
gd
non
ain
nee.
lo
eoli
Utur,
flos
u,
ehe
is
n.

præparatoria. 25
proderit id, in quo maximè gloriami-
ni quòd ſcilicet filij Abrahæ ſitis, niſi
tam ſpecioſo titulo opera quoque Pat-
ris veſtri Abrahæ conjungatis: nihil
etiam tibi, mi Candidate, inde emolu-
menti accreſcet, quòd dicaris eſſe de fi-
lijs Divi Benedicti, niſi ſtudeas amare,
quod Ipſe amavit, & opere exercere
quod docuit. Qualem in te circa iſta
sentis reſolutionem?
Conſidera III. Totum, quo mox
enumeratæ diſpoſitiones tam pro
hoc Exercitiorum „ quàm futuro
Novitiatùs tempore collimare de-
bent, in eo ſitum eſſe: ut ad Eum
er obedientiæ laborem redeas, 4
no per inobedientiæ deſidiam re-
eſſeras, ſive, ut dixi in prævij’s mo-
nitis, ut exuas veterem hominem,
& induas novum, declines à malo,
& facias bonum, iis modis, quos te
docebunt ſequentes Meditationes, &
Lectiones ſpirituales, aliaque exerci-
tia & inſtructiones ſuis quæque tem-
poribus dandæ. Pro hic & nunc ni-
hil tibi agendum reſtat, quàm ut effi-
*B caciĩter

26 Meditatio

caciter te reſolvas ad omnia non ſo-
lum maximâ cum ſedulitate intelli-
enda, ſed opere ipſo complenda.
Ut autem tantò ſit firmior hæc reſolu-
tio, perpende illius neceſſitatem, niſi
enim hæc vitæ mutatio interveniat,
nunquam ad defideriorum tuorum
ſcopum pertingere poteris, quippe
qui, ut ait mellifluus Doctor Serm.
46. in Cant. non dabit inobedienti co-
Piam ſui tantus Amator Obedientiæ,
ut potins mori, quaàm non obedire ma-
Iuerit. Verùm cave terrearis laboris
vocabulê: per obedientiæ laborem: ſi
enim, dum eras præceptis Divinis ino-
bediens, non horruiſti Deum facere
laborare in peccatis tuis, uti inſinuat

Propheta Malach. Cap. 2. v. 17. Qui

firi poteſt, ut laborem pro DEO,
in ſatisfactionem tuorum delictorum
ſubeundum refugias? Quòôdſi putes
Dei munere te hucusque imunem du-
giſſe vitam à gravioribus peccatis, &
conſequenter ex hoc titulo tibi non
tantoperè obedientiæ laboribus eſſe
incumbendum, metuo, ne ſatis 2sna⸗
Cas

e⸗
Uner
Udrn
gert
uux
un⸗
lcn
gnn
rde
cune

bræparatoria. 27

nonß ſcas magnitudinem tam ſingularis be-
imel. neficij præſervationis ab omni gra-
end viori peccato; ſi enim agnoſceres, vi-
ülu. deres utique, te id non tuis, ſed Chri-
m ui ſti meritis, & ex merâà DEl erga te Be-
nim nignitate obtinuiſſe: anné ergò te pi-
tunmn geret Chriſti labores, & pro te ſuſce-
Jine Pra vulnera & mortem, tantamque
„ ſummi tui Benefactoris liberalitatem
s exiguo illo, qui in vità Divinæ Volun-
intie tati conformi ſubeundus eſt, labore
em gratanter agnoſcere &c. pondera
lln frc benè, & fac inde reſolutiones
Gnt congruas.
inoim.

x. DlIEI I.

MEDIDATIO I.
, Exurgamus ergò tandemali-

lnns W „ xcitante nos
mar Noriptura ac dicenterhora

eſt, jam nos de ſomno ſur-

inon

A Léré. Prol. S. Keg.

o⸗

28 Diei I.

Onſidera I. Somnum triplicem,
in quo plerique mortalium ju-
ventutem ſuam tranſigunt. Aliqui
jam cum ipſo rationis uſu ſomnum

ſuum auſpicantur, & ſunt illi, qui

licèt fidei, cæterarumque virtutum
habitibus, ex gratiâ Baptiſmi accepti,

inſtructi eſſent, nihilominus præ tor-

pore animi, & propriâ culpâ, dum ad
rationis uſum pervenerunt, ſe in ulti-
mum ſuum finem ſeriò & efficaciter
convertere neglexerunt, ſicque pra-
vorum appetituum vaporibus penitùs
oppreſſi, vitam animalem potiùs,
quàm rationi conſonam duxerunt.
Alij primum ætatis florem inſigni
Spiritûùs vigore traducunt, ſed pau-
latim per malos ſocios, aut propriam
concupiſcentiam exhauſto Spiritu, in
miſerum vitiorum ſomnum prolabun-
tur, de quibus verificatur illud, Apoſt.
Gal. 3. Sic Stulti eſtis, ut cùm Spiritu

eæperitis, nunc carne conſammemini.

Alij denique, etſi ſomné peccatorum
gravium, ſingulari DEl beneficio, non
fuerint oppreſſi, nihilominus in ſatis
— magno,

Meditatio I. 29

hen magno, & tanto beneficio minimè
iim conveniente animi torpore, juven-
mn tutem ſuam traducunt, & propter
ti accumulationem peccatorum venia-
i lium, quæ in rebus Divini obſequij,
ninnt alijsque ad ſalutem pertinentibus ad-
n mittunt; haud in modico periculo
“ verſantur, ne tandem exhauſto Spiri-
Eini tůs vigore, ſomno peccati mortalis
ncte obruantur. De quorum numero ta
necte esmi Candidzte? qualiter Juventu-
nn tem tuam traduxiſti? perpende hoe
et cum affectibus congruis.
n Conſidera II. In quâcunque ex
Au enumerztis ſomni ſpecie vitam tuam
n ing hucusque traduxeris, opus tibi eſſe,
lhu ut tandem aliquando é ſomno tam
tonin pernicioſo aut periculoſo exurgas;
it exurgas, inquam, nullâ morà inter-
ſhbu poſitâ, id enim ex menteInterpretum
4, deignat hæc vocula: exurgamus.
ℳ Dormitum ſatis eſt mi Candidate!
& quot ante te dormièrunt ſomnum
Norum ſiuum, ex quo non ante evigilàrunt,
e gum perpetuæ Vigiliæ eſſent in-
indi choandæ: ecce tibi ex infinitâ DEI
maen. B3 Benigni-

30 Diei I.
Benignitate conceditur, æternas vi-
Filia⸗ celeri & ſolicità temporali vigi-
antiâ prævenire, & præcavere: quid
ergo moraris?
Conſidera III. Et penſiculatiùs
expende Verba Apoſtoli Rom. 13.
Hora eſt, jam nos de ſomno ſurgere.
quibus SS. P. Benedictus te à ſomno
excitare nititur. Vide, quot horas
transactæ vitæ in peccatis, in tepore,
in otio culpabili, alijsque delictis Ju-
Ventutis tranſegeris, nunc ergò, ait
Apoſtolus, per DEl Bonitatem adve-
nit illa hora, quàâ tot horarum jactu-
ram, per ſeriam & velocem ad DEum

converſionem, quodammodò recu-

perare valeas. Perpende ulteriùs;
quòèd omnibus his horis Divina Boni-
tas longanimiter te ſuſtinuerit, & ad
pœnitentiam expectaverit, nunc ve-
rò per Apoſtolum ſuum tibi denun-
eiari facit adveniſſe illam horam, quâ
elapsâà forſan Juſtitia ſuccedet Miſeri-

cordiæ, & Benignitas vertetur in fu-
rorem. Zacui ſemper, ſilui, ait
apud Prophetam DElIs, patiens fui,

ſed

Medidatio I. 31

mn ſed poſthac ſicut parturiens loquar.
Uirig. N. 22. Non parùm conferét ad
qul excitandos ſopitos Spiritus illa quo-
que Apoſtoli verba, quæ mox ſubjun-⸗
lanig git, rimari, ait enim: aunc enin
Inn propior eſt ſalus noſtra, quàm cuns
nn oredidimus. mi Candidate, ſi
eiſm fide vivâà teneres, ſalutem tuam ab
votto hujus horæ bono uſu dependere,
ntore quam omnem moram abrumperes.
Ads ut ne vel momentum tam pretioſi
e,1 temporis elaberetur, quò non toto
teze corde, omni torpore excuſſo, te a0d.
munſer. Optimum DEum, tam amanter te
invitantem, converteres!

oreer

MEDITATIO II
„ Et apertis oculis ad Deificum

ner Lumen, attonitis auribus

i audiamus Divina quoti-
Hin dié clamans, quid nos ad-
ni woneat vox dicens. hodie
ns à( vocem Domini audieri-
1 * B4 tis,
6

32 Diei l.
tis, nolite obdurare corda
veſtra. Prol. S. Reg.

Onſidera I. Ouemadmodüm in
homine, diſſipato ſomno na-
turali, ſenſus corporis vigorem ſuum
& operationem denuèò recipiunt, ita
pariter ſpirituali modo fieri oportere,
dum per ſeriam pœnitentiam, é ſo-
nno vitæ in vitijs & negligentijs tran-
ſactæ, evigilamus: præcipuè tamen
ociulos mentis Deifico lumini ,„& aures
Divinæ Voci aperiendos eſſe monet
Sanctiſſimus Legislator Benedictus.

tam ſalutari, & excuſſo penitùs jam
ſomno mentis per primam meditatio-
nem, oculos, quæ prima ſolet eſſe
evigilantis operatio, aperire non tar-
des. Lumina, quæ tibi Optimus
DEus conceſſit, multiplicia ſunt, &
admodùm præclara. Facultas ratio-
cinandi, tibi præ tot alijs creaturis
conceſſa, lumen eſt, de quo Pſalmi-
ſta Eſal. g. gnatum eſt Juper nos lu-
men

*

7

Nol
tene
el
Forl
zis:
i
Ilu
nne
lenl
Un
ten in
odl

ul
Obſequere mi Candidate monito

e
i⸗
rd
un
eg

lorc

nolni
Ommno
remſun
huut,i
Pontere
1,660.
isttan⸗
Adanen
.
enane
Genlhu
Monito
ls zun
Eltatio⸗
let e
wntar.
Ptümu
nt, à
ritio⸗
turis
lahni⸗
ot

Meditatio II. 3 3

men Valtüs tui Domine. Vocatio ad
fidem Catholicam lumen eſt, de quo
Apoſtolorum Princeps 1. Pet. 2. qus
de tenebris vos vocavit in admira-
bile lumen ſuum. Inſpirationes Di-
vinæ lumen ſunt, de quo Pſaltes Re-
gius: illuminans tu mirabiliter 4
montibus aternis. Pſ. 75. Denique,
ut alia omittam, Chriſtus ESIIS Re-
demptor noſter Sanctiſſimis vitæ ſuæ
Exemplis & doctrinis lumen eſt, quod
illuminat omnem hominem venien-
tem in hunc mundum. Unde de ſe
Ipſo alio in loco dicit: Egoſum Lux
mundi, Joan. S. Aperi jam, mi Can-
didate, oculos tuos ad hæc lumina,
& vide, an non in rei veritate de te
quoque dictum ſit oan. 3. Lix ve-
nit inmundum, & dilexerunt homi-
nes magis tenebras quàm lucem. De-
plora tantam cæcitatem tuam, &
confeſtim apertis oculis inſpice, &
propone poſthac ſolicitè ſequi, quæ
ſana ratio, quæ fides, quæ DEus, quæ
Chriſtus, ſuò quisque modòô; te illu-
minando edocebunt. ðè
*B 5 Con-

34 Diei I.
Conſidera II. Aperiendas eſſe prx-
terea aures mentis Divinis Vocibus.
Habet Deus voces ſuas, quibus vo-
cat homines ad ſui cognitionem,
amorem, & poſt admiſſa peccata ad
Pœnitentiam. Ejusmodi voces ſunt
omnes creaturæ, quæ admirabilem
DEI Sapientiam, mnipotentiam,
Bonitatem &c. ſemper & ubique
proclamant: Cxli enarrant gloriam
DEI, & opera manuum Ejus annun-
tiat Firmamentum. Pſ. Ioö. Ad has
voces ſi obſurdeſcunt ingrati morta-
les, & relictò DEO, rebus creatis
amorem ſuum impendunt, non ceſ-
ſat tamen Amator hominum DEus,
vVarijs & miris modis vocare ad pœ-
nitentiam. Quid tu ad has voces,
mi Candidate? quantùm in cogni-
tione & Amore DEl tui ex harum
attentàâ auſcultatione profeciſti? an
non vocibus blandientis mundi, car-
nis, & dæmonis aures tuas potiùs
applicâſti, amoremque tuum ſeæepiùs
conſecràâſti? O ergò, vel nunc tan-
dem attonitis auribus Dominum
L tuum

Aul
An
lelod.
60
e
ren
C
IMd
Mn
Nard
Alert
n
ehuin
otko—
un
uſo
Ure
Cebon
)
ine
E

n

ſn

Pt.
ſnedbus,
r.
nmn,
Decendad
ſoctzint
mirehlen
tentin,
unne
AMinn
inpun.
. Mr
Kmn.
gen
Nncel
1D,
alpe.
foces,
(gn.
harum
inan
G,car.
hotiis
lrpiis
e tan⸗
finun
tuun

Meditatio Il. 3 5

tuum ad poœnitentiam te vocantem
auſculta, ſecùs time, ne, ſicut tibi
jure meritò exprobrare poteſt, voca-
vi & renuiſti, ita & in te cadant illa,
quæ mox ſubjungit: Ego quoque in
interitu tuo ridebo.
Conſidera III. Quid in particula-
ri hic & nunc Benigniſſimus DEus per
os Prophetæ Pſal. 94. dignetur loqui
ad cor dicens: bodie ſi Vocem Hjus
audieritis, nolite obdurare corda ve-

Iſtra. Quibusverbis, quid aliud à te

requirit Optimus DEus, quàm ut re-
motâ omni cordis duritià, quæ præ-
cipuum ſolet eſſe obſtaculum, ne Di-
vinæ Voces ſuos effectus ſortiantur,
indilatè te reſolvas ad excipiendum
corde bono & Optimo Vocem Do-
mini? Porrò, quemadmodùm in
duritiem cordis inducunt ſuggeſtio-
nes mundi, carnis, & dæmonis, quibus
fortaſsè nimium hucusque auſcul-
taàſti, ita has omnes cum indignatio-
ne à ſe abiicere debet, quicunque
Verbi Divini ſuſurros percipere deſi-
derat: quis verò id non deſideret?
quis

36 BDiei I.
quis enim tam temerarius & inſanus,
ut loquentem Dominum Majeſtatis
audire detrectet? quantæ temerita-
tis, inquit D. Bern. Serm. 23. de di-
verſ. imò quantæ inſaniæ eſt, ſi fortè,
dam alloquitur nos Dominus Maje-
atis, nos inſenſati avertamus au-
rem, & ad neſcio quas ineptias con-
vertamur quanta eſt hac injuria,
& cdn gr πw—öter vindicanda, cuùm
Viliſſimus vermis clamantem ad ſe
awndire dedignatur Creatorem Uni-
erſitatis? quanta verò, & quàm
ineſfabilis Divinæ dignatio Bonita-
tis, quæ quotidiè conſziri nos in feli-
ces awvertentes aures, obdurantes
corda, & nihilominus clamat ad nos,
& jugiter clamitat in plateis à verè
in plateis, quia in latitudine chari-
tatis. Ecce enim bonorum meorum
non eges Doniine, & tu dicise con-
vertimini Filij hominum, Et ite-
rum clamitas- revertere, revertere
dunamitis, revertere, revertere,
vet intueamur te. Perpende hujus
S. Doctoris verba, & conclude hrx-
en-

Eln
vi
1
n

Meditatio III. 37
tunng ſentem meditationem, DEum toto
ri corde orando, ut auferat cor la-
unte. pideum de carne tuâ, & det tibi cor
Dtie carneum, & Spiritum ſuum ponat in
Ne medio tui.
1 N.

nl. MEDITATIO III.

ian. . . .
s Qui habet aures audiendi,

emn audiat, quid Apiritus di-
dcat Eccleſtis, & quid di-
Sα cité venite Eilijf, auudite me,

r Timorem Domini docebo

ſi,.
gnte VOS. Prol. S. Reg.
Alnun Onſidera I. Quid ſomnòô mentis
an depulsô, apertis oculis & auri-

en. bus, remotâque omni cordis duritie
eu tibi porrò agendum incumbat. Opor-
a;ÿ, tet nimirum, ut ante omnia diſcas Zi-
Hin-, morem Domini:- cùm ſcriptum ſit: Ii-
ten tium Sapientiæ Lmor Domini. Pſal.
ur, I0. hujus Timoris neceſſitatem, &
iun officia præclarè explicat mellifluus
. Doctor ſer. z. in Cant. dicens: in ve-
ler *B ritate

38 Dies I.
ritate didici, nihil æquè effcax eſſe

ad Gratiam promerendam, retinen-
dam, recuperandam, quäm ſi omni
tempore coram DEO inveniaris non
altum ſapere ſed timere. Ecce mi
Candidate! agitur nunc de Gratià Di-
vinâ recuperandàâ, quam fortaſsè per

delicta juventutis tuæ amiſiſti: aut ſi

eandem ſingulari DEl Beneficio uſque
modò conſervàſti, omni ſolicitudine
tibi curandum eſt, ut eam retineas,
majoremque indies promerearis; do-
cilem proinde te diſeipulum Timoris
Domini exhibeas neceſſe eſt. Zime,
proſequitur S. Doctor inchoatum ſer-
monem, caum arriſerit Gratia, time,
cuùm abibrit, time, cum denuòrever-
tetur: & hoc eſt ſemper pavidum
eſſe. Beatus homo, qui ſemper eſt pa-
vidus. Prov. 25.
Conſidera II. Quid dictus Timor
in te operari debeat, ſi receſſerit Gra-
tia, ut eam denuèò recuperes, & re-
cuperatam retineas. Time ſubtra-
&1 à Gratiaà, verba funt D. Bern. Serm.
cit. tanquam mox caſurus. Vme, &
con-

e
Ve
um
(A
Mn
ll
rern
lnen
n
eßr
zatei
giu
u
ot⸗
i

ſtinen.
ſimni
inl ton
e
Eratib.
tabene
i:auth
iolne
ltuclne
einen,
N

nTres

. lne,
luner.
itine,
yever.
iden

te

Tinor
titra-
Ere
tra-
m
ne,0
r.

Meditatio U. 39

contremiſce DEO tibi, ut ſentis, ira-
ts time, quia reliquit te cuſtodia
tua. Hic Timor efficere debet, ut
nec ad momentũ perſiſtere præſumas
in diſgratià Illius, qui poteſt & ani-
mam & corpus perdere in gehennam,
ſed ſine dilatione toto corde te ad
DEum convertas, & per media ab
Eccleſià ordinata iratum Numenpla-
care omnibus modis allabores. Zam
Gratia recuperata ſit, pergit S.
Doctor, multo amplius timendum,
ne fortè contingat recidivum pati,
Juxtaitlad in Eangelio Foan. 5. Ec-
ce ſanus fact us es, vade, & amplius
Jam noli peccare, ne deterius tibi ali-
quid contingat. Audis, recidere,
quum incidere eſſe deterius . proin-
de invaleſcente bpericulo, invaleſcat
& metus. Hic Timor te excitare de-
bet ad adhibenda media efficacia
emendationis, ad tollendas occaſio-
nes, malos habitus, paſſiones, ten-
tationes vincendas &c. Niſi enim
ejusmodi reſolutiones efficaces in te
operetur, non poteris diu retinere re-
cupe-

40 Dies I.

cuperatam Gratiam. Verùm quan-
to tuo damno? exhorreſce!
Conſidera III. Operationes Timo-
ris Domini præſente Gratiâ. Cum ad-
eſt, ait D. Bern. time, ne non dignè ope-
reris ex eâ: nam hoc monet Apoſtolus
2. Cor. 6. Videte, ne in vacuum Gra-
tiam DEl recipiatis. Et ad Diſcipuli
I. Vm. 4. Noli, inquit, negligere Gra-
tiam, quæ eſt in te. Et de ſemetipio
dicebat I. Cor. 15. quia Gratia DElI
inme vacua non onr. Kiebat homo
conſilium DElhabens, redundare in
contemptum donantis, donum negli-
gere, & non expendere, ad quod dona-
Zum eſt. Monet præterea Apoſtolus
1. Cor. 10. Quiſé exiſtimat Atere ,„Vi-
deat, ne cadat. Hoc monitum altè ſi-
bi imprimere debent, quicunque nul-
lius gravioris peccati habent con-
ſcientiam, ut ſemper nihilominus in
ſalubri timore ſe contineant; que-
madmodùm enim pœnitentes timere
debent, quia ceciderunt, ita iñocentes
timere debent, ne cadant. Timeant ſi-
bi, & ſuæ fragilitati, nec unquam de
ſuis

be
conn
er
fonrr
Koy
nu
ſbinn
un
a
Mir
tülint
ln.)
lenſt
toln
uh
AM

KAA
e⸗

an.

lno.
Cnl.
uge.
Alfu
n t.
Ni
nX.
Metiytt
tis 8
hetlune
plnein
NNNe
r.
vololu
re,d.
Atel⸗
e nul
nt cor⸗
winns
, e⸗
tinere 4
cent
eaat
luame

— ☛

= —-

Meditatio. III. 41

ſuis viribus præſumant, nunquam ſe
ulli hominum præferant, aut aliis mo-
dis ſuperbiant, nunquam nimiam ſibi
ſecuritatem polliceantur-, nunquam
ſe in pericula, & occaſiones peccandi
incautè conjiciant, nunquam ſe ipſos
ſibi viæ ſpiritualis duces conſtituant,
nunquam ab implorando aſſiduis pre-
cibus Divino auxilio deſiſtant: ſecùs
neſcient, ubi corruant. Qui igitur ſe
exiſtimat ſtare, videat, & timeat, ne
cadat. Niſi, mi Candidate, in his re-
cenſitis Timoribus Domini tenueris
te inſtanter, citò ſubvertetur domus
tua. Sequere proinde monitum Eccl.

ſerva Timorem Domini, & in illo ve-

teraſce.
DIEI II.
MEDITATIOI.
Succinctis ergo fide eg obſer-
vantid bonorum altuum

lumbis noſtris, & calcca-
tis

42 Diei II.

tis pedibus per ducatum

Evangelij pergamus itine-
7aA ejus. Prol. S. Reg.

Onſidera I. Statum Religioſum
rectè appellari iter Domini,
tum quia eſt Semita Regia, quàâ ſecu-
rè ad DEum pervwenitur, tum quia in
eo præcipuè egercentur illæ virtutes,
quas Chriſtus ESIIS, de ſe Ipſo di-
cens Ego ſum via, Exemplo & ver-
bis docuit, quales præter alias ſunt
Conſilia Evangelica. Ad hoc iter
faciliter ineundum S. P. in adductis
ex Prologo verbis quasdam diſpoſi-
tiones neceſſarias proponit. Tu
mi Candidate, qui jam jam ſtas in
procinéctu hujus itineris ineundi,
ſolicitè auſculta, & exequere, quæ
ſequuntur: verùm priùs elevatâà in
DEum mente, qui ex merà ſuàâ Boni-
tate iter tam ſecurum tibi demonſtra-
vit, Ei ex toto corde gratias age, &
humiliter obſecra, ut illud modis Ipſi
ratiſſimis auſpicari, & abſolvere va-
eas. Con⸗

ud
Kezwr
ſwlon
ne
ſori⸗
ſoch
lhen
t
tii
8
uhh
am
wenen
mAn
nri
l
AN
Alti
iucn
4 in
ig
n

Arum
Ukine-
.
elgcin
Dorii,
len
ngii
ütutes,
d⸗
ſoKre.
talss iu
borter
Halllliᷓ
hol.
t. II
n ſtas
eund,
ere, e
levati t

age, A
odsl
geren

Cor

Meditatio I. 43

Conſidera II. Primam conditio-
nem ad hoc iter ineundũ neceſſariam
eſſe, ut ſuccingas lumbos tuos. No-
tandum, inquit Turrecremata in
hunc locum, quòd lumbos tam cor-
poris quàam mentis habere debemus
ſuccinctos, ſi vias Domini expeditè,
libereque cupimus percurrere: lum-
bos quidem carnis, cingulo caſtita-
tis, de quibus Luc. 12. Snt lumbi ve-
ſtri pracincti. Gregorius: Lumbos
præcingimus, cùm carnis laxuriam
per continentiam coarct amus. Lum-
bos mentis præcinétos habere debe-
mus Zonà Fidei, ſanctorum operum
obſervanti adornatàâ, de quibus r.
Pet. 2. Juccincti lumbos mentis ve-
IAræ. Pondera hæc mi Candidate
penſiculatiùs, quia ab horum execu-
tione tuus in vità Religiosâ profectus
plurimum dependet. Præcingendi
ſunt itaque lumbi 1. Cingulò Ca-
ſtitatis: quanto ardes hujus Angeli-
cæ virtutis amore? ſcito pro certò,
uòd niſi ſit tam validus, ut mori ma-
lis, quàm fædari, Viam Negiaß- in
atu

44 Diei I.
Statu Religioſo nequaquàm ſis in-
venturus, ſed inter ingentia præci-
pitiorum pericula verſaturus, & uti-
nam non deplorando caſu miſerè
periturus. 2. Cinguléô Fidei, & bo-
norum operum; quo oſtenditur,
eum, qui hanc viam ſecurè decurrere
eroptat, in principijs Fidei ſolidè
undatum eſſe oportere, & procul 4
ſe abiicere prudentiam & dictamina
mundi, quæ contrariantur veræ Chri-
ſtianæ ſapientiæ & dictaminibus Fidei,
quæ Chriſtus ESIIS verbis & Exem-
plis omnibus ſuis ſequacibus propo-
ſuit. Jungenda eſſe præterea opera
Fidei, quia Fides ſine operibus mor-
tua eſt. Et ut D. Bern. ſerm. z24. in
Cant. ait: credis in Cbriſtum? fac
Chriſti, ut vivat ſides tua .
em tuam dilectio animet, probet
actio. Quis tibi ad hæc animus? ora
DEum, & reſolve te ſeriò.
Conſidera III. Alteram conditio-
nem, ut hoc iter absque offendiculo
decurras, eſſe, ut illud calceatis pe-
dibus aggrediaris. Pedes animæ Re⸗
is-

—
me
than
None
AMen
nhi
W
ſrn
⸗
e
le
Egano⸗
Durinn
en

nſin.
uneci.
Kut.
Aiked
e, Nn.
ſtendin,
decunmt
ei ſld
pwal
Shmin
.
osbe
Abeer.
s
rilpen
n.
,2 ,i,
ni e
r
Pruha
nusont

Mlltio⸗
Ndicolo
ts e⸗
Neade
ir

Meditatio I. 45

Stiones vulgò ſignificant, quæ, uti
pedes corporis calceis contra viarum
offendicula, ita hæ virtutibus contra
obſtacula quæcunque in vià Domini
occurentia muniendæ ſunt. Hoe
autem duplici modo fieri poteſt, pri-
mò iis maximè virtutibus operam na-
vando, quarum contrarios vitiorum
habitus forſan contraximus: ita, ut,
ſi usque nunce in DEl ſervitio fuerimus
acedioſi, amodò ſimus aſſidui; ſi us-
ue nunc ſomnolenti, amodò vigiles;
4 usque nunc gulæ illecebris ſervien-
tes, amodò ſobrij & abſtemij; ſi usque
nunc inhoneſti, amodò caſti; ſi usque
nunc propriæ voluntati per omnia
obtemperantes, amodò obedien-
tes &c. Secundò mox in principio ſo-
lidarum virtutum ſtudium aſſumen-
do, qui enim ſolas virtutum umbras
ſectatur, perpetuis offendendi ad la-
pidem pedes ſuos periculis, tentatio-
nibus, quæ iter hoc ingredientibus
nunquam deſunt, expoſitus remane-
bit. Amplectere mi Candidate tam
ſalutaria monita, tibiꝗue jam in tem-
pore

46 Dies II.
pore proſpice, ut viam vitæ tuæ Re- l
Bsiodk inoffenſo pedepercurras. In- mnn
tuere SS. PP. in tanto numero hoc el
eodem itinere te præcedentes, inſiſte (emm
corum veſtigijs, quod ut fiat, DEum nn

toto corde precare. tenun
, Omntn
MEDITATIO II. (ttbe
llur
Pucgn ne, ſunt corda
corpora noſtra, JNanctæ irti

præceptorum obedientiaæ Mimm
militatura. Prol. S. Reg. len
In hoc & ſequentibus quatuor Meditationibus, aunel
agitur de Præparationibus neceſſarijs ex par-

te animi & corporis, Religionem Benedi- wel
ctinam ingredi volentibus. n

De primà Præparatione ex anm
arte animi, ſeu de Cognitione nin
Finis ultimi & beneficio Crea- uin
tionis. Aulum

. UIe
Onſidera I. DEum ab omni uen
æternitate in ſe ipſo feliciſſimũ, i
mullius prorsus alterius rei indigum,

EX

tue Re.
ni In.
hoc
in Ue
itWn

I

aa
uneke

lienti
Ne⸗
lrttint
ian.
en hened⸗

one er
tione
Cer
Honul

(Umd,
41

Meditatio II. 47

ex infinità ſuà Bonitate ſeſe Creaturis
communicare volentem, in princi-
pio creàſſe Cœlum & terram, totius-
que mundi fabricam, admirabili crea-
turarum varietate inſtructam, ſexto
demùm die abſolviſſe, poſtquam
omnibus conſtitutis, eodem die creàâſ-
ſet hominem ad Imaginem & ſimili-
tudinem ſuam, qui præeſſet piſcibus
maris, & volatilibus Cœli, & beſtijs,
univerſæque terræ, omnique reptili,
quod movetur in terràͤ. Quidquid
igitur toto Cœlorum, terræque am-
bitu continetur, in hominis obſequiũ
factum eſt. Angeli, ut cuſtodiant
eum in omnibus viis ſuis; Cœlum
Empyreum, ut eſſet ſedes berperus
hominis; reliqua corpora Cœleſtia,
ut ſuo motu & influentijs, tanquam
cauſæ univerſales ad hominis, & alio-
rum inferiorũ corporum conſervatio-
nem &renovationẽ concurrant; qua-
tuor Elementa, lapides, plantæ, anima-
lia, meteora, mineralia, ut ſerviant ho-
mini ad vitæ conſervationem, ad me-
dicinam, ad commoditatem, 34 e⸗
Sca-

48 Diei W.
lectationem &c. Perpendiſtine ali-
quando, mi Candidate, hoc tam
ingens & ineffabile Creationis bene-
ficium, quo homo ſine ullo prævio
merito, ex infinito DEI Amore præ-
ventus, ad gradum tam ſublimem
evectus fuit? quis non exclamet cum
Pſalmiſtà: quid eſt homo, qudd me-
mor es ejus, aut filius hominis, quo-
niam viſitas eum? His perpensis,
jam cogitationem ad te ipſum refle-
ctens, hunc in modum ratiocinare:
hoc ingens beneficium ita eſt commu-
ne toti humano generi, ut tamen ſin-
gulos homines in particulari contin-
gat: ergò & me: Ergône DREus infi-
nitæ Majeſtatis, qui bonorum meo-

rum non eget, mei memor fuit ab

æterno? ergône tot alijs, imò infini-

tis creaturis poſſibilibus intra nihili

ſui tenebras relictis, mihi eſſe dedit
in tempore: nec eſſe qualecunque,
ſed tam excellens, quale eſt hominis,
ad Imaginem & ſimilitudinem Ipſius
creatoris producti, cuique cæteræ
creaturæ famulantur ? Ad DEum
dein

eern
uu ni
nn
Ur Nu
M.
uch
dnlivte
Pufärt
en
67 lerl
tlu, Na
Urianen.
Auche
An!
mt
Aunnnl
un, B
nodi
1 mne

Meditatio II. 49

Heil dein converſus cum D. Aug. exclam.
wenn. Et hoc unde mihi Domine Benigniſſi-
üdne. zwe, DEus Altiſſime, Pater miſeri-
lupwi cordiſſime, Creator potentiſſime, &
ninnn ſomper mitiſſime, quæ mea merita,
lint gazd mea CGratia?“ ut eomplacere to-
lnden gam conſiectu magnificaæ WMajeſtatis
n zuæ ereare me5 6 Wapientia, gquæ
ii aperis os mutorum! Overbum, per
nenis u oοιnνυuτιlναuauuι oaνnia, aperi os meu,
imtße Aa mihi vocem laudis, & enarrabo
foöne beneficia tua, quæ mibi Domine dà
kumn principio contuliſti. S. Aug. Soliloq-.
ttnni, c. 7. deplora intimo cordis affectu
Wan tuas, & tòt aliorum hominum, in
Meif-hoc immenſo beneficio pro merito
mieo æſtimando ſocordiam & ingratitudi-
fut dnem.
wdiin Conſidera II. Finem ultimum, cur
mnh DEus præfata omnia, & alia multò
Eelelt plura homini, & tibi in particulari,
une, contulerit, non fuiſſe alium, quàm
wmmns, ut homo Ei ſerviret, Eum cognoſce-
nhins ret, & amaret. Hic finis eſt cuivis
oxten homini à DEO conſtitutus, quem ſi
IDbm attigerit, vremom felix, à quo ſi

50 Diei II.
aberraverit, æternùm miſer & infe-
lix erit. Voluit Optimus DElIS, ut
res creatæ ſervirent homini, ut ipſe
ſerviat DEO: indidit rebus creatis

ingentem varietatem, multitudinem,

magnitudinem, virtutem, pulchri-
tudinem, perfectionem, ut ex ho-
rum conſideratione homo agnoſeat
Omnipotentiam, Sapientiam, Boni-
tatem Creatoris, Eumque tali amore
proſequatur, qui omnem creatura-
rum amorem tranſcendat. Quæ ſi
præſtiterit, promittit ei vitam æter-
nùm beatam, pænas verò & ſuppli-
cia horrenda itidem æternum dura-
tura, ſi DEO neglecto, creaturis
ſervitium & amorem ſuum addixerit.
Age nunc, mi Candidate, vitam
tuam hucusque actam perluſtra, fue-
ritne conformis fini tantæ dignitatis

& ſublimitatis, impendiſtine annos)
præteritos à primo rationis uſu, uti
obligatus eras, ſervitio, cognitioni,

& amori Creatoris tui? quot horas,
dies, hebdomadas, menſes, & forſan

annos, rerum terrenarum & viliſſi⸗
marum,

n,
lse⸗
nege
unſoen
tionen,
Fümmmn
Nimran

wotMMn

loziu
tlaet
mnizn
umamme
Chnute
Gimm,
tinen
utdan

Meditatio II. 51
dit marum, (ne plura dicam ) amore
ls, captus exegiſti? Ergo vel ſerò tan-
hmi dem expergiſcere, execrare præteri-
eii ram ſocordiam, propone emenda-
lindner tionem, & ab hoc momento, quaſi
n,haſck primùm ratione uti inciperes, tuas
ne animæ corporisque facultates, teque
nit totũ Domini DEĩ tui ſervitio & amori
m o conſecra, idque tanto majori cum in-
ulimo tenſione & fervore „ quantèò plus
in temporis in mundi, ejusque vanita-
n tum amore & ſervitio exegiſti.
msds Conſidera III. Opportunitatem
Bd optimam, quam Benigniſſimus DEus
nimdn tibi largitur, hanc tuam conceptam
citut reſolutionem in effectum deducendi,
Mchet dum te ad Statum Religioſum præ tot
e, in alijs miſericorditer vocavit. Mun-
imnfi dus Amatores ſuos in miſeràâ ſervitu-
ämiu te detinet, & hoc ipſo 4 legitimi ſuĩ
nemd Domini, Dei inquam, ſervitio eos
u, U abducit, cùm nemo poſſit duobus
gntii Dominis ſervire. Ineſcat eos amori-
ho bus bonorum temporalium, hono-
Klora rum, & voluptatum abominabilium,
I & héc ips eos ab omni amore ſum-

52 Diei I.
mi, veri Boni, & Creatoris ſui vacuos
relinquit, cùm amores tam contrarij

in eodem corde nequaquam ſe com-

patiantur. Dum é contrario Religio
in id unicè intendit, ut ſuos à tyran-
nicâ mundi ſervitute liberet, idque
omne ſubmoveat, quod ſincero amori
Creatoris, omni amore digniſſimi,
obſtaculo eſſe poſſit, atque inſuper
media efficaciſſima ſubminiſtret ad
continuos in ſolius DEI ſervitio &
amore progreſſus faciendos. Age
gratias Optimo DEO pro tam ſingu-
lari gratiâà, & propone hac opportu-
nitate ferventiſſimè uti &c.

MEDITATIO III.

De ſecundà præparatione ex
parte animi, ſeu de Cognitio-

ne gravitatis, & intimo horro-

re & odio cujuscunque peccati.

Onſidera I. Peccatum eſſe malo-
lorum omnium maximum, imò

inter ea, quæ mundus mala nuncupat,

eſſe

—

ou
1 on
N
6nins,

rneren

Aamm-
Crmen
cende,
n
ſeyete
lchrern
Einn
ehyet
ce hl
, a
wn⸗
tune
ctre
Ctnic
lmn
tne
Uodk
ol
ur
fung

Unen
ncnntar,
unkenn.
reNi
Woelr
eret, ier
nceronnt
e inlpe
ilret n
ſrrtio
. N
dunbn
eonr⸗
4

Il

kone en
onitt
hono⸗
heccati

ſemnalo⸗

ℳ

um in
ncnpu
9

Meditatio II. 53

eſſe unicum & verum malum, utpote
quod ſolum & unicum DEum ipſum,
qui eſt verum Bonum, & eſſentialis

Bonitas, aggreditur, eumque homini

eripere nititur, dum interim omnia

alia mala, quæ homines tantopere

formidant, uti ſunt bella, fames, in-
cendia, peſtis &c. hominem vero
bono privare nequaquam valeant.

Nunc penſita, mi Candidate, ſi ea ma-

la, quæ tameu vera mala non ſunt,

ſed ſolùm apparenter talia, in tantùm
expaveſcimus, & modis omnibus ef-

fugere laboramus, ut quid verum
illud, & omnium malor maximum,
tam parùm extimeſcimus, ut etiam

ultrò in id nos conjiciamus. Ogran-
dem cæcitatem mortalium! aperi tu
oculos mi Candidate, utte ipſum in-
ſpicias, ſcrutare te ipſum, quousque
in horrore & odio cujuscunque pec-

cati proceſſeris, & ſcito pro certò,
quòd, niſi ſummè appretiativum hor-
rorem & odium peccati conceperis,
te nunquam gaviſurum bonis illis,

quæ Status Religioſus fuis ſectatori-

bus promittit. * C3 Con-

54 —Dies I.
Conſidera II. DEum eſſe in ſe ſum-
mum Bonum, Creatorem, Conſerva-
torem, Redemptorem, ſupremum
ludicem „& ſummum Benefactorem
ominis, atque inde hominem infini-
to quodam modo eſſe obſtrictum ad
DEO fideliter ſerviendum, & appre-
tiativè ſuper omnes res creatas dili-
gendum: per peccatum tamen in-
vadit hos omnes titulos, & excuſſo
debitæ ſervitutis jugo, juxta illud
Jerem. 2. ä ſæculo confregiſti jugum,
& dixiſti non ſerviam amorem
ſuum addicit rebus viliſſimis & fædiſ-
ſimis: quæ res meritò Cœlos omnes,
Cælorumque incolas, in ſtuporem &
vehementiſſimam deſolationem con-
vVertere deberet. Unde DEus Ipſe
Jerem. 21. Obſtupeſeite Cæli, inquit,
Juper hoc, & portæ eius deſolamini
vehementer: duo enim mala fecit
populus meus, me eeren,en.
tem aquæ vivæ, & foderunt ſibi ci-
Kernas, ciſternas diſipatas, quæ
continere non valent aquas. Per-
pende mi Candidate ſupra enumera-
tos

al
ler
Mnen
erom
Oheridle
Pll
Ee, Cl
Mcaner
n t⸗
n uth⸗
mmit
nelog
n,
ton 1
un
lunleu
hen!
ima
lunmd

ungie
en
Perin
Wutd

in
nlery
henun
igen
innnkt
Kinn:
b
rettol
tament
Cercus
Unta i
rn
re
nisie
sonne
poen
nen eot
l
Lzingut
Nluni
l, fal
lftn
is
, 6
„ Der
gotmert
46

Medlitatio III. 55

tos titulos ſingillatim. O ſi ſaperes
& intelligeres! quàâ ratione, ullo un-
quam tempore, auſus eſſes, aut im-
poſterum auderes ſummum illud &
eſſentiale Bnum, Patrem tuum ama-
biliſſimum, qui te genuit, derelinque-
re, & obliviſci DEI Creatoris tui?

hæcciné redderes Conſervatori tuo?

itana tractares amore tui Incarna-
tum, in ſtabulo natum, reclinatum
in præſepio, atque inter innumeras
ærumnas in terris conſervatum, ſu-
dore ſanguineo perfuſum, captum.,
raptum, tractum, cæſum, accuſa-
tum, flagellatum, ſpinis coronatum,
illuſum, cruce onuſtum, Crucifixum,
& inter ineffabilia tormenta Spiritum
emittentem Deum tuum? Tantâne
tibi foret audacia in Illum, qui poteſt
& animam & corpus perdere in ge-
hennam, quique venturus eſt judicare
vivos & mortuos, redditurus cui-
que juxta opera ſua? hæcciné exhi-
beres grati animi officia Illi, qui præ-
ter jam dicta adhuc imperceptibili-
bus beneficijs te affecit, qui tot alijs
*C4 in

56 iei II.
in tenebris infidelitatis relictis, te
nullo tuo merito, ſed ſolà dignatione
miſericordiæ ſuæ, vocavit in admira-
bile lumen ſuum, per Fidem Catho-
licam & Baptiſinum acceptum, qui
ſuàâ ſuavi & admirabili Providentiâ
te circumduxit & docuit, & cuſto-
divit quaſi pupillam oculi ſui, qui ſu-
per te expandit alas protectionis ſuæ,
& aſſumpſit te, atque portavit in hu-

meris ſuis, qui tandem, ut innumera

omittam, te jamjam eonſtituit ſuper
terram excelſam Religionis, ut co-
mederes fructus agrorum, & ſuge-
res mel dulciſſimum Spiritualium
conſolationum de petrà, oleumque
Divinæ unctionis, butyrum de ar-
mento, & lac de ovibus, cum adipe
agnorum, & hircos, cum medula
tritici, & ſanguinem uvæ biberes me-
raciſſimum, quæ omnia in ſenſu Spi-
rituali aptiſſimè conveniunt Statui
Religioſo. O ſi hæc, inquam, & ſi-
milia attentâà mente recogitares, fie-
ri ne poſſet, ut tot & tantis beneficijs
incraſſatus, impinguatus, dilatatus,
denuò

Suun.
znul
(Cohd
ünn
io on
Kodes
Nortuu
Chum 4
mdenn
abnn
Cune
ſunein
to
nürnen
ſinl
ml
a
la
nen
Unmn
Pet,
edt
e

.I

ds
Putione
Kudnirr.
endth,
tn,
Noriler
1 C
ſi,gun
onsl

itinh

innume
twurſn
e, Ua
NS
iuälu
eun
n der
Gtnacie
mi
etesn
enln
t Kat
n Al
res, fe
eneſieß
latang⸗

Gennl

Meditatio II. 577
denuò derelinqueres DEum Facto-
rem tuum, & recederes à DEO ſalu-
tari tuo? O abſit!
Confidera III. Miſerrimam con-
ditionem hominis Religioſi, appretia-
tivo cujuscunque peccati horrore
& odio deſtituti. Nam ſi de peccato
mortali ſit ſermo, per ſe clarum eſt,
& horret animus vel recogitare, in
uanto damnationis æternæ pericu-
lo verſetur, præterquam, quòd
omnia opera, quæ in hoc deplorando
ſtatu exiſtens, nolens volens ex præ-

ſceripto obſervantiæ communis facit,

mittantur in ſaculum pertuſum, ſit-
ꝗue impoſſibile, ut unquam vero per-
uatur ſolatio. Si verò de peccatis
venialibus loquamur, tam parùm
poſſibile eſt, ut Religioſus ille, qui
habituali quodam affectu fertur in
peccata venialia, unquam obtineat
ſolidam animi quietem, quàm parùm
fieri poteſt, ut nexibus adſtrictus, li-
ber incedat. Et horrendum plane
eſt, frequentérque contingere ſolet,
ut DEus in pœnam ingratitudinis
KeN 3 *Cy ejus-

58 Diei II.
ejusmodi, Religioſos in ſuo languore,
& inde ortàâ cæcitate derelinquat, ex
hac verò derelictione ſenſim in plura
& graviora peccata, dein in conſue-
tudinem, & ſpiritualem quamdam
inſenſibilitatem, poſtea in contemptũ,
ac tandem in finalem impœnitentiam
incidant, & ita reprobi effecti pœnas
in omnem æternitatem nunquam fi-
niendas incurrant. Ex quibus omni-
bus ritè perpenſis, facilè inferes mi
Candidate, quaàm neceſſaria ſit hæc
ſecunda animi præparatio volenti in-

gredi Religionem. Ergo rebus tuis
efficaciter proſpice.

SFSe E: We e
DIEI III.
MEDITATIO I.

De aliis tribus præparationi-
bus animi, ſeu de Eſtimatione
&W Amore Vocationis, deſide-
rio obtinendæ Perfectionis, &
bonà Voluntate.

Con-

.
on
Khe
N N
n
ℳ.
pinen
Amlin
edmt
ete
or
nenn
16
eent
Cr
Mrt
Ma
“
hun
cii
nln
e

i

Enena
nat,
ninphu
inodnſue
ngond
voment
Cnitent
fecihen
ungnum
tbusomn
illeres
aſr h
dWenri
ntkutn

Ne

Nation
matior
el

Nn,5

0

3
4

— =

Meditatio I. 59
Onudera I. Nilil eſſe magis uſi-

tatum hominibus, quàm ea
negligere, aut perfunctoriè tractare,
quæ non æſtimantur & amantur;
dum é contrario rei Eſtimatio &
Amor vigorem quemdam animo im-
primant, ad omnia ſolerter & ad
amuſſim exequenda, quæ rei æſtima-
tæ & amatæ cauſam concernunt. Ita
planè eſt mi Candidate, tantum in
Religione proficies, quantum Voca-
tionem tuam æſtimaveris & amave-
ris. O quot & quanta hujus rei ar-
gumenta ſuppetunt! audi qualem
comparationem inſtituat melliffuus
Doctor inter Religionem & ſæculum:
in Monaſterio, inquit ad Sororem
ſcribens, eſt vita contemplativa, in
ſaculo eſt vita laborioſa; in Monaſte-
rio eſt vita ſanct a, in ſacitlo eſt vita
criminoſa; in Monaſterio eſt vita
Gpiritualis, in ſæculo eſt vita carna-
lirs; in Monaſterio eſt vita Cæleſtis,
in ſæculo eſt vita terreſtrisz in Mor
Sa G. vita pacifca, in ſaculg
eſt vita litigioſa; in Monaſterio eſt
„ 2656 vita

60 Dieè WI.
vita tranquilla, in ſaculo eſt vita
contentioſa in Monnſterio eſt vika
caſta, in ſæculo eſt vita luxurioſazz
in Monaſterio eſt vita perfecta, in
ſaculo eſt vita vitioſaz in Monaſte-
rio eſt vita plena virtutibus, in ſo-
culo eſt vita plena vitgs; in Mona-
ſtorio eſt vita Sanctitatis, in ſaculo
éſt vita iniquitatis. Hæc S8. Abbas.
Plura de his, & in particulari de Or-
dine D. P. Benedicti, invenies in Me-
ditationibus & lectionibus pro ſe-
quentibus diebus. Pro hic & nune
ſatis eſt, ut intelligas neceſſitatem
hujus amoris, eô fine, ut ſi fortè ad-
huc nimiùm remiſſus eſſet, eum omni-
bus modis hoc exercitiorum tempore
inflammare non omittas. Verùm
cave vehementer, ne, dum tuam
Vocationem æſtimas & diligis, alios

Status & Ordines Keligioſos con-

temnas, & averſeris: non eſthæc Cha-
ritas, quæ ex DEO eſt, hæc ſiqui-
dem non æmulatur, non agit verpe-
ram, non inflatur &-. I. Cor. 13.

Con⸗-

.
al
bere
lufel
ro
E
ſot,
El
ſunt!
ae
Eeln
Wiens
ee
eo⸗

1d in
Cnmmve
meron
Pninen
ſener
inelie
Ann

Se

vin
unilſi,
ilti, in
Mngt
in M
19 Abb⸗
Nide 0
rsin N
G Nl
e Komn
Elklinen
ſun n
monn
tempo
Verir
Om tuun
gs,
los cor
heccC
e
Ie

075,5

CN

Meditatio I. 61
Conſidera II. Vocationis amorem,
ut ſolidus ſit, omninò conjunctum

habere debere Deſiderium ingens
Perfectionis in hoc Statu obtinendæ.

Qui vocationem ſuam alio fine, quàm

Perfectionis per eam obtinendæ, di-

ligit, is profectò ſæculum non deſe-

rit, ſed habitu Monaſtico tegere præ-

ſumit. Si itaque, mi Candidate, in
hac Religione vitam DEO placentem

agere deſideras, ingens quoque Per-
fectionis deſiderium tecum adferas,
neceſsè eſt. Si ideò æſtimas & dili-
gis Vocationem tuam, quia in eâ
tuò judiciòé poteris ducere vitam
commodam, quoad cibum, potum,
recreationes &c. aut quia ſperas pro-
motionem, favores, honores &c.
O te miſerum, quia cares præpara-
tione unicè neceſſariâ! Porrò, ut hoc
deſiderium Perfectionis ſit firmum
& vehemens, perpende DEI morem
eſſe, quòd valdè ſe communicet ijs
omnibus, qui ardenter deſiderant
Perfectionem, juxta illud Chriſti
Matth. 6. Beati, qui eſuriunt, &
*C7 ſitiunt

62 Diei II.
Sitiunt guſtitiam, quoniam ipfi ſa-

tarabuntur. Et juxta Deiparæ di-
um Lac. 2. Eſarientes implevit
bonis. Excita proinde in te tale deſi-
derium, ut DEl in te liberalitatem
reipſa experiaris.
Conſidera III. Cùm bPerfectionis
ſemita ſit admodùm arcta, ut per
hanc imperturbato animo incedas,
neceſſarium eſſe, ut adferas ad Reli-
gionem bonam Voluntatem ample-
Aenai omnia, quæcunque à tuo Ma-
giſtro, libris Spiritualibus &c. fueris
edoctus, quantumcunque naturali
inclinationi, honori, & amori pro-
prio repugnare videantur. Hujus
bonæ voluntatis præmium proprium
eſt pax, & continua cordis tranquilli-
tas, Angelicis vocibus in primo in-
greſſu Salvatoris in mundum pro-
miſſa: in terra pax hominibus bonæ
voluntatis. Cùm é contrario mala
voluntas remoram ponat omnibus
bonis, quæ animam exornare poſſunt,
juxta illud ap. 1. In malevolam ani-
mam non iutroibit Sapientia. No-
tum

4.
erun
ril
vng
uupro
lo n
(gut
Mmyr
M,
T.1
1 In
cr
er hon
lenn
Katn
lti
Ae
U
tard
uz

Don

ne

it
hurr
pleui
etle el.
erlluren

etfellinn
,ußp
incelss
6al Reli
n anple
AwoNe
Ne den
ne unnd
Mi
Mi
Noprium
hngull
rimoin
umn Pro⸗
lale
Noma
Ommnibus
nſing
mani.
N.
t

mo correctiones ſuſcipit, nec indigna-

Meditatio I. 63

tum eſt autem, quègd ſicut Sapien-

tiam comitantur omnia alia bona:
venerunt-mihi pariter omnia bona
ecum illa. Sap. 7. ita eà abſente, cæ-
tera quoque bona deficere. Porrò,
ut probè intelligas mi Candidate, in
quo proprié hæc bona loluntas
(quam ut rem ſummi momenti tibi
hic propono) conſiſtat, benè conſi-
dera Notas bonæ Voluntatis, quas
ex Wact. R. P. Binet deſumptas ſub-
jungo. I. Qui mavult mille mor-
tes ſubire, quàm Optimum DEum
peccato mortali offendere, is habet
verè bonam voluntatem. 2. Qui
deliberato animo non vult admittere
peccatum veniale, & ſi fortè in tale
inciderit, vehementer dolet. 3. Qui
nullà alià curà angitur, quàm ne
DEum, & beatam Patriam amittat.
4. Qui frequenter conteritur intimè
de peccatis ſuis, cum firmo propoſito
deinceps peccata vitandi. y. Qui
ſibi ipſi diffidens, totam ſuam ſpem
DEO committit. 6. Qui bono ani-

tur,

64 Dies III.

tur, ſed cum rationabili ſimplicitate
ſe poſthàc emendat. 7. Qui ſecun-
dùm partem Superiorem & rationa-
lem, omnia adverſa à DEO ſibi per
quoscunque immiſſa, patienti animo
ſuſcipit, cogitans ſe his omnibus
dignum eſſe, DEoque pro omnibus
gratias agit. 8. Qui libenter audit
& exquirit conſilia bonorum, nec eſt
ſui capitis. Bona ſiquidem voluntas
ſimplex eſt, atꝗque in ſuis rebus magis
aliorum, quàm proprium judicium
æſtimat. 9. Qui nihil vult, niſi quod
vult DEus; nec vult quidquam aliud
velle, aut poſſe, ſed plenè ſe tradit
Providentiæ Divinæ, etiam in rebus
ſenſualitati repugnantibus. 10. Qui
in fundo cordis ſui nec quidquam de-

ſiderat, quærit, & timet, niſi DEum.

1II. Qui omnibus illis, quæ DEus di-
ſponit, contentus eſt, & tanquam
optimè faéta approbat. 12. Qui
libenti animo ſuſcipit occaſiones hu-
miliationum, ſubtractionis creatura-
rum: cui diſplicet mundus, Cœlum
verò in deſiderio eſt: qui æmulatur

San-

Gr
ron
ennr
aherig
Gleuin
ſcertt,e

Den
Ptun
lklen

ne,

mng,,
ſihmnit
rn⸗
u
Ullere
nni
kre⸗

hlctrt
Alenn.
Ction.
er
eltlemmn
Ohmmnibu
Dommnbe

Ulter Ndt

mn, bece

voluntz

ismngt
dodcnn
tg
Inundi
Eml
Iinehes
10,0
ande⸗
DEun
Dus .
tancban
12, C
Oneshe.
retune
Celun
nulatur

Meditatio II. 65
Sanctos, ut ijs aſſimiletur. Inſpice
nunc ſecundùm has Notas tuam vo-
luntatem mi Candidate, &, ſi necdum
edò pertigeris, ſaltem habere deſidera,
qui enim Bonam Voluntatem verè de-
ſiderat, eam ſine dubio jam poſſidet.

MEDITATIO II.

De alijs tribus præparationi-
pus animi, ſeu de Diffidentia ſui,
Confidentiâ in DEO, & Ora-
tione.

C.alera Omnnes jam præmiſſas
. Præparationes parùm roboris
habituras, ſi deſtituantur Diffidentid
ſui, Confidentiä in DEO ,„& Gratione.
Scito proinde mi Candidate te ſine
DEO, ac meritis Chriſti, ad omne ſu-
pernaturale bonum prorsùs impoten-
tem exiſtere, dicente Chriſto Joan. 15.
Sine me nihil poteſtis facere: & Apo-
ſtolo 2. Cor. 3. non ſumus ſufficientes
cogitare aliquid à nobis quaſi ex no-
Eis, ſed ſuffeientia noſtra ex DEO eft.
Atque

66 Diei Il.
Atque inde planè neceſſarium eſſe, ut
tuam ingentem debilitatem, & impo-
tentiam profundiſſimè penetres, viri-
busque tuis penitùs diffidas. Tanta
ſiquidem eſt infirmitas, imbecilitas,
& inconſtantia humanæ voluntatis,
ut eidem nihil inædificari poſſit ac de-
beat, præſertim ubi, uti in præſentia-
rum, de rebus omnem naturæ vim
excedentibus agitur. Perpende miſe-
randos caſus Virorum excellentiſſi-
morum, qui ſuæ virtuti nimiùm con-
fidentes, momento peſſum acti ſunt,
& in interitum prolapſi. Diſce tu, mi
Candidate, aliorum damno ſapere,
tuamque vitam ſpiritualem, ab omni-
moda tui ipſius diffidentiâ inchoa,
& proſequere.
onſidera II. Ob magnitudinem
debilitatis propriæ, nequaquam ta-
men à propoſito, & arduis etiam re-
ſolutionibus pro DEO, recedendum
aut deſiſtendum eſſe, ſed tantò majori
conatu ad DEum Optimũ per omni-
modam in Illo Coxfidentiam recur-
rendum. Cùm enim Teſte Apoſtolo
. 00.

tur
n
lt u
1noen
olokt.
te
Ann
lemede
mu
EINE
Ugre⸗
Oonbus
it,
ten
ein
ühm
Ctee
Uumm
w

n

neſt,t
nedVti.
8 Unntr
Mhedlts
olunne
Cltxt
Ptrſentn

Nture in

engemnie
Clenric
midmcor
adiſ
Menn
en
donn.
1
Uchon

tudinen
gumt
ttian e
ebenkon
mzori
omn.
,lecur⸗
okah
le

Meditatio II. 67

loc. cit. cſficientia noſtra eær DEſit,
qui, ut dicitur Iacobi 1. dat omnibus
affluenter ,& non improperat, nec
patitur quemquam tentari ſapraid,
quod poteſt. I. Cor. 10. Qui poteſt,
vult, & ſcit nos adjuvare in omnibus,
in quo omnia poſſumus, dicente Apo-
ſtolo, Phil. 4. Omnia poſſum in eo, qui
me confortat: quid aliud agendum,
quaàm ut perſiſtamus in fiducià, quam
habemus per Chriſtum ad DEum. Tu
igitur, mi Candidate, ex hoc mo-
mento te projice in amabiliſſimam
DEI protectionem, confugiendo in
omnibus tuis neceſſitatibus ad Eum,
ui dicit, quoniam in me ſperavit,
iberabo eum, protegam eum. Pſ. 90.
neque ullo tempore deſpondeas ani-
mum, etiam ob quascunque negli-
gentias & culpas forſan admiſſas, ſed
agnitâ humillimè culpâ, & congruis
mediis deletâ, novis animis inſurge,
neque unquam benè cæpta deſere.
Certus, quia nullus ſperavit in Do-
mino & confuſus eſt. Eccl. 2.

Con-

69 Diei I.

Conſidera III. Ex agnitione pro-
priæ debilitatis, Divinæque Bonita-
tis, & Omnipotentiæ ad ſuccurren-
dum in omnibus, prodire Orationem,
quà, quod minùs habet natura poſſi-
bile, rogamus DEum Optimum, ut
jubeat Gratiæ ſuæ adjutorio miniſtra-
ri. Ad hujus continuum, præſertim
in principio boni cujusdam operis,
exercitium hortatur Diſcipulos ſuos
Sanctiſſimus Legislator Benedictus in
Prol. imprimis, ut quidquid agen-
dum inchoas bonum, perfici Wax.
ziſſimà Oratione depoſcas. Opus,
quod moliris, mi Candidate, eſt præ-
cipui momenti, magnæ proinde te-
meritatis & præſumptionis foret, il-
lIud non præmiſsà inſtantiſſimâ ora-
tione inchoare. Conſidera, quo fer-
vore S. P. Rom rofugn ,& in ere-
mum, ſoli DEO ſerviturus, ſecedens
ſe commendaverit, quàm ardenter
Divinam opem imploraverit. Idem
te docebunt exempla aliorum San-
QRorum noſtri Ordinis, qui omnes
ſtatum ſuum, conformiter monit
6⁶

Grirn
5 Nech
Kelmtes
W.
Deh
Copon
Nhe
mniee
iſre
ene
nvit. N
tüidnestn
tün un
ſaltt,
Iutae
Kegnons
iznn
Aumme,
etmn
in hiue

dneht
bonit
rennen.
Ntinen,
tunael
tinnm,
lominki
,Dreerit
n opeit
ulosſu⸗
elchl
li
fiize
1
t,einn
Tondett
loret,i
mdon
Pquoke
Einer
ſetelen
wlelte
t. UVen
un San⸗
Uomne;
tnonin

Meditatio. II 69

SS. Patris mox adducto, à ferventiſſi-
mis precibus inchoârunt. Sequere
præeuntes.

MEDITATIO III.
De Præparationibus ex parte
Corporis.
Onſidera I. DEum nec ſolà ani-

mà, nec ſolo Corpore, ſed to-
to homine colendum eſſe, & quidem

omnijure, quippe, à quo totũ eſſe ac-
cepimus, quique totũ ſe nobis conſe-

cravit. Keſtat proinde, ut poſt præpa-
rationes animi, etiam illas ad DEl ſer-

vitium, quod meditaris, adferas mi.

Candidate, quæ corpus concernunt.
Prima itaque diſpoſitio neceſſaria ex

parte corporis eſt, ut illud non aliter

reſpicias, quàm ſervum, & inſtrumen-

tum animæ, & conſequenter ita tra-

Gare ſtatuas, uti exigit vilis ejus con-
ditio: Panis & diſeiplina & opus ſer-
vo, Eccl. 33. ſuſtentandum utique
erit corpus, ſed cibo vulgari, Panis

ciplinam, diſciplina ſervor cave de-
. nique

ſervo: quòdſi recalcitret, adhibe diſ-

5

70 Diei UI.-.
nique, ne unquam otio torpeſeat.
opus ſero. Sed fortaſſe delicatè ni⸗-

mis nutriſti ſervum tuum à juventu-

te tuà, ut modò contumacem ſentias?
verùm cogita, hoc ipſo te ampliùs
obligatum eſſe, ut vel nunc tandem
ſuæ conditionis admoneas.
Conſidera II. Multa occurrere in
vitâ Religiosâà corpori valdè moleſta,
talia ſunt vigiliæ, jeiunia, abſtinen-
tia, frigus, labores aſſidui, defati-
gationes &c. Ad hæc omnia, forti-
ter amore DElI toleranda, oportet
firmum adferre propoſitum mi Can-
didate. Quodſi hucusque in delicijs
& Corporis commodis vitam exegi-
ſti, applica tibi illud S 15. quan-
tumgloriſßcavitſeè, & in delicqjs futt,
tantum date illi tormentum & lu-
tum. Cogita, quæ Chriſtus 5ter-
ni Patris Filius pro te ſuſtinuit in Cor-
pore ſuo Sanctiſſimo: cogita, quan-
ta omnes Sancti paſſi ſint tormenta,
cruces, & affictiones, ut ſecuri perve-
nirent ad palmam victoriæ: cogita,
quid mundanihomines pro fumo glo-
* LI&,

ien⸗
Ande
m.
ſn
rrlome
Kuenil
Enhan
mn unn
eplene
t.
(ier
nbencon
alinn
eb d
Ahden
M enn
chucel
Uertrus
Weel
nn
uſ

heſer
Aten.
lſnetn.
mked
eami
hetinter
8
Cutrerel
molett
Alinen
1, Elet
in in
1, gore

NC P

S
mereg⸗
nu
ſefun
1s Ater
tino⸗
,un⸗
menta,
hen.
Cgirn,
wogh⸗
ſi⸗/

Meditatio UI. 71
riæ, pro terræ glebâ, pro rebus abre-
ctiſſimis patiantur, quosque ſubeant
moleſtias: & proh pudor! ſi minus
pro Regno Cælorum ſubire detrectes.
Ad magna præmia, inquit &. Greg.
hom. 37. in Eang. pervenirinon po-
teſt niſi per magnos labores. Imita-
re Sanctos illos, qui pactum cum cor-
pore ſuo iniêrunt, in hâc vitâ nullam
eirequiem indulgendi, ut poſt univer-
ſalem Reſurrectionem perpetuàâ pace
lætari, omnibusque delicijs abunda-
re valeat. Et hæc erit Secunda diſ-
oſitio.
Conſidera III. Tertiam diſpoſitio-
nem in eo conſiſtere, ut corpus tuum
non ſolùm adſtringas ad labores &
moleſtias illas ſubeundas, quæ ex
præſcripto communis obſervantiæ ſu-
beundæ erunt, verùm etiam, ut ſæ-
pe âà rebus de ſe licitis abſtrahas, idque
per ctebras & modicas ſaltem abne-
gationes ſenſuum, in viſu, auditu,
guſtu, odoratu, tactu, linguàä. Com-
poſitio ſiquidem exterioris hominis,
quæ ſine frequenti iſtà abnegatione
S haberi

72 Diei W.
haberi nequaquam poteſt, eſt quaſi
primus incipientium labor, quo neg-
lecto difficulter aut nunquam ad inte-
riora pervenient. Habes igitur mi
Candidate, quà præparatione, tum
animi, tum corporis, DEl Servitium

in Religioſo Statu auſpicari debeas,

tuum erit iſta opere complere, in ſe-

quentibus audies inſtruentem SS. Le-

gislatorem, quid per decurſum tui
Novitiatũs tibi agendum incumbat.

EF: Y N E FEee

DIEI IV.
MEDITATIO I.
De Beneficio Religioſæ Vo-
cationis.
Onſidera I. Quantum ſit hoc

beneficium reſpectivè ad ea, 4

quibus eò mediante erutus & libera-
tus fuiſti. Perpende tantiſper, quis
& qualis ſit Mundus, & mox agnoſces
ingens beneficium, quod tibi contu-
lit Optimus DEus in eduétione tui ex

heoe
stened
Amatd
Cennre
Aont,
lendunt
eNlr,
ehuutt
ngerpt
1 Dorrn
Pm l
Imeimen
Atn
elliio
lahri ,
aalri
ungkee

iAi
. lt

hoten
ine
e
Uud

(luint

hoc

Meditatio I. 73

qui hoc Sæculo nequam. 1I. Mundus eſt
onep. totus tenebroſtus tantæ ſunt tene-
ulie., bræ Amatorum mundi, ut ſe ipſos non
Shun videant, nec attendant, quibus ſe ipſos
ntun paſcant, vel ubi maneant, vel quò
Seniin tendant. Neſciérunt, neque intelle-
Widen erunt, in tenebris ambulant. un-
lreil de putant ſe eſſe ſapientes, cùm ſtulti
nle ſint: putant, ſe eſſe magnos, cùm nihil
unun i ſint. Dicunt bonum malum, & malũ
Wumet, bonum. 2. Mundus eſt falſus & fallax,
“ & non invenitur in eo veritas: exte-
N rius aureus, interiùs luteus, ſimilis
ſterquilinio nive tecto, & ſepulchris
. dealbatis, putredine plenis. Ecce,
quam fallax ſit Mundus, qui etiam
e o amantes ſe devorat, juxta illud Au-
guſt. Amas ſæcilum, abſorbebit ter
fallaces ſunt divitiæ, fallax mundi
nithe gratia, potentia & gloria, uti innu-
le meris teſtimoniſs & quotidianis
Aler exemplis oſtendi poteſt. 3. Vita
,is mundana eſt multùm laborioſa, Sap.
goles 5, Laſſati ſumus in viä iniquitatis
ſonm. & perditionis, ambulavimus vias
enies Seice. Curre per ſingula, & in-
*D venies

.

.

74 Diei W.
venies tot animæ tormenta, quot
vVitia, quibus planè ſcatet mundus.
4. Mundus eſt periculis plenus. O quis
ſatis explicet corporis & animæ
quamplurima, & æternùm pereundi
pericula! tu mi Candidate his omni-
bus & ſimilibus tecum perpenſis, DElI
Bonitatem & Miſericordiam exalta,
uæ te eduxit de tenebris in admira-
bile lumen ſuum, de loco fallaciæ,
reſſuræ, laboris, & pleno periculis,
in locum Fidelitatis, pacis, quietis,
& ſecuritatis. Gaude ſicut illi, qui
er Arcam à periculo diluvij fuerunt
iberati: & ſicut Loth ab incendio
Sodomorum ſalvatus fuit: & ſicut
Filij Iſraël gaviſi ſunt, cùm ſervitutem
Pharaonis, & exercitum ejus evaſe-
runt, & ſicut Pueri à fornace ignis
Babylonicà liberati.
Conſidera II. Magnitudinem hujus
beneficij reſpectivè ad ea bona, qui-

bus in Religione fruitur Religioſus.

Primum bonum eſt, quòd vocatus
ad Religionem habeat magnam
Arrham & ſpem Pradeſtinationis.
0

ine
UMrpr.
mnl
lent nun
90
liien
Airitirn
M
en /
nignl
ntg
hn
oane
tuoll
a
Lü
Lite
D
nnin
nunnbt

ion

Ud
Un
An
W

mn, gut
mundu
ndO
mzeen
ltehson
epenlll
lan ert
6inalini
ofalen
ieroll

Kontlig
Uniinn
SAr
t: Aſa
lervitun
ierl

mcen⸗

wenhr
Hona,
Gvocat

mipnA
patimnt.

s,

Medidatio I. 75

O Religio, exclamat D. Bern. Serm.
de Margar. O vita beata! vita An-
gelorum! verè Religio eſt Paradiſus!
verè non eſt hic aliud, niſi Domus
DEI & Porta Cæli. O Porta præ-
clariſſima, per quam in Sanctam Ci-
vitatem iniratur, per quam Regnum

cCzlorum rapitur & poſſidetur, ad

æterneæ hareditatis patrimonium
bpervenitur &c. Secundum bonum,
eſt Cntaplum, quod accipit Religio-
ſus in hac vitâ, nimirum dum pro
uno Patre, Matre, paucis Fratribus,
habitaculis, externis, temporalibus,
terrenis, recipit tot Patres & Fratres,
uot ſunt Ordinis membra, qui omnes
Adeliori obſequiò fulcient & diligent,
uàm ſimul omnes, quos propter
Eum reliquit: recipit præter com-
modam habitationem & proviſionem
in cibo, potu, veſtitu, interna, ſpi-
ritualia & Divina, & pro mundi ni-
hilo DEum ſuum & omnia. Ter-
tium, quèòd habeat commoditatem
Omnem vacandi ſoli DEOD, & ſuæ
ſaluti ,„ modo ſe ipſum non velit
*D2 im-

756 Diei W.
implicare occupationibus imperti-
nentibus. Quartum, fit particeps
omnium bonorum peraétorum to-
tius Ordinis & Monaſterij, tot mil-
lium Sanctorum in Coœlo & in Terràâ.

Lüintum, proviſus eſt innumeris

medijs proficiendi ex 88. Libris, pijs
& Religioſis exercitijs, frequenti uſu
Sacramentorum, diſtributione tem-
poris, bonis exemplis, directione &
monitis Superiorum & Virorum
ræclarorum, qui eum ut fratrem di-
ligunt „ & omnia ſua ſine invidià ei
communicant, modè velit: deni-
ue ex Regulâ vivendi, quæ eum re-
iſſimè ducit ad Cœlum. Sextum,
Occaſio infinitorum meritorum ex
erpetuâ Obedientiâ, modèò velit eſſe
obſervans Regularum, communis
laudabilis obſervantiæ, & directio-
nis Maj'orum; quæ omnia ex ipsâ
perfectione maximũ ſortiuntur pre-
tium & æſtimabilitatem. D. Bernar-
dus Serm. de quær. hbon. marg. bona
Religionis ſic recenſet: in Religione
ſandtà, inquit, vivit homo burins,
cadit

Prit
ct 1
ir ſer
1 r
lte,
Dbumen
ſennnn
Orllt
Punöten
e
Cdben
t,dau
w
mum,
ti
riun
lnden
Dfanm
ume
Fuün

Alirt
Ae,
Ealene

Were
me

Meditatio I. 77

thet cadit rarius, ſurgit velocius, ince-
hnten dit cautius, irroratur frequentius.
Arn ti 18l cſit ſecurius, moritur confiden-
iiuum 1a s ve citius, remuneratur,
Kle bioßtns. Perpende ſingula mi Can-
didate, & intiméô cordis affectu ad
DEum converſus, Ei infinitas gratias
egtent refer pro tam inſigni beneficio, & pro-
neta Pone taliter in hac Religione vivere,
lin ne tantis bonis tuà culpâ teipſum ſpo-
Vn lies &c. „.
iünene , Conſidera III. Gn horrendum
* ſit, Religioſum DEG poſt tam gran-
el dia accepta beneficia eſſe adhuc in-
mam jurium, ſeque ipſum tantis bonis
lrnu ſpontè ſuâprivare. Tu mi Candida-
ANO te ne aliquando, quod abſit, ad hanc
* miſeriam devenias, omne delibera-
rei tum peccatum, ut colubrum, fugito,
M tepiditatem execrare, & finem tuæ
Kü Religionis ac media, de quibus in
AÿE ſeqq. Meditationibus agetur, benè in-
nh telligere, voluntate compleéti, &
Dm opere exercere allabora, Deumque
Nbu inſtanter precare, ut qui dedit velle,
e det etiam perficere.

innume
ibrs

Diei W.
MEDITATIO II.

De Fine Vocationis Religio-
ſæ in genere.

78

( Onſidera I. Non eſſe ſatis, ut is,

qui à DEO ad Statum Religio-
ſum vocatur, eum quomodocunque
amplectatur, ſed inſuper neceſſarium

planè eſſe, ut mentis ſuæ obtutum

figat in eo fine, illique firmiſſimè ad-
hæreat, ob quem DEus Ordinem Re-
ligioſum in S. Eccleſia inſtituit. Finis

autem iſte ex omnium conſenſu non
eſt alius, quàm Perfectio Religioſa.

Hæc eſt illa pretioſa Margarita, ad
quam inveniendam & comparandam,
danda & relinquenda ſunt omnia, hic
eſt ille theſaurus abſconditus „ pro
uo obtinendo omnes mundi the-
auri parvi ſunt faciendi. Tu mi
Candidate, ad eam, tanquam ad ſco-
Ppum tuum, mentis oculum perpe-
tuò defixum habe, eamque totis viri-
bus, præ omnibus mundi divitijs,
delicijs

K
010.
anlce⸗
ſan, u
Daounn
ſientü
tl,mi
Non nen
Mio
fndku,f
urli⸗
ugedr
n, n
mmordn
v, .
em
Menits
anncin⸗
uhC
l,i
Eurbas
mlan
mmuben
WUde
1 n

ſtt ut
nRelge
Cenngn
Ceharin
Obtutur
Wn.
Wnen).
itun iu⸗
Andn
Nagoli
la, 41
randen
min
, n
ndi the
UIn
nlo⸗
then.
snii⸗
ivitis,
Geleſs

Meditatio II. 79

delicijs & honoribus, inſectari adju-
vante DEO fortiter conclude.
Conſidera II. Perfectionem Reli-
gioſam, uti præter alios notat noſter
Caſtaniza, non conſiſtere in eximiaâ
ſcientiâ & doctrjnà, non in eloquen-
tiâ, non in patratione Miraculorum,
non inmagnis & mirabilibus operi-
bus in oculis hominum, non in appa-
ritionibus, viſionibus, illuſtrationi-
bus, aut alijs Divinis Favoribus, non
in operibus heroicis virtutum mora-
lium, non in auſteritate vitæ, ſeu in
extraordinarijs corporis affli ctationi⸗
bus, uſu ciliciorum, jejunijs, vigi⸗
Hijs &c. non in conſolationibus, pijs-
que & fervidis affectibus, non in mul-
tis quotidianis precibus, aut in fre-
uentando Choro, ſilentij Regularis
cuſtodià, vitâ ſolitaria, reformatàâ
Regulari diſciplina, alijsue ſimilibus
exterioribus obſervantijs: ſiquidem
hæc omnia, aut media ſunt, aut ſigna,
aut præmia Perfectionis, quæ omnia
absque ullà perfectione homini ineſſe
poſſunt, quamvis alia præ alijs ſint
D4 magis

80 Dieè W.
magis neceſſaria, ut præcipué abne-
gatio ſui, exercitatio virtutum, &
patientia in adverſis. Ex quibus tu,
mi Candidate, pro tuâ utilitate diſce
ſequentia, Primò, quèòd præcipuum
ſtudium tuum, futurô Novitiatũs, &
vitæ Religioſæ tempore, non vwerſari
debeat, ut aſſequaris unum aut plu-
ra ex mox enumeratis, ſed ſolùm, ut
ijs, juxta ſtatum tuum & conſilium
Patris Spiritualis, utaris tanquam
medijs ad veram & ſolidam Perfe-
Gtionem obtinendam. Secundò, ne
inordinatè triſteris, aut turberis, ſi
non tam acri intelligendi vi, aut tam
eximià doctrinà & eloquentia, ac
quidem velles, polleas: ſi ad extra-

ordinarias corporis afflictiones vires

tibi deſint: ſi deſtitutus ſis conſola-
tionibus, & teneris illis, quos non-
nulli experiuntur, cordis affectibus:
ſi multis orationibus, & profundis
meditationibus &c. inſiſtere non va-
leas. Ne, inquam, triſteris, quia
ſine iſtis pertingere potes ad finem
Vocationis tuæ, qui in his minimè
Ccon-

N!
5 I
ume
blprr
pulde⸗
nönnin
ls,Nnt
Mume
Atetit
Dnis
Münrr
bskra
Ouhs
minin
aetln
Uit,
uhan
De
Ihymvin
in6
mmt.
Allen
enl
öm

Meditatio II. 81

ein conſiſtit. Tertiò, ne tibi vanè com-
un, 4placeas, aut aliis meliorem æſtimes,
kun uantumcunque præcellenti ingenio,
turile 4Arins, alijsque naturalibus talen-
ihmn tis ſis præditus, quia hæc parvi ſunt
um apud DEum pretij, ut ea, etiam maxi-
nomel mis inimicis ſuis, videlicet dæmoni-
nau bus, non ademerit, quibus tu tamen
lin, in his naturalibus multò es inferior:
Ohlliu ſed neque tibi blandiaris, aut te ex-
uudu tollas, ſi plus alijs, auſteritatibus ſis
mn e addictus, aut in teneros affectus to-
uucet tus diffluas, aut prolixis inſiſtas ora-
ui tionibus &c. quia hæc & ſimilia
un omnia inveniri poſſunt in homine
i,1 imperfectiſſimo, ſuarum paſſionum
Aenmn mancipio, ne dicam, DEl inimico.
nsin Quartè, cave ſummopere, ne, ſi
AH. DEO, vel per ſe, vel per Superiores,
Rne aut alio modo, diſponente, ab uno
Gtu vel pluribus é prædictis impediaris,
minmg in murmurationem, impatientiam,
eunm inquietudinem incidas, uti v. g. ſi ab
6, qu illà eloquentiâ & doctrinâ, quam con-
Iim ſequi optares, ex diſpoſitione aliquàâ
in Superioris impedireris: ſi 4 ſolitis
*D/ tuls

32 Die? .

tuis exercitijs, quæ magnâ cum quie-

te, & jucunditate peragere ſolebas,
morbo aliquo, aut obedientiâ abſtra-

hereris & c. hoc punctum eſt maximi

momenti, profundè igitur conſidera,
& per ardentiſſimos affectus ad
DEum converſus, fortiter conclude,
quæ tibi tum quoad hoc, tum quoad
alia in hac conſideratione propoſita,
pro toto vitæ præſentis tempore &
futuràâ æternitate ſolatio eſſe poſ-
ſunt.
Conſidera III. In quo demuùm ſita
ſit eſſentialiter Perfectio Religioſa,

uam dixi eſſe finem Vocationis

iſtius. Conſiſtit igitur hæc Perfe-
tio in Charitate DEI, conformiter
Serg, S. teſtimonijs: Finis præcepti
e
autem charitatem habete, quæ eſt
Tincklum Perfectionis. Coloſ. 3. Ple-
nitudalegis eſt dilectio. Rom. 13. &-.
Hæc autem Charitas ut perfecta ſit,
ſimilis eſſe debet arbori firmiter ra-
dicatæ & frugiferæ: nam Charitas,

quæ non eſt radicata, citò evaneſcit

&

charitas. I. Tim. I. duper omnia

Uulent
don
1 N
du
aleel
n he
oller
ulde
nmanil
u uir/

4 Uock

onnyr

rperon
Urade
inc,
uren
rwont
Umgote
A
ben den
ſamgn
il
Uim

ng
eſolebe⸗
lakſre

Meditatio I. 83

I & omni tentationum vento dejicitur;

&& quæ non eſt ferax bonorum ope-
rum, DEO grata eſſe non poteſt.

ate Porrò Radices Charitatis in hac vi-
tà, de quàâ in præſentiarum ſermo eſt,
n D ſunt Fides & 5es, ſine quibus firma
u conſiſtere nequaquam valet: juxta

tumgnon

illud Apoſt. 1. Cor. 13. nunc autem

eeln manent Fides, Spes 9 Charitas, tria

enporel

l .

lenint
Naa,

enton

agc, major autem horum eſt Chari-
tas. Fructus verd illius ſunt actus
aliarum virtutum moralium, ex ejus
imperio procedentium, ſine quibus,
inſtar arboris Evangelicæ ſolis folijs
gloriantis, maledictioni Divinæ re-

eela manet obnoxia. Per Fidem & Spem

lormite
ruit
npi
gueg
l), N
⸗
lcſt,
lterer
hariti
faneſer

Charitas conſervatur in ſuo virore,
contra quoscunque inſultus & cona-
tus dæmonis, mundi & carnis, qui-
bus eam deſtruere nituntur: nulla
enim tam gravis poteſt eſſe tentatio,
adverſitas, illecebræ &c. quæ forti
fide & firmâà in DEum fiduciâ vinci
non poſſit: cujus rei teſtimonijs ple-
næ ſunt S. Paginæ, veteris & novi
Teſtamenti: Sancti per fidem vice-
. *D6 runt

34 Diei W.
runt regna, obturaverunt ora leo-
num, extinzerunt impetum ignis,
effugerunt aciem gladij, fortes ſacti
ITunt in bello: Sicene, ant, non ſu-
Neipientes redemptionem, ut melio-
rem invenirent reſurreltionem & c.
Hebr. 1I1. Idem planè præter exi-

mium decorem, quem addunt Cha-

ritati, præſtant actus aliarum virtu-
tum, quævis in ſuo genere, ut adeò

Charitati his ſtipatæ virtutibus, nihil

in ullo perfectionis genere pro hoc
viæ ſtatu deeſſe poſſit. Ecce mi Can-

didate, hæc eſt illa Perfectio, quam

quidem actu jam tenere non obliga-
ris, ſed ad quam tendere, ut Chriſtia-
nus per media Chriſtiana, ut futurus
verò Religioſus, per media tuæ voca-
tionis obligaris. Quantùm in e4

hucusque profeciſti? ab hujus pro-

ſecutione ante mortem deſiſtere ſine
piaculo non licet. Verùm cave, ne
unquam à vià perfectionis ineundâ,
& proſequendàâ, te abſterreant quæ
cunque occurfuræ difficultates: ob-
ſidebunt eam, tanquam quidam La-

0△

trunculi,

al,

ztsk⸗
N,
jmrer
ſan
enpe
Mg
leen
un k
(lkeit
Hnpnin
lentole
ohttn
Unn
lun

cs
in ihni,
nula,
6 nſe.

ſele

finen
Dreteren
chnrt
fun nn
,t ade
ins n
e
weni.
linen
nolle
tChrit
tfutun

ee vo.

m ück
hus pro⸗
lerelne
ne, le
neundt,
Arae
tes: 0b

Meditatio II. 35

trunculi, maligni Spiritus, mundus
cum ſuis fallacijs veniet tibi in occur-
ſum, caro propria ſe nimiùum quan-
tùm refractariam exhibebit &c. Tu
verò macte ſis animo, aſſume ſcutum
inexpugnabile Fidei, & firmiſſimæ in
DEum Fiduciæ, & quantum tibi ipſi
diffidis, tanto majori affectu ad DEum
tuum te confer, Ejusque SS. Provi-
dentiæ & ductui te totum committe,
neque dejiciaris animo, ſi tardè pro-

ceſſeris, ſed cum humili patientiâ &

longanimitate tuammet imperfectio-
nem tolera, certus, ſi modòè à ſeriò
proficiendi conatu non deſtiteris, mi-
rabilem optimi Numinis circa te Pro-
videntiam & ſuavem diſpoſitionem
ſis experturus. .

MEDITATIO III.

De Fine Vocationis ad Ordi-
nem D. P. Benedicti in ſpecie,
& medijs generalibus & parti-
cularibus ad hunc Ordinem Vo-

catorum.
D7 Con-

86 Diei W.

Onſidera I. Præter generalem

Finem, omnibus Religioſis
Ordinibus communem, qui, uti Me-
ditatione præcedenti dictum eſt, eſt
Religioſa Perfectio, ſingulos Ordines
habere ſuos particulares fines, qui
dici poſſunt Fines proximi, & compa-
rativè ad Finem ultimum & medium
habent ſe tanquam media magis prin-
cipalia. Aliqui pro Fine proximo ha-
bent Paupertatem, alij Silentium,
alij carnis Mortificationem, alij Ver-
bi Divini Prædicationem &c. Ordo
D. P. Benedicti verò pro Fine proxi-
mo primario ſuis Aſſeclis proponit
actiones vitæ contemplativæ, quales
ſunt omnes illæ, quæ immediatè ad
PEokriarum animarum ſalutem &
perfectionem tendunt. Secundariò
tamen & minus principaliter, quam-
vis non merè per accidens, ſed etiam
ex primævà inſtitutione, vult ſuos
incumbere etiam vitæ activæ operi-
bus, quæ ad proximorum ſalutem &
Perfectionem ordinantur, itatamen,
ut ſemper vita activa contemplatx
. ub⸗

eir
ons
nlod
ERu

Ueſi

röpuin
okern
Cren
uer.
ge
Gltor
Cl
Nonbsie
eiten
lufen
n eie
N
n
unn
ind
t,
e

deralen
lerie.
achd

0eOrines
in,d

Coom.
Enedinn
rbrir
Anolu.
letim,
iFe.
Ke N
Nyet
nt
,Alle
bate
tem 6
ndari⸗
guan⸗
etiam
ltuos
her⸗
ten
amen,
luige
⸗

Meditatio II. 97

ſubſerviat, & à perſonis privatis hujus
Religionis non aliter uſurpetur, quàm
quando, & quantùm Superioribus be-
nè viſum fuerit. Tu ergo mi Candi-
date, ſi verus Benedictinus eſſe deſide-
ras, primariò te totum trade proprio
profectui, tuamque ſalutem & per-
fectionem omni poſſibili conatu &
ſtudio operare, quoad reliqua verèò
totus à Superiorum tuorum nutu &
diſpoſitione pende. Ex quo etiam
coſige, quèd is à ſcopo hujus Reli-
gionis aberraret, qui quaſi principali-
ter intenderet praximo ſuccurrere,
quia fieri poſſet, ut totàâ vitàâ ſuâ nun-
quam ad ejusmodi Officia applicare-
tur. Vide, qualis ſit tua intentio?
Conſidera II. Quèd Ordo Bene-
dictinus ſuis Aſſeclis ad aſſequendam
propriarum animarum perfectionem
ſpecialiſſimè præſcribat veram Obe-
dientiam & Humilitatem, quæ adeò
huic Ordini ſunt propria, ut ſuo mo-
do dici poſſit ejus Finis in his quoque
conſiſtere, & iis deſtitutus verus Be-
nedictinus eſſe non poſſit. Poteſt gus
eſſe

88 Diei W.

eſſe verus Benedictinus ſine magnà
vitæ auſteritate corporali, abs-
que externà ſolitudine, ſine alijs qui-
bùsdam heroicis actionibus, at verèò
Benedictinum eſſe ſine Obedientià &
Humilitate, tam parum eſt poſſibile,
quaàm dari ſolem ſine luce, ignem ſine
calore. Quapropter S. P. & Legis-
lator mox in principio ſui Prologi,
omnes adhunc ſuum Ordinem ve-
nientes alloquens, Obedientiam aſ-
ſumendam docet: Auſeulta O fili & .
E& eficaciter comple, ut ad Eum per
Obedientiæ laborem redeas, 4 quo
per inobedientiæ deſidiam reher.
Ad te ergo nunc meus ſermo dirigi-
tur quisquis abrenuntias proprqs vo-
luntatibus, Domino Chriſto vero Re-
gi militaturus Obedientiæ fortiſſima
atque praclara arma aſſumis. Et ite-
rum: ergopræparanda ſunt corda &-
corpora noſtra, ſancta præceptorum
Obedientiæ militatura. Et quia te-
ſte eod. Sanctiſſimo Patre Cap. 5. &
experientiàâ, Obedientia absque Hu-
militate ſubſiſtere nequit, meritèò
Hami-

leℳ
an
olini
tont
oNen
ronete
ter ont
Folut
ſiltlu
nrhuen
tnte win
Dhuän
hunm
nteinh
Cmnt
olte⸗
llnume
D
Amart
an
Gr
l
ndusg
NN Ne
Un
ſeſor
d

Lfuonl
1 45s.
iͦ I.
INe
Renii
keſdi

D
6
nen e.
Wan 1.
fnor.
llurn,
,l

ſnt
rol..
ins
Urite.
1e
ute⸗
5. &
1eH-
nerith
n.

Meditatio III. 99

Humilitas Obedientiæ adjungitur,

atque in his duobus ſpeciali quodam
modo Finis, ſcopus & Spiritus hujus
Religionis conſtituitur. Dehis dua-
bus Virtutibus principalibus, quas
propterea Sanctiſſimus Legislator in-
ter conditiones boni Novitij ponere
voluit, ut earum jam in Novitiatu
ſolidiſſima jacerentur fundamenta,
infra habentur particulares medita-
tiones, tu interim mi Candidate ex-
plora animum tuum, quéò affectu in
has virtutes feraris, & certus eſto, tan-

tùm te in had Religione profecturum,

uantùm fueris Hamilis & Obediens.
Conſidera III. Antequam ad par-
ticularia media, pro tuo Novitiatu
ritè inchoando & terminando, medi-

tanda progrediaris, nòôſſe te oporte-

re, quæ ſint media generalia cujusvis
Religionis & Ordinis, & particularia
hujus Benedictinæ Religionis, quibus
mediantibus finem ſuum, id eſt, Per-
fectionem Religioſam obtinere niti-
tur. Primum medium generale ſunt
Vota Religioſa, Paupertatis, Caſti-
tatis

90 Diei W.

tatis, & Obedientiæ. Secundum eſt
ipſa S. Regula, Spiritu S. dictante
conſcripta. Tertium eſt Stabilitas,
& Converſio morum. Quartum ſunt
Statuta, Ceremoniæ, laudabiles con-
ſuetudines, monita, inſtructiones Or-
dinis, Monaſterij, Superiorum, &
PP. Spiritualium. Quintum in prio-
ribus quidem jam implicitè conten-
tum, ſed tamen ſpeciali conſideratio-
ne dignum, eſt fequers & devotus
uſus Sacramentorum Pœnitentiæ &
Euchariſti?. Tu mi Candidate, ex
horum conſideratione ſeqq. in tuam
utilitatem decerpe. 1. Quamvis

Novitius nondum ſit adſtrictus votis

Religioſis, peſſimè tamen ageret co-
gitando, quòd emiſſa profeſſione ve-
lit vota ſua DEO ad amuſſim reddere,
nunc verò, cùm adhuc in ſuâ liberta-
te ſit, voluntati propriæ, commodis
corporis (ſaltem non graviter malis,
aut Caſtitati, ad quam etiam Sæcu-
lares tenentur, adverſantibus) & in
ordinatis ad res terrenas adhæſioni-
bus condeſcendere velit; ſiquidem
talis,

btt
cugerd
Seüne
ſrers
Oron
Penini
urhean
oſrocde
ſeninenn
e n
Niente
hKerd
Ureibnd

inpe
taelen
Ahhrri
Ardn
el
All
oe
Wrt
s

Meditatio III. 91

lim4 talis, ut alia taceam, in graviſſima ſe
Idum conjiceret pericula, ob malos habitus
MMits, & alia, etiam poſt Profeſſionem à pro-
mmin miſſis recedendi. Ideò enim annus
lsm probationis Religioſee Profeſſioni
tinse præmittitur, ut non ſolum compare-
nm tur ſpeculativa cognitio eorum, quæ
mimm poſtmodùm totà vitâ agenda erunt,
4uma Veruùm etiam ut circa hæc ipſa praxis
ſtemo accedat, boni habitus acquirantur,
Gn probeturque ipſo opere, an pares ſi-
imal mus ferendis, quæ factâà Profeſſione
ͦe humeris noſtris imponemus. 2. Con-
gum eipe maximam æſtimationem S. Ke-
Qum gulæ, tum quia ejus Author primarius
fo eſt Spiritus Sanétus, & minus princi-
cretcn. Palis S. P. Benedictus omniũ Jjuſtorum
n Spiritu plenus: tum quia hæc eſt lex,
teller, ſub quâà militare volumus, & de quà
ltbec- aliquando rationem reddemus: tum
mod quia hæc eſt rectiſſima norma ſecurè
n, perveniendi ad DEum. 3. Pro faci-
Geu. litandâ ſtabilitate, quæ reprimet ſpiri-
Kn tum curioſitatis & ſuperbiæ, ſis erga
io omnes charitativus, mitis, humilis ,
iie obſequioſus & patiens, ommibusque
un

92 Diei V.
te inferiorem ex corde reputa.
4. Omnibus communibus & privatis
obſervantijs, & ordinationibus Supe-
riorum exactiſſimète accomoda, non
ex motivo aliquo vel reſpectu huma-
no, timore &c. ſêd ex vero ſuperna-
turali amore propter DEum, & Reli-
gioſæ Perfectionis obtinendæ incita-
mento. Denique ſpecialiſſimè refle-
cte, & præcave, ne tam frequens
uſus dictorum Sacramentorum in
torpidam quamdam conſuetudinem
abeat, quod quàm nocivum & quan-
torum bonorum impeditivum ſit,
paucis dici non poteſt. Ergo omnia
pro tantæ rei dignitate & pretio age-
re decerne.

: e
DIEI V.
MEDITATIO I.
De primàâ Conditione boni
Novitij, ut verè DEum quærat.

Onſidera I. Quid ſit DEum ve-
re gquazrere, de quo audi D.

Bernar-

um

c 0
„lud
lune
tſet
M/
Alpurc⸗
1 Monti
ſactmi⸗
linn
euit
l iſe
uan
anann
At
Pnun,
Ae
ſuui
Aun
ano
Pimnenin
Atne
lDe
Une
Pord
Aupn

kent.
Ehrinat,
bude.
Inhen
echin
toſten
n,
Ndr ni

Uneet B

ſeger
orun!
Nemde
nd
Aumnt,
Lypnn

tetha

Meditatio I. 93

Bernardum Serm. 37. de diverſ. di-
centem: non aliud tanquam Illum,
non aliud præter Ilum, non aliud poſt
1lum. ſive, ut infra ait idem Sanctus:
ut nec pro Illo quæaramus aliud, nee
cum Illo aliud, nec ab Ilo ad aliud
convertamur. Noſter Gerardus Bel-
a Novitium DEum verè quærentem
ſic deſcribit: le verè DEum quarit,
qui nec quidquam aliud in occulto
zxambit, quem planè conſt at in omni-
bus ſe ipfam E geze ,voluntatem
propriam prorſus deſerere, nec aliter
cum corpore ſuo, quaàm hoſtiliter age-
re, curæ ahimaæ totum intendere.
Horrendum prorſus, venire ſubinde,
uos diabolus & caro adducunt, &
ſſe in Cenobio, gui ſic ſe habeant,
quaſe ideò venerint, ut ſibi vivant
&, eum quarere DEum venerint, ſe
S inveniant, & eheu! eo ipſos,
um ad tempus reperiunt, aternum
perdunt! De quorum numero tu es
mi Religionis Candidate? quàâ inten-
tione Monaſterium intràſti, S. Reli-
gionis habitum ſuſcipere, vitamque
tuam

94 Diei E.

tuam in Novitiatu, & poſt illum con-

ſumere intendis? Fatere quod res eſt,
nec te ipſum palpa, DEus enim ſcru-
tatur renes & corda, nec quidquam
coram Illo abſcondi poteſt. An in
veritate DEum, tuamque ſalutem in
hac Religione quæris? An verò blan-
ditijs, humanis reſpectibus, aut ali-
quo fine temporali ductus ad hunclo-
cum veniſti? ſi prius, exulta & læta-
re, lauda DEum tuum, quia fecit te-
cum Miſericordiam ſuam, & certus
eſto, te inventurum, quem tam ve-
raciter inquiris. Si verò poſterius,
ne progrediaris in meditando, quous-
que generosè, & ex animo omnes
Ejusmodi ſiniſtras intentiones ſis de-
teſtatus, reſpueris, & abjeceris, ac
ſincerè profiteri valeas, te unicè amo-
re DEl, & majoris perfectionis deſide-
rio, velle ingredi Religionem. Quèd-
ſi ad hoc cordialiſſimè præſtandum te
reſolvere nequeas, rem cum tuo P.
Spirituali conferas, ſecùs aut non
perſeverabis in Religione, aut vives
miſerrimè.
Con-

Uder⸗

coment
KAKr
Wehum
Aemut,
ti
uſhen
tnlceenm
lr
nſiſn

ann len

Aonlun
Mut
,
AManu
Ae
he n
Hommin
eitn
ellen
ien
umdhn
t
RT

lun col
UAresef

inſern
k
. N
llllen
rerotl
, at
Chunel
Kler
lackett
Kan
entn
enn
onn
omnt
ſs
16, 4
a
Ceſcle.

i

Cum te

tuO D.-

ut non
tvie

0

Meditatio I. 95

Conſidera profundiùs II. Quanti
ſit momenti in eo poſitum, ut quis
rectà & ſincerà DEum quærendi per
ingreſſum in Religionem intentione
ducatur. D. Gregorius lib. 1. Moral.
ait: & ſemel cor in intentione cor-
rumpitur, ſequentis actionis medie-
tas & terminus ab hoſte callido ſecu-
rè poſſdetur, quoniam totam arbo-
rem ſibi fruci us ferre conſpicit, quam
veneni dente in radice vulneravit.
Summd curä vigilandum eſt, ne vel
bonis operibus ſerviens mens retrobd
intentione pollaatur & c. Nunquâ vi-
diſti arborem, vel plantam corruptæ
radicis, quæ, licèt ad tempus vireat
& floreat, mox tamen computreſcit
& corrumpitur: ita planè res ſe ha-
bet cum ingrediente Religionem, &
in eâ perſiſtente cum intentione cor-
ruptâà: intentio ſiquidem eſt inſtar ra-
dicis, quæ ſuâà putredine brevi totam
reliquam arborem, ſeu vitam & mo-
res inficiet, & licèt fortè initio ali-
quid viroris & boni odoris præſefe-
rat, paulò tamen poſt, aut pemcki 4
eli-

96 Diei V.
Religionis horto exterminabitur,
tranſivi, & ecce non erat: aut, ſi eà
intentione non correctà, ſed diſſimu-
latà, in Religione perſtiterit, inſtar
utrefactæ Arboris, non modò nul-
os fructus ſolidarum virtutum un-
uam proferet, ſed operum etiam,
ecundùm externam ſpeciem præſtan-
tiſſimorum, valorem & lucrum ſuàâ
culpâà amittet, ſibique & alijs nau-

ſeam creabit; DEO verò, Fundato-

ribus, & alijs ſe melioribus, quòd in-
dignus locum iſtum occupet, injurius
ecxiſtet. Exhorreſce mi Candidate
miſeram iſtorum conditionem: age
tu rem tuam, teque totum ad Opti-
mum DEum tuum converte, & cum
Eo de tuà intentione ſtatue, quod ſta-
tuiſſe te æternùm non pæniteat.
Conſidera III. Quemadmodum
mala intentio peſſimos, ita bona &
ſincera DEum in veritate quærendi,

optimos effectus producit, horum

duos tibi propone mi Candidate,
Pos benè expende. Primus effe-

us eſt, quòd inde ſequatur mira

quies

(Atn
(cer
ics
tmenek
Ne, det
ulun
tun anſe
ütiin,
CKMn
ti to
Hecſcer
btenh
tutee
mnt t
rlitſe⸗
Ulinene
Aunann
ehene
,
nen ven
4e N
efent

lubir
ult ſis
Ailinn
NNdhn
ktutume.
mn tin
npreir
Urunk
Dnn
Pundet.
K,c
e,beni
C
Nrn,3
1l0

eſt Perſeverantia . id quod tam mul-
„

Meditatio I. 97

uies & tranquillitas animæ, etiam
inter adverſa & contraria quæcun-
ue. Quid eſt, quod Sponſam in
Canti cis ita imperturbatam reddidit,
ut neque horrida nox, nec percuſſio-
nes, nec vulnera, nec injuriæ eam
ad ullum indignabundi animi mo-
tum, aut verbulum, perturbati ani-
mi indicium, provocare valuerint:
certè non aliud, quàm quòd in Quæ-
rendo ſuo Dilecto intenta fuerit.
Hæc ſola cogitatio, hoc deſiderium,
quò tenebatur, Eum inveniendi effe-
cit, ut ad omnia quaſi inſenſibilis &
immota perſiſteret. Ita ferè contin-
gere ſolet ijs, qui ſincerò DEum quæ-
rendi & inveniendi deſideriò Religio-
nem ingrediuntur, & in eâ perſiſtunt;
nihil enim animi pacem & quietem
ijsdem eripere valet, dum ſecum
perpendunt, ſe non alié animò ad
Religionem veniſſe, quàm quærendi
Dilecti ſui, cujus inveniendi gratiâ
non recuſant etiam dura, contraria,
& injurioſa pati. Secundus effectus

tos

99 Diei V.
tos Religione ad ſæculum, aut à
bene cæptis retrahit, ſæpè non eſt
aliud, quàm quèd nunquam ſeriò
ſtatuerint DEum unicè inquirere, Ei-
qᷓue adhærere, ſeu, quòd motivis qui-
busdam temporalibus ducti Religio-
nem intrârint, quibus cùm potiri
non liceat, nec valeant, retractâà ma-
nu ab aratro, reſpiciunt. At verò
quiĩ unicè ſtatuit Deum verè quærere,
maximum habet Perſeverantiæ præ-
ſidium, eò quòd Optimus DElIS, qui
ſe quærentes non fugit, ſed ultrèò
etiam occurrit, vires largiatur ad
perſiſtendum, ac quibusve contrarijs
obſiſtendum; nam inquirentes Domi-
num non minuentur omni bono. Vſ.
33. Si ergò in hac Religione, imper-
turbatâ pace & quiete animi, etiam
inter adverſa, quæ non deerunt, per-
frui deſideres, in eâque usque ad fi-
nem vitæ, in omni bono magis ma-
gisque proficiendo, perſeverare, am-
Pledtere , quod tibi in hac meditatio-
ne propoſui medium, quære DEum
zuum veraciter in toto corde tuo,
v23 . deteſtare

reon
Nad⸗
nK
Dun
Mnrhl
lt, dun
tennbn
td/ar
Dhn
Rivuiin
In. W
Dnhe
ngte n

ll te⸗
, 4

Wirau

Dond
Ge
Ceen
Unt

nenüd
ne

m, an
Rerone
on Eent
WNe.
lncinger
udiſeis
clm
tetraclin
t. AtN
tteuere,
unte
, Mun
Slrgin!
Greconot
Nlret
ibn.
neinne
ini, etin
unt he
Gglent
bmgsn⸗
Ferare,
nelititt
ℳ
Nde
laelt.

Meditatio I. 99

deteſtare omnem ſiniſtram intentio-
nem, ſi quæ fortè irrepſerit, pete ve-
niam, & converſus ad Amabiliſſimum
DEum tuum, offer te IIli plenè ad
nutum ſuum, ſicut ſe Chriſtus obtu-
lit, dum mundum ingreſſus eſt, in
templo oblatus, in Cruce immola-
tus: ſicut etiam Beatiſſima Virgo,
S. P. N. Benedictus, omnes Viri San-
ti, puriſſimâà intentione ſe obtule-
runt. Rogans ardenter, ut Optimus
DEus hanc oblationem ratam, gra-
tamque habere dignetur, ſuâque
ratià te adjuvare & confortare, ut
Kci perſeverantià compleas, quæ
pro Illius ſolius gloriâ inchodſti.

MEDITATIO II.

De conditionibus, quas ha-
bere debet Generatio quæren-
tium Dominum.
Onſidera I. Primam conditio-
nem, tenentem ſe ex parte mo-
di quærendi DEum, eſſe, ut inquiras
DEum totocorde. Ita DEus ipſe nos
7E2 edocet

100 Diei E.
edocet Deuter. 4. cumq quæſiäris ibi on
Dominum DEuum tuum, invenies (hb
Eum, ſi tamen NB. toto corde quæſié- U.
ris, & totà tribulatione anime tu. llell
DQuid per multa vagaris homuncio? Eeclig
quærit S. Anſelmus Cap. 25. Proſol. nnfii
quærendobona animæ & corporis ui? fſihß
quære amando, & quæreéndo ama Mlt
anum Bonum, in a ſunt omnia bo- Mllßt
na, & ſufficit, deſidera ſimplex bo- MMp
.
num, quod eſt omne bonum & ſatlis hbn
eſt. Quid æquius, quàm ut Eum ſo- unn
lIum toto corde inquiras, cui te ipſum cun.
tot titulis totum debes? totus DEI g 6
es, quiate creavit, & creare per con- quu
ſervationem pergit: DEl es modé (uun
longè excellentiori, quàm aliæ crea- WMlig
turæ, ob modum creationis excellen- azam
tiorem, formavit enim te ad ſimilitu- htr
. X . ſ
dinem ſuam: nec ſolùm DEl es titu- (an!
I6 creationis, ſed etiam Redemptio-
. 2 . . . ie
nis, non eſtis veſtri, empti enim eſtis Wuin
retio magno, ait S. Paulus 1. Cor. 6. z
mit te Chriſtus pretio infinitè digno, n.
laboribus, doloribus, Sanguine, Paſ-· Uh
fſione, Morte; quæ omnia infinit? en
. pre-

rih
ipvenie

ſbneſt.

Pinetet.
Pmnmei
2) N
huriltcl
Sch /
nnielt.
ſher
10 ſatl
urbunde
Clttiiin
tonN
nran
mod
Uie ter
eceleen
llniln
les tir⸗
Cenpto⸗
mrfi
, r. 6 .
digno,
e,
Phon

Meditatio II. 1I01

pretioſiora ſunt quàm tu; ex quo ſe-
quitur, te totum quantum infinities
DEl eſſe. Ergo toto affectu ad DEum
converſus, exclama cum D. Bern. Tr.
de dilig. DEO. Sitotum me debeo pro
me facto, quid addam jam pro me re-
fecto, & refecto hoc modos in primo
opere me mihi dedit, in ſecundo ſe, &
ubi dedit ſe, me mihi reddidit: da-
zus ergo & redditus, me pro me de-
beo, & bis debee. Quid DEC tri-
buam pro ſe, nam etiamſi me millies
rependere poſſem, quid ſum ego ad
DEum! & conclude ſaltem id, quod
eſt in tuâà poteſtate, nimirum totum
Cor tuum quærendo Optimo DEO
tuo deinceps impendere, nec illud
amplius cum Creaturis partiri, de

quo dole, & veniam pete.

Conſidera II. Secundam condi-
tionem, quæ ſe tenet ex parte tem-
poris, ut nimirum DEum quaras 4
primo ingreſſu in Monaſterium usg;
ad ultimum vitæ terminum inclu-
ſivè. Ita hortatur Pſalmiſta Pſ. 10.
quaærite faciem Ejus ſemper: & 8. Au-
*E3 guſtinus:

102 Diei V.

guſtinus: hie ſemper quæramui, &-
fructus inventionis, non ſit finis in-
quiſitionis. Neque enim propterea
non ſomper, Bs bic tantum, ſed ideò
hic ſemper dicimus eſſe quærendum,
ne aliquando putemus hic ab inquiſi-
tione eſſe ceſſandum. Cui conſentit
S. Leo Serm. 9. de Nativ. Nemo ad
cognitionem veritatis magis propin-
quat, quaàm qui intelligit in rebus
Divinis, etiamſi multum profecerit,
Jemper ſibi eree quod quaærat.
Nam qui in id, ad quod tendit, per-
veniſſe præſumit, non quæſita reperit,
ſed in inquiſitione Sheadd. Tu ergo
mi Candidate, noli ſtudium pietatis
& perfectionis aſſumere ſoluùm ad
annum Novitiatús, noli te lactare
ſpebus inanibus & noxijs, aſſequendæ
aliquando majoris libertatis &c. ſed
cogita, & firmiſſimè perſuaſum habe,
Statum Religioſum eſſe perpetuam
naturæ violentiam, non eſſe à pugnâ
ceſſandum, quousque anima à cor-
pore ſeparetur: non eſſe hic tempus
otij, ſed laboris: in Novitiatu eſſe
ponen-

une
K
emer
ANpro
Nzel

Conmint
Cionge

entin

itten
unn
, Me
ntſl
ler⸗
rmne
urne⸗
Aeuin

Arn
D

Einl
ſrt
e⸗
n
N
le

64,0
fuin.
heren
genlun,
ini⸗
1 Condent
em
Ginn
in ebe
titrent
1d gers
Mnnt
n ſietit
ſolbm 1
te licr
levenen
le
ſumhebe
etam
elyugn
ncor⸗
ctemp⸗
ntuc
lonet

Meditatio II. 103

ponenda prima fundamenta vitæ Spi-
ritualis, ſuper quibus tota ſequens
vita usque ad mortem ædificanda eſt,
& ſemper magis magisque tibi in eâ
eſſe proficiendum: per Profeſſionem
Religioſam, Sacerdotium, Officia & c.
contrahi novos titulos majoris perfe-
ctionis, nunquam majoris libertatis,
exemptionum &c. à cujus perfectio-
nis efficaci ſtudio ante mortem deſi-
ſtere nequaquam liberum eſt homi-
ni, prælertim Religioſo &c. Hæc
ſunt ſolidiſſima & neceſſaria vitæ Re-
ligioſæ principia, quibus tollendæ
ſunt noxiæ quædam perſuaſiones eis
contrariæ (peſſimorum fructuum, qui
inde enaſcuntur) radices. Quid tu
ad hæc mi Candidate? quibus dicta-
minibus tuus imbutus eſt animus;
Nota:
Quo ſemel eſt imbuta recens ſer-
vabit odorem teſtadiu.
Agnoſee ex hac conditione, An
DEum verè quæras!
Conſidera III. Tertiam conditio-
nem eſſe, ut quaras DEum cum for-
*EA4 titudint,

104 Diei V.
titudine, & robore mentis infracto.
Daarite Dominum, & confirmamini.
Pſ. Iog. Multa adverſa, multi hoſtes
quærentibus DEum, præſertim in
principio ſeſe opponunt, contra quos
niſi quis magnâ fortitudine ſe munie-
rit, & obfirmaverit animum, ex lu-
à in tædium, ex tædio inlanguorem,
& denique ex languore in ceſſatio-
nem deficiet. Monet Eccl. cap. 2.
Fili, accedens ad ſervitutem DEI,
Ita in iuſſtitiä & timore, & præpara
animam tuam ad tentationem.
Et S. P. hoc cap. 58. Pradicentur ei
(Novitio) omnia dura & aſpera,
Per quæ itur ad DEum. S. Martinus,
nullibi, niſi in Cruce, Eſum inveniri
ajebat. Vides ergo mi Candidate,
quàm neceſſaria tibi ſit iſta conditio,
niſi à quærendo DEO tuo deficere ve-
lis. Præpara te igitur ad omnia du-
ra & aſpera, ſcilicet ad plurima cor-
poris incommoda, ad vigilias, con-
fuſiones &c. ad tædia, afflictiones,
deſolationes, cogitans cum generosâ
reſolutione, quòd hæc omnia velis
liben-

Pee
hun
Eli
Müren
umß
ltons
Eunen
tilem.
in
n
nue
,On
ℳN
ſn.
rtt
lhend
Untne
rſpen
ui,
wini
1
en
fre

intce

fmuminj
iinge
nd
elemn
um ert
nororer
n celiti
en
Nten D

open

ltctiug
Rieng,
640
Mrtinn
ninwenn
nciene
Conclti⸗
lgren⸗
nud
n.
1con⸗
ſiones,
neroe!
ivel

lber

Meditatio II. 105

libenter perferre Amore DEI, & ad
exemplum afflicti, deſpecti & mortifi-
cati Filij DElI, nec propter iſta velis ab
inquirendo Dilecto deſiſtere, ſed tan-
quam fidelis Sponſa, in noéte tribu-
lationis, inter injurias & vulnera con-
ſtanter perſeverare, prout de ſe ipsâ
teſtatur Cant. 3. & 5. Per noct es qua-
ſivi, quem diligit anima mea!; in-
venerunt me Cuſtodes, gqui cir-
cumeunt Civitatem, percuſſerunt
me, & vulneraverunt me: tulerunt
pallium meum mihi Ceſtodes muro-
rum. Confidens tamen econtra,
quèòd Optimus DEus non permitter
te ultra vires tentari: ſed faciet etiam
cum tentatione proventum, ut poſſis
ſuſtinere. Ita Ipſemet promittit Pſ. 90.
Cum ipſo ſam in tribulatione, eripiam
eum, & glorificabo eum. Item Bſ. 33.
Juxta éſt Dominus ijs, qui tribula-
to ſunt corde, & humiles Spiritaſal-
vabit. Quod ipſum experta eſt Spon-
ſa ſancta de ſe ipsà ſcribens: Paululum
cum teriranchen eos, mornigeee
*Ej diligit

106 ei V.
diligit anima mea: tenui Eum, net
dimittam. Experire & tu mi Can-
didate, & hunc Statum tuum novum
forti animo auſpicare, & ultrò fa-
teberis, tibi omnes labores, incom-
moda, afflictiones, abundantiſſime
eſſe compenſata.

MEDITATIO III.

De Impedimentis Quæren-
tium Dominum.

Onſidera I. Qualiter alicujus
æſtimatæ rei obtinendæ cupi-
dus, ſolicitè prævideat, & removeat
omnia obſtacula, quæ eum rei deſi-
deratæ aſſecutione impedire, aut re-
tardare poſſent. Tu mi Canditate,
jam totis præcordijs aves quærere &
invenire DEum tuum, applica ergo
animum tuum ad pernoſcenda & tol-
lenda illa omnia, quæ tibi hâc in par-
te obſtaculo eſſe poſſent. Primum
obſtaculum apud quosdam ſolet eſſe
immoderatus affectus erga Parentes
& Conſanguineos. Non invenitur
IEſus

er
Ka
Aaret
Gan
nid
tun in
ſeinn
Nemin
aen
Uunn
Uimen-
ningu
ldoctn
ihe
aarit
Wl
ſe
iſſe
Unr
Raet
An
fu

,
ImCn.
mnorun
A.
sidn

duntlin

I.
rer

te Aui
Helle
Eervyen
tteicel
e atre
Andltre
arere⸗
ret

dlatol⸗

ennor.
Nmnußn
etele
Nrentes
edin.

is

Meditatio. III. 107

Eſus inter Cognatos & notos: imò
qus & quantos ab inquirendo EsII
eſiſtere fecit ille cognatorum & no-
torum affectus! pleni ſunt de hoc
libri hiſtoriarum. Qui te compara-
tum ſentis mi Candidate? Affectus
iſte imbuit Religioſum affectibus &
perturbationibus propinpuorum, per
quas pacem & quietem illam, diu
optatam in Sæculo ante renuntiatio-
nem, ſicque ipſum DEum, qui eſt
Princeps pacis, amittit. Idem amor
propinquorum non repreſſus onerat
Religioſum, involvitque curis ſæcu-
laribus adeò miſerabiliter, ut inter-
dum oneri ſuccumbat. Et quamvis
omnia iſta abeſſent, nihilominus re-
ſecandus eſt hic excedens terminos
rationis affectus, qui ſaltem retardat
à perfectione conſequendâ, & immi-
nuit comparatam. Hinc eſt, quèd
amantiſſimus Salvator Diſcipulum
ad ſui ſequelam vocatum, volentem
autem priũs ſepelire Patrem ſuum, &
alium res ſuas cum propinquis com-
ponere volentem, prohibuerit; qui-
*E6 us

108 Dieè V.

bus ſignificat, ut ait D. Hieron. epiſt.
125. ad Fab. ideò prohiberi pietatis
illud officium, & ad paternas ades
acceſſum, ut & affectus retundatur,
E& pericula vitentur. Viſne & tu
mi Candidate vitare hæc pericula, ne
à DEO tuo toto corde quærendo aut
deſiſtas penitùs, aut torpeſcas, renun-
cia generosè his affectibus, Deum-
que in Patrem, ESIIMin Fratrem,
Mariam in Matrem tibi delige, iisque
totò cordis affectu adhæreſce.
Conſidera II. Alterum impedi-
mentum revocans à quærendo DEO,
eſſe aliorum præſentia, vel præterita,
viſa vel audita exempla, promiſcuè
conſiderata. Vix credi poteſt, quàm
potenter ſe ejusmòdi exempla, ani-
mis præſertim Novellorum, inſi-
nuent, quantumque à rectà DEum
inveniendi vià abducant. Quapro-
pter mi Candidate fortiter te comu-
ni, & reſolve ad hoc obſtaculum ſe-
quentibus modis penitùs removen-
dum. I. Inſculpe animo firmiſſimè
hoc propoſitum: in Religione iſta .
0

I
lc
eN
ſt
elden!
ſerni.

lanmn
mpto
net

ntee
Ange⸗
h
N

g
1etati⸗
ir cer

eunhin
TeNN

erillt
Nrendoa
teon
8, Deun.
lFruren,
ut
.
n iet
enol
mennt,
Monicut
,uun
Ul,ani
n, i.
4Dun
Cro.
eCoſfn⸗
lunk
norel.
iſine
elüre
1

Meditatio III. 109

lo omnindò ſanctè, perfecte, & ad nor-
mam Inſtituti mei, quod intra pau-

cos dies compleétar, vivere, omnia-

que ſervare, quæ ſciam eſſe præſcri-

pta, idꝗue etiamſi nullus alius, qui in
eâdem Religione eſt, aut erit, ea ob-
ſervabit. Nam ego non veni ad Re-
ligionem, ut vivam NB. ſicut alij vi-

vunt, aut vivent, ſed ſicut omnibus vi-

vendum eſt ex mente Inſtituti, neque
mihi aliorum vitæ, ſed Regulæ à Re-
ligione ſunt ad legendum initiò hujus
ingreſsds mei propoſitæ, quas ego
tanquam maximas & normam viven-
di ex nunc complectar. Hoc propo-
ſitumab hoc momento usque ad fi-
nem vitæ tenere volo. P. R. Druz-
biki Lap. Lyd. Conſid. 7. 2. Nun-
uam excuſes defectus & imperfe-
tiones tuas, argumentô ab aliorum
exemplis deſumptò, hoc enim potiùs
aggravat defectus, quia hàâc ratione
etiam tu cooperareris ad laxationem
diſeiplinæ Religioſæ, & augeres nu-
merumtepidorum. 3. Intuere exem-
plum Chriſti, & Sanctorum, præſer-
*EZ tim

110 Diei V.
tim noſtri Ordinis, ut Virorum perfe-
cGtorum, & plus crede rationibus &
doctrinis tui P. Spiritualis, quàm qui-
buscunque contrarijs perſuaſioni-
bus, quia per hunc DEus ſalutem
tuam promovere decrevit. 4. Cave
tamen, judicem illorum, quos aliter
agere cernis, te conſtituas, ſed illud
hriſtiad Petrum tibi quoque dictum
puta: quid ad te, tu me ſequere. Tuum
erit, omnes magnifacere, & non
omnes imitari.
Conſidera III. Tertium, & quidem
fortiſſimum impedimentum eſſe ma-
los habitus vitiorum, indomitas paſ-
ſiones, libertatem vitæ & ſenſuum.
Hic omnem lapidem move, mi Can-
didate, teque ipſum ſeriò ſcrutare,
num quid ex præteritis in animo de-
liteſcat, ut ab eo quàm citiſſimè te re-
moveas, ſecùs enim, ſi amas pericu-
lum, peribis in illo, nec unquam ad
DEl tui fruitionem pertinges. Quod-
ſi igitur aliquo vitioſo habitu te im-
plicatum animadverteris, ante omnia
æſtima gravitatem mali & periculi,
inm

le

elcet
od
K
NW
bownde
4Ovun)
lttee
And

ti
an
Conmm,
fartti
Medute
TM
umeh
ken⸗
ulien
Uuhnn
on
gol
unlgn
Aünen
iſ ie
Alis

hundert
flonbos
n i
Niün⸗
luͤlie
it,4,0
(Uos Me
6,Ed l
ſecicn
0e, Tuun
, Aron

nen
tunckn.
niazn
LEndum.
miCen
Cantre,
nino e⸗
netere⸗
Phenien.
lun 4

ol.

Utein.
eotmnin
erell,
i

Meditatio UI. 111

in quo verſaris, dein odio implacabili
vitium illud perſequere, dole vehe-
menter & deteſtare actum illum, à
quo vitium proceſſit: ceſſa in futurum
ab omni ejusmodi actu, & exercitio
actuum Virtutis oppoſitæ inceſſanter
inſiſte; quæ omnia, ut ritè fiant, DEI
Miſericordia ferventibus orationibus
pulſanda, & cum P. Spirituali candi-
diſſimè tibi agendum, ejusque moni-
tis & conſiliis acquieſcendum erit.
Circa refrænationem indomitarum
paſſionum, de quibus ſuo tempore
plenior dabitur inſtruétio, hoc unum
notes & obſerves, velim. Ama unum
verum Bonum, quod rectæ rationi
conforme eſt, & hominem ad virtu-
tem, quietem animi & conſcientiæ,
ad finem ultimum, ad ſalutem, ad
Deum adjuvat & promovet: &
contra odio infenſiſſimo proſequere
id ſolum, quod eſt verè malum, ſcili-
cet peccatũ quodcunque, & omnem
imperfectionem, & ſalva res eſt, nec
via patebit alijs paſſionibus. Deni-
que, depoſitis omnibus vitæ laxioris
prin-

112 Diei ..
principijs & dictaminibus, ſenſuum
cuſtodiam commendatiſſimam tibi
habe. Ad hæc ritè præſtanda, induc
animum omnibus, quibus eum com-
movendum ſperas, argumentis, &
cùm in aliquo ceſſerit, pœnam con-
ſtitue, deplora veteres errores, pete
gratiam &c.

BeGGG: G Go
DIEI VI.
MEDITATIO I.

De ſecundà conditione boni
Rz RQut ſit ſolicitus ad Opus

Onſidera I. Quid nomine Operis
DEI SS. Legislator hôclocòô in-
telligat. Inſiſtendo literæ & Stylo
S. Regulæ, videri poſſet ſolùm intel-
ligi Divinum Officium, ſeu S. Pſalmo-
dia z ſed Smaragdus Abbas & alij In-
terpretes latiùs hic Opus DEl intelli-
unt & extendunt: nimirum, verba
unt Smaragdi in hunc locum: ad ea,
quæ

4
Ao
jun
ſee 4
nne n
ſonthlu
ſere
danclin
Lhene
manntet
Ari
z, u.
n. No
u, un
ulul
uttei⸗
ultente
nleio
adtt
mn, cr
Meal
Morn
urhei⸗
ornn

H Enlun
num tibi
Mlindte
heundon.
nenik,l
Ena
ores Ne

let

1
fort
NNO

e
oloohin
in ine!.

Meditatio I. 113
quæ propriè ad Deum pertinent, vi-
delicet ad orationem, ad lectionem
Divinam, ad vigilias nocturnas,
curſusq; diurnos, ad jejunium, ad
omne Bivinum Officium. Hæc ergo
ſunt illa, mi Candidate, ad quæ tanto-
pere ſolicitum vult eſſe Novitium
Sanctiſſimus Pater. Hæ ſunt occu-
pationes præcipuæ, quibus intentum
eſſe oportet Religioſum Benedicti-
num, cùm hæ ſint maximè conformes
fini particulari principali hujus Reli-
gionis, nimirùm vitæ contempla-
tivæ. Iſtorum nomine quoque ve-
niunt, ut magis explicitè intelligas,

non ſola Oratio vocalis, publica &

privata, ſed etiam mentalis, quæ præ-
vijs conſiderationibus, vel devotis
& ardentibus aſpirationibus perfici-
tur, recollectio animi, examina con-
ſcientiæ, auditio Miſſæ, uſus Sacra-
mentorum, colloquia ſpiritualia, &
quæcunque ad immediatum Cultum
Divinum ordinantur, quorum omni-
um in hac Religione habentur occa-
ſiones opportuniſſimæ, unde ſolùm
requi-

114 Diei VI.
requiritur, ut ad earundem uſum fer-
ventem te ſeriò reſolvas.
Conſidera II. Quid ſit eſſe ſolicitum
ad Opus DEI. In humanis bonis pro-
curandis ſolicitudo vetabatur à Chri-
ſto Matth. 6. Nolite ſoliciti eſſe, di-
centes“ quid manducabimus, aut
quid bibemus &ů c. At in procuratio-
ne honoris Divini hæc ſolicitudo eſt
laudatiſſima, unde per Michæam
Cap. 6. DEus quemvis hominem in-
ſtruit: indicabo tibi bhomo, quid ſit
bonum, & quid Dominus requirat
te: Utique facere judicium, & di-
ligere miſericordiam, & NB. ſolici-
tum ambulare cum DEO tuo. Porrè
ille ad Opus DEI ſolicitus eſt, & dici
meretur I. Qui Operi DEI nihil omni-
nò præponit, uti S. P. ap. 43. 4 ſuis
requirit. 2. Jui omnia ſolicitè præ-
videt, ordinat, ſêque devotè ad Opus
Divinum præparat juxta illud Eccl.
18. Ante orationem præpara ani-
mam tuam, &- noli eſſe quaſi homo,
qui tentat DEum, & conformiter
cap. 9. 10. & ſeqq. S. Regulæ. 3. Qui

velox

KAnt
be
he
Uerimen
Aümtar
men t
ten iu⸗
ſanlan
l re
Uri
n
uhlad
DWnen
lnu/,
Au
,
khtcen
Aunit
Eelbe
nte
nateret
Pherſa
monittn

nke

elee⸗
litan

inn.

in
,
NMocurt
linche
Mcherm
nneni
g
enun
ai
ℳ
bontt
1,Ed
hilom
, A
cttr.
Ahu
d becl
ani⸗
lomn,
rmie
3C

Telat

Meditatio I. 115

velox eſt ad nocturnas Vigilias, &
etiam interdiu ad horam Divini Offi-
cij, ſeu Operis DEl, mox ut auditum
fuerit ſignum, relictis omnibus, quæ-
libet fuerint in manibus, ſummâ cum
feſtinatione currit, cum gravitate
tamen, ne ſcurrilitas inveniat fomi-
tem, juxta cap. 22. & 43. 4. Qui
ſummà cum reverentiâ, humilitate,
modeſtiàâ, attentione, devotione &
ræparatione aſſiſtit ipſi Operi Divino
juxta cap. 19. & 20. & ſeriò cavet,
ne in Cultu DEl etiam venialiter pec-
cet: & merito, quia ut monet S. Chry-
ſoſtomus hom. 5. de Incomp. DEl.
Majore debemus ſtudio curam agere
Divini Cultüs, quàm vitæ Sre-
hoc eſt, potiùs vitæ jactura facienda
eſt, quàm ullum in DEI Cultu admit-
tendum deliberatum- peccatum.
5. Qui accuratè obſervat præſcripta
tempora exercitiorum ſpiritualium,
nihil de ijs per ſuam culpam, vel neg-
ligentiam omittit, decurtat, immu-
tat. 6. Qui libenter loquitur de
DEO & rebus Spiritualibus; & deni-
que,

116 Diei VI.

que, qui hæc omnia non facit coactè
vel invitè, vel ex motivis humanis,
ſed liberè & magno ardenti in DEum
affectu. Hæc fac, mi Candidate,
per decurſum tui Novitiatús, & toto
reliquo vitæ tempore, & poteris de
hac conditione adimpletâà benè ſpe-
rare, ſed ora DEum, ut quod minus
habet natura poſſibile, jubeat IIle
gratiæ ſuæ adjutorio miniſtrari.
Conſidera III. Quæ ſint media &
induſtriæ pro exactà adimpletione
hujus conditionis. Primum eſt
magna æſtimatio iſtarum occupatio-
num, immediatum Divinum Cultum
concernentiũ. Quanti æſtimat Auli-
cus, ſi ad intimũ Principis alloquiũ &
obſequia admittatur! Et tu minoris
æſtimabis in ejus præſentiâ, alloquio,
& ſervitijs aſſiſtere, & occupari poſſe,
cui ſervire regnare eſt. Secundum
eſt accurata cuſtodia linguæ & ſen-
ſuum externorum. Effatum eſt
S. Magdal. de Paz. dicentis: Animæ
Religioſæ, quæ non delectatur ſelentio,
ſſe impoſſibile, ut guſtum aten,, in
rebus

N

oneis
ſel. 7
Prum
entun
Miti
tobi⸗
len,
ee
M uiſfl
pkyten
5Ne
linef
itul .
lutunen
Almtn
i lr.
Elt i
Men
Wuern
unfen
gun
Inltion
uiman
eolin

Meditatio I. 117

tced „ehus Divinis. Et S. Bern. Serm. 17.
mmi de Diverſ. Tenuis eſt & lata (lingua)
iulhin aptiſſimum vacuandis cordibus in-
lriir, Sadhentun ,ſecut multorum mihi
bin conſcientias inter vos arbitror
hoett atteſtari, niſi fortè omnes tam per-
Abenh felcti ſimus, ut nunquam nobis poſt
Pulnmm Longas confabulationes inventa ſit
terl mens quodammodo vacua, medita-
i zio minks devota, ſicca magis affe-
umtl ., & holocausſtum orationis non
nein aded pingue propter verba, ſive quæ
ind diximus, ſive etiam quæ audivinmus,
nn verba tamen. Quapropter non ſine
nln causâ factum exiſtimo, quòd Sanctiſ-
mAl ſimus Legislator noſter c. 4. S. Regu-
dit Iæ Inſtrumentis 56. 5z. & yS. quibus
Umim Lectiones ſanctas & Orationem-
Moe commendat, immediatè alia 4. in-
els ſtrumenta præmiſerit, ad debitam
cudin moderationem linguæ pertinentia.
-&er De immortificatione ſenſuum, res
um d clara eſt, quantùm ab executione
Aum hujus conditionis impediant; nam
üvusm replent animam varijs imaginibus,
Get“ eumque emolliunt, & quaſi anima-
ℳ lem

118 Diei VI.

lem efficiunt: animalis avutem homo,
teſte Apoſt. I. Cor. 2. non percipit
ea, quaæ ſunt Spiritüs DEl, ſtultitia
enim eſi illi, & non poteſt intelligere.
Tertium eſt animus liber ab inordina-
tis affectibus, quietus & tranquillus.
Non poteſt liberè ad DEum aceedere,
qui per inordinatos affectus adhuc
terræ & creaturis eſt affixus. Audi
P. Alvarez ita diſſerentem: Per ni-
mium affelctum ad Creaturas capti-
vatur Cor, & amittit libertatis &
ingenuitatis privilegium, quo DEus
illud donavit, cum hominem condi-
dit, fitq; inhabile & ineptum ad fa-
miliaritaten cum ipſo Domino DEO
noſtro. Hos igitur affectus à te reſcin-
de, mi Candidate, progredere ad
particularia, & deſigna in corde tuo
id, quod te hucusque, ne ad DEum
tuum liberè evolares, maximè retar-
davit, propone emendationem &c.
Perpende ſubinde neceſſitatem tran-
quillitatis animi, ad hanc ipſam con-
ditionem ritè adimplendam, cùm
non ſit poſſibile, ut perturbatus ani-
Cr. mus

unn
adlr
VRerg
Awun
Ge Nen
o Men
lene, Nin
Mim,
Mianhe
miniſ
efuunm
pnt,
lt toten.
Miis/
eun
Mman
Umncken
frhiun

or-
wini
CNNE
C

Meditatio I. 119

enn animus aptus ſit ad ritè pertractan-
g dum ea, quæ ſunt Opera Spiritûs pa-
cis. UIt ergo animum tuum in per-
inilte petuâ tranquillitate conſerves, accipi
ttmm breve verbum: In omnibus, qJua à
Enngn zaα doluntate & poteſtate non ben-
uneln dent, Divinæ Providentiæ, cunct a
n d juſtiſimk, ſapientiſſimè, & ſanctiſſi-
ins me ordinanti, plenarit acquieſce: in
ntyt cæteris verò, adhibitis prudenter &
tneh ſincerè medijs humanis, ita reſigna-
lenni tzo eſto animo, ut ſive effectus cona-
nh zui reſpondeat, ſeve non, certò cre-
nnl. das, totam illam operationem non
Mdh niſt Divinæ Providentiæ opus eſſe.
G O quantâ animi pace perfruereris,
ſerei ſi hanc Regulam perfectè obſervares!
regeen O quanto cum jubilo & lætitiâ Do-
Coemm mino tuo deſervires, & introires in
ADm Cconſpectu Ejus in exultatione!
ereter

un e⸗ MEDITATIO II.

en. Demotivis executionem hu-

.
ni jus ſecundæ Conditionis per-
nsr. ſuadentibus. -ð

120 Dies VI.

Onſidera I. Primum motivum,
Novitium & Religioſum exci-
tans ad exactam obſervantiam & ſo-
licitudinem Operis Divini, deſumi
ex ipsâ naturàâ & Etymologiâ atus
Religioſi. Status Keligioſus enim-
dicitur à Religione, virtute inter mo-
rales præcipuâ, cujus actus omnes
tendunt ad immediatum- Cultum-
Divinum, ſiquidem homines Statum-
Religioſum Profeſſi, per actus virtu-
tis Religionis, cujusmodi ſunt vo-
tum, oratio, devotio, adoratio,
Laus DElI in Choro, Sacrificium &c.
totos ſe DEO, & FEjus Cultui addi-
cunt, conſêcrant, devovent, & re-
ligant; dicitur enim juxta Lactant:
393 4. Div. Inſtit. cap. 25. Religio à
religando, es hes Omnipotenti DEO
religet, ac devinciat, ut inquit S.
Auguſt. de vera Relig. Vide ergo,
mi Candidate, ne ſolo nomine velis
eſſe Religioſus, qualis eſſes, ſi ea,
quæ immediatum Cultum & obſe-
quium Divinum ſpectant, negligen-
ter, tepidè, & perfunctoriè perage-
. res,

etin
tiüsde
nne
etWöNN
rftioen
nodkau
Ki, u
Mnenhl
unl.
ipnnen
Cpiment
ehn
lullͤli
l
n/
th
M
onne
uden
laien
r hine
e ua
n .
le

Meditatio II. 121

tinm res, ac penè inter ultima numerares.
n c. Quin potiùs hoc momento ſtatue te-
ndb cum, omne deinceps vitæ tempus;
Umi téque totum Creatoris tui laudibus
Nle & ſervitio conſecrare, atque ad lite-
Oisein ram obſequi mandato SS. P. N. Bene-
einam dicti, nihil omninò Operi DEI præ-
Gom ponendo, & allaborando eſſe verè
Clum ſolicitum ad Opus DEl.
6Ntun Conſidera II. Alterum motivum
um eſſe ingens pretium, æſtimabilitatem,
Almm ac dignitatem Operis DEI. Tanta
ant, eft, ajebat S. Magdal. Paz. DEune
tunk., daudandi dignitas, ut Lſimet Si-
Uumk ritas, aäde puri, ipfam vix cum ti-
és more & tremore audeant peragere.
hut O ineffabilis gloria, exclamat D.
igut Hieron. in Reg. Monach. cap. 26.
milh in fragili corpore DEum intueri po-
itg zeſtis! hic quæſo mens noſtra vigeatt
kego, Hæc dies diei eruétet verbum,
leſcs ſeientiam hanc nox indicet nocti.
la, Angelicis Choris, Sanct orum docie-
Cobe. zatibus hic ſtudeatis intereſſe, ut
ter poſtmodum in corporis exitu vobis
ene Saudentes, lati tanquam notu, oc-
1, X* E cur

=

122 Diei VI.
currant. Ex quibus verbis S. Do-
ctoris colligitur, hanc occupationem
eſſe propriam Angelorum, & conſe-
quenter excellentiſſimam.: quod
ipſum clarius ex alijs verbis cit. Santi
in Pſal. I15. patet, dum ait: quod
factunt Angeli in Cælis, hoc Mona-
chi faciunt in Terris. O te igitur
felicem mi Candidate, ſi hoc Ange-
lico munere per totam vitam tuam
ritè functus fueris, occurrent tibi
certò certiùs ex hâàc vitâ mortali de-
cedenti Spiritus illi Beati, ut unacum
illis in omnem æternitatem proſequa-
ris, quod hic in terra tam gloriosè
äinchoâàſti.
Conſidera III. Quòèd obſervatio
hujus conditionis ſit unum ex medijs
Præcipuis, ut Spiritus Religioſus fo-
veatur, conſervetur, & augeatur,
dum à contrario ejus neglectus rela-
vationes inducit, & totaliter à pri-
mævVO Spiritu deficere facit. Auſcul-
ta, quid viri Sanctitate & eruditione
conſpicui hac de re apud Lezanam
Diſe. Mon, c. 3. &ö 4. proloquantur.
Joan.

al
ſeeki
rue
llnin
upatl
n
e d
ſlli,
tſnn
Nun
Gimegrt
Mpu
neis
hnuur
AMnuur,
ſlal,
uuſi⸗
Aale
1, 6 Cnt
Utlu
Alant⸗
Ulis
luten
itiurn
4

Meditatio II. 123

ls &) Joan. Caſs. Col. 9. c. 2. Sicut ad ora-
untone Zionis perfelctionem, inquit, omnium
ndunt tendit ſtructura virtutum, ita niſi
at bacjus culmine hac omnia fuerint col-
toüui igata atque compact a, nullo modo
ni frma poterunt, Vel ſtabilia perdu-
Uell rare 8. Joan. Hieroſol. Laſt. Mon.
Ont cap. 5. orabis, ait, ſi vis in perfectio-
ſtwin ne perſeverare. S. Bern. de Ord. Eit.
ſtm tu DEI ſervum ſine intermiſſtone le gere
wment & orare oportet, ne forteè mentem
Amlt vitia præoccupent. Et ad præſens
immn aptiſſimè idem Sanctus in &al.- Clauſt.
tnnn ſic loquitur: Cum die quadam corpo-
nglni valt mannum labore occupatus, de
GPiritualis hominis exercitio cogita-
emt re capiſſem, quatuor ſpirituales gra-
ernel uas animo cogitanti ſé ſubitò obtule-
golstt vant, ſeilicet Lecltio, Meditatio,
lhenm, Oratio, & Contemplatio. Haæc eſt
Cusrehe ſeala Clauſtralium, quäà de terrà in
ri. Cælum elevantur. Cui concordat
Aucl. Ludov. Bloſ. in Sec. Monach. ubi ita
altine diſſerit: interioribus tuis negleltis,
luum exteriora tantum curas, & ſi ſacris
umm Nectionibus, alcjsc, DPiritnalibus
ſon PSE exer-

124 Diei VI.
exercitijs non das diligentem Ope-

ram, &- rarò ad aterna aſſurgas,
Monachus non es. Omnium tamen

appoſitiſſimè ad intentum loquitur

S. Bonav. de Perf. Vitæ & in Opuſc.
de Profect. Rel. lib. 2. &. 69. Revera
Religioſus Orationem aſſiduè non fre-
quentans, non ſolum eſt miſer & inu-

zilis, quin imò coram DE fert ani-

mam mortuam in corpore vivo.
Omnis Religio arida & imperfecta
eſt, & ad ruinam promptioxrx, quæ
Spiritum Divina ſaavitatis non qua-
zit, & pracipunm conamen ad Tu⸗-
dium internæ puritatis non impen-
dit. Et in lib. de 6. Alis Seraph.
gap. 3. Cavenda eſt perturbatio ſtu-
dij devotionis, ex quàfulcitur omnis
vera Religio, & omné virtutis exer-
citium impinguatur. Arida eſt
omnis Religio, Ro- non oleo iſto ſagi-
natur: aſa, is eſt bonorum operum
IKructura, gquæ devotäorationis fre-
quentid non compaginatur, ſicut
paries lapidum ſine cemento. E
Iĩn omni Religione, uabi devotionis
fervor

ſtit
ſcti
e
Aaert

Meron

Aowune
1Dlen,
nnul
, ſſt
l ſe
ſitßin
Nnint
puetih
intt
M I
le ie,
kre
uſft
umnhn
AAnd
ütnt
Wtun
in Mn
luce
ulti

en
9 a
mmntamen
mulminr
And
,69 Nun
ltunft
ier
öſena
pne Nin
. 1
. inpfe
mftmn, 4
NAE
A
rili
,
Nharof⸗

ur .

e
ils
virſ
ngern
initfre
, u
ntt.
edutin

ſent

Meditatio II. 125

fervor tepuerit, etiam aliarum vir-

tutum machina incipit deficere,
appropinquare ruinæ. Talis Reli-
gionis miſerias magis ſpecificè deſcri-
Pit Hieron: Savonarola Ord. Prædic.
poſtquam enim multis ſtudium Ope-
ris Divini, & præſertim Orationis
commendàſſet, ſic concludit: Reli-
gioſi, qui iſta non generent ,ſed
amhulant ſine conſideratione finis
proprij, efficiunt ar tepidi, inquieti,
murmuratores, ambitioſt, iracundi,
loquaces, ſenſuales, hiſtriones, &
aieriores quaàm ſæculares ad pœni-
tentiam. Et niſi DEus per Miſeri-
cordiam ſuam illos revocet, in alia
labuntur pracipitia, à quibus nun-
uam de iberantur. An non
exhorreſcis, mi Candidate, ad verba
tam terrifica. Ergo rebus tuis pro-
ſpice, & ne aliquando, quod DEus
avertat, in tantam miſeriarũ abyſſum
devenias, tuamque dilectiſſimam &
beneficam Matrem Religionem tam
graviter ſaucies, firmiſſimè ſtatue
hujus conditionis obſervationi ex-
. *E 3 actiſſimæ

126 Dies VI.
actiſſimæ te totum dare: Faxit DEus,
ut ita fiat.

MEDITATIO III.
De Exemplis Chriſti, San-
Rtorum, & Perfectorum in hac
materià.

(Onlſidera I. Miram ineſſe exem-
plis vim perſuadendi; hinc
communiter dici ſolet: verba mo-
ent, exempla trahunt. Perpende
itaque attentè, quæ tibi ſolicitudinis
ad Opus DEI, Chriſtus Eſus, exem-
pla reliquerit, quò validius ad hujus
conditionis adimpletionem excite-
ris. Pauca hic ſolm attingam, re-
liqua penitiori conſiderationi tuæ re-
linquens. Primò Chriſtus venit in
hunc mundum, atque in omnibus,
quæ paſſus eſt, fecit & docuit, non
aliud conſtanter quæſivit, quàm glo-
riam Patris ſui, ſicut ipſemet teſtatur
Joan. y. & zo. Egò honorifico Pa-
vem meunm. Egonon quæro gloriam
eamw. Secundò, Dum inſcijs pa-
rentibus remanſiſſet in templo, poſt
. tri-

4

ut

ucet
N: ne
Dutnit
.2 Ie
Funtii
lentes
itch
,N
inuule
znpti
len E
rn
Uina
ent, u
uneilanis
malb
ANunbenen
,un
eGn
una
n nie
1ere
tle

Meditatio II. 127
luih triduum à Matre ſuà Sanctiſſimà in-
terrogatus de causâà ſuæ remanſionis,
I reſpondit: neſciebatis, quia in his,
tn d. quæ Patris meiſunt, oportet me eſſe
Nunnk. ac. 2. Tertiò, Dum aliquando fa-
tigatum exitinere Diſcipuli rogarent
Alcentes: Rabbi manduca: IUle di-
nirſen xit eis: Ego cibum habeo manducce-
lad k re, quem vos neſcitis, meus cibus eſt.
uſtin ut faciam volantatem Ejus, qui mi-
Inen ſet me, ut perfician Opus Ejus. Joſsmn-
Dldemd α. Quartò, Adeò hæc ſolicitudo per-
Him ficiendi opera Patris manifeſtè relu-
Aißztli⸗ cebat in Chriſto, ut etiam ipſi infen-
um ant ſiſſimi Ejus hoſtes eam denegarehaud
nim, potuerint, unde palam eos arguit
mien ſuæ incredulitatis, eò quòd viderent
s enti hæc opera à ſe fieri, nec tamen fi⸗
lommbu dem Ei adhiberent: Oper;, inquit;
itn Foan. 5. quæ dedit mihi Pater, ut
unge perfciam, ea ipſa opera, guc ek
telim Facio, teſtimonium perhibent de me,
fo N quia Pater miſit me: & Joan. 10. ſ
Nelrus non facio Opera Patris mei, nolite
isn. eredere mihi. Quintò: In quadam
mlo, cM oratione ſuâ ad Patrem de ſe ipſo te-
C * P4 ſtatux

A
128 Diei VI.
ſtatur: Ego te clarifcavi lſuper ter- W
Wuer Opus conſumavi, quod dediſti AK
mihi, at faciam. Quapropter Nn
etiam in Cruce, paulò antequam Spi- 1Kn
ritum Patri commendaret „ dixit, umme
conſumatum eſt, videlicet opus, pro- In gl
pter quod veni in mundum. Lon- Conin
Sum nimis foret afferre ſingula, ac mhiil
præſertim, quàm aſſidua, reverens, Uuruni
humilis, attenta, fervens, reſignata, lutlni
conſtansque Ejus fuerit Oratio, om- ikyii
miſſis alijs, ſolùm in horto Oliva- inl
rum, antequam Paſſionem ſuam in- gllom
choaret, orantem conſidera, & ltatule,
omnes bonæ orationis qualitates in aAh
hoc actu invenies. Reflecte igitur mus
animum, & intuere in faciem Chriſti phenn
tui, excita te ipſum Ejus ſanctiſſimis Memn
exemplis, & conclude in omnibus, mmn
quæ agis, & pateris, conſtanter non luluun
aliud quærere, nec de aliâ re eſſe ſo- edN
licitum, quàm de Glorià DElI, ar in ne
Omnibus Glorificetur DEus. Cap. ·gJ. Hindtt
Reg. Sperl DEI nihil præponere, t
etiamſi aliqua incommoda propterea
ſubire oporteat: taliter eſſe huic rei

2* Per-

n,
oder

Meditatio III. 128

, perficiendæ intentum, ut omnes vi⸗
W α deant, & teſtari debeant, te opera-
tois ri Opus DEI, teque ipſum moriturus
Etd ſolari, & in veritate dicere poſſis: O
i DEus animæ meæ, conſumavi Opus
u tuum, quod dediſti mihi &c.
An h. Conſidera II. Exempla Sancto-
lnl, rum hujus S. Ordinis, cujus habitum
Vrnm fumere intendis, ac præprimis Ipſius
Gnen met Sanctiſſimi Patris ac Legislato-
Gridd ris Benedicti, qui tam efficacibus
umih verbis hanc ſolicitudinem ſuis in ſuà
menin Regulâ commendat: an putas Eum
in aliter egiſſe, quàm docuit? 8. Greg.
uinet lib. 2. Dial. ſi quis velit, inquit, ſub-
in zilius mores vitamq Ejus (S. Benedi-
inchi ti) cogneſeere, poteſt in inſtitutio-
lulin ne Reguleæ omnes Magiſterj illius
onntu astus invenire, quia Sanckt us Vir
kmmrmt mullo modo potuit aliter docere quam
releb vexit. De S. Mauro primario D. P.
oα Diſcipulo res clara eſt, quantùm
huic ſolicitudini ſtuduerit, cùm etiam
aponee, Ipſi ſuo Magiftro Benediéto admira-
nen tioni fuerit, qui illum ſæpè, velut
men Regularis obſervantiæ, & virtutum
Ne X*E j omnium

129⁹ Dies VI. 4
& Piſagne en
omnium ſpecimen, cæteris Diſcipu- Iil 1
lis ad imitandum proponebat, ut in Ghes
Ejus vità refertur. S. Lutgerus Epiſ- ac
copus, accerſitus tertiò ab Impera-
tore Carolo Magno, venientibus rne
nuntij's, dum Divinis intereſſet Offi- inohtl
cijs, aliud nihil reſpondit, quàm ſe laine
proximè peracto Officio eos ſecutu- ſuui
rum: cùmque expletà Pſalmodiâ ad Gram
Imperatorem acceſſiſſet, isque ro- mim
gàſſet, cur tot invitatus nuntijs, ve- tbre
nire deſpexiſſet, reſpondit, iia Gune
DEum, & tibi O Rex, & cunctis ho- HMulh
minibus Praæponendum arbitrabar; e h
hoc enim mihi præcepiſti, ecuram lint au
Ppiſcopalem committens, idcirco à namul
Wis vocatus nuntgs, Omnipotentis Aud
Jervitium intermittere inconve- u I
niens judicavi. Hæc paucula ex in- tunmol
numeris perpende, mi Candidate, & Uenh,
diſce Opus DEI cunctis aljis rebus Vlnhe d
Ppræponere, ſi verus Benedictinus, & fanl
ImitatorSanctorum, Patrum tuorum Ahent
eſſe velis. d
Conſidera III. Aliorum quoque
Sanctorum, & perfectionis ſtudio in-
cum-

Meditatio III. 13 1
W eumbentium exempla: S. Macarius
Wnt, per ſexaginta annos in Oratione non
hpuhi fuit negligens, teſte Pallad. hiſt. Laulſ-
thalner Cap. 24. Refert Caſs. L. 2. de Can.
ieii nât. orat. Primis Monachis adeò
iumkl animo hæſiſſe hanc Divinarumrerum
nlt, ſolicitudinem, ut Scripturarum Di-
esen vinarum lectionibus, orationique &
Mimd Operi manuum diebus ac noctibus
len incumberent, ut neque eſcarum ap-
Ruunen petitus, vel memoria, niſi aliâ teriaâ-
Hnit,4 Vè die corporis interpellaret inediam.
G P. Franciſcus Suarez é Soc. JESII di-
Gin cere ſolebat: malle ſe totius ſuæ
,m ſcientiæ, quam tot annorum labori-
i bus comparàſſet, jacturam facere,
miuen quàm unicam horam Orationis in-
mum termittere. mulare igitur hæc
talneti præclara hujus ſolicitudinis ad Opus
Ndcret DEI Exempla, atque firmas reſolu-
lsnin tiones concipe de hac ſecundà con-
n& ditione, ſecundàùm omnem poſſibili-
nuonn tatem impoſterùm obſervandà. Pe-
te gratiam &c. =ðð
n googde
tudor⸗ » P9e DIEI
N

132 Diei EIl.
DIEI VII.

MEDITATIO I.
De Tertiâ Conditione boni

Novitij, ut ſit ſolicitus ad Ob e-

dientiam.

Oaſadera I. Quaàm felix eſſet

Viator ille, qui inter avia & de-
via conſtitutus: tam fidum nactus
eſſet ductorem, quò dirigenteſecurè
ad deſideratam Patriam pertingeret.
Hæc tam ſingularis felicitas tibi ob-
tigit mi Candidate, ecce enim San-
tiſſimus Legislator Benedictus tibi,
inter millena à Cæleſti Patria aber-
randi pericula, ſe fidiſſimum Ducto-
rem offert, tibique diſſertis verbis
viam ſecuram, quâ ad DEum & bea-
tam Patriam pertingas, comonſtrat.
Auſculta igitur attentè, quid Idem
Sanctiſſimus Pater tibi in aurem di-
cat: Sientes Fratres, inquit Cap.
27. J. Reg. per hanc Obedientiæ viam
ſé ituros ad DEum. Ecce pietate
ſuà demonſtrat tibi Dominus viam

vitæ

1e

(

iide
Kncter
teähun
Ahurerr
CM
ſucvt
onni
Colendrn
duain
lcrer
re
nin n
ſlr/
hahetene
llmgi⸗
lon
eil
Mers
bke!
oe
nen
nd

fter
ttwel

n lr
teranid
fnn
tgeneſen
ein
cnuni.
lcstninde.

Acdrth
Mni abe

un Docke
itts verti
unber
vfhonttrat
Glchlen
Aren dl.
lt,
ievien
e dieute
Eus in
ſit

Medidatio I. 133
vitæ! quid igitur ſupereſt, niſi ut
hanc admonitionem & inſtructio-
nem pij Patris libenter excipias, &
effieaciter compleas, nec tardes in-
gredi hanc regiam viam per veram

& ſinceram Obedientiam.

Conſidera II. Quis verus obediens,
ſeu quis ſit, & dici mereatur verè
ſolicitus ad Obedientiam, nimirum
ille omnis & ſolus, qui toto corde
contendit habere illas conditiones,
quas Sanctiſſimus Legislator in S. Re-
gulâà circa hanc virtutem, præſertim
Cap. 5. præſcribit. Prima & eſſentialis
Conditio virtuoſæ Obedientiæ eſt,
Obedire ac ſi Divinitas imperetur.
Nota hoc benè mi Candidate, quia ſi
hoc ſolùm deſit, etſi ſis ad omnẽ nutũ
Superiorum & Confratrũ promptiſ-
ſimus, etſi omnia ad amuſſim adim-
pleas, etſi difficillima aggrediaris,
nunquam eris verus obediens, qua-
lem vult eſſe Diſcipulum ſuum S. P.
noſter. Non exigit Ille Obedientiam
à ſuis militarem, aut politicam, ſed:
Religioſam & virtuoſam, qualis nun-
*PFy quam

134 Diei VII.
quam erit, niſi motivo verè ſuperna-
turali innitatur. Sunt aliqui quaſi
naturaliter propenſi ad cuivis obſe-
quendum, etiam cum aliquo ſuo in-
commodo, ſed non ſunt Obedientes
virtuoſi, & facilè à ſuàâ iſtà naturali
Obedientià totaliter deficiunt, ſi vel
Juperior „vel modus præcipiendi,
vel res præcepta naturali eorum ge-
nio non undequaque arrideat. Qua-
lis eſt tua ad obediendum propenſio
mi Candidate? Prima tua cura & ſo-
licitudo ſit, ut fundetur in motivo
ſupernaturali, acſ Divinitus impe-
retur. Secunda conditio eſſentialis
eſt abnegatio proprij judicij & volun-
tatis, ut non ſuo arbitrio viventes
(verba ſunt S. P. c. y.) vel deſiderijs
ſuis & voluptatibus obedientes, ſed
ambulantes alieno judicio & impe-
rio, in Cænobijs degentes, Abbatem
ſebi præcſſe deſiderant. Non enim
ſufficit adimplere, quod præceptum
eſt, ſi ratio aut voluntas obmurmuret,
aliterque fieri debere aut judicet, aut

velit. Tertia conditio eſt, ut Obe-

dientia

1.

alalt
1, A
runen.
n M
ulan
Varis dd
togzirh
Obelarnn
l icte
Hultorte
Knndke
Mn ddn
ckenre.
leeni/
lkain

N
ln

nEnit
Utkhonm
Angantil
Alun
60,
miili
n
itte

Allpem
n Glul
ennbcble.
Uninn
1Oheüen
unrt
feint ld
Urrchiene
kennnge
et,
mmen,
WeN
kinnin
ſnie
ond
Gohe.
1ojventel
ſen,t
Gne, ,
inſe.

Aeten

on erin
ceptun
Uumurer⸗
cet, au
ue
Cend

Meditatio I. 135

dientia iſta ſit velox, moram pati
neſcia, & ut S. P. exigit, quaſi mo-
mentanea. Qui moras nectit, ſecun-
dam aut tertiam juſſionem expectat,
aut ſi opus ipſum effugere nequeat,
varias excuſationes, dilationesque
excogitat &c. non eſt ſolicitus ad
Obedientiam. Quarta, ut ſit uni-
Verſalis, id eſt, extendens ſe ad omnia
licita & honeſta, quæ non ſunt contra
vel ſupra Regulam, conformiter
Inſtr. 61. Præceptis Abbatis in omni-
bus obedire. & Grad. 3. humil. Omni
obedientid ſe ſubdat Majori etiam
usque ad impoſſibilia juxta cap. 6.
S. Reg. Quinta, ut ſit hilaris & ex-
pedita, quia hilarem datorem diligit
DEus, & triſtitia vultús vel cordis
impedit bonum Obedientiæ coram
DEO & hominibus, redditque ipſa
mandata graviora. Denique ut ſit
conjuncta Humilitati & Patientiæ, id
eſt, ut juxta Grad. z. humilit. in ipsa
Obedientia duris & contrarijs rebus,
vel etiam quibuslibet irrogatis in-
Juris, tacitä conſcientid patientiam
am-

136 Diei VII.

amplectatur, & ſuſtinens non laſf-
ſeſcat vel diſcedat. Has conditio-
nes cordi tuo imprime mi Candidate,
& ut hujus ſummè neceſſariæ virtu-
tis, in quà Humilitati conjunctà Spi-
ritus Religionis Benedictinæ conſiſtit,
efficiaris poſſeſſor, omnem operam
impende, ut has conditiones ab hoc
momento exactiſſimè complere con-
tendas.
Conſidera III. Quæ ſint adjumen-
ta pro hac virtute & conditione com-
paranda. Primum eſt, in perſonâ
Superioris conſiderare ipſum DEum,
qui dixit, qui vos audit, me audit,
E& qui vos ſpernit, me ſpernit. Nam
reverà Superiores ſunt Vicarij DEl in
terràâ, & quà talibus eis omnis reve-
rentia, amor & obedientia eſt exhi-
benda, etſi Superiores ſint defectuo-

ſi, vel dyſcoli, quia de his major mer-

ces acquiritur, & S. Petrus præcipit
Subeſſe dominis non tantum bonis &
modeſtis, ſed etiam Ayſcolis. I. Pet. 2.
Hæc conſideratio eſtmaximi momen-

ti, & præſertim initio omni ſolicitudi-

ne

N

nk,
0.
entes
addurn
ctisKnon
nret,
lne li
tllenm
iinn
Uiride
dme
n, u
Uenni ein
un Iuun
uut,
Nerinm

Auomnön

DAund
herel
ni
Ke, ⸗
Kchtn
Eeteguie
alli
nii

en
ucnlti⸗
tiriette
ltare
Lonemnad
Nnront
menchen
tonezzbhe
nplercvn

rthfmen
dudtioneor⸗
t in ſtin
elunlin
Kt,
ur Nn
aiiDrlin
nnisreſe⸗
1ek exhi’
bekeluo⸗
Mmorner
Erechit
“
1.et.),
Dimomen
llcrn
1

Meditatio I. 137

/ne curanda, ut ſic bonus habitus ac-

uiratur. Secundum eſt, elicere
Kequentes actus abnegationis pro-
priæ voluntatis in rebus modicis, etiã
licitis & non prohibitis v. g. mi D Eus
amore tui, propter te nolo hoc videre,
audire, loqui & . per ſimiles enim
frequentatos actus acquiritur habi-
tus ſe ipſum abnegandi etiam in rebus
majoribus, & paulatim mactatur illa
fera peſſima, nimirum voluntas pro-
pria, quæ tot animas devorat, ac
æternis etiam cruciatibus addicit,
nam ut ait mellifluus Doctor: cſſet
prepria voluntas, & infernus non
erit. Tertium, Divinam Providen-
tiam in omnibus conſiderare, Ejus-
que duétum in diſpoſitionibus Supe-
riorum, beneplacitum ſuum per eos
exequentis, agnoſcere, atque inſtar
parvuli ſe dirigibilem & tractabilem
exhibere. Hæc amplectere mi Can-
didate, & optimè te comparabis, ut
ſuper te requieſcat Spiritus Benedi-
Gtinus, qui uti dictum eſt, in verâ
Obedientià & Humilitate conlii.

138 Dies VII.
MEDITATIO II.

De motivis excitantibus ad
executionem hujus tertiæ
Conditionis.

Onſidera I. Qualiter Sanctiſſi-
mus Pater volens ſuis Diſcipulis
penitùs implantare amorem & exer-
citium Obedientiæ, eos ad hoc effi-
ciendum varijs motivis & potentibus
conſiderationibus excitet, dum Cap.
J. quatuor ejusmodi conſiderationes
proponit, quæ ritè in animum demiſ-
ſæ, certò certiùs hanc virtutem in-
enerabunt. Prima eſt Amor Chri-
i: qui nihil ſibi Cbriſto charius exi-
ſtimant. Secunda eſt obligatio Sta-
tůs, propter ſervitium Sanktum,
quod aſl, ſunt. Tertia eſt metus
gehennæ: propter metum gehennæ.
Quarta eſt gloria Cæleſtis: propter
gloriam vitæ æternæ. De primdà iſta-
rum conſiderationum agetur Medit.
Jeq. nunc expende, mi Candidate,
tres poſteriores, teque iisdem ad
hujus

NA

PVrurs
4. Nü
dcgen
it, ul
ium Ms
Dl.
ſneſendl
Nlbnlgr
tting
eito Kn
PEMnnee
hewonme
Gen Un
mnbin
uinat
AElinun
hmmnn
peni
nintrin
UrnN
uenaln
ren
nndi
ln

.

I

tuttu
lis e

lter Snat
lisDlet
Dren ek
A hoe e
Cwwerib
aw, un
oorlcentte
ninunten
eMialen
ArCh
Mriureyß
lvatio
cn
1elmetus
gelemn
8: pe
.nr M
Cmdidate,
ſen /
U

Meditatio II. 139

hujus virtutis continuum ſtudium

excita. Primdò itaque perpende &a-
tum, ad quem veniſti. Status iſte à te
exigit, ut ſis Regularis, Abrenun-
tians, Miles, Viator, Studioſus, Ser-
vus DEI. At nihil horum eſſe potes
ſine verâà Obedientiàâ. Regularis ſi-
quidem Regulæ, Abrenuntians alte-
rius arbitrio, Miles Duci, Viator via-
rum perito, Studioſus Magiſtro, Ser-
vus Domino ſuo obediat, neceſsè eſt.
Vis ergo vivere conformiter Statui,
quem aſſumis? eſto Obediens: &
quamvis in Novitiatu voti vinculo
necdum adſtringaris, DEO nihilomi-
nùs & Fundatoribus, alijsque DEO
juxta Statum in verâ Obedientià ſer-
vire cupientibus, quorum locum
occupas, eris injurius, ſi voluntati
propriæ in Novitiatu penitùs abre-
nuntiare recuſaveris: ut nihil dicam
de periculis, quibus te exponis etiam
ſuo tempore ipſum votum ſolemne
prævaricandi.
Conſidera II. Alterum motivum
excitans ad Obedientiam, quod eſt
met us

140 Diei VII.
metus gehennæ. O potens motivum
nonne mi Candidate è Sæculo ad Re-
ligionem veniſti, ut maximè horren-
da gehennæ incendia evaderes? Quis
ergo tibi ſenſus foret, ſi te ipſum de-
nuò in eadem præcipitares. Facit
hoc voluntas propria, cui niſi abre-

nuntiaveris, perdet te. Ipſa eſt, teſte
Doctore Mellifluo ſerm. II. de diverſ.

quæ in poteſtatem tenebrarum denus

rediit, quz nos iterum ſubdidit mor-
Zis imperio, & quæ ſola deinceps
damnare poſſit animas noſtras.
Quod idem non obſcurè inſinuat
Sanctiſſimus Legislator noſter, dum

Cap. z. inobedientibus Diſcipulis

mortem minatur dicens: & tunc de-
mum inobedientibus curæ ſuæ ovibus,
zana ſit ipſis Er e ee ipſa mors.
Quem locum Interpretes non ſolùm
de temporali, ſeu juxta modum lo-
guendi S. Script. de primâ, ſed etiam
e æternàâ, ſeu ſecundâ morte expo-
nunt. Certum eſt, inquit Edmun-
dus Martene in hunc locum, inobe-
dientes Monachos utramque, &
tem-

mmen,
erl,
e do
n Nowint
ammmz,
Miun
En

Cummzaum

Couihr,tn
Pndunt
Ommm
Vrlen
fmdumt
Amzush
laletine,
Wenlls
iin Abn
E dnri
tſeh rit
urſonn
Anls Vi

UnßI
Ue m
ſte

utotinnn
GnldacN
Ubonen
llered
Irifime
Ntnres u
,Cuinilih
eIl Erer
wnen
Milte
l liu
nnt ti
Mud i
Nuln An
6 Mäun
tuel
sonihe
nn
ronſolun
nocum lo
eeletim
oteenpo⸗
itanun
n, obe
lle, d
ten

Meditatio II. 141

temporalem, & æternam mortem
promereri, utpote qui Abbatem,
Ejusque doctrinam contemnendo,
non hominem, ſed DEum ipſum
ſpernunt; lpſe enim dicit Doct oribus:
qui vos ſpernit, me ſpernit. cab. 5.
F. Rꝑ. Exemplis hujusmodi horren-
darum pœnarum non difficulter hæc
confirmari poſſent. Tu interim, mi
Candidate, tantùm exhorreſce pro-
priam voluntatem & inobedientiam,
quantùm utramque mortem, tem-
poralem videlicet & æternam, ſeu
ipſam damnationem, exhorreſcis: &
& contra tantùm dilige Obedientiam,
eamꝗque ſectare, quantùm deſideras
ab hisce malis æternaliter immunis
exiſtere. Submitte te lubens in præ-
ſenti vitâ ſuaviſſimo Obedientiæ ju-
go, ne ſecùs vitâ functo, invito tibi
imponatur jugum intolerabile, quod
tamen nullis viribus excutere Vale-
bis.
Conſidera III. Tertium motivum
Obedientiæ amplectendæ, nimirum
Gloriam vita aternæ, O beata Pa-
tria,

142 Dies EII.

tria, quis tui amore & deſiderio ſuc-

cenſus, non promptiſſimè ad modi-
cum tempus renuntiet arbitrio & vo-
luntati propriæ, ut in te perpetuèò
poſſideat, quod velle & optare po-
teſt! O felix Obedientia, quæ tam
ſecurâà & facili vià ſuos ſequaces ad
Cæleſtem Patriam perducit! Obe-
dientia, ait S. Joan. Clim. Gr. 4.
ontanea mors, ſécurum periculum,
imediataapud eereshezeneze
navigatio, confertum ad dormien-
dum iter, utique ſomno illo ſuaviſſi-
mo, de quo Pſ. 126. dicitur: cum de-
derit dilectis ſuis ſomnum, ecce hare-
ditas Domini! Teſtatur Sapiens
Prov. 21. Obedientem de ſuis hoſti-
bus triumphaturum: Vir obediens
loquetur victoriam. Sed nunquid
Victoria iſthæc carebit ſuo præmio?
nequaquam. Ait enim Divinus Spi-
ritus alio in loco Apoc. I. Vincenti
daboedere deligno vitæ, quod eſt in
zaradiſo DImei. Labora igitur ſi-
cut bonus miles Chriſti, certa virili-

ter medijs fortidimis, atque præcla-

TIS

1
Aent
7 Mohrn
EulKerin
N.
warane
Utennn
opbenon
(in,
yam
usſr⸗
Uin dnin
unud
hancture
Ptltnene
uumn e⸗
kunipe
Innkr
Uilibeci⸗
lent
Eehnut
im
Uendene
trart
in

Meditatio II. 143
troſe Obedientiæ Armis: vince volun-

Nalnod tem ropriam, ſi tam ſuavi epulo-
Ui-. æternaliter in paradiſo Cæleſti ſatiari
umenh exoptes. Intuere inter glorioſos
Sanctorum choros, & innumeros tui
,un Præſertim Ordinis Sectatores, quan-
us to præmio veri obedientes gaudeant.
tcrl , Oidam, inquit Roſvv. in vit. PP.
IIn,, ib. 3. n. I4I. ex Patribus in extaſi
rndn, poſitus vidit quatuor Ordines ante
en DEum, & primus quidem erat infir-
A, mantium, & gratias agentium DEO-
minhm ſecundus verò erat eorum, qui hoſ-
Güm a pitalitatem ſectantur, & in hoc ſtant
Ga . & miniſtrant: tertius illorum, qui
ures ſolitudinem ſectantur, & non vi-
Elishof dent homines: quartus verò illorum,
rdelen qui propter DEum & Obedientiam
dmnII ſoliciti & ſubiecti ſunt Patribus. Erat
emd ergo cx illis tribus Ordinibus hic Ordo
Uums . Superior, qui Obedientiam exhibe-
uni bat, & utebatur torque aureàâ, ac ma-
lctu joré gloriam præ cæteris poſſidebat.
nigtr. Dixit autem Senex ei, qui ſibi hoc in
tkrl. extaſi demonſtrabat: quare hic Or-
eetr do quartus majorem Cæteris gloriam
I e habet?

dt

144 Diei VII.
habet? ille autem reſpondit ei dicem el
quia iſti omnes alij habent aliqua n, N
requiem, adimplendo (quamvis in k,ns
bonis operibus) voluntates ſuas,
Obediens autem propriam volunta- 1, hard
tem relinquens, pendet in Patris vo- PKtn
luntate jubentis, & ided majorem Imt mn
præ cæteris gloriam eſt ſortitus. Age luun
ergo, mi Candidate, abnega volun- lucil
tatem propriam, eamque ad omnem k
nutum Superiorum expeditam habe; (n
& hoc conſtanter usque ad finem vi- nhi,
tæ magis magisque ſemper proficien- duin
do, & tu quoque huic quarto Ordini nntii
annumeraberis, ac præ cæteris majo- NMirzin
re gloriâà perfrueris &c. na⸗
mtefee
MEDITATIO III. r
De Amore & Exemplis Chri- u⸗
ſti & Sanctorum, excitantibus ehumg
ad hanc conditionem adim- dd
plendam. n
Onſidera I. Quantùm te Chri- einan
ſtus dilexerit. O quis hoc ſa- n
tis

,

blkelleen
den Uina
(nnt,
mmg in
rumhm
ctinlbinen
led nir
Crtins A
repn ſoln
Uealomnen
umbde
lenuinenn
erſhhin
umb
enin

OII
PlsChi
tantibru
Ad.

nte.

uhoel⸗
Phrt

Meditatio UII. 145

tis explicet! propter te venit in hunc
mundum, humanam naturam aſ-
ſumpſit, natus in ſtahulo, reclinatus
in præſepio, vitam ſuam in pauper-
tate, doloribus & contemptu cæpit,
egit & abſolvit. Tx Tu mi JEſu, ex-
clamat amore Divino ſuccenſus
S. Franciſcus Xaverius, totum me
amplexus es in Cruce, tuliſti Clavos,
Lanceam, innumeros dolores, ſudo-
res & angores, ac mortem, & hac
propter me, ac pro me peccatore Nunc
ex te quæro, mi Candidate, amasne
tantum tui Amatorem? potésne in
veritate reſpondere cum Petro: Ti
ſcis Domine, quia amote. Verùm
unum adhuc à te requiro, ut opere
probes, quod verbis conteſtaris:
Filioli mei, monet S. Joan. I. Ep. c. 2.
non diligamus verbo, neque lingud,
ſed opere & veritate. Unde S. Greg.
ait: Probatio dilectionis exhibitio
eſt operis. Sed quæris, quibus ope-
ribus tuam dilectionem probare de-
beas? de hoc audi D. Paulum 2. Cor.
J. Charitas Chriſti aurget nos, at qui
*C vivunt,

146 Diei VII.
vivunt, NB. jam non ſibi vivant,
ſed Ei, qui pro ipſis mori uus eſt. Hoc
ergo ſit Opus tuum, non amplius tibi,
id eſt, pro tuo arbitrio & voluntate
vivere, ſed ipſi Chriſto per humilem
tuæ voluntatis ſubjectionem, ad
omnem nutum IIlius, & Vicariorum
Ejus. Atque hoc eſt motivum illud
fortiſſimum, quo 88. Pater Filios
ſuos ad Obedientiam, omnibus nu-
meris abſolutam, excitare nititur,
nimirum, ct nihil ſibi Chriſtocharius
exiſtiment. Huic ſi inſuper conſide-
rationem- Ejus perfectiſſimorum-
cyemplorum, quæ tibi in hac Obe-

dientiæ virtute præbuit, adjunxeris,

continere te haud poteris, quin ar-
dentiſſimò affectu hunc Obedientiæœ

Magiſtrum & Ducem ſequi deſideres

& proponas. Perpende itaque, qua-
lIliter Amantiſſimus Salvator tuus to-
tam vitam ſuam in continuo Obe-
dientiæ exercitio conſummaverit:

nam teſte S. Paulo ad Phil. 2. Factus

obediens usque ad mortem, mortem

autem Crucis. Obediens fuit æterno

Patri,

Neni

Merdn
Sccamd
,Crnk
1Aduncind
etdoronet
Uluhilmm,
konboann

bn nr
Eeprchn
Moe,a
nedend
dn Akei
lillue
Manauenl
kſeahee
umiln,
un he
ecs ve
it ert
ſontu
knent

lea

Meditatio III. 147
Noinz,

H Patri, Matri ſuæ, S. Joſepho, homi-
miutb, nibus etiam ſceleratis, iniquis Judi-
Enierte cibus, Carnificibus „hoſtibus ſuis,
HKZ & adhuc indies obtemperat voci Sa-
lorn,1 cerdotum, etiam nefariorum & abo-
ſemen Winabilium, quique peſſimis inten-
Ninmie tionibus conſecrant, ut ſe ſpeciebus
Mekiu Panis & vini ſupponat. Obediens
“ fuit in omnibus, ſine ull exceptione,
in rebus, quas videbat longè melius
han poſſe præcipi, in rebus ex animi com-
motione, ex perversâ voluntate, il-
lum perdendi ſtudio „imperatis, in
rebus difficillimis, doloroſiſſimis
probroſiſſimisque, usque ad mortem,
mortem autem Crucis. Et verò per
i ⁰s Prophetæ ſic loquitur Iſ. 50. Ego
helet don contradico retrorſum non abij,
elcen Corpus meum dedi lercutientibus,
ee. g, gena, meas vellentihbus , Faciem
tine meam non averti ab increpantibis
no 0e. S. conſpuentibus in me. Imprime
mie hæc penitùs menti tuæ, ne unquam
1 F excidant, ut eorum memoriâ & con-
uuftet ſideratione te ad imitationem exſti-
itnem mules. .

Dun *G2 Con-

herait
dlmer.
rCe
gureri⸗
Joinr

148 Diei VII.

Conſidera II. Exempla Sanctorum,
qui per Obedientiam perfectam ve-
ros ſe probàârunt filios ſui, tuique
SS. P. Benedicti. S. Maurus, ut S.
Placidum extraheret ex aquis, juſſus
eſt à S. P. Benedicto, ut curreret, Ipſe
ad S. Patris imperium concitus per-
rexit, atque usque ad locum, quò ab
undâ Puer deducebatur, per terram
ſe ire exiſtimans, ſuper aquam cucur-
rit, ut omnibus mirabilis Obedientiæ
exemplo eſſet. S. Greg. Aib. 2. dial.
S. Bardo Arch. Mogunt. quemdam
Monachum inobedientem aſperè in-
crepavit, docens totius Divini Ser-
vitij ſummam, eſſe Obedientiam,
propter quod, inquit, & Chriſtus
factus eſt obediens usque ad mor-
zem. Mabitll. ſæc. 6. p. 2. P. 29. S. Ger-
Vinus Abbas Cetulenſis in Pontivo,
poſtquam ſactus eſt Monachus, erat
omnibus obediens, atque ob hoc
omnibus charus. Idem pag. 3360.
S. Vulſtanus Ep. W'igor. tantæ erat
Obedientiæ, & erga Prælatos ſubje-
Gionis, ut quodlibet Superioris præ-
ceptum

N

Adnon
n, N
cwam
n egel⸗
Unl 0
rone En
ternunmum,
Neleueh
Pumn,un
tntnern
lrſgin.
(en
oelumren
Cenime
tſcian
Ukutcan
Monn
1A ön
Ene::
tet
4 led te
ne⸗

hulonn
fimn ve.
ii ticſe
n Nd.
ls
Cunerenle
Cnetuf
cun,i
Dertenn

Guunclan

SDrbentn
rntn
ten ,r.
DE
Hegentinm
EChrſu
e 10 mn
19,0,
ontiro,
his, ert
1e ob ho⸗
G. 33.
Lntrert
s ſol⸗
gorsnn
Ceptu

Meditat’o IIn. 149

ceptum durum, quamvis videretur
aſperum, ſtatim tamen producebat
velle, quamvis non ſuppeteret poſſe.
Idem pag. 54;5. S. Dominicus Abbas
Exilienſis Obedientiam omni animi
Virtute & ſtudio eſt proſecutus, ab-
renuntians proprijs voluntatibus, &
perſerutando Exempla Sanctorum-
Virorum, intellexit hanc virtutem
eſſe fundamentum omniũ bonorum.
Idem pag. 2 95. B. Petrus Damianus
Card. dicere ſolebat, quò audientes
hoc ſui exemplo efficacius ad Obe-
dientiam provocaret, quòd ſi olim
quid ſibi cum obedientiæ additamen-
to præcipi contigiſſet, adeò verbum
hoc illicò terrore illum concuteret,
ut nullà injuncti operis difficultate
ab ipſius executione retardari vale-
ret. Idem pag. 253. Dilige ergo, mi
Candidate, Gbeckientiam „ DEO &
hominibus tantoperè dilectam, téque
totum loco tertiæ Conſiderationis
accenſiſſimo affectu DEO tuo in ho-
locauſtum Obedientiæ immola.

*D 3 DIEI

150 Diei VIII.
DIEI VIII.

MEDITATIO I.

De quartà Conditione boni
Novitij, ut ſit ſolicitus ad op-
probria.
Onſidera I. Quid ſit eſſe ſolici-
citum ad opprobria, certè non
aliud, quàm eſſe verè & toto corde
humilem, ut autem probè intelligas,

in quo vera & ſolida Humilitas, cui-

vis Novitio & Religioſo, præſertim
Benedictino, tantoperè neceſſaria,
conſiſtat, icalam illam hodiè conſi-
derandam propono, qua reôëtà ad
culmen ſummæ, quæ in hac vitâà ob-
tineri poteſt, perfectionis, Deumque
Ipſum pertinges. Scala iſta non eſt
alia, quàm illa, quam SS. Pater &
Legislator noſter caρρ. 7. erigit, ſcala,
inquam, Humilitatis, cujus Aſcenſo-
ribus promittitur in hac vità Chari-
tas perfect a foras mittens timorem,
& in alterà exultatio illa Cæleſtis,
quam oculus non vidit, nec auris
audi-

ter
Se. loh-
6sCe
odes
aladimp
lotenege
Norti,
Wurna
Nenugyan
Anenin
Kikt,
eond
POento
nides,
Mihn
Chin
Ale ſe
unmen
Uiglmer
Bhrhes
meitd
Aelan
.

.

I
f01
timinn
lib

6,certen
Ccho ort
Nirelgs
mg,
,nin
Anck,
Noec.
l
neniod⸗
Deunee
lanonel
Darer 40
Pitſelk
Aloenlo.
len.

moren
Celſti
ec u
ℳ

Meditatio I. 151

aundivit, nec in cor hominis aſcen-
aſcendit. In hac ſcalà per duodecim
gradus deſcribuntur exactiſſimè ſin-
gulæ actiones & officia verè humilis,
quæ ſi adimpleveris, habebis ſine du-
bio hanc quartam conditionem boni
Novitii, & Religioſi Benedictini.
Quò autem ad hujus ſcalæ aſcenſio-
nem magis animeris, præter ſpem
tanti præmij, tum in hac, tum in al-
terâà vità, inſpice inſuper aſcenden-
tes & deſcendentes terreſtres Ange-
los, Sanctos, inquam, & perfectos
homines, ac præprimis Humilitatis
Magiſtrum & Exemplar abſolutiſſi-
mum Chriſtum Eſum, qui à primo
Sanctiſſimæ ſuæ Conceptionis mo-
mento usque ad mortem, in conti-
nuo profundiſſimæ humilitatis exer-
citio conſtanter perduravit, ad An-
gelos hominesque ſtupore defigen-
dos, ut meritò præ cæteris hanc vir-
tutem à ſe diſci voluerit, Matth. 11.
Diſeite àme, quia mitis ſum, & hu-
milis corde.

*D4 Primus

152 Dieiè VIII.
Primus itaque Humilitatis gradus
eſt vZmor Domini: & optimè, quia
znitium Sapientie TLimor Domini.
Hic primus lapis fundamentalis eſt
ctotius ſtructuræ ſpiritualis, vel ut
accommodatiùs loquar, hic eſt ille
gradus, ſine quo ad ulteriorem aſcen-

di non poteſt; quemadmodùm enim

ſecundum & tertium &c. neceſſariò
ſupponit præceſſiſſe primum, ita re-
liqui omnes gradus, hujus & aliarum
vVirtutum, vmorem Domini neceſſa-
riò præſupponunt. Unde Eccl. 27.
dicitur, & non in Lmore Domini te-
nueris te inſtanter, eitèò ſulverte-
zur domus tua. Porrò indicia &
effectus hujus Timoris ſunt Primò
Horror ingens & ſummus omnis pece-
cati, non ſolùm mortalis (quod hor-
rendum dictu & cogitatu eſt, præſer-
tim in homine Religioſo) ſed etiam
Venialis, maximè deliberati. NRcun-
dè, Fuga occaſionum culpabilium
DEum Optimum etiam leviſſimè of-
fendendi. Tertiò, Fuga oblivionis
eorum omnium, quæ ſibi, ſive ut
Chri-

, We
rbunk.
Ertionn
WWro
Pint, Nn
n. bun

nin, Il
nikleh
eneladn
nnDenn
Almndmn
Kno
Tendar
iſn lhi
Ulun,
licghe
Uiunbe
Uimhel
Gtgelit
Uwarin
Torho
A hobe
lyolt

tchgrad
ine, gli
n iniz,
tnnhhel
n NI
Phenite
lnoclmein
ſe Neteſin
nun ir
heKn
Npirees
Unei,
Mepat⸗
Vtciz6
lt yin
omnder
d
reer.
lletian
Neu,
hubilum
fllmdo⸗
Oliond
ſen
C

Meditatio I. 153

Chriſtiano, ſive ut Religioſo facien-
da incumbunt. Quarto, Vigilantia
in cogitationibus, & deſiderijs, & il-
licitorum- repentina compreſſio.
DQuintò, Abnegatio voluntatis pro-
priæ. Jextò, Cura ac æſtimatio re-
rum minimarum. Deprehendisne
in te hæc indicia? An non eorum ac-
quiſitioni, aut ſi jam habes, conſer-
vationi te ſeriò impendes? Verùm
cave, ne locò hujus ſolidi & virtuoſi
Timoris Domini, alius quidam timor,
qui mundanus vel humanus dici ſo-
let, in cor tuum ſubintret. Timet
iſte mala penæ & damna, quæ ab ho-
minibus infligi poſſunt, aut etiam
ipſam offenſam, diſplicentiam, &
disgratiam hominum, & tunc pro-
priè& Reſpectus humanus dicitur: ti-
mor iſte niſi ſubordinetur Timori Do-
mini, iſtum perſæpè penitùs ex corde
hominis depellit, & quaàm vile, in-
uietum, varium, inſtabile & abje-
um eſt cor hominis, hunc humanũ
timorem habentis! Tu mi Candi-
date, depoſité & expulsò penitùs
. *D5 hoc

154 Diei VIII.

hoc noxio timore, & verecundiâ vi-
tiosâ, ſedulò, ſanctè & ſincerè omnia
perage, acſi præter DEum & te nul-
lus eſſet in mundo. Sed è& contra
in Timore Domini eſto totä die, quia
habebis ſpem in noviſſimo, & praæſto-
latio tua non auferetur. Prov. 23.
17.
Conſidera II. Secundum, Tertium,
& Quartum gradum Humilitatis.
Conjungo hos tres gradus, quia or-
dinantur & neceſſarij ſunt ad veram
Obedientiam, quam jam aliàs dixi
eſſe ab Humilitate i nſeparabilem, &
hac ratione etiam inter gradus Humi-
Jitatis numeratur. Secundus docet
abnegare voluntatem- propriam-,
quod fieri poteſt & debet. I. Per ac-
acuratam obſervationem diſtributio-
nis temporis, non ſolum quoad ipſum
tempus, omnia peragendo præſcriptô
tempore, aut quoad ipſam ſubſtan-
tiam operis injuncti, ſed etiam quoad
modum ſingula peragendi, interiùs
videlicet ex bono & ſupernaturali,
Præſertim Divini amoris & propriæ
vir-

n
woue
KeOds
inoen
n rerni
ded,
Oürs Rin
toemti
(ts, A
Kten
ioede
ſetk 3
Cuntlt
nepnine
Nuliten,
iſe
Amadi
A lr d
Al dn
Kie
iend
Molln
1 10 n
em
lrto

ſgranil
ceom
inktenl
Roanre
nicn
4
m, 6
j 4 1 kon,

Lon erir
Hhnlir
n, nn
wradren
luntin
EuNR
,o
Mopriun
l.ber
bilnboro⸗
Vuciin
nrſeipt
nbtan
mgnor
Unteris
muturdl
Nonn

Meditatio I. 155
virtutis motivo, intermixtis etiam
pijs affectibus, exteriùs verò cum
omnimodà exactitudine, aſſiduitate,
non intermiſcendo impertinentia,
modeſtià, cæterisque circumſtantijs
cuivis actioni proprijs. 2. Per ul-
troneam obſequioſitatem in rebus li-
citis, ac voluntati propriæ magis
repugnantibus. 3. Per promptam
abnegationem voluntatis propriæ
in alijs occaſionibus quotidianis, &
Alando que etiam extraordinarijs.
quantas & quàm ſpecioſas tibi hæe

abnegationis exercitia in Cœlo coro-

nas nectent, ſi propter DEum con-
ſtans in ijs perduraveris. Tertius
Gradus præſcribit Obedientiam Ma-
Joribus Exemplô Chriſti exhibendam.
Sed de hac die præcedenti latiùs
actum eſt. Quartus denique gradus,
Obedientiæ Patientiam & Manſuetu-
dinem jungendam eſſe docet: cùm
enim nec poſſint, nec debeant ſemper
præcipi, ad quæ ipſimet inordinatè
propendemus, ſed ſæpè, exigente con-
ſcientiâ & ratione, præcipiantur dura,
*66 volun⸗

156 Dies VIII.

voluntati & inclinationi propriæ, aut
etiam innatis quaſi honorum punctu-
lis contraria, Patientiam & Manſue-
tudinem Obedientiæ jungas, oportet,
nec inde animo laſſeſcas vel diſcedas,
relinquendo præ tædio & amaritudi-
ne animi etiam benè cæpta, ſed po-
tiùs viriliter agas, ac confortatòô cor-
de ſuſtineas Dominum, recogitans,
quoniam per multas tribulationes
oportet nos intrare in Regnum DEI,
Ipſumque Chriſtum, quem ſecuti ſunt
omnes Sancti, oportuiſſe pati, & ita
intrare in gloriam ſuam. Tuné me-
lior Chriſto, Virgineà Matre, San-
Gtis Apoſtolis & c. ut aliam ad Cœlum
viam tibi parari optes! O qui flam-
mas perpetuas, tenebras exteriores,
ſtridorem dentium, fletum ſempiter-
num &c. ante mentis oculos redu-
ceret, quàm levia reputaret omnia,
quæ in hac terrâà tam dura & aſpera
Videntur!

1
rD

De
ogrn

Coe
un
un en
Dnnicrt
tet, um
Dermude
enine
mpcei⸗
ttetent
Amncr
ſeu la
e en

1

i ſorn

nnu⸗

inlturn
ſece

Ue⸗

Eeprie,
nunc
nlirhe
NS
Swlcltehr
Ammrin
t, t
Nrrhen
fergtnn
Chhläone
Hannd
nkori
lent i
n r.
Me⸗ , 7 4
naCeler
Dliſim⸗
ltenNe;
plenpite
Uos ted.
tetommi,

hen

W

Meditatio II. 15⁵7
MEDITATIO II.

De Quinto, Sexto, & Septi-
mo gradu Humilitatis.

Onſidera I. Quid quinto gradu
doceat Sanctiſſimus Legisla-
tor, nimirùm ſinceram omnium,
etiam interiorum, manifeſtationem
P. Spirituali faciendam. Porrò hæc
manifeſtatio duplici modò fieri po-
teſt, intra, & extra confeſſionem.
Per manifeſtationem intra Confeſſio-
nem, intelligo ipſam Confeſſionem Sa-
cramentalem, quæ cùm in Religio-
ne frequens ſit, ut cum fructu fiat,
benè notanda ſunt & obſervanda ſe-
quentia. Loquor autem hic de Con-
feſſione peccatorum venialium, eò
quòd ſupponam, cum qui ſemel Deo
ſincerè ſervire ſtatuit, non am-
pliùs rediturum ad vomitum, ſi ali-
quando peccatis mortalibus DEum
offendiſſet, aut ſi nunquam talibus
offenderit, nequaquam admiſſurum,
ut in Religione DEum Optimum-
*D mor-

158 Diei VIII.
mortaliter offendat. Itaque Primèò
cavendum eſt ſummoperè, ne hoc
Sacramentum ex meràâ conſuetudine,
vel exemplo aliorum, aut quia ſic Su-
periores volunt, adeatur, ſed cum
vivàâ fide, firmâà ſpe, & ex ingenti af-
fectu & deſiderio puritatis conſcien-
tiæ & profects Spiritualis. Secundò
Examen non eſt ſcrupulosè & anxiè
inſtituendum: ſicut enim hæc pecca-
ta venialia ſimpliciter confiteri non
tenemur, ita nec examen debet eſſe
ſcrupuloſum; quamvis rationabilis
diligentia non ſit omittenda, eſt enim
conſultiſſimum hæc etiam peccata
ſincerè confiteri. Dimidium facti
habet, qui examen quotidianum no-
Rurnum peragit diligenter. Tertiè
Finito examine mox dolor cum pro-
poſito eliciendus eſt, ne alias ejus eli-
ciendi obliviſcatur. Ut verum dolo-
rem concipias mi Candidate, nun-
quam depone firmiſſimum animi dec-
retum, quo ſtatuiſti DEum diligere,
ei ſervire, rectitudinem & veritatem
ſectari, & ad perfectionem pro viri-
. bus

1.

oende
Ner, N
ns
Ne. Q.
,dbobe
uerilt
dendin
Velnen
Ailh ſe
en mine
Uai
Werhir
Pelit, n
CMii
Mernti
e, .
Uuonot
Ekenann
UnC
itent
Cäunon

Mil

le n
ne ho
Ariie

tahuledr.

r,on
Nineni,
ts onlter
l
Ne
lneſere⸗
Nüreniner
Alchere
8tttonti
Nln tan
n mun
lin ſti
Nun no.
UVIti
n ro.
eibeli
mcolo⸗
e mun
nicec⸗
Ugere,
nitaten
ro T.
big

Meditatio II. 159

bus contendere, cave etiam vehe-

menter, ne unquam parvi facias,
DEum his peccatis venialibus offen-
dere. Quoad propoſitum verd ſatis
eſt, ſi habeas animum vitandi pecca-
ta venialia in genere, & illa ſucceſſivè
ſaltem diminuendi vel in gravitate,
vel in ſpecie, vel in numero, vel in
affectu, vel in deliberatione. Ut
autem animus efficacius compunga-
tur, præcipuèilla peccata ante oculos
ponenda ſunt, quæ quis magis eru-
beſcit, aut ardentiùs cupit vitare.
Quòdſi illorum nulla recurrant, ex
præteritis confeſſionibus iterari poſ-
ſunt ea, ac denuè clavibus ſubijci, in
quibus homo ſibi magis diſplicet, quæ-
que ſe emendaturum citius confidit.
Duartò Confeſſio ipſa debet eſſe bu-
milis, internè ſe verè reum confiten-
do, & ejusmodi externo vocis & cor-
poris habitu, qui verè compunctæ
mentis indicium ſit. Verecunda, pec-

cata tardè & cum confuſione animi

exponendo: illa confeſſio eſt optima,
quæ

160 Diei VIII.

quæ confuſione, animique dolore
eſt plenior, eſtque hæc Confeſſio do-
num DEl, quo homo uberids ſatisfa-
cit, effectum Sacramenti copioſiùs
ercipit, majorem de ſe ipſo & diabo-
0 victoriam reportat, Confeſſarium
verò tantò magis ad miſericordiam-
& amorem movet, quantò miſerias
& confuſiones ſincerius manifeſtat.
dincera & candida, omnia, quantum
absque anxietate poteſt, diſtinctè,
clarè & cordatè explicando. Brevis,
omiſſis inutilibus & otioſis circumlo-
cutionibus. Vera, nihil addendo ad
ſe humiliandum, nihil demendo ad ſe
palliandum, dubia dubiè, certa certò
confitendo, prout nimirum in con-
ſcientiâ ſe reum agnoſcit. Deniquè
Ffiducialis & fidelis erga Confeila-
rium, ut in hoc non reſpiciat perſo-
nam privatam hominis, ſed DEI,
quam repræſentat: quem proinde
etiam extra Sacramentum reveren-
ter, ut Patrem & Medicum ac Judi-
cem animæ ſuæ, cum quo ſibi ſit inti-
ma communicatio, cui etiam ſecre-
tiſſima

wo
Eul

Gtrion
Bred
UeNN
Atlimit
R, I
l. Nr
teconent,
denetn n
nmninnis⸗
ſecki

Ermregrt
tem Cndl
certn
in elie
nnintul
inn vern
i Nn
nſi
teherl
enher
tein
carm
Ac

ſee dolore
loco.
lrit.
ciads
Mhlelun
ſtirtin.
Ntnlen
Mlnleer.,
ghonun

RRNe

h. Neu,
Gcant.
laln
Nrnb
Entcend
nincon.⸗
Denigu
Vnlele⸗
thelh.
el0I,
Noncde
ereren⸗
ludl.
ſtint.
nleae⸗
tln

Meditatio II. 161

tiſſima cordis ſui non erubeſcat pan-

dere. Hæcpuncta, utpotè ſolidiſſi-
ma, ex M. SS. cujusdam Viri præſtan-
tantiſſimi ſtrictim referre conſultum
putavi, ut ad plures fructus derive-
tur. Nunc ardenti affectu ad DEum
te converte, Eique pro hoc ingenti
beneficio inſtitutionis hujus Sacra-
menti gratias age, ac tecum decerne,
quæ tibi impoſterum agenda ſint.
Quoad alteram manifeſtationem,
quæ fit extra Sacramentum, hortor
te mi Candidate, ut penitiſſimè &
ſinceriſſimè totam tuam conſcien-
tiam velis eſſe perſpectam tuo Dire-
ori Spirituali, pro quo accipe mo-
nitum præclarum R. P. Druzbicki
Lap. lyd. Conſid. . ita Tyronem in-
ſtruentis. Primæ claſſis Religioſus
firmiſſimè ſibi perſuadeat, Conſcien-
tia mea Superiori meo, atque Patri
Spirituali vitrea & cryſtallina debet
eſſe ſemper, ut eam, cùm libet, in-
ſpiciat, nec in eà quidquam eum la-
teat, ſed eam melius, quàam ſuam
ipſe, vel quàm ego meam, nôrit.
Neque

162 Diei EIII.
Neque exſpectabo, dum ille inſpice-
re velit, ſed rogabo ut velit, afferam
& exponam, ut poſſit. Non invita-
bo diabolum ejusque tentationes,
ſe taciturnitatis meæ, ſecretique mei,
ed primulas ejus ſuggeſtiones Duci
meo ſpirituali continuò aperiam.
Nam celare, & fugere conſcientiam
Spiritualis Patris, crimen eſt Tyronis,
& primus diabolici ædificij lapis, pri-
mus ad teporẽ, ad inquietudinem, ad
ruinam paſſus, Diaboli ſecurus nidus.
Hoc propoſitum adeò neceſſarium,
& Tyroni quidem proprium dico, ut
nullum aliud æque ſit illi commen-
dandum, hoc enim unum omnium
eſt ei neceſſarium, quaſi ſupplemen-
tum, adedò, ut ſi hoc habeat, non ſit
alia diu deſideraturus. Hoc ergo
capiant, & ſapiant Tyrones. Hæc ille.
O quantum ſolatij, quietis, & tran-
quillitatis in ſuo nio Perſentiſeunt,
qui hæc ad amuſſim obſervant, dum
hæc negligentes, innumeris jactantur
inquieti animi motibus, ac in graviſ-
ſima pericula ſe conjiciunt DEian of-

Greer
ltenl
Aum, G
ce Ke
In, on
6Onraren
ſeleg.
tolynan
N orc ſe
ane Kn
Im'
unmenen
etnenuli
Chnmizn
uuuilrt
ufeclix
Ancler,
V
utmzeüm
Soe
bunii
er
I
N

eeluin
inknr
Uianme
on
lenen
1, on
Hhee
Helle.
Etrn⸗
Uleunt,
n, dum
Grnnnr
ngrmi.
Dbonot.
ſ

Meditatio II. 163

fendendi, ac etiam totaliter à ſuâà vo-
catione deficiendi.
Conſidera II. Sextum Humilitatis
gradum, qui vult Monachum omni
Vilitate & extremitate eſſe conten-
tum, & omnia, quæ ſibi injunguntur,
velut operarium malum & indignum
ſe judicare. Eſto igitur, mi Candida-
te, ſemper contentus omni vilitate in
cibo, potu, veſtitu, ſupellectili, ha-
bitatione, & extremitate quoad ſta-
tum, gradum, occupationes & lo-
cum, memor pauperis EsII Salvato-
ris tui, nullò unquâ tempore affectan-
do, minus procurando promotionem
ad munia Eceleſiaſtica, officia occupa-
tiones ſpecioſas, loci præeminentiam,
ſed quoad hæc, & ſimilia omnia, to-
tus pende ab arbitrio Superiorum,
contentus etiam infimis & ajectiſſimis
Officijs & occupationibus, dicens
cum Prophetâ: ad nihilum redactus
ſum & nescivi, ut jumentum fact us
ſum apud te, & NB. eο ſemper te-
cum. O quæ major felicitas, quæ
major dignitas cxcogitari poteſt,
quàm

164 Diei VIII. lii

quam eſſe ſemper cum Domino; hoc Mm
fac, & non curabis, minũs affectabis, Rimen
quæ mundus magni æſtimat, & in 6,iſs
perpetuâ pace verſaberis. Aman- IIlten
tiſſimus Salvator tuus vili opificio eumn
usque ad trigeſimum ætatis annum ier Ds
non fuit dedignatus inſiſtere, & hu- ulut
militer Joſepho ſubeſſe voluit, ut do- jmmie
ceat te, in omnibus ijs contentum lin
eſſe debere, ad quæ Superiores te em ui
applicârint, licèt credas te ad majora migtii
natum &c. tu ne major Chriſto? wenn
Conſidera III. Septimum Humili- irtk,
tatis gradum, in quo ſita eſt quaſi tota m ten
ſubſtantia Humilitatis, nimirum ut ai
omnibus te inferiorem & viliorem, g
non ſolùm tuàâ linguâ pronunties, ſed rif
etiam intimo cordis credas affectu. in
Nunquàm ergo, mi Candidate, ulli ien
hominum te præferas, quantumvis ane
majoribús naturæ talentis &c. tibi eii,l
Præditus videaris, cogita ſemper te- ll⸗
cum: quid habes, quod non accepiſti, Wnie
& quid gloriaris, quaſi non accépe- n
ris? Chriſtus Eſus noviſſimus Viro-
rum dici voluit: ergéne Huic tepræ-
feres? ih

nin 3 1.
Gkechͤ
t E
Nn.
NN
Nut N
lee K
obit t
6auntenen
heirer
admae
ho
eummhkin
edtaun
en
ties,
is aech.
te, u
Untunv
thi
ener te.
gtenten
cept⸗
nus V.
letene

Meditatio Il. 165

feres? Nullum judica, præſertim ſi
agatur de intentionibus & affectibus
cordis, cujus ſolus DEus arcana no-
vit. Nolite, hortatur Apoſt. 1I. Cor. g.
Ante tempus judicare, quondusque
veniat Dominus, qui & illuminabit

abſcondita tenebrarum, & illumi-

nabit conſilia cordium. OQquantùm
tunc diſtabunt judicia DEI à judicijs
hominum! ut autem hunc de te ipſo,
præſenti gradui conformem, ſenſum
ipsò opere probes, excita, diſpone,
reſigna, offer, & heroicè ac immuta-
biliter te reſolve, nullam correctio-
nem vel confuſionem, à quocunque,
amico vel adverſario, Superiore,
æ quali aut inferiore, ſacro aut pro-
fano, diſeretô vel indiſcretô modéô,
amarè aut benevolè, acriter aut ſua-
viter, publicè vel privatim fiat, intùs
vel exteriùs, ullé modé aut ſignò,
ægrè ferre, ſed animê imperturbato,
& omnibus internis & externis modis
ac ſignis, humillimè, maſuetiſſimè,
paccatiſſimè cum ingenti amoris
affectu erga Dominum DEum, talia
ber-

166 Diei UIII.
permittentem, & hominem inferen-
tem: & ita in quâcunque dignitate
ſis, ſtatu felici vel miſero, alto aur
abjecto, ſanus vel infirmus, ſine ullâ
ullius casũs aut circumſtantiæ eve-
nibilis excuſations, aut materiæ yel
perſonæ exceptione &c. ægrè ferre,
ſed humili & patienti animo fſuſci-
pere &c.

MEDITATIO III.

De reſiduis quinque Humi-
litatis gradibus.

Onſidera I. Hoc Octavo gradu
duplicem vetari ſingularitatem,
unam, quæ eſt, ut ita dicam, per
exceſſum, alteram, quæ eſt per defe-
GRum. Singularis per exceſſum eſt
ille, qui propriò motu ſuſcipit & affu-
mit opera ſtatum ſuæ Profeſſionis ex-
cedentia: ut ſi Benedictinus ex prop-
riâ voluntate vellet ducere vitam
Anachoreticam & c. ſingularis è con-
tra per defectum ille eſt, qui laxiora
in ſuo ſtatu ſectatur. Pro hujus W
. us

Mi

Aernndh
„Al
t Gerch
18, Monn
inm Pihn
„Munin
Conmmudi
0he, n
W Ce
CMermis
Endd, m.
Cpln
aunet,an
Almetenu
Uedo

Anunn
Anmnin,
Unn en
danin

en Ulere
Aatn
zlt
n,r
Mlnng
tnntie,
eefen
ino le⸗

.
Gee n

Mpgd
Untten,
Cun, Ner
ercke
lon e
tr.
lonsex.
delhro.
e vitan
Iaecor.
bllvion

iſenr

Meditatio II. 167

dùs obſervantiâ reſolvete, mi Can-
didate, ad ſeqentia. J. Nunquam
rivata exercitia communibus præ-
Kras , æſtima magis Obedientiam,
quàm privatam devotionem &c.
2. Maximi æſtima & ama, ac ſectare
communia exercitia, nec unquam
opta, vel procura tibi quasdam
exemptiones ſub quæſitis prætexti-
bus. 3. Cave, ne unquam tuis ver-
bis vel exemplis ulli des occaſionem
ſcandali, aut minimæ relaxationis
diſciplinæ regularis. Huc etiam
pertinet, quod de exemplis aliorum
in alià meditatione dictum eſt, quod
valdé nota & obſerva. Cæterùm,
nequaquam ſingularitatis arguendus
eſt ille, qui in Cænobio tali degens,
in quo ſtrictior Regulæ obſervantia
nonnihil relaxatur, præter commu-
nem aliorum vivendi rationem, KRe-

gulæ ſtatuta generosâ pertinacitate

cuſtodit, quin potiùs cæteri omnes
meritò ſingulares ſunt dicendi, ut po-
tèe præter comunem Regulam agen-
tes. Tu mi Candidate ſempęr areen⸗

168 Diei VIII.

de, quid DEus, quid S. P. Benedi-
Rtus, quid Fundatores & Superiores
à te requirant, quid quid demùm ab
alijs dicatur aut fiat, quos tamen ne
temerè judices, cave. Excita te ad
horum obſervantiam, tot millium
Sanctorum tui Ordinis exemplis, qui
omnes per viam Regularis obſervan-
tiæ ad tantam gloriam pervenerunt.
Conſidera II. Nonum, Decimum
& Undecimum gradum Humilitatis,
quibus doceris tempora tacendi &
loquendi ritè moderari. Tempora

& loca ſilentij à Sanctiſſimo Patre, &

noſtris ſtatutis deſignata, ſunt tem-
pus nocturnum poſt Completorium,
usque ad Capitulũ ſequentis diei, item
tempus refectionis, ſi ſit menſa Re-
gularis non diſpenſata, quibus ſum-
mum ſilentium obſervari debet.
Tempora & loca ſimplicis ſilentij,
quibus tamen urgente neceſſitate
breviter, leniter, & ſub ſilentio lo-
qui licitum eſt, ſunt omnia alia tem-
pora, loca verò ſpecialiter deſignata,
Refectorium, Dormitorium, Ora-
torium

2

U

aite
Nil

InNdad
n Ene
Dlr 28
ſſen,d
1,deOt
n, Mie
tln hn
lenuctl
Eamßpe
Allemir
n
ianlu
Umimmce
Enosnnan
unru
n ſenle
RQom)
2 Mell
ihennet
S
uſlli
iſuri
ui
len
4 . 1 1.

Meditatio IUII. 169

R enei torium & Sacriſtia. Llt autem hoc
Npetor ſilentium non ſit otioſum ſed fru-
Genin uoſum, & negotioſum, cor tuum
mumne loquatur ad Dominum. O quàne
nvi glorioſum, exclamat Mellifluus Do-
IIn tor, de Ord. vit. c. 4. eſft tale Mlen-
ennc zium, ubi eloquia Domini, e oquia
Wühem caſztaſant. Pro concipiendo amore
mnumm S& obſervantià ſilentij, reflecte denuò
eimm oculos ad omnis perfectionis abſolu-
Huminm tiſſimum Excmplar Eſum Chriſtum.
nuedt Hic, cùm eſſet æterna Sapientia, &
Um prædicatione ſuâ potuiſſet multa mil-
Iwhn lia hominum convertere, nihilomi-
Inm nùs totos 30. annos ſub ſilentio egit:
min, Tacuit quoque in Paſſione usque ad
leiten ſtuporem gentilis Judicis, licèt un
nelahe Verbéô ſe ab omni Paſſione liberare
bulm potuiſſet. Perpende quid Spiritus
Ehet, S. toties ingeminet: in multiloquio
Uentj, non effugies peccatum. Mors & Li-
ltue a in manibus lingug: Eir linguno-
atiolo. ſus non dirigetur ſieper terram. S
Huten gasts putat ſe Religioſum elſè, non re-
Aonat, aee linguam ſaam, Bicjus Vana
n,0 ſt Religio. In ſilentio & ſpe erit
nir R Jar⸗

170 Diei VIII. i

vrtitudo veſtra. Silentium cultus phuns
uſtitiæ eſt & . Circa materiam Prolehie
loquendi, cave; proferas verba ſcur- .Deue
rilia, otioſa & riſum moventia, quæ incdluzl
S. P. in omnibus locis perpetuâ clau- Wndkt
ſurâà damnat, & ad tale eloquium diußdet
Diſcipulum os aperire non permittit, gnns Mti
quo etiam pertinent inſtrumenta 27. Mn aint
2 5. 32. 39. 40. 52. 52. 54. 67. Cap. 4. Alinin
5S. K. O Eſu Chriſte, qui tuas la- Mid
Chrymas tam copioſas, continuam- Umtiind
que Sanctiſſimi tui Cordis preſſuram t, dunk
* afflictionem perpenderit, quomo- mhalihe
do per levitates diſſolvi poterit? Cir- lim in
ca modum verò loquendi, obſerva, uinam
ut loquaris I. leniter, id eſt, ſuaviter, itiivl
temperatè & placidè. 2. Sine riſu, iante
non tamen tetricè & morosè, ſed
cum modeſtàâ hilaritate. 3. Humi- Mnlln
liter, vitando verba magna, tumida, ſumn guu
ampulloſa, elata, punctoria, jacta- känn
toria &c. 4. QCum gravitate, id eſt, lüien
honeſtè, tum quoad ipſam materiam aie n
. 5 . Drian
diſcurss, Vitando ea, quæ os DEO
ſacratum dedecent; tum quoad mo- un nr
tus & geſtus reliqui corporis, non ananpe

.

llun aht
tumterinr
tuſeinſcur
twſnn,cr
Penenadr
le doni⸗
Nonpemtt
lrumen
6(, C,
ünl
8,Ctr
Wetr
endeitcen
Chinont
endi, an
ilet,in
2. ei
ore,
. 2. HM

h,tumntt
e l
ine, ick
mnternat
ros0l

Meditatio. I. 171

agitando manus, caput &c. contra
leges modeſtiæ & gravitatem religio-
ſam. 5. Pauca verba, & hæc ipſa
rationabilia; id eſt, cum maturitate,
prudentià & conſideratione ſingula
taliter proferendo, ut ſubitò interro-
gatus poſſis dictorum rationem red-
dere: & quidem talem, quæ etiam 4
DEO probari mereatur. 6. Non
clamosâà voce. Hic iterum exempl
tui Amantiſſimi Salvatoris tibi pro-
pone, qui tantâ moderatione uſus
eſt in verbis, ut non niſi ſanctiſſima,
utiliſſima, temporibus & perſonis
maximè accomoda, mododque con-
venientiſſimo loqueretur. Tu hæc
penitiùs conſidera, & fac ſecundùm
exemplar.
Conſidera III. Duodecimum Humi-
litatis gradum, quo præſcribitur Hu-
militas, etiam in corpore exhiben-
da, & quidem nominatim per exa-
tam continentiam & demiſſionem
oculorum, ortam ex conſideratione
1. Peccatorum propriorum, reum ſe
omni horä de peceatis ſius exiſti-
*Hz mans.

172 Diei VIII.
mans. 2. Tremendi Judicij, jam ſe

tremendo jJudicio DEl praæſentari

eſtimet. 3. Exempli Publicani &
& verborum Regij Prophetæ: Adde
4. Exemplum Elu Chriſti. Qualem

exiſtimas, mi Candidate, fuiſſe hujus

Magiſtri Humilitatis corporis com-
poſitionem? certè non aliam, quàm
uæ omnibus aſpicientibus abſolutiſ-
Gnam modeſtiæ & Humilitatis eſſet
exemplar. S. Bern. derm. 25: in
Cant. ita ſibi depingit ſpeciem Salva-
toris: cùm nomino Eſum, ait, ho-
minem Dibzzcgon mitem & humi-
lem corde, benignum, ſobrium, ca-
um, miſericordem, omni denique
Sanctitate & honeſtate conſpicuum.
Ab hoc Exemplari oculos mentis
nunquam averte, huic te conforma,
hunc imitare, ut quaſi alter JEsuIS
efficiaris.
Ege his omnibus Humilitatis
gradibus aſcenſis, Monachus mox ad
Charitatem DEl perveniet illam,
quæ perfelcta foras mittit timorem:
ber quam univerſa, qua prius Wa
ne

let
Hnilne
AMrak
eeige
en
rſeu
ine n

Giele

4
Ginfn
leun
Rehuuvr
teleolr
mnden
uulialnn
ur nill
Alkunt
Dreeni
Umßpſun
em
Kenndum
wnnd
hon

. Meditalio III. 173
tiin ſine formidine obſervabat, absque
iinct zaallo labore velut naturaliter ex con-
en d ſczetudine incipiet cuſtodire, non jam
ten e eimore gehennæ, ſed amore Chriſti.
n. agcezndins ipsd bondâ, & dele-
rfitnnt Satione virtutum, quæ Dominus
nens en jam in Operario ſuo, mundo à vitijs
nlln, . & peccatis, Spiritu &. dignabitur
tuiiiti eperari. Verba ſunt SS. Legislatoris
mliinsdt caααν. z. in fin. Igitur mi Candidate
un üdiſpone has aſcenſiones in corde tuo.
Ipindh ut eductus exhac valle lachrymarum
nuh vitæ ſæcularis, videas DEum DEo-
enbs rum in Sion. Noli eſſe contentus
Kist hanc ſcalam, ut olim jacob, in ſomno
UGα duntaxat widiſſe, aliosque Angelicos
asßim Vitù & Spiritů aſcendentes conſide-
alos mei raſſe, verum & ipſus exurge, move
ecnm pedem, apprehende latera, aſcende
GUn ſuperius, nec prius delaſſeris, quous-
que DEum ipſum in ejus ſummitate
Hyltett conſiſtentem, apprehendas. Tunc
ulemtal erit tibi gaudium & gloria inexpliea-
net G, bilis coram DEO, Angelis,
frnporen hominibus.
6 Milrt

S=S *H3 CATA-

KAll⸗
(a)h* 4
CATALOGUS alb

, . . aeibd.
Quorundam Librorum, quo- un

rum lectio magis apta videtur pro mmnl
facientibus hæc Exer- ißſon
Ccitia. ai,iu⸗
Pro primis tribus diebus.
R. P. Pauli Segneri Inſtructio Poœnitentis. Mii
R. P. Ludevici de Ponte de Perfect. Ckriſt, 4
Hom. Tom. 1. T. 3. litlallt⸗
R. P. Lancicij Opuſc. 1. e. S. & 9. eitliĩ
D. Joan. Thauleri Flor. de veris virtutibus, Mußfir
c. 1. 2. & gy. Akre utn
. Phrh
Pro quinque poſterioribus dielbuti. een
Humberti de Eruditione Religioſorum, lib. f. lilun
R. P. Lancicij Opuſc. 1. t. 1. 2. 3. 4. . 6. umirn
R. E. Ludoviei de Ponte de Perfect. Hom. Chriſt. (eit
* eAwrti
Tom. 3. T. 7. H
R. F. Joan Nadal de Signis Prædeſtin. Sign.alt.
e. 1.

D. Joan. Bapt. Dillier Verus Amicus, brevi
compendio demonſtrans antiquam majo-
rum doctrinam, de Bono Status Religioſi. *
Poterunt etiam quædam ſeligi ex præclaro Tr. 4
Bono Statùs Religioſi R. F. Hieronymi V
ati.

Interx

(175) K

I Inter hæc non debet omitti, Scriptura Progno-
AQiiea Ven. P. Ludov. Bloſij, quæ extat in
mn, au vitâ Bloſij Edit. Antvv. 1632. c. 15. P. 62.
ten Denique hic addi poteſt magis ſpecifica quædam
informatio de Ordine noſtro, & obſer-
vantijs communibus & articularibus talis
loci, quantum expedit cire Candidatum
in ordine ad ſuum Novitiatum optime

ehe. inchoandum & abſolvendum.
pro Lectione Hiſtoricàâ legi poterit Vita 88. P.
Amiemi Benedicti Didacética R. P. Arſenij Sulger-
tleſfes, Cik Aut
Vitâ ejusdem SS. Patriarchæ à R. P. Ignatio Cla⸗
4. venau in Aſceſi poſthumà Tom. t. mora-
ein icter expoſita. Aut
Hiſtoriz quædam ex Lib. 1. 2. & 3. Cæſarij
Heiſterbachenſis ſelectæ.

dte, Tempore Conſiderationis practicæ fit præpa-
ratio pro Confeſſione generali. Quodſ

uinmn ltet⸗ verd hæc Confeſſio pro diverſitate loco-
49,6 rum non fieret ante ſuſceptionem S8. Ha-
llanctit bits, ſed tardius, Director de occupatio-

ludu . a Longn pro hoc temote Provide-

lnian, brei — .
mium mi * S .
Cerihelginl * *
tclir 1 E
RRHiaovny-. S

*H 4. MEDI-

ener
* (176) H. “
BAr eegs gse e, e , nn
ere , J
MEDITATIONEIG U

rr —; bune
Ad Dignè Recipiendum lini

Sacræ Religionis Habitum. Hgüm
14 Conſeriptæ nytn
à Pl. RR. ac Clarifſimo P. Franciſco Hiutel
Mezger p. m. Monacho Benedictino gekme
S. Petri Salisburgi. Trinaron
MEDITATIO I. oſful
s munil

WMkaladium I. Imaginare filium iucſe in
prodigum „qui ex regione lon- cuinz,
ginquà, diſſipatò patrimoniò, 4 ſer- klthnl
vitio porcorum, totus centonibus

obſitus, ad Patrem reverſus, be- ben , in
nignè ſuſcipitur, ſed mox ejus veſtes bneere⸗

mutantur: profertur ſtola prima, Fkes
annulus, calceamenta &c. Simile lenre
Z agitur cum illo, qui mundo ad unnock
eligionem venit, & in hac Sacris ,crtl
Veſtibus induitur. i

Wöhis.
Pra-

DNuncie

DNeeldo
rn.

0!

Vnws iun
kroonelon
Vnid, 4le
Centonbu

erſis, be.

Leſls reltes
ſbol primn
E. Finie
lemundom
nuc dand

/

Meditationes präharatoricz. 177
Praæludium II. Roga DEum, ut
Intellectum illuminare, memoriam
inſtruere, voluntatem accendere
per ſuam Gratiam dignetur: quate-
nus intelligere veraciter poſſis, quid

per hanc corporalem religioſarum
Veſtium ſuſceptionem ſpiritualiter

ſignificetur; cumque hoc intellexe-
ris, voluntas tua efficaci ſtudio in id
tota incumbat, ut idipſum totà vir-
tute perficiat interius in animâ, quod
exteriùs in Corpore geſtum fuit.
CONSITIDERAYTONES.
Punct um I. Conſidera, quod ve-
ſtes materiales ſunt Corpori, hoc
virtutes vel vitia, ac mores bonos aut
malos eſſe animæ: ſic utraque nomi-
ne Habitũs appellantur. Veſtes no-

Iræ (animæ nimirùm) inquit S. Ber-

nardus ſerm. 2. in Quadrageſ. Vir-
tutes ſunt: Bona veſtis Charitas eſt.
bona veſtis Obedientia eſt & . Di-
cuntur autem veſtes animæ, quia ſi-
miles ei commoditates vel incommo-
dapræbent, qualia Corpus habet àb

indumentis ſuis. Nam I. Sicuti ex
*Hj diver-

178 Meditationt;

diverſitate veſtium dignoſcitur com-
muniter diverſitas graduum & con-
ditionum in Republicâ humanàâ: qui
enim pretioſioribus veſtibus induun-
tur, pro divitibus habentur, Princi-
Pi propinquiores reputantur, ejus-
que majori gratiâ pollere, unde etiam
majori reverentiâà & veneratione co-
luntur; qui verò laceri & centonati
incedunt, pro pauperibus ſtatim
agnoſcuntur, & tanquam abjectæ
ſortis, nullo honore digni cenſentur.
Sic quò quis excellentioribus virtuti-
bus eſt præditus, meritò æſtimandus
eſt majoribus Divinæ Gratiæ abun-
dare theſauris; apud ſummum Princi-
pem DEum arctiori amicitià frui, ac
proinde meritò quoque cæteris ve-
neratione dignus. Ex adverſo, qui

vitijs conſutum aſpicit, an non ſtatim

cogitat, hic homo pauperrimus ſi-
mul & miſerrimus eſt: nam nec obu-
lum Divinæ gratiæ habet, eſt à DEO
contemptus & odio habitus, meritèò
proinde à Creaturis quoque omni-
bus, quibus incumbit Creatoris ſui
Vin-

ehonore
lrnckesde
aed, r
me Gen⸗
U, NW P
increzdee
öloonnk
galtnevrt
ſenum al
Luntgemen
UIturunn
öſhinkvnt
Hutnciang
Neltor
UmmN
p ulur.
b,imne
nluntme
1n erns

Miandus ho

Atemorh
Uit iun
D ſoni
Uubis re
Unrurdon
lsczln
4

.
Cinr co
un con

tmn: O

busunn.
nur, Mac
unmt, er
ungeetin
tennionet⸗
Goentonn
bus ſatmn
bun webe
Wtenem
nbusirn
töelirate
Ctee n
mun Anc.
i,a
Cateris e⸗
lverlo, gl
nonſtatin
eninus ſ⸗
mnecobu.
AIDN
t,merith
ge Omni
leorßslui
i.

Præparatoriæ., 179

vindicare honorem, contemnendus.
II. Per veſtes bonas & tempori con-
venientes, tegitur nuditas Corporis,
& hoc defenditur àb incommodis
cæli, ut pluvià, frigore &c. Ita &
vVirtutes defendunt animum àb inju-
rijs ſuorum hoſtium, præcipuè à fri-
giditate peccati, omnem Charitatis
Brvorem tollentis vel minuentis.
Econtra quemadmodum veſtis lacera
non tantùm non arcet incommoda,
imò ſubinde cauſa eſt, vel lapsũs, vel
hærendi cum gravi Corporis detri-

mento: ita vitia & mali mores non

tantùm non protegunt animum, ſed
magis reddunt facilem in graviores
lapſus, faciuntque per malam con-
ſuetudinem ſemper hærere defixum
in eisdem peccatis &c. III. Sicut
non omnibus hominibus, officijs,
ſtatibus, temporibus, congruunt ex-
dem veſtes: ita non eædem virtutes
omnibus actionibus dirigendis, vel
difficultatibus arcendis conveniunt.
Nam contra ardorem libidinis ſumen-
da eſt veſtis ex lino candido Caſtita-
*FI 6G tis 3

180 Meditationts 1 8
tis; contra frigus animi ad amandum Mhd
DEum & Proximum veſtis Charita- alkln
tis &c. & ſicuti aliæ veſtes, ſic alji Clenlod
quoque mores decent ſcularem & Kicſnik
Religioſum. Unde IV. Sicuti ri- imodne
deretur àb hominibus, qui vel alienis unmne de
pretioſis veſtibus gloriari, ſeque pro nnanmm
divite jactare vellet, qui tamen reipſa 00 iün
Pauher foret: ſive incederet veſte mi- mm int
itari, jactans ſe pro experto milite, miina
cùm tamen nullum unquam hoſtem imibhee
viderit. Ita à DEO & Sanctis irride- Wnbbjenm
bitur, qui exterius quidem multis ſe Alosdhn
Virtutibus ornatum ſimulat: intùs Iun ldn
tamen plenus eſt vitijs & ſub Spiritua- E ſelr
lis militiæ veſte nil minùs agit, quàam nini
ut contra hoſtes inviſibiles ſeſe ſtre- u
nuum gerat, & contra ſuas inordina-
tas paſſiones viriliter pugnet ctc.
Puncium II. Ex his facilé cogno-
ſces: cur noviter ad Religionem ve-
niens jubeatur priores veſtes, quas
in ſæculo portavit, deponere, & no-
vas Religioni proprias aſſumere. Per Ulininr
hoc enim ſignificatur, priſtinos mun- aiſe 6.
di & ſæcularium hominum mores a

(quæ

Catundtn

6Chart
is,ſea
ſelren
. Sani.
lrdiiei
ltamenrent
Getfelen
hetonlie,
um hoben
Ncksnnee
denmolie
lnllt ins
Albhumn
Segt, Cuun
Ste
Binotdinr
etce⸗
le cooro.
onen e.
, On
ge, End.
nere. Der
nosmun.
Im mor”s

e

praparatoric. 181
(quæ juxta Sapientem nil ſunt aliud,
quaàm mendacium ſine honore) peni-

tùs exuendos, & vitia priora omni-

nò abiicienda; econtra mores novos,
virtutesque induendas, ex quibus

homines cognoſcere poſſint, illum
Bar non amplius ſervire ſæculo, ſed

EO: factamque eſſe novam crea-
turam, & veteris Adæ depoſitis peri-
Zomatibus ex folijs fici (vanitatibus &
iniquitatibus, earundemꝗque excuſa-
tionibus) conſutis, jam à DEO ipſo

pelliceis eſſe veſtitos, virtutibus ni-

mirum, deſumptis per imitationem

de vellere Agni immaculati, qui
exemplum dedit nobis, ut quemad-

modum ipſe fecit, ita & nos facia-

mus.

Punctum III. Quare ulteriùs con-
ſiderabis: hunc novum veſtitum, nil
aliud ſpiritualiter ſignificare, quàm
imitationem Chriſti: ut ſicut ipſe in-
duit noſtram infirmitatem & vetuſta-
tem, habitu inventus ut homo, ut
eandem in ſe ipſo reformaret: nosque
econtra, illum imitando, induamus
* F 7 ejus

182 Meditationes

ejus virtutem & novitatem, configu-
rati & conformati exemplis ipſius; &
ſicuti in ſæculo veterem hominem
terrenum portavimus, obediendo
pravis affectibus, concupiſcentijs &
perſuaſionibus: ſic in Religione por-
temus (NB. hoc verbum: nam ve-
ſtes quoque portari dicuntur) no-
vum hominem Cæleſtem, Chriſtum
videlicet, obediendo mandatis ejus,
abnegandò noſmetipſos, & propriam
voluntatem, quæ ſola & unica radix
eſt omnis humanæ perverſitatis, &
malorum habituum, pœnitus abdi-
cando, ac ſub Divinæ voluntatis ar-
bitrium perfectè ſubijciendo: ut in
nobis perficiatur illud Apoſtoli mo-
nitum: Induimini Dominum 7E-
Sud Cbriſtum.
AFFECTIIJ.
His ita per intellectum benè pon-
deratis, & menti impreſſis, volun-
tatem tuam excitabis ad hos vel ſimi-
les affectus eliciendos.
1. Gratiarum actionis, pro tan-
to beneficio, quòd potueris agnoſce-
re;

Annlett
alleinn d
aN Nn
Pplumce
8 ionis 91
Ue e
Andhid
bets Neng
ohaufen
oll adn
crxdke
en ori A
Peſi Musi
yin gen
Illkr n t
unuulin
rEungn
tüſte,
ns,er i
chre
mnco,
Mni lep
Ureti

3

iwcort
lilis; 4
nhominen

Ghlento

nheniE

Agonzr
Um um
vunmn)n
VyCien
lrieſs
Cpronen
Wand
WMoldril
Meniwt⸗
Solnetir.
enth, rin
Hollmo⸗
Nvun l.

bens hor⸗
wlor.
evelkimi.

o tan.
egnole

præparatorix. 183

R re, quaàm miſerè hactenus anima tua

veſtita fuerit: unde non mirum, to-
ties eam patuiſſe expoſitam hoſtium
inviſibilium Carnis, Mundi ac dæmo-
nis injurijs, inſidijs atque ludibrijs.
Quodque oſtenderit locum & mo-
dum ubi, & quo veſtiri deinceps de-
beas, ut tanquam veſte nuptiali ami-
Gus in confpectu DElI apparere au-
deas: Nempe Merita imprimis Chri-
ſti Filij DEI, quibus inſtar Jacob cir-
cumdatus facilè obtineas Benedictio-
nem Patris Eterni, interveniente
cæleſti Rebeccaâ, Beatiſſima nimirùm
Virgine, quæ nos alioquin ob pecca-
ta noſtra non tam benedictionem,
quàm maledictionem meritos, dig-
natur per ſuum patrocinium Filij ſui
meritis veſtire, obtinendo gratiam

& virtutes, ex illius meritis prove-

nientes, ſicque nos Patri Æterno
præſentando.
2. Doloris de peccatis præteritis,
ex quibus mali illi habitus, quibus
vam miſerè veſtiebaris generati ſunt.

3. Sicut

184 Meditationbs
2. Sicut antiquitùs mos erat in ſig-
num doloris & indignationis veſtes
ſeindere, ita firmàâ reſolutione, ſan-
ctoque propoſito, ſtatue veſtes ac
mores ſæculi cum vitijs omnibus pe-
nitus dilacerare, hoc eſt, illam con-
nexionem, quàm mediante propriàâ
voluntate & amore habebant, diri-
mere, unum vitium poſt alterum ex-
tirpando: & ſic paulatim cum Divinâ
Gratiâ tandem omnindò exuere.
A. Invoca Chriſtum Dominum, ut
ſuàâ te imprimis virtute ex alto per
Spiritum ſanctum induere dignetur,
quà roboratus Eundem per imitatio-
nem perfectè, quoad Ejus virtutes &
Exempla, induere merearis, & in hac
veſte ita perſeverare, ut cum eꝗ, &
in eà corã illo Judice aliquando ſecu-
rus apparere, & tanquam genuinus
miles & familiaris Chriſti exinde
agnoſci valeas.
J. Implora quoque Patrocinium
Omnium Sanctorum, præcipuè vero
Beatiſſimæ Virginis, ut hæc impri-
mis, ſicuti filium DEl noſtræ morta-
litatis

4
Pele ndt
Scboch
dadi
mn, wanel
cone
Pochien
Deneler
Mtennneten
Ahlnit,
hunmns
pneire

1
Dſe
ſtagti
W
Ae ne
erial
1 ℳ: 6 8
16

hi B

67
Bckttinſe
fni⸗ Veſts
üne ſin
e a
onn V.
Tilmen,
nte ro
bebint i
klenmer
m Diriet
tlen.
Wümmne
hne rln
wrecpen,
erinttn
ienimts
1, Cinhac
Gune,&

Nndloſecn.

1gennins
El ernce

rocimiamn
ihue vero
meimyr!.

præparatoric. 185⁵
litatis veſte induit, ex quà nobis ſpi-
ritualis quoque veſtis concinnari poſ-
ſet, ita àb ipſo impetrare velit gra-
tiam, hanc ſpiritualem veſtem Reli-
gioſæ converſationis & imitationis
Ejus obtinendi. Cæteri vero Sancti
intercedere dignentur & aſſiſtere,
ut eorum exemplum ſequi, & quem-
admodum ipſi, ſic & tu per hanc ve-
ſtem Imitationis &c. ad veſtem glo-
riæ pervenire merearis.

TESSERA
Dirupiſti Domine vincula mea tibs
ſacrificabo hoſtiam laudis. Pſ. 115.

Exue te Jeruſalem ſtolãà lubtus
(quà ſcilicet mærebaris te verſa-
ri inter pericula mundi) & vexa-
tionis tuxc s & indue te decore, &
honore ejus, quæ à DEO tibi eſt, Sem-
piternæ gloriæ. Baruch. 5.

MEDI-

186 Mleditationes

MEDITATIO II.

Wkalud. I. Idem quod in primꝗ
Meditatione, imaginando ſci-
licet te conſtitutum in præſentiâà Pa-
tris æterni, à quo his veſtibus (illi,
qui à Sæculi vanitate ad veritatem, 4
mundo ad DEum revertitur, proprijs)
induaris, & ſimul admoncaris, ut quæ
illis myſticè deſignantur, opere ſtu-
deas exercere.
Prælud. II. Invocatio Gratiæ Spi-
ritùs Sancti ad benè perpenden-
dam, & animo imprimendam hanc

myſticamsignificationem: tum ad eli- u

ciendos conformes affectus & effica-
ces reſolutiones, id quod in Corpore
materialiter geritur, in animo ſpiri-
tualiter peragendi.
CONSTIDERATONEGV.
Panct. I. DEIIS S. Hildegardi re-
velavit: Veſtem Benedictinam ſigni-
ficare Incarnationem Filij DEI: quia,
ut inquit, Signum Incarnationis in
ſuo veſtitu habet, qui ſe ad fortiſſi-
mam Obedientiam (qualem ſuis S. Be-
nedictus

en
izmand
eloosi
vefut
et gonne
ibuzenls
lenirpnni
Aloerurire
tese,0Minn
Niatil,liu⸗
rhuscims, 4
länghr
Fr
Uruinund
lnudoCen
Muutliu ir⸗
beljurnin
eEm ſll
ionnbsKin

iLcher.

s litas
gniu, ſo
Hen ins
ſartoile
Uenſentt
l ud
Aertrci

0l
linprin
unmloſei.
MAüdr.
Felbuſchi
ritnn
nnron,
nemt urgt
toert

lrrn
A e
tmmenkuntm
entunt
AAudeta
CiCpor
ſninoſ

Ngrmite⸗
Nunſe⸗
lcoin
vattonit
enlortſi
nlise
Nelen

praparatoricz. 187

nedictus tum in Prologo, tum in alijs
Regulæ locis inculcat) exhibet, &
Signum sepulturæ ejus, in ipſo veſtitu
ortat, quo in operibus Juſtitiæ ſæcu-
lribu⸗ cauſis abrenuntiat. Conve-
nientiæ porrèò inter Habitum noſtrum
& Incarnationem Verbi ſunt ſequen-
tes: I. S. Habitus S. Benedicti eſt Pœ-
nitentialis; Unde olim publicè pœni-
tentibus datus, tanquam Saccus vel
Cilicium; Et Caro Ohriſti per Incar-
nationẽ aſſumpta ſaccus erat, hinc S.
Auguſtinus: ſaccus ejus, inquit, erat
ſimſlitudo Carnis peccati. 2. Veftis
Benedictina juxta Reg. c. 7. &) 55⸗
vilis eſt; quid vilius humanâ Carne
tot de ſe non ſolùm peccatis, ſed
etiam morbis & infirmitatibus obno-
xia? unde Zachar. 3. JEsuIS dicitur
ſordibus veſtitus: quod explicans
S. Gregorius, ſordidis, ait, veſtibus
indutus erat Eſus, quia quamvis ab
omni peccato alienus, tamen in ſimi-
litudinem venit Carnis peccati.
Punct. II. Etſi S. Benedictus nihil
determinaverit circa colorem, in ſuo-
rum

188 Meditatsonbt

rum veſtibus adhibendum, tamen
jam ubique receptus eſt uſus ſolius
Coloris nigri. Cujus ſequentes dari
poſſunt Significationes. 1. Quèd
per illum inculcetur mortis, tam
Corporalis quàm Spiritualis, memo-
ria, maximè neceſſaria homini Reli-
gioſo, nam ut habetur apud Clima-
cum: Nemo, qui revera mortis me-
moriam agnoverit, peccare unquãpo-
terit. Hinc illud Pauli Coloß. 2. rectè
applicatur Religioſis: Mortui enim
eſtis (mundo ſcilicet & peecato) &
vita veſtra eſt abſeondita cum Chri-
ſo in DEO. 2. Veſtis nigra eſt ſym-
bolum pœnitentiæ & Luctus: at Re-
ligioſum maximè oportet, ut habet
S. P. C. zg. Reg. Inſtrum, yy. mala
Præterita cum Lachrymis vel gemitu
quotidie in oratione DEO confiteri
& de ipſis malis de cætero emmenda-
re. 3. Nigredo ſignum eſt Humili-
tatis, Virtutis Monachis ſuis à S. P.
noſtro tam inſigniter e. 7. Reg. com-
mendatæ. Hinc Bernardus: Nigra
Veſtis, ait, Humilitatèm inſinuat men-

ee
Nr
Gm A
Muchyme
1. 4 e
ſred⸗
Ulen n
erunl.
Alur t
Alenicun
ilurnbag
cberückan
lelenaenet
oehons.

Mrl,
ütnſvelir
AMin, Gen
Mluin
irliz
e Honot
Hr reli
monieen
ſttelar

ſen: G
Koconn

.
n, tine
l bolin
ure ar
.
lls,ner.
Horin Ne.
pd Cn
mortsme.
eungaao.
Gn
ortuierie
Neern
, unlr,.
gek
, atRe.
ut habet
F. mal
eleniun
0Conhteri
emmenda-
tumil.
8lis.b.
6eg, corn⸗

Mo. Norn
Hlnmaner

praparatoriæ. 189
tis. 4. Niger Color ſignificat perſe-
verantiam & ſtabilitatem: nam, ut
inquit Pachymeres in e. 6. Hierarch.
Eccles. Alz colores facile in alios
eene, & mutantur, & omnes
quidem in nigrum mutari poſſunt.
Niger verò Color nullo unquam modo
in alium transmutari poteſt. Sci-
mus autem iterum, perſeverantiam
& ſtabilitatem loci propriam eſſe Mo-
nacho Benedictino, quam cum voto
Obedientiæ exprimit in formulà ſuæ
Profeſſionis.

Punctum I. Veſtes Monachi Be-
nedictini potiſſimùm ſunt ſequentes.
Primèò Tunica, qræ repræſentat amo-
rem DEI & proximi; item mortifi-
cationem Crucis, cujus figuram ge-
rit. Unde Honorius Auguſtodu-
nenſis: Hæc veſtis, ait, formam
Crucis præfert, quia Monachi ſe vi-
tis & concupiſcentijs crucifigunt.
Cur autem ſit talaris, explicat Gre-
gorius dicens: QAuia eſt talaris Tuni-
ca, niſi actio conſumata? id eſt cum
= virtute

190 Meditationes ehn

virtute perſeverantiæ conjuncta, qua- Mn: e
ſi enim talaris Tunica talum Corpo- 15. N.
ris operit, cuùm bona actio ante DEl lküereb
oculos usque ad vitæ terminum nos in is
tegit. Secundèò Cingulum, ſive Zo- nd & n
na, ſymbolum Caſtitatis. Lumbos iſetnn
enim pracingimus (inquit S. Grego- iniim
rius) cùm carnis Luxuriam per iIiin fr
continentiam coarctamus: præter- Mnlkl
quam autem, quòd per Cingulum fiat, 1 Em
ne tunica impediat inceſſum: & facit, iu. Eum
ut per ejusmodi præcinctionem quis iülmun
expeditior fiat ad operandum: unde 100
per illud ſignificatur efficax in omne liui Ahyi
bonum apparatus, ut ad omne mini- Miumßin
ſterium Chriſti promptæ voluntatis uninnkez
Cingulo ſimus accincti. Eſt & ſym- Ms wn
bolum Fortitudinis: quo Lumbos, Iumninh
qui juxta Chryſoſtomum ſunt funda- umnhlll
mentum totius Corporis, præcingi- liſedl
mus, & idcircò in bellis baltheus mninlene
lumbos cingit. Item Fidelitatis, & 1le,o
ideò Sponſi illud ſuis Sponſis dona- “
bant. Item milites propterea bal- l
theo utuntur, exauthorati eo priva- Mfeigr
bantur. Denique Juſtitiæ, ſeu ob- imil
ſervan- ulum

AmcCorde
Knme Dr
etniunto
Dun inl.
latß. lurte
nmite,
ururien 3
Thenn
Cnnglinin
eliun Aſ
nctionenge
NCon
rar nome
onnenin
h foluntati
Mn
Lumbos,
ſuntfunde
recngi
s bahheos
Clletis, &
nis dont⸗
her bi
tieotit
4 ſs

1, ſhu

præparatoriæ. 191
ſervantiæx: hæc duo poſteriora ex-
preſſit S. P. N. illis Prologi verbis
Succinct is ergò fide, vel obſervantid
bonorum alt unm Lumbis noſtris & c.
Tertiò eſt &apulare: quod præter
ſignificationem Crucis (cujus for-
mam, uti etiamnum Carthuſianorũ,
antiquitus referebat) ſignificat,
1. Jugum Obedientiæx. 2. Patien-
tiam. 3. Memoriam Divinæ Præ-
ſenti?. Quæ omnia, quàm Benedi-
ctinis ſint maximè obſervanda, con-
ſtat eꝙ C. . & 19. Reg. Quartò Sunt
Tibialia & Calcei: illa Significant
agnitionem Divinæ Gratiæ, ſine quàâ
crura animæ noſtræ, potentiæ ſcilicet,
nullas vires & robur ad rectè in vi4
DEI incedendum habent: nec non
rati animi pro DEI Gratià collatâà af-
ectum. Iſti verò ſignificant I. Ala-
critatem in implendis DEI mandatis,
juxta illud Prologi Reg. Calceatis pe-
dibus per ducatum Evangelzy perga-
mus itinera ecius. 2. Mortis memo-
niam & mortificationé, quia ex mor-
tuorum animalium corio fiunt: ſi-
cuti

192 Meditationes
cuti & exempla Patrum jam mortuo-

rum ex S. Anſelmo. 3. Libertatem

Spiritâs à ſervitute mundi & diaboli.
Servi enim & captivi nudis pedibus
olim incedebant. His omnibus addi
poteſt Caputium, quod quidem pro-
prium eſt Cæcullo ſeu Flocco, nunc au-
tem Scapularibus eſt annexum quo-
ue. IIIo ſignificatur. I1. Divina
ratia, quâ caput noſtrum tegendum
eſt. 2. Caſtigatio vocis, quia col-

lum cingit. 3. Oculorum continen-

tia.
AFFECTIS.

lIidem elicientur, qui in præce-

denti Meditatione: præcipué verò
S. P. implorandus, ut eundem Spiri-
tum, quo ipſe has Veſtes ſuis præ-
ſcripſit, etiam tibi impetrare velit,
ut virtutes per illas ſignificatas, ipſo
opere exercere valeas. Quàinten-
tione orabis orationem

EXcita, quæſumus, Domine in Eccle-
ſià tuà Spiritum, cui beatus P. Be-

nedictus Abbas ſervivit: ut eodem
nos

„

teheri
Vudermus
Cere eer
Docnonucn ne
en iin
Mligten
iigfi
Mu, n
61, illee
Nect we.

hln.

Uli
Aſtilx
niſnni
ſitih,
inmiſ
mleun
lien.
ſuſlis

4

4 2R
Praparat orSεt. 19 3

repleti, ſtudeamus amare quod ama-
vit, & opere exercere quod docuit.
i Per Dominum noſtrum. in unitate
miih ejusdem Spiritus ſancti.
n Mihi abſit gloriarè, niſi in Cruce
ratne Domini noſtri Zlſa Chriſti. Gal. 6.
nntet Taduit me Dominus veſtimento
,dun Näalutis, & indumento Juſtitiæ cir-
Unconne ℳaοdädedit me.

MEDITATIO III.

fn mr- In illud Iſa. 52. Conſurge, conſarge,
e ed znduere ſortitudine tua Sion, in-
ler. Neere veſtimentis gloriæ tuæ Ye-
ſusre⸗ . „
rre ſelt, *Aſalem, Cvitas Sanctie quia non
lo adjiciet ultrà, ut pertranſeat per
r te incirecumciſus, & immundut.
Excutere de pulvere, conſarge ſe-
rinele de Yerieſalem: ſolve vincula colli

n zni captiva ſilia bon.
thaen

1 * Praælu-

mmormn.
Lbetten
ldaboli

494 Meditationes

Ræludium I. Contemplare te- T
ipfum in præſentia Beatiſs. Vir- mnin
— . . . . Ginormnne
ginis tanquam Matris, & Reginæ Miſe- ſangn
ricordiæ, quæ intuens tuam infirmita- i
tem, in quà tibi ſine DEl gratia reli- n
tus jaces: tuam nuditatẽ & ignobili- nnl
tatem, quam ob peccata, & ſervitium r .
mundo impenſum contraxiſti: tuas enin
ſordes, quibus veluti pulveribus obſi- ut
tus es: tuam miſerrimam ſervitutem, i wn
quà hactenus mundo & Diabolo man- Eidimn
cipatus fuiſti: eà materni cordis tene- Gihoſtie
ritudinetui miſerta hortatur ad mu- Eilhumn
tandum ſtatum & habitum. ullim
Praæludium II. Obſecra eandem unn M
Beatiſſimam Virginem, ut ſicuti ex- Uittin
tra omne dubium, hæ omnes bonæ linn
inſpirationes per Illam tibi ſuggeſtæ uuuf
ſunt, ita quoque per Illam à DEO Lu- Pulenm
men & gratiam obtineas, quo & hanc Ulln
weritatem benè penetrare, cordique ne
tuo imprimere, & ad quod te anima- itſinir
Vit, re ipsà feliciter exequi, & in fi- Mil
nem usque vitæ conſtanter valeas iinaf
perſeveraer. Auunfch
Oende
CON

—

/

tenplate t⸗

hentßs, I.

lntirnitz
Dlgrin
tteint
t, lenttir
nnnanikirtn

lrerbukott

Inleniolter
WWdo.
enuchrltte
Dorur
Gtun,
Mem end
H,ltlttien
Cnnes bon
tbiſfigget
n40OL.
ohun
1, digv
Alte ainn
l Kink
mer v

Præparatoris. 195
NQöfC ñONSITDERATIONES.
Puncktam J. Conſidera animam
triplici nomine vocari, nimirum Hon
ſeu Filiam Sion: Jeraſalem & Civita-
tem Sancti, quod poſtremum eſt ex-
plicatio præcedentium. gZeruſaiem
enim ædificatain monte Son ſpeciali-
ter electa eſt à DEO, qui eſt Sanctus
Sanét orum, ut in illà templum nomi-
ni ſuo ædificaretur, in quo Ipſe ſpecia-
liter habitaret, & ad quod certis tem-
poribus Judæi, gens à DEO ſingulari-
ter electa, convenirent, DEO ſua vo-
ta reddituri. Sic etiam congruenter
anima à DEO ſpecialiter electa eſt, ut
in illà inhabitet tanquam in civitate
ſuâà Rex quidam, ibique per leges ſuas
omnes animæ vires ſubjectas habeat:
velut in Metropoli ſummus Pontifex
Chriſtus Dominus ſpeciale regimen
exerceat: in e, ut in templo (tem-
plum enim ſanct um eſt, quod eſtis vos,
ait Apoſtolus) DEO perpetuum lau-
dis ſacrificium offeratur, vota ſolvan-
tur, Dei beneficia recognoſcantur &c.
Maximéè verò conſideranda eſt illa in-
*I2 habi-

196 Mleditationes
habitatio, quâ Chriſtus Dominus

non tantùm modo ſpeciali per gra-

tiam, vel aliquando per gloriam, in
Cordibus noſtris eſie dignatur: ve-
rùm etiam in SS. Altaris Sacramento
corporaliter & ſubſtantialiter ad nos
venit, & in nobis habitat. Hic non-
nihil ſubſiſte, & tantum dignationis
beneficium accuratiùs expende. Hinc
ulteriùs progredere: animæ per ejus-
modi epitheta propterea in memo-
riam revocari tam ſublimem ſui con-
ſiderationem, ut exinde memor ſuæ
dignitatis, incipiat averſari hæc infe-
riora, terreſtria, & caduca, quibus

veluti pulveribus ſordidatur; præci-

pué verò ſtudeat emergere è volupta-
tum cæno, & ſervitute, vinculisque
peccatorum eripi, per quæ quodam-
modo & profanabatur, acindigna red-
debatur DEI præſenti? &c. Quis
enim non horreat animam ſuam- im-
puritatibus contaminare, polluere
gravioribus ſceleribus, cùm cogitat
lam eſſe Civitatem Sancti? illius
utique Ssancti, qui non introibit in
ani-

en
rlerd
,onore!
Lerne
enDbl
ronnnen
nnenmnn
Dummehen
re
inin n
in ois!
iclinen
nmnn
n
3
y uli
llat an
Airnul
faplrin
Uumnenki
Uhnlenun
umomnen
tmütenen
olgern
bmn te
et,
istem

bDominn
lher gre
Unm, in
lnum ve.
8 Dunrer
iAteran
1t. HMenmn
N donutont
Penae Me
mpreft⸗
Gd meno
menſhon
hdenenole
Nlnikee
An,
, RM
elpofhtr.
herlugte
e notknn
iigure.
. s
umwi-
luere
mn coditat
6 Uins
mnobitin

ul.

bræparatorig. 197

animam malevolam, neque habita-
bit in corpore ſubdito peccatis. Si
conſiderat ſe vocari eruſalem, id eſt,
Viſtonem DElI, quomodo non execra-
bitur omnem peccati immunditiam-,
omnem animi impuritatem, ſiquidem
ſoli mundo corde Deum videbunt ²
odalrecogleet ſe à DEO appellari
Filiam Sion, illius utique Son, quæ
ſurſum eſt cujus fundamenta nil niſ
prætioſiſſimi uniones & margaritæ,
quæ tota ex auro mundiſſimo ſimili
cryſtallo, quæ neque ſole neque lunò
eget, ubi nullæ tenebræ, nulla nox,
quippe cujus lucerna eſt Agnus ille
imaculatus, candor lucis æternæ, &
ſpeculũ ſine maculà. Si, inquam, hujus
Filiam appellari attendat, quomo-⸗
do non omnem ſtipulam-, omne fæ-
num, omne lignum, hoc eſt omnem-
vanitatem, omnem humanum reſpe-
Rum omnia terrena, ſupra quæ hacte-
nus ſe fundaverat, abominabitur ²
quomodo non tota in charitatem-
DEI exardeſcet? quomodo non omni
ſtudiò puritatem animi & corporis
*I3 pro⸗

198 Meditationbs
procurabit? quomodo non totam-
ſe in ſinum divinæ gratiæ conjiciet, ut
ibi tuta ab hoſtium inſidjis nullà ten-
tationum vel tribulationum caligine
obſcurari ampljùs poſſit?
Piunctum II. Conſidera, à DEO
imperari animæ ad Deum reverſuræ,
1. Conſurge. 2. dolve vineula colli tui
3. Excutere de pulvere. 4. Iuduere
veſtimentis gloriæ. y. Sede. Pecca-
tum enim, & amor mundi, 4 quo
anima ad Gratiam & amorem DEI
converti debet, facit primò, ut pe-
des animæ, qui ſunt affectus, robore
divinæ gratiæ deſtituti, non poſſint
hominem ſuſtinere erectum, ut vul-
tus ipſius & intentio ad DEum erigan-
tur: ſed neceſſariò collabuntur, fa-
ciuntque, ut homo in iſtis infimis ja-
ceat, abijciatque ſe ad ipſorum quo-
que brutorum turpiſſimas volupta-
tes. Secundèòè, detinet hominem li-
Satum proprijs iniquitatibus, præſer-
tim ubi illæ in conſuetudinem tran-
ſiérunt: ſibi ſervire, inquit Seneca
(id eſt proprio amori, & concu-
* piſeentijs)

ehe
6) N
ider —
nnOA
1,EMen
Nrud ei
mhorlin
Cin ruſt
Donneztͤ
ed
iintin
elenr n
üeden
ſoerüärn
m gril
Unun eint
Mrllauan
leneu,
chencn,
lynn, I
r e
umbori
Wan Glo
Pnſu
it, Trdit
, ga

præparatoric. 199
umtotm piſcentijs) graviſſima ſervitus eſt:
dnſcet, tum quia per illam homo incurrit ja-
eten. turam non tantùm cæleſtium bono-
onmtlie rum, & libertatis filiorum DEI, ſed
1non rard etiam ipſius corporis &
n temporalium- bonorum-&c. Tum-
umteefn Quia, ut ait Ambroſius, quàm multos
lai Dominos habet, qui unum refugerit⸗
(ie Uunde & in Scripturâ inter maximas
N miſerias animæ peccatricis etiam illæ
mnii, e recenſetur, quòd ſit ſerva (non Do-
mmnk mini) ſed Dominorum, tot ſcilicet,
tpnrd t quot vitiorum, quæ non tam impiam,
dn, duam- graviſſimam- tyrannidem- in
uan animam exercent, ſemper illam ad
n uni lateres luteos coquendos, id eſt, ach
Hmeign fæda & terrena, ſub quibus tandem
n Pereat, opera condemnans, inſtar
.gyptiorum, qui ut filios Iſraél op-

Bintm à½ 12 1
nmuo. primerent, eos conquirendis paleis
elltr. & laterum labori addixerunt. Ter-
Unenl. ti0, totam quoque animam, & omnia
zreſe ejus opera, quæcunque cogitat, dicit,
enttuim aut facit, ſordibus, pulveribusque

coinquinat. Hi porrò pulveres nil
aliud ſunt, quàm imperfectiones &
*I4 reli⸗

hin deneet
Cnclt
Gen⸗

200 Meditationes

reliquiæ peccatorum, quibus Divina
animæ imago ita obducitur, ut neque
in ſuis cogitationibus, neque in ver-
bis, neque in opere, eòô modéô, inten-
tione & pericdion- procedat, ſed
omnia potius ex affectu vel reſpectu,
quaàm ſincero DEO placendi ſtudio
faciat. Quarto. Peccatum mortale
denudat animam, illamque ſpoliat
veſte imprimis illa nuptiali, Grati4
nimirum & Charitate, deinde omni-
bus illis virtutum ornamentis, & cæ-
leſtium favorum monilibus, quæ ne-
ceſſariò Charitati annectuntur, &
quibus anima gratioſa & glorioſa red-
itur. Quin imò, ne naturales qui-
dem vires, quibus à DEO ornata eſt
mens, omninò intactas relinquit,
cum intellectum, pro lumine intelli-
gentiæ, velo ignorantiæ, obnubilat;
Voluntati fervorem & rectitudinem
aufert; iraſcibilem infirmitate malè
tegit: concupiſcibilem irregulatis
pPaſſionibus exponit; aufert animæ &
conſcientiæ tranquillitatem per ſervi-
tutem ſignificatam. Contra hos igi-
1 tur

en⸗
s, el
in woos
ergere
Aumawucne
sCuNdn
rif
Pleztee
nC
mrun w
lunden
irn.
linls R
tns, A
IdnesKime
Uenrniaaren
Un mieenen
umn efare
tnme
ig eu
Uunmimtie
ie, Kc⸗
Einbhiß
Uco⸗
Korumre
imnsſcele

ren

1

dkuiin
tbinnege
ugein ver.
N en.
toeet
bneiwehr
oenkitri
ltumronk
meſehol
Uill, Crei
Gänleonn
menis Ne
Mn e,
ekhum 8
Aphrtund
Nnuheri
Vontte
telngut
nineintell
Obnubitt,
Ctudnem.
tne male

Uneyllatt

tammme 8
Merſeri⸗
nmbosist

braparatorik. 201

tur effectus, quos peccatum & amor
ſæculi in nobis cauſat, jubemur
1. Conſurgere, nempe vultum, &
oculum animæ noſtræ ab his tranſito-
rijs, cum quibus & ipſi tranſimus, &
prô dolor! frequenter perimus, in
pedes nos erigere, id eſt affectus, in-
tra Chriſti & Sanctorum veſtigia,
intra viam, nobis per Evangelium,
Regulam & Superiores præſcriptam,
firmiter figere. 2. Jubemur ſolvere
vincula colli, id eſt, iniquitates
noſtras, & præcipuè pravas conſue-
tudines & inveteratas paſſiones, qui-
bus veluti catenis vinciebamur, per
ſeriam vitæ emendationem, & præ-
teritorum efficacem deteſtationem,
penitus abrumpere: præſertim-
occaſiones ejusmodi peccatorum,

quæ peccata invicem connectere ſo-

lent, fugere, & cavere. 3. Omnem
quoque à nobis pulverem excutere,
hoc eſt, illas quoque imperfectiones,
& peccatorum reliquias, quæ, licèt
graviori nos ſcelere non obſtringant,
tamen fervorem Charitatis impe-
*IF diunt,

202 Meditationbs
diunt, minuunt, ad reſpectus vanos,

& affectus, quibus perfectio operan-

di impeditur, nos trahunt, ſtudere
penitùs extirpare: quod fit per Exa-
mina particularia, ſtudium exercendi
virtutes, frequentem uſum Sacra-
mentorum vel Sacramentalium,
Iudulgentiarum, aliaque pietatis
exercitia &c. 4. Jubemur induere
veſtimenta gloriæ noſtræ, non utique
illius cæleſtis, quæ in hac vitâ non da-
tur: ſed illius de qua dicit Apoſtolus:
Gloria noſtra hac eſt, teſtimonium
conſcientiæ noſtræ: & Sapiens: Gloriaæ
magna ſequitur Dominum. Indui-
mur ergò veſtimentis Gloriæ, ſi juxta
Apoſtolum induimur Eſum Chri-
ſtum, ipſum imitando & ſequendo, ut
conſcientia noſtra teſtimonium nobis
præbere valeat de innocentiaâ vitæ
noſtræ, ad normam & formam Chri-
ſti rec&ε & perfecteè admensâ & com-
menſuratàâ &c. y. Denique jubemur
Jedere: nimirùm vacui à mundi in-
quietudine, ſtudio contemplationis
invigilare, ne ſimiles ſimus illi, de quo

lo
ndaſon
ndk wvonr
Acokurun
ecpiparn
ohrund
Dos, Mtin
n ki
ifer ui
Cn Netr
Ubramndten
CNiaende
Dennögair
ulken
Alim umnu
Wetasn
unrc
ſr entin
a Cde
Ulhooten⸗
Ueiiere
d,rollert,
ymnndo
Untk inae
menil
Waumcig

ufmnd

nen
nn Kocere
Mithelr.
umenenend
lim St
dwemadmm,
le ri
—
bnonndigte
CrAranch
üchan
tſinuin
Gnenn
Hni.
Nne iuta
Hun Chri.
Alenco
nlumnobis
entil Ner
mumChri⸗
lcomn.
eſbewur
Dunci in.
Drlationis
en
16

praparatoria. 203
in Evangelio, qui non priùs ſedit,
computando ſumptus neceſſarios pro
ædificandâ turri, & ided irriſus eſt,
quòd conſummare nequĩerit: cui me-
ritò æquiparatur Religioſus, qui nul-
lam curam de explorandis ſuis viri-
bus, affectibus & talentis &c. habet,
ut Religioſæ perfectionis ædificium
abſolvere poſſit. Quam imitatio-
nem cùm Sacer noſtræ Religionis
Habitus præſeferat, qui abdicato ſæ-
culi faſtu eundem ſuſcipit, rectè indu-
mentis gloriæ ſe induere dicitur.
Punctum UI. Conſidera, quod
additur tanquam effectus perfectæ
converſionis animæ ad DEum, quia
nimirum non adjiciet ultra, ut per-
tranſeat per te incircumciſus, & im-
mundus. Quaſi diceret, cùm è ſomno
tuo, & lutò terrenorum affectuum
conſurrexeris, excuſſeris omnem pul-
verem, excuſſerisque jugum, quo
Diabolo, mundo, carni ſerviebas,
nec non te indueris veſtibus gloriæ
tuæ, tunc nihil in te reperietur am-
pliùs incircumciſum, neque immun-
*I6 dum:

204 Aeditationee

dum: imò nulli ejusmodi affectui, vel
Cogitationi ampliùs locum dabis, ut
vel ſolùm pertranſeat, ne quidem ad
momentum. Porrò circumeciſio
ſpiritualis quemadmodum ſignificat
perfectam mortificationem, & abne-
gationem omnium illorum, quæ
DEO diſplicent, & propriam volun-
tatem ſapiunt, ita incircumciſum eſt
omne id, quod aliquid de proprio
amore & voluntate habet, nec purè
propter DEum habetur & quæritur.

Ex quò apparet, què Religioſus ſuum

ſtudium impendere debeat, nempè
ut purè DEum quærat, quam condi-
tionem, tanquam primariam, in No-
Vitio veniente ad Religionem S. P.
Benedictus deſiderat, utꝗue in omni-
bus propriam ſuam voluntatem ab-
neget, & per ſui mortificationem,
Omnes inordinatos affectus atque re-
ſpectus circumcidat. Deinde nihil
quoque immundum pertranſire per-
mittet, imprimis omnes laſcivas co-
gitationes, & imagines, ne quidem

minimo momento animum pulſare

ſinens,

ehn
Anoxt
d
lun We
odmnl
tet dolt⸗
ei icn
Dhhluenn,
Cnmncumi
lingeumm,
hlemnid
e. hin
Cekti
Tbrsdenr
Kimonmme
lelk, n
erilin
Mumda⸗
umnon
eihre
ue
4FI
Dh l
toinſorc
2.
Cmore!

Mhteen

/
ichi
nchbis,
dilen 1
C(omnelſo
unkgiien
nen,Ae
Prumfoln⸗
uneiinel
Ltennhio
Krkeh
tEaunn
dzanuſen
ttet, m
Cua
nim ndo.
nen5.P,
neinomni.
Naten 1.
tonen,

Sngneke .

enle niühil
lle der.
lanas co.
naziten
in llre
D

præparatorig. 205

ſinens, ſed mox repellens, &, ut præ-
ſcribit S. P. in Prologo Regulæ, ad
Chriſtum allidens: inſuper ab omni
eo, quod animum coinquinare vel
leviter poſſit, abhorrens. Nam in
veteri Teſtamento non ſolùm im-
mundus erat, qui turpe aliquod pec-
catum commiſiſſet, verùm etiam, qui
citra peccatum, aliquid immundum,
Præcipuè morticinum aliquod conti-
giſſet. Ita igitur Religioſus ſedulò-
cavere debet, ut non ſolùm non gra-
vibus peccatis ſe contaminet, veruùm
etiam omnes occaſiones fugiat, ne-
ceſſe eſt, in quibus vita ſpiritualis
animæ periclitari, vel ex quibus ſpe-
cies aliqua mali dari poſſet, fugiendò
potiſſimùm conſortium & ſocietatem
illorum, qui per peccatum DEO mor-
tui ſunt &c.
AFFECYZIISJ.
1. Dolor, quòd toto tempore
præterito in ſordibus peccatorum ja-
cueris &c. 2. Vehemens deſide-
rium, ex amore DEl ſuper omnia, cx
his omnibus te expediendi. 3. Filia-
*17 Uls

306 Meditationkés

lis gratiarum actio ergà plentiſſimam
Matrem Beatiſſimam Virginem, quèòd
tibi bonas has cogitationes, quibus
ad tui converſionem excitareris, in-
ſpirare dignata fuerit: ſiqnidem-
omnis gratia, omne auxilium, omne-
q́ue ſpirituale ſubſidium ad nos deri-
vatur, cùm DEus juxta D. Bernar-
dum, totum nos habere velit per
Mariam. 4. Supplex invocatio, ut
tibi aſſiſtere, te erigere, è ſordibus,
& pulvere eripere, vincula tua ſolve-
re, & indumentis, hoc eſt, virtutibus,
ac Religioſis moribus veſtire digne-
tur. Quà intentione orabis ter Sa-
lutationem Angelicam, cum Hymno

Ave Maris btella.

TESSERA.

Diſiumpe, Domina, vineula mea)

tibi ſacrificabo hoſtiam laudis.

Dixi, nunc capi; hac mutatit

gexteræ excelſi.

Aliæ

lte
ale

e
h

W

Nenl
Clluge
entie 4
Muniwe⸗
alnken
mitunit

ie
lnnit . 1
nlernn
ueſohng
efuntoom
inm,nin
Clnn eor
Unn, ſel

præparatorig. 287

ne Nee eBe N N e N N N N

in Aliæ Septem
rin
r MEDITATIONES
an Der' eadem Materiaà
nln Inter Manuſeripta præfati
re elter Authoris repertæ.

Weto, MEDITATIO I.

tbg
lutulir P Unctum I. Conſidera ſpecialiter
ckinn cauſas quæ ꝑpretioſam veſtem In-
ttre nocentiæ & Charitatis divinæ primis
i'eh Parentibus eripuéêre. Prima eſt, quòd
ntime Eva cum ſerpente ſe ultrò in collo-
uium intromiſit, cùm ab eo interro-
gata fuit: Cur praæacepit vobis Deus,: ne
comederetis de hoc ligno? quot prò
AN dolor! ab infernali ſerpente ſeducun-
„tur, quia ejus ſuggeſtionibus, præſer-
tiuim quæ ſunt contra mandata DEI, &
tcti Superiorum, nimis faciles aures præ-
bent: dum eorum transgreſſiones
vel nullum, vel non niſi leviſſimum
M eſſe peccatum, adeoque minimè cu-
ran⸗

208 Meditationes

randum depingit &c. Secunda eſt,
quòd Eva ſenſualitati ſuæ in aſpicien-
do & cõtemplando pulchro quidem,
ſed vetito fructu, nimiùm indulſit.
Ecce, quàam ſæpe parvum initium-
grandia poſt ſe mala trahit? Hæc
curioſitas, & oculi jactus ex ſe vel
nullum, vel non niſi leve peccatum
erat, & tamen Diabolus uſus eſt illo
tanquam inſtrumento ad decipiendos
Parentes noſtros, & præcipitandos in
æternam damnationem &c. O quàm
multi cum- Jeremià Prophetàâ verè
conqueri poſſent: oculus meus depraæ-
datus eſt animam meam! unde Va-
tes Regius orat: averte oculos meos,
ne videant vanitatem &c.
Punct um II. Tertia cauſa fuit ſu-
perbia, nec non vanum & inordina-
tum deſiderium ſciendi illa, quæ ad
illos non pertinebant, & diſcuſſio il-
lorum, quæ illis Deus præceperat.
Deus expreſſè ad Adamum- & Evam
dixerat: I quacunq; die comederitis,
morte (temporali ſimul & æternâ)
moriemini: id eſt, rei fietis ſupplicij
utri⸗

ep
Lemdrig
1 nel
jtirſouf
i ir
1s vends
encace
Bclctisn,
tra Hn
SAunuente
tcnn
Nnk. Ue
Tuntlhumad
Utareſime
euidon
Nmm,den
endund.
lii
Blme
Pulflimi
at elrn
r Gnl
femd.
mn .
ha
Ur ron⸗

Conce
ihicen
rogicem
Uulmnhult,
Vumihiden,
trlhi N.
letlen
e geortn
liseki
llechenles
gtandcin
n.Oge
Moheun
Mul
,d .
linn
4
llrkutr ſe⸗
Linorcim.
1,gue,
Uellol.
nogerat,
1AEWA
eleritin
Erern)
lple⸗
U⸗

S=-

Præparatoric. 209

utriusque mortis. Serpens contrariũ
ingeſſit: nequaquam moriemini,

ſed eritis ſicut Dij, aperientur oculi

veſtri, & ſcietis bonum & malum.
Ex his verbis diſce primò: Diaboli
mendacia, & fallacias: æterna Veri-
tas dicit: moriemini, Diabolus econ-
tra: non moriæini. Idem facit quo-
ties hominem tentat, ſemper enim-
ſuggerit contrarium illi, quod Deus
præcipit. Unde neceſſé eſt alteru-
trum falſum eſſe: atqui Deum falſum
dicere eſt impoſſibile: ſequitur igitur
neceſſariò, omnes Diaboli ſuggeſtio-
nes mera eſſe mendacia. Facti ſunt
equidem Adam & Eva ſicut Dij, ſed ta-
les quales ij, qui ab initio voluere eſſe
Hdes AltHin (dæmones) & pro-
terea in abyſſum inferni detruſi ſunt.
X adverſo deſtruebant in ſe imagi-
nem veri, & unius DEI, ad quam-
creati fuerant &c. aperiebantur ocu-
li amborum, ſed maximo corum-
damno. Si Eva dæmoni obſecuta
non fuiſſet, non vidiſſet aliud, quàm
cuncta

210 Meditationes
euncta bona, meras delitias, puras,
& innocentes Paradiſi voluptates &c.
Aperti ſunt oculi, ut nihil deinceps
aliud videant, quàm- miſeriam, labo-
rem, & dolorem &c. Cave igitur
tibi, & Protoparentum caſu ſapere
diſee, ne diabolo fidem adhibeas: etſi
is tibi montes aureos polliceatur,
quia nihil ſunt, niſi mera mendacia.
Diſce ſecundò, quò aliquem immor-
tificatæ paſſiones, & effrænes cupidi-
tates præcipitent. Superbia Evam-
eò perduxit, ut plus patri mendacio-
rum, quàm æternæ Veritati erederet:
quâm verè Superbia docet præcede-
re caſum & ruinam! quàm benè nos
inſtruit Sapiens, & ex S. P. N. cap.
7. Reg. p concupiſcentias tuas non
eas, & à voluntaté tud avertere & c.
Puntctum III. Ultimum, quod
peccatum omninò complevit, &
conſummavit, fuit Inobedientia in
transgrediendo mandatum DEl. Nec
ſatis fuit Evæ, quòd ſola comederet
de fructu prohibito, ſed inſuper ad
hoc Adamum induxit. Hæc eſt enim
natura

Eeni (
SSZ
Meror)
nes,
1Germn
hun, Ann
u Anmutun
/ſona in
naalekt
igſclutt
Iton donn
untanong
Aduend d
lAatin⸗
10 hut
limnet
emlglohe
lakrelimnus
4I
Uoteſerin
mnm: 4
lm,
Utz hero
nc &
N (o

præparatoriæ. 211
en natura peccati (poſtquam comiſſum
F “ eſt, nec ſtatim per veram pœniten-
kinſ⸗ tiam deletur) ut hominem ſemper in
Nin majores caſus, & miſerias propellat,
nn H malò exemplo etiam alios ad lapſum
lckeuc trahat, & inſenſibiliter peccator ho-
lien mo tam ſeipſum, quaàm alios in æter-
lem, nam damnationem præcipitet &c.
uet, Ah! ſi unica inobedientia tantum
lumimmt malum cauſavit, hominem omnibus
ntaid præmijs ſpoliavit, atque æternæ per-
Wtile ditioni damnationique mancipavit:
Hinti quanta nobis adhibenda eſt diligentia
tim, in cavenda inobedientia, & obſer-
ugen vand Obedientia: ut (quemadmo-
tms dum S. P. N. in Prolog. Regulæ di-
i cit) ad illum per Obedientiæ laborem
W redeamus, à quo per inobedientiæ de-
un ſidiam receſſimus &c.
n, AFFECZIIS.
let, & Pcita in te ſerium horrorem ejus-
demn modi errorum: efficax odium con-
1Dl. Ne tra Diabolum, & univerſas pravas
mede cupiditates, heroicum decretum illas
erer mortificandi & penitùs abnegandi.
retem Contine te Conſtanter in timore
NH e. DEI

212 Meditationes

DEI: elice cordialem dolorem de
comiſſis fortè ſimilibus erroribus: ſe-
rioque ſtatute tecum cum DEI Gra-
tia, & aſſiſtentia SS. Patronorum-
tuorum deinceps tibi diligenter at-
tendere &c.
FPater noſter. Abe Maria.
TESSER A.

Vigilate, & orate, ut non intretöü

ivr tentationem.

MEDITATIO II.

. Unctum I. Cogita Fili mi, pa-
rabolam illam Evangelicam,
in quà nonnemo ſe invitatis ad nu-
tias ſociavit, qui tamen veſte nuptia-
iamictus non fuit: ſed ut illum Pa-
terfamilias conſpexit, juſſit eum li-
gatis manibus & pedibus proiici in-

tenebras exteriores. Veſtis hæc

Nuptialis alia non eſt, quàm Charitas
DEI; ſine quâ nemo ad cæleſtes nu-
ptias admittitur. Ideò enim Adam
& Eva quoque, quia eandem amiſe-
runt, ex paradiſo expulſi ſunt. Et
Apo-

ſche
lerd
t
Awerdnd
ilero
Worum
muOnbuhre
imwenieni⸗
1sdandnme
Aennmn, 4
eſt: Clonn
imnmüdnn,
AWANNXN
1, Enlui
Omermul
lieluunia
ugert
Mrteynn
ri Cent
n inq,
thenm
hisltin
n, ge
Goum Dh
Eneic

praparatoriæ. 213
aalgten Apoſtolus diſertè dicit, ſi fidem ha-
tmabus: buero, ita ut montes transferam, ſi
G omnia mea tradidero, imò me occi-
hmm, di permiſero, ſi linguis hominum, &
G. Angelorum loquar, Charitatem au-
tenm non habuero, nihil ſum. Cha-
Mε ritas extinguit omnia peccata, eſt fi⸗-
4 nies & conſuùmmatio omnium aliorum
i præceptorum, qui diligit, legem-
implevit: & ſicuti arbor, ejusque ra-
mi mortui ſunt, & inutiles, niſi de
Ol radice vivant & nutriantur, ita ho-
mo, cunétaque ejus opera coram-
IAe DEO mortua ſunt & infructifera, ſi
ugn, vitæ ſuccum né hauriant à Charitate.
G. Quia igitur à DEO creatus & tam ca-
Gennce. r pretio redemptus es, eum in finem,
ellmg ut mediante cognitione, & amore
teul. DEl evadas viva ejus imago, ut in
noicin hoc mundo eum ames, laudes, ei-
A e dem ſervias ?* ut in hac quidem vitâ
Charts Per gratiam, quæ Charitatis indivi-
tesu. dua comes eſt, in vitâ verò ætern4
n Am Per gloriam, quæ eſt Charitas con-
nami lummata, cum DEO Sponſo tuo de-
m. ſponſeris, & indiſſolubiliter niakiss

he

=

214 Meditationes

& in hoc conſiſtit ſalus tuæ animæ
tam temporalis, quaàm ſempiterna,
& hic errare eſt æternùm perire, ſe-
quitur neceſſarid, omne tuum ſtu-
dium, curam & ſollicitudinem eò
impendenda, ut nuptialem hanc ve-
ſtem Charitatis conſequaris, & ali-
quando poſt hanc vitam, illam im-
maculatam Sponſo tuo cæleſti exhi-
bere poſſis.
Puncttum II. Conſidera, quòd pri-
mi Parentes noſtri, ut primùm pecca-
verunt, ſeque nudos eſſe cognove-
runt, ne toti nudi apparerent, ficuũ
folijs ſe contexerint. DEus autem
id paſſus non eſt, ſed fecit illis veſtes,
& tunicas pelliceas. Hic contempla-
re velut in ſpeculo conditionem ho-
minis, qui ex defectu Charitatis in-
peccatis totus obriguit: non atten-
dit, quomodo denuè calefiat, quo-
modo Charitatem perditam denuò
recuperet, quomodo apud DEumin-
gratiam redeat &c. Sed ad id ſolùm
intendit, quomodo per varias excu-

ſationes, (nam ex mente S8. PP. .
W 12

Eh⸗
Noct
6cono
nINO
0necton
men.
Khenti
Pureymnen
nrurtiete
Urburneen
Gigonns
C kne
cnorbod
mienon
wi
Ummmm⸗
henei
irrir n
Miuttl
Kncin
ſeret
tgzre
PMenort
geprrſer
Wnlere

4

tue min
enhitem
nſete, i⸗
mwunſu.
Gmdn 8
Nenhuent
durs, K
In, Wan

klefient

n aldin
Münnmpen
8cle onn
Puerentdt
Dvaute.
tlliͤſeles
Corenpl
tionemhe
Haritutbir
Non atten
ent, o.
tun Cenut
IDbumin
alic ſolun
allos exel
180,D. .

præparatoric. 215
lia ficûs ſunt ſymbolum frivolarum
ejusmodi excuſationum) errores
ſuos quomodocunque contegat: ſic,
cùm à² DEO interrogarentur, Adam
conjecit culpam in Evam, Eva in Ser-
pentem. Prô dolor! hic tam ingens
& pernitioſus error nobis nimium ad-
hæret: non erubeſcimus coram DEO
peccare: ſed erubeſcimus pro pecca-
toribus reputari: cùm tamen juxta
S. Scripturam verum ſignum hominis
juſti ſit, ſeipſum ſincerè de commiſſis
erroribus accuſare: juſtus, inquit
Sapiens, in principio ſermonis accuſa-
tor eſt ſui. Ideò David Pſal. 120:
DEum rogat; non declines cor meum
in verba malitiæ ad excuſandas ex-
cuſationes in peccatis. Ex adverſo
attende ineffabilem bonitatem DEI;
& miſericordiam, qui miſeretur mi-
ſerorum peccatorum, ipſemet illis
tales veſtes præparat, quibus ab ipſis
frigus peccatorum auferat, ab iisdem
deinceps præſervet, & in calore Cha-
ritatis conſervet & c.

7

216 Meditationes

Punitum I. Cogita, utrum in
mundo certus fuiſſes, te veſtem nu-
ptialem divinæ Charitatis, & pellicea
gratiarum cæleſtium, quibus divinæ
Charitatis calorem fovere poſſes, ibi
obtenturum, & conſervaturum. Ex-
pende parùm hominum mundo ſer-
vientium vitam & mores, an non
mera folia ficuum invenies? Mores
hominum, inquit Sapiens, menda-
ciuns ſine honore- quos increpat Da-
vid Pſal. 4. filq hominum (ad diſtin-
ctionem filiorum DEI, qui é mundo
ad Religionem ſunt vocati, ſic com-
pellat) asquequò gravi corde: ut
quid diligitis vanitatem, & quari-
Zis mendacium? Hominum munda-
norum virtutes, bona opera, vita &
mores potiſſimùm conſiſtunt in ex-
ternâ quadam apparentià more Pha-
riſæorum, ut hominibus placeant:
intus verò in corde omnia ſunt ina-
nia, vacua reétâ intentione, Chari-
tate DEI, & Chriſtianâ virtute: ſunt
mera folia ſine fructu, foris ſimula-
tur humilitas, at vix aura quædam
con-

a
is en⸗
aGock,
14 R
adele

mn, Ee

Downno,
ertet
huNEn,
Cnmuinre
Concutie
Pebiearfe,
ndc .
leemmdia
ut DN
Nhumnt,
anlr
alzit
Uleneta
Klm, in
S
4EI
Aieſe
llernls
temun
erel
ne⸗

Wrumi
lem nn
helicer
r.
oles
Kürun, Ir.
Imuncoſe
G, U
6) tn
erde
nemad
n
Nötu
ni,lece.
Sw 9
N.
nmbnde.
n, MS
unt in er
noke ha-
Ment:
ln inn.
,Chnti
ne: fun
tsonola
neden
C

præparatoricæ. 217

contemptùús perflat, cùm folia iſta
mox decidunt, omnis humilitas eva-
neſcit. Et quomodo ibi calor Cha-
ritatis adeſſe poteſt, ubi nil eſt, niſi
ſcelera, & peccata? nam teſte Chri-

ſto Domino, ubi abundat iniquitas,

ibi refrigeſcit Charitas, atqui in vit4
mundanà, ut teſtatur D. Joannes,
omnia ſunt vel concupiſcentia carnis,
vel concupiſcentia oculorum, vel
ſuperbia vitæ, quæ ſunt tres principa-
les radices omnium peccatorum.
Hæc mundi folia non durant, nam, ut
inquit D. Paulus, præterit figura
hujus mundi, & qui ſe vanitate ve-
ſtit, cum illà perit: propterea SS. P.
N. Cap. 4. Reg. jubet, ut nos à ſæcu-
li actibus alienos faciamus; nolle vi-
deri ſanctum, juſtum, ſed omnem
curam adhibere, ut talis revera ſit &c.
AFFECTIS.
Admirare ineffabilem DEl bonita-
tem, qui ſine ullis tuis meritis tui mi-
ſertus, te é mundi vanitatibus eri-
puit; tibique veſtem aliam ad animæ
tuæ ſalutem paravit. Lauda illum
„K pro

2198 Meditationes.

pro hac Gratiâ, adora eum, age gra-
tias. Ora pro Gratiâ ulteriori, ut
illam cum debitâ animi diſpoſitione
portare valeas & .
Pater noſter. Ave Maria.
TESSERA.
PFugite ſilioli, fugite mundum, fu-
gite Babylonem hanc, & ſalvate ani-
mas veſtraz. S. Bernardus.

MEDITATIO III.

LPrurcze J. Conſidera, quid nos
Apoſtolus Paulus admoneat:
Ieduimini Dominum JEsIIA Chri-
Iſtum. Hæc igitur eſt pellieea illa ve-
ſtis, vVeſtis illa nuptialis, quam nobis
Pater Cæleſtis ab æterno comparavit,
innocens nempe agnus DEI, qui eſt
ipſa Charitas, qui per ſuam Incarna-
tionem factus eſt nobis veſtimentum,
quò amiéti comparere audemus ante
gonſpectum DEI, & à Patre Cæleſti
plenam peccatorum remiſſionem,
divinamque Gratiam, ac benedictio-
nem obtinere poſſumus. Si hac I

ilunds.
umnaden
dennor,
(Kdsd
utfenn
nemn ſn
Ciaſ c,,

r

(ti butin

ſtere el
lunddent
Onungun
ſeeen

inltult⸗

Ulnn
alen,
uſtyenti
Uepckee
Dlerlchen
tunmn
Alitenti
Uenllni
Aumn,
elmenye
s, e

,,

um e n
heidti, i
ihiton

enulih
P ſilut
lis

.
Uter,gii
lls Aner
An
lirlre⸗
Cumodi
Cnpargit
Ul, guidl
m hemez
Ainenrun,
tenns ante

re Cxleſt.

0ilonem,

Uenecickio.

Eihaere⸗
ſt

Praæparatoric. 219

ſte induti ſumus, non eſt quod timea-
mus, nunquam à Cæleſtibus nuptijs
excludemur. De hac veſte loquitur

Arpoſtolus Phil. 3. Omnia arbitratus
S ſum ut ſtercora, ut Chriſtum lucrifa-

ciam, & in eo inveniar, non habens
meam juſtitiam, quæ ex lege (Ju-
daicâ) eſt, ſed juſtitiam, quaæ eſt e
Chriſto ESUI. Expende hiſtoriam
Paobi Patriarchæ, quem Mater ejus
ebeeca pellibus veſtivit, ut Patris
Iaaci benedictionem perciperet: &
quamquam Iſaac agnoſceret vocem
eſſe vocem Jacobi, quia tamen, ob
indutas hædi pelliculas, manus ſimi-
litudinem manuum Eſau ſenioris fra-
tris expreſſerant, eidem benedictio-
nem primogeniti impertivit. Ita ſa-
nè oremus cæleſtem noſtram Rebec-
cam, Benedictam DEI Matrem, ut
operiat manus noſtras, id eſt, veſtiat
opera & intentiones noſtras meritis
Innocentiſſimi Agni DElI, qui tollit
peccata mundi, ut licèt apud æter-
num Patrem vox noſtra ſonet ut vox
peccatoris, magis tamen ille atten-
2RZ dat

220 Meditationes.

dat ad pellem & merita Unigeniti
filij ſui &c.
Puunctum I. Induere hanc veſtem
nihil aliud eſt, quàm fervens imitatio
exempli & virtutum, quæ Chriſtus
in ſuâ vità, paſſione, ac morte nobis
imitanda propoſuit. Parentes libe-
ros ſuos ſolent unius coloris, & ma-
teriæ veſtibus providere, ut agno-
ſcantur ad eosdem etiam parentes
ertinere; idem mos eſt magnorum
Principum „qui famulos ſibi peculia-
res, peculiari quoque colore & ve-
ſte ab alijs diſceriminant. Benedictus
noſter ESIS non vult aliam à nobis
veſtem portari (ſi modò pro ſervis
ipſius agnoſci velimus) quàm pro-
rium ejus exemplum: nec æternus
ater nos pro filijs ſuis agnoſcet, niſi
exemplo Unigeniti filij ſui veſtiti ince-
damus. Exemplum dedi vobis, in-
quit Chriſtus, ut quemadmodũ ego
feci, ita & vos faciatis. Hoc eſt ge-
nuinum ſignum, quo diſtinguimur
ab ijs, qui ad numerum filiorum DElI
non ſpectant. In hoc, ait, cogno-
ſcent,

mondud
ao dleil
orewomd
nluun el
i olſen
taten,
wtemen,
Glunte,
Ae
r Din
Gunſikrn
tien eke
ſin
Nllgßn
Mur l
1lMzr

Wuetlti
1tblorun
In ſeloen
inma
Urei I
uſtſinenn
Ggiͤke
.

.

lnizeni

ehmfeten
ſensiniai,
Ne Cnrhn
emorte rorg
Drentelk.
Cbri,Am
ſ o.
dumgaene
Amoron
eoli
ren
Nn Nerts
Aumnvts
Mvnns
gin po.
ee ternns
dotet, ni
felitinee-
pobis,ir⸗
nodi eg
Heckge⸗
Eügeüimun
Uumbl
inzcgro⸗
ſen,

præparatoriæ. 221
ſcent, quòd mei diſcipuli eſtis, ſi di-
lectionem habueritis ad invicem, ſi-
cut ego dilexi vos. Ideò S. Paulus
adhortatur Coloſſenſes: Iudaite vos
tanquam electi DEl, ſancti & dile-
ädti, viſeera t-czie ,bhenigni-
tatem, bumilitatem, modeſtiam,
patientiam, Ttezeznrer invicem,
& donantes vobismetipſis, ſi quis ad-
versus aliquem hbabet querelam⸗
Iſicxut & Dominus nobis donavit, ita
&vos, ſaper omnia autem hac Gari-
tatem habete, quod eſt vinculäu per-
fectionis, & pax Chriſti exultet in
cordibus veſtris &s.
Punctum III. Conſidera id, quod
DEus S. Hildegardi revelavit: ve-
ſtem nempe Benedictinam ſignificare
Incarnationem Unigeniti filij DEI.
Veſtis Benedictina, dicebat, non eſt
ſicut veſtis aliorum hominum (mun-
danorum ſcilicet) quia eſt indiviſa,
ſignificans immaculatam Incarnatio-
nem Filij mei: ille enim veraciter ha-
bet in veſtimento ſuo ſignum Incar-
nationis, qui ſe fortiſſimæ obedien-

„ *K 3 tiæ

222 Meditationes.

tiæ tradit: & ille portat ſignum ſe-
pDulturæ illius in veſte ſuâ, qui in ju-
ſtis ſuis operibus, negotijs ſæculari-
bus renuntiat. In his verbis duo ha-
bes, quæ diſcas. I. Quòd ſit Veſtis in-
diviſa, unde Charitatem ſignificat,
quæ cum diviſione ſine unitate &
unione conſiſtere nõ poteſt. 2. Quèd
hæcVeſtis ſit inſupers ymbolum Obe-
dientiæ, & ſic reſtituit id, quod per
inobedientiam perditum fuit &c.
Quoties ergò benedictam Benedicti-
nam veſtem induis, toties cogita te
Chriſtum induere: nihil enim illa
aliud ſignificat, quàm Chriſti Chari-
tatem, & Obedientiam, quæ præci-
puæ ſunt Virtutes, quas nobis in
Exemplum propoſuit &c.
AEFECTIIS.
Gaude, & Gratias age propter vo-
cationem tuam ad hunc Statum, &

ejusmodi genus veſtium portandum.

Ama iſtas, præſertim verò Sanétiſſi-
mum Patrem tuum Benedictum, per
quem tibi iſtæ veſtes à DEO mittun-
tur. Keſolve te illas ita acipere

e, R
Orrlenre
atdlal
noerd.
Ordel
incſens,
Miondena
urte

16

eel e
Prwtttſ

ilimte

M.

enl
iatuli
Umneened
Aim,
Eenoumldul.
ateingn
rles ve
mtez n
dr bebens
8 1. Der
.

.

tlenm
hboli.
ſeiigdotr.
dklthektin
enſgnir,
le Mltrte ,

lek, 1

tohnm De
it, nolde
m M
Darkrd
olescn
Oh enni
Cit
,ennei.
e Noi

ſopterſo⸗
Nutum, &
Utnndum
9Sndtil.
Cum, pet
Ommnun.
behere,
6

præparatoriæ. 223
& portare, ut virtutes quoque per
illas repræſentatas, exerceas opere,
ne ſola folia ſine fructu habeas, &
ſicut noſter S. P. cap. 1. Reg. dicit:
DEO per tonſuram, & habitum men-
tiri noſcaris. Ad id invoca auxilium
Divinæ Gratiæ, ac SS. tuos Patronos.

Pater noſten. Ave Maria.
TESSERA.
Beatus, què vigilat, & cuſtodit
veſtimenta ſua, ne nudus ambilets
& videant turpitudinem ejus. Ap. 16.

MEDITATIO IV.

Pwaen I. Siquidem tota &
unica tua ſalus in hoc conſiſtit,
ut cum veſte Benedictinàâ induas quo-
que Chriſtum, ejusque virtutes: in-
gredere nonnihil veſtiarium tuæ ſa-
cræ Regulæ, inquire tam in conceſſas

ibi corporales veſtes, quàm præſcri-

ptas virtutes, quas Exemplo Chriſti
exercere debeas. Prima veſtis eſt
TWenica, S. P. Benedictus duas conce-
*K 4 dit

224 Meditationes
dit tunicas, quæ ſignificant geminam
Charitatem DEI, & Proximi. Tuni-
ca tegit corpus, Charitas operit mul-
titudinem peccatorum. Et quidem
Charitas DEI operit peccata noſtra
Propria, ea ſcilicet penitùs aufferen-
do: Charitas Proximi verò tegit pee-
cata aliorum, in quantum omnia in
melius interpretatur; & ſi aliter non
poteſt, ſaltem Proximi errores non
divulgat, ſed in ſecreto ſervat. Chri-
ſtus duas habuit tunicas, unam in-
conſutilem, quæ in Paſſione diviſa
non fuit, & denotat Charitatem DEI,
qui ex toto corde, & ſuper omnia di-
ligendus eſt: alteram, quæ ſub Cruce
à militibus diviſa fuit, & ſignificat
Charitatem Proximi, quæ ſe acco-
modat, & quæ diſpertit varijs cujus-
que neceſſitatibus, & cuique dat
prout opus habet &c.
Punctum I. Vide parùm, quid
S. P. noſter in ſuà Regula de Chari-
Cate nobis præſcribat, ſtatim in Pro-
logo dicit: ne pavore perterriti refu-
giamus viam ſalutis, ſi quid Palk-
um

t
Peridios⸗
lhoad
tonis,
rrib
Tir vi
Ndrnodon

roynen
loensnore
ſekonen
ie,alins
6hhnoloe
EDroün
Unde onnu,
Comiaslr
liirip,
ipnn
WNt⸗
tthin
Ultanen
WCht
Nnpr.
nnn
ee
It
Wut

7

geminen
in Tun.
Gopitmun.
huien
Noetan
it Alee
ſertegin
mmommu!
ElAtene
Uenntene
ent. On
s Wn
MMne ti
Auintall
ſperummi
NeltCac:
Elgnücn
lele aoo⸗
niscyvs
Cige at

in, aid
deChxr⸗

tminro.

vnnitäirelu⸗
d zlr.
An

praparatoric. 225

lùm reſtrictius dictante æquitatis ra-
tione diſponatur: quia proceſſu con-
verſationis, & fidei dilatato corde,
inenarrabili dilectionis dulcedine
curritur via mandatorù DEI. Que-
madmodum enim lapis, quò magis
appropinguat ſuo centro, tantò ve-
lociuùs movetur; ſic quò propiùs ad
perfectionem accedimus, tantò ci-
tiùs, faciliusque progredimur. Cap.
4. primo loco ponit Charitatem DEl,

& Proximi, tanquam præcipuum,

unde omnia pendent, & ad quèd
omnia alia dirigi, & ordinari debent.
In fine Cap. . dicit, quòd aſcenſis duo-
decim gradibus Humilitatis, perve-
niamus ad Charitatem illam, quæ
(perfecta) foras mittit timorem (ſer-
vilem) Cap. 2. tractat de Zelo bono,
qui aliud non eſt, quàm excellens &
fervens Charitas. Triplicem nobis
Charitatem proponit, erga Deum,
ut Chriſto nihil præponamus: erga
Superbres, ut Abbatem ſynceràâ &
humili Charitate diligamus: erga
Proximum, ut Charitatem fraterni-
* K f tatis

226 Meditationes
tatis caſto invicem impendamus
amore &c.
Punctctum III. Ut hanc Tenicam
rectè induas, conſidera diligenter
exemplum ESI tui. Et quod inpri-
mis Charitatem DEI ſpectat, erat
ipſe DEus, adeoque ſecundùm Divi-
nitatem non poterat non infinito
amore Patrem ſuum Cæleſtem qdili-
gere. Secunduùm humanitatem ve-
rò erat cum DEO intimè unitus, &
ſic rurſus in ſummo gradu divinæ
Charitatis. Item ad Charitatem
Proximi, tota ipfſius vita nihil aliud
fuit, quàm unicum, continuumque
atque perfectiſſimum virtutis iſtius
exemplum, & exercitium. Majo-
rem, inquit ipſe, Charitatem nemo
habet, ut animam ſuam ponat quis
pro amicis ſuis- ipſe verò poſuit pro
nobis peccatoribus, ſuisꝗque maximis
inimicis, & quidem tali modo, qui
nunquam auditus fuit &c. Charitas
Proximi, ut habet Paulus I. Cor. 13.
Patiens eſt, benigna eſt; non æmu-
latur, non agit perperam, non infla-
tur

9
4 ont
NN; mn.
4 lone
gi een
rKt,
le ll
d, Cono
enb won,
1b,K

aotde

mcyvn
Nc704
Glin
Cnnmtnnt
lervahnn
mſefie
IuCrin
mngl,
d.
elnrio
Aaiin
Kn

encn

iczy
en Gete
Rcndm
ſe, 1
Cundunde
n innin
Celencl
uitnten
ids,
Pun n
1 Chuinz
Itu NA
MMmum
trs An
n. Me
ttny en

. hugf ℳ

lRtan
Uemurint
N060,
(huriu
1,Cor.
tmninſe.
4

præparatoriæ. 227

tur, non eſt ambitioſa, non quaærit quæ
ſua ſunt, non irritatur, non cogitat
malum; non gaudet ſuper iniquita-
te, congaudet autem veritatis
omnia ſußfert, omnia credit, omnia
Sere ,»omnia ſiſtinet & c. Hic ha-
es copioſam materiam contemplan-
di, quomodo has virtutes, & Cha-
ritatis proprietates exercuerit Chri-
ſtus, & S. P. in ſuâ Regulàâ nobis de-
pingat &c. Quid patientius Chriſto?
hanc virtutem inculcat S. P. in Prol.
& c. 7. Gr. z. Quid Chriſto benignius?
qui ſuis inimicis in cruce ignovit, &
coram tondente ſe veluti agnus man-
ſuetus obmutuit: attende Cap. 4. de
irà non perficiendà &c. Nulla pote-
rat in Chriſtum invidia, aut œæmula-
tio cadere, non enim venerat mini-
ſtrari, ſed miniſtrare, & quomodo in-
videret, qui ſe, & ſua nobis donavit?
vide quæ S. P. habet de Zelo bono,
& de neceſſariorum diſtributione, ne
uis alteri invideat, ſi plus detur.
hriſtus nihil perperam, & ſine rectâ
ratione, & intentione, aut vitiosè
K 6 egit,

228⁸ Meditaiionzs
egit, utpote qui ſemper & ubique fe-
cit, quæ Patri ſuo æterno placita
erant; ita S. P. in Prol. monet, ut
nos ſic in actibus noſtris geramus, nec
DEO cauſam erga nos iraſcendi præ-
beamus &c. Nihil in Chriſto niſi me-
ra humilitas, & tanta, quâ major ex-
cogitari non poteſt: nullum prorſus
ambitionis veſtigium, utpote qui te-
ſte Prophetàâ ſaturatus eſt oppro-
brijs, & quidem quia ipſe voluit: fa-
us eſt ſponte ſuâ vermis, & non ho-
mo, propoſito gaudiò ſuſtinuit cru-
cem contumelioſſimam &c. Vide,
uid te S. P. Cap. 7. doceat. Quod
hriſtus non quæſiverit, quæ ſua ſunt,
teſtatur ipſe, Ego gloriam meam non
urr : nihil quæſivit, quod ipſi, ſen-
übusque comodum, ſolatiumque af-
ferret, ſed potius quod affligeret. S. P.
pro primo requiſito Religioſi c. yy.
ponit: ſi verè DEum, adeoque non
ſe, & ſua querat, nosque acriter ad
propriam voluntatem abnegandam
exſtimulat Cap. 7. & alibi. Et ſic
diſeurre per reliqua, præſertim Eien
illa:

e
i
Sslont
ADarenn
wieee
ſerlas oe
elnd,
lennento,
Loepror

tenere non

oeelebe
onndon
unn Kt
Cat den
Conpntn
enn le
rct

Oum hu
Rueno
00,
conehe
wocat
unt

lcin
lonet, t
humgnee
enimn.

Gntüne.

Amine.
hm rati
telite.
one.
Vlide
„Kdnnn
linuten
de ſie,
et (o
elalut,
wemmnon
Ui len⸗
Umabezk⸗

eret K.

l e. .

Nlenon .
Nriter ad
epnndam

lt ſee
nim ciren

bigueke

Ula⸗

praparatoric. 229
illa: omnia ſuſfert, omnia ſuſtinet,
quibus non tantum inſinuatur tran-
quilla Patientia in adverſis, ſed etiam,
ut invicem nos ſupportemus, alter
alterius onera, defectus &c. amicè
portemus, non indignando, non con-
temnendo, judicando, murmuran-
do, exprobrando & c. Omnia credit,
temerè non iudicat de altero, quod
dolosè ſe gerat: omnia ſperat, de
proximo omnia in bonum interpre-
tatur, & quamvis in illo gravia pec-
cata videat, excuſat intentionem,
compatitur, nec de ejus ſalute de-
ſperat, ſeque etiam tali inferiorem re-
putat &c.

AFFECZTUS.

Excita in te gaudium, quod funda-
mentalem hanc Virtutem duplicis
Charitatis pro veſte, & quidem inte-
riori à DEO, & S. P. acceperis. Age
gratias, concipe bona propoſita: ubi
amor, ibi nihil difficile. Alij affectus

laudis, invocationis, ut ſupra.

Fater noſten. Ave Maria.
R7 TES-

230 Meditationes

TESSERA.
O mi ZEd& amo te propter te &
omnia alia in tes ſicut jubet lex amo-
ris lucens ex te.

MEDITATIO V.
PPwden. Conſidera, quòd

Tunica una cum wmanicis ſimilis
ſit Cruci, per quod intelligitur, quòd
corpus & ſenſus noſtros mortificare,
& crucifigere debeamus, nam, ut in-

quit Apoſtolus, Qui Chriſti ſunt,

ecrucifßixerunt ecarnem cum concupi-

ſcentiis ſuis. Et meritò tunica, quæ
eſt ſymbolum Charitatis, ut primèò
dictum eſt, ſimilis eſt cruci, ubi enim-
Chriſtus Charitatem ſuam luculen-
tius oſtendit, quàm cùm in cruce pro
nobis eſt mortuus! ſic & nos ipſi ma-
jorem charitatem exhibere non poſ-
ſumus, quàm ſi Ejus amore in cruce
Statũs Religioſi nobis ipſis morimur.
Vita Religioſt, ait libellus de imitatio-
ne Chriſti, Gax eſt, ſèd dux Paradiſi.
Et quia hæc perfecta ſui mortifica-
tio,

dre

idele

enataden
inem,
ſrgift
lerte
Aloll,
Teceitmnag
Gumtnoel.
ereKo
dere
Iinlrme
en, n
Alnnen,
engveci,
Umuntten
aſn l
ot
ilonm
ICrik
g ſur ,
nezor
Galmer
Uun co
Aonine

lrte
9 Mo.

.

a, gbl

irſinii

nr,add
orifene,
mun Win
iſiſ
Mm.
n,
r mind
bieim⸗
Dvollen.
Ne O
blm.
on ol.
inctce
vorinur.
nitatio.
NirMdi.
nottkkcr.
io⸗

.

præparatorie. 231
tio, & abnegatio juxta exemplum-
JESII Chriſti eſſe non poteſt ſine con-
ſtanti perſeverantià, ideò hæc perſe-
verantia denotatur per tunicæ longi-
tudinem, quæ uſque ad pedes pertin-
git, qui perſeveraverit „ait Chriſtus,
uſqae infinem, hic ſalvus erit. Et D.
Auguſt. Fratres mei, ait, non vos
tædeat magna incipere, nec vos faſti-
dium inceſſat, id quod incepiſtis, per-
ficere & conſummare: ſcitote enim,
quòd perſeverantia meritis dat ve-
ram formam, propoſitis juſtum colo-
rem., præœmiat currentem-, coronat
pugnantem-, ducit ad coronam- S&
quemque dirigit ad fuum-portum. &
ultimum finem.
Punkctum IIl. Tunica conſtringitur
cingulo, quod ſignificat I. Caſtitatẽ,
& Angelicam puritatem. Hoc cin-
gulum Chriſtus ipſe nobis præſcribit
djcens: ſint Sanh, veſtri præcincti:
ubi S. Gregorius: Lumbos præcingi-
mus, cùm carnisluxuriam per conti-
nentiam coarctamus. Hæc virtus
facit homines pares Angelis: ſimiliter
4

232 Meditationes

4 DEO, & Cæleſti Sponſo diligitur.

Chriſtus enim ſecundùm divinitatem
non habet alium- Patrem, quàm Vir-
ginem: nam, ut inquit S. Greg. Naz.
Prima Trias virgo eſt. Secunduùm-
humanitatem- non habet aliam- Ma-
trem, quàm ante, in, & poſt partum-
immaculatam Virginem. Nulli di-
ſcipulorũ teneriorem exhibuit amo-
rem, tot revelavit myſteria, quàm
Joanni, qui ſemper virgo permanſit:
illique ſoli Matrem ſuam in cruce,
Virginem virgini commendavit. O
quàm pulchra eſt, exclamat Sapiens,
caſta generatio cum claritate, im-
mortalis eſt enim memoria illius.
His ſolis competit privilegium, ut ſe-
quantur Virgineum- Agnum- DEI
quocunque jerit, & cantent canti-
cum, quod nemo niſi illi cantare poſ-
ſunt &c. 2. Denotat Cingulum-
Promptitudinem voluntatis ad bo-
num. Ideò S. P. in Prol. mandat,
ut ſuecingamus lumbos noſtros. Et
Cap. "S. Jubet, ut benè obſervetur,
an Novitius promptus ſit ad oFusEI
3

n
fertam,
Crehune
olurn
n
16Kreren
ddinis,
drt Non
Auln
Ulgounk
ein nor
Gnbluncn
ndrereun
1orts, O
dun ti

Nnigeut

MC.
tim mn
n Nahe
umtrbr
ve
iund.
eällu
lurmni
ibenen⸗

ntatem
npir.
e Nuz.
CHNHIn.
Aum.
Khumm.
Mlic.
hlt amo.
,um
enmurſt:
nnk,
Nlerit. 9,
tgnes,
Ml, dt.
,.
n,Atſe.
n DI
1t cant.
e ol.
Vlun.
d bo⸗
undat,
108. r
ewerur,
atl,.
1

. præparatoric. 23 7
ad patientiam, ad obedientiam &c.
. Cingulum, ut dicit S. Doroth.
ſymbolum eſt Mortificationis, per
quam cupiditates noſtras contine-
mus & refrænamus. 4. Eſt nota For-
titudinis, propterea de muliere illâ
forti Salomonis Prov. 30. ſcriptum
eſt, quòd præcinxit lumbos ſuos. 5.
Eſt ſignum Fidelitatis, unde apud ve-
teres in more fuit, ut ſponſus ſponſæ
cingulum daret, ut per illud ſemper
admoneretur fidelitatis, & puritatis
cordis. Quoties igitur Cingulum
tuum aſpicis, toties recordare cæle-
ſtis tui Sponſi &c.

Punct. II. Conſidera, quèòd quem-
admodum apud Prophetam Iſaiam
cap. II. Salvatori noſtro duplex
cingulum tribuitur, Juſtitia nimirum
& Fides: erit uſtitia cingulum lum-
borum ejus, & Fides cinct erium ejus.
Itaetiam S. P. in Prol. Reg. duplex
nobis cingulum præſcripſit, cùm di-
xit: Succinctis ergèò Fide & Obſer-
vantiä bonorum actuum (in quâ vera
Juſtitia

234 Meditationes

Juſtitia eonſiſtit:) lumbis noſtris, per-
gamus itinera ejus &ö.

AFFECTIIS.
Adora & venerare cum profun-
diſſimà humilitate infinitam- Sa-
pientiam, & Providentiam DEI,
nec non pronam proviſionem tui S, P.
Benedicti, qui talia tibi media offe-
runt, ut non tantùm quotidie, ſed
etiam ſingulis momentis ante oculos
habere, manibus palpare poſſis, quid
tua à te obligatio exigat. Ideò cau-
ſam habes maximam, cur ſummo
amore, & deſiderio hunc S. Habitum
complectaris. O felix tempus, quò
illo veſtiris! ora pro gratiâ, ut virtu-
tes per illum ſigniticatas ſemper in re-
centi memoriàâ retinere & opere exer-
cere valeas.
Pater noſter. Ave Maria.

TESSERA
Præcinge me Domine cingulo puri-
tatis cordis & corporis, ut maneat in
me virtus Continentiæ & Caſtitatis.
Præcinxit me virtute ad bellum.
Bene-

ehnn
bees
Ke.
WDI
e 1
Wuhn
Wslundos
AArorencoſn
lesnolros
orcs 0
Tumid on⸗
uNEk
r, un⸗
uar p
N, w
MMntnuwyn
inn /n
Uhllin A
umeſete⸗
Ab, dl
IN.N.l
ßen de

ieret,

11 Ant
Wum
enigi

Lün.
lan. da.
n ,
entuldd.
eli ofe.
lle,d
tecerlos

Wenid

de.
o dnm
öhn
Uenttu.
Nerure.
ctecrer⸗

,

uri.
eneat 19

Rua
Hellen.
ene⸗

præparatoric. 235
Benedictus Deus, qui præcinxit me
virtute.

MEDITATIO VI.

Unc. I. Conſidera, quòd S. P.
. N. in Prologo Regulæ, Ccùm 4
nobis lumbos præcingi juſſiſſet, ſtatim
admonendo ſubjungat, ut calceemus
pedes noſtros in præparatione Evan-
gelij pacis. O quàm eſt hoc neceſ-
ſarium in Monaſterijs, quò ſine dubio
propterea convenimus, & congrega-
mur, ut in pace ſimul vivamus; &
quia pax iſta per nihil magis impedi-
tur, & turbatur, quàm per pravos,
& inordinatos affectus, deſideria, &
paſſiones (quæ juxta expoſitionem
SS. Auguſtini, Ambroſij, & Bernardi
ſunt animæ pedes, quibus ad DEum
accedimus, vel ab eo recedimus)
meritò S. P. N. ſollicitus fuit, quo-
modo ijsdem de convenientibus cal-
ceis provideret. Calcei porrò ſigni-
ficant I. Agnitionem gratiarum, &
beneficiorum DEI, & gratitudinem
pro ijsdem: quia per hanc cuſtodiun-
Si tur

236 Meditationes
tur affectus noſtri à pulvere, & luto
terrenorum, & inordinatorum deſi-
deriorum &c. 2. Velocitatem in
executione Obedientiæ, & manda-
torum DElI, ſicuti id inſinuat S. P. in
dicto Prologo: qui enim pedes nu-
dos, & diſcalceatos habet, ſemper
timet, ne fortè offendat ad lapidem,
vel alias, pedem ſuum: qui verò bo-
nis calceis eſt indutus, & munitus,
audacter incedit &c. 3. Significat
Meditationem mortis, cujus memi⸗-
nit S. P. c. 4. Calcei enim ex mortuo-
rum animalium pellibus conficiuntur.
Pedes Spiritualis Sponſæ, inquit Caſ-
ſianus, pulchri ſunt, quando caro jam
domita eſt, & illà Spiritus utitur pro
ſoleâ calcei, utpiritui non ſit amplius
oneri, ſed pro ornamento inſerviat,
Cum affectiones per Evangelica præ-
cepta, & Exempla SS. PP. veluti qui-
busdam corrigijs colligatæ ſunt,
quibus à luto, lapidibus, & vepribus
cuſtodiuntur: à luto carnalium deſi-
deriorum; àpetra ſcandali, & lapide
offenſionis; à vepribus adverſita-
tum;

9
Geſere
rebt.
.ſ
Moneck
nrrdt
im, di
lessſan⸗
Mud.
ili
unſenpe
in Plhe
NGord
Undg. I
Cennloil
Ulecn
rhuu
Airn
llee
lhgot
Uinelin,
Crik hi
lher
nla
4, Nd
an eſe
An

e, 6 in
hun det
gtem in
Ammnde.
ndein
el.
et,lne
lpiten
Ureroho.
nius,
Dlier
een
nermone
nmimm
url.
crwin
Nturpro
tamplius
ilerfiet
elcapre.
eltivi⸗
ne lnt,
ſehribs
Munmdeſ
lKhide

aArerie

n

praparatoriæ. 23 7

tum, ac per hæc omnia audaéter, &
ſecurè incedit. Ideò mirum non eſt,
quòèòd S. P. juſſerit, ut noviter venien-
ti ad Monaſterium omnia dura, &
aſpera prædicantur, per quæ itur ad
DEum, quia nimirum de tam bonis
calceis jam priùs prævidit.
Punct. II. Conſidera, quid ſignifi-
cet &apulare. I. Significat Crucem,
Aam ſemper in humeris noſtris Chri-
um ſequendo portare debemus,
modèò nos dignos Chriſto reddere ve-
limus. Et hoc quidem cum gaudio,
exemplo illius, qui illam nobis præ-
tulit, de quo dicit Apoſtolus: quòd
rd S gaudis ſuſtinuit Crucem.
2. Significat jugum Obedientiæ, quod
Charitas dulce efficit, ſicuti dicitur
c. 5§. Reg. quod perfecta Obedientia
illis conveniat, qui amore Chriſti
nihil charius habent. Sicut autem
brachia, & latera à Scapulari non te-
guntur, ſed patent, ita per hoc inſi-
nuatur, quòd nos Religioſi ſemper
debeamus eſſe parati, & alacres ad
implendum, quod DElI culeus,
„ 4 60-

238 Meditationes

Obedientia requirunt. 3. Significat
Patientiam, de quâ S. P. N. dicit, ut
per ipſam paſſionibus Chriſti partici-

pemus, & c. 5˙. jubet, ut Novitius

non antè ſuſcipiatur, donec appareat,
quòd illatas ſibi injurias, & difficul-
tatem ingreſsùs per quatuor vel quin-
que dies patienter ferat, & in ſuâ pe-
titione conſtans perſeveret. 4. Nos
Scapulare admonet, ut non ſimus
otioſi, quia S. P. N. ut in Regulà habe-
tur, Scapulare ordinavit propter
opera, & laborem manuum.
Puunc. II. Caputium, quod to-
tum caput involvit, ſignificat I. Men-

tem humilem & innocentem, quia

capita infantium ſolent involvi lineis
Caputijs, & per hoc admonemur
illius Chriſti ſententiæ; niſi efficiami-
ni ſicut parvuli, non intrabitis in
Regnum Cœlorum. 2. Eſt Symbo-
lIum Divinæ Gratiæ, ſicuti enim per
ejusmodi involutionem Caput infan-
tis munitur, & cuſtoditur, ſic Gratia
DEI munit & tuetur mentem, ſim-
Plicitatem noſtram, & mnoechua
2

eco—
n e⸗
Mortbe⸗
Ichmin!
lokorwat
n mn
Eendanmoe
le, uch

cClen.

In Atonss
Pettu0
Wmn
Drenicon
ntennn
Mt
1
igi 1
Enne, ,
nhin
n N,
lliten⸗

o
Men

Coniſe
dleit, 1
khuri
Moritins
dihren
lke
rredn.
Ain Uür
( MS.
hon ſinus
lue.
mne
un.
,Oolti
Car, Nr
tn, gin
Unilneis
nonemur
ehtciam
bbitis in
koynbo⸗
ennn per
Minlan.
leCrati

en, Nn.

Hoeentlao
3

Praparatoriæ. 239
ab ijs, quæ quotidie, imò ſingulis mo-
mentis nos lædere tentant. 3. Signi-
ricat Mortificationem, modeſtiam &
cautelam in loquendo: vox enim in
collo formatur, quod inferior Capu-
tij pars ambit. 4. Significat conti-
nentiam oculorum. De ſingulis vi-
de, quid S. P. in Regulâ præſcribat,
& doceat. Excita affectus gratia-
rum actionis pro hac pretiosàâà veſte,
quæ te tui Officij admonet, amoris
erga illam; propoſitum firmum exe-
uendi conſtanter illa, quæ per hane
gnificantur.
Pater noſter. Ave Maria.
TESSERA.
mi khſu, indue me veſtimento
Innocentiæ, ut tibi ſoli, nec ulli al-
teri placere cupiam.

O mi Ikſu, poſuiſti ſegnum in fa
ciem meam, ut nullum præter te ama-
torem admittam. Ita S. Agnes.

MEDITATIO VII.

DPuuden J. Siquidem in præce-
E denti

240 Meditationes

denti meditatione agnoviſti, per Ca-
utium ſignificari continentiam ocu-
lorum, per oculum autem intelligi-
tur Iutentio, quà (ſi tamen pro ge-
nuinis S. P. N. Benedicti filijs agnoſci
volumus) in omnibus, & ſingulis ſo-
lum DEum intendimus, omniaque
ad illius majorem gloriam & hono-
rem dirigimus; unde S. P. c. 5S. Reg.
in Novitio requirit, ut verè DEum
quærat: ideò conſidera ulteriùs,
quid ſit hæc bona Intentio, nimirum
eſt veluti anima operum, & virtutum
omnium, quæ illa, licèt ex ſe parva &
vilia, ad ſummam perfectionem ex-
tollit. In hoc autem conſiſtit, ut in
omnibus noſtris cogitationibus, ſer-
monibus, & actionibus nullum no-
bis alium ſcopum præfigamus, nihil
aliud præ oculis habeamus, quàm
puriſſimum honorem, & DEI gloria:
nihil aliud deſideremus, quàm ſervire
DEO, Eundem laudare, nulli alteri
quàm ipſi placere quæramus &c. Ni-
hilhic excipitur, nulla cogitatio, ver-
bum, vel actio, ſive ſint corpor l
1VGE

j4
nl
ls di
itir
Goahe
Ge.
unctunn
ris Ein
Gehenmms⸗
Aknock
0Ocona
Unlüntin
EnczeK
unng ſe⸗

.Im ihn

Man,
Nrhnn
giend,
Unnnn
nüen,
ulrolun
uun hen
Eilin
Un. 0
ſmeti
Watio
Wunmhl

Per .
m ocn.
tellgi.
o ge.
goſei
Wlel.
nuge
hono⸗
Ny.
N
lteiis,
NI
Grmnnn
lenmned
ener.
Et,rin
ls,ſer⸗
um no.
8, ninl
in
lgorit:
Uberwire
l Aeni
K. N
to, rer⸗
Nhon

n

.

Præparatoric. 241
ſive ſpiritualia exercitia &c. Unde
Apoſtolus dicit: ſive comeditis, ſi-
ve bibitis, ſive aliud quid facitis,
omnia ad honorem jEoU Cbriſti fa-
cite & c.
Puncltum I. Ratio verò, cur
omnia & ſingula ſine ullà exceptione
debeamus ad purum DEI honorem
offerre, eſt prima, quia in hunc finem
à DEO conditi ſumus, ideò in mundo
conſtituti, ut DEl honorem propa-
gemus: & ſicuti omnia ab Ipſo acci-
pimus, ſic omnia rurſus ad Ipſius glo-
riam impendamus: ac voluntatem

DEI ſicuti Angeli in cælo, ita nos in

terràâ exequamur. Creati ſumus ad

imaginem DEI, ideò incumbit nobis,

nullum in omnibus noſtris alium ha-
bere finem, quàm ſolum DEum,
quemadmodum DEus ob nullum

aliũ finem operari poteſt niſi propter

ſemetipſum, ſuumque honorem, &
gloriam. Omnia, inquit Sapiens,
propter ſemetipſum operatuseſt Deus.
Secunda Ratio eſt, quia excellentiſſi-
mum exemplum nobis Chriſtus dedit,
* L. ur

242 Meditationes

ut Ipſum imitemur, & non erremus.
Quid juvat jaculatorem, etſi ad me-
tam jaculetur, ſi ab illaà aberret? pari-
ter nihil prodeſt homini, etſi vivat,
omniaque alia habeat, tamen ex de-
fectu rectæ & puræ intentionis, 4
DEO, qui eſt vita æterna, noſter finis,
& ſcopus, aberret. Duo porrò jux-
ta S. Bernardum Ser. go. in Cantica
ad rectam intentionem requiruntur,
res, & cauſa: id quod intendas, &
propter quod: nimirum ut & id quod
agimus, bonum ſit, & idipſam ob bo-
num quoque finem faciamus: nam
etſi bonum finem conſtituas, ſitamen
res ipſa, quæ agitur, mala eſt, totum
inficitur; pari ratione, ſi res, quæ
agitur, quidem bona ſit, ſed finis ma-
lus, nihil boni, & meritorij inde re-
ſultat: ſic quia mendacium in ſe ma-
lum eſt, ex nullo fine etiam optimo
reddi bonum poteſt: & quamquam
eleemoſyna ex ſe bona ſit, ſi tamen
fieret ob finem vanæ gloriæ, meritéô
caret. De his dixit Chriſtus in Evan-
gelio: amen dico vobis, receperunt
merce-

f
lnſuen
en n
ns l
N
Wlermon
Aiockcere
port
itos cre
tindt
r, n
entedevo
ni⸗
elenplun,
1bcnaker
h cißuu⸗
Gekrunen
n r hona
A, A
hhende
Moret,
luift in
Unmomend
lnort
5 Deridr
Lornibus
W Mrop⸗

tremu
0 me.
lttidan.
nen e e.
toni,
Cſertni⸗
ondr.
Curic,
imntur,
enlg
Ni Nont
umod.
Vls, Nun
Naanen
totumn
6, gur
isma⸗
ne e.
emu.
Otimo
nduam
ltamen
metit
labvan-
erun.
ſteree

præparatoric. 243

mercedem ſuam. Examinate, quic,
& ob quem finem peregeris omnia
hactenus? Invenies pleraque tua
opera, aut in ſe mala, ut mendacia,
otioſi ſermones &c. aut ſi in ſe bona,

vel indifferentia, uti ſunt bona opera,

cibi & potũs ſumptio &c. plerumque
vitiosâà circumſtantià fuiſſe infecta
v. g. nimiâ corporis curà, vano re-
Fpcciu , inordinato affectu, negli⸗
gentia, tepore, & ſimilibus &.
Punäbtum Iil. Conſidera porroͤ
exemplum, quod tibi Dominus IE-
ſus circa hoc dedit: omnia & ſingu-
la, quidquid erat, quidquid agebat,
dirigebat unicè & conſtanter in eum
finem, ut honoraret Patrem ſuum
æternum, & ejus gloriam, quæ in
mundo pænè extincta erat, denuò
introduceret, & propagaret. Hue
collineavit in ſuâ Incarnatione, 4
primo momento ſuæ conceptionis,
in vità & morte, in cogitationibus,
verbis, operibus, proſperis & adver-
ſis, in omnibus & ſingulis &c. Et hæc
intentio propagandi gloriam Patris
*L 2 ſui

244 Meditationts
ſui erat in ipſo tam conſtans, & tam
altè cordi impreſſa, ut ab illà nun-
quam, ob nullam cauſam, nullo loco
& tempore, nec die nec nocte ceſſa-
verit, quin omnia ſua exercitia,
magna & parva, omnes greſſus, ocu-
lorum nictus, corporis motus &c.
eò ordinaverit. Ideò in Scripturâ
ſaerà vocatur Gloria DElI, quia hune
ſemper & in omnibus honoravit, &
lorificavit, & de ſeipſo dicit: Ego
S Patreme ego gloriam mean
mon quæro &c.
Examinate, quomodo tua ad hanc
mormam, ad hoc exemplum exigas.
Cogita, quòd filius morigerus omnia
ad honorem ſui Patris dirigat: Unde
Salomon: Gleria Patrisifilius ſapiens.
AFFECTIS.
Age gratias humillimas, & exulta
propter tam excellens tibi propoſi-
tum Exemplum. Dole ex corde
de tuis hactenus commiſſis errori-
bus: propone firmiter deinceps
omnia, nullo excepté, ad DEl glo-
riam dirigere, quia proptercaex nſur⸗
0

0nowonnt

marehe

Ddomrer
epttin
Copos tuo
lter

0 5
n
W

Ppraparatoric. 245
Ktn do ad hunc Statum à DEO vocatus
1 nr es. Præſertim, quèd, ſacrum tuum
Habitum nullà alià intentione porta-
Rulr re velis, quàm ut per illum toti mun-
ecn, do notum facias, quòd omnibus mun-
e anis reſpectibus renuncies, & ſolum -
noer DEum veraciter quæras. Invoca ad
Gjm hoc gratiam Spirits Sancti, & SS. Pa-
ntin tronos tuos &c.
halt, Pater noſter. Ave Maria
tr e „I1IESSERA. :· .
Gn 7E mi, tibi gloria, mihi
“ tcontemptus. Non nobis Domine non
. nobis, ſed Nomini tuo da Sloriam.
omnia
Undde
iens

rullt S
0hoſ.
corde
erori⸗
inceps
Ilg⸗
Amur⸗

⸗ Pe O.N , W S

E
INDEX
Contentorum in hoc Opu-
ſculo.
Eræfatio. pag. 3

Monita prævia ad Exercitia Spiritualia, ante
ſuſceptionem ſacrj Habitůs cum fructu

obeunda. 1I1
Meditatio præparatoria pridie Exercitiorum
facienda. 21
DIESI.
I. Meditatio excitatoria é ſomno ſpirituali vi-
tæ anteacta. 297

H. Meditatio de aperiendis oculis & auribus
Divino Lumini & vocibus, & vitandâ du-
ritiàâ cordis. 31
HI. Med. de addiſcendo Timore Domini. 37
DIES II.
f. Meditatio, quibus conditionibus iter vitæ
Religioſæ Kriheundutn & decurrendum. 41
II. Meditatio de primâ præparatione, neceſſa-
rià ex parte animi, Religionem ingredi volen-
tis, ſeu de Cognitione hinit ultimi, & bene-
ſicio Creationis. 46
III. Meditatio de ſecunda præparatione ex
parte animi, ſeu de Cognitione gravitatis, &
intimo horrore „ ac odio cujuscunque pec-
cati. 52

DIES II.

I. Medit. de alijs tribus præparationibus ex parte

animi

leblin⸗
M leio⸗ leiodd
te.
ſario e 4
e Aini,
n
lebtni
norb.

Nrutes

Mubee
0 Deeüdin
uena.

1 Melnit
in Me
Mdan
Saumus
ltrd
Mrom

Pwlecond
t
ntiod

etegonn

luih⸗
1te

KN
S

F

r.

ituln n

Cnn n

lreretin

biind
uud.
„AI
ni ,7

ler vite
lm. 41
neceſtt
liolen.
Abene⸗
46
ione er
tuiis, &
le bee⸗
1¹

etpite
n

animi, ſeu de E&ſtimatione & Amore Voeatio-
nis, deſiderio obtinendæ Perfectionis, & bonâ
Voluntate. 5

II. Meditatio de alijs tribus præparationibus

ex parte animi, ſeu de Difſidentiàâ ſui, Confi-

dentià in DEO, & Oratione. 6 5
III. Meditatio de præparationibus ex parte
Corporis. 69
DIES W.
I. Meditatio de Beneſicio Vocationis. 72

II. Meditatio de fine Vocationis Religioſæ. 78

III. Meditaxio de fine Vocationis ad Ordinem

D. P. Benedicti in ſpecie, & medijs generali-
bus & particularibus ad hunc Ordinem Vo-
catorum. 8 5

DIES V.

I. Meditatio de primâ Conditione boni No vitij⸗
ut verè DEum quærat. 92
II. Meditatio de conditionibus, quas habere
debet Generatio quærentium DEnm. 99
III. Meditatio de impedimentis quærentium
Dominum 106
PDIES VI.
I. Meditatio de ſecundàâ conditione boni Novi-
tij, ut fit ſollicitus ad Opus DEI. 112
II. Meditatio de motivis executionem hujus
ſecundæ conditionis perſuadentibus. 119
III. Meditatio de Exemplis Chriſti, Sanctorum
& perfectorum in hac materiâ. 126

. DIES VII.
I. Meditatio de tertiâ conditione boni Novitij,
ut ſit ſollicitus aa Obedientiam. 132
II. Me-

ecutionem hujus tertiæ conditionis. 13,8
III. Meditatio de Amore & Exemplis Chriſti
& Sanctorum excitantibus ad hanc conditio-
nem adimplendam. 144

PDIES VII.

I. Meditatio de quartàâ Conditione boni No-

vitij, ut ſit ſollicitus ad opprobria: ubi de
primo, ſecundo, tertio & quarto Gradu Hu-

militatis. 150
II. Meditatio de quinto, ſexto & ſeptimo Gra-
du Humilitatis. 157
III. Meditatio de reliquis quinque Gradibus
Humilitatis. 166
Catalogus Librorum quorundam exercitanti-
bus Candidatis convenientium. 174

Meditationes præparatoriæ ad ſuſceptionem
Sacri Habitus, conſcriptæ à Claris. P. Fran-

ciſco Mezger p. m. 176
Meditatio I. ibid.
Meditatio II. 186
Meditatio III. 193

Aliæ ſeptem Meditationes Authoris ejusd. de

eâdem materiâ, 207
Meditatio I. ibid.
Meditatio II. 212
Meditatio III. 218
Meditatio IV. 223
Meditatio V. 230
Meditatio VI. 235
Meditatio VII. 239

JI. O. CG. LD.

II. Meditatio de Motivis excitantibus ad exe-

NA
EW

(Nn

„—

alianus GBo

CANDIDAT
BENEDICTIN

Per

Exercitia Spiritualia
dierum ad dignam ſuſcepi
nem Sacri Habitus
excultus.

9

P. RUIPERTO PRESIN

Monacho Benedictino S. Pe
t,i. Salsburgi.
PII en vHD S In,

7

— ☚

U

P

Cun Conſe enſu Bügerighen

19 20 21

18

VierFarbSelector Standard*- Euroskala Offset

EETIITNI

8

f,

Veis Monaſterij Tegernſeer

Anno M. DCC. XX.

TINNIf fm IN E

3

F ndnne

N
.„ Copyright 4/1999 VXyMaster Gmbhi wwnw. VXymaster. com

fe